Cc30_fol Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Vocabularius breviloquus Reuchlin, Johannes — 5 — — — — == 5 / 4 . . . 4 8 X * 2 1 . 17 . * ⸗ X 4 2 „ 4 X . . - 1. / * . — — 1 7 2 — * 1 / 2 . „7 7 N125 11995718 021 IIIIINIIIIIIIII. Tübingen . “ * 2* . . . .* ð 3 . . . 2„ 3 2 *. . 7 . . . . 7 1 „ – . £ „ . — d hthoöga ip — — rare volumina ſtatuerunt. a quoꝝ pꝛoſecto lecti tit ignoꝛan telligat. pꝛo one a onn auer⸗ t faſtiditq; animus legentis. cũ oꝛationis vocabula minus in- laq; ne libꝛi qñq; nobiliſſimi faſtidio lectoꝛis arca reconditi roda tur tiyłis.ac conſumant᷑ ceteris ligni termetibus.iſte omniũ vtiliſſimus i⸗ beugocabularius. cui nomen eſt breuiloquo Haſilee acri ſtudio electus. et eenendata nitidaq; littera impꝛeſſus eſt. vt facile poſſit quiſq; omniũ aut 2 lkectoꝛ illud tanqᷓ ad appollinem delphicum. id eſtad quoddaʒ interpꝛetid oꝛaculum recurrere. vbi ⁊ vocabula tam theologię vniuerſe. qᷓ; iuris vtri- uſq;.ceterarũq; facultatum non ſine lucidis expoſitionibus reperiat. Nec eius in oꝛthographia obſeruantiam tradiderim ſilenti o. abet em tot in ſe oꝛthographię.id eſt. recte ſcribendi rationis conatus atq; ſtudia.vt neſciia ſi poſſit ipius diligentia ſaltem aliqua pecunia pariter ęquiparari. Compe riet ſtudioſus lectoꝛ iandudum latitanteʒ diphthongox arteʒ. quę debeat ſyllaba velꝑ ae.vel ꝑ oe. conſcribi.quid ꝑ i.vel p y.quid aſpiratione vel ſi ne ea.Beniq; quo ſit accentu quodq; vocabulum enunciandũ. ſi cĩctas Yelim etiam eruditiones vtiliſſimas hic expᷣmere.neq; mẽbꝛana ſufficiet ne q; dies. Sane ſciendum ꝓlectoꝛis cuiuſq; in hunclibꝛum introductione.ꝙ ſunt ꝗqdam uel noue poſita vel abbreuiata. Nam cum ę.repereris.tm̃ valet qᷓ;tum ae.diphthongus quępene ad ſimilitudinem e.litterę ſolenta nobis ꝓnunciari.ę. vero pꝛo oe.ponitur.quęet ipᷣa diphthongus inſtar e. litterę a pluribus ꝓfertur. Item quę ponitur ꝓ quae.Et pꝛę ꝓ pꝛae.In quibꝰ au tem dictionibus huiuſmodi debeant diphthongi collocari.videbitur infra tum in arte Guarini Aeronenſis litteratiſſimi viri.tum in exercitatiõe.hoc eſt. in huius breuiloqui vocabularij aſſidua lectione. Ibi em̃ in pꝛactica in⸗ uenies.quod grammatici in ſpeculatione ſcipiunt. Item vbi pe.coꝛ. aſpex eris.penultima coꝛrepta ſcito valere.pe.pꝛo.penultima pꝛoducta. antepe. antepenultima. me.coꝛ. media coꝛrepta.me.pꝛo. media pꝓducta. Item vbi m. S.maſculini generis ſecunde declinationis.vel maſ. gene. maſculini ge⸗ neris. Item.f.p.feminini generis pᷣmę declinationis. Item neu. ge. neutri generis. Iteem. 2. t. cõmunis generis. tertieę declinationis. Item. ↄ.p. com⸗ munis generis.pᷣmę declinationis.⁊c̃. In verbis qͥʒ.a.p.actiui generis pꝛi meę ↄiugationis.a.S.actiui generis.ſecundę ↄiugationis.n.t neutri generl * tertię piugationis.a.q.actiui generis.quartę ↄiugationis.d.p.deponẽtis generis.pę ↄiugationis.⁊ ſic de alijs. In pꝛeſenti libꝛo conti J Item ars diphthongandi Guarini Veronenſis Item compendioſus dialogus de arte punctandi. tem tractatus vtilis de accentu. tem Breuiloquus vocabularius. .. Ven fſunme tui ſini W ſte n⸗ gs. ſſei glatin u zmis! Eechey ceptot Monez Dn We vtae tand Aet gu⸗ dütar thong phtho Pellt. ſe di npe en . 46 ne 9 let dis er 1 ia N. ain⸗ r wi ige⸗ ni von⸗ pti nen S Accauſa factum elle N certo ſcio ꝙ diph MN nwhonganda voca 4 eam rem ad oꝛ/ mentũ ſſtare poſſe cognoꝛis.Qua qdem in re quid agam ſubdubito. Nam niſi tuę mo⸗ rem voluntati.qᷓ de me optime meritus es. geſſero ingtitudinis mereum eſſe cõfitear, erit neceſſe. Quo crimine nihil guius auta⸗ ccerbius vel apud perſas puniri teſtisẽ Xe⸗ nophon. Subinde cũ negligentia ⁊ vitio li berarioꝝ omnem ferme diphthongoꝝ ſue tfudinem abolitã aut depꝛauatam aſpiciaʒ :· ita vt bꝛeuis ſepenumero ſyllabas vetuſtiſ⸗ ſimis codicibꝰ diphthongis notatas cope⸗ riam. VUñ ipᷣarum rationẽ aut vſum aucuꝑ vix ſatis ſcio.Et eo magis ꝙ poſtulas di⸗ cto citius fieri feſtinantiſſimus vrges. Heꝝ enimuero ne laboꝛẽ potius fugiſſe me argu as. decreui. q;tuʒ vna tumultuaria lucubꝛa tione potuero.ad te de diphthõgis collige latinę locutionis memoꝛia ſuppeditarit. aut ſiqͥd paululũ gręce ex doctiſſimo ac im⸗ pᷣmis humaniſſimo pᷣceptoꝛe meo Manue le chꝛyſoloꝛa deguſtaui. Et vt Ciceronis ſ⸗ cepto faciliꝰ de q diſputat᷑ poſſit intelligi ⸗ monez a deſinitoe ꝓfſiciſci. ſatiꝰ eẽ arbitroꝛ. BSiphthongus. eſt duaꝝ vocaliũ cũ ſingle vocem ſuã vᷣuent.in eadeʒ ſyllaba cõplexio vt aes. Mec ius.vas.qua diphthõgos pu⸗ tandum erit.cũ nec.i.nec u.ſuũ vᷣuare ſonũ doſtet. Biffert aũt a monophthõgo dipthõ⸗ gus.ꝙ hęc duas habere vocales.illa vnicã dutaxat cernit᷑.vt Eoa.vbi tris monoph⸗ thongus eſſe depᷣhendis. Dicta idcirco di⸗ phthongus.ꝙ binis ↄſtare vocalibꝰ videa tur. Dis ei gręci bis.⁊ pthongõ.ſonum ap/ pellãt.Nr̃i quattuoꝛ fecere diphthõgos au eu. ae.oe.Quidã ei.diphthõgum adijciunt Aex gręecoꝛũ eam eſſe diphthongũ manife ſtum eſt. qͥ cũ plures habeat diphthongos thographiam re⸗ cte ſcribendi foꝛ⸗ mulam ptinere. ⁊ nõ paruum legendi docu ceteris omiſſis ꝗ̊ᷓ nihil ꝓpoſito ↄducũt.ali/ s attingam.ex bus deriuari noſtras liqt. cum in latinum vtit᷑ aut ꝑ diereſim. h eſt. x ſyllabaꝝ diuiſionem vtraq; manente lr̃a.in ai ſoluit᷑.vt maia aiax.Aut ſine dięreſi iae. diphthongon trãſtt. vt pęan.paleſtra.ęne/ as.in eu diphthongon latina ↄuᷣtit oro.vt ongat a eurus theſeus. Aut in es. vt achilles. vlyl/ bula kcire te velle intelligo. quoniã ſes.perſes.Aut in u.ſolam. vt fugio.in oe. vt comędia.tragędia.vel in oe.vtimus. vt pęna.⁊ phęnix.vel in u.vt punicęus. Dil/ ſoluit᷑ interdum. vt troia.qͥʒ aut ꝑ dięreſim in a. ⁊ in u.ↄſonantem ſoluimus.vt nauis. Aut in au.diphthongon.vt naufragiũ.au la. auſterus.Et vt ad nr̃as redeamus.ae di phthongon qdam paſſim ptulerũt.vt ſyllę galbeę. amyntę.muię. Moõnulli ꝓ ſecũda eiꝰ Ira.i.e.moꝛe gręcoꝝ i.ꝓnunciauerũt. Qua pPppter maro nr̃ antiqtat amantiſſimꝰ aulai pꝓ aulę.⁊ pictai pꝛo pictę veſtis ſuo inſeruit carmini. vt Aulai in medio libabãt pocula bacchi. Diues equũ.diues pictai veſtis et auri. Singulares generandi ? dãdi caſus ⁊plu⸗ res nominãdi ⁊ vocandi in pᷣma declinatio ne. diphthõgo finali in ae notari certiſſimũ eſt. vt Cyre.— Plurima quoq; deriuatoꝝ noĩm in eus ex⸗ euntiũ diphthongant᷑.vt ea potiſſime quę a vocabułin a. aut in e.ꝓductam exeũt.aut in ae.vt Verona.veronęꝰ.MMytilenę.my / tileneus.Athenę.atheneęus.Nũc cuʒ nulla de au. ⁊ eu.extet ambiguitas.de ae ⁊ oe.di⸗ cendum eſt. Et pᷣmo de ae.ſeruato alphabe ti oꝛ dine.Cui ꝗcunq; memoꝛiam fugerint. tute addere ꝗlegendo cõpereris poteris 4 EGacus.⁊ ab eo deriuata.vt ęacides Heęc cum compoſitis.vt heccne Edes.⁊ ab eo nata.vt ędiſico.ędepol.ędi/ tuus.ędilitas. è Ege.capꝛa.⁊ ab eo ędita.vt Egis clypeus alladis.ęgloga.ęgoceros.Capꝛicoꝛnꝰ. Eger.ęgritudo.ęgrotus. Egeus.⁊ ab eo dicta vt ggides.ęgeuʒz mare egina vrbs ⁊ mulier. r Egyptus. Eolus. Elia mulier. Elianus. ꝓpꝛium nomen vir. Helios ⁊ heliades.⁊ heliogabalꝰe. Gndle 9g 2 ℳe D○n g ci Aerhena⸗ erunt. Ema ſanguis. emarothis ceter. Emathia Alul ab ſh dip thongo. . mulus ⁊ ſab eo deriuãtk. vt emuloꝛ. emu latio. Emulus gręce. lepidum latine ſigniſicans T fraudulentum. Emyliꝰ ⁊ ſua deriuata vt emylianꝰ.ęmylia Eneas cũ ſuis deriuatl.vt gneis. eneades. nisma fmoobſcurus. neus.i.ęreMuis. S. nos loci Ppu rlaus. cl ſuis deriuatl. vt panęos ⁊ paranęſis admonitio. Enobarbus. Eneus. olus. rex entor. ⁊ ꝗ ab eo deriu ank. vt olides. ęolis. ęolia. Soles boßuli eolicus. Fon Ueuſa üng vr eonius.i. ſampitermus uum. Epyra. vrbs. lium capraxꝝ grex. Equ piuſio. ꝛſ ab. eo. vt quak. equeuus. ęquo.ęquas.ęqnoctiũ.ęq paro ęqualeo. ęqtas.ęquoꝛ.ęquoꝛis. Equus vᷣo ꝓ aĩiali nullo pacto diphthongon patit᷑. ęma languis. . Sonpg lhemebetũ carminis genus. 8.8 Hereſis ⁊ a ſe deriuata.vt Pbereſis.2 die⸗ reñis.ſynęreſis.⁊ hęreticus Hereſius.viri ꝓpꝛium. Pkreo deriudta vtbeſito. Eſchynes. 3 Es.eęreus.ęratus. Eſculapius. Eſculus Eſtus ⁊ ꝗ̊ ab eo ftunt. vt cnmo⸗ eſsenn ꝓle lua.vt ęſtiuus. Eſopus. Eſchylus Etas. ętacula diminufuum ſuum. Eternus 7 xternitas. Ether. ⁊ ęthereus. thra fulgoꝛ cęli. Etra.mater Theſei. Ethiops ⁊ ęthiopia. tna ęetneus. Etalus etolia. En medijs ſylle labis Acheus. nomen gentile. Alcęus poeta. Actęon ꝓpꝛium nomen viri. Acteus litteralis. Anapeſtus. pes metri. Anap eęa genus auis. Aneus. Anteus. Arieus. Aridęus. Ses Ariſteus. Beag ꝛgede. metria. a ſolo e.ſcribunt. Aſcreus.qͥniã ab aſcro loco deriuat eſft ulea. elr̃a C.in pᷣmis ſyllabis. Clemens. Celebs Cebes poͤum loci. NPhiloſophi aũt nomen 4 ebes ꝑ e.ſimplex ſcribi debet. „ Cecus ⁊cęcitas. . Ceęcias.vetus qͥdam. Ceęcilius cecilia Ceędo in oibꝰ tꝑibꝰ. vt cedebat.pᷣterq; inp⸗ terito ⁊ ab eo deſcendẽtibus.⁊ cęcidi.cecii:- diſſe. Cedo aũt dare locũ deſignans.ſim/ mlitie⸗ ſcribik. elũ. ⁊ ꝗᷓ ab eo. vt cgleſzig 7 celebs Elo. cehns. Cherephon. Chęronia vrbs. Chere ꝓſalue. Cenodoxia noua igla. P inani aũt gka e.Rrn plici ſ. cribes.⁊ cenothaphium. etera. ceteri. Cetꝰ ꝓ ↄuẽtu. p piſce aũt e ſimplici ſcribit᷑. Cepi cũ ſuis deriuat ꝑ e ſolã.vt ceptus.in⸗ ceptus.inceptoꝛ ⁊ ſceptoꝛ. n medijs ſyllabis gacodemoft nnelt ix. Chaldeus. Chamelęon alal. Chamemeia herba Chimera. ynędus Cynęgirius Circęum oppidũ. Eena veſtis. Cyreneus. egneilum herba. Clyięmeſtra Begdalus. Semon Ademoniumn. . . . Bieta. ”VMUv ¶ In medijs Gllabis. SðDWD Bceceus. iuſt ugo. Dicearchus. Dickarchia. Biereſis. Bracena. draconis nne Hebꝛeus. Fudemõ. felix. Et qm̃ ceplaenen ph. po ſſitum animaduti. cũi idem fere ſint. vt fuga fama. nunci in locũ f. ph. ſupponam h. in mis Phbeaces. opuli. Pbegon nomen philoſoppbi· Phed ra. ph ronee rphecdhos. Pheron Polegrea⸗ barilene Phereus elittera G. in mis. Ceneus ppͤum viri. Ceſar cũ ſuis.vt cęſarian. celarea. cfſaries . Epolꝰ.paſtoꝛ caprax.⁊ ab eonata. vt ępo⸗ C epheſtion. H ſecludo goorgica. ges Jaeus mose naſis. Peęon medicus qdam. a quo pęonia herba 2 Geon fluuius. Seſa iacula BGetulus. (Haius. Gneus qo ꝑ C.ſcribit᷑. ſonatg. vt Caius. Srecus 7grecia. grecanicus. greciẽſis. N¶In medijs ſyllabis. Gynecia⸗ bona dea a noſtris dicta Gyneces. mulieres. pneęceũ. mulierum diuerſoꝛiũ. Belittera. J. ra. mulieris ꝓpꝛium. Idumę.qꝛ a loco in e.deriuat᷑. vtidume. Ileus. rhetoꝛ qͥdam ⁊ fluuius. Sudeus. iudea. — lpymeneus elittera. L. Ledo. ⁊ ſus deriuata. vt leſus. S Lelius. Veęmargius. æ lemargia. ingluuies. Eeſtrygones.populi. Letus. Keua. Tena veſtis An medijs. Teneon. Zacedemonius. Lieus. bacchus. Niceus. ”Mä Zedus. Welittera. Al. Machera. — Al eander fluui⸗. Olenades.mulieres inſanę. ANenalus mons. Meonia. Męeon. Aotis. palus. 7 Aoticus. bgerra. Monlichti. Muleus. p ꝛium. Magareus Nararenus. Me p vtiqh lern. E. Pean ⸗ . Rraͤagogue. alia ꝗᷓ a puero deriuantur. vt be omantia. pedeutes. hceptoꝛ in gym Pedia.infantia.diſciplina. NPeon pes metricus. Palemon. Pre da. pꝛędoꝛ. Prkaii. eius diminutiuũ pdiolum. Preneſte vp̃ᷣneſtinus. Pręs.pꝛedis. Potidęa. vrbs . Pre. ppoſitio cũ ũ ſuis cõpoſitis. vt ſceps. pſum. Prsętoꝛ. pꝛetura. ptoꝛiũ. Pręelium. Preuniu um. Preter. ⁊ pꝛeteren. Paleſtra. ⁊ palęſtrites. Pae. Valeſtimna. Ptolomeus. 7 Ppᷣum viri. ⁊ locale nomẽ Fmmus rnemarius Ffneruter. 3 Pansętius.philoſophus. Pyreus.athenienſis poꝛtus. Platęa vrbs.⁊ plateenſis exea. Pueus phuz e littera. A. Quse relariuũ 1ſingulare pluralei in omi ge nere. ꝗcũq;. qdam. aliaq; id genus ſeruan tia. Que vero ↄiunctio ꝑ e.ſolam. Quęro.⁊ ꝗ ab eo.vtꝗſtus.⁊ ꝗqſtoꝛ.ꝗſtura. ꝗroꝛ paſſiuum. Queroꝛ vero ꝓ lamentoꝛ. 3 ſimplex hʒ. ⁊ pᷣmam breuem. ueſo. Belittera. R. Rheda. ꝓ curru. elittera. S. Sepe cũ ſuis cõpo itis. vt tſepy. ſ⸗ epilſime. ſepenumero. Sabeus Saduceus. Sceuola. Seuus. Secula. Sphera Speleum. Spelunca. Synereſis. nnte. . Tenarus.mons. Tenia. vitta. Timeęus.viri ꝓpꝛium. rophęum. Belittera. A. —.— Trocheus. Ae. ABecoꝛs. Ascoꝛdia. De oe.diphthongo. Ebalia. pars lacoonie. Economus. diſpenſatoꝛ familię.⁊ ab eo vt gconomia ⁊ ęconomicus. Edipus. EZdipodes Ebades.ꝓpꝛium viri. Henos vinũ.⁊ ab eo henophoxꝝ. vas vina Ehonen. ſabin. Crium. neus. ꝓpꝛium virs. nomaus. Eſtrum. ꝓ aſilo. nmedijs. Amebeum . carminis genus. e alijs litteris. C eleſyria.i. ana ſyria Enobium. vita cõmunis vt monachoꝛum Cępi. ꝓ incipio. Ceęna. cibus ſerotinus. Ceus. gigas. Cagli⸗ 4 rtia Ceęrillus.ꝓpꝛium. Cręſus.rex. Ccęlia.foſſę ꝓperhomam. Epicenum Fedus. hilopęmon. dux qdam Palinhnehann. a 3 Fetus. Feętura. Felir Phebus ⁊ phebe.non aũt epyhebuus. Phronęa.ꝓuidentia. Phedoꝛus. Leędoꝛia.dicacitas.moꝛdax. Menia. Monecus.poꝛtus ſic ab Hercule dictus. Mechus. ⁊ mecha MMericꝰ. ꝓpũ viri. QHeęret.⁊ męroꝛ ꝓtriſticia.nõ aũt ꝓ meri⸗ Oenętius.p ater patrocdi. (tando elibeus. MWelgdia. Hodęperus.viatorꝛ. “ Hod ępoꝛicũ.ad iter ↄſcri ptum oppus Prohemiũ. Paręmia.ꝓuᷣbiũ. Pena Peni.ꝓ afris. Peęnitentia. Penitet. Plalmędia.pſalmogia... een opidum rfcenius. “ Schenobates.conſcenſoꝛ funiii. *: Iſcipulus.Salue mg egregie. Egr. Et tu chariſſie adoleſcẽs DB. Mu nòd oli audiuia te / docti liiſſime mg ipũctãdi rõnẽ/nedũ legẽti:veꝝ dicẽti/ſił ⁊ auditoꝛi/non ꝑuũ ad iumẽtũ pſᷣſtare?:. Sic cẽ.ↄſentanea eteniʒ pũcta/diſiũgẽdas lectiõis ꝑtes ſeꝑant.ꝓ⸗ nũciat ſpm recreãt.auditoꝛibuſq; / oronis ſenſus diſtinguũt atq; demõſtrant. D. Dic igit᷑ ꝗſo mihi ĩ pᷣmis/qͥd ẽ puctꝰ/M. Ja fe⸗ reidictũ puto.Eſt eni ſignũ qð vł figura/ vł moꝛa ſua/clauſulas ſeꝑat.ſenſus diſtiguit. aĩm recreat.ſpaciumq; cogitãdi relinqᷣt.Et fit aut moꝛa ꝓnũciatiõis ⁊ tꝑis: aut impᷣſſi⸗ one calami.quoꝝ pũctoꝝ/ alt᷑ altiꝰ ſignũ ẽ. du em calamo recte foꝛmat᷑: vis aſi pnũciã di oñdit.cũ aũt ꝓnũcigtõe:modũ rectũ foꝛ⸗ mãadi.B.Cuiꝰ aũt cũ impᷣmit᷑ calamo:figu⸗ ręeſt: . Mõ vniꝰ:mõ aliꝰ/ atq; alius:ꝓ ut aggregatio vocũ recte poſtulat. Quiq; em modis ꝓpᷣeqᷣdẽ foꝛmari põt.q̃ rõe/ qui⸗ q; dicimꝰ eſſe genera pũctoꝝ: vᷣgulã/coma colũ/periodẽ/punctũq; interr ogatiuũ. SD. Hec definias.⁊ ſingula vbi locanda ſint: oñde.M.ꝓlibẽt᷑.nã vᷣgla/eſt ꝑpẽdiculari ( linea/dextrã vſus ꝑteʒ erecta ſie/ Que rite ponit᷑ pꝰ dictiõ es vᷣbo ac pfectiõe carétes. vocar᷑ q; a clarj vir ludi Kaicictio. Coõma ẽpũct cũ vᷣgła ſuꝑiꝰ eleuata ad modũ pᷣmę vgle ſicl łſic:Et locat᷑ ↄgrue pꝰ diectiões ha bẽtes vbũ:ſʒ ꝑfectiõis exꝑtes.cui nomẽ di ſtinctio eſt. Colõ/eſt pũctꝰ planꝰ ſm impᷣſſi onem calami ſic. Qui tametſi recte ponatur pꝰ dictiões debitũ vybum ⁊ pfectionẽ habẽ tes: ſignat tñ oꝛationi qppia non imptineni vogd.yt in pᷣma ſyllaba huiꝰ noĩs dñs.⁊ ref tungi poſſe:qᷓ dẽ oro/nomen clauſuſe ſoꝛtti ta eſt. Neriodus/eſt punctꝰ planꝰ cũ vgz curua inferius ſiue deoꝛſum ducta ſic: Pũ ctus interrogatiuus/ eſt punctꝰ planꝰ cum vVgula retoꝛta ſic: Et locat᷑ recte poſt oronẽ interrogantem. vt intelligis ne ea quę dixi⸗ Et heęc ſunt genera pũctoꝝ qͥbus clauſulasz arentheſim vo/ ab incepta clauſula ſed nondũ ꝑfecta/clau⸗ dit᷑: duobus ſemicircuł(ſic em pleriq; eã vt vides:notare ſolẽt)poteris intercludere. D.video.M. Sũt tñ alia pũcta duo/ quę diſtinguere debes. clauſulas nõ reſpiciũt.alteꝝ quoꝝ repertuʒ eſt/ad incognitũ ſiue nomẽ ſiue cognomen ꝑſonę ſigniſicandũ.aut etiã loci / vł dignita tis. Cui pũcto nomen/vt qbuſdã placet:ge mipunctꝰ eſt. Bis etem̃ ꝑ trãſuerſum cõpei mitur ſic..Altexꝝ/ſemipunctũ noĩant.qð re cte ſfieri ſolet ꝑ trãſũſum ad dextrã ꝑteʒ pꝛo tractũſcũ in fine alicuiꝰ lineę dictio ſcindit᷑ i alta mox linea ſuſcipiẽs cõplemẽtũ ſic/łſic⸗ D. Et nũqͥd deceret /vt de hiſ quoꝝ exẽplũ ſupius neglexiſti: ſaltẽ paruũ nüc ponereſ⸗ AN. Becet vtiq;.q̃re h ſit exeplũ.Cũ negle cta debita partiũor̃onis ↄſtructione/ recta punctandi ratõ haberi nõ poſſit: debʒ hui⸗ artis cupidꝰ / impᷣmis gramaticę pręceptis operã dare. In qᷓ de cooꝛdinandis dictioni bus/ꝑfecta ratio tractat᷑ h. Et dic parit᷑ ſi placet:qͥ pacto pũcta ipᷣa (vt dixiſti) oñdũt viam ꝓnunciandi:M. Saltẽ in moꝛa tꝑis Dirgula em/dũ ꝓnuncias paruã tꝑis mo ram exigit.Cõma/longiuſculã:cũ ſuſpenſa tñ voce.Colon tandẽ ⁊ Periodꝰ/ꝓlixiꝰ in⸗ teruallum deſiderãt.Hęc derõne pũctãdi/ ſi ad exercitationẽ accõmodaueris:tibi ſuf⸗ ficient.ꝗᷓ gto aio ſuſciꝑe velis.D.qᷓ; gratifſi mo. Sempꝑ valeas pſſtantiſſime mgr. M. 2 tu amantiſſime adoleſcens Ccentꝰ eſt artificioſa modulatio Vocis in ſigniſicatiua pꝛolatione Tres ſiqdem ſunt ꝓlationes. ſcʒ mellica ꝗq attenditur in cãtu.⁊ illi ac lacet neuma. qdð ẽcantꝰ. Metrica ꝗattẽ⸗ ditur in ſcãſione metroꝝ.⁊ illi adiacet tꝑus Significatiua ſiue ꝓſaica.ꝗᷓ attendit᷑ in cõi ᷣmone.⁊ illi adiacet accentꝰ. Sũt autẽ tres accentꝰ pᷣncipales.ſ.acutꝰ qͥ fit ꝑ eleuationẽ ſentat᷑ ꝑ figurã ꝗ ðꝛ oxia.ab oxi qð eſt acutũ Brauis qᷓ ſt ꝑ inclinationẽ voc.vt patetnn media ſyllaba ⁊ vltima huiꝰ noĩs dñs.⁊ ex pᷣmit᷑ ꝑ ſigurã ꝗᷓ ðꝛ baria a bari qð eſt graue nata. vt illic iſtic.illuc i Circũſlexus. fit parti ꝑ eleuationẽ partim inclinationẽ vocl.vt ptʒ in penł huiꝰ infi-⸗ nitiui amare.Circũflexus hodie ponit᷑ cuʒ ſpẽs tribus cenſet᷑ noibus. fexũ. Neliõ ðꝛ accentus ab accinẽdo.i.ad ſignandũ aliqͥd canendo.qꝛ ad h̊ eſt accentꝰ inuentꝰ vt ſigtio dictionis meliꝰ diſtiguat᷑. Tenoꝛ ðꝛ a tenẽdo.qꝛ vna ſyllaba magiſmi nuſvetenet᷑. Tonus qſi tonandi modꝰ. Re gulę de accentu ſunt tales. Mulla dictio de natura acuit vltimam niſi greca.vt Lybię. Agathę. vel hebraica.vt Bauid et Jacob. Item nulla dictio naturalit᷑ breuis circũfle cti debet qð mõ accipit᷑ ꝓp acui. Iteʒ omnis dictio regit᷑ vno ſolo accentu. Omiĩs dictio monoſyllaba ſᷣm cõem modũ legendi habʒ accentũ acutũ.vt fex ⁊ lex.⁊lis ⁊ res. Item ois dictõ byſſyllaba acuit pᷣmã.vt vgo.deꝰ rhoma. Itẽ omis dictio triũ ſyllabarum et pluriũ hñs penł.naturalit᷑ lõgã hʒ accentuʒ ſuꝑ ipᷣam penł.vt foꝛtuna hre poeta. Item oĩs dictio triũ ſyllabaꝝ ⁊ vltra.hñs penul. naturalit᷑ breuẽ acuit añpenł.vt dñs ⁊ iuſti cia.¶ Be ſecunda regula excipiunt᷑ plura.ſ. ergo qñ ponit᷑ ꝓ cã ad dr̃am ſui qñ eſt ↄiun ctio illatiua.vt h̊ facio ergo tui.mõ acuit vl timam ↄtra regulã de byſſylł. Puta qñ po⸗ nitur ꝓ ſicut.ad dr̃aʒ vᷣbi puta in imꝑatiuo None pꝓ retro ad dr̃am vbi pone in imꝑati uo.Ana.i.parit᷑ aduerbium ↄgregandiad dẽam noĩs vna in ablatiuo feminino.Circũ ppoſitio vel adubiũ ad dr̃am acti huius no minis circus.circi. ¶ Itẽ adbia in c.termi nata c.illuc iſtuc. illac iſtac.illinc iſtinc. Item ↄciſa vt fumat ꝓ fumauit.pri⸗ mas.ꝓ pᷣmatis.ſic em declinabat᷑ antiqᷣtus Et coꝛrupta ꝑ cõpoſitionem vt viden.i.vi⸗ deſne. ſatin ꝓſatiſne.⁊ apocopata ab inde cõpoſita.vt abin.dein.ꝓin.in qͥbꝰ redit na⸗ turał accentus qͥ debebat eſſe ſuꝑ ſyllabã in cũ eſſet lõga poſitiõe.ei interiectõ ad dif⸗ ferẽtiã ꝓnois ei.acuit vltimã q̃ tñ ꝓ mono⸗ ſyllaba vtunt᷑ poetę.Ouið.Hei mihi quid feci qͥ me furoꝛ egit amantẽ.Dij.⁊ ij. ⁊ cui ⁊ huic ſunt dictiones monoſyllabę.vñ in me⸗ tro debent acui ᷣm regulã de monoſyllabis „ — „ „ m po etę in metro aliqn diuidũt dij ⁊ cui.ali qñ ꝓmonoſyllab vtunt. Dij t̃ ⁊ ij ſcribũt ꝑ duplex ij.ſed ꝓferẽda ſunt ꝑ vnũ.iuxta il lud Eberhardi. Scribe dij lege di ſi vis vr banus haberi. Et doctrinale diẽ. J F 7 o aduer di. debet tñ ij dupla ſcribi. Itẽ Fal biũ. ad dr̃am ablatiui noĩs falſo. ⁊ ſimiliter eo vno illo. Item Cuius ntũs ad dr̃am gti re. e uz cui. Intro ad dr̃am vbi qñ eſt aduerbium acuto.nec eſt in vſu mo Mrort has tres tribus ce rnãq; accentꝰ ꝓpt᷑ acutũ.tenoꝛ ꝓpter ꝗuẽ.tonꝰ ꝓpt᷑ circũ Si aũt qrat᷑ quare in multis alijs talis dĩa non pᷣuet᷑ vt mõ.cito.⁊ ſero. Sicendũ ꝙ in vltima ſyllaba taliũ ſufficit dr̃a temꝑis.naʒ⸗ qñ ſunt aduerbia.hñt vltimã cõem.ſʒ quan do ſunt ablatiui hñt eam longã.datiui vo aduerbialit᷑ poſiti pducunt vltimã ſemꝑ ·⁊ remanent nomĩa q;uis adubialit᷑ ponãtur. Canis vo non mutat accentũ.ad dr̃aʒ huiꝰ vbi canis.qꝛ vtraq; eſt pᷣncipalł pars.Cete⸗ ra aũt hñt dr̃am ꝑ accidentia ſua.vñ nõ eſt magna neceſſitas ꝙ in oĩbus int S p accentum diuerſitas aſſignet᷑. õciſio im pedit non ſolũ ſecũdam regulam de accetu. verũ etiam tertiã ⁊ q̃rtam.nam ſuꝑ quãcun q; ſyllabam fuerat accent in integ dictione ſuꝑ eandem remanet in cõciſa.vt amat.pꝛo amauit.ſicut em erat accẽtꝰ acutus ſuꝑma. in vbo amauit.ſic ſuꝑ eaʒ remanet in coꝛru⸗ pta. Idem accidit in młtis deſinentibus in as.vt nr̃as vras.cuias.arpinas.rauennas optimas.⁊ his ſimilibꝰ.quoꝝ ntĩ erãt olim nrᷣatis vr̃atis cuiatis.optimat.ſic etiã qris ⁊illic ⁊ iſtic acuũt vltimã.qꝛ eoꝝ intes olim erãt qͥritis.illice.⁊ iſtice.ſʒ ꝑ ↄciſionẽ nro te poꝛe ꝓferunt᷑. Hoc etiã ↄtingit in vtis apo⸗ copatis. vt Virgili. DHomiti.mercuri. Ta⸗ les em̃ vti acuũt penł.qᷓ;uis ſit breuis ſicil⸗ la eadẽ acueret᷑ in vtis ſi diceret᷑ o Virgilie o Domitie.o Mercurie.⁊ acuũt᷑ in ntis eo rum vt Airgiliꝰ ⁊ Domitiꝰ ⁊ Mercurius. Nõ aũt ꝙ ↄciſio nõ ipedit naturalẽ accẽtuʒ niſi mutet᷑ tꝑs.vt petijt ꝓ petiuit.petiuit ꝓ ducebat mediã. ſʒ qꝛ mutatũ eſt tꝑſ.i.bꝛeuiſ añ vocalẽ ſucceſſit lõga. remaet accentus ſuꝑ añpenł.ſm regũlã. Sil it eſt in audijt p audiuit ⁊ ſiłibꝰ. Itẽ ↄciſio nõ ipedit regulã de accentu ſi nõ remãet vocał in conciſione ſʒ cũ ðꝛ deũ ꝓ deoꝝ accẽtꝰ ſᷣm regulã manet ſuꝑ pᷣmã.qꝛ media ſyllaba o.ſuꝑ quam erat accẽt in integẽ ãmota eſt. vñ ↄciſio intelligi tur nõ mutato tꝑe ⁊ vocali remanẽte. Itẽ ſi remaneat vocal ⁊ mutet᷑ ſigtio dictiõis non ipedit᷑ regła vt cũ ðꝛ docibił.qꝛ dic aptitu⸗ dinẽ in vᷣmõe accẽtꝰ eſt ſuꝑ ci.ſʒ ſyncopatũ ↄꝛ dociłꝙ diẽ aptitudinẽ ĩhoĩe vłre alia ai mata. ⁊t᷑ accẽtꝰſuꝑ do. Itẽñ ipedit᷑ regula ſi mutet᷑ ꝑſoronis vt cũ ðꝛ coloꝛo accentꝰ ẽ ſuꝑ mediã. ſʒ inð deriuat᷑ coloꝛ qð hʒ accen tũ ſuꝑ pᷣmã.ſic honoꝛ ab honoꝛo.laboꝛ a la⸗ boꝛo.⁊ odoꝛ ab odoꝛo.Cã ↄſoꝛtij fit ↄtra ge neraleſ r̃głaſ ð accẽtu vt cuia cuiũ S ꝓpt᷑ ↄſoꝛtiũ ſui maſcłini qð eſt cuiꝰ Atraq; ⁊ pleraq; tam in fęminino qᷓ; in neutro acu⸗ unt penł.ꝓpt᷑ ↄſoꝛtiuʒ ſuoꝝ maſculinoꝝ.ꝗᷓ ſunt vterq; ⁊ pleruſq;.cuiꝰ etiã cã põt eẽ cõ iunctio encletica ſiue epithaſis.i.ſyllabica adiectio.ſ:q;. Vſus etiã facit ↄtra nat᷑alem ⁊ generalẽ regulã de accẽtu.vt facio.cl.cuʒ hẽat pᷣmã nat᷑ alit᷑ breuẽ.acuit eã in cõpoſit nõ coꝛruptã.vt calefacio.cis.cit.tepefacio. cis.cit.acuit penł.in ſecũda ⁊ t᷑tia ꝑſona Si aũt mutat᷑ a.in i.bꝛeuem hʒ accentũ. vt inſi cis.cit. Idẽ ðꝛ de fideiubeo.bes.bet.cuʒ iu beo habeat pᷣmã bꝛeuẽ. Itẽ vſucapio.is.it. acuit penl.in ſecũda ⁊ ftia ꝑſona. Itẽ ſatiſ⸗ dare acuit penł.cũ deberet eã coꝛ.ſiẽ venũ⸗ dare ⁊ circũdare.h̊̊ aũt accidit.qꝛ in.ff.et in alijs libꝛis aliqñ ðꝛ.ꝙ reus debet adeſſe ſa⸗ tiſq; dare. Itẽ vicecomes ⁊ archicoquus.⁊ noĩa numeralia.vt vigintiduo.vigintitria. Fio etiã in cõpoſitis acuit vltimã in ſecũda ⁊ tertia ꝑſona.vt tepeſio.fis.fit ⁊ cęterl.Itẽ encleſis.i.inclinatio immutat naturalẽ accẽ tum in pᷣncipio a bᷣncipio ꝑ iſtas ꝑti culas.ſi.nũ.⁊ ne.vt ſiqs.nũqͥs.⁊ neqͥs Iſte em particulę inclinãt accentũ ſequent ſylla be ad ſe.ita ꝙ nõ eſt pᷣncipatł ſuꝑ ſequentem ſyllabã.ſed ſuꝑ pᷣmã. ꝓpter eandẽ encleſim ðꝛ neqñ.ſiquado.añpenul.acuta.cum debe ret acui penul.ꝗᷓ eſt longa poſitiõe.Similit᷑ gliqũ acuit añpenul.cauſa ↄſoꝛtij de ſiqñ et neqñ.⁊ ad differẽtiã huius ablatiui aliquã⸗ o.ꝓpter theutonicos qͥ faciunt d.ꝓt.Fit etia encleſis in fine ꝑ has ↄiunctiões q;. ve. ne.ꝗᷓ inclinant accentũ pᷣcedẽt ſyllabę ad ſe. yt legiſne.putaſq;.cõmuniterue.ita ꝙ vltia ſyllaba dictionis hᷣcedentis acuit᷑ ⁊ ipſa en⸗ cletica ſꝑ grauat᷑.⁊ ſic coꝛrũpit᷑ ibi duplex accentꝰ.qꝛ in dictiõe ſcedenti mutat᷑ pꝛinci palaccentus qͥ eſſe deberet ſuꝑ añpenł. vel ſuꝑ pent.⁊ ipᷣa ↄiunctio encletica ꝗᷓ deberet acui.gꝗuatur.Qñq; tñ non inclinat accentũ pcedenti ſyllabę qð fit ꝓpter corruptionem pcedentis vocalł.vt heccine.cũ deberet dici heęccene.coꝛrupta eſt ſyllabica adiectio. qͥa nõ erat de ſubſtantia dictionis.⁊ G̊ factum eſt cauſa elegantię vel cã neceſſitat.qꝛ non cam adiectionẽ.cũ careat ſenſu. Similit in vngdiq; ⁊ deniq; nõ indinat᷑ accentꝰ pᷣceden tiis ſyllabę.qꝛ vocal eſt ibi coꝛrupta. naz vn diq; cõpoſituʒ eſt ab vnde ⁊ q;. deniq; a de⸗ nuo ⁊ q;. Cauſa etiã differẽtię qñq; encleri⸗ Qa non pᷣuat vimſuã.vt vtiq; v itaq; acuunt anpentł. qñ ſunt cõpoſitę dictiões.qũ vero ſine cõpoſitione ponunt᷑ hñt accentů ſuper penł.Ceſſat qͥ; inclinatio pᷣcedentis ſyllabę qñ encletica ↄiungit᷑ monoſyllabeę.vt muli⸗ er virq; currit.non em inuenit añfinalẽ ſyl⸗ labam quam inclinet. Amittit aũt ↄiunctio encletica vim ſuã cauſa coꝛruptiõis vel dif⸗ ferentię.vel monoſyllabę.nõ aũt ꝓpter int rogationem vt qͥdaʒ dicũt.vt cũ ðꝛ Currit⸗ ne ſoꝛtes platoq;. Ipᷣa em ↄiunctio viðꝛ re⸗ tinere naturalem accentũ.i.acutũ.qð alibi nõ facit.ſed h̊ accidit ꝓpter modũ loquẽdi. ipᷣa tñ inclinat accentũ ſcedentis ſyllabę.ſ. to.cum ðꝛ Platoq;. IJpᷣa qͥʒ encleſis fac̃.vt dicamus vbiq; me.acuta. qᷓuis ipᷣa ſit cõis Pꝛofert᷑ aũt encletice hęc pᷣpoſitio cũ qñ poſtponit᷑ ꝓnominibꝰ me.te.ſe.nob.vobis qꝛ ipᷣa grauat᷑.ac ſi eſſet vna dictio cũ ſᷣcedẽ ti ꝓnomie.⁊ ponit accentũ ſuꝑ ſyllabã pᷣce⸗ dentem vltimã ablatiuoꝝ.vt nobiſcum.vo biſcũ. Nobis ſponit᷑ ꝓppter vitandum cace phaton.vobis aũt ꝓpter ↄſoꝛtium. NPręce dente aũt monoſyllabo ablatiuo.nõ viðꝛ in clinare.cũ ipᷣe ablatiuꝰ ꝑ ſe acuat᷑.vt cuʒ ðꝛ mecũ.tecũ.ſecũ.niſi dicat᷑ ꝙ inclinet accen⸗ tum ad ſe.qꝛ ipᷣa pᷣpoſitio inclinat᷑.i.gꝗuat᷑. n Si aũt alijs ablatiuis poſtponat᷑.acuit᷑. vt qͥſcũ.qbuſcũ.⁊ G̊ ideo.qꝛ põt eiſdem pſᷣponi vt cũ qͥ.a quo vel a qui.⁊ cũ qͥbꝰ ¶ Diſtictio facit ↄtra generales regulas de accẽtu. vt ĩ interrogatiuis.infinitis.relatiuis.ↄiunctio nibus ⁊ ppoſitionibꝰ. MRelatiuũ relatiue ſumptũ vel infinite tentũ. guat᷑ in omnibuſ ſyllab. vt Socrates eſt albus.q̃lis eſt iohã⸗ nes. Socrates bñ legit.qliter legit lato. Neſcio qualis ſit plato.q̃liter legit martin⸗ Sed interrogatiue poſitũ.ſi eſt monoſylla⸗ bum acuit᷑.vt quo vadis. ſſi eſt polyſyllabũ acuit ᷣmam.vt q̃liter currit Petrꝰ. q̃lis hõ diſputat. Similit᷑ acuit᷑ qñ ponit᷑ extralo⸗ cutionem.i.materialit.vt hęc vox qð ẽ no⸗ men. hęc vox qualis eſt relatiuũ hoc inſi nitum qͥ hʒ dupliceʒ infinitatẽ. nam eqᷣpol⸗ let huic infinito qͥs.ut Neſcio qͥ currit.i.qͥs. ⁊ tunc acuit᷑.qñq; reqͥrit duo vba.vt qͥ inrc ficiet tyrannũ ſmiuʒ accipiet.i.q̃cũq;.⁊ tũc 4 hqʒ accentũ ꝗuẽ. Idem dicendũ eſt de ↄſinmii eſt ponendus accentꝰ pᷣncipalis ſuꝑ ſyllabi⸗ libus infinit..vt qlis.q̃liter.quantꝰ ⁊c.⁊ ſer uatur idem in ntõ ⁊ in obliqͥs. Qñ aũt talia ponunt᷑ relatiue diſtinguenduʒ eſt.qꝛ ſi po⸗ nuntur in contextu.i.in eadem clauſula cuʒ ſuo antecedenti grauant᷑ ꝑ oẽs ſyllabas et hoc eſt in locutiõe poni.vt Socrates qͥ cur⸗ rit mouef᷑.⁊ qualiter legit Soꝛtes legit mar tinus. Si vo ꝑ ſe ponant᷑.i.extra ↄtextũ.i. —bb-—— — in alia clauſula.tũc acuũt᷑ in illa ſyllaba ad quã ptinet accentꝰ regularl.vt Soꝛtes cur⸗ rit qͥ mouet᷑.i.Soꝛtes currit ⁊ ije mouetur Et ſic ſumit᷑ in Luca. qͥ fuit Jacob qui fuit Heli.Sunt em̃ hmõi noia ⁊ adubia incepti ua clauſulaꝝ.⁊ tunc faciũt relationem expli citam. ⁊ tunc acuunt᷑ ad oſtendenduʒ hanc vim.Qñq; aũt inſerunt᷑ clauſulę ſui antece dentis ⁊ tunc faciũt relatione implicitam.⁊ tũc trahunt᷑ a ſuo añcedente.⁊ iõ amittunt naturalẽ accentũ.⁊ regunt᷑ gqui Et hʒ locuʒ Sdicta diſtinctio in oibus noibꝰ interroga/ tiuis ⁊ adubijs.ꝗ̃ relatiue accipi pñt.vt q̃ł. quantꝰ.quotiens.quot.cuius.cuias.quo. qua.yvñ ⁊ vbi.qñ.cum.qᷓ;tum.qlit᷑ quoten⸗ nis. ER a; diſtinctio cauſa q̃re compoſita ab inde acuũt añpe.vt exinde.deinde.ſub/ inde.cũ penul.ꝗ̃ eſt longa poſitiõe.acui de⸗ beret ſᷣm regulaʒ. NPriſcianus aũt dicit hoc ꝑ Gręciſmũ fieri.qꝛ ſic accidit in aliquibus adũbijs gręcis.⁊ h fit ne pᷣpoſitio videatur venire ꝑ appoſitionẽ.Sed eadẽ ratiõe com poſita ab intus ⁊ a longe ⁊ ab oꝛſum.vt de⸗ oꝛſum. ſic deberẽt Pia icendũ ꝙ om⸗ nes ↄcoꝛdant ꝙ in deinde.ſubinde.ꝓinde. ⁊ cęteris cõpoſitis ab inde.añpenł.acuatur Er ſimilit᷑ a qñ cõpoſita.vt ſiqñ.neqũ.⁊ ali quando. In alijs aũt non oẽs ↄcoꝛdant.vt abintus.deintus.alonge.delõge.deoꝛſum. ⁊ deſurſum.deinceps.decõtra. IJdeode qn ⁊ inde indubitant᷑ teneamus ꝙ ab eis cõpo ſita debẽt in antepenł.acui.cętera autẽ ſunt regularit᷑ ꝓferenda.tñ ꝓpter ↄfoꝛnnitatem tenendã ꝑſuadet᷑ ſuꝑ bibliam vt tal ia etiaʒ in anpenul.acuant᷑.¶ Qui aũt coꝛrigii non multuʒ inſtet ſed potius diſſimulet.qꝛ hoc nõ videt᷑ autoꝛi.ſ. riſciano.niſi de cõpoſi tis a quando ⁊ ab inde. At etiaʒ adũbia a nomibus diſtinguant᷑ contra quartã regu/ lam hęc aduerbia vltimo acuunt᷑.alio.aliqͥ ⁊ alias. ¶Cauſa etiã diſtinguẽdi ſᷣpoſitio/ nes variant accentus ſuos.de qͥ bus tres re gule dant᷑. Erima eſt ꝙ pᷣpoſitiones ꝑ ſe platę acuunt᷑ in hine. qñ.i.ponunt᷑ materia iter. vt ad.quę pars eſt Secundͤ regula eſt ꝙ pᷣpoſitę ſuo caſuali. ra domum. ſiuxta poꝛtam.vel interpoſitę ſuis caſualibꝰ vt domum extra tuã.vel ſᷣpoſitę caſui rela⸗ to ad ſuũ caſuale.vt extra mundi terminos Suantur in oĩbus ſyllabis Tertia reglła eſt ꝙ pᷣpoſitiones poſtpoſitę caſibus quos ex/⸗ igunt.vel poſitęꝑ defectuʒ vboꝝ.vt tu mi⸗ chi de mltis natis ſolus ſuꝑ.i.ſuꝑes.vłpo/⸗ ſite in fine.vt mille hoĩes venere ſupꝛa.ſer/⸗ uant generalem regulam vt.ſ.monoſyllaba acuat᷑.⁊ diſſyllaba dictio acuat pᷣmam ⁊ triſ ſyllaba me.ꝓð. Et ſi media eſt bꝛeuis acuit antepenł.ſaluis exceptionibus ſupꝛadict. ec p̃poſitio vᷣſus poſtpoſita accuſatiuo trabit ipᷣm ad faciendũ vnũ aduerbiũ loca/ le.ſᷣm qͥ ſdam.vt italiã vſus.⁊ tunc acuitur penul. vel dicat᷑ q ſunt due partes. ⁊ vᷣſus inclinat accentũ pᷣcedentis dictionis ad hãc ſyllabam ver.⁊ oẽs alię guant᷑.⁊ illa ſola a⸗ cuit᷑ ſiue circũflectit᷑ ⁊ eſt encleſis Coniun ctiones cauſa diſtinctiõis variãt accentum nam ppoſitę gᷓuant᷑ in omnibꝰ ſyllab ſuis. vt Soꝛtes currit.igit᷑ mouet᷑.poſtpoſitę ve roꝓuãt accentũ regularẽ.vt Soꝛtes currit. mouet igit ⁊ B pᷣter encleticas qᷣpoſt oſite ãuant᷑.quemadmodũ ſipponerent. Diſti ctio regularis accentꝰ cogit accentũ in aljs ſyllabis qñq; coꝛripi.vt meimet grauat me qᷓ;uis ſit longa ꝓpter pᷣncipalem accentum. q̃ erat ſuꝑ pᷣmam.qñ dicebat᷑ mei.queʒ non potuit mutare ſyllabica adiectio Et ſictene de ſimilibꝰ. vt egomet.illemet. Sici imꝑa⸗ tiuo dicimꝰ. bñfac.calefac.ponẽtes accẽtuʒ ſuꝑ vltimã.qꝛ pᷣncipalis accentꝰ in integro erat ſuꝑ eã. Sic vultei. ompei ⁊ Airgili. ⁊ tepefit ⁊ calefit.de qͥbus dictũ eſt. Atẽ ac centũ ponimꝰ ſuꝑ hanc ſyllabaʒ li. in hᷣ dtõ alicui quo metrici vtũt᷑tanqᷓ; triſſyllabo vn deberet acui añpe.ſʒ ꝓſaici eo vtũt᷑ taqᷓ; te⸗ traſyllabo.ideo ponũt accentũ ſuꝑ eã quaʒ hñt ꝓ añpenul interiectionibꝰ nõ põt dari certũ documentũ.nec de barbaris.niſi H; & omnis barbara vox nõ declinata latie Accentũ ſuꝑ extremã ſeruabit acutũ Inter iectiones qͥʒ in fine ſepius acuunt᷑. In c.ter⸗ minata dicunt can in fine acui.vt allec.le cis. De bñfac.pᷣdic.⁊ introduc.⁊ ſimilibus nõ eſt dubiuz. de allec ſatis appꝛobat vſus. de donec nõ foꝛte ſic. Interea loci ꝓ vna di⸗ ctiõe computat᷑.⁊ vt tollat᷑ ois ambiguitas a ᷣmone ꝓferat᷑ ſub vno accentu.⁊ ponat᷑ ſuꝑ añpenul. In libꝛo accentuũ qͥ ꝛ priſcia ni ðꝛ ꝙ aduerbia in e.terminata bꝛeuiantur in penł.vt hodie.ſedule.ꝗᷓ a ꝓpꝛio nomine veniunt ꝓducũtur.vt Tulliane. Martia⸗ ne.Si in m. ꝓducuntur.vt meatim. tuatim Si in i.bꝛeuiant᷑.vt veſperi. Si in o.cauſa differentie in vltimo ſeruant accentũ.vt fal ſo. Si in a.ſimilit᷑.vt vna.ne putet᷑ eſſe nom Si in as.in vltimo.vt alias.ne nomẽ eſſe vi deat᷑. Si in r. bꝛeuiant᷑.vt bꝛeuit᷑.Si in ol. ſimilit᷑ vt edepol.Si in c.in vltio ſᷣuãt accẽ⸗ tum. vt illic. iſtic. Si in .bꝛeuiãt᷑.vt fũditꝰ d habendũ aliquã noticiã de accẽtu.nõ ebet ꝓſaicꝰ ignoꝛare.ꝙ oẽ pᷣteritũ diſſylla⸗ bum pꝓð.pᷣmã.vt moueo.moui.vñ in coõpo⸗ ſitis illud pᷣteritũ ſᷣuat illã eãdẽ ſyllabã in ac centu acutã.vt cõmoueo.cõmoui.ↄtero cõ⸗ triui.decerno decreui.Excipiũt᷑ at . gula pterita ꝗ hñt vocalẽ añ vocaleʒ. vt rui fui.ſpui.qꝑ ſe poſita pᷣmaʒ hñt bꝛeuẽ.⁊i cõ⸗ poſitione accipiunt accentũ guẽ. vt int᷑fui. pſpui. coꝛrui.Excipiunt᷑ etia iſta pſterita bi⸗ bia bibo.ſidia fido.ſcidi a ſcindo. dedi a do ℳ . das.ſteti a ſto.tuli a fero.ꝗ ꝑ ſe hñt pꝛimas bꝛeues in vſu.⁊ in cõpoſitis accipiũt accen⸗ tum Guẽ.ſiue pᷣma vocal maneat ſiue mutet yt imbibi.circũſteti.ↄdidi ⁊ ↄtuli Itẽ ſteri ta geminata coꝛripiunt duas pᷣmas ſyllabaſ vt tundo tutudi.cado cecidi.⁊ ſic penł.ſiue mediaʒ coꝛripiunt tã in vᷣſu qᷓ; in ꝓſa in ſim⸗ plicitate.⁊ in cõpoſitione ſi abijci ᷑ vna de geminat.illa qᷓ remanet guat᷑ ſiue coꝛripit᷑. vyt ↄcidi.ↄtudi.ſi vo remanet accentꝰ guis erit ſuꝑ penł.vt ſdidici.circũdedi.circũſte⸗ ti ¶ Ab iſta regula excipiunt᷑ illa ꝗᷓ hñt poſi tionem. vt moꝛdeo.momoꝛdi.ſpondeo.ſpo pondi. curro cucurri ꝗᷓ ꝓducũt penł.tã ſim/ Plicia q; cõpoſita.Excipiunt etiaz duo ſine hpoſitiõe.vt cędo cecidi.ꝓ ferire vł incide/⸗ re.⁊ pedo pepedi.ꝓ ventũ fetiduʒ facere.qꝗᷓ ꝓð.me.in ſimplici.⁊ in cõpoſitis penł.vt cõ cido.ↄcidi.excido excidi.me.ꝓð tem oẽ ſupinũ diſſyllabũ ꝓð.pᷣmã.vt motũ.fletum ic cõpoſita pð.penł.vt cõmotũ. defletũ. Excipiũt᷑ iſta.ſ.itũ ab eo.is.quitũ a queo. tuma ſto.ſtas.ſatũ a ſero.ris.ratũ a reoꝛ re⸗ ris.rutũ a ruo.is.ꝗᷓ oĩain cõpoſitis bꝛeuiãt in penł.vt ↄcitũ.oblitũ.dirutũ.circũdatũ. ⁊ ſic de ſinguł.Excipit᷑ ambitũ ab ãbio bis. —— ꝙ ꝓð.me.⁊ ſtatũ de ſto.ſtas.⁊ ſtaturꝰ ſ luo ꝓð.pᷣmã. Aerbalia in n. delinentia ve nientia a vbis pᷣmę ⁊ qrtę ↄiu. veniẽtia etiã a vbis tertię ↄiu.deſinentibꝰ in vo.diuiſas fſyllabas.pꝓdu.penultima. vt amamen.au/ Dimen. acumen. Sʒ veniẽtia a vbis ſecũdę yel tertię ↄiuga.nõ deſinentibꝰ in vo.coꝛr. penk. vt inen egmeBafneri⸗ in ilis anoibus deriuata ppen vt ab edes.ędi e lis.a ſedes ſedił.a ſenex ſenił. a puer puerił ab anus anitł.pter pariła par.ris.qð coꝛri. Rn utra in le. terminata ꝓðᷣ.me. vt ſedile. monile.ouile.cubile. DBeſinentia in ilis.v⸗ ab iſta re vt tutela.cautela.ſuadela.cãdela. SBeno/⸗/ minatiua in na. deſinentia pð.penł.vt do/ qs.citũ a cieo.es.ſecũdę ↄiugatiõis.ſituʒ a ſino.nis.litũ a lino.nis.datũ a do.das.ſta/ 165p du. ſyllabã ſta.Ablutũ bꝛeuiauit. Seduliꝰ licentia poetica.ſed cõiter tenet᷑ ꝙ lotum de vtuoſus „ balia vel ꝑticipialia coꝛ.penł. vt a fero ferti lis.ab vtoꝛ vtił.a textus textił.a fictꝰ.fictił. Welinentia in aris. a noibꝰ ſiue võᷣ deriua ta ꝓdu. penł. vt popularl. ſcholarl.militar! enominatiua in ela.deſinẽtia ꝓð.penł. ctrina. regina. medicina. lexna/In vra. de ſinentia Pe penl.et ſcriptura.cẽſura.tõſu/ inẽtia in go triſyllaba vł vltra.ſiue ſint deriuatiua.ſiue pᷣmitiua ſiue cõpoſita. ꝓð.pe.vt virago.compago.imago.charta go.ſimilago.rubigo.erugo.Denoiĩiatiua in do deſinẽtia tam a noibꝰ qᷓ; a vbis vel parti cipijs deriuata mõ e.mõ i.longã hñt añn do. mõ u. vt dulcedo.turpedo.libido. cupido. foꝛtitudo.magnitudo.habitudo. eno⸗ minatiua in al.deſinentia.ſi pᷣmitiua eoꝛum habuerint penł.ꝓð.ipᷣa q̊ʒ longam habent penł.vt ceruix ceruical.tribunus tribunal. vectus vectigal.Si pᷣmitiua eoꝛũ habuerit penul.bꝛeuem.ipᷣa q́; hñt penł.breuem. vt animꝰ vel aia. aial.Denominatiua in etum hñt penł.pꝓð.vt roſetũ.vinetũ.dũmetũ.nu cetum.quercetũ ¶enoiĩiatiua in bulũ.deſi nentia ſi habeant i.vel a. añpe. ⁊ ſint tetra/⸗ ſyllaba vel vltra coꝛ.i.vel a.añ bulũ.vt Cu nabulũ.vocabulũ.veſtibulũ Aar deſ / nentia a noibus deriuata ſi ↄſonãtẽ habeãt añ r. ꝓdð.penł.vt lacus lacunar.lupa lupa/ nar. Si vero hñt vocalem coꝛ.vt laqueꝰ. la quear b hac regula excipiunt᷑ ſubligar ⁊ ſpecular.ꝗᷓ coꝛ.me.⁊ tabular etiaʒ/Heno minatiua a gtõ ⁊ dtõ.addita tas.coꝛ.pe.vt bonus.ni.bonitas.ꝓbus ꝓbi pꝛobitas.ra/ pax. rapacis.rapacitas alis. vel in ale.ꝓð.penł.vt animalis.le.flu / uialis. le. ie pꝓð.penlł.vt patruelis.crudelł.ſidex. Se. nominatiua ſiue vbalia in oꝛus ꝓdu. penł. vt honoꝛus.canoꝛus.ſonoꝛꝰ.In oſus de/⸗ Benominatiua ĩ erbalia qͥʒ in elis. deſinentia ſinentia ꝓdu.penul.vt ventoſuſ.ſpecioſus vel in utus.ꝓdu.penł.vt tunicatus.galea/ tus.maritus.turritus.coꝛnutus.aſtutus. oſſeſſiua in cus deſinentia coꝛ.pe.vt ita licus.iliacꝰMoſſeſſiua in nus.a duabꝰ ar boꝛibus coꝛ. pe. vt oleaginus ⁊ faginus Et ab adubijs tꝑalibꝰ. vt craſtinus ⁊ ſerotinꝰ. In tinꝰ.ſi non hñt t.a pᷣmitiuis coꝛ.penł.vt diutinus.craſtinꝰ.Si hñtt.ꝓð.vt a matu⸗ ta matutinus mediaſtinꝰ a medio ⁊ ſtando vel tenẽdo.hyacinthinus.adamãtinꝰ et amethiſtinꝰ coꝛ. penul.in vſu ſm poetas.ſʒ minatiua in atus. vłi itus in ꝓſa acuũt.Scðm em̃ vᷣitateʒ breuiãt pe. bylinꝰ.ſmaragdinꝰ.coccinus.hyacintinus adamantinꝰ.amethiſtinꝰ.cryſtallinꝰ.qꝛ po ete coꝛripiũt noia ꝗ ſumunt᷑ a nomibꝰ lapi⸗ dum vel floꝝ. Et regula Criſciani de tali- —r bus poſſeſſiuis ꝓpducendis intelligit᷑ de lati nis.ſᷣdicta aũt ſumunt᷑ a gręcis.Sʒ in inus deſinentia acuit vſus in ꝓſa. Anũ eſt etiam qð coꝛ.q;uis nõ ſumat᷑ a floꝛe vel lapide. vt Si vero terminent᷑ in ites.pð.pe.⁊ ſuntm. murinus a mura arboꝛe. Poſſeſſiua a pᷣmi- tiuis in a veniẽtia pð.pe.vt a ſylla.ſyllanꝰ. arhoma rhomanus. Itẽ a płalibꝰ diphthõ gatis.pꝓð.pe.vt a thebę.thebanꝰ. Itẽ a no⸗ minibus in ius vel adůbijs in e.hñt añ pe. longã.vt MPompeius põpeianꝰ. Julius iu⸗ lianꝰ.quotidie quotidianꝰ.meridies.meri⸗ dianus. Item a deſinentibꝰ in cus vł in cu⸗ lus.habent ꝓð.a.pe.vt ruſticus ruſticanꝰ. tuſculus.tuſculanus.ꝗ a byſſyllabis.pꝓð.i. mediã.vt poꝛcus poꝛcinus. Iteʒ a neutris in um. hñt a ꝓdu.vt oppidum. oppidanus Itẽ plerũq; a tertia declinatiõe hñt a.ꝓð. vt mons montanꝰ.ſol ſolanus. Iteʒ neutra in e.dant i.ꝓð.vt mare marinꝰ.pᷣneſte.pſᷣne⸗ ſtinus. Item ꝗᷓ hñt pares ſyllabas in ntõ et gtõ dant i.ꝓð.vt hercules.lis.herculinus verres.verris.verrinꝰ. Item a nomibꝰbꝛu toꝛum hñt i.ꝓð.vt aper aprinus.ceruꝰ.cer uinus.foꝛmica foꝛmicinus.J.vel e.añ culꝰ vel cula.ſꝑ recipit accentũ bꝛeueʒ in ꝓſa.vt Igniculus.ouicula.nubecula.vulpecula. Neutra in oꝛ.dłeſinentia.⁊ gręca in oꝛ.coꝛ. pe.in obliqͥs. vt marmoꝛ.oꝛis.⁊ deriuataa pᷣmitiuis coꝛripientibꝰ pe.vt memoꝛ.morl. ꝗ memoꝛo.as.qð coꝛ.me.⁊ bicoꝛpoꝛ.bicoꝛ⸗ poꝛis.qð cõponit᷑ ab h̊ noĩie coꝛpus.qð coꝛ ri. pe.in obliqͥs.cętera ꝓdu.penł.in gtõ. vt amoꝛ.amoꝛis.vxoꝛ.vxoꝛis.arboꝛ.borl.nõ Fuat regulã.qꝛ deriuat᷑ a robur.oꝛis.quod coꝛ.me.in obliqͥs. Indecoꝛ.indecoꝛis.coꝛ. pe.in obliqͥs.qꝛ olim antiqͥ coꝛripiebant de coꝛ.oꝛis.in obliqͥs.Iſta noĩa femur.orl.ro⸗ bur.oris.ebur.boꝛis.iecur.oꝛis.coꝛ.pe.in obliqs. In ix.maſculina latia coꝛ.pe.in ob⸗ liqs.vt calix.icis.foꝛnix.icis.barbara quo⸗ q; vt volux.lucis. In ex.qͥʒ e.in i.coꝛ.muta ta.vt apex.apicis.vtex.ticl.remex.remigl. pᷣt᷑ vuex.vᷣuecl Neutra in us.d.vł l.vłn.vł p.pᷣcedentibꝰe.coꝛ.hñt in obliqͥs: vt põdus derl.olus.lerl.onus.onerl.opus.ris. Neu⸗ tra in ar.deriuata ꝓð.pe.a.in obliquis.vt calcar.caris.toꝛcular.larl.hter iubar quod bꝛeuiat᷑ in obliqͥs. Teſte Virgilio. Jubare exoꝛto.Aduũbia ꝗᷓ fiunt a dtõ ꝑ additionem ter.breuiant᷑.vt ſoꝛtit᷑.fęlici᷑.Aratrũ ſꝑ de beret ꝓducere mediã.qꝛ a vocalſp natura⸗ liter longa viðꝛ.vt arabam.aratoꝛ.aratrix. arare. Juuenałcoꝛ.pe.huiꝰ dictiõis böby⸗ cinus dicẽs. Delitias ⁊ panniculos bomby cinus vrit. Attende ꝙ noĩia a ciuitatibꝰ vel locis alijs ſumpta ꝗ vident᷑ patria ſiue gen⸗ tilia cum reꝑiunt᷑ in byblia in ita ꝓdu.pe.⁊ ſunt cõis ge.vt Hieroſolimita.aſcalonita. ge. ⁊ pᷣmę decli.vł tertię.vt theſbites.te. vł tis. Sm artem. Si vo terminant᷑ in itis.pð. me. ſeu pe. ⁊ breuiant᷑ in gtõ creſcente in iti⸗ dis. vt moabitis. bitidis.amonitis. itidis. Nõ ꝙ non põt recte accentuare qͥ neſcit cõ⸗ iugoationes vboꝛuʒ diſtinguere æ obuare nam qñ in pᷣma ↄiugatione venit᷑ ad triſſyl⸗ labas vel tetraſyllabas ꝑtes.ſꝑ ꝓducenda eſt penul.vt in amo.as.amamꝰ.matl.ama⸗ bam. bas.amabamꝰ. batis.⁊c.Excipit᷑ pr teritũ pluſqᷓ;ꝑpfectuzʒ. qð coꝛ.pe.in tetraſyllł. vt amaueram. ras.rat.⁊ futuruʒ indicatini eiuſdẽ in pᷣmis ⁊ ſecũdis ꝑſonis pluralibus vt amabimus.bitl.⁊ pſteritũ ꝑfectũ ⁊ plꝰqʒ pfectuʒ. ⁊ futuꝝ ſubiunctiui. Excipiunt᷑ iñn ab hac regła qdã irregularia in h̊ vᷣſu compᷣ hẽſa qᷓnõ ᷣuãt oĩno foꝛmã in ſterit. vñn v. Cre.do.do.mi.iu.ſto.pli.co.fri.ſo.ne.ve. la.ſe.cu.to.De vᷣbo aũt do.das.nõ ꝙ in cõ poſitis debemꝰ coꝛriꝑe a.qñ venit penul. ? debemꝰ e. pducere.fᷣterqᷓ; in terito.vñ vᷣ. In do. das vbo ſi ſit poliſyllaba noſcas. delongat. ſed da ſp bꝛeuiak. Pręeteritũ dek breuibus tñ e bꝛeuiet᷑. Secũda ↄiugatio in triſſyllab vel vltra ſꝑ coꝛ.pe.in pᷣma ꝑſona. vt ſedeo.video.rubeo. In płali ſſeni tꝑis indicatiui modi ſp ꝓð.pe.pᷣmę ⁊ ſecũdę per ſonę.vt ſedemus.ſedetis.⁊ in toto ſᷣterito impꝑfecto pð.pe.in triſſylł.⁊ vltra.vt ſede⸗ bam. bas.bat.ſedebamus.bat.bãt.Deß⸗ terito ꝑfecto non põt dari certa regula. niſi ꝙ in facientibus pᷣteritũ in vi.diuiſas ſylla⸗ bas ſemꝑ i.pe.coꝛ.in płali.vt docuimꝰ.eru⸗ buimus.⁊ eſt veꝝ in quolibet vbo ⁊ ↄiuga tione.vt fuimus.ſi puimus. amauimus. ſ⸗ edi mus. legimꝰ. audiuimꝰ. In pᷣterito pluſq;p fecto coꝛ. pe.in toto ſingulari.vt ſederã. raſ rat. ⁊ in tertia ꝑſona płis nu.ſederãt. In fu turo triſſylł.⁊ vltra ꝓð.pe.in toto ſinglari. vt docebo. bis.bit.⁊ in tertia płis nu.vt do cebunt. In pᷣſenti imꝑatiui ꝓð.pe.in pꝛima 1 ſecũda ꝑſona płalis numeri.vt ſedeamus ſedete. In futuro triſſylł. ⁊ vltra ꝓdu.pe.ꝑ totũ. In pᷣſenti ↄiuncto optatiui ⁊ pꝛęterito diuncto eiuſdem pð.pe.ꝑ totũ. In futuro pꝓð.pᷣma ⁊ ſecunda płis numeri. In ſſenti Du. oẽs. In pterito ꝑfecto coꝛ.oẽs. In plꝰ/ Opfecto ꝓdu. oẽs. In futuro coꝛ.oẽs.Ini fimitiuo ꝓdu.pe.in triſſylł.⁊ vltra.tam inpᷣ ſenti qᷓ; in pᷣterito ꝑfecto.⁊ pluſqᷓ;ꝑpfecto In ſecũda ↄiugatiõe ſp e.penlł.ꝓð.an re.taʒ in actiuo q; in paſſiuo ⁊ deponẽti.excepto fu⸗ turo docebere. ¶ In tertia ↄiugatiõe.pᷣma ⁊ ſecunda płis numeri indicatiui modi coꝛ. penul.vt legimus legitis. In ſterito impfe cto ꝓdu.penul.pꝑ totũ. In pterito ꝑfecto ꝓ Du. ſecunda ſingularis numeri.⁊ ſecunda ⁊ tertia plural numeri. In pᷣterito pluſqᷓ;pꝑfe⸗ cto ꝓð.pᷣma ⁊ ſecunda płis numeri. In im⸗ hatiuo ꝓð.pᷣma ꝑſona płalis nu. in pſęnti. n futuro ꝓdu. oẽs plalis numeri. In prę ſenti optatiui ꝓðᷣ.pᷣma ⁊ ſecũda plurał nu. n ſterito ↄiuncto ꝓð oẽs. In futuro ꝓð. pma ⁊ ſecũda plłis numeri. In pᷣſenti ſubiũ⸗ ctiui ſimilit᷑. In ſterito imꝑfecto ſimiliter. In ſterito ꝑfecto.coꝛ.oẽs. In ſterito pluſ⸗ q;pfecto ꝓð.oẽs. In futuro coꝛ.oẽs.rę/ ſens infinitiui coꝛ.pteritũ.e.pe.añ re.coꝛri. ſp in tertia ↄiugatiõe.niſi in pᷣterito actiui. ⁊ in futuro paſſiui.Quarta ↄiugatio ꝓð.pᷣ⸗ mam ⁊ ſecundã pᷣſentis indicatiui modi pła lis numeri.⁊ totũ pᷣteritũ imꝑfectũ.⁊ in triſ fſylł.⁊ vltra.totũ pᷣteritũ ꝑpfectũ excepta pꝛi⸗ ma pſona plalis numeri.niſi intuenerit ſyn copa. In pᷣterito pluſq;ꝑfecto ꝓð.pᷣma ⁊ ſe cunda płalis numeri.ſic ⁊ in futuro. Sic et In pᷣſenti imꝑatiui modi. In futuro ꝓð.oẽs in triſſylł. In pᷣſenti optatiui oẽs ꝓð.in triſ ſylł.⁊ vltra.⁊ in pᷣterito ſimilit᷑. In futuro ꝓð.pᷣma ⁊ ſecũda płis numeri.ſic ⁊ in pᷣſen⸗ ti ſubiunctiui.In pᷣterito imꝑfecto oẽs ꝓð. In ſterito ꝑfecto oẽs coꝛ.In pᷣterito plqᷓ; pfecto oẽs ꝓð. In futuro oẽs coꝛ.In infini tiuo ꝓð.penlł.in triſſylł.in pᷣſenti.pterito et futuro qð ſumit᷑ ex ſupino..pe.añ re.ſem per ꝓð.in quarta ↄiugatiõe.A.añ re.vłrl. ꝓð in qualibet ↄiugatiõe.vt amarl vł ama re.docea ris vel re.legaris vel re.audiaris. vel re.pᷣter do.das.cũ ſuis cõpoſitis qñ re⸗ manet pᷣmę ↄiugatiõis.E.pe.añ rũt vel re. ꝓð.in pᷣteritis cuiuſlibet ↄiugatõis. E.pe. a ris. vel re. nõ ſcedente b. ꝓð. in qualibzʒ ↄiugatione.niſi in ſᷣſenti tertię ↄiugatiõis. EY.penl.añ ris.vel re.pᷣcedente b ſemꝑ coꝛ. Quattuoꝛ ſunt vᷣba 4 non ſequunt᷑ has re⸗ gulas. vt ſum. volo.fero.⁊ edo Be volo ðꝛ v. Velle velim vellem ſunt vultis anoꝛma⸗ la vis vult Item in iſtis ſex locis eſt anoꝛ⸗ malũ.in qbus ſequunt᷑ alia vba ꝗᷓ ꝓferant᷑ ſicut illa.Alia etia deſficiunt in pᷣſenti.vt odi ſubiunctiui ſimilit᷑. In ſterito imꝑfecto p⸗ noui.cepi.⁊ memini.ꝗ̃ aptant᷑ tertię conin. Aio. is.q̃rte ↄiu.eſt.in imꝑatiuo ai. Ino. quis.tertię ↄiu.eſt.inque.inqueãt. Foꝛem res.ret.foꝛe nõ habʒ plus.Quęſumꝰ ex qſo tm.nec plura reqͥrit. Aue auete.ſalue ſalue⸗ te.vale valete.ſunt ſecundę ↄiu. Incipit in cipiunt.explicit expliciunt tertię ↄiu. Inſit id eſt dixit.vel ðꝛ faxo.i.faciã.Cedo.i.dic. Auſim. auſis.auſit.i.audes.as.at.in ſbiun ctiuo. Apageſis in imꝑatiuo. Apagite. id eſt qeſce ⁊ quieſcite.Ouat.i.lętat᷑ ouant et ouans.nõ plus reꝑpitur in vſu.Nõ ꝙ vocał ante vocalẽ in latinis dictionibꝰ coꝛr.vt ca⸗ prea.fouea.video.doceo.⁊a ſimilia. Excipi tur gtũs in ius.vt illius.iſtius.tñ alterius coꝛ.qꝛ in duabus ſyllab ſuperat ntm̃.Aliuſ aũt in ntõ coꝛ.ſed in gtõ ꝓð. Excipit᷑ etiam gtũs ⁊ dtũs qͥntę decli deſinẽs in ei.pduci tur em ſi hʒ ei.vocalem añ ſe.vt diei ⁊ aciei. ſiaũt ↄſonantem coꝛ.vt fidei. De gręcl aũt ⁊ ꝑegrinis hęc tibi ſit regula. Qm nomina feminina ↄſueuerunt ꝓduci.vt oſtrea. cho rea.galathea.medea.platea ⁊c̃. In ia.ſi ſũt noia mulieꝝ ꝓducta ꝓnunciamus.vt Ma ria.Argia.⁊c.Si aũt deſcendũt a maſculio breuiamus. vt a Claudius. Claudia. a Ju⸗ lius Julia.Excipit᷑ Lucia qꝗ̊ ꝓducit̃ Tetra ſyllaba ⁊ vltra bꝛeuiat vſus nr̃.vt Athalia. Anaſtaſia. Cecilia.⁊ cętera ſimilia.qᷓ;uis qͥ rundam vſus longa ꝓnunciet. Noiĩa regio⸗ num in ia.latina coꝛ.qᷓ;uis gręca plus acuã⸗ tur. vt dicit Priſcianus in. vij. vt libya. ſy⸗ ria ⁊c̃. In appellatiuis vſum tene.na regu⸗ lęgręcę a latinis ignoꝛant᷑. hęc tñ acuere in penultima ſolemus ſicut eſt agonia.allego⸗ ria.armonia. epiphania. hierarchia. phata ſia. logia.⁊ ab eo compoſita. vt genealogia. Theologia.tropologia.melodia.phiſono⸗ mia.ſymonia.ſymphonia. pſalmodia. vſia mogo illa in antepe. acuimus.caſtrimargia latria.neomenia.ſchęnophegia.Nomen in eas.ſolet ꝓduci.vt Andreas. Eneas. Ege as.¶ Paſculinum in ias.ſolet ꝓduci.vt he lias. Hieremias ⁊c.ſed nomẽ fę.coꝛ.vt He⸗ rodias. Nomen in aus.⁊ in eus ſolet ꝓduci yt Menelaus. Bartholomeus. Nomẽ in eum.vt canopęum.mauſolęũ ſenſ Ptho⸗ lomeum licet cõmuniꝰ ꝓdu.a qͥbu ri.vt Coꝛnelius Claudius.Tullius. Reli⸗ qua nomina bꝛeuiãt᷑.⁊ in fine acuuntur. vt Berſabee.gelboe.⁊ cetera huiuſmõi. D Incipit Breuiloquus vocabularius. iſda tamẽ coꝛ. Nomen in ius. quod gręce ð in os.coꝛ⸗ eſt. attamè ob cauſam pfatã hocopus pꝛe ſens aggrediar. Quoꝛũdã nanq; volumi na ita ſunt ꝓlixa ⁊ magno pᷣcio cõparan⸗ da vt tenuis noſtrarũ rerũ facultas ea nõ ſufficit cõparare. Quoꝛũdã quoq; ita ſũt accurtata ⁊ ſparſim ⁊ inoꝛdinate conſcri⸗ pta. vt paucin eis fruct carpi poteſt.niſi vaalge diligent᷑ requirat᷑. oĩa refoꝛmata — temendata. etiã a quocũq; vt ſic fierẽt ſũ⸗ DPpbe eſt affectandũ. Idcirco pᷣſentem labo rem aggrediens. vniuerſis ſupplico cum Soffredo in nouella poetria ſic dicẽte. 4 — — ce X Sð 5 puer ego ſum. Hieremie.j. Licet iſtð ver⸗ bum ꝓpheticũ ab ipᷣo ꝓpheta alio fine ſit enarratũ.tñ nõ abſq; methaphoꝛa quada 14 noſtro ꝓpoſito ꝓ aliquali elucidatiõe ap⸗ plicari põt.vt ſic quilibet puer inſcius ex iſtens ꝓuerbia ⁊ vocabula bñ vſitara vix intelligẽs.licite põt dicere.ecce neſcio loq; id ẽ.nõ poſſum mẽtis cõceptum expᷣmere qðtñ maxime opoꝛtunũ ⁊ neceſſariũ ẽ cu ram animarũ gerentib. ⁊ qui gregulũ cõ miſſum paſtu vitę.id eſt.ſacra ſcriptura ꝗqᷓ ſcriptis cõpꝛehendit᷑ paſcere debẽt ⁊ exẽ⸗ plis. Pꝛęſupponit᷑ nanq; in qualibet ſciẽ tia iuxta dictũ phi.j.poſterioꝝ.ſcire quid nois eſt pᷣntipiũ doctrinę.Etiã dicit Re⸗ migi. Niſinomẽ rei ſcieris.cognitio reꝝ perit. Sed qᷓ;uis diuina pagina litteralit᷑ itellecta vt ait apłs.ij. Coꝝ.iij.)occidat. tñ adoleſcẽti neceſſariũ ẽ vt ipᷣe pꝛiꝰ eã lit⸗ teraliter qᷓ; ſpiritualiter intelligat.Nanq; vinũ de toꝛculari eicere qũo qͥs poterit ſi racemos in eo cõpꝛimere bᷣmit' non agno uit. Verũ cũ dictiões rarę ⁊ vba inſolita intellectũ ſepiꝰꝑpuertere ſolẽt.⁊ quẽadmo dum frutex ſeu arbuſtũ laboꝛioſuʒ ipedit arantem.ita ipᷣa ignoꝛãtia rararuʒ dictio num ⁊ vocabuloꝛũ lectoꝛis animũ ꝓcede re nõ ſinit ad ꝑfectũ.ęc aiaduertẽdo ob neceſſitatẽ paupeꝝ quid nois ignoꝛãtiuʒ. rara ⁊ incõſueta vocabula ſic ab alijs ab ſtracta ſunt ꝓ poſſe in vnũ fideliter colli⸗ gam.ſuꝑ oꝛdine cõpetenti ad inueniendũ qdðᷣlibet.lucidioꝛi modo quo potero oꝛdi⸗ nando.Licʒ vo Iſidoꝛꝰ Papias. Bꝛito ⁊ Alanꝰ.alijq; q;plurimi mgr̃i ſatis ð his tractauerunt.a quibꝰ etiãꝗ hoc oꝑꝛreceptũ NAuaten nemo mihi moleſt exiſtens ſti⸗ mulis me pungat iuidię.Si qua tanq; in⸗ omine de er⸗ ſcius ⁊ ignarꝰ adduxero.patientiaʒ in me habe.· Tu em lima charitatis fraternę coꝛ rige.⁊ ſi in aliquibꝰdeuiauero.nõ mihi ex toto ſʒ a quibꝰ recipio.imputet᷑. Añ. No ſcoq; doctoꝛes iuuenes ſimul ⁊ ſenioꝛes. vt quęeuis dicta liment hic nõ bñ ſcripta. Qð minus ẽ ſupple.qð plꝰ abꝛade.quod hirtum come.qð obſcurũ declara.qð viti oſum emenda.a curisiſt is ſunt omia ſana Et in pᷣncipio cuiuſlibet oꝑis inuocanduſ eſt pater omniũ rerum.ſ.deꝰ.quo pᷣtermiſ ſo nullum rite fundat᷑ exoꝛdiũ.vt diẽ Bo etius in.iij.de cõſolatiõe phię..·Añ qͥdaʒ. Abſq; deo facta ſua qui diſponere cuxat. Huiꝰ amoꝛ vere nõ multo tꝑe durat᷑.O cit᷑ ergo in ſpeculo grãmaticeę.Te pᷣcoꝛ oĩ potens vt metua gratia gratũ. Ad finem ducat nauigantẽ ꝑ mare latũ. ic ſcribẽ⸗ darũ doctrinarũ variarũ. AVt poſſint cle⸗ ro quęſcribo valere nouello. Vt aũt iſtð quod a lectoꝛe in libꝛo iſto querit᷑ facilius inueniat᷑.poſui vocabula ſᷣm oꝛdinem al⸗ phabeti. Et eſt oꝛdo alohabeti nõ ſolũ in pᷣmis ⁊ ſcdðis litteris vocabuloꝛum.h̊ po⸗ ſitoꝛum. ſed etiã in tertijs ⁊ quartis ⁊ cete ris litteris ſequẽtibꝰ vſq; ad finem eoꝛum Verbi gratia.Aaron ſtat ante Abacuch ex eo qꝛ licʒ ambę in hac lr̃a a incipiũt.tñ ſcdða lr̃a in Aaron pᷣcedit ſcõam litteraʒ in Abacuch.Etiã acetũ ſtat ante acidũ.qꝛ li qʒ i iis pᷣmę duęlr̃e ↄcoꝛdãt.tñ tertia lra ĩ acetũ pᷣcedit terliã in acidũ.⁊ quarta lr̃a ĩ gctoꝛ pcedit quartã in actrix.⁊ ſic de alijs Et licet talis oꝛdinatio ſeu oꝛdo in aliqui⸗ bus vocabulis nõ pᷣciſę obſeruat᷑.vel foꝛ⸗ te hoc eſt ꝓpter aliqua cõuenientiã ſimul poſitoꝛum vel foꝛte ex inaduertentia.Ad melioꝛem aũt intellectũ ⁊ memoꝛia firmio rem.applieui quibuſdaʒ vocabulis ver ſus ex diue autgꝛibꝰ collectos. 2 NAoniã quidẽ ſᷣſens collectio arti Neſeruit gramatrice. m qͥſdã in yllaba ĩ dictiõeʒ ⁊ oronẽ diuidit Al lr̃a ᷣm Iſidoꝝ in.j.li.etymologiaꝝi oibꝰliguis poꝛcẽ.qꝛ ipᷣa naſcẽtiũ oꝛa aꝑit Be qͥ ðꝛi hiſtoꝛijs. Maſcułꝰ recent᷑ na⸗ tus eiulãdo dic̃ ⁊ camat.a.femina vo.e Pñtis qͥq; oꝑis ꝓſecutio ꝑ l̃as alpha⸗ beti diſtiguit᷑.ideo a pᷣmis lris.nõ tm la⸗ tinoꝛũ.ſed etiã hebꝛęoꝝ ⁊ gręcoꝛũ incipi amus.oꝛdinẽ tñ latinoꝛũ lrarũ triplici al phabeto ſpẽaliter ꝓſequendo ſcʒ noim. Vboꝛũ ac ꝑtiũ indeclinabiliũ. alphabeti ẽ.⁊ iterpᷣtat᷑ doctrina.vel via vel btitudo. Et eſt ſenſus. Doctrina le⸗ gis eſt via ad beatitudinẽ ęternn. Alpha gręcoꝛũ ẽ pᷣma lr̃a.⁊ ðꝛ initiũ latie Vñ Apoc̃.vlt᷑.Ego ſum alpha ⁊ o. Et o.gręceẽ ſinis latine.Et eſt ſenſus.Ego ſum pncipiũ ⁊ finis. eſt.cui pᷣm riſtia.tria accidũt.ſ.nomẽ quãtũ ad vocẽ.figura quãtũ ad ꝓtracti onẽ.ptãs q̃ntũ ad coꝛreptionẽ ⁊ ꝓducti onẽ.Etiã vt idẽ dicit.A ẽ nomẽ indecli⸗ nabile neu. ge. ⁊ oẽs alię lre.vt.a.vel.b. R.ꝑ ·ſic de alijs. eſt lra vel figura triã⸗ gularis.Qñq; a eſt ſᷣpoſitio.vt Aſũmo vſq; deoꝛſum.qnq; ẽ intiectio dolentis. vt patʒ i vbis Hieremieęꝗ̃ᷓ in pᷣncipio the matis dicta ſunt.ſ.Al.a.a.dñe.⁊c. Auonte A vel B 1Allma. i. Vvgo abſcõdita vł ſecreta Aaron idęcli. magnꝰ vłfoꝛtitudo ¶interpᷣtat.⁊ frater moyſi erat. Alb idecli.nomẽ ſᷣm hebꝛęos ðꝛ mẽſis au⸗ guſtꝰ*. etiã ẽ ſpoſitio.vt patet loco ſuo. Abacuch.ẽ nomẽ ꝓphᷣę.⁊ interpᷣtat᷑ am⸗ plexans vel luctatoꝛ. Abaccidẽtibꝰ vna dictio indecli.ðꝛ ille qͥ ſcribebat accẽna.ita expõit᷑.ij.Eſdre.iij. Abactoꝛ.m.t.ẽ fur iumẽtoꝝ vel pecoꝛum quẽ vulgo abigeũ vocamab abigendo. Vñ latrones etiã abactoꝛes dicimꝰ. Abactrix.f.t.młier ðꝛ faciẽs ſicẽ abacto⸗ʒ Abactꝰ.a.ũ.i.fugatꝰ.diſpſus.ſeꝑatꝰ. Abacus.m.s.ẽ ꝓpꝛiũ nomẽ.⁊ vt qͥdã di cunt ph̊s fuit in arithmetice.vel abacus dðꝛ ab abax qð interpᷣtat᷑ decẽ.qꝛ i abaco ſũt decẽ arcſeſe decuplãteꝗ.i pᷣmo ẽ vn tas i ſcdo denariꝰ.i tertig &ttenariꝰ. Eſi S ☛R AVñn.E ꝓfert aut.a.qͥ ſqͥs ꝓcedit ab Eua Aleph igit᷑ ᷣma lr̃a hebꝛęoꝛũ vł hebꝛaici A vo pᷣma lr̃a nr̃oꝝ vel latinici alpyhabeti eti aba vel abax vga geometrie vel ta bula quaã hnt ph̊i vbi ſiguras in puluere ſuppoſito faciũt.ꝗᷓ alio noĩe ðꝛ pinax. Abax etiã vel abacꝰ ðꝛ ſuꝑioꝛ ꝑs capitelli i.ſaxũ q̃drãgulare qð ſuꝑ colũnas põit ꝛ etiã ꝗqlibet mẽſa marmoꝛea. Abalienatꝰ.a.ũ.i.ꝑfecte alienatus. Abamita.f.p.ẽ ſoꝛoꝛ abaui.ff.de gra.l.iu riſconſult*S auunculus. Abarcenũ.n.sS.i.inhoneſtũ. Abaneth ðꝛ ſubucula vel camiſia linea vł cingulũ ſacerdotale rotũdũ polymita ar re ex cocco purpura ⁊ hyacincto ↄtextũ. Abarim ðꝛ mons in q̃ obijt moyſes vt ha bet᷑ Deut. xxri. Abas ꝓpꝛiũ nom cuiuſdam viri. Vnde Quidaã dictꝰ abas.mõchoʒꝝ ſit pr̃ abbas Abaſo ðꝛ domꝰ infirma vel ifirmi.⁊ ðꝛ ab q qð ẽ ſine.⁊ baſis.i.fundamentũ. Abatis. cõ.t.me.coꝛ.indecli. qͥ vel ꝗ̊ cum bato diuidit auena vł alia frumẽta. VUñ Albatis ad cenq dat eqͥs abbatis auenã. Abauia. f.p.ðꝛ mat᷑ ꝓaui vel ꝓauię.ff. de gra. l. iuriſconſult“.S quarto gradu. Abauuncułꝰ.m. S. ẽ frater abauie. Abauus. imn. S. me.coꝛ.ðꝛ p̃ ꝓaui. Vñ ab auus ðꝛpr pĩ̃is mei.ſʒ ꝓauus ðꝛ pt̃᷑ aui ſGᷓ abauus ðe pater ꝓaui. ſʒ atauꝰ ðꝛ pat᷑ abaui.ſed tritauꝰðꝛ pat᷑ ataui ⁊ hoc aſcẽ dendo. Siliter deſcendẽdo nepos ðꝛ fili us filij vel filię meę.⁊ neptis filia filij vel filię meę.ſed ꝓnepos filiꝰ nepotis.abne⸗ pos filiꝰ ꝓ nepotis.atnepos filiꝰabnepo tis.⁊ trinepos filiꝰ atnepotis. Unð.Eſt guus ꝓauus abauus atauus tritauuſq; Et ſic inde nepos.pꝛo.ab.at.tri.ſuſcipit hec vox.Et ſicut auus ⁊ nepos cõponũ tur cũ ꝓ.ab.at.tri.ſic etiã neptis.ſocer. ſocrꝰ.nurꝰ.gener.⁊ ſilia.vt ꝓſocer.i.p ſoceri. ꝓſocrꝰ.i. mr̃ ſocrus meę.⁊c. Abax. vide.S. in abacus. Abba vᷣm Pap.ſyꝝ ⁊ hebꝛęũ ẽ.⁊ intpᷣta tur pr.⁊ accẽtuat᷑ ĩ fine.iuxta iſtos vᷣſus Qis barbara vox non declinata latine. Accẽtũ ſuꝑ extremã ᷣuabit acutũ. Abbaſ.m. t.me.ꝓ.ðꝛ pr̃ mõachoꝝ.ĩde ab batia ð pᷣlatio vł dignitas abbatis. AUñ Abba pr ſignat hinc abſalõ exit ⁊ abbaſ Abbatiſſa. f. p. ð mr monialiũ vel dña. Abdenago.indecli.int᷑pᷣtat᷑ ᷣuiẽs taceo. Et erat vnꝰð tribꝰpueris qͥ fuer̃t ĩi camio Abdera ẽ terra in q̃ kał.ianuarij homineſ ignis.⁊ accẽtuat᷑ ĩ fine. IJIdeʒ ⁊ Aſarias. indigenę vnuʒ emptũ ꝓ capitibꝰ omniũ Aut te deuoueat certis abdera diebꝰ. Abderides ðꝛ ſaturna lapide quẽ ꝓ ioue . deuoꝛauit.ꝗᷓ grece ðꝛ abadir. Albgdias ſeru“ dñi interpᷣtat᷑. Abdicatoꝛiũ.n.s.ðꝛ locꝰhabiład abdicã⸗ dum. ⁊ deriuat᷑ ab abdico.as. Abdiciũ.ðꝛ ſecretũ.occultũ vł abſcõditũ Abdomen.n.t.gręce ðꝛ pinguedo carnis latine.⁊ ẽ ꝓpꝛie pinguedo ꝗcẽ in ventre poꝛci vłpoꝛce. AVñ Juuenalis.Atq; bo nã tenere placãt abdominę poꝛce. Abdomitũ.n.s.ẽ pinguedo lates ĩ oſſibꝰ carniũ decoctarũ. Et ðꝛ ab abdo.dis.i. abſcondo.quia talis pinguedo abſcõdi⸗ ta eſt in oſſibꝰ. Albel ꝓpꝛiũ nomẽ viri.⁊ fuit filiꝰ Adę.et interpᷣtat᷑ luctꝰ.qꝛ pr eiꝑ ducẽtos anos lugebat ꝓ eo. q int᷑fectus fuit a frẽ ſuo Cain.⁊ noluit Adã Euã vxoꝛem eĩ co⸗ gnoſcere ꝓpt᷑ tale nefas Cain niſi ex di⸗ uino iuſſu.vt habet᷑ ĩ glo.ſuꝑ Geñ.⁊ po nit᷑ trãſũptiue iĩ ſcholaſtica hiſtoꝛia. Vel intptat᷑.vapoꝛ vłfumꝰ q̃i cito trãſiturꝰ. qꝛ cũ triginta eẽt annoꝝ occidit euʒ frat᷑ ſuus. Ał qꝛ ᷣm Joſephũ nõ reliqͥt ſemẽ ſuꝑ trã. Ael etiã interpᷣtat᷑ iuſtꝰ ꝓpt᷑ ho locauſtũ.Abel etiã ðꝛ lapis ſuꝑ queʒ ar⸗ ca dñi fuit poſita.vel locꝰ vbi ſteterat ar ca. vt patz in Geñ. Vbi Abel ẽ nomẽ ci⸗ uitatis ꝗᷓ pus Bethſames dicebat. Vñ AVox abba pr.ſʒ abel luctꝰ lapis ⁊ vir. Abela ꝓpꝛiũ nomẽ ciuitatis.vel nomẽ la pidis ſuꝑ quẽ arca dñi fuit poſita. Abeſton ðꝛ lapis pᷣcioſus diſpoſitꝰad mo Ddum ferri. Abeſtis inteſtina beſtiarũ aſpiciẽs. Abeſus.a.ũ.pe.ꝓ.i.circũquaq; comeſt⸗ coꝛroſus.⁊ ↄpõit᷑ ab am. ⁊ circũ.⁊ eſꝰ. Abia. intpᷣtat᷑ p dñs.Et fuit filiꝰ Robo am. Vnñ. Moſt Roboam regni ſuſcepit Abia coꝛonam. Abiectł.a.ũ.i.ꝓcul iactꝰ.vił.vel ↄtẽptus ⁊ venit ab abijcio. Iñn abiectio.oniſ. id ẽ vilitas.ꝓcul iactio vel ↄtemptꝰ. Abies. etis.f.t.ẽ nomẽ arboꝛis.⁊ ðꝛ abeũ do. eo ꝙ p ceteris arboꝛibꝰ longe eat ⁊ in excelſuʒ pꝓmineat. In abien ꝑ.n.ſine.g. ⁊ abigenꝰ cũ.g.ᷣm qͥſdãꝗ in eodẽ ſenſu.i. de abiete exñs. Iññ abietariꝰ.i.carpẽtari us qͥ de abiete oꝑat᷑. Itẽ abies reꝑit᷑ eti⸗ am in qͥnta declinatiõe. AUñ Claudianꝰ. Et ſectas abies. Sʒ m virgiliũ ðꝛ abie⸗ te ſecta. AUñ.Ex abies abietis fit ex abi⸗ deuotũ lapidabãt. Vñ Ouidiꝰ i Jbim.,. es Albiecula.f.p.pe.coꝛ.i.pua abies. es abiei. Abiges gis.m.t.i.fur iumẽtoꝛũ ⁊ pecoꝛũ eo ꝙ ipᷣa abigat alioꝛſum vt cõpetentiuſ ea furari poſſit. Sʒ abigeatꝰ ðꝛ tłe furtũ yvel etiã terrefactio ipoꝝ pecudũ. Abigens.vide S.in abactoꝛ.vel abigens m Map̃.ðꝛ qͥ ſeducit alienũ vuin. Abimelech int᷑pᷣtat᷑ p̃ merrex.vel lingẽs ſanguinẽ.⁊ ẽ cõmune nomẽ omniũ regũ paleſtinoꝛũ. WM Abiona interpᷣtat᷑ deſideriũ ↄcupiſcẽtię. Abiteſtato.i.ſine teſtamẽto.vt iſte ẽ moꝛ⸗ tuus abinteſtato.i.ſine teſtamẽto. Abiran interpᷣtat᷑ bᷣmitiuꝰ vel pᷣmitialis. Abiſac interpᷣtat᷑ patris riuus. Abyſſus.f.s ẽ ꝓfunditas aqᷣꝝ ipenetrabi lis a q̃ fontes ⁊ flũina ꝓcedũt.⁊ ꝑ occul⸗ tas venas ad matricẽ abyſſuʒ reuertũt. ⁊ð abyſſus q̃i adipſus.qꝛ ad ipᷣaʒ reuer tunt᷑.vel q̃ſi abuiſus.qꝛ eiꝰ altitudo cer⸗ ni nõ põt. Añ ꝓfunditas ſcripturaꝝ ðꝛ abyſſus. Vel ðe ab a qð eſt ſine.⁊ byſſus qð ẽ genus lini candidiſſimi.q̃ſi ſine byſ⸗ ſo.i.candoꝛe. vel ab a qð eſt ſine.⁊ baſis fundamẽtũ. Vel ðꝛ infernus. Abitio.onis.f.t.i.receſſio. Abiud interpᷣtat᷑ pater meꝰ. Abiuratio.f.t.ẽ rei creditę abnegatio. Ablactatio.f.t.i.a lacte remotio.Et vt di cit mgr ĩ hiſtoꝛijs triplex eſt ablactatio. Mrima a lacte mãmilleꝗ fit in ᷑tio ãno. Scða a lacte infantię ꝗ fit in ſepꝑtimo an no. Tertia a lacte pueritię. ꝗᷓ fit in duode cimo. ⁊ ſic amouet᷑ puer a nutrice.a pe⸗ dagogo ⁊ tutoꝛe. Ablactatꝰ.a.ũ.i.a lacte amotꝰ. Ablas.cõ.t.ðꝛ ſtultꝰ inſipiẽs. HM Ablatiuꝰ. a.ũ.qͥ aufert. vel ponit᷑ ꝓ caſu q̃ẽ auferentiũ. Abligurigo.inis.f.t.pe.ꝓ.i.pdigalitas ð uataſtio vel voꝛacitas. MMU Abliguritoꝛ.m.t.i.ↄſũptoꝛ vel guloſus. Iñ abliguritio.i. voꝛacitas vl guloſitas blegumina. n. s ſunt ꝑtes extoꝝ. Ablucinatio.onis.f.t.i.lucis alienatio et abſentatio.⁊ deriuat᷑ ab ablucino. Ablutes.tiũ.płis nũeri ſunt loca cenoſa 7 aq̃ plena.ꝗ ⁊ ablutia dicũf. dicũt¶᷑ ſic ab abluẽdo .potrariũ.qꝛ minie ſũt ablu Abluuio.f.t.inundatio ſoꝛdiũ. (ta. Abmatertera.f.p.ẽ ſoꝛoꝛ abauię. Inſti. ð gra · S· tertio gradu. 2 Abnepos eſt filiꝰ nepotis ſicut nepos filiꝰ a 2 — = — JJeJe ..⁵¾ ———äI ä „ 2 6 AMBS ilij vel filięe. Albneptis ẽ filia nepotis vel neptis. Abnoꝛmis.i.defoꝛmis.turpis ianis grã⸗ dies. ir regularis.illitteratꝰ.craſſus. Uñ OPꝛatiꝰ. Ruſticꝰ abnoꝛmis ſapiẽs craſſa Gq minerua. Albolitio ẽ accuſe⸗ atiõis inſtitute ꝑemptio J vł abſolutio q̃ nomẽ alicuiꝰ qͥ accuſauit cũ oĩ iſcpᷣtiõe iã fa cta ĩ totũ abolet᷑ remiſ ſa nccitate accuſandi.ff. ð ado.l.abolitõ Abolitꝰ.a. uʒ. me.coꝛ.i.deletꝰ.deſtructꝰ. ↄſũpt.deuaſtatꝰ. Roma.iiij.p Exinani⸗ ta ẽ ſides.abolita ẽ ꝓmiſſio. Abolla. le.f. p.ẽ genꝰ veſtis ſenatoꝛię. et dꝛ hea abulla eo ꝙ vndiq; ſit bullata. Añ. Abominiũ.n.sS.ðꝛ execratio. bomioſꝰa.ũ.i.plenꝰfoꝛtũa ab ab ⁊ omẽæ boꝛigines.pe.coꝛ. płis nũeri.vel aboꝛi⸗ Sa Fin ũt ſuꝑflue frutices.ꝗᷓ nõ natu ralit᷑ ſʒ vitioſe ĩ arboꝛibꝰ ⁊ cãpis oꝛiunt᷑. Et dicunt᷑ q̃ſi ſeoꝛſũ ab oꝛigine.nõ qꝛ nõ habeãt oꝛigint᷑.ſʒ qꝛ nõ naturalẽ. Item aboꝛigines. inis.ↄ.t i.ruſtic' agreſtis ⁊ ignobilis. Nñ Saluſti. Cuq; his aboꝛi gines gen“ hoim agreſte. S Aboꝛtiuꝰ.m.s.ẽ puer vł alt᷑ fetꝰ añ debi⸗ tũ tꝑs natꝰ ⁊ ſic.nõ ꝙ nõ oꝛiat᷑.ſj abo riat᷑ m Iſið.lib.x. Vel ðꝛ abſciſus ð al uo mr̃is quã doloꝛ ꝑtꝰ inceſſabilit᷑ cogit expiare.Sʒ Maul dicẽ ſe aboꝛtiuum.qꝛ chꝛiſtũ in carne nõ vidit.vł extra tꝑs re natꝰ in xpᷣo apłatũ accepit. Ael ðꝛ ille q̃ eſt moꝛtu“ natꝰ. vel qͥ ad pñtiã xpᷣi nõ ve nit. Nñ. Extat aboꝛtiuꝰ nõ certo tꝑe na tus.Eſt aboꝛtiuꝰ qͥ ceſus tractꝰ ab aluo. Poſt humꝰ ẽ natꝛ pꝰ exeqͥas genitoꝛis. A Aboꝛtꝰ.a.ũ.ab oꝛioꝛ.nõ qꝛ nõ oꝛiat᷑.ſʒ ab oꝛiat᷑.qͥſ.naturalit᷑ nõ ẽ nat. Abpatruꝰ ẽ frat᷑ abaui vel abauię. Abꝛa in epᷣtat᷑ ſpeculũ.⁊ ſᷣm Hug.ðꝛ ãcil⸗ la libtatl. Etiã ẽ Sreil nomen puelle. Ande legit᷑ Judi Abꝛa pediſſeq̃.nomẽ ꝓpꝛiũq; puelle. Abꝛã ↄpõit᷑ ab abba.qð ẽ pr.⁊ rã qð ẽ ex celſus. Vñ Abꝛã q̃ſi abbarã.i.pr excel⸗ ſus ⁊ addita ẽ ei.a.lr̃a.⁊ dictꝰẽ abꝛaam. dʒõ ſonat pr multarũ.⁊ ſubaudit᷑ gentiũ ⁊ debet ſcribi ſine aſpiratione. Vñn. Eſt abꝛa pr excelſus.pr ⁊ pploꝝ. Fert᷑ młto rũ.tuca ſuꝑaddit᷑ vna. ndiq; bullata veſt dicat᷑ abblla. ae th.x. Habuit pediſſe⸗ quã noĩe Abꝛa.Et ðꝛ Abꝛa q̃i abara.qꝛ ad ara ⁊ ð arl ãtiqͥt puelle ducebãt᷑. An pſuaſerit.C. ð fur. ⁊ iudi.l.ↄſentaneũ. Abreptitius.m.S.i.furioſus. Abreth interpᷣtat᷑ pat᷑ tenerrimꝰ. Abrogãs.i detrahẽs vel iactãs vł hũił. Sʒ arrogãs.i.ſuꝑbꝰ.vide loco ſuo. Abrotanũ.n.s.herba ẽ hñs vᷣtutẽ calidã Abrotoniũ.f.s.nomẽ mulieris ẽ qſi affro doniũ.i.venuſcula.⁊ ẽ ipoſitũ cã adula⸗ tiõis.ſᷣm Map.gręcũ ẽ.⁊ interpᷣtat᷑ am⸗ plexibus apta. Abruptꝰꝑticipiũ.ðꝛ ab aliqͥ ruptevkſ⸗ epa tus.a ripo.Sʒ abꝛuptꝰ nomẽ ẽ locꝰ ex⸗ celſus.q̃ſi a viſu hoĩm vel acceſſu raptꝰ?. Abꝛupta dicũt᷑ loca aſꝑa int᷑ mõtes ⁊ acu Abſalon.intpᷣtat᷑ pax pr̃is.p antifra (ta. ſim. qꝛ bellũ ↄtra patrẽ geſſit. Abſcidiliũ ðꝛ cutellꝰ qͥ vngule equoꝛũ ab ſcindunt᷑. = Abſcõdit.i.occultatꝰ.Et dꝛñt abſcondi⸗ tus ⁊ abſconſus. Uñ. Quę natura tegit nobis abſcõdita dicas. Res ſunt abſcõ⸗ ſeꝗ celas callidirate. Ablens.o. t. i. nõ pñs.ff. ð. v. ſig.l. abſẽtẽ Abſida.dę.gręcũ ẽ.⁊ interpᷣtat᷑ lucida.i. lat edificij vel triuia eo ꝙ lũine accepto ꝑ arcũ reſplẽdeat ⁊ lumẽ faciat. Abſinthiũ. n. S.gręcũ ẽ m Napiã. ⁊ eſt amara herba. Abſirt' frat᷑ edee fuit. quẽ fugiẽs cuʒ Jaſonę intfecit.Abſirtꝰ etiã ẽ fluuiꝰqui 8 cadit in mare adriaticj. Abſis.dis.f.t.i.abſida. Itẽ abſis ðꝛ pᷣnci piũ exaltatiõis planetę in ſuo circulo. i. illa ꝑs circuli in qᷓ planeta icipit eleuari. vel iſta ꝑs in qᷓ planeta adeo diſtat a ſo- leꝙ ampliꝰ diſtare nõ põt. ſolutꝰ velliberatꝰ. AVñ ⁊ ꝗdã noĩa dicũt abſoluta.qꝛ ꝑ ſe dicta dant ĩtelligi qᷣcqͥd eis ↄuenient᷑ põt addi.vt deꝰ meꝰ.Et ꝗq⸗ dam vba dicũt᷑ abſoluta.i.nõ trãſitiua. Vel abſoluta.i.non diſcreta rei ad rem in ſua ſigniſicatiõe. Vel abſoluta.i.ꝑfe⸗ cta.ꝗᷓ nõ deficiũt in aliqͥ ſui mõ. Et abſo lutũ.i.nõ relatũ.i.nõ reſpectu alicꝰ demm Abſonꝰ.i.diſſidẽs ⁊ diſcoꝛdãs vel non ſo nans. Iñ abſonãtia.i.diſſonãätis. Abſoꝛptꝰ.a.ũ.i.euacuatꝰ vł valde ſoꝛpt Abſtemiꝰ.i.abſtinẽs vłſobꝛiꝰ.⁊ ðꝛ ab ab ⁊ temetũ.q̃ſi a temeto.i.vino abſtinẽs. Abſteriũ.n.s.ðꝛ domꝰ ſcãꝝ monialiũ. Abſtruſura. f. p. ð: occultatio vel incluſio Abſintes. tis. gema ẽ magna ⁊ põderoſa caleſactaigni.ſeptẽ diebꝰtenet caloꝛẽ. Abſolut.a.ũ.i.a vinclo vłab ipedimẽto 6 Abſtula.i.napta. Vñ. Abſtula vł napta ſarmẽtũ malleoluſq;.Quiſquilię ſtipulę pñnñit ignẽ reuocare. tiuũ qͥ nõ audit. Abulla.vide.S.in abolla. Abuſio ðꝛ malꝰ vſus.vel ẽ octaua ſpecies trãſũptiõis.⁊ fit qñ dictiões ↄſiłis ſigni ficationis trãſumunt᷑ ꝑ inuicẽ.vt bꝛeue ꝓ ꝑuo.longũ ꝓmagno. Abuſiuꝰ.a.ũ.i.extra vſum ductus. Abuſus.us.ui.i.pꝑuerſus vſus. 7. RB N ☛ 5 — Acaliculis indecli.i.pincerna vel cuſtos vel magiſter calicũ vel calcioꝝ qs ſolent hr̃e diuites.vide infra a cõmẽtarijs. Acarina ẽ ꝓuincia in grecia. Alcaris.ridis.vel acaris.me.coꝛ.ↄ.t. vm aliqͥs ðꝛ ab a qð ẽ ſine ⁊ caris grã quaſiſi ne grã vel ingratioſus ⁊ ðꝛ eẽ vᷣꝑ cui do min“ eſt inuidioſus. Accaluaſter.i.ab anterioꝛi ꝑte caluus ſiẽ recaluaſter a poſterioꝛi.⁊ ð ab añ ⁊ cal⸗ uaſter. VUñ. Eſt accaluaſter vir caluꝰ ab anterioꝛi Marte.recaluaſter retro calua Accaliſſa.f.p.ðꝛ vꝛtica. (tus habet᷑. Accaſia ẽ ſucc expᷣſſus a pomis vel piris Accaſiũ ẽ fructꝰ accaſij. Accaſiꝰ arboꝛ quedã. Accẽtꝰ.us.ui.i.ſonꝰ vłmodulatio vocis. Acceptilatio.f.t.ẽ liberatio ꝑ mutuã int᷑-⸗ rogationẽ q̃ vtriſq; ↄtigit ab eo nexu ab ſolutio.ff.e.ti.l.pluribꝰ.⁊.l.j. Accerſitꝰ.i.vocatꝰ.collectꝰ.vel circa ſe ſi⸗ tus.lxiij.diſt. qꝛ igik. .— Acceſſio ðꝛ aliqͥd adiacẽs alteri.vel oẽ id qð ẽ acceſſoꝛiũ ⁊ neceſſariũ ĩ pᷣncipali vt capiſtrũ equo.veſtis ſuo.vt.ff.depo.l. j.S·quę in depoſitis. Acceſſoꝛiũ idem. D Acciatꝰ ðꝛ cultellłꝰmagnꝰ⁊ accut.⁊ ðꝛ q̃ſi accute ſcindẽs.Et ſunt plura noĩa idẽ ſi⸗ gnificantia. Uñ.Acciatꝰpugio cõiungo nouacula cultris. Cultelloſq; ſpatas ra⸗ ſoꝛia iungimus illis. Accinctꝰ ðꝛ armis inſtructus.⁊ paratꝰad bellum. Accipit᷑ ᷣm NPapᷣ.ẽ auis armata vngulis ab accipiẽdo dicta.eo ꝙ ſibi capiat ⁊ ab alijs rapiat. Uñ Bauid de arte.Odimꝰ accipitrẽ qꝛ ſemꝑ viuit in armis. Acciſus.m.S.i.circũciſus. Accitꝰ.a.ũ.me.coꝛ.i.appellatꝰ vł vocatꝰ. Abſurdus.a.ũ.i.incõueniẽs.ſed ſubſtan Acclinis.ↄ.t.vel acclinꝰ.a.ũ.in eodẽ ſen⸗ ſu.i.flexꝰ vel incuruatꝰ.⁊ ꝓpꝛie in aſcen ſu vel ðꝛ loc erectꝰ ſurſũ. VUñ in Auroꝛa Bebebãt baculis acclinia coꝛꝑa viri.id ẽ.flexa vel incuruuas. Accliniatoꝛiũ.n.S.ẽ locꝰ in qͥ acclinari vł requieſcere poſſumꝰ.vel ſupꝛa qð accli⸗ natur vt culcitra vel puluinar. Acclinatꝰ.m.S.i.curuꝰ vel obliquus. Accola.cõ.p.ſᷣm NPapᷣ.ðꝛ finitimꝰ.ꝓpin⸗ quus.vicinꝰ.alienꝰ.ciuis.affinis.cultoꝛ loci in qͥ nõ ẽ natus. Vñ qͥdã.Accola nõ pꝓpꝛiã. ꝓpꝛiã colit incola terrã. Accubitus.us.ui.m.q.i.locus requiei. Accuratꝰ.a.iũ.i.diligent᷑ ꝓcuratus. Accuſatio.f.t.ẽ alicuiꝰ apud iudicẽ de cri mine ꝓclamatio. Accuſatoꝛ.m.t.qͥ aliquẽ coꝛã iudice accu⸗ ſat ⁊ criminalẽ ſibi mouet queſtionẽ. Acephalus.pe.coꝛ.ðꝛ qͥ ẽ ſine capite ab a ꝙ eſt ſine.⁊ cephas caput.xciij.di.nul⸗ la.in Aut. de app · S· generalẽ. Acephali genꝰ clericoꝝ ſine capite.q̊ͥ quẽ ſequent᷑ ignoꝛãt.i ⁊ heęretici dicti.qͥrũ nullꝰ ẽ autoꝛ a qͥ exoꝛti ſunt.hi triũ.Cal⸗ cedoneñ.capłloꝝ ipugnatoꝛes.duaꝝ in xpᷣo ſubſtãtiarũ ꝓpꝛietatẽ negãt.⁊ vnã naturã in eꝰ ꝑſona pdicnunnt. Acer.ẽ equocũ ad pła.vñ.Dr arboꝛ acer vir foꝛtis impꝛobus acer. Pro pᷣmo dat eris ſʒ ꝓ reliqͥs tibi dat cris.Et comꝑat᷑ acer.oꝛ. cerrimuſ.⁊ mouetur.h̊ acer.heęc acris.h̊ acre.Dð etiã acer ſbᷣtił vłacutꝰi⸗ genio. Iñ acrimonia.i.ſbᷣtilitas ſenſus. Aceratꝰ.a.ũ.ab acer.aceris.ðꝛ ſoꝛdibꝰ in ſtar aceris. Acerbus.·a.ũ.ĩmaturꝰ vel aſper. Acernꝰ.a.ũ.i.de acerè exñs. Aceronicꝰ ð qͥ nulli cõicat. Acerrę.arũ.płis nũeri voce.ſingularis ſi gnificatione.ſic thebe athenę.ẽ nomẽ ci⸗ uitatis.⁊ ðꝛ ab a qð eſt ſine.⁊ ceres dea frugũ.qꝛ apud iſtã ciuitatẽ nõ creſcunt fruges.qꝛ tra ſterilis ẽ ⁊ infecũda. Acerra.f.p.ðꝛ tumulꝰ vł vas ad cererẽ re cipiendã. in quo thus recipit᷑.vel qꝛ fer añ cererẽ talẽ deam.vel qꝛ ponit᷑ añ cere rem in ara. Nel vas in quo thus rẽuat᷑ Vñ. Thuribulum thura ↄſumit. ſeruat acerra.Et venit ab acer aceris ꝓ arboꝛe eo ꝙ de acere fieri ſolet. Aceruꝰ ð ſtrues.moles.ↄgeries.cumulꝰ⸗ cõgeſtum. Vñ. Cõgeries.moles.cumu⸗ luſq; ſtrues fit aceruus. Iñ acttunus i. 9 puus aceruus. JIñ acernoſns. a. .ple⸗ nus aceruis. Itẽ aceruꝰ mercurij ᷣm qᷣſ⸗ dã ẽ deus argeti viui. Bf etiã m phᷣos Alceruus mercurij qͥ ꝓpt eloquẽtiã ⁊ di ſcretionẽ peſſe mercatoꝛibꝰ dicebat᷑.qͥbꝰ iſta duo ſunt neceſſaria.Et ðꝛ mercuriuſ qſi mercatoꝛũ kyros.i.dñs. VUñ ambu⸗ lantes in via vbi ſepultus ẽ mercuriꝰ.cõ ſuetudinẽ habebãt.ſm fabulas.lapideʒ iacere in aceruũ ipſiꝰ.vnuſquiſq; ĩi hono rem eiuſdẽ. ANel aceruꝰ mercuri ſunt eiꝰ denarij. vbi ſi lapis ꝓujcit᷑ diſpgũt᷑.ſic q̃ ſtulto tribuit honoꝛẽ. Vel ðꝛ ędiſiciũ vł Altare factũ ĩ honoꝛẽ mercurij qͥ laboꝛat in eo ꝑdit opus ſuũ. Aelẽ cumulł' lapi⸗ dü vel fabarũ vel denarioꝛũ.ſiue aljari reꝝ de qͥ bꝰ ſolet fieri numeratio.vbi pꝛo yno ſolido vel libꝛa ponit vna faba vel lapillus.⁊c. Alcetabulũ.n.s.ẽ vas aceti plenũ. vel ad accipiendũ acetũ paratũ. Acetariũ idẽ. eo ꝙ poſita in eo domꝰ acci pit. vel ðꝛ vas in qͥ ſacerdotes ſuidebãt g debebãt offerri vtꝝ accepta eẽnt ⁊ ido nea deo vel nõ. Sumebãt em̃ ſacerdoteſ de his ꝗᷓ offerẽda erant poꝛtiunculas.q̃s in his vaſis ponebãt ad Ĩguſtandũ. qua ſi hlibanda de ſingulis ꝗᷓ libamina dixit AQWoyſes offerẽda.i.de offerẽdis ſumẽé⸗ da. Acetallu. n. s. ẽ vas in qͥ aceta pbant᷑ vel vas aceto plenũ.vel vas ad acetũ recipi endũ paratũ.vt acetariũ.vel vasi i quo oia liquida ꝓbant᷑. Alcetoſa.f.p.herba qdã. Acetoſus.a.ũ.i.amarus. Acetũ.n.S. pe.coꝛ.ðꝛ qᷓſi acutũ. vel quaſi inũ emtũ aqua mixtü cito in aquatũ.Ai hüc ſapoꝛẽ redigit᷑. Acetulũ.dimi.i.puũ acetũ. Achab interpᷣtat᷑ m pr̃is. Rex iſrael fuit qͥ deuicit Benadab regẽ ſyrie cũ trigita duob' regibus. Achademia. pe. coꝛ. ẽ villa in plato ſtu⸗ duit. Iñ achademicꝰ. i. platonic'. vlphi loſophicus. Achadeon ðꝛ velũ maximũ. imecdia na⸗ ue ↄſtitutũ. Achaia. f.p.ðꝛ ꝓuincia gręcię. “ Acham interpᷣtat᷑ coluber inſ ldians. Achanteẽ ẽ arboꝛ in ęgypto ſꝑ frondẽs vł herba frondibꝰ a ſpinis pleaan. bus veſcit. Alatine carduellus ð:. Alchar interptat turbat.. vel vallis vltu multꝰ.vł nomẽ ciuitatis ẽ. Acharõ ðʒ ciuitas paleſtinę ꝗ cęſarea po⸗ ſtea dicta eſſf. Achates.tis.genꝰ ẽ lapidis quẽ ſiqs poꝛ⸗ tauerit erit gratioſus. Ael ẽ ꝓpꝛium no men viri ⁊ interpᷣtat᷑ robuſtus.⁊ ðꝛ fuiſ⸗ ſe comes Eneę. Achas interpᷣtat᷑ appᷣhendẽs dñm. Achea ðꝛ mulier greca. Acheus. i.gręcus. Achei qͥ ⁊ achini dicti ſũt.ab cheio filio Jouis.a qͥ achaia ð2. . AUicheldemac. interp̃tat᷑ ager ſanguinis. ab achel qð ẽ ager.⁊ emac qð ẽ ſanguis. ⁊8 ager ↄpatꝰ ſanguine xpᷣi ꝓ nümis bus traditus erat. Acheon grece. ðꝛ ſplẽdẽſ latine. ⁊ ðꝛ equꝰ ſolis. Acheron. ontis. ẽ pale infernalis. ⁊ d: ab a qð ẽ ſine ⁊ chere qð ẽ ſalue vłgaude qꝛ nulla ſalus. nullũ gaudiũ in inferno eſt. ⁊ hʒ acheronta in actõ.vel ᷣm MPapiaʒ. acheronta in ntõ.⁊ cõponit᷑ aba qð ẽſi⸗ ne. cheronta qð ẽ gaudiũ. ñ. Quod ſine leticia nomẽ trahit hec acheronta. Achila. f. p. pe. coꝛ. dã loc' ẽ. Uñ.j. Re⸗ gum. xx vj. Ecce dauid abſcõditꝰ ẽ ĩ col leachile. 3 Acchilles.ppꝛiũ nomẽ ẽ.⁊ ðꝛ ab a qð eſtſi ne ⁊ chille qð ẽ labiũ.ꝑ ↄtrariũ.qꝛ groſ⸗ ſa habuit labia. Achini vel achei. qdaʒ gręci dicunt᷑. AVñ Oratiꝰ.Quicqͥd delirãt reges plectunt᷑ . achini. Achin⸗ ðꝛ hoꝛtolanꝰ in villis reſidẽs non habẽs manſos. Achioꝛ ẽ locꝰ vel ꝓpꝛiũ nom? viri. . int⸗ p?tatur tumultus. Achiron.n.indecli.ðꝛ locꝰ inferni qᷓ etiaʒ ðꝛ achironta. ;— Achirologia ẽ dictõ im ꝓpꝛie poſita. vt ti meo requiẽ.ſpero laboꝛẽ. Achiſis.idis.f.t i.auaricia.⁊ ðꝛ ab a qoðẽ F ſine. v chiſis ſacietas qſi ſine ſcietate. Achis interpᷣtat flos. Achitophel interpᷣtat᷑ pr̃is ruina. Acholyti gręce.dicũt᷑ ceroferarij vłaccc⸗ dentes latine.a depoꝛtãdis cęreis qñ le⸗ gendũ ẽ euageliüũ aut ſacrificium offeren dum. Atria. f.p. E defect' viſ⸗. qñ. ſ. hoies aper⸗ ichantis greceę.auis ẽ ꝗᷓ̃ ſpinis ⁊ cardoni tos oculos hñt ⁊ tñ nõ viddernrt. Acidia.f. f. p. ð: idurata mẽr triſticia. ̃ dũ . àͥs laboꝛat. vtit᷑ in tediũ.⁊ ðꝛ ab acis gre ce qð ſonat cura vel anxietas vel tediuʒ vel moleſtia. In acidiola.i.triſticia. Ii acidioſus.i.moleſtꝰ.triſtis.anxius. Acidus.a.ũ.pe.coꝛ.i.amaꝝ vt acetũ. SDi cunt᷑ etiã dentes acidi.i.ſtupefacti. Itẽ acies ocloꝛũ acumẽ. Itẽ acies exer citꝰ.eo ꝙ armatꝰ erat ad bellũ acutis ar mis.vñ. Eſt acieſoclłi ferri belliq; catua Aciecula.f.p.pe.coꝛ.i.parua acies. Acilus antiquitꝰ niger ſignificat.vłq̊ ha bet recuruũ naſum ſicut aquila. Acinatis.pe.coꝛ.ligua medoꝛũ.gladius militaris eſt valde acutꝰ.etiã dr iſta ma⸗ teries ferri ſcʒ aciariũ. Acinus.m.s.me.coꝛ.i.botrus ſcʒ granel⸗ lũ.qð ẽ ĩ grano vuę. Uñ Gręciſmꝰ. Cu dicas acinũ qð ẽ in vua cernis acutũ. Acinũ vel aciatũ ðꝛ a qͥbuſdã q̃ſi aqdũ ſcJ aqua qua lauant᷑ toꝛcularia expᷣſſo vino ẽ̃ vilis potꝰ ſeruoꝝ vel paupeꝝ. Acinariũ.n.S.i.groſſę.vel coꝛtices vuaꝝ ꝗ poſt expᷣſſionẽ pijciunt᷑. Accitabula dicũt᷑ muſica ĩſtrumẽta ęnea vł argẽtea.ꝗᷓ ꝑcuſſa ſonũ faciũt grãdeʒ. Acclaſis ðꝛ veſtis ad hũeros nõ cõſuta. Acliuis.uis.ↄ.t.vel acliuꝰ.a.ũ.ĩ eodẽ ſen ſu.i.inclinatꝰ vel ꝑcuruꝰ.vel ſitꝰ loci dif ficulter aſcenſibilis. vt mons ẽ acliuis. Acolabus.m.s.ðꝛ bꝛucus cũ modicũ inci pit volare. Acõmẽtarijs vna dictio indecli.cõis.ge. ðꝛ qͥ vices regis agebat.cuius iudicio le ges ſeribebant᷑ ita diẽ glo. ij. Reg. viij. In hiſtoꝛijs vo ðꝛ ſcriptoꝛ geſtoꝛũ tꝑis. „2— — „ Etiã ẽ idẽ qð cancellarius qͥ in hiſtoꝛjis ſcriba ðꝛ.Dr aũt a cõmẽtarijs a cõmini⸗- ſcoꝛ.eris.i.ad memoꝛiã reuocari vł com mendari.vł cõmemoꝛari.excogitare.ſin gere. cõponere.mentiri. AVñ m Hugui tionẽ.cõmentũ.fraus.mendaciũ.machi namentũ.inuentũ.ↄfictũ idẽ ſunt. Iteʒ cõmentũ eſt pluriũ in mente habitoꝛũ in vnũ colleetio. Iñ cõmentariꝰ.i.expoſito rius.a cuiꝰ dtõ płi vel abltõ ſcʒ cõmenta rijs cõponit᷑ a cõmentarijs. Multa em illoꝝ noĩm ſunt(teſte Mꝛiſtiano in maio ri)cõpoſita ⁊ indeclinabilia.⁊ ſunt noĩa officioꝝ ⁊ mgroꝝ.vt Acõmentarijs.id ẽ magiſter cõmentoꝝ. Acaliculis.i.cuſtoſ vel magiſter calicũ.Aſecretis.i.mgr vel cuſtos ſecretoꝝ.Abatis.i.batoꝛũ vł fru gum.Areſponſis.i.rñſoꝝ.Et ſunt młta alia. ⁊ ſunt oĩa indeclinabilia. Aconita. f. p. ð:ꝛ herba venenata. vel genꝰ aſpidis venenoſi. Iñ. Quilibʒ hypocri ta facietenꝰ ẽ heremita. ẽte tñ tacita at ngus aconitia. nt etiad . Ailcophilus. m. S. ð pincerna. Acies pla ſignat.Nã acies ẽ ferri ſũmital Acoꝛ.n.t.ðꝛ coꝛruptio vini vłamarituldo Vñ.Hucoꝛ panis acoꝛ vini rancoꝛ qʒ carnis. HNidoꝛ ab aſſata fit carne ſzʒ a por⸗ depedoll. Acredo.dis.f.t.i.amaritudo.⁊ ꝓpꝛie dd de pomis. ⁊ ſilibꝰ rebꝰ. H Aiccredula. f. p. qdã ꝑua auis ꝗᷓ alit᷑ ö lucndi nia. De hac dicit Cicero. Et matutinos exexcet acredula cantnt. Acrimonia.f.p.ꝓpꝛie ẽ auſteritas in vul tu.vlðꝛ viuacitas.aioſitas.aſpitas.foꝛ titudo. In acrimonioſus.a.ũ.i.foꝛtl cõ⸗ ſtas aſper. Sʒ m legiſtas acrimonia eſt pena ꝗ ifligit᷑ ſacrilegis. ſiẽ ĩcarceratio. kłexili relegatio.C. de ſacroſã.ec.l.plac, Acriſia.f.p.ẽ defectꝰ qñ aliqͥs aꝑtis occis nõ videt. ⁊ ðꝛ ab a qð ẽ ſine ⁊ criſis iudi⸗ ciũ q̃ſi ſine iudicio.qð fit ꝑ viſum. qued magi faciũt in cantatiõibꝰ ſuis. — *½ Acroceramina.oꝝ.n. s.płis nũeri. dicũ⸗ tur pericula marina naues mergẽtia. ab acros qð ẽ mons.⁊ ceron coꝛnu.⁊ amni/ aqua q̃ſi montes aquaꝝ coꝛnuti. Alcronicꝰ. a. ũ.i.ſine tꝑe.⁊ ðꝛ oꝛtꝰ iſte du; do aliqua ſtella ꝑ dyametrũ ſoli oppoſi⸗ ta oꝛit᷑ ſole occidente.Et ð tlis oꝛtꝰacro nicus reſpectu ſolis.qſi ſine tꝑe ſolis.id ẽ.nõ in die. MMV Acta dicunt᷑ publicę ſcripturę negocioꝛũ ꝗᷓ in iudicio agunt᷑.oꝛdinẽ eoꝝ moduʒ ⁊ figurã ↄtinẽtes.Actà etiã qñũq; dicimus locũ in quo iudex reſidet.inſtructꝰ de cãa cognoſcẽs vbi acta detegunt᷑. vt q̃libet factũ ſuum audiat ⁊ videat.⁊ ſuum cõſe quat᷑ meritũ.qͥ locꝰ aliter etiã ius appel⸗ latur. ff. de iuſti. ⁊ iu.l.pe · S·f. Acten ẽ nomẽ ciuitatis in gręcia.ꝗ poſtea dicta ẽ athenis. Actio.onis.f.t.ðꝛ factio.ductio.vł oꝑa⸗ tio. Vel actio ᷣm iuriſtas ẽ ius ꝓſequẽ⸗ di in iudicio qð ſibi debet᷑. Inſti.de act. in pꝛin.Et addũt quidã qð ſuũ ẽ vel alie num. ita vt iſta diffinitio includat omnẽ actionẽ tam in rem qᷓ; in pſonã. Sed illa diffinitio ᷣmiſſa ſolum cõpꝛehẽdit actio nem ꝑſonaleʒ. Illud aũt quod tuum eſt tibi debetur.Si vero quod non tuumẽ? et quicquid eſt in iudicio.debet mnuct 9 diuerſimode q petit᷑. Et includit᷑ in acti one reali ⁊ ꝑpſonali.qꝛ in ꝑſonali peto mi hi debitũ. In reali vo actiõe peto aliqd vt meũ.quare hoc verbũ actio ſumitur aliter ⁊ aliter vt ſᷣmiſſum ẽ.Et nota ꝙ h̊ verbũ debet᷑. qñq; large ſumit᷑. Et cnꝛ dꝛ quicquid in iudicio tibi debet᷑.i.res qm petis vt rem tuam ſiue rei vendicatone actiõe cõmodati.ſiue depoſiti ᷣm Aʒo. in ſũ.ti.de eden.circa pᷣn. Itẽ actio olim dicebat᷑ ↄceptio verboꝛũ foꝛmata a ma⸗ giſtratibus vnde dicebat᷑ foꝛmula vul⸗ garis.hodie aũt fit ſine impetratiõe ⁊ cõ ceptione verboꝛum ſolennium. Nec ho die eſt aliqua differentia inter interdicta ⁊actiones.cum interdictũ nihil aliu ſit ᷓ; actio pꝛetoꝛia. DOrĩ ergo actio ius ciui⸗ le vel pꝛetoꝛium quo debitum a te exige re poſſum.vel petere rẽ mihi reſtitui ᷣm Aʒo. ⁊ Goff. de iudi. dilecti. Et ẽ actioa iure ciuili Inſti. de iu.na.gen.⁊ ci·S·ius gũt.Et ſᷣm canones actio ðꝛ cauſa.c.fo⸗ rus.de ver.ſig.Et vᷣm leges actio debet poni in cauſa.quia nemo ſine actione ex perit᷑ ff.de.negl.geſt.ſi pupilli.iĩ fi. Pꝛo hibent᷑ tñ attentiꝰ nimis ſubtiles actio⸗ num intẽtatiões.vt in.c.dilecti.de iudi. Actionũ vo ꝗqdã ſunt in rem. ⁊ qdã in ꝑ ſonã. Actio in rem ðꝛ vendicatio rei.qñ aliqs dicit rem de qua agit᷑ ſuã.⁊ aduer⸗ ſarius dicit eam eſſe ſuã. Qñ ergo petis rem aliquã vt tus rei vendicatione.tunc agis actione in rem. Actio vo in pſonaz ðꝛ qñ pet ab aduerſario aliquid tibi da- ri vel fieri. Item actiones quędã dicun? boneęfidei.ꝗdã ſtricti iuris. Actiões bo⸗ nęfidei dicunt᷑ nõ ideo.qꝛ in eis debʒ ſer uari bona fides.quia etiã bona fides ſer⸗ uaf in actionibus ſtricti iuris.ſed dicũt bonęfidei.qꝛ maxie exuberare debet bo⸗ na ſides int᷑ cõtrahẽtes in eis.⁊ vltra id etiã veniunt oĩa acceſſoꝛia.⁊ ea de qͥbus nihil eſt cogitatũ.vt in actiõe emp.vł cõ tractu vendi. Wenit etiã id qð expꝛeſſe nõ eſt actũ.videlicʒ a tꝑe moꝛe qui alteri nõ reddit iſtud ad quod tenet᷑ de natura contractus veniunt damna ⁊ intereſſeꝗ debent reſtitui.⁊ ſic in eis multũ exube⸗ rat officium iudicis pinguius qᷓ; in actio ne ſtricti iuris.Et actiões bonęfſidei ſũt decẽ ⁊ ſeptẽ.quę enũerãt᷑ Inſtitl.ð act. Sactionũ.Et ↄtinent᷑ i his vᷣſibꝰ. Em⸗ pti. ↄducti.mandati. depoſitiq;. Migno ra ciſcunde.cõi.pꝛo ſocioq;.Dotis ⁊ hę — redibus tutelę.cõmoda.geſtoꝛ. Mꝛeſeri ptis vbis.cũ eſtimat.atq; ꝑmutat. Iſte bonefidei ſũt ſtricti cęteri iuris.Alię vo dicunt᷑ actiones ſtricti iuris. vt actio ex mutuo.ex ſtipulatu.ex arbitrio ⁊ ↄſiles Et in illis nõ venit acceſſoꝛiuʒ.nec ea de qbꝰ nõ ẽ cogitatũ.vt nota.Berñ.in glo. Hhalł. Mec ĩ his a tꝑe moꝛe qͥ alteri nõ red didit illud ad qð tenet᷑ de natura contra ctus.veniũt dana ⁊ intereſſe quę dicun⸗ tur reſtitui. Itẽ actionũ realiũ.alięcom⸗ petunt ꝓ rebus coꝛpoꝛeis.⁊ ſichabet lo cum rei vendicatio.alię ꝓ incoꝛpoꝛabili bus ⁊ ꝓ ᷣuitutibꝰacqͥrẽdis vᷣuiẽdi.⁊ de fendẽdi.⁊ ſic cõpetũt duę actiões.q̃ruʒ vna vocat᷑ ↄfeſſoꝛia.alia negatoꝛia. Iilẽ nota ꝙ actiões ꝑſonales vſq; in metas triginta annoꝛũ extendunt᷑.vt.C.de cõ⸗ ſti.pec.l.ij.⁊ ibi nota tex. ꝙ poſſibile eſt oẽs res in pecuniã ↄuerti.C.de pᷣſcpᷣ.tri ginta annox.l.ſicut in rẽ. Reales auteʒ vſq; ad metas q̃draginta.vt.C.de ven⸗ di. ping. l.j.⁊ in glo.de vtroq; caſu. Actio ad exhibẽdũ dat᷑ ↄtra poſſeſſoꝛẽ vł aduerſus eũ qͥ dolo malo poſſidet vt reʒ exhibeat.i.in publicũ deducat.vt fiat ad uerſario copia vẽdicãdi ſpᷣm Aʒo.ĩ ſum. ti.ad exhi.in pᷣn. Actio arboꝛũ furtim ceſarũ habet ↄdem nationẽ aduerſus eũ qui arboꝛes furtiz cedit inſcio ⁊ inuito dno.⁊ cõpetit cõtra ipᷣm damnũ dantẽ ad duplũ damni dati in quo caſu huic etiã cõpetit actio legis adqlię.ita tñ vt ðducere poſſit a ↄdẽnati one ꝙ actoꝛ ↄſecutus ẽ altera actiõe. vt ff. arboꝛ. fur. ceſa. l. j. H Actio caluiſiana ẽ ꝑ quã reuocant᷑ ea quę in fraudeʒ patroni libertꝰ alienauit. vbi etiã locuʒ habet actio fauiana.ff. de iure pa. l.ſi.libertꝰ. Sm CPla. Actio fauiana ⁊ pauliana ſic dicta ſũt ab gqutoꝛibꝰ ⁊ eaꝝ inuẽtoꝛibꝰ. Et habent lo cum qñ debitoꝛ in fraudẽ creditoꝛis alie nauit ea quę alienata fuerunt creditoꝛi. vt reuocet᷑ ip̃a alienato. Actides ciuiles quę ſunt ⁊ qͥt.videĩ ſpe. ti.de act.⁊ excep.ꝓponen ·S.poſtremo. Et qñq; diſtinguit᷑ actio ciuilis ↄtra cri minalẽ.⁊ tũc idẽ ẽ ꝙ actio intẽtata ꝓ ali⸗ quo intereſſe.Qñq; diſtin guit᷑ ↄtra pꝛe toꝛiã.tũc idẽ eſt qð actio ſatiſfactoꝛia di⸗ recta in re. MPreętoꝛia añt ðꝛ ꝗ dat᷑ officio iudicis. Actio cõmodati directa cõpetit ei qui reʒ MY * * lx aliquã cõmodauit ↄtra ↄmodatarii ad repetendũ ipſã rem.vt ei res ad eiꝰacceſ ſiones reſtituãttur. facto et expleto vſu pꝓpt qᷓʒ ↄmodata ẽ.ff.cõmo.l.j.ſʒ Mla. Actio cõmodati ↄtraria cõpetit ei qͥ com⸗ modatũ accepit in eũ qͥ cõmodauit.⁊ im penſas in re accõmodata factas veluti ſi egrũ ſeruũ curauit.qð noie cibarioꝝ im⸗ pendit.nõ repetit.ff.cõmo.l.in rebus·S· poſſum. cũ · S· ſe. — Actio cõmodati vtilis cõpetit vbi nõ eſt vere cõmodatũ ſed ĩterpᷣtatiue.vt ſi ami cus ex ↄfidentia rem amici ex ꝓpꝛia au⸗ toꝛitate accepit. Alctio ↄfeſſoꝛia ẽ ꝗ̊ cõpetit ei qui diẽ ſe ha bere ius vel ſeruitutẽ ꝑ fundũ viã eundi vel agendi vel altiꝰ ędes ſuas leuandi vł quãcũ q; aliã ᷣuitutẽ in re ipſiꝰ.etiã inui to eo.Et hęc actio ð in rem.qꝛ rem tuaʒ coꝛꝑalẽ.ſ.ius eundi ꝑ fundũ petis qᷓ;uis ipſa ſeruitꝰ ſit incoꝛpoꝛalis.vt.ff.ſi ſerui vendi.l.ij.in pꝛin. Or etiam cõfeſſoꝛia. dqꝛ vbis affirmatiuis cõſtituitur. ⁊ eius ↄtraria verbis negatiuis ꝓponit᷑ ꝗ̊ dici. tur a ctio negatoꝛia Vñ actio negatoꝛia cõpetit ei q̃ dic aliquẽ nõ hr̃e ius vel vᷣui tutẽ ad aliqͥd qð facere volebat alt᷑.⁊ ip ſũ ꝑ hãc actionẽ ꝓhibet.vt qñ dñs fũdi itẽdat aduerſũ te ſolitũ ire ꝑ fũdũ ſuũ di cens.Hõ ẽ tibi ius ire ꝑ fundũ meũ. Et hec actio ſiłr ĩ rẽ ðꝛ.qꝛ dñs fũdi vẽdicat libertatẽ qñ ipᷣaʒ itẽdat vᷣbis negatiuis dicẽs ꝙ alt᷑ nõ habet ius eundi vl agẽdi ꝑ fũdũ ſuũ.nec altiꝰ ęedifſicãadi ędes ne lu minibꝰſuis noceat. Et ſicꝑ hãc dñs fun di ad h̊ agit. vt fũdꝰ ſu“ declaret᷑ liber et alter ðſiſtat ⁊ ꝓhibeat᷑ ne eũ de ceto inqᷓ etet.ff. vᷣui vẽdi.l.ij.⁊.l.loci coꝛpꝰ ·· ↄpe tit. ⁊ Inſti. de act · S· ecõtra.Et hec actio nõ cõpetit de dominio ſʒ de iure pᷣdioꝛũ. ſiẽ ⁊ ↄfeſſoꝛia.vt ĩ halł.l.ij.ĩ pᷣn.Et licʒ ſʒ Pla.dicat᷑ ideo negatoꝛia qꝛ vᷣbis nega tiuis itẽtat᷑ tñ ↄtrariũ notat᷑ in.l.ij.⁊·S· ecõtra.S.alł.Nã ꝗlibet eaꝝ.ſ.ↄfeſſoꝛia ⁊ negatoꝛia põt dari ꝑ vᷣba affirmatiua et etiã negatiua.Nõ ergo ſumũt dꝛnaʒ per foꝛmã vᷣboꝛũ ſʒ rõne materię qꝛ ↄfeſſo⸗ ria dat᷑ ad tuendã ſibi pᷣuitutẽ debitã. et negatoꝛia ad tuendã ſuã libertatem. Actio coĩdiuidũdo dat᷑ int᷑ eos qͥ ſine ſoci etate nec ex cã hereditaria aliqͥd cõe hñt vt id diuidat᷑ ᷣm Cla.⁊ Aʒo. Actio ↄducti cõpetit ei qͥ ↄduxit a locãte vel locatoꝛe fundũ.vel pᷣdiũ.vel domuʒ ⁊ cõpetit ei ad hoc ꝙ liceat ſibi ihabitare yel in vſu hr̃e rẽ ↄductã.Etiã cõpetit cõ tra locatoꝛẽ ſi aliꝗᷓs expẽſas vtiles vłne ceſſarias ibi fecerit. Actio directa ẽ qñ aliqͥd directe petitur ĩ ius.vt ex cõmodato vł depoſito ⁊ hmõi Actio vtilis ẽ ꝗᷓ dat᷑ nõ ex iure aliquo di⸗ recto.ſʒ vtiliter ⁊ ex ęquitate competit. vt publiciana ⁊ hmõi ᷣm Pla.⁊ Aʒo. Actio depoſiti directa cõpetit depoſitoꝛi ad repetendũ depoſitũ ⁊ acceſſiões eius ⁊ cõpetit in ſimplũ.niſi foꝛte res ſint ĩicẽ⸗ dio ruina naufragio depoſitę.qͥ caſu qui depoſitũ ſic receperit ſi negauerit ⁊ inſi⸗ ciet᷑.⁊ de hoc ↄuincat᷑.in duplo ↄdẽna⸗ biteff. depo. l.j·S ait Btoꝛr.. „ Actio depoſiti ↄtraria competit ei penes quẽ res ðpoſita ẽ.ad petẽdũ ipẽſas ſi q̊s circa rẽ impẽderit vt illas repetat vłdãa⸗ num datũ ꝑ ſeruũ depoſitũ iᷣm Pla. Actio de dolo cõpetit mihi qñ dãnũ dolo malo alicuiꝰ datũ ẽ mihi.vel ſi s aduer ſus me vᷣſet᷑ doloſe ↄſulẽdo vel malicio⸗ ſenegocia mea adminiſtrãdo.nec ſuꝑeſt aliq̃ alia actio q̃ poſſũ exꝑiri.ff.ð dolo.l. j· S· vba.Sʒ nõ dat᷑ niſi lis duos aureos excedat. Heęc actio qꝛ odioſa ẽ nõ dat li⸗ beris ↄtra pentes.qꝛ in ea dãnatꝰ ifamiſ efficik . Nec libertis contra pronos ſed ↄditione libelli. i qͥ nulla ẽ mẽtio doli fa⸗ cien da.ff. de dolo.l.ſi oleũ ·S·fi.cũ.l.ſe. Actio de dolo ⁊ furto eoꝝ qͥ miſterio cau ponũ ſtabulariũ vel nauẽ exercẽt.datur aduerſꝰ“ ſtabłarios ⁊ nautas.qͥ qñ officõ maloꝝ hoim vtunt᷑ in duplo tenentur qᷣ dolo vel furtũ cõmiſſũ ẽ ĩ his rebꝰ qs ſal Ra foꝛe recepere.ff.furti.aduer.na.cau. Actio ð ↄſtituta pecunia cõpetit aduerſꝰ⸗ eũ qͥ ſine ſtipulatiõe ↄſtituit ꝓ ſe vel pꝛo alio ſoluere. C. de ↄſti. pecu.b.ij. Nã oia oſtituere ẽ debitoꝛẽ ſe facere ᷣm Pla. Actio in rem verſo dat᷑ aduerſus dũm vel pr eʒ ſi ſeruꝰ vel filiꝰ pecuniã ĩ rẽ pr̃is vel dñi ipẽdit quã mutuo accepit ff. de i reʒ ver.l.j. in pn. „ Actio de tigno iniũcto dat᷑ ei cuiꝰ tignum alieno eędiſicio iiũctũ ẽ ab eo qͥ eſtimabat ſuum tignũ eẽ.Si vo ſciẽs alienũ.id do loſe fecerit. tenet᷑ de tigno imiſſo ⁊ furti æ actiõe ad e xhibendũ nõ ꝙ tignũ coga loco ep actio in factũ vᷣbis ſic tꝑandis in tur eximere.ſʒ qð interſit pſᷣſtare.ff.ð tig. 3 5 Acctio de rebꝰ ecclłiaſtid venditis.cuſtodi bus earũ dat᷑ aduerſus eos qͥ ſacras res emer̃t citra foꝛmã nila eis actione relicta ↄtra ſacroſanctas eccleſias de pꝛecio qð deder̃t repetẽdo.Heęc aũt actio dat᷑ in fa ctũ cũ res in aliã rẽ eſt mutata.vt ex phi ala factus ẽ cyphus. Si vo in ſui foꝛma ſit rei vẽdicatio habet locũ. S Actio de pauperie cõpetit aduerſus eũ c⸗ aĩal dãnũ dedit ↄtra naturã ſui generis. Verbigr̃a.vt ſi equꝰnõ loci anguſtia vł nõ inſtigatꝰ calce pcutiat.vel bos coꝛnu petat ex naturali feritate.Secꝰ tñ ſi inſti gatus vel ex loci anguſtia dãnũ dederit in hmõi actionis ↄdẽnatione venit dam ni reſartio aut in ſolutione venit ex lege Duodecim tabularũ noxę dedito. ODns em̃ noxali pᷣui ſui noie ↄuẽtus.vᷣuum a⸗ ctoꝛi noxę dedẽdo liberatur. Inſtitl. de nox.act·S· j.Et ſi aialia noxę dedant᷑. pꝓ ficiũt reo ad liberatiöem. Inſtitl.ſi qua. pau.fe.di.Et vtrũ malit vt ſoluẽdo dã⸗ nũ ſufferat. aut alias ꝓ noxa det anial. ꝑ eũ ſtat.ſf.ſi q̃ pau.fe.di.l.j.in pᷣn. Actio de appoſito vel ſuſpẽio qͥ iter ẽ vul go.cuiꝰ caſus nocere poterit dat᷑ aduer⸗ ſus euʒ qͥ in ſᷣgrũda ꝓ tecto ve hʒ id ⸗ poſitũ vel ſuſpẽſũ qð nocere potuit. ius ↄdẽnatio eſt decẽ ſolidoꝝ.ff.ð his qᷓ eie. ⁊ effu.l.ſi vo·S·ait tor. Actio ð effuſis ⁊ eiectis dat᷑ aduerſus eũ .ex cuius habitatiõe vel habitacło aliqd effuſuʒz vel eiectũ ẽ ↄtra iter publicũ. vñ dãnũ datũ alicui trãſeũti reſtauradũ eſt in duplũ. ⁊ ſi liber hõ inde ꝑiſſe dicat᷑ in quiquagita aureos datur hęc actio. Si vo nocuerit libero hoi dat᷑ q́;ti videt᷑ iu dici ex bono ⁊ eqᷓ. cõpenſatis impẽſis fa⸗ ctis ⁊ oꝑibus qᷣbus eſt cariturus inutili ter. ff. de his qᷣ eie.vel effu.l.j in pn. Actio ędilicia cõpetit multis mõis.ꝛio ſi res vẽdita ſit redibita ppt᷑ viciuʒ ſiue moꝛbũ.nec tñ a vẽditoꝛe reſtituit᷑ pᷣciuʒ emptoꝛi cũ actõibꝰ ⁊ alijs ꝗ ędiles ihibẽt Et in h caſu eſt ppetua. ff.de ędi.edi.l. ediles in pᷣn · S.j. Secũdo cõpetit quůdo vẽditio fit.vt ſi res vẽdita non placet vt reddat᷑.⁊ tũc eſt tꝑalis vſq; ad.lx. dies. ff.eo.ti.l.qð ſi nolit ·S. ſi qͥd ita venerit. Tertio competit ſi venditoꝛ nõ vult tra dere ſeruũ vel mancipiũ vel iumentũ cũ oꝛnamẽto cũ q̊ͥ oñderat tpe vẽditiõis ꝓ ipᷣo oꝛnamẽto vł vt fiat redibitõ rei bnci palis ꝓpter acceſſoꝛia.⁊ tũc cõpetit etiã viq; ad.lx.dies.ff.e.ti.l.ędiles.in pᷣn· · vendendi. Quarto vo cõpetit qũ eolo⸗ cod iter ẽ vulgo.hʒ qͥs canẽ.lupũ.vꝛſuʒ apꝛũ. verrẽ. uel aliud aial qð nocere poſ ſet ſiue ſit ligatũ.ſiue ſit ſolutuʒ.ff.e.ti.l. hi em̃ ˖ deinde aut. Actio deſupficie in rẽ cõpetit ei ͥ ſupfciẽ habet in alieno ſolo noĩie ↄducti ad repe tendũ ſuꝑficiẽ ſi poſſederat.ff.de ſuꝑfi.· ſ·. S·qͥ ſupficiẽ.in fi. à D Actio empti cõpetit emptoꝛi ad rem petẽ⸗ dam quã emerat.in qua venit cõmoduʒ qð acceſſit.Etſi qͥd in ſpẽali pacto cõpꝛe hendit᷑.in hac actiõe attendit᷑ put qͥſq; ſibi paciſcit᷑.ff. de act. emp.l.ẽptoꝛipᷣn. Actio ex ſtipulatu naſcit᷑ cũ de re certa in genẽ ſʒ icerta i ſpẽ fit ſtipłatio. vt Inſti. de v. obli. in Pn. HNã ſi res eſſet ſimplicit icerta.ſtipulatio nõ valeret.ff.eo.ti.l.ita ſtipulatꝰ.in pᷣn. Et ſtipulatio eſt ↄcepta vt cũ te ſpõdes dare ſeruũ vel ſpõdes te facturũ domum. Et ꝑtinet hęcactio ad actiões ĩꝑſonã ꝗᷓ oꝛiunt᷑ ex ↄtractu ver⸗ boꝛũ.Et nõ ꝙ actio deſcẽdẽs ex ſtipłati one nõ hʒ dilationẽ ãni ſiẽ actio de dote l.j· Sexactoꝛ. C. ò rei vxo. act. ⁊· S cũ aãt. Actiões ex ↄtractuſũt ꝗᷓ naſcũt᷑ ex pacte ſiue pactũ ſiue obligatio ſurgat ex te.vt ↄdi.certi.de nu.pecu.ↄditio certitudia⸗ ria. ↄditio ob cauſaʒ. actio cõmodati de⸗ poſiti.pignoꝛaticia. Siue etiaʒ cõſurgat obligatio ex vbis ſici actiõe ex ſtipulatu ñ res certa iĩ ſtipulatiõibꝰdeducta ẽ. Si ue etiã oꝛiat᷑ obligatio ex l̃is de qͥbꝰ cõ⸗ ditio odio deſidię dat᷑ i eũ qͥ cũ ſpe futu⸗ re nũeratiõis ſcribit ſe debere qð einõ ẽ nũeratũ. Numeratiõe aũt nõ ſecuta in⸗ fra bienniũ nõ repetit chinographũ. Et ẽ introducta ⁊ excluſa exceptione nõ nu⸗ meratę pecunię.cuʒ mime cogat᷑ ſoluere gõð ſcripſi ſe debere. Siue etiã oꝛiat᷑ ob⸗ ligatio ex ↄſenſu. veluti.empti.venditi. locati.ↄducti.ꝓ ſocio.mãdati.pᷣſcriptis Vbis. ⁊ actio de ↄſtituta pecunia necnõ actio in factũ.⁊ de iureiuran. Et iſte ſũt ſpecies actionũ in ꝑſonã ꝗᷓ oꝛiunt᷑ ex cõ⸗ tractu.ſiue re.vᷣbis.lr̃is.aut ↄſenſu obli gatio oꝛiat᷑. Actiões ex q̃i ↄtractu ſi: t ꝗᷓ neq; ex pacto neq; ex maleficio oꝛiunt᷑ ſʒ iñ maioꝛẽ hñt ↄuenientiã ⁊ affinitatẽ cũ pacti qᷓ; cũ ma leficijs.Et ſunt iſtę.ſcʒ cõditio indebiti. cõditio liberę actionis.Actio negocioꝛũ geſtoꝛũ. tutelę.ſbſidiaria,coindiuidũdo S E “ 4 4 finiñ regũdoꝝ.familię herciſcunde.peti tio hereditatis directa.⁊ vtilis poſſeſſo⸗ ria.fideicõmiſſaria ⁊ actio ex teſtamẽto. actio de peculio.⁊ ꝓ iuſſu.⁊ de in rẽ vᷣſo actio tributaria.iſtitoꝛia.exercitoꝛia.fu neraria ad exhibendũ.de tigno iniũcto. actio in factũ de rei vẽ.de pauperie.int⸗ dictũ qͥꝝ bonoꝝ vti poſſidetis vtrobi in Actiões vyl obligatiões (terdem ſaluianũ ex maleficio ſũt qͥbꝰdelicta hoim coercẽt qð publicę vtilitatlinteſt.ff.ð fideiuſ.l.ſi milibꝰ vt ẽ ↄditio rei furtiue actio arbo⸗ rũ furti ceſaꝝ.actio furti.actio vi bono⸗ rum raptoꝝ.actio legis aqᷣlię.actio iiuri arũ.qð metꝰ cã.de dolo.actio vᷣui coꝛru⸗ pti. actio rerũ amotaꝝ. ↄditio ob turpeʒ cãm. intdictũ vſt vi.iterdictũ qð vi aut clam.interdictũ de libero hoie exhiben⸗ do. de vxoꝛe ducẽda.de liberis exercen- dis.interdictũ quoꝛũ legatoꝛũ.int᷑dictũ ꝓhibitoꝛiũ neqͥd in flumine ripa ve pu⸗ blica fiat.nec in via publica.int᷑dictů de itinere actuq; pꝛiuato. Actiones vel obligatiões ex ãſi maleficio ſunt ꝗᷓ neq; ad ꝑacta accedũt neq; ad ma leficia.ſunt tñ ſiłioꝛes maleſicijs qᷓ; pactl vt actio in factũ aduerſus iudicẽ qͥ litẽ fe cit ſuã.⁊ actio in factũ ð eiectis ⁊ effuſis actio in factũ de appoſito vel ſuſpẽſo qꝑ intereſt.⁊ actio in factũ de dolo et furto eoꝝ qͥminiſteriũ cauponũ aut ſtabulari ⸗ um aut nauẽ exercẽt. Actio exercitoꝛia ſᷣm Aʒo.in ſũ.e.ti.dat᷑ ↄtrahẽtibꝰ cũ mgr̃o nauis ꝓpt᷑ nauigan di neceſſitatẽ ↄtra exercitoꝛeʒ nauis qui mgrm naui pᷣpoſuit.quẽ ęquũ fuit tene ri.vt tenet᷑ qͥ inſtitoꝛeʒ tabernę vel nego cio pᷣpoſuit.ff.de exer.act.l.j.Eſt aũt ma giſter cui totiꝰ nauis ancoꝛa ⁊ cura man data eſt. l. e ·Smgrm nauis.qͥ in vulgari lombardoꝛũ ⁊ ꝓuincialiũ comit ðꝛ.⁊ in alemanico ſtuermaʒ. Mec diſtinguit᷑ an iſte mg ſit liber vłvᷣuꝰ.maioꝛ vł minoꝛ. ⁊ ſibi iputat᷑ qͥ eũ pᷣpoſuit.vt.l.j.halł·S. cuiꝰ aũt ↄditionis.Sʒ exercitoꝛ ðꝛ is ad quẽ obuẽtiões qͥtidianę ſeu redditꝰ qſtꝰ ⁊ yvtilitates nauis ꝑpueniunt.ſiue verꝰ ſit dñs nauis ſiue a dno nauisↄductꝰ.Heęc aũt actio nõ dat᷑ ↄtra mgrm nauis ſʒ cõ⸗ tra eũ qͥ mgrm nauis pſpoſuit ĩ eãẽ cãm in quã pᷣpoſitꝰ ẽ expᷣſſe vel tacite. Actio eſtimatoꝛia.i.actio pᷣſcriptis vᷣbis ſic cognoĩata.ẽ actio q ex eſtiato ꝓponit grã dubitationis tollẽdę. qñ res eſtima- ta vendẽda dat. Dubitatum em ẽ an ex vendito ſit actio.an ex locato.an ex ↄdu cto.an mãdati.vt ſi reʒ meã do tibi ⁊ eſti mo yt eã vendas ꝓ decem. ⁊ inde deceʒ reddas mihi aut rẽ.vt nota.ff. eſti.ac. in rub. Actio ex teſtamẽto nõ ſolũ ſcripto heredi cõpetit ad petendũ hęreditatẽ.ſʒ etiã cõ tra hęredẽ ſcriptum legetarijs ⁊ fideicõ⸗ miſſarijs. C. coia dele. ⁊ fideicõmilſ.l.j. Actio familię herciſcũde int᷑ eos cõpetit. q̃ cõeʒ habent hęreditateʒ diuidendã. ff. fa.hẽrcl.l.j.⁊.ij. Et ðꝛ familię herciſcũð 1i.hęreduat diuidũde ſᷣm Aʒo. Nomẽ aũt familia qñq; ponit᷑ p cognatione vt cũ ðꝛ. Illi ſunt de familia pᷣami.Qñq; ꝓ ſeruitute ⁊ ptãte.vt cũ ðꝛ.pr̃familias.ſi⸗ liuſfamilias. tñ ꝓ ſbᷣſtãtia ⁊ hęreditate Itẽ herciſco ẽ vbũ gręcũ.⁊ idẽ ẽ ꝙ diui⸗ do. inde herciſcũde.i.diuidũde. Et vti⸗ mur h̊ xbo ſicẽ reꝑimꝰ apud antiqͥs qͥ ge⸗ rundia ſua ꝓnunciabant in vndo. vt le⸗ gundo.audiũdo.herciſcũdo.vᷣm Aʒo.iĩ ſum⁹maas. Actio finiũ regundoꝝ competit finibꝰ ad diſtiguẽdũ vł iudicãdũ int᷑ eos qͥ ↄfines hñt agros vel pᷣdia. Inſti. de act · S. itẽ ſi nium regundoꝝ.Et habet locũ in ruſticl pᷣdijs tm.⁊ nõ in vꝛbanis. quia vꝛbana dia nõ ſunt cõfinia ſed vicinia.quia pa rietibus diſtingui cõſueuere. ſed confi- nia dicimꝰ quę adeo ſunt ꝓxima.vt nul⸗ lus paries in medio interponat᷑. Iteʒ vꝰ bana pꝛedia dicunt᷑ oia ſdia quę habẽt ędificia.etiã ſi ſint in villa.qꝛ vꝛbanuʒ pᷣ⸗ dium non facit locꝰſed materia habitan di cauſa facta. Vnde ſi in vꝛbe ędiſiciuʒ cauſa non habitandi ſed gratia reponen doꝛum fructuum fiat.dicet᷑ pdium ruſti cũ.Sʒ ⁊ hoꝛti in edificijsↄſtituti niſi plu rimũ ſint redditꝰ vinearij foꝛte ⁊ ſic alito rij. ↄtinẽt᷑ appellatiõe vꝛbanoꝝ ſdioꝛũ. ff. de. v. ſig. l. vbana. Ruſtica aut pdia dicunt᷑ agri nõ hñtes eędificia. Actio funeraria dat᷑ ↄtra heredẽ bonoꝛũ vel poſſeſſoꝛẽ.ff.de re.⁊ ſump.fu.l.etſi qs · S· fi. Et dat᷑ ei qͥ funerauit vt non he res defunctũ.ſʒ cã pietatis. Actio furti manifeſti ᷣm Aʒo.locũ hʒ qñ fur rem tenens viſus vel dep̃ᷣhenſus fue rit. ſiue in publico ſiue in puato vła diñ̃o vel alio anqᷓ; ꝑueniat ad locũ q̃ pferre ræ deſtinauit. Et dat actio ſurti i arrupiu àaàjàaàaàaäa 6 Inſti . ð obli. que ex mal. naſ· pęna ma nifeſti. ð Lictio furti nõ manifeſti cõpetit qñcũq; ſ dictis modis furtũ nõ manifeſtũ pꝛobat᷑ Et etiã ſi vidiſti furtũ fieri te nõ abſcõdi ſti cũ furtũ faceret ne te occideret.nõ eſt manifeſtũ.Et dat᷑ hec actio in duplum. Snarah obli.ꝗ ex mal.naſS:pena. Actiões hęreditarię dicunt᷑ quę trãſeunt ad hęredcs vel cõtra heredes ᷣm Aʒo. Itẽ quę ab hęredibꝰ incipiũt vel contra heredes. At aũt plene ſciat᷑ quę traſeũt ad hęredes vel nõ.diſtingue. aut naſcit actio ex maleficio vel qſi.vel ex ↄtractu vel qſi ꝓut ꝓſequit᷑ dñs Aʒo.in ſũ.his actiõibꝰ ↄueniunt᷑ hi q̊ͥ ſuccedũti iſůs.et nõ hi qͥ ſuccedũt in rem. vt donatarij vel legatarij. Actio in factũ aduerſus iudicẽ q litẽ fecit ſuã dat᷑ aduerſus iudicẽ.qͥ ꝑ imꝑitiã ma le iudicauit. ⁊ tenet᷑ ad dãnũ reſtituẽduʒ qð ꝑ eiꝰ ſniam illatũ ẽ. Si vo dolo malo iudicauit.ve ẽ ex maleficio obligatꝰ. vł actione in factũ vel actiõe de dolo ad oẽ itereſſe ei quẽ leſit.⁊ infamis ẽ. Itẽ tene⸗ tur crimĩe falſi qð pęnã depoꝛtatiõis vł vltimi ſupplicij ↄtinet m Aʒo. Judex auũt eccliaſticꝰ male inductꝰꝑ grãm vel ꝑ ſoꝛdes ab executõe officij ꝑ annũ ẽ ſuſpẽ ſus ad eſtimatiõeʒ pꝑti qua leſit nihilomi nus ↄdẽnandꝰ. Et ſi durãte ſuſpẽſiõe ſe diuinis ingeſſerit. irregularis ẽ᷑. nec cuʒ eo niſi ꝑ ſedẽ apłicã poterit diſpẽſari.vt in. c.cũ ęterni.de re.iudi.li.vj. Acctio in factũ de eo qð certo loco ðꝛ vbi aliqͥd ẽ ꝓmiſſũ dari certo loco ſi iudiciuʒ in illo loco ↄſtitui nõ poſſit. Introducta m ẽ quędã actio arbitraria vt poſſit etiã in alio loco agi. Prętoꝛ em iniquũ eẽ ar⸗ bitrat᷑ nõ poſſe ↄuenire debitoꝛẽ in alio loco qᷓ; in loco deſtinato ſolutiõi.Et hęc actio arbitraria ex ſui natura ẽ ſtricti iu⸗ ris in q̊ habita ↄſideratiõe aliarũ actio⸗ nũ ſtricti iuris qcqͥd eẽt omiſſuʒ deberet hjr̃i omiſſuʒ tñ i illa etiã veit qcqͥd ęquuzʒ ⁊ iuſtũ viſũ fuerit religiõi iudicãtl.Et ꝓ pter h̊ appellat᷑ hęc actio arbitraꝛia irre gularl. qꝛ ↄtra naturã aliaꝝ actionũ ſtri Actio in factũ ex edicto pᷣtoꝛis (cti iuris ẽ de alienatiõe iudicij mutãdi cꝗ̊ facta.da tur eiĩ cuiꝰfraudẽ ⁊ illuſionẽ fcã ẽ aliena tio ⁊ ſuis hęredibꝰ aduerſꝰeũ qͥ rẽ aliena uit quẽ ad infeſſe ↄuenit qᷓnt inteſt acto ris coꝛam oꝛdinario vl delegato.de qua Goff.i ſũ.ð alie.iudi.mu.cau.fac.⁊.c.j. Alctio i fem ð dolo et furto eo(eo.ti.i glo. rũ qͥꝝ miſterio qͥs cauponẽ aut nauẽ vel ſtabulũ exercet.dat᷑ aduerſus eos qͥ pꝛę ſunt cauponi vłnaui vłſtabulo.qͥ qmof ficio maloꝝ hoim vtunt᷑ ĩ duplo tenent dð dolo aut furio eoꝝ cõmiſſũ ẽ in his re bus qᷓs ſaluas foꝛe receper̃t.ff.nau.cau. ſtab. l. j. in pn. ?·S idẽ 0;omponiꝰ. Alctio in ꝑſonã ðꝛ ↄditio qñ ↄtẽdis alim dare aut facere tibi opoꝛtere. Qñ vero agis vt reſtituat᷑ tibi res tua ⁊ ſpale no⸗ mẽ accipit ⁊ in ðpoſito ðꝛ ſimplicit᷑ actio pſonalis ⁊ nõ ↄditio.hoc aũt nomẽ con ditio inde deſcẽdebat.quia olim iudicia erant oꝛdinaria.⁊ certa vba.⁊ ꝗᷓ opoꝛtu it condici.i.ſimul dici.vt ſiquis caderet a ſyllaba caderet a tota cauſa.Sʒ poſtea ille ſolennitates in diſſuetudinẽ abierũt attamẽ nomen remanſit vt adhuc ⁊ ꝑſo⸗ nales actiones quę ſolennibꝰ verbis int᷑ pꝛetabant᷑ ſeu interpᷣtant᷑ ↄditiones vo cent᷑. Et harum actionũ genera quędaʒ naſcunt᷑ ex cõtractu.quęda ex qſi cõtra⸗ ctu.ꝗda ex maleficio.⁊ quędã ex ãſi ma⸗ leficio. Et nota ꝙ actio pſonalis nõ ſeqᷣt fundũ.ff.de ↄtrahẽ.emp.⁊ vendi.S· Lu cius Titius. Itẽ actio ꝑſonalis ita ẽ af⸗ fixa oſſibus creditoꝛis ꝙ in aliũ trãſſerri nõ poteſt niſi fxione iuris.ff.de pecu.l.ſi qs ergo. Alctio in rẽ ðꝛ vendicatio rei.ſ.qñ dicl reʒ de q agit᷑ tus eẽ.⁊ aduerſari dicit vłoſtẽ dit ipᷣaʒ eẽ ſuã.ff.de act.⁊ obli.l.actionũ genera. Et harũ actionũ alia eſt directa in rem actio.vt rei vendicatio.actio con feſſoꝛia ⁊ negatoꝛia. Alia ẽ actio in rem vtilis quę ſunt actiões de dominio non directe ſʒ vtiles.ꝗᷓ ex ęquitate dãt᷑.qnq; nõ dominijs.vt ſunt publicianęꝗᷓ ex ad⸗ uerſis cauſis cõpetunt.⁊ actio ꝑ quã ꝗri tur an actoꝛ iurauit.⁊ actio in rẽ de ſuꝑfſi cie ⁊ actio fauiana ⁊ pauliana ⁊ caluiſia⸗ na.⁊ actio in rem queę cõpetit int᷑ dũm ta bulę ⁊ pictoꝛẽ.Sũt ⁊ alie in rẽ actiões in qbꝰnõ de dominio ſʒ de pignoꝛe agit᷑ ſiẽ actio ſeruiana.quaſi ſeruiana.de qᷣbꝰ vi de loco ſuo. Actio iniuriaꝝ cõpetit ei qui iniuriã paſ⸗ ſus eſt contra eum qui intulit iniuriã vel inferri pcurauit ⁊ pulſauit vel verbera⸗ uit vłfamoſũ carmẽ ad alteriꝰↄtumeliã ſcripſit vł recitauit vł quõcũq; iiuria ali quẽ affecit.iĩ q iudex reũ tati ↄdemnabit „☛ — quãti actoꝛ iurauerit ſe nolle illã iniuriã ſuſtinuiſſe.pꝛęmiſſa tñ iudicis taxatione Quidã tñ dicũt ꝙ iurare debet potiꝰ de ſuo ꝑdidiſſe tm vel tm qᷓ; talẽ iniuriã ſu⸗ ſtinuiſſe.Alij dicũt ꝙ ſuffici e ſic ꝙ nollet lucrari tm vel tm ꝓ eo ꝙ talẽ iniuriã ſuſtineret vel ſuſtinuiſſet. Actio inſti toꝛia ſᷣm Aʒo.dat᷑ ei qͥ cũ aliqͥ ↄtraxit in illa negociatione in qua pᷣpoſi tus ẽ.cõtra eũ qͥ poſuit aliquã ſtatiõeʒ vel negociationẽ gerẽdo de ↄtrahẽtibꝰ cũ pᷣpoſito.ſiue ſpoſitꝰ ſit expꝛeſſus ſiue tacitꝰ.vt.ff.de iſti.act.l.j.⁊.ij.⁊.l.aĩt·S· tñ.cũ ibi nota. M Actio legis aqͥlię duontinet capita vłtria licet vnũ nõ ſit in vſu. NPrimũ caput eſt de ſeruis occiſis vel quadrupedibꝰ.qui nũero pecudũ ↄtinent᷑.vt in.l.lege aqᷣlia ff. eo.ti.vbi ðꝛ de animalibꝰ quę gręgati habent᷑ ⁊ paſcũt᷑.ſicut oues.capꝛę.⁊ bo ues.eqͥ.muli.aſini.Et ᷣm Labioneʒ ſu⸗ es.ſed nõ canes.⁊ longe min beſtię ferę vꝛſi ⁊ leones.⁊c.Sʒ elephãtes ⁊ cameli qſi mixti ſunt.⁊ ideo pᷣmo capite eos cõ⸗ ſufficiat eũ iurare ris ages mecũ mãdati vt ſuſcipiã obliga tionẽ qᷓ teneris venditoꝛi.Nã ⁊ ego age re poſſum vt cedas mihi actionẽ empti. ff. e.ti.l.ſi.mãdato meo.pᷣmo rñũſo. Actio negocioꝛũ geſtoꝛũ directa ẽ q̃ agit dñs rei geſte ↄtra eũ qͥ negocia eiꝰ geſſit vt adminiſtratiõis rõnẽ reddat.vt.ff.de nego. geſt. l. ij. — Actio negocioꝛũ geſtoꝛũ cõtraria cõpetit illi qͥ ſine madato ſe miſcuit alienis nego cijs gerendis.aduerſus dñm negocioꝛũ ad repetendũ expẽſas negocioꝝ geſtati⸗ one factas. Et veniũt oĩia ꝗᷓ expendit de ſuo neceſſario vel vtilit᷑ nõ tñ voluptuo ſe. ⁊ hec colligunt ff. e. ti. l. ij. Actiò de peculio vłpeculietenꝰ cõpetit er tineri opoꝛtet. Quo caſu tanti fit ↄdẽéna tio quãti plurimi ipᷣa res valuit anno pᷣ⸗ terito. Scm caput ẽ qð nõ ẽ in vſu hoc nõ ponit᷑.vt.ff.e.l.ſi ſeruꝰ.iĩ S:huiꝰ.vbi ðꝛ.Huiꝰ legis ſcoᷣm qͥdẽ caput in diſſue⸗ tudinẽ abijt. Tertiũ caput eſt de eis vul neratis feris beſtijs occiſis.ceteriſq; re⸗ bus ruptis.vt veſte vaſe ⁊ ſitibuſ.Quo caſu cõdẽnabit᷑ qͥ dãnũ dedit quanti res de pecu.ẽ annalis.l.j·S/q;diu. qui cũ filio familias vel ᷣuo peculiũ ha⸗ bẽtibꝰ ↄtraxit.quę poſt moꝛtẽ filij vł ſer ui ẽ annalis ⁊ nõ poſt emãcipationẽ. ma numiſſionẽ.vel alienationeʒ.ff.qñ actio „ — Actio noxalis ſᷣm Aʒo.ðꝛ actio ꝗᷓ naſcit vel oꝛit᷑ ex delictis ſeruoꝝ.ff.eo.ti.l.j.et Inſti.eo.ti.in pᷣn. Actio pignoꝛaticia directa comp etit debt WM toꝛi cõtra creditoꝛẽ vel eꝰ tutorẽ vel cu⸗ ratoꝛeʒ ſi pignoꝛa acceperũt.ff.eo.ti.l.ſi ſolutũ·S·fi. Alctio pignoꝛaticia ↄtraria dat᷑ creditoꝛi fuit.triginta retro diebꝰ rei pᷣciũ ⁊ valo rem eſtimando.vt dicta.l.ſi ſeruus vbᷣuũ CStertio aũt capite.Et i hac actiõe ſi qͥs damnũ ſe dediſſe inficiat᷑.i.negat ↄdem nabit᷑ in duplũ.ff.e.l.j·Sj. Actio mandati directa cõpetit mãdatoꝛi ⁊ eiꝰ hęredi.ↄtra mãdatariũ vel ꝓcura⸗ 4 toꝛẽ poſt mandatũ ſuſceptũ.ff.ea.l.ſi re⸗ munerãdi ·S·. j.Et inquãtũ intereſt id fa⸗ ctum eſſe qð mãdauit.puta mandaui vt fundũ emeres.ſi mea intererat emi.tene beris poſt mãdatũ ſuſceptũ.tñ ſi eundeʒ fundũ egoipſe emo vel aliꝰ mihi.neq; in tereſt aliud.ceſſabit hec actio. Actio mãdati ↄtraria cõpetit mãdatario vyel eiꝰ ꝓcuratoꝛi ad expẽſas.aduerſus mãdatoꝛẽ quatenꝰ fines nõ eſt egreſſus. Si vo aliqͥd erogauit vtilit᷑.in eo nõ ha⸗ bet mãdati iudiciũ.ſed tm negocioꝛũ ge ſtoꝛuʒ. Si vo mandauerim tibi vt mihi fundũ emeres.etiã ſi nõdũ pꝛeciũ ſolue⸗ Actiones h̃iudiciales in rem dicunt᷑ ↄtra debitoꝛẽ.⁊ dat᷑ ad multa.Si em̃ de cipiat᷑ a debitoꝛe vel ipᷣa re vel eiꝰ ꝓpoſi to.qꝛ obligauit rem alienã vel ali pigno ratã ſiue obligatã.niſi eadẽ reſſit ampla ⁊ ad modicũ etiã fuerit ali pignoꝛata q̃i in nullo captꝰ ſit qͥ pignoꝛa ſcdðoloco ac⸗ cepit.Et ſi debitoꝛ malicioſe vſatꝰ ſit ob ligando ęs vel ſtagnũ ꝓ auro vel argen⸗ to.vel ſi obligauit ſeruũ ꝑ quẽ dãnũ da⸗ tum ẽ.puta furtũ vel aliud hmõi.⁊ hoc ſi ſciuerit.tenet᷑ in ſolidũ.i.in totũ.ſecus ſi ignoꝛauit.qꝛ tũc liberabit᷑ noxe dediti one.ſ.dãdo ſeruũ ꝓnoa. Actio pignoꝛaticia vtilis vᷣm Tla dat ei q̃ impignoꝛauit rem alienã ſine conſenſu dñi. ⁊ poſtea dñs pignoꝛis ẽ.vt.ff.e. ti. l.rem alienam.⁊ tã directa qᷓ; illa dantur pᷣncipali ⁊ ſuis hęredibꝰ.⁊ ↄtra hęredes creditoꝛis. H Actio ꝑ quaʒ ꝗrit᷑ an actoꝛ iurauerit.ſᷣm quoſdã dat᷑ ei qͥ cũ peteret rẽ ſuã delato ſibi iureiurando ab aduerſario eã ſuam eſſe iurauit. eẽ ꝑp q̃s quęrit᷑ an quis liber ſit.an libertus. æin ꝑtu agnoſcendo.vt in · S: pꝛeiudicia les. Inſtiti.de act. Sʒ illa ꝑ quã quęrit᷑ an aliqs ſit liber. ꝑtim cauſam ciuilẽ ob⸗ tinet ꝑtim ſtoꝛiã. Ciuilẽ aũt m foꝛmazʒ dominij qua in ea directe agit᷑. Et ptoꝛi⸗ am ſᷣm foꝛmã ⁊ modũ petendi qꝛ tuuʒ a teipᷣo.nõ ab alio petit poſſeſſoꝛe.Ceętere vo duę foꝛmã accipiũt ex pᷣtoꝛia iuriſdi⸗ ctiõe.Et in rẽ dicũt᷑ eẽ ad inſtar actionũ de ſeruitute.qꝛ in hac de iure patronatꝰ in re. in illa ꝓpꝛietatis iure agit᷑. Et ßpiu diciales dicunt᷑.qꝛ quẽadmodũ excepti ones actionibꝰ opponunt᷑.⁊ añ pᷣmaʒ q⸗ ſtionẽ terminant᷑. Si aũt qͥs ꝗqrat q̃renõ exceptiões.ſʒ actiöes dicant᷑.hãc cauſã accipiat.qꝛ nõ ẽ exceptio niſi ſit actionis excluſio.hę vo pſiudiciales nullã actiõeʒ excludũt.ſed nõ cõpetere dicunt. Actio pſſcriptis verbis ex ↄtractibꝰ inoſa tis deſcendit. vbi ſcʒ ciuilis cã ſubeſt ſuf ficiens ad actionẽ introducendã.⁊ cũ ne gociũ nõ cadit in certũ ⁊ ſpẽale nomẽ cõ tractus.nec cauſa hmõi actionis exbᷣmi⸗ tur.ceęterę hmõi actiões expᷣmunt᷑ ſic.do ⁊ des.facio vt facias.do vt facias.facio vt des. Ex qbꝰnaſcit᷑ actio ſᷣſcriptis ver bis noiata alias ciuilis. Qñ mihi aliqͥd adeſt vel abeſt vel affutuꝑ ẽ. nec tibi ad⸗ ẽ nec affutuꝝ eſt. aut mihi nõ abeſt nec ti bi adeſt.aut ſi nec tibi aſſit nec mihi abſit 7 ceſſes implere qð cõuenit int᷑ nos.ego aũt feci in ſubſidiũ.intentat᷑ actio de do lo.nã vbi vnus ceſſat implere qð in ſe ẽ quod pꝛomiſit altero implente.locuʒ ha bet hec actio. Alctiones ptoꝛię.ꝗᷓ ſunt ⁊ qt. reqͥre in ſe. ti. de act.ſeu peti.ꝓpo ·S·poſtremo.Di⸗ cunt᷑ aũt pᷣtoꝛię.qꝛ a pꝛeętoꝛe ſunt iductę vt Inſtit. de act. Actio ꝓ ſocio quę ex vtraq; pte directa ẽ. cõpetit ab vſufructu quẽ ſołꝰ alt᷑ ſocioꝝ pcipit.vel ſi dolũ cõmiſit in rebꝰ cõibus muneẽ᷑.Et ſi aliqͥs ſocioꝛũ male ⁊ dolo⸗ ſe verſet᷑.tũc alteri ↄtra eũ dat᷑ hec actõ Eſt ãt ſocietas ſᷣm Aʒo.duox vel pluri um ↄuentio.cõtracta ob comodioꝛẽ vſũ ⁊ vberioꝛẽ queęſtũ.Naſcit᷑ aũt hęc actio demuz ſocietate finita.quę finit᷑ pluribꝰ modis pꝛout pꝛoſequitur ipſe Aʒo.iſũ. eo. ti. Actio publiciana ex ęqͥtate dat᷑ ei qͥrẽ bo na fide emit a non dño.⁊ rem ſibi tradita bona fide cepit.credens vẽdenteʒ tꝑe v· ditõnis ⁊ traditiõis dñũm eẽ.ff.de publi. ⁊ ſi res · S·vlt.Et ſufficit emptoꝛi habu⸗ iſſe bonam fidem. licʒ venditoꝛ malam fi dem habuerit. ⁊ callido ↄſilio vẽdiderit vt. e.l · S· Ptoꝛ ait. Actio publiciana reciſoꝛia dat᷑ ei cuiꝰ res quã non dño emit credens eũ dñm vtS. cũ abſens erat cauſa reipublicę vł ſtudij vel pegrinationis vel legationis ciuita⸗ tis vel cauſa appellationis ꝓſequẽdę vł teſtimonij ferendi.vłqꝛ in captiuitate fu it.vel alia cã neceſſaria fuit abſens.⁊ ta⸗ lis res ſua.cum eſſet abſens vſucaptaẽ. licet ei ꝓpter neceſſariã abſentiã ifra an⸗ num poſtqᷓ; reuerſus ẽ reſcindere vſuca⸗ pionẽ vt dicat aduerſariũ nõ vſucepiſſe qui vſucepit ꝑ auxilium pꝛętoꝛis hocre medium ſibi dantis. Si aũt vere dñs fu it rei.tũc cõpetit ei vendicatio reciſoꝛia. Si vo talis res fuit pignoꝛi obligata.cõ petit ei hypothecaria reciſoꝛia.⁊ hoc in realib“ actionibꝰ. In actiõe aũt ꝑſonali cõpetit certi ↄditio reciſoꝛia. ☛ℳ Actio quãti minoꝛis pᷣtoꝛia locũ habet cũ qͥs emit aial vel ſeruũ moꝛboſuʒ ſeu viti⸗ oſum qͥ ꝓpt᷑ moꝛbũ vel vitiũ minꝰ valet qᷓ; emptus ſit.⁊ dat᷑ ad petendũ id qð mi nus valet.puta ſi res nõ eſſet vitioſa vel moꝛboſa valeret viginti.nũc autẽ valet qndecim. ꝓponit᷑ hec actio ad petendũ quãti minoꝛis int᷑ſit emptoꝛis.Hoc aũt ſcias ꝙ de vitio nunqᷓ; tenet᷑ venditoꝛ ni ſi ĩ tribꝰ caſibꝰ. NPrimꝰ ẽ qñ noiatim pꝛo miſit ⁊ tũc aget᷑ ex ſtipulatu. Scðs ẽ qñ ſciebat ſeruũ habere vitiũ.⁊ emptoꝛẽ nõ ãqmonuit.⁊ tunc tenet᷑ ex empto.vł ꝙ re⸗ dibeat᷑. vel ꝙ admittere teneat᷑. Tertiꝰ ſi in vitio animi ſit admixtũ vitiũ coꝛpo ris dat᷑ aũt infra annũ vtilem. Actio ciuilis quãti minoꝛis cõpetit qñ li⸗ i dolu buiꝛã”:ũ vel aliã rem vitioſaʒ vel moꝛboſam Et habet locũ qñ duo ineunt ↄtractũ ſo cietatis.ita ꝙ tã lucrũ qᷓ; dãnũ int᷑ eos cõ emit. ꝓpter quod res minus valet.⁊ agi tur quãti minoꝛis eẽt empturꝰ.Se hac actione nihil ðꝛ in arboꝛe actionũ.ſʒ de pᷣtoꝛia ſolum. Actio qð iuſſu perpetuo dat᷑ ↄtra patreʒ vł dñm.qͥꝝ iuſſu cũ filio vłpᷣuo aliqs coõ traxit. ſiue videat᷑ iuſſus ad cõtrahentẽ ſiue ad ſeruuzʒ. nec ẽ in ea opꝰ verbis aut ſcriptura. Vel vt diſtiguat᷑ ᷣm Aʒo. an videat᷑ iuſſus ſpẽalit᷑ in vno ↄtractu.vł generalit᷑.vt ita ꝙ volẽs cũ ᷣuo meo ge⸗ rere.videoꝛ ei oĩa iuſſiſſe.niſi lex certa.i. Qitio vel pactũ ↄtrariuʒ phibeat. Ba⸗ bet ergo locũ hęc actio qñ dño viuẽte vł pr̃e.ᷣuꝰ vel filiꝰ ↄtraxit.qꝛ hac dñs vel pater eo ꝙ iuſſit teneblbick. Actio qð metꝰ cauſa dat᷑ ei qͥ ꝓbabili vel iuſto metu coactꝰ.rẽ ſuã vendidit.tradi dit vel ꝓmiſit.aduerſus eũ qͥ metũ fecit. Sʒ infra annũ erit qdrupli.pꝓpt᷑ ↄtuma tiam nolẽtis rẽ reſtituere iuſſu iudicl añ litis cõt.pꝰ annũ vo ſimpli.vt i.l.ſi cuʒ ẽptoꝛe.j.rñſo ⁊·S·pꝰãnũ.ff.qð me.cau. Actio rei vendicatiõis c.q dicis reʒ coꝛ: poꝛalẽ eẽ tuã.vt hũc vᷣuũ.hãc veſtẽ hũc ęquũ.Alia ðꝛ vendicatio quãꝗ legiſtę nõ hñt.ꝗᷓ dat᷑ ꝓ re incoꝛpoꝛali. vt nota.per doc.in.c.examinata.de iudicijs. Actio redibitoꝛia.dat᷑ emptoꝛi ↄtra vẽdi toꝛẽ.vt ſeruũ vel aial moꝛboſuʒ recipbiat ⁊ pᷣciũ reſtituat.⁊ dat᷑ ifra ſex mẽſes vti les.qꝛ hęc actio tm ſex menſibꝰdurat.vt ff. de edi.edic.l.j. Verbigratia. Si ven⸗ dis mihi aial moꝛboſũ latentẽ moꝛbũ ha bens. vvel aliã rẽ vitioſaʒ tali vitio qð vi tium ſi ſciuiſſem nullo modo emiſſem mi hi dat᷑ actio ↄtra te ad h̊ ꝙ pᷣciũ receptũ dam vel vitioſam reaſſumas. Actio rerũ amotaꝝ cõpetit marito aduer ſus vxoꝛẽ de rebꝰ ↄſtãte matrimonio cãʒ diuoꝛtij ablatis. Dat᷑ aũt poſt diuoꝛtiũ ⁊ ↄtinet rei ꝑſecutionẽ.ſʒ ſi pendẽte iudi cio reĩitegret᷑ matrimoniũ.ſoluit᷑ iudiciũ rerũ amotaxꝝ.Et ſi reintegrato mr̃imo⸗ nio iteꝝ fiat diuoꝛtiũ.remanebit actio re rũ amotarũ ob res amotas pᷣoꝛis diuoꝛ⸗ tij cauſa.Et in quo caſu actõ furti datur ↄtra extraneũ.in eodẽ actio rerũ amota rũ locũ habet dũmodoilla ↄcurrant ſq; vt res mariti dolo malo amoueãt᷑ ⁊ ecõ⸗ tra. Item ꝙ fiat amotio conſtantematri monio.vel aliquid quod ꝑ amotionem tur etiã hęc actio cõtra patrẽ filio vłfilię quatenꝰ ex ea re locupletioꝛ eſt factus et dolo malo eius factum eſt quo minus fi⸗ eret. H Actio rei vxoꝛię vel vxoꝛaticię ſublata ẽ. i cuiꝰ locũ ſurrogata ẽ actio ex ſtipulatu ᷓ dat᷑ marito vel eiꝰ pr̃i vt dos tradatur Si ema datione dos inciperet hec actio locũ nõ haberet.licʒ qͥdã dicãt ↄtrariuʒ vt dicit Azo in ſũ.eo.ti. Acctio ſeruiana dño fundi vel domꝰcõpe⸗ tit ad ꝓſequẽdas res cõductoꝛis ꝓ mer cede domꝰ. q̃ſi res pignoratas. q;uis nõ ↄuentione pignoꝛent᷑ tñ iuris ↄſtitutiõe obligant᷑ tacite ꝓ locatiõe iure pignoꝛis 72 in vꝛbanis pᷣdijs infecta ⁊ illata.in ruſti cis vo pſdijs fructꝰ tm̃. ́́MMVW Actio q̃ſi ſeruiana ꝗᷓ etiã hypothecaria dꝛ ptoꝛia ẽ.ꝑ quã rem mobilẽ vel imobileʒ tibi pignoꝛe obligatam quã poſſidet ali⸗ qͥs ſiue ſit debitoꝛ ſiue aliꝰ poteris ab eo euocare ſeu petere.Et ẽ actio in rem vtił ⁊ dat᷑ creditoꝛi ad ꝓſequẽdũ pignus hy pothecarię.i.rem mobilem obligatam. Inſti. de act · Sſeruiana. Actio ᷣui coꝛrupti cõpetit nõ ſolũ aduer⸗ ſus eũ cuiꝰ hoꝛtatu vel ↄſilio ſeruꝰ coꝛru ptug vel deterioꝛatꝰ ẽ.ſʒ etiã ↄtra eũ no⸗ ua lex dat᷑.Qui ſollicitauit ſeruũ licʒ bo nos moꝛes eiꝰ coꝛrũpe nõ potuerit.hꝑc aũt actio in duplũ habet ↄdẽnationẽ.ſcʒ q;ti deterioꝛatꝰẽ Fuꝰ.qᷓ;tiue res fuerit a ſeruo ſollicitato aſpoꝛtata.⁊ tenet᷑ qͥ coꝛ rupit ſiue ex bono malũ ſiue ex malo d⸗e- terioꝛẽ fecerit. De h̊ in.l.ſiqs ſᷣuo alieno pſuaſerit.C. de furtis. ar. aer ciüu r Actio ſubſidiaria ðꝛ. qꝛ in ſubſidiũ ⁊ au⸗ reſtituas infra ſex mẽſes.⁊ rẽ tuãs moꝛbi xilium alteriꝰ ꝗ inefficax facta ẽ dat᷑. vt ſi tutoꝛ res pupilli alienauerit. vel male agdmiſtrauerit. et ipᷣe tutoꝛ ⁊ eiꝰhęredes nõ ſunt ſoluẽdo.i.nõ ſufficientes ad ſol uendũ pupillo dat᷑ actio ↄtra iſtũ in quẽ? res eiꝰ alienatę ſunt. Alctio tutelę ſoᷣſidiaria cõpetit pupillo qñ nec tutoꝛ nec heres ſoluere habet contra ciũ cui iura tradita ſunt a pupillo. vt cau tionẽ exigat a tutoꝛe de indẽnitate pupii li. qñ vel nullã vel parũ idoneaʒ admiſit cautionẽ. Actio tutelę directa.dat᷑ aduerſus tutoꝛẽ ißi pupillo inquãtũ ouenit ſi tutoꝛ in re⸗ bus pupillaribꝰ dãnũ dedit dolo vł cul pa ipſi pupillo. habeat᷑. Item ꝙ fiat cauſa diuoꝛtij.Da⸗ — Actio tutelę contraria cõpetit tutoꝛi.ad⸗ uerſus pupillum ſi in rem eiꝰ aliquid de ſuo impẽdit. vel ꝓ eo fideiuſſit. aut rẽ p pꝛiã impignoꝛauit vel obligauit ꝓ pupil lo. glctio venditi cõpetit vẽditoꝛi ad petẽdũ p̃ciũ ⁊ vſuras ex tꝑe moꝛę.Et ſi aliquid ſpẽali pacto cõpꝛehendit᷑ put is ſibi po-⸗ ciſcit᷑ vel int᷑ ꝑtes ↄuentũ ẽᷣ. Et huiꝰↄtra ria ẽ actio empti. quã vides. Actio vi bonoꝝ raptoꝝ de rebꝰ mobilibꝰ vi ſurreptis dat᷑ ei cui res mobiles ꝑ vi⸗ olentiã ſũt ablate.⁊ competit reſtitutio infra annũ ad quadruplũ.ita ꝙ in q̃dru⸗ plo cõtineat᷑ rei reſtitutio.⁊ hęc ẽ vis ab Ilatiag. Actiuncula.f. p. pe. coꝛ.i.ꝑua actio. Actoꝛ ſine.u.cũ.c.venit ab ago.⁊ dꝛ defẽ ſoꝛ.patronꝰ.cauſidic. aduocatꝰ.factoꝛ. ductoꝛ vłcuratoꝛ. Uñ.Actoꝛ agit libꝛoſ paſtoꝛ pecudes puer annos. Hic agit h ducit.tꝑa trãſit ⁊ B. Vel actoꝛ ðꝛ ille qui agit ⁊ pulſat aliũ.rem aliquã ab ipſo pe⸗ tens ĩ iudicio.ff.de iudi.l.in tribꝰ.Actoꝛ etiã eſt ꝓpꝛiũ nomẽ.⁊ gręcũ c. ⁊ coꝛ.pe. 6 qñẽ latinũ tũc ꝓð. VUn.Actoꝛis ĩ ſpo⸗ lijs vtus actoꝛis habet᷑.Sʒ autoꝛ cũ.u. acus. Et ac' aceris. ꝓ palea ðꝛ ab a.qð ſine. c. venit ab autentim gręce.i. autoꝛ vel dignũ latine.qꝛ eiꝰ dictũ vel faauʒ ẽ dignũ imitatiõe. In autenticꝰ. Iñ etiam gqutoꝛitas.⁊ eſt ſnia imitatiõe digna.Sʒ auctoꝛ cũ.c.⁊.u.venit a vᷣbo augeo.a ðꝛ aliqs qͥ rem aliquã auget. Vñ. Inuenit qutoꝛ.agit actoꝛ.res ampliat auctoꝛ.Et ab actoꝛ venit actrix. act In etiã actiuus.i. Habilis agere. Arctualis eſt ille qᷓ acta facit vel res que C6 in actu. Actuariꝰ ðꝛ diuerſis actibꝰ poccupatus. Etiã ðꝛ ſcpᷣtoꝛ publicꝰ qͥ facit acta. Actuaria.f.p.ẽ nauis ꝗᷓ velo ⁊ remis ſimł Actus.us.ui.i:oꝑatio.ductio.actõ (agi᷑ vel fictio.vł pñtialitas.vł pñtia. Eſt eti am idẽ qð iter. Sʒ tñ dꝛñt.qꝛ actꝰ eſt via apta curribꝰ ⁊ iumẽtis.ab ago.is.i.du⸗ co.is.qꝛ res ibi ducũt᷑ iter ẽ via apta hoib' tranſeuntibus. Uñ Greciſta. Eſt act' via qꝛ curro iumẽtaq; ducit. Sʒ per iter ſine iumẽtis ⁊ curribꝰ ibis. Aculegia.f.p.ðꝛ ꝗqdã peſtis vłpiſcis qͥdã Aculeꝰ.m.S.ẽ ferrũ acutũ ⁊ recuruatum mediãaãte quo piſces ſolent capi. Etiã eſt ſtimul' qͥ mediãte pungunt᷑ boues. o⸗ nit᷑ etiã ꝓ ſtimulo apis vel ſerpẽtis vłal teriꝰ ꝗaĩalis pungentis.Eſt etiã expanſa⸗ le in q̊ expandit᷑ panꝰ vel cutis ad facien dũ ꝑgamenũ. Ael ðꝛ qddã gen toꝛmẽti ſcʒ patibulũ.qð tñ ꝓpꝛie ðꝛ eculeꝰ. Aculeatꝰ ꝑticipiũ.i.aculeo monitꝰvt apiſ vel ab aculeo punit ab api. Acumen. n. S.i. acutio ab acuo. Anð. Eſt acies belli.ſʒ acumẽ ſit tibi cultri. Acumeos.i.victima. Acupediꝰ vel ſ̃m aliqͥs acupediẽs.i.cur⸗ ſoꝛ.quaſi acutis pedibꝰ currẽs. Acupedineꝰ.i.velox.vł ad acupediũ ꝑti nens. Acupediliꝰ. g. ü .i. velox. Acupicta.f.p.ð⁊ veſtis acu ↄtexta vel oꝛ nata vel picta. Eadẽ ⁊ phꝛigia ðꝛ.quiai phꝛigia inuẽta ẽ. Vñ ⁊ artiſices illi ve⸗ ſtis phꝛigiones dicunk. Acus.us.f.q.ẽ inſtt̃m ſuendi. Etiam eſt ſpinter quo moniales aptant vela ſuper capita.vel alię młieres pepla. Itẽ acꝰ öꝛ poꝛta ĩ hierm.vt i euãgelio ᷣm Chꝛiv. de diuite vbi ðꝛ. Siẽ ipoſſibile ẽ camelũ ꝑ foꝛamẽ acꝰ trãſire.ita ipoſſibile ẽ diui⸗ tem intrare in regnũ ceęloꝝ. Sʒ acus ace ris.n.t.i.palea frumẽti vel tritici. Ande Puncta pungit acus.gallinis ſpargitur ſine ⁊ ceres dea frugũ q̃i ſine frumẽtis qꝛ purgat᷑ a frumẽtis.Sed acꝰ.us.ui.ðꝛ ab acuo.is.qꝛ acuta ẽ.vel ab acumen.qꝛ nihil pene ẽ niſi acumẽ.Et hʒ acubꝰi dtõ ⁊ abltõ płi. Vñ.Añ bus.u. Puat. Acutela.lę.f.p.pe.ꝓð.i.acumen. Acutio.onis.f.t.i.actio vel paſſio acuẽdi Alcutoꝛ.oꝛis.hõ qͥ acuit. In acutrix muli er gacuit. Acutus.us.ui.i.acutio.vel acut. a. um. . 7 *4 dagoniſta ö incitatoꝛ certaminis. Adaã ꝓpꝛiũ nomen viri ꝓthoplaſti.i.pᷣmi hoĩs.⁊ interpᷣtat᷑ hõ terrenꝰ vel luctus. Sz vm Joſephũ ðꝛ rube⸗ vel rubꝛa ter⸗ ra. quia de terra facta eſt caro illiꝰ.Et il⸗ lud nomẽ inuẽtũ ẽ a q̃ttuoꝛ ſtellis q̃ttuoꝛ ptiũ mũdi. ſ.oꝛientali.occidẽtali.ſepten trionali. ⁊ meridionali. Et qñ adaʒ fuit foꝛmatꝰ legit᷑ ꝙ creatoꝛ creaturaꝝ pꝰ cre ationẽ celi ⁊ terrę volẽs facere hoĩes cre auit ada.Quo facto volẽs ei iponereno men.miſit ttuoꝛ angelos ĩ quattuoꝛ ꝑ⸗ tes mundi.Et pmũ.ſ.Michaelẽ miſit i oꝛientẽ vt afferret lr̃am.qͥ quandã vidit ſtella anatole.ꝗᷓ iterpᷣtat᷑ naſcẽs vł oꝛiẽs q̃ rediẽs tulit inde A.Scdm angeluʒ ſcʒ BGabꝛielẽ miſit in occidentẽ.qͥ vidit ſtel⸗ lam noiatã diſis.ꝗ iterpᷣtat᷑ occidẽs.qui rediẽs tulit inde H. Tertiũ.ſ. Raphae⸗ lem miſit in ſeptentrionẽ.qͥ vidit ſtellam noie arctos.ꝗ̃ interpᷣtat᷑ ſeptẽtrio.qui re diens tulit inde A. Quartũ.ſ. Vrielem miſit in partem meridionalem.qui vidit ſtellam meſſembꝛis.ꝗᷓ interpᷣtat᷑ meridi⸗ es.qui rediens tulit inde . Et redeũ⸗ tes ad dñm.dixit.legite lr̃as.et legerunt Adam.Et ait dñs.hoc erit nomẽ eiꝰ.Et ꝑõbᷓ ſignatꝰẽ pᷣmꝰhõ Adã vt pgeies ſus qᷓtuoꝛ ptes mði poſſideret. VUn. Anato le dedit a. diſis d.a ↄtulit arctos. eſ ſembꝛis.m. collige fit Adam. Adamiani ſunt hęretici qͥ nudi oꝛãt.⁊ nu di int ſe mares ⁊ ſemię ↄueniũt ⁊ coeũt. quaſi Adę imitent᷑ nuditatẽ. Adama hebꝛaice.latine domꝰ vel tra ðꝛ. Adamas.antis.vt diẽ Iſið.xvj.etymoł. indicꝰ lapis ẽ ⁊ ꝑuꝰ ⁊ indecoꝛꝰ ferreũ ha bẽs coloꝛẽ ⁊ ſplendoꝛẽ criſtallini. Nũqᷓ; aũt vltra magnitudineʒ nuclei auellanę reꝑit᷑.⁊ ẽ duriſſimꝰ.lhic nłli materiei ce Dit.nec ferro qͥdẽ.nec igni.⁊ nunqᷓ; cale⸗ ſcit. hircino tñ ſanguie recẽti rũpit᷑.⁊ ðꝛ ab adimẽdo. Iñ venit adamãtinꝰ.a.ũ.i de adamãte exñs.⁊ ꝓð.pe.Etiam ðꝛ ab ad ⁊ amo.qꝛ valde amat᷑.nã valde pᷣcio ſus ẽ. Vñ.Eſt adamas gẽma quã nõ fer rũ neq; flãma. Diſſoluit.ſanguis hirci⸗ nus diuidit illũ. Aldamãtiꝰ ⁊ Origenes ſunt noĩa cuiuſdã Adaptꝰ.a.ũ.i.oꝛnatꝰ.vel pᷣpatꝰ. (hoĩs. Aldar hębꝛaice ðꝛ mẽſis martiꝰ.⁊ẽ gene⸗ ris neu.iĩdecli.Et nota ꝙ Beda diẽ i ſuo tractatu de mẽſibꝰ. ebꝛęi qͥbꝰ ſũt credi ta eloòͥa dei.antiqͥ moꝛe mẽſes obᷣuare noõõ ceſſant.pᷣmũ mẽſeʒ qͥ paſce cerimoniſ ſacratus ẽ niſan appellãtes.qͥ ꝓpt᷑ mul⸗ tiuagũ lunę diſcurſũ.nũc in martiũ men ſem.nũc incidit in apꝛilẽ.nũc aliqͥt dies mẽſis maij occupat.ſʒ rectiꝰ apꝛili depu⸗ tat᷑.qꝛ paſca ſp in ipᷣo incipit᷑.vel deſinit vel totalit᷑ in eo includit᷑. Scðs mẽſis.ſ. maiꝰ ðꝛ iar. Tertiꝰ. ſ. iuni⸗ dicitur ſiban. Quartꝰ.ſ.iuliꝰ ðꝛ tanuc.Quintꝰ ſcʒ au⸗ guſt ðꝛ ab. Sextx. ſ.ſeptẽber ðꝛ elul. Se ptimꝰ.ſ.october ðꝛ theſere.quẽ ꝓpt᷑ col⸗ lectionẽ frugũ ⁊ celeberrimas iĩ ipᷣo feſti⸗ uitates nouũ annũ appꝑellãt.Octauꝰſcʒ nouẽber ðꝛ mariſan. Nonus.ſ.decẽber ðꝛ caſleu. Decimꝰ.ſ.ianuariꝰ ðꝛ thebeth Vndecimꝰ ſcʒ febꝛuariꝰðꝛ ſabath. Duo decimus. ſ. martius ð adar. Noiĩia autẽ ⁊ oꝛdo iſtoꝛũ menſiũ põt haberi per hos vſus. Menſibus hebꝛeus h̊ ponit noia niſan. Ac iar ⁊ ſiban thanuc ab elul the⸗ leriq;. Mariſa caſleu thebeth ſabath ſi mul adar. Inchoat apꝛilis ſʒ martius ẽ ibi finigs. Adaſia ẽ ouis maioꝛ natu. Adaſtria.i.ſoꝛs.eo ꝙ dura ſp videat᷑ vel ðꝛ eẽ femina. Adaugiũ.n.s.i.auctio vel augmẽtatio. Addictꝰ.a.ũ.i.deputatꝰ.oſchᷣtꝰ.aſcpᷣtus. deſtinatꝰ. Añ Oꝛatiꝰ. Nulliꝰ addictꝰ in trat in vba magiſtri. dditꝰ.a.ũ.i.iũctꝰ.appoſitꝰ. Vñ.i.a chab.iij. Et additi ſunt ad eos exercitꝰ. Adelphꝰ ðꝛ ab ad ⁊ delph gręce qð ẽfra ter latine. Vñ Terẽtiꝰ in adelphis.i.in comędia facta de duobꝰ“ fratribꝰ. Ademprꝰ.i.ſublatꝰ.ab adimo is. Agdempta legata dicimꝰ illa ꝗᷓ teſtatoꝛ ad⸗ imit legatario cui pᷣmo legauerat muta⸗ tapma ſua voluntate. Oð́ðä Adeodatus ẽ nomen Bauid qͥ datꝰ fuita deo ad liberationẽ iſreal. Adeps ðꝛ pinguedo.⁊ eſt interioꝛ ꝓpꝛie. Pinguedo em ſuꝑ carnẽ.aruina vellar dy ðꝛ.ꝗᷓ carni admixta ðꝛ pinguedo. Añ Inx'adeps aruina foꝛis.pinguedoq; mi xta.Et ſiẽ ðꝛ in hiſtoꝛijs triplex ẽ adeps vitaliũ ſcʒ coꝛdis ⁊ ventris.adeps ieco. ris.i.epatis quẽ reticulũ dicimus.qꝛin⸗ uoluit᷑ ad modũ retis.adeps re nũ.hoſ tres adipes duoſq; renes.i.ilia ⁊ renun⸗ culos.adolebat ſacerdos ſuꝑ altaꝛe. Jtẽ adeps ðꝛ medulla tritici quę ẽ ipſi pin⸗ guioꝛ ⁊ interioꝛ ꝑs. Adepticꝰ.a.ũ.pe.coꝛ.qð de facili acqͥrit᷑. Adeptꝰ.a.ũ.i.aſſuetꝰ vel acqᷣſitꝰ.ab adi⸗ piſcoꝛ. Aderatio ðꝛ q̃ſi eris punitio.vładęrataß dia dicebant᷑ ex qbꝰes puniebat᷑. vt ha bet ex. l. j. C. de comi. re. mili. Adipatꝰ.i.adipe ↄditꝰ ⁊ ipinguatꝰ. . Adipatũ ẽ qðlibʒ eduliũ adipe ĩpiguatũ. Adipex vermiculꝰ qͥdã. Adipicuł dimi.i.ꝑuus adeps. 2 ℳ₰ Aditꝰ.us.ui.⁊ hoc aditũ ti.pe.coꝛ.dꝛñt. Nã aditꝰ ẽ itroitꝰ.gradatio.op poꝛtuni⸗ tas.vel aggreſſio. Sʒ aditũ ti.ẽ locus ſe cretꝰ iuxta altare vñ dabãt᷑ reſpõſa.⁊ ðꝛ ab adeundo.ꝑ ↄtrariũ.qꝛ minĩie licebat alicui adire locũ illũ niſi ſũmo põtifici. Adiumẽtũ auxiliũ ſubuẽtio.adiuuamen tũ adiuuamẽ. adiutoꝛiũ.oia idẽ ſignãt. Adminiculũ.li.i.auxiliũ. IJñ adminicula toꝛiꝰ.a.iũ.i.auxiliatoꝛius. Admiſtratoꝛ.m.t.ðꝛ curię adoꝛnatoꝛ vel coadiutoꝛ. ⸗ Admiſſariꝰ.i.equꝰſeu emiſſariꝰ.ſʒ dꝛñt in hoc.qꝛ admiſſariꝰ ẽ equꝰ qͥ ad tꝑs inter equas admittit᷑ ad coitũ.ſʒ emiſſariꝰ ẽ qͥ ſemꝑ equab⸗ intereſt. Admiſſura ðꝛ qñ anialia ⁊ ꝓpꝛie iumẽta ad coitũ admittũt᷑ vt ↄcipiãt.⁊ ðꝛ ab ad⸗ mitto.i.ad coitũ mitto ꝓ vno ſigniſicato vel admittere ð aſſumere ⁊ cũ agilitate equũ vtere ⁊ ducere. VUñ Ouidius.Nil nocet admiſſo ſubdere calcar eqͥ. Et ad⸗ miſſus.a.iſ.i.aptꝰ admittẽdũ. Vnde foꝛ tes ⁊ bonos eqͥs admiſſarios vocamus. qꝛ admittunt᷑ int᷑ armẽta ad coitũ velad arandũ vel ad trahendũ. Vñ hec admiſ ſura.rę.qũq; dicũt᷑ bꝛuta aialia.⁊ ꝓpꝛie iumẽta ꝗ ad coitũ admittũt᷑. Iſtas ſigni ficationes ponit Hug.in ſuis deriuatio bus. Serotina aũt admiſſura ſic̃ tangit᷑ in hiſtoꝛijs. erat ea ꝗᷓ fiebat in extremita⸗ te veris.in q̃ deterioꝛes erãt fetꝰ.qẽ i tar de appetentibꝰ coitũ.minꝰ viget natura QNel ſerotina admiſſura dicta ẽ iautũno. qꝛ natura ouium. Meſopotamię ⁊ Ita lię eadem eſſe tradit᷑ vt bis in anno pari Admiſſum ẽ pctm̃ iã ꝑpetratũ. VUñ. Ad⸗ mittit peccat aſſumit flectit equũq;. Hic admiſſura pmittere bꝛuta coire. Admirabilis.cõ.t.i.modeſtꝰ.honeſtꝰ. ſi⸗ ue moꝛigeratꝰ.egꝛegiꝰ.taciturmꝰ. facetuſ venuſtus. decẽs.gratꝰ. elegãs.ſtupicdł. admiratione plenꝰ. Adoleſcẽs. cõ.t. ðꝛ ille qᷓ eſt infra triginta annos. AUñ. Eſt adoleſcẽs creſcẽs nomẽ trahit hinc adoleſcens. Adoleſcentia.f.p.ðꝛ.tertia etas hoĩs du⸗ rans a dntodecimo anno vſq; ad vicelſi⸗ mũüoctauũ.⁊ adoleſcẽtia quaſi ad gi⸗ gnendũ apta adulta. Adoleſcentulus.a.um.dimi.i.paruꝰ ado leicengs. Adomiſedech interpᷣtat᷑ dñs iuſtꝰ. Adonai nomẽ dei hebꝛeũ.⁊ intpᷣtat᷑ dñs Adoneꝰ.i.dñs vel ad dũm ꝑtinẽs. Adon ẽ nomẽ cuiuſdã ciuitatis. Adonis.adonis.vel adonidis.me.ꝓ.in ntõ.⁊ me.coꝛ.in obliqs.ðꝛ fuiſſe iuuenis pulcerrimꝰ amaſiꝰ veneris. Uñ Ouidiꝰ Abſtinet a ſũmo celo pᷣfert᷑ adonis. Et m fabulas ðꝛ fuiſſe venatoꝛ ⁊ mechꝰ qᷣ vulnerãs apꝛũ AVeneris.occiſus ẽ ab eo Et ðꝛ reuixiſſe poſt moꝛtẽ ĩ mẽſe qͥ apud hebꝛeos thanuc ðꝛ.i.in iulio quẽ gẽtiles anniuerſario ſolebãt plangere ſicut ipſa plãxit.de quo ꝓpha iſraelitas increpat. Eʒech. viij. lieres plãgẽtes adonidẽ AMAñ. Quẽ trãſfixit ap Aeneris vir fert Adoptio.f.t.ẽ gratuita qda (adonis. electio qᷓ qs ſibi eligit aliquẽ in filiũ.et qͥ ſic recipit᷑ i flliũ. ꝛ adoptiuꝰ.⁊q eũ ſic re cipit ðꝛ adoptiu pater. Zidoptio.f.t.⁊ ꝑ ſyncopã ðꝛ adoptio.id ẽ deſideriũ vel affiliatio in filiũ acceptio. Adoptat.a.ũ.ðꝛ electꝰ in filiũ vel deſide Aldoꝛ.n.ĩdecli.ẽ qðdã genꝰ qnonę(ratus vel frumẽti vñ fiebat panis imolatitius quẽ qͥ imolabat deũ adoꝛabat. Adoꝛeus.a.iũ.i.triticius.Adoꝛiꝰ idẽ . Adoꝛea.f.p.dea frumẽti.velꝗdaʒ veſtis triũphalis. Aldoꝛia.f. p.i. glia vel bona fama. Sdora m s lanrnn⸗ 8ꝛ. doꝛſus.a.ũ.i.incept vel allocutꝰ. Adoꝛtꝰ.m.S.i.nouit᷑ vel ſubito natꝰ· Adramoloch idolũ aſſirioꝝ qð ſamaritę colunr.e Agdremon ðꝛ ciuitas vel vꝛbs iuxta ieʒra el in caõpo mageddõ.in qͥ ioſias rex vict a Mharaone nechao vulnerat'ẽ. Gup qͥ lamẽtatiões ſcpᷣſit. Hieremias. De 4 planctu ðꝛ Zacharie.xij. Erit planctus n hierłm ſiẽ planctꝰ adremõ. AUkł „ magn'?i adremon ðꝛ nomẽ regis regnãtis tũc in charcamis. in cuiꝰ auxiliũ venit Joſias ↄtra nechao. VUnñ.Adremon caſtri vł re gis nomẽ habet᷑. Adriaſtia.f.p. ð ſoꝛs. Adria ẽ mare petroſũ.⁊ ðꝛ ab adroſ gręce i. petra.eo ꝙ magis ẽ petroſũ qᷓ; alia ma ria. Añ Ouidiꝰ. Serpẽtẽ medijs adria vidit aq O etiã regio vel nomẽ loci.a qͥ ðꝛ mare adriaticũ.Etiã ðꝛ ſcopulꝰ vel rupes. Uñ.Adria ſũt ſcopuli ſʒ ⁊ adria terre fretũq;. Iñ adriaticꝰ.a.ũ.i.petroſꝰ 7 de adria terra exñs.vł ad eã ꝑtinẽs. Aduena.ↄ.p.ðꝛ eo ꝙ aliũde veniat.ar.ff. de iudi.l.heres abſens. Aduertibił. .t.i.ſolubił ⁊ intelligibilis. Aduẽtinꝰ.m.s.quidã mons romę. Aduenticiꝰ i.aduena.ſ.qͥ aliũde venit. Aduerbiũ.n.S.i.allocutõ.⁊ ſumit᷑ ꝓqua dã ꝑte oronis ꝗͥ determinat vbũ ratõne ſignificatiõis. IJñ h̊ ⁊ hec aduerbialł.et h aduerbiale.i.ad aduerbiũ ꝑtinẽs. Item nomẽ aduerbiale ðꝛ qð ab aduerbio de riuat᷑. vt heſternꝰ.hodiernꝰ. Aduncꝰ.i. valde curuꝰ. . Alduocat⸗.m.S.ẽ qͥ alio noie ãi legatꝰ vel patronꝰ vocat᷑.qͥ in foꝛenſibꝰ ſeu extra⸗ neis negotijs peminẽtibꝰ pbet litigatib⸗ ſuũ patrociniũ cuiꝰ pᷣciũ oneraria vocat᷑ Adula.f.p.ðꝛ caput lin. 1 Adulatoꝛ. m. s. ðꝛ qͥ blandit᷑.ſlocutoꝛ oꝛ»e ⁊ nõ coꝛde. IJñ adulatrix. Adulatoꝛcuł.m.sS.ðꝛ puus adulatoꝛ. Adulatio f.t.ðꝛ pua laudatio. Adulter.m. S. ðꝛ q̃i ad alt᷑.⁊ ẽ ille qͥ vxoꝛẽ alterꝰaccedit ipᷣam violãdo. Jñ adult᷑a Adulteriũ.n.S.ðꝛ q̃i ad altiꝰ thoꝝ acceſſ vel ad alteꝝ.qꝛ ex adulterio ab vno ↄce ptus ad hęreditatẽ alteri naſcit᷑. Adulteriũ etiã ᷣm mꝗr̃m qrto ſniaꝝ ẽ illi citꝰ coit cũ maritata. Stupꝛũ ẽ defloꝛa⸗ tio vᷣgis illicita. Inceſtꝰcũ ↄſãguinea vł affini vel religioſa ꝑſona. Rapxꝰ ẽ cũ pu ella violent deducit᷑ de domo paterna. Sʒ foꝛnicatio ẽ cõis ad hec oĩa.ſit tñ ſpe cialit᷑ cũ ſoluta.vidua vel meretrice. Adulterinꝰ ẽ de adult᷑io ↄceptꝰ vłgenitꝰ. Vñ adulterina moneta.vel ſigillũ ðꝛ fal ſa moneta vel falſum ſigillũ ad inſtar ve rę vel veri facta vel factũ. Adulterinę plantatiões dicũt᷑ męche plã te vel nõ naturales.vt patʒ Sap.iiij.Et illã lĩĩ̃am inuit Aug. in lib.ij.de doctria chꝛiſtiana. Sz Rabanꝰ ⁊ antiqͥ dicũt ꝙ ſint ſpuria vitulamina.Et vitulamen ðꝛ planta infructuoſa ꝗ̊ naſcit᷑ ex radice vi⸗ tis vel alteriꝰ arboꝛis. Adultꝰ venit a vbo adoleo.es eui.etũ.vł itũ.ꝓ q̊ vtimur adultũ qð ſignat crema⸗ re vł creſcere. Vñ adultꝰ.a.ũ.i.crematꝰ excretꝰ.maturꝰ.vel annoſus.Et ꝓ excre tus inuenit᷑ frequent in ſacra ſcriptura. 9 Aer.m.t. m vſuʒ de quattuoꝛ elemẽtis.⁊ ꝓpꝛie ẽ illud qð ꝓtẽdit᷑ a nobis vſq; ad ſpherã lunę.Et ðꝛ ab a qð ẽ ſine.⁊ er lis.qſi ſine lite.ꝑ cõ trariũ.qꝛ ibi ẽ ventoꝝ ↄtrariꝰ ↄflictꝰ.nã ibi cauſant᷑ nebulę.tonitrua coꝛuſcatio⸗ nes ⁊ fulgura. Ael ideo ſine lite.qꝛ faci⸗ liter ⁊ ſine lite cedit feriẽti vel impellẽti. Itẽ aer ẽ coꝛpꝰelemẽtare hũidũ ⁊ calidũ pnaturã qð iſpirat᷑ ⁊ reſpirat᷑ a nobis. Itẽ aer etiaʒ hʒ aera in accuſatiuo moꝛe gręcoꝝ.⁊ etiã foꝛmat fęmininũ in a. Na qnq; ſũt noia habẽtia em. vła.iĩ accuſati uo ſingulari.a qbꝰfoꝛmãt᷑ noia.f.p.iĩ a.ꝗᷓ noĩa ſic hñtia em.vł.a.in accuſatiuo ſin⸗ gulari hñs es łas.ĩ actõ pli. Vñ. Ether 7 crater aer lampas iungas quoq; pant᷑ Ex qͥ feminea qbꝰ ẽ inflectio pᷣma.Sunt alia noia iſto mõ faciẽtia vt ſtix. ache⸗ ron. heros.vt ptʒ ĩ ſequẽtia vbi canitur Sʒ qd nos iſtos recenſemꝰ heroas·i.do — caret płi nũero.⁊ ẽ vnũ minos. Alriani heretici ab aere dicti. Hi vetat ꝓ defunctis ſacriſiciũ offerri ſm Mapiã. Aerinꝰ.a.ũ.pe.ꝓ.i.ad aerẽ ꝑtinss. AHNlerius.a.ũ.idẽ.vel qñq; idẽ qð altꝰ. Aeripes.i.aereos hñs pedes.i.veloces ita ꝙ in aere videant᷑ ſuſtentari ⁊ figi.et idẽ eſt qð ceruus. ððMD Aeromãtia.pe.ꝓ.ẽ diuiatio queę fit i aere Iñ aeromãticꝰ.i.ꝑfectꝰ in tli arte.qdam dicũt aerimãtia ꝑ.i.in tertia ſyllaba. Afer fuit vnꝰex poſter Abꝛaę ð Cethura aqͥ africa dicta c.qͥ gẽtẽ illã deuicit.⁊ in⸗ habitauit. vel ðꝛ aliqͥs de tali regione. Afereſis vel aufereſis ẽ ſubtractio lre vel ſyllabe in pᷣncipio dictionis. Affa idem ẽ qð talpa. Affabilis.cõ.t.i.delectabilis. Affatꝰ.a.ũ.ꝑticipiũ vẽiẽs ab affoꝛ arl.Et affatus.us.ui.me.ꝓ.ðꝛ allocutio.vel oꝛ natus ſermo. Affectꝰ.us.ui.ſᷣm NPapᷣ.ẽ animi deuotio amicitia.fedus.ſocietas.dilectio.chari⸗ tas.ab affecto.as.ſʒ affectꝰpticipiũ ðꝛ la ceratus vel maceratꝰ. Affectio.f.t.ẽ alteratio coꝛpis. Vñ coꝛpo ris alteritas affectio ðꝛ eẽ. Ac ſpectat mẽ tis ad iterioꝛ a affectꝰ.Et dꝛñt affectio et pietas.qꝛ pietas int᷑ iũctos ſanguine ẽ affectio int᷑ extraneos exhibet᷑. Affiblatꝰ.a.ſũ.i.ↄnodatꝰ.vłfibula oꝛnatꝰ Affictꝰ ðꝛ cẽ̃ſus qͥ dat᷑ rõne hdioꝝ. Aſffidoxe ſunt ſnię quarũ ꝑs ẽ honeſta et ps inhoneſta. . d Affiliatio.i.ad optio vel imitatio nature. Affinis. .t.ðꝛ cognatꝰ vł ꝓpinquꝰ vxor: vel mariti.vel ecõuerſo.vel qͥ ẽ degene⸗ re pr̃is aut mr̃is.Et differũt affinis ⁊ cõ finis. VUñ. Affiniſ genere ↄfinis ꝓximita te. Itẽ ↄfinis meꝰ ẽ mihi manſio ꝓxima cuiꝰ.Affinis meꝰ ẽ mihi natio ꝓximacꝰ. Affinis genere mihi ↄfinis ꝓximꝰ vꝛbe. Affinitas ẽ ꝓximitas ꝑſonarũ ex coitu ꝓ ueniẽs oĩ carẽs parẽtela.⁊ hoc ð iure ca nonico.⁊ ſic ↄtrahit᷑ affinitas tã ꝑ coitũ legitimũ qᷓ; ꝑ foꝛnicariũ. Sʒ ſᷣm leges ẽ irregularitas pſonaꝝ ex nuptijs ↄiũcta rũ oĩ carẽs parẽtela.vt.C.ð nup.l.libi. ffirmatio.f.t.ðꝛ ↄfirmatio.aſſertio. ffla.f.p.eſt aial quoddã. Alfflatꝰ m. s.i.inſpiratꝰ.ab ad ⁊ flo.flas. fflictꝰ.us.ui.ab affligo.i.cruciamen. ffluꝰ.q.iũj.i:abũdãs vel diuse. * Aflatices ẽ lac iudeę vbi nihil mergi põt qð habet aiam quaſi ſine flau. Afodillũ.n.s.ẽ albedo exns in ouo. Afoꝛiimꝰ. m. S.eſt ſᷣmo bꝛeuis integꝝ ſen ſus rei ꝓpoſitę ſcribẽs.Etiã afoꝛiſmi ſũt foꝛamina in naui vñ remi emittunt᷑. Itẽ liber qͥdã in phiſica ſic . Afoꝛus.m.s.pe.coꝛ.ðꝛ piſciculꝰ.qͥ ꝓpter exiguitatẽ hamo capi nõ poot. Afoſon.indecli.ðꝛ miniſter crudelitatis. Afraſia vel afriſia.f.p.herba quedã. Africa.f.p. ðꝛ regio quęda.⁊ ðꝛ q̃i apꝛica gqꝛ fuit apta ⁊ expoſita ceęlo vel ſoli. vel ẽ tertia ꝑs mũdi a meridie. Africanꝰ. m. sS. negociatoꝛ vł icola africę. Africꝰ me.coꝛ.vent a meridie flans vſus africam. Vñ quattuoꝛ ſunt vẽti pᷣncipa⸗ les. Nrimꝰ ab oꝛiẽte ðꝛ eurus qͥ venit ab oꝛiẽte ęquinoxiali.ab illa.ſ.pte mði vbi ſol oꝛit᷑ circa feſtũ Oregoꝛij ⁊ i exaltatio ne ſacte crucis. Hic habet duos collate⸗ rales.iſ.vulturnũ qui venit ab oꝛiẽte ęſti uo vbi ſol oꝛit᷑ circa feſtũ ſãcti Viti.⁊ al⸗ terũ ſubſolanũ qͥ venit ab oꝛiẽte hyema⸗ li.i.ꝗ loco vbi ſol oꝛit᷑ circa feſtũ ſactę lu cię. Deide tres ſũt i occidẽte q̊ꝝ bncipał qͥ venit ab occidẽte ęànoxiali ðꝛ ʒzephirꝰ huiꝰ collateralis veniẽs ab occidẽte eſti⸗ uo dꝛ circiꝰ. ſʒ ab occidẽte hyemali ð fa⸗ uoniꝰ. Deinde tres veniũt a ꝑte meridi⸗ onali.quoꝛũ pᷣncipalis ⁊ mediꝰ ðꝛ auſter huiꝰ collateralis declinãs ad occaſũ ver ſus zephirũ ðꝛ nothꝰ. ſz alter collateral vergens ad oꝛientẽ ðꝛ africꝰ.Deinde ab aquilone.i.ſeptẽtrione etiã veniũt tres. qh‚lrũ mediꝰ ⁊ pncipalis ðꝛ boꝛeasille vo qui ab eo declinat verſus occidẽtẽ dicit᷑ choꝛus.declinãs aũt ad oꝛientẽ ðꝛ aq lo. Et ſpᷣſolanꝰðꝛ qꝛ ſb ſole oꝛtꝰẽ.Eurꝰqꝛ ab eo flat.ſ. ab oꝛiẽte. Nulturnꝰeo ꝙ alte to nat. Auſter ðꝛ ab hauriẽdo aqs hB; gręce Algaritudo.f.t.ðꝛ ſuſpiriũ vel anxietas. Agarus. in. S. curſoꝛ pedeſter. ðꝛ nothꝰ.nã peſtilẽtiam gignit.Euro au ſter eo ꝙ ex vna ꝑte habet eurũ.⁊ ex al⸗ tera auſtꝝ. Auſtroafric“.eo ꝙ iũct' ẽ hu ic Auſtrofauoniꝰeo ꝙfoueat frugeſ ⁊ flo res.Africꝰ dictꝰ ẽ choꝛus eo ꝙ ipᷣe circũ claudat ⁊ qſi choꝝ facit. Septẽtrio eo in circulo ſeptẽ ſtellaꝝ ↄſurgat. Aqlo dꝛ circius.eo ꝙ ſit iũct choꝛo. Boꝛeas eo ꝙ ab hypboꝛeis ꝑtibꝰ flat ⁊ ẽ frigidꝰ ⁊ ſiccꝰ. Natura em ſeptẽtrionaliũ eſt fri⸗ gida ⁊ ſicca.auſtraliuʒ humida ⁊ calida oꝛientaliũ calida ⁊ ſicca.occidentaliũ fri gida ⁊ humida, Vñ.Flat ſubſolanꝰ vul turnꝰæ eurꝰ ab oꝛtu. Atq; diei medięno thus heęret ⁊ africꝰ auſtro.Cirtiꝰ occaſũ ʒephirꝰ atq; fauoniꝰ af flant. Sʒ veniũt ꝗqdlo boꝛeas ⁊ choꝛus ab arccto. Afrodita.f.p.ðꝛ venꝰ.⁊ ðꝛ ab afros qð ẽ ſpuma. quia nata ðꝛ fuiſſe ᷣm fabulaſex ſpuma maris ꝓueniẽte ex genitalib ſa⸗ turni. Uñ Martialis. Omes vo illece⸗ bꝛas circa ſenſus cũctoſ appoſuit afrodi Alfrodis gręce femina latine. . Afronitũ.n.s.ẽ ſpuma nitri. Vñ qͥdam. Ruſticꝰ hęc neſcit qͥd gręco noie dicar. Spuma vocoꝛ nitri grecis ⁊ afronitũ ẽ. Afrus.m.S.Fᷣm Mapiã ẽ ciuis africus. Aſfumentũ.n.s.i.dumentũ,. Agabus. pe. co.d ppheta deq habet Alcx.ij. Vñ in Auroꝛa. Agabaꝰ ecce fa⸗ mem pdixit in vꝛbe futurãs. Agagulo.m.t.ðꝛ vanꝰ foꝛnicatoꝛ. Agalma.n.t.i.figura.⁊ ðꝛ ijſi agẽs imagi nsẽ alteriꝰ.vel ẽ ſpeculũ pᷣclarũ.ponit᷑ eti am ꝓ celo vbi eſt veꝝ ſpeculum.ſ.facies chꝛiſti. Añ Intrat cũ palma plebs alma ſalutis agalma.i.regnũ celoꝛũ. Agam. m. s. pe. coꝛ. i. ſine vxoꝛe. ⁊ ð ab q qò ẽ ſine ⁊ gamos vxoꝛ. Agapa pę.vel agape.pes.i.laboꝛ alienꝰ. dilectio. charitas. oꝛationũ cõio.vł ele⸗ moſyna rogata.⁊ ſ̃m aliqͥs ẽ mãducatio que fit in charitate ob memoꝛiã defũcto rum. Iñ agapitus.i.dilectus. Agapeta.f.p.pe. ꝓ.aãcilla dei ꝗᷓ ꝓ xpᷣo nu bere noluit. vt dieit Hugo. Map̃. autẽ dicit agapeta vel agapetes.i. lenocina⸗ toꝛ vel qͥ cũ feminis illicite ↄuerſat᷑. Agar interpꝛetat᷑ aduena cõuerſa.⁊ erat cõcu bina Abꝛaę. Agareni.pe.ꝓ.dicti ſũt ꝓſeliti ⁊ aduenę aꝗab agar. Agaſo ꝓpꝛie ð qͥ curat iumẽta qſi agens ſomariũ.qñq; tñ agaſo ðꝛ domeſticꝰ mi⸗ niſter aſinoꝛũ. Vñ Gręciſmꝰ.Eſt aſino rũ paſtoꝛ agaſo boumq; bubulcus. gates.m.t.ðꝛ lapis pꝛecioſus. gaticia.f.p.ẽᷓ herba qdam. Agea. f.p.ðꝛ locꝰ vel via in naui ꝑ quã ci⸗ atoꝛ ad remiges accedit. Ande Ennius Multa foꝛo ponẽs ageacq; longa reple⸗ tur. Itẽ agea ageoꝛũ.pluraliter. dicunt᷑ victime ꝗ ꝓ rebꝰ agendis offerebant᷑. (ta. Agelaſter dicit aliquis qui nunqᷓ; ridet. gellarius.m.S.i.ruſticus ab ager dictus. Agenei oꝝ.plurałnume:dicũt᷑ victimeg ꝓ rebus agendis offerebantur. Algenaria.f.p. dicit᷑ dea agendi cuiꝰ feſta a⸗ genaria dicunt᷑ in płi.in ſingłari agenariũ Agenatoꝛ dicit᷑ qͥ rem ſuaʒ celeriter agit. Agenda ðꝛ liber baptiſmatl vł bñdictõnis. Agenus.a.ũ.i.feſtinus vtleus. Eger ðꝛ campus vel ſpaciuʒ terręꝗᷓ colit᷑ ⁊ arat᷑. Et diuiditur ager a Virgilio q̃drifa rie. Eſt em ager ſational.qͥ eſt aptꝰ ſemibꝰ ⁊ eſt ↄſitiuus qͥ eſt aptus vitibus ⁊ arboꝛi bus.⁊ ager paſcuus qͥ eſt aptꝰ paſcuis.etẽ ager floꝛidus vel floꝛens qͥ eſt aptus floꝛi⸗ bus ꝓducendis. Unð. Eſt bñ tutus ager quem circũſepit agger Inde agerculus et agellus.i.paruus ager. .l Agger eſt cumulus terrę ſurſuʒ eleuateę.eti⸗ am dicit᷑ cuiuſlibet rei coaceruatio. Inde aggeroſus.a.ũ.i.cumuloſus. Aggeſtus us.ui.i.cumulus vel coadunatõ Vnde Agger aggeſtus eſt cõgeries vela⸗ ceruus.OHonticulꝰ cumulus aggero par turit hec. l Aggeus.m.s.interpᷣtatur feſtiuus ⁊ letus. Ageromines.i.dilecttus Agilis..t.dicit᷑ facilis ad agendũ.⁊ ↄpat agilis.ioꝛ.limus.Inde agilitas.i.facilitaſ agendi. Agia.f.p.ðꝛ fragilitas ꝑ quã gignit᷑ iuidia Agina dicit᷑ foꝛamen in quo ſe trutina vtit vel dicit᷑ feſtinantia. Asginatoꝛ.m.t.i.actoꝛ vel mercatoꝛ qui reʒ ſuam agililit agit. Z Agiama dicunt᷑ qꝗdam loca in manibusqͥ ꝑ artatõʒ remoꝝ veniũt.vł dicũt᷑ foꝛamina pꝓꝗ̊ᷓ hoꝛtatoꝛ remos acceldit. Agiographia.i.ſancta ſcriptura.ab agios qð eſt ſancta.⁊ graphia qð eſt ſcriptura Agiographus.m.S.i.ſancta ſcribens Agios grece.i.ſanctus latine.⁊ ðꝛ ab a qd eſt ſine.⁊ ge quod eſt terra. Agitatoꝛ dicit᷑ vectoꝛ qͥ currum agitat. Aginon grece eſt vicus latine. Agmen ðꝛ turba vel exercitꝰ in aliqͥ itinere. ⁊ Fᷣm Rabanũ ðꝛ ab ago is.qꝛ vbi agmen eſt ibi frequẽs actio exercet᷑. Ael ᷣm yYſi. ðꝛ ab agẽdo.i.eũdo.vm qð in lõgitudine directũ eſt ſic exit a poꝛtis alias abuſiue. Agnati dicũt᷑ cognati depr̃e.eo ꝙ accedũt ꝓnatis dum deſunt filij vel dicũtur amici deſcendẽtes a patre.ſed cognati dicuntur amici deſcẽdẽtes a matre. Unde.Attinet — agnatus ſexus a ꝑte virils. Agnellus.m.s.i.paruus agnus. Agnes ꝓpꝛium nomẽ vᷣginis.⁊ declinatur oglles agnetis vel agna.nę.vel grece hec agne.huius agnes. ⁊ interpᷣtatur caſta vł mater vel matrix. Agniculus.m.s.i.agnellus. Agnigloſſa herba quędã ꝗᷓ dicit᷑ agniligua Agnomen.n.t.eſt nomẽ qð alicui imponit ab euetu. vt Scipio dict'eſt africanus.qꝛ africã ſubiugauit.⁊ Pilatus dicit᷑ ponti⸗ ab inſula qᷓ dicitur pontus. Agnominatio.f.t.eſt q̃dam coloꝛ rhetoꝛicꝰ yel dicit᷑ qñq; fedus cõiugale. Agnus.m. s.eſt aial ab agnoſcendo dictuʒ qꝛ noſcit matrẽ ꝑditã in voce. Uñ. Agnuſ ab agnoſcendo cognoſcitq; parentẽ. Ba/ latu. materq; noſcit᷑ hinc in eodem. Agolus.m.s.eſt baculꝰ paſtoꝛalis.ab agẽ⸗ do pecoꝛa dictus Agon onis.ðꝛ pugna moꝛtis. Vñ canitur. In agone triũphali. Et dicit᷑ certamen vł pugna. ab ago is.vłab a qð eſt ſine. et go⸗ nos angulus.q̃ſi ſine angulo.qꝛ antiqtus agones in loc rotũdis fiebat. Vñ.ij. ¶a chah.iiij.Quiquẽnał agon dicebat᷑ certa men qð fiebat de qͥnquennio ad qͥnquen⸗ nium q̃ttuoꝛ medijs annis vacãtibꝰ Loc⸗ aũt iſtiꝰ certamis olympias dicebat᷑.quia ſub olympo mõte agones hmõi ab hercu lę inſtitutę ſunt.Etiã ðꝛ cętꝰ vel młtitudo hoĩm ad certamẽ oꝛdinata.⁊ qð nos certa men appellamus gręci agonẽ. ſepe tñ cęt⸗ hoim ſignat᷑ ꝑ agonem. Iñ agonia.i.agõ. Agonia etiã dicit᷑ victia vel fiducia vłho⸗ ſtia. ⁊ eſt penul.ꝓdu.vel coꝛ. Apð gręcos em in multis vocabuł vocalł añ vocaleʒ ꝓ ducit᷑.ſʒ qñ ad foꝛmã latinoꝝ reducit᷑ pot coꝛripi.qꝛ vocalañ vocalẽ nõ ꝓducit᷑ niſi in paucis.vt in agonia ⁊ ſcenophegia ⁊c. Et vſum eccleſię in qua es tenas. Agoniſta..p.eſt qui vel ꝗᷓ in agone eſt. id eſt pugil vel certattoꝛ “ Agoniſticus.a.ũ.i.victoꝛioſus vłbellicoſꝰ Agonitheta. 9.p.qͥ vel ꝗ eſt in agone.i.pu gil m Huguitionẽ. NMapias vo diẽc. ago⸗ nitheta ſᷣlij actoꝛ qui pꝛęeſt certantibus. Agoniʒeta.i.victoꝛ. Agonomus.im.S.i.pᷣnceps.q̃ſi ꝑ actionem nominatus ⁊ diuulgatus. Agoniſma dicit᷑ pugna vel duellum. Agonalia dicunt᷑ q̊ ad agonem ꝑtinent Agrãmatus.a.ũ.i.illitteratus. Agraria.f.p.i.lex data de agro vel preciuz A1 quod pagro ſuſcipitur. ”M Agrarius.i.ruſticꝰ qͥ colit agruʒ. AVñ Ecẽ. xxx viij Cũ oꝑario agrario ð oĩ oꝑe tracta Algredula.f.p. dicit᷑ parua rana ꝗᷓ in agris inuenitur. Algraſſum.i.violentia. Agreſtis.i.agricola.quaſi ſtãs in agro. vel dicit᷑ inexecrabilis ⁊ implacabilis.vel di⸗ citur terra inculta. Algricola ðꝛ quaſi agrũ vel agros colens.⁊ eſt cõe nomen ad oẽs agricolas.ſʒ nomia ſpecialia agricolarũ ſunt illa.qꝛ agricola⸗ rum qdã ſunt aſcripticij.qͥdaʒ cenſiti.qͥdã ppetui. qͥdã coloni ↄditionales.qdam in⸗ quilini. alij oꝛiginali. alij ſimplicit᷑ coloni nuncupant᷑. Agrimeſſoꝛ.m.t.eſt qͥ agros mẽſurat ⁊ me⸗ titur ⁊ fines ꝑ debita menſurã diſtinguit Agriculatoꝛ ⁊ agriculariꝰ ⁊ agricolonus et gagricultoꝛ idem ſignificãt ſcʒ qͥ colit agros Agrimonia.f.p.herba ꝗqdam ꝗᷓ pᷣcipue abũ dat in agris. Agriofagite hoĩes qui ſolũ feraruʒ carnes edunt.ab agrion qð greci vocãt ferum. vł ab ager ri.⁊ fagin quod eſt comedere. Hi cyclopes dicunt᷑ vel monoculi.qꝛ vnũ ha bere oculũ in media fronte ad moduʒ cycli dicunt᷑. hos India gignit Agrion gręce.i.ferũ vel agreſte latine. Algripẽni ſunt agri illi qͥ nõ plene ſunt agri. Agrippa eſt qͥ cum laboꝛe matriſ edit᷑.ſicut . pedes nõ ꝑ caput. ab agros qð eſt tract ⁊ pes.qꝛ in partu pᷣmo loco pedes remittit In Nirgiliꝰ enei. viij. Per te alia ventis 7 dijs agrippa ſecũdis. Sictus eſt etiaʒ jq dam herodes agrippa Vñ in auroꝛa Ter tius herodes rex eſt agrippa vocatus Agrippina.f.p.ciuitaſ colonia ab agrippa condita. ”MV Agula.f.p.pe.coꝛ.i.lena.quaſi agens gulã Alin vel ai. eſt dictõ hebꝛaica.⁊ interpᷣtatur fons vel oculus AKianea dicit᷑ vltimꝰ caloꝛ in coitu quo om- ne coꝛpus concutitur. Kios latine.i.agios gręce. Ala ale pᷣmo ſignificat agmẽ vł turbã eqͥtuʒ vel militũ.ſic dicta.eo ꝙ ꝓtegant pedites alaꝝ vice. Iñ alar.i.turma eqͥtalis. AUnð Impꝛouiſus adeſt ⁊ muris applicat alas Scðdðo ðꝛ falſa religio. Anð Job dehypo critis.Cũ tꝑs habuerũt extender̃talas.i. falſa religionẽ exteriꝰ. Tertio ſignificat p Quarto gram dei. AUñ ꝓſper. Qui careta lis ad celi patriã non hʒ vñ volet.Quinto ðꝛ vanus actꝰ. Vñ Zacharias. Ecce duę mulieres ꝓpgredientes ⁊ ſpũs in alis earũ. BSexto eſt ꝑs piloſa ſub bꝛachijs ꝗᷓ etiaʒ ðꝛ aſcella. An oui. Quã ſepe amoui nectrux iret in alis.i.fetoꝛ ſub aſcelł. Septio ðꝛ ꝑs auis. Vñ in euangelio. Quẽadmodũ gal⸗ lina ↄgregat pullos ſub alis Ze ab ala ve nit alatus.i.aliqs hñs alas. Inde etiã ala ger q̃ſi gerens alas Itẽ alarica cęẽ lãcea qᷓ drata hñs ferrum qſi alas. Uñ. Euolat et purgat humeris ſupponit᷑ llal. Alabaſtrites dicit᷑ lapis candidus ⁊ inter⸗ 77 tinctus varijs coloꝛibus. Alabaſter idem. Alabaſtʒꝝ dicit᷑ pixis vnguẽti de alabaſtro in qua incoꝛrupta ſᷣuant᷑ vnguẽta. Ande Sm mgm in hiſtoꝛijs eſt ſitis moce loquẽ di alabaſtrũ vnguẽti. ſicut cũ ðꝛ cyphꝰ vi⸗ ni. Vñ alabaſtrũ vnguẽti nardi.i.pixis a⸗ labaſtro plena vnguẽto nardi. ð quo ifra dicetur vbi nardus. Uñ Marmoꝛei lapi dis nitidũ genus eſt alabaſtrũ. Foꝛſan ob hH dictũ.qꝛ foꝛma ſplendet vt aſtrũ. ar⸗ moꝛis eſt ſpecies alabaſtꝝ vaſcula.de qͥ ꝓ cõſeruandis vnguentis iępe cauãtur. Alabanda dicit᷑ etiam lapis pᷣcioſus Alabꝛũ dicit᷑ inſtrumentũ cũ quo fila vtun tur. Vñ. AVertit᷑ hoc alabꝛo qͥcquid net fę⸗ mina fuſo. Et dicit᷑ ab ala ⁊ bꝛios mẽſura. qſſi menſuratũ alis.Et nõ ꝙ filuʒ a colo du citur in fuſum.de fuſo in alabꝛũ. hic in gir gillum. deinde in glomicellũ.hinc in pan⸗ num. poſtea in telã. ðUU Alacer ᷣm Pap̃.ðꝛ foꝛtis.gaudẽs. expedi tiuus. hilaris.velox. In alacritudo ⁊ ala⸗ dus. letus veloxq; notatur. crimonia i.leęticia. Unde.Eſt alacer vali⸗ Alani dicunt᷑ populi qdã habitantes iuxta lanũ fluuiũ.ſicut alemani iuxta lemanum Alapa eſt faciei ꝑcuſſio.ſicẽ colaphus colli. In veit alapꝰ pi.⁊ dicit᷑ ille qͥ patiẽdo ala⸗ pas victũ acquirit. Añ.Si mihi das ala⸗ pam vere tibi do talionem. Dic alapã ma- leęcolli dicas collaphum. Alauda.f.p.nomen auis. Alauſa.f.p. nomen piſcis Alba beę.qdã ciuitas eo ꝙ alba ſcropha fu⸗ it ibi inuenta. Itẽ alba etiã ðꝛ veſtis ſacer⸗ dotalis linea ⁊ ſtricta ꝗᷓ camiſia dicit᷑ ⁊ po deris ⁊ talaris ⁊ ſubucula vᷣm Papᷣ. AUnð Bicit᷑ vrbs alba veſtit᷑ pꝛeſbyter alba. Albane arũ.ſunt nuces ꝗᷓ diu vuatę ſunt al· Allceus.cei. pe. pdu.fuit q̃dam poeta foꝛl· be. ab albus.a..u. Albania Aſię eſt ꝓuincia vel regio. Albani dicunt᷑ hoies eiuſdem regiõis pso⸗ pter albos criunies. Albaſpina nomen eſt arboꝛis Albea eſt ꝓpꝛium nomen aquę. Albedo inis.i.albitas. Allbicies. f. p.i.albel. Albidus.a.ũ.⁊ albinus.a.ũ. eſt illud qð ni mis albũ eſt. Inde albiditas.i.albedo. Albidolus.a. d. eſt qdð aliquãtulum albet. Albitũ eſt foꝛmula quędam. HZ Albo indeclinabile.eſt liber in quo nomina ſanctoꝝ ſcribunt᷑. Alboꝛ ðꝛ pallida albedo.⁊ ðꝛ ſignum lepꝛe. Albugo eſt ſubtił mẽbꝛana. tenuis pellicła viſum impediẽs.⁊ ðꝛ glaucitas et albedo oculoꝝ AVUñ auroꝛa. Conturbãs oculos al bugo ſigurat hebꝛeos. ””ä Albula q dam fluuiꝰ ꝓpt᷑ coloꝛẽ aq mõ ðꝛ tyberinus a Tyberio rege in eo ſubmerſo Albumẽ ðꝛ albus liqͥꝛ in ouo. Vñ Albugo viſus.albumen ðꝛ oui. Itẽ albumen teſta centrũ mẽbꝛana vitellus. Sũt partes oui quas q̃uis diſcere debet. Alburnus eſt qͥdam mõs Lucanieę. eo ꝙ al beat. vel eſt idolum quoddam. Albus.a.ũ.i.candidus. Et differunt. Añ Albũ natura fac ſed res candida cura Al⸗ bus etiã ponit᷑ ꝓ ventre q̃ſi aluus. AUnð h̊ albiolus li. AUñ iuuenalis. Cuius ⁊ albio⸗ lus ⁊ lanam piguerat artus. Albũ pᷣtoꝛis eſt ꝗqdam tabula dealbata quę ponebat in curia vłturri ptoꝛis.in loco cõ muni. in q ſcribebãt᷑ ⁊ ponebant᷑ noĩa vo⸗ catoꝛũ ad iudiciũ.⁊ ad cuiꝰ inſtantiã qui⸗ libet citatꝰ eſſet.⁊ ibi ꝓponebãt᷑ ſtatuta et edicta pſtoꝛis in groſſa lr̃a.ita ꝙ ab oĩbꝰle⸗ gi poſſent. Et erat certa pęna cõtra iſtum qq delebat iſtud albũ.qð mõ ſublatum eſt. De hᷣin cle.j.de iudi.in auten. de litig ·S· omnem. colł. vij. ᷣ“ Albagaria ſunt ꝓcurationes ãs certę villę debent dñis ſuis ad eos venientibꝰ.de re⸗ Albergarię ſunt cenſus ſeu pactões ᷓ debẽ tur ꝓ comeſtionibus.De h̊ ꝑ glo.in.c.pꝛe terea. de iu. paro. Alcal dicit᷑ acetũ valens ad alchimiam. Alce gręce.virtus vel foꝛtitudo latine. Alcea.f.p.i.verbena. MDUWD Alcedo inis.ðꝛ auis ꝗqᷓ cęteris auibus pul los ſuos ſedule alit.⁊ venit ab alo alis. q inuectiuã ſcripſit. Alchimꝰ.mi. pꝓpꝛiũ nomen viri. Añ AAuro ra.Alchimꝰ ex aarõ deſcẽdẽs ſtirpe ſacer⸗ Alilchimia ðꝛ ſcia docens facere aurũ (oos. vel argentũ ex pulueribus metalli.vł qui ſcit ſeꝑare aurũ a cupos Alchimiſta.9.p.qͥ ſcit iſtam artenm. Alcides.i.foꝛti ⁊ foꝛmoſus.vłnomẽ eſt her Alcyone eſt auis marinaꝗᷓ in hyeme (culis in ſtagnis oceani nidos facit.q̃ excubante fert᷑ pelagus flãtibus ventl ↄtinua ſepteʒ dieꝝ tranqͥllitate putreſcẽ.⁊ eiꝰ fętibꝰ edu candis obſequm ipᷣa rerum natura pᷣbere. Vel ðꝛ ab alcyone vxoꝛe Ceicis. ꝗᷓ doloꝛe viriſui mutata eſt in auẽ iſtam Vñn ouidi. Alcyones ſolę memoꝛes Ceicis amati. Alea.f.p.qͥdam ludus vel inſtrᷣm quo ludi tur. ab alea q̃daʒ milite. qͥ in troiano bello iſtũ ludũ inuenit ᷣm Hug. Napᷣ.vo dicit Alea tabula luſoꝛia dicta a qdam qͥ hunc luduʒ inuenit. Vñ.Alea foꝛtunę ſoꝛtes ex aminat aurum. Alleariuʒ. n. s. locus vbi aleę reponunt vel vbi luditur Aleatoꝛ oꝛis. q̃pfectus eſt in ludo alearum Aleatoꝛiũ.n.S.locus in quo ludit᷑ cuʒ alea. Inde aleatoꝛius.a.ũ.qð ꝑtinet ad aleas. vel qui cũ eis ludit. U Aleo onis.dicit᷑ qͥ frequent᷑ ludit in alea. et pꝑdit. Vnde.Sum nudus vt paſſer h̊ fecit teſſer ⁊ aſſer. Aleola.f.p.dimi.i.parua alea. Alemania.i.germania.⁊ ðꝛ ab alẽdo.qꝛma nat in pinguedine.vł ðꝛ a lemano fluuio. Alemanus aliqͥs de tali terra. Alers.i.doctꝰ.q̃ſi alienꝰ ab arte ꝑ ↄtrariuʒ Ales.tis.me.coꝛ.in obliqͥs.ↄ.g.eſt auis.et ðꝛ ab alo lis.qꝛ alit ⁊ nutrit pullos ſuoſ.vł Fpm Hhug.qꝛ ali᷑ a nobᷣ.vel ðꝛ mat᷑ vel nu⸗ trix. vt in hymno.A ſołoꝛtus ⁊c̃.vł ðꝛ tur ma militum quę ⁊ acies ðꝛ.⁊ h̊ in bello qñ foꝛtioꝛes ᷣponunt᷑ ad modũ ale.⁊ tunc ðꝛ ab ala leę. Unð. Si volat eſt volucris ales ſi geſſerit alas.. Alexander ꝓpꝛium nomen viri. H Alexandria nomen ꝓuincie vłregionis. Alga.f.p. vᷣm hug. eſt herba frigidiſſima creſcẽs in mari.⁊ eſt q̃ſi fenuʒ diſpoſita.et ðꝛ a vbo algeo ges. Etiã alga ſumit᷑ ꝓqᷣli⸗ bet quod mare eijcit.vñ mare ðꝛ algoſum. eo ꝙ algã de ſe pijcit. vł dicit alga ab alli⸗ go·as.qꝛ alligat pedes vymanus VUñ.Al ga fit herba maris ſed dicit᷑ vlua paludis. b 2 Algama atis.dicit᷑ ſummitas vł altitudo Algati. f. t. : ſedes alta in celo.q̃ſi alẽs aiaſ Algeuia dicit᷑ doloꝛ algiluus. Algiditas atis.f.t.i.frigiditas Allgidus.a.ũ.i.frigidduus Algoꝛ oꝛis.m.t.i.frigus. Algoꝛithmus eſt ars numerandi. Algoſus.a.ũ.i.frigoꝛoſus. Algus.us.ui.i.algoꝛ vel frigus. Alia. m. p.eſt nomẽ fluuij ꝑ vnũ.l.ſed cau⸗ ſa metri aliqñ ſcribit᷑ ꝑ du. Alibꝛũ.i.alabꝝ eo ꝙ in eo libꝛant᷑.i.voluũ⸗ tur fila. vel libꝛant᷑.i.ſoluunt᷑. Aulidus.a.ũ.i.frigidus dulcl ad modũ ſo⸗ ni oꝛganici.⁊ ð ab aulę arũ. ꝓ fiſtulis Alienigena..p.ðꝛ q̃ſi aliene regiõis. vł ali ena gente nat vlgenit. Et vꝛ ab allon.i. alienũ.⁊ geneſis natura vel generatõ Sic etiã terrigena. frãcigẽa. oĩa talia ſunt29.g. Alienus.a.ũ.i.extraneus. Alietus ti.i merillus.ab alo is.vel vt dicit Pap̃. Aliet eſt auis ſiłis aquilę vł maioꝛ Qñ. Exiguas in ſe vires alietꝰ habendo. Exiguas volucres depaſcit diripiendo. Aliger.m.S.i.auis.⁊ ð ab ala⁊ gero.qꝛ ge rit ſe ſurſum alis ſuis exercendo officium volandi.⁊ ſumit᷑ 3 veloce tranſumptiue. dicit᷑ etiã aliger qſi aera legans.i.trãſiens qꝛ volando aera ꝑtranſſit. Alimen.i.alimentũ alibũ.i.nutrimentum. Alimonia.idem.vł etiã dicit᷑ panis datꝰ ꝓp deo ſcʒ elemoſyna.Etiã eſt locꝰ in qͥ puan⸗ tur nutrimẽta.⁊ dicit᷑ ab alo. Hñ.Eſt alo fons rectus alimonia noĩs huius.Nã pa⸗ nem ꝗrens hinc alinienta trahit. Alimones.m.t.płis numeri.i.nutritoꝛes . Aliphanus ðꝛ cyphꝰ paruus hũs paruum foꝛamẽ ad modũ vitri gutturati.⁊ ðꝛ qua⸗ ſialens infſannnttnes Alipopiariꝰ.m.s.dicit᷑ ioculatoꝛ pile Alipes. .t.i.velox.quaſi hũs alaſ in pede Aliptes.i plagaꝝ curatoꝛ.qꝛ eas fomentis glit. i. curat. Uñ Juuenal. Grãmaticꝰ rhe toꝛ. geometer pictoꝛ alipttes. Aliqͥd eſt cõpoſitũ ex aliꝰ ⁊ qs.⁊ mouet᷑.ali Aliqᷣt eſt ge.o.indecli.⁊ płis numeri Aliſoꝛium eſt cultellus ſutoꝛis Alitaris dicit᷑ meretrix ꝗᷓ a ſcurris nutritur Alittus auis qdam quę gallicę aſcia vocat᷑ Vñ Ouið.Eſt hõ factus auis vlnis alit⸗ tus in alis.vł foꝛte eſt alietus Alitudo.f.t.i.pingueldo Alitus. Ul. m. q.i. nutrimentũ vel paſt'. ſed ꝗJs.aliqua. aliqð vłaliquid.⁊ ſcribit᷑ ꝑd. alitus.a.ũ.i.nutritus.ſed qñ aſpiratur ſi⸗ gnificat flatũ.vt patet loco ſuo. Alitutus.m.s.ðꝛ vermis volatiliss Aliuus vłalinus dicitur ager vł agger iux⸗ ta aquam. . Alius me.coꝛ.in ntõ hʒ alius in gtõ me.ꝓ. Et differunt alius ⁊ alt᷑.qꝛ alius int᷑ młtos ſed alter int᷑ duos. Vñ Greciſta. De mltiſ ꝓpꝛie pᷣmus dices aliuſq;. Sed poꝛac alt dic concoꝛdare duobꝰ. Iſtis alterut᷑ vter aſſocies ⁊ vterq;. Item alit᷑ dicat᷑ ſcʒ ꝙ cõ ueniunt in B.qꝛ impoꝛtant diuerſitatè am bo. ſed differũt:qꝛ alius impoꝛtat diuerſi⸗ tatem eſſentialẽ.ſed alt᷑ accidentalẽ. Dif⸗ fert etiam alius a ceteris. nam alij dicunt᷑ ex alio numero. ſed ceteri ex elodem Alectoꝛius dicit᷑ lapis qui in ſtomacho gal li reperit᷑. Alecto onis.ðꝛ inſtabił qui nõ hʒ requiem. vłeſt qꝗdam furia infernalis.quarum ſunt tres. Uñ. Tres agitãt mentẽ furię ratõne carentẽ.Cũ mens bacchat᷑ tũc allecto vo⸗ citatur. Et cũ mente fera diſputat ĩ oꝛe me gera Tüc eſt theſiphone cũ pꝛodũt iurgia voce S= Allectꝰ.a.ũ.q̃ palã eſt electꝰ.vł ðꝛ ↄfirmatꝰ Allec piſciculus ad liquoꝛẽ ſalſamentoꝛum idoneꝰ. Et ðꝛ ꝙ viuat ex ſola aq.nihil ali⸗ ud comedẽs Añ.Quattuoꝛ ex puris vitã ducunt element . Allec vnda fouet ignis paſcit ſalamandram. Talpaʒ terra nutrit ger q́; cameleontem. D Allegoꝛia.f.p.eſt myſteriũ vel ſiłitudo qn in pᷣſiguratiõe loqmur vbi alið eſt in voce galiud in ſnia.Et ðꝛ ab allon qð eſt alienuʒ. ⁊ goꝛus ductio vel locutio.qꝛ vnũ dicit᷑ et aliud intelligit᷑ Circa qð notanduʒ ꝙ oĩs ſaẽ ſcriptura q̃drifoꝛmi ratiõe diſtinguit᷑ ſiue exponit᷑. Aut em in hiſtoꝛiaco vł l̃ali intellectu. aut allegoꝛico aut anagogico. gut tropologico vłmoꝛali ſolet accipi. Hi ſtoꝛia nanq; eſt qñ res aliqua quõ vᷣm lr̃aʒ dicta vel facta ſitplano vᷣmõe refert᷑.vt cũ dicit. Populus iſrłex ęgypto ſaluatus ta bernaculum dño fecit. Et ðꝛ ab hiſterõ.id eſt videre vłcognoſcere.qꝛ antiqᷣtꝰ nemo ſcribebat hiſtoꝛiã niſi qͥ vidiſſet. Et ſic qñ dictiões intelligunt᷑ ſimplicit᷑ vt ſonat. eſt ſenſus litterał vel hiſtoꝛiacꝰ Allegoꝛia au tem eſt. cum verbis ſiue rebus myſticis ſᷣ⸗ ſentia chꝛiſti ⁊ eccleſię ſacramenta ſignan⸗ tur. Verbis videlicet vt ait Eſaias. Egre dietur vᷣga de radice ieſſe.qð aꝑte eſt dice re.Naſcetur vgo maria de ſtirpe dauid. — —wmwAA — 7 de ea chꝛiſt⸗ naſcek. Rebꝰ myſtic eſt po pulꝰ iſrł ab ęgyptiaca ſᷣuitute ꝑ ſanguineʒ agni liberatꝰ.Allegoꝛice eccłiaʒ ſigniſicat q̃ pꝑ paſſionẽ chꝛiſti a demoniaca vᷣuitute li berata eſt. Et nõ ꝙ allegoꝛia młtis modis exponitur.Qñq; a ꝑſona.vt Iſaac ſignifi cat chꝛiſtũ. Qñq; a re ⁊ nõ a ꝑſona.vt ari⸗ es occiſus ſignificat chꝛiſti carnẽ paſſam. NQñq; a loco vt chꝛiſpᷣdicaturꝰ aſcẽdit ĩ montẽ. vbi eminẽtia loci ſigniſicat eius ſa pientiã ⁊ excellentiã.QAñq; a nũero.vt aꝑ pᷣhenderũt ſeptẽ młieres virũ vnũ.i.ſeptẽ doa grax chꝛiſtũ. Qñq; a negocõ vł facto vt intfectio Golięa dauid int᷑fectiõʒ dia⸗ boli a chꝛiſto ſignificat. Anagogia aũt ad ſupioꝛa eſt ducens locutio ꝗᷓ deſᷣmio futu ro.⁊ de eaꝗᷓ in cełeſt vita fuùtura.aꝑtis ſi⸗ uemyſtic ᷣmonibꝰ diſputat. Aꝑtis vt cũ ðꝛ. Beati mũdo coꝛde.Myſticl.vt cũ ðꝛ. Beati qͥ lauãt ſtolas ſuas vt ſit ilł ptãs ĩli gno vite ⁊ ꝑ poꝛtas intrent ciuitateʒ. Qð ſicexponit᷑ anagogice. Btĩ qͥ mũdãt cogi⸗ tatiões ſuas ⁊ actus vt ſit ilłptãs videndi dñm nm ieſum chꝛiſtũ. q̃ dicit. Ego ſum via vitas et vita.⁊ ꝑ doctrinaʒ ⁊ exempla vpcedentiũ patrũ intrant in regna cęloꝛum Et ſic eſt dr̃a inter allegoꝛiã ⁊ anagogiam. qꝛ allegoꝛia eſt myſticus ſenſus ꝑtinẽs ad militantem eccłam in ã ſumus.ſed anago⸗ gia eſt apertus ſenſus ꝑtinẽs ad eccleſiam triumphantẽ ꝗᷓ eſt cõitas ſanctoꝛũ iam tri umphãs ⁊ regnans.Tropologia vo ẽ mo ralis locutio ꝗ ad inſtructiõʒ ⁊ coꝛrectiõeʒ animoꝝ myſtice ſiue aꝑte reſpicit. yſti ce.vt ait Salomõ. Omni tꝑe ſint veſtimẽ Cum aũt gauiſim in hiſtoꝛijs repitur ⁊ ſu perabundant᷑ nec eius ſigniſicatum ꝓpter nimiã mentis iubilationẽ expᷣmi põt.tunc eſt interiectõ ſignificatiõis gaudentis vel exultantl.⁊ ſignificat leticiã dñice reſurre ctionis.vt patet in qͥbuſdã officijs vbi cõ⸗ tinue frequentat᷑ iſte terminꝰ alła. Sed ex quo circa expoſitoꝛes variat᷑.ideo Hug. ſic exponit.Alła.i.laudate nomẽ dñi Hie ronimꝰ ſic.Alle.i.creatura.lu.i.laudat.ia id eſt dñimq;.Augꝰ.Alle.i.ſalua.lu.i me. ia. i. dñe. Ambꝛo.Alle.lux.lu.vtus.ia.vi ta. Grego.ſicAlle.pat᷑.lu.fllius.ia.ſpũſſã ctus. Beda.Allelu.i.laudate.ia.dominũ AUVel ſᷣm aliquos.Al altiſſimus.le.leuatꝰ i cruct᷑.lu.lugebãt apłi.ia.iam ſurrexit. Uł alła.i.laudate inuiſibilem. vł narrate deo laudes.vłlaus tibi chꝛiſte.Et alleluia iſta vox leticię et iubili pᷣmo audita fuit a Jo⸗ hanne in inſula pathmos. vt ptʒ in Apo⸗ ca.⁊ vtimur ea tm̃ in diuinis laudibꝰ. Et m aliquos eſt nomẽ maſculi.ge.eo ꝙ vti mur ea ꝓ deo ⁊c. Vñ Grego.pr̃em natuʒ ſignat qͥʒ pneuma. NDenotat ambꝛoſius ꝙ; ſit lux vita ſaluſq;. Saluũ me dñe fac totũ denotat. Augꝰ. Laus tibi ſit chꝛiſte. Hie⸗ ronymus cõpꝛobat eſſe.Et m Rabanuʒ iſta duo nomina amen ⁊ alla nõ ſunt tranſ lata. ſed retinent ꝓpꝛiam ⁊ pᷣmam impoſi⸗ tionem ꝓpter reuerentiam. qꝛ Johãnes iĩ Apoc.dicit ſe ea ab angelo audiuiſſe.vłqꝛ alla gaudium ⁊ laudẽ cęleſtẽ ſignificat qð nemo nouit huius ſeculi.⁊ ꝑ cõſequẽs ex⸗ poni non põt.quia ignota.ſed ſub notj vo cabulis expᷣmit᷑ im ꝓpꝛie. D Allibꝛati dicunt᷑ qͥ deſcripti ſunt in libꝛo ci uium.vel cõitatis alicuius ciuitatis. Alliſus.a.ũ.i.lęſus. ta tua cãdida.⁊ oleũ de capite tuo nõ defi⸗ ciat.qð eſt dicere.Omni tẽꝑe ſint oꝑa tua munda. charitas de coꝛde tuo nõ defici⸗ at. Apte vt Johes dicit. Filioli nõ diliga Allitoꝛ.m.t.i.cementarius M mus vbo neq; lingua. ſz oꝑe ⁊ vitate. Et Allliũ ðꝛ qſi olidum.i.fetẽs.vłſᷣm NPapᷣ.eo vt bꝛeuit᷑ habeas. Hiſtoꝛia docet factum. wvoleat. cuiꝰ odoꝛem venenata fera non ſu Tropologia faciendũ Allegoꝛia credẽdũ ſtinet. leo ⁊ pardus fugiũt.ihõ ꝓ cibo ſu⸗ Anagogia appetendũ. Vñ. Lr̃a geſta do mit?⁊ viſceribꝰ infundit ꝓ medicamẽto nõ cet.qͥd credas allegoꝛia. oꝛałd agas ꝓ cibo.ſumat᷑ ab ęgrotantibus nõ ꝓ epu⸗ quo tendas anagogia. Hæęcpatent in bac lantibus. Hoc aũt gen bᷣm Hypocratem dictõe ieruſalẽ. Hiſtoꝛice em eſt nomẽ ciui calidũ eſt ⁊ deducit vmes. Coꝛpoꝛibꝰ qui tatis. Tropologice eſt typus aĩęſideł. Al⸗ dez bonũ eſt. oculis vo ꝑnicioſum.qꝛ in ci legoꝛice figura eccłię militantis. Anagogi bo ſumptũ oculis caliginem facit. S cetypum gerit eccłetriumphantis. UAnde Allobꝛoges dicunt᷑ burgundinenſes.nom Sicut hieruſalem polis eſt terrena fidelis gentileeſt. . Conſtans eccła mos foꝛtis patria ſumma Allodiũ. n. s. ðꝛhereditas quã vendere vł Alleluia eſt hebꝛaicũ ⁊ hʒ accentũ acutum donare poſſum ita vt mea pꝛopꝛia. Et pꝛo ſuꝑ extremã. Et m diuerſos diuerſimos pꝛie vocat᷑ fundus ſiue curia ruſticalis ad exponit᷑.⁊ diuerſa hʒ ſignificata ẽm hug. quemagri vel mãſus pertinent.⁊ dici⸗ galloſ qð eſt alienũ ⁊ oda lauſ.q̃ſi aliẽa lauſ ꝗAꝗꝛ alieni laudant te ſi habes bonaʒ heęredi tateʒ. vel qꝛ allodiũ talis hęreditas lauda tur ſi bona fuerit. Et hʒ etiam ſcribi ꝑ ſim plexl. ⁊ tunc dicitur ab alo.qꝛ alit ⁊ nutrit nos. Etiam põt dici ab alieno. qꝛ alienat de vno ad alum.. . Allo.m.t.eſt inſtrᷣm acuendi cultellos.et ẽ lapis rotundus cum quo vel in quo faber Furct inſtrumẽta vt ſint acuta. Iteʒ alla Alllophilus.pe.coꝛ.i.alienus. Vñ in Au⸗ roꝛa. Cerne ꝙ allophilus hoſtibꝰ ille dat. Allon interpꝛetat᷑ alieun. Alllopathia vel allopathe gręce m Hug. id ẽ aliena paſſio ꝗᷓ ab alio infert. Vel m Pap̃.paſſio ab alio in aliũ tranſiens Alllopeda eſt nomen piſcis Alllotha piſcis qdam. Allotheta eſt mat᷑ oĩʒ figuraꝝ.⁊ ðꝛ ab alloſ. ꝗq5ð eſt alienũ ⁊ theſis poſitio.q̃ſi aliena po ſitio accidentis ꝓ accidente.Cõfundit em genera. vt lis eſt de upe regno. Eume⸗ rum.vvt turba ruũt.Caſum vt vrbẽ quam ſtat uo veſtra eſt. MMU Alliopaſis eſt modus ↄſtruendi recipꝛocꝰ. vyt fit in oſtructiõe tranſitiua recipꝛoca Et Dicit᷑ ab allion.i.alienũ ⁊ paſis paſſio Allutes.tiũ.⁊ allutia.oꝝ.loca cenoſa.i.ce⸗ no plena vbi fluuius abluendo dimittit ce num putredirnen.. Alluuio. onis. ⁊ alluuies.ei.i.alluuium. vł Auoſitas. aquarũ inundantia. Job. xiiij Allluuione paulatim terra cõſumi᷑ Alluuiũ.n.s.eſt latẽs incrementũ qð fit cuʒ fluuius ex vna ꝑte addit᷑ ripę.vł dicit᷑ cõ⸗ ſumptio ripaꝝ ab aquis H Alluuius.m. s. dicit᷑ ager quẽ paulati fluui us ab luendo in agrũ reddit Alluuioſus. a.ũ.i.cenoſus.plenꝰ alluuio Alllux ðꝛ maxima pedica ab ad ⁊ luceo.d in l.qᷓſi ad alias lucẽs in magnitudine Ande Eñſt manuũ pollex ſed dicat᷑ pedũ allux Almus.a.ũ.i.ſanctus.pulcer.nutriens Et Difſferũt almus ⁊ ſanctꝰ. Vñ.Ad coꝛpꝰ ſan altariũ altar idem ſignificãt.ſ.altũ locũ vł altũ ędificiũ vel lapidem in alto poſituz ſu per quem offerunt᷑ ſacriſicia. Etnõ ꝙ ara Fm q̃ſdaʒ differt ab his. qꝛ ara dicitur illa eleuatio ſine lapide lato tegente.ſʒ altariũ ctus ad mentẽ ꝑtinet almus. Iñ almitas. almitud o. almicies.i.ſanctitas oĩa idem Almilucerna. f.p. locus amenus qͥ frequen ter illuſtratur. “ Alnia mons eſt apud ſmirnam. Alnus. f. s. ꝗdam arboꝛ. eo a niue alatur . Anoe h alnetum ti. ⁊ eſt locus vbi creſcũt Alneus.9. ũ.·i. de alno exiſtens O lilent᷑ pꝛandebant Alogij dicũt heretici ſine vbo.qꝛ vbo dei non credunt. reſpuentes Joannis euãge⸗ Alnum fructus alii. Aloa.f.p.ðꝛ arboꝛ odoꝛis ſuauiſſimi ſcðᷣm NPap̃. ꝗ in India naſcit᷑ ⁊ lignũ eius vice thimiamatis altaribꝰ adolet᷑. vñ ⁊ nomen traxiſſe credit᷑. Item vᷣm Papᷣ.⁊ Yſið.eſt herba ſuauiſſimi ſucci ⁊ conſtringit᷑ ſuccꝰ iſte ad modũ picis.⁊ eſt fere eiuſdem colo⸗ ris ⁊ eſt valde medicinalis. Et põt declia⸗ ri h̊ aloe.huius aloes.vel hec aloa.huius aloe. vt dicit Brito. m aũt Hug.aloes is ſumitur ꝓ quodaʒ vnguento amariſſimo Merade aloa ogia dicit᷑ ↄuiuiũ ſine mone.qꝛ antiqui lium ⁊ apocalypſim. . Allogus dicit᷑ lra vl nõ in libꝛis emendãdis Allopex.i.vulpes. In alopicia.i.vulpecła. vyel alopicia eſt alienatõ capilloꝝ. Ande. Muſculꝰ in tibia ſp manet alopicia. Alopicioſus.a.ũ.i.caluus. Alopia. f. p. lepꝛa daam. Alopus eſt qͥ ppter mercedẽ patit᷑ aliquid Alphabetũ.n.s.i.abcdari. Allphagus vłalpagꝰ.i.ſcalpẽs vkeffodiẽs. Alphanus.m.sS.eſt falſus mendicus. Ailphita. f. p.eſt pᷣmũ granũ maturũ ⁊ altiſ⸗ ſimum in ſpica. ⁊ ꝛ ab alpha.i.pᷣncipium vyel dicit᷑ farina hoꝛdei vel polenta. Alpis raro inuenit᷑ in ſingulari.Et dicũtur alpes alti mõtes pſ̃ alijs mõtibꝰ eminẽtes. Et dicunt᷑ alpes.q̃ſi alta petẽtes.vł qſi al tipedes.i. mõtes.⁊ non eſt cõpoſitio. Etẽ tractũ a lingua galloꝝ qͥ alpes altos mon⸗ tes vocãt. Et ab alpes dicit᷑ alpinꝰ.a.ũ.i. aliqs in montibus habitãs. Iñ tranſalpi⸗ nus.i.vltra alpes exiſtẽs. . Alpinas. atis. 9. t. nomẽ gentile. aliqs nat in alpibus vł de alpibus exiſtẽs. Allſa fluuius qͥ dam. Iñ alſatia ꝓuincia. et alſatius aliqs de tali puincia. Altare.n. t.i. ara.⁊ ðꝛ qſi alta ara.qꝛ altaria ſolent fieri in altis locis Etiſta noĩa altare yel altare ſignificat lapidẽ ſupꝛapoſitum. vnũ tñ ſepe ꝓ reliqͥ ponit᷑ Ael ſic differũt. qꝛ ara m aliqͥs eſt ſolius dei.altare voſã⸗ cctoꝛuʒ ⁊ deoꝝ gentiliũ. Scoᷣm vo greciſtã ecõuerſo.⁊ melius altare dicitur dei.⁊ ara A. ſanctoꝝ. Vñ pphᷣa. Tücimponẽt ſup al⸗ tare tuũ vitulos. Vñ.Eſt altare dei diui⸗ noꝛũ dicimꝰ aras. HNõ etiam ꝙ ara vłalta re ſignificat coꝛpꝰ chꝛiſti in cruce.calix tu⸗ mulũ vel ſepulcrũ.patẽa lapidẽ ſepulcri. coꝛꝑale ſeu byſſus ſyndoneʒ in q̊ chꝛiſtus erat inuolutus in ſepulcro. Aũ. Ara cru⸗ cis.tumuli calix.lapidiſq; patẽa.Syndo⸗ nis officiũ candida byſſus habet. Altariolũ.n.s.i.paruum altariũ Altea.f.p.malua ſiluatica. AUñ.Alteã dico illam qꝛ creſcit in altum. H Altellꝰ ðꝛ Rhomulus eo ꝙ alupa ſit alitꝰ. Alter ⁊ alius differunt.vide ſupꝛa in alius. Inde alterut᷑.i.alter de duobus.i.ille vel ille vł vterq; ambo. Alteratus.a ũ.i.alter effectus. Altercatio.i.certatio vłlitigatio. Altercatoꝛ.diſputatoꝛ.certatoꝛ.litigatoꝛ. Alteritas.f.t.i.viciſſitudo. Alterna.imutuan. Alternans.i.dubitans vłerrans. Alternus.a.ũ.i.viciſſitudinarius. Altiboans.i.alte clamaMan. Alticula.f.p.dicit᷑ parua altilis vł nutrix. Altigradus.a.ũ.i.alte gradiens.vel qͥ eſti alto gradu. Altilis. ↄ.t.⁊ G altile.pe.coꝛt.ðꝛ res qᷓ ad H alit᷑ñ vt pinguioꝛ fiat ⁊ vt occidat᷑. vt poꝛci ⁊ volucres domeſticę.⁊ ðꝛ qñq; ſubſtanti ue hec altilis.qñq; ̊ altile. AVñ in euange⸗ lio.Tauri mei ⁊ altilia occiſa ſunt. Dapi. dicit. Altilia.volatilia ſaginata ſtudio Et pᷣſcianus dicit. Altilia dicimꝰab eo ꝙ ẽ ale re.Altilia quaſi alitilia vocamus.⁊ coꝛri. tilis eſſe domoꝛũ. Altiloquus.a.iũ.qͥ alta loquitur. Altio onis.i.alitio.ab alo. pe. Anð Greciſta. Oꝛnix ſiluarũ ſolet al⸗ Altiſonans.o. t. i altũ vłex alto ſonans. Altiſonus.i.alte ſonans Antithꝛonũ.n.s.i.ſedes regia. Iñ altithꝛo nus qͥ ſedet in illa ſede. Altitonans.o.t.i.qͥ alte tonat.vłſubſtanti⸗ ue dicit᷑ deus altitonans ⁊ trinitas ſ- ancta ⁊ Ybum.⁊ aer ⁊ celum. Altoꝛ ꝑ ſyncopã ꝓ alitoꝛ.i.nutritoꝛ. IJn al⸗ trix.i.alitrix vel nutrix Altrinſecus.i.alter vłecõtrario.vtrũq;. Altriplex.o.t.qͥ vel ꝗ eſt aimo duplex pᷣm Hug.ſed ſᷣm Papᷣ.i.duplex. doloſus Altus.a.ũ.ꝑ ſyncopã ab altoꝛ vel alo.i.ali⸗ tus. łaltus.a.ũ.ab alto.as.de quo etiã altiſonus ⁊ altitonans ſigniſicat pła.bmo em̃ idẽ eſt qð ſublime.vt celũ eſt altũ.ſcᷣo :i. difficile vt iſta ꝗqſtio eſt alta.i.difficilis. AVñ Noꝛphiriꝰ. Altioꝛibꝰ qͥdem ꝗ̃ſtiõibꝰ abſtinẽs ⁊c.tertõ ðꝛ ꝓfundũ.vt infernus yel mare eſt altũ.eo ꝙ ibi raro ꝑtingimus fundũ.Et nõ ꝙ altũ ⁊ ꝓfundũ ſunt reci p ca eo mõ.oẽ em qð eſt altũ deoꝛſum ↄſide rando eſt ꝓfundũ.⁊ oẽ pfundũ ſurſuʒ cõ ſiderando ðꝛ altũ. Uñ. Omne quod altũ ſi retro numeres fit imum. Aluear alueare vel alueariũ idem. ⁊ eſt vaſ in quo apes deliteſcunt Alueꝰ.m.s.ðꝛ vent᷑ fluuioꝝ.vel ðꝛ vas fa⸗ ctum ad modum aluei fluuij in qͥ pedes la uant᷑ ⁊ olera ⁊ carnes. Iñ alueolus.li.di⸗ mi cam aluei fluuij qᷓ; aluei vaſis Banieł. xiiij. Intriuerat panes in alueolo. Ponit᷑ etiã alueus ꝓ vaſe q̃drato capaci in qͥ me⸗ tallum ardens immergit᷑.vt p antipariſta ſim.i.ↄtra reſiſtentiã indure᷑ Item Al⸗ pheus eſt nomẽ fluuij.⁊ interpᷣtat᷑ rectitu do. Vñ fingitur ꝙ alpheus ſequit᷑ arethu ſam vt rectitudo vtutem. Alumen.n.t.i.ſalſugo terrę.i.luti.⁊ ðꝛ a lu men. eo ꝗꝙR ceteris coloꝛibꝰ pᷣbet lumen vel alimentũ.vł ab alo.qꝛ coloꝛes qͥbꝰ miſcet alit. Sʒ alij dicũt ꝙ alumẽ ſit infernꝰ.⁊ ſic ꝓducit mediã.⁊ ðꝛ ab a qð eſt ſine ⁊ lumẽ Alũnatus.a.ũ.i.nutritꝰ (q̃ſi ſine lumine Alũnus.m.sS.ðꝛ qͥ nutrit vel qͥ nutrit᷑. Unð Eſt qui nutrit ⁊ qui nutrit᷑ alumnus. Alus.a.ũ.i.largus. Aluta.f.p.ðꝛ pelłartiſicioſe ⁊ curioſe candi data.⁊ ðꝛ ab alo.is.qꝛ alit pedes a frigoꝛe Vnde Juuenalł.Appoſita nigręlunã ſub traxit alute. ”ÿMMM Alutarius ðꝛ pelliparius qͥ vel opatur pel⸗ les cãdidatas vłtinctos vłqͥ eas cãdidat. Alutũ ðꝛ calceꝰꝑegrini.⁊ ðꝛ ab a qð eſt ſine ⁊ lutũ ꝑ ↄtrariũ.qꝛ ſepe eſt cũ luto.vlł dici tur coꝛtex arboꝛis quercinę qua cerdones hᷣparant coꝛii· Alutariũ ðꝛ aliqᷣd factũ deluto vt paries. Aluus ⁊ vent᷑ ⁊ vterus idẽ ſiꝗnt ſcʒ partez coꝛꝑis aialis.ſed tñ ꝓpꝛie differũt.qꝛ ven ter eſt generaliꝰ in ſigndo.qꝛ cõöuenit tam aialibus bꝛut qᷓ; rationalibꝰ. ſed alia duo ſolũ ↄueniunt hoĩbus. Sʒ adhuc differũt qꝛ aluus ðꝛ vginis.ſed vterus mulleris pᷣ ghantis. Vñ Greciſta. Eſt vent mar ac. Attñ etiã vent᷑ attribuit᷑ mulieribus. Vñ PBñdictfructꝰ vẽtris tui. IJtẽ. Btüs vẽt q̃ te poꝛtauit.Et ꝑ hoc patʒ ꝙ vnum ſepe ponit᷑ ꝓ reliquo. Iteʒ alit᷑ poteſt achega, dja gꝛ vent eſt ꝑs digerens ⁊ ↄſumẽs ci⸗ bos acceptos.⁊ðꝛ vent᷑ q̃ſi ventũ tenens. vbꝑłqꝛ ꝑ totũ coꝛpꝰ vitę alimẽta tranſmittit 17 8ꝛ ps exterioꝛ in apparet pinguedo ex trinſecꝰ. ⁊ ꝓtendit᷑ a pectoꝛe vſq; ad ingui nem. vldðꝛ a venio nis.qꝛ recipit cibum ve nientem. Sed aluus eſt ꝑs in qᷓ ſunt ſoꝛdeſ ꝗᷓ purgari ſolent. Et ðꝛ aluus eo ꝙ abluat vyel purget ventrem intrinſecꝰ. Etia dicit ab alo.qꝛ alit coꝛpus ⁊ nutrit. Iteʒ aluus vginis ðꝛ qſi albus.qꝛ vt frequent᷑ virgi⸗ nes hñt albos vteros.vlłqꝛ debent eſſe al be. i. caſte. Vterus vo dicit᷑ ab vtilitate. ⁊ eſt mulieris ſgnantis.vł ðꝛ ab vtendo. qꝛmlłir vtitur multiplici cibo ad fouendũ feętũ. vel dicit᷑ ſic eo ꝙ duplex ſit. ⁊ abevtra q; in duas ſe diuidit partes. vel qꝛ interiꝰ . rus parit.egerit aluus. Aluulus.i. paruus aluus. El ante Ama.f.p.auis nocturna ab amando puu⸗ los dicta. vñ ⁊ lac ſᷣbere fert᷑ naſcentibus. hec dicit᷑ ⁊ ſtrix a ſtridoꝛe. Itẽ ama dicit vas ad fundendũ vinũ. Iñn venit amula. dDimi. parua ama. ð Amadrias in ſingłari.⁊ in płi amadriades impleat᷑ fetu. Unde. Nent᷑ conſumit.vte⸗ deeę ſunt arboꝝ quaſi amantes driades.i. arboꝛes. Orias em eſt arboꝛ — „ Amalech ꝓpꝛiũ nomen eſt. intp̃tat otra⸗ .rius vel terrã lingens vel ppłus labens.⁊ fuit filiꝰ Eliphaʒ.pᷣmogeniti Eſau.ponit etiã ꝓ pꝛaua gente ab eo deſcendẽte. Unð Rex amelech ſed gens amalech cognoſci⸗ tur eſſe. Amamen. amamentũ. amatuſ. us. ui. omia idem.iiamatio. Aman interpᷣtat᷑ initas. Amanitis.tidis.f.g.ſed amanites eſt gene. maſ. VUñ.ij. Re.xiiij. debet dici. Haaman amanitis non amanites. ”MD Amantilla herba qdam. Amaracus.m. s. qdam herba. vel ſm fabu las qdam puer qui dum ferret vnguẽta et cecidiſſet moꝛtuus eſt ⁊ mutatus in floꝛeʒ ſui nominis. Et vnguentum qð inde fit di citur q̊ amaracum ”MVM Amarellus.m.sS. auis quędam. Ael Amarellus.a.ũ.di mi. ab amarus Amarillus arboꝛ quęedam. Amarillum fructus eius — Amaritilla herba ꝗqdam baldrian Amartia.i.peccatum. Amartigenia. f. p ðꝛ oꝛigo peccati. Amartigenati ſunt libꝛi de oꝛiginali pctõ Amartius.i.peccatoꝛ Amartiolus.idem. Amarina dicit᷑ genus vᷣgulti amari Amaroꝛ. m.t.i. qamaritudo. Amaricoſus.a.ũ.i.plenus amaroꝛꝛe. Amarus.a.ũ.i.aſper.crudel.ſeuerus.ab h̊ᷣ noie mare.vel ecõuerſo mare ðꝛ ab amarꝰ Et amarum ⁊ dulce opponunt᷑.⁊ ſient ex tremas ſpecies ſapoꝛis. Dulce em̃ ſigt ſa⸗ poꝛem delectabilẽ guſtui.ſed amaꝝ econ⸗ uerſo acetoſum ⁊ minus delectabilẽ. Inð amaritudo qð qñq; inuenit᷑ ꝓ triſticia Amaruſta.i.pomatiana Amaruſcus.f.s.arboꝛ illius fructuſ.pomꝰ ſilueſtris. maſa.ſę. ꝓpꝛiũ nomẽ viri. de qͥ ꝛ.ij. Re. xvij. Amaſan vo ↄſtituit abſalon ꝓioab. Amaſio onis.m.t.i.qamaſius. Amaſiolus.m.s.dimi.i.paruus amaſius Amaſiunculus dimi.idem. Amaſius.m.S.i.q intemꝑate amat.vłq in⸗ temꝑate amat᷑.Et eſt amaſi luxurię ami⸗ cus.-honeſtatis inimicus. Amaſia młier ꝗᷓ amat ſine lege. Iñ amaſiun cula.i.parua amaſia. Amathi interpᷣtat᷑ veritas. Amatoꝛculus.m.sS.paruus amatoꝛ. Almatricula.i.parua amatrix Amazones dicunt᷑ ꝗdam mulieres. ab a et maʒzon qð eſt mãma. quaſi ſinemamma.ſ. dextra quã inurebãt. ne impediret eas in ſagittando c eã nudabãt.⁊ B; etiã faciebãt de ſiniſtra ne clypeus impediret᷑.Eędẽ di cte ſunt vnimammę. He ſine viris viuunt Vñ Virgilius Enei.xi. NPulſant ⁊ pictis bellant᷑ amaʒzones armis.Et ſcias ꝙ vt di cit ꝓſið.ethymoł.viij.tria ſunt genera cõ ſuetudinum.Sicut ſcythaꝝ vbi feminę ⁊ viri in pugnam eunt. Amaʒyones vbi ſole feminę. Rhomanoꝛũ aliarũq; gentiũ vbi ſoli mares Ambactus.a.ũ.i.circũactus.ſicut ſolet eſſe quiſq; dubitans. M Ambages. gis. dubia locutio Ambago. f.t ðꝛ dubia locutio ᷣmonis.ꝓ⸗ lixitas vboꝝ ⁊ circũitus vł circũlocutio. Et ſic hec eſt vera.Canem comedẽ paneʒ. Ingde ambagioſus.i.dubitabilis vł dubi tatio. vel dubitatõe plenus· Ambaſiatoꝛ.m.t.eſt legatꝰ pᷣncipis ĩ arduiſ negocijs. ⁊ ambaſiata eſt hmõi legatio coõ⸗ cilioꝛũ vel pncipum in cauſis ſuis. Ambelus vel ambeſtus.i.coꝛroſus vel co. co U Ambꝛa. f.p.herba qdam vel ſpecies valde meſtus. Ambi i.vᷣui.ab ambiẽdo.i.circũeũdo dicti Ambidens.f.t.i.ouis hñs in ſuꝑioꝛi parte dentem vnũ ⁊ aliũ in inferioꝛiꝛ Ambidext᷑.m. S. ð: qͥ vtraq; manu vtif pꝛo dexta. ſiẽ fuit Aoch. vt habet᷑ in li. Judi. Ambifarius.m.s.ðꝛ duplicit᷑ loquens Ambigna. f.p. dicebat᷑ ouis ꝗ cũ geminos pareret cũ ipᷣis ſacriſicabat᷑.vñn dicit᷑ qua ſi ex vtraq; parte hñs agnos. Ambigariũ.i.ex ambabus partibus Ambiguus.a. ũ.i.dubius.⁊ ðꝛ ab ambo et ago. vłeligo.qꝛ qͥ dubius eſt nec h̊ agit vx eligit. nec h̊ plene dimittit. ſed gliqd vtri⸗ uſq; parti ſectat᷑.vel dicit᷑ enſis. In ambi⸗ guitas ⁊ ambiguoſus.i.dubitabił.vłple⸗ nus ambagibus. Ambiguũ eſt vbi opiniones ſunt ⁊ iura va ria vidẽt᷑.de ſen.excõ.int᷑ alia.Et ius am⸗ biguũ eſt ꝑ ſummũ pontificẽ declarandũ. c. p venerabilẽ · S· ratõibꝰ q fi. ſunt legitti. Ambiloquus.a. ũ.i.bilinguis.q nunchoc. nunc illud affirmat. Inde ambiloquiuʒ.i. talis locutio. Ambitio. onis.f.t. i. circũdatio vel cupidi⸗ tas maxime honoꝛis. In ambitioſus i. cupidus.⁊ ꝓpꝛie hono?. Iñ ambitõſitas id ẽ cupiditas.⁊ hec ambities.ei.ꝓ eodeʒ ⁊qꝛ ambitioſoꝝ eſt blãdiri ⁊ adulari.ideo w ambitõ ponit᷑ qñq; ꝓ adulatõe⁊ blãdicijſ ZAlmbitus qñ eſt participiũ idem eſt qð cir⸗ cũdatꝰ.⁊ ſic eſt media lõga. AUñ Ouidius Juſſit ⁊ ambite circũdare littoꝛa krę. Sed qñ eſt nomẽ.tũc eſt me.coꝛ.⁊ idẽ eſt quod circũitus. Añ Lucanꝰ.Letałl ambitus vr bis.i. circũitus.Et Hug.exponit etiam ꝓ ſuꝑbia. vel ðꝛ tranſumptiue affectus hois ſcʒ cupiditaſ.ab ambio.is.qꝛ iſte qui vult honoꝛes ambit ⁊ circũit potẽtes ⁊ magna tes. ſicut muri ciuitatẽ oꝛando tam ꝑ ſe q; pꝑ amicos.vt valeat honoꝛes obtinere Ambo. onis. m. t. i. pulpitũ. vbi ex ambabꝰ partibus ſunt ꝗdus. Etiam ſumit᷑ pꝛo lo⸗ co ᷣmocionandi vel vbi legit᷑ euãgelium. vel ꝓ gradu ſimplicit᷑. Et idem dicit᷑ amo onis Sed ambo.oꝝ.n.s.pluralis numeri tm ab ampho gręco quod ęqpollʒ amphi quod ſiãt circum.i.vterq;.vel duo.Et no ta ꝙ ambo diuidit ⁊ colligit. duo colligit ⁊ænon diuidit. Ande vereſpoſſum dicere. Iſti duo ferunt hunc lapidem.ſʒnõ. Iſti ambo ferunt hunc lapidem.niſi vterq; fe⸗ rat. AUnde. NPulpita deſignat ambo. ouo colligit ambo. Ambꝛiſibera vel ambꝛiſibula.f.p.ðꝛ aſpis hʒ duo capita.vnum in loco ſuo. alið in cauda. cuius oculi lucent vt lucerna. Ambꝛo. onis. m. t. ð ꝓpꝛii primonij ↄſum⸗ ptoꝛ.leccatoꝛ. guloſus.⁊ eſt idẽ qð lurco. manducus ardelio. ganeo. ſ intereſt Rm bꝛo dicit᷑ iſte qͥ ſcit bñ iudicare de ſapoꝛe ci boꝛũ.⁊libent᷑ guſtat bñ ſapoꝛata.Lurco dicit᷑ ille q́ͥ guloſe ⁊ immũde oĩia deuoꝛat. ſic dictus a lues quod eſt ſoꝛdes. vel a lu⸗ rga qð eſt os vtris. Manducus ðꝛ iſte qui oꝛc hians turpiter manducat. Ardelio ab argeo. qꝛ ardens eſt in leccacitate.Ganeo q̊ moꝛatur in tabernis. qꝛ ganeũ eſt tabna vbi fit leccacitas. Inde ganea leccacitas. Inde ganeo tal leccatoꝛ.Item ambꝛones dicunt᷑ hoies deuoꝛãtes ⁊ leccato?es.⁊ gb ambꝛo venit ambꝛoninus.a. ũ. Vñ qdam cum vellet aliũ redarguere ait. Tu habeſ. lurconinã buccã ⁊ ambꝛonina labia. volẽſ ſignificare ꝙ multũ ⁊ turpit᷑ comed ebat.⁊ libent᷑ de bñ ſapoꝛatis. Ambꝛoſia vel ambꝛoſiana.f.p.qdaz herba p̃dulc] ſapoꝛ dina dicta. eo ꝙ inde paſcat᷑ equi deoꝛũ. VUnde ⁊ ambꝛoſia dicit᷑ qñq; nectar vel cibus deoꝛum. Iñ ambꝛoſiꝰ a. i. id eſt dulcis vel guloſus.⁊ tunc ab Am bꝛo dicitur. M Ambꝛoſius.m.s.vnꝰ de attuoꝛ doctoꝛibꝰ. zintp̃tatur odoꝛ diuinus vel nectar dulc-ł Inde ambꝛoſianus aliquis de oꝛdine ſan cti Ambꝛoſij W”U Ambubaia. Ff. p. femina frequens circa bal⸗ nea quaſi ambiens balnea. Unð Oꝛatius Znibubaiarũ collegia farina copulę. Vel ambubaia. i. tibicina vel ſymphoniſtica. Ambulacrũ ambulatoꝛium ꝓ eodem ðʒ locus ſpacioſus.ad ſpaciandu apt. vłeti am ꝓ poꝛticu reꝑit᷑. AUel m Papᷣ. Ambu lacrum eſt ſpaciũ ambulandi Ambulus. a ſ pe. coꝛ.i. velox. quod ⁊ ſub⸗ ſtantiue ponit᷑ ꝓ curſoꝛe.qui cauſa feſtina tionis legatur. Amburbale vel amburbiũ ·i.ſacriſiciuʒ qð circũit ciuitatem Zimbuſtus participiũ.i.circũuſtus vł vſtu latus. Amella.f.p ꝗdam arboꝛꝗ iuxta mellã flu⸗ uium creſcit cuius flos ðꝛ hicamellꝰ. Anñ Virgilius in geoꝛ.Eſt etiaʒ flos in pratis cui nomen eſt amello „ Amelech nom̃ regis ꝓ quo.iij. Re.legitur Im quoſdam amalech male.qꝛ ðꝛ apud JYoas filiũ amelech. S”M Amen.i.vere vłſidelit᷑ ſiue ęternalit᷑.⁊ ſic ẽ aduerbiũ q̃litatis. Itẽ idem eſt quod fiat. ⁊ ſic eſt vbũ defectiuũ ſingularis numeri. tcie ꝑſonę.vt ptʒ ꝑ ęqͥpollentiã huiꝰverbi fiat. Itẽ idem eſt quod vitas vł deus qui eſt vitas.⁊ ſic eſt nomen neu.ge.indeclina bile hebꝛaicũ. Et ſᷣm Pap.iſta nomia he bꝛaica amen ⁊ alla in alia lingua pnũciare fas nõ eſt. licet interpᷣtari pnñt. Intm enim noia ſancta ſunt vt etiã Joannes in apoc. refert ſe ſpũ reuelante audiuiſſe vocẽ exer⸗ citus dicentem amẽ alla ⁊c. ac ꝓmiſit dici in terris ſicut vtraq; reſonant in celis. Añ Verũ.vere.fiat.amẽ tria denotatiſta: Si yerũ nomẽ.aduerbiuʒ ſit tibi vere. Amen amen vere. duo ſunt aduerbia ve. Amen pꝓ fiat.tibi vybum defſiciens eſt Ameniũ.n.s.locus pulcer ⁊ delectabilis. etis ꝓ amenitate ponit᷑.⁊ ðꝛ amenus.a.ũ. Amens ᷣm Pap̃.dꝛ inops.turbatꝰ.furio⸗ ſus.iratꝰ ab a qð eſt ſine ⁊ mẽs.Et ̊ idem ðꝛ aminens.ent.q̃ſi alienꝰꝗ mente ⁊ rubo re.Et ðꝛ aminens ab a ⁊ miniũ.i.coloꝛru⸗ beus.q̃ſi ſine minio.i.ruboꝛe.qꝛ pallidus eſt. Amens etia ðꝛ qͥ non põt ſtare. AUnde. Qui non põt ſtare amens ̊ dicit᷑ eſſe. Et — eſt dr̃a inter amẽs ⁊ demẽs. Vñ Greciſta Nil mentis retinẽs hõ ſecũ dicitur amens Martim mẽte furens non pꝓꝛſus ſit tibi de mens. Inde amẽtia.i.furoꝛ.vęcoꝛdia.ma lementis alienatio. Et vt dicit Papias. Amentia ꝑppetuũ.dementia vo tempoꝛa⸗ le vitaum. S Amentũ.n.s.ðꝛ vinculũ ꝑ quod iaculũ fa⸗ cilius fibꝛat᷑ ſ.ſona vłcoꝛrigia baliſtę vel arc. in qua manus ponit᷑ qñ telũ mittitur vl dicit᷑ lignũ longũ vel funis cũ quo nau te ꝓfunditatem aquarũ ſcrutant᷑. ab a qð eſt ſine ⁊ mene defectus.vel dicit coꝛrigia ligata in medio haſte. Amentatꝰ.a. ũ.i. ꝓuiſus æ armat⸗ amento Amenus.a.ũ.ab amo ðꝛ ᷣm Varronem.et idem eſt qð pulcer vłdelectabilis. cõpa tur ⁊ mouet᷑.Et ðꝛ amenũ qſi amuniũ.i ſi ne munio.i.ſine fructu. Delectatõʒ em ſo⸗ lum ↄfert.Et ᷣm lh ug. amenuʒ eſt quod ſolü amoꝛẽ pſſtat ⁊ ad ſe amandum allicit. Inde amenitaſ.i.pulcritudo vł delectatõ Et hec amenitudo.i. iocunditas. Amethiſtus eſt lapis pᷣcioſus indic qͥ int gemmas purpureas obtinet pᷣncipatuʒ ut dicit Iſið. Ande Celſioꝛ in gẽmis fulgen tioꝛ eſt amethiſtus. Inde amethiſtina nę. veſtis eiuſdem coloꝛis. Añ. Cauſidicum vendũt.amethiſtina cõuenit ilł. Amiaton.lapis dictuſa veteribꝰ.qꝛ ſi exip ſo fuerit veſtis ↄtexta contra igneʒ reſiſtit ⁊ igni impoſita non ardet.ſed ſplẽdoꝛe ac⸗ cepto niteſcit. Anmiciliũ n. s. dicit᷑ faſcia capit ſcʒ peplũ Amictus.a. ũ.i.cooꝑtus.ſʒ amictus.us.ui ⁊ q mictoꝛiũ.i.veſtimentũ qðlibet. Vnde. Cũ demon aliquẽ ↄfundere vult maledi⸗ ctũ. Mitit᷑ vt lõgũ ſibi circũponat amictũ Amiculũ.n.S.eſt mitra vginal. AUñ Ma⸗ crobiꝰ. VNirgo vᷣginem texit amicło. Ael eſt palliũ lineũ meretricuʒ. Hoc enim apð veteres.matronę in adulterio dep̃hẽſein⸗ duebant᷑. vt in tali amiculo potiꝰ qᷓ; in ſto la polluerent pudicitiã. Et erat oli ſignuʒ meretricie veſtis.nunc vvo in hiſpania ⁊ a libi honeſtatis. Amicus.m.s.dicit᷑ q̃ſi amoꝛis vł animi cu⸗ ſtos. Et m amb. eſt alter ego. Uñ. Alter ego niſi ſis nõ es mihi verꝰ amicꝰ. Ni mi⸗ hi ſis vt ego nõ eris alt᷑ ego.vel põt eſſe ad iectiuũ ⁊ cõꝑat᷑ et mouet᷑ Amygdalus eſt nomẽ arboꝛl.ſʒ amygdala eſt fructꝰ iſtiꝰ arboꝛis.Et ſᷣm Yſið.amyg dala nomen grecũ eſt ꝗ latine nux lõga ðꝛ. hanc alij nuculaʒ vocant.i.minoꝛẽ nucem Et inuenit᷑ amygdala lę.⁊ B amygdalꝰ.ac B; amygdalum ꝓ fructu amygdali Cũctis eceqm arboꝛibus poꝛ eſt in floꝛe ⁊ yltimus in ꝓferendo fructus.Et ex his alię ſũt ama⸗ rę.alie dulces.ſed agricolę hoc genere me dicari ferunt᷑.vt ex amaris dulces fructuſ fiant. Terunt enim illius arboꝛis radicem ⁊ in medium inſerunt ſurculum arboꝛis qꝗᷓ grece dicitur pinus.quam nos piceam di cimus.quo facto ſua amaritudo deponit᷑. Inð amygdalinus.id eſt de amygdalo ex iſtens. Amiliarius.m.s.lapis eſt vocatꝰ qͥ vbi eſt poſitus miliariũ oſtendit uiantibus. Aminadab intp̃tat᷑ ppłs ſpontaneus Aminea.f.p. ð᷑ genus vuę qð reddit albuʒ vinuʒ quod amineũ dicit᷑.ab a ⁊ minio.i. ruboꝛe qꝛ vinum eius nõ rubert Aminiculũ.n.s.ðꝛ ſubſidiũ.ſolatiũ.adiuto rium.auxiliũ.⁊ veĩit ab aminiculoꝛ.. Amis nomẽ indeclinable.vłp̃m aliqͥs amiſ itis. dicit᷑ furcula retis vel hami. Vel ᷣm Hug.eſt lignũ bifurcatuʒ ꝑ qð venatoꝛes expadũt ⁊ extẽdũt retia ad capiẽdũ feras vVk dicit᷑ furcula ꝗᷓ leuat rete q̊ͥ capiũt aues Amiſtides lapis eſt quẽ qͥ ſecũ geſtaueriti⸗ ebꝛiari non poterrirrͤrtt. Amita. f.p.eſt ſoꝛoꝛ pr̃is. Sʒ amita magna ſoꝛoꝛaunun. Amitinus eſt amitęfiliꝰ.xxxv.q.v.c.vltio. Aqmman eſt ꝓpꝛium nomeu loci. Amnenſis.f.t.ꝗlibet villa ppe amnẽ ſita Amnicola.ↄ.p.colens amiem. Amniculus.m.s.dimi.paruus amnis. Amnicus.a.ũ.i.fluuiał. Amnis.m.t.ðꝛ aqua ſuauit᷑ currẽs.⁊ ðꝛ ab amenitate.qꝛ ibi ſꝑ locꝰ delectabił inuenit Paßp̃.vo dicit. Amnis fluuiꝰ ab amenita⸗ te dictus frondibꝰ redimitus. Unde. ic amnem dicas qꝛ ripas reddit amengas Amnites eſt gẽma ſimił vitro ſed durioꝛ Amomũ.n.s.me.ꝓdu.eſt arboꝛ ꝗqdã ĩ ſyria albo floꝛe vt fiolę. Iñ amomita vłamoma ta ſpecies ꝗdam ꝗ̊ gutta dicii. Almon filiꝰ populi mei interpᷣtat᷑. vłamon fidelis ⁊ honeſtus. Et fuerunt Moab et Almon filij Loth. a qbus moabitę ⁊ amo⸗ nitę.⁊ populi ſurnt Amona dicit᷑ calamus menſurę. Amonũ.n.s.ðꝛ genus ſemis qð facit fluere menſtruũ ⁊vrinã.⁊ alij dicũt amomum. Aumoꝛoſus.a.ũ.i.plenus amoꝛe. Amoꝛreus. Araʒzeus Aſeneꝰ ⁊ Aradiꝰ fue runt füij Chanaõã. VUñ qͥdam populi dicti ſunt amoꝛręi. alij aracęi.alij aſenei.alij ara Amos int᷑pᷣtat᷑ ppłs auulſus.qꝛ ꝓpha(dij. miſſus fuit ad ppłm iſrłqͥ iã erat auulſus a Aqmphi gręce.ðꝛ latie circũ vłdubiũ.(deo. Amphibolia. f.p. dicit᷑ dubioſa locutio di⸗ ctõis vel ſententię.ab amphi qð eſt dubiũ ⁊ bole ſententia H Amphibalus.m.S.i.ſclauina ꝗ̃ eſt veſt cir⸗ cuũpiloſa vl villoſa. “ðRW Amphibꝛachus.m.S.pe.coꝛ.eſt pes ↄſtãs ex tribus ſyllab pᷣma ⁊ vltima bꝛeuibus ⁊ media lõga.⁊ eſt ↄtrarius amphimacro Ampbidoxus.i.ex vtraq; ꝑte głoſus.⁊ de ab amphi qð eſt circũ ⁊ doxa quod eſt gła Amphimacrꝰ. m.s. ẽ pes ↄſtãs ex tribꝰ ſyl⸗ labis ex pᷣma ⁊ vltia lõga ⁊ media bꝛeui.et ðꝛ ab amphi qð eſt circũ ⁊ macros qð ẽlõ⸗ gum. qᷓſi hñs hincinde lõgã ſyllabã. AUnð Amphimacrꝰ pᷣma media bꝛeui longat et imã. Amphibꝛacꝰ varia poſtulat ire via Amphion qͥdã citharedꝰ ꝑfect atq; theba nus fuit. vel dicit᷑ fuiſſe filius Jouis. Amphitapa.f.p.vel h amphitapũ. vel vᷣm glios amphitapꝛa ðꝛ tapetũ circũ villoſuʒ Amphitheatrũ.n.s.locꝰ rotũd⸗ ad ſpecta⸗ culum factꝰ.vel ðꝛ ſpectaculũ qð ſuꝑ vnã ſtatuã circularit᷑ eſt ediſicatuʒ. vłðꝛ locus gladiatoꝝ.i.campus marti vbi gladiato⸗ res antiqᷣtus ſedebant ⁊ artes ſuas exerce bant. Et qñ locus iſte eſt circũdatꝰ ex toto muro dicit᷑ amphitheatrũ. ſʒ ſi nõ ex toto eſt muro circũdatus dicit᷑ theatrũ. Amphitheariũ dicit᷑ ꝓpꝛie locꝰ gladiatoꝛũ Amphitrites.i.neptunꝰ ex amphi.i.circuzʒz ⁊ tridẽte quẽ tenet.vel ðꝛ mare vel fretum ab amphi. i. circũ. ⁊ tero terl.qꝛ circũterit litoꝛa vłterrã. Vñ. Dic amphitritem qui terram circũit omnem. Amphitrita dea mar matrona neptuni. Ampho gręcũ ẽ ⁊ eqͥ pollet ãphi qð ẽ circũ. Amphoꝛa.f.p.i.concha vł vas in quo fert᷑ aqua vłaliꝰ liqͥꝛ.Et ðꝛ ab amphi gręce qð eſt circũ latine ⁊ foꝛos ferre.qꝛ hicinde le⸗ uatur vtpote ex vtraq; parte manuta hec a figura ſua gręce dicit᷑ diota. a dia qð eſt duo ⁊ ota qð eſt auris.Et põt ſcribi per f. vel ph. ꝑ m. veln. H Amphoꝛella.F. p. parua amphoꝛa Ampoꝛiſma dicit᷑ foꝛamẽ ꝑ qð exit ſudoꝛ. Amplus.a.ũ.ab am.i.circũ ⁊ platos gręce i.latũ q̃ſi circũquaq; latũ. In amplitudo Aqmpulla. f.p.eſt vas amplũ ſiue olla apla. vel ðꝛ ꝓpꝛie vas amplũ quod dat᷑ ad alta re in quo pᷣuatur vinũ vel aqᷓ. Et dicit᷑ ab am.i.circũ ⁊ pulla.qꝛ eſt magna ⁊ circũq̃ q inflata.uel ab amplũ.eo ꝙ ſit ampla.v dicit᷑ veſica ꝗᷓ fit ſupꝛa aquã qñ pluit.Inð ampulloſus.a.ũ.i.ſuꝑbus ⁊ inflatꝰ.vłple nus ampulk. Amula.f. p. ſine h. eſt quoddã vas vł vrce⸗ olus vel phiala in qͥ offerebat᷑ vinum vel oblatio. Be quo habet᷑iij. Re.vij. Fecit q̊ᷓʒ Hiras lebetes ⁊ ſcuta ⁊ amulas.Sʒ ha mula cũ h. dicit᷑ fuſcinula ad extrahendaſ carnes de olla.⁊ venit ab ham. Amurca cę.f.p.dicit᷑ ꝓpꝛie fex olei inferi⸗ oꝛ. componit᷑ aba ⁊ mergo.qꝛ ab oleo ſe mergit inferius. Indeetiam veit amurco ſus.a.ũ.⁊ amurcoſitas.Et ſcias ꝙ amur⸗ ca ꝓpꝛie eſt inferioꝛ fex olei.ſed qñq; poni tur ꝓ fece alterius liquoꝛis. Amuſſis.f.t.eſt inſtrm plumbatũ cementa⸗ rioꝛum quod emittunta ſurſum vſq; deoꝛ ſum ad perpendendam ęqualitatem parie tis.qð alio noĩe ðꝛ ꝑpẽdiculũ.vel ðꝛregu⸗ la quę habet lapides in muro coęqre.⁊ ðꝛ ſic q̃ſiſine dubitatiõe. qꝛ cementarium red dit certũ · ð ab a quod eſt ſine.⁊ muſſis „ dubitatio iſiſine dubitatoe. vel ðꝛ vyga l ras ꝗ̊ grecus anaglypha dicit. la cum qᷓ examinat᷑ argentum. Amuteria dicunt᷑ plagamẽta ⁊ internodia grticuloꝝ. Ana gręce ðꝛ ſurſum latine.Ana etiã dicit re. Bicit᷑ etiam rectũ. Item ana apð phy⸗ ſicos ſignificat duos ſcrupulos Anabatrũ.n.s.i.coꝛtina. ab ana ſurſum et batin qð eſt gradus.qꝛ ſurſum graditur ⁊ extendit᷑.vel anabatra dicunt᷑ gradus.qꝛ p eos ſurſum gradit᷑ ⁊ aſcendit᷑. Vñ iuue⸗ nalis. Conducto pendẽt anabatra tigillo. Ael vᷣm NPapᷣ. Anabatra dicunt᷑ pulꝑita vłgradus ſcale “ Anabalodiũ.n.s.ðꝛ amictoꝛiũ lineũ femia rum quo humeri cooperiunt᷑ circa renes glligatũ ſtricte. latitudine diffuſum. omne genꝰ cõtinens coloꝝ.qð gręci ⁊ latini ſyn/ donem vocan. Anabibaʒon gręce.i.ſupꝛa ſcandens. Anabolica.eſt expoſitio ſpũalis ſcripturę. ⁊ ðꝛ quaſi ſurſum ducens coꝛ Anacephaleoſis eſt ſuperiori dicti recapi⸗ tulatio. èM Anachoꝛeta. .p.pe.coꝛ.i.heremita quaſi coꝛ angens ad deũ ieiunijs ⁊ afflictionibꝰ ⁊ deriuat᷑ ab ango.is.⁊ m h̊ eſt nomen la tinũ. vel ð ab ana qð eſt ſurſum ⁊ choꝛus qſi cęleſtẽ choꝝ mente inhabitans.vel ᷣm Pap̃. Anachoꝛeta eſt heremita recluſus. q deſᷣta petit ⁊ ſolus habitat. Iñ anacho⸗ reſis.i.heremꝰ vł vita anachoꝛetał.Inde anachoꝛeticus.a.ũ.nomen poſſeſſiuum. Anadiplaſis eſt geminatio eiuſdẽ dictiõis in fine clauſulę ⁊ in pꝛincipio.Sicut qñ ſe⸗ quens vvᷣſus incipit.ſicut pᷣcedẽs termina⸗ tur. Et ðꝛ ab ana.i.re.⁊ dia duo.⁊ plaſis plicatio.quaſi duarũ dictionũ replicatio. vt Sequitur pulcerrimus aſtur. Aſture⸗ quus videns. Anaphoꝛa.pe.coꝛ. eſt repetitio eiuſdez di⸗ ctõnis.pꝑ pᷣncipia pluriũ vᷣſuũ.⁊ ðꝛ ab ana i.ſurſum.⁊ foꝛos ferre.qꝛ qð ſurſuʒ eſt di etum iteꝝ fertur et ðꝛ. vt NMatę meę vires mea magna potẽtia ſolus Nate pr̃is ſũmi Anaglypha.phoꝝ.dicunt᷑ eminẽtes pictu⸗ rę ſic ſunt in frontiſpitijs eccłarũ ⁊ in alijs altl lociſ.vel dicunt᷑ vaſa ſurſũ ſculpta.ab ana ſurſum ⁊ glyphe.i.ſculꝑe vł ſculpta. Dicunt᷑ etiã celaturę in ↄiũctur tabularũ Iñ anaglyphus.a.ſi.ſculptus.⁊ anagly⸗ pharius.m.s.i.ſculptoꝛ. AUñ. Dic celatu⸗ Anagoge. ges. dicit excellens vłſupioꝛin⸗ tellectus.vt de deo vł de angelis ⁊ hmõi. Et ðꝛ ab ana qð eſt ſurſum. ⁊ gefra. vłab ana ⁊ goge.i.ductio.q̃ſi ſurſum ductõ Jñ anagogeticus.a.ũ.qͥ tractat de cęleſtibus Põt etiaʒ declinari hec anagogia gie. Iñ venit qdam modus ꝓcedẽdi in theologia q̃ dicit᷑ anagogicus vłanagoꝛicus ſcʒ qus do illud qð geſtum eſt reducit᷑ ad cęleſteʒ patriã. Vñ dauid vicit Goliã.i. ſancti ĩ c lo exiſtentes vicerunt tribulationes. vide ſupꝛa allegoꝛia. Analyſis.f.t.pe.coꝛ.i.reſolutio.ab ana i. re.⁊ lyſis ſoluio. M Analptica.f.p.i.reſolutoria.vel ars reſolu tionis . Analogia.f.p.dicit᷑ debita ꝓpoꝛtio.vel ſi milis locutio.vł ſapientia.vł ratio. Analogicus ðꝛ recte loquẽs vel ęqualis lo⸗ cutoꝛ.ab ana.i.rectum vel ratio.⁊ logus Analogiũ dicit᷑ pulpitũ libꝛoꝝ.vel locꝰemi nens in quo pᷣdicatur. Ananias gra dei intp̃tat᷑ Ideʒ ⁊ Sidrach in ligua chaldęa qð int᷑pᷣtat᷑ decoꝛ meus Ananiel gloꝛia dei interpꝛetat᷑.⁊ eſt ꝓpꝛiũ nomen. è Ananiſapta.mala moꝛs interpᷣtat. ⁊ qlibet lr̃a repſentat vnam dictiõʒ.ſ. Antidotum naʒareni.auferat.necem.intoxicatõis.ſa⸗ ctiſicet. alimenta. pocula. trinitas. alma. Ande.Eſt mala moꝛs capta dũ dicit᷑ anani ſapta. Ananiſapta ferit moꝛtem quęlede⸗ re querit. Anantię. f. p. capilli a fronte depẽdentes qᷓ ſi antię ab ante.vel ab ana.i.ſurſum.⁊ ota fronte ꝗᷓ ſuperioꝛ eſt aurne. vel otis.i.auris.qꝛ ſuꝑ aurẽ dependent a Anapeſtus gręce.dicit᷑ reꝑcuſſus.Gręci a napeſtim reꝑcuſſionem dicũt.⁊ iõ ſic dici⸗ tur.qꝛ reꝑcutit᷑ a dactylo. Eſt em illi ↄtra rius. Anaphus. m. s. dicit cyph? deauratus. ab ana ſurſuʒ ⁊ phos.i.lux.q̃ſi in ſuꝑioꝛi ꝑte vel ſuꝑficie lucens. “ Anas.atis.f.t.ðꝛ ab aſſiduitate natãdi qꝛ aſſidue natat. In anatinus.a. ũ.⁊ anati⸗ nus ꝓ pullo anatis. AUnð.O fluuialanas quanta dulcediue manas.Si te nouiſſem fetidis cibis caruiſſen. Anaſtaſis.f.t.i.inuictus vel reſurrectio ab ana.i.ſurſum. ſtaſis ſtatus vel ſtans.qſi ſurſum ſtatio vel erectetio. Anaſtaſius ppꝛium nomen viirnr. Anaſtrophe.phes.qͥdã tropus.⁊ fit qñ pꝛę poſitio poſtponit᷑ ſuo caſuali.ab ana ſur⸗ ſum ⁊ ſtrophos ↄuerſio.q̃ſi recti oꝛdis cõ uerſio.vt dicendo.mecũ.tecũ.ſecõd. Anaſtropha.i.ſtomachi ſenſuʒ euertẽs cũ q̃s qð accepit euomit.ab ana ſurum ⁊ ſtro phos qð eſt cõuerſio.qꝛ conuertitur ſupꝛa qð immiſſum et. Anatheca.f.p.dicit᷑ herba ꝗdam Enates. f.t. dicit᷑ moꝛbus qͥ ſolet ano.i.cu⸗ lo euenire.ſicut ↄtigit philiſteis. Anathema qñq; eſt adiectiuũ vtriuſq; nu⸗ meri oĩs ge.⁊ tunc eſt idem ꝙ maldictꝰ.ex cõicatus ⁊ damnatꝰ.vt ille ⁊ iſte ſunt ana⸗ thema.i.excõicati. Itẽ anathema qñq; eſt ſubſtantiuũ.neu.ge.⁊ tunc idem eſt qð ſuſ penſio vł excõicatio.damnatio ꝑditio vel ſeꝑatio.Et ðꝛ ab ana ſurſum.⁊ theta figu⸗ ra ꝗ olim impmebat᷑ in frontibus damna⸗ toꝛũ. vel ab ana.i.rectũ ⁊ thomos diuiſio quaſi recta diuiſio ab eccła. Inde ðꝛ Ana⸗ thema q̃ſi ſuperna maledictio vł diuiſio ꝗᷓ ſolet fieri ꝑ platos ſᷣm Hugui. Item ana⸗ thema ponit᷑ ꝓ ſeꝑatiõe.j.Coꝛ.xij. Eemo in ſpũ dei loquens dicit anathema ieſu.id eſt nemo ſpũ dei afflatus dicit ipᷣi Jeſu.tu es anathema i.ſeꝑpatus a deo pr̃e ⁊ ſpũſã⸗ cto.vel diuinitas tua ſeꝑata eſt ab hũani⸗ tate.vel aliqð aliud falſum. Item anathe⸗ ma dicit᷑ etiã ciuitas deuotata ad moꝛtem yt Joſue.vij.patet de hiericho. Iteʒ ana thema maranatha.i.pditio in aduẽtu dñi Anatheoſis.f.t. dicit᷑ recta diuinitas vł di⸗ citur cultus deo debitqͥ alio noĩe dicit᷑ la tria.ab ana.i.rectũ ⁊ theos deus Anatole eſt qdam ſtella in oꝛiente.⁊ int᷑pꝛe tatur naſcens. Anathome.i.aptio ſuꝑiusinciſa. ab ana.⁊ thome diuiſio vel ſecctio. Anax.i.rer. M Anceps..t.ꝓpꝛie eſt res ꝗ̃ hʒ duo capita. Ange ⁊ anceps ðꝛ hõ cũ dubitat vtruʒ de duobus vnũ facere debeat. Et anceps fa⸗- uoꝛ qui hʒ ſe ad duo tm Vñ gladius dicit anceps.qꝛ ledit ex vtraq; parte Anceſa.f.p.vaſa circũpicta.vel celata. ab am. i. circũ coo. Anchille.n. t. eſt ſcutũ rotundũ qð cecidita cęlo. Numa ſacrificante.qꝛ circumcirca la bꝛũ ⁊ marginem hʒ.ab am.i.circũ.⁊ chil⸗ le labꝛũ. Vñ Ouið. Idq; anchille vocant qð ab omni parte rotundũ. Quaq; notus oculis angulꝰ oĩs abeſt. vel ancile dicitur Alnecelabilis.i.hauſibilis. idem ſcutũ ab am ⁊ cedo is.q̃ſianciſum.id eſt rotundũ. Unde Greciſta. Amq; notat circũ ꝓbat hoc ancile rotundum. . Ancilla.f.p.ðꝛ famula vel ᷣua.ab am.id ẽ circũ.⁊ cilleo.les.i.moueo.qͥa circũcirca mouet᷑ ad pᷣuitiũ.vel ab ana qð eſt ſurſuʒ ⁊ cilleo.i.moueo vłſuſtineo.eo ꝙ ancilla ſit ſuſtentamentũ dñę.vel ab ancon qð eſt curuũ. Vñjancon gręce ðꝛ cubitus.qꝛ cur uatur. Iñ hec ancilla lę.qꝛ curuat᷑ ad vfui⸗ tium. vlqꝛ eſt cubitꝰ vel ſuſtentamentum dñug. Iñ ancillus licet nõ ſit in vſu.põt ta⸗ men dici artiſficialit᷑. Ideo qͥdam dicunthᷣ Fuus.hec ancilla.ſed h̊ nõ eſt artificialiter ſed ðꝛ ̊ uꝰhec ᷣua.Sed ꝙ dicat᷑ ua.pa tet tn metaphyſica vbi dicit᷑. Hoĩm natu⸗ ta multiplicit᷑ eſt ſeruuna. Ancillaris..t.⁊ hoc re.i.res ancillę vłꝑ⸗ tinens ad ancillam. Ancillula.f.p.i.parua ancila Anclabꝛis.f.t.dꝛ mẽſa diuinis officijſ apta ta.cuiꝰ etiã vaſa anclabꝛia dicuntur. (aquas Anclatoꝛ.i.miſtratoꝛ.vel aliquis haurienſ Anclidia.f.p.ðꝛ rota hauritoꝛia vlł ſentina Anclia.idem. ð Ancon gręce.latine curuũ. Vñ ancon apð gręcos ðꝛ cubitus.qꝛ curuat᷑.Etqdam ci⸗ uiias ðꝛ ancon onis..ab ancon gręce qð la tine dicit᷑ curuũ.qꝛ concauitatem quadaʒ habet in poꝛtu. JMUD Anconites ⁊ anconitanus.i.de ancona. ꝰ Ancoꝛa.f.p.eſt inſtrm ferreũ quo retinent᷑ naues.⁊ ðꝛ ab am.i.circũ ⁊ chiros manus q̃ſi circũ manuta.hʒ em̃ duo roſtra qᷣbꝰq̃ſi manibus retinet᷑. Itẽ ancoꝛa eſtqꝗdam no⸗ ta ꝗᷓ apponitur in ſibꝛis.⁊ eſt ſuꝑioꝛ ⁊ infe rioꝛ.Ancoꝛa ſuꝑioꝛ ponit᷑ vbi res magna oĩno eſt. Ancoꝛa inferioꝛ vbi aliqᷣd vilifſi⸗ me denunciatũ eſt L Ancuba.i.concubina vel ſuccuba.ab am et Ancus.m. s. dictꝰ eſt qͥdã rex rphomanꝰ.qᷣa bꝛachia habuit curua. Itẽ ancꝰ.a.ũ.i. cur uus.⁊ ðꝛ ꝓpꝛie ð his qͥ hñt curua bꝛachia Andabatę ſunt hoĩes qͥdam qͥ clauſis ocuk pugnant. ““““ Andegauis f. t. nomẽ ciuitatl. ⁊ ꝛ abanda id ẽ ſtercæ auis.qꝛ vbi inuẽta fuerũt ſter⸗ coꝛa auiũ ibi fundauerũt ciuitatẽ.Cũ enizʒ hoiĩes illius terrę vellent fundore ciuitate quęſierũt auguriũ ⁊ ybi inuenerũt mull . tudinem ſtercoꝝ auiũ credẽtes eẽ bonũ lo cuz ad habitãdũ.fundauer̃t ciuitatẽ.⁊ easꝰ andegauis vocauerũt. A nde. Siceſtan⸗ Angoriũ eſt locus vbi ſufferant᷑ eqͥ abãgu⸗ degauis auiũ de ſtercoꝛe dica. Andela vł andena.f.p.eſt ferꝝ ſupꝛa quod apponunt᷑ ligna in igne.⁊ ðꝛ alio noie hy⸗ perpyrgiũ. ab hyꝑ. iſupꝛa ⁊ pyr ignis.qſi „ ſupꝛa ſe tenens ignem.,. Andeſpagus vnde Virgilius fuit natus Andreas int᷑pꝛetat᷑ decoꝛus ſiue reſplẽdẽs vł virilis.ab andros qð eſt vir.qꝛ virili chꝛiſto adheſit. — Androa.f.p.gẽma argenti nitoꝛem habẽs. ⁊ nomẽ ei impoſitũ eſſe.qꝛ aioꝝ impetꝰ vliracundias domare ⁊ refrenare dicitur Androgenus.a.ũ.vir ⁊ młier inſimul ſcʒ q̃ hʒ vtrunq; ſexũ. Idem ⁊ hermofrodita. Androma.n.t.gẽma miri coloꝛis ⁊ odoꝛis. vnde ⁊ nomen habet. Andromoda.f.p.vłandromodel.is.eſt ve ſtis facta ex pellibus nobilibꝰ.⁊ ðꝛ ab an⸗ dros grece qð eſt vir latine.qꝛ tał veſtis ꝑ tinet ꝓpꝛie ad viros nobiles.licet etiã mu lieres poꝛtent. Androna eſt ſpaciũ inter duas domos. Androneũ.n.s.eſt locꝰ domicilij vbi multi A viri habitant.ſic gyneʒeum dicit᷑ locꝰ vbi multe mulieres cõòueniũt. Anellus.m.s.i.paruus anulus. Aneta.f.p auis qdam aquatica. Enetarius maſculus iſtius auis Amphibulus.m. S. i. veſtis equi villoſa. ſi⸗ cut eſt ſclauina ꝗᷓ circũcludit Anphoꝛa vide ſupꝛa in amphoꝛa. Anfractꝰ.us.ui.i.circũfractio.vł anfractꝰ dicunt᷑ vię ⁊ loca aſpera ⁊ diuerticuł plẽa ⁊ circũfractiõibus ⁊ ruinis. vł dicunt᷑ fo⸗ ueę vlconcauatiões vłſpęluncęlatronuʒ. ab am.i.circũ.⁊ frango.vł ðꝛ ab anfringo is. In anfractuoſi us.a. ũ.i.anfractibꝰ plẽ Angariatus.m.S.i.coactus vel cõpulſus. Angarię in płi ſunt ꝑſonalia ᷣuitia ſeu opa ꝗqqs in ꝑſona ſua implere cogit᷑.ſiue cũ qͥs ꝓpꝛijs ſumptibꝰ ſeruit.vł angarię ſunto/ pera poſſeſſiõibꝰimpoſita.ſiue cũ qͥs ſum⸗ ptibus Pᷣuit alienis. vłin re ſua.vłin equo yl in aſino.vł hmõi.Sed angaria ðꝛ com⸗ pulſio vł iniuſta exactio. Al'pm Mapiaʒz. Angaria publica officia dicunt᷑. Iñ anga⸗ rius ⁊ eſt pedellus vłcõpulſoꝛ ſeu iniuſtuſ exactoꝛ.Et ſic patʒ ꝙ angariꝰmouet᷑ voce ⁊nõ ſignificatõe.nain differũt vt dictũ eſt Itẽ angaria etiã ðꝛ ieiuniũ q̃ttuoꝛ tẽpoꝛũ anni Vñ. Ault crux lucia cineꝝ chariſma ta die. ANt ſit in angaria qᷓrta ſequẽs feria. Angala.f.p.ðꝛ cõpulſio facta ab angario. lo vl anguſto vłango.is. Añ Faber in an gario annectit babata gumpoo. Angel“ gręce.hebꝛaice amal vłamolaoth. latine nuncius intᷣtat᷑.eo ꝙ dñi volunta⸗ tem popuł annunciat. Et ᷣm ꝓſið.ange⸗ loꝛum vocabula officij noia ſunt ⁊ nõ natu rę. Sꝑ em ſpũs.ſed cũ mittunt᷑ angeli ſũt Et angeloꝝ choꝛi vł oꝛdines ſunt nouem. ſcʒ angeli.archangeli.pᷣncipatus.poteſta⸗ tes. vtutes.dñatiões.throni.cherubin.et ſeraphin. Item angelus ðꝛ ab ana.i.ſurſũ ⁊ gelon miſſus q̃ſi nunciꝰ miſſus a ſupioꝛi bus ad inferioꝛa. Itẽ angelus ðꝛ ab agios id ẽ ſanctus.vłab a qð eſt ſine ⁊ gefra.qͥa cęleſtis eſt ⁊ ſine terrenoꝝ amoꝛe. Inde B angeliũ.i.annunciatio.⁊ in ſimplici nõ eſt in vſu ſed in cõpoſito vt euangeliũ qð pa⸗ tebit infra. Iñ etiã angelic-.a.ũ.i.ad ange lum ꝑtinens vłangelicam vitã ducens Angelici heretici qͥdam qͥ angelos colunt Angens.o.t.i.conſtringẽs.ſollicitãs.affici ens vł crucians. ab ango. ð nger.m.t.i.ſpatariꝰ ab ango.eo ꝙ angẽt᷑ id ẽ ſtricte ſpatã teneat.vłh̊ anger.i.cruci⸗ atoꝛ.vł anger genus ᷣpentis.qꝛ anguloſe ⁊ toꝛtuoſe incedit. Añ.Anger angit gladi os. pens eſt et cruciatto. Angina.f.p.tumoꝛ fautiũ vłinflatio guttu ris. VUnde Macer. Subuenit anginemel li nitroq; iugate. Map̃. vero dicit. Angia glandula.moꝛbus fautiũ.tubera poꝛcoꝛũ Angipoꝛtus.us.ui.vł angipoꝛtũ ti.eſt via ſtricta ſiue poꝛtus.ſiue litus ſtriceãd. Angiſtrum.n.sS.i.ventoſa. inſtrumentum minuendi ſanguinem.,b Anglia.f.p.quędam regio. Anglicus.a.ũ.i.aliqͥs de tali regione. voꝛid eſt triſticia. anxietas.afflictõ vel doloo.... ZM Anguis.ↄ.t.eſt nomen cõe ſpentũ q̃ plica⸗ ri pñt.ab angulo as.eo ꝙ anguloſus ⁊ nũ qᷓ; rectus incedit.vłab ango.is.quia ãgit ⁊ pꝛemit moꝛdendo.Et eſt ꝓpꝛie anguisa quarum. vᷣpens terrarũ.draco temploꝛũ. Inde anguilla ⁊ eſt qͥdam piſcis.Et vt di cit Baſilius. Anguillas nõ alit᷑ niſi de cæę⸗ no naſci certiſſimum eſt.quarũ genus nec ouum nec aliter aliquis partus inſtaurat. ſed de limo gignendi ſoꝛtiuntur oꝛiginem Anguilla etiaʒ dicitur ſcutica q̃ pueri ver⸗ berantur. Inde etiaʒ venit anguillaris ↄ. t. ⁊ hoc lare. id eſt exiſtens vel pertinens ad anguillaʒ. Inde anguillariũ locus vbi — — — ð Anguipes.o.t.dicit᷑ pẽs qͥhʒ pedes.vnð ꝑ tranſumptionẽ gigantes dicunt᷑ angui⸗ pedes.qꝛ ad inſtar vᷣpentis aſtuti erãt ⁊ ſa pientes. vel qꝛ ſerpebãt in terrenis in qui⸗ bus confidebant. Angulꝰ.m.S.ðꝛ latitudo int᷑ duo latera cõ⸗ pᷣhenſa ab ango gis.ſᷣm Hugui.i.cõſtrin⸗ go.qꝛ a parietibꝰ vndiq; angit᷑. Neliõ qᷣa parietes in vnũ angit. i. ↄoſtringit. Sed an guli ox. ſepe ponit᷑ in biblia ꝓ pᷣncipalio⸗ ribus vel pncipibus populoꝝ.Et Eſaię. xix.ponit᷑ ꝓ regno vł foꝛtitudine.IJñ an⸗ gularis. 9. t. ⁊ B re.i.ad angulum ꝑtinẽs. Aruingularis. f. t. dicit etiã lapis anguli. Ainguloſus.a.ũ.i.plenus angulis. Anguſtus.a.ũ.venit ab ango. Et differũt anguſtũ ⁊ artũ.Anguſtũ em ꝑtinet adtẽ⸗ pus.artũ ad locũ. AUnde Anguſtũ tꝑs di⸗ catur ⁊ eſt locus artꝰ. Ango ſit pᷣmi caput arceoq; ſecundi. Anhelia.f.p.i.pugna.⁊ dicit᷑ ab anhelus Anhelis..t.i.inanis Anhelitus.us.ui.incitatoꝛ ſpũs vel flatus Anhelus.a.ũ.i.fatigatus. Anhetũ.n.s.herba hoꝛtulana odoꝛifera.i cibo ſumpta calefacit ⁊ ſtringit.⁊ pꝛohibʒ ſternutamentũ naribus appoſita. Uñ ma cer. A medicis calidũ ſiccũ refert᷑ anhetũ. Anicius.a.ũ.i.inuictus. AUnde Boetiꝰ di⸗ ctus eſt anicius qſi inuictus.qꝛ vitio vinci non potuit. Anicos.i.inuictus.ab a ⁊ nicos.i.victus. Anicula.f.p.penul.coꝛ.i.parua anus Aniculoſus.a. ũ.i.anilis vł ridiculoſus ad ſimilitudinem vboꝛum anuũ. Anilis..t.pe.coꝛ.⁊ hocle.res anus vel ꝑ⸗ tinens ad anum. Inde anilitas.id eſt ſene ctus antiqutas. Anima.f.p.i:ſpũs.Differũt tñ ſpũs ⁊ aia. qꝛ aĩa ðꝛ inqᷓ;tũ eſt in coꝛꝑe.ab aimo as.qꝛ viuificat ⁊ foꝛtificat coꝛpꝰ Spũs aũt dicit aĩa exuta coꝛꝑe AVel ſic differũt m ſãctos doctoꝛes. qꝛ aia eſt vita coꝛpis pᷣſtãs ſen⸗ ſum ⁊ motũ coꝛpoꝛi. Spũus aũt eſt qſi vis aĩimę.ac potentia rationalꝑ quã lege natu rali videt᷑ diſtare a pecoꝛibꝰ.vnde flatꝰ vi te eſt ⁊ animalẽ hoĩem facit.vel ſpũs eſtqͥ carnales concupias calcat atq; moꝛtalita⸗ tem ꝑimat vitę.Ois em aia ſpũs eſſe põt. nõ aũt oĩis ſpũs aima. Nam ⁊ ipᷣe deꝰſpũs eſt non aũt aima Eodem mõ angeli ⁊ vẽti ſpũs ſunt.aĩmę tñ non ſunt. Itẽ nõ anima anguille abundãt Inde etiã anguinꝰ. a.ũ. Anguicomus dicit᷑ ᷣpens qͥ habʒz comas. ꝓpꝛie eſt ſubſtatia incoꝛpoꝛea ⁊ rõalis Et eſt ęͥuocũ ad plura. Nam qñq; eſt ſpiritꝰ vegetãs bꝛuta aĩalia. AUñ Geñ.j.Pꝛodu⸗ cunt aq̃ reptilia aię viuentis Alia viuẽs ðꝛ ſpũs vegetabilis.ſcðo ðꝛ vita. AUñ lucanꝰ Quid ſuꝑeſt aimęterrenę.Etiã in euange lio.Qui amat aiam ſuã ꝑdet eaʒ.tertio ?ꝛ ſanguis. Vñ Alexander. Purpureã inue nit ille aiam. i. ſanguineʒ. qrto ðꝛ cõpoſitũ ex coꝛpoꝛe ⁊ aia. Vñ legit᷑ ꝙ octo aię erãt in arca noe.i.octo hoĩes.qͥnto ðꝛ diabolꝰ· Vñ Animę incluſe erãt in ſtatuis.i.dęmo nes.ſexto ðꝛ intentio. AVñ Job. Aiaʒ meã in manibus meis poꝛto.i.intentiõʒ mes in opibus meis ꝑpendo.Et ſic aĩiam in mani bus poꝛtare eſt intentiõʒ coꝛdis in oꝑe vel opctione oſtendere.ſeptimo ðꝛ voꝛacitas Vñ.Dilatauit infernus aiam ſuã.i.voꝛa⸗ citatem ſuã abſq; vllo termino. octauo ðꝛ voluntas Vñ Job. In oſiliũ eoꝝ nõ veni et ſic aia mea.i. volũtaſmea nõ ↄcoꝛdat cũ ↄlſilio eoꝝ. Añ. Eſt ſimplex aĩa vegetabit vitaq; ſanguis Cõpoſitũ.demon.intentõ gula. volũtas. Et ᷣm aliqs aĩa deriuatur ab alo alis.eo ꝙ nos alat. Alij dicũt ꝙ cõ⸗ ponat᷑ ab a qð eſt ſine ⁊ neme ſanguis.eo ꝙ ſit ſine ſanguine. Alij dicũt eſſe Pᷣmitiuũ Seld hugui. diẽ ꝙ aia deriuat᷑ ab anemos gręce quod ðꝛ ventꝰ.qꝛ qͥdam putauerũt aiaʒ eſſe ventũ.qꝛ oꝛe trahentes gerẽ viue re videamur. Itẽ ab anima venit animu⸗ la.i.parua aĩa. Iñ hͥ ⁊ hec aialis ⁊ B le.id ẽ Animaduerſio.f.t.i.pena punitio.⁊ eſt ge⸗ nus oim penaꝝ. Iteʒ animaduerſio dicit᷑ cuiuſlibet opis certa determiatõ. vᷣm quã dad aial ꝑtinẽs. Añ apls.j. Coꝛi.ij. Aialis hõ nõ ꝑcipit ea ꝗ ſunt ſpũs dei. Jñ aimali tas.⁊ eſt ꝓpꝛietas qua aliqͥd dicit animal q́s ꝓ mercede ſua recipit certũ opus ⁊ de⸗- teriminatũ ſuis impenſis faciendũ.vt ter⸗ ram colendã vel domũ ↄſtruendam. Aimal.n.t.ðꝛ ab aia vł aimꝰ. vł ab anemoſ grece qð eſt vegetare latine.qꝛ vegetat et nutrit ſe actiue.⁊ eſt cõe nomẽ oim anuns habentiũ. dictũ ꝙ animet᷑ ſpũ ⁊ moueat. vel ðꝛ ab aima vegetabili.qꝛ triplex eſt ai⸗ ma in animatis.ſcʒ intellectualis in ratio⸗ nalibus.ſenſibilis in animalibꝰ bꝛutis. et vegetabilis in plantis. Sed aima vegeta⸗ tiua ſenſitiua ⁊ intellectiua in hoie non di⸗ cunt᷑ aimę ſed potẽtię. Silr vegetatiua ſenſitiua in bꝛutis dicunt᷑ potẽtię. Itẽ ant ma eſt ſubſtantia animata ſenſibilis. Animatus a.ũ.i.habens aiaʒ. vel coꝛdatꝰ. vel voluntariꝰ. Et vt dicit Papᷣ. Aiatum eſt qcqd aiam ·i. vitaʒ hʒ ſicut hõ.bos. ar⸗ bos. herba. Et ð: aimat. q̃ſiaimo acutꝰ. AAlimoſus vo.i.aimo ⁊ viribꝰ plenꝰ. Item Agloſus qñq;.i.foꝛtl.audax.ſuꝑbus. Inde Inimoſitas.i.foꝛtitudo vel audacia. Animęquioꝛ.i.animo vel animi equioꝛ Animęquiꝰ.i.patiẽs ſᷣm apiaʒ. Baruch iiij. Alnimeqᷣoꝛ eſto hieruſalẽ. Itẽ aięquuſ J.ũ.me.ꝓð.ðꝛ aliqs exñs ęqͥanimi vel eq̃l animi.ꝗ ſcʒ nõ mutat᷑ ꝓpt ꝓſpera ⁊ aduer ſa.ſed ſp eſt conſtans ? fimus. Animꝰ. m. S.i.ingeniũ.⁊ eſt vtꝰ aię ſupᷣma mediãte qᷓ aima recipit ⁊ intelligit Et ĩ ſub ſtantia idẽ eſt aimus. aia. ſenſus. mẽs.rõ. ⁊ ſpũs.ſʒ differũt in effectu.qꝛ ᷣm ꝓſido. Animꝰ eſt cõſilij ⁊ vigoꝛis.aia vitę. ſenſus duü ſentit. mens dũ intelligit vł recolit. ra⸗ tio du diſcernit. ſpũs dũ ſpirat vel 2tepla tur. Item animꝰ cõponit᷑ młtis modis.vt equanimꝰ. magnanimꝰ. puſillanimꝰ. exa⸗ nimus.⁊ longanimus.quę ſunt ſecũdę vł tertię declinationis. UUUU Aniſiũ.n. s. herba qdã vel ſemẽ iſti⸗ herbe. nitas.f.t.i.vetuſta ſenectus.ab anus pꝛo yetuluggq. e Anna.f.p.interpᷣtat᷑ gra dei.qꝛ cum pᷣus eſ ſet ſterilis poſtea fecundata eſt gratia dei⸗ Annalis. 2. ta B le. i. annuus. Et h̊ annal. ? òè eſt liber in qͥ facta anni ſcribebant᷑ m Hu gui. Map̃. vo dicit. Annał.i. lib annua cõ tinẽs acta.annales eoꝝ qnr̃a ętasnonno⸗ . Uit. hiſtoꝛia ꝗᷓͥ vidimus. Annalis actio eſt ꝗᷓ certo tꝑe fienda eſt puta in anno.vt iniuriarũ vel minoii. Annaria.f.p.dicit᷑ lex de anno facta Anniculuſ.m. s.i.paruus ann⸗. ſic eſt ann⸗ anni. Unde Exoð.xxij.Erit agnꝰ ſine ma cula maſculus anniculus. —s bꝛata ſingulis annis.⁊ cponit᷑ ab annꝰ et verto.põt etiaʒ declinari adiectiue. vt an⸗ niuerſaria dies. “” Annona.f.p.ðꝛ ſeges vniꝰ anni eo ꝙ ſinguł aunis renouet᷑. Inde annonariꝰ. eſt aliqᷣs habens multas annonas. Inde etiã anno narium. id eſt granariuʒ vel locus vbi po nuntur annone. “ Annona ᷣm Aʒo. dicit᷑ ſalariũ qð cuiq; ꝓ capite ſuo remuneratiõis cauſa datur Annone militares dicũtur quas milites ſin gulis diebus conſequebant᷑. vt. C. de an⸗ no. mili.l. vl. ſi infra annũ venerit ⁊ lunar.. vel adiectiue anniculꝰ.a. ũ.i.vniuſ Annone ciuiles ſunt ꝗᷓ publice dabant᷑ iudi coantib ciuibus vel oibns temꝑe neceſſita tis per ſingulos dies. vt. C. de anno. ⁊ tri Annoſus.a.ũ.i.antiquus vel plenus anniſ Annotatio eſt conſcriptio bonoꝝ vł eoꝝ cõ uocatio ſeu cõſignatio.veluti cũ aliqᷣs cu⸗ iuſcũq; criminis reus ſi abſentat ſe vocat ad iudiciũ Poriet bonon annotationex. vt ſe purgauerit bona ſua recuperet.ſi autẽ non venerit.tũc fiſco g9pplicentur. Annotatio ſac ðꝛ reſcriptũ illud qð impera toꝛ ꝓpꝛio motu mẽtl indulget alicui. cõſti⸗ tuens m pces eius aliqͥd fieri vel nõ fieri. C. de diuer. reſcrip.l.fi.⁊ ibi in glo. Annotinus.a.ũ.i.vniꝰ anni. Un Joſeph⸗ in. vj.li.annaliũ.Arietẽ cũ agno annotino in holocauſtũ offerebanr. Annualis.ↄ.t.⁊ hoc le.i.annuuſ.ſed bᷣ ãnu gle. lis. ſubſtantiue i. anniuerſarium Annuarius. a. ũ.ſicut annuaria officia. id ẽ ſinguloꝛum annoumm. Annũcius cij.⁊ hec annũcia idẽ qð nũcius. vyknũcia.⁊ B; qnunciũ.id qð annunciatur. Vñ amb.ſuꝑ Egeſippum. Irridebãt pꝛo phetaꝝ annuncia. fas omne calcabant Annꝰ.m. s.ðꝛ tꝑus ↄtinens in ſe duodecim mẽſes. Itẽ anus ſolar eſt ſpaciũ tpis quo ſol ab vno pũcto ʒodiaci exiẽs ad idem re⸗ uertit᷑. oc aũt facit in trecentis ſexagin⸗ taqnq; diebꝰ ⁊ ſex hoꝛis. Et ðꝛ ab am.idẽ circũ. ⁊ no nas.qꝛ circũnat.i.circulariter voluit᷑.vel dicit᷑ ab anna dea anni. IJñ an nuus.a.ũ.i.res anni vel ad annũ ꝑtinens. Inge etia biennis triennis qdriennis ⁊ cõ ſimilia plura nomia quantitatẽ annoꝛũ in numero ſignificantia. = Annus iubileus ðꝛ annꝰremiſſiõis.quia eo anno debita remittebant᷑. Serui hebꝛei di mittebant᷑ liberi. ⁊ omnia reuertebant᷑ in pᷣſtinum ſtatũ.Et eſt annus qͥnquageſim . Annolegiũ.n.sS.ðꝛ lectoꝛiuʒ vel ambo.⁊ ðꝛ ab ana.i.ſurſuʒ.⁊ legiũ pulpituʒ.qꝛ ibi ſu⸗ pꝛa legit. Idẽ eſt anologiũ a logos ſermo qꝛ ibi ſupꝛa ᷣmocionat᷑ ᷣm ugui.Napᷣ. vo dicit. Anologiũ ðꝛ qꝛ ſᷣmo inð pᷣdicat᷑. Anologia.f.p.pe.acuta.eſt ęqualis locutõ regularis foꝛmatio vł ſimiliũ cõpatio ſiue ꝓpoꝛtio Colligit᷑ aũt octo modis cõꝑatio ſiue ꝓpoꝛtio anologię.ſ.qualitate.cõpatõ ne. genere. numero. figura. caſu. extremi⸗ tatibus ſimilium ſyllabarũ.⁊ ſimilitudine tempoꝝ. In analogic. a. ſ.i.regulare vᷣm lHug. Map.·etiã dicit. Analogia grece ſi⸗ miliũ cõpatio ſiue ꝓpoꝛtio diciK»i. Anomalus.a.ũ.i.ſine lege vel extra regulã Anomia gręce latine iniqͥtas.i ſine lege.ab a qð eſt ſine ⁊ noma vł nomia qð eſtlex. Anoꝛma.f.p.i.iniqᷣtas.irregularitas.vłil⸗ legalitas.ab a qð eſt ſine ⁊ noꝛma regula. Anonnen hren iiquꝰ.illegał.vłirregłar nquina.f.p.eſt funis nauis qͥ antẽna ad malũ religat᷑. Añ Lucanus.Atq; anqͥna regat ſtabilẽ foꝛtiſſima curſu Anqͥromagus.genꝰ nauigij eſt.⁊ dicit᷑ ſic. qꝛ celeritate ſui ancoꝛis ⁊ reliqͥs inſtrumẽ⸗ tis nauiũ vehendis ſit aptꝰ Anſa.f.p.i.auris ꝑ quã vas ſuſtolit᷑.ab an go.is. Iſ anſatus.a.ũ.i.hñs anſam. Anñ ⁊ anſatũ ðꝛ vas qð tales hʒ anſas ſiue au- ui.vt natura. Bachiꝰ vo ↄſtat ex pᷣma bꝛe res. Itẽ anſa ðꝛ auris ꝑ quã coꝛtina vł ve ſtis ſuſpenditur. Iñ anſula.i.parua anſa. Vñ.Anſula coꝛtinã ſuſtẽtat vas leuat ãſa Anſariũ.n.s.eſt cultellꝰ ſutoris cum qͥ pur Aiſer ꝓmiſcui ge.qᷓdam auis ꝗᷓ ðꝛ occa. ꝓ⸗ pter ſimilitudinẽ anatis Iñ anſerinꝰ.a. ũ. pe.ꝓð.⁊ ẽ calamꝰ anſerl vtił ad ſcribendũ Vnñn. Anſer ouẽ variat cui potũ vacca mi⸗ Antagoniſta. .p.i.certatoꝛ qͥ añ cõ⸗(ſtrat. miſit aliqð bellum. Antarcticus.m.s.ðꝛ circulꝰ auſtrał vłpol⸗ 8z ab anti.i.cõtra ⁊ arcticꝰ q̃ſi ↄtra arcti⸗ Hüũcęniũ.n. s. vel añcęnia.f.p.i.(cũ poſitꝰ. merẽda ſcʒ cibꝰ q̊ͥ añ cenã ſumit᷑. eren⸗ da aut q̃ſi vulgare eſt. ſic tñ dicta q̃ſi poſt meridiem edenda. Antela.f.p.ðꝛ cingulũ illud qð añ pectꝰ eqͥ tendit᷑.ſicut poſtela ðꝛ illud qð poſteriꝰ tẽ ditur ſub cauda eq.vel antela ðꝛ q̃ſi añ ſel⸗ lam ⁊ poſtela q̃ſi poſt ſellam. ⁊ ſic põt dici gʒõlibet oꝛnamentũ eqͥ añ vel retro Ał'mã tica ꝗᷓ añ poꝛtat᷑ vłretro.Et ðꝛ ab añ et te⸗ lon.i. lõgũ. Vñ. Eſt antela qð eſt in pecto re qdrupedãt Bicat᷑ poſtela qð ẽa poſte⸗ Antelucanꝰ.a.ũ.i.añ lucẽ vł diẽ ſur⸗(rioꝛi gens vel exñs. Vñ Sap̃.xi. Et taqᷓ; gutta rorl añlucani ꝗᷓ deſcẽdit in terrã. Ałañnlu⸗ canus ſubſtãtiue dicit᷑ ſplendoꝛ matutinꝰ Antẽna.f.p.ðꝛ choꝛda capitałin naui ꝗ̃ ſur ſum dirigit velũ.vel partica ex q̃ velũ de⸗ pendet q̃ſi añ amnẽ poſita. Uñ OQOuið.tri⸗ ſtium MNon tulit antẽnas aura ſcdöa meas NPap̃.vo dicit. Antẽna eſt lignũ ex tranſ⸗ uerſo mali poſitũ ꝑ quod dependet velũ. Antemurale.n.t.eſt defenſio añ muꝝ. Vñ Eſa.xxvi. Ponet᷑ in ea murꝰ ⁊ aĩmurale Antepenultimꝰ.a.ũ.qui eſt in ſecũdo loco añ penultimü. Antepes.m.t.⁊ añpedeſ in plłi ſunt obſeqͥa amicox.vel ipᷣi amici obſequẽtes. Aftermuin a i. vicinꝰ.vel iuxta termios nteritas.f.t.i.antiqtas. ([poſitꝰ*. Anteriũ.n.s.dicit᷑ pꝛęliũ añ vrbem factuʒ quod alit᷑ añurbanũ dicit᷑ Uß5õ Antes antium.m.t.płis nu.ſunt lapides ⁊ macerię qͥ claudũt vineas eo ꝙ añ ſtãt. vł dicunt᷑ extremi oꝛdines vinearũ vłlignuʒ in quo oſtiũ ſerat᷑. WMDW Añſignanus.a.ũ.i.pᷣmuplus.vexillifer ab añ ⁊ ſignũ vel ſigna.additanus. Alntidachius.m.s. ẽ pes ↄtrarius bachio. Coöſtat em ex duabꝰ pmis lõgis ⁊ ttia bꝛe⸗ ui ⁊ duabus ſequentibus lõgis. vt poetę. Añ.Abbꝛeuiat pᷣmã.mediã ꝓduẽ ⁊ imã. Bachius eſt antibachius hoſtis ii. Antibibliũ.n.s.ẽ pignꝰ ꝓ codice mutuato Antica.f.p.vłanticũ.n.s.eſt oſtiũ ( datum anteriꝰ.ſicẽ poſtica poſteriꝰ. Añ.Eſt atica dom'ingreſſus ab anterioꝛi CPoſtica latẽſ tibi ſit a poſterioꝛi. Itẽ alij vſus. Fallitur anticã qͥ me non dixerit eſſe. Acnoua ſunt ve ſolue qͥd eſſe põt. Itẽ antica ðꝛ ꝑs eccłę ꝗ dicit᷑ tremia.⁊ venit ab anti ⁊ ↄtra Antichꝛiſtꝰ.m.S.dðꝛ qſi ↄtra chꝛiſtũ.ab anti .i.ↄtra ⁊ chꝛiſtꝰ.⁊ ſumit᷑ ꝓqͥdam regnatu ro añ diem iudicij. Antidicomaritę qͥdaʒ hęretici dicti ſunt ex eo qꝛ Marię vᷣginitati ↄtradicũt aſſeren⸗ tes eã poſt chꝛiſtũ natũ viro ſuo cõmixtã. AAlntidona.n.sS. dicunt᷑ dona ꝑditiõis Antidotũ ðꝛ venenũ qð dat᷑ ↄtra vitam v iſtud qð dat᷑ ↄtra venenũ ab anti qð eſt cõ tra ⁊ datũ q̃ſi ex ↄtrario datũ.Cõtraria ei ↄtrarijs curant᷑.vñ ſumit᷑ ꝓ medicia. Uñ Eſt ancilla dei ſimplex elemoſyna moꝛtis Antidotũ venię poꝛta ſalut iter. Jñ anti⸗ dotarius.eſt lib qͥdam ↄtra vitia cõpoſitꝰ Antifraſis.f.t pe.coꝛ.ðꝛ ↄtraria locutio.ſ. qñ vᷣmo ꝑ ↄtrariũ intelligitur.⁊ differt ab ironia. qꝛ ironia ꝓnunciatõe ſola etiã indi cat qð vult intelligi.vt cuʒ dicit᷑ hoĩ male agenti. Qõð bonũ eſt facis. Sed antifraſis non voce ꝓnunciantis ſiãt ↄtrariuʒ.ſʒ tm vbis ſuis quoꝝ oꝛigo cõtraria eft Antigraphꝰ.m.S.ðꝛ ab anti qð eſt contra ⁊ graph. i. ſcriptoꝛ. ⁊ idem eſt qð cacellariꝰ q̃ͥ ⁊ archigraphꝰ ðꝛ.qꝛ reſcribit lr̃is miſſis ad dñm ſuum. Vñ antigraphia vel archi⸗ c graphia.i. eius dignitas ſcʒ cancellaria Antilibanꝰ.pe.coꝛ⁊̃.ðꝛ ea ꝑs libani vel ſuꝑ libanũ ꝗᷓ occidentalẽ partem reſpicit quaſi contra libanũ. Antiloquus.a.ũ.dicit᷑ q pᷣmo loquit᷑. Inð antiloquiũ.ðꝛ pᷣma locutio. Antimetabola. f.p.pe.coꝛ.vel antimetabo le les. gręce. eſt mutatõ ſᷣmonis cũ ſnia.vt Hõ vt edas viuas ſʒ edas vt viuẽ poſſis. Antiochia.f.p.dicta eſt ab Antiocho pr̃e ſeleuci qͥ eã ędiſicauit. a qᷓ etiã ſeleucia alia ciuitas dicta eſt. vel dicit ſic ab anti ⁊ ocis qð eſt velox.qꝛ contra velox.i.oceanũ eſt poſita. Iñ antiochenꝰ. i. exñs de aãtiochia Antiope. vna fuit młeꝝ quã coꝛrupit iupit Antipagenta dicunt᷑ valuaꝝ oꝛnamenta. Antipas interpᷣtat᷑ teſtis fidelis. Antipaſtus ðꝛ pes qͥ fit ex contrarijs ſyllahᷣ ſcʒ ex bꝛeui ⁊ longa.⁊ ex longa ⁊ bꝛeui.vt amauere. H Antipr̃.tris.pe.coꝛ. Vñ ĩ Auroꝛa. Vir ꝓ⸗ bus antipater idumęeus ↄſulit illi. Antipentemimer:l.pe.coꝛ.eſt qdã ſpẽs cęſu rę.ꝑ quã vocał naturalit᷑ coꝛrepta ꝓducit᷑ in pᷣncipio ſecundi pedis.vt in hoc verſu. Hoꝛs ecce nõ tardat ⁊ ideo labitur hoꝛa Antiphona.f.p.i.cõtra pſalmũ ſonans.vł qꝛ ꝑs illius canit᷑ ab vna ꝑte choꝛi.alia ab altera.⁊ ðꝛ ab anti qð eſt cõtra.⁊ phonos ſonus. ⁊ põt ſcribi ꝑ ph. vel.f. Oap. vero .diẽ. Antiphona gręece.i.vox reci ꝓca duo bus choꝛis alternatim pſallentibus. Aintipoca ð cirogphus queʒ facit debitoꝛ creditoꝛi. in q̃ ↄfitet᷑ ſe ſoluiſſe tm.⁊ fit a de bitoꝛe in hunc modũ.Cõſiteoꝛ me tm vſu⸗ rarum noie vel penſionis ſoluiſſe. Antipofoꝛa.f.p.eſt rñſio tacite obiectiõi fa cta.vt Nil mihi reſcribas.attñ ipᷣe veni Antipos.podis.ðꝛ ppłs ſubterraneꝰ cõtra nos hñs pedes. vt putant qͥdã. MPapᷣ. vo diẽ. Antipodes. pe. coꝛ. dicti ꝙ ↄtrarij no ſtris veſtigijs putant᷑. Itẽ antipodes ge⸗ nus mõſtri in libya plãtas vſas hñt pꝰcru ra ⁊⁊ octonos digitos in plantis. Alntiptoſis pe.ꝓdu.ꝗdã figura allothetę. ⁊ fit qñ caſus ponit᷑ pcaſuu. „ Antiqrius.m. s.ðꝛ qͥ antiq̃ hʒ in mẽoꝛia vł ſcribit. Et differt a libꝛario.qꝛ libꝛariꝰ ðꝛ q̃ noua ⁊ vetera ſcribit.antiquariꝰ qͥ ſoluʒ vetera.Antiquariꝰ etiã dicit᷑ ſenex vł an⸗ tiauus. “M Antiquus.a.ũ.i.res multoꝝ annoꝝ.⁊ dici tur ab añ.qꝛ illud qð eſt multoꝝ annoꝛum Aurjnntiſina dꝛ ab anti qð eſt cõ Antilogus eſt ᷣmo de ſuꝑioꝛibꝰ deſcẽdens eſt ab añ reſpectu iſtius quod eſt aliquoꝛũ annoꝝ.⁊ cõpat᷑.antiquus.ioꝛ.iſſimꝰ. Jñ antiqᷣtas.i.ęui longitudo. D curua. eſt nõ in his vſibus quoꝝ oꝛdoꝑ mutatus eſt. Eadeʒ nõ cũ puncto ponitur yvbi in eodẽ vſu duplices ſenſus ſunt ⁊ du bitat᷑ quis ſenſus potius eligendus ſit. Antiſmicꝰ.a. ũ.i.vrbanꝰ nõ amarꝰ.non ira Antiſma ẽ locꝰvbi cẽſus ẽ mutuãdꝰ(cũdus Aintiſmos eſt tropus floꝛidę ⁊ vrbanę vtu tis vel ſentontis.⸗ H Alintiſtes. 9.t.i.ſacerdos quaſi ſtans ꝓ po⸗ ulo.qꝛ añ ſtat ⁊ oꝛat ꝓplebe. ntiſtitiũ.n. S. ſacerdotiũ vł dominium Antiſta. f. p.i.ſacerdotiſa.— Antiſtropha.f.p.eſt qñ finito vᷣſu reincipi⸗ tur ipᷣm rñſoꝛiũ vł eiꝰ medietas.vᷣm Hug. NPap̃. vo dicit. Antiſtropha eſt recipꝛoca ↄuerſio qñ totũ rñſoꝛiũ ↄuertitur. Alntitas.i. antiquitas. Antitheſis eſt lre plra poſitio. vt olli p ili Anthiteta eſt ↄtraria poſitio vłlocutio.et ðꝛ ab anti qð eſt cõtra ⁊ theſis qð eſt poſi⸗ tio.ſ.vbi ↄtraria ↄtrarijs opponũt᷑ vt cõ⸗ tra malũ bonũ. er infamiã ⁊ bonã famã oppoſitiões ſunt q̃ſi ↄtra thetã lr̃aʒ Sʒ an thiteton vbi ↄtraria ↄtrarijs opponun᷑.· ⁊ pulcritudineʒ ſnię reddũt.vt frigida pu gnabant calidis.humẽtia ſiccis. Antiton ðꝛ genus ligni incõbuſtibilis. vł li num ꝑadiſi qð cõburendo fit mũdius ntonomaſia.f.p.eſt qñ illud nomẽ qð eſt cõe pluribꝰ appꝛopꝛiaf alicui ꝑ excellẽtiã ſicut dauid ðꝛ ſpecialit᷑ ppheta ꝓpt᷑ excel lentiã. Naulus apłs. Ariſtoteles phᷣs.Et ðꝛ ab anti qð eſt ↄtra ⁊ onoma qð ẽ nomẽ. ⁊ theſis poſitõ.quaſi ↄtraria ⁊ impꝛopꝛia poſitio nomis ꝓnominrne Antonomia eſt nomis ꝓ noĩe poſitio. Antracidis.lapis pᷣcioſus ſic dictus.qꝛ ipᷣe eſt ignei coloris vt carbunculꝰ qͥ antrax di citur.ſʒ calida vena pᷣcinctꝰ. Cuiꝰ ꝓpꝛiũ ẽ iactatus in igne velut int᷑ moꝛtuos extin⸗ guit᷑ ⁊ ecõtrario aqͥs ꝑfuſus exardeſcit Antrax.i.carbunculꝰ vel calculꝰ.i.lapis ntrillus.m.S.eſt inſtr̃m lapicidaꝝ. Anthꝛopofagi vł anthꝛopofagite eſt gens aſperria q̊ humanis carnibꝰ veſcit᷑. ⁊ ſunt ſub regiõe ſcythię.⁊ dicit᷑ ab anthropos gð eſt hõ ⁊ fagin quod eſt comedere Anthꝛopomoꝛphitę heretici dicti ſunt pꝛo eo ꝙ ſimplicitate ruſtica deũ hr̃e humana — N— -B S. — — — Nᷣ —„ — — — scs 9 mẽbꝛa ꝗ in diuinis libꝛis ſcripta ſunt arbi trant᷑.Anthꝛopos em gręce.hõ latine in pᷣtat᷑ ignoꝛantes vocẽ dñi qͥ ait. Spũs eſt deus incoꝛpoꝛeus. Nec em mẽbꝛis diſtin guit᷑ nec coꝛpis mole cenſet᷑. Anhꝛoposeſtha ſurſuʒ erectꝰ vł conuer⸗ ſus.⁊ dꝛ ab ana qð eſt ſurſuʒ ⁊ thropoſ cõ uerſio.q̃ſi ſurſuʒ erectꝰ ⁊ ↄuerſus ad c-luzʒ yt ſuũ creatoꝛẽ aſpiciat. Et nõ ꝙ hõ ðꝛ ab humoqͥ ad materiã qꝛ ð fra foꝛmatłẽ ⁊ in rrã ↄuertit᷑. Sʒ ðꝛ anthꝛopos ꝓpt᷑ ↄuerſi onem ſui capit ĩ celũ.qð alię crea᷑e ↄuer⸗ tunt in fraʒ. vt platęꝗᷓ ſicradices.i.capita eaꝑ hnt. Itẽ anthꝛopos in gręco ðꝛ arboꝛ ↄuerſa ꝗᷓ ↄuertit radices ſurſum. Vñ. Os hoim ſublime deditq; celuʒ vidẽ. Juſſit ⁊ erectos ad ſidera vtere vulttus. Anthꝛopoſpathos eſt humana paſſio attri buta deo. ſ. iraſci vel ridere. Antrũ n.sS.gręcũ eſt.latie ſpecu ðꝛ.vel an⸗ tra qſi atra.i.obſcura loca. Et differt a ſpe cu. Vñ. Eſt ſpecꝰ inſciſum nata penitꝰ an Anubis.m. t. ðꝛ mercuriꝰ q̃ſi ſine nube (trũ eſt em deus monis.qꝛ oĩa reuelat.Et idẽ dꝛecynocephalꝰ a cynos.i.canis.⁊ cephas caput qꝛ cũ canino capite depingit᷑ apud egypꝑtios ꝓpt᷑ ſagacitatẽ. Un Virgi.Di⸗ genũq; deũ monſtra ⁊ latratoꝛ anubis. Anularis.9.t.⁊ B re.qð ꝑtinet ad anulum 2 E Apathia. thię. grece latine impa Sed anularis.m.s.ſubſtantiue ſcous di⸗ gitus a minimo.qꝛ ibi frequent᷑ ponit᷑ anu lus. Iñ anularius qͥ facit anulos. Iñ etiã HB anulariũ.i.locus vbi fiunt anuii. Anulus.m.s.pᷣma bꝛeuis ẽ oꝛnamentũ qð⸗ dam ſcz circulus qͥdam.ſed pᷣma longa eſt paruꝰ anus. Iñ anulatus.a.ũ.i.hñs anu⸗ lum. Et ð ab anus ꝓ culoa rotũditate.vł ðꝛ ab annus ꝑ diminutiõʒ q̃ſi annulus.id eſt cir culus.qꝛ in ſe redeat yt annus.Qui dam tñ dicunt ꝙ anulus nõ venit ab anuſ ꝓpt᷑ pᷣdictã cauſam ſʒ ob aliã. Fuit em̃ cõ⸗ ſuetudo olim ꝙ ſi aliqͥs eſſet homicida vel gdulter deferret ſimia in collo.os ſuuʒ ad ſimię culũ tenens.ſed qꝛ h̊ erat nimis op⸗ ꝓbꝛioſum.fecerũt toꝛquẽ rotundũ.quem in dedecus deferebãt in digitl.⁊ tũcnobi⸗ les fecerunt illũ facere aureum vel argen⸗ teum.qð magis videbat᷑ honoꝛi qᷓ; dede⸗ coꝛi.ex eo tẽpe ↄſuetudo inoleuit vt nobi⸗ les deferrẽt anulos.⁊ iõ qͥdã dicũt ꝙ anu⸗ lus dictus eſt ab ano ſimię. Alij dicunt ꝗꝙ Pꝛotheꝰ fert᷑ circũdediſſe ferreũ circulu,ʒ digito.lapide incluſo.q̃ ↄſuetudine hoĩes vſi anulos habere ceperunt.⁊ poſt gẽs ce⸗. pit geſtare eos in quarto a pollice digito. qꝛ in eo vena eſtꝗᷓ vſq; ad coꝛꝑtingit.quã teres putauerunt. c Anus.us.ui.ðꝛ antiqua vetula.eo ꝙ mul⸗ tos habeat annos.vel ðꝛ aba qð eſt ſine ?⁊ nus.i.ſenſus.q̃ſi ſine ſenſu AUnde quidaz. Pãphile tolle manus iamq; redibit anus notandam v oꝛnandam aliquo inſigni voe- Sed anus.ni.i.culus.ſiłit᷑ ðꝛ ab annꝰ pꝛo⸗ pter circulationẽ. Añ Foꝛma ſenilis anuſ pars ꝗqdam coꝛpoꝛis anus. Item. Hum ſe curuat anus velut anſer ſibilat anus Anutergiũ.n.s.dðꝛ illð vñ anꝰ.i.culus tᷣgit᷑ An xilla.f.p.dicit᷑ olla ſupius ſtrica. Anxioma vᷣm hug.ðꝛ cocatenatio loquen di ſicut ſunt ſophiſmata. Pap. vo dicit. Anxiomata ſunt ꝓloquia.⁊ maxie ꝓpoſi tiones in topicis Itẽ anxioma.i.obnoxiũ vYeritati aut falſitati.vt Cicero diſputat. CLicero non diſpuat. Anxius.a.ũ.i.triſtis.ſollicitus Jñ anxie⸗ tas.i.triſticia vel moleſtin. Aonia eſt regio qꝗdam ĩꝗᷓ Cathinꝰ rex ędifi cauit thebas ciuitatẽ. Ind patronymicũ.i.thebanus. SS Aoꝛaſia.f.p.ðꝛ cęcitas qua ſodomitę circa aonides nom̃ domü loth fuerunt ꝑcuſſi. Geñ. xiiijj. nte ibilitas Apella.i.iudęus qſi ſine pelle.luroꝛa.Ex· tinguit dñi factus apella puer. Apennius dictus eſt q̃ſi alapes acutę. Pẽ⸗ nium em̃ antiqͥ acutũ vocabãt. Ał apẽeniũ ðꝛ qſi alpes pẽni.i.hannibał.ꝑ q̃uas hãni bal dux viã fecit dum rhomã petere Aper.m.s.eſt poꝛcꝰ ſilueſtris.⁊ ðꝛ ab apꝑiẽ⸗ do eo ꝙ fodiẽdo aꝑiat Vłðꝛ aper q̃ſi afer a ferocitate ↄuerſa f.in p. Iñ h̊ aꝑculariuſ id ẽ effractoꝛ domꝰ. Et eſt dr̃a int᷑ aprum verrẽ ⁊ nefrendũ.Nam aper ðꝛ poꝛcus ſil ueſtris. Aerres domeſticus hñs teſticłos Nefrendus ðꝛ domeſticus nõ hñs teſticu los Vnde.Cultoꝛ aper nemoꝝ ſit tibi ver reſq; domoꝝ Atq; nefrendus ⁊ h̊ carʒ vſu teſticuloꝝ.Et aper coꝛ.pmam Añ Ouið. A cane non magno ſepe tenet᷑ aper. Inde aperculus.i.paruus aper. Aperus.m.s.eſt qͥdam piſcis . Apes apis pla ſiẽt. Pꝛimo em̃ eſt quoddã aial volatile melliſicans qð naſcit᷑ ex carni bus bouinis ſepultis ⁊ certo tꝑe putrefa⸗ ctis.Et ſunt pla talia aimalia volatilia ex ſtercoꝛibꝰ ⁊ carnibꝰaialiũ putrefact naſcẽ tia. vt bꝛuci et locuſteę ex ſtercoꝛib et ſca⸗ bꝛo de carnibꝰ equorũ.fucus de mul. vel⸗ pe de aſinis. Et ðꝛ ab a qð eſt ſine. ⁊ pes. gqꝛpmo naſcit᷑ ſine pedibꝰ ⁊ poſtea accipit pedes. Itẽ apes vłapis vt ait lini dice batur qdaʒ thaurus qͥ de Nilo ſolebat ex⸗ ire ⁊ geſticulatiõe ſui coꝛpoꝛis ſdicere fu⸗ tura hñs in humero dextro ſignum candi dum ad inſtar lunę coꝛniculatum ad queʒ cũ ſtatim ↄfluxerunt ęgypcij cũ inſtris mu ſicis pſallẽtes leuabant eũ in gere.⁊ ſuper eos tanq; pſallẽs ferebat᷑.⁊ ad motum vel ſtationẽ ipius. illi in t᷑ra mouebant᷑ vl ſta⸗ bant. eadẽ die euaneſcebat. Dicũt tamẽ q̃dam ꝙ in feſto ſerapis vel ſoꝛapis qhua⸗ tim taurꝰ ille emugebat.i.boabat.⁊ vt ip⸗ ſum idolũ conſecrari deberent. annuatim ipos ęgyptios vocauit. Alij ꝑ decennium ißp̃m ſemel apparere dixerunt. Alij tm tꝑe iuſti ſacerdotis Heliopolis illud factũ fu⸗ iſſe dicunt.⁊ tempe iniuſti ſacerdotis non vt ꝗ iuſticia dei iudicijs indicaretur ſacer dotum. Hoc habet᷑ in hiſtoꝛia de ſubmer⸗ ſione paruuloꝝ hebꝛęoꝝ in egypto. Etiaʒ apes vel apis erat ꝓpꝛiũ nomen cuiuſdaʒ regis grecoꝛũ q̊ͥ moꝛtuus in ęgypto pone⸗ batur in ſarcofago.⁊ ibi cepit adoꝛari pꝛo deo. Et dictus eſt poſtea ſerapis ãſi ſoꝛa⸗ pis.a ſoꝛus qð eſt caro ⁊ apis. q carnalit . adoꝛabat᷑. Item apes eſt de? apu. Et ꝓp⸗ mo ſigto eſt ge. fe. H ꝓp alijs ge.m. Item in ppma ſignificatiõe ⁊ vltima coꝛripit pᷣmam fyllabaz. ſʒ in alijs pꝓducit. Nñ. Mel fert 7 deus eſt apis bos rex ſimul apis. Inde apecula vel apicula.i.parua apis Apex. m. t.i-ſummitas. Qð em inſi umo eſt A pedibꝰ remotuʒ eſt. Et qñq; apex ðꝛlr̃a. Et ꝓpꝛie apices dicunt᷑ lreꝗ in frotiſpitijſ muroꝝ vel eccleſiarũ ſcribũt᷑. ⁊ in bᷣncipiſ libꝛoꝝ ⁊ in titul legum Item ꝗlibet littera qñq; ðꝛ apex. Vñ in Marco AUnus apex noõ ſteribit. Et apex ðꝛ ligamen. Itẽ apex ↄxpileus ſubtilis quo gẽtiles ſacerdotes vtebant᷑ Itẽ ðꝛ ſummitas galeę.ſ.conus ſupꝑ quẽ criſtę ponunt᷑. Jñ apiculus qð et ꝓllra ⁊ ꝓ ligamie qͥ philateria dependent ⁊ ꝓ filis accipit᷑. apᷣ.vo dicit. Apex api Ddignitas altiſſima mitra. Apheduo m qð expoit glo. Hanielis. xi. cõpoſitũ eſt.⁊ idem eſt qð ſolij ſui Alij ex- ponunt apheduo.i.emauſꝗ eſt ciuitas ad radicem mont oliueti diſtans a ierein fere tria miliaria. Alexãder neq; dic q; aphed⸗ uo idem eſt qð appendix ſcʒ manſiuncla ꝗᷣ adheret magneę domui. Et ðꝛ ꝓſpectum ſi de lignis menianũ ſi de lapidibus cõſtru ctum eſt. Anñ. Dicas Apheduo ſolaria ſi⸗ gnificatq; Appẽdix ꝙ ſi lignuʒ ↄſtruxerit ip̃m. Hicas ꝓſpectũ ſi ſaxũ dic menianũ. Apia dicebat Rhome qdam publica via. Añ in paſſionali ſepelegit᷑. Rhome via a pia. Itẽ iuxta hanc viã venus habuit tẽ⸗ plum. vñ ipᷣa ðꝛ apias. Uñ Ouið. Non il las lites apias ipa ꝓbat. Apia etiaʒ dicit fuiſſe vxoꝛ hilemonis. Apiago. f.t.dðꝛ herba cuiꝰ floꝛes apes liben ter colligunt ⁊ maxime appetütt. Apiane ſunt vuę ꝗ dulce vinũ faciüt. Apiariũ.n.S.eſt locus vbi ſunt vel mellifi⸗ cat apes.ſicut auiariũ vbi ſunt aues. 7flo lariũ vbi fiolę. roſariũ vbi roſę. Alpifoꝛium ⁊ apiſteriũ ieem. Alpiaſter. m. S. ð: mgr apũ.⁊ ðꝛ ab ape ſicut catulaſter a catulo. Apiaſtra.f.p.eſt auis ꝗ libẽ᷑ comedit apes æeſt viridis coloꝛis.q ⁊ mirops dicit. Apiatellũ.n.s.eſt herba quam q ieiunꝰ/ gu⸗ ſtauerit ridendo exanimat Apicioſus.a.iũ.i.caluus capite. cuiꝰ frõtis ſummitas appartef. Apicitus.a.ũ.i.ligatus ab apicio. Apifera.pe.coꝛ.ſunt funes qͥ coꝛnibus an⸗ temne dextra ſiniſtraq; tendũt᷑ retro vſa. aba ⁊ pes pedis.⁊ fero.qꝛ lõge a pedema li e veli ferũt coꝛnua ⁊ extendũt coꝛnua Apifoꝝ.n. S.pe.coꝛ.eſt nomen oppidi. Apiũ.n.s.ſᷣm Hugl.eſt herba q̃ ſolebãt co⸗ ronari apices.i.capita hoim. ſed ym Ma⸗ piã apiũ eſt genꝰ herbe dictũ. eo ꝗꝙ apices id ẽ capita antiquoꝝ triumphantiũ vłpo⸗ etarũ ipᷣo coꝛonabant᷑ quo internoꝝ viſce rum doloꝛeſ grauiſſimi ſopiunt᷑ hmõi her ba ebꝛietatem ðꝛ ꝓhibere. Alplanos vłlaplane aplanes.i. firmamentũ Ali ſine erroꝛe.qꝛ ſp mouet in eodem loco DP.i Alpluſtre. ſtris. ð? gubernaculũ nauis vłar. cis dictus ꝙ longe ſit a pedibꝰ.i.ſũma ꝑps n Sticis vel coni vłgaleę vel montis vel l'e Item apex eſt ſummitas honoꝛis vł diſti ctönis nota. Mñ. Apex lr̃a ſignum galeęg.· mamentũ. Uñ Juuenał. Aicteq; triremi apluſtre. Inuenit᷑ etiã apluſtra. ſtre. Apoca f. p. eſt ſcriptũ qð creditoꝛ dat debi toꝛi ſoluenti. in quo creditoꝛ ꝓfitet᷑ ſe tãtũ accepiſſe. ⁊ fit a creditoꝛe ſicut antipoca a debitoꝛe. Vnde. Apoca ſoluẽti datun an⸗ ti ſuſcipiein. 7 „ H & Alpocalypſis.ſis.vel ſeos.intp̃tat᷑ reuela⸗ tio ſecretoꝝ.⁊ ðꝛ liber Joannis euãgeliſtę q̃ nob celeſtia ⁊ multa ſecreta reuelauit.et ðꝛ ab apo qð eſt re.⁊ calypſis qð eſt vela⸗ mentũ.qꝛ ibi manifeſta ſunt ꝗᷓ erant abſcõ dita. Auroꝛa Eſt apocalypſis myſtica v⸗ ga gerens Apoceleſma dicit᷑ cõiectura de futuris ↄſi⸗ derata iuxta motũ planetaru. Apocriphꝰ. a. ũ.pe.coꝛ.i.occultuſ ⁊ ſecretꝰ ⁊ðꝛ ab apo.i.de.⁊ criſis Senn Eirs apo cripha ꝓpꝛie dicunt᷑ illa ſcripta qũ oꝛigo ⁊ autoꝛ ignoꝛat᷑.⁊ q;uis ibi ſint multa va. non tñ habent᷑ in autoꝛitate ꝓpter pła fal ſaꝗᷓ ibi ↄtinent᷑. Iñ apocriphariꝰ qͥ deſcri bit apocripha. Item m qͥſdaʒ apocriphꝰ dicit᷑ ab apo quod eſt lõge.⁊ criſis.i.iudi⸗ cium.quaſi lõgea iudicio.vel deq̊ nõ põt haberi certũ iudiciũ.Et aliqͥs liber ðꝛ du⸗ pliciter apocriphus.vel qꝛ autoꝛ ignoꝛat ⁊ vitas patet.⁊ talem recipit eccłla.nonad fidei ꝓbatõʒ.ſed ad erroꝝ deſtructõʒ.qua les ſunt lib Judith ⁊ alij quos enumerat Hiero.in ꝓlogo Regj.vel qꝛ de eius veri tate dubitat᷑.⁊ tales nõ recipit eccła.vt eſt liber de infantia ſaluatois. . Apocriphariꝰ vłapocriſarius.i.ſecretariꝰ qð nos antrũ vel ſpeluncã dicimꝰ.⁊ vꝛ ab apo.i.de.⁊ ge t᷑ra. IJdem ⁊ ðꝛ hypogęum ab hypo qð eſt ſub ⁊ ge.tera.P Apoleſma dicit᷑ diffinitõ ⁊ ↄ ſumatio diſpu tationis. Apolides dicunt᷑ qͥ ſunt ſine ciuitate. ab a quod eſt ſine.⁊ polis ciuitas emplũ viuendi ↄtinens Apolutiũ. n. s eſt veſtibuiũ ſeu locꝰ vbi ve ſtes abluendę exuunt᷑. viri. Uñ Virgi.Cõcutit ⁊ ſtimulos ſbᷣ pe UVñ.j.Coꝛ.j.Ego qͥdem ſum pauli egoa⸗ pollo.Etiã apollo ᷣm fabulas ðꝛ deus vł idolũ grecoꝝ.ſ.deꝰ ʒelotes vim ſuꝑ arcuʒ ⁊ pharetrã geſtans.vel citharã ⁊ tibiã.q̃ſi donans homibꝰ mercedẽ gr̃e vel vidictę. vel dicit᷑ ſol a gentibuus· Apollonius.m.s.pᷣma bꝛeuis ꝓpꝛiũ nomẽ viri. Vñ in Auroꝛa. Miſſus apollonius dux nuꝑ factus ab ilo:;: Apollinariſtę hęretici ab apollinare voca⸗ ti ſunt.dicentes chꝛiſtũ coꝛpus tmmõ ſine gnima aſſumpfſiſſe. Apologus.m.s.eſt ſᷣmo ruſticalis de bꝛut aialibus inſtructioni hoim coaptatus.ex⸗ Apollo.linis m.t.hma bꝛeuis ꝓpꝛiũ nomẽz ctoꝛe vvᷣtit apollo.Aliqñ aũt eſt indeclina. . cõſiliarius.vel etiã dicit᷑ cancellariꝰ.qꝛ i Apologia.f.p.i.excuſatio vel rñſio.⁊ dici⸗ ſe eſt ſecretariꝰ regis vel imꝑatoꝛis.⁊ eiꝰ tur ab apo qð eſt re.⁊ logos.i.Fᷣmo ãſi ſer ſecreta ſcit.⁊ ðꝛ ab apo ⁊ criſis.i.ſecretum monis relatio.i.rñſio. Vñ in decretl alex. vel ðꝛ ab apo qð eſt ab vłde.⁊ chryſos au andri pape.Clerici qͥ alios accuſant iuſtã rum.⁊ idem eſt quod theſaurius eo ꝙha⸗ accipiãt apologiã. Et ponit ibi apologia beat aurũ regis vel ĩꝑatoꝛ in ſua cuſtodia ꝓpdefenſione vel negatiõe ſola. In apolo⸗ Apocriſorij ſunt nũcij dñi papę q̃ſi ſecreta⸗ geticus.a.iũ.i.excuſatoꝛius vel reſpoſoꝛiꝰ . rij. vt di. xvi.c.ſeptuagita. Nam criſis d Sm Hugl. CPap̃.dicit. Apologiaũi.excuſa 4 ſecretũ. aurũ vel iudiciũ.c.ſignificaſti.de tio. Iñ apologeticũ ðꝛ.i.ſatiſfactiõis iudi elec.in glo.j.Ande Aurũ ſecretũ dat iudi cium vel veꝝ teſtimoni6d. cium tibi criſis. Alpompeius gręce. ð emiſſarius latine. Apocopa.f.p.vel apocope.pes.eſt ſubtra Apoplexia.f.p.eſt ſubita ſanguis effuſio q̃ 1 ctio lrę vel ſyllabę de fine dictiõis.vt ach⸗ ſuffocati intereũt ſic dicta.qꝛ ex lętali per⸗ illli ꝓ achillis. fac ꝓ face. cuſſione repentinus caſus fiat. Gręci igit 4 Apodiſteriũ.n.s.eſt locꝰ vbi res pꝛnuntur ꝑpcuſſionem apoplexim dicunt. ſt in baluno. AAAipoꝛia. f. p. pe. coꝛ. pla ſigt. Eſt em idẽ qðᷣ n Apodixis gręce ᷣm MPap.i.oſtẽſio.Hhugl. aptio.laboꝛ.angoꝛ.aculeus.ſtimulꝰ.ictꝰ. So dicit. apodixis.i.oſtenſio.fantaſia.p⸗ vulnꝰ.cura.tediũ.moleſtia.pauꝑtas.tri⸗ 4 brvatio.expꝑimentũ. vtus ptãs. Vñ in vita ſticia.vtigo capitis.⁊ ðꝛ ab a qð eſt ſine.⁊ de beata Agnete legit.Ad filiũ meũ volui poꝛus qð eſt minimuʒ foꝛamen in coꝛpeꝑ , ſſti apodixin tuęart magice demõſtrare. qð ſudoꝛ emanat.ita dicit Hug..ſuꝑ illud Apofoꝛetũ.pe.ꝓð.eſt vas planũ ad feren- Ecẽc.xxvij.Apoꝛia hois in cogitatu illius dum poma vkaliqᷣd aliud. Etiã eſt vas ad dicit glo.i.influxio ſtimulus vł moleſtia. deferendũ reliquias Item ſuꝑ illud Coꝛ. iiij. Apoꝛiamur ſʒ nõ i⸗ Alpofragiſma.f.p.eſt ſignaculuʒ anuli fere deſtituimur ⁊c.dicit.i.pauꝑes ſumus.pe 41 circũflexum. . nos em gręce pauꝑ ðꝛ latine. Itẽ ſuꝑ illð “2 Apogeęũ.gei.eſt ↄſtructũ ſub t᷑ra ędificcdium Elaie.lix.Eſt apoꝛiatꝰ.i.cõtriſtatus de in c 3 fęlicitate eoꝛũ. Et ſᷣm hoc Apoꝛia idẽ eſt circuli dextra ad ſummã l̃am poſita ĩhis qð triſticia. Sʒ MPap̃.dicit. Apoꝛia gręcũ dictiõibus in fine.tribunal ⁊ pirrin qᷓ nota nomen eſt. ⁊ eſt idem qð fluxio.diuinatio oſtendit᷑ deeſſein ſermone vltima vocaliſ vel vnatio głię dei. Vel ſunt feces ⁊ relig vt tribunal ꝓ tribunale.pirrin ꝓ pirrine. ſoꝛdes elementoꝝ ꝗᷓ in aere purgant᷑ vnd Apotheca.f.p.ðꝛ repoſitoꝛiũ vł recondito gignunt᷑ in tra diuerſa.ſ.arboꝛes et lapi⸗ rium.qꝛin his homies elaboꝛatas fruges des ⁊c̃. Item apoꝛus.a.ũ.i.diuinus rreponũt. Iñ apothecariꝰ rij.qͥ cuſtodit a-⸗ Apoſiopeſis.f.t.eſt validus defectꝰoroniſ pothecam̃.vłmercatoꝛ.⁊ apothecariꝰ.a. . Vñ Theren. in eunucho. Ego ne illam ũ.i.ad apothecam ꝑtinens. apotheca illũ.quę me.ꝗ̊ menon. ðꝛ arca vel locꝰ in qͥ aliqͥd ponit᷑ cuſtodien Apoſtata.ↄ.p.ðꝛ puerſus.renũciatꝰ.refu: di cauſa.vłin quo publice ⁊ cõiter merceſ ga. retromiſſus. Et ꝓpꝛie ðꝛ ille qͥ ᷣmo be vendunt᷑.⁊ ſpecialit᷑ medicinales. ne agit ⁊ poſtea puertit ſe. ⁊ male agendo. Apotheoſis.f.t.i.diuinatio vł ↄtemplatio retro abit. Ael eſt aliqs recedens a fide y? Apoʒima.pe.coꝛ.eſt vis herbaꝝ decoctaꝝ religiõe Et ðꝛ ab apo qð ẽ retro ⁊ ſto ſts. Ande Macer. Ais potius ſeminũ vela⸗ Ffapoſtarict..l auerſug i apoſta⸗ poʒima ꝓderit huuus. ſia. i. renunciatio. retro ad malũ moꝛẽ itio Apparitoꝛes vel apparatoꝛes dicunt᷑ vfuiẽ gin tribus ↄſiſtit.pᷣmo qͥdem in dimiſſiõöe tes.qꝛ appareãt ⁊ videant᷑ vt pᷣſto ſint ad ſtidei chꝛiſtianę. ſcdo in dimiſſiõe habitus obſequiũ Ael apparitoꝛes dicunt᷑ illi qui religiõis.tertio in dimiſſiõe tõſurę clerica citant partes ⁊ eas apparere faciũt in iudi li. Itẽ apoſtaticus eſt etiã idem qð ꝓſelit cio.vel dicunt᷑ miniſtri crudelitatis ad in⸗ ſcʒ qͥ ꝓcul ſalit de vna ſecta in aliim. terficiendum malefactoes. . Apoſtema.n.t.pe.ꝓ.ðꝛ dura humoꝝ colle Appellatio ᷣm Aʒo. eſt a minoꝛe iudice ꝑi ctio in coꝛꝑe ſic dictũ a collectõe humoꝛũ. uocationem maioꝛis iudicis pꝛetextu ini⸗ Nam gręci apoſtemata collectiões vocat qatis pᷣmeę latę ſententię reſciſſio.ff.de mi Apoſtolus.m.S.gręcũ eſt.⁊ ðꝛ miſſus latie no.il.pᷣfecti. ⁊ hebꝛaice liſan.⁊ ðꝛ ab apo qð eſt de vyre ¶ Appellite heretici qdam quoꝝ autoꝛ appel ⁊ ſtolos qð eſt miſſus.q̃ſi de cęlo vel a deo les pᷣnceps fuit.qͥ creatoꝛẽ angeluʒ neſcio miſſus. Miſſi em ſunt apłi a chꝛiſto ĩ vni: quem gloꝛioſum ſupꝑioꝛis dei faciẽs deuz uerſum mundũ ad pᷣdicandũ euangelium legis iſrael.illũ igneum affirmãs qui dixit . Iñ apoſtolatus.us.ui.i.dignitas vł offi⸗ chꝛiſtũ non in vitate deum ſʒ hoĩeʒ in fan⸗ cium apłi. In apoſtolicꝰ.a.ũ. ⁊ B apoſtoli taſia apparuiſe. cus ꝓpapa. Iñ etiam aplarl.9.t.⁊ hH re. Appendix.o.t. ðꝛ manſiũcula.qᷓ magne do Apoſtoli in iure dicunt᷑ lre date appellãti. mui adheret.ſ.ꝗq appendit᷑ parieti. non ha ceſſum ſit. Item apłoꝛum alij ſunt ↄuẽtio appendiciũ.n. S. iſem. MD nales.ſ.qñ ꝑs admittit appellationẽ. ſiue Applauda vel appluda.f.t. ðꝛ ſoꝛbitiuncka in iudicio iudice refutante ſiue tacẽte. vel ex paleis facta circa quã pueri ſolebãt ap⸗ extra iudiciũ. vt extra de appel.c.ſepe.et plaudere.vel applauda dicit᷑ furſfur. c.oblate. Alij ſunt teſtimoniales teſtifican Applũbatio eſt diuerſarũ materiarũ conſo tes de appellatiõe facta. Alij dimiſſoꝛij p lidatio.vt auri.argẽti.plũbi.ſtãni ⁊c.⁊ ea qͥs apparʒ ꝙ iuðx detulit appellatõi. Aluj ruz materiaꝝ ↄiunctio dicit᷑ applũbatura refutatoꝛij. ꝑ qͥs apparet ꝙ iudex non de-⸗ Appoſtus.a. ũ.i.ꝑuerſus ⁊ ↄtrarius. tulit appellationi. Alij reuerẽdi ſiue reue⸗ Appulſus.pecoꝛis ad aquaʒ.eſt ius addu⸗ rentiales ſcʒ qñ ob reuerentiã ſuꝑioꝛis ap cendi pecus vel gregẽ ad aquã fontis alie pellationi defert᷑. vt.c.j.de ap.li.vj.ĩ glo. ni vel riuum ad aquanduiuuunn Apoſtolici heretici q̃dam qͥ ſibi hoc nomen Apꝛicus.a.ũ pe.pꝓ.i.iocundus.amenꝰ.ca⸗ ſumpſerũt. qꝛ nihil poſſidẽtes ꝓpꝛiũ.nej lidus. delectabilis.⁊ ðꝛ ab apᷣlis.eo qꝙ in I q; recipiũt illos qͥ aliq̃ in ðR mũdo vtuntur lo menſe ſit pulcerrimũ tꝑs ex ꝓductione Apoſtrophe.phes.vł apoſtrapha.phę.eſt oꝛũ. Inde apꝛicitas.i.caloꝛ.iocunditas. cõuerſio locutionis ad aliquẽ ꝑ ſecundaz Vnde Oꝛatius. Quicqͥd ſub terra eſt ina pꝓpſonam. vt Dñi eſt ſalus ⁊ ſuꝑ pp'm tuu, pꝛicũ ꝓfert ętas.i.in aptum. bñ̃dictio tua. Ahrulis menſis qdam. 1 8 quaſi aperilis. q· Apoſtrophuſ.m.s.vᷣgula.regula.q̃ſi pyrs tunc terra aperit᷑ ⁊ floꝛes germinat.vel dꝛ in qbus ↄtinent᷑ allegatões.⁊ q̃lit᷑ in cĩ p- bens tectum diuiſum in duo latera. Inde ab aphꝛodite quod eſt venus. vñ aplis.i. aphaeodilis.vel quaſi aphrilis.i.venere qꝛ ille menſis dedicatus eſt veneri. vel qͥa .ð in eo habʒz feſtũ ſuũ.vel qꝛ in eo nata fuit. Arptitudo.f.t.i.ↄuenientia. Iñn aptitudina rius.a. ũ.quod ſigt aptitudinem ꝓpꝛieta⸗ Aptotus.a.ũ.i.ſine caſu. aba qð eſt ſine et ptoſis caſus.q̃ſi ſine caſu. In aptota noĩa incaſualia. vt frugi. — ₰ Aptus. a. ũͥ. nomẽ ⁊ non participiũ.qꝛ vᷣbũ a quo deſcẽdit non eſt in vſu.ſ.a piſcoꝛ.et idem eſt qð abilis.vel diſpoſitus. Iñ in⸗ eptus.i.indiſpoſitus.⁊ ambo compꝑpãtur. Apulia.f.p.eſt pꝛouincia vbi conditum eſt Pꝛunduſium. Inde apulus. a. ũ.de apu⸗ lia exiſtens. MU Aqua ðꝛ qſi qua. Eſt em plana in ſuperſi⸗ cie.Et eſt quoddã elementũ coꝛpoꝛeũ ſim plex humidũ ⁊ frigiduʒ. Jñ aqueus.a.ũ. 3 * id eſt humidus vłin aqᷓ exnñs. Iñ aquula dDimi.i.parua aqua. giũ. n. s.ðꝛ aquęductꝰ.ſ. cannalis in quo ducit᷑ aqua. 9 — Aqua Aqualiciũ.n. S. ðꝛ locus vel guttatoꝛium ꝑ . quodaqua foꝛas mittit᷑ ⁊ elicitur a ꝓpꝛio Aqualiculus.m.s.i.vẽtriculus. Añ Per⸗ ſius. NPinguis aqualiculus penſo ſexqui pede extat. Aqualis.is ⁊ h̊ le.i.ad aquam ꝑtinens.Et ſubſtantiue hoc aquale eſt vas aq̃tile groſ ſum ⁊ latũ. Vñ Plautus.Date illi ſellam lłe etiã accipit᷑ ꝓ ventre grofſfſo. — ybi ſedeat ⁊ aquale cum aqua. Itẽ aqua⸗ Aqualiũ.n.s.ðꝛ ſumma ꝑs capitis.eo ꝙpᷣ us ſuſcipit aquã defluentẽ qᷓ; totũ coꝛpus Aquamanile.n.t.ðꝛ vas ſuꝑ quod cadit a⸗ qua qua abluunt᷑ digiti ſacerdotũ pꝰ ſum ptionem coꝛpis chꝛiſti. Aquarũi heęretici ſunt dicti.eo ꝙ aquã ſolã offerunt in calice ſacramenti. Aquariolus.m.S.ðꝛ ſeruuſmeretricis qui crebꝛo fert aquam. ð Aquarius.m.s.ꝓ quodam ſigno ceęli.eo tũc cuʒ ſol eſt in eo.eſt abũdantia aquarũ. Itẽ aqrius ðꝛ ᷣuiens qͥ poꝛtat aquaʒ. Iñ aquaria.i.ancilla ꝗq a quã defert. Aquaticus.a.ũ.⁊ aquatilł.lis.⁊ h le.i.ad a quã ꝑtinens vel in aqua erñns. Adꝗbibus.m.S.ðꝛ qͥ ſepe bibit aquaʒ.⁊ põt declinari adiectiue. ” qnnesiais veeſ nanenbetbe: H Aqductile eſt via ꝑ quam aqua agitatur ? ducitur de ꝓpꝛio loo. Aqductns eſt ius ducendi aquã ꝑ fundum vel agrũ alienũ ad irrigandũ agrũ meũ vł alterius iure ᷣuitutis conſtitutę. Aqhauſtus eſt ius hauriẽdi aquã ⁊ poꝛtã⸗ di ꝑ agrũ fundũ ſeu pᷣdium alteriꝰ ratione Fuitutis.Et differt ab agductu.qꝛ aqdu⸗ ctus fit in fiſtulis ⁊ meatibus terraneis.ſʒ adhauſtus fit ꝑ animalia poꝛtãdo. vt..l.ſi pus · S. i. ⁊. ij. ff. de aqᷓ plu. ar. vbi ðꝛ ꝙ non debet ille cui debet Huitus aqductus lapi dibus ſed fiſtulis oꝛdinare.qꝛ vſus domi⸗ ni plus incõmodat᷑.ff.de cõtra emp.l.ſia quęductus. Agqnomus.pe.coꝛ.ðꝛ q̃ͥ aquam vomit ⁊ po teſt declinari adiectiue. Aldla. epiceni ge.eſt nomẽ auis obtinẽs bᷣn⸗ cipatum int᷑ alias aues. Et ðꝛ aqͥla ab acu mine oculoꝛũ.qꝛ irreuerberato viſu ſolem inſpicit. Ande. Nobilitas aquilę pᷣcellit ⁊ pendens aere ſummo.In liquidis piſcẽ ſpeculatur acumine viſus. Inde aquilus a.ſ.qͥ naſum hʒ curuũ in ſummitate vt aqᷓ leroſtrũ. Item aquila eſt ſignum in cęlo. qliana ſtipulatio eſt ꝓmiſſio ꝗ̊ nouat omne volatile cęli. Sũma volando petit. om nem ↄtractum.vt ſic dicendo.ꝗcunq; mi⸗ hi debes ex quacũq; cauſa illa mihi ꝓmit⸗ tes animo nouandi.⁊ dicat ꝓmitto.tũcꝑ acceptilationem tollet᷑ obligatio. Inſtitſ. dqᷣbus mo.tol.obliga. Aquilo.f.t.eſt vẽtus qͥdam ſerenus ⁊ aqs ſtringens ⁊ nubes diſſipans. vide ſupꝛa iĩ africus. Unde.Dic Aquilam volucrem. ventum dicas aquilonem. Aquilus.a.ũ.dicebãt antiqͥ ꝓ niger.a.um In aquileus.a.ũ.i.niger vel ſuſcus Aquoſus.a.ũ.i.plenus aq̃̊.⁊ ꝓpꝛie locꝰ ðꝛ aquoſus.⁊ potio aquata. Inð aquoſitas id eſt inundantia aquarũ. Ara pᷣma longa ſine aſpiratiõe.i.altare.ſed pma bꝛeuis ⁊ cum aſpiratiõe eſt ſtabulum poꝛcoꝛũ. Vnde.Eſt hara poꝛcoꝝ bꝛeuis. Z non ara doeooaꝛ. Arabarchus.ðꝛ pnceps arę.vel virtus. Arabia.f.p.eſt regio ꝗdam.⁊ int᷑pᷣtatur ſa⸗ cra.qꝛ regio illa thure abundat.Hãc grę⸗ ci endemon.noſtri beata nomiauerũt Ea⸗ dem eſt nominata ? Sabaa ſilio Chus q́ᷓ dictus eſt Saba. 4 S 5* Arabicus.a. ũ .i. aliqͥs de tali regiõe ſcʒ de arabia. Arabs idem. Arabici qͥdam heretici in arabia exoꝛti. di⸗ centes aiam cum coꝛꝑe moꝛi.⁊ in nouiſſi⸗ mo vtrũq; reſurgere Arabit.lis.⁊ ̊ le.ðꝛ qð eſt aptum ⁊ bonum qd arandũ.vt terra eſt arabilis Aradij qͥdaʒ ppłiſunt.vide ſupꝛa ãmoꝛreꝰ. Aram indeclinabile.interpᷣtat᷑ electus. Aranea.f.p.ðꝛ vᷣmiculus faciens telam ad capiendũ muſcas.ab aere dictus.eo ꝙ in gera fila gerat Vel ð aranea ab aragne re ginaꝗᷓ fuit mutata a Mallade in araneam m fabulas. Inð hec araneola.i.ꝑua ara nea. Iñ etiã h̊ aranus inuenit᷑.⁊ arqneus a.ũ.i.ad araneã ꝑtinẽs. Iñ h̊ araneolus. Arapagatus.a.um.ab area effoſſus. Vnð an Dura miht intus arapagatũ eſt. raphis.f.t.ðꝛ domꝰ luſoꝝ vel aratoꝛum. Aratellũ.n.s.ðꝛ paruum aratrum. Aratiuncula.f.p.ðꝛ foſſa parua quę inſtar ſulci aratur. Aratoꝛculus.m.S.ðꝛ paruus aratoꝛ. Aratoꝛius.a.ũ.ðꝛ locus qui põtarari. Aratrũ.n.s.eſt inſtt̃m arandi. Vñ in Au⸗ roꝛa. Noſtrę carnis humum crucis h ara tro quaſi ſulcant. Arbiter.m.s.ðꝛ reuelatoꝛ cõſilioꝝ.vtĩ Sa luſtio. Mꝛocul arbitris oibus amotl.Etiã eſt idẽ qð teſt. AVñ in Geñ. Accidit aũt vt ioſeph intraret domũ ⁊ operis quippiã fa ceret abſq; arbitris. Vel eſt idem qð com pꝓfpiſſarius vel iudex.i eſtille qui ex com pꝓpmiſſo.i.ex conſenſu partiuʒ ⁊ ex litigan⸗ tium electiõe de cauſa cognoſcit q̊ nullam hʒ iuriſdictionem ꝓpꝛiam ſeu delegatam. ff. de arbi. l.i. Sed electus eſt a ꝑtibus di⸗ ſcoꝛdantibus.ad earũ litẽ ſua ſnia dirimẽ dam. Et eſt differentia int᷑ arbitrum. arbi tratoꝛẽ ⁊ amicabilẽ cõpoſitoꝛem. Nam ar biter ⁊ arbitratoꝛ pñt eligi cum pena.ſed different. Nam arbit᷑ ðꝛ iudex ꝑ cõſenſuʒ litigantiũ electus qͥ iudiciſ partes ſuſcipit 2 finem controuerſijs ſua ſentẽtia ſe polli⸗ cetur impoſitux.ff. de arbi.l.ſi de meis · S· recepiſſe.Et a ſentẽtia talis nõ põt appel⸗ lari.ff. de arbi. l.dieʒ ꝓferri · S· ſtare.⁊.l.j. C.e.ti. Sed arbitratoꝛ eſt in quẽ aliqͥ com pꝓmittunt tali foꝛma vt poſſit cognoſcere ⁊ etiam iudicare alte ⁊ baſſe. Sʒ amicabił cõpoſitoꝛ eſtqͥ ſine pena temptat ⁊ exꝑit an litigatoꝛes patiant᷑ controuerſiã ſuo cõ ſilio vel autoꝛitate diſcuti ·· q ſi qs, inꝭᷣ glk.l. ſi de meis. Arbitrium.n.sS.ðꝛ libera voluntas vel po⸗ teſtas qua qs ſponte bona vel mala appe⸗ tere põt. Item arbitriũ eſt actꝰ certaꝝ ꝑſo narum exequentiũ cõpꝛomiſſuʒ ᷣm Aʒo. Arboꝛ vel arbos ſᷣm Iſido.ðꝛ ab aruis.qꝛ terrę fixis radicibꝰ adhęret. vel ðᷣꝛ ab her ba. ceo ꝙ ad moduʒ herbaꝝ pullulet naſcẽ⸗ do. Pꝛius em̃ iacto ſemine herba oꝛitur. dehinc cõfota ſurgit in arboꝛẽ.dehiĩc ĩ par uo tꝑe herbam quã videras arbuſtum ſu⸗ ſpicis. Et arbos ꝓpꝛie ðᷣ de fructifera. ar boꝛ vo ð nõ fructifera ⁊ ſterili.Et ẽ arbos ge. f. cum ſit mat᷑ ꝓpꝛij fetus.Et nõ ꝙ no⸗ mina arboꝝ ſunt ge.fę.qꝛ naturam matriſ in ſuis fructibus imitant᷑.vt pirꝰ ⁊ vlmꝰ. lec em eſt quaſi obſtetrix puerperarum bacchi. VUnde oleaſter eſt ge.m.qꝛ non cõ cipit. cũ ſit ꝓpꝛiũ ſuę gentis cõcipere.id ẽ oliuaꝝ. Mꝛo pomis vo ſunt ge.neu. Arboꝛetũ ti.locus vbi arboꝛes creſcũt Arboꝛeus·a.ũ.⁊ arboꝛinus.a.ũ.ideʒſ.de Arboꝛe exñs. Arbuncula. f. p dimi.i. parua arboꝛ. Arbuſtũ.n.S.ðꝛ locus vbi creſcũt arboꝛes ⁊ ꝓ ipᷣis qũq; ponit᷑.⁊ ſcipue nouellis. Arbuſtum etiã ðꝛ qñq; arboꝛ nouella et te/ nera in qua inſertio qñq; fieri põt.⁊ ðꝛ ar⸗ buſtum quaſi arboꝝ ſtatio vel haſta. Arca ðꝛ ab arceo.es.qꝛ arcet ⁊ ꝓhibʒ viſuʒ Item arca teſtamenti ðꝛ teſtificatio.Exo. xxv.i.ſcriniuz in quo poſita eſt teſtificatio id eſt tabulę in qbus ſeriptuʒ erat teſtamẽ tum. tñ quęq; ibi repoſita pñt dici teſtamẽ ta. Anð in pdicta arca poſita erat vrna au rea plena manna in teſtificationẽ ꝙ paneʒ dedit eis de cęlo. Tabuleę in teſtiſicationẽ ꝓꝙ legem naturalem ſopitã in coꝛdibꝰetiaʒ ſuſcitarent in ſcripto. Airgam Aarõ in te ſtimonium qð dixerant. Omia ꝗ dixit do minus faciemus. Vñ tres arcę fueruntin tribus tꝑpibus. Unde. Tempoꝛibus tres eſſe tribus cognouimus arcas Pꝛia Moe Moyſi fuit altera. tertia chꝛiſti. Lignea pma. ſecunda metallica. tertia neutrũ. Oc to pᷣoꝛ. tria poſterioꝛ tulit. altera ſolũ. Le⸗ ge carens.ſub lege manens.a lege ſoluta. Hanc pelagus.hanc moyſes.hane ſpiritꝰ almus. Inde hic arcarius ðqͥ facit arcas vel qui cuſtodit Ael ðꝛille qui ſuſcipit au rum ⁊ argentũ publicuʒa poſſeſſionibus. Fm Accur. in glo. C. de pon.l.i.li.x. Ael E4 põt dici adiectiue arcarius.a.ũ.quod ꝑti⸗ net ad arcam vel ad arcariũ. Arcanus.a.iũ.i.ſecretus.a.ũ.a quo cęteri Arcas.ↄ.t.eſt nomen gentile.⁊ ðꝛ aliqs vł aliqua de arcadia. Archangelus.m.S.ðꝛ pᷣnceps angeloꝛũ.vt Babꝛiel. ⁊ ðꝛ ab archos qð eſt pᷣnceps ⁊ g gelus. ⁊ eſt vnus angelus de oꝛdine ſupꝛe mo.i.ſummus nuncius. Vnde. Nuncius angelus eſt. archangelus eſt ſibi pᷣnceps. as archangelicus. a.u. AXrchetypus. f.p. ð pᷣnceps figurarũ. Naʒ typus idem eſt qð figura.⁊ archoſ pᷣnceps põt poni adiectiue. Vñ archetypꝰ mun⸗ dus. dicit pᷣncipalis figura ſenſibił mũdi. Archia. chię. f.p.ðꝛ pᷣncipatus. H Archiater.m. S.ðꝛ ab archoſ ⁊ ater.i.niger quaſi pᷣnceps nigroꝝ ſcʒ diabolus. Archicancellarius.m.s.ðꝛ ſupꝛemus can cellariuoss. Archicoquus.m. s. dicitur pꝛiceps coquo Archidiaconꝰ. m. s. nceps diaconoꝛuʒz Inde archidiaconatꝰ.us.ui.dignitas vł officiũ archidiacon. Archiepᷣs.m.sS.ðꝛ pᷣnceps epᷣoꝝ. Inde hᷣ et hęc archiepᷣalis.⁊ H̊le.⁊ archiepiſcopatꝰ us. ui. ⁊ H archiepiſcopil. Archigallus.m.S.ðꝛ pᷣnceps galloꝝ.ſ.illo⸗ rum ſacerdotum. HMU Archigenes.pe.coꝛ.ðꝛpᷣncipalis medicus q̃ͥ optime ſcit mederi geneſi.i.naturę. Archigraphus. vide ſupꝛa antiõphus. Archileuita.tę.ðꝛ pᷣnceps leuitarũ. Archilogus.m.s.ðꝛ pᷣnceps velpᷣmꝰ in ſer mone. Inde archilogium dicit᷑ pꝛincipiũ ſermonis. ́M”MMB, Archimandrita.m.p.ðꝛ paſtoꝛ ouium. Et tranſlationem poteſt dici epᷣs vel archi⸗ epiſcopus.qui eſt paſtoꝛ ſpũalium ouium vel ðꝛ ſupꝛemus paſtoꝛ ſcʒ chriſtus qui eſt ſupꝛemus paſtoꝛ. Archipirata. m.p. ð pᷣnceps piratarum. Archipota.tę.pe.ꝓdu.i.magnus potatoꝛ ⁊ðꝛz ab archos.⁊ poto.quaſi pᷣnceps pota toꝛum. Archipᷣſbyter.m.sS.ðꝛ pᷣnceps pᷣſbyteroꝛũ. vel qͥ ſuper clericos in aliqua eccleſia ha⸗ bet aliquam iuriſdictionem eccleſiaſticaʒ Sm conſuetudinem loci. Inde archipᷣſby⸗ teratus. us.ui. talis dignitas. Archiſynagogus.m.s.dicit᷑ pnceps ſyna⸗ goge. Archiſterium.n. s.ðꝛ monaſterium.ab ar⸗ chos ⁊ ſterion.quod eſt ſtatio.quaſipꝛin⸗ cipalis.i.ſpũalis ſtatio.vel qꝛ reguł et di⸗ ſciplinis arceteeur. Architectoꝛ.m.t.ðꝛ qui faẽ tecta. vel dicit pncipalis artifex qui pꝛęeſt ędiſicijs con⸗ ſtruẽdis.qui etiam dicit᷑ architectus. Jñ hec architectura.talis pᷣncipalis tectura. AVnde.Artificum pᷣnceps architectoꝛ dice tur eſſſe. Architriclinus.m.S.ðꝛ pᷣnceps triclinij.nã tricliniũ eſt domus trina ſeſſione conuiuã tium oꝛdinata ᷣm Hugl. NPapᷣ.vero dicit architriclinus ðꝛ maioꝛ domus vel in do⸗ mo pnceps trium lectoꝛũ.qꝛ in lectis anti⸗ qui ſolebant comedere. Nam clinos vl cli negrecelectus dicit. Arcobaliſta.eſt genus balifſe. Archonium.n.sS.ðꝛ aceruus manipuloꝛũ. yel aliaꝝ rerũ. Archontiani heretici. ab archontio appel⸗ lati.qͥ vniuerſitatem quam deus condidit opera angeloꝛũ defendunt. Archos gręce.latine ðꝛ bnceps. Arcicula.f.p.pe.coꝛ.parua arx ſiuerupes. Arcipotens.o.t.componit᷑ ab arcus et po⸗ tens. Item arcus etiã componit᷑ cũ tenẽs vt arcitenens. vel arquitenens ᷣm antiqͥs qjui dicebant arquus pꝛo arcus.id eſtar⸗ cum tenens. Arcippus.m.s.eſt ppꝛiũ nomen viri Arcites.tis.ðꝛ ſagittarius cũ arcu eqtans 2 ſagittans.ſicut turchi ⁊ thꝛaci. Aelpõt ſcribi ꝑ q.moꝛe ãtiquoꝝ.q̃ dicebãt arquꝰꝰ pPparcus.⁊ tunc ðꝛ arquites. Arciuum.n.s.pe.ꝓdu.dicitur libꝛariũ vel oarmarium. L Articus.m. s. dicitur polus iuxta arctuʒ.? etiam circulus includens illã.qui ⁊ ſeptẽ⸗ trio dicic. Arctophilax ðꝛ ſtella ſituata verſus ſeptẽ⸗ trionem circa vrſaʒ minoꝛem.⁊ dicitur ab arctos.i.vrſa.⁊ philaxe ſeruare.vł philoſ id eſt amoꝛ. quaſiſeruans vel amans vr⸗ ſam. quia eam ſemꝑ ſequit᷑.vel eſt minoꝛ vrſa. Ael eſt aliud ſignuzʒ arcturus quod Ddicunt boetes.. Krcturus.m.s.dicitur conſtellatio qꝗdam i celo quę etiam plauſtrum cum ſepteʒ ſtel⸗ lis dicitur. ⁊ dicitur ab ardendo.eo ꝙ ſem per ardeat iuxta polum arcticum.⁊ nunq; occidit.vel ab arctos quod eſt maioꝛ vrſa Eſt em̃ circa maioꝛem vrſam. Arctus.cti.vel arctos gręce.id eſt vrſa. ſci⸗ licet ꝓ illo ſigno celeſti.vłeſt ſeptẽtrio.qͥa ex ſeptem ſtellis conſtat. MM c 5 Alrrcubius.m. S. ðꝛille qͥ cubat in arce. Arcula. f.p.i. parua arca. Inde arculariuſ Sacit vel cuſtodit aras. Alrculus. m. s. dimi i paruus arcus. Arcus. us. ui. hñs u. añ bus in dtõ z ablati uo pluralibꝰ.eſt inſtrm ſagittadi q̃ͥ tela ia⸗ ciuntur. Juxta illud. Tolle arma tua ſcu⸗ tum pharetrã ⁊ arcũ.Et tranſſumit᷑ adſi⸗ gnſfſicandũ teſtudinẽ ſeu ꝑtem ponti incur uatam Juxta illud. Saxeus ingẽti quam pons coplectit᷑ arcu. Tertio tranſſumit᷑ ſi gnificare minas vel hoiem minãtẽ. Juxta illud. Mõ ſp pereat cuiq; minabitur arcu. Auarto ſigt circuluʒ iris. vt onã arcũ meũ in nubibꝰ cęli.Quito ſiꝗt curuã ꝑteʒ circuli.i.ſemicirculũ.Sexto ðᷣꝛ plicatura. ſiẽ dicim qͥnternꝰ hʒ qͥnq; arcꝰ. Septimo ðꝛ induſtria ſagittãdi Añ in plãctu dauid ſuꝑ Saul ⁊ Jonathã dicẽ Deda.Et pꝛęce — * Pit Oquid vt docerẽt filios iuda arcum.i. Ardea.f.p. ðꝛ qdam auis⸗(pitiã ſagittãdi. volans in ſublimibus.⁊ ðꝛ ab arduus.qa yolando petit ardua. ſ. gerenmnm. Ardelio.m.t.i:leccatoꝛ qͥ ardens eſt in lec⸗ cacitate. Et talis qͥ ſic viuit ⁊ vagat᷑ ſoꝛtit diuerſa noia. Vñ.hiſtrio vł palpo mimꝰ yelgeſticulatoꝛ.Eſt epulo vel ardelio pa⸗ raſitus ſcurra leccato. Arduenna. nę.ꝗdam ſilua.qꝛ eiꝰ ligna ſunt Arquus.a. ũ.i.excelſus.ſtrenuuſ.ab ardeo p cupio:qꝛ talis deſiderat cũ ardoꝛe ſubli mitates honoꝛis.vłðꝛ arduus.qꝛ expedit ordua magna. Inde hęc arduitas. Area.f.p.eſt locus aptꝰ ad excutiendũ fru mẽta. vł ðꝛ tabulaꝝ ęq̃litas. vł ponit᷑ pꝛo domus latitudie.vel ꝓ mari.qꝛ latum et ſpacioſum eſt. In areola.i.parua area vł res bone et herbe virtuoſe. viridariũ vel hoꝛtulus. vbi nutriũt᷑ arbo Areſicius ð demoniacꝰ vel a demone poſ⸗ ſeſſus. Vñ areſicij dicũt a demõe poſſeſſi. Arelatum.pe.p.eſt vrbs gallie. Arena.f.p.eſt multitudo lapidũ ſ̃m plani⸗ ciem. In arenula. Iñ arenoſus.a.ũ.i.ple nus arena. Inde arenarius.a.ũ.idem. vł quod fit de arena. Inde arenariũ.i.locus plenus arenis.⁊ ð ab areo.es.vł ab Aro Aras. p otrarium. Arenatoꝛes dicũt᷑ qͥ in arenis deiecta ⁊ col⸗ lapſa ſolent extrahere.⁊ dicunt᷑ hũiles ꝑ⸗ ſonęe. vt. C. de inceſtu nup.l.humilem. Arenga eſt apta ⁊ concoꝛs vboxꝝ ſententia . ãponit poſt ſalutationem in builegijs ar⸗ duoꝝ negocioꝛũ. “ Areologus.m.s.ðꝛ vᷣtuoſus ⁊ potẽs ĩ ſer⸗ mone. ⁊ ab ares. i. vtus. ⁊ logus mo. Areopagus.ðᷣꝛ ab arioth qð eſt mars.⁊ pa gus villa vel vicus. quaſi vicus martl.qꝛ üle erat vicus athenis in quo erat templũ martis.vel vt alij dicunt ðꝛ ab ares qð eſt vtus.⁊ pagus qð eſt villa.i.villa virtutl. ſcʒ vicus athenis vbi ſtudebant phi. Inð greopagita.i.pnceps vel magiſter illiꝰ vil lę. VUnde Dionyſius ðꝛ areopagita ſcᷣm Hugl. Del areopagus curia erat atheniẽ⸗ ſium vbi erant iudices. am ares virtus pagus villa.qꝛ ibi tota vtus ciuitat erat. Ande areopagiteę athenienſiũ curiales v Sncipales vt vult Mapias. Ares vel arete gręce ðꝛ virtus latine. Areſponſis indeclinabile ð qͥ dat reſponſa pncipis.vide ſupꝛa a cõmentarijs. Airfaxat interpᷣtat᷑ depopulatio. Argentarius.m.S. ðꝛ aurifab vel q̃ de ar⸗ gento oꝑat᷑.vel qͥ cuſtodit argentum. Eſt Atit argentũ metallũ quoddã ſimile ſtãno Iñ argentatus.a.ũ.i.argẽto ſuꝑinductꝰ. Inñ argente. a. ũ.i. de argento exñs. Inð argenteolus.a.ũ.i.aliquantulũ argenteꝰ. Argentifodina.f.p. ðꝛ locus vbi foditur ar Argentificina ðꝛ foꝛnax argenti vłlocꝰ vbi aargentũ cudit᷑ ppatur. purgat᷑.⁊ foꝛmat᷑ in vaſa vel alia oꝛnamenta. IJwtem omia no mina metalloꝝ poſſunt de ſe foꝛmare noĩia deſinentia in cina vel dina.vt aurificina ⁊ qaurifodina.⁊ cũ terminantur in cina tunc ſint locũ vbi tale metallũ cudit᷑.funditur yel foꝛmatur. Sed qñ terminant᷑ in dina. ſignt locũ vbi tale metallũ fodit᷑ ⁊ pᷣmo in uenit᷑. Unde. Cinas vel dinas dant ex ſe — dc; metalla. Sicut ferrifodinas vel quo⸗ q; ferrifioinas. Argentina nomẽ ciuitatis germanię.ab ar gentin.i. candoꝛ. qꝛ pᷣ ceteris ciuitatibꝰ in illis partibꝰ in diuitijs ⁊ honoꝛibꝰ candet vel dðꝛ q̃ſi argentea tina.ſic ab argento ap⸗ pellata.qꝛ olim ibi er at argentum qð duce batur ad rhomã. vel qꝛ olim argentuʒ ibi Fuabatur rhomanis.HNam rhomani olim toti oꝛbi ſdominates oꝛdinabãt in quali⸗ bet ꝓuincia certũ locũ in quo colligebat᷑ ⁊ꝛ Fᷣuabat᷑ tributũ ⁊ cenſus eoꝝ.⁊ ſic tributũ quod colligebat᷑ in illa puincia ᷣuabatur in argentina. Nel dicitur argentina ab ar⸗ gento quod ibidem in vicinis mõtibus fo ditur ⁊ reꝑitur Item argẽtina tria nomia AR habet in alemonico.qꝛ añ natiuitatem dñi ⁊ poſtea pluribus annis vocabat᷑ argenti na qſi tina argenti. Deinde circa ãnos dni cccc.li.Accila rex hunoꝛuʒ.i.vngaroꝝ pa ganus in fauoꝛẽ ſuoꝝ idoloꝝ qſi oẽs ciui⸗ tates chꝛiſtianitat depopulatꝰ eſt ad rhe/ num vſq; ꝑueniẽs cũ ſuo exercitu coloniã obſedit.ibiq; vndecim milia vᷣginũ truci⸗ dauit. Ac int᷑ cęteras ciuitates rheni etiaʒ argentinã depopnlãdo ꝑ ipᷣam ciuitatem cũ incendio ⁊ deſtructõe magnã ſtrataʒ et viã fecit. Añ argentina pᷣmũ nomẽ ꝑdens ſoꝛtita eſt nomẽ.vuł.ſtrabbꝛuch. ſic hodi⸗ erna die in clypeo ⁊ pannerio ipᷣoꝝ rubea platęa vel via tranſit ꝑ campũ albũ. Dein de poſt aliqᷓ tpa argentinenſes viribus ci⸗ uitatem ſuã reꝑantes.cauſa euphonie mu tauerunt bꝛuch in burch. dicentes Stras burch. ſicut modo appellaX᷑=. Argi. m. g. ⁊ in płi nomen loci eſt. Argiletũ.pe.ꝓ.locus in quo occiſus eſt ar⸗ gus. Pñt etiam eſſe duę dictiões. ⁊ tũc ar gi letum ·i.moꝛs argg. Argilla.f. p.eſt terra tenax ⁊ humida vnde fiunt lateres. ab Argos vel argis ciuitate grecię qꝛ apud gręcos pᷣmũ ex ea facta ſũt vaſa. Iñn argilloſus.i.plenus argilla. JIñ argillatoꝛ.i.oꝑpans in argilla. Argyrus olim dicebat᷑ deuarius.⁊ dicitur ab argento. qꝛ maxie moneta de argẽto ſo let fieri. Itẽ argyra eſt ꝗdam inſula in me⸗ dio oceano. fecunda argento. vt dicat᷑ ha bere ſuꝑficiem argenteam. MDw Argyſteria dicunt᷑ ſtationes nundinarum. Argonauta ðꝛ ab argos qð eſtᷣma nauis. znauta. Et dicuntur argonauteę oẽs illi qͥ in illa naue ierunt ꝓaureo vellere. JInñ ar⸗ gonauticus.a.ũ.poſſeſſiuum. Iñ hec Ar⸗ £ gonautica. cę. ⁊ eſt liber cõpoſiiꝰ ab apol⸗ lonio de argonautis Argos nomen ciuitatis in grecia vbi olim viguit ſtudiũ.Et in ſingulari eſt ge.neu.ĩ declinabile.ſed in plurali eſt ge.maſ.⁊ de clinatur argi.oꝛum. Vnde dicti ſunt argi abargoreg. Argumentũ.n.s.ðꝛtribus modis. Naʒ ðꝛ argumentũ res fictaꝗᷓ tamẽ fieri potuit.vt comędie Terentij. Dicit᷑ etiam paruũ opꝰ Smiſſuzʒ in qͥ tota materia ſubſequent ope ris plibat᷑ Et ðꝛ argumẽtũ.i.callidę inuẽ⸗ tum. Bicit᷑ etiã argumentũ rei dubię pꝛo⸗ bamentũ. Iñ argumẽtoſus.a.ũ.i.plenꝰar gumentis.⁊ qñq; ðꝛ expeditus. Inde ar⸗ gumentatoꝛ.trix.tio.Et ðꝛ argumentatio argute mentis oꝛatio m Hugl. Pap̃. vo dicit. Argumentũ argute inuentuʒ qð rei dubis facit fidem. Argumentũ ꝓbatio. vł bꝛeuis oꝛatio.vel fabula veriſimilis.vł in ſtrm mechanicũ. l Argumentũ ðꝛ eo ꝙ arguat mentẽ.Arguit aũt tanqᷓ; ignaram vt intra ſe de ignoꝛan⸗ tia ↄfundat᷑.⁊ de relicto mendacio vitatẽ deuote ſequat᷑. Argumentũ eſt ipa ſenren. tia ꝗᷓ fidem pᷣſtat. Argumentatio eſt ipſiuſ ſentẽtię ꝑ oꝛationem explicatõ.cuius duę ſunt ſpecies.ſyllogiſmus ⁊ inductio.ſʒ ſyl logiſmo enth ymema ⁊ inductioni ſuppo⸗ nitur exemplu. Argus.m. S. ðꝛ paſtoꝛ qͥdam qͥ fabuloſe le⸗ gitur habuiſſe centũ oculos. Itẽ arg idẽ eſt ꝙ cautus ⁊ tranſumptiue ðꝛ hõ ꝓuid⸗ q̃ hincinde reſpicit cõſiderando illð quod eueniat.⁊ illud quod ſequit᷑.vel argus ðꝛ piger vel vagus. Inde argia.i.pigricia. Argus etiã ðꝛ qͥdam mons a qͥ vela facto⸗ re dicta eſt ᷣma nauis. Argutia.f.p.i.calliditas.vſutia.diſertitu⸗ do. Sed argutię vt dicit Papias ſunt do⸗ cumentox exꝑimenta. Argutus.a.iũ.·qñ eſt nomen tria ſigniſicat. Nam argutũ.i.bꝛeue.vt argutũ caput Et argutũ.i. ſonoꝝ. vt argutũ oꝛganũ. Et ar gutum. i. callidũ. vt argutũ aial. Añ. Eſt bꝛeuis argutus. eſt callidus atq; ſonoꝛus. Naßp̃. vo diẽ. Argutus eſt qcito argumẽè⸗ tum inuenit. vrbanus in loquẽdo.i aſtu⸗ tus. Item argutus participiũ.i.ↄuictus. accuſatus.repᷣhenſus.ↄſtrictus. Aridus.a.ũ.i.ſiccꝰ.⁊ ðꝛ ab areo. Jñ aridi⸗ tas.i.ſiccitas. Item tᷣra ðꝛ arida: quia eiꝰ naturalis ꝓpꝛietas eſt ſiccitas. Geneb . j. Alppellauit aridam terra. Ariel hebꝛaicũ eſt.⁊ ᷣim Remigiũ intpᷣtat leo deus.vel leo dei.⁊ ponit᷑ qñq; ꝓ viro foꝛti.vt.j. Rarał.xj. Ipe ꝑcuſſit duos ari el moab.i.duos viros foꝛtes ad modũ leo nis. Qñq; ponit᷑ pieruſalem. Eſaie.xxix Ag ariel ariel. Et dicit᷑ bis ariel ꝓpt tem⸗ plum ⁊ altare. Oonit᷑ etiã ꝓ altari. AUnde Exʒech̊.xliij. Ipſe ariel quattuoꝛ cubitoꝛũn Ande Hieruſalem ſignificat ariel ſigniſi⸗ catq; leonen. äl Aries ðꝛ veruex non caſtratus.⁊ ſᷣm Iſið. dicitur ab ara. quia pᷣmo in ara immolatꝰ eſt aries. AUnde ANirgilius. Aries mactat ad aras AVel dicit᷑ ab areos.i.amare. vnðö etiam in grege maſculi mares vocant᷑. vel dicit᷑ ab ares.id eſt virtus.eo ꝙ maio: V⸗ 5 tutis ſit in grege. Eſt etiam inſtrumẽtum bellicũ quo muri quatiunt᷑.qꝛ impugnat murũ in modũ arietũ impugnantiũ.vłqꝛ fit in ſummo cũ coꝛnibꝰ ad ſilitudinẽ arietl Itẽ aries etiam eſt quoddaʒ ſignũ in celo Vñ.Eſt aries veruex.ſignuʒ vł machina belli.Credit᷑ ex ares aries natus vł ab ara Iñ arietulus.i.paruus aries. Iñ ⁊ arieti⸗ nus. a.ũ.i.de ariete err. Arillũ.n.s.ðꝛ granum int᷑ folliculos vuę. Arillatoꝛ gręcũ eſt.⁊ non hʒ deriuationem apud nos.ſed exponit᷑ p mercatoꝛe.vt pa tet in coꝛnurrro- = Arimaſpi.i.hoĩes vnũ oculũ hñtes.belluʒ gerũt cũ griphibꝰ aialibꝰ terribilibug ⁊ ſi⸗ bi ſmaragdos lapides pᷣcioſiſſimos dufe⸗ runt.Nam vᷣm Remigiũ pcioſiſſimi ſma⸗ ragdinei lapides reꝑiunt᷑ in ſcythia regio ne deᷣti.quos tñ cuſtodiũt griphes aima lia ꝗdam terribilia ⁊ foꝛtioꝛa ꝗ coꝛpus ha⸗ bent leoninũ.pedes aũt ⁊ roſtrũ ⁊ alas vt aqᷣla. Ideoq; ꝑ terrã currũt vtleones.per gera volant vt aueſ.Quę beſtię cuſtodiũt ipᷣam deßti regionem. ⁊ ſeruant ipᷣos lapi des. non ꝙ iße in ſuã eos ↄuertant vtilita tem.ſed homibus ipᷣos auferũt.cũ quibuſ arimaſpi hoĩes vnum oculũ habentes bel lum gerunt.ipᷣoſq; lapides auferunt eis. Et dicunt᷑ arimaſpi ab ares qð eſt virtus. ⁊ agſpicio quod eſt vtuoſe aſpiciẽtes. licet tm vnum oculũ habeant.vident tñ vtuo⸗ „ * ſe acute. = ” Ariolus.m.s.ðꝛ ab ara.⁊ eſt diuinatoꝛ qui circa aras idoloꝝ nefarias pᷣces emittit.⁊ funeſta ſacrificia offert. AUñ.Ariolꝰ vates vel diuinatoꝛ ab rae. Ariolatheſis eſt fictio ariolãdi vłſacrifſican di. ⁊ ðꝛ ab ara ⁊ theſis poſitio.vel ðꝛ fictio Aſit in ip̃is animalibus immolandis Ariſta.f.p.i.ſpica.vel ſpicula ſpicę ⁊ piſciũ Iñ ariſtella.i.parua ariſta. In ariſtatꝰ.a. ſi.i.plenus ariſtis.ſicut dicimꝰ piſces ari⸗ ſtatos qͥ hñt plures ariſtas. Ariſtofoꝝ.n.S.ðꝛ vas ad potus ⁊ pꝛandia deferenda ruſticl in agros aptum. ⁊ ðꝛ ab areoꝑ ↄtrariũ.eo ꝙ non ſit aridũ.qꝛope⸗ rarij ſp indigent vt vinũ vel aqua ſit in eo qua vtant᷑.vel ðꝛ vas vbi reliquię ciboꝛũ reponunt᷑. Ariſtoteles.m.t.fuit qdam ph̊s dict⸗ ab a⸗ res vtus.qꝛ vtuoſus fuit vᷣtute acq̃ſita Arithmetica dicit᷑ ab ares i. virtus ⁊ rith⸗ mon numerus. quaſi ſcientia tractans de vtutenumeroꝛn. Arma armox.dicunt᷑ ab armus.qꝛ eum te gunt. vel ꝗ? armis.i.bꝛachijs exercentur. Et dicunt᷑ arma generalit᷑ oim geneꝝ tela ſed tñ ꝓpꝛie arma qbus defendimur. aæ te⸗ la qbus oppugnamꝰ aꝗq mittimus. Iñ ar⸗ matiuncula.i.parua armatio. Armabilis..t.⁊ h le.quod facile eſt ad ar mandum. èòMW Armamentariolũ.n.s.i.ꝑuũ armamẽtariũ Armamentariũ.n.s.ðꝛ locꝰ vbi arma ⁊ te⸗ Japonuntturr.. Armamentũ locus vbi arma ponunt᷑ var mamenta ſunt firmamenta nauu. Armariũ.n.s.eſt locus vbi arma reponũf differt tñ ab armentario.qꝛ armentarium eſt locus vbi tela ⁊ arma ponũt᷑.armariuʒ vo dicit᷑ generalit᷑ locꝰ vbi inſtrumenta ⁊ arma cuiuſcunq; artis reponunt᷑.qꝛ cuuuſ libet artis ſunt ſua arma. vt clericoꝛum ar ma ſunt libꝛi.nautarum vela.remi.funes. feęminarum. fuſi. coli.⁊ huiuſmõi Frequẽ ter tamen nunc armariũ ſpecialit᷑ dicimus libꝛoꝛnm. Armatura.f.p.eſt pꝛeparatio oim armoꝛũ ad bellunm. Armelauſa.f.p.eſt veſtis añ ⁊ retro diuiſa ⁊ apta.in armis tñ clauſa.⁊ ðꝛ quaſi armi⸗ clauſa. ablata c.⁊ eſt ſcdauina. Armelus.m.s.ſᷣm Rabanũ eſt veſtis hũe⸗ ros tm̃ tegens.ſicut ſcapulare mõchoꝛuʒ. Armelum.n.sS.dicitur vas ſanctoꝛum vel victimaruun. Armeluſtrius.ðꝛ locus metuẽdus qͥ ab ar⸗ matis ſepe illuſtrat᷑.vel ðꝛ ludus cũ armiſ factus.ab armis ⁊ luſtro ꝓ circũdo. Armenia.f.p.dicitur aſię puincia. Armentũ ᷣm hhugl.ðꝛ ↄgregatio maioꝛuʒ gialiũ ꝗᷓ ſunt apta ad arandum. vt eqͥ ⁊ bo ues. Inñ armentariũ ⁊ idem eſt qð armẽtũ NPap̃.vero dicit.Armentariũ eſt locꝰ vbi Arqmenta ſunt. Inde armentarius ⁊ eſt cu⸗ ſtos armentoꝛũ. Inde armentariolumi. pearuum armentũ.Et dicit᷑ armentũ qua⸗ ſi aramentũ. vel dicit᷑ ab arma.eo ꝙ coꝛni bus ſit armatum. Et differt a grege.qꝛ ar mentum pꝓpꝛie eſt de maioꝛibus.grex de beſtijs minoꝛibus. õl Armigata dicunt᷑ oꝛgana ad armum ligata vel poſita.vel ᷣm quoſdam dicit᷑ genꝰ oꝛ⸗ gani quod ſonat cum aqua ⁊ ſine aqua ni⸗ Armiger.a. ſ. pe. coꝛ.i.q̊ arma gerit. Et re⸗ perit᷑ ſubſtantiue in quolibet genere. vt h armiger pꝛo ſcutifero.hęc armigera pꝛo MB Armillus mouet᷑ voce ⁊ non ſignificatione HNam Armillus eſt dimi. ab armus. id eſt paruus humerrus. Armilla dicitur toꝛques bꝛachiale. dextro⸗ cheriũ. ſunt ꝓpꝛie viroꝝ.ab armoꝝ vᷣtu te collatę victoꝛię cauſa.ꝗ olim virile dice bant᷑. Eedem ⁊ circuli.vł qꝛ in armis.id ẽ pumer ferunt᷑.ſed armilla pcipue mulieꝝ latius extendit᷑.Circulus vo rotũdus fit. videãtur. Nel ab aere.qꝛ ſeſe aeri inſeri et miſceri pbant᷑. Nam quid eſt odoꝛ niſi ae ris contractus. Anð ZAluroꝛa Mectar aro ma fauus thus mirrham balſamo cũctas. Arpago.i.fuſcinula.vel quoddam genus veſtimenti. Arpage gręce.rapina dicit᷑ latinire. Arpax eſt inſtr̃m oꝛci.ferreus vncinus di⸗ ctus. eo qð rapiat qð in puteũ cadit ſcom ap̃. ⁊ I ab arpa gręce.i.rape. Item qñnq; reꝑit᷑ ꝓp hamo.vt in Job. Ar⸗ milla ꝑfoꝛabit maxillã eius. Arpen eſt genus teli falcati. quo vtebatur Armillũ.n. s. dicit᷑ vas vinariũ aptum ad Mercurius. Arpes.pis.eſt quoddã genus gladij. Arpya. f.p. eſt qdam auis marina vultum homis hñs.⁊ eſt talis naturę ꝙ pᷣmuʒho⸗ minem quẽ videt interficit. ⁊ poſtea ſedit ſuꝑ aquas ⁊ ↄſiderat vultum ſuuz ꝓpꝛiũ in aqua tanq; in ſpeculo.⁊ videns ꝙ ſibi ſi milem interfecit. poſtea cũ videt homineʒ nimio doloꝛe cruciat᷑. ⁊ penitet eũ intertfe⸗ ciſſe mum hoĩem quẽ viderat. Arquitenens ſᷣm antiqs. vel arcitenẽs ſᷣm mogdernos.pe.coꝛ.i.tenens arcum. Arra.f.p.eſt illud qð datur in certitudineʒ vt cõtractus firmꝰ habeat᷑. Ał ðꝛ pignus qð datur ſpoſe a ſponſo. Etiam aliqñ eſt ps pᷣcij.⁊ hoc ſi tenetur ꝓ emptiõe vl ven ditiõe. vt rata teneat᷑. Et h̊ eſt de iure ꝙ ſi ſſte q̃ dedit arrã pęniteat de ↄtractu inito. amittit arrã.ſi vero vẽditoꝛ pęniteat. du⸗ plicatam arraʒ debet refundere.ſ.reſtitue re quod recepit tm deſu. »„ rrabo. m.t.i. vadimonium. Unde The⸗ rentius in tertia comędia. Et relicta arro⸗ boni eſt ꝓ illo argento. Et pꝛopꝛie arrabo Ddicitur bona arra.ſicut quę datur ꝓ bona re. vt ꝓ coniugio.quę vo datur ꝓ mala re väyt ꝓ foꝛnicatõe nõ eſt arrabo. Un. Pars arrabo venit pcij. dum res bona venit. id eſt venditur. ð Arrepticius.a.ſ.i.poſſeſſus a demone.vel qÿui agitatur ab ipo. Unde. Sunt arrepti⸗ cij vexati demone multo. Eſt energuminꝰ quem deęmon poſſidet yuus. Arriani hęretici.ab Arrio alexandrino pꝛę ſbytero exoꝛti. qui coęternum patris ſiliũ non agnoſcens. diuerſas in trinitate ſub⸗ ſtantias aſſeruit contra illud qð ait domiꝰ poꝛtandũ in humeris Armipot ens.m.t.pe.coꝛ.i.mars. Eſt etiaʒ ois ge. ⁊ idem eſt qð in armis potens Zirmomantia.feę.p.ðꝛ diuinatio ꝗ ſit in ar⸗ mis.i. in ſcapulis beſtiarũ . — Armon vᷣm Joſephũ ðꝛ fluuiꝰ a montibus arabię deſcendẽs ⁊ ꝑ deptũ fluens. in ſta⸗ gnum aſphalti erũpit.diuidẽs moabitidẽ 2æ ammoniticã.Quidam volũt eſſe ciuita⸗ tem in deſerto ꝗ ponit᷑ in finib⸗ ammoꝛrei Arrmonia.f.p.i.dulcoꝛatio ⁊ ↄſonãtia plu⸗ rrimoꝛũ cãtuũ. Inde armoniacus.a.ũ.id ẽ dulcis. ſuauis. delectabił cantꝰ. vt armo/ nia. i. dulcis cantus cęli.Et videtuxr armo nia eſſe cõpoſitũ ex ad.ſed m antiqͥs mu⸗ tatur d. in r. ⁊ ſic fit ar ⁊ monos.qð ẽ vnuʒ ubi ſcʒ oẽs cantꝰad vnã ↄſonantis tendũt vige infra in pſaltes. Armus.m.s.i.ſcapula vel humerus. ſz hu merus ꝓpꝛie eſt hoim. armus vo beſtiarũ Arna gręce.agna latine. Arrninus. a. ũ.i.agninus. r Alrniſſa.f.p. ðꝛ agnus recenter natus. Arnagloſſa.f. p. vel arnogloſſus eſt herba ꝗdam ſcʒ agniligua. ab arna qð eſt agna.⁊? gloſſa.i. lingua. Eadem a rhomanis diciẽ plantago. qꝛ planta eius cito adheret rg. AKroma.n.t. dicit᷑ qſi aeris oma.⁊ eſt bonuſ odoꝛ.⁊ eſt vnguentũ pᷣcioſum qð ↄꝓficitur ex qͥnq; ſpẽbus aromaticis ꝗ in his vſibꝰ ↄtinent Conterethus mirrꝗ.nardum. ca lamũ.cinnamomũ.His ſuꝑifundas oleũ. ſic tibi fit aroma. Et aliqͥ loco nardum hũt coſtũ.⁊ dicunt ſic. Contere thus mirrhbaz coſtũ calamũ cinnamomũ.His ſuꝑinfun⸗ das oleum ſic fit aroma. Ael dicit᷑ areoma nomen trahẽs ab gere, eſt qölibz pigmẽ tum qð odoꝛe ſuo inficit aerẽ. Ael aroma⸗ ta dicunt᷑ qcunq; fragrantis odoꝛis. In⸗ dia mittit vel alię regiones dicta ſic ab ara qꝛ aris impoſita diuinis inuocatõibꝰapta Ego ⁊ pater vnum ſumus. Arrogans.·i.ſupbus. elatus inflatus vłia⸗ ctatoꝛ. In arrogantia.i.ſuꝑbia. differt tñ a ſuꝑbia. qꝛ ſuperbia eſt inanis gloꝛia de eo qð qᷣs habz. ſz arrogãtia eſt inanis glo ria de eo qð qs nõ habet. ⁊ ců quis credit ea ſeſcire vel habere. q mñ non ſcit vel hʒ. Ars artl.i.ſcia.⁊ ðꝛ ab arceo ces.qꝛ arcet.i. oſtringit nos reguł ⁊ doctrinis.vł dicitur ab ares.i.vtus.qꝛ intellectũ nr̃m diſpoiĩt ad vtutes.⁊ ars eſt collectio młtoꝝ pꝛece ptoꝛũ ad vnũ finem tendentiũ.Et ᷣm JIt do. differüt ars ⁊ diſciplina. qꝛ diſciplina eſt illoꝝ neceſſarioꝝ ꝗᷓ alit᷑ ſe hre non pñt. ſcʒ quando aliquid certis ratõnibꝰ diſcu⸗ titur. Sʒ ars eſt illoꝝ ꝗ alit᷑ ſe habere pñt. ſicut ſunt opinabilia. ceſar rhomanoꝝ m 0ahßh. Arſeda.f.p.i.ſella valde ſplendens Arſenicũ n.s.dicit᷑ auripbigmentum Arſeuerſe ðꝛ ꝓuerbiũ.vł eſt vbũ ðᷣfectiuũ impꝑatiui modi ſecũdęꝑſonę.⁊ ſigt auerte ignem. ð ab arddo. Arſeueũ.n.s.ðꝛ veſtis mulier rubei color Arſis.eleuatio vocis.i.inituin. Artabatice.pe.ꝓ.eſt genꝰ mõſtri in ęthio⸗ pia ꝓni vt pecoꝛa ambulare dicũt᷑.q̃dra⸗ geſimũ annũ nullꝰ ſuꝑpgredit᷑.Et dicũt᷑ ſic ab artꝰ. a.ũ.⁊ batin.quod eſt gdus.qꝛ ar⸗ tatim ⁊ curuegradiunf. Artabe.pe.coꝛ.ꝗdam menſurę ſunt. AUnde —q NPap̃.dicit.Artaba genꝰ mẽſure ſyriaceꝗᷓ tres modios facit. Artemeſia eſt ꝗqdam herba Bianęa gẽtib⸗ ↄſecrata. Vñ ⁊ gręce Biana artemis dici⸗ * tur.⁊ eſt illius naturę ꝙ cũ viuo decocta ⁊ mane bibita mẽſtrua educdcitt. Artemo.onis.pe.ꝓ.ðꝛ paruũ velũ qͥ in dul cibus potius vtimur aqͥs. Vñ in actibus apłoꝝ. Et eleuato artemone ̃m aurę fla⸗ tum tendebant ad litus.. Artemũ idem. Vñ. Eſt artemo vłartemuʒ velum qʒ ratis. Arteria.f.p.eſt vena ꝑ quã exit ⁊ intrat aer ⁊ ſpũs. Vel ſᷣm NPap.Arterię ſunt fiſtulę vel vene dicte eo ꝙ artl teneat itineribꝰ vi talem ſpũm.vel qꝛ p eas aer.i.ſpũs a pul- mone fert᷑. Inde arteriacus.a. ũ. ⁊ eſt ille cuius fauces reumatiʒãt. Iñ artericũ.n.s ⁊eſt medicina ꝗᷓ ꝓdeſt meatui gutturis Arteſis. f.t.ð artuü moꝛbꝰ. Vñ Mꝛudẽti⸗ HNodoſe òs podagra diſtoꝛquet et arteſis Inñ arteticus.a.ũ.⁊ dꝛ iſte qͥ hʒ infirmitatẽ in artubus ex cõſuetudine. vel vt medici volũt dicit᷑ ille qͥ quandã nodoſitatẽ in mẽ beꝛoꝛũ patitur iuncturis. Et in eodem ſen⸗ ſu dicif articus. a. i. Inde artetica.⁊ dici tur paſſio vel infirmitas illa. Arſates ſunt reges pſarũ.ſicut Auguſtꝰ ðꝛ Artauꝰ.m.sS.me.coꝛ. eſt cultellꝰ ſcriptoꝛuzʒ Articula. f. p. dimi. i. parua ars. Articularis.2.t.⁊ le.i.ad artẽ ꝑtinẽs. t dicit᷑ ab ars artis. Articulus.m.s.dimi.i.paruus artus vt di gitus. ⁊ ð ab artus. us. ui. Item articulꝰ dicit᷑ qdam ꝑs or̃onis apud gręcos ſolam relatõʒ ſigns. Inde articularis..t.⁊ hoc re.qð hʒ officiuʒ articuli.vt hic ⁊ hec ⁊ B. Articulus eſt etiã qdam coloꝛ rhetoꝛicus q̃ fit qñ multę dictiões ſimul ponunt᷑ pun⸗ ctatim ſine cõiunctione media. vt ibi. So⸗ lers. inermis.inops.ingloꝛiꝰ vnde rediſti Item articulus etiã dicit᷑ ſinis Item arti culus.i.momentũ. vt in articulo diei illiꝰ. id ẽ in initio.in ſine.in hoꝛa.in momento. Itẽ articulꝰ.p̃ſſura. artitudo. Itẽ articu⸗ us eſt ſpẽs numeri. Itẽ articulus eſt mini ma ꝑs ſymboli.i.fidei. ᷣm qð dicimꝰ duo⸗ decim ſunt articuli fidei Etiã articulus ſu mitur ꝓ ſigno.cũ quo mulieres ſignãt pa⸗ nes in foꝛnace.ne fiat ↄfuſio int᷑ alios. Añ Greciſta.Articulus coloꝛ eſt.bꝛeue mem⸗ bꝛũ.ᷣ dictio gręca. Articulus numerꝰ ꝑ de⸗ nos multiplicatus. Momentũ articnlus p̃ſſuraq; ðꝛ eſſe. Itẽ articulus eſt ꝑs inten tiõis ↄtinens illud qð actoꝛ intẽdit ꝓbare vt in.c.veniẽs.ij.de teſti.⁊ glo.in.c.pſᷣſen⸗ tiũ ·S· teſtes.eo.ti.li.vj.Et articuli dicunt capitula ĩ iudicio ꝓbada. eo.ti.ꝑ tuas Et gñq; dicũt᷑ intentiões.qñq; aſſertiones. Artifex ⁊ opifex differũt. Nam artifex ðꝛ ex arte.opifex vo ex ſola manu ⁊ iuſſione alterius. Iñ artiſiciũ qð eſt manufactum. Inñ artificioſus.a.ũ.i.plenꝰ artiſicio. Inð etiam artiſiciał.ↄ.t.⁊ hocle. Artificina.fę.p.pe.ꝓdu.eſt locus vbi arteſ exercent᷑. . Articꝰ.a.ũ.i.bonis artibus inſtructꝰ ab arſ Artocopus.m.S.i.piſtoꝛ.q̃ſi artifex panis Vñ Juuenał.Salua ſit artocopi reueren tia. Etiã ð panis cũ laboꝛe factus.ab ar⸗ tos qð eſt panis.⁊ copos laboꝛ. Iñ arto⸗ copus.i.panis cum laboꝛe factus ad opuſ dñi ſui. ANel ðꝛ panis piſtus in olo.. Artocrea.f.p.ðꝛ qͥlibʒ cibus artificioſe cõ⸗ poſitꝰ. Nel ðꝛ cibꝰ ex pane ⁊ paſta ⁊ carne factꝰ.⁊ ðꝛ ab artos.i.panis.⁊ creos caro. Hm hHug. NPap.vero dicit. Artos panis. creos gręce caro. Iñ artocrea panis carnẽ 2 continens.vulgo toꝛtella. Artopta. f.p.i. vas artificialiter operatum Ande plautus in aularia. Ego artoptam hinc ꝓximo vtendam peto. Artos gręce eſt panis latine. Artoteritę heretici ab oblatione vocati.pa nem em ⁊ caſeũ offerunt. dicentes a pᷣmis hoibus oblatiõʒ a fructibꝰ terrę ⁊ a fructi bus ouiũ fuiſſe celebꝛatã. ðBð Artotira.f.p.pe.coꝛ.eſt cibus qͥ fit ex pane vłpaſta ⁊ caſeo.⁊ dicit᷑ ab artos paĩs et ti rus quod eſt caſeus. Artuoſus.a.iũ.i.mẽbꝛatus.⁊ ðꝛ ab artus. Artus.a.ũ.i.ſtrictus ſʒ artus.us.ui.i.mẽ⸗ bꝛũ qð neruis artat᷑.⁊ facit dtm̃ ⁊ abltm ĩ vbus.ad dram de ars artis artibus. Arualis. .t.⁊ h̊ le.pe.ꝓd.i.ꝑtinens ad ar uum vel res aruu. Aruambale.n.t.eſt hoſtia cũ arua ambie bant.quod etiã dicit᷑ amburbale.ſed am⸗ burbalis vel amburbale ⁊ hoc amburbiiu eſt hoſtia cũ qua ciuitatem ambiebant ab ambio ⁊ vrbs. ſacrificiũ aruos Arugo.ginis.eſt coloꝛ qͥdã ſicut pedes acci pitris.⁊ ſcribit᷑ ꝑ a ſolã ſᷣm Pap.ſʒ auru⸗ go ꝑ au ᷣm husg. eſt moꝛbus regiꝰ. Item aurugo ẽ coꝛruptio auręꝑ quã ſegetes cõ trahũt i naturalẽ coloꝛẽ ex aura coꝛrupta. Aruina.f.p.i.pinguedo. Añ Job xv. Et de lateribꝰ eius aruina dependet. Iñ arui natus.a.ũ.i.impinguatus. IJñn aruinoſus ——— . . . NPapias dicit aruambale E— a.ũ.i.craſſus Inde aruinula.fę.p.dimi.i. Aruiolum li.ðꝛ paruũ aruũ ſi (parua aruia ue coꝛpus parumm.,.gG Arula.f.p.pe.coꝛ.ſᷣm Hug.eſt parua ara ſi ue altare. Ael m Papᷣ. Arula eſt patella carbonũ.craticula.vł vas ęneũ q̃drangu lü in quo ignis ardet vel in quo pꝛunę vel carbones aſpoꝛtant᷑. — Arulla.f. p.ðꝛ reſiduũ pomi qð abijcit᷑ Añ Tolle peripſima poſt ede pulpã ſed ſper⸗ nearullam. 3 ſępe ponit᷑ ꝓcãna.⁊ ðꝛ ab areo ares.qͥa cito aret. Vñ. Cantat hyrũdo. floꝛet arun do. natat hyrudo. Iñ arundineꝰ.a.ũ.id ẽ aliqd de arundine exñs. Iñ arundinetum ⁊ eſt locus vbi creſcunt arundines. Auruſpex. .t.i.diuinatoꝛ.q̃ſi ararũ inſpe⸗ Arundob Hm Hhug. ꝓpꝛie ðꝛ foliũ depẽdenſ ctoꝛ.Hi etiã exta ſeu inteſtina pecuduʒ in ſpiciũt vt futura pᷣdicent. Aruſpicina.f.p.pe.ꝓd.i.domus aruſpicũ vel locus vbi diuinant.· Aruſpiciũ.n.sS.i.diuinatio Aruum.n. S.i. campus. Arx arcis.f.t.i.cochlea.ſ.turrl ab arceo es. qꝛ arcet hoſtes Vñ.Ars docet.arx munit arcus tegit ⁊ ferit idem (E ante As aſſis plura ſigniſicat. pᷣmo idem eſt qas obolus. Vñ in euangelio. Nonne duępaſ ſeres aſſe veniunt. Et tamen differunt As ⁊ obolus.qꝛ obolus eſt factꝰ ad ſiłlitudinẽ totius denarij valens denarij medietateʒ ſed as eſt dimidius ſiue diuiſus denarius toti tamen obolo ęquiualens. Et nota compoſita ab as aſſis ꝓ obolo in eſſis fini⸗ untur.pꝛęter tria quę in vſſis finiunt᷑.ſci⸗ licet.octuſſis.ſeptuſſis.centuſſis.⁊ pꝛeęter ſemiſſis quod in iſſis fini᷑.⁊ monoſſis qð in oſſis finit᷑ſcðo ðꝛ põdus duodecim vn ciarũ.tertio ðꝛ punctus vnus in decio vel teſſere.q̃rto ðꝛ poſſeſſio oim bonoꝝ alicuiꝰ quę habet. Vn.As obolus pondus pun⸗ ctus poſſeſſio tota Inde venit ſemis ⁊ pła alia quę patent loco ſuo Et as ꝓ obolo di citur ab a quod eſt ſine ⁊ ſphera rotundi- tas q̃ſi ſine rotunditate. Itẽ in aſſe qñ ſigẽt põdus ↄtinẽt᷑ duodeci ꝑtes.q̃ꝝ qlibethbʒ ꝓpꝛiũ vocabulũ.Ad euidentis huiꝰ ſcien dum ꝗ as aſſis eſt põdꝰ.xij.vnciaꝝ. Et ſi exinde remouet᷑ vnũ.illud vnũ qð remo⸗ uet᷑ ðꝛ vncia.⁊ illa.xj.ꝗ̃ remanẽt dicuntur deuns.i.xj.vncię.q̃ſi vncia dẽpta de aſſe. ⁊ cõponit᷑ a de.qꝛ ei deſit vncia ad libꝛam Prerea ſi remouent᷑ ab aſſe duo. illa duo dẽpta dicunt᷑ ſecuns.q̃ſi ſexta ꝑs aſſiſ.ſed illa.x. ꝗᷓ remanẽt dicũt᷑ decuns.i.decẽ vn⸗ cię. Pretea ſi remouent᷑ tria ab aſſerema⸗. nent.ix.⁊ illa tria dẽpta dicunt᷑ qdrãs q̃ſi qrta ꝑs aſſis.⁊ illa.ix.ꝗqᷓ remanẽt dicũt᷑ do drans.⁊ intpꝛetat᷑ nouẽ.Si remouent᷑ ab aſſe qttuoꝛ remanent octo.⁊ illa q̃ttuoꝛ re⸗ mota dicunt᷑ triens q̃ſi tia ꝑs aſſis.⁊ ðꝛa tris qð ẽ tres.vñ triẽs pᷣmo ſiãttres.ex cõ ſequẽti qᷓ̃ttuoꝛ.qꝛ q̃ttuoꝛ ſunt t᷑tia ꝑs aſſis Pretea illa octo ꝗᷓ remanẽt dicũt᷑ biſſe.et intp̃tat᷑ biſſe octo.⁊ ẽ grecũ. Pretx᷑ea ſi re⸗ mouẽt᷑ ab aſſe qͥnq; remanent ſeptẽ. et illa q̃nq; remota dicũt᷑ qncuns a q̊nq;.⁊ illa ſe ptẽꝗg remanẽt dicũt᷑ ſeptuns a ſeptẽ. Pꝛe terea ſi remouẽt᷑ ab aſſe ſex.illa ſex dicunt᷑ ſemis.⁊ illa ſex ꝗ remanẽt ſiłit᷑ dicũt᷑ ſemis Et ðꝛ ſemis de ſemis qð eſt dimidiꝰ.⁊ as aſſis q̃ſi dimidia ꝑs aſſis.Et ita ptʒ ꝗ ſunt partes aſſis. Unde.Aſſis biſſena pars di⸗ citur vncia plena. Aſſi tollatur p ars vna deunſq; vocatur. Tolle duas. ſecũs erit. et pars altera decuns. Excipe tres.qua⸗ drans erit.⁊ tunc altera dodrans. Quat⸗ tuoꝛ ablatis pars eſt bene ſi numeratis. = Alſcolon villa vel valł interpᷣtat Illa triens. biſſe qð reſtat credo fuiſſe. Si tollas qͥnq; qncuns ps illa vocatur. Et ſe ptem reliqua ſeptuncem tu vocitato. Aſſẽ dimidia. pars vtraq; ſemis habef. Alſahel interpᷣtat᷑ viſio del.. Aſaph interpᷣtat᷑ ſynagoga vel ↄgregans. Aſbeſtus eſt lapis ferrei coloꝛis.ab igne no men ſoꝛtitus.qꝛ ſemel accẽſus nũqᷓ; extin⸗ guit᷑. Nam aſbeſtus.i.inextinguibilis. ſcella.f.p.locꝰ ſbᷣ bꝛachijs.qꝛ ab eis aſcel lis bꝛachia cillent᷑.i.- mouent Aſcia.f.p.i.dolabꝛa q̃ſi acute ſcindens. Jñ aſciola dimi.i.parua aſcia ₰„ Aſcis.f.t.ðꝛ ſecuris q̃ cementarij vtuntur. Inñ aſciculus.i.parua aſcis. Aſclepiꝰ interpᷣtat᷑ deus dura faciens:et ðꝛ fabuloſe fuiſſe medicꝰ ⁊ potiões cõſiciens emplaſtra cõponẽs ꝓpter victus.qꝛ in⸗ digẽs erat.nouiſſime in fluuine iactꝰ a Jo ue ꝓpter Barij filiũ quẽ interemit. Aſcolonita ciuitas paleſtinę ꝗᷓͥ ⁊ ꝛ aſcolõ. de qua fuit herodes qͥ occidit infantes Aſcopa.peę.pe.coꝛ. vas eſt aquaticum vtri pſiłe.Aſcopa em̃ gręce.latine ðꝛ vter Añ Judith.x. Impoſuit itaq; abꝛęſuę aſco⸗ pam vin. èGM Aſcriptꝰ. a. ũ.i.alicui rei deditꝰ deputatꝰ. Aſcripticiꝰ glebę. ðꝛ ille qͥ eſt aſcriptꝰ glebę fundo ſiue ſolo terrę.⁊ aſtrictus ꝑ ſcriptu⸗ ram in qua ꝓmittit dño ſoli ſe nunq; a ſoꝛo- .Dlo diſcedere. . Aſecretis.vide ſupꝛa acõmentaris. Alſer eſt ꝓpꝛiũ nom.⁊ interpᷣtat᷑ beatus.qꝛ Beñ. xxx. ðꝛ.cũ peꝑiſſet euʒ Zelpha dixit Lvya. Hoc ꝓ beatitudine mea beatã ppe me dicent mulieres ꝓpterea appellauit eũ Aſer. ⁊ ſcribit᷑ ꝑ vnũ ſ. AUñ auroꝛa Nepta lim ⁊ Judas Beniamin ⁊ Gad Aſer. Alſia ꝗdam femina fuit ꝗᷓ olim tenuit impe⸗ rium oꝛientis.a qua dicta eſt aſia regioil⸗ la. ſ.tertia ꝑs mũdi vᷣſus oꝛientẽ. Iñn aſia⸗ nus.a.ũ.⁊ aſiaticus.a.ũ. Vel aſia interpᷣ⸗ tatur elatio vel eleuatio.qꝛ illa ꝑs mũdiẽ elatioꝛ ⁊ altioꝛ. Inuenit᷑ etiã aſia ꝓ qdam palude.pᷣma ꝓducta.ꝗ̃ in nomie regionis beꝛeuiat᷑. Unde Lucanus. Europã miſeri libyam aſiam q; timer. Aſilũ.n.s.ðꝛ domꝰ refugij qð Rhomulus fecit. ſed mõ eſt eccła.⁊ ðꝛ ab a qð eſt ſine ⁊ ſilon quod eſt tactꝰ. qꝛ nõ eſt fas alicui ibi aAliũ tangere vel offendere.⁊ ꝓdu.pe. Vñ Virgilius.vij.enei. Hinc lucum ingentez gquem Rhomulus acer aſilũ. Retulit ⁊ ge * 3 , 7. * aqa monſtrat ſub rupe lupercal. Daß. , dicit ꝙ aſilum eſt templũ qð Rhemus et Rhomulus ↄſtituerũt.ad qð qͥcunq con fugeret.ab omni noxa liber eſſet. Iteʒ hic aſilus li.m. s.eſt muſca quę boues ſtimuꝰ- lat.⁊ conſumit mel apum ⁊ eas conturbat quam gręci oeſtrum vocant.⁊ ruſtici taba num. Et videtur etiam dici ab a quod ẽ ſi- ne.⁊ ſilon tactus ꝑ contrarium qꝛ eius ta⸗ ctus nimis ſenti᷑. Anð Greciſta.Turbat aſilus apes miſeris ſuccurrit aſiluum. Aſymphonia.i. ſonãtia ab a ⁊ ſymphoĩa. Alſyntheton eſt ꝗdam figura.⁊ fit m ;a5/· piam qñ vna oro diuidit᷑ in duuaeas 4 Alſinus.m.s.ðꝛ qſi aſidus.a ſedẽdo.qꝛho⸗ mies añqᷓ; haberẽt equos aſinis inſidebãt vel ðꝛ ab a ⁊ ſenos ſenſus.quaſi ſine ſenſu qꝛ bꝛutũ ⁊ ſtolidum animal eſt. Sicit᷑ etiã aſinus quaſi alta ſinens.ſʒ tũc eſt etymoł. non copoſtlo. Zi aſellus.i.paruus aſinꝰ. Inde aſina ⁊ aſella. Inde aſininus.a.ũ.i. de aſino exñs. Inde aſinarius.a.ũ.qð ꝑti net ad aſinum vt mola aſinaria quam tra⸗ hit aſiuus ad molendinum. Et h̊ aſinariuſ qui ducit vel paſcit aſinos. Et aſina facit ditm̃ ⁊ abltm plurales in abus ad differen tiam ſui maſ.quod facit in is. Tñ inuenit᷑ in is. Uñ.j. Re.ix.Et de aſinis ꝗs perdi diſti nudiuſtertius ne ſollicitus ſis.qꝛ in⸗ uente ſunt.Et ſcias ꝙ vt dicit Baſilius in hexameron omelia octaua. Intelligit aſi⸗ nus ⁊ homis conſuetus vocem. nouit iter quod ſepius ambulauit.ad audienduʒ ita vehementer acutus.vt nullus ei de terre⸗ ſtribus comparari poſſit. Aſmodeꝰ.pe.ꝓð.eſt nom demonis. Unde Tobiẽ.iij. Oęmõ noie aſmode“ occiderat Aſopus nomen eſt fluuij. Nñ.Aſopũ ( eos retrahas europã ſiue piropũ.Et piropus nomen eſt gemme Aſparagus herba qdam.cuiꝰfrutex eſt aſꝑ ⁊ ſpinoſus.Eſt etiã qͥdam piſciculꝰ paruꝰ. ſegq optimi ſapoꝛis. Et etiã boletus vocat aſparagus.Et vt MPap.dicit. Aſparagi i cibo ſumpti ſtomacho ꝓſunt.calidi ſunt.i aqua cocti omẽs veſicę cauſas curãt ⁊ cal⸗ culos frangunt. 2 Aſper.a.ũ.i.durus.acerbus.truculentus. Alſpergo.ginis.f t.i.aſperſio.vel eſt nomẽ cuiuſdam auis marinę. vel eſt veſtis femi narum vel veſtimentoꝝ ſuꝑfluitas.quod etis ſirina diic. Aſpis dis. f.t. dicitur genus ſerpentis. Et eſt illius naturę. dum enim incantatura MB diuinatoꝛibus. tunc vnã aurẽ ponit.⁊ tru dit in terrã. ⁊ aliam obſtruit cũ cauda. ne audiat voces incantantiũ vtillęſa ꝑymane at Et ideo incantat᷑ qꝛ veneno extracto aſ pis eſt medicinał ⁊ pᷣcioſi valoꝛis De hac dicit ꝓpheta. Sicut aſpidis ſurdę et obtu rantis aures ſuas ne audiat vocem incan⸗ tantis. Et ᷣm Iſido. Aſpis eſt vocata ꝙ; moꝛſu venena immittat ⁊ ſpargat. Hyos em gręce venenum dicũt.⁊ inde aſpis.qſi aſpergens hyos.i.venenum.eo ꝙ moꝛſu venena to interimat.⁊ coꝛ.pe.in gtõ. Iteʒ id eſt parua aſpis. Aſpꝛiolus. eſt animal quoddam Aſſa.aſſę.f.p.ðꝛ lignũ dolatũ ⁊ latũ. aſpis ðꝛ etiam ſcutũ militare. In aſpidła Aſſecula vłaſſecla ꝑ ſyncopã.ↄ.p.ðꝛ ab aſ ſequẽdo ⁊eſt humilis ꝑſona alteri ſubie⸗ cta. vel idem eſt qð domeſticus familiariſ vel ðꝛ ab aſſideo quod in vna ſignificatiõe valet intantũ ſicut intendo. qꝛ ᷣuus debz eſſe aſſiduus iuxta dñm ſuum.⁊ ſic ðꝛ ſer⸗ uiens vel comes qͥ ſequit᷑ aliũ. Añ in Au⸗ roꝛa. Rurſus vt in pᷣmis vir lucis et aſſe⸗ cla fumi. Aſtiterant dño v c. Aſſer aſſeris.m.t.ſiꝗt illas lõgas ꝑtes et te nues ꝗᷓ diuidũt᷑ ⁊ abſcindunt᷑ a trunc.Et ðꝛ ab aſſe.qꝛ aſſeres ſoli in tectis ponũtur 2 nõ ↄiunctim. Alſſem em vnũ dicimꝰ. Al dicunt᷑ aſſeres.qꝛ aſſideant parietibus et trabibus.vel qꝛ vnus alteri in pariete in⸗ ſeritur. AUñ Ecẽ.xxix. Melioꝛ eſt victus pauꝑis ſub tegmine aſſerum qᷓ; epulę ſplẽ diggre. Aſſeſſoꝛ ðꝛ q̃ſi aſſidens iudici in cognitione cauſaꝝ.ſuum pᷣbens ↄſilium iudici.qͥ alio Aſſidela.f.p.pe.ꝓdu.eſt menſa iuxta quazʒ ſedemus. H . Aſſidęi ſunt iudęi qui diuino cultui ſemper inſidebanttt. Aſſiduus.a.ũ i.ſtudioſus.ſollicitus.conti nuus.alicuiꝰ rei intentus.⁊ ðꝛ ab aſſideo. Itẽ aſſiduus.i.diues ⁊ põderoſus ĩ pecu⸗ nia. ⁊ ſic ðꝛ ab as aſſis ⁊ do.qꝛ diues płes Habet aſſes.i.obolos. Vñ Naaman in hi⸗ ſtoꝛia legit᷑ fuiſſe vir diues ⁊ aſſiduꝰ. Vñ BDiues ⁊ intent“ notat aſſiduus ſub eodẽ. Als facit aſſiduũ aſſidet aſſiduuſq;. Etiaʒ aſſiduꝰ ðꝛ qͥ expẽſis erarij ßerat.⁊ ſic ðꝛ ab eẽ ⁊ dando.nõ qꝛ multũ gratis det diues. ſed coactus plus dat qᷓ; pauꝑ in collectl fa ciendis. .M — Aſſimetra.f p.ðꝛ nomen generale oim man ſoꝛum adiacentiũ villę vel ciuitati. ab aſſi⸗ deo es. ⁊ metros menſura. Alſſiſteriũ.n.S.locus vł domus monialium ſicut monaſteriũ monachor? Aſſiſtria.f.p.monialis ibi aſſiſtens. Alſiſtrix vl aſtitrix ab aſſiſtendo videt᷑ dici ⁊ ðꝛ ꝗ ſiſtit iuxta vᷣuitiũ vel circũſiſtit. AUñ BSaß. ix. Da mihi dñe ſediuʒ tuaꝝ aſſiſtri⸗ cem ſapientiã.Et eſt ꝓducenda hęc ſylla⸗ ba ſtri. ᷣm Hugl.Sicunt tñ qͥdã ꝙ hęclit⸗ tera coꝛrupta ſit.⁊ debet dici aſtitricem.et non aſſiſtricem. Nam ſiſto qñ eſt traſitiuũ accipit ſ᷑teritum mutuoa ſtatuo ⁊ fac̃ſta⸗ tui. ⁊ in compoſitõe aſſiſto aſtitui aſtitutũ ꝗ quo deſcẽderet aſtitutrix.qñ vo eſt neu⸗ trum accipit ſteritum mutuoa ſto ſtas.et facit ſteti.⁊ in cõpoſitione aſſiſto aſtiti aſti tum. ⁊ ab hoc regulariter deſcenderet aſti trix. me. coꝛ.⁊ non aſſiſtrix.quia nichil eſt nec ab aliquo verbo poteſt foꝛmari. Anð Siſto facit ſtatui ſi tranſeat atq; ſtatutu,.· Sif fuerit neutrum dicito ſiſto ſteiii. Aſſocius.m.S.i.cõſocius.cõſoꝛs. ↄſodalis Ccotribulis.confęduſtus. ⁊ dicitur ab ad ⁊ ſocius. Aſſolatus.a.iũ.i.ad ſolum deductus vł ad ſolitudinem redactus. vel de ſolio depoſi Aſſula.f.p.pe.coꝛr.ðꝛ id qð cadit de ligno gñ dolatur. ⁊ : ab aſſa aſſe „ Aſiultus.us.ui.impetus.aſſumptꝰ ſaltu. Aſſumentũ.n.s.eſt illa ꝑs ꝗ de aliqͥ accipit vyel aſſumit᷑ ad aliqᷣd faciendũ vel reparã⸗ dum. AUnde Marci. ij. Nemo aſſumẽtuzʒ panni rudis aſſuit veſtimento veteri.qua nomie dicitur officialis iudicis et conſilia⸗ ſi diceret. Nemo ſapiens cõiungit panno veteri partem noui panni quaʒ aſſumpſit de aliquo nouo panno. Alſſur aſſuris. fuit fiius Sem.aq dicta eſt aſſuria. Inde aſſurius.a. ũ.i.aſſur. AUnde in Aluroꝛa. Sicut rex aſſur malus extitit 2 tñ idem. ᷣ Aſſus.a.ũ.ðꝛ q̃ſi arſus ab ardeo. Iñ aſſat a.ũ.⁊ hęc aſſatura.rę. Uñ.ij. Re. vj. Aſſa turam bubule carnis vnam. i.fruſtum bo⸗ uis aſſatum. Aſtarthen.eſt idolũ ſidonio. Aſtericus vel aſteriſcꝰ. m. s.i.foꝛina aſtri. 1 eſt qdaʒ nota quęin libꝛis apponit᷑.ꝗ de his omiſſa ſunt vt eluceſcant ꝑ eaʒ notaʒ 1 ĩ deeſſe vidẽt᷑.⁊ dicitur ab aſter qð eſt ſtel la. qua vſus eſt Oꝛigenes in tranſlatione piblię. Circa quod notandum ꝙ nanſta⸗ toꝛes ⁊ interpᷣtes biblię multi fuerunt. ſic dicit mgr̃ in hiſtoꝛijs.qꝛ ante incarnatiõeʒ dñi annis. cccxlj.tempoꝛibus tolomei philadelphi regis ęgypti ſeptuaginta int pꝛetes floꝛuerunt.qͥ leges ⁊ ꝓphetas hoc modo tranſtulerunt. Ptolomęeus ſtudio⸗ ſus ⁊ libꝛoꝛum cupidus ꝑpcipiens apud iu deos legem eſſe oꝛe dei ęditam. ⁊ digito il peritos qui interpᷣtari et trãſſerre valerẽt. dirigeret. Etem̃ ſua deſideria eſſent eam in gręco trãſlatam habere.⁊ arciuis rega⸗ libus intereſſe Eleaʒarus aũt annuens eiꝰ petitioni.de vnaquaq; tribu ſex legiferos vel legiferẽtes deſtinauit.i ſunt ſeptuo⸗ gintaduo interpᷣtes.qui licet ſeptuaginta Duo fuerunt moꝛe ſacrę ſcripturę. tñ com⸗- muniter ðꝛ ſeptuaginta. qꝛ ſi duo ſuꝑſunt B; eſt modicum reſpectu ſeptuaginta. Qui venientes ad regem pentateucuʒ ⁊ ꝓphe⸗ tas tranſferentes coꝛam rege diſputauert de vno deo colendo.⁊ nulla creatura eſ ſet deus. Inde eſt ꝙ vbicunq; ocurrebat eis in tranſferendo de trinitate vł ſub ſilẽ⸗ tio pteribant vel ęnigmate tranſtulerunt ne tres deos colendos tradidiſſe videren⸗ tur Similit᷑ de incarnatiõe vbi facientes. UVñ tranſlatio ſeptuagintaduũ qñq; ẽ ſu⸗ perflua.qñq; diminuta. Poſt incarnatõʒ aũt dñi ⁊ paſſionem annis.c.xxiiij. Aqui⸗ la qdam iudens ad fidem cõuerſus. ſz po⸗ ſtea in hereſim lapſus.pᷣmus interpꝛes fe⸗ cit aliam tranſlationẽ de hebꝛaico ĩi grecũ tpe hadriani imꝑatoꝛis. Deinde pꝰan⸗ nos.liij. Theodotion fecit tertiam tranſla tionem ſub Comodo. Deinde poſt annos triginta. Symmachus int᷑pꝛes claruit ſbᷣ Beuero.Beinde poſt annos octo inuenta eſt quędaʒ tranſlatio hieroſolymis.cuius autoꝛ ignoꝛat᷑.quę dicta eſt vulgata trãſla tio vel quinta ęditio. Deinde poſt annos xviij.tempoꝛe Alexandri ſupuenit Oꝛi⸗ genes videns iſtas tranſſationes imperfe ctas.incepit coꝛrigere tranſlationẽ.lxxij. interpᷣtum per poſterioꝛes iam dictas trãſ lationes.vel ſᷣm aliquos ſolum tranſlatio nem Theodotionis coꝛrexit.⁊ miſcuit.ſ. ſupplens diminuta. ⁊ reſecans ſuperflu . Vbicunq; igit᷑ ad tranſlationẽ.lxxij.int᷑⸗ pꝛetum aliqͥd addidit ex tranſlationibus ſequentibns. vel vbi addidit ꝗᷓ deerãt ibi ponebat aſtericũ vel aſteriſcũ.i. ſtellaz vl foꝛmam aſtri ꝑ qð innuit ꝙ ꝑ additionem illam eluceſcebant ꝗᷓ pᷣus deerant.Et dici⸗ tur aſtericus ab aſter ⁊ icon qð eſt imago vel ſignum. ⁊ ꝓd.pe.qꝛ apud grecos icon ſcribit᷑ ꝑ ei diphthongon.⁊ ðꝛ aſtericꝰ ſᷣm modernos vel aſteriſcus ᷣm antiquos.et tunc dicit᷑ ab aſtris.i.ſtella ⁊ icon Abi ve ro erat ſuꝑfluum ponebat obelum. Obe⸗ lius ſcriptam. miſſis epiſtoł muneribus rogauit Eleaʒarum pontiſicẽ iudęoꝛuʒ vt ſibi viros ſenioꝛes hebꝛaice ⁊ gręce liguę los em gręce ðꝛ ſagitta latine vel veru. ſi⸗ gnãs ꝑ hoc qᷓ ̃a ibi ſuperflua erat. Dein⸗ de ipᷣe Oꝛigenes fecit aliam tranſlationeʒ ꝑ ſe plenam ſine his ſignis.lhi oẽs trãſtu⸗ lerunt de hebꝛaico in gręcuʒ. Deinde qui⸗ dam volentes habere oẽs iſtas tranſlatio nes ſimul ſcribebant libꝛos.ſic eos oꝛdinã tes.ꝙ in medio cuiuſlibet folij ponebant ſex colũnas a ſummo deoꝛſum deſcenden tes.ponentes in pᷣma vba tranſlatiõis pꝛi meę.in ſecunda ſecũdę.⁊ ſic de alijs. Et iſti libꝛi dicti ſunt hexapla ab hexa grece qð ẽ quaſi liber hñs ſex tranſlatiões rectas vel ſex latine.quaſi ſexcupla. vel ðꝛ hexapla rectificatas. Quidam tamẽ hexapla expo nunt ſimplicit᷑ p exemplaria. Et his tem⸗ poꝛibus multi vtriuſq; linguę ſcioli fecer̃t glias tranſlatõnes de ſᷣdictis grecis tranſ lationibus in latinũ. Nouiſſime ſuꝑueni⸗ ens beatus hieronymus.peritus in tribꝰ linguis hebꝛaica.gręca ⁊ latina pꝛimo coꝛ rexit tranſlationem.lxxij.interpᷣtum in la- tino cum aſtericis ⁊ obelis.poſtea vo trã⸗ ſtulit immediate bibliam de hebꝛeo in lati num ſine aſtericis ⁊ obelis.Et hac tranſla tione nunc vbiq; vtit᷑ tota rhomana eccła licet non in omnibus libꝛis Et ipᷣius tranſ latio merito ceęteris antefert᷑.qꝛ eſt vboꝛũ tenatioꝛ ⁊ ꝑſpicuitate ſententię clarioꝛ Et tranſlatio pᷣma ſcʒ.lxxij. interpꝛetuʒ facta eſt in Alexandria ciuitate quę metropoliſ 6 eſt egypti.Alię aũt tranſlatiões in diuer partibus mundi vbi tunc magiſtri pollue runt.Nota ꝙ vbicunq; in libꝛis veter te⸗ ſtamenti mendoſitas reꝑitur. currendum ſtamentuʒz pꝛimo in lingua hebꝛęa ſcriptũ eſt Si vero in libꝛis noui teſtamenti recur rendum eſt ad volumina grecoꝛum. qꝛ no uum teſtamentum pꝛimo in lingua gręca ſcriptum eſt pꝛeter euangelium Matthei ⁊ eplas Pauli ad Hebꝛeos. Aſterites eſt gemma candida.incluſam lu⸗ cem ↄtinens ſicut ſtellã intus ambulanteʒ Aſty gręce.ðꝛ vrbs vel ciuitas. eſt ad volumina hebꝛęoꝛum.quia vetꝰ te⸗ — -ʒ — * . Aſtiſmos.i.antiſmos.vide ſupꝛa. Aſtręea.f.p.pe..i.iuſticia.ab aſtrũ.qꝛ de celo deſcendit. Uñ Ouið.in.j.metha.Al tima celeſtũ terras aſtręa relinquit. Aſtereus.a.ũ.pe.ꝓdu.ðꝛ res quę pertinet ad aſtrum. 2 Aſtirion gemma eſt cryſtallo ppinqua.in cuiꝰ centro lucet ſtella fulgoꝛe lunę plene. ⁊ ðꝛ ſic.qꝛ aſtris poſtpoſita fulgoꝛeʒ rapit „ gerit. Aſtrol ipᷣius artis aſtronomie. Aſtrologus ðꝛ inſpectoꝛ ⁊ mẽſuratoꝛ aſtro rum. 2 ðꝛ ab aſtrum ⁊ logos.quaſi loquẽſ de aſtris ⁊ augurans. Inde aſtrologia.q⸗ dam ars aſtronomię. Iñ aſtrologicꝰ.a.iũ. Et ſcias ꝙ aſtrologia partim eſt naturał. partim ſuꝑſtitioſa.HNatural dum exequi⸗ tur ſolis ⁊ lunę curſus vłſtellaꝝ certas tẽ poꝛum ſtationes. Suꝑſtitioſa vo eſt illa quam mathematici ſequunt᷑.qͥ in ſtelliſ au gurantur.qͥbus etiam duodecim ſiã ꝑſin⸗ gula animę vel coꝛpoꝛis mẽbꝛa diſponũt. ſiderũq; curſu natiuitates hoim ⁊ moꝛes hdicare noſcun᷑. Aſtronomus.m.S.ðꝛ qͥ docet legẽ vel regu lam de aſtris.vel qͥ nomiat ea.⁊ ðꝛ ab aſtꝝ ⁊ nomos quod eſt lex.vel noꝛma.i.regula vel onoma.i.nomen. Iñ aſtronomia ipſa ars. Iñ aſtronomicꝰ. a.ũ.ſᷣm Hugl. Ma⸗ pias dicit.Aſtronomia.i.aſtroꝝ lex qͥ cur Anroſia vel atrophia.f.p.eſt tenuitas coꝛ⸗ ſus ſideꝝ docet.⁊ eſt vna deſeptẽ artibus poꝛis ex cauſis latentibus ⁊ paulatim cõ⸗ ualeſcentibus dicta ſic ab immutatiõe coꝛ poꝛis.Nam gręci nutrimenti ceſſationem aſtroſiam vel atrophiã vocant. Aſtroſus.a.ũ.i.lunaticus quaſi malo ſide⸗ re vel aſtro natus. Aſtruco.onis.i.dextrariꝰ.ab aſtur ꝓ gẽte. qꝛ apud illã gentẽ hmõi eqͥ abundant.Eſt etiam idem quod accipiter. Aſtrum.n.S.i.ſtella ⁊ ðꝛ ab Aſtro ph̊o.qui pꝛimus tractauit de aſtris.vel ab aſter qð gręce ðꝛ ſtella. Inde hic ⁊ hęc aſtralis.⁊ H le.i.ad aſtrũ ꝑtinens Et ſcias ꝙ ſtella dici tur ꝗqlibet ſingularis.Sidus pluriũ ſtella rum collectio.Aſtrũ grãdis ſtella.vt ſol ⁊ luna ⁊ alij planetę.eęc tñ nomia apud au toꝛes cõfundunt᷑. Item aſtrũ qñq; ponit ꝓ celo.non ꝙ idem ſignificet.ſed qꝛ aſtra 2 — ſignt partem celi. Alſtula.f. p. r illud quod cadit deligno qñ abium. n. s. quoddam inſtrumentuʒ dolatur. ⁊ dicit᷑ a tollendo. AVñ qͥdam vo⸗ lüũt dici aſciam ab aſtulis.quia eas aligsna Aſtur.m.t.eſt qͥdam pplłs hiſpanie q̃ iuxta fluuiũ qͥ ðꝛ ſtura habitat. In aſturia.f.p. regio vel ciuitas eoꝝ. Iñ aſturieſis ⁊ aſtu rienſe. Item aſtur. im.t. ð qdam auis que apud illam gentem abundat.⁊ ðꝛ ab aſtur ꝓ gente.vel ðꝛ ab aue ⁊ ſterno.qͥa ſternit aues.ꝗᷓ etiaʒ dicit᷑ aſturco vel accipit᷑ asaX pias vero dicit. Aſturco accipiter maioꝛ. Wnae. Altruco quadrupes aſturco dicit᷑ agles. Ziſtus.us.ui.calliditas.doloſitas.fraus. fallacia.⁊ ſumit᷑ i malo. Iñ aſtutia.f.p.i. ingenioſitas.doloſitas.cautela.induſtria calliditas.⁊ ꝓpꝛie ðꝛ de malo. Inuenitur etiam aſtu. indeclinabile neu.ge.ꝓeodem Vñ.Aſtu vincit hõ cuncta creata ſoñ ſ o. Aſtutus.a.ũ.i.callidus.⁊ ðꝛ ab aſſlu.· Atacus.pe.coꝛ.maioꝛ eſt bꝛuco. Et vt diẽ glo. Joel.j. Eruca vmis eſt qͥ in oleribus maxie inuenit᷑. Bꝛucus vo fetus locuſte añqᷓ; habeat alas. SDeinde cũ parũ incipit volare ðꝛ atelabus. Cum vo plenit᷑ volat ðꝛ locuſta. Et eſt bꝛuchus multo guioꝛ locuſta vłatelabus.qꝛ iacens in vno loco radicitus comedit fructus. Atacus auteʒ ðꝛ quaſi ategus.i.ſine tega.eo ꝙ nihil ha⸗ beat quo inuolutus tegat᷑. Papᷣ.aũt dicit Atacus auis ignota. Atauus pater aui.vide ſupꝛa abauus. Altelabus.vide ſupꝛa in atacus. Ater. a.ũ.i.niger. MM Atalanta eſt qdam virgo ꝓpter velocitatẽ ⁊ðꝛ ab atas.i.leuitas.⁊ lentos plenũ.qua ſi plena leuitate. Atlas.antis.fuit frat᷑ Oꝛomothei rex afri⸗ cę optimꝰ aſtrologus.vñ dictus eſt c-lum ſuſtinuiſſe.Et a noĩe eius dictus eſt mons africeę atlas.qͥ ꝓpter ſuã altitudinẽ dictus eſt celum ſuſtinuiſſe. In atlanteus.a.ũ.et atlanticus.a.d.. = Athalia interpᷣtatur tempus dñi.⁊ fuit re⸗ gina in iſrael Athanaſia.i.immoꝛtalitas. Athanatos.i.immoꝛtal.ab a qð eſt ſine.et thanatos moꝛtale. Inde athanatus.a.ũ. id eſt immoꝛtalis. Athenę.aꝝ ꝗ̃daʒ ciuitas in gręcia.ab atha natos.i.immoꝛtał ꝓpt᷑ ſtudiũ ſapientię ꝗ immoꝛtał eſt.ꝗ olim ibi viguit. — Altoꝛnati dicunt᷑ pcuratoꝛes apud acta cõ ſtituti.in.c.vnico.de ſta.mona.li.vj.in·S· Athenienſis...t.⁊ ſe.nomen eſt patrium ⁊ ᷣm foꝛmationis analogiam deberet dici athenenſis.ſed cauſa euphonię habz i. an penultimm. Atheſis nomen fluuij. JMUG Athleta.pe.ꝓð. ↄ.p.i.luctatoꝛ.pugnatoꝛ. miles foꝛtis.⁊ ðꝛ ſic qſi ad lętum foꝛtis.id eſt ad moꝛteen. Atomia gręce.debilitas ſtomachi latine Atomus.f.s.ðꝛ coꝛpus indiuiſibile ꝓpter ſui paruitatẽ qᷓ;uis foꝛte nullũ coꝛpꝰ ſit qð diuiſionem reciꝑe non poſſit.⁊ ðꝛ ab a q eſt ſine.⁊ tomus quod eſt diuiſio vł ſectõ. qꝛ nõ recipit ſectionem ſenſui ſubiacentẽ. Atnepos.filiꝰ abnepotis.vide ſupꝛa in ab- auus. poꝛro. Atramen.n.t.i.nigredo. Iñ h̊ atramẽtum ti.i.incauſtum.qꝛ nigrum facit liquoꝛem in quo ponit᷑. Atramentariũ.n.s.i.ſcriptoꝛiũ.pluteum. pulmaciũ. Nñ Ezech.ix. Et atramẽtariũ ſcriptoꝛis ad renes eiꝰ. Iñ atramẽtariolũ li.diminutiuũ. Atrienſis.m.tc.i.ianitoꝛ.oſtiariꝰ.excluſariꝰ patiginarius.ianuarius. triolum. n. S.i.paruũ atriũ. triplices.herbę humidã ⁊ frigidã vᷣtuteʒ hñt.in cibo ſumptę ventrem diſſoluunt 4 Atriũ.n.s.ð ꝛ⁊ magna domus ampla et ſpa⸗ cioſa. ⁊ eſt ioꝝ nobiliũ.⁊ ðꝛ atriũ.qꝛ ei ad dunt᷑ tres poꝛticus extriſ ecus. vel ab ater ðꝛ ꝓpter caliginem ignis ꝗᷓ olim ſolebat eſ ſe in atrio. Uñ in paſſione chꝛiſti Et petrꝰ ſtans in atrio calefaciebat ſe ad ignẽ. Iteʒ gtria dicunt᷑ aulę cemiteria vel loca ſacta. Ab atero.is.qꝛ pedibꝰ ambulan tiũ atterũ⸗ Attabernał.2.t.i.ſocius.⁊ ꝓpꝛie in tabna tur. VUnde. Atria dic aulas eadem cemite ria dicas. Et loca ſanctoꝛum tibi ſit caput trum ô Atriarij ſunt ᷣui ſiue cuſtodes atri. Atrox.o.t.i.efferus.crudeł. Inð atrocitas id eſt aſperitas crudelitas. leccatoꝛ qͥ valde frequentat tabernã. Attamen.inis.n.t.i.ſetatiiũ. Atteſtationes ſunt dicta teſtiũ.vł teſtimo⸗ nia oꝛdine iuris in ſcriptis redacta. Attritus eſt afflictus.cõſumptꝰ.exhauſt . imbecillis. vel feſſus. MM Attolitus media bꝛeuis.eſt eleuatꝰ vel qua ſiquodam pauoꝛe cõcuſſus. ctantur. Attonitus.a.ũ.pe.coꝛ.i.tonitruo ſtupefa⸗ ctus.territus.confuſus.ꝑturbatug. Mante A Auarus ðꝛ qͥ inoꝛdinate cupit res tpales.⁊ ð8τ auarus qſi auens.i.cupiens aurũ.vł q̃⸗ ſi varas hñs manus.i.curuas.Et auarus ꝓpꝛie ðꝛ qͥ non ſatiat᷑.ſed cupidus qͥ aliẽ̃a deſiderat Inde auaricia.i.cupiditas.⁊ ðꝛ ab aueo.aues.i.cupio.qꝛ auari ſꝑ ſunt cu⸗ pidi. Etiam auaricia eſt rerũ tempoꝛaliuʒ inſatiabilis cupiditas.⁊ eſt vnũ de ſepteʒ peccatis moꝛtalibus. Auceps. .t.ðꝛ aues capiens.ab auis ⁊ ca⸗ pio vel capiens. =M Aucipiũ ðꝛ locus aptus ad capiendũ aues vel rete vel vᷣga fiſcata. vel tuguriuʒ ad h pparatum. Auctio.f.t.i.augmentatio.ðꝛ etiam auctio mercatio. Iñ auctionarius.a.ũ.i.merca⸗ toꝛ qͥ res ſuas auget.⁊ ꝓpꝛie ðꝛ ille q h̊ vel illic res paruas ⁊ veterel ⁊ tritas ⁊ ruptaſ emit vt poſtea charius vendat. Itẽ auctõ natoꝛ qnq; accipit᷑ ꝓ imperatoee. Auctoꝛ.oꝛis.m.t.i.augmẽtatoꝛ.dux.⁊ ve⸗ nit a vbo augeo.ges.⁊ debet ſcribiꝑ u.et ct. vide ſupꝛa in actoꝛ. Auctoꝛiũ.n.s.ðꝛ illud qð addit᷑ rei mẽſura tęcũ vendit᷑. Et eſt etia cibus qͥ menſę va⸗ cuatę ſuꝑpaddit᷑. Auctrix.f.t.i.augmentatrirx. Aucupabilis. .t.⁊ h le.i.res ꝗᷓ eſt apta ad capiendum. Aucupiũ.n.s.i.foꝛtuniũ ⁊ bonus euentus Bicit᷑ etiam officiũ capiendi aues. Aludax. o.t. ð: qͥ aggredit agsrediẽda ⁊ fu⸗ git non aggrediẽda. Iñ audacia. Et diffe⸗ runt audax temerarius. audacia ⁊ teme ritas.qꝛ audax non timet. temerarius non cogitat ꝑiculũ. Item audacia fit poſt con⸗ ſiliũ.temeritas ſine ↄſilio. Item audax po nitur qñq; ꝓ arrogante. „ Audientia licet etiã alit᷑ capiat᷑ tñ magl ꝓ⸗ pꝛie ðꝛ eſſe facultas ⁊ poteſtas loquẽdi co ram ſupioꝛe alicui cõceſſa.ꝓut dicimꝰ.da ta eſt illi audientia.vel denegata eſt ei cõ⸗ munis audiẽtia. Auditoꝛium.n. s.dicit᷑ locus vbi conſilia reſponſa audiunt᷑.vel foꝛus cauſaꝝ.vł lo cus in quo diuerſe cauſę audiuntur ⁊ tra⸗ Audiroꝛ in curia papę vocat᷑ qͥ vice iudicis alicuiꝰ cauſam vel cauſas audit.in cle.au⸗ ditoꝛ. de reſcrip. Auditoꝛ camerę papę ðꝛ q̊ audit negocia ſu per theſauro papę.⁊ ſuꝑ his ꝗᷓ ad camerã papę ꝑptinen. Auditoꝛ cõtradictoꝛiarũ ðꝛ in curia papę gudit imperãtes reſcripta ad lites vel ali ad ius cõmune pꝑtinentes gras. ₰—D Auellana.nę.tam ꝓ arboꝛe qᷓ; ꝓ fructu po⸗ x. nit᷑ in fe.ge.⁊ ðꝛ ab auellano mõte vbi abũ dant auellang. Auena.f.p.genꝰ herbe. eo ꝙ auideſurgat. Iñ auenula.i.parua auena. Auernus.m.s.ðꝛ locus vbi eſt deſcẽſus ad inferos.⁊ ponit᷑ ſępe ꝓ inferno.⁊ ðꝛ ab a qð eſt ſine ⁊ vnos.quod eſt delectatio.qͥa in inferno nulla eſt delectatio. Augmentũ.n.s.i.ampliſicamentũ. Augur.ↄ.t.qͥ vel ꝗ̊ᷓ in garritu auiũ diuinat J38z ab auis ⁊ garrio.qꝛ antiqtus diuina⸗ toꝛes ꝑ garritũ auiũ futura pᷣdicebãt. In auguriũ talis diuinatio. M Auguſtea.fę.p.i.charta ꝗᷓ ab auguſto. id ẽ impatoꝛe mittebat᷑. vel quoddam genus charte ſic dictũ in honoꝛe illiꝰ.Sic augu⸗ ſteum ðꝛ genꝰ marmoꝛis in ęgypto tꝑe au guſti pᷣmo inuentũ. Sicut etia tiberiuʒ ge nus marmoꝛis tꝑe tiberij inuentũ. Auguſtus.m.s.eſt ꝓpꝛiu nomẽ ceſarl Qui libet etiã ryomanꝰ imperatoꝛ põt dici Au guſtus ab augẽdo imperiũ. Vñ in natiui⸗ tate dñi legit᷑. Exijt edictũ a cęſare Augu ſto. Etiã antonomaſice Octauianꝰdictus eſt auguſtus.qꝛ ſuꝑ omẽs alios auxit rho manum impꝑium. Et ab illo dictꝰ eſt q dam menſis auguſtus.qꝛ in eo mẽſe natꝰ eſt.vł qꝛ obtinuit victoꝛia de Antonio ⁊ cleopa tra. vel ideo ab augeo.ges. qꝛ in iſto mẽſe res augent᷑ ⁊ creſcunt.Añq; vo adiectiue declinat᷑ aug uſtꝰ.a.ũ.i.nobilł.illuſtris.in⸗ ſignis.ſᷣclarus.exgrex.ſegregarius.celti⸗ cus.heroicus.Et eſt cõpoſitum ab aue et guſto.as.qꝛ ſolis nobilibꝰ licebat olim gu ſtare aues ⁊ tunc cõꝑpat᷑.Cuʒ vo declinat ꝑ quartã declinationẽ hͥ auguſtus.us.ui. eſt ꝗdaʒ ſpẽs diuinatiõis ꝗᷓ fiebat in guſtu auiũ.⁊ eſt cõpoſitũ ab aue ⁊ guſtu. Sole⸗ bãt em auẽ ſpargere gallinis ⁊ in guſtu et captiõe illius eſcę ſaꝑe auguriuʒ qð ðꝛ au Auia.f.p.eſt mr pr̃is vel matris(guſtus Auiaria.i.ſecreta loca ⁊ a via remota.aut tm auibus adibilia. Auicula.f.p.dimi.i.parua anuis. Auicularius.m.s.qͥ capit aues. Itẽ auicu⸗ laria płis numeri.n.sS.dicunt᷑ loca ſecreta ſiluarũ ſolis auibus adibilis. Auidus.a.ũ.i.multũ cupidus.⁊ ſm qͥſda⸗ ðꝛ ab habendo.qꝛ ſꝑ hr̃e deſiderat. Inde auidulus.a.ũ.i.aliq;tulum auidus. Auigerulus. m. s.vł auigerula.f. p. ꝛ qͥ vł q̊ gerit aues ad vendendũ. Aluinũ.n.s.pe.ꝓ.quaſi extra vinum i. aq̃ mixtum. B Auis.f.t.eſt nomẽ generale ad omia volati lia pennata.⁊ ðꝛ ab a ⁊ via.q̃ſi ſine via.qꝛ certam viã nõ hʒ.ſed ꝑ auia qq; diſcurrit Potius tñ videt᷑ etymologia qᷓ; cõpoſitõ Etiaʒ ðꝛ ab aueo aues.i.cupio.qꝛ auis cu pide ſumit cibum. „ 2„ gluius.a.ũ.i.a via remotꝰ.Inuiꝰ ⁊ deuius idem. Sed tñ ꝓpꝛie differũt.qꝛ deuiũ ꝓbe eſt ĩ ſiuis.Auiũ in paruis vgultl. Inuiũ in paludibus ⁊ aqs. Vñ. DBeuia ſunt ſiluę Vgultiq; auia lymphę Inuia. ſepe tamen heclegis impꝛopꝛie. Aula.f.p.i.domꝰ regia ſiue ſ pacioſuz habi taculũ poꝛticibus qttuoꝛ ↄcluſum Iñ hęc aulula dimi.i.ꝑua aula. Itẽ aula ðꝛ qñq; ſcriniũ in quo res ponunt᷑.Etiã aulę płali ter dicunt᷑ fiſtulę oꝛganoꝛuʒ ꝑ quas elicit᷑ melodia. Iñ aulidus.a.ũ.i.dulcis inſtar ſoni oꝛgani. Aularis..t.⁊ ͥ re.⁊ auletus.a.ũ.ꝓ eodeʒ ſcʒ ad aulã ꝑtinens. Aula gręce.cannula ðꝛ vel tibia latine. Aules.lis.⁊ auledus ðꝛ qͥ cũ cãnis cãtat.ſ. tibicen. Et cõponit᷑ choꝛaules.lis.⁊ eſt q̃ cum cannulis cantat in choꝛo. Auleum. n. s. vꝛ coꝛtina.qꝛ in aula attali re⸗ gis ꝑgamoꝝ pᷣmo fuit inuentũ.vel qꝛ i au⸗ lis extendi ſolet. Itẽ auleus.a.ũ.i.regalis vel res aulę.⁊ ðꝛ ab aula. Aulicꝰ.a.ũ.⁊ aulanꝰ.a.ũ.i.palatinꝰ q̃ſi au⸗ lęcuſtos.qꝛ aſſidue eſt in aula cũ pncipe Auoth.i.villa.vł villę. Añ Numeri.xxxij/ Quos appellauit auoth iair.i.villas iair. Aura.f.p.qñq; idem eſt qð ſplendoꝛ. AVnð ꝑ ramos aura refulſit.i.ſplẽdoꝛ. Scðo ðꝛ ventus. vt aura flat.i.ventꝰ.Tertõ ðꝛ aer AVñ Theodolꝰ.Comit equi pẽnas ⁊ ſe di⸗ mittit in auras.i.in aera.Quarto ðꝛ fauoꝛ vt iſte hʒ bonã aurã ſuę ꝓmotionis. AVnð Aera ſplendoꝛẽ ventum ſimul ac fauoꝛeʒ. Quattuoꝛ hęc aura ſignificare ſolet. Aurata.f.p.ðꝛ piſcis qͥdaʒ qͥ in capite habʒ coloꝛem ſimilem auro. 2 Aurea.f.p.ðꝛ frenũ eo ꝙ circa aures põat᷑ 1aðꝛ ab auris Bicit᷑ etia aureꝰ.a ũ.adiecti ue.i.de auro.⁊ tunc ðꝛ ab auꝝ. Ande Au rea frenat equos.eſt aurea mobile nomen Aureola.f p.ðꝛ ꝓpꝛie illud pᷣmiũ ꝓueniẽs ex opibꝰ ſcellentibꝰ qð dat ſanctiſ in pr̃ia Exna. Et tale pᷣmiuʒ eſt triplex. bᷣmũ ðꝛ cri nale q̃̊ ↄiugati caſte viuẽtes coꝛonant᷑.qð ſm theologos fructꝰ triceſimꝰ ðꝛ. Secun⸗ dum dꝛ ſertuz q hoĩes exñtes in viduitate ↄtinentes in ęrna patria coꝛonant᷑.⁊ illud ð: fructꝰ ſexageſimus.Tertiũ ðꝛ aureola. doctoꝛes. martyres ⁊ hoĩes exñtes vir⸗ gines coꝛonabunt᷑.⁊ ðꝛ fructꝰ cẽteſimus. ⁊ virginibꝰ caſtis ſpecialit᷑ in etna pr̃ia at tribuendus. Uñ. Virginibus cecidit cen⸗ teſimus integritatis. Sed ſexagita ſeruãt q̃ ſunt viduati. Triginta vᷣuant coniugati caſte viuentes. Et ðꝛ ab aurũ ⁊ olon.·i.to⸗ tum. q̃ſi tota aurea. Aiuricalchũ.n. S.qdᷣdam genꝰ metalli ex di uerſis metallis ↄflatum. ſic dictũ.qꝛ habʒ ſiltitudineʒ auri ⁊ ęris.auri in ſplẽdoꝛe.eęr in duricia. ⁊ ab aurũ calchos.i.es. vł ab auꝝ ⁊ calchos.i.fex.quaſi fex auri Hõ ðꝛ qͥ habet aureos capillos uricularis. .t.vel au riculare.ne.t.ðꝛ mi nimꝰ digitus.qꝛ eo aurẽ purgamꝰ. Et ad⸗ iectiue inuenit᷑.vt hic ⁊ hęc auricularis.⁊ B re.i.ſecretus.vt auricularl amicꝰ.vłau⸗ ricu laris.i.res ad aurem ꝑtinens.⁊ ꝓpeo⸗ dem auriculariꝰ.a.ũ. vt auricularius anu lus.vel auricularius qͥ in aure fert᷑. vel au riculariꝰ.i.ſecr etus conſiliatoꝛ.⁊ hec auri⸗ cularia.i.ſecreta ↄſiliatrix.qꝛ ſecreta in au re ſolent dici. Auriculariũaſecreto vna ꝑs indeclinabiliſ id ẽ ſecretariꝰ vel cõſiliariꝰ. Añ.ij. Regü. 7 * xxij. Fecitq; eũ ſibi dauid auriculariũaſe⸗ creto.i.ſecret ariũ ↄſiliari’ũ. Auriculatꝰ. a.ũ.i.magnas aures habẽs.ab auricula dicic. Auricꝰ.a.ũ.i.res ꝑtinẽs ad aures.ſiẽ dici⸗ mus auricos pilos qͥ creſcũt in aure. lurifaber. m. S. q operat᷑ in auro. urifex. ↄ.t.ðꝛ qͥ vel ꝗᷓ facit aurum. in q̊ faber excoquit aurũ. Aurifodina.f.p. ðꝛ locꝰ vbi fodit᷑ auun Auriga.m.p.pe. ꝓ. ðꝛ rectoꝛ currꝰ. ⁊ dicit᷑ ab aure ⁊ rego.qꝛ regit eqͥs freno q̃ſi auris auditu.v łdicit᷑ ab ago ⁊ rego. qꝛ agit ⁊ re git currũ.vel dicit᷑ ab aurio.qꝛ aurit.i.per . cutit equos iũctos. Unde. Aurio ꝑcutio auriga dicit inde. Aurigraphia. f. p. ð aurea ſcriptura Inde Aurigphꝰ. q auream ſcripturam facii. Aurilegiũ.n. s. ð locꝰ vbi reponit᷑ aurum. Auripigmentũ.n.s.eſt genꝰ terręex quo fit qñq; vnguentũ hũs coloꝛem auri Auris.f.t.ſᷣm Iſido.ðꝛ ah hauriẽdo voceſ Vñ Virgiliꝰ. Nocemq; his auribꝰhauſit Ael ðꝛ q̃ſi auide rapiens ſonũ.vel ab audi endo.⁊ non eſt compoſitio ſʒ etymologia. atnad me artc auris. Auriſcidus.m.s.artifex qͥ ſcindit aurũ Auriſia.f.p.ðꝛ cęcitas q̃ ſodomitę circa do mum Loth fuerũt ꝑcuſſi. Auritꝰ.a.ũ.ðꝛ qͥ habet magnas aures. Auroꝛa.f.p.ðꝛ initiũ diei clareſcent.vł pꝛi mus ſplẽdoꝛ aeris qͥ gręce eos ðꝛ.⁊ nos ꝑ deriuationẽ ab auroꝛã qᷓſi eroꝛam dicimꝰ. Aurugo.ginis.f.t.eſt moꝛb regiꝰ. vide ſu⸗ pꝛa arugo. = Aurulentꝰ.a.ũ.plenꝰaur. Aurũ.n.s.eſt qdam metallũ.⁊ ðꝛ ab aura ꝓſplłẽdoꝛe.qꝛ p cęteris metalłfulget.vłðꝛ ab arion qð eſt ſeruare.qꝛ ſᷣ cęteris metalł Huat᷑. Inde aureꝰ.a.ũ.i.de auro exiſtens Inde aureolus.a.ũ.id eſt aliquantulũ au reus Aurũ coꝛonantiũ dicebat᷑ qð cõferebat᷑ ad coꝛonatiões pᷣncipũ.vel qð coꝛonaꝝ faciẽ darum nomie pᷣſtabat᷑ ꝗᷓ in templo penden tes a Tito ⁊ Veſpaſiano ſublatę ſũt.Alij dicunt aurum coꝛonatoꝛũ quod dabatur athletis. “” Aurũ publicũ eſt qð pertinet ad ęrariũ fiſci C. de au pu. perſe.l.detectoꝛibus.li.x. Auruſpex..t.i.diuiatoꝛ vł diuinatrix ab auſpiciendis auibꝰ dictꝰ vel dicta. ⁊ viðꝛ dici ab aue ⁊ ſpecio. Iñ auſpicatoꝛ.i.diui natoꝛ. In auſpicatrix.i. diuinatrix. Inue nitur etiã auſpicato aduerbialit᷑. An Te⸗ rentiꝰ in andria. Haud auſpicato huc me appuli. Auſpexidem. Auſpiciũ.i.diuinatio.auiũ inſpectꝰ.vel bo nus euẽt. Sed auſpiciũ iuris eſt exoꝛdiũ litis m Ber. in.c.paſtoꝛalis. fex. .t. 82 cit a Aul/liuſter. auſteri ð: ventꝰ ꝑflãs a meridie di⸗ Auriſicina.f.p.ðꝛ fabꝛica auriſicũ vel locuſ ctus ſic ab hauriẽdo aquas. Nam nubila nutrit ⁊ aq̃s dat. Inde auſtralł. .t.⁊ Gle. aX auſtrinꝰ.a.ũ. ꝓ e;dlenm. Auſtralis plaga eſtꝗᷓ eſt ab auſtro ſiue me⸗ ridie. Unde auſtralis.i.meridianꝰ. Item auſtraliſinuenit᷑ ꝓ quodam paralello qͥ ⁊ bꝛumalis ðꝛ.Et eſt auſter ita calidꝰ ꝙ etiã piſces ðꝛ coꝛrumpere in mari. Itẽ ab auſt vel auſtrinꝰ.auſtrino.as.i.coꝛrũpo. vitio vel macrũ facio. Inde auſtrinatꝰ.a.ũ. vt dauſtrinata animalia. i.macra quaſi auſtro (oèrupta. ð 4 1 . — — —⸗ß L— ☛ —. „, . . * dS i —— . Auſterus.a.ũ.⁊ B ⁊ hęc auſteris ⁊ ̊ re.ĩ eo dem ſenſu.i.aſp.ſeuerꝰ.ſtrenuus.⁊ ðꝛ ab 2. auſter.qꝛ ille ventꝰ in pᷣncipio eſt aſꝑ ⁊ in⸗ . ſuauis. Iñ auſteritas.i.aſperitas. Auſtroafricꝰ eſt qͥdam ventꝰ collaterał au⸗ ſtro ſic dictus.qꝛ int᷑ auſtrũ ⁊ africum eſt. Auſus.us.ui.i.audacia.ſed auſus.a.ũ.di⸗ citur audax. Autenticus.a.iũ.i.autoꝛitate plenꝰ vl fide ⸗ dignus. ſ.cui pᷣmo credebat᷑ ex ſui dignita te. vt autenticꝰ ſermo.autentica ꝓpoſitio. ⁊ dicit᷑ ab autentim gręce quod eſt dignuʒ latine. Item autentic' etiã dicit᷑ nobilis. Autenticũ.n.s.eſt lib iurl ciuiliſ excerptus q̃ſiꝗ dam ſummula ex alijs legalibꝰ libꝛis cõtinens nouẽ collationes vt nouẽ partes pᷣncipales.Sʒ autẽtica.f.p.eſt lex.vł.s· in coꝛpatus in li.C. Et &̊ ſp allegat᷑ autẽtica C.ti. tali vel tali.vt.C.de epi.⁊ cle.autẽti ca generalit᷑.Et ſic addit᷑ ti.ſed non addit᷑ numerus.coll. Autoꝛ.m.t.fidedignꝰ.ſ.pᷣmoꝛdiał.inuẽtoꝛ glicuius artis. Et ðꝛ ab autentĩ gręce.qð eſt famoſum vel fidedignũ latine. Etiã au toꝛ idẽ eſt qð ligatoꝛ.⁊ ſic ðꝛa qͥdaʒ verbo 1 pe defectiuo ſcʒ auieo.auies.i.ligo.Et vᷣmpᷣ⸗ mam ſignificationẽ ph̊i ⁊ inuẽtoꝛes artiu,ʒ vt Plato Ariſtoteles ⁊ ꝗqlibet excellentes ꝑſonę debent dici autoꝛes. Scõm vo ſecũ dam ſignificationẽ Nirgilius. Lucanus. Ouidius ⁊ ceteri poete debent dici auto⸗ res qui ligauerũt carmina ſua pedibꝰ⁊ me tris. Iñ autrix mulier autentica. Autoꝛitas.f.t.eſt ſententia imitatõne dig vel autoꝛitas ꝓut ſumit᷑ in topicis.eſt iu⸗ dicium ſapientis in ſcientia ſua. Vñ a rei iudicio ſolet talis actus denominari. vt Plato dicit celum eſſe volubile.ergo ita ẽ qꝛ quod videtur alicui ſapienti ⁊ exꝑto in ſua ſcientia credendum eſt ſic eſſe.iuxta il⸗ lud.Experto crede magiſtro. Inde auto⸗ riʒabilis. .t.⁊ h̊ le.in eodem ſenſu cuʒ au tenticus.i.factũ autenticũ.vel autoꝛiʒabi leðꝛ quod fit autoꝛitate ſapientis vłſapiẽ⸗ tum.vt hõ autoꝛiʒabilis.i.autoꝛitatis cui credi debet. Autũnꝰ.m.s. eſt quarta pars anni frigida ⁊ſicca.⁊ ðꝛ a tempeſtate.qm̃ folia cadunt ⁊ omĩa matureſcũt.vel ðꝛ ab autũno.as. antiquo vᷣbo.i.colligo.qꝛ in autũno vuę colligũt᷑.⁊ hoc ᷣm Iſido..Sʒ pſᷣm hhugl. dicit ab augeo.es.qꝛ tunc oẽs fructus au⸗ gent᷑ ⁊ matureſcũt.Sed vᷣm NPap̃.dicit᷑ a tempeſtate.qꝛ in autumno ſunt magnętẽ⸗ peſtates. Et ſunt quattuoꝛates anni. Iñ Ver Petro detur ęſtas exinde ſequetur. Hanc dabit Arbanus.autũnum ſympho li anus F̈eſtum Clementis caput hyemis Auunculus.m.S.ðꝛ frater matris. ſicut pa truus frater pr̃is. Hñ. NPatruus a pr̃e pẽ det auunculus a genitrice. Sed auũculus magnꝰ eſt frater auite. Auus.m.s.ðꝛ pat᷑ patris vel matris. Inde gquia.f.p.matris vel patris mater.vide ſu Aux augis.vłauges in eodem ſenſu venit ab augeo. ⁊ eſt iſte punctꝰ in quo ſol ẽ duʒ maxime appꝛopinquat᷑ nobis.vt eſt circa feſtü ſancti vwuuu¹c⸗0G Auxeſis.i.augmentũ.⁊ eſt ꝓpꝛie dictionis Au xiliũ.i.ſubſidiñ vel pᷣſidiũ.ſed differunt qꝛ auxilium eſt qð ab extraneis dat᷑.ſubſi diũ qð poſtea ſuꝑuenit.pᷣſidium aũt loco vtili poſitum. In auxiliaris. .t.⁊ hoc re. ⁊ auxiliariꝰ.a.ũ.qͥ vel ꝗ̃ vel qð põt pᷣbere auxiliũ Item auxiliatoꝛius idem. Auxilla.†. p.i.olla vel menſura parũ maioꝛ Axa filia Caleph füuſitt. Axioma.n.t.i.dignitas. Jñ axiomaticus Hr a.ũ.i.dignitatem hius q́; iuſta. Inde auxillula dimi.parua olla. Axis eſt cęli ſeptentrionalis linea recta pr mediam plagã ſphere. Axunga vel axungia.f.p.i.vent᷑ poꝛci vłal terius rei. Uñ Macer de viribꝰ herbarũ Si poꝛcina vetus axungia iungit᷑ illi. JIñ axungarius.a.ũ.ad axungiã ꝑtinens vel axungiam vendens. Vel axunga vlIavun gia. i. vnguentum poꝛci Vñ dicit Mapiaſ Axungia.i.pinguedo ab vnctiõe dicta Azabel interptat fluens ſanguine. vel ſter⸗ qlinium dieic. Aʒaria interpᷣtat᷑ auxilium dñi. Aʒzymus.a. ũ.i.ſyncerus ſine fermento. t dicit᷑ ab a quod eſt ſine. ⁊ ʒymos quod eſft fermentum. Aʒzonꝰ. a.ũ.pe.ꝓdu ðꝛ ab a quod eſt ſine ⁊ ʒona quaſi ſine ʒona vel extra ʒonam. Nñ azoni dicunt᷑ dij extra ʒonam zodiaci ma⸗-⸗ nentes. Sikiter ſigna dicunt᷑ azonaꝗ non ↄtinent᷑ intra zonũ zodiaci. d 4 tatur ſingulare ſpᷣm Iſidoꝝ. vide Pinfra in Belus. . HBaalim dicunt᷑ idola aſſyriox. Baalpharaſim interpſᷣtat᷑ diuiſio viroꝛum. Baaalphaſis interpᷣtat diuiſio inimicoꝛum Babatũ ðᷣꝛ ferrũ quod annectit faber equo cu gumpho. ðð Babel interpᷣtat᷑ ↄfuſio. Iñ babilon vel ba bilonia ciuitas vbi olim hoies turri ędifi⸗ cantes diſperſi ſunt immiſſa diuinitꝰ cõfu ſione linguarũ inter eos. Iñ babilonia re⸗ gion babylonius.a.ũ.nomen patriuʒ vel RBabiger baboſus baburtus. idem. l ſtul⸗ tus. ineptus.hebes.inops. Baburra.i.ineptia vel ſtulticia. Bacca.cę.f.p.ꝑ duo c.eſt fructꝰ oliuę ⁊ etii lauri. Ponit᷑ tñ qñq; ꝓqͥlibet fructu.et pᷣ⸗ cipue arboꝝ ſilueſtriũ. Inuenit᷑ etiaʒ bac ca ꝓ gẽma pᷣcioſa. AUnð in Auiano.QAuid nitido pᷣcium coꝛtice bacca daret. Iñ bac⸗ catus.a.iũ.i.baccis lapidibus adoꝛnatus Ael ſᷣm pᷣmam ſigniſicationem. de fructu baccaꝝ abundãs vłpaſtus. Inuenit᷑ etiã ꝓ catena.vt Colla baccis attrita.i.cateniſ Iñ baccatus.a.iũ.i.catenatus. Baccar.aris.f.t.ðꝛ herba faſcinũ pellens. ⁊ ðꝛ a bacca. AUnð Virgiliꝰ in bucoł. Bac care cinge caput. Baccaulũ.n.S.dicit᷑ feretrũ in qͥ moꝛtui de feruntur. è =” Baccha.chę. ſacerdotiſſa bacchi. Bacchanalia bacchanalium vel.lioꝝ.feſta . bacchi Juuenalis.Qui chairos ſimulant ⁊ bacchanalia viuunt. Bacchania.f.p.i.furoꝛ. PBacchariũ.n.s.quoddam vas vinarium. Kacchanna.nę.f.p.idem. £ HBaccheus.a.ũ.⁊ bacchicꝰ.a.ũ.in eodẽ ſen ſu.i.de baccho exiſtens Bacchides ppꝛiũ nomen viri. de quo hẽẽ in libꝛso Machab. Bacchinal.n.t.i.toꝛcular.pꝛeſſoꝛiũꝗ. Bacchis.bacchidis.f.t.i.femina colens fe ſtum bacchi.ſ. ſacerdotiſſa eius. Pacchiꝰ.m.s.qͥdam pes metricꝰqͥ in feſtis bacchi vtebant᷑.vide ſupꝛa antibachius. Bacchiũ.n.s.i.feſtũ bacchi. Bacchiũ eti,G dðꝛp aruus vrce quo vtebant᷑ in feſtis bac chi.ad vinũ tenendũ.ſed poſtea in vſus a⸗ D ante 1 Zlal nomẽ idoli cuiuſdã. ⁊ interꝰ Baalberith ðꝛ idolũ ↄiuratöis. quarios tranſiit. HBacchula.dimi.i.parua baccha. Bacchus bacchi. ðꝛ de vini ⁊ ponit᷑ qñh; ꝓ ipᷣo vino. Vñ Cato. Cum venere ⁊ bac cho lis eſt ſed iũcta voluptas.Et ſᷣm fabu las ðꝛ egiſſe nocturnas feſtiuitates.⁊ fuiſ⸗ ſe męgr̃ ebꝛietatis. ꝓpꝛiaꝝ vxoꝝ violato. ⁊ ꝓximoꝝ vxoꝛes euellens ⁊ furiẽs ac fu⸗ rioſus.nouiſſime vo a titanis occiſus eſt. Etiã bacchus eſt qðdam genꝰ carmis qð in feſto bacchi canit᷑. Item fabuloſe ðꝛ ꝙ Jupirt generauit filiũ qui dicebat᷑ bacchꝰ cuius mater ãteq; pareret intoxicata fuit ⁊ moꝛiebat᷑. ⁊ filius de matre moꝛtua fuit exciſus qui ðꝛ inueniſſe vinũ. Añ. Eſt mẽ ſura batus ꝓpꝛium quoq; dicit᷑ bacchus Baculus.m.s.ðꝛ a baccho vᷣm Iſidoꝝ.qͥa ab ipᷣo baccho ðꝛ repertus.qꝛ homines vi no moti baculo innitebantur. Ael dicitur Abaiulo. as. . Badius.m.s.ðꝛ equꝰ quẽ antiqͥ vadiuʒ di cebant.a baiulo.as.qꝛ nos baiulat.vel ðꝛ bagdius qſi vadius.a vado.is.qꝛ foꝛtiꝰ va dit int᷑ cętera animalia. Bafer.a.ũ.i.groſſus.vel agreſtis. Bahen eſt oꝛnamentuʒ colli ex anułaureis Eiectunn. Baben em̃ gręce coꝛona latine. aia. f. p. poꝛtꝰ. Itẽ baię. arũ eſt ciuitas in italia iuxta mare.qꝛ ibi eſt locus poꝛtu⸗ oſus ⁊ delectabilis. Inde baianus.a. um. nomen patrium. HBaiulũ.n.s.i.ferrũ equi. Baiunola.f.p.ðꝛ lectꝰ qͥ in itinere baiulat᷑. ℳ Bala. lę. interpᷣtatur inueterata. Fuit eniʒ ancilla Rachelis. Balaam interpᷣtat᷑ vanus ppłs. HBalach intpᷣtat᷑ ſᷣcipitans ſiue deuoꝛans Balanite. ax.i.vuę vel vites inſtar glãdiũ vuas faciẽtes gradeſ. Iñ hęc balanitides balanitidis.gemma pᷣcioſa. HBalanon gręece dicit᷑ glans. Balans.antl.ꝑticipiũ.o.ge.a balo.as.Et balãs.antis.f.t.ꝓ oue. ⅞ alanꝰ. pe. coꝛ. qᷓdam arboꝛ. Et vt dicunt genus eſt quercinuʒ. Iñ h̊ balanũ.ni.pꝛo fructu.⁊ ꝓ vnguento inde facto. Iñ bala natus.a.ũ.i.balano vnctꝰ ſᷣm Huguitõeʒ Quidam dicunt ꝙ balanꝰ eſt caſtanea co⸗ cta. ſ. baloſa.⁊ coꝛ.la. . VBalatro onis.i.clamoꝛoſus.ioculatoꝛ Vñ HPꝛatiꝰ. Mẽdici mãe balatrones. Alłba⸗ latrones ſᷣm q̃ſdam dicunt᷑ ꝓdigi ⁊ lecca⸗ toꝛes a Seruilio balatrone ⁊c. Sed ſcðᷣm hanc ſignificationem meliꝰ ðꝛ baratro.tro Balneũ.vide ſupꝛa balinon. leccatoꝛ dꝛa b Balſamus.f.s.dicit᷑ arboſ balſami.ſimilis tri cõmittit. HD viti in ſtipite. folijs ſimilis rutę.ſed albio⸗ Balatus. tus.tui.ð clamoꝛ ouiuũ. rribus ſemperq; manantibus. in qua qnq; Balbus dicit᷑ balbutiens vel titubans qui coõſiderantur.iſ.folia.lignũ.coꝛtex.fructꝰ. ver ba non expꝛimit. ſed frangit. a balban-⸗ ⁊ ſuccus. Ande Balſamũ.n.s.eſt lignuzʒ do dictus. Sed bleſus ðꝛ quilr̃as imper-⸗ vel fructus vel liquoꝛ eius.Et nota ꝙ mł⸗ ecte ꝓfert. 7bU tiplex vnguentum balſamus affert. Pꝛi- Balducta.tę.f.p.ðꝛ lac pᷣſſum a ſero.ſ. mu⸗ mum eſt pcioſius alijs quod ſpõte manat „ tata.⁊ ðꝛ balducta.q̃ſi valde ducta.qꝛ val de folijs.⁊ illud vocat᷑ balſamum.Secũ⸗ de pꝛeſſa eſt 1 ductas. dum eſt carpobalſamum vel xirobalſamũ SBalea. f.p.i.funda vel inſtrumentuʒ qued Tertium eſt opobalſamũ.Quartũ eſt fo⸗ nis. a baratrum. apte baratro. onis. id ẽ leccatoꝛ ð a baratrũ.qꝛ omia bꝛatro.i.vẽ vulgo vocat᷑ baleſtrum. Iñ baleariꝰ et h̊ baleatoꝛ.i.funditoꝛ vel baliſtratoꝛ.⁊ dici⸗ tur a balin. H Kr Balearl.9.t.⁊ B re.i.cũ balea iactabłe.In⸗ uenit᷑ etiam balear tunc a noie inſulę. Baleros em vel baleri⸗ ca vł balearis inſula eſt hiſpanie. Et ſunt dus. l. aphꝛoſiades ⁊ gemaſiadeſ.maioꝛ ⁊ minoꝛ. AUnde vulgus eas maioꝛicã et mi⸗ noꝛicam vocat. In his inſuł pᷣmũ reperta eſt funda. vñ balearis dicta eſt fũda.⁊ ba⸗ learis dicta eſt talis inſula. Et in vtraq; ſi gnificatiõe a balin.a quo balea.Et a balea baleos vel balerica vel balearis.a qͥ etiaz B 7 hęc balearis ⁊ hoc re.nomen gentile Balena. f.p. qdam magnus piſcis. ⁊ dicit᷑ a balin qð eſt fundere vel iacere.eo ꝙ effũ dat vel iaciat aquã huc ⁊ illuc altiꝰ cũctis beſtijs maris. ſtras.ſtrare.i.cũ baleſtro aliqᷣd ꝓijcere vł cutere alin gręce. latine ðꝛ iacere ſiue emittere. vel effundere. BFalinon gręce. balneũ latini dicũt. qꝛ anxvi etatẽ animi tollit.a balin ⁊ noys.qð ẽmẽs qꝛ iacit anxietatem de mente.Hinc h̊ bal⸗ neum. nei. a leuatione męroꝛis dici᷑. In⸗ uenit᷑ etiam in fę.ge.balneę.arũ. Iñ balne rium.rij. ⁊ balneatoꝛium.rij.ambo ꝓ loco in quo balneat᷑. Baliſta. f.p. genus eſt toꝛmenti. vel ðꝛ om⸗ ne illud quod aptũ eſt ad mittendũ iacula tela. ⁊ dicitur a balin ⁊ haſta. Toꝛquet eniz verbere neruoꝝ ⁊ iacit haſtas ⁊ ſaxa Ael dicitur a baleros inſula quadam vbi vſus baliſtarũ pꝛimitus eſt inuentꝰ. Inde PBaliſtarius.qui facit baliſtas.vel q iacit cumeis. H HBaliuus eſt officialis domini tempoꝛal.vt de ſen. excõ.c.dilecto.⁊ in cle.j.de pe. funda. ⁊ deriuatur Baleſtrum. ſtri. n. . a balin dꝛ Iñ baleſtro liobalſamum. Quintum eſt calobalſamũ. vel xilobalſamum.Et pꝛobat᷑ ſic an ſit coꝛ ruptum balſamum vel non. Si feraturin manu contra ſolem perurit carnem ſi non eſt coꝛruptũ. Iñ balſamatus.a.ũ.i.balſa⸗ mo inunctus.quod etiam poteſt eſſe parti cipiuʒ. Nam balſamo.as.i.balſamo inun gere. qð componit᷑ cum in.⁊ fit inbalſamo as.i.valde balſamo inungere. Baltheus eſt heteroclitum in genere. qꝛ in ſingulari eſt ge.maſ.in plurali eſt ge.maſ. vel neu.⁊ ſemꝑ ſecundę declinationis.Et eſt balteus cingulum militare ſic dictus.qᷓ ſi pendens.quia ex eo dependent ſigna ad demonſtrandum legionis militaris ſum⸗ mam. id eſt ſex milium ſexcentoꝛũ. ex quo numero ⁊ ipᷣi conſiſtunt. AUnde ⁊ balteus dicit᷑ non tantũ quod cingit.ſed etiaʒ id a quo arma dependent. AUñ Job. xij. Bal⸗. teum regum diſſoluit ⁊ pᷣcingit fune renes eoꝝ.Inde balteolus.i.paruus balteus. ⁊ balteatus.a.ũ.id eſt balteo oꝛnatꝰ.Au⸗ roꝛa. Balteus eſt carnis macies candoꝛq; pudicus. 4JMdUDẽ Baluſtriũ.n.s.eſt locus vbi ſunt młta bal⸗ nea.quaſi luſtratus balneis. Balluta. f.p.eſt publica vtilitas.vłeſt vas luti. C. de metal.li.xj. ᷣm Accurl. Bamoth interpᷣtat᷑ euentꝰ moꝛtis. Bannũ vᷣm vulgare gallicoꝝ ⁊ lombardo⸗ rum viðꝛ eſſe edictũ publicũ.iuxta illð qð dicit Ray. c. ꝙ clericl.de fo.cõpe.ꝙ pꝛęco parienſis nunciat bannum nomine epiſco ia rege. dĩ annitoꝛiũ. rij. n. s. eſt locus cauſaꝝ. alias panditoꝛiũ. Baptiſmus.m.S.interpᷣtat᷑ tinctio.dictus a baptes.quod eſt flumẽ vel aqua vłetiã ſacrum. Vnde h̊ baptiſma. matis.idẽ.Et differunt baptiſmus.baptiſma.baptiſmũ ꝗꝛ baptiſmũ.n.s.ſm Iſidoꝝ valet tantuʒ ſicut vnctio.qꝛ baptiſmum gręcũ tractũ ẽ . 9929Ü9Ü9ÜÜ9 5 in latinũ. ⁊ ðꝛ mẽtis purgatio ꝑ ↄfeſſionẽ. Vñ in euãgelio.Erat iohes in depto pdi⸗ cans baptiſmũ penitentię. Sed baptiſma matis.eſt aqua ſiue ſacramentũ ſub certa foꝛma vboꝛuʒ pactum.ꝑ quod mundatio animę ⁊ coꝛpoꝛis deſignat᷑. Sʒ baptiſmꝰ cõpꝛehendit iſta duo.⁊ tñ ſepe vnũ ꝓreli⸗ quoſumit᷑. Ande. Baptiſmum ꝓbe ſit ti⸗ bi mundatio mentis.Exterioꝛꝗ̃ fit ꝑ aquã ctit vtrunq; ſinſuu. Baptiſta. m. p. ðꝛ qui baptizat. Baptiſteri tam ſatoꝛium dicicc. Bar lingua ſyria filius interpᷣtat᷑. Barach interpᷣtat᷑ fulgurans . . bũdictus di’s. 5 X. . Barachias interpᷣtat᷑ benedictus dñi. vel Baratro. vide ſupꝛa Balatro. Barathrũ.n.s.nomẽ eſt nimię altitudinis 2⁊ pꝓfunditatis.⁊ ðꝛ barathrũ q̃ſi voꝛatrũ. id ẽ vorago atra ex ꝓfunditate.qꝛ oĩa de⸗ uoꝛat.Et ðꝛ barathrũ qñq; infernus.qua doq; ꝓfundiſſimꝰ locꝰ inferni.in qͥ nulla ẽ redemptio.qñũq; foſſa.qñq; gurges vtigi⸗ noſus.qñq; venter.qñq; etiã pfundꝰpu⸗ teus in quem execratoꝛes ſᷣcipitant᷑. Añ Hoc etia barathrũ qm deuoꝛat omia dico Marba. f. p. dicũt᷑ crines qͥ creſcũt circa mẽ⸗ tum viroꝛum.⁊ðꝛ barba q̃ſi virana a viro qꝛ viroꝝ eſt ⁊ nõ mulieꝝ. Et ꝓpꝛie barba eſt hoim.ſed barbę alioꝝ animalium. Jñn barbula.i.parua barba. Iñ etiaʒ barbatꝰ a.ü.i.habens barbam longã.qð ⁊ ꝓ ſapiẽ baptiſmate qᷓ; ꝓ loco.qð ⁊ h bapti⸗ traneus. PBarvbitiſta. 9.p.q̃ vel ꝗᷓ can tat cuʒ barbito. ar barius.a barba ⁊ tonſo. Barbitus.n.s.qð ⁊ h barbitũ inuenit᷑. eſt abarba. rure.⁊ moꝛe. äſi mos ⁊ ↄſuetu⸗ do barbę rudis durioꝛis ⁊ rurl.qꝛ em ruri cole vtpute inculti ⁊ duri rudes ⁊ ĩcultas ſolent hre barbas.ideo ad eiꝰmorl ſiłitudi nem. barbariſmus dicit᷑ viciũ in dictiõe qᷓ non eſt culta ſua ꝓpꝛietate. Item barbari ſmus ſi eſt in cõi ſermone ſiue ratiõe vitiuʒ eſt ⁊ euitandus. Si aũt in poemate fiat vł in aliqͥ pſaico dictamine aliqꝗᷓ rationabili baptiſma vocat᷑. Baptiſmus vox hecne-⸗ de cauſa figura erit ⁊ dicet᷑ methaplaſmꝰ. Bar barolexis eſt alienę liguę coꝛruptio.? deꝛa barbarꝰ ⁊ lexis quod eſt ᷣmo.Et dif⸗ fert a barbariſmo. quia Barbariſmus eſt coꝛruptio ꝓpꝛię linguę.vt ſi grecus coꝛrũ pat linguam gręcam. latinus latinã. Bar⸗ barolexis vero eſt coꝛruptio alienę linguę vt ſi grecus coꝛrumꝑet latinã linguã ⁊c̃. bariſmis ꝓfert. Barbaroſtomus.m. S. ð: qͥ verba plẽa bar Barbarus.a.ũ.i.crudelis.incultꝰ.auſterꝰ. ſtolidus. Vnde olim gentes omnes dicte ſunt barbare pręter grecos ⁊ latinos. In⸗ de barbaricus.a.ũ. ⁊ barbaratinus a.u. in eodem ſenſu. Papias vero dicit. Bar⸗ barus.incultus.vulgaris.imperitus.ex⸗ ⁊ ð a barbitus Bar bitondiũ.n. s.i.tonſura barbę. vł loc⸗ ybi tondet᷑.⁊ ðꝛ a barba ⁊ tõödeo. Barbitonſoꝛ.m.t.ðꝛ qͥ barbam tondet. vt „ qdðdam inſtr̃m muſicuz.q̃ſi barritus.quia de oſſibus barrox fit. . Barca.f.p.ðꝛ parua nauis merces ad litus te dicit. Nam ⁊ olim phᷣi in ſignum ſapien poꝛtãs. Inde barcula ⁊ barcella.i.parua tię ſolebant paſcere barbas. Iñ barbatu⸗ barca. Inde barcarius.⁊ dicitur qui facit lus.a.ũ.i.parũ barbattus. boarcas. è Barbanus.pe.ꝓdu.i.patruus. Bardus. m. s. ðz ſtultus. hebes. inept. tar Barbara ꝓpꝛium nomen vᷣginis. Eſt etiaʒ qdam modus ſyllogiʒandi in pᷣma figura. Oſtans ex tribꝰ vniuerſalibꝰ affirmatiuis ſic eriam Haraco a baralipton ſunt modi ſyllogizandi. Parbaria.f.p.dicta eſt q̃dã terra iuxta gre iam ꝓpter excellentiã crudelitatis. arbaries.riei.regio barbaroꝛu. HBarbariſinꝰ.m sS.dꝛ a barbarus.⁊ mos.q⸗ ſi ↄſuetudo ⁊ mos barbaroꝝ.ſ.vitium qð cõſiſtit in coniunctione litteraꝝ in ſyllaba vkſyllabaꝝ in dictiõe. vel in eax accentib⸗ quo vitio maxime barbari ſolent vti.ideo ab eoꝝ conſuetudine nomen habuit. vldꝛ dus. ꝗᷣ alio noĩe ðꝛ blennꝰ. Bardꝰ etiam ſumit᷑ ꝓ cantoꝛe laudis vel ppło Vñ luca nus. Okima ſecuri fudiſtis carmina bardi Inge dicti ſunt longobardi vel ꝑ ſyncopã ſombardi quaſi longibardi.vel a lõgl bar bis quas ſolebant nutrire ⁊ non tondere. Inñ lombardia vł longobardia pꝛouincia quam poſſederunt.a cuius nomine modo . ſumitur gentile longobardus.a.ũ.vłlum bardus.a.u. arginꝰ. a. ſ.⁊ Hͥ ⁊ hęc barginis.⁊ hocne. i. alienigena.i. peregrinus barbarus. x gens vel genitus. Vel bargines dicuntur foꝛtes in bello. a baro ⁊ ago. vel genit. : ad modũ baronũ ſe agt vel ſunt foꝛtes zä ſi eſſent geniti a baronibꝰ. Bari gręce.latine ðꝛ graue vel fote. Baria. f.p.i.gꝗuis linea a ſummo ſiniſtrę de poſite in dexterã.⁊ eſt vna de decẽ figuris accentuũ.quę ꝓ vboꝛũ diſtinctionibus a reęcis apponunt. ariona. ſiliꝰ columbę interpᷣtat᷑ a bar qd lingua ſyra filius.⁊ iona lingua hebꝛaica colũba interpᷣtat᷑. Vel debʒ dici barrioan na.i.filius Joannis.a bar.i.flliꝰ.⁊ ioanna id eſt Joannis. Pariptes ðꝛ gemma nigra cum ſanguineis Talbis notis. Harnabas leuites. cypꝛiꝰ genere. vnus de eptuagintaduobꝰ dñi diſcipulis. Mauli apłi in dicatiõe ſocius fuit.⁊ interpᷣtatur filiꝰ ꝓphetę.vel filiꝰ conſolationis. Bar o. onis.m.t.i.nobilł.dñs vel foꝛti vel g uis in moꝛibꝰ. ⁊ ðꝛ a barrhus.qꝛ ſicut ele⸗ phas cętera aĩalia magnitudine ſuꝑat.ita baro alios hoĩes pᷣcellit. Ael qð meliꝰ eſt. dꝛa bari. qꝛ grauis ⁊ foꝛtis hõ dicit᷑ baro. Et denotat nobilitatem ⁊ foꝛtitudinẽ.qn⸗ q; foꝛtitudinem ſolam. Vñ Gręciſta. Eſt bari foꝛtis baroq; monſtrat idem. arũculus.i.paruꝰ baro. „ groniſſa.f. p.mulier baronis.vel virago ₰ ſcʒ baronis hñs aniluü. Parrabas interp̃tat᷑ filius mgr̃i eoꝝ.a bar qði eſt filiꝰ.⁊ rabi qð eſt magiſter ⁊ ab is ꝓ nomine. vel a gręco ei gçâpollenti. Harrhidus.i.ſuꝑbus.⁊ ðꝛ a barrhbtus. Zarritus. tus. tui pe. ꝓdu. vox elephant!. arrhus.m. s. i.elephas.⁊ ðꝛ a bari qð eſt . graue vel foꝛte. qꝛ guis eſt ⁊ foꝛtis. Barſabas interpᷣtat᷑ filiꝰ quietis. Bartholome interpᷣtat᷑ filiꝰ ſuſpendentis ⁊i inferiꝰ aquas diſtillat. Haruth interpᷣtat fulgunranss. Baſan ⁊ eſt n. a finalis.interpᷣtat᷑ ſiccitas velconfuiio Baſileos a baſis ⁊ leos qð eſt ppłs qð ver⸗ ſum eſt in latinũ.⁊ dicit᷑ baſileus.i.rex vel imperatoꝛ.quia eſt ſuſtentamentũ populi Inge baſiliea.i.eccleſia.⁊ baſilla ⁊ baſiliſ ſa.i.regina.⁊ baſiliſcus rex pentum. dqgãᷓs.i.dei.qͥ mentes doctoꝛũ ſurſuʒ eleuat HBaſilea.f.p.eſt quędam ciuitas cis rhenũ. Baſilica.pe.coꝛ.ðꝛ domꝰ regia ſcʒ palatiũ regis vel imperatoꝛis. Sed modo ꝑ tranſ lationem ðꝛ baſilica eccleſia.qꝛ eſt palatiũ ſummireigs. PBaſilicanus.na.nũ.i.palatinus.vel etiam Eel eccleſiaſticus. PBalilidiani hęretici a Baſilide appellati. qui inter reliquas blaſphemias chꝛiſtum paſſum negant. Baliliſca.f.p.eſt herba quę ⁊ gentiana ðꝛ. cuius radix dat foꝛtitudinem ⁊ ſanitatem omnibus vtentibuseae. Paſiliſcus gręce.latine interpꝛetat᷑ regulꝰ. eo ꝙ rex ſerpentum ſit. adeo vt eum vidẽ⸗ tes fugiant.qꝛ olfactu ſuo eos necat. Naʒ ⁊ ſi hominẽ inſpiciat.interimit.Siquideʒ eius aſpectu nulla auis volans illęſa tran- ſit. ſed q;uis ꝓcul ſit ab eius oꝛe combuſta deuoꝛat᷑.a muſtellis tamẽ vincit᷑.quas il⸗ lis homines inferunt cauernis quibus de liteſcunt. itaq; ea muſtella viſa fugit queʒ illa ꝓpſequit᷑ ⁊ occidit. Nihil em parens ip ſe creatoꝛ reꝝ ſine remedio conſtituit. Eſt gautẽ longitudine ſemipedaliſ. albis macu lis lineatus.⁊ in ęthiopia inuenit.Et dici tur naſci ex ouis galloꝛũ. Nam ðꝛ ꝙ gal⸗ lus nouem annoꝛũ generat ouum. ex quo ouo naſcit᷑ baſiliſfruus. Baſis.f.t.ðꝛ fultura q̊ ſupponit᷑ columnę. Etiam eſt nomẽ foꝛtiſſimę petrę lingua ſy roꝝ. Eſt etiam extremitas plãtę ſᷣm hugl. NPapias vero dicit. Baſis ſeſſio columna rum.confirmatio fundamenti.nomen pe⸗ trę duriſſune. H Baſium.n.S.i.oſculũ.⁊ differt ab oſculo et ſuauio. AUnde. Baſia coniugib. ſʒ oſcula „ dant᷑ amicis Suauia laſciuis miſcent᷑ gta H puellis. M Baſſan interpᷣtat᷑ pinguelo. Baſſaris.dis.f.t.a baſſa ðꝛ qð eſt ouis pin guis. Et ſunt baſſarides vaccę mulſarię ⁊ vberes. Baſſarides etiã ſunt ſacerdotiſſe bacchi. a baccho dicte. Baſſus.a.ũ.i.nõ altus.qꝛ pinguedo non ſi nit multũ in altũ creſcere. Iñn baſſa.ſę.f. p. M Ddicit᷑ ouis pinguis. PBaſtangarij ſᷣm quoſdam dicunt᷑ qſi beſtię angarię. eo ꝙ ruſticos angariabant.i.an⸗ gebant ad quintam beſtiam pꝛeſtandam. vt. C. de muri. l. quod ad pꝛeſens.li.xj. Et Sm Accurl. Baſtãgarij ſunt de domo pᷣn⸗ cipis quaſi beſtigarij pmo modo.vel qua⸗ ſiffeſtatoꝛes animalium ſecundo mõ. alias beſtatoꝛes. Paſterna. f.p.eſt theca manualis.vel vehi culu m itineris.quaſi veſterna.quia molli bus veſtibus ſternitur.⁊ a duobus anima libus trahitur vbi nobiles feminę deferu⸗ tur. tur mola olearia. Batera rę.f.p.genus patere.a batus. Bath hebꝛaice.linum ðöz latie. athin dicunt᷑ veſtes linee. ſ. bꝛache linee vſq; ad genua ꝑtingentes qbus verenda ſacerdotis velabanrrkk. Batillũ.ꝑ geminũ l.i.thuribulum.pala.in ſtrumentũ qͥ colligunt᷑ carbones.⁊ coꝛ.pᷣ⸗ mam.Anð Oꝛatius. Mꝛętextũ ⁊ latũ cla uum bꝛunęq; batillũ. Inuenit᷑ etiaʒ h̊ ba⸗ tillus. dimi. a batus. Batus.iti.m.s.q̃dam menſura capiẽs qͥnq̃⸗ ginta ſextarios.ꝗᷓ menſura moleę vna vice ſuꝑpducit᷑. Ałſᷣm Hiero. Batus qͥ hebꝛai ce ðꝛ beth. eadem menſura eſtꝗᷓ ⁊ ephi ſcʒ triũ modioꝝ.⁊ deputat᷑ tm liqͥdis ꝓpe.li⸗ cet in alijs rebus talis menſura habeatur. PBatha bathe ſiue beth apud hebꝛeos dici⸗ zech. xlv. . Ephi ⁊ batequalia ⁊ vniꝰ menſurse erunt. Pdellium. lij. eſt arboꝛ aromatica etiã ꝓ gumi accipit᷑. Itẽ vᷣm Nliniũ. Bdelliũ eſt goYrboꝛ aromatica magnitudine oleagina. cuiuſ lachryma lucida. guſtu amara. boni odoꝛis.ſed adoꝛatioꝛ infuſione boni vini. Gdelliũ etiã eſt genus lapidis. Beatitas. tatis.f.t.i.beatitudo Vñ Augl. in. x de ciui.dei.Alternante ſepe beatita⸗ ge miſeri. Beatulus.a.ũ.i.aliquantulũ beatꝰ.· Beatus.i.felix.vel cui oĩa ſuppetũt ad vo⸗ tum. ille ſcʒ qui hʒ ꝗͥ vult.⁊ non ea quę nõ vult.⁊ nihil mali vuult. HBeemoth hebꝛaice.latine aĩal ſonat. beſtia ignota eſt. Jöo aũt beemoth.i.aial diabo lus ðꝛ.qꝛ de excelſis ad terrena cadens. ꝓ pꝛio merito aĩal bꝛutũ eſt factꝰ. Ipᷣe eſt le⸗ uiathan.i.Ppens de aquis.qͥ in huiꝰ ſecu⸗ li mari volubili vſatur aſtutia. HBeel ðꝛmoꝛs.⁊ fuit idolum aſſyrioꝛũ.vide infra in belus. Beghardus ⁊ beguina vkbegutta. ſunt vi⸗ ri ⁊ mulieres tertij oꝛdinis. Et dic̃ Jo.an. wꝙ beguinax genꝰ ꝑnitioſum eſt.nec de fa⸗ cili alios qᷓ; religioſos admittũt.a quibus omnibus modis cauendum eſt. xviij.q.ij. Diffinimuas. Bele dici·kmen. Belgis ciuitas gallię.a qua belgica puin⸗ cia ðꝛ ſcʒ Lothoꝛingia. 7 HBelial.vide infra in belus. Bellarii.n. s. ðꝛoẽ genꝰ cibiſecũdeę menſe etiã ꝓ ſicut ſunt poma ⁊ nuces ꝗ extremiꝰ appo nunt᷑. Mꝛima qͥdem menſa eſt carniũ.ſecũ da fructuũ.ſed carnes ſualent fructibus. ideoq; bellariũ ſumit᷑ a diminutiõe vt no⸗ tetur diminutio bonitat. Oñ Macrobi⸗ de ſaturnalibꝰ.Adhuc dicent eſurio ſecũ⸗ de menſe allata ſunt bellaria. — Belliger.a.ũ.penł.coꝛ.ðꝛ qͥ gerit bellum Bellipotens. 9. t. ðꝛ deus vl dea belli. ⁊ be⸗ lipotens.o.t.accipit᷑ ꝓ potenti vel foꝛti ĩ bello. HBellona.f.p.dea belli a bellum dicit᷑. Bellulũ.n.s.i.paruũ bellũ — Bellũ.n. t.ðꝛ a bonũ ꝑ antifraſim. qꝛ mime bonũ. Iñ bellicꝰ.a.ũ.⁊ bellaticꝰ.a ũ.⁊ HB ⁊ hec ⁊ h̊ bellax.acis.in eodem ſenſu.Et dif ſert bellũ a pugna ⁊ ſlio. Nam pugna eſt ̊ fit cũ pugnis.pᷣliũ pᷣmus cõflictꝰ.bellum totꝰ conflictꝰ. Item bellũ ðꝛ vniuerſum et punicũ.quaſi totũ tempꝰ guerrę dicit᷑ bel⸗ lum.huiꝰ partes ſunt pugnę.vt canenſis. cremenſis Item in vna pngna ſunt multa Hlia. aliud in coꝛnibus.aliud i medio.alið in extrema acie gerit᷑. Bellũ igit᷑ totũ eſt. pugna vnius diei.pᷣliũ pars pugnę eſt Et ſunt plła nomina idem ſignificãtia. AUnde. Conflictꝰ.bellũ.congreſſus.ala.duellum Obſidiũ mars atq; rebellio ſlium pugna Sunt acies guerra pᷣdictis aſſocianda.Et ſunt quinq; nomina quę dicunt᷑ ꝑ antifra ſim. VUnde. Iſta ꝑ antifraſim dicunt᷑ noĩa qnq;.Lucus ⁊ officium bellum libitinaq; mundus. = Bellü iuſtum eſt illud qd fit cepto pᷣncipis de rebꝰ repetendis.vel ꝓpter iniuriam re pellendã. Sũt aũt ſeptem genera belloꝛũ. ꝛimũ eſt bellũ rhomanoꝝ ↄtra infideleſ de here. excõicamus.ij. Et ðꝛ romanũ.qͥa romana eccła eſt caput fidei.xxiiij.q.j.hęc eſt fideſ. Secundum eſt iudiciale.quod fit autoꝛitate iudicis habentis merũ imꝑiuzʒ. de ſen. excõ.c. dilecto.li.vj.ff.de rei ven.l. qui reſtituere. Tertium eſt ᷣſumptuoſum qð faciũt inobedientes iudici.de pe.dibõ. vj.ad finem. Quartum eſt licitũ.qð fit au⸗ toꝛitate iuris quo ad illũ cui cõceditur.de re.ſpo. olim. de ſen. excõ.ſi vero. C. vnde vi.l.j. Quintum temerariũ contra illos qͥ ſe iuſte defendunt. Sextum voluntarium quo moderni pꝛincipes vtuntur.c.noli.x⸗ xiiij. q.j. Septimum eſt iuſtum ⁊ neceſſa⸗ rium.quod fit ſe ⁊ ſua defendendo. Et in iuſto bello moꝛientes ſalui fiunt. ceter! pa⸗ ribus. xxxiij.q.v.oĩm reꝑ rex homicidiuʒ ⁊ ea.q.viij.oĩ timoꝛe.Sʒ qͥ ſine iuſſu pᷣnci⸗ pis bellũ ducit tenet᷑.l. Julia. maieſ.ff. ad .ql.iuł. maieſ.l.iij.⁊ in Autl.de armis.collł. vj. ⁊ in Autl.de man.pᷣnci.colł.iij. Meceſſi tate tamen imminente ſufficit licẽtia mgtr̃i officioꝝ ᷣm Hoſti. C. de fab.l.fi.li.xj. Bellus.a.ũ.i.pulcer vł aliquantulũ bonꝰ. Iñ bellulus.i.aliquantulũ bellus.Inue⸗ nitur etiã h̊ belus li.ꝓ q̊ͥdam idolo.vt ha⸗ betur in Baniele. ſed tũcſcribit᷑ ꝑ vnuml. Beloculus.m.s.eſt gẽma albicans.etpu⸗ pillã cingit nigrazʒ in medio aureo fulgoꝛe lucentẽ. ⁊ ꝓpter ſpeciẽ. aſſyrioꝝ regi belo dicata eſt. AUnð ⁊ ðꝛ beloculus q̃ſi oculus beli. Beelphoegoꝛ ſcribit᷑ ꝑ oein Papia. Nũe⸗ ri. xx v. inuenit᷑ beelphegoꝛ.⁊ cõponit᷑ cuʒ bel ⁊ phegoꝛ.⁊ põt dici beelphoegoꝛ.vel beelphegoꝛ. Belua.f.p.ðꝛ immanis beſtia maris Inde beluinus.a.ũ.⁊ belutus.a.ũ.i.turpis.et beluę.i. beſtie ſimilis. PBelues.ei.f. F. ðꝛ ęgeſtas ꝗᷣ ſolet cõtingere vaſtationem beluę. elus. li.m. S.fuit p Nini pᷣmus rex aſſy⸗ rioꝛum. ⁊ cępit poſtea haberi ꝓ deo ⁊ coli ibi ⁊ in africa.⁊ factum eſt ei idolũ in Ba⸗ bylonia qð vocatum eſt bel.qð interpᷣtat ventus Vñ ⁊ lingua punica baal ðꝛ deus ſʒz apud aſſyrios bel.qð eſt deus vel vir. 4 quo ⁊ ʒebub.i.muſca.dictum eſt idolum belʒebub.i. deus vel vir muſcaꝝ. ꝓ immũ dicia ⁊ ſoꝛdibꝰ idolatrię.⁊ ſanguis ibi im⸗ molati.ad quẽ multitudo muſcarũ conue⸗ niebat. vel ꝓ immundicia belial.i.diaboli qͥ ibi colebat᷑. Et idem idolũ dictũ eſt ach⸗ aron ⁊ belial.⁊ a bel ⁊ phęgoꝛq fuit dam mons ðᷣꝛ belphęgoꝛ.qð interpᷣtat᷑ ſimula⸗ crum ignoꝛantieę. Idolũ em fuit moab co⸗ gnoniento baal ſuꝑ montẽ phegoꝛ.quem latini pꝛiapum vocant.ſ.deum hoꝛtoꝛum Sic igit᷑ baal.belial.beelʒebub.beelphę⸗ goꝛ. belbꝛith. berith. belbꝛis. idem ſunt ſ. diabolus vt dicit Hug. Beda autẽ dicit. Ninus conditoꝛ Niniue Belo pr̃i ſuo ſta tuam. eiq; diuinos honoꝛes cõſtituit.cuiꝰ ſimulacri conſuetudinẽ chaldei ſuſcipien⸗ tes.bel vocabant.paleſtini baal.moabitę beelpheęgoꝛ. Judęi aũt vnius dei cultoꝛeſ ꝓpter deriſionem gentium beelʒebub ap⸗ pellabant.aſſerentes in h̊ͥ ſimulacro pꝛin⸗ cipem dęmonioꝛum habitare. Et nota ꝙ dicit᷑ belphegoꝛ vel beelphegoꝛ. vt videt᷑ dicere Hugui.Ael belphęgoꝛ vl beelphę goꝛ p oe. vt dicit Papias. Similit belze⸗ bub vel beelzebub. ⁊ b. eſt finalis a-. Ben hebꝛaicce.i.filius. Vñ Joſue bennun id eſt Joſuefilius nun. Benefactoꝛius.m.S.ðꝛ ille ̊ ꝓ munere ſibi impenſo bñfacit in bñficiss. Beneficus.a.ũ.pe.coꝛ.i.bñfactoꝛ.largus. elemoſyne deditus. HJ Bñificium ſumit᷑ latiſſime ꝓ oĩ liberalitate. Minus late ꝓliberalitate pᷣncipis.Et ſic ſumptũ ſigat large ⁊ ſtricte. Large vt ↄti neat bñficium ſtricte ſumptum.⁊ cumh̊ re ſcriptum ⁊ builegium. Stricte ðꝛ bñficiiũ/ pncipis. cõceſſio facta a pᷣncipe de aliqua re vel iure quod eſt pᷣncipibus ↄcedendis Et per hoc differt a reſcripto vł pᷣuilegio. Beneficium iuris eſt illud qð concedit᷑ vel indulgetur a iure. Et hoꝛũ beneficioꝛũ iu⸗ ris quędam ſunt oꝛdinaria. ſicut ea quęa iure omnibus concedunt᷑.quędam extra⸗ oꝛdinaria.ſicut ea ꝗᷓ ex ſpeciali bᷣuilegio ⸗ buſdam ſpecialiter indulgentur. ſicut be⸗ neficium reſtitutionis in integrum eccleſię yel minoꝛi vigintiqnq; annoꝝ conceſſum. Beneficium nouę conſtitutionis de duobꝰ reis ſtipulandi vłpꝛomittendi eſt ꝑ quod ſubuenitur duobus reis debendi vel pꝛo⸗ mittendi. vt ꝑ ipᷣm poſtulare poſſint ſe nõ inſolidum.ſed ꝓ parte poſſe cõueniri. niſi ſe obligauerint ⁊ huic beneſicio renunciet ⁊ hoc adiecta noua conſtitutione in actiõe. de duobus reis ꝓmittendi vel ſtipulandi Beneſicium eccleſiaſticum datur ratõne of ficij.Et ergo non datur excõmunicato.dqa non poteſt officiare.nec fructus ꝑcipit vᷣm BGoff. de cle. ex cõ.mil · S· ſi mññ queęris. Benelinguatus.a.ũ.i.eloquens.facũdus. PBeniamin interpᷣtatur filius dexterę.ꝗᷓ eſt virtutis. Benignus.a.ũ.id eſt bonus vel mitis.⁊ di citur quaſi bene dignus.vel dicit qͥ ſpon⸗ te eſt diſpoſitus vel expoſitus ad bnfaciẽ⸗ dum. ⁊ eſt blandus ⁊ dulcis in alloquio.⁊ ſic dicitur benignus quaſi bene ignitꝰ igne id eſt amoꝛe ⁊ ardoꝛe. Inde benignitas.⁊ eſt virtus ſponte ad benefaciendum expo ſita. lenis.blanda. dulcis alloquio.⁊ ſua cunctos inuitans dulcedine. YBeniuolus.a.ũ.ðꝛa bñ ⁊ volo.Inde beni⸗ uolens ⁊ beniuolentia. Bennun. id eſt filius nun.nõmen eſtioſue. aben.id eſt filius.⁊ nun pꝛopꝛium nomen patris Joſue. ðJ 1Bepho gręce. latine puer vł iuuenis dicit Bephotrophiũ n. Ss. ðꝛ locus venerabilis vbi pueri ⁊ infantes alunt᷑. In h̊ ⁊ hec be⸗ photrophita. tę. qui velꝗ cuſtodit beypo trophium. Berbex. berbecl.m.t.⁊h̊ berbicus ci.ẽ ari⸗ es caſtratꝰ.⁊ hec berbica.i.ouiſ.⁊ ðꝛ a ver uex.mutata u.in b. 7 . . indos candidlduũ. Berith interpᷣtatur coniuratio. vo berillus eſt lapis pᷣcioſus viridis apð Berſabee eſt ꝓpꝛiũ nomen mulierl.⁊ inter⸗ ptat᷑ filia iuramẽti.vel ðꝛ domꝰ vłputeus HBes.i. octo vncię. ⁊ beſſus qͥdam populus eſeleel interpᷣtat᷑ vbuʒ dei.⁊ fuit polymi tarius.vt ðᷣꝛ in libꝛo Exo. Beſtia ⁊ fera differũt.qꝛ oĩs beſtia eſt fera. ⁊ nõ ecõuerſo. Beſtię em ſunt ꝗᷓ moꝛſibus vel vnguibꝰ ſeuiũt. exceptis ſerpentibꝰ vt pardi.leones.⁊ ſiles a vaſtãdo dicte qua⸗ ſi vaſtię.vel a vi q̃ ſeuiũt.q̃ſi viſtię. Fere aut ſunt illeꝗ ⁊ ſinon ſeuiant moꝛſibus vł vnguibus. tn ſilueſtres ſunt ſic dictę.quia naturali vtat᷑ libertate.⁊ deſiderio ſuo fe⸗ runtur. Qñq; oĩs fera ðꝛ beſtia. Quando q; etiã beſtia non ðꝛ niſi ꝗ manſione hoiĩim vtit᷑.⁊ tũc ðꝛ a beth qð eſt domꝰ.⁊ ſtoas. a.ſ.i.crudelis.⁊ viuens ad modũ beſtiaꝝ Et hic beſtiarius.⁊ ðꝛ qͥ ſeruat beſtias vel venatur eas. Et h̊ beſtiarium. ⁊ eſt lib de beſtijs loquens.vel locus vbi beſtię moꝛã tur. Inde beſtialis.ↄ.t.⁊ hoc le.i.faciens ad modum beſtiarũ Inde beſtialitas.id ẽ crudelitas. Inde etiam beſtius.a.ũ.i.cru⸗ delis inſtar beſtig. . Beth apud hebꝛęos ðꝛ mola olearia.vł eti am betha. ⁊ beth eſt ſecũda lr̃a eoꝛũ. Et a B beth dicunt greci bethã ſecundã lr̃am. Et abetha dicimus nos B. Sic g betha apð hebꝛeos eſt mola olearia. apud gręcos ſe⸗ cunda lr̃a.⁊ tunc eſt neu.ge.indeclina.Et indeapud nos betha.f. p. eſt genus oleris ſcʒ ſecũdus caułqui poſt abſciſione naſci⸗ tur in maguderi. In bethaceus.a. ũ.poſ⸗ ſeſ. i. ad bethã ꝑtinens.vel de betha exñs. yt cibus bethaceus.i.de bethis exiſtens. Item beth interpᷣtat᷑ domuus. Hethania interpᷣtat᷑ domus obediens Bethel eſt vrbs ſamarie ꝗᷓ bmo dicta eſt lu 340. Nq poſtq; doꝛmiẽs ibi Jacob vidit ſca⸗ ſatietatis.⁊ fuit mater Salomonis ⁊ vxoꝛ In beſtiola.i.parua beſtia. Iñ beſtiarius eron ex coꝛruptione vini. lam innitentẽ ceęlo.⁊ dixit. Aere h̊ domus dei eſt ⁊ poꝛta celi Ex hac cauſa locꝰ ille di ctus eſt bethel.i.domus dei.a beth qð eſt domꝰ? ⁊ el deus. Sed qñ ibi a hieroboam vituli aurei fabꝛicati ſunt.dicta eſt betha-⸗ uen.i.domus idoii. ?MVM Bethfage domus muſcę vel maxillax ink⸗ Berillus ꝑ gemminuʒ l.eſt gẽma in India hns nomen ſuę gentl.ſm hugl. ſᷣm alios pᷣtat᷑.vel domus vallis. PBethleem ciuitas in iudęa ꝗͥ pᷣmuʒ dicta eſt ephrata.ſed qñ iacob ibi pauit pecoꝛa ſua eidem loco bethleem qͥdam vaticinio fu⸗ turi impoſuit.qð domus panis interpᷣtat ꝓpter illũ panẽ qᷣ de celo deſcendit.ꝗ̊ ⁊ di⸗ cta eſt ciuitaſ dauid IJñ bethleemita. .p. nomen patrium. Inde hic bethleemites. tis.ij. Regl.xxj. NPolymitarius bethlee⸗ mites. Bethſaida.f.p.hebꝛaice.latine domus pe⸗ cudũ. Eadẽ ꝓbatica piſcina ðꝛ Johis.v. Bethſura.f.p.qͥdam locus eſt. de qͥ habet in libꝛis Oοπ hhabbl.unub. . Bethis fluuius hiſpanie.eo ꝙ humilis de⸗ currat. Iñ bethica.i.hiſpania.⁊ bethicus id eſt de hiſpania puincia exñs. Bethonica.f.p.ꝗ dam herba. *₰½ Bia grece.i.violentia latine. Biangulus.a.ũ.i.hñs duos angulos. In⸗ de biangulatus.a.ũ.⁊ põt poni ſubſtanti⸗ ue. H biangulus ꝓ tali figura. Biarcha vel biarchas dꝛ pᷣnceps q̃dragita milituʒ. a bis viginti.⁊ archos pᷣnceps.vt colligit᷑ de offi.quęſto. vbi apparet ꝙ bi⸗ archa eſt minoꝛ dignitate cẽtrarcha cui ẽ ptãs centenarij.qꝛ dux centũ militũ. Ael eſt nomen phᷣi qͥ foꝛte habuit aureã cathe⸗ dram. vel qꝛ docebat ſcientiã ꝗᷓ pꝛecioſioꝛ eſt auuoo. Bibax. o. t. ðꝛ qͥ multum bibit. iblio.onis.m.t.i.muſciones ſuꝑnatätes in vino. Et bibliones dicunt᷑ vmes qͥ ge⸗ ibix.f.t.i.pugna.a bis dicta.qꝛ ſemꝑ int duas partes fit. M Bibleus a.iũ.⁊ biblius.a.ũ.ãbo poſſeſſiua ⁊ ſiãnt aliqͥd factũ ex iunco vel biblo. Bi⸗ blei ⁊ biblij dicunt᷑ inſtabiles.⁊ etiam qͥre parant libꝛos. Nel biblij dicunt᷑ libꝛi ſcri⸗ pti cũ iunco.⁊ ðꝛa biblo inſula phęnicl in qua inuenit᷑ bapyrus mirę magnitudinis q biblus ðꝛ Vel dicunt᷑ latomi peritiſſimi q poliũt lapides. ⁊ faciunt imagines. AUel dicuntur inhabitatoꝛes in biblos ciuitate r H Biblia. f. p. eſt dam liber diuerſoꝝ annoꝝ geſta ↄtinẽs.Cõtinet em̃ in ſe vetꝰ ⁊ nouũ teſtamentũ.⁊ dicitur a biblus.qꝛ antiqͥ liw⸗ bꝛos biblis ſcripſerunt.vłðꝛ a bibo.is.qꝛ bibit. i. claudit in ſe vetus nouum teſta⸗ menta Bibliopola..p.pe.coꝛ.i.venditoꝛ et oꝛna toꝛ libꝛoꝝ.qꝛ polit ⁊ punicat vt chariꝰven dat. Et idem ðᷣꝛ bibliatoꝛ. toꝛis. . Bibliotheca.f.p.eſt armariũ ſeu locus vbi ponunt᷑ libꝛi.⁊ ðꝛ a biblus qð eſt lib ⁊ the⸗ ca qð eſt repoſitoꝛiũ qſi libꝛoꝛuʒ repoſitio vel reconditio. AUñ ꝑ ſiłitudinem qͥdam li ber in eccła ðꝛ bibliotheca.qꝛ ibi miłti libꝛi theologię ↄtinent᷑. Iñ bibliothecarius.i. cuſtos libꝛoꝝ ſiue repoſito. Biblis. f. p.eſt dea vł humoꝛ afficiẽs coꝛpꝰ Biblus. m. s. i. iſcus. ⁊ ðꝛ a bibo.qꝛ aquaꝝ eeſt bibulus.⁊ aliqñ ðꝛ ꝓ libꝛo.qꝛ antiqͥ de iuncis ſolebant ↄtexere ꝑgamenum.⁊ ibi ſcribere añqᷓ; eſſet vſus chartę. Bibo. onis..t.ðꝛ qͥ multũ bibit. Bibula. f.p.papyrus dicta.eo ꝙ humoꝛeʒ bibat. Bibulus.a.ũ.pe.coꝛ.qͥ multũ bibit vel qui multũ attrahit humoꝛẽ. vt arena. Bicellũ.n.s.qð ⁊ bicliniũ ðꝛ.eſt domuſſub ſehñs duas cellas.ſiẽ domus mercatoꝛuʒ in vrbe. ⁊ ðꝛa bis ⁊ cella. Biceps.m.it.ðꝛ gladiꝰ ex vtraq; ꝑte ſcidẽs yel ðꝛ qͥ hʒ duas acies.vel duo capita.vel etiam ðꝛ Janus.i.deus anni q̃ſi duo capi⸗ tahabens Bicoꝛnis..t.⁊ h̊ ne.i.hñs duo coꝛnua. Bicoloꝛ.q̃ſi duoꝝ coloꝛũ. „ . PBicoꝛpoꝛ.q̃ſi duoꝝ coꝛpoꝝ.vł habẽs duo (0n*ρνς. Bicubitus eſt menſura bis ↄtinẽs cubituʒ Nonit᷑ etiã ꝓ cubito ſᷣm aliquos. didens. m. t. inſtẽ̃m qdam ruſticoꝛum bifurcatũ.genus raſtri ꝓpter duos dẽtes Sed bidens.f.t.ouis a duobꝰ dentibus q̃ heminent dicta. ⁊ cum qbus fertur naſci. Scðm aũt Seruiũ dicũt᷑ oues bidẽtes q̊-⸗ ſi biennes.i.duoꝝ annoꝝ.qꝛ tał ętatis eli⸗ gebant᷑ ad ſacriſicium. M idental.n.t.eſt locꝰ in qͥ cadit fulmẽ.( An tiqͥtus em dij fecerũt fulmina.vt ppłs per territꝰ ad honoꝛem deoꝝ ſacrificaret oueſ iumenta ⁊ alia ſacrificia.vt habet᷑ in ſcho⸗ laſtica hiſtoꝛia)ſic dictus a bidẽtibꝰ ibi ſa crificatis. vel aliqͥd fulmie ꝑcuſſuʒ Perſiꝰ Triſte iacens lucis euitandũq; bidental. wvel ðꝛ locus vbi oues mactant. Biduũ.n. s.ðꝛ aſi duoꝝ dieꝝ ſpacium. iennis..t.⁊ H ne.i.duoꝝ annoꝝ.Inð h̊ ienniũ.i.ſpaciũ duoꝝ annoxs. Bifarius.a.ũ.i.duplicit᷑ loquẽs.vir bilin⸗ guis qͥ duas nouit linguaſ.vlł duplex ⁊ fal lax.qͥ aliud hʒ in coꝛde qᷓ; fat᷑ in oꝛe.vel qᷓ nunc dicẽ hoc ⁊ nunc aliud.et ðꝛ a bis ⁊ foꝛ a quo etiam trifarius.a.ũ.q̃drifarius.a.ũ multifarius.a.ũ.⁊ ſimiliter ea expõe ſicut bifarius. Bifax. acis. .t.qͥ duos hʒ obtuitus. Biſidus.a.ũ.i.in duas ꝑtes fiſſum.⁊ dici᷑ abis ⁊ fiduſ.a.ũ.qð nõ eſt in vſu.⁊ deriua tur a findo..is.⁊ ſcribit᷑ ꝑ vnum f. bifidus. trifidus. bifarius. trifarius.⁊ hmõi.qꝛ coꝛ ripiunt mam. r Bifinium.n.s.eſt locꝰ vel diuiſio int᷑ duos fines.ſicut trifiniũ dicimꝰ ⁊ q̃driſinium.et diuerſifiniũ.i.diuiſio int᷑ diuerſas terras. yel locus int᷑ diuerſos fines.ſ.vbi diuerſi 3 fines ↄueniunt. WMD ifoꝛes.riũ.f.t.płis nũeri dicũt᷑ ianueꝗ̃ ſił claudunt᷑.⁊ in claudendo ſe mutuo tãgũt. vel dicunt᷑ duplices valuę.qꝛ bina foꝛami na faciũt Vñ Ouið.Argẽti bifoꝛes radia bant lumine valuę. Iñn het hec bifoꝛis ⁊ B re.i. duplex. Bifoꝛmis. .t.et h̊ re.i.duaxꝝ foꝛmaruzʒ.ſiẽ trifoꝛmis triũ foꝛmaꝝ. Bifrõs.m.t.ðꝛ Janus.et ðꝛa bis et frons. qꝛ duas hʒ frontes hoĩs.ſ.añ et retro. Biga .gę.f.p.ꝗ et biiuga.gę.ðꝛ.vł ſᷣm alioſ biges.gl.ẽ currus duaꝝ rotaꝝ a duobus eqͥs tm̃ tractus.Et biga ꝓpꝛie eſt lunę.ꝓ⸗ pter duas ꝓpꝛietates.ſ.qꝛ creſcit et decre⸗ ſcit. Triga Plutonis.qꝛ capit homies de tribus ętatibꝰ.ſ.pueritia.iuuẽtute.⁊ ſene ctute.Quadriga ſoł ꝓpter ãttuoꝛ tꝑa ãni ꝗ̃ facit vicinitate et remotione ſua.ſcʒ ver eſtatem. autũnum.hyemem. vel ꝓpter q̃t tuoꝛ ꝓpꝛietates quas hʒ in die. Rubet ei in mane.ſpiendet in tertia.calet in meridie tepeſcit in nona. Seiuga currus Jouis.a ſex et iugo.qꝛ a ſex equis trahit᷑.Et attri/ buitur Joui. vtpote ſummo deo m poe⸗ tas.Et ita biga.triga.q̃driga dicunt᷑ a nu mero equoꝝ etiuogsg. Bigamus vᷣm Hhoſti. ðꝛ q̃ diuerſis tꝑibꝰ et ſucceſſiue duas legitimas habuit vxoꝛes Sed large et interpᷣtatiue ðꝛ q̊ contraxit cum coꝛrupta vel vidua.vel qͥ duas vxo⸗ res habuit añ baptiſmum.vel vnã an ba⸗ ptiſmũ ⁊ aliam poſt.vł qͥ caſtitatẽ pꝓmiſſã violauit.vt ſubdiaconus.vel monachus Qcontrahit de facto.cuʒ de iure nõ poſſit. vel qͥ vnã de iure alteraʒ de facto.vel qͥ de facto duas ducit vxoꝛes. vel qui vxoꝛem adulteraʒ poſtea ſcienter cognoſcit. Nam nõ põt ꝓmoueri ad ſacros oꝛdines cuius vxoꝛ adulterata eſt. etiã ſi eã vgineʒ duxe rit.dũ poſt adulteriũ eam cognoſcit.alias ſecus.xxxiiij.di.ſi cuiꝰ vxoꝛẽ. Scom tam quoſdam indiſtincte bigamꝰ cenſet᷑ etiam ſiignoꝛant᷑ cognoſcat ea.ſicut qͥ publicam penitentiã egit. Et ðꝛ bigamꝰ ſᷣm Inno. iuxta vulgare ꝓuicialiũ.qſi pis gamꝰ. id ẽ& ſtultꝰ vel fatuus.qꝛ ibi ſtultꝰ ðꝛ gamꝰ. Alł dꝛa bis ⁊ gamos vxoꝛ q̃ſi hõ bine vxoꝛis vel bini ↄiugij.Et licʒ bigamꝰ ad ſacerdo⸗ tiũ ꝓmoueri nõ poſſit.tñ in neceſſitate oꝛ⸗ dinat᷑ in ſubdiaconũ.xxxiiij.di.ſubdiaco nmnnus. Et nõ eſt bigamꝰ ille qͥ ↄtrahit cũ vi⸗ dua ſi eſt ĩicognita. c. debitũ.de biga. Nec eſt bigamus ↄtrahẽs cum vnica ⁊ vgine. de cle. coiuga.c. ſane. ”MUD= PBigamia eſt triplex. vna videlicet qñ quis Duas vel płes hʒ vxoꝛes. Alia cũ qͥs con⸗ trahit cũ coꝛrupta.Tertia qͥ caſtitatẽ pꝛo⸗ Bilinguis. ↄt. ⁊ B gue.ðꝛ a bis ⁊ lingna.ſiẽ trilinguis a tris lingua. ⁊ q̊ duas vel tres linguas nouit. vel q duabꝰ vł tribus linguis loquit᷑.Et ꝑ ſimilitudinẽ biligueſ ⁊ trilingues dicunt᷑ fallaces ⁊ duplices.qͥ aliud hñt in coꝛde.⁊ aliud in lingua.vłin⸗ ſtabiles q̊ͥ nunc hoc hũt in lingua. nũc ills Ande Gręciſta. Duplicis ac coꝛdis hõ di 2 E citur eſſe bilinguis. ſtis.ab humoꝛe qͥ bilis d.· Bilioſus.a.ũ.d frequent iraſcit᷑.⁊ ſꝑ ẽ tri⸗ Bilis.maſ.t.i.felł iręſedes.vel ex felłcõ⸗ motiõe ꝓcedẽs amaricatio.⁊ poni qũq; pꝓ ipo felle.⁊ ꝓ quolibet nigro ⁊ malo hu⸗ moꝛe qñq; ꝓira. Unð Perſiꝰ.Turgeſcit vitrea bilis. Bilix.f.t.i.loꝛica ꝗᷓ ↄtexit᷑ duobꝰlicijs accu miſſam ꝑ votũ ſolẽne violat. vel qͥ ſciẽter cognoſcit vxoꝛẽ adulterã. ⁊ cũ talibus nõ diſpenſat᷑.Et qͥ tales oꝛdinat.pᷣuat᷑ officõ 2 ptãte oꝛdinandi. Sił.it᷑ oꝛdinatus tali o-ꝛ B dine puat᷑.vt nõ.eo.ti.c.ij. duo maria exñs. 17 mulatis.texit᷑ em ponendo liciũ ſuꝑ liciũ. 18za bis ⁊ liciũ.cũ quo cõponit᷑ etiã tris. vt triliciũ.⁊ eſt loꝛica ꝗᷓ tribꝰ cõtexit᷑ licijs. Et heęcbilix.cis.⁊ hęc trilix.cis.i.pannus tribus fiłaggregatim ↄtextus. In h æ hęc- bilicis. ⁊ B ce.⁊ ̊ ⁊ hęc trilicis ⁊ h̊ trilice Bimartus.m.s.i.bigamus.qͥ bis fuitr mari tus.⁊ ðᷣꝛ a bis ⁊ maritus.quia bis marcuit Luxuria em facit marcere hoiem. Inð bi martia.tię.talis ꝓpꝛietas Bimaris. 9. t. ⁊ B; re.i. duo maria vel inter Bimatus.tus.tui.i.ſpaciũ duoꝝ annoꝛum ſcʒ bienniũ.⁊ ðꝛ a bimus.a.ũ.qð cõponit᷑ a bis ⁊ annꝰ.⁊ ð ille qͥ eſt duoꝝ annoꝛum. ſicut trimꝰ qͥ eſt trium annoꝝ.⁊ ſic de alijs Inde bimulus.a.ũ.dimi.a.bimus. Cum aũt ðꝛ in euangelio a bimatu.⁊ infra.h̊ po teſt exponi duplicit᷑. vno mõ vt ifra dicat oꝛdinem tꝑis. Oꝛdo aũt tpis eſt ꝙ ſteritũ tpꝑs pꝛius eſt qᷓ;ſens.⁊ pᷣſens qᷓ; futurum I non econuerſo. Et tunc a bimatu ⁊ ifra valet tm.ſicut ab infantibus duoꝝ annoꝝ vſq; ad pueros vnius anni. Alio mõ expo nitur a bimatu.i.a pueris duoꝛũ annoꝛuʒ vſq; ad pueros qͥnq; annoxꝝ.ita ꝙ infra di cat oꝛdinem numeriqᷣ eſt. ꝙ numerus mi⸗ Ye noꝛ ſcedat maioꝛem ⁊ nõ ecõuerſo.quare biiugus vel biiugis a bis ⁊ iugum. ⁊ corri duoꝝ annoꝝ erant pueri q̊s hHerodes oc⸗ Pit pe. Iit. deinde vſq; ad qnq;. qͥᷣ qttuoꝛ an Bilanx. bilancl.f.p.i.libꝛa. ſtatera.a bis et nos habebãt etis numeꝑꝝ duoꝝ annoꝝ ĩ ſe lanx. quaſi habens duas lances. hHabebant. ⁊ nõ ecõuerſo. Bigens. tis.o.t.qͥ ex duabus gentibuseſt natus ſicut ex pr̃e tuſco ⁊ matre franca.et ꝛa bis gerrg. Bigenus.a. ũ.pe.coꝛ. ð a bis ⁊ genus. Et dicunt᷑ bigena aiĩalia ꝗͥ ex diuerſis generi⸗ brus naſcunt᷑.vt mulus ex eq̃ ⁊ aſino.bur⸗ do ex equo ⁊ aſina.muſino ex capꝛa ⁊ arie te ⁊ muſinus eſt dux gregis ᷣm Hug. Bigermen. n. t. i. ſeges. vel legumẽ ex duo⸗ us germinibus còmixtum. HBGiiuga. ge.f.p.i.biga. “ Piiugus. a. i. vel biiugis. gis.ↄ.t.⁊ B ge. i eodẽ ſenſu ⁊ ſubſtãtiue declinata inueniũ tur h̊ biiugus.gi.⁊ h̊ ⁊ hec biiugl.gl.Et di cũtur biiugi vel biiuges eqͥ q̊ͥ trahũt bigã. vel q duo ſunt ad iugũ.⁊ ſᷣm h̊ cõponitur Bilibꝛis. 9. t. Hre.i.duaꝝ libꝛaꝝ pondus Bimẽſis.9.t. ⁊ h ſe.i.duoꝝ mẽſiuz. qð alit Zel mẽſura ſᷣm Hugj.⁊ pð.li.ſicut libꝛa. bimeſtris.ſtris.õöo.. Apoc̃.vj. Bilibꝛ tritici denario vno. a Bimeter. a. ’. pe. coꝛ.vbi ſunt duo metra.a bis ⁊ metrũ. pias vo dicit ꝙ bilibꝛis eſt ſextariꝰ bis aſ⸗ u. ſumptus. Bieiinmus. a. f. i. duoꝝ annoꝝ. a bis ⁊ ãnꝰ. vñ Pinus.a.ũ.nomẽ diſtributiuũ.qdð in ſingu Greciſta. Eſt geminꝰ binus anni gemini PBinoctiũ.n.s.i.ſpaciũ duaꝝ noctiuʒ. et ðꝛ abis ⁊ noctiũ.qð antiqͥ olim dicebãt h̊ no ctium. vel a gtõ płali de nox noctis. Binomen.n.t.i.duo noĩa. IJñ h̊ ⁊ hęc bino mis.⁊ hͥ me.qͥ habet duo nomina. lari tm valet quantũ duo.vt Bina lectio. id ẽ duę lectiões Sʒ in płi tenet᷑ diſtributi ue ꝓpꝛie.vt iſti comedunt bini.Et quãdo im valet in płi qᷓ;tum in ſingulari.vt vi⸗ dDi binos hoiĩes.i.duos.⁊ ðꝛ a bis et vnus Inde binarius.a.ũ.adiectiue. Biſamnis.m.t.qͥdam fluuius currẽs circa Januam a bis ⁊ amnis. qꝛ duo amni vel amnes intrant illũ fluuiũ. Biſlongus. a. ũ.q̃ſitm bis longus. Biſpilus.li.vbi moꝛtuus poꝛrtat. Biſſe ſunt ꝑtes aſſis.⁊ ↄtinent octo vncias nec ðꝛ ad reſpectũ totiꝰ.cũ nec duplicatuſ reddit ſuũ totũ.⁊ ðꝛa bes.i.octo vncię Et a biſſe ðꝛ biſextus.qꝛ ex byſſe.i.minutj col ligitur.vel ðꝛ a bis ⁊ ſextus.qꝛ ſextꝰ dies qñn kalendaſ marcij bis cõputat᷑ eo ãno vt dicit hugl.⁊ in ſequenti die celebꝛatur fe⸗ ſtum Matthię. ⁊ eius vigilia in die pꝛece denti. Vñ. Biſſextũ ſexte martis tenuere kalende. MPoſterioꝛe die celebꝛantur feſta Biothanatus.im.S.ðꝛ ille qͥ eſt bis moꝛtuꝰ. Matthie . vyt Laʒzarus.⁊ ðꝛ a bis.⁊ thanatus.qð eſt Eiſſyllabus.a.ũ.i.dictio ↄſtans ex duabꝰ moꝛs vel moꝛtuus. ⁊ põt eſſe adiectiuum ſyllabis.vram. pm Hhugl. Oap.vo dic. Biothanatus.i. Pyſſus.f.s.genus lini candidiſſimi mol⸗ bis moꝛtuꝰ.duplicit᷑ dinatus. AVñ in vita liſſimi.⁊ naſcit᷑ in ęgypto. Iñ biſſinꝰ.a.ũ. ſancti Rndreę legit᷑ andreas inter bio⸗ de byſſo exñs.vt veſtis byſſina.i.candida thanatos ſepultus fuit.i.int᷑ dãnatos coꝛ: facta ex by-ſfſo. poꝛe ⁊ aia. AUel biothanatꝰ.i.fatuꝰ. Añ le Wiſtardus eſt nomen auis.ein trap. git᷑ in paſſione ſancti Pꝛothaſij. AUis bio⸗ PBithalaſſum.n. s.ðꝛ veſtigiũ in luto pᷣſſuʒ thanatus fieri ſicut frat tuus.i.fatuus. vel cõcurſus duoꝝ mariũ.ſ.locꝰ vbi duo Hipennis. f. t. i. ſecuris qͥ duas pennas hHʒ. maria cocurrũt.a bis ⁊ thalaſſum quod ẽ Heęc etiã dolabꝛa ðꝛ ſᷣm apᷣ.⁊ coꝛ.bmã. mare. Vñ.Actl.xxvij. Et cũ incidiſſemuſ Vn Virgiliꝰ q̃rto geoꝛ. Aerſata alias vr in locũ bithalaſſum. impegerũt nauẽ. Vñ ge ſata ⁊ validam in vites mollite bip'nXẽ. Cõcurſum mariũ binoꝝ dic bithalaſſum. Hugj. aũt dicit ꝙ cõponat᷑ a bis ⁊ pẽna.? Sitidus.a.ũ.i.bifoꝛmiſ.vłq;tũ ad coꝛpus vꝛ hic ⁊ hęc bipẽnis.⁊ h̊ ne.qꝛ duas habz vel q;tũ ad aiam.⁊ ðꝛa bis et idea qð ẽ foꝛ pẽnas.ſ.añ ⁊ rero. HBithinia.f.p.Aſię minoꝛis ꝓuintia.(ma . Bipes..t.i.duas hñs pedes.cõſtructiõe ¶ Bituligo. F.t. ðꝛ vimen minutũ qð creſciti Mpoͤteſſege omnis. J bitumine. äs Biplex. oĩs.t. ðꝛ a bis ⁊ plica.cũ qͥ etiaʒ c⸗⸗ PBitumẽ.n.t.eſt qðdã genus terrę vtilęg ad ponit᷑ alter.⁊ ðꝛ ̊ ⁊ hęc ⁊ H̊ alłplex.ĩ eode cõpages nauiũ.qð ⁊ glutẽ ðꝛ.et abũdat in ſenſu ſ. duplex aĩmo fraudulentꝰ.⁊ vtrun aſphalto lacu iudeeę. Ał vt diẽ Glo. Geñ. q; cõꝑat᷑. Iñ hęc biplicitas.⁊ altriplicitai vj. Bitumen eſt gluten feruentiſſimũ quo id eſt duplicitas. fraudulentia. ſlita ligna nulla violentia diſſolui pñt.⁊ ꝓ Biremis.f.t.ðꝛ nauis bina remigatiõe vel du.tu.vel eſt viſe cus ꝗᷣ ſit de ſepo cera ⁊ re⸗ nauigatiõe agitata.vel ðꝛ nauis ꝗ̊ hʒ du-⸗ ſina.qͥ valde eſt neceſſariꝰ ad cõpages na⸗ 8 os oꝛdines rero — uiuʒ. Unde Auroꝛa. Arcam liniuit ponẽ⸗ di Birrhatus.a.ũ.birrho indutuus. do foꝛte bitumen. Inde bitumineus. a.ũ. ⸗ Birrhia.rię.ꝓpꝛiũ nom viri.⁊ ðꝛ a birrhũ id eſt exñs de bitumie.⁊ bituminatꝰ.a.ũ. i.groſſũ veſtimentũ.qꝛ birrho ⁊ virili᷑ in id eſtlitus de bitumine R dutus erat. vel birrhia q̃ſi virrhia b. inu. Biuira. rę.f.p.ꝗᷓ duos hʒ vel habuit viros cõuerſa.qꝛ virilit᷑ cõſulebat dño ſuo. iid eſt maritos.a. bis ⁊ vr. ſ HBirrhoſus.a.ũ.⁊ birrhatus.a.ũ.i.birrho Biuiũ.n.s.ðꝛlocus vbi due vie cõueniüt. Birrhũ.n.s.i.groſſuʒ veſtimẽtũ (indutus vel ↄcurrunt. Inde biuialis. ↄ.t.⁊ h le.id 2ðꝛ a gręco. Nam birrhũ gręci dicũt libz eſtad biuiũ pꝑtinens. Pyrſa.f p.i.cloaca vel coꝛii bouis. IHñ et ¶Byʒantiũ vl byʒãte oli dicta eſt ↄſtantino⸗ 4 artago olim dicta eſt byrſa.qꝛ circũdata poliſ. Iñ byʒatius.a.ũ.⁊ biʒateꝰ.a.ũ.i.cõ fuit coꝛio bouis. Inõ byrſus.a.ũ.i.rufus ſtãtinopolitanꝰ.Hic etiam adhuc moneta velnirnngnrrg. iſti ciuſtat deh pizante . vel biʒantid. +☛⸗rX Blandus.·a. i.i.mitis vel lenis in vbis JIñ blãdicia. cię. ⁊ blãdicies.ei.i.adulatio Iñn blandulus. a. ũ.i.aliquantulũ blãdus.qð ⁊ blandicell.a.ũ. Iñ ⁊ bladicella dicũtur Sba diminutiua. ⁊ blãdicioſus.a.ũ. Blas. blatis.i.ſtultus vel inſipiss. Blaſphemia.mię.⁊ płalit᷑ blaſphemię.aꝝx. id ẽ detractio vel vituꝑatio. Vñ Pꝛuden tius in ſichomachia Nõ tulit vlteriꝰ capti blaſphemia mõſtri. Virtutũ regina fides. Et eſt blaſphemia irreligioſa repſhẽſio.vł detractio. vituperatio. Blaſphem? ve ro eſt maledicus.detractoꝛ vel vituꝑatoꝛ. et eſt ad iectiuũ.⁊ ꝓð.phe.⁊ ðꝛ a blas qð eſt ſfſtultꝰ ⁊ femina. Nã feminaꝝ eſt rem ſtulte blaſphemare. Et ꝓpꝛie blaſphemare ẽ in⸗ iuriam deo irrogare. J Blaſto.ſtonis.m.t.i.cubiculariꝰſiue hoſpi talarius. “ Blata. f.p.eſt qdðᷣdã aĩal tin de nocte ambu⸗ lans. Vñ ⁊ lucifuga ðꝛ ꝗᷓ cõpꝛehẽſa manu tingit. Alij dicũt ꝙ ſit eſprilio⸗. Quidain dicut ꝙ ſit genꝰmuris in ſubterraneis ha⸗ bitas cauernis. Iñ hęc blata. tę.i.purpu⸗ ra eiuſdẽ aĩalis coloꝛẽ imitãs. Iñ blateus a. ũ.⁊ H̊ ⁊ hęc blateal ⁊ le.i.purpureꝰ vł tałcoloꝛ.ſ.blauius. Itẽ a blata.te.ꝓ aima li ðꝛ hęc blatea.teę.i.illud qð de calciamẽ⸗ toꝛum ſoleis eradit᷑.vel lutũ ex itinẽ in cal ciament collectũ. Blatera.f.p.i.ſonus ranaꝝ. Blatus.m.s.ðꝛ ſtultus vel inſipiens. Blennus.m.s.⁊ blenno.onis.in eodẽ ſen⸗ ſu.i.ſtultus. vel hircoſus ⁊ impudicus Blelſus. a.ũ.ð q̃ſi freſus.qꝛ vba frãgit nõ bñ ea ꝓpferens. PBoa vel boas ðꝛ qͥdaʒ ppens qͥ vald tur boues.Naʒ płimo lacte riguis.vberi⸗ bus ſe innectit.⁊ ſugens interimit.⁊ ðꝛ bo as a boũ depopulatiõe. Boa etiam ðꝛtu⸗ moꝛ cruriũ in vnũ collectꝰ.⁊ ruboꝛ.⁊ etiaʒ lutum dicit᷑ boas. ?VMẽ PBoanerges intpᷣtat᷑ filius tonitrui. Sic di⸗ cti ſunt Joannes euangeliſta ⁊ acobi frat᷑ eius.qꝛ magna intonuerũt.ſ. Johes. In pncipio erai vbum c. HBoariũ.n. s. locus vbi vendũt᷑ boues. Hoatus.us.ui.i.mugit⸗ boũu. vel vox plẽa HBobicinatoꝛ. ↄuiciatoꝛ.tricoſus ⁊ icõſtãs. PBoema.n.s.i.boatus.ſonus.ſtrepitus. e pſej; Poetes tis · F.t. vel boete eſt ſtella fixa ĩ po lo arctico añcedẽs illas ſtellas qͥ apparẽt facere figuraʒ currus in cęlo.⁊ eſt circa te⸗ monem. ⁊ iſta etiam arctophilax ðꝛ ᷣm SGreciſtã. Vel potiꝰ ſumit᷑ ꝓ ſigno. Conti net em ples ſtellas.ſ.duodeci.⁊ ſequitur plauſtrũ q̃ſi bubulcus. Boeti legiſtag. adiutoꝛes eoꝝ ſunt qͥ rõneſ publicas diſcutiũt. Boete em gręce.latie Beealutoꝛm Acurl. C. de ta. ſcri. ⁊ boe. Boetiani heretici a boetio ſũt vocati. Idẽ⸗ q; eunomiani ab eunomio quodam diale⸗ ctico Etij diſcipulo.ex cuius noie mag in notuerũt.diſſimilẽ patri aſſerẽtes filiũ.⁊ fi lio ſpũmſanctũ.dicunt etiã nulli imputari peccatũ in fide manentiun. Boetius.ppꝛiũ nomẽ cuiuſdã theologi.et phi. ⁊ a boetes. òèG Vogloſſa vide infra in bugloſſa 1 PBoia. boię.fę.p. ðꝛ toꝛqͥs damnatoꝝ.quaſi iugum in boe. Bois gręcelatine ðꝛ bos ᷑m MPap. PBole.i.ſententia vel verias. Boletus.m. S.eſt genꝰ fungi. Vñ. Boleti leti cã fuere mei.Et ſunt pła noĩia idẽ ſijꝗn⸗ tia. ſ. Aſparagus.boletꝰ.fungꝰ.tubis PBol.idis.m.t.eſt maſſa plũbi quam nautę mittüũt in mare ad exꝑiendũ ꝓfunditatem maris. Vñ. Per bolidẽ plũbi dic maſſam ſigri NMer quã naute ſolẽt maris exploꝛa-⸗ re ꝓfundu. Bolus.m.s.i.moꝛſellus vłbolus iactus.⁊ ðꝛ a bñ. vel bonus. —— . . PBombix. m. t. ðꝛ abombus. Sũt aũt bõbi⸗ ces vᷣmes ex quoꝝ egeſtõe efficit᷑ ipᷣa lana ſerici. vel vt dicunt bõbacie ↄficit᷑. Gene⸗ rant em ex ſe longiſſima fila vñ purpura⁊ hmõi texunt᷑. In bombicinũ quo noĩe i5a lana vocat᷑ anteqᷓ; texit᷑.⁊ textura ꝗ fit inꝰ A quo etiam bombicinus.a.ũ.pe.coꝛ.id aliqᷣd factum de ſerico.vt ſila.⁊ ꝓduẽ pe. aũt Juuenalis coꝛripit eam ibi.Quax delitias pannus bombicinus vrit. licẽétis ombicinatoꝛ. ðꝛ aliqͥs faciẽs bombicinũ velpurpuraanngs. Bombus.a boo as.i.ſonꝰ.a qͥ bõbico.as.· id ẽ bombos facere.vel damare.⁊ ꝓpe eſt apum qñ clamant ſuo mõ. Iñ hec bobiza⸗ tio. onis.ipᷣa vox apum. Inuenit᷑ etiã bo⸗ hus ꝓ ſono culi “ Bonus. a. ũ. eſt bᷣmitiuũ.vł põt deriuaria venus.⁊ ðꝛ bonus.q̃ſi venus a venuſtate k , 7 coꝛꝑis. ⁊ poſtea trãſlatũ eſt ad aium. eü ei bonũ dicimꝰ. cui nõ pualet malũ.eũq; op⸗ timuzʒ qͥ peccat minimũ. Iñ bonitas.tatis Bona eox qͥ ſibijpᷣis moꝛtẽ cõſtituũt ſeu in fligũt ſi ̊ faciũt ex impatia doloꝛis. vł ob pudoꝛẽ honoꝛis alieni.tuncnõ auferũtur bona heęredibꝰ. Si aũt faciũt ex ↄſcia deli cti. ſ. ſi aliqͥs infligit ſibi moꝛtem iõ qꝛ erat delictũ vel crimen ob qð nõ erant bõa pu⸗ blicanda.puta furtũ.homicidiũ vłhmõi. tũc auferunt᷑ bona heredibus. Itẽ ſi erat crimen cuius accuſatio potat inchoaripꝰ moꝛtẽ.vt repetundarũ.peculiatus.⁊ leſe maieſtatis.tunc etiã auferunt᷑ bõa hęredi bus.Si aũt accuſatio non potit inchoari. poſt moꝛtẽ.nõ auferunt᷑ ſibi bona niſi ad⸗ iudicauerit ſibi poſt moꝛteʒ poſtq; fuerit ĩ ſcelere dep̃henſus.ff. de bo.eoꝝ qͥ añ ſen. moꝛ.ſibi conſii. M Bona libertoꝝ. NPatronꝰſuccedit in bonis liberti. in tertia parte.addita locupletate heęreditat liberti.vł ab vno ex hęredibus ⁊ nõ relictis filijs a liberto.vel etiã relictis ſz ingtis.vt non poſſint arguere teſtamẽta ſuoꝝ parentũ inofficioſa. Locuples auteʒ hereditas vocat᷑. ſi eſt maioꝛ cẽtũ aureis. vYt diẽ Aʒo.in ſũ. C.de bo.liber.⁊ iur̃pa. Bona materna ⁊ materni gener ſunt illa ꝗᷓ ex mr̃ e vel auia debent᷑ filijffſamilias vł eti * am emancipatis deferunt᷑.Et qñq; pꝛone Foni ua Put⸗ res auię i=onz. dvona ciuitatis abuſiue publica dicta ſunt. Sola em̃ publica ſunt ꝗ ppli romani ſunt vt. l.bona.ff. de v. ſig. M Bona dicunt᷑ ſica beando.eo ꝙ beãt.i bea tos faciũt vel ꝓſunt.Naʒ beare idẽ eſt qð ꝓgdeſſe.⁊ qð ꝓdeſt beat.l.bonoꝝ.ff.de v. lig. Sumit᷑ aũt hęc dictio ꝓ omĩ bono vti li. delectabili vel honeſto.ſpũali vel tꝑali In iure aũt hec dictõ bona in płi ⁊ neutra liter ſiẽt res nras ꝗᷓ ſunt in dominio nr̃o vł quaſi.vt in dicta.l.bonoꝝ.Et ipᷣas res ex ſuo ꝓpꝛio ſigto cõiter accepto ſigt. dedu⸗ ctco ęre alieno.qñq; aũt non deducto ſigni ficare concludiF᷑. . Bonox poſſeſſoꝛ ðꝛ ille qͥ de iure pᷣtoꝛio alt᷑i ſuccedit.qꝛ bonoꝝ poſſeſſiões a pᷣtoꝛe ſũti uentę.Et eſt dr̃a inter bonoꝝ poſſeſſoꝛem ⁊ hęredem.qꝛ bonoꝝ poſſeſſoꝛ de iure pꝛę toꝛio ſuccedit.ſed hęres de iure ciuili. Bonoꝛũpoſſeſſio ponit᷑ ꝓ vna dictõe ſcðᷣm Aʒo.⁊ ſigt ius recipiẽdi ꝓſequẽdiq; et re tinendi illud qð in bonis illius erat cui ſuc cedit de iure ſtoꝛio. Et differt a petitione HBoꝛago. f. t. ꝗdam herba. pereditat .q eſt de iure ciuili. vt Inſti. en ff. Halk. Itẽ eſt ius qð pſeqͥmur. Et in hoc Differt ab actione hęreditatl vniuerſali ſcʒ poſſeſſoꝛię hęreditatis petitiõe. Et qñ po nit᷑ ꝓ vna dictiõe ſigt hocius. Si autẽ ðꝛ poſſeſſio bonoꝝ ⁊ ſunt duę dictioneg tunc ſigt factũ DNiuidit᷑ aũt bonoꝝ poſſeſſio.qꝛ * diuidũt bonoꝝ poſſeſſionẽ in has ſpẽs.ſ. bonoꝝ poſſeſſionẽ ſᷣm tabulas teſtamenti quã ſtoꝛ dat liberis a pr̃ein teſtamẽto in⸗ iuſte pteritis.⁊ bonoꝝ poſſeſſionem cõtra tabulas teſtamẽti.⁊ eſt quã p̃toꝛ liberl pol licet᷑. Bonoꝝ poſſeſſiões extraoꝛdinarie ſunt dueę ex teſtamẽto ſcʒ ſᷣm tabulas ⁊ cõ tra tabulas. Et q̃ttuoꝛ ab inteſtato.ſ.bo⸗ noꝝ poſſeſſio vñ liberi.⁊ dat᷑ filio emanci⸗ pato.aqñ pr decedit ab inteſtato.Et bono⸗ rum poſſeſſio vñ cognati.⁊ dat᷑ his qͥ pꝑ fe⸗ mineũ ſexũ ſunt ↄiuncti.Et bonoꝝ poſſeſ⸗ ſio vñ agnati.⁊ dat᷑ pximis cognatis con⸗ iunctis ꝑ virilem ſexũ poſt liberos. Et bo noꝛũ poſſeſſio vñ vir ⁊ vxoꝛ.⁊ datur viro muliere ab inteſt vel cognatis nõ exiſtentibꝰ.vel ecõuerſo muli eri. viro ab inteſtato decedente.agnatis ⁊ cognatis non exiſtentib. Bona vacare.eſt ipᷣa dũm non hrfe. Bonsęfidei poſſeſſoꝛ eſt qͥ credit ſe aliquam rem iuſte retinere. Sʒ malefidei poſſeſſoꝛ eſt qͥ iniuſte ſcit ſe aliquã rem poſſidere.vt. in reg.poſſeſſoꝛ.de re.iurl.li.vj.⁊ Inſtitl. de vſuca. ꝑ totum.X PBonęfidei emptoꝛ ðꝛ qͥ ignoꝛauit rẽ alienaz eſſe.vel putauit venditoꝛem hr̃e ius ven⸗ dendi.ſ.eſſe ꝓcuratoꝛem.vel tutoꝛẽ.ff. de Y.ſig.l.bonęfidei. HBonaſtanipsrerleia Bonoſio q̊dã epᷣo ex⸗ oꝛti ꝓdunt᷑ qͥ chꝛiſtũ dei filiũ adoptiuũ nõ d eſſe aſſerunt. oos intp̃tat᷑ in quo foꝛtitudo vel roburẽ Boꝛeas.reę.f.p.qͥdam ventꝰ eſt.⁊ coꝛ.pᷣmã VVñ Ouidius wi Jicmetencas boicas vbi dulce moꝛari e. Boꝛith. herba fullonũ eſt de q paneſ faciũt q̃ͥs herbaticos vocãt.a ſiccant illoſ.hñtq; ꝓſapone vᷣm NPap̃. Scoõm aũt hiero. ſu⸗ per ieremia hebꝛaicũ eſt. ⁊ eſt ꝗdaʒ her⸗ ba quam ſeptuaginta interpꝛetes dicunt herbam fullonum.quęin paleſtina in hu⸗ midis ⁊ in virentibus locis inuenitur. et eandem vim habet quam ⁊ nitrum ad la⸗ uandas veſtes. JMD alia eſt oꝛdinaria. alia extraoꝛdinaria Alij ato decedente. agnatł vel a 2 Bos. 9..t. eſt aial drupes domeſticum ara tro aptuʒz. ⁊ ðꝛ bos qſi bonꝰ oꝑatoꝛ ſoli.et eſt etymo.non compoſitio.Et deberet fa⸗ cere gtũs bois.ſed intponit᷑ u.⁊ ðꝛ bouis. cã euphon e glujonli⸗ facit boum. dtũs ⁊ ablatiuus bobꝰ. VUñ Virgiliꝰ. Leta bouz paſſim campis armenta videmꝰ. Et nõ ꝙ bobꝰ.qð amiſit in ſyllab recuꝑauit in tem poꝛibus. Vndelicet bouis ⁊ boue coꝛripbi unt pᷣmam.qꝛ Ouidius.Nõ boue macta⸗ to cęleſtia numina gaudent.tñ bobus caʒ bobus aras. Boffoꝛus.m.s.pe.coꝛ.illud mare ꝑ qð trão⸗ ſijt hyo in ſpecie bouis.vel ꝑ qð Jupiter in ſpecie thauri detulit europam. IJdeʒz et gaulio noie ppontides ðꝛa trãſitu ponti. In B uenitur etiam boſfſoꝛus ⁊ ꝓpontides pꝛo noiĩe cuiuſdã ſtelle. Sumit᷑ etiã ꝓ via quã vadunt boues ad campũ ꝓnutrimẽto. houes in cuſtodia. vel qͥuis alio mõ. Boſtar. n. t. pe. ꝓ.eſt locꝰ vbi boues ſtãt.ſ. ſtabulũ.Dicit᷑ etiaʒ boſtar locꝰ vbi coꝛpa boum cremant᷑ Et inuenitur h̊ boſtar ris. e.coꝛ.ꝓpᷣũ nomen viri ⁊ pᷣmitiuum Botrio. onis.m. t. q exijt de ſarmento qñ turgeſcit. ⁊ qð dependet de cingulo. Botrus.tri. f.. eſt id qð eſt in acino.ſʒ po⸗ nit᷑ qñq; ꝓ acino.qñq; ꝓ vua.qñq; ꝓ race .mo. Inuenit᷑ tñ aliqũ in mal.ge. Vn Be⸗ utero.xxxij. Botrus amariſſimus. Bouariũ vel boariũ.n.s.locꝰ vbi vendun tur boues. PBouicida. 9. p. pe. p. à vel ꝗ cedit boues id eſt macellarius. Houilla. lę.f.p.eſt locus vbi vẽdũt᷑ boues Vñ Perſius.Accedo bouillas. Uł bouil le.laꝝ.qͥdam locus iuxta Rhomã vbi bo⸗ ues vendebant᷑.vel vbi boues tm̃ ſacriſi “ Brachos gręce.i.bꝛeue latien. cabant᷑ iuxta pᷣceptum nerue HBouinus.a.ũ.res bouis.vel ad bouẽ ꝑti⸗ ens. Bouin etiã vt dicit Pap̃. i. bouiſi milis. larius. W ante HBꝛabantia.f. p.qdam puintia. HBꝛachale.n.t.i.lũbare.⁊ ðꝛ a bꝛache.arũ. PBrachat.a.ũ.qͥ indutꝰ eſt bꝛacha. Anð ⁊ brachata ðꝛ ſdam regio gallię.ſ.qᷓ adiacʒ Yheno.qꝛ ibi hoies viundlaxts bꝛachis Brachę. arũ.płis nu. ſunt indumenta qͥbꝰ Bouiſcida. 9. p.i.ſcindit boues.ſ.macel⸗ . . 7 èèð EEE . MB M — ” . ver enda coꝛpis velãt᷑ ⁊ tegunt᷑. ⁊ vꝛ a bꝛa chos qð eſt bꝛeue.qꝛ bꝛeues ſolẽt eſſe.Nõ eñm ſolent hr̃e tibialia. ſed extendũt᷑ ſoluʒ⸗ mõ vſq; ad genuna PBꝛacheũ.i.vadũ ⁊ ðꝛ a bꝛochoſ qð ẽ bꝛeue PBꝛachile.lis.i.lumbare. Brachile etiaʒ ðꝛ cingulü rerum. Bꝛachiologia.f.p.eſt q̃dam figura locutio nis.⁊ fit cũ plura ſub paucis vbis cõphen duütur. vt vrit amoꝛ Paridem. nuptam ra sO caz pit. armat atrideʒ. vltro pugnatur. fit ma⸗ ꝓpducit. An idem. Mon ꝓfecturus litoꝛa china. troia cremat᷑. Pꝛachis. f. t. ðꝛ inferioꝛ pars circuli PBrachiale.lis.n.t. ðꝛ toꝛqͥs in bꝛachio.ſiue bꝛachij quoddã oꝛnamentũ.qð ⁊ dextro⸗ cheriũ ſiue dextrochiriũ dici⁷ck. rachiũ.n.sS.ðꝛ a bari.qð eſt foꝛte vel gᷓue gqgꝛ ceterl mẽbꝛis foꝛtiꝰ eſt. Iñ bꝛachiolũ.i. paruũ bꝛachiũ.Et bꝛachiatꝰ.a.ũ.i.habẽs ca⸗ hrachia. Etnõ ꝙ ſũt młte ptes in bꝛachio Boſſequus.pe.coꝛt᷑.i.bubulc q̃ſi ſequens NMam ibi eſt toꝛ ſiue muſculuſ.cubitus.⁊ Vlna.⁊ ala ſiue aſcella.ſiue ſubhircus.⁊ la certus.Et lacertꝰ eſt ſuꝑioꝛ ꝑs vel etiã ip⸗ ſum totũ bꝛachiũ.⁊ ðꝛa lacero.as.quia la certi vident᷑ eſſe lacerati a toto coꝛꝑe. Inð lacertoſus.a.ũ.i.foꝛtis.q̃ magnos et foꝛ/⸗ tes hʒ lacertos. Toꝛus ſiue muſculus eſt illa pulpoſa caro ꝗᷓ in lacerto eſt. Cubitus eſt vſq; ad manũ.⁊ ðꝛ a cubo.as.qꝛ hoies ſolẽt cubare ſuꝑ cubitũ in cena.vel ðꝛ a cu bon.qð eſt firmũ.qꝛ firmũ mẽbꝝ eſt Alna Fm qͥſdam eſt cubitalis mẽſura. idem.ſ.q; cubitus. Scðm alios eſt extenſio vtriuſq; bꝛachij.Ala eſt iſta ꝑs piloſa ſub bꝛachijs 1ð ſic.qꝛ piloſa eſt vt ala.vel qꝛ inſtar ala rum inde bꝛachia emergant vłmoueãtur. Et eadem ðꝛ aſcella.qꝛ ab h̊ loco bꝛachia cillent᷑.i.mouent᷑.Et idem locꝰ ðꝛ ſub hir⸗ cus.qꝛ eſt fetidus. habet em̃ ſubtꝰ hircum id eſt fetoꝛ em hirc. Brachmane.aꝝ.ppłi ſũt Indie. declina⸗ tur etiã. hęc bꝛachmana.nę. .p.pe.coꝛ. Practea. n. s. płis nu.i.tenuiſſima aurila⸗ mina.⁊ ðꝛ a bracten gręco qð lamia auriẽ Iß hec bꝛacteola. f.p.i. pua bꝛactea. Bra ctea etiã vel bꝛacteola ðꝛ cãpanula aurea. Iñ bꝛacteatꝰ. a. ũ.i. bꝛacteis oꝛnatus vᷣm Hugl. Paßñ vo dici t. Bractea tenuis au⸗ ri lamina vel alicuius metalli. PBꝛantia.f.p.qͥdam locus iuxta guttur. et vt ðꝛ bꝛãtię ſunt fauces. Vñ legit᷑ in hiſto ria Tobię ꝙ Tobiã iunioꝛẽ piſcẽ metuen⸗ teʒ pꝛendẽ iuſſit angelꝰ.dicẽs.Appᷣhende „ ⸗ . brancias eiuus. Brenciola.f.p.i.parua bꝛantia. Brancus.m.s.i.gꝗuttur.a bꝛachos quod ẽ breue. qꝛ bꝛeue eſt qᷓ;tũ ad alia mẽbꝛa. Itẽ inuenit᷑ h̊ brancꝰ.ci.ꝗdam paſſio ſiue moꝛ bus.ſ.ſfocatio fauciũ frigido humoꝛe. et tuc ðꝛ a brancia ci-. Braueta.tę.2.p.pe.ꝓdu.ðꝛ tam victoꝛ qᷓ q accipit bꝛauiũ q; q dat. Brauiũ.n.s.i.laurea.palma.munꝰ.pᷣmiũ. curſus.q̃ſi parauiũ.i.paratũ.adqᷣſitũ vi ꝰ vtute. vel qſi habitauiũ.i habitũ vtute. Breuigerulus.pe. coꝛ.i.baiulꝰ ⁊ poꝛtatoꝛ bꝛeuium. Breuilogia f. p. bꝛ uis dictio ſczañ alis reuiloquus. a. ũ. pe. coꝛ. qui bꝛeuit᷑ lo. ñ bꝛeuiloquiũ.i.bꝛeuis locuti. Greuis. 2.t. ð: a bꝛachos qð eſt bꝛeue ⁊ cõ⸗ ꝑatur. Iñ bꝛeuitas.tatl. Iñ etiã bꝛeue bꝛe uis.n.t. ꝓlr̃is.qð ⁊ H bꝛeuis.bꝛeuis.inue⸗ nitur. Iñ h̊ bꝛeuiariũ.n.sS.locus vbi repo nunt᷑ vel repoꝛtant᷑ bꝛeuia.vł vbi aliquid coõtinet᷑ abbꝛeuiatũ. VUñ qͥdã lib in quo eſt totũ officiũ diurnũ ⁊ nocturnum ðꝛ bꝛeuia rium. Itẽ a bꝛeuis ðꝛ bꝛeuioas. Bria.f.p.i.menſura ꝗlibet.⁊ ðꝛ a bꝛachos. qð eſt bꝛeue.vbi em̃ nimietas eſt ibi mẽſu⸗ ranõ eſt. Et bꝛia ðꝛ terra qdam. vbi ſiunt boni caſei. Briſca. ce.i.fauꝰ vñ mel elicit᷑.⁊ ðꝛ a bꝛiſin VBriſeus.m.s.i.bacchus. ⁊ ðꝛa briſin qð ẽ expᷣmere vel elicere.qꝛ ille pᷣmꝰ docuit expᷣ mel de fao. mere ⁊ elicere vinum de vua.lac demãma Briſin.i. exᷣmere vel elicrte. PBrito.onis.m.t.pe.coꝛ.in obliqͥs.vł.ↄ.g. nomẽ cuiuſdã gentis ⁊ ðꝛ a bꝛutus. Sunt em̃ britones q̃ſi bruti.qͥ quidem brutꝰ fuit pmus rex bꝛitonũ.⁊ qͥ pᷣmo vna cũ eis ha- bitauit illa inſulã.ꝗ mõ vocat᷑ anglia Idẽ dicunt᷑ britani ⁊ eadẽ cã. In hęc britania ⁊ britonia.a quo ſumit᷑ mò gentile brito ⁊ britannus.ni. Et nota ꝙ britanni qñq; di cũtur anglici.ſed cum a iũcto vt flaui bri tanni ⁊ raro ſine adiuncto.Et qñq; ðꝛ qug dam inſula vltra britannos.⁊ ꝓpe illi bri⸗ tanni qͥ eandem inhabitãt. Sed qͥ nob ſũt contigui. ꝓpꝛie ſunt britones. Juuenalis NOnec terribiles cymbꝛi nec brutones vn/ Bꝛomin intpᷣtat᷑ comedere vł ↄſumẽ (;. Bromius.m.s.i.bacchus. PBruchus.m.s.qͥdã vᷣmis abꝛachos qu.ecd eſt bꝛeue. qꝛ bꝛeuis eſt. vel qꝛ durat breuiẽ Ivm Hugl. ap. vo dicit. Bꝛuchus locu⸗ ſteſiłis.vel ꝗ nondũ volat tñ maio.. Bruma. f.p.i.gelu.tps hyemis.⁊ ðꝛa bꝛa⸗ chos qð eſt bꝛeue.⁊ emeras qð eſt dies.q̃⸗ ſibrachos emeras.i.breues dies ꝓpt᷑ bre uitatem dieꝝ qͥ tunc ſunt.Et ðꝛbrumama tutinale frigus ꝓpꝛie.qꝛ breuit᷑ durat. Et totum tꝑs hyemale ðᷣ bruma a breuitate dierũ. Vel bromin interpᷣtat᷑ comedere vł cõſumere. In bromius.i.bacchus.qꝛ dat appetitũ comedendi. Iñ hęcbruma. mę. q̃ſi edacitas.qꝛ comedit ⁊ coꝛrodit folia ar hoꝛum.vel qꝛ dat appetitum comedendi. Inde brutami dicunt᷑ qͥ hñt faſtidiũ cibo⸗ rum.⁊ inde brumarij in eodem ſenſu. Itẽ abruma hic ⁊ hęc brumalis.⁊ h le.vt bru male tẽpus. ⁊ brumoſuſ.s.ũ.i.immũdus ⁊ frigoꝛoſus. Brunda gręce latine coꝛnu vel caput cerui vdꝛ Iñ h̊ brunduſiũ.n.s.a ſitu loci.⁊ẽlocꝰ dqdam vbi eſt optimꝰ poꝛtꝰ. Aident᷑ enim coꝛnua cerui ⁊ caput ⁊ figura in diſpoſitio ne eiuſdeml⸗o. Brutus.a.iũ.i.ſtolidus.inſulſus.ſtultꝰ.im mũdus. Vñ dicimꝰ ſtultũ eſſe brutũ etir⸗ rönalem. Omne etiã aial irrõnale ðꝛ bru⸗ tum. aũt ðᷣꝛ brutus qſi obrutꝰ.ſ.a ſenſu qꝛ caret ſenſu. eſt em ſine roõne. etymo. eſt non compoſitio. Bubalus.pe.coꝛ.bos ſilueſtris⁊ ferinus a bos.qꝛ ſimił eſt boui. Inð bubula.fę.p.ꝓ fęmina bubali.⁊ bubalinꝰ.a.ũ.i.bubalus a. ũ.in eadẽ ſigtione.ſ.ad bubalũ pꝑtinens vel de bubalo exñs Inuenit᷑ etiaʒ bubul⸗ a. . ij. Regl. v.. HBubaſthis. ſthis. f. t dea bubulcorꝛ Bubo. onis.incerti ge.a ſono vocis cõpoſi tum nomẽ hʒ.eſt auis feda ⁊ ferał.onuſta ãadem plumis.ſed qui ſ detẽta pigritia in ſepulcris die noctu vᷣſat᷑.⁊ ſꝑʒ comoꝛansi cauernis. De qua Quidi⸗ Yedacp ſir vo⸗ lucris venturi nuncia luctus. Ignauꝰ bu⸗ bo. diruʒz moꝛtalibus omen. Deniq; apud augures malũ ꝓtendere fert᷑. Nam cuʒ in vrbe viſa fuerit.ſolitudinem ſigre dicunt. BPubulcus.m. s. ðꝛ cuſtos boũ.ſic ſubulcuſ cuſtos ſnu. S Bucca.f.p.i.os vł oꝛis folliculus vł iſlatio Vel bucca eſt nomẽ ſicticiũ ſumptũ ex pꝛo pꝛietate vocis ipᷣius rei. autẽ ðꝛ bucca. qſi bolos.i.cibos piens. ct molcgian Buccula ⁊ buccella. p. t p moꝛſella q; p nõ compoſitio Buccatus. . i. dbabz buccas vltra modd magnas. Bucco.conis.m.t.vboſatoꝛ qͥmultũ loqᷣt. 2 qͥ multü comedit. Pꝛope qͥdeʒ bucco dꝛ Porrulns q̃ cunctos loãcitate oꝛis nõ ſen⸗ u exuperat. parua bucca. Buccula etiã ðꝛ vmbo. ⁊ q⸗ dam ꝑps galeę.ſ. criſta vel conus. Añ Ju⸗ uenalis. Et fracta de caſſide buccula pen⸗ dens. Itẽ bucula ꝑ vnũ c.i.iuuenca.⁊ tũc Pap̃. vero dicit. deriuat᷑ a bos. Unð Virgilius in pᷣmo ge diminutiuũ. panis qᷓ; ꝓ parua bucca. Bucetũ.n.s.ðꝛ locus vbi boues ciunt᷑.id ẽ vocant᷑.ſicut eſt ſtabulũ vłpaſcua vł foꝛũ 7 dicit᷑ a bos ⁊ cio cis. Buccina.f.p.i.tuba.⁊ ðꝛ a bucca. vel dicit̃ „ a boo.as.qꝛ ſonat.vel ðꝛ buccina q̃ſi voci na voce.⁊ eſt ꝓpꝛię ſignũ dat᷑ in hoſtes. Sed olim pagani agreſtes ad omnẽ vſum buccina ad cõpita vocabant᷑. Mꝛope igit gagreſtibus h; ſignũ fuit. Et differt a tuba ĩ vvjiu.qꝛ buccina inſonãs ſollicitudinem ad bellum denunciabat. ſed tuba plium indi⸗ vuccing E⸗ coꝛ.pe. VUnde Virgiliꝰ.in. xj. cebat. Iñ buccino.as.i.cũ buccina ſonare Inde buceineꝰ.a.ũ.⁊ ̊ buccinꝰ.i.clamoꝛ enei. Puccina cum muros varia cigere co . rona. Buccicen. m. t. pe. coꝛ.i. cũ buccina canens Bucolicus.a.iũ.pe.coꝛ.i.bouinus. liber de bobus factus vel tractãs. Vñ ⁊ płalit᷑ bu colica.coꝝ.ille liber vbi tractat᷑ de bobus m Hhugl. NMap. vo dicit. Bucolicum car men.i.paſtoꝛale. Bufo. onis.m.t.i.rana terreſtris. 2 252 bos. Inde 7 dz bumaſtha. qᷓ Buccellarius.m.S.i.gluto.⁊ ðꝛ a buccella. òMD Burgus. gi. m. s. i nobilitatis deferre äſdaʒ bullas aureasa collo pendentes.ꝑ q̃ſdaʒ ccerigtalge tales pueri dicebant᷑ bullati. Vñ ⁊ ꝗdam veſtis ⁊ etiã baltheꝰ ðꝛ bulla.qꝛ bulłoꝛna⸗ tur. Et vt generalit᷑ dicat᷑. oia oꝛnamenta aurea vel argentea ꝗᷓ fiunt qſi inflata bullę dicunt᷑. Et bulla ðꝛ etiã qñq; ſigillũ qð cę⸗ rę impmit᷑. Iñ bullo as.are.i.ſigillo.Eta bulla vᷣm qualibet ſigniſioatõʒ ðꝛ bullatus a. u.i.plenus bullis vel oꝛnatus vl ſigilla⸗ Bullio. onis.i.tumoꝛ aꝗᷓ bullientis.⁊ dicit̃ abullio. is ire. Iñ bulliculꝰ.i.ꝑuꝰ bullio. oꝛgl eria bugersgrue⸗ aut bucula celũ. Bucula vacula a boue Et bulliunculus dimi.i.paruus bullio Bulloꝛ. oꝛis. tumoꝛ aquę bullientis. — Buuypmaſtha f. p. 1 B bumaſthe. thes. ẽ vitl. Buccella.fę.p.ðꝛ a bucca.tam ꝓ moꝛſello vel vua magna in ſilitudineʒ mꝗ e bouie d8a b ibouis mamma. Burdigallis eſt qdaz ciuitas. a burdꝰ gal lus.qꝛ hũc burdũ galli habuerũt pus. In H ⁊ hęc burdigallenſis.⁊ G ſe.aliqͥs de tali ciuitate ”ÿMU Burdo.onis.eſt aĩal qð ex equo naſcit᷑ ⁊a⸗ ſina ſᷣm Pap̃.ſicut mulus ex equa ⁊ aſino dicunt᷑ talia animalia bigen. Burgundio.onis.ꝓ noie cuiuſdam gentis Aburgus. gi. qꝛ olim deuicti a rhomanis homies illius gentis ab ip̃is romanis per burgos ſunt diuiſi.⁊ ob h̊ burgundiones dicti ſunt Iñ hec burgũdia.f.p.ðꝛ tra illa Inde mõ umit bar hec burgũdio.gẽtile. QAg eſt de rerra lil. rgu i. caſtrũ vel foꝛtiliciũ. Et caſtra crebꝛa qͥdẽ ꝑ limites habitacula cõ⸗ ſtituta burgos vulgo vocãt. Iñ burgariꝰ a. i. ⁊ H ⁊ hęc burgenſis in eodem ſenſu.i. caſtrenſis. . 7 Bur gulio. onis. vłburguliũ i neodeʒ ſenſu ↄꝛ crinis genitaliũ. Un Burguliũ ꝓpete⸗ ſticulos creſcens crinis extat. — — . Buris.·9.t. ðꝛ longũ lignũ ⁊ curuatũ in ara Bugloſſa. f. p.eſt qdam herba q̃ſi bonis lin tro. vł potius curuatura illius ligni. et ðꝛ gua.qꝛ folia aſperrima ad modũ liguębo⸗ a bos ãſi bouis vros.qꝛ curua eſt ad ſimi⸗ Uis habet. Et paſ. Bogloſſa ꝑ o.in pꝛtima litudinem caudę bouis. Papᷣ. vero dicit. ſyllaba diẽ ꝙ ſit herba ligua bouina a gre⸗ cis dicta.qꝛ folia aſperrima ad moduʒ lin⸗ guę bouis habet. Sʒ Macer ⁊ medici di cunt vſualit᷑ bugloſſa. Bulla. f. p. ꝑ duo l. ẽ tumoꝛ q̊ fir ĩ aq̃ ex plu⸗ uia cadente. ⁊ ðꝛ a bullio.is. Inuenit᷑ etiã bulla ꝓ ſtella. aliqñ inuenit᷑ p̃ gẽma.aliqn ðꝛ bulla oꝛnamentũ equoꝝ ⁊ nobiliũ pue⸗ roꝛi. Solebat em pueri nobiles in ſinuz Buſtifrag. pe. coꝛ. ̊ frangit buſtũ.i. ſepul Buris curuatura arari. =ð Burſa.f.p.i.marſupiũ.⁊ ðꝛa byrſa.ſe.qð ẽ coꝛiũ bouis.qꝛ de coꝛio fit 7 72 Buſtarius.rij.ðꝛ ille qͥ coꝛpa cremat vel ſe⸗ pelit. ⁊ dicit᷑ a buſtu. Buſticeta.2. p.dicit᷑ qͥ vel ꝗ ſepulcra ſtruit ⁊ dicit᷑ a buſtũ ſi. (cru. „* r Cabul in ligua phenicum ſonat diſplicere. NVñ.iij. Re.ix.ðꝛ ꝙ Hirã appellauit oppi yt ſpoliat moꝛtuul. Buſtulũ.dimi.i.paruum buſtũ. , Buſtũ.n.s.ðꝛ ignis vel lignoꝝ ſtrues.vbi coꝛpoꝛa moꝛtuoꝝ cremãt᷑. ⁊ ðꝛ buſtũ qua ſi vſtũ ab vrendo. Et buſtũ.i.ſepulcrum. Buſtura.f.p.i.ſepultura.⁊ ðꝛa buſtũ.qð ẽ ſepulcrum. Buphthalmõ.ðꝛ aliqͥs hñs magnos ocłos vt bos.⁊ ð a bus.i.bos ⁊ ophthalmon. oculus. VNel ᷣm Iſido. eſtqͥdã flos croci. ſitis oculo bouis.⁊ a gręcſ nomen accepit. utanicum.n. S. eſt qͥdam lib medicinę vel phyſice qͥ ⁊ herbariũ dicit᷑. Butyꝝ. n.s.m. me. p.ðꝛ piĩguedo lacti ⁊ ſic deriuat᷑ a buto qð eſt quoddã aimal lacte multũ abundãs. Inuenit᷑ tñ me.coꝛ. Vñ Virgilius.Lac niueũ butyrũq; nouũ cuʒ melle comedi. Et ſic cõponit᷑ a bos ⁊ vte⸗ rus.vel tyrus qð eſt caſeꝰ.⁊ ðꝛ butyrũ qð dam qð fit ex lacte. Buto. onis.m.t.eſt qðᷣdã genꝰ aĩalis quod Valde in lacte abũdat.⁊ ðꝛa buo.is. Butro. onis.m.t.i.iuuenis. Butus. a. ũ.i. pfuſus. a buo. is. H Buxus. m. s. eſtqdam arboꝛ. ðꝛa byxos gręce. Iñ h̊ buxũ.i.lignũ vł fructus illius Arboꝛis.vtrunq; tñ indifferent᷑ inuenitur tã ꝓ arboꝛe qᷓ; ꝓligno. Iñ etiã buxe. a. ũ. id ẽ de buxo exñs.⁊ h buxetũ locus ĩ quo creſcunt buxi. Aath penitentia vel patiẽtia ðꝛ. da ꝗjdedit ei Salomon terrã cabul.qꝛ diſ⸗ plicuerunt ei. Añ. Dico cabul terrã ſalo/ mon quã contulit Hiram.g H Cabus.bi.ðꝛmẽſura. Vñ.iiij. Regum.vj. Quarta ps cabi.ſ.ſtercoꝛis columbarum. Et vt dicit Joſephus.̊ cõdiebãt cibos ꝓ ſale. Itẽ in hiſtoꝛijs ðꝛ.Tradũt qͥdaʒ noie ſtercoꝛis dici veſiculã colũbe in q recipie⸗ bant᷑ grana de foꝛis allata. AUñ. Eſt mẽſu ra cabus.caro vᷣmibus apta cadauer. Cacabus.m.sS.pe.coꝛ.i.lebes a ſono feruo⸗ ris dictus. Feruẽdo em̃ exbpᷣmit hũc ſonũ ca.ca.ca.ſᷣm hugl. Vñ. In nr̃o cacabo ꝓ pter pulmenta cacabo. CPapᷣ.dic. Cacabꝰ vas de terra ⁊ etiã de ęrramento. Vñ Be⸗ ſipis in cacabũ ſi fruſtra remoꝛſa retrudis Cacephaton.i.turpis ſonꝰ.a cacos ⁊ pho⸗ ne qð eſt ſonꝰ vel turpis flatꝰ. Iñ cacepha tus.i.turpis ſonus vel turpis flatus.qð ⁊ alio noie ðꝛ cacophonia.i.cacephaton. Cacethes.this.m.t.i.malus mos.⁊ ðꝛ a ca cos.⁊ ethis qð eſt mos. AVñ Juuenal.In ſanabile multos ſcribendi cacethes. Cacexia.xię.vłcacoſia ðꝛ gręce mala vexa⸗ tio.ꝗdam paſſio eſt.⁊ ðꝛa cacos ⁊ oxi qð ẽ acutũ.vel ethis quod eſt mos.quaſi acu⸗ tum malum vel malus mos ᷣm ugui. VPaßõ̃.vero dic̃ Cacexia nomen ſumpſit a coꝛpoꝛis habitu. Nam gręce malũ vł vex · atio dicit. Fit em intemperantia egrotan⸗ tis vel medicantis. Caballus.m.S.i.viłequus.⁊ ðꝭ Cachinnus.i.riſus inutil ⁊ immoderatus. a cabo. Iñ caballinꝰ.a.ũ.pe.pꝓ. ⁊dꝛa cachinnoꝛ.narl.vel cõponit᷑ cũ con. Vel caballꝰ ðꝛ q̃ſi cauallꝰ.qꝛ pe⸗ ⁊cygnus qͥ eſt albus vt nix.ꝓpter dentes de cauat terrã.vel qꝛ pedẽ hʒ cauũ.vt derx q́̊ vident᷑ albere in riſu. MU Cabo. onis.i.equus caſtratus (trarius. Cachinnatoꝛ et cachinno.onis. idem ſcili⸗ Cabꝛo. m. t. ⁊ ſcabꝛeus.brei.ſunt diüſa ge-⸗ cet deriſo. w nerũ aialia.⁊ dicunt᷑ ambo a cabo.i.equo Cacodemon.oonis.i.malus angelus q̃ſi ma at ⸗ 1. qꝛ de putridis carnibꝰ equoꝝ ſępe naſcũt W Kaheo dicit. Cabꝛo vᷣmis dictꝰ a cabõe id ẽ equo.eo ꝙ ex equo creet᷑.ſic cabꝛo ſcri bitur ſine. r. in pᷣma ſyllaba. MPonit etiam crabro ita ꝙ r.eſt in pᷣma ⁊ ſecunda ſyllab. AVñ diẽ. Crabro vmis dictus a cabone ex q̊̃ naſcit᷑. Et hęc lr̃a inuenitur in multis bi blüs Deuter̃.vij. Inſuꝑ ⁊ crabꝛones mit⸗ tet dñs de tuus in eos.Quędã aũt biblię hñt ibi s.⁊ ðꝛ ſcrabꝛones.ita ꝙ r.eſt in pꝛi ma ⁊ ſecũda ſyllab.Sed NPap.vult ꝙ ſca⸗ brones ſcribat᷑ ſine r.in pᷣma ſyllaba. Añ dicit. Scabr ones.i.veſpe longioꝛa crura habentes. MM lum ſciens.a cacos ⁊ demon. Cacos gręce interpᷣtat̃᷑ malum. Cacoſyntheton. eſt vitioſa cõpoſitio dictio num.vt. Verſaq; viuẽtiũ terga fatigamꝰ haſta. M”MU Cacumen.n.t.i.ſũmitas Jñ cacumio.as.i. acuere.in ſummo ſbſᷣlimare.⁊ coꝛ.mi.Oui dius. Sũmaſq; cacuminat aures. Cacus.ci.ðꝛ a cacos malũ.qꝛ fuit malꝰ.Fu it em̃ puus Euandri malus etftur. Cadauer.n.t.ðꝛ a cadendo.eo ꝙ moꝛte ceci derat.aut qꝛ ſtare non põt. Ois moꝛtuus aut funus eſt aut cadauer. Funꝰ ſi ſepelia tur a funibus accẽſis.i.cãdel ſic dictũ ze ante feretrũ papyris cera circũdatas.fere bant. Cadauer wo ſi inſepultũ iacet. Iteʒ funus ðꝛ in domo. Cadauer dũ poꝛtat᷑ vł ſepelit᷑ vel cemat᷑. Exeqᷣas.vl funus dici mus crematũ. Reliqas cõdituʒ iam ſepul tum coꝛpus ↄſuetudine dicimꝰ. aũt ðꝛ cadauer äſi caro data vmibus etymo. eſt. ae cadaueroſus.a.ũ.i.plenus cadaue⸗ Cadax. 9.t.i.claudus qͥ ſepe cadit. Cades.dis.f.t.vłh̊ cades indecli.i.locꝰ vł fons vbi erit iudiciũ. Et int᷑pᷣtat᷑ ſanctum vel ſanctifſicans vel ſanctificatio. Cageſa.f.t.i.ſcoꝛtũ.vñ BGeñ.xxx viij.de iu⸗ da ðꝛ. Quã cum vidiſſet ſuſpicatus eſt ca⸗ deſam. i. ſcoꝛtũ. “VMƷẽ Cadex.m.t.i.truncus.⁊ ðꝛ a cado. q̃ſi caſũ dans.qð ⁊ caudex dicit᷑ ⁊ codex. Caduceęu.cei.n. S. vga ¶Mercurij cũ q diſ⸗ coꝛdia faciebat cadere in pacem ⁊ ſomnũ. Iniñ h̊ caducęatoꝛ.oꝛis.qͥ lites paciſicat Et ꝓpꝛie caducęatoꝛes dicũt᷑ legati pacl.ſ. q̊ gra pacis ferunt legationẽ inter aliquos CLaducifer.a.ũ.i.ferens caduceum. talẽ ſcʒ vgam. . . J Caducus.a.ũ.pe.pꝓ.⁊ cadabundus.a.ũ.i. crebꝛo cadens. Caducus etiaʒ ðᷣꝛ id qð ca⸗ dere facit. vt caducꝰ moꝛbꝰ qͥ etiã comitia⸗ lis dicit᷑. Itẽ G̊ caducũ.ci.eſt illa hęreditaſ qͥ ↄtingit alicui ex moꝛte alicuiꝰ carẽtis he rede. Iñ h̊ caducariꝰ.rij.⁊ hęc caducaria rię.ille vel illa cui ̊ ↄtingit.ſ.qui accipit caducũ. Caduca etia dicunt᷑ folia maloꝛũ yvel floꝛes quos gręci qntinas vocant vᷣm Hugl. Papias vo dieit. Caducuʒ dicitur qð ab vno cadit in alterũ ꝑ hęreditatem. Caducum legatũ vᷣm Aco.in ſum. C. de ca⸗ du. tollen. eſt quod deſicit poſt moꝛtem te ſtatoꝛis quacunq; ratiõe. Et qꝛ quibuſdã mogdis ⁊ rationibꝰ iniqͥs.⁊ olim legata ſie⸗ de cadu.tollen. Cadula. oꝝ.i. gutteꝗᷓ cadũt ex pĩgui carne cuũ aſſat᷑.vel etis ex ceronßfç Cadurcũ.n.s.i.tentoꝛiũ.qꝛ facile cadit.qð ⁊cadurcus inuenit᷑. Itẽ cadurcũ ẽ mẽbꝝ virile yel potiꝰ feminę. Naʒ ꝓpᷣe cadurca dicũt ſummitates naturę feminę.ſiẽ viro⸗ rum pᷣputia. Alij ſpondã lectuli eſſe dicũt. Cadus.di.eſt vas qð vulgo ðꝛ barrile. Et vyt dicunt eſt vas vinariũ ↄtinens tres vr nas. ⁊ alio noie dicit᷑ ſitula. Iñ cadulꝰ. li. 2 cadiolus.li.dimi. M Capharnaũ interpᷣtat᷑ ager ↄſolatiõis.vel bãt qũq; caduca.ideo lex ponit vnã rub. villa pinguedinis.⁊ ſcribit᷑ ꝑ f.in Papia. NPoteſt etiam ſcribi.ꝑ.ppyp. . Caiphas.pheę.m. p.pe.coꝛ.int᷑pᷣtat᷑ inueſti⸗ gatoꝛ vel ſagax vel vomẽs oꝛe.Iniq enim oꝛe ſuo iuſtũ damnauit. qᷓ;uis ;̊ myſterio ꝓpheticali annunciaſſet. Auroꝛa.Ad cai⸗ t amn ꝓperãt ↄſiliumq; tenet. Lain ꝓpꝛiũ nomen viri.⁊ fuit pᷣmogenitus Adę.⁊ intpᷣtat᷑ lamentatio vł poſſeſſio vł — gaugmentatio. Cainiani hęretici pinde ſunt app elati qim̃ Cain adoꝛaart. Calabꝛia.f.p.ꝓuincia iuxta apuliiã3. CQLaladrius.drij.auis q̃dam eſt ⁊ ðꝛ etiã ca⸗ radrion. Leuitl.xj. Sʒ Beuter᷑.xxiiij.ðꝛ. Caladriũ ne comedatis. Auroꝛa.Garru⸗ la caradrion auis eſt illoſq; figurat. Et vt dicunt Caladriꝰ ⁊ Caladrion ꝓ eadẽ aue accipdiurrr.— Calamatus.m.s.eſt qdᷣdam genꝰſtrictę mi tfrę. ⁊ ðꝛ calamatꝰ qᷓ̃ſi caloꝛẽ machinãs. eo ꝙ ſtricta ſit ⁊ capiti impꝛeſſa. Ande Joſe-⸗ phus. Sup caput geſtat pileũ inmodum parui calamati. —ô Cal amariũ.n.sS.ðꝛ coꝛnu vbi tenet᷑ ĩicauſtũ Calamiſtratꝰ.a.ũ.i.calamiſtro oꝛnatꝰ. Iñ calamiſtratulus.pe.coꝛ. Uñ Hiero.in q⸗ dam epla. Pueros cincinnaculos ⁊ cala⸗ miſtratulos.⁊ peregrina vngu enta olẽtia deuita. Calamiſtrũ.n.sS.eſt acus ferrea vł alterius metalli in ſiłitudinem calami facta.qᷓ cri⸗ nes obtoꝛquent᷑ vt criſpi fiant.quã ĩ cine⸗ re vłin igne calefacẽ ſolent qͥ capillos criſ⸗ pant vt calamiſtrati ſint. Calamitas.atl.f.t.i.miſeria.⁊ ðꝛ a calamuſ ꝓ cãna.qꝛ eſt inaniſ ⁊ vacua inſtar calami ꝛope qͥdem calamitas eſt qñ alids nec i renec in ſpe nec exterius nec interius hʒ. ſic cãna vacua ⁊ vana eſt exteriꝰ⁊ interiꝰ. Ael ðꝛ calamitas a calamis ſtipuł.Cũ em calami ſegetũ frangunt᷑.⁊ inde oꝛiunt᷑ fa⸗ mes ⁊ miſerię.tũc eſt calamitas. Nñ et q⸗ dam dicũt ꝙ calamitas ðꝛ qſi cadamitas acado d.in l.mutata.quãdo ita calami ca⸗ dunt ⁊ frangunt᷑ ſed potiꝰ videt᷑ etymot. ꝙᷓ; cõpoſito Calamites.m.t.eſt genus ranę ſic dictus a calamꝰ.qꝛ moꝛat in calamis. Calamitoſus.a.ũ.i.miſer ⁊ ealamitate plẽ Lalamꝰ. m. s. eſt canna vel ſtipula ſegetis ꝗ ſuſtinet ſpicã.⁊ ðꝛ a caleo.les.qꝛ immiſſo flatu caleſcit. Item vᷣm MPapiã calamꝰ ðꝛ pena ſcriptoꝛis a calamo.as. qð eſt veluʒ —— = £ SB — — d5 — R — — S — — ponere.qꝛ calat.i.incauſtũ imponit ſuper chartã. Itẽ calamus eſt ꝓpꝛiũ nomẽ arbo ris a cauendo.i.fundendo voces dictum. Itẽ Calamꝰ Exech.ðiiij.eſt mẽſura ſex cu⸗ bitoꝝ ⁊ palmi. Itẽ calamꝰ eſt fluuins am⸗ nis campanię. Itẽ Calamꝰ eſt ſpẽs aroma tica. Itẽ calami ſunt haſtę candelabꝛoꝛuʒ factę in modũ calamoꝝ. AUñ.Eſt arboꝛca lamꝰ. fit ſcriptoꝛis q̃ʒ penna.Eſt culmꝰ ſe⸗ getis.ſpecies ⁊ aromatis extat. Ealaria. f. p.eſt nauis ꝗᷓ ligna poꝛtat.⁊ ðO? a calon gręce.quod eſt lignũ latine. Calatꝰ.m.S.i.caniſtrũ.vel quoddã genus poculoꝝ ſᷣm Hugl.⁊ ðꝛ a calon qð ẽ lignũ qꝛ fit ex ligno.vel ðꝛa calo.las.i.pono.qa ibi ponunt᷑ penſa vel aliud. Mapᷣ. vo dic. Calathi ſunt ciathi.caniſtri de vgis.angu⸗ ſti in fundo.lati in oꝛe. Calcaneꝰ ð a calx vel callus.⁊ idẽ eſt quod calx.⁊ eſt aliud qᷓ; talꝰ.Nã talꝰ eſt ſub cru⸗ ribus.idem ⁊ talonus.⁊ ſub talo eſt calca⸗ neus. vl calx. Calcar.n. t. ðꝛ a calcaneꝰ.qꝛ in calce vel cal⸗ caneo religat᷑. Et dicunt᷑ calcaria ſtimuli animaliũ. Añ Ouidiꝰ.Nil nocet admiſſo ſubdere calcar equo. Itẽ A calleo callus de quo calcar venit ⁊ calx Ealcedonius eſt lapis pcioſus ſiẽ diẽ SGlo. ſuꝑ Apocl.xxij.caloꝛem naturalem hbns. ictu ſolis vel digitoꝝ attritus excãdeſcit. paleas ad ſe trahit. Calcitroſus equus eſt qͥ ſolet calce ferire.i. pedibus retro ſe ꝑcutere. Calcula.lę.i.lixa vel vᷣuus militũ. vł nũciꝰ curſatił. Añ Mlautus. Aideo calculã mi⸗ litarem. Calculꝰ pła ſit. Nã pᷣmo idem eſt qd ratõ. vt Ille hʒ bonũ calculũ.i.bonã ratõnem. Scðdo eſt numerꝰ vłcõputatio. Vñ in legi bus. Si qs errauerit in calculo.i.nõ bñ di uiſerit numerũ ðꝛ errare in calculo.Tertõ ẽ ſnĩa diffinitiua.vñ i decret. Nõ ꝓcedat calculꝰ in abſentem. QAuarto.i.carbo. VUñ Iſa.vj.Et volauit vnꝰ ad me deſeraphi. ⁊ in manu eiꝰ calculꝰ.Sʒ ibi dic glo.ꝙ cal culus eſt lapis ignitꝰ vel carbũculꝰ qͥ ꝓpt᷑ flammeũ coloꝛẽ ignitꝰ ðdꝛ. Quito ðꝛ mima sO ponderis.ꝗᷓ etiã calcꝰ ðꝛ.ſ.q̃rta ꝑs obo li. Sexto tranſumptiue ðꝛ pᷣmiũ. VUnde in Apocl. Nincenti dabo mana abſcondituʒ 2 calculũ candidũ.i.pᷣmium. Septio dꝛ la pis leuis paruus rotũdus ⁊ duriſſimꝰ ſic dict'. qꝛ bꝛeuitate ſui ſine moleſtia calcat᷑. Cui ↄtrariꝰ eſt ſcrupꝰ.lapillus minutus ⁊ aſp.qͥ ſi inciderit in calciamentũ nocet.⁊ 6 moleſtꝰ aio.vñ aĩ moleſtiã ſcrupulum dici mus.hinc ⁊ ſcrupea vłſcrupuloſa ſaxa.i. aſpa. Octauo ẽ idẽ qð gladiꝰ. Itẽ calcul⸗ ðꝛ lapis q eſt in veſica. Iñ calculoſus.a.ũ q̃ talem patit᷑ infirmitatẽ. Itẽ a calculꝰ ꝓ⸗ pter ſimilitudiuẽ calculi dicunt᷑ ſcaqui.qꝛ leues ſunt ⁊ rotundi.vel dicunt᷑ a calł.qͥa ꝑ vias oꝛdiales eant.i.ꝑ calles.ſj calculo⸗ rum. partim oꝛdinate mouent᷑. vñ ⁊ oꝛdi⸗ narij dicunt᷑. partim vage.vñ ⁊ vagi dicũ tur. ac qͥ omnino moueri nõ pñt inciti dicũ mur. Ande ⁊ egentes hoĩes inciti vocatur qbꝰ ſpes vltra ꝓcedendi nulla reſtat. AUñ calculus eſt pondus minimꝰ lapis enſis a⸗ cutus. Calculus eſt ratio.numerꝰ. ſenten⸗ tia. carbo. Moꝛbus.⁊ in ludis ſcaquoꝛuʒ cCalculus ibit. — alculatoꝛ.i.numeratoꝛ.cõputatoꝛ Et hm Iſið.ðꝛ a calcuł.i.lapillis minutis.qͥs anæ⸗ tiqͥ in manibus tenentes ſolebant numeruũ CQalcus.m. S.i. rta ps oboli. ⁊ eſt minima ps pondęris. Itẽ calcos gręci dicunt ⁊ o. mutata in u. couuertit᷑ in latinũ.⁊ ðꝛ chal⸗ cus.ci.i.fex vel ęs S GBð Caldaria.f.p.eſt vas quoddam.ſi calida⸗ ria. a calidus dieit.. Eadua a g ſyncopã dicit᷑ ꝓ calidus. Caleptra.vide infra capullulum. alerarius. m. s. ö miniſter ferẽs ligna Calibs. libis. 9.t. ð qdã ppłs.⁊ ðꝛ a caleo.ꝰ les.eo ꝙ ſꝑ caleat fodiẽdo illud genꝰ ferri qð multũ abũdat circa eos. Iñ calibs.bi/ ðꝛ illud genus ferri.⁊ coꝛ.pe. Vñ lucanꝰ i qrto. Non calibẽ gentes penitꝰ fugiẽteme tallo. Eruerant ⁊c̃. ”äs Calidus.a. ũ.ðꝛ a caleo.es.⁊ cõparat᷑ Inð caliditas.tatl. Et vt dicit Capᷣ. Calidꝰ.i. caloꝛe affectus.ſcribit᷑ ꝑ vnũ l.Coꝛripit ei pᷣmam ſicut caleo..le. aliendrũ. dri. n. S. i. mitra. vel generaliter qᷣcqd caput inuoluit. vt maioꝛẽ caloꝛẽ con trahat. AUñ Oꝛatius in monibꝰ. Altü ſa⸗ gane caliendrun. Caliga.f.p.ðꝛ calciamẽtũ cruriũ ſiue ſit de pãno ſiue de coꝛio.ſiue de ferro.⁊ ðꝛa cal⸗ cio. as. vel a colligo.as.qꝛ caligę ligantur vel dicit a callo pedũ. Inuenit᷑ etia calicu la ꝓ eodem. Vñ Aluroꝛa. Sume tibi cali⸗ gas. ⁊ veſtem ſtringe ſequdo. Ealigatus.a.ũ.i.caliga indutus.vel habẽſ caligas. AUñ ⁊ milites caligati dicuntur 2 qbuſdam caligis ferreis quas ſolẽt bape⸗ AVñ qᷣͥdã. Meronũ dict eſt caligula. quia a pueritia inter milites eſt vſatus.Caligu la põt etiam dici parua caliga. Caligo. inis.f.t.eſt obſcuritas ⁊ vmbꝛa ſpiſ ſitudine aeris facta. vł caligo ðꝛ fuligo. et ðꝛ ſic.qꝛ maxie caloꝛe aeris vl ignis gigni⸗ tur. Vñ.Eſt veſtis caliga.nomẽ caligo te nebꝛę. Verbũ caligo notat obſcuro vł vm bbe.ꝛo. Inde caliginoſus.a.ũ.i.obſcurus.ca ligine plenus. R— alimacus.penł.roꝛ.ꝓpꝛiũ nomẽ viri. de quo Oui.in de remedio amoꝛis Calimaci numerus nõ eſt dicendus Achilles. Caliope.pes.eſt vna de nouẽ muſis.q̃ſi c⸗ lophone.i. bona ſonoꝛitas. ⁊ ðꝛ a calo qd eſt bonũ.⁊ põt ſcribi ꝑ k. kaliope. Calix.m.t.eſt qðdã genꝰ poculoꝝ.qð olim exligno fiebat.⁊ ðꝛ a calon. vel põt deriua ri a caleo.les. Solebãt em calidã ⁊ frigidã potionem miſcere in calice. Vñ calix dict eſta calida potione. Et miſcere ꝓ miſtra⸗ re ⁊ pꝛopinare vinũ.vñ adhuc miſcemus calida frigidis ⁊ ecouerſo. vinũ ⁊ aquã et ecõuerſo.Et coꝛ.li. Añ Oꝛatiꝰ. Fęcundi C calices quẽ non fecere deſertũ. Item calix ſt tranſumptiue pla alia ſigẽt. Uñ. Aas ſacri ſacra ſcriptura voluptas. Maſſio ſitq; ca⸗ lix ęternaq; pꝛemia regni. JIñ caliculus i. paruus calirx. Lallidus.a.ũ.i.ſubdolus.vel ꝑ execratiõʒ art inſtructus.Ei ſic callidus nõ ꝓ aſtuto tm.ſʒ ꝓ aſtute etiã docto dicit᷑. Hic etiam dꝛ: vꝓſutus.qꝛ animum cito vtit ⁊ facile ad quãlibet fraudem. Inde calliditas.i.frau Dulentſtiaa. CQLallis.lis. ðꝛ ſemita callo pedum ꝑdurata ſtricta ⁊ anguſta inter mõtes. Et eſt callis iter pecudũ ꝓpꝛie.ſemita hoĩm. vel callis eſtlimes callide iacens.⁊ m h̊ ꝛa calleo. les. ꝓ callide ſcio. Callus.m. s.i.duricies pedũ q̃ terraʒ calca mus. ⁊ etiã manuũ duricies interioꝛ dꝛ cal lus.⁊ etiã cuti lardi. ñ calloſus.a.ũ.i.pi⸗ guis.carnulentꝰ.callis plenꝰ. Iñ etiã cal⸗ loſitas.i.duritia. foꝛtitudo pinguedo Añ Callus duricies dicat᷑ ſemita callis. Calo.m.t.ðꝛ ille qui poꝛtat ligna. Calones etiã dicunf galee militũ. AUñ. Ponere di/ co calo.ſed refert pondera calllo. Calobalſamũ.n.s.ðꝛ lignũ balſami. vl liqꝛ emanans de ligno eius trio. Calon gręce ðꝛlignum latine. Calopodiũ.n.s.i.baculus ligneus vel pes lisgneꝰ. dꝛa calon ⁊ podiũ qð eſt baculus quo terrę innitimur.vła calõ ⁊ pos.i.pes Caloꝛ caloꝛis ðꝛ a caleo.les. Caluaria.f.p.i.locus patẽs ſuꝑ duo ſuꝑci⸗ lia. Uñ ⁊ in euãgelio habet᷑. Locus ĩ quo decapitabãt᷑ latrones locꝰ caluarię appel⸗ labatur.ſ. ꝓprer caluiciem abſciſoꝝ capi⸗ tum ꝗ̊ᷓ ibi iacebãt.vel ꝓpter oſſa calua ex⸗ iſtentia ibi.⁊ ðꝛ hebraice golgotha. Caluaſter.i.aliquantulũ caluus. Caluiciũ.n.s.⁊ hęc caluicies.ei.locꝰ patẽs ſuꝑ duo ſupꝑcilia. Calũnia.f.p.eſt accuſatio falſ⸗ a. crimẽ falſo obiectũ.iurgiũ alienę litis. Ałeſt petitioĩ iuſta ex certa ſcia ĩ iudicio facta.⁊ iuſtę pe titioni iniuſta reſponſio. vłeſt falſi crimis CQalũniatoꝛ eſt falſus accuſatoꝛ. vel qͥ ſcien⸗ ter alicui falſa crimina imponit vexãdi oc caſione. CLalus.li.eſt vas vimineũ. vel de ſalice per qð muſta colan. Caluus.m.s.ðꝛ carens crinibꝰin frõte capi tis. Iñ caluulus.i.paruus caluus. alx.m.t.ðꝛ pᷣma ꝑs planteę.vel potius po rema.ꝗᷓ ⁊ calcaneꝰ ðꝛ.⁊ ðꝛ a callꝰ.ſed heęc calx calcl.i.cementũ.⁊ tunc ðꝛa calidꝰ q̃ſi calix.quia ex lapide calefacto ⁊ aduſto fit. Calx etiã ponit᷑ ꝓ fine cuiuſlibet rei. ſic ðꝛ In calice libꝛi.ꝓ in fine libꝛi Uñ. NParſpe dis eſt h̊ calx. combuſtus calculꝰhęc calx. Sed Pap̃.dicit.Calx lapis coctꝰ aq̃ accẽ ditur. oleo extinguit Cama. f.p.eſt quoddã genus lecti breuis ⁊ circa terrã qð ⁊ B cama.matl.inuenitur in Aqmbꝛoſio de officijs. Etiam ſᷣm Iſidoꝛũ CLCama eſt ꝗqdam particula ſententię. Unð DBoꝛmit inops cama.combuſſit pergama Cambyſes.pe.ꝓ.ꝓpꝛium nomen. Vñ cu roꝛa. Rex nabuchodonoſoꝛ cambyſes di⸗ ctus in anno. Cameleon. leontl. m. t. qödam aĩal dictuza camelus.⁊ ðꝛ ſic.qꝛ licet ſit aſperſus albis macukłł vt pardus. collo eqͥ ſimił. pedibus bubalis. capite tñ camelo eſt ſiłis ᷣm u⸗ gui. Map. dicit. Cameleon ſimilł lacerte qᷓ drupes.ſ.ſub aſpectu mutat coloꝛem.⁊ vi uit de aere. vide ſupꝛa alle:— Camelopardus dictus eo ꝙ camelo ⁊ par⸗ do ſimilis ſit. — Camelus.m.s. eſt aial gibboſum. ⁊ ðꝛa ca⸗ mi qð eſt bꝛeue vel humile. qꝛ cum cameli onerant᷑.vt bꝛeuioꝛes ⁊ hũiles fiant.accu⸗ bant.vłðꝛ a camur qð eſt curuũ.qꝛ curuꝰẽ 1 N ——— — ð =— — — doꝛſo. Itẽ camelus. með. ꝓ.ẽ funis nauti Camena.ne.f.p.i.cãtilena.vłmuſa q̃ (cus. ſi canens amene.vellcanẽs melos.⁊ ꝓ.pe. Vñ Oꝛatius.Surge ⁊ inhumane ſeuium Campio.onis.m.t.i.gladiatoꝛ.vel in cam⸗ po duellũ exercens.ſ.pugnatoZ. Cainpus m g. bpriecſt planicies terraꝝ.? dↄꝛa cami.qð eſt bꝛeue ⁊ humile.qꝛ eſt huũi⸗ depone camene. G uaIililis r bꝛeuis pedibꝰ nõ erectꝰ.vt mõs.ſʒ ia⸗ Camerus.a.ũ.i.curuꝰ.⁊ ðꝛ a camur.qð eſt cens. Vñ ⁊ gręce podion dicit. IJñ capu⸗ curuũ. In camera.f.p.i.curuatura. Añ et lus ⁊ cãpellus.ambo diimm. camera ðꝛ locus ſecretus vbi cubamuſ.eo amur greęce latine ðꝛcuruũ. Iſi camurus ꝙ quandã curuaturam ſolet hr̃e in ſupio⸗ a.ũ.i.curuus.⁊ hi camures camurum. bo ri ꝑte.quaſi ad modum ceęliꝗᷓ teſtudo ðꝛ et ues alti ⁊ decuruati.vł deriuat᷑ a cami e . eſt bꝛeue.qꝛ hñt coꝛnua bꝛeuiis. Cana. vicus eſt galileę. Vñ Simõ dictꝰ eft cananeuſ. Johis.ij. Muptię factę ſunt in cana galilex. ⁊ intpᷣtaf̃ gelus vł emulatio. Canabum.n.S.ðꝛ a cqna ꝓpt᷑ ſiitudinẽ co⸗ ne. vla gręco cannabi. qð dicũt greci. Iñ hec canabis. bis. peodẽ. pchoꝛda inde lacunar. IJñ camerarius.i.cubiculariꝰ yel pediſſeqũus.⁊ cameraria.i.pediſſeq̊. In⸗ de cameratus.a.ũ.i.curuatꝰ.vel cameris oꝛnatus.⁊ cõponitur bicameratus.a.um: tricameratus. a. ũ. Vñ. Eſt camur curuũ cameram dic inde verlie. Camillus.m. s.i.puer ingenuus q̊ͥ cmeraʒ a in ſolet frequẽtare. Iñ eti camilla.f. p. ⁊ v faocta.Et coꝛ.penł. Uñ Perſius.Tũcma⸗ puella ingenua. Inueniunt᷑ etiam he duę retranſiliens vt choꝛda canabẽ vultum. ptes in alio ſenſu ſcʒ ꝓ pueris ſacerdotu? Canalis.f.t. ⁊ B canalelis.a canna d?. quia Añ Macrobiꝰ de ſaturnalibꝰ. Camillos caua eſt ad modũ caune. inqͥt ⁊ camillas appellabant flaminuʒ.fla⸗ Cancellariꝰ.m.S.ðꝛ ille qͥ facit cãcellos. Et minarũq; miniſtros. Et ̃m ̊ tm̃ valet ca⸗ ccellariꝰ ðꝛ in curia impꝑatoꝛis ab illa ſig⸗ millus q́;dtum miniſter. ⁊ camilla qᷓ;tuʒ mi⸗ tione vſᷣm quã cãcellus d: ala palatij qeſß niſtra. AUñ ⁊ Mercuriꝰinuenit᷑ appellari habitat in cãcello.i.in aula palatij. Cu em camillus. qꝛ miniſter eſt deooz · thelſaurus impatoꝛis eſſet in cuſtodia ipiꝰ Caminus.m.sS.pe.ꝓdu.i.ignis vł foꝛnax.· ißpe iuxta theſauꝝ manebat q̊ erat repoſiꝰ ⁊ dicit᷑ a caumate m ab. iin cacello. Ael cancellariꝰ nomen accepit Camilia. f. p. ðꝛ a cama. qꝛ in ea doꝛmimus acancellando. Cancellare em̃ eſt lineäs du· in camis.i.ĩ lectl nr̃is vłſtrat Alł ðꝛ ſic.qꝛ cere vel dãnare. Vñ littera vel ſcripturaga damnat᷑ cũ linea ꝑ mediũ ducta ðꝛ cãcella ta. Et inde ðꝛ cãcellarius cuiꝰ officium eſt. olim fiebat de canabe. In camiſiat. a. ſ.q hʒ vel indutus eſt camiſiam. Iñ camiſio⸗ 4 —. la.i.parua camiſia Campana.f.p.me.p.ðꝛ a campania ꝓuin⸗ cia.qꝛ eius vſus bᷣmũ ibi reꝑtꝰ eſt. In hęꝑc cãpanła.⁊ hęc cãapanella.ambo dimi. Iñn etiã campanariꝰ i. ͥ facit cĩpanas. Inde heęc campanaria.rię.eius vxoꝛ. velꝗᷓ cam ſuntcampne. Cãpania.f.p.eſt pꝛouincia cuius caput eſt panas facit.⁊ G̊ capanile.liſ.turris in qua Campeſter ..t. vł capeſtris.⁊ pᷣ campeſtre adiectiuũ.⁊ h̊ cãpeſtre.huiꝰ ſtris.ſubſtan tiuũ.veſtis gladiatoꝝ qua tm genitalia te gunt᷑ dicta ſic.qꝛ Juuenes dũ nudi in cam po Mart gladiaturam exercebãt.illa ve ſte pudenda cooperiebant. Dicunt᷑ etiam cãpeſtria.lũbaria.ſuccinctoꝛia.ꝑicomata Sm hugl.Et h̊ eſt qð alij dicũt ꝙ campe⸗ ſtria dicunt᷑ id quo vgines olim pudibun da tegebant. vt picomata UM Campiductoꝛ.m.t.i.pugil.ſeu ductoꝛ vł ca 42 —⸗ „ reſcripta vel rũſa imꝑatoꝛis ⁊ mãdata in⸗ ſpicere. male ſcripta cãcellare.⁊ bñ ſcri⸗ pta cum ſignaculo ſuo ſignare.⁊ ſigillum eis impmere. Iñ cãcellaria tam ꝓ illa quę habet illud officiũ qᷓ; ꝓ vxoꝛe cancellarij ?· eius dignitte. MMBN Cancellus.m.s.eſt aula palacij. paruũ foꝛa men parietis. interſtitiũ int ppugnacula muratoꝝ. parietes ſine tectura.ſiẽ qͥ clau⸗ dunt choxꝝ. Map̃. vero dicit. Cãcellꝰ cãto⸗ rum excelles locus. In cãcellariꝰ qͥ in can⸗ cellis bmus eſt. Dicit᷑ etiam cancellꝰ ten⸗ ſtra reticulata. ꝛouü.vij. Be feneſtra em domus mee cancellos ꝓſpexi. Et dicit acancer. cir. ſr Cancer.cri.m.S.ðꝛ a concha.qꝛ eſt tota cõö⸗ cha. Et nõ ꝙ cãcri viuũt de carnibꝰoſtreo rũ miro ingenio. Nã qꝛ validã teſtã eoꝛuʒ aperire non pñt. exploꝛant ꝙ oſtrea clau⸗ ſtra teſtaꝝ aperiant. ⁊ tunc cancer latẽter lapillũ inijcit. ⁊ impedit a cõcluſiõe oſtreo rum carnes coꝛrodit. Itẽ Nap̃ diẽ. Cacer cancri aial dietus.qꝛ inteſtia in modũ chõ carum hʒ. Cancer etiã eſt qrtũ ſignũ in cę⸗ lo dictus.qꝛ cũ ad eum ſol venerit retrog⸗ ditur in modũ cancri. Dicit᷑ etiã ancer moꝛbo.Et ᷣm antiquos fuit ge.neu.et fe⸗ cit gtũs canceris. VUnde.Eſt cancer aimal ſignum vitiũq; malignũ. Caãceris eſt mor bus.cancri ſtellaq; piſlis. ndaeis v1. ſdain regina fuit.⁊ coꝛ.pe. Vñ Auroꝛa.i andacis regina viꝝ direxe rat iſtũ.Et vt ðꝛ in hiſtoꝛijs. Omẽs regie ęthiopuʒ dicebant᷑ candaces.ſiẽ rhomani mpatoꝛes dicebãt᷑ cęſares. NMec habebat regimen regio illa niſi a feminis. Candelabꝛil.n. s.pe.pdu.ðꝛ a cãdela.qua Candela.f.p.ðꝛ a candeo. des.qꝛ accẽſa cã⸗ ele latoꝛiũ. „.U ſcandelaferuͦ ge fert candelam. vei vꝛca⸗ delabꝛũ q̃ſi can Candidarius.i.pe lliparius qͥ coꝛia facit al⸗ ba.a candeo. Itẽ candidarius etiã vocat᷑ trix ꝗ̊ lauat punnos ☛ Candidulus.a.ũ.i.paꝝ candidꝰ. dixit᷑ etis 1 àqͥ lauat pannos. In candidaria. f. p.. lo cãdulus ſyncapa idem. Unde Juuena a gladio pulcra eſt ⁊ cadula con iũx. Inuenit᷑ etiã cãdiculꝰ a.ũ.i.candidꝰ Preben vel cãdidulus. Vñ Merbotus in libello de lapidibus.Tertia candiculis tribꝰẽ in Candidus. a. ũ.i. ſplendidus. vel albus. Candus.m.s.eſt veſtis regia Canicies.ei.⁊hęc canitudo.f.t.in eodẽ ſen ſu. albedo crinium generata ex mal humo Canicula. fę.p.⁊ H caniculus.a canis dimi⸗ nutiua.i.paruus canis. Canicula etiaʒ ðꝛ ſdam ſtella in quã ᷣm poetas fuit mutata canicula hycari. Inde h̊ ⁊ hęc canicularis ⁊ hor re.vt dies caniculares in qͥbus cani cula regnat m lhugl. Pap̃. vo dicit. Ca⸗ nicula vel canis nomen ſteilę quę eſt vicia tauro.quę ⁊ ſyrus Picic sſtiuis menſibus li eſt. Et cum ſol ad eam aſcenderit. duplicatur caloꝛ.⁊ diſſoluunt coꝛpoꝛa. vnde canis dicitur.qꝛ coꝛpa moꝛ in medio centro ceęli eſt. bo afficit. Canis..t.eſt aĩal latrabile.⁊ ðꝛ a cano is. vel canoꝛ.noꝛis. Inde canicus.a.ũ.et Ca ninus.a.ũ.i.de cane exñs.vel ad canem ꝑ to. latrat extra.fulget in alto.Et nõ bm Aſido.xij.etymo.canibus nihil eſt ſagaciꝰ WG em ceęteris animalibus hñt. Nam ſo i ſua nomina recognoſcunt.dños ſuos di ligunt.dñoꝝ tecta defendũt. ꝓ domis ſu⸗ is ſe moꝛi ſubijciunt.voltarie cum domi⸗ no ad ſᷣdam currunt.coꝛpus dñi ſui etiam moꝛtui cuſtodiũt ⁊ nõ relinquũt.quoꝛum poſtrema naturęẽ extra hoĩes eſſe ñ poſſe Caniſtrũ.n.s. ðꝛ ſpoꝛtula vel vas de folijs palmaꝝ cõtextũ ad poꝛtandum panes.qð flexis cannis ↄtexit᷑.⁊ ðꝛ a canna.qꝛ de cã⸗ nis fiſſis texit᷑.vel ðꝛ a canus.a.ũ. qꝛ cana id ẽ pomaꝗᷓ ſunt cana.i.lanuginoſa ibi po nũtur. Inde caniſtrellum.i.paruum cani ſtrum. Nñ. Spoꝛtula fert᷑ de cannis cõte⸗ xta caniſtrum. Canna. f. p. pła ſignat. Maz canna ponit᷑ . arũdine.ꝓ cãna gulę.⁊ ꝓ qͥdaʒ fluuio. Iñn cãnella. lę.f. p.dimi.i.parua cãna. Iñ can netum.n.S.eſt locus vbi creſcũt caanę Iñ canula.f.p.dimi.i.pua canna. Iñ canno/ ſus locus vbi multę cannę creſcũt. IJñ can nalis..t.⁊ G le.i.ad cannam ptinens. Et cannale.n.t.⁊ eſt fiſtula vel lignũ ducens Canon. nis.m.t. gręce.latine regula.ↄſue⸗ tudo appꝛobata ſiue inſtitutio.iiij.diſ. ca⸗ non.Et in vna ſignificatiõe eſt id qð in cõ⸗ cilio generali vel ꝓuiciali ſtatuit᷑ Et ſic ca pit᷑ de ↄſti.c.canonũ ſtatuta.In alia ſigẽtõ ne vidꝛ eſſe id qð ab emphiteota de re em⸗ phitheotica ſoluit᷑.⁊ ſic viðꝛ ſumi ab Axo ne in ſum. C. de iur. emphi.v.ex h̊ aũt cöo⸗ tractu.Etiã ðᷣꝛ illud qð ſumit᷑ ꝓ pedagio. yel vectigali.ff. de publi.⁊ veccit. Canon largitionaliũ tituloꝝ eſt ſumma tri⸗ buti. ⁊ pᷣſtat᷑ de regulari pſᷣſtatiõe a puicia⸗ libus fiſco.Et dicunt᷑ tituli qͥ ex ſpalibꝰ ti⸗ tulis.i. is bꝛeuibus cauta legunt᷑.vt.C. de iur̃.fiſci. l.pe.⁊.C.de anno.⁊ tribu.l.iij/ Sacceptationes. =ð Canon frumentarius vrbis Romę ẽ cert½ numerus meſuraꝑ frumẽti q̊ͥ ſingułannis metebat᷑ Romę.l.j.⁊.ij.eo.ti.li.xj. quod erat etiam de oleo. Et contra h̊ nõ licebat alicui bñficiũ vłindulgentiã aut puilegiũ impetrare.⁊ impetratum nõ valuit.vt ibi dem dicik Canonica eſt ius qð pꝓuenit ex electõe et re⸗ ceptõe in fratrẽ. vel eſt ius ꝑcipiẽdi fructũ tinens. vel canis ðꝛ a cynos gręce. qð cais dicit latine. Itẽ canis eſt piſcis marinus. Itẽ eſt ſidus celeſte. Vñ. Nat canis in põ ☛ Rbenae ſuereddinue croſatij oe ſben. an onica monitio eſt qñ interuenit citatio cũ tribus monitiõibus.vł vna ꝑemptoꝛia 2— — — ☛ ESE nes cõtinens.de in. c. cõſtitutionem. de ſen. excõ. li.v-y. cto illi eccłe vbi elegit ſepulturam cũ alibi qᷓͤ in prochiali elegerit eam. Et eſt ᷣm va⸗ rias cõſuetudines alia ⁊ alia. Nam alicui melietas. aalicui tertia.alicui quarta dat᷑. de ſepul.c.certificari. Canonica eſt nomẽ tituli ⁊ iuris. Pꝛebẽda vo nomen facti.⁊ cadit in extraneũ.vtno tat Inno.in.c.cũ.m.de conſti. . „ ☛ „ Canonicus.a. ũ.i.regularl.qð ſubſtantiue 3: h canonicꝰ.hęc canonica. tam ꝓ femnina regulari qᷓ; ꝓ eccla vbi regulares moꝛant᷑ Quelibet in eccła inue nitur dici canonica Mam in qlibet regular it᷑ viuere debent Canopeũ.n.s. ðꝛ coꝛtina ſubtiliſſima inſtar retiũ plexa.texta.⁊ feneſtrata.vñ lecti no H biliũ oꝛnant᷑ ad arcẽdos culices ⁊ muſcas ⁊dꝛa canopus vel canopia.pię.ꝗ eſt ꝗqdaʒ ciuiuitas ęgypti.qꝛ in ęgypto hmõi rete pci⸗ ppue habet᷑. VUñ Juuenał. At teſtudineo tibi lectule canopeo. Nelut alij dicũt.Ca⸗ nopeum deriuat᷑ a canos qð eſt ſummitas galeę.⁊ tunc canopeũ ðꝛ q̃ſi conum petẽs. qꝛ ad ſimilitudinem conia lato tenditur in acutũ ad modũ reticuloꝝ ꝗᷓ cã arcendi pul ueres ſuꝑ altaria collocant᷑.⁊ tũc ſcribit᷑ ꝑ o. in ma ſyllaba. £ LCanopus vel canopia ciuitas egypti eſt a Eanobo gube natoꝛc AMenelai mutata Canoꝛ.oꝛis.m.t.i.ſonꝰ.⁊ ꝓð.no. in obliqͥs Canoꝛus.a.ũ.i.dulcis.ſuauis cãtu.gratus Lãtaber. a.ũ.⁊ h̊ cãtaber eſt ppłs hyſpanię a noie vrbis dictꝰ. ⁊ hiberi am nis cui inſi⸗ det ſic dictus. CLaãtabꝛum.n. s.i.purgamentũ frumẽti vel farię vel cibꝰ caninus quo canes paſcunt᷑. Cantarida.f. p. ðꝛ vmis terrenus coꝛrodẽs cadauera. M CLCantarꝰ.m. sS.eſt qdðᷣdam vas vinarium. ſ. crater.⁊ ðꝛa cano.is.qꝛ cantãdo poꝛtatur Et ſunt pła idem ſigntia. Uñ. Cãterus et patera calices ⁊ pocula crater.Cyphꝰapð veteres tractant᷑ coꝛnua conche.Cimbꝛia vel cyathus carcheſia iungit᷑ iſſüis Canterius.m. S.ðꝛ ęquus caſtratus. Cantes płis nu. dicunt᷑ fiſtulę oꝛganoꝝ iq⸗ bus cantꝰ temperat᷑. Ał vt martiano pla⸗ cet. Cantes dicunt᷑ deę oꝛtamentoꝛ Canticũ.n.s.vox cantantiũ in leęticia.laus Itẽ canticũ pſalterij eſt cũ id qð oꝛganum Canonica poꝛtio de canone deputata eccłę parrochiali de relictis prochiano defun⸗ modulat᷑ poſtea eantãs loqͥłl ́uidã etiã liber Salomonis intitulat᷑ cãticacantico⸗ rum pꝑ excellentiã. eo ꝙ oibus canticis pfe ratur ⁊ ðꝛ hebꝛaice ſyraſirim. Cantilena.f.p.ðꝛ a cantꝰ ⁊ lenis.non em̃ ðꝛ eſſe cantilena niſi ſit cantus dulcis ⁊ lenis id eſt ſuauis ⁊ nõ aſſ. Cantus.us.ui.ðꝛ modulatio vod.⁊ ðꝛ a ca no.is.Sed cãtus.ti.ðꝛ curuatura vł circũ ferentia rotę.ſ.lignũ quod terrã calcat cui radius infigit᷑. Uñ Merſius. Vertentẽ ſe ſe fruſtra ſectabere cantu. Canus.a.ũ.a caneo.es.⁊ canicꝰ.a.ũ.⁊ h̊ ca nus.ni.tam ꝓillo qͥ canet qᷓ; ꝓ capillo qͥ in capite canet. Vñ. Miles parce cani cum crines ſint tibi can. Capa.f.p.ðꝛ a caput.qꝛ eſt oꝛnamẽtũ capi⸗ tis. vel ðꝛ a capio.is.qꝛ capit totũ hominẽ Inñ capat.a.ũ.i.capa indutꝰ.vel qͥ hʒ ca⸗ pam. Iñ h̊ caputiũ.⁊ eſt idem quod capa. 2„ „ „ paculus.li. dimi.i.aliq;tulũ capax. capula i pne capa. YZa Cappadocia.f.p.eſtꝗdã ciuitas. AUñ regio in qua eſtilla ciuitas dicta eſt cappadotia Iñ cappadox.docl.ↄ.t.tã gẽtile qᷓ patriũ coꝛ.pe. VUñ iuuenał.Quãqᷓ; ⁊ cappado⸗ ces faciant equiteſq; bythyni.Et ᷣm MPa⸗ piam. Cappadoces oꝛti ſunt a Maſloth filio Japhet. Capana. f.p.i.vilis caſ- a. vel dom' palea co oꝑta.⁊ ðꝛ a capio.qꝛ capit tĩ vnũ vti vi⸗ neis cuſtodiendis.licet alię dicãt᷑ capanę. ſea im ppe pᷣm Hugl. NPapias etiam dicit. Capana a ruſticis dicta.qꝛ vnũ im capiat Capapellis.huiꝰ capapelłcõponit᷑ ex abla tiuo ⁊ ntõ.ſicut legeius.qð in rhetoꝛid in⸗ uenit᷑.qꝛ ðꝛ capapelł ãſi pellis cũ capa. Capax. o. t.qͥ alĩ in ſe caꝑe põt ⁊ ↄtinere Capedo.dinis.f.t.i ingeniũ ſtudiũ vłſpa⸗ cium.⁊ ðꝛ a capio.is. Vñ ꝑ cõpoſitionem hec intcapedo.dinis.i.diſtantia locał int duos parietes. Item capedo vł capica di⸗ citur âdam piſlis. Capella.f. p.dimi.a capꝛa.⁊ ðꝛ ꝑua capꝛa. Etiã capit᷑ ꝓ parua eccleſia ꝗ̊ nec hʒ bapti ſmum nec cęmiteriũ.⁊ ðꝛ a capꝛa.qꝛ oli ta⸗ bernaculuʒ de pellibus capꝛaꝝ erat cooꝑ- tum Inde hęc capellula.i. parua capella. Inde p̊ capellanus tã ꝓ ſacerdote illi ec⸗ cleſię qᷓ; ꝓ parrochiano. Iñ capellana nę. Inuienitur etiam capellanus.a.ũ.adiecti ue. Capella etiaʒ pꝛo eccleſia dicta eſt qua ſi capiens laos.id eſt populum vel laudeʒ Capellus m. s. qð ⁊ B capellũ inuenit ðꝛ a capillus. qꝛ capillos tegit ⁊ caput. autẽ dðdꝛe capellꝰ q̃ſi capit pelł.etymo.eſt nõ com poſitio. Iñ capellatus.a.ũ.i.capello tectꝰ Caper.m.s.i.hircus.⁊ ðꝛa carpo.is.eo ꝙ; carpat vᷣgulta. vel a capio.qꝛ capit ardua vl aſpa.vel ðꝛ ſic ſᷣm qͥſdam a crepitu cru⸗ rium ſuoꝝꝑ. Iñ hęc capꝛa. pee. Capi.n.g.indecli.eſt ꝗdam mẽſura. Capitiũ.n s. eſt os tunicę vł alteriꝰ veſtis vn caput immittit.⁊ ðꝛ a caput. Uñ Job. iij.Quaſi capitio tunicę ſuccinxerunt me. Capidula.lę.dimi.i.parua capis. Capilliciũ.n.s.venit a capillus.⁊ idẽ ẽ qð capillatura. Vñ Martiał. Draconibꝰ cir cũplexa crebꝛo ⁊ capellicio fulſa. Anð ca⸗ pilliciũ.capillatura.capillamentũ.oĩa idẽ ſcz capilloꝝ oꝛnatus.vłſpiſſitudo capillo⸗ rum. Etiam capillamentũ ðꝛ coma arboꝝ Capillus. m. s. ð quaſi capitis pilus. et ðꝛ Acaput. Iñ capillulus.i.ꝑuus capillus.⁊ capilloſus.a.ũ.i.plenus pił.⁊ capillatꝰ.a. ſi.qͥ multos vel longos hʒ capillos.Et eſt capillus tam viri qᷓ; mulieris. Vñ.Eſt co⸗ ma qdrupedis.colubꝛi iuba ſiue leõis.Cę ſaries hoĩs.crinis ꝓpꝛie mulieris. uius illius bñ dicit᷑ eſſe capillus. Capis.idis.f.t.eſt quoddaʒ vas qð vulgo ðꝛ caſa.⁊ ðꝛ capis qᷓ̃ſi capiens hydros.i.a⸗ quas. Et facit actũm in es vel in as.vt ca⸗ pides vel capidas. vñ magl gręcũ oſtẽdit ι ⸗ — . — — Aapiſteriii n s.eſt qdðᷣdam vas cũ qͥ frumẽ ta purgamus. ⁊ a capbpioo. Capiſtrũ.n.s.in ſingulari.ſʒ in plimaſ.vel neu.eſt qðd am ligamẽ cum quo equus vł aliud aial ex ꝑte capitl tenet᷑.⁊ ðꝛ a caput. ꝗꝛ caput iumentoꝝ ſtringit. Capital.lis.n.t.vel capitale.lis.tam ꝓ pe⸗ cunia vel pena capitali.qᷓ; etiam ꝓ ſenten⸗ tia de capite puniendo. Capitalis.9.t. ⁊ H le.i.res capiti vx ꝑtinẽs ad caput.Pap.vo dicit Capitał.aſtutus vſutus.ſuꝑbus. Capitale caput pecunię vel ſoꝛs Capitatus.a.ũ.põt eſſe nomẽ a capite.qui hʒ caput.⁊ põt eſſe participium huiꝰ ver⸗ bi capito.as.qð eſt alicui caput facere. Capitecẽſus.us.ui.i.coꝛona ꝗᷓ in capite ge⸗ rit.vł taxatio poſſeſſionũ.Et adiectiue ca pitecenſus.a.ũ.qͥ de capite ſuo annuatim reddit cenſuzʒ.i.tributũ.vel qͥ in capite ge⸗ rit coꝛonam. WM Capitellũ.li.eſt dimi. de capitulũ in quali⸗ bet ſui ſigtione. AUnde ⁊ capitella dicũtur ãſupponunt᷑ colũnis.qꝛ columnarũ ſunt capita. quaſi ſuꝑ collũ caput.ꝗᷓ gręce dicũ tur epiſtilia. pitis diminutio eſt ſtatus cõmutatio.vt qñ liber efficit᷑ ᷣuus Et eſt triplex diminu tio capitis.ſ.maxia.media ⁊ mima. Mi⸗ nima eſt qñ qͥs nec ciuitatẽ in q̃ moꝛat᷑.nec libertatẽ amittit.ſʒ tũ patit᷑ ↄtra ſe ſtatꝰcõ mutationeʒ vel minoꝛationẽ circa familiã yt qͥ iuris ſui eſt. alieno iuri incipit eſſe ſub iectus veluti ꝑ arrogationẽ.aut cum quis emãcipat᷑ qͥ pᷣmo erat in aliena ptãte Me dia eſt cũ ſalua libertate ciuitas amittitur vt cũ qͥs depoꝛtat᷑ ſeu relegat᷑ ad exiliuʒ ꝑ q̃nquennium vel banit᷑. Maxima eſt cuʒ ciuitas amittit᷑.nec libertas retinet᷑. vt cũ depoꝛtat᷑ qͥs in inſulam ⁊ ᷣuus efficit᷑. aut in metallũ damnat᷑.⁊ ſic etiãẽ bannit᷑ ĩ opꝰ metalli. vel ſi maioꝛ viginti annis patit᷑ ſe venũdari ad pᷣciũ participandũ vłſi mau⸗ miſſus in ᷣuitutẽ ex ingtitudine reuocet᷑. Capito.tonis.m.t.qͥdam piſcis a qᷓ;titate capitis ſic dictus. èòèMWVW Capitolinus.a.ũ.pe.ꝓð.i.de capitolio ex⸗ iſtens vel capitolio ßuiens. Capitoliũ.n.s.ðꝛa capitulũ.qꝛ ibi conue⸗ niebant ſenatoꝛes.ſicẽ in capitulo clauſtra- les.vł ðꝛ a caput.eo ꝙ ibi ſit caput rhoma nę ciuitatis.vel qꝛ ibi cõueniebant capita ciuitatis.vłqꝛ Tarqͥnus pᷣſcus dũ capito lij fundamẽta aꝑiret in loco fundamẽti ca put hois lr̃is tuſcis notatũ inueit.⁊ inð ca pitoliũ appellatũ a caput ⁊ laos qð ẽppłs QLapitulũ.n.s.i.paruum caput Capitulũ etiam ðꝛ qñq; ille pꝑuus locus in quem conueniũt clauſtrales.qñq; eſt illa congregatio clauſtraliũ.qñq; aliqᷓ diſtin-⸗ ctio bꝛeuis in quolibet libꝛo. AUñ. Diſtin⸗ guit. inuen it.locat.⁊ collectio fert᷑. Iñ ca⸗ pitularis.ↄ.t.⁊ h re.i.quod cõuenit capiti vel capitulo. Inde capitulo.as.i.capituł aliqd diſtinguere. “ Capo.onis.eſt gallus caſtratus. Añ. Can tat nocte capo. vinũ vult vendere caupo. Cappsris.f.t.eſt ꝗ daʒ herba vł vgultũ ſile leutiſco.qꝛ hʒ in ſummitatibꝰ rotunda ſe/ minum capla. ſicut dicit hugl. Diaſcori⸗ des vo dicit ꝙ eſt frutex ſpinoſus expaſſꝰ ſuꝑ terram vnctione plenus Et ðꝛ ꝙ duri ciem ſplenis ſuꝑ omia medicamẽta iuuat. ⁊ habet multas radices magnas.⁊ coꝛ. pe. Vñ Martiał.Capparis vt putcepas allecę natãtes.Et ſcribit᷑ ꝑ c.vel k. ᷣm qð eius oꝛigo eſt greca. VUnde Eccleſiaſtes. ö— 2——ʒ—ỹð — ☛ ☚ſ⏑ eee +☛ = — — — — — — — — S — ☛ — xij. Diſſipabitur cappariis.— LCapꝛa. f.p. aĩal qdã a caper ðꝛ. Capꝛa ve⸗ ro ſiluatica dicta.q̃ſi capiens ardua. AUnð Aꝛiſcianꝰ in.iij.li. Capꝛeolꝰ viðꝛ a ntõ ca⸗ pꝛeus eſſe.cuiꝰ femininũ in vſu eſt capꝛea nam capꝛa a capꝛo fit. ex qbus capellus et capella dimi. fiunt MMVM Capꝛarius.m.S.qͥ cuſtodit capꝛss. Capꝛea.f.p.i.capꝛa ſilueſtrl.dicta qſi capi⸗ ens ardua. Capꝛeę vt dicit Papᷣ. ſunt ibt⸗ ces qͥſi auices.eo ꝙ inſtar auiũ alta petãt. lhe ſi qñ aduerſitatẽ feraꝝ vel hominũſᷣ⸗ ſenſerint. de altis cacumibus ſeſe ſᷣcipita⸗ unt illeſas Capꝛeolus.li.dimi.taʒ capꝛi qᷓ; capꝛei. Uñ hec capꝛeola ſiłit᷑ dimi. ta capꝛe q; capꝛeę. Capꝛeus.i.ſilueſtris caper.Etnõ ꝙ capꝛei ⁊ capꝛeę dicunt᷑ doꝛcades.⁊ etiã ibices Capcoꝛnus.m.s.ðꝛ aial qdðdam.qð rhino⸗ ceros ⁊ egloceros ðꝛ.⁊ ðꝛ capᷣcoꝛnꝰ q̃ſi cap na hñs coꝛnua.Capcoꝛnus etiã ðꝛ qddaz ſidus celeſte. cuius cauda in effigie piſcis foꝛmat᷑.vt in extrema ſui parte pluuiaſ de Capꝛiſicus.f. s. qdaz herba eſt. ſic dicta. qꝛ parietes qͥbꝰ innaſcit᷑ carpit ⁊ fodit ⁊ erũ⸗ pit extra e latebꝛis.qͥbꝰ ↄcepta eſt. Ałðꝛa ſico.qꝛ ficus arboꝛ eiꝰ remedio fęcundatur Vñ Perſius.Etꝗᷓ ſemel intus innata ẽ ru pto iecoꝛe.Exierit capᷣficus ⁊c. Capᷣgenus a.ũ.pe.coꝛ.qð melius ðꝛ capꝛi / gena. cõ.p.eſt pecꝰ genitũ de capzaa. Capnus.a.ũ.⁊ h̊ ⁊ hec caplis ⁊ h le.in eodẽ ſenſu.i.de capꝛa exñs.vel ad capꝛã ꝑtinẽs ieell H capᷣle.n.t.eſt ſtabulũ capꝛarum. apꝛiolus. li. a capio.pis.⁊ ſũt capoli ci⸗ cinni ſiue vncinuli qbus ſe inectere vłſuſ⸗ pendere arboꝛibꝰ ſolent vites.vt ſine lap⸗ ſu ſuſtineãt fructus ſuos.Sʒ capꝛeoli ſm NDap̃.ſunt filij capꝛę.qͥ acutum viſuʒ hñt herbas eligũt vt comedãt.ad alta nitũtur Capꝛona.f.p.eſt anterioꝛ iuba equi qſi ca⸗ piti pꝛona. Capſa.f.p.i.ciſta vbi aliqd reponit᷑ qð etiã ꝓ q̃libʒ parua domo ponitur.⁊ ðꝛa capio is..eo ꝙ capiat in ſe ⁊ ſeruet aliqͥd. Inde capſella ⁊ capſula ãbo dimi.i.ꝑua capſa. Capſarij dicunt᷑ qͥ in balneis veſtimẽta ſuſ cipiunt cuſtodiẽda.vel alit᷑ ſunt illi qͥ poꝛ⸗ tant alijs libꝛos ad ſcholas. Capſus.m.S.i.carruca vndiq; ↄtexta.qua ſi capſa.qꝛ multa capit. Captẽcula.f.p.i.vboꝝ ſubtilis deceptio. ſi tes.ſuis ſe coꝛnibus in ramis arboꝝ recipi cuit ſunt ſophiſmata. Añ MMartianꝰ Cap tenculis ludis illigantibus. —⏑ 5 Captio.i. deceptio. In captioſũ.i.decepto riuʒ vł deceptioſuʒ aut doloſũ.vt no. ꝗo. an. de offi. dele. ſi duo. li. vj. in glo.i in i. CLaptio cauſa moꝛil alias capio vᷣm Alʒo. eſt qñ ꝑ moꝛtẽ alicuiꝰ occaſio capiendi obue⸗ nit alicui. except his capiẽdi figuris ⁊ cau ſis.ꝗᷓ cert ⁊ ꝓpꝛijs nomibus nuncupãtur yt hęreditas.legatũ ⁊ fideicõmiſſuʒ.qꝛ ta⸗ lis captio vel capio nõ incidit in naturam acceptiõis hęreditat legati vł fideicõmil⸗ ſi Et cã moꝛt capio ſᷣm Aʒo.in ſum. C.de dona. cau. moꝛ. eſt cũ poſt moꝛtẽ alicuius aliqͥd dat alicui cauſa ↄditionis implẽde. vel aliqͥd pꝓuenit ad aliquẽ moꝛti occaſiõe nec tñ aliqͥ certo tranſlationis vł acceptio nis nomine nuncupatr.. Captiuus.a.ũ.ðꝛ q̃ſi captus vel quaſi capi te diminutus. VUn ⁊ ſic ðꝛ apud legiſtas. Ingenuitat em̃ foꝛtuna excidit ab eo. Iñ hęc captiuitas.i.detentio. Captura.f.p.i.captio Vñ Luẽ.v. Stupoꝛ circũdederat eũ. ⁊ oẽs qͥ cũ eo erãt ĩ captu⸗ ra piſciũ quam ceperant. Capua.f.p.ꝗdam ciuitas et. Capullulũ ⁊ capedulũ.n.S.⁊ caleptra.f.p. in eodẽ ſenſn.ſ.mitra tegẽs caput ꝗᷓ ⁊ alio noiĩe ðꝛ pilleus.galerꝰ.calamatꝰ. caliẽdrũ comatiũ.caticulũ Caleptra tñ ꝓpꝛie dici· cuphia equi. r Capulꝰ.m. S. ðꝛ a caput.qꝛeſt caput gladij Ael ðꝛ a capio.qꝛ ibi capit᷑ gladiꝰvt tenea tur. Capulus etiã ðᷣ lectꝰ in qͥ moꝛtui deſe runt᷑.quia ſuꝑ capita hominũ defert᷑ Anñn Eſt gladij capulꝰ capuluſq; cadauera poꝛ Capus.pi.i.falco auis.a capiendo dicta. Caput.n. t. ꝛ a capio pis.qꝛ omnes ſenſus ⁊ etiam nerui ab ipᷣo initium hñt.⁊ ex eo omnis vigendi cauſa oꝛi᷑. IObi em omnes ſenſus apparẽt. Vñ ip̃ius aimę quę coꝛpo ri conſulit ꝑſonam qðammõ gerit. Caput etiam mentẽ ſiãt. ꝗᷓ caput eſt aie m Hug. Et ponit᷑ qñq; ꝓ pᷣncipio. Vñ ꝓpha. Jn capite libꝛi ſcriptum eſt de me.qñq; etiam ponitur ꝓfine. Ecd.xxxij. Habeat caput reſponſum ſuum. ponit᷑ etiã qniq; ꝓ domi natu. Vñ. Pꝛincipiũ caput eſt ꝑs coꝛpo⸗ ris ⁊ dñatus. Item caput cõponit᷑ cũ bis. ⁊ cũ tris.⁊ ðꝛ biceps.cipitl.triceps. cipitl. ge. oĩis qͥ habet duo vel tria capita. Inue⸗ nitur etiam h̊ biciput.hoc triciput.neu.g. id ẽ geminum vel trinũ caput. Cõponitur etiã caput ců occiduũ.⁊ ðꝛ h̊ occiput.pitl. id ẽ occidua ⁊ poſtrema ꝑs capitis. Ul oc ciput cõponit᷑ cũ ob ⁊ caput.⁊ ðꝛ ſic q̃ſi cõ tra caput.q: ſit capiti retroꝛſuʒ.⁊ idem ðꝛ occipitiũ Itẽ cõponit᷑ cũ ſincerꝰ.⁊ dꝛ ſinci put.pitl.i.pᷣoꝛ ⁊ anterioꝛ ꝑs capitl.q̃ſi ſin⸗ cera ⁊ pura ⁊ patẽs ꝓpr᷑ capilloꝝ abſentiã Ate cõponit᷑ cũ ſ̊ ⁊ ðꝛ ſᷣceps.⁊ cũ añ.⁊ ð arabꝛio.onis.eſt genꝰ auis mu⸗ (anceps. Carabꝰ pua ſcapha ex vimine (ſtele ſimitł. facta. ⁊ crudo coꝛio ↄtexta. vt ẽ nauicula currẽs in pado. Etia ð illud qð eſt in me⸗ Charact.ris.gręce imago nouꝰ (dio nauis vultus. effigies.foꝛma.vel ſtius. figura. lra.ferrũ quo norf pecoꝛibus inuruntur. Vñ ⁊ ipᷣa nota vel ſignũ character dicit Characteriſmus.m.s.eſt deſcriptio foꝛmę alicuius. Caradrion eſt auis qᷓdam alba tota. cuiꝰ in⸗ terioꝛa oculos caliginoſos curãt. Si viue re debet inſirmꝰ appꝛopinũbit ſibi.ſi vero moꝛi fugit ab eo. er medias noctes ĩ ſub lime ceęli ðꝛt volare Vñ Auianus.Sicẽ nummꝰ hʒcharagma. ceſaris.ſic hõ charagma dei. haraxis. f. t. i. notatio. ⁊ ðꝛ a character Carbaſus.fe.s.in ſingulari.ſʒ in płi carba⸗ ſa. ſoꝝ.n. g. i. velũ.q̃ſi carens baſe.i. ſuſten tammẽto ab inferioei te. Carbaſus etiaʒ ðꝛ qðdam genꝰ veſtis ſubtiliſſime. Iñ carba ſeꝰ.a. i. m Hugl. Et vt ðꝛ hec carbaſus iĩ ſingulari veſtis ſinuoſa.ꝗqᷓ tam viro qᷓ; mu lieri cõueniri põt. Sed carbaſa. ſoꝝ.ad ve . Seibdi afvaſa tenta notbo. arbo. onis.ðꝛ a carpo.qꝛ ab igue carpit᷑ vel potiꝰ ðꝛ a careo.res.qꝛ flãma caret.et qñ accenſus eſt ðꝛ pꝛuna.cũ pꝛuna exticta fuerit carbo vocat᷑ Iñ carbonari.rij.qui facit carbones. VUñ. Carbo carens flãma ſuccenſus pꝛuna vocckt Carbũculus.m.s.tam ꝓ paruo carbone qᷓ; pꝓ lapide pcioſo ignito vt carbo.cuius ful gur necnocte vinci᷑ Et ꝓmoꝛbo quodaʒ inuenit᷑ eo ꝙ mn oꝛtu ſuo rubeꝰ ſit vt ignis. poſtea niger vt carbo extinctꝰ. Añ.Eſt la bigeſt moꝛbus carbo carbunculus extat. arcanusnomen ciuitatis vel lo⁰did Carcan.calamo.arphat.emath. ciuitates i oꝛiente ſunr.. Carcer in ſingłari ꝓpꝛie ðꝛ vbi rei claudũt᷑. Sʒ in pli vñ qdrige emittũt᷑ vel repagula antepoſita. ⁊ : carcer qſi capiẽs reos. etẽ lla nauiũ ꝑtinet.⁊ coꝛ.pe.Añ Ouið. Aidi Agꝛſcirpis ⁊ carduis paſcic. Cardularij iudices dicebãt᷑ olim illi qui ab etymo.non cõpoſitio. Iñ carcerarius.rij. Qqcarcerẽ facit vel cuſtodit Jñ h̊ ⁊ hęc car ceralis. B le. CQLarcheſia pocula a loco carcheſi. vlſp lun ca. vł ſummitas arboꝛis nauis. AUñ Gręci ſta. Aſt inſtrjm dicas carcheſia nauis. Hu gui. vo dicit. Carcheſia ſunt in cacumine arboꝛis nauis trochee qſi. f. l̃a ꝑ ꝗᷓ funes trahunt᷑. Vñ ⁊ ꝗqdã vaſa ad ſiłitudineʒil⸗ loꝛũ facta carcheſia dicunt. Trocheg etiã ſunt dicteę.qꝛ rotulas hñt. Trochos enim gręce rota ðꝛ latine. Itẽ carcheſia ſummi⸗- tas mali.in q̃ choꝛde ↄcurrũt Añ Lucanꝰ Ac vtinã ſummi curuet carcheſia mali. Cardiacus.a.iũ.pe.coꝛ.i.coꝛdis pulſũ pati⸗ ens qᷓſi coꝛ ardẽs hñs ꝓpter ſitim. ⁊ ðꝛ ab ardeo ⁊ coꝛ.ꝑ cõpoſitionẽ. Al a gręco car dia quod eſt coꝛ. AUñ Juuenalis.Cardia⸗ co ciathũ nunqᷓ; miſſurus amico. ANelẽ cõ poſitum a coꝛ ⁊ hio.q̃ſi coꝛũ hians hñs pꝛo ter ſitim. ⁊ tunc ðꝛ coꝛdiacus. ardia gręce latine o. volrer Liardinat. 9. t. 26 le. 2 cardinariꝰ. a. ũ. in eo Charagma. n. t.i. impꝛeſſio. imago vel la. dem ſenſu.ſ.qð ad cardinẽ ꝑtinet. Vñ car dinales venti dicunt᷑ a q̃ttuoꝛ partibꝰ mũ di flantes. Et qdam vtutes dicũt᷑ cardina les ad ſilitudinem cardinis.in qͥ motꝰ oſtij firmat᷑. Et h cardinalis ſubſtãtiue ꝓ noĩe dignitatis.qꝛ ꝑ cardinales mũdus debet regi ⁊ gubnari ⁊ moueri ſicẽ oſtium ꝑ cardi Cardo.dinis.incerti ge.ðꝛ vna pars(nem. oſtij.ſ. cuneus q̃ in voꝛamine vᷣtit᷑.vłponi tur ꝓ ipᷣo foꝛamine aliqñ.⁊ ðꝛa cardia qð eſt coꝛ.qꝛ ſicut coꝛ hoĩeʒ regit ⁊ mouet.ita ille cuneus ianuam regit ⁊ mouet. Cardo etiam ðꝛ extremitas rei. Vñ ⁊ cardines cę li dicunt᷑ extremę partes axis.ſic dicti.qa p eos vtit᷑ clum. Cardo etiã ponitur pꝛo opoꝛtunitate vel articulo. Ande ꝓuerbia liter ſolet dici. Res eſt in cardine.i.in arti⸗ culo vel in opoꝛtunitate. Vñ Virgilius Aut tãto ceſſabit cardine reꝝx.Sed cardo donis. eſt herba nociua colonis. Añ.Car do ſubeſt foꝛibus ſi cardinis eſt gtũs. Sʒ cardo cardonis eſt herba nociua colonis. Cardomomũ.n. s.herba qdaʒ ẽ.ꝗnum qð⸗ dam ſpẽs aromatis. rquelis.f. t. ꝗdam auis dicta a cardquus imperatoꝛe habebãt poteſtatem iudicãdi. Lillos ſolum qui coꝛam eis eligebant liti⸗ gare. ⁊ poterãt eligi ſine ↄſenſu ꝓpꝛioꝛum iudicũ.ſicut tradit᷑ in glo.l.i.ff.de iudi. CAI Carduus eſt genus herbe ſpinoſe cuius na pꝓpꝛie media ꝑs nauis.ſ. vent. ſʒ qñq; po⸗ tura moꝛdax ⁊ auſtera eſt.⁊ ideo ſuccꝰ eiꝰ nitur ꝓipᷣa naui. Vñ. SDic latus eſſe rateʒ alopicias.i.capilloꝛum fluxus curat.⁊ ra ventrem dic eſſe carinn. 1. tatoꝛibus miniſtrat. matrici vtiliſſima eſft ⁊ deriuat᷑ a carinos. iuuans ad maſculos ꝓcreandos.vłeſt ge Carinꝰ.m.S.ðꝛ qͥdã vir a Terẽtio inductꝰ ſ nus cardonum Iñ cardetũ locus vbi abũ dictꝰ ſic.q̃ſi carẽs noy.i.mente vel ſenſu. 5 dDat tal herba. Carioſus.a.ũ.i.vetuſtus.putridus. , Qarectum.n.s.eſt locꝰ vbi creſcit carex. vł Charis gręcũ.⁊ interpᷣtat᷑ gr̃a.⁊ põt ſcribi reponit᷑. Uñ Virgiliꝰ in bucoł.Tytire o ꝑk.ſiueꝑc. . n ge pecus. tu poſt carecta latebas. Lariſia. f. P. i. lena vetꝰ ⁊ litigioſa. ⁊ ðꝛ a ca 4 CLarenũ.n. S. ð tertia ꝑs muſti.⁊ ðꝛ a careoo reo.es. Vñ ⁊ fallaces ancillę cariſię dicũt es.eo ꝙ feruendo tertia parte careat Ter⸗ qꝛ veritate carent . tia em̃ parte muſti amiſſa qð remanet dici Chariſma.matl.n.t.i.gr̃a.vł donũ gratię. Nr tur carenum.Cui contrariũ eſt ſapa. quia ⁊dðꝛacharis qð eſt gr̃a.⁊ coꝛ.pe. 6 feruendo ad tertiã partẽ redacta deſcẽdit Chariſteũ.n. s. genꝰ eſt marmoꝛis viridis. 1 Etiã aliqñ capit᷑ ꝓꝑipᷣo muſto. Cbharitas. fę.t. i. dilectio vel rex emptio dif Carex.cis.f.t.eſtqdaʒ herba acuta.vulgo ficilis.qð magis ꝓpᷣe ðꝛ Charitudo.inis. liſta. ⁊ vt dicunt.cãna paluſtris eſt. ⁊ ðꝛ a Et hec chariſtia. ſtię.qð etiã ðꝛ feſtꝰ ⁊ gra cCareo.qꝛ roboꝛe caret. toſus dies. ⁊ etiã ſuauitas ⁊ dulcedo ⁊ g⸗ Cariatharbe.ꝗᷓ ⁊ hebꝛon ðꝛ.⁊ interpᷣtat᷑ ci· tia.Et hęc charitia in eodẽ ſenſu ᷣm Hu⸗ uitas q̃ttuoꝛ. Arbe em̃ quattuoꝛ. cariath gui. Map̃.etiã dicit Charitia dies feſtꝰin⸗ 8 ciuitas.qꝛ ibi ſepultus eſt adam maximꝰ. ter cogtos.Et ðꝛ charitas quaſi cara vni⸗ Abꝛaam. Iſaac ⁊ Jacob cum vxoꝛibus tas.qꝛ nos vnit deo. Ni ſuuius. Farmelus q̊ hebꝛaice chermel ꝛ. mõs eſti un Cariathſepher interpᷣtat᷑ villa pulcritudis confinio paleſtinę atq; phęnicis. ſʒ nõ ille ot yel ciuitas litterax. de quo Nabal carmelus. Ille em mõs eſt ſ Carybdis.f.t.eſt quoddã ꝑiculũ marinum galilłeęin terra ꝓmiſſionis. 4 ſic dictũ. qꝛ carinas abdit.i.abſoꝛbet Rtäs ECarmẽ.inis.ðꝛ qcqͥd pedibus ↄtinet᷑.⁊ ðꝛ enim accipit vt vomat.vomit vt accipiat. acarpo eo ꝙ carptim ꝓnuncietur.vł ðꝛ a 4 Oñ QOuidiꝰ. Euomit ⁊ potat dira caryb-⸗ carmentl dea carminũ.Carmẽ etiã ðꝛ ſcri⸗ , dis aquas. Vel carybdis ꝗdaʒ vetula vo ptum de aliq delectabili cũ metro. yt iboe raciſſima fuit.ꝗᷓ qꝛ boues hercułfurata ꝭ. tio.Carmina qͥ quondã ⁊c. Carmẽ etiã ðꝛ a Joue fulminata eſt. ⁊ in mare ſᷣcipitata dlibet cantꝰ cũ metro. Vñ liber odaꝝ inti⸗ eſt. antiqs ibi exercens rapinas. Anð ille tulatur liber carminũ.i.cantuuʒ.qꝛ glibet locus dictus eſt carybdis. Ał corybdiſ yt eius diſtinctio eſt cantabil In carmineus 3 dDicit Map. mare eſt vᷣtiginoſum in ſicilia a. ũ.i.ad carmen ꝑtinens. Carmen etiã ðe 1 dicta grece ꝙ gurgitibus occultis naues coniuratio vetulaꝝ ꝗᷓ carminicãt pueros du abſoꝛbeat Ter in die ſtringit fluctus. ⁊ñ ter æalios infirmos. . i Vomit. MM Carmentis.tis.f.t.eſt dea carminuʒz. ⁊ fuit s. Carica.f.p.i.fructus palmę.⁊ ficꝰ ſiccę. vel mater euandri.⁊ ðꝛ a carpo. poti maſſa illaꝝ.⁊ coꝛ.pe. Añ Ouidius. Carnariũ.n. S.ðꝛ locus vbi carnes reponũ Quid vult palma ſibi vulgoſaq; carica di tur. vel locꝰ vbi oſſa moꝛtuoꝝ ponuntur. ECCharientiſmos tropꝰeſt.qͥ dure dicta.(ci. Carnicula.f.p.dimi.i.parua caro. guius ſiue mitius ꝓferunt᷑.vt cũ interro⸗ Carnifex ðꝛ homicida.vł maccellatoꝛ.vel gantibus nob.an aliqͥs nos ꝗſierit. reſpõo⸗ carnifex ðꝛqᷣ facit carnes. . detur bõa foꝛtuna.ex quo dat᷑ intelligi ne Carnificina.f.p.pe.ꝓdu.i.macelluũu. minem nos ſſiuiſſe. Lar nificiũ.n. S.i.officiũ vłactus carniſicj. 1s Cariel.riei.i.putredo.qꝛ caret ſoliditate ſʒ Carnulentꝰ.a.ũ.i.plenꝰ carnibꝰ.ſ.pinguis . caries eſt ꝓpꝛie lignoꝝ.putredo vo aliaꝝ ⁊craſſus. Iñ carnulẽtia.i.craſſitudo. in reꝝ. Item caria.f.p.idem. Caro.carnis.f.t.ðꝛ a creos vła creo.as.vł il Carina.f.p.eſt media ꝑs nauis.qꝛ cũ remi/ ðꝛ caro quaſi chara Et ẽ caro ex quattuoꝛ li⸗ currẽs diuidit aquas. ⁊ ðꝛ a cario. vłpoti⸗ elementis cõpoſita ⁊ cõpacta. Ma terra in carne eſt. aer in halitu. humoꝛ in ſanguine l dix eius in aqua decocta cupiditatem po⸗ us a curro dicit᷑ carina q̃ſi currina. Et eſt Carinatoꝛ.oꝛis.i.cõuiciatoꝛ vłmaledicus ignis in caloꝛe vitali. Et ppꝛie caro dicif ꝗ viuit Sʒ iam latius vtimur iſto vocabu lo caro. Itẽ ꝓpᷣe caro in ſingulari.hũana. Carnes in płi ꝗlibet alię.poꝛcine.pecoꝛĩę. vel alię. Inde carneꝰ.a.ũ.qð eſt ex carne vel pinguis.Et carnoſus.a.um.i.craſſus Iñ carnal. .t.⁊ ̊ le.i.carneũ. vel qͥ ſequi tur fragilitatem carnis.q̃ſi fragile. vel qð ꝑtinet ad carnẽ.⁊ hęc carnalitaſ.tatis. Et munere charo. Carolus.pe.coꝛ.rex francie fuit. Carpaſius.ðꝛ coloꝛ ſiłis auro.vel coloꝛ vi⸗ ridis. ANñ carpaſius coloꝛ.i.aureus coloꝛ Ita exponit᷑ in heſter. = arpentarius. m. S. qᷓ facit vel ducit carpẽ⸗ tuʒ. Dicit᷑ tñ generalit᷑ oĩs artifex lignariꝰ c arpentarius. IJñ carpentariolus. Carpenta.f.p.ðꝛ aſtula ligni. Carpẽtũ.n.s.eſt quoddã genꝰ vehiculi ſeu curruũ. Ael eſt currus ſuꝑ quo ſedẽt mu⸗ lieres tectus pãno.⁊ ðꝛ q̃ſi currus pompa ticus.qꝛ in pompis ſolet haberi. Carpobalſamũ vel xylobalſamũ.i.fructus vel ſemen balſami. vel liqͥꝛ qͥ fit ex eius fru ctu vel ſemine. Carpocratiani hęretici a carpocrate qͥdam vocant᷑.qͥ dixit chꝛiſtũ hoĩem fuiſſe tm ex Vtroq; ſexu ꝓgenitũ Carpofoꝛus.m.S.ðꝛ qͥdã deꝰ paganoꝛuʒ q̃ latine interpᷣtat᷑ fructifer vel vberrimus. Carpos gręce.latine ðꝛ fructus vel ſemen. Carrena ⁊ publica penitẽtia ⁊ quadragẽa vnũ ſunt.Qui igit᷑ iſtã penitentiã facit q̃⸗ draginta dieb“ non intrat ecclam. ⁊ lanea yeſte indutus.ab eſcis ⁊ potibꝰ qͥ int᷑dicti ſũt.a choꝛo.gladio ⁊ equitatu.illos ſupꝛa dictos dies abſtinet. In tertia aũt ⁊ quin⸗ ta feria ⁊ ſabbato.aliqͥ genere leguminuʒ ac oleribus.pomis vel piris vel piſciculiſ cũ modica ceruiſia vtat᷑ tẽperate.hęcom⸗ nia extra de homi. ”ͦ”MVM Carruca. f. p.i.biga.⁊ ðꝛa carrio qð eſt di⸗ uido.qꝛ currendo diuidit terrã. arrus.m.s.vel carxꝝ.ri.eſt genꝰ vehiculi. ⁊582 ſica cardine rotaꝝ q̃ttuoꝛ.vel ꝙ currẽ do ſonet. vel q̃ſi currus dicit᷑. Charta.f.p.a careo ðꝛ. 9 caret pił ⁊ carni⸗ bus. Iñ hec chartula. pe.coꝛ.i.pua char⸗ ta. Et h chartularius q facit chartas. Cartago.ginis.eſt ꝗdã ciuitas ꝗ fuit circũ⸗ data coꝛio bouis. Iñ h̊ ⁊ hęc cartaginẽſis 2]B ſe.i.aliqͥs de cartagiiie. Cartallũ.n.s.ðꝛ caniſtrũ.cophinꝰ vel vas hʒ pᷣmam bꝛeuẽ. Vñ. Ailis ſepe caro fit ꝓ in quo moꝛtui efferunt. Cartallus gręce ſiſcella latine Cartilago.ginis.i.naris vel auris vel alte⸗ riꝰ rei oſſea teneritudo ⁊ ſine medulla.qð genus auriculę ⁊ nariũ diſcrimina ⁊ coſta rum extremitates hñt.⁊ ðꝛ ſic.qꝛ leui attri tu caret doloꝛe dũ plectit᷑ Et vt diẽ Papᷣ. Cartilago oſſis ſpeciem hʒ foꝛtitudinẽ nõ hʒ. ſicut diſcrimen nariũ ⁊ auriculę. AUnð carne rigeſcit. Carũcula.f.p.i.parua caro. = Charus.a.ũ.in duabus ſigtionibꝰ.Charũ Allexander. Cartilago riget eadem mage em idẽ eſt quod dilectũ.⁊ chaꝝ eſt cuiꝰ em tio eſt difficilis.⁊ dicit᷑ a charis. Caſa. f. p.i.parua domꝰ paupeꝝ vłhabita⸗ culum agreſte.palis.ivgultis.arũdinibuſ qᷓ; ↄtextum.qͥbus pñt tueri a vi frigorl vł CcCaloꝛis. . CLaſellę ſunt ꝗnaria in qͥbꝰ fructꝰ cõponunt ff.de iudi.l.j.Et ðꝛ quaſi cellulę granoꝛũ. Caſeus.m.s.ðꝛ a cado.is.qꝛ facile cadit et cedit. Vñ qͥdã. Caſeus anguilla moꝛtis ci bus ille vel illa. Ni bibas ⁊ rebibas ⁊ rebi endo bibas. Inde caſeolus.i.paruus ca Caſia.f.p.eſt ꝗdã herba cuiꝰ floꝛes cito ca⸗ dunt. Vñ caſia flos illiꝰ herbe vkliqꝛ inde factus.⁊ debet ſcribiꝑ vnũ s.⁊ coꝛ.pᷣmaʒ. Vnde Perſius in vltima ſatyra. Hec ſibi coꝛrupto caſiam diſſoluit oliuo. Itẽ Oui . aius Qui ſimulas caſias ⁊ nardi lenis ari ſtas. D Caſleu nouember mẽſis qͥ eſt nonus. Laſma.n.t.i.poꝛticꝰ geris.vł fulgoꝛ ętherę ⁊ eſt gręcũ.latie ðꝛ fulgethra.Scom vero NPap.Caſma hiatꝰ terrę dũ rũpit᷑ terra Caſoma.fę.p.eſt acꝰ mulier q̃ caput ſcalpit a cado dicta.eo ꝙ cadere facit immunda. Caſſabũdus.a.ũ.i.caſſus.fruſtratus Caſſarius.m.s.i.retiarius qͥ retia facit. Caſſicula.f.p.i.paruũ rete.qð ⁊ caſſił dicit vel ðꝛ caſſilis a careo.qꝛ caret ſoliditate in foꝛaminibus. Caſſidilis. .t.⁊ caſſidile.n.t.ðꝛ ſacculꝰ.pe ra. ſarciꝑiũ.ſicatiũ.marſupiũ.moculꝰ.lo⸗ culus.crumena ᷣm Hugl. Nap̃.vo dicit. Caſſidilis eſt pera paſtoꝛał.Caſſidile etiaʒ vt qͥdã dicũt. ðꝛ pera aucupis in modũ re ticuli facta in q̃ ponit aues.qs in caſſe.i.in reti capit.qꝛ q̃cqͥd capit᷑ in caſſe.ſedetidu⸗ ſum in caſſidilibus. AUl ðꝛ quaſi caſſis ſedi le.qꝛ bꝛeue eſt vt ſedile.i.fundus caſſis.et ſimili modo reticulatum ꝓtem in omibus i, lin icl⸗ c s antiquis ⁊ non coꝛruptis biblijs inuenies Tobie. viij. Pꝛotulit de caſſiduli ſuo ꝑteʒ iecoꝛis.Quędaʒ tñ biblię nouę hñt de caſ⸗ ſidili ſuo. ⁊ coꝛ.pe.⁊ declinat caſſidił. lis. QAuidam etiã legunt ibi caſſidili ſuo.decli nantes caſſile. liddis. Qaſſis.idis.f.t.i.galea.qꝛ caput tegit.et eſt de ferro.⁊ eſt ꝓpᷣe militũ. Galea vo de co⸗ rio eſt. dicta a galeon qð eſt coꝛiũ.⁊ eſt pe ditũ.Et fac̃ actm̃ caſſidẽ vel caſſida Vñ ⁊ ſumit᷑ hęc caſſida.dę.idẽ qð caſſis.Sʒ caſ ſis.ſis.m.t.i.rete venatoꝛiũ.⁊ ðꝛ a careo. gqꝛ caret ſoliditate in foꝛaminibꝰ. Dicitur etiã h̊ caſſis.idis.ꝓ helmo. Vnde. Fallit aues caſſis. munit caput ęnea caſſis. Si caſſis caſſis dicas.ſigt tibi rete.Sʒ galeaʒ ſigno cum caſſis caſſidis aio. ”MWD Caſſus.a.ũ.qñ eſt ꝑticipiũ idẽ eſt quod pꝛi uuatus.quando vero eſt nomen ideʒ eſt qð vanus. e 10 Caſtanea.f.p.taʒ ꝓ arboꝛe qᷓ; ꝓ fructu Oñ Arlrboꝛ eſt in ſiluis quę ſcribit᷑ octofiguris Fine tribus demptis vix vnam inter mil⸗ le videbis CLaſtellanus. a. ũ. qͥ inhabitat caſtrũ. ⁊ ðꝛ a caſtrũ Indeh; caſtellarius.i.dñs caſtri vł V gqui pßeſt caſtris. CLCaſtallũ.dimi.i.paruũ caſtrũ.a qͥ caſtellu- lum.i.paruũ caſtellũ.Caſtellũ etiã vel ca⸗ ſtellus ᷣm Alb. ðꝛ receptaculũ qð aquaʒ publicã ſuſcipit ꝗᷓ ducit᷑ ad aliquod pᷣdiuzʒ irrigandũ.vel dicit᷑ vas ad aquã recipien dam. ⁊ videt᷑ ſic dici.qꝛ ad modũ caſtri ſit diſpoſitum. Caſteriũ. n. s. ð locus vbi remi collocan. Caſtifer.a.ũ.pe.coꝛ.qͥ flagella poꝛtat vt ca⸗ ſtiget. a caſtus. ⁊ fero fers aſtimonia. f.p.i.caſtitas.a caſtus dicitur Laſtoꝛ. oꝛis.fuit vnꝰ filioꝝ Jouis ⁊ pollux fuit frater eiꝰ.qͥ apud paganos ꝓdijs ha- biti ſunt.q̃ͥs etiã inter ſidera fixerũt quod ſignũ gemini ðꝛ.Caſtoꝛ etiã eſt aial qdᷣdaʒ mirabile qð viuit in terra ⁊ in aqua. cau⸗ dDda eius naturam piſcis hʒ ⁊ coꝛpꝰ carneũ eſt. Vñ cauda eius in ieiunio comeditur ⁊ coꝛpꝰ non. ⁊ hʒ quattuoꝛ pedes.anterio⸗ res duos ãq̃ſi anſerinos cũ quibꝰ natat.po ſterioꝛes quaſi caninos. In qᷓ;titate parui canis eſt.dentes habet acutiſſimos.⁊ pel⸗ lem pᷣcioſaʒ. teſticuli eius multũ valẽt me⸗ dicis. Et ðꝛ a caſtro.as.qꝛ cũ ſentit vena⸗ toꝛem ſe ſeq uentem.ſeipᷣm caſtrat vt eu dere poſſit ſciens ſe fugari ꝓpter teſtickos Igem ⁊ ſiber. fibꝛi.⁊ beuer.⁊ canis ponti cus dicitur. Jude caſtoꝛeũ.n.S.i.medica mentũ.quod ſit de teſticułcaſtoꝛis Et ad⸗ iectiue declinat᷑ caſtoꝛeꝰ.a.ũ.vt caſtoꝛea caro.i.caro caſtoꝛis.vel de caſtoꝛe exiſtẽs Vñ qᷣdam dixit. Queęſtio ſoluatur cur ca⸗ ſtoꝛ ab hoſte fugat᷑. Cur ablatiuos dẽtes gerit in genitiuos. Caſtra in płi ſunt vbi milites ſteterũt.dicta q̃ſi caſta.vel qꝛ ibi caſtret᷑ libido. Caſtruʒ vo in ſingulari eſt oppidũ.⁊ ðꝛ ſic.qꝛ in al to loco ſitũ eſt.q̃ſi caſa alta.vł ðꝛ a Caſtro as.qꝛ ibi caſtrat᷑ licẽtia inhabitantium ne paſſim vagari liceat. Iñ caſtrẽſis.).t.⁊ BH ſe. aliqͥs vel aliqua in caſtrl habitãs vl ex⸗ iſtens. Et m MPapᷣ. Caſtrenſis ðꝛ digni⸗ tas vel honoꝛ caſtrozx. Caſtratus.a.ũ.ðꝛ ille qͥ eſt frigide cõplexio nis.⁊ ꝓpt᷑ frigiditateʒ naturę nedùt exerce re libidinẽ.⁊ ð quaſi caſte natꝰ ſʒ nõ ſpon te. Et differt a ſpadone ⁊ eunucho.qꝛ ſpa⸗ do dꝛ q̊ violent᷑ caſtrat᷑ ab homibꝰ. ⁊ ðꝛ a ſpata. Spata eſt em gladiꝰ ſpacioſus ⁊ la⸗ tus.⁊ foꝛte antiqͥtꝰ tales tali gladio caſtra bant᷑. Eunuchus ðꝛ qͥ nec eſt ſpado nec fri gigde naturę vł cõplexionis.ſʒ ꝓ amoꝛe re⸗ gni celeſtis ſe abſtinet.⁊ ðꝛ ab eu qð eſt bo num ⁊ nyche quod eſt vtus vel victoꝛia. qꝛ eſt bonꝰ victoꝛ ⁊ vᷣtuoſus.Et de talibꝰ ait Augꝰ. Beati ſunt quos caſtrauit non neceſſitas ſed voluntas Ael eunuchi reg! vel reginę fuerunt miniſtri eoꝛũ qͥ paruuli caſtrabant᷑. Uñ. Caſtratũ reddit geliduʒ natura facitq; vtus. Eunuchuʒ genitalia ſecta ſpadonem. Et de his ſpadonibus qͥ⸗ dam coeunt.ſed vᷣtus in ſemine non eſt Caſtrimargia vel potius gaſtrimargia.f.p id ẽ cõcupiſcentia gulę.ventris ingluuies ⁊ ðꝛ a caſtꝰ ꝑ ↄtrariũ.qꝛ non facit caſtos Caſtus.a.ũ.pᷣmo a caſtratõe dictus.poſtea placuit veteribus etiaʒ eos ſicnominariꝗ ꝑpetuã libidinis abſtinẽtiã pollicent᷑. Iñn caſtitas.⁊ ꝓpᷣe eſt coꝛꝑis incoꝛruptio.Sʒ cõtinentia eſt poſt coꝛruptionem luxui ab renunciatio. l Caſula.f.p.i.parua caſa. Caſula etiã dicit vulgo planeta pᷣſbyteri.qꝛ inſtar paruę ca ſe totum hoiem teit Caſus.us.ui.eſt inopinate rei euẽtꝰ. AVnde dicimꝰ h accidit a caſu.⁊ ſic accipit phᷣs.ij phiſicoꝝ.cũ dic. Caſus eſt cã ꝑ accidẽs ⁊c Scðdo caſus ðꝛlapſus.⁊ ſic ðꝛa cado.dis. AVñ.Quãto gradus altioꝛ tanto caſus de ciuioꝛ. Tertio eſt accidens noĩs. Dicitur etiã foꝛtũa vel omen vel ꝑiculũ. Iñ caſuał e 2 AE — . 4 „ . 6 cõ.t. 2 B le. Uñ. Lapſus ⁊ euentꝰ inflectio ſittibi caausq. Cata pᷣpoſitio gręca eſt.⁊ qñq; tm̃ valet qᷓ; tum trans.vt catagrapho.i.trãſcribo.qñn Lataracta.tę.eſt via ſubrranea. q̃ aqua ſbᷣ ꝙ tm qᷓ;tuʒ ꝑ. vt Cata antifraſim.i.ꝑ anti fraſim.qñq; q;tuʒ ſupꝛa vel iuxta.vt cata Mattheü.i. iuxia Mattheü. ⁊ ponit᷑ ꝓ breui etiã. vt catalogus. Catacariſia.f.p.i.ancilla ſuꝑ alias doloſa 72 fallax. ⁊ ð a cata ⁊ cariſia. Catacliſmꝰ. m. s.i.diluuiũ. Añ Ecd.xxxix Et qm catacliſmus aridã ineb ꝛiauit Catachreſis vel Catachriſis eſt vſurpa tio glieni nomis cũ ꝓpꝛiũ deeſt. At cũ patrici dam dicimꝰ qͥ occidit fratrẽ.⁊ piſcinã dici mus ꝗᷣpiſces nõ habet. “́M Catafrigij.dicunt᷑ her etici qͥ aduẽtũ ſpũſſã cti nõ in aplłos ſed in ſe adueniſſe aſſerunt. quoꝛum autoꝛes ontanus ⁊ Priſca ? Catarr gnnnaarib? du a faucibus venerit ðꝛ bꝛãcus Catofronicꝰ.i.ↄtuma x.ↄtẽptoꝛ.ſuperbus Catalecticus.a.ũ.pe.coꝛ.cui nihil ſupabũů⸗ dat. Vñ ille vſus ðꝛ catalecticus.in q̃ͥ ni chil demetro ſuꝑeſt. Et cõponit᷑ cũ a. vel Raximilla fuerunt hyper quod eſ ſuꝑ. Et dicit᷑ acatalecticꝰ a.ũ.⁊ hy ꝑcatalecticus.a.ũ. Ille aũt vᷣſus dicit᷑ acatalecticus.ad cuiꝰ pfectioneʒ de⸗ elſt vna ſyllaba. Idẽ dicit᷑ ⁊ caudus. Hy⸗ percatalectus vo eſt ille vſus cui ſupabbũnn MRD .. LCLCLCLa.iatatypoſis fit qñ aliqͥd iuxta ſui foꝛmã de . Catalogus.m.sS. ðꝛ enumeratio.oꝛdo.ſeri⸗ es.vłlbreuis intpᷣtatio ſeu deſcriptio. vel iuſtoꝝ numerus.⁊ ð a cata qð eſt bꝛeue ⁊ logos qð eſt ſᷣmo vel ratio.quaſi ᷣmo mł⸗ ta bꝛeuit᷑ cõp̃hendens.vt Oẽs ſancti oꝛa⸗-⸗ dat vna ſyllaba. te ꝓnob. Catalogus etiã dicunt᷑ duodeci libꝛi veteris teſtamenti. AUñ Hiero.in ꝓ⸗ logo Tobię. Q uem hebꝛei de catalago di uinarũ ſcripturaꝝ ſectante. Catamane.i.iuxta mane.ſ.diluculo vel ĩ ip ſo mane. Vñ qͥdam. Quolibet a mane fſie⸗ ri dicas catamane. Cataplaſma. n. t.i.inductio medicamẽ. qi. ſupꝛa foꝛmã moꝛbi inducit᷑. Item ðꝛ h̊ im plaſtrũ vel emplaſtrũ.ab en qð eſt in ⁊ pla ſtes quod eſt foꝛma. . Lataplectatio interpᷣtat᷑ conuitiũ. Añ ᷣm vnã tranſlationẽ ðꝛ obiurgatio.Ecc.xxj. iuxta. ⁊ plecto.is.qñ.ſ.eſt tanta rixa ꝙ fe re plectũt ſe.i.puniũt ⁊ vberãt Er̃a auteʒ lr̃a dicit.Obiurgatõ ⁊ iniurię annullabũt ſubſtantiam. ſed alia tranſlatio hʒ cataple ctatio.vt dicit glo. =JèM Catapuera.i. docta puella. Catapulta eſt vas vt dicũt.vel poti ſagit⸗ ta cũ ferro bipenni.quãa ſagittã barbatam vocant. terra diſcurrit. Vñ ꝑ tranſlationem ĩ ceęlo dicncuũt᷑ cataractę.nubes vł diſcurſꝰ.⁊ mea⸗ tus pluuiaꝝ vł tonitrua m Hugl. Cap̃. etiã dicit. Catarectę celi feneſtrę.i.nubes vel tonitrua.⁊ coꝛ.pᷣmã. Vnde in pãtheõ. Et cataractaꝝ fundit in oꝛbe faron. Catarnę vel catarij heretici qͥ ꝓpter mũdi⸗ ciam ſe ita noĩiauerũt.gloꝛiãtes em de ſuis meritis negãt penitentibꝰ veniã peccatoꝝ vigduas ſi nupſerint tãqᷓ; adulteras dãnãt. mundioꝛes ſe cunctis pᷣdicãt ſi nomẽ ſuuʒ agnoſcere vellẽt mũdanos ſe potiꝰ qᷓ; mũ⸗ dos vocarent. ́”ůẽ Catarrus.m.s. eſt fluoꝛ reumatis iugis ex duũ a toꝛace vel pulmone dꝛ tuſſis. Cataſcopus.eſt qdã genus nauigij qð la⸗ tine ðꝛ ſpeculatoꝛiũ.qꝛ mittit᷑ c indagãdi ⁊ ſpeculãdi.⁊ ðꝛ a cata.i.ꝑ.⁊ ſcopim qð ẽ intendere vel ſpeculari. AUnð ſepe cataſco pus ðꝛ exploꝛatoꝛ indagatoꝛ.circulatoꝛ.i⸗ uUeſtigatoꝛ. Cataſta.f.p.eſt pęnę genus ſiłe eculeo vkle ctus ferreus. ſcribit᷑ vel figurat᷑ ſub noĩe pr̃is vel matr vel alterius rei.vt caluus.criſpus.ventro ſus. ſophronicus.pheatonicus Socratẽ ſcribunt hęc omnia ſolũ. Categoꝛema.n.t.i.pᷣdicamentũ vel ſigniſi⸗ „catiuum. Categoꝛia.rię.f.p.eſt ſdicamẽtũ vł pdica⸗ tio vel ſigniſicatio. Vñ ſdicamẽta ariſto- telis dicunt᷑ categoꝛię. Categoꝛię etiam di cũtur accuſationes. Cateia telũ ðꝛ lingua pſaꝝ vel galloꝝ.et vt dicuũt lãcea vel haſta. Vel vt qdam dicũt. Cateia lingua ꝑſarũ eſt ſagitta barbulata ſiue haſta qua vtebat᷑ hercules.Erat em̃ cũ ligulis catenaꝝ.⁊ qñ eã ꝓijciebat.iterũ cũ catenula retrahebat. Vn Virgiliꝰ. So liti toꝛquere cateias. Quidã m̃ libꝛi in do⸗ anna nato in caplo de barbariſmo hñt catela.i. Et põt dici cataplectatio. a cata quod eſt iaculũ longũ qð cum catena ꝓijcitur Catella.f.p.dimi.i.pua catena. AUñ ⁊ catel le dicunt᷑ catenulę ⁊ circuli colli inuicez ſe compᷣhendentes in modum catenę. Item catella diminutiuũ.i.parua cata. ⁊ veita catellus. Inuenitur etiam catela ꝑ vnũl. ſe n⸗ 14 1. Ideſt iaculũ longũ. vt patet ſupꝛa ĩ cateia. Catellus. dimi:a catulus.i.paruus catus. Iñ catellulus.i.paruus catellꝰ.⁊a catellꝰ bec catella.⁊ a catellulus hęc cãtellula. Catena ðꝛ acapio.is.qꝛ capiendo tenet.vł qꝛ capiẽdo ſe tenet᷑ pluribꝰmodis.⁊ ẽ ety⸗ mol.non compoſitio.ſicut illud Catena qᷓ ſi captiuos tenens. Inð catenula.i.parua coriaeamm. Caterua.fę.p.eſt multitudo hoĩm.⁊ videt Deriuaria cata.i. iura. Cateruariꝰ.a.ũ.qð eſt caterue.vłquod ſpe ctat ad cateruã. Cateruariꝰ etiã ðꝛ qͥ ſꝑ in caterua eſt.i.in multitu dine pplkeii. Cathecuminꝰ.pe.coꝛ.interpᷣtat᷑ inſtructus vel audiẽs.qꝛ doctrinã fidei audit.nec dũ tñ baptiſmũ ꝑcepit. — Tathedra. drę f.p. grecu eſt. excelſa ſedes iudic vłpᷣſidẽt .⁊ ðꝛ a cathos qð eſt ſedes Yedra ſpõpda.q̃ſi ſpondata ſedes.A quo h ⁊ hęc cathedrał.⁊ h̊ le. Iñ etiã cathedrali ter. cathedralitas. Item a cathedra cathe dratus.a.ũ.Cathedrate.cathedraticꝰ.a. ũ.Cathedratice.Et ponit᷑ etiã ꝓ ſede do⸗ ctoꝛis Ita dicit glo.in cle.dudũ.de ſepul. Et allegat Oręciſmũ. Vñ. Rex ſoliũ.do⸗ ctoꝛ cathedram.iudexq; tribunal. Moſſi⸗ det ac ſedem pᷣſul.pᷣtoꝛq; curulem. Catheriſtica.f.p.pe.coꝛ.i.determinata. Catheſis vl catheteſis gręce doctria vel lo cus doctrinę ðꝛ latine. In cathetecico. cas vel cathecigo. cas..i.ↄfirmare.inſtruere.e docere. imbuere. redarguere. obiurgare. refutare. Inde catheticeta.tę. ⁊ cathegice ta.i.doctoꝛ.pᷣceptoꝛ.inſtructoꝛ.⁊ h̊ cathe⸗ ciſmus.mi.i.inſtructio.doctrina.⁊ maxie in fide. Catholicon interpᷣtat᷑ vniuſale vel cõe. JIñ catholicus.a.ũ.i.vniũſalis.vt YFides ca⸗ tholica. Catholicꝰ etiã idẽ eſt qdð rectus Cathomus.me.coꝛ.eſt flagellũ ex vgis fer reis factũ.vel flagellũ ex vgis in modum ſcobę.quo vtunt᷑ religioſi in capituł. Catilio.onis.m.t.i.gluto.deglutatoꝛ.qͥ q̃⸗ dam guloſitate ad moduʒ catuli ꝑ domos diſcurrit. Iñ catilioſus.a.ũ.i.auidus ſiẽ catulus eſt ad eſaaeaeam. Catillũ.n.s.i.paruũ catinum —ℳ Catinũ.n.s. ᷣm Jſið.eſt vas vinariũ ficti⸗ le. qð melius in neu.ge.ðꝛ qᷓ; in maſ.ſicut ⁊ ſalinũ ðꝛ vas aptum ſali. AUnde q̃ͥdam. Qð capiens vinuʒ teneat dicito catinum Fictile vel luteũ faciens frigere lieum. Cato.m.t.ꝓpꝛiũ nomen viri.⁊ ðꝛa catꝰ.qꝛ aſtutus fuit ad modũ illius aĩalis. Iſi ea⸗ tonicus. a.ſ. Et h hęc catoniſta.ſle. qui velꝗᷓ catonẽ ſequit᷑.⁊ fectã illius. DOuo au tem Catones fuerũt ambo amatoꝛes vtu tis. Maioꝛ cenſoꝛinꝰ.auunculꝰ minoris. phoꝝ pitiſſimus. Minoꝛ nepos eius rigi dus dictus eſt. ⁊ vticenſis.qͥ vtice ſe inter⸗ „ fecit. vel Cato ðꝛ a catus.a.. Cattus.ti.m.s.qðdam aial ingenioſum ſcʒ murilegus.qð alij dicũt gattus ꝑ g. ſʒ coꝛ ruptę. Iñ catta.tę.⁊ ðꝛ cattus ꝑ ſyncopaʒ a cautꝰ.eo ꝙ ſit cautꝰ in murib/ capiẽdis. Catulaſter. m.S.i.paruus cattulus.⁊ catu⸗- laſtra.i parua cattluaua.? Catullus ꝑ geminũl.fuit qd poeta Vero⸗ nenſis. de quo dicit OHuidð. antua Air gilio gaucheit verona Catullo. ſpeligne ge is gloꝛia dicoꝛesgo. Catulus.m.s.me.coꝛ.ðꝛ a canis. Et ſũt ca tuli pꝓpᷣe filij canũ.Abuſiue tñ filij quarũli bet beſtiaꝝ dicunt᷑ catil. Catus.a.ũ.i.cautꝰ.⁊ eſt ſyncopatio huius qʒð eſt cautꝰ ſᷣm hugl. ap. aũt dicit Ca tus denominat᷑ ſiue denominationẽ aſſu/⸗ mit a cane.i.doctꝰ.ſapiẽs.acutꝰ.ingenio⸗ ſus. In Cato.tonis.vt ſupꝛa dictũ eſt.· Caucaſus eſt mõs ſcythię ab india vſq; ad taurum poꝛrectꝰ. ꝓ gentiũ ⁊ varietate lin⸗ guarũ dictus. Nam cũ in oꝛiẽte in excelſũ conſurgit caucaſuſ ðꝛ.m qð ipᷣoꝝ lingua ꝓ niue candidum ðꝛ.Et coꝛ.pe. Vñ. Car⸗ baſus abbreuias ⁊ caucaſus eſt comes illi Cauda.f.p.eſt extrema ꝑs aĩalis. Iñ Cau⸗ datus.a.ũ.qͥ habet caudaeam. Caudex.m.t.i.truncꝰ.qꝛ eſt quaſi cauda ar boꝛis.quod ⁊ cadex ůꝛ.— Caudicę.nauiculę dictę.qꝛ ãttuoꝛ vſq; ad decem capiãt homies ᷣm 0ab]„K᷑ldcksßw Caudix.cis.f.t.i.radix ꝗᷓ inhęret terre.· LCauea.f.p. eſt locus concauus.vł vbi aues aut alia aimalia includunt᷑. Cauea etiã ðꝛ theatrum vel ſeſſio hominũ in circũitu cõ ſidentium. Iñ caueola.i.parua cauea. Cauerna.f.p.i.ſpelũca. Iñ cauernatꝰ.a.ũ. ⁊ cauernoſus.a.ũ.in eodem ſenſu.ſ.ꝑfoꝛa tus.pfoſſus.ꝑſcrobatus. Iñ cauernicula imiel parna cauerna.⁊ cauernula dimi. Cauilla.f.p.ðꝛ a caueo.⁊ eſt lignum quodi ſeritur foꝛaminibus ad modum claui. Iñ cauillo.las.i.clauis infigere.vel confirma recauillis. Inuenitur etiã cauilla pꝛo rixa cauillatione.contentione.ſed tunc venita caog e z 8 . 14 Caula. f. p.i.ouile a greco aula. Gręci enim vocãt aulas receptacula aĩaliũ.⁊ inð cau⸗ la addita c. Caula etiã ð cancellus añ iu⸗ dicez vbi ſunt aduocati.vłingreſſus Cau lę etiã dicunt᷑ munimenta oui. Caulis.m.t.eſt generalit᷑ oim herbaꝝ ⁊ ole rum mediꝰ frutex.qͥ vulgo tirſus ðꝛ.quia aterra ſurſum cõſcendit.Ex quo tractum qꝛ tirſus ipᷣius ampliꝰ ceteris oleribꝰ coa⸗ leſcit.i.creſcit. AUñ. Dic caules olera dicũ tur ouilia calule S= Cauma. atis.n.t.i.incendiũ.caloꝛ.ęſtus Caupo.ponis.m.t.eſt venditoꝛ vini.⁊ ðꝛa capio.is.qꝛ capit vinũ vel aquã. aũt ðꝛ caupo q̃ſi capiens potũ.etymo.eſt non cõ poſitio. Qui ⁊ alio noie ðꝛ tabernariꝰ.⁊ ta bernio ⁊ ganeo.A caupo ðꝛ cauponarius rij. in eodem ſenſu.ſ.tabernarius. Inueni tur etiã capo.vide ſupꝛa capo. Caupona.f p.pe. pd. tam ꝓmuliere taber naria q; ꝓtaberna. Cauſa. ſe⸗ uſa. ſe. f. . ð: a caſu quo euenit. Eſt eniʒ oꝛigo ⁊ materia negotij nedũ diſcuſſionis examine patefacta.ꝗᷓ dũ ꝓponit᷑ cauſa eſt dũ diſcutit᷑ iudiciũ.dũ fiuit᷑ iuſticia.c.foꝛꝰ de v. ſig. vbi Ber. dicit in glo. Itẽ cauſa ẽ res in dicendo poſita cũ interpoſitiõe cer⸗ tarum ꝑſonaxꝝ.ſ.actoꝛis.rei.iudicis.et te⸗ ſtium. Et ðꝛ a caſu.qꝛ caſualit᷑ occurrit pſᷣt hoim voluntatẽ. Et differũt cauſa ⁊ actio Nam cauſa eſt negociũ vel ↄtractus ex qͥ qͥs mouet᷑ ad petendũ vellitigandũ.vt eſt vẽditio vel locatio rei.ex qua oꝛit᷑ obliga tio.⁊ eſt cauſa ꝓxima obligatiõis quę ob⸗ ligatio parit actionem. cum obligatio ma⸗ ter ſit actionis Et eſt duplex cauſa ſcʒ ꝓxi ma ⁊ remota.ꝗ differunt in actione reali ⁊ ꝑſonali.Nam in ꝑſonali remota eſt ipſum factũ.ꝓxima eſt ipᷣa obligatio. Et in ꝑſo⸗ nali nõ ſufficit exbmere cauſam ꝓpximaʒ di cendo.Ago contra te.qꝛ obligaris mihi ĩ decem. ſed opoꝛtet exbmere cauſam remo tam.vt dicẽdo. Cõuenio te qꝛ mutuaui ti⸗ bi decem. In reali ꝓxima cã eſt dominiuʒ Dʒ remota eſt ex qᷓ cõſequit᷑ qͥs dominiuʒ Et nõ eſt neceſſe exbᷣmere remotã.vt dicẽ⸗ do. Ago ↄtra te.qꝛ emi domũ.ſʒ ſufficit ex pᷣmere ꝓximã cãm dicendo. Ago cõtra te. qꝛ ſum dñs domus illius.⁊ hęcno.in glo. ⁊ ꝑ doc.c.dilecti filij de iudi. HBe diuerſis ſpeciebus cauſarũ vide bonã glo. xj.q.i.i Eſt enim qdam cauſa ſpũał vel an nexa ſpũali.vt illa ꝗᷓ fit de iurepatronatus in ſum. E AQAuedam ciuik. vt cum agit ſup rei vendi⸗ catione in cauſa pecuniaria.QAuędam cri⸗ minalis. vt cum agitur directe de crimine Quędaʒ mixta.vt cum agit᷑ de crimine ci⸗ uiliter. vt de adulteris ad ſeꝑationem tho ri. In his tribus vltimis caſibus iuratur de calũnia.in pᷣmo non.ſed ſolum de veri⸗ tate dicenda. l Cauſe criminales dicunt᷑ in qͥbus agit᷑ ad vindictã ſiue ad pęnã. Etiã qũq; agit᷑ cri⸗ minaliter qñ agit᷑ ad vindictã publicã.qñ q; ðꝛ agi criminalit᷑ qñ agit᷑ ad penã ꝑmo dum inquiſitiõis.denunciatiõis.vład in⸗ tereſſe ptis ꝑ viã accuſatiõis. Cauſa mima eſt duoꝝ aureoꝝ vł decem au⸗ reoꝝ.vel qnquaginta ſolidoꝝ. vł illa quę nõ ſufficit ad ſumptos iudiciales. Cauſa aũt argumẽto.ſ.naturał rõis ↄſtat. aut ꝓbatiõe teſtiũ.vel tabulaꝝ ⁊ iſtrumẽ⸗ toꝛũ.c.foꝛus.de v.ſig.facit em ꝓbationẽ Peſſio vt ibidẽ no.in glo.j. Cauſe fauoꝛabiles ſunt q̃ttuoꝛ.ſ.de libᷣtate — mr̃imonio.dote.⁊ teſtamẽto.c.duobꝰ.de reiudi. Item cauſa ᷣm logicũ eſt ad cuiꝰ eſſeſeqᷣt᷑f aliud. Et diuidit᷑ in cãm materia⸗ lem foꝛmalẽ. efficientem. ⁊ finaMlaean. Cauſarius.m. S.i.amatoꝛ litis.vł reus qui ex aliquo crimine ad cauſam duci. Cauſatiuus.aiũ.qð ex cauſa ſequit᷑. Ande cauſatiua dicunt᷑ effectus cauſarũ. Cauſidicꝰ.m.S.qͥ dicit ⁊ tractat cauſas vᷣm Hhugl.Papᷣ.vo dic̃. Cauſidicꝰ.oꝛatoꝛ.de fenſoꝛ.patronꝰ.⁊ coꝛ.pe. Vñ.Cauſidicus lites medicus pᷣnoſtica vitę. Nulnꝰ amat medicus pᷣſbyter interitus. Cauſtos gręce.latine incenſum. Cauſula.dimi.i.parua cauſa. Cauteriatꝰ.a.ũ.põt eſſe participiũ a caute/ rio.as.⁊ tũc tm valet q;tũ vſtus cauterio. vel diffamatus. Vel põt eſſe nomẽ.⁊ tunc tm̃ valet q;tum durus.malus. vel coꝛru⸗ Cauteriũ n.S.eſt ferrũ quo vtunt᷑ infirmi. quaſi cauturiũ.qꝛ caute vrit. Et etiã qͥ in⸗ urunt᷑ damnati ꝓ ſigno.vt dũ caro vritur volütas refrenet᷑. Iñ cauteriolũ. Cautes.tl.f.t.eſt petra duriſſima ⁊ aſperri⸗ ma.dicta a cautꝰ.quaſi cauta.qꝛ cauetur. Vñ Theodolꝰ.Lambũt aimalia cautem. vᷣm hugl. Pap. vo dieit. Cautes ſaxa aſ⸗ perrima videlicet maris.dictęa cauendo. 6 a nauigantibꝰ.ſ.q̃ſi caute. Cauticus.a.ũ.i.aſꝑ ⁊ durꝰ.⁊ ðꝛ a cauteriũ. Vñ. Macer de viribꝰ herbarum. Ame⸗ 1 £☛ W . we. we N. al 6o. G⸗ e dicis ruthe vis cautica dicit eſſe. Cautio.onis.f.t.i.cautela.iuratio.obvᷣua⸗ tio.⁊ ponit᷑ ꝓ ſcripto vel charta in q̃ ſcribi tur cõputatio.vt Luc.xvj. Accipe cautio nem tuã.Et vt Pap.dicit. Cautio eſt bre ue chirographũ. Item ᷣm iuriſtas. Cau⸗ tio eſt generale nomen oĩm ſecuritatũ quo tiens qͥs ſecurus reddit᷑ de eo qð ſibi pꝛo⸗ mittit᷑.Et diuidit᷑ in infraſcriptas ſpecies qꝛ cautionũ alia eſt hypothecaria vłchiro graphica. ſ. qñ inter aliqͥs interueit hypoe ſtaooo.. Cautio qua legatarius cauet hęredi eſt illa theca vel chirographũ. ⁊ pñt dici ſatiſda⸗ CQLautio rati danda eſt cũ de mãdato dubita tur. C. de ꝓpcura.l. j. Et ðꝛ illa ſecuritas ꝗ̊ᷓ requirit᷑ a ꝓcuratoꝛe actoꝛis ꝓ dño.cuius noie agit.ꝙ ratũ habebit omne illud qð in iudicio ꝑ illũ factum fuerit. Añ cauere de rato vel ſatiſdare eſt ꝓcuratoꝛẽ actoꝛis ꝓ mittere velle ꝑſeuerare vſq; ad finem litis Cautio fideiuſſoꝛia.eſt q intuenit ſideiuſ⸗ ſoꝛ pncipali obligationi. Et ðꝛ ſatiſdatio. Et hęmulte ſunt.vt delite ꝓſequẽda.iu⸗ Dicio ſiſti. iudicatũ ſolui ⁊ de rato Cautõ fidei ꝓpᷣe interuẽtu ðꝛ ꝗ fit ꝑ fideʒ ſj⸗ ſtitam. ſine ſolẽnitate iurament. Cautio iuratoꝛia ẽ qñ cõpꝛomiſſio iuramẽ⸗ to firmat᷑.vt qñ iuro ſolẽnit᷑ me debere ali qͥd.vel impleturũ pmitto Cautio nudo pacto eſt cũ aliqͥs fidem tãtaʒ Hʒ de me ꝙ ↄtẽtus ſit nuda ꝓmiſſiõe mea. Et heęc ꝓpe ðꝛ pollicitatio vel pollicita cõ uentio. Vñ vere ⁊ ꝓpᷣe ð ſqtiſdatio.⁊ ſat factio dici põt.Sed ſatiſdatio ꝓpe eſt cuʒ duo paciſcẽtes.duas ſcripturas ſub eadẽ foꝛma vboxꝝ int᷑ ſe conficiunt mutuo tra dunt. Et pollicitatio ⁊ ſatiſdatio cautelę dici pñt ꝓpᷣe loquendo. . „ Cautio pignoꝛaticia ſiue hypothecaria eſt cũ pignꝰ tradit᷑ aut hypotheca ſuppoꝛtat ⁊8ꝛ etiam ſatiſdatio. Cautio de euictiõe ðꝛ qñ ſecuritaſ pᷣſtanda eſt vel ſtita emptoꝛi a venditoꝛe ſit ea cõ/ ditione. vt ſi ab eo euincat᷑ vẽditoꝛ reſtitu at eſtimationẽ rei in duplũ vel in ſimplum pꝓut inter eos pᷣus conuentũ eſt. qutionũ autẽ alię multe pñt eſſe ſpẽs ꝓut ad diũſas materias applicant᷑. Vñ ſpe.in tractatu libelli ti.de pigneribus ·S· ſequit᷑ vbi qſdaʒ alias ſpẽs cautionũ ꝓſequitur. Cautio de dãno infecto eſt ꝗᷓ pſᷣſtat᷑ cum tua domus ruinoſa minat᷑ domui meęruinaʒ vel etiã pᷣſtat᷑ ᷣm qͥſdam cũ timeo ꝙ aliqᷣs mihi inſidiet᷑. poſſum agere vt mihi pᷣſtet cautionẽne meoffendat. Cautio de oꝑpe moliẽdo quã Nat ille qñq; cui nunciat᷑ opus nouũ.ſ.ꝙ ipᷣm opus de⸗ moliat ſi ↄſtiterit eũ iniuſte ędiſicaſſe· Cautio de vſufructu in q̃ de duobus eauet ſcʒ ꝙ vſufructuariꝰ re non male vtat᷑ ⁊ ꝙ etiaã vſufructu finito reſtituat qð exre ipia ſuꝑextat. Cauitio qᷓ heres cauet ip̃i legataꝛio cum hę rres dat ſideiuſſoꝛes legataꝛio de legato R ⸗ ſtando. q̃ legatarius ſatiſdat hęredi. vt ſi falcidia locum habʒ ꝙ amplius noie legati recepit qᷓ; ratio legis falcidię patit᷑.id hęredi reſti tugt. Cautio arrogatoꝝ qua arrogatoꝛ ſtipulat᷑ ſeruo publico quod reſtituat arrogato ab eo habuit vłeis ad quos ꝑuentura ſint 2q dabit ſibi quartaʒ partẽ de bonis ſuis ſi eum ſine cauſa emancipauerit ſeu erygg- redaueriit. Cautio qua cauet᷑ ei cui reſtitutio fieri de⸗ bet ꝑ quã rogatus reſtituere bona alicuiꝰ ſi ſine liberis deceſſerit.q̃cqd poſt moꝛtem de hereditate extabit.cogit᷑ cauere illi cui debet fieri reſtitutio ꝙ ᷣuat ei quartã ꝑtẽ. Cautio mutiana a Mutio iuriſconſulio di cta eſt. ⁊ hʒ fieri in vltimis voluntatibꝰ. et cõiter ᷣm doc.nõ in ↄtractibus. Et fit ĩ cõ ditionibus negatiuis. puta ſic dicẽdo.Si Titius capitoliũ nõ aſcenderit.ſi vᷣuũ nõ mãumiſerit.lego ei decem.l.mutiane cau⸗ tionis.ff.de condi.⁊ demon. Cautus.a.ũ.q̃ ſibi cauet.aſtutus.callidus gnarus. ⁊ ðꝛa caueo.⁊ põt eſſe nomen vel pticipiũ. In Gręciſmo ſic ðꝛ.Cautũ ꝓui⸗ ſum. cautũ ſiãt q firmũ. Itẽ cautela dimi nuti. eſt.⁊ tñ qñq; ſupꝑabundantis impoꝛ⸗ tat.vt cũ ðꝛ.Abundãs cautela nõ nocet.l. teſtamẽto in fi. C. de teſta. Iñ cauteloſus id ẽ ꝓuidus.circũſpectꝰ vł plenus cautel. Cauus.a.ũ.ðꝛ a cauo as. Et ẽ cauũ natura cauatũ manu. Et cauus.ui.ſubſtantiue ꝓ cauna vel foꝛamine. Iñ cauitas.tatl.Etꝑ compoſitionẽ ↄcauus.a.ũ.in eodeʒ ſenſu. Cecula.f.p.eſt genꝰ vᷣpentis ſic di parua nõ habz oculos. ecuma.f.p.i.noctua a cecus ðdꝛ. D Ceęcus.a.ũ.qͥ neutro ocło videt.⁊ ðꝛ aceco as. vel ðꝛa careo.qꝛ caret viſu. Inde cęci⸗ tas. tatis. Iteʒ cgcüs coponſtur ciſem vt e Ser b . ſemicęcus. a. ũ.i. ꝓ dimidia ꝑte cecus vt.foꝝ.eccła.Et coꝛ.l. AVñ Ouið.in mo Cecũ.ci.n.s.eſt quoddã inteſtinũ. ⁊ ðꝛ a ce de arte amãdi. At redit atq; frequẽs lon⸗ cus.qꝛ eſt ſine foꝛamine ⁊ exitu.qð gręciti gum foꝛmica ꝑ agmẽ.Sic ruit ad celebꝛes uultiſſima femina ludos. Iñ celebritas. ta loneutron dicunt. ecuta. f.p. eſt genus fiſtltlle. tis.i. ſolẽnitas. frequentia. ↄuentus. Cecuticen.ↄ.t.q̃ canit in tali fiſtula. Lelebs. bis. 9.t. i. celeſtẽ vitam ducẽs. ſ. v⸗ Ceda.f.p.i.charta. Iñ cedla.i.ꝑua charta go vel caſtus ſine ſollicitudine ſeculari vł Cedar eſt nomẽ loci viq; regio ſaracenoꝛuz vir caſtus ſine vxoꝛe.Añ qͥdam. Si mens trans arabiaʒ ſita. Vñ ꝓpheta. Habitaui lingua man“ tibi ſit celeſtis ⁊ anuſ. Uiuas cũ habitantibus cedar. Itẽ cedar fuit filiꝰ ſecure clauſtrũ non ſit tibi cuuer. Hiſmael. interpᷣtat᷑ tenebꝛeę uel meroꝛ. Leler. H̊ ⁊ hęc ris.⁊ re.i.velox.⁊ cõpatur Cedes.dis.f.t.i.vᷣb eratio vel inciſio.vł oc celer.ioꝛ.rimus.⁊ coꝛ.ce.Sed celer ſubſtã ciſio.⁊ ꝛ a cędo.is. Iñ cedecula.i. ꝑua ce tiuum ꝓ vᷣuo Rhomuli pꝓð.ce.Et cõponi des. IIuur c , vt pceler. cũ p̊. vt pceler. Cedria.f.p. eſt vnguentũ factũ qͥ aſſeres li⸗ Celeriuſculus.a.ũ.i.aliquãtulum celer. niti non putreſcũt. vel tꝑe vel vmibus. Leleſtis. 9. t. ⁊ B ſte.i. celicꝰ.q̃ſi ſtaãs in celo. Cedron nomẽ fluuij vel loci.a interpᷣtatur Celeuma.matis.n.t.ẽ clamoꝛ nauticꝰ.quia tenebꝛę. Et nota ꝙ cedron Joannis.x viij eſt gtüs płis greęc?.Et eſt ſenſus.Trãs toꝛ rentem qᷓ ðꝛ cedron.i.cedroꝝ.⁊ nominat᷑ ſic ꝓpt᷑ multitudinẽ cedroꝝ.⁊ eſt vſus oꝛi entem xpe ierkm. Uel m Joſephum. Ce Dron eſt vallis vel toꝛrens iuxta hieruſa⸗ lem ad oꝛientalem plalcgs. CLedrus. dri. f. S. i. arboꝛ quã gręci vocãt ce dron. qð eſt arboꝛ ardẽt humoꝛis ⁊ impu tribiłk. Item m Iſið. Cedrus eſt lignum iocũdi odoꝛis ⁊ diu durans ⁊ nũqᷓ; a tinaa aut teredine.i.lignoꝝ vme exterminatur. AVñ ꝓpter eius durabilẽ ppetuitateʒ ex ce Dris fiunt lacunaria in regum palatijs et i templis.Huius arboꝛis gumi vel lachry⸗ ma ðꝛ cedria ꝗ ad conᷣuationem libꝛoꝛuʒ ſũme eſt neceſſaria. NMa libꝛi ex haclachry ma liniti. neca tineis coꝛrodunt᷑.nec tꝑe ſe neſcunt. Maſcit᷑ in terris africa ⁊ ſyria. et mnaxime mõte libani. Et vt dicit Rabanꝰ leuma vorckt Celibatus.us.ui.i.vᷣginitas caſtitas. CLelicola.ↄ.p.pe.coꝛ.qͥ colit deos.vel cęluʒ ad celũ defert᷑. Dicit᷑ qʒ generalit᷑ ꝓ qᷣibʒ clamoꝛe.ieremię.xlviij. Neq̃qᷓ; calcatoꝛ vusę ſolitũ celeuma cãtabit. Iñ celeumati⸗ cus.a.ũ.qð cõponit᷑ ꝓceleumaticꝰ.ci.ſcʒ pes metricus ↄſtans ex q̃ttuoꝛ bꝛeuibꝰ ſyl labis.qꝛ ad talẽ clamoꝛẽ deſcribendũ fuit inuentus. Vñ. Quattuoꝛ ipᷣe bꝛeues pro celeumatice vᷣues.O aũt ðꝛ celeuma quaſi calcantiũ oma.i.cantus.etymo.eſt vᷣm hu gui. Pap. vero diẽ. Celeuma clamoꝛ nau tarum ſiue carmen ſuꝑ moꝛtuos vel ſuper lacum. Unde. Bicas celeuma quã dat vi⸗ demia cantum. Editusa nautis clamoꝛ ce vel qͥ inhabitat celũ.vt deꝰ. Itẽ celicolę. li colaꝝ facit ꝑ cõciſionem cęliculũ.qð maxi me fit in cõpoſitis ⁊ patronomicis.vt ãui genum. capꝛigenũ. omnigenũ. eneadrum ſupꝑ pſalterium. Cedrꝰ eſt arboꝛ altiſſinma dardanidddn. “ oim arboꝝ dña ⁊ regina. Eſt etiaʒ aſpectu CLelicus.a.iũ.pe.coꝛ.i.celeſtis.a celũ. pulcra.ſꝑ retinẽs viroꝛẽ ſuũ.⁊ inſuꝑ odo⸗. Chelidõ.i.hirũdo.qꝛ in cęlo.i.in aere cibũ rifera. cuius odoꝛ fugat ſerpentes omia capit. ” . Neeno a. Inde cedrinus. a. ũ.i. de cedro Chelidonia. f.p. eſt ꝗdam herba. ꝗᷓ erũpit i exiſtegg. duus a i veita cedo qð eſt incedẽ. ⁊ ðꝛ ſilua cedua.ꝗᷓ eſt apta ad ſuccidendum. et „ cuius arbuſta recreſcũt. Et ita ſumit᷑ in iu re ciuili. ”́òM Celamen. n. t.⁊ celatura ꝓ eodẽ.i. ſculptu⸗ ra vel pictura. Et dicunt᷑ a cclo.as. Celeber.m.t.hęc celebꝛis.⁊ H̊ bꝛe.i.feſtiuꝰ. ſolẽnis.ſanct⸗ꝭ. deuotꝰ.frequẽs.frequẽta⸗ tus. Et ꝓpe ille locꝰ ðꝛ celeber qͥ a multis eſt frequentatus. vel vbi celebꝛia agũtur dinis foꝛmaf᷑᷑. aduẽtu hirundinũ.vł qꝛ pulli hirũdinũ ſi patient᷑ in ocuł.mater ex hacherba mede⸗ ri ðꝛ.⁊ ſtatim viſum recipiũt. Itẽ chelido nia eſt ꝗdam gẽma ex hirundinum coloꝛe vocata.ꝗᷓ ⁊ chelonites ðꝛ Jñ h chelidonia cus.ci. gladius lati ferri.cuius mucro du⸗ plex ⁊ bifurcatus in modum caudęhirun⸗ Celigena. 9.p. pe. ppᷣ.i. genitus a dis Celites. cęlitũ. ↄ.ge.płalit᷑.vitã cęleſtẽ agẽ Celiũ.n. s.idẽ eſt qð celtes qð vulgo celio⸗ — 2„ — 2 — — S S. ςòtz d( — — — E☛D * * . . — —N—— pem vel ſcalpellu vocant . Cella.f.p.ðꝛ a cęlo.as.qꝛ cęlat in ea habitã tes. Iñ cellula.i. pua cella. A cella etiã dðꝛ cellita. tę.i. ſtudens. vel ſtans in cella Cellariũ.n.S.ðꝛ a colligo.gis.qꝛ in eo colli gunt᷑ miſteria mẽſaꝝ vłneceſſaria quę vi⸗ ctui ſuꝑſunt. Et eſt cellariũ paucoꝝ dierũ ſed ꝓmptuariũ longi tꝑis. Iñ b cellarius ⁊ h cellerarius.i.cuſtos cellar,.j.· * Celox.ocis.F.t.vel hęc celonis huiꝰcelonis .— . N —— ad cenam ptinens. Et cõponit᷑ cena hicet hec incenis.i.ieiunꝰ.q̃ſi ſine cena. Iñ cena culum.n. s. ⁊ cenatoꝛin locꝰ cenandi ſcom Hug. Map. vo dicit Cenaculũ domus ſu perioꝛ ꝑs dictũ a cõione veſcentiũ. Inð et cenobi. bij. ↄgregatio młtoꝝ. In cenata rius.m. S. ⁊ ðꝛ ille qͥ victũ manibus ꝗritat Cenith eſt punctꝰ in firmamento directe ſu pꝛapoſitꝰ capitibus nfriss. Cenobates.tis.m.t.qͥ ꝓpt enam ſup funẽ id ẽ velox nauis et ad miſteriũ claſſis ap⸗ ta. Vñ Enniꝰ. Labit᷑ vncta carina ꝑ eqꝛa alta celonis. Iñ h ⁊ hec ⁊ B celox.i.velox. Celſus.a.ũ.i.altus.qſi celeſtis.⁊ dꝛ a cello. lis. vela cęlo.qꝛ ſublimis ſit ⁊ altꝰ.⁊ copo nitur cũ ex. ⁊ ð: excelſus. Iñ celſitudo.id eſr altitunꝛdo. Celtes.tl.m.t.ẽ inſtᷣm ferreũ aptũ ad ſcul/⸗/ pẽduʒ. ⁊ ðꝛ a celo.9s. pꝓ pigere vlł ſculpere Ange Yob. xix. Ael celte ſculpant᷑ in ſili/ ce. QAuidam tñ legunt ibi certe. Al dðꝛa cel Celtiber nomẽ gẽtile eſt vłppłi. Vñ celtibe foꝛmat de ſe femininũ in a. vt celtibera. Qelticus.a.ũ.i.nobił.⁊ ðꝛ a cetlſus. elũ.n.S. 8: a celo. as.qꝛ celat nos. vla ce⸗ lo. las. ꝓ ſculpere. qꝛ ſculptũ eſt ⁊ inſigni⸗ tum varijs ſtelł.vł cõponit᷑ a caſa ⁊ elios. qð eſt ſol. qꝛ eſt caſa ſolł.Et ẽ celũ heterocli tũ genere.qꝛ in ſingłari eſt ge.neu.iĩpłi.m. Et ſunt pła noĩia idẽ ſignificãtia. AUn. Et⸗ her ⁊ aſtra polus cęlũ dicat᷑ olympus.Et celũ eſt ſuba coꝛpea m ſui naturã ęterna vagrijs ſtellis ſculpta 1 oꝛnata. CLementũ.n.s.i.calx ⁊ minutoꝝ lapidũ con gregatio.⁊ cęſura lapidũ.⁊ fundamentu; 7* ambulat. Sed potius ꝑs.debet ſcribi.vi⸗ de loco ſuo. Cęnobiũ.ðꝛ a cgnon qð eſt coe. habit o. er idẽ eſt qdð monaſteriũ.ſ.cõis habitatio pi mox vbi ſunt płes ↄgregati inſił ad cõiter habitandũ comedendũ. Iñ h̊ ⁊ hec ceno —— bita. te. ͥ vel illum locũ inhabitat. Qui⸗ danm nn ſolẽt ſcribere H nomẽ ꝑ ſc. vt dicat̃ ſcęnobiũ.a ſcęnon qð eſt vmbꝛa. qꝛ tał lo⸗ cus ſolet fieri in vmbꝛoſis locis ⁊ nemoꝛo⸗ ſis. Iñn ſceęnobita. 9.p. ꝑ ſc. In Pap̃ᷣ. ſcri⸗ bitur ꝑ c.cenobiũ ⁊ cenobita. Ande dicit. Te lomeé getilee in celt Cenobitę genus monachox qs nos in cõi ri ſunt ppłi mixti ex gall hiſpanis. Celte em dicũt᷑ galli ⁊ hiberi hiſpani. inde dicũ⸗ tur celtiberi mixti ex vtraq; gente ppli. Et viuentes poſſumus appellarlrr. Cenodotiũ.n.s.i.domꝰ ĩ q̃ cenãdi refugiũ eſt pauperibus.ſ. hoſpitale. Iñ h̊ cenodo ciarius.i.elemoſynarius.⁊ hęc cenodocia ria eius vxoꝛ vel elemoſynaria. Sed hęc melius ſcribunt᷑ ꝑ x. vt dicãt᷑ a xenos.vt infra dicet᷑ in x. lra. Cenodoxus. m. s. ⁊ hęc cenodoxa. xę.q̊ vel Zeſt cupidꝰ vel cupida cenoſę vlł vane gle ſcʒ mũdane Iñ hęccenodoxia.i.vana gla ſicut eſt mũdana glia ᷣm Hugl NMapᷣ. vo dicit Cenodoxia.id eſt iactantia ſeu vana gloꝛia. ral Vuir⸗ CEᷓenodoxus. inanis głię cupiddus. dom. ⁊ ðꝛ a cedẽdo.eo ꝙ ceſo lapide ſur- at. vel qꝛ fit de ceſis lapidibꝰ. I cemẽta riꝰ.rij. ͥ diſponit lapides in muro. Cemen Cenofactoꝛia.f.p.ars eſt illoꝝ qͥ oꝑant᷑ de ceno.i. luto. Actuũ.xviij. ð:. Scenofacto⸗ ria ꝑ ſc. ⁊ melius.vide infra ſcenofactoꝛia Eenomia. mię. f. p.i. cõis muſca. a cenõ qð eſt cõe.⁊ ſcribit᷑ ꝑ oe.m Papiã. qui dicit tum etiã mendaciũ ſiõt. Iñ cementinꝰ.a.ũ id ẽ ad cimentũ ꝑtinẽs.vł de cemẽto exñs CLCena. f.p. ðꝛ comeſtio ſerotina. ⁊ ðꝛ aba et cenon qð eſt cõe.qſi a cõione veſcẽdi. An⸗ tiq̃ em publice ⁊ in patulo comedebãt non Cenomia canina muſca ſed onio moꝛdax Scribit᷑ etiã Cynomia ꝑ y.ſʒ in alia ſignifi catione. enon vel cenos grece. latine nouũ vel cõe ſolitarij ⁊ Ppuati ſicut mõ. neſingularitas i Delitijs luxuriã generaret.vel ðꝛ cena qua ſiſcena.a ſcenon qð eſt vmbꝛa.Et ðꝛ cena pPpe in ſero.ſicut iantaculũ in mane. Prã⸗ 1 Dium in tertia. Merenda vel añcęnia pꝛo nona. Abſoniũ poſt cenam. A cena ꝛ hec cenula i· parua cena. Et cenaticꝰ.a.ũ. id E V vel mixtum. Cenoſus. a. ũ.i. fetidus. ſpurcꝰ. lutulentus hircoſus. Iñ hęc cenoſitas.i.fetoꝛ vł lutu Cenotaphiũ.n.S.ẽ.inane ſepulcꝝ.i.(lẽtia. monumentũ ſine coꝛꝑe.qð ↄſtat ad memo riã defũcti Hũc aũt locũ placet eſſe religio ſum. ſicut in ea re teſtis eſt Virgilius. S3 duo fratres Antonius ?1 Deuerus Cumrs aura cito volãtes terrã cõſumebant. re. diui. l. intantũ Sfi. Centenarij dicunt᷑ duces vel mgr̃i centum Cenouectoꝛiũ.n. s.i. iuſtr̃m cũ quo depoꝛ⸗ militũ quoꝝ ptãs dicit᷑ centeann. tatr᷑ cenũ. Iñ cenouehum.hi.idem. Lentenarius. a. u. cõtinens centũ vł habẽs Cenſitę dicunt᷑ qͥ cenſent᷑.i.cẽſum ůbent centũ annos.⁊ ðꝛa centũ vel centenuſ.Et Cenſitoꝛ eſt qͥ recipit ſſentatiões collectoꝝ ; centenarius.rij.ꝓtali numero. Et h̊ cen ſcripſerunt quoꝝ ſentẽtia Rualet. vt. ff. de coloni pigner iure vendit ſdiũ ſi cẽſus non ſoluit᷑. vt. ff. de cenſi. l. foꝛma · 5 illa. et l.cũ poſſeſſoꝛ · S:cũ ꝓ pecunia. Cenſoꝛ.oꝛl.m.t.i.iudex.⁊ ꝓpᷣeqͥ iudicat de erat coꝛrectoꝛ.Et pñt eſſe adiectiua ⁊poſ⸗ ſeſſiua.vt Cẽſoꝛia res.i.res cẽſorl Itẽ pñt moꝛibus. ⁊ eos coꝛrigit. CLenſoꝛinus ⁊ cenſoꝛiꝰ.m. S.ꝓ eodẽ.ſ.cẽſoꝛ Vñ. Cato dictus eſt cenſoꝛinꝰ.qꝛ moꝛum eſſe deriu atiua a cenſus.vt h̊ cenſoꝛiꝰ.et h „ Cenſura.f.p.pe.pð.i.iudiciũ.vigoꝛ.ſeueri 4 Cenſus.us.ui. pecunia.facultas. deſcripta publice vłeſtimata. Dicit᷑ etiã h̊ cẽſus.ſi. cenſoꝛinus. ille qͥ cenſum ſeruat vel pecu- Cenſuał.. t. ⁊ B le.i. officialq cenſuʒ exigit ꝓuincialem ⁊ qͥ dat illũ tas. mẽſura. vindicta. ptãs.ſnia. decus quoꝝ pr̃imonia publice annotata ſunt de ſcripta vel eſtimata. Inuenit᷑ etiã ⁊ cẽſus a.ũ.pticipium a cenſeo. Itẽ cenſus tribu⸗ tum ⁊ penſio publica idem ſunt.vt.C.qui cau.pig.cõtra.l.j.⁊.C.ſi ꝓpter penſioneʒ publicã.l.ſi accipit. AUel cenſus eſt pẽſio ꝗ ſoluit de puentibꝰ. Centaurus.m. sS. ðz a gigno vel genitꝰ ⁊ au ra.quaſi gẽtaurus.i.genitꝰ ex aura.Si qͥ⸗ dem vm fabulas poetaxꝝ xion ſecretarius Junonis ea interpellauit de ↄcubitu.quę cũ filio Jouis foꝛmauit quandã nubẽ ĩ ſui ſpeciẽ ⁊ eã obtulit xioni.quam putans ille Junonẽ eſſe. effudit ſemen in nubẽ.⁊ inde nata ſunt qdaʒ mõſtra. in media ꝑte homi nes.⁊ in media ꝑte.ſ.inferioꝛi equi.Et di⸗ cti ſunt Centauri. q̃ſi gentauri.i. geniti ex aura. Iñ centaureus.a.ũ.⁊ hęc centaurea reę.qdam herba ᷣm hugl. Pap̃. vo diẽ. Centauri a latinis dicti bꝛeuitate. Nã hy pocentauri dicere debemus ab hypo.id ẽ? ſubtus.⁊ centaurꝰ equus. qꝛ cũ ſuperius eſſent hoĩes.inferiꝰ erant eqͥ. Dicit᷑ autẽ h nomẽ ſiue monſtrũ ↄfictũ fuiſſe.ad expmẽ dam hüane vite velocitatẽ. qꝛ equus ẽ ve lox. Scm aũt hiſtoꝛiã xion pᷣmꝰ in gręcia cen tũ milites armatos adunauit. q eqtes cũ ab indoctiſpᷣmũ viderent᷑ ſuꝑ eqͥs vnũ aial reputati ex hoĩe ⁊ equo dicti ſunt cen⸗ tauri. qſi centũ armati.vłqꝛ centũ erãt q̃ſi tenariũ rij.ꝓ quodam põdere centũ libꝛa⸗ rum.qð pondus rhomani inſtituerũt ꝓꝑ fectione centenarij numeir. Centen a centuʒ dꝛ.⁊ in ſingulari tm̃ valet q;tum ſuũ pᷣmitiuũ.Sed in plitenet᷑ diſtri butiue.⁊ diſtribuit ꝑ parem numeꝝ ſiẽ bi⸗ ni ⁊ trini.vt Iſti incedunt centeni. Iteʒ hᷣ centenũ.ni.quoddaʒ genus annonę.ſ.mi⸗ lium.eo ꝙ in pleriſq; locis ſemẽ eius incre mentũ frugis centeſimũ renaſcat᷑. Anð et miliũ a multitudine fructus ð. „ —ä Centeſimꝰ.a.ũ.nom eſt oꝛdiale.⁊ dðꝛ a cẽtũ Centimanꝰ.us.ui.ðꝛ a centuʒ ⁊ manus ᷑ᷣm Vriſcianũ in.vj.li. õt tñ declinari h̊ cẽ⸗ iimanus. ni. vel adiectiue centimanꝰ.a. ũ. q centum hʒ manus ⁊ coꝛ.pe. NPapᷣ.auteʒ ſequens Priſcianũ dicit Centimanꝰ a ma nu cõpoſitum eius ᷣuabit declinationem h; centimanus.huiꝰ centimanꝰ. Nota igit nullũ alið ppᷣum participiũ vel adiectiuũ vel mobile qrtę declinationis eſſe ento. tonis. m.t.ðꝛ a centũ. Et dicebãtur olim centones qͥ de carmibus omeri vł Virgilij ad pꝓpᷣa opera moꝛe cẽtenario ex multis hincinde cõpoſitis vnuʒ ſartiebãat coꝛpꝰ ad facultatem cuiuſcunq; materię. Sed de cuiuſcũq; carminibus.qͥcũq; hoc mõ faciunt centones dicunt᷑.Et cẽto.oniſ ðꝛ ſartoꝛ puluinaris.vel velũ de młt pan⸗ nis. vel qͥ facit filtra.vel ipᷣm filtrũ. Vnde Juuenal. Intrauit callide veteri centone lupanar.Quidã tñ dicunt ꝙ h̊ cento ðꝛ fe toꝛ veniẽs ex libidinis aſſiduitate.Et etis cento ſit panus ille immundus cũ quome retrices tergunt immundicias. Centra ðꝛ poꝛtus ęgypti . rectus incedens. Centris.is.ft.eſt qdam vpẽs infectuoſus Centrix.f.t.a cẽtũ ðꝛ vel a cẽto. Et dicütur centrices meretrices.i.lupę multiuirę.dia uolares. nonarię.⁊ dicunt᷑ a centũ ꝓptmł titudinẽ. Nel ðꝛ a centonibꝰ.i.filtris.quia ex eis deſiccabant᷑. vel qꝛ ſternant᷑ in lupa nari vt locus reddat᷑ callidioo. Centrũ.tri.i.punctũ in mrdto circuli vłal⸗ terius rei.a quo eęqualiter diſtat ꝗlibet ꝑs pariferię vł circũferẽtię.qð ⁊ B̊ centrũ in⸗ uenit᷑ indecli.⁊ hic centro.tronis.inuenit᷑ ðò — — — — ☛ — E — = „ = = — Et in qzaã hymno centx ſumit pſ⸗ ole eo ſit in medio planetaꝝ. Etiã ſumit᷑ ꝓterra ſingulas ꝑtes pedes centũ. Centũ.oĩs ge.indecli.⁊ tm̃ płis nu.⁊ eſt pꝛi mitiuũ vt dicũt vel potius deriuat᷑ a can⸗ tus.ti.qð eſt circulus ⁊ circũferẽtia rotę. qꝛ ibi circulat᷑ ⁊ curuat᷑ numerꝰ ad pᷣmum vYel qꝛ ille numerꝰ eſt imꝑfecttus. 4* Centupeda.f.p.eſt genus aimalis.a mltitu dine pedum dictũü. CLCenturia.f.p.i.centũ hoies in re militari.⁊ ðꝛ a centũ vel centurio. Uñ Oꝛatiꝰ.Cẽtu⸗ rię ſenioꝛ agitãt exꝑtia frugis. Et cẽturia ðʒ ducẽta iugera in agris.ſicut ager ducẽ⸗ toꝛũ iugerũ.qͥ antiqtus a centũ iugeribus centuria vocabat᷑.ſed poſt duplicata ẽ mẽ ſura.⁊ nomen pᷣſtinũ retinuit. In numero em̃ centurię multiplicatę ſunt. ſed nomen mutare nõ potuerũt ᷣm Hugl. Pap̃.diẽ. Centurias dicimꝰ ꝑtes exercitꝰ in cẽtenoſ milites diuiſas. Un ⁊ qͥ his pᷣſunt cẽturio⸗ nes dicũüttr. enturio.m.t.ðꝛ qͥ ßeſt centũ viris.⁊ dicit᷑ a centũ.vel qͥ peſt centũ militibus. Centuſſis.m.t.i.centũ aſſes.vłpᷣciũ centuʒ aſſiũ.⁊ ðꝛ ab as ꝓobolo. Vñ Perſius.Et centũ gtos curto centuſſe licet᷑. Sʒ hic po nitur ꝓ centeſima ꝑteaſſis. — Cęnũ.n.s.ſoꝛdidũ lutũ.voꝛago ꝓfunda.?ꝰ ꝛza cęno as.ꝑ Paianili a ncenar Iñ ce⸗ nulentus.a.ũ.i.plenꝰ ceno.⁊ ðꝛ a cenum ⁊ lentos gręco.qð ſigt plenitudginen. Cepe.n.indecli.in ſingłari ⁊ in płali cepę cę pax.f.g. ð herba vel legumẽ.cuius vᷣtus ſolũ cõſiſtit in capite.⁊ ðꝛ a cephas qð eſt caput.qꝛ nõ eſt niſi caput. Inuenit᷑ etiam ceępa.pę.in ſingulari. Añ Ouidiꝰ.Caden Dda eſt hoꝛtis er uta cepa meis. Ceparius.m.s.hoꝛtolanꝰqͥ cuſtodit vłqui vendit cepas. Iñ hęc cęparia.rię.i.hoꝛto lana.Et cępariꝰ.a.ũ.poſſeſſiuũ.vt folium cępariũ.i.cępę.vł deſigt materiã.vt olus cępariũ.i.de cępis. Cephalea.f.p.pe.pð.paſſio capit.Cepha lim ei gręce caput dicunt ᷣm MPapᷣ. Hugl. vo diẽ Cephalea vłcephalargia.vena vł doloꝛ capitis a cephas ðꝛ. Sʒ ſᷣm Papiã Cephalargia eſt humoꝛ capitis. Cephas vłcephali gręce dicũt caput. Anñ cephas dict eſt MPetrꝰ.qꝛ in capite ⁊ pᷣnci patu eſt cõſtitutus apłoꝝ. Itẽ cephas he⸗ bꝛaice. Netrus gręce.latine agnoſcẽs.ſy⸗ Cẽtua.f.p.eſt mẽſura t᷑re vel vineę.hñsꝑ a ceriteoppido vbi abundant. riace caſuWwuuttt.. Cepitiũ.n.s.vel h̊ cępitius.i.ep. Ceępidines.dinũ.f.t.i.ſaxa.iſ.in mari.velꝗ ” in ruptis locis. era. re. f. p. ab aue ꝗᷓ ðꝛ apes fit. ſ. cõfectio qu faciũt apes ex liqͥꝛe aeris ad convᷣuan dum fauum mell. Item cęra materies fuit lr̃arum illaꝝ ꝗͥ paruuloꝝ nutrices fuerũüt. Item vm aliqͥs cera accipit᷑ ꝓ coꝛnu. JInoð cerica.i.canẽs in coꝛnu. P Yreramius. m. s. i. figulus qͥ ſicut fingit cerã Centuplus.a.iũ.pe.coꝛ.i.centies ti. W ita argyllã. a cera ⁊ liſnus. Eerarius.m. s.ꝗͥ facit vel vẽdit. cęrã. vel opatur in ea. . Ceraſtes vł ceraſta ðꝛ ᷣpens coꝛnutꝰ.Anð BGBeneb.xlix.Ceraſtes in ſemita.Et ðꝛa ce ros qð eſt coꝛnu.eo ꝙ in capite coꝛnua ha⸗ beat arietũ. Añ Lucanꝰ in.vj.Aut viuen tis adhuc libyę mẽſurę ceraſte. Ceraſus.ſi.f.S.ciuitas fuit põti quã ciuita⸗ tem cũ Lucullus deleuiſſet. qdã genꝰ po mi inde aduexit.⁊ dicta eſt arboꝛ hęc cera ſus. fructus eiꝰ hG̊ ceraſuzʒ. vel ðꝛ ceraſus Ceratim indecli.qðdaʒ põdus.ſ.media ꝑs oboli hñs ſiliquã vnã ⁊ ſemis hunc latini ſemiobolũ vocant.Ceratim gręce.latie ſi⸗ liqua coꝛnuũ inter̃ßtat. Ceratus.a.ſi.⁊ cereꝰ.a.ũ.differũt.qꝛ cereũ eſt qd totũ ex cęra ↄſtat.ſed qð vel linitũ vel incruſtatũ eſt cęra. VUñ ⁊ ceratę dicunt᷑ tabule in qbus ſcribit᷑. Ceraunia.nioꝝ.płis nu.i.acuitiões.vel ex Altatiões vndaꝝ in tempeſtate.q̃ſi amnes coꝛnuti. AVñ Lucanus in.v. Mouitq; ce raunia nautl. Vñ ceraunia dicunt᷑ ſaxa ſᷣ⸗ eminentia in mari inſtar cornuũ. Itẽ a ce⸗ ra hę ceraunię.niaruʒ.i.vites vel vuę.qͥa ſunt ſubꝛubeę vt cęra. Alceraunos gręce latine ðꝛ fulmen.⁊ inde ceraunię.niaꝝ.vi⸗ tes vł vuę.qꝛ rubeant vt ignis.Et hęc Ce raunia ꝗqdã gẽma ſic dicta.qꝛ alibi nõ inue nit᷑ niſi in loco fulmine ictu Et h̊ cerauniũ nij. nota qdã ꝗᷓ ponit᷑ qñ młti vᷣſus im ꝓbã tur.nec ꝑ ſingulos obelant᷑. Et hęc cerau nia. oꝝ pruptę ſummitates mõtiũ dicunt᷑ a crebꝛa fulminatiõe.qð cõponit᷑ cũ acros qð ẽ mõs.⁊ ðꝛ acroceraunia.nioꝝ.illð idẽ qſi mõtes fulminati Vñ ⁊ ceraunij ⁊ acrxo ceraunij autonomaſice dicunt᷑ mõtes epy ri ꝓpt᷑ altitudinẽ ⁊ aſſiduos ictꝰ fulminuʒ Ceraunos gręce.fulmen latiie. Cerberꝰ.ri. m.S.canis infernatł. tria capita habere ðꝛ ꝓpter tres ętates.ſ.infantiam. luuentutẽ ⁊ ſenectutẽ.Et coꝛ.pe.Uñ Vir gilius enei. vj. Cerberus h̊ vigens latratu regna trifantis. “ Cercopa.pę.cõ.p.i.certatoꝛ. ⁊ ðꝛ a certo et copia.quaſi certans copioſe. Cerdo donis ðꝛ qͥ ſᷣparat coꝛiũ.ſic calcifer Anõð Perſius. Tollat ſua munera cerdo Item cerdo.i.ſutoꝛ. AUñ Pap.dicit.Cer. Dones ſutoꝛes. Itẽ cerdo dictꝰ eſt quidaʒ hereticus. Nñ. Cerdoniani heretici dicti ſunt.qͥ duo aſſerunt ↄtraria pᷣncipia. Cerdon interpᷣtat᷑ coꝛium. Cereagiꝰ.gij.i.piſtoꝛ qͥ ad modũ cerę dedu cit paſtãꝗ. ⁊ a cera v a0aua. Cerealiũ.lij.n:s.locus vbi panis ⁊ cibꝰpa⸗ ratur.⁊ ðꝛ a ceres. cereris. Cerebrũ.bꝛi.n.s.pars capitis.⁊ ppᷣe me⸗ dulla capit appellat᷑. Iñ cerebellũ.i.ꝑuũ cerebꝛum. Iñ cerebꝛoſus.a.ũ.i.iracũdus vel qͥ vitium habet in cerebro.vel quii eo patitrr. M Ceres.cerer..Ff.t.eſt dea frumẽti.⁊ ſepe po⸗ nitur ꝓ ipᷣo frumento.⁊ ðꝛ ſic qꝛ creat fru⸗ ges. IJpᷣa ẽ ⁊ tra.⁊ ops opis.qꝛ melioꝛ ſit rra ope.⁊ ꝓ ſerpina.qꝛ ex ea ſerpãt fruges ⁊Veſta etia ðꝛ. In h̊ ⁊ hęc cereał.⁊ h̊ le.id eſt ad cererem ptinens. Cxrete.tis. n. t. dꝛ a chere.⁊ẽ ꝗdam ciuitas linã ciuitatẽ.ꝗſierũt a ciuibꝰ qð eſſet nom ciuitatis. Illi vo inexꝑtes linguę latię vt pote gręci.ſe a rhomanis eſſe ſalutatoſ cre dentes. reſpõderũt chere.qð eſt ſalue.tũc rhomani chere nomen ciuitatis eſſe credẽ tes ſubtraxerũt h.⁊ addiderũt hanc ſylla baʒz te. ⁊ dixerũt h̊ cerete.tl. Iñ antiqͥ ſum⸗ pſerũt nomẽ patriũ. h̊ ⁊ hęc ceretis:⁊ ̊ te. pe.ꝓð. Noſtea rhomani antiqͥ cã differẽ⸗ tię ad pᷣmitiuũ.coꝛruperũt deriuatiuũ mu tantes e.pe.in i.⁊ dixerũt h̊ ⁊ hęc ceritl.et H cerite.ſimilit᷑ pe.ꝓð.Sʒ moderni nomẽ ampliꝰ coꝛruperũt patriũ in ntõ illo maſ. ⁊ fę.ge.ſ.cęretl.ſubtrahẽtes ti ſyllabã dixe runt ꝑ ſyncopã.⁊ h̊ ⁊ hęc ceres.⁊ h̊ cerete glõ ceretis vel ceritis. pe. P. Sʒ cã differẽ⸗ tię ad pᷣmitiuum tam in e.q; in i.pe.inueni⸗ tur in iſto noie pe.coꝛ.apð autoꝛes.Cuʒ in pᷣmitiuo inuenit᷑ i.pe.coꝛ.nimis im ꝓpe ponit᷑.ſola poetica licentia. “ Cerethi ⁊ phelethi noĩa ſunt indecli.⁊ accẽ tuant᷑ in fine.Erãt aũt cohoꝛtes ſiue legio nes pugtoꝝ.⁊ ſonat cerethi exterminato⸗ res. phelethi admirabiles. Hi erãt puãto res doctiſſimi. VUñ.ij. Re. viij. Banaias Anñ dů rhomani olim militarent iuxta aq E „ filius Joiade ſuper cerethi phelethi. Hhi erant cuſtodes capitis DHauid. vt dicitur inhiſtorezs. ,Qc.ereus.a.ũ.qð ſit de cęra.⁊ h̊ cęgreuſ.rei.i. candela. ⁊ ð a cera. Cerimonię.niaꝝ.ſunt feſta cũ cęreis facta. vłcerimonię dicunt᷑ quaſi carimonię.a ca ſtis abſtinebant.vł qꝛ hoĩes carẽt vſu illa rendo qᷣbuſdam eſcis.qͥbꝰ olim iudęi in fe rum reꝝ ꝗ̊ᷓ in ſacrificijs diuinis offeruntur Iñ hec cerimonia.oꝝ.ipᷣa ſacrificia. Et h̊ ⁊ hec cerimonialis.⁊ h̊ le.i feſtiuus. reli⸗ gioſus.diuinꝰ.ſanctꝰ vel ſacriſicatiuꝰ Itẽ pñt dici cerimonię a charis qð eſt gratia ⁊ mene qð eſt defectꝰ quaſi defectus gratię qꝛ hmõi obᷣuatiões de ſe gr̃am nõ ↄfere⸗ bant. Et nõ ꝙ in lege ⁊ ꝓpheti qͥnq; erant quoꝝ noticia valde neceſſaria eſt.ſ.moꝛa⸗ lia.iudicialia. cerimonialia. ꝓmiſſa.⁊ ſaẽ⸗ mentalia. Moꝛalia erãt pᷣcepta decalogi. de qbus habet᷑ Exo.xxx. Judicialia erãt illa. de qbus haber Exoðd. xxj. Si emeris vᷣuum hebꝛeum ⁊c̃. Et hmõi ꝑtinẽt ad pa cem inter hoies conuandam. Alia erant cerimonialia. ⁊ hęc erant in differẽtijs ſa⸗ crificioꝝ.in diſcretiõe ciboꝝ.in expiatiõe immundiciaꝝ.in obſᷣuatiõe ſolẽnitatum. de qᷣbus habet᷑ in Leuitico fere per totuʒ. Promiſſa aũt erant ad alliciendũ.ſicut ꝓ miſſio terręmanãt lacte ⁊ melle. Exo.iij. Etiã ꝓmiſſio ãgelicę cuſtodię. Exo.xxiiij Ecce ego mittã angelũ meũ qͥ ſcedat te.et cuſtodiat te in via.⁊ inducat ad locũ queʒ paraui.Et ꝓmiſſio de oim bonoꝝ młtipli⸗ catione.Leuit.xxvj. Si in ſᷣceptis meis ambulaueritis ⁊c̃. Sacramentalia autem erãt figurę ſacramentoꝝ nouę legis. ſiẽ eſt phaſe.Exo.xij.Tollat vnuſquiſq; agnuz ꝑ familias ⁊ domos ſuas ⁊c.Et ſacramẽ⸗ tum vitulę rufe.Numeri.xix. Mręcipe fi⸗ lijs iſrael vt adducant ad te vitulaʒ rufam etatis integrę.in q̃ ſit nulla macula. Qerinthiani qͥdaʒ hęretici a Cerintho quo danm dicti. Hi int cetera circũciſionem ob Fuant.mille annos poſt reſurrectioneʒ in voluptate carnis pꝛedicant futuros. Uñ ſeece chiliaſte. latie millenati ſunt appel Cernida.dę.f.p.lignũ ſuꝑ qð ducit taratã tara. ⁊ cernida ð taratatara.qꝛ diſcernit pollinem a furfſnuer. “ Cernulus.a.ũ.i.inclinatꝰ vł ingenioſus. Cernuus.a.iũ.i.accliuis.hũił.ꝓnus in ca⸗ pite ruens. Cernui etiam dicunt᷑ ſocci ſiue 7 n 15, 1 44 ſolea. Cernuus etiã ðꝛ magnus infinitus. Ceroferariꝰ.rij.qͥ cereũ poꝛtat.vt acholytꝰ vel qͥ fert ad vendenddcçiuũ. Ceroma.matis.n.t.qðdam vnguentũ vlq dam confectio ex melle.herbiſ ⁊ cera.qua paleſtritę capillos ſuos inungebãt vt eſſẽt labilioꝛes. Iñn ceromaticus.a.ũ.i.ceroma Ceros gręce ðꝛ coꝛnu latine. Cerotũ.ti.n.s.idem eſt qð ceroma vl com⸗ mixtio herbaꝝ ⁊ vnguentoꝛ. Cerritus.a.ũ.me.ꝓð.a ceres.cereris ðꝛ.in terpoſit a r. ne ſi diceret᷑ ceritus ꝑ vnumr. putaret᷑ a cera dici. q hʒ frumentũ vlinſa⸗ nus a nimia potatõe vel comeſtiõe.de qᷓ qꝗͥ plus recipit qᷓ; natura reqrit inſanus effici tur. ſicut antiqͥtus qñ ſacerdotes cererl ei ſacrificabãt ſolebãt inſanire. Vel ðꝛ a cere brum.ſ. furioſus qͥ cerebrũ habʒ cõmotũ. Ande Gręciſmus.Cerritus dicet᷑ quẽ ve ſania toꝛquet. — Cherſidrus. m. S. qdam vpẽs q alternatim mõ in aqua mõ in terra moꝛat᷑.⁊ ðꝛ a cher⸗ ſon qð eſt terra.⁊ hydoꝛ qð eſt aq̊. Et ideʒ ðꝛ chelydrus. Et ab eiſdem cõponit᷑ ſcʒ a chelon qð eſt curuum. quaſi cherſydrus. Lucanus tñ videt᷑ velle ꝙ aliud genꝰ ſer⸗ pentis ſit chelydrus qᷓ; cherſydrꝰ.⁊ cõpo⸗ nitur ̃ᷣm h̊ a chelon qð eſt curuũ ⁊ hydoꝛ aqua.qꝛ ſp curuat᷑ ⁊ moꝛat᷑ in aqua. Inð chelydrum ðꝛ lignũ vel lapis teres ⁊ lon,/ gus ⁊ volubilis ad modũ ᷣpentis illiuſ q̊ aoarca adęquat᷑. ide ꝙ qdam ſolẽt ꝓferre has dictiões coꝛrupte dicẽtes celſydrus. ſegd barbariſimꝰ eſt in omibus. Chelindrꝰ tñ inuenit᷑ ſʒ in alia ſigtione.ſ.qᷓdaʒ figura quadrata.ſicut ðꝛ in geometria hñs ſupe⸗ rius ſemicirculum. ⁊ ðꝛ ſic a dicto lapide vel vᷣpente ꝓpter ęqualitatẽ. Iñ h̊ chelin⸗ droidos.ðꝛ vmbꝛa ęqualiter creſcẽs in lõ⸗ Cherſon.dicunt greci terram. (gum. Certamen.n.t.venit a certo.as.⁊ eſt idẽ qð pugna.vel litigiuʒ. Et ſunt nomina plura idem ſignificantia. Unde. Certamen lites rixas ⁊ iurgia vites.Et contentio vł diſſẽ ſio litigiumq;.Aſſit agonia ꝗ iungi᷑ ago⸗ Certus.a.ũ.ðꝛ a cerno.is. Et ꝓpᷣe certꝰ ðꝛ nicanti. Controuerſia nec non diſceptatio ille qͥ cernit reʒ de q̃ certificat᷑.licʒ qññq; ad giam referat᷑. Et certꝰ cõponit᷑ cum qᷓ;. vt qᷓ;certus.i.valde certus.⁊ cũ in.vt Incer tus.a.iũ.i.nõ certus pᷣm Hugl. Papᷣ.vero dicit. Certa clara manifeſta. In certitudo nihil aliud eſt qᷓ determinatio intellectꝰ qd yunuYuunnmnmnmm. Certũ ðꝛnõ dubiũ. Nñ pꝓcuratoꝛ debʒ eſſe certꝰ.ff. de ꝓcurl.l.ij. Ytem arbit certꝰ de⸗ bet eſſe. ff. de arbi. l. itez ſi vnus · · ſi in du Aa8. Similit tutoꝛ debet eſſe certus.ff.de te ſta. tute.l. tutoꝛ incertus. Certiconditio cõpetit ex oi obligatiõe et ex oi cauſa ex qᷓ alid certũ ⁊ determinatum petit᷑.ſiue ex contractu.ſiue ex cã legati.ſi⸗ ue ſuo nomie.ſiue obliget᷑ hereditario. Et ſunt duę certiconditiões.vna generaliſin omni ↄtractu vbi certũ petit᷑. Alia ſpalis in ↄtractu mutui.Et licʒ nulla lex h mani⸗ feſte dicat põt tñ elici ex tex. Inſtic. qbus mo. re. cõtra. obli · j. in fi. ibi ex eo contra ctu.ſ. mutuinaſcit᷑ certicõditio.q̃ſi ꝓynom eo. demonſtret ſpalitatem in mutuo. Ceruica.cę.f.p.i.alapa vł potiꝰ colaphus. QLeruical. lis.n.t.i.puluinar aureale.qð ⁊ ceruicariũ ð a ceruix. Ceruicatꝰ.a.ũ.i.ſuꝑbꝰ.furioſus.ↄtumax. Ceruicoſus.a.ũ.i.ſuꝑbus.arrogans. Ceruinus.a.iũ.pe.ꝓð.i.res cerui.vł de cer uo.a ceruusiu. SJM Ceruiſia.ſię.f.p.genꝰ potionis.a cerere d. Ceruix.cis.f.t.eſt poſterioꝛ ꝑs colli.ſic gu⸗ la anterioꝛ.⁊ Ze a cędo.is.qꝛ ibi cedunt᷑ ca pilli Ceruix etiã accipit 1 ſuꝑpbia.⁊ max ime in płi.⁊ qñq; etiaʒ in ſingulari. Ande Job. xv. Cucurrit adũſus eũ erecto collo 1 pingui ceruice armatus. H Cerulꝰ.la.lũ.pe.coꝛ.i.fluidꝰ inſtar cere.vi⸗ ridis.niger. glaucꝰ. Mꝛope qͥdẽ cęrulũ eſt viride cũ nigro.vt eſt mare. Iñ ceruleꝰ.a. i.pe.coꝛ. Et vt diẽ Papᷣ. Cerulus ðꝛ ipſe coloꝛ. Cęruleus vo qð ex cerulo conſtat. Itẽ cerulus naturę.cęruleus figmentieſt. Ceruſa qdam materies apta ad pingenduʒ ꝗ ex plbo ſtaãnoq; conficit᷑ ̃m NPapᷣ Hu⸗ gui. vo dicit. A ceroma ðꝛ hęc Ceruſa ſę. gqðdam genus coloOꝛis. Ceruus eſt aimal qðdã. ⁊ ðꝛa ceros qð eſt coꝛnu. Iñ hęc cerua. Iñ ceruulꝰ.li.dimi. id ẽ ꝑuus ceruus. Iñ hec ceruulalę. CQeſar. ð a cedo.is. cecidi. vłqꝛ abſtractus fuit de ceſo vtero matris. vel qꝛ foꝛtiter e debat alios in pꝛelio.vel qꝛ pᷣmo ſecuit cę⸗ ſariem ſibi.vłqꝛ cũ ceſarie ſit natꝰ.vła cę⸗ ſus ðʒ qð eſt elephas.qꝛ in ſingulari certa mine deuicit elephãtẽ Et fuit ceſar.ſ.iuliꝰ pmus imꝑatoꝛ rhomanꝰ. a qͥ qlibet impa⸗ toꝛ rhomanus dictus eſt cęſar. ſicut ⁊ Su· „* guſtus ab Auguſto. Eta ceſar cęſareus. a.ij.⁊ ̊ ⁊ hęc ceſariẽſis ⁊ h̊ ſe. Inuenit᷑ eti am ceęſar aliqñ in płi nũero. CLelaribus vvtus ↄtigit añ diem. CLelſarauguſta. ſte. f. p.i. traconenſis hiſpa⸗ nię oppidũ.a cęſare Auguſto factum no riarea. ree. vel ceſaria rie. as cinias. et ſu nt ples ceſareę vel cęſarię nominate Ceſaries.riei.f.p.eſt coma capitis. poͤeẽ viroꝛũ. Ceſia.ſię.f.p.i.lenticula. Iñ ceſius.a.ũ.i. lenticuloſus Qui em̃ lenticuloſus eſt colo rem nõ integrũ ſed interciſum habet. Ceſo.ſonis.m.iC.qͥ de vẽtre mr̃is cęſo ſcidit Ceſonia.nię.q̃dã caruncula in frõte equini pulli. cũ pᷣmuʒ ꝓdit ex aluo vñ faciüt mu⸗ lier es qndam potionẽ moꝛtiferã. Itẽ ceſo nia fuit ppꝛiũ nomen cui uſdã mulieris Leſoꝛ. oꝛis.i. inciſoꝛ. Vnñ.ij. Marał. xxiiij. At illi cöducebant ex ea ceſoꝛes lapidum. Ceſpes.itis.m.t.terra cuʒ herbᷣ euulſa.vel frutex vel vgultũ.⁊ ðꝛ ſic qſi circa pedes. Ceſſabundus.a.ũ.i.ſimiłceſſanti. vel ille q . 5 * ſepe ceſſat. Ceſſio eſt iuris ⁊ actionis trãſlatio Nam ꝑ ceſſiones iura ⁊ actiões in eũ cui ceſſi trani dQↄg trãſlationẽ rei incoꝛꝑał.ſ.iurl ⁊ actiõis Vltimur ceſſione.ꝗᷓ reputat᷑ p traditione. Ceſtus.ſti.m.sS.a caſtꝰ.vel ceſtos.⁊ hoc ce ſton indecli.i.cingulũ veneris qͥ accingũt 2⁊ vtunt᷑ in legitimis nuptijs.⁊ ðꝛ ceſton q̃ ſicaſton. eo ꝙ in feminis maritatis caſtita tis ſignũ ſit. Vnde ponit᷑ quandoq; ꝓle- gitima copula ⁊ maritali concoꝛdia vł ca⸗ ſtitar. ”JVM Ceſtus.us.ui.a cedo cecidi.i.coꝛiũ cũ plũ⸗ boinfuſo. qͥ manus ſuas pugiles muniũt 2⁊ ſe inuicẽ cędũt.Ceſtꝰ etiã ðꝛ baculꝰpugi lũ qͥ coꝛio ⁊ coꝛrigijs ſolet eſſe circũdatus. Etiã generalit᷑ arma pugilũ dicũt᷑ ceſtus. Inge videt᷑ dici ceſticulus.li.circulus in capite cũ aliqͥd poꝛtat. CLelſura eſt finalitas dictiõis in pᷣncipio pe⸗ dDdies. ita ꝙ ſequẽs dictio a longa poſſit inci pere vel abꝛeui. Nõ aũt fit in ᷣmo pede qᷓ uis poſſit incipe a monoſyllaba dictõe. qꝛ monoſyllaba dictio non hʒ aliqͥd ante ſe. a quo cędat᷑. licet illa cedat᷑ i.ſeparetur a ſe quenti. vt ſi dicas. Hõ minoꝛ eſt vt' qᷓ; ꝗ⸗ Lere parta tueri. EFeſus.a. i.i.cuſſus. inciſus maculatus. Inuenit eti Cetaria.i. vinaria in qbus cęte ⁊ alij piſces ñn Ouidius ſunt. vel officina in qua liqᷓmẽ ex piſcibus conficit᷑.⁊ ðꝛ a ceto. “”M Cetarius.rij.m s.ðꝛ qͥ cetũ piſcem capit vł vendit.Et inde h̊ cetariũ.rij.loc vbi ven duntur cete.vel vbi capiunt᷑ ⁊ abundant. Qõð ⁊ ꝓipᷣis ⁊ ꝓ quibuſſlibet piſcibus po Ceteri.i.reliqui.ex eodem numero. Cethęus.pe.ꝓdu.interpᷣtat᷑ abſciſus. Cetei qͥdam ſapientes inuentoꝛes vboꝛum Cethura interpretat᷑ thimiama. vxoꝛ fuit Abraę poſt Saram. 3 Cetus.us.ui.i.ↄgregatõ hoĩm.⁊ ðꝛ a cedo ceſſi.ꝑ ↄtrariũ.qꝛ nõ cedit.vel melius ðꝛa coeundo quaſi coetꝰ Vñ ꝑ oe diphthõgũ debet ſcribi. Iñ deri uat᷑ H cetus ꝑ ſolam e malſ. ge. in ſingulari. In płali vo neutrig. indeclina. Pluralit᷑ cete hoꝛũ cete pꝛo pi⸗ ſce magno marino.quia copioſus eſt iſtar cętus. VUnde.Eſt hoim cętus.ſed viuit in equoꝛe cętus. n Chalcos gręce.latine ęs vel fex dicit. Chaldei interpᷣtat᷑ feroces vel captiuantes ferunt᷑.qꝛ ſicut in venditiõe vel q̃libʒ titko 3 alienatiois rei coꝛpalis neceſſaria eſt tradi tio qᷓtum ad dominij tranſlationem. Jta vel q̃ſi dementcs.⁊ dicunt᷑ a Caleph filio Nachoꝛ fratris Abꝛaę. Vñ dicti ſüt chaſ⸗ dei qui nunc chaldęi dicũtun s mutata il. Caleph.interpᷣtat᷑ canis.vel q̃ſi viride ſiue coꝛ.aut quaſi omne tcco. Cham. interpᷣtat᷑ calidus vel callidus.ſiue caloꝛ aut calliditas. Chami gręci dicunt bꝛeue ⁊? humile. Chamos idolũ moabitaꝝ. Chamul.interpᷣtat᷑ ſurgẽs doloꝛ vł neceſſa rie parturiens.ſeu calens doloꝛe.aut cali⸗ ditas parturientis. “” Chamus.m.s.eſt quoddã genus freni vel pars.⁊ ðꝛ a chami qð eſt bꝛeue ⁊ humile. Vvel chamus capiſtrumefft Chanaan interpᷣtat᷑ poſſidens dñi vel ęmu latoꝛ gra tię. . “ Chananeus interpᷣtat᷑ emulatoꝛ vł celotes ſiue paratus aut negociatoꝛ:. Chaos.n. indecli.vel chaon.⁊ etiam h̊ cha us.chai.vel hic chaos chaoi.id eſt ꝓfun⸗ ditas.foſſa.vel confuſio.caligo.vel confu ſto rerum vel initium rerum.ſ.hile in q̊ om nia fuerunt confuſa ⁊ commixta. ⁊ a q̊ om nia ᷣm Hugui. Mapias vero dicit. Cha⸗ os greci dicunt materiam celi ⁊ terrę con/⸗ ſam. Charraʒ interpᷣtatur ira vel iracundia ſiue du gi ne . l⸗ r tin n — R . 7 . — furoꝛ aut foꝛamina Vñ Tobię.xj. erue nerunt ad charrã ꝗᷓ eſt in medio itinere cir ca Niniuen. Chaſleu intpᷣtat᷑ ſpes eius vlſi perãs in eũ. Chele dicunt᷑ bꝛachia ſcoꝛpionis ꝓpt᷑ cur⸗ uitatem. Itẽ chelę.larũ.inuenit᷑ ꝓ ſigno li bꝛę.qꝛ ex pedibus vᷣginis ⁊ bꝛachijs ſcoꝛ⸗ pionis efficit᷑.⁊ ðꝛ a chelon. Chelidrꝰ pᷣpẽs qͥdã.vide ſupꝛaĩ cherſydr⸗ Chelis.lis.m.t.i.cithara.qꝛ in modum bꝛa chioꝝ curuata eſt. Chelon gręce.latine ðꝛ curuũ. Vel chęlon gręce latine dicit᷑ bꝛachiũ.ſiue crus ꝓpter curuitatem. UMU Chereę interpᷣtat᷑ ſalue vel aue vel gaude.et pꝓducit che. AUñ Merſiꝰ. Quis docuit pſi⸗ tacum ſuũ cheęrę.i.ſuã ſalutationem. Chermel.hebraice ðꝛ.q̃ͥ ⁊ carmelus mõsẽ in cõſinio paleſtine ⁊ phęnicis.⁊ interpᷣta tur molle vel tenerũ.ſiue agnus tener aut agnitio.ſeu ſcientia circũciſionis. Cherub.cherubis.cherubim.cherubẽ. che rub. cherube.⁊ płalit᷑ cherubim ꝑ oẽs ca⸗ ſus.maſ.ge.⁊ ꝑ m.ſcriptũ. Itẽ cherub in⸗ decli. in ſingulari ⁊ in płi ꝓ eodeʒ. Item h̊ cherubim indecli.maſ.ge.⁊ ſcriptũ ꝑ m.et tm̃ ſingularis numeri.⁊ ſiꝗẽt vnũquẽq; an geloꝝ de illo oꝛdine.⁊ tunc debet dici Sã cte cherubim oꝛa ꝓ nobis. Iteʒ płalit᷑ hec cherubin ⁊ indecli.⁊ neu.ge.⁊ tm̃ in płali ſcribit᷑ ꝑ n.⁊ ſiãt illũ oꝛdinem angeloꝛũ.⁊ tũc debet dici Sãcta cherubĩ oꝛate ꝓ nob ⁊ ſm pmã declinatõʒ põt dici Sctẽ cheru⸗ bi oꝛate ꝓ nob Et itpᷣtat᷑ plenitudo ſeu mł titudo ſciẽtię.qꝛ illi angeli vicinius poſiti deo. diuina ſcientia amplius cęteris infe⸗ rioꝛũ oꝛdinũ pleni ſunt. Therucus. ci i. ſummitas mali. ſ. illud qð i⸗ ſtar vexilli malo ſuꝑponit᷑.⁊ ſᷣm ventum mouet᷑. VUñ Lucanus.Inſtabit ſũmis mi noꝛ vrſa cherucis.Quidaʒ tñ dicũt ꝙ che ruci ſunt capita ⁊ coꝛnua ãtennaꝝ vel fu⸗ nes in malo. Cheruni.ſiãti. vel metuẽtes ſeu foꝛmidan⸗ tes aut inſanientes interpᷣtat᷑. Chidon interpᷣtat᷑ ſcutũ vel clipeus. Chilindroidos.ðꝛ vmbꝛa ęq̃liter creſcens in longum. HM Chile cum aſpiratione eſt labrũ. Chiliones cũ aſpiratiõe.hoies bꝛeuioꝛibꝰ labijs vocanrk. Chimeęra.rę.eſt quoddã mõſtrum ᷣm fabu las hnñs caput leoninũ.pectꝰ ⁊ ventreʒ ca⸗ pꝛinũ.⁊ caudã anguinã Et ꝑ ſimilitudinẽ meretrix ðꝛ chimera. Vñ. Ois reuera me retrix eſt dicta chimera. NParte leo pꝛima. medio caper. anguis in ima. Uñ Virgiliꝰ in. vj. enei. Hoꝛrendũ ſtridens flammata chimęra. Chimera etiã eſt nauis eneę AUñ Virgilius in.v. ęenei. Ingentẽq; gigas in⸗ entiq; molęchimera. hios. inſula ðꝛ lingua ſyra.qꝛ ibi maſtix gignit᷑. Syri em maſticẽ chion vocãt.⁊ in de chius. a. ũ.pe.ꝓ.ꝗᷓ in ᷣmitiuo coꝛ. Iteʒ chios ðꝛ filius. Itẽ Cinbs. chij.qͥdã iare de quo ðꝛ Actl.xx. Sequẽti die venimus circa chiũ. Scðm vᷣo aß Chius inſula in qua bonũ vinũ naſci qua fons eſt hebetes faciens. Choa.eccła uel congregatio interpᷣtat᷑. Chobal. ↄdẽnatus.vłↄdẽnatio interpᷣtat᷑. Chodoꝛlaomoꝛ.interpᷣtat᷑ q̃ſi generatõ ma nipuli. vel q̃ſi hñs decoꝛum manipulum. Choeleth hebraice.gręce eccleſiaſtes. latie concionatoꝛłâ. H Chomoꝛ interpᷣtat᷑ laceſcẽs vel ꝓuocãs ſi⸗ ue laceſſiones aut puocationes. Chonenias.interpᷣtat᷑ ꝑcuſſus dño.vłper⸗ cuſſio dſi. Choꝛaula. .p.ðꝛ qͥ choꝛũ ducit.vel q ĩ cho ro cũ cannulis cantat.qͥ alit᷑ ðꝛ choꝛaules. ex eiſdẽ cõponit᷑. Ael choꝛaules cõponi tura choꝛea ⁊ ago agis.ſ.qͥ agit choꝛeam. vm hugl. Napᷣ. diẽ. Choꝛaules pᷣnceps choꝛi.vłqͥ cũ canulł.i.ſiſtuł canit in choꝛo. Choꝛe.interpᷣtatur caluaria.vel caluicium vel caluus.. Choꝛea.reę.f.p.i.ludicris cantilena vł ſal⸗ tatio.⁊ ðꝛ a choꝛus Pap̃ᷣ.vo dicit. Cho⸗ rea ſonus ludoꝝ.cantus vel carmina. Choꝛeb interpᷣtat᷑ mẽſa.vel maſſa.ſiue tem ☛ rane aut temptatio oꝛeus interpᷣtat᷑ iracũdus.vel liber aut de foꝛamine. Choꝛicanus.ni.m.S.ðꝛ qͥ canit in choꝛo.vł cum choꝛo.⁊ ðꝛ a choꝛus ⁊ cano. Choꝛiciſta. idem. Choꝛulus dimi.i.paruus choꝛus. Choꝛus.ri.m.S.eſt multitudo in ſacr colle cta. Dicit᷑ tñ ⁊ choꝛꝰlocus vbi canunt qͥ in choꝛo ſunt.⁊ ðꝛa cõcoꝛdia. Alij dicuut ꝙ choꝛus deriuat᷑ a coꝛona.eo ꝙ olim in mo dum coꝛonę circa aras ſtarent ⁊ canerent. ſed melius videt᷑ ꝙ coꝛona a choꝛꝰ deriue tur. Vel choꝛꝰ ðꝛa coęuus.quaſi coęuoꝝ cantus.vel ſocietas vel locus.Al choꝛus deriuatur h̊ coꝛus.ri.quidam ventus col⸗ lateral gephyro.qꝛ vẽtoꝝ circulũ claudit· qð chiuz dicit in 2ð męẽſura decem modioꝝ.ſed h̊ ex hebꝛeo de ſcendit qͥ vocat᷑ choꝛa ad ſilitudinem colł Choꝛia em̃ hebraice colles appellant᷑.Co aceruati em̃ triginta modij inſtar collis vi dentur. ⁊ onus cameli efficiũt m ugui. Item choꝛus eſt genꝰ muſici inſtrumenti cũ duabꝰ cãnis.i.fiſtuł.p.vnã recipit ven⸗ tum.ꝑ alterã reddit ſonũ. Et coꝛus ꝓ ven to non aſpirat᷑.ſed ꝓ alijs ſigtis aſpirat᷑.⁊ Pmã coꝛ.ſed ꝓ vento ꝓducit. AVñ. Conſo⸗ na turba choꝛus quotiens eſt aera cous. mous. choi. m. g. eſt ꝑs celi. ſ. qua cęlũ ↄti netur. vłipᷣm celũ. Itẽ iuenit᷑ chous choi ꝓ qͥdam loco deqͥ ſu venimus choum. = Chremes.etis.ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã ꝑſonę introductę in cmedia quadam Terentij. Chriſeus.a. ũ.i.aureꝰ.⁊ ðꝛ achryſos quod Actl. xxj. A recto cur lite tangere chriſtos meos VUñ dñs noſter antonomaſice ꝓpꝛio nomie dictus eſt chri ſtus.qꝛ verus rex ⁊ ſacerdos fuit ⁊ chriſ⸗ mate vnctus.i.ſeptẽ donis ſpũſſancti ple⸗ narie delibutus. M Chus int᷑pᷣtat᷑ ethiops vel tenebꝛoſus. Chuſan interpᷣtat᷑ tenebꝛans donum vł ni⸗ gredo gtificationis. ů huſauraſathaim. tenebꝛoſa iniquitas. vlł . nigredo im pietatis interptatur. Chuſi.interpᷣtat᷑ ſecretũ.vel ſilentiũ vel ar canum. aut ꝓfunditas. CLiathus. thi. m. S.eſt qdᷣdã den⸗ dum. Et duodeci ciathi vnũ ſextarium fa ciũt. Itẽ ciathus paruus ciphꝰ. cratercu/ lus poꝛrectoꝛiꝰ.⁊ coꝛ.pe. Uñ. Ex magnis ciathis multi periere ſciatis. vas ad biben⸗ eſt aurũ. Iñ chryſatus.a.ũ.i.deauratus. Cibariũ n. S. i. cibus.Et adiectiue cibariu Criſis gręce.latine ðꝛ ſecretum vł iudiciũ .ij.qͥ vel qᷣ vel quod ptinet ad cibum. Sed chryſos idem eſt quod aurũ. Cibatus. us. ui.i. comeſtio. declinat᷑ etiam Chriſma eſt gręcũ.⁊ ſcribit᷑ ꝑ ch.⁊ ðꝛ vn⸗ ctio latine.⁊ ðꝛ a chryſos qð eſt aurum Chryſolitus.m.s.eſt lapis pᷣcioſus ſimilis guro cũ marini coloꝛis ſimilitudie.⁊ dicit a chryſos qð eſt aurum. Chryſopaſſus qͥdam lapis pᷣcioſus viridis aureiq; mixturę.a chryſos qð eſt auruʒ ⁊ paſſos qð eſt poꝛrũ ꝓpter coloꝛem viridẽ. Chryſoporthaſius lapis pᷣcioſus ęthiopi⸗ em̃ igneus.die aureus. Chryſoſtomꝰ.achryſoſ qð eſt aux ⁊ omos qð eſtos.dictus eſt Joannes Chryſoſto⸗ mus.i.aureum os. cus quẽ lux celat. ꝓdit obſcuritas. Nocte Chriſteeleiſon.ab eli qð eſt deus. dꝛ qödaʒ vbum grecũ. ſ. eleiſon. i. miſerere. In chri ſteeleiſon.i.chriſte miſerere. Chriſtian iſmus.mi.cultus ⁊ ritus chriſtia nox. ⁊ dicit᷑ a chriſtianus mos. Chriſtianus.ni. AVñ chriſtiani a chriſto di⸗ cti ſunt.ſicuca iuda iudęi. Seu ab vnctõe deductũ eſt ̊ nomen quod nomen bmum in antiochia ꝑ Metri dicationem exoꝛtũ eſt. vt habet᷑ Actl.xj. : Chriſucola.ↄ.p.pe.coꝛ.i.chriſtum colens. Chriſtus a chriſmate dict“ eſt. q̃ſi chriſma⸗ te vnctꝰ. Chriſma em gręce.latine dicitur vnctõ.qð nomen chriſtus olim erat cõe ⁊ ſacerdotibꝰ ⁊T regibꝰ.qꝛ ⁊ hi qͥ vocabãtur ad regnũ ⁊ qͥ ad ſacerdotiũ inungebantur DBe regibꝰ habet᷑ in Eſaia. Bicite chriſto meo Cyro.De ſacerdotibꝰ ðꝛ in pſal. No agdiectiue cibatus.a.ũ. Cibę.barũ.płis numeri.i.teſſere q̃dratę.ſ. taxilli. “ “ Cibeles. lis.vel hęc cibele.lis.i.mat᷑ deoꝛũ ſcʒ terra ꝗᷓ cibaria ↄfert.⁊ ðꝛa cibo.as. vel potius a cubon qð interpᷣtat᷑ ſolidũ vel fir mum. quaſi cubele. eo ꝙ int᷑ elementa nul lum ſit firmius ⁊ ſolidius illo.vł ðꝛ ſica cu belo monte in quo colit᷑.Et a cibele vel ci⸗ belo dicit cibelus. la. lũ.poſſeſſiuũ.⁊ cibe⸗ Ciboꝛiiũ.rij.n.s.quoddã vas ad cibos de⸗ ferendcoss. Ciboſus.a.ũ.i.cibo plenꝰ. Iñ hęc ciboſitai tatis.plenitudo ciboꝝ.⁊ ðꝛ acibus. Cibus. bi. m. s.ðꝛ a capio.pis. aũt ðꝛ ci⸗ bus quaſi captus oꝛe.qꝛ capit᷑ oꝛe. etymo. eſt non compoſitio. Item ᷣm NPapᷣ. Cybꝰ⸗ grecum eſt. Eſt aũt figura in geometria qꝗᷓ longitudine.latitudine a altitudine ↄtine tur. ſitq; coꝛpus ſolidum. Hec etiaʒ texera dicit᷑ bis binibis. latine cubus.Huguitio etiam dicit ꝙ a cubon qð interpᷣtat᷑ ſolidũ ſiue firmũ dicit᷑ h cubus.bi.figura ſolida. Vide infra in cubus. Cibutũ.ti.n.s.i.arca cibiaria. CLicada.dę.ðꝛ a cuculus.qꝛ ex cuculoꝛũ na⸗ ſcunt᷑ ſputo.vel dicũt᷑ ſica ſono quem faci unt. aũt ðꝛ cicada qſi canendo cadẽs vł cito cadens.etymolo.eſt non compoſitio. Et ꝓdu.pe. VUnde Ouidius in pꝛimo de de arte. Vere pᷣus taceant volucres eſtate Nr den⸗ £ . zan . E.l Va unll u be⸗ lmn ⸗ cl N ſo. l cicadę. Fęmina qᷓ; inueni blãde. temptata repugnet.Et vᷣm Seruiũ nõ durat vitail⸗ lius niſi ꝑ diẽ.Dicit em̃ ꝙ eodẽ die qͥ oꝛit᷑. moꝛit᷑. AUñ qͥdam. Moοετ vita dies vna cicada tibi. Sed aut falſum dicit aꝑte aut alia animalia vocauit cicadas qᷓ; nos vo⸗ Cicatrix.i.veſtigiũ.obductio vulnerl. 18 acęco.as.qꝛ cęcat ⁊ obducit vulnera.qua ſi cecatrix. aũt ðꝛ cicatrix.̃ſi ceſę carniſ tritio.etymo.eſt non cõpoſitio. In cicatri cula.dimi.i.parua cicatrix. In ⁊ cicatrico ſus.a.ũ.i.plenus cicatricibuus. ₰ Cicẽdela.f.p.i.luſula.genꝰ ſcabꝛonũ.eo q volans candeat. ponit᷑ ꝓcandela. Cicer.ris.n.t.eſt genꝰ leguminis. Cicla.clę.f.p.⁊ hęc ciclas.cladis.quoddaʒ genus pallij circũtextũ. ⁊ ↄtinens multos intertextos cyclos.Et hęc cyclas.dis.ðꝛi ſula ᷓ cum qͥbuſdaʒ alijs in cyclo diſpoſita eſt.Cyclades em̃ fuerunt ſexagitatres in⸗ ſule circa deluʒ in oꝛbe ſitę. ⁊ ideo ſic dictę ſunt.nõ qꝛ in oꝛbe ſunt digeſtę.ſʒ ꝓpt᷑ ſco⸗ pulos q̊ contra eaſdem ſunt ᷣm Hug. a pias dicit. Cyclades iſule ſunt in ęegeo ma ri. dicto ꝙ in cyclo.i.ĩ oꝛbe ſunt poſitę.Cy clas.dis.genus veſtis a rotũditate dicta. ſurſum ſtricta. deoꝛſum ampla. Unð inuue nit᷑ in legenda beatę Zignetis. Induirme dñs cyclade auro texta.Et coꝛ.penul.gti. Statiꝰ.achilleidos. NPuppis ⁊ ĩ mari mu tabant cyclades auras. Vñ in Gręcimmo. Eſt cyclas pannus circũdat cyclada pon⸗ tus. Et ita teneas ꝙ a.mediante d. corri⸗ dianr Foeriinoruis tamen eam pꝛoducit dicẽs. Bractea gemmata cycladem filo ca uerunt in ſicilia Cyclops.m.t.dðꝛa cyclus cycli.Et cydopeſ naſcunt᷑ in India ⁊ in ſcythia.olim ſic di- cti erant.qꝛ vnum oꝛbẽ.i.vnũ oculum hr̃e in media fronte ꝑphibẽt᷑ hi ⁊ ariofagite di cũt᷑.qꝛ ſolas feraꝝ carnes edũt.Cyclopes iſti dicti ſunt eſſe fabꝛi Jouis.⁊ fabricare fulmia eiꝰ in ęthna monte ſicilię. Iñ cyclo peꝰ.a. ũ. Et ꝓð.pe. Vñ Virgilius.in. vij. enei. Ferrũ exercebãt vaſto cyclopes ĩ an⸗ tro. Et Theodolus. Fulmia cyclopedes Jouis imperio fabricantes.Et qͥda dicũt vi cydopes eſt nomẽ cõe gentile ꝓð.pe. Si vᷣo ꝓbum eã coꝛ. Itẽ inuenit᷑ cxcrops puteos. cũ catena fera. Cicur.i.placidus.mãſuetꝰ.prudẽs. łali.⸗/ LQifra eſt figura nihili. pis ꝑ r. ⁊ tunc coꝛ. pe.ᷣ in obliqᷓs Añ Cheo dolus. Egregio cycropi debetur cauſali⸗ tandi. ᷑ᷣᷣ“oͦ́ͦ́ð́ỹ CTCyclus.li. ðꝛ a circulꝰꝑ ſyncopã. velagre⸗ cocydon.qð gręci rotundũ vłoꝛbẽ vocãt. Cyclus cõponit᷑ epicyclus.ſemicycł.he⸗ micyclus. ab hemis ⁊ cyclꝰ.i.mediꝰ circu⸗ lus. Añ hemicyclꝰ qñq; ðꝛ ſeges dimidiũů circulũ hñs.i.arcũ.Et ſᷣm cõpotiſtas.Cy clus eſt ſpaciũ aliquoꝝ annoxꝝ in ſe rediẽs Hm aliqͥs numeros. CLiconia.f.p.eſt ꝗdã auis.⁊ ðꝛ a ſono qͥ ere⸗ „ . pitat.q̃ſi cicania.qꝛ ſonꝰ potius eſt oꝛis qᷓ; vocis.qꝛ eũ q̃tiẽte roſtro faciũt. Iñ ⁊ cico.: . andett. nmniã qð ⁊ ciconiũ ðꝛ.vocãt hiſpani lignum Cicendulũ.li.n.s.i.thuribulũ.vel licinꝰ.et· longũ qͥ in hoꝛtis hauriũt aquã.qꝛ imitat naturas illiꝰ auis leuatl ⁊ deponentis ro⸗ ſtra dũ clãgit. Eandẽ hoꝛtolani telonã vo cant. Tale lignũ inuenit mõ ſuꝑ quoſdaʒ ter cicures. placidi.quieti m apᷣ. Licuriꝰ.rij.m. s.i.pꝛudẽs.tꝰ.cautꝰ.aſtutꝰ vafer. placidus. manſuetus. Cicurris.ris.m.t.eſt poꝛcus natus ex apꝛo ſilueſtri.⁊ domeſtica poꝛa. Cicuta.tę.f.p.pe.ꝓð.qꝗdã herba eſt a cecuſ Ddicta. q̃ſi cecuta.qꝛ eiꝰ ſuccus nocet oculis vbłqꝛ in tirio geniculato nodoſ hʒ occultos vt cãna.ſicut ðꝛ foſſa cęca ꝗᷓ occulta eft Cicuticẽ.m.t.pe.coꝛ.qͥ canit cũ cicuta.⁊ ðꝛ acicute ⁊ cano Inð hec cicuticina femiaꝗ —— . canit cũ cicuta. Eidaris. ris.f.t. eſt pilleus pontificał. ⁊ vt dicunt. mitra. cidaris ⁊ tiara idem ſunt CLCidon. donis.m.t.pueroruʒ amatoꝛ.Cido nes pueroꝝ amatoꝛes. . Cidonia ciuitas cretẽſis. Cidonia genꝰ po⸗ l mmi. Itez cidonia mala ab oppido qð eſt in Cyclopęa ſaxa in quibus cyclopes habita-⸗ m u cidoniec ffffiicit. Fit qͥʒ ex eo vinũ quo lãguentiũ deſi creta dicta.ex quo pᷣmo pomũ cidonicũ cõ deria fallunt᷑ nam vinũ repᷣſentat. Cygnus eſt gene auis.ꝗᷓ ⁊ oloꝛ 8ꝛ. qꝛ tot⸗ ſit albus plumis.a canendo dictus.eo ꝙ car mina modulatis vocibꝰfundat. Iñn cygnu lus.li.i.paruus cygnꝰ. Iñ etiã cygneꝰ.a. ſ.⁊ cygninus.a.ũ.i.cãdidus.vład cygnũ ptinens.vel de cygno exñs. Iñ cygnitus. us.ui.⁊ eſt vxoꝛ cygni. Item a cygnus di ctus eſt amnis qͥda cilicię cygnꝰ.tum quia miram habet aquarum ſuauitatem. tũ da autumno ⁊ ęſtate.qñ niues ſolunntur tu⸗ meſcit. QAuadam em lingua qᷣcqd eſt cgd⸗⸗ 4 tenuis eſt ⁊ detus. dum dꝛ cygnus . Reliqs votpibus anni ℳ Chile eſt ꝗdam figura apud grecos repꝛe ſentat mille. Chilia venter interpᷣtat᷑. Iñ chiliacꝰ qui in ventre habet paſſionem. Chiliarcha.chę.m. p.ðꝛ qͥ peſt mille militi⸗ hus queno millenariũ dicimꝰ. hiliaſt ppiratis. æ piratę ꝓ chilicibus. ilicia puintia Aſię minoꝛis iuxta tauruʒ montẽ. a cilice qdam nomẽ traxit. Iñ cili⸗ cus. a. ũ.pe.coꝛ.i.de cilicia erðĩs. Ciliciũ.n.s.ðꝛ velamẽtũ factũ de pił capꝛa rum vłtaxoꝝ vnð tentoꝛia fiunt ⁊ moꝛtui oꝑiunt᷑ Iñ cilicinꝰ.a.ũ.de cilicio exiſtens vt cilici na veſtis. — Ciliuz.lij.n. S.i.oꝛdo piloꝝ qͥ in folliculo qͥ oculus tegit᷑ ſiue in cilo creſcit.qð cõponi- tur cũ ſuꝑ ⁊ inter.vt ſuꝑciliũ ⁊ interciliuzʒ. LCilliba. bę.f.p.pe.coꝛ.mẽſa cibatoꝛia.ꝗ fini ta comeſtione remouet᷑.⁊ ðꝛ a cilleo les. et cibo.as.eęc ⁊ aſſidela ðꝛ Cillones ſine aſpiratione dicunt᷑ hoies an⸗ guſti capitis.quoꝝ capita oblonga ſunt. Cilũ.li.n.S.i.folliculus quo oculuſ tegitur qꝛ a cilleo.les. . Cima. mę.qſi coma.ſ. ſummitas olex var boꝛũ. ⁊ comg. Cymba.bę.f.p.i.ima ꝑs nauis ⁊ viciniora quis.ꝗ ⁊ ðᷣ cumba. Vñ ⁊ ipᷣa nauis ⁊ ſci⸗ pue parua qñq; ðꝛ cymba. Vñ płalit᷑ cym bia. bioꝝ. dicunt᷑ pocula facta ad ſiłitudi⸗ nem cy mbeę nauis. = Cymbala citabula ꝗqdaʒ ſunt.q̃ ꝑcuſſa ſein⸗ uicem tangũt ⁊ faciunt ſonuʒ.ſic dicta.qa cũ bellematia ſimł ꝑcutiunt᷑.Et eſt cxmba coꝛ.inſtr̃m muſicuʒ ppᷣe quo acci⸗ tur.i.aduoca. Cimia vel cimicia ðꝛ qdaʒ herbaꝗ̃ valð fe⸗ trida. Tinea in veſtimẽtis.Eruca in olere Teredo in lign o.Tarmus in lardo. Iñn ci micoſus.a.ũ.i.plenus cimicibus. Ciminile.lis.n.t.ðꝛ vas aq̃ticũ ad abluen das manus.vt dicũt batinũ. Ciminũ.ni.n.s.pe.ꝓð.eſt genus herbę vł ſemis. qd vulgo ðꝛ cuminũ. ⁊ eſt calidum ſſe putat calidũ me ⁊ ſiccũ. Añ Macer.E dici ſiccũq; ciminum. liaſte qdaʒ heretici ſunt. vide ſupꝛa che hilices qdã pplłi ſunt qͥs vicit rinthiani Nõpeius. Piratę erãt ⁊ ponunt᷑ chilices los celat. ⁊ ðꝛa celo.as.vel ᷣm J⸗tlſt. Limis grece interpᷣtat dulcis latine. Cimiteriũ vel potiꝰ cęmiterium.n. s.ðꝛaci mis qð eſt dulcis. ⁊ ſterion qð eſt ſtatio.qii cimiſteriũ.i.dulcis ſtatõ animaꝝ.vł potiꝰ coꝛpoꝝ. Nel ðꝛ cimiteriũ quaſi ciniteriu, qꝛ ibi cinis moꝛtuoꝝ terit᷑. Ael ðꝛa cis.qꝛ cis.i.añ eccłam ſolet fieri. In cęmiteriolũ. id eſt paruũ cęmiteriũ. l Cinara.rę.pe.coꝛ.inſtrm muſicũ eſt.⁊ dici⸗ tur a cieo.qð eſt mouẽ.q̃ſi ciens.i.commo uens aera ſono ſuo.vłqꝛ ciet᷑.i.mouet᷑ ad ſonandũ. Vñ dicit Pap. Cinarę ſunt aci / tabula ꝗᷓ ꝑcuſſa in modulo ↄcitant. incinnus.m. S. ð crinis qͥ ꝓplixe depẽdet. Vñ Cantl.v.Cincinni mei guttis noctiuʒ pleni ſunt. Iñ cincinnaculꝰ. a.ũ.i.capilla -/ tus.qͥ magnos hʒ capilloꝝ cicinnos. JItez cincinnus ðꝛ pãniculus vetꝰ pannoſus et detritus. ⁊ tunc idem ðꝛ cincinnoſus.a.ũ. id ẽ panoſus. lacinioſus.tunicoſus Papᷣ. vo dicit. Cicinni dicunt᷑ capilli dependen tes. Iñ cincinnoſus.a.ũ.cui capilli criſpbi dependent. vel crinitus ſicut mulier. inctoꝛiũ.n.s.quo cingimur.a cinga Linctura. rę.pe. pð.i.actus cingendi.⁊ id △ ̊ cingimur ⁊ ðꝛ a cino. 5 Cinctꝰ.cti.m.s.i.lata cinctura vk gona. Itẽ . Mobilit᷑ cinctus.a.ũ.pticipii. Cinctutus idẽ eſt qð cinctꝰ. Ande Oꝛatiꝰ Fingere cinctutꝰ nõ exaudita cheregis Cyne greęce.latine eniti vel cingre Cyneędus.a.ũ.⁊ cynicus.a.ũ.in eodẽ ſenſu a cynos.i.caninus.Dicunt᷑ etiã cyniti vei cynędi molles ⁊ effemiati ⁊ immũdi. ſicut canes q publice coeũt.⁊ ad vomitũ rede⸗-⸗ unt. At dicũt᷑ ſic ſatyrici.i.repᷣhẽſoꝛes qꝛ rrephenſiõe lędunt ſicut canis moꝛſu. Ju⸗ uenał. Caſtigas torpia cũ ſis int᷑ ſocticos notiſſima foſſa cynędos. Uñ ⁊ ꝑ excellen⸗ tiaʒ immũdicię.qͥdaʒ ph̊ᷣi hęretici dicti ſüt cynici qᷓ publice ⁊ in patulo cũ vxoꝛibꝰ co⸗ cumbebãt.pᷣdicantes publice eſſe ↄ cũůben X dum cũ vxoꝛibus in vicis ⁊ platęis ad mo tet. Iñ h cimex.cis. aial valde fetidũ.⁊ p⸗ pꝛie iſte vmis.ſ.cimex naſcitur in carne ſu . dum canũ.qꝛ ↄiugiũ iuſtũ et. Cinerica auis eſt cinereũ hñs coloꝛem· Cineus.a.ũ.pe.ꝓð.nomẽ gentis.Et vt die Maß. Ciuei oꝛti ſunt a Jetro genero moy Cingulatus.ti. m. s. quoddã genus calcia⸗ menti. ⁊ vocant᷑ cingulati a qbuſdã ſoliati Eingulũ.n. s. cinctꝰ.cti.ꝑ diminutionem qð ⁊ h cingulus inuenit᷑. Iñ hec cingula le.f. p. Et eſt cingulũ hoim.cigula vo alio rũ aialiũ. Vñ. Cingula ſunt hoim. cigula in dan 1 q́; arboꝛ ipᷣa ſic dicic. . 2* — „ „£ Eynicus.·a.i.i.caninus.a cynos.i.cals E coꝛ.pe. Uñ Perſius.Si cynico barbã pe⸗ tulans nonaria vellat Cynifes.fis.f.t.vel cynifex indecli.ꝓeodẽ vel ꝓ alio genere paruaꝝ muſcaꝝ.i.ꝓ łin gala cernicula. Et ðꝛ a cynos qð eſt canis. ⁊ ſic viðꝛ ꝑ c.ſcribendũ in pᷣma ſyllaba Sʒ multi addunts.⁊ dicũt ſcynifes ꝑ ſc.in pᷣ⸗ ma ſyllaba.ita cõiter ſcribit᷑ Exo.viij. Fa cti ſunt ſcinifes in hoibus ⁊ iumẽtl. Item NPapias ponit ꝓ pᷣma lr̃ce s.⁊ dicit. Scini fes culicũ genꝰ eſt.aculeis pꝑmoleſtum.Et ſcias ꝙ in pſalmo ðꝛ ſcynifes ꝑ s.in pᷣma ⁊ vltima lr̃is. Dixit inquit ⁊ venit cynomia ⁊ ſcynifes.Et põt ſcribi ꝑ f.vel ph.in vlti ma ſyllaba. In hiſtoꝛijs aũt ðꝛ ꝙ ſcynifes muſceę ſunt adeo ſubtiles.vt viſũ niſi acu⸗ te cernentis effugiant.⁊ coꝛpus cui inſidẽt acerbo terunt ſtimulo . Ciniflo.flonis.m t.ð ille qͥ cum folliculo ignis flãmã excitat.vel qͥ calamiſtrũ cale⸗ facit.ſ.ferrũ quo crines criſpant᷑ ic vul go ciniferus dieceicktkt Eyniphis fluuius eſt lybię.iuxta quem ma gni abundãat hirci. Inñ cyniphei dicũt ma⸗ ioꝛes hirci a flumine africę vbi płimi funt Ciner vel cinis huius cineris in eodẽ ſenſu eſt ſcintilla extincta.⁊ ðꝛ a candeo.des.qꝛ ex cãdoꝛe vel incẽdio fit Iñ cinereus.a.ũ. ⁊ cineꝰ.a.ũ.i de cinere exñs. Iñ ⁊ ciniſcu⸗ lus.i.paruus cinis. Iñ cinerulentꝰ.i.ple⸗ nus cinre. Et vt ðꝛ in OGręciſmo. Bis duo noia ſunt ꝗᷓ ſubſtantiua vocant᷑. Quę iis. vel in er. rectũ poſuere frequent᷑. At pul⸗ uer vel puluis.vomer vel vomis.ciner vł cinis.cucumer vel cucumis. 2„ CQinnamolegus.pe.coꝛ qͥ legit cinnama. ⁊ẽ ãadam auis arabię. eo ꝙ legat ⁊ texat nidũ ** ex fructibus cinnanai–m. Cinnamũ vel cinnamomũ.n.s.ẽ bꝛeuis ar⸗ buſtula.ſed mirę vᷣtutis ⁊ odoꝛis.cuiꝰ fru ctus dicunt᷑ ſtacte. Et ðꝛ cinnamũ vł cina momũ a canna.qꝛ coꝛtex eius in modũ cã⸗ narũ eſt rotundus ⁊ tenuis.⁊ tam coꝛtex „ 9„ „ Cinnus.ni.m.S.i.toꝛtio oꝛis. Et cinnus cõ mixtio quarũlibet reꝝ pꝛopoꝛtionał.⁊ cõ⸗ ponit᷑ cõcinnus.ni. Cynocephalus.li.pe.coꝛ.i.gẽs hñs caput ad modũ canini capitis.Et etiã quoddaʒ genus ſimiax ſic dicit. Eynogloſſa. ſę. ꝗdã herba. a cynos canis et — gloſſa qð eſt lingua. de ſimilitudie lingue canis ſic dicta.vel qꝛ ad moꝛſuʒ uni mtri ta cũ ſale.⁊ impoſita ſuccurrat. Cynomia.mię.i.muſca canina ⁊ venenoſa. ⁊ ðꝛa cynos·i. caiss.. Cynos gręce latine ðꝛ canis. Cinoth hebꝛaice. ðꝛ latie lamẽtatio hHiere⸗ mię. Vñ dicit iero.in ꝓlogo Reg. Hie ſemias cum cinoth.i.cum lamentatiõibꝰ ſauuiiiiis. Cinus.ni.eſt genus arboꝛis vt dicũt lẽtiſcꝰ Cinxia.xię.f.p.i. Juno a cingo.is.⁊ ðꝛſic. qꝛ in eius honoꝛe ⁊ noĩe puellę maritatęci gunt᷑. cum illis pſſit nubentibꝰ. Cypariſſus.ſi.f.S.ꝗdã arboꝛ ꝗ̊ ⁊ cupꝛeſſus ⁊cypꝛeſſus vocat᷑.⁊ dꝛa cephas qð eſt ca⸗ put.qꝛ caput eius a rotũditate in cacumie erigit᷑.vel dicta eſt cypariſſus a q̊̃dam eiꝰ nois puèro in illam arboꝛẽ ᷣm poetas mu tato. Inde hęc cypariſſa.ſę.nocturna ima go. Et habet cypariſſus ſiue cypreſſus li⸗ gnum imputribile. ”l Cyphus.m.s.idem eſt qð crater vłcãterꝰ. Cyppus.pi.ꝑ geminũ p.ðꝛa cępi pſterito a capio.⁊ ꝓ trũco ⁊ ꝓ cumulo trę ⁊ ꝓ lapið moꝛtuo ſuꝑpoſito.⁊ ꝓ ceęmiterio.⁊ pꝛo in ſtrumento quo reoꝛũ pedes reſtringũtur. quaſi tenens pedes. Cypꝛinũ.n.s.vnguentũ a floꝛe cypꝛo voca tum cuius odoꝛem ꝓpᷣe fert. Eyptuq'a um deczpꝛo vhinobiles viies ſunt affluentes.⁊ ðꝛ a cyxpuuuus. Cypꝛus.pꝛi.f.s.ꝗdam ciuitas.vłinſula in eſt illa. dicta eſt cyprus. Vel cypros int ptat᷑ mixtura. Vñ ⁊ illa inſula dicta eſt cy prus qꝛ multeę ⁊ varię herbę ad ↄfectiões faciendas in ea repiunt᷑. Iñ cypꝛius.a ũ. zcyicus a.. gicacypꝛus hucc a. g. genus coloꝛis.quod ibi valde abũdat. Et hec cypꝛis.pꝛidis.i.venus.qꝛ in ea coli᷑. Eadeʒ inſula ðꝛ ⁊ paphus.Et vt diẽ MPꝛi⸗ ſcianus in tractatu poſſeſſiuoꝝ. Cypꝛꝰ faẽc ypricus. Cypꝛicus vo cypꝛiacus.a.u. Chiragra grę.i.manuũ infirmitas.ſicẽ po⸗ dagra ðꝛ infirmitas pedũ.a chirus qð eſt manꝰ ðꝛ chiragra. ⁊ podagra ðꝛ a pos qð . 7 eſt pes ⁊ agros qð eſt tractus.cuʒ manus „ vel pedes ↄtrahunf᷑. Circinus.ni.m.S.i.machinula ꝗᷓ apud car⸗ pentarios circulũ efficit. Circius.m.s.i.ventus qͥ diuſe ⁊ arit᷑ circũi tum faciendo volat.⁊ ðꝛa circus.ci. Circulatoꝛ.torl.m.t.ꝓpᷣe qͥ famã poꝛtat vel q́́inqͥrẽdo nõ hʒ finẽ.⁊ ponit᷑ ꝓ deceptoꝛe Fæ irculatoꝛius. rij m. s. ð: d̊lectos toꝛnati⸗ Circ ũitoꝛes dicunt᷑ qͥ circſeũt vel eircũdãt patrias a nundinis ad nũdinas deferẽtes res venales.qͥ alio noie dicunt᷑ circũmea⸗ toꝛes. Circulus li.idẽ eſt qð circus.q̃ſi dimi. et ðꝛ a circus. Item circulus eſt figura planad ſub vna linea cõtinet᷑.ad quã ex vno pun⸗ cto qð inter ipᷣ̃am eſt. omnes quęrecte du. cuntur lineę ęque ſibi ſunt. Item circulus armilla vel frerun.. Circũamictus.us.ui.⁊ adiectiue circũami⸗ ctus.a.ũ.a.cir cũa micio.⁊ debʒ ſcribim. ⁊ nõ ꝓferri qñ eſt vna ꝑs. Si aũt ſunt dueꝑ tes.tũc m. ſcribit᷑ ⁊ ꝓfert᷑ ⁊ ua de ſimilibꝰ Circũpes dis.m.t.a circũ ⁊ pes ðꝛ.Et ſunt circũpedes obſeqͥa ᷣuoꝝ.vel ſᷣui obſequẽ tes.vel ſcandalia ᷣm hug. Circũcellio.onis.m.t.i.monachꝰ qͥ ꝑ diuer ſas cellas ſꝑ vagat᷑.deuaſtãdo ⁊ deuoꝛan do qᷣcqͥd inuenit ibi.qͥ ⁊ circellio ðꝛ. Circũcilio.onis.m.t.viðꝛ dici a circũ ⁊ cel⸗ la. Et circũciliones ſunt qͥdam heretici ſic dicti. qꝛ agreſtes ſunt.qͥs ſtocopicos vo⸗ cant. qͥ chꝛiſtum filiũ dei adoptiuũ.non ꝓ pꝛium aſſerunt. CLircũciſio.f.t.eſt in carne pꝛeputij abſciſio q3 ſolis iudęis fit.⁊ ðꝛ a circũcido. Circũferẽtia.f.p.ẽ extremitas cuiuſlibʒ rei Circũ foꝛanꝰ.ni.m.s.eſt ille qͥ circũit foꝛum cauſaꝝ.cauſa aduocationũ. vel foꝝ reruʒ venaliũ cauſa decipiẽdi ⁊ auferendi aliqᷣd q luſtrozz. Circũluuiũ.luuij.eſt locꝰ quẽ aq̃ circũluit Circũſcriptus.a.ũ.pticipiũ ĩ eadẽ ſiãẽtione q̃̊ ⁊ ſuũ vbuʒ. Itẽ circũſcpᷣtꝰ.a.ũ.i.cautus VYel callidus vel argutus vel ſtrictus Circũſeptus.a.ũ.i.circũdatꝰ.vndiq; cictꝰ. vel ſępe ambitꝰ.⁊ ðꝛ a circũ ⁊ ſeptus. Circꝰ. ci.m. sS.i.circularis linea.⁊ ad idem punctũ rediẽs. Vñ ⁊ h circꝰ.ci.dictꝰẽ locꝰ rhome in quo eqᷣ currebant in circũitu cir ca metã.i theatꝝ. Et qͥlibet locus in quo e gqui ita currunt.põt dici cirecus. Cirine regina fuit libyę.ꝗᷓ ex ſuo noĩe ciuita tem ↄdidit.quã cirenen nomiauitt Cirenus.pe.acuta.interpᷣtat᷑ hęres. Chirocopus.i.vnguentarius qͥ vendit vel opat᷑ vnguentũ.⁊ ðꝛ a chiros qð eſt manꝰ ⁊ copus laboꝛ. Idem ⁊ mirocopus qð cõo⸗ . Famirur a miron qð eſt vnguentũ ⁊ copus Chirogphus.m.s.et h̊ cirographũ.eſt cuʒ duo paciſcẽtes duas ſcripturas ſub eadeʒ foꝛma vbox inter ſe ↄficiunt.⁊ mutuo ſibi tradunt. vel ðꝛ inſtr̃m ſeu illa lr̃a in qᷓ debi toꝛ ↄfitet᷑ ſe eſſe obligatũ creditoꝛi. Et ðꝛa chiros qð eſt manus ⁊ graphus vł gphia id ẽ ſcriptura. Item ab eiſdem ⁊ ſin qð eſt a vł ſimul cõponitur ſingraphus.m.sS. vł ſingraphũ.n. g. ⁊ hęc ſingraphia indecli. Ertichirographus ⁊ ſingraphus ſeępe acci piunt᷑ indifferenter Differũt tñ ſᷣm ꝓpeta tem.qꝛ chirographꝰ ðꝛ cõſcriptio manuũ ſcʒ cautio ꝗ fit ꝓpᷣa manu debitoꝛis.⁊ com mittit᷑ creditoꝛi. Singraphus ðꝛ conſcri⸗ ptio.i.duoꝝ inſimul ſcriptio.Antiqᷣtus ei debitoꝛ ⁊ creditoꝛ ſimul in ligno vel char⸗ ta ſcribebant.⁊ nomen creditoꝛis ⁊ nomẽ debitoꝛis ⁊ teſteſ ⁊ ſummã pecunię.⁊ ime dio h̊ͥ nomen ſingraphus capitalibus lr̃is ⁊ꝑ medium diuidebãt. Moſtea ſi creditoꝛ plus exigeret qᷓ; debitoꝛ deberet.vel ſi de⸗ bitoꝛ denegaret depoſitum. vterq; affere⸗ bat partem quã habebat.vtrum duępar⸗ tes cõuenirent.⁊ illud ꝓpᷣe eſt ſingraphũ. vel ſingraphus. Singraphus etiam dicit nota aliqua vel ſcriptura in re aliqua con⸗ firmãda facta. ſicut in chartl publicis vbi non vnus ſcribit tm̃ ſed płes ad confirma⸗ tionem charte. Cirogrillꝰ.i.erinaciꝰ ſpinoſus maioꝛ eritio Chiromãtia.tię.f.p.diuinatio ꝗᷓ fit in mau. achiros ⁊ manus ⁊ mãtia diuinatio Chironomãta.f.p.⁊ G̊ chironomans.tis.i. ioculatoꝛ qlibet.qͥ manibus ſuis ludit.mo uendo eas cũ cutelł.⁊ ðᷣꝛ a chiros manꝰ et nomos qð eſt mouẽs. Iñ etiam h chirono mon indeclinabile. in eodem ſenſu. ⁊ B chi ronomon dictus eſt ioculatoꝛ ꝓpꝛio nomi ne. quaſi ꝑ excellentiam leccacitatis et io⸗ CcCculationees. Chiros gręce manus latine. . Chirotheca. cę. i.manuũ tectura vłrepoſi⸗ toꝛium. a chiros ⁊ tego.gis.vel theca qð ẽ repoſitio.ſ.ſcriniũ vel aliud vbi aliqd re⸗ ponit᷑. Et nõ ꝙ theca põt eſſe grecũ. et ſic aſpirat᷑ cũ ſuis cõpoſitis. Ve põt eſſe lati nuz a tego.gl.⁊ ſicñ aſpirat᷑. JIñ chirothe carius. m. s. q̊ chirotecas facit vel vendit Et chirothecariꝰ.a.ũ.adiectiuu. Cirrus plicatura capilloꝝ in anterioꝛi par⸗ te capitl.⁊ ðꝛ a cirrim qð eſt tõdere. Iñ cir ritus. a. ũ.i.crini tus. Añ. Eſt hõ cirritꝰ qͥ cirros vertice potat. . Chirurgic. pe.coꝛ.i. medicus mãau ⁊ ferro ebi bi eſt N li. cqᷣ nu gi⸗ si bi mmi dit e s 4 in in. CLlis ꝓpꝛium nomen pr̃is Saul. Ciſon int᷑pᷣtat᷑ lętificans eos vel duricia eo⸗ Lliſta. ſtę.f. p.i.ſcriniũ.⁊ ðꝛ a coſta.ſtę.qa a coſtis.i.ex cãnis vel lignis qbus texit᷑ fit. Et ſᷣm Papᷣ. Ciſta eſt grãdis coꝛbis Inðõ ciſtella.i.parua ciſa. Litat mMonte illo exs. D Cithiſus genus eſt arboꝛis pinguis a cithi ſciſiõʒopans.⁊ ðꝛa chiros manꝰ et ago. ciuiũ vti poſſe vel gaudere. Añ Actl.xxij. agis. In etiã chirurgicꝰ.a.ũ. Iñ etiã hec chirurgia.gig.ipᷣa manuũ eius operatio. Chirurgia etiam ðꝛ liber docẽs ſanarepla⸗ gas vulneeaer. en t e .2 Ego multa ſumma ciuilitatem hanc conſe Ciuis. .t.ðꝛ a coeo.eo ꝙ ciues coeãt ⁊ inſi mul viuant.vel ðꝛa cio.cis.qꝛ citãt᷑ ad ſi⸗ mul habitandũ. Et inde ꝑ cõpoſitionẽ cõ ciuis. Et dicunt᷑ ↄciues qͥ habitãt in eadẽ ciuitate. Uñ qͥdã. HNõ bonus eſt ciuis qͥ ꝓ fert ciuibus hoſtẽ. Pap.dicit. Ciues vo⸗ cati.qꝛ in vnum cetũ coeãt ſocietatis vicu lo adunati ad cuſtodiendã legẽ. Iñ ciuita cula.i.parua ciuitas. Ciſterna.f.p.ẽ locꝰ aquaʒ colligẽs. Roteſt Ciuitas.tatl.f.t.eſt hoim młtitudo. ſocieta etiã dici locꝰ ꝓfundꝰ vbi colligunt᷑ a plu uiales. ⁊ ð ciſterna qſi inferius ſtricta. Citatio eſt in ius vocatio vłinuitatio.vt ci q́s de aliqͥ conꝗrit᷑.⁊ qrimonia ſua coꝛam iudice depoſita. iudex emiſſo citatiõis edi cto ad eius inſtantiã vocat vel inuitar ilũ ad ſe in quẽ agere deſiderat qͥ cõqueſtꝰ eſt Si vero in edicto iudex adijciat hanc caau ſuuulam. Si in die ſᷣſcripto non veneris q̃ſi contumax condemnaberis vel reputabe- ris.tũc edictum olim dicebat᷑ ꝑemptoꝛiũ. Hodie autẽ ſufficit ꝙ dicatur.Citamꝰ ta-⸗ lem ꝑpemptoꝛie. 2 — „ Etiã citatus idẽ eſt qð ad iudiciũ vocatꝰ. Cithara doꝛica ligua ðꝛ pectus. Jñ hęc Ci thara. rę.dicta ſic. qꝛ in initio credit᷑ fuiſſe ſimiłhũano pectoꝛi.vt ſiẽ a pectoꝛe.ita ex ipſa cantꝰ vel melodię edunt᷑. Sʒ paulati poſtea fuerũt płes eiꝰ ſpẽs. Iñ cithariſta ſtę.qͥ cũ cithara canit.Et citharedꝰ.pe.ꝑ. Cithariſtes.tl.m.t.gręcũ.⁊ ẽ qͥdã mõs (idẽ Citherꝰ.ri.m.S.qͥdaʒ mõs eſt. In citherea rresę.i. venus ꝗᷓ in illo monte colit.vel quia iuxta illũ montem fuit nata de ſpumama⸗ ris Inde cithereus.a.ũ.i.venereus.vela ſo iſula vbi abũdat. Itẽ cithiſus genꝰ fru⸗ ticis.herba odoꝛifera.⁊ coꝛ.pe. Vñ theo⸗ dolus. Veſper oues cithiſo capꝛas depel lit ab humo. Citimus.i.ꝓximus. “”MYMU Citropedes.vide infra ſitropedes. CLitus. a. ſ.i.velox.agilis.viuax.⁊ ðꝛ a cio cis. Vñ Terentiꝰ. Citꝰ puer natꝰ eſte ã philo.Et componit᷑ cũ ꝑ.vt ꝑcitus.i.val vecitus. ad ciuem ꝑtinens.vel res ciuis Ciuicus.a.ũ.pe.coꝛ.⁊ ̊ ⁊ hęc ciuił⁊ ̊ le.i. Ciuilitas.tatj.f.t.mãſio ciuiũ.vel builegio tis vinculo adunata. ab eodẽ iure viuẽdi. Et ciuitas nõ ſaxa ſed habitatoꝛes vocãt᷑ lades. dis. f. t. ð᷑ꝛ fames ꝗᷓ fit ex ſterilitate frugũ.ex quoxꝝ carẽtia ſeò᷑ fames.⁊ dici⸗ tur a dadeo es. eo ꝙ tũc res ĩęq̃lit᷑ ↄtigat vel a gladius.qſi glades. Mꝛope em Cla⸗ des ðꝛ eſſe peſtilẽtia.ꝗᷓ fit ꝑ gladiũ ſiue ꝑi⸗ terfectionem factã a gladio ᷣm Hugl. Pa pias vo dicit. Clades dicta ꝙ currẽdo fa⸗ cta ledat vel clã data.clades moꝛbꝰ tabes calamitas ꝑiculũ. Et differũt. clades.ſtra S. 4. l. vvelox.a cito. as. ⁊comꝑat᷑. ges.⁊ moꝛbus. Vñ. SDe fructu ſterili põt clades bñ dici. Dicit᷑ ac ſtrages occiſio fa cta ꝑ hoſtes Quę venit ex paſtu coꝛruptõ ſit tibi peſtis. Inde cladecula.i.parua cla Qlãdeſtinus.a.ũ.i.occultus ⁊ latens. Clãdeſtinũ coniugiũ eſt deſpecta ꝑſonarũ ſſentia. vł iur ſolẽnitate vel denũciatiõe nõ ſmiſſa ſine ſacerdotis bñdictiõe occul⸗ tum mrimonium. N Qlãdeſtina electio ðꝛ ꝗᷓ in cameris ꝑ occul⸗ ta ↄuenticula fit. vel illa quã canonici in ſe ſecretã tenent. Chlamys.dis.f.t.i.palliũ qð ex vna ꝑte in duit᷑ neq; cõſuit᷑.ſed fibula infrenatur Et chlamys eſt veſtis militũ.purpura reguʒ ſtolaſacerdotũ.toga aduocatoꝝ.birrhus ruſticoꝝ vel cuſtodũ.cuculla monachoꝛũ vt.C. de veſti.alo.⁊ aura.li.xj. Llamoꝛ. moꝛis. a clamo. as. ðꝛ. ⁊ eſt clamoꝛ rationabiliũ. clangoꝛ vo irrationabilium. Clanculus.a.ũ.i.occultus.dubius. Clangoꝛ. oꝛis.i.ſonus.⁊ eſt irrationabiliũ. vt anſeꝝ.tubaxꝝ.alaꝝ.ſʒ clamoꝛ rõnabiliũ Añ.Clamoꝛẽ faciũt tibi res rõne fruẽtes Clangoꝛẽ faciũt tibi res ratiõe carentes. CQlaredo. dinis.f.t.i.claritas.⁊ ðꝛ a clarus. Inde hęc claritudo.in eodem ſenſu.Et vt f 3 ro inſula in qua colit᷑. dicit Papᷣ.Claritas eſt ſplendoꝛis.clari⸗ tudo nobilitatis. Clarigatio.onis.i.clara actio.ſ. ã exponit clara ⁊ apta voce.Et põt eſſe vbale a clari go. as.i.clarigationẽ facere.i.cauſas belli C exponere.Et eſt ſumptũ a rhomana ↄſue tudine. Cũ em rhomani hoſtibus bellum indicere volebãt parpatratꝰ ad fines ho⸗ ſtium ꝓficiſcebat᷑.⁊ clara voce eis expone bat. ꝗbus de cauſis belluʒ indiceret. Quę cauſaꝝ expoſitio clarigatio dicebat᷑.quia clara voce fiebat. Expoſit aũt cauſis.ha⸗ ſta emiſſa ĩ fines. indicebat pugnę pncipiũ 77 Alariꝰ. rij. i. ſol.⁊ ð a clarus.ri.vel ðꝛ a cla⸗ CQlarus.a.ũ.i.ſplẽdidꝰ.pſpicax.illumĩoſuſ ⁊ðꝛa cęlũ.eo ꝙ ſplẽdeat.Et cõponit᷑ cũ ̊ vt ſclarus.⁊ cũ qᷓ;.vt q;clarꝰ.ambo ꝓ val de clarus.Et ꝓð.cla. Vñ qͥdam. Quid ti⸗ bi nobilitas qͥd vᷣtus clara parentum. Claſſicariꝰ.i.pꝛoꝛeta qͥ nautis imperat. Claſſitũ.n.S.i.coꝛnu vel tuba vł alið iſtm cauſa ↄuocãdi factũ.⁊ ðꝛ a calo.as.qð eſt vocare.Claſſitũ etiã ðꝛ ſignũ bellicũ vł ſo nus tubę. vel alterius inſtr̃i bellici. ꝛo/ pꝛie tñ claſſituʒ eſt concentus ⁊ concoꝛdia oim inſtroꝝ inſimul ſonantiũ.ſiue ſint tu⸗ etiam hoies. Claſſis.f.t.ð multitudo nauiũ.Dicit᷑ tñ et claſſis vna nauis.⁊ ðꝛa calõ.qð eſt lignuʒ qꝛ de ligno fit. Claſſis etiaʒ ðꝛ coꝛnu ꝑ qð vocant᷑ hoĩes. Et qꝛ alia hẽbãt ſiꝗ bellica rhomani milites qᷓ; pedites.iõ milites di⸗ cũtur qñq; claſies.qñq; etiã taʒ milites qᷓ; plebei dicunt᷑ claſſes.Cũ em Rhoiulꝰrẽ publicã inſtituiſſet rhomanos in duas p⸗ tes diuiſit.ſ.in nobiles ⁊ igbiles.⁊ vtrãq; ptẽ daſſẽ appellauit a qbuſdã claſſit qꝛ tã iſti q; illi ſuũ claſſitũ.i.ſuũ ſignũ habebãt. ſed illi ſcʒ nobiles dicebant᷑ pᷣma claſſis.igᷣ biles ſecunda claſſis. Añ. Nauem dic claſ ſis.eq̃tum ſit in oꝛdine claſſis. Naues col⸗ lectas dic claſſem ſigre. ” Clatrus.m.s.i.repagul ũ qð opponit᷑ oſtio vel ipm oſtiũ.pcipue hoꝛtoꝝ.vinearuʒ.⁊ viridarioꝝ.vł trũcꝰ. AUñ Oꝛatius. Obie⸗ ctos valeat cõfringere clatros.ſᷣm ab. Clatri ligna volubilia in caueis validiſſi- mi fuſtes.qbus oſtia obſerant᷑ vallio Claua.uę.f.p.eſt baculus hñs maſſam fer⸗ ri in fine.⁊ eti aliqñ in pncipio ꝗᷓ vulgarit ðꝛ maſſa.⁊ ðꝛ a clauus.ui.qꝛ ẽ clauꝰferreiſ 4 — beę ⁊ coꝛnua i bello.ſiue ſint campanę.ſiue relegata. cateig dꝛ. Et differunt dlaua. dcdauus.⁊ clauis. AUnð. Claua ferit clauis aperit.clauus duo iungit. Indue te clauo rege dauo.pcuteclaua. lauatus.a.ũ.i.clauis.ↄfixus.vł clauo ve ſte vel inſtro oꝛnatus ⁊ pparatus.⁊ dicit᷑ aclauus Itẽ clauatꝰ.m.S.eſt qðᷣdã genus calciamẽti peduz. ⁊ dicũt᷑ clauati q̃ſi claui lati.qꝛ minut clauis.i.acut ſolea calig vi Claudicariꝰ.a.ũ.qͥ cito claudicat.vł (ciat᷑. ſepe.⁊ ðꝛ a claudico.as. Inuenit᷑ etiã hec claudicaria.rię.f.p.i.nauis oneraria vłſo Claudus.a.iũ.q inęãliter incedit. Jñ(noꝛa claudulus.a. ũ̊. dimi. a claudus. Clauiger.a.ũ.pe.coꝛ.qͥ claues gerit.Inue⸗ nitur etiã ſubſtãtiue declinatũ.in quolibʒ genere. ⁊ cõponit᷑ a clauis ⁊ gero. Poteſt etiã cõponi a claua ⁊ gero.ris.⁊ tunc ideʒ eſt quod clauem gerens. . diltae tus cl entum. Qlauis.is.f.t. faciens actm̃ ſingularẽ in em Claſſariꝰ.rij.m.s.i.tubicen.⁊ ꝓpᷣe militum vel in im. ⁊ ablatiuum in e.vel in i.⁊ actm plem in es.vbłin is.eſt inſt̃m aperiẽdi ⁊ ſe randi ſeros.⁊ ðꝛ a claudo.is.quia claudit Inñ clauicula.fę.p.i.parua clauis. In etiã clauicularius.m. S.qͥ poꝛtat claues. et hęc clauicularia.rię. in eodẽ ſenſu. Itẽ clauis pꝓut ſumit᷑ in theologia. eſt ptãs ſoluendi pere. indignos excludere debeta regno lauſtrũ.n.s.ðꝛ inhabitatio religioſoꝝ.vł domus includens monachos ⁊ moniales ⁊ligãdi.q̃ eccleſiaſticus iudex dignoſ reci ſub certa regula viuẽtes.⁊ ðꝛ a claudo JIñ clauſtrellũ.i.paruũ clauſtꝝ.⁊ ⁊ hęc clau ſtrenſis. 2 B ſe. ⁊ B ⁊ hęc clauſtralis ⁊ h le.i eodẽ ſenſu i. res clauſtri vł ꝑtinẽs ad clau ſtrum. ⁊ põt eſſe ſubſtãtiuũ.⁊ h ⁊ hęc clau ſtralis vel clauſtrẽſis.i.monachꝰ vłmona cha ſtans in clauſtro vel in cęnobio. Item clauſtrũ etiã idẽ eſt qd clauſura vł ſera. Clauſula.f.p.pe.coꝛ.eſt diſtinctio ↄſtructõ nis. ⁊ dicit᷑ a claudo.Et vt Papias dicit. CQlauſula eſt in orone bꝛeuis ſententia. Clauꝰ. m. s. ð? ferrũ acutũ qͥ lignũ ligno ad heret. vel ferrũ ferro. vel ferrũ ligno. ⁊ ðꝛ a calibs.q̃ſi calibus.i.ferreus.qꝛ fit de fer ro Itẽ clauus ðꝛ veſtis purpurea q̃ vtebã tur ſenatoꝛes.qꝛ qbuſdaʒ clauis aureis vł de alia materia erat oꝛnata ⁊ variata.Eti tali veſte ſepe denotat᷑ dignitas. Clauus etiã ðꝛ gubernaculũ nauis.ſ.temo velma nica temonis. Cꝛoũ.xxiij. Quaſi ſopitus gubernatoꝛ amiſſo clauo. Bicit᷑ etis repa⸗ gulum. vñ ðꝛ clauus tabernacuii. Elemẽs,.tis.o.t.i.miſericoꝛs.nobilis.pius ider aus ndi ſſen o & ſanctꝰ. æ ö: a cluo.is.i.defendo.qꝛ cluit id ẽ defendit ⁊ ꝓtegit ⁊ tuet᷑.ſiẽ ſolʒ pr̃0onꝰ clientẽ. Iñ clemẽtia ⁊ differt a miſicoꝛdia WVñ. Juſte dãnato miſeri ſit coꝛdia vere. Iniuſteq; rei clementia ðꝛ eſſe. In pᷣmov ſu cõmittit᷑ themeſis.qꝛilla dictõ mibicoꝛ dia diuidit᷑ ⁊ ſit interponit᷑. Cleopatra.f.p.regina ⁊ ſoꝛoꝛ Ptolomei re gis Alexandrię.⁊ coꝛ.p. Uñ Auroꝛa.Nu bit alexandro cleopatra regia rident. Cleophas frat᷑ fuit Joſeph ſpõſi virginis Marię.⁊ maritꝰ ſancte Znne Vñ.Anna m vginis Marię habuit tres viros ſuc⸗ ceſſiue.⁊ de quolibʒ eoꝝ tm vnã filiã noĩie Mariã. AUñ. Anna ſolet dici tres ↄcepiſ⸗ ſe Marias.as genuẽ viri Joachi Lle⸗ ophas Salomeq;.has duxẽ viri ioſeph Alpheus Zebedeꝰ. Prima parit chꝛiſtuʒ Jacobũ ſecunda minoꝛẽ. Et ioſeph iuſtũ peperit cum Simone Judã. Tertia maio rem Jacobum volucremq; Joannem. Qleos:i.gła. Inde inclytus.i.głoſus. leps.pis. ↄ.t.vel cleptes.tis.i.fur. Clepſedra.drę.f.p.pe.coꝛ.i.docillꝰqͥ obdit foꝛamen dolij.qꝛ ꝑ illũ qͥs furat᷑ liqꝛem.et viðᷣꝛ eſſe cõpoſitũ a clepo.pis.⁊ hydoꝛ qð eſt aq ſiue liqͥꝛ. Añ qͥdam dicũt cdlepſydra pe.coꝛ.qꝗᷓſi clepes hydoꝛ.ſʒ potiꝰ viðꝛ ety⸗ mo.qᷓ; cõpoſitio. Itẽ clepſydra ðꝛ qðdam inſtrjm qð immittit᷑ in doliũ ꝑ foꝛamen ſu⸗ periꝰ cã furandi vinũ. Itẽ clepſydra ðʒ il lud iſtt̃m ꝑ qð hoꝛę colligũt᷑.ſ.hoꝛologiũ. Iñ clepſydrarij dicũt᷑ illi qͥ ꝑ illud inſtr̃m Hoꝛas colligunt. Clepſydrę etiã dicũt᷑ va⸗ ſa ꝑfoꝛata q habebãt ph̊i—ad dimietiendaʒ quantitatẽ. Vñ Martialis in ſua aſtrolo gia. Monſtratũ eſt omia ſigna paria ſpa⸗ cia contineri multiplici appoſitiõe clepſy⸗ Ddrarum. rG Cleptuſ.a.ſi.i.furatus paſſiue.quod ⁊ pꝛo guloſo dicitt. Qlericꝰ.ci.m.S.ðꝛ a clerus vł cleros.Et di cunt᷑ clerici generalit᷑ oẽs qͥ in eccła chꝛiſti Debuiũt. dũ tñ oꝛdinẽ habeaãt.⁊ ab illo tꝑe ſic dicti ſunt.ex q̊ Matthias ſoꝛte electuſ eſt.quẽ vmũ ab aplłis legimus oꝛdinatum Inñ clericatꝰ.us.ui.⁊ h̊ ⁊ hęc clerical⁊ ̊ le id ẽ ad cleꝝ ꝑtinẽs.⁊ hęc clericalitas.tatl. id ẽ dignitas clericoꝝ ᷣm Hugl. Pap̃.diẽ Qlericus dictus eſt.qꝛ de ſoꝛte dni eſt. vel qꝛ dñs ſoꝛs eſt ⁊ ꝑs clericoꝝ. Clerica ðꝛ coꝛona clericoꝝ raſa.vt no. Jo. an. de vi. ⁊ hone.cleri.c.cleric. Cleronomus.m.s.i.hęres.a cloros ðꝛ. Iñ cleronomia.i.hęreditas. Cleros gręce.latine ſoꝛs vel hęreditas. Clerꝰ.ri.m.s.i.multitudo clericoꝝ q̃ſi here ditarius vel ſoꝛtitꝰ.eo ꝙ ſit ſoꝛtitꝰ deo.i.ð ſoꝛte dñi. vłqꝛ partẽ dni hʒ.vl ſᷣm qͥſdam clerus ð a clarus.eo ꝙ ſit chrus. Clibanus.m.S.pe.coꝛ.i.furnus vłfoꝛnax. ⁊ ðꝛa cliuus q̃ſi cliuanꝰ.qꝛ in erectiõe ẽ col lectus.Cliuus em aſcenſus ðꝛ.Iteʒ ⁊ alio noiĩe ðꝛ cliuaciꝰ.cij.ſimilit᷑ a cliuo.Jnð cli⸗ banarius rij.qͥ cuſtodit clibanũ vłfacit.et hęcclibanaria.rię.vxoꝛ clibanarij.vłꝗᷓ fa cit vłcuſtodit clibanũ.⁊ adiectiue clibana rius.a.ũ. In etiã clibaniciꝰ.m.S.i.panis in teſta vłin furno coctuſ. VUñ.Eſt furnus clibanus aſcenſus cliuus habek. Cliens. .t.ðꝛ ſᷣuiens vł famulus qͥcũq; vł nobił pᷣuus.⁊ ðꝛ q̃ſi colens.a colẽdis patri bus. vel a cluo.eo ꝙ cluat ⁊ defendat do⸗ minũ ſuũ ſᷣm Hugſ.NPapᷣ.vo dic. Cliẽs a colendo pr̃onũ dictꝰ.i.amicꝰ domeſticus Item cliẽtes diſcipuli q̃ſi colentes mgr̃ᷣm. dqbpus colentes dicebant᷑. Alł cliens ðꝛ ille cuius cauſam aduocatꝰ tuetur ⁊ defendit Iñ clientulus in eodem ſenſu.vłparuꝰ cli ens vel ßuiens. Qlientela.f.p.i.Fᷣuitiũ.vłmultitudo vFᷣuoꝝ ⁊ ðꝛ a colo.is. AUñ vᷣm NPapᷣ.Clientela of⸗ ficium domeſticũ.⁊ ꝓð te. Clima.tis.n.t.ðꝛ tanta poꝛtio rę ſᷣm quaʒ mutat᷑ meridies.⁊ ðꝛ a cleo.cles ꝓ inclina ri. Et ᷣm h̊ in aſtrologia aſſignat᷑ ſeptẽ cli mata in nr̃a habltabili regiõe ᷣm qͥſdam. vłlm alios octo. Itẽ clima ðꝛ plaga vłꝑs mundi ſiue celi.ſicut cõſueuit dici. Quat⸗ tuoꝛ ſunt climata mũdi.i ptes.ſ.oꝛientał. occidentalis.ſeptentrionalis ⁊ auſtralis. Item clima gręce ðꝛ latine gdatio. Iñ cli⸗ materiũ rij. Et ſũt climateria ꝗ̊ gradatim diſcurrũt vł incerte rei diuinatiões vł in⸗ certa pfuglgsz.. Climax qͥdã coloꝛ rhetoꝛicꝰ eſt.⁊ fit cum de vno vbo in vbis fit Sdatio.vt Mars vi⸗ det hanc viſamq; cupit.potiturq; cupita. Ak vt NPap̃.dicit.Climax gdatio cumaj ſuperioꝛ ſenſus terminat᷑.inferioꝛ incipit. vt eſt illud. Ex innocentia naſcitur digni⸗ tas.ex dignitate honoꝛ.ex honoꝛe imꝑiuʒ Cline gręce.latine dicit᷑ lectus.⁊ vertitur ĩ latinum. ⁊ dicitur clinus.ni.i.lectꝰ.a quo Qlinicus.ci.m.S.pe.coꝛ.q delecto nõ deſcẽ Ddit. ? pcipue paraliticus. Elypeus. pei.i.ſcutũ.Sed ſcutũ eſt miims clypeus vo peditũ.⁊ ðꝛ acluo.i. defendo. q̃ſi dupeꝰ. qꝛ defendit nos ab ictibꝰ. vela clepo.pis.qð eſt furari.q̃ſi cepeus.qꝛ fu⸗ ratur coꝛꝑa nr̃a ictibus. Iteʒ clypeũ.n.s. id ẽ pictura vłimago vłfigura rotũda vbi ti caput inpingit᷑.vel ðꝛ ſic.locꝰ vbi ima⸗ gines reponunt᷑. Inð clypeolus.li.dimi. Iñ clypeola.lę.pe.coꝛ.i.anuluſ eo q; ſit ro tundus inſtar clypei.vel eſt monile rotun⸗ dum ad moduʒ dlypei. Iñ clypeatꝰ.a.ũ.i. clypeo ꝓtectus vł armatus. Vñ Quã ma nibus clypeos ⁊ acutę cuſpidis haſtã. lyſtere. ris.n.t.⁊ h̊ clyſteriũ inuenit᷑.ſ.in⸗ ſtrm medicoꝝ.q̃ ſtercus infirmi ĩ ventreꝑ duratũ faciũt exire.ſic dictũ q̃ſi clepẽſ ſter cus.vel ðꝛ ſic quaſi colus ſtercorl.vłquaſi colatio ſtercoꝛis.qꝛ ꝑ ipᷣm colat᷑ ſtercus ex trinſecꝰ.Et coꝛ.pe.clyſtere. Vnð Macer de puluere anheti. Appoſitis digitis aut intus clyſtere fuſo. Inuenitur etiã clyſter Clyto.onis.m.C.i.filius regis vłimꝑator . yel qͥ multa reſplendet nobilitate.a Cluo is. ꝓ ſplendeo. “ Clytus.a.iũ.i.gloꝛioſus.nobił.ſed nõ eſtin vſu.⁊ ðꝛ a cleos.quod eſt gloꝛia.Et cõpo⸗ nitur cũ in.vt inclytus.id eſt valde głoſus Cliuus.m.s.i.collis ſᷣm qð cõſiderat᷑ in de ſcẽſu.ſ.aſcẽſus.vłpotiꝰ deſcenſus montis vłflexuoſitas. Iñ cliuoſus.a.ũ.i.mõticu/⸗/ loſus vł flexuoſus. Itẽ cliuis cõponit᷑ h̊ ⁊ hec accliuis. ⁊ Bᷓ ue.vł accliuꝰ.a.ũ.decliuꝰ Pꝓcliuꝰ.⁊ qdðᷣlibet iſtoꝝ cõpat᷑ ᷣm ugui. Pap̃. vo dicit.Cliuꝰ.aſcẽſus.mõs nò al⸗ tus. Iñ cliuoſus.a.ũ.i.inclinatus . Cloaca.fę.p.ðᷣ ꝗqlibet foſſa ad quaʒ ſoꝛdes defluũt.⁊ ðꝛ a colo as.eo ꝙ ibi colant᷑ ꝗ e⸗ mittũt᷑.vel ðꝛ a cleo.cles.qð eſt abſcõdere vel ſoꝛbere.eo ꝙ ſtercoꝛa ⁊ immũda abſoꝛ beat vł abſcõdat. Alſᷣm NPapᷣ. Cloace di⸗ cte ſunt.qꝛꝑ eas colant᷑ aq.vt q̃tiens plu⸗ uisę inundatio extiterit ꝑ eas aquę extra ci uitatem emittant᷑. Iñ cloacariꝰ.rij.qͥ cloa cam facit vłpurgar᷑.⁊ hęc cloacaria.rię.in eodem ſenſu. Et cloacariꝰ.a.ũ.qð ꝑtinet ad cloacam vel res clace. Clotho vna de tribꝰ parcꝗᷓ fingunt᷑ regere yitã hois Vñ. Clotho colũ baiulat.lache ſis trahat.atropos occat. Oꝛima dat eſſe. ſecũda regit. tertia finit. Qluniculũ.li.n.s.pe.coꝛ.i.ſpata.ſplẽdona ⁊ ðꝛ a clunis eo ꝙ reſplẽdeat alclune. vłðꝛ a cluo.is.eo ꝙ defendat.Cluniculũ etiam ðꝛ foꝛamẽ qð fit in camiſijs mulieꝝ circa in guina. vel generaliter qð fit in pannis eaꝝ circa latus Clunis incerti generis.i.nates.⁊ ðꝛ a culꝰ. eo ꝙ ſit circa culum. vel potius a cluo.is. ꝓ defendo.qꝛ illa maſſa carnis defẽdit oſ⸗ ſa ſedentis. Coactio eſt duplex.abſoluta ⁊ ↄditionalis Coactio abſoluta eſt cui reſiſti nõ põt cuʒ qͥs violenter trahit᷑ ad aliqͥd faciendum. caſu qͥs oĩno excuſat᷑.l.di.pᷣſbyteris.i.q.i. ↄoſtat. Coactio ↄditionał eſt ꝗ̊ metũ crucia tus vel aliqd gque minat᷑.ꝗ ſi excuſata tan to.non tñ a toto.c.ſacris.de his ꝗᷓ vi.me. ve. cau.ſi.in glo.verbi attenuet m Goff. Coactoꝛ.oꝛis.qͥ cogit Coactoꝛ etiam ðꝛ agi tatoꝛ aſelli m Pab. Coactoꝛ.tricis.f.t.ðꝛ mulier ꝗ cogit. Coactus.a.iũ.i.oſtrictꝰ ⁊ in vnũ collectus. Coagullatus.a.iũ.i.oↄſtrictꝰ.vłſił ſtrictus. Coagulum.n.s.i.illud qð ponit᷑ in lacte vt coaguletur. Coax. vox ranaꝝ. ”ð Coccytus.ti.fluuiꝰ infernał.⁊ interpᷣtat᷑ lu ctus.⁊ ꝓð.pe.⁊ etiã pᷣmam.qꝛc.duplicat. Vñ Job.xxj. Dhulci fuit glareis coccyti. Et nõ ꝙ Pap̃.ponit quoccytꝰ in q.⁊ etiaʒ in c. Vn in c.dicit.Coccytꝰ inferni palꝰ vł fluuius vel oĩa flumia ignea.a coccytos.i. luctu vel gemitu.⁊ ſigt qcqͥd homies in lu ctum lachꝛymaſq; cõpellit. Uñ. Non niſi lamenta tua dãt coccyte fluenta.Quidam tñ ſcribunt ꝑ vnũ ctitm. Coccyteus.a.ũ.ðꝛ a coccytus. AVñ Virgik. in. vij. enei.Hic ſubitam rabiẽ coccytea ᷣ o abijcit ⁊c. “ . Coccus.ci.m.s.eſt genꝰ ticturę.ſ.mediũ in ter rubeũ ⁊ croceũ.Coccũ dicũt gręci nos rubeũ ſeu vmiculatum dicimꝰ. Eſt em v⸗ miculus ex ſuueſtribus frõdibꝰ. Iñ cocci⸗ neus. a. ũ. ⁊ coccinus.a.ũ.i.illo coloꝛe tin⸗ ctus.i.rubeꝰ Inuenit᷑ etiã hͥ coccinũ Eſa. pᷣmo.Si fuerint peccata vr̃a vt coccinuʒ. vbi dicit glo. idem eſt coccus ⁊ coccinuʒ ⁊ vmiculus. Oapᷣ.dicit.Coccinetum.i.ſan guineum.a cocco Oꝛꝛ. Cochlea ðꝛ circũflexus aſcẽſus in muro vł turri. ⁊ ðꝛ a cõcha q̃ſi cõchula Itẽ cochlee dicũt᷑ alteę ⁊ rotũdę turres.ſ.a cyclo.quaſi cycleę.quia ꝑ circulum conſcendũt ad oꝛ⸗ bem. Vñ ᷣm MPapi. Cochlea dicitur per —— — ACNV circulũ aſcenſus. AUñ. Dic cochleã turris ſcalam teſtamq; limacis. Cochlear.n.tx.vłcochleare huiꝰ cochlearis dꝛ inſtrm qͥ cibi liqdi ſolent mãducari.a cõ cauitate.vel ab vſu pᷣus cochleariũ dictũ. Cochlear etiã ðꝛ ꝗdam mẽſura.ſ.dimidia pars drachme appendens ſiliquas noueʒ quod triplicaiũ cõculam facit. AUñ.Eſt co chlear ꝓpᷣe quo pultes ponis in oꝛe. Cochlearius.rij.m.s.eſt lapis marinus co chleis ⁊ arenis ⁊ lapilł cõcretus et aſperri muus. Coctilis.2.t.⁊ h le pe.coꝛ.quod coctum eſt vłaptũ ad coquendun. Coctus.a.ũ..a coquo.is.ðꝛ. aũt coctũ qſi coactũ ab igne ⁊ aq̃ ðꝛ.etymo.eſt.nõ com⸗ poſitio. ⁊ cõponit᷑ ſemicoctus.a ſ.i.ꝓ di⸗ midia ꝑte coctus. ”JU Cocula vaſa oĩa coquendi cauſa ꝑpata Codex idem eſt qð caudex.qð eſt trũcus.⁊ mutata a. in o. ðꝛ caudex. Itẽ ꝑ tranſlatio nem a codex.vel caudex ðꝛ h̊ codex lib qͥ- dam in qͥ ↄtinent᷑ diuerſi libꝛi partiales.ſi cut in codice trũco ↄtinent᷑ diuſi rami. Et appellatio iſta mo ampliata eſt. vt etiã ali bet liber dicat᷑ codex. Differũt tñ codex ⁊ liber. Quia codex eſt ꝓpᷣe multoꝝ libꝛoꝛũ ſed liber eſt ynius volumis. Itein codex ꝓbðe eſt liber qͥ continet diuerſa ſᷣcepꝑta im patoꝝ. Vnde ãte tꝑs Juſtiniani erat tres codices.ſ.Gregoꝛianũs.hermogenianus ⁊theodoſianus.⁊ multeę cõſtitutiones ex⸗ tra illos deuagantes.pᷣterea duo pene mi⸗ lia libꝛoꝝ.⁊ treties centena milia verſuuz Videns igit᷑ Juſtinianus legũ tantarum multitudinem. voluit circa h̊ adhibere re⸗ medium ſalubꝛe.pᷣmo direxit animũ ſuum ad impiales conſtitutiões.⁊ de iſtis tribꝰ codicibus extrauagantibꝰ fecit fieri vnuzʒ codicẽ. quem ſuo noie appellauit codiceʒ Juſtiniani. Deinde direxit animũ ad im⸗ mẽſa veteris iuris volumina.⁊ de ilł duo bus pene milibus libꝛoꝝ ⁊ treties cẽtenis milibus vᷣſuum fecit fieri librũ digeſtoꝛuʒ ſiue pandectarũ.quẽ diuiſit in nquagin⸗ ta libꝛos partiales ⁊ in tres integrales.ſ. ff.vetus.infoꝛtiatum.⁊.ff.nouũ. Poſtea pꝓ iuuenibus ⁊ legum tyronibus feẽ libꝛũ Inſtitl.ſ.mediocrem eruditionẽ ꝑ quẽ qſi pontem iuuenes ad legum ſubtilioꝛa et altioꝛa puenirent. . Codicillus.li.dimi.i.paruus codex.Codi⸗ cillus etiã dicebat᷑ illa charta in q̃ ſcriptuʒ erat teſtamentũ alicuius moꝛtui extra ciui tatem vel in pegrinationeꝗᷓ poſtea mitte⸗ bat᷑ ad rhomanos Ael codicillus ẽ paruꝰ codex vłſcriptura.nulla indigẽs ſolẽnita⸗ te. ſed ſolimõ teſtatoꝛis voluntateʒ ſiens et loco teſtamẽti habef. Codiculus.li.i.paruus codex. Coepiſcopus pi.i.vicariꝰ epᷣi.a con ⁊ equs vel m Papᷣ. Coepiſcopus ↄiũctus et vi⸗ cinus ebs. Coeſus.a.ũ.i.coꝛroſus.a cõ ⁊ eſus. Coętaneus.a.ũ.i.vniꝰ ⁊ eiuſdẽ ętatis. AVñ ad Gal.j. MOꝛoficiebam in iudaiſmo ſupꝛa multos coętaneos meos. “ Coęternus.a.ũ.i.ſimł ęternꝰ.⁊ dꝛa cõ ⁊ ęt⸗ nus. Iñ coęternittas. Cogitatiuncula.f.p.i.parua cagitatio. Cognatus.m.s.i.frat᷑.quaſi ſimłnatus.et hęc cognata.i.ſoꝛoꝛ ſi ſimł nata ·i.filia.⁊ tũc in᷑ponit᷑ g.ꝑ ꝓtheſim. Itẽ natꝰ cõpo⸗ nit᷑ cũ cõ.⁊ ad.⁊ ðꝛ cognatꝰ.a.ũ.⁊ h̊ cogna tus.hęc cognata.Et agnatꝰ.a.ũ.⁊ h agna tas.hęc agnata.qͥ vel ꝗᷓ vel qð eſt de eodez genere natus vel nata vel natũ.Tñ ibi eſt dẽa. qꝛ agnati dicunt᷑ qͥ ꝑ virilem ſexũ de/ ſcendunt. Sed cognati q̊ ꝑ femineũ ſexuʒ Et dicunt᷑ agnati.qꝛ ſuccedunt ꝓ natis.⁊ ſuccedunt loco natoꝝ dũ deſunt filij. Sed cognati dicunt᷑.qꝛ ſunt de eodẽ genere na ti.vel qꝛ ſunt pꝛopinquitate cognationis cõiuncti. Qui ideo poſt agnatos haben.· qꝛ ꝑ feminei ſexus ꝑſonas veniüit Cognatio legalis ᷣm lhoſti.eſt ꝗdam ꝓxi⸗ mitas pꝛoueniens ex adoptione vel arro⸗ gatione. UUMM: Cognatio ſpũalis eſt pꝛopinqᷣtas vł attinẽ⸗ tia.quę ꝓuenit ex ſacramenti datione. vel ad ſacramentũ recipiendũ atteſtatiõe vel tentione. Unde ex cognatione ſpũali qᷓ in baptiſmo contrahit᷑.nouem pꝛopinquita tes naſcunt᷑ Oꝛima filiatio inter ſacerdo⸗ tem baptiſantem baptiſatum. Secunda compaternitas inter ſacerdotem ⁊ patreʒ baptiſati. Tertia commaternitas int᷑ eun⸗ dem ⁊ matrem baptiſati. Quarta inter fili os ſacerdotis ⁊ baptiſatuʒ.ſ.fraternitas. xxx.q.i.homies.⁊.q.iij. ita diligere.Quiĩ ta filiatio inter baptiſatum ⁊ ſuſcipientem de baptiſmo. Sexta filiatio inter eundem ⁊ vxoꝛem ſuſcipientis. Septima fraterni- tas inter baptiſatum ⁊ filios ſuſcipientis Octaua compaternitas inter ſuſcipienteʒ ⁊ patrem ſuſcepti. Nona commaternitas inter eũdem et matrem pueri.vt.xxx.·iij f 5 Cognomẽ.n.t.eſt cõe nomẽ totiꝰ cognatõiſ In hic ⁊ hęc cognoĩs.⁊ h̊ ne.qͥ ſunt eiuſdẽ noĩs vel cognominns. Coberes.redis. ↄ.t.i.ſił cũ alio heres. Vñ NRo. viij. Si aũt filij ⁊ hęredes.hęredes qͥ dem dei. coheredes aũt chꝛiſiit. Cohoꝛs.tis.m.t.ðꝛ a cohoꝛtoꝛ a frequẽtia cohoꝛtatiõis.⁊ eſt multitudo ruſticoꝝ Sʒ caſtra multitudo militũ Cohoꝛs maioꝛ cõ tinet quingentos.Cohoꝛs minoꝛ trecẽtos Item coꝛs coꝛtis ðꝛ qðdam genꝰ munitio nis.a coartando vel coercendo.eo ꝙ coer ceat cuncta interioꝛa.i.cõcludat. vel qꝛ co erceat obiectu ſuo extraneos ⁊ adire ꝓhi⸗ beat. ⁊ m h̊ in tali ſenſu melius ſcribit᷑ ſi⸗ Cohum. hi. n. S.i.coꝛrigia qua iugum ad te monem religatf. ”M Coitus.us.ui.i.cõcubitus.a coeo.is. Colax.acis.fuit qͥdam leccatoꝛ aqͥ ⁊ quili⸗ bet paraſitus põt dici colax. S Colema.atis.n.t.i.cõmixtio herbę ⁊ olei. ex qᷓ luctatoꝛes in paleſtra vngebanf. Cholera.rę.f.p.pe.coꝛ.ðꝛ a colos vel colõ. quaſi follicula.ſ.felłeffuſio.⁊ eſt vnus de ttuoꝛ humoꝛibꝰ coꝛꝑis. Dicit᷑ etiã chole ra ipe folliculus de qͥ fel effundit᷑. Et nõ ꝙ; ſunt q̃ttuo: hũoꝛes coꝛꝑis hũani.ſ.ſãguis cholera.melãcholia ⁊ flegma.Et vnꝰqͥſq; pdictoꝝ humoꝝ elementũ ſuum imitatur. Sanguis naq; imitat᷑ aerẽ.Cholera ignẽ. Melãcholia terrã. Flegma aquam. Inð cholericus.a.ũ.ille in qͥ magiſ dominatur cholera. Coliciani hęretici a qͥdã Colicio nominati. q dicũt deũ non creaſſe mala. ↄtra illð qð ſcriptũ eſt. Ego dñs creans mala. . Coliphiũ.n. s.i.panis qͥ poſt pᷣmã vel meri diem laboꝛantib? dat. vel panis agymꝰ in modũ virił mẽbꝛi factꝰ.qͥ ſolebãt vti ago⸗ niſte vt eſſent foꝛtioꝛes. Uñ Juuenał.Co medunt coliphia pauce. Pap̃. dicit. Coli⸗ phia dicunt᷑ panes agymi ⁊ genus carniũ Carnes aſſę ⁊ ſemicoctę.qui eſt victꝰ ath⸗ letarum. CLolimbus. bi. m. s. eſt herba creſcens in aqᷓ yvel tirſus virẽs.vel aqductus.ſ.locuſ per quẽ diſcurrit aꝗᷓ. In paſſione btithomę in uenit᷑. Fecit colimbũ ⁊ lacus aquaxꝝ inſlu⸗ entes. Map̃. dicit Colimbus vbi müdant Yeſtimẽta.vel aquax influens locus. CLollactaneus.a. ũ.i.in eodẽ lacte nutritus vel eodem tꝑe lactatus llacteꝰ. a. ũ.i. eiuſdẽ lactis. Collactei ſüt q idem lac ſuxerüt. vel in eodem tpe. qua⸗ ſi coetaner. Colaphus.phi. m. s.eſt colli ꝑcuſſio. Collariiũ.rij.n.s.id qð eſt in collo canis. CQLollaterab. 9. t. ⁊ B le. qͥ eſt de latere.vt ven Collatoꝛes dicunt᷑ a ↄferendo.qꝛ ↄferũt in fiſcuzʒ. ſiue oꝛdinaria ſit collatio ſiue extra⸗ oꝛdinarii. ” Collatio ſᷣm Aco. non eſt alið qᷓ; cõicatio q̃ res quõdã non ſua vłnõ heęreditaria iam eſt ſua vł hęreditaria.vł eſt ↄfuſio ſiue co adunatio rerũ ↄferentis in res cõmunes. ſeu cũ rebus cõibus diuidendis.vt nõ.in l.ſi ſoꝛoꝛ. C. de colal. O Collatiuus.a.ũ.i.largus.amplꝰ.ſinuoſus. capax. vbi multa ↄferunt᷑ 3 Collectiuꝰ.a.ũ.a colligo ðꝛ. Vñ collectiuũ nomẽ ðꝛ qð in ſingulari numero młtitudi⸗ nem ſigt. vt ppłs. Oles em hoies in vno pplo colligunrrrr. Collega.gę.m.p.nomẽ eſt officij viroꝝ. Et ðꝛ a collego.gas. ꝛope qͥdẽ college ſunt in officio.iſ.qͥ inſi legant᷑ ad aliqð officium ꝗagendũ.vt ad pacẽ int᷑ aliquos cõponen⸗ dã. VUnde.Cõſoꝛtes ↄiungit amoꝛ.ſocios laboꝛ vnus.Miſſio collegas ad eundem tus collaterał.quaſi cõtiguus ⁊ vicinus cupulat actũ. Aſt eadeʒ comites vnit via mẽſa ſodales. Item.lego.gis.cõponit᷑ cũ cõ. ⁊ ðꝛ colligo. gis Iñ h̊ ⁊ hec collega. ge cõ.p.pe.coꝛ.ſimul colligens vłlegẽs. Sic em̃ ↄuene dicunt᷑ ſimul veniẽtes.ſic colle⸗ ge dicunt᷑ ſimklegentes ollegarius vnꝰ ex talibus ſociss Collegiũ eſt ſocietas collegaꝝ in vno hono re poſitzzs M Collegiati dicunt᷑ aliqͥ qͥ ſunt de aliq̃ coꝛꝑe. id ẽↄgregatione.vel artificio hoim. Collibẽtia.tię.i.obedientia vł cõſenſus.et igdem eſt collibeſcentia. Collibertus.m.s.i.cũ alio libertus Collibiũ.bij.n.s.ðꝛ paruũ munuſculũ.vel fructus.vt.poma.nuces.cicer.frixũ.vua paſſa qð ⁊ bellariũ ðꝛ ⁊ antepometũ ⁊ ðꝛa collibet.qꝛ ſimłcũ alijs placet.poſt carniũ fercula fructus ſolẽt diligi ꝑ ſe nõ tm. JIñ collibiſta.ſtę.ðꝛ q̃ recipit collibia ⁊ hmõi munuſcula ꝓ vſura vłaliquo ſᷣuitio. Dici tur etia collibiſta qͥ vendit collibia. Collibrũ.bri.pe.pð.eſt genꝰpecunię.vł to ta pecunia ſimł collibrata “ Collyrida.dę.f.p.pe.coꝛ.eſt paniſ tenuis ⁊ qſi ſubcinericius. vel eſt panis modicus E n un nen⸗ ios en 47 . u 191 æ triangulus coctus ⁊ frictus detenſus Collyriũ.rij.n.s.i.ꝗlibet ſuꝑunctio.ꝓpᷣeta men ad tgendas feces oculoꝝ. ſᷣm Hugl. Maßp̃.wo dicit Collyriũ medicamentum. Collyria ſonant.qꝛ viciaoculoꝝ tergant. Apoc iij. Et collyrio inunge oculoſ tuos vt videas. ““““, LCollis.lis.m.t.a collũ dꝛ. Et ſit unt collesß⸗ eminentioꝛa iuga montiũ q̃ſi colla.vel ipi aſcenſus circa ſummitates montiũ. Inde colliculus.i.paruus collis. Qoolliſio. oniſ.f. t. ðꝛ qſi ſimulleſio.⁊ dicit᷑ a collido.is. Itẽ colliſio eſt ꝗdã ſpẽs metha plaſmi.ꝗ alio noĩe ðꝛ ſynalympha Itẽ col liſiones ſunt cũ aſꝑe ↄſonãtes in ↄſtructio ne occurrunt ſibi.vt ẽ illud. Si vires auri ga ꝑ loꝛa. pꝑ flagella.ꝑ frena.vtvult apᷣ. Et ſic colliſio eſt vitium contentum ſbᷣ bar bariſſo. H Colliſus.a.ũ.quaſi ſimulleſus. Colloquiũ.quij.i.ↄſiliũ vel contio.qð vul⸗ Jgo ð parlamentum. Collũ.li.n.sS.ðꝛ a colũna.eo ꝙ ſit longum ⁊ rotundũ.vt colũna baiulãs caput.cuiꝰ an terioꝛ ꝑs gula poſterioꝛ ceruix. Inð collu lum.n.S.i.paruũ collul. Colluſio eſt int᷑ actoꝛẽ ⁊ reum latens ⁊ frau dulenta ↄuentio ꝑ quã alt᷑ in iudicio ſe ſu⸗ Pari ꝑmittit.vt ðꝛ de collu.in glo.c.audi⸗ mus. Colluuiũ.uij.n.s.⁊ hęc colluuies.ei.et hec colluuio.oniſ.in eodẽ ſenſu.i.aquaꝝꝑ inun datio. vel ſoꝛdiuʒ collectio ⁊ ↄgregatio ex filius. ex eo ꝙ oꝛiginalit᷑ cõditioni colona multa fluxione ⁊ inundatiõe aquaꝝʒ. Colobiũ.n.s.ðꝛ palliuʒ vᷣginale vſq; ad ta⸗ los depenſuʒ ⁊ ſine manicis.⁊ ðꝛ colobiũ ãſi collobiũ a collo depẽſuʒ.vłqꝛ ſit lõgũ. Et nõ ꝙ nõ ſolũ vᷣgines ſed etiaʒ diaconi vtebãt᷑ colobio. loco cuius poſtea vſi ſũt palunatica. a⸗ ſcʒ nuditas bꝛachioꝝ culpa⸗ atur. ðU½ — „ Coloma.mę i.calamus cũ ſpica ſua. Lolõ greci dicũt. ⁊ interpᷣtat᷑ mẽbꝛum. Itẽ cholõ vel cholus gręci dicũt fel vel alið in teſtinũ. Itẽ a colon ðꝛ ꝑ compoſitionẽ mo nocolos.dicolos vłbicolos.tricolos et te⸗ tracolos.a monos qð eſt vnũ vel dis.ſiue bis qð eſt duo.vłtris qð eſt treſ vłtria.vł tetras qð eſt q̃ttuoꝛ.⁊ colõ qð eſt membꝛũ ſcʒ qð habet vnam vel duas vłltres vel q̃t tuoꝛ metri varietates. Vnde inuenitur in oglis Oꝛatij. Hęc oda eſt monocolos.hęc Dicolos.hec tricolos:.id eſt habʒ in ſe vnã Eyl duas vltres metri varietates. Mapias Colonus ad nümũ ↄductus eſt ille q ſtatim ccũ fructus fuerint a ſolo ſeꝑati.vt vſufru ctuarius intelligitur m Jo.· ff. de fur. l. ſi — Dicit Cholõ. culare inteſtinun.· Colonia.nię.f.p.i.ciuitas vł caſtruʒ.vł vi ? la ꝗlibet a nouis inſtituta colonis. Unde Miero.in plogo Hieremię. Ja terras eoꝝ colonię gentiũ poſſidebant. Colonia etiaʒ dicebat᷑ olim ciuitas vel regio captaa rho manis.in qua veteribꝰ expulſis ſuꝑindu⸗ cebant᷑ noui coloni arhomanis. Colonia etig dicebat᷑ ciuitas vel caſtrũ vel villa in cõfinio duarũ regionum.a colonis ibi fre quenter mutatis a rhomaniſ.ne liceret eis eſſe infideles. ODODU—U— Colonus.ni.m. S.i.terrę cultoꝛ.⁊ ꝓpead⸗ uena qͥ aliunde veniẽs agrũ locatũ ſibi co⸗ lit. vłqͥ habet pꝛędium agri colendi cauſa. Biffert autẽ colonus ab inquilino.quia in rure.iſte autẽ in ciuitate moꝛat᷑. Et ha⸗ bet plures ſpecies agricoloꝛuʒ ſcðᷣm Axo. yVt patebit. ès Coloni cõditionales dicunt᷑ qſi ex ſua ↄdi⸗ tiõe pᷣdiũ vłagrũ colere debentes. Coloni dñici dicebant᷑ qͥ colebãt agros im⸗ patoꝛis.vt.C. de pᷣ.⁊ oibus re.li.xj. oloni illiriceni alias ⁊ meliꝰ illiceriani de illirico.i.de ſclauonia dicunt᷑. ⁊ habentur in. l. cũ ꝗrebat᷑.C. vñn wvio. Colonus inqlinꝰ minꝰ eſt aſtrictꝰ qᷓ; colonꝰ ↄditionał. Vñ inqͥlinus bñ põt in alia pte cuiuſlibet ſuburbij domũ ↄducere ⁊ inha bitare. Sed cõditionał colonus nõ audet cũ ſua familia recederea fundo queʒ colit nec alibi habitare. 444“2ððUJDR Colonus oꝛiginarius ðꝛ coloni ↄditionalis rię ſubiectus eſt. Necrefert ſiue in ſolo fu⸗ erit natus ſiue extra ſolum. qꝛ tanqᷓ; oꝛigi⸗ ſuus ſuſcepit colenda. narius ad terrã illa reducendus quaʒ pat᷑ 7 . rain colũt ꝓ parte dimidia vłtertia ſm ſte rilitatem vłfertilitatẽ terrax.· oloni paleſtini ſunt de paleſtina pꝛouicia Colonus ſimplicit᷑ ðꝛ qͥ ſub certa ãnua mer cede in pecunia numerata pꝛędia colenda acciwbdit. Colonus pꝓpᷣe ðꝛ qͥ rem ruſticam ↄducit nũ⸗ mis ⁊ cõpetit cõtra eum actio pᷣſcript ver⸗ apes. Xolonus ſuꝑficiarius eſt qͥ aream ↄducit lubiugauerunt. 5 6 ea ↄditiõe vt ſibi liceat in ea ędificare ⁊ do mum tollere cũ voluerit. Coloni partionarij ſunt qͥ totũ agrũ ſuis ex penſis colunt ⁊ ex fructibus ſſtant dño fũ di quantũ cõöuenit. Coloqͥntida.dę.vłhęc coloqntis.tidis.eſt — „ — tibi ſit coloquintida cucurbita lectoꝛ:. Coloꝛ.oꝛis.m t.ðꝛ qlitas ꝑceptibił viſu in luce.⁊ ðꝛa colo.as.qꝛ olim coloꝛes colabia tur.vt eſſent nimię ſubtilitatis. Iñ coloꝛo As.Alij dicũt ꝙ a coloꝛo fit color ꝑ apoco pam Itẽ coloꝛ cõponit᷑ h̊ ⁊ hec bicoloꝛ.rl. q̃ſi duoꝝ coloꝝ. Iñ bicoloꝛatus.a.ũ.Et h hec tricoloꝛ.i.triũ coloꝝ. Iñ tricoloꝛatꝰ g.ũ.Et h̊ ⁊ hęc multicoloꝛ.i.multoꝝ colo⸗ rum.Et h̊ ⁊ hec diuerſicoloꝛ.i.diuerſoꝛuʒ rum vel alterius coloꝛis Iñ diſcoloꝛatus g.ũ. Et h̊ ⁊ hęc vnicoloꝛ.vnius colorl. Et B ⁊ heęc rubicoloꝛ.i.rubei coloꝛis.Et hic ꝰ hec albicoloꝛ.i.albi coloꝛis.Et cum omni⸗ bus illis componit᷑ coloꝛo.as. Item omia cõpoſita a coloꝛ vt bicoloꝛ.a decoꝛ.vt De decoꝛ.a coꝛpus.vt bicoꝛpoꝛ ſunt cõis ge. licet irregularit᷑ aliqñ repiant᷑ in neu. ge. qð autoꝛitati attribuimus Exech.x vj. Et aſſumpſiſti veſtimenta tua multicoloꝛia. Et coꝛ.pᷣmã coloꝛ. Vñ Auianꝰ. Ingenio mox ſubſiſtit forma coloꝝ. Cholos vel cholõ. dicũt gręci fel. vel aliud inteſtinuum. Coloſeũ.ſei.n s.qͥdã locus rhomę. vbi oli erãt imagies oim puicaꝝ. ⁊ i medio erat imago rhomę tenens pomũ aureũ in mãau vpuyrpote dna ⁊ regina oim. Et erant ita diſ⸗ proſiteę arte necromantię ꝙ qñ aliqᷓ ꝓuicia volebat inſurgere cõtra rhomanos ·ſtatiʒ imago rhomeę obuertebat doꝛſum illius ꝓ uincię imagini. Vel vt dicũt imago illius exercitũ. ⁊ ꝓuincia illã ſibi ſubiugabant. Et tali arte rhomani quaſi totũ mũdũ ſibi colubꝛinus.a.ũ. Itẽ coluber ceruuʒ leonem interficit. Inde coluberculus.id ẽ paruus coluber. CLolũ.li.n.s.eſt inſtt̃m ꝑ qð muſtum fluit. AVñ Virgilius.Tũcſpiſſos vimĩe qualoſ CLoloſus.ſi.m.S.i.aliq̃ res in mẽoꝛiã alicuiꝰ mMmoꝛtui facta. vt tumuli ⁊ imagines apud antiquos.⁊ ðꝛ coloſus quaſi colens oſſa. Et ꝓð.pe. VUnde Juuenalis. Et de mar⸗ moꝛeo citharaʒ ſuſpende coloſo Papᷣ. di⸗ cit. Coloſus vocatur ſtatua marinoꝛea et cucurbita agreſtis ⁊ vehement᷑ amara. 1 ſidmilit᷑ ꝑ terrã vt cucurbita flagella exten⸗ dDit. fructu rotundo ⁊ folijs ſimilibꝰ cucu⸗ mweri vſuali. Anð.iiij. Re.iiij. Et collegit ex ea coloqͥntidas agri. Ał vt in hyſtoꝛjs diꝛ.Colodqntidę ſunt agreſtes cucurbitęa⸗ mariſſimę. minoꝛes his ꝗᷓ in hoꝛt naſcũtł. Ael vt qᷣdaʒ dicũt.herba eſt q̃ſi vitl ſe dif⸗ fuundens in ſepibꝰ. fructu modico purpu⸗ reo ⁊ rotũdo cũ maturꝰ eſt. Vñ.Agreſtis ala. Coloſtrũ.ſtri.n.s.qð ⁊ coloſtra ðꝛ.i.lac cõ⸗ cretũ in mammis. vel potius nouũ lac qð ſtatim pᷣmo mulget᷑ poſt fetum.qð cito co agulattr. Coluber.bri.m.s.pe.coꝛ.⁊ hec colubꝛa bꝛ. eſt genus ſᷣpentis.eo ꝙ colat vmbꝛã In ugit colaq; ſloꝝ. Fumoſis de riſpe tectis Inð colariũ.⁊ eſt idem qð colum. Itẽ colũ ac⸗ cipit᷑ ꝓꝑ quodam coloꝛe rhetoꝛico.⁊ eſt pũ ctum ſine vlla vgula qñ vicʒ ↄſtructio eſt pfecta.ſed adhuc pendet intentio dictato⸗ cöſtans. ris. ⁊ talis diſtinctio vocatur media ſiue B Colũbus.m s.⁊ hęc colũba auis ꝗqdã ſic di coloꝝ.Et h̊ ⁊ hęc diſcoloꝛ.i.diuerſoꝝ colo cta ꝓpter diuerſos quos habet coloꝛes in collo. et ðꝛ columba. q̃ſi colens lũbos. Et hʒ ſeptẽ ppᷣetates.Caret felle.nullũ ledit. alienos pullos nutrit. gemitũ ꝓ cãtu emit tit. iuxta fluuiũ moꝛat᷑ granuʒ eligit qð co medat.in foraminibus petre nidiſicat.Si gnificat etiã ſpũmſanctũ. Colũbar.baris.n.t.eſt latibulũ vłfoꝛamen vbi nidiſicãt colũbę. Colũbar etiam ðꝛ qð dam genus vinculi a collo.qꝛ eſt aptũ col lo. Dicunt᷑ etiã colũbaria loca ↄcaua ĩ na uiꝑ ꝗ̊ᷓ remi emittunk. Colũbinus.a.ũ.pe.ꝓð.poſſeſſiuũ de colũ⸗ bus. Itẽ h̊ colũbinꝰ.ni.qͥdã lapis a coloꝛe illius auis ſic dictus. ”M Columẽ.mis.n.t.i.alacritas vel foꝛtitudo. Et coꝛ.lu. Uñ omerus.Hinc patrię co⸗ luumen pugnat mauoꝛtius hectoꝛ. Columis. .t.⁊ h̊ me.i.ſanus.alacer.et ðꝛ acoluna. eo ꝙ rect ⁊ firmiſſimꝰ ſit. Aqͥ ꝑ coõpoſitionem hic ⁊ hęcincolumis.⁊ G̊ me id Einfirmus. cieim. v Colũna. nę.F. p.i. ſtatua. ⁊ ðꝛ a columen. eo PYuincię inſurgebat cõtra imaginẽ rhom tũc rhomani ex impꝛouiſo mittebãt illuc Hꝙ in ſummo ſit lõga. vel qꝛ culmẽ ſuſtine⸗ at. Inð hęc colũnula.lę.⁊ hec columella. Et a colũnella ꝑ mutationẽ.m.in b.inueni tur hęc colũbella lę. Et coꝛ.co VUñ Oꝛatiꝰ NMNMempe int᷑ varias nutrit᷑ ſilua columnas Colũnelli.loꝝ.m.s.płis nu.ſunt dentes q̊ r. medus. a. ũ.q̊ͥ comediã deſcribit. Inð co⸗ ⸗ canini dicunt᷑ a lõgitudine ſic dicti.qꝛ ſüét· meędicus.a.ũ.i.ad comędiã vel ad come⸗ longi ⁊ rotundi ad modũ colũne ᷣm hu⸗ dendum ptinens vel delectabilis. Jñ Co gui. MPap̃. dicit colomelil. mgice. i. delectabilll. 4 Colurus ðꝛa colon ⁊ vrus. ſi colon vri.i. Comes.tis.m.t.eſt nomẽ dignitatis.⁊ dʒ 2 mẽbꝝ.ſ.cauda bouis ſilueſtris.HNa vreſt como. as. Inð comitiſſa. ſeę. Item inueni bos ſilueſtris. Iñ colurꝰ cauda illꝰ. Anð comes.2.S. ꝓ ſocio.⁊ tunc ðꝛ acommeo. ⁊ quadam ſimilitudine coluri dicunt᷑t duo as.Et eſt comes ꝓpe in itinerea commeã circuli imꝑfecti in celo.qͥ qdam ideali puu do. ſocius in ꝑiculo.collega in officio.con dentia fingunt᷑ in firmameto. Sic em cau ſoꝛs in pꝛemio.ſodalis in menſa. . da bouis facit circulũ imꝑfectũ.ita qdam Comes oꝛientis ſᷣm Aco.in ſum. foꝛte erat circuli fingunt᷑ eſſe in cęlo imꝑfecti.q;dtum pꝓcuratoꝛ rerum ceſaris. quas bhabebar in Ad viſum noſtu. oꝛieen. 1 Cholus.li. m. s.apð nos latinos.idẽ eſt q; Comes palatinꝰ. ðꝛ qͥ curã gerebat peipuã. chole vel choli. apud gręcos.ſ.fel.vł aliꝰ vt miſſoꝝ notarioꝝ.⁊ iudicũ negligentiaʒ i. inteſtinũ Et in phyſica dðꝛ inteſtinũ culare argueret.⁊a ꝓuincialibꝰ tributa exigeret lof JIñ cholicus.a.ũ.vt cholica paſſio quę fit ⁊ conſueta depoſceret. ð 15 in iſto mẽbꝛo.⁊ cholicus hõ.qͥ patit ifimi Comes rex bᷣuataꝝ ſᷣm Axo. erat foꝛte ꝓeu tatem choli. Añ Macer de viribꝰherba⸗ ratoꝛ ceſaris in pᷣuatl rebus.⁊ ſm eũ etiaʒ rum. Illius ſemen cholicis cũ melle mede illuſtris fuit. Alij dicũt ꝙ buati cõmodi et 4 tur. Item inuenit᷑ hęccolus. us. ui. vel co⸗ fiſcaliũ reꝝ habuit adminiſtrationẽ. vt eaſ lus li.ꝓ rota feminaꝝ.vel inſtro vñ femie vpuaret ⁊ in eis negociarert. . nent. a tunc dicit᷑ a colo.lis.Et coꝛ.ᷣmam CLComes ſacraxꝝ largitionũ vᷣm Aco. erat ille Anð QOuidius. Aptioꝛ eſt digitis lana to ꝑ quẽ pᷣnceps ſua ſtipẽdia largiebat᷑ et h luſq; meiss. foꝛte erat ꝓcuratoꝛ reipublice qͥ gręce legi ſel Coma. mę.f. p. ppᷣe capilli mulieꝝ.a comen ſta nuncupat᷑. Alij dicũt ꝙ imꝑatoꝛꝑ bũc ön do. ſicut cęſaries viroꝝ a cedendo. Vel dͤ ſuam libertatem ⁊ magnificentiam exerce coma ꝓpe nõ ceſi capilli.⁊ eſt nomẽ grecu bat ⁊ largitudinem agebaet. in Itẽ cuma.mę. vel potiꝰ coma.mę.ðꝛ bre⸗ Comes ſacri patrimonij erat im tor⸗ uis dictio.⁊ ðꝛa cumulo.las.ꝑ ↄtrarium.„. curabat patrimoniũ. qͥ in hoc differt a Co Itẽ h̊ coma. tis.n.t.i.cẽſura iudiciũ. Iteʒ mite reꝝ pᷣuatarum. qꝛ hic tenet cuſtodiaʒ punctũ cũ vᷣgula ſurſum ducta.qñ nec ſen ca mobilia. ſed ille patrimoniũ ⁊ immobi⸗ 1 tentia nec conſtructio eſt ꝑfecta.⁊ talis di lia pcueaeaert. 5 ſtinctio ðꝛ ſuſpenſuua. LTLomites coſiſtoꝛiani ſunt qͥ conſiſtoꝛij mili Comarchus.chi.i.pᷣnceps ſuꝑ comites.et tes dici meruerunt.qui etiam ſpectabilibꝰ BSZꝛia comes ⁊ archo. NVpVrconſulibus ęquipabant᷑. vel conſiſtoꝛia Comaticus.m. S.i. vſiſicatoꝛ. ⁊ ðt a Coma ni dicebantur.qui ſerant caſtriſpꝛincipis mę. Jũ aduerbiũ comatice.i. bꝛeuit᷑. com⸗ oꝛdinanddis. Nr pendioſe. Comaticus etiã ðꝛ abbꝛeuiatoꝛ Comitarienſes milites alias comitatenſes cõpendioſus. diuiſus. dTdicuf milites ſtipendari a comitatu dicti vld. Comatulꝰ.a.ũ.dimi.a coma.mę. Vñ Hie⸗ gqꝛ militant nõ ſoli.ſed in comitatu. eo⸗ ro. in q̃daʒ epła. Comatulus.comptus.la Comelſatio. onis.ðꝛa comeſo.as.Et ſũt ꝓ⸗ ſciuus.domus tuętecta nõ vide83st. pꝛie comeſationes ſuꝑflua luxurioſa cõ 4e Comatus.a.ũ.i.comas hñs.Et hęc coma⸗ uiuia. Et debet ſcribi ꝑ vnũs.ſicut ſuũ vᷣ⸗ 1 ta. tę.eſt ꝗdã gallia.ſ.lombardia.eo ꝙ co⸗ bum. AUñ ad Ro.xiij. In comeſationibꝰ ne mas ſoleat nutrire. ebrietatibus. Comeſationibꝰ debz ſcri⸗ Comędia.fę.p.i.villanꝰ cãtus. vel villana D bi ꝑ vnũ s.⁊ ſimilit᷑ pferri. =J laus. ⁊ ðꝛ ab oda qð eſt cantꝰvel laus ⁊ co Comeſoꝛ vel comeſtoꝛ.i.guloſus. ſe⸗ me qð eſt villa.qꝛ tractat de rebus ruſtica Cometa.te.f. p.ðꝛ oꝛdinatrix comaꝝ. ⁊ de⸗ . nis. ? eſt affinis quotidianę locutioni. qa riuat᷑ coma.mę. Juuenałiñ gra metril⸗ circa villas fiebat ⁊ recitabat᷑.vł ðꝛ comę⸗⸗ terpoſuit s.ibi. Ponunt coſmetę crinitas 8 dia a comeſtione. Solebant em poſt cibuz Item inuenit hic cometa comett. vel hic 5 hroies ad audiendã eam cõuenire. Inð co cometes. metis. vel cometę. Et eſt cometa ãdam ſtella crinita ⁊ emittenſ de ſe radios fHamaꝝ ad modũ crinium. Et qñ apparet ſigt moꝛtẽ vłimmutationẽ alicuiꝰ bncipis vel alicuiꝰpatrie deſ ructionẽ.⁊ ſp dirigit radios ſuos ad illã ꝑtem cui minat᷑. Qui⸗ dam tñ dicunt ꝙ nõ ſit ſtella.ſed qdaʒ nu⸗ bes ignea claritate accenſa. Papias dicit Cometes eſt ſtella dictus.qꝛ comaslumis ex ſe fundat.qð genus ſideris qñ apparet peſtilentiã.famẽ.aut bellum vel regni im mutationem ſigt.qð latini crinitem vocãt eo ꝙ in moduʒ criniũ flãmas ſpargit. Zilij dicunt ꝙ cometes nihil aliud ſit qᷓ; vapoꝛ terreus groſſus.cuius ꝑtes ſibi multũ cõ⸗ iacent paulatim aſcendẽs ab inferioꝛi ꝑte ęſtus ad ſupioꝛem eiuſdẽ. vbi cõcauitateʒ ignis contingit.⁊ ibi diffuſus inflãmat᷑.et ideo viðꝛ longus frequẽter ⁊ diffuſus. Comicus.a.ũ.i.comędus vel ad comediaʒ ptinẽs vel facexꝰ.⁊ coꝛ.pe. Vñ duo ſũt ge nera comicoꝝ.ſ.comędiam ſcribentiũ.ſcʒ veteres qͥ ioculatoꝛes extiterũt. vt Teren tius. Noui qͥ ⁊ ſatyrici.qͥbus generalit᷑ vi tia carpunt᷑.vt Perſiꝰ ⁊ Juuenał.Et nu⸗ di pingunt᷑.eo ꝙ vitia denudent. Co mis.mis...t.⁊ hͥ me.i.ſuauis vłcuriał. vel facetus ſed facetꝰ de doctrina. comis de natura.vł facetꝰ in factis.comis ĩ dictł Ael vᷣm NPapᷣ. Comis.i.cõpoſitus.hilarl benignꝰ.Et nõ ꝙ como.mis.⁊ h et hęc co⸗ mis. ⁊ B me.⁊ coma.matis ꝓducũt pᷣmaʒ. ſed coma.mę.eam coꝛr. Un. Cane coloꝛe comis me fallit femina comis.i. ſuauis vł curialis. Inde comitas.tatis.i.curialitas vel ſuauiigas. Comitatus.us.ui.i.comit dignitas.vłt᷑ra ſiue tantũ ſpaciũ q́;tum vnꝰ comes tenet. ⁊ deriuat᷑ a comes.Inuenit᷑ etiã h̊ comita tus.us.ui.i.ſocietas vel comitatio.⁊ tunc dðꝛ a comitoꝛ.aris. Item inuenit᷑ adiectiue comitatus.a.cG. Comitiũ.tij.n. s.eſt tꝑs in qͥ cõſules eligüf vel intronixant᷑.ðvel etia ipᷣa electio. vel in tronięatio ðꝛ comitiũ.vel ſolẽnitas ꝗᷓ tunc ibi fiebat.⁊ ↄ uentus totius ppłi ⁊ locꝰ in quo ſiebat. ⁊ ðꝛ comitiũ quaſi coitiũ.qꝛ to tus ppls ad electionẽ ⁊ intronicationẽ cõ⸗ ſulum ↄueniebat. ſed eſt etymo.potiꝰqᷓ; cõ poſitio. Iñ comitius vel comitiaemoꝛbuſ id ẽ caducus. vel paſſiuus.qꝛ in comitijs. illi qͥ patiebant repulſam ꝑ pudoꝛem moꝛ bum caducũ incurrebant. Ael eſt comitiũ placitum qð multi comites faciunt. Anð NElautus. IJbo inquit vt de capite meo fa ciant comitia. ⁊ ſic deriuat᷑ a comes. Comitulus.la.lũ.⁊ comitellus.la.lum.am bo dimi.i.paruus come. . Cõmanipularis.2.t.⁊ h re.i.cõſocius a cõ manipularis q̃ſi cũ alio manipularis Cõmater. tris. f. t. quaſi ſił mat᷑.a cõ ⁊ mat᷑ Et nõ ꝙ due ſunt ſpecies cõpaternitatis. ſeu cõmaternitatl. Ana directa.ſ.qñ ego ſuſcipio de ſacro fonte filium Berte.vłip⸗ ſa meũ.vel ad ↄfirmationem coꝛam epo te neo filiũ Bertę.⁊ ſi eam accepero.ſꝑ eſt ſe⸗ pandum cõnubiũ.Alia eſt indirecta.quã do vnus cõiugum poſtqᷓ; ſunt vna caro ef fecti. filiũ alterius ſuſcipit.in qͥ caſu ambo parentes infantis cõpatres efficiunt᷑.etiã alteri cõiugum qui nõ ſuſcipit.⁊ ambę im⸗ pediunt matrimoniũ contrahendũ ⁊ diri⸗ munt contractum. Cõmeatus.us.ui.i.ſiłmeatꝰ. Itẽ cõmeatꝰ ctiã ðꝛ expenſa ꝗᷓ eſt neceſſaria in itinere ſił cõömeantibdoos. Cõmeatus ðꝛ licentiatꝰ vel recõmendatio. ſeu remuneratio ip̃is licentiat tꝑe licẽtia⸗ turę facta.vt in epła Alexandri magni et Ariſtotełiegit᷑. Et eſt quod vulgo dicicur ↄductus liber.i.tranſitꝰa cõmeado deſcẽ dens. vt vbi ðꝛ.optimis nos ſuſceperunt comeatibtnouousz. Cõmemoꝛatio.onis.f.t.i.recoꝛdatio. Cõmendaticius.a.ũ.aliqͥs qͥ de ſuo nobᷣ ali quid dat.vt res eius in nr̃a habeamꝰtute⸗ la. Eſt etiã cõmendaticia res ꝗᷓ nobᷣ et nr̃ę tutelę cõmendat᷑. Inuenit᷑ etiã cõmenda⸗ ticius qͥ cõmendat nos vel laudat VUnð.ij Coꝛin.iij. Aut indigemus cõmendaticijs epiſtoeliis.. Cõmendaticię littereſunt dimiſſoꝛię bus clericuſ dimittit᷑ ⁊ abſoluit᷑ a poteſtate ſui epᷣi in àbus ꝑphibetur de vita ⁊ oꝛdinibus illius teſtim oniũ. J Cõmentarienſis ðꝛ cuſtos in carcere poſito ruʒ.ff. de oꝛi.iuris.⁊.C de cuſto.reo.l.ad cõmentariẽſem.vbi talł punit᷑ tali peęna cũ ſocio ſuo.qua punitus fuiſſet aufugiẽs ex negligentia eoꝝ. niſi ex neceſſitate ꝓculab officio egerit.tunc adiutoꝛ eius pari pęna conſtringiẽ. f õä Comenda eſt cuſtodia eccłe alicui cõmiſſa. c.nemo deinceps.de elec.li.vſ. Comẽtarius.a.ũ.i.expoſitoꝛius.a.ũ.a cõ⸗ mentũ.Et h̊ cõmentariꝰ.rij.qͥ cõmentat᷑. Et cõmẽtatoꝛ ⁊ cõmẽtariꝰ qͥ cõmẽtũ cõpo nit vłſcribit.Et h̊ cõmentariũ.i.armariũ vbi reponũt᷑ cõmẽta.Et hic cõmẽtariolꝰ. — D Cõmenticiꝰ.a.ũ.i.ofictus.falſus vł expon coõiter qd paſcendũ vicinis relictus ee. toꝛius.vel ad cõmentũ ꝑtinegss. Lopater. tris. m. t. qſi ſi eiuſdem filij pat᷑.qᷣ 1 Cõmentus.a.ũ.⁊ H̊ cõmẽetũ.ti.i.fraus.mẽ⸗ ffiliũ alicuiꝰbaptiat vłchriſtianũ facit. x· daciũ.machinamentũ.inuẽtũ.ↄfictũ.com ag baptiſmũ vel ad ↄfirmationẽ euʒ tene mii poſitũ. Vel cõmentũ eſt pluriũ ſtudio vel Iñ compaterniaas. is. doctrina in mẽete habitoꝝ ĩ vnũ collectio. Compatriota. tę.cõ:p.pe.pð.i.vniꝰ ⁊ eiuſ n Eαibzliper asliberop deaus⸗ nemipäarnrte. p⸗ libet arte cõpoſitũ ðꝛ cõmentũ.Sʒ in nrmo Cõpeditus.ta.tũ.·i.cũ pede vłpedica aſtri⸗ bte ylu cõmentũ ðꝛ liber expoſitoꝛius.ſ.qͥ de⸗ ctus.incatenatus. M ſeruit expoſitioni ſnię alicuiꝰ libꝛi.⁊ nõ ccõo Cõpendiũ.n.sS.qͥcqͥd eſt bꝛeue ⁊ vtile. Ingdö i ſtructioni litterę.Et ᷣm hoc ſic diffinitur. cõpẽendioſus.a.ũ.bꝛeuis ⁊ vtlis. Commentũ eſt expoſitio vᷣboꝛũ iuncturam Compenſus.a. ũ.i.redditus.vel eitus vel Nde non ↄſiderans. ſed ſenſum. rreemuneraaeggg. c Cõmer ciũ.n.s.i.ex płibus rebꝰvna vẽditõ Compes.pedis.f.t.i.catena circa pedes ken vel diuũſaꝝ rerũ cõmutatio. vt ſiqs daret Competẽs.tis.oĩs ge.i.conueniens. zdii yel cmutaret mantellũ ꝓ capa vłecõuer⸗ Cõpilatoꝛ ᷣm Iſið eſtille qͥ aliena dicta fir ſo. AUñ ðꝛ cõmerciũ qſi cõmutatio merciũ isꝑmiſcet. Etſic ſolẽt pigmẽtarij ĩ picrtu⸗ er. Illa vo mirabilis incarnatio Jeſu chriſti ra diũſa mixta confundere. Añ .· NPictori⸗ fuit cõmertiũ.q̃ſi cõmutatio merciũ.ſ.di⸗ bus atq; poetis quodlibet audẽdi ſꝑ fuit eſt uinitatis ⁊ humanitatis.Nam hõ q̃dam⸗ equaptãs. oc ſcelere quõdam accuſaba modo ↄceſit deo humanitatẽ.deꝰ homini tur Hercules mutuanꝰ.cuʒ vᷣſus homeri gid⸗ largitus eſt diuinitatẽ. deſcendit diuitas. tranſferens.q̃ſdaʒ voces ſuis ꝑmiſcuiſſet. cau⸗ aſcendit humanitas ⁊ exaltata eſt ſupꝑ cho Etcũ cõpilatoꝛ ab emulis diceret᷑.reſfpons d⸗ ros angeloꝛũ. Vnde canitur.Oadmirabi dit. Magnarũ viriũ eſſe clauã a mau her dan le cõmercum. Aullis extoꝛquere. ä Mi Cõmiſſura.rę.f.p.i.incaſtratura.ↄiũctura Compitũ.ti.n.s.eſt collettio pluriũ viaruzʒ Den ligutura.a cõmitto.ttis. ſczloc vbi ples vie ſe cõ petũt ⁊ zueniũt. Comiſſum. ſi.i.in fide traditũ.creditũ.ↄiiu⸗ ſicut eſt biuiũ.triuiũ.⁊ dð a cõpeto.tis.vł ctum.peccatũ.foꝛefactũ.a cõmitto. acon pital quod eſt via. Iñ h̊ ⁊ hęc com bil Cõmodatarius eſt ille cui res aliq̃ dat᷑ vtẽ⸗ italis. x ö lle. e⸗ da. videlicet ipᷣm cõmodaueu. plexus. us. uii. bꝛachijſ cinctꝰ. ⁊ ꝛa cõ õmodatũ eſt alicuiꝰ vłcertę rei ad aliquẽ piectoꝛ.ris qð eſt ſimul vtriſq; manibꝰ ci⸗ in ſpecialẽ vſum gtuita conceſſio. gere. Iñ cõplexio.i. actus cõplectẽdi Nᷣetkt 1 Cõmodus.a.ũ.i.vtił.bonꝰ.mãſuetꝰ q̃ſi cuʒ ꝗdam argumentatio ꝗᷓ vndiq; cõplectitur mõ. Vñ cõmodum ðꝛ illð qð eſt noſtri iu⸗ adũſarium.Et hęca latinis dꝛ cõplexio vł ris.⁊ ad aliũ tꝑalit᷑ tranſlatũ eſt cũ mõ tẽ· coꝛnutus ſyllogiſmus.a gręc dilema. Et 1 poꝛis.qᷓ;diu apud eũ ſit.vñ ⁊ cõmodũ di⸗ coplexio ðꝛ natura vel diſpoſitio. Iñ het ſi ctum eſt q̃ſi cũ mõ datum. vel ad vtilitatẽ heęc complexionał.⁊ h̊ le. ⁊ complexionali s nõ ad ꝓpᷣetatem daum. tas. ⁊ coplexionatus. a. ũ. i. cõplexione ꝑ⸗ Cõmoꝛa tio.onis.f.t.i.habitatõ.mãſio.tar ticipãs vel diſpoſitꝰ. Itẽ cõplexus accipi NNH datio.a cõmoꝛoꝛ. arris. tur in paſſiua ſigniſicatiõe. i. coiunctus v Ax Cõpactus.a.ũ.i.impulſus vel ↄiunctus.? cõpoſitꝰ.vt Sermo cõplexus ðꝛ ↄſtas ex md cõfoꝛmatus.ↄglutinatus. Iictionibus. ſ. oro ⁊ cõpoſitio. Et cõponi q49 Cõpages.gis.f.t.i. iunctio.Et hęc cõpa⸗ tur incomplexus.at.ull. 7 go.gis.idẽ.Cõpagines etiã vłcõpages di Complex.o.t.i.in malo ↄſentiẽs.alteriꝰdo cunt᷑ capita oſſiũ.qꝛ cõpacta neruis velut lo ſimul ↄſentiens Mꝛopᷣe qͥdem com plex ⸗ qdam glutino ſibi adhereant. In cõpagi-⸗ eſtqͥ aliquo peccato vel crimine ẽ alteriim neus. a. i. PPppulicitus. Et ſemꝑ ad malum ⁊ nũqᷓ; ad bo . cõꝑatiuũ.ui ꝑ quod fit comꝑatio.i.colla Cõplexio.onis.eſtactꝰ cõplectẽdi.vł qdaʒ ch⸗ tio rei ad rem. vel quod ꝑtinet ad compꝑpa⸗ coloꝛ rhetoꝛicus.qͥ fit ex eo ꝙ eadeʒ dictio che Cõpaſcuus.a.ũ.i.cõis ad paſcua.vł ad pa tera circa finem earũdẽ.vt Bñdicite ange ſcendũ. Vñ paſcuus ager dictus eſt.quia lii dñi dño.bñdicite ceęli fſiñio. Complicitas.tatl.f.t.i.cõcoꝛs int᷑ duos vel plures doloſitas.in malo cõſenſus. Cõploſus.a.ũ.i.concuſſus vel coniunctus Complutꝰ.a.ũ.i.pluuia irrigatꝰ. Añ amoſ iiij. Pars vna compluta eſt. ⁊ pars ſuper quam nõ pluit aruit. Iñ compluuiũ.⁊ eſt locus ad quã multę pluuie cõfluunt vł co⸗ pꝓluurrnnnff. Compos.otis.i.cõpetens aſſecutoꝛ ſui vo⸗ ti cui oia ſuccedunt ad votũ.⁊ eſt cõis ge. Conſtat eternũ bonũ eſſe ſui copos. Compotoꝛ.oꝛis.⁊ cõpotrix.i.ſil vłluxurio ſe potãs. Et cõpotatoꝛ ⁊ cõpotatrix idẽ.ſ. ſimul potãs.a cõpoto.as.are. Coöõpotus.ti. m. S.i.numeratõ. vł nũeri aſſi gnatio. vel doctrinalis ars. ⁊ ðꝛ a cõputo as.vł cõputoꝛ.aris.Antiqͥ tñ dicebãt com put ſicut exigit deriuatio.qð nos abhoꝛ⸗ remus ꝓpter vocis abſonantiã. Iñ hicet hec cõpotiſta.ſtę qui docet cõputũ.vł qui vacat compu1t. Compꝛomiſſariꝰ. ðꝛ cui ſimplicit vład tpꝑs cõmittit᷑ vt eligat vice eoꝛũ qͥ cõ ꝓmittunt vt de elec.qꝛ ꝓpter. Comptus.a.iũ.i.oꝛnatus.planatꝰ.a como comis. VUñ Ouið.Sit ꝓcul a nobis iuue nes ⁊ femina compti. . „ CLCompunctio. onis.f.t. eſt peccatoꝝ cũ mę⸗ roꝛe recoꝛdatio. Nnoꝛ conas. CLConatus. us. ui. conatus. a. ũ. adiectiue. id eſt niſus temptattus. . Concha. f.p.ðꝛ a cauo.eo ꝙ ſit caua. vel qꝛ Conamen. nis.n. t.i.niſus temptatio.a Co deſiciente luna cauat᷑.i.euacuat᷑.Et inue⸗ nit᷑ concha ꝓ q̊dam terreo vaſe. ⁊ ꝓ teſta cuiuſdã piſcis.⁊ ꝓ ipᷣo piſce qñq; inuenit᷑ Item nota multa eſſe genera conchax.int᷑ as margaritifere habẽt. ꝗ ⁊ cochlee diců⸗ tur.in quaꝝ carne p̃cioſus calculus ſolida tur.⁊ dicũt ꝙ nocturno tꝑelitoꝛa appetũt ⁊ ex ceęleſti roꝛe margaritas cõcipiũt Jtre,zʒ concha generalit᷑ appellat oĩs piſcis teſtã Pabenng. „— Concẽtus.us.ui.i:.ↄuenientia ⁊ cõcoꝛdan⸗ “ tia. ⁊ ꝓpe in cãtu. ⁊ ðꝛ a cõcino is.ſᷣm Hu⸗ gui. Map̃. dic. Cocentꝰcãtus mixtꝰ.i.ſym honia a cõcino. Concentꝰ etiã celi ðꝛ a qui buſdam eſſe.i.ↄſonantia planetaꝝ.Cõcen tus etiã ðꝛ cantus ↄtinuus ⁊ laus bonoꝛũ Ande Job.xxxviij. Coõcentum ceęli quis doꝛmire faecdct. Cõceptaculũ.li.loc'»ceptiõis. a ↄcepto.aſ = H lum. vel locus in quo accipimꝰ oſilia. vel locus in quo multi hoies ſunt ſui iuris. Coöciſio. onis.f.t.pe.coꝛr̃.q̃ſi ſił cęſio.a ↄci⸗ Ddo. is. Vñ Chil. iij. Uidete ↄciſionenm Coõcitariũ.rij.n.s.i.donũ imꝑatoꝛis.a ↄci⸗ to. tas.qꝛ ↄcitat aimos militũ ad obedien Cõceptio ðꝛ qſi ſi ł captio. ⁊ eſt ↄceptioqdaã ſpẽs allothetęꝗᷓ alio noĩe ðꝛ ſilepſis. Coöõceſſio eſt apð rhetoꝛes cũ reus nõ id qdð factũ eſt defendit ſʒ vt ignoſcat᷑ poſtulat. Coõceſſio facta alicui de aliqᷓ re reſpicit ꝑſo⸗ nam cui fit. nõ auũt ip̃am rẽ. adeo ꝙ fimtur moꝛte ipᷣi cui facta eſt.nec ad hęredes eiꝰ tranſmittit᷑.niſi in ipᷣa ↄceſſiõe fiat mentõ. de heredibꝰ.l.cũ ſᷣuus ·5S·ſi qͥs.ff. dele. 1oia ſuccedui otũ. 1 e. Cöcidentia. tię. qᷓſi ſimul cadẽtia. vt ↄcidẽ⸗ decli. ⁊ cõſtructiõe ge.ois. AUñ Boetius. tia genen eſt. cũ diuerſa genera ſil cadunt in eadem voce. è „ na ⁊ fit purpura Vñ ⁊ qñũq; ponit᷑ ꝓ taliti nens ait. Hoꝝ ego nõ fugiã cõchili. Coõchilegus. m. s.dꝛ qͥ cõchilia legit i. colli git. ⁊ ð a cõcha vlegs. Cõciliabulũ.li.n.S.dꝛ a ↄciliũ.q̃ſi ſnligbi ſilia. vel Cociliũ.n. S. ðꝛ a cõ ⁊ ciliũ q̃dã ſimilitudine cilioꝝ. qꝛ ſicut gii ungun⸗ cũ oculi qͥeſce⸗ re cupiũt. Ita qͥʒ ↄcoꝛ em̃ quo cauſę agebant᷑ ↄueniebãt omẽs in vnũ ⁊ cõi intentiõe tractabant. Vñ ⁊ con⸗ cciliũ a ci tiliũ a cõi intentiõe ⁊ a cõi ↄuentiõe dictũ eſt. quaſi ↄſilium.vel q̃ſi ↄoſiduum. Concinnꝰ.na.nũ.i.ↄcoꝛs.affabił.benignꝰ. in quo moꝛes ↄcoꝛditer cõpoſiti ſunt ⁊ cõ⸗ mirxti. ⁊ ? a con ⁊ cinnꝰ. Inde ↄcinnend uerbiũ. ⁊ hęc ↄcinnitas.tatis.i.concoꝛdis cõgruitas. Losdionabulu li.n. s. ↄciliũ. vł locꝰ ociliox — Nñ in decretl Inno.papę Si ſtati decede res de tuo peſſimo ↄcionabulo. cipiones qdam ſtelleꝗᷓ ↄcipientibꝰ aptan⸗ tuur fauent. CLoclauis uis. f. t. vel ↄcl aue.n.t.a cõ ⁊ ca uis.i.cella vel thalamꝰ. camera ſecreta ſbᷣ Conchile. lis. n. t. vłcõchiliũ. n. s.i. piſcis latitat in concha. de cuiꝰ ſanguĩie tingit᷑ a ctura.qñq; ꝓ vitijs ꝗᷓ coinqͥnant ⁊ tingũt ⁊ inficiunt ad modũ illiꝰ tincturę.qñq; ꝓi SISnatis ⁊ ſoꝛdidis ⁊ tictis tictura vitioꝛuz. AVñ Juuenal ꝓ vitijs vel vitioſis illð po⸗ 2coꝛdit᷑ iungunt᷑ hoies ↄcilio.⁊ eſt tractũ arhomano mo:e. Cꝑpꝑp e Cõcipio.onis.f.t.a ↄcipio.is.Et ſunt cona claue domus alterius clauſa. vel ꝗᷓ ſub ml⸗- tis clauibꝰ ↄtinetur. ⁊ ad quã ꝑ młtas ca⸗ ues venitur. Unde.ij. Regum. iiij. JIlMile lesz engil i ptuii i gi; nnon. llopo tili Dſiebe fun. Uins. nlindi liſ⸗ niir! e miizn id . ich⸗ eut⸗ edia dclia deole ſanccnt den⸗ oA⸗ ium. ⸗ velien 1ch agen ginn i X. doꝛmiebat ſuꝑ lectum ſuum in cõclaui. Cõcoꝛdia.dię.f.p.iouenientia.cum aliquo coloꝛ rhetoꝛicus.⁊ fit qũ fines medietati v ſuum ↄueniũt ⁊ cõcoꝛdant.vt patet in ver ſibus leoniniſ.Fac tibi foꝛtunam feſtines fragere lunam. Et ↄtra fatum faciet te cu⸗ a beatum. Inde ↄcoꝛdioſus.a.um. coꝛdis. Iñ concoꝛditer adũ. Cõcretus.a.ũ.ꝑticipiũ a concreſco.ſcis.i. coagulatus vel cõmixtus creſcendo.vel ſi mul cretus. Sed ↄcretus concerno.i.con⸗ iunctus conglobatus. r MM Cõcuba.bę.cõ.p.qͥ vel q cũ alio cubit vłcu bat. a ↄcubo.as.vel a ↄcũbo.is. Concubina.nę.f.p.ꝗᷓ ad vſum veneris non legitime tenet᷑.⁊ ð: a ↄcubo. as vel a con⸗ na. Et h ⁊ hec ↄcubinalis. ⁊ G̊ le.⁊ ↄcubi⸗ narius. a. ũ.in eodeʒ ſenſu. qð ad ↄcubinã ꝑtinet. ⁊ H ↄcubinatꝰ.us.ui.talis ꝓpetas. onchula. lę.f.p.i.pua concha. Et cõchu⸗ la dicit qdam menſura.ꝗᷓ dꝛachma ⁊ dimi dia eſt. es. In reliqͥs vero annis vnus tm. VUnde hhebdomade decies quinę numerantur in anno. Atq; duę poſt quas lux vna duę ve fuper ſunt.Et ab illo incremẽto oꝛiginem habent ↄcurrentes.alij poſtea foꝛmantur vno addito.ſic tamen ꝙ ſeptenariũ nume⸗ rum non excedant. Conchus quidã lapis qui in ↄcha reperit᷑. Cõditio.onis.f.t.eſt lex vel pactũ.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ dicio.onis.quod eſt ptãs.⁊ tunc cõditio ſcribit᷑.ꝑ c.ſolũ ſicut dicio. Inuenit᷑ etiim cõditio ꝑ.t.ſolam.i.conſtitutio.⁊ tunc eſt ver bale huius verbi cõdo. dis. Nel con⸗ ditio deriuat᷑ a condico.cis.xi.ctũ.et ſub/ trahit᷑.t.⁊ ſcribit᷑ ꝑ ſolũ.c.Et ſũt ↄdiciões ꝓpꝛie teſtiũ a ↄdicendo.quaſi ↄdictiones qꝛ ibi nõ tm̃ vnꝰ teſtis iurat ſʒ plłes. Naʒ in oꝛe duoꝛũ vel triũ teſtiũ ſtat omne verbũ. AVel condiciones.qꝛ inter ſe conueniat ſer mo teſtium quaſi condictiones ᷣm hugj. NPapias dicit. Conditio.conuentio.ptäs foꝛtuna.caſus.exitus. .— Cõditio eſt diſpoſitõnis ſuſpẽſio ex euentu incerto futuro ei appoſito.in quẽ euentuzʒ eiꝰ diſpoſitionis facta eſt collatio.ff.ſi cer. cũbo.is. Iñ ↄcubinula.lę.i.parua cõcubi Conditio ſine cauſa cõpetit qñ aliqᷣ ſimilibus. ald. 2 i Kongditio certi.eſt qᷓ cõpetit ex omni caula. pacificatõ.⁊ ðꝛ a cõcoꝛs. Itẽ concoꝛdia eſt ⁊om Acopetiter oenn ⁊ omni obligatiõe.ex qua aliqͥd certũ peti tur. ſiue ex certo cõtractu ſiue incerto.ſiue ex lege aquilia agat᷑.ſiue ſuo noĩe.ſiue hę⸗ reditario obligetur. Cõditio ex lege vᷣm Aco.locuʒ habet qñ ſeu ide coꝛdioſus. AAqͥ rwuotiés ex noua lege ſurgit obligatio neciĩ᷑ Concoꝛs. coꝛdis.om.t.q̃ſi vnius ⁊ eiuſde,zʒ eadẽ lege cautũ eſt quo genere actionũ ex⸗ periat᷑.ꝗᷓ pꝛo varietate cauſarũ.nũc ex cõ⸗ tractu nũc ex debito naſcit. Conditio furtiua cõpetit dño rei cõtra furẽ eiuſq; ſucceſſoꝛes ad ipſam rem ꝓſequen⸗ dam. vel eſtimationem eius quati plurimi fuerit poſtqᷓ; ablata fuit eo ꝙ fur ſemper ẽ fuit in moꝛa. Conditio indebiti cõpetit ei qui ꝑ erroꝛẽ in⸗ debitã pecuniã ſoluit alicui credẽs ei ſe te⸗ neri cũ non teneat᷑.vel cũ a ꝓcuratoꝛe ſuo ſoluta eſſet ipſo ignoꝛatnte. Conditio liberationis cõpetit ei qui qð om nino non debuit pmiſit. Cõditio ob cauſã datoꝛũ vᷣm Axo.cõpetit ⁊ locũ hʒ vbicũq; duo ↄtractꝰ innoiati inter ia eſt. ZM Ueniũt. ſcʒ do vt des.facio vt ſacias. Cõcurrẽs ſm qð ſumit᷑ a cõpotiſtis.eſt ſux E 6 exxcreſcẽtia vnius diei.vel pluriũ ſuꝑ qnqᷓ gintaduas ſeptimanas. vel pluriũ.ideo ðꝛ quia in anno biſextili ſupercreſcũt duo di Conditio obturpẽ cauſam eſt ꝑ qua repeti⸗ mus eaꝗᷓ dedimus alteri cauſa non ſecuta ob quã data ſunt ſi turpitudo tm̃ ex ꝑte ac⸗ cipientis verſetror. Cõditio ob cauſaʒ hãc ↄditionẽ parit resa pud aliũ ↄſtituta.ſiue ab initio ſiue iam ſi⸗ ue poſtea ꝓuenit ad eum ex iuſta cã poſtea ad inſtantiã reddijt ut chirographũ apud creditoꝛẽ poſt debiti ſolutionẽ reripit. pꝛimo ex iuſta cauſa eſt apud alterũ.ſed poſtea ꝑ aliquẽ effectũ eſſe nõ debet. Verbigratia. Mutuaſti mihi centũ feci tibi inſtrm̃ in qͥ confeſſus ſum me tibi teneri.ſoluo tibi mo do inſtr m obligatoꝛiũ.eſt apud te ſine cau ſa ꝑ quam repetam ipſum. Conditio triticaria generalis eſt de alijs re⸗ bus oĩbus cõpetens.pᷣter qᷓ; de pecunia nu merata ſiue ſoli mobiles ſiue imobiles ſint Igeoq; fundus ⁊ vſu fructꝰ ⁊ ceterę ſerui⸗ tutes pdioꝛũ ꝑ ipſam recte petunt᷑. Rẽ aũt ſuam nemo petit hac actione niſi ex certis cauſis.vt ex cauſa furti vel rapine. Conditiones generales ſemꝑ in pactionibꝰ includunt᷑ ⁊ intelligunt᷑. vtpote. Si deus voluerit. Si res in eodẽ ſtatu ꝑmanſerit ? ſimilia.ut no.in glo. verbi intelligenda de reſcrip.c.ij.⁊.c.quẽadmodũ ð iureiur.cũ f Loõdilomata. tę.f. p. eſt quoddã genus glan diũ inſtar nodoꝛũ minutoꝛũ.⁊ a ↄdilus Condilomatic. a.ũ.i.nodoſus.puſtuloſus Oñ condilomatica paſſio ðꝛ manuũ nodo ſitas.vel etiã alioꝛũ mẽbꝛoꝛuʒ ꝗᷓ plena ſunt puſtulis.⁊ ðᷣꝛ a condilus. D Cõdilus.m.S.i.nodus ⁊ ſcipue qͥ apparet in articulis digitoꝛũ.pugno clauſo.qͥ ſole⸗ mus qñũq; capita pueroꝛũ ꝑcutere ludẽdo 2 maximã inferre leſionẽ. Añ Martialis capella. Ictibꝰ crebꝛis vticeʒ cõplicatiſq; in codilos digitos vulnerabat. Cõditoꝛ. toꝛis.m.t.pe.ꝓd. deriuat᷑ a codio dis. q idẽ eſt qð ſapoꝛare vel dulcoꝛare. Ael poteſt deriuari a cõdo.dis.dere.⁊ ſic coꝛ.pe.⁊ idẽ eſt qð factoꝛ.actoꝛ vel etiã ab ſconditoꝛ. Añ. Conditoꝛ abſcondit condi toꝛ fercula condit. 3 . Conditꝰ.a. um.me. ꝓ. venit a vbo condio. dis. dire. et idẽ eſt ꝙ ſalſus vel ↄdimentis pparatus.Sed ↄditus.a.ũ.me.coꝛ.a.con do. is.i.factus.ędiſicatus.ↄſtructus.cõſti tutus.vel abſconditus. Condoliũ.lij.n.S.i.anulus.a condo.is. Cõdo.donis.m.t.i.gladiatoꝛ.a condo.is. Cõduplicatio eſt qͥda coloꝛ rhetoꝛicus.⁊ eſt geminatio dictionis vel dictionũ vel oꝛa⸗ tionis ad laudẽ vel vituperiuʒ alicuius.et nõõ ſeruat locuʒ. qꝛ fit in pncipio vel medio vel fine. ut Tu ne patrem gladio crudelis nate necaſti. Tu ne patrẽ nũquid moꝛs pa tris moꝛs tua nundd patera poculum. Conſtabularius.rij tur. cõeſtabularius eſtꝗdam dignitas vel officium. Inde cõeſtabularia.rię.eius vx oꝛ vel dignitas. Confectus.a.um.reperit᷑ in ſex ſigtionibuſ ſicut ſuuʒ verbum ſcʒ cõficio.vide infra in ta. imunita. exanimaa. Cõfeduſtus.a.ũ.in eodẽ federe cũ alio con iũctus.ſcʒ ſocius.ↄſoꝛs.cõmanipularius. ↄlodalis.collaterał.concomes.collega.⸗ ſocius.cõtubernio.ↄcubinarius.cõuictu⸗ arius.collaterẽſis.a cõfedero.ras. Cöoſfertus.a.ũ.i.ſpiſſus.ↄſtipatus.repletꝰ. a cõfertio.is.NPapᷣ..dic̃.Cõferta in vnum collecta. plena.cõꝑata.ↄſociata. Luc̃.vj. Menſurã bonã ⁊ cõfertã coagitatam ⁊c. Cõfinis.cõ.t.⁊ hoc ne. pe.p.i.vicinꝰ.eũdẽ habens ſinẽ. Iñ ↄſiniter aduerbiũ.Et hęc Condus.di.m.s.eſt quoddã genus cyphi a condo.is. el ᷣm Mapᷣ. Condus cyphꝰ qð frequentius inueni conficio. ap.ſic dicit.Confecta debilita confinitas.tatis.⁊ hoc confiniũ. ambo pꝛo vicinitate.vel locus vbi fines duarũ terra rum conueniũt. “” Cõſfinia dicunt᷑ ꝗͥ adeo ſunt ꝓxima vt nullł paries inter ea ſit. AUñ pᷣdia vꝛbana ꝗᷓ con / ſueuerũt parietibꝰ diſtingui. ꝓpꝛie non di cunt᷑ ↄfinea ſʒ potius vicinia. Pꝛedia vo ſunt diſtincta. . Conſirmatio eſt iuris pᷣus habiti coꝛroboꝛa tio.ut colligit᷑ de fi.inſtru.c.inter dilectos ruſtica pñt dici ↄfinia.qꝛ ſolo partil finalis Alio modo eſt ſacramẽtoꝝ miniſtratio ſcʒ in fronte criſmatis aſſignatio. Conflages.f.t.i.loca montuoſa ad ꝗᷓ multa ↄfluunt flãmina ſiue venti.⁊ facit gtũs iũ ↄpflagium.ſicut naues nauium. onflatoꝛiũ.rij.n. S.locus vbi fit ↄflatio.a. conflo. as. Vel ↄflatoꝛiũ ðꝛ vbi ferrũ vł ar gentum ↄflatur CLonflictus.us.ui.i.bellũ pugna Iñ ↄflicta tio.onis. cũctatio.ↄtentio.pugna vᷣboꝛuʒ Vñ.j.Thimot᷑.vj.Conflictationes homi num mente coꝛruptol. Confoꝛmis. .t.⁊ hoc me.i.vnius ⁊ eiuſdẽ foꝛmę. Iñ ↄfoꝛmiter aduerbiũ.et hęc con⸗ foꝛmitas. Cõfoſſus.a.ũ.ꝑ geminũ.s.q̃i ſimul foſus iaculatus. vulneratus.a ↄfodio.dis. Tonfotus.a. ũ.ði.ſiłfotꝰ.a ↄfoueo. Vñ Eſa. lix.Et qð ↄfotum eſt erũpet in regulũ. Cõfragus.a.ũ.i.tenebꝛoſus.tumuloſus vł potius aſpꝑ ⁊ ſpiſſus.ↄdenſatus ↄfractiõe ramoꝝ aridoꝛum. ⁊ ꝛa cõfringo. VNel ᷣm NPapᷣ. Cõfraga dicuntur loca vbi vndiq; venti currũt ac franguntſte. Confrater.tris.a con et frater cõponit᷑. Et dicunt᷑ confratres.q̃i ſimul fratres.ſiue in eccleſia. ſiue in alio loco vel conſoꝛtio. ſiue etiam ᷣm carnem. ”ZM Confratiſſa.ſę.f.p.i.ↄſoꝛoꝛ vel ↄgregatio. ofratrum vel ↄſoꝛoum ? Cöfreſus a.i. i.ofractus. contritus cõcuß⸗ ſus.⁊ ðꝛ a confrendeo. des. Confuga. ge.cõ.p.ſimul cũ alio fugiens. Cõfugiũ.gij.vł ↄfugela.lę.ſecuritas et tu/⸗ tela.vel adiutoꝛiũ.vel locus refugg Conger vłↄgrus.gri.qͥdam piſcis ſimilis. anguille ſed grandis.⁊ moꝛat᷑ in cauernis etrarũ ſub aqua. MV ongeries. riei. f. g. i. cumulus. Congeſtus.ſta.ſtũ.i.ſimul geſtus.cõgrega tus accumulatus. Sed ↄgeſtus.us.ui.co⸗ geries.accumulatio. CLõgiariũ rij.n. .i bñficiu. donatio ĩpatorl . frbo r ees lrrſz üinin angizi AMnoa. müpkar NRican Mapdor nesd us land . . E. ulliyft Fii Ufn mis i. een ir ſmer wrinmdi? mis aun ſrſnii ntueni — 6, . fusche⸗ M mtein, S== — KRO qꝛ quilibet impatoꝛ fauoꝛem ppłicaptans gqdiciebat ut largioꝛ videret᷑ in donis. Et etiã congiarium ðꝛ fruſtuʒ carnis vndiq; equatũ.Et hic et hec congialis.et hoc.le. id eſt rotundum. Congius.gij.m.s.genus eſt menſurę.ſ.ſex ſextarioꝛũ. —w Cõgruus.a.ũ.i.ↄueniẽs.⁊ ðꝛ a ↄgruo.is. Conhibẽtia.tię.i.aſſenſus.idem ⁊ cõniuen tia ⁊ collibentia.vt ille ſine conhibentia vl cCconuenientia vel collibentia fratrum receſ ſit.i. ſine aſſenſu CLoniectoꝛ. oꝛis.m.t.pe.pd.tam in ntõ qᷓ; in obliquis. ðꝛ interpꝛes vł ↄiecturl ꝑitus ſa crilegꝰ.diuinꝰ.⁊ ðꝛ a cõijcio.is. Vñ Geñ. xj. VUt ↄiecturis veritas ꝓbaretur. Coniectura.rę.f.p.iuditiũ.ſuſpicio.opinio ſuſpicioſa cogitatio.vłeſtimatio. Iñ hic ⁊ hec ↄiecturalis.et h̊ le.qð coniectura aliq̃ᷓ perpendit᷑ vel habetur.vł quod coniectu⸗ ra conſumit᷑. Iñ coniecturalit᷑ adu.quaſi opinatiue. Iteʒ conieatura eſt veriſimilis ratio ſuſpitionem inducẽs.nõ de neceſſita te ꝑſonam vinceaens. Conifer.ra.rũ.pe.coꝛ.i.ferens conos. Coniuentia.tię.vide.S.conhibentia. Coniugatio.onis.f.t.i.verboꝛũ ↄſequens declinatio. et ðꝛ a coniugo.as.qꝛ ꝑ conſo/⸗/ nãtes ↄiugatas.i.affines et conſiles apud gręcos diſcernit᷑ ↄiugatio.⁊ hęc oꝛatio ad grecos ſpectat. Uel ðꝛ declinatio verbi ſic quia plurima verba ↄiugantur in ea.i.ſbſᷣ eadem declinatione ponunt᷑.⁊ hęcoꝛatio ptinet ad latinos. ́ÿ́ÿU Cõiugiũ.n.s.ðꝛ legitimaruʒ pſonarũ int᷑ ſe coeũdi et copulãdi ↄtractus.vel legitima viri et mulieris ↄiunctio induiduã cõſue⸗ tudinẽ vitę continens.⁊ ðꝛ a coniunx. Coniugus.a.iũ.i.eiuſdẽ iugi vel ſub eodem ingo poſitus.⁊ ðꝛ a con ⁊ iugũ IJdẽ ⁊ ſyn/ iugus.a.ũ.qð ſimilit᷑ cõponit᷑ a ſyn ⁊ iugũ Vnñ qdã ꝓnoia ab Arifiarco dicunt᷑ cõiu/ ga vł ſyniuga.i.eidẽ iugo certitudinis vel diffinitionis ꝑſonarũ ſubiacentia.Et com ponit᷑ cũ in.vt inconiugus.a.iũ.i.diſſimil non eiuſdem ↄiugij. Coniũctio.f.t.eſt ꝗdã parſeꝛationis ĩdecli. Ziunctiua aliarũ partiũoꝛationis.qͥbus cõ ſigniſicat. Cõiunctio etiam ðꝛ q dam coloꝛ rhetoꝛicus.⁊ eſt cũ duę dauſulę claudnnt ſub vno vbo poſito in medio.vt Aut ętas foꝛmę decus attęrit.aut valitudo.id eſt in firmitas. 2= ,2. „ — Cõiũx.gis.ecõ.t.ſm quoſdã cõponit᷑ a cõ ⁊ ius redditur ex moꝛe. iugũ.et dicunt᷑ ↄluges quaſi eiuſdẽ iugi a iugo qð imponit᷑ matrimonio ↄiũgendis et quo copulant᷑ ne ſeparent᷑. Ael dicunt coniuges.pe.coꝛ.a ↄiungo.is.qꝛ ſunt con⸗ iuncti. Et habet.n.in ntõ ⁊ nõ in obliquis Conopeũ.n.s.rete quo culices vłmuſcę ex cludunt᷑ in modũ tentoꝛij.qͥbus alexandri ni magis vtunt᷑.qꝛ ibi ex nilo culices copi⸗ oſi nafcüuntſouir. Conſanguinitas eſt vinculũ ꝑſonarũ ab eo dem ſtipite deſcendentiũ. carnali ꝓpaga/ tione contractũ.Et ðꝛ ↄſanguinitas a con ⁊ ſanguis. quaſi cõem ſanguinẽ habentes vel de vno ſanguine ꝓcedentes. Et ſcias 9 m canones duo fratres ſunt ĩ ppᷣmo gra⸗ du. fllij duoꝝ fratxꝝ in ſcðo.nepotes in ter⸗ cio. ꝓnepotes in quarto. Gradus aũt eſt habitudo ꝑſonaꝝ diſtantiũ quo cognoſci⸗ tur quota generatõnis diſtantia duę pſo⸗ nę inter ſe differarrtt. Conſciẽtia.f.p.i.cognitõ coꝛdis ſuſjpſius. Conſcius.a.um.ðꝛ a cõſcio cis.qð eſt ſimul ſcire ⁊ ꝓpꝛie in malo. AUnde qͥdam. Con⸗ ſcius ipᷣe ſibi de ſe putat om̃ia dicG6. Conſectaneus.a.ũ.qͥ ſimul ſectat᷑.⁊ ðꝛ a cõ ſectoꝛ aris.vel cõſectaneꝰeiuſdẽ ſecte. Conſentaneꝰ.a.ũ.qui facile conſentit.velꝰ ueniens congruuus. Conſentes płis numeri ſunt dij ſibi vel bo⸗ nis conſentientes. vel conſentes q̃ſi coeſſẽ⸗ tes.qꝛ diuia eẽntia cui ſemꝑ aſſiſtũt.ſemꝑ reficiuntur. i et cõſentanei dicuntur. Cõſeptũ.n.s.i.ambitus.locus circumcirca clauſus.a cõſepio is. Vñ.iiij. Re.xj.Du/⸗ cite eam extra conſepta templi.i.extra am⸗ bitum.vel clauſuram tempil. Conſeruatoꝛ eſt iudex datꝰ ad defedẽdũ ali q́ᷓs ↄtra maifeſtas iniurias iudiciali inda⸗ gine nõ vtẽs.ð offi.dele.ſtatuimꝰ.li.vj. Conſiliũ lij.n.s.qð ex aĩ ꝓuidẽtia alicui tri⸗ buit᷑. In hoc cõſiliolũ.li.i.paruũ conſiliũ. Et conſiliarius.a.um.Et cõſiliatoꝛiũ locꝰ conſilioꝝ. Item oſiliarius qͥ cõſulit. vel ſe cretarius.ſicut dei filius ðꝛ cõſiliarius pa⸗ tris id ẽ ſecretarius.quia omnia ſecreta eiꝰ ab eterno nouit. IàJMU Conſiſtoꝛiũ.n.s.i.veſtibulũ.poꝛticus.locꝰ ad conſiſtendũ. Vñ HHeſter. v. At ille ſede bat ſuꝑ ſolium ſuũ in conſiſtoꝛio palatij cõ tra oſtium domus. Vel conſiſtoꝛium ideʒ ẽ qð pᷣtoꝛiuʒ vel tribunal.ſcʒ locus in quo Conſobꝛini vocati ſunt qͥ aut ex ſoꝛoꝛe ⁊ fra tre.aut ex duabus ſoꝛoꝛibus ſuntnan dn ð titudo videndi. Coſpiratio.eſt quędã fraudulẽ to.facta in ſiudiciũ alicuius ꝑpſone vel di⸗ äs conſoꝛini. ſz ſobꝛini ſunt ↄſobꝛinoꝛum filij. Vñ. Hi ↄſobꝛini qͥs genuere ſoꝛoꝛes. Conſoꝛs.cõ.t.i.ſocius eiuſdem ſoꝛtis. Ivñ HG̊ cõſoꝛtiũ.n.s.i.ſocietas. . Conſperſio.onis.f.t.eſt farina ꝑ aquã con⸗ glutinata ſine fermẽto Idẽẽ ⁊ agyma. Uñ i.Corl.v. Vt ſitis noua cõſperſio ſiẽ̃ eſtis acymi 4. Conſpſus.a. ũ.i.infuſus.repletus. Cõſpicillũ.n.s.locꝰ ad ↄſpiciendũ aptus. Conſpicuus.a ũ.i.aptus ⁊ habilis ad con⸗ ſpiẽcidũ.vel ſpecioſus.hſᷣclarus.altus.Et cõſpicax.o.g.in eodẽ ſenſu. vel ſubtus ad ↄſpiciendum. Iñ conſpicacia.cię. ⁊ hec ) ſpicacitas.tatis.ſpẽs vel ſubtilitas.vłap⸗ ☛ gnitatis.xxij.q.ij.ſi qs laicꝰ.⁊ eſt palea Conſtantinopolis.ciuitas.ꝗqᷓdam imꝑialis eſt in grecia. Inde conſtantinopolitanus. a. um. deilla ciuitate. Conſtellatio. onis.ſepe ponit᷑ ꝓipſo ſigno ſtellaruz ᷣm Hugl. Pap.dicit. Conſtella⸗ tiones latini vocant ſuperſtitiones mathe maticoꝛũ.i.notationes ſideꝝꝑ.quõ habeat ſe vnuſquiſq;. õſternatus.a.ũ.i.territꝰ.ↄturbatus.Cõ⸗ ſternatus ꝓpꝛie mẽte. ſtratus vo coꝛpoꝛe. CLConſtitutio vel edictũ ponit᷑ p eo ꝙ rex cõ ſtituit vel edicit vel facit.⁊ ſm h̊ ſic deſcri⸗ bitur. Eſt ius relatum in ſcriptis redactuʒ Loõſtitutiones etiã pñt dici qð facit eccle⸗ ſia. vel ↄgregatio aliqua religioſoꝛũ. Conſtitutoꝛ ðꝛ qui ꝓ alio ſe ſoluturũ pmit⸗ tit vel aliqua facturũ. ⁊ alterius in ſe trãſ⸗ fert. vel ſuſcipit obligationẽ “ Conſtructio.f.t.i.ędiſicatio.oꝛdinatio.pꝛę paratio.a.cõſtruo.is. Iñn ↄſtructiuus.a.ũ ⁊6B ⁊ hec ↄſtructibilis.⁊ Gq̊ le. Ocðm vero Map.Cõſtructio a multitudine lapidũ et lignoꝛũ dicta.⁊ ſtrue quod eſt compoſitio Itẽ ↄſtructio eſt quędã dictionum congre gatio. vt Soꝛtes legit Din gilill qa etiã ðꝛ oꝛatõ. etia locutõ.ſicut ↄſueuit dici. Soꝛ tes legit Nirgiliũ Heęc eſt vna oꝛatio.vna conſtructio.⁊ vna locutio Conſubſtatialis.cõ.t.⁊hoc le.i.eiuſdẽ ſub⸗ ſtantie. VUñ filius dei ð ↄſubſtantialis pa tri qꝛ eſt vnius ⁊ eiuſdẽ ſubſtantie ⁊ natu⸗ re ſecum.i.cum parrte Cõſuetudo eſt eius quoddã moꝛib cõſtitu⸗ tũ.quod ꝓ lege ſuſcipit᷑ cum deficit lex. vt · diſti. conſuetudo Quęeni in ſcripti reda 1 ↄfedera⸗ QLontẽptibilis. lis. et ̊ le.i.ↄtemptui habil et venit a ↄtemno. cta eſt. vocat᷑ lex ſiue conſtitutio.qᷓ autẽ in ſcriptis nõ eſt. retinet nomen ſuum conſue tudo diſ.iS·cũ ergo. Cõſul olim dicebat᷑ ſenatus. magilſtrat⸗ vt fff. de ſena. et Inſti. de. iu. na. gen. et ciui. lhodie aũt ðꝛa ↄſulendo.qꝛ reipublicę cõ⸗ ſulit. Iñ ↄſulatus.us.ui.⁊ h̊ ⁊ hęc ↄſula⸗ ris.⁊ hoc re.i.dignus ↄſolatu. Et ꝑ cõpo ſitionem ꝓconſul.lis.loco ↄſulis poſitus. Excõſul.lis.i.extra ↄſulatũ poſitus cũ eũ pꝛius habuerit.ſicut dicit hugl. Iſidoꝛuſ/ vero dicit. ꝙ ↄſules appellati ſunt a ↄſulẽ do ciuibus.vel a regendo cũcta ↄſilia. Ex coõſules aũt dicunt᷑ q iam a ↄſulatu exierit ſiue diſceſſerint ꝑacto vicis anno. ꝛzoco⸗ ſul.ðꝛ qui vices ↄſulis fungitnur. Conſultus.a.ũ.qͥ ↄſulit.vel deſertꝰ ⁊ cũ cõ⸗ ſilio. Oapias dicit.Cõſultus interrogat ↄſulturus interrogaturus.Conſultũ ꝓui⸗ dentia. ↄſiliuʒ placitũ. Cõſultꝰ etiã ðꝛ cau ſidicus. Itẽ ↄſultus qͥ ↄſilium a ↄſultoac⸗ cipit.qᷓ ⁊ ð2 ↄſultoꝛ. Uñ.Cõſultoꝛ poſcit. dʒõ ↄſultus bene noſcit. Cõſultoꝛ rogitat. Sſuſtue ↄſilium dat. onſultatio ðꝛ in qua alicui papa deiure re ſpondet. Cõſummatio. onis.f.t.i.cõpletio.⁊ ðꝛ ꝓpᷣe in bono.ſʒ ↄſumptio.i.deuaſtatio.⁊ ſumi tur in malo. Vñ. Conſummare mea volo. ſed conſumere nolo. Cõſummatus.a.iũ.i.ad finem ꝑductus vel cõpletus. Cõſummatoꝛ.i.pficiens vel finiens. Cõſumptꝰ. us. ui.⁊ ↄſumptõ idẽ.ſ.deuaſta tio ⁊ expenſio inutilis. Cõſumptoꝛ. oꝛis.m.t.i.expenditoꝛ inutilis Conſutilis. lis.cõ.t.⁊ H̊ le.ðꝛa con ⁊ ſuo et cõponit᷑ cũ in.ut incõſutilis. Añ Joannis xix. Erat aũt tunica incõſutilis. Contagiũ.gij.n.S.⁊.hec ↄtagio.onis.in eo dem ſeuſu.i.labes.putredo.lues.vel moꝛ⸗ bus pecox ſiue ouiuʒ. ⁊ ðꝛ a ↄtingo.is.qᷣa ↄtactu vniꝰ totꝰ grex coꝛrumpit᷑. Uñ ↄta⸗ giuz ð moꝛbus.qꝛ qcqd tetigerit polluit. Iñ contagioſus.a.ũ.i.ſoꝛdiduuRs. Contẽplatiuus.a.ũ.qͥ moꝛat᷑ in ↄtẽplatõne vel ad ↄtemplationẽ ꝑtinens. Contẽpoꝛaneus.a.iũ.i.cũ tꝑe veniẽs. velſi mul in tꝑe exñs vel veniẽs. vel eiuſdem tẽ poꝛis. Contẽptus.a.iũ.i.ſpꝛetus.repulſus. Contentio. onis. f. t.i. pugna. diſceptatio. Et deſcribit᷑ ſic. Cõtentio eſt impugnatio Vvitatis ex ↄfidentia clamorl. Itẽ ↄtẽtio ẽ Qqdã coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ fit qñ ↄtrarijſ rebus ofo ↄſicit᷑.vt In luctu rideſ.int᷑ ↄuiuia lu ges. Vrbẽ rure cupis. laudas bõa rurl in Cõtẽtioſus.ſa.ſũ.qͥ nõ rõe aliqͥd ſʒ ſo ( vrbe la ꝑtinacia contendit.vł ðꝛ litigioſus. Cõtentꝰ.a.ũ.i.patiẽs.ſufficiẽs pauco ⁊ ve⸗ nit a ↄtineo.nes. Nõt etiã deriuari a ↄten do. ⁊ tũc idem eſt qð ſiłtẽtꝰ ſiue tẽſus. In⸗ uenit᷑ etiã ↄtemptus.i.ſpꝛetꝰ. Añ.Contẽe⸗ ptus ſpꝛetꝰ.ↄtẽtus ſufficiẽs eſt. Oꝛimum Eemnor dat ↄtineoq; ſecunddu. õterminꝰ.a.ũ.i.vicinꝰ.ↄiũctus. Iñ hic ⁊ hec ↄterminał.⁊ hᷓ le.i.ↄfinał.Et ↄtermi⸗ Cõternans ant. ðꝛ illeqͥ eſt in cõpletiõeter tij anni. Uñ ðꝛ ↄternãs q̃ſi cõplẽs tertium annũ.q̃ſi triẽnis vłãſi triũ ãnoꝝ exñs Añ Eſa.xv. AUectes eiꝰ vſq; ad ſegoꝛ vitulam ↄternantem.i.vitulã triũ annoꝝ. vł ſegoꝛ ciuitatẽ paruã dicit vitulã ↄternantẽ.i.ro buſtã.qꝛ ᷣm glo.aĩalia ſunt robuſta tertio ãno. ſic hõ in triceſimo ãno.Hiere.xxx vij)/ ðꝛa ſegoꝛ vſq; ad aconã vitulã ↄternãätem vbi qͥdam falſi libꝛi hñt ↄſternantem lent.⁊ ðꝛ a cõticeo.cQees. CLoõtignatio. onis.F.t.i.tignoꝝ ↄiunctio. v coaptatio in ędificio.⁊ ðꝛ a ↄtigno.as.qð eſt tigna cõponere ⁊ ↄiungere.coaptare in ſtructura ędificij. Uñ.Tectũ tigna ferunt ↄtignatio iungit. . Cõtiguꝰ.a.ũ.i.vicinꝰ.ꝓximꝰ.a ↄtingo.gis qꝛ ↄtingit domũ alteriꝰ. Inð ↄtiguitas.i. vicinitas. Sʒↄtinuꝰ eſt vicinꝰ ſine inpo⸗ ſitione eo ꝙ ſił teneat᷑.⁊ deriuat᷑ a ↄtineo. es. Vñ aq̃ᷓ in vaſeẽ vaſi ↄtigua.ſʒ nõ ẽ cö⸗ tinua ei.ſed aq̃ aꝗᷓ.qꝛ terminꝰ idẽ.nam äᷣm phm in.v.phyſicoꝝ.Cõtigua ſunt qͥꝝ vl⸗ tima ſunt ſu. Cõtinua aũt quoꝝ terminus partic dam poꝛiont ruitie 10c0 bPeaaſte. Contus ðᷣ etiam inſtrm cũ qͥ piſca⸗ idẽ ⁊ vnus eſt vtriuſq; ꝗ tangunt Cõtinens.o.t.i.caſtus.abſtinẽs. Iñ ↄtinẽ⸗ tia.i.abſtinentia. caſtitas. Cõtiqᷣa.i imbꝛiũ collectio q̃ſi ↄtinens aquã ex qbus videt᷑ cõponi. vbi qdam fa tem nalis ? Ble. Cõticiniũ.nij.n.s.tꝑs noctis ðꝛ.qñ cũcta ſi telam. Ideoq; dicimꝰ ꝙ paciſcẽdo diuſas in vnũ trahimꝰ voluntates. VUñ emptioões ↄductiones ⁊ ſimilia ↄtractꝰ dicimꝰ ꝗ aio obligatiõis ex ↄtractu naſcunt Cõtrariꝰ.a.ũ.i.aduũſariꝰ.Cõtrariũ etiaʒ eſt qͥdã coloꝛ rhetoꝛicus.⁊ fit ex q̊ animꝰ ex di Uerſiſ rebꝰefficit᷑ certꝰ. vt.Qui ſibi nõ par cit quõ mihi vel tibi parcet. V Cõtribuł.2.t.⁊ h le.i.eiuſdem tribus.et ðꝛ acon ⁊ tribſus. Cõtritio.onis.i.ſiłtritio vel ex toto tritio. ⁊ deriuat᷑ a ↄtero.is.Et ſic deſcribit᷑. Eſt doloꝛ de peccatis aſſumptus cuʒ ꝓpoſito fitendi 2 ſatiſfacienild. õtrouᷣſia.ſię.ðꝛ q̃ſi ↄtraria vᷣſio.⁊ ẽ ↄtroũ ſia negociũ.certamen.ꝗſtio.ↄtentio.diſce ptatio.collatio.cõparatio Cõtubniũ.n. s.ðꝛ tabernaculũ vł ſocietas. vꝑład tꝑs coeũdi cõuentus.⁊ ðꝛa cõ ⁊ tab⸗ na.qꝛ ſic illi qͥ in tabna cõueniunt ad tꝑus cõmanent.⁊ cito diſſoluunt᷑.ita ↄtubniu,z ꝓbe ſumendo cito diſſoluit᷑ ꝑacto.ſ.nego cio ꝓ quo ad cõtuberniũ conuenit᷑. Iñ cõo⸗ tubernio.onis.i.ſocius.cõmilito qͥ eſt i eo 1 . — dem ↄtubernio cũ alio Et h ⁊ hec cõtuber Cõtumax.o.t.i.ſuꝑpbus.iniurioſꝰ.vł repu⸗ gnatiuꝰ. vł inobediẽs.vłðꝛ ↄtumax.qꝛ co tẽnit ⁊ negligit.⁊ ðꝛ a cõtumeo.es.Et cõ⸗ ponit᷑ cũ ꝑ.vt ꝑcõtumax.i.valde ↄtumax Iñ contumacia.cię.⁊ ẽ erga iudicẽ vł pſᷣla tuʒ cõmiſſa inobediẽtia. In ⁊ ↄtumacitas tatl.i.ſuꝑbia.iiuria.repugnãtia.ↄtẽptus Contumelia.lię.f.p.i.iniuria.vituꝑiũ.gue ↄuitiũ.⁊ ðꝛ a cõtumeo.es. Idẽ ⁊ cõtumia mię. IJñ contumelioſus.a.ũ.qͥ audax eſt ?⁊ tumẽet vbis iniurię ⁊ ſuꝑbię.vel qͥ ↄntume⸗ —☚ lias ⁊ cõuitia inijcit. Cont.ti. m. s. qddaz genꝰ teli. ppᷣe quod ferrũ nõ hʒ.ſed eſt acuta cuſpide longũ ſi partica pacuta quam poꝛtant ruſtici loco toꝛ piſcat᷑ vel ſciſcitatur aquam inquiren⸗ do piſces. ”MVß Cõuallis.f.t.i.magna vallis.vel loca terra rum depreſſa int᷑ montes. D Cõtractio.onis.f.t.eſt collectio.cõſtrictio. Cõnubiũ.bij.n.s.i.cõiugiũ nuptię vel con⸗ abbꝛeuiatio. vel decurtatio. Añ Exechie. iunctio viri ⁊ feminę. In h ⁊ hęc coõnubia vij. Ecce venit cõtractio. ⁊ h le. Vñ Virgilius. Cõnubio iungã.ſta Cõtractꝰ.venditio.locatio.⁊ cęterę ſpecieſ bili ꝓpamq; dicbo. “ ductionis m Map̃. . Cõuena.9.p.i.ſiłcũ alio veniẽs.vel qui cũ Lõtract' eſt duoꝝ vel pluriũ in idẽ cõſẽſus alio cõuenit. Ael cõuenę dicunt᷑ aduenęð Et ponit᷑ qũq; ꝓoĩ pacto ↄuentiõe vel ſi diuerſis locis. ↄtractu.vt ſi qͥs geſſit alteriꝰ negocia vłtu Cõuentus. us.ui,i.turba. cętus. M — Cõuerſio.onis.q̃ſi ſił vſio. Itẽ ↄũᷣſio eſt qͥ/ dam coloꝛ rhetoꝛicus.⁊ eſt qñ eadẽ dictio flſine clauſulaꝝ repetit᷑. vt Qui vitiũ ſper⸗ nis.te ſpernis friuola ſperſris. Cõuexꝰ.a.ũ.i.vndiq; inclinatꝰ ⁊ curuatuſ ãqſi cõuerſus.⁊ ðꝛ a conueho.is.qꝛ vndiq; vehit᷑ ĩ circũitu ad viſuʒ. In hęc ↄuexitas tatl.i.curuitas.rotũditas ſiẽ ⁊ celi. łpᷣm Cõuicaneus.a.ũ.i.cõuicinuug Conuicanus.a.ũ.idem ſcʒ cõu icinus. Cõuictoꝛ.toꝛis.m.t.qͥ ſił cũ alio viuit.⁊ tũc ðꝛ a cõuiuo.is.vel cõuictoꝛ q̃ſi cum alio vi CLtoꝛ.⁊ tũc deriuat᷑ a cõöuinco. ccis. Löãuitiũ.tij. n. Ss.i. cõtumelia. vituperiũ. vel oppꝛobꝛiũ.iniuria.⁊ videt᷑ ꝙ debeat ſcri⸗ NHap̃. Couexa dicunt᷑ extrema celiflea biꝑ c.ſiẽ viciũ qð deriuat᷑ a vinco.cis.pᷣm Hugjl.Alij dicũt qð vitiũ deriuat᷑ a veto. as.⁊ ↄuitiũ a cõ ⁊ vita.⁊ ſic debet ſcribi ꝑ t. ſicut veto ⁊ vita.⁊ q̊ verius videt᷑ Inde cõuitiolu m. pe.coꝛ.i.paruũ cõuitium.,. Cõuiua.2.p.ð qͥ cũ alio viuit ⁊ comedit.⁊ ꝓducit vi VUñ Oꝛatius in epi.Tres mihi cõuiuę ꝓpe diſſentire vi dennr. Cõuiuariũ.n.s.eſt locꝰ in quo qͥs cõuiuat. qð ⁊ cõuiuatoꝛium ñd.— Cõuiuiũ.n S.i.lauta comeſtio ⁊ maã. Inð conuiuiolũ.dimi.i.paruũ cõuiui. Cõuotus.a.ũ.i.eodem voto aſtrictꝰ.⁊ ðꝛa con 7 voſim. Conus.ni.m. sS.i.ſũ mitas galeę vłcuruatu raãſupꝑ galeã ponit᷑.ſup qu ſunt criſte. a conon gręce qðᷣ ðꝛlatine acuta vłalta rotũ ditas. Un ⁊ conon ðꝛ figura ꝗᷓ ab aplo inci 5 —“ . 7 Si ⁊ in acutũ finit᷑ ſicut oꝛtogonium. ophinarius.rij.m.s.qͥ cophinos facit vel vendit vpottttat. Cophinus ·ni. pe.coꝛ ðꝛ a cauo.as.q̃ſi cau⸗ eo ꝙ ſit cauꝰ.Et vt dicit Papᷣ. Cophinos gręce coꝛbis latine.Co phinꝰ vas ex vgul tis aptũ aliqͥd mund are. Vel cophini ſunt Yaſa ad fimũ poꝛtandũ.vel cophinꝰeſt ge⸗ ſtatoꝛium fimi vel ceni. cophini ſunt vaſa viminea ad oꝑpa ſeruilia Deputata. Juxta illud anus ei? in co⸗ phino fuierunt. Inde coph inulus.i. ꝑu⸗ cophinus. l Copia. pi p:i multitudo abundtia. di⸗ cta q̃ſi cũ opibꝰ. ⁊8z a copos.i.laboꝛ.quia oĩs ſba ex laboꝛe ↄſtat. Hõ em ſine laboꝛe copia haberi põt. Iñ copioſus.a.ũ.i.locu ples. abundans.plenꝰ copia. Quidam tãñ dicũt ꝙ copia deriuet᷑ a cops.pis. Ande. . ps diues fert᷑.copia naſcit᷑ hinc. IJIñ co qð qſi idẽ eſt. Nel iola.dimi.i.parua copia opos gręce ðꝛ laboꝛ latine. Cops.pis.o.t.i.diues.opulentꝰ.q̃ſi cũ opi bus Vñ qͥdam. Fecundus cops eſt deat⸗ rę fertilis ops eſt. YFex domuũ . ſcops ẽ mũ darum. foſſaq; ſcrops eſt. Inuenit᷑ etiam heęc cops indecli.fę.ge.⁊ tũc deriuat᷑ a co⸗ pia. pię.⁊ eſt idem ꝙ copia. opula. lę. i. ↄiunctio. vlid qð ↄiũgit vł vi culum in collo canis.⁊ in ſingulani ꝛi pla⸗ li eſt ge. f. In pki mñ inuenit᷑ neu. ge. copła. oꝝ. Et vt dicũt in ſingłari ꝓ ↄiunctiõe ca num. In pli copula neu. ge. ꝓ älibet alia ↄiunctiõe ſiue hoim ſiue alia rer Copulariꝰ.rij.m.S.i.vinculũ in collo canis Copulatiuus.a.ũ.qð copulare haber Coquina.nę.locus vbi cibus coqui. Coquus.qui.i.qͥ cibos coquit. Iñ coquilꝰ Dimi.i.paruus coquus CLoꝛ. coꝛdis.n.t.ðꝛ a cardian qð eſt coꝛ.qð aũt ðꝛ coꝛ q̃ſi cuſtodia oim reꝝ.etymot.eſt non cõpoſitio.⁊ cõponit᷑ cũ multis.vt cou coꝛs. diſcoꝛs. excoꝛs. vecoꝛs.ſecoꝛs.vni⸗ coꝛs. ⁊ ſic de alijs ꝗᷓ patent locis ſſis. Choꝛagios gręce latine villa z. — 27 Choꝛagiũ.gij.i.ſuffragiũ.Choꝛagiũ etiam eſt ꝑs ludi.ſ qñ pubia dicũt᷑.vłchoꝛagiũ eſt vᷣginale ſignũ. vel vginalis põpa qua ſolent vᷣgines facere in q buſdaʒ loc circa moꝛtuum.ſ.choꝛea.⁊ ꝗlibet choꝛea ſic põt dici. ⁊ tunc cõponit᷑ a choꝛea ⁊ ago.agis. Sed coꝛragium ꝑ duo r.aliud eſt.ſ.qð ex toto ⁊ intimo coꝛde petitur.⁊ cõponitura Coꝛaliꝰ.lij.naturã hʒ vimis ſub aq̊.ſed de⸗ tracta ſuꝑ aquã ſtatim dureſcit ⁊ rubeſcit. ⁊ lapideſcit. Ita occupariq; ⁊ euelli retibꝰ ſolet. aut acri ferramento ciii. Coꝛax.cis.i.coꝛuus.⁊ tã illud qᷓ; iſtud nom̃ pʒ a ſono pectoꝛis.qꝛ grũnit pectre Coꝛban.oblatio ſiue donũ vł votum ſonat Matth̊.vij. Coꝛban qð eſt donrfn. Coꝛbio.onis.m.t.ille qͥ facit vel vendit vel oꝛtat cobes. oꝛbis.bis.vas vimineũ qͥ mẽſurat᷑ vinuʒ vel etiã annona.vel ꝑ qð etiã fluit muſtuʒ ⁊ðꝛ a curuo.as.qꝛ ex curuatis vᷣgis ↄtexi tur. vel a colano. Coꝛbita. te. pe. ꝓ.f.p.i.nauis oneraria Coꝛbius.bij.⁊ h̊ coꝛbinus.bini.ꝓ eodeʒ.ſ. ille qͥ duplex hʒ coꝛ. ⁊ za binũ ⁊ coꝛ.qua⸗ i binũ coꝛ hñs.vel reuera qui eſt vſipelliſ. zincöſttarnrxYÄ–. Coꝛbonan. vłhec coꝛbona · i. gacophilatiũ. * ion ini aun i 14 . . onn 1 ng; ii lell . dli i. vbi diuin oblationes reponunt᷑. MPapi. vo dicit. Coꝛbonã gacophylatium vbi pe cunia ſacerdotũ erat poſita.⁊ interpᷣtatur oblatio.Et vt ðꝛ in hiſtoꝛijs ſuꝑ actꝰ aplo rum. Coꝛbonan erat arca in q reponeban⸗ tur dõaria ſacerdotũ Muſach erat arcai qua reponebant᷑ donaria regũ vłpᷣncipũ. Gaxophilatiũ erat arca.in qua reponebã⸗ tur donaria tranſeuntiũ. Coꝛbulus.li.m.s.pe.coꝛ.i.paruus coꝛbis. Corcula.i.ioculatrir. Coꝛculũ.li.dimi.i.paruũ coꝛ. Corculus.i. Tadeꝰ a coꝛde dictꝰ. IJpe ⁊ ta dey. ipe ẽ ⁊ Judas Jacobi quẽ eccleſiaſti ca tradit hiſtoꝛia miſſum Ediſſam ad aba⸗ arum regem. ꝗl horda.dę.f.p. ðz a coꝛ.qꝛ ſicut pulſus coꝛ dis eſt in pectoꝛe.ita pulſus choꝛdęẽ̃ in ci⸗ thara. Unde pꝛopheta. Laudate eum in choꝛdis ⁊ oꝛgano. J — da. 2 z a choꝛda. Choꝛdatiſta.ſtę.ↄ.p.qͥ vel ꝗᷓ canit cũ choꝛ⸗ ordatus.a.ũ.i.ſapiens.gnauꝰ.audax.cõ ueniens. VUñ Job. xxxiiij. Viri coꝛdati.i. nit cũ choꝛdis. ”MMM Cordiacus.vide ſupꝛa cardiacus. Chordula.lę.dimi.i.parua chora. Cordꝰ. a. ũ.i.ſerotinꝰ.⁊ ðꝛ a coꝛ. Vñ ⁊ vuę A tarde veniũt ad maturitatẽ.coꝛde dicũ⸗ — tur ᷣm Hugl. Et Map̃. dicit. Coꝛdũ ſero⸗ tinũ qð tarde naſcitur. Coredulus.li.ꝗdã auis ꝗ̃ ſtatim ⁊ citius q;ᷓ cętera mẽbꝛa coꝛ auis captę edit. Choꝛiambus.vi.eſt qͥdã pes ↄſtãs ex bͤma lõga ⁊ duabꝰ medis bꝛeuibꝰ ⁊ vltia lõga vt Audierant.⁊ ðꝛ ſic.eo ꝙ carmẽ h̊B pede cõpoſitũ.aptum ſit choꝛo canentium Coriandrũ.dri.n.s.genꝰ herbę a greco qð illi coꝛion dicunt. ⁊ vt dicit Rap̃. Corian drum qð gręci corion dicũt. cuius ſemen dulci vino datũ ꝓnioꝛes reddit in venerẽ ſi ſupra modũ dederis amentiã facit In ci bo ſumptũ calefacit ⁊ ſtringit ⁊ ſomnũ fac Coriarius.rij.m.s.qͥ parat coꝛia vel qͥ opa⸗ tur de coꝛijs.⁊ ðꝛ a corio. Coꝛimbus.m.s.fructꝰ eſt hederę.⁊ ðꝛa co⸗ rona.qꝛ inde coronabant᷑ antiqͥ et pᷣcipue poetę. AUñ Ouið.iiij.meth̊.Et guidus di ſtinguit tela coꝛimbis.Coꝛimbi etiã dicũt᷑ anuli vitis.qͥ ꝓxima ꝗ̃q; ligant ⁊ cõpᷣhen⸗ dunt ne longius laxati palmites ventoꝛũ Coꝛithꝰ. thi. m. S.i.tectura flatibus diſſipearrktt i arcuũ Uñ Sta tius thebaidos in.vij. Quã ſuꝑ a go ve⸗ lox coꝛinthos ⁊ arcus. Itẽ coꝛinthos.ti.i. repoſitoꝛiũ ſagittaꝝ.ſ.pharetra. Vñ oui⸗ dius triſtiũ. In qbꝰ eſt nemo qͥ nõ coꝛithõ ⁊ arcũ.Coꝛinthon actm̃ gręcũ ꝓtulit.pꝛo corinthum Inuenit᷑ etiã hec corithꝰ nom ciuitatis. In coꝛinthius.thia.thiũ.Ad co rinthios ſcribit 0ρaulus duas eplas. Et ſcribit᷑ ꝑ h. in vltima ſy'llabo. Coꝛiũ.n.S.a carne ðꝛ q̃ſi carniũ.eo ꝙ carnẽ tegat.vel qꝛ a carne extrahit᷑. Iñ coꝛioſus a.ſ.i.coꝛio veſtitus. Iñn coꝛiolum dimi.i. paruum coaniuiul. Coꝛnetum.ti.n.s.pe.pꝓð.locꝰ vbi creſcunt coꝛni.⁊ ðꝛ a coꝛnꝰ.ni.ꝓ quadã arboꝛe du⸗ ra in fructu vel ligno Coꝛneus.a.ũ.ꝑtinens ad coꝛnu. vel de coꝛ vu exiſtenn. Coꝛnicen.nis.m.t.q canit cuʒ coꝛnu.qð ðꝛ ☛ . etiã h̊ ⁊ hec coꝛnicens.tis.⁊ vtrunq; cõpo nitur a coꝛnu cano. M Coꝛnicena.nę.f.p.pe.coꝛ.fęmina ꝗᷓ cait cuʒ ſapientes audite me. Iñ cordate.i.ſapien ter.cõuenienter. honefſe. Choꝛdex.cis.m.t.qͥ facit choꝛdã.vł qui ca⸗ coꝛnu.⁊ ðꝛ a coꝛnicen. Coꝛniger.a.ũ.pe.coꝛ.i.gerẽs coꝛnu. Cornipes.dis.oĩs.t.i.corneos hñs pedes qð ꝓ equo inuenit᷑.⁊ tunc eſt gemaſ. LCooꝛnix. cis.f.t. ꝗqdam auis clamoſa.⁊ dici a coꝛnu.qꝛ clamoſa eſt vt coꝛnu.vel qꝛ diu viuit. vt coꝛnu etiã durat. In coꝛnicula.i. arua coꝛnir. oꝛnu ðꝛ a carne qſi carneũ.qꝛ ex carne ꝓ⸗ cedit.Et in ſingulari eſt indecli. In płi vo hec coꝛnua.nuũ.Inuenit᷑ etiã h̊ coꝛnꝰ.us ui.in eodẽ ſenſu.Et nõ ꝙ coꝛnua vocãtur extremę ꝑtes antẽnaꝝ ꝑ tropũ ab aimali. Itẽ coꝛnua vocant᷑ extremitates exercitꝰ. qꝛ intoꝛte ſunt ad modũ coꝛnuũ aialis.ſed in hac ſigtione ꝓpᷣe inuenit᷑ h coꝛnꝰ.us.ui ⁊ ꝓ coꝛnu milit ſimilit.Sʒ coꝛnu in ſingu lari. ⁊ cornua ĩ płali ꝓpᷣe ꝑtinet ad aialia. A cornu deriuat᷑ coꝛnutꝰ.a.ũ.⁊ corno.as id ẽ cornu reſonare.⁊ h̊ coꝛnꝰ.ni.ꝓ qnadã arboꝛe dura in fructu vel ligno. In h cor⸗ num.ni.i.fructus illius arboꝛis. Uñ.Coꝛ nu gerit coꝛnꝰ pecuduʒ ſunt cornua coꝛnu MEWilitis eſt qñ ꝓperat ſua bella gerendo. tem coꝛnu componit᷑ ̊ ⁊ hęc bicoꝛnis.⁊ B ne.⁊ H̊ ⁊ hec vnicornis ⁊ ̊ ne. Iñ coꝛni⸗ culum.n.S.i.paruũ coꝛnu Cornicularij dicunt᷑ illi qͥ gerebant coꝛnua. vel aciem in bello. vel qͥ inaures iudicum vota ꝓtulerunt ſua. . 2 Cornupeta. te. pe. cor.i.bos. Añ Exo. xxj. O ſi bos cornupeta fuerit ⁊ c. Cornuſtibij.t᷑tia filia Job.nomen accepit. ꝗqꝛ em ꝑ coꝛnu ⁊ tibia vnuʒ vbũ ex vtroq; cõpoſuit.vtrũq; vᷣbũ ꝑ vnã or̃ois partem in latina lingua trãſfuſum eſt.qͥ voluit ge⸗ nere licite demõſtrauit 'm Gregg. Cornut.a.ũ.i.hñs coꝛnua. Et facies moy ſi erat cornuta ſicut dicit glo.Exo.xxxiiij. ꝓpter q̃ſdam radios ſplẽdoris quos hũa⸗ nus viſus capere nõ potuit. Corolla.lę.dimi.i.parua coꝛona. Corollariũ.rij.n.s eſt pᷣmiũ alicuiꝰ certami nis.ſ.corona vł aliud. vel corollarium eſt vnde aliqͥs meret᷑ adipiſci coronam. orona.nę.f.p. ðöz a choꝛus.qꝛ rotunda ad modũ chori ſolet fieri.⁊ ẽ in ſignũ victoꝛię vel regij honoris .ꝗᷓ ideo in capite regum ponit᷑ ad ſigndũ circũfuſos in orbe ppłos qbus accinctꝰ q̃ſi cap ut ſuũ coronat᷑. Ma⸗ pias vo dicit ꝙ corona generaliter ðꝛ.dia dema vo ſpecialit᷑. NMam eſt geſtamẽ regij capitis.Corona vo quoꝛũcũq;. Iteʒ coro na ðʒ circulus. Item corona eſt etiaʒ raſu. ra pilorũ in ſuperiori ꝑte capitis clericoꝛũ quę ⁊ clerica ðꝛ. Inde Coronula.i.parua Corꝑalis. .t.⁊ G le.i.ad corpus pertinẽs. Inñ corꝑalitas.tatis.Et cõponit᷑ cũ in.vt incorpalis.Et vt dicit Priſcianꝰ. Corpa le nomẽ eſt iſtud qð corporeã rẽ ſiꝗãt. ⁊ Bi ꝓprijs ⁊ appellatiuis nomibꝰ. In ꝓprijs vt Soꝛtes. In appellatiuis vt hõ. Incor ꝑale vo eſt nomẽ illud qð incorporeã rem ſigt.in ꝓprijs ⁊ appellatiuis. In ꝓprijs. vt pudicicia penelopes. In appellatiuis. vt vᷣtus Item corꝑale ſubſtantiuũ neutri ge. eſt alba palla in altari ſuꝑ qua ponitur ſacramentũ euchariſtie. — Corpulentꝰ.a ũ.i.pinguis.craſſus. I coꝛ pulentia. tię.i.craſſitudo.⁊ ðꝛ a coꝛpꝰ alẽ⸗ tos qð notat plernum. Corp.oris.n.t.a corrũpo.pis.dꝛ. eo ꝙ ſit naturę corruptibilis.⁊ cito corrũpat᷑. Ał corpꝰ cõponit᷑ a cor ⁊ pus.puris. Iñ Coꝛ pus q̃ſi cordis pus.i.cuſtodia.ſed potius yiðꝛ etymo.qᷓ; compoſitio. Ael ðꝛ corpus ꝗqſi coram poſitus. Inð corporeus.a. um. Iñ ⁊ corporeitas.tatis.⁊ cõponit᷑ hęcin⸗ corporeitas.tatis.A corpus cõponit᷑ Bi corpor.tricorpor. quadricorpor ⁊c. Inð corpuſculum.li.diminutiuũ. id eſt paruũ coꝛpus. Corpus qñq; ðꝛ collegium ſiue vniuerſitas cuius caput eſt platuſ.c.nouit. de his qͥ fi. a pᷣ.Et tale corpus põt hr̃e vnum ſigilluz3. de exceſſ.pᷣla.dilecta.Dicit᷑ etiã ↄgregatö cuiuſcũq; ciuitatis vel villę vel caſtri hr̃e corpus. Itẽ ꝗqlibet ↄgregatio ꝓ iuſticia fa cienda.vt cõgregatio ſcabinoꝝ vel totius vniũſitatis. Item ſocietas cauſa religiõis cui ꝓuiſum eſt vnũ coꝛpus hr̃e debʒ iſtar reipublice.Et res cões.ſ.actoꝛem ſiue ſyjn dicum cõmunẽ ꝑ quẽ agere põt.ff.ꝙ cuiꝰ. vniũ.no.agit᷑.l.j. Item epᷣs cuʒ capło ſuo facit vnũ corpus.cuius ipᷣe eſt caput.ſʒ cũ clero ciuitatis vel dioceſis nõ ðꝛ facẽ vnũ corpus.ſic nec abbatiſſa cum clericis ſuis. licet ſit caput.vnũ coꝛpus facit Correctio.onis.f.t.i.emendatio caſtigatio acorrigo.gis. Item correctio eſt qͥdam co lor rhetoricus.⁊ fit qñ tollit᷑ qð pᷣus dictũ eſt.⁊ qð magis idoneũ videt᷑ apponit᷑. vt Sum minus oblitus decoꝛis qͥnimo de⸗ decoris.ex quo dicoꝛ amans.imo veraci⸗ Corregionalis.i.ex vna regiõe. Corrigia.gię.f.p.ðꝛ a coꝛiũ.vła colligo.as qᷓſi colligia. Iñ corrigiola.lę.i.ꝑua corri⸗ ia.Et corrigiatꝰ.a.ũ.i.cũ corrigijs liga⸗ orrigibił.ↄ.t.⁊ hocle.ad corrigen⸗ (tus dum habilis m Pap̃ᷣ. Correptio fraterna eſt admonitio fratrl de emendatione delictoꝝ ex fraterna charita e ꝓcedens. U Corriualis. ↄ.t.⁊ h le.i.cũ alio potans eun dem riuũ. Vñ ⁊ ꝑ ſimilitudinem corriua⸗ les dicunt᷑ qͥ eandem amicã habent. Coꝛs.coꝛtl.vide ſupꝛa in coho—nrrs. Coꝛtex incerti ge.eſt ſupᷣma pars arboriſ.⁊ cõpat᷑ pelli aialis.⁊ viðꝛ cõponi a coꝛium ſʒ eſt etymo.potiꝰ qᷓ; cõpoſitio.Coꝛticẽ eti am vocãt qdam coꝛucẽ. Liber eſt ꝑs inte⸗ rioꝛ coꝛticis dictꝰ a liberato coꝛtice.i.abla to.eſt em mediũ qðdam inter lignũ ⁊ coꝛti cem. Mõt etiam ibi poni tertium.ſ.ſuber. Añ. Mars poꝛ eſt coꝛtex.lib alta. ttia ſub AVnde Theodolus.Mutat flebiliter rigi dum ꝓ corpoꝛe ſuber Inde corticillus. li. aruus coꝛtex. “4“2“ oꝛtina.f.p.vt ðꝛ in hiſtoꝛijs.qñq; ðꝛ velũ qñq; tentoꝛiũ qñq; tabernaculũ. AUñ coꝛ⸗ tina eſt oꝛnamentũ eccłaꝝ vel tabernaclo⸗ rum. ſicut vela depicta.ꝗᷓ in lateribus alta rium ſuſpendũt᷑.ne ſacerdos i aſpectu cir⸗ cũſtantiũ ↄfundat᷑.⁊ ðꝛ a coꝛiũ.qꝛ pᷣmo ex coꝛijs ⁊ pellibꝰ fuerũt facte. Itẽ coꝛtia eti⸗ am dicebat᷑ loc' olim in tenplo vñ dabatk Gs n l⸗ e ni⸗ mn e⸗ con ie. ii nni ⸗ ⸗ nc oe reſpõſa.vłpotiꝰ mẽſa in tẽplo Apollinis ſuꝑ quã ſtabat phębus qͥ dicebat oꝛacula. ⁊ dicebat᷑ coꝛtina.qꝛ coꝛio fetonis erat te⸗ cta. Nel ðꝛ coꝛtina qſi certina.qꝛ ibi certa dabant᷑ reſpõſa.vł coꝛtia q̃ſi coꝛdicina.qꝛ ibi hoĩm tenebãt᷑ coꝛda. Iñ coꝛtinatus.a. um .i. coꝛtina ſparatus. Iñ ⁊ coꝛtinarius rij.qͥ coꝛtinas extendit vł ſᷣuat vłfacit. Et hec coꝛtinaria. tinarię. in eodem ſenſu. Et coꝛtinarius.a.ũ.qð ad coꝛtinã ꝑtinet. Jnñ etiã coꝛtinula.i.parua coꝛtina. CQoꝛus. ri. pᷣma ꝓducta p vento ſine aſpira tione. Cos.cotis.f.t.ðꝛ a cote gręco qð latine dici tur inciſio.eo ꝙ ferrũ ad incidendũ acuat. Propᷣe vo duri lapides appellant᷑ cotes. qſi cautes.⁊ ꝓducit co. Vñ. Virgił. Sub iguntq; in cote ſecurſres. Coſmarcha.chę.dñs vel pᷣnceps mundi.a coſmos mũdus ⁊ archos pᷣnceps. Iñ hęc coſmarchia.chię.eius poteſtas. Coſmarius.rij.m.s.ðꝛ dñs mundi Coſmicus.a.ũ.pe.coꝛ.i.mundanus. Coſmographꝰ. phi. ðꝛ q̊ munduʒ deſcribit ⁊ ðꝛ a coſmos qð eſt mundus.⁊ gphos qð eſt ſcribere.⁊ coꝛ.pe. Vñ in Aurora dicit᷑. Coſmographo mopſi mihi pꝛeduce carmi ne huius. Inde coſmographia. phię.mũ⸗ di deſcriptitio. Coſmopeia.i.mundi factura. Coſmos dicũt gręci.⁊ ↄuertitur in latinam foꝛmã.⁊ ðꝛ hic coſmus.i.mundus. Coſmus.mi.i.mũdus.a coſmos. Item coſ mus ðꝛ oꝛnamentum pontificis. Coſta.ſtę.ðꝛ a cuſtodio.dis.qꝛ coſtę cuſto⸗ diuut interioꝛa. Iñ hec coſtula.lę.⁊ coſtel la.le.dimi.⁊ h coſtariũ.rij.locus coſtaruʒ Et coſtatus.a.ũ.qͥ habet coſtas vł habẽs magnas coſtas. H Coſte. decas.gentos.vnum ⁊ idem ſiãnt. Coſtus.ti.f.S.eſt radix herbę cuiuſdam. Cotana.i.mala cogogna.i.genus maloꝛũ. ⁊ declinat᷑ ̊ cotanum.ni.⁊ ſcribit ſine c.i NPap̃ᷣ. Vñ dicit. Cotana genꝰ fructuũ nu/ cum.Et coꝛ.bᷣmã.vt patet in ̊ vſu.Cũ co tano moꝛus moꝛiq; ſoꝛoꝛ ſy comoꝛus Cote gręce.inciſio latine. — Kotula. lę.f. p.qdam menſura vini cõtinẽs ciathos ſex.i.emina.ꝗᷓ iðᷣo cotula ðꝛ.eo q ita fit cotula. ꝗYMRMU . Coturnix.cis.f.t.a ſono vocis ðꝛ.quã gręci inſciſio ⁊ diuiſio ſextarij ſit in dua ęqua.et oꝛtogon vocant.⁊ ẽ auis regia. Hec patit᷑ moꝛbũ caducum vt hoies.Et ꝓð.pe. VUñ u 62. Mane coturnices veſpere vulgꝰ Couterinus.a.ũ.i.ex eodem vtero cuʒ alio genitus. oxa. xę.f. p. ⁊ coxę in płi dicte ſunt qſi con iunctę axes. In ipᷣis em capita femoꝝ iun guntur. Jn coxula. dimi. ante P Cra vox eſt coꝛuo Krapula dle. ſcpi ſtipabundas edacitas. i⸗ moderata ⁊ noxia voracitas.⁊ ðꝛ a crudꝰ q̃ſi cruda epula. cuius cruditate guat᷑ cor. ⁊ ſtomachus turbat᷑.Eſt autẽ vini cibiq;. Vñ. Vina bibit mane cerebꝛum refoꝛmat inane.Quę ꝑfudit heri crapula młta me⸗ ri. Et ponit᷑ qñq; crapula ꝓ exceſſu in po⸗ tu. Vn pſał. Crapulatus a vio. Craſſus.a.ũ.i.pinguis.ſʒ abeſus plꝰ qᷓ; pin guis. ⁊ ð a creſco.cis.vel a creas vł a creã do. quaſi aptus ad creandas carnes ? c⸗ pat᷑. Iñ hęc craſſitas.tatis.⁊ hęc craſſitu⸗ ðo. dinis. ⁊ hęc craſſicies.ciei.Et ꝑ cõpoſi tionem craſſilentꝰ.a.ũ.i.plenus craſſitie. Naßp̃.dicit. Craſſa fecunda pinguis ſpiſſa CTraſſari coꝛpis eſt ⁊ ſanguinis. Braſlari animi ⁊ crudelitatis. H Craſtinꝰ.a.ũ.ðꝛ a cras.a q̊ etiã craſtino.as. qð cõponit᷑ ꝓcraſtino.as.vide loco ſuo Crater.eris.m.t.eſt genꝰ calicũ.i.poculoꝛũ duas hñs anſas.⁊ fiebat pᷣmo de cõnexiõe vgultoꝝ.⁊ ðꝛ a cratim. eo ꝙ ſe inuicẽ tene at. Et vt dicit Papᷣ. Crater eſt vas vina⸗ rium. Item crat᷑ facit duplicẽ actm̃ in ſin⸗ gulari.ſ. craterem vel cratera.⁊ cratera eſt actũs grecꝰ.Et ſimilit᷑ in płi geminũ habʒ actm. vt crateres vel crateras. Vñ Virgi lius enei.viij. Indulgent vino ⁊ vtũt cra⸗ teras aenos. Idẽ in pᷣmo ęneið. Crateras magnos ſtatuũt ⁊ vina coꝛonant. Iñ cra⸗ terculus dimi.i.paruus crater. Cratera.pe.ꝓð.põt eſſe actũs gręcꝰ.⁊ tunc eſt maſ. ge. ſicut crat᷑. Vel põt eſſe ntũs la⸗ tinus.⁊ lic eſt. f.g.pᷣme declinationis. Crates.tis.eſt inſtrm qð fit de vimibus vł de ferro ad aſſandas carnes vłpiſces deſu per. Iñ hęc craticula.dimi.i.ꝑua crates. Et nõ ꝙ iſtud dimi.requirit ꝙ dicat᷑ cratl in ntõ pi. In multis tñ libꝛis inuenit᷑ cra⸗ tes in ntõ ꝑ e. AUnde in Auroꝛa.Altar me dio crates prędicta reſedit. In Gręciſmo Eſt crater patera connexio virgea crates. Creagra.grę.f.p.ðꝛa creas.qð eſt caro. et agros quod eſt tractus. Et ſunt Qeng ðM R K.—. tridentes fulcinulę ad carnes de caldarijs ferendas vel extrahendas reber. a. i. i. denſus vel ſpiſſus.ſed differt ab his. qꝛ creber ðꝛ de multitudie.vt Cre⸗ ber paries circũit hãc domũ.i.młti parie⸗ tes. Benſum ſiue denſatũ eſt qð viſu nõ ẽ penetrabile.vt ebur.licet tenue. Spiſſum vo qð non eſt tenue.Et ꝓð.cre. AUndeqͥ⸗ dam. Lectio crebꝛa valet quã non obliuio tollit. fures.ſ.qͥ ſepe frequentat᷑ a furibus Crebꝛo. onis.m.t.alio noĩe ðꝛ poꝛca.eſt au=t poꝛca illa terra ꝗqᷓ ↄtinet᷑ inter duos ſulcos 2z a cribꝛo.quia aqua crebꝛo per ipſam Diſcurrit. Eredibilis.ↄ.t.⁊ h le.qð põt credi. Creditarius. m. s. i. ↄſiliariꝰ vel camerariꝰ cui ſecreta cõmittunt᷑. Inð hęc creditaria igd eſt cameraria. Ereditoꝛ eſt qͥ alieuã fidem ſequit᷑ mutuatẽã pecuniã numerando. Generalit᷑ vo credi toꝛ ðᷣꝛ q̊ͥ ex cauſa quacunq; alienam ſidẽ ſe bitoꝛi. quitur. Et dicit᷑ ideo creditoꝛ.qꝛ credit de Credulus ·a.ũ.qͥ ſꝑ vel facile credit. JInde hec credulitas.tat.Et cõponit᷑ cũ in. vt i⸗ credulus.qui nunqᷓ; vel vix credit. Ande SGSgrkęciſmus. Rumoꝛ credibilis res credu⸗ laſ cito credit. Sic incredibilis ⁊ res icre/ Crementũ.ti.n.s.i.ſemen virile.⁊ ðꝛ a creo A8. qᷓſi creamentũ. Vñ Joſephꝰ Cremẽtũ ad libidinem ſuo potiꝰ nutriuit ex coꝛpoꝛe Item crementũ ðꝛ a creſco.is.⁊ tũc tm va let q́;tum incrementũ. Cremiũ.mij.n.s.i.ſiccamẽtũ lignoꝝ vł fri xoꝛuʒz in patella.⁊ etiã qð remanet in patel la aridũ de carnibus poſt pinguedinem li ꝗfactã ðꝛ cremiũ. Unð ꝓpheta. Oſſa mea ſicut cremiũ aruerunt. Et ðꝛ a cremo. Cremiũ.n.S.i.ſacrificiũ.qð ⁊ holocauſtum dicebat᷑. ⁊ ð a cremo.as. CTreas gręce.latine ð caor. Creperon dubium ðꝛ. Inde creperus.a.ũ. iid eſt dubuis. 1 Crepido.inis eſt ripaꝝ obruptio ſaxi.vłru pis.vel montis extremitas.altitudo.ſum mitas. NPonit᷑ tñ qñq; ꝓ cauerna vbi vie coueniunt.in qua ſolẽt pauꝑes latitare vł mendicare. VUn Juuenalis. Hulla crepi⸗ do vacat. Et ponit᷑ h̊ͥ ꝓ ſummitate ripaꝝ. Et ðꝛa crepo.as. qꝛ ibi eſt frequẽtiꝰ ſoni⸗ tus ventoꝝ ⁊ ruptio lapidũ. Quidã tñ vo lunt deriuaria creperon. qð eſt dubiuz vlł incertũ.qꝛ dubiũ eſt in tali loco ponẽ pedẽ Itez ſummitas vel extremitas in circũitu altar dicebat᷑ crepido.⁊ ipᷣm ꝓpiciatoꝛiũ Vñ Exech. xliij. Be ſinu terrę vſ. q; ad cre ibidinein.1. ppiciatorium. è”ð Er. epitꝰ. us. ui.⁊ B crepitaculũ.i.ſonitus. Crepoꝛ.oꝛis.m.t.i.ſonitus vel eleuatio. et SZaꝛa crepo. gas. Crepundiũ.dij.n.s.i.cunabulũ.⁊ ðꝛa cre⸗ po.as.qꝛ in ea puer crepat.i.ſonat vagiẽ⸗ do Itẽ ᷣm Papᷣ. Crepũdia puerilia oꝛna menta indita ꝗᷓ expoſitis infantibꝰadhibẽ tur vt cunabulũ. Vnde Hierony. Int cre pundia noui partus. Crepuſculũ.n.s.i.dubia lux.ſ.hoꝛa ꝗᷓ inter noctem ⁊ diem eſt. vlint diem noctez du bia. an ſit diei vel noctis.⁊ ðꝛa crepon qð eſt dubiũ. Et eſt duplex crepuſculũ.ſ.diei ⁊æ noctis. Abi aduertẽdũ ſᷣm hhug.ꝙ nox habet ſeptẽ partes. Nꝛima ꝑs noctis dici tur crepuſculũ vel veſperũ a ſtella occidẽ tali. Secunda cõticinium a cõticẽdo.Ter tia galliciniũ.a gallicãtu. Quarta intẽpe⸗ ſtum.i.nõ opoꝛtunũ.⁊ nõ aptũ tꝑs alicui rei faciendę.qñ nichil agi põt.q̃ſi ſinete. icdd eſt actu ꝑ quẽ cognoſcit᷑ tꝑs. Quita ite⸗ rum galliciniũ ꝓpter gallos lucis pſᷣnunci⸗ os. Sexta matutinũ inter abſceſſum tene⸗ brarũ ⁊ auroꝛeaduentum.Septĩa dilucu lum nuncia diei.quę incipit quaſi diei par ua lux. Idem etiam auroꝛa ðꝛ poſtea iterũ crepuſculum. D= Creſus.ſi.m.s.rex lidoꝝ. Ande loierony. in epła ad Paulinum. viij. ca. Prefert vi dua diuitis Creill. Creta.tę.f.p.ꝗda inſula eſt in q̃ fuit nutrit/ Jupit᷑. Iñ cretus.a.ũ.⁊ creſus.a.ũ.Et h T heęc cretẽſis.⁊ h ſe.in eodeʒ ſenſu.Et hęc creia. teę. genꝰterrę albę.ſ.argylla.qꝛ in illa inſula melioꝛ abundat creta. Iñ cretoſus. a.ũ.i.abundanſ creta ⁊ creteũs.a.ũ.id qð eſt de creta. òꝗÿMUõ Creticꝰ. ci.i. iudex vłmedicus.⁊ ðꝛa criſis. qð eſt iudiciũ.qꝛ ᷣm criſim iudicat de infir mo. an debeat euadere yel ne. vłðꝛa Cer⸗ no.nis. Iñ creticus.a.ũ.i.iudicialł vel de⸗ terminatiuus. vt creticus dies.in qͥ ſumit iudicium infirmitatis. M Xretio.onis.f.t.i.iudicatio vel certꝰnume⸗ rus dier. in q; iſtitutꝰ eſt heres. vl adijt hę reditatem. vel finito tꝑe cretiõis excludit᷑. 28 cretio.q̃ſi decretio.qꝛ ita decernit᷑ vel conſtituii. CTribʒ. bri. n. . eſt inſtm aptũ ad purgãdũ fruges. 1 ðz a currẽdo.qꝛ ibi currit frumẽ⸗ tum. Ael ðꝛa creber.a. ũ. qð eſt idẽ quod tẽſus.eo ꝙ ſit crebꝛo ꝑfoꝛatũ. Iñ cribellũ dimi. i. paruum cribꝛum. Vñ qdam. Hau rit aquam cribꝛo clericus abſq; libꝛo ſias: ſimilia quę non occidunt ſed infa⸗ Criminũ capitales erant carceris cuſtodes q̃ etiam ſtratoꝛes dicunt᷑.a ſternendo. qͥa damnatos puniebant. Crimen eccłaſticum eſt qð ꝑtinet ad iuriſdi ctionem eccłę. vt hęreſis.ſacrilegiũ.ſymo nia. pꝑiurium.vſura.adulterium.xij.q.ij.ĩ ſum. lxx vij. di. oꝛtũ a canonibꝰ ſumpſit.⁊ ſolũ coꝛã iudici bus ecclaſticis coëſci habeat.de cuius co⸗ gnitiõe iudices ſęculares ſe nullatenꝰ itro mittere pñt.vt eſt crimen hęreſis.Sed cri men mere ciuile ꝑ oppoſitum.eſt delictum legibus ciuilibus ꝓhibitũ. alias in ſe non peccatũ.vt in ciuitate ire de nocte pꝰ ſonũ cãpane vel oſilłe. Crimen vo mixtũ eſt qð ſpectat ad foꝝ vtrũq;. vt eſt ſacrilegiũ qð ſpectat ad foꝛũ eccłaſticũ.⁊ põt etia iudex ſecularis de pęna eius cognoſcere ⁊ ſacri⸗ legum punire ̃m glo.in vbo adimimus.ĩ c.feęlici S.de pę.li.vj.⁊ de hoc eſt glo.ſum. £ Crimen leſe maieſtatis eſt vbicũq; q̃s ↄtra vrbẽ aliqͥd molit᷑.aut qͥ ꝓfugit ad hoſtes. vel iſtos iuuat q̃licunq; cã.ſ.armis.ↄſilio vel pecunia.vel qͥ ſubie ctas ꝓuincias niti tur facer e rebelles. vel ſeditiones aut bel⸗ la mouit in ciuit ate.vel qui ſlatum magi⸗/ ſtratum vel pᷣncipem occidit.vel qͥ ↄtra la tus eiꝰ militat. vel arma fert ⁊ occupat cõ⸗ tra rem publicã. Et idẽ ðꝛ crimen ꝑduelli⸗ onis.i.hoſtile.Nã ꝑduelliones dicũt᷑ ho⸗ ſtes. Secus ſi cõmittit᷑ q̊ crimẽ non cõtra rempublicã. qꝛ tunc nõ ðꝛ ꝑduellioniſ.ſed ſimplicit᷑ leſę maieſtatis. Et nõ ꝙ non ſub ditus crimen leſę maieſtatis non cõmittit. vt in·Srurſus.in cle.paſtoꝛał.de re iudi. vbi rex cecilię Ropertus nõ eo mõ ſbᷣfuit lheinrico imꝑatoꝛi.ꝙ crimen lęſę maieſta tis in eum cõmiſerit. Crimen heęreſis in młtis cõuenit cũ crimie leſe maieſtatl.⁊ hmõi ſᷣm canones eſt ꝓpᷣe leſę maieſtatis.qꝛ ledit rempublicã. imꝑa⸗ toꝛem etiã diuinum ⁊ celeſteem. Grimẽ ſacrilegij ſᷣm Axo.ſit ꝓpᷣe qñ ſacruʒ Crimen mere eccłiaſticum eſt. qð pᷣncipalit de ſacro aufert᷑ Acetiam m eũ.⁊ſi qͥs nõ ſacrũ de ſacro recipit.vel ſacruʒ de non ſa⸗ cro. Sed m leges tunc ſacrilegiũ non eſt dqꝛ qñ res pᷣuate auferũt᷑ de ſacro tũc actio furti locum habet. Ho ſti. tñ dicit ꝙ ſi acci it aquam c pitur ſacrũ de ſacro.vel ſacruʒ de nõ ſacro Crimen.nis.n.t.dicit᷑ a careo.vt furtũ.fal- ſempꝑ ſacrilegium fit. vt.x vij.q.iiij.quiſqͥᷣs V. ſimpliciter. ̃ᷣͦ Crimen peculiatus ᷣm Axo. locum hʒ pꝛo pecunia publice recepta vł intercepta. vel quocũq; mõ cõtaminata. vt ſi in aurũ vel argentũ vel es publicũ aliqs ferrũ vel ſilłe aliqͥd inducat.i.adijciat. Idẽ eſt in ſac re. yt in vaſis eccłe. Idem eſt in religioſis.vt in oꝛnamentis.ſepulcris. Crimen ſtellionatus ſᷣm Aco.ðꝛ a quodam aĩali reptili.qð ðꝛ ſtellio. Et cõmittit h̊ cri men ꝗqͥᷣ in varietate animi rẽ aliqu alti pi⸗ gneri obligatã ſiue pigneratam alij poſtea obligat. Et ð a ſtellione.qꝛ ſicut ille vmis eſt varius in coloꝛibus. ſic ille qui cõmit⸗ tit hoc crimen eſt varius in oꝛe ⁊ incõſtãs in mente. Crimeu fraudati cẽſus cõmittit᷑ cũ qͥs fura tur publicã pecuniã ſibi accõmodatam Crimen fraudatę annonę eſt cũ poꝛtitoꝛes furantur victualia. a republica ad exerci⸗ tum miſſi. rimen piaculare eſt qð moꝛte expiatur Crimẽ concuſſiõis cõmittit qͥ ſᷣtextu officũ ſibi conceſſi extoꝛquet cõminado aliqͥd ab inuito.Et tali crimine punit᷑ qͥs pęna qua Drupli. j.q.vij.ſanximus.in fi. Criminũ alia ſuut pᷣuata. vt illa quoꝝ exe⸗ cutio.i.accuſatio vel denũciatio ꝑtinet tm ad illos qbus inferũt᷑.vt furta.dãna illa⸗ ta ⁊ iniurię.Alia ſunt publica quoꝝ execu tio dat᷑ cuilibʒ de pplo. QAm̃ ad publicam vtilitatẽ ſpectat.ne maleficia maneant im⸗ punita. vt ſunt homicidia. pr̃icidia. adul⸗ teria.pꝰ q̃drageſimũ tñ diẽ.vt.l.iure mari ti. C. de adulte. Itẽ crimẽ leſe maieſtatis. Et nõ ꝙ crimen ðꝛ qͥnq; modis.pᷣmo ſumi tur ꝓ q̃libʒ peccato ſiue moꝛtale ſit ſiue ve niale. Scðo ꝓ crimine irrogãte infamiaʒ. qð eſt accuſatiõe ⁊ dãnatione digniſſimuʒ Tertio ꝓ peccato qð eueit ex deliberatõe ſiue moꝛtaleſiue veniale ſit.qð non delet᷑ niſi ꝑ penitentiam. Quarto qð ſemł cõmiſ ſum ſufficit ad condemnationẽ.nõ tñ infa- mat. Quito qð irrogat ꝑpetuã infamiam. vt no.xxv.di.c.vnũ oꝛariũ ·S:nunc aũt.et lxxxj.di.apłlus. Vñ Si qlibet eſt peccatoꝛ non tñ qᷣlibet eſt criminoſus. 8§ “ Xrinalis.9.t. ⁊ B le.i.ad crinẽ ꝑtinens ⁊ ðꝛ gqcrinis. Sed crinalis.m.t.i.acus qua cri⸗ nes aptantur. Crinis.nis.m.t.a cerno ðꝛ.⁊ ſunt crines ꝓ⸗ pꝛie muliex ſic dicti. eo ꝙ crinibꝰ a vir! di⸗ ſcernant᷑.⁊ ita q;tũ ad vocẽ deſcendit cri⸗ nis a cerno.ſed qᷓ;tũ ad ſigtionẽ potiꝰ a di⸗ ſcerno.E tiã ðꝛ alio mõ h̊ cirrus.ri.qð ⁊ ꝓ plicatura ðᷣꝛ capilloꝝ.a cirrim qð eſt tõde⸗ re. Iñ criniculus.i.paruus crinis.Et cri⸗ nitus.a.ũ.pe.ꝓð.i.magnos habẽs crines Crypta.ptę.i.ſpelũca cauerna.vłturba ho —„N— minũ.⁊ ð a crepo ECriſta. ſte.f. p.ðꝛ illud qd eminet ſuꝑ gale, ſup capita qrundã auium Iñ criſtatꝰ.a. ſi.i.criſta oꝛnatus.vel qͥ magnã hʒ criſtam Inuenit᷑ etiã criſtatꝰ.i.galeatus. ryſtallus.li.f.s.genꝰ eſt candidi lapidis Aſi nix.⁊ fit glacie durata ꝑ annos.vnð et gręci ei nomen dederũt. Et nõ ꝙ antiq di⸗ cebant h̊ cryſtallũ.li. Añ Auroꝛa Cryſtal liuina facit facta feneſtra dicens. Et cryſtal⸗ lus appoſita radijs ſolis adeo rapit flãmã vt aridis fungis vel folijs pꝛebeat ignem. fulgidum autem nihil aliud q; frigidũ pa ti poteſt. Croceus. a.ſ.⁊ hec crocea. ceę.f.p.i.cuna ĩ fantiũ Vñ in Threnis Hieremię ðꝛ.Qui nutriebãt᷑ in croceis.ãplexati ſũt ſtercoꝛa. Krocodilus.li.quoddã animal qdrupes. æ? ðꝛ a crocꝰ.eo ꝙ croceũ habeat coloꝛẽ.Et ẽ plerũq; in longitudine viginti cubitoꝛum dDentiũ ⁊ vnguiũ immanitate armatꝰ. tãtę D uritię ꝙ foꝛtiũ ictꝰ lapidum tergo reꝑcuſ ſus nõ ſentiat. Nocte in aqͥs ⁊ die humi re quieſcit. Solus ex aimalibus ſuꝑioꝛẽ mã⸗ dibulam mouere ðꝛ. Quidã tñ dicũt ꝙ cõ⸗ ponat᷑ a crocus ⁊ dilus qð eſt metus. Añ Herba crocus diluſq; metuens venit hic crocodilus. Nam croceis maculis variat᷑ ⁊ eſt metuendus. R.poſt.c.pᷣmuʒ ſibi dãs l. ſcriptito ſolo. Crocus.ci.qͥdam puer vᷣſus in floꝛẽ ſᷣm po etas. Iñ h crocꝰ. ci.dictus eſt flos. Sed ꝓ pꝛie h̊ crocũ.ci. ꝓ floꝛe.ſʒ ꝓ puero h̊ croc licet ꝓ floꝛe inueniat᷑ h̊ crocus.ci.tñ h̊ fit ꝗẽ tia pueri. AUel crocum ðꝛ a coꝛitio oppido cilitię. vbi melius ⁊ plus abundat q; alibi. Inge croceus.a. um.⁊ hęc crocea.ceę.ſub ſtant iue. YYJMVMU aiſ.qcoloꝛe nõ confundit᷑ nec coloꝛeʒ mu citur coloꝛ vel humoꝛ. tat m Hugl. Map̃. dicit. Croma grece. di delis quoq; crudus. Cronia.nię. ꝓlixus coꝛꝑis moꝛbꝰ q̃ multo tꝑe moꝛat᷑.vt podagra vel ptiſis. Chronicꝰ.a.ũ.i.tꝑalis.terrenus Et płiter hec chꝛonica.oꝝ.i.tꝑa.vel tꝑm ſeries.vel oꝛdo vel liber vbi deſcripta tꝑa ↄtinẽtur. vel facta diuerſoꝝ tempoz. Chronographus.pe. coꝛ.qᷣ deſcribit tpa. ðꝛa chronõ qð eſt tꝑs ⁊ gphus qð eſt ſcri⸗ ptoꝛ. Inð chronographia.phisę.i. bꝛeuis ſcriptũura vel tempoꝝ deſcriptio. Chronon gręcelatine ðꝛ tempus. Cruciabil.P.t.⁊ h le.qð eſt dignũ vłaptuʒ cruciari. B Cruciamen.inis.⁊ q̊ cruciamentũ.⁊G̊ cru⸗ ciũ.cij.oĩa idem.ſ.toꝛmentũ qðlibʒ. Anð Lucillius. Vinũ cruciũ inſuaue dixit Cruciarius.rij.qͥ eſt cruce dignus.vłqͥ fert crucẽ ad ſuũ diſpendiũ.vład officiũ ſuſpẽ dij. vel ad ſignum ꝓfeſſionis ⁊ religionis ſuę.⁊ dicitur a crux. Inde cruciarius.a.ũ adiectiue. è Crucibolũ.li.n.s.i.lucerna.⁊ ðꝛa crucio.⁊ bolus.qꝛ bolus.i.moꝛſellłꝰ ſępe ibi cruciat 7 diminuit᷑. Crucibolũ etiã ðꝛ moꝛtarium Crucicula.lę.f.p.i.parua crux. Crucifer.a.ũ.qͥ fert crucem. Crudetł.ↄ.tia G̊ le.i.crudus. Et eſt crudełi ſanguine. ſęeuus inira. Crudus.a.ũ.ðꝛ qð non ẽ coctũ.q̃ſi non ſine ſanguine.Et ðꝛa cruoꝛ.Et inde ꝑ tranſia⸗ tionem ðꝛ hõ crudus. q̃ſi nõ cociꝰ nec eſui habilis. Eſt em aſper ⁊ crudus. Inde hęc cruditas.tatl. AVñ crudus nõ coctus ẽ cru Cruentus.a.ũ.i.ſanguĩie inqͥnatus.vel qui amat effuſionem ſanguis. Iñ cruentatus a. ü. ⁊ differt a cruentus.qꝛ cruentat dicit ꝓbpe ſanguine inqͥnatus.ſed cruentus qui amat effuſionem ſanguinis. ⁊ cruma.mę.dicitur. Cruoꝛ.oꝛis.a curro ðꝛ.eo ꝙ cruoꝛ currẽdo corruat.⁊ eſt cruoꝛ effuſus.ſanguis vo in coꝛpe. Vñ. Sanguis alit coꝛpꝰ.cruoꝛ eſta coꝛpoꝛe fuſus. Ael ſanguis eſt hoim.cru⸗ oꝛ victimaꝝ Vel cruoꝛeſt coꝛruptꝰſãguis q̃ emittit᷑.⁊ ðꝛ ſanguis qꝛ ſit ſuauis. Crus.cruris.n.t.ðꝛ a curro.is.qꝛ cruribus Krumena.nę.pe. ꝓð.ſaccus.marſupiũ.qð currim?⸗ vgreq um facimꝰ. Et ſi an genib“ vſq; ad ſuras. Ałcrus eſt os tibię Croma gręce ðᷣꝛ latine coloꝛ. Iñ cromaticꝰ. genibꝰ vſq; ad ſuras. Ałc g. anterius. Iñ cruſculũ.li.i.paruum crus. Et cruſculus.a.ũ.qͥ parua habʒ crura. Et cruratus.a.ũ.qui mag habet crura. ruſcumulus.li.m.S.eſt tumoꝛ crurũ.⁊ ð: r N , 6 n — — . = CLCubatoꝛiũ. rij.t nitimur. –a cubo. Cruſtum.ſti.n. s.vel cruſtuluʒ ꝓfragmẽto panis ⁊ ꝓ quolibet edulio Cruſta.ſtę.vel cruſtula.lę.dimi.pe.coꝛ.eſt lamina ꝗlibet vel fragmentũ auri vł argẽ⸗ ti vel alterius metalli.vel ligni vłlapidis. AVnde marmoꝛati lapides cruſtati dicunt Item cruſta vel cruſtula ſuꝑficies vel coꝛ- tex panis vel alterius rei. C .2 ſic dicta. Truſtaria. rię. i. taberna. a vaſis cruſtatis Cruſtoſus.a.ũ.i.plenus cruſtis.⁊ ðꝛa cru⸗ ſta. Jñ cruſtoſitas.tatis. M Cruſtumiũ.mij.qðdam genus piri.qꝛ du⸗ rain hʒ coꝛticis cruſtã. vel ðꝛ a cruſtumia regione.⁊ in eadem ſigtione poteſt declia⸗ . ri adiectiue. Crux.crucis.ðꝛ a crucio.as.qꝛ cruciat.⁊ fa cit gtũs plurał crucũ.qꝛ foꝛmat᷑ ab h abla⸗ tiuo cruce e.mutata in ũ. Et coꝛ.u.ante.c. AVñ Oꝛatiꝰ in epłis. Nõ hoĩem occidi.nõ paſces in cruce ceruos. Et in Auroꝛa. Ex tat imago crud ꝗᷓ domat omne malignum Et nõ ꝙ crux chꝛiſti q̃ttuoꝛ lignoꝝ genere fuiſſe ꝑhibet᷑.ſ.palmę.cypꝛeſſi.oliuęet ce⸗ Ddri. Unde qdam. Ligna crucis palma. ce drus.cypreſſus.oliua.anc differentiam lignoꝛum videtur apoſtolus innuere cum dicit. At poſſitis compꝛehendere cũ omi⸗ bus ſanctis ꝗ ſit longitudo.latitudo.ſubli mitas. ⁊ ꝓfundum. cui i am ꝓ lecto q; ꝓ alia re „ Cubic ulariꝰ.rij.m.S.i.lecti cuſtos vł fabꝛi⸗ catoꝛ vel pᷣparatoꝛ. I cubicularia.rię.in eodem ſenſu. Põt etiam declinari adiecti ue cubiculariꝰ.a.ũ.qð ꝑtinet ad cubiculũ vel ad cubiculariũ. ́ÿUDNB Cubicularij dicunt᷑ ſerui qͥ cubiculũ dñi ſui eurant. Cubiculũ.li.i.lectꝰ.a cubo.as. inclinamentũ qᷓ; aſcenſus. Cubio.onis.m.t.i.maſculus. Cubitꝰ.ti.m.s.eſt ꝗdam ꝑs bꝛachij.⁊ ðꝛ a cubon eo ꝙ firmũ ⁊ ſolidũ membꝝ ſit. velb dðdꝛ a cubo.as.qꝛ ſuꝑ cubitũ ſolent cubare ĩ comeſtione.⁊ durat vſq; ad manũ. Ał eſt mmDaenſura qdama medio bꝛachij vſq; ad fi⸗ nem digitox ſe extendẽs. Iñn h̊ ⁊ hęc cubi Cubile. lis.n.t.ꝛ a cũbo.bis.vłcubo.as.⁊ eſt ꝓpᷣe ↄcubinaꝝ.ſicut genialł ſponſarum Fit em̃ ad lectũ cõcubinaꝝ potiꝰ deſcẽſus talis ⁊ B le. Et ſunt cubitalia ſuꝑ ꝗᷓ cubitũ vel ceruicẽ reclinamus.vt aurealia ⁊ pul⸗ uinaria. ⁊ etiã alia. Item cubitał cõponit bicubitał.le. tricubitalis.le.Similit᷑ cubi⸗ tus cõponit᷑ bicubitus.a.ũ.tricubitꝰ.a.ũ. Et vt dicit Papᷣ. Cubitus duplicit᷑ ſumi⸗ tur. vnus qͥ naturalit᷑ ad digitoꝝ ſummita tem a cubito vſq; ꝓtendit᷑.q̃li moyſes ar/ cam mẽſurauit. Alius cubitus eſt ma⸗ ioꝛ ðꝛ.qͥ bꝛachio extenſo toto cubito capiti plato ſe eſſe demonſtrat.quo arca noe de⸗ metita eſt. AHñ.Eſt ꝓ menſura cubitus cu bituſq; lacertus ₰ ubon interp̃tat᷑ firmũ ſiue ſolidum. Cubus.bi.m.s.eſt figura ſolida ꝗͥ lõgitudi ne.altitudine.latitudine cõtinet᷑. An.Cu bicus ðꝛ numerus ſolidus.ſ.hñs in ſui de nominatiõe q̃ttuoꝛ voces.vt bis duo.bis ter. ter. tria. In cubicus.a.ũ.⁊ h̊ cubicꝰ ꝓ illo ſolido numero.ſ.idem quod cubꝰ. Et vt NPap̃.dicit. Cybus gręcum eſt latinum cubus. Cucullus.m.s.i.veſtis caputiata ⁊ lata hu meroſ tm ⁊ caput tegẽs inſtar caputij VUñ Juuenalis.Sumere nocturnos meretrix anguſta cucullos. Iteʒ cucullus eſt quod⸗ dam genꝰ poculoꝝ. Vñ Oꝛatiꝰ Reges di cũtur multis vrgere cucullis. Cuculus.auis ꝗqdã a ſono voc dictꝰ. Nnð In ſiluis cuculũ in clauſtris qre cuculluʒ. Item. Licet ꝑ multos cuculus cãtauerat annos. Mſallere neſcit adhuc aliũ cantuʒ niſi guckguck. Cucuma.mę.f.p.a ſono feruoꝛis ðꝛ.ſicut ca ℳ₰ cabus.i.vas ęneũ deſuꝑ cooptũ.in qͥ cale⸗ ſcit aqua vel coquit᷑ cibus. Itẽ cucuma vł cucurma ðꝛ qödam genus clauę „ Cucumer vel cucumis huiꝰ cucumeris. eſt herba cuiꝰ fructus humidę naturę eſt. et ðꝛ ab amarꝰ. eo ꝙ interdũ ſit amarꝰ.qͥ dul⸗ cis naſci ꝑhibet᷑ ſi lacte mellico eoꝝ ſemen infundaf. M Cucumerariũ.rij.n.s. locꝰ vbi cucumeres abundant ⁊ ᷣuant᷑ Iñ cucumerarius.rij. m. s. ⁊ hec cucumeraria.qͥ velꝗ eos cuſto⸗ dit vel vendit. Uñ Eſa.j.Sic̃ tuguriũ in cucumerarriio). Cucurbita.tę.f.p.pe.coꝛ.ðꝛ qꝛ ſit fructu ro tundo ⁊ folijs vt cucumer vſuał.ſʒ ſcipue agreſtj cucurbita.ꝗᷓ ⁊ coloqntida ðꝛ ſcᷣm Hugl.Napᷣ.vo dicit. Cucurbita.i.vuca⸗ ra quaſi ſpeciem cucumeris habet.Eſt au tem frigida humida. Cucurbita etiaʒ eſt ventoſa vnde trahit᷑ ſanguis. 3 . Cudis.f.t.i.malleus Cuias.cuiatis.ↄ.t.eſt interrogatiuũ poſſeſ ſiuum.infinitũ.relatiuũ.gentile.⁊ patriũ. ⁊æ deriuat᷑ a cuius.a.ũ.Et hʒ ꝗrere de gen te vel patria. tñ ſimul ⁊ ſeł nõ põt quęrere de vtroq;.Ad qð pñt reſponderiiſta duo ꝓnoĩa nr̃as ⁊ veſtras.vt Cuias eſt iſte.e ſpõdet᷑ nr̃as.i.de nr̃a gente vel patria.vel pñt rñderi noia gẽtilia ſeu patria. vt rho⸗ manus.italicꝰ.vel ſpecificantia gentẽ. vel patriã poſita in ablatiuo caſu cũ hac pᷣpo⸗ ſitione de. vt Cuias eſt iſte. rñderi pot de . Cuius.a.ũ.deriuat᷑ ab h̊ gtõ Tuſcia.de bononia.Et circũflectit᷑ in fine cuias.qꝛ olim dicebat᷑ h̊ ⁊ hęc cuiatis.⁊ h te.qð penul.circũflectebat. cuius. ⁊ eſt in finitũ. interrogatiuũ.poſſeſſiuũ.relatiuuzʒ Et differt a cuius gtõ.qꝛ cuiꝰ.a.ũ.poſſeſſi⸗ uum eſt. ⁊ acuit᷑ in fine.⁊ tenet᷑ cõcoꝛdare Cuũ ſubſtãtiuo in tbꝰ. Vñ Virgi.in buccoł. Bic mihi Bameta cuiũ pecꝰ an Melibei Sed gtũs cuius nõ acuit᷑.⁊ eſt pᷣmitiuum ⁊nõ reqᷣrit ᷣdictã ↄuenientiã accidentiuʒ Itẽ ad interrogationẽ factaʒ ꝑ cuius.a.ũ. debẽt rñderi noĩa vel ꝓnoĩia poſſeſſiua.vł gtũs ſpeciſicãs poſſeſſoꝛẽ.vt cuiũ eſt iſtud mscipiũ.rũdet᷑ petrinũ.meũ.mei.martini Culcitra.rę.f.p.pe.coꝛ.ðꝛ a calco. q̃ſi calci⸗ Culia.nę.f.p.pe. ꝓð.ðꝛa coqͥna ꝑ diminu⸗ tra qꝛ calcat᷑.i.farcit᷑ plumis.vel ðꝛ a colo lis.qꝛ colit᷑ diligenti cultura Culex.cis.m.t.eſt aial puũ volatile dictus ab aculeo.qͥ ſanguinẽ ſugit.Culices nõ tã gũt hoĩeʒ ſi abſinthio cũ oleo cocto ſe ꝑun gat.⁊ coꝛ.li. Vñ Auroꝛa.Diſcurrunt culi ces hoĩem turbando quietum. tionẽ. Ael vt dicit Priſcianꝰ in.iiij. libꝛo. de denoĩatiuis. a coquus ðꝛ hęc coqͥᷣna et culina. ⁊ pðᷣ.li. Uñ Juuenał.Centũ cõui uę ſequit᷑ ſua quęq; culina. Papias dicit. Culina vel coquina locus coquẽdi a coq; dicta qͥ eſt artifex coquendi. Culla.lę.fę.p.eſt gen⸗ veſtis monachoꝛuz. Inñ ullula.f.p.i.parua culla. Et cullatus à. ñj.i. culla indutus. Et hęc cuculla idem qð culla. Iñ cucullatꝰ.a.ũ. Alij dicunt ꝙ cuc ulla ſit dimi. a cella.quaſi minoꝛ cella vel caſa.alij vero a culla dicunt quaſi mi⸗ noꝛ cula. Culleus.lei.m.s.eſt qͥdã ſaccus de coꝛio.in quo dãnati inſuebant᷑.ſ.q̃ͥ pr̃em vel mr̃em vel fratrẽ occiderant.vel patriã ꝓdiderãt vel aliud magnũ ſcelus cõmiſerãt.⁊ cũ dã nato includebant᷑ ſimia.ſerpens ⁊ gallus leolus.li.i.paruus culleus. Culmẽ.minis.m.it.i.ſũmitas tecti.qꝛ tecta gallinacius. canis. ſicin mare vel etiaz in flumen vicinũ ſᷣm qlitatem illiꝰ regiõis pꝓiciebat᷑.at tunc canis ſimiã. ſimia gallũ gallus ᷣpentẽ ꝑſequebat᷑.donec vᷣpens ꝑ os vel ꝑ podicẽ damnati intrare cogebat᷑. ⁊ ſic magnis pęnis affligebat᷑. Vñ June⸗ nalis.Cuius ſupplicio nõ debuit vna pa⸗ rari. Simia nec ſᷣpens canis nec culleus vnus.Et ðꝛa claudo.dis.vel ðꝛ ab occulo lis.quaſi occuleus. De p̃dicta pena ðꝛ ĩ.l. vnica.C.de his qui pa.vel li.occi. Ałcul⸗ leus eſt ſaccus in quo poꝛtat᷑ triticũ.⁊ ma xime de coꝛio ꝗ ſupꝛaponit᷑ equo. JIñ cul⸗ leatus.a.ũ.i.in culleum miſſus.Et hic cul domox apud q̃ſdam culmo cooꝑiunt᷑ Jñ culmineus. a. ũ. CQCulmites.n.g.płis.nu.pe.coꝛ.i.diuites.q ſibi diuitias accumulant. Culmus.mi.m.s.eſt ipᷣe calamꝰ ſpicę qui a radicibꝰ naſcit᷑.licet ⁊ culmꝰ qñq; inuenia tur ꝓ ipo folliculo vñ ſpica exit.vł qñq; ꝓ ipᷣa ſpica.⁊ ðꝛ a calamo q̃ſi calamꝰ. Ande beccoloma.mę.i.calamꝰ cũ ſpica ſua Culpa.pę.i.noxa.crimẽ.mala fama.repᷣhẽ ſio. Et viðꝛ deriuari a cello.lis.qð nõ eſt ĩ vſu.eo ꝙ ꝑcellat ⁊ ꝑcutiat hoĩiem. JIñ h et heęc culpabilł.⁊ h̊ le.⁊ hęc culpabilitas.ta⸗ tis. Jude etiam culpulula.lę.dimi.i.par⸗ ua culpa. . S Culponeus.nei.m.sS.calciamentũ ruſticoꝝ amplũ ⁊ latũ.qð alio noie ðꝛ pero.onis. Culter.tri.m.S.ðꝛ a colo.lis.qꝛ añqᷓ; falces eſſent reꝑte.vites ⁊ arboꝛes cum cultellis putabant ⁊ colebant. Inde cultellus.id ẽ paruus culter. “ Cultrũ.tri n. s. i. patella. Añ Culter cultel lus ſit tibi cultrũq; patella. Cultus.a.ũ.ſᷣm Mapᷣ.i.oꝛnatus.aptatus. ſed cultus. us.ui.i.religio.quam credẽtes exhibemꝰ. Et cõponit᷑ cũ in. vt incultus. 2 qñ incultus idem eſt qð nõ cultꝰ ẽ nomẽ. ſed incultus.i.inhabitatꝰ participium eſt ab incoloꝛ. leris. Culus.li.m.S.i.anus ani.⁊ ðꝛ culus ãſi cur rus.eo ꝙ ꝑ eũ interioꝛa diſcurrant. Cumba. be. f. p. ⁊ cymba.bę.i.ima pars na uis ⁊ vicinioꝛ aquis.ſic dicta.qꝛ aqͥs incũ⸗ bat. Vñ ⁊ ipᷣa nauis ⁊ ſᷣcipue parua qnq; ðꝛ cumba ſiue cynlba. Cuminũ.ni.n.s.pe.ꝓð. latine ðꝛ ciminum gręce herba qdam eſt. vide ſupꝛa ciminũ. Cumulus.li.i.ſũmitas ⁊ aliqꝝ coaceruatõ a P de chi ki ha 1. es . ini. Cunctipotẽs.pe.coꝛ.i.deꝰ cuncta potẽs. Lunctitenẽs.tis.pe.coꝛ.i.cũcta tenens. Cunctꝰ.a.ũ.i.vniũſus.vel collecta in vnuzʒ vniũſa multitudo.q̃ſi cunneꝰ.eo ꝙ oẽs in vnũ coeant.Cũcti em dicunt᷑ oẽs cũ cũcti ignotũ eſt.ignoti nulla cupido. Pro fſilio cti. ⁊ ſcribit᷑ ꝑ u. in pᷣma ſyllaba. Inuenit etiã contꝰꝑ o.vide ſupꝛa cõtꝰ. Itẽ decliat ſunt ⁊ ſimul faciũt.alit᷑ dicunt᷑ oẽs ⁊ nõ cũ heęc cũcta.tę. Vñ qͥdam. Proſpicito cun⸗ cta ſi vis bñ dicere cuncta. Cuneus.nei.m.S.i.collecta in vnũ milituʒ vel peditũ multitudo. Vñ qͥ in vnũ coeũt Dicunt᷑ cuneꝰ.q̃ſi couneus.eo ꝙ in vnũ co eant ⁊ cogant᷑ oẽs.Cuneꝰ etiã ðꝛ quoddaʒ inſtrm ligneũ ad findẽdũ ligna.⁊ ad firmã dum ſtilũ in ferramẽto aliqͥ. vel alia re ſiłit a coeo.eo ꝙ coeat in ſummitate. vel qͥa ſui interpoſitione diuerſa faciat coire vł coar ta ri.Ad cuius ſimilitudinẽ dicunt cuneuʒ in exped itione dici. CLuniculus.li.m.s.idẽ eſt qdð cuneus.ſ.via occulta ⁊ ſubterranea. Iñ h cuniculus.li. pe.coꝛ.qddam aimal in ſubterraneis habi tans cauernis.vel ðꝛ cuniculus q̃ſi canicu lus.eo ꝙ canũ indagine capiat᷑. Hic cuni⸗ culinus.a.ũ.poſſeſſiuũ.vt cuniculineę pel⸗ les. Itẽ cuniculus eſt qðdam genꝰ machi⸗ narũ caute ad vrbes capiendas inuentuʒ. Ael eſt caſtrũ ſub terra factũ inſtar cunoꝝ Vñ Ambꝛo.ſuꝑ Egeſippuʒ. Joanneſ pᷣn ceps.ſeditionum cuniculũ ſuffodit. Et po teſt intelligi cuniculus tam via illa ſubter⸗ ranea qᷓ; machina in ea facta.naʒ hmõi fo⸗ ueę ſubterraneę ſepe fiunt ad capienda op A382 a culmus. In cumuloſus.a.ũ.i.plenꝰ cumulo. cumuloſitas. tatis. CLuna.nę.f.p.q̃ſi cyna.i.lectulꝰ vbi pueri ia cere cõſueuerũt. Idem ⁊ alio noĩe ðꝛ Cre⸗ pundiuʒ. ⁊ ðꝛ ſic.qꝛ partui ſolet adhiberi. vel qꝛ puer iacet in ea cinctꝰ. Cuna etiaʒ ð? dea paganoꝝ.ꝗᷓ cunã ðꝛ infanti admiſtra⸗ re. Iñ h̊ cunabulũ ðꝛ tꝑs in quo puer iacʒ in cunabulo.⁊ cõponit᷑ incunabulum ideʒ guod cunabuullll. CLuncta tę.i.moꝛa.⁊ ðꝛ a cunctꝰ.a.ũſi. Vndðd Cato. Pꝛoſpicito cũcta tacitꝰ.qð qͥſq; loqd tur. Nõ põt h̊ cuncta eſſe płis numeri ⁊ ac⸗ cuſatiui caſus.qꝛ ↄſtructio eſſz incongrua Eſt ̊ cũcta ablatiuꝰ ſingularl.⁊ eſt tal ſen⸗ ſus. Tu tacitꝰ ꝓſpicito id qð qͥſq; loquae pPpſſpicito dico cũcta.i.ꝑ cunctã.i.moꝛã.añn des reſponſum.vt intelligas qð ðꝛ.qꝛ q pðus reſpondet qᷓ; audiat.ſtultuz ſe eſſe de⸗ monſtrat ⁊ cõfuſione diglnum. mihi cupidenarij. Lupidineꝰa. ũ.i. voluptarius. piaas. Lunnus.ni.m.s.ð a cunio.nis.qð ideʒ eſt dð putreſcere vel ſtereus facere.⁊ eſt vas mulierũ. Iñ cunnulus.idem. Cunus.ni.m.s.i.foꝛamen.occulta via.⁊ ſᷣ terranagg. Cupedia. dię.f.p.i.cupiditas edẽdi ⁊ bibẽ di. 182 a cupidus. AUñ Alugꝰ. in. li. ð doc. chriſtiana. Fieri põt vt ſine aliqͥ vitio cu⸗ peldieę vel voꝛacitatis pᷣcioſiſſimo cibo ſa⸗ piens vtat᷑. Iñ cupedioſus.a.ũ.i.ſuꝑbus vel cupidus. H ⏑ Cupes.cupiũ.płis nu.i.cibi lautioꝛes vnð põt oriri cupido ᷣm hugl. Map. dic. Cu⸗ pes faſtidioſus.ſuꝑbus.cupidus . Cupidenariꝰ.rij.m.s.i.ðnarioꝝ cupidꝰ ſit mercatoꝛ.vel adiectiue põt deriuari cupi⸗ denarius. a.ũ.i.cupiẽs denarios. Vñ Te rentius in eunucho.Concurrũt lęti obuiã Cupido.dinis.ꝓ cupiditate vłauaricia eſt ge. f. ſz ꝓ filio venerj.ſ.deo aniorl eſt. g. m. Et ꝓ ambobꝰ ſiãtis illis ꝓducit pi. VUnð ꝓ cupiditate in Ouidio de arte. Qðõ latet veneris in Ouidio de reme. MParce tuum vatem ſceleris damnate cupido. Inuenit etiã cupido dtũs vel ablatiuꝰ de cupidus g.iu. ⁊ ſic coꝛ.pi. AUñ Ouið.in epi.A iuue⸗ ne ⁊ cupido credat᷑ reddita vᷣgo.Et ſic re⸗ pitur in tribus ſigtis. Ande. Ipᷣe cupido nocet multis cupidoq; cupido. Cupidus.a.iũ.i.auarus.ſʒ cupidꝰ in acqui rendo.auarꝰ in retinẽdo. Inð cupidulꝰ.i. galiquantulũ cupidus. Cupla.plę.f.p.ðꝛ a copulo.as.Et ſunt Cu plę ꝑtes ędiſicioꝝ ſic dictę.qꝛ copulant int ſe luctãtes. Luciãtes ſimilit᷑ ſunt ꝑtes ędi ficioꝝ ſic dicti.eo ꝙ erecti inuicẽ ſe teneat moꝛe luctanti,i. Cuppa.peę.idẽ eſt qð doliũ. Vñ Lucanꝰ in iiij. Manq; rateʒ vacuę ſuſtentant vndiq; eupſuueees. . Cura.rę.f.p.i.ſollicitudo.anxietas.aũt ðꝛ cura q̃ſi coꝛ edens.vł coꝛ vrẽs.vel qſia coꝛde ruẽs.vel coꝛ agit ãs etymo.eſt nõ cõ poſitio. Differt tñ curaa ſollicitudine. qa ſollicitudo moderata eſt ⁊ tempoꝛal.ſ̊ cu⸗ ra ſine moderamine eſt. Item cura eſt me⸗ dicina. Unde. Cura fugit moꝛbos ⁊ auaꝝ ectuts achurtt uratoꝛ. torl. m. t. ð qͥ curã fert de pueri qͥ eiꝰ ętat ſunt. vt ſua negocia adminiſtrare non pñt. Vel qͥ curã alicuius gerit defen⸗ dendo ipᷣm a ptoꝛe ᷣm leges legitime datꝰ NDYel qͥ res adoleſcentis admiſtrat. Et dif⸗ fert a tutoꝛe.qꝛ curatoꝛ dat᷑ pᷣncipaliter re⸗ bus.⁊ ſecundario ꝑſonę. Tutoꝛ vo pᷣmo ⁊pᷣncipaliter dat᷑ ꝑſonę.⁊ ſecũdario rebꝰ vel patrimonio““ Curculia.lię.f.p.Et curculias vocãt nautę funes qͥbus in tempeſtate vtunt᷑ ᷣm hug. NPaßp̃.dicẽ. Curculias nautę ſuo moꝛe vo⸗ cant funes qͥbus in tẽpeſtatibus vtuntur. Curculio.onis.f.t.q̃daʒ vᷣmis qͥ comedit le gumina. ⁊ ðꝛa gutture.qꝛ pene nichil alið eſt qᷓ; guttur.q̃ſi em totus ↄſtat in gutture Et h̊ nomẽ vitioſe inuenit᷑ ſcriptũ ꝑ g.cuʒ certũ ſit eſſe ſcribẽdũ ꝑ c.ſ.curculio.ſʒ h er roꝛ ꝓceſſit a deriuatiòe facta a gutture Di citur em curculio.quaſi gurgulio a guttu⸗ re.⁊ hinc facta tranſlatiõe curculio ðꝛ pꝛia pus Cum em̃ pᷣapus eſt inflatꝰ eſt ſimilil⸗ i vmi.Totus em viðꝛ cõſtare in gutture. ⁊ fere nihil aliud eſſe viðꝛ niſi guttur ſcoᷣm Hugl. Papᷣ.dicit.Curculio vᷣmis frumẽ⸗ ti vel fabę. Inde curculiunculus.li.dimi. id eſt paruus curculilo. Curia.rię.f.p.eſt locꝰ vbi reddit᷑ ius.vłha bitatio pᷣncipis.⁊ ðꝛa cura.qꝛ ibi freqnẽs cura eſt ⁊ ſollicitudo de rebus admiſtran⸗ dis. Be curia dicit q dam. Curia curaꝝ ge nitrix.nutrixq; maloꝝ. Inuictl victos in⸗ honeſtis ęquat honeſtos. Et eſt ibi qͥdam coloꝛ rhetoꝛicus q̊ͥ ðꝛ agnominatio Itẽ cu ria.i.meretrix. Uñ.Curia ius curat mere⸗ trix eſt curia dicta Curiał...t.⁊ G le.qͥ eſt de curia.vł ꝑtinens ad curiã. vel res curię. Item curiał ðꝛ ille geſt in officio curię vel iudicis obnoxiꝰ.i. obligatus.⁊ adulat᷑ pᷣncipibꝰ.di.xxx vij. nõne. Vñ curiales dicimꝰ oẽs qͥ quacunq; conditione obligati ſunt curię alicuius pu blice poteſtatis.ſiue milites ſiue aduocati ſint.ſiue iudices.ſiue officiales. ſiue hiſtri ones.⁊ bꝛeuit᷑ q cunq;.ſiue habentes offi⸗ cium honeſtũ ſiue inhoneſtũ Curio.onis.m.t.qͥ eſt de curia.⁊ cõponitur cũ de. vt decurio. Curiones etiã dicunt᷑ qͥ accipiunt curã de plebe ⁊ ciuilia officia ꝓ⸗ curant ⁊ exequunt᷑. Idem ⁊ decuriones ⁊ curiales dicti ſuut Curioſus.a.ũ.i.facetꝰ.dicax.vrban⸗ Iteʒ Ppfpᷣe curioſus ðꝛ qui vitã alioꝝ inueſtigat ⁊ ſua iterioꝛa igꝛat. Inñ curioſitas.⁊ ſumi⸗ tur ꝓ ſubtilitate nimia cura exq̃ſita. de re⸗ Currax.o.t.i.velox ⁊ curſu potẽs.Iñ cur⸗ raculꝰ.la.lũ.i.aliq;tulum currax vł velox Curriculũ.li.n.s.i.ꝑuus curſus.vel tẽpis curſus.ſiue ſpaciũ.vel etiã ipᷣm tꝑs.qꝛ nõ ſtat ſed currit.vel locꝰ ſiue ſpacium in quo fit curſus vel officiũ currendi. Et ablatiuꝰ ſingularis huiꝰ nois ſcʒ curriculo ponitur aduerbialit᷑ ꝓ cito vel celerit᷑. Añ Plaut⸗ Licet nos abire curriculo.Et Terentius. Percurrere curriculo.Sed vᷣm HHug.me lius eſt vt h̊.⁊ ibi ten eatur in vi ablatiui.⁊ ponat᷑ ꝓ curſu.vt ſit ſenſus. Curriculo.i. cito curſu. Curritis.tis.i. Juno.⁊ ðꝛa cura.qꝛ crede⸗. bat᷑ curã gerere ppło.vel poti⸗ ðꝛ a curruſ qꝛ Juno vtit᷑ curru ⁊ armis. Eſt eniʒ dea belli ptegẽdo ppłm Et ꝓð.pe.UVñ Mar tialis. Curriti debẽt memoꝛare bellantes. Currus.rus.rui.qðdã genꝰ vehiculi. Inð curriculus.i.paruus currus Curſilis.2.t.⁊ h le.pe.coꝛ.i.ad currendum facilis. “ Curſio.onis.f.t.eſt ipᷣe actus currennii. Curſoꝛ.oꝛis.m.it.ðꝛ a curro.vt curſoꝛ dñi ape. Curſꝰ.us.ui.ẽ velocitas pedũ.⁊ ðꝛa crure. Curruca.cę.f.p.eſt ꝗdã auis.ꝗ̃ᷓ aliẽos pul⸗ los educat vłnutrit.⁊ ðꝛ a cuculꝰ.eo ꝙ dũ cuculus eius oua ſoꝛbeat ſua relinquens. curruca tãdiu ea fouet. ⁊ pullos natos e⸗ ducat donec filij inde nati ⁊ excreti eaʒ cur rucam comedãt. Vñ ⁊ curruca ðꝛ ille qui cũ credat nutrire filios ſuos.nutrit aliẽos Hec eadem auis linoſa ðꝛ. Curulł.m.t.eſt ſedes conſulũ vel ſᷣtoꝛum et eędiliũ.⁊ ð curułq̃ſi currulis.qꝛ ĩ curru fe rebat᷑. Iñ h̊ ⁊ hęc curulis.⁊ h le.adiectiuũ Et h̊ ⁊ hęc curulis.qͥ ex dignitate ſedet in tali ſede.Et coꝛr.pᷣmam.ſʒ ꝓð.pe. AUnde. Poſſidet hanc ſedẽ pᷣſul pᷣtoꝛq; curulem. Cuſpis.dis.f.t.ðꝛ ꝓpe poſterioꝛ ꝑs haſtę. 1ðꝛ a ceſpite quaſia vᷣgulto.Dicit᷑ m qñ⸗ qᷓ; cuſpis ipᷣa haſta.qnq; ſummitas haſtę. qñq; haſtile amentatũü. Cuſtos.dis. .t.i.ᷣuatoꝛ.paſtoꝛ.ꝓcuratoꝛ Iñ hec cuſtodia.dię.⁊ cuſtodela.lę.pe.ꝓp du. in eodeʒ ſenſu.Et h̊ cuſtodiariꝰ.⁊ hęc cuſtodiaria. idem qð cuſtos. Cuſtodia eſt exhibitio reoꝛum.vt diẽ Aco. Scõm legiſtas eſt cuſtodia ꝗᷓ fit in carceri⸗ bus publicis. ⁊ etiam pꝛohibet carceres p atos. vtpoter.f. C. æe pꝛiua. carce. mi⸗ Cutis.tis.f.t.i.pelł.⁊ ðꝛa cote gręce quod de N 1. 15 e. w. . a Ni⸗ h ⸗ neß ſonat inciſio. Sʒ pellis dꝛ qꝛ extraneas in⸗ iurias coꝛporis tegendo pellit.NPelł vero detracta iam ðꝛ.Coꝛiũ a carne quã tegit ſʒ hH bꝛutis aialibus eſt ꝓpꝛiũ. Cutis vo ðꝛ. qꝛ pᷣmam inciſionẽ patit᷑.⁊ coꝛ.cu. Unde Birrhia. Pena tenet ſtimulos innouatil⸗ la cutẽ. Iñn cuticula.lę.i.parua cutis Cuticus.a.ũ.i.ſtu pratus.corꝛuptus.⁊ ða cutis.⁊ cõ ponit᷑ cũ re vt recuticus.a.ũ.in eodem ſenſu. vł qͥ retrouerſam habʒ pellẽ= mẽbꝛi virił. Vñ repercutici ꝓpᷣe dicunt᷑ iu dei.q̃ſi retro habẽtes cutem.i.circumciſi. Carẽt em̃ anterioꝛi pelle virił mẽbꝛi. Vñ Martialis ad ſuã vxoꝛem ait. Nec recuti coꝛum fugis inguina iudęoꝝ.Et Merſius Recuticaq; ſabbata pelł.Et vocauit ſab⸗ bata recutica ꝓpter recuticos.qꝛ ad eos ꝑ n tinent. ⁊ ea celebꝛant W Abir ſiue dauir oꝛaculũ diei.ſed in li. Regl.interpᷣtat᷑ loquela. rum.i.qaralipomenon. Bactylos gręce.latine digitus ðdꝛ. Sactylus.li.m. S.i.fruct? palmaꝝ.⁊ dicit᷑ a dactyloy qð eſt digitus.qꝛ digitoꝝ ſimi⸗ litudinẽ imitari viðꝛ. Item dactylus eſt qᷣ dam pes metricus.qᷣ ad modũ digiti a lon gioꝛi mõ inchoans.in duas deſinit bꝛeueſ vt carmina.menalꝰ. Iñ dactylicus.a. um. vt dactylicũ metrũ.qð ↄſtat ex dactyłl.vel in quo dactylus magis dominat᷑.Dacty- lus etiam inuenit᷑ ꝓ digito vłanulo apud nos. ᷣm Hugl. Sacus.ci.qͥdam ppłs.⁊ ðꝛ dacꝰ q̃ſi dagus. qꝛ de gethoꝝ genere dicũt᷑ fuiſſe creati da ci.Et declinat᷑ ̊ dacus.ci.ꝓ pplo illiꝰ ter⸗ rę.⁊ hęc daca.cę.ꝓ femina.⁊ dacꝰ.ca.cũ. Iñ hec dacia.cię.terra eox. Sagon. indecli.maſ.ge.idolũ fuit in acoto vbi arca dei capta fuit. Balila inter pᷣtat᷑ pauꝑcula vł ſitula iũx Sampſonis fuit. SBalmanuta.locus qͥdam eſt de quo habet Balmatia regio eſt. Iñ dalmaticꝰ. a.ũ. Itẽ dalmatica.cę.pe.coꝛ.eſt ꝗqdã veſtis ſacer dotal. pᷣmuʒ in dalmatia regiõe ↄtexta. Palum. li.n.s.minimũ velũ ad nauis pꝛso⸗ ram defixum Bama. mę. f. p. eſt qddã gimal quadrupes vt dicũt capꝛea.⁊ videt᷑ dicia deet manu. Iñ dama qſi dema.eo ꝙ de manu fugiat. Dabꝛeiamin. liber q̊ ðꝛ vᷣmo die⸗ D1¼ NPaßp. vo dicit. DBama incerti ge. aimaliũ genus timidum ⁊ imbelle.canes nimium fugiens. s Bamaris.pe.coꝛ.nomen eſt cuiuſdã mulie ris. Vñ in Auroꝛa. Credis ⁊ o Damaris quã moꝛum gratia diiags. Bamaſcus vrbs eſt ſyrię.ↄdita ⁊ denoia⸗ ta a Bamaſco vłab Eleacaro diſpẽſatoꝛe Abraę.heęc antea in omi ſyria tenuit pnci patum. HDamaſcꝰ interpᷣtat᷑ ſanguinem bi bens.qꝛ interfectus fuit ibi Abela Cain. abſconſuſq; in ſabulo flumis. In damaſce nus.a.ũ.pe.ꝓð.nomen gentile. Vñ.j.pa⸗ lipo. xviij. Supuenit aũt ⁊ ſyriꝰ damaſce⸗ nus. Itẽ damaſcena.nę.qdam arboꝛ.ſ.qð dam gen? prunoꝝ.qꝛ ibi multũ abundat ⁊ melioꝛ. vel qꝛ pᷣmo inde aduecta eſt. Inde hB; damaſcenum fructus eius. Damnüũ eſt diminutio vł ademptio pr̃imo nij.⁊ ð a demo vel diminuo vᷣm Hoſti. ff. de dã. infec. l.iij. Etiã qñq; dãnũ eſt lucrũ ceſſans. Itẽ damnũ ſubito ⁊ nob neſcienti bus fit.ſed iacturã ſciẽteſ ⁊ vltro patimur Betrimentũ vo leue damnũ eſt. In dam⸗ noſus.a.ũ.qͥ fert damnũ ⁊ cõꝑat᷑ Jñ dam noſe aduerbiũ.⁊ damnoſitas.tatis. Bamula.lę.f.p.pe.coꝛ.i.parua dama.· ᷣm Hugl. Map.dicit. Damula genꝰ ferę cab⸗ oli ſimił. vel vt qdam dicunt muſtela Ban interpᷣtat᷑ iudiciũ autiudicã Fuit ei filius Jacob ex ancilla Rachel. Bala em du eum pepiſſet dixit Ra chel domia eius udicauit me dñs.⁊ exaudiẽs dedit mihi liñ. 2 ita cam noĩs expreſſit. vt qꝛ iudicaſ ſet dñs filio ancillę iudiciũ nomẽ impone⸗ ret. Be cuius genere vel tribu naſciturus eſt antichꝛiſtus.Et in huiꝰ figurã DHannõ connumerat᷑ inter centũ qdragintaq̃ttuoꝛ milia ſignatos. Apocał. vij. Banai dicunt᷑ grecia Hano rege. Baniel interpᷣtat᷑ iudiciũ dei.a dan qð ẽ iu⸗ dicium. ⁊ el.qð eſt deus. Baniſta.ſtę.m.p.i.feneratoꝛ.⁊ ðꝛa danus Banubius. bij. m. s. germanię fluuius.ð:a vi ⁊ copia niuiũ qͥbus magl auget᷑. Iſteẽ qᷣ in europa plus oibus habʒ fama. Jdẽ hiſter. qꝛ dũ ꝑ innumeras vadit gẽtes mu tat nomen ⁊ maioꝛes vires acqͥrit. Oꝛitur aũt germanicis iugis in occidentalibꝰ pax tibus barbaroꝝ.pergẽs ↄtra oꝛientẽ.ſexa ginta fluuios in ſe recipit.ſeptẽ oſtus ĩ põ ticum mare intrat J Sanus. ni.m.sS.i.feneratoꝛ.a do.das. Sapax.o.t.i. loquax ⁊ facuudus ex cibo et S”õ S=èð Bð ðꝛa dapes. Iſñ dapaticꝰ. a. i. pe. coꝛ. qð et dapticus inuenit.i. manifeſtus.⁊ aptuſ æ largus.dapſilis.muniſficus.magnificus. Iñ dapatice aduerbiũ.i.magniſice vłlar⸗ ge dapſiliter vel munificenter. Baps vel dapes dapis.i.epulũ.ſed dapes nobiliũ ſunt.epulępᷣuatoꝝ.vł dapes deo⸗ rum.epulę hoim.⁊ coꝛ.da. Vñ qͥdaʒ. No bilitat viles frons generoſa dapes. Bapiter.a.ũ.pe.coꝛ.qͥ fert dapem. Bapfſilis..t.⁊ G le.i.largus.⁊ pᷣcipue ĩ ci⸗ bis. ⁊ comꝑpat᷑. In dapſilitas.i.largitas. ⁊ coꝛ.pſi. Unde.Bapſilis eſt dapibꝰ alijs rebus quoq; larrus.. Bardanus.pe.cor.filius Jouis ⁊ Electrę. q̃ ꝓpt᷑ fratricidiũ receſſit de italia ⁊ tenuit illa loca vbi poſtea troia fuit.qͥ ↄgregatis hinc inde ruſticis illoꝝ locoꝝ inſił.primuſ actoꝛ troię extitit.vñ troia ðꝛ dardania.et troiani dardanij.⁊ dardanides.a cuiꝰ ntõ danis.nidis.i.fFemina troiana. ꝗrius rex chaldez ata vel datũ eſt charactericatio ĩ fine con ſtitutionũ vel litteraꝝ inſcripta ex qua co⸗ gnoſci põt quo mẽſe vel die inſtrjm vel ꝗli⸗ bet lr̃a emanauit.⁊ a quo tꝑe obliget ↄſti⸗ tutio vel ꝓſit gra in ſcriptis facta.vide de B Jo.an.in fi.li.vj.ſuꝑ data. Baticius.a.ũ i.faciład dandũ. Et daticij 77 ſingulari ſubtracta de ſyllaba fit hęc Bar⸗ dicunt᷑ diticij.ſ. qꝛ victi vł vincẽdi tradut ſe hoſtibus victoꝛibus. Batio inſolutũ eſt datio ꝓp ſolutioe ⁊ ſatiſfa ctione.⁊ eſt vna ſpẽs ↄtractus innomina⸗ ti. ſ.do vt facias. Verbi gra.Cum Petr⸗ deberet Joanni centum. agit᷑ inter ip̃os. vt Metrus det ei in ſolutum.id eſt pꝛoſo⸗ lutione ⁊ ſatiſſactione eiuſdem vnam do⸗ mum. L Batiuus.ui.ꝓ tertio caſu.a do.das ödꝛ. Dauid interpᷣtat manu foꝛtis.vł deſidera⸗ bilis. Dicit᷑ etis a deo datus. ſ. in regẽ. Di citur etiã filiuſſaltus vel ſaltans.qꝛ de ſal⸗ tu vbi oues paſcebat aſſumptꝰ eſt in regẽ. Etiã ðꝛ polymitariꝰ ex genere.qꝛ m eius fuit ex genere beſeleel qͥ erat polymitariꝰ. yt patet in Exoð. Coteſt etiam declinari. Vn de. Dic Dauid dauidis declinabile ſi Bauus.ui.m.s.fuit vuus Simonis.ſ⸗ 3 lus ⁊ fraudulentꝰ.⁊ interpᷣtat᷑ deuiꝰ.quia faciebat Simonẽ deuiare. vel q̃ſi dãs viã Nam eius ↄſilio oia agebat Pamphilus Del q̃ſi dans vana.ſicut faciebat Simoni Bea Oõ autẽ ꝓ quolibet ſuo fraudulento et callido ponit. ””l mbulacrum. cri. n. S. pe. coꝛ. vbi deam bulari bñ potett. Beambulatoꝛiũ.rij.qð ꝓpᷣe ðꝛ lobiuʒ qð fit α ☛ iuxta domos ad ſpacianddu. Bebilis. 9.t.⁊ h le.qdð facile debellat᷑. et ðꝛ debello.las.vel ðꝛ a de ⁊ bilis qð eſt hu⸗ moꝛ coꝛpus afficienſ.quaſi ꝑ bilem factus fragilis ⁊ deoꝛſum a viribus. Inde debi⸗ litas tatis. S“ Bebitũ eſt qð aliquis alteri ex naturali vel ciuili obligatione tenet . Bebitor eſt qͥ accipit pecuniã a creditoꝛe Bebitoꝛes ciuitatũ ſunt qͥ tenent᷑ ciuitatibꝰ ſed in actiõe debiti fiſcus ſᷣcedit.vt.C.eo. Peca.i.decẽ. ſʒ deca dicũt greci.nos deceʒ Becas.coſte.gentos vnũ ⁊ ideʒ ſiꝗnt.A deca decas.cadis.i.decẽ. AUñ q̃dam.er decades centũ.ꝑ centũ mille redundãt. Decachordꝰ. a.uũ.i.decẽ chordaꝛ. BSecalogꝰ gi. m. S.pe.coꝛ.i.decẽ pᷣcepta leg- Becania.f.p.i.ſocietas decẽ viroꝝ. vel di⸗ gnitas decain. BSecaniſſa.ſę.f.p.eſt vxoꝛ decani.vłꝗᷓ decẽ viros habet ſub ſe Sð Becanꝰ.ni.m.s.pe.ꝓð.q̃ͥ decẽ viros habʒ ſub ſe.ſiue in eccłia ſiue extra ᷣm Hugui. NPap̃.dicit. Decani dicti ꝙ decem militi⸗ bus pferunt᷑ vel clericis. Becapolis.lis.i.ciuitas vel regio ꝗ̊ decem hʒ ciuitates ſub ſe.⁊ ðꝛ a deca.qð eſt decẽ. ⁊ polis qð eſt ciuitas. Et facit gtũs deca⸗ polis vel decapoleos. Añ Marci ſeptio. Int᷑ medios fines decapoleos.Inð deca⸗ politanus dñs illius ciuitatis.vłepũs ve archiepus illius ciuitatis Becem.a deca ðꝛ.⁊ eſt nomen numerale in decli. omnis generis Becẽber.bris.eſt decimꝰ mẽſis a pᷣmo men ſe.i.a martio.⁊ ðꝛ a decẽ ⁊ imber.qꝛ pluui oſus eſt ⁊ imbribus abundare ſolet. Nõt etiã declinari adiectiue.h̊ ⁊ hec december ⁊ h̊ bre.⁊ facit ablatiuꝰ ſingularli.⁊ actũs płalis es velis. .⸗ . PBecemocto cõponit᷑ a decẽ ⁊ octo.⁊ ẽ omis generis ⁊ indecli.⁊ płalis numeri.a qͥ deci muſoctauus.a.ũ. ß Becempeda.dę.pe.coꝛ.i.poꝛtica decem pe dum. Vñ Oratius in odis. Nulla decem pedas metata porticus Becemſeptẽ omnis ge.numeri płis indecli na. Jñ decimuſſeptimus.a.uũdl. — Becẽnalis.i.bellũ decẽ annis geſtũ.poteſt . h le.i.decem annoꝝ. Becẽnis.ↄ.t.⁊ h̊ ne.i.decẽ annoꝛum. Inð decẽnium.nij.ſpaciũ decem annoꝝ. etiã declinari adiectiue h̊ ⁊ hęc decẽnalis. Becẽnouẽ.oĩs.ge.indecli.płis numeri Jñ decimuſnonus. a.d. Becens.itis.o.t.participiũ.⁊ decẽs aliquã do nomẽ Et ðꝛ decẽs motu coꝛꝑis.ſpecio ſus ſpecie.foꝛmoſus natura vłfoꝛma.Itẽ decẽs.i.cõpoſitꝰ.pꝑfectuſ.egregię foꝛmę ⁊ pfectę.⁊ cõꝑat᷑ decẽs.tioꝛ.tiſſimus. Becentarius.rij.i.ingenioſus.pꝛomptꝰ pa ratus.vel copioſus.⁊ ðꝛ a decem. Becẽtrix.f.t.nauis compta.a decem d. „ Beceſſus.us.ui.i. mos. Becibilis. .t.⁊ h̊ le.quẽ decet aliqd vł po teſt decere. vel qð deÄc-cen Becimula.lę.f.p.i.parua decima. Becimus.a.ũ.⁊ hęc decima.mę.a deceʒ ðꝛ Et nõ ꝙ antiqͥ dicebant decumꝰꝓ decimꝰ decuma pdeciiimmii.ẽ Becima ſᷣm Hhoſti.eſt oim bonoꝝ mobiliũ licite adqſitoꝝ pars decima deo data diui na conſtitutiõe debita. humanaq; ↄſuetu dine appꝛobata.de deci.c.j.⁊.c.parrochi⸗ anus.c.non eſt.c.tua nobis ·s·verũ.c.cuʒ non ſit ab homine. Decimaxꝝ tres ſunt ſpẽs bm Hoſti. in ſum. Quęda pſonales ꝗᷓ debent᷑ ex oꝑe ꝑpſonali vt ex artiſicio.ſcia.militia. negociatione. Quedam pᷣdiales ꝗͥ ꝓueniunt ex pᷣdijs.vt vinũ.blada fructus arboꝝ.Tales eĩ dan de ſunt illi eccle in cu iꝰ parrochia ſita ſunt hdia.de deci.ad apłicę.Etiã iudęi tenent ſoluere decimas pᷣdiales.c.de terrl.eo.ti. Itẽ debẽt ſolui de diuerſis ſeminibꝰ vni⸗ agri. non tm̃ de vno ſi fuerint ſucceſſiue ſe minati.c.ex parte canonicoꝝ.e.ti.Etia ci⸗ ſtercienſes ⁊ alij qui ſi nullo gaudent pᷣui⸗ legio.dare tenẽt᷑ decimas de terris de no⸗ uo adquiſitis. licet eas ꝓpꝛijs manibꝰ ex⸗ colan t.c.nuꝑ.e.ti.Quędam ſunt decię mi xtę.⁊ pñt dici hę de quibus dubitat᷑ vtrũ ſint pdiales vel ꝑſonales.vt de agnis ⁊ f?ę tibus alioꝝ aĩaliũ.ꝗᷓ ſunt in paſcuis ⁊ gre⸗ gatim paſcdunununrnrnrt.. Becipula.lę.fę.p.pe.coꝛt.ðꝛ inſttm qð ad aliqd decipiẽdũ efficit᷑.ſicut muſcipula ad mures capiẽdos. Vñ decipula põt eſſe de ceptio.muſcipula.laqueus.pedica.⁊ ðꝛ a Beciduus.a.ũ.i.ad cadendũ facilis. H decipio. Vñ Job. ix. Abſcõdita eſt in ter⸗ ra pedica eius.⁊ decipula eius ſuꝑ ſemitã Iñ decipuloſus.i.fraudulentus. Beclinis.nis..t.⁊ G̊ ne.⁊ declinꝰ.a.ũ.pe. ꝓð.in eodẽ ſenſu.i.deoꝛſuʒ inclinatus vel planꝰ.qᷓſi deoꝛſũ a clino. In declinitas. Beclinatio. p.i inclinatſo⸗ inflerrio. Beclinabik. 9. t. B le declinatus. a. um. qð põt declinari.vel qð decline,⸗ Becoloꝛ loris. . ri ine coloꝛe. Becoꝛ. oꝛl. m. t.i. honoꝛ. ⁊ ðz a decet. ⁊ coꝛ. o. in gtõ. Vñ Banielł.xj. Et ſtabit in loco eius viliſſimus ⁊ indignꝰ decoꝛe regio In uenit᷑ tñ ſ̃m qſdam antiqͥs ꝓ honoꝛꝰ.ra.ꝝ adiectiue poſitũ.Et cõponit᷑ cũ in.vel de. ⁊ð8ꝛz h̊ ⁊ hec indecoꝛ.coꝛis.⁊ h̊ ⁊ hec dede⸗ coꝛ.coꝛis.coꝛrepta o.in gtõ in eodeʒ ſenſu ſcʒ inhonoꝛus dedecoꝛoſus. Vñ Virgik. HNon tñ indecoꝛem tua te regina reliquit. Inde decoꝛus.a.ũ.me.coꝛ.i.honoꝛꝰ. Ael decoꝛus.i.honoꝛus põt deriuari a decus oꝛis. Vñ. Statius theba. Terraꝝ decoꝛa alta viri decoꝛiq; iugales. Itẽ decoꝛ.oꝛis. ꝓducta o.in gtõ.i.venuſtas ⁊ pulcritundo ⁊8 a decoꝛo ras. Iñ decoꝛus.a.ũ.me.ꝓ. id eſt pulcer. egregius vłꝑfectę foꝛmę.ve⸗ nuſtus. Vnde qͥdam. Ad celi decoꝛa nos erige vgo decoꝛa. Becrepitus.a.ũ.i.valde ſenex.q̃ſi iaʒ deoꝛ ſum a crepoꝛe.qꝛ iam deſierit crepare.i.ſo nare.ſ.aperte loqui vel pꝛolationem expꝛi mere. Becretiſta.ſtę.cõ.t.qͥ ſtudet in decretis. B e cretus g.ũ 7 B decretũ . ti. ſtatutũ p atꝝ D definitũ iudiciũ. Inð h̊ ⁊ hęc decretalł.⁊ B le.vt iſta dicta ſunt decretalia.i.ꝗᷓ in decre tis ↄtinent᷑ Etpłaliter hec decreta ꝓlibꝛo quo ↄtinent᷑ decreta. Inuenit᷑ etiaʒ decre talis ſubſtantiue.vt in tali decretali dici᷑. Item decretꝰ. a. ũ. inuenit᷑ a decreſco.is. decreui.⁊ põt ibi eſſe augmentatiuũ vłpꝛi uatiuum. Et decretum eſt ſupinũ duoꝛuʒ vboꝛum.ſ.decreſco ⁊ decerno.⁊ decreuiẽ eoꝝ pᷣteritum. Becretũ ſᷣm Spe.ðꝛ młns modis.qñq; ðꝛ ſnia diffinitiua.vt.ff.de re iudi.l.decreta. vel interlocutoꝛia.ff. de aſſeſ.l.j.in fi. QAñ⸗ q; id qð papa ↄſtituit ſeu ſtatuit de cõſilio cardinaliũ nulla facta conſultatiõe Et tũc in ſcriptis redigit᷑. vt de reſcrip.pꝛęſenti. Qñq; ðꝛ conſenſus eligentiũ in ſcriptl re⸗ dactus. vt.ij.q.j.legum.de elec.innotuit. Qñq; eſt illud quod capitulum vł oꝛdo ſi⸗ ue vniuerſitas.vel maioꝛ pars oꝛdinauit· vt. ff. ꝙ cuiuſ. vni.no.l.plane. QAñq; eſt in Dicis autoꝛitas in alienationibꝰ reꝝ pꝛęci⸗ pue minoꝝx int᷑poſita.vt.C.de pᷣdi.minoꝝ lI. interpoſita. Qñq; ðꝛ autoꝛitas pꝛicipis in reſcriptis bñficialibus intpoſita.vt de reſcrip.c.gra.li.vj.Et vᷣm Aco. illð decre tum eſt cõfirmatoꝛiũ grę.qꝛ ex hoc pᷣncepſ inſinuat ſuã voluntatẽ ꝗ puanda eſt. etiaʒ Fm eũ ligat ignoꝛantes.Eſt etiã qdðdaʒ de cretũ decurionũ.qð in inuitos ſuꝑ mune⸗ ribus reꝝ tribui põt.exceptis qͥ liberaliuʒ ſtudioꝝ laboꝛibus inſunt ⁊ qͥ medẽdi cau⸗ ſa fungunt᷑.C.de decre.decu.l.exceptl.li. x.Qñq; decretũ eſt iuſſus iudicis quo mã Dat bona alicuius ꝓpter eius contumaciã poſſideri. VPecretalis ſm Hhoſti.in ſum. eſt epła ĩ qua papa ad conſultationẽ alicuiꝰ reſpondet. de reſcrip.c.j.ſiue ſolus.ſiue de ↄſilio fra⸗ trũ.vt de elec.bonęmemoꝛię.pᷣmo. VUnde decretũ ſtatuit decretaliſq; reſpõdet.Sed in concilio generali editi Becubie.arũ.i.vigilię.vłqð vulgo ðꝛ pa⸗ leę mulierl. VUñ ðꝛ. Heęc iacet in decubijs Becumanus.ni.m.s.i.maximꝰlimes inter agros.iqͥ ab oꝛiente in occidentẽ ꝑ trãſuer⸗ ſum dirigit᷑.qͥ qꝛ foꝛmã decem efficit.decu manus eſt appellatus. Ager em bñ diuiſ⸗ figuraʒ denarij numeri efficit Ham cardo ðꝛ alius limes in agris.qͥ a ſeptẽtrione di⸗ rectus eſt.⁊ ðꝛa cardine ceęli.qꝛ ibi celum voluitur. Securio. onis.i. de curia eiectus. vel poti⸗ de curia exñs. In eodeʒ ſenſu inuenitur h; decures.ris.⁊ H̊ decudes.dis. Inueniun⸗ tur etiã hęc noĩa in alia ſigtiõe.ſ.ꝓ eo q̃ de cimam partẽ de bonis ducit. vel qͥ eſt ſuꝑ decem milites ↄſtitutus in curia dñoꝝ vł vncipũ ſicut cẽturio ſuꝑ centũ. Nñ.Cẽtu⸗ rio centũ.bis qͥnq; decurio ducit. Alij di⸗ cunt ꝙ decuriones appellati ſunt ex eo.ꝙ; cũ ciuitates ⁊ mancipia ↄſtruebant᷑ cuiuſ⸗ Gloci. gratia conſilij. decima ꝑs hoim pia colligebant. vt. ff. de v. ſig. ſi pupillus. Al dicunt᷑ decuriones ex eo ꝙ cũ colonię du⸗ cerent᷑ decima ꝑs eoꝝ qͥ ducebant᷑ ↄſiliuʒ publicũ cõſtituebant. Becus. hñs coꝛreptã oꝛis ĩ gtõ.i.honoꝛ vł veneratio. Et ſᷣm MPap̃.eſt glłe. ſed decoꝛ. oꝛis eſt foꝛme.⁊ a decꝰ ꝑ compoſitionẽ ðꝛ dedecus.oꝛis.i.vituperatõ ꝗᷓ fit ↄtra dec⸗ Vnñ Aug.Mũqᷓ; eſt dedecus culpę ſine de coꝛe iuſticię. Iñ dedecoꝛoſus.a.ũ.i.vitio plenus. impudibundgdus. Beęgdalus.li.pe.coꝛ.ðꝛ a dedalon qð interpᷣ tatur doctus.ðᷣꝛ qdaʒ q fuit valde doctus æ ingenioſus artifex. Inde quilibet inge⸗ ioſus artifex põt dici dedalus. „ 2 „ * — Bedicatio.onis.f.t.i.cõſecratio templi. vł cõſummatio.a dedico. as.i.ſacro. Deditio.onis.f.t.ðꝛ traditio aut redditõ q̃ q̃s ſe reddit victñũ vel vincendũ hoſtibus ctũ reddere. Iñ deditiꝰ.a.ũ.qͥ ſic ſe tradit Itẽ dediciꝰ ðꝛ etiã qͥ de ſua ꝓuicia ad aliã ſe tradidit apᷣ.vo dicẽ Deditij a deditõe dicti. quondam dũ aduůſum ppłm romanũ ſerui arma ſumpſiſſent. cõpꝛehenſi ſtigina tibus affecti ſunt.ex his poſt manumiſſio⸗ nem ꝓpter ſupplicioꝛũ notas ad dignita⸗ tem ciuiũ rhomanoꝝ non puenerũüt. Beductio eſt defalcatio vel ſeparatio.quia deducere ſeꝑare ðꝛ. HS relpog d Befecatus. a. ũ. pe. ꝓdu.i.ſine fece.vel ſine canon eſt ↄſtitutõ eccleſiaſtica vel ſtatutũ ſoꝛdibus.vel purus. Befenſoꝛ.ſoꝛis.i.actoꝛ patronꝰ. vł ðꝛ illeqͥ ſine mãdato cautiõe ſſtita de iudicato ſol ui aliũ defendit.vel eius defenſioni ſe of⸗ fert.vt.ff.de ꝓcura.l.ſi ꝓcuratoꝛ:S.fi. Befenſaculum.li.n.s.i.defenſio.vel id qð Befluus.a.ũ.qð cito diſcurrit.a defluo. Defluum. flui.n.sS.i.diſcurſio. Befoꝛmis..t.⁊ h̊ me.i.turpis.q̃ſi deoꝛſuʒ a foꝛma.ſ.pulcra. Item defoꝛmis.i.vltra modum magnus quaſi deoꝛſum a foꝛma ſcʒ iuſta.Et ᷣm Mapᷣ.Defoꝛmiſ.cui deeſt foꝛma.⁊ ſpectat ad coꝛpꝰ.Turpe auteʒ ad crimen vel ad animũ refert᷑. SBefreſus.a.ũ.detritꝰ.decuſſus.a frendeo. SPefunctus.a.ũ.i.moꝛtuus.⁊ ðꝛa defũgoꝛ geris. i. deoꝛſuzʒ a functione eſſe.qꝛ deoꝛſũ eſt a functiõe vitę. Item quondam functi dicebat᷑ qðᷣdam genus ciuiũ qͥ fungebant᷑ officio ⁊ honoꝛe ali. Inð defunctos moꝛ⸗ tuos dicimus.qͥ compleuerũt vitę officia. Nichil em iam faciũt. In defunctio.onis id eſt moꝛs. Item defunctio etiam ideʒz eſt quod a debũo liberatio.⁊ defunctus.i.li⸗ Segener. 2. g. decli. ſed oĩs ↄſtructiõe eſt qᷣͥ deoꝛſuz eſt a genere ⁊ nobilitate.i.indecoꝛ Et coꝛ.pe.gti. AUñ Lucanus in.vj. Dege neres trepidãt aĩ peioꝛaq; vᷣſant. Papias vo dicit. Degener qͥ ex nobili genere naſci tur ⁊ inhoneſte viuit. Degener ignobilis impari genere. ſuo generi diſſimil. ne; oan⸗ lgge⸗ plN i 4 Begina grece. latine moꝛſus. Begulatoꝛ .i.gulę deditus. Behiſcẽs. o. t.i. aptum hiatũ ⁊ diffuſuʒ ha bens valde hiſcens. H Deicida. .p.pe.coꝛ.qͥ deum occidit. Beicola. .p.pe.coꝛ.qͥ deum colit. ₰ Belatoꝛ. oꝛl i. accuſatoꝛ. ⁊ ðꝛ a defero.fers. qgʒð eſt accuſare. Vñ.ij. Mach.iiij. Simõ aũt ſdictus pecuniaꝝ ⁊ patrię delatoꝛ. id eſt accuſatoꝛ. Et vt Papᷣ.dicit. Delatoꝛ accuſatoꝛ.eo ꝙ ðtegit quod latebat.aut fa cultates ꝓdit alienas. Belatura.rę.ðꝛ accuſatio vel ꝓditio.detra ◻ ctio vel depoꝛtatio. Belatus.i.de vno loco ad aliũ latus.vł de oꝛſum latus. accuſatus Belboꝛa interpᷣtat᷑ apex ⁊ loquax.⁊ corri. pe. Vñ Auroꝛa.Hic ſubijt moꝛtẽ Rebec⸗ cę delboꝛa nutrix. Delectus.us.ui.i.electio facta ex multis.⁊ delectus.a.ũ adiectiue.i.electꝰ ex multis. Belegatus eſt cui cã cõmittit᷑ terminanda yel exequẽda vices delegãi repᷣſentans ⁊ in iuriſdictiõe nihil ꝓpꝛiũ hñs.vt.ff. de of fi. eius cui man.ẽ. iur.l.j.in fi.⁊.l.iij.ð offi. dele. VNel delegatus eſt is cui a ſummo põ tifice vel oꝛdinario vł delegato pᷣncipis cã committit᷑. Inde ſubdelegatꝰ qui ðꝛ reſpe ctu delegati. MM Beletus.a.ũ.pe.ꝓð.i.deſtructus. Belibatio.onis ·f.t.i.deguſtatio.iĩmolatio. Et ſᷣm hãc ſigtioneʒ ðꝛ ad Ro.xj. Si deli⸗ batio eſt facta ⁊ maſſa. Belibatio etiã acci pitur ibi ꝓ particula vel poꝛtione ad ſimi⸗ litudinẽ eius qͥ paꝝ ↄtingit vł deguſtat de re vt habeat experientiã totius. Belibatus.a.ũ.i.deguſtatus Deliberatio eſt puida cauſę circũſpectõ cũ ratio totũ agit ⁊ furoꝛ ſibi non vendicat xj. q.iij.illa ppoſitoꝝ.⁊.c.ſe. DBelibutus.a.ũ.q̃ſi oleo vel liqꝛe inunctus AVl vt diẽ NPapᷣ. Belibutus.ꝑfuſus.bene unctus.ↄtactus.delicatꝰ.oleo vnctꝰ Belicatus.a.ũ.i.delitijs aſſuetꝰ.inſolẽs an guſtiarum ⁊ doloꝝ. BSelitig.aꝝ.f.p.dicũt᷑ a delecto. qꝛ delectãt vel dicunt᷑ delitie.qꝛ inde delectant᷑ homi nes. Iñ delitioſus. a.ſ. i. plenus delitjs. AVnde delitioſitas. Helictü. n. . eſt qñ qs dimittit ill quod ab ipᷣo debet fieri.⁊ ðꝛ a delinquo.quis.qua⸗ ſi derelictũ.qꝛ derelinquit officiũ ſuuʒ.Et eſt delictũ in omiſſione.ſ.qñ non impletur dei mandatum Neccatũ vo in cõmiſſione Itez demon componit᷑ cũ cacos quod eſt fit qñ. ſ. phibitu ſit. ſed vnũ ꝓalteroac⸗ Belinimentũ.ti.i.placatio.dulcedo.blãdi⸗ mentũ.⁊ cõponit᷑ vt delinificus.a.ũ.i.cal⸗ lidus.cõſultatoꝛ. vel blandiloquus. 77 Deliquium.quij.deliquatio.i.decurſio.di ſtillamen. defectus. “ Beliquus. qua. quſi. defluus pnrus. vllt Beliramentũ.ti.n.S.i.fatuitas.dementia. diſcoꝛdia vel deuiatio a rectitudine. Belirus.a.ũ.me.coꝛ.idẽ eſt qð diſcoꝛs.ſed in alijs ſigniſicatiõibꝰ ꝓducit li.⁊ ideʒ ẽ ꝙ fatuus. inſanꝰ. inſipiẽs.inſulſus.ſtolidus 8ꝛ a de ⁊ lira. Uñ. Reddunt delirũ fęmi na vina virnum.. Belos interpᷣtat᷑ manifeſtatio. Añ qdami ſula dicta eſt delos.⁊ o.conuerſa in u.ðꝛ h delus. li. qꝛ Apollinis reſponſaꝗᷓ alibi da⸗ bant᷑ obſcura ibi dabant᷑ manifeſta. vł qꝛ poſt diluuiũ qð Egopei tꝑe fuit añ omẽs terras radijs ſolis illuminata eſt.⁊ pꝛima manifeſtata eſt viſibus.⁊ inde dicta eſt de los.⁊ ciuitas ⁊ inſula.Et h̊ fuit rei veritaſ licet m fabulas alit᷑ dicat᷑. Iñ delius.lia. liũ.Et h̊ delius.lij.i.apollo.⁊ hęc delia.i. Biana.vel quia ibi coluntur.vel quia ibi nati ſunt. Belphin. inis.vel delphinos.⁊ etiã delphi nus.ni.q̃ͥdam piſcis marinus.qͥ voces ho minũ ſequit᷑. Ael qꝛ ſymphoniã gregatim faciunt.a phone qð eſt ſonꝰ.Et ꝓdu.phi. AVñ Ouið.in epłis. Jaʒ noſtras curui no⸗ runt delphines amores. Belubꝛũ.bꝛi.pe.coꝛ.ðꝛ templũ.⁊ ðꝛa delẽ⸗ do. q̃ſi delẽs vmbꝛã.qꝛ in ſacris tẽplis de lentur vmbꝛę peccatoꝝ. Itẽ delubꝛa dicũ tur tẽpla ſacros fontes habẽtia.in quibus peccatoꝛes diluunt᷑ ſiue abluunt᷑ ⁊ regene rantur ꝑ baptiſmũnũ. Belũbis.9.t.⁊ h be.i.debilis.q̃ſi deoꝛſum a lumbo.i.foꝛtitudine. Bemarchus. chi.i.pᷣnceps ſuꝑ decem Bemas.i. oꝛnans. Bemens.o.t.i.amens.inſanꝰ.q̃ſi deoꝛſum a mẽte. Iñ dementia.i.amentia. Demens eſt tꝑalis.amens vo ꝑpetuus. . Bemenſum.i.inciſum.ſectũ.defectum.vel menſuratum. . Bemon. onis. interpᷣtat᷑ ſciens vel ꝑitꝰ Iñ Hͥ demoniũ.nij. illud idem ſcʒ malus ſpũs Et dęmonicus.a.ũ.i.a dęmone poſſeſſus. Et a dęmonium dęmoniacus.a.um.idem malũ ⁊ calo.qð eſt bonũ.⁊ ðꝛ cacodemon. ⁊ calodęmon. Et ſunt cacodęmones mali angeli qſi mali ſcientes.vel malũ ſcientes. Calodemones boni ãgeli quaſi boni vłbo⸗ num ſciente. Bemonſtratio eſt rei ſi ubiecte okulis vel ſi ſubiecte ocuł vel intellectui repręſentatio IJñ h̊ ⁊ hęc demõſtrabilis ⁊ B le.⁊ demon ſtratoꝛius.a.ũ.⁊ demonſtratiuus.a.ũ.qð demonſtrat vel qð demonſtratt. Bemulus.a.ũ.pe.coꝛ.i.ęmulus.⁊ ðꝛa Be⸗ muloꝛ.⁊ pꝛopꝛie demulus eſt eiuſdẽ artis emulatoꝛ: Benarius.a.ũ.⁊ h denarius.rij.ꝓ tali nũe⸗ ro. ⁊ ꝓnũmi quodam genere.qꝛ decẽ nũ⸗ mis olim imputabat᷑.⁊ penſat ſiliqs decẽc octo. Iñ denariolus.li.i.paruꝰ denarius Denominatiuũ nomẽ eſt illð qð a noie de⸗ riuat᷑.vt iuſticia ab H̊ nomine iuſtus. Benunciatio eſt crimis alicuiꝰ apð iudiceʒ ſine inſcriptione legitima facta delatio.ad pęnitentiã agendã vel aliã legitimã pęnaʒ imponenda. vel etiã ad vtrüi7. Sens.tis.m.t.ðꝛ a demo.demis.eo ꝙ aufe . rant oia dentes. vel dicunt᷑ quaſi decenteſ qꝛ pulcri decent. ſicut defoꝛmes dedecent vel dicunt᷑ qſi diuidentes cibos. vel gręci dicunt odentes.⁊ inde nos dicimꝰdentes quoꝝ pᷣmi inciſiui vel pᷣciſoꝛes dicũt᷑.quia oẽ qð accipit᷑.ipᷣi pᷣus incidũt. Sequẽtes canini vocant᷑ quoꝝ duo in dexta maxilla duo in ſiniſtra ſunt ſic dicti.qꝛ ſiẽ canis ipᷣis oſſa cõfringit.ſic ⁊ hõ.⁊ qð non pñt pᷣ oꝛes ſſcindere illis tradunt vt cõfringat. lhi ꝓ longitudine ⁊ rotunditate colũnelli vocant᷑. Altimi dicunt᷑ molares q̊ͥ contri⸗ ta ⁊ conciſa a poꝛibus.⁊ cõfracta a ſequen tibus ſuſcipiũt vt molant ⁊ maſticent. Et ſunt ples dentes in viris qᷓ; in mulieribus Benſetus.a.ũ.i.denſus vel ſpiſſus.ſ.ꝑſe. ab aliquo. Bentana.nę.f.p.ferrum vñ medici dentes tollunt. =èUMW Bentale.lis.n.t. ðꝛ illud in qð inducit᷑ vo⸗ mer quaſi dens. Bentatus. a. ũ. qͥ dentes habet. vel qui ma gnos dentes haber. Benticulus.li.dimi.i.paruus dens. Benter eſt nauis ab anterioꝛi ꝑte ad modũ dentis acuta Bentoſus.a.ũ.i.dentibus plenuuus. Bentrix eſt genus piſciũ.pᷣ magnitudine ⁊ granditate dentiũ ſic dicil. R licet aliqñ inueniat᷑ ꝓ denſato ſed dẽſatuʒ Benus. a. u. in ſingulari tm̃ volet quantuʒ ſuũ pᷣmitiuũ. In plali accipit diſtributiue ꝓ pares numeros. vt Iſti incedũt deni.i. decem ⁊ decem. Depigis.9. t. ⁊ B ge.pe.pð.i.ſine naribꝰ. 7 ðza de ⁊ piga.qð eſt ſummitas nariiũd. Depontanꝰ.ni.m.s.qͥ ad tam queʒ deuenit etatẽ ⁊ vitãꝗ. vt magis ꝓſit ei de põte ſe xp⸗ ₰ ijcere qᷓ; viuere.qð etiam faciebant in alicd bus ꝓuincijs. Depoꝛtatio ðꝛ in iure exiliũ ꝑppetuum . Depoſitũ.ti.n.s.eſt pignꝰ ad tꝑs cõmẽda⸗ tum. Item depoſitũ traditũ.vel commen⸗ datum cauſa cuſtodię cõmiſſum. ℳ₰ℳ Bepoſitariꝰ eſt apud quẽ res aliꝗᷓ deponit cuſtodienda. Et differt a ſequeſtro.qꝛ de⸗ poſuarius ad h̊ ſciſe tenet᷑ vt depoſitoꝛiũ reſtituat. Tenet᷑ etiãõ maximã diligentiam adhibere.Sed ſequeſter neutri litigatiuʒ tenet᷑ ſciſe rem reſtituere.ſed indetermia⸗ te illi qͥ vicerit. Bepubis. 9. t. H be. pe. p i. deoꝛſuʒ a pu be.i. a barba. AUñ ⁊ depubis ðꝛ poꝛcus ſu gens quaſi deoꝛſum a ſetis.Et h̊ ⁊ hec im⸗ pubes.⁊ h̊ be.i.imberbis ſine pubeqᷓ non Berelictu ðꝛ illð qdð caret poſſeſſoꝛe. vł qd in nullius eſt poſſeſſione. vt Inſtitl. dere. diui:S· G amplius.circa finem.,gꝰ Beſertoꝛes dicunt᷑ clerici qͥ ꝓpᷣe eccłe mini⸗ ſtris deſtitutis ad aliã vitio fuge ſe trãſſe⸗ Beriſus.a.ũ.i.deluſi us. ⁊ B deriſus. us. ui. rũt.vt.xxj.q.ij.placuit.Sed vᷣm leges de⸗ ſertoꝛes dicunt᷑ milites vitio fuge ſuaʒ mi litiam deſerentes. vt.C. e.ti. l.j.⁊.ij.li.xij. ſerit. vel põt dici detum. qꝛ deſerit i. ab homibꝰ non habitatt Beſes. dis. 9.t.i.piger remiſſus. Iñ ðᷣſidia id ẽ pigricia. ⁊ deſidioſus.a.ũ. △ Beſideriꝰ.rij.vtõ o deſideri.ppum nomen viri. de quo dicit Hiero.in ꝓlogo pẽtateu ci. Nunc te pᷣcoꝛ Beſideri chariſſimne. 2/ Peſideriũ.rij.i.cupiditas.⁊ ꝓpe celeſtium Iñ deſiderioſus.a.u. BGeſolatus.i.de ſolo eiectꝰ.inops deiectꝰ. Beſpectio. onis l refutatio . Beſp ectus.us.ui.idem eſt qð deſpectio. ſʒ deſpectus.a. ũ.i.refutatus. Betonſus.a.ũ.i.non tõſus Setractio vel detrectio.ẽ alioꝝ bona opai 3 malũ malicioſe vᷣſio.vel detractio eſt reue latio defectus abſentis ꝓximi facta alicuj/ ſonen inaten ſe, in ope tur al Vt ipᷣm in bono minoꝛem eſtimet. Betrimentũ.ti.n. s.i.damnum. iactura.di⸗ minutio. Betruſus.a.ũ.pe.pð.i.incluſus.expulſus Beuexus.a.ũ.i.inclinatꝰ.incuruatꝰ.in ro⸗ tundũ vſus.q̃ſi deůſus. ⁊ ðꝛ a deuto. tis. QAel dꝛa deueho.qꝛ vndiq; deoꝛſum vehi tur. Iñ deuexitas.tat.Et nõ ꝙ celuʒ pbe ðꝛ conuexum vel deuexum. vel ſi qͥd alið ita ſit factun. —— Seuius.a.ũ.i.inuiꝰ.vłauiꝰ.ſ.loca ſecreta Eextra viã a via remota. vide ſupꝛa in auia Beuns.i.decẽ vncię.vł qð meliꝰ eſt vnde⸗ cim vncię.q̃ſi vncia dempta de aſſe. AUnð Perſiꝰ. Per gãtuidos ſudare deunces. Deus ðꝛa gręco theos.qð ſiãt metũ.⁊ inð mutato o.in u.⁊ d.poſita ꝓ th. ðꝛ deꝰ.qa timoꝛ eſt oibus rebꝰ colẽtibꝰ eũ.vł ðꝛ a do das. qꝛ dat oĩa comoda oibꝰ. vel a diligo. qꝛ oĩia diligit.⁊ nihil odit eoꝝ ꝗᷓ fecit.vł ðꝛ a deſum dees. ꝑ ↄtrariũ.eo ꝙ nihil ei deſit Item de ſumit᷑ triplicit.pᷣmo mõ eſſentia liter.⁊ ſic eſt vnus deus.⁊ ſic caret plurali numero. Scðdo mõ vnitatiue vładoptiue ſic cõpetit hoĩbus.qͥ diuine bonitatis ſunt participes.ꝑ gr̃am vt ſancti.de quibꝰ ðdꝛ. Ego dixi di eſtis. ppter h̊ in Exo. ponit᷑ dijs ꝓ ſacerdotibꝰ.Tertio ponit᷑ nücupa- tiue.vt antiqͥ ⁊ gẽtiles arboꝛes ⁊ młta aia⸗ lia appellabãt deos.⁊ in his duobꝰ ſigtis di u ggIrchos. ⁊ dicit᷑ ſubdiaconus.hypodiaco⸗ BGeuterogamia.i.ſecũda gamos.ſ.ſecunde habet pluralem numezZzzql — nuptię.⁊ ðꝛ a deuterõ ⁊ gamos qð ẽ vxoꝛ Eedem dicũt᷑ diagamia ⁊ bigamia. Beu⸗ teron gręce ðꝛ ſecundũ latine.⁊ nomõ vel nomos lex. Vñ qdam lib dictꝰ eſt deutero nomium. mij.i.ſecũda lex.qꝛ replicat ea d dicta ſunt. ita tñ ꝙ vidðꝛ noua lex. ⁊ eſt pᷣſi⸗ guratio euãgelij. Inuenit᷑ etiaz Beutero⸗ nomiꝰ. Vñ in Auroꝛa ðᷣꝛ.lhoc nomie deu teronomiꝰ.lex eſſe ſecunda. Seuterobſ.ſis.f.t.i.nouitas.⁊ ðꝛa deuterõ Bextera.rę.ꝑ ſyncopã ðꝛ dextra.trę.dicit a do.das. qꝛ ipᷣa pignꝰ pacis ⁊ teſtis fidei ſolet dari. vel qꝛ ea damꝰ. Eta dextera dꝛ dexter. tra.trũ.i.ex dextra ꝑte exñs vł bo⸗ nus.ꝓpitius.ꝓſper. ℳN Bextralia oꝛnamenta q̃dã ꝗᷓ ſunt coĩia viris ⁊2 femiĩis larga ⁊ ampla.⁊ an manicas poꝛ⸗ tant᷑ ⁊ iungũt᷑ vno clauo.⁊ dicũt᷑ a dexra. H BSialectica. cę.f.p.ðꝛ a dia qð eſt duo.et lo⸗ Bextral..t.⁊ G le.i.ad dexteraʒ ptinens. AMIVñnñ dextral ðꝛ ſecuris.i.dextręhabilis Bextrarius.rij.i.equꝰ.a dextra.qꝛ per dex tram ducitt. manus.⁊ eſt toꝛquis aureus Siadema.tis.n.t.i.regi ponenteʒ ⁊ reſpondentem. vel dicit᷑ a dia Bextrocheriũ.rij.oꝛnamentũ dextrę.qua⸗ ſi dextrochiriũ. a dextra chiros. quod ẽ ia. vel potiꝰ dyo apud gręcos płes habzʒ ſigtiones. Scom em̃ ꝙ ſcribit Lr .grecuʒ nomẽ eſt ⁊ ſiòt tm qᷓ;tum duo.Cuʒ vo ꝑi. noſtrũ ſcribit᷑.valet tm q;tum de. Ande. Scribe ꝑ y.gręcũ dyo ⁊ duo ſignificabit. Scribe ꝑ i.ſimplex de tibi ſiãbit. Siabolaris.rl.f.t.i.meretrix.a dia.i.duo ⁊ obolꝰ qð eſt medalia q̃ſi duobꝰ obolis em pta. ⁊ põt ſepe haberi ꝓ duobus obolis. Biabolatoꝛiꝰ.rij.qͥ ꝓ opere ſuo duos obo⸗ los ꝓmeretur. SH Biabolus.li.m.s.ðꝛ a dia qð eſt duo. bo lus.q̃ſi duplex moꝛſellꝰ. moꝛdet em aĩam coꝛpꝰ. Ael diabolus ðꝛ hebꝛaice deoꝛſũ fluẽs.qꝛ ſuꝑbię põdere deoꝛſuʒ corruens cecidit.ſed gręce ðꝛ criminatoꝛ.qꝛ crimina in quę ipᷣe illicit ad deũ refert.vel quia ele ctoꝝ innocentiã criminibus fictis accuſat . Biacones gręce latine mĩſtri dicunt᷑.qꝛ ſiẽ in ſacerdote conſecratio.ita in diacono mi niſterij diſpenſatõ habet. Et declinat᷑ hic diaconus.ni.⁊ h̊ diacon.vł diacones.nis Iñ diaconatus.us.ui.i.officium vel oꝛdo diaconi.Et componit᷑ cũ ſub.vel hypo vł nus. archidiacornuus. acoꝛona. a dia qðᷣ eſt duo ⁊ demo. is.qꝛ duo demit. l. pꝛinci⸗ pium ⁊ finẽ.⁊ differt a ſerto ⁊ coꝛona.quia vtum eſt qð fit de floꝛibus iñtis Coꝛona ðꝛ qlibet circulꝰ capitis de qͥcunq; metallo Diadema vo tm̃ de auro ⁊ lapidibꝰ pᷣcio⸗ ſis. Vel diadema ðꝛa dia qð eſt duo.⁊ de⸗ mas qð eſt oꝛnans.qꝛ vtrãq; partẽ capitiſ oꝛnat. Vel ðꝛa dia qð eſt de.⁊ demos qð eſt ↄiungere velligare.qꝛ tale oꝛnamentũ in circũactis extremitatibꝰ retro aſtringit ⁊ poſtea ligat᷑.Et eſt regum ⁊ matronarũ oꝛnamentum. VUñ. Virginis eſt vtum cle⸗ riq; coꝛona.poetę.Laurea rex geſtat dia dema vel indupatto. * Biafoꝛeſis eſt dubitatio.vt Eloquar an ſi⸗ leam. ⁊ ðꝛa dia qð eſt duo.⁊ foꝛeſis qð eſt locutio. gos ᷣmo.quaſi duał ſᷣmo.qꝛ dialectica di ſputatio tota vſat᷑ ⁊ fini᷑ inter duos.ſ.op h 2 qðs eſt de ⁊ lectos qð ẽ dictio.qꝛi ea diſpu⸗ tatur de dicctcis. Bial. 9. t. ⁊ B le. a dies.vt dialis cibusi. quotidianus. Inde dictus eſt dialis ſacer dos Jouis. Bialyton fit ſᷣm Bonatũ qñ ſine ↄiunctiõi⸗ bus punctatim ꝓferũt᷑ dictões.vt Ite fer teę cito ferrũ.date tela.impellite remos. Pialogus.gi.pe.coꝛ.i.dualis ſmo.ſ.qui v ſatur inter duv)eors. Diamaſ.mantj.m.t.lapis eſt pᷣcioſus illius naturę ꝙ reddit hoĩem groſum. Etiam ðꝛ vir diligens vel hñs duas vxoꝛes. AUnde Eſt diamas cõiũx geminus diamas lapis „Ccxtaa. Diametrũ.tri.n.s.vel hęc diametrꝰ.tri. vł Ddiametros.⁊ in maſ.ge.inuenit᷑ diameter tri.i.recta linea ꝑ centrũ ducta in duas ęqᷓ les ꝑtes circulũ diuidens. ⁊ coꝛ.pe. Bian gręce latine ðꝛ lux vel claritas. Piameron gręce.n.g.eſt genꝰ liqͥꝛis medici nNalis a ſucco moꝛi dictum ex quo conſicit᷑. Biana eſt dea venationis.⁊ ponit᷑ p luna. Hhãc gręci m fabulas ſoꝛoꝛem Apollinis venatricem dicũt.⁊ arcũ habuiſſe cũ pha⸗ retra. ⁊ eam errare in montibus ſolã cũ ca⸗ nibus vt caperet ceruũ vel capꝛã. ⁊ ðꝛ q̃ſi duana. qꝛ ipᷣa eit luna. acluna die ⁊ nocte apparet. IJpᷣa eſt lucina.eo ꝙ luceat.vł qꝛ lucem pᷣbet naſcentibꝰ. Eadem ⁊ triuia qꝛ tres hʒ vias.i.ptãtes. VUñ ⁊ tribꝰ fingit᷑ f /⸗ HP guris. eſt em diana in ſiluis. luna in celo. pfſerpina in inferno m poetass BSipaſon.muſicę artis ſymphonia. ↄſtans exqnq; tonis ⁊ duobus ſemitonijs. habʒ em octo voces. Biapente ſymphonia ꝗᷓ ↄoſtat ex tribus to⸗ is rſernltomio, zant dncq; voces. Biaphonia.i.diſſonantia vocum. Puippſalma ne fe P i diuiſio pſalmi. et vo lunt qdã h̊ eſſe hebꝛeũ.⁊ ſigt ꝙ illa quibuſ interponit᷑ ſempiterna eſſe confirmat. Alij voluũt eſſe gręcũ.⁊ ſigt interuallũ pſallẽdi. v́vt pſalma ſit qð pſalli᷑ diapſalma vo int poſitũ in pſallendo ſilentiũ. Et ſicut ſym⸗ pſalma ð vocis copulatio in cantãdo.ita diapſalma diſiunctio eiꝰ.vbi qᷓdã requies diſtinctę ↄtinuatiõis oſtendit᷑ ſ.pauſatio vñ dicit Caſſiodoꝛus. Eſt diapſalma ſer monum rupta ↄtinuatio. docẽs vbicunq; repertum fuerit perſonarum fieri mutatio nem. Hiero.tñ conſirmat diapſalma conti nugationem eſſe ſpũſſancti. DHiaptotus. a. i. vel Diptoto. a. i. l. nomen vyel pic. C. li. x-. qð in vno numero ⁊ in vno genere hʒ tãtũ duas terminationes in diuerſis caſibꝰ. vt tabi tabo. ”M Biaria.rię.f.p.iugis vẽtris curſus ſine vo mitu.⁊ dicit᷑ a dies. Item a dies ðꝛ diariũ rij.id eſt cibus vnius diei vel pᷣcium AUnð Oꝛatius.Cum ſeruis vrbana diaria rode re maus. Bias. dis. f. t. i. binarius. Biaſcholi vł diaſcholes dicũt iaſij.i. dicta toꝛes vel diſtinctoꝛes legl.h eſt publice ra tionis.⁊ ſm h̊ accipit᷑ in glo.de tabu. ſea cp. Biaſynthactica vł diaſynthetica ðꝛ illa ꝑs grammatice vbi agit᷑ de ↄſtructiõe. Inde dyaſynthacticus.a.iũ.i.de ↄſtructiõe.tra⸗ Biaſirtos eſt figura locutiõis in theologia familiarl.qn aliqua vox vel dictio ad duo trahitur. vt Eequando rapiat vt leo ani⸗ mam meaʒz. ſcilicet ille qui eſt leo. vł leo nõ rapiat. Biſtaſis ð diſſenſio aimoꝝ qð quidaʒ ſedi BDiaſcole eſt cũ dictio bꝛeuis vnũ tꝑs habe at. mittit illã in duo tꝑa ꝓducendo. ⁊ ðꝛa dia qð eſt diuiſio vel diuidens ⁊ ſtolos qð Biateſſeron.ſymphonia ꝗᷓ ↄſtat ex duobuſ tonis ⁊ ſemitonio.⁊ habet q̃ttuoꝛ ſonos. iatoniũ ðꝛ genꝰmodoꝝ in muſic. Piatonius.i.media diuiſio. vłeſt luna cuʒ eſt in partes diuſſſ. Bibellum. li.i.ſecundũ bellun. Bica. cę.f.p.i.tabula vel cautio.vel charta ꝓbe vbi ↄtinet᷑ ſumma debiti ⁊ noĩa debi⸗ tox. vel debentiũ.⁊ ponit᷑ ꝓ qualibet ꝑte charte. DUB ⸗ Bicacitas.tatl.f.t.bꝛeuis ⁊ acuta dictio ad hominũ riſus. vel immoderata vel multa locutio. äl Bicaculus.la.lũ.i.aliq;;tuluʒ dicax. AVnde plautꝰ. Dicacula inquit eſt meretrix Bicax. oĩs.t.i.facetꝰ.vrbanꝰ.vł qͥ vbis bñ loquit᷑.vel qͥ immoderate ⁊ młtũ loquitur dicus. maledicus. In dicacitas.tatis.⁊ coꝛ.i.añ c.ſicut veri⸗ Diceriũ. rij. eſt iocoſe vbum dictum. Sicolos.vide ſupꝛa in collon. BDictatoꝛ.oꝛis.m.t.qͥ dictat. Vñ dictatoꝛes oli dicti fuerũt qͥ ſummũ magiſteriuʒ gere⸗ pant. quox erat in minoꝛibus cauſis ſnias ferre ſeu dictare.vt. ff. de oꝛi.iu.l.ij. Et po pulo dicũt᷑ autoꝛes.qͥꝝ creati fuerunt tres zi⸗ y hey i rode en C ir, Pbist . gu⸗ N zgere⸗ oſtis E arhomanis poſt ceſareʒ Jñ dictatura. rg. eoꝝ dignitas vel honoꝛ. L Bicio.onis.f.t.i.ptãs.ↄditõ.imperiũ.⁊ ðꝛ a dico.cis.⁊ debʒ ſcribi ꝑ ſolã c.⁊ ntũs eiꝰ raro eſt in vſu. Vñ in Judith ðꝛ. In dicio ne tua dñe ſũt cũcta poſita.Sʒ dictio.oniſ Pct.eſt pars quęlibet oꝛationis.Et dicit᷑ a dico. cis.eo ꝙ dicat aliqͥd.i.ſignificet. vel intelligi faciat. Bidaſcalus gręce.latie ðꝛ magiſter ſiue do ctoꝛ. Iñ h̊ didaſcalatus.tus.tui.id ẽ magi ſtratus Et didaſcalicus.ca.cũ.i.magiſtra lis ſiue doctrinał. Vñ genus quoddam lo quendi diſcipłi ad magiſtrum ðꝛ didaſca⸗ licum. quo Boetius vtitur in libꝛo de con ſolatione phię. Bidymus.pe.coꝛre.grece.dubius latine. Thomas apls dictus eſt didymus. quia diu heſitauit in fide. H Bidrachma.mę.i.due drachme vl mẽſurę AVnde Matthei. xvij. agiſter veſter non ſoluit didrachmaʒ. ⁊ debet ſcribi per ch. non gg. Diemeron gręce.ðꝛ biduum latine. ⁊ dicit a dyo qꝗð eſt duo.⁊ emeras.qð eſt dies. Bienniũ.nij.i.duoꝝ annoꝝ. Bierectus.cti.i.malus dies.dictꝰ ſicꝑ con trariũ.⁊ ᷑z a dies ⁊ rectus. Birgreſis eſt diuiſio ſyllabę.vniꝰ in duas fa cta.vt apud Ouið.Tertia poſt aliũ ſucceſ ſit ęnea ꝓles. 2 Bies. ei.a dian ðꝛ.qꝛ clarus ſit. vłðꝛa dijs qꝛ eoꝝ nomibus dies appellat᷑.qꝛ noibus planetaꝝ q̊s qͥdã deos reputauer̃t. Sꝑ ei dies ſumit nomen ab illo planeta. qͥ in illo die hʒz ᷣmã hoꝛã. Vñ qꝛ ſol hʒ pᷣmã hoꝛaʒ in die dñico. dictus eſt dies ſol vl dies do minicꝰ.qꝛ ſol maioꝛ eſt.⁊ q̃ſi dñs inter pla⸗- netas.⁊ ſic de alijs.⁊ eſt incerti generis in ſingulari dies.ſʒ in płali eſt ge.m. Et nõ ꝙ; q̃dam dies ðꝛ naturał.qͥdam artificia? Di es artificiałeſt claritas ſołin aere.vłẽ ſpa-⸗ diffin do. Diffinitio etiam eſt qdam coloꝛ rheto cium tꝑis in quo ſol vvtitur ab oꝛiẽte in oc⸗ cidentem.Dies naturałeſt ſpacium diei ⁊ noctis.i.ſpaciũ in quo ſol ꝓcedit ab oꝛien⸗ te in occidentẽ.⁊ iteꝝ ab occidente reuerti tur in oꝛientẽ. Huius aũt diei pᷣncipiuʒ di⸗ uerſo mõ aſſigt᷑.Chaldęi ⁊ perſe a ſołoꝛtu faciũt initiũ diei naturał. Egiptij ab initio noctl. Rhomani a media nocte.Atheniẽ⸗ ſes a ſexta hoꝛa diei.Et dies hʒ e.vel u.in ablatiuo. Vnde Impetus atq; dies ritus nox e.vel u.caſu.Dicũt in ſexto.qꝗᷓ quattu oꝛ eſſe memento. Iñ diecula.pe.coꝛ.id eſt parua dies.⁊ ponit᷑ ꝓ qualibet paruamo ra tempoꝛis. Dieſpiter. tris.vel piteris.pe.coꝛ.i. Jupit 1ðd a dies ⁊ pat᷑.quaſi diei pa᷑. Añ MW a crobius de ſaturnalibuſ. Ipᷣi q́; rhomani dieſpitrem Jouem appellabꝛtt. Bikta. te. pe. ꝓ.i.diei itineratio. Iteʒ dieta ðꝛ obvᷣuatio legis ⁊ vitę vel coꝛpis diſpẽ⸗ ſatio vel cibus infirmoꝝ. Dięta etiã ðꝛ ce⸗ naculum.quo die magi qᷓ; nocte ſolent ho⸗ mines reſidere.vt.ff. de dona.l.Luciꝰ.vel domücula ↄſtructa in hoꝛtl ꝓ colligendis fructibꝰ. ſeu oblectatiõis grẽ̃a. Ita accipit in. l.ſenatus . S-marcellus.ff.de le.j. Item dieta ðꝛ ſpaciũ vnius diei vel lapſus. Di⸗ citur etiã vniꝰ diei opatio. NPõt etiam dici vnius diei certa ⁊ determinata comeſtio. Coõtinet aũt dięta legał vigiti miliaria ita⸗ lica. Hhieęta vo vulgaris ðꝛ illa ꝗᷓͥ habetur m ↄſuetudinem regionis. 77 Bietarij dicunt᷑.qͥ in cenaculo alieno ſe diri gunt.animo furãdi.a dięta vᷣm illã ſigẽtio⸗ nem. qua dięta ſigniſicat cnaculum. Sic ehoni in.l.ſaccularius.in pꝛin.ff.de edi. Bieticꝰ.a.ũ.i.regularl.ſ.ſe de die in dieʒ cu ſtodiens. ſicut faciunt clauſtrales. Biegenſis diſiunctio ðꝛ m NPap. Bifficax.cacis.oĩs.t.i.difficił.⁊ cõparatur Iñ difficacia. cię. ⁊ hęc difficacitas.tatis. in eodem ſenſu-.· MM Bifficilis.lis. ↄ.t.⁊ h̊ le.cõponit᷑ a dis ⁊ fa⸗- cilis.⁊ cõꝑat᷑.⁊ facit ſuꝑlatiuus limꝰ. Iñ difficultas.tatis.i.grauitas. Iteʒ difficile qñq; ponit᷑ ꝓnullo mõ.vt.ij.q.vj.biduũ. v. ſed aduſus. Siffinitio. onis.f.t.i.terminꝰ demonſtrãs qd eſt eſſe rei. Ael diffinitio eſt oꝛatio exꝰ⸗ mens eſſe rei ꝑ ſubſtantialia.vt aĩal ratio⸗ nale moꝛtale. expᷣmit eſſe hoĩs ꝑ genus et differẽtias ꝗᷓ ſunt ſibi ſubſtãtialia Et argu mentatur a diffinitiõe affirmando ⁊ negã⸗ ricus.⁊ eſt bꝛeuis demonſtratio rei ꝑ oꝛa⸗ tionem facta. ppas rei amplectens ppeta tes.vt Prodigus eſt quaſi vitio retinẽda ꝓfundens.Largus qui ſumptum facit ex ratione libenter ⁊c̃. Vel diffinitio ideʒ eſt quod coꝛona.vt dicit gloſa ſuper illð Exe⸗ chielis.xliij. Diffinitio eius vſq; ad labiũ Biffugus.diffuga. diffugum. i. in diüſa fu⸗ giens.vel vndiq; fugiens. Inde diffugiũ gij. fuga. ßYU Bigamma figura.f.dicta.eo ꝙ habeat dio eſt duplex.ſ. pᷣma qᷓ dat᷑ ab hoĩe vel a iudi Bigamus. a. i. pe. coꝛ. ð: qͥ duabus nupſit. ſcz viris vel vxoꝛibꝰ. ⁊ ðꝛ a dyo qð eſt duo ⁊ægamos.vxoꝛ. Inde digamia.mię.i.duę nuptisę. vel pꝛop rietaſ qua aliquis dicitur SBigeries.riei.f. g.i.digeſtio.euacuatio. et cõponit᷑ indigeries.riei.i.indigeſtio Bigeſtibilis..t.⁊ H̊ le.quod facile digeri 4 Di geſtiſta. te. 9. p. vel docet digeſtum. vel qͥ docetur. nõ digeſtus. Et digeſtio onis.i.ↄſumptio oꝛdinatio.explicatio.⁊ h̊ digeſtꝰ.tus.tui. Pigitabulü. li inſtr̃m in qð digit intromit titur. qð ⁊ dig itale d?. Bigitellus. li. vel digitulus. li. diminutiua id eſt paruus digitus. BSigitus. ti. a decẽ dðꝛ. qꝛ decez ſunt digiti in vtraq; manu.vel in vtroq; pede. Uł digi⸗ ti dicunt᷑.qꝛ decent᷑ iuncti exiſtũt.naʒ hñt in ſe numeꝝ ꝑfectũ ⁊ oꝛdinem decẽtiſſiũ Primus ðꝛ pollex.qꝛ inter ceteros pollet vtute ⁊ ptãte ⁊ groſſitudine.Secũdus ſa⸗ lutatoꝛius vel demonſtratoꝛiꝰ vyłindex ðdꝛ qꝛ eo fere ſalutamꝰ vel aliqͥd iudicamꝰ vel demonſtramus. Tertiꝰ ð medius vel im⸗ pudicus.qꝛ ꝑ eũ plerũq; ꝓbꝛi inſectatõ ex pmit᷑. Quartus ðꝛ anularis.qꝛ in eo ſolet ferri anulus.⁊ idem medicinalis dicit᷑. qa in eo trita collyria a medicis colliguntur. AQuintus auricularis.qꝛ eo aurẽ ſcalpimꝰ Vel qꝛ eo ſolemus aurem purgare. Digma.l. dignitas. vel nomen.decuſ.laus Dignitas eſt alicuiꝰ honeſta autoꝛitas.cul tu.honoꝛe ⁊ verecundia digna. Itẽ digni . 18. Biludiũ.dij.locꝰ vbi diuerſi ludi exercẽtur Bignitoſus.a.ũ.i.dignus. Vñ Chryſoſto mus ſuꝑ Mattheũ.Cũ in illo ſeculo caro tas. decꝰ. laus. nomẽ. gła. ſummus.honoꝛ infirma dignitoſ ę animę fuerit ſubiecta Bignus.na.nũ.i.ęquus.ↄgruus.cõpetẽs honeſtus. ppus. Bilatio. eſt tꝑis in cauſa progatio. Al ᷣm Bal.eſt tꝑs quod habʒ certũ bᷣncipium et certum finem. Ael ſic. eſt tꝑus datũ a lege vel a iudice partibus ad veniendũ. Et ta ce.ſecunda ꝗᷓ dat᷑ a iure vela lege.yvt patet in Rub. de ferijs. Et dilationum ᷣm Ho⸗ ſti. in ſum.ti.de dila · S. j. Alię ſunt citato⸗ rięꝗᷓ dant᷑ vocato ad cauſam ad veniendũ ad iudicem af litis cõteſta. infra q̃s citat ſe pꝑabit vt veniat in termino.⁊ nihilomi nus poſt terminũ.vt de offi. dele. ↄſuluit. Allię reſtitutoꝛięꝗᷓ dent᷑ his qͥ ſpoliati fue⸗ runt ſeu ſunt.velꝗ dant᷑ ad appellandum ã ſunt decẽ dieꝝ. vel ad reſtitutionẽ in inte .è grum petendã.ꝗᷓ olim infra annũ vtilẽ ho Pigeſtũ.n. s.ðꝛ q̃dã liber legał.ſic dictꝰ. ꝓ⸗ pprer legalia pc epta ibi excellent᷑ digeſta. qᷓ glio noie ð pandecta ſeu liber pãdectarũ IJñ HB ⁊ hęc digeſtal.⁊ h le.quod ꝑtinet ad Bigeſtus.a.ũ.i.ↄſumptꝰ.oꝛdinatꝰ.expoſi⸗ tus. Iñ ꝑ cõpoſitionẽ Indigeſtꝰ.a.ũ. q̃ſi die quadrienniũ contiuuũ dant᷑.vt.C. de m inte. reſti.l.fi. Alie ſunt deliberatoꝛię qᷓ dant᷑ reis ad deliberandũ.de qͥbus.C. de litl.contep.Alię ſunt ꝑemptoꝛie que dant᷑ vYolenti pbare.de qͥbus in.l.j.C. de dila. Alię ſunt executoꝛięꝗᷓ dant᷑ ↄdemnato ad H̊ ꝙ ſatiſfaciat.de his.l.ij.C.de vſu. Alię ſunt reuocatoꝛię ꝗᷓ dant᷑ habentibꝰ ius re⸗ uocandi domũ.de qbus habet᷑.l.ij·S·lega tis.ff. de iudi. Alię ſunt vacatoꝛię ſiue feri gles.vt in.l.de ferijs.ff.eo.ti.⁊.xxv.q.iiij. totum.Alię ꝑſecutoꝛięꝗᷓ dant᷑ ad appel lationem ꝓſequendaʒ. de qͥbus in Aui.ei q̃ͥ appellat.C. de temp.app.Alię ſunt ſal⸗ uatoꝛię.vt penitentiales. Alię pᷣceptoꝛię. de app.c.pᷣterea.Alię electoꝛię.vt de con/ uUer. ↄiu.c.ex publico.ff.de adop.l.manci⸗ pioꝝ.⁊ de elec.ne ꝓ defectu Alię exꝑtoꝛi vt de frige.⁊ male.laudabilem.Alię exem ptoꝛię.vt qui mat᷑.accu.poſ.c.fi.Alię refu tatoꝛię.vt de appel.perſonas. ⁊.c.reqᷣrl.ij Alieę exceptoꝛię.ſcʒ ad pꝛoponendas exce uiones conceſſas a iure.de excep.paſtoꝛa Bilema qdã argumentatio ꝗᷓ a buſdaʒ vo catur cõplexio.⁊ ð a dyo qð eſt duo.et le⸗/ ma voꝛago.qꝛ vndiq; cõplectit᷑ aduſariũ. A qͥ buſdam vo coꝛnut ſyllogiſmꝰ ðꝛ. Bilucidus.da.dũ.i.clarus ⁊ apꝑtus. BDiluculũ.li.pe.coꝛ.tꝑs illud cuũ incipit par ua lux eſſe.⁊ a nocte diuidi vᷣm Hugl. Pa⸗ pias vo dicit. Diluculũ. auroꝛa. vel ludus diuiſus ⁊ diuſus ab alio. AUnde Oꝛatius in epi. Diſplicet ille locus clamo 7 diludia poſo Bilutus.a.ũ.i.diſtẽperatꝰ.liq̃dus vł ꝓpt᷑ liqditatẽ diuiſus.⁊ pð.lu. AUnð Merſius Bilutas ꝗrit᷑ geminet qꝛ fiſtula guttas. Diluuiũ.uij n. S.catacliſmus.nimia aqruʒ inundãtia vel deſtructio Et pꝓpᷣe ex nimia Qodquarũ inundatione.ſic dictum.q; adruʒ nd⸗ enci r hon Uit, fe⸗ in ne do R N i di. wa Ae gte⸗ N keeri gu. 1 Ata untſ⸗ o decon nanai wor dade omnia ꝗᷓ inundauerit diluat.i. cõmi⸗ ſceat deſtra. Bimẽſio.onis.ðꝛ menſura vel menſuratio vel numerus vel numeratio.Inð h̊ et hęc dimenſionalis. ⁊ hocle.i.ad dimenſioneʒ ptinenssss Bina. ne.eſt ppᷣum nomen filię Jacob. BDinaſcia vt habet᷑ in hiſtoꝛijs ſuper Geñ. caplo de oꝛtu regnoꝝ dinaſciã ęgiptij ſum mam ptatem vocant Bioceſis.ſis.f.t.interpᷣtat᷑ gubernatio.⁊ qj nõ ſᷣm ꝓbetatem vybi vel ptãtem. ſʒ ᷣm ef⸗ fectum. Et eſt dioceſis ppᷣe baptiſmaliſec cleſię.territoꝛiũ ⁊ gubernatio. Biogenes.nis. ꝓpᷣum nomen viri. ⁊ coꝛri. pe.ſicut hermogenes.nis. „*△ Diomedes.is.pe.pꝓð.ꝓpũ nomẽ ẽ cuiuſdã viri Et vt narrat Papᷣ. Diomedem paga ni deũ aſſerunt. cuius ſocios in aues ↄuer ſos ita ſe ludiſicare dicũt. vt ſuis.i.gręcis colludant. alienos vberent ⁊ ad templum BDiomedis roſtro aquã poꝛtant.ſʒ h̊ vłfin gunt.vel ſi aquam poꝛtant. vel tale aliqͥd ludificationibus fit demonium. qui eosa veri dei cultu abſtrahunt.Hugl.etiam di cit. Diomedes aues dicti ſunt a ſocijs dio mMcedlis.q̊s ferunt fabulę in illas aues fuiſ⸗ ſe conuerſos. Dione.i.venus.⁊ ðꝛ a dian.qꝛ pulẽ ſit.vel dicta eſt dione a mr̃e ſua ꝗᷓ ſimilit᷑ dicta eſt dione.quaſi duos nectens in amoꝛe.Non em̃ amoꝛ põt expleri ſine duobꝰ. Nel ðꝛa dione. quaſi ex duobus nata Iñ dioneus nea. neũ.i.venereus Vñ Virgilius.Ecce dionei pꝓceſſit cęſaris aſtrum. Bionyſius.ſij.dictꝰ eſt bacchus. Nñ plali⸗ ter hęc dioniſia dicunt᷑ feſta bacchi. JItem dyoniſius ðꝛ qͥdam lapis fuſcus ⁊ rubẽti⸗ bus notis ſparſus ſic dictus.qꝛ ⁊ ſi ad ad⸗ mixtus ſit.contritꝰ nimiũ fragrat ᷣm u⸗ gui. Pap.vo ſic dicit. Dionyſia gẽma ni⸗ gra mixtis notis rubeis valens ↄtra ebꝛie tatem. Item dionyſius eſt ꝓpᷣũ nom cuiuſ dam ſancti doctoꝛis.qui areopagitaa vi⸗ co ciuitatis in quo habitabat dictus eſt. et interpꝛetatur vehementer fugiens vel ele uatus. D Bioſcoꝛus.ri.m.ge.pe.coꝛ.i.iunius. Byota ðꝛ vas vinariũ duas aures.i.duas anſas hñs.a dyo quod eſt duo.⁊ ota qð ẽ auris.Hoc alio noĩe ðꝛ amphoꝛa.Et ꝓpð. o. Ande.Auris otis tibi ſit inde dyota ve Diotrepes.pis. pe. coꝛ. qͥdã hereſiarcha. 2 plicato. . BSipondius.dij. m. S.i.duo põdera.ſ.genꝰ interp̃tat ſpecioſi us. inſi ulſus. vel decoꝛ. in ſaniens. VDiauolares ſunt viliſſime meretrices. par⸗ ui ſtipendij. Hel Biauole ᷣm Papᷣ. Ael heę alio noie dicũt᷑ diuoltres.vt videt᷑ vel⸗ BDiplois.ploidis.f.t.duplex veſtis.⁊ ðꝛ a diplo. as. eo ꝙ ſit duplex amictꝰ. ⁊ eſt ve⸗ ſtis militaris. Vñ piał.Sicut diploide cõ fuſioneſua. Biplonia.nię.fę.p.i.duplex locutio.⁊ ðꝛa Diplo. as. Inde etiam diplonius. a. ũ. id duplicatus. Et hic diplonatarius.id ẽ du ponderis ex duobus aſſibus compoſituʒ. Vnñ in euangelio. Nõne duo paſſeres ve⸗ niunt dipondio. Bipfſa.plę.f.p.⁊ hęc dipſas.ſadis.⁊ hęc di pſis.huius ſis.vel ſidis.genus eſt pent. ⁊ interpᷣtat᷑ ſitibũda. AUñ ⁊ latine ðꝛ ſitula qꝛ quẽ moꝛdet ſiti facit ꝑire. Añ Beutro. viij. In qua erat ſerpens flatu adurens et ſcoꝛpio ac dipſaſ. vbi dicit glo. Dipſas ge momoꝛderit. ſiti ꝑimit vel perit. adeo pua yt cum calcat᷑ nõ videat᷑.cuiuſ venenũ añ extinguit qᷓ; ſentiat᷑.nec triſticiaʒ ſentit mo riturrros. Diptica.cę.f.p.tabula manuatł.qꝗᷓ ⁊ pugilla ris ðꝛ ⁊ ephimeris. Vñ qͥdam. Clerice di⸗ pticas lateri ne depꝛeſſeris vnqᷓ; Al ſcoᷣm Map̃. Biptice ſunt tabulę quibus corru⸗ ptoꝛes amoꝛem ſuũ inſcribunt puelł.et ꝓ⸗ du. pti. Uñ in decretis.xxiiij.q.ij.canone Sane pꝓfert᷑.circa pᷣncipium ðꝛ.Et in ſacr dipticis ſcripſerunt.quod glo.ibidẽ expo nit dicens. Bipticę.a dico. cis. Et dicit ea dem glo. poſtea ꝙ dipticę ſunt columne in quibus imagines patrũ in ſuo cathalago ponunk. Dipn:hongus. o eſtco lutinatio duarů vocaliũ in vna ⁊ eadem ſyllaba vim ſuam retinentiũ. Et ſunt quattuoꝛ.ſ.au.eu.ae.⁊ oe.quaꝝ duęſcribunt᷑ ⁊ ꝓferunt᷑.ſcʒ au ? eu. alię duę ſcribũtur ⁊ non ꝓferunt᷑.ſ.ae. etoe. Bira.rę.f.p.i.furia.⁊ ðꝛ a durus.qꝛ dura ſit. Et dicunt ꝓbe eumenides vel erinny⸗ des in inferno.furię in terra.dirę in cęlo.qᷓ ſi deoꝝ irg. qꝛ ex ira deoꝝ ꝓueniũt.⁊ ẽ ety⸗ mologia non compoſitio ᷣm Hugl. Papi as dicit. Dire dee penarum dicuntur vl⸗ trices. ßMU b 4 — Birus.a:ſ.i.crudetł.reꝰ.immiicoꝛs.aſper atrox.deteſtabił. aũt ðꝛ dirus. qſi d iui⸗ na ira inundatus.etymo.eſt nõ cõpoſitio. Probᷣe autem ðꝛ dirum qð diuina infert᷑ ira. Dicit᷑ etiam dirus.i.magnus.⁊ ꝓ.di. Ande qͥdam. Blãdicię pluſqᷓ; ira venena nocent. = Bis..t.⁊ h dite. gtõ huius ditis.i.diues. opulentus.ſʒ neutꝝ in ſingulari non eſt in vſu.Et cõꝑat᷑ dis.ditioꝛ.diti ſſimꝰ. Item dis ditis. i. pluto.a ditando.qꝛ nr̃is moꝛti E. 5 bus oꝛbe m ſuũ ditat. Dis gręce.latine ðꝛbbis. Biſcerniculũ.li.pe.coꝛ.oꝛnamentũ vᷣgiale vt acus cũ qua vᷣgo diſcernit ⁊ diuidu ca⸗ pillos. SBiſcidiũ.dij.n.s.i.ſepatio.diuoꝛtiuʒ.a di⸗ ſcindo. dis.eo ꝙ qͥs a pacto diſcedat. Inð diſcidioſus.a.ũ.qͥ frequẽs eſt in diſcidijs. ⁊ q diſcidia amat. Põt etiã dici diſſidium à diſſido. diieiies.. Biſcinctus.a.ũ.i.delegatꝰ.remiſſus.incõ⸗ poſitꝰ.⁊ ðꝛ a diſcigo.gis.qð eſt deligare. NVñ.iij. Re.xxij.Non gloꝛietur accinctus eque. vt diſcinctus. “ Diſciplina.nę.ðꝛ a diſco vel diſcipulus.qꝛ diſcit plena. Et eſt diſciplina in diſcipulo. Boctrina in magiſtro. Facultas vel ꝓfeſ ſio vel ſcientia in vtroq;. Piſcipunug.l. m.. addiſcit. Iñ diſe cipla lę.⁊ B ⁊ hęc diſcipularl.⁊ h̊ re.Et diſcipu⸗ — latus. tus. tii. ——— Diſcofoꝛus.a.ũ.pe.coꝛ.i.diſcũ ferens.Vñ Hieronymus in ꝓplogo DHanieł. Cũ vero ad abachuc venerat ⁊ de iudea ad chalde⸗ am raptũ diſcofoꝝ lectitabat. . rius colorl. Vñ Hieremie.xxij. Nunquid guis diſcoloꝛ. hęreditas mea mihi. Biſcholus.la. lũ.pe.coꝛ.i.diſcoꝛs a ſchola indoctꝰ.idiotha.illiteratus.a ſchola diui⸗ ſus diuſus. Vñ.j. NPe.ij. Nõ tm bonis ⁊ Mogeſtis.ſed etiã diſchof. Diſcoꝛs..t.q̃ſi diuſi coꝛdis.vel q̃ſi deoꝛſũ a coꝛde alterius. Iñ hęc diſcoꝛdia.dię. Et diſcoꝛdioſus.a.cdü. Diſeretio. onis. F.t. i. diuiſio. ſcia. diſcuſſio Irũlibet reꝝ ↄſideratio ad qͥd tendant. Et vt dicit qdam poeta. Oibus in rebus res eſt diſcretio ſumma. Itẽ diſcretio eſt attri butio actus vel paſſionis aliqͥbꝰ cũ excluſi one alicuius vel aliquoꝝ. “VB Diſcrimen.inis.i.ꝑiculuʒ vitę aliqñ diſcri⸗ men ðꝛ linea vel diſtãtia ꝗᷓ diuidit capillos Biſcoloꝛ.loꝛis.9.t.i.diuſoꝝ coloꝝ. vł alte⸗ capitis alicuiꝰ.qñq; ðꝛ differentia.ſepatõ in duo. Vel m NPapᷣ. Biſcrimen eſt peri culuʒz. diſtantia laboꝛ a diſcernendo. quia aliquãdo duaꝝ reruʒ ſeparatio oſtendit qᷓ coniunctę eſſe poſſunt.vt in oꝛnament mu lierũ. Vn diſcriminalia dicunt᷑ ꝗᷣ diuidũt capillos ꝑ mediam fronrem. Biſcriminalis.ↄ.t.⁊ G le.qð diuidit.⁊ ðꝛa diſcrimẽ.Et hoc diſcriminalelis. Et ſunt ꝓpᷣe dð iſcriminalia mulierum capitis oꝛna menta dicta ꝙ caput mulierla viro diſcer⸗ nunt vel crines diuidũun. SDiſcumbens.tis.oĩs.t.i.ad diſcũ ſedẽs.et fercula ſumens.a diſcumbo. bis. SDiſcus.ci.m.s.i.ſcutella.⁊ ðꝛ a ſcus.qð eſt rotundũ.ꝗᷓ olim ⁊ ſcus dicebat᷑.ſic ⁊ diſcꝰ a rotunditate.ſʒ nunc diſcus ðꝛ.qꝛ ⁊ efñcas fercula apponit.vel potius eſt etymo.di ſcus quaſi dans eſcas Inde h diſculus.li. dimi.i.paruus diſcus.Et diſcumbens.id eſt ad diſcum ſedens. Et nota ꝙ diſcus ꝓ⸗ prie eſt ſcutella ⁊ non menſa.licet ꝓea po/ natur qñq; ꝑ metonomiam. Eta diſcus di ctus eſt diſcꝰ ludus plumbeęſcutellę.⁊ ip⸗ ſa plumbea ſcutella. qꝛ facta erat ad ſimili tudinem ſcutellę.⁊ in aereʒ ꝓijciebatur.qᷓ ludus nunc ðꝛ ludus ꝓijciendi lapidem. Vñ Oꝛatius in poetria. Indoctuſq; pilę diſci ve trochi ye quięſcit. Diſcus etiã ðdꝛ mapa vel menſale Un ⁊ aimalia dicuntur apparuiſſe Petro in diſco.qð alibi Liber Actuum apłoꝛum lintheum vocat. Vnde Biſcus ſcutellam menſam notat atq; ma/ pellam. vel ſic.Eſt diſcus ludus diſcus oʒ regia menſa. Diſcus ſcutella ſit tibi diſcus Bip̃tus.a.ũ.nomen.i.ſapiens.eloquens ⁊ facundus. ⁊ ðꝛ a diſſero.ris.⁊ m Hugui. ſubtrahit᷑ vnũ s.qᷓ;uis ſint duo in vbo.ꝑ⸗ ticipio.⁊ vbali. vt diſſero.diſſertoꝛ.diſſer tus. Vñ ⁊ pᷣma coꝛripit᷑ in diſertus. Vnð HPHꝛatius.Fęcundi calices quem nõ fecere diſertũ. Et comꝑatur. dip̃tus.tioꝛ.tiſſimꝰ Alij dicunt ꝙ dißtus cõponif a di. et ars. interpoſita S. ⁊ ſic eſt nomẽ. Cum voẽ par ticipium ſcribit᷑ ꝑ geminum s. Inð diſer⸗ tatio.⁊ eſt ciuiłſapientia.vt.C.de oꝛ.cog. I. quals. Biſinteria.rię.f.p.pe.acuta.i.diuiſio conti nuationis. vel vlceratio inteſtinoꝝ. Et fit añcedenti fluoꝛe.quẽ gręci diarã vocant ⁊ ðꝛ ab interia vel enteria. quod eſt inteſtia. Et ſm hoc põt dici diſinteria vel dilente⸗ ria ᷣm hugl. Napias vo diẽ ꝙ diſinteria eb⸗ hen lia ti nimn uidit 158 tſunt a cdi Tele wo oh. is.id sd — And . a. Mpiden. gn geli Mnt Qer e ma/ ſans eſt ſanguineus fluxus ventris cũ excoria⸗ tione inteſtino Biſnoicus.i.ſi ulbicioſt us. ᷓ plus recipit qS emittit.⁊ viðꝛ eſſe cõpoſitũ a dis.qð eſt di uiſio. vel diüſum ⁊ noicus.quod eſt infir- mmus. Inde diſnoicus qͥ nõ ęquo modore⸗ cipit ⁊ emittit. SDiſpectus.a.ũ.i.cõtemptus.Et diſpectio faſtidiũ. ſuppia Biſpendiũ.dij.n.s.⁊ hęc diſpenſa ſe. i. ni⸗ mia largitas vel nimia diſpenſa. ⁊ ðꝛa diſ pẽdo.dis. Et diſpendiũ ðꝛ qð eſt ↄtrariũ cõpendio.i.longũ ⁊ inutile.Jñ diſpendio ſus.a.ũ.i.lõgus ⁊ inutił.Et cõꝑat᷑ diſpen dioſus.ſioꝛ.ſiſſimꝰ. Iñ hęc diſpẽdioſitas. tatis.ſᷣm lhugl. Dapᷣ.vo dicit. Diſpẽdiũ damnum vel detrimenti. Biſpenlſatoꝛ ᷣm Mapᷣ.ðꝛ cui credit᷑ admi⸗ niſtratio pecuniaꝝ.qꝛ pᷣus qͥ dabãt pecuni am nõ numerabant.ſed appendebãt eam. Biſpenſatio eſt iuris cõis pꝛouida relaxa⸗ tio vtilitate ſeu ncc̃itate pẽſata.vᷣm Guilł. in ſpe.ti. de diſpẽ. Vel ſic. Eſt rigoꝛis iurl ꝑ eũ ad quẽ ſpectat canonice facta relaxa⸗ tio.j.q.vij.niſi rigoꝛ.⁊.c.ſe.Qñq; tamen diſpenſatio capit᷑ im ꝓpᷣe.ſ.ꝓ iurl declara⸗ tione. vt in.c. qntauallis. de iureiur. Diſploſus.a.iũ.i.diſſutꝰ.aꝑtꝰ.diruptus Biſſyllabus.a.ũ.i.duaꝝ ſyllabaꝝ.⁊ dicit᷑¶ a dis. ſyllabaoa. DM Diſſitus.a.ũ.pe.coꝛ.i.ſepꝑatus. Diſſuria eſt arida vrinę digeſtio vł difficul tas mingendi. Biſſutus.a.ũ.pe.ꝓ.i.diſiunctus.⁊ in ſutu ra fractus. ð BDiſtichon.n. S.⁊ h diſtichiũ inuenit᷑.i.car⸗ men vłopus duoꝝ vſuũ.⁊ ðꝛa di.i.duo. ⁊ ſtichon qð eſt vſus. AUnð Theodolus. Quos in diſtichij carmẽ complecter emi. Item diſtichon ðꝛ quoddam genus dicen Ddi. cum.ſ.autoꝛ totũ loquit᷑ ꝑ ſe ſine ꝑſona introducta. M Diſtinctus.a.ũ.i.diuiſus.ſeꝑatus.deſigtꝰ punctatus.determinatus r PBiſtinctio.onis.i.diuiſio.pũctatõ.ſeꝑatio Et diſtinctiõis tres ſunt ſpeties.ſ.colum. coma.piodus.de qͥbus vide locis ſuis BSiſtrictus.a.ũ.i.ſeuerus.aſper.auſterꝰ.et SDiſtrophos ðꝛ oda illa q̃ ſꝑ in ſ. ecundo ver ſu repetit varietatem verſus.vide infra in ſtrophoogs Biual. 9.t.⁊ B le. pe. p.i.diuinꝰ. Añ diuakl dðd. pᷣnceps vel imꝑatoꝛ.qui quaſi deꝰhabe deo. qui magis pꝛopꝛie dicũtur theologi. bateu HM”MUVMU. Biuerſicliniuʒ.nij.n.s.i.locꝰ vbi diuſę vię ↄiungunt᷑.⁊ ðꝛ a diũſus.a.ũ.⁊ clino.nas.· qꝛ illic diuerſe vię acclinant᷑.vł qꝛ illic via inclinat᷑ ad diuſa.qð aliter gręce dicitur B eteroclitũ. Item eteroclita ſiue diuſiclinia dicunt᷑ ꝗdam nomia in arte grãmatica q̃ſi ad diuerſa ſe inclinantia.ſ.ꝗ inclinãt ſe ad diuerſas dictiones in diuerſis caſibus.vt Jupiter iouis.vel ad diuerſas ſigniſicatõ nes.vel ad diuerſas declinationes.vel ad diuerſa genera in diuerſis numeris.vt ve⸗ ſpera. rę. vas.vaſa.ceęlum. celi. Biuerſoꝛium.rij.n.s.i.diuerſitas viarũ.ſ. vbi viatoꝛ ad callem diuertit᷑. vel locus re motus ab alio.vel receptaculũ.ſ.hoſpitiũ vel hoſpitale.⁊ ðꝛ a diuerto.tis.quia illuc diuertimus. vel qꝛ ex diuerſis vijs ibi con uenitur. Ande in Luca. Mon erat ei locuſ in diuerſoꝛio.Et vt dicit glo. Diuerſoꝛiu,ʒ eſt domus inter duos muros duas habẽs ianuaſ.vt.ſ.ex diuerſis vijs recipiat adue nientes.⁊ ſiẽt eccleſiam inter paradiſuʒ et mundum. Diuerſus.ſa.ſum.i.diuiſus.ſepatus.non concoꝛs.malus.⁊ cõꝑat᷑. Iñ hec diuſitas tatl. i. varietas. Diuerticulum..li.n.S.i.flexus viarum. vbi vna via diuertit ab alia. vel ipᷣe callis per quen diuertimus ab alia via.quaſi diuer BGiues.cõis.ge.declinatione.ſʒ oĩs cõſtru⸗ ctione ðꝛ quaſi diu habens.i.cupiẽs diui⸗ tias.id eſt opulentus.vel pecunioſus.ſiue vtatur ſiuenon. ðð Biuitioſus.a.ũ.i.copioſus.plenꝰ diuitijs. Iñ diuitioſitas.tatis.i.copioſitas. Biuidens.dentl.m.t.i.ouis vłagnuſ duos hñs tm̃ dentes. ⁊ ðꝛa duo ⁊ dens.Iteʒ di⸗ uidens.tis.omnis ge.põt eſſe participiuʒ de diuido. dis. DBiuidia.dię.f.p.i.diſcoꝛdia. vel bellona. Iñ diuidioſus ·ſa.ſuʒ.i.diſcoꝛdioſus.qͥ ꝑ ſjuã diſcoꝛdiã alios diuidit ⁊ diſcoꝛdare fa cit. q̃̊ ⁊ diuiſioſus dꝛ. M BPiuidiculũ.li.n.S.ðꝛ caſtelluʒ in diuiſione terraꝝ poſitum. MZMUMD iuiduus. a. ũ.qͥ diuidit vel diuidit. Inð diuiduitas.tatl.⁊ ꝑ cõpoſitionẽ idiuiduꝰ. a.ũ.⁊ hec indiuiduitas.tatis. —s Siuinus. a. i. qð eſt deoꝝ. vł ꝑtinẽs ad de — os. ⁊ za diuus.a. ũ.Et diuini dicunt ce⸗ leſtes deificati. Item diumi qui tractat de b 5 Et diuini q diuinant ⁊ aſtutia qdam frau⸗ dulenta homibus futura cõiecturant. Jñ diuinitas. tatis. Biuinatoꝛ. futura ↄtemplãs ðꝛ.⁊ſꝑ in ma⸗ lo accipitur. „ Biuinatio.accipit᷑ triplicit᷑.rio ꝓſciẽtia theologię.a qᷓ theologi dicunt diuini. Se cũdo ꝓ ſcia infuſa a deo.⁊ ſic accipit᷑ ꝛo uerb.xlij. Diuinatio in labijs reg. Nam i iudicio nõ errauit os eius. Tertio ꝓ ſcien tia magica vel fallaci ꝓphanatiõe vel pꝛo pheticatione.qua falſi ꝓphetę ⁊ magi ſin⸗ gunt ſe ᷣuidere vel ſſcire futura.ita capit in. I. nemo. C. de male. ⁊ mathe. Et vt diẽ NVarro.quattuoꝛ eſſe genera diuinationiſ/ id eſt terrã.aquam.ignem.aerẽ.hinc Geo mantiam. hydromantiam. aeromantiam. pꝓyromantiã dicimus. DBiuiſoꝛiũ ðꝛ cella ab alijs diuiſiſa. Diuoltres viliſſimę meretrices.ꝗ̃ᷓ ſe ſuaq; gratia nũmoꝝ pſᷣbent. Et dicũt᷑ diuoltres q̃ſi deſideriũ volantes.vel quaſi ꝓnũmo . Biuoꝛiiũ.n.S.ðꝛ qſi diuerſum.i.via vel ſe⸗ mita in diuerſum tendẽs.⁊ ponit᷑ genera⸗ liter ꝓ ſeꝑatiõe ⁊ diuiſione.⁊ ſubt᷑fugitio ne. Vñ Biuoꝛtium ſᷣm BGoff. ⁊ oſti. eſt inter virũ ⁊ mulierem legitime facta ſeꝑa⸗ tio. ⁊ dicitur a diuerſitate mentium. qꝛ hi qui matrimonium diſtrahunt in diuerſas partes eunt. Biurnus.a. ũ.i.vnius diei. vel duranſ per vnum diem. ⁊ ðꝛ a diu ᷣm qð accipit᷑ pꝛo determinato ſpacio tꝑis. Dius.a.ũ.j.diuinꝰ ⁊ ſanctus.⁊ ðꝛ a deus. Biuturnus.a.ũ.ðꝛa diu ſᷣm qð accipit᷑ pꝛo indeterminato ſpacio tꝑis.⁊ eſt qð habet indeterminatam ſigniſicationem tẽpis.ſiẽ diurnus determinatã. Et diutin us.a.ũ.i eogdem ſenſu.i.longus.plixus.diu durãs continuans.⁊ ðꝛ diutinus.na.nũ.a diu ſi᷑ diurnus m Hhuguitioneʒ. Papias vero dicit. Diutina dicta ab eo ꝙ diu duraue⸗ rint. diuturna a perpetuitate dicta. quaſi eterna. ☛ Diuus.a.ũ.i.deiſicatus.⁊ ðꝛ a deus. Sed deus eſt ſp. diuus vero fit quaſi qͥ ex᷑moꝛ⸗ tali fit immoꝛtalis. AUñ ſᷣm ap̃. Hiuus ðꝛ deus vel imꝑatoꝛ.qͥ poſt moꝛtem velut deus habe. Docibilis. 2. t. ⁊ hle.⁊ H̊ ⁊ hęc docił. ⁊ B; le. ꝑ ſyncopã differũt. Nam dociłeſt diſcipu ſus ⁊ ad diſcendũ ꝑatꝰ.Socibił voe Nneüũ.poſſeſſiuum Bodrans.antj.eſt qdam ꝑs aſſis ꝗᷓ ex nouẽ vncijs pficit.nec ðꝛ ad totum.vt Inſti.de lus; facile docet. Non em ðꝛ docit qꝛ ſtt doctus.ſed qꝛ doceri bse En eß ngenio⸗ q̊ facile diſcit᷑ vel diſci põt.ponit᷑ tñ vnum P altero AUnde Joannis.vj.Erũt omnes docibiles dei.i. dociles Bocillus.li. m. s.i.clepſydra. Bocimen.inis.qð ⁊ B documen inuenitur. Seadi doct menti. octiloquus. qua. quũ.qᷣ docte loqᷣf. Inð doctiloquiũ.quij.i.doctũ eloquiuʒ. vł do cta ⁊ ſapiens locutio Bodona.nę.f.p.i.dea glãdiũ .Et dodona etiã dicta eſt ꝗdam ſilua epiri a dãdo dõa. id eſt glandes homibꝰ. In dodoneus.nea here. inſti ˖ Schereditas. Dogma. tis.n. t.i doctrina vel iteratio do⸗ trinę. vel decretũ.placitũ.conſenſio. cõſo⸗ latio Iñ dogmaticus.a.ũ.i doctus ſagax prudens.ſophiſticꝰ.inſtruẽs vel inſtruct⸗ vel ↄſolatus. “ ib Dolabꝛa. bꝛe. f. p.⁊ q̊ dolabꝛũ.bri.p eode,z ſcʒ inſtrumẽto dolandi.ſ.ꝓ bipẽni. Inde dolabella. le. ⁊ B dolabelluʒz. li. ambo dimi nutiua M M Dolatura.rę.f.p.i.dolatio.vel id qð dolã⸗ do aufert deligno. vel id cũ quo dolatur. ⁊ð8za dolo.as.a quo etiaʒ dolatił.2.t.⁊ HG̊ le.i.aptum ad dolandũ.⁊ hB̊ dolatoꝛiũ.rij. locus in quo dolat᷑. èG Boliũ.lij.n.sS.ðꝛ vas terrę rotunddcin. Bolo vel dolon. onis a dolus dꝛ Et ſũt do 3 lones tela abſcõdita in ligneis vaginis ꝓ⸗ pter dolũ.⁊ etia ipᷣę ligneę vaginę dicunt dolones. inter qs latet pugio ſ̊ ſpecie ba⸗ culi.⁊ dicunt᷑ ſic. eo ꝙ fallant ⁊ decipiant ferro cũ ſferant ſpeciẽ ligni. Hos etiã vul gus gręco noie oxos vocant.i.acutoſ Vñ ⁊apud medicos acutus moꝛbus oxea ðꝛ. ab oxi qð eſt acutůũ. Boloꝛ. oꝛis.m.t.eſt coꝛpis inqᷣetudo Etnõ ꝙ doloꝛ nõ eſt leſio ſed leſionis ſenſus. Boloꝛoſus.a.ũ.i.plenus doloꝛe. Boloſus. a.ũ.i.inſidioſus.vel malignꝰ. eo ꝙ deludat. Vt em decipiat occultam mali clam blandis monibus adoꝛnat. Bolumen. inis.n.t.idem eſt qð dolabꝛa Bolus.li.m.s.i.fraus.malicia occulta blãä⸗ dis monibus adoꝛnata. calliditas mentt Et dicitur a doloꝛe.eo ꝙ doloꝛem inferat. DZel componitur Dolus a deludo.quaſi „ P ſgel⸗ wchc nwn onne i. 9 Ndeo Nng d. se rnai de odo⸗ Golo⸗ grr decle F odeni di⸗ oher. 1115 de 6; unt che. ai V Nran. bui s, nnai dn labli⸗ SNe gfan , delus. eo ꝙ deludat ? decipiat. Et fit dol⸗ gio.inſidię loco vel telo.fraus circa fidem mwutuataʒ. Et eſt dolus cum aliud agitur. aliud ſimulatur. Et inde per compoſitio⸗ nem ſubdolus.a. um. Et ſubdoł. li. ſubſtã Poli capax eſt ꝓximus pubertati.ſ.quãdo mas hʒ vndecim annos ⁊ dimidiũ. Tunc eñm poteſt delinquere.pᷣterq; in adulterio. Fßm Accurl. Fęgmina wo qñ hʒ nouem ⁊ di midium annos.vt no.ff. de re.iurl.in.l. pu pillis. Augꝰ. vero dicit in epła ad renatuz ꝓppuer dðdꝛ doli capax. cum eſt ſeptẽ annoꝝ gꝗqꝛ tunc mentiri ⁊ verũ loqui põt. vt no.in CL. ois vtriuſq; ſexus.de pe.vxre. BSoma.matis.n.t.gręci tectuʒ dicũt.poteſt etiã dici doma tectũ. vel etiã atriũ qð non tegitur. Vnde Chiſiologus. Deq; pilis eius fiat ſub domate fumus. Et.ij. Re.v. BSomatum ſiſtulas c. Et appellãt᷑ doma tum fiſtulę cannales. quibus ſtillicidia de⸗ fluebant. MB domo eadem ſtans. Domeſticus.a.ũ.i.notus ⁊ familiaris.qᷣſii BSoymeſtici ſunt libertus.colonus.aſcripti⸗ tius mercẽnarius. oẽs de familia alicuiꝰſi ue ſint liberti ſiue nõ.⁊ oẽs familiares qui h'abitant cũ aliquo ⁊ vxoꝛ.⁊ ſi ſunt in eius poteſtate ⁊ ꝓppinguu. BSomeſtici iudices dicunt᷑ eſſe ex qbꝰ ꝓ ma ſolũ naturalit᷑ poſſidet ⁊ nõ ciuilit᷑.vt em⸗ phyteota ⁊ vſufructuarius ⁊ feudatarius gIna parte ius pendet ⁊ ↄſiliũ.Hi etiam di cunt᷑ aſſeſſoꝛeſ.eo ꝙ aſſident iudici.⁊ i cuu ſe cognitiõe ſuum pᷣbent ⁊ſiliũ.vel officiũ. vt patet ex Rub. C. de aſſeſ. Somicellus.li.⁊ dominellus.li.dicuntura dñs ꝑ diminutionẽ. ⁊ domicella.leę.⁊ Do⸗ minella. lę. äbo diminutiua a dña. Bomi⸗ cellus etiam ⁊ domicella dicunt᷑ qñq; pul- cri iuuenes magnatũ ſeu liberoꝝ.ſiue ſint puientes ſiue non. Homicilii. lij. n. S. i. dom⸗ faſtigiũ altitu⸗ do. ⁊ðꝛ ſic qſi cilium domꝰ. Dicit᷑ tñ qñiG domiciliũ domus ipᷣa vel habitatõ vmã⸗ ſio. vel ius ⁊ poteſtas ᷣm Hugl. In pſał. gutẽ vbi ſic ðꝛ Sicut nycticoꝛax in domici lio. Dicit gloſa. vel in parietinis.quę vul-⸗ go dicuntur ruinę vbi parietes ſtant ſine tecto. Dicitur autem parietina quaſi pari⸗ etum ruina. HSonicilium alicuius eſt ibi vbi maioꝛẽ ꝑ⸗ teum foꝛtunę ſuę conſtituit vel magnãẽ pꝑteʒ bonoꝝ ſuoꝝ vel ſi ibi hʒ larem.i.familiam vt. C. de inco.⁊ cenſi.l.ſi ciues.li.x. HSomicula.lę.f.p.i.parua domus. BSominati Somiduca. ce. . p. pe. coꝛ. Juno vꝛ qꝛ vſh in domũ puellas maritatas introducẽ cre⸗ debatur. io. onis. idem eſt qð dominatus. Bominationes etiã dicunt᷑ qdam angeli. ⁊ vt Gregꝰ.dicit. Ea angeloꝝ agmia quę mira potentia peminent ꝓ eo ꝙ eis cetera dqd obediendum ſubiecta ſunt. dñationes vocant. Bomicus.a.ũ.a dñs vel dña ðꝛ. Iñ domi⸗ ca. cę.ſubſtantiuũ ꝓ pᷣma feria. Et h ⁊ hec domicalis ⁊ B le. quod ſumit᷑ tam a dñica Pilla die qᷓ; a domicus.a.ũ. Et vt Mapiaſ dicit. Bominicus dies ꝓ inde ðꝛ.qꝛ in eo reſurrectionis domini noſtri a chriſtianis gaudium celebꝛatur Item hic dominicus ci. dictus eſt quidam egregius confeſſoꝛ. pater ⁊ inſtitutoꝛ oꝛdinis fratrum pꝛedica tozꝛuaunnnn. èMN BHominiũ.nij.n. S.i.ius.tutela.ptãs. Inde dominoſus.ſa.ſum.i.imperioſus.dñs. et hõ qͥ hʒ ardua ſᷣciꝑe.ſ.homo magnę auto Sominiũ directũ ſᷣm Aco. in ſum. de iure emphi. ðꝛ hr̃e ille qui poſſidet ciuilit᷑ tanq; dñs.⁊ ideo ðꝛ habere dominium directũ . qꝛ ſine omni alia obligatione liberã ptãteʒ habet rei.qualit᷑ non eſt in illo qͥ habet do⸗ minium vtile vel mixteu. Bominium vtile ᷣm Axo. dðꝛ habere ille qᷣ Bñs.m.sS.i.heros.⁊ ðꝛa domus.eo ꝙ do⸗ mui pᷣſit. autẽ dominꝰ ðꝛ quaſi dans mi nas.vel quaſi dans munus ſcʒ ſuitiũ. vel dans minus. ſ. penę. etymologia eſt nõ cõ poſitio. Et componit᷑ cum hoc gtõ legum. 2ðꝛ dominuſſlegum.iuriſꝑitus.ſed quan⸗ do ſunt due ꝑtes. tunc ðꝛ ðñs legũ ſolꝰ im hatoꝛ. qꝛ ipe habet ptatem condendi ⁊ de⸗ ſituendiiunrana. SBomini recti.erãt qdã officiales defenſo⸗ res ciuitatuʒ ⁊ municipio. Somini minoꝛis magiſtratꝰ ſic dicti.qꝛ dni recti.qꝛ ſuffragio duoꝝ eligebant᷑. vnꝰ co⸗ ſtituebat᷑ a plebe.alter a maioꝛibuſ.vt.C. de iudi.l. vl. Domnus. ni. ⁊ hec domna.nę.per ſyncopã dicuntur a dominꝰ dña. qð ꝓpꝛie cõuenit clauſtralibus. ſed dominus domina mun danis. Vñ in eccleſia cãtat᷑. Jube domne benedicere.⁊ domnus abbas.domnꝰ pꝛi⸗ Somus ſecunde vel quartę declinatiõis ẽ ãa ↄſtat ex parietibꝰ.tecto ⁊ fundamẽto ꝓ⸗ tegens nos a caumatibus ⁊ imbꝛibꝰ. Ael eſt vniꝰ familię habitaculũ.ſiẽ vrbs vniuſ ppłi.⁊ ſicut oꝛbis domiciliũ eſt totiꝰ-huma ni generis. Item domꝰ dꝛ cõmixtio viri et vxoꝛis.⁊ etiam familia.ſed incipit a duo⸗ bus. Nam ꝓpe familia eſt liberi ex liberis legibꝰ ſuſcepti a femoꝛe dicta. Itẽ aliquãä⸗ do ſumit᷑ ꝓ agnatõe.yt.l.cuʒ vnus.in pᷣn. ff. de ali. ⁊ ciba.le.⁊ ad ſylle.in pn. Recipi tur etiam ꝓ omibus gerentibus eadem ſiö5 vel arma. Inde domũcula.lę.i.parua do⸗ Bomuſiuramenti i.domus fęderis.ſ.tab⸗ naculum. Bomuſſaltus libani. de habet ij. Negu dij dicebof. quia erat ędificata de ligniſ li Bonariũ.rij.n. S.idem eſt qð donũ. Itẽ do narium eſt locꝰ vbi dona ꝗ offerunt᷑ i tem⸗ plo reponunt᷑.Et donarius.a.ũ.qð dona tur vel qð facile donari põt. BHonatica. cę.f. p.i.coꝛona q̊ͥ autoꝛ donatur Et donaticus.ca.cũ.quod donat᷑ vel acci Bonatio ſᷣm Aco.in ſum.C.de dona. ẽ rei licitę nullo iure cogente mera liberalitate facta collatio.vt.ff.e.ti.l.donaria. Bonatio añ nuptias vel ꝓpter nuptiaſſᷣm Axo.eſt illa quam facit ſpõſus vel aliquis ſuo noie ſponſeę vel alteri n oĩie ſpoſe. Bonatio cauſa moꝛtl ſm lhoſtiẽ.eſt timoꝛe moꝛtis imminentl.vel futurę alicuiꝰ rei ꝓ⸗ uide ⁊ liberaliter facta collatio.Et hꝰ tres ſunt ſpecies. Mria cũ qͥs donat metu moꝛ⸗ talitatis futurę ⁊ non inſtantis. Secunda cũ quis donat metu moꝛtalitatis inſtantiſ deſperans de conualeſcentia.⁊ hęc dona⸗ tio comꝑat᷑ ei quęeſt inter viuos. Tertia quãdo magis vult ſe habere qᷓ; euʒ cui do nat. magis donatarium qᷓ; ſuũ heredeʒ. Donatio inter virũ ⁊ mulierem vᷣm Axo.in ſum. eſt quę fit conſtante matrimonio quę Vvm leges eſt ꝓphibita. ideo nemutuo amo⸗ re inuicem ſpoliarent᷑.donationem nõ ſpe rantes ſed ꝓfuga erga ſe facilitate abuten tes. Nec eſſet eis ſtudium liberos potius „ educaniid. Bonatio inter viuos vᷣm Aco. in ſum. ẽ qñ rem quam dono.malo habere illuʒ cui do no q; me. Bonatio mera.eſt eadem cum ſimplici.ſcʒ qn inter viuos donatio fit.Añq; etiam ðꝛ pura liberalitate nõ ob cãm ſecutã. Si vo ſi ex cauſa pcedente tund ðꝛ remuneratio potius q; donatio.vt.C.de bo.lib.l.cum opoꝛtet · S cum at. BHonatio facta ob cauſam interpoſitã ſcom Hoſti.in ſum. eſt ꝗda donatio inter viuos Afit ob cãʒ interpoſitã. ⁊ denotat vt aliqͥd fiat vel non fiat.vel ꝓpter quid fiat dona⸗ tio ſecuta ꝓpter ſinem iuxta ea quę habẽt l. · §· j. ff. de Dona. . Bonatio pfecta ⁊ pura eſtſpecies donatio⸗ nis ſimplicis.⁊ eſt qñ ſtatim pura liberali⸗ tate tranffert᷑ dominiũ rei datę. „ Bonatio imꝑfecta ſiue cõditionalis vł ſub modo. eſt etiã ſpẽs donatiõis ſimplicl.Et eſt qñ ſtatim tranſfert᷑ dominiũ rei dateę et non niſi ſub conditiõe.vel modo.vłin diẽ vt dono tibi ſi rex intrauerit italiam. vłdo quid hmoi. dedit vel daturum ſe pꝛomiſit.vt.ff.de do Honatio ſponſalitia m Aco. ðꝛilla que a ſponſo ſponſeę fit vel econuerſo. licet raro accidat. Bonatus.iti.eſt qͥdã autoꝛ. hic lib ab eo cõ poſitus ðꝛ donatus. Iñ h̊ ⁊ hec donatiſta ſte. qͥ ſequit᷑ donatũ. vel qͥ ſtudet in eius l⸗ Bonatiſteę.dicũt᷑ qͥdã hęretici a dona (bꝛo. to qdam afro dicti qui aſſerebant filiuʒ dei eſſe minoꝛem patre.⁊ minoꝛeʒ filio ſpiritũ Bonifer.a.ũ.vel doniferus.ri.pe.coꝛ.qui defert dona. . Bonum.ni.n.s.eſt datio irreddibił.Et dif fert a munere.qꝛ donũ deo debet. munus vo homi. Itẽ donũ honoꝛariũ eſt.munus vo debitũ. vt patrono. Nam ꝓpᷣe munera dicunt᷑ obſeqͥa ꝗ̊ pauꝑes diuitibꝰ loco mu nerũ ſoluũt.ſic dicta.qꝛ manibus accipiũÜ. tur vel dant᷑. Item donũ dantis eſta dan do vel donando.munus accipient a mani bus. vel muniendo vel monendo.⁊ ꝓduẽ do./ AUñ Ouið.de arte.Nlacat᷑ donis Ju piter ip̃e datis. Boꝛcas.cadis.f.t.i.capꝛea.⁊ ðꝛa hoꝛcas vl doꝛco.qð ẽ videre.eo ꝙ acute videat ⁊ de longinquo.heę etiã ibices dicunt᷑ qua⸗ ſiauices.eo ꝙ inſtar aui ardua ⁊ excelſa teneãt.⁊ in ſublimis habitẽt.ita vt de ſub⸗ lunitate vix humanis obtutibus pateant. Item doꝛcas ꝓbum nomen eſt mulieris Voꝛciũ.cij.ꝗdã mlłir ſic dicta cã adulatiõis no non ꝙ tuum ſit hincad annum. velali⸗ Bonatio ſimplex eſt cauſ⸗ an nõ hz. 7 cum donans nullo caſu velit ad ſe redire quod — — nern iſ r id d tdong. hab natio⸗ derli⸗ N N 1 iduet ndi n.d⸗ wal⸗ tan od dede acte an beeod domai mausl⸗ a br. flizar ſni 2 gi dif wans N N onn Aapi⸗ Ktadal mamen s Enũ-& — — = Seus et liqnn⸗ cſin deſuh⸗ Men. wlien Nuis æ blandimenti.q̃ſi iuucula.⁊ ðᷣꝛ a doꝛcas ⁊ interpᷣtat᷑ pulcra viu· 7 Boꝛco.onis.m.i..i.auidus.voꝛatoꝛ.dictuſ ſica doꝛcaſ.qð eſt videre.qꝛ ſolo viſu accẽ ditur ad leccacitaten. Boꝛus fuit filius Neptuni. Vñ doꝛi vl do⸗ res qͥdam gręci dicti ſunt.qꝛ ab eo oꝛiginẽ duxerunt. Inñ Boꝛicus. a.ul. Boꝛica.cę.pe.coꝛ.eſt vna ex liguis gręcoꝝ quã habent egiptij 1 ſÜ/rſi. Soꝛſum.n.s·eſt illa ꝑs a ceruice vſq; ad re nes.⁊ ðꝛ a durus.q̃ſi durſum.eo ꝙ illa ꝑs coꝛꝑis ſit durioꝛ ad modum ſaxi.foꝛtis ad poꝛtandũ ⁊ ppetiendum. BGos. tis. f.t. qð dat᷑ vxoꝛila marito quã⸗ do nubit. Sonatio qð dat᷑ eidẽ ab eodẽ ꝓ pter deuirginationeʒ. Narafernũ qð dat ei ab amicis poſt nuptias ꝑ aliqͥt dies ſpᷣm ↄſuetudinem diueriaꝝ terraꝝ.⁊ ðꝛ MPara fernum a para.qð eſt iuxta.⁊ fernos qð ẽ dos.qꝛ iuxta ⁊ poſt dotem dat᷑ Et nota ꝙ antiquus ritus erat vt maritus ⁊ vxoꝛ in⸗ uicem ſe emerent ⁊ dotarent.ne vxoꝛ vide ret᷑ ancilla.⁊ ideo dicunt dotẽ q̃ſi doit. qͥ a p̃cedente in nuptijs viri donatione ſequit᷑ dos vxoꝛis. Et nota ꝙ dos qñq; ðꝛ ꝓpꝛie tas ⁊ vᷣtus alicuius. AUnde Boetius inpᷣ⸗ mo de conſolatione dicit. At bꝛeuit᷑ omẽs eius dotes includam. patri ſimilis eſt. Et ꝓdu.o.ante t. AUnde Ouidius de remeðö. J Auam potes in peiuſ dotes deflectere pu Bos vᷣm Aco.in ſum.C.de iur̃.dotiũ.ẽ qð daf a muliere marito.vel ab eius pre.vel ab extraneo ꝓpter onera matrimonij ſup⸗ poꝛtanda. SBos aduẽticia ſᷣm Alco. eſt ãnõ pficiſcit᷑ a parente vel tanqᷓ; a parente. vt ſi extraneꝰ dederit pr̃i vt daret in dotẽ.l.ꝓfecticia · S· &s certam. ff. de iu.do. Vel ſi pat᷑ non ta/⸗ qᷓ; pater.ſed vt extraneus ðdit.puta quia debebat filie. ⁊ eius voluntate dedit in do tem viro.vt dicta.l.ꝓfecticia ·· fl. v. cete⸗ DBos pꝓfecticia eſt ꝗᷓ nõ a patre vel tãqᷓ; a pa tre vel ab auo vel ꝓauo ꝓfecta eſt.ſ.ð bo⸗ nis eius vel facto eiꝰ ꝓfilio vel nepote eiꝰ vel quam alius de mandato eoꝛũ cõſtituit vt pręſes aut curatoꝛ dedit de bonis alicꝰ roꝛiliſi erat parens prodigus vel furio⸗ SBotalis 29.t. ⁊ B le.i. doti aſcriptus.vłĩ do te habitus, ⁊ ε a dos. Iñ dotalicius. a. ũ. idem qð dotalis. Iñ h̊ dotaliciũ.cij.i.dos vel dotis pcum. Botatus.a.ũ.qͥ dotem hʒ. In dotati ⁊ do⸗ tate aduer.i. abundantdter. Boxa gręcelatine ð gloꝛia. Iñ doxula.id eſt parua doxa ſiue gloꝛia— Bracena.nę.f.p.i.vxoꝛ vel filia dꝛaconis. 78 à draco. l Brachma.mę.qðdam põdus.ſ.octaua pxps vncię ⁊ denarij pondus.tribꝰ ↄſtãs argen ti ſcrupuł.i.decemocto ſiliquis ſᷣm Hugj. NPapias vero dicit.Drachma octaua ꝑs vncię. conſtat a tribus ſcrupulis. Brachma denarij genus. vel certũ ponduſ argenti. Uñ Luce.xv. Aut ꝗ̊ mulier hns drachmas decem cc. Braco.onis.ðꝛa gręco dracon. Gręci eniʒ draconẽ dracontẽ vocant.⁊ ðꝛ ᷣpens.etẽ draco tẽploꝝ.anguis aqꝝ.vᷣpẽs terrę Bũ em eſt in tẽplo ꝓpe ðꝛ draco. Bũ in aquis anguis. Bum in terra pens. Glo.autem Eſa. xx vij. dicit ꝙ draco vt ferũt in fra ſer pit. natat in aquis. volat in aere.Et vt diẽ Iſidoꝛus etymo.xij.Draco maioꝛ eſt cun ctoꝝ vᷣpentium. ſiue oim animantiũ ſuper terrã.qͥ ſepe a ſpęluncis abſtractus fert᷑ in gerẽ.cõcitat᷑q; ꝓpter ipᷣm aer.Eſt aũt cri⸗ ſtatuſ.oꝛe paruo ⁊ arti fiſtuł.ꝑ qs attrahit ſpũm.⁊ linguam exurit. im aũt nõ in dẽ tibus ſed in cauda hʒ. ⁊ verbere potius q; ictu nocet.innoxius eſt a venenis.ſed iðo huic ad moꝛtem faciendã venena nõ erũt neceſſaria.qꝛ ſi quem ligauerit occidit.aqͥ nec elephas tutus eſt ſui coꝛꝑis magnitu⸗ dine. Ham circa ſemitas deliteſcens ꝑ qs elephantes ſoliti gradiunt᷑.crura eoꝛũ no dis illigat. ac ſuffocatos ꝑimit. Gignit᷑ au tem in ęthiopia. ⁊ in india.⁊ in ipᷣo incen⸗ dio iugis eruuuus. Braconarius.narij.i.vexillifer. vexillariꝰ ſignifer. qui fert vexillum vbi eſt draco de pictus. Bracontea.teę.ꝗq̃dam herba.ꝗ vulgo dicit᷑ herba draconis.qꝛ haſta eiꝰ varia ſit i mo dum colubri. ⁊ ſimilitudinẽ draconis imi⸗ tet᷑.vel qꝛ eã herbã vipera timeat. NPapi. vo dicit. Bracontea herba dicta ſic.quia a ſanguie draconis fert᷑ nata.⁊ eſſe draco⸗ nis colorl.⁊ flos eius vt lingua draconis. Si qͥs radicem huiꝰ herbe ſanis confricet manibus. ᷣpentes ſine ꝑiculo prendet. Sraconia.nię.vel draconita.tę.f.p.qdam gemma ex capute draconis eruta. = 40 DALa KA,Aà Ra , mialid A. Amad ſeA Alms. Me a 4 ſe ſt αιιſ‧ ere arNalend a ealaE . png a l CaA Manaen. L e h ſen n 1 . De. 6R malis Gs, ine B Braculus.li.dimi.i.paruus draco Ins dragmaticus.a.ũ.i.interrogatiuus. AVũ qðdã genꝰ loquẽdi ðꝛ dragmaticum. ſcʒ qð ſit inter interrogantẽ ⁊ reſpondẽteʒ ⁊ ꝓpᷣe ꝑ ꝑſonas introductas.vt in Teren tio m Hugl. Map̃.dicit ꝙ dragmaticon eſt genꝰ dicendi.in quo poeta nuſqᷓ; loqͥt᷑. ſed pſonę introductetm. Briades deeę arboꝝ a dridos qð eſt arboꝛ. Brindides.didis.m.t.ðꝛ qͥdã lapis a drin⸗ Ddos qðò eſt arbo. BGrindos gręce.i. arboꝛ latine Dꝛomedarius.rij.m. s.camelariꝰqͥ.ſ.duẽ dromedos. Vñ Eſa.vj. Oromedarij. ma BSromo. onis. m. t. lõgs nauis ⁊ velox ĩ cur . ſu. ⁊ a dꝛomos qð eſt curſus. velocitas. Suellũ ðꝛ ſingularis pugna.ꝗ̃ fit ꝓpt᷑ ꝓba tionem alicuiꝰ. ita vt qͥ vicerit ꝓbaſſe cre⸗ Bromones dicunt᷑ qͥerãt nauibꝰ ad ßuan datur. ⁊ victus in ꝓbatione defeciſſe. ⁊ Brindus.di.arboꝛ.⁊ ðꝛa drindos dian epha. Bromedus.di.m.s.⁊ hęc dromeda.dę.qð dam gen? cameloꝝ. minoꝛis qͥdem ſtaturę ſed velocioꝛis. vndea velocitate currẽdi nomen habuerũt. Centũ em ⁊ ampliꝰ vno die miliaria pergere ſolent.⁊ dici᷑ a Bro⸗ mos gręce.quod dicitur curſus vel veloci tas latine. vel curuitas. dum traiectuʒ maris in hoc reipublice mi⸗ litantes ⁊ maris tranſitũ tenentes vł tuen ies. C. de offi. pfec. ptoꝛis.afri.l.ij. Iñad huc eoꝛum naues nomine vulgari dromo nes appellant. „ο ante A Bualis.9.t. ⁊ Gͥ le.geminꝰ.diuiſus. Inde heęc dualitas.i. duplicitas. altriplicitas. Bubitatio eſt qdam coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ fit cũ aAliqͥs oſtendit dubioſũ ſe eſſe ⁊ ignoꝛat dd ſit potius eligendũ. vt Tu qͥs es ignoꝛo qͥ te quoq; noie dicim. Dubiꝰ quaſi duuius.i.incertꝰ q̃ſi duarum viaxꝝ. vel quaſi duas vias tenens. Bubiüũ ſiue obſcuꝑ vbum interp̃tandũ eſt P reo.niſi in q̃ttuoꝛ caſibꝰ.ſ.qñ agit᷑ de ca liberali. de inoffi. teſta. de mrimonio. ⁊ de Dote. vt de fi. inſtru. c. int᷑ dilectos. in glo. lloꝛem pteʒ interpᷣtanda. de re.iur.eſtote. In obad cõem intelligentiã vboꝝ recur rendũ eſt. c ex l̃is. de ſpõſa. Et tutioꝛ ve Bubius in fide eſt infideł. de here.c.j. yYlt!. de re iudi c.vl. Item dubia ſunt ime⸗ in dubis eſt eligenda. de homi. ad audien tiaqm. ? de ſpon. iuuennis. ragma. tis.n.t.eſt quęſtio ſiue int᷑rogatõ Bucatus.tus.tui.i.dignitas ducis vkeius terra. Et ducatus.i.ductꝰ vel guida. ⁊ ðꝛ a dux. coꝛ.pᷣmam. Bucenti.te.ta. ðꝛ a do ⁊ centũ. In ducenti es adũ.numerale. ⁊ ducẽteſimꝰ. a. ũ.⁊ du⸗ centenus.na.nũ. Bucentarij dicuntur duces vł mgr̃i ducen toꝝ militũ quoꝝ dignitatẽ dicimꝰducenã Bucentuplus a.ũ.i.ducenties tm. . Bucilla.lę.dimi.i.parua dur Bucillus.li.dimi.i.paruus dur PBuctilł...t.⁊ h le.ðꝛ qͥcq̃d ferẽdo feriendo vel extendendo ꝓducit᷑.ſ.res vł metalluʒ q̃ duci põt in longum vel latũ. Añ. Mal⸗ bet infuſa cribꝛum vas futilę futit. Ars ar gylla rota foꝛnax vas fictile fingit.Ars na tura laboꝛ tibi lignũ ſiſſile findit. Iñ ducti liter adu. ⁊ ductileus. a. ũ. ⁊ ducillꝰ.la.lũ. quod ⁊ docyllus.la.lum. dicitur. id ẽ clep Buctoꝛ. toꝛis m t. ðꝛ a duco.q. Iñ ductrix cis.⁊ ductus.tus.tui.⁊ ductim aduerbᷣ.i. tractinm. . q̃ſi duebellũ vel dubelliũ.i.duoꝝ bellũ fa ctum ad ꝓbationẽ vitatis.ac ſi ꝑ teſteſqs intentionẽ ſuam funda ſſet.vt.c.ij.de pur. vul. Iñ duellatoꝛ. torl.ille qͥ duellũ ꝑegit. 7 h duellio.onis.i.pugil.qͥ etiã duellus ðꝛ Et inde ꝑ cõpoſitioneʒ ꝑduellł.lis.i.pugil ò„ pſeuerant᷑ durat in bello. Añ. Militis eſt bellũ foꝛtis pugiliſq; duellũ. Bulcis. 9.t.⁊ B ce.i.ſuauis.iocũdus.ama⸗ bił.mitis.miſericoꝛs. Iñ dulciculus.la.lũ id ẽ aliquantulũ dulcis. ₰ Bulcoꝛatus.a.ũ.i.dulcedine repletus Dulenſis. ſis. .t.. charitatiua ßuitus. fit int᷑ duos. ⁊ ðꝛz a duo.vel deriuatur a dulia gð eſt ᷣuitus. . . ſicut latria eſt ᷣuitus ꝗ debet᷑ deo. ⁊ dicit a dulos. Et cõponit᷑ cũ hyꝑ qð eſt ſupꝛa. ⁊ðꝛ hypꝑdulia.lię.quaſi ſupꝛa duliã.⁊ hęc chhriſti humauitati debe.. BSulos gręce. ð: ſuitus lane Dumetũ.ti pe.ꝓ.i.locꝰ dumo plenꝰ.quod 7 dumicetũ.ti. ð.i.ſpinetũ. leus ars ignis argentũ ductile cudit.Ars folbłfoꝛma foꝛnax vas fuſile fundit. Quęli Bulia. lię. f. p.i Puitus ꝗᷓ exhibenda eſt hoiĩ Bumus. mi. m. s. eſt ſpina. vł potiꝰ ſpinax collectio. Inde dumoſus.a. um. id eſt ſpi⸗ noſus. vel ſpinis plenis. Inde OHumoſe. -- 2— - SNä in idun la üdn en En an d it Qu 1.Aoe Nonn 1 iA. didey Nan Auabi⸗ i poaſece alend ꝛbelit Pleleſc; 1eu. lipeg: luso yug Hllis se. nsal gens —MRZũKHZ mradun micti e. vckinn. Gnod otbſon Dm — —= 97 ☛ adubiũ. ⁊ hęc dumoſitas.⁊ h̊ ⁊ hęc duma lis. ⁊ B le.i.ſpinoſus. Buo a dyo ðꝛ. plalit᷑ hi duo. hę duę. ⁊ hec duo. gtõ hoꝝ duoꝝ. haꝝ duaꝝ. hoꝝ duoꝝn vel duum. dtõ his duobꝰ ⁊c̃. Buogdecẽnis.2.t.⁊ G̊ ne.i.duodeci ãnoꝛũ. ⁊ðꝛ a duodecim ⁊ annꝰ. Iñ h̊ duodecẽniũ X nij.i.ſpaciũ duodecim annoꝝꝛ. Buodecim ðꝛa duo ⁊ decẽ.⁊ eſt ois ge.nu// ¶ meri płalis ⁊ indeclinabile. Buogdenariꝰ.a.ũ.ðꝛ a duodeci.a qͥ etiam h duodenarius.rij.⁊ duodecimꝰ.a.ũ.⁊ duo decies aduer.i.duodecim vicibus. Buodẽnis.i.duodeci annoꝝ.⁊ videtur cõ poni a duodecim ⁊ annus.ſicut ſeptennis a ſeptem 1 annus. Buodenus.a.ũ.a duodecim ðꝛ. Buogdeuiginti.i.duo minus de viginti. Buonus.i.bonus.qͥ libenter tribuit.⁊ ðꝛa Buplex. oĩs.g.i.duplus a.ũ. Duplicarius.rij.m.S.qͥ duabus ꝑtibus fa EkEhrhbrius.a. ũ.i.extra menſurã bibẽs.⁊ ðꝛ ab e.⁊ bꝛia.qð eſt mẽſura. Iñ ebꝛioſus.a.ũ. uet.ſ.fraudulentus. BDuplicatio eſt allegatio ꝗᷓ dat᷑ reo ad infir⸗ mandũ replicationẽ actorl.vt Inſti. de re pli · S· rurſuʒ. l ſm alios eſt eliſio vłani⸗ hilatio replicationis. ⁊ hʒ fieri a reo cõtra replicationem actoꝛis. Buplonia.vt ðꝛ.ff.de vᷣ. obli. l.ↄtinuus·S· cum ita eſt int᷑ duplicatũ vel ſterilitas ſvᷣm glo.ibidẽ.vel ðꝛ ille qͥ duplata vtit᷑ dieta. Vt ille qͥ foꝛtuito tꝑis euentu de duab die tis facit vnam. SDurã indecli.eſt qͥdã fluuius iuxta quẽ gy⸗ gantes edificauerũt turrim. Item ſicut ?ꝭ Danieł.iij. Durã eſt cãpus in qͥ rex nabu⸗ chodonoſoꝛ poſuit ſtatuam aureã Duribuccꝰ ðꝛ ille qͥ nunqᷓ; vult agꝑire os. Duricies.ei.f.g.i.duritia.⁊ ðꝛ ga durus. Burus.a.ũ.i.aſꝑ.firmꝰ.vel nõ molł.Inde dure. durit. adù. ⁊ duritas.tatis.⁊ cõpo⸗ nit᷑ durus.ꝑdurus.a.ũ.pᷣdurus.a.ũ.⁊ qᷓ dDurus.a. ũ.⁊ edurus.a.ũ.i.valde durus. Buſius.ſij.m.s.dęmon qͥ hoĩes eduẽ a ſen⸗ ſu.vłqꝛ ducit eos vſq; ad moꝛtẽ. Papᷣ.di mani faunos ſicarios dicunt cit. Duſios galli demones noĩant qͥs rho⸗ Buſtria.pe.coꝛ.in ſimplici nõ eſt in vſu.ſʒi cõpoſitis.ſ.induſtria.i.nobilitas.⁊ venit a noie adiectiuo duſtrius.a.ũ.i.nobił.qð in fę.genere ſubſtantiuatur.ſicut curiꝰ.iu⸗ DSux.cis..t.ðꝛ a duco.cl.⁊ deſigt dignita caſuo. J tit eburna. tem ⁊ officiũ.Dr em̃ dux.qꝛ ſit ductoꝛ ex⸗ ercitus.ſʒ nõ ſtati qͥcũq; pᷣnceps vł duces ſunt etiã reges dici pñt In bello vo meli⸗ eſt ducem noĩare qᷓ; regẽ. Nam h̊ nomẽ ex primit in plium ducentẽ. In duciſſa. Itez dux cõponit᷑ h̊ ⁊ hęc redux.cis.⁊ h ⁊ hęc tradux. cis. l nte A vel B Acides. pe. coꝛr̃.i.Eaci nepos.i. Achilles. UVñ qͥdam. Aio te Ea⸗ cida romanos vincere poſſe. Eadem.me. ꝓð.qñ eſt ablatiuꝰ n reliqͥs caſibꝰ me.coꝛ. NHñ. In re liqͥs eadem.facit ablatiuꝰ eadẽ. Et eſt ꝓ⸗ nomen cõpoſitũ ab is.⁊ dem.⁊ ponit᷑ ĩ fę. ge ⁊ in neu.⁊ declinat᷑ ſicut ſuũ ſimplex æa tenus. ſunt duę ꝑtes.⁊ ſub duobꝰaccen tibus ꝓferunt᷑.i.eodẽ mõ.vel eadem rõe. Ebꝛiolus.la.lũ.dimi.i.aliq;tulũ ebꝛiꝰ. Añ Plautus.Triſtes ac ebrioſi incedunt.Et coꝛripito. D q̃ ſepe ⁊ multũ bibit. ⁊ hęc ebrietas. tat. Itẽ ebꝛius qñq;.ebꝛioſus ſepe ⁊ multũ bi bdit. Vñ ebrietas aliqñ. Ebrioſitaſ frequẽſ vini temulentia. Ebur. eboꝛis.os elephãt Iſ eburneꝰ a. ſ. illud qð eſt de eboꝛe.vel qð eſt candidũ ſi⸗ cut ebur. Unde in Cant. Collũ tuuʒ ſicut turris eburnea. Inuenit᷑ etiam eburnus. na nũ. in eadem ſiãtione. AUnde Virgiliꝰ in. vj. ęnei. Rꝛoſequit᷑ dictis poꝛtaq; emit — Ecbaſis.huiꝰ ecbaſisẽ euagatio ſᷣter mate riam. ⁊ ðꝛ ab e.qð eſt extra.⁊ baſis qð eſt fundamentũ.q̃i extra materiã ꝗ eſt füda⸗ mentũ.cũ ſᷣm materiã inqrẽdi ſint ᷣmões Vñ doctrinale Extra materiã deſcribens vana vagat᷑ Autoꝛ ⁊ hãc płes ecbaſim di⸗ xere figuram. Quidã dicunt eubaſis. ꝑ eu diphthongon. Et eſt eubaſis bona digreſ ſio ſicut ſepe autoꝛes faciũt qn relictama⸗ teria digreſſionem facciun. Eccleſia.ſię.f.p.ↄuocatib interpᷣtat᷑.qꝛ oẽs ad ſe ↄuocat.⁊ eſt fidelium. Sʒ ſynagoga qð interpᷣtat᷑ ↄgregatio ppᷣe eſt iudęoꝛum qᷓ;uis etiam eccla dicta ſit. ſed noſtrã apłi nunqᷓ; ſynagogam dixerũt.ſed ſꝑ eccłiam ſiue diſcernendi cauſa. ſiue ideo. quia int ↄgregatiõem ⁊ ſynagogam ⁊ ↄ uocationẽ vnde eccła nomen accepit diſtet aliqd. qꝛ ſcʒ congregari pecoꝛa ſolent quoꝝ greges ppe dicimus.Cõuocari aũt eſt magl vten tium rõne ſicut ſunt hoĩes. Ut aũt notare tur iudęoꝝ inſidelitas.dicta eſt hoꝝ ſyna⸗ goga.i.ↄgregatio quaſi pecoꝝ ⁊ indiſcre⸗ toꝝ.Et vt fidelitas nr̃a io vocabulo inu eret᷑. dicta eſt nra eccła.i.ↄuocatio.q̃ſi rõ⸗ nabilium ⁊ diſcretoꝝ.Quę eccła ðꝛ catho lica.i. vniuerſał. Non em ſicut ↄuenticula hereticoꝝ in aliqbus regionũ partibus co artat᷑.ſed ꝑ totũ oꝛbeʒ terraꝝ dilatata dif⸗ funditur. Inde eccleſiola.lę.dimi.⁊ eccle⸗ ſiaſticus. 4euaacal. Eccleſiaſtes gręce.hebꝛaice coeleth. latine cõcionatoꝛ ðꝛ Salomon. Vñ dicit Hiero nymus tribus noibus vocatũ fuiſſe Salo monem.ſcirpturę manifeſtiſſime docent. Pacificũ.i.ſalomonem.⁊ ididã h̊ eſt dile⸗ ctum dñi.⁊ qð nũc ðꝛ coeleth.Eccleſiaſteſ aut greco ᷣmone appellatꝰ.eo ꝙ cętum.i. eccłlam ↄgreget.quẽ nos nũcupare poſſu⸗ ⁊ moeius nõ ſpãliter ad vnũ.ſed ad vni uerſos generalit᷑ dirigi. Eccleſiaſticũ libꝝ Jeſus fiius Sirach ne⸗ pos Jeſu ſacerdotis magni Hieroſolymi tani compoſuit.q̃ liber apud latinos ꝓpt eloquij ſiłlitudinem titło Salomonis pᷣno⸗ tatur. Dictꝰ aũt eccleſiaſticꝰ.qꝛ de totius eeccleſię diſciplina religioſę cõuerſationis. magna ſit editꝰ cura ⁊ ratiõe.hic apð he⸗ bꝛeos reperitur.ſed inter apocrifos habe tur ab eis. 3 lis ſic dict'. qꝛ hęrendo nauẽ retineat. Li⸗ cet em̃ ruãt venti.licʒ ſonãt ꝓcellę nauis. tñ qᷓi radicata in mari ſtare viðꝛ nec moue ri niſi retinẽdo.ſed tmmõ adhęrendo. At em dicit Augꝰ. Nõ ↄtingit h̊ ex ppᷣa foꝛti tudine.ſed ex natura eius.Hũc latini mo⸗ rem appellãt.eo ꝙ cogat moꝛari nauigiũ. Et hinc ðꝛ h echinus vas ad ſimilitudinẽ illius piſcis factũ. Idem Amb. in. iij. hex⸗ ameron dicit. Echinus aĩal exiguum vile ac deſpicable.mariũ loquoꝛ.plerũq; index futurę tempeſtatis. aut trãquillitatis.aut nnuncius ſolet eſſe nauigantibꝰ Deniq; dũ Pcellã ventoꝝ pſ̃ſenſerit.calculũ validum arripit. eumq; velut ſaburrã vehit. ⁊ tãqᷓ; ancoꝛã trahit.ne excruciet᷑ fluctibꝰ. Itaq; ſe non ſuis liberat viribus.ſʒ alieno ſtabi⸗ lit ⁊ regit põdere.quo viſo.nauteę velutſi⸗ gno futurę ꝑturbationis tabeſcũt.⁊ ſibiſᷣ Echinus.ni.i.paruus piſciculus ſemipeda cauent.ne eos impatos turbo impꝛouiſus inueniat.Et ꝓð. pmã. Vñ Lucanꝰ.in.vj. In medijs echinus aqᷣs ocułq; draconuʒ. Item inuenit᷑ echinus ꝓiritio. Anð dicit Ambꝛo.in.vj.hexame. Echinus iſte ter⸗ reus quem vulgo iriciũ vocãt.ſi quid inſi⸗ diarũ ſſenſerit ſpinis ſuis claudit᷑.atq; in ſua arma ſe colligit.vt q̃cunq; cum eũ con tingere putauerit uulneret᷑. Idemq;. Hic echinꝰ futuri ꝓuidens geminas ſibi reſpi⸗ randi vias munit.⁊ cum boꝛeam flaturuʒ collegerit. ſeptẽtrionalem obſtruit.quan⸗ do notho cognouerit detegi aeris nubila. dad ſeptẽtrionalem ſe ↄfert. vt flatus decli⸗ net obuios ⁊ eregione noxios. . Eclipſis.ſis.f.t.eſt defect ſolis vł lunę.vł alterius rei. In dictamie vo ſi fiat defectꝰ dictionis vel oꝛationis ðꝛ eclipſis.ſed de⸗ fectus litterę vel ſyllabę nõ ðꝛ eclipſis.ſed. aufereſis.vel ſyncopa vel apocopa. Inð eclipticus.a.ũ.i.defectiuus. Vnde linea godiaci ꝑ quaʒ ſol diſcurrit dicit᷑ ecliptica Add hoc eniʒ ſol velluna patiat᷑ eclipſim £ opoꝛtet vt in illa linea ſit ſol velluna. Echo.indecli.n.g.eſt ſonus aeris vł valliũ vel rupiũ vel montium.iſ.ſonus reditiuus qꝛ eſt imago ⁊ repᷣſentatio vocis.QAuidaz tñ dicunt ꝙ echo ſaxum eſt qð hũanę vo. cis ſonum captans.verba loquentiũ imi⸗ tatur.Et ðꝛ ſic.qꝛ ad vocem rñdens alie⸗ ni.efficitur imago ſermonis.ſed potius et verius videtur hoc euenirea natura loco rum.ſicut cõuallium ⁊ hmõi ſᷣm lihugui. Papias dicit ꝙ echo eſt vox aeris.ſonus in ſilua vel in cauernis reſonans. Vñ Sa⸗ pien. xvij. Aut reſonans de altiſſimis mõ⸗ tibus echo. . Economus.pe.coꝛ.gręce.latine ðꝛ diſpẽſa toꝛ domus.miniſter.qͥ mõ aduocatus di⸗ cit᷑ vel diſpẽſatoꝛ pͤf familię. Iſ Econo⸗ mia.i.diſpenſatio talł.⁊ ęconomicus.a.ũ. pe.coꝛ.i.diſpẽſatiuus Inde ęconomica.i. ſcia qua inſtruimur in diſpenſatiõe ꝓprię familię. Ecoꝛs.dis.oĩs ge.ãſi ſine coꝛde.⁊ ð ab e.⁊ coꝛ.⁊ eſt idẽ qð excoꝛs. Inuenit᷑ etiã hic ⁊ hęc ecoꝛdis.⁊ q̊ ecoꝛde. M Ecquis.i.ecce qͥs.⁊ ðꝛ ab en adubio.⁊ quis mutata n. in c.vt ecquis. „ Eculeus en genoton ad modum crucis diſpoſitũ. . de male. ⁊ mathe.l.et ſi exce, pta.i 4 ſuye⸗ ſsld. ., 5 dea d ſen n. SNwli 8fedieaae Aui hüne miüin⸗ npal⸗ ptll lH lgl. us ior nenmd⸗ en anusd⸗ enn niclsd Mie ſcie N Ane u zucin uncnic laſen Edaculus.la.lũ.pe.coꝛ.i.aliqtulum edax. voꝛax. 7 ab edax. Edax. cis. oĩs. ge. qͥ multuʒ aſſidue come⸗ dit. ⁊ cõpat᷑ Iñ edacit᷑ adu.⁊ hecedacitaſ tatis.⁊ coꝛ.pᷣmã in ntõ.⁊ in obliqͥs. VUnde Ouið.de reme. Rumpere liuoꝛ edax iam magnũ nomen habemuus. Eden hebꝛaice ðꝛ ꝑadiſus terreſtris.⁊ in⸗ ptatur delitię. AUel eden ðꝛ ꝓ eiden qð eſt videre.⁊ ſm hoc poteſt etiam cõuenireil⸗ li loco.Eſt em ibi viſus diuinus quodam mõ ⁊ delitioſus. Edentatus.a.iũ.i.extra dẽtes.qui dentibꝰ caret. H Mc HWZ Edentulus.la.lũ.i.extra dentes qͥ dentibꝰ caret. Vñ Gręciſmus.Dẽte carẽs edẽtu⸗ lus ẽ ſed natus hr̃e.Qui dẽtes habuit nec habet dentes nec habebit. Eſt edentatus. Hoꝛ eſt infans.vetus alter. Egepol.i.ꝑ ędem pollucis.adü.iurandi Eges.ędis.t᷑.t.i.domus.⁊ ðꝛ ab edo es.eſt qꝛ pᷣmo facta fuit ad edendũ. In euãgelio auũt ðꝛ de Zacharia.ꝙ perijt inter altare et ędem.⁊ ðꝛ h ędem.i.templum. gęgDicula. lę. dimi.i.parua ędes.⁊ coꝛri.cu. AVñ Augꝰ. in.ij.li.de ciui.dei.Ne aimalis qſcipue cauenda ſunt moꝛes coꝛrumpen⸗ tur humani.nulla ſacra ędicula dignũ pu⸗ tauerunt. . Edictum.ti.n.s.i.hᷣceptũ ſiue mandatum ⁊ ꝓbe regum ⁊ imꝑatoꝛum. Ande in Luca Exijt edictũ a cęꝗſare auguſto. Qñq; idem ẽ qð generale ſtatutum pncipis. Vñ.Edi⸗ cũt reges.indicit feſta ſacerdos.Et differt Qg9ſtitutõe.qꝛ ↄſtitutio põt eſſe generał vł ſpãlis.vt.l.j.ff. de.ↄſti.bnci. Qnq; idẽ eſt ð ſtatutum vel mandatũ pᷣtoꝛis.ſicut oĩa ptoꝛia edicta.vt edictũ ð albo ſcribẽdo.⁊ de in ius vocando.⁊ hmõi. de qbus vide ſpe.de act.ſeu.peti.ꝓponendis ·s/poſtre⸗ mo. v. nunc dicamus de edic. Egictũ ꝓhibitoꝛiũ.eſt illud in quo regula⸗ rit᷑ ois ꝑmittit᷑ qͥ non ꝓhibet᷑.vt in ꝓcura toꝛibꝰ ⁊ teſtibꝰ. ff. de teſti. l.j.⁊ de traſla.pᷣ⸗ la.c. inter coꝛpallla. Edictũ ꝑmiſſoꝛiũ eſt illud qð regularit᷑ ẽ ꝓ hibitoꝛiũ.⁊ tñ in certis caſibꝰ ꝑmittit᷑.vti c. romana. . Edictũ ędiliciũ eſt idẽ qð actio ędilicia Nã actio edilicia ab ędicto edilicio deſcendit. yt. l.cũ aũt.S:hęc actiões.iũcto ·s·ędilicię Edictũ ptoꝛiũ eſt quod ptoꝛ edixit iubendo mãdando.vł ↄſtituẽdo. vt fecit in edicto EF de dã. infec. vt. ff. de dã. infec l. ᷣtoꝛ ait Edictũ ſucceſſoꝛiũ eſt quo ꝓuidet᷑ credito⸗ ribus.ne eis longa moꝛa fiat. Ediliciũ.cij.n.s.honoꝛ vel officiũ ędilis.et ⁊ðꝛ ab ędilł.a quo etiã ędilitas.tatis.illud ideʒ. ⁊ ędilicius.a.ũ.i.res ꝑtinẽs ad ędilẽ. Edilł.lis.m.t.pe.coꝛ.i.cuſtos ędis.qͥ cuſto⸗ diebat de dignitate ⁊ officio grariũ vel ca⸗ pitolium vel curiã regis ſiue imꝑatorl ne moꝛboſa aialia.vt caprę vel poꝛci ⁊ hmõi intrarent ⁊ aerem ibi coꝛrũperent. Eglibłolim dicebat᷑ qͥ nõ ſolũ conſtituebat᷑ a plebe ad h̊ vt ſeſſet ęedibꝰ.ſed etiaʒ pꝛęfuit plebiſcitis.q̃ etiãẽ ędituus dicebat᷑ a nomi⸗ ne ędes ⁊ vbo tueoꝛ.qꝛ tuebat᷑ ędes ne in ciuitate eſſent domꝰ ruinoſę.vł inoꝛdinate poſite in ſiudiciũ reipublie. Ediles curules ſu nt ↄſtituti poſtqᷓ; placuiſ⸗ ſet plebi.qͥ etiam curãt de ędibus patrum ⁊ negociationibꝰ.vel etiã de ędendis curã habebãt. vt no. ff. de offi. pfec. vigil.l.j. Edilł cerealis ðꝛ a cerere.qꝛ pſᷣfuit annonę.i. frumento diſtribuenodoY*6 Ediſſa.ſe.vrbs meſopotamię.quã cõdidit Nemroth ꝗ̊ antea dicta eſt areth. Editio.onis.f.t.i.expoſitio.⁊ ðꝛ ab edo.is. Editus.a.ũ.pe.coꝛ.i.altꝰvel manifeſtꝰ.vel natus.vel emiſſus.cõpoſitus.expoſitus. Edituus. tui.tuo.ideʒ eſt qð eędił.ſ.cuſtos edis.⁊ ðꝛ ab ęde.⁊ tueoꝛ.quaſi ędeʒ tuens ⁊ cuſtodiens. Vnde boni poetę dicuntur editui.qꝛ ꝑ carmina ſua foꝛtia facta viroꝝ cuſtodiunt. —;—— Edom fſilius Eſau.a quo idumęi.⁊ interpᷣ⸗ tat᷑ terrenus aut ſanguineus. Edulł..t.⁊ G le.i.habilis ad edendum. Eduliũ.lij.n.s.i.cibꝰ.⁊ ðꝛ ab edo.is. nð dicit Pap̃ᷣ. Eduliũ ab edendo dictũ q̃ſip⸗ guſtiua comeſtio vł eſca. edulia cibi alimẽ ta apta ad manducandiuůũn. Edulus.li.i.eſtoꝛ vł voꝛatoꝛ qͥ mł tũ cõedit Ante Effabil lis.9.t. Hle. qdͥ aptum eſt vt quis loquat᷑ illud:a cõponit᷑ cũ in.⁊ ðꝛ h̊ ⁊ hęc ineffabil. 1 hocle. HW Effectiuus.a.ũ.qui habet.vel põt hr̃e effe⸗ ctum. vt medicina eſt effectiua ſanitatis. Effamen.inis.n.t.i.loquela locutio. Effęminati dicũt᷑ ſacerdotes.Cibelis.ꝗᷓ ðꝛ mater oim deoꝝ naturali actu.vt dicit ma giſter in hiſtoꝛijs ſuꝑ.iij. Regl. Itẽ effemi nati dicunt᷑ molles ⁊ eneruati ad fragilita⸗ tem feminę deducti. Item dicunt᷑ caſtrati i ⁊ feminis turpit᷑ abutentes.vł in epheboſ turpiter peccantes. 77 Effęminatoꝛiũ.rij.domus meretricũ. Efferratus.a.ũ.ðꝛ mente feria effectus ſine ratione. Efferus.ra.rũ.i.valde ferus.crudelis ⁊3Dim manſuetus. Ml Effęta.i.adaꝑtio vel adaꝑire. ſicut marcꝰ euãgeliſta exponit.⁊ coꝛ.pe.Vñ Auroꝛa. Effeta ſic audit ſichomo vba ſongat. Effetus.a.iũ.i.debił.q̃ſi ſine fętu.i.ſine foꝛ⸗ titudine viri.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ fętus.a.ũ.Sed ꝓbᷣe ðꝛ de muliere effeta quaſi extra fetum poſita.ꝗᷓ iam parere nõ põt. Et hinc facta eſt tranſlatio vt ille dicat᷑ eff ſeius q̃ iaʒ eua cuatus eſt a viribus.⁊ ꝓð.f-. 6„ 2£ ☛ Efficax.cacis.ois.ge.i.po tẽs.qͥ nullaʒ diffi cultatem hʒ in qualibet re facienda.ſʒ eam ad effectũ ducit. Vñ ⁊ eam medicinã dici⸗ mus efficacẽ ꝗᷓ efficit illud ꝓpter qð data ẽ ⁊ comꝑat᷑ Pap.dicit.efficax effectꝰ capax q̃ facile põt implere qð vult. Effigies.ei.f.qͥn.i.imago. * Effractoꝛes dicunt᷑ qͥ ſiue diurni vł noctur ni furãdi cauſa ſolẽt domos effringere. vt 72 ff. de effrac. ⁊ expila.l.j.⁊.ij.vel qͥ carcereʒ ſeu aliqͥd frangunt vt eundduan Effraim filius Joſeph dict eſt. qꝛ auxit tranſfer ᷑ augmentũ. Effrateus.tea.teũ.pe.pꝓð.ðꝛ ab effraim. et ſcribit᷑ ꝑ gẽm inũ ff. ſed ephrateꝰ ab ephra ta per pp.· Effrenatus.a.ũ dꝛ.qꝛ ſceps.⁊ ꝓnus ⁊ ſine freno rationis ſit. Effrenis.9.t.⁊ H̊ ne.⁊ effrenus.a.ũ.in eodẽ ſenſu.i.ſine fren. =ð ffrons. ontis.ↄ.g.i.inuerecũdus ſine frõ te ſine verecundia. ⁊ ðꝛ ab ex ⁊ frons. Effugiũ.gij.i.fuga.effectus fuge.vel locus refugij.⁊ ab effugio.gis. VUnð Job. xj. Et effugiũ ꝑibit ab eis. 3 “ Effugus.a.ũ.pe.coꝛ.i.fugitiuus vel extra fugiens.qͥ ſcʒ ↄtinue ⁊ ſepe fugit. . Ega grece latine dꝛ capꝛa. E Egens. tis. ois ge.i.non hñs.vł opus hñs vꝛab egeo.⸗.,¼ge. Egenus.a.ũ.pe.ꝓð.i.pauꝑ.egens.inops. . Eger. gra.grũ.i.triſtis vel infirmus.⁊ dici tur ab egeo. ges. eo ꝙ egeat viribus vłleti cia. Iñ ęgritudo dinis.i.triſticia vł ifirini tas.⁊ hęc ęggrimonia.nię.idẽ.⁊ egrotꝰ. ta. Egeus. egei. pat᷑ fuit ris factus. qñ in illud ſe cipitauit. Inde — . deus. Et ex eo vocabulo in linguã noſtrã tũ.i.ęger ꝓpᷣe anio.⁊ ęgrotus coꝛpe. Iteʒ 8 eęger.i.triſtis ⁊ infirmus ad tps.Sʒ ęgro⸗ tus tm infirmꝰ ⁊ diu ⁊ ſepe. Unde quidã. Ingemit egrotus qꝛlanguet coꝛpe totus. Eger langueſcit mentis vitiũ qꝛ creſcit Egeſtas.ſtatis.f.t.i.pauꝑtas.vłinopia.⁊ eſt egeſtas peioꝛ qᷓ; pauꝑtas.pauptas em honeſta põt eſſe.ſed egeſtas ſꝑ eſt turpis. Inð egeſtuoſus.a.ũ.i.egeſtate * miſerijs plenus. Egeſtus.a.ũ.i.euacuatus vel foꝛas p anuz emiſſus vel vomitꝰ. Vñ qͥdam. Poſt res egeſtas multos gi, egeſtas. egeus dictum eſt mare illud in quo ſepci⸗ pitauit. Inde ęgeus.a.ũ.⁊ hͥ ęgeatoꝛ.or. id ẽ hoꝛtatoꝛ nauis in mari. — 7 Egilopiũ.pij.n.s.⁊ hec egilopa. pę.i. vlc⸗ vel caro ꝗ naſcit᷑ in angulis oculoꝝ. Vnð QMMacer de viribus herbaxꝝ. Egilopã cu⸗ rat ſiquis cõmaſticat illam. Inde eligopi⸗ cus.a.ũ.pe.coꝛ.qͥ talem infirmitatem pati tur vel curat. Egyptus.ti.f.s.eſt ꝗdaʒ regio. In ęgyptiꝰ tia.tiũ. ⁊ interpᷣtat᷑ ęgyptij lingua hebꝛai⸗ ca af fligẽtes.qꝛ afflixerũt pplłm dei.buſq; diuino auxilio liberaret᷑. Et ęgyptiacꝰ.a. ſ.pe.coꝛ. Vñ in q̃libet mẽſe dicũt duoma li dies egyptiaci.qꝛ ab ęgyptijs fuerũt de pᷣhenſi ᷣm qͥſdam In ęgypto vo erãt peri tiſſimi aſtronimi.⁊ inuenerũt q̃ſdã cõſtel⸗ lationes eſſe nociuas actibus hoĩm.in his diebus. i. in aliqua hoꝛa hoꝝ dieꝝ. ⁊ iõ no tauerunt hos dies.ſed nõ debẽt obſᷣuari. qꝛ ſancta mater eccła ꝓhibet fideʒ talibus adhiberi. —— Egloga. ge.ðꝛ q̃ſi egaloga.⁊ eſt ᷣmo de ca⸗ pꝛis. vel q̃ſi de ruſticis vel vilioꝛibꝰ rebus vel ðꝛ ęgloga.i.capꝛinus ſᷣmo.vel ꝓpt fe⸗ ditatem turpitudinẽ materiei. vt apð ſa tyricos.vel qꝛ ibi ſmo habeat᷑ de capᷣs pci pue.vt apud Virgiliũ in buccol.⁊ coꝛ.pe. Anð Virgilius. Egloga vbenaſq; adole pingues.⁊ maſculathura. Ego.onis.⁊ egona.neę.i.ſeculũ vel vt dicit Pap̃. Egones penul. pdu. ſunt ſacerdo⸗ 2„ 2. tes ruſtic. Egoceron.ontis.qðdam aial qð alio nomꝛ neðꝛ capꝛicoꝛnus.Et põt dici ꝓ eodẽ ani⸗ li ęgoceron. vel ęgoceros.⁊ acuitur in fine Vnñ qͥdam. Eſt tibi ſaturne domꝰ ęgocerõ tis ⁊ vrne. Egomet .i. ego ⁊ nõ ali. Vñ diẽ Priſcianꝰ heſei poſtea deema keni veten greſct nopi. Pasen Uupis. mienzs dann, Mles Nn . Me goſeje⸗ e ,. ind- 2. Cs ohäclt . eigoe⸗ Nen dNia Fiegnt nda au iidaon Pfit Niccto⸗ s no ſun. uihes oded⸗ res Aife Kwin decheft ANN EJ in iij li. de caſib⸗ pnois. Dicendo ego di/ co vel poſſum ⁊ ſolus ⁊ cũ alio intelligi.ſo let tñ met addita plerũq; ſigniſicantiam vł diſcretionem oſtendere. Egomet.i. ego. ⁊ non alius. Necnõ egoipᷣe vł egometipſe. ſq no ſquram. Aſi egomet eſt ſpeciei de⸗ riuatiuę ab ego.ſed figure ſimplicMis. Egregius.a.iũ.i.nobił.maximꝰ.pcipuus.⁊ ðꝛ ab e.⁊ grex ãſi extra gregem alioꝝ.⁊ cõ ꝑatur. Egregius magis egregiꝰ egregijſſi mus Inde egregietas.tatis.talis ꝓpetas ſcʒ nobilita Esrimonia. nię.·F.p.i.triſticia vł infirmitas 28z ab eger. ⸗ Eiulath indię regio ſic dicta. eo ꝙ poſſeſſa ſit ab Eiuloth filio Jectan poſt diluuium. doloꝛe ↄfuſus. Eiulatus.tus.tui.i.ploꝛatus vel clamoꝛ pſᷣ Eiulatio. onis.idem eſt qð eiulatus. . 1⸗ El.eloi. eloe noĩa dei ſunt apud hebręos. 4 ⁊ interpᷣtat᷑ el deus vel kiros qð eſt foꝛtis Eſt autem el apud hebꝛęos pᷣmum nomen dei.eloi ſecundũ.eloe.tertiũ. Erite pe. po dicuni perſe ab Elam filio Elatę ſunt palmaꝝ foliaꝗᷓ ſurſum eleuãtur ne pendẽt deoꝛſum ſicut aliaꝝ arboꝝ Ela⸗ tę ⁊ palmaꝝ ſunt ꝓductioꝛes rami ⁊ excel lentioꝛes interdũ aurei coloꝛis criſpantes vꝑłcircũſtãtes.a ſꝑ ad excelſa tẽdẽtes nun q; viroꝛẽ amittunt. Quid elatas abietes dicũt. ita dicit Rapᷣ.⁊ ſᷣm h ðꝛ elata q̃i ele⸗ uata ab effero.effers.⁊ ꝓð.la. Vñ quidaʒ Catl.v. vbi ðꝛ. Comę eiꝰ ſicut elatę pamma rum.ꝓducunt ibi mediam de elatę.ſʒ hoc non videt᷑.qꝛ ibi glo.dicit.Alia trãſlatio. Crines eiꝰ abietes.Abies gręce elates vo catur. Vñ ibi elateę vel elates nõ eſt latinũ ſed gręcũ viðꝛ.⁊ ideo multi coꝛripiũt hãc ſyllabam la.ad differentiam de elatę ꝓra⸗ mo palmę.⁊ ꝓipᷣa palma.⁊ adiectiue ela⸗ tus. a. um. ? vt dicunt. Elatę eſt nomen ar boꝛis ſimilis palmę altitudine vel foljs. Elatus.a.ũ.i.extra latus.q̃ſi eleuatꝰ.ſuper bus.⁊ ðꝛ ab effero.effers. Iñ hęc elatio.i. iactantia.ↄfidentia. Elbus.a.ũ.ſiue elbidus.da.dum. eſt coloꝛ medius inter nigrũ ⁊ albũ.⁊ ðꝛ ab albus. Iñ elboe ãſi alboe.dicunt᷑ vites vel vug. Eleadaberim he Et nõ ꝙ ſyllabica adiectio immutat ſpẽm. E nec; purpureę.neq; nigrę.neq; albę quas qdam varias appelllt. m hebꝛaice. deuteronomiũ grę ce.qͥdam liber eſt. M — Eleacar interpᷣtat᷑ dei adiutoꝛiũ. Electros dꝛ ab helios qð eſt ſol. Inð hᷣ ele⸗ ctruʒ.tri. ꝗdaʒ ſpẽs metalli.eo ꝙ ad radiũ ſolis clarius auro argentoq; reluceat. Et ſunt tria genera electri. Anũ genꝰ eſt gum mi. qð fluit ab arboꝛibus ⁊ dureſcitiĩ lapi⸗ dem. qð ⁊ ſuccinũ ðꝛ. Secundũ genus ele ctri eſt qð ex auro ⁊ argento fit.auri.ſ.tri⸗ bus partibꝰ et argenti vna.Tertiũ eſt me⸗ tallum qð naturalit᷑ inuenit᷑ ⁊ pᷣcio habet Vñ. Electrũ ſuccus.electrũ gemma voca tur. Electrũ cũctis ſlucẽs dico metallum. Electuariũ.rij.n.s.dꝛ ab electione reꝝ qui⸗ bus ↄficitur. Electus a.ũ.i.ſplendidus.excelſus.clarus 77 ex alijs lectus. Iñ electio.onis.cũ quis ex multis eligi. R Electio eſt alicuius ꝑſonę idoneę ad digni⸗ tatem vel fraternitatem ſiue ſocietatẽ ſᷣua ta foꝛma canonice facta vocatio. Elefrons gręce ð mos.. Elegans.tis.oĩs.ge.ðꝛ valẽs.excellẽs.no⸗ bilis.egregius.decẽs.pulcer.bonus. Jñ elegantia. tię. ſſtantia.excellẽtia.pulcritu do. valitudo. Iñ etiam elegant᷑.i.vrbane nobilitter. M Elegus.ga.gũ.i.miſer.⁊ ðꝛ ab eleiſon qð ẽ miſereri. Vñ viri ſancti de miſeria dicunt᷑ elegi. Inde hęc elegia.gię.i.miſeria.⁊ ele⸗ giacus. a. ũ.i. miſer. vel de miſeria compo ſitus.⁊ coꝛ.lę. Ande Boetius.Et ver ele gi fletibus oꝛa rigant. Et vt MPapias dicit Elegiacũ carmẽ dict ũ ꝙ modulatio eiuſdẽ carmis miſerl ↄueniat. qð metꝝ cõſtat pᷣ⸗ mo vᷣſu heroico.ſecundo pentemimeri pͤ⸗ ma heroica. ſecunda dactylica.vt Carmi⸗ na q quondam ſtudio floꝛente ꝑegi. Flebi s heu męſtos cogoꝛ inire modos. Elementũ ðꝛ quaſi ilimentũ.ab ile.qꝛ deus pꝛimo de nichilo creauit ilem. ⁊ ex ile fecit elementa. ⁊ ex elementis oĩa alia. Vel dici tur elementũ/quaſi elicimentũ.qꝛ omia ex elementis elicita ſunt ⁊ extracta. Vel dici tur elemẽtum quaſi eleuamentũ.quia vnũ ſup aliud eſt eleuatum.ſ.aqua ſup terram ger ſuꝑ aquã.ignis ſuꝑ aerem. Uelemen tum quaſi alimentum.qꝛ oia aimalia alun tur in elementis. Et nota ꝙ elemẽtũ qnq; dicit᷑ ipᷣm elementatum.vt terra quam vi demus ⁊ calcamus.⁊ aqua qusa videmus veꝝ elementũ.cuius ꝗlibet ꝑs eſt eiuſdem generis cũipᷣo toto. vt elementũ terra ðᷣꝛ il ud coꝛpus cuius ꝗlibʒ pars eſtterra.⁊ ſic de ceteris.ſed h̊ potius ad phiam pertinet Iñ p̊ ⁊ hec elementaris ⁊ h̊ re.i.res elemẽ⸗ ti. vel qð ꝑtinet ad elementũ.Et qꝛ elemẽ⸗ tum eſt pᷣma pars coꝛpis in cõpoſitiõe ⁊ vl tima in reſolutiõe.inde eſt q quodam mõ loquendi. quicqͥd eſt pars pᷣma alicuiꝰ rei in cõpoſttione ⁊ vltima in reſolutiõe ðꝛ ele mentum.vt lr̃a eſt elementũ vocis littera⸗ te. dictio eſt elemẽtũ vocis ſignificatiue. Zieinan gręce.mivᷣicoꝛs laie. Elemoſyna.nę.f.p.i.mandatũ mivicoꝛdię vel munus datũ ꝓpter deũ.⁊ ðꝛ ab elemo nia qð eſt miicoꝛdia.⁊ ſyna qð eſtmãda⸗ tum. vel ðꝛ ab ely. qð eſt deus.⁊ ſyna man datuʒ.qᷓſi mandatũ dei. Ipᷣe em mãdauit fieri ejã. Ande in Luca. Sate elemoſynã. ⁊ ecce oia munda ſunt vob. Ael ðꝛ ab eli. ⁊ moys aqua quaſi diuina aqua.Siẽ eniʒ aqua extinguit ignem. ſic elemoſyna extin Suit peccatũ. Et nota ꝙ ſunt ſepteʒ elemo ynę coꝛpoꝛales ꝗᷓ ↄtinent᷑ in ̊ verſu. Viſi to.poto.cibo.redimo.tego.colligo.cõdo. Item ſeptem ſunt elemoſynęſpũales.quę ↄtinent᷑ in hoc vᷣſu. Conſule.caſtiga.ſola⸗ re.remitte.fer.oꝛa. Inde h̊ elemoſynarius 7 moſynarius.ria. riiul. Elenchus.chi.m.S.i.titulus libꝛi. eo ꝙ to⸗ tum opus illuminet. AUnde euangeliũ Lu ce ſic intitulat᷑. Elenchus Luceę.i.titulus. Hainc etiam elenchos vocamꝰ⸗ hcioſos la⸗ pides in ſuꝑſficie oꝛnamẽti. eo ꝙ illuminẽt illud.Et qͥcunq; pcioſi lapides in loco no⸗ tabili ponunt᷑ dicunt᷑ elenchi. Anð Juue nalis. Auribus extenſis magnos comiſit elẽchos Elẽchos etiaʒ ðꝛ in dialectica qð⸗ dam genus argumentationũ.ſ.ſyllogiſmꝰ ⁊tradictionis.Et diffinit᷑ ſic. Elench⸗ eſt ſyllogiſmus ↄtradictionis vniꝰ ⁊ eiuſdeʒ. nõ nomis ſolũ ſed rei nois.nõ ſynonymi 6* ſed eiuſdeʒ. ſʒ ex his ꝗᷓ data ſunt de neceſſi tate accidere.non connumerato qð erat in principio ᷣm idem ⁊ ad idem. ſimilit et in eodem tpe. Elephantus.ti.m.s. ⁊elephas qð hʒ n. in obliqs elephantis. anti. ſed nõ in ntò ẽ ani mal qð apud Indos vocat᷑ barrhus.vnð ⁊eius vox barrhitꝰ ðꝛ.⁊ ð ab elephon qð eſt mons.a magnitudine ſui coꝛpis. eo 4 foꝛmam montis pᷣferat.Et vt ðꝛ irgeglc = nec plures rij. ⁊ hec elemoſynaria. rię. ⁊ mobiliter ele letur.int᷑ ſiluas ſolus cõmoꝛat᷑ Biẽnio au tem poꝛtat Eeruz nee amplius qᷓ ſeł gignit res ſed vnum tm. Aiuit aũt trecen tis annis. Elephantia.tię.f.g.eſt qꝗdam ſpecies lepꝛę ⁊ ðꝛ ab elephas.qꝛ ſicut elephaſ eſt maioꝛ omibus alijs aimalibꝰ.ita paſſionibꝰ cęte⸗ ris hec maioꝛ eſt. MèẽR Eleſmoth.liber eſt qͥ ðꝛ Exodus. Eliachim interpᷣtat᷑ reſurrectio dñi. Elicon.conis.m.t.eſt vnum de duobꝰ cacu minibꝰ parnaſſi in qͥ ſolebat eſſe oli ſtudiũ. ⁊ ðe ab elicio.cis.qꝛ olim eliciebat᷑ inde ſa pientia. Inde eliconius.a.ũ. Eliconis.eliconidis.f.t.ðꝛ muſa ꝗ̃ i parnaſ Elimas interpᷣtat᷑ magus.Et ſic oẽnomen maleficoꝝ appꝛopꝛiatuʒ eſt elimę mago in actibꝰ aploꝝ.⁊ coꝛ.pe. Anð Auroꝛa.Ob ſtat eis elimas mago vtens arte recenti Elinguis.2.t.⁊ ̊ gue.i.ſinelingua.vłmu⸗ tus.⁊ ðꝛ ab e.⁊ lingua. —= Elion qͥntum apð hebꝛęos nomen dei. Eti terpᷣtat᷑ excelſus. ” Elypſis eſt ſaam ſpeckes metaplaſni⸗ eſt qñn in ſcanſione abijcit᷑ ↄſonans cũ pᷣceden ti vocali.qñ ſequens dictio incipita voca li. 1 H fit fregnente in hac Ia m. vt apud Oꝛatium. inter amicos.Qñq; fit in haclr̃a s.vt apð Catonem. Succeſſus indignos noli tu fer re moleſte. Qñq; abijcitur ſine vocali. vt apud Oꝛatiũ. Regis opus ſterilis diu pa lus aptaq; remis. Eliquus.qua.quũ.i.purus liqͥdus.vel liqᷣ replenus. — Eliſabeth interpᷣtat᷑ dei mei ſaturitas. Vel dei mei iuramentũ. Elpſins.a.ũ.i.valde ſolutus.vel extra ſo lutionẽ poſitus. AUñ ⁊ elyſij in iferno dicũ tur cãpi vbi requieſcũt animę beatoꝝ.ᷣm fabulas poetaꝝ. Et dicunt᷑ illi cãpi elyſij. q́ſi ſolutoꝝ.vel quaſi extra ſolutionẽ poſi toꝛum.ſunt em̃ ibi cõmoꝛantes beati.⁊ ita nunqᷓ; patiunt᷑ diſſolutionen. Eliſus ſa. ſum pe. po i. valde. vkextra. vk euident᷑ lęſus.⁊ ðꝛ ab elido. Elixũ.xi.n.s.vocat᷑ qð in aã ſolũ decoqͥtur Lixa em̃ aqua ðꝛ.eo ꝙ ſit ſoluta Vñ mem bꝛa loco mota lixa dicun. Elleboꝛus fluuius eſt. Itẽ hęc elleboꝛus.⁊ H elleboꝝ eſt ꝗdam herba.ꝗ circa fluuium ſo habitabat. vel femina illius loci.⁊ dicit mibus h̊ vitiũ eſt cantoꝛibuſ gd irnen esle Kmein lbreet . Waat Ai. finde⸗ N. 1dici Eonen ngon dn.Oh ANN. glſnit Sciaan nre ,N ns udr aN. illũ płimum naſcit᷑. hãcrhomani veratxꝝ dicũt.qꝛ ſumptũ in potu mentẽ in inſaniaʒ deducit.Eſt aũt elleberus pabulũ nocens eęeelca tñ coturnicũ.⁊ plerũq; tꝑat᷑ ad ſalutẽ homis.⁊ coꝛ.pe. Vñ Macer de viribus herbaꝝ. Qualiter elleboꝛus ſit nobis acci Elogiũ.gij.n.s.i.eloquiũ.pubiũ.⁊ reſpon ſum diuinũ ⁊ ignominia ⁊ oꝛdo ⁊ textꝰcar minum. ⁊ ꝓpᷣe maloꝝ vel criminũ.vłtext⸗ maloꝝ geſtoꝝ.vel deoꝝ myſteriũ. Inde h elogius vſiculus. Eludiani hęretici qͥdã ab Eludio dicti. qui dicunt poſt natiuitatẽ chriſti ariã ali⸗ os filios de viro Joſeph peperiſſe. Elul nõ ebul. vt qͥdam legunt ᷣm Bedã ðꝛ ſeptember.vel ᷣm alios october. Elumbis. bis. 9. t. ⁊ B be.i.debił. quaſi ex⸗ tra lumbos.i.extra foꝛtitudinen. Elutus.a.ũ.pe.ꝓ.i.mũdꝰ.madidꝰ.iſipidꝰ luuieſ.ei.⁊ G eiuuiũ.uij.⁊ hęc eluuio.oniſ id ẽ nimia aquax inundãtia. vlł deſtructio ex aquaꝝ abundantia.ſ.diluuiũ. Emacitas. tatis.f. t.i. emendi auiditas. Emaculus.a.iũ.pe.coꝛ.i.aliquãtulũ emax. Emanceps.pis.m t.qͥ cum pᷣmo fuiſſet mã⸗ ceps.iam ab illa ᷣuitute ⁊ poteſtate eſtli⸗ berattſuos.. Emancipatio ᷣm Axo. eſt relaxatio patrię priaãtis coꝛã iudice facta. ⁊ ðꝛ q̃ſi extra ma⸗ num.i.ptãtem pr̃is poſitio.qꝛ qñ filius ex⸗ tra manũ pfr̃is ponit᷑.tunc emancipat᷑.vti ti.C. de em anci. libero. Emancipatus ðꝛ filius vłnepos qͥ a iugo ⁊ ptãte vel manu patris vł aui eſt relaxatu ⁊ ſui iuris effectus. Emanſoꝛ vꝛ qͥ diu vagꝰ fuit extra caſtra tã⸗ dem rediẽs ad caſtra.vt.ff.de re mili.l.iij. .Semãſoꝛ.⁊ ponit᷑ de pe.di.j S: pene. Vk ðꝛ qui imminente lite fugit extra caſtra.et pace refoꝛmata redit Eñmanuel hebraice. quod in latino ſermone ſigt nobiſcũ deus.ſ.qꝛ ꝑ vginem deꝰ natꝰ homibus in carne apparuit. Emaus ꝓpᷣum nomen caſtelli.qð poſt nico polis dictum eſt. Emax.acis.i.emptoꝛ auidus. vel qð facile emit᷑. Iñ emaciter adũ. Emblema. matl. n. t.i. eminẽs ſculptura. vł oꝛnameutũ vaſoꝝ.vel varietas pauimẽti ſiue diuerſitas coloꝝ in pauimẽto qͥ ðꝛ Li⸗ thoſtratos.vel fruſtũ auri vłargẽti. Unð Vrudentius in ſychomachia. Soꝛdẽt ar⸗ genti emblemata. ⁊ ꝓducit ble.⁊ coꝛripit m.. Emboliſmus.mi.m.s.i.ſuꝑaugmentũ. Iñ h̊ ⁊ hęc emboliſmał.⁊ h̊ le.i.ſuꝑexcreſcẽs vt annꝰ emboliſmał ðꝛ quaſi ſuꝑexcreſcẽs qꝛ ſuꝑat duos annos pſcedentes vna luna tione.Habʒ em annus emboliſmal trede⸗ cim lunationes.ſ.duodecim ſicut alij anni Cõmunes. ⁊ illa tertiamdecimã ſuꝑadditã ꝗnullo menſi tribuit᷑. HM Emẽbris..t.⁊ h̊ bre.i.ſine mẽbꝛo.ab e.et membꝛũ.quaſi extra mẽbꝛũ.i.extra foꝛti⸗ tudinem. Ememoꝛ. 9.t.me.coꝛ.i.oblitus. Emenſus.ſa.ſum.quaſi extra menſus. vel euidenter menſus. H Emeras.interpᷣtat᷑ dies. —☛ £ Eñmeritus. ta. tũ.i.iam extra meritũ poſitꝰ. ]q̊ nõ põt iam mereri ⁊ exercere officiũ ſuũ imo liberatus ⁊ ſolutus e ſta laboꝛe ſui of⸗ ficij. Sicut miles oli poſt ſexaginta annos nõ cogebat᷑ militare ſed ſoluebat᷑ a laboꝛe ſolito. ⁊ dabat᷑ ei ager vel villa vł alið vñ viueret.⁊ tunc erat emeritꝰ.q̃ſi extra meri tuʒ poſitꝰ.qꝛ nihil poſtea laboꝛe ſolito me⸗ rebatun hec emeritio.onis.tał ꝓbetas vel tał liberatio. Item emeriti milites ve⸗ terani.qꝛ iam ſoluti a militia ſunt. Emerita ciuitas quã poſtqᷓ; ceſar ędificauit veteranos ibi cõſtituit. Vel emeritꝰ.i.val demeritus. Z Emigraneus vᷣmis capitis. Vñ dicimꝰ do loꝛem capitis emigraneũ eſſe. . Emina.nę.f.p.ꝗdã mẽſura mediũ ſextariũ ↄtinens ad emendum vinũ vel annonam Eminens.oĩs.g.i.excellẽs.apparẽs. Inde eminulus.i.aliqᷓ;tulum eminẽs Eminus.i.ꝓcul.q̃ſi extra manũ.⁊ ðꝛ ab e.⁊ minus. Sʒ cõminus.i.ꝓpe.a con ⁊ minus Vñ qͥdã. Eminus ad lõge.ſʒ cominus ad pꝓpe ſpectat.Et ſunt aduùbia loci. Emiſſariꝰ.a.ũ.i.valde ad mittendũ aptus ſicut ſunt curſoꝛes regũ vel alioꝝ diuitum q̃ frequent᷑ mittunt᷑ ad nuncia ferẽda. Iſtẽ hircus a pompeius dicebat᷑ emiſſariꝰ.q̃a emittebat᷑ in debtum. Apompeius gręce. emiſſarius latine. Itẽ h̊ emiſſarius.rij.ðꝛ equus foꝛtis ⁊ velox.qͥ extra alios eligit᷑. ⁊ ad eqs mittit᷑ ad coitũ Idẽ ⁊ admiſſariꝰ ðꝛ. Item emiſſarius ðꝛ Seu ſo⸗. ladiatoꝛ vel flagitioꝝ ⁊ luxurię ſatelles. Uñ Emiſ ſarius equus hircus atq; ſatelles. Emiſſicius.a.iũ.quod ſepe ⁊ cito in diuerſa loca emittit᷑. vt oculus.⁊ ðꝛ ab emi tto. Emola.lę.eſt vas coqͥnariuʒ ſicut caldaria vel coculũ. Cocula aũt dicunt᷑ vaſa coqui nęa coquendo dicta.oĩa nanq; vaſa cauſa coquẽdi ꝑata cocula dicunt᷑. Añ Eſdre.ij vbi nos dicimus.Hoſtias coxerũt in emu lis ⁊ ollis.gręci hñt. oſtias coxerunt in neis oliss. molimentũ. ti. n. s. ppe eſt lucrũ molendi nl.ſ.gs habet᷑ ex molẽdino ꝓpter molitu⸗ ram ſʒ ponit᷑ ꝓ quolibet lucro.vel ꝓ quali bet cõmoditate Añ Malachię.iij. Et qð emolimentũ qꝛ cuſtodimus ſcepta eiꝰ AU emolimentũ capit᷑ ꝓ ſuſtẽtamẽto in diſpo⸗ ſitione contento.⁊ onere ſibi annexo.qꝛ ex emolimento regulatur onus.vel oner vel quolibet alio medio diſponente cõcluſum videt᷑.⁊ materia ſubiecta pꝛti. Emorrois. roidis.eſt qᷓdã infirmitas qñ ali ds patit᷑ fluxum ſanguinis.⁊ dicit᷑ ab he⸗ mach qð eſt ſanguis. Iñ emorroiſſus.ſa. ſum.qͥ talem infirmitatẽ patit᷑. Añ in euã⸗ gelio ð. qꝛ dñs mulierem emoꝛroiſſam ſa⸗ nauit.i.fluxum ſanguinis patientẽ. quod etis emorrogius ðᷣꝛ. Itẽ ðꝛ qͥ ſanguinẽ mi⸗ git ꝑ vrinam. Itẽ emoꝛrois ðꝛqͥdam ſer ,/ pens.ã̃ſi ſanguinolenta.qꝛ eiꝰquẽ moꝛdet totũ ſanguinẽ effluere facditt. Emphaſis eſt expᷣſſio loquendi.⁊ ſit cuʒ vo leentes expᷣmere aliqð accidens vtimur no mine ſubſtãtiuo ꝓ adiectiuo ſiãnte illð ac⸗ cidens ad maioꝛem expꝛeſſionẽ.vt ſi pona tur ſcelus ꝓſcelerato. vᷣtus ꝓ vtuoſo Eiphyteolis.oſis.f.t.i.melioꝛatiolſiue cõ⸗ tractus melioꝛationis. Vñ cũ qͥs dat agꝝ alicui.vt excolat ⁊ melioꝛat illum. iſte dat ggrũ in emphiteoſim. Et ille accipit in em⸗ phiteoſim. Et videt᷑ cõpoſitũ ab en qð eſt m. ⁊ phitos qð eſt fides.⁊ theſis poſitio.q̃ ſi in fide poſitio. Inde h̊ ⁊ hęc emphyteo⸗ ta vel em phyteotheca.qͥ rem accipit in em phyteoſim. Et emphyteoticus.ca.cũ.qð ptinet ad emphyteoſim. Et emphyteothe emphyteotis. Emphyteomata vel Emphyneumata. ᷣm Axo.ſunt res melioꝛatę. Ałmelioꝛationeſ carius.ria. riũ.idem qð emphyteoteca v quibus ager laboꝛe ſic retinentis melioꝛ ef Empicus.m. S. ðꝛ ſpuens ſanguineʒ. ⁊ pð. ſanauerit. Idem ſunt ſanioſf Empyreũ.n.s.ðᷣ q̃ſi intus ardẽs.ab en qd eſt in. ⁊ pyr ignis.q̃ſi intus igneũ nõ ardo re.ſed ſplendoꝛe. ⁊ eſt cęlum intellectuale vel ſpuale. Empirici.pe.coꝛre.ſunt medici qui ſolam experientiam ſiue pꝛacticam ſectantur vł ſequunt᷑. Emplaſtrũ.ſtri.n.S.ðꝛ ab en qð eſt in ⁊ pla ſtes foꝛma.eo ꝙ ſuꝑ foꝛmã moꝛbi inducit NPõt etiam dici implaſtrũ. Empos tis..t.i.patiens emptoꝛ. Iteʒ em pos põt eſſe cõpoſitũ ab en qð eſt in ⁊ pot quaſi nõ potẽs.cui adimit᷑ ptãs.quaſi ad⸗ empta ptãte.i.imminutus. Empticius.a.ũ.i.emptus vł facił ad emen-· dum. Vñ vᷣui empticij dicebant᷑ illi qͥ ĩſer⸗ uitutem emebant. Emptoꝛiuʒz.rij.n. s locus vbi emit᷑.qð et ̊ emptiriũ ðꝛ. Vñ Joſephus in.ix. Ad poꝛ tum nauigare ad emptiria neqqᷓ; ßualuitt. Et ðꝛ emptoꝛiũ vbicunq; negociatiões ex ercent᷑. Inuenit᷑ etiam h̊ empoꝛiũ.qð deri uatur ab empo gręce.qð latine ðꝛ foꝛũ vel mercatũ.Et ðꝛ empoꝛiũ ꝓpᷣe locꝰiuxta ma re vbi negociationes vel mercationes ex⸗ ercentur. Inde empoꝛicns.a.um.qð perti net ad empoꝛium. Inde empoꝛica charta dicitur quoddaʒ genus chartę. quia in ea merces inuoluunt᷑ cum ſit in ſcripturis mi nus idonean. „ Emulus.la. li.i.diligens vłinuidus.vłſe⸗. quax vel eiuſdem rei ſtudioſus. Emunctoꝛiũ.rij.n.s·/i.purgatoꝛiũ.ſ.ferruʒ cũ quo candelã emũgimus.⁊ ðꝛ ab emũgo gis. Iñ etiã emunctꝰ.a.ũ.vłemũxus.xa. xũ.i.purgatus Vñ Exo.xxv. Emũctoꝛia ʒ ⁊ vybi ea ꝗᷓ emuncta ſunt extinguuntur. Emunitas ſm Goff. in ſum.eſt libertas co⸗ ceſſa eccleſijs vel eccleſiaſticis ꝑſonis ⁊ re bus alijs ad eas ſpectantibꝰ. Alłeſt pᷣuile⸗ gium eccleſiaſticę libᷣtatis vł ꝑſonaꝝ vł re rum ad eã ꝑtinentiũ.⁊ ðꝛ ab e.qð eſt exrrra ⁊ munia.i.officia vel onera.a quibꝰ eccie ſunt immunes. .„ . 7 . „ . — Encauſtum.ti. ðꝛ ab en. qð eſt in.⁊ cauſtos quaſi muſtũ.ſ.tinctura ſcribendi. Ideʒ in⸗ = — 1 pe. Unde Macer de betonica. Empicos cauſtun. tuſſimq; iuuat ſuſpiria ſedat. Etiã m pa⸗ Encenia. nioꝝ. dicunt᷑ initiatõnes vł initia . piam. Empici dicunt᷑ illi qbus collectio fa ſiue noua feſta.ſicut dedicationes eccleſia cta eſt in pulmone vel toꝛace.⁊ crepuerit ? rum.⁊ðꝛ ab en.quod eſt in.⁊ cenon qð eſt i len iſobe nnur nrp duck Pn Wi guſ grß Apoꝛ zualun. öese igöͤde⸗ Reford. Curun. monest⸗ ncen Aun ns ien nigo u. Cor wmur. 5 0 nis Gtpule⸗ R zctan. itec⸗ n nouũ. Ael dicunt᷑ illa dona vel fercka que amicus infert alteri cauſa honoꝛis velre⸗ ui anni. Vñ.Eſt nouũ cenon ex hinc encę⸗ nia dicos. —— Enchiridion.i. liber manuał. ⁊ ðꝛ a chiros qð eſt manꝰ.⁊ en qð eſt in. Itẽ enchiridiõ ðꝛ inſtt̃m medicoꝝ ſic dictuʒ.qꝛ mãu aſtri gatr dum plura contineat ferramenta. Encleſis.ſis.f.t.i.iĩclinatõ.⁊ ðꝛ ab en ⁊ cleo qð eſt inclinare. Inde encleticus.a.ũ.i.in⸗ clinatiuꝰ. vt encletica coniunctio dicit᷑ illa ꝗqiuclinat ſe ſub accentu ſcedentis dictio⸗ nis.remittendo ſuũ accentum in illa ⁊ icli⸗ nat accentuʒ illius ſupꝛa ſe.vt q̃ſi ſub accẽ m illi? pfert. Endecas.adis.f.t.i.vndecim.⁊ ðꝛ ab ena. qð eſt vnitas ⁊ deaa. Endecaſyllabus.a.ũ.i.vndecim ſyllabarũ Engelicia.cię.f. p.fuit mater ſiches.i.aię.⁊ interpᷣtat᷑ intima ętas vel abſoluta ꝑfectõ Ael endelicia ſᷣm Calcidiũ ꝑfecta ętas.q̃i endos lechia.i.intima ętas ᷣm Ariſtotelẽ abſoluta ꝑfectio.ſᷣm Platonem.aia mun Endiadis eſt cũ duo adiungũt᷑ ſubſtãtiua. ⁊ alteꝝ reſoluit᷑ in adiectiuũ.vt Arma vi⸗ rumq; cano.i.armatũ vioẽ? Endogenia.i.natura. Iñ endogenicꝰ.a.ũ. id eſt naturał.⁊ endogenice adũ. Endoꝛ gręce aries lattie Endromis vel endromides.i.veſt villoſa de arietinis pellibꝰ facta.qua induebant᷑ rhomani ↄtra frigus.⁊ ðꝛ ab endoꝛ.qð eſt aries. Akendromis ðꝛ duplex veſtis. du⸗ plex palliũ foꝛte ⁊ villoſum ⁊ hyemale. Eneades.dę m.g.i.filius vel nepos Eneę. æ etiã qcunq; deſcenderũt ab Enea dicũt ęneades. vt rhomani.⁊ inde ſubtracta de yllaba ðꝛ hec eneas.ęneadis filia vł neptl fner Yrem inuenitur h̊ gneus.ęnei.⁊ inde hec ęnides.dę.⁊ ſubtracta de.ſyllaba.ab eo quod deberet dici gneides fit hic ęneis. dis.i.filia vel neptis enei Sed iam hoc no mie mag vtimur ꝓ hiſtoꝛia facta de ęnea Et coꝛ.pe.ęneades. Vñ liber AVirgilij ſici titulat᷑. Incipit eneis Virgilij.⁊ coꝛri.pe. eneidis.gtũs de eneis.huius gneidis.vel neidos Eneatoꝛ. toꝛis. i. coꝛnicen. coꝛnicrepa. lyri⸗ cen. lyricinatoꝛ.ſ. ęre canens. vel in eneis inſtrument canenns9 Energia eſt vis ⁊ efficacia effectꝰ. Añ Hie⸗ ronymꝰ in epła ad Paulinum. Habet ne⸗ ſcio qd latentis energię viuę vocl actꝰ ⁊c. Energia etiã ðꝛ agilitas.⁊ rerum geſtarũ. aut q̃ſi geſtaꝝ ſub oculis inductio. Dicit etiã animi anxietas. Uñ Fulgentius. Dę mones ꝑ ener giã no credimꝰ illabi aię.Et nõ ꝙ iuenit᷑ inerguminꝰ⁊ inergia ſcriptuʒ Pin.⁊ idem valet.qꝛ tantuʒ valet en apud gręcos quantũ in apð latinos. Uñ hmõi noĩa gręca ſiue notha ꝗ̊ ſdicta pᷣpoſitioneʒ hũñt in ſui cõpoſitione pñni ſcribi ⁊ ſcribunt᷑ indifferent modo ꝑ en.mõ ꝑ in. vt encau⸗ ſtum ⁊ incauſtum. enthymema ⁊ inthyme ma. emplaſtrum ⁊ implaſtrũ.energuminꝰ a inerguminus.⁊ ſic de ſimilibus. Alł dici tur energia interioꝛ laboꝛ vel interioꝛ ope⸗ ratio.ab en qð eſt in.⁊ erge qð eſt operatõ vel labo. Energuminꝰ.i.demoniacus.a deęmone poſ ſeſſus ⁊ vexatus.⁊ ðꝛ ab en qð eſt in.⁊ er⸗ ge quod eſt opus vel laboꝛ. ⁊ mene qð eſt defectus vel luna qſi inefficax.nõ laboꝛãs nõ operãs.ſed in oꝑe deſiciẽs.vel ðꝛ ener⸗ guminus.ab en.i.in.⁊ erge laboꝛ.⁊ mene defectus.noys.i.mens.q̃ſi laboꝛãs in coꝛ⸗ poꝛe.deſiciens in mente Eneruis. uis. 9.t.⁊ B ue.i.ſine neruis ſolu⸗ tus. debilł.effeęminatꝰ. ab e.qð eſt fine ⁊ ner uis. q̃ſi ſine neruo.i. vtue. Engaddi. indecli. eſt locus vbi finit᷑ mare moꝛtuum.⁊ interpᷣtat᷑ hebraice fons.i.ba ptiſmus vel oculus cęli aut vituloz Enigma.matl.n.t.eſt ſᷣmo figuratiuꝰ vł ob ſcura locutio.ſiue ſimilitudo vłquęſtio oc culta vel obſcura. ꝗᷓ difficile intelligit niſi apiat᷑.vt illud Judic. Se comedenti exi⸗ ui cibꝰ ⁊ de foꝛti egreſſa eſt dulcedo.ſigni ficans ex oꝛe leonis fauum eſſe extractum. Iñ h̊ ⁊ Bc enigmatiſta.ſtę.qui vel quę ob ſcure ⁊ figuralit᷑ loquit᷑.Et ęnigmaticꝰ. ca cũ.i.obſcurus ad exponendum vłqͥ ꝑ eni⸗ gmata loquitnrnr. Enixa.i.conata ad efficiendñ aliqͥd.vł par tu liberata. Ennoian.i.in mente.i.accidẽs qð ðꝛ eſſe in mente.qꝛ nullo coꝛpoꝛeo ſenſu compᷣhẽdi tur.ſʒ ſolo intellectu mentis. In ennoima ticus.a.ũ.i.accidentał. AUñ Iſið.acciden⸗ tales diffinitiones vocat ennoian vel en⸗ noimaticas.qꝛ nõ ſubſtantialia.ſʒ accidẽ⸗ talia declarant᷑ . —w Ennos interpᷣtat᷑ habitatoꝛ vel ꝓfundum. Ennoſigeus.ðꝛ ab ennos qð interpᷣtat᷑ ha⸗ bitatoꝛ.⁊ ſigeũ.qð eſt qͥdã mõs iuxta troi⸗ om. vnde dictus eſt Nepiunus ennoſig⸗ id eſt habitatoꝛ.ſigei illiꝰ ꝓmõtoꝛij in quo habebat tẽplũ iuxta troiã. Al ennoſigeus interp̃tat᷑ ꝓfundũ ſilentiũ Ennos em pꝛo fundũ ðꝛ. ſige ſilentiũ vłlatibulũ.⁊ vocat᷑ HNeptunꝰ ſica ꝓfunditate maris.⁊a ſilen⸗ tio qð eſt in pfundo maris. Ulł ennoſigeꝰ dꝛ ab ennol. qð eſt habitatoꝛ ⁊ ſiche qð eſt ꝓfundũ.qſi ennoſicheus.i.habitatoꝛ ꝓfũ Enoch interpᷣtat᷑ ediſicatio. I=pius em̃ (di. noie ciuitatẽ ędiſicauit Cain filius Adam Enodis. dis. 9,·t. ⁊ de. pe. pv i. ine nodob extra nodum Enoꝛm is.mis..t.⁊ G̊ me.i.defoꝛmis.tur⸗ pis. inanis. grãdis.irregularis. illitteratꝰ craſſus.ſine menſura vel foꝛma Enos leticię locus interpᷣtat᷑. Ens. entis.oĩs.ge.põt eſſe nomen vlł parti⸗ Enſatꝰ.ta.tũ.i.enſe armatꝰ.⁊ ðꝛ ab enſis Enſicium. cij. occiſio facta cum enſe.⁊ dicit ab eniſiees Enſiculus.li.m.s.i.paruus enſis. Enſifer. ra. rũ. pe. coꝛ. qͥ fert enſem. Enſis.ſis.m.t.i.ſpata.⁊ ðꝛ a ſecando. Enteria.rioꝝ.i.in teſtina ?LM Entheca.cę.i.repoſitę rei copioſa ſuba. q̃ſi in theca repoſita. Ael entheca.cę.i.pecu⸗ lium vel ꝓpᷣum. Iñ enthecarius.ria rium ⁊ h enthecariꝰ rh.i.negociatoꝛ.pe.pð.eſt theca ſicut ⁊ apotherc. Enthymema. n. t. eſt qdᷣdã gen⸗ argumẽta⸗ . tionis.ſ.feſtinata ↄcluſio.⁊ ðꝛ a Chymo. qð eſt mens.⁊ en.qð eſt in. q̃ſi in mẽte vni cum.qꝗꝛ in enthymemate vnũ ex vno infer tur. AUel ðꝛ aben ⁊ thymos. vl thyme. qðᷣ eſt mens.⁊ monos vnum. q̃ſi in mete vnũ qꝛ vna ꝓpoſitio tacet᷑ in mẽte vel retinef. Enthymema aũt eſt ſyllogiſm⸗ impfect· — id eſt oro in q̃ non oibus pꝓpoſitionibꝰ añ⸗ poſitis feſtinata infertur ↄcluſio. vt Om⸗ ne aial currit. &oĩs hõ currit. In hac argu mentatione ſub intelligit᷑ hec ꝓpoſitio oĩs hõ eſt aial.⁊ non apponit᷑ ibi.qꝛ ſi appone etur eſſet ſyllogiſmus. ð huʒ. ni. n. s. : ab es. Iñ h̊ enulũ.li.dimi. id ẽ paruum ęnum.ſ. caldarium. Eos.eoi. grece dꝛ ſol vel oꝛiẽs.vel pꝛimus ſplendoꝛ aeris clareſcentis qͥ auroꝛa dicit. Eous.eoi. pᷣmus equus ſoł.declinat etiam adiectiue.eous.a.ũ.i.oꝛiental Et nõ ꝙ ſol quattuoꝛ equos habere ðꝛ. ppter quattu⸗ oꝛ ꝓbpetates q̃s in ſe hʒ ⁊ oſtendit quotidie Nam de mane dꝛ eous.i.oleos vł rubeus dqꝛ tunc eſt auroꝛa. Circa tertiam vo pallet qꝛ tunc aſcendit aera.⁊ tunc ðꝛ echous.qꝛ tunc ap paret in aera ſiluis montibꝰ. In meridie ð: pyrous. ⁊ tunc feruet ⁊ maxie circa hoꝛam nonã. Sed hoꝛa veſperoꝛum in occidente.⁊ tunc ðꝛ phylogeus.qꝛ tunc apparet ſubire terram. Epacta eſt numerus inuariabil datꝰ anno ad ſciendũ qͥta ſit luna in kalẽdiſ cuiuſlibʒ mẽſis. ⁊ ðꝛ ab epi qð eſt ſupꝛa.⁊ aucta qð eſt augmẽtũ.i.exceſſus anni ſolaris ſupꝛa lunarem. ” Epanalepſis vel epinalepſis eſt ᷣmonis in pncipio vᷣſus poſiti eiuſdẽ in fine repetitio vel replicatio. vt Multa ſuꝑ pamo rogi⸗ tans ſuꝑ Hhectoꝛemulta. Epar.n.t.eſt inteſtinũ aialis.ſ.iecoꝛ vłfica⸗ tuʒ. ⁊ ð ab epi qð eſt ſupꝛa.eo ꝙ ſupꝛa po ſitum ſit. Iñ epaticꝰ.a.ũ.pe.coꝛ.qͥ patit᷑ in epate. Et facit gtũs epatis ꝑ t.penul.coꝛ. vm vſum.iñ ſᷣm hugl.facit eparj vł epa⸗ Epatiarius.a.ũ.qð ꝑtinet ad epar. Vnde Nlautus. Cũ te moꝛbus agitat epatiariꝰ. Epentheſis eſt appoſitio ad mediã dictiõʒ lę vel ſyllabę.vt Reliqͥas danau. ꝓ reli⸗ quas.⁊ induꝑatoꝛ ꝓimꝑato. Ephebia. bię.f. p.eſt pᷣma ꝑs adoleſcentię. ſm Pap Ephebia etiam ðꝛ iuuenum emi nens pulcritudo.vel collectio epyheboꝛum ⁊ö ab Ephebus.Et vt dicit Alexander. Quo ꝓſtant pueri locus eſt ephebia dictꝰ ⁊ ſic ponit᷑ ꝓ eppebiann. Ephebian. fe. ge. eſt locꝰ ꝓſtitutiõis vbi iu uenes meretricabant᷑ ⁊ ꝓſtituebãt᷑. Vnð ij. Machab. iiij. Super hoc ꝓmittebat ⁊ alia centũ qnginta ſi ptãti eius ↄcederet᷑ gymnaſiũ.⁊ ephebian ſibi ↄſtituere. Ephebus.m.s.i.valdelucidus.ſ. iuuenis pulcer ⁊ imberbis. Iñ ephebiolus.li.di. idẽ paruus ephebus.Et põt mobiliter de clinari. ephebus.ba.bũ.⁊ ephebiolꝰ.la.lũ pe.coꝛ. Sed ephebus ꝓð.pe. Undeluca⸗ nus in tertio. Grandęuoſq; ſenes mixti ar Ephi qdã menſura eſt.ſ.triũ modioꝛum Ephimera. rę.qͥdã piſcis qͥ vno die oꝛi᷑ et in eodẽ moꝛit᷑. Inde ðꝛ Ephimera.rę.pe. coꝛ.febꝛis ſimplex ⁊ non moleſta.ꝗ in vno die affligit holem. ⁊ eodem die perit.qua⸗ ſi ſupꝛa diem nõ excedens.q; vltra vnum —— nar Gse a. doi p⸗ umen nor. ic ſdiin t. ens 1. O. disẽ non ſolet durare. Et inde hec ephime⸗ ris. idis.genꝰ eſt hiſtoꝛię.ſ.vniꝰ diei dige⸗ ſtio. vel vnius diei regularis ab bꝛeuiatio coõputatio.calculatio. Ephimeris etiaʒ ðꝛ tabula manualis.vłliber in quo quotidia ni act ſcribi ſolent Et ſonat ephimerl apð nos diurnum vel quotidianũ. Nam qð la tini dicunt diurnum.greci dicũt ephimeri da. Vel ephimeris ðꝛ ab epi.i.ſupꝛa.⁊ mę reo. es.qð eſt dolere. Iñ ephimeris.meri⸗ dis. dꝛ tabula vel liber in quibus vſurarij ſcribunt denarios qͥs mutuo dãt ad pigne ra ꝗᷓ recipiunt.pꝑ quod cognoſcũt ſi lucrãt᷑ vel non. Et ſi damnificant᷑ dolẽt ſuꝑ dam no qð ipᷣis creſcit. ’ð”ð Ephot indeclinabile.eſt veſtis ſacerdotał. qð latine interpᷣtat᷑ ſupindumentuʒ. Erat em palliũ ſuphumerale.quo tota ſacerdo talis ambitio tegebat᷑.Et erant duo gene⸗ ra. vnũ lineũ ⁊ ſimplex.qð ſacerdotes ha⸗ bebant. Aliud ex diſis coloꝛibꝰauro gem miſq; ↄtextũ.hñs in vtroq; humero lapi⸗ des duos ſmaragdinos auro cõcluſos.in bus ſculpta erant noia patriarcharuʒ. qͥ olim pontifices vtebantur Unde. Aeſtis ephot ꝓpᷣe dicat᷑ pontiſicalis Ex auro mũ Ddo filo qz texta äterno. ephrata. Inde ephratęus.tea.teęũ.penul. ducta. pi gręce latine ðꝛ ſupꝛa M Ephialtes eſt ꝗdam ſpẽs phantaſmatis.qᷓ ↄtingit in ſomnis.⁊ ðꝛ ab epi qð eſt ſupꝛa ⁊ altes qð eſt pᷣmens.quaſi ſupꝛa pᷣmens. qꝛ ſuo põdere videt᷑ ſuffocare ⁊ uare doꝛ mientem. ð Epibata.tę. .t.pe.coꝛ.gręce qð latine dici tur laicꝰ vel ſupueniẽs.h̊ nihil negocij ha⸗ bet in naui.ſed naulo dato in alias terras ire diſponit. ⁊ ꝛ ab epi qð eſt ſupꝛa. et ba⸗ ton qð eſt nauis. — 77 . „ ignẽ cauſa emittendi fumum.⁊ ðꝛ ab epi ⁊ H Epicauſtoꝛiũ.rij.n. . eſt inſtrm qð ſit ſuper cauſtos qð eſt incenſum. Itẽ epicauſtoꝛiũ ðꝛ locus vnguentoꝝ. vbi ſe vngebant ad ignem. vel vbi vnguenta fiebant ad ignẽ. Epicauſtoꝛium etiã ðꝛ locus diſcernendi cauſas. Et in qualibet iſtarum ſignificatio num accipit᷑ competenter in paſſione ſan⸗ cti Thoee. Epicęnus.na.nũ.pe.ꝓð.i.ſupꝛa cõe.Anð Aadam noia dicunt epicena. vtaddlaa Epicyclus.cli.pe.ꝓð.i.paruus circulꝰpoſi Ephrata.tę.pe.coꝛre.ciuitas eſt q dicta eſt Bethleem.⁊ nõ debet vltima accentuarii tus ſuꝑ maioꝛ? circulũ ita vt epicycli ccetx ſit in linea maioꝛis circuli. Epictaſis.ſis.f.t.eſt adiectio lre vel ſyllabę ſuꝑ ſtatum dictionis. Epicurus.ri. m. s. qðdã genꝰ phᷣoꝝ qͥ curã ſupꝑ cutem coꝛꝑis habebãt.⁊ ðꝛ ab epi ⁊ eu ra uel cutis.Picebant em voluptateʒ eſſe ſummũ bonũ.ignoꝛãtes aliã eẽ volupta tem ſter carnalem. dimiſſa aia.tm̃ coꝛpoꝛi curam impendebãt. Iñ epicureꝰ.rea. reũ. Nel epicurei dicti ſunt ab Epicuro qͥdam philoſopho amatoꝛe volupta tis ⁊ vanita tis.nõ ſapientie quem ipᷣi phᷣi poꝛcũ nomi nauerunt. quaſi voluptatem. qui vanitatl ⁊ voluptatis amatoꝛ.nõ ſapiẽtię.ſummũ bonum voluptatẽ coꝛꝑis aſſerebat cuius traditiones epicurei ſequebant᷑. Unde di cebant deum ex pꝛouidentia nichil agere. In mundo oiĩa conſtare ex coꝛpoꝛibꝰ.Ani mam nichil aliud eſſe qᷓ; coꝛpus. VUnde et dixiſſe fertur. Non ero poſtqᷓ; moꝛtuꝰ fue⸗ Epicus. ca. cũ.i. laudabił.⁊ ð.ab epos.id ẽ laus. VUnñ Martialis. Epica vulgo lyrica q; pagina ↄſonaret.Niðꝛ tñ hęc epica po⸗ ni ꝓ dactylico. Dactylꝰ em inuent eſt ad delcribendũ geſta heroũ.ex qbus ↄſecuti ſunt laudem. Ael epicus dicitur ab e.⁊ pe de.i.pꝛoſaicus. NPoteſt ergo ibi legi epica id eſt pſaaiigg.e Epidioceſis fit cum ſupꝛadictũ in melioꝛeʒ partem corrigit᷑.vt Iſte eſt certus amans imo certioꝛ.imo certiſſimus. Epidromus.mi.pe.coꝛ.eſt quoddam genꝰ nauis.⁊ ðꝛ ab epi ⁊ dromos qð eſt nauis. Et ðꝛ epidromos vel epidromus veluʒ ſe cundęamplitudinis.ſ.ad puppim. Epiphoꝛa.rę.pe.coꝛ.i.lippitudo oculoꝛuʒ qñ.ſ.pellicula ſuꝑducit᷑ oculo.⁊ ðꝛ ab expi qð eſt ſupꝛa.⁊ phoꝛos qð eſt fere Epigrãma.tis.n.t.i.ſuꝑſcriptio.ſ.titulus. vel bꝛeuis annotatio eoꝝ ꝗᷓ diffuſius dicũ⸗ tur in ſequenti oꝑe.⁊ ðꝛ ab epi qð ẽ ſupꝛa. ⁊ gramma qð eſt linea vellr̃a.Etiam epi⸗ gramma ðꝛilla ſuꝑſcriptõ ꝗ̊ᷓ ſuꝑponitur ti tulo.ſ.epithauiũ.vel ꝗᷓ ſuperponit᷑ imagi⸗ ni alicuiꝰ.ad ſignandum cuius imago ſit. vel ad ſignandũ aliquã ꝓpᷣetateʒ illlꝰ cuiꝰ imago eſt. et ꝓducit penul. Ande Theo⸗ dolus. Gręcoꝝ pᷣmus veſtigat grammata Caduus.ðʒ Epigrus.gri.maſ.ge.i.clauus quo ligno li gnum adhęret Et dicitur ab epi. qð eſt ſu⸗ pra. ⁊ agros qð eſt tractus.qꝛ ſuptralit Epilema. mat.i. emplaſtr. ⁊ : ab epi. le ma vłlemos qð eſt voꝛago.qꝛ ſuꝑlema.i. vulneris vel vlceris voꝛagine ponaf. Epilenſia.ſię.eſt ꝗdaʒ paſſio ſic dicta.quia mentẽ appᷣhendẽs parit᷑ ⁊ coꝛpꝰ poſſideat Bręci em appᷣhenſionẽ epilenſiam vocãt. hec paſſio dicit᷑ caduca.⁊ alias lunatio.⁊ moꝛbus comitiał.qꝛ apud gentiles cuʒ co mitioꝝ dies cuidam accidiſſet comitia di⸗ mittebant᷑. Cui tanta vis eſt vt hõ valens cõcidat ⁊ ſpumet. os vulgus lunaticos vocat. eo ꝙ ſꝑ lunę curſuʒ ↄtingat eis. Iñ epilenſiacus.ca.cũ.qͥ talẽ infirmitatẽ pati⸗ tur. Et epilẽticꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.in eodẽ ſẽſu Epilogus.ga.gũ.idem eſt qð reuolutio.vł ſuꝑlocutio alicuiꝰ rei vel ſupꝛadictoꝛũ bꝛe uis recapitulallo. Epimelas ðꝛ cũ in cãdida gẽma ſupernigre ſcit coloꝛ. Añ ⁊ nomen accepit ab epi ⁊ me lon quod eſt nigrũ èðü Epimenia.nioꝝ.plurał numeri .i.expenſę vłexenia vłtributa ꝗᷓ dant᷑ ꝑ ſingulos mẽ ſes poſt defectũ lunę.i.poſt nouilunium. Epimone eſt tropus in theologia qñ dictio repetit᷑ ad maioꝛẽ certitudinẽ vł deſiderij dicũt ꝙ epimone fit qñ dictio nõ tota repe titur.ſed pᷣncipiũ ⁊ finis variat᷑. vt Expe⸗ ctãs expectaui dñm. Canẽs canebat. Lau dans laudabo. Epinichia. oꝝ. ðꝛ feſtiuitas ⁊ grarumactio ꝓ victoꝛia phabita. NVñ.ij.acha. viij. ↄꝛ.Et cum epinichia agerẽt᷑ hieroſolimis ⁊ ðꝛ ab epi qð eſt ſupꝛa.⁊ nichos qð eſt vi⸗ ctoꝛia. Epinirion ſicut dicit gloſa interlinearis ·.j. NParal.xv. In citharis ꝓ octaua canebãaãt epinirion ⁊c.⁊ interpᷣtat᷑ victoꝛi deo triũ⸗ phus ⁊ palma.Alia lr̃a dicit epinichiõ qð (vt dicunt) interpᷣtat᷑ victoꝛi deo palma. vel victoꝛis dei triumppbus. Epiphania.ni f. p.i.ſuꝑna apparitõ. ⁊ ðꝛ ab epi qð eſt ſupꝛa.⁊ phania qð eſt appari tio. Vel ðꝛ ab epi ⁊ phone ſonus. Jũ Epi phania quaſi ſuꝑnus ſonus. vel diuinus Pnuginieo die vox patris ſonuit de celo. Hic eſt filius meus dilectus. Ael plenius æ clarius ſic põt dici.Epiphania q̃drupli⸗ ci vocabulo nuncupat᷑.ſᷣm quod quadru⸗ plici miraculo iſta dies decoꝛat᷑. Hoc eniʒ die magi chꝛiſtũ adoꝛant. Cum em chꝛiſt⸗ eſſet tredecim dieꝑ. magi ad eum ſtella du ce venerunt.⁊ inde ꝓpᷣe ðꝛ epiphania. ab epi quod eſt ſupꝛa.⁊ phanos qð eſt appa⸗ ritio. Eadem etiam die reuolutis viginti⸗ nouem annis ⁊ tredecim diebus in ioꝛda⸗ ne baptiſatus eſt. ⁊ ob H v 0 cat heopha . nia.a theos qð eſt deus ⁊ phanos appari⸗ tio vel phanos ſonus.qꝛ deus trinitas tũc apparuit.pater in voce.filius in carne.ſpi rituſſanctus in columbe ſpecie. Jpᷣo iterũ die anno reuoluto.cũ eſſet chꝛiſtus anno⸗ rum triginta ⁊ tredecim dieꝝ.aqua ĩ vinũ mutauit in nuptijs.⁊ ideo vocat᷑ bethpha nia a beth qð eſt domus ⁊ phanos appari tio.qꝛ miraculo facto in domo veruſ deus apparuit. Jpᷣa inſuꝑ die. reuoluto ãno.cũ eſſet chriſtus annoꝝ trigintauniꝰ ⁊ trede/⸗ cim dieꝝ.ſatiauit qͥnq; milia hoim de qui⸗ qᷓ; panibus.ſicut dicit Beda. Et ob h̊ vo⸗ catur phagiphania a phage vłphagin qYꝓ eſtbuora vel manducare.⁊ phanos appa⸗ Epiphia.oꝝ.płis nu.ge.neu.ſunt oꝛnamẽ⸗ ta equoꝝ vt frena vel pectoꝛalia. AUñ Oꝛa tius.Optat epiphia bos piger.optat ara⸗ re caballus. Iñ epiphiare.i.equuʒ totalit᷑ oꝛnare. Epirhediũ. dij.n. s. ⁊ epirhedia in płi dic,cd tur ꝓpᷣe parua minoꝛa vehicula Epiſcopus.pi.i.hſᷣſul.⁊ ðꝛ ab epi qð eſt ſu⸗ pra ⁊ ſcopim qð eſt intendere vel ſpecula⸗ ri.q̃ſi ſuꝑſpeculatoꝛ ⁊ ſupintendẽs curam ſubditoꝝ gerẽs. ANel ðꝛ ab epi ⁊ copos qð eſt laboꝛ.q̃ſi ſuꝑlaboꝛans.ſ.ſuꝑ gregẽ ſuũ ⁊ eſt nomen operis ⁊ oneris.vt Papᷣ.diẽ m illud apłi.Qui epiſcopatum deſiderat bonũ opus deſiderat.ſed nücmagis viðꝛ honoꝛis qᷓ; oneris. Inde h̊ ⁊ heęc epᷣalis et h le.⁊ aduerbiũ epiſcopalit᷑.⁊ h epiſcopa⸗ tus.us.ui.⁊ G epiſcopiũ pij.i.dignitas vł officiũ epiſcoic. Epiſynnallepha F. p. i. curſus duar v oca lium in eadẽ ſyllaba ⁊ in eadem dictiõe po ſitarũ cum colliſione vtriuſq;.lhꝑęc alio no mine ðꝛ ſynęreſis ᷣm quoſdam. Vñ dicit Nap̃. Epiſynallepha vel ſynereſis eſt co⸗ glutinatio duaꝝ ſyllabaꝝ in vnam. vt Ne ri ꝓnerei. Epiſtiliũ.n. S.eſt capitellüi qð ſupponit᷑ co⸗ lumnę.⁊ ðꝛ ab epi ⁊ ſtilus.qꝛ ſegponit i lo colũnę. VUñ epiſtilia dicunt᷑ qſi ſuper ſti los.i.ſuꝑ colũnas.Et nõ ꝙ tres ſunt ptes colũnę.ſ.baſis.i.fundamentuʒ.ſtilus.:.il⸗ lud rectũ qð ſuꝑ baſim erigit. Epiſtilium vo ðꝛ illud qð ſtilo ſuꝑponit. Epiſtola.f.p.eſt legatio litterał abſenti per ſonę vel abſentibus mittentis plene ſigns = ☛ „ — voluntatẽ. ⁊ ꝛ ab epi ⁊ ſtolon. qð eſt miſ⸗ ſio. quaſi ſupꝛa miſſio.qꝛ ſupꝛa intentionẽ mittentis gerit officiũ nũcij.vłqꝛ epla i di⸗ gnitate ſeminet ſimplici miſſioni Inð epi ſtolaris..t.⁊ h̊ re.qð eſt epiſtolę. vel qð pertinet ad epiſtolam. Et hoc epiſtolare. ris. ⁊ hoc epiſtolarium.id eſt liber epiſto⸗ larum. Epithauiũ.uij.n.s.eſt ſcriptura ſiue titulꝰ in lapidibus ſepulcroꝝ ſcriptꝰ.⁊ ðꝛ ab epi ⁊taphos qð eſt tumulũ vel ſepulcrũü. Epithalamiũ.mũij.i.cantꝰqͥ fit ſuꝑ thalamũ id eſt ſuꝑ ſpõſum vel ſpõſam. In epithala mius.mia.miũ.ſᷣm Hugl. NMap dic. Epi⸗ thalamia ſunt carmina nuptiaꝝ.ꝗ decata⸗ tur a ſcholaſticis in honoꝛem ſpõn ⁊ ſpoſe Hoc pᷣmum Salomon ędidit in laudẽ chꝛi ſti ⁊ eccleſię. ex quo gentiles epithalamiũ ſibi vendicauerunt. AVñ Hieronymꝰi epi⸗ ſtola ad CPaulinum ca. vij. Salomon paci ficus ⁊ amabilis.domini moꝛes corrigit. naturam docet. eccleſiam iungit chꝛiſtũ. ſanctarum nuptiarum dulce canit epitha⸗ Epithematicus.ca.cũ.i.ſuꝑpoſitus vel ap poſitꝰ AUñ Jpe ipᷣa ipᷣm ðe epithematetõ. id ẽ appoſitiuũ.qꝛ apponit᷑ i.iũgit᷑ cũ pꝛi⸗ ma ⁊ ſecunda ⁊ tertia ꝑſonis.vt Jpᷣelego ipe legis. ipᷣe legit. Epithetũ.ti.eſt adiectiuuʒ qolibet. ⁊ ðꝛ ab epi ⁊ theſis.qꝛ ſupponit᷑.Sed ꝓpe epithe tum ðꝛ illud adiectiuũ qð cõuenit omni rei glicuiꝰ maneriei ſed nõ ſoli.vt cygni ẽ epi⸗ thetũ albus ⁊ coꝛui niger. Itẽ epithetũ dðꝛ accidẽs qð eſt ꝓpᷣum.ſed differunt.qꝛ epi thetum eſt qð ↄuenit omni rei alicuiꝰ ma⸗ neriei ſed nõ ſoli.vt eſſe nigrũ cõuenit coꝛ⸗ uo.ſed nõ ſoli. Pꝛopᷣum vo omnibꝰ vniꝰ maneriei rebus ⁊ ſolis cõuenit. Iñ epithe ton ðꝛ qdam figura cũ tale accidens velad iectiuũ addit᷑ tali rei immediate. Epitoma.tis.n.t.vłepitome.mes.i.abbꝛe⸗ uiatio ᷣmonis.⁊ ðꝛ ab epi ⁊ tomus vel to⸗ mos diuiſio.pᷣciſio.quaſi ſſectio ᷣmonis⸗ AVñ liero.dicit in epłla ad Paulinũ Pa⸗ ralipomenon liber inſtrumenti veterl epi⸗ tome tantus ac talis eſt ⁊c. Dicit᷑ aũt epi⸗ tomia abbreuiatio veteris teſtamẽti qð di citur inſtrjm. qꝛ inſtituit in doctrina fidei ⁊ moꝝ.⁊ ponit᷑ h̊ abſolute ꝓ abbꝛeuiatione qꝛ bꝛeuit᷑ tangit pᷣmiſſa. In epitomaticus. ca.cũ.i.bꝛeuiter dicens vel dictus. Epithymũ.mi.i.flos thymi.⁊ eſt tymbꝛeę ſi mil.⁊ ðꝛ ab epy ⁊ thymũ qð eſt flos.qͥa ſo⸗ in thuricremulo. peres infantes. let ſupponi a medicis alijs adiutoꝛijs ßcoe. dentibus. Iñ epithymicus. ca. cũ.i. concua piſcibile. Et epithymũ etiã ðꝛ thuribuluʒ quod alio nomie ðꝛ thymiamaterium.a ſu perpoſitione thymioꝝ. qð alio noie dicit thuricremulũ. VUnð ðꝛ. Pone thymiama Epilenſis eſt eiuſdem vᷣbi in eodem vſu ſi⸗ ne aliqua dilatione cõgeminatio. vt ο me. Item Conſurge conſurge. Epitrophiũ.n.s.eſt domus in qᷓ alunt᷑ pau Epos gręce.latine ðꝛ laus. Epto.onis.i.memoꝛia. Epudoꝛatus.a. ũ.i.extra pudoꝛem poſitꝰ. Epudoꝛus.a.ũ.i.extra pudoꝛẽc.i.verecun⸗ diam impudens. ⁊ 82 ab e.⁊ pudoꝛꝰ qð eſt pudoꝛe plenus. Epulũ.li.n.g.in ſingulari.⁊ hę epulę. arũ. in plali ẽ heteroclitũ genere ⁊ declinatiõe. ðꝛ quaſi opulũ ab opulentia reꝝ Et ðꝛ ᷣm quoſdam epulũ ꝓ coꝛpoꝛali.ſed epulę.aꝝ ꝓ ſpũali.i.ꝓ refectione ſcientię vel vᷣtutis Unde Plato in Thi. Aeniſtis ad epulas heſternas. Epulonus.ni.m.s.i.gluto.epulis deditus q alit᷑ ðꝛ hic epulo.onis Vñ Aug. de ciui tate dei. Epulones etiã deos Jouis para⸗ ſitos eſſe dixerunt. Epulugi. lux. Equabil.lis.9.t.⁊ Hle.⁊ ꝑ ſyncopã h̊ ⁊ hęc equal.⁊B le.i.ſimilis in qualitate.⁊ ðꝛ ab ęquo ęquas. Iñ hęc ęqualitas.tatis.⁊ vxqᷓ liter. ⁊ ꝑ compᷣoſitionem inęquabilis vł in eęqualis. inęquale. inęequalitas.inęquali᷑. inęquabiliras. inęquabili. Equanimis.ↄ.t.⁊ h̊ͥ me.⁊ ęquanimꝰ.a.ũ.i. equi ⁊ patientis animi. Inde eqnimitas. tatis.i.animi ęquitas ⁊ patientia Equarius. rij.i.cuſtos equoꝝ.⁊ ð ab equ⸗ equi. Iñ etiã equaria. riee. Eques.eqᷣtis.cõis.t.i.miles. Iñ hęc eqtiſ⸗ ſa femina equitãs.⁊ coꝛ.e.ſicut equus ſub ſtantiuũ. Añn qͥdam. Et mõ vadit eques qͥ ſolet ire pedes. Equeſter. 9.t. vel equeſtris T hoe equeſtre vel potius ſᷣm modernos h̊ equeſter. hec tris.⁊ G tre.qui vadit in equo.⁊ dicit᷑ ab equus equi. AUnde.ij. Machabeoꝛuʒ. xj.· Apparuit pꝛęcedens eos equeſter. Eque ſter etiam ſcom Papiam ſumitur pꝛo il⸗ lo qui in certaminibus medius intueit. N quem vtraq; ps ęquam fidem ſectat. ⁊ tũc videt᷑ dici ab ęquus.ęqua.equum. Egueſtris etiã dignitas erat in his q romã cuſtodiebãt. Nam ⁊ hi habent᷑ ꝓ abſenti⸗ brvus reipublicę cã.Et dicit Accurl. aliqͥ erant ſſidentes.quia ſimplex militia non erat digniiiiass. Equidiũ.dij.idem eſt ꝙ ęqͥnoctiũ.q̃ſi ęequi⸗ tas dieꝝ cũ noctibꝰ. In h̊ ⁊ hęc qͥdialis . 5ᷓ le.i.ęqͥnoctialis. Equiferꝰ.ri.m.s.pe.coꝛ.i.ferꝰ equꝰ ⁊ ſilue⸗ ſtris.⁊ ðꝛ ab equus ⁊ ferus Eqmanus.na.nũ.qͥ eqqualit᷑ vtraq; mãu ad gladiũ vel ad aliud tenendũ vtit᷑. ⁊ ðꝛ ab equus manus. Eqnoctiũ.tij.i.ęqualitas noctiũ cũ diebus 2 ſit bis in anno.ſ.in feſto ſancte crucis. et igdibus martij. Uñ Equa crucis feſtũ dat tꝑa martis ⁊ idus. Itẽ ęqnoctium ẽ maxi⸗ ma diei artificialis ⁊ noctis adęq̃tio. Inð ᷣ ⁊ hęc ꝓquinoctiał.⁊ h le.⁊ h̊ quinoctiał lis. tam ꝓ paralello qᷓ; ꝓ coluro in quo fit equinoctium. 2ðl Eguiricia. cię. vel equiria eſt armentũ eqͥꝛũ vel vaccaꝝ.⁊ ðꝛ ab eqdqauus Eqſtatiũ.ſtatij.n.S.i.ſtabulũ vbi equi ſtãt. ⁊ ð ab equus ⁊ ſto. ſtas. Eqtania.nię.ꝗdã terra.⁊ ðꝛ ab ę̃tate aquę cuiuſdã fluuij.qꝛ fere eã cingit.vel ꝑ ↄtra⸗ rium.qꝛ oblique eam cingit. vel ðꝛ ab aq̃. Inñ eqtanicus.ca.cum.pe.coꝛ⁊.de illa ter⸗ raga exiſtens. Egqjuitatus. us. ui.i. actꝰ eqͥtandi. vłmłtitu dDdo eqᷣtum. Vñ in Cantl. Equitatui i curri bbus Pharaonis aſſimilaui te. gquiuocꝰ. ca. cũ.qð vna voce plura ſigniſi cat. Et deſcribit᷑ ſic. Equiuoca ſunt quoꝝ ſolũ nomẽ eſt cõe ⁊ ᷣm illud nomẽ ratõ ſb⸗ veꝝ ⁊ aial pictũ.nomen eſt eis cõe ſoluʒ et ratio ſubę vtriuſq; ᷣm illud nomẽ eſt diu⸗ ſa. Dicimus em̃ de leoue picto in pariete. Eecce terribile aial. ⁊ de alali vo qð eſt leo ideʒ dicimus ęquiuocando h̊ nomẽ aimal ad vtrunq;. Item ęqͥuocatio ſic deſcribit᷑. Eit eiuſdem dictiõis diuerſa intentio ſiue ſigtio. Ael ̃m alios. Equiuocatio eſt cuʒ pliciter vniunt᷑. dicas cü ſit amaꝑꝝ. Montus ponte caret. ſʒ ab equo ðꝛ ęquoꝛ. Equuleus.lei m.s.p quodã toꝛmẽto facto Equoꝛ. oꝛig.n.t.i.mare tranquillũ. 48: ab eqlitate. Añ. Cum fremit eſſe fretuz mare ad modũ equi m hugl. Papias vo diẽ. Eguulus vel equuleuſ.dimi.ab equus.i. pꝓaruus equus.vel genus toꝛmenti. Equus.qui.m.s.i.caballus.⁊ ðꝛ ab ęquus ęqua.ęquum.eo ꝙ ęquecurrat. Vel ðꝛ ab ęquo.as.qꝛ olim qñ equi qdrigis iũgebã⸗ tur ęquabant᷑. Iñ equa equę.fęmina equi vequinꝰ.na.nũ.pe.ꝓ.i.res eqͥ vład equũ ptinens.Et ſcribit᷑ ꝑ e.ſolã.⁊ coꝛri.òmam Sed ęquus.a.ũ.ſcribit᷑ ꝑ ae.diphthõgũ. ⁊ ꝓducit ᷣmam. Vñ.Noõn eſt dignus eqͥ. cui charioꝛ eſt equus ęquo. Miles pũgit equum ſed iudex iudicat quũ.Et nota ꝙ nomina equoꝝ ⁊ genera ſunt diuerſa.⁊ di uerſis de cauſis impoſita. Equus nãq; eſt generale nomen oim equoꝝ. Caballus ðdꝛ quaſi cauallus.qꝛ pede cauat terrã.vel qͥa pedem hʒ cauum vt dextrarius. Ałcabo dðꝛ equus caſtratꝰ.quaſi cauo.inde cabal⸗ lus. quaſi dimi.i.vilis equus. SDextrari⸗ ðꝛ quia ꝑ dextram ducitur. Palefredꝰ ðꝛ a paſſu ⁊ leni ⁊ freno ⁊ ducendo. quia leni paſſu ꝑ frenum ducit᷑.⁊ idem ðꝛ gradariꝰ QA gradu.⁊ ðꝛ ſic. Gradarius eſt equꝰ molł inceſſus ſine ſuccuſſura incedens. Iteʒ po teſt dici mãnus.quia manu nitat᷑ ⁊ ducat vel qꝛ manſuetudine manũ ſequit᷑. Nere⸗ dus ðꝛ equus qͥ vehit rhedam. Badiꝰdici tur equus quaſi vadius.a vado.is.qꝛ foꝛ tius vadit inter cetera animalia. Ipᷣeẽ eti am ſpadix. quem frenaticuʒ vocant.Et ðꝛ ſpadix a coloꝛe palmę.quam ſiculi ſpadicã vocant.⁊ eſt glaucus qui quaſi pictos ha⸗ bet oculos.⁊ quodam ſplendoꝛe perfuſos Nam glacum album gręci dicunt. Et ſci⸗ as ꝙ equi non coeunt cum matribus.ſicut neccameii Equus.ęqua.ęquũ.i.rectus.iuſtus Et dif fert a iuſto.qꝛ iuſtus ex lege eſt q̃ſiius cu⸗ ſtodiens. Equus ęqua ęquum ex natura. Iñ eqͥtas.tatl.⁊ eſt ↄueniẽtia reꝝ ꝗᷓ cũcta coęquiparat.⁊ in paribꝰ ratiõibꝰ paria iu⸗ ra vel iudicia deſiderat.vt.C.ad..l.falci.l. fi. verbigratia. utuaſti mihi centuʒ au reos mutuo.modo ęquũ eſt vt iſti nume⸗ rationi conueniat ſolutio m eandẽ qlita⸗ n l tem ⁊ quantitatẽ.vt.ff.ſi cer.pe.l.mutuũ. diuerſe rerum rationes in eodem noĩe ſim Item dedi tibi domũ centũ aureoꝛum di⸗ gnum.ęquum ⁊ iuſtũ eſt vt ̃m eandẽ quã titatem damnum tibi reſartiã. Eqtas etiõ ð quędam mitigatio temperãs iuris ſcri⸗ pti rigoꝛem. (E ante PB gun 1 eonn en lgebi⸗ hgeqei gegni Pmam hogi. nsec. igt mwa thad Snigcid balio ihel Mae l⸗ Mrar ed Nialen. iidc ni. Gr Berdie W Peia . G voha⸗ niſs Eſi⸗ ſau Edi as ⸗ wun. ziaͤn Sda ltul. icanzar hnn⸗ iſn⸗ n. mund, nde asenn Uris ſa⸗ — atii Era.erę.f.p.i.pecũia ſiue mõeta.⁊ dꝛab ęs Eramentũ.ti.n.s.eſt inſtrjm de ęre.ſic ferra mentũ de ferro.⁊ ðꝛ ab es WDKWZ Erariꝰ.rij.m.S.i.monetarius.⁊ heęc ęraria id ẽ monetaria.vł ęgrariꝰ ſiue ęraria ðꝛ qui cũq; vel ꝗcũq; opꝑat᷑ in ęre. Itẽ grariꝰ.ria. riũ.qð ad ęs vel ad ęram ꝑtinet. Eregionei.ex oppoſito.ſicut vna regio op ponit᷑ alij.vt ↄtra eam diſtinguit᷑ ⁊ ẽ ꝗdã irregularis vocum congeries potiꝰqᷓ; com — Ereus.a.ũ.⁊ ęneus.a.ũ.in eodem ſenſu.ſ. qð cõſtat ex ere. H Ergaſteriũ.rij.n.s.eſt locꝰ vbi aliqð opus fit.⁊ ðꝛ ab erge qð eſt opus.⁊ ſteriõ qð eſt ſtatio.q̃ſi oparia ſtatio. Et ergaſteriuʒ ðꝛ magiſterium qð fit in tali loco. Ergaſtulũ.li.n.s.i.carcer ruſticus ⁊ locus damnatoꝝ.ſ.ad quẽ rei ligati mittebãt᷑ er ibi opabant᷑ ſibi iniuncta. AUñ Exo.vj.de ergaſtulo ęgy ptioꝝ ðꝛ. Inuenit᷑ etiã qnq; ꝓ carcere coꝛpis in quo aĩa in hac vita te⸗ netur q̃ſi incarcerata. Itẽ ergaſtula dicũt vincula ⁊ cõpedes qᷣbus illi qͥ erãt in erga ſtulis ligabant᷑. AUñ Lucanus in.v. Vtpᷣ⸗ mum foꝛtuna redit pᷣunlia ſoluit. Agmina conflato ſeuas ergaſtulo ferro exacuẽ Pa pias vero dicit. Ergaſtulũ earcer vel locꝰ vbi damnati marmoꝛa ſecant aur aliquid operant᷑. Item ergaſtnlũ durum opus ali quod dicitur. ßMVD Ergata.tę. .p.i.operatoꝛ vel vicinus. Erga gręce latine ðꝛ opus. Erica.cę.f.p.ðꝛab Vro q̃ſi vrica.qꝛ igneę ſir vrutiiies. Ericanus.a.ũ.pe.coꝛ.q̃ canit cũ ęgre.⁊ dicit ab es eris.⁊ cano. Idem ðꝛ ęriſonus Ericius vel iricius eſt aĩal ſpinis ſuis cooꝑ tum. ⁊ ðꝛ ab erigo.is.qꝛ erigit ſe qñ ſpinis claudit᷑.q̃bꝰ vndiq; ꝓtectus eſt cõtra inſi⸗ dias. Mam ſtati cuʒ aliqd pſenſerit pᷣus ſe ſurrigit ⁊ in globum ↄuerſus ſe in ſua re⸗ colligit arma. Huius qdam prudentia eſt qꝛ vitẽ aſcendit ⁊ vuã exacinat vt acini ca dant ſuꝑ terram.tũc ſpinis ſuis volutat ſe ſuꝑ illos ita vt acini figant᷑ in ſpinis ſuis ⁊ ſic poꝛtat eſcã filijs ſuis IJdẽ aĩal ẽ erinaciꝰ irinaciꝰ.Quidã tñ dicunt ꝙ ſunt diuer⸗ ſa aialia Dicũt em̃ ꝙ erinacij ſunt aimalia de caunis petraꝝ aggregatim ꝓcedentia. Erinacius figurã poꝛcelli lactant hʒ.ſʒ de foꝛis ſpinoſus eſt. Eridanus.i.paddgus. Erinnys.nys.vel dis.i.furia infernał.⁊ ðꝛ ab eris grece qð latine ðꝛ lis.q̃ſi ad litẽ et diſcoꝛdiam nata.⁊ ꝓdu.ri. Andeqdam. Ergeq; notat litem. ſignat erinnys idem. Eripes.dis.ge.oĩis.qui hʒ pedes ęreos.et ðꝛ ab es ⁊ pes. Eris gręce.latine ðꝛ lis. Itẽ eris eſt verbuʒ futuꝝ indicatiui de ſum es eſt.⁊ coꝛ.pᷣmaʒ tẽ eris eſt gtũs huiꝰ nois ęgs.⁊ ꝓð.pᷣmã. ñ qͥdaʒ. Ver bum fiet eris.gtũs ðꝛ ęris. Eriſonus.na.nũ.pe.coꝛ.qͥ ſonat cũ ęre.⁊ ðꝛ ab es.⁊ ſono.nas. Idẽ ⁊ ęricanus. Erpica.ceę.f.p.inſtrm ruſticoꝝ ad terendaſ glebas.⁊ trahit᷑ a bobꝰ.⁊ ðꝛ erpica q̃ſi ar⸗ pica.ab arpe qð eſt raꝑe. Ael aſiarapeta. id ẽ arata petẽs.pᷣus eĩ terra arat᷑ ⁊ poſtea erpicat᷑. Iñ erpicariꝰ.qͥ erpicã facit vłtra⸗ hit. ⁊ põt adiectiue declinari erpicariꝰ.a. u. Inde ⁊ eripicoos. Errĩo.onis.m.t.i.qlibet vagus ⁊ inſtabilis ⁊dꝛ ab erro.as. AVñ Oꝛatius in vᷣmonibꝰ. Teq; ipᷣm vitas fugitiuus ⁊ erro. Ałerro eſt puſillus fugitiuus.q̃ͥ nõ qͥdem fugit.ſ,ʒ ex ↄſuetudine quadã aberrare ſolet.⁊ fre⸗ quent ſine cauſa vagat᷑ tꝑibuſq; in rebus nugatoꝛijs ↄſumptis. tadẽ licet ſero redit ad domũ.vt.l.ſi qs ſit fugitiuus ·S· erroꝛẽ ff. de gdi. edic. Erroꝛ eſt qn aliqͥd alit᷑ ↄtingit.vel aliud eſt qᷓ; credit᷑ vel putat᷑. ꝗ Erroꝛ calculi eſt erroꝛ cõputationis. vet᷑es em̃ cõputabant ꝑ lapillos qͥ calculi voca/ bant᷑.ꝓ eo ꝙ pedibꝰ aliqñ calcant. Erroꝛ intolerabił eſt erroꝛ a iure repꝛobatꝰ Eruca.cę.f.p.eſt modicus vᷣmis frondiuʒ. 2 ðᷣʒ ab erodo.dis.q̃ſi eroda.Itẽ eruca eſt ãdã herba.⁊ tunc ðꝛ ab vro.is.quaſi vri⸗ ca. eo ꝙ igneę ſit vtutis.⁊ in cibo ſepe ſum pta veneris incendiũ ſępe moueat.⁊ coꝛr. pe. VUñ QOuið.Nõ te minus erucas iubeo vitare ſolaco. Erugo.ginis i.ſanguiſuga. Item erugo vi tiũ rodens ferꝝ ⁊ ſegetes.⁊ naſcit᷑ heęc cor ruptio ex minutiſſima pluuia circa feſtum ſancti Jo annis. Et ponit᷑ ſepe pꝛo amore pecunię. ⁊ ð ab erodo.eo ꝙ erodat. Ałðꝛ ab es eil. ⁊ 5m H eſt ppᷣe eris Vñ ðꝛ erugo quaſi ęgris rubigo.ſicut ferrugo ferri rubi⸗ go Iñ erugine. nea. neũ.i.de erugie exns ⁊ eruginoſus.ſa.ſum.i.erugine plenꝰ.⁊ ꝓ du.ru. Vñ Matthęi. vj. Abi nec erugo nec tinea demoli. Erũna.nę.f.p.i.miſeria.inopia.calamitas 7 ðꝛ ab e.⁊ rumen.quaſi extra rumen.i.cił⸗ duz. In erumnoſus. la. ſum . i. miſer. pauꝑ inops. ſic dictus.qꝛ ꝑ inopiã miſer factus eſuriat ⁊ ſitiat. Et erũno.nas.i.inopem et miſerum facere. Erutus.ta.tũ.pe.coꝛ.i.extra raptꝰ vel ere⸗ ptus aut euerſus. Uñ Zacharię.iij. Tor⸗ ris erutus de igne. Es. eris.n.t.ðꝛ ab aer.eo ꝙ ſit eiuſdẽ colorl cuũ gere. Iñ h̊ grariũ.rij.locuſ vbi pecunia publica reponit᷑.qꝛ olim pᷣuſ ibi ęes repone bakt᷑. Es em̃ pᷣus olim fuit in vſu auro ⁊ ar⸗ gento ⁊ ferro nondũ inuentis.ex qbus me tallis q́;uis poſtea facta fuiſſet pecunia no men tñ ęgrarij ꝑmanſit ab eo metallo.vñn pe cunia initiũ ſumpſit.⁊ qꝛ ęs vtpote pᷣus in uentũ habebat᷑ in vſu cuiuſlibʒ metalli.in de eſt ꝙ inuenit᷑ ꝓ quolibet metallo gene⸗ raliter.⁊ ſcribit᷑ pa. Eſca.ſcę.fe.p.ab edo.es.eſt.⁊ ðꝛ eſca.eo 62 eã os capiat.⁊ eſt etymo. Iñ eſcoſus.ſa.ſũ id eſt eſcis plenus pinguis.craſſus. Eſcale.lis.n.t.ðꝛ qðlibet vas ad eſcas defe rendas.vel accipiendas aptũ. “ Eſcaria.rię.f.p.i.menſa eſcis plena. Eſcarius.rij.m.sS.qͥdã piſcis ſic dictꝰ.qꝛ ſo lus eſcam ruminare ꝑhibet᷑.nã alij piſces non ruminant. ”ů” Eſchynes ⁊ Demoſthenes fuerũt duo oꝛa toꝛes. Eſchynes impugnauit cãm Ctheſi fontis.⁊ Demoſthenes defendit ⁊ ſualu⸗ it.⁊ coꝛ.pe.De his facit mentionẽ Hiero. in epła ad Paulinum. ij. capło. Eſculentꝰ.ta.tũ.i.pinguis.vel eſcis plenꝰ. Iñ eſculentia.tię.i.pinguedo.craſſitudo. Eſculentũ.ti.pe.ꝓ.locus vbi multę creſcũt eſculi. ⁊ ð ab eſculus. Eſculus.li.f.s.eſt arboꝛ cuiꝰ fructꝰ eſca eſt. 2 vt dicunt qᷣdã eſt ſoꝛbꝰ vel neſperus ᷣm Hhugl.Et ſᷣm Map.eſt arboꝛ glandifera. Eſebon interpᷣtat᷑ cigulũ triſticię vłcogita⸗ tio męrois. Eſquilię.liaꝝ.płis nu.q̃dam vicus rhomę ybi erat vſtrina publica. Uñ Juuenalis. Eſqͥlias dictũ ꝗᷓ petunt a vimie collẽ.QAui locus ð hebraice carnariũ.Et ðꝛ ille locuſ eſqlię.q̃ſi alitũ eſcę. qꝛ aues ibi comedebãt hoim cadauera. VUñ qͥdam mõs vicinꝰ di⸗ ctus eſt eſquilinus. . Eſſedũ.di.genus eſt vehiculi.Iñ Oꝛatiꝰ. Eſſeda feſtinant.⁊ coꝛ.Pbe. Eſſentia.tię.f.p.i.ſubſtatia vł ppᷣetas eſſẽ⸗ di. Iñ h ⁊ hec eſſentialis.⁊ h̊ le. Iñ eſſenti aliter eſſentialitas m hugl. Oap. vero nus autũnat dicit. Eſſentia ſuba. natura vel eternitas. eo ꝙ ſp eſt. Et diſſert eſſentia ab eſſe. qꝛ ee eſt actus eſſentię.Eſſentia aũt ðꝛ cuiꝰ actꝰ eſt eſſe. Subſiſtentia cuiꝰ actꝰ eſt ſubſiſtẽ. Sũubſtantia cuius actus eſt ſubſtare Eſtas atl.f.t. eſt qrta ꝑs anni.⁊ eſt calida ꝰ ſicca. Et ſunt qᷓttuoꝛ tꝑa anni.ſ.hyẽs.ver. ęſtas.autũnꝰ. NVñ. Dat clemẽs hyemem. dat Petrus ver cathedratꝰ. Eſtuat vrba at Bartholomeus. Eſtacula.lę.dimi.i.parua ęſtas. Eſtifer.fera.feꝝ.pe.coꝛ.i.ferens ęſtatẽ vel eſtum. ⁊ ð ab ęſtas.vel eęſtus ⁊ fero. ſtiuus. ua. uũ. i. ad ęſtatẽ ꝑtinens. Ande Eſtiua.uoꝝ.płalit᷑ dicunt᷑ loca in nemoꝛi⸗ bus vbi in eſtate beſtię ſub vmbꝛa moꝛãt᷑ vt vitent caloꝛẽ. Item ab ęſtas vlł ęſtiuus ðꝛ h̊ ⁊ hęc eſtiual.⁊ h̊ le.i.ad ęſtatem vład eſtiuum ptinens. Eſtoꝛ.oꝛis.i.voꝛatoꝛ.epulo.mãducus.ma dax. ardelio. ⁊ ð ab edo.es. Eſtrix.cis.f.t.i.mulier guloſa. eſtuoſus.ſa.ſum.i.plenus ęſtu. Eſus.ſa.ſum.i.comeſus.corroſusg· Etacula.lę.dimi.i.parua ętas. Etas.· etatis.f.t ðꝛ ab euo.qſi euitas. Etas plerũq; ꝓ vno anno.⁊ ꝓ ſeptem ⁊ ꝓ cẽtuʒ ⁊ꝓ quouis tꝑe ſic dicta.q̃ſi euitas.ſ.ſiłitu do eui. Nam euum eſt ętas ꝑpetua.cuius nec initiũ necſinis extremꝰ noſcit᷑.qð grę⸗ ci vocant eonas.qð aliqñ apud eos pꝛo ſe culo qñq; ꝓ ęterno ponit᷑ Añ apð latinoſ eſt deriuatiuũ ab euũ vel ab eſſe ꝓpt᷑ eius durabilitatem. Item Etas ðꝛ duobꝰ mo⸗ dis. aut mũdi.aut hois. ũdo autẽ non aſſignant᷑ ętates q;tum ad ſubam.qꝛ ſic i⸗ ppetuũ durabit.ſed qᷓ;tũ ad ſtatũ.ſicenim trãſibit mũdus. qꝛ pᷣterit figura mũdi vᷣm apłm. Figura intnõ eſt ſuba. Et ſicmun dus antiquat᷑ ⁊ ſeneſcit.⁊ ᷣm h diſtiguun tur mundi ętates metaphoꝛice ad ſimilitu dinem etatis vniꝰ hois. Nariat᷑ em̃ in ho mine etates m diuͦſas notabiles varieta⸗ tes in ſtatu ipᷣius. AUñ pᷣma ętas hoĩs ðꝛ in fantia vſq; ad ſeptem annos.Exinde vſq; ad ãttuoꝛdecim annos eſt eętas ſecũda ſcʒ pueritia. necdum ad generandũ apta Un puer ðꝛa puritate.qꝛ purus eſt.necdũ la⸗ nuginem ⁊ floꝛem habet genaruʒz. Tertia etas eſt adoleſcentia ad gignendum apta ⁊ adulta.quę pꝛorogatur vſq; ad viginti ſtus. us.ui.ðꝛ q̃ſi vſtꝰ.i.caloꝛ.feruor. JjJĩ „ ö EqfN44— ð — —2 —0 —æ — — – — — —, r— ni e nenon⸗ amoni keſtune na ns. mi N. N .. dcn G Ais vor⸗ oe uno eius po⸗ W M Kcunmn nüdifn Euſcrdꝛdn octo annos. tres ętates cõputãt᷑ qñq; ꝓ vna.Quarta eſt iuuẽtuſ firmiſſima omniũ aliaꝝ ętatum finiens in qnãgeſimo anno. Quinta eſt ſenioꝛis.i.guitas.ꝗ̃ eſt declina tio a iuuẽtute in ſenectuteʒ nondũ ſenectꝰ** ſed iam nõ iuuentꝰ.qꝛ ſenioꝛis ętas ẽ.quã gręci pᷣſbyten vocant.Nam ſenex apð grę cos non pᷣſbyter ſed geron ðꝛ.ꝗ ętas a qui quageſimo anno incipiẽſ in ſeptuageſimo anno terminat᷑. Sexta eętas eſt ſenectꝰquę nullo annoꝝ termio finit᷑.ſed poſt illas qͥn qᷓ; ętates q;dtumcunq; vitę eſt.ſenectuti de putat᷑. Senium aũt eſt vltima ꝑs ſenectu⸗ tis.durans vſq; ad finem dicta ſic.qᷣa ter⸗ minus ſextę eętatis. Etates autẽ mundi ſic diſtinguunt᷑. Mam pma ętas mũdi fuit ab Adam vſq; ad noe in q fuit generis huma ni inſtitutio ⁊ lapſus. Secũda a Noe vſq; ad Abꝛaham in q̃ fuit generis humani de⸗ ſtructio ꝑ diluuium. ⁊ renouatio.Tertia fuit ab Abꝛahã vſq; ad Dauid. in qua fu⸗ it circũciſionis ⁊ legis inſtitutio. Quarta a Bauid vſq; ad tranſmigrationẽ Baby⸗ lonis ſiue Judęin Babyloniã. in q lex flo ruit ſub regibus ⁊ ꝓphetis. Quiĩtaa tranſ migratione babylonis vſq; ad chꝛiſtũ. in qua fuit ppłi captiuatio ⁊ liberatio Sexta a chꝛiſto vſq; ad finem mũdi. in q̃ eſtgene⸗ ris humani redemptio. In ſeptima geta⸗ te ⁊ vltima venit chriſtus. Anð dic aplus ad Coꝛin. Nos ſumus in qͥs fines ſeculoꝝ deuenerunt. Et nota ꝙ a pncipio mũdi vſ q; ad incarnationem chriſti fluxerũt anni q̃nq; milia ducenti vigintiocto.ſicẽ dicunt Pꝛoſper ⁊ Euſebius ceſarienſis.⁊ Hiero nymus in chronicis ſuis. Oꝛoſius autem p̃ſbyter ſcribens ad Auguſtinum dicit ſic Sunt ab Adam pᷣmo homine vſq; ad Ni⸗ num magnũ vt dicunt regem qñ natus eſt Abꝛaham anni tria milia centum octogin taquattuoꝛ.qui ab omibus hiſtorioãẽphiſ vel omiſſi vel ignoꝛati ſunt.A Nino auteʒ vel ab abꝛahã vſq; ad cęſarem Auguſtuʒ id eſt vſq; ad natiuitatem chriſti.quę fuit anno imperij cęſaris quadrageſimoſecun do facta pace cum parthis iam poꝛtę non clauſe ſunt ⁊ bella toto oꝛbe ceſſauerunt. colliguntur anni duo milia quindecim. et ſic colliguntur anni quinq; milia centuʒ ⁊ nonagintanouem a pᷣncipio mũdi vſq; ad chꝛiſtum. H Etas legitima ſp intelligit᷑ de naturali.non + „ de ea ꝗꝑ oncipis bñficiũ implet᷑. vt.C.de his qͥ ve.ęta.impe.l.vlt. Etas pupillaris eſt mioꝛ.xiiij.ãnis ĩmaſcun lis. in femina.xij. ff. de. w. ſig. l. pupillus. Etas pubtatis diuerſimode accipit᷑. Nam in nuptijs ↄtrahendis ętas pubtatl eſt in maſculo.xiiij.annis.⁊ in femina.xij.ãnis. vt Inſti. de nup.in pᷣn.cũ ibino. Non aũt idem tꝑs reqͥrit᷑ ſʒ alimenta reqͥrunt᷑ vſq; ad pubtateʒ ꝗᷓ debẽt᷑ maſculo ad.x viij.an num.feminę aũt vſq; ad.xiiij.ff.de ali.⁊ ci ba.l.mela.ait in pn. Etatis venia eſt bᷣuilegiũ qð impetrat mioꝛ apᷣncipe vt habeatur ꝓmaioꝛe. Impetrat aũt eam maſculus maioꝛ.xx.annoꝛũ.fęmi na auũt maioꝛ.xviij.vt.l.ij. C. de his qͥ ve. eta. impe. pPio ⁊ carebit fine.ſ.qð non habuit pꝛinci⸗ pium ſue eſſentię. nec habebit finem qualiſ eſt ſolus deus. Iñ eterne adu. Et vt dicit Boetius in.v. li. de ↄſolatiõe.Eternitaſ ẽ interminabilis vitę tota ſimł ⁊ ꝑfecta poſ⸗ ſeſſio. Et nõ ꝙ ęternum eſt qð caret pꝛinci pio ⁊ fine. Merpᷣetuum qð in tꝑe incipit eẽ ⁊ caret fine.Sempiternũ eſt qð cũ tꝑe inci pit eſſe ⁊ in tꝑe deſinit eſſe. Lemꝑaleẽ qð in tpe incipit eſſe ⁊ in tꝑe deſinit eſſe. Solꝰ Sdeus etern⸗ eſt. Angeli ⁊ aie ꝑpetuę ſũt. MWMunaͤus tꝑs ſemdiena. Tepalz ſunt hoies ⁊ hoĩm facta. Itez ab eternꝰh ⁊ hec eternalis.⁊ H̊ le. Iñ ęternalitas.tatis. Et eternaliter aduer. Ether. terl.m.t.eſt ſuꝑius elementũ.ſ.igniſi ⁊ eſt nomẽ gręcũ. Inde ęthereꝰ.a.ũ.⁊ hęc ethra. eęthrę.i.ſplẽdoꝛ etheris Vñ illud in hymno. Quẽ terra pont ęthra colũt ado⸗ rant pᷣdicant. Quidã tñ legunt ibi ęthera. ita ꝙ ſit nti caſus.dicimꝰ ei ętherẽ vłethe⸗ ra. Iñ hec ethera ethere. ſz ethra m Hu⸗ guli. debz dici. Cois tñ eccle vſus diẽ ethe ra. Itẽ ether ðꝛ ſuꝑioꝛ ꝑs aeris. Eteroclitum ðꝛ dictionũ irregularium con tra regulas artis grãmaticę variatio. Ael eſt ſigti vłↄſigti in vna ⁊ eadẽ ꝑte oronis variatio.⁊ ðꝛ ab eteron qð eſt variũ et cli⸗ ſis declinatio. Etiã eteroclitum eſt diuerſi tas viaꝝ. Itẽ eterocliſis ẽ varia declinatõ ꝗ habet fieri qᷣttuoꝛ modis.genere vt celũ. li.in ſingulari. In płali vo hi celi loꝝ. Cõ ꝑatione.vt bonus.melioꝛ.optimꝰ. Decli⸗ natiõe. vt vas qð in ſingulari eſt tertię de- clinationis ⁊ in płali ſecundę. Sẽſu ſiue ſi⸗ gnificatiõe.vt ops opis in ſingulari ꝓ au⸗ xilio. In płali.ſ.opes ꝓ diuitiss. Eterogeneus.nea.neũ.pe.coꝛ.i.diuerſarũ § naturaxꝝ. ⁊ ðꝛ ab eteros vel eteron. qð eſt diüſum. ⁊ genꝰ qð eſt natura.vt ptʒ in ho⸗ mie q;ͥ eſt tot eterogeneꝰ.i.diũſaꝝ natura rum. oc etiã patet in ꝑtibus oꝛganicl.vt in manu vel in pede. qꝛ manus ⁊ pes con- ſtat ex rebꝰ diuerſaꝝ naturaꝝ. puta ex pel le.carne.neruis.oſſibus.⁊ venis. Sʒ alit eeſt in homogeneis.qꝛ ĩ homogeneis totũ ꝑs ſunt vniꝰ naturę.ſicut frumentũ.piꝑ vinũ.argentũ.caro ⁊ oſſa.qꝛ ꝗlibʒ ꝑs fru⸗ menti frumentũ eſt.⁊ ſic de aljs.Et ðꝛ ho mogeniũ ab homos qð eſt vnũ.⁊ genꝰ na⸗ ttura. quaſi vnius naturr.Z Ethicus.a.ũ.pe.coꝛ.i moꝛał.⁊ ðꝛ ab ethos qð eſt mos. Iñ ethica. cę.i. moꝛalitas vel ſcia ꝗᷓ tractat de moꝛibus.Et ethicꝰ.a.ũ.i. ꝓbum vᷣm hugl. Itẽ vt dicit Papᷣ. Ethi ca gen“ febꝛis eſt. cuiꝰ tres ſunt ſpẽs. pᷣma ſecuũda ⁊ tertia.⁊ habet eſſe in mẽbꝛis. De ppma leuiter liberat᷑ aliqs.de ſecũda vix.ð tertia nunqᷓ;. Etymologia eſt expoſitio vni⸗ vocabuli ꝑ gliud vocabulũ.ſiue vnũ ſiue płla mag no tum vel magis nota in eadem lingua vłdi uerſis ᷣm reꝝ ppᷣetatem vellr̃aꝝ ſimilitu⸗ dinem. vt lapis q̃ſi ledẽs pedẽ.piger. qua ſipedibꝰ eger. ⁊ ðꝛ ab etymos vel etymon Agrece qð eſt verum latine.⁊ logos ſermo. £ Iññ etymologicus.a.ũ.i.ſiguratiuꝰ.vł qð gtinet ad etymologiã. vl qetymologixat. tem etymologia eſt vna ſpẽs gmaticę ſci entie docẽs de ſigtis vel ↄſigtis dictionũ. * quaꝝ ſunt q̃ttuoꝛ.ſ.oꝛtographia.etymolo gia. diaſinthectica. ⁊ ꝓſodia Ethiopcia.peię.f.p.i.ↄfirmatõ moꝝ.iqua hois pſonã fingimꝰ ꝓ exbmẽdis effectibꝰ etatis.ſtudij.foꝛtitudinis. leticię.ſenſus. merorl.audacię.⁊ ðꝛ ab ethos qð eſt mos ⁊ poio.pois.i.ſingo.g..ſᷣm lhugl. Papi. dicit. Ethiopeia eſt cũ ſᷣmonem ex aliẽa ꝑ ſona inducimus. vt cũ fingimꝰ ꝑſonã mu⸗ lieris vel vocem. ops interpᷣtat᷑. Iñ ethiopia.pię.f.p.qð in terpᷣtat tenebꝛę. In eęthiopicꝰ. a. ũ.⁊ ethio pilus. 9.ũ.ambo gentilia. SEthos gręce.latine ðꝛ mo Etna.nę.eſt mons ſicilię ex igne ⁊ ſulphure Ethnicus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.gentilis. Ethnos gręce. latine ðꝛ gens Eu grecelatine Eup hrates huius euphrati mal.ge.⁊ h̊ euphrate huiꝰ euphrates.eſt Ethronus.na.nũ.pe. coꝛr. q nullü hʒ thro⸗ num. ſ.qui nullã ꝑtem regni hʒ. ⁊ ðꝛ abe. ⁊ thronus.q̃ſi extra donun. ne bonũ ðꝛ. Nel ſ vox reſpondentis.Eus wo aduerbiuʒ eſt vocantis. =ðè Eua interpᷣtat᷑ vita.ſiue calamitas ſiue veę Vita.qꝛ oꝛigo fuit naſcendi.Calamitas ? vę.qꝛ ꝓpter ſuaricationẽ cã extitit moꝛiẽ⸗ di. A cadẽdo em̃ nomẽ ſumpſit calamitas q̃ſi cadamitas. Euan.tis.m.t.i.bacchus. dictus ſic a voce ſacriſicantiũ ꝓclamãtiũ euoe. Ałðꝛ ab eu qð eſt bonũ.q̃ſi bonus deus. Euangeliũ.bona annũciatio iterpᷣtat. Grę ci em̃ eu bonũ.latine angelꝰ nuncius inter p̃tat᷑ ᷣm NPapᷣ.hugl.aũt dicit ꝙ angelus ðᷣꝛ ab agios qð eſt ſanctꝰ. inde h̊ euãgeliuʒ id ẽ annunciatio.qð cõponit᷑ ab eu qð eſt bonũ.v. vocali ↄuerſa in ↄſonantem. ⁊ fit euangeliũ.i.ponũ nunciũ Iñ h euãgeliſta ſte. qͥ euangeliũ cõpoſuit. Eucharis.ris.vel charidis.i.hõ bñ gratio ſus.⁊ coꝛ.cha. VUñ Eccl.vj.Et lingua eu⸗ charis in bono hoie abundabit. Euchariſtia.ſtię.i.bona gratia vel ẽtiaru actio. ⁊ ðꝛ ab eu qð eſt bonũ.⁊ charis gr̃a. Ael euchariſtia ðꝛ ſacr̃n panis ⁊ calid.ſ. ſacrificiũ coꝛpoꝛis ⁊ ſanguinis chriſitt. Euchius.chij.i.bacchus.⁊ ðꝛ ab eu qð eſt bonũ.⁊ chios filiꝰ.q̃ſi bonus filiꝰ.qͥ nomie eũ Jupiter nominauit.cũ gigantẽ intfecit Eudoxia.xię.f.p.i.bona gła.claritas. Eudulia.lię.f.p.i.bonũ vᷣuitiũ.⁊ ðꝛ ab eu. gõð eſt bonũ ⁊ dulia.qð eſt uitus. Euentus.us.ui.i.caſus.finis.pᷣncipiũ Añ Ouið.Exitꝰ acta ꝓbat careat ſucceſſibus octo. Quiſqͥs ab euentu facta notãda pu⸗ tat. De pdictis tribus ſigãtionibꝰ diẽ qdaʒ Euentus dic pᷣncipiũ.finem qͥʒ caſum Etcchiops ꝑ ps ſcribit᷑.⁊ coꝛ.pe.tam in ntõ qzᷓ in obliqͥs. Et ęthiopes dicti ſunt a filio Cham ã̃ vocutus eſt Chus.a qͥ oꝛiginem traxerunt. Chus em hebraica lingua ęthi Eueunus filius Chanaan.a qͥ dicti ſunt Euęi ZBßpi ſunt ⁊ gabaoniteę de ciuitate gabaon. Qſupplices venerunt ad Joſue. Eufemia.mię.i.bona foꝛtuna. ab eu qð eſt bonũ. Iñ qdam vgo dicta eſt eufemia. qſi bñ foꝛtunata — 7 Eufoꝛtuniũ.nij.i.bonũ foꝛtuniũ.⁊ ðꝛ ab eu qð eſt bonũ ⁊ foꝛtuniũ. „ s8. vł euphrate fluuius meſopotamię de paradiſo exiens copioſiſſimus gemmis.qui per mediam m Wap. Eu hr⸗ babyloniã influit.q̊ ab vbertate nomen ac ſunt deliece. cepit. Naã hebꝛaice euphrata fertilitas in· Euocatio eſt dictionũ diuerſaꝝ intrãſitiua pᷣtatur. Meſopotamiã in q buſdam locis adiunctio.ita ꝙ vna trahat᷑ ad im ꝓpeta⸗ ie ita irrigat ſicut nilꝰalexandriã.⁊ ꝓdu.pe. tenm alterius.vt ego CPetrus lego. tbirze Vñ Lucanꝰ. Tigris ⁊ euphrates vno ſe Euphemiſmos eſt bona vbi ꝓ vbo muta fonte reſoluunt. Item Auroꝛa. Frugifer tio. vt Exultabit lingua mea iuſticiã tuaʒ. ſey⸗ euphrates natat h̊ ꝙ plurima pfert. id ẽ exultando ꝓnunciabit. ⁊ öꝛ ab eu qd mins: Euphrateus. tęa. tęũ. ðꝛ ab Euphrates fltu bonũ.⁊ phemiſmos qð eſt mutatio q̃i bõa R uio.ſed effrateus ꝑ duo f ab effrata venit. mutatio. Uñ. Euphemiſmos erit ꝓ vbo lning Euphauia eſt pulcra locutõ.vt meridieſ pꝓ ponere vᷣbum.Exultat dñi vocem lingua medidies. Et ſm quoſdam ſit dupliciter. mea ſupin. ” Kne Del qñ lra tranſponit᷑.vt nobiſcũ pꝛo cuʒ Eupolis.f.t.pe.coꝛ.latine eupoleos grece Ae nob. Ael ſcribit᷑ non ꝓfert᷑.vt Circũeo. id ẽ bona ciuitas.⁊ ðꝛ ab eu qð eſt bonum. ircũamicto. ꝓpt᷑ mala ↄſonoꝛoſitateʒ. et ¶⁊ polis ciunuttuiuias.. rötii ðꝛ ab eu qð eſt bonũ.⁊ phonos ſonꝰ.quaſi Euprepia.pię.i.pulcritudo.deco.... WZ bo na ſonoꝛitas vel bonꝰ ſonꝰ. Jñ eupho⸗ Euripus.pi.m.s.i.maris eſtuatio.vłlocuſ — nicus a. i.i.bene ſonans. Et excuſat cace⸗ in mari piculoſus.⁊ ðꝛ ab eu qð eſt bonuz * pꝓhaton ſᷣm doctrinale. Añ. Cum retices ⁊ripa.quaſi bona ripa.ꝑ ↄtrarium. Vnð o turpe ſonant euphonia habet. Boetius.Eſtuantis moꝛe fert᷑ euripi. vm Eugenes.pe.coꝛ.gręci dicũt.qð nos inge-⸗ Hhugl. ap̃.dicit.Euripꝰ eſt reductio ma in: nuos vel nobiles.i.boni generl dicimus. ris vel aquaxꝝ.qð fit ᷣm crementũ vel de⸗ ugiſe Euictio ſᷣm Axo.in ſũ.ſic diffinit. Euictio crementũlurn. 11 eſt rei emptę vłex alia iuſta cauſa accepta Euroauſter. ſtri. eſt vẽtꝰ collaterał. ⁊ ðꝛ ab Kige ꝑ ſniam iudicis abductio vel vt petat alio euro ⁊ auſter.qꝛ eſt int᷑ eurum ⁊ auſtrum. linge euincẽte omiſſio. Nec em̃ ſꝑ eſt neceſſarũũc Inuenit᷑ etiq euroqdlo. d renm abduci vt videt euicta. vt. ff. de eit. Europa fuit ſilia Agenoꝛis regl libye quazʒ ANe 5. f. IXIupir ab africa raptã.cretam aduexit.et 1crzn Euidens.tis.oĩs.ge.i.clarus vel aꝑtꝰ. JIſ ab ea tertiã ꝑtem mũdi europam vocauit. ielall hec euidentia.tię.i.aꝑtio vel claritas. Et Jũ europicus.ca.cũ.⁊ europius.pia.piũ cit cõpõit᷑ cũ in.⁊ ðꝛ ineuidẽs oĩ s.ge.i.obſcu Et nõ ꝙ ſunt tres ꝑtes mũdi.ſ.europa.li⸗ ba rus vłinaptꝰ. Iñ ineuidẽtia.tię.i.obſcuri bya.⁊ aſia.Se qͥbus Lucanus in.vj.Eu⸗ gone Euilath filiꝰ Chus.a qͥ getuli.i.mauri ( tas ropam miſeri libyã aſiamq; timrre. ürteat Item euilath ðꝛ ꝓpᷣum terrę Eurus.ri.m.s.eſt ventꝰ flans ab oꝛiente.⁊ ne, Euitatus.a.ũ.i.valde vitatus vł euidẽter vↄꝛab eos.eoi.quaſi ab eoo ruens. echel. vitatus.⁊ ðꝛ ab euito.tas. AUl põt compo Euſebia.bię.i.pietas. Iñ euſebius.i.pius. ni ab e.⁊ vita.⁊ tũc euitatus.i.vita puatꝰ*. ⁊ cõponit᷑ ab eu qð eſt bonũ.⁊ ſebes quod g AH AVñ dicit Papᷣ. Euitatus.i.vita priuatꝰ* eſt pietas.q̃ſi bõa pietas. hinc etiã gręce Ccſides id eſt ꝑterritus. ALaiiconia ðᷣꝛ euſebes.i.bonę pietatis auis. dat :. Eulogiũ.gij.n.s.i.ſapia.vłbona fama vel Fert᷑ em̃ ꝙ ſicut alit᷑ a parentibꝰdũ parua R teſtimoniũ.vel cantus. Itẽ eulogia dicin elt.ita poſtmodũ ſenes parentes alat Saiun tur laudes electę ⁊ ſummatim collectę. vt Euſtochium. f.s.i.bñ foꝛtunata.⁊ ð ab eu zum bui ſi aͤs in imagine alicuiꝰ laudes ſcribat eu⸗ qʒð eſt bonũ.⁊ tuchis qd interpᷣtat᷑ foꝛtũs. —NRH logia dicũt᷑. Itẽ eulogia. gię.ᷣf.g.ðꝛ ab eu Euticiani qdã hęretici dicti ab Eutice con⸗ . að eſt bonũ a logos. ſunt eulogię benedi ſtantinopolitano abbate. chriſtum poſt anhze ctiones. ſalutationes ⁊ bone donationes. humanã aſſumptioneʒ negauit exiſtere in innſi⸗ Vñ in decret.x vj.di.de eulogijs ad ſarra duabꝰ naturis.ſed ſolam diuina aſſeruit ĩ ↄcilia ↄſtitutis. Iñ eulogicus.a.ũ.⁊ eulo eoeſſenaturam. MP Acbeal gius. gia. giũ.i.bñdictus. ü&Egcguui.n. s.i.ſeculũ vel tps vel ſpaciuʒ qð cũ 1 Eumenis. dis.f.g.furi a in fernał.quaſiibo mundo cepit eſſe.⁊ ðꝛ ab h inſnitiuo eſſe. acher⸗ no deſiciẽs.⁊ ðꝛ ab eu qð eſt bonũ.⁊ mene ¶ Euũ etia eſt pſentarius ſtat oim ſunt ⁊ fu ds.4 defectus. ⁊ coꝛ.pe. Ande Gręciſmus. Eu ecrunt ⁊ futura ſunt.i.in cuius ſſentia ſunt oeuen menides qꝛ deſiciũt bonitate vocan᷑t.· oĩa pſᷣterita ⁊ futura tanqᷓ; ſſentia.Inñ eui⸗ . Ad⸗ Eunuchus.chi.m.g.gręcũ eſt.i.ſpado. Et ternus.na.num.a ęuitaneus.a.ũ.i.ꝑdura n eunuchia. chie. i. facies. Sʒ eunuchię aꝝ. “̊ð”MMßM pilis in euo. K Exactio.onis.f.t.i.iniuſta petitio. Exactoꝛ.oꝛis.i.iniuſtus petitoꝛ. Exxactus.a.ũ.i.pfectus.ꝑqͥſitꝰ.delectabił. gularis ponit. Examen.inis.i.filũ m ediũ quo trutia ⁊ ſta⸗ tera regit᷑ ⁊ lances ęquant᷑. Vñ ⁊ in lãceis amentũ ðꝛ. Nel examen ðꝛlingula ꝗ̊ in fo⸗ ramine trutinę vtit᷑ huc ⁊ illuc.vᷣm quam conſiderat᷑ ęqualitas po nderatoꝝ. Vnde ⁊examen ðꝛ iudiciũ.diſcretio.ꝓbatio.in⸗ qſitio. Examen etiã ðꝛ apum ↄgregatio.⁊ tranſſlationem hoim. DMU Exanguis.9. t. ⁊ B gue.i.extra ſanguinem. yel pallidus. ⁊ ðꝛ ab ex ⁊ ſanguis. Exrxaminatus.a. ũ.i.debilitatus.perterrefa ctus. ↄſternaauss. Excedra.drę.ab hydoꝛ vł hydro quod eſt ꝗqua.ðꝛ h hydrus vel hydra ſᷣpens aqua ticus.De hydra legit᷑ ꝙ fuit Oracomłto⸗ rum capitũ.q̃lis fuit in leerna palude ꝓui cisę archadię lhęc latine excedra ðꝛ qꝛ vno ceſo tria capita excreſcebãt. Sed h̊ fabulo ſum eſt. Nam oſtat hydram locũ fuiſſe vo mentem aqs vaſtantes ciuitatẽ vicinam. in quo vno meatu clauſo młti erũpebant. ODð hercules videns loca illa cõbuſſit. et ſic aquę meatꝰ clauſit vnde ⁊ hydrã ðꝛ int᷑⸗- feciſſe.Et nõ ꝙ in aliqᷣbus libꝛis ſcribitur erxcedra ꝑ d.⁊ tunc eſt etymo.excedra.qð excelſa hydra. In aliquibus ꝑ t. excetra. quaſi excelſa tria.Et iſta lr̃a cõmunioꝛ eſt. æ hʒ mediã naturalit᷑ pductã.Excetrę aũt cõꝑat Hierony mus emulũ ſuũ ꝓpt᷑ detra ctionis ſibiluʒ. vel foꝛte qꝛ qñ aufert᷑ vna via detrahendi. inuenit detractoꝛ aliã viã vel płes. Unde in ꝓlogo Eſdrę ðꝛ. Itaq; licet excetra ſibilet victoꝛq; Sinon incen⸗ dia iactet Sinon autem fuit qͥdam ꝓditoꝛ cuius inſidijs capta fuit Troia Et ideo ðꝛ victo ⁊ cui comꝑat Hieronymus ęmulum ſuum detractionis incendia iacientem. Excelſus.a.ũ.i.altꝰ vel ſublimis. Iñ excel⸗ ſitudo.inis.i.altitudo.ſublimitas. Exceptio eſt rei defenſio ꝑ quaʒ ſe defendit 2⁊ tuet᷑ ab actoꝛe.Et m Moin ſü. C. e. ti. qñq; ponit᷑ large ⁊ impꝛopᷣe ꝓ omni defen ſione ꝓut reo competit. etiaʒ ſi nulla acto ri cõpetit actio. Et tunc qͥdam vocant eaʒ exceptionem facti.vt qñ ſine actione quis calũnio ſe ponit Exceptio dilatoꝛia eſt quę cauſaʒ differt.vt Erxrallage eſt mutatio qñ ꝓ numero pli ſin⸗ Exceptio peremptoꝛia m ſpe.vocat᷑ ſic.qꝛ actionẽ vel intentionem agentis ꝑpimit. Exceptio ꝑpetua eſt ꝗͥ ꝑpetuũ hʒ effectum. vt cum petis a me debuuz. excipio ꝙ tu re⸗ miſiſti mihi. Hec exceptio ꝑpetua dici po⸗ teſt.⁊ ꝑpetuo competit qñcũq; actoꝛ agit. qꝛ exceptio nõ competit niſi qͥs agat.ff.de excep.l.exceptio. Exceptio tꝑalis eſt ꝗᷓ ad tꝑs vtilis eſt.vt cũ petis debitũ.excipio ꝙ feciſti pactũ mecũ de nõ petendo.lhęc exceptio vſq; ad annũ vtilis eſt.poſtea vo non.de q̃ dereſcrip.c. plerũq. ”M Exceptio anoꝛmala eſt ꝗᷓ̃ no ſequit normaz aliaꝝ. qꝛ põt opponi an litis ↄteſta.⁊ poſt infra litis ↄteſta.vt exceptio excõicatio nis ⁊ alię.ſ de quibus dubitatur an ſintꝑ⸗ petuę an tempoꝛales.vt exceptio mr̃imo⸗ nij ⁊ exceptio non numeratę pecunię.⁊nõ numerate dotis. vt no. Inſti. de excep · S· appellank. Exceptio rei iudicatę non põt opponi.quã do fit ſuꝑ eadẽ re ⁊ qñ eſt ex eadeʒ cã ⁊ ea⸗ dem pſona. Exceptoꝛius.a.ũ.ðꝛ ab excipio.pis.Exce⸗ ptoꝛia ſunt ꝗ̊ excipiunt᷑ vel debent excipi. Excidium.cidij.i.deſtructio vel euerſio vł caſus. Inde excidioſus.a.ũ.i.excidio ple⸗ Exciduus.dua.duũ.qð facile cadit. Excipulũ.li.i.venabulũ.⁊ ðꝛ ab excipio iis eo ꝙ accipiat apꝛum venient. Excipuus.a.ũ.i.ſᷣcipuus ⁊ melioꝛ.⁊ ðꝛ ab excipio.pis.qꝛ melioꝛa ſolẽt excipi ⁊ eligi. quaſi extra alia Exclamatio eſt cuʒ frequent᷑ clamat᷑. vt O qᷓ;tis.o qbus.o qlibus es vidueta. Excluſoꝛ.oꝛis.qͥ ⁊ excluſarius ðꝛ.i.ianitoꝛ q̊foꝛas excludit hoĩes. Excolens.entl.oĩs.ge.qͥ excolit vel purꝰ et delicioſe diligent ꝑatꝰ.⁊ tũc comꝑat᷑ex colẽs.tioꝛ. tiſſimꝰ. VUñ Joannes Caſſianꝰ diẽ. Excolentioꝛes cibi aię nõ adimũt pu⸗ ritatem. ſi cũ moderamine ſumant. Excolitꝰ.ta.tũ.i.bñ cultus ⁊ diligente Excõicatõ.f.t.eſt extra cõionẽ eccłę ſeꝑatõ vłcẽſura eccłaſtica excludẽs a coione fide lium. xj.q.iij.c.nihil.⁊.S·euident᷑. Vel eſt eternę moꝛtis dãnatio.xj.q.iij.nemo epᷣo⸗ rum. ⁊.c.nullã. Et excõmunicationis duę ſunt ſpẽs ꝗᷓ frequent᷑ vſitant᷑.de quibꝰ .iij. q.iiij. Engeldrudã. Ana ꝗᷓ maioꝛ eſt. et ðꝛ ganathema. ⁊ excludit ab ingreſſu eccleſię. öicin mmſin 9 mno⸗ unie. dſi tercep Ppong dezcns dho r thanancn Aagſon Nado i O ianm. vapur R Nsiſn initt . Mii ineſe Gt ſenoep'⸗ foris d dguid'l orek ſtouc tio ⁊ etiam ꝓthalamo. Exemplũ.pli.ðꝛ ab amplus.pla.pluʒ.⁊ ð qa cõione fideliũ ⁊ a ſacramentis. Alia mi noꝛ.ꝗᷓ ſolũ ſeꝑat a ſacramentoꝝ ꝑceptiõe. de qua in. c. Si celebꝛat. de cele. miſſa. ex noſrriiis. Exconſul eſt qͥ deſijt eſſe conſul. Excoꝛs.coꝛdis.oĩs.ge.i.ĩers.fatuꝰ.iſipiẽs ⁊8 ab ex ⁊ coꝛ.q̃ſi extra coꝛ. Et in eodem ſenſu ex e.⁊ coꝛ ðꝛ ecoꝛs.dis.ge.oĩs.quaſi ſine coꝛde. AUñ Oꝛatius in epi. Sub domi na meretrice fuiſſet turpis ⁊ excoꝛs Eyxcrementũ eſt qð ſuꝑexcreſcit.vt in arbo ribus qð putat᷑.ſeu qð expuimus Excubię.aꝝ.i.vigilię.cuſtodię.inſidię. Excuſatio eſt alicuius iuſtę cauſę allegatio in defenſionem vel ſuppoꝛtationẽ alicuiꝰ. ne cogat᷑ cõparere in iudicio.de qͥ ĩ lege.ij ff. ſi qs cautionibus. Erxcuſatoꝛ ſᷣm Axo.eſt qͥ venit ad ꝓponen⸗ dum cauſas abſentię alicuiꝰqͥ non poterat eoſdem. ſimul ratione ſui vel cauſę pcuratoꝛẽ con ſtituere. vt in cauſis criminalibꝰ. in quibꝰ licet ꝓcuratoꝛ nõ interueniat.tñ allegatis cauſiſ abſentię bñ admittit.vt in.l.abſens ff. de ꝓpcura. vel vocatus erat vt ꝑſonalit᷑ copareret Evrecutoꝛ m ſpe.eſt officiałꝑ quẽ litis exe cutio vel ipᷣius cauſę ſᷣparatio iubẽte iudi ce ſuo expedit᷑. Ael m Axo. ppᷣe eſt ille qᷣ diſcuſſam cauſam ⁊ ſententiam executioni mandat. qui etiam in iure vocatur appari Exrecratio. onis. fe.t.i.maledictio vel dete⸗ ſtatio. Iñ execrabilł.i.deteſtabilis Execratus.a.ũ.i.maledictus vel excõicatꝰ Exedra.drę.i.cathedra.thronꝰ.ſedeſ.ſella ſuggeſtus. Ael exedra eſt camera ſecreta. vłloc theſauri.vel locꝰ ſubſellioꝝ.·i.abſi⸗ da.vłcamera vł locꝰ qͥdã ſepatꝰ modicũ a Htoꝛio vel a pallatio. Ał exedra genus eſt feneſtręꝗᷓ exterius dilatat᷑.ſed interius co artat᷑. Item inuenit᷑ exedra ꝓ gaçophyla⸗ illud qð fit. Iñ exemplar.arl ad cuius ſilłi tudinẽ fit Añ qͥdam. Exemplar genus eſt exemplũ quo trahis inde. ł exemplar li ber eſt. exemplũ qð trahis inde.Et eſt exẽ plum alicuiꝰ dicti vel facti ptiti ꝓpoſitio. cũ certi autoꝛis noĩie.vt Oẽs ꝓ ſuꝑnapa⸗ mia laboꝛare debemus ſiẽ fecit apłs. qͥ tot ꝓbera paſſus eſt. Item exemplũ eſt ꝗqdam ſpecies argumentationis.⁊ ᷣm hͥ exepluʒ eſt qñ fit pceſſus ab vno ꝑticulari ad aliðö. vt athenienſes pugnare cõtra thebanos ẽ — malum.ergo thebanos pugnare cõtra fo⸗ cenſes eſt malum. l Exemplaris ðꝛ illa ſubſtitutio ꝗᷓ fit filio fu⸗ rioſo ſeu mente capto in euẽtu moꝛt i furo re ſeu non ſana mene. Exemptus.ta.tũ.i.ſubtractus.ſublatꝰ.ex⸗ tractus.⁊ ðꝛ ab eximo.mis.ſi ex aliqͥ em⸗ ptus.i.tractus. H Exemptus ðꝛ iſte qͥ a ſuo iudice ſiue iuriſdi ctioue oꝛdinarij ſubductus efff. Exemptio ꝓpᷣe eſt vbi aliq̃ ↄuentuał eccłia canonicoꝝ ſeculariũ vel regulariũ mona⸗ choxꝝx vel monialiũ immediate ſubeſt papę Et eſt duplex.ſ. vniuerſał ⁊ particularis. Vniuerſał eſt ꝗᷓ cum vniuerſitate iuri ſpe⸗ ctat ad papã.ita ꝙ metropolitano aut dio ceſano nihil iuris maneat in eadem. Par⸗ ticularis eſt ꝗᷓ pꝛo parte in certis caſibꝰ ab eox iuriſdiciione eximit᷑.⁊ alias ꝑtinet ad Exenium.nij.n.s.munꝰ paruũ.⁊ qdðcunq; munus mittit᷑ alicui.⁊ ðꝛ ab exenos qð eſt pegrinũ ſᷣm hugl. Papᷣ.diẽ. Exenia pꝛe⸗ mia. dona. munera. bñficia. Anð Eccl.ij. Exenia ⁊ dona excecant oculos iudicum. Exenſis.ſis. .t.⁊ h ſe.i.extra ſenſum.⁊ ðꝛ ꝗab ex ⁊ ſenſus. Exentera dicunt᷑ inteſtina.ꝗ̃ ſic dicunt᷑ qſi exinter. Exequię.aꝝ.płis numeri.f.p.i.officiũ moꝛ tuox.⁊ obſequia ꝗᷓ fiunt circa ſepulturam Iñ h̊ ⁊ hec exequialł.⁊ h̊ le.i.ad exequias ptinens.vel res exequia,. xercitoꝛ ðꝛ is ad quẽ quotidianus queęſtꝰ ⁊ vtilitas nauis ptinet. Magiſter vo na⸗ uis ðꝛ cui tota nauis ⁊ ancoꝛa cõmiſſa eſt. Exercitus.us.ui.i.collectio hominũ in ex⸗ peditione. l Exermis..t.⁊ B̊ me.i.extra arma.⁊ exer⸗ mus.ma.mũ.idem. Exeſus.a.ũ.i.coꝛroſus.extra vł valð eſus cõſumptus.euacuatus. HD Exhauſtus.ſta.ſtũ.i.cõſumptꝰ.euacuatus extenuatus. Exhebenus.ni.f.s.ꝗqdã gẽma pᷣcioſa ⁊ can dida.qua aurifices auꝝ poliũt. „ Exheredatio eſt alicuiꝰ a ſua ſuba vłhere/⸗ ditate excluſio.⁊ alteriꝰ ſeu alieni inſtitu⸗ tio. veluti cuʒ parentes exhęredant filios. ⁊ ſcribunt alienos hęredes in teſtamento. Ita accipit᷑ Inſti.de exhere. liber. Exitiũ.tij.n.S.i.toꝛmentũ vłmoꝛs.clades. calamitas. caſus aduerſus. exitus malus. Inge exitioſus.a.ũ.⁊ h ⁊ hęc cxitlalig. et 6 (EX H le.i.ꝑiculoſum.vel qð infert exitiũ. Inð ⁊ exitiolũ.li.dimi.i.paruũ exitium. Exiguus.gua.guũ.i.paruꝰ.⁊ ðꝛ ab exigo. qò eſt diuido.qð em exiguũ eſt alteriꝰeget ſuffragio.vᷣm Hugui. Napias dicit.Exi⸗ guus.imbecillis infirmus.multum egens paruñs E xxilis.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.tenuis ⁊ macer.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ hilus.vel exilis.quaſi ſine ilibus. Nõ em̃ exilis videt᷑ haberi ilia.vel exił᷑ ðꝛ ab exeo.qꝛ poſſit q̃ſi ꝑ anguſtũ exire. Inð hec exilitas.tatis.i.tenuitas.Et ꝓdu.pe. exilis. ⁊ viðꝛ eſſe aſpirandũ qñ còponitur ab hilus.alias nõ. VUñ Oꝛatius in epi.Ex ilis domꝰ eſt vbi nõ multa ſuꝑſunt. Exiliũ.lij.i.pegrinatio vel damn atõ.q̃ſi ex tra ſolium eiectõ. 4 Eximius.i.maximꝰ.pᷣclarꝰ.nobił.ſbᷣlimis. ⁊ 8 ab ex.⁊ imus.q̃ſi extra imum poſitus Et hʒ vim ſuꝑlatiui.vñ ↄſtruit᷑ cũ gtõ płi vt Dauid eximius ꝓphetaꝝ. Ałðꝛ ab ex qð eſt valde ⁊ eminẽs.quaſi valde eminẽs Inde eximietas.tatl.i.ſublimitas.magni tudo.nobilitas.claritas. Exitus.tus.tui.pla ſiãt.Nã exitus. i. finis Vñ Ouið.epi.Exit acta ꝓbat caret ſuc⸗ ceſſibus opto. Quiſqͥs ab euẽtu facta no⸗ tanda putat. Item exitus.i.moꝛs. Itẽ exi tus.i.egreſſus. Añ ꝓpheta. In exitu iſrk 4 ðꝛ abex ⁊ller. Exodiũ.dij.i.pᷣmꝰ cantꝰ.initiũ cantilene.et ð ab ex ⁊ oda qð eſt cantꝰ. Iñ h̊ ⁊ hec exo diarius.rij.i.pᷣcentoꝛ.q cantũ incipit ante alios.⁊ exodiarius.ria.riũ.i.ad exodium vel exodiariũ ꝑtinens. Exochł. di. pe.coꝛt.m.s.i.exitꝰ.⁊ ðꝛ ab ex 2 oda qð eſt via.q̃i itus.viatio extra.hic ⸗ Exlex.exlegl.oĩs.ge.i.ſine lege. extra lege. . dam liber ðꝛ exodus. qͥ ↄtinet exitum vel egreſſum populiiſrael de gypto. Exoletus.a.ũ.i.excretꝰ.nutritꝰ vel adult⸗ Vnñ Plautus in empidico. Gomi reliqui vᷣginẽ exoletã.i.grandẽ.⁊ ðꝛ ab ex et oleo les. Itẽ exolet⸗.ta.tũ.i.valde fetidꝰ.⸗ tũc ðꝛ ab ex ⁊ oletꝰ.i.fetidus.⁊ eſt nomẽ. Exomnis..t ⁊ ̊ ne.i.extra ſomnum. ⁊ ðeꝛ ab ex ⁊ ſomnus. vel eee ſiue ſit laudis. vt cũ ðꝛ Gatth. xj. Conſiteoꝛ tibi pr celi ⁊ terreę ⁊c. ſiue ſit peccatoꝝ.Et differt a keranhs Ainterßtan 1 tur rogationes.qꝛ ex omologeſis pꝛo ſola cõfeſſiõe peccatoꝝ agit. Letanię aũt ppr Exomologeſis.f. g. gręce. latine ðꝛ cõfeſſio roganduʒ deũ impetrandũ in aliqͥ malo . mivicoꝛdiam eius fin. Exoꝛabilis.2.t.⁊ h le.qð facile põt exoꝛari ſq; concedere rogata. Inde exoꝛabilit᷑ ad⸗ uer. Et componit᷑ inexoꝛabilis.i.non exo⸗ rabilis. VUVMWUd Exoꝛciſmus.mi.eſt increpatio vel ↄiuratõ aduſus diabolũ. vt recedat. vt ẽ ill ʒacha rię.iij. Increpet in te dñs ſathan. Iñ hic ⁊ heęc exoꝛciſta.ſtę.i.cõiuratoꝛ vłicrepatoꝛ. Snuoegreri ſuꝑ cathecuminoſ.⁊ ſuꝑ eos habent ſpũm immundũ nomen domino ſtri Jeſu chriſti. adiurans ꝑ eum vt egre⸗ diatur ab o. ð Exoꝛdium.dij.n.s.i.inceptio. Itẽ exoꝛdiũ dðepᷣma pars or̃onis in rhetoꝛica. Naʒ ym Iſið.in libꝛo etymo. Narteſoronis in rhe toꝛica arte ſunt quattuoꝛ.ſ.exoꝛdium. nar ratio.argumentatio.⁊ ↄcluſio.aꝝ pᷣma auditoꝛis aim ꝓuocat Secũda res geſtas applicat. Tertia fidem aſſertoꝛibus facit. Quarta finem totiꝰ oronis cõplectit᷑. Et vt dicit MPapᷣ.Exoꝛdium ðꝛ pᷣncipiũ oro⸗ nis.qð oꝛatoꝛ in ſua cauſa facit in qͥ reddit auditoꝛes beniuolos dociles ⁊ attentos. Iñ exoꝛdiarius.ria.rium.i.ad exoꝛdium ꝑtinens.Et hic exoꝛdiarius.rij.qͥ incipit vel exoꝛdium facit. Exoꝛia.rię.f.p.i.naſcẽtia.⁊ ðꝛ ab exoꝛioꝛ Exoꝛs.oꝛtl. .t.i.extra ſoꝛtẽ.⁊ abijcit᷑ s.pᷣ⸗ cedentex. Vñ Sapię.ij. Nemo nr̃m ſit ex oꝛs luxurię nr̃ę.i.alienus vel extra ſoꝛteʒ Exoꝛſus.a.iũ.i.locutꝰ.jnceptꝰ.⁊ ðꝛ ab exoꝛ Exoſus.a.ũ.i.valð vł ꝑfecte odiens.(dioꝛ ⁊ ↄſtruit᷑ cũ actõ.vt exoſus bella.i.odiẽs valde. Et ᷣm Pap̃. Exoſus eſt qͥ aliquezʒ ogit. Odioſus vo q̊ odit᷑. MDM Expeditus.a.ũ.i.exolutus.lib. ꝓpmptus. ðꝛ ab expedio.is.qð idem eſt qð liberare. explicare.exoluere. Itẽ expedire.i.ↄueni re.vł ꝓdeſſe vł vtilẽ eſſe.⁊ vᷓm h̊ ſepeinune nitur imꝑſonale Expedit.vt ibi.Expedit vobis vt vnus hõ moꝛiat᷑ ꝓ pplo ne tota gens pereat. Expenſe ſunt ſumptus volũtarij ⁊ non ne ceſſarij.⁊ ðꝛ expenſa quaſi extra penſas et debitum facta. SJ Experectus.a.ũ.i.ꝑ ſe vigilans Expers.pertl.2.t.i.imunis.ſine parte. Jñ expertiꝰ.a.ũ.i.expers vᷣm Hug. Papias vo diẽ.Expers.i.extra partẽ vł patriam glien?. extraneꝰ. In expertia. i, extraneg. Expes.oĩs.g.⁊ deſic in obliqs.i.extra ſpẽ. vel ſine ſpe deſperatus. Unde Perſius.· Ue D Abile Lhoner⸗ niun lözah Nibie⸗ hepaor. ſihens Nnino ne. ianli a Eyn wnisinhe Wiun. n herum Ggeſtas us faet. cait. Et dd⸗ iredas 1mends, HaNdon aͤugt enn. ials⸗ GN ; *. (do odis lige hns bbem. t Nei zſeine Eyent hote nin nlet Pees iNmen erN emnſt Exrpiatus.a.ũ.i.mundatuts. Bonec deceptꝰ a expes. Et eſt qͥnte decli. Expilatoꝛes ſᷣm Axo.in ſum.hi ſunt q exre bus vacãtis hęreditatis aliqͥd ſurripiunt * ⁊ exKpilant.de pe.di.j.aut facta. Expinis..t.⁊ G ne.i.extra ſpinas.vel ſine 1ðꝛ b ſpinis.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ eerny q eſt extra. ? ſtaſis qð eſt ſtatus.q̃ſi ex Exrpiatio.onis.f.t.i.purgatio.pia actõ.mũ ſpinis.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ ſpina. datio Expiamen. pe. ꝓ. idem. xpletus. a. ũ.i. finitus. ꝗᷓ replicationem infirmat ⁊ reũ adiuuat Explicitus. ta. tum. i. extenſus. finitꝰ vlter⸗ Exploſa.i.excluſa.c.inqͥſitioni.ð ſen.excõöõ. Expolia.lię.f.p.pręda ſic dicta.ab expoli⸗ Expulſoꝛ.oꝛis eſt aliqͥs expellens. Inde ex pultrix. tricis.mulier expellens.⁊ foꝛmat᷑ ab expulſoꝛ.⁊ deberz dici expulſrix.ſ̊ mu⸗ tatur s.int. Expunctoꝛ ðꝛ ab expungo. Et expũctoꝛes dicim?eos qͥ expellunt alios ab hęreditate ⁊ delẽt noĩa eoꝝ de tabula teſtamẽti. Vel eos ſic dicimꝰ.qꝛ in ſignãdiſ ſerãt teſtamẽ tis.⁊ eoꝝ inſer ebant punctos qͥ erãt in hę⸗ reditate.vel eoꝝ quotiẽs expediebat aufe rebant noĩa qͥ erant exheredanhdii. Exqueſtoꝛ eſt qͥ publice pecuuię ↄgregãdę ↄpᷣuandę ⁊ ꝗqrendęofficiũ habebat. Abł dðꝛ ille qui ꝗſtoꝛis deponit adminiſtrationeʒ. Exta ſunt medieę pecoꝝ ꝑtes. inteſtia fibre Hm Napᷣ. Scðm aũt hugꝗl.ðꝛ h̊ extum ti. inteſtinũ.⁊ ðꝛ ab exeo.is. vel ab exto.as. Vnde Exech.xxj. Interrogauit idola ex⸗ ta conſuluitt. Extales ⁊ ani idem ſunt.i.vię alui purgãdi Vñ.j.Regl.v.Cõputreſcebãt ꝓminẽtes extales eoꝝ.Qð dicit Joſephus factũ fu⸗ iſſe ex violenta paſſione diſinterię.vt ⁊ pu trefacta inteſtina egererent. Ande mures lis.⁊ pꝓe ius in. vj H Znei⸗Mit laboꝛ illa domꝰ⁊ extricabił erroꝛ ebullientes de agris comedebant extales eoꝛum Et declinatur hic extalis.lis.⁊ pꝛo ducit ta. ð Eyxrtaſis.ſis.f.t.pe.coꝛ.i.exceſſus mentis.ſ. cũ hõ ponit᷑ extra ſtatũ ſuę mentis.ſicut in articulo moꝛtis.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ ſtaſis quod ẽ ſtatus. Nel ᷣm MPapᷣ.Extaſis eſt exceſſus mentis ꝗᷓ ſit pauoꝛe mentis vel aliq̃ reuela tione. Item extaſis eſt qꝗdaʒ ſpẽs metapla tur ignis patrię. Ex traduce ſunt du ex pᷣpoſit MM traduce nomen. qð eſt caſus ablatiui ò rra Exultatio.onis.f.t.i.gaudium. Et differt a ſmi. x eſt extenſio ſyllabę ↄtra naturã vbi. yt Italiam vado ꝓfugus.cũ italiam co. pᷣma ſyllaba dici debeat. ꝗᷓ diaſtole a buſ⸗ dam dꝛ. Ael extaſis eſt ꝓductõ ſgallabt na turalit᷑ bꝛeuis.⁊ interpᷣtat᷑ extẽſio. ⁊ ðꝛ ab tra ꝓpᷣum ſtatũ poſitio.Et ðꝛ extenſio ſyl⸗ lbe. qꝛ bꝛeuitas extendit in longitudine,ʒ Quidam tñ dicunt extheſis ab ex ⁊ theſis etus. a. . yoyodlſitio. quaſi extra ſuam poſitionen xplicatio onis.f.t.eſt allegatio ꝗᷓ ſuppli/ cationẽ infirmat.⁊ eſt actorſ ↄtra reu. Añ replicatio eſt allegatio ↄtra exceptioneʒ.? adiuuat actoꝛẽ.Et ſupplicatio ẽ allegatio Exter.ra.rũ.i.vltimus. vel extraneꝰ.exter Externus.na.nũ.i.alienus. Iñ externo.as Are. i. alienare. Evxterus.ra.rũ.i.externus. ſpicireraa. Extollẽs.tis.oĩs.ge.i.ſuꝑbꝰ.elatꝰ.inſolẽs Iñ extollentia.i.ſuppbia. Extorris..it.i.expers.vel extra terrã poſi tus exul. ⁊ ꝓpᷣe expulſus de terra ſua vi.? ðꝛ ab ex ⁊ terra. Uł põt cõponi ab ex ⁊ tor Extipex. oĩs.t.vel extiſpex.cis.i.augur q i⸗ ris. ⁊ ðꝛ extoꝛris.i.exul ꝓpᷣe cui intdiceba epartes. ⁊ ex ſpoſitio. dux. ci7gg.. Extraneus.nea.neuũ.quaſi exterraneꝰ.i. ex tra terrã ſuam poſitus.⁊ ðꝛ ab exra. Extraoꝛdinariũ remediũ eſt qð ob aliquez cauſam extra vel vltra curſuʒ ſolitum ali⸗ cui datur. vt reſtitutio minoꝛi lęſo.vel ab⸗ ſenti cauſa iuſta neceſſaria vel ꝓbabili. ad Q rremedia nunqᷓ; recurrendũ eſt q;diu re⸗ medio oꝛdinario locus eſt ad qð põt habe rirecuruursz. Extraoꝛdinariũ iudiciũ eſt coꝛam delegato vel qñ non ꝓcedit᷑ in figura iudicij.ſed ex officio iudicis in modum inqͥſitiõis vł de⸗ nunciatiõis.vide tex.iuncta glo.in.c.qm̃ contra. de ꝓpba. Extremus vel extimꝰ. ab extra exterioꝛ ad⸗ uerbio.i.pᷣclarus.pᷣcellens.nouiſſimus Erxtricabilis.ↄ.t.⁊ h le.i.explicabił.ſolubi lis. ⁊ ꝓducit tri. Ande Virgilius in. vj. xuberis. ↄ.t.⁊ h̊ bere.ðꝛ ab ex ⁊ vber pꝛo mãma. Et dicunt᷑ exuberes infantes qͥ ex⸗ tracti ſunt ab vpere. . „ Exul.lis. .g.i.extra ſolum ꝓpꝛium poſitꝰ 2 dicit᷑ ab exulo.lis.remota o. Inde Exi⸗ lium. lij. quaſi extra ſolum ppꝛium poſitõ extra terminũ.⁊ exulariꝰ.ria.riũ.q exulat K 3 leticia. qꝛ exultatio eſt vboꝝ atq; mẽbꝛoꝝ leticia vero mentis gaudiũ efff. Exutus.a.iũ.i.ſpoliatꝰ.extractꝰ.expulſus. Exuſtus.a.ũ.i.cõbuſtus.de qͥ nihil ſuꝑeſt. Exuuieę.arũ.i.ſpolia.veſtes.indumẽta.qa exuunt᷑. Exuuieę ⁊ induuię dicunt᷑ tunicę pᷣpentum.qꝛ induunt᷑ ⁊ exuunt᷑ ᷣm hHug. Papias vo dicit. Exuuię ſpolia occiſoꝛũ hoſtiũ vel tunice ſpentum. Exechias interpᷣtat᷑ foꝛt dñs vł foꝛtitudo domini. ”U Exechiel interpᷣtat᷑ foꝛtitudo dei.vel impe⸗ rium d ei. 1 is dictionibꝰ ponimꝰ.vt In latin . fama filiꝰ. In grecis vo di ctioni bus ph. vt oꝛpheus.pheton Sci . re tñ debes ꝙ non tam fixis labꝛiſ eſt ꝓnuncianda f. quõò ph. atq; hoc ſolum intereſt. ſicut dicit Priſcianus in pᷣmolib. Faba fabeę. ðꝛ q̃ſi faga.a fagi qð eſt comede re. Iñ Yabariꝰ.ria. riũ.qð fit de fabis.vel qð ꝑtinet ad fabas.Et h̊ fabarius.i.cãtoꝛ Et diceba nt᷑ apud gentiles cantoꝛes faba rij.qꝛ illo legumine maxime vtebant᷑ in ci⸗ bo. Et ꝑ cõpoſitionem hęc Fabafreſa. ſe qꝛ eam hoies frendẽt.i.frangunt cũ molẽ⸗ do eam cõminuunt. AUel ſunt duę partes. ð2 freſus. a. ũ.i.fractus a Frendeo. des. Fabella. lę. dimi. i. parua fabula. Faber. bꝛi. ð q̃ſi facer a faciendo ferꝑ.⁊ ðꝛ A facio.is.qꝛ faciẽs ferrũ.Hic etiaʒ poſtea HB vbum trauctũ eſt ad aliaꝝ reꝝ artificeſ ſcqʒ cũ adiectione. vt faber lignariꝰ. faber carpentariꝰ. Iñ h̊ Faberculus.li.dimi.et hec fabriſa.ſę.vxoꝛ fabri. Iñ hęc fabrilla lę.⁊ fabercula lę.dimi. Inde ⁊ fabrica.cę. locus fabricandi. Item fab componit᷑ hic aurifab. bri. Item a faber. bri. ð fab. bra. brũ.i.ingenioſus.cautus.pulcer.cõpoſitꝰ Iñ Fabreadü. qð componit᷑ Fabrefactꝰ cta.ctum.i.artificioſe ⁊ ingenioſe factꝰ Et cõponit᷑ Faber affaber. bra.brũ.i. valð fa non pulcer.nec cõpoſitus. ber. ⁊ etiam infaber. bꝛa.bꝛũ.i.non faber. Fab lignarius ð non ſolum qͥ ligna dolat. ſed generalit omnis qͥ ediſicat.ff.de v. ſig,. l. fere:S· fabros. Fabricenſes dicebant᷑ qͥ erant deputati ar⸗ mis faciẽdis.reparãdis ⁊ vendẽdis. vt.l. X. e.ti.li.xj. Sʒ Jo. an. ð ſen. excõ. ſi iuðx li.vj. dicit ꝙ fabricẽſis ðꝛ qͥ publica arma facit.⁊ ĩ publicis fabricis ⁊ nõ albi.⁊ dat pᷣmicerioꝛi vt reponat in public armamẽ⸗ tis.quoꝛum brachia ſtigmate figurabant Fabꝛateria.rię.i.oꝛnatꝰ fabꝛoꝝ.vłlocꝰ vel domus vbi fabrice ſunt AUel Fabrateria. rię.eſt ciuitas cãpanię. Iñ fabraternꝰ.na. num. MNoia em deſinentia in teria faciunt poſſeſſiuũ in nus.r. pᷣcedennte. Fabril. .. t. ⁊ B le.pe.ꝓð.i.ad fabricã perti nens. vel a fabꝛo ꝑfectum M Fabula.lę.f.p.i.res ꝗᷓ̃ nec vera eſt.nec veri ſimił.Et fabula illa eſt vera.ꝗᷓ nihil vitat habet in ſe. Et illa falſa eſt ꝗᷓ aliqd vitatis in ſe ↄtinet admixtuʒ. Sic em eſt in amoꝛe modus nõ habuiſſe modũ.ſic eſt in fabula Vitat non habuiſſe vitatem.⁊ ðꝛ fabula a fando. qꝛ in ſolo fatu ↄſiſtit. Item fabula qñq; ðꝛ hiſtoꝛia ſimilit᷑ a fando.qꝛ eam fa⸗ mur.quandoq; locutio. Inde fabuloſus. ſa.ſum. ⁊ H̊ ⁊ hęc fabularſ.⁊ hoc re.Et hęc fabulo.onis.recitatoꝛ fabularum vł inuẽ⸗ toꝛ.Et fabuloꝛ.laris.id eſt fabulas dicere vel fallſa. Facetia. tię.i. curialitas.vrbanitas.elegan tia. ſuauitas.⁊ ꝓpᷣe in factis.⁊ ðꝛ a facetꝰ. Facetus.ta.tũ.i.curialis.vrbanus.ꝓpᷣe de doctrina. ⁊ ꝓbpe in factis.ſ.q iocos ⁊ luſus geſtis.⁊ factis cõmodat.⁊ cõꝑat᷑.O auteʒ ðꝛ facetus quaſi fauens cetui.etymologia eſt. Facies.ei.ðꝛa facio.cis.qꝛ facit noticiã ho minis.vłqꝛ facta ſit a natura.Eſt em faci⸗ es naturał ⁊ certꝰ⁊ immutabił oꝛis habitꝰ Aultus ergo artiſiciał ⁊ varius eſt.⁊ ᷣm affectionem animi mõ triſtis mõ letꝰ AUnð ſolet dici ꝙ facies facta eſt. vultus vo fit. AUngde. Conſiſtit facies.ſed vult/ ſepe mu⸗ tatur Inde faciecula. le. dimi.id eſt parua facies. ́́èŹMẽ Facil.9.t. ⁊ B le.qð de facili põt fieri vyłſine difficultate. Et vt dicit Oreciſmꝰ. Dr id facile qð nõ quat ad faciendũ.Cui non põ dus ineſt ðꝛ eſſe leue. Oppoſitũ facili gue dico leui q́; pondus. Facinus.noꝛis.ðꝛ a SFacio.cis.Et differt a flagitio. Quicqͥd em agit indomita cupidi tas ad coꝛrumpendũ animũ flagitiũ voca tur. Sʒ qᷣcqͥd agit vt alteri noceat facinus ðꝛ.Et hec ſunt duo genera oĩim peccatoꝛũ Sed flagitia peioꝛa ſunt ꝗᷓ cũ coꝛruperint animũ.ad facinoꝛa ꝓſilit᷑. Sũt em flagitia in dictis vel cogitationibꝰ. ſed facinoꝛa in factis. Unde ⁊ illa dicunt᷑ flagitia a flagi⸗ tãdo facere.qð ſibi noceat.vel a flagitãdo 2 — — 8 — — —— —— „R—— — õ n ait r . 128r. vt vo wmi. coꝛruptelã libidinis.Sed hęc dicunt᷑ fali eis eueniat qð gręce ſignificantiꝰ ð vevO wri noꝛaa facti cõmiſſione. qꝛ facit qð altino⸗ ent oolydoros, Beſ nauducires ſene cet. Iñ facinoꝛoſus.ſa.ſum.Et nõ ꝙ Faci cias.q̃ſi diceret. vereoꝛ ne ipᷣis ſpõte legen Nenn. nus aliqñ accipit᷑ in bona ſigtione.ſ.ꝓ fa⸗ tibus ⁊ detrahentibus eueniat qð grece ſi wen, gð fereſp diſcernit᷑ ex adiũct IlI⸗ gnantius ð in deteſtationẽ talium q; lati⸗ e. cco qð fereſpꝑ diſcernit᷑ ex adiũcto.vt pul- . getalu H dan crum facinus. clax facinis. ne. qꝛ apud gręcos vbum vſitatũ eſt ma Facitergiũ. gij.i. togilla.ſiue paruulũ gau⸗ xime detractionis expᷣſſiuum. vt vocẽtur iheni ſape ad tergendum faciem . au⁊ufagolydoꝛos. i. maledicta comedentes vi⸗ feige ſ. a factus Et ð: nomẽ facti coꝛpoꝛantes ſibi eadẽ ꝗᷓpus maledixerunt Sctriug de des ſact ilitudiné ſoni illiꝰ detrahẽdo.Quidã vo exponũt fagolydo Rin nalom ih i. comedentes maledictum vłmaledi⸗ li rei ꝗ noiat᷑. Ałfacticiũ nomen eſt illð qð a ros. I. comedente ihil aliuh vi betate ſonoꝝ inuentũ eſt p imitationem ctionẽ. Tales ei detractoꝛes nihil aliud vi Nus Pperate ſono it . dDentur hre in oꝛeniſi maledictiões vel de⸗ Bmnac Griurtur. taratantara tintinabulum. ſſio tractiones maledictas.hᷣ eſt apð nos man nfcel 5 õ Peird. wel pa le⸗ ducãtes ſenecias. Orędicti apud gręcos ſbrun ſendi. Et Hetiod⸗ ctaactio. um ana 1. aupharre porent mlp d⸗⸗ 6. Arpm nilk qs fingit ſealiqd Scerc derm. genn e allos ſenccia grecum eſt. ⁊ latine ðꝛ belua. Be Dii rficnos paino. Zudde faeno, immund aigtktose ebtſteleg, ie aliai . ſe a Kitte os ſefingit facere vt pſit marem.aliqñ femina.⁊ qꝛ eſt aial immun⸗ . aLAienol t. Ind ctioſt r dum ponit᷑ H̊ ꝓimmũdicia. Et eſt ſenſus ne⸗ Paltve vt noceg In e r. ac 0 ns mãducantes ſeneciaſ.i.qð vn⸗ detrahẽdo Net ctus.ᷣ tus. tui. ðꝛ a facio. ⁊ hoc factuʒ. cti. euomit. alius audiendo deglutit. ita in Factus. tus tui. ꝛ Heo rhoclactuz cli. hmõi immũditijs delectant ſicut famelici 3 vł potius a fio.⁊ eſt actꝰ faciendi vł paſſio hmõiimmũ e jas. i. detra i fiendi. Factũ qð fit. Declinat᷑ etiã adiecti⸗ in cibo. AVñ manducãtes ſenecias.i.detrę ainch. neacege aam (Ltionum immüdicias. dectebunterma⸗ ere ,Sn n e. Iñ faculo.las ducantes.i.incoꝛpoꝛãtes ſibi.ſ.in occulto R Facula.lę. dimi.i.parua fax.Iñ faculo.las e1 deabgoin puhileo nslegtelt, 8 en id eſt fingere faces vel facere ä dam qlzdifera. æ8 duu lentus.ta. tũ.i.lucidus.clarꝰ.et dicdci· Eagus.gi.eſt arboꝛ ꝗdam g mmog Faculentue kaeſ. ñ faculent⸗.i. pienꝰluce fagin qð eſt comedere qꝛ eius fructꝰ olim pbos entos, ꝗᷓ rent⸗:l. . ber hoies comeder᷑̃t ⁊ eſcã habuerũt. Vñ ſepe anin Reiertta een nler brregae iper ꝓ agro ponit᷑.qꝛ olim pauit homies ſicut Wnsn „ El⸗ 9„O ₰ — . I592 7 . na⸗ Facultas.tatis.f.t.i.facilitaſ vłpoſſibilitaf mõ ager.Et n Gifeine. Thite tmß⸗ Vñ ⁊ facultas alicuius ðꝛ ſcia illiusĩ que tu patule recubans ſub tegm . n ſcultas 5 ndũ Falcarius. rij. qͥ falces facit. vł qͥ falce ſecat an p ceteris eſt facit ⁊ potẽs ad reſpondendũ 16: ialxr. ſalces facit. v I. a ſitur lltenal SFocn deettzveſ Falcaſtrũ ſtri. n. .ð: inſtrẽm ferreũ curuuʒ on. ibet ſcia eo ꝙ reddat eum facilẽ ⁊ potentẽ a Ar t. 1,6. rrem voereiig le js 1 cũ longo manubꝛio ad denſitatem vepꝛiũ un ad pᷣdicta faciẽda. Item facultas ðꝛ copia c10 8. du. voꝛa falr. qerecrurid eſt. 3 ſi Spbau ilitudine is. Idẽ co. onis ðꝛ Facũdus,.da.dũ.i.diſertꝰ. qͥ facile fari po⸗ miineaga venete einin teſt að intelligit Inde hec facundia. dię. Falciciſlo le.f pei pua far. vRi Kannchlas igtig Eteſt taeuadia n6Se Falcidia lex ðꝛ a Falcidio tribuno plebis qͥ dig,/e dei donũ. vſi is cõmode dod cloquid et ſub Octauiano pam adinuenit ad y qs ecii⸗ moge unelligit. faeunioſus ſa ſu et extraneo in teſtamento ſuo legare non poſ fanmdatus ha:c. plenus ſacidia. Fa ſetqͥn ad minus quarta parſremaneret hę in⸗ cundo. as.i.facun um — redibus ꝙ ſi ↄtra faceret locum non haba B Faeerthgn Se cor a ugine⸗nen nell ret. Etnora cvſiheredes ſunt ſl. ſunt Gim in eodẽ ſenſu. qd eſi de fago vł qð ptinet quattuoꝛ vel pautioꝛes. legitima oim ẽ er. nneg in code ſenſi: gfn defgoit an Peinet na pars hęreditatis. Si vo ſunt nq;ʒ vel – ka tagun 26zafagh gineru.tt: plures.legitima oĩm erit medietas hęredi locus vbi abundant fag. EScn i ſiue pauci. ſiue cpern Se oE tes. maledi tatis. Si aũt ſunt extranei ſiue pauci. ſiu Fagolydoꝛos gręce manducantes. male H ditatis erit legitia fugn ctum latine. Fage em̃ comedere.lydoros En auandd ſ, ercditange legitima nan ictũ. acuit᷑ vltima. Añ Hiero.ĩ p Etin quolibet iſtoꝝ ca uum iſta legitims d, maledictũ.⁊ acuit᷑ vltima. Añ Hiero.ĩ ꝓ COWE kes ſunt eälir u logo ſuꝑ Ecech.dicit. Sed vereoꝛ neillõ eſt inter ipᷣos hęredes vbi p k 4 diuidenda. Vñ qͥdam. Quattuoꝛ aut ĩfra dant natis iura trientẽ. Semiſſem vo dãt natis qͥnq; vel vltra. Arbitriũ ſequit᷑ ſub⸗ ſtantia cętera patris. è Falco. onis.auis qdam eſt. ⁊ ðꝛa falx.cis. eo ꝙ vngues habeat recuruos ad ſimilitu dinem falcis. Falera.rę.pe.coꝛ.eſt oꝛnamentũ equoꝝ.ſʒ ponit᷑ qnq; ꝓ oꝛnatiõe aliaꝝ reꝝ.vt vboꝝ Itẽ falera inuenit᷑ etiã ꝓ ſuꝑbia ⁊ iani ia⸗ ctatione. Et coꝛr.fa. ANn Auroꝛa. NPlumę ſunt falerę Ciceronis picta poetę. Inueni tur etiã fallere infinitiuus de fallo.lis.⁊ ꝓ ducit mã po ſitione Vñ Ouið.epi.Falle re credentẽ non eſt operoſa puellam. Falernus.ni.mõs eſt in campania vbi opti mum abũdat vinũ. Jõ falernũ ðꝛ bonũ vi num Iñ falernꝰ. a. ũ.⁊ falernicꝰ.ca.cũ.pe. coꝛ.⁊ pᷣma.qꝛ oĩa illa ſcribunt᷑ ꝑ vnuml. Fallax.lacis.oĩs ge.i.deceptoꝛ.⁊ ðꝛ a fallo lis.qꝛ fand o decipit. Iñ fallacia.cię.i.de⸗ ceptio. Et nõ ꝙ fallax differt ab eo qͥ men⸗ titu r. qꝛ ois hõ fallax id agit vel dicit vnð q̃ͥs fallat᷑.ſed nõ oĩs hõ vult fallere qͥ mẽti tur vt ioculatoꝛes qͥ ſepe mentiunt᷑ magis ſtudio delectandi qᷓ; volũ tate fallẽdi. AUñ ⁊ fallacia ðꝛ apud dialecticos in argumen tatione vel voce aliq̃.vt cum qs videt᷑ ali⸗ ud fari.i.dicere.vel ſigre qᷓ; ſigniſicat.vnð ⁊ hõ decipitur. Falſarij ſunt qͥ crimine falſi tenent᷑.vel qui crimen falſarioꝝ admittunt.vt de cri.fal. ad falſarioꝝ. — Falſidicus. ca. cũ.i. falſa dicens. coꝛ. di. Falſus.ſa.ſum.vm qͥſdam eſt participiũ. ? idem eſt qð deceptꝰ.Scõm vo qð ẽ nomẽ falſus.eſt qͥ fallit.vel qͥ negat qð verũ eſt. Iñ h falſum.ſi.⁊ falſus.ſa.ſuʒ.ðꝛ qð veꝝ non eſt.qꝛ fallat. In falſe aduũ.Et hec falſi tas.tatis.⁊ differt a mẽdacio.qꝛ falſitas negare qð veum eſt. Mendaciũ eſt fingg qð veꝝ non eſt. AUnde qͥdaʒ. Si va ſuppꝛi mas falſus agnoſceris eſſe. Si falſa confin gas.ſic mendax eſſe videris. Item falſum differt a ficto. qꝛ falſum ad orones ꝑtinet vbi vitas ita ſepe videt᷑ vt ꝗᷓ facta ſint ne⸗ gent᷑. Sed fictum ad poetas ꝑtinet vbi ꝗᷓ facta non ſunt facta dicunt᷑. Falſuʒ ergo qð veꝝ non eſt. Fictum qð veriſimile eſt. Itẽ falſus.a.ũ.i.iniuſtꝰ.vt falſo ꝗrit ð ſua natura humanũ genꝰ.i. iniuſte.ſic ⁊ veru ðꝛ iuſtũ.Et hic denariꝰ ðꝛ falſus.qͥ non hʒ iuſticiã ſuã. Deeſt em ei vłin pondere veil in foꝛma vel in ſuꝑſcriptione. Ande ⁊ mo neta ðꝛ.qꝛ monet ne qua fraus ⁊ iniuſticia Falx.cis.eſt inſtr̃m aptũ ſegetibus. vineis ⁊ pratis.⁊ ðꝛ a filice.qꝛ hac pᷣmum milites herbã filicem abſcindẽ ſolebant. Vñ. Fal⸗ ce puto vineã meto ſata tondeo prata Itẽ Falx metit ⁊ ſcindit.fax vrit.faux quoq; mandit. “MM Fama.mę.f.p.eſt ſine certo autoꝛe inuẽtus rumoꝛ.cui malignitas dedit initiuʒ.fides aũt incrementũ. AUel eſt vehemens vulgi vel maioꝛis partis opinio rei de q̃ᷓ querit ↄſentiẽs vel ↄſonans.⁊ ðꝛ a famuloꝛ.aris q̃ᷓſi famula.qꝛ famulat᷑ nobis dũ ad modũ famuleę diſcurrendo rumoꝛes de nob poꝛ⸗ tat ꝑ diuerſas terras.etiã nob ignoꝛãtibꝰ. velðꝛa fando.qꝛ fando puagat᷑.Etẽ no⸗ men bonaꝝ ⁊ malaꝝ rex.ſed ſine adiuncto ſepius accipit᷑ in bono. Nñ. Fama volat tranſitq; modũ quocunq; feraſ. Iñ famo⸗ ſus.ſa.ſum.de q̊ͥ fama loquit᷑ ſiue bñ.ſiue male. Vñ qũq; accipit᷑ in bono.ſʒ ſepiꝰ in malo.ſ.ꝓ infami. M Famoſum carmẽ ſᷣm Aco.in ſum. C. dein⸗ iur̃.eſt dictamen.vel hiſtoꝛia cõpoſita ad alicuius infamiꝗõ. OUW Famoſus libellus põt dici lib ↄſcriptus ob alicuius in famiam.vt. ff. de iniur̃.l.lextoꝛ mentoꝝ · S· ſi qͥs libeꝝ.Et imponit᷑ ei pxna capitis qͥ edidit libellũ velq inuentum nõ corrupit. ſed alij manifeſtauit.⁊ q eum di⸗ ctauerit ſi nõ ꝓbauerit de calũnia.capita⸗ liter puniet᷑ ṽm Aco.in ſum. Famelicus.ca.cũ.i.eſuriẽs.ieiunꝰ.⁊ ðꝛa fa mes. ⁊ coꝛ. pe. AVñ.j. Re.ij. Et famelici ſa turati ſunt. Famen.inis.n.t.i.locutio. Fames.mis.ſf.ge.qð antiqui fames famei. dixerũt. vñ achu⸗ ablatiuꝰ deſinit in e. p⸗ ductã. q̃ſi qͥntę declinationis. Et eſtfamel appetitꝰ edendi.contuſio faucis.qſi ppos means.⁊ eſt etymologia In famelicus.ca cũ.⁊ fameticus.ca.cũ.⁊ fameteꝰ.tea.teũ. in eodem ſenſu.i.eſuriẽs. Fameteus etiaʒ ðꝛ moꝛtifer. Et coꝛ.pᷣmam fames.ſʒ Fama eam ꝓð. Vñ.Nil magetriſte fame.nil cla rę comparo fam. “ Famicus.ci.m.s.pe.coꝛ.locꝰ tabernarũ in vrbe quẽ frequẽtant ꝓpter famẽ pellẽda. Familia.lię.f.p.a femur ðꝛ. Et eſt familia liberi ex liber legibꝰ ſuſcepti.Naʒ familia ꝓ Fᷣuis abuſiue non ꝓpᷣe ðꝛ. Et cõponitur cũ pat᷑. mat.filius.vt paterfamilias.mat⸗ familias.filiuſfamiliaſ.Et ẽ familias gtũs Pies nrs ſin⸗ N clo Nins ſtes i wi ars iä ench⸗ adiun ma o Bifane⸗ bi. ſue en Cden olur ird fan nuni ma⸗ r daf iciſi ſmä. zne Giumd inde ncicns Ceusan FS Nnin Nlili⸗ faumin Ponin mnon z . . . . „ . PYA grecꝰ. Et incipit familia a pr̃e ⁊ terminat᷑ i tritauo..ſed ſtirps ex longa generis ſigca⸗ tione vocat᷑. Item familia. familias gręco moꝛe facit ꝓ familię. Vñ hec Familia.Fa milię. vel familias. Familiaris.O.t.⁊ h re.i.domeſticꝰ.amicus de ꝓbᷣa familla.aſſuetꝰ vſitatꝰ. JInuenitur etiã ſubſtantiue poſitum. vt iſte eſt nimis familiaris. Famulamen.inis.i.famulatꝰ.ᷣuitiũ vłvᷣui tus. ⁊ ð a Famuloꝛ. laris. HM Famular..t. ⁊ B re.ðꝛ a famulus.⁊ cõꝑa⸗ tur. Iñ famularit᷑ adũ.⁊ hęc famularutas id eſt famuloꝝ ſᷣuitium vel ᷣuitus Famulitiũ.tij.i.ſᷣuitium vel obedientia. Famululus.li.i.paruus famulꝰ. Iñ famu⸗ lula.i.parua famula Famulus.li.ðꝛ a famuloꝛ.arl.Et ſunt ꝓpᷣe famuli qͥ ex ꝓpᷣa ſuoꝝ familia ſunt oꝛti.Et ðꝛ famulus q̃ſi vnus de familia.Sʒ vbuus ex ↄdicione vᷣuitutis. Iñ hęc famula.lę.⁊ famulus.la. lum. adiectiue. Et ſunt plura noiĩa idem ſiãntia. AUñ. Mantipiuʒ famu luſq; cliens ⁊ vᷣna miniſter.Atq; miniſtra toꝛ puer aſſecla vernula ſeruus. Satrapa pᷣdictis coniungit᷑ atq; Satelles.Necnon athleta hec vnum ſignificabunt . E Fandus.da.dũ.qð qͥs debʒ fari.⁊ ðꝛa foꝛ. ⁊cõponit᷑ infandus ⁊ nefandus. Fans.tis.oĩs.ge.i.loquẽs.⁊ põt eſſe nomẽ vel participium. D”ðMD ℳ₰ℳ Fãtaſia.ſię. võm MPap̃. eſt imago alicuiꝰ coꝛ⸗ poꝛis viſa. ⁊ cogitando in aio poſtea figu⸗ rata. vtputa pr̃is ſpẽs quã vidimꝰ. Fanta ſia poetica eſt rei inaĩmate ſenſum dare.vt mirant᷑ arboꝛes. Fantaſma wo eſt quã nũ qᷓ; vidimꝰ ſpẽs aio figurata.vtputa ſpẽs a uis quã nũqᷓ; vidimus.fantaſma viſio va⸗ na. Sʒ ᷣm HhHugl. Fãtaſma ðꝛ a phaſmos qð eſt apparitio.⁊ hęc fantaſia.ſię.idẽ qð phaſma.ſʒ phaſma ſꝑ eſt dubia.fantaſma vel fantaſia qñq;. Itẽ fantaſia eſt ð cogni tis ſpecies in aĩo figurata.Sʒ fantaſma eſt de incognit. Et hinc tractũ eſt vt fallacia in argumentatiõibꝰ ðꝛ fãtaſia cum appar,zʒ aliud qᷓ; ſit Iñ fantaſticus.ca.cũ.qð ſic ap paret.vel qð ꝑtinet ad fantaſma.vel qð in ſe ↄtinet fantaſiã. VNñ ⁊ cellula ꝗᷓ eſt in an⸗ terioꝛi ꝑte capit.in qᷓ eſt vis intelligẽdi ðꝛ fataſtica.qꝛ ea hõ fataſtice ⁊ imagiatoꝛie cõphẽſa ꝑ intellectũ ꝑcipit.Et pᷣdicta no⸗ miĩa poti ſcribẽda ſunt ꝑ ph.cũ ſint gręca Far.farrl.ðꝛ quoddã genꝰ ãnonę.⁊ dicit᷑ a frango.gis.Generalit᷑ t omnia ſemia fru gum farra dicunt a frangendo. qꝛ oli fran gebant᷑ in pila anteqᷓ; vſus molax eſſʒ. Iñ farreus.rea.reum.i.de farre exiſtens. vel factus. Farcimen.inis.n.t.⁊ h̊ farcimentũ.ti.i.re⸗ pletio extoꝝ vel ventris.i.caro conciſa et minutata. eo ꝙ ea inteſtina faꝛtiant᷑ id eſt repleant᷑ cũ aliaꝝ reꝝ cõmixtiõe.⁊ ðꝛ a far tio.tl. Idẽ fartũ.ti.qð ⁊ fertũ.ti.inueni Farina.nę.f.p.ðꝛa far.ris.eo ꝙ ex eo fiat. Iñ hec farinula.lę.dimi.i.parua farina.⁊ farinaceus.cea.ceũ.i.de farina factꝰ.⁊ fa⸗ rinoſus ſa.ſum.i.plenus faria. Farracũ.ci.n.s.eſt puls ex farre facta. vel pinguis cibus generalit᷑.⁊ ðꝛ a far farris. Farrago.ginis.f.t.i.ſtramẽ vel qlibʒ vilis annona. vel ꝗlibet mixtura pabuloꝝ. Añ Perſius. In tenui farragine mendax Et hinc facta tranſlatione farrago ðꝛ multitu do ſcholarium quaſi deſpectiue.qꝛ ex diũ ſis ⁊ varijs gentibus ſit coleca Rrohrie tñ farrago eſt herba hoꝛdeacea adhuc vi⸗ ridis ⁊ guis ad maturitatẽ.adhuc nõ tur⸗ geſcentibus. Fartũ ·ti.vide ſupꝛa in farcimẽ Itſtẽ fartum eſt ſupinũ de fartio.tis. H Fas.i.licitũ. ⁊ ðꝛa facio.cis.Et differt aiu re.qꝛ fas eſt lex diuina. Jus ẽ lex humana Fas eſt ꝑ alienũ agꝝ traſire. Nõ aũt ẽius. Faſcenia.nię.f.p.i.clauſibił vallatio circa caſtra ⁊ ciuitates.ꝗᷓ ſolet fieri quibuſdam faſcibꝰ ſtipulaꝝ ⁊ lignoꝝ.⁊ ðꝛ a faſcis. Faſcia.cię.i.ligatura.ſ.pannꝰ quo ſtringit pectus vel mamillę mulieris. ⁊ ða faſcis. qꝛ ea tegit᷑ pectus.⁊ papillę cõpᷣmunt᷑ Vł ligatura q̃ puer inuoluit᷑.qꝛ in modũ faſci⸗ culi coꝛpus ligat. Faſciale.lis.n.t.i.faſcia Et ꝓpᷣe faſciale eſt latũ cingulũ quo puer circũligat᷑ in faſcjs Faſcinus.ni.m.s.vel h̊ faſcinũ.ni.i.incan tatio.⁊ ðꝛ a faſcis vel faſcia.qꝛ in àbuſdaʒ faſcicuł vel faſcijs herbaꝝ ſoleat fieri. Fa⸗ ſcinus etiã ðꝛ pᷣapꝰ.qꝛ qbuſdam faſcijs ſo⸗ lebat olim inuolui cũ carerẽt bꝛachis. Itẽ Faſcinus ſiue faſcinatio ðꝛ etiam vulgoꝗ nocet infantibꝰ. dicunt᷑ em quoꝛundã ocu li viſu vrẽtes.ꝙ ſi hõ aliq̃s vł aliud aĩmal ab eis inſpectũ fuerit.ex tali viſu emarce⸗ ſcit.⁊ hinc eoꝝ actus faſcinatio ðꝛ. Faſciola.lę.dimi.i.parua faſcia.qᷓ vulnera ligantur. Faſcis.ſcis.m.t.i.onus.Et plłalit᷑ hi faſces ſciũ.i.inſignia honoꝝ.⁊ qñq; ipᷣůi honoꝛes dicunt falces auaſio faſclbus in i. 2 3 8 graues ſunt pondere dignitat autoꝛita⸗ tis ſᷣm hugl. Map̃.etiã dicit YFaſces.ſciũ. dignitates cõſulares.Faſcis colligatio li⸗ gnoꝛum ad depoꝛtandum colligatoꝛum. Ande. Mondera ſunt faſces.faſces dicũ⸗ tur honoꝛes. Saſianꝰ.ni.m.s.pe.ꝓdu.qdam auis.⁊ ðOꝛa faſis.ſis.vł faſidis.q̃daʒ inſula grecię. q inde pᷣmũ aſpoꝛtat eſt.vł ðꝛa fagin qð eſft comedere.q̃ſi fagianus.qꝛ eiꝰ caro ſuauis eſt ad comedendũ ”U Faſſio.onis.f.t.i.ↄfeſſio.⁊ ðꝛ a fateo: Faſſus.ſa.ſum.i.oↄfeſſus.locutꝰ.a ðꝛa fate . Vñ OQuið.in epi. Da veniam faſſi mi⸗ hi non tua munera tanti. 77 Faſtigiuʒz. gij.i. ſummitas. altitudo. honoꝛ a faſt⸗. qð idem eſt qð ſuꝑbia. Inde faſtuoſe aduer. Et faſtuoſitas.tatis.i.ſuperbia.elegãtia . Iñ faſtigiolum.li.dimi. Fatuoſus.ſa.ſuʒ.i.ſuꝑbus.⁊ ðꝛ elatio. Faſtus.a. ũ.i.licitus.⁊ ðꝛ a fas.vt faſtꝰ di / es.i.licitus in quo licebat rhomanis nego cia agere.cauſas exercere vel aliquid tale Nefaſtus vo dies ðꝛ qſi illicitꝰ.qꝛ illicituʒ aut q̃ſi nephas erat in illo die ſdicta agere qꝛ in illo die male ↄtigerat rhomanis.⁊ ðꝛ nefaſtus a nefas.Et hinc qͥdam liber Oui dij in quo tractat᷑ de faſt ⁊ nefaſtis diebꝰ. a dignioꝛi intitulat᷑ liber faſtoꝝ. Hinc etiã annales libꝛi in bus ſcribebãt᷑ facta rho⸗ manoꝛum totius anni.ſititer a dignioꝛi ꝑ⸗ te dicti ſunt faſti Inuenit᷑ etiã h̊ faſtꝰ.tus. quartę declinationis ꝓ annali libꝛo. Unð Lucanuſin.x. An nimis andoxi vincetur faſtibus annis.Sʒ magis ꝓpᷣe ꝓlibꝛo an⸗ nali eſt ſecundę declinationis. Nam faſt⸗ ꝓ ſuꝑbia eſt quartę declinatiõis. Añ. Fe ſta dies faſtus faſtuſq; ſuperbia fertur Fa ſtus.i.licitus.faſtos quoq; dicito libros. Bat terram faſtus operi faſtuſq; nefaſtꝰ. Fatatus.a.ũ.i.fato deſtinatus. ⁊ ðꝛ a fato as. are. ” .R Eatidicus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.fata dicens Fatum. ti.n. S. ðꝛ a foꝛ faris.⁊ dicunt fatuʒ eſſe quicqͥd deus fat᷑. Ael fatũ eſt tꝑał ſuc ceſſio. vel euẽtus rex a deo ꝓuiſaꝝ. Et fin gunt tria fata in colo ⁊ fuſo ⁊ digitiſ fila ex lana trahentibus ꝓpter trinã variationeʒ reꝝ. Quedam vo deſinunt eſſe. ꝗdam inci piunt eſſe.qdam ꝑſeuerant.vel ꝓpter tria tꝑa.ſ.pᷣteritum qð in fuſo iam netum et in⸗ uolutum eſt. Pręſens qð int digitos men tis trahit. Futuꝑꝝ qð eſt in lana qin coloi⸗ plicita eſt. ⁊ quod adhucꝑ digitos mentiſ ad fuſum tanqᷓ; ſens ad ſteritum traijciẽ dum eſt. Et eſt idem fatum ⁊ foꝛtuna.Sʒi hoc differunt.quia foꝛtuna eſt in his ꝗᷓ foꝛ tuitu veniunt.nulla palam cauſa. Fatum yer o eſt appoſitum ſinguł ſtatutum. ſed hocalterius conſideratiõis eſt. Scom ve. ro Quintilianum de cauſis Fatum ðꝛ a fa cio vel fio. Uñ ait.Quid eſt fatũ niſi quod fit ⁊ non habet cauſas. Boetius vo in. iiij libꝛo de conſolatione dicit. Pꝛouidentia eſt ipᷣa diuina ratio in ſummo oĩm pᷣncipe conſtituta.ꝗᷓ cuncra diſponit Item fatum eſt inhęrens rebus mobilibus diſpoſitio. quaʒ pꝛouidentia ſuis quęq; nectit oꝛdi⸗ 9„ nibus. Fatus.a. ũ.i. locutus. ⁊ ðꝛ a foꝛ faris . Fatal dies ᷣm Aco.in ſum.C. ð tẽ.⁊ repa. appel.ðꝛ ſpaciũ tpis infra appellãs debet appellationẽ ꝓſeqauu. —, Fatuus.tua.tuũ.i.ſtultꝰ.⁊ ðꝛ a foꝛ.farl.qꝛ impitiam ſuam oſtendit fando qᷣcqͥd latet in animo.vłreſpondendo ad interrogata. vel ideo ðꝛ fatuꝰ a fando.qꝛ qð necipᷣe fa⸗ tur.nec qð alij dicunt intelligit. Et differt a ſtulto.qꝛ ſtultus eſt qͥ ꝑ ſtupoꝛẽ non mo⸗ uetur.iniuriã ⁊ ſeuiciã ꝑfert.nec vltus eſt nec vllo ignominię cõmouetr᷑ doloꝛe. quia ſtultus eſt hebetioꝛ coꝛde. AUnð qͥdã. Ego ſtultũ me eſtimo.fatuũ eſſe nõ opinioꝛ Faudicus.a. ũ.pe. coꝛ. eſt illeq vera dicit. cui cũcti fauent.⁊ videt᷑ cõponi a faueo et dico.qꝛ eius dictis fauef. . Fauilla. lę.f. p.i.ſcintilla.⁊ ðꝛ a phos qð ẽ ignis.Sed ſcintilla ꝓpᷣe ðꝛ accenſa.fauilla vo extincta ⁊ igne deſᷣta.qꝛ fauilla eſt ex tinctus ſcintillę ignis vel cnis. Fauillus.li.dimi.i.paruus fauus. Idẽ eti⸗ gam fauulus. li. ꝛ. ôM Fauiſſoꝛ.ſoꝛis.eſt piſcatoꝛ qͥ ſp rogat et fa- uet deo vt ſibi bñ eueniat.⁊ ðꝛ a fauoen Fauius.a.ũ.i.leuis ⁊ imponderoſuſ.⁊ ðꝛ a fauonius.nij.qͥ ðꝛ ventus lenis. Fauni dicti ſunt qͥdam dij ſiluax. a fado vl phonos.aqꝛ voce non ſignis oſtendebãt fu tura in lucis ↄſulti a paganis.i vulgo in ficarij dicuntt. 7 cubi vel incubones.a rhomanis vᷣo fauni Fauoniꝰ.nij.lenis ventꝰqͥ ⁊ ephyrus dici tur. Et vocat᷑ ſic.qꝛ eius fauoꝛe floꝛes pꝛo ducunt᷑ terra germinat. Unde Ouidiꝰ. Aſq; ſub aduentu ſpirantis leue fauoni. Inde Fauonius.nia.niũ.Et h̊ fauoniuʒ. nij.leue odiuʒ quod cito tranſit ⁊ cadit ad döne mnnic hung bisifn 1Finn tumn. ſc K ve⸗ mdeg iſio honn i üdenie hch Nonfanmn dihenn znecnte ns ernpe. lis dede ff icah Mienn Pnecißen 1. Edikr winonne Neryluss dolge gun inor mi dd. Mwa oi 1 faudl lcker⸗ ic ſognan Afe golan is. „D ſoltii iun mns di etorsnt leich⸗ uefnon pfauoni 1tcnl modũ illius venti. Fauonj etiã dicebotur ſpurij.qͥ ex pr̃e incerto ⁊ mr̃e vidua ſũt ge⸗ niti.⁊ G̊ ideo.qꝛ ꝗdam aĩmalia fauonio ſpi ritu hauſto conciꝑe extimannr. Fauoꝛ.oꝛis.m.t.i.auxilium.laus. Iñ fauoꝛoſus.ſa.ſum.i.fauoꝛe plenꝰ Jdẽ ⁊ fautoꝛius.ria.riũ.a.fautoꝛe.⁊ h̊ ⁊ hec fa uoꝛabił.⁊ G̊ le. Iñ fauoꝛabiliter aduũͥ.⁊ hęc fauoꝛabilitas. tatis. Fauſtus.a.ũ.i.felix.cui foꝛtuna fauet. Jĩã adu.fauſte.felicit᷑.ꝓſpere.Et hęc fauſtitu do. dinis. i. felicitas. Et fauſtꝰ cõponit᷑ in⸗ fauſtus a.ũ.i.infęlix.cui foꝛtuna nõ fauet ſed ſꝑ eſt aduſa. ⁊ ei nõ ↄtingit niſi male Fautoꝛ.oꝛis.m.t.i.laudatoꝛ.ↄſenſoꝛ in ma lo. ⁊ ðz a faueo.ues. Iñ fautio.onis.i.lauſ vel ↄſenſus in malo.ſicut amicitia ↄſenſuſ in bono. Qð em̃ eſt amicitia inter bonos h igem eſt fautio inter malos. Jñ fautioſus ſa.ſum.i.in malo ↄſentiers.. Fauus.ui.mel eſt in cera.ſ.briſca.⁊ ðꝛa fa⸗ gin grece qð eſt comedere latine.q̃ſi fagus qꝛ magis comedit᷑ qᷓ; bibit᷑. Faux. cis.m.t.ðꝛ a phos qð eſt vox. Et ſũt fauces anguſtę fiſtulę gutturis quaſi phoſ idẽ voces ꝑ qs vocalis ſpũs ab intimo ꝑe ctoꝛe exiliens.ſonũ vocis emittit.Et ðꝛ ſic vela fundendis vocibꝰ. vel qꝛ per eas fa⸗ mur voces. Vel fauces dicunt a phos qðd elſt aer.quaſi phos capientes.id eſt aerem NYel dicunt᷑ fauces a fagin qð eſt comede⸗ re. ⁊ ſm h̊ fauces dicunt᷑ maxillęqbus co medimus. Et ad ſimilitudinẽ fauciũ dicũ tur fauceſ loca ſtricta ⁊ anguſta ſicut ẽ adi tus viarum int᷑ altos montes. Similit᷑ ad ſimilitudinẽ fauciũ dicũt᷑ fauces oſtia flu⸗ uiaꝛum ⁊ exitus in mare.qꝛ locus iſte ſolet eſſe ſtrictus ⁊ anguſtus ad modũ fauciuʒ. vłqꝛ ꝑ illum locũ aquę ⁊ naues exeunt ſiẽ ꝓ fauces voces. Vñ. Faux eſt faſq; licʒ re⸗ ſecat falx fax qͥʒ lucet. Fax.facis.f.t.i.teda.⁊ ðꝛ a phos qð eſt lux Aꝛ: facit lucem. Inde Facula.lę.i.ꝑua fax. Febris moꝛbus qdam. 1 8a Ferueo. ues. qaꝛ facit hoĩem feruere. Ulłðꝛ a frigeo.ges qꝛ facit hoieʒ frigere.Et deſinit actũs ſin⸗ gularis in em. vel in im. vt febrẽ vł febrim ablatiuꝰ in e.vłin i.⁊ actũs płis in es vł in is. vt febres vel febris. Februa. oꝝ. n. s. pl is numeri ·i. ſacriſicia et purgatões.ꝗ oli ſolebant fieri ꝓ aimabus defunctoꝝ. Iñ februatꝰ. ta. tũ.i.purgatuſ aſſenſus ta. tũ. Et h̊ februus. brui.i.pluto. Februi etiã dicunt᷑ manes. qꝛ in eis fiebant hmõi purgationes. Eta februus vel febriꝰ dꝛ H februarius.rij. qͥdã menſis dictꝰ ſic.qſi ſa⸗ ccrificatoꝛius vel purgatoꝛius ſiue purga⸗ tiuus.qꝛ in illo menſe olim pcipue fiebant februa ꝓ aimabus defunctoꝝ ipᷣi plutoni. Fecialis.lis.m.t.q̃ſi fediał.i.ſacerdos per quẽ fędera fiebãt.vel qͥ bella annũciabat· q potius dicebat᷑ ſęcularis. Vñ olim fecia les dicebant᷑ fediales.qꝛ ꝑ eos fędera fie bant. ſicut ꝑ ſeculares bella.Fecialis 8 p⸗ pꝛie dicebat᷑ ille qͥ legatiõe vtebat᷑ ꝓ fede⸗ re ⁊ pace ᷣm ugl. Dapᷣ. dicit. Geciales dicunt᷑ ꝑ quos federa ⁊ bella indicebãtur id eſt ſacerdote. Feciniũ. nij. n. s. ðꝛ a fex. Et dicunt᷑ fecinia minuti acini ⁊ durę cutis.qꝛ plꝰ fec faciat —- „7 q; alij acini. Fecula. le. dimi. i. parua fex. Fecula etiam H ðꝛ vua decocta vel pingus. Feculentus.ta.tũ.i.fetidus.⁊ ðꝛa fece vel fecula.vel ðꝛ a fęce.⁊ lentos qð eſt plenũ. Iñ feculentꝰ.ta.tũ.i.fece plenꝰ vel fetidꝰ. Iñ hec feculentia.tie.i.fętiditas. Feęcundus.da.dũ.i.fertił vel abundãs.qᷣſi gtundus. i. fetu vndas vel ãſi fetũ dans. ñ fecunditas.tatis. Itẽ cõponit᷑ fe⸗ udꝰ? infecundus. da.dũ.i.nõ fęcunqus.ſteritł. Fedoſus.ſa.ſum.i.fedus.da.dũ. Fedus.derl.i.pactũ vel paxã fit inter dimi cantes. ⁊ ðꝛ a fedus.da.dũ. Fuit em olim ↄſuetudo ꝙ cum aliq̊s vellet inire fedus.· q̃dam poꝛca ſacrificaret᷑ in hunc modum. maioꝛ ex iſta parte.⁊ minoꝛ ex alia.ſiue eſ⸗ ſet imꝑatoꝛ.ſiuerex.ſiue alius bnceps.te⸗ nebani illam poꝛcã ⁊ ipᷣaʒ ꝑcutiebãt ⁊ tur piter occidebant. quaſi dicerẽt.ſicoccidat̃ ille qͥ a pace reſilierit.⁊ inde dictũ eſt fedꝰ. apoꝛca feda.⁊ turpit᷑ occiſa.cuiꝰmoꝛs op⸗ tabat ei qͥ a pace reſilieret. Vel ðꝛ fedus a fide. Vel ðꝛ ab hirco ⁊ hedo f.l̃a addita. vel potius poſita ꝓh.ꝗ̃ habet᷑ in öᷣ nomie Hircus.⁊ ðꝛ fedus ſic qꝛ hircꝰ ⁊ hedus cũ poꝛca immolabant᷑ in fędere faciendo. Et fedus pſuenit pacẽ.ſʒ federis ꝑtes ſunt in⸗ ducię dictę.ãſi in dies ocij.vel iducta ocia ⁊ ſcribit᷑ ꝑ oe.diphthongum. Inuenit᷑ fe⸗ dus. da. du. adiectiuũ.i.turpis.defoꝛmis ſoꝛdidꝰ. a fedo. as. Inde fede. dius.ſi me. aduer. ⁊ hęc feditas. tatis. ⁊ ſcribitur eſt fedus ꝓ pacto dicito fedus. Fel.lis.ðꝛ a follis.eo ꝙ ſit folliculꝰ geſtans humoꝛeʒ qͥ vocat᷑ bił. Et ðꝛ fel tam follicu lus q; ille humoꝛ.⁊ ſcribit᷑ ꝑ geminuml.in gtõ Inde felleus.lea.leum.i.de felle exñns atus. ta. tun ”M Feeniciũ. cij. eſt herba fullonũ.ꝗᷓ nigrã fae tincturam. Vñ Eſa.j. Si fuerint pctã vra guaſi fenicum. Feniculũ.li.pe.coꝛ.herba qᷓdam.⁊ ðꝛ a Fe⸗ num.qꝛ tirſus huiꝰ herbę ⁊ radices acuůt viſum. Iñ ⁊ feniculũ ðꝛ q̃ſi oculoꝝ fenum yel ðꝛ ſic.qꝛ hęc herba eſt calida ⁊ ſica. Fenum. vni.n.S.ðꝛ a Mhos qð eſt ignis. qa facile igne accendit᷑. vel eo flãma facilenunuu tritur. ⁊ ſcribit᷑ ꝑ oe.diphthongi. Fenus.noꝛis.n.t.i.vſura.ſed vſura ẽ lucx de capitali acceptũ. Fenus vero lucrũ de vſura acceptũ. AUel vſura eſt ſine determi nato tꝑe.ſicut qͥ accõmodat duodeci dena rios pꝛo vno denario qͥtqͥt menſibus acce ptoꝛ voluerit Fęnus vero eſt cũ tpe deter minato.ſicut qͥ accõmodat viginti ꝓ trigi⸗ vel amarum. Felena. nę.f. p. ꝗdaz beſtia valð timida. ſcʒ cerua. Et ꝓ eodem inuenit᷑ hec feles inde⸗ cli. Vñ Ouið.in.v.meta.Feles ſoꝛoꝛ phę bi niuea ſaturina iacas. 7. Felix.cis.oĩs.g.i.beatꝰ.foꝛtunatus.diues Et ðꝛ Feęlix.⁊ qͥ dat fęlicitatẽ.⁊ qͥ accipit. ⁊p qð dat᷑ feęlicitas. vt feęlix tꝑs.felix locꝰ luer. felicitas.tatl.Et ꝓð fę Z felicit᷑ aduer. ⁊ feęlicitas. Ande Lucanus in.iiij. Fęlix qͥ potuit mu di vitare ruinam. Quo iaceat iam ſcire lo⸗ Feqmella. lę. dimi.i.parua femina. Feęmellarius.larij.i.mulierarius.fęmineis vł femineo oꝑi deditus. vł femineos hñs moꝛes.vel voluntati feminę deditus ⁊ ob noxius.qͥ alio noĩe ðꝛ vxoꝛarius. Feemen. iinis.n.t.ðꝛ a femur.⁊ ſunt ille ꝑtes femoꝝ.qᷣbus in eqtando tergis equoꝝ ad heremus. Vñ ⁊ pliatoꝛes olim ſub femini bus amiſiſſe equos dicebant᷑. Ael Femen inis.eſt coxa feminę. AUñ Cantl.vij. Et iũ cturę feminũ tuoꝝ ſicut monilia. In h̊ Fg minale. lis. bꝛachę feminaruʒz. eo ꝙ tegant fęmina. Et hinc ðꝛ femen qñq; piguedoil⸗ la quę eſt in pube mulieris. Et femur quę eſt in pube viroꝝ.hęc tñ ppᷣetas ſepe coꝛ⸗ rumpit᷑ apud autoꝛes vtentes pᷣdictis vo⸗ cabulis indifferenter Eemina. nę.f.p.ðꝛ a phos qð eſtignis.qua ſi ignita.qꝛ vehementius viro ardet ⁊ con cupiſcit. Vel ðꝛa fetiditate.quaſi fetida. qꝛ generat fetũ. Iñ h ⁊ hęc femella.lę.⁊ fę minella. lę. ? feminula. lę. oia dimi. ⁊2 femi⸗ neus.nea.neũ.⁊ SFęgmininus.na.nũ.i.res ſmiegk: vej piinen⸗ ad feminam. Item fę mina pöt eſſe ruma Femen. innuis. Femur. oꝛis.n.t.pe.coꝛ.Et ſunt femoꝛa ab inguine vſq; ad genua.dicta a femina. qͥa ibi eſt diſtinctio eius ⁊ viri. Ael femur eſt coxa virilis ꝓpᷣe. Iñ h̊ femorale.lis.bra⸗ chę viroꝝ.eo ꝙ femoꝛa tegant.Et ſcias y emur. genus.⁊ ſtirps . oꝛis actoꝛ. GMU Feneſtra.ſtrę.f.p.ðᷣꝛa phos qð eſt lux.qa lucem ferat.vel qꝛꝑ es videamꝰ for luce,ʒ Vmñ ⁊ feneſtra ðꝛ q̃ſi ferẽs nos extra. Alłlfe neſtra cõponit᷑ a phos ⁊ miniſtro.qꝛ mini ſtrat lucẽ domui Et ſunt ppe feneſtrę qͥb⸗ plurał numeri ꝓ coxis mulie exterioꝛ ps anguſta eſt. ſed interioꝛ diffu⸗ ſa. In feneſtrella.lę.i.parua feneſtra.⁊ fe⸗ neſtratus.ta.tum. ôòMl ta vſq; ad menſem. Vnð fenus vocat᷑ aui dum. qꝛ qᷓ ſic accõmodat ſpꝑ auet vt illo tẽ⸗ pus veniat cito. Unð Lucanus. Hic vſu⸗ . ra voꝛax auide qð in tpe fenus. Indiffere: — ter tñ vtimur ſdictis vocabulis. In fene⸗ reus.rea.reũ. Fera.rę.ðꝛ oĩs beſtia.⁊ ðᷣꝛ a fero fers.eoq toto coꝛꝑe ferat᷑.vłqꝛ vtat᷑ naturali liber tate ⁊ deſiderio ſuo.⁊ voluntate ꝓpᷣa feaa tur.ferę ſunt etiã ſinon ſeuiũt Beſtię voa vaſtando dictę ſunt.qꝛ moꝛſu vel vngui⸗ ℳ☛— bus ſeuiunt. qſi vaſtię. IJñ ferinus.na.nũ id eſt de fera errs. Feraculus.la.lũ.i.aliquantulũ ferax. Feralis.9.t.⁊ B le.moꝛtał.lugubꝛis.fune⸗ bris. ⁊ ðꝛ a Feron qð eſtmoꝛs. Feratrũ.tri.n.sS.ðꝛ a fera. Et ſunt Feratra tecta ſiluaꝝ ſpiſſa. Fcrax:cie ls. ge i. ſruqus abundao JIñ er Feracit᷑ adu.⁊ hęc feracitas tatis. Ferculũ.li.n.S.i.miſſoꝛiũ.⁊ ðꝛ a Fero fers Ferculũ etiã ðꝛ menſa ſuꝑ quam ponũtur fercula. Itẽ ferculũ etiã ðꝛ vaſculũ in quo poꝛtat᷑ ferculũ. Vñ in Cantl. Ferculũ fec Salomõ rex delignis libani ᷣm hug. Ma pieas vo dicit. Ferculũ. diſcus.menſa ed⸗ꝛ⸗ fe⸗ tium. aut vaſculũ miſſoꝛiũ.in quo epulę fe eneratoꝛ. oꝛis qͥ dat ⁊ qui accipit fenꝰ. qſi èôe en Ferentarius. rij. m. s.i. vexillifer vł füdibu lus vel ſagittarius.qꝛ ferat arcũ. Añ em bꝛoſius ſuper Egiſippum Sed vt ſolet in ferentarioꝝ plijs plura vulnera qᷓ; necesi⸗ runtur. ferebantur. Feretrũ.tri.n. s.eſt qðdam inſtrumẽtũ cuʒ — — — -—-—— nigit ci 1dee K ai P fnun ſcaa. gis de idenn . ſmi wolin nrhen wae in aigi mize. hor⸗ ein is guft ungl⸗ Nuili . ie:⸗ Fmn mdis Ws. afan ⸗ uumponn dsen fralifi mhel⸗ wglt⸗ fidh OAn. Betrn quo poꝛtant᷑ coꝛpa moꝛtuoꝝ. ⁊ ðꝛa feron qð eſt moꝛs.eo ꝙ ferat moꝛtuũ.qe autẽ ðꝛ feretrũ qſi ferens atrũ etymo.eſt.Quidaʒ m volũt deriuari feretrũ a fero fers.qꝛ fe⸗ rat moꝛtuos.Alij dicũt feretrũ dici.q̃ſi fe⸗ rat tetrũ.i.moꝛtuũ.ſed potius eſt etymo. Feria. rie.i.ceſſatio ab oꝑe ᷣuili.⁊ ðꝛ a Fe⸗ rio.ris. VUñ ⁊ feria ðꝛ feſtiuus dies in uuo F ceſſare debemꝰ ab oꝑibus vᷣuilibꝰ.in q̃ ſo⸗ la res diuĩa dʒ geri.⁊ ðꝛ feria a ferẽdis vi⸗ ctimis. ⁊ m h̊ ſoli feſtiui dies dicũt ferię ꝓbpᷣe in qͥbꝰ ſacrificia ſᷣcipue ſolent fieri Sʒ qꝛ q̃libet die debemꝰ ceſſarea vitijs.inde eſt ꝙ qᷣlibet dies põt dici feria. Scðᷣm gS ccõo ſuetudinem chriſtianoꝝ ſic appellãdi ſunt dies. Dies ſolpᷣma feria vel dies domica. Et dies lunę ſecunda feria. Et dies mart tertia feria.Et dies mercurij rta feria. et dies Jouis qnta feria. Et dies veneris ſe xta feria.Et dies ſaturni ſeptia feria. Et ẽ duplex ſenſus.qꝛ vo dies ab initio habitꝰ eſt ferial.iõ dies dñica nuncupat᷑ pᷣma fe⸗ ria.qꝛ pᷣmꝰ dies eſt a feria.i.a ſabbato qð feriale ſolet eſſe.Dies lunę ðꝛ ſecũda feria qꝛ ſecũdus a feria.i.a ſabbato.⁊ ſic de cęte ris. Vl dies dñicus ðꝛ ma feria.qꝛ eſt pꝛi mus dies ſeptim anęꝗᷓ eſt feria.⁊ ſic ð aljs Itẽ ferię ſunt qdam ſolẽnitateſ.in quibus cauſę trac tari non debent. +△ Feriatus.ta.tũ.i.fe ſtiuꝰ. NPꝛopᷣe qᷣdeʒ dies feriati dicũt᷑.qͥbꝰ res diuia fit.⁊ abſtinere etiã opoꝛtʒ hoĩeʒ a litibꝰ ⁊ oꝑibꝰ ſᷣuilibus Ferinus.na.nũ.eſt poſſeſſiuũ.⁊ ðꝛ a fera.et hec ferina.nę.i.venatio. Vñ Virgiliꝰ Im plent᷑ veteris bacchi pinguiſq; ferinę. Fermentũ.ti.i.yma.⁊ ðꝛa ferueo.ues.q̃a excreſcat. Iñ fermentatꝰ.ta.tũ. Nñ qͥdaʒ panis ðꝛ fermentatꝰ.i.fermento coꝛruptꝰ. Et qꝛ paꝝ fermenti totã maſſam paſtę coꝛ2ꝛ rũpit.iõ qñq; ponit᷑ ꝓ peccato.qꝛ etiã par uum moꝛtale magnã maſſaʒ vtutũ moꝛtifi cat.qꝛ q̊ in vno offẽdit factꝰ ẽ oĩm reꝰ.teſte Ferocia.cię.f.p.idẽ eſt qð ferocitas.(apło. ⁊ðꝛa ferox. Vñ Martial. NPythagoꝛici edocuerũt ferociã animi cũ tibis mollire. Et in hymno martyꝝ. Hi ꝓ te furias atq; Feron gręce.latine ðꝛ moꝛs (ferocias Feronia.nię.qͥdaʒ fons vł palus.⁊ ðꝛa fe⸗ ro.fers.eo ꝙ ↄferat vtilitatẽ bibẽtibꝰ. Et hec ferocinia.nię.ðꝛ dea illiꝰ aꝗᷓ vel fontis Ferrarius.rij.qͥ in ferro oꝑat᷑.vel qͥ ferruʒ equi facit.⁊ ðꝛ a ferrum. Ferriminatio eſt eiuſdem generis materia⸗ rum ſolidatio ⁊ ↄiunctio.vt ſi cxpho argẽ teo fũdus ferreus apponat᷑.de h̊ no.in.A. in rem. ff. de rei. »ʒvuVnn. Ferrifodina.nę.locus vbi ferrũ foditux Ferrugo.ginis.i.ferri rubigo. Itẽ ferrugo Bðꝛ qͥdam coloꝛ ſiłis ferro.⁊ ẽ purpurę ſub⸗ nigrę.⁊ fit in hiſpania. Iñ ferrugineꝰ.nea neũ. de ferrugine exñs.⁊ ferruginoſus. ſa ſum.i.plenus ferrugine. — — errũ. ri. n. S. eſt metallũ qödam. ⁊ ðꝛ a far farris.qꝛ farra.i.ſemina frugũ trę condit. Iñ ferre.rea.reũ.i.de ferro exñs. Itez a ferrũ ðꝛ q̊ ferramentũ.ti.i.inſtr̃m ferreum accipit᷑ collectiue.⁊ h̊ ferꝝ.ri.ꝓ ferro ed qꝛ ex puro fit ferro. Et in tali ſigtione fer⸗ rum hhʒ płalitatẽ.Et nõ ꝙ purgamẽta fer⸗ ri ſunt rubigo ⁊ ſcoꝛia. Iẽ reꝑit᷑ h ferꝝ.ri maſ. ge.ꝓ ꝓpᷣo noĩe.qꝛ q̃litas vocl eſſentiẽ rei nõ mutat.põt tñ declinari h̊ ferrus.ri. Fertilł.lis.ↄ.t.⁊ G le.i.abundãs młta ferẽs. Fertilis ager eſt. Fructuoſus vo qcunq; compendio eff. Fertũ.ti.i.oblatio ã altari offert. ⁊ poſtea a põtificibꝰ ſacrificat᷑.⁊ ðꝛa fero fers. IJtem fertũ qñq; ponit᷑ ꝓfartũ.vide ſupꝛa fartrũ Feruidus.da.dũ.i.calidus ⁊ iracũdus Jũ feruide adu.⁊ hęc feruiditas.tatis. Ferula.lę.f.p.pe.coꝛ.qdðᷣdã genus herbę.? palmatoꝛiũ inde factũ ðꝛ ferula.Dic enim Loꝛnutꝰ ꝙ ferula eſt gen? feniculi qð cre⸗ ſcit in mõte gargano.⁊ inde affert᷑ a ꝑegri⸗ nis in modũ retoꝛti baculi.qð ẽ tam calidę natureę ꝙ cu auſter flat qſikiter eſt calid⸗ ſit qͥdam ↄflictus ⁊ ↄfractio int᷑ herbas illas ⁊ inde ꝓcreat᷑ ignis adeo magnus ꝙ qnq; comburit᷑ tota regio.a qua cõbuſtione bea ta agatha ſiculos ⁊ rhomanos liberaſſe le⸗ Ferularium. rij. locus vbi ferulę abundãt. ⁊8ꝛz a Ferula.Et ꝓ eodem inuenit H feru⸗ Feruoꝛiũ:rij.i.caldariũ.⁊ ðꝛ a ferueo.ues. Ferus.ri. m. s.ðꝛ a fero.fers. Uñ pſał. Sin gularis ferꝰ depaſtꝰ eſt eã. Et hęc fera. rę. de qᷓ ſupꝛa loco ſuo.Eta fera deriuat᷑ ferꝰ a.ũ.i.crudeł.durus.aſp. Iñ feritas.i.cru⸗ delitas. Et h̊ ⁊ hec ⁊ erox. cis.i.crudetł. immanſuetꝰ. Itẽ a ferox ðꝛ ferocitas.tatl. Et hec ferocia.cię.in eodẽ ſenſu.Et nõ ꝙ ferox eſt animꝰ. ferꝰ ẽleo. Itẽ ferocitas ſe⸗ pe laudi habet᷑. Eſt em ferocitas militũ.⁊ ferox iuuentꝰ ðꝛ.Sʒ feritas diri animieſt. Et ferox cõponit᷑ ̊ ⁊ hec ⁊ B ferox..Et coꝛ.fe. AUñ Lucanꝰin.iiij. Mon ſonipes in bella ferox non iret in equozzs. Feſcenia. nię.f.p.mulier ꝗ expellit faſcina .- Feſcenini.noꝝ.maſ ge.pluralis nũeri ſunt EFEe carmina ꝗ dicit młr qñ expellit faſcinũ Et hę faſceninę.aꝝ.carmina q̊ mi dicit mouẽ do cunas vt ſopiat pueꝝ. Et qñq; faſceni ne dicunt᷑ laudes. Vñ habet in qdam ſer⸗ mone.ꝙ angeli aſtãtes dño nato in pᷣſepio canebant.Gla in excelſis deo.⁊ in tra pax hoĩbus bonę voluntatl.ꝓ faſceninis qua⸗ ſi loco faſceninax.i.tales faſceninas dice⸗ bãt circa eũ vt q̃ſi doꝛmiret.ſ.gła in excel⸗ ſis deo ⁊c.⁊ ſic laudabãt eũ Itẽ inuenit᷑ fe ſceninꝰ.a.ũ.a.feſcenino oppido. Añ Oꝛa tiꝰ. Feſcenina ꝑ hũcinuẽta licẽtia moꝛuʒ. Hm hugl. Pap.etiã dic̃. Feſcenina cãtica nuptialia ꝗ in nuptis cãtãt᷑. Feſceninꝰ.a. u.i.nuptial.a feſcenino oppido q̊ͥdã cãpa⸗ Feſſus.a.ũ.ðꝛ a findo.dis.q̃i fiſſus.i.( nię diuiſus a ſanitate.nec iã integer ſalute Et eſt generale nomẽ.ad omĩa em refert᷑.dici mus vo feſſus aio.feſſus coꝛꝑe.qð magis eſt ꝓpᷣum ⁊ feſſus reꝝ ad caſuʒ venientiuʒ ãqᷓſi inops copiaꝝ.a ſᷣm h̊ eſt nomẽ.vᷣm vo ꝙ eſt participiũ ðꝛ a fatiſcoꝛ.ſceriss. Feſtiał.ↄ.t.huius feſtiał.i.ſacerdos vłoꝛa toꝛ ꝑ quem bellũ indicit᷑ ⁊ pax cõponitur. qui ⁊ fecialis dOꝛ. Feſtiuitacula.lę.dimi.i.parua feſtiuitas. Feſtiuus.ua.uũ.idẽ eſt qð feſtꝰ. AVñ ꝑ trãſ lationem ðꝛ hõ feſtiuus.i.lętus.cõptꝰ.ſua uis. Iñ feſtiue aduͥ. Et h̊ ⁊ hęc feſtiuałl ꝛ 5 le. In feſtiualit᷑.⁊ hęc feſtiualitas.ta tis.i. ſolẽnitas vel ſuauitas. dulcedo. oꝛnatus. leęticia. Et ðꝛ feſtiuitas q̃ſi feſtiditas.a fe⸗ ſtis diebus. eſt etymo. ðJUMUB Feſtra.ſtrę. a feneſtra ꝑ ſyncopaʒ i.pua feneſtra. Uñ Macrobi de ſaturnalibus Feſtra qͥdem eſt minuſculũ oſtiũ in ſacrio Feſtuca.cę.i.ſtips.ſ.minimũ pondꝰ vł pul uis vel atomꝰ. Inde effeſtucare.vbũ iurj. id eſt abrenunciare. . Feſtulũ.li.pe.coꝛ.i.paruũ feſtum. Feſtũ.ti.eſt illud lignũ in ſummitate domꝰ⸗ ad qð oĩa dirigunt᷑ tigna ⁊ in qͥ cõueniunt Iñ H̊ feſtũ.ti ꝓ ſolẽnitate.Sic em ad feſtũ ignützgua dom ↄueniũt.ſic ad feſtum.i. ad ſolẽnitateʒ hoĩes ↄueniũt. Ael feſtum ðꝛ a feria.q̃ſi feriatũ. Iñ feſtus.ta.tũ.vt fe ſtus dies. Et ſunt feſti dies tm ocij ⁊ religi onis.qꝛ in eis ſola res diuia fit. Et nõ ꝙ fe ſti dies dicunt᷑ ex ↄſuetudine. ſʒ ſolẽnes qᷣ dad hoiĩes ꝑtinẽt.vt parentela.vt cũ qͥs de⸗ functi officia expleuerit ðꝛ ſolẽnia pſtitiſſe Fetulentus.ta.tũ.i.plenus fetoꝛe. In fetu⸗ lentia. tię.i.fetiditaas. Fetura.rę.i.fetus partus.⁊ ðꝛ a fetus.a.ũ. Fetus.us.ui.i.partꝰ.natꝰ.filiꝰmłier vl pe⸗ coꝛis.⁊ ꝓpᷣe adhuc exñs in vtero. ſic dict⸗ qꝛ adhuc in vtero foueat᷑.licʒ ꝓ iam parto inueniat᷑. Vñ fętus.a.ũ.i.plenꝰ.⁊ qnq;li beratus.vt iſta mulier eſt feta.i.partu vel filio plena vel iam liberata. Et ſiłr ſi inue⸗ niat᷑ feta partu.i.liberata vel plena. Fetutina res.i.fetida ⁊ inqͥnatiſſima ac mu liebꝛis.ſoꝛdida actio.ꝗ ꝑ mulierẽ fętũ face re poteſt ᷣm Pab. VM Feudũ.di.eſt bñſicium ⁊ beniuola actio tri buens gaudiũ capiẽti.capiẽſq; tribuendo in id qð facit.⁊ ſua ſponte parata. Ael feu dum eſt illð bñficiuʒ qð ex beniuolẽtia ali⸗ cuiꝰ ita tradit᷑ alicui.vt ꝓpᷣetate rei que in feudũ datr᷑ penes dantẽ remanente vſufru ctum eiuſdẽ rei ita ad accipientẽ traãſfferat. vt ad eũ hęredeſq; ſuos maſculos ⁊ feias ſi de eis noĩatim dictũ fuerit ⁊ impheruu ptineat.ad h̊ vt ipᷣe ⁊ eiꝰ hęredes fideliter PFuiãat dño. ſiue illud ᷣuitiũ noiatim dictũ fuit a dño qle eſſe debeat.ſiue indetermia⸗ te ꝓmiſſum ſit.DBicit᷑ aũt feudũ a fidelita⸗ te vel a fide.quã vaſallus dño pſᷣſtare tene tur. MNec em̃ debet aliqᷓ inueſtitura fieri ei q̃ fidelitatẽ facere recuſat.niſi feudũ eo pa cto ſit acqͥſitũ.vt de eo fidelitas nõ pſſtetur vt in ↄſtitutionibꝰ feu.ꝑ qͥs fiat inueſti. et p qs recipit᷑.ibidẽ in qͥbus cau.feu.amit.iĩ c.ij · S· j.in vſi.feu.xno. Feudũ legiũ vᷣm ſpe.eſt qñ cã ⁊ occaſio ho⸗ magi ceꝑit a dño. vt qui baro dixit alicui pauperi militi ꝙ aliquã rem immobilẽ ſibi daret ſi ei faceret homagiũ.⁊ illã dedit.tał res vocat᷑ feudũ legium.⁊ tal vaſallus ho molegius. . Feudatarius eſt qͥ feudũ recipit.qͥetiaʒ va ſallus dicic. 2=ðèð Fex. cis.f.t.ðꝛa figo.gis.qꝛ ſe mergendo in fundo vaſis affligit.⁊ ðꝛ a fedo.asg. Fiber. bri. m. . eſt qð vñ ⁊ alio nomie ðꝛ caſtoꝛ.qꝛ ipᷣe ſe caſtrat. Hm q̊ ſdã. Iñ fibrinꝰ.na.nũ.⁊ h̊ fibrinũ.ni. lana illius aialis. Iñ hęc fibrina.nę.ðꝛ ve⸗ ſtis.ꝗᷓ tramã de fibri lana habet Fibra.brę.f.p.idem eſt qð vena.ſ ʒ differüt qꝛ fibra eſt ipᷣa choꝛda ſcʒ ipſe folliculus ꝑ quem ſanguis diſcurrit. Vena ipᷣe ſangui nis curſus. Ael fibrę ſunt iecoꝛis extremi⸗ tates ſic dictę.qꝛ apud gẽtiles in ſacrificijs ad phebi aras ferebantur ab arioł vt ibire ſponſa acciperent. Fibrę etiam dicunt ve nę interioꝛes.vel venę iecoꝛis.vel viſcera dã aĩal qð cũ Venato⸗ res ſequũt᷑ ſe caſtrat.⁊ ſibi mentulã findit. fu⸗ nt fionk ag M holt ficoꝛ ſan git Firut boꝛe colne lsg. tins d. fio⸗ fein ſtte qgeb lde men qſil⸗ varu ſ ihre⸗ m. marmn fnüfne atiotri tduendo Wind cen nemnerſein migäü. los 1fin enger les ſddltr iatin dici ndetermi⸗ üaſdclitu iſtaretene mumſei iadüo vrtlat muhiliſc SddA lloho an ondo 4. „ 6 . N 8 äwnd Gniſtqa. 15ſnn Foen üans cuntur ficte agentes. —”òêòD Fictilł. .t.⁊ B le.pe.coꝛ.qð facile fingi põt. vel mẽbꝛoꝝ iuncturę. IJñ ſibꝛoſus.ſa.ſu.i. plenꝰ fibꝛis. Vñ in hymno ſancti Joanniſ baptiſtę. At queant laxis reſonare fibꝛis. Fibula. le. f. p. ðꝛ illud quo pectꝰ⸗ feminarũ oꝛnat᷑.⁊ ðꝛ a fibulim gręco. Ałſibula dicit᷑ firmatoꝛiũ quo palliũ tenet᷑ in humerl.vel cingulũ in lübis. Inð h̊ fibulariũ.rij.illud qð apponit᷑ in matello.vel ꝑ qð immittũt — . bendũ eſtꝑ ph. Phibula. Ficarius.rij.qͥ colligit ficꝰ.Itẽ Ficariꝰ.rij. ðꝛ qdaʒ deꝰ ſilueſtr.ſ.pan vel faunꝰ vel ſa tyrus.⁊ ðꝛ a ficus. Vñ Hieremię.v.dicit᷑. Habitabunt dracones cũ fatuis vicarijs. Vbi dicit glo. interlinearis.i.cũ hoĩbus ſil uanis. Alij dicũt ꝙ Ficarij dicũt᷑ fauni et fibuleę ne diſſipent mantellũ. Et potiꝰ ſcri⸗ ſatyri qͥ int ficus ⁊ alias arboꝛes moꝛant᷑. qᷓ Eſa.xxxiiij.onocẽtauri ⁊ pilloſi appellã Ficatũ.ti.i.iecur ſiue epar.⁊ ðꝛa Ficꝰ.(tur Ficedula.lę.pe.coꝛ.ꝗdaʒ auisa ficu dicta. qꝛ Ficꝰ magis edat.lheęc eadẽ ⁊ ficedulen⸗ ſis ðꝛ. Quidam tñ dicũt ꝙ Ficedulenſes ſunt parui piſces. r Ficetũ.ti.pe.ꝓ.locꝰ vbi creſcũt arboꝛes fici Ficoſus.ſa.ſuʒ.qñ deriuat᷑ a ficꝰ ꝓmoꝛbo. ðe tali infirmitate plenꝰ. Ficoſus.ſa. ſum. etiã põt dici a Fico arboꝛe.q̃ſi plenꝰ ilłar⸗ fructu. ſ. ficduunz.— Ficticiꝰ.cia.ciũ.⁊ Ficticioſus.ſa.ſuʒ i.qui fingit. vłqð fingit. Itẽ Ficticij vł ficticioſi Pße ſunt falſi amici ⁊ ſimulatoꝛij.ſ.qui fin⸗ gunt facere aliqͥd ad ᷣuitiũ amici.⁊ faciũt boꝛibus. Et a Ficu fructu. q̃ſi plenus tali vyt ei incõmodũ pſtẽt. Vñ ⁊ fictio ðꝛ falſa ⁊ ficta amicitia.quaſi ficta actõ.⁊ Fieticij di vel qð iam fictũ eſt.⁊ ðꝛ a Fingo.gł. Uñ ⁊ vaſa terrea Fictilia vocant᷑.qſi ficta ⁊ cõ⸗ poſita vt aliquã foꝛmã habeant. Fictoꝛ. oꝛis. m. t. q cõponit vel oꝛnataliqᷣd. ſicut qͥ capillos mulieꝝ linit ⁊ ꝑtractat vn git ⁊ miti⸗ at. In Fictoꝛiꝰ. ria.riũ.qui fin⸗ git vel q fingit Ficulnea.neę.eſt ꝑua Ficꝰ.⁊ ðꝛ a Fico ar⸗ boꝛe. Iñ H ficulnetũ.ti.loc vbi creſcũt Fi culneę.qð ⁊ B Ficetũ ðꝛ a fico.Et Ficulne us. a. i. de ficulnea exñs. vł ad Ficulneaʒ p tinẽs.qð ⁊ Ficeꝰ.cea.ceũ.⁊ Yiculnꝰ.a. u. ðꝛ. Ficeꝰ etiã põt deriuari a Ficu fructu Ficꝰ?. ci.f. S pꝓ arboꝛe Dñ Lu ce. xi ijj. Arbo rem fici habebat qͥdã. Et ðꝛ a fecũdꝰ.eo ; ſit fęcũdioꝛ ⁊ feracioꝛ oibus alijs arboꝛibꝰ qꝛ bis vel ter generat fructũ in ãno.⁊ vno „ matureſcente ali oꝛit᷑. Hinc ⁊ carica ðꝛ fru ctus eiꝰ vel maſſa fructuũ eiꝰ a copia. Inð heęc Ficꝰ. us.ui.ꝓ fructu illiꝰ arboris artę decli. ⁊ deſinit ablatiuꝰ in ubus. Inuenit᷑ etiã ꝓ q̃dã in firmitate.ſiłr Ficꝰ us. q̃rtę de cli.ſed differũt.qꝛ Ficꝰ ꝓmoꝛbo eſt. g. m. ſed Ficus ꝓ fructu eſt ge.fę. Cecilianꝰ tñn voluit ꝙ Fic' ꝓmoꝛbo eſſet ſecũdę decli. Vñ Martial coquus. Cũ dixi ficꝰ rides quaſi barbara vba.Et dici ficos Cecilia⸗ ne iubes. Bicemus ficus qs ſcimꝰ in arbo re naſci. Dicemꝰficos Ceciliane tuos. Itẽ VYſus. Arboꝛe de fico maturos collige ficꝰ. Sʒ tumidos ficos nullꝰ mihi mittat amic⸗ Inuenit᷑ etiã Ficus. ci. fę. ge. ſecũdę decli na. ꝓ fructu. Hiere.xxiij. Et ecce duo ca⸗ lati pleni ficis. Item Marci. xj. Non eniʒ erat tꝑs ficoꝛũ. AUñ Gręciſmus. Eſt ficus moꝛbus eſt ficꝰfructus ⁊ arboꝛ.Dicit᷑ h fi⸗ cus ꝓ moꝛbo.ſed ꝓ reliqs hęc. Fidecula.lę.dimi.i.parua fides. Fidelia. lię.f. p.i. olla dicta a fideł.qꝛ ſit fide lis in vFuando. Vñ Perſiꝰ. Reſpodet viri — di nõ cocta fidelia limo. Fidelia etiam põt „ 2 eſſe płis numeri.⁊ tũc declinat᷑ H̊ ⁊ hec Fi del ⁊ ̊ le.vt in pſal. Fidelia omĩa mã.eiꝰ . Figeliola. lę. dimi. i. pua fidelia ſiue olla. Gideł...t.⁊ le.i.Fidꝰ.⁊ ðꝛ Fidełab eo ꝙ dicit vel ꝓmittit bonũ. Añ qͥdam. Eſt vir in obſequijs fidus.ſᷣmone fidelis. Inð Fi deliter adu. ⁊ hęc Fidelitas.tatis. Fidelitas ᷣm Hoſti. nihil aliud eſt niſi iuſ⸗ iurandũ.qð a vaſallis ſſtat᷑ dño. Fides.dei.f.g.eſt q̃ veraciter credimus qð nequaqᷓ; videre valemꝰ. ⁊ ð: a Fio fis Hã credere nõ poſſumus qð videmꝰ. Et eſt ſi- des ſi in aĩo fiat qð dictũ eſt vel ꝓmiſſum. yel placitũ int᷑ vtroſq;.qſiint᷑ deũ ⁊ hoĩeʒ Añ ⁊ Augꝰ.diẽ ꝙ Fides ðꝛ ex h̊ ꝙ fiũt di cta. Et nõ ꝙ ðꝛ hęc Fidis.is.ꝓ choꝛda.et coꝛ.pᷣmã. Ne inuenit hec Fides.dis.ꝓ vᷣ⸗ gine qdã. ⁊ coꝛ.etiã pᷣmaʒ.⁊ hęc fides.dei. qð etiã coꝛ.pᷣmã.ſʒ YFido.diſ.vbũ.ꝓ.pᷣma Vñ. Oꝛphea nulila fidis tagit ꝗͥ tangere fi⸗ dis. Item. Airgo fides fidis eſt reſonat fi- dis in citharando. Jungit amicoꝝ coꝛda fides fidei. Ponitur etiã Fides fidei ꝓ cre dulitate ⁊ pꝛo articulo fidei Vnde.Credu litaſq; fides articuluſq; fides. Ernota ſi cut dicit Caulus. Fides eſt ſubſtatia ſpe⸗ randarum rerum argumentũ non apparẽ tium Et appellatur hicfides ſubſtatia.nõ gꝛ ſuba ſit in genere ſubſtantię.ſʒ qꝛ quan⸗ dam ppetatem habz ſubſtantię. ſicut eniʒ ſuba eſt fundamentũ ⁊ baſis omniũ alioꝝ entiũ.ita fides eſt fundamentũ totiꝰ ſpũał ediſicij. Et ꝑ hunc modũ ðꝛ etiaʒ ꝙ lux eſt hypoſtaſis coloꝛis.qꝛ in natura lucis oẽs coloꝛes fundan᷑. . Fideicõmiſſum eſt illud legatũ vel relictuʒ qð cõmittit᷑ fidei hęredis alicui dandũ ab eo cũ teſtatoꝛ dicit.heres fidei tuę cõmitto yt des legata ⁊ cõmiſſa.vt ſᷣm Axo.iſum. CL. e. ti · S· ſedtur. Fideicõmiſſarius eſt ille cuius fidei legati Vel relictũ cõmitti. Fideicõmiſſaria hereditatis petitio eſt q̃ cõ petit ei cui fideiuſſoꝛia hereditas reſtitui ex ſenatu ſconſulto trebelliano.vt qͥ habet agros conſines ꝙ ꝑ ipᷣaʒ diuidant᷑ agri vł Fideiuſſoꝛ eſt qͥ alienã obligationem in ſuã recipit vel ſuſcipit fi dẽ.pᷣncipali nihilomi⸗ nus manẽte obligato.videlicet qͥ ſe ꝓ alio obligat vt eo.ſ.pᷣncipali debitoꝛe nõ ſatiſ⸗ faciente ipᷣe ſatiſfaciat.Et ðꝛ quaſi iuſſu al terius ponens fidem ſuaʒ. vt Inſti. e. ti. in Ppn. 7. ff. e. l. j. 7. ji. Fideiuſſoꝛ in rem ſuaʒ ð qͥ ſdeiubet p aliä re in ea cauſa q̃ res futura eſt Saeebi / tia. Dedi ꝓcuratoꝛem ad defendenduʒ in cã mea.⁊ ſideiuſſi ꝓ eo iudicatũ ſolui. hoc caſu fideiuſſoꝛ in rem meã dicoꝛ.vt.l.ſi de⸗ functus.ff. de pcuX. Fideiuſſio ita fit. Si ĩterroget᷑ fideiuſſoꝛ ſic fide tua iubes ꝙ iſte debeat. Et ille reſpon deat ſideiubeo. vt Inſti. e. ti · · in ſtipula⸗ tionibꝰ odie tñ ᷣm Hoſti.in ſum.e.ti ·.. qualiter. vulgares vtunt᷑ q̊ modo.es fide⸗ iuſſoꝛ ꝓ tali.⁊ mittis mihi ꝓ eo.⁊ iſte re⸗ ſpondet ſic.vel ꝓmitto. = Fidicẽ.cinis.pe.coꝛ.m.t.qͥ canit cũ fide ſiue choꝛda. 8 a fidis. choꝛda. ⁊ cano.is. Fidicina. nę.pe.coꝛ.f.p.cithariſta ꝗᷓ cũ fide canit. ⁊ a fidDdien. Fidicula.lę.f. p.ðꝛ quoddã gen⸗ toꝛmenti. ſcʒ parua choꝛdula vñ ligabantur manus martyꝝ. ⁊ ðꝛa ſidis choꝛda. Vñ NMruden⸗ tius in hymnis. Ignis ⁊ fidiculę ſeuiãt.et tunc ðꝛ a fides.qꝛ Sanere tomentl rei in eculeo toꝛqbant᷑ vt ſides inueniret᷑. Jdeʒ etig vngula z. Fidifragus.ga.gũ.i.ſidem frangens. Fidis.dig.f.g.i.choꝛda citharęg. ⁊ ðꝛ a Fin do. dis. m Hugl. Vel ᷣm NPap̃.Fidis.i. choꝛda dicta.qꝛ ſibi fidem pᷣuet. ne alteriꝰ ſonos imitet᷑.⁊ coꝛ.fi.vide ſupꝛa in Fides Fiducia.cię.f.p.dꝛa fidꝰ. Et ẽfiducia in bo 1 Iñ fiduciał.2.t.⁊ h le.Et fiducialiter adü biũ.⁊ hęc fiducialitas.tatl. Itẽ a Fiducia nis rebꝰ ⁊ in mal.ſed ſępius in bonis rebꝰ. reg aliq̃ ſumendę pecunię mutuę gratia vł mãcipa t᷑ vłin iure credit᷑.⁊ hinc ſiduciari us ð poſſeſſoꝛ.vel qͥ rem aliquã fiducialit᷑ accipit.i.in fiducia ⁊ tutela. eſt in vſu. ⁊ a findo.dis. Et cõponit᷑ bi⸗ dum. multifidus.da. dũ.qð eſt fiſſũ in du⸗ as vel tres vel quattuoꝛ vel multas ptes. Itẽ fidus põt deriuaria fido. dis. ⁊ tũc dðꝛ cus.ſideł amicꝰ. Iñ ſide. dius.ſime. aduũ. Itẽ Fidus cõponit᷑ infidꝰ.da.dũ.i.non fi⸗ dus.⁊ ꝑfidus.da.dũ.⁊ ꝓ.fi. AUñ Lucan⸗ Infidus pᷣmis ducibꝰ dubiuſq; poꝛi. Itez ⁊ de ↄſimilibꝰ.ꝙ ſi cõponat᷑ aſidꝰ ꝓ.pᷣmaʒ yt ꝑſidꝰ.i.valð ſidus.ſi aũt a fides coꝛ᷑. ſi. AVn qͥdã. erfſidus eſt neqᷓ; ꝑfidus coꝛde fidet. Item. Hõ caret ille fide cui ment g⸗ tiã fidi. Figmen. minis.i.figmentũ.⁊ binc h fimẽ tum. ti.i.cõpoſitio.inuentio Iñ ſignẽtatꝰ ta.tũ.i.ſictus. Figulus.li.pe.coꝛ.i.ollariꝰ.luti cõp oſitoꝛ. . qlutum ↄfingit ⁊ redigit in aliquà foꝛmã. ⁊8ꝛz a Fingo. gis. ſiguli vaſa terrea.ſ. oll1llas. Figura.rę.i.foꝛma.vel ſiłitudo Et ẽ figura Figulina.nę.pe.pð.eſt foꝛnax in q̃ co quut hois.foꝛma naturę. Itẽ figura in gramati ca eſt ex eodẽ vł diuſo ꝓueniẽs qᷣdã diſpo- ſitio dictõis.Tres aũt ſunt figurę.ſ. Sim plex.cũpoſita.⁊ decompoſia. . Filatiſta. ↄ.p. ðꝛ qͥ vel ꝗᷓ ꝓ mercede filat. et „ ðꝛ a filum. li. Filiał. 9. p. pe. pdᷣ. res filij vłfilię. vłptinẽs i filiũ vel filiã. Iñ filialit᷑ adu. Et hęc fi⸗ lialitas.tat.⁊ hęc filiatio.onis.in eodẽ ſẽ⸗ ſu.ſ. ꝓpetas q̃ quis ðꝛ filius vel filia Filiaſter. ſtri. m. S. qͥ fliam hʒ vxoꝛẽ. vłpo⸗ tius huignus. Iñ heęc filiaſtra.i.ſᷣuigna. Filiatus.ta.tũ.pe.ꝓ.i.curuatꝰ.⁊ ðꝛa Filũ qꝛ filum cito curut᷑ EFilica.cę.i.curiał.⁊ ðꝛ a phile.qð eſtmtr Filicariũ.rij.locꝰ vbi filix abundat.⁊ dici= a Filix. cis. Filicetũ.ti.pe.ꝓ.idem. ð: fiduciariꝰ. a.ũ.i.fidus. Itẽ fiducia Ecuz Fidus. da. dũ. i·fidet. qd ⁊ fius vꝛ. ſed non fidus. da. dũ. trifidus. da. dũ.q̃drifidꝰ. da dus qͥ fidit ⁊ in quo qͥs fidit.⁊ ðꝛ fidꝛami⸗ infidus põt cõponi ab in ⁊ ſides.⁊ tũccoꝛ. fi. AUñ Virgiliꝰ in qdaʒ libello. Infida me celeri facta tuliſſe moꝛa. Siłr fic de ꝑſidus Filiceꝰ. cea. ceũ. de filice exñs. vel ad filiceʒ ptinens. 8z a flix cis.— „ liolus. li.i.paruus filiꝰ. vel quẽ de ſacro fonte leuamꝰ. ⁊ ðz a filius Itẽ a filia ðꝛ hęc filiola.i.parua filia.vel etiã quaʒ de ſacro fonte extrahimus. Filius. lij. m. s. ðꝛ qſi famulus a familia Jñ hec filia.lię.⁊ deſinit dtũs ⁊ ablatiuꝰi abꝰ vt filia.fliabꝰ ad differentiã maſculini.Et dicunt᷑ filij ⁊ filie a familia.qꝛ pᷣmi exiſtunt in oꝛdine naſcentiuʒ. Familia em incipit a pr̃e ⁊ terminat᷑ in tritauo.Sʒ ſtirps ex lon ginqᷓ generis ſanguie vocat᷑.Quidã tñ di cunt ꝙ filius ðꝛ a philos qð eſt amoꝛ.quia ſit amoꝛ pr̃is vel mr̃is. AUłðꝛa filo genera⸗ tionis.Eſt em̃ filius filũ generationis ꝓce dendi in poſteris ſed vbi deeſt filius.fran gitur filuʒ generatõis.nec vltra ꝓcedi põt Scdðm vo Aug..filius ðꝛ.qꝛ fit vt ille.i.vt pat᷑.ſed potius eſt etymolo.qᷓ; cõpoſitio.⁊ ↄuenit ꝓpe filio dei.qꝛ ꝑ oĩa ſiłis eſt patri. Et nõ ꝙ adriptitꝰ eſt oꝛdo filioꝝ.ſ.vnige⸗ nitus. pᷣmogenitus:mediꝰ.⁊ nouiſſimus. Primogenitꝰ ðꝛ añ quem nullus. Anige⸗ nitus ðꝛ añ quem vel poſt quẽ nullꝰẽ natꝰ Medius inter oẽs. Nouiſſimꝰpoſt omẽs Idẽ eſt ⁊ minimꝰ a monade. Nouiſſimus aũt qꝛ nouus.Na cęteri ſᷣcedendo antiqo res exiſtũt. Itẽ q̃ttuoꝛ modis dicunt᷑ filij. ſcʒ natura.vt filij naturales Imitatiõe.vt iudei cũ dicunt᷑ filij abraę ipᷣius fidẽ imitã tes ex gentibus.Adoptiõe.⁊ põt adopta⸗ ri qlibet taʒ maſculus qᷓ; femina.dũmodo ſit minoꝛis ętatis pr̃e adoptiuo ita ꝙ filiuſ naturał eius eſſe poſſit. Doctrina ſic apłs appellat eos filios qͥbꝰ euãgeliũ pſᷣdicauit. Itẽ dicunt᷑ filij liberi.qꝛ ſicut vᷣuus ẽ in po teſtate dñi.ſic filius eſt in ptãte pr̃is. Et in de etiã filio fit emancipatio vt ſit lib a pr̃eſi cut vᷣuo manumiſſio. Ael dicunt᷑ liberi qꝛ ex libero ſint matrimonio oꝛti. Naʒ filij ex libero ⁊ ancilla oꝛti.ſeruilis ↄditiõis ſunt. ſp enim qͥ naſcit᷑ deterioꝛeʒ parentis ſtatũ Filiuſfamilias ðꝛ qͥ eſt in ptãte pr̃is vł parẽ tis vt accipit᷑ in.l.fi.ff.de his qͥ ſui vłalieni iuris ſunt.ſicut filius emãcipatꝰ ðꝛqͥ extra poteſtatem patris eſt. ilij naturaleſ pᷣm Axo.in ſum.C. eo.ti.ſũt młtiplices. Aliqͥ ſunt naturales ⁊ legitimi vt qͥ naſcũt᷑ ꝑ legitimũ thoꝝ. Alij ſunt legi timi tm vt adoptiui.Alij naturales tm.vt nati ex cõcubina vnica ⁊ in domo indubi/ tato affectu ↄiuncta. Alij neq; naturales. neq; legitimi.vt qͥ ex illicito ⁊ dãnato coi⸗ Filix. cis. m. t. ge vitra. ⁊ ðꝛ a filũ.qꝛ eiꝰ folia q̃ſi fila ſunt.et coꝛ.pe.in gtõ. Vn Virgilł.in.ij.geoꝛ. Et fi Finitimus.ma.mũ.i.ꝓpinquus.yici Finitus.ta.tũ.ðꝛa finio.nis. Iñn finitiuus. S tu nati ſunt. Filij ſpurij dicunt qͥ de adulterio ex ſoluta cũ non ſoluto vel ecõuerſo ↄcepti ſunt Filiuſſaltꝰ ðꝛ Dauid. Vñ.ij. Re.xxj.dicit᷑ Tertiũ qͥʒ bellũ fuit in iob ↄtra philiſteos in qͥ ꝑcuſſit adeodatꝰ filiuſſaltus polymita rius bethleemites goliad getheum. —— dã herba de cuiꝰ cinẽ fiunt licem curuis inuiſam paſcit aratris. Filtrũ.tri. n. S.ðꝛ a filũ.qꝛ ex fił.i.pił aĩaliũ fit. Iñ Filtratus.ta.tũ.Filtrũ etiã ðꝛ qᷣdã herba venenoſa. Vñ ⁊ ſepe inuenit᷑ ꝓ ve⸗ neno acutiſſimo poſiteiuil. Filum. li.n. S.ðꝛ a philõ.vel ðꝛ Filũ qſi pi⸗ lum.qꝛ ex piłanimaliũ fit. Fimarius.rij. ðꝛ hõ vel equꝰ qͥ poꝛtat fimũ. ⁊ðꝛ a Fimus. Fimbria.brię.f.p.ðꝛ extremitas veſtis.vł filũ qð appendit᷑ ad decoꝛẽ in extremitate veſtis.ſicut fit in ſtolis ⁊ mauipuł. Item Fimbꝛie dicunt ille ſciſſure vel lingule in tunicis ioculatoꝝ ⁊ quoꝛundã nobilium ꝗͥ potius diſſolutionis ſiꝗ ſunt qᷓ; nobilitatl. Iñ Fimbriatus.a.ũ.i.fimbꝛijs oꝛnatꝰ Fimus.mi.m.S.i.ſtercꝰ qð ꝑ agros iacit᷑ qð vulgo letamen ðꝛ.qꝛ ſuo nutrimẽto lę⸗ ta facit arua.⁊ reddit piguia.Et coꝛ.pᷣmã. Vnde qͥdã.Fetat vbiq; fimus vitioſi coꝛ⸗ poꝛe fimus. Finis.nis.incerti ge.i.terminus.⁊ ðꝛ a Fu nis.qꝛ agroꝝ fines funicuł ſunt diuiſi. Nñ pꝓphᷣa.Funes ceciderũt mihii pſᷣclar. Mẽ ſurax em lineę in terraꝝ partitiõe tendũt᷑ vt dimenſionis ęqͥtas teneat᷑. Et nõ ꝙ Fi nis ðꝛ fminꝰ.ↄſũmatio.moꝛs patria. VNñ Eſt finis patria moꝛs ↄſũmatio meta.Iñ h ⁊ hęc finał.⁊ h̊ le. Iñ Finalit᷑.Et ẽ Finiſ ↄſummans.⁊ eſt finis ↄſumẽs. Vñ Finis ↄſumens.⁊ ↄſummatio finis. In eo ꝙ cõ⸗ ſummat ſiue ꝑficit hʒ nomen maris.ſeu hʒ ſead modũ maris. In eo ꝙ ↄſumit habet ſe ad modũ feminę. Uñ ↄuenient eſt incer ti ge.i.maſ.vel fę. i. ꝓpinquus. vicinus. ua.uũ.qð finit vel finit᷑. ⁊ cõponit᷑ infinitꝰ ta.tũ.i.non finitꝰ.ſ.cuius mẽſura non hʒ ſi nem. Et inſinitiuꝰ.ua.uũ.i.nõ finitiuꝰ. Et hinc qͥdã modus vbi ðꝛ infinitiuus. 4. : . Firmaculu.li.pe.coꝛ. vel firmatoꝛiũ eſt illð quo aliqͥd firmat᷑. Firmamentũ.ti. n. . ðꝛ eo e nõ ſtinualldu neq; remiſſum.vel cęlũ in quo ſidera ſunt. 2⁊dꝛa firmo.mas.eo ꝙ firmum ſit nec caſui ſubiacens. Firmus.ma.mũ.i.valẽs.ſed firmꝰex natu⸗ ra. valẽs vo ex pſᷣcipuis viribꝰ.vt athleta. ⁊ðꝛ a foꝛmon qð ẽcaloꝛ.q̃ſi cũ caloꝛe.⁊ cõ⸗ ꝑat᷑. Iñ Firme.miꝰ.ſime.adũ.⁊ etiã Fir⸗ miter ðꝛ. Et hęc firmitas.tatis.⁊ hęc firmi tudo.dinis.q̃ aliqᷣd frmaft. Fiſcella.lę.f. p.dimi.i.parua fiſcina.Et hic fiſcellus. li. i. mollis caſei appetitoꝛ. Fiſcina. nę.f.p.i.vas vel coꝛbulus ex iũcis vel vimine factus.in quo fit caſeꝰ.⁊ coꝛri. ei Virgiliꝰ.Nunc faciłrubea ↄtexit ſcina vga. Iñ fiſcinula.lę.pe.coꝛ.dimi.i. arua fiſcina. iſcus.ſci.m.S.i.ſaccꝰ vel burſa regis vbi publicus cẽſus reponit᷑. Ał eſt ſaccꝰ regiꝰ in quẽ reducũt᷑ vel cui applicant᷑ bõa ban nitoꝝ vł ꝓſcriptoꝝ.ita accipit᷑.ff.locati.l. Pecka. zifſcus Ponit᷑ iñ qñq; ꝓ qͥlibet ſacco Iñ h̊ ⁊ hęc ſiſcał.⁊ G le.⁊ h̊ ſiſcale.liſ id ẽ redditꝰ regalł. Oia em publica dõa di⸗ cunt᷑ fiſcalia Et vt dicẽ Augꝰ. ↄtra auaros AQõð non accipit chriſtꝰ accipit fiſcus. Itẽ ſiſcus etiã eſt pellis in qua teſticuli ſunt Fiſſilis. lis. 9.t. ⁊ I le.qð facile fingi vł frã⸗ gi põt. ⁊ coꝛ.be. Fiſſus.ſa.ſum.i.diuiſus vłſciſſus.⁊ dicit̃ a findo. dis. Iñ hęc fiſſura. rę.i.ſciſſura.et ſcribit᷑ ꝑ geminũ s.ſʒ fiſus.ſa.ſũ.a fido dis bP vnũ. Qnò. A fido fiſum ſʒ findo dat tibi iſtula. lę. f. . eſt inſttm ad canẽdũ (fiſſum ex canulis cõpactũ.⁊ ðꝛ a phos qð eſt vox ⁊ ſtolon qð eſt miſſio.qꝛ vocẽ vł aerẽ emit tit. Vñ qͥdã. Fiſtula dulce canit volucreʒ dũ dalrancepe Pi ⁊ fiſtula ðꝛ aq̃ductꝰ ⁊ meatꝰ.qꝛ aquã fũdat ⁊ emittat ſiẽ ſiſtula inſtr̃m voces. Fiſtula etiaʒ ðꝛ qdã infirmi tas. Iñ fiſtulatus.ta.tũ.⁊ ſiſtuloſus.ſa.ſũ qillam patit᷑ infirmitatẽ. Añ. Fiſtula dul ce canit.eſt fiſtula moꝛbꝰ durꝰ Fiſtła etiaʒ ðꝛ aroma vel arbuſtula bꝛeuis aromatica / ⁊ caſia ðꝛ. Vñ.Cantl.iiij.Fiſtula ⁊ cina⸗ momũ cum vniüſis lignis libani. Fixula. lę.f.p.i.phibula ꝗᷓ ad firmandũ pal lium in figitur. Fixus. a. i.i.ſtabilł. firmus.⁊ ðꝛ a Figo.is. Inuenit etiã fiſſus.ſa.ſum.a findoꝛ.deris Vñ.Al ſigoꝛ fixus a findoꝛ ſit tibi ſiſus Elabellũ.li. muſcariũ.ſ.cũ quo muſcas abi⸗ Simus ⁊ flatum facimus. ⁊ ꝛ a flabrum. Flabꝝ.bꝛi.i.vẽtꝰ vel flatꝰ venti.⁊ ðꝛa Flo Flactꝰ.cta.ctũ.i.maꝛcidus.⁊ ðꝛa Flacio.. Flagitiũ.tij.n.s.i.ðdecꝰ.peccatũ.⁊ ðꝛa fla gito. tas. Iñ flagitioſus.ſa.ſum.i.vitioſꝰ libidinoſus.turpis.criminoſus.ſic dictꝰ. qꝛ frequent᷑ flagitet ⁊ appetat libidinẽ. vł noceat ſibi. Iñ Flagitioſe.ſius.ſime.adu. ⁊ hec Flagitioſitas.tatis. Flagrũ.gri.n. S. ðꝛa Flo. as.⁊ inde 5 Fla⸗ gellũ.li.dimi.Et ſunt flagra vłflagella viꝛ gulę vel potiꝰ ſummę ꝑtes vᷣgaꝝ.qꝛ cũ fla tu ⁊ crepitu in coꝛpoꝛe ſonãt. Ałſũme par tes arboꝝ dicunt᷑ flagella.qꝛ crebꝛos vẽto rum flat-ſuſtinẽt.Eadẽ rõe dicũt᷑ ⁊ flagra Itẽ qꝛ flagrũ ꝑcutit ⁊ vrit ðꝛ flagrũ qnq; —à vberatio.qñq; ardoꝛ. 2 Flãma ðꝛ radiꝰ flatꝰ ignis.vel fumꝰ ardẽs. ⁊ðᷣꝛa flo.as.qꝛ flatu excitat᷑. Iñ flãmula. id eſt parua flãma. . Flamẽ.inis.m.t.ðꝛ ſacerdos Jouis.⁊ dðꝛa filũ.q̃ſi flamẽ.qꝛ reliqͥas a collo ꝑ fila pen⸗ dẽtes poꝛtet. Ael iõ ðꝛa filo.qꝛ quicunq; erat ſacerdos.in ſignum ſacerdotij defere⸗ bat almuciũ.ſʒ ingruẽte caloꝛe cũ ex calorſ nimietate nõ poſſet id deferre.ligabat ſibi capillos q̃daʒ filo.vłfloculũ lanę filo in vx⸗ tice ligatũ deferebat in ſignum ſacerdotij. Sʒ Flamẽa flo.as.neu.g.i.flatꝰ.ſpiramẽ vel ventꝰ Vñ.oc flamẽ flatus.h̊ flamen pᷣſbyteratus. Dum cantat flamẽ reſpõdet filius amen. Flameũ.mei.n.s.eſt vitta ſiue infula nupti arũ tenuis ⁊ rubea.q̃ vtebant᷑ nubẽtes ad deſignãdũ pudoꝛis lęſionẽ.operiẽtes vul tum cũ ea. Uñ Lucanꝰ in.ij. Cutea dimiſ ſos velarũt flamea vultus. Iñ Flameolũ li.i.paruũ flameũ. Vñ Prudentius in ſy⸗ monile. Flameꝰ mei.m.s.i.ſminiſter ſacroꝛꝛ Flamita.tę.i.ſacerdotiſſa.⁊ ðꝛ a Flamen. Flaminia.idem. vel eſt filia ſacerdotis. Flamineũ.nei.n.s.i.ſacerdotiũ vel officiuʒ Flaminis. Flammiger. ra.rũ. pe. coꝛ.i.gerẽs flammã. Flãdria.drię.pe.coꝛ.qdã ꝓuincia vłcomi- tatus. Iñ h̊ ⁊ hęc Flandrienſis.natus vel nata de illa ꝓuincia vel illo comitatu. Flatus.us.ui.i.vẽtus.ſpũs.vel aer. Flatił.lis.płę.coꝛ.ↄ.t.⁊ h le.i.facił ad flãdũ Iñ Flatilit᷑ adu.⁊ hęc Flatilitts. Flauus.ua.uũ.i.albus vel rubeus.⁊ dicit a flaueo.ues.ſed ꝓpᷣe flauus eſt qui vulgo dicitur blũdus.Flaui etiam dicti ſunt an⸗ chomachia. Flameolũ ſtropheũ diadema . gi lun Vu⸗ Flu dn .⸗ ed. n neadi, bſh⸗ run gaͤch. merr weſin Gigg INnmiH Ffn. X Kog dr tügae “ 8 1 er eee l. ℳ nsbin ic gich upe Nhuzed is ndini neond usincf⸗ dudca ee⸗ en glici teutonici flandrienſes. Iteʒ flaua eſt arena.Flaua eſt ſpica cũ eſt matura. Inð flaue.ius.ſime.adũ.⁊ hęc flauedo.inis Et vt dicit Gręeciſmus.Flauus eſt crinis.ſed fuluum metallũ. Vñ.Dic apte flauũ crinẽ fuluumq; metalluü. Fleuus.ia.uũ.i.vanuauus. Flexibil.lis. ↄ.t.⁊ hocle.qð facile flectitur vel flecti põt. Iñ flexibilit᷑ aduer.⁊ hęc fle xibilitas.tatis. Flexuoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ flexu.nõ rectus vel qͥ nõ cedit recta via. In flexuoſitas.tl. Floccꝰ.ci.m.S.i.parua maſſa lane vłniuis. æ ðꝛa flo.as.qꝛ leuit᷑ flato impellit᷑ huc et illuc. Inde flocculus.li.dimi.id ẽ paruus HoccuiiiKKKuss6.«. Floꝛa.rę.f.p.eſt dea floꝛum. Floꝛalis.lis.ↄ.t.⁊ h̊ le.qð ꝑtinet ad floꝛam deam.⁊ ðꝛ a floꝛa.rę.Etplit᷑ floꝛalia.liuʒ. vel floꝛalioꝛum.feſta floꝛe ꝗᷓ ab antiqs cele brabant᷑. Item inuenit᷑ h̊ ⁊ hec floꝛał. et h le.qð pertinet ad floꝛes.Et tunc ðꝛa flos. Vnñ ⁊ floꝛalia dicunt᷑ tꝑa floꝛuum. 77 Floꝛarium.rij.locus vbi floꝛes creſcunt y? F vbi reponunt᷑. Floꝛetũ.ti. locus vbi floꝛes abundant Floꝛulentus.ta.tũ.i.plenꝰ floꝛibus.⁊ dicit᷑ a flos ⁊ lentos qð ſigt plenitudinẽ.Floru⸗ lenti ſunt campi ⁊ prata. Sed floꝛidę ſunt arboꝛes ⁊ herbb. Flos.oꝛis.m.it.ðꝛ a fluo.is.q̃ſi fluos.et flo⸗ res.q̃ſi fluoꝛes.qꝛ cito fluant. IJñ.floꝛeus. rea.reũ.de floꝛibꝰ totꝰ exñs vel floꝛibꝰple⸗ nus.vel ꝓcreandis floꝛibus aptus Floſculus.li.i.paruus flos.⁊ coꝛ.pe. Flucticulus.li.i.paruus fluctus.⁊ coꝛ.pe. Fluctiuagus.a.ũ.pe.coꝛ.i.vagãs ꝑ fluctꝰ. Fluidus.da.dũ.i.madidus vel currẽs. IJñ fluiditas.i.madiditas.decurſio. . Flumen.inis.n.t.eſt aqᷓ decurrẽs.Sed flu⸗ uius ipᷣe aꝗ decurſus ðꝛ.Et a flumẽ flumi⸗ neus.nea.neũ. . Fluoꝛ.oꝛis.m.t.i.decurſio vłmadiditas. Fluſtrũ.ſtri.i.aq̃ vel vnda criſpans.⁊ ðꝛa fluo.is. Mꝛope fruſtra ſunt maris motꝰ ſi⸗ ne tempeſtate fluctuantis AHñ qͥdam. NUa ſtabant in fluſtris.ac ſi diceret. In ſalo ⁊ i criſpantibus aquis. Fluuidus.da.dũ.idem eſt qð fluidus. AVñ Lucanus. Traxit iners telum fluidum cõ tagia peſtis. Eluuiolus.li.dimi.i.paruus fluuius. Fluuius.uij.m.S.eſt ipᷣe aq decurſus. Inð fluuioſus.ſa.ſum.⁊ h ⁊ hęc fluuial ⁊ B le. Foca ꝓpᷣum nomen ceſaris.vel foca ðꝛ poꝛ cus vel piſcis marinuus. Focaciꝰ.cia.ciũ.a focus ðꝛ.⁊ ðꝛ panis foca cius in cinere coctꝰ. Idẽ ⁊ ſubcinericiꝰ ðꝛ. Focaria ðꝛ coqͥnaria a foco. Nñ.j.Re.viij Filias qͥʒ vr̃as faciet ſibi vnguentarias et focarias. Item focaria ðꝛ ↄcubina. Focaris. .t.⁊ B re.eſt aliqͥd hñs in ſe ignẽ vtualiter.⁊ ðꝛ a focus. Vñ focarem petrã vulgus vocat.quę ferro ꝑcuſſa ſcintillam Focariü rij locus in quo ſtignis. Focus.ci.ðꝛa phos qð eſt ignis.⁊ colo.is. vela foueo.ues.qꝛ fouet ignẽ. Ignis etiã eſt ipᷣ̃a flamma.⁊ qͥcqͥd ignẽ fouet foc vo⸗ catur.ſiue ſit ara.ſiue ſit illud in quo ignis fouet᷑.ſicut locꝰ in quo ignis fit in domibꝰ. ponit᷑ tñ qñq; ꝓigne. Inde foculus. li. id eſt paruus focus. “ Fodine dicunt᷑ loca vel foueę vbi aliqᷣd fo⸗ ditur. di. xxj. cleross. oliobalſamũ.mi.m.S.ðꝛ foliũ balſami vł liq̃̊ꝛ manans de certis folijs illiꝰ.⁊ ðᷣꝛa fo⸗ liuʒ ⁊ balſamus. Vñ in Greciſmo ðꝛ Bal ſamus eſt arboꝛ foliũ folibalſama reddit. Et ſᷣm h̊ dicendũ eſt folibalſamũ.ita ꝙ nõ eſt o. tertia ſyllaba.ſed bal.ſed põt dici ꝙ ibi eſt ſyncopa. Foliũ.lij.n. S. ðꝛ a foueo.es.qꝛ fouet floꝛem qñ pᷣus ꝓrũpit.vel ðꝛ a fluo.is.quia facile ffuit. Et inde foliũ ðꝛ qꝗdã herba.qꝛ ſine ra dice vlla innatat huc ⁊ illuc. Et dicũt ꝙ ꝓ cedat de fontibꝰ paradiſi.⁊ colligit᷑ in lito ribus Indię.⁊ inde ↄſicit᷑ pᷣcioſuʒ vnguẽ⸗ tum qð vocat᷑ foliatũ. Item folia dicunt libꝛoꝝ ꝓpter ſimilitudinẽ folioꝝ arboꝛuʒ. vel qꝛ ex follibꝰ.i.ex pellibꝰ fiũt.quoꝝ par tes paginę dicunt᷑.qꝛ ſibi inuicẽ cõpingãt᷑ id ẽ ↄiũgant᷑. Itẽ a foliũ ðꝛ foliatus.ta.tũ id ẽ hñs folia.vel abũdans folijs.vel cur⸗ uatus. Itẽ foliũ cõponit᷑ trifoliũ.qᷣnq;fo⸗ liũ.⁊ coꝛ.fo. Vñ alexander. Pampinꝰ eſt foliũ vitis ramuſculus huſꝰ. Follicia. cię. vel follentia. tię. i. vanitas.ſi u⸗ pbia.ſtulticia. Folliculus.li.i.paruus folł.Folliculꝰ etiaʒ eſt theca frumẽti in q̃ granũ ᷣuat᷑ interius Mic ſuꝑ ſpicã vallo inſtructa munimenꝑ⸗ tendit. ne auium minoꝝ moꝛſibſpica ſuis fructibus exuat᷑. vel veſtigijs pterat᷑. Et vbicunq; aliqᷣd ita ↄtinet᷑· poteſt etiã dici 3 . i — * . ℳ½ . Folliſ. lis. m. t. mantibꝛũ fabri. ⁊ ðꝛ folk äſt fouis a fouendo.qꝛ fouet ignẽ flando. Et gqggꝛ folles inflant᷑ qſi qdam re inani. inð eſt ꝙ foll ðꝛ ſtultus.ſuꝑbus.vanus.inflatꝰ Fomen inis. n. t. i. nutrimentũ.eſcaꝗᷓ fouet Fomentũ.ti.n.s.i.nutrimentũ.eſca. Fomes.itis.m.t.idẽ eſt qð fomẽ vel fomen ,Z tum. ſ nutrimentũ. eſca ꝗᷓ fouet. Fomites etiã dicunt᷑ ſcintille ꝗᷓ ꝓſiliũt ex ferro cãdẽe te. ſicut aſtule ꝗᷓ cadut ex aſſeribꝰ cũ dolan tur. Item Fomes ðꝛ radix ᷣm Papᷣ. AVñ peccatũ oꝛiginale ð fomes. . Fonaſgũ vel fonaſgo indecli.ðꝛ qdã potio ⁊ a phonos qð eſt ſonus.⁊ ge. qð ẽ ter⸗ ra.⁊ ðꝛ ſic.qꝛ creat vocẽ. Nam terra creat dia. qua potione vtebant᷑ poetę cũ recita/ re habebant. Fons fonti. m.t. ðꝛ qſi aquã fundens.⁊ ðꝛ a fundo. eo ꝙ aquã ex ſe effundat. Eſt enim oꝛigo naſcentis agu. Kontana.nę.idem eſt qð fons. = — o ntanus.na.nũ.i.iuxta fontẽ habitans. Vel ad fontem ꝑtinens.⁊ ð a fons Fonticulus.li.dimi.i.paruus fons. Fontoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ ⁊ abũdãs fõtibꝰ Foꝛago.ginis.ðꝛ illud filũ alterius coloꝛis qð mulier ponit in capite vel in fine.vł ĩ la tere telę.ad diſtinctionem vel oꝛnatum fa⸗ ciendum. Foꝛamen acus de quo Matth. xix. Facili us eſt camelũ ꝑ foꝛamẽ acus trãſire ⁊c̃.ſic Eexponit᷑ in hiſtoꝛijs. Quidam dicũt in hie ruſalẽ fuiſſe poꝛta ꝗᷓ dicebat᷑ acꝰ. ad quam cũ veniebãt cameli ꝓ cõpẽdio vię.cũ one⸗ ribus ſuis nõ ꝑoterãt ꝑtrãſire vł ſbire eaʒ exoner ati &tra nſibant.⁊ iteꝝ receptl one⸗ ribus minabant᷑. Scom Hq̊ ̊ ſunilitudo vo catur.nõ impoſſibilitas. Opoꝛtʒz eiĩ auarũ Amoꝛẽ opũ dimittere.ſi vult ad vitã ingre di eternam. Item alia expoſitio. Facilius ſigt h minus poſitiuo ſui ↄtrariji.minus difficile. qꝛ minus impoſſibile. NPoõt enim Deus facere vt camelus ꝑ foꝛamẽ acꝰ tran ſeat nullo obſtante piculo. Ruaꝑꝝ vo qͥ hic Noie diuitis intelligit᷑ ponere in głaj. ſi põt de potentia non põt de iuſticia. Foꝛamen etiaz dicit᷑ perſpicuitas alicuius rei groſſ·. ſecziieanng. migene . e Foꝛaneus ðꝛ q̃ foꝛũ tenet vel de foꝛo venit. Foꝛceps.cipis.m.t.eſt inſtr̃m fabrile cuʒ renet ferrũ ad fabricanduʒ. licet antiqͥ po⸗ ſluerũt h̊ͥ nomen in fę.ge. Vñ Nenius. Si gnare opoꝛtet frontẽ calida foꝛcipe. Et ðꝛ a ferrũ ⁊ capio.q̃ſi ferriceps.eo ꝙ ferrum candẽs capiat ⁊ teneat. Ał ðꝛ foꝛceps.q̃ſi foꝛmiceps.qꝛ cũ eo aliqͥd foꝛmũ capimus ⁊ tenemus.Nam foꝛmũ eſt calidũ. Itẽ fer rum cõponit᷑ cũ filo.⁊ ðꝛ h̊ foꝛfex.cis.q̃in- cidit᷑ filum. qſi ferrũ filoꝝ.i.aptatũ ad fila incidenda. Ułcõponit᷑ a foꝛis ⁊ capio. qa capiat qð foꝛis eſt in veſte vłin panno.Et Hm h̊ ꝓpe eſt fullonum. Itẽ cõponit᷑ ferrã cũ pilo.⁊ ðꝛ hęc foꝛpex.cis.qua incidit᷑ pi lus.ſ.ferrũ piloꝛum.ſ.aptatũ ad pilos inci dendos.Et ab iſtis tribus nomibꝰ deſcen dunt tria diminutiua.ſ. hec foꝛcicula. hec foꝛſicula.⁊ hęc foꝛpicula. Añ. Foꝛſice fla piluʒ cape foꝛpice.foꝛcipe ferrũ. Itẽ.Fex eſt filoꝛum. ceps ferri.pexq; piloꝛuʒ. F. co⸗ dit filum. c. ferrum.p.q; capillum. VUelſic. SSr ecat filum. p.pilum. ceps quoq; ferꝑ oꝛculus.li.pe.coꝛ.deus qͥ peſt foꝛibus vt e.s cuſtodiat. ⁊ ðꝛa foꝛes.teiuill. Foꝛenſis.ſis.ↄ.t.⁊ Gſe.i.in foꝛo vel in for. manens ⁊ habitãs. Añ Oꝛatiꝰ. Ac velut innati triuijs peneq; foꝛenſes. Foꝛes.riũ.f.g.płaliter.i.poꝛtę.⁊ ðꝛ a foꝛis vel foꝛas.qꝛ foꝛis ponunt᷑ ⁊ foꝛis apiunt. ⁊ voluunt᷑. In ſingulari tñ inuenit᷑ geniti⸗ uus foꝛis.actũs foꝛem. ablatiuus foꝛe. Foꝛica. ce.f.p.i.cloaca.ad quã publica ciui tatis ſtercoꝛa ↄfluunt ⁊ ꝓijciunt᷑. Nam la trinę dicunt᷑ a latendo.ſ.cloacę bᷣuatę.ꝗᷓ in domibus latent. Foꝛica etiaʒ dicunt᷑ foſſa extra poꝛtã ad quã ↄfluunt immũdicię.et ðꝛ ſic qꝛ foꝛis eſt. Si vero eſt intra poꝛtam ðꝛ latrina. Item Foꝛica ðꝛ qͥcqͥd immũdũ foꝛas iacituiuiir. Foꝛeſta eſt locus vbi ferę inhabitãt vel in⸗ cludunt᷑. ⁊ vbi qͥs hʒ vſum venandi ſcõm Ber. de dona. cũ dilectus. in glo.. Foꝛinſecus.ca. cũ.i.extraneꝰ.de foꝛis veni ens vel exñs Et ponit᷑ foꝛinſecus qñq; ad Uer. ſicut ⁊ intriſecꝰ ⁊ extrinſecꝰ.⁊ coꝛ.pe. Foꝛma.mę.f.p.i.pulcritudo.pulcra diſpo⸗ ſitio.⁊ ð: a foꝛmon qð eſt caloꝛ. ꝓpᷣe em̃ ca loꝛ ſanguinẽ mouet ⁊ ſanguis pulcritudi⸗ nem. Iñ foꝛmoſus.ſa.ſum.i.pulcer.cui ca loꝛ ſanguis ex ruboꝛe pulcritudinẽcreat. Iñ foꝛmoſe.ſius.ſime.⁊ hęc foꝛmoſitas ta tis. Itẽ a foꝛma ꝑ compoſitionẽ bifoꝛmis trifoꝛmis.cõfoꝛmis.defoꝛmis.diffoꝛmis. infoꝛmis. vnifoꝛmis. multifoꝛmis. a qbuſ Qadübia q̃litatis. ⁊ noia ꝓpᷣetatis in tas.vt bifoꝛmiter. tas.ↄfoꝛmiter.tas.defoꝛmiter. tas.vnifoꝛmiter. tas.⁊c̃. F Foꝛmella. lę. ðꝛ paruus caſeꝰ. Añ mgf i hi⸗ ſtoꝛijs ſic exponit illud qð ſcribit᷑.j. Reg. x vij. Decẽ foꝛmellas caſei.i.decem caſeos paruos ⁊ recẽtes. Vñ Alex.neq;. Caſeus exiguꝰ dat qð foꝛmella figurat. Item YFoꝛ mella. le. ⁊ foꝛmula. diminutiua ſunt a foꝛ ma.⁊ ſunt ꝓpᷣe inſtrumẽta alutarioꝝ.qui⸗ bus foꝛmant ſubtalarreas. Foꝛmica ðꝛ a fero qð eſt poꝛto.⁊ mica.eo ꝙ ferat micas annonę. VUñ Ouidiꝰ. Grãde opus exiguo foꝛmicas oꝛe gerẽtes. Iñ foꝛ foꝛmicariũ.rij.locus foꝛmicaꝝ.qð ⁊ foꝛmi cetum ðꝛ.Et dicit qͥdam ſapiẽs. Exẽpluʒ hbet nobis foꝛmica laboꝛis. De qua dicit Iſidoꝛus etymo.xij.Foꝛmice ſolertia mł⸗ ta. Mꝛouidet em̃ in futuꝝ.⁊ pparat ęſtate qð comedat in hyeme. In meſſe aũt colli⸗ git triticũ.hoꝛdeum nõ tangit. Dum pluit ei ſuꝑ frumentũ totum eijcit. Foꝛmicales.lium.m g.plłalit᷑.i.foꝛcipes fa bꝛoꝝ.qꝛ phoꝛma.i.calida de foꝛnace extra Foꝛmicoleon ontis.m.t.eſt aial puũ (hũt. Hᷓ foꝛmũ.i.calida materia ferri.ſicut extra hitur ab ignge. Foꝛnax.cis. ðꝛ a phos qð eſt ignis.q̃i phos vrna.vel quaſi phos vrgens. Itez foꝛnax cis. dicebat᷑ ꝗdam dea apud gentiles. In hec foꝛnacula. lę. dimi. ⁊ B fo ꝛnacalium.lij vel foꝛnacale lis. Et dicunt᷑ fornacalia fe ſta illius deę apud antiquos. Fornacalia micin. na. nũ. ⁊ foꝛmiceus cea.ceũ. ⁊ ho etiam dicunt᷑ qdam inſtrumẽta ad opꝰfoꝛ⸗ nacis aptaa. Foꝛnicatio.onis.f.t.eſt cuiuſlibʒ illiciti coi tus genꝰ qͥ fit extra vxoꝛem legitimã. ſpeci gliter in vſu viduarum.meretricũ.vel cõ⸗ cubinarum. . foꝛmicl.ſatis infeſtũ.qð ſe in puluẽ abſcõ⸗ „ * dit. ⁊ foꝛmicas frumentũ geſtãtes intficit. ⁊dꝛa foꝛmica.⁊l eon qð eſt leo.q̃i foꝛmica⸗ rum leo.vel certe foꝛmi ca parit᷑ ⁊ leo.ꝓin⸗ de aũt foꝛmica ⁊ leo vocat᷑.qꝛ alijs aialibꝰ vt foꝛmica eſt.foꝛmicis aũt vt leo eſt Foꝛmicula.lę.dimi.i.parua foꝛmica. Foꝛmido.dinis.f.p.i.pauoꝛ vel metꝰ.vel ti moꝛ. ſed differunt. qꝛ formido obijcit᷑ ocuł vel aimo ſine habita rõe.⁊ maxie paruuł. Sed pauoꝛ cũ timiditate animi ſubita eſt. ↄturbans oculos. qñ tñ ſoluit᷑ ratiõe vł tẽ poꝛe non conſtat. Metus eſt interioꝛ mo⸗ tus animi ſubitꝰſiue coꝛdiſ.factꝰex aliqua triſti recoꝛdatiõe. Sʒ timoꝛ eſt accidẽs do loꝛ mentis extrinſec? ex aliqᷓ occaſiõe acci⸗ denti Item foꝛmidines etia dicunt᷑ pennę ſagittę alligatę.quibus venatoꝛes ceruos capiurnnnrr. Foꝛmidolus.la. lũ.pe.coꝛ.̊ hʒ foꝛmidineʒ Inð foꝛmidoloſus.ſa.ſum.in eodeʒ ſenſu id ẽ qͥ patit᷑ foꝛmidinẽ. Ponit᷑ m̃ impꝛobe pꝓ eo qͥ infert foꝛmidinem. Vñ Saluſtius. Non aliena virtus ſemꝑ eſt foꝛmidoloſa. hies.i. inferens foꝛmidinem. Inde Foꝛmi⸗ doloſe. ſius.ſime.aduerbiũ.Et foꝛmidolo ſitas. tatis. Foꝛmidus.da.dũ.pe.coꝛ.i.calidus.⁊ dici⸗ tur a foꝛmus. Foꝛmon.i.caloꝛ.vel ignis. Iñ foꝛmꝰ.ma. mũ.dixerunt antiqui calidus ⁊ feruẽs Et Foꝛnix.cis.m.t.ðꝛ arcus triũphalis iuxta ſuꝑbiam gentiliũ.in ſignũ victoꝛię erectꝰ. Et ſicut ð in hiſtoꝛis ſuꝑ.j. Re.xv. Fie⸗ bar de mixtis vel palmis vel oliuis.Et ſicẽ dicut ibi. depingebat ſeries belli gla tri⸗ umphi. ⁊ dicebat᷑ fornix qſi forl nitens·i. apparẽs.qꝛ in loco eminẽti fiebat vt ab oi bus poſſet videri. ⁊ coꝛ.pe.in obliqͥs. Vñ Virgilius enei.v.Menia ↄſpicio atq; ad uerſo fornice poꝛtas. Vel foꝛnix ðꝛ arcus lapideus.⁊ ðꝛa foꝛnax.qꝛ de coctura for⸗ nacis extruit᷑. vłqꝛ curuatus ⁊ arcuatus ſit vt fornax. Et qꝛ meretrices ſolent mere tricari in hmõi fornicibꝰ.iõ etiã fornix ðꝛ lupanar.ſ.domus meretricũ. AUnð Juue⸗ nalis. Lenonum pueri qͥcunq; in fornice nati. Item Gręciſmus. Fornix lenonis lo cus eſt pariter meretricis.Aſt arcus muri ðꝛ exterioꝛ. Item. Eſt arcus fornix ſed foꝛ nax ſaxa ꝑpurit. Foꝛs.f. g.l.euentꝰ reꝝ.⁊ ðꝛa foꝛos Vñ ſe/⸗ pe inuenit᷑ poſitũ adubialit᷑ p adubio euẽ tus.nec hʒ h̊ nomen niſi iſtas duas voces ntõ hęc fors.ablatiuo ab hac forte Fortis tis. 9.t. ⁊ B te.m Rabanũ ðꝛ a fe⸗ ro fers.eo ꝙ fortiter ferat adũſa.⁊ ꝗcunq; accidunt. Scoðm vo Iſið.a ferro.qꝛ durꝰ ſit ad flectendũ nec molliat᷑. Et eſt foꝛtl ad picula. Inuictus ad labores. autem ðꝛ fortis quaſi phos vel phormon tenẽs.ety mologia eſt. Iñ fortit᷑.tius.ſime.adũ. Et hęcfortitudõ.dinis.vna de q̃ttuoꝛ cardia libus virtutibus.Et eſt fortitudo mentis queę aduerſa ęquanimiter tolerat.licʒ quã doq; dicatur. corporis. Et deſcribitur ſic Fortitudo eſt ꝑiculoꝝ ↄſiderata ſuſceptõ ⁊ laboꝝ diuturna ꝑpeſſio.vt ſicnõ timea⸗ mus. ⁊ ſic eſt fortitudo cõtra timoꝛeʒ. Itẽ fortis cõponit᷑ qᷓfortis.tamfortis.valde Fortuitus. ta. tũ. id qð forte ↄtingit. vt bo na fortunętꝑalia. Iñ fortuitu adũ. euẽtꝰ-. quo etia qnq; inuenit᷑ fortuito ablatiu⸗ poſitus aduerbialir. Foꝛtuna. ne. f. p. ðe qſi forte vna. quia vix Aut raro ꝑmanet eadẽ. Vñ depingit᷑ eus imago q̃ſi voluens rotã ꝓpter ſui volubi litatem. Et ſcribnnt᷑ ibi vſus. Gloꝛioꝛ ela⸗ tus. deſcendo minoꝛiſicatꝰ. Infimꝰ axete⸗ ror. rurſus ad aſtra feroꝛ Dẽ qᷓ dicit Iſið. etymo. viij. vbi loquit᷑ de dijs gentiũ. Fortunã a fortuitis nomen hr̃e dicũt. qua ſi deam quandã res humanas varijs caſi⸗ bus ⁊ fortuitis illudentem. Vñ ⁊ eã cęcaʒ appellãt. eo ꝙ in quolibet paſſim incurrẽs ſine vllo examine meritoꝝ ⁊ ad bonos et dQà malos venit. Sed hec dea aut nihil eſt aut eſt tꝑalis euentꝰ reꝝ a deo ꝓpuiſarum. Scðm Papᷣ. Fortuna ðꝛ felicitas.euentꝰ exitꝰ. Et licet fortuna ſe habeat ad ꝓſperi tatem ⁊ ad adũſitatem.tñ ſine adiuncto ſꝑ accipit᷑ in bono. Iñ fortunatus.ta.tum.i. cui fortuna fauet.⁊ ſꝑ eſt ꝓpſpera.Et cõpo nitur Infoꝛtunatꝰ. ta. tũ. cui fortuna ſem⸗ per eſt aduſa. ⁊ vtrũq; cõpatur Fortuniũ.nij.n.s.ꝓſper euentus Forulus.li.pe.coꝛ.i.burſa vłſcriptoriũ. et dSdꝛꝛa forus ꝓ foꝛamie.qꝛ crebꝛo ſit ꝑfoꝛatũ ad pennas ⁊ coꝛnua imponẽda Ael theca vel ciſta libroꝝ. AVñ Juuenał. lic libꝛos dabit ſed ⁊ forulos mediamq; mineruam Foo ʒ. ri.n.s.ðꝛ locus deputatus ad emẽdũ vł vendendũ.⁊ ðꝛa foꝛis.qꝛ ſꝑ fit for.Fo rum etiã ðꝛ locus vbi tractant᷑ cauſę.⁊ tũc ðꝛa fando. Iñ h̊ foꝛulum.li.dimi.i.paruũ foꝛum. Foꝛũapij.quod Apius ſenatoꝛ condidit Foꝛus.ri.m.s.ad multa ęqͥuocat Foꝛꝰ em̃ eſt exercendaꝝ litiũ locus.a fando dictus Nela Choꝛonio rege qͥ pᷣmo gręcis ir̃is le gem degit. vt de v. ſig. c. foꝛus. ⁊. vij. diſ. Moypſes. Et ↄſtat ex tribꝰ. ſ.cauſa.lege. ⁊iudicio.Foꝛus etiã eſt locus vbi vua cal catur. ſic dictꝰ.qꝛ pede calcantl feriat᷑.qð ⁊calcatoꝛium ðꝛ. Item foꝛus etiaʒ ðꝛ vbi res vendunt᷑.a fando. vel qꝛ foꝛis eſt. Et foꝛus eſt tabulariũ nauis.a ferendo.qꝛ fe⸗ rat inceſſum hoĩm. Foꝛus etiã ðꝛ foꝛamen illud in naui ꝑ qð remoimmittit᷑ a foꝛãdo. Vñ qͥdam dicunt.Cauſaf vẽditq; foꝛum. rina foꝛos. Foſſa. ſę.f. p.i. fouea. Iñ foſſatü dictum eo ꝓ multas foſſas habeat. Foſſoꝛ.ſoꝛis.ille qͥ fodit ter. Foſſoꝛiũ.rij.i.ligo cum quo fodik Fotilis. lis.9.t.⁊ h lę.i.nutribił.vel aptus ad vouendum. coꝛ.be. Fotiniani.pe.ꝓð.qͥdam heęretici a Fotinio gallo grecię ſmirnę epo dicti q hebionitaꝝ hereſim ſuſcitãs.aſſeruit chriſtuʒ a maria Joſeph nuptiali coitu fuiſſe ↄceptum. äe foueo. Fotus.tus.tui.⁊ fotus.ta.tũ.i.nutritꝰ.re⸗ focillatus. refectus. ⁊ ꝛa founo. Fracticius.cia.ciũ.qð facile frangi poteſt. Fractillus.li.m.s.cauda vł fragmen panni fiſſi. cauſa oꝛnat? pendens ex inferioꝛi ꝑte Fractillus etiã ðꝛ villus in tapeto vel alia veſte villo0na. Fractꝰ.cta.ctũ.i.debilitatus.ᷣlaceratꝰ.diſ⸗ ſolutus.⁊ ðꝛ a frango. Iñ hęc fractio.oniſ ⁊ hęc fractura.rę.⁊ fragmẽ.⁊ fragmẽtüũ. Fraga. poma ſilueſtria. vł genꝰ rubicũ⸗(ti. de herbe ꝗᷓ terrę adheęret.⁊ ðꝛ camelia. vel loca montoſa. Iñ fragoſus.ſa.ſum. Fragidica.cę.i.ſtilus.⁊ ðꝛa frango.gis. Fragil. lis.9.t.⁊ h̊ le.i.debilł.⁊ còpat᷑. Inð fragilitas.tatis.⁊ fragiliter aduerbiiũ/ Fragoꝛ.oꝛis.m.t.eſt tonitruũ vel aliꝰſonꝰ. ⁊ ðꝛa frango.gl.qꝛ qq; ſicca ⁊ arida facile frangit. In fragoſus.ſa.ſum.i.plenus frra goꝛe.vel aſp.vel ſpiſſus denſitate reꝝx fra⸗ ctarum. vt ſunt loca in ſiluis vbi frequen flunt fragoꝛes fractione ramoꝝ aridoꝝ Fragus.gi.m.S.i.curuatio genuũ.vel ipᷣm genu. ⁊ ðꝛa frãgo.qꝛ videt᷑ ibi os fractum Framea.meę.ſf.p.eſt gladiꝰ ex vtraq; parte acutꝰ.⁊ ðꝛ a ferrũ.q̃ſi ferrea. Idẽ eſt ⁊ ſpa ta ⁊ romphea.Sʒ machera eſt gladiꝰlon⸗ gus ex vtraq; ꝑte acutꝰ. Vel ſm alios fra mea ðꝛ quaſi fremea.a fremo.mis.qꝛ men ticuloſos fremere facit. Uñ ꝓpheta Erue gaframea deus aiam meã. AUn Alex. neqᷓ;. Id qð dat gladius frameaʒ ſignare memẽ to. Item framea multas alias ſigniſicatio nes habet que poſſunt haberi ꝑ hos vſus Framea v indicta rogus enſis lãcea dicta Framea moꝛs aĩmę deus hic defendat ab Francigena. nę. 9.p. aliqᷣs vel alij genitus mags vel genita a franco.vel in francia. ⁊ dicit᷑ ſigtq; foꝛamen. Inuenieſq; foꝛos datq; ca a francus.⁊ genero vel genitus. —— Franciſta. ſte. ðꝛa francꝰ. Et ſunt franeiſte inſignia ꝗᷓ añ ↄſules ferebãt᷑ vt ſecures ſic dDieiictę q ↄſuetudine francoss R. — ,. – - — r.. — — con ſue ſo fie uiit pot ſpi⸗ fit . 4 ”M Francus.ci. fuit dã dux francoꝝ. Jũ hec francia. cię. ⁊ francꝰ. ca.cũ. AUł frãci dicũ⸗ tur a feritate moꝝ. Iñ dicta eſt francia.cię teerra eoꝝ.⁊ hinc francus.ca.cũ.gentile Fratellũ.li.n.S.i.ſtillicidiũ ſtercorl vłſter⸗ * Frat.tris.m.t. a fructu ðꝛ. Gaüt ðꝛ frater q̃ſi fere alter etymolo.eſt. ꝓpᷣe aũt fratres ſunt qͥ ſunt nati ex eodem pre.ſed diuerſis matribꝰ. vñ dicunt᷑ fratres eo ꝙ ſint de ea dem fructu.i. ſemine nati. Sʒ germani ſüt dòq̊iſunt ex eadẽ mr̃e.ſed diũſis pr̃ibꝰ ꝓcrea ti. Vñ ⁊ germani dicunt᷑ q̃ſi ab eadẽ geni⸗ trtrice manantes non vt aliq dicũt ex eodeʒ germine. q̊ tm fratres dicunt᷑. Itẽ germa ni dicunt᷑ vterini.qꝛ ſunt ex diuſis pr̃ibus ⁊ vno vtero ęditi.Germanę etiaã intelligũ tur vt germani. ⁊ ſoꝛoꝛ vt frat᷑ Et eſt ſoꝛoꝛ ex eodem ſemie dicta.qꝛ ſola cũ fratribus in ſoꝛte cognationis habet᷑. Si vo habeãt eundẽ pr̃em ⁊ eandẽ matreʒ dicũt᷑ fratres ermani. Et ſimiliter intellige de femineo ſexu. Quattuoꝛ aũt modis in ſcriptur: ſa⸗ cris fratres dicunt᷑. Natura.vt eſau ⁊ Ja cob. Netrus ⁊ andreas. Coãtione qͥ ſunt de eadem familia ſiue parentela ſiue ↄſan⸗ guinitate. vt Abꝛaam ⁊ Loth. Vñ Geñ. xijij. dixit abꝛaam ad nepotẽ ſuũ loth. Nõ ſit rixa int᷑ me ⁊ te ⁊ int᷑ poſteros meos et tuos.fratres em̃ ſumꝰ Gente vt oẽs iudęi intr ſe fratres dicunt᷑. AVñ apłs ad Ro·ix. DOyptabã em̃ egoipᷣe anathema eſſe a chri⸗ ſto ꝓ fratribꝰ meis qͥ ſunt cognati mei ᷣm carneʒ qͥ ſunt iſraelite. Affectu etiã fratres dicunt . ⁊ B duplicit᷑.ſ.cõiter ⁊ ſpãalit᷑.Cõ⸗ munit᷑.ſ.cõmuni affectu ſicẽ oẽs hoĩes q̃ͥ de eodem patre nati ſunt fratres vocant᷑.et pvpyvari germanitate adinuicem ↄiunguntur Añ.Dicite his qͥ oderũt vos.fratres nt̃i vos eſtis. Spũãli affectu oẽs chriſtiani vo cant᷑. Añ pſał.Ecce q; bonũ ⁊ qᷓ; iocundũ habitare fratres in vnũ.Et nõ ꝙ pᷣm iura inuenit᷑ fraternitas ſpũalis ꝗᷓ atiendit᷑ int illũ qui ſuſcipit᷑ de ſacro fonte.⁊ filios ⁊ fi⸗ lias carnales patris ſui ſpũałſiue patrini. DBeßpᷣdictoꝝ matrimonio ſine aliqᷓ dubita⸗ tone ita teneas ꝙ oẽs filij duoꝝ cõpatruʒ ſiue añ cõpat᷑nitatẽ geniti ſint ſiue poſtea. poſſunt legittime matrimonialiter copula ri. excepta illa ꝑſona qua mediante cõpat᷑ nitas eſt contracta. Nam illa pſona nunqᷓ; poteſt copulari alicui filioꝛum patris ſui ſpiritualis. Fratres ↄſanguinei ſunt fratres ex eodem Fremebundus.da.dũ pr̃e ⁊ ex eodẽſanguine geniti.ita exponit tex. in · S ſunt aũt cognati. Inſti. de legi. Fratres patrueles ſunt duoꝝ fratrũ filij Fratres vterini ſunt filij eiuſdẽ mr̃is.vt ex⸗ ponit glo. Inſtitl. de legi.ag.ſuc:S hoc ha bendum. s Fraterculus.li.dimi.i.paruus frater Fraternus.na.nũ.i.res fratrl vel ad fr̃es ꝑ tinens. Iñ fraternitas.tatl.⁊ h ⁊ hęc frat⸗ nalis ⁊ B le.⁊ fraternalitas.tatis. Fratriſſa.ſeę.f.p.eſt vxoꝛ fratris Fratria. rię.i.filia vel vxoꝛ fratris.vł ↄgre⸗ gatio. ⁊ ð? a fraaer. Fratruus.trui.m.S.i.filiꝰfratrl. Jñ hęc fra trua.truę.i.filia vł vxoꝛ fratrl. Iñ h̊ et hec fratrueł.⁊ h̊ le.qð ꝑtinet ad fratreʒ.vł res fratris. Ael fratrueł.i.filiꝰ fratris vel filia fratris vel fratrui. Et ðꝛ fratrueł vel fra/ truus q̃ſi frater aliꝰ.ſed eſt etymolo.Fra trueles etiã dicunt᷑ duoꝝ fratrum filij Fraus. dis.f.t. i.doluſ.ſʒ differũt.qꝛ fraus eſt circa fidẽ mutuatã. Dolꝰ i aio. Inſidię vo loco vel telo. Iñ fraudulentꝰ.ta.tũ.i. plenus fraude.Et hͥ ⁊ hęc ⁊ ̊ fraudulens tis.in eodem ſenſu. Iñ fraudulenter adũ. Fraxinetum.ti.pe.pð.locꝰ vbi fraxini cre⸗ Fraxinꝰ.ni.pe.coꝛ.ꝗdã arboꝛ.⁊ ðꝛ a fragꝰ. qꝛ magis in aſperis ⁊ mõtanis locis ſolet naſci.ſicut ⁊ fragus. Vel ðꝛ a frango.gis. qꝛ facile frangit᷑. Iñ fraxineus.nea.neũ. Frea. freę.i.ptãs vel mũdia.⁊ a parẽte ſuo relicta. Et ðꝛ a fremo.mis. Vñ h̊ mundiũ u. i. ſimił fremẽti. vel q̊ cito fremit. ”M Fren.neu.ge.indecli.qdã exagitatio furo⸗ ris a cerebꝛo deſcendẽs.⁊ ðꝛ a frendeo. Freneſis.ſis.m.t.ipᷣa rabies.⁊ dicit᷑ a fren Iñ freneticus.ca.cũ.q freneſim hʒ.qꝛ dẽ⸗ tes ↄcutiat. Vel freneſis ðꝛ ab impedimẽ to ment.qꝛ gręci frenas mentem dicunt. Frenũ.ni.n.g.in ſingulari.ſʒ in płi inuenit᷑ mal. ge. ⁊ neu.ſ.hi freni.⁊ hęc frena.⁊ ðꝛa frendeo. des. qꝛ dentibꝰ equi ſꝑ ↄcutitur impmit᷑.Nam equiſ̊ ſꝑ frendẽt.i.imp⸗ munt dentibꝰ ⁊ ↄcutiũt ⁊ moꝛdent. vel ðꝛ a fremo.qꝛ facit equũ fremere.⁊ ꝓdu.fre. AVñ QOuidius. NPrępoſitis frenis ſepe re⸗ pugnat equus. Iñ frenulũ.li.pe.coꝛr̃.id ẽ paruum frenum. ”ä Frenuſculꝰ.li.pe.coꝛ.ðꝛa frenũ.Et ſũt fre⸗ nuſculi vlcera circa rictũ oꝛis ſimilia bis 5 flunt iumentis al peritate frenoꝛ Frequens.oĩs.ge.i.multꝰ.vel aſſiduꝰ.vel creber.qꝛ ſepe fruat᷑ curia. RPrope quideʒ frequens ðꝛ qͥ aſſiduus eſt in curia. et ſepe fruit᷑ ea.⁊ coꝛ.fre. Vñ Ouið. Atreditat⸗ ꝙ; frequens longum foꝛmica ꝑ agmen Frequęẽtidicus.ca.cũ.qͥ frequẽter dicit. vł frequẽs eſt in dicendo.ſicut eſt incantatoꝛ 2ðza frequens ⁊ dio. Freſus ·ſa.ſuʒ.i.fractꝰ.ↄtritꝰ.ocuſſus. ?Añ ⁊ fabã freſam dicimꝰ.qꝛ hʒ thecã molitaʒ id ẽ fractã.ↄcuſſam ⁊ ↄtritam. Fretũ.ti.n.s.ðꝛ a ferueo.ues.eo ꝙ ferueat. vła fremendo.Et eſt ꝓpe fretũ ipᷣe feruor maris.ſʒ ponit᷑ ꝓmari. Itẽ fretũ eſt angu ſtum ⁊ qſi fluens mare. ab vndaꝝ feruoꝛe F dictũ. vt gaditanũ ⁊ ſieulũ. Et nominatur mare diuſis nomibꝰ. Vñ. Cum fremit eſſe fretũ mare dicas cũ ſit amaꝝ. NPõtus põ⸗ te caret.ſed ab ęquo ðꝛ ęquoꝛ. Fretus.ta.tũ.i.fultꝰ.tutꝰ.impauidꝰ.⁊ ðꝛ a ſeru orrarid: fretum facit hoĩiem pa⸗ Jel ð a feruoꝛe. qꝛ feruoꝛ ⁊ ira reld uiduʒ dit hoiĩiem impauiduʒ. Vł potiꝰ ðꝛ a fruoꝛ eris.ruitio em̃ natura ſolet reꝝ conferre tutelãa. Ille em eſt fretꝰ qͥ auxilio alicuius fruit᷑. HNõ aũt fretꝰeſt participiũ.ſʒ nomẽ. ⁊ ꝓducit fre.ſed fretum.ti.coꝛri.eã. Anð Moſcit nauta fretum.tu debił appete fre⸗ ta fretũ. ventoꝛum tum. Item Intrat nau turbine fretus. Frigdoꝛ. doꝛis.m.t.i.frigus. Frigidariũ.rij.locus vbi aliqͥd ponit᷑ ne ca loꝛe corrumet. Frigidus.da.dũ.ðꝛ a frigeo. ges.⁊ cõpat᷑. Inge frigide frigidius.ſime.aduer. ⁊ hęc frigiditas.tatis. ðꝛ a frigeo. ges. Frigoꝛes.goꝝ.pluralł numeri.maſ.ge.i.fe⸗ bres ꝗᷓ faciunt hoĩem frigere. Frigoꝛoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ frigoꝛe. Frigus.goꝛis.m.t.i.gelu.ðꝛ a frigeo. Fritillũ.li.n.s.i.molinellũ in quo piꝑ terit᷑ 2⁊ðꝛa frango.gis.qꝛ Ina piperis vel alia frangit. ⁊ e ſt ꝑfoꝛatũ ab infeꝛioꝛi parte. et inde piper tritũ recolligit᷑. Conit etiaʒ P q̃ͥdam vaſe ꝑfoꝛato.ꝑ qð ſolẽt ꝓijci taxilię ne fiat ibi fraus. Unð Juuenal. Naruoq; cadere monet arma fritillo. Friuolus.la.lũ.pe.coꝛ.i.vanꝰ.inutił. men⸗ dax. caducꝰ. incertꝰ. dubiꝰ.ſimulatꝰ. par⸗ ui Hcij. Eñ friuolum qjſi fere valẽs obolũ. Inuenit᷑ qñq; ſcriptũ ꝑ b. fribolus.la.lũ. „— “ ..„ℳWNWW( 5 ſegd antiqᷣtas eſt. ppᷣe aũt friuola dicuntux ſict ilia vaſa ⁊ inutilia. Frixa.xę.f.p.i.carbonella.ſ.parum carnis Frigilla. le.f. p.eſt auis ꝗᷓ frigoꝛe cantat. et — vel ſagimine. Frixatura.rę.f.p.⁊ becfrixura. rę. in eodẽ . ſenſu.ſ. coctura illa. tał actio.vł qð frigit᷑ Frixura. ðꝛ a frigo.gl.ſed frixatura a frixo as.frequentatiuo. =èò Frixoꝛiũ.rij.n.S.patella vel ferrũ ſuper qð coquit᷑. Vñ ꝓpheta.Cõfrixa ſũt oſſa mea tanq; in frixoꝛio. Itẽ frixoꝛiũ cõponit᷑ cuʒz con.vt cõfrixoꝛiũ ⁊ ðꝛ patella ſartago rondatoꝛ. oꝛis.m.t.qͥ frondes colligit ad paſtũ aĩaliũ Ael qͥ euellit frondes a vitibꝰ yt citius matureſcãt. Vel qͥ canit fronde. Zalenio g er frondibus niduʒ facit. Hic alta ſub rupe canet frö⸗ Vñ Virgiliꝰ. datoꝛ ad auras. Frondatꝰ.ta.tũ.⁊ fronde.dea.deũ.⁊ fron doſus.ſa.ſuzʒ. differũt.qꝛ frondeũ eſtqð ð frondibꝰ totũ eſt. Frondatũ vł frondoſuʒ eſt qð frondes hʒ ⁊ eis abundat.vt locꝰ ar boꝛum.ſicut gramineũ ⁊ ꝗminoſum. Frondicula.lę.dimi.pe.coꝛ.i.parua frons Fronitꝰ.ta.tũ.i.prudẽs.vel ſapiens.⁊ ðdꝛa phronos vel phronꝰ.Et cõponit᷑ infroni⸗ tus.ta.tũ.i.inſipiens.inſulſus. Añ Eccl. xxiij. Animo irreuerẽti ⁊ infronito netra- das me. Sed ibi cõiter legit᷑ infrunito. Frons frondis.f.t.ðꝛ a foꝛos.quaſi foꝛõs. qꝛ ferat vgulta vel vmbꝛam. Vel ðꝛ a fluo fluis.qꝛ cito fluat Iñ frondoſus.ſa.ſum.i. plenus frondibus. Iñ frondoſitas.tatis. abundantia frondiuʒ. Et frons frondis —* rboꝛis.ſed frons frontis eſt pars capitis . ñ. Frons folium frondis.frons eſtin vꝰ tice frontis. Frontiſpiciũ.cij.n. s.i.inſpectio frõt. Anð ⁊ anterioꝛ ꝑs eccłę frontiſpiciũ dicit᷑. Fructuariꝰ.ria.riũ.i.vtił vel fructu abun⸗ dans. vel ad fructũ ꝑtinẽs. Itẽ fructuariꝰ eſt qui rei dñs non eſt. vt in.l.vti.fru.ff.ſi vſufruc.peta.tñ in qͥbuſdam caſibꝰ ꝓ dño habet᷑.ſ.in ꝑcipiendis fructibꝰ.ff.de vſu⸗ 7 Fructꝰ. tus. tui. ð a fruoꝛ. In fructuoſus. ſa. ſuzʒ.⁊ fructuoſe.ſius.ſime.⁊ hęc fructu⸗ oſitas. Item fructus.cta.ctũ.eſt ꝑticipiũ de fruoꝛ. eris Fructus dicunt q̊ ſupſunt deductis expen ſis fiunt gra fructuũ qrẽdoꝝ colligẽdoꝝ. ꝗ ſuper carbones cito ſolet decoqui.⁊ ð᷑ꝛ a frigo.gis.Et hoc frixum. xi. gen⸗ cibi di⸗ ctum a ſono queʒ facit quaãdo ardet ĩ oleo , —¶— — —— Kiaen fige iſſo neg nne Gmig eh⸗ Nünn wn. en grür eh⸗ m, Hiris. kufo⸗ umi. zms. cise cis sdn onit. idai. m Tifmann „ 6 gaiy/ N ſmmmonu. Oeeftuc, Egiani gncnarn, Frugeria. rię. dea frugum. 2 ðꝛ a fruge ⁊ conſuandoꝝ.qð locũ bʒ tam in bonę q;ᷓ in malę fidei poſſeſſoꝛibus ⁊ in donibus. vt. ff. de peti. here.l. ſia te · S fructus. Fru⸗ ctuũ aũt alij ſunt induſtriales.vt frumẽtũ vinũ.oleu.⁊ſiłia.ſ.lac ⁊ lana.ꝗſine indu⸗ ſtria hoĩs nõ ꝓueniũt.Alij ſunt fructꝰ na⸗ turales qex ipa natura pueniunt. ſinema gna induſtria hominis.vt poma.pira.fic ⁊hmõi. Fructus ꝑcepti dicunt᷑ q̊ aliquo mõ ſunt 4a ſolo ſeparati.⁊ in hoꝛreis reconditi Fructus ꝑcipiendi dicunt᷑ qͥ immaturi ſůͦüt quos verus dñs poſſidet. Frugał.lis.ↄ.t.⁊ B le.i.vtił.ſobꝛius.mode ratus.ↄtinens. Iñ frugaliter adũ. Et hęc frugalitas.tatl.i.vtilitas.parſimonia.mo deſtia.ↄtinentia.temperãtia.parcitas.ſo⸗ brietas. Eſt aũt frugalitas vtus int᷑ auari ciam ⁊ ꝓdigalitatem Frugi. ois.ge.indecli.ꝑ oẽs caſus.i.bonꝰ. vtil. valens. temperatꝰ.modeſtus Uł ᷣm Priſcianũ frugi eſt dtũs huius noĩis Fru ges. ? figurate ⁊ intrãſitiue ↄiungit᷑ cũ oĩ caſu.cũ vtroq; numero. cũ qͥlibet genere. AVñ Ecq.xxxj.hõ frugi.Idẽ dicas de ni chili. coꝛdi.mancipi.nemancipi. Frugifer. ra.rũ.i.ferens frugẽ.i.vtilitateʒ vel fructũ. Et hęc frugifera.rę.i.terra.⁊ H frugifer.i. ager. Frumen.inis.n.t.i.ſumma ⁊ eminẽs ꝑs gu le vel gutturis.ꝓxima ꝑs gurgulioni.q̃ ci bus ⁊ potio deuoꝛat᷑.q̃ ſapoꝛ cibi et potus diſcernitur. ⁊ q̃ fruimur cibis ⁊ veſcimur. Et eadẽ ructa ⁊ rumẽ. Sʒ rumen in beſtia Ructa vel rumen in hoĩe.Sʒ in gręciſmo dicitur. Gutturis eſt imũ rumẽ. frumen q́ 2 ⁵ „ Frumentũ.ti. n. s. a frumen vel fruoꝛ.q?ꝛ pᷣcipuũ eſt ad fruendum. Iñ frumentoſus ſa.ſum.i.plenus ⁊ abundans frumento Fruſtratꝰ.ta.tũ.ðꝛ laboꝛ fructu euacuatꝰ. illuſus.⁊ ꝛ a fruſtoꝛ.aris. Fruſtũ ſti.n.S.ſine r. in vltima ſyllaba ẽ p⸗ ticula carnis vel panis.⁊ ðꝛ a frumen. a capit᷑ a frumine .cis. in. t. i. dẽſitas gulaꝝ vł ꝑpuaꝝ arboꝝ velſi pinag. ðꝛ a Fruoꝛ.eris. vela fruge. aũt ðꝛ frutex qſi fronde terraʒ te⸗ gens etymo.eſt.⁊ coꝛ.fru. Vñ Ouidiꝰ de arte li. ij. Turpe pecus mutilũ turpis ſine Smine campus.Et ſine fronde frutex.⁊ ſi- ne crine caput. Item in epi. Moõs fuit ap parens frutices in vᷣtice rari Jñ frutetum ti. locus vbi frutices creſcunt. Vñ Hiere. xj. Et combuſta ſunt fruteta eus. ux. vel fruges. gis.f.g. ſz ntũs deficit in vſu vᷣm NMPapᷣ. ðꝛ anni vtilitas.alimonia. copia.cibaria.annona.Et ſunt fruges lid de. frumenta vo arida ⁊ ſicca.Et ſunt fru menta oia ꝗ̊ habent ariſtas.fruges vo reli qua.Et nꝗ ꝙ ſegetes dicunt᷑ dũ ſeruntur. a ſerendo.i.ſeminando. Meſſes dũ colli⸗ guntur.a meto.tis.fruges dũ fruuntur. a fruendo.i.veſcendo. HH Fucatus.ta.tũ.i.coloꝛatꝰ vłfuco ſuꝑpoſi⸗ tus. Et vt dicit Pap̃ᷣ. Fucata depicta. tin cta.adulterio ↄtaminata. ficta nõ vera.i. diuerſi coloꝛis. “́?DRUMð Fucoſus.ſa.ſuz.i.ſuꝑtictꝰfuco.⁊ ðꝛ a fucꝰ Fucus.ci.eſt maioꝛ ape.minoꝛ ſcabꝛone.et ꝛa fagin qð eſt comedere.q̃ſi fagus.eo alienos laboꝛes edit. Nõ em mellificat. ſʒ aliaꝝ mel comedit. Vñ Virgiliꝰ. Ignauũ fucus.pecus apᷣſepibus arcet.Et hinc hic fucus.ci.genus herbę vñ fit ꝗdam tictura ꝗ ſimilit᷑ ꝛ fucus.⁊ ꝓ qͥlibet coloꝛenatura li ſuꝑpoſito ðꝛ fucus.qꝛ alienum mentitur coloꝛẽ. AUnde Sap.xiij. Rubicundum fa⸗ ciens fuco coloꝛem. Item fucus ponitur ꝗ dam ſimilitudine ꝓ deceptiõe ꝗᷓ ſuꝑponit᷑ Sitati celandę. AUn Boeiius de ↄſolatioe Jatelliso incui multiplices fucos illius Aige ge. pot ptineread illi àͥ fugit. tune deſcendit a fugio. vel ꝑtinere ad illũ ò in⸗ ſequit᷑ fugientẽ.⁊ tuncðꝛa fugo.as. nð A fugio fuga cum venerit ſit tibi fugiẽtis. Sed fugo ſi caput illius ſolet eſſe fugant. Fugax. gacis.oĩs..i.aſſiduus.freques in fuga.Et comꝑat᷑. Iñ fugacit᷑.⁊ hęc fuga⸗ citas.tatis. . Fugillus. li. m. s. ferrũ quo extrahit᷑ ignis depetra. ⁊ viðꝛ dici a phos gð eſt ignis et gero quaſi phos gerẽs. In Fugillo. as i. ignem de petra fugillo extrahere. Iñ h fu gillatoꝛ. oꝛis. ⁊ hinc ꝑ figurã fugillatoꝛes dicunt vmbre demonũ. q ignem ferunt ugitiuus. ua. u. ðꝛa fuga. Et fugitiu⸗ re cte nemo ðꝛ niſi qͥ fugit dñm. Nã ſi puuluſ puer a nutricę auta ſchola diſe ceſſerit fugi⸗ tiuus nonettt Fulcimen. inis.n. t.i. ſuſtentamẽtum.· ſrma mentũ. auxiliũ. Fulcimentũ.ti. idem Fulcrũ. cri.n. s. ppe ðꝛ ſponda ſiue pes le⸗ cti.⁊ ðꝛ a fulcio.cis. arlulcitlectu. Inucit tum.i.fulcrum hns. —NR— — Fulgethra. thrę. luxꝗ apparet añ tonitruu 7 9ꝛ a fulgeo vel fulgẽs.⁊ ęthra.q̃ſi fulgẽs ethra.vel quaſi fulgoꝛ ethre. H grece dici= caſina vulgo aeris poꝛticus.Et h̊ ppe eti- am dꝛ ſplendoꝛ ignis. ” Fulgetũ.ti. i. fulgoꝛ.⁊ ðꝛ a fulge.. Fulgidus.da.dũ.i.ſplendidus. ⁊ cõponit pfulgidus ⁊ qᷓ;fulgidus.ainbo ꝓ valð ful gidus. Fulgoꝛ.oꝛis.m. t.i.ſplendoꝛ.⁊ ðꝛa fulgeo. Vnñ in euangelio.Sicut lucerna fulgoꝛis illuminabitte. . Fulgoꝛus.ra. rũ.i.ſplẽdidꝰ. afulguro Fulgur.uris.eſt ictus cęleſtis iaculi.⁊ ðꝛ a fulgeo. Fulgus i;eem.. FEulica.cę.f.p.vłfulex.cis.ꝗdã auis.⁊ ðꝛ a fuligo. ginis. Vel fulica ðꝛ q̃ſi fuliga.qꝛ ca ro eius q̃ſi lepoꝛina ſapit Lagos em grece lepus ðꝛ latine. AUñ ⁊ apud gręcos lagos vocat᷑.⁊ eſt auis ſtagnẽſis.i.in ſtagnis et praludibus moꝛãs.Hęc hʒ nidum ĩi medio aqꝓueę vel petris qᷓs aqua circũdat.mariti⸗ moc; ſpꝑ delectat᷑ ꝓfundo.qꝗᷓ duʒ pᷣſenſerit maris cõmotionem fugiẽs in vado ludit Sm Ilið. coꝛ. li. Anð Alex. Cum fulicis puppiſq; petunt excelſa volando. Fuligo.ginis.f.t.i.nigredo illa qᷓ depẽdet de trabibꝰ⁊ fit ab igne. aũt ðꝛ fuligo q̃ſi fumo ligata.etymo.eſt. Iñ fuligine?. nea. F neujüu.i.niger.vel de fuligine exñs.vład fu⸗ liginem ꝑtinẽs. Item a fuligine fuligina⸗ tus. ta. tũ.i. fuligine denigratꝰ.qð poͤt eſſe participiũ.⁊ fuliginoſuſ.ſa.ſum.i.plenus fuligine. Et ꝓdu.fuligo pe.nti.ſed penul. gti coꝛri. Unde Juuenalis. Ille ſuperci⸗ lium madida fuligine tinctum. Obliquo pꝓducit acu. ⁊c. ò Fulina.nę.f.p.i.coquina. Iñ fulinariꝰ.rij. id eſt coquus.⁊ fulinarius.ria.riuX6. Fullo.onis.m.t.qͥ pannos parat ⁊ excandi dat. ⁊ eos fulgere facit m hugl. NPap̃.di cit Fullo lauandarius. decoꝛatoꝛ. Fulmen.inis.n.t.eſt ictꝰceleſtis iaculi.⁊ dꝛ a fulgeo.ges. Iñ fulmineꝰ. nea. neum. Et nõ ꝙ m opinionẽ hougl. qñ duo vel tres yel plures venti in aere intercipiũt nubezʒ aliquã eam ↄfringunt ⁊ collidunt.⁊ ex illa in aere ⁊ ꝓcreat᷑ igniſ colliſione fiat ſonus 2 ſonus ille pꝓpe ðꝛ tonitruum. q̃ſi tonꝰ i. ſonus terrens.qꝛ terreat. Splendoꝛ illius ignis ꝓpᷣe ðꝛ fulgethra vłfulgoꝛ. Ignis il le ſiue iaculum ex eo factũ vel ictus ſlli⸗ ia⸗ culi ppᷣe dꝛ fulgoꝛ vel fulgus vel fulmen 4 fulgendo vel fulgus feriẽdo vłꝑcutiendo Sed ꝓpᷣe ðꝛ fulgur.qꝛ incendit ⁊ vrit Ful gus.qꝛ tangit.Fulmen.qꝛ findit. Sũt em tria genera fulminis. Anuʒ qð afflat ⁊ tã git. ita ꝙ non vrit. Secundum quod vrit. Tertium qð findit.⁊ ideo cũ tribus radijſ depingit᷑ fulmen.Hinc ⁊ trifſidam flãmam ðꝛ habere.qñq; tamen pſᷣdicta noĩia cõfun⸗ duntur. ⁊ dicuntur eſſe nomina vnius et eiuſdem rei. Fultus.ta.tũ.i.ſuſtentatꝰ.ſi ubnixus Fuluus.ua.uũ.i.rubeꝰ aliquantulũ.vł cũ nigro rubeus.⁊ comꝑat᷑.Jũ fulue aduer. T hęc fuluedo.dinis.. Fumariũ.rij.i.caminꝰ ꝑ quẽ exitfumus. Fumidus.da.dũ.⁊ fumoſus.ſa.ſũ.ideʒ.ſ. fumo plenrnus. Fumus.mi.m.S.ðꝛ q̃ſi ppos meãs.⁊ ẽ ety⸗ mologia. Iñ fumoſus.ſa.ſuʒ.⁊ fumoſitas tatis. In fumulus.li.dimi. Funalis.lis.ↄ.t.⁊ le.ptinẽs ad funem.et ð a funis.Et h̊ funale.lis.idem qð funis Et funale licinius ad candelã faciendam. Vñ ⁊ ſepe ponit᷑ ꝓcandela.Et dicunt᷑ fu⸗ nalia licinij a funibꝰ int᷑ cęrã quos añ vſuʒ papyri cera circũdatos habuere maioꝛes Funambulus.li.pe.coꝛ.eſtille qͥ ſuꝑ funeʒ ambulat.⁊ ð a funis ⁊ ambulo. Functoꝛiũ.rij.i.tranſitoꝛium m NPapiam unctus.cta.ctũ.i.vſus.⁊ ðꝛ a fügoꝛ.gerl. Hainc functi dicebat᷑ qðdam genꝰ ciuiuʒ qͥ fungebant᷑ officio ⁊ honoꝛe aliquo. Fu nda.dę.ðꝛa fundendis lapidibus.quia ex ea lapides fundant᷑.i.mittant᷑. Iteʒ in⸗ uenit᷑ hęc funda.dę.genus piſcatoꝛię retl. dqꝛ in fundum mittat᷑ IJdem ⁊iaculum a ia cio. ⁊ tunc deriuatur funda a fundus. di. Fundamentum.ti. ðꝛ a fundo.as.dictũ ſic. q uia ſit fundus domui.⁊ eſt etymologia. . Idem ⁊ cementuʒ.quia cęſo craſſo lapide Fundanus.ni.i.ruſticus qͥ fundos colit Fundibalũ.li.n.s.machina bellica. Vnde pñt dici fundibalarij qͥ talibꝰmachinis pſᷣ⸗ ſunt.⁊ videt᷑ cõponia funda ⁊ balim qð ẽ̃ iacere vel emittere. AUnð.j. achab. vj. dꝛ. Et ſtatuit illic baliſtas ⁊ machinas et ignis iacula ⁊ toꝛmenta ad lapides iactan dos ⁊ ſpicula ⁊ ſcoꝛpios ad mittendas ſa⸗ gittas fundibaal. Fundibalus.li.m. s.⁊ ̊ͥ fundibalarius.rij ⁊5B ⁊ hęc fundibaliſta.ſtę.in eodẽ ſenſu.i. cüũ funda iaciens ⁊ emittens.⁊ coꝛ.ba. 2 Wer nnn ufl Ji ſſni A Nena nfinn oͤt M i lere. “ ſic tich⸗ moſts inen fs RM ami⸗ ostiſß enun . npen iug, un 9. Nli n⸗ eete. nunei Aes R. 3iſ ndo. ſohi Fundibula.lę.pe.coꝛ.i.fungga. Fundatoꝛ.toꝛis.m.t.q cum funda iacit. Fundula.lę.f.p.i.parua funda. Fundulus.li.i.paruus fundus. Itẽ fundu lus ðꝛ qͥdam piſcis paruꝰ.qͥ füdo adhęret. Fundus. di. m. S. ð ⁊ ꝓfũdo aqᷓ ⁊ ꝓagro. ⁊ ꝓpe ꝓ allodio.eo ꝙ fundat aq̊s vł opes ſiue diuitias. Et ðꝛ fundus tam in ciuitate q‚; extra. Vñ fundus ðꝛ vrbanũ ędiſiciũ ⁊ ruſticanũ ſᷣm hugl.Multi dicũt ꝙ ꝓfüu⸗ do aſ ðe h̊ fundũ.ſʒ pagro h̊ fundꝰ. Unð dicit Rap̃. Fundi ſunt poſſeſſiones agri. campi.pᷣdia.vici.Fundum.ima ꝑs aꝗ.fũ⸗ dum mar imum. Añ greciſta. Allodiũ fũ fũdit opes diffundit funda ſapilloſ. Fũdũ ſtabilitur patrimonium. Fundus eſt manſio alicuiꝰ cũ acceſſionibꝰ. Fundus dotał eſt qui matrimonio contra⸗ cto datus eſt ſponſo Fundns q̃ſi dotał ðꝛ qͥ traditus eſt ſponſo NUondũ ſecuto matrimonio. ꝓ qͥ ⁊ ſuperioꝛi Dicto. facit.l.j.ff. de funda.dota. Fundus inſtruct eſt ędiſicatus vel cultus. Fundus vigẽs eſt terra ꝗᷓ mõ nõ arat᷑.licet olim fuerit fertił.alias quęmõ arat᷑.licer olim fuerit ſterilis. ”M Fundus limitatrophꝰ alias militatrophuſ ðꝛ a trophus.i.deſcriptio ⁊ milite.q̃ſi de⸗ ſcriptus ad vſum militũ qͥ imperiũ cuſto⸗ diunt. vt. C. de fun.limitato.l.j.⁊.l.ſi acci pitur. li. xj. Alit᷑ ðꝛ fundꝰ limitoſus.vt ibi Dem. de fun. limi. pal. Fundus ſaltuenſis eſt fundus inq eſt ſalt⸗. LL. de fun. ſaltu. li.x x. rJ Fundus reuelatus ðꝛ qͥ olim erat paluſtris C. de fun. pa.l.fi. li.xj. „ nüc aũt factus eſt ſerenus alias terrenus. Fundum diuidi in certas regiones.ẽ ipſuʒ Ddiuidi in determinatas partes. Fungus.gi.i.boletuſ.⁊ ðꝛ a phos quod eſt ignis.eo ꝙ fungi aridi ignẽ acceptũ conci⸗ piant ⁊ retineant. Vlł dicunt᷑ fungia Fun goꝛ.gerl. m vocẽ.a defungoꝛ ſᷣm ſigtionẽ qꝛ ex eoꝝ genere qͥdam ſunt interemptoꝛij Vñ ⁊ defuncti moꝛtui dicunt᷑. Nñ qdam. HBoleti leti cauſa fuere tui. Inueni fungus ꝓ veteri panno. Funiculus.li.i.paruus funis. Funis.nis.m.t.i.choꝛda.⁊ ðꝛa phos qð ẽ ignis.qꝛ funes ante vſum papyri oli i vſu Juminis fuerunt circũdati cęra. nifeſtus. etiam Funus.neris.n.t.i.cadauer.⁊ dꝛ funꝰa fu nibus accenſis.i.candeł.quos añ feretruʒ ganñ papyri vſum cęra circũdatos ferebant Iñ funererea. reũ.⁊ funeſtus.ſta.ſtũ.et hic ⁊ hęcfunebris.⁊h̊ funebre. oĩa ĩ eodẽ ſenſu.ſ.luctuoſus.moꝛtał.Tñ differũt m Pbpetatem. qꝛ funebre eſt luctuoſuʒ. Et fu⸗ nerum eſt qð ex funere conſtat. vel qð ad funus ꝑrinet. Funeſtum wo qð funere eſt inquinatũ. Et funebris coꝛ.pe.naturalit. Anñ Oꝛatiꝰ in epi. Ira truces inimicititai Tfunebre bellum. Funuſculũ.li.i.paruum funus. Fur furis..t.ppe eſt ille qͥ clam ⁊ plerũq; de nocte rem alienã amouet inuito dño g⸗ tia lucrãdi.Et ſubaudi ſine armis.vtĩ Au cũ tenui murmure fundit aq̊s. Et diẽ Iſi⸗ doꝛus. Fundus dictꝰ eſt qꝛ in eo fundat᷑ ⁊ ten. ſqznouo iure.C. de fur. ⁊ ſer. coꝛ. Et ðꝛ a furnꝰ.na.nũ.qð eſt nigrũ.qꝛ vt płimum in obſcuro furat᷑. Sʒ latro ðꝛ q latet in ſil⸗ uis ⁊ expoliat tranſeũtes. Vñ. Fur latʒ in furno. latro ſe fert obuiꝰ vltro. Et ꝓdu.fu in gtõ. Vñ Oꝛatius in epi. Et dñm fallũt ⁊ pꝓſunt furibus ergo. Inde furunculꝰ.li. Dimi.i.paruus fftur. Fur manifeſtus ðꝛ qͥ in ipᷣo maleficio eſt de p̃henſus.vel in loco in quo cõmiſſuʒ ẽ fur tum vel poſt furtum factũ duʒ tñ de furto depᷣhendit᷑ anteqᷓ; depoꝛtauerit ad locum ad quem deſtinauerit. Inſtitl.eo.ti·S ma Fur non manifeſtꝰ dꝛ qͥ cũ re furtiua in ipo actu furandi nõ dep̃hendit᷑.ſʒ iaʒ depoꝛta uerat ad locũ in quẽ deſtinauerat.nichilo⸗ minus poſtea ↄuincit᷑ defuroo. Furabula.loꝝ.numeri płis.ge.neu.i.tene brę.qꝛ furant᷑ nobᷣ viſum ⁊ diſcretiõʒ reꝝ. Furca.cę.fę.p.ðꝛa fur ⁊ cilleo.qꝛ ibi fures cillent᷑.i.mouent᷑.⁊ hʒ minꝰ pęneęq; crux. qꝛ ſtatim ſtrãgulat ⁊ int᷑ſicit. Itẽ furca eſt inſtr̃m qdðᷣdam ruſticoꝝ.⁊ ᷣm h̊ ðꝛa frumẽ tum ⁊ cilleo.qꝛ cũ ea mouet᷑ frumentum in area. Ael furca ðꝛa fero fers ⁊ eaput.qͥa antiqͥ ſolebant deferre capita occiſoꝛũ ho⸗ minum in ea Inuenit᷑ etiã furca trãſlatiue ꝓãdã violentia. AUñ Oꝛatiꝰ in epi. Natu ram expellẽs furca tñ vſq; recurret. Inde furcatꝰ. ta. tũ. qdᷣ cõponit᷑ bifurcatꝰ.ta. tũ. trifurcatus. ta. tun. urcella. leę. dimi.i. parua fura. Furcelles. liũ. f. t. ſunt ꝓpe ille furcę vbi ſu⸗ ſpendunt᷑ fures ⁊ latrones.qꝛ ibi cillẽtur. Furcifer.ra.rũ.pe.coꝛ.i.ferẽs furcã.⁊ ðea furca ⁊ fero. Furcifer etiã dicebat᷑ olim ob leue delictuz cogebat a domis igminie magis qᷓ; ſupplicij cauſa furcã circa viam ferre.pᷣdicãs peccatũ ſuũ ⁊ monere ceętos ne qͥd ſilłe peccarẽt. Furcifer etiaʒ dicebat᷑ homicida damnatus ad furcã. vel qui di⸗ gnus erat furca.qꝛ conſuetudo olim erat damnatos ſua patibula poꝛtare ad locum ſuſpenſionis.ſicut legit᷑ chriſtũ Jeſũ dñm noſtrum feciſſe. èèGä Eurcula.lę.dimi.i.parua furca. Furfur. furis.m.t. a farina. vel farre. qͥa eoꝝ purgamẽtũ eſt. Inñ Furfureꝰ.rea.reũ id ẽ de furfure factꝰ.Et vide fur ſimplex ẽ latro.ſed fur geminatũ.i.furfur.eſt cibus poꝛci. Vñ qͥdã. Fur ſimplex eſt latro. ge⸗ minatũ fit cibus apro.Et eſt ge.maſ.licet q̃dã dixerũt eſſe ge.neu. ↄtra quos ðꝛ Fuꝛ fura qui dixit ſꝑ de furfure vit Jif fur⸗ fur.furis.eſt qdã auis ꝗ nõ paſcit᷑ niſi fur⸗ fure.hęc eadem ðꝛ furfurio.onis. Furia.rię.f.p.i.inſania.⁊ ðꝛ a ferio.ris.qͥa ferit coꝛda hoim.⁊ ea reddit cõmota. JIJndðd h; ⁊ hec furialis ⁊ le. Iñ furialit᷑ adu.Et hęc furialitas.tatis.Et furioſus.ſa.ſum. q ritu furiaꝝ fert᷑.⁊ ab eo furoꝛ nunqᷓ; rece dit. Et furiatus.ta.tũ.qͥ furit ex cauſa Jtẽ furię.ax.ſunt penę infernales.eo ꝙ furere faciant . . èWVM Furibundus.da.dũ.i.ſimiłfurenti. Furnuſ.ni. m. s. ð a furfure.qꝛ panis ex eo factus ibi coqͥt. Nel ðꝛ a phos qð eſt ignis inde furnus quaſi phos vrna. Inde fur⸗ narius.ria.riũ.i.ad furnũ ꝑtinens.⁊ h̊ fur narius.rij.⁊ hęc furnaria qͥ vel quę cuſto⸗ dit furnum Inde Furnulus.li.i.paruus furnus. Furo.onis.m.t.qdᷣdam aial.⁊ ðꝛa furnus Tenebroſos em ⁊ occultos cuniculos ef⸗ fogit. ⁊ eijcit pdam quam inuenit. Furtü.ti.n. s.eſt alienę rei inuito dño ↄtre⸗ ctatio. Iñ furti adu.⁊ furtiuus. ua. uũ. et furtuoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ furto qͥ ſępe cõ⸗ mittit furtũ.vel qð ꝑtinet ad furtũ.Furtu olſus etiam ð qui pugnat vbi merces cer⸗ ta parat᷑. Iñ etiã furtulũ.i.paruũ furtum Furtũ ↄceptũ eſt cũ qͥs pᷣſentibus teſtibus apud aliquẽ rem furtiuꝗ ꝗrit. ⁊ inueit. vðvt Sum futurus miles.i.ego fiam miles Inſtitl.de obli.ꝗᷓ ex delic.naſ S· cõceptuzʒ Furtũ oblatũ eſt cũ qͥs rẽ furtiuã alicui ob⸗ tulit. vt potiꝰ peneſ eũ qᷓ; penes ſe iuenirer urtũ ꝓhibitũ ð cũ qͥs volentẽ rẽ furtiuaʒ Arere ꝓhibuit. vt dic. ti. de obli ex delic. ·S.eſt etiꝗ. vbi ðꝛ ꝙ hęactiones furti cõce⸗ pti oblati. ꝓhibiti ⁊ nõ ꝓhibiti in diſſuetu dinem abierunt. Fuſarius.rij.m. S.ðꝛ qͥ faẽ fuſos.⁊ adiecti⸗ ue fuſarius.ria.riũ.qð ad fuſum ꝑtinet Fuſcina.nę.qðdam inſtrjm ferreũ ⁊ tridẽẽs q̃ vtunt᷑ gladiatoꝛes ad ſe capiendum. pi⸗ ſcatoꝛes ad piſceſcapiẽdos.coqͥ ad carneſ extrahendas de caldaria vel de lebete vel de olla. ⁊ coꝛ.pe. Vñ in Auroꝛa. Carbões carnes foꝛceps vel fuſcina tollit. Iñ fuſci⸗ nula.i.parua fuſciia Fuſi.lis. .t.⁊ h le.qð tm̃ fundit᷑ ſiẽ ducti⸗ le qð tm̃ malleo ꝓducit᷑ m aß. Fuſoꝛiũ rij.n.s.i.vas in quo aliqᷣd infũdit᷑ Fuſt..ſtis.m.t.i.palus vłbaculꝰ ad vberũ⸗ dum. Et dicunt᷑ pali fuſtes q̃ſi fixi ſtantes qꝛ fixi in foſſis ſtant. Fuſus.ſa. ſum.i.fugatꝰ.vł ꝓſtratꝰ.ſparſus ⁊ ða fundo.dis. Inð fuſio.onis.⁊ fuſim adu. Itẽ a fundo.dis.h̊ fuſus.ſi.i.inſtrjm filandi. eo ꝙ ꝑ eũ fundat᷑ qð netũ eſt. Inð fuſellus.i.paruus fuſus. Futikł. 9. t. ⁊ B le. qð cito ⁊ facile decurrit.vł decurrere põt. Ael futiłðꝛ qð nihil põt re tinere quẽadmodũ necillud vas qð ðᷣꝛ fu⸗ tis. AUñ ꝓpᷣe futilia dicunt᷑ vaſa illa fictilia ꝗcaſſa ⁊ rimoſa nõ tenẽt ea ꝗᷓ immittũtur. Et hinc facta tranſſatione futił ðꝛ hõ vanꝰ ſuꝑfluus.loquax qui nihil ſcit velare.nec audita poteſt retinere. nec abſcõdere. Uñ Futile vas illud quod nulla receptio clau dit. Sic homo futilis eſt diuulgans omne quod audit. utis. tis.2.t.qðdã vas in tẽplo vbi repo⸗ nebat qð de ſacrificio reſtabat. Non em li cebat cuiq; manu tãgere vel efundẽ AUas aüt illud os habebat amplũ ⁊ latũ funduʒ Vvo acutiſſimũ.adeo ꝙ inſtare non poſſet. AIñ ſtatim inclinabat᷑ ita ꝙ illud ſacrificij qð intus erat effundebat᷑.qꝛ non licebat il lud reßuari. —”M Futurus.ra.rũ.põt eſſe participiũ de ſũ.es eſt. ⁊ de fio.fis.fit Et ꝑ h̊ cognoſcit᷑ ꝙ ẽ ꝑti cipiũ de ſum.qñ exponit᷑ ꝑ eius futuꝑ.vt Sũ futurꝰ ep̃s.i.ero epᷣs.qñ aũt exponit᷑ p futuꝝ de fio.ſis.tũc eſt participiũ eiꝰ. vt G ante A Apug latinos nullius ſyllabę eſt terminał.niſi cũ loco d.vel b.po⸗ nitur.vt in ad vel ſub vel ob pꝛę⸗ poſitione.vt Agger Aggredioꝛ. ſuggero. Babaon fuit qdam ciuitas. Inde hic ⁊ hec —— — — — — is ihi hon ,. ⸗ ior. gabaonita te. nomen patrii. Et eadem ci⸗ uitas gabaa dꝛ. HWZ “ò?ò + Gabelus.li.ppᷣum nomẽ cuiuſdaʒ viri.Et ꝓð.pe.Vñ Auroꝛa.Angelus implet opꝰ iamq; gabelus adef. . BGabriel hebraice. in noſtra lingua intp̃tat foꝛtitudo dei. Abi em potẽtia diuina vel foꝛtitudo manifeſtat᷑ Gabriel mittit Saddir. ris.n.t.ciuitas eſt in hiſpania Gades.dis.f.t.ciuitas eſt.⁊ gades.dis.in⸗ ſula eſt in fine hiſpanię ꝗᷓ dirimit europam Abafrica. in qua Hercuł colũne inferunt᷑. ꝗ de noie inſulę gades.dictę ſunt. Saius. gai gaio. pꝓpᷣum nomẽ cuiuſdã viri WBVala gręce latine ðlact. — HGSalata.tę.cõis ge.nomẽ ppłi.ad quem ſcri pſit beatus Paulus. Et ðꝛ a gallus. Iteʒ galata eſt nomen gentile.⁊ coꝛ.pe. Unde uroꝛa. Inde petit galatas phrygiam lu⸗ ſtrans regionem. H Balatia.tię. ꝓuincia galatazx. 2 7 Galaticie. ay. F p. i leticig . delitie. lauticie. ſcʒ cibi delicati ꝓpᷣe ex lacte ⁊ inteſtinis fa⸗ cti. Iñ galaticioſus.ſa.ſum.i.delitioſus. Galaxias.vłgalaxia.xię.i.lacteꝰ circulꝰ q̃ vulgo ðꝛ via ſancti Jacobi. Et ſcias ꝙ ga laxia ꝗᷓ idẽ eſt qð via lactea ſiue alba.vłla⸗ cteus circulus.nihil aliud eſt niſi młtę ſtel le paruę quaſi ↄtiguę in illo loco oꝛb in q⸗ 2 bus diffundit᷑ lumen ſoł.⁊ ideo viðꝛ circu lus albeſcens quaſi fumus. Galbanũ.ni.n. s.eſt genꝰ pigmẽti vlł ſucc æ lac ferulę. Iñ h̊ͥ galbanum qͥdã coloꝛ in⸗ de factus. ⁊ hinc galbaneus.nea.neũ.⁊ B galbanũ.ni. qᷣdam genꝰ veſtiũ dictum a galbaneo coloꝛe qᷣ eſt ſi ublucidꝰ ⁊ ſubalbꝰ cũ paloꝛe. AUñ Lucanus in.ix. Hic ebuluʒ ſtridet pegrinaq; galbana ſudãt. Inueni⸗ tur tñ in maſ.ge.Eccl.xxiiij. Quaſi galba⸗ nus non inciſus. Et vt dicit Papias. Gal Panim eſt ſpecies multis apta medicami⸗ Salea. ieę.f. p. pe.coꝛ.i. caſſis. Sz caſſis eſt de ferro ⁊ militũ. Galea ex coꝛio ⁊ eſt pedi tum. Iñ h̊ galear.arl.i.galea. galeatꝰ. ta tũ.q hʒ galeaʒ. Inuenit᷑ etiã hec galea. lee pe. pð.genus nauigij. Anð.Armo caput Salcaeldgu pcurro galea Saleron grece latine ðꝛ coꝛium le ceſe hoſtię factũ. In galeratus.ta.tũ · i. galeꝝ hñs. vel galero oꝛnatus.⁊ ꝓdu. pe. IVñ Statiꝰ thebaidos. Obnubitq; comaſ tperat aſtra galeer. Galicia.cię.f.p.ðꝛ a gale qð eſt lac. eo ꝙ gi⸗ gunat homies candise n lioꝛes reliqs hiſpanie popuł. Iñ gallicianꝰ.na.nũ. getile. Hi ga liciani gręcam oꝛiginẽ ſibi aſſerũt Ande æ naturali ingenio callenr. Galilea.leę.f.p.regio eſt paleſtię. Iñ galile us. lea. leũ. Et galileus interp̃tat volubil Añ ſepe inuenit᷑ SGalilei ſunt.i.volubiles Et eſt duplex galilea.ſ.ſuꝑioꝛ ⁊ inferioꝛ. tra optia ⁊ ferax.⁊ coꝛ.pᷣmã. Vñ Auroꝛa. Hic tantã terrã galileã pace beaunuitt. Balla. lę.f.p.eſt inſtr̃m cerdonũ ꝗͥ coꝛia puꝛ gant᷑ dealbãt Galla etiaʒ ðꝛ ꝗdã herba 2 fructꝰ quercinũ. Añ fit ſi puluis ad ap⸗ tãda coꝛia.qui ſimilit᷑ galla vocat᷑. Galla etiã fuit nomen cuiuſdã młierl. Iñ h galla riꝰ. rij.⁊ gallicariꝰ.rij.i.icerdo qui igallo opat᷑.Et adiectiue declinat᷑ gallariꝰ .a.u .· vel gallicariꝰ. ria. riũ. qð ꝑtinet ad gallaʒ. Gallus.li.fluuiꝰ eſt phrygię de qͥ hoĩes po⸗ tãtes reddunt᷑ inſani ebrij. Vñ ſacerdo⸗ tes Cibeles dicti ſunt galli. ab illo fluuio vbi colit᷑ Cibele. de qͥ potãtes in ſacriſicio nimietate furorl agitabant᷑.q̃ſi vini mmie tate. Ał dicti ſunt galli.qᷓi gallinacij.qᷣa ca ſtrati ſunt. Et ꝑ copoſitionẽ archigall. li. id ẽ archipᷣſbyter.⁊ q̃ſipᷣnceps galloꝛum· Galliacus. ca.cũ.pe.coꝛ.i.gallicus. Galliciniũ.nij.⁊ H gallicantꝰ.tus.tui.in eo dem ſenſu. ſ. cant? galli. AUñ ⁊ ꝗdam pars noct ðꝛ galliciniũ vł gallicãtꝰ a cãtu galli. Gallina.nę.f.p.tam ꝓ vxoꝛe galli q; ꝓ quo dam ſigno celeſti. Gallinacius.cia.ciũ.qð ad gallinã ꝑtinet Hallinaciꝰ etiã ðꝛ gallus.qꝛ vocẽ foꝛmaz gallinę expᷣmit. Gallinaci etis copus ve capo dꝛ. qꝛ q̃ſi gallina eſt. Uñ gallinacios dicim? imbecilles molles ſiue vxoꝛarioſ hoies. Et nõ ꝙ gallus gallinacius ðꝛ qͥ ãſi gallina nutrit pullos. qꝛ mulieres ſolłẽt ei deplumare ventrẽ. ⁊ fricare cũ vrtica.qui talit vrticatꝰ libẽtiſſime cubat ſuꝑ pullos 1 nutrit eos ſicut mater ⁊ Scillat ſic gallia Item gallus gallinaciꝰ reꝑto cibo dat vo⸗ cis ſignum vt gallie.. Gallinella. le. f. p.i.parua gallina. Hallinula. le. dimi. iidlen. Gallio. onis. ppᷣum nomẽ viri. de qͥ habef HGalerus.ri.⁊ G̊ galeꝝ.ri.⁊ h̊ galeriũ.rij.in eogem ſenſu. ſ. pilleꝰ ex coꝛio. ⁊ ꝓpᷣe ex pel Zctl. xviij.⁊ ꝓðᷣ.pe.in obliss. Gallogręcus.a.ũ.ðꝛa gallo ⁊ grecus. Gal⸗ logręci idẽ ſunt qͥ ⁊ galatę. Ind bę gallo⸗ grecia. cig. eadẽ regio a galatia. Sideʒ olim galli in auxitium a Rege Bptbinig „ euocati. regũ cum eo pacta victoꝛia diuiſe runt.ſicq; de eiſdẽ gręcis admixti.pꝛimuʒ gallogręci dicti ſunt.⁊ eoꝝ regio gallogrę cia.nunc ex antiquo noĩe galatę dicunt᷑.et eoꝝ regio galaiaeag. Gallulus.li.dimi.i.paruus gallus. BGallus.li.eſt auis ꝗdã.⁊ ðꝛ gallꝰ q̃ſi caſtr⸗. vel caſtratꝰ.a caſtro.as.qꝛ int᷑ aues hec ſo la caſtrat᷑ Itẽ a gala gręco ðꝛ gallus.la.lũ tam ꝓ gẽte qᷓ; ꝓ hoie illiꝰgentl.⁊ dicti ſunt galli a candoꝛe coꝛꝑis.Scðm em̃ diũſita-⸗ tem cęli.⁊ facies hoim ⁊ coloꝛes ⁊ coꝛpoꝝ q̃litates ⁊ animoꝝ diuſitates exiſtunt. Et hincrhomanos gues.gaios leues.afros verſipelles.gallos natura feroces ⁊ acrio res ingenio videmꝰ.qð natura climatũ fa⸗ cit.in quam nõ neceſſitate.ſed q̃dam incli⸗ natione vel diſpoſitione. AUñ inuenit᷑ apð autoꝛes ꝙ pſᷣdicta gentiũ noĩa deſignãt ꝓ⸗ pꝛietates ſᷣdictas.vt Iſte eſt afer.q̃ſi mali gnus ⁊ vᷣſipellis ᷣm ugl.Eta gallus de riuat᷑ gallia.lię.regio eoꝝ.Et ſunt tres ꝑ⸗ tes gallię.ſ.comata.togata.bꝛachata Gal lia comata eſt lombardia.ſ.ab alpibꝰ vſq; ad rubiconẽ. Gallia togata eſt ab alpibus vſq; ad mare britanicũ.Gallia brachata ẽ qrheno adiacet.vt pars burgundię.loto⸗ ringia.flandria.colonia. ⁊ terra ligonẽſiũ ⁊ etiam q̃dam alię regiones cõtinentur in gallia brachata. Et hinc gallus.la.lũ.gen tile. ⁊ gallicanus.na.nũ. ꝛopᷣe tñ gallus q in gallia natus eſt ðꝛ gallicꝰ ex gallia la⸗ tus.gallicanus qͥ ex gallia aliqͥd affert Itẽ galli germani ſunt teutonici. ſed galli Se⸗ nones ſunt franci. NPapᷣ.aũt ſic dicit. Gal⸗ lię ſunt tres. Logata.i.lombardia admo⸗ reʒ rhomanoꝝ. Comata.i.burgũdia DBꝛa chata.i.teutonica.a longis brachis.AUnð Sunt populi galli tenebris dãt cãtica gal⸗ li. Gallus auis.pplłs.fluuius.bacchiq; ſa⸗ cerdos. BGamaliel interpᷣtat᷑ retributio dei. BGamma eſt tertia lr̃a apud grcos. Gamo gręce nubo ðꝛlatine.⁊ inde gamos id ẽ nuptię.vel vxoꝛ vłmulier.Et cõponi⸗ tur monogamꝰ. vnigamꝰ. bigamꝰ. trigãꝰ. qdrigamꝰ. pentagamꝰ. ſexagamꝰ. ſ. q vl ꝗᷓ yni vel duobus vłtribꝰ vel qttuoꝛ vłqui⸗ 6q vel ſex nupſit. Iñn hęcmonogamia. vni⸗ gamia. bigamia. trigamia. q̃drigamia. pẽ⸗ tagamia.ſexagamia. ppᷣetas qua qͥs dicit monogamus. vnigamus.⁊ ſic de ſingulis Ganearia. rię.f. p.i.tabna.⁊ ðꝛa ganea qs eſt leccacitas.qꝛ ibi multa inutilia ganiũt. Indeh̊ ganearius.i.tabernariꝰ.⁊ hęc ga⸗ nearia.i.tabernaria. Ganeo.onis.i.leccatoꝛ in ganea — Ganeũ.nei.ðꝛa ganeo.nis.ſ.locꝰ in fra de⸗ foſſus.ad quẽ ad ludendũ ⁊ ſcoꝛtandũ cõ⸗ fluebant.Sʒ vbicunq; eſt leccacitas ille lo cus põt dici ganeũ.qꝛ ibi młta inutilia ga⸗ niunt. Inde hęc ganea.neę.leccacitas q in ganeo fit. Inuenitur ganea qñq; ꝓ puta⸗ na.ſed h̊ fit ꝓpter expreſſionẽ leccacitatis Inde hic Ganeus.ganei.id eſt luxurioſuſ leccatorꝛ. Ganges.gis.m.t.qͥdam fluuiꝰ qͥ exiens de ꝑadiſo pergit ad regiones Indię.Hic et phiſon ðꝛ.i.catua.qꝛ deceʒ magnis flumi⸗ bus ſibi adiũctis implet᷑ ⁊ effici᷑ vnus Et ðꝛ ganges a gangariꝰ qͥ fuit rex Indi⸗-. Garamas.matl.m.t.qͥdã rex fuit apollinis filiꝰ. Iñ hęc garama.nię.qðdã oppidũ qð ille in africa condidit.⁊ ex ſuo noie Gara⸗ mam appellauit.Et h̊ ⁊ hęc garamas.mã tis.qdam populus africę locum illum in⸗ habitans. AUnde Lucanus. Mudi Gara⸗ mantes arant. Garganꝰ.ni.pe.ꝓ.mõs in apulia.Sed pꝛo hoie coꝛ.pe. Vn. Mons eſt garganꝰ. ſed garganus incola montis. Garrulus.la.lũ.ðꝛ q̃ſi graculus.⁊ ðꝛ ꝓpꝛie garrulus qͥ vulgo vboſus appellat᷑.acce⸗ dente leticia nec volens nec valens tacere Et eſt ſumptũ nomen a gculis auibꝰ.quia impoꝛtuna loquacitate ſꝑ ſtrepũt.nec vn qᷓ; qeſcunt. Iñ garrulitas.tatl.i.vᷣboſitas vel talis leticcaaas.. Gaſtaldus eſt maioꝛ dñs qͥ hʒ curã exterio⸗ . Gauata.teę.f.p.eſt vas eſcariũ.q̃ſi cauata g poſita ꝓc.Et differt a concha.qꝛ hęctaua ta.illa concaua. Gauſape.pis.n.t.i.mãtile.Et inuenit᷑ ꝑqͥ⸗ dam genere pallij. Et cũ deberet regularit᷑ facere ablatiuũ in i.frequẽs vſus hʒ vt fa⸗ ciat in e.tm̃.Et ab iſto ablatiuo fit płe gau ſapa.nam a gauſapi gauſapia deberet eſſe ⁊ non gauſapa ſᷣm hugl. riſcianꝰ auteʒ in.iiij. li. ſic dicit. Antiquiſſimi ⁊ hęc Gau ſapes ⁊ hęc gauſapia.⁊ h̊ gauſape.⁊ plu⸗ rale neu.hec gauſapa.quaſiantõ Gauſa⸗ pum ptuliſſe inueniunt᷑. Item in eodem. BGauſape facit ablatiuũ ine. AUñ Oꝛatius ij. ᷣmonum. Gauſape purpureo menſam pter ſit ⁊ alter. Ande Perſius ãqſi in e.tm̃ deſinẽte ſupradicti noiſ ablatiuo gauſapa — -— —— — — —, 4 t tſ⸗ c 11 dicit płaliter. nõ gauſapia. Jã chlamydes regum iam lutea gauſapa captis. Bata.ce.f.p.lingua perſaꝝ dicunt᷑ diuitię theſaurus. Iñ h̊ gacetũ.ti.pe.ꝓ.i.gaxarũ repoſitoꝛiũ.qð ⁊ ꝓipᷣa gaga ponit᷑.Et hęc gax. c. qdam ciuitas paleſtinę. qꝛ ibi Cãa⸗ biſes rex perſaꝝ theſauros ſuos poſuit cũ bellũ ęgyptijs intuliſſet. Inde h̊ gagetũ.ti vinum inde latum, Gaxophylatiũ.tij.n.s.arca vel locꝰ vbi cõ⸗ munis cenſus reponebat᷑. Ael vbi ĩ tẽplo colligunt᷑ ea ꝗ in vſus indigentiũ paupeꝝ repᷣuant᷑ ᷣm Hugl. In hiſtoꝛijs aũt ſuper euangeliũ ðꝛ ꝙ gacophylatiũ erat arca de ſuꝑ foꝛamen hñs.poſita ad dextrã ingre⸗ dientibꝰ ↄtra altare.in q̃ mittebat᷑ pecũia offerentiũ ad ſartatecta templi inſtaurãda ⁊ Fᷣuabat᷑. In Exechiele autẽ gacophyla⸗ tia dicunt᷑ cellulę paruę vbi theſauri recõ⸗ BGaxophylax.lacis.vel lagl.vtrunq; em̃ in uenit᷑ maſ.ge. Vñ Joſephꝰ. Non ꝑmiſit vt qñ opus eſſet a gaçophilage peteret᷑ eiſ dem pontificeʒ Hiſmaelẽ ⁊ Exechiã gato⸗ phylacem. Et ðꝛ gacophylax qͥeſt gaxco⸗ o vel qͥ cuſtodit vel ſᷣuat illud phylati Cacula le dim Ge gręce latine ðꝛ terra. Iñ h̊ geon fluuius de paradiſo exiens.⁊ vniuſam ęthiopiam cingens.dictꝰ ſic.qꝛ incremẽto ſuęinunda tionis terrã ęgypti irriget. Hic apð ęgypti os nilus vocat᷑.ꝓpter limũ quẽ trahit qui efficit fecunditatẽ. AUñ ⁊ nilus q̃ſi nilõ.i.li mum trahẽs. Nã antea nilus latine melo dicebat᷑. ⁊ ſcribit᷑ geon ꝑ e.⁊ nõ ꝑi.ſᷣm hu gui.⁊ Papiam.⁊ etiã vᷣimn Iſið.xiij.li.ety⸗ mo. vbi agit de fluminibꝰ. Vñ patz ꝙ Ge ne.ij.⁊ Eccl.xxiiij.dicendũ eſt geon nõ gi⸗ on. Bion em eſt qͥdam locus in qͥ inunctꝰ eſt Salomon in regẽ.de quo habetur.iij. Regl. j.Et poſuerunt inquit Salomoneʒ ſuꝑ mulam regis DHauid. ⁊ adduxerũt eũ in ion. ððJM Gedeon interpᷣtat᷑ exꝑimentũ iniqͥtatĩ eoꝝ ⁊ ꝓð.pe.gti.Añ Auroꝛa.Angelꝰ accedit cũ Gedeone loquens. H BGBehennon eſt vallis qdã iuxta hierlm.quę fuit filioꝝ hhennõ.⁊ inde dicta ẽ gehẽnon q̃ſi terra lhennõ vel filioꝝ eius Et fuit hęc vallis olim conſecrata idolis.⁊ ſcelẽ idola trię plena. repleta cadaueribus moꝛtuoꝝ. Ibi em hebręei filios ſuos imolabãt demo i. parua gaga. l nibus. Inde dicta eſt gehenna.id eſt locuſ ignis ⁊ ſulphuris.infernus vł pęna infer⸗ ni. Futuri em ſupplicij locus vbi peccato⸗ res ſunt cruciandi.pᷣdicti loci vocabło de⸗ ſignatur ᷣm hug. r Gela.lę.fluuius ſicilię.qꝛ frigidus eſt Inð qda ciuitas dicta eſt gela.⁊ h̊ gelaus.a.ũ. Gelicidiũ.dij.i.gelu cadẽs.⁊ ðꝛ a gelu. Gelima.mę.f.p.i.garba vel coma ſegetis. ⁊ðꝛ a genu ⁊ ligo.gas qꝛ cũ manu ligatur ſuꝑ genu. BGello vel gillo. lonis.ðꝛ ruſticꝰ ineptꝰ.qui alit᷑ bacalis vel bacalaris vel lucalis dicit᷑ Gelonus.ni.qͥdam ppłs.qꝛ ſit frigidę conę ꝓpinquus.⁊ ðꝛ a gelu. BGelos gręce.latine ðꝛ riſus. 9 Gelu.neu ge.indecli.in ſingulari. ſʒ gelua geluũ in płi.i.frigꝰ.⁊ ðꝛ a ge qð eſt tra.⁊ li go. as. eo ꝙ ligat terrã.i.ſtringat. Iñ geli⸗ dus. da. du. ⁊ cõpat᷑. Iñ gelide.diꝰ. ſime. aduer.⁊ hęc geliditas.tatſ.Et coꝛ.ge. VUñ Ouidius epiv.Quęq; micat gelido ꝑaſis yrſa polo. l BGemebundus.da.dũ.i.ſimiłgemẽti.velq̃ facile gemit.⁊ ðꝛ a gemo.⸗ mis. E emellipera.rę.pe.coꝛ.q geminos parit:et ðꝛ a gemellus ⁊ pario vel pariees Geminus.na.nũ.i.duplex vel duo.et dicit᷑ agigno.nis. Iñ gemini dicunt᷑ duo ſiłna⸗ ti. ⁊ non tm duo ſimul nati dicunt᷑ gemini. ſed etiã plures.De geminis vno aboꝛtiuo alter qui legitime fuerit natus volpiſcꝰ ðꝛ Gemini etiam qñq; dicunt᷑ pares.ſimiles equales. Inde gemellus.la.lũ.dimi. Iteʒ Beniamin qꝛ vtraq; manu eqᷓ vtebat᷑ pꝛo dextra. geminus eſt dictus.⁊ eius filij Be minei. Unde.ij. Re.xx. Vir gemineꝰ. ⁊ vi detur ꝙ deberet dici. vir geminius. ita ꝙ i. eſſet in pe.ſyllaba.ſi vſus non obſiſteret. qꝛ cõiter ðꝛ gemineus ꝑ e. . Gẽma.meę.ðꝛ q̃ſi guma.qꝛ inſtar gumi traſ lucet. ⁊ ſcribit᷑ ꝑ duo m. ⁊ ꝓpðᷣ.pᷣmam. Nñ Ouið.epi.Nec pᷣcium ſtupꝛigẽmas auru q; popoſci. In gẽmat.ta.tũ.i.gemis abũ dans. ⁊ gẽmoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ gemmis vel pulcer. ⁊ gẽmoſe.ſius.ſime.adu. Gemmula.lę.f.p.i.parua gemma Gena. nę eſt locꝰ lachrymaꝝ vel inferioꝛ ꝑs oculoꝝ. iſta pars vultus ꝗ eſt inter malas ⁊auriculas vnde barba inchoat.ſic dicta. qꝛ ibi barba gigni incipit. Gena etiam di⸗ citur palpebra. Ande Terentius . Hodie non compreſſi genã. Et corri.ge. Añ Ou 1 dius epiſto. v. Et ſecuri madidas vngue rigente genas. Item Auroꝛa. Et ſteriles Habuit ⁊ ſine floꝛe genas. Benealogus.ga.gũ.i.de geneſi loquẽs.ſiẽ beatus Mattheus. In hec genealogia. gie i. generatio. vel mo de genere. vel li⸗ nea generatiois.. Genearcha..p.i.pᷣnceps vel caput totius generis. ⁊ ꝛa geneſis.⁊ archos. Bener.generi.i.maritꝰ filię.⁊ ðꝛ a gyne qð eſt mulier.qꝛ ꝓpter mulierẽ habet.vła ge nus.qꝛ ꝓpter augmentandũ genꝰ aſciſcit u. Sum ſocer eſq; gener tibi ſi mea filia Generalł.. t. ⁊ B le.i.vniũſalis.⁊ ðꝛ a genꝰ. Iñ generalit᷑.lius.ſime.adũ.⁊ generalitaſ id eſt vniuerſalitas. Nomen etiam genera le ðꝛ qð in diuerſas ſpecies poteſt diuidi. vt animal ⁊ arboꝛ. BGeneroſus.ſa.ſum.i.nobił.boni generis.⁊ ðꝛ a genꝰ. Licet em̃ ruſtici genꝰ habeãt.nõ tñ dicunt᷑ generoſi. Soli em̃ nobiles ſolẽt deſcribere ſuas genealogias. Vñ ipſi ſoli dicunt᷑ hre genus nõ ruſtici.licet genꝰha⸗ beant Vñ ⁊ aboꝛigines dicunt᷑ q̃ſi ſine oꝛi gine Iñ generole. ſius. ſime. ⁊ hec genero ſitas.tatis.i.nobilitas.pulcritudo. Benelſar eſt ſtagnum ſiue lacus in iudęa am pliſſimꝰ. longitudine centũ q̃draginta ſta⸗ dijs extendit᷑. latitudie qᷓ̃dragita diffundi⸗ tur. Lacus etiã iſte ðꝛ ſtagnũ genecareth. BGeneſis.f.t.i.natura vel generatio. et dicit a gigno.nis.ſᷣm ugl. Vł potiꝰ ſᷣm alios a genos qð eſt natura. Inuenit᷑ etiã h̊ Ge⸗ neſis.gtõ huiꝰ geneſis vłſeos.qͥdam liber veteris teſtamẽti ſic dictꝰ.qꝛ exoꝛdiũ mun di vel generatio in eo ↄtinef᷑. BGeneſtra.ſtrę.pua arboꝛ ⁊ vtiłmulieribus ꝓpt lanificiũ quod inde habet᷑ ̃ᷣm Hugl. Ael vt dicit PMapᷣ. Geneſtra genꝰ vgulti omariſiin. Genetaliacꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.i.mathematicꝰ. BGenetaliaci qͥdã magi dicti ſunt ppt coſi⸗ derationes naturaliũ dieꝝ.qꝛ geneſim ho minũ ꝑ duodeci ſigna celi deſcribũt ſideꝝ ꝙ curſum naſcentiũ moꝛes ⁊ actꝰ ⁊ euent pdicare conant᷑.i.quo ſigno fuerit natus. aut quẽ effectũ habeat vitę qͥ naſcitur. Hi ſunt qͥ pulgo mathematici vocant᷑. Inð hᷣ genetaliacũ. ci. i nariuitas. BGeniatus.ta.tũ.i.ꝗtus delectabilis. Beniculuʒ. li.dimi.i.paruum genu. Jñ h ⁊ hec genicularis. ⁊ Bre. qð ptinet ad genu. Et hęc genicularis qᷓdaʒ herba qᷓ ob repel lendam vim ſcoꝛpioni ubſternik. “ BGenimen. inis.i.generatio vel germẽ. ⁊ðꝛ agigno.nis.Et coꝛ.pe.tã in ntõ qᷓ; in obli⸗ q̃ͥs. Vñ Matthᷣ.xxiiij. Genimina vipera rum qs oſtendit vob fugere a vẽtura ira. BGenioſus.ſa.ſum.i.plenꝰ genio.ſcʒ genio deo. vel genio.i.ingenio. BGeniſta. ſtę.2.p.ðꝛa genꝰ.Et ſũt geniſtę q̃ͥ qIgdam heretici ſic dicti. qꝛ de genẽ Abraę ſe eſſe gloꝛiant. Na ⁊ in babyloniam cũ ve niſſet ppłs dei.pleriq; relinquẽtes vxoꝛes ſuas babylonijs mulieribꝰadheęſerũt.qᷣdã aũt iſraeliticis ↄiugijs tm̃ ↄtenti.vł ex eis geniti dum reüſi eſſent de babylonia diui⸗ ſerunt ſe ab oĩ ppło ⁊ aſſumpſerũt ſibi hoc nomen geniſte iactantięg cauſa. Genitale.lis.n.t.ðꝛ a genio deo vła gignẽ⸗ do. Et genitalia dicũt᷑ ꝗdã coꝛꝑis ptes.ſ. ſexus virił ⁊ feminei.HHec ⁊ pudẽda et ve renda. a verecundia dicũt᷑ vnð ⁊ operiũt᷑. Dicunt᷑ etiã inhoneſta.qꝛ non hũt ſpecieʒ decoꝛis ſicut mẽbꝛa ꝗ̊ in ꝓmptu ſunt. idez qð veretrum. Iñ h̊ ⁊ hęc genitalis.⁊ q̊ le. quod ſpectat vel ꝑtinet ad genitale vel ad genituram ᷣm hugl. Papias etiam dicit Benitalia vnde vir generat aut mulier pa rit. Genitiuꝰ.ua.uũ.quod ꝑtinet ad geniturã. ſcʒ naturał.vt genitiua foꝛma.vłimago.i. qua genitus eſt.Et hic genitiuus genitiui ꝓ quodam caſu.qꝛ alios caſus ex ſe gignit vel qꝛꝑ ipᷣm genꝰ ſigniſicamꝰ.vt cuʒ ðꝛ.h̊ genus Priami. Genitoꝛ.toꝛis.m.tx.ðꝛ a gigno.nis.⁊ ẽ nom naturę veloꝛigis. MPater vo dignitatis et honoꝛis. Vnde ſenes patres dicdimus. BGBenitura.rę.i.generatõ vłſecłi poſteritaſ Oenitus.ta.tũ.ðꝛ a gigno.nis. Et h̊ genitꝰ ti. ꝓ filio.⁊ hęc genita ꝓ filia. Et componi tur genitus Ingenitꝰ.ta.tũ.i.nõ genitus. pᷣmogenitus.ta.tum.⁊ vnigenitus.ta.tũ. Primogenitus añ quẽ nullus eſt genitus Anigenitus ante quem ⁊ poſt quem nul⸗ lus eſt genitus. Benius.genij.m. s.deus qui peſt nuptiiss. vel deus naturę.⁊ ðꝛa gigno.nis.qꝛ quaſi vim habeat oĩim reꝝ gignendaꝝ. Nelðꝛ a gignendis liberis. In h genialis.lis.dicit lectus qͥ in nuptijs ſternit᷑.ſ.in quo ſpõſus ⁊ ſponſa cubant.Sed cubile eſt cõcubina lis lectus.a cubando.non a gignẽdo dict⸗ Inde hic ⁊ hec genialis ⁊ hocle.i.natura⸗ lis vel nuptialis vel voluptuoſus.et hinc Genialiter aduerbium. id eſt naturaliter vel nuptialiter vel voluptuoſe. Añ Oui. — –☛ —= —⸗= e⸗ uuͤ. fuus ⸗ tis. gen idea us bina dich wara⸗ ghine ralue xj.meta. Hoſpitis aduẽtu feſtũ genialiter gerit. Item genius ⁊ geniũ inueniũtur in vero dicit. Geniũ honoꝛ aut dignitas.vi/ goꝛ.oꝛdinatio. Genialis gratus ꝓpiquus BGenoꝛbadũ.di.n.s.qð vulgo ðꝛ gerinouꝰ. Añ qdam. Murilegus bñ ſcit cuius ge⸗ noꝛbada lambit. HGenos gręce latine ðꝛ barba. vel natura Gens.genti.f.t.eſt ab vno pᷣncipio oꝛta mł⸗ titudo.vel ab alia natiõe ſᷣm ꝓpᷣaʒ collectõ neum diſtincta. vt Grecię. Aſię. Dicta gẽs Pppter generationes familiaꝝ.a gignendo ſicut naſci a naſcendo. Gens genus eſtna⸗ tionis vel familię.vt Claudię.iulię. Gens ad q̃litateʒ refert᷑. vt pomi pecorl Et nõ ꝙ gens inuenit᷑ in eodem ſenſu in q̊ͥ gen tilitas. VUñ in actibus aploꝝ.Ecce conuer timur ad gentes. Et in euangelio. In viazʒ gentium ne abieritis. HBentilicus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.de gentibꝰ exñũs vyel ad gentiles ꝑtinẽs.⁊ ðꝛ a gentilis Gentil.lis.ↄ.t.⁊ h le.ðꝛ a gens.⁊ ſunt genti les ꝓpᷣe qͥ nec circũciduntur.vt iudei.nec bapticant᷑.vt chriſtiani. Nñ ⁊ gentiles di cunt᷑ qꝛ tales exiſtunt.vt ſunt geniti. Sed chꝛiſtiani ita nõ ſunt vt fuerunt geniti.qͥa ſWuunt bapticati. Similit᷑ ⁊ iudęi mutantur. qꝛ circũcidũt᷑. Iñ gẽtilitas.tatl.i.collectio gentilium. vel ꝓpetas qua alids ðꝛ gentil gentilicus.ca.cũ. Gentos.i.decẽ.⁊ cõponit᷑ cũ bis.⁊ ðꝛ vigin ti. q̃ſi biginti.⁊ cũ tris.⁊ ðꝛ triginta.⁊c̃. Henu. n. g. in ſingulari indecli. ſed in płi ge nnua genuũ.nibus.Et ſunt genua cõmiſſio nes femoꝝ ⁊ crurum dicta a gena.nę.eo ꝙ in vtero ſint genis oppoſita. Ibi enim co⸗ herent ſibi.qꝛ infans in vtero caput tenet inclinatũ inter genua. 8 Genuinꝰ.na.nũ.i.naturał.Et h̊ genuinꝰni. id ẽ dens maxillaris.⁊ etiã qͥlibet dẽs põt dici genuinus.a genio vel gigno.qꝛ natu⸗ raliter gigni hʒ. AUñ Perſius.Et genuinũ fregit in illis. Genus.nerl. n. t. pła ſiãt. pᷣmo em̃ ſiãtpᷣnci// pium generatiõis.vt Rhomulꝰ fuit pnci/ pium rhomanoꝝ. Itẽ genꝰ ſumit᷑ ꝓ multi tudie ab vno pᷣncipio deſcendente.vt rho⸗ mani ſunt vnũ genꝰ. Itẽ ðꝛ locus naſcẽdi. Itẽ ſumit᷑ p parentela.vt ille eſt de gene/ fre meo. Itẽ eſt diſcretio ſexꝰ. Itẽ ſigt ma/⸗ teriẽ. vel eſt generał ↄditio ꝓpetat.vt iſte arboꝛes ſunt eiuſdẽ generis. Itẽ ðꝛ vnum gerit. Item * ge de qnq; vniuſalibus. a deſcribit᷑ ſic. Oen glijs ſigtionibus. Geniũ honoꝛ pꝛiuatus. GBenius honoꝛ publicus ſᷣm Hugl. Papᷣ. eſt qð ſᷣdicat᷑ de pluribus differentibſpe⸗ cie in eo qð quid. Itẽ capit᷑ ꝓ accidẽte par tiumoꝛationis. BHeographus.phi. m. s.i.terrę deſcriptoꝛ. ⁊ðꝛa geos terra ⁊ graphus ſcriptoꝛ. Inð hec geogphia. ph ie.i. terre deſcriptio Beomãtia.tię.f.p.i.diuinatio ꝗᷓ fit in terra. 2⁊82 a geos qð eſt terra ⁊ mantia diuinatõ Et nõ ꝙ deęmones expᷣſſe iuocati aliqñ fu⸗ tura pᷣnunciant ꝑ hoĩes viuos.ſicut in ar/ repticijs patet.Et hęc diuinatio fit ꝑ phi/ tones. QAñq; vo futura pſᷣnunciant ꝑ aliãs figuras vel ſigna.ꝗ in rebꝰ inanimatis ap⸗ parent in aliq coꝛꝑe terreſtri. puta vngue vel ferro. aut lapide polito.⁊ vocat᷑̃ Seo⸗ mantia. Si aũt in aq hydromãtia. Si aũt in aere aeromãtia. Si aũt in igne pyromã⸗ tia. Si aũt in viſceribꝰ animaliũ imolatoꝝ in aris demonũ vocat᷑ auruſpiciiũ. BGBeometer vel geometra.i.terrę menſoꝛ. Geometria.trię.i.menſuratio terrę.Ge em̃ terra.metron gręce menſura ðꝛ. WGeoꝛgicus. ca. cũ.pe. coꝛ. i. agricultoꝛ. vel de cultura terrę tractãs. Vñ liber virgilij intitulat᷑ liber geoꝛgicoꝝ.i.de cultura ter re ſᷣm hHugl. Map. vo dicit Geoꝛgia terre opa vel cultura. Iñ ⁊ geoꝛgicũ carmẽ. de terre cultura factum. Seoꝛgicus ruſticis oper arius terrę.ruſticanus. Gerara. rę.⁊ geraris in płi ðꝛ Heñ.xx.Et ẽ gerara pe.coꝛ. ꝓuincia. vbi Berſabee op/ pidum ↄſtat. Vñ Auroꝛa. Sapaciã ghe/ raram quos liber iſte notaat. Gergeſeus filiꝰ Chanaana q̃ Gergeſei Gereõ.onis.fuit rex hiſpanie tricoꝛpoꝛ qdð nichil aliud fuit.niſi ꝙ fuerũt tres fratres tãte ↄcoꝛdię.vt in tribꝰ coꝛpoꝛibꝰ q̃ſi vna aĩia eſſet. Ałqꝛ ille habuit tria regna. ꝛę fuit em Balericę maioꝛi ⁊ Balericę mino/ ri.⁊ Ebuſo.ſ.his tribus inſuł.⁊ ideo fictuſ eſt eſſe tricoꝛpoꝛ. Germania.nię.f.p.terra diues ppłis imani bus. ⁊ ðꝛa gigno ⁊ immania. AUnð ꝓpt fę cunditatẽ gignẽdoꝝ ppłoꝝ imaniũ.dicta eſt germania. Et ſunt due germanie. ſ. ſu/ perioꝛ iuxta ſeptẽtrionalem oceanũ. Infe rioꝛ circa rhenum. Vel ðꝛ germania aſi ge rẽs ĩimania qꝛ pkimum habũ dãt ibi coꝛpo⸗ ra immania hominũ.⁊ immães natiões ſe uiſſimis duratę frigoꝛibus Quę moꝛes ex ipo ceęli rigoꝛe traxerũt Feroces animi ſüũt ibi homies ⁊ ſꝑ indomiti.raptu venatuch S viuentes. Hoꝝ płimę gentes varię armis diſcoꝛdes habitu.linguis diſſonę. ⁊ oꝛigi/ ne vocabuloꝝ incertę. IJñ germanus.na. num.⁊ germanicus.ca.cũ.i.de germania exñs.vel natus.Et hinc germanicꝰ.ci.qͥ/ dam celar qͥ germaniaʒ deuicit.vłqꝛ eo an no natꝰeſt.quo pr eius germaniã deuicit. Bermanus.na.nũ.ðꝛ a genitrix æmano.as Mꝛope qͥdem germani vel germane dicun tur qͥ velꝗ hñt eandem matrẽ. ſed diuſos patres.i.ab eadem genitrice manãtes. Et hinc qodam genus anatũ dicunt᷑ germãę qꝛ plus cęteris diligant nutriãt fratres. Germani etiã dicunt᷑ qui hñt eundẽ patreʒ T eandem matrem BGermen.inis.i.ſurculuſpgnãs.vel botrus q exit a ramo.vel a radice turgeſcẽdo.i.ini tium floꝛis. ⁊ dꝛ a gigno. Et germen dicit ſemen. Ael ðꝛa gero.ris. Jn germineus. nea.neũ.de germine exñs. vel ad germen ptinens. Beron. ontis. vel geronta. tę.i.ſenex. Inð geronteꝰ. tea.teſũ.⁊ gerõticꝰ.ca.cũ.i.ſenił. BGerotecomiũ.mij.n.s.i.hoſpitale.locꝰ ve⸗ nerabił in quo pauꝑes ⁊ ꝓpter ſenectuteʒ ſolã infirmi hoĩes curantur ⁊ paſcuntur. Gerra. rę.f.p.i.nuga vł ineptia.⁊ ðꝛ a gero ris.Et gerra eſt piſcis inſipidꝰ ⁊ nulli⸗ ſa⸗ poꝛis. In płi vo adhuc aliud ſiãt. Nã ger rę. raꝝ. dicunt᷑ ſepes ferreę circa altaria et chhoꝛos Inde gerratus. ta. tũ.i. gerr circũ datus et ſeptus. Gerſa. ſe.f. p.i.baltea.⁊ ðꝛ a gero.ris. Gerulus.la.lũ.qͥ gerit.i.baiulus poꝛtatoꝛ. ſomarius.iumentũ.⁊ ðꝛa gero.ris. Berula.nutrix.poꝛtatrix.⁊ inuenit᷑ ̊ nonm ſubſtantiue poſitũ in quolibet genere. Gerundia vel gerũdiua dicunt᷑ qꝗdam noĩa ggerũt omnimoda ſigtionẽ ſuoꝝ vboꝛum Et inſupꝑ ſi veniunt a vbis actiuis vel cõi⸗ bus.vtranq; gerũt ſigtioneʒ.ſ.actiuam et paſſiuã ᷣm Hugl. Alij dicũt ꝙ gerundiuʒ deſcendit a vbo actiuo rpaſſin nali neutro cõi ⁊ deponenti. Et ſi deſcẽdit a vbo actiuo.exponit᷑ ꝑ vbum actiuuʒ.vt Mgym legendũ eſt Airgilum SDi vo de ſcendita vbo paſſiuo.debet exponi ꝑ paſ⸗ ſiuum. vt grm honoꝛãdũ eſta diſcipu lis.i. magiſtrũ dignuʒ eſt honoꝛari a diſci pulis. Beſa.ſeę.f.p.eſt genꝰ armox.qð gallice dici tur giſarma. vel ceęſa.ſę.a cedendo. Et ge/ ſe vel ceſe galloꝝ. pila rhomanoꝛuʒz. ſariſſeę macedonum. — Geſſemani interpᷣtat᷑ villa pinguiſſima o imꝑſo- Geſſon.loc' ęgypti in qͥ habitauit Jacob. Geſtatoꝛiũ.rij.illud in quo aliqͥd poꝛtatur. vt feretrum. ⁊ ꝛa geſto.as. Geſtiuncula.lę.dimi.i.parua geſtio.vłres aliqua minuta. . Geſtoꝛiũ.rij.n.S.i.ferculũ.⁊ ðꝛ a gero. Geſtuoſus.ſa.ſum.i.flexibił.⁊ diuſis moĩs agitabil. Iñ geſtuoſe adu.i.agilit᷑.flexibi⸗ liter. ⁊ hęc geſtuoſitas.tatis. Geſtus.a.ũ.i.factus.poꝛtatus.admiſtratꝰ Eth̊ geſtus.us.ui.i.actus.vel corꝑis agi tatio. Inuenit etiaz hoc geſtum geſti. pꝛo actu. BGBeteę.i.gothi.poſt getuli dicti. HGetulia.lię.f. p.qdã terra.lhic getulus.la. lũ.nomẽ gentile.a quo getulicus.ca.cum. Et vt fert getulia piſcatoꝛes non Sibberus. ra. rũ q̃ ſarcine nimis incumbit ſed ſuccũbit.⁊ ðꝛ a gibber BGibbus. m. S.i.ſtruma.Sʒ ſtruma eſt tũor in pectoꝛe. Gibbꝰ in poſterioꝛi.ſ.in doꝛſo. Vñ Juuenał.Strumoſuʒ atq; vtero prri ter gibboq; tumentem. Inð gibboſus.ſa. ſum. q̊ hʒ gibbum. ſicut ſtrumoſus.qui hʒ ſtrumã. ⁊ comꝑat᷑. Iñ gibboſe.ſius.ſime. adu.⁊ hęc gibboſitas.tatis. Item a gibb⸗ B; gibber. huius gibberi. qᷣ hz gibbũ. vylpo tius ipᷣe tumoꝛ.ſ.idem qð gibbus.Iñ gib beroſus.ſa.ſum.qui hʒ gibbeꝝ.qͥ pluribꝰ tumoꝛibus oneratur. Quidã tam ponunt Differentiam inter gibbus ⁊ gibber. Anð. In doꝛſo gibbus.in pectoꝛe gibber habe/ BGiganteus.tea.teũ.a gigas ðꝛ. Añ Nume ri. iij. De genere giganteo.⁊ ꝓpð.pe. Vnð Ouið. Jamq; gigantes iniectaʒ faucibus etnam. Tranſierunt.⁊c̃. Gigantimachia. chie.F. p. i. pugna gigãrtiũ adüſus deos.⁊ dicit᷑ a gigas ⁊ machia.id eſt pugna. —2 Gigas. gantl. 2.t. ðꝛ a ge.qð eſt terra.⁊ Gi gno vel genitus.q̃ſi gegãtes.i.de tra geni ti. Vel dicunt᷑ gigantes qſi gegines.i.ter/ rigenes.qꝛ filij terrę fabuloſe dicũt᷑ fuiſſe. Be em terra.gignes genus ðꝛ. Billo. vide ſupꝛa gello. BGymnas.dis.i.pugna.lucta.curſus.⁊ ðꝛ a gymnos qð eſt nudus.qꝛ ſolent nudi exer ceri in talibus ludis. Iñ h̊ gymnaſiũ.ſij.i. gymnas.vel locus in quo fiebat.Añ enim in loco alieno certantes cincti erant.nenu habet E* — — ☛ 2 =— darent᷑. poſtea relaxato cingulo repẽte ꝓ⸗ ſtratꝰ ⁊ exaiatus eſt qͥdaʒ curſoꝛ.q̃re ex cõ cilij decreto archonipomenes vt nudi de/ inceps exercitarent᷑ permiſſum eſt Ex illo deinceps gymnas ⁊ gymnaſiũ dictuʒ eſta nuditate.qꝛ iuu enes nudi exercẽt᷑ ibi. vbi ſola tm̃ verenda coopiebant᷑. Et hic facta æYæqñũq; ipᷣm ſtudiũ.qꝛ ſicut in paleſtra coꝛ/⸗ prus ſie in ſtudio animꝰ exercet᷑.Et hic ac/ cigit vt oim ꝓppᷣe artium exercitiũ vłlocus cexereitij Gymnaſium dicat᷑ vtſchola. Et yt dieunt qͥdam gymnaſium gręce exerci / tium vocat᷑ latine. Et hinc gymnaſium ðꝛ generał locus exercitiox. Nam a balnea. æloca ſcholariũ.⁊ curſoꝛum ⁊ athletarum Dio exercenaent. SBymnaſiarches.chis.pᷣnceps in gymnaſio 27 8z a gymnaſiũ.⁊ archos pnceps. gymnaſia ſunt.qꝛ ibi hoĩes in ſui artis ſtu SBGymnaſioluz. li.i. paruũ gymnaſiũ. vł par uus locus ſtudij. vel paruum ſtudium. Gymnaſiſta.ſtę.ↄ.g.luctatoꝛ.paleſtrixatoꝛ a gymnas. dis GSymnia.nię.f.p.i.exercitiũ quod fiebat in gymnaſio.Hęc gymnitia.tię.idem. Symnicus.ca.cũ.ðꝛ a gymnas.vt gymni/ cus ludus.Et eſt gymnicus ludus veloci⸗ tas.⁊ viriũ gła.Cuiꝰ qͥnq; ſunt genera.ſcʒ ſaltꝰ.curſus.iactꝰ.vtus ⁊ luctatio. BGgzymnos gręce latine ðꝛ nudus.⁊ vtitur iĩ latinũ.⁊ ðꝛ gymnus.na.nũ. Gymnoſophiſta. ſte. 2. p.i.doctoꝛ vel mgẽ in gymnaſio.⁊ ðꝛ a gymnos.⁊ ſophiſta.et inde gymnoſophiſte dicti ſunt qͥdam phi. q̃ nudi ꝑ opacas indię ſolitudines ſolebãt philoſophari.adhibentes tm̃ genitalibus tegmina ad modum iuuenũ qui nudi exer cebantur in campo. Vñ Hiero.in epiſtola ad Paulinum capło pᷣmo. VUt gymnoſo/⸗/ phiſtas ⁊ famoſiſſimam ſołmenſam vide⸗ ret in ſabulo. “ Gyne gręce latine mulier ðꝛ. Synęcęũ.pe.acuta.eſt locꝰ vbi młtę mulie⸗ res ↄueniũt.vel eſt lupanar. vel textrinuʒ qꝛ ibi młtitudo feminaꝝ ad meretricandũ vel ad opꝰ lanificij exercendi conueniunt. Iñ gynecęariꝰ.ria.riũ.qͥ vtitnr vel pꝛęeſt ynecęo. vel textoꝛ in gyneceoo. yvnęcęarij ſunt qͥ pannos impiales texũt. inſerendo ſericũ ⁊ aurüu. . Gyn ęcęũ etiam ðꝛ locꝰ vbi hęc fiunt.vt.C. de murileg.⁊ gynęcęa,. li.xj. ο2. Hin gina. ne. eſt caro vbi dẽtes gignunt.et dðꝛ a gigno.nis.eo ꝙ ibi dẽtes gignat. Iñ ginginariꝰ.ria.riũ.qð ad ginginam ꝑtinet Bion locꝰ eſt vbi Salomõ fuit inunctus BGipſum.pſi.n.g.cognatũ eſt calci.⁊ eſt no/⸗ men gręecũ. Iñ gipſeꝰ.pſea.pſeũ. de gipſo exñs vel ad gipſum ꝑtinẽs.Et gipſo.ſas. id eſt gipſo linire. Inde gipſatus.i.gipſo linituuos.. BGiraculũ.li.eſt illud cũ quo pueri ludunt. qð in ſummitate cannę vel baculi voluit᷑. ⁊ ↄtra ventũ cum impetu deferkt.· Birgillus.li.m. S.ðꝛ initrᷣm fęmiaꝝ.qð alio noie ðꝛ volutoꝛiũ.⁊ ðꝛa girus.ri.qꝛ vᷣten⸗ do in girũ inde fila deuoluunt᷑. Filum em de colo ducit᷑ in fuſum.a fuſo in alabꝝ vel traductoꝛiũ. ab alabꝛo in girgillum vel de uolutoꝛiũ.a girgilio in glomicellum. a glo micello in pannũ.a panno in telam. Item girgillus eſt lignum mobile ex quo funisi puteum cum ſitula dimittit᷑ ad hauriẽdaʒ . gqaquam. Sirouagus. ga. gũi.i. erroneus inſtabilis. circũcirca vagans. . R“ Birus.ri.m.s.⁊ H̊ girum.ri.inuenit᷑ i.cir/⸗ cuitus.curuus.coꝛona.circulus. Sit eſt genꝰ leguminis ſile cimino in quãti/⸗ tate.ſed nigri colorl. ⁊ in pane dulcoꝛãdo ſpargit᷑. vt dicit Glo. Eſaię.xxvij. Nel vt dDicunt medici. Git calidum ⁊ ſiccũ eſt in ſe cundo gdu. Et eſt Git herba.ꝗ int᷑ frumẽ⸗ tum oꝛit᷑.⁊ ſemen nigrũ.⁊ qſi triangulum facit. aliquantulã hñs amaritudinẽ vtutẽ hʒ diſſoluendi ⁊ conſumenni. ante T. Glabellus.la.lũ.i.nudus.ſine pił. Iñ hęc glabella. le. gna capitl.qꝛ nuda ẽ ⁊ line pił. BGlaber.bra.brũ.i.lenis facie.imberbis.ſi/⸗ ne pilis. curioſus. nudus vel timoꝛoſus. Anñ Augl.de ciui.dei.Glabꝛoſ inquit aut male barbatos videmus. HWZ Glabrio.onis.m.g.i.caluus.vel imberbis vel timoꝛoſus.⁊ ðꝛ a glaber. Glaciecula.lę.i.parua glacies. Glacies.ei.ðꝛ q̃ſi gelaquies.i.gelata aqua. ⁊8z a gelu.⁊ aq̃. Iñ glacialis.⁊ h̊ le.i.frigi dus glacie plenus. De glacie dicit Bona⸗/ tus. Mater me genuit eodem mox gigni/⸗ Eladiatoꝛ.oꝛis.m.it.ðꝛ qui gladio dimicat Et eſt nomen cuiuſdã officij.qð olim rbo/ me exercebat᷑ in arena. Iñ hęc gladiatura rg. ars illa. vel ludus ille. Et gladiatoꝛins ria. riũ. qð ꝑtinet ad gladiatoꝛes. vł qð ex ercet᷑ a gladiatoꝛe. Vñ gladiatoꝛiꝰ enſis. id eſt enſis gladiatoꝛis.⁊ gladiatoꝛius lu/ dus qᷣ exercet᷑ a gladiatoe. 77 „. ſpata. Gladius tñ generalit ðꝛ.Enſis in lio. Sʒ enlſis ferrũ tm eſt. gladiꝰ vo totus. Prope aũt gladiꝰ ðꝛ q̃ſi guladius.qꝛ gulã diuidit. Na ceętera mẽbꝛa ſecuri magis ſo/ lent truncari ſ gladio collũ tm.⁊ ad h pꝛi/⸗ mum factꝰ eſt.⁊ eſt etymo.Et ſcias ꝙ mu⸗ croenſis. ſpata ſunt ſynonyma. Inde gla diolus.li.paruus gladius. Gladiolꝰ etiaʒ ðꝛ qdam herba.qꝛ ſit folijs gladio ſimilis. tirſo cubitali.floꝛibus purpureis. Glandicula.lę.i.parua glans Et coꝛ.penł. Glandioſus.ſa.ſum.i.glandibus abundãs G landula.lę.f.p.⁊ B; glandulũ.li.idem.ſcʒ ꝑs inteſtino ꝝ. vel nodus qͥ ſub cute naſcit᷑ ex humoꝝ abundantia. Et coꝛr.p. Glans.dis.f.t.eſt fructꝰ quercuũ. Glãdes etis dicunt᷑ maſſę plũbeę factę ad modum andil. ꝓijciunt᷑ cum fundis. larea.reę.i.argylla.ſ.terra humida vłla/ pilli parui quos fluuius trahit. AUnð Job xxx. Aut ſuꝑ glaream. . Glaucoma. matl.qð antiqͥ dicebãt hęc glau coma.mę.i.macula in oculo vel nebula vł caligo oculoꝝ ⁊ obſcuritas. Añ Plautus 77 Blaucomã oculis ſubijciemus eũq; ita fa⸗ ciemus. vt qð videt ne videat. . Glaucꝰ. ci.m. S.ðꝛ.qdã piſcis.⁊ ðꝛ a glaucũ qð gręci dicũt albũ. eo ꝙ ſit albus. Inde glaucꝰ. ca. cũ.i.ſplẽdidus.vt oculi glauci. id eſt ſplendidi. hñt em candoꝛẽ admixtuʒ viroꝛi.Et glaucus.a.ũ.i.ſubniger.Eſt.n. glaucꝰ coloꝛ ferrugineꝰ ſubniger Etr glau/ cus viridis ⁊ flauus. Glaucus albꝰ ſplẽ⸗ didus. ſubniger.rube. flauus viridis ðꝛ. glaucus ð albns. vel ſplẽdidꝰ.vłflau⸗ tractum eſt a greco.& vo glaucus ðꝛ viri⸗ dis. vel ſubniger.tractũ eſt a glauco.qͥ ðꝛ deus maris. Nam coloꝛ maris viridis et ſubniger eſt. Inde glaucitas.tatis. et hec Sucrdo dine òòM 5leba. bę. f. p. i. durus ceſpes cum herba. ðꝛ a globꝰ. qꝛ ſit q̃ſi globꝰ. Iñ hec glebula le. ⁊ hęc glebella.lę.dimi.⁊ gleboſuſ.ſa.ſũ Z inde gleboſitas.iat Itẽ a gleba h̊ glebo bonis.i.ruſticus.aratoꝛ. Glyceriũ.f.s.ppᷣum nomẽ mulieris. cauſa adulationis ⁊ blandimẽti.quadam dimi// nutione impoſitũ. vt mea glyceriũ. quaſi mea dulcicula. ꝛ a glii. BGladius.dij.m.s.i.enſis.pugio.mucro vł BGlyci vel glycon gręce.latine ðꝛ dulce. Glyriꝰ.ria.riũ.⁊ gliricꝰ.ca.cum.i.ſtupidꝰ. toꝛpens ſomnolentus.qͥ multũ doꝛmit. Glirius.ria.riũ.etiam ðꝛ de glire factus.vł ad glirem ꝑtinegs. Glis.ris.qdᷣdam genꝰ muriũ qð młtũ doꝛ⸗ mit. ⁊ ðꝛ ſic.qꝛ ſomnus facẽ glires pingues ⁊ creſcere.Tota em̃ hyeme doꝛmiũt.⁊ q̃ſ moꝛtui exiſtunt. ęſtate reuiuiſcũt.⁊ dicit a gliſco.cis.A quo etiã glis gliſſis.i.Car/ duus qͥ alit᷑ ðꝛ lapa. Itẽ a gliſco.cis.dicit᷑ hec glis glitis. terra argylloſa. Añ. Glis aial.glis terra tenax.glis lapa vocat᷑ Ris pmum. glitis tenet altera.t᷑tia gliſſis. Ris animal. tis terra tenax. ſis lapa vocatur. Hic aial.hęc terra tenax. hoclapa vocat. Sic genus ⁊ nomen cognoſcit᷑ ⁊ gtũs Itẽ a gliſco.cis.hęc glis glidis.i.mufa panis Gliſſoſus.ſa.ſuʒ.i.lapoſus. vłlapa ſeu glii ſeplenus.⁊ ðꝛ a glis gliſſis. Gliteꝰ.tea.teũ.i.terreꝰ.⁊ ðꝛ a glis.tis. GBlitoſus.ſa.ſuz.i.argilloſus.⁊ ðꝛa glis.tj. lobus.bi.m.sS.⁊ h̊ glomꝰ mi.⁊ h̊ glomus meris.differũt.Glomꝰ.merl.eſt coaduna⸗ tio ⁊ glomeratio filoꝝ. Glomꝰ.mi.illð idẽ vel circulꝰ. Globꝰ vo eſt aliaꝝ reꝝx coadu⸗ natio ⁊ cumulꝰ. Tñ ꝓpᷣe ðꝛ globꝰ qolibet ſolidũ ⁊ rotundũ.ſ.ſolida rotunditas hñs tres ęquales dimenſiones. vt mũdus Vñ mũdꝰ ðꝛ ꝓpᷣe globoſus vłglobatus. Anð Martiał. Müũdus genitus ex q̃ttuoꝛ ele mẽtis. IJdemq; totus in modũ ſphęre glo batus. Iñ globoſus.ſa.ſum.⁊ comꝑatur. Rae Goboſitas tatig. . loꝛia. rię.i.frequẽs fama cũ laude.⁊ dicit Aaclarus.q̃ſi claria a frequẽtia claritat.vel ðꝛ gloꝛia quaſi glaurea.i.gerens lauream ⁊ eſt etymo. Iñ gloꝛioſus.ſa.ſum.⁊ cõꝑat Iñ gloꝛioſitas. tatis.Et cõponit᷑ ingloꝛio ſus.ſa.ſum. qͥ eſt ſine gła.i.triumphis.et ingloꝛioſus.immemoꝛ głię. Gloꝛiola.lę.dimi.i.parua gła Glos. glotis. f.t.i.cognata.ſ.vxoꝛ fratrl.ſʒ los gloꝛis.i.flos.ſed glos gloſſis ẽ lignũ urr qu. Afi Slos ris. flos eſt. ſʒ gloſ glo tis femina fratris. Glos gloſſis lignuʒ ve⸗ tus eſt de nocte ſererruum. BGloſa.ſe ðꝛa gloſſa qð eſt ligua.Et diſtat i⸗ ter cõmentuʒ. gloſam trãſlationẽ ⁊ textuʒ Cõmentũ expoſitio eſt vboꝛum iũcturam nõ ↄſiderãs.ſed tm ſenſum.debſᷣuit em ex/⸗ poſitioni ſnĩę alicuiꝰ libꝛi.⁊ non ↄſtructiõi lr̃e.Accipit᷑ tñ qñq; commentum largius. ☛ — Nan Gnarus.ra.rũ.i.ſciẽs.peritus.doctus. ſcʒ Gο ſcʒ ꝓ qͥlibet libꝛo.⁊ tunc ſic diffinit. Com mentũ eſt pluriũ ſtudio vel doctria in mẽ/ te habitoꝝ in vnũ collectio Gloſa eſt expo ſitio lre ⁊ ipᷣius ſnĩę.ꝗᷓ non ſolũ ſententiam ſed etiã vba attendit. AGloſa ðꝛ expoſi⸗ tio ſnię lr̃aꝝ ↄtinuans ⁊ exponens. Vñ ðꝛ gloſa.quaſi gloſſa i.lingua.qꝛ tãq; lingua doctoꝛis adeſſet ⁊ exponeret.ſiclrę expo/⸗ nendeę inſiſtit.⁊ ſenſum enucliat. Tranſla⸗ tio eſt expoſitio ſentẽtię ꝑ aliam linguam. Textus eſt lib ipſius doctoꝛis ↄtinẽs tra⸗ ctatum ſine litterę vel ſentẽtię expoſitione Et a gloſa ðꝛ hec gloſula.lę.i.parua gloſa gloſarius.ria.rium.qui gloſat.vel qͥ glo latur ́ÿMUẽ= BGloſſa. ſe i. lingua. 7 ꝓð p̃mã. Ande Oſſe caret gloſſa ꝑ quam frangũt᷑ ⁊ oſſa. Inde oluait.partis gloſſa . BGluten. tinis.n.t.eſt terra tenax vtił ad cõ⸗ pages nauiũ ⁊ alioꝝ vaſoꝝ.qð ⁊ bitum en inis.ðꝛ. Iñ glutineꝰ.nea.neũ.i.de glutine exñs.vel ad glutinẽ ꝑtinens.⁊ glutioſus. ſa.ſum.i.plenus glutine vel tenax. Hlutinũ.ni. n. s. ðꝛ qᷣcqͥd ↄiũgit.ſ.viculum Iñ h̊ glutinariũ.rij.idem. Propᷣe tñ gluti num eſt illud tenax qð fit de glutine ad ali⸗ q́d liniendum.⁊ coꝛ.ti. Unde in Auroꝛa. Inuiſcat limus.ſic ⁊ ex glutino quodam. Gluto.onis.m.t.i.leccatoꝛ vel deuoꝛatoꝛ. q̃ ex arte ſcit q̃liter aliquid ſfiat vel ſit faciẽ dum. vel qualiter fieri debeat.ſiue illð fa/⸗ ciat ſiue nõ.⁊ ðꝛ gnarus ꝓ narus.⁊ appo⸗ nit᷑ g. ꝑ ꝓtheſim. Gnatus.ti.i.filius.quaſi generatꝰ. Et hęc gnata.i.filia.quaſi generata. Gnauus.ua.uũ.ðꝛ ꝓnauus.⁊ apponit᷑ ibi p ꝓtheſim. Sräns. di. ido. inſinla eſt. de qua Act. xxvij.Et vix deueniſſemus circa gnidum Gnoſtici qͥdam heęretici qͥ ꝓpter excellẽtiaʒ ſcientię ſe ita appellare voluerũt. Animã naturam dei eſſe fingunt. deum autem eſ ſebonum ⁊ malum ſuis dogmatibus fin/ entes. „ „. , Golgotha ſyrũ eſt.⁊ intpᷣtat᷑ caluaria.non ob caput vel caluitiũ Adę.qð mentiuntur ibi ſepultũ.ſed ob decollationẽ damnatoꝝ AUVñ Joanis.xix.lhebraice golgotha. Goliardi.bufoues.ioculatoꝛes idem ſunt. Holias. lię. ppᷣum nomen cuiuſdã philiſtei quẽ interfecit dauid Vñ Auroꝛa Exiguꝰ GR magnum vicit puerile Soliam BHGomoꝛ. menſura eſt antiqua ↄtinens qᷣnq; ſextarios. Goꝛgon interpᷣtatur terroꝛ. „ Goꝛgones q̃s fingunt poetę meretrices fu⸗/ iſſe crinitas ᷣpentibus.qꝗ̊ ſe aſpiciẽtes con uertebãt in lapideʒ habentes vnũ oculuʒ quo inuicẽ vtebãt᷑.Fuer̃t vo tres ſoꝛoꝛes ſcʒ. Stẽnio. Euriale ⁊ Meduſa vniꝰ pul critudinis. hoꝛcynis filię vnius oculi.q̊ ita ſpectatoꝛes ſtupefaciebãt.vt etiã vote/ re eos putarent in lapides. Goꝛgones di⸗ ctę.quaſi geoꝛgę.i.terrę cultrices.namge terra.oꝛge cultura ö?. Grabatũ.ti.n. S.i.reclinati capitl ſuſceptio ⁊ viðꝛ cõponi ex gra.qð eſt caput.⁊ batin qð eſt gdus.ſ.ad qð gdimur vt ibi caput Ge. = 4 4 74 Y C. e-Y i nfih, 4 aſerate aſt. reclinemus. Genus letti eſt.⁊ ꝓðᷣ.pe. In/). . d. g , uenit᷑ etiam h̊ gbatum pe.coꝛ.pꝛo gremio. AVnde.Pro gremio grabatum ꝓ lecto po ne gbatum. Graculus.li.auis ꝗdam.⁊ ðꝛ a garrio.ris. Eſt em loquaciſſimũ genꝰaĩalis.⁊ vocibꝰ impoꝛtunum.⁊ coꝛ.cu. Gradale.lis.ðꝛ a gdus.qꝛ gdatim canitur poſt reſponſoꝛiũ vᷣm Hugl.Quidã tamen dicunt gduale.lis. Gradarius.rij.i.palefredus.⁊ ðꝛa gradus Et eſt equꝰmolł inceſſus ſine ſuccuſſatura in nitẽs ⁊ incedẽs.Et gdarius.ria.riũ.qð fit gdatim. . Hradatio coloꝛ rhetoꝛicꝰ eſt.⁊ fit cũ de pᷣce/⸗ denti voce ſubſequẽs foꝛmat᷑.q̃ſi ꝑ gradũ vocum.vt Quid leuius fumo vłflamma: flamen.q̃d flamine: ventꝰ.qͥd vento:młr. q̃ͥd muliere:nihil. 1 Sradiuus. ui.i.mars.⁊ ðꝛa gẽdus.qꝛ ẽdati incedit᷑ ad bellum. Vel gꝗdiuus a gdin ðꝛ. qð eſt vibꝛatio haſtę. Vel gdiuus ðꝛ qua⸗ ſi craton diuus.i.potens deus. Gradus.dus.dui.ðꝛ illud ꝑ qð aſcenditur ad altare.vład pulpitũ.vel ad aliũ locum Gradus etiã eſt ſtatꝰ.⁊ ꝓpᷣe dignitatis. Et Gdus eſt iter oꝛdinatũ. Inð gdatim.i.per Idus Itẽ gdus ſᷣm Goff. ⁊ Hoſti.in ſum. de ↄſan.⁊ affi.eſt ꝗdã habitudo.ſiue diſtã tia pſonaꝝ adinuicẽ ↄſanguinitate ⁊ affini tate ſibi ↄiunctaꝝ facta collatiõe ad cõem parentẽ. Vel eſt vniꝰ ꝑſonę diſtãtia ad ali am in linea ↄſanguinitatis.vt.l.j.cum ſe. CS· vſq; ad ·S:affinitalis. Grãme.mes.gręce latine ðꝛ linea. v orkeil , ſ ſr 7 a. bipe 2 er, — ger minãdo multiplicet᷑ Ael dðꝛa ſitu.ſ.ab agro.qꝛ plurimoꝝ agroꝝ ſit. Unde ⁊ ip̃ᷣm gręci agreſte nuncupauerũt. Qñq; etiam diclit ̊ grãma.tos.i. la. Añ Theodolus Gręcoꝝ pᷣmus veſtigat grãmata Cadmꝰ. Iñn gramatus qui ſumit initium legendi. vel qͥ paginas legere põt. Grãmatica. cę. vl grãmatice. ces. ðꝛ a gram ma qðò eſt littera.q̃ſi lralis ſcia. non a pᷣma ꝑte ſui.qꝛ pᷣmo tractat de lr̃is.ſʒ ꝑ effectũ. qꝛ efficit litteratum. VUnde ſic deſcribitur. Grãmatica eſt ſcia recte ſcribendi recte pꝛo nunciandi. recte ↄſtruendi gnara. Bramen. inis.n.t.põt dici qlibet herba. et ꝛ germino.nas.eo ꝙ germinet.ſicut ro/ bruvur omis ligni cutl.⁊ ſpẽs.qꝛ ſit firmiſſima Specialit᷑ tñ qmen. eſt qdaʒ herba quę na ſcitur ex humano ſanguine. Et etiã ꝗqdam naſcit᷑.⁊ vulgo ita vocat᷑.⁊ ðꝛ ſic.qꝛ młtuʒ inuenit ꝓ radice talis herbę Iñ gramine⸗ nea.neũ qð totũ eſt ex ᷓmine.vel qð ad ꝗ̊/ men ꝑtinet.⁊ graminoſus.ſa.ſum.qð gra mine abundat.vt locus. BGrãdeęuus.ua.uũ.pe.pð.i.grãdis eui.ſ.ſe nex. ⁊ ð a grãde ⁊ ecuũ. VUñ Innoc.lxx vij dib. Quicunq; in vbo grãdęuus æc̃. Grãdis.dis. .t.⁊ h de.i.magnus.Sʒ grã dis ad coꝛpꝰ.magnꝰ ad animũ refert᷑. In grãditudo. dinis. ⁊ hęc granditas.tat Et cõponit᷑ grãdis.ꝑgradis.tamgrãdis.q;// grandis.i.valde grandis. Brandiſonus.na.nũ.i.grãdia ſonans. Grandiuſculus.la.lũ.pe.coꝛ.i.aliquãtulũ grand́is. Sni habeat. Inde grandineus.nea.neũ.⁊ grandinoſus.ſa.ſum. BGranũ.ni.n.s.eſt generale nom cuiuſlibet ſemis. ⁊ ð a grãdis.qꝛ creſcendo grãde ef ficit. Rer excellentiaʒ tñ frumentum dðe q⸗ num. Iñ B gnulũ.li.⁊ B; ꝗnellũ.li.dimi.et B Snariũ.rij.locus vbi gnum reponit᷑ Graphia. ꝓhię.i.ſcriptura.⁊ ðꝛa ãp hos. i. ſcriptoꝛ. Iñ graphiꝰ. phij. ⁊ B gphiũ. phij id eſt ſtilus cũ quo ſcribit᷑ in ctear. Graſſatoꝛ.oꝛis.m.t.qͥ crudelit᷑ agit.latro.ᷣ datoꝛ.ſeuiens crudelit᷑ ⁊; homicida. BGrates.tiũ.f.g.i.gratię.Sʒ ꝗtes deo agun tur. Gratia vo hominibꝰ Sed ſepe vnum pꝓ alio poni᷑. Bratia.tię. ðꝛa gtis.Et eſt donũ vel dona⸗ lio.amoꝛ.⁊ ð gra.q̃ſi Stis data. Inde hęc ſtiola. le. dimi. i. parua gra. Iñ gratioſus ſa. ſum.i.plenus gra.Et ðꝛ ꝓpe gratioſus QQI plus vnicuiq; q; meretur tribuit. Gratuitus.ta.tũ.i.gtis datus ⁊ habitus Gratus.ta.tũ.tria ſignat.Na gtus.i.gr̃am Fuans.ꝗtioſus.acceptabił.placitus.Etꝗ̊ tus.i.memoꝛ bñficij.Et gratus.i.remune 1+ ratus.Et ꝓð.pᷣmam. VUn Oꝛatiꝰ. Grata ſupueniet ꝗ non ſperabit᷑ hoꝛꝛa. Grauaſcellus.li.m.s.i.aliquantulũ quis Grauis.uis.ↄ.t.⁊ ̊ ue.ðꝛ a grãdis.quia ꝗqᷓ grandia ſunt.guia ſolent eſſe Et eſt graue de natura.ſed guidũ de accidẽti.i.feęcũdi/⸗ tate. vt arboꝛ guida pomis ⁊ młr gᷓuida fe man te tu. Itẽ gues dicimꝰ autẽticos.venerabłeſ glia herba.ꝗ etiam moꝛtua recẽti herba re Vn ⁊ ↄtemptibiles.leues dicimꝰ.Et dici⸗ tur guis ꝓ conſilio ⁊ ↄſtantia.qꝛ non leui motu diſſilit.⁊ fixa ↄſtantię gᷓuitate conſi/ ſtit. Iñ hec guitas.tatis.i.firmitas.vene/ rabilitas. maieſtas.⁊ hęc guedo.dinis. Brauitas ex pondere animi ⁊ ſnia conſtat. Sʒ grauedo vel grauitudo coꝛꝑis eſt. Itẽ qnta hoĩs ętas ðꝛ grauitas ꝗᷓ eſt declinatõ a iuuentute in ſenectutẽ.nec dũ ſenectꝰ. ſʒ iam nõ iuuẽtꝰ. Item grauis młta ſigᷓt. Uñ Nondus ꝑſona.vir.lectio femina pᷣgnãs Qõðq; moleſtat᷑ ðꝛ eſſe graue. Grauiſonꝰ.na.nũ.⁊ Grauidicus.ca.cum. ⁊ Grauiloquꝰ.qua.quũ.i.ꝗuia ſonans.di cẽs.loquẽs.i.põderoſa.moleſtia.vehemẽ Gręcꝰ.ci.fuit rex grecie.Iñ hęc gręcia(tia. cię.⁊ hĩc gręcꝰ.ca.cũ.⁊ gręculꝰ.la.lũ.Iteʒ gręci diuiſi ſunt in quiq; ꝑtes. Quid di/ cunt᷑ attici.qͥdã boetes.qͥdã ęoles.qͥdã do res.qdam iades. Vñ ⁊ linguę gręcoꝛũ di/⸗ cũtur qͥnq;.ſ.attica.boetica.ęolica.doꝛica iadia. BGremiũ.mij.n.S.i.ſinus. Iñ gremiolũ.li. dimi. gremioſus.ſa.ſum.⁊ gremiatꝰ.ta. tum.q habet gremiũ. Greſſus.ſus.ſui.i.paſſus.vłpes.vel veſti⸗ gium pedis.⁊ ðꝛ a gdioꝛ. Iteʒ greſſus.ſa. ſum. participium. ðð Greſſutus.ta.tum.pe.pð.qͥ magnos hʒ pe des. vel magnos facit greſſus Grex.gis.differt ab armẽto.qꝛ armentum maioꝝ eſt animaliũ.vt equoꝝ.boũ. Grex minox. vt capꝛaꝝ. ouiuum.? Grillus.li.nomen hʒa ſono vocis.h̊retroã bulat.terram terebꝛat ſtridet vocibus.ve natur eĩ foꝛmicã. Iñ h̊ grilletũ.ti.locꝰ vbi Abundanr grilii. Griphes.phis.maſ.g.vel griphe.phel.eſt 4—1 . N a; gi n, alites fere. ⁊ ſunt in oibus leonibꝰ ſiłes ſt alas ⁊ facies.qͥbus aquił cõueniũt.⁊ młtũ equos infeſtãt ⁊ eis inimicant᷑ adeo ꝙ eqͥ/ tem armatũ cũ equo in ſublime rapiãt Hm Remigiũ.Griphes ſunt aĩmalia terri bilia ⁊ foꝛtia ꝗᷓ coꝛpus hñt leoninũ.pedes auũt ⁊ alas ⁊ roſtrũ vt aqᷣla.ideoq; ꝑ terraʒ currũt vt leones.ꝑ aera volant vt aues Gripꝰ.pi.i.ſuꝑbꝰ.ceruicoſus. Vnð canes ſuꝑbos ignobiles gripos vocamꝰ. quia Scęteris ſuꝑbi ſut.Zß Groſſus.ſa.ſum.i.rudis.villanꝰ. Inð hęc groſſitas.tatl.⁊ hęc groſſitudo.inis.⁊ hęc groſſicies.ei.Et h groſſus.ſi.Et ſũt groſſi ficus imaturę.inabiles ad comedẽdum. ⁊ pepᷣmitiue.ꝗᷓ ad pulſuʒ vẽti facile cadũt nð Apoca.vj. Sicut ficꝰ mittit groſſos ſuos.cũ a vento magno mouet̃ Brucula.lę.dimi.i.ꝑua grus. Gruinus.na.nũ.qð ꝑtinet ad grum,. Grumus.mi.i.cumulus.aceruus.ↄgeries Inñ h̊ grumulus.li.in eodẽ ſenſu. Itẽ gru/ mus vel grumulꝰðꝛ ager a tumoꝛe.et hęc gruma.mę.cruſta ꝗᷓ fit in lateribꝰ dolij pꝛo pter vinũ. Iñ grumoſus.ſa.ſuʒ.⁊ hęc gru moſitas.tatis. Grunda.deę.f.p.i.inferioꝛ ꝑs tecti capanea q̃ ſtillat aq. In hęc grũdula.lę.dimi. Et h grundatoꝛiũ.rij.idem ꝙ grũda vł qð ſtil/ lata grunda.vel ſuꝑ qð ſtillat.Et ꝑ cõpo⸗ ſitionem hęc ſuggrunda.dę.qð eſt int᷑ te/⸗ ctum ⁊ parietem.vel ip̃ᷣa grunda. Grus gruis auis ꝗ̃dã.⁊ ðꝛa ſono vocis. Guadia debita ↄſtitutio. Iñ guadiare.id ẽ Sad ↄſtituere vel guadiam firmare. uardia feuda ſunt ꝗᷓ ↄſtituunt᷑ aliqᷣbꝰ ꝓ/ pter cuſtodiã rei dñi ↄſtituentis. Guardio ðᷣꝛ ille cui talcuſtodia eſt cõmiſſa vel ðꝛ guardianꝰ qͥ etiã eſt ſuꝑioꝛ inter fra⸗ tres minoꝛes cuſtodiens ↄuentum. BGubernio. onis.i.gubnatoꝛ.⁊ ðꝛ a gubno. Guidagia.dicunt᷑ ꝗ dant᷑ ꝓ ducatu.vłcon Dductu ꝑ terrã alicuius vt ſecuriꝰ vadat.ſʒ Babelle dant᷑ de ↄtractibꝰ.vt de emptiõe Pemptoꝛũ 7cccc. Gula.lę.f.p.i.anterioꝛ ꝑs colli. Poſterioꝛ vo ðꝛ ceruix.⁊ ðꝛa gala.qꝛilla ꝑs colli ſo⸗ let eſſe cãadida.vł ðꝛ a gutture. Iñ guloſus ſa.ſuʒ.i.leccatoꝛ.⁊ guloſitas.tatis.Et coꝛ ri.gu. Unde Auroꝛa. Cepas poſt manna trurba guloſa ptit.. Gulo.onis.⁊ gulonꝰ.ni.ambo ꝓ leccatoꝛe. Gulus.li.genꝰ nauigij.pene rotundum ad modum gutturis. =ðèð 2. umi. n. g. indecli. eſt lachryma arboꝝ ꝗẽ qſi gutta.⁊ pᷣmo gutta exit a ligno. et inde dureſcit. ⁊ fit gumi. IJñ gumoſus.ſa.ſum. Gurdꝰ.a.ũ.i.ineptꝰ.ſtultꝰ.iutił.ipoꝛtunꝰ. ⁊ pcipue in cõmeſationibꝰ recipiendis. Gurges. gitl.m.t.ꝓpᷣe eſt locꝰ altus ⁊ ꝓfun dus in flumine CPer tapinoſim tñ ponit᷑ ſe pe ꝓ mari vel ꝓloco ꝓfundo in mari quã tapinoſim ſolent etiã autoꝛes eleuare per adiunctionẽ epitheti iſtius.ſ.magnꝰ ⁊ al/ tus.vel vaſtus vel ↄſimiliũ.⁊ ðꝛ gurgesa guttur.qꝛ eſt qſi guttur flumis.Et coꝛ.pe. in gtõ. Vñ Ouið.de arte.Quo mime cre/ dis gurgite piſcis erſit. Gurgulio.onis.f.t.ꝗdam ꝑs in oꝛe.cui ꝓxi mum eſt rumẽ. cuius meaiꝰ ad os ⁊ nares ꝓtendit᷑.hñs viam q̃ vox ad linguã tranſ⸗ mittit᷑.vt poſſit vba collidere. Iteʒ gurgu lio inuenitur ꝓ quodam verme.qui come dit legumina. ſed in hac ſigtione debet po⸗ tius icribic.eʒo Gurguſtiũ.ſtij cella modica vłdomꝰ pau/⸗ peʒ. anguſta. ſecreta ⁊ tenebꝛoſa. Uł loc⸗ tabnaꝝ tenebꝛoſus vbi turpia ↄuiuia fiũt Nel vbi piſces mittunt᷑.vł rete piſcatoꝛiũ AVnde Job.iiij.Nunquid implebis ſage/ nas pelle eius.⁊ gurguſtium piſciũ capite BGurgutinꝰ.na.nũ.i.ad gurgitem ptinens. ⁊ðꝛz a gurges.gitis.⁊ ꝓpð.i. Guſtꝰ.us.ui.vnꝰ de qͥnq; ſenſibꝰ coꝛporis Gutta. tę.eſt aq̃ꝗᷓ ſtat ⁊ paꝝ fluit.Stilla vo q cadit. hinc ſtillicidiũ ſtilla cadẽs Stiria em gręcũ.i.gutta. Iñ ðꝛ ſtilla dimi. Dum aüũt ſtat ⁊ pendet de tectis vel arboꝛibꝰ.q̃ſi glutinoſa gutta eſt. Vñ gutta q̃ſi glutta.i. glutinoſa a glutine.dũ ceciderit ſtilla Gut ta etiam ðꝛ qdam infirmitas. Itẽ gutta eſt ꝗ̃dam ſpecies aromatica ſuauis odor.gu ſtus aũt amariſſimi. ⁊ ðꝛ alio noĩie aroma. Añ.Eſt pluuię gutta ſpẽs vel aromatlex⸗ tat. Dicit᷑ ⁊ ſepe paſſio gutta foe. Guttoſus.ſa.ſum.i.guttis plenus. Buttula.lę.dimi.i.parua gutta. Guttulus.li.qͥdam minutus piſcis Guttur. turis.n.t.eſt ꝑs colli.⁊ ðꝛa garrio. ris.q̃ſi garrur.qꝛ inde garritꝰ ꝓcedit.⁊ ꝓ du. pᷣmã. Vñ Auroꝛa. Quod guttur tran⸗ ſit non comꝑituriooblblb. BGutturna.nę.f.p.i.iſirmitas gutturis q ſo. let cũ inflatione gutturis euenire. Iñ gut/ turnoſus.ſa.ſum.habens talẽ iofäfinlſtakt HGutturniũ.nij.qdᷣdã vas aꝗtile in inferioꝛi pte ꝑfoꝛatũ qð inferius deguttat aquam. BGutt. ti.m. sS.genꝰ vaſis vnguẽtarij.ꝓ bꝛe uitate a gutta dictꝰ. Iñ hoc guttuz. gutti. vnguentũ in eodẽ repoſitũ. Añ Juuenał. Nõ oppoſito pauidꝰ tegit inguina gutto. Buua vel guina. vas vitreũ. vel cucurbita ſa in ſanguine accipiendo. Papias vo di⸗ cit. Guua vas vitreum ꝗa latinis a ſimili/ tudine c ucurbitę ventoſa vocat᷑.ꝗ anima⸗ ta ſpũ per igniculum in ſuꝑficiem trahit ſã ir . bel interpᷣtat᷑ iuſtus vel luctus Iggem ⁊ vanitas. qꝛ cito ſolutus vel ſublatus eſt ⁊ ſubtractus Habena.nę.f.p.i.loꝝ ⁊ retinaculũ freni.et dSdꝛ ab habeo.qꝛ ea habemꝰ.i.retinemꝰ eqͥs Inge habenatus.ta.tũ.i.habenam hñs. yel habena oꝛnatus. Habenula. lę. dimi.i. parua habena. Hhabil. lis. 9. t. ⁊ B le..i ad habendũ cõmod Aaptus ⁊ opoꝛtunꝰ.congruus.⁊ cõꝑat᷑ Iñ habilit᷑. adu.⁊ hęc habilitas.tatis. Et cõ/ ponit᷑ inhabilis.i.non habił Inde inhabi litas. tatlllis. habitabil. Et q̊ habitaculum. li. Habitus.tus.tui.i.q̃litas coꝛꝑis ꝑ applica tionẽ adueniens.difficile mobił.Habitus ille nihil aliud eſt qᷓ; habilitas ad actũ Itẽ habit? eſt veſtimentũ. vt Iſte monachus ſtatus vel volũtas.vłappetitꝰ.vel actus. ſiue paſſio habendi. Itẽ habitꝰ ẽ pticipiũ doe habeo. Itẽ habitꝰ. ta. tũ.ponit᷑ ꝓ pigui Iß habitudo. dinis.i. compoſitio coꝛpor! vyel moles. vel pinguedo. Vel Habitudo ðꝛaptitudo.ve l ꝓpetas habendi.vel ↄue nientia Inde habitudinarius. ria. riũ.qui aliqᷓ habitudine ſe habet ad aliqͥd. vłqðꝑ tinet ad habitukdunen. Haeriani.qᷣdam heretici ab haerio dicti ſũt Hi o fferre officium vel ſacrificium pꝛo de⸗ functis ſpernunt. Halitꝰ.tus.i.odoꝛ.vel ſpũs.⁊ ꝓð.ha. ñ la ꝗſuſtinet rete qͥ capiũt᷑ ferę.vel ꝗleuat nomie ſfigurabat᷑ occidendus Habitabil. lis. 9. t. 7 t le. q habitari põt. ðꝛ ab habeo.Et cõponit᷑ inhabitabił.i.nõ Hamꝰ.mi.m.s.eſt ferꝝ recuruũ cũ qͥ capiũ tur piſces.⁊ ꝓð.pᷣmã.ſʒ amo.as.eam coꝛ. AVñ. Anã ſꝑ amo cuiꝰ nõ ſoluoꝛ ab hamo lhamꝰ etiã eſt macula loꝛicę.⁊ ꝓð.pꝛimaʒ Iñ hamatus.ta.tũ.i.curuatꝰad modũ ha mi vel vncinis circũdatus.velſqmis con textus Vñ.j. Regl.xxvij. Et loꝛica hama qgð ventoſa ðꝛ.⁊ videt᷑ dici a gula q̃ſi gulo ta. Dicit᷑ em hamꝰ aſſer cõclauis.qͥ ſubte/⸗ gitur terrę in vineis ſub arboꝛibꝰdefendẽ⸗ dis. vel in domo circa ſcrinia ⁊ theſauros yt ſi aliqñ fur ingrediat᷑ eiꝰ pedibꝰ infigat ⁊ ita fur depᷣhendat᷑.⁊ ſic coꝛ. pmam. Hhara.rę.qñ ponit᷑ ꝓ ſtabulo poꝛcoꝝ aſpira tur. ⁊ coꝛ.pᷣmã.ſʒ ꝓ altari ꝓð.pᷣmã.⁊ nõ al pirat᷑. vide ſupꝛa in ara. l Haſta. ſte.f. p. ab aſtu ðꝛ.qꝛ aſtutuʒ ꝗ̃rit do minum in ea vtenda. laſtifer. ra. ru.q fert haſtam. haſtiger. ra. rũ.i. haſtam geren. lagiellis u be. p vounr ꝓ ligno lanceę 2 ꝑte cãdelabꝛia ſtipite directe ꝓcedẽte Haſtiludiũ.dij.qͥdam ludus militũ cum ha ſtis.ſ.qñ eqͥtes currũt ⁊ frangũthaſtas Hauſtus. tus.tui. attractio. euacuatio. vel bibitio. Itẽ hauſt eſt ius hauriẽdi aquaʒ de puteo vicini cui eo inuito iure ſeruituti 2. aſcribik. Hauritoꝛiũ vel hauſoꝛiũ.n.s.ðꝛ locus deqͥ vel vbi haurit᷑.vel inſtt̃m hauriendi Hauritoꝛiꝰ.ria.riũ.qð ꝑtinet ad hauriẽdũ Hauſtra.ſtrę.f.p.qð ⁊ hauſtruʒ inuenit᷑.i. rota hauritoꝛia. ab hauriendo aquas.qð etiam hᷣ girgillus dðꝛ.qꝛ in girum vtif. er e d Er, SI Hebdoas.adis.pe.coꝛ.eſt ſpaciũ ſeptẽ die⸗ habitü gerit monachalẽ. Item habitus. i. rum. ⁊ ðꝛ ab hepta qð eſt ſeptẽ.⁊ doas qð eſt dies. Et ſimilit᷑ ð h̊ͥ ogdoas.adis.ſpa⸗ cium octo dieꝝ.⁊ ðꝛ ab octo ⁊ doss. Hebdomas.dis.⁊ hęc hebdomada.dę. ðꝛ ab hepta gręce.qð latine ðꝛ ſeptem.q̃ſi he⸗ ptomada. a numero ſeptẽ dieꝝ quoꝝ repe titiõe ⁊ mẽſes ⁊ ãni ⁊ ſecłla pagunt᷑. AUnde Banieł.ix. Hebdomas vna. ⁊ coꝛ.do. Iñ hebdomadariuſ.ria. riũ.qð ꝑtinet ad heb domadã. Et hebdomadari rij.ͥ ꝑ heb domadam curã gerit ꝓ ſocijs ſuꝑ cibarijs vel in choꝛo officiũ facit Et vt dicit Papᷣ. hebdomada deberet ſcribi ꝑ p. nam deri⸗ uatur ab hepta gręco.i.ſeptem latine.ſed Halitus eſt flatus alitus nutritꝰhabetur. qꝛ amis. tis. m. t. i. fuſtis aucupabilł.ſ. vgu / qꝛ apud latinos p añ d.non reꝑitur.trãſit p. in. b. Item hebdomades etia ſunt cõce⸗ ptiones ꝗᷓ fiunt in mente.ꝗ partim notę ſũt omibus. vt Si de equalibꝰ gqlia demas. R 8 ⸗ gq us coe⸗ nn. ßſtinos erroꝛes relinquant irelinquunt᷑ ſunt equalia. partim nota ſa pientibꝰ tm̃.vt incoꝛpoꝛea in loco non eſſe Et declinat᷑ hec hebdomas.adis.et płalir hebdomades. haꝝ hebdomadum. Heber. fuit ꝓpnepos Sem.⁊ interpᷣtat trãſi tus.Et hęc iterpᷣtatio eſt myſtica.eo ꝙ ab ei ſtirpe trãſiret deꝰ.nec ꝑſeueraret in eis trãſlata ad gẽtes gra. Ex ipᷣo em oꝛti ſunt hebꝛei. Ab heber hebꝛeꝰ. bꝛęa.bꝛęũ.qð in terpᷣtat᷑ tranſiẽs.vel traſitꝰ.vel tranſitoꝛ. ꝓpter pᷣdictã cãm. Vñ hebꝛei dicti ſunt qᷣ⸗ dam heretici. qſi tranſitoꝛes.quo noĩead/ monent᷑.vt de peioꝛibꝰ ad melioꝛa trãſeãt —— hHheben“. ni. pe. p. fę.g. arboꝛ ceſa dureſcit in lapidẽ. cuiꝰlignũ nigrũ eſt. ⁊ ðꝛ hebenũ Iñ hebeninꝰ.na.nũ.i.de hebeno exiſtens Hebes.bet.i.piger.tardus.obtuſus.ſtupi dDus. amennn. ã hebeo.onis.vel hebeon.onis.i.pauꝑ. Inñ hebeonei. vel hebeonite dicti ſunt qdã he retici. qſi a pauptate intelligẽtię. Chꝛiſtuzʒ em ꝑ ꝓuentũ ſolũ viꝝ iuſtũ putãt effectuʒ li ſemiiudęi ſunt. ⁊ ita tenent euangeliuʒ vt legẽ carnaliter ſᷣuẽt. Iñn hebeonę. nea. neęum. ⁊ hebeonicus. ca. lcul. Hebetudo.inis.f.t.i.pigritia.fatuitas.ob/⸗ tuſio. tarditas. Et inuenit᷑ ſcriptũ ꝑ bi.q/ dam tñ volunt ꝙ ſcribat᷑ p be. lhectheca. cę.ðꝛ ſolariũ Vñ dicit glo. ſuper illð Exech.xlj. ecthecas ex vtraq; ꝑte. ⁊c̃. ecthęcas qs rhomę vocãt ſolaria de cenaculoꝝ ꝑietibus eminentia. vłmęnia/ lia ab eo qͥ ea pᷣmo inuenit. .£ Mhectoꝛ. oꝛis.pe.gti coꝛ.ſicut gręca ꝓba ĩ oꝛ vt Actoꝛ.toꝛis.ectoꝛ.torl. AVñ Huidiꝰ. Hectoꝛa donauit priamo.prece mot ach Hedera. rę. pe. coꝛ. eſt genꝰ herbe qd arboꝛi bus adhęret. ⁊ ðꝛ ab hereo.res.qſi arboꝛi⸗ bus repẽdo adhęreat Iñ hederinꝰ.na.nũ Hedus.di.m. S.eſt fetus capellę. Iñ hedu⸗ lus.li.dimi.i.paruus hedus Helchana interpᷣtat᷑ dei celus. vl dei polſel ſio.⁊ coꝛ.pe. Vñ Auroꝛa.echana qͥ do⸗ minum poſſeſſio ð illoss. Heleiſon vel potiꝰ eleiſon eſt qdᷣdã verbuʒ greęcũ.⁊ idem eſt qað miſerere. Uñ ðꝛ Chri ſte eleiſon. i. chriſte miſerrer. hHelena. nę. pe. coꝛ. ꝓpum nomen cuiuſdaʒ — mulieris. Heliades. de. m. g. fllius vel nepos ſok. 8 ab helios qð eſt ſol.Et ſubtracta de.ſylla⸗ ba ab heliades ðꝛ hęc helias heliadis.filia vel neptis ſolis. + Heli.vel potiꝰ eli lama aſabthani.idem qð Helias ꝓpᷣum nom̃.⁊ interpᷣtatur dñs de. de meus. deus me⸗ vt quid derelidſti me Heliodoꝛ ꝓpᷣum nomen cuiuſdã viri.⁊ in⸗ uenit᷑ pe. pð. AUñ Oꝛatiꝰ hoſpitio modi/ co recto comes Heliodorꝰ. Inuenit᷑ etiaʒ ⁊ coꝛrepta. Añ Pantheõ.Coꝛpus Helio doꝛi fodiũt abeuntq; latent᷑ Sic em theo⸗ doꝛus coꝛ. pe. ᷣm cõem vſum.ita ⁊ Helio/ doꝛus. licet aliqñ inueniat᷑ pe.ꝓ. Nñ JAu/ uenalis. Lautoꝝ pueros arteʒ dicẽs theo doꝛus. quod autoꝛitati aſcribimus. Helios gręce latine ðꝛ ſol. Heliotropia.pię.qᷓdã gemma valð clara et pſpicua ꝗᷓ coloꝛes mutat m variatioẽ co/⸗ loꝛum in ſole.vñ rubea apparet in mane ⁊ yelpe. 8ꝛ ab helios qð ẽ ſol.⁊ tropos qð eſt ↄuerſio. Alðꝛ ſic.qꝛ poſita in labr ene⸗ is. radios ſolmutat ſanguineo coloꝛe reꝑ/ cuſſos. ſed extra aquazʒ in modũ ſpeculi ſ 0 lem accipit. Inuenit᷑ etiam heliotropius. pij. p eodem lapide. V Heliotropiũ.pij. ſt qdam herba.⁊ ðꝛ ab he lios. qð eſt ſol tropos ↄuerſio.ꝗꝛ ſokmo⸗ tibus folia circũacta ↄuertit. Vñ ⁊ a latis ſolſequium ðꝛ. Naʒ ⁊ ſole oꝛiente floꝛes ſu os aperit.ſero claudit cum ſol occubuerit. Zpa eſt quam latini incubum ſiluaticũ vo ant. Hęc ⁊ verrucaria ðꝛ.qꝛ extiguit ver⸗ rucas. Heliſeus interpᷣtat᷑ dñi ſalus.qꝛ młras vtu tes fecit. ⁊ famem pellens ppłm a moꝛteli⸗ berauit ⁊ ſaluauit. ℳ Hema gręce. ſanguis interpᷣtat᷑ latine Hemathia.i. ſanguinolenta ppt᷑ młta bella Hemicyclus.cycli.i.dimidiꝰ circulꝰ.⁊ dici tur ab hemis ⁊ cyclꝰ. Vñ hemicyclè qnq; 2 Zdꝛſedes dimidiũ circulum hñs.i.arcum. Hemma. mę. qdam mẽſura mediũ ſextariũ 2tinẽs. ⁊ ðꝛ ab hemis qð eſt dimidium. Hemioli⸗. lia. liũ.i. ↄtinẽs totũ ⁊ dimidieta tem. Iñ hemiolicus.ca. cum. Hemis dicunt gręci dimidium. Hemiſpheriũ.ſpęrij..i.dimidiũ ſt phere Et ſunt duo hemiſpheria. ſ. ſupius ⁊ inferius Supius colim nos ⁊ antei nri. Inferius colunt antipedes nr̃i ⁊ eoꝛũ antei ſi ̃ veꝝ eſt iſtos populos eſe— Hemiſtic hium. chij. ðꝛ dimidius vᷣſus. Et : ab hemis qð eſt dimidiuʒ. ⁊ ſtichos qð eſt verſfſus.. Hemitheos. thei.i. dimidiuſ dey.ſ.qᷣ ex ꝑte patris vł matris eſt ti deus. ſcõm poetaſ hemis. ? toga.qð eſt veſtis. Hemitriceus.tricei.i.febris acuta.Et ſunt tres hemit ricei.minoꝛ.medius.⁊ maioꝛ. Henatini gigantes.ſiue robuſti.ſiue poten tes.aut humiles ↄſurgentes. Hemitogiũ.gij.n.s.i.dimidia toga.⁊ ðꝛ ab Hẽnon vallł triſticię. vł valłinterfectionis. Heęnophoꝝ.ri.vas vinariũ aptũ ad ferẽdũ vinũ.⁊ ðꝛ ab hęnon qð eſt vinũ.⁊ phoꝛos Henon grece vinum ðꝛ latne. ctio.⁊ ðꝛ ab hęnon qð eſt vinum ⁊ mel Hepta gręce latine ðꝛ ſepten. Henomellũ.li.i.vini vłmulſi ⁊ mellis cõfe Hepth emimer..eſt qꝗdam ſpẽs ceſurę. ſe ,. ptima ſyllaba naturalit᷑ coꝛrepta pducit᷑. Septima dico reſpectu triũ ſpondeicoꝛuʒ pedũ.vt h̊ Tantalus ⁊ ſene perijt iniuria ſuꝑ ſeptimam ſyllbbbo. Herba.bę.ðꝛ ab aruo. Jacto em̃ ſemine ĩ ar uum nõ lõgo tꝑe poſt ipᷣm pullulat in her⸗ bam.vel qꝛ terręſixis radicibus adheret. ☛ menſe. Et fit in pncipio quarti pedis. ſiue Iñ h herbariũ.rij.i.locꝰ vbi herbeę creſcũt vel abũdãt Iñ herbe.bea.beũ.ðe herba factꝰ.vel ad herbã ꝑtinens vel viridis. et herboſus.ſa.ſum.i.plenꝰ⁊ abundãs herbᷣ Et herbidus.da.dũ.pe.coꝛ.i.herba ple/ nus herboſus.vel qui hʒ herbam. In hęc herbiditas. tatis. è Herbilł.2.t.⁊ H le.pe.coꝛ.i.herba abundãs HHerbil etiam vocat᷑ anſer herba paſtus. Herbula.le.pe.coꝛ.i.parua hero Hercules ðꝛ q̃ſi heris cleos.i.lite gloꝛioſus ab her!qð eſt lis.⁊ cleos gła.vel q̃ſi heros głoſus.ab heros ⁊ cleos.vel q̃ſi herę.id ẽ dDyię.ſ. Junonis gła. ab hera ⁊ cleos Inde herculeus.lea.leũ.⁊ herculinꝰ.na.num. Herebus.bi.i.infernuſ.⁊ ðꝛ ab hęreo.qꝛ ni mis adheret illi quem capit.Et ẽ herebus Pꝓpe tartarꝰ.ſ. ꝓfundiſſimꝰ locus inferoꝝ Et coꝛ.pe. AUñ Lucanus in.ij. O vtinã ceę liq; deis herebiq; liceret. . Heredicapa. pę.2.p. hereditatẽ alterius Heredipeta. tę.9. p.q̃ alterius hęreditateʒ petit vel cupit. M Herediſcinda. dę. 9. p. qͥ alteriꝰ hęreditatẽ ſcindit vel aufert. Hereditacula.lę.dimi.i.parua hęreditas. Hereditał.lis.ↄ.t.⁊ G le.⁊ hereditariꝰ. ria. riũ.in eodem ſenſu.ſ.ad hęreditatẽ ptinẽs el q hereditatẽ accipit. vel accipe debet. Hereditas.eſt ſucceſſio in vniuſum ius. qð defunctus habuit. vt. ff. de v. ſig. l. nichil. aliud eſt hereditas.⁊.l.bonoꝝ.eo.ti. Hereditas addita.eſt illa de qua hereſſe in tromiſit autoꝛitate ſtoꝛis.imo autoꝛitaſ pᷣ toꝛis non eſt neceſſaria. ſed ſola voluntas ſufficit.vt Inſti.de here.qua. ⁊ differẽ · S· Item extraneus.Secus in petitiõe bono⸗ rum poſſeſſionis.vt ibi no. Hereditatus. tus. tui.i.hęreditas. Herediũ.dij.i.pᷣdium hereditatis. Heremicola.lę.f.p.i.hęremum colens. Heremipeta.tę. .p.qͥ heremum petit Heremita.tę. .p.ðꝛ ab heremus.q̃ſi ab aſ⸗ pectu hoĩm remotus. Moꝛat᷑ em in hęre⸗ mo ſolitarius. IJdem ⁊ anachoꝛeta. Inde heremiticus. ca. cum. ⁊ pð mii. Heremiũ.mij.i.heremus. Heremꝰ.mi.f.s.ð ab hęreo.res.pꝑ ↄtrariũ qꝛ nũqᷓ; vel raro fit ibi manſio. A heremꝰ ðꝛ inuia ſolitudo.vbi nunqᷓ; habitatuʒ eſt Sed deſertum. vbi aliqñ habitatum eſt. ⁊æ nũc derelictũ eſt. In heremiticus.ca.cũ. Heres.dis. .t.ðꝛ ꝓpe filius heri.quia he/ ro ſuccedere debʒ in hęreditate.licʒ ⁊ hę/ redes dicant᷑ alij qͥ in hereditatẽ ſuccedũt. Nel heres eſt ille qͥ ſuccedit in vniuſuʒ ius defuncti. l. c heres. ff. de diu. ⁊ temp. pꝛe⸗ ſcrip. Vel eſt dñs hęreditatl. qͥ fit a diciõe in voluntarijs · S· fi. Inſti.de here.qua.et diffe. Sed in neceſſarijs defertur ipſo iure heregiiasssq. Heęredẽ inſtituere.eſt aliquẽ poſt moꝛtẽ ſuã loco ſui in oibꝰ bonis ſuis dñm ↄoſtituere. Heres ab inteſtato. eſt ille qͥ ſuccedit in ius defuncti ſine omni teſtamẽto.vt Inſti. de here.ꝗᷓ ab inteſtato deferunk. — Heres ſideicõmiſſariꝰ.eſt cui ex fideicõ diſpoſuit. dicendo ſic.fidei tuę cõmitto.ut HB des illi. e Heres legatari⸗.eſt ille qͥ legatũ accipit vr cui legatũ factũ eſt.vt.l.qͥtiẽs.C.de hęre. Heres legitimꝰ.eſt qͥ ex lege.xij.tabu(inſti. laxꝝ. aut ex iuris ↄſti.etiaʒ ſine teſtam ento ſuccedit defuncto.vt ſunt agnati.ꝓximi. Inſti. de legit. ag. ſuc. in ſfſfn. Heres neceſſarius eſt vᷣuus heres inſtitutꝰ in teſtamento dñi ſui. ab eo qͥ facultates ſu as habet ſuſpectas.ne poſſit ex ipᷣis ſatiſſi eri creditoꝛibus.quibus eſt obligatꝰ adeo ꝙ non credit alienum hereditatem ſuã ad⸗ ire.ſi heredem eũ inſtituerit.qui vᷣuus hę⸗ res factus.ideo neceſſariꝰðꝛ heres.qꝛſiue velit ſiue nolit cogit᷑ ſuã hęreditateʒ adire mil/ ſo relicta eſt hęreditaſ dãda illi cui teſtatoꝛ — N NtN ehn. nn gun. ſinr nesſi ſini adeo ind⸗ voh⸗ crſre ue vt ſatiſfaciat creditoꝛibꝰ.vt Inſti. ð here. Heres ſuus.ðꝛ filius qͥ eſt in ptãte pr̃is.tꝑe moꝛtis ipᷣius patris. Heres domeſticꝰ d qͥ eſt in ptã te moꝛientis tpe moꝛtis.dũ eũ aliꝰ nõ pᷣcedit. Filio em ſuꝑſtite ⁊ in ptãte patris exñte.nepos ex eo qui in ptate aui eſt.ſuus hęres non eſt. Inſti. de here. qua.⁊ diffe ˖ S. ſui. Heres ſubſtitutꝰ. ð qͥ alij hęredi inſtituto ſubſtituit᷑ vᷣbi gr̃a Si teſtatoꝛ ita dicat il le heres eſto.qͥ ſi nõ velit.vłnon poſſit eſſe her es.iſte eſto ei ſubſtitutꝰ. Et h̊ ſiue ſecũ Do. tertio. vel quarto loco alio in locũ inſti tuto deficiente ſubſtituat᷑. Naã ſecundꝰ dðꝛ oĩs qͥ poſt pᷣmum ſequit᷑.etiã ſi decimus ſit ff. de vul. ſubſti. in yn. Heredes ſui ⁊ legitimi ſᷣm Axo. de ſuis ⁊ le gitimis hęredibꝰ appellant᷑ qͥ in ptãte mo⸗ rient fuerunt.vt filiꝰ.filia.nepos.neptis. erxy nepote natus.ex filio ꝓnatꝰ.ꝓnata.ſeu Ppnepos. pꝓneptis.legitimi ⁊ naturales.vł etiam legitimi tm ut adoptiui. Heredes teſtamentarij dicunt᷑ qͥ ex teſtamẽ to heęredes ſcripti ſunt. Heredes tutoꝝ licet nõ ſint tutoꝛes. tenẽt ttñ in q buſdã qſi tutoꝛes inchoatiõis.ſcʒ ꝑ defectũ omiſſum.vt. ff. de here. inſti. l. j. Hereſiarcha. cheę. 9. p.i.hęreſis pᷣnceps.ſcʒ q̃falſaʒ de fide opinionẽ gignit. vł pᷣmo in uenit ſicut Arrianus.⁊ alij ↄſites Pereſis. ſis. vłſeos.f.t. ab electiõe ðꝛ.eo ꝙ; qcũq; vnã opinionẽ heęreticaʒ. vl diſcipli⸗ nam ſibi elegerit.putat eã eſſe melioꝛeʒ.vt xxiiij.q.iij. hęreſis. AUel hereſis interpᷣtat Diuiſio. ⁊ eſt grereunm. Hereticus ðꝛ errãs in fide. Vñ qͥcũq; i ſide dubitauerit friuola adhęſione heęretic cẽ⸗ ſetur. vt. c. j. de here. Etiaʒ ꝓ heretico hẽt q̃ ſcient᷑ hereticũ non reuocat.vt eo.ti.c.ij Et ſᷣm Augꝰ. hereticus ðꝛ qͥ certã opinio⸗ nem nouã ⁊ ꝑuͦſam gignit vel ſeqͥ᷑ gra ali⸗ cuius tempoꝛal cõmodi vel alicuius głię. yel pᷣncipatus Item qͥ puertit ſacramenta eccłę.ſicut ſymoniacus.j.q.j.eos. Item ſa cręſcripturę ꝑuerſus intellectoꝛ. xxiiij.q. iij. hereſis. Item oĩs excõicatus.iiij.q.j. qð aũt. Item romane eccleſię publicus in⸗ iuriatoꝛ. xxij. di. ois. Item qͥ aliter ſentit ð articulis fidei qᷓ; rhomana eccła.xxiiij.q.j Hereticꝰ.ca.cũ.diuiſus ab vnitate fidei eli⸗ gengdo qð ſibi melius videt᷑. Sʒ ſciſinatici ſunt.q ab alijs ſunt ſegregati, Solo em̃ coo⸗ gregatiõis gaudẽt diſcidio. qꝛ eodẽ cultu ⁊ eodem ritu incedũt vt ceęteri.⁊ qſi eadeyʒ opinant᷑ heretici vo penitꝰ alia opinant᷑. Herił.lis. .t.⁊ B.le.i.res heri vłꝑtinẽs ad hex.⁊ ðꝛ ab herꝰ. Iñ hęc herilitas.tatis. Heritudo.dinis.f.t.i.dominatio. Hermaphroditꝰ.ti.m. S.⁊ hęc hermaphꝛo dita. ðꝛ qͥ vel ꝗᷓ vtrunq; ſexũ hʒ. ⁊ dicit᷑ ab herma qð eſt maſculus.⁊ phrodi.qð fęmi na nuncupat᷑. Hic alio noĩe ðꝛ androgenꝰ. hi dextrã mamillã virilem. ſiniſtraʒ mulie bꝛem habẽtes.viciſſim coeundo ⁊ gignũt ⁊ pariunt.Et qꝛ talis hõ nec vir nec muli/ er videt᷑.ideo quadam ſimilitudie herma⸗ phroditus ðꝛ caſtratus.qꝛ nec vir nec mu lier videt᷑. Alł hermaphroditus ðꝛ ab her mes quod eſt mercurius.⁊ phrodita.qð ẽ venus.i.filius veneris ⁊ mercurij qui cõ/ mirxtus ex illis vtrunq; ſexum habuit. Jõ ab illo ðꝛ hermaphroditus ⁊ hermaphro⸗ dita in quo vterq; ſexus apparet. Hermagedo. ↄſurrectio in poꝛa. ſiue mons globoſus interptatr. HBermenia.nię.dicit᷑ interpᷣtatõ.Et vᷣm grę cam declinationem hermenias facit gtüm quod componitur cum peri. ⁊ dicit᷑ peri/⸗ hermenias. —dRRW Hermeneuma.matis.i.interpᷣtatio.⁊ ðꝛ ab hermenia Iñ hermeneumatixo. ticas. id ẽ interpᷣtari. Hermeneuticus.ca.cũ.i.interpꝛetatiuus.⁊ ðꝛ ab hermenia.nię.quod eſt interpᷣtatio. Inde quoddaʒ genꝰ loquendi dicitur her meneuticum.i interpᷣtatiuum.quo ſcʒ ali- quam rem interpᷣtamur.id eſt exponimuſ vel enarramus. vt in rhetoꝛica oꝛatiõe. vr in vulgari ſermone. Sunt autem tria pꝛin cipalia genera loquendi.ſ.dragmaticum. Didaſcalicum. hermeneuticum.ſiue enar/ ratiuum. Gragmaticum eſt quod inter in terrogantem v reſpondentem fit ſiue ver/⸗ ſatur. qðᷣ.ſ.deciſum eſt frequenti interro/ gatiõe ⁊ reſponſione.vt in dialectico tumt tu. Et dicit᷑ dragmaticum. quaſi interro/ gatiuum. a dragma. matis . quod eſt inter rogatio. Didaſcalicum eſt quod conſiſtit inter doctoꝛem ⁊ diſcipulum.Et dicit᷑ di/ daſcalicum quaſi doctrinale.a didaſcalo. quod eſt doctoꝛ vel magiſter. Herme/ neuticum vel enarratiuum eſt.quod con/⸗ ſiſtit inter continuam oꝛationem decurrẽ tem et audientem. vbi vnus continue lo⸗ quitur. alter vel alteri tacent et audiunt. Et differt a didaſcalico in hoc.quia illud fit cũ doctrina.illud vo mime eſt docenale Hermes.mę.mal.ge.vel h̊ hermes.mis.vł hermetis.i. interpᷣtatiuus.⁊ ðꝛ ab herme/ nia. Iñ ⁊ mercurius dict' eſt hermes. qꝛ ẽ interpꝛes dei ⁊ hoim. Iñ hęc herma. me. ⁊ hęc hermula.lę.dimi.ðꝛ imago mercurij Zſtatua.hic etiã tractũ eſt vt ꝗlibʒ ſtatua ⁊æjcipue ſine manibns dicatur herma. vł hermula. lę. Similit᷑ ðꝛ capitellũ columnę * . maſculus dꝛ. Hermogenes.nis.pe.coꝛ.ꝓpᷣum nomẽ viri hyermon. monis. monseſt. Hherne lingua ſabina.ſaxa vocant᷑ Hernia.nię.eſt tumoꝛ vł defluxio inteſtino rũ in mentulã. Iñ hernioſus.ſa.ſum.taleʒ tumoꝛẽ inteſtinoꝝ patiens ſidarius hernica ſaxa colunt. rus.⁊ eſt etymo.Et nõ ꝙ tres fuerunt lhe rodes. Primus fuit Herodes aſcalonita. filius Antipatriſ.qͥ bmus alienigẽa regna uit in Judea poſt Hircanũ. Iſte totum re gnum obtinuit dolo. Iſte herodes pueroſ interfecit bethleemitas a bimatu æ infra. Fuit aliꝰ Herodes antipas.qͥ fuit filiꝰiſtiꝰ ſub q̃ͥ paſſus eſt dñs.vt habet᷑ Luce. xxiij AQui etiam decapitauit Joannẽ baptiſtã. väy3it habet᷑ Matthᷣ.xiiij. Iſte etiã idem lhe rodes adiudicãte Ceęſare imꝑatoꝛe ſucceſ⸗ ſit patri in galilea. ⁊ frater eius Archelaꝰ in iudęa.Fuit ⁊ tertius Herodes qͥ dictuſ eſt Agrippa nepos magni herodis a quo Jacobꝰ frat᷑ Joannis occiſus eſt gladio. vt habet᷑ Actſ. xij. rimꝰ g lherodes di/ ctus eſt Aſcalonita. Secundus Antipas. Tertiꝰ Agrippa. AUnð.Aſcalonita necat pueros Antipas Joannẽ. Agrippa Jaco bum. claudens in carcere Petrum. Herodias.diadis.⁊ h̊ herodiꝰ.dij.inuenit᷑ ꝓeodẽ. ⁊ i. gti mutata in a.⁊ aſſumpta deſ iit h herodiades.herodiade.nom prony/ micum.i.filius vel nepos herodis.et hinc ſubtracta de. ſyllaba.fit hec herodias.dis id eſt filia vel neptis herodis. Herodius dij.idẽ ẽ qð herodes. Itẽ hero ⸗ dius eſt rapaciſſima auis. oĩm volatilium maioꝛ. ⁊ aqlã vincit. Ita dicit glo. ſuꝑ illð pflſal. erodij domꝰ dux eſt eoꝝ. Alia lr̃a hz Fulice domꝰ Itẽ Beutro. xiiij. ſuꝑ illð N.N. ſuperiꝰ ⁊ inferiꝰ.ſ.qð ſuꝑponit᷑ ⁊ ſuppoiĩt᷑ colũnę ðꝛ herma.erma etiaʒ apð gręcos Herois.idis.f.g.i.baroniſſa.ſ.vxoꝛ herois leęc aũt ne comedat. Accipitrẽ iuxta gẽ⸗ ſuũ herodiũ ⁊c. Dicẽ glo.interlinearl Aul go grifalco ðꝛ.qͥ aqlam rapit. Herodion. onis.idẽ eſt qð herodiꝰ.Pap. vero dicit. lerodiꝰ gręce fulica.i pſalmo ardea puta Heroicus.ca. cũ.ðꝛ ab heros. Vñ ðꝛ (tur. Hoc eſt heroicũ carmen. Heroica geſta qᷓ ſunt de magnis viris ⁊ heroid. Et heroi/⸗ cus inuenit᷑ ꝓ dactylicꝰ.qꝛ geſta heroũ da ctylico metro ſolent deſcribi. IJñ intitulatus eſt liber Ouidij epiſtolarũ Incipit liber heroidũ.qꝛ fere oẽs eplłę i eo ↄtentę ſunt miſſę ab heroidibus ad viros. Et ſi aliq̃ ibi eſt miſſa a viro ad mulierẽ nõ fuit de ꝓppoſito autoꝛis Heronicus.ca.cũ.i.heroicus vel antiquus t Heros.herois.maſ.g.i.baro vel vir foꝛtis Hernicꝰ. ca. cũ.pe.coꝛ.i.ſaxoſus vł mõticu loſus.vłqͥ habitat in loc ſaxoſis kmõticu⸗ loſis.⁊ ðꝛ ab herne. AVñ Virgilius.Et ro ⁊ ſapiẽs ⁊ potens.q̃i vir herus.⁊ q̃ſi dñs terrę.⁊ ðꝛ ab her vłheros. Ael ðꝛ heros qᷓ ſi ethereus.qꝛ ꝓ ſapia ⁊ foꝛtitudie cęlo di⸗ 5 gInus eſt. CPrope qdem heroes dicũt᷑.qui Hherodes interp̃tat᷑ pelliceꝰ. vłgłoſus.cla/ 5 wrobe d olim poſt moꝛtẽ credebãt᷑ deificari ob ſua merita.vt lhercules Eneas ⁊ ↄſiles. Et ẽ Hqͥ nomen tractũ a Junone.Gręce eĩ Juno dicta ẽ hera. Vñ qdã eiꝰ filiꝰheros dictꝰẽ Herus.ri.m.g.i.dñſterrę Iñ hec hera.id ẽ dña.⁊ coꝛ.he. Vñ Eſopus. AVtiliter vᷣuit nemo duobus heris. Heſdras.drę.interpᷣtatur adiutoꝛ. Heſperia.rię.i hiſpania.⁊ dicit᷑ ab Heſpe/⸗ ro ſtella.ꝗᷓ in ea parte lucet.Et hęc heſpe/ ria reſpectu italię.ꝗᷓ ðꝛ ſimilit᷑ heſperia Si q̃ͥdem heſperꝰ fuit frat atlãtl pulſus a ger/ mano italiã tenuit.eãq; de ſuo noie.ł noĩe pſtine regionis quã reliqrat heſperiam ap pellauit. Si ̊ dicas heſperiã ſine addita/ mento.italiã ſigt. Si addis aliqͥd ſᷣm diũů⸗/ ſa addita põt ſigre.nũc hiſpaniam.vt ſi di cas vltimã vel aliqd tale.nũc italiam.vt ſi dicas magnã vel ↄſile. Iñ heſperius.ria. riũ.i.hiſpanꝰ vel italicꝰ.Et hęcheſperes. ridis.i.italia vel hiſpania. Iñ filię atlãtis dicte ſunt heſperides.vł ab hiſpaia.vel a Heſpera.rę.dicũt gręci (patruo heſperon. idẽ hoꝛa ꝗ eſt int᷑ diẽ ⁊ noctẽ.vłecõũſo int noctẽ ⁊ diẽ. Vñ h̊ heſperꝰ.ri.ſtella occidẽ talis ꝗᷓ in veſpe poſt ſolẽ apparet.eęc etiã ðꝛ veſperus.⁊ veſper.⁊ coꝛ.ſpe. Heſter indecli:.mulier qdam fuit Heſternꝰ.na.nũ.ðꝛ ab heri ꝓ herinꝰ cauſa alternitat vitãdę.Heſternꝰ dies.i.heri.⁊ heſternꝰ cibꝰ.i.heri coctꝰ.ſ.ab heri ſᷣuatꝰ. Hex dicunt gręci ſex. 6 . ſ i wo gi idi fun Hexameron.i.lib ſex dieꝝ.⁊ ðꝛ ab hex qð ẽ ſex. ⁊ emera quod eſt dies Hexameter.tra.trũ.i.vᷣſus ↄſtãs ex ſex me tris vel pedibus.Et coꝛ.pe.naturalit᷑ Añ q̃dam.Fungit᷑ hexametrũ pedibꝰ ſex mo⸗ bile metrum. Hexaplois. ðꝛ ab hex qð eſt ſex. ꝛ plois qð eſt plica.q̃i ſex hñs plicas.i.ſex colũnellaſ Et ſᷣm q̃ſdam debet ꝓferri hexaplis.qð ẽ triũ ſyllabaꝝ.Oy em diphthongus greca ꝗ ſonat i.tam apð nos qᷓ; apð gręcos. Vñ Hieronymus in ꝓlogo Joſue. Ut ꝓ grę/ coꝛum hexaplois ꝗᷓ ⁊ ſumptu ⁊ laboꝛema/ ximo indigent editionem noſtrã habeant. Et ponit᷑ hexaplois h̊ ꝓſex exemplaribꝰ. vel interpᷣtationibus. Hexaptotus.ta.tũ.eſt nom̃ ſex caſus hñs. 2Z coꝛ.pe. Vñ illa noĩa dicunt᷑ hexaptota. q̃ in vno nũero ⁊ genere ſex diüſas termia tiones hñt in diũſis caſibus.vt vnus. it dã puer vſus in floꝛeʒ Hyacinthꝰ. thi. fu pm poetas Vñ ⁊ ille flos ſimilit᷑ dictus eſt hyacinthꝰ. ⁊ eſt purpureꝰ.Et hic qͥdam la pis ẽ dictꝰ hyac ithꝰ hñs purpureũ et ceru leũ coloꝛẽ ad modũ illius flor. Vñ flos eſt hyacinthꝰ. lapis eſt hyacinthꝰ hõq;. Inð hyacinthus.tha.thũ.⁊ hyacinthinus.na num..qqð eſt de coloꝛe hyacinthi. . Hyas.adis.f.g.eſt qðda ſignũ celeſte.Et ꝗᷓ libet ſtella illiꝰ ſigni põt dici hyas.⁊ hoc ſi gnum eſt in fronte tauri.Et dicũt᷑ hyades ab hyados gręce qð eſt pluuia latie.qꝛ oꝛ⸗ tu ſuo efficiũt pluuię. Vñ ⁊ latini ſucculaſ illas appellant. Vel dicunt hyades ab hy doꝛ. qð eſt aqua.Et coꝛ pe. Ande Auroꝛa BGręce dicunt᷑ hyades guttęe pluuiarum. Hialin gręce latine ðꝛ vitrũ. Iñ h̊ hialũ.li. qdðdam genus puriſſimi vitri. Iñ hialinꝰ. na.num..i. vitreus. Hiatus.tus.tui.i.fiſſura.aꝑtio tᷣrę pᷣruptõ terrę ꝓfunda q̃ſi itus Sʒ ꝓpe hyatꝰ eſt oꝛ hois aptio. Itẽ hyatꝰ eſt qᷣdã vitium qð ↄtinet᷑ ſub barbariſmo. Vñ dicit donatꝰ. Fiunt aũt barbariſmi ꝑ hyatꝰ. Et dicunt᷑ hyatꝰ.qͥtiẽs du ę vł płes vocales ꝓnũciãt᷑ ſił.vt muſa amabit.vel muſe aonides Hybernꝰ.na.nũ.ðꝛ ab hyems. Vñ hybᷣnũ tpꝑs eſt inter hyem ẽ ⁊ ver.q̃i hyeme vᷣnum gʒð tꝑs plerũq; aꝑte totam hyemẽ ſignat. Nñ.ij. Heſdre.ix.Hłtitudo maꝗ eſt ⁊ tẽ pus hibernũ. Iñ h̊ hibernũ.ni.⁊ h̊ hiber⸗ naculum.li ꝓ eodẽ.ſ.domꝰ in q̃̊ hiemamꝰ in expeditione. Et hec hibernia. nię. puin cia ꝗdã.qꝛ ibi eſt hyems pſcipue dura. Iñ hibernus.na.nũ.⁊ hibernicꝰ.ca.cũ.⁊ h et hec hibernenſis.⁊ Bᷓ ſe.gentilia. Hiberus.ri.m.g.fluuius hiſpanię. Iñ hęc hiberia. rię. dicta eſt hiſpania. Et hiberuùſ ra.rũ.gentile.Et nõ ꝙ hiberꝰ gentile deſi⸗ gnat gentẽ hiſpanię.⁊ quẽlibet de illa gẽte Et cã differẽtię ad nomen fluuij apocopat ab autoꝛibꝰ ntũs tm.⁊ ðꝛ hiber.ra.rũ.⁊ hi ber. beri. Et hinc hiber. beris.nomẽ alte/ rius gentl ab hiberis ꝓfecte.qꝗᷓ eſt vltra ar meniaʒ Df tñ ⁊ hiber. beri. ꝓhiſpania.⁊ hiber. hiberis. qñ de illa gẽte loqmur quę eſt vltra armenios.⁊ hiberꝰ.ri.i.fluuius. AVñ Lucanꝰ in.iiij.Qui ſᷣſtat terrl tibi no men aufert hiberus. . Hydoꝛ vel hydro gręce.latine ðꝛ aqdua Hydra.drę.vł hydrꝰ.dri.við ſupꝛa i exce/⸗ Hydria.drię.eſt qðdã vas aq̃tile.⁊ ðꝛ( dra ab hydoꝛ vłhydro gręce qð eſt aqua latie Et coꝛ. pe. Hydrius.drij.i.aq̃rius.⁊ ðꝛ ab hydro. Hydrophoba.bę.i.aq meatꝰ.ũc moꝛbuʒ latini ab aq meatu lymphaticuʒ vocãt.Et fit ex canis rabidi moꝛſu. vel ex eiꝰ ſpuma quã ſi hõ vel beſtia tetigerit.aut dementia repletur. aut in rabiem vtet᷑. Et ðꝛ ab hy/ dro. phobos.qð gręci timoꝛẽ vłmeatuʒ dicunt. “M Hydromalũ.li.pe.p.i.vnguentũ qð fit ex aqua ⁊ malis macianiis ·ẽ Hydromãtia.tię.eſt diuinatio ꝗᷓ fit in aqꝗ. et ð ab hydro.⁊ mãtia.qð eſt diuinatio Eſt em̃ ꝓpᷣe hydromãtia in aꝗ inſpectione vm bras dęmonũ euocare. ⁊ imagies ⁊ ludiſi⸗ cationes eoꝝ videre.⁊ ab eis aliqᷓ ibi audi re vbi adhibito ſanguie etiã infans phibe tur ſuſcitari. qð genꝰ diuinatiõis a pſis feꝛ tur illatũ. In hydromãtiꝰ.tia.tiũ.thydro mãticꝰ. ca:cũ.q talẽ arteʒ exercet diuinãdi Hydromellũ.li.n. S.eſt a mellita.ꝗq cõſtat ex aq̃ cocta ⁊ melle.⁊ cõponit᷑ ab hydoꝛ.i. aqᷓ mel. Idem ⁊ medo ðꝛ.Sed mulſumẽ qð fit ex aqᷓ cruda mele. Hydropis.piſis.vłhydrops.pis.i. aqᷣſus humoꝛ. Eſt em humoꝛ ſuccutaneꝰ cũ infla tione ⁊ anhelitu fetido. Iñ hydropicꝰ.ca. cũ.pe. coꝛ.q̃ talem infirmitatẽ patitur. Et hec hydropiſiſ.idẽ qð hydropiſ.⁊ coꝛ.pe. Hyems.mis.ðꝛ ab hemys.qð eſt dimidiuʒ qꝛ tũc bꝛeuioꝛi ⁊ diminuto vſq; ad medie⸗ tatẽ vł vltra ſol vtit᷑ circulo.vł potius ab pyein.qð eſt pluere. Et eſt hyems frigida c humida. IJſ B ⁊ hęc hyemalis ⁊ Ble. Hiera gręce latine ð ſacrũ vel ſanctum. Hierapigra. vł hierapitagra.ðꝛ a hiera qdð eſt ſacrũ. ⁊ pigra qð eſt medicina. q̃ſi ſacra vyel ſancta medicina ppt᷑ eius vtilitatem. 7* 4 Elſt em optima medicina. *. ceps Iñ hierarchia. chię. ei ptãs.vłſacer pncipatꝰ.Et ſunt tres hierarchię.⁊ in q̃li/ . „ „ cus. ca. cũ.i. ſacer vłſactꝰ. ł ad hierarchiã ptinẽs. vyt actꝰ hierarchici.i.ad hierarchi ipᷣa eſt ſion quę hebraice ſpeculatio interpᷣ tatur.qꝛ in ſublimi cõſtructa ⁊ de lõge ve nientia contemplat᷑. Et nõ ꝙ hieruſalem Hierapoł.pe.coꝛ.ꝗqdã ciuitas.(am ꝑtinẽteſ Hieremias interpᷣtat excelſus dñi.qꝛ dictũ elſſ ei. Ecce ſtitui te ſuꝑ gẽtes ⁊ regna. Hieroboã interpᷣtat᷑ ſupius diiudicans. v cꝗ ppli aut diuiſio ppli.ſiue diſcernẽs po/ puluʒ.qꝛ in regno eius diuiſus fuit pplus iſrł.⁊ pciſus a regno ſtirvis dauid. Hieronym interpᷣtat ſac lex. Fuit em ſan/ ctus.i.firmꝰ.⁊ mũdus vłſanguine tinct.· yel ſacro vſui deputatꝰ. ſic vaſa tẽpli dice bant᷑ ſacra.qꝛ ſacro vſui deputata. Et nõ cuz olim in eccła vnuſquiſq; caneret qd volebat Theodoſius imꝑatoꝛ Hamaſum iſti ciuitatem in tumultum. vrbem foꝛtem in ruinam. autem in alio loco ſit mõ hie ruſaleʒ qᷓ; eſſet cum fuit dñs cruciſixus.pa tet ex B. qꝛ locus in quo crucifixus eſt dñs hoꝛtus in quo ſepultus eſt.mõ ſunt i me papa rogauit.vt alicui viro docto eccłaſti cum officiũ cõmitteret oꝛdinandũ. IJpᷣe igi tur ſciens Hieronymũ in lingua latia. gre⸗ ca ⁊ hebraica ꝑfectum ⁊ in omni ſcia ſum/ muʒ. eidẽ pſdictũ officiũ cõmiſit. Hierony⸗ mus g pſalteriũ ꝑ ferias diſtixit.⁊ vnicui⸗ q ferie ꝓpuʒ nocturnũ aſſiguit ac Gloꝛia patri ⁊c.in fine cuiuſſibet pſalmi dicendũ inſtituit. Deinde eplas ⁊ euãgelia ꝑ anni circulũ decãtãdas.cęteraq; ad officiũ pti/ nentia. pter cãtũ rönabilit᷑ oꝛdinauit. Mi ſitq; idẽ de bethleem ad ſummũ pontiſiceʒ ⁊tqa papa q; a cardinalibus fuit valð ap⸗ pꝓbatũ. ⁊ ꝑpetuo autenticatũ.Zãdem aũt in oꝛe ſpelunce. vbi dñs iacuit monumẽtũD ſibi ↄſtruxit. vbi expletis nonagintaocto annis ⁊ menſibus ſex ſepultus fuit. Hieroſolymipeta. tę. pe. coꝛ.ↄ.p.pegrinus q petit hieruſalem Hieruſalẽ gręce latine pacifica vel viſio pa cis interpᷣtat᷑. Itẽ Hiebꝰ pbũ nomen fuit cuiuſdã viri. In hiebuſeꝰ.ſea.ſeũ.iebu⸗ ſei ediſicauerũt hiericho Vñ a dicta ẽ hie richo q̃ſi hiebico.qꝛ hiebus hieruſalẽ am/ pliauit. ideo hieruſalem dicta eſt hiebus. Siqdem hieruſalem pᷣmo dicta eſt ſalem. aditoꝛe.qͥ dicebat᷑ ſalem. Moſtea dicta ẽ hiebus. ab ampliatoꝛe qͥ vocat eſt hiebꝰ. Hierarcha. che.i. ſacer pᷣnceps. ſiẽ ẽs.⁊ ðdꝛ Aa Hiera qð eſt ſacer.⁊ archos qð eſt pꝛin- vel a hiebuſeis habitatoꝛibus. Poſtea il ½ duobus nomibus ↄiunctis ꝑ coppoſitionẽ ſcʒ hiebus ⁊ ſalem dicta eſt hieruſalem q̃ſi hiebuſalem. ⁊ videt᷑ ꝓferendum eſſeꝑ ge⸗ minum s.ſed dic ꝙ in cõpoſitione vnums gabijcit. ec poſtea a Salomone dicta eſt hieroſolyma.q̃ſi hieroſalomonia Et nõ ꝙ inuenit᷑ hec hieroſolyma.mę.⁊ hę hiero/ ſolymę. maꝝ.⁊ hieroſolymis indecli.i eo/ elpat. Et Iun ere in denmnm ſenſu.ſ. ꝓ illa ciuitate. Et hęc etiã coꝛ bet ſũt tres oꝛdies angeloꝝ. Jñ hierarchi rupte a poetis ſolyma dicta eſt.Et poſtea ab Helio Hadriano vocata eſt Helia. In hiſtoꝛice eſt nomen ciuitatis cuiuſdã Tro pologice eſt typus animę fidelis.Allegoꝛi ce figura eſt eccleſię militantis. Anagogi/⸗ ce typum gerit eccleſię triumphantis Itẽ ſcias ꝙ Hieruſalem ciuitas eũſa eſta Na/ buchodonoſoꝛ.reſtituta eſt a Eeemia ⁊ ie ſu ſummo ſacerdote.Euerſa vvo eſta rho/ manis. reſtituta eſt ab Helio hadriano.ſʒ non in eodem loco.nec in pᷣſtinum ſtatum. vt dicit Gloſa ſuꝑ illud Eſaię.xxv. NPoſu dio ciuitatis.⁊ tunc erant extra. Añ apo/ ſtolus ad heb.xiij. Mꝛopter quod et Je/ ſus vt ſanctificaret pplm ꝑ ſuũ ſanguinem extra poꝛtam paſſusefft hieu ꝓpᷣum nomẽ viri.⁊ interpᷣtat᷑ patiẽs. vel faciens.ſiue cõmotus.vel cõmotio. Hilaramen. minis.n.t.i.lęticia vel gaudiũ 18 ab hilaro. ras. Hilariꝰ.rij.qͥdã ſanctꝰ dictꝰ ab hilaro.ras. qꝛ ſp fuit hilaris in dei ᷣuitio.Et hic hila⸗ rio. onis.ꝓ alio ſancto. “ Hylas eſt fluuiꝰ Aſię. Item hylas vt hyla fuit q̃dam armiger. vł amaſius hercuł.qͥ fuit raptus a nymphis.cum exhaurireta⸗ gquam de qdam fonte m fabulas poetax. Hyle. hyles.f.g. interpᷣtat᷑ ſilua.⁊ dicta eſt ſic pᷣmoꝛdiałmateria.quã q̃dam vocauer̃t ſiluam.qͥdam poſſibilitatem. q̃dã inter ali q;d ⁊ nihil.qͥdam inter aliquam et nullam ſubam.quidam receptaculum oĩm foꝛma⸗ rum. quidam coꝛpus incoꝛpoꝛeum. ⁊ alijs adhuc nomibus phᷣi eũ vocauerũt. Si q̃r vtrum hyle ſit aliquid vel nichil. Nõ hoc concedimus. ſed eſt inter aliqd ⁊ nihil De —VG —— — —— fõ ——, =☛⁰ n ni / le ! tie thoN no.5 un. Ni ſuen vöhe⸗ s Ni in / 1/ n Nn gi unes⸗ ocn nui gauert Nerali nullam form⸗ aalis 7 Pi hib⸗ chi⸗ h dicit Calcidius ſuꝑ platonẽ.Siẽ nichil videndo videmus tenebꝛas ⁊ nihil audiẽ do audimꝰ ſilentiũ.ſic nihil intelligẽdo in⸗ telligimus hylẽ. AVñ Augꝰ.Cũ aliquid in foꝛme ↄcipio.pᷣus nihil intelligo qᷓ; intelli⸗ gam. Et ab hyle dictus eſt hyleus quidaʒ gigas ꝓpter confuſionem ⁊ magnitudinẽ elementoꝝ. MM Hylus.li.m.s.⁊ hilũ.li.gꝗᷣnũ.putamẽ quod adheret fabę.vel medulla pennę.i.illð te⸗ nue qð eſt in medio pennę. Hymen.inis.m.g.eſt mẽbꝛanula illa in qua ppyuer inuoluit᷑ in vtero mr̃is.ꝗᷓ alio nomie matrix ðꝛ. In qua ſunt ſeptẽ cellulę foꝛma humana imp̃ſſe.nec plures. Undenõ con tingit plures qᷓ; ſeptem pueros ſimłcõcipi g muliere. Hymeneꝰ.nei.deꝰ nuptiaꝝ.Aliqñ aũt po/⸗ nitur ꝓ nuptijs.qñq; ꝓ coitu. ⁊ interpᷣtat doꝛmiens.Et ꝓdu.penł. Vñ Ouið.a ioꝛ hymeneꝰ. adeſt nõ illi gra lectoꝛ Item Ouið.Ecce vocãt hymeneo ⁊ ignibꝰatria fumant. Hymnicanus.ni.qͥ canit hymnos. Hymnidicus.ca.cũ.qͥ dicit hymnos. Pymnigphus.pha.phũ.i.hymnoꝛuʒ ſcri/ ptoꝛ. In hęc hymnigraphia.phię.i. hym⸗ noꝛum deſcriptio. Hymniloquꝰ.qua.quũ.qͥ loquit᷑ ð hymno Itẽ ꝓ eodẽ hymnilogus.ga.gũ.IJñ hym/⸗/ nilogia.gię.i.Fᷣmo vel laus de hymno. Hymniſta.ſtę.ↄ.g.qͥ faẽ̃ vel cõtat hymnos Hymnꝰ.ni.m.g.laus dei cũ cãtico. Mꝛopᷣe em̃ hymnus eſt ↄtinẽs laudem dei.Si er/ go ſit laus.⁊ non ſit dei nõ eſt hymnꝰ. Si ſit laus ⁊ ſit dei.⁊ non cantet᷑ nõ hymnus eſt. Si ergo in laude dei ðꝛ ⁊ cantat᷑ tuncẽ hymnꝰ. Cui cõtrariũ eſt threna.qð eſt can ticum lamenti ⁊ funeris. Hin ꝗdam menſura eſt.ſ.ſextarius Hinnitus.tus.tui.ꝑ geminuʒ n. clamoꝛ eſt equoꝝ.Et ꝓdu.ni. AUnð Job.xxxix.Aut circũdabis collo eius hinnitum. Hinnulus.li.ðꝛ filius ceruoꝝ. Iñ hinnuli/ nus.na.nũ.⁊ hinnuleꝰ.lea.leũ.in eodẽ ſen ſu.⁊ h hinnuleꝰ.lei.idẽ qð hinnulus. Iñ Cantl.ij. Simiłeſt dilectus meus capꝛeę hinnuloq; ceruoez Hyppalage ſᷣm Iſið.ſit qͥtiẽs ꝑ ↄtrariũ vê/ ba intelligunt. vt Date claſſibꝰ vẽtos.cuʒ ecõtrario.claſſes ventis.⁊ nõ vẽtos claſſi bus demus. Item. Perflauit fiſtula buc/ cas. Nłeſt ecõuerſio caſuũ vłↄſtructionũ vel qñq; totius ſentẽtię.⁊ ðꝛ ab hypo qð ẽ trans. ⁊ allage.qð eſt mutatio. Iñ hypal/ lage.i. tranſmutatio. Hypaton dicunt gręci iecur. Iñ hypaticus ca.cũ.qͥ patit᷑ in iecoꝛe.vel ꝑtinẽs ad iecur Et coꝛ.ti. H Hyper gręce.i.ſuper latine. Hypꝑaſpiſtes gręce idẽ ereckorlatie Vñ Hieronymus in ꝓlogo Geñ.Ariſtes eiuſ⸗ dem Ptolomei hyperaſpiſtes. Hypꝑbaton. eſt ꝗdam trãſcenſio vboꝛum oꝛ dinem turbãs. AVel eſt lõga ⁊ ſuꝑgrediẽs ↄſtructionis vel ſnĩę tranſcenſio.ſ.cũ vꝓbũ aut ſnia oꝛdine cõmutat᷑. Cuius qnq; ſunt ſpecies.ſ.hyſterologia vel hyſteron. ꝓte/⸗ ron. anaſtrophe.parantheſi.temeſis.ſyn creſis. ⸗. Hypbole eſt dictio fidẽ excedẽs.augẽdi mi nuendi ve cã.Augendi.vt iſte eſt niue can didioꝛ. aquilis velocioꝛ.leonibus foꝛtioꝛ. Minuendi ve. vt Terrebit te ſonitꝰ folij volantis.⁊ denigrata eſt ſuꝑ carbones fa cies eoꝝ. ..Zẽꝰ Hyꝑbolicus.ca.cũ.i.excedẽs veritatẽ ela⸗ tus.⁊ ðꝛ ab hyꝑbole. Hypboꝛeus.rea.reũ.i.ſuꝑ qð boꝛeas flat. ⁊ ð ab hyꝑ.⁊ boꝛeas. Vñ ⁊ qdaʒ montes dicunt᷑ hypboꝛei. ſuꝑ qs ⁊ a qbus boꝛeas flat. q̃ et hypbata. batę. dicunt᷑. Hypꝑcatalecticus. vide ſupꝛa in catalecticꝰ Hoypdulia vide ſupꝛa in dulia. — £ Hypphanꝰ.na.nũ.i.ſuꝑbus.⁊ ðꝛ ab hyp . 2 phonus qð eſt apparitio. Iñ h hyꝑpha △ ſuꝑ llud quod eſt. Hypereon.onis.i.ſuꝑ oĩa.⁊ ðꝛ ab hyper.⁊ on.qð eſt totũ vel oẽ.qð qñq; ðꝛ de ioue. qͥ ſuꝑ oĩia eſt.qñq; de ſole.qͥ ſupꝛa facieʒ to tius terrę in circũitu fert᷑.qñq; de quoda gigante q̊ ſuꝑ omnes alios fuit. Hyplydiꝰ ðꝛ ab hyp ⁊ ł ci. ꝗb eſt acutus ſonꝰ in mu ca. v ei byplyce e idem qö li dius. ſ.acutus ſonus in muſiia. Hypſintelicon.i ꝓluſq;ꝑfectũ.qð pᷣterituʒ apð grecos deſigt rem młto añ pſteritam.⁊ ðꝛ ab hyꝑ.⁊ ſintelicon.qð eſt ꝑfectum Hy pſophia.phrę.i.ſuꝑgrediẽs ſapientia yphen.interpᷣtat᷑ copulatio.Eſt em Hpy/⸗ phen modus ꝓnunciandi q cõſiſtit in con tinua ꝓlatione dictionum ſine vlla diſtin/ cctione.vt h Populus Fenin ⁊c. Et ðꝛ ſic qꝛ vna dictio ſub.i.poſt aliam ſine diſtin/ ctione copulatim ꝓfertur ”MM Hippocentaurus.ri.ideʒ eſt qð centaurus ſcʒ mõſtrũ ex parte homo.⁊ ex ꝑte equus nia.nię.i.ſuꝑbia.iſ.cuz aliqs vult apparẽ ſicut onocẽtaurus monſtrũ ex ꝑteaſinus. Zex ꝑte hõ. Nam onꝰ aſinꝰ ðꝛ. Et dicitur ab hippos qð eſt equus.⁊ centaurus. Hypocrita.tę.ↄ.p.ð fictoꝛ.ſimulatoꝛ.rep/ ſentatoꝛ alterius pſonę. Simulat em ſe eẽ id qð non eſt.Et ðꝛ ab hypo.⁊ criſis.qð ẽ iudiciũ.qꝛ dũ intꝰ malus ſit bonũ ſe palaʒ oſtendit. ⁊ ideo de eo habet᷑ falſuʒ iudiciũ dũ falſo vultu incedit.⁊ ſimulat qð nõ eſt. Inñ hypocriſis.ſis.i.ſimulatio tur ſubdiaconus latine. hypodꝛomus. mi. m. s.i. ſtabulum equo ꝝ vel toꝛmentũ factũ ad modũ vel ad ſimili/ tudinem eq.⁊ ꝛ ab hippos qð eſt equus. 7 dromos q eſt curuitas Ul'hypodꝛomꝰ mi. ð locus obſcurꝰ.⁊ domꝰ declinãdi ad neceſſitatẽ. vł'locꝰ ſupꝛa vłcitra.qͥ ſũt arc deambulatoꝛij ſuꝑ s homĩes ambulant. Et pᷣm h̊ hypodꝛomꝰ cõponit᷑ ab hypo qð eſt ſub.⁊ dꝛomos qð eſt curuitas. Ael ab hyꝑ qð eſt ſupꝛa.⁊ dromos qð eſt curſus. qꝛ deſuꝑ hoĩes currũt ⁊ ambulant. Añ in legenda beati Sebaſtiani ðꝛ. Lüc iuſſit en in hypodꝛomo palatij tamdiu fuſtigari q; diu ſpũm exalaret.Et coꝛri.dro. VUñ hy/⸗ podromiq; decus par ſit locus his duode nus. “ Hypophoꝛa eſt obiectio ꝗᷓ põt fieri ab adu/ ſario. ⁊ ðꝛ ab hypo qð eſt ſub. ⁊ phoros gõð eſt fero.i.dico. = 8 Hippogabꝰ.gabi.m.s.i.nauis q̃ eqͥ trahũt᷑ 7ðꝛ ab hippos qð eſt equus. S Hypogeũ.gei.i.ſub terriſ ↄſtructũ ędificiũ qð nos antrũ vel ſpelunca dicimꝰ. ⁊ ð ab hypo.⁊ ge.qð eſt terra. Sʒ h hypogeꝰ.m. hypogeus ð ab hyꝑ.qð eſt ſuꝑ.⁊ ge.qð ẽ terra.qꝛ in die ſuꝑ terra ferat᷑. Añ Auro/⸗ ra. Uulpibus hypogeis aſſociandꝰ abis. HPypolidius.dij.ꝗuis ſonus in muſica.qͥ et ſublidius ðꝛ. ab hypo ⁊ lidius. “ lippomanes.nis.m.t.q̃ſi velox ad moduʒ eqͥ. vñ ꝓpter ſus velocitatẽ ðꝛ ſuꝑaſſe At/ lante curſu. Sʒ h̊ͥ hippomanes indeclina. neu. ge. eſt ꝗdam herba ꝗq̃ ſe comedẽtes fa cit furere. Vel potiꝰ hippomanes. eſt vir⸗ dʒõ ſtillat ab inguie equę ex nimia luxuria dum amoꝛis rabie fert᷑. Et ðꝛ ab hippos qð eſt equus ⁊ mano.nas.qꝛ ab inguie ejʒ Diſtillat. Hoc nouercę ⁊ maleficę ſolẽt col/⸗ nes. ge. Zε ſol. qꝛ ſub terris vadit in nocte. Hel Hypopirgiũ.gij.n.S.ðꝛ illud ferreũ inſtrẽm qð r̃tinet ⁊ ſuſtinet ligna in igne.⁊ dicitur Ab hypos. ⁊ pyr.⁊ gero.quali ſubtꝰ ignem gerens. Hypo.i.ſub. Sed hyppos.i.equus. Hypoſtaſis.ſis.f.t.i.ſuba intellecta ſine foꝛ ma.ſ.bmoꝛdial materia.⁊ ðꝛ ab hypo qð ẽ ſub.⁊ ſiaſis.qð eſt ſtatus vel ſtãs.qſi ſub/ ſtãs.qꝛ hʒ ſubſtare omnibus accidentibꝰ. ile 2 in ſe oĩia accidentia recipit. nullo tñ infoꝛ HPypodiaconus vel hypodiacon gręce dici matur. Iñ ypoſtaticꝰ. ca. cũ. Et nota ꝙ gręci viunt᷑ eodem mõ hoc noĩe hypoſta/ ſis.ſicut nos vtimur h̊ noie ꝑſona. Unde põt dici ꝙ tres ꝑſonę ſunt in diuinis vłhy poſtaſes.i.tres ſubſiſtentes. Hippotamus.mi.i.equus fluuiał.ſ.qdam piſcis ſic dictꝰ. qꝛ ſit equo ſimił. doꝛſu.iu/ ba. hinnitu. roſtro reſupinato a pᷣmis dẽti bus.cauda toꝛtuoſa.vngułbinis.die in a⸗ qqs comoꝛat᷑ nocte ſegetes depaſcit. Hypotheca.cę.f.p.eſt cũ res cõmodat᷑ ſine diſpoſitione pigneris pacto vel cautione ſola interueniente.Et differt a piguere. ꝗqꝛ — pignus eſt qð ppter rẽ creditam obligat᷑. Item fiducia differt ab vtroq;. Eſt autem fiducia cum res aliqua ſumendę mutuępe cunisę gratia vel mancipat᷑ vel in iure cre/ ditur. Item Hypotheca ð idem qð apo/ theca. IJñ hypothecarius.ria.riuʒ.qð ad hypothecam ꝑtinet. Et h̊ hypothecariꝰ.i. Alpothecarius.vel qͥ rem noie hypothecę Hypotheſis ðꝛ cauſa vbi cũ certa pſona cõ trouerſia eit. Et hypotheſis eſt ſuba vl di ſputatio ⁊ conditio.vel ſuppoſitio.vel cõ⸗ ſenſus. Iñ hypotheticus.ca. cũ.i. ditio/⸗ nalis. vel ſuppoſitiuus. ⁊ ðꝛ ab hypo.qð eſt ſub. ⁊ theſis qð eſt poſitio In hypothe ſis. id eſt ſuppoſitio. Hypoſenſis. eſt vbi diuerſa verba ſingulis qbuſq; clauſulis ꝓpᷣe ſubiguntur. vt Sic regem adijt.⁊ regi memoꝛat.nomenq; ge/ nuſ-h. Hir vigil intertatur.. Hyrcania. nię. ð: qdam ſilua ꝗᷓ ſubiacet ſcy thię. Iñn hęc hyrcania.nię.qdam regio il/ li ſiluę adiacens. Iñ hyrcanus.na.nũ.pe. ꝓð. Vñ Auroꝛa. Moſt annos ples hyrca nus ſurripit vnum. 9 Hircinus. na. nũ. pe. ppᷣ. ⁊ hircoſus.ſa.ſuʒ uriuar. Pol . ſolet col / in eodẽè ſenſu qͥ eſt fetidꝰ inſtar hirci.q̃i qui ligere. potionem moꝛtiferam inde facere quod venenum ſimiliter dicitur hippoma ſudoꝛe coꝛꝑis fetido fetet.Hircinus etiaʒ eſt poſſeſſiuum de hircus. Hircus.ci.vide infra in hirquus. X — — — e — — Hirquulus.li.dimi.m.g.puer libidinoſus ⁊ laſciuus vt hircus.⁊ qͥ oculos ſꝑ retoꝛqt ad angulos ex nimia laſciuia. Hirquus.qui.maſ.ge.ſᷣm Suetonium eſt oculoꝝ angulus vbi putredo colligit᷑. Et qꝛ ex nimia laſciuia ⁊ luxuria ſolent qdam retoꝛquere oculos ad hirquos. Iñ ðꝛ hic hircus.ci. caper.ſ.aĩal laſciuũ ⁊ petulcum ⁊ feruens ſꝑ ad coitum.Cuiꝰ oculi ad libi dinem in tranſuerſum aſpiciũt.⁊ ad hirq̊ͥs retoꝛquent᷑.⁊ inde dictus eſt hircus. Dici tur em in naturali hiſtoꝛia hircos ita libi/ dinoſos eſſe. vt indignent᷑ ſi videãt aliäs coeũtes.vt in eos impetũ faciant. Iñn hir⸗ culus.li.⁊ hirciolus.li.dimmii. Hirſutus.ta.tũ.i.aſper pilis.vł piloſus.vt hircus. Iñ hirtꝰ.ta.tũ.ꝑ ſyncopã ꝓ hirſu tus.ta.tũ. Vñ de ſancto Joanne ðꝛ. Prę⸗ buit hirtũ tegimen camelus. Prope qᷣdeʒ eſt hirſutus.cuius pili erecti extant. Hirudo.dinis.i.ſanguiſuga.⁊ ðꝛ ab hereo eo ꝙ carni adhęreat.Et ꝓð.ru. Vñ Oꝛa⸗ tius. Non miſſura cutem niſi plena cruo/ ris hirudo. Iñ hirudineus.nea.neũ.⁊ hi⸗ rudinus.na.num. in eodẽ ſenſu. Inueni᷑ hec hirundo.dinis ꝑ n.ꝓ q̃dã aue Inð hi rundininus.na.nũ.⁊ hirundineꝰ nea.neũ in eodẽ ſenſu. Hirundininꝰetiã ðꝛ paruus filius hirũdinis. NHñ.Ales hirundo volat nat hirudo.agitat᷑ arũdo. AVel ſic. Cantat birundo. ſugit hirudo.creſcit arundo Hyſchiros gręce.latine ðꝛ foꝛtis. Hiſpanꝰ.ni.fuit qͥdam rex ↄditoꝛ hiſpanię Inñ dicta eſt hiſpania. nię. Et hic hiſpanꝰ. na.nũ.genti le ⁊ poſſeſſiuuũ.⁊ h̊ ⁊ hęc hi/ panienſis.⁊ B ſe.gentile. Et hʒ ſex pꝛouin cias.ſ.terraconenſem. cartaginenſem.luſi taniam. galiciã. beticam.⁊ trans fretũ in regione africę.tingitaniã.Et ſunt dueę hilſ⸗ panię.ſ.citerioꝛ ꝗ in ſeptentrionali plagaa pirenio vſq; ad cartaginem poꝛrigit᷑. Al/⸗ terioꝛ ꝗqᷓ in meridie a celtiberis vſq; ad ga⸗/ dicanum fretũ extendit᷑.Citerioꝛ autem ⁊ vlterioꝛ dicta eſt quaſi citra vel vltra. Sʒ citra quaſi citra terras.⁊ vltra. vel qð vl/ tra ſit. vel qꝛ non ſit poſt hanc vlla et alia tera. MMMl Siſpidus. da. dũ. i. aſper. fetoſus. piloſus. hirſutus.ſqualidus.⁊ coꝛ.ube. Hiſter.ſtri.maſ.ge.fluuiꝰ eſt qͥ ⁊ Banubiꝰ ðꝛ. Vñ hiſtri dicti ſunt.Siqͥdeʒ de colcho inſula quidam miſſi ad ꝑſequẽdos argo/ nautas.a ponto intrauerunt hiſtꝝ fluuiuʒ zindea vocabulo amnis qͥ a mari receſſe/⸗ munt hiſtri dicti ſunt. In hechiſtria.ſtrie. dicta eſt terra quam incoluerũt. Iñ hiſter ſtra. ſtrum. gentile. Et heęc hiſtrix.cis.qð/ dam animal qdrupes ſpinoſum:qꝛ in ter/⸗ ra illa abundaaat. Hiſtoꝛia ðꝛ ab hiſtoꝛin.qð interpᷣtat᷑ vide/ re vel cognoſcere. Antiqᷣtus enim nullus ſcribebat hiſtoꝛiaʒ.niſi qꝛ interfuiſſet.⁊ ea q̊ ſcribenda eſſent vidiſſet. Vel iõ ðꝛ ab hi ſtoꝛin.qꝛ diu pᷣterita ad noſtram memoꝛiã noticiam reducit. Eſt autem hiſtoꝛia rei geſta a memoꝛia hominũ ꝓpter vetuſtatẽ remota. In noſtro tamen vſu ⁊ ſi nuꝑ vel aliquantulum res retro geſta ſit tamen di citur hiſtoꝛia. Inde hiſtoꝛiola.hiſtoꝛiolę. diminutiunu. Mõ Hiſtoꝛicꝰ.ci.qͥ hiſtoꝛiã deſcribit vel narrat ⁊ coꝛ.ri.⁊ põt adiectiue declinari. Hiſtoꝛiographꝰ.phi.i.deſcriptoꝛ hiſtoꝛia/ rum. Inde hiſtoꝛiographia. phię. hiſtoꝛie deſcriptio. Hyſterologia vel hyſteronpꝛoteron. eſt ſen tentię cum vbis oꝛdo mutatus.vt Toꝛre⸗ re parãt flammis. ⁊ frangere ſaxa. Qð ſic intelligas. yſterologia eſt mutatꝰ oꝛdo ſententig cum vbis. vt in ſdicto exemplo. Toꝛrerẽ parãt ⁊c.bᷣmo ei ſolẽt in mola frã gi triticũ. ⁊ poſtea toꝛreri.i.flamis coqui. Ergo ⁊ ſenſus ⁊ vba confundunt᷑. Item Virgiliꝰ.Moꝛiamur ⁊ in arma ruamus. Itẽ Nutrit ⁊ peꝑit. Itẽ ⁊ vomit ⁊ potat. Hiſtrio.onis.m.t.i.geſticulatoꝛ.ioculatoꝛ. q diuſos geſtus ⁊ habitꝰ hoim ſcit repñta⸗ re.⁊ðꝛ ab hiſterion qð eſt geſticulari.qua ſi hiſterio. AUñ hiſtriones dicebant᷑ repſen tatoꝛes comędiax qͥ i recitatiõe laruas ſuę faciei apponentes reſſentabãt habitus ⁊ geſtus diuerſonk. H ☛ Hiulcus.ca.cũ.i.hiãs.fiſſus.rimoſus.⁊ ðꝛ ab hio. as. In eſtate tra eſt hiulca. cum eſt fiſſa ⁊ rimola caloꝛe ſoł.Et cõponit᷑ Semi hiulcus.ca.cũ.i.aliq;tulũ hiãs aꝑtꝰ ex ꝑte Holigopomenon.eſt ſub paucis vᷣbis mul⸗ toꝝ cõp̃henſio.vt h Vrit amoꝛ paridẽ Vł B. Moꝛs mala. moꝛs intus. malus actus moꝛs foꝛis vſus. Tumba.puella.puer.la⸗ carus iſta notanrt. Holocarpaniũ.nij.n.S.ðꝛ ab holon.qð eſt totũ.⁊ carpos qð eſt fructus.q̃ſitotus fru ctus.⁊ coꝛ.pa. Holocauſtoma.matis.n.t.idem eſt qð ho/⸗ 7 Holocauſtũ.ſti.n.s.i.ſacrificiũ qð olim fie⸗ Hom ęoſis eſt minꝰ note rei ꝑ ſimilitudineʒ bat de aĩialibus bꝛutis.⁊ ðꝛ ab holõ qð eſt eiꝰꝗ magis nota eſt demõſtratio.⁊ intpᷣta totũ.⁊ cauſtos.qð eſt incenſum.q̃ſi totum tur ſiłitudo.Huius tres ſunt ſpẽs. Ion/ incenſum.qꝛ totũ incendebat᷑ ⁊ cobureba⸗ pabola. paradigma.i.imago.cõꝑatio.ex? tur. ⁊ non comedebat᷑. G plum. vide locis ſuis. “ Holofernes ðꝛ ab holon qð eſt totũ. et fero Homęoptoton eſt cũ in ſiłes caſus exigũt fers.⁊ necis.q̃ſi ferens oibus necem. vnd ba diũſa. Sicut apud Ennium inuenitur. Merẽtes.flentes. lachꝛymãtes ⁊ miſerã⸗ tes.vᷣm Donatũ Ael ᷣm Bedam. lHomę optoton eſt cũ diuerſis caſibus variat᷑ oꝛa tio.vt ait apłs Rho.xj. Qm ex ipᷣo ⁊ ꝑip ſum. ⁊ in ipᷣo ſunt oia.ipᷣi gla in ſecula. bñ diabo lum ſignat. Hologr aphũ.phi.i.teſtamentũ manu au/ toꝛis totũ ſcriptũ.⁊ ðꝛ ab holon qð eſt to/ tum ⁊ gr aphia ſcriptura. Holon gręce latine ðꝛ totum. e . Holoſe Homagiũidẽ eſt qð fidelitas.tñ ſpe.e.ti.in li. de feu. ponit illam dr̃am ꝙ homagiũ eſt de his ꝗad tempoꝛalia ꝑtinent. Et ideo ꝓ ſpũalibus indignũ eſt vrqͥs homagiũ fa/ cere cõpellat᷑ idelitas tñ ꝓ ſpũalibꝰpᷣſta tur. qꝛ ſlati bn pſſtant fidelitatem. vtin. c. autiqua. de pꝛiuił. Vel poteſt ſic deſcribi. Homagiũ.eſt qdam aſtrictio Puitutᷣ liberi hois facta dño ſuo ꝑ pactionẽ vł petitiõeʒ ſiue ſtipulationẽ. ꝓmittente libero homie dño ſuo ſidelitatem. ⁊ ↄſtituente ſe hoĩem vel vaſallũ ſuũ.Et in aliqͥbus ꝑtibus fit hᷣ mõ.ille qͥ facit homagiũ coꝛam dño ſuo fle ctit genua tenens manus ſuaſ ↄiũctas ſim plicit᷑ inter manus dñii. iuſiurandũ de fide litate pᷣſtans. Et mutuo ſe in ſignũ fidelita tis oſculant᷑. M vel ſaluo.qꝛ nolo tibi otra talem iurare ololericus. ca. cum. i. totus ex ſerico. ⁊ ðꝛ ab holon gð eſt totũ. ⁊ ſericꝰ. Iñ hecholo ſeri ca. cę. qda m veſtis tota ex ſerico facta. Homęoteleuton eſt cum ſimili mõ dictiöes plurię finiunt᷑.vt eos reduci.qᷓ; relinqͥ de/ uehi. qᷓ; deſeri malui.⁊ fit ꝓpᷣe in verbiſ.vt Albijt. abſceſſit.euaſit erupit. Homerocẽtonas 7 vgiliocentonas. excer/ ptiones ꝗdã ſunt delibꝛis Homeri ⁊ Nir⸗ gilij in duobꝰ libꝛis redactę in qbus multi vYſus pᷣter dictoꝝ autoꝝ intentioneʒ adap⸗ ratur chriſto. Af Hiero.in eplłla ad Pau/ linum. vj. Quaſi nõ legerimꝰ homerocẽto nas ⁊ vgiliocentonas.i.opuſcula de ver/ ſibus Homeri ⁊ Virgilij cõpoſita Et pð. to. Quidã ſane excerptoꝛes libꝛoꝝ home ri ⁊ Virgilij trãſcurrẽtes. vbicũq; inuene runt aliqd qð ſuę materię poſſent adapta/⸗ re pũcto ſiguerũt.vr qñ cõpilarẽt ꝓmptiꝰ nuenirẽt. ⁊ ab hmõi punctatiõe centones dicunt ſcripta ex vſibus cõpilata hincinð cCollectis. ⁊ m materiã ↄtinuatis.Cẽto ei nutus eſt etiaʒ hõ in tꝑibus. qꝛ antiqͥſſimi ·— yäy3fẽtprt dicunt. eſt vbum gręcũ.idem qð pũgo. Homagiũ decretale tale eſt Nã heres hois Indeðꝛ cento. onis.idem qð punctus Et. mei q cum de oſuetudine poſſit infeudari. declinat᷑ ̊ vgiliocento.tonis. h lhomero⸗ ⁊pꝑ ↄſequẽs in homagiũ ſuccedere debeti cento.tonis. Añ vgiliocentonas ⁊ home⸗ fra certũ tꝑs me in dũm agnoſcere ⁊ fideli rocentonas ſunt acii plurales greccei. 1 tatem mihip̃ſtare.⁊ ego teneoꝛ eũ ratõe ta Homicida.dę.pe.ꝓð.i.homineʒ cedens.i. ſ lis feudi in hoiem reciꝑe.⁊ in recipiẽdo vi occidennss62 “èYèMM H Ddeoꝛ ſibi ius feudi decernere. ꝓpter qð di⸗ Homicidiũ.dij.ðꝛ hoĩs occiſio ab homine 1 ci põt homagium decretale. facta.. Homagiũ edictale ſiue hereditariũ ſᷣm ſpe. Hominiũ.nij.n.s.i.hoĩs Fᷣuitiũ.vł eſt ideʒ eſt qꝗð ali q habet eoipᷣo ꝙ eſt heres. Naʒ Qqòͤ homagiunun. eoipᷣo ꝙ adit hęredit atem hoĩs mei ꝑſonã Homo.inis.ↄ.t.ðꝛ ab humꝰ.q̃ſi humo.q̃a eius repᷣſentat. ⁊ videtur hois homagiuz ex humo eſt effectus. Iñ q̃ttuoꝛ dimi.ſ.ho ſubiſe. munculꝰ. homuncio. homulus homullu . Homagiũ legiũ ᷣm ſpe.eſt qð ſit impatori lus.Nam vt dicit Priſc.. in.iij. li.ꝗᷓ gemi/⸗ h yel regi nullius alteri⸗ fidelitate ſalua. Jtkl⸗ nantl.añ us..vel a.vel um. vł i ulus. vla. 1, lud auũt qð fit alijs non ðꝛ legiũ.qꝛ fit vel iu vlũ.faciunt iteꝝ dimi.vt homullꝰ.homul ſe ratur ſalua impa toꝛia vłregia fidelitate. lulus.pauxillus.pauxillulus.Et põt dici i Homagiũ non legiũ.eſt q aliqᷣͥd excipitux ꝙ homo q̃ttuoꝛ dimi. habuit ꝓpter eiꝰ q̃t/ lur puta facio tibi homagiũ excepta fidelitate tuoꝛ tranſgreſſiones. rima fuit in para/ ſi quã dñno tali legio teneoꝛ.vel ſaluo ꝙ poſ/diſo. Secunda legis naturał. Tertia legiſ ſum cũ voluero dñm legiũ mihi ↄſtituere moſaice. Quarta legis euangelice. Dimi/ no hor ho⸗ N⸗ lui P. oe uae e/ i vi vt dicit Priſcianus in. vj. li. declinabant hõ homonis.ſʒ mutata eſt o.ꝓð.ini.coꝛ.⁊ dicimꝰhõ hoĩs. Uñ Ennius. Aulturis in ſiluis miſeꝝʒ mandebat homonem. Homophagia gię.f.p.vna vel ſimiłcome⸗ ſtio.⁊ ðꝛ ab homos qð eſt vnũ.et phagin. qð eſt comedere. Homogeneus.nea.neũ.i.vniꝰ naturę.við ſupꝛa eterogeneus. hHomonymꝰ.ma.mũ.i.ęquocꝰ ſᷣm dialecti⸗ cos.ſ.vnũ nomẽ pᷣncipalit᷑ ex diüſis impo⸗ ſitionibus plura ſignificans. Inð hęc Ho monyma.mę.i.ęquiuocatio ᷣm hug. Ał vt Priſcianus dicit homonymũ eſt vnũ nomen plura ſigniſicãs.⁊ ̊ in ꝓpꝛis ⁊ ap pellatiuis. In ꝓpꝛijs.vt pirrhus ſili ach⸗ illis.⁊ MPirrhus rex epirotaruʒ. In appel latiuis.vt Nepos.ſilius fili.⁊ nepos luxu rioſus. Item acies ferri.oculoꝛũ ⁊ militũ. Hom opaſia.eſt attributio ppᷣetatl vniꝰ al/⸗ teri. vt Lingua mea meditabit᷑ iuſticiam tuã. Linguę em eſt loqui.⁊ coꝛdis medita ri. ANñ qð coꝛdis eſt attribuit᷑ linguę Homophoſis eſt expoſitio ignoti ꝑ ęã ma⸗/ Ae ignotũ.vt qͥd eſt palmito.as.pᷣtaxoas Akrqñn ꝑ gręcũ exponit᷑ latinũ.vt quid eſt homo Antropos. homos gręce.latine ðꝛ vnum. 2 2 „ Homouſion vłhomouſios.i.vniꝰ ⁊ eiuſdẽ ſubſtantię vel aſſimilatio.⁊ ðꝛ ab homos. qð eſt vnũ vel vſia. qð eſt eſſentia vel ſub⸗ ſtantia. Vñ ieſus chꝛiſtꝰ dũs nr dictus eſt homouſius.i. vnius eſſentię vel ſubſtan/⸗ tię cũ patre. AVñ ipᷣe dicit Joanis.vj.Ego ⁊ p vnum ſumꝰ.Itẽ vᷣm NMapᷣ. homou/⸗ ſio.i. ſimił ſubſtãtię.qꝛ qlis deus talis ima go eius Homogeuſis interpᷣtat᷑ ſiitudo ꝑ quaʒ mi⸗ nus notę rei ꝑ ſimilitudinẽ eiꝰ qmagẽno⸗ ta.pandit᷑ demonſtratio ᷣm Hug. Honeſtus.a.ũ.q nihil hʒ turpitudis.q̃ſi ſta tum honoris conſeruans. Inde honeſtas ſtatis.i.perpetuus honoꝛ.quaſi honoꝛis Honoꝛ vel honos ſᷣm Pap̃. eſt gra digni/ tatis collatio in rebus vel dictis. pꝛemiuʒ ſacrificiũ.dignitas aliq. Młeſt reuerentia glicui exhibita. ⁊ eſt in honoꝛãte.⁊ attẽdi⸗ tur non ſolũ in reuerẽtia ſʒ etiã ĩ admiſtra⸗ tione eoꝝ ꝗᷓ ſunt coꝛpi neceſſaria. Et vt di⸗ cit pᷣs in.iiij.ethicoꝝ. Nirtut ſᷣmium ho noꝛ eſt.⁊ attribuit᷑ bonis. loonoꝛculus.li.pe.coꝛ.i.paruus honoꝛ. Hoꝛa.rę.cũ h.eſt dieꝝ.⁊ eſt ſpaciũ in qme⸗ dietas alicuiꝰ ſigni oꝛitur in oꝛiẽte.⁊ medie⸗ tas alterius occidit in occidente. Iteʒ oꝛa rę.ſine h. eſt regionũ vel finiũ vel veſtium Cũ em regionè᷑ vel finẽ vel extremitatẽ ve ſtimentoꝝ deſignare volumus. ꝑ HG̊nomẽ ſcribendum eſt ſine h. Itẽ aliqñ eſt plurat numeri de os.oꝛis.oꝛa. Hñ. Oꝛas mũduſ hʒ.nox hoꝛas.chlamys oꝛas.Aſpiras ho ram vbi tempus ſignificabit Hoꝛdeaceus.cea. ceum. vel hoꝛdeiceꝰ. cea. ceũ.qð ſit de hoꝛdeo vel eſt Hoꝛdeolũ.li.dimi.i.paruũ hoꝛdeum. JInd H Hoꝛdeoluſ.li.dimi.paruiſſima collectio in pił palpebꝛaꝝ in medio lata hoꝛdei gra num ſimilans. Hhoꝛdeũ.dei. eſt quoddam genus frumenti ⁊eſt frigidum ⁊ humidu. Hoꝛno adũ.tꝑis.i.h̊ anno.⁊ ðꝛ ab G̊ ⁊ ann Iñ hoꝛnus.na.nũ.⁊ hoꝛnotinꝰ.na.num. pe.coꝛ. in eodem ſenſu.i.huius anni. deſi / gnat tñ qñq; tꝑs indeterminte Horologicus. ca. cũ.pe. coꝛ. qͥ in hoꝛologio colligit hoꝛas.vel quod ꝑtinet ad Horo/ logiunmn. ððMMU Horologiũ.gij.n.sS.vbi hoꝛę legunt᷑.i.colli guntur vel intelliguntkt. Horoſcopus.pi.m.s.i.hoꝛaꝝ inſpectoꝛ.et ðꝛ ab hoꝛa.⁊ copos qð eſt laboꝛ velinten⸗ tio. quaſi in cognitiõe hoꝛaꝝ intendẽs vel laboꝛãs.vel ðꝛ ab hoꝛa ⁊ ſcopim.qð ẽ ſpe/⸗ culari.qꝛ ꝑ hoꝛas natiuitates hoim ſpecu lãtur diſſimili ⁊ diuſo fato. JIñ h hoꝛoſco⸗ pium. pij.i.hoꝛaꝝ ſpeculatio. Hoꝛreu.rei.eſt locus vbi reponit᷑ hoꝛdeuʒ 275: ab hoꝛdeũ.dei.q̃ſi hoꝛdeum. Genera liter tñ locus vbi reponit᷑ annona quęlibʒ ↄꝛ hoꝛreum.vel ðꝛ ab hoꝛreo.res. qꝛ ſpid hoꝛret. . Hoꝛridulus.la.lum.dimi.i.aliquantulum hoꝛridus. ð Hoꝛridus.da.dum.i.terribił.abomiĩabilis frigoꝛoſus. tremenng? Horripilatio.onis.eſt qñ pili capit p hoꝛ/ roꝛe eriguntur. Hoꝛtolanus.ni.m. S.i.cultoꝛ horti. Et nõ ꝙ antiq; dicebãt hoꝛtulanꝰ ꝑ u. in ſecunda ſyllaba.ſʒ moderni dicũt hoꝛtolanus po. Hoꝛtꝰ.ti.m.S.i.ager amenꝰ oleribꝰabũd ĩs vlpadiſꝰ. In hoꝛtulꝰ.li.dimi.i.puꝰhoꝛtꝰ. Horula.lę.dimi.i.parua tꝑis hoꝛa. Horus.ri.qͥbmus hoꝛas inuenit. Hoꝛuſpex.cis.vłhoꝛiſpex.cis. ille q̃ inſpiẽ hoꝛas. Et Hh hoꝛuſ picus. pici. i. hoꝛax iſpe ctoꝛ.qͥ etiam hoꝛoſcopus ðö. Hoſpes. pit H. t.qͥ recipit 2 recipit᷑. ⁊ S ab hoſtiũ.⁊ peto.q̃ſi hoſtipes.i.hoſtiũ pe tens.q̃ſi hoſtio pedẽ inferat. Antiqͥtꝰ eniʒ hoſpites.qͥ recipiebant ⁊ qͥ recipiebantur veniebãt ad oſtiũ.⁊ ponebãt pedẽ in eo.et firmabãt ꝙ vnus nõ deciꝑet aliũ. AUnde q́ recipit ⁊ qrecipit᷑ hoſpes ðꝛ. Aterq; enim ponẽdo pedẽ in oſtio amicitię pactũ firma bant. Unde qͥdam. Eſt qͥ ſuſcipit᷑.⁊ qͥme ſuſcipit h oſpes. Hoſpitiarius.rij. ⁊ hęc hoſpitiaria.rię.cu/⸗ ſtos hoſpitij.⁊ ðꝛ ab hoſpitium Hoſpitiolũ.li.dimi.i.paruũ hoſpitiũ. Hoſpitium. tij.n. s. vbi qͥs ad tꝑs hoſpitati iure inhabitat.⁊ inde tranſiens migt. Ho⸗ ſpitiũ vo ſcholarium eſt. ſʒ domꝰ ẽ burgẽ⸗ ſis.qui eam l ocat. Hoſpita.tę.f.p.in ſingulari ꝗ̃ recipit vkreci pitur in hoſpitiũ.ſ.pegrina.aduena.ſed ĩ pti eſt ge.neu. hñs tm ntũm. actm ⁊ vtm ⁊ ſic eſt heteroclitũ Vñ plalit᷑ ntõ hec hoſpi ta. actõ hęc hoſpita.vtõ o hoſpita. Hoſpitabił.lis.⁊ h le..t.qͥ libent hoſpita tur.vel qͥ eſt dignꝰ vt recipiat᷑ in hoſpitiũ. Hoſpitał..t.⁊ h le.pe.ꝓð.qͥ benignꝰ ⁊ px/ nus eſt ad hoſpitanduʒ. Itèẽ hoſpitale.lis neu.ge.eſt vbi ꝑegrini recipiunt᷑ in hoſpbi⸗ tio. I h̊ hoſpitalariꝰ.rij.cuſtos hoſpital. vel qͥ eſt de hoſpitali. Et hec hoſt pitalaria rię.in eodem ſenſu. G Hoſtia. ſtię.f.p.ðꝛ ab hoſtis.oſtię autem erant ſacrificia ꝗᷓ fiebãt anqᷓ; ꝑgerẽt ad ho⸗ ſtes.q̃ſi ꝓ hoſtibus deuincẽdis facta. Sʒ victimę erant ſacrificia ꝗᷓ poſt victoꝛiã vi⸗ ctis hoſtibꝰ immolabant᷑.Et erat victimę maioꝛa ſacrificia qᷓ; hoſtię. AVñ. Nictima ꝓ victis dat᷑.hoſtia ꝓſuꝑa ndis. Hoſtiatoꝛ.orl.m.t.i.viatoꝛ.qͥ ⁊ hoſtiarius ðx.qꝛ cuſtodit oſtiũ.Et inde hoſtiarius vꝭ in ecclła ab offitio.qꝛ pręſit hoſtijs templi. Ipe em̃ tenens clauẽ.oia intus ⁊ exterius cuſtodit. ⁊ inter bonos malos hñs iudi/ cium. ſi deles recipit ⁊ infideles reſpuit.et hecoſtiaria.rię.ꝗ cuſtodit oſtiũ.Et hoſti⸗ arius.ria.riũ.qð ꝑtinet ad hoſtium. Hoſticapa.pę.ↄ.p.qͥ vel ꝗ capit hoſtem Hoſticida.dę. .p.qͥ vel ꝗ cedit hoſtem. Hoſticinda. .p.qͥ velꝗ ſcindit hoſtem. Hoſticꝰ.ca.cũ.i.hoſtił vel inimicus.vel ho ſtis. ⁊ coꝛ. ſti. Añ in Auroꝛa. Hoſtica ſunt eius colla ſubacta manu. Hoſtilis.lis.ↄ.t.⁊ H le.qð pꝑtinet ad hoſtezʒ 2p.penul. Iñ hoſtiliter adu. ⁊ hęc Ho/⸗ ſtilitas.tat).i.inimicitia. .M Hoſtimentũ.ti.n.s.i.ęqᷓmentũ.ęq̃litas.vei illud ↄtra qð pondus exequat᷑ in libꝛ. Hoſtiolũ.li.dimi.i.paruum hoſtiũ Hoſtis.tis.ↄ.t.ðꝛ ab hoſtio. is. qd eſt ere. Qꝛ ꝗqᷓ fronte eat ad bellũ.ropᷣe qͥdeʒ ho/ ſtes dicunt᷑ qͥ quales ſunt ⁊ eq̃lit᷑ ſibi inui cem debent.q̃ſi qͥ nihil ſibi debent.nec vnꝰ magis tenet᷑ alteri qᷓ; ecõtrario. ndeho ſtes ꝓpe non poſſunt eſſe chriſtiani int᷑ ſe. nec hoſtile liuʒ inter eos.qꝛ chriſtiani ſoↄ debent ſibi inuicem aliqͥd ſaltem cã chꝛiſti anitatis.ſed chriſtiani ⁊ ſarraceni ꝓpᷣe di⸗/ cũtur hoſtes.qꝛ nihil ſibi inuicem debent. Si em viliſſimꝰ ſarracenus caperet regem frãcię. tantum deberet illi q;tum rex frãciæę deberet illi ſi eũ capet. Vel hoſtes dicunt ab oſtiendo.i.ęquado męnia victoꝛũ.So⸗ lent em hoſtes victoꝛes męnia victoꝛũ ho ſtium adęqre.i.cum t᷑ra ęqua facere.i.de / ſtruere ⁊ deijcere ꝑ terram. Hoſtiũ.ſtij.n.s.i.introitꝰ domꝰ.ſ.ianua.et ð ab hoſte.qꝛ hoſtes arcet.⁊ ſic aſpirat᷑ in pᷣncipio. Vel potiꝰðꝛ ab obſtando.⁊ ſicnõ aſpirat᷑.⁊ ſimilit᷑ oĩia ꝗ̊ veniunt ab eo non aſpirant᷑. Hinc etiã hoſtia dicunt᷑ fluuioꝝ exitus in mare.ſ.loca vbi intrant mare.qꝛ hoſtibus illuc ſolemꝰ occurrere.⁊ nos eis ibi opponere.Ael dicunt᷑ loca illa hoſtia. qꝛ ꝑ illa loca tanqᷓ; ꝑ hoſtia in domum in / trant flumina mare. vel res expoꝛtant᷑ vel impoꝛtant᷑ ꝑ loca illa tãq; ꝑ hoſtia. Nel qꝛ hoĩes ꝑ loca illa tanqᷓ; ꝑ hoſtia egrediunt᷑ ⁊ ingrediunt᷑ fluuiũ vel terram ſuam qus ſi domum. Hoſtoꝛium. rij.n. S. ðꝛ lignũ cũquo modiut vel ſextariꝰ adęquat᷑.illud videlicʒ lignuz qð ducit᷑ ſuꝑ menſuram. vt ſi quid ibi eſt ſuꝑfluum amoueat᷑.⁊ ſi quid deeſt ſupple ec 5 Huiuſcemodi eſtↄ.g. ⁊ indecli.ab huius et modi ⁊ interponit᷑ ce.ſyllabica adiectio. ? deſignat iſte gtũs modi q̃litatẽ.vt Huiuſ⸗ cemodi.i.talis. Humanus.na.nũ.qð hʒ humanitatẽ vłqð ptinet ad hoiĩem. Itẽ humanus. benignꝰ. mãſuetꝰ.miſicoꝛs.qͥ circa hoies hʒ amoꝛẽ ⁊ miſerationis affectũ.Et ꝓð.pᷣmam. Nñ Oꝛatiꝰ.umano capiti ceruice pictoꝛ eqᷣ⸗ nam. Jũ gere ſi velit varijs inducere plu/ mas. Iñ hũanitas. tatl.⁊ ẽ ꝓpᷣetas q̃ qs ðꝛ hõ. ⁊ hũanitas.i.mãſuetudo.mivicoꝛdia. qdam affectio qua nos inuicem tuemur . mi n. En un⸗ Go⸗ ho e/ An ſdöd N ni ss m nin Ge luf au iul ; wde 31 Humectus.cta.ctũ.i.humidus. M Humeral.liſ.ↄ.t.⁊ h le.qð ꝑtinet ad hume ros.⁊ ðꝛ ab humerus.Et h̊ humerale.lis. ðꝛ quoddã palliũ.qð ⁊ ſuꝑhumerale dici⸗ tur. AUñ Eccl.xlv. Et humerale poſuit ei. Humerillus.li.qͥ extremitati axis infigitur Humerus.ri.m.sS.ðꝛ ab armus.q̃ſi armerꝰ vt eſſet diſtinctio hoim quoꝝ ſi unt humeri ad aĩmalia quadrupedia. quoꝝ ſunt armi Iñ humeroſus.ſa.ſuʒ.i.fortis ⁊ magnos bishumero[. Humidus.da.dũ.qð interius hʒ humoꝛeʒ Sed vuidũ quod exteriꝰ habet humoꝛem Iñ hęc humiditas.tatis. Humil.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.abiectꝰ.ignotus vel mitis.⁊ ðꝛ ab humꝰ.q̃ſi humi accliuis Et cõꝑat᷑.humit.lioꝛ.illimꝰ. Añ Saniel.iiij. lhumillimũ hoĩem. Et ſcribit᷑ ꝑ duo l.ſuꝑꝑ latiuus.licʒ humił ſcribat᷑ ꝑ vnũ l.Foꝛma tur em ab humilł.remota is.⁊ addita limꝰ. Et ſunt qͥnq; ſuꝑlatiua ꝗᷓ deſinunt in limꝰ. Vñ.In limꝰ qͥnq; dat fagus cętera linque Humoꝛ. oꝛis.m.t. ðꝛ ab humeo.mes. Inde humoꝛoſus ſa.ſum.i.humoꝛe plenꝰ Et ꝓ du. pᷣmã humoꝛ nomẽ.ſʒ humoꝛ.arl.paſſi/⸗ uum ð humo.as.coꝛ.eã. Vñ qͥdã Me ter ret ꝙ humoꝛ.nõ terret ꝙ ſonat humoꝛ. Humus.mi.f.S.i.terra.⁊ ꝓpᷣe humida.⁊i/⸗ ferioꝛ.Et nõ ꝙ humus eſt qſi ꝓbum nomẽ terrę. Vñ ⁊ caret pluralitate. Et coꝛr.hu. Vñ Oꝛatius epi. Luxuriat frigido ſãgui ne pinguis humus. ðð Hus terra eſt in finibꝰ idumeę.⁊ interpᷣtat feſtinans. vel conſiliatto. A eſt nomẽ dñi ᷣm qð eſt inuiſibi lis.ex quo ⁊ allelu.quod eſt laus vel laudare componit᷑ alleluia. i. laus inuiſibilis. vel laudate inui Jabel interpᷣtat᷑ aſcenſio. Jabin interpᷣtat᷑ ſapiẽs.vłſenſus.ſiue pꝛu⸗ Jachus.chi.m.g.i.bacchꝰ. Vñ Virgilius Populus alcide gtiſſima vitis Jacho. Jacob interpᷣtat᷑ ſupplãtatoꝛ.qꝛ ĩ oꝛtu ſuo plantã naſcentis fratris appᷣhendit.vel qꝛ poſtea fratrem arte decepit. Jacobipeta.tę.ↄ.p.qͥ velꝗᷓ petit eccleſiam ſancti Jacobi. l Jacobus cebedęi a pr̃e cognominatꝰ ẽ quẽ cum Joanne relinquẽs.veruʒ pr̃em ſecuti ſunt. Hi ſunt filij tonitrui q etis boanergeſ ex infirmitate ⁊ magnitudie fidei nomiati ſunt. ic eſt Jacobus filiꝰ cebedeęi frat᷑ io⸗ annis.qͥ poſt aſcenſionẽ dñi ab herode oc/ ciſus eſt.Et interpᷣtat᷑ ſupplantatoꝛ.qꝛ cu raʒ carnis ſupplãtauit dño vocãte.⁊ ipᷣaʒ carnẽ herode cruciante ↄtempſit. Iñ iaco bitanus.na.nũ.⁊ hͥ ⁊ hęc iacobẽſis ⁊ q̊ ſe. Jactãtia.tię.i.arrogãtia.ſuꝑbia.vanitas. Jactura.rę.f.p.i.iactus. Jactura ðꝛ etiam damnũ.⁊ ꝓpᷣe qð nautę patiũt᷑ cũ imminẽ te ⁊ ingꝗueſcẽte tẽpeſtate.res ſuas ĩ mare ia ciunt.ſ.panẽ.vinũ.pannos.⁊ generaliter qͥcqͥd hñt qñq;.ne ipa nauis nimio ponde re reꝝ ſubmergat᷑. Inð h̊ iactariꝰ.rij.qͥ fre gquent᷑ damnuʒ patit᷑. ⁊ ꝓpe q ita res ſuas iactat. Et iactuarius.ria.riũ.i.dãuoſꝰ.pa tiens vel inferẽs damnũ. Inter damnum aũt ⁊ iacturã eſt differẽtia.qꝛ iacturã ſcien tes ⁊ vltro patimur DHamnũ vo inſolito ⁊ nob neſcientibꝰ. Item iactura aliqñ capit pꝓ quocũq; dãno alicui ꝑ violentiã illato. vndecũq; pueniat. Ael ðꝛ lęſio facta cum lapide vel ligno. Jaculũ.li.n.S.i.miſſile.⁊ ðꝛ a Jacio.cis.eo qꝙ iacit᷑ ⁊ mittit᷑ impetuoſe. Itẽ iaculuʒ ðꝛ qðdam rete piſcatoꝛiũ. Iñ iaculatoꝛ.oꝛis q iaculum iacit vel facdcit. Jaculus.li.m.s.qͥdam vᷣpẽs volatilł.a iaci⸗ endo dictꝰ. qꝛ de arboꝛibꝰ ſe iacit ſuꝑ aia/ lia ⁊ ea ꝑimit. Añ Lucanus.in.ix.Et na⸗ trix violatoꝛ aquę iaculiq; volucres. Jair interpᷣtat᷑ vigilans ſiue illuminans Jairus.iairi.pꝓpᷣuʒ nomẽ cuiuſdã viri. cuiꝰ filiã dñs ſuſcitauit.vt habetur Marci.v. Et interpᷣtat᷑ illuminans ſiue illuminatio ſeu vigilie. aut vigilantiꝰ.⁊ ꝓðᷣ.pe. Nñ in Auroꝛa.Menſa leui ſplendet curat᷑ nata Jambus.bi.eſt qdam pes metricus.ↄſtãs ex bꝛeui ⁊ lõga Et ðꝛ a iambuſim.qð eſt re pᷣhẽdere vel detrahere venenũ. qꝛ inuẽt⸗ fuit ad deſcribendũ venenũ irę.⁊ repᷣhen⸗ ſiones ⁊ detractiões. Vñ Oꝛatiꝰ Archilo cũ ꝓbᷣo rabies armauit iambo. Jñ iabeus bea. beũ.⁊ iambicꝰ.ca.cum. Et eſt biſſylla bunm iambus.qᷓ;uis in pdicto vſu ſit triſſyl labum p diereſim iambo. . Jamin.i.dextra.⁊ componit᷑ cũ ben.et dici tur beniamin.· l Jamnes interpᷣtat᷑ marinꝰ ſiue vbiẽ ſignuʒ eiꝰ. Ceſſit em ⁊ defecit ſignũ eius coꝛam ſi gnis moyſi. Vñ dixerunt magi. Hic digi⸗ tus dei eſt. Janiculũ.li.templũ Jani.⁊ dicit a Janns JYaniculũ etiã ðꝛ oppidũ qðdaʒ italię. Et hᷣ Janiculus mons apud Rhomã.qꝛ ibi oli colebaf᷑ Januus. JYanitoꝛ.orl.qͥ ⁊ ianuatoꝛ ðꝛ.i.cuſtos ianuę ſcʒ qͥ obᷣuat ianuã. ⁊ ianuna. Yanitrix.tricis.f.t.ðꝛ illa ꝗ obſeruat ianuã Et ianitrices dicunt᷑ vxoꝛes duoꝝ fratrũ q̃ſi eandem ianuã terentes.vel ꝑ eandẽ ia⸗ nuam iter habentes. ”M Jantaculũ.li.n.s.ðꝛ cibus quo ſoluit᷑ ieiu/ nium añ prandium. 2SD JYanua.nuę.f.p.ðꝛ ꝓpᷣe pᷣmꝰ ingreſſus.bᷣm⸗ introitus.ſ.poꝛta.⁊ ðꝛa ianus.qꝛ Janꝰeſt deus pᷣncipioꝝ. cui antiqͥ omnẽ introitum ⁊ exitum ſacrificabant. Aelianua ðꝛ oſtii’n pfoꝛatũ.q̃le videmus in cellarijs ꝑ qð vi/ deri põt intuſ ⁊ extra.ſicut ianus videt añ ⁊ retro. Iteʒ a ianua poꝛta dicta eſt ianua qdam ciuitas iuxta mare ſita.⁊ eſt quaſiĩ/⸗ troitus ⁊ poꝛta lombardię.tuſcie pꝛouicię Iñ h̊ ⁊ hc ianuenſis.⁊ h̊ ſe.patrium.⁊ ia nuinus.na.num.poſſeſſiuum. = Januarius menſis qͥdã.⁊ ðꝛ a ianua.q̃a ia⸗ nua eſt ⁊ introitus anni Uel ðꝛa Jano.qꝛ ianuarius eſt pᷣncipiũ anni. ſiẽ ianꝰ eſt pᷣn/ cipium oim opeꝝ Et inde ianuariꝰ.a. um. HBalio noie iouoniꝰ ðꝛ.qꝛ oim mẽſiũ eſt pr. Jenꝰ.ni.a paganis dictꝰ eſt deꝰ pᷣncipioꝛũ. Et ðꝛ bifrõs.i.hr̃e duas frontes.ſ.añ ⁊ re tro.Et ſᷣm h̊ ðꝛ Janus mũdus vel cęlum. gð hʒ duas facies.i.duas poꝛtas.ſ.oꝛien⸗ tem ⁊ occidentẽ.vel cancrũ ⁊ capcoꝛnum. Sʒ cũ ianus ðꝛ qdrifrõs.h̊ refert᷑ ad q̃ttu⸗ penul Icarꝰ. ri. fuit ſi Ichthyophagꝰ. ga.gũ.i.piſces comeden . Nunãdd noſti tꝑs partus ibicuz in petris. Angde.Coꝛnua fert ibex. Job teſtis ⁊ ibi / cis ine. . Ibis.bis.vel ibidis.f.t.eſt ciconia.ſ.auis ĩ munda.qꝛ nunqᷓ; ꝓijcit ſe ad volandũ niſi pus potet aqus.qꝛ roſtro poſterioꝛa pur/ gat Et qꝛ auis eſt immũda.ideo Ouidius vocauit ibi aduſarium ſuũ ⁊ coꝛriualemqᷓ cũ vxoꝛe ſua męchabat᷑.⁊ libꝛũ quẽ in euʒ ſcripſit ſic intitulauit. Ouidius in ibim.i. dtra ibim. Vñ ſic dicit. Ibidis interea tu q̃ͥʒ nomen habe. Ibix. cis.f.t.auis eſt aqtica ſᷣpẽtibꝰinimica vt dicit Glo.ſuꝑ illud Eſa.xxxiiij. Poſſi/ debüt eũ onocrotalus ⁊ eritiꝰ.⁊ ibix. Iteʒ Iſið.etymoł xij. Ibices aues meridiana plaga vocat.ꝗ nili fluenta inhabitãt. Vñ. Ibix ibicis auis eſt niliq; fluent Et ꝓdu. namsii. lius Bed merſus eſt. 152 ab ichthyus qð eſt piſcj. ⁊ phagin qd eſt comedere. IJñ ichthyophagi ſunt qdã populi. qꝛ venando in mari valeãt. ⁊ piſci⸗ bus tm̃ alantur. ů Ichthyus. thyi. dam piſcis eſt Icon eſt pſonaꝝ int᷑ ſe vel eoꝝ ꝗᷓ ꝑſonis ac/ ali. Iñ icariꝰ. a. ñ. Et hinc mare dictũ eſt icariũ in qͥ ſbᷣmerſuſ eſt. Et hęc icaria. rię. inſula iuxta quã ſub cidũt comꝑatio.vt Nidimꝰ glam eiꝰ.glo/ . oꝛ mundi ꝑtes vel ad quattuoꝛ elementa. riam quaſi vnigeniti a patre. Vel ad quattuoꝛ annita. Icon.conis.⁊ beęc iconia.nię.⁊ hęc IJcona P Japhet interpᷣtat᷑ latirudo. Ex eo em̃ ppłs nę.i. imago. vel ſignum ᷣm hugj. gentiũ natꝰ eſt. Et qꝛ lata eſt ex gentibꝰ mł Iconomꝰ vel potius ęconomus.pe.coꝛ.eſt P titudo credentiũ ab illa latitudine iaphet tã pecunię qᷓ; frugũ ⁊ oĩm ꝗᷓ poſſidẽt diſpẽ dictuseft. ſatoꝛ. Inð ęconomicus.ca.cũ.xenofontis ZJas.: viride zz. pulcer liber eſt. ͥnõ gubernationem villeę Jaſpis. dis. f. t. qdam gẽma pcioſa eſt ⁊ vi ſed diſpenſationeʒ vniuerſe dom?ꝰ Tulliõ ridig. Jas em viride. pinaſim gemma dꝛ. interpᷣtante deſignat. l Ibex. cig.f.t.genus eſt qdrupedałaĩmal.ſ. Jdaliũ.lij.qdam ſilua in cypꝛo inſula ĩ qua 3 capꝛea. ꝗ alio noĩe ðꝛ doꝛcas. Et dicũt᷑ ibi colit᷑ venꝰ. Añ ⁊ ip̃a venꝰ ⁊ qdam terra ei 4 ces. qi auices. qꝛ inſtar auiũ ardua excel adiacẽs dicta eſt idalia.lię.vel idalis.lis. i ſa teneat. ⁊ in ſublimi inhabitant. ita vt de vel idis. Iñ idalius.lia.⸗nium. „ ſublimitate vix humanis obtutibus cerni Idea.deę.pe.acuta exemplar vel foꝛma.et pñt. he ſi qñ aduerſitatẽ aĩaliũ vłhoim pH ꝛab idos qð eſt foꝛma. In h̊ ⁊ hęcidealis ſenſerint. de culmibus ſaxoꝛũ altiſſimis ſe ⁊ h; le.i.foꝛmał.imaginarius. ſeſcipitates ſuiſ; ſe coibus illeſas ſuſci ¶IJgem coponit exis. ⁊ demũ qiis demũ. H K piunt.ſᷣm MPap̃. Et declinat᷑ hec ibex. hꝰ Eiteꝝ is.⁊ eiꝰ femininũ eſt eadẽ.⁊ neutruʒ SðUZß lbic.⁊ coꝛbi. in obliquis. Vñ Job. xxxix idem.j.coꝛrepta.ꝗ ĩmaſculio ꝓducit᷑. An’n — 222.eh.e6e in d maet edis geunt, tin E & HNeutrũ curtat idem.ſed mas ꝓducit᷑ ideʒ Et geminat᷑ cõpoſitio in neu.ge.Sicimꝰ em idemtidẽ.i.idem ⁊ idem. Idida.dę.pe.coꝛ.nomen eſt Salomonis.⁊ interpᷣtat᷑ dilectus dñi ꝓpter deũ.vł ama⸗ bilis dñi pꝓpter dun. Iglin interpᷣtatur videre. Idioma.tis.neu.ge.eſt ꝓpᷣetas loquẽdi in ilibet lingua. ⁊ ðꝛ ab idios qð eſt ꝓpᷣuʒ et omũ.qð eſt ᷣmo vel inodulatio. Quot ei ſunt linguę.tot ſunt ⁊ idiomata. Anuſqͥſ/ q; em ſuo idiomate loquit. Idiopathe.thes.gręca declinatione.⁊ hęc idiopathia. thię.i. ppᷣa paſſio ꝗᷓ aliũde nõ infert᷑ ſed intrinſecus naſcif. Igios gręce latine ðꝛ ꝓpꝛium. Idiota. .p.i.illiteratꝰ.indoctꝰ.⁊ inſipiẽs ðꝛ ab idus qð eſt diuiſio.⁊ iota qð eſt lit tera.q̃ſi diuiſus a lris.Et ꝓð.pe. VUñ Air bñ veſtitus in veſtibus eſſe ꝑitus. Cedit a mille qᷓ;ᷓuis idiota ſit ille. Idithũ interpᷣtat᷑ trãſiliens eos vel ſaltans Anð.Saltatoꝛ eſt idithum.ſed amabilis idida conſtat. Idolatra.trę.pe.coꝛ.i.cultoꝛ idoloꝝ.ſ. qui culturã quã debet impẽdere deo ſuo crea⸗ toꝛi impẽdit idolo. Inð hęc idolatria.trię id ẽ cultura idoloꝝ.ſ.quam idolatra idolo impendit. Igoliũ. lij. ðꝛ locus vbi idolatrę venerãtur 2⁊ colunt idolũ ſᷣm Papᷣ. Vñ.j.Coꝛi.viij. In idolo recũbentem. vc. Jdolothitũ.ti.n.s.cõponit᷑ ab idolũ ⁊ theꝰ qð eſt deus.q̃ſi idolo deificatũ.i.ſacrifica/⸗ tum.i.illud qð idolo cõſecrat᷑ ⁊ offer᷑. Et m cõpoſitionẽ penultima deberet coꝛripi quã qͥdam ↄſueuerant ꝓducere.Et põt di ci ꝙ eſt ſimplex ⁊ deriuat᷑ ab idolũ.⁊ ſic ꝓ du. pe. ſicut hmõi noĩa a noibus deriuata AVñ qᷣdã.Eſt locꝰ idoliũ qð tibi dat᷑ idolo⸗ thitũ. AUnde.j.Coꝛ.viij. IJdolothitũ man Ducant. Idolũ.li.i.ſimulacrũ.qð humana effigie fa ctuʒ ⁊ ↄſecratũ eſt.⁊ ðꝛ ab idos qð ẽ foꝛma Idoneꝰ.nea.neũ.i.irrepᷣhenſibił.aptꝰ.vti⸗ lis.ↄueniẽs.q̃ſi cõfoꝛmis cuilibet.⁊ ðꝛ ab idos.qð eſt foꝛma. Iñ idoneitas.tatl.id ẽ Huenientia. aptitudo. vtilitas. dos gręce latine ðꝛ foꝛma. Inde hęcidea. ideę.i. foꝛmalis. . Idumęa.męę.ãdã regio indię. JIn idumęꝰ męa.męũ.pe.acuta.Et interpᷣtat᷑ rufa vel rubea.ſeu terrena.aut ſanguina. Idus.iduũ.idibus.ſ.ge.q̃rtę decli.płis nu ta frequens. meri.i.diuiſio. AUñ qͥdaʒ dies mẽſis dict⸗ eſt idus q̃ſi diuiſio.qꝛ tunc diuidebãt᷑ a nũ dinis. ꝗᷓ durabanta nonis vſq; ad idꝰ. Ał qꝛ tunc diuidit᷑ mẽſis.nõ qꝛ in idibꝰ ſit me dietas cuiuſlibet mẽſiſ.ſed qꝛ in idibus eſt diuiſio menſis qᷓ;dtum ad appellationẽ die rum. Ab idibus em̃ mẽſis nõ cõputat᷑ niſi ꝑ kalendas ſequentis menſis. Jecur.orl.i.epar.ſiue ficatũ.⁊ ðꝛiecur q̃i ia pyr.qꝛ ignis ibi iaceat.⁊ ibi habeat ſedem q̃ in cerebꝛũ ſubuolat.⁊ inde ad oculos et ad alia mẽbꝛa diffundit᷑.⁊ caloꝛe ſuo ſuccũd] ex cibo tractum vtit in ſanguinẽ. Et nõ ꝙ antiqͥ dicebant h̊ iecoꝛ.oꝛis.vel iecus.oꝛis ꝓ quo nos dicimus h̊ iecur.oꝛis.Et conſi ſtit in iecoꝛe concupiſcentia.Sicut em̃ coꝛ de ſapimus.ita iecoꝛe amamus.⁊ coꝛ.pe. in gtõ. Unde.Splẽ ridere facit cogit ama re iecur. . 96 ZJeiuniũ.nij.ðꝛ quoddã inteſtinum tenueſẽ per vacuũ. Iñ ðꝛ ieiuniũ.qꝛ ſui inedia vi / ſcera vacua ⁊ exinanita exiſtunt.Et eſt ie⸗ iuniũ parſimonia victus ⁊ abſtinẽtia cibo rum. Qnñ aũt ieiunia q̃ttuoꝛ temꝑibꝰ anni agant᷑ his vſibus habet᷑. Ault crux lucia. cinis. chariſmata dia. O. det vota pia.q̃r/ ta ſequens feria. Jepte interpᷣtat᷑ aperiẽs vel apertus. Jeſſe interpᷣtat᷑ in ſole ſacrificiũ.vł incẽſum vbłincendẽs ſiue incendiũ.⁊ fuit ꝑpr̃ dauid Jeſus hebꝛaice gręce ſoter.latie aũt ſaluta⸗ ris ſiue ſaluatoꝛ interpᷣtat᷑.qꝛ cũct gẽtibꝰ ſalutifer venit. Jetro.cognitoꝛ veritatis interpᷣtat᷑. ante Ignarus.ra.rũ.i.inſcius.rudis.⁊ ðꝛ ab in narus.vel ab in ⁊ naris.Et qͥ ignoꝛat · et q̃ignoꝛat᷑ ſic appellat᷑. Et ðꝛ ꝓpe ignarꝰ qͥ eſt oblitus ⁊ ꝑdidit memoꝛiã. q̃ſi ſine nari bus. Alfeciſſe em veteres ſciſſe dicebant. Et nõ ꝙ g. apponit᷑ huic nomi gnarus per ꝓtheſim.⁊ oĩbus ab eo deriuatl.Quidam tñ dicũt ꝙ ſit ibi naturalit.⁊ in cõpoſitiõe nõ tranſit in g. ſed ſubtrahit᷑. Et ꝓdu.pe. Andeqͥdam. Mandit ⁊ ignaris aſtio cer / Ignauus.ua.uũ.i.inefficax.pi er. inſipiẽs ſtultꝰ. Iñ ignauia. uię.i. pigritia. tarditas ſtulticia.⁊ eſt coꝛpoꝛis. Ignearius.ria.riũ.i.ignem ↄtinẽs.Inð 6 igneariũ.rij.i.focarium. n 4 Isneꝰ.nea.neũ.i.ad ignẽ ꝑtinẽs vłde igne exñs.vel reſplendens.vel ardens.⁊ ðꝛ ab ignis. Inde igneolus.la.lũ.pe.coꝛ. Ande Mrudentiꝰin libꝛo hymnoꝝ. Nigoꝛ igneo lus non vrituur. M Ignibulũ.li.i.thuribulũ.⁊ ðꝛ ab inge Isnicremꝰ.ma.mũ.pe coꝛ.i.igne crematꝰ. vel ignecremags.. Isniculus.li.dimi.i.paruus.ignis. Isnis.nis.m.t.ðꝛ ab in ⁊ gigno.quaſi non gignẽs.qꝛ nihil ab eo gigni põt.ſʒ cõſumit Ccũcta ꝗᷓ rapit.⁊ eſt ꝓpᷣe ignis ipſa flamma. Qð aũt fouet ignem focus eſt. Et ſũttres ſpecies ignis.ſ.lux.flamma.carbo.Et nõ ignis in ſua ſpher a non lucet.qꝛ ſic tege ret coꝛpoꝛa cęleſtia. Isniti ᷣpentes in Numeri dicebant᷑ quia minimi ⁊ veloces erãt ad modũ ſcitillarũ. Del qꝛ tactu veneno inflammabat vſq; ad tumoꝛem ⁊ ruboꝛeʒ igneum. ita dicitur in hiſtoꝛijs. Isniuomus.ma.mũ pe.coꝛ.i.ignẽ vomẽs ⁊ ð ab ignis ⁊ vomo. mis Ignobil. 9. t. ⁊ B; le.i.nõ nobił.obſcurus.cõ temptus.qͥ fere nõ cognoſcit᷑.cuiꝰ ⁊ nomẽ 7 genus ignoꝛat. ĩòẽ Ignominia.nię.i.infamia.q̃ſi cõtra nomẽ. Sed ignominia imponit᷑ ptãte alicuiꝰ Sʒ infamia fit multoꝝ ↄſentiente mõe. Inð ignominioſus.ſa.ſuʒ.i.infamis.vituꝑatꝰ. Et vt dicit Iſið.in.v.etymo.octo pęnarũ genera in legibus cõtineri Tullius ſcribit ſcʒ damnũ.vincula.vbera.talioneʒ.igno⸗ miniam. exiliũ. uitutẽ.⁊ moꝛtẽ. Inuenit etis ignominiũ.nij.vt diẽ Mapᷣ. Ignomi/⸗ nium dictũ.eo ꝙ deſinat haberenomen is q̃ in aliquo crimi ne dep̃henditur. quaſi ſi⸗ ne nomine. Ignoꝛãs.antis.oĩs ge.ðꝛneſciẽs.negligẽs obliuioſus. Iñ ignoꝛãtia.i.obliuio.negli⸗ gentia. ignauuuiua. M Ignotꝰ.ta.tũ.i.obſcurus.nulli notꝰ.igno/⸗ bilis.incerus—— Ile.ilis. tertię decli. inſing Yel tm płis numeri. Vñ Alexander. IJlia declinat tibi tertia ſed nõ niſi plura.⁊ ĩunt Jlia inteſtina parua ⁊ rotunda circa reneſ 7 animaliũ.Et dicunt᷑ ab ilios qð eſt obuol uere.qꝛ nos ibi obuoluimꝰ. An Lucanus in. iiij. Alligat ⁊ medium cõpꝛeſſis ilibus artat. Et m quoſdam cõponit᷑ exilis qua ſi extra ilia. ulari in płali Ylex. cis.tf.t.eſt ꝗdaʒ arboꝛ glandifera ⁊ d· ilix qſi elex. ab eligẽdo ſiue eligo.gis.quia huius arbor fructum pᷣmũ hoiĩes elegeft. ⁊ ſcribit᷑ ꝑ vnũ l.⁊ ꝓð.pᷣmã. Vñ in auroꝛa ðꝛ. Tres iuuenes vidit ſtates inde ſub ili/ ce mambꝛe. Inde iliceꝰ.cea.ceuʒ.i.de ilice exñs. vel ad ilicem ꝑtinens ANleos gręcelatine ðꝛ obuoluere. Ind ilios vel ilion obuolutio.⁊ ðꝛ doloꝛ inteſtinoꝛũ qꝛ inteſtina ſepe ꝓ doloꝛe obuoluunt᷑. Iñ iliacꝰ. ca. cũ.qͥ talẽ infirmitateʒ patit᷑. hi toꝛminoſi dicunt᷑.ob inteſtinoꝝ toꝛmenta Ilus fuit qdaʒ rex troianus. AUñ Troia di⸗ cta eſt ilium. Et nõ ꝙ troia dicta eſt regio gſie. Jliũ vero eſt ciuitas troie. Qñq; tam troia accipit᷑ ꝓ illa ciuitate.⁊ tunc iliũ accio pitur ꝓ quadam eminentiſſima turri illiuſ ciuitatis.Et inde inuenit᷑ h ilion indecli. ? H̊ iliuʒ.ilij.⁊ H ilios ilioy.⁊ hinc põt dici D ilius.ilij. Iñ h̊ ⁊ hęc ilienſis ⁊ B̊ ſe.Et ilia ,/ cus.ca.cũ.i.troianus.⁊ h iliades.dis.troi gnus.⁊ ſubtracta de.ſyllaba ðꝛ ilias.dis. femina troiana. minem illicit. licet ⁊ ꝓ alia delectatione in⸗ ueniat᷑. Iñ illecebꝛoſus.ſa.ſum.i.delecta⸗- bil illecebꝛis plenꝰ.fallax.inſidioſus. Inð illecebroſitas. tatis. Illectus.ta. tũ.i.illaqueatus.ſeductus. in licio poſitus. AUñ Jacobi.j. ðꝛ. Abſtractꝰ 2 illectus v7. = . Allepidus.da.dũ.i.inſuauis.inſipidus. Ilex.cis.oĩs.ge.qͥ ducit aliquem in fraudẽ Qõ etiã abſolute ꝓ fraudulento ðꝛ ⁊ dece ptoꝛe. Vnde Plautus. Eſca eſt meretrix pectus iler. AIllibatus.ta. tũ.i.intactus. Illiberal.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.non liberał. llicitus.ta.tũ.i.non licitus. lliria. rię. f. p.regio eſt iuxta mare adriati-⸗ cum ꝗᷓ ðꝛ ſchlauonia. Iñ illiris.dis. ⁊ illi/ ricꝰ. ca. cũ.pe.coꝛ. AUn Rho. xv. Aſq; ad illiricũ ⁊c̃. Et illiris ðꝛ idẽ qð illiria.⁊ hęc illirica.cę. herba qdã ꝗᷓ in illiria abundat. Illiteratus.ta.tũ.i.ſine lris.non litteratus idioggz. Illotus.ta.tũ.pe.ꝓð.i.non lotus.immũdꝰ⸗ Illunis. nis.9.t.⁊ h̊ ne.i.ſineluna łobſcurꝰ lluſtris.ſtrl.ↄ.t.⁊ h̊ ſtre.i.ſᷣclarꝰ.ꝑſpicuꝰ nobił.qui valde illuſtrat᷑. — Illuuies illuuiei.f.g.ðꝛ ſqualoꝛ.vłimmun dicia. moꝛbus vel ſoꝛdes.⁊ ðꝛ ab illuo.is. qð eſt maculare.qꝛ deturpat ⁊ maculat rẽ in qᷓ eſt. Añ Virgiliꝰ. enei.iij. Reſpicimꝰ Illecebra.bꝛę.f.p.i.carnał delectatio ꝗ̃ ho⸗ “ N —— dira illuuies immiſlaq; barba. Et Deute. xx viij. Sup filij ⁊ filię carnibꝰ.⁊ illuuie ſe/ cundinaꝝ.i.ſuꝑ illuuioſis ⁊ putridis ſeci dinis. vt fiat Endiadis. £☛ IJmaginatio.onis nag onis.f.t.vis aĩę.q̃ dit foꝛmas cũ materia re abſente. Sed hoc aut eſt recoꝛdationis.aut imitationis.aut cõfictiõis. Recoꝛdatiõis cũ rem imagina / mur. ꝗpᷣus fuit ſubiecta nr̃o ſenſui. JImita tionis cũ rem ſiłem nõ eandẽ. Conſictiõis qñ ↄfoꝛmamꝰ aliqd in mẽte qð in rerũ nu⸗ mero natura nõ patit᷑inueniri.vt chimerã ex capite leonis.pectoꝛe hoĩs.ventre aſini cauda ᷣpentis. NMrima imaginatio nobis cõis eſt cũ beluis. ſecũda ⁊ ttia ẽ ꝓpᷣa hoĩiſ Imago. gis. f. g. reſentatio alicuiꝰ rei.⁊ ðO ab imitoꝛ. ar. q̃ſi imitago.qꝛ imitat᷑ rẽ cuiꝰ eſt in coꝛpalibus liniamentis ⁊ diſpoſitõe 7 quadam imaginatione. Imbecillus.la.lũ.⁊ h̊ ⁊ hęc imbecilk. B le. in eodem ſenſu.i.ſine baculo.i.ſuſtẽtamen to viriũ.i.debił.fragilis. H Imbelllia. lię.i.debilitas.fragilitas Imbellis. lis. 9. t. ⁊ B le.i. eneruis.fragilis. debilis.. Imber. bꝛis. m.t. pluuie vis repentina. ad nubes vel pluuiã ꝑtinens.ſic dictꝰ.qꝛ t᷑rã inebꝛiet ad germinandum. Imbꝛiciũ. cij. n. S. p qð aqᷓ elicit᷑.ſ.laariuʒ. fluariũ. vel cannał.qð alit᷑ ðꝛ imbꝛex.cl.et coꝛ.pe.gti. Añ Nrudentius JImbꝛicibus ruptis vndanti deſuꝑ auxi. Imbꝛices etis dicunt᷑ tegule. qꝛ capiunt imbꝛes. Imbriculus.li.dimi.i.paruus imber Imbꝛicꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.⁊ imbricoſus.ſa.ſũ. id eſt pluuioſus.⁊ ðꝛ ab imber. „ Imbulus.buli.m.ge.pe.coꝛ.poꝛticꝰ lata et ſpacioſa.Et ðꝛ imbulus.q̃ſi inambulꝰlocꝰ ad ambulandũ ſpatioſus.pᷣm Hugl. Pa/ pias vo dicit. Imbuli dicti. vel qꝛ ſub vo⸗ lumine ſunt.vel qꝛ ſub his ambulamꝰ Sũt em̃ platęaꝝ poꝛticus. Imeon vel imon gręce ðꝛ cerunurrx. Imitatoꝛiꝰ.ria.riũ.i.dignus imitatione.vł qͥ aliquem imitafk. Immanis.niſ.O.t.⁊ h̊ ne.q nõ eſt bonꝰ.ſed crudeł.terribił.efferꝰ.⁊ ðꝛ ab in ⁊manum. qð eſt bonũ.q̃ſi ſine manu.i.bono.Scðm Pap. Immanis ðꝛ ingens.infoꝛmis.hi⸗ ſpidus ⁊ hoꝛrẽdus. Itẽ imanes ſunt qͥ ele q̊s cõphen — ctis cogitationibꝰ ſe extollũt. Ita exponit Gregl.in moꝛatł.illud Job.xxxvj. Imma nibus abſcõdit lucem. Idem alit᷑ exponit in manibus. vt ſint due dictiöes. Atrãqq expoſitionẽ inuenies in moꝛalibus. Immaturus.ra.rũ.i.nõ maturus.acerbꝰ. AVñ Eſa.x viij.Añ meſſeʒ eĩ totꝰ effloꝛebit ⁊immatura pꝑfectio germiabit. Iñn hęcim maturitas. tatl.i.nõ matura.acerba. Im/ maturitas etiã ðꝛ nocturnũ tꝑs qð non eſt matuꝝ.i.opoꝛtunũ vt aliqͥd agat᷑ vigilan⸗ do. fquod etiam vulgo dici ſolet hoꝛa ipoꝛ tuna. Immemoꝛ. orl. ͥ oblitꝰ eſt. ⁊ coꝛ. me. Vndö qͥdã. Immemoꝛ accepti nõ timet eſſe boni Immemoꝛatio.onis.f.g.i.obliuio. in titu do. non recognitio. Vñ Sap.xiiij. Bono rum dñi immemoꝛatio. Immitis..t.⁊ h te.i.non mitis coꝛpalibus liniamentis ⁊ diſpoſitöe Immot.ta.tũ.põt eſſe ꝑticipiũ de imoue/ partiũ. In imaginarius.ria.riũ.qð ꝑtinet ad imaginem. vel qð ꝑcipit᷑ vmbꝛatiliter oꝛ. Vel põt eſſe nomẽ cõpoſitũ ab in ⁊ mo tus.qᷓſi non motus. 11727 Immũdus.da.dũ.i.impurꝰ. IJIn immundi cia.cię.i.impuritas. Immunis.nis..t.⁊ B ne.i.ſine munio.id eſt tributo.ſ. liber qͥ nulli eſt tributariꝰ Añ ⁊ ſepe immunis ðꝛ expers.alienꝰ.ſine ꝑte Itẽ immunis.i.ñ munificꝰ.q̃ſi ſine munio id ẽ munẽ. Vñ in pubio veteri ðꝛ. Inmmu⸗ nes ciues odere ſui. Itẽ imunis ðꝛ ꝗͥnõ fa- cit munia.i.officio nõ fungit᷑.Eſt em oĩ p/ uilegio vacuus ⁊ dono.ſ.vitioſus.piger· ventri indulgẽs. In hec immunitas.tat . Impar.imparl.oĩs.ge.i.ſine pare.non par infimus. inequatł. ⸗ W Impatiẽs.tis.oĩs.ge.i.nõ patiens.ſine fre no. Iñ impatienter aduũ. ⁊ hęcimpatia.tię Impedatura.rę.f.p.ðꝛ pede mẽſura.vł im pꝛeſſio.vel inueſtigatio. Peda autẽ ðꝛ ve⸗ ſtigiumbomnlYiis. Impendiũ.dij.n.S.⁊ hęc ipẽſa.ſe.ambo ꝓ expẽſa vel diſpẽſa. Inuenit᷑ etiã impẽdiind ꝓſtudio ⁊ ſedulitate. In impẽdioſus.ſa. ſum.i.ſedulꝰ.intẽtꝰ.⁊ inpẽdioſitas.tatis. Impenetrabile.i.inacceſſi ibile. õm Pap.· Impenitẽs.tis.oĩs.ge.i.nõ pęnitens mꝑatoꝛ.torl.m.t.qð ðꝛ aliqn induꝑatoꝛ. du. ſyllaba interpoſita cauſa metri.et tunc opoꝛtet m mutari in n. añ d. Inð imꝑatrix trid.⁊ impatoꝛius.ria.riũ.Et h imperiuz rij.i. ptãſ.iuſſio. ꝑpetuũ regnũ. Iñ hv heꝑc impꝑiał. B le. ⁊ imꝑioſus.ſa.ſuz.i.altꝰ.no bilis ⁊ autenticus. imperio ⁊ ptãte ⁊ digni tate plenus. Inde imperioſe rioſiusnine adu.Et hęc imperioſitas.tat.i.maieſtas. Imperitus.ta.tũ.i.nõ peritꝰ.nõ inſtructꝰ. non doctus. Iñ imperitia. tię. Impers.impertl.i.expers.ſine ꝑte Vñ am bꝛoſius ſuꝑ Egeſippũ. Neſtro pꝛelio oẽs implicabunt᷑.nec erit noſtra vlla regio ve ſtri impers decoꝛis. Impetigo. gis.f.t.i.ſicca ſcabies ꝓuenienſ cũ aſperitate ⁊ rotũditate foꝛmę. Iñ impe tiginoſus. ſa. ſum i ſcabiolus. Ifbecim/ petiginoſitas.tatis.i.ſcabioſitas. Impetus.tus.tui.⁊ h̊ impes.i..in eodẽ ſen ſu.animi feruoꝛ.incurſus.impᷣſſio. Iñ ipe tuoſus.a.ũ.i.furibũdꝰ.cũ ipetu oĩa faciẽs Impiger. gra.grũ.pe. coꝛ.i.nõ piger. Impius.a.ũ.qͥ ſine pietate eſt. Et ponit᷑ p inſideli. iniquo.qꝛ nõ eſt equꝰ.ſed inęalis. ⁊ pꝛauis operibꝰ maculatꝰ.⁊ omĩs impiuſ eſt iniquus.ſed nõ ecõöuerſo. Implumis.con.t.⁊ q̊ me.i.ſine pluma.ſine calue puer cetuſq; fuerunt. 7 Impluuiũ.uij.i.lauariũ. decidit pluuia in domũ. barba.⁊ ꝓð.plu. Vñ Ouið. Implumes Jinpolitus.ta.tũ.ðꝛ inoꝛnatus.nõ compla natus.non ſculptus. Impomentũ.ti n. s.eſt id qð extremiꝰ i cę/ na ponit᷑.ſicut ſunt nuces ⁊ poma Impoꝛcitoꝛ.oꝛis.maſ.ge.qͥ poꝛcas facit.id eſt ſulcos in agro. Nõ poꝛca ðꝛ terra emi/ nens inter duos ſulcos. Impoꝛtunus.na.nũ.i.infeſtus.pteruꝰ.in⸗ quietus.⁊ ðꝛ ab in ⁊ poꝛtunus.qꝛ nõ habʒ poꝛtũ.i.qͥetem ſine opoꝛtuno. Vñ Jmpoꝛ tuni dicunt᷑ qͥ in naufragium cito ferũtur. Iñ hec impoꝛtunitas. tatl.i.infeſtatio.in/ quietudo. Impoꝛtuoſus.ſa.ſum.locꝰ vacuꝰpoꝛtubꝰ. Inge hęc impoꝛtuoſitas.tatis. Impos.tis.cõis.ge.i.impotẽs qͥ votũ ſuũ ad effectũ deducere nõ põt.puſillanimis Impoſtoꝛ.oꝛis.m.t.i.deceptoꝛ qͥ male agit In impoſtoꝛius.ria.riũ.i deceptoꝛiꝰ.ria. riũ.Et impoſtus.ta.tum.in eodem ſenſu. ſceʒ deceptoꝛiꝰ.malus ꝑuſus. Vñ Statius thebaidos. ens cunctis impoſta mãet Et heęc Impoſtura.rę.i. deceptio. dolus. IVnde. Gecipit impoſtoꝛ. dolus impoſtu/ ra vocatur. Imprecatio.onis.f.t.ðᷣꝛ optatio mali Impꝛobus.ba.bũ.i.nõ ꝓbus.vłinſatiabił impoꝛtunꝰ.ꝑſeuerãs. Uñ. Laboꝛ im ꝓbꝰ dia vincit. Et ð impꝛobus. q̃ſi inſtäs phi benti. eſt etymo. Vñ in Gręciſmo. Im ꝓ guttatoꝛiuz. ꝑ qð bus eſt aliqͥs vbis factiſq; ꝓteruus. Inð impꝛobulus.la.lũ.pe.coꝛ.i.aliquantuluʒ impꝛoboos. Impꝛoperiũ.rij.n.S..i.onuitiũ.dedecꝰ.iniu ria. deriſio. Vñ in pſalł. Im ꝓperia im ꝓpe rantium tibi ceciderunt ſuꝑ me. Improuiſus.ſa.ſum.i.nõ ꝓuiſus.⁊ ðꝛ ab i ⁊ ꝓuiſus.Et eſt im ꝓuiſum qð nõ ꝓuidet ſed ſubito accidit qð fit. Impꝛudẽs.tis.oĩs.ge.i.nõ prudẽs.vł val⸗ de prudẽs.in quo ſenſu raro inuenit᷑. Añ Virgilius in geoꝛgl. Nunqᷓ; impꝛudẽtibꝰ imber offuit. Impubes vel impuber. vłimpubis.beris. id eſt puer qͥ nondũ hʒ barbã.vel qͥ nondũ generare poteſt. Impudens.dentl.i.nõ pudens.nõ verecũ⸗ dus.cui pudoꝛ ⁊ pudicitia ꝓcul eſt. Ande Baniel.viij. Cõſurget rex impudẽs facie. Et coꝛ.pu. Vñ Ouið.de arte.Si doctꝰ vi deare rudi petulanſve pudenti. . Impudicus.ca.cũ.i.adult᷑.obſcenꝰ.libidi/⸗ noſus coꝛruptoꝛ.⁊ ðꝛ ab in ⁊ pudicꝰ. Qui dam tñ dicunt ꝙ cõponat᷑ ab in ⁊ podice. quia podicem.i fetoꝛem dicit q̊ turpitudi nem infert. Impulſus.ſa.ſum.i.valð pulſus.vł intus pulſus.⁊ ðꝛ ab ĩpello.lis.⁊ h̊ ipulſus.ſus. Impunis.nis.2.t.⁊ q̊ ne.⁊ impunꝰ.na. nũ in eodem ſenſu.i.nõ punitꝰ.ſine pęna. Et qñq; impunis ðꝛ immunis. Iñ ipune ⁊ im punit᷑.adu.Et hęcimpunitas.tatl.Et eſt iĩ pune ſine pena.liber.ſine vindicta.vt JIm pune non cedit.i.non hʒ ſucceſſum.vł non accidit ſine pęna. „ — „ ₰ Impunitus.a.ũ.i.nõ punitꝰ qͥ pęnã euaſit. Impurus.ra.rũ.i.nõ purus.coinquinat . pollutus.turpis.fedlus. Imus.ima.imũ.i.depꝛeſſus.in Inacceſſus.ſus.ſui.locus quo no Inaffabil.lis.2.t.⁊ G̊ le.i.inſuauis ⁊ auſte⸗ rus ad loquendum. Inamis.nis. .t.⁊ ne.ðꝛ ab in ⁊ vanꝰ. q̃ſi inuanus.i.valde vanꝰ.⁊ vim nullã habẽs 12 Iñ inanitas.tatis.Et inanio.nis.niui.i.iĩ⸗ anem facere. adnihilare. euacuare.depᷣme re.Et ꝓð.a. Vñ Cato.lhoc faciunt ſtulti. quos gła vexat inanis. Inauris.ris.i.anulus qͥ in aure pfoꝛata ge ſtatur. Item inaures dicũt᷑ philateria ido loꝝ. ſicut dicit glo.ſuꝑ Geñ.xxv. Incãtatoꝛ.orl.q artẽ incãtãdi vᷣbis peragit non accedit᷑ 2— — — —. „ cohi auſe 5 1 one ſuli. zug ruid⸗ Incaſtratura rę.f.p.ðꝛ incauatura lignoꝝ ꝑ quã mutuo ſibi copulant᷑.ſicut ptʒ in ex⸗ tremitatibus aſſeꝝ ↄtinuatoꝛũ.⁊ ðꝛ Inca ſtraturo.qꝛ in ea.q̃ſi in caſtro vniũt᷑ ligna. muniunt᷑. Incauſtum.vide ſupꝛa encauſtum Incenatꝰ.a.ũ.i.nõ cęnatꝰ. Uñ Danieł. vj. Et abijt rex i domũ ſuã ⁊ doꝛmiuit icenatꝰ Incendiariꝰ eſt qͥ ob inimicitiã.aut ſᷣt᷑ graʒ edes. arboꝛes.ſiue ſegetes incendit.vt.ff. de penis.l.capitaliũ ·S· incendiarius. Inceęnis.nis..t.⁊ h ne.qſi ſine cena.i.ieiu nus.⁊ ðꝛ ab in ⁊ cęna. Incenſum. ſi.i.thus vłdðꝛ holocauſtum. eo ꝙ ab igne cõburat᷑ ⁊ ↄſumat᷑ dũ offertur. 7 dꝛ ab incendo.dis. Incentiuꝰ.ua.uũ.⁊ hͥ incentiuũ.ui.qð incẽ dit. vt eſtus libidinis. deſiderium carnis. ſtimulus irritamentũ.⁊ ꝓdu/pe. „ Incentoꝛ.oꝛis.ſᷣm Iſið.ðꝛ ab eo ꝙ incẽdat ꝗatq; inflãmet. Et addit. Incentoꝛ eſt ù pꝛa ua ſuggeſtione coꝛ alioꝝ ſuccendit.⁊ ꝑſua⸗ dendo inflammat. ðð Incertꝰ.ta.tũ.i.dubiꝰ.nõ certꝰ.obſcurus Inceſſus.ſus.ſui.i.itio.⁊ ðꝛ ab incedo dis. Inceſtus.ta.tũ.q̃i incaſtꝰ.qͥ cũ moniali con ſanguinea vel vgine ↄcũbit. In h inceſtũ. ti. Et inceſtus.tus.tui.tał coitus illicitus. Inceſtuoſus ðꝛ qͥ cognatã vel affinẽ vł etiã ſanctimonialeʒ nefario amoꝛe vłcoitu vio lat ſeu maculat.ſiue in matrimonio.ſiue ſi ne matrimonio. Incinctus.ta.tũ.i.nõ cinctus.Itẽ incincta tę. f. g.i.pᷣgnans.q̃ſi ſine cinctu.qꝛ pꝛęcigi foꝛtiter vterus nõ ꝑmittit. Incircũſcriptus.ta.tũ.i.termino carens.q circũcludi neqͥt. Inciſiuus.ua.uũ.i.nõ in tꝑe ſectus.vł im/ maturus.vel ſuꝑfluus. Vñ Oꝛatiꝰ i odis Vt gaudet inciſiua decerpẽs pira.Et hoc inciſiuũ.ui.ſubſtãtiue põt dici ſuꝑfluũ il/ lud qð incidit᷑ de aliqua materia Incitamentũ.ti.i.inflamatio.pꝓuocamẽtũ. Inciti dicunt᷑ calculi qͥ in ludo ſcaquoꝝ oio moueri nõ poſſunt. I ⁊ hoĩes egẽtes inci ti vocant᷑ q bus ſpes vltra ꝓcedendi.i.ꝓſi ciendi nulla reſtat. Inclemẽs.tis.oĩs ge.i.inexoꝛabił.crudelis immivicoꝛs.impiꝰ. Iñ inclemẽtia.tię.⁊ ꝓ du. cle. Mñ ĩ Auroꝛa.HDonec honoꝛet eas ſummi dementia regis. Inclytꝰ.ta.tũ.i.gloꝛioſus.inuictꝰ.illuſtris Incuſoꝛ.orl.m.t.⁊ h̊ incluſoꝛius.rij. ðꝛ ille àͥ vicinoꝝ claudit pecoꝛa ꝓ foꝛe facto.ſᷣim lhug. Incluſoꝛ etiã põt dici qͥ aliq̃d inclu Dit. ſicut aurifaber qͥ includit gemmam in anulo. ⁊ ꝓðᷣ.pe.tam in ntõ q; in gtõ. Incola lę. 9. p. pe. coꝛ. ð qͥ in aliquã regio/ nem domiciliü otulit vel contrahit. quaſi ſedeʒ ibi poſiturus vel mãſionẽ.ita ꝙ traſ actis decẽ annis domiciliũ retinuit.licʒ eti am cauſa ſtudij ibideʒ ſteterit. vt.ff. de V. ſig.l. pupillꝰ. æ. l. incola. vel qͥ ꝓpᷣam terrã colit. Itẽ incola.i.aduenticiꝰ.Incola eni, nõ indigenã ſed aduenã deſigt. Incolatus.tus.tui.i.inhabitatio vł mãſio Vñ ꝓpheta.lheu mihi qꝛ incolatꝰ meꝰ ꝓ⸗ longatus eſt.i.inh abitatio.peregrinatio. manſio. H DM Incolumis.mis..t.⁊ h me.idẽ eſt qð colu mis. Et ẽ ibi in nõ pᷣuatiuũ.ſʒ intẽtiuũ. q̃ſi valgde erectꝰ. foꝛtis ſtabił.alacer. Inð heęc incolumitas.tatis.i.ſanitas.alacritudo. Incõmodũ.dij.i.diſpendiũ.damnum. Incõmutabil.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.nõ mutabilis vt deus q̃ ſp idẽ ꝑmanet nec mutat. Incõpetẽs.ent oĩs.ge.i.inconueniẽs. Jñ̃ hęc incompetẽtia.i.incõuenientia Incõplexus.xa.xũ.i.nõ cõplexus. Anð a dialecticis terminꝰ cõplexus ðꝛ qͥ cõſtat ex pluribꝰ dictionibꝰ. vt homo albꝰ. Termi⸗ nus vo incõplexus ðꝛ ille qͥ vnica dictione ↄtentus eſt. vt hõ. M Incõcinnus.na.nũ.i.incõgruus.nlłi ↄcoꝛſ in q̊ diſcoꝛdant moꝛes int᷑ ſe ⁊ ab alijs. JIñ inconcinnitas.tatis. Incõditus.ta.tũ.i.incõpoſitꝰ.inoꝛdinatꝰ. impolitus rudis. Incõiugus.ga.gũ.i.diſſimił.non eiuſdem ↄiugij.⁊ ðꝛ ab in ⁊ cõiugus. Incõſultus.ta.tũ.ðꝛ ab eo ꝙ nõ accipiat cõ ſilium. ⁊ ðꝛ ab in ⁊ cõſulttuus. Vncõſutił lis.2.t.⁊ h lei.cũ paucl ſuturis. ⁊coꝛ.pe. Vñ Joãnis.xix.Erat aũt tunica incõſutił.i.cũ paucl ſuturis.vt eſſʒ minorꝭ ſumptꝰ. MPaupes em ſolent q;to minꝰ pñt pannos diuidere. ⁊ paucaſꝑtes facere. vt foꝛtioꝛa ſint indumẽta minoris ſumptꝰ. Quidam vero ſic exponũt. Inconſutil.i. ſine ſutura acus.ſed reticulato opere facta ⁊ideo apte ſcindi non poterat. Sed nõ eſt veriſimile. ꝙ iſta tunica tantę eſſet art. cũ chriſtus paupꝑ eſſet ⁊ ſummęhumii. Incontaminatus.ta.tum.id eſt impollut?. incorruptus.non deturpatus.non conta⸗ minatus. “ Incõtinẽs.tis.oĩs.ge.i.nõ ↄtinens Inde hec incontinentia.tię. i. non continentio· Incuba. bę..ge.pe.coꝛ.qͥ vel ꝗ ſꝑ incũbit vel incubat. Incubi vel incubones.idẽ ꝙ piloſi. quidaʒ dęmones ſunt qͥ aſſumũt coꝛꝑa ad oppri/ mendas mulieres vel ſupponẽtes ſe viris qꝛ ſunt ſpũs multum luxurioſi. Incudineus.nea.neũ.qð ꝑtinet ad incudẽ Incunabula ſunt infantis pmoꝛdia Incuria.rię.f.p.i.negligẽtia.ab eo ꝙ curę Incurioſus.a.ũ.qͥ ẽ ſine cura ⁊ ſollicitudie Incus.dis.ðꝛ inſtrjm ferreũ ſuꝑ qð fabꝛica tur. ⁊ ðꝛ ab in ⁊ cudo.is.qꝛ in ea cudit᷑ ali/ qͥd.i.feriendo ꝓducit᷑. Neteres em nõ in/ cudẽ.ſed intudẽ vocabãt.qꝛ in ea metallũ tundat᷑.i.tendat᷑. Vñ intudis ðꝛ malleus a tundẽdo.i.tendendo. “ Indago.ginis.f.t.i.inueſtigatio.inqͥſitio. Indecoꝛ.oꝛis i.inhonoꝛꝰ.vide ſupꝛa decoꝛ Indoni us.ſa.ſũ.i.infatigabił vł indeficiẽſ ndemnis.nis.2.t.⁊ B ne.i.ſine damno vł damnatiõe.ſ.nõ damnatus. Vñ pꝛoſper. Sadernrab ꝓbum buat ſapientia cenſum. Ingemutabil.. t.⁊ ; le.i.incõmutabił. Indeptus.ta.tum.i.acqͥ ſitus. Indetonſus.ſa.ſum.i.non detonſus. Index.cis.oĩs.ge.qͥ indicat. Iñ h̊ indiciuʒ cij. Index etiã ðꝛ penultimꝰ digitus ſ.col⸗ laterał pollici.qꝛ eo indicamus.⁊ tũc ẽ tm maſ.ge. ⁊ coꝛ.di.in gtõ. India.dię.ꝗdam regio Jñ indus.da.duʒ. ⁊ indicus.ca.cũ.gentile. VUñ ⁊ qðdã genꝰ coloꝛis dictũ eſt indiciũ.qꝛ in indicis cala⸗ mis inuenit᷑ ſpuma adherẽte limo.⁊ ẽ colo ris cianei mixturã purpurei ceruleiq; mi/ rabilẽ reddẽs.Et indicꝰ.ci.qͥdã lapis albꝰ Vñ Job. xx viij. Non ↄferret᷑ tinct indię coloꝛibꝰ. Et nõ ꝙ indiętres ab hiſtoꝛioo/⸗ phis aſſerunt᷑. Prima eſt ꝗᷓ ad ęethiopiam mittit. Secunda ꝗᷓ ad medos. Tertia quę finem facit. In hanc ingreſſus eſt Bartho lomęus apoſtolus. Indictio.onis.eſt numerꝰ annoꝝ cõſiſtens ex tribꝰluſtris.Eſt aũt luſtrũ quinquẽniũ Itẽ indictio.i.edictio.vel annũciatio.ſiue edictũ.Itẽ idictio ſolet appellari indictio num cycł.i.qndeci annoꝝ tꝑus.vt patet. NQñq; etiã indictio appellat᷑ qlibet annus illius tempor..vt pᷣmus annus dicat᷑ pᷣma indictio.ſecundus ſecunda. tertius tertia. ⁊ita ꝑ ſingulos annos.Sic vſq; ad qͥntuzʒ decimũ annũ. indictiões veniẽtes rurſus ad pᷣmũ annipᷣncipium reuoluunt᷑. Qñq; etiam dicebat᷑ olim indictio illud tꝑs in qᷓ ↄſimilia tributa ꝑſoluebant᷑ rbomanis.ſ. ſpaciũ qͥnq; annoꝝ.Et nõ ꝙ indictiões in⸗ uentę ſunt ad denotandum quo tꝑe aliqd actum ſit. Et inoleuit talis conſuetudo a rhomanis.⁊ talis appellationis ratio ab eis ſumpſit exoꝛdiũ. Rhomani em debel/ lato oꝛbe ⁊ ſibi tributario facto.triplicem oꝛdinem tempoꝝ ad triplex genꝰtributoꝝ pſoluendum ꝑſcripſerũt. Erat em edictuʒ in vniũſos dictioni eoꝛũ ſubditos. vt ſem per infra qndecim annos auro vel argẽto ęre.ferro.ſoluerent tributa.Et h̊ tali oꝛdi⸗ ne.vt pᷣmo qnquennio ſoluerent auꝝ ⁊ ar gentum.ad ſuſtentandã rempublicam. Et ita illi qᷣnq; anni dicebãt᷑ pᷣma indictio.De inde in alio quinquẽnio.i.in alijs qᷣnq; an⸗ nis ſolueret᷑ es ⁊ hmõi metallum ad faciẽ/ das imagines illuſtribꝰ virl qͥ ꝓmeruerãt ⁊ ad depingenda foꝛtia facta eoꝝ vt eſſent in memoꝛiã. Vnõð finitis pᷣmis qͥnq; annis in bncipio ſexti anni fiebat ędictum. vt de⸗ inceps ſolueret᷑ ęs. Et iſti qnq; anni dice/ bãtur ſecunda indictio. In tertia indictio ne ſoluebat᷑ ferrũ. ex quo fiebant arma ad debellandos hoſtes. Vñ finita ſecunda in dictione.in pᷣncipio vndecimi anni ſiebat edictum.vt in ilłqͥnq; annis ſolueret᷑ ferꝝ Altra aũt numeꝝ quindeci annoꝝ nõ ꝓce debant. Et appellatum eſt h̊ tꝑs quideciʒ annox indictio vna.vel indictionũ vnꝰ cy clus.in quo plenarie mũdus expleuit.qð arhomanis indictum erat.Sicut aũt rho⸗ mani actiones ſuas notabiles ꝑ indictiõeſ annotauerũt.ſiceccłla rhomana adhuc ſpi ritualia ꝑſoluens tributa. notabilia facta ꝓ indictiones conſueuit annotare. Iteʒ in dictio reperit᷑ in alijs ſigtionibus a pᷣdict. Vnde.iij. Regl.v.vbi ðꝛ.Et erat indictio triginta milia viroꝝ.i.ſumma eoꝝ.quibꝰ indicebat᷑. Vel ſicut exponit᷑ in hiſtoꝛijs. Indictio eſt ibi determiata hoĩm collectõ ſicut eſt cohoꝛs vel legio. Item indictio ꝓ exactione vel pꝛeęcepto graui ⁊ intolerabi⸗ li ponitur.ij. Heſdre.viij.vbi ðꝛ.Nec vlla aglia indictio irroget̃᷑ ⁊c̃. Inuenitur etiã in dicio caſus ablatiui huius noĩis indicium cij.ſed tunc coꝛri.antepenultimam. VUnde DOuidius epi. Eminet indicio pꝛodita flã/ ma ſuo. Indictus.cta.ctũ.i.pᷣceptũ vel annũciatuʒ Vñ.ij.eſdre.iiij. Sz nec indicto.i.nõdũ imperato vel annũciato. Ingdifferẽs. entis.oĩs.ge.i.nõ differẽs.ſine differẽtia iidẽ vlſimil. Iñ hecidifferẽtia 2 — —— — ‚—— nn — — ᷑̃— — — —. Jugdiſertus.ta.tũ.i.ineloquens. ’ Inditꝰ.ta.tũ.i.impoſitꝰ.immiſſus.inſert* Indiuiduus.dua.duũ.qð non diuidit.vel nõ diuidit᷑. Iñ indiuiduitas.tatl.Et nõ indiuiduũ ðꝛ tribus modis.vł carẽtia par tium. vt atomꝰ. vel duritia vt adamas. vł qꝛ p inferioꝛa ſuęnaturę philoſophice di/⸗ tię.i.idẽtitas. vel expreſſa ſimilitudo Indigena.nę.ↄ.p.ðꝛ q̃ſi inde genitꝰ.vel q̃ſi in eo loco natꝰ in quo habitat ſᷣm IJſið. Indigens.gent.oĩs ge.pauꝑ.egens. Inð indigentia.tię.i.pauꝑtas.egeſtas. Indiges.getl.i.deificatꝰ. rope qdeʒ indi getes dicunt᷑ de hoibus facti dei ⁊ imoꝛta les Et dicunt᷑ indigetes ab indigeo.ꝑ con trariũ.qꝛ nulliꝰ rei indigẽt. Nñ ⁊ qᷣlibʒ dij dicũt᷑ qnq; indigetes.ſʒ im ꝓbe ⁊ abuſiue. Nel indigetes dicunt᷑ q̃ſi int deos agẽtes id ẽ ↄuerſantes.vel q̃ſi de die in diẽ agen/ tes.i.ꝓficientese vel q̃ſinumeꝝ dieꝝ augẽ tes.vel quaſi inde geniti.i.ex terra Ge em terra ðꝛ. AUel indiges apud quoſdam dici⸗ tur ab indigito.tas.Et dicebantur indige tes.indigetei.apud antiquos qͥs nomiare non audebat. Indigeſtus.ſta.ſtũ.i.inoꝛdinatꝰ.nõ cõſum ptus.vel nõ ↄfectus. Iñ indigeſtio.onis. qñ cibus nõ digerit᷑.i.non ↄfici. ndignꝰ.na.nũ.i.nõ dignus.inhabił Ingdiguus. a. i.i. pauꝑ. egenus. indigens. Indiſcretus.ta.tũ.i.inſipiẽs.nõ facundus nõ eloqus. uidi nõ põt. vt Socrates. Indocilł.lis.ↄ.t.⁊ h le.pe.coꝛ.i.nõ docilis. q̃ nihil diſcere põt.Sed indoctꝰ.cta.ctum ðꝛ qͥ nõdum diſcit.ſed tñ diſcere põot Indoles.lis.f.t.pe.coꝛ.q̃ſi ſine dolo.i.ętas iuuenił.ingeniũ.oꝛigo.ꝓgenies ſᷣm hugl. Scðm vo Napᷣ. Indoles eſt oꝛigo.vłin/ crementũ ſobolł.nobilitas generis.ꝓgeni/ es: ꝓpago Scdm aũt Iſið.in.x.etymolo. Indoles ppᷣe eſt imago qdam vel ſignum vel initiũ futurę ꝓbitatis.ſicut apparet in multis pueris. Indomitus.ta.tũ impudens. . Inducię.aꝝ.ſunt ꝑtes federis.⁊ ðꝛ ab indu co.cis.quaſi inducta ocia.vel ðꝛ ab in ⁊ di es.⁊ ociũ.vñ inducię.q̃ſi in dies ocia JInð induciarius.ria.riũ.⁊ h̊ ⁊ hęc induciał.et HBle.vt hoc eſt tꝑs induciale.i.in qͥ haben tur vel debent haberi inducię. Inductio.onis.f.t.eſt ꝗdam ſpẽs argumen tatipis apud logicum. Et ſᷣm h̊ ſic deſcri/ i. inuincibił. effrenatus. bitur. Inductio eſt oro ꝑ quã fit ꝓgreſſio a particularibꝰ ad vniũſale. vt Hh Soꝛtes currit. Nlato currit.⁊ ſic de ſinguł.ꝗ̊ omis homo currit. Inducka.lę.pe.coꝛ.i.ĩidumẽtũ.⁊ ðꝛ ab iduo Indumen.inis.n.t.qᷣcq̃d induimꝰ. Un JO‿Hep ſephus.in.x vij. Qñ ciuitatemintrabat / uatis indumibus vtebat᷑. Iñ h̊ indumen⸗ Induperatoꝛ aliqñ ðꝛ Impꝑatoꝛ.int᷑poſita du. cauſa metri.qꝛ in heroico carmie impe ratoꝛ ſtare nõ põt.⁊ ibi eſt epentheſis. Induſrl,.2 n rpgcinduiſris eͤſtte. ꝓ eodem ðꝛ.i.ſtudioſus.agił.vigilãs.effi⸗ cax. ꝑſeuerans.im piger.ſollers. Iñ indu⸗ ſtrie. aduũ.⁊ hęc iduſtria.ſtrię.i.aſſiduitas ſtudiuʒ. cupiditas.ardoꝛ.auiditas.ꝑſeue rantia.ſollertia.vigilantia. Induuisę. aꝝ. płis. numeri. i. indumenta. et ꝓbe tunice ſᷣpentum Eędem exuuię.quia Znnt urndans m aliut dei3 neędia.dię.f.p.i.pauꝑtas ꝗᷓ eſt in ęde.i.ĩ re familiari.⁊ ðꝛ intdia iſiſin⸗ eſu. a Job xviij. Inędia inuadat coſtas illiꝰ. Ineffabibł.lis. .t.⁊ h le.qð qͥs nõ põt loqui vel qð quis põt loqui cũ difficultate Anð ⁊ deus eſt ineffabił.nõ qꝛ dici nõ põt.ſʒ qa finiri ſenſu ⁊ intellectu humano nullatenꝰ põt.Et qꝛ nihil de eo digne dici põt.iõ in- effabilis ðꝛ. Siłr ⁊ eadem ratiõe quoddazʒ nomẽ dei ðᷣꝛ ineffabile. Inefficax.cis.oĩs.g.i.nõ efficax.ſ.qͥ nõ põt deducẽ ad effectũ qð intẽdit Et ᷣm Papᷣ̊.p/ Inefficax.ignauus.iners.piger.· Inenarrabil..t.⁊ h le.pe.coꝛ.qð enarrari nõ põt.vel qð cum difficultate narratur Inenodabił.9.t.⁊ h le.pe.coꝛt.quod ſolui nõ potefft. Ineptiola.lę. pe.coꝛ.dimi.i.parua ineptia. neptꝰ.ta.tũ.i.apto contrarius.quaſi non apt'.i.ſtultꝰ ᷣm NPapᷣ. Hugui. vero dicit. Ineptus.ta.tũ.i.indiſea cretꝰ.q acqͥrit.ſed nõ habet modum in expendeno. Inergia idẽ qð energia.vide ſupꝛa energia Inerguminus. idem qð energuminus. Inermis.mis.9.t.⁊ me.⁊ Inermus.ma. mũ.in eodẽ ſenſu.i.ſine armis.ſine viribꝰ. Añ Tirgilius. Tũc ſtudio effuſę matres ⁊2 vulgus inermum. H ⸗ Iners.tis.oĩs.ge.q̃ſi ſine arte. q̊ ad nihiluxʒ faciendũ vel patiendũ eſt aptꝰ. Iñ hęcin/ ertia. tię.i. hebetudo qᷓ s neſcit d facere debeat ex nimia pigritia. H „ „ Inerticula.lę.f.p.i.vitis nigra.quaʒ greci amaranõ vocãt boni vini ⁊ lenis. AUñ ⁊ ſic ðꝛ.qꝛ iners int᷑pellandis neruis habeatur Inerticꝰ.ca.cũ.i.guis.ignarus.remiſſus. Inexoꝛabił.ↄ.t.⁊ h le.i.non exoꝛabilł. infle — xibilł.implacabił.⁊ immiſicoꝛs.qͥ nulliꝰpᷣ cibꝰ flectit᷑. inc etiã ðꝛ Inexoꝛabile odiũ inter eos eſt.i.tale qð pacificari vłexoꝛari ad pacem non poteſt . Inexpiabil. 9.t. ⁊ hle qð nõ purgat᷑ vł qdð expiari non poteſt Infaber.bꝛa.bꝛũ.i.inartiſicioſus.inoꝛnatꝰ Iñ Infabꝛe aduᷣ.i.inoꝛnate. Vñ Oꝛatiꝰ i. li. pᷣmo. Quid ſculptum infabꝛe qͥd fuſum durius eſſett· Infamis.ↄ.t.⁊ h̊ me.i.ſine bono nomie.vł malę famę. Iñ infamia q̃ſi nõ bõa fama Infandus. da. dũ.i. execrandus.ſceleſtus. nec noiandus.q̃ſi qdð non debet nominari nec aliqs de eo fari.Et in eodem ſenſu ðꝛ nefandus.da. dũ. G Infans.tis.oĩs ge.i.nõ loquẽs.⁊ cõpatur. infans.tioꝛ.tiſſimꝰ Nñ Prudẽtius in lib. hymnoꝝ. Largite mihi carmen infantiſſi/ mo. Bicit᷑ etiã infans ꝓ puero.⁊ tũcẽ ge. cõis tm̃.Et eſt infans vſq; ad ſeptennium ⁊ðꝛ ifans.qꝛ neſciat fari.i.ũñ expedite ⁊ di ſtincte loqui.cum nõ habeat adhuc bñ oꝛi⸗/ dinatos dentes. Inde infantia.tię.i.ętas infantis. Infantitł.lis.ↄ.t.⁊ G le.i.res infantl.vłꝑti⸗ nens ad infantẽ. Iñ infantilit᷑ aduũ. Infantioſus.ſa.ſum.i.plenꝰ ĩfantia.i.ifãtił Infantulꝰ.li.⁊ infanticulꝰ.li.⁊ infantiolus li.⁊ infantillus.li. ꝑ geminũ l.oĩa ꝓ paruo infante. S Infauſtus.ſta.ſtũ.i.infęlix cui foꝛtuna nõ fauet.ſed ſꝑ eſt aduerſa ⁊ ei non ↄtingit ni Infectꝰ.cta.ctũ.i.nõ factꝰ. Anð ðꝛ. Qõð eſt ꝓ infecto haberi non põt.⁊ ðꝛ ab in ⁊ factꝰ Vñ Virgilius.Et parit᷑ facta atq; infecta canebat. NPõt etiam eſſe participiũ de infi⸗ cioꝛ.ce ris. Infenſus.ſa.ſum.i.iratꝰ.offenſus.cõmotꝰ moleſtus. Inferię.aꝝ.plurałnumeri.ſũt ſacrificia fa/ cta inferis ꝓmoꝛtuis. ⁊ ðꝛ ab inferus. ri. Infernas alis cois ge l. deinferno exiſtes vyel q infernũ colit. ſicut ſupuas.natl.ðꝛ q́ eſt ſuꝑnus.vel qͥ colit ſuꝑna. Infernus.ni.maſ.ge.in ſingulari.ſʒ in pła/⸗ li neu.tm.hęc inferna. noꝝ. Et ðꝛ infernuf ab infra. qꝛ ſub terra ðꝛ eſſe. Sicut em̃ coꝛ eſt in medio homis.ita ⁊ infernꝰ in medio trę credit᷑ eſſe. Vel infernus ðꝛ ab infero. fers.qꝛ aĩę reoꝝ illuc inferant᷑. In h̊ et hec infernał. ⁊z hocle. ⁊ infernus.na.num. idẽ infernalis vel imus.vel inferno ſuppoſi / tus. Infertum.ti.n.s.vinũ qð altari offert᷑ vł li batur.⁊ ðꝛ ab in.⁊ fertum.qð eſt oblatio qꝗ dam. vel deriuat᷑ tm̃ ab infero. infers. Inferus.ri.maſ.ge.ꝓ inferno vel ꝓ deo in⸗ fernali.ſ.ꝓ deo moꝛtuoꝝ.vel ꝓ manibꝰ ſi⸗ cut ſuperꝰ ꝓ deo ceęleſti.vel ꝓ deo viuoꝛũ. Infeſſus.ſa.ſum.i.non faſſus.negans. Infeſtus.ſti.idem eſt qð iratus.infenſus. cõtrariꝰ.moleſtus.inqetus.⁊ ðꝛ ab in ⁊ fe⸗ ſtus.q̃ſi nõ feſtus.non feſtiuus Inficię.aꝝ.plural numeri.i.negatiões.mẽ Ddaccas. . Infidus.di.qͥ caret fide.ſed inſideł qͥ caret firmitate. vide ſupꝛa in fidus. = Infſimas.atis. .t.ðꝛ ab infimꝰ. Et dicũtur infimates. infimi ⁊ minoꝛes in pplło & aũt infimi vel infimates dicũt᷑ quaſi in fine po⸗ ſiti. etymo.eſt. Infimus. ma. mũ.i.imꝰ. ſed differunt. Añ i Gręciſmo ðꝛ. Infimus oꝛdine ſit imꝰ at il/ le loco infra poſito. ℳ₰ Infinitus.ta.tũ.i.nõ finitus.ſ.cuius meſu⸗/ ra nõ habet finem,. Infinitiuus.ua.uũ.i.nõ finitiuus.Et hinc q̃daʒ modus vbi ð h infinitiuꝰ.ui.⁊ h inſi nitiuum. ui.qꝛ ꝑſonam vbi nõ deſinit. Infirmus.ma.mũ.i.nõ firmus qi ſine phoꝛ mo.i.caloꝛe. . . nfoꝛmis.9.t.⁊ B̊ me.i.turpis.⁊ ðꝛ ab in ⁊ foꝛma.quaſi ſine foꝛmitate.non qꝛ oĩno ca reat foꝛma.ſʒ qꝛ careat pulcra ⁊ pꝛęcipua foꝛma. Infoꝛtuniũ.nij.i.aduerſitas mala foꝛtuna. infelicitas. miſeria. Infreniſ.ↄ.t.⁊ G̊ ne.⁊ infrenꝰ.na.nũ.i.ſine freno. indomitus.qͥ frenis nõ regit Infrequens.ent..i.nõ frequẽs.rarꝰ.nõ aſ/⸗ ſiduus. Iñ infrequentia.tię.i.raritas Infrunitus.ta. tũ.pe.pð.idem eſt qð infro nitus.i.nõ frunitus.i.ſtultꝰ.inſipiẽs.indi ſcretus.ſine freno ratiõis.⁊ ðꝛ ab in et fru men qð eſt ꝑs gutturis vbi cibꝰ ſapit. Jñ infrunitꝰ qſi ſine frumine.i.ſine ſapoꝛe ſa / pientie. AVñ Ecd.xxiij. Animo infrunito ibidem infronio. Infucatus.ta.tum.i.ſincerus.ſine fuco. Infula.lę.eſt faſciola ſacerdotalis capitis ⁊ irreuerenti netradas me. Inuenit᷑ etiaʒ Et ponit᷑ etiã infimus ꝓ deiecto vł 2 n — f fUMM „ — — wr de⸗ Pal doſt alba in modũ diadematl.a q̃ vitte ab vtra⸗ q; parte dependent.ꝗᷓ infulã vinciãt.vñ et vittę dictę ſunt qꝛ vinciant.Sʒ infula ple⸗ runq; lata erat. plerũq; toꝛtilis de albo et Infuſoꝛiũ.rij.n.s.vas in quo eſt oleum qð ponit᷑ in lucernis. Itẽ infuſoꝛium ðꝛ ꝑ qd ꝓijcit᷑ ablutio caliecĩ7cs. Ingeniculãs.antl.oĩs ge.i.genu vel genua flectens vel inclinan. Ingeniũ.nij. eſt interioꝛ vis animi qͥ ſepei⸗ uenimꝰ ꝗᷓ ab alijs non didicimꝰ dictũ qua/⸗ ſi intus genitũ.ſ.a natura. Iñ h̊ ingeniolũ li. dimi. ⁊ ingenioſt us. ſa. ſum. Et ingenio/ ſitas.tatis.i.aſtutia.calliditas.prudentia ſubtiliias. Ingenuus.ua.uũ.i.nobiłqͥ in genere habʒ libertatẽ cũ facto ſicut libertus. Vñ gręci ingenuos.eugenes vocãt.qꝛ ſunt boni ge⸗ neris. Inde hęcingenuitas.tatl.i.nobili/ tas.Et coꝛ.ge. Vñ Ouidius de arte.De/⸗ decet ingenuos tedia ferre ſiu. Ingloꝛioſus.ſa.ſum.i.immemoꝛ głę vel q̃ eſt ſine gka.i. triumphis. Ingloꝛiꝰ.ria.rium.i.ſine gła.abſq; honoꝛe Idem qð ingloꝛioſus. Ande quidã. Nec quęras gloꝛiam ⁊ non dolebis cũ ingloꝛiꝰ Ingluuies.ei. fę. g. i. voꝛacitas .x ðꝛ ab in / glutio.tis.vel ðꝛ ab in ⁊ gula.q̃ſi in gulaʒ veniens. Iñ ingluuioſus.ſa.ſum.i.vorax Ingtus.ta.tũ.tria ſigt. Nam ingratꝰ.i.nõ gratus non acceptabił.Et ingratus.i.im/ memoꝛ bñficij.Et ingtus.i.irremuneratꝰ. Et ðꝛ ingtus quaſi ſine gratia. Uñ.Dicik ingratꝰ acceptoꝛ immemoꝛ oĩs bũficij. Et cuiꝰ merita ſequit᷑ retributio nulla.Et cui dicendi deeſt gratia vel faciendi. Iñ grati tudo. diniiis. Inguen. inis.neu.ge.ꝑs coꝛꝑis cirea pudẽ da. ſic dicta. ab vnguo. gis. Inhabik. lis. ↄ.t.⁊ H le.i.non habił. Inhibitoꝛ.toꝛis.m.t.i.pedellꝰ.qͥ ⁊ angariꝰ xactoꝛ 82.2 ðꝛ ab inhibeo.bes.qꝛ nimis petendo ⁊ iniuſte ferendo inhibet homĩies vel qꝛ inhibet lites inter eos. Inhumanꝰ.na.nũ.i.nõ humanꝰ.ſ.effrenis efferꝰ ⁊ crudelis.⁊ imiſericoꝛs. Iñ Inhu⸗ manitas.tatis.i.feritas.crudelitas.impi⸗ etas. Itẽ inhumanꝰ põt dici ſtudens totꝰ deditus ſtudio.qͥ raro ↄuerſat᷑ cũ hoibus Vñ Oꝛatius.Surge ⁊ inhumanę ſenium depone camen. Initiiũ.tij.n.s.et eſt initiũ rei a q̃ aliqs inci⸗ pit. vt fundamentũ domus.ſed bncipium vboꝛum eſt exoꝛdiil. Inimicus.ci.q̃ſi nõ amicꝰ. ↄtrarius.inſide lis. Iñ h ⁊ hec inimicał.⁊ hocle. Ininterpᷣtabil.lis.ↄ.t.⁊ h̊ le.qð interpᷣtari non põt.vel non abile ad interpꝛetandum Ande Hebᷣ.v. Ininterpꝛetabilis ad dicẽ⸗ Iniquus.qua.quũ.i.nõ ęquꝰ.Iñ iniqtas. tatl.Et coꝛ.pᷣmam. AUnde NMPamphilꝰ Sꝑ iniquoꝝ ſcelus impedit acta bonoꝝꝛ Initus.ta.tum.pe.coꝛ.i.inceptus. Iniuriꝰ.ria.riũ.i.toꝛtuoſus.nõ ſᷣuãs ius.⁊ ðꝛ ab in ⁊ ius.quaſi ſine iure. Iñ hęc iniu⸗ ria.rię.i.iniuſticia.q̃ſi ſine iure vlł ↄtra ius qñ·ſ.ñit aliqͥd contra oꝛdinem iuris. Iñ in iurioſus.ſa.ſum.i.cõuiciatoꝛ.inſectatoꝛ.iĩ⸗ iurius.vel potius ille qͥ patit᷑ iniuriam ab gliqͥ. Inde iniurioſitas. tatis. Iniunx.iugis.2ↄ.t.ðꝛ ab in ⁊ iugũ.Et ſunt iniuges boues nondũ iugo coniũcti. Idẽ dicunt᷑ ſeiuges. quaſi ſeoꝛſum a iugo. AUñ in Gręciſmo ðꝛ. Bos nondum domitus a multis ðꝛ iniunx. —JJU Innocens.tis.oĩs ge.i.nulli nocenę Innocuꝰ.cua.cuũ.i.innocẽs.⁊ cui ñ nocet Innoxius.xia.xiũ.q̃ſi ſine noxa. Innoxiꝰ Bie⸗cul aulſch nd nocere nouit.nec ipſe Innuba.bę.i.innuptaqꝗᷓ adhuc nulli nupſit q adhuc vultum ſuum non velat.Et coꝛ ri.nu.ſicut ꝓnuba.licet nubo.bis.ꝓducat canrn. SA ed. Inofficioſum teſtamentũ ðꝛ.qð factum eſt ↄtra officiũ pietatl.vt.l.ij. ff. ð inoffi. teſta. quo.ſ.extraneus heęres inſcribit᷑.alias in⸗ ſtituit᷑. Idem ſi nõ extraneꝰ.Filiꝰ vo pꝛo⸗ pᷣus aui pſterit᷑. aut iniꝗ exhęredat᷑.hoc eſt qñ pr vel mat᷑ fecit teſttamentũ. Idẽ ſi filiꝰ in teſtamento pr̃em ſine cauſa exhęredat. Etiã ſi frat᷑ fratrẽ exhęredat tribꝰ ꝑſonis ĩ ſtitutis in duobus caſibus Item officium inter patrem ⁊ filium ðꝛ pietas. Inter pa/⸗ tronum ⁊ libertuʒ ðꝛ obſequium. Int᷑ deũ hominem religio. Inter hominem ⁊ ho mineʒ ſtat in nomine generali. vt qð debz homo homini ex natura.ff. deſer.expoꝛ.l. ſeruuus. “ Inofficioſa donatio. dicitur quę cõtra offi⸗ cium pietat facta eſt.⁊ fit ad ſimilitudineʒ inofficioſi teſtamenti.vt.C. eo.ti.l.j.⁊ per totum titulum ſequentem.quia pene libe/ ri vel parentes excluduntur a bonoꝛum ſubſidio. vel ex pꝛopoſito donantis. vel 8 reipᷣa ꝙ ꝑ ſe ſufficit ad reuocationeʒ dona tionis.licet ꝓpoſitum vel ↄſiliũ donantis non interueniat.vt no.in glo.in.l.ſilique⸗ at C. e.ti. Inops.pis.oĩs ge.i. ſine opib⸗. paup. 82 ab in ⁊ ops qð eſt diues. fecundus. opulẽ⸗ tus. Sed differunt inops ⁊ pupp Inops ꝓpe ðꝛ.qͥ nihil hʒ.qͥ nec ſibi ſi uffice/ re põt nec alijs largiri.Sed paupꝑ ðꝛ.qͥ licʒ alijs largiri nõ poſſit.ſibijpᷣi tñ ſufficit. vñ copulationem recipiunt vtibi.Ego ſum pauꝑ ⁊ inops.Et alibi. Dauperi ⁊ inopi tu eris adiutoꝛ. Vel inops ðꝛ ab in et ops pis.ꝓ terra qſi ſine fra.i.inſepultus.ſ.qui caret ſepultura. Inð hęc inopia.pię.ſcõᷣm Hugl. Vñ in Gręciſmo ðꝛ. Nulliꝰ poſſeſ⸗ ſoꝛ inops hõ ðꝛ eſſe. 4 Inqͥlinꝰ.ni.i.aduena.q̃i incolẽs aliena Nõ em ꝓpᷣam ſedẽ.ſʒ in tra aliena inhabitat.⁊ ðꝛ ab incolo.lis.Sed dĩra eſt inter inqlinũ aduenam vel incolã. Nam inqlini ſunt qͥ emigrant.⁊ non ꝑpetuo ꝑmanẽt Aduenę vel incolę aduenticij ſunt ſed pꝑmanentes. Idem ⁊ accolę. Peregrini vo dicunt᷑.qͥa parentes eoꝝ ignoꝛ ant᷑.Sũt em̃ de lõgin⸗ qua regione. Indigenę vo ſunt inde geni⸗ ti in eodem loco nati vbi habitãt. Vel in qlinus ðꝛ ab in ⁊ culina.ſ.viłciuis ⁊ aduẽ⸗ ticius m quoſdamœm Ingquiſitio. onis i ꝑſcrutatio. Ael eſt alicꝰ criminis ꝑ ſuperioꝛem reſpectu inferioꝛũ ſuoꝝ inueſtigatio.vt in ti.ð accu.⁊ inqui. ⁊ denunc. Inſana.nę.f.p.eſt genꝰ herbe ꝗᷓ ſi edat᷑ inſa niam facit. èè Inſanꝰ.na.nũ.i.non ſanꝰ.amẽs vłfurioſuſ * Iñ inſania. i. fu roꝛ. amentia. Inſcitia.tię.f.p.i.ignoꝛãtia. AUñ Oꝛati⸗ in epi. Sʒ turpẽ putat inſcitię metuitq; litu / ram Itẽ Sap̃.xix. Aliã aſſumpſer̃t ſibi co gitationem inſcitię. Itẽ Sap̃. xiiij. Sʒ ⁊ in magno viuentes inſcitię bello. Et nõ ꝙ in ſcitia foꝛmat᷑ ab inſciti gtõ de inſcitꝰ. ta tü addita a. qꝛ regula eſt ꝗJ añ cia bꝛeuiat᷑ in Denoĩiatiuis.ꝗᷓ foꝛmant᷑ addita cia.vt Ju⸗ ſtus.ſti.iuſticia. Sʒ inſcitia nõ foꝛmat᷑ ad⸗ dita cia. ſed addita a. vt inſcitus ti. addita a. fit inſcitia. ⁊ ideo nõ pducit᷑ i. añ cia Añ ⁊ ſcribit᷑ ꝑ t.in penuł.ſyllaba. Iteʒ inſcitia eſt ſine doctrina. Inſcientia vero ſine ſci⸗ entia . Inſcius.a.ũſ.quaſi ſine ſcientia.⁊ ðꝛ ab in 7 ſcius qð eſt ſciens. Inſcriptio eſt qdam libellus quẽ accuſatoꝛ 9 offert iudici ſub hac foꝛma.Ego.N. coꝛaʒ vel apud.N.pᷣtoꝛem vel iudicẽè refero talẽ reuʒ legis iulię.de adulterio qð cõmiſit cũ dum eſſet cũ ea.menſe tali.in domo ta⸗/ li.ↄſule tali regnante.Et oꝑatur iſcriptio ꝙaccuſatoꝛ ſi crimen nõ ꝓbauerit qð im/ poſuit ad talionem obligatur. Inſenſis.ſis.2ↄ.t.⁊ G ſe.i.ſine ſenſu. Inlſidię.aꝝ.płis numeri.fę.ge.ðꝛ ab Inſi// deo. des. Et fiũt inſidięloco vłtelo. fraus circa fidem mutuatã. dolus in aĩio. Iñ inſi . dioſus.ſa.ſum. Inſignis.gnis..t.⁊ ne.i.ſclarꝰ.oꝛnatꝰ. nobil. gloſus. magnę famę.quaſi hñs emi nens ſignũ p̃ alijs. Iñ h̊ inſigne.gnis.ſub ſtantiue.i.oꝛnamenti. Inſipidus.da.dũ.pe.coꝛ.i.non ſapidus. „ .⸗ i inſipiditas. tatis. hec inſipientia.tie. in ⁊ ſapiẽs.qſi ſine ſapoꝛe ⁊ ſapientia. Iñ Inſitio.onis.f.t.idem eſt qð plantatio. Atł inſitio ð cũ fiſſo trũco ſurculus inducitur Etiam inſitio eſt tꝑs ſerendi aliqͥd. łactio qua ſeri᷑. Añ Ouið.de reme. Nenerat in ſitio fac ramum.ramos adaptet. Inſolens.entl.ois ge.i.ſuꝑbus fatuꝰ.moꝛi bus nõ conueniens. Iñ inſolentia.tię.id ẽ ſuꝑbia. fatuittas. Inſomnis.nis. ↄ.t.⁊ h ne.i.ſine ſomno.p/⸗ uigil qͥ doꝛmire nõ põt. Iñ hec inſomnia. nie. i. vigilia vel vigilãtia.Et h̊ inſomniũ. qð videt᷑ ꝑ ſomnum. Et eſt ꝗdam ſpecies ſomnij.vide infra in ſomniũn. . Inſons.ſontl.oĩs ge.i.innocens.innoxius Vñ Eſopꝰ. Inſont aios floꝛida ligua po/ lit. Iñ hec inſontia.tię.ſ.innocentin. Inſtans.tis.ðꝛ tꝑs ſimplex. Et ſic deſcribi . tur.qð cũ ſit finis pᷣteriti.⁊ pᷣncipiuʒ futuri vel cũ incipit ſtatim eſſe deſinit. Al inſtãs eſt bꝛeuiſſima pars tempoꝛis ꝗ̊ non expe/ ctat ſucceſſionem. Iteʒ põt eſſe participiũ de inſto. ſtas. . Inſtantia.tię.eſt tꝑs quo iudiciũ diſcutit᷑. finiri debet.c.venerabil de uli.. Inſtar.neu.ge.indecli.i.ſiłitudo.vł potiuſ ad ſimilitudinẽ. Habet em in ſe vim huiuſ hpoſitionis ad. Vñ nõ debet reciꝑe ſᷣpoſi tionem ad.niſi in expoſitione. Vñn dicẽdũ eſt. Hoc eſt inſtar illius.i.ad ſimilitudinez illius. Aliqñ tñ inuenit᷑ adinſtar.ſed tunc ppoſitio abundat. MUN Inſtinctus cta.ctũ.i.inſtigatio.ꝑſuaſio.ſti mulatio.incitatio. ſipiens.entl.oĩs.ge.i.nõ ſapiẽs.⁊ ðꝛ ab y , gni in⸗ rer fit N ebbe — =— — ☛ un eii na. Inſtita.tę.f.p.eſt ꝗdã veſtis talar ꝗᷓ et ſto/ la ðꝛ. Inſtita etiã latũ cingulũ ðꝛ.cuʒ quo puer ligat᷑ in cuna. Inſtitę etiã vt dic NRa pias.ſunt paruę linteolęꝗ moꝛtuũ iuoluũt Vñ Joannis.xj.Ligatus manus ⁊ pedeſ inſtitis.⁊ coꝛ.ſti. M Inſtitoꝛ.toꝛis.i.mercatoꝛ.⁊ ðꝛ ab inſto. as qꝛ inſtat mercibꝰ emẽdis. Vñ Job. xxviij Filij inſtitoꝝ ⁊c. Vnð.Qui vẽdit merces mercatoꝛ ðꝛ ille. Inſtitoꝛ eſt inſtat qͥ pꝛo pᷣ⸗ cio minuendo. Mercatoꝛ vendit inſtitoꝛ Inſtitoꝛ eſt ille qͥ tabernis.vinis vendẽdis vel alicui alteri negocio eſt pᷣpoſitus.l.in/ ſtitoꝛ pᷣma.ff.de inſti.acci. D Inſtitutũ.ti.n.sS.⁊ hęc inſtitutio.onis.id ẽ moꝝ infoꝛmatio. Sʒ ponit᷑ etiã ꝓ qͥdam li bꝛo legali tm̃ in płi.hę inſtitutiões.inſtitu⸗ tionũ.⁊ hęc inſtituta.hoꝝ inſtitutoꝝ dicit Et ðꝛ liber inſtitutionũ.q̃ſi inſtructionuʒ. qꝛ in h̊ pᷣmis legũ pᷣcepti inſtruimur.vł qꝛ in ſtatũ humani vł rhoma ni iuris nos eri git. vt dicit Accurl.in glo.in pᷣn.inſtitutio num vel inſtitutoꝝ. 1 „₰ Inſtitutio.eſt pᷣmꝰ qdus oĩm inſtitutoꝛuzZ. vt no.C.de libe.pᷣte.l.j.etiaʒ ſi mille eſſent Em leges. Sʒ m canones. Inſtitutio. eſt eccłe vłeccłaſtici bñficij collatio.q̃i ius ha⸗ bentem ad bñſficium ꝑ pᷣſentationem intus vel in bñficium ſtatuens. Inſtrumentũ art ðꝛ ꝑ qð ipa ars oꝑꝛtur. Inſtrumentũ in iure ðꝛ qͥcqͥd cauſa inſtruit NAel inſtrm eſt ſcriptura ad aſſertioneʒ ſeu ꝓbationẽ alicuius rei facta. Inſtrumentũ publicũ eſt ſolẽnis ⁊ rite oꝛdi nata ſcriptura ꝑ autenticę ꝑſonę manum publicę facta cauſa memoꝛię.c.ſcriptura. De fi. inſtrtu. Inſtrumentũ pᷣuatũ eſt qð ꝑ manũ pᷣuatam confectũ eſt. vel a tabellione. non tñ in foꝛ ma publica ſcriptũ.vt qꝛ nec nomẽ imꝑa/⸗ toꝛis nec ↄſulis.nec papę appoſuit. Inſubulus.li.qðdam inſtrjm in texendo te lam. ſ.circa qð pannꝰ vłſtamẽ inuoluit᷑. ? dꝛ ab inſubulo.las.qꝛ inſubulat᷑.i.ꝑfoꝛat vt poſſit inuolui ⁊ retineri ꝓ volũtate texẽ Inſula.lęðꝛ fra vndiq; mari circũſepta(t. vñ inſula ðꝛ.qꝛ in ſalo ſit ſita.i.in mari. Inſularij ſᷣui ſunt qͥ in inſula retinent᷑.vt.l. in lege. ff. de w. ſig. Inſulſus.ſa.ſum.i.nõ ſalſus.q̃ſi ſine ſapo/ re ſał vel ſapientię. AUñ Job. vj. Aut pote rit comedi inſulſum qð nõ eſt ſale ↄditũ⸗ Inſultus.tus.tui.m.g.i.inuaſio aggreſſio. Aſi ſaltus in alium impetuoſe factus. Integer.gra.grũ.i.incoꝛruptus.icolumis plenꝰ. In itegritas.i.religioſitas.caſtitaſ Intellectus.intelligẽtia.⁊ intelligibilitas. differũt. Mrope qͥdeʒ intellectus ẽ vis aĩę comp̃henſiua incoꝛpoꝛeaꝝ ſubſtantiaru,z foꝛmis ſubtractaꝝ vel foꝛmaꝝ circa aas. Intelligentia vo eſt vis aimęꝗᷓ aſpirat vt aliqd circa diuinã ſubſtantiã cõphendat. Intelligibilitas vo eſt ꝗdam vis aię oim foꝛmaꝝ in quadam ſimplicitate cõplicati/ ua abſq; oꝛdie naturali vel tꝑali.⁊ tali mõ deus compꝛehendit res.quia eas oẽs vno intuitu abſq; omni ſucceſſione dicit᷑ comp henderer. Intemerata. incoꝛrupta. intacta. ? nulla te meritate violata. Intemperies.riei.⁊ q̊ intemperiuʒ.rij. vbi nulla ſecuritas ⁊ nullũ temperamentũ eſt. Intempeſtiuus.ua.uũ.i.incõgruus ⁊ incõ ueniens.nõ in ſuo tꝑe veniẽs.ſʒ añ ł poſt. Vñ Boetius in pᷣmo de cõſolatiõe. Intẽ/⸗ peſtiui fundũtur vᷣtice cani. Intempeſtꝰ.ta.tũ.i.incõgruus.inutibł.qſi ſi netꝑe.i.actu. Vñ nox ðꝛ intempeſta qſi in cõgrua.qꝛ non hʒ idoneũ tꝑs gerendis re⸗ bus. Et nõ ꝙ qdam ꝑs noctis ðꝛ intẽpeſtũ vide ſupꝛa in crepuſculum. HW Interaſile.ðꝛ intpolatũ.celatura.et plano. lanũ em inter celaturas qſi raſum viðꝛ. ⁊ declinat᷑ h̊ ⁊ hec interaſił.⁊ h le.pe.coꝛr. Ael ſᷣm Cap̃.interaſił᷑ ẽ anaglypha ſcul / ptura. Alexander vo dicit.& nũc ſculptu ris.nunc planicie variat᷑. oc ⁊ nõ aliud opus interaſile dicõoss. . Intercalarl.ris. ↄ.t.⁊ G re.i.interpoſitiuu. vel intpoſitũ.ſ.qð interponit᷑. vt Aerſus intercalar ðꝛ qͥ ſepe interponit᷑ IJnñ hęc in calaritas.tatis.i.interpoſitio.. Intercapedo.dis.i.diſtãtia local. vt inter duos parietes. MM Inktceſſoꝛ ðꝛ qͥ ꝓ alio pᷣces facit vel fundit. Item dicim⸗ interceſſoꝛẽ illũ q intercedit interponit ſe inter debitoꝛem ⁊ creditoꝛẽ ad h̊ ꝙ ei pecunia mutuet᷑.⁊ eſt qſi ſideiuſ⸗ ſoꝛ ⁊ conſtitutoꝛ. Interciliũ.lij.i.ſpaciũ qð eſt inter duo ſuꝑ⸗ cilia. qð ſine pilis eſt. Intercolumniũ.nij.ðꝛ illud qð eſt int᷑ duas colũnas vel ſpaciũ diuidẽs eas.⁊ ðꝛ ab in ter ⁊ colũna.q̃ſi inter colũnas exns. Anð iij. Regl.vij. Media intercolũnia ädrata non rotunda. Interconfiniũ.nij.terminus.vel locꝰ inter Nern e un duos fines exiſtens. Intercus.cutl.oĩs ge.i.illa res quam pati/ mur inter carnem ⁊ cutẽ.ſicut eſt iſirmitas vel malus humoꝛ vł aliud hmõi. Iñ inter cuticus.ca. cũ. ⁊ intercutaneus.nea.neũ. Et intercutanus.na.nũ.oĩia ꝓ eo qð eſt in ter cutem carnen. JGMU Interdictũ.ti.n.s.ðꝛ ab interdico.cis.q̃i in terim dictũ.ſ.qð interim annunciat᷑ a iudi ce.nõ ꝙ ꝑpetuo maneat. q̃ſi q;diu dictum ⁊ ſtatutũ eſt a iudice. Nõ h̊ ꝙ in generali ĩ terdicto debent iſta cõferri ab eccla.ſ. Ba⸗ ptiſmus paruuloꝝ. penitẽtię moꝛientium Põt etiam epũ s paruulos baptitatos cõ firmare. Item ſemel in menſe vel ſeptima⸗ na pplu m interdictũ ⁊ etiã excõicatum ad eccłam aliquam conuocare ⁊ ei pꝛedicare Item põt euchariſtia in moꝛte vere peni/ tentibus dari. Vñ decretal noua. Nermit timus ecclarum miniſtris ſemel in hebdo/ nis.voce ſubmiſſa.ianuis clauſis.excõmu nicatis ⁊ interdictis excluſis miſſarũ ſolẽ/ nia celebꝛare.cauſa conficiendi coꝛpꝰ dñi qð decedentibus in penitentia non dene/ gatur. Item ꝑmittit᷑ ꝙ clerici decedentes qͥ penę ᷣuauerunt interdictum. in cęmite/ rio eccłę.ſine campanarũ pulſatione.ceſſã tibns ſolennitatibus omibꝰ cũ ſilentio tu/ mulentur. Item ↄcedit᷑ ꝙ in ↄuentualibꝰ eccleſijs bini ⁊ bini vel ſimul tres hoꝛas ca nonicas valeant legere. potius qᷓ; cantare ianuis clauſis interdictis ⁊ excõmunicat excluſis.voce ita demiſſa ꝙ exterius non pñt audiri. er qð patet ꝙ intdicti ⁊ mul ſignũ crucis.ob reuerentiã crucifixi nõ eſt psgnitentia deneganda. qð etiam alijs per/⸗ egrinis põt miſericoꝛditer indulgeri. Iteʒ nota ꝙ extrema vnctio non debet dari ali⸗ cui pſonę laico vel clerico vel etiaʒ reli gio ſoin loco generali inter dicto ſuppoſito.ni ſi ſuꝑ h̊ habeant pᷣuilegium ſpeciale. Interdictum olim erat ꝗdam foꝛma ⁊ ſolen nis cõceptio vᷣboꝛum q; bus pᷣtoꝛ aliqͥd fieri iubebat vel ꝓhibebat. qð tunc maxime fa ciebat cum de poſſeſſione vel qſi poſſeſſio⸗ ne inter aliquos ↄtendebat᷑.vx Inſti. de i⸗ terdic.circa pᷣn.⁊.ff. eo.ti. Interdictũ de aqua quotidiana ⁊ ęſtiua da tur habenti ius aquę quotidianę. vłetiazʒ eſtiuę ducendęad ſdia ſua.cũ aliqͥs duce⸗ re ꝓhibet. vt. fl. e. ti. l. j. in pn. Interdictũ de aq̃ᷓ de caſtello ducẽda.datur habenti ius ducendi aquã de cannali łca/ ſtello ad irriganddaumn. Interdictũ de arboꝛibꝰ cędendis dat᷑ ↄtra hos qui hñt arboꝛes quaꝝ folia pẽdent ſu per ędificia vicinoꝝ vel agrũ.ita ꝙ eis dã⸗ num inferat. ⁊ ↄſulit᷑ eis ꝙ hmõi arboꝛes ſuccidãt ⁊ ligna tollent.⁊ eas deglobent a terra vſq; ad qndecim pedes. Idem eſt ſi P radices minat᷑ ꝑiculũ.vt.l.j.C. de inter⸗ Ddic. Et h̊ interdictũ ꝓhibitoꝛiũ eff Interdictũ de cloacis pꝛiuatis reficiendis. BSi volẽs qᷣs ſuã cloacã pᷣuatã. vel etiã pu⸗ blicam.vel fiſtulas. vel meatꝰ reſicere vel purgare. vel de nouo facere ab alio phibe tur.tuc ꝓuiſuʒ eſt ei de interdicto cloacis. qð eſt interdictũ publice deputatũ.⁊ pᷣua⸗ tum depᷣuat doacis.⁊ ẽ ꝓhibitoꝛiũ.Etiã eſt aliud reſtitutoꝛiũ.ſ.qð dat᷑ ↄtra initien cclarum tris ſei bdo / tem in cloacã meã vel publicã. vł qð imiſ/ mada tempoꝛe interdicti.nõ pulſat cãäpa / ſum in coacãimpedit. vel qͥ iubet᷑ auferri qð immiſſuʒ eſt.vt.ff.de cloacl.l.j.⁊·s·j.⁊ S·deinde.⁊·S:cloace.l.ſfi.e.ti. Interdictũ de aqua pluuiali arcẽda.vel de aq̃ pluuia Si facis opus aliqð in fũdo tuo ꝓpter qð aqua pluuialis nocere põt fũdo vicini tui. dat᷑ contra te actio pluuię arcen de per quam tuis expenſis opus teneris deſtruere. damnum contingens emenda re. Si vo poſſideas opus ab alio factum teneris patiam ſſtare vt deſtruat᷑.ar. l.j.⁊ ij · S· iij. in fi. ⁊ I.ſi tertiꝰ colonꝰ.s:celſꝰ ſcri⸗ bit. vᷣ ſiqͥdem aliꝰ.ff.e.ti.⁊ ſpe.ibidem. Interdictũ de fonte eſt.qð dat᷑ ei q duxit a udi quam de fonte ſ̊ anno.nec vi nec clã nec pᷣ to foꝛtiꝰ excõicati nõ debẽt auſcultare ho / ras canonicas. Item pegrinis accipiẽtibꝰ cario de alteriꝰ fonte.vł lacu.puteo.piſcia foſſa.ſtagno. vt. ff. e. ti.l.j.inyn. Interdictũ fraudatoꝛiũ.eſt qͥ tutoris credi⸗ pticipaſſe conſtabit vt fraudaret᷑.vt.ff. de ſolu.l.pupilli.circa pᷣn. oc interdicto te/ netur qui fraudem ꝑticipando emita cre/ ditoꝛe qnõ ſit ſoluendo melius foꝛte dice/ retur a debitoꝛe. 4““?l Interdictũ de glande legenda.vł alios fru ctus dat᷑ ei cuiꝰ glans vel aliꝰ fructꝰ in fun dDuñm alienũ ceciderit. vt ſingulo tertio die legere ⁊ expoꝛtare liceat.Et glãdis nomiĩe oss fructus ↄtinent᷑.vt.l.vnica.ff. e.ti. Interdictũ de itinere actuq; puato reſtituẽ do ꝓhibitoꝛiũ ad tuendas tmmodo ruſti/ cas Puitutes dat᷑ ↄtra phibẽtes aliquẽ vti Fuitute ſua. vt. ff. e. ti. l. .S. j. Et dat ↄfeſſo ria contra negantem ᷣͦuituteʒ. vt.l. ſi foꝛte — — = –T---ͦ ODH feni ⸗„ † * I wad dono 1füch eme lnen nen 4 s gel⸗ randis Ntſde liaote/ sae/ gedie⸗ losft uin oe Monie ſekitne oruſti aev ifa 1 ſto⸗ Ssſciendũ.ff.ſi ſᷣuitus vẽdi.Et etiã aduſꝰ eũ qͥ alium iniuſte ꝓhibet ſua vti ᷣuitute. imo etiã tunc dat᷑ ↄfeſſoꝛia.vt dicto ·· ſci⸗/ endum. l. palk. Interdictũ de libero homie exhibẽdo cõpe tit vnicuiq; de ppło ad petendum in publi cum hoĩem libeꝝ contra ⁊ adũſus eum qli berũ hoĩem inuitũ captũ dolo malo detiet in buitute. MM Interdictũ de liberis exhibẽdis ſeu dedu⸗ cendis dat᷑ patribus ſeu parentibus ↄtra eos qͥ liberos ſeu nepotes in poteſtate eoꝝ exñtes ſine eoꝝ voluntate detinẽt. vñ.l.j. ff. e.ti. ait ptoꝛ.Qui ꝗᷓ ve in ptãte Lucij CTi tij eſt. ſi is ea ve apud te eſt. dolo vetuo fa ctum eſt. quo minus apud eſſet.ita eum eã ve exhibeas. Interdictũ de migrando dat᷑ inqᷣlino vt ip ſe libere cũ rebus ſuis poſſit de habitatiõe migrare.ſi tñ locatoꝛi ſatiſfaciat.⁊ de pen/ ſione totius tempoꝛis. vt. ff. e. ti. l.j·S· ſi pẽ? ſio Interdictũ ð moꝛtuo iferẽdo hʒ locũ.vt qͥs nõ ꝓhibeat᷑ moꝛtuũ inferre ⁊ ſepelire quo licet ei inferre ⁊ ſepelire. vt.ff. eo. ti.l.j.in pᷣn. vt ſi via ꝓhibeat᷑ vel ſepulcruʒ ędiſica re.vel lapides ad ędiſicandũ ꝑ funduʒ du cere.vt. ff. e. l.j·S· Ptoꝛ ait.⁊· S ſi iter mihi. Interdictũ momentaneę poſſeſſionis eſt qͥ agit᷑ de poſſeſſiõe retinẽda.ſicut vti poſſi / detis. vt. ff. vti poſſi.l.j:S·j.vel qua agitur de poſſeſſione adipiſcenda.vt eſt quoum bonoꝝx quox legatoꝝ.vel quo agit᷑ de poſ ſeſſione recuꝑanda. vt vñ vi. ff. e. ti. S·j. Interdictũ ne qͥd in loco ſacro fiat. ⁊ oĩa ſe/⸗ qjuentia hmõi dant᷑ cuilibet ex pplło ad ex⸗ hibendũ ne flat. ↄtra quã ꝓhibitionem ſi qd factũ fuerit interdicto qð vi aut clã ſu/ is ſumptibꝰ vel deſtruere coget᷑ om̃e qð fa ctuʒ fuerit.aut in pᷣſtinũ ſtatũ reducere.vł reddere tenet᷑.vt.ff. neqᷣd in lo.pu.l.ij·s ait ptoꝛ ꝙ in via. Interdictũ ne qᷣd fiat in loco publico vk iti/ nere. oc interdictũ ꝓhibitoꝛiũ eſt. Et tã publicis vtilitatibꝰ q; buatoꝝ ꝑ hoc ꝓſpi citur. Loca em̃ publica vtiq pᷣuatoꝛũ vſi/ deſeruiunt iure ſcripto ciuitatis.vt.l. Interdictũ ne qͥd fiat in mari vel flumie pu⸗ lico ripa ve eiꝰ qͥ peius nauigaret᷑.aut in via publica q̃ peius eat. Hoc interdictum dat᷑ ꝑpetuo oĩbꝰ ⁊ in oẽs hʒ ↄdẽnationem in id qð actor interat.vt.l.j.in fi.ff.de via Seſe publi.⁊ itinere pub.reſiciendo. Interdictũ ne qͥd fiat in flumine publico vt aliter fluat qᷓ; poꝛi eſtate fluxit.i.vt aqᷓ fiat altioꝛ. depꝛeſſioꝛ. rapidioꝛ.cum incõmo do euellẽtiũ. vt. ff. ne q̃ d in flu.pub.l.j.in pᷣn. S'‚non autẽe omne. älä Interdictũ de noui oꝑis nunciatiõe datur ei qͥ ꝓhibet᷑ ędiſicare poſtqᷓ; ſatiſdederit. vt. ff. e. ti. l.Rtoꝛ ait · S hoc aũ t interdictum Interdictũ de loco publico fruendo eſt pu⸗ blice vtilitatis cã ꝓpoſitũ.qꝛ tuet᷑ vecti ga lia publica.qͥ ꝓhibet᷑ q̊s vim facere ei ſo/ cio ve eiꝰ qͥ ↄduxit locũ publicũ fruenduʒ ab eo q̊ locandi ius habuit qͥ minꝰ loco pu blico ſibi frui liceat ex.l.locationis vel cõ⸗ ductionis. ⁊ hec habent in. l. ·S. j. ⁊ in pn. ff. de lo pu. fru. ðð Interdictũ de pᷣcario qð reſtitutoꝛium eſt. datur ei qͥ pᷣcario rogauit ⁊ pᷣcario hʒ.imo etiã ſi non rogauit dum tñ poſſidet.vt.ff.e ti. l.in rebus ·S· j. ⁊ ꝑ totã legẽ pᷣcariũ viðꝛ rogare.⁊ habereſi rogauit ꝓ ſe ⁊ hʒ ꝓ ſuo vel ſi rogauit ꝓcuratoꝛ ſuus vel negocioꝝ geſtoꝛ ⁊ ipᷣe ratum habet. vt. ff. e. ti. l. certe ·S·j.dum tñ accipiat in ꝑſonam ſuam con/ tractum aliter non. vt. ff. de acqͥ. poſſ.l.poſ nterdictũ qð vi aut clam dat᷑ adũſus eum q̃ in loco alterius aliqð opus ↄſtruxit vel deſtruxit.dũ tñ ſit factũ in ſolo. ff.e.ti.l.j. .S ·G interdictum.Et etiã ſi vi.i.ꝑ violen/ tiam.aut clam.i.occulte ſine notiſicatione alteri facta fecit cum timeret ne ſi ſciret ſi⸗ bi ꝓhiberet᷑. vt.ff. e. ti l. j. — 4 ☚ Interdictũ quoꝝ bonoꝝ a ptoꝛe inuentum eſt. ⁊ dat᷑ filio emãcipato adũſus hęredem vel poſſeſſoꝛẽ.vel ↄtra illũ qͥ ꝓ herede vel poſſeſſoꝛe poſſidet.ad vniũſa bona adipi/ ſcẽda nõ ad ſingulas res. Et eſt duplex.ſ. directũ ⁊ vtile.Sirectũ dat᷑ ei qͥ eſt bono/⸗ rum poſſeſſoꝛ. Atile dat᷑ ei q̊ͥ ſuccedit in re ciuili ex teſtamento vel ab inteſtato. Interdictũ quoꝝ legatoꝝ competit hęredi ad repetendũ legata ꝗſine voluntate eius legatarius occupauit repetet itaq; heres. vt deducat falcidiã.alioqͥn ſi repeteret ſta⸗ tim repetiturus exceptione doli poterit re moueri. Interdictũ de riuis eſt vtiliſſimuʒ.qꝛ riuos ſpecꝰ ⁊ ſepta reficere ⁊ purgare pſᷣtoꝛ aquę ducendę cauſa ꝑmittit. dum tñ non aliter agquam ducat qᷓ; poꝛe ęſtate fluxit.vt in. l. ĩ pᷣn. ff. de riuis. Interdictũ ſaluianũ competit domio fuch 0 aduſus colonuʒz in ſua domo habitantẽ et eius heredes de rebus coloni tacite pigne ratis ꝓ mercedibus qᷓs colonus in funduʒ Iterdictũ de ſepulcro ędiſicando locum hʒ vt qs nõ ꝓhibeat᷑ ediſcare ſepulcruʒ quo licet moꝛtuum inferre Interdictũ de tabulexhibendis. dat᷑ oibbuſ qᷣbus aliqd eſt aſcriptũ in tabuł vel pure in diem. vel ſub conditione.ſiue ſint hęre/⸗ des. ſiue legata rij ſiue cõmiſſarij. Interdictũ de ripa munienda merito ꝓpo⸗ ſitum fuit. Nam ripas fluminũ publicoꝛũ reficere ⁊ mun ire vtiliſſimum eſt. ne ob id omiſſũ nauigatio deterioꝛ fiat. vt in.l.vni ca·. S· j. ff. de ripa muniena. Inter dictũ vt in flumine publico nauigare liceat.eſt quo ꝓſpicit᷑ ne quis in flumie pu blico nauigare nauim ratem ve agere veli ripa onerare ꝓhibeat᷑.Sed vt ꝑ lacuʒ.foſ . ſam. ſtagnuz publicum nauigare liceat. vt l. vnica.S· j. ⁊ in pᷣn. ff. e.ti.vbi ſubdit AQul pianus.Lacus eſt qͥ pꝑpetuam habet aquã Stagnum vo qð tempoꝛalẽ ↄtinet aqua,ʒ ibidem ſtagnantem ꝗqqdam aqua plerũq; hyeme colligit᷑. Foſſa eſt receptaculuʒ aꝗᷓ manufactum. UũN Interdictũ vñ vil ocum hʒ cum qͥs poſſeſſi onem ſoli ꝑ vim amiſit. Et dat᷑ directe cõöo⸗ tra deiectoꝛem illi qͥ vi de poſſeſſione alicꝰ rei immobil deiectus eſt ſine omni cã vt re/ ſtituat᷑ poſſeſſio de q̃ deiectus eſt.⁊ oĩa ab lato.imo dato ꝙ ibidẽ eſſent aliq̃ ꝗᷓ penes violentũ fuerint moꝛtua. vel aliꝗᷓ res ꝗᷓ ca/ ſu foꝛtui tu ꝑierunt.nõ ꝓpt᷑ h̊ liberabit᷑.ſʒ in totũ ↄdemnabit᷑ ad earũ extimationem qꝛ nec moꝛtał.nec foꝛtuitus caſus liberat Deiectoꝛreeen. Interdictũ de vi ⁊ vi armata cũ interdicto vñ vi.dat᷑ ⁊ ꝓponitur ei qui deiectus eſt. Fuit em ęquiſſimũ vi deiecto ſubueniri. ꝗê5 ad recuperandã poſſeſſionẽ ̊ interdictum inuentũ eſt. Me qͥd em ꝑ vim omittat᷑ legi bus ꝓſpicit᷑ publicoꝝ ⁊ puatoꝝ necnõ cò/ ſtitutionibus pᷣncipiũ.vt.l.j.ff. e. ti · S. HBin⸗ terdictum. 7·S ſe. . Interdictũ vti poſſidetis locum hʒ in rebꝰ immo bilibꝰ. l. ſi de fundi vel ęediũ poſſeſſi⸗ one ↄtendit᷑. Inſti. e.ti.S. ſed interdictum Habet etiã locũ in coꝛpoꝛalibꝰ.vt in quaſi poſſeſſione.⁊ dat᷑ poſſidenti ciuilit᷑ ⁊ natu raliter. ve l etiam quaſi poſſidenti gra reti nendę poſſeſſionis. Et pꝛoponitur quoti/ ens inter litigatoꝛes contentio eſt vtx poſ — ſiqeant. quia alteruter magis ſe poſſidere ꝗffirmat. Interdictũ vtrobiq;. idẽ eſt cum interdicto vti poſſidetl.niſi ꝙ in h̊ differũt.qꝛ illud lo cum hʒ cum ſſtio eſt de retinenda poſſeſſi/ one reꝝ mobilium.vt.ff. vtrobiq;.l. vnica .S.h; interdictũ.Sed vti poſſidetis locum habet cum ͤſtio eſt de retinenda poſſeſſio⸗ ne reꝝ immobilium. M — Interdictũ de vxoꝛe deducẽda marito. da tur marito aduerſus eum qͥ dolo eam obti ger nne volũtate mariti.licet ipſa volente. .EC. ti. * Interdin cõponit᷑ ab int᷑ ⁊ diu.i.interĩ duʒ dies eſt. Iñ interdius.dia.diũ.i.iugl ⁊ cõ⸗ tinuus. Inuenit᷑ etiam perdius.dia.diũ. in eodem ſenſu. M Interduca.cę.i. Juno.⁊ðꝛ ab inter ⁊ duco cis.eo ꝙ intererat qñ puellę maritabãtur vel qꝛ eas introducebat.vel qꝛ interim dũ erãt in itinere eas ducebat.Eſt em ꝓnuba q̃ etiam domiduca dicebat᷑.qꝛ vſq;i domũ puellas maritatas introducere credebat᷑. 1 ⁊ ꝓdu.penultimã “ÿMBͤ: Intereſſe h̊ vᷣbũ cũ ꝓnoĩe neutrali ponit᷑.⁊ qñq; ſigt dãnum qð euenit.qñq; lucruma miſſum. Damnũ qð accidit. vbigr̃a. Ner ſuaſiſti familię meę ꝙ de domo kpoſſeſſiõe cederet qͥ facto damnũ mihi euenit tu tene ris ad inteſſe mihi pᷣſtãdũ.i.dãnũ qð paſſꝰ ſum reſartiẽdũ.Itẽ de lucro amiſſo ponit exemplũ.Debuiſti mihi ſoluẽ cẽtũ aureo Rhome.tu ſoluere deſideras Baſileę. ex timãdũ eſt q;tũ infuerit mea pecunia ſuo loco mihi ſolutaʒ fuiſſe.i.lucrũ qð ex mea negociatiõe ex eo loco facere potuiſſeʒ. Et heęc actio ꝑ quã h̊ fit ðꝛ arbitraria loci. Ał inteſſe eſt danũ emergẽs.vel lucrũ ceſſans ſuꝑ eo qð dari vel fieri omiſſum ẽ. vbigr̃a. In papia mihi dare pecuniã ꝓmiſiſti tali die ⁊ nõ feciſti.h̊ dãni ⁊ lucri ratio ẽ habẽ/ da. Bani. qꝛ in moꝛa fuiſti ⁊ nõ ſoluiſti die tali ſicut ꝓmiſiſti.nõ habui vt ſoluerem.qᷓ re penam incurri ⁊ damnũ. qð nõ incurriſ⸗ ſem ſi mihi loco ⁊ termino ſſixis ſoluiſſes. nec damnũ h̊ paſſus eſſem. Lucri etiã con⸗ termino debitis ſoluiſſes. mercimonia cõ paraſſem. ⁊ multa lucratus fuiſſem. Eſt g intereſſe extimatio damni quod talit᷑ eue/ nit. vłlucri qð ceſſat ex eo quod aliquid ti⸗ bi non detur. uel non fiet vt debet. Intereſſe ↄuentum eſt.ſ.cum nõ facl quecd ꝓmiſiſti mihi.vel cuʒ non fecero qð ꝓiniſi 5 ſideratio habenda eſt. qꝛ ſi mihi in loco ?z SD emeee — „ de dl⸗ nice n ſo⸗ da bti e. IS dii. itur nda nube doni chei. ii onn utce Ho⸗ e ſuo nen Gans . dehee/ Ouihide Mueren enan ſolices. nci Nnio nona c0 n.Elg Ulteue/ ini⸗ .. gno es zni tibi aliud intereſſe eſt cõe.ſ.extimatio cõis damni vel lucri.qð euenit vel ceſſat. Aliðö ſingulare.ſ.extimatio ꝗᷓ euenit ex ſpeciali caſu vel vtilitate. vide de h̊ ſpe.ti.de fruc. intereſſe. Interia qð ⁊ enteria etiã dðꝛ. i. inteſtina. Jñ Interici dicunt᷑ qͥ diſſolutionem patiütur ventris.⁊ ꝓdu.ri. ℳ * Interiectio ꝗdaʒ parſoꝛationis indeclina. MMM Interſignũ.gni.vel interſigniũ. nij.qð eſt ĩ ter duo ſigna.vel ſignum qð eſt int᷑ aliäs. ſicut aliqͥd ſolet mitti de vno loco ad aliuʒ apud latinos. ⁊ ðꝛ ab interiaceo. ces. Interitio.onis.f.t.i.moꝛs. Vñ ꝓpha.Eri⸗ pꝓuit eos de interitionibus eooꝛꝝũꝰ. Interlinearl.ↄ.t.⁊ H̊ re.qð eſt int᷑ lineas.et ðꝛ ab int᷑ ⁊ linearis. Vñ ꝗqdam gloſę dicũt interlineares ꝗᷓ ſunt int lineas. Atłinterli/ nearis põt deriuari ab interliniũ.-ni. 77 Interliniũ.nij.i.ſpaciũ tꝑis qð videt᷑ inter defectũ lunę.⁊ crementũ eiuſdem. Interminꝰ.na.nũ.i.ſine termio exñs. Vñ in hymno ſancteę trinitatis ðꝛ. In ſimplici ſuba virtus manens intermina. RPap̃. vo dicit. Intermina.internũcia mediatrix in . ſeperabili termino carens Internecio.onis.f.g.q̃ſi q dam homis mag nectio.moꝛs vel pęna. Interneciũ ðᷣꝛ bel/⸗ lum in qͥ oẽs ꝑierunt nullo remanente. Internicida.dę.idẽ qð homicida.q̃ſi enici⸗ da. I. q̊ͥ falſum teſtimoniũ fecit ⁊ cõmiſit.⁊ ob id ho iem occidit. Iñ hęc internicies.ci ei.moꝛs ab illo factaas +☛ q 77 Internicidiũ.dij.vel interniciũ.i.moꝛs.oc ciſio.quã internicida cõmittit Et interni/ cidiũ vel interniciũ q̃ſi ꝗdã hois enecatio. Et iudiciũ internicidij dabat᷑ in int᷑nicidã ⁊ accuſatoꝛẽ eiꝰ ⁊ poſſeſſio bonoꝝ ſeqbat᷑. Interniciũ etiã ðꝛ bellũ in quo oẽs ꝑierũt nullo remanente. Internodiũ.dij.ſpaciũ int᷑ nodos. vel illð groſſum os qð eſt in genu. Et ðꝛ int᷑nodiũ qꝛ innodat ſimł crus ⁊ coxã inter ſe. Vnð internodia popler. Ouið.in.v.meta.MMollia nodoſus facit Internunciꝰ.cij.⁊ Pfanzerndcig ctt vel Sꝑt d nũciat. vel nunciu,z poꝛtat. Iñ h̊ internunciũ.cij.id qð intꝛnun ꝗᷓ int᷑ duas ptes ali cius nunciat vel poꝛtat. Internꝰ.na.nũ.i.interioꝛ.⁊ ðꝛ ab intus. Interpola.lę. eſt ꝗdã veſtis ꝗᷓ dũ ſit vetus ad nouã ſpẽm reducit᷑.⁊ ſit quaſi noua. nterpres.pᷣtis. .t.ðꝛ qͥ diuerſa genera li⸗ guarum nouit.iſ.qͥ vnã linguã exponit peꝛ galiã. vel vnã lingu trãffert in aliã.⁊ ðꝛ ab inter ⁊ pres.qð eſt diues.qꝛ interpᷣtes di/ tant loquelã tranſferẽtes vocabula ð vna Interſcalare.ris.eſt lignũ ex trãſi . la poſitũ. Iñ interſcalarl..t.⁊ B re.ðꝛ in loquela in aliã. Ael ðꝛa pars partis.qꝛ in terpres eſt medius duaꝝ linguaꝝ.cũ tra/ fert vel exponit vnam ꝑ aliam poſitiuus. Vñ vᷣſus interſcalarðꝛ qͥ nõ cõ tinue interponit᷑ ad modũ ſcalariũ in ſcala Interſcapulũ.li.n.s.eſt ſpaciũ qð eſt inter ſcapulas.⁊ coꝛ. pbuu.b cauſa ſigni ⁊ noticie. 77 Interſtitiũ.tij.i.interuallũ.ſpaciũ inter ali⸗ qua. ⁊ ðꝛ ab inter. ⁊ ſto. ſtas. Intuallũ.li.n.S.i.ſpaciũ int᷑ capita valloꝝ id ẽ ſtipitũ qͥbꝰ vallum fit. AUñ ⁊ cętera ſpa cia qñq; dicunt᷑ interualla Sʒ magis ꝓpᷣe interuallũ ðꝛ ſpaciũ tꝑm. Intercapedo ve ro locał diſtantia ꝓbe appellat᷑ Iñ h̊ inter uallulum.li.dim. Interuentus.tus. tui.i.interceſſio. Interula.lę.f.p.i.camiſia.⁊ ðꝛ ab intus. qꝛ intꝰ iuxta carnẽ induit᷑. Iñ interulatꝰ.ta. tũ.i.interula ſiue camiſia indutꝰ.Itẽ ab in terula ðꝛ interulꝰ.la.lũ.i.interioꝛ. Et coꝛ. pe. Vñ Martiałcapel.Quin etiã interu⸗ los gaudẽs diſſoluere nerus. Inteſtata hęreditas.eſt ꝗᷓ teſtimonio ſepta nõ eſt. aut ſi ſcripta ſit iure.tmñ nõ eſtedita. in teſtẽ recipiat᷑.vel vt teſtamentũ faciat. Inteſtatꝰ ðꝛ qͥ oĩo nõ fecit teſtamẽtũ.vłſi fe cit ſʒ non rite ⁊ poſtea rupit ex ceri cauſis vel ſi ex iſto teſtamẽto nemo ſit heres. In/ ſti. de here. ꝗᷓ ab inteſta. deferunt᷑. in öͤn. Inteſtinꝰ.na.nũ.i.intrinſecꝰ.ca.cũ.⁊ ðꝛ ab 74. intus. Iñ h̊ inteſtinũ ni. Et dicunt᷑ inteſti na interioꝛa. qꝛ in interioꝛi ꝑte coꝛpis co/ hibent᷑ ꝗᷓ ideo longis nexibus ad modum circuloꝝ oꝛdinata ſunt.vt ſuſceptas eſcas paulatim egerãt.⁊ ſuꝑadditis cibis nõ im bellũ ðᷣr inteſtinũ.qð eſt inter teſtas.i.mu ros ciuitatis. Et inteſtina.interioꝛa.qꝛ qᷓſi in teſta recondita ſunt. cretarius.vel ↄſiliarius.ceditariꝰ.qͥ ſcit ſecreta ⁊ intima coꝛdis vel domus. Intolerabil.lis.2.t.⁊ h le.qð nõ valet.nec Odebet tolerari. ⁊ ſcribit᷑ ꝑ. vuulm. Intonſus.ſa.ſum.i.non tonſus. H pecdiant᷑. Vel inteſtin? ðꝛ ab in ⁊ teſta. Iñ Inthroniſatio. onis. eſt alicuiꝰ in ſuã digni tatẽ vłſuũ thronũ itroductio.łiueſtitura. Intimas.atis.ↄ.t.i.interiꝰhabitãs.vel ſe/⸗ Introneus.nea.neum.i.interioꝛ.⁊ ꝓpᷣeqͥ q dam impoꝛtunitate ſe ingerit intro vt co/ medat. Introꝛſus.ſa.ſum.i.intrinſecꝰ.Sʒ frequen tius introꝛſum inuenit᷑ in vi aduerbij. Inualitudinarius.i.languens.ſine valita / dine ᷣm Pap̃. Inualitudo. dinis.f. g.i.debilitas.ĩbecilli⸗ tas. infirmias. Inuectiuus.ua.uũ.i.detractoꝛiꝰ.malignꝰ. 7 dꝛ ab inueho.his.Et h̊ inuectiuum. ui.⁊ꝰ hec inuectiua. uę.ipᷣa inuectio.detractio. vituꝑ atio. Vñ ⁊ qͥdaʒ lib Ciceronis dictꝰ eſt q nuectiue.aꝝ. ꝓpt᷑ inuectiuas factas ibi in cantilenas. Inueſtitura eſt alicꝰ in ſuũ ius introductio Z eſt ꝓpe poſſeſſio.vel poſſeſſiõis traditio Inuentariꝰ.ria.riũ.i.facił ad inuenienduʒ Itẽ inuentariũ in iure ðꝛ libellus qͥdã in qᷓ oia bona hęreditaria ꝗᷓ apud aliquẽ inue/ niunt᷑ conſcribunt᷑. Et omia in illo libello ↄtinent᷑.vt ſciat᷑ q;tum eotꝑe vel die quo ſcribebat᷑ in bonis ſuis cõtinebaf. Inui dentia.tię.i.inuidia.⁊ ðꝛ ab inuidens OZñ Augꝰ.Non eſſet inuidentia ſi eſſʒ con Ccoꝛꝛs differenias. Inuidus.da.dũ.qͥ inuidet. Iñ hęci nuidia dix. Et eſt inuidia odiũ alienę felicitat Atł inuidia eſt ex aliẽa feęlicitate in aio cuiuſcũ Nq innata triſticia. Iñ inuidioſus.ſa.ſum. cui inuidet᷑.⁊ raro qͥ inuidet. Vñ. Inuidi oſus ego nõ inuidꝰ eſſe laboꝛo. Et vt dicit NMOMiꝛatiꝰ. Inuidia ſiculi nõ inuenere tyrani Toꝛmentũ maiꝰ ⁊c. Criſcianꝰ dic. Jnui⸗ Dus qui hʒ inuidiam. Inuiolatꝰ.a.ũ.i.intactꝰ.integer.vᷣin NPapᷣ. Inuitus.ta.tũ.i.nõ volẽs.q̃ſi ↄtra vitaʒ.i. voluntatem. ⁊ ðᷣꝛ ab in ⁊ vita. extra viam. ⁊ ab in ⁊ via. Inuolutruʒz.tri.n.S.i.inuolutio cuiuſlibet rei qð fit cũ in nr̃is dictis aliud inuoluitur q̃ᷓ dici videat.m Hugl. Papᷣ.vo diẽ In uolutrũ abſcõſum.occultũ.dictũ ſic ꝙ ĩ ſe habeat aliud inuolutũ. Añ Excech.xxvij. In volutris hyacinthiniis. Inuoluulus.li.maſ.ge.pe.coꝛ. qdaʒ beſtia ¶ vt hoies facilius decipiat inuoluit ſe ali qua rę. Joab interpᷣtat ſpirans.vel dñi robur. Joas interpᷣtat᷑ vbi ẽ incẽſum dñi. Pꝛopᷣa etymologia ẽ nois Iſte ẽ qͥ ſilacra cõbuſſit Joathan. interptat pfect·pulcer. Etymo logia nois eſt. Fecit em rationẽ in ↄſpectu dñi. ⁊ poꝛtã dñi ędificauit excellam. Job interpᷣtat᷑ dolens ꝓpter ꝑcuſſionẽ car⸗ nis. ⁊ paſſionem dolo. Jociſta.ſtę.ↄ.g.qͥ vel q iocis ſemꝑ intendit Iyſi in iocis ſtaans. Jocoſus.ſa.ſum.i.vſus iocl.vłplenꝰ iocis Joculus.li.dimi.i.paruus iocus. Jocundus.da.dũ.i.lętꝰ.hilarl.⁊ ðꝛaiocꝰ. qꝛ ſꝑ iocis ſit aptꝰ ⁊ hilaritati frequentioꝛ. ñ iocunditas.tatis. Jocus.ci.mal.ge.in ſingłari.ſʒ in płali.m. ⁊ neu.hi ioci.⁊ hęc ioca.i.lepoſ.vrbanitaſ feſtiuitas.ridiculꝰ.Et eſt iocꝰ ꝓbe in vbiſ onas vłiona interpᷣtat᷑ colũba vłdolens. Colüba p̃ gemitu.qñ in ventre ceti triduo fuit. Dolẽs ꝓpt triſticiã quã de ſalute ha⸗ buit niniuitaꝝ.vel ꝓpter hederam ſubito areſcẽtẽ cuiꝰ vmbꝛa tegebat᷑ ↄtra ſoł ardo Jonathan.interpᷣtat᷑ colũba dñi. (rem. Jonicꝰ ðꝛ qͥdã pes metricꝰ ab inuentoꝛe. vł ꝓpt᷑ nüeroꝝ.vłſyllabaꝝ inęq̃lẽ ſonuʒ. Jo nos em gręce inęqle ðꝛ.hʒ em qttuoꝛſyl/⸗ labas. duas bꝛeues. ⁊ duas lõgas.Et ẽ io nicus duplex.ſ.maioꝛ ⁊ minoꝛ.vła maioꝛi yvel a minoꝛi. Jonicꝰ maioꝛ vła maioꝛi con ſtat ex duab? longis pcedentibꝰ.⁊ duabui bꝛeuibꝰ ſequentibꝰ. vt Acerrimꝰ. Jonicꝰ minoꝛ vel a mioꝛi ↄſtat ex duabꝰ pmis bꝛe uibus.⁊ duabꝰ ſequẽtibꝰ lõgis.vt ꝑpama/ bas. Vñ.Lõgat bmoꝛes.⁊ curtat poſteri⸗ oꝛes. MPes ionicꝰ maioꝛ.obuiꝰ huicq; mi⸗ noꝛ. Itẽ ionica eſt vna ex liguis gręcoꝛũ. Joppe.ioppes.ioppen.ioppe.oppiduʒ pa leſtinę maritimũ. Iñ ioppita.tę. Joꝛdanis.nis.m.g.iudęę fluuiꝰ.a duobus m. 7 9 n „v.. fontibꝰ noĩatꝰ.quoꝝ vnus iuꝛ.alt᷑ dan ðꝛ. Inuius.a.ũ.i.nõ patẽs vię.vbi nõ eſt via. lhi copulati ioꝛdanẽ faciunt Naſcit᷑ q; ſub libano monte ⁊ diuidit iudęã ⁊ arabiam qᷓ poſt multos circũitꝰ iuxta hiericho ĩ mare moꝛtuũ fluit. Et interpᷣtat᷑ riuus iudicij. Jos.i.flunuuus. naich Joſaphat.interpᷣtat᷑ iudicium dmni. Joſeph qꝛ mater alium ſibi addi optauerat vocauit augmentũ. ſhũc harao ſapha⸗ net appellauit. qð hebraice abſconditoꝛũ reꝑtoꝛ ſonat.qꝛ obſcura ſõnia reuelauit et pdixit ſterilitatẽ. Interpᷣtat᷑ em ſaphanet eęgyptio ᷣmone.ſaluatoꝛ mũdi.qꝛ oꝛbẽ ter rę ab imminente famis liberauit excidio. Joſue interpᷣtat᷑ ſaluatoꝛ. Ipᷣe enim in figu ra chꝛiſti populum a deſerto liberauit.⁊ in terram ꝓmiſſionis induxit. Et dictus eſt icho ſco KN rſft Bin m ic Nuthe i⸗ lotr . m m. N odrs dand⸗ ctggin beni Honn ziudſch euen vl oln Cuunte oeen colin ziniift ort Jouenſiles.cõis.ge. i.dij Joſue bennun vel bentheleon.i.filiꝰ Nun Itẽ dictus eſt ieſus filius Naue. AUñ HHie⸗ ronymꝰ in plogo Regl.Et incipiunta Je ſu filio naue.qui apud eos Joſue bennun Jota ꝓpᷣe ðꝛ hęc ̃a.j.apud gręcos.⁊ ẽ mi⸗ noꝛ ceter lis.qꝛ vno ductu fit ſm Aug?. Sʒ qũq; pouit᷑ ſimplicit᷑ ꝓ qlibet lĩr̃a. AUñ pteribit a lege. Jotaciſmus.mi.eſt vbi i.płimũ ſonat. vt ſi dicas Juno Jouis iure iraſcit᷑. Uel Jota ciſmus eſt cuʒ vᷣboꝝ ↄiunctio in huiꝰ i.lre aſſiduitate collidit᷑.vt in pᷣdicto exẽplo pa tet. Vel m Hugl. Jotaciſmꝰ eſt vocaliuʒ l̃aꝝ exilis ꝓnunciatio. Ałqñ in iota lr̃a ẽ duplicatus ſonus.ſ.qñ ꝓ vno iota ꝓnũci/⸗ antur duo. vel econuſo. vel qñ vnũ exiliuſ duo ſpiſſius ſonant.Nã vnũ ſpiſſius duo exilius ꝓferri debent. „ 77 in attheo. Jota vnũ aut vnꝰapex non ad nũcia pferẽda deputati.q̃ſi Joui.i.creatoꝛi ſaltatoꝛes.et dðꝛa Joue ⁊ ſalio.Et coꝛ.ſi. Añ Martial capella.Lymphe dijq; iouenſiles. A m aliam l'am nouenſiles. Jouinianiſte. qdam hęretici a Jouiniano q̃dam monacho dicti. aſſerentes nullã nu⸗ bentium ⁊ vᷣginũ eſſe diſtantiã.nulliuſq; ĩ ter abſtinẽtes ⁊ ſir epulãtes eſſe diſcrimẽ. Jouoniꝰ.i.ianuarius.qꝛ oim mẽſiũ eſt pat ante W papanti. indecli.i.obuiatio vel occurſus ⁊8z ab ipa gręce.qð latine ðꝛ ire.⁊ ati.qð eſt ↄtra. Anð repᷣſentatio dñi in templo.i. feſtũ purificatiõis beatę vginis ðꝛ ipapan ti.qꝛ tunc Symeon chriſto occurrit ⁊ ob⸗ uiauit.⁊ in vlnis ſuis accepit eũ.⁊ in tem/ plo repſſentauit.ſᷣm Hug.Nap̃. etiã diẽ. „ 2 Annę ⁊ cęteroꝛum.⁊ ſcribit᷑ ꝑ a.antepe nul. ſyllabo. —. Ipſe.ipᷣa.ipᷣm.põt iũgi cũ pᷣma ⁊ ſecũda et tertia pſona.vt ipᷣe lego.ipᷣe legiſ.ipᷣe legit Ipapanti gręce. obuiatio ðꝛ ſymeonis.ſ. Sed cũ pᷣma ⁊ ſecũda figuratiue.cũ tertia ſine figura. ⁊ eſt p.de ſecunda ſyllaba.Et vt dicit Priſcia. in. xij.li. de ꝓpnomibꝰ. Il lud attendendũ ꝙ cũ ille illud.iſte iſtud.is id.faciũt neutra ipᷣe ſolũ qð ⁊ ipſus inuei⸗ tur a vetuſtiſſimis ꝓlatũ.neutrũ in ũ.deſi nens fecit. AUñ Terentiꝰ in andria. Ipſus mihi Bauus. q̃ intimꝰ eſt eoꝝ ↄſilijs. YOpa em̃ ꝗᷓ qbuſdã viſa eſt ratio non adeo firma videt᷑ iõ in ũ.facit neutrũ.qꝛ in us deſinit gr. — aliug iñ neutrũ facit. Vvis mna.vir na.dabit᷑ tibi nantl in ir mna Ira.rę.f.p.eſt furoꝛ recẽs cito trãſiẽs.quę ſic diffinit᷑. Ira eſt repentina ai motio ex qᷓ noõ ꝓuenit odiũ. Nel ira eſt ſanguis accen- ſio circa coꝛ ᷣm phᷣm. Et eſt ira bꝛeuis fu/⸗ roꝛ.ſed iracũdia vel odiũ qð idẽ eſt inuete rata ira de vltiõe ſꝑ cogitans. Itẽ ira eſt pᷣ ſens cõmotio animi.⁊ ex cauſa naſcit᷑. Jracũdia eſt vitiũ naturale ⁊ ꝑpetuum.Et ſic iratus eſt ꝓ tꝑe ↄcitatus Iracũdus fre quent᷑ iratus ⁊ leuter. Iris.iris.vel iridis.m.g.eſt arcꝰ celeſtis.et ðʒ ab aere.qſi aeris.eo ꝙ ab aere deſcẽdat ad terrã. Sed arcus ꝓpe eſt via ipius deę ſed Iris ipᷣa dea. Et ðꝛ iris qſi eris.qdð la/ tine ðꝛ lis.qꝛ raro mittit᷑ niſi ad litem ⁊ di/ ſcoꝛdiã ↄcitandã.Et eſt nuncia ⁊ pediſſeã Junonis. Et nõ ꝙ iris nihil alið eſt qᷓ; nu⸗ bes ſoli oppoſita.radijs ſol młtipliciter in foꝛmata. Ea em̃ eſt natura lumĩoſi coꝛpo⸗ ris. vt ſꝑ in oppoſitã partẽ radios dirigat Sol em cũ ſit luminoſum coꝛpꝰ radios ſu/⸗ os mittit in partem oppoſitã in qᷓ qñq; nu⸗ bem inuenit ꝗᷓ in vna ꝑte ſui eſt denſa.ina lia denſioꝛ.in alia denſiſſima. Item in alia ſui pte eſt rara.⁊ in alia rarioꝛ.⁊ in alia ra/ riſſima. In illa ꝗᷓ eſt denſa ſolares radij qſi in vitro incluſi rubeũ coloꝛem faciũt.in dẽ ſioꝛi ceruleũ.in denſiſſima nigrũ. Item in rara ꝑte faciunt viridẽ. in rarioꝛi ccoceum in rariſſima albã.Et ita ᷣm maioꝛẽ dẽſita⸗ tem illius nubis magis accedit ad coloꝛes nigredini affines. Scoᷣm maioꝛẽ raritateʒ magis accedit ad coloꝛes albedini affines Vręterea nubes illa qödam coꝛpus eſt cõ poſitũ ex q̃ttuoꝛ elemẽtis ⁊ aquoſum. ꝗᷓ ſo lis radio accenſa a q̃ttuoꝛ element q̃driꝑ/ titum cõtrahit coloꝛem. Cõtrahit ab igne rubeũ.ab aere ceruleũ ſiue lucidũ vel pur⸗ pureum.ab aqua viridem.a terra nigrum Hinc eſt ꝙ ſi videat᷑ iris in mane.videt᷑ in occidente.ſed in veſꝑe videt᷑ in oꝛiẽte. Si in meridie videt᷑ in ſeptentrione. In meri⸗ die videri nunqᷓ; põt cũ ſol in oppoſita ꝑte nunqᷓ; poſſit eſſe. Et hinc ꝓpter varietate coloꝛum iris ðꝛ ꝗdam gẽma.⁊ etiã quędaʒ herba.qꝛ eius flos coloꝛũ varietatem cele ſtem arcum imitet. Vñ. Circulus eſt iris · 4 lapis eſt. herbaq; ör iris. maſculinũ. Nam alius cũ in us.terminek. neu.ge. indecli.i.palma. manꝰ. Añ. Si Irinos eſt ſeries oꝛationis vłↄſtructio te/ noꝛem ſuũ vſq; ad vltimũ ſᷣuans.vt apud Virgiliũ. In pncipio cęlum ac terras cam poſq; liquẽtes. Lucentẽq; globũ lunę tita niaq; aſtra. Spũs intꝰ alit. m Donatum Beda vo dic. Irinos.i.ↄuenientia ðꝛ qñ ſeries oro nis renoꝛẽ ſuũ vſq; ad vltimum Ppust.nulla videlicet alia cã vłꝑſona muta ta.vt in pſał. Deꝰ in noie tuo ſaluũ me fac ⁊c. vſq; dũ ait.Et non ꝓpoſuerunt ?c. Jronia eſt tropꝰ ꝑ contrariuʒ.quod conat᷑ oſtendẽs.i tropꝰ oſtẽdẽs id ꝑ ↄtrariũ qð conat᷑.i.qð vult.vt in libꝛo Regũ. Clama te voce maioꝛi. BDeꝰ em̃ baal foꝛſitan loqᷣt᷑. Vl in diuerſoꝛio eſt. aut doꝛmit vt excitet. Hanc niſi Suitas ꝓnunciatiõ is innuerit. Oſiteri vid ebit᷑.qð negare ↄtendit ᷣm Do natum. Hugl. vo dicit. Ironia eſt ſnia ꝓp/ nüũciationi ↄtrariũ hñs intellectum. ſcʒ ſic Laudans vt vituperare intelligat᷑. Irrefragabil.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.inuincibilis. cui reſiſti vel inſtari non pòoolt. Irregularitas eſt ꝗdã nota ſiue impedimẽ tum canonicũ ex facto ſiue defacto ꝓpueni⸗ ens. qͥ qs ad ecclaſticos oꝛdines ꝓmoueri ⁊ iam ꝓmotus in eis mĩſtrare ꝓhibetur.⁊ degdari ſiue deponi qñq; meretur. Irreuerens. enti.i.nõ reuerẽs.inuerecũdꝰ Inge irreuere ntia.tie. . Irriguus. gua.guũ.i.madidus. vel fertił. vłfecũdus.vł ſtercoꝛatꝰ.⁊ ðꝛ ab irrigo as Vñn Oꝛatius in ᷣmonibꝰ. Irriguo nihil ẽ elucius hoꝛto.Et hoc irriguũ.gui. Vnde ZJudic/j. Irriguum ſuꝑius v c. 1S anfe EX JIs.· ea.id.ſcribit᷑ ſine h. Vñ in płali ij. et eę. ⁊ ijs.ſine h. debent ſcribi ꝑ geminũ i.Sed hi.hę.his.debent aſpirari.⁊ ꝑ vnũ i.et ꝑ vnũ e.ſcribi.Et nõ ꝙid eſt.⁊ B; ẽ.ſũt duę ptes.vt cũ ðꝛ Marcꝰ.id eſt Tullius. vel MWarcus.h̊ eſt Tulliꝰ. Id eit vł h̊ eſt.nõ põt eẽ vna dictõ cõpoſita.qꝛ ↄſtat ex ntõ ⁊ vbo. Etiaʒ nõ ſunt ↄiunctiões expoſitiue vt qͥdam putauerũt.qꝛ nec etiã tałſpẽs cõ iunctionum inuenta eſt. Sunt ̊ oꝛationeſ expoſitiue. Et illud ꝓnomen h̊ veit demõ ſtratiue. ⁊ B ꝓnomen id relatiue.⁊ reſpicẽ ĩ tellectum pſᷣcedentis termini.⁊ nõ ſuppoſi tuʒ.⁊ ideo ſumit᷑ in neutro genere.⁊ in ſin⸗ gularinumero. Ilaac interpᷣtat᷑ riſus.vᷣm Paß5. Iſachar interpᷣtat᷑ merces.Et coꝛ.pe. Vñiĩ Auroꝛa.Eſt aſinꝰfoꝛtis Jſachar recubãs ppemetas. =W IYla goga .· gę. i.inſtitutio.vel introductio. nñ apud dialecticos introductiões ad ar tem dialectic iſagoge dicunt᷑ Et etia Lib Poꝛphirij ðꝛ Iſagoga.qꝛ introductoꝛius eſtad libꝛũ ſdicamẽtoꝝ. Iñ hiſagog. gi. introductoꝛ lrarum. Iſboſeth. vir cõfuſionis interötar. Iſcalidus.da.dũ.ðꝛ ab excolo.lis. vt ager iſcalidus.q̃ſi excolidꝰ.qꝛ iam a cultura ex⸗ ierit.ſic excõſul.qꝛ a cõſulatu diſceſſerit. Iſis.idis.fe.t.eſt dea lanificũ.ſᷣm fabulas egyptioꝝ.ꝗᷓ habuit duos fratres.ſ.oſirim ⁊ tiphonẽ. Et ipᷣa dea Iſis nupꝑſit oſirĩ ꝓ marito.qð alter frater dolẽs.eũ occidit.ꝗ ꝓpter oſirim cũ filio ſuo oꝛo fugit in biblũ ſyrię qrendo occiſuʒ oſirim amariſſime la/ mentando donec oꝛus creuit.qͥ int᷑ fecit ti/ phonem patruũ ſuũ.ſui patris occiſoꝛeʒ ⁊ fratrem.ac ſuũ auunculũ. Iſopꝰ pi.ẽ herba apta pulmonibꝰpurgan- dis. Iopꝰ etiã ðᷣꝛ ſparſoꝛium aꝗᷓ.qꝛ in qui buſdam locis fit ex illa herba.vel ðꝛ ſic. ꝓ pter ſimilitudinẽ purgatiõis.Et eſt fe.ge. vm Hugl. Inuenit᷑ tñ in neu. ge.h̊ iſopuʒz. Vñ Macer de viribꝰ herbaꝝ. Et iſopuʒ ſiccũ calidũ q̊ʒ tertius illi. Eſt in vtroq; g dus ⁊c. Et ᷣm aliqs coꝛ penł. Vñ in auro ra. Pectoꝛis humoꝛes iſopi decoctio mũ/ dat. Item alius dicit Iſopus ẽ herba pur gans de pectoꝛe phlegma.Alij dicũt ꝙ iſo pus ſit gręcũ.⁊ ꝓð.pe. VUñ Bernardꝰait. Pector herba cauas.rupes inſedit iſopo Itẽ alius.Ad pulmonis opꝰ cõfert medi/ camen iſopus. Itẽ Jus ſinapis cerebꝛuʒ. ſed purgat pectus iſopus. Iſpal eſt qdam ciuitas hiſpanie. JIñ iſpali enſis. ſis..t.⁊ Bſe. Iſrael.m.g.indecli.⁊ etiã decliabile iuenit hiſrael.huiꝰ iſraeł. Jacob dictfuit iſrael. ⁊ interpᷣtat᷑ vir videns deũ. Is em ðꝛ vir. ra.vidẽs.el.deus.Tunc em nomẽ h acci⸗ pit. qñ tota nocte luctatus vicit angelũ in certamine.⁊ oꝛiente lucifero bñdictus eſt. ⁊æ inde ꝓpter viſionẽ dei.iſrael appellatꝰẽ Sic̃ ⁊ ipe ait. Nidi dñm facie ad faciẽ. Et ex hic duodecim tribꝰ ſilioꝝ iſrł vocabulũ ſoꝛtiteę ſunt. Uñ Exo.xiiij. Fugiamꝰ iſrae lem. Iñ h̊ ⁊ hęc iſraelita.tę.pe.ꝓ. ⁊ iſraeli ticꝰ. ca. cũ.pe.coꝛ. Et ſolẽt qͥdã in hͥ noieiſ⸗ rael tacẽ s.qꝛ s.añ r. in eadẽ ſyllaba ſonare nõ põt in latinis dictionibꝰ.ſʒ errãt. Non em iſrłeſt latina dictio vłgręca.ſed barba ra ⁊ in barbaris dictionibus in multi licet „ — — — — E - Italia. lię. dicta e Juba. be. f. p. eſt crinis equoꝝ zet barbarigare. Mõ em barbaries vł lingua hebꝛea artat᷑ regulis artis grãmaticæ. ſt ab Italo rege. Etnõ ꝙ italia olim a gręcis occupata.mag grecia dicta eſt. In italicus.ca.cũ.⁊ italꝰ.la.lum Szʒ h̊ mag ðꝛ ab italo rege.Et coꝛ.bᷣmam italia. licʒ aliqñ inueniatur lõga ꝑ extaſim vt Italiã ꝓfugꝰ ⁊c̃.vt dicit Honatus. Yter.iterl.neu.ge.⁊ h itiner.nerl.⁊ hęc itio onis. ⁊ H itus.tus.oĩa ab eo.is.ſʒ differũt. qꝛ itus ẽ via qᷓ iri ab hoĩe qqᷓ; vſum põt.ſʒ iter ⁊ itiner diũſam hñt ſigtionem. Iter ei eſt locꝰ tranſitu facił. Uñ ⁊ eũ appellamuſ gaditũ. Itiner aũt eſt iter lõge vię. ⁊ ipſe la⸗ boꝛ ambulandi. vt quo veł puenias. Acci piũtur tñ qñq; in eadem ſigtione.Et ſᷣm H ex iſtis duobus nomibꝰ. ſ.iter ⁊ itiner effe ctum eſt vnum h mõ. Iſte ntũs iter eſt in vſu.ſed eius obliqͥ nõ ſunt in vſu. Iteʒ iſti obliq itineris.itineri.itinere.ſunt in vſu ſʒ eoꝝ ntũs aboleuit.⁊ ſic factuʒ eſt vt ex iſt obliqᷣs ⁊ ex illo ntõ iter efficereẽ᷑ vnũ nom̃. ⁊ declinat᷑ h̊ iter.itineris. Itinerarchę dicũt᷑ itineris cuſtodes.ab eo. is. ⁊ archos gręce.i.pᷣnceps h̊ nomẽ trahẽ tes.qꝛ ad ꝓuinciaꝝ tutelã ꝑ ſinglła loca pa cis ⁊ qͥetis faciunt ſtare cuſtodiã.vt in.l.j. C. de cuſto. reoꝝ. ante Jube 1 iã alioꝛũ aialiũ irrationabiliũ.⁊ ðꝛ a iubeo bes. Ju ba etiaã ðꝛ criſta ꝗᷓ galeę ſuꝑponit᷑. vel ꝓpt᷑ noticiã.vel ꝓpter fruſtrationem ictuũ Jñ iubatus.ta.tũ.i.crinitꝰ.vel criſtatꝰ.⁊ Ju⸗ boſus.ſa.ſum.i.iubis abundans. Jubar.bar..i.ſplẽdoꝛ vel initiũ oꝛtus ſolis. vł ſol. vel lucifer.⁊ ðꝛ a iuba.bę.qꝛ ꝓpt᷑ ra dios qolibet iſtoꝝ videt᷑ iubatũ.qꝛ dirigit radios ad modũ iubarl.Et coꝛ.pᷣmã. AUñ. Exemplũ q̃ſi ſol collaterale iubar. Jubileus.lę.m.sS.i.annꝰreqͥetiõis gaudij ⁊ leticię ⁊ remiſſionis.qͥ ſᷣui liberati donabã tur. debita relaxabant᷑.captiui abſoluebã tur.poſſeſſiões gtis reſtituebant᷑. Ita diẽ Hugl. In hiſtoꝛijs aũt ſuper Geñ.xiij.ðꝛ Ab hac victoꝛia Abraę tradunt iubileum habuiſſe initiũ ꝓ hac remiſſiõe captiuoꝛũ. Jobel em remiſſio vel initiũ ðꝛ Iñ iubilęꝰ id ẽ remiſſiuꝰ vel initiãs. Ob h̊ aũt ↄſtitu/ tus eſt qͥnqgeſimꝰ.qꝛ tũc erat Loth.vt di⸗ cunt qdam qnq̃ginta annoꝝ. vel tunc erat da indecli. In Juda.dę.vł iuda in „ 5 anägeſimus annus ex q̃ dñs deꝰ locutus erat Abꝛaę in via. vel ex qͥ egreſſus eſt de tairam. Et nõ ꝙ ſi iubileus deriuat᷑ a iubi lo. las. tunc dicendũ eſt iubilę? ꝑ i. in ante⸗ penul.ſyllaba. Si aũta Jobel. tunc dicen dum eſt iubeleus e. in anpe. ſyllaba. In pᷣma aũt ſyllaba cauſa euphonię ſcribitur pu., nonꝑpo. ”M Jubilus.li.i.argutus.ſonoꝛus ⁊ letabũdꝰ⸗ cantꝰ. rope qdem iubilus eſt vox ↄfuſa p gaudio. Vel ᷣm qſdam Jubil? eſt gau/ dium qðs verbis explicari non põt. nec ta⸗ men penitus reticeri. Vel iubilus eſt cum tanta lęticia coꝛde ↄcipit᷑ quanta ſermoniſ efficatia nõ explet᷑.vt dicit ab̃. Anð in Breeiſmo ðꝛ. Fertur inexpleta iubilus le/ ticia mentis. Juda filius Jacob .cõfeſſio interptat AQnñ em̃ eũ peꝑit Lia. laudẽ dño retulit dicẽs. HNunc ſuꝑ h̊ dño ↄfiteboꝛ.Et nõ ꝙ ꝓ filio Jacob inuenit᷑ Judas vel Jada v. nin/ eclia⸗ bile. tam ꝓ pplło qᷓ; ꝓterra iudeoꝝ. Et qn ẽ indeclinabile debet accentuari in fine in / da cã differentię. m Hugl. Vñ Alex. Cũ declinat demittit vltima iuda.Cüũ manet immota ipᷣius poſtrema leuat᷑. Et a Juda vel Judęa ðꝛ iudaicus.ca. cu. Judas iacobi qͥ appellat᷑ alibi lebeus.figu⸗ ratum nomen hʒa coꝛde.qð nos diminuti ue coꝛculum poſſumus appellare. Jpſe in alio euangelio Taddeus ðꝛ. quem eccłia/ ſtica hiſtoꝛia tradit miſſum Ediſſã ad aba garum regen. udas ſcarioth. vłſcariothis.vel a vico in qͥ natus eſt. vel a tribu Iſachar vocabulũ ſumpſit. q̃dã pᷣſagio futuri in ↄdẽnationeʒ ſui YJſachar em interpᷣtat᷑ merces. vt ſigre tur pcium pditionis.quo vendidit domi/ num. Scarioth interpᷣtat᷑ memoꝛia moꝛtl. qꝛ? non repẽte ꝑſuaſus.ſʒ diutiꝰ meditatu pegit ſcelus. —,. Judeęi dicunt᷑ q moſe aicam legeʒ ad KFaʒz imi tantes tenent circũcidendo. ⁊ alia legalia faciendo. H Judę.dea. deuz öꝛa iuda filio Jacob qð nomen ſciſſura decẽ tribuũ hebꝛeis impo/ ſuit. Nam añ hebꝛei vel iſrł dicti ſunt. ſed exquo in duo regna pplłus dei diuiſus eſt. tüc due trib? ꝗ de ſtirpe iuda reges habe/ bant iudęoꝝ nomen ſoꝛtitę ſunt. Reliqua vs decẽ tribuũ ꝗᷓ in ſamaria regem ſibi cõ/ ſtituit. ob ppłi magnitudinem pᷣſtinum no men obtinuit iſrael. Et interpᷣtatur wae⸗ . cõfeſſoꝛ ſiue confitẽs. Nomẽ vo mõ nõdũ eis ↄuenit.interpᷣtatio aũt eiꝰ ab eis longe abſentat᷑. Mon em vero noĩe nũc dicũtur ofeſſoꝛes.ſed diffeſſoꝛes potius. Judex.dicl.ðꝛ q̃ſi ius dicens ppło.vel iure diſceptãs. ⁊ eſt etymo. Jure aũt diſcepta/ eſt in eo iuſticia.vt in.c.foꝛus:s:in oi q̃ ne gocio.de v.ſig.Et iudex ẽ.qͥ ex iuriſdictio ne ꝓpᷣa. aut ſibi delegata.⁊ commiſſa ius habet ſuꝑ cauſas litigioꝛũ vel litigatoꝛum cognoſcenid. 1. Judex oꝛdinarius eſt ille qͥ hʒ poteſtateʒ iu dicandi a ſe iure ſuo hocipᷣo ꝙ eſt talis. vt epᷣs.baliuus.pᷣſes.ꝓuincię.⁊ ↄſimiles. Judex delegatus eſt ille qͥ hʒ ptatem de cã aliqua cognoſcendi ab aliqͥ ſibi cõmiſſam q̃ etiam ðꝛ iudex extraoꝛdinarius. Judex cõpetens ðꝛ qͥ cauſę iuriſdictionẽ hʒ cũ exercitio dato qð ꝑ exceptionem poſſit elidi.ſiue exceptio ↄtingat ꝑſonã.vt qꝛ ſu⸗ ſpectus.ſiue iuriſdictionẽ vt qꝛ reſcriptuʒ ſurrepticiũ.vt ĩ glo.i cle.cũ lite.vt lite pẽ?. Judex incõpetẽſ eſt in quẽ licet ↄſenſerimꝰ vel qꝛ ipᷣe nullam iuriſdictionẽ habeat.vlł qꝛ interuenit erroꝛ in adducendo vł adeũ/ do ip̃m. vel qꝛ vi cõpulſus ſum in eum con ſentire. . = Judex cõpꝛomiſſarius.eſt ille q ex compꝛo miſſo.i.ex ↄſenſu partiũ ⁊ ex litigantiũ ele ctione de cauſa cognoſcit.qͥ nullã hʒ iuriſ⸗ dictionẽ ꝓpᷣam ſeu delegatã.ff. de arbi.l. j Judices pedanei.dicũt᷑ illi quoꝝ officiũ eſt de minut cauſis ⁊ infimis cognoſcẽ.⁊ iuti libus vel vilibus. licet ſint oꝛdinarij. puilegiati erãt. vt qͥ vellent coꝛã eis litiga⸗ re poſſent.ſʒ ipᷣi non poterãt cogẽ aliquem ad litigandũ coꝛam eis. Et dicunt᷑ etiã ho die iudices oꝛdinarij creati a comite pala/ tino.q non hñt admiſtrationem niſi habi/ tu. vt no. in. l. j. ff. de iudi. ⁊.l.f. C. vbi ⁊ a⸗ pud quos reſti.agen. ſit. Judices domeſtici.vide ſupꝛa domeſtici. Judiceʒ delegare.eſt vice ſua aliũ de cauſa cognitoꝝ conſtituere. 1 — Judiciũ.Hec dictõ młtiplicit᷑ ſiẽt.öᷣmo mõ idẽ eſt qd caſus foꝛtuitꝰ.vt ðꝛ. Hoc ðᷣ meo iudicio veit.ſecũdo ẽ diſcretio.vt dicẽdo. In puernõ eſt iudiciũ.fac̃ Inſti.q non eſt Pmiſ.fa.teſta·S.pᷣterea.tertio eſt actio. vt cũ ðꝛ. Judiciũ familię herciſcũdę.ff.de iu⸗ di. l. ĩ familię. qrto eſt vltia volũtas teſta/ toꝛis.qnto eſt iudiciũ vel ſnia iudicl.l.j.ff. les curruum.,./ Jugeꝝ.ri.ſᷣm ꝙ cõit᷑ accipit᷑ eſt ſpaciũ terꝛe qð vnũ aratrũ põt arare in die. Et iuenit iuger.gerl.in eadẽ ſigtiõe. Iſið.dicit in de re iudi.ſexto ponit᷑ pꝑ examiatione vel deliberatiõe.ſeptio ꝓ autoꝛitate.lxij.di.c. i.octauo qnq; ꝓ pena.l.di.c.expurgabat nono capit᷑ ꝓ inſtatia vel oꝛdinatiõe cauſę diſcutiendę in iure coꝛã iudice.ſic ſumit᷑ in ti. de iudi ⁊ in.l.ꝓperandũ.S· j.C. ð iudi. ⁊.ff.e.ti.l.ꝓponebat᷑.Et in hac ſigtiõe dif finit᷑ ſic. Judiciũ eſt actus legitimꝰ triũ ꝑ/⸗ ſonaꝝ.ſ.iudicl.actorl ⁊ rei.ſuꝑ eadẽ qſtio⸗ ne.aut ſuꝑ eodẽ iudicio ↄtractꝰ.de vᷣ. ſi. c.foꝛus.in glo.Et ðꝛ iudiciũ.q̃ſi iuriſd/ ⁊ oſtenſio.Et eſt iudicium dum diſce iit. Cauſa cũ ꝓponit᷑. Juſticia cuʒ fini Et a iudiciũ ðꝛ hͥ iudiciolũ.li.dimi.⁊ iudiciariꝰ ria. riũ.qð ꝑtinet ad iudiciũ.⁊ h̊ ⁊ hęc iudi cialis.⁊ h̊ le.in eodem ſenſu. Jugdiciũ ↄtradictoꝛiũ ðꝛ.ſi dicerem hoc eſſe ↄſluetudinem. ⁊ tu aduſarius meus dice/ res non eſſe ↄſuetudinem.vt in.c. abbate. Judicia capitalia ſunt qbuſ caput eximit᷑ a ciuitate moꝛte vłexilio.de his vide Inſti. de pub.iudi.in·S· publicoꝝꝛ. Judicia publica ſunt de publicl cauſis. di cunt᷑ q̃ſi populica.qꝛ cuilibet de ppło com miſſa eſt executio vt ↄtra crimen leſe maie ſtatis in quo oẽs de ppłlo poſſunt accuſare Qñq; iudiciũ publicũ ðꝛ eſſe iudicium qð Judicia pᷣuata.ſunt ꝗ̃ ciuiliter tractantur ſi ue intentant . ”RUD Judith vidua laudanda ꝗᷓ interfecit Holo⸗ fernem.⁊ liberauit iſrł de manu hoſtis.et . .licet ſin interpᷣtat᷑ laudans.vel iudęa. vel ↄfitens. Jud ices cartularij erãt olim qͥ ab imꝑatoꝛe Jugabil.lis. .t.⁊ h le.qð etiã h̊ ⁊ hęc iuga lis. ⁊ B le.inuenit᷑ ꝑ ſyncopã.i.iungibilis. yel iugo habik. D Jugal.lis.2.t.⁊ h le.i.iugo aſſuetꝰ.ſub iu/ go poſit. qᷓſi domitus. Itẽ inuenit᷑ iugał. id ẽ iungibił.⁊ tunc ðꝛa iugabilłꝑ ſyncopã NVñ.ij. Re.viij. Subneruauit omẽs iuga lib. etymo. Jugerum ↄſtat longitudie pe/ dum ducentoꝝ qdraginta.latitudine cen / tum vigininit. Jugl gis. 9. t. 12 ge. i. aſſidu. tinuus. p/ ſeuerãs. ⁊ ꝓðᷣ.pᷣmã.ſed iugũ eã coꝛ.Ande Expers eſſeiugi venerl nequeo pᷣce iugi. Jugitas tat..f.t.i.aſſiduitas. ꝑſeuerãtia Juslas · dis dꝛ a Jonen glans. Et dicunf intendit᷑ a crimine.de h̊ Inſti.de publi.iu rrr. — — — ————”M” iuglãdes caſtaneę.qſi iouis glandes.quia ſunt ↄſecratę ei.vel qꝛ ſunt cibꝰioue dignꝰ IJugulus. li.i. guttur vl guttun inciſio. Añ Aucanꝰ in.ij. His dabit h̊ pacem iugulus finemq; maloꝝ. JZuguld li. dimi .. varnum iusi. Jugu.gi.n. S.eſt cacumẽ gis. qꝛ ꝓpindqtate iugoꝝ colles iugat. Jñ iugoſus.ſa.ſuzʒ.i.cacuminoſus vł montuo ſus.Dicit᷑ etia iugũ illud ligneũ inſtrm cũ quo boues iungunt᷑. Vñ äadam ſimilitudi ne iuguz ð: uitꝰ. æ inde h̊ iugulus. Et coꝛ2D ri.pmam iugum. Vñ ꝓſper. Non Pᷣuile Sg⸗ uat libere coꝛda iugum. ☛ Julianus.na.nũ eſt nomẽ poſſeſſiuũ de iu⸗ lius ceſar. Iñ Julianꝰ. ni. ðꝛ ꝓpum nomẽę cuiuſdam viri. Zulus. li. fuit filiꝰ Eneę. Et eſt biſſyllabũ. licʒ qñq; cã metri ponat᷑ triſſyllabum. Et hic ceſar dict'eſt Juliꝰ.qꝛ de eiuſdẽ pꝛoge nie pceſſit. Añ illð. Juliꝰ a magno dimiſ⸗ ſum nomẽ Julo. Jñ iuliꝰ.lia.liũ.nom poſ ſeſſiuum. ⁊ hęc iulia.lię. qdam colũna rho mein cuiꝰ ſũmitate ẽ vrna. in q poſita fue/ ₰ℳ rüt oſſa ⁊ cinis coꝛꝑis cęſarl.⁊ hic dicta eſt iulia. Itẽ a iulio imꝑatoꝛe dictus eſt h iu/ lius.lj.qͥdam mẽſis.qͥ pᷣmo vocabat᷑ qntit ſed poſtea in honoꝛẽ Julij ceſarl q eo mẽſe natus eſt. vel qꝛ in eo aliqua victoꝛiã obti⸗ nuit dict' eſt Juliꝰ. Iñ iulius. lia.lium. Julos ꝓpᷣe ðꝛ pᷣma barba.ſ.lanugo Jumentũ. ti. ðꝛ a iuuo.uas.vel a iuuamẽtũ ꝑ ſyncopã. bos.vłequꝰ.vł aſinꝰ.⁊ dicunt moi aialia iumenta. qꝛ nẽ̃m laboꝛem vel onꝰ ſuo adiutoꝛio ſubuectãdo ⁊ arãdo iu/ uent. Mam carpenta trahit bos. ⁊ duriſſi⸗/ mas terrę glebas vomere eütit. Equus et galinus poꝛtant onera.⁊ hoim in gdiẽdo la boꝛem temperãt.vñ ⁊ iumẽta appellãt᷑.qꝛ iuuant hoies. Eadẽ qͥʒ dicunt᷑ armẽta JIJñn· iumentarius. ria. riũ.qð ꝑtinet ad iumen⸗ rię. cuſtos iumentt. H Juncata.tę.eſt lac ↄcretũ ⁊ iuncl inuolutũ. 7 à iuncus. ci. M tum. ⁊ h; iumentariꝰ.rij.⁊ hęc iumentaria Juncꝰ. ci.i.ſcirpꝰ vłpapyrꝰ. ⁊ ðꝛa iũgo .gl. qꝛ eo aliqͥd iungit᷑ ⁊ ligat᷑ vel qꝛ iũctis ra⸗ dicibus hereat. Inde h̊ iunculus.li.dimi. ⁊ Gᷓ iuncetũ.ti.locus vbi iunci abundãt.et iunceus. cea.ceũ.i.de iuncis exñũs.vel ad iuncos ꝑtinens. vel macer.vel ſubtilis ad modum iuu.. Jügibil. lis. 2.t. 2 B le. aptꝰ ad iungẽdum. Junipyrꝰ.ri.ꝗqdaʒ arboꝛ cuiꝰ cineres pleno montl. 1 ðz aiũgo ano ᷣuãt ignẽ. ⁊ ðꝛ qſi gignipyrꝰ.i.gignẽs pyr.i.ignem. qꝛ ↄtectum diu teneat ignem adeo vt ſi prunę eiꝰ cinere fuerint cooꝑtę vſq; ad annũ ꝑueniũt. vel qꝛ ab aplo vſq; in acutum finit vtigiiiiis Junius.nij.menſis qdam. vide infra maiꝰ Junix. cl.f.t.idẽ eſt qð iuuẽcula.i. pua bos Fm ugl. Map̃. wo dicit Jüces boues iu uenes. Et p. pe. gti. AUnð Perſius. Lot tibi in flãmis iunicũ omẽta liqueſcunt.· Juno.iunonis.f.g.ðꝛa iuuo.as. qᷣſi iuuãs nouos. Eſt em Juno diuina bonitas qno uos iuuat.qꝛ creata gra ſua nutrit.Eſt eti⸗ am aer q̃ ſimilit iuuat nouos qꝛ infantes a calido humido vtero veniẽtes.⁊ ſimiliũ qlitatum bñficia poſcentes recipit fouens bumoꝛe ⁊ caloꝛe.qꝛ ipᷣe ſolus int᷑ elementa calidus eſt ⁊ humidus. Hec etiã eſſe ðꝛ lu/ cina.i. dea partus. Ael iuno ðꝛ qſi iano a ianua.i.ianua ꝓpagationis fęminaꝝ.q q ſi poꝛtas matronaꝝ pandit.⁊ naturas nu/ bentiũ maritis. Eſt em dea parturientiuʒ 2 nubentiũ. Iñ iunoniꝰ.nia.niũ.i.res pti⸗ nentes ad iunonẽ. vłres iunonis.ſicut pa⸗ uo. ̊ ðꝛ auis iunonia. Uñ Ouidi. de arte. Laudatas oſtendit auis iunonia pennas Jupiter. iouis.eſt vnus de ſeptem planetiſ erraticis in ſuis qlitatibꝰtẽperatꝰ.calidus æzhumidus. Maliciã nanq; Saturni tem perat. Curſum ſuũ in duodeci anis cõplet Itẽ ᷣm fabulas poetaꝝ fert᷑ alioꝝ deoꝛuʒ mam poſitiõe. AUñ Ouidius in epi. Jupit eſſe piũ ſtatuit qðcunq; iuuaret. Et inueni tur in ntõ iupiter vel iouis. vt dic Prilſcia nus. Tamen mogeerni vtunt tm h nto Ju piter. Hug.aũt dicit. A iuuo. uas. ðꝛ hio⸗ uis. huius iouis. ⁊ h iupiter.teris vel iupi tris. Antiqtus em ita declinabant᷑ ola iſta ſed poſtea obliqᷣ iſtius nois iupit ⁊ iſte no⸗ miatiu iouis aboliti ſunt. Anð poſten ex obliqs iſtius nti iouis. ⁊ iſto noie iupit fa⸗ cta eſt ꝗdam cõmixtio. redacta ſunt qi in vnum nomẽ. ſ.h̊ iupiter.huius iouis · Iñ Hhᷓ̊ ⁊ hec Jouiał.⁊ B le. —.“ Juramentũ ti.eſt affirmatio vel negatõ ſa cre rei aſſertiõe vel atteſtatiõe firmata. vm Goff. vel adhibita religione ſcom ſola. Juramentũ aſſertoꝛiũ.eſt cũ iurat depunn. vel de ßterito ſic eſſe vel nõ eſſe. fuiſſe Hnõ fuiſſe. Sed iuramentũ ꝓmiſſoꝛiũ eſt an iu ratur de futuro aliqᷣd daturũ vel facturuʒ pat. ðꝛa iuuo vel iuuans.⁊ pr. Et ꝓð.p Aliqñ etiam iurat᷑ ꝑ execrationem. vt ⸗ hocnon fecero. hoc accidat mihi vel filijs ͦðx êcl õäl meis.aut hmõi. Juramentũ calũnię.eſt cũ qͥs iurat ſe bõa fi de ⁊ nõ aio calũniandi agere vel reſpõdẽ. nec egiſſe vel reſpõdiſſe.vñ illð iuret᷑ ꝙ ſi/ bi lis iuſta videt᷑.Et ſi ꝗqretur verũ non in⸗ ficie. Nihil ꝓmittet᷑.nec falſa ꝓbatio de/⸗ tur. Atilis tardet᷑.dilatio nulla petet᷑.c.j. de iura. calũ.in glo.iii. — Juratus.ta.tũ.ðꝛ a iuro.as.⁊ ponit᷑ actiue vel paſſiue. Ande Ouidius.Tu mihi iu/ ratus ꝑ numina matris aquoſę.actiue di / xit. Et alter Jurata numina nõ reducũt te 5 „ paſſiue dirit. Jurgiũ.gij.i.litigatio.vel vberatio.⁊ ðꝛ a iurgo.gas.q̃ſi iuris garriũ.vłq̃i iurl actio vm hhugl. Vel ᷣm Papᷣ. Jurgium ðꝛ cõ/ uicium. caſualis contentio. Ideʒ iurgamẽ Juridiciał.lis.ↄ.t.⁊ h le.q de iure tractat. m ? quędam ↄſtitutio in arte rhetoꝛica ð iuridiciał.qꝛ de iure tracaat. Juridicus.ca.cũ.i.rectus.qͥ dicitius. Juriſconſultꝰ.i.iuriſꝑitus ᷣm apſj. Juriſdictio eſt ptãs de publico introducta cũ neceſſitate iurl dicẽdi vł ęqͥtatl ſtatuẽdę Hm AIco. ⁊ ðꝛ a ius.⁊ dicio.onis.quod eſt poteſtas. Juriſpꝛudentia.eſt diuinarũ ⁊ humanarũ reꝝ noticia.iuſti atq; iniuſti ſcia.iuſti.ſ.ad faciendũ.iniuſti ad euitandũ.qꝛ nõ ſufficit ſcire qͥd ſit iuſtum aut iniuſtũ. niſi ⁊ iparũ rerũ ↄtrariaꝝ vel coꝛpoꝛaliũ habeat quis noticiã. m quam ᷣm varias ↄditioneſ va ria iura ſunt ſtatuenda. Inſti. de iuſti.⁊ iu ZJus. iuris.ð a iubeo.beſ.qꝛ iubet. Et ẽ iuſ lex diuina. Fas lex humana. Trãſire autt ꝑ agrũ alienũ fas eſt. Jus vo non eſt. Itẽ ius ðʒ eſſe lex ſcripta. Iteʒ leges humanę ſunt. Jura diuina ſunt. Itẽ ius generale ẽ Lerx eius ſpẽs.Et caret q̊ nomen ius. gtõ. dtõ. ⁊ abltõ plalibus ᷣm vſum Et nota ꝙ ius reꝑit᷑ in alijs ſigtionibꝰ. Vñ. Jus aq̃. ius rectũ.ius ðꝛ eſſie ptãs. Item ius ꝓpha num ðꝛ bꝛodiũ vłaq in q̃ coquunt᷑ carnes poꝛcinę.ꝗ/ ꝓphaneę ſũt iudęis.Et vt dicũt qdam. Jus iurl ꝓlege. vel ptãte. vłratiõe ꝑ ris. Sed ius iutis ꝑ t. paqua vł brodio Vnde. ꝗus iutis mando.ius iur in agmi ne pando. Juſiurandũ.di.neu.ge.i.iuriſiuratio. Ius naturale eſt qð eſt cõe omi natiõi.eo ꝙ vbiq; inſtinctu naturę habet᷑.nõ aliq̃ ↄſti/ tutione facta ab hoie.ſʒ ab ipo naturęcon Gm Axco. eſt in ſignũ ſemiplenę ingenuitatis. Aiuebãt ditoꝛe. vt maris ⁊ feminę ↄiunctio.libero⸗ rum ſucceſſio.⁊ pueroꝝ educatio. Itẽ ius naturale ð equiſſimuʒ. veluti qð ſibinon vis irrogari.alijs nõ irroges. Jñ dicũtur —— etiã pᷣcepta naturalia.ꝗ in lege et euãgelio 4 ↄtinent᷑.vt non chaberis vc. Zus ciuile inuenit accipi diuſimode. vt di. * manaq; cauſa ↄſtituit ſᷣm Iſið.lib.v.ſcðo ðꝛ ius ciuile.l.xij. tabulaꝝ. tertio ðꝛ qð ex legibꝰ plebiſcitl.cõſtitutionibꝰ.ſenatuſcõ⸗ ſultis.pᷣncipũ decretis.vel autoꝛitate pꝛu⸗ dentiũ inuenit᷑.q̃rto ðꝛ ius.qð ñ eſt pſᷣtoꝛiũ qnto ðꝛ diſputatio pꝛudẽtiũ.ꝗᷓ fuit facta ſſᷣ lege.xij.tabłaꝝ.ſexto qͥcqͥd habẽꝰſcriptuʒ de iure.ſeptio qcqͥd iure naturali kiure gXẽc. tium ſubtrahit᷑.vel qð nõ eſt ius naturalae nec gentiũ.Et ſic capiẽdo ius canonicũ ꝛ ius ciuile.Et ita ſumit᷑.j.diſ.ius autẽ. aut naturale. vt in glo.j.no.ini. Jus gentiũ.eſt ſediũ.i.hoſtilium occupatõ munitio.bella.captiuitates.vᷣuituteſ.poſt liminia.fędera pacl inducię legatoꝝ nõ ve tandoꝝ vel violandoꝝ. religio.cõnubia iü / ter alienigenas ꝓhibita.Et ðꝛ ius gentiũ. qꝛ eo oẽs fere gẽtes vtũt᷑.c.ius gẽtiũ.j.di. Jus aureoꝝ anuloꝝ m qͥſdam ðꝛ. qð oli li⸗ berti anulos aureos ferre nõ poterãt Sed „+ builegiũ qð ↄcedebat᷑ libertis em vt ingenui.ſed moꝛiebant᷑ vt liberti Jus militare eſt belli inferendi ſollennitas federis faciendi nexꝰ. ſigno dato egreſſio ĩ hoſtes ⁊ pugnę cõmiſſio. Iteʒ ſigno dato receptio. Iteʒ flagitij militar diſciplina ſi locus deferat᷑ Et ᷣm canones qͥ fugit ĩ bel lo publico infamis eſt.vj.q.j.infames Et hm leges capite puniũt᷑.ff.dere mili.l.cau ſe · S· q in acc. Jus poſcendi. eſt ex habitatione domicilij 7 cõmunitatis. Jus patronatꝰ.eſt autoꝛitas ſiue ptãs quã patronus hʒ in libertũ.Aliter ᷣm Goff. ẽ autoꝛitas ſiue ptãs ꝓueniens ex beneficijſ añ ↄſecrationem eccłę collatis. Et puenit ex tribus.ſ.fundatione.dotatiõe ⁊ ędiſica tione. aut ſola collatiõe.vt.xvj.q.vj.ᷣſilijs ⁊.c.qcunq;ʒ.x viij.q.ij.abbates. Anð. Da tronũ faciũt.dos.ędiſicatio.fundus. ZJuſpublicũ eſt qð generalit᷑. alias pᷣncipali ter ad publicã depuit vel ſpectat vtilitatẽ veluti.ne in poꝛtis vel muris ciuitatis et alijs ſacris iudicibus vel ſacerdotibus vł .c. ius naturale. VUno mõ eſt qð qͥſq; po/ pulus vel ꝗqq; ciuitas ſibi ꝓppᷣum diuia hu 6 I iut 9 e ns von tu lio magiſtratibus aliqͥd cõmittat᷑ vel inferaf Jus pᷣuatũ ðꝛ qð ſpecialit᷑ ad ſingularẽ vti⸗ litatem ptinet.ſecũdario tñ etiam ad rem/ publicã.vt in pactl ⁊ ↄuentionibꝰ mutuis pᷣuatoꝝ ſpecialit᷑ initis conſpicit᷑ Inſti. de 7 Jus quaſinaturale.eſt að dñs vł patronuſ habet in ᷣuum vel libertum. Jus qritũ ðꝛ a qᷣrino.i.a rhomulo.⁊ eſt po pꝛie rhomanoꝝ.qꝛ nulli tenent h̊ ius niſi q̊ rites.i.rhomani ſᷣm Iſið.li.v.etymo. Jus ſibi facere vł dicere eſt aliqᷣd facere qð manifeſte ſpectat ad iudici officiũ.ſ.qð a iu dice faciendũ ſit. veluti.qͥs rem ſuam ꝓba r⸗ 3. Juſtus. ſta. ſtü. ðꝛ a ius q̃ſi ius tuens vel te rapuit autoꝛitate. putãs ſibi h licerei iure ↄfitet᷑ ſe ̊ feciſſe.de quo ꝗ̃rit᷑ vtroq; caſu ipᷣe facit.vñ debet ſuſtinere ↄtrarium cal⸗ culum.i.ↄtrariã ſniam vt ꝓ debito qͥ tene⸗ ris alicui.is pignus tuũ capit te inuito ius qð ſibi iure cõpetebat amittit. JIus ſtoꝛiũ.eſt qð pſtoꝛes induxer̃t adimen di. ſupplendi.vel coꝛrigendi iurlciuiłgra. vt. ff. de iuſti. ⁊ iu. l.ius aũt. Hoc etiaʒ ius ðꝛ honoꝛariũ.qꝛ qͥ honoꝛes gerũt.ſ.mgr̃a⸗ tus.autoꝛitatẽ huic iuri deder̃t.vt Inſti. de iu.na. gen. ⁊ ciui ·S.· ptoꝛiſq; edicta. Ius ſuccedendi habet hęres. Itẽ patronuſ in bonis liberit. HMU4 Jus verſutũ.dicunt᷑ pᷣſtigia. veſtigia.ſiue captiones vboꝝ.qͥbus obumbꝛantur deli cta. Et dicebant᷑ vſuta m Aco.qꝛ qs re/ pellebat᷑ ab actione ꝑ qſdam vᷣſutias.id ẽ machinationes vboꝛum. Juris auſpiciũ.i.exoꝛdiũ litl.vt in.c.paſto⸗ rał.de cau.poſ.⁊.C. de excep.l.penł.⁊ de codicilł.l.vltima.j.reſponſo. Jurj pſᷣcepta tria ſunt.ſ.honeſte.viuẽ.alteꝝ nõ lędere.⁊ ius ſuũ vnicuiq; tribuere. Jus canonicũ diuidit᷑ in decretũ ⁊ decreta les qrũ volumẽ ðꝛ extrauagans in qnq; li⸗ bꝛis maxie reſpectu iur ciuił.Quoꝝ libꝛo rum materia his habet᷑ vᷣſibus. Pars poꝛ officia.creat eccłieq; miſtros.Alta dat te/ ſtes. ⁊ cętera iudicioꝝ. Tertia de rebus et vita pᷣſbyteroꝝ.Sãs thoꝝ qrta mulieruz q̃ docet ea. Altia de vitijs ⁊ penis tractat eoꝛũ.Ael ſic.Judex iudiciũ.clerꝰ.ſponſa lia crimen. Jus vo ciuile diuidit᷑ in qttuoꝛ libꝛos pᷣnci pales. ſ.ff. C. Inſtl.⁊ Aut. Quibꝰ addit collatio decima.ſeu liber feudoꝝ c. Juſta.oꝝ.płis nu.i.exequię moꝛtuoꝛuʒ.qꝛ iuſtũ eſt.vt hõ hoĩem. cinis cinerẽ ſepeliat Vñ QOuið.niuſta iuſta ꝑegi. Juſticia. cie.f. p. eſt oſtãs 7 ppetua volun/ tas.reddẽs vnicuiq; qð ſuũ eſt. Et diſfer̃t ius ⁊ iuſticia.qꝛ ius eſt ars ęqͥ ⁊ boni. ſʒ iu ſticia eſt ↄſtans ⁊ ppetua volũtas.vłẽ vir tus tribuẽs vnicuiq; qð ſuũ eſt. JItẽ omne ius eſt iuſticia.ſʒ nõ ecõuerſo. Itẽ ius ðꝛ i re.ſʒ iuſticia in actu ⁊ exercitio vłoꝑatõe. AVñ ⁊ ðdꝛ iuſticia. qſi iuris ſtatꝰ vel ſtatio. qꝛ ꝑ iuſticiã ſtat ius.i.exercet᷑. JIuſtitiũ.tij.i.taciturnitaſ iur ⁊ ceſſatõ ⁊ ðꝛ a ius ⁊ taceo.vel ðꝛ a ius ⁊ ſtatio.q̃ſi iuris ſtatio.i. iurl ceſſatio. Tũc em ius ſtat.i.ceſ ſat cum nõ exercet᷑. Añ Lucanus in.ij. Fe rale ꝑ vrbem iuſtitium. H nens.ſ.qͥ ius cuſtodit.⁊ m legẽ viuit. Et differt iuſtus ab equo.qꝛ iuſtus ex lege eſt q̃ſi ius cuſtodiens.ęquus ex natura eſt. Jutus.ta.tũ.i.adiutꝰ.pticipiũ de iuuoꝛarl Juuenal. lis. 9. t. ⁊ B le.qð ꝑtinet ad iuue/ nem. vłlaſciuꝰ ſiue ſtultꝰ ⁊ fatuꝰ ad modũ iuuenis. Inuenit᷑ etiã h ⁊ hec iuuenik. ⁊ B le.in eodẽ ſenſu. Añ Oꝛati in epi.Alta iu uenales tardat arena pedes. Inuenit᷑ etis HB Juuenalis.lis.ꝓpum nomen viri.⁊ de/⸗ ſinit ablatiuus in e.tm. Juuenculus.li.dimi.i.paruꝰiuuẽcus JInð heęc iuuencula.lę.ꝗᷓ alio nomine ðꝛ iunix. Juuẽcus.ci.m.s.i.bos nouellus cũ a vitlo diſcedit.⁊ iuuare incipit hoĩs vſus terraʒ excolẽdo. Iñ hęc iuuenca.cę.Et coꝛ.bᷣmã AVñ Ouidius epi.Quãmale inęqles veni unt ad aratra iuuenci. H Juuenis.nis.cõis ge.ðꝛ a iuuo as.qꝛ iuua⸗ re poſſe incipit. Et eſt iuuenis in ipo ętatiſ in cremento poſitꝰ ⁊ ad auxiliandũ parat⸗ Et nõ ꝙ antiqͥ dicebãt h̊ ⁊ hec iuuenis.⁊ 6 ne. ⁊ cõpabat᷑ iuuenis.iuuenioꝛ.ſimꝰ. ſed mõ iuuenis cõꝑat᷑ im ꝑ duo genera ⁊ carʒ ſupꝑlatiuo.⁊ hʒ comꝑatiuũ irregularez. l. . hic ⁊ hęc iunioꝛ.⁊ h̊ iuniꝰ.Et hic ðꝛ hic iu/⸗ nius.nij.qͥdã menſis.ſicut maiꝰa maioꝛibꝰ Iñ iuniꝰ.nia.niũ.vt Junie kalendę. Juuent.tutl.f.t.ẽ collatio iuuenuʒ.et etas płimoꝝ iuuenũ. Sed iuuẽta.tę. ętas vni⸗ iuuenis. Et eſt iuuẽtus vł iuuẽta a.xx viij anno vſq; ad qͥnãgeſimum Iteʒ iuuentus etiam ðe dea iuuentutis. Irion. onis. m. g. pater fuit centauroꝝ qui iunonẽ de ↄcubitu interpellauit.⁊ interp⸗ tatur dignitas. Vñ ⁊ ðꝛ ixion q̃ſi anxion· qð eſt dignitas. vel qſi anxion ab ango gj· qꝛ dignitas reddit hoiem anxium. Iñ ixi⸗ oneus.nea.neũ.et hic ixionides.ixionidę flli⸗ vel nepos ixionis. ſubtracta de.ſyl/ laba ðꝛ hęc ixionis.hꝰ ixionidis.ſilia vłne ptis ixionis Et ẽ ixion. onis.auis de genẽ vultur alba ⁊ minoꝛ q; vult᷑. Nñ Deute. xxiiij. Ixion ꝓ aue in qbuſdam libꝛis ðꝛ. 2 Et. q.qᷓ;uis figura ⁊ noie videãt᷑ aliquam hr̃e dram cum c.tñ eãdẽ caput ſiue ꝑ c.ſiue ꝑ k.ſcribant᷑.nullam fa ciunt nec in ſono nec in ptãte eiuſdem cõſo nantis differentiam. ſicut dicit Priſcian in pᷣmo maior .Et vt dicit Papᷣ.Oia grę⸗ ca qualicũq; ſequente vocali ꝑ k.ſcribẽda ſunt. ſed ha ſcript oꝛibus nõ puat᷑. Hugl. vo dicit.ꝙ hęc figura k.ſuꝑſluit apð nos. ſed nequaqᷓ; apud gręcos. Abi em noſſcri bimus c.gręci ſcribunt k.⁊ vocat᷑ apð eos kappa. In nullis ̊ latinis dictiõibꝰ debʒ ſcribi k.ſed tm̃ in grecis. In nothis vo in different᷑ põt ſcribi tam c.qᷓ; k.qꝛ em redu⸗ ctę ſunt ad latinitatem pñt ſcribi ꝑ c. Sed tam in ſono vocuz qᷓ; in metro cõ⸗ ilitiinent ptãtem. Et k. qdem penitꝰ ſupuacua eſt. Nulla em videt᷑ ratio cur ſe quente a. debeat ſcribi k. Cartago enim et ſtoꝛuʒ. Nẽdicat auſonias iunonis cura ka lendas. Vel dicunt᷑ Ralẽdęe a kalon qð eſt bonũ.qꝛ in pᷣmo die mẽſis ſolebãt ſibi inui ceʒ munuſcła mittere ⁊ dare ⁊ ex illo bonã foꝛtunã ꝑ totã mẽſẽ ſibi ſperabãt euẽturã. Nonę aũt dicebant᷑ a nũdinis.qꝛ ꝑ tot di⸗ es durabant nundinęqͥt ſunt nonę. Al di / cebant᷑ nonę.qꝛ in iſtis diebus nullus de⸗ habuit feſtũ.qꝛ ꝑ tales dies durabant ſola feſta nundinaꝝ ⁊ non deoꝝ. AUñ Ouidius Nonaꝝ tutela deo caret.i.nonę carent tu/ tela dei vt fiat hypallage Jdus vo dicunt quaſi diuiſiones.ab iduo qð eſt diuido.qꝛ fere quemlibet menſem diuidunt in duas partes ęquales.vel qꝛ tunc ppłs diuideba tur a nundinis.Ab iſtis ̊ tribus diebꝰap⸗ poſitis dictionibꝰnumealibus .cęteri om nes denominant᷑.vt.vj.kalẽdas.iij.idus. iiij.nonas ⁊c.vt patet in kalendario. Eti omibus iſtis ſubintelligenda eſt hęc dictõ añ. vt ſit ſenſus.iiij.nonas.i.q̃rto die ante nonas.vj. kał.i.ſexto die añ kał.⁊c.Etnõ ꝙ vbi ponit᷑ numerꝰ binariꝰ circa pᷣdicta. nõ debet ꝓferri ſic.ſecundo kał.ſecũdono nas.vel ſecundo idus.qꝛ hęc dictio ſecun⸗ dus ð a ſequoꝛ.eris.talis aũt dies non ſe quit᷑ diem kalendaꝝ.nonaꝝ vel iduũ.ſed qꝛa gręcis hñt oꝛiginẽ pñt ſcribi ꝑ k. Rala gręce. latinelaxa ð. lati SZFSZZEEcedit. Uñ debʒ dici pdie kal.pdie nonas Kalendariũ.rij.lib eſt vbi Ralendę diſtictę vel idus.i.poꝛi die an kał.nonas vel idqus ſunt,. ⁊ ð a kalendę.aꝝ. = Item nõ ꝙ feſta ꝗᷓ occurrunt in kalendis. Ralendę.darũ.i.pᷣmus dies menſis.⁊ ðꝛ a nonis ⁊ idibus.debent in ablatiuo ꝓpnun / kalo qò eſt voco.qꝛ eo die ſolebat põtifer ciari.ſ.kalendis.nonis.idibus.apᷣlis.lũa . aſcendere turrim de conſuetudine rhoma tali. Et eſt ſenſus.Luna eſt in kalẽdis.no noꝛum. ⁊ volens nunciare quota eſſʒ luna nis vel idibus.Qnñ vero feſta ſᷣcedunt de⸗ 1 eo die. vel pᷣncipiũ menſis. dicebat plurieſ bent ꝓnunciari in actõ. Et eſt ſenſus.Lu/ 1 kalo.kalo.q̃ſi voco vos.venite ⁊ audite e na eſt talis tali die ante Ralẽdas.nonos. tatem lunę.vel pᷣncipiũ menſis.⁊ ideo mẽè xpyelidus. Vñ SBe RKalo ſiue colo nos dici⸗ ſis ille dictus eſt kalendę.q̃ſi vocationes. mus eſſe kalendas. — Vel alit᷑ de conſuetudine rhomanoꝝ erat Ralo.onis.m.t.i.ille qͥ fertligna.⁊ ðꝛ a Ra ꝙ in bncipio cuiuſlibet menſis celebrarẽét lon qð eſt lignum. Ralones etiam dicunt . nundinas. ⁊ eas incipiebant in nonis.qꝛ & galeę militmum. . venturi neſci ebãt pᷣncipiũ menſiſ.ideo ſp i Ratherina.nę.ꝓpᷣum nomẽ cuiuſdã ſanctę 1 pᷣma die pco turrim aſcendebat.⁊ totiens vginis.⁊ dꝛa catha.qð eſt vniſuzʒ.⁊ rui/⸗ vocabat kalo quaſi voco vos ad nüdinas na.qſi vniuerſał ruina. Omne em̃ ędificiũ 4 quot dies reſtabant vſq; ad diẽ in quo vo dyaboli in ea vniuerſalit᷑ coꝛruit. Mã i ea (Ao lebant incipꝑe foꝛũ.vt ſi q̃rto die. quat᷑ dice ruuit ędiſñciũ ſuꝑbięꝑ hũilitatẽ quaʒ habu bat Ralo.ſi in ſexto ſexies.vñ ⁊ illemenſis it.Carnalis ↄcupiſcentię ꝑ vginitatẽ qus iu hqʒ quattuoꝛ nonas.iſte vo ſex nonas. qð Fuauit. Cupiditatis mundanę.qꝛ oĩa mũ⸗ E ideo ſic diuiſerunt vt latrones neſcirẽt qñ dana deſperit. . deberet eſſe foꝛum. qꝛ abſcondebant᷑ ĩ ſil/ Ryrios ꝑ vnũ r.i.dñs. Ryrrios ꝑ duor.i. . uis.⁊ venientes ad foꝛum occidebãt ⁊ p poꝛcus ſiueſus. ôꝗMV dabant. Ael kalende dicunt᷑ q̃ſi colende. RKyrie eleyſon.i.dñe miſerere. Et ſunt due V 1 qepma dies cuiuſlibet menſis colebat᷑ an / ptes ⁊ non dictio cõpoſita. Naʒ Ryrie.i. I tiqtus in honoꝛe Junonis. Vñ in li. Fau⸗ dñe. Eleiſon.i.miſerere. fin us t NE dch ⸗ non s, Eti a Me W . on Nſecun nonſ ui eno Nldr londs nun 8. 6, de⸗ L nds. dDck Ran Rc Giſne n. i And 1.Eiis ig on niy⸗ do i.ſignũ bellicũ quod ex bax. ri. xillum ſancteę crucis trãſfoꝛmatũ. inter alia bellica ſigna pꝛecioſius erqak. hoc ſignum ⁊ adoꝛationeʒ eiꝰ Conſtanti⸗ nus ſieri iuſſßßiit. LCabdaciſmus eſt vbil.plurimum ſic ſonat vt ſol ⁊ luna luce lucent. Labdaciſmꝰ etiã eſt vel ſi ꝓ vnol.duo ꝓnũciant᷑.vł qͥtiens ynũ l.exiliꝰ duo largiꝰ ſonant. Nam vnuʒ largius.duo exilius ꝓferri debent. Cabecula.lę.dimi.i.parua labes. Labellũ.li.dimi.i.paruũ labꝛũ. Iñ labellu lum. li. aliud dimi. Labeo.onis. m.t.i. tabernarius vł leccatoꝛ ⁊dz a laboꝛ.berl.Et labio fuit qͥdam legiſ⸗ pitus.⁊ etiam qdam vilis poeta. Laberintꝰ.ti.i.pplexũ ędiſiciũ q̃le erat apð cretã factum a Oędalo.⁊ ðꝛ h laberintus. qꝛ nemo poſſet inde labi.vel qꝛ erratilis ẽ. ⁊æ ad labendũ facił.⁊ ðꝛ a laboꝛ.berl. Ałðꝛ laboꝛintus ꝑ o.a laboꝛ.oꝛis.⁊ intus.qꝛ ha bet intus laboꝛꝛeem. Labes. bis.fę.t.i.putredo.ꝑnicies.ruina. miſeria. ⁊ ð a laboꝛ. beris. Labil. lis.ↄ.t.⁊ h le.qð cito labit vl in quo quis facile labit᷑. Labiolũ.li.dimi.i.paruum labium Labina.neę.f.p.terra aquoſa ⁊ mobilet la 6. bilis in q̊ quis facile labit᷑. Labioſus. ſa. ſum. ꝗ̊ groſia habet labia DW Laboꝛ vłlaboſ.oꝛis.i.ſtudiũ.cura.vigilię. miſeria. calamitas. conatꝰ. ⁊ ð a laboꝛo. g8s. Jñ laboꝛoſus.⁊ laboꝛioſus.ſa.ſum..i. plenus laboꝛe.qͥ patit᷑ laborẽ.⁊ qͥ exigit la boꝛem vt fiat. J CZaboꝛoſus.ſa.ſum.i.groſſa labia habens. Labꝛucetũ.ti.locus vbi labꝛuſteę abundãt. Labꝛũ.bꝛi.⁊ h; labiũ.bij.ambo a lambo.bil Ddifferũt.qꝛ labiũ ðꝛ ſuꝑius.labꝛũ inferius Vel labiũ mulieꝝ.labꝝ viroꝛũ ꝓpt᷑ pilos qquã aſpitatẽ ſigt hec lr̃a r.poſita in ; noie labꝛũ. Vñ. Labꝛa ſunt viroꝝ.ſʒ labia ſunt mulieꝝ. Ael labrũ eſt vaſis. labiũ vo oꝛis Vñ ⁊ labrũ inuenit᷑ ꝓ ipᷣo vaſe in quo pe/ des lauant᷑.⁊ tunc labrũ ðꝛ a lauãdo q̃i la⸗ uum.aqꝛ lauatio ſiue lotio infantium in eo fieri ſolet. Idem ðꝛ ⁊ alueus. Labruſta. ſte. f. p. vitis ſilueſtri ſic dicta. qꝛ in labris.i. extremitatibꝰ terrę vel agroꝛũ finibꝰ⁊ marginibꝰ naſcit.Et ponit᷑ qñq; — auro fit ⁊ lapidibus pᷣcioſis in ve imperatoꝛ ⁊ conſules adoꝛabant. pꝓfructu illius vitis. Añ Eſa.v. Et expe/ ctauit vt faceret vuas ⁊ fecit labruſtas. Labruſtetũ.ti.i.locꝰ vbi labꝛuſte abundãt. Labruſtoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ labruſtis. Lac.lactis.n.t.a coloꝛe noiat᷑.eo ꝙ ſit albꝰ liqͥꝛ. Leucos em greęci.albũ dicunt.Cuius natura ex ſanguie ꝓcreat᷑. Nã poſt partũ ſiqͥd ſanguis nondũ fuerit veteri nutrimẽ to ↄſumptũ.naturali meatu fluit in mam/ mas.⁊ eaꝝ vtute albeſcens lact accipit q̃/ litatem. Et a lac ðꝛ hęc lactis.tis.quędam ꝓs inteſtinoꝝ.Et lactis eſt id quo laccoa/ gulat᷑.⁊ vt dicũt illud inteſtinũ eſt quędaʒ pelli cula in qᷓ lac in qbuſda locis coagulat᷑ Vnñ Nerſius. Nulmone ⁊ lactibꝰiunctis. Lactis etiam eſt gtũs de lac. ſum.in eodem ſeſiun. Lacerua.uę.f.p.eſt palliũ fimbriaꝝ quo oli ſoli milites vtebant᷑.⁊ ðꝛ lacerua.qꝛ ſit la⸗ ceratis.i.amputat capitibꝰfimbriaꝝ neq; ita laxis vt ſunt penularum.i.pallioꝛum. Vñ Juuenał.Criſpinꝰ tyrias humere re/ uocante laceruas. Iñ laceruatus. ta. tũ ·i. illo pallio indutus. Añ Juuenat. Jpᷣe la⸗/ ceruateę dum ſe iactaret amicę. Lacertoſus.i.foꝛtis q magnos hʒ lacertos ⁊ ðꝛ a lacertꝰ. AUñ Oui.in.xj.meta.Dura lacertoſi fodiebãt arua coloni. Item lacer toſus.i.plenus lacertis.⁊ ðꝛ a lacertꝰ.vła lacerta reptiiiitt. Lacertulꝰ.li.⁊ h lacertellꝰ.li.dimi.a lacertꝰ Item lacertulus etiam ðꝛ auis qdam. Lacertula.lę.⁊ lacertella.lę.dimi.a lacerta Lacertus.ti.m.s.ðꝛ bꝛachiũ.⁊ ðꝛa lacero. qꝛ ſit ad lacerandũ habił.vel qꝛ a coꝛꝑe vi detur laceratꝰ.Et eſt ꝓpᷣe lacertus ſuꝑioꝛ pars bꝛachij vel muſculus. Et hic deriua⸗ tur lacerta tę.⁊ Glacertꝰ.ti.qðdaʒ reptile ſic dictũ qꝛ bꝛachia habeat. Ał qꝛ lacerta in hoꝛto ſolet moꝛari.ideo qnq; ponitur ꝓ hoꝛtulo. Et lacertus ſiue lacerta eſt cõple⸗ xus bꝛachioꝝ.ſ.tantũ ſpaciũ qtũ aliquis brachijs põt cõplecti.Et coꝛ.pᷣmã lacertꝰ. Añ Quidius epi. Eſt aliud collũ ſolitl. te⸗ tigiſſe lacertis. Lacheſis ſᷣm poetas vna eſt de tribꝰ parc ꝗtrahit filũ.i.pducit vitaʒ. ⁊ interpᷣtatur ſoꝛs vel alteratio quã recipimus in hac vi ta. ⁊ ð lacheſis.quaſi lactis cheſis.i.ꝓdu ctio vite. . . Lacinia. nię.eſt veſtis lacerata vel oꝛa ſiue extremitas veſtimenti. Iñ lacinioſus. ſa. ſum.i. laceratus vel pannoſus. Lacer.ra.rũ.i.laceratus. Iñ laceroſus.ſa. Lachryma.mę.f.p.i.gutta fluens de ocuł. 78ꝛ a lacero.as.qꝛ lacerat mentem. Unde lẽte triſtamur.qñ ocułlachrymamur. Iñ lachꝛymoſus.ſa.ſum.i.plenus lachry mis vel lachrymas ↄferens. Lachꝛymabib. 9.t. ⁊ P le.i.flebił vel triſtis. Lachrymula.lę.dimi.i.parua lachryma. Lactans.antis.ꝗ lac pꝛębet.ſed lactens cui hbetur lac. Lactati.ti. cibus qui fit ex lacte. vt ex lacte amygdaloꝝ. GM LCacteolus.la.lũ.pe.coꝛ.idem qð lacteus. lactea.qͥdam circulus in cęlo.ſ.galaxias. Lactuca.cę.f.p.herba ꝗqdã.⁊ ðꝛ a lac.eo ꝙ ex abundantia lactis exuberet.vł feminaſ lacte nutrientes impleat. Hec etiã in viris venerl vſum coercet. Iñ h̊ lactucetũ.ti.et hB; lactucariũ.prij.locꝰ vbi lactuce creſcunt ⁊ abundãt.⁊ lactucarius.ria.riũ. Et vt diẽ ¶MMacer. Frigida lactucę vis cõſtet et hu/ mida valde. Lacturnus.ni.deꝰ qͥ eſt ſegeti lactenti. Lacula.lę.f.p.ꝗq̃dã veſtis ꝗ qͥſdam lacꝰqua dratos cũ pictura habet intextos. LCacuna.nę.ꝗᷓ alio noie ðꝛ lacus.⁊ eſt foſſa vbi remanent aꝗᷓ poſt effuſionẽ imbꝛiũ vel ad quã confluunt immũdicię.Et eſt ꝓpꝛie intra foꝛes ſicut foꝛica extra. Et q̃daʒ ſimi litudine lacuna ðꝛ vẽter vel foſſa ventris. Iñ h̊ lacunar. naris.qð qñq; idem eſt qð lacuna. “ Lacunar.narl.n.t.i.teſtudo ꝗᷓ ſolet eſſeĩ ca⸗ meris ⁊ in domibus arcuata ⁊ concaua ad modũ lacunę.Antiqͥtus em fiebant teſtu/ dines curuę.⁊ ↄcauę in domibꝰ.⁊ iõ lacu / nar ðꝛ a lacuna.vel a lacu.qꝛ teſtudo qͥſdã lacus rotundos vel quadratos gipſo. vel alijs coloꝛibus habet depictos cum ſignis intermicantibus. VUñ etiam ipᷣa teſtudoſe pe ðꝛ lacꝰ. Vñ Lucilius. Reſultãt ędeſq; lacuſq;.Et inde h̊ lacunariũ.rij. ꝓ eodem Item lacunar eſt ↄiunctio trabiũ .a lacu. qꝛ ſicut plures riuuli i vno lacu.ita trabiũ capita ⁊ lignoꝛum in vno loco cõöueniunt. Itẽ lacunar idem eſt qð lacuna.Et Lacu nar ðꝛ ſuppellex domus vel locꝰ vbi tota ſupellex domꝰ reponit᷑. Itẽ lacunas ðꝛ lã⸗ pas ardens in aere.⁊ tunc ðꝛ aluce et aer. qꝛ lucem pᷣbeat aeri. Cacus.cus.cui.m.g.⁊ etiã h lacus ci.ſecun de declina. inuenit᷑.i.cuppa in q̃ vinũ de/ currit.⁊ foſſa ꝗᷓ alio noie ðꝛ lacuna.⁊ eſt re⸗ Lagena.nę.f.p.eſt vas vinarium ꝓpᷣe.licʒ etiã aq̃tile inueniat᷑. AUñ in euãgelio. Itei ciuitatem ⁊ occurret vobis hõ lagenaʒ aad baiulans.Et ꝓð.pe. Vñ Auroꝛa. Coꝛꝑa ceptaculũ aquaꝝ. Et differt a ſtagno ? pi / ſcina. Stagnũ em eſt aqua ſtas aruſficio. 7 hũñs piſces. Miſcina eſt aqua ſtãs artiſicio carens piſcibꝰ. AUñ ⁊ ðꝛa piſce ꝑ ↄtrariuʒ. Lacus eſt aqua ſtans naturalit᷑ vel paruʒ fluens. ſiue habeat piſces ſiuenon. Laganũ.ni.n. S.eſt qðdã genꝰ cibi.qð pᷣus in aqua coquit᷑.poſtea in oleo frigit᷑. Et ſi unt lagana de paſta.q̃ſi ꝗqdam mẽbꝛanulę. q̊ qñũq; ſtatim in oleo frigunt᷑.⁊ poſtea mel le cõdiunt᷑.qñq; pꝛius in aqua coquunt᷑. . 4 us · poſtea in oleo frigũt᷑. Ala vo in vulgo di⸗ Lacteꝰ.tea.teũ.de lacte exñs.vel ad lac ꝑti nens.vel albũ vt lac Iñ h̊ lacteus.vel hęꝑc cuntur cruſtella.iſta laſania. Et coꝛri.ga. Vnde in Auroꝛa. Lagana nata notant et fratris ⁊ hoſtis amoꝛem. ſubdentes moꝛti fregerelagenas. Lagois.f.g.qdam auis hñs lepoꝛinã carnẽ 2 ðdꝛa lagos qð eſt lepus.Et etiã lagois dꝛ piſcis qdam eadem ratione. Lagos gręce ð curſus vel velocitas. AUnð apud gręcos lepus vocat᷑ lagos vł lageoſ eo ꝙ velocit᷑ currat.Et inde ꝗqdaʒ vitis ðdꝛ lageos gręce.lepoꝛina latine.qꝛ velocius currat ad maturitatem vt lepꝰ. vł qꝛ vinũ eius venas hoim cito tranſit Laguncula. ię.dimi.i.parua lagena Ande Ela. v. Decem em iugera vineaxꝝ faciẽt la gunculam vnam. — „ Laicus.ca.cũ.i.popularl.⁊ ðꝛ a laos qð eſt populus.qð ðꝛ a laas.qð eſt lapis. Iñ lai cus.qꝛ durus ⁊ extraneus eſt a ſcia ſraruʒ Inde h̊ ⁊ hęc laicalis ⁊ Gͥ le. Inde laicalit᷑ adu.⁊ laicalitas.tatis.pꝛopᷣetas pua quis ðꝛ laicus.vel laicoꝝ congregatio Lama.meę.f.p.eſt locus voꝛaginoſus.vłla pis in via abrutus ⁊ obrutus. ⁊ ðꝛ a lema vel lemos. Lemos enim vel lema ðꝛ voꝛa⸗ go Indehec lama.mę.locus vel via aſpa vel voraginoſa. Inde lamoſus.ſa.ſum.i. voꝛaginoſus. plenus lamis Item lama.i. fruſtum latum auri vel argenti vel alteriꝰ* metalli.⁊ tunc ðꝛ a latus.ta.tuʒ.eo ꝙ lata ſit ſpacioſa m hugl. NMapias autẽ dic. Lame dicuntur confractiones viarũ quę fieri ſolent pluuia interueniente. Lamę fa cturę cuiuſlibet metalli ſunt. Lamjna aſabthani. Matthei. viceſimoſeè// ptimo. Eli eli lamma aſabtani. Hoc eſt. de me. tur us meus. deus meus. vt quid dereliquiſti Lan un e been ſid D ei e fi fr KN acbis 4 X ;ð õs . . Z D — ð 8 —M 8 .AI Lamech. interpᷣtat᷑ ꝑcutiens.qꝛ pꝑcuſſit ⁊i terfecit Cayn.qð ⁊ ipſe poſtea perpetraſſe vxoꝛibꝰ ↄfitek. M Lamẽtatio.onis.i.lachꝛymę.gemitꝰ. fletꝰ. vlulatio. Itẽ lamẽtabilis.i.flebilis. Lamia.mię.f.p.i.ſtria ðꝛ q̃ſi lania.a lanian do pueros.qꝛ fabulant᷑ vetulęlamias ia⸗ nuis clauſis domos intrare.ĩfantes coꝛrũ pere aclaniare. ⁊ poſtea viuos reſtituere. ⁊ habent facies hois ⁊ coꝛpus beſtiarum. Suꝑ illud aũt Thꝛeñ.iiij. Sʒ ⁊ lamię nu dauerunt mãmas dicit gio. Lamia crude⸗ lioꝛ ſuis fetibꝰqᷓ; cęterę beſtię ðꝛ. AUñ lamia q̃ſi lania ðꝛ.qꝛ catulos ſuos laniare fert᷑. Item Eſaię.xxxiiij.dicit gloſa.Lamia pe des habet equinos.cętera membꝛa vt fę⸗ mina. Lamia.nę.ðꝛ ꝑua lama.vñ Job.xix.Quis mihi der vt exarentur in libꝛo ſtilo ferreo Riplumbt lamina.vel celte ſculpantur in ſi Lampas.padis.f.t.⁊⸗ heclampada. dę. dici tur vas quoddã quod eccleſiaʒ illuminat. Et ꝓpꝛie lampas.ẽ vas vel flãma in verti ce lucẽs.⁊ ðꝛ a lambo.bis.qꝛ lambẽtis mo dum oſtẽdere videt᷑. AUnde fax ⁊ candela ðꝛ lampas Et facit actũs ſingnlarl lampa dem. vel lampada. HD́MV Lana.nę.i.vellus.⁊ ðꝛ a lanio.qꝛ laniat᷑ cũ carpit᷑. Vel qꝛ olim lanę pᷣus laniarent᷑.id eſt. euellerent᷑. nõ tonderent᷑. Vñ ⁊ vellus Ddictũ ẽ a vellẽdo. IJñ lanoſus.ſa.ſum.⁊la⸗ nutus.ta.tũ.i.lanã habẽs.vel lana abun⸗ dans.⁊ laneus.nea.neũ.de lana exñns. Lancea.ceę.ẽ ꝓpꝛie haſta habẽs in medio amentũ.⁊ ð a lance.ꝓ libꝛa.qꝛ ẽ lance.i. ęãli amento ponderata vibret᷑. Lanceola.lę.di.i.ꝑua lancea.vel ẽ herba. Landula.lę.i.alauda.genus auis ẽ. Langoꝛ.oꝛis.m.g.i.doloꝛ.ifirmitas.laboꝛ ſtupoꝛ.pigritia.defectus. Iñ langoꝛoſus. ſa.ſum.i.plenus langoꝛe.Et ſcribit᷑ ſine.u tam in ntõ qᷓ; in gtõ. ⁵ Languidus.da.dũ.i.infirmus vel excoꝛs. ſtupidus vel deſiciens. Laniarius.rij.i.retiariꝰ.⁊ ðꝛ a lana. Laniatoꝛiũ.rij.i.macellũ vbi carnes laniãt᷑ ⁊8 a lanio. as. M Lanicꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.i.laneus.⁊ ðꝛ alana. Laniena.ne.f.p.domꝰ medicoꝛũ vbi laniã⸗ tur infirmi. Vñ Mꝛudẽtiꝰ in libꝛo hymno⸗ rum.Laniena qñ ſeuit hypocrita. anifex.ſicis.ↄ.t.q vel ꝗ lanã facit.vel qui yel ꝗ̊ ex lana oꝑi᷑. H Laniger. ra.rũ.i.gerẽs lanã vt ouis. Lanio.onis.m.g.q laniat.qͥ etia laniſta.ſtę dðꝛ.⁊ lanius.nij. Laniones ⁊ laniſtę ⁊ lanij dicunt᷑ carniſices ⁊ homicidę macellato res.a laniando.ſ.carnes. Laniſcus.ſci.faſciola ex lana facaa. Lanoculus.la.lũ.qͥ frequẽter lanã adhibet ad infirmos oculos tergendoss. Lanuginoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ lanugine. Lanugo.inis.f.t.i.lana ſuꝑ poma. vel flos tribuli.qͥ poſtq; bñ ſiccatus ẽ.leui flatu ef⸗ ferft in aerẽ.⁊ ðꝛ a lana.qꝛ coloꝛẽ lanę habʒ ⁊ẽ leuis ad ſiłlitudinem lanę. Uñ Sap.v. Spes impij tanq; lanugo ẽ ga vento tolli tur. Item lanugo ẽ pᷣma barba ad ſilitudi nem lane. Et ꝓdu. nu. Lanus.ni.mai.ge.quidaʒ fluuius eſt vltra danubium. — Lanx lancis.f.g.ẽlatus diſcus.⁊ ðꝛa latus ta.tum. Sʒ ꝓpꝛie lances ſunt ſcurellę de li⸗ bꝛa pendẽtes.Et hinc lanx ponit᷑ qnq; ꝓ libꝛa. Añ Homerꝰ. Suſtinet auratas eq̃li pondere lances. Et ᷣm h̊ cõpõit᷑.h̊ bilanx cis. libꝛa vel ſtatera duas quaſi habẽs lan ces. . Laodicia.ciuitas aſię.⁊ interpꝛetat᷑ amabi lis tribus. l Laas greęce latine ðꝛ lapis. Iñ apð gręcos laos dðꝛ populus.quaſi lapideus.vel durꝰ qꝛ nõ ſequit᷑ rationz. M Lapa.peę.f.p.genꝰ ẽ tribuli.herba ſpinoſa ſic dicta eo ꝙ habeat ingentẽ caulẽ ꝑ tram diſpoſitũ. Hec herbaa grecl philantropꝰ ðꝛ. Et ꝓd. bᷣmã. Quidã tñ dicunt.ꝙ gemi netẽ ibi. p. ⁊ ſic ẽ ibi poſitio. Lapas.patis.ſᷣm mgrm in hiſtoꝛijs ẽ cibuſ ex oleribꝰ ↄfectꝰ. Ita ðꝛ in lib. Judith. Lapatica.cę.f p.ꝗqdã herba ãi cibo ſumpta ſtomachũ cõfoꝛtat.venerẽ repᷣmit.vꝛinaʒ ꝓuocat. ructũ excitat. Lapenę.ſtellę fulgẽtes. Lapes gręce.ignoꝛãtia vel turpitudo latie. Lapetũ.ti.pe.ꝓd.locus vbi lapę abundãt vel creſcunt. Lapiceędina.nę.pe.ꝓd.locꝰ vł dom vbila pigdes cedunt᷑.qð ⁊ lapicidina ðꝛ. Lapicida.dę.pe.ꝓd.i.lapidis ceſoꝛ. Lapide.dea.deũ.i.de lapide exñs. Lapidicędius.dij.i.cęſoꝛlapidis. Lapidoſus.ſa.ſum.i.plenus lapidibꝰ. Lapillꝰ.li.dimi.i.puꝰlapis. ” Lapis.idis.ðꝛ ᷣm hug..a laas qð ẽ lapis. Aela lędo.dis.quia ledit pedem. autẽ ðᷣꝛ lapis.quaſilędens pedem. etymok. ⸗ x lapis mollis. Metra vo dura ⁊ aſpera. Baxa aũt hęrent.⁊ de montibꝰ excidunt᷑. WPerra gręecũ cẽ.⁊ ðꝛ ꝓpꝛie de durl.a petroſ qð ẽ durũ vel firmũ.Silex lapis durꝰ qͥ et focaris ð. Lapiſta. ſte.f. p. genꝰ vaſis lapidei ⁊ arij Lappates ſᷣm glo. Judith.x. ðꝛ cibꝰ ex ole ribus cõfectus. VUn quidã. Lappates cibꝰ S.⁊ olus cõponit eundem. Hugl.vo dicit. Lappates caricę.ficus ſiccę. Laquear.arl.n.t.i.ↄiũctio trabiũ in ſũmita te domus.⁊ ð a laqueꝰ. Vel laquearia ſũt Iſup tigna ponunt᷑.⁊ ipſis tignis illaque⸗ ant᷑. Itẽ laquearia ſũt ꝗᷓ camerã ſubtegũt ⁊ oꝛnant.Sʒ laquear ipſa teſtudo camerę dꝛ.inſtar laquei curuati facta.qð alio noie ðꝛ teſtudo ⁊ lacunar. Iñ h̊ laqueariuʒ.rij. idem qð laquear. Iñ laqueari. ria. rium. Vnð Joſephus in. viij. De lignis celatis ope laqueario auroq; veſtitis. qqueatꝰ. ta. tũ. ðm laquearbꝰ oꝛnatũ.vł te ſtudinatũ.ad modũ laquei curuarꝗũ. Vñ Aggei. j. vbi nos dicimus. In dom⸗i bus laqueatis. Septuaginta interp̃tes d cunt. In domibe ocauis. Itẽ laqueat ðꝛ laqueis capt vel ligat?ꝰ. Laqueolus.li.dimi.i.puus laqueꝰ. LCaquetiſmus.mi.maſ.ge.i.tendicula.⁊ ð laquetiſmꝰ. q̃ſi laqueꝰ tenſus. aqueus.quei.i.vinculũ.vel retiaculuʒz. et ðꝛ a liciũ.qꝛ de filo ſolet fieri. Lar.larl.m.g.i.domꝰ.⁊ ðꝛa largioꝛ. giris. vela largꝰ.gi.qꝛ inde ꝓcedit largitas. Et HBlar. larſ. ðꝛ ignis. Vñ in antiquoꝝ ꝓuer⸗ bio ðꝛ. Nidi larẽ in laribꝰ.i.ignẽ in domi⸗ bus. Itẽ lar. larl. ðꝛꝗqdã nympha q pᷣmo ꝓ pter garrulitatẽ ſuã dicta ẽ larlar. quaſi la trans.ſʒ ꝓpt᷑ turpẽ ſonũ abſciſa ẽ vna ſyl⸗ laba.⁊ dicta ẽ lar. Et ꝓdu.pᷣmã lares. Vñ Lucanꝰ in.v. O vite tua facultas pauꝑis anguſti lares. O munera nondũ intellecta Deüu. Itẽ lar fuit quidã rex.ſʒ tũc facit gtm lartis.interpoſita.t.cꝗ differentię. NRonit᷑ etiã lar ꝓ loco vbi fit ignis. Eardariu.rij.locꝰ vbi lardũ ſᷣuat᷑ ⁊ retinet Lardũü.di.neu.ge.ẽ pinguedo poꝛci adhę⸗ rens cuti..⁊ ðꝛ a lar.qð ẽ ignis vel domus eo ꝙ in igne cõſumat᷑ vł qꝛ in lare.i.domo repoſitũ.oſeruat᷑. Ael ðꝛlarduʒ. q̃ſi large aridũ.vel potiꝰ eſt etymologia. In lardu⸗ lum. li.dimi. Et lardoſus. ſa.ſum.i.plenꝰ lardo. Et lardo. das.i.lardo. impinguare vel guttatim lardo aſſare.vłlardatũ facẽ. Largitoꝛ.oꝛis.m.g i.donatoꝛ.qi em laruas eſſe demones factos ex hoibꝰ qͥ Lar giflu⸗. flua. flui.i. largy. Indelargiflue qadũ.i. affluenter. — f. g. p. ꝓ tã. in ntõ qᷓ; igtõ.i.donatrix. Largitio.onis.i.retributio.donatõ.⁊ ẽ am bitiõis. ſʒ largitudo ł largitas ẽ hũanitatl Cargiuſculus.la.liũ.i.aliquãtulũ largioꝛ. Largus.ga.gũ.i.abũdãs.affluẽs.⁊ qͥ libẽt - dat. Et cõponit᷑ plargus q́;argus. dilar⸗ QJgus. oia ꝓ valde largdu0us. * Larua.uę.ẽ ſimulacrũ qð terret.qð vulgo ſolet dici maſcara.qꝛ apponit᷑ faciei ad ter rendum pueros. Itẽ larua ð malefic ican tatoꝛ.⁊ vmbꝛa dęmonũ,/vl dęmon.Sicũt meriti mali fuerũt quoꝝ natura ðᷣꝛ eſſe ter⸗ rere gpuulos.⁊ in angulis garrire tenebꝛo⸗ ſis. Vñ in hymno aploꝝ Petri ⁊ Cauli. LCaruas repellũt demonũ vltra mundi li⸗ mites. Et inde tractũ ẽ illð qð apponitur faciei.ne quis cognoſcat᷑. Vel ad terroꝛeʒ dðꝛ larua.qua vide eſſe imago dęmõis pᷣm ug.. ap̃.etiã dic. Laruę noxię vmbꝛe damnatoꝛũ aĩę. Larua imago quã qs poꝛ . ante vultuʒ. JIñ laruula.lę.dimi.i.pua lIarua.. ́ôꝗM arus. ri. vt dicit glo. Leuitl.xj. Aial ẽ taʒ in terra q; in aquis habitãs.volat em ⁊ na tat. Itẽ Beut᷑.xiiij.dicit glo. At auis vo⸗ lat.vt aquatile natat.pua auis ẽ vt fertur nigra ⁊ pinguis.ſemꝑ habitãs iuxta aq̃̊s. nec põt longe volare. Uñ ⁊ agiles homies frequẽter eã capiunt. 4 Laſciuus.ua.uũ.ðꝛ q̃i laxiuus.qꝛ ſit laxus .i. ſolutꝰ ⁊ vanus.⁊ ðꝛa luxꝰ.xa.xũ. Mꝛo⸗ pꝛie laſciuus ẽ.qͥ ꝓpter luxuriã ẽ ſolutus ⁊ vanꝰ.qð vulgariter ventoſus vel petulãs dꝛ. Iñ laſciuia. uię.i.luxuria. Laſciuioſus.ſa.ſũ.i.luxurioſus.plenus la⸗ ſciuia.qͥ multũ ⁊ petulant᷑ ludgit. Latebꝛa. bꝛę.f.p.i.obſcuritas. Iñ latebꝛo⸗ ſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ latebꝛa vel obſcurus. Lateralis. .t.⁊ h le.i.a latere exñns. LCaterculus.li.di.i.puus later. Later.terl.m.t.eſt gleba cocta vñ fit murus Et dicunt᷑ lateres a latꝰ.ta.ũ.qꝛlati ⁊ ſpa cioſi foꝛmant᷑.Et nota hanc naturã laterl ꝙ quãto plus abluit᷑ tanto plus exaſpera ſcit ⁊ deterioꝛ fiit. Añ quidam volẽs ſiõẽre ſeruire ſe iutiliter cuidã a quo nunqᷓ; remu nerationẽ ↄſequi deberet.interrogatꝰ a qͥ⸗ dam quid ggerer puerbilit dixit. Lauo iinutiliter ſeruio.ſicut inutilix laterẽ. qua laboꝛat q laterem lauat. . iĩ largitrix ani. ba⸗ 71r cn enn Moo⸗ . l⸗ Ur 6 W ühe li ſen i⸗ His s d⸗ Ws nnse⸗ lch . uns. 66 ünms ui h wibuen hen Gchren Gon d Lun . 4 Latericius.cia.ciũ.i.de latere exñs. Laterna.nę.f.p.dꝛ a lateo.tes.qꝛ ibi intꝰ la teat candela. Uñ dicit Pap̃ᷣ. Laterna ðꝛ eo ꝙ igniſ i ea luceat ⁊ lateat.vas lucernę ẽ ⁊ coꝛ.pᷣmã. Vnñ.Quo cãdela latet tibi ſit lo cus illelaterna. Laternula.lę.dimi.i.pua laterna. Latex. ticis.m.t. ꝓpꝛie ẽ aqua ſubterranea ⁊ꝛa lateo.tes.qꝛ latet i venis terrę.Qui⸗ libet tñ liquoꝛ ðꝛ latex ſʒ determiate ꝑ ad⸗ iunctũ vt bacchicꝰ latex. vł aq̃ticꝰ latex. et Latomia.mię.f.p.ẽ lapidis ceſio. (ſilia. Latomꝰ. mi.i.cęſoꝛ lapidũ.⁊ ðꝛalaas.qð cẽ lapis.⁊ tomos.qð ẽ diuiſio ſectio vel inci⸗ ſio.qꝛ incidit lapides ⁊ diuidit. Latibulũ.li.pe.coꝛ.i.latebꝛa vł obſcuritas Laticoſꝰ.ſa.ſũ.i.aq̃ticꝰ vłaqͥſus vłliqroſꝰ. Latinus.na.nũ.pe.ꝓd. Et ꝓpꝛie latini di⸗ cti ſunt italici.a latio vel a latino pr̃e laui⸗ nię. Sʒ poſtea etiã latini dicti ſunt ⁊ alij ex tra italiã.ſʒ nõ niſi litterati ꝓpꝛie.quilr̃as habẽt latinas. Inñ hęclatinitas.tat.i. mul titudo latinoꝝ. ⁊ ꝓpꝛietas qᷓ ͥ ðꝛ latinus vel lingua latina. Latini dicebant᷑ olim qͥdã qͥ ita erãt a důdis manumiſſi vt erãt in vita liberi.⁊ gaude⸗ rent plenaria libertate in bonis ſuis.ſed in moꝛte ſerui erant.q̃re poſt obitũ eoꝛuʒ non poterãt ſuccedere hęredes eoꝝ.ſʒ bona eo rũ tanqᷓ; ᷣuoꝝ ad dños deuoluebant᷑. Latiũ.tij.ponit᷑ ꝓ Roma.Et vt dicunt hi⸗ ſtoꝛię. Saturnꝰ e gręcia Jouẽ filiũ fugiẽs circa fines vbi nũc roma ẽ latuit.⁊ ab eius latebꝛa latium eſt appellata. Añ Lucanꝰ⸗ in pᷣmo. Gentibus inuiſio latiũ pᷣbere cruo rem.Et latiũ põt ibi poni adiectiue. vt lati um cruoꝛem.i.romanũ cruoꝛẽ. Iñ latialis 2.t.⁊ h le. Vñ idẽ i eodẽ. Mercuſſit latiale Latratus ẽ vox canu. (caput. Latria.trię.ẽ ſeruitꝰ.qͥ ſoli deo debet exhi⸗ beri ⁊ exhibet᷑.Et ẽ latria qdã vᷣtus cardi⸗ nalis.⁊ reducit᷑ ad iuſticiã. Cõſiſtit em la⸗ tria i eo ꝙ reddit᷑ ðo qð ſibi debe᷑. ⁊ ꝓpt᷑ B ad iuſticiã reducit᷑ nõ q̃ſi ſpẽs ad genus. ſed ſicut vᷣtus annexa ad bᷣncipale ꝗ ꝑtici⸗ pat modũ pᷣncipalis. ₰ Latrienſis..t.⁊ hᷣ ſe.q̃ latriam impẽdit. Latrina.nę.pe.ꝓd.ẽ pᷣuatus ſeceſſus.ſcilʒ cloaca.ꝗᷓ latet in domo in loco pꝛiuato. vñ ⁊priuata ðꝛ. aũt ðꝛ latrina.q̃ſi latratus ani.quia ibi anus latrat.etymol.ẽ. Super illud aũt.iiij. Regl.x. DBeſtruxerunt dem HBaal. ⁊ fecerũt ꝓ ea latrinas. Dicit magi⸗ ſter in hiſtoꝛijs.i.ſubterraneos cunicuios ad mũdandas vias vaͤbis. Latro.tronis.cõis.ge.ðꝛ a latꝰ.Et dicunt᷑ latrenes.ſatellites magnatũ.qͥ circũdãt la tera eoꝝ. q̃ſi latrones. Itẽ latro ðꝛ viſpilio qui in ſiluis latet ⁊ expoliat tranſeuntes ⁊ tũc ðꝛ a lateo.tes. I latrociniũ.ni. Latrunculus.li.dimi.i.puus latrro. Latumia.mię.ẽ vinculũ.catena carcer. vel cuſtodia carceeis. Latus.lateris.n.t.ẽ ꝑs coꝛꝑis humani vel alterius rei.⁊ ðꝛ a lateo.tes.qꝛ nobis iacen tibus latet.ſʒ latus.ta.tũ:i.amplus.patu⸗ lus.ſpacioſus.a lato.tas. VUñ. Eſt amplꝰ latus. etiã latus ẽ hois ꝑs. Eſtq; pꝛioꝛis ĩ i. gtũs in eriſq; ſecüdi. Latuſculũ.li.dimi.i.puũ latus. Lauacrũ.cri.n.s.i.lotio.ablutio.⁊ coꝛ.pe. naturalit᷑. licʒ in verſu poſitiõe poſſit eã ꝓ ducere. Vñ Auroꝛa. Illud de lauacro gal lica lingua tenet. Lauatio. onis.i. baptiſmus. ablutio. Unoð Eccl.xxxiiij.Qui baptigat᷑ a moꝛtuo.⁊ ite rum tangit moꝛtuũ.qͥd ꝓſicit lauatio eius Laudabilis..t.⁊ h le.qͥ dignꝰ ẽ vt laudet᷑. Laudũ.ẽ ſententia arbitri. Lauerna.nę.ẽ dea latronũ ⁊ furi. Laurus.ri.f. g.⁊ H laurus.rus.rui.⁊ H̊ lau⸗ rea.reę.ꝗᷓda arboꝛꝗ nũqᷓ; viriditatẽ depo⸗ nit. q̃ſi laudus vt laudea. vñ a laus dici᷑. qꝛ olim cũ laudibꝰ ea victoꝛum capita coꝛo nabant᷑. Añ laudea dicebat᷑.ſz poſtea mu⸗ tata ẽ. d. in.r. ⁊ ð laurea.⁊ inde laureꝰ.rea reũ.i.de lauro exiſtẽs.vel ad laurũ ptinẽs Et hęc laurea.xreę.i.victoꝛia.vel coꝛona ð lauro. Iñ laureatꝰ.a. i. i. laurea coꝛonat. Itẽ a laurea ðꝛ h̊ laureũ.rei. Iñ h̊ͥ laureo⸗ um. li. Laureũ etiã ðꝛ remuneratio ꝗᷓ cõſe quebat᷑ ex ludo.ꝓq̃ͥ laurea coꝛona victo⸗ res remunerabant᷑. Laureolũ vo ðꝛ luduſ ille. Et dicũt quidã ꝙ ludus ille ẽ diſc' vel vga ꝗᷓ ſupponit᷑ oge ⁊ ibi voluit᷑. AUñ Ju⸗ uenalis. Laureolũ velox etiã bene lentuł Laus. dis.f.t.ẽ ipᷣa vtꝰ innitẽs ꝗᷓ etiam ſine celebꝛatione ↄſtat. Itẽ laus claritas.oꝛna⸗ mentũ.decꝰ.gloꝛia nomen. Itẽ laudatio ẽ ipſa laudantis oꝛatio. * Lauſans.i.laudãs. Lauſantes.i.laudãtes Lauticigꝗ.ticię.⁊ hęc laucia.cię.i.epularum magniſicẽtia. Oꝛope laucię vel lauticie di cunt᷑ delitioſi ⁊ delicati cibi vel mundicię. Inñ lauticioſus.ſa.ſũ.⁊ laucioſus.ſa.ſũ.i. 21 . delitioſus. Iñ lauticioſitas. tatl. ⁊ hęc lau cioſitas.tatis.i.delicioſitas. 52 Lautus.ta.tũ.i.lauatus.ta.tũ.ſiue lotꝰ.et ðꝛa lauo.as.vel lauoꝛ.arl. Itẽ lautꝰ accipi tur actiue ᷣm ꝙ ẽ nomẽ.⁊ tũc tm valet lau tus. quãtũ ſe bñ pcuras q̃ſi mũde ⁊ deliti⸗ oſe ſe ꝓcurãs. Unde Gregꝰ. Lautioꝛes ci bos qnq; ſine culpa ſumimꝰ.i.pᷣcioſioꝛes vel delicatioees. Lagorus. interpᷣtat᷑ adiutus.eo ꝙ a moꝛte a dñno fuerit reſuſcitatus. Eanegi leeęna. nę. ð vxoꝛ leonis. Anð „ Job.iiij Vox leene 7 dẽtes catuloꝛuʒ leo⸗ ſRum contriti ſun. Lebes.bet.m.g.pꝑuus cacabus coquinalis ⁊ facit actũs ſingularl lebetẽ vłlebeta. Jñũ ſumit᷑ hec lebeta. tę. ꝓ eodẽ. Vñ lebetas i⸗ uenit᷑ in płi numero.in veteri teſtamento. vt patet Exoð.xxvij.Et ꝓducit pe.geni⸗ tiui. Unð Aurora. HDignos ſ̊ ſbiteros cre do ſignare lebetas. Et nota ꝙ ꝓpꝛie caca⸗ lapidein. Zebeus.dictus ẽ Judas Jacobi. Lecca.cę.ẽ ꝓpꝛietas lingẽdi.⁊ ðꝛ a lingo. g Iñ heęc leccacitas.tatis.⁊ h̊ leccatoꝛ.toꝛis et hec leccatrix. cis. HNã taliũ ẽ lingere. Lechi.i.maxilla.ſicut habet᷑ Judicl.xv. Lechitus.ti.m.g.ẽ vas.ſ.ampulla de auri⸗ chalco. vm hugl. Papᷣ. vo dicit Lechit⸗ in regꝝ libꝛo. ampulla olearia. Et ꝓd pe. Vñ in doctrinali ðꝛ. Et ꝓducunt᷑ lechit ⁊ hermophꝛoditus. Lectica.cę.i.currus in qua defert᷑ lectus.et ðꝛ a lectus. Nel ẽ coꝛtina circa lectũ.vł eti am ipſe lectus.⁊ ðꝛ tunc lectica.ᷣm qͥſdam a lectis herbis.⁊ eſt idem quod thoꝛꝰ. vᷣm Hugl. Map̃. wo dicit. Lectica ðꝛ lectꝰim⸗ peratoꝛũ. Et ꝓd.pe. Vñ Ouidiꝰ.Lecticã dñne diſſimulant᷑ abi. Itez Eſaię.lx vj. In lectic ⁊ in mulis ⁊ in carrucis. Iñ lecticari us.rij.qui ducit currũ.vel qͥ facit lectulos vel qͥ in lectulo iacẽs poꝛtat᷑.Et lecticariꝰ. ria. riũ.mobiliter in eodẽ ſenſu.vel qͥ perti net ad lecticã. ⁊ B ⁊ hęc lecticalis.⁊ Hͥ le.in eodem ſenſnnſu. Lectio.onis.f.t.id qð legiẽ. Tectiſterniũ.nij.i.lectꝰ.ſtratꝰ.⁊ pᷣꝑatꝰ. Ael locꝰ in quo lectuli ſternunt. i.pᷣparant᷑. Ał panni ⁊ ſtramẽta lectoꝝ. AUel locꝰ in qͥ ho⸗ mines ſedere veliacere ↄſueuerürt. ectiuncula. lę. dimi. i. pua lectio. Eectoꝛ. oꝛis m. t. : alegedo i. pcurrendo. — Ael alegendo.i.colligẽdo oia quęlegit qi collectoꝛ. Vel a legendo.i.figurarũ ſonos ꝓnunciando. Et differt a pticipio. qꝛnon ↄueniunt alicui ex eadẽ cauſa. Narticipiũ em ↄuenit alicui ex actu vel paſſione.ſʒ no men vbale ↄuenit alicui nõ ex actu vł paſ⸗ ſione.ſed ex frequẽtia vel aſſiduitate vł in duſtria. DOr em aliqᷣs lectoꝛ vel qꝛ ſcientiXã. vel etiã peritia habet legẽdi vel quia aſſi⸗ due. vel qꝛ frequẽter legit. VUnde ⁊ ab offi cio dicunt᷑ in eccłia lectoꝛes a legendo fre⸗ quẽter. ſicut pſalmiſtę.a pſalmis canẽdis. Lectoꝛiꝰ.ria.riũ.qð ꝑtinet ad legenduʒ vel qd lectoeeem. 71 Lectrũ.tri.⁊ h̊ legiũ.gij.ꝓ eodẽ. ſ. ꝓpulpi⸗ to. ⁊ dicunt᷑ a lego.gis. ” Lectus.ti.ðꝛ a legendo. quia antiqui ſole⸗ bant legere i lectis.qui ⁊ circa lectulos ha bebant parietes illitos cera. vt ſi aliqd di⸗- gnum memoꝛia occurreret animis. eoꝛum ſtatim graphio in illa cera illud deſignarẽt ne poſſent tradere obliuioni. Inde lectulłꝰ li. dimi. Et nõ ꝙ exterioꝛ ꝑs lecti dꝛ ſpõda interioꝛ pluteum. Item lectus.ta.tuʒ.mo legoꝛ. eris. ma ẽ eiuſdẽ retracio. CTegatio.onis.f.t.i.miſſio.⁊ ðꝛ a legatus. biliter declinatur.⁊ tunc eſt participiuʒ de Ledo. onis.f.g.i.maris exundatio.ſiẽmal⸗ Legatũ.ti.ẽ donatio ꝗᷓdã in teſtamẽto.a te ſtatoꝛerelicta. Inſti. de lega· §.j. 2. ff. dele ga.ij. l.legatũ.Et differt a caduco.qð ſcilʒ cũ filius deeſt cadit ſuꝑ nepotẽ.vel aliũ de cognatiõe.ſed legatũ extraneo dimittitur Vnñ Juuenalis. Legatũ omne capis nec⸗ nõ ⁊ dulce caducũ. Iñ legatariꝰ.⁊ hęcle⸗ gataria.cui aliquid legatũ ẽ.velqͥ vel ale⸗ gatũ accipit. . LCegatus.ti.m.S.⁊ hęc legata.tę.i.miſſus. ſiue miſſa.vel nuncius.vel nuncia.⁊ dici᷑ alego. gas. ꝓ mittere. Añ. Legatus milſ⸗ ſus legatũ moꝛte relictũ. — . Legatus ẽille cui certa patria vel ꝓuincia committit᷑ gubernanda.vt in.c.nouit. de appel. Nõt etiam dici legatus quicũq; ab aliquo ad aliquos ẽ miſſus.Aliter legatoſ dicimus eoſdem quos aduocatos vel pa-⸗ tronos cauſarũ qui in foꝛenſibus negociis heminẽtibꝰ litigatibꝰſuũ ſᷣbẽt patrociniuʒ Et nõ ſüt tria genera legatoꝛũ. Quidã ð latere dñi papę mittunt᷑. vt cardinales qͥs appellat fratres. Et tlłes pñũt abſoluere ho mines ſuę ⁊ alterius ꝓuincię.in ꝓuincia ? extra.⁊ ęquiꝑant᷑ ꝓ ↄſulibꝰ.Alij ſunt non die pel G V ge Len Len 6 i in li. l ſi e⸗ ils G ſe⸗ nr d: hit Gn chun S6 ,l dNan N N cat legib?ꝰ. E de latere.ſʒ datiui. Illi ſimplicit᷑ in legatio nem mittunt᷑.vt pꝛęlati qͥ tm abſoluunt ꝓ uinciales ⁊ in ꝓuincia.nõ extra cõſtitutos Et ęquiꝑant᷑ ꝑſidibꝰ ꝓuinciaꝝ.Tertij ſũt natiui qui ſuarũ eccleſiarũ pᷣtextu legatiõe fungunt᷑.vt archiepᷣus cantuariẽſis. de qͥ in. c.j.de offi. dele.no.li.vj.Et ſunt q̃ttuoꝛ ſcʒ archiep̃ᷣus Eboꝛacenſis. Cantuariẽſis Remenſis.et Piſanus.vt no.in al.c.j.eo. Legatus ꝓconſulis ẽ cui ꝓcõſul poſtq; pꝛo uinciã e ingreſſus mãdat iuriſdictionẽ de⸗ terminatã ⁊ aſſignataʒ. aut qñq; in itinere moꝛꝗ paſſus vel neceſſariã trahẽs.vt in.l. aliqñ.de offi. pconſul.⁊ leags. Legia.gię.f.p.ẽ ꝑua nauis.⁊ dꝛ a lego.gis. eo ꝙ legat.i.ꝑcurrat ⁊ ꝑtrãſeat aq̃s. Legibilis.ↄ.t.⁊ G le.aptꝰ ad legendũ. Cegifer.ra.rũ.i.legẽ dans vel ferẽs. Legio.onis.f.g.ðꝛ a lego.gis.qꝛ legebant i. eligebant᷑ qui deberent eſſe delegione. Vel ðꝛa lex legis.qꝛ lege in caſtris ſe habe bant. vel lege in legione diſpoſiti erant. ꝛopꝛie qdẽ lingua macedonũ ðꝛ phalãx vel phalanga. Galloꝝ caterua.nr̃a legio. Et ſunt in legione ſex milia ſexcenti ſexagi taſex hoĩes. In cohoꝛte qͥngenti. In mani pulo ducẽti. In centuria centũ. In turma vel ala triginta. Sed turma eſt peditum. D militum. In decania decem ſunt vᷣm Dug. Legionariꝰ.ria.riũ.de legione exñs.vel ad legionẽ ptinens. — Legiſta.ſtę.cõis ge.qͥ docet legẽ.vel qͥ va⸗ Legitimꝰ.ma.mũ.i.bonꝰ vſᷣm legẽ habitus vel factꝰ.⁊ coꝛ.añpenł. VUñ Ouidiꝰ de ar⸗ te. Legitimũ finẽ flãma virilis habet. LCegumẽ.inis ðꝛ a lego.gis.qꝛ legit᷑.i.colli git᷑ manu. Vñ ⁊ legumẽ.q̃ſi lectũ manu ðꝛ ⁊ eſt etymoł.”el legumẽ a legendo.ii.eli⸗ Fnao: Deicres eiſ quęq; melioꝛa erant. ſcʒ fabã.piſam.⁊ lenticula legebãt.i.elige⸗ paut: Eicl qꝛ melioꝛa eligunt᷑ ꝓ ſemine.Et pꝓdu,/pe. Leguminariꝰ.rij.⁊ hęc leguminaria.rię.qͥ vel quę cuſtodit vel vendit legumina. Et adiectiue leguminarius. ria.riũ.qð fit de legumine.vel qð ꝑtinet ad legumẽ. Lelex.lelegis. .t.quidaʒ ppłus ẽ qui pᷣmo dicebat᷑ lex legis.ſʒ poſtea cauſa differẽtieę geminata ẽ ſyllaba. Iñ lelegiꝰ.gia.giũ. Cema vel lemos gręce.latine ðꝛ voꝛago. LCemanus.ni.qͥdã fluuiꝰ in alemania. dicit Iſidoꝛus.xj. etymobł. Lembus.vi.im.g.i.pua nauicula.⁊ ðꝛa le⸗ ðꝛ linter.i.carabꝰ.qua naue in fluuijs ⁊ pa ludibꝰ vtunt᷑. Leminas. in lybia tradũt trũcos ſine capi⸗ tenaſci. ⁊ os ⁊ oculos hre iu pectoꝛe. Ita Lemur. lemuris.m.g.fuit frater Rhomuli Vñ lemur.q̃ſi remur. Lemures dicte ſunt ꝓpꝛie fantaſticę apparitiones ⁊ nocturnę gqgapparebãt Rhomulo pꝑꝰ moꝛtẽ Rhemi quẽ interfecerat.vłinterfici fecerat.Et iõ dicti ſunt lemures.q̃ſi remures. Quęlibet tñ fantaſticę apparitiones ⁊ nocturnę di⸗ cunt lemures. AUñ Oꝛati/ epi. Nocturno lemures poꝛtentaq; theſalaride. Lena.neę.i.leccatrix vłoſiliatrix ſtupꝛi.e 8 na etiã inuenit᷑ ꝓ quodã genere pallij. Añ Werſius. Cui circa humeros hyacithina ieaass. Lendex. cis.f.g.i.tarmus.vmis in lardo. Lendiculus.li.dimi.i.puus lens. Lendoſus.ſa.ſuʒ.lendibꝰplenꝰ.⁊ ðꝛ alens Leneus.nei.m.g.i.bacchꝰ.⁊ dꝛa lenio.nis. qꝛleniat curas.vel qꝛ ſit lenis ad poꝛtãdũ. Aelleneus a lenoy.qð ẽ lacus.vel cuꝑpa in quẽ vel in quã vinũ decurrit expꝛeſſum Et etiã bacchꝰ ðꝛ ꝓducere lacũ.inde leneꝰ nea. neũ.i. bacchicus. H Lenimen.inis.i.lenimẽtum. Lenipes.pedis.oĩs ge.i.lenes habens pe⸗ des.⁊ coꝛ.pe.tã nti qᷓ; gti. ℳ₰ℳ Leno.onis.m.g.ẽ qͥ pcium ꝓ comꝑato ſtu⸗ pꝛo accipit. vel damnatã de adulterio du⸗ xit. vel qͥ eã adulterio ſubijcit.vel adulteꝝ ſe facit. vel queſtũ de adulterio vxoꝛis ac⸗ cipit.vel qͥ mancipia queęſtiaria habet. l. ᷣ taberne vel alicui negociationi ꝓponit me retrices vt plus lucret᷑. Et hẽ infamis.vel qui vxoꝛem dep̃henſam in adulterio ima dunoneo retinuit vt. C. ad.l. iuliã. ð adul. l.crimen lenocinij. äs. Lens.dis.f.g.ẽ fetus ſextupedis.Sʒ lens tis. qdᷣdã genꝰ leguminis. Añ qͥdã. Cenſ lendis capiti.lens lentis ↄuenit oꝛi. Item aliꝰ. Lens moꝛdet ꝑ.d. moꝛdet᷑ ſi capiat.t Item lens animal lendis lens ꝓ legumine lentis. SZ Lenticula.lę.di.qdᷣdã legumẽ. ideʒ qð lens lentis. Item lenticula. pua rotunda ma⸗ cula in carne ad ſiłitudinem lentis. Iñ len ticuloſus.ſa.ſum.id eſt.plenus lenticulis. Et in his ſigtiõibꝰ lenticula ðꝛa lens leit Item lenticula dicit᷑ vas oleariuʒ ex auro ⁊ argento ꝓpꝛie.⁊ tũc ðꝛ a liniendo.qꝛ re⸗ ges ⁊ lacerdotes inde liniebant᷑ et inunge⸗ baantur. * Lentigo.ginis.f.t.i.veſtigiũ ꝑuulaꝑꝝ macu larũ in corꝑe.ſ.lenticula.⁊ ꝓd.ti. Uñ qdã Eſt bona lens comedi.nõ lẽtigo faciei. In lentiginoſus.a.ũ.i.plenꝰ lentigine. VVentilcꝰ. ſci.f.g.ꝗdã arboꝛ dicta alentꝰ.qꝛ cuſpis eiꝰ lenta ſit.i.mollis ⁊ flexibilis. Lentos gręce.ðꝛ plenꝰ vel plenitudo latine Et hinc còponũt᷑ deſinẽtia in lentus.vt vi nolent. ſomnolentus. òJM Lentus.ta.tũ.i.flexibilis.vt lenta ſalix.Et lentꝰ.i. ocioſus. Et lentꝰ.i.piger tardus. Et lentꝰ.i.mollis nõ foꝛtl.vt arcus lentus Et lentꝰ.i.nõ bene ſiccus.vt Frumentuʒẽ lentũ cũ nõ ſit bñ ſiccũ. aũt quidã dicũt lentus.i.plemꝰ. ꝓpter hec cõpoſita vinolẽ tus.ſomnolentꝰ.⁊ ſilia.friuoluʒ ẽ. Nunqᷓ; em̃ lentus inuenit᷑ in tali ſiãtiõe.nec pꝛędi⸗ cta noia cõponunt᷑ a lentus.ſʒ a lentos grę co qð ſiãt plenitudinẽ. pᷣm Hugl. Oapᷣ.di dus. ocioſus. enulus.li. dimi.i.puꝰ leno. CLenũculus.li.dimi.i.puus leno. cit. Lentus.i.tardꝰ.ſegnis inefficax.lãgui Leo.a leon abiecta.n.dicimꝰ nos latini hic leo.onis.Et vt dicit Iſidoꝛuſ.xij.etymolłl. Leo gręce interpᷣtat᷑ rex latine.eo ꝙ ſit pᷣn ceps oĩm beſtiarũ. Airt eoꝝ in pectoꝛe ẽ. Firmitas in capite.Cũ doꝛmiunt vigilant culi.Cuũ ambulant cauda ſua cooperiũt. veſtia ſua ne eos venatoꝛ inueniat.Cũ ge⸗ nyuerint catulos.tribus diebꝰ ⁊ tribꝰnocti⸗ bus catulus doꝛmire fert᷑.tũc deinde pr̃is rugitu vel fremitu veluti tremefactꝰ cubił locus ſuſcitare ðꝛ catulũ doꝛmientẽ.Circa hoĩies em eoꝝ natura cẽ.vt niſi leſi nequeãt iraſci. Patet em eoꝛũ miſericoꝛdia exẽplis aſſiduis. Pꝛoſtratis em ꝑcunt. captiuos obuios repatriare ꝑmittunt hoiem nõ niſi iin magna fame interimũt. MD Leuchꝛyſis.m.t.gẽma ẽ coloꝛe aureo vena cangdida interueniente. ⁊ : a leucos.qð Albũ.⁊ chꝛyſos.qð ẽ aurñd. Leoninus.na.nũ.pe.ꝓdu.i.res leonis.vel dg leonẽ pꝑtinẽs. Leontophonus.phoni.fę.ge.ẽ quędaʒ be.- ſtia modica. ⁊ ð a leon.qð ẽ leo.qꝛ ſi capia tur ⁊ exurat᷑.⁊ eiꝰcinere carnes aſpſe ponãa tur pꝑ vias.leones necant.ſi quãtulũcunq ex illis ſumpſerin.. Leo pardus.leopardi.m.g.qð regulari di leon qodã aial.qꝛ impetrandũ. ceret᷑ leoniſpdi. vt ex vtraq; ꝑte declinare tur. Et naſcit᷑ leoꝑdꝰ ex adulterio leęnę et parqdi. vel pardę ⁊ leonis. Et hinc leoꝑda de. m Hugl. Leos apud gręcos eqͥuocũ ẽ᷑. Leos.i.ppłs Et leos.i.bᷣnceps vel rex. Vñ gręci dicunt „ pnceps ſit oim beſtiarũ. Lepidus.da.dũ.i.ſale ſapiẽtię ↄditſuauis curialis. mollis. dulcis. Iñ lepiditas.tat ⁊ lepiduł. la. lũ.i.aliquatulũ lepidus. Et pec lepida.dę.i.antiquoꝛũ patruʒ imago. Et gręciſinꝰ facit differentia int᷑ lepidus et facetus. Uñ. Sed verbis lepidꝰ aliqͥs fa⸗ ctiſq; facetus. Lepos.oꝛis.m.ge.ẽ dulcedo ⁊ ſuauitas in Jbis.⁊ ðꝛ a lepus.qꝛ lepoꝛina caro ſuauis ẽ.⁊ ꝓdu.pe.gti.ſed lepꝰ.oꝛis.eaʒ coꝛ. Uñ Silua tenet lepoꝛẽ.ſapientis lingua lepo⸗ rem. Lepus etiã interpᷣtat᷑ vꝛbanitas.⁊ fit qũñ vnus vel ad vnũ fit locutio pluraliter. v́yet Moſtis bone p̃ſul. UVMBĩ Kepꝛa pꝛę.ẽ aſꝑpitas cutis ſquamoſa cũ pꝛu ritu.⁊ ðꝛa lepida herba cuiẽ ſiłis in aſpita te ⁊ in ſquamoſitate. Iñ lepꝛoſus. —, Lepus. oꝛis.m. g. ẽ aial timidũ.⁊ ðꝛ a leuis ⁊ pes.q̃ſi leuis pes.qꝛ leues hʒ pedes ⁊ ve lociter currit. Inde lepoꝛinꝰ.na.nũ.pentł. ꝓdu.⁊ lepoꝛius.ria.riũ.pe.coꝛ.Itẽ hęc le poꝛia rię.ðꝛ qdã vitis ꝗ cito tendit ad ma⸗ turitatem. Lepuſculus.li.dimi.i.ꝑuus lepus. Ande PMꝛoũuᷣ.xxx. Lepuſculus plebs inualida. Aeſibilis.o.t.⁊ h̊ le.idẽ qð lędibilis. Leęſio.onis.i.lęſura. Leſus.ſa.ſũ.i.afflictꝰ.offenſus. Lętalis..t.⁊ B le.i.moꝛtalis. Letamẽ.inis.n.t.i.fimus.ſic dictꝰ.eo ꝙ ſuo nutrimẽto lęta reddat gramina. Letania.nię.i.rogatio vel inuocatio ⁊ ꝓe ꝓ moꝛtuis facta.⁊ ðꝛ a letu ʒ.ti.ᷣm Hugl. SPaßp̃. vo dicit Letanię gręce.latine dicũt rogationes ꝗᷓ inducunt᷑ ꝓpt᷑ rogandũ deũ Methargus.gi.m.g.moꝛbꝰ obliuionem affe rens ⁊ ſomnũ.⁊ ðꝛ a lethe.qð interpᷣtatur obliuio. AUnde in Boetio philoſophia in⸗ quit. Lethargũ patit᷑.ſcʒ cõem moꝛbũ illu ſarũ mentiũ. Iñ lethargicꝰ ca.cũ.pe.coꝛ.i. obliuioſus vel qͥ lethargũ patit᷑.Et hęc le thargia gię.pe. acuta.ipſa obliuionis infir mitas.ſ.oppꝛeſſio cerebꝛi cuʒ obliuione et ſomno iugi. *D Leętatus.ta.tũ.i. moꝛtu⸗ vel moꝛtiſicatus. ⁊ ðꝛa lętũ.lęti. Añ Ouidius.meta.Quo — —¶ — 22 l n —— pe His. dicif lüde⸗ nm. öum hui⸗ büllu .⸗ thecle isinſt onec⸗ feans 1C Lethes.f.g.quędã ſimul itrauit letata quoq; coꝛꝑa vidit. Et ſcribit᷑ ꝑ oe dipthongũ.ſiẽ letuʒ. Inuenitẽ etiã lętatus.ta.tũ.a lętoꝛ.lętarl.ꝑticipiuʒ. Añ in põ. Letatus ſum in his ꝗ dicta ſunt mihi. Et tũc ſcribit᷑ ꝑ ae dipthongũ.ſiẽ lę⸗ rMM Leui interpᷣtat additꝰ vel aſſumnptꝰ. Leuia.leuię.q̃dã menſura terręꝗ angentis palſibus finit᷑.⁊ ðꝛ aleuo.as. toꝛ.aris. Lethe.thes.i.palus infernalis.⁊ ðꝛ a leo. les.qꝛ delet memoꝛiã. Uñ ⁊ interpᷣtat᷑ ob⸗ . liuio.qꝛ ex quo aĩe bibũt de aqua illiꝰ.pati unt᷑ obliuionẽ peccatoꝝ.ſᷣm poetas.vl fu turoꝛũ.ſᷣm phᷣos. Iñ letheus. thea.theüũ. i.infernalis.vel ꝑtinẽs ad lethem. vłobli uioſus. Vñ ⁊ lethea papauera dicim'. qꝛ obliuionẽ mandẽtibꝰ ↄferũt.Et acuit pe. Vñ Lucanus in.iij.meta.Nõ letheę con⸗ iunx obliuio ripę. — ↄfert obliuionẽ.⁊ ðꝛ a lethe.Itẽ lethes cõ ponit᷑ cũ phagin. qð ẽ comedere.⁊ ðꝛ h le⸗ thophagus.gi.fructꝰ illiꝰ arboꝛis.qͥ valet ad irritandũ amoꝛẽ. AVUñ Ouidiꝰ de reme. Illo lethophagos. illo ſerenos in antro. Eſſe puta ⁊c. Al legit ibi lethophag' per oe diphthongum in pᷣma ſyllaba. ⁊ ſine. h. in ſecunda ſyllaba.Eſt autẽ lętophagꝰ ver mis coꝛꝑa moꝛtuoꝛum comedens.⁊ ðꝛ alę tum. ti. quod eſt moꝛs.⁊ phagin. quod eſt comedere. Leętifer.ra.rũ.pe.coꝛ.i.ferẽs moꝛteʒ.⁊ ðꝛ a letũ ⁊ fero. Ael letifer.ra.rũ.i.ferẽs leętici⸗ am. ⁊ alętus.vel lęticia.⁊ fero.fers. Ceętum.Li.i.moꝛs.⁊ ſcribit᷑ ꝑ oe.et ðꝛ aleo. les.qð in ſimplici nõ eſt in vſu. Iñ lętũ res ipſa ꝗ delet vitã. Uñ quidã. Linque metũ leti.nam ſtultũ eſt tpꝑe omni. LCetus.ta.tũ p ae ſcribit i. hilarl. gaudens ð8 alatus. quia latã ⁊ extẽſam hʒ faciem Solẽt eni lęti faciẽ diſtẽdere.ecõtra triſteſ coꝛrugare. Itẽ a letus.ti.addita.cia.ſit lę⸗ ticia.cię.quaſi laticia.Et eſt lęticia vultus gaudiũ mentis.exultatio vo vᷣboꝛũ et mẽ⸗ bꝛoxꝝ. Iteʒz letus cõponit᷑ ꝑletus.qᷓ;lętus. tamlętus.i.valdeletus. Leua.uę.feę.ge.i.ſiniſtra.⁊ ðꝛ a leuo.as.q̃a optioꝛ eſt ad leuandũ ⁊ poꝛtandum aliqͥd. Ipſa enĩ poꝛtat clypeũ ⁊ enſem ⁊ cetera vt dextera expeditioꝛ ſit ad agẽdũ. Iñ leuus ua.uũ.i.ſiniſter.vel malus.vel ꝑuerſus. Leuatoꝛiũ.rij.locus in quo leuat᷑ vel plana tur aliquid. Leucos gręci dicunt album. Leucothoe.leucothoes.f.g.i.alba dea.ſcʒ auroꝛa. vel ino mat᷑ poꝛtuũ.et ðꝛa leucos H quod eſt album.et theos deus.vᷣm Hugl. arboꝛ cuiꝰ ſuccꝰ guſtat⸗ Papias etiaʒ dicit. Leucothoe vel leuco⸗ thea.i: alba dea ꝗᷓ eſt auroꝛꝛ. Leuca.cę.f.p.finit᷑ paſſibꝰ mille qngentis. Leucas galli vocant Gręci ſtadia.nos mi Leuiathan ẽ ſerpẽs toꝛtuoſus in aquis. ſeʒ diabolus in mundo. qui in huiꝰ ſeculi ma⸗ ri volubili verſat᷑ aſtutia.⁊ interpᷣtat᷑ ad⸗ —— — ditamenta eoꝛũ quoꝛũ ſcʒ niſi hominũ qbꝰ iparadiſo ſemel culpã puaricationis intu⸗ lit. hanc vſq; ad ęternã moꝛtem quotidie peſſimis ſuggeſtionibꝰextendit qbꝰ dũ re⸗ atum feęnoꝛe peccati multiplicat.pęnas ꝓ⸗ culdubio ſine ceſſatione coaceruat. Leuidenſis mal. ge Qda veſtis dicta. quia charo filo ⁊ leuiter ſenſata ſit.⁊ videt᷑ com poni a leuis ꝓnõ ponderoſo ⁊ denſus. Leuiga. geę.inſtrm leuigandi.qð etiã cõpla⸗ Leuipes.dis.oĩs ge.pe.coꝛ.i.leues habẽs pedes.ſ.planos ⁊ agiles. Leuir leuiri.maſ.ge.i.cognatꝰ.ſ.mariti vel vxoꝛis.q̃ſi leuus vir. Leuis. 9. t. 1 6B ue. hʒ duo ſiãta. Leue em.i. agile ⁊ nõ ponderoſum. Et leue.i.planum ſcʒ qð pilis ⁊ aſꝑitate caret. Et ſm q̊ etiaʒ ẽ differentia in tꝑe. Uñ qͥdã. ꝛo plano le uis. ꝓ leuitate leuis. Leuita.tę.pe. ꝓd.i.diacouꝰ.⁊ ðꝛa Leui fi⸗ lio Jacob. Be leui em̃ leuitę exoꝛti ſunt a quibus in templo dei myſtici ſacramẽti mi niſteria explebant᷑. Hi gręce diacones lati ne miniſtri dicunt᷑.qꝛ ſicut in ſacerdote cõ ſecratio.ita in diacono miniſterij diſpenſa tio habet᷑. Inde leuiticus.ca.cũ.penł.coꝛ. res leuite vel ꝑtinẽs ad leuitã. Añ qdaʒ li⸗ ber appellat᷑ Leuiticus.ci.eo ꝙ leuitarum miniſteria ⁊ diuerſitates victimarũ.totuſ qʒ in eo oꝛdo leuiticus annotee. Leuitiſſa.ſę.i.vxoꝛ leuite.vel ꝗ habet illud officium. Leuitonariũ.narij.i.collobiũ lineũ ſine ma nicl.i.dalmatica.q̃li egyptij monachi vtũ⸗ tur. Hoc leuitę olim vteban. Leunculus.li.dimi.i.puus leeld. Lex legis.f.t.ẽ ius ſcriptũ.aſciſcẽs honeſtũ phibẽs 2trariũ. Vel lex ẽ ſcriptũ.ppło ꝓ⸗ mulgatũ.magiſtrato querẽte ⁊ pplło reſpõ dente. Solebat em mgy ciuitat cũ aliquaʒ legẽ vellet ↄſtituẽ. aſcẽdere pulpitũ in me⸗ dia cõtione ⁊ ꝗrere a populo a verid illud ratum eſſe. ⁊ accepta reſpõſione a pplło de⸗ inceps ꝓ lege habebat᷑. Itẽ lex ẽ ↄſtitutio ppłi q̃ maioꝛes natu ſimul cũ plebibꝰaliqᷣd ſanxerunt. ſᷣm Iſidoꝝ lib.v. ⁊ diſ.j.lex eſt Et dicit glo. ꝙ olim ppls ſtatuit leges. S hodie tranſtulit hanc ptãtem in imꝑatoꝛẽ. Inſti. de iu. na. gen. et ciui · S·ſed quod pᷣn alicui damnũ dederit.veluti equũ.ſeruuʒ rtit ſeu veſtẽ ſuã ciderit.aut i illis reb?ꝰdam⸗ num dederit. talis tenet̃᷑ ad damnũ reſtitu endũ ſiue pecus tradere in extimationem. Lex cõmiſiaria. ꝓpꝛie nõ ẽ lex neq; ſenatuſ ↄſultũ.ſed potiꝰ pactũ.Et habet locũ cum ita venditoꝛ ↄuenit cum emptoꝛe.vtſinon fuerit ſolutũ pᷣciũ totũ vłꝑs cũ qdã poꝛtio ſtatim ſoluta ẽ.vt in tali die vel tꝑe ſit res inempta vł inuendita ſi dictũ ſit vt redeat poſſeſſio vel dominiũ ad venditoꝛẽ Tale aũt pactũ nõ habet locũ in pigneribꝰ.ſʒ in fundus. ”ñs LCex coꝛnelia de falſis penã irrogat his qui falſum teſtimoniũ dixerũt. vel falſuʒ teſta mentũ vel aliud quolibet inſtr̃m ſcpſerüt emptionibꝰ.vt. ff. de le.cõmil.l.vltl.⁊.l.ſi Nex fauia de plagiarijs. eos pſequitur qun liberos aut ſeruos vel filios alienos ab vꝛ⸗ be vel de vna pꝛouincia ad aliaʒ ſubducũt ⁊ eos vendunt fraudulenter inſcijs domi „ j. 7.l. lege. “ Lerx fuſia alias ſuſia vel ſuffia canina non =òUòUGWGW mittebat in teſtamẽto manumiſſiones fieri Lex adlia.loqͥt᷑ in eo caſu cum qͥs culpa ſua niſi vſq; ad certũ modũ vel numerũ vᷣuoꝛũ 0 ſeruuʒ licz int᷑ viuos ſit.Sʒ hodie iſta ſublata eſt vel aliud animal occiderit vel vulneraue⸗- ⁊ multomagis h̊ liceret in vltima volũtate Et ðꝛ canina foꝛtea quodã inducta quica nis vocabatt. Lex heliaſcentia.deditioꝛũ.eſt de lata liber tate. de qᷓ Inſti. qͥ ⁊ qͥ. mo. manumit. non pol.S:eadẽ lege heliaſcẽtia qua dño mino ri viginti annis nõ aliter manumittere per mittit᷑.qᷓ; ſi vindicta.i.vᷣga pᷣtoꝛis apð con ſiliũ.i.apð locũ ↄſilij ſuꝑ h̊ iuſta cauſa ma⸗ numiſſionis appꝛobata fuerint manumiſ⸗ Lex iulia de adulterijs ſtupꝛo. pſeq̃t adul teros ⁊ eos qͥ ſine vi virgies ⁊ vid uas aut honeſtas.aut honeſte viuẽtes coꝛrũpunt aut violant. Et nõ ſolũ temeratoꝛes aliaꝝ nuptiarũ gladio punit.ſʒ etiã eos qͥ cũ ma⸗ ſculis nefandã libidinè exercere audent ſi⸗ gut ſigillauerũt. aut alias falſuʒ cõmiſerüt uenõ verent᷑. Inſtl.de pub.iudi S:iteʒ lex pPuta in moneta vel mẽſura.Et ðꝛ coꝛnelia iulia. de adulteris.— a Coꝛnelio inuẽtoꝛe.Dr etiam teſtamenta Lexiulia de ambitu.punit eos qͥ pꝑ ambitũ rig. üüffſeu ambitionẽ muneribꝰdatis ad honoꝛes Lerx coꝛnelia de ſiccarijs.loquit᷑ de his qui ad officia publica accedunt ſeu ſucceÄdunt. hHoiem dolo malo inter ficiunt.ſ.telo vel ia de quo Inſti.de publi.iudi.in·S.ſunt ſte⸗ ctu furtiuo. ⁊ hmõi. Ael etiã ðꝛ lex coꝛne-⸗ rea.in glo. ”ü lia de veneficijs a veneno.puta qñ qͥs alii Lex iulia leſę maieſtatis.eos punit q̃in pn⸗ interſicit veneno aut magic ſuſurris vłin-⸗ cipem. aut in rempublicã aliqͥd cõmittũt ⁊ cantationibꝰ.vel qꝛ mala medicamẽta pu- machinant᷑. Et eſt ↄtra tales ſtatuta pęna blice vendidit. CcLapital. Itẽ ꝙ vſq; ad quartã ꝓgeniẽ non Lex duodecim tabularũ.fuit oꝛigo totiꝰiu-⸗ ſuccedunt nati ab eis niſi ꝑ pᷣncipẽ diſpen⸗ ris ciuił.ſm glo. Inſt.de iu.na.gẽ.⁊ ciui. ſet᷑ c eis. ðs:ex nõ ſcpᷣto.i v.oꝛigo.ff.ð oꝛigi.iur.l.iꝭj. TLex iulia repetundarũ loquit᷑ de his plectẽ S·j.Et ðꝛ lex ſcpᷣta in.xij.tabuł. q̃ꝝ decẽ a dis qui tꝑe admimiſtrationis aliqͥd accepe ciuitatib athenienſiũ ⁊ lacedemonioꝛuʒ a decẽ viris fuerunt allatę.Et duę ad illarũ declarationẽ ꝑ eoſdẽ decẽ viroſ poſtea ad Dite. vt dicit glo. in v. decẽ viros · · deide c. Moyſes.diſ. vij. Cex falcidia.diſ.ij.c.qdã in ſi. phibet ne ᷣs in teſtamẽto plꝰ extraneis legare poſſit q; vt quarta ꝑs ſit hęredibꝰ data. DOr aũt fal cidia a Falcidio tribuno autoꝛe. Vel ᷣm Aco. dicta ẽ a fabꝛi falce.id eſt diminutiõe quia iam in pꝛimo ſingularibus relictis re ſecat legatis. vt falſe reſecantur ſegetes. rint vt iudicarẽt vel nõ iudicarent vel ali- quem in vincula deijcerent velnon. ℳex iulia de reſiduis.punit eos qͥ officiũ pu blicum aut adminiſtrationẽ habuerunt.et tempoꝛe adminiſtrationis ſuę publicaʒ pe cuniã quꝗ acceperunt in qöcunq; negociũ erogandã retinuerũt ⁊ nõ erogauerũt.vel qui rem publicã quã acceperũt tradendaʒ in cõi ęrario nõ repoſuerũt ibidẽ.ſʒ penes ſe furtiue ⁊ doloſe retinuerunt.vt. ff.ad. I. iul.pec. l. ij. 7.l. iij. Seles. Lex iulia de vi publica punit eos q̊ vim cũ = —e 2— —Nẽ᷑— — =,Ü= n n in nr ſ⸗ le = — on hen⸗ gei he Ndd fün MA e ai vel da; enes d armis fecerũt vel intulerũt.Et ẽ pena de⸗ poꝛtationũ.vt Inſti.de pub.iudi ·Sitẽ ler Leerx municipalis ð quã aliqua ciuitas con iuliiaas.. Lex iulia ð vi bᷣuata punit eos qͥ ſine armis inferunt in publicatiõe tertię ꝑtis bonoꝛũ Si aũt vir raptꝰ vᷣginis.viduę vel ſancti monialis. aut alias fiat faciẽtes ⁊ opẽ flagi tio dantes.peęna capitis puniunt᷑. Inſti.ð pub.iudi ·S:itẽ lex iulia.de vi.puata. Lex iulia noꝛbana.loquit᷑ de latina liberta te. vt Inſtit!. de liber ˖ · libertinoꝝ aũt. LZex iulia de ãnona.cõpetit ↄtra illũ q facit vel ꝓcurat annonã fieri carioꝛẽ.qꝛin h̊ l dit reſpublica. vt. ff. ad. l.iuł.de ãno.l.ij. Lex iulia peculiatus cõpetit ↄtra illos qͥ pe cuniã vel rẽpublicã vel ſacrã vł religioſaʒ furant᷑.vt Inſt.de publi.iudi ·S·lex iulia. Lerx iulia miſtellia alias viſtellia.hʒ locum qñ maritꝰ relinquit vxoꝛi in teſtamẽto ali⸗ quid ſub certa ↄditione ſi alteri non nuppſſe P Hn Lia interpᷣtat᷑ laboꝛioſa. rit.⁊ ↄditione nõ vᷣuata nõ tenet᷑ hęres da re relictũ ꝑ iſta legem. Kex oꝛtenſia lata.i.facta ⁊ a rege nomẽſſoꝛ⸗ tita ẽ q eã ſtatuit ⁊ fecit.ꝗᷓ ↄcoꝛdauit inter plebẽ ⁊ ppłm ⁊pᷣncipẽ q̊ ↄſtituit᷑ vt nõ mi⸗ gnitates.aſſerẽdo ſe ingenuũ eſſe. Lex viarũ.ðꝛ ſolitaria excellentia. ſtituit ſibi.⁊ eſt ius ciuile. Inſti.de.iu.na. gen. ⁊ ciui.S· j.in tex.⁊ in glo. LCex canonica appellat᷑ diuina.c.nimis.de iureiut᷑.⁊.c.de iura.calũ. Et lex ciuilis ðꝛ lex huana. c.ij. de pſcrip.li.vj. MPõt tñ ius canonicũ dici lex humana.qꝛ ſunt i eo mul ta ab hoibꝰ ſtatuta. licet reſpectu alioꝛum iuriũ ciuiliũ dicat᷑ lex diuina. Siliter lex ci uilis põt dici diuia aliqͥ reſpectu imo ſacra 82. 1 ipſam quis religioſus efficit᷑.vt.C. de legi. ⁊ oſti. l. leges. nus aut plus valeant plebiſcita q; lex ppłli ð qͥ Inſti. ð iu.na.gẽ.⁊ ci:S.ſʒ ⁊ plebiſcita Lex papia patrũ ↄtinet pſᷣmia ꝓ ſuſcipiẽdis liberis.Et ðꝛ a Papio autoꝛe.alias papi⸗ niana a Papiniano autoꝛe.vide de h̊ In⸗ ſtitl.ꝑ quas ꝑſo.no.ius acqui.in · S:·ſanci⸗ tum etenim. Lex pompeia ð patricidijs.alias paricidijſ punit eos qui patri aut matri.aut auo.pꝛo auo.aut alteri de conſanguineis.aut parẽ tibus ſuis moꝛtẽ infligunt. Tex ppliantomaſtici.ðꝛ lex ꝑ excellentiam Lex publiciana. dicta ẽ a publiciano pᷣtoꝛe gutoꝛe. Levx rhodia de iactu ſbuenit his quoꝝ mer ces cauſa cõis ꝑiculi euitandę eiectę ſunt. ⁊ ꝓpt᷑ iactũ nauis ſalua facta ẽ.Quibꝰ da tur actio ↄtra mgr̃m nauis.vel eos quoꝛũ merces ſunt ſaluę.Et ðꝛ rhodia ab inſula rhodo.alias rhodiſis.in q̃ antiquitꝰ pluri mũ fuit vſus mercatoꝛũ. Lex ſatyra.ẽ ꝗᷓ de plib⸗ ſimul loqt rebꝰ deã ſica copia rerũ.⁊ q̃ſi a ſaturitate. Tex attilia.loquit᷑ de cõmiſſiõe tutelę in ꝓ⸗ uincijs.⁊ ꝓ pſſidibꝰ earuʒ Romę pꝛecario vꝛbani ⁊ maioꝛi ꝑte tribunoꝛũ plebis.deq̃ Inſti. de attilia tu. Lex vitellia. loquit᷑ de liberto appetente ea ãingenuis tm cõpetũt. puta honoꝛes t di⸗ Texis interpᷣtat᷑ pauſatio vel ſermo.Etide barbarolexis.ſᷣm ugl. Mapiaſ.vo dicit Lexis greęce.latie locutio.i.ꝗlibet ſyllaba. vel vox ꝗᷣ ſcribi debet vel pot. Atiq; fuit laboꝛio ſa in generãdo. lures em doloꝛes qᷓ; Ra chel fecunditate pariẽdi ꝑpeſſa vel exper⸗ ta eſt. l Libamen. inis.neu.ge.i.ſacriſiciũ vel cibꝰ. Idꝛa libo. as.⁊ ꝓdu.ba.Et ſcias ꝙ ſic ðꝛ in hiſtoꝛijs in pᷣncipio. Leuitis.triplex eo⸗ rum queę offerebãt᷑ occurrit diſcretio. Aut em erat oblatio de aialibꝰ.⁊ ſacrificiũ dicae bat᷑nec ante octauũ dieʒ natiuitatis pote⸗ rat offerri. nec eadẽ die ⁊ mat᷑ ⁊ fetus eius. Alut de ſicca materia.vt ð ſimila pane thu re. ⁊ ꝓpꝛie dicebat᷑ oblatio.Aut de liqdis vt de vino ⁊ oleo.qð ꝓpꝛie libamẽ vł liba tio dicebat᷑.lʒ his noibꝰ ſcriptura qnq; in⸗ differẽt᷑ vtat. Itẽ alibi ðꝛ libamẽ ⁊ libamẽ tum erat ſimila oleo glutinata ⁊ vinũ ꝗᷓ cũ hoſtia adolebant᷑.vt q̃ſi vinũ ⁊ panis ⁊ ca ro dño offerat. Libanus.bani.m.g.mons phenicuʒ altiſſi mus.dictł ſic ꝓpter thus qð ibi colligitur vnde fit libatio.vᷣm Hugl. Uł vt Pap̃.di⸗ cit.Libanus eſt phenicuʒ mons.in quo ce dꝛi ſunt altiſſimę.Alter libanꝰẽ mons ara bigę. vbi colligit thus. Sed h̊ libanꝰ arboꝛ eſt arabię imenſa atq; ramoſa.ſuccum ara⸗ maticum fundens.Et dicit᷑ ꝓpꝛie h̊ libanꝰ ꝓ monte.hęc libanꝰ ꝓ arboꝛe.h̊ libanũ ꝓ thure. & aũt ðꝛ Eccj.xxiiij. Quaſi libanꝰ nõ inciſus.in maſ.ge.autoꝛitati aſcribimꝰ Itẽ libanꝰ ponit᷑ ꝓ tẽplo Eſa.xxxiij.Con fuſus ẽ libanus ⁊ obſurduit.vbi dicit glo. CLoöõſuſus ẽ libanꝰ.i.tẽpluʒ. ⁊ obſurduit ne ibi audiant᷑ pᷣces a dño ſicut ante. pzs5 Libatoꝛiũ.rij.locꝰ vbi ſacriſicaX. Libat.ta. tũ.i.ſacrificatꝰ.vel parũꝑ degu⸗ ſtatus. Et cõpõit᷑ illibatꝰ.ta.tũ.i.nõ tactꝰ. Libella. lę.i.pua libꝛa. 7. „ 2 Libellulus.li.dimi.i.puus libellus. Libellus.li.pluribꝰ modis accipit᷑.bᷣmo eſt puus liber vel codicillus vłcedula in qua actoꝛ cauſaʒ ⁊ actionẽ expᷣmit.Et ẽ duplex quidã accuſationis.⁊ ille in criminalibꝰ lo cum habet. Et qdã ↄuentionis.⁊ ille in ci⸗ Vilibus. Et debẽt plura ↄtineri in libello. vt in his vᷣſibꝰ ↄtinet᷑.Quis.qͥd. coꝛã qͥ.qͥ iure petat᷑.⁊ a q. Recte cõpoſuꝰ.qͥſq; libel lus hʒ. ſcðo ponit᷑ ꝓ pane agymo ſeu ſucci⸗ neritio. vt. C. de epiſ.audiẽ.l.iudices.vbi tex.inqͥt ꝙ incarceratis debet victual ſub ſtantia miniſtrari vel tradi libellis duobꝰ aut tribus diurnis.Et dicit glo.ibi.i.pani bus. a libũ.bi.vel a liba.bę.qð ẽ panis al⸗ bus vel ſuccinericius.tertio capit᷑ ꝓ pꝛeci bus bncipi oblatis.C. qñ libel.pᷣn.ob.fa. lit. ↄteſ.qrto ꝓ iudice delegato.ff. de offi. ↄſul.l.nec q̃ſq;.qͥnto ꝓ ſcriptura demãda toꝛis.ſexto ꝓ ſcpᷣtura recuſatiõis.ſeptimo ſcpᷣtura quã vir dat vxoꝛi quã repudiat ⁊ illa ðꝛ libellus repudij.octauo ꝓſcpᷣtura appellationis.ff.de appel.l.j.nono ꝓ ſcri⸗ pptura quã iudex dat appellanti.ſ.aplis.ð appel. c. coꝛdi.li.vj.decimo ꝓ ſcbtura infa matoꝛia.ꝗᷓ ð libellus famoſus quã nullus debet ſcribere nec dictare ſub pęna capitiil Sm leges. Mꝛopꝛie tñ libellus ẽ ſcriptura agentis queſtionẽ continẽs ⁊ futurã actio Libẽs.entl.oĩs ge.i.volũtariꝰ.q̃ſi plena vo luntate volens.⁊ ðꝛ a libeo.bes. Liber. ra.rũ.ðꝛ qͥ nõ ſubiacet iugo ſeruitut 8 a libero. as. Iñ libertas.tatis. Iteʒ a libero.as.ðꝛ h̊ liber qð in quattuoꝛ ſigtiöi bus inuenit᷑.Nã liber.i.coꝛtex.vel codex. pacch' vl ingenuꝰ. ſʒ ẽ dꝛña in gtõö. Naʒ ꝓ baccho vł igenuo fac gtm liber.beri. Sed pꝛo codice vel coꝛtice liber. bꝛi. Unde. LCi ber ẽ bacchꝰ. vł vir ſine compede natus. Alcliber ẽ codex vłraptꝰ ab arboꝛe coꝛtex. Liber. beri. ðꝛ filiꝰ ingenuꝰ qꝛ ex libero ma trimonio ſit nar vel oꝛtus. Nã filij ex libe⸗ ro ⁊ ancilla oꝛti.ſᷣuilis ↄditionis ſunt.Sꝑ em̃ qͥ naſcit᷑ deterioꝛẽ ſtatũ pentũ ſeqf. Liber. beri.ðꝛ bacchꝰ.qꝛ liberat hoĩeʒ a cu⸗ ris.vel quia mares in coeundo ꝑ eiꝰbñſici um emiſſis ſeminibꝰliberant᷑. Itẽ liber mu liebꝛi ⁊ delicato carne depingit᷑.qꝛ dicunt Libaſiꝰ.ſij.m. g.i.bacchꝰ.⁊ dꝛ alibo. as. Liber. bꝛi.ẽ interioꝛ tunica vel ꝑs coꝛtic ꝗ̊ ligno adhęret.⁊ ðꝛ a libero.ras.qꝛ liberat mulieres ei attuliſſe vinũ ꝓpt᷑ excitandam luxuriã vel libidinẽ. vñ ⁊ frons eiꝰ pampi⸗ no cingit᷑.ſʒ ideo coꝛonã vitreã ⁊ coꝛnuhʒ qꝛ cũ grate ⁊ moderate vinũ bibit᷑ leticiaʒ pſtat.cũ vltra modũ.excitat lites ⁊ q̃ſi coꝛ nu addit. Uñ illud. Cuʒ venere ⁊ baccho. lis cẽ.ſʒ iſcta voluptas. Uñ Ouidiꝰ. Nina parant animũ veneri ſi plurima ſumas. — ⁊ defendit interiꝰ lignũ.vel qꝛ iſte interioꝛ coꝛtex defendit᷑ ab exterioꝛi. vel ðꝛliber a liberato coꝛtice.i.ablato. Eſt em medium qðdã inter lignũ ⁊ coꝛticcẽ. Iñ liber ðꝛ in qͥ legimꝰ.qꝛ añ vſũ charte vel mẽbꝛane deli⸗ bꝛis arboꝛũ fiebãt volumia ⁊ cõpaginebã tur. Vñ ⁊ ſcriptoꝛes a libꝛis arboꝝ libꝛarij vocant᷑.Et inde dicti ſunt bibliopolę ⁊ an tiq̃rij. Sʒ libꝛarij ſũt qͥ noua ſcribũt ⁊ vet᷑a Antiq̃rij qͥ tm vetera vñ et dicti ſunt. Vel ðꝛ liber a libertate legentiũ.qꝛ olim ſolis li beris ſtudiũ legendi dabat᷑. Liberabł.lis. .t.⁊ h le.i.largꝰ.humanꝰ.be⸗ nign'. ſ. qᷣ libẽr donat ⁊ nõ murmurat. IJñ liberalitas. tatl.i.largitas. humanitas. be nignitas.⁊ ꝓ libertate inuenit᷑.ſʒ ꝓpꝛieli⸗ bertas ẽ ↄditionis.liberalitas vo bñſicen tię.⁊ largitatis. Itẽ liberalis ðꝛ qð ad libe rũ ꝑtinet. Vñ ꝗqdã artes dicunt᷑ liberales. qꝛ nõ niſi liber licebat eas addiſcere.vł qꝛ volũt liberũ ab oĩ cura ⁊ ſollicitudie. Vn paupes ſtudere nõ pñt.qꝛ nõ ſũt liberi ab oi cura. ꝓpt᷑ defectũ rerũ tꝑaliũ. Libertas.ẽ naturalis facultas ei qð cuiq; facẽ libet niſi qð vi aut iure phibet᷑. In⸗ ſtl. de iure ꝑſo. in hn. Et heęc facultas quiſ late pateat.tñ ei qñq; reſiſtitur de facto.vt qñ nõ poſſumꝰ qð deſideramꝰ. vł de iure. vt qñ nõ facẽ furtũ aut rapinã phibemur Libertas latina.fuit libertas ꝗᷓ habebat qð ſi moꝛeret᷑ ille cui dabat᷑ libertas tũc tenu⸗ it.ſʒ ſi ſuꝑuixit tũc nõ tenuit. Sʒ hod ie eſt coꝛrecta ꝑ.l.j.C.de lati.liber.tol. Libertas fideicõmiſſoꝛia.ẽ quã teſtatoꝛ di⸗ recte voluit cõpetẽ.ſʒ ꝑ manumiſſiõeʒ alte riꝰ cuiꝰ fidei h̊ cõmiſit.ſ.vt manumitteret. Libertas teſtamẽtaria.ẽ ꝗ̃ ex ipo teſtõ dire⸗ recte cõpetit.vt.C. ð teſta.ma.i pᷣn.ĩ glo. — Libertas vindicta.ẽ ꝗᷓ at ꝑ vindictaʒ.C. de vingdi. liber. in pᷣn. glo. LCibertus.ti.ẽ qui ex ſᷣuo factus eſt liber q̃i liberatus a iugo ſeruitutis. Iñ liberta. tę. que de ancilla facta eſt libera. Et hic liber tinus.ni.filius liberti. ⁊ hęc libertina.nę. N⸗ F l⸗ le 6. 1 fllia liberti. q̃ſi de liberto natꝰ vel nata. Et libertinꝰ.na.nũ.ad libertũ ꝑtinẽs. Iteʒ li⸗ bertus cõponit᷑ collibertus vel colliberta q̃ vel ꝗᷓ cũ alio ẽ libertꝰ vłliberta vłfit. Eſt goꝛdo vᷣuꝰ libertus qͥ de vᷣuo ſit liber. Iteʒ collibertꝰ vel manumiſſus. libertinꝰ filius libertifiliꝰ libertini ſimplicit iã liber. Anð Libertꝰ ömus. libertinuſq; ſecũdus.Ter⸗ tius ẽ liber poſteritaſq; ſua. In legibꝰ aũt p eodẽ habent᷑ libertꝰ. collibertꝰ.libertinꝰ cqʒ ꝓ illo qͥ ex iuſta cauſa a ſeruitute manu miſſus ẽ. Magiſter aũt in hiſtoꝛijs ſuꝑ il⸗ lud Actuũ.Surrexerũt aũt quidã deſyna goga libertinoꝛũ ſic dicit. Libertini a regi⸗ one ſic dicti. vel libertini.i.manumiſſi.qui cũ pᷣus fuiſſent ſerui poſtea fuerũt liberta-⸗ ti donati. ⁊ ſic fuerũt de ſeruili ↄditiõe qui SZimno ſidei reſtirerrt. Libertus aboꝛtiuꝰ.ẽ qͥ in teſtamẽto eiꝰ q ab oꝛtus ẽ.i.moꝛtuus.manumittit᷑ Nibertus aſſignaticius ẽ quẽ patronꝰ eiꝰ ex .viij. Scril ꝛari . Libꝛellũ.li.quidã flos.⁊ ðꝛ a libꝛo.bꝛas.qꝛ liberis ſuis eſſe velit.ipſum aſſignauit. Libpya. byę.filia fuit Epaſi ꝗᷓ regnum liby poſſedit.ex cuiꝰnoiĩe terra illa dicta Elibya Iñ libyc. ca.cũ.⁊ h̊ ⁊ hęclibes.vłlibys.i. ſibyc'. Et hlibyœ ventꝰ flans alibya.qui gliter ðꝛ africꝰ. Et libyꝰ.bya.byũ.i.libyc.· hi ⁊ hę libyes indeclinabile qdaʒ ppli li byeę. AUñ Exech. xxvij. Perſę ⁊ lydij ⁊ liw- byes. Et ðꝛ libya tertia pars oꝛbis. Ande Lucanus in.vj. Europam miſeri libyam aſiamq; timere. Libyana nę. qdd gen chartę.ſic dicta ad ₰ honoꝛẽ libyę.⁊ libyanꝰ. a.ũ.i.libyc. Nibido.dinis.f.t.i.voluptas.vl luxurioſa voluntas. ⁊ ðꝛa libet.vel a libero.qͥ puel⸗ larũ coꝛpe depingit᷑. In libidinoſus.ſa.ſũ voluptuari.vel luxurioſꝰ.qꝛ fac qð libet Et libidineꝰ.nea.neũ.Et ᷣm Nap.Libi⸗ do cupiditas ai ẽ.Sũt aũt młtę varię li⸗ bigines. ſicut vlciſcẽdi. ꝗ ira vocat᷑.vel ha bendi pecuniã. ꝗᷓ auaricia noiat᷑.⁊ ceęterę. Cũ igit᷑ nõ addit᷑ cuiꝰlibido nõ ſolet aio oc currere.niſi illa q in carne illa coꝛruptibili plł oibꝰ ſeuit.hęc ãt ſibi nõ ſolũmodo coꝛꝛl pus.verũ etiã itrinſecꝰ totũ cõmouet ⁊ vẽ dicat hoiem. MUU Libitina.nę.dea libidinis.qð etiaʒ ꝓ fere⸗ tro ⁊ moꝛte accipit᷑. Libitus.ta.tũ.pe.coꝛ.ðꝛa libet. ⁊ cõponit illibitus. ta.tũ.i.nõ libitꝰ.Et h libitus.tus tui. ⁊ libitůũ.it. Libꝛa. bꝛę.f. p.pficit᷑᷑ duodecim vncijs.⁊ in de habet pfecii ponder genꝰ.qꝛ tot cõſtat vncijs.qt mẽſibꝰ annꝰ.⁊ ðꝛ libꝛa.qꝛ ſit libe ra ⁊ cũcta in ſe pondera ſcedẽtia vel mino ra ↄcudat.Et nota ꝙ libꝛa dicunt᷑ viginti ſolidi.qꝛ tantũ ſolent ponderare.Itẽ libꝛa ðꝛ qdᷣda ſignũ in cęlo.qð ſol itrat in ſepte⸗ bꝛi. ⁊ ð? libꝛa.qꝛ tũc dies ⁊ noctes ęquant᷑ Et cõponit᷑ libꝛa. h̊ ⁊ hec bilibꝛis.⁊ Hͥ bꝛe. i.duarũ libꝛarũ pond' vłmẽſura.⁊ ſictri-⸗ libꝛis ⁊ qdrilibꝛis.⁊ ꝓducunt li.ſic ⁊ libꝛa naturalit᷑ ꝓducit li. ſʒ liber. bꝛi. coꝛ.li. Iñn ꝛo centũ libꝛis nolo carere libꝛeis. Libꝛamẽtũ.ti.i.ęquamentũ.· — Libꝛarius.ria.riũ.qð ad libꝛã pꝑtinet. Ites nendo pondera cauſas rerũ determiat. vel ðe tenẽs libꝛã. Itẽ libꝛariꝰ. vłlibꝛaria dicik ſeruꝰ vel ancilla.qꝛ ad libꝛã.i.ad mẽſuram cibũ accipiant. Itẽ libꝛariꝰ vel libꝛaria ſcri ptoꝛ vel ſcriptrix.qͥ vel ꝗ ſcribit libꝛũ velli bꝛos vendens vel cuſtodiẽs.⁊ ꝓd. li. EE Heſter. viij. Scribis ⁊ libꝛarijs regis. creſcẽdo cito ſurſũ libeet. Libꝛilla.le.ẽ baculus cũ coꝛrigia plumbata ad libꝛanduʒz carnes. Et libꝛilla ð inſttm libꝛandi.i. pcutiendi lapides in caſtra.ſcili cet manganuus. . M Libꝛipẽs.dis.ðꝛ tenẽs libꝛã.qꝛð manu eiꝰ pendeat libꝛa. vel qꝛ libꝛã pendenteʒ luſti⸗ neat. AUñn Nenius. Qui libꝛã tenet appella tur libꝛipens. Libũ.bi.ẽ panis imolaticius.ſ.qͥ ſacriſicat᷑ vyel offert᷑.alio noĩe ðꝛ placẽta. Vñ Nũeri xxviij. Pꝛeter holocauſtum ſempiternuz ⁊liba eius.· Liburnia. nię. qdã regi⸗ oies ſuͦt les. ⁊ ad currendũ habiles? veloces. In liburnaꝰ. a. ũ. gentile. Et qꝛ libur ni ſũt ve⸗ loces. ideo pua nauis habilis ad curren⸗ dum dðꝛ hec liburna. nę. Et qꝛ litr illi ibur⸗ ni ſunt adeo agiles 2 veloces..ideo a illis ↄꝛ: ̊ liburnꝰ. qda gen' currꝰ velociſſimi. Añ Juuenalis. Oiues ? ingeti curret ſup ara liburno. Et ab eadẽ rõne ð: h liburnuſ ni. ſco vl diſcurſoꝛ. Añ Juuenał. Pꝛimꝰ „ — Licentia.tię. ꝓpꝛie ẽ abuſio et im ꝓpꝛietas cũ aliqᷣs de ↄfeſſiõe cõi vł aliqͥ facit qð non debet vel ↄtra artẽ. Vñ licẽtia autoꝛis di⸗ cimꝰ.cũ coꝛripiũt ꝓductas. vel ꝓpducunt coꝛreptas.⁊ ðꝛ a liceo.ces.vel a licet.qð ẽ licitũ. inde licens.entis.ti.addita.a.ſit licẽ tia. Item licentia ðꝛ quecũq; cõceſſio. Itẽ licẽtia dicitur commeatus: qd vulgariter libꝛariꝰ vel libꝛaria ðꝛ qͥ vel ꝗ in libꝛa appo . adã regio cuiꝰ hoies füt agi⸗ ”M trucidat. Lictoꝛ.oꝛis.m.g.qͥ de officio poꝛtat gladiũ ⁊ ſecurim ante regem vel imꝑatoꝛẽ. vt ad puniendos reos pᷣſto ſit. ⁊ ðꝛ a lito.tas.q̃ſi litoꝛ. qꝛ litat ⁊ interficit reos. AUñ ⁊ qͥcunq; ð: cõmeatio. Iñ licentioſus ſa.ſũ i.laſciu⸗ Vyel cui oia liceoort. Lycia.cię.regio ẽ. Iñ lyciꝰ.cia.ciũ.pe.coꝛ. AVñ Ouidiꝰ epi. Sanguine tricolomi lyci⸗ am tepefecerat haſtã.Autoꝛes tũ qñq; po etica licẽtia penł.iſtiꝰ noĩis ꝓpꝓducůut. Liciatoꝛiũ.rij.lignũ in qͥ liciũ inuoluit᷑. Lychnos grece. latine ð lux. vel lumẽ vel lucerna. Iñ h̊ lychw. ni. vel lychin. ni. in ceogdẽ ſenſu.ſ.funis candelę qͥ ardet in can⸗ dela. vel cincendela lucernę. Et dicunt᷑ ſic qꝛ dent lumẽ ⁊ ponunt᷑ qñq; ꝓ ipſis cãdelł vel lucernis. Uñ Virgilius in pᷣmo enei. Fit ſtrepittectis voceſq; ꝑampla volutãt Atria dependent lychini. Liciniũ.nij.genꝰ veſtis.dictũ aligo.as.qꝛ 7 textura eiꝰ ligata ẽ ꝑ totũ.q̃ſi lignuʒ.⁊ c.c. poſita p. g. ”M Lycyſci. ſci.⁊ hęc lycyſ. ca. ſce. ð alycos qd blupꝰ.⁊ cynos qð ẽ canis.Et vt dicit Pli nius. Lycyſci vel lycyſcę dicunt᷑ canes na ti ex lupis ⁊ canibꝰ.cũ foꝛte int᷑ ſe cõmiſcẽt Licitatio.onis.f.g.ẽ ꝓpꝛie qñ aliqd vendi⸗ tur. ⁊ emptoꝛes ſuꝑ ſe augmẽtũ vel dimi⸗ nutionẽ faciunt.vel ſponſionẽ.vel ꝓmiſſi onẽ. Vñ ⁊ ſepe licitatio ðꝛ ſponſio vel pꝛo miſſio.ſʒ ꝓpꝛie ſᷣdicto modo facta. Licitarij dicunt᷑ qͥ emendo. vendendo. vel ↄducendo rem aliquã. vel negociando ali quod aliud. plus offerẽdo alt᷑ alterũ contẽ dit ſupare. 77 Liciũ.cij. ilũ innodatũ teleꝑ qað ſtamen tra hit᷑̃ ⁊ licit᷑. Licon vł potiꝰ glycon gręce.latine ðꝛ dulce Cycos greęce. latine ðꝛ lupꝰ ab auiditate vel rapacitate.quia rabię rapacitatis ꝗᷓ iuenit regi vel iudici.vel alicui pᷣſidi obſequẽtur ad puniendos reos. lictoꝛes dicunt᷑. Item lictoꝛ ðꝛ poꝛtitoꝛ cadaueꝝ.ſ.qͥ poꝛtat cada⸗ uera ad buſtũ vel ſepulturã. Itẽ lictoꝛ põt dici leccatoꝛ. vel qui lingit. ⁊ tunc dicitur a lingo. gis. ydia. die. regio ẽ. Iſ lydus.da. dũ. ⁊ lydi us dia. dil. Undẽ Ececß. xxx. Ethiopia 1. EuVa elpdi. Ete th/ XN. Kt Laien. enis.maſ.ge.ꝑ.i.id ẽ ſplen.ſʒ lyen p eſi venus. plen. ſz lyen py Eienon. i.e leuu. Lienteria. rię. ðꝛ a lienon.qð ẽleue.⁊ ente⸗ ria qð ẽ inteſtina.q̃ſi molle inteſtinũ. quia ☛— cibũ tanqᷓ; ꝑ aliena inteſtina nullis obſtan tibus facit ꝑlabi.qualẽcũq; em cibuʒ acce⸗ pit incoctũ egerit. Iñ lientericus.ca.cum. Qtalem infirmitatẽ pati᷑. LCyeus.lyęi.m.g.i.bacchꝰ vel vinũ dictum ab eo ꝙ curã ſoluat. Jñ lyeus.eęa.ęũ.i.bac chicꝰ. Et ꝓd.pe. Un Ouidiꝰ de arte.Tur pe iacẽs mulier mito madefacta lyęxi. Lignũ.ni.ðꝛ a lychnos gręco.eo ꝙ incẽſuʒ ↄuertat᷑ in lumẽ.vel qꝛ ↄuerſuʒ in ignẽ lu⸗ men faciat. vel qꝛ aptũ ẽ flãmis ⁊ luminibꝰ SIñiñ ligneꝰ.nea.neũ.de ligno exñs.vład li⸗ gnũ ptinẽs.⁊ h lignariũ.rij.locꝰ lignoꝛum vel lignoꝛũ aceruus. Itẽ h̊ lignariꝰgenera liter opifex lignoꝝ appellat. Ligo.onis.m.g.i.ſarpa qðdã inſtim ruſti⸗ canũ ad fodiendũ aptu. ⁊ ð: aleuo. as. qꝛ leuat terram. VUñ ligo.q̃ſileuo.⁊ ligones. q̃ſileuones.Et ꝓd.pe.gti.ſʒ ligonis.ligo⸗ nes.nomẽ gentile eã coꝛripit. Ligula.lę.i.ꝑua faſcia vel coꝛrigia cũ q̃ ali⸗ qͥd ligat᷑. In ligulatꝰ.ta.tũ.i.ligulis ligatꝰ vłlplenꝰ.Et hic ligulatꝰ.ti.i.coquꝰcui mul teę ligulę ſunt neceſſarię ꝓpter veteres pan nos quos induit. Liguria.rię.qdã ꝓuincia in qſũt vcelle no⸗ uaria.mediolanũ.papia.dcã ſic ab abũdã tia leguminis. Iñ h̊ ⁊ hec liguris vłligus. guris. gentile. Liguriꝰ. rij.m.g.quidã lapis pᷣcioſus dict alinx.qꝛ ſit ex vꝛina linc tꝑe ĩidurata. Vñ Eroð.xxxvj. Liguriꝰ achates. Liguſticus.ca.cũ.pe.coꝛ.ðꝛ a liguria. Añ Juuenalis.Nã ſi ꝓcubuit qͥ ſaxa liguſtica poꝛtat. Itẽ hoc liguſticũ.ci.ꝗdã herba a li guria Dern Aaronoier liguria. ba liguſtra cadũt vaccinia nigra legunt᷑. Liliũ.lij.ðꝛ flos lacteꝰ.⁊ ꝗdam herba lactei coloꝛis.ſilr ðʒ liliũ a lacte.qi lacteũ.⁊ lilia. q̃ſi lactea.quoꝛũ candoꝛè in folijs. Lima. me.f.p.ẽ inſtẽm fabꝛile ⁊ ferreũ quo metalla rodunt᷑.poliunt᷑ minuunt᷑.⁊ pur⸗ gant᷑.⁊ ðꝛ a limꝰ.qꝛ limũ aufert ð metallis Limaca.cę.f.p.⁊ limax.cis ꝓ eodẽ vme.qꝛ in limo moꝛat᷑.vel de limo naſcit᷑.vel qꝛ to tus ẽ immundꝰ limoſus. Limarius.rij.i.retiarius.⁊ ðꝛ a limus. Limas.at..f.g.veſtis ꝗ ꝓtendit᷑ ab vmbili co vſq; ad pedes. ⁊ ð a limꝰ.qꝛ inferiꝰ i ex tremo ſui hʒ limbũ limũ i.obliquũ.⁊ eadẽ veſtis ð limugs. Ligu dã flos dict' a liqueo.ques. qꝛ cito liquet ⁊ marceſcit. AUñ Airgiliꝰ Al ignr inul pan ene⸗ in B does. ni. dabe all. rtii⸗ netnlis zne.: aqtio 16. vnb ferbie⸗ in Hhac publice vtebant᷑ ſerui ⁊ coqui. Limbellus.li. dimi. i. puꝰ limbus. Limbulus.li.dimi.i.puus limbus. Limbus.vi.quã nos oꝛnaturã dicimꝰ.faſci ola ẽ ꝗ ambit extremitatẽ veſtiuʒ.aut ex ſi⸗ lis.aut ex auro ↄtexta.aſſumptaq; extrin⸗ ſecus in extrema ꝑte veſtimẽti.vel chlami dis. Dr tñ limbus vndecũq; fiat tłis oꝛna tura. DOr etiã limbꝰ qñq; circũitꝰ cuiuſlibʒ rei vel oꝛa marl.vel veſtis vel chlamidis. Iñ limboſus.ſa.ſũ.limbo oꝛnatꝰ vel plenꝰ Item limbus ponit᷑ ꝓ quadã ꝑte inferni. Quattuoꝛ em ſunt loca inferni.ſ.infernus damnatoꝛum.limbus pueroꝛuʒ.purgato⸗ rium. ⁊ limbus patru. Limen.inis.ẽ terminus domus vel lignuʒ in foꝛibus domoꝛũ ꝑ qð intrat᷑.dictum ali mes.MNã limina oſtioꝛũ dicunt᷑ a limes.qꝛ trãſuerſa vt limites ſunt.⁊ ꝑ ea ſicut ꝑ limi tes in agros.in domũ introeat᷑ vł exeatur Iñ h⁊ hęcliminaris.⁊ h̊ re.ad limitẽ perti nens. Et h;̊ liminare. ris. idẽ qð limen. Limes.mitl.m.g.i.callis.⁊ ðꝛ a limus.qꝛ p tranſuerſuʒ ducit ⁊ extra viã. Vel limes ẽ terminus agris poſitus vel pꝛatis ſeu cam pis vel etiã ðꝛ meta. Itẽ limes ẽ regionum vel finiũ.Limẽ vo ędiuz. Et limes coꝛ.pe. gti. VUñ Mꝛoſpꝑ. Anguſto virt'limite celſa petit. Liminarchę.dicunt᷑ pᷣncipes locoꝛũ.in qᷣbꝰ ſunt diuerſarũ ꝓuinciarũ/aut regnoꝛũ di⸗ uerſoꝛũ limites ⁊ ᷑mini. Iñ colliminarchęe qui ↄfinia oppida vel ciuitates tenẽt trani limitẽ locoꝛũ. M Liminiſcus.ſci.virgula int᷑ duos punctos iacens. ⁊ ðꝛ a limo.as.i.obliqͥ.qꝛ ex tranſ⸗ uerſo iacet.Et ponit᷑ in his loc ꝗᷓ ſacręſcri ptureę interpᷣtes eodẽ ſenſu.ſʒ diuerſis ſer⸗ monib' trãſtulerür. Liminiũ nij.n. S.i.captiuitas.exiliũ.expul ſio extra limẽ vel extra domũ.Et cõponit᷑ poſtliminiũ.nij 1i. reuerſio ð exilio ad iura ꝗa miſerat.vł.ius qð qͥs vẽdicatſſibiſſuꝑ re bus ſuis poſt reuerſionẽ de exilio.vide in⸗ fra loco ſuo. Limis.mis..t.⁊ B me. limus.ma.mũ.id ẽ obliquꝰ vel diſtoꝛquẽs oculos.ſ.ſtrabo. —w „ . tur h̊ ⁊ hęc ſublimis.⁊ H̊ me. ₰ Limitan. ni. deus qpeſt limiti qͥ etiã termi nus ðz. 1 a limes. itts. Limoſus.ſa.ſum.i.plenus lino. Lympha n.aana.n dra nympha. mu⸗ eympha etia ðʒ qdam humoꝛ Iñ h̊ limes.mitis.i.callis.Et inde cõponi vel ſpuma in fronte canũ qua diſpſa Pca put inſaniũt ⁊ in rabiẽ vertunt᷑ ⁊ ð a ynmn pha liquoꝛe. qꝛ ad modũ illiꝰ diſcurrit. vel qꝛ patiẽtes h̊ vitiũ vitãt ⁊ timetaqug. Lymphaticꝰ. ca. cum.i. inſanꝰ. ⁊ ðꝛ ſic. eco aquã timeat quẽ gręci hydrophobã dicut Et ðꝛ ꝓpꝛie lym phaticꝰ.qͥ vitiũ exaq con⸗ trahit. cuiꝰ vitiũ ẽ huc ⁊ illuc curſu ire. ſũÜů⸗ pto vitio a fluoꝛe aquę. Sed iã poetę vſur pant nomẽ h̊ generalit᷑ ꝓfurioſus. nde lymphaticꝰ. ꝓpꝛie ðꝛ canis a lympha qua habet.⁊ hinc trãſlatũ ẽ ad alis. Lympidus.da.dũ.i.purus.lucid. claruſ maniteſt'. ̃ſi linphidus. Et ↄpꝑpat limpi- dus. dioꝛ. diſſimꝰ. AUñ Ezech. xxiiij. Sux limpidiſſimã petrã effudit illud. Limula.lę.dimi.i.pua limn. · Limꝰ. mi. f. g. terra humida ⁊ ceęnoſa.ſieut ãẽ in ꝓfundo aꝗ. ⁊ ðꝛ aleuis. Itẽ adiectis ue declinat᷑ limꝰ. ma. mũ.i.obliquꝰ vel diſ⸗ toꝛquẽs oculos.ſ.ſtrabo. Zinarius.rij.i.retiariꝰ.⁊ ðꝛa linũ. Et lina⸗ rius.ria. riũ.⁊ G̊ linariũ:i.loeꝰ vbi abũdat linü vel ſemenlin. Linea.neę.ẽ coꝛda cũ q aliqd dirigit᷑ ⁊ 8 a linũ. ni. eo ꝙ fiat delino. Et ſi nõ fiat etiam de lino tñ linea ðꝛ. Et etiã ſignũ qð ꝑ linea fit ðꝛ linea. vt in ſcriptura. Et linea etiã lon gitudo ðꝛ ſine latitudine. Itẽ linea e colle ctio. pſonarũ ab eodẽ ſtipite deſcẽdẽtium diuerſos gradꝰ ↄtinẽs ⁊ numeros diſtin⸗ guens. Itẽ in veteri teſtamẽto appellat᷑ li nea ſtricta.camiſia totũ coꝛpus oꝑiẽs.quę ita ſtrictis manic adhęrebat coꝛꝑi.vt nul⸗ la ineſſet ruga.⁊ deſcẽdebat vſq; ad pedeg vnde gręce poderis.id eſt. talaris dicebat̃ inearſ. ↄ.t. ⁊ B re.qð ꝑtinet a d lineã.⁊ co⸗ ponit᷑ interlinearis. ris.2öre. Nineus.nea.neuũ.de lino exñs.vel ad linuz Ptinẽs. ⁊ ðꝛ aliunn. Ningua. uk. dicik a linguo. gl. quia ea lingi⸗ mus.vlł dicit᷑ a ligo.gas.quia ligat verba 2 voces per articulatos ſonos. vel dicit a ledo.dis.quia dentibus illiditur. Sic em plectrum choꝛdis ita lingua illiditur denti bus et vocalem efficit ſonuʒ. Inde linguo⸗ ſus. ſa.ſum. id eſt. loquela plenus ⁊ abun⸗ dans ſcʒ loquax. Et linguatꝰ.ta. tum. qui magnã habet linguã. vel in lingua potena Itẽ lingua ponit᷑ ꝓ linguagio. Uñ.j.Coꝝ xiij. Siue lingue ceſſabũt. Sunt autẽ tres inguę ſacrę.ſ.hebꝛaica. gręca.⁊ latina.ꝗ maxime toio oꝛbe colunt᷑. Et his linguis titulus ſuꝑ crucẽ domini fuit ſcriptus. vt pHaber᷑ Joh. xix. Itẽ lingua ẽ ęquocũ. Uñ Eſt inſtjm modꝰ ac idioma loquendi.Ex⸗ amẽzq; libꝛi lingua vocari ſolet. Linguax.cl.oĩs ge.i.multũ loquax.aſſidue loquẽs. copioſus linguę. Iñ linguacitas. Linguilata.tę.f.p.piſcis qͥ foꝛmã hʒ linguę vel auguratrix ſiue incantatrix mulier. Tingula.lęii. pua lingxua. = Laniamentũ.ti.i.diſpoſitio.ſiłlitudo vel ſi⸗ gur a ſimilitudinis. inifex.ficis.pe.coꝛ.tam in ntõ qᷓ; in gtõ.jq yel ꝗᷓ facit vel opat᷑ linuũ. Liniſiciũ.ficij.ẽ ipſa lini opatio. dDdeum ſenſu.ſ. lineũ calciamentũ. Liniſtema matis.ẽ veſtis ex lino ⁊ lana cõ ciati f. ſtina lipſanuʒ Abꝛaę hʒ Joſeph oſſa vnũ texta. ⁊ ðꝛ a linũ ⁊ ſtamẽ.qꝛ in ſtamine linũ c⁊in trama lanã habet. ⁊ ꝓdu. ſte. Linna. nę.f.p.i.ſagũ qdrũ ⁊ molle.⁊cẽ gal⸗ loꝛũ. Quibuſdã em nationibꝰ ſua cuiq; ꝓ pꝛia veſtis ẽ. vt parthis.ſaraberę.gallis. linnę.germanis. renones.hiſpanis. ſtrin⸗ ges.ſardis.maſtrucę.Eta linna.linnatus ta.tũ.i. linna indutus. Linoſis.ſis.f.t.moꝛbus ſplenis.⁊ ðꝛ a lien. qõð ẽ ſplen. Et hinc linoſus.ſa.ſũ.⁊ lienoſꝰ ſa. ſũ.i.ſpleneticꝰ qͥ patit᷑ in ſplene. Ande lautus.Coꝛ vt opinoꝛ lienoſum habet. inter. terl.f.t.i.ꝑua nauicula dicta a linio quia vadit ⁊ currit ſuꝑ aquã q̃ſi liniendo. L inteũ.tei.i.velũ qð in lectulo.ſternit᷑. vel mantile. ⁊ ðꝛ a linũ.ni. Iñ h̊ linteamẽ. mi⸗/ nis.qð in lectulo ſternit᷑.⁊ ꝓd.pe.nti.Et a linteum ð h̊ linteolũ.li.dimi. Uñ Exech. xxx. Faſciet᷑ lintheolis. Linuũ.ni.ðꝛ a lenis.qꝛ ſit molle.⁊ lene. Vel greci dicũt linatin. ⁊ inde nos dicimꝰ linũ. Lynx. cis.gener icerti.⁊ hęc lynca.cę.ꝓ eo dem aiali.qð vulgo ðꝛ lupꝰceruariꝰ.⁊ ðꝛ a lycos.qꝛ in lupoꝝ genere nüerat᷑.⁊ ẽ eis ſi milis.Et ðꝛ lynx oculos hr̃e taʒz acutos vt etiã viſu parietes penetret. Iñ ðꝛlynceus 2* oculos tã claros ⁊ tã acutos ꝙ exiſtẽs in ſi cilia vidit naues exeuntes de africa. vt ðꝛ Itẽ lynce.cei.qda mons archadię. dictuſ ſic ab abundantia lupoꝛũ Cynxa.xx. dicta ẽ dea beſtiarum. HHec dea ſplendoꝛ vel viuacitas viſus itelligit᷑. DOrf̃ aüut hec dea magis dea beſtiax qᷓ; hoim. qꝛ acutius vidẽt bꝛuta aialia qᷓ; hoĩes. Vnð nocte habẽt ſui viſus ↄtempamẽtũ.qꝛ tũõc aliqᷓ inueniũt obſtacula de die aũt qꝛ nulla inueniunt.fere nihil vident. „ Lipper.ra.rũ.i.tener.mollis.delica Lippitudo. dinis.lachꝛymatio vł putredo otculi. ⁊ a lippus.pi. —ss Lippus.pa.pũ. geminũ. p. ðꝛ q̊ͥ habet ocu los lacrimãtes qdã marcoꝛe plenos.⁊ ðꝛa pus.i.putredo.i.a putredine oculoꝛuʒ. vt deriuatio ſumat᷑ ab vltima ſyllaba.x aũt ðꝛlippus.quaſi liquoꝛẽ putridũ ꝑ oculos emittẽs potiꝰ ẽ etymol.qᷓ; cõpoſitio. Lipſanũ.ni.gręcũ ẽ.⁊ eſt ge.neu. Nꝛopꝛie lipſana dicũt᷑ reliqͥe ꝗ̊ remanẽt m hhugl. Lini chj. opatio. Inuenit etiã lipſanũ vt qdã dicũt ꝓ vaſe Linipes.pediſ.m.g.⁊ h̊ linipediũ.dij.in eo mn qͥ ponunt᷑ oſſa ſcõꝝ. Nap̃.etiã dic. Lip ſana reliquię. Johãnes ep̃us in quodã ſer mone de annunciatione dñica dicit. Pale amplectit᷑ ſepulcrũ oyſi nec inuenit᷑ ſe pulcrum. Liquamen.inis.n.t.⁊ h liqmẽtũ.ti.ꝓ eodẽ Liquamẽ ꝓpꝛie dicit᷑ piſciũ.qꝛ ſoluti ĩ ſal ſamentũ piſcituli eundẽ humoꝛem liquant Cuiuſmodi liqr ðꝛ ſalſugo vel muria.ſʒ ꝓ pꝛie muria ðꝛ aq̃ ſale cõmixta ⁊ effecta gu⸗ ſtu in modũ maris. Liqueſcẽtia.tię.f.p.i.apparẽtia.vł defectꝰ yel liquiditas.⁊ ðꝛ a liqueſcẽs.tis. Liquidꝰ. da.dũ.i.fluidꝰ.manifeſtꝰ.clarꝰ.ꝑ „2 ſpicuus.⁊ ðꝛ a liqueo.ques. Liquoꝛ.ori.m.t.aq̊.humoꝛ.ſoluta puritas Lyra. rę.f.p.ðꝛ qðdã inſtrumẽtũ canẽdi.et ðꝛ a lyrin. q̃ia varietate vocũ.qꝛ diuerſos ſonos efficit.⁊ coꝛ.pᷣmã. Itẽ lyra ðꝛ ſulcus ⁊ ꝓpꝛie aratri.⁊ ꝓd.pᷣmã. Vn. NMollice tã go lyrã.facio cũ vomere lyram. Lyricen.inis.m.g.i.cũ lyra canẽs. Lyricina.nę.mulier ꝗͥ cũ lyra canit. Lyricus.ca.cũ.i.dulc ⁊ ſuauis.⁊ ðꝛa lyra. Uñ carmina Hꝛatij dicunt᷑ lyrica.qꝛ cum lyra cantabant᷑.vł a lyrin ðꝛ lyricꝰ.ca. cũ. .i.variꝰ vel diuerſus.Et hinc carmia Oꝛa tij dicũt᷑ lyrica a varietate carminũ ꝗᷓ in eis ⁊tinẽt᷑. Et lyrici poetę.qꝛ lyrica ſcribebãt. Itẽ lyricꝰ cõponit᷑ ꝑlyric.ca.cũ.i.dulcis 7 delectabilis ſuꝑ alios vł ſuꝑ cantũ lyrę. Xyrin gręce.latie ðꝛ diuſitas vel varietas. Lis.lit:.f.t.ðꝛ a limes. mit.qꝛ cõmittit᷑ ĩter duos.⁊ moꝛa fini᷑. Rixa inter mitos ⁊ in⸗ iuria ↄſtat.Et ðꝛ lis a ↄtẽtione limitis qui agros diuidit. Vñ. Limes erat poſitus li⸗ tem vt diſcerneret agri.Et pꝓd.i.añ.t. Añ quidã. Abſentis ꝑ tem ſtudeas in lite tueri Et ſcribit᷑ litiũ gtũs płis ꝑ.t.⁊ etiã retinet ſonum. t. licet ponatur inter duas vocales — äßꝑ ʒ n. ⁊]h;ᷓ ad differẽtiã de liciũ.cij. Et facit actũs pluralis es vel is. Uñ Cicero in frumenta ria. Sedaſti inquit etiã litis illoll. LCitẽ pẽdere.ẽ litis ↄteſtationẽ eẽ.vel litem in certo eſſe cũ tũ ambiguꝰ ſit eiꝰ exitꝰ ⁊ euẽ tus. Hũ litis ⁊ iudicioꝛũ euent ẽ incertus ff. de peculio.l.qð debet. Litẽ ↄteſtari ðꝛ qñ actoꝛ ꝓponit intentionẽ ſuã ⁊ actionẽ coꝛã iudice ↄtra aliquẽ.⁊ ille ſtatim negat.tũcẽ lis ↄteſtata ⁊ ðꝛ pẽdere nã in ſuſpẽſo ſũt oia donec lis ſopiat᷑.i.ter⸗ minet᷑.vład ſuꝑioꝛẽ negociũ trãſmittat᷑ 77 Litis ↄteſtatio E negocij pncipalis ab acto⸗ re.⁊ reo hincinde facta narratio.quã nar⸗ rationẽ pcedere debet libellłꝰ. niſi foꝛte de cõſenſu ptiü remittaX7. ₰ Litigioſa res ẽ ſuꝑ ãlis mouet᷑ vłmotaẽ̃. Litis qſi ↄteſtatio ẽ qñ aliqͥs ↄuentꝰ in iudi cio ſuꝑ rebꝰ mobilibꝰ q̊s poſſidet noĩe alie no.noĩiat dñm in iudicio.⁊ accipit iducias ad denũciãdũ dño.vt ad iudicẽ veniat vel mittat.ſʒ ipſe dñũs nõ cõparet in termino ſi bi dato. tũclis ẽ q̃i ↄteſtata ↄtra dñm.ſiue habet᷑ ꝓ ↄteſtata ad interrumpẽdũ longi tpis pᷣſcriptionẽ.vt in.c.qm frequent᷑ · S·i alijs. v. ꝙ ſi ſuꝑ. vt lite nõ te. 2 Lila vl liſan hebꝛaice ðꝛ aplłs grece. miſſe us latine. m Mapᷣ. Liſciuiũ.uij.ðꝛ a lixen.qð eſt aqua.qꝛ fit ex Lyſis interpᷣtat᷑ ſoluti. Liſtrimos.ẽ cũ plures ſenſus in vnũ locum bꝛeuit᷑ expeditos coaceruat.⁊ cũ quadã fe ſtinatione decurrit.vt Ciceꝛo rem publicã ꝗritans vitãq; hoĩm coniuges liberos ᷣm Lithargyriũ.gyrij.purgamẽtũ ar⸗ (NPapᷣ. gęti qð ſpuma argẽti vocat᷑.⁊ fit ex argẽto ⁊ plũbo.⁊ ðꝛ a lithos qð ẽ lapis.⁊ argyroſ qð ẽ argẽtũ. Idẽ ⁊ h̊ lithargyrũ.gyri.dici tur. Iñ lithargyricꝰ.ca.cũ.qð fit de lithar gyro. vel qð ꝑtinet ad lithargyru. Littera.rę.fę.p.ſic diffinit᷑. Eſt minima ꝑs cõpoſitę voc.vłẽ vox idiuidua ꝗ ſcribi po teſt.⁊ ð a lego.⁊ iter vel itero.qᷓi legittera qꝛ legendi pᷣbet iter. vel qꝛ legẽdo iteratur. Iñ h̊ ⁊ hec ĩalis.⁊ h̊ le.vt Scia lr̃alis quę de lr̃is tractat.vel ꝗᷓ lratũ efficit. Itẽ a litte ra ðꝛ h̊ litterat.ti.⁊ h litteratoꝛ.oꝛis.⁊ lit⸗ teratus.ta.tũ.Litteratoꝛ vel litteratꝰ.nõ ðꝛ ille qui habet multos libꝛos.⁊ inſpicit ⁊ reuoluit.vt monachꝰ qͥ ꝓpꝛie põt dici anti quariꝰ.qꝛ antiquas hiſtoꝛias habet ad ma num. ſed ille dicit᷑ litteratoꝛ vel litteratꝰ q́ᷓ ex arte de rudi voce ſcit foꝛmarelr̃as ⁊ con ⁊ dictiones in oronibꝰ.⁊ oꝛatiões ſic con⸗ grue ꝓferre ⁊ accẽtuare. Uñ Hieronymꝰ ſuꝑ Oattheüũ. Litteratoꝛ inqᷣt erat qͥ grã⸗ maticꝰ gręce . “r NLitteratoꝛius.ria.riũ.qð pꝑtinet ad ras vł ad litteratoꝛc.vel qð tractat delris.vłqð efficit litteratoꝛẽ.vel litteratit. . Litterarius.ria.riũ.idẽ qð litteratoꝛiꝰ.velł lr̃is plenꝰ. AUñ Augꝰ de ciui.dei. Cũ qdaʒ litterariꝰ Varronis oꝑa pᷣdicaret. Litterula.lę.dimi.i.ꝑua littera. Lithimos.i.impatiẽtia calcata.vel crudeli tate irriſa.⁊ ðꝛ a lithos. Lithos gręce.latine ðꝛ lapis. Lithoſtraiũ.ti.n.s.⁊ hęc lithoſtrata te. ic ẽ.pictura arte elaboꝛata.⁊ ðꝛ a lithos.qð ẽ lapis.⁊ ſtratos.qð ẽ variatio.Fit ãt puuł criſtis ac taxillis.i.q̃drat lapillis.tinct in varios coloꝛes. Idẽ ðlithoſtratos.⁊ Hli thoſtratꝰ. VUñ Job̃.xix. In loco q ðꝛ litho ſtratos. Eſt glithoſtratos variatio coloꝝ in pauimẽto.⁊ ↄgeries diuerſoꝛũ lapiduʒ diuerſoꝛũ coloꝛũ.vel pauimẽtũ vel opꝰᷣmi rifice factũ. vel etiam aliud opꝰ dũtaxat ſit lapidũ varioꝛũ coloꝛũ.Et nota ꝙ glo.int᷑⸗ linear! Johᷣ. xix. diẽ. Lithoſtratos grece. ii.iudiciũ vel iudiciale latine. Liticen.cinis.i.canẽs cũ lituo.⁊ ðꝛ a lituꝰet cano. Iñ hęcliticina.nę.pe.coꝛ.mulier ꝗᷓ cũ coꝛnu cantat. Litote.tes.vel litota.tę.vt ait greciſmꝰſub ſcemate.interpᷣtat᷑ minꝰ dicẽs ⁊ płᷣ ſiẽꝗns. vt Nõ nouꝰ imo vetꝰ. Iſte nõ ẽ inſipiẽs ſʒ ſapiẽs. Genꝰ ⁊ ſpẽs nõ viden᷑ ſimpliciter dici imo multiplicit᷑. Et munera non ſper nas.ꝓ libent᷑ ſuſcipias. Nel ecõuerſo cum plus dicit ⁊ minꝰ ſiãt. vt dicit Pab. Et vt dicit doctrinale. Fiet ſub ea firmãdo nega tio bina.Et ſic litote fit cũ duę negationes vnũ faciũt affirmationẽ. vt Sedeo necnõ ⁊ ſcribo.⁊ ðꝛa litõ.qð ẽ diſſolutio.qꝛ duę ptes reſoluunt᷑ in vnã. Nitura.rę.i.deletio.vel feditas.nõ qualiſ⸗ cũq; ſʒ maxime litterarũ. Litus.oꝛis.n.g.ẽ terra aquę vłmari vicina ⁊8ꝛ a lędo.dis.qꝛ fluctu elidat᷑ vel illidat᷑. NVel ðꝛ a lito.tas.qð ẽ ſacriſicare.qꝛ mari⸗ narij ꝑiculis marinis libati. in litoꝛe ſolent dijs marinis litare. Hñ Bonatꝰ dicit in cõ mento ſuper Virgilium. ꝙ litus ðꝛ locus iuxta altare vbi litatio ⁊ mactatio beſtiaꝝ fiebat. Seruius autem cõtradicit ei dicẽs. hoc nõ valere.quia pꝛima hui nois litus ꝓducit᷑. Uñ Ouidiꝰ epi. Mõ ꝓfectoꝛis li⸗ toꝛa bobus arat. Sʒ pᷣma huiꝰ vbi lito coꝛ ripit᷑.B tñ magis friuolũ ẽ.qꝛ ſepe ſyllaba q̃ ꝓducit᷑ in ᷣmitiuo.coꝛripit᷑ ĩ deriuatiuo vel ecõuerſo. Vel lit ðꝛa ligo.as.qꝛ ligat terrã. Iñ litoꝛeꝰ.rea.reũ.⁊ B ⁊ hęc litoꝛatł. ⁊ B le. Inuenit᷑ etia litus.ta.tũ.a lino.nis. Lituꝰ.tui.m.S.i.coꝛnu gcile.⁊ ðꝛ (⁊ coꝛ.li. a lito.tas.qꝛ eo ↄuocabant᷑ ad litandũ.Li bant᷑ vel paſtoꝛes.⁊ tũcẽ ge. fę. Liuens.entis.i.niger.liuidꝰ.inuidꝰ. tuus etiã ð baculus curuꝰ qͥ augures vte⸗ Liuidus.da.dũ.i.niger.ſubniger.iratus.i uidus.⁊ ðꝛ a liueo. ues. Liuoꝛ.oꝛis.m.t.i.liuiditas.vel inuidia do loꝛ vel vulnꝰ ᷣm lHugl. Nap̃.dicit. Liuoꝛ eſt macula nigra. nigredo vel iuidia. Mꝛzo pꝛie aũt liuoꝛ ẽ plaga vᷣgaxꝝ.inflatio vulne ris cũ palloꝛe.Et ꝓd.i. Añ Ouidiꝰ. Oa⸗ ſcitur in imis liuoꝛ poſt facta quieſcit. Lixa.xeę.m.p.i.mercennariꝰ.puta qͥ ſequit exercitũ in expeditione.⁊ poꝛtat aquã ad opus exercitus in caſtris. Lixabund. da.dũ.qͥ latis incẽdit paſſibus ad modũ lixę.vel ſilis lixanti. Lixen.i.aqua.⁊ ðꝛa luxos.q̃ſi luxẽ.qꝛ ſit ſo C ixiuiũ.uij.i.liſciuiũ.⁊ ðꝛ a lir—en. ( luta Lixoꝛ.oꝛis.m.t.poꝛtitoꝛ aquę. Lixus.xa.xũ ·i.in aqua coctꝰ. nte Locatoꝛ.oꝛis.ẽ illeqͥ rẽaliquã ꝓ certo p̃cio vel certa mercede alicui vtendã ↄcedit.vł gliũ re ſua mercede ſibi ↄuenta vti pꝑmittit vyt cũ loco tibi domũ meã ad habitandũ in ea. ego dicoꝛ locatoꝛ.Tu vo q̃ ſic vterl ſeu dg vſuʒ recipis ↄductoꝛ nücuparl.vt in.c. j. de lo. ↄdu. Sðð Loculus.li.di.a.locꝰ.vñ ⁊ locellꝰaliud di. Eſt aũt loculus pe.coꝛ.ꝑuꝰ locꝰ. Itẽ locu⸗ lus eſt burſa. Uñ Joh̊.xij. Fur erat ⁊ locu los habẽs.ea ꝗᷓ mittebant᷑ poꝛtabat. IJItem eſt feretrũ. Un Ludl.vij. Et tetigit loculũ ii.feretrum. . . Locuples.pletis.oĩs ge.i.diues.⁊ ðꝛ a locꝰ ⁊plenꝰq̃ſi loc plenꝰ.⁊ plurimarũ poſſeſſio num poſſeſſoꝛ. òM Locus.ci.nomen eteroclitũ ẽ. Nã in ſingła riẽ ge. m. H loc. ſʒ in płi ẽge.maſ.⁊ neu.hi loci ⁊ hęc loca. Et ðꝛ loc tã ſuba qᷓ; quãti⸗ tas qua aliqui locale circũſcribit᷑. Item lo cus ð maxima ꝓpoſitio vel h abitudo vñ trahit᷑ argumentũ tã in dialectica qᷓ; in rhe toꝛica. Iñ h̊ ⁊ h localis.⁊ Hle.qdð loco cõ 4 sl 2 tinet᷑ vl circũſcribit᷑. Iñ localit᷑ adu.⁊ hęc localitas.tatl.Et nõ ꝙ locꝰ ꝓpꝛieẽ quanti tas circũſcribẽs coꝛpꝰ.Sʒ hęc loca.oꝛũ.p pꝛie de his dicũt᷑ ib⸗ poſſeſtiões hñt. Lo ci aũt ad logicos pꝑtinẽt.Et ſic talis fit diui ſio locoꝛũ.alij intrinſeci.alij medij. Iteʒ lo cus ẽ ſedes argumẽti.vel id ex qͥ ad ꝓpoſi⸗ tam qſtionẽ ↄueniẽs trahit᷑ argumentum Itẽ locus ðꝛ facultas.copia ptãs.ↄditio. tꝑs.occaſio.opoꝛtunitas.dignitas.auto⸗ ritas. honoꝛ.magnitudo.maieſtas.faſtigi um. ſplẽdoꝛ.gradꝰ.głia.Et vt gręciſmꝰ di⸗ cit Argumẽta locos.hoies loca dicis hĩe. Locuſta.ſtę.ẽ puũ aial dẽte noxiũ.⁊ pluſqᷓ cętera aialia frugibꝰ nocet.⁊ ðꝛ a longus ⁊ haſta.eo ꝙ pedibus ſit longis velut haſta Rabanꝰaut ſuꝑ attheũ dicit. In dictl Arnulphi galliarũ epᷣi reꝑpimꝰminimũ ge⸗ nus locuſtarũ fuiſſe in deſerto iudeę qͥ pa⸗ ſtus ẽ baptiſta.⁊ vſq; hodie apparẽt ꝙ coꝛ puſculis in modũ digiti man exilibꝰ ⁊ bꝛe uibꝰ in herbis facile capiũt᷑.coctęq; ĩ oleo pauperũ pſᷣbent victũ. Chꝛyb. vo diẽ. Iſte locuſte ſunt volatilia ꝗdã mũda.ſʒ ꝑua.et nõ ſatis in altum volantia.Locuſta etiã in uenit᷑ ꝓ quodã genere herbarũ. Locutus.ta.tũ.pticipiũ ſcribit᷑ ʒ.c.licʒ ſuũ vVbü. ſ. loquoꝛ ſcribat᷑ ꝑ.q. Bicit em̃ Pꝛi⸗ ſtianus ꝙ deponẽtia deſinẽtia in quoꝛ.mu tant eam in cu.⁊ ſumẽta tũ.faciũt ſupinuʒ. vt loquoꝛ.locutũ.ſequoꝛ.ſecutũ. . Lodix.dicis.m.g.qͥcqͥd in lectulo ſuꝑponi⸗ tur.⁊ ꝓpꝛie pannꝰ villoſus.Et ꝓd.pe. gti Vñ Juuenalis.Magnę mẽtis opꝰnec de lodice parat. Logicus.ca.cũ.i.ſermocinalis vel rõnalis. 7z a logos.qð ẽ ſermo vel rõ. Vñ logica ðꝛ triuiũ qſi ſermocinalis qꝛ ↄſiſtit in ſᷣmo nibus ⁊ excellenter dialectica ðꝛ triuiũ.qꝛ Halijs artibꝰtriuij cõſtitit in bmonibꝰ. Et inuenit᷑ grece declinari ꝓ eodẽ.hęc logice. ces. Vñ logici dicunt᷑ triuiales vł dialecti ci. Itẽ logica ðꝛ ꝗdã ſpẽs medicinę.i.rõna lis. Vñ logici dicunt᷑ qͥdã medici q diſcuſ⸗ ſis eętatũ. regionũ.vel ęgritudinũ q̃litatibꝰ artis curã rõnabiliter ſcrutant᷑. Eta logi⸗ ca ᷣm qualibet eiꝰ ſiãtionẽ.h̊ ⁊ hęc logicał ⁊5ᷓ le. Inñ logicalit᷑ adu.⁊ Hͥ logicalitas.at Logiſma.mę.f.p.i.cogitatio vel ᷣmo vłrõ ſm Hugl. Oap̃.vo diẽ. logiſmꝰ cogitatio Logiſtricꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.i.vᷣmocinał vel rõ nalis.vel cogitabilis. ogiũ.gij.n.S.i.rõnabilerñſi u.i. ſine inuo⸗ lutro.⁊ ðꝛ a logos.qð eſt rõ. Itẽ h̊ logium +☛ —à ,ne/ — Loe gij. ðꝛ manuale.ſ.exiguus pãnꝰ ⁊ duplex Loꝛamẽtũ. ti. ð: aloꝝ. ⁊ dicunt᷑ loꝛamenta auro ⁊ gẽmis.⁊ q̃ttuoꝛ ↄtextus coloꝛibus pla loꝛa vel laquearia velin parietibuſ ta hñs magnitudinẽ palmiꝑ q̃drũ cui itexti bulę.vel aliqua ligna q̊ mittunk. — — — — — erant duodecim lapides pᷣcioſi. Hic pãnꝰ etiam rõnale ðꝛ.⁊ ſuꝑhumerali circa pectꝰ pontificis annectebaeackt. Logogphus.i.ſcriptoꝛ publicę rõnis.⁊ ðꝛ a logos.qð eſt rõ.⁊ graphos ſcriptura. Loꝛariꝰ.ria.riũ.qð ad ioꝝ ꝑtinet vel toꝛtꝰ* ⁊ ſolutꝰ.vel ligatꝰ.⁊ ̊ loꝛariꝰ.rij.i.toꝛtoꝛ. Loꝛeꝰ.rea.reũ.i.toꝛtꝰ.vel ſolut.velligatꝰ vel ad loꝝ ꝑptinens. Loꝛica.cę.pe.ꝓð.ðꝛa loꝝ.ri.qꝛ loris caret Logos.i.ſᷣmo vel ratio ſᷣm Hugl. Ael ym Hiero.in epła ad paulinũ. In pᷣncipio in/ q̃t erat vbũ ⁊ vbum erat apud deũ.⁊ deꝰ erat vbũ. Logos gręce multa ſigt. Naʒ et vbum eſt. ⁊ ratio.⁊ ſupputatio ⁊ cã vniuſ Sob em circułferreis ↄtexit᷑. Iñ loꝛicatꝰ. ta.tũ.qͥ hʒ loꝛicã. vel loꝛica indutus. Loꝛipes.dis.cõis.g.i.daudꝰ.q̃ͥ hʒ pedes toꝛtos ad ſiłitudinẽ loꝛi. ANel qͥ hʒ pedeʒ li⸗ gneum.qbuſdã loꝛis religatuʒ.Et coꝛ.pe. J cuiuſq; rei ꝑ quẽ ſunt ſingula qᷓ ſubſiſtunettã in ntõ q in gtõ. Anð Juuenatl.Coꝛipe⸗ vniuſa recte intelligimꝰ in chriſto.qꝛ vi⸗ dem reci? derideat ethiopem albus. 4’r delicet chriſtꝰ ðe vbu. qᷓtũ ad patri dicen / Lon. ri.i. coꝛrigia. vł coꝛiũ. vł habena freni . tis manifeſtationẽ. Cauſa q;ẽtuʒ ad rerum Et ꝓð.lo. AUñ Oꝛatiꝰin epi.Seruꝰhabẽs 4 creationem. Ratio q;tum ad creataꝝ oꝛdi pcium loꝛis non vter ao. . nationẽ. Supputatio qtum ad oꝛdinato/ Loth interpᷣtat᷑ declinãs. vł inuictus.qꝛ fa D rum diſtinctionen. cctis ſodomoꝝ non oſenſit.ſʒ eoꝛum illicita =S Logotheca.cę..p.qͥ vel ꝗ ſᷣmoneʒ facit in carnis incendia declinait. ppło. Ael qͥ edictũ imꝑaioꝛis vlł alicuius Lotio.onis.i.ablutio.vel lauatio. Sncipis ppło nuncaat. LLotii. tij. eſt lixiuiũ cũ quo veſtes abluunt N Loligo.gis.f.t.qͥdã piſcis.vt dicunt ſepzia Aellotiũ ðꝛ vrina.Et vt dicunt. Arinas 4 q̊ͥhʒ ſtrumã nigerrimi coloꝛiſ⁊ amariſſimi hoim. ſed lotia dic aſinoxz. in ſapoꝛ plenã. Vñ ponit᷑ qñq; ꝓnimia ama Lotus. ta. tũ.i.ablutus. z alqug. las. ritudine. Monit᷑ eti loligo ꝓ herba ama / 2 zu⸗ ra. Iñ loligineꝰ.nea.neũ.ad loliginem ꝑti Ste- — nens vel de loligine exñs Et loliginoſus. Lubricus.ca.cũ.i.labil.⁊ ðꝛ a laboꝛ.beris. c ſa. ſum. plenꝰ abundãs loliginibus. Propelubꝛicũ eſt illð qð q;tomag tenet᷑. Loliũ.lij.n. s. illa mala herba ꝗᷓ creſcit intee tantomagis labit vt anguilla. Et etiam il =òW ſegetes. malũ ſemen facit qð ſimilit ðdꝛ: LCo lud ðꝛ lubꝛicũ ĩqͥ qͥs labit yt via lutoſa ⁊ lium. Inñ lilioſus. ſa. ſum. i. plenus lolio. aqſa ⁊ glacieſ. Nñ ĩ pſał. Fiat via illoꝝ te ”WMUBMͤ Lõganimꝰ.ma.mũ.⁊ G̊ ⁊ hęc lõganimis.et nebꝛę ⁊ lubꝛicũ.Et vt dicit Papᷣ. Lubꝛic⸗ Re BG me.ꝓ eodẽ.ſ.qͥ nulł paſſionibꝰ ꝑturbat᷑. differt a labili. qꝛ labile eſt qð labit ſiẽ flu/ ’ ſz ad vniũſa ſuſtinenda patiens elt. uius. Cubricũ vo nõ ðꝛ ꝓbe qꝛ labit.ſʒ in MB Lõgeuus.ua.uũ.i.lõgi ęui.ſ.ſenex. Im hec qͥ qs labit᷑. Item lubricꝰ dðꝛ qcqͥq labit᷑ dũ we lõgeuitas.tatis.i.lõgi ęui vita vel ętas tenet᷑.vt picis ⁊ pens. AUnð.Labil ẽ flu Wo. Lõgiquꝰ.q̃̊.quũ.i.remotꝰ. Jñ lõginq̃tas. uius.dicat᷑ lubricꝰ anguis. Itẽ lubricꝰ ali i Lõgiturnus.a.ũ.i.diuturnꝰ.longe durs. qñ ðꝛ leuis.vitioſus.friuolꝰ.vanꝰ.iĩeptꝰ. 5 V zogitnlens diurnin s Dij Baruth. laſciuus. luxurioſus. defluens. dN. nij. In lögit nis dieb⸗. Et. iij. At ſcias ſi ł Lucanar. narl. n. t. fouea in luco. ⁊ ðꝛ a lucꝰ huich vbiſit longiturnitas vitę. Ael m aliã li / Lucanica. cę.qdᷣdã genꝰ cibi. ⁊ vt dicũt ſal/ itin teram. Abi ſit longiturna via. cicia.⁊ ðꝛ q lucania.qꝛ pᷣmo in lucaia ẽ fcã. c⸗ ALoõgus . ga. gü. ðꝛ alien. eo ꝙ ſit poꝛrectum Nucaniſta.ſtę.9. p.· legit Cucanũł imitat Ib ad modũ lienis.Et cõꝑpat᷑ lõgꝰ.gioꝛ.ſimꝰ. Lucanꝰ.ni.q̃dã poeta.⁊ ðꝛ alux.qꝛ int cete „ AIgß loge. giꝰ. ſime. hec lõgitudo. inis. et ros poetas eluxit. ⁊ vt dilucide tractares cõponit᷑ lõgꝰ. bilõgus. oblõgꝰ.ſemilong?. longũ ↄſtructionis hyꝑbaton ſꝑ euitauit. BA Itẽ tãlõg. q.õgus.i.valdelongus. Itẽ lucanus.a. i. adiectiue põt eẽ patriuʒ e6 Tophos vłpotiꝰ laphos gręce.i.ceruus vel gentile Item hec lucania ꝓuicia vltra tni⸗ Loãᷣculus.la.lũ.pe.coꝛ.i.aliqtulũ loquax rhomã. Itẽ iuenit hecluca. cę. qdã ciuitaſ wid Loquax. cl.oĩs ge.i.aſſiduꝰ.abũdãs i locu⸗ Iñ lucanꝰ.na.nũ.patriũ.⁊ h̊ ⁊ hec lucẽſis en tie. Iſ hecloqcitas. atl.i. abds locuts 25ſe. Itẽ inuenit᷑ hlucanus.ni.i.ſplẽdoꝛ it⸗ Loquela.lę pꝑ vnũ l.pe.ꝓð.⁊ ðꝛ a loquoꝛr. matutinꝰ.⁊ tunc componit᷑ añlucan.ni.i. pp eru ptio auroꝛe añ lucẽ canens.i.albens.⁊ adiectiue anñlucanꝰ.a.ſ.i.añ lucẽ ſurgens Lucar. carl.n.t.pecunia vłpᷣciũ ex luco col lectuʒ.qð vulgo ðꝛ ſiluaticum.⁊ foꝛeſtage gallice.⁊ ðꝛ a lucꝰ.ci.⁊ ꝓð.pe.gti. Item in uenit᷑ h̊ lucar.car m.g.ꝓ dam aueꝗᷓ pul cre ⁊ dulciter canit pᷣmo mane qñ lux ema nat.⁊ tunc ðꝛ a luce.⁊ coꝛ.pe.gti. Lucas inter pᷣtat᷑ ipᷣe conſurgẽs.vel ipᷣe ele uans.⁊ ðꝛ a luce. Jpᷣe em fuit ↄſurgens a mundanoꝝ amoꝛe. eleuanſ ſe in amoꝛẽ dei p ↄtemplationem. Lucellum..li.i.p aruum lucrũ. Lucerna.nę.ðꝛa luciniũ.vł a luce q̃ſi intra ſe lucem arcens. Eſt iñ bꝛeuis hęc ſyllaba lu. Vñ NPerſius.Diſp onite pinguẽ nebu⸗ lam doꝛmire lucernõ. Iñ hec lucernula leę. dimi.i.ꝑua lucerna.Et h̊ lucernariũ.rij.i. riũ.qð ꝑtinet ad lucernã.Et h̊ lucernariꝰ. rij.qͥ facit lucernas.⁊ hęc lucernaria. rię. vxoꝛ eiꝰ.vel etiã mulier faciens lucernas. ucibil. 9.t. ⁊ B le. qð aptũ eſt vtluceeaet. Lucidariꝰ.darij.qͥdam liber in q̊ młta eluci dantur. za lucidus. Lucidulꝰ.la.lũ.pe.coꝛ.aliq;tulum lucidus Lucidꝰ. da.dũ.i.ſplẽdidꝰ.Et differt a luci/⸗ bili. qꝛ lucidũ eſt qð aliũde illũiat᷑. Lucibi le vo eſt. qð ꝑ ſelucet. Iñ luciditas.tatis. Lucifer.ra.rũ.pe.coꝛ.i.lucẽ ferens. Itez H lucifer.ri.i.venꝰ vłſol.⁊ hęclucifera.rę.i. luna.·qꝛ ſᷣ alijs ſtelłiſte ferũtlucẽ. Lucifer auüt ſolẽ pcedens mane nücians tenebꝛaſ noctis lumie ſui fulgor aſpgit Lucifer eti am metaphoꝛice ðꝛ qdam angelus malus Luciferani hęretici a Lucifero ſmirnę epᷣo oꝛti.qͥ epᷣos catholicos qͥ inſtãti pꝑſecutiõe pfidię arrianoꝝ ↄſentiẽtes erant.⁊ poſtea cor recti in cathedrã redire deleger̃t.dam/ nanteſ qð pᷣus crediderũt.ᷣ ſiue qð credidiſ ſe diſſimulauerunt.qͥs eccła catholica ma⸗ terno recepit ſinu tãq; NMetrũ poſt fletum negationis.hanc illi matris charitatẽ ſup⸗ be accipiẽtes eos reciꝑe volentes ab eccłe coione receſſ erũt. ⁊ cũ ipᷣo lucifero autoꝛe ſuo ꝗq mane oꝛiebat᷑ cadere meruerunt ucifuga. ge. 2. g. lucem fugiẽs. ⁊ alux. ⁊ fugio.gis.Itẽ hęclucifuga ge · ðꝛ qdam auis ꝗᷓ ſꝑ fugit aſpectum diee. Lucigena.nę..g.luce genitus vel genita. Lucina.nę.dea partꝰ.ſ.iuno vł Pallas. vł Diana.⁊ dꝛ a lux. eo ꝙ naſcentibus pᷣbeat lucẽ.vlł qꝛ ſſit in luce naſ. centibꝰ. 2 eos re/ cipit ⁊ fouet. vt fingũt poetę. Et dẽpta me dia ſyllaba ðꝛ hec luna. Et ꝓð.penł.ſicut alia denoĩatiua deſinentia in na.ſicut vult Priſcianus.Et in Gręciſmo ðꝛ. Ipᷣaq; ca ſtrenſis ſimulł eſt lucina curia. Lucinia.nię.auis qᷓdã eſt ꝗ mãe canẽ ĩcipit ⁊ ðꝛ aluce.qꝛ cãtu ſuo ſiãt oꝛtũ diei q̃i luci dia. Hec eadeʒ ðꝛ acredula.hęc vulgo ðꝛ roſinolus.i.philomena. Añ Oꝛat᷑.i pᷣmo. Lucinias ſoliti impẽſa pꝛãdẽ coemptas. Luciniũ.nij.cincẽdela lucernę.qꝛ dat lumẽ LCucratiuus.ua.uũ.i.acqͥſitꝰqð aliqͥs lucra tur. vłꝑ qð qͥs lucrat᷑.⁊ ðꝛa lucrum. Lucrinꝰ.ni.m.g.qͥdam lacꝰdictꝰa lucrum. qꝛ olim ꝑ copiã piſciũ vectigalia maã pᷣſta bat. Inñ lucrinus. na⸗-lnunm. Lucrũ.cri.i.acqͥſitio.vłex negocõ incremẽ 1 tum. Iñ lucròſus.ſa.ſum.i.plenus lucro. delabꝛũ.qꝛ ſuſtinet lucernã.⁊ lucernolſꝰ ſa. ſum.i.plenꝰ lucernis.⁊ lucernariꝰ.ria. ucta. tę.i.pugna.⁊ ðꝛa latꝰ.terl.i.a cõple⸗ xu lateꝝ qͥbus cominus certãtes innitũtur q gręca appellatione athletę vocant Luctiſicus.ca.cũ.pe.coꝛ.qͥ facit vel deſiãẽt luluctũ.vel de quo habet᷑ luctus. Cuctuoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ luctu. Luctus.tus.tui i.ploꝛatus.⁊ ðꝛ a lugeo. Lucublandus.da.dũ.i.lucens blande Lucubꝛatio.onis.f.t.noct᷑na.vigilia. Jnð lucubꝛatiuncula.lę.dimi.i.vna modica vi gilia. ſ.ſtudiũ ⁊ vigilantia vniꝰ noctis.vel minimũ deluce. Lucubꝛũ.bꝛi.i.m mé qͥ ſolet ex ſtuppa ⁊ cera fieri.ſʒ vndecunq; fiat ſic ðꝛ.⁊ fit in vmbꝛa Idẽ ⁊ lucubꝛ. Lucubꝛatꝰ.ta.tũ.i.parum lucens. Luculentꝰ.ta.tũ.i.plenꝰ luce.i.clarꝰ.apꝑtꝰ. ſplendidus. ⁊ ðꝛa luce ⁊ lentos qð eſt ple/ num. Vñ ⁊ hõ ðꝛ luculẽtꝰ.qᷣ eſt lingua cla⸗ rus ⁊ ᷣmone ſplẽdidus. Iñ.luculẽtia.tię. id eſt claritas ⁊ lucis plenitudo. Luculeũ.lei.genꝰ eſt albi marmorl.⁊ naſci. tur in chio inſula.cui lucullus ↄſul nomen dedit.q̃ delectatus in illo pᷣmũ rhomã vex it vel aduexit.ſolũq; pene q;ͥ marmoꝛ aba/ matoꝛe nomen accepit. Luculus.li.paruus lutus.. Lucus.ci.m.g i.dẽſitas arboꝝ ſoli lucẽ de trahẽs.i.nemꝰ adeo dẽſuʒ ꝙ ſol ibi lucere nõ põt. Vñ ꝑ ↄtrariũ ðꝛ lucꝰ a lucendco. Xudibilł.⁊ B le.aptꝰ ludo vład ludendum. Ludibriũ.bꝛij.i.deriſio.⁊ qð illudit᷑.⁊ vdOꝛñ aea ludo is. Ał ludibꝛiũ eſt res aliꝗᷓ ꝗ̊ ludoet· ↄtẽptui haberi dig eſt. Vñ. ij. ¶Oachab. viij. Ludibrio habiteę ciuitatis iniuriam. Ludibundꝰ.a.ũ.i.ludo plenꝰ ⁊ ſimił ludeétti odicũ lumẽ ł'modicꝰignis — ⸗ „ —— — — SS. — Ludicrũ.cri.n.S.i.ludus.⁊ ðꝛaludo.dis. Et ludicrus.cra.crũ.⁊ ̊ ⁊ hecludicr:.et h̊ cre.⁊ in płiludicres.ludicra.⁊ nõ ludicria vt vult Priſcianꝰ.⁊ ſunt in eodẽ ſenſu.ſcʒ ludo plenꝰ.vłqð ludis gerit᷑. Iñ ludicro ſus.ſa.ſum.i.plenꝰ ludicris.vł ludibilis. Fm Hhugl. Map. wo dicit. Ludicra ſunt lu doꝝ carmina vel turpia ⁊ inhoneſta.łcer/⸗ tamina ꝗᷓ in ludis gerunt᷑.Et coꝛ.di. Vnð Auroꝛa. Ludicra dicturus ocia nr̃a noceſ Ludius.dij.m.g.i.ioculatoꝛ. Iñ hęc ludia die.i · ioculagtrir. Ludix.cis.f.g.qdam veſtis eſt.⁊ ðꝛa ludo dis. Et dicunt᷑ ludices veſtes a ludis thea tri.Cũ em̃ egrediebant᷑ de ludi ꝓſtiblo iu⸗ uenes haꝝ velamento tegebãt caput et fa⸗ ciem ne cognoſcerent᷑.qꝛ ſolebat erubeſcẽ qllupanar intrauit. W Ludulus.li.pe.coꝛ.dimi.i.paruus ludus. Luecula.lę.dimi.i.parua lues. Lues.luis.f.t.i.macula.ſoꝛdes.vł peſtilen tia.moꝛbꝰ repentinꝰ.⁊ ðꝛa luo.is.ꝓ detuꝛ pare. vłðꝛ a labe.vel a luctu. qꝛ luctũ fac̃. Eſt em repentinus languoꝛ ſił cũ moꝛte ve Lugubris..t.⁊ h̊ bre.i.flebi. (niẽs. Luidꝰ.da.dũ.i.maculoſꝰ.vel lue.i.tabe flu ens. ⁊ ðꝛ a lues. Itẽ liuidus reꝑit᷑ ꝓ eodẽ. Tumbago.ginis.f.t.i.lũboꝝ debilitas Lũbare. ris.n.t.qð ⁊ h̊ lombar.baris.ðꝛꝑ apocopã.i.cingulum circa lũbos.⁊ ðꝛ a lũ bus.qꝛ eo lumbi religaut᷑.vel qꝛlũbis ihę reat. Ideʒ ðꝛ ⁊ coxale.⁊ bꝛachariũ.⁊ rena le.Sed ꝓpᷣe renale eſt qð renibus alligat᷑. ſicut ventrale circa ventrem cingulum. Lumbatoꝛiũ.rij.idem qð lumbare LTumbifragiũ.gij.n.S.i.fractio lumboꝝ Lumbricus.ci.pe.ꝓð.vmis inteſtinoꝛũ.et terrę.⁊ ðꝛ a lubricꝰ.vel lũbus. q̃ſi lubꝛicꝰ. gꝛ labit᷑. vel qꝛ in lũbis ſit. Iñ lumbricoſ ſa.ſum.i.plenus lũbricis. LZũbulus.li.dimi.i.paruus lumbus. Lũbus. vi. ob libidinis laſciuiã dictꝰ eſt.qꝛ in viri coꝛpoꝛe voluptatis cauſa in lumbiſ eſt. ſicut in vmbilico in feminis. Qumen. inis.ðꝛ a luo.is.qꝛ luit.i.purgat ⁊ delet tenebꝛas. In lumineꝰ.a.ũ.de lumie exñs.vel ad lumẽ ꝑtinẽs.vł clarꝰ Et lumi noſus.ſa.ſuz.i.elaruſ.eo ꝙ ex ſe habeat lu men. Sʒ lumiatũ ẽ qð aliũde lum accepit. Lumiare.ris.n.it.i.lumen. vel qð lumen fa Luna.nę.f.p.dicta eſt q̃ſi lucina.qꝛ (iectm̃. luce lucet aliena. Lumẽ.n.a ſole accipit et acceptũ reddit.Et eſt eadeʒ luna diana.et ꝓſerpina.ſʒ luna in cęlo ðꝛ.diana in ſiluis ꝓſerpina in infernis. Iñ lunatꝰ.ta.tum.i. curuatꝰ ad modũ lunę iam dimidię. Et lu natio.onis.i.tꝑs in qͥ luna recedit a ſole et poſtea ↄſeqͥt eũdẽ.Itẽ lunatio.i.curuatõ ⁊ tunc ðꝛ a luno.nas.Itẽ inuenit᷑ hecluna nę.ꝓ adã ciuitate olim ędificata ad modũ lunę iam dimidię.ſed mõ deſtructa ẽ. Inð h ⁊ hęclunenſis.⁊ h̊ ſe. r Lunaticꝰ.ca.cum.iqͥ ſingulis lunationibus vexat᷑.⁊ mẽte laboꝛat.⁊ ðꝛ a luna.qꝛ ſingu lis lunationibꝰ cõtingit.cũ luna eſt plena. lhos etiã lunaticos vulgus vocat.qꝛ ꝑlu ne curſum ↄcomitant᷑ eos inſidię demonũ Et nõ ꝙ ex vitio lunę nõ patiunt᷑ lunatici ſed demenes eos his vexant tꝑibus. vtꝑ lunam infament lunę creatoꝛem. Lunula.lę.dimi.i.parua lũa. Ałeſt qdᷣdaʒ gen? moniliũ. NPrope innnn ſũt aureę bul lule dependẽtes in ſimilitudinẽ lunę factę Vnñ Elſa.iij. In die illa auferet dñs oꝛna⸗ mentũ calciamentoꝝ ⁊ lunulas ⁊ toꝛques Iñ lunulatꝰ.ta.tũ.i.moniliatꝰ.lunułoꝛna Tupa.pę.vxoꝛ lupi.Et etiã meretrix (tus. ðꝛ lupa ꝓpter ſimilitudinẽ rapacitatis. Lupanar.nar..i.ꝓſtibulũ.domꝰmeretricũ Lupariꝰ.rij.⁊ hęcluparia.rię.ðꝛ canis q lu pos ꝑſequit᷑.⁊ ad h̊ officiũ eſt ſcipuus. Lupatũ.ti.n.s.qðdã genꝰ aſperoꝝ frenoꝝ factũ ad modũ dentiũ lupoꝝ.qͥ inequales ſunt.Silr. ⁊ lupatũ inęq̃le eſt ⁊ Suiꝰ moꝛ⸗ det. Alij dicunt ꝙ lupatũ eſt molinellum ipius freni.Et ꝓð.pa. Lupcus.ci.i.pan.vel ſacerdos panis.et ðꝛ luꝑcus.q̃t lupos arcẽs a pecoꝛibꝰ.qꝛ pã.i. deus paſtoꝝ lupos arcet. Iñ h̊ luꝑcal.cał. pe. pð.feſtũ vłtemplũ panis.vel foſſa pa⸗ ſtoꝛaliũ ludoꝝ in luco qſi theatrum facta. LCupillus. li. dimi.i.paruus lupus. Lupinariũ.rij.⁊ lupinetũ.ti.in eodeʒ ſenſu id ẽ locus vbi creſcunt vel abũdãt lupini. upinꝰ. ni.m. S.pe.ꝓðᷣ.qðdã genꝰ legumiſ 7 dꝛa lupus.qꝛ ſonitu ſuo terret lupoſ Cũ ei lupus lupinos intrat.ipᷣi folliculi ſonãt ⁊ ita ille terret᷑. IOtẽ luꝑinꝰ.a.ũ.adiectiuũ. id ẽ res ꝑtinẽs ad lupũ.vel de lupo exñs. Lupꝰ.pi. eſt beſtia voꝛax ꝗᷓ valð inſidiatur ouibꝰ.⁊ ðꝛ a lycos gręce.qð ðꝛlupꝰlatine. Ael ðꝛlupus q̃ſileopꝰ.qꝛ q̃ſi leoni ita ſit il li vtus in pedibꝰ. Vñ qͥcqͥd pede pᷣſſerit ñ cit.Et ðꝛ a lumẽ.⁊ h̊ ⁊ hęc luiarl.⁊ q̊ re.ad . 5 viuit. Accipit᷑ etiã lupus ꝓ lupato. AUnde Ouið.triſtium. Et placide duros accipit oꝛe lupos.i.frenos. Item lupus dicit᷑ eti// am quidã piſcis ad ſunilitudinem lupi.qꝛ pp 2 etiã impꝛoba voꝛacitate piſces alios ꝑſeqͥ tur. Lupus etiã ðꝛ ferreus arpax qͥ ⁊ cani cula ðꝛ.Et ðꝛ ſic.qꝛ ſi qͥd in puteũ ceciderit rapit ⁊ extrahit. Itẽ lupus etiaʒ ðꝛ moꝛbꝰ q̃ vt płimũ in q̃libet diuite ðꝛ naſci.Et dici tur ſic.qꝛ rodit carnem hois.ſicut lupꝰ.ni⸗ ſi remediũ aliqð fiat.ſ.gallina vel alið alal loco dolenti ſupponat. Lura.rę.f.p.i.os ventris vel cullei. Lurco.conis.m.g.i.auidus ⁊ immundus deuoꝛatoꝛ.qͥ multũ ⁊ turpiter comedit. XLuridus. da. dũ.i. pallidꝰ. opſcurus. tene/ broſus. ſoꝛdidus. ð a lura. Sʒ ꝓpᷣe luri/⸗ dus coloꝛ ðꝛ coloꝛ mortui. Vel luridus ðꝛ Aloꝛo.qꝛ hmõi habeat cutẽ.ſ.pallidam Luſcicio.onis.ipᷣm ocu loꝝ vitiũ. Luſcilioſus.ſa.ſum.qͥ ⁊ luſticio ſus.ſa.ſum Zꝛ.i.qͥ ueſpe nil videt.⁊ ðꝛ a luſcus vł luce Luſcus.ſca.ſcũ.qͥ tm hʒ vnum oculũ ⁊ alte ro caret.⁊ ðꝛ a luce ⁊ carens.qꝛ luſcꝰ parũ lucis hʒ. vel qꝛ caret luce.⁊ non lucibus. Ael ðꝛ a luce ⁊ cuſtos.quaſi lucis cuſtos. ſcʒ oculi nõ oculoꝛ. Luſoꝛ.or.m.t.ðꝛa ludo.dis.⁊ luſoꝛiꝰ.ria. riũ.⁊ GB luſoꝛiũ.rij.locus vbi ludit᷑. Luſtral L.t· ap le. Idẽq; ꝛ luſtrabib bile id ẽ qð facile põt luſtrari. Itẽ luſtralis qð luſtrat. vel qð aptũ eſt ad luſtrandum..i. purgandũ circũdãdũ. velluminandum Luſtramen.inis.n.t.i.purgatõ vł circũitio vel luminatio. . ⸗ Luſtri cus.ci.pe.coꝛ.i.nouꝰ dies naſcẽtiuʒ ⁊ ðꝛa luſtro.ſtras.qꝛ foꝛte in tali die puer purgabat᷑ apud gentiles. . Luſtro. onis.m.g. ðꝛ ille q̊ͥ vagus eſt et ni Hhil aliud agit.niſi ꝙ foꝛas luſtret. Luſtrũ.ſtri.ðꝛ ſpaciũ qͥnq; annoꝝ.⁊ ðꝛ a lu ſtro. as.qꝛ olim ſꝑ in fine quinquennij ſole bant luſtrare ciuitatem ⁊ purgare.facien/ do in circũitu eius amburbale.Siłit᷑ circa agros faciebant. Anð in hymno Luſtra ſex iam ꝑacta ⁊c. Itẽ luſtrũ ðꝛ obſcurũ la/⸗ tibulum ferarũ.i.cubile feraꝝ. Et luſtruʒ ðꝛ lupanar meretricũ.Et in vtraq; ſigtiõe Zꝛa luſtro.as.pꝑ ↄtrariũ.qꝛ paꝝ illuſtrat᷑. id ẽ illuminat᷑. AUñ Luſtra cubile fere qui quẽnia luſtra fuere. ANel ſic. Luſtrũ circũ⸗ itus.ſpacium purgatio.ſiluua. Euſus.ſus.ſui.i.iocus.a ludẽdo dictus Lutatus.ta.tũ.i.inunctꝰ ⁊ luto obuolutus ⁊ a luto ꝓ cęno.⁊ eſt tractũ a poꝛcis qui lutoꝛ.taris.paſſiuo. Nuter.ter.i.concha.vel cantarus aquariꝰ ſm Hugl. Luter etiã ðꝛ lauatoꝛiũ .7 qocũ q; vas purgandis ſoꝛdibꝰdeputatũ. Anð qdam. Dic luteres vaſa purgandis ſoꝛdi/ bus apta. Luteꝰ.tea.teũ.i.croceus.vłq̃ſi rubeus vel roſeus. ⁊ ða lutus ꝓ coloꝛe. Iſ luteolus la.lũ. Item a lutũ ꝓ ceno ðꝛ luteꝰ.tea.teũã. id ẽ ſoꝛdidus.vel luto plenꝰ. Item luteus ðꝛ de luto exñs.vel ad lutũ ꝑrtinens. Lutoſus.ſa.ſum.i.luto plenus vel ſoꝛdid⸗. 7 8ε aluto ꝓ ceno. Lutulentꝰ.ta.tũ.i.ſoꝛdidꝰ.fetidꝰ.luto plẽ⸗ 218z a lutũ ⁊ lẽtos.qð eſt plenũ. Iñ lutulẽ⸗ tia.tię.i.fetulẽtia.fetiditas.ſoꝛdidatio. Lutũ .ti.i.ſoꝛdeſterrę.cenũ.⁊ dꝛ a luo ꝓ tur pare.vel maculare. Nel lutũ ðꝛ q̃ſi lotum ꝑ ↄtrariũ.qꝛ nõ ſit lotũ.i.mũdũ.Et nõ q i uenit᷑ ̊ lutus.ti.ꝓ qͥdam coloꝛe croceo. et q̃ſi rubeo.Et differũt in tpe.qꝛ lutꝰ ꝓ colo repᷣmã ꝓð.ſʒ lutũ ꝓ ceno eam coꝛripit.li⸗ cet qnq; gra metri heęc diſtinctio ↄfundat᷑ Item lutũ eſt ſupinũ de luo.is.⁊ tũc ꝓð. pmã. Vñ.Tellus vnda lutũ faciũt ⁊ a luo lutum. Item. Cenum dico lutũ.croceꝰ co⸗ loꝛ ſit tibi lutus. Aas luteũ fragile.toga lu tea tegmen herile. Luuio.oois.i.tabes.fluxus.fetiditas.ſoꝛ/ des. vel turpis voꝛacitas. Vñ in hymno. ONentibus pulſa luuione.i.tabe vitioꝛuʒ vel feditate. Lux.lucl.f.t.ꝓ ꝓe eſt ipᷣa ſuba.ſed lumẽ qð ꝗ luce manat.i.candoꝛ ⁊ ſplendoꝛ lucis. et ðꝛ a luceo.ces.ſᷣm Hugl.Sʒ Priſcianus videt᷑ velle ꝙ luceo deriuet᷑ a lux. Luxos gręce.latine ðꝛ ſolutio. Luxus.xus.i.ſolutio libidis.voluptas.de lectatio. diſſolutio.abundãtia.licʒ etiã po natur ꝓ qlibet ſuꝑfluitate ⁊ magnificẽtia. ⁊8 aluxos.Et luxus.a.iũ.i.libidie ſolutꝰ AVñ ⁊ mẽbꝛa loco mota dicunt᷑ luxa.i.ſolu ta. Iñ luxuria.rię.idem ꝙ luxus.ſ.ſolutõ libidinis ꝓpe. Sed mõ ampliata eſt appel latio.vt luxuria dicat᷑ ſuꝑfluitas in coitu. ⁊ in cibo.⁊ in veſtitu.⁊ etiam in alijs rebꝰ. Inð luxurioſus.ſa.ſum.i.ſolutus in volu ptatibus ⁊ in libidine ꝓmptus.Sʒ ꝓdigꝰ eſt ſumptuoſus qͥ omnia poꝛro agit ⁊ qua/ ſi ꝓijcit. Itẽ a luxus ðꝛ hęc luxuries. riei. idẽ ꝙ luxuria. Sʒ luxuria ꝓpe eſt in coitu Luxuries in alijs attẽdit᷑.Et differt luxu⸗ e ns oꝛcis qui ria vel luxuries a libidie. Añ. Factũ luxu ſe luto obuoluũt.Et põt eſſe participiũ de ries notat affectumq; libido.Aluxus pꝛi/ munm dica libet eſſe ſecundnd. Luga interpᷣtatur nux velamygdalum. m. nuy, ig tem ſola heęc ſemiuocałpoſt s.ponit᷑ qð Rhamnus.⁊ añ s.poſita in finali ſyllaba nois.moꝛe muteę int᷑poſita i.facit gtũm.vt lyems.hyemis.velut inops inopis.Cę/⸗ lebs.libis. Itẽ m.tranſit in n.⁊ maxie.d.c q.t.ſequẽtibꝰ. Nocali q̃ͥʒ ſequẽte int᷑cipit b. vt Combuſtꝰ.cõburo. Final dictionis ſubtrahit᷑ m. in metro plerũq; ſi a vocalii/⸗ cipiat ſequens dictio. vt Illũ expirantem tranſfixo pectoꝛe flãmas. Vetuſtiſſimi tñ nõ eã ſp ſubtrahebãt.Enniꝰ in.x.aialiuʒ. Inſignita fere cũ milia miliũ octo Ancepſ etia vel liqͥda ðꝛ.qꝛ poſt mutã poſita ſicut l.n.r. in eadẽ ſyllaba cõem facit ſyllabam. Macedo.donis.fuit qͥdam rex. Vñ qᷓdam terra dicta ẽ macedonia. Jñ macedonius nia.niũ.⁊ h et hęc macedo.inis.⁊ h̊ et hęc macetes tl.gẽtilia.Et coꝛ.ce. AVñ Lucanꝰ n macedum rras miſcẽs aduſa ſecundis Iteʒ Auroꝛa Maulo vir macedo poſt hoc in troiade paret H Macedoniani.heęretici a acedõio epᷣo Dicti ſũt negãtes deũ eſſe ſomſanctiũ. Macellum. li.n. S.ðꝛ a macto.as.qꝛ ibi ma ctant᷑ pecoꝛa. Iñ macellulũ.li.dimi.Et h̊ macellio.onis.⁊ h̊ macellariꝰ.rij.qͥ pecoꝛa mactat ⁊ carnes vẽdit. Vel macellũ dicit a macero.ras.qꝛ ibi carnes macerant᷑. Macer.cra.crũ.i.tenuis ⁊ ſubtił. Inð ma critudo.dinis.⁊ hęc macies ciei.i.exilitaſ coꝛꝑis. Macer etiã eſt ꝓppum nomen MQEWacera.rę.i.macellũ In h̊ macerarius.i. macellarius. D Maceria.rię.f.p.ðꝛa macros.Et macerię dicũt lõgi ꝑietes.qbus vineę ułaliud clau dunt᷑. Itẽ maceria ðꝛ membꝛanula ſecũdi naxꝝ.q̃ inuoluunt᷑ pueri in vtero.ꝗᷓ diuidit in partu. ⁊ ſequit᷑ pueꝝ. Vñ ſuper Gene. xxx viij.Quare diuiſa eſt ꝓpt᷑ te maceria. diẽ vna glo.Secũdinaꝝ mẽbꝛanula quaʒ rupit cum manum emiſii. Macerio.onis.i.maceriarũ ↄſtructoꝛ. Machera.rę.f.p.pe.ꝓð.i.gladius lõgꝰex vna ꝑte acutꝰ.⁊ ðꝛ a machia qð eſt pugna MNPachia gręce.latine ðꝛ pugna. Machil. eſt tunica talarl tota hyacinthina hñs ad pedes ſeptuagintaduo tintinablła. Littera.obſcuruʒ in extremitate dictionũ ſonũ habz. vt Templũ Alptuʒz in pᷣncipio.vt Magnus. MMediocrẽ in medio. vt Ambꝛa mutarũ eſt.vt Smaragdꝰ.⁊ añ liqdaʒ. vt totidẽq; immixta ac dependẽtia mala pu / nica. ⁊ acuit᷑ in fine. ðͦJMUD Machina.nę.f.p.oẽ qð ingenio parat᷑. vt manuałbaliſta.⁊ ſiłia.⁊ ꝓpe illa qad pu / gnam parant᷑. licʒ etiã ꝗlibʒ artificioſa cõ/ poſitio.vel ↄſtructio dicat᷑ qñq; machina Et iuenit᷑ etis machia ꝓ inſidijs.⁊ coꝛ.pe. Machinis.inis.ðꝛ a machina. Et ſuntma chies inſtr̃a ędiſicioꝝ.ſic dicta a machinis bus inſiſtunt ppter altitudinem parietrũ ONachinoſus.ſa ſum.i.plenꝰ machinis v argumentoſus. ⁊ ingenioſus ad machias faciendas.vel inſidioſus. Machinula.lę.dimi.i.parua machina. MMacia.cioꝝ.płalis numeri.i.inteſtina.ſ..ꝗ ſoꝛdes eliciũt. Inuenit᷑ etiã macia.cię.ꝓ qᷣ danm ſpecie valde cara. „ Maciecula.lę.dimi.i.parua macies. QNacilentus.ta.tũ.i.macer.macie plenus. Iñ macilentia.tię.i.macies. £ acoꝛ.oꝛis.i.macies.⁊ ðꝛa maceo.ces. acredo.inis.i.macies. Vnde Aluroꝛa. Moꝛtał maculę nulla macredine fuſca Macrobiꝰ.bij.lõgeuꝰ intpᷣtat᷑.⁊ eſt nomẽ phᷣi platonici latini.⁊ ðꝛ a macros qð ẽ lõ/⸗ gum. ⁊ bios.qð eſt vita.q̃ſi longę vite· Macrobij etiã dicti ſunt qdaʒ in india duo decim pedum ſtaturam habentes Macrocoſmꝰ.mi.i maioꝛ mundus.⁊ ðꝛ a macros qð eſt longũ.⁊ coſmꝰ mũd Anðöð Gręciſmus. Sed ſignas mũdũ maioꝛeʒ ꝑ macrocoſmum. Hic alio noĩe dicitur me/ gacoſmus . MV ENacrologia. eſt longa ſententia.res nõ ne ceſſarias cõpᷣhendens.vt Legati nõ impe trata pace retro vnde venerant domuʒz re⸗ uerſi ſunt. Alacros vel macron gręce.latie ðꝛ longũ. ONHact.ta.tũ.i.magl auctꝰ.i.plenꝰ głia.ſ. bonus. valens.⁊ ðꝛ a magl adbio ⁊ auctꝰ Inuenit᷑ etiã mactus ꝓ mactatꝰ.⁊ tunc ðꝛ a mactoꝛ.arl.Et nõ ꝙ nulla terminatio iſti us nois mactus.cta.ctũ eſt in vſu.niſi ter/ minatio vti.ſ.macte qua terminatione vti mur tam ꝓntõ q; ꝓ vtõͥ. ANacula.lę.i.nota.vitiũ.turpitudo.macu la etiã ðꝛ ſquama loꝛicę.⁊ filum retis Naculatꝰ. ta.tũ.i.ↄtaminatꝰ.deturpatus coꝛruptꝰ. innatus.⁊ ðꝛ a maculo.las. OMadian ⁊ epha regiões ſunt.vbi habitãt dromedari. Madiditas.tatl.idẽ eſt qð madoꝛ doꝛis. Madidulus.la.lũ.i.aliquãtulũ madidus Madidꝰ.da,.dũ.i.humidꝰ.⁊ ðꝛ a madeo⸗ Madius dij. Pm Naö̃. mẽſis qͥdã ſic dictꝰ eo ꝙ tũc terra madeat.qͥ ⁊ maiꝰðöO. Madoꝛ.dorl.m.t.i.pluuia.humiditas. Aadula. lę. vas ad vrinã recipiendaʒ. qðᷣ etiã q;̊ madellum öꝛ. Magale.lis.n.t.ðꝛ a magar. q̃ſi magarel. poſita ꝓr.Et ſunt magalia caſę paſtoꝛaleſ vel caſę afroꝝ viles.Eadem ⁊ mapalia.ſʒ in magalia pᷣma ꝓducit᷑.⁊ in mapalia coꝛ 3 Magal lingua punica noua villa dꝛ Magdalũ.li.qðdã oppidũ fuit. Inð ma/ gdalenus.na.nũ. Hinc dicta eſt maria ma gdalẽa.Et h̊ͥ magdalenę nes.gręce.⁊ acui tur in fine. ⁊ interpᷣtat᷑ turris ᷣm Hugl.et eſt g.eiuſdẽ ſyllabę cũ d.Et nõ ꝙ cũ additt maria. debet dici maria magdalena.licʒ B nomen magdalena ꝑ quandam noticiam ſumat᷑ ꝓꝑ Maria peccatrice. Poteſt etiaʒ dici magdalenę ſi magdalenę ponat᷑ expo ſitoꝛie. QHagiſter. ſtri.i.autoꝛ.didaſcalꝰ.eruditoꝛ Inde hęc magiſtra.ſtrę.⁊ G̊ magiſterculꝰ. li.i.paruus magiſter in ꝑſona vł poti in ſcientia. Iñ magiſtercula.lę. Item a magi ſter. ſtri. magiſter.ſtra.ſtrum. adiectiue Et h̊ magiſteriũ.rij.honoꝛ vł dignitas. vł officiũ magiſtri.⁊ H̊ ⁊ hęc magiſtrał.⁊ q le Item magiſtri dicunt᷑ maioꝛes ciuitatis. vel ſenatoꝛes.cõſules.iudices. Iñ h̊ magi ſtratus.tus.tui.eoꝝ dignitas.Et ſepe ma giſtratus inuenit᷑ collectiue ꝓ ipᷣis.ſ.qͥ ma giſtratum hñt. Et magiſtratus eſt verba/ le huius vᷣbi magiſtro. as. Item magiſter cõponit᷑ cũ gtõ militum. ⁊ ðꝛ magiſtermili tum.huiꝰ magiſtrimilitũ.⁊ tunc notat di/ gnitatem magnã qua qs habebat in vrbe rhomana.⁊ is modo dicit᷑ mareſcalcꝰ. Sʒ qñ ſunt duę ꝑtes poteſt fieri ſuppoſitio ꝓ quocunq; aliquos milites magiſtrante AQAMagmas loc qͥdã ẽ.de qͥ hẽ᷑ .j. Re.xiij. Magnamentũ.ti.i.diuinamẽtũ.Etꝑ ſyn/ copam h̊ magmentũ.ti.qðdam pinguiſſi/ muñm extũ vel ſecundũ ꝓſectũ. NPap. etiaʒ dicit. ¶agmentũ alij pinguiſſimũ inteſti num. alij ſecũda ꝓſecta.Coꝛnutus vo qͥc/ qd mactat᷑ i.diſtrahbic. MUWagnal. lis. . t. ⁊ B; le.i. magnus. vłq̃ͥ ma gna facit. Vñ illud. Loquebant᷑ varijs li⸗ guis aplłi magnalia dei. M¶I Dagnanimꝰ. ma. mũ.pe. coꝛ.⁊ Bͥ ⁊ hecma gnanimis.⁊ h; me.in eodeʒ ſenſu.i.audax. foꝛtis.magni animi ad difficilia incipiẽda ⁊ patienda. Vñ Judicl.v. Magnanimo. rum repta eſt ↄtentio. Inde magnanimi/ tas ſtano. ſ. ſpontanen rerũ difficilium ag⸗ Sgreiio. . . Masnog noris P:tiumagn eltin pplo et potens. Et ꝓ eodẽ ðꝛ magnatus.ta. tum. pe.ꝓð. Vñ Eccl.xx. Vir pꝛudẽs placebit magnatis. . Magnes.netis.m.t.qͥdam lapis pᷣcioſusi dicus.ferrũ ad ſetrahens.⁊ ꝓð.pe.gti. Magniſicꝰ.ca.cũ.i.ſublimiſ.generoſꝰ.glo rioſus.qͥ må facit. IJñ magnificentia.tię. ſpontanea rerũ difficilium ↄſummatio MMagniloquus.qua.quũ.qͥ mag loquitur Iñ h̊ magniloquiũ.quij.i.mag locutio Magnꝰ. na. nuʒ. cõpat᷑ irregularit᷑. maioꝛ maximꝰ. Et cõponit᷑.pmagnꝰ.pᷣmagnus. tãmagnꝰ. q;magnꝰ. oia ꝓ valdemagnus. Hagog ⁊ gog. ſunt gẽtes ferociſſimę inter caſpios montes ⁊ mare caſpium.a magno alexandro incluſę.⁊ hę ſunt exitureę circa ſi nem mundi. ⁊ magnã ſtragẽ hoĩbꝰillaturę Maguderis.m.g.vel maguder ꝑ apoco⸗/ pam. Et eſt maguderis ſecũdus cauł qna ſcitur in tirſo abſciſo.vel ipᷣe tirſus abſciſꝰ Vñ Priſcianus dicit.ꝙ ſiãt frugem.i.ge nus caułq naſcit᷑ ex ea parte cuiꝰradix ſir⸗ pis auellit᷑. Ael vt alij dicunt ſaligineʒ Et facit actũm in im. ⁊ ablatiuũ in i.tm. Anð In im tm̃ faciunt hęc quartum nomina ca um. Nim burim tuſſim maguderimq; ſi- IANagus.gi. m. ge. vt ðꝛ in hiſtoꝛijs magi dicũt a magnitudine ſcię. Quos em̃ gręci phos perſę magos appellãt. iudęi ſcribas latini magiſtros ᷣm Hug. Papᷣ. diẽ Ma gi olim ſtellarũ interpᷣtes dicebant᷑ſ.qͥſ/ diuina bant q̃liter ſe haberet quiſq; cũ na/ ſceret᷑.ſicut de his legit᷑ in euangelio qͥ na tum chriſtum annunciauerũt. Cuius art/ ſcientia vſq; ad euangelium fuit ↄceſſa.vt edito chriſto nemo deinde natiuitateʒ ali/ cuius de cętero interpᷣtaret᷑. Poſtea magi etiam dicti ſunt qͥ vulgo incãtatoꝛes ⁊ ma lefici ob facinoꝛum magnitudinẽ nũcupã⸗ tur. i elementa ↄcutiunt.mentes turbãt hoim. ⁊ ſine vllo veneni hauſtu violentia tm carminis interimunt. Iñ magicus.ca. cum.Et nõ ꝙ oꝛientales ſolent pualere in arte magica. Unde qñq; oẽs oꝛientales di cuntun magi. Et diuidit᷑ ars magica in / ſtigium ⁊ maleficiũ. reſtigiũ eſt ſenſuuzʒ humanoꝛũ illuſio.ſm h̊ incredibiles reruʒ mutationes vident᷑ fieri.vt.ſ.terrę cumu/ lus videat᷑ caſtrum. lapillus talentũ. ſegeſ R z g n apr⸗ utdit Nence 16,0. genn es ing/ gſonz rerz 1 1ſ htñ ſpecialit᷑ illð ðꝛ quo nobᷣ ita demones ſubijcimuſ.vt nob pareãt miſſatica noſtra deferentes. Uñ q̃dam. Vir magus eſtma gnus.magus eſt cũ fu lupus aguus ¶QMaial.lis.m.t.poꝛcus domeſticꝰ ⁊ piguiſ carens teſticulis. MNaieſtas.tatl.f.t.i.honoꝛ dignitas.ſplen doꝛ. ⁊ ð a maioꝛ.q̃ſi maioꝛ ptãs. Jn maie ſtatiuus.ua.uũ.i.poteſtatiuus. Maioꝛica ⁊ minoꝛica.inſulęſunt hiſpanię maioꝛ ⁊ minoꝛ.ꝗ et baleares dicunt᷑. ,AQ aiꝰ.maij.qͥdã menſis dictꝰ a maioꝛibus ſiẽ iuniꝰ a iunioꝛibꝰ.Cũ em Rhomulꝰ in⸗/ ſtituiſſet rẽpublicã.diuiſit ppłum in duas ꝑtes.ſ.in ſenes ⁊ in iuuenes.i.in maioꝛes ⁊ minoꝛes.⁊ ad honoꝛẽ ꝑtiũ.ab ilł partibꝰ duos mẽſes noĩauit.ſ.a maioꝛibꝰ maiuʒ.a iunioꝛibꝰ iuniũ.ſicẽ habet᷑ in Ouið.faſtoꝝ MMaius ðʒ a maieſtate.vła maia mr̃e mer curij.⁊ iunius a iunone vłiuuẽtute vła cõ iunctione rhomanoꝝ⁊ ſabinoꝝ. aiuſculꝰ.la.lũ.pe.coꝛ.i.aliq;tulũ maioꝛ MVHMala. lę. f. p.i.maxilla.⁊ ð a malon qð eſt rotundũ.qꝛ rotũda eſt. Ael ðꝛ mala qi mo la.a molo.lis.vel a mãdo.dis.Et eſt mola ſuꝑioꝛ.mãdibula vo inferioꝛ. Propᷣe aũ=t malę ſunt eminẽtes ꝑtes ſub oculł. ſic dictę ꝓpt rotunditatẽ. Itẽ a malon ðꝛh̊ malus li.ꝗqᷓdã arboꝛ.qꝛ fructꝰ eiꝰ oĩm pomoꝛuʒ ſit rotundiſſimꝰ. Vñ ⁊ illa ſunt vera mala.ꝗᷓ vehement᷑ ſunt rotũda. Iñ h̊ malũ.li.fru⸗ ctus illiꝰ arborl.Et h̊ malꝰ.li.arboꝛ nauis ðꝛ.qꝛ rotũdus eſt ad modũ mali.vel dicit᷑ malus q̃ſi malleꝰ qꝛ aſi qbuſdã ligneiſ mal leolis ſit. quoꝝ volubilitate vela facilius eleuãt᷑. VUñ Eſa.xxx.Sonec relinq̃mi qſi malus nauis.Et ꝓð.pᷣmã mala ꝓ maxilla ⁊ malus ꝓ arboꝛe.⁊ malũ ꝓ fructu.⁊ malꝰ ꝓ arboꝛe nauis.⁊ hi mali.loꝝ.ꝓ dẽtibus. ⁊ malo vᷣbuʒ.i.magis volo.Sʒ malus.la. lũ.⁊ h malũ.li.i.peccatũ.coꝛripiũt mam Vñ.Mala mali malo mala ↄtulit omnia mũdo. In rate triſti malũ cũ frãgit nauita malũ.Malo carere małqᷓ; mala mandere mał.ala etiã ðꝛ ouis alba.⁊ inde cõpo nitur malonomus. ⸗— Malach hebꝛaice. latine rex interpᷣtatu Malathias.interpᷣtat᷑ angelus dñi.i.nun⸗ cius.Quicqͥd em̃ loquebat᷑ iſia dño eſſet andatũ ita credebat᷑. Palachim.i.regũ.q tertio ⁊ rto regnoꝝꝛ volumine ↄtinet᷑ Meliuſq; eſt młto mala c. j de cle. male. MA cohoꝛs militũ galeata.Maleficiũ aũt cuzʒ generalit᷑ poſſet dici qdðᷣlibet malefactum. chim.i.regũ.qᷓ; malachod.i.regnoꝝ dicẽ. NHõ em̃ mſłtaꝝ gentiuʒ regna deſcribit.ſed vniꝰ iſraelitici ppłiqͥ tribubus duodecim ↄtinet᷑.ſicut dicit hiero.in plogo regdum Malagma.mat..n.t.qdᷣdã medicamentuʒ ⁊ðꝛ a malus.la.lũ. ANel malagma ðꝛ.qꝛ ſi⸗ ne igne marcet᷑.i.ↄterit᷑. Sine igne ðꝛ.q̊a herbe vel ſpẽs ex qͥbus ſit nõ decoquunt᷑. ſʒ macerant᷑.i.ↄterunt᷑ Et ðꝛ malagma ſic qſi molagma.qꝛ molẽdo.i.terẽdo agitur. Ael põt dici malagma.q̃ſi malũ agẽs.id ẽ educẽs curando. Uñ Sapᷣ.xvj.Eteniʒ ne q; herba neq; malagma ſanauit illoo. NHaledicꝰ.ca.cũ.i.maledicens.⁊ coꝛt.pe. Item maledicꝰ eſt qͥ obloquit᷑ homi.ei de⸗ trahendo. ⁊ euʒ obloquijs debmendo. vt aleficus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.malefaciens.in cantatoꝛ. Iñ h̊ maleficiũ.ciu.,h)h. Malekaus. da Hi. af eſt vna dictõ cõpo/ ſita ex male ⁊ fides.ſigt illũ qͥ leuitatem hʒ ⁊ non bᷣuat fidem. Sed qñ ſunt duępartes ſigt illũ cui non ſᷣuat᷑ fides.vt iſte eſt fidus male inter hoſtes. ꝗ” QEMalicia.cię.f.p.ðꝛ cogitatio pꝛaue mentł. Malicioſus.ſa.ſuʒ.i.deterioꝛ malo.qꝛ fre quent᷑ malus callidꝰ.aſtutꝰ.vᷣſutꝰ.ſubdo/⸗ lus.inſidioſus. Iñ hęc malicioſitas tatis. Ealignꝰ.na.nũ.i.malꝰ.rixoſus.Et ꝓpꝛie ðꝛ.q̃ malicię votũ ⁊ opꝰꝑagit. In maligni tas.tatis.i.malicię opus vel votum Maliuolus.la.lũ.ðꝛ a malꝰ.⁊ volo viſ Jñ maliuolens.entl. Iñ maliuolent᷑.tiꝰ.ſime. adũ.Et hęc maliuolentia.tię. Malleatoꝛ.toꝛis.m.g.ðꝛ faber ferrarius. Malleolus.li.dimi.i.paruus malleꝰ. Iteʒ malleolus pe.coꝛ.ðꝛ nouellus palmes ina tus pᷣoꝛis anni flagello.dictus ſic.ob ſimili tudinem rei.qꝛ in ea ꝑte qua decidit᷑ ex ve teri ſarmento ꝓminẽs vtriuſq; mallei ſpe⸗ ciem pᷣbet. In glo.aũt Daniel.iij.dicũtur malleoli vimina vel ſarmẽta arẽtia.⁊ coꝛ. o. Vñ quidam. Malleoli ſarmẽta notant atq; vimina ſica. MWalleus.lei.eſt inſtrm fabri.⁊ ðꝛ a ol lio.lis.q̃ſi molleus.qꝛ mollit ferrũ.vel qa dũ calet ⁊ molle eſt cędit ⁊ ꝓducit illð. Jñ malleolus.li.dimi. ““ Alalluuiũ. uij. vas ad abluẽdas manus.? ad ſoꝛdes manuũ recolligendas aptũ. Jñ̃ malluuianꝰ.na.nũ.vt malluuiane ſoꝛdes. id eſt ſoꝛdes manuũ in malluuio collecteę. Malo.lonis.m.g.⁊ ðꝛa malon.qð eſt rotũ dum. Malonem gręci comã capitl.dicũt. quẽ nos cirrũ vocamus. Malobatrũ.tri.n.s.qðdam vnguentum. ꝗ mał lauandis ſic dictũ. ANalognatus.ti.ꝗdam arboꝛ cuiꝰ fructus ðꝛ malognatũ.ti.qꝛ habeat gna interius. Idẽ ⁊ malũpunicũ.Et nõ ꝙ ſepe inuenit᷑ malũgnatum ꝓ malognatum. ⁊ malagna ta ꝓ malogranarta. Malomellũ.li.genꝰ pomi melliflui ⁊ dulq ⁊ðꝛa malũ ⁊ mel.qꝛ fructus eius hʒ ſapo/ rem mellis. vel qꝛ in melle ßuetur. Abalon gręce.latine ðꝛ rotundduñn. Malonolnus. mi.paſtoꝛ ouiũ. ala em ðꝛ ouis alba.no mos paſtoꝛ.⁊ coꝛr.pe. Malua ue. ðꝛ adam be lis. qᷓſi mollia.qꝛ vẽtrẽ molliat. Iñ malua⸗ ceus.a.ũ.res maluę. vel ꝑtinẽs ad maluã Aaluaceus etiã ðꝛ vił.non bonꝰ vt malua Aaluicia.cię.ꝗqdam veſtis dicta a malua. „ cinam. alij mauellã vocant. qꝛ ex maluaꝝ ſtamine ↄficit᷑.quã alij malo Aꝑalũ. li i. pomũ. Et ðꝛ malũ młtis modis Eſt em malũ armenicũ vłarmeniacum.qꝛ ab armenia pᷣmuʒ ſit aduectũ. Et eſt malũ cidoniũ dictũ ab oppido cretę.ex cuius po mo cidonicũ ↄſicit. Et eſtmalũ macianũ a loco dictũ vñ pᷣmũ aduectũ eſt.Et ẽ maluʒ amerinũ.qꝛ amari ſit ſapoꝛis.Et eſt malũ ſicũ.qꝛ ea arboꝛẽ in ęgypto inſeruit Rer ſius. Hec arboꝛ in ꝑſida fructũ ſiccũ gene/⸗ rat interfectoꝛiũ. Apud nos vo rotunduʒ ⁊ ſuaue.Et eſt malũpunicũ dictũ ſic.qꝛ ex punica regiõe ſit aduectũ.vłqꝛ gqna habe/ at rubea.q̃ſi punicea. IJdẽ ⁊ malũgnatum qꝛ int coꝛticis rotunditatẽ gnoꝛũ cõtineat multitudinẽ. Item vt dicit Rapᷣ. Mala dulcia vix egerũt᷑.phlegma nutriũt.fellis ardoꝛẽ mou ẽt.inflatiões faciũt.qꝛ ſunt fri gida ⁊ humida. Mala vo acida mat᷑̃a. oibꝰ cõmoda ſunt ⁊ bñ digerũt᷑ Sunt ⁊ a⸗ greſtia mala. ſtridunt cocta bñ digerunt᷑. ¶ Salꝰ. la.lũ.ðꝛ a melan qð eſt nigrũ.qꝛ ni/⸗ ger ſit ⁊ ꝑpũſus.⁊ cõpat᷑ anoꝛmale.malus. peioꝛ.peſſimꝰ. Iñ male.peius.peſſime.ad Uer. ⁊ hęc malicia. cię.⁊ H malũ.li.ſubſtãti Mabꝛes interpᷣtat᷑ mare pelliceũ.kłma( ue. re in capite. Et fuit ꝓpᷣum nomẽ cuiuſdaʒ VAñ gd ciuitas dcã fuit mãabꝛea noie illiꝰ Hãma.mę.f.p. ðꝛ a malũ.li.qꝛ rotũda eſt vt malũ. Jñ mamilla.lę.dimi. Et ſunt mã mę mulieꝝ.mammillę viroꝝ. vbera pecoꝝ Napillę vo ſunt capita mamaꝝ ꝗᷓ ſugẽtes cõpᷣhendũt.Et coꝛ.pmã mãmilla. Vñn Ju uenal.Et nuſqᷓ; viſis triginta clara mãmil lis.Licʒ in illo vſupᷣma ponat᷑ lõga.Mã millas vir hʒ.pecus.vber.fęmina mämas Maãmona interpᷣtat᷑ diuitię.⁊ eſt nomẽ de⸗ monis. qᷣ ſeſt diuitijs.⁊ ð a mãmon.nõ qᷣꝛ in eiꝰ ditiõe ſint diuitię.ſʒ qꝛ eis vtit᷑ ad de cipiendũ.irretiendo laqueis diuitiarum. EHãmotrephꝰ.phi.puer qͥ lac diu ſugit. Man.i.videre. Ael vt dicit Capᷣ. Man qð eſt mãna.interpᷣtat᷑ qͥd eſt ; Cũ em de⸗ pus plueret mana filijs iſrł.q̃ſi mirãtes di / xerunt. Manhu. B eſt. qd eſt ̊. Manaa int᷑pᷣtat᷑ munꝰ vl ſariſiciũ.vłholo cauſtũ.vel ↄſolatio. Uñ Baruth.j. Be q̃⸗ bus emite holocauſtomata thus ⁊ facite memanaa. vbi aliqͥ libꝛi hñt miicoꝛdias vel erba. ⁊ ðꝛ a mollio. manna. ſed manaa eſt vera Ira. . Manaſſes hebꝛaice.ðꝛ obliuio latine. Añ dict' eſt manaſſes.q̃ſi obliuioſus.eo ꝙ pa⸗ ter eius Jacob ſit oblitus laboꝝ ſuoꝝ. Hanceps.pitl.m.t.i.Pᷣuus.⁊ ðꝛ mãceps — ſimanu captꝰ.qꝛ maxie illi ̊ noie cẽſebã q̃ in bello capiebãt᷑.⁊ in vᷣuitutẽ redigebãt᷑ Iñ h̊ mãcipiũ.pij.in eodẽ ſenſu.ſʒ mõ am⸗ pliata eſt appellatio huiꝰ nois maceps.vł mancipiũ vt dicat᷑ filiꝰ vel filia nõdũ emã/ cipata a pr̃e Et inde qͥcqd manu capi ⁊ſb⸗ di põt. ð mancipiũ.vt hõ.equꝰ.ouis lhec em aĩalia ſtatim vt nata ſunt. mãcipia eſſe putant᷑.Nã ⁊ ea q̊ de numero beſtiaꝝ ſunt tũc vident᷑ mãcipia eſſe.qñ capi vłdoma/ ri ceperit. Itẽ mãceps cõpõit᷑ cũ e.vt emã ceps.⁊ cũ ne.vt nemãceps.Et vt diẽ a lbP pias.Mãcipiũ nõ ſexũ ſʒ ↄditionem ſiãt. tera. vel econuerſo. ⁊ ꝓpð.pe. Mãcinꝰ.na.nũ.qͥ vtit᷑ ſiniſtra mãu ꝓ dex· Mancus.ca.cũ.ðꝛ quaſi manu carens Manc- etiã ðꝛ cui aliqͥd deeſt ad ꝑfectionẽ Inñ mancatus.ta.tũ.i.manu truncatus Mandatela. l.i. mãdatum. Mãdatum.ti.n.s.qð mittit᷑. Vel mãdatũ id ẽ pᷣceptũ. Vñ dñs in euãgelio Joannis Madatum nouũ do vob. Uel mandatuʒ H Aco.eſt officiũ ab eo qͥ gtuitum gt ſuſci⸗ pit exhibendum. MRãdatoꝛ ð ille qͥ aliqd mãdat alicui vt ſi/ bi vel alij aliquid faciat. Mãdatariꝰ.ẽ qͥ mãdatũ ſuſcipit ad iplẽdũ Mãdibula.lę.inferioꝛ maxilla.⁊ ðꝛ a man . Snurn F9 maxilla id eſt maãdibulã aſini Et inf gaſini ⁊ in mãdibula pulli aſinaꝝ ðöleui eos. MEHãdo.donis.m.t.qͥ multũ madit.ſ.lecca/⸗ toꝛ. ardelio. gulo. comedo. auidus.eluo.⁊ epulo. Et in eodem ſenſu h̊ ⁊ hęc ⁊ H man / dax. dacis. ⁊ pðᷣ.pe.gti. 4 Mancipi.indecli.qͥcqͥd manu capi poteſt. e i nns un ſ⸗ Uſ Gii nan rüla zel⸗ „ MMãdra. drę.m. g. i. bubulcus.⁊ ðꝛ a bobꝰ ſibi cõmendatis.vel qꝛ noia bouʒ mandat memoꝛię. Vel mandros ðꝛ ouis. Iñ man⸗ dra. paſtoꝛ ouium. Mandragoꝛa.goꝛę.pe.coꝛt.eſt genꝰ pomi ſimiłparuo peponi.odoꝛe vel ſapoꝛełſpe/ cie.vel qꝛ habeat mala ſuaue redolẽtia in magnitudine mali maciani. vñ ⁊ eam etiã latini vocant malũ terrę.Hãc poetę antro poꝛeos appellãt.eo ꝙ habeat radicem foꝛ⸗ mam hois ſimilantẽ. Antropos em grece. latie ðꝛ hõ. Cuius coꝛtex vino mixtus.ad bibendũ dat᷑ illis quoꝝ coꝛpus ꝓpt᷑ curaʒ ſecandũ eſt.vt ſopoꝛati doloꝛẽ nõ ſentiant Huius ſpecies duę ſunt. Fęmina folijs la ctuce ſimilibꝰ.mala generas in ſimilitudi/ nem pꝛunoꝝ.Maſculus folijs bethę ſimi libus.De h̊ aũt pomi genere qͥdaʒ opinan tur ꝙ acceptum in eſcã fęminis ſterilibus fecunditatem pariat. AUn Eeñ.xxx.Egreſ us Ruben tpe meſſis triticeę.in agro rep perit mãdragoꝛas quas matri Lię detulit Et infra. Doꝛmiat tecũ hacnocte pꝛo mã⸗ dragoꝛis filij tui vir tuus. MUM Maãducus.ci.pe.pð.i.ioculatoꝛ.oꝛe hiãss turpiter mandẽs. Mane.nomẽ indeclinabile eſt.vł adubiuʒ tpis.⁊ ðꝛ a manum.qð eſt bonum. Quid eĩ melius mane qñ de tenebꝛis deuenitur adlucem Alane. tethel. phares. exponit᷑ in textu da nielis.v. AUñ. Mane tethelq; phares vi/⸗ gili ſi mente notares. Rapta reſignares et melioꝛa dares. Aanes. niũ. nibus. actõ manes vłmanis. m. g. i. dij infernales. ⁊ aĩę infernales. ⁊ di cunt᷑ a manum qð eſt bonũ ꝑ ↄtrariũ.quia nõ ſunt boni.ſʒ efferi ⁊ crudeles. Vel ma⸗ nes dicunt᷑ a mano.as.qꝛ late manãt ꝑ au⸗ ras. Et pð.pᷣmã. Vñ Oꝛatiꝰ epi.Carmie di ſuperi placant᷑ carmine manes Mãgo.gonis.m.t.i.mercatoꝛ.⁊ ꝓpᷣe vẽdi toꝛ equoꝝ.⁊ ðz a manꝰ eo ꝙ mau agat eqͥs Et etiã qͥlibet mercatoꝛ põt dici mãgo.qͥa res ſuas manu agat. Mania.nię.eſt ſane mẽtis alien atio.furoꝛ dicta ſic ab inſania.quã gręci mãniam vo⸗ cant. Vel ðꝛ a mantin.qð eſt diuinare.qa heęc amẽtes ⁊ inſanos facit.quoꝛꝝ alij effici untur leti. alij triſtes. alij furioſi. Q Oania etiam ðꝛ qdam furia infernał. Manica.cę.pe.coꝛ.eſt catena vel vinculũ adino manus ligant᷑.⁊ ðꝛ a manꝰ.q̃ſi manũ capiens. Vñ ꝓpheta.Et nobileſ eo — rum in manic ferreis. Iteʒ manica eſt illa pars tunicę. ꝗᷓ eſt ab humero vſq; ad ma/ num. Ande dicit Papᷣ. Manicę ſunt vin cula qͥbus manus vinculant᷑. licet etiaʒ tu nicarum ſint. Iñ manicatus.ta. tum. Manichei. heretici a daʒ perſa extiterũt q̃ vocatꝰ eſt manes. Hic duas naturas et duas ſubas introduxit.ſ.bonam ⁊ malam 7 gias ex deo quaſi ex aliquo fonte mana/ re aſſeruit. Teſtamentũ vetus reſpuũt.no uum ex parte recipiunt. Manifeſtꝰ. ſta.ſtũ.i.apertus.clarus.certꝰ ⁊ðꝛa manus ⁊ feſtꝰ.q̃i ad manũ poſitus ⁊ ꝓmptus. Mam manifeſtus exponi ſolet et non abſcondi. VUñ etiã ðꝛ manifeſtus qua ſi manens feſtus.⁊ eſt etymo. Itẽ in feſto oĩa debent extrahi pulerioꝛa ⁊ in aꝑto po⸗ ni. vñ ⁊ manifeſtus.i.ꝓmptꝰ.apt.⁊ pa lam poſitus. Iñ manifeſtariꝰ.ria.riũ. qui manifeſtat. vel manifeſtat. vl manifeſte er apte aliqͥd faciens. Itẽ manifeſtũ ẽ publi⸗ ca ⁊ famoſa ꝓclamatio.ex certa ſcia ⁊ cer/ tis autoꝛitatibꝰ ꝓueniens. Et põt manife⸗ ſtum ꝓbari ꝑ multos teſtes vł autoꝛes.nõ tñ ꝑ tot qð fiat notoꝛiuʒ. vide glo. iij. in . c. ↄſtitu onuz. de v. ſig li. vj. . vj. g. ij. pla⸗ cuit. Spe ci. de noto.crimine· Sſeqtur de manifeſto circa pᷣn. v. ðꝛ. Manifeſtu eſt. D qð patet pluribus.ſed nõ oibus.Sʒ noto⸗ rium omibus publice patet. MMantin grece.i. dininre. Manipuian. 9. t. ⁊ B re. ⁊ manipulariꝰ.ria riũ.ad manipulum pꝑtinens.vel de mani/ pulo exñs. vt manipulares milites.qͥ ſunt de manipulo. Manipulares etiã dicimuſ eos qͥ ſigna añ regem poꝛtant.Et cõponik cõmanipularis.x ris. Manipulus.li.eſt tm ſegetis.q;tum manꝰ caꝑe põt.⁊ ðꝛa manus qſi manũ implens. ⁊ eſt etymoł. Item manipulus ðꝛ ſocietas ducentoꝝ militũ.qꝛ anteqᷓ; ſigna eſſent ma nipulos.i.faſciculos ſtipulę vł alicuiꝰ her be ſibi ꝓ ſignis faciebant.vel.qꝛ oli belluʒ manibus incipiebant. Inuenit᷑ etiã mani⸗ plus ꝑ ſyncopam. AUnde Lucanus Cõuo cat armatos extemplo ad ſigna maniplos Item manipulus ðꝛ oꝛnamentum ſiniſtreę manus ſacerdotis. MNanna indecli.⁊ q manna.natis.pe.coꝛ. p: qͥdam cibus qualis de ceęlo cecidit filijs iſrael. ⁊ ð a manum quod eſt bonuʒ.qꝛ bo num erat. Cuiuſcunq; em rei ſapoꝛem exi⸗ gebat qui manna comedebat.talem habe/ bat. Unde Sapie xvi. Doratum penein de celo pſtitiſti illi ſine laboꝛe om̃e delecta⸗ mentũ in ſe habẽtẽ.⁊ oĩs ſapor ſuauitatẽ. Vel mãna dictum eſt a manhu adubio ad mirantl apud hebꝛęos.q̃ſi qdð ſignuʒ eſt . vel qͥd eſt h.Et inde a manhu.i.ab admi/ ratione quã in mane habuerũt cum pᷣmuʒ manna reppererũt.dictũ eſt manna.Cũ ei in mane pmo vidiſſent mãna admirantes ceperũt dicere mãhu. q̃ſi dicerẽt qͥd eſt B. qᷓ; bonũ.qᷓ; dulce Inuenit᷑ etiã q̊ mãnane. neu.ge.ſicut ⁊ paſca.cę.ſed h̊ viðꝛ eſſe con traregulas Priſciani.qꝛ nullũ nomẽ neu⸗ trũ in pᷣma declinatiõe vł qͥnta inuenit᷑ Sʒ põt dici ꝙ Priſcianꝰ intelligit de noibꝰla Haãnus.ni.i.palefredꝰ.⁊ ðꝛa man (tinis. ſuetus.eo ꝙ mãſuetudinẽ manuũ ſeq̃t. vł qꝛ mõſuet?ſit.vła manus.qꝛ mãu nitat Hũãſionariꝰ.ria.riũ.i.manẽs.vł( ducatur ad manſionem ptinens.⁊ ð a maneo nes. Manſiuncula.lłę. dimi.i.parua manſio. ens vł domitꝰ.q̃i manu vel manui aſſuetꝰ Mãſus.ſa.ſũ.i.comeſtꝰ.⁊ ðꝛ a mando dis Itẽ maſus.ſa.ſũ.i.mãſuetꝰ.⁊ tũc ðꝛa mã ſueo.ſues.ſᷣm Hugl. Itẽ manſus põt deri 6 integrũ ſit duodeci iugeribꝰ Itẽ mãſus m vulgare italicoꝝ ðꝛ ꝑs terreęq̃ duobus bobus ſufficit in anno ad laboꝛandum. MMãtia.tię.i.diuinatõ.⁊ ðꝛ a mãtos.Et ab eo cõponit᷑ necromãtia.pyromantia.aero mãtia. hydromantia.geomãtia.chiromã/ tia.oꝛnicomãtia.de qbus vide locis ſuis Maãtica.cę.f.p.i.ſarcina.ſ.mola.⁊ ðꝛa ma nus. Iñ manticatus.ta.tũ.i.mãtica onera tus.⁊? coꝛ.ci. Manticula.lę.dimi.i.parua mantica. Manticula etiã ðꝛ pera pa ſtoꝛalis. Manticulus.li.dimi.i.paruus mantellus Mantile.lis.pe.ꝓð.⁊ H mãtele.lis.i.vela men mẽſę vel mapa.⁊ ? a mãdo.dis.qua ſi mãdele vł mãdile. Ałmãtile.ſiue mante le qſi mãu tergile. ⁊ m h̊ ppᷣe ſicðꝛ gauſa pe.qꝛ in tergẽdis manibus ſᷣbet᷑.vñ ⁊ dici tur mãtile vel mantele. q̃ſi manus tela. . Man tos.i.diuinatio.⁊ ðꝛ a mantin.qð eſt diuinare. Item h mate. tes. illð idem.ſ. di uinatio.ſ.viſio poſitoꝝ.i.ſuiſoꝝ a deo Et hincſilia Tireſię dicta eſt mantes. q̃ſi diui natrix. Vel mãtes dicta eſt tam diuin atio q; filia Tireſię.a manes.⁊ tueoꝛ.quia ma/ nes tueatur. ug . Ste manſus AEanulea. leę.i.manica.⁊ ðꝛ a manꝰ. Inð uari a maneo.nes. Vñn diẽ MPap̃ᷣ. Manſa comeſta.mãſueta.mãſus dictꝰa manẽdo. õ oꝛiundus fuit Virgili⸗. Añ Ouið. ¶Man tua virgilio gaudet. Neroma catullo. Pe ligne gentis gla dicar ego. JIñ mantuanꝰ?. na.num. gentile vel patrum. ¶Hantus.ti.eſt bꝛeuis amictus.⁊ ðꝛ a ma/ nus.qꝛ manus tegat tmi. Hanual.lis. .t.⁊ ͥ le.ad manum ptinẽs Et h̊ manuale.lis.ꝓ qͥdaʒ libꝛo qͥ quaſi ad manum ſp habet᷑. 1Manubisę. biaꝝ.i.excubię ꝗᷓ ꝑ ſpacia noct vigilãt.⁊ ðꝛ a manꝰ.qꝛ ꝑ manꝰ.i.cateruas fiunt. Manubisę etiam dicunt᷑ ſpolia exu⸗ uię.ꝗᷓ victis extrahunt᷑.ſic dictę.qꝛ mani⸗ bus victoꝛũ extrahunt᷑ ᷣm hugl. Napi. vo dicit Manubisg ſpolia rapineę.res ð p/⸗ da mãu collecte. Wanubig. dictęe ſunt. qꝛ manibꝰ detrahũt᷑.i.veſtes moꝛtuoꝝ. Vn Ecech.xxx viij.Et diripies manubias infi ulg. le. Dimi. i. paruam Manubꝛiũ.bꝛij.ðꝛ manica vel ma (nitas. Manſuciꝰ cij.i. edax.ad madẽdũ paratus MHaãſuetus.ta.tũ.i.mitl.nulli iniuriã faci/ nicum cuiuſlibet ferri.⁊ ðꝛ a manꝰ.qꝛ mãu tenet᷑. Iñ manubꝛiatus.ta.tũ.Et viðꝛ cõ/ poſitum a manu ⁊ bꝛia.qð eſt menſura.qꝛ ita cõmenſurat᷑ ꝙ poſſit teneri in manu.ſi⸗ cut patet in cultello ⁊ ſecuri. S manuleatus.ta.tũ.i.manicatus. Manum greęce.latine ðꝛ bonum. Manumiſſio.onis.eſt datio libᷣtatis.ff. de acq.re.domi.l.adeo .S:cũ qͥs in fi. Et mau miſſus ðꝛ qͥ eſt liberatus a manu ⁊ poteſta te dñi.⁊ ðꝛ ſic.quaſi extra manũ.i.ptãtem dñi ſui miſſus. NMEPanupiariũ.rij.i.gauſape.q̃ſi manꝰ piãs Manus.nus.nui.f.g.ðꝛ a munꝰ eo ꝙ ſit to tius coꝛpis munus. Ipᷣa em oꝛi cibũ mini⸗ ſtrat.⁊ facit.⁊ diſpenſat.oia dat.⁊ accipit Vñ ab Ariſtotele.manꝰ appellat᷑ oꝛganũ oꝛganoꝝ. IJñ manutus.ta tum.i.magnas hñs manꝰ.Et coꝛ.pᷣmã. Vñ prou.xj.Ma nus in manu nõ erit innocens. malus. MWManut giũ. gij. eſt togilla cũ q tergit᷑ mãꝰ. MUãter. geris.m.g.i.filiꝰ ſcoꝛti.vł adulteri nus. Vñ Beutero.xxiij. Nõ ingredietur maner. H eſt de ſcoꝛto nat in eccłiam dñi vſq; ad decimã generationẽ. Iñ mãgerinꝰ na.nũ.i.adulterinuuns. Mapa.pę.i.togilla.⁊ ðꝛ a manꝰ.q̃ſi manu pia.i.manũ pians. Iñ hęc mapella.lę. vel mapula.lę.vł mapellula.lę.dimi. Mapa etiam ðꝛ pictura vel foꝛma ludox. Nñ ðꝛ mapa mundi. . Mapalia. paſtoꝛalia.tabernacula. QMaranatha.vt dic ꝗdã glo.ſuper illud.j. Alãtua.tuę.qᷓdã ciuitas lõbardię. de qua ad Corl. xvj. Sit anathema maranatha. Sit anathẽa.i.ſepatꝰa deo vł ↄdẽnatus. ¶Maranatha.i.donec veniat dñs.vł in ad uentu dñi. Maranatha em interpᷣtat᷑ do minus venit. HMM Maratron greęce.i.feniculum. MWarceſcibil..t.⁊ B le.i.putreſcibił. Marcha ðꝛ comitat terrę alicuiꝰ. Anð et marchio ðꝛ pᷣnceps vel dominus marche Marcha etiã ðꝛ qdᷣdã põdus.ſ.mediali/ bꝛa. vt ðꝛ marcha argenti. . ¶ Harciaton.n.g.genus vnguenti. Marcidulus.la.lũ.i.aliquatulũ marcidꝰ. Marcidus.da.dũ.i.putridꝰ.areſcens.lo⸗ guens. Iñ hęc marciditas.tatis. Warcioniſtę qͥdam hęretici a marciõe ſtoi co phᷣo appellati.qͥ Cerdonis dogma ſecu tus.alteꝝ bonũ.alterũ iuſtum dñm aſſeru it.tãqᷓ; duo pᷣncipia creatiõis ⁊ bonitatis. arcoꝛ.orl.i.marciditas.macies.defectꝰ* qdã. Iñ marcoroſꝰ.ſa.ſũ.i.plẽꝰ m arcoꝛe Harculus.ili.i.puſillꝰ.malleꝰ.⁊ eſt dimi.a marcus.qð ⁊ martellus ðꝛ. EHarcꝰ.ci.ðꝛ malleus.⁊ eſt marcꝰmaioꝛ q; malleꝰ.⁊ ðꝛ a mollo.lis.ſicẽ ⁊ malleuſ.vłqꝛ maioꝛ eſt ⁊ foꝛtioꝛ ad ccdendũ. Marcus etiam ðꝛ qͥdam euãgeliſta.⁊ int᷑pᷣtat᷑ excel⸗ ſus mãdato Excelſus vtiq; ꝓpt᷑ euãgeliũ altiſſimi qð ſᷣdicauit. Ał ſublimis manda to ðꝛ rõe ꝑfectiõis ĩ vita.qꝛ nõ ſolũ ſᷣuauit mãdata cõia.ſʒ etiã ſublimia. ſic ſũt ↄſilia Et vt ðꝛ in ãdam chronica Claudiꝰ ipat arcꝰ euãgeliſta ſcribit.apłi ꝑ oꝛbeʒ di⸗ uidunt᷑.Marcꝰalexãdrię martyrium cõ/⸗/ ¶ Nare.ris.n.t.põt dici aquaꝝ ge/ (pleuit. nerał collectõ.⁊ ðꝛ a meo.as.q̃ſi meare.qꝛ ſpꝑ eſt in motu. Ois.n.aq̃ꝝ collectõ ſiue ſal ſa ſit ſiue dulcis. abuſiue ðꝛ mare. ñ Ge⸗ ne.j.Cõgregatiões aquaꝝ aꝑpellauit ma ria. Sʒ ꝓpᷣe mare ðꝛ.cuius aꝗᷓ amarę ſunt Igdẽ ð ęquoꝛ.pelagꝰ.fretũ.põtꝰ.oceanꝰ. abyſſus. Iñ marinꝰ.na.nũ. Et marinariꝰ ria. riũ.q̃ſi iuxta mare exñs. Iteʒ inuenit mare tiberiadis.⁊ eſt idẽ qð lacꝰtiberiadiſ Itẽ iuenit᷑ mare rubꝛũ.Et vt ðꝛi hiſtoꝛijs ſuꝑ Exo. Mare rubꝝ nonẽ aq̃ rubea.ſed oĩs terra circũſtãs rubea eſt.ex qᷓ vitiatur gurges ⁊ inficit᷑.vñ miniũ acutiſſimuʒ de⸗ cerpit᷑.qͥcqd etiã ad eſũ ĩ fructibꝰẽ i hũc co loꝛẽ cadit.Ob h̊ gẽmę ibidẽ rubeęinueni/⸗ unt᷑ ꝗ humo inuolutę.⁊ int᷑ arenas attritę terrę coloꝛẽ ⁊ marl hñt.Et vbi nos dicimꝰ rubꝝ.hebꝛę hʒ cãnoſum.eo ꝙ cãnęiĩ lito/⸗ ribus abundãt. Itẽ inuenit᷑ mare moꝛtuũ ¶QV—Haria. rię.f.p. mater dñ Et ðꝛ moꝛtuũ vt dicit Iſið.ꝓpter h̊qni/ hil gignit viuũ.nihil recipit ex genẽ viuẽ/ tiũ. Hã neq; piſces hʒ.neq; aſſuetas ads ?æ letas mergẽdi vſu patit᷑ aues.ſʒ ꝗcunq; vi uentia mergenda tẽptauerl.q̃cũq; arte de merſa.ſtatim reſilient.⁊ q;uis vehemẽter illiſa. ſtatim excutiunt᷑. Hoc ⁊ mare ſalina rium vocat᷑.qð eſt in iudęa. s Margarita. tę.f.p.eſt ꝗdam gẽma pᷣcioſa cãdida.a mari dicta. Unð dicit Jið.xvj. etymo. Margarita pᷣma cãdidaꝝ gẽma?z? quam inde margaritã aiunt vocatã ꝙ i cõ chułmaris h̊ genꝰ lapidis inueniat᷑ Ineſt em in carne cochleę calculus natꝰ ſiẽ in ce⸗ rebꝛo piſcis lapillus.Gignit᷑ aũt de celeſti roꝛe.quem certo anni tꝑe cochleę hauriüũt Jem inuenit᷑ h̊ margaritũ.ti.Prou.xxv. Inauris aurea ⁊ margaritũ fulgẽs qui ar guit ſapientem. Inuenit᷑ etiã hęc marga / rita.tę. ꝓ qdam vgine gloꝛioſa.a margari ta gemma dicta . AHargo. ginis.incerti ge.licʒ qͥdã dixerint ꝙ ſit cõis.eſt litus maris.⁊ ðꝛa gyro.ras. ⁊mare.q̃ſi girãs mare.Tranſfert᷑ etiam H̊ nomẽ margo. vt dicat᷑ qdᷣlibʒ litꝰ vłlimbꝰ ⁊ generalit᷑ extremitas. vel extrema pars cuiuſlibet rei. Im margineꝰ.nea.neũ.⁊ H hec marginał.⁊ Hle.qð ꝑtinet ad marginẽ vel qð eſt in margine. Vñ gloſe dicuntur marginales ꝗᷓ funt in marginibus libꝛi.ad differentiã interlineaꝝ gloſaꝝ.ꝗᷓ ſunt inteꝛ lineas textus. ́MÿMD ni ꝓpter claritateʒ Añ ⁊ maria illuminatrix ſiue ſtella maris interpᷣtat.qꝛ genuit lumen mũdi.De vir ⁊filis duaꝝ mariaꝝ ſoroꝝ beatę Marig matris dñi.vide ſupꝛa Cleoppas. MEariſan octauus menſis ef. MECMariſca. cę.f. p.ðꝛ ꝓpᷣe veſica ꝗᷓ circea po/ dicẽ mariũ ex nimio fricatu ex vſu agendi opus ſodomiticũ ſolet eructare Vñ Juue nalis. Si podice leni. Scindunt᷑ tumidę medico ridente mariſce. Dicit᷑ iñ qnñiq; ma riſca ꝗlibet veſica q ex aſſiduo carnis frica tu naſcitur. M Caritellus.li.m. S.dimi.i.paruus maritꝰ ⁊ hec maritella lę.parua vxoꝛ vel marita. ¶Naritimꝰ.ma.mũ. q̃ſi iuxta mare exiſtẽs Iñ hec maritima.mę.ðꝛ terra qiuxta ma/ re eſt. Ael maritima dicunt᷑ loca mari viei na ſic dicta.qſi maris intin.² ¶Garitus.ti.m.g.vir qͥ coniugem hʒ.⁊ ðꝛ a mas. Inde hęc marita.tę.i.vxoꝛ. Etma ritus.ta.tum.pertinens ad maritum. vel maritã. vel maritatꝰ. ta. tũ. Eth̊ ⁊ hec ma ritalis.⁊ H le. MWars.marti.ðꝛ deꝰ belli.Et ꝓ ipᷣo bello i/ uenit᷑.⁊ ðꝛ a mas marl.qꝛ mariũ eſtmars. Ad h̊ em̃ ꝙ ſit mars.i.bellũ ꝑ viros pugt̃ maxie apð nos vbi ſoli mares pugnant War ſia.ſię.qdam terra eſt. Inñ marſus ſa. ſum. Ael marſi ſunt dicti.q̃ſi martẽ ſciẽteſ vel ſitientes.qꝛ bellicoſi ſunt. Et qꝛ marſi multũ valent incantatiõe ſᷣpẽtũ.iðo qñq; inuenit᷑ marſus ꝓ incantatoꝛe ſerpentum. QAñq; generalit᷑ ꝓ incantatoꝛe. Aarſilia.lię.qdam ꝓuincia eſt ſiue regnũ Marſupiũ.pij.ſacculꝰ pecunię ſiue burſa. ⁊ ðꝛ a marſupõ gręco.qð gręci ſic vocant. Martellus.li.dimi.mediocris malleus. Martyr.tyrl.cõis.ge.gręce. latie ðꝛ teſtis Vñ ⁊ teſtimonia.gręce martyria dicuntuꝛ Iñ martyr teſtis ðꝛ.qꝛ ꝓpter teſtimoniuʒ chꝛiſti paſſiones ſuſtinuit.⁊ vſq; ad moꝛtẽ ꝓ vitate certauit.Et inde h̊ martyriũ.rij. cruciatꝰ martyris.vel locus vel templum martyrl.qꝛ in mẽoꝛia martyrl ſit ↄſtructũ yvel qꝛ ſepulcra ibi ſunt ſanctoꝝ martyrũ. Nartiꝰ.tia.tiũ.i.ad martẽ ꝑtinẽs.vł belli coſus.⁊ ðꝛa mars Et h̊ martiꝰ.tij.qͥdã mẽ ſis.ſic dictus ꝓpt᷑ martẽ rhomanę gẽt au⸗ ctoꝛem.Fuit em pr̃ Rhomuli. Et iõ rho/ mulus in honoꝛẽ pr̃is.pᷣmũ mẽſem ob eiuſ noĩe martiũ vocauit. Vel iõ martius dici/ tur a marte.qꝛ in eo eſt feſtũ martl.⁊ ei ↄſe cratus eſt mẽſis ille.qꝛ eo tꝑe cuncta aian⸗ tia ad martẽ agunt᷑ ↄcubendi volũtate Et idem ðꝛ menſis nouoꝝ.qꝛ martiꝰolim erat initiũ anni.Et inde martius.tia. tiiiũ. M:as. marl.m.g.i.maſculus vel maritus. ⁊ coꝛt.ma. Ande. Illibata timet foſſoꝛem gleba timeſcit.Ad maris acceſſum vᷣgini⸗ tatis hono. ¶M Maſculus.la.lũ.i.maſculini ſexꝰ.vłfoꝛtis vł baro.vel vir.⁊ ꝛ a mas.Et hic maſcu/ linꝰ.na.nũ.Et cõponit᷑ cũ cõ ⁊ ðꝛ cõmaſcu lus.la.lũ.ſᷣm Hhugl.Et ſᷣm Papᷣ.maſculꝰ eſt dimi. a ma. ¶ Naſloth lib eſt qᷣ ðꝛ ꝓuᷣbia Salomonis. AHMaſpit᷑.maſpiteris.vłmaſpitris.m. ge.i. mart pr.⁊ ðꝛ a mars ⁊ pr. Ałmaſpiter ðdꝛ maris pr.⁊ tũc cõponit᷑ amas ⁊ p. Maſſa.i.villa vł caſula.vł maſſa apud he⸗ bꝛeos gue põdus ðꝛ. ⁊ ꝓpᷣe metalli alicui⸗ In h̊ maſſariꝰ.rij.cui còmiſſa eſt cura toti⸗ familię. Et hec maſſaria. rię. Itẽ maſſa pa lataꝝ inuenit᷑.⁊ ð pondus ficuũ. Ficꝰ em int᷑ palas cõpꝛeſſę dicunt palatę. AUñ mgr in hiſtoꝛijs.ij. Reg. xvj. Onerati maſſis palataꝝ.i.ficuũ.qꝛ inter tabulas q̊s palas dicimus pꝛeſſe cõpingunt᷑. QMaſſageta vłmaſſagetes ðꝛ a maſſa qð eſt pondus gque.⁊ geta.qð eſt gothꝰ. Et ſunt maſſageteę vt ðꝛ gentes habitãtes inter ſcy thas. ⁊ albanos.Et coꝛ.pe.Añ Lucanus in. ij. Agmina maſſagetem ſcythius nõ al/ liget iſte. Item Hiero.in epła ad paulinũ. pᷣmo ca. Pertranſiuit caucaſum albanos ſcythas maſſageteas. Maſſicus.ci.mons eſt vbi optimum vinũ abundat.Et ponit᷑ qñq; ꝓ vino. Jñ maſſi cus.ca.cũ.⁊ maſſicũ.ci.ꝓ optimo vino AQRHaſtigia. gię. 9. p. malus ⁊ neqᷓ; ſeruꝰ. vel ancilla.⁊ ðꝛ a mano.nas.q̃ſi a ſtige manãs Item maſtigia põt deriuari a maſtico.as. ⁊ tunc eſt ge.f.⁊ eſt coꝛrigia baltei.vł qua mantellus ↄglutinat᷑ añ.Et ponit᷑ qñq; ꝓ flagello. tiſci arboꝛis gutta eſt. Iñ hecmaſticia. nę. qdam veſtis.qꝛ coloꝛẽ maſticis habet.ſᷣm Hugl.Et vt fert᷑.maſtix eſt genꝰ gumi con ſolidans dentes. èM Maſtruca.cę.f.p.veſtis ſardoꝝ ex pellibꝰ feraꝝ.⁊ ðꝛ a mõſtrũ q̃ſi mõſtruoſa.qꝛ qͥ ea vtit᷑ q̃ſi in feraꝝ habitũ tranffoꝛmat᷑. Inö maſtrucatꝰ.ta.tũ.i.maſtruca indutus. Mater.tris ðꝛ a meter gręce.qð idẽ eſt qð mater. aũt ðꝛ mater q̃ſi mammas tritas hñs.vel q̃ſi mãmas gerens.etymolo. eſt. Iñ matercula.lę.dimi.ꝑua mat᷑ vł in ſta / tura vel in diuitijs. Et maternꝰ.na.num. Et h̊ ⁊ hęc maternał.⁊ h̊ le.Et ꝓð.pᷣmam mat᷑ naturaliter. Añ Ouið.epi. Mat er! tauro ſenioꝛ ipᷣe truci. In materfamilias. materfamilię. vel materfamiliaꝝ.fę.ge.i. mater ſuꝑ familiam.vel ꝗᷓ̃ ꝑ quandã iuris ſolennitatẽ in familiam tranſit mariti. Ta bulę em matrimoniales inſtr̃a fiũt ſuę em// ptionis. Vel materfamilias eſt illa ꝗᷓͥ płes enixa eſt.qꝛ familia ex duobus eſſe incipit EKHateria.rię.ðꝛ a mater.q̃ſi mater rei Jnð materiola.lę. dimi.Et eſt materia in voci/ bus ⁊ ſcientijs.ſed materies in alijs rebus Item a materia materiatus.ta.tum.qð ex materia conſtat.Et materio.as.i.materiiã conſtruere.Et h̊ ⁊ hęc materialis.⁊ hoc le ad materiam ꝑtinens.vel ex materia con⸗ ſtans. vel in ſua materia deſignanda poſi/ tus. VUnde ⁊ hoc vocabulum ðꝛ materiali ter poſitũ.quod ponit᷑ ad deſignandũ ma teria ſuã.i.ſeipſum ⁊ qualitatem ſuijpſius che⸗ ena hoce ⸗ oſ, nenil ANbatertera. re.eſt ſoꝛoꝛ mr̃is.⁊ ðꝛ a mat᷑. ꝗq ſi altera mater.ſicut amita ðꝛ ſoꝛoꝛ patris. Mateſis.ſis.pe.coꝛ.i.vanitas. Mateſis.ſis. pe.pð.⁊ ſine aſpiratiõe.i.di⸗ uinatio. In matematicꝰ.ca.cũ.i.diuiatoꝛ Vñ Juuenał.HNemo matematicꝰ geminũ indemnatus habebir. MWMatheſis.pe.coꝛ.cũ aſpiratiõe.i.doctria ſcʒ qdruuiũ Vñ. Scire facit matheſis.ſed diuinare mateſis. In mathematicꝰ.ca.cũ id ẽ doctrinal q̃druuiał.Et hęc mathema⸗ tica.cę.i.ſcia q̃druuialis ſiue quadruniuʒ q̃ſi doctrinałſcia.vłqꝛ ꝑ illã venit᷑ ad the⸗ ologiam.ꝗ eſt doctrina doctrinaruʒ ⁊ ſcia ſciaꝝ.vel qꝛ maioꝛ doctria ſit in mathema⸗ tica qᷓ; in alijs.Et cũ in alijs artibꝰ ſolo ſer mone ſit doctrina.in hac etiã viſu fit.quia . qð vbo ðꝛ.⁊ rõne ſub figur ocułoñditur. ABel ðꝛ doctrinal.qꝛ circa poſterioꝛa conſi ſtit qꝛ ibi fit doctrina de coꝛꝑibꝰꝑ ea ꝗ cir/ ca coꝛpa ſunt. Vñ mathematica dat iitiuʒ pꝓhyſica ꝓfectũ.theologia ↄſumat iꝑfectũ OEEDatheſicẽtrũ.tri.n.sS.i.diſciplinał vł do/ ctrinalis punct circuli.⁊ ðꝛa matho.vel matheſis.⁊ centrũ qð eſt punctus. Matho gręce.i.diſco latine. MℳMatricida.dę.9. p.pe. ꝓð.qͥ velꝗᷓ occidit matrem. Iñ h ⁊ hęc matricidał.⁊ h le.res matricidę. vel ꝑtinens ad matricidaʒ. ⁊ B matricidium. dij. ðBUB AWatricula. lę. pe. coꝛr̃. eſt dimi. de matrix. cis.qð etiã ꝓ cartula inuenit᷑.⁊ ꝓpᷣe ꝓcar tula ꝓmiſſiois. Vñ in vita beati Silueſtri legit᷑ ꝙ habebat noia viduaꝝ ⁊ oꝛphanoꝝ in matricula ſua ſcripta.h̊ᷣ eſt in ꝓmiſſiõis cartula. ¶Matrimes.mis. .t.q vel ꝗ̃ viuit ſuꝑſtes defuncta matre. Nel matrimes ðꝛ puer ſi/ miłmatri. Unde ⁊ ðꝛ tunc matrimes qua⸗ ſimatrem imitans Matrimoniũ.nij. idem qð nuptię.⁊ dicit a mat᷑.⁊ ſic diffini᷑. atrimoniũ eſt viri ⁊ mulier legitima ↄiunctio.indiuiduã vi/⸗ te ↄſuetudinẽ retinẽs.xxvij.q.ij·S· j. ⁊ de Pſump.c.illud.de ↄuer.in fide.ex lris.Et ſubaudi h.ſ.ad ꝓpoſitũ in quo debent eſſe tpe quo nubũt vel matrimoniũ ↄtrahunt Inſti. de.pa.po.in pᷣn. Et matrimoniũ eſt duplex.ſ.verũ ⁊ pᷣumptũ. Veꝝ qð cõtra⸗ hit᷑ inter pſonaſ legitimas ꝑ vba apta nul lo impedimẽto ſubſiſtente. ręſumptum ðꝛ qñ int᷑ pſonas legitimas interuenit tra⸗ iIm ↄditiõis vel arbitrij alieni ⁊ ſuccedit co MWattheus in hebꝛeo donatꝰ exbmit J pula carnał.vt inqᷣt Goff. Et nõ ꝙ non ðdꝛ patrimoniũ.licet a dignioꝛi debeat fieri de nominatio.⁊ tantũ votũ habeat pat᷑ ĩlibe ros.ſicut mater.qꝛ mat᷑ maius exercitium vel officiũ exercet circa liberos q; pateꝛ.qꝛ añ partũ oneroſa.in partu doloꝛoſa.⁊ p⸗ partũ laboꝛioſa.igit᷑ ad honoꝛẽ eius dicit᷑ matrimoniuʒ.vt de ↄuer.in fide.c.ex lĩ̃is. Et ꝙ matrimonij ſunt tria ſubſtantialia q dicũt᷑ bona eius.ſ.fides.ꝓles ⁊ ſacramen⸗ tum. Et ſi apponit᷑ ↄditio ↄtra aliqð iſtoꝝ nullũ erit matrimoniũ. Exemplũ de pᷣmo. Sic dico. Cõtraho tecũ ſite ꝓ ſſtu adulte randam expoſuerl. nõ eſt matrimoniũ. q̃a eſt ↄtra bonũ ſidęi.qð aſiſtit in eo ꝙ alt᷑ cõ iugum ſuũ coꝛpus.qð ſuũ nõ eſt.ſed coꝛ tis ſuę non exponat vel det alteri. alias At adult᷑.fur.⁊ fidei fractoꝛ. Exemplũ deſe/ cundo.vt ſi dico.Cõtraho tecũ.ſi genera⸗ tionem plis euites.ſi venenũ ſterilitat ac⸗ cipias.nõ eſtmrimoniũ.qꝛ ↄtra ſecunduʒ bonũ.ſ.bonũ ꝓlis ꝓpter quã młtiplicãdãʒ fuit mr̃imoniuʒz a deo inſtitutũ. Exemplũ tertij. Si dico. Cõtraho tecũ donec ditio/⸗ rem vel pulcrioꝛẽ habebo.nõ tenet matri/ moniũ.qꝛ eſt ↄtra ſacramẽtũ indiuiduita/ * 7„ tis.qꝛ nullũ debʒ eẽ diuoꝛtiũ int᷑ ↄiuges. Aatrina. nę.f.p.ꝗᷓ aliquẽ de ſacro fõte le/ uat. vel in ecckam introducit. Itẽ matrina id eſt nouerca.⁊ ꝓð.penul. ¶Matrix.cis.f.t.eſt locꝰ ↄceptionis.vł pel/ licula qᷓ puer inuoluit᷑ in vtero mr̃is.⁊ a mat.qꝛ fetus in ea generat᷑. Semen em re ceptum matris cõfouet.cõfotum coꝛpoꝛat coꝛpoꝛatũ in membꝛa diſtinguit. „ . — Matrona.nę.f.p.ꝗ iam nupſit ⁊ genuit.et ðꝛa mater.qſi mat᷑ nati.vel qꝛ põt fieri ma ter. Iñ h̊ ⁊ hęc matronał.⁊ G le. Natros.vł potiꝰ met᷑ gręce.latine ðꝛ mat AEOatrueł.lis.f.t.idẽ qð mat᷑tera.Itẽ hic ⁊ hec matrueł.a B le. ꝑtinẽs ad materteram QMatrueleſ etiã dicũt᷑ filij vł filię marte⸗ Idé etiã appellat᷑ leui ex tribu a q̊ oꝛtus eſt In latino aũt ex opere publicani nomen acce pit.qꝛ ex publicanis fuit electus.⁊ in apo/ ſtolatum trãſlatꝰ.Et ſcribit᷑ ꝑ duplext.ſiẽ Matthias. Matthias qᷓ inter apłos ſine cognomento ſolus habet᷑. interpᷣtat᷑ donat? vt ſubaudi atur ꝓ Juda. Iſte em in loco Judę elect ẽ ab apłis.cũ ꝓ duobꝰſoꝛs mitteret᷑.vñ et matthiaſ põt dici a manũ qꝛ ẽ bõũ ⁊ theſis poſitio/qi bonũ poſitum ꝓmalo.ſ.p iuda Maturus.ra.rũ.ðꝛ q̃ſi mãdurus.i.ad mã⸗ dendũ aptꝰ. Itẽ maturus.a.ũ.i.feſtinus. Matuſalẽ interpᷣtat᷑ moꝛtuꝰ eſt. Euidens etymo.eſt nois.Quidã em̃ eũ cũ pr̃etranſ latũ fuiſſe.⁊ diluuiũ ſteriſſe putauer̃t.ſed ioõ h̊ noiĩe dictus eſt vt ſignificet᷑ nõ vixiſſe eũ poſt diluuiũ.ſʒ in eodẽ catacliſmo fuiſ/ ſe defũctũ. Vixit em matuſalẽ filiꝰ Enoch nõgentl.ſexagintanouẽ anis.vt ðꝛ Geñ.v QNatuta.tę.pe.ꝓð.i.auroꝛa.ł dea ꝗ̃ eſtil li hoꝛę.ſ.ꝗ eſt int᷑ noctẽ ⁊ diẽ.⁊ ðꝛ amane. In matutinꝰ.na.nũ.⁊ Gq̊ matutinũ.ni.tam P ipᷣo officio qᷓ; ꝓipᷣa hoꝛa in q̃ canit᷑ łpul⸗ Iñ B ⁊ hęc matutinał.⁊ Ble. ¶AMauoꝛs.tis.m.t.i.mars. IJñ mauoꝛtius. tia.tiũ.ꝑtinens ad mauoꝛtẽ.vłbellicoſus. Bfr etiã mauoꝛs matronale opimentũ. q̃ſi mas vłq̃ſi mars. Signũ em eſt maritał di gnitatis.⁊ ptãtis eſt caput in qͥ eſt. Caput em̃ mulieris vir eſt. AUñ ⁊ ſuꝑ caput młie/ ris eſt. Idem ⁊ ſtola ðꝛ. ſat. Sed płalit matutini.noꝝ.ipſa officia. Mauriciꝰ.cij.ðꝛa maurõ.qð eſt nigrũ Fu it em niger ꝓpter ſui deſpectionẽ mundi ↄtemptũ.Mauricius martyr vir inclytꝰ. ⁊ in ſanctiſſima legiõe ꝗᷓ thebea ðꝛ dux ex/⸗ titiſſe ꝑhibet᷑. Et debet ſcribiꝑ c. Añ.Di⸗ cere mauriti multi voluere periti. Sed pu to maurici iubet ars ⁊ regula dici. Mauruſia.ſię.eadẽ terra ẽꝗᷓ ⁊ mauritania ⁊ ð a mauron vel maurus. Iñ mauruſiꝰ. Mbauron gręce.latine ðꝛ nigrũ. Maurꝰ. a. ſ. ð qdã ppłs a maurõ qð ẽ ni / grum.qꝛ hoiĩes illiꝰ ppłi nigri ſunt. Eſtife⸗ ro qᷣppe caloꝛe afflati.ſpẽm acri color tra/ hüũt. Iñ mauritania.nię.terra quã poſſide bst. Et hinc mauritanꝰ. na. nũ. maurus. ra. rũ.qcũq; eſt de terra illa. ſiue ſit niger. ſiue nõ. Vel maurꝰ dictus eſt a medis qua ſimedus. Medi em in africa tranffretaue runt. ⁊ mixti ſunt cũ libys.quoꝛũ nomẽ li/ byes paulatim coꝛrũꝑe cęperunt barbara lingua mauros ꝓ medos appellantes. AUauſoleũ.lęi.dꝛ ſumptuoſuʒ monumẽtũ a mauſoleo rege ſic dictũ. Anð dicit Iſið. etymo. xv. Mauſolea ſunt ſepulcra regũ ſiue monumenta. dicta ſic a mauſ. oleo rege Eegyptioꝝ. Mam eo defuncto vxoꝛ eiꝰmirę magnitudinis extruxit ei ſepulcrũ intantũ yvt vſq; hodie oia monumẽta pcioſa ex no gnaq; mauſolęa. Itẽ qda. Qui mauſoleũ ꝓnunciat aut canopęũ aut telonęũ. haud reoꝛ eſſe reum. Aaxilla. lę. di. a mala. Iñ h ⁊ hęc maxilla ris.⁊ h re.⁊ h̊ maxillarſ.ris.dens molaris ante 8 ¶QMWeandrus.dri.m.g.vłh̊meęander.dri.i. flexuoſitas cuiuſlibet amnis.qð etiã gene ralit ꝓ qlibet toꝛtuoſitate ⁊ deceptõe inue nit. Uñ Prudẽtiꝰ in li.hymnoꝝ.Toꝛtuo ſe ᷣpẽs q mille ꝑ męandros fraudeſq; fle/⸗ xuoſas agitas qeta coꝛda.Et inde etiaʒ ðꝛ meander vel męandrus qdam amnis aſię flexuoſus ſic dictus.qꝛ ſit flexuoſus ⁊ nun qᷓᷓ̃ᷓ currat rectus. — Meapte ꝓnomẽ eſt.i.mea cã Et eſt ſpeciei deriuatiue a mea. Et eſt figurę ſimplic Et pte eſt ſyllabica adiectio. Nã vt dicẽ̃ NPri/ ſci.in.xij.li.hꝑęc ſyllabica adiectio pte ad/ dit qñq; ablatiuiſ.fęmis poſſeſſiuoꝝ ꝓno minũ.vt meapte.tuapte.ſuapte noſtrapte veſtrapte.Et vt exponit NPapi.meapte. tuapte.ſuapte.i.mea.tua.ſua.ꝓpᷣemea ca vel meapte.i.meo vſu vel moꝛꝛee. MEHeatꝰ. tus.tui.i.trãſitꝰ.decurſus. Itẽ cõ ductꝰ ꝑ quẽ aliqͥd tranſit ðꝛ meatus. ¶ Oęchanicꝰ.a.ũ.i.adulterinꝰ.⁊ dðꝛa mech us. Vñ artes dicũt mechanicę.q̃i adulte/ inbreſpectu liberaliũ.etiã quẽcũq; remo ueut defectũ ⁊ ↄferãt cõm oditatẽ ł vtilita tem. Iñ hęc męchania.nię.i.ſcia humano rum opeꝝ neceſſitati coꝛpoꝝ obſequẽtiuʒ. Nechia. chię.i.adulteriũ.⁊ ðꝛ a mechus. Mechꝰ. chi.i.adult᷑.⁊ hęc męcha.i.adul/ Mechꝰ. a.ũ.adiectiue.i.adult᷑.a.ũ.(tera. MNedela.lę.pe.ꝓ.i.meditatio ſiue medica⸗ ANedianꝰ.na.nũ.i.medius. (mentũ. Mediarcitus.ta.tũ.i.in medio ſtatutus ⁊ artatus.⁊ ðꝛ a medius ⁊ arceo Mediatoꝛ.torl.m.t.qͥ ziũgit int aliqs ẽ medius vt eos cõiungat ⁊ paciſicet. Unð Jeſus chriſtuſ ðꝛ mediatoꝛ dei ⁊ hoim.qꝛ inter deũ ⁊ hoĩem conſtitutus eſt medius. vt hoĩes ad deũ ꝑduceret. Qedica. ce. qdda genꝰlegumis. ö: a me dia ꝓuincia.qꝛ a medis eſt trãſlata in grę/ cisã tẽꝑe àq; eã xerxes rex ꝑſaxꝝ inuaſit.Hoc genꝰ legumis ſemel ſerit᷑ ⁊ decẽ annis per⸗ manet. ⁊ quater vel ſexies ꝑ annũ põt re/ ſcindi. Et hec herba abundat venetijs. ⁊ẽ vyt vſq; hodie oia mot trium folioꝝ. ⁊ ſꝑ vireſcit. Quida dicunt mine eius mauſolęa nuncupent᷑.Et p.pe. Vñ Lncanus. yramides claudũi indi/ Oſit illud legumen quod vulgo ðꝛ triſicũ. Item medica eſt quędam arboꝛ primum aſpoꝛtata a medis.vnde ⁊ dicta eſt. Hanc — — — AM — — A e l⸗ ſeh⸗ Me 3 fat 6 no e . a . i⸗ 1. / gręci hydromellã.latini citrũ vel citriãõ vo cant.qꝛ eiꝰ poma et folia citri odoꝛẽ refer̃t malũ eius eſt inimicũ venenis.Hęc arboꝛ pene oi tꝑe plena eſt pomis.parti maturl. partim acerb.paret adhucin floꝛe poſitis. qð in alijs arboꝛibus raꝝ eſt. Et dicunt ꝙ reuera hęc arboꝛ eſt citrꝰ.ſʒ Apuleiꝰ h̊ ne⸗ gat. Itẽ inuenit᷑ ̊ medicꝰ.ci.i.phyſicus.⁊ heęc medica.cę.⁊ adiectiue medicꝰ.ca cum tunc deriuat᷑ a medeoꝛ.deris. Medicina.nę.ðꝛ q̃ſi modicina.qꝛ cum mõ debet exhiberi. Iñ h̊ ⁊ hec medicinał.⁊ B le.ad medicinam ꝑtinens. Medieſtinus.na.nũ.i.in medio ſtãs.łme dium tenens. ⁊ ðꝛ a medius.⁊ ſto.ſtas.et teneo. Itẽ medieſtinꝰ.na.nũ.i.in medio ci uitatis exñs.⁊ tũc cõponit᷑ a mediꝰ.⁊a ſti qð eſt ciuitas. AUñ Oꝛatiꝰ in epi. Tu medi eſtinꝰ tacita pᷣce rura petebas. Itẽ medie/⸗ ſtinꝰ Zᷣꝛ balneatoꝛ. IJdem ⁊ mediuſtinus. Mediminꝰ.ni. m. s.ðꝛ a mina vłemina.q̃ſi media mina.vłmẽſura qͥnq; modiox ſic di cta.qꝛ mediet᷑ qnq; modijs.qͥ ſunt perfecti numeri medietas.Et inuenit᷑ mediminuʒ ꝓ mediminoꝝ ꝑ ſyncopam. Vñ Cicero in frumentaria.Sʒ tritici ſepties mediminũ ex niphonis oꝛationibus tollit. edimi num ꝓ mediminoꝝ ꝑ ſyncopam poſuit.ſi- cut iugeꝝ ꝓ iugeronꝝ. MBäediocris. 9. t. ⁊ B cre. cui mediũ qͥd ſuffi⸗ cit.q̃ſi qͥ excedęre nõ vult vltra vłcitra.ſʒ in medio.i.in vᷣtute ↄſiſtere. Jñ mediocri ter adu.⁊ mediocritas.tatis. ANediocriculꝰ.la.lũ.i.aliq;tulũ mediocris Qbediolanũ.ni.ciuitas ẽ in lõbardia.⁊ ðꝛ a mediꝰ ⁊ lana.qꝛ ſus media lana fuit inuẽʒ ta in eiꝰ ędificatiõe.Et fuit factũ mediola/ num a gall illuc olim venientibꝰexpulſis ĩ digenis. Iñ H̊ ⁊ hęc mediolanẽſis.⁊ h; ſe. Medioximꝰ.a.ũ.qð eſt int mediũ ⁊ extre/⸗ mum. vt duę habitabiles coneꝗ̃ ſunt inter extremas ⁊ toꝛridã.ꝗᷓ media eſt.medioxi/ mę.Et dij qͥ ſunt int᷑ aereos ⁊ terreſtres vł int᷑ aereos ⁊ cęleſtes.medioximi ſunt. Iñ· Plautꝰ.Atq; ita medij deiq; ſuperi inferi ⁊ medioximi. Et Martiał capel. Quos reci demones.latini medioximos vocãt. editatiũcula.lę.di.i.parua meditatio. Mediterraneꝰ nea.neũ.ðꝛ äſi in medio ter ręhabitãs.vel m edium terrę tenẽs. VUnð i.Mach.viij. Ner mediterraneã fugiẽs. Meditatio.onis.f.t.i.excogitatio.delibe/⸗ ratio.⁊ ðꝛ a meditoꝛ.arl.A qͥ etiã meditati uus.ua.uũ. Vñ vba dicunt᷑ meditatiuaꝗ deſignant meditationem. ”M l Meditulliũ. lij i. medietas·ſid qð imedio eſt. vt in ouo vitellus.⁊ qᷣcd emineti me/ dio rote ðꝛ meditullium.⁊ eminens locus in medio campo. ”ü MMedius.dij.vᷣm NPapᷣ ðꝛ internunciꝰ.pa⸗ cificatoꝛ.actoꝛ ↄcoꝛdię. Iteʒ medius.a.ũ. adiectiue. Iñ medietas.tatl. Et medio as ⁊coꝛ.bmã. Itẽ mediꝰ ðꝛ qͥ diuidit ⁊ ſeque⸗ ſtrat. Mediatoꝛ vo qͥ ↄiũgit et pacificat. Itẽ medius cõponit᷑ cũ fidus.⁊ ðꝛ mediuſ ſidius. aduũ.iurandi.i.ꝑ mercuriũ q̊ͥ media toꝛ eſt ⁊ fidus interpꝛes deoꝝ ⁊ hominum Ael mediuſfidius cõponit᷑ a medius et fi / des. quaſi mediante fſ»le. Aediuſtinus.ni.i.balneatoꝛ.q̃ſi in media vſtione poſitus. Idem ðꝛ medieſtinus. Medo. onis. potio melle mixta. 2 ö2 a mel q̃ſi melo. Idẽ ⁊ medus ãſi melus. quia ex melle fit. ſicut calamitas ꝓ cadamitas ð:. Igẽ ⁊ mulſum qſi melſum vł a mulceo.ſʒ mulſum ex aq̃ cruda vel vino. Sed medo vel medus ex aqua decocta fi. Abedulla.lę.f. p.ꝓpᷣe ðꝛ illud molle qð ẽ in ↄcauitate oſſis interiꝰ.⁊ ðꝛ a mediꝰ. quiai medio eſt Iteʒ medulla qñq; large ſumit᷑ ꝓ intimis lignoꝝ.p adipe frugũ et hmõi. Añ ⁊ ðꝛ medulla cedri.⁊ medulla tritici. Iñ medullinꝰ na.nũ pe.pð.i.ad medullã ptinens.vel de medulla exñs.Sʒ hec me⸗ dullina. nę. pbũ nomẽ eſt cuiuſdãa feminę. Oedꝰ. di. qͥdam rex. a q dicta eſt media re gio vel ꝓpuicia. A qua medus.da.dũ. gen tile.⁊ ꝓð.pᷣmã medꝰ.⁊ media ab eo deſcen dens. Añ Baniek.v. Dariꝰmedꝰ ſuccedit Neduſa ꝓpum nomẽ filię phoꝛ(in regnũ. cynis.⁊ interpᷣtat᷑ obliuio.ꝗᷓ oẽs aſpicien⸗ tes ſe dicta eſt in ſaxa cõöuertrer. CMega vłmegalon gręce ðꝛ magnũ latine. Megacoſmus.mi.i.maioꝛ mũdus. ⁊ ð a mega vel megalon vłcoſmꝰ. qð eſt mũdus Item alio noie ðꝛ macrocoſmſis. Megera. rę.ꝗdam furia infernatł.et interp tatur magna contentio. MRMegiſtus.i. maximus. Meli.melł.n.t.gręce appellatõis eſt. qd ab apibꝰ nom hr̃e ꝓbat᷑ N apis gręce.meliſ ſe ðꝛ. Iñ melleꝰ.lea.leũ.⁊ mellinus.na.nũ ⁊æ mellicꝰ.ca cũ.Et diẽ̃ Auicẽna vbi loqui tur de ſimplicibus medicinis ſic dicẽs.x 2 mel eſt occultꝰ ros cadẽs ſuꝑ floꝛes ⁊æ aliaſ plãtas.⁊ ſuꝑ lapides qð apes recolligunt Et aliqñ eſt ros manifeſtꝰ ꝙ pñt colligere hoies In idẽ em redit generatõ manat qꝛ =ð mãna vm Auicennã eſt ros.⁊ eſt de gene/ re melłin terris calidis cadẽs ſpiſſiꝰ melle cõi. VUñ ⁊ exicat᷑.⁊ multã vᷣtutem ↄtrahit ab eo ſuꝑ qð cadxit MWel ſilueſtre.ðꝛ mel in ſilua reꝑtũ vᷣm hie⸗ ronymũ.Cũ quo videt᷑ ↄcoꝛdare Iſidoꝛꝰ etymo.xx.dicẽs.Canna de roꝛe mel gerit. inuenit᷑ ꝙ in arundinũ folijs. Uñ ⁊ Virgi lius. Hactenꝰ aerij mellis cęleſtia dõa. Si q̃dem hucuſq; in iudęa ⁊ arabia colligatũ reꝑit᷑.ramis inhęrens in ſimilitudineʒ ſał. Arnulphus aũt qͥdaʒ expoſitoꝛ ſic diẽ JIn debto iudęę ſunt arboꝛes folia lata ⁊ rotũ⸗ da habentes lactei coloꝛis ⁊ mellici ſaporl ꝗnatura fragilia manibus cõfricãt᷑ ⁊ edũ/ tur. Chryſoſtomus aũt ſic dicit. Mel ſil/ ueſtre inueniebat᷑ in truncl ſiue arũdinibꝰ Sunt em ꝗdam arũdines plenę mellena/ turaliter. de quo fit cuccardun. Mela.lę.ꝗdam veſtis.a melan dicta.eo ꝙq; ſit nigro colell. . AUNelan gręce.latine ðꝛ nigrrum. MNMelancholia.lię.f.p.eſt nigri ſanguis cuʒ felle mixtio.⁊ eſt peſſima cõplexio.et ðꝛ a melan qð eſt nigrũ.⁊ chole.qð eſt fel.eo ꝙ ſit ex nigri ſanguis fece admixta abundan tia felł. Iñ melancholicus.ca.cũ.in q̊ me// lancholia dominat᷑. Melancholici etiam ↄuerſationeʒ humanã refugiũt.eo ꝙ gau⸗ dium cũ alijs habere non pñnt.Et eſt melã⸗ cholia frigida ⁊ ſicca. “ MNelanurus.ri.qͥdã piſcl.dict a melan qd eſt nigrũ.qꝛ nigram hʒ caudã ⁊ nigras pẽ⸗ nas.⁊ in coꝛꝑe lineas nigrras. AUelchiſedech interpᷣtat᷑ rex iuſtꝰ. Rex qꝛ impꝑauit ſalẽ.iuſtus.qꝛ diſcernẽs ſacmẽta legis ⁊ euãgelij.nõ pecudũ victias. ſʒ ob⸗ lationẽ panis ⁊ calicis in ſacriſiciũ obtulit Melchiſedechiani dicti ſunt qͥdaʒ heretici pꝓ eoꝙ melchiſedech ſacerdotẽ dñi nõ ho minẽ fuiſſe.ſʒ vtutẽ dei eſſe arbitrant᷑. Melchon.qð ſonat rex eoꝝ.idolũ eſt ãmo nitaꝝ. de quo dicit glo. ij. Re. xij. Melculũ.li.dimi.i.paruũ mel.⁊ coꝛr.pe. Meliſſe gręce dicunt᷑ apes. Melibeus eſt paſtoꝛale. Vñ Virgilius in bucoł.O me/ libee deus nobis hec ocia fecit. Melioꝛ.oꝛis..t.⁊ H melius.ðꝛ a mollioꝛ. iris. q̃ſi mollioꝛ ⁊ non duuus. Melipepo.ponis.qdᷣdã genꝰpepõis.⁊ ðꝛ Amelo ⁊ pepo.⁊ ꝓð.pe.tã in ntõ qᷓ; in gtõ. Meliuſculus.la. lũ.i.paꝝ vel aliquãtuluʒ melius.⁊ eſt dimi.a meluus. ꝓbuũ nomẽ ruſticũ bucolicuʒ Mella. le. quã gręci latio vocant.qꝗ̃ vulgo ꝓpt᷑ foꝛmã ⁊ coloꝛẽ faba ſyriaca ðꝛ Arboꝛ em̃ eſt maꝗᷓ fructũ ferens ⁊ comeſtibileʒ et guſtu dulcẽ. vñ ⁊ mella dicta eſt. De quai laudẽ ſapiẽtię ðꝛ.Et ſuꝑ mellã dulcis eſt. Itẽ inuenit᷑ hęcmella.lę.ꝓ qͥdam fluuio. Et cõponit᷑ cũ a.vt amella.le. dulcem ſuccũ emittens.⁊ ðꝛ a mello. Hellariũ.rij.n. S.vas in quo mel ↄᷣuat᷑.ł n quo vinũ ponit᷑.vel vuę calcant Mellicratũ.ti.ↄfectio ↄſtansex aq̃ ⁊ mel/ le.quam latini mulſum vocant. Mellifluus.flua.i.fluens ⁊ abundãs mel/ le ⁊ dulcedine. H ANMello indecli.erat pᷣcipitiũ ⁊ qſi ꝗdã ꝓfũ⸗ da voꝛago valł.⁊ poſtea ipᷣa ciuitas voca ta eſt mello. Ita ðꝛ in hiſtoꝛijs. Andreas vo qdam expoſitoꝛ ſuꝑ illũ textũ.iij. Re. xj. Salomon ędiſicauit mello ⁊ coęquauit voꝛaginem ciuitatis ⁊c̃.ſic dicit. Ideʒ eſt voꝛaginem coęquare ⁊ mello ędificare.ñᷣ/⸗ cedentis em̃ expoſitio eſt. ⁊ ꝓ idẽ accipi debet mõs ſion in qͥ arx erat ciuitas DHauid dicebat᷑. Int᷑ montẽ ⁊ ciui tatem erat ꝗdam vaſta ꝓfunditas ⁊ vora go mello noie hanc repleri.⁊ reliqͥ ſolo co⸗ ęquari conſtituit Selomon. Meloflos.f.g.arboꝛ ꝗdam in africa.eo ; habeat floꝛẽ in ſimilitudinẽ maloꝝ.vł dici tur ſic ligua punica.Ex hac ꝓfluit . lentus ſuccus qa loco armoniacus ðꝛ. Melon gręce. rotundũ ð: latine. Melopęus.peęi.i.dulql cantꝰ.vel cantus ſi ctoꝛ.⁊ ð a melos.⁊ pęo.qð eſt finggo. Melos.f.g.ꝗdam inſula ex nũero cycladũ oim rotundiſſima. ⁊ ðꝛ a melon.qð ẽ rotũ⸗ dum. Iñ H mellinũ.ni.genus colorl.quia eiuſdẽ metalli ferax ſit melos. Iteʒ melos põt derinari a mel.Et declinatuꝛ h̊ melos odis.vel h̊ melos indecli.i.dulcis cantus. dulcis modulatio. Iñn hęc melodia.die.et h melodiama.atis.in eodem ſenſu. QHeloſonꝰ.na.nũ.pe.coꝛ.q dulcit᷑ ſonat. elota.tę.f.p.vłmelus.li.vel melo. onis Qdam aial.ſ.taxus.⁊ ðꝛ a mel.eo ꝙ fauoſ mell petat ⁊ aſſidue mella captet. Melo etiã olim dictꝰ eſt nilus.⁊a melo ðꝛ h melotes.tis.⁊ hęc melota.tę.ꝗ̃dã veſtis de pil vel de pellibꝰ illiꝰ aiał facta. a collo pendẽs vſq; ad lũbos.q̃ monachi vtunt᷑. Et iſte habitꝰ eſt neceſſariꝰ ꝓpᷣe ad operis exercitiũ.Eadẽ ⁊ pera vt dicũt. Uñ heb. xji· Circũiert in melotl.⁊ in pellibꝰ capᷣnis. aut ſupponit —— — — — ui p S lice⸗ ina = —— Quidã dicunt ꝙ melota ſit veſtis aſpera de pil cameloꝛum facta.⁊ ꝓð.pe. Vñ.ic ſi pcedat ⁊ idem melota vocat᷑. ¶ Relus.la.lũ.i.dulcis.vł ducit᷑ ſonans.vł ꝑptinens ad melodias.vel qð ↄſiſtit in me⸗ 6/ cus.ca.cũ. ꝓ eode⁵m. lodijs.vel qð tractat de melodijs. Iñ meli in alis veſptilionis.Dicit᷑ etis membrana charta.vel ꝑgamenũ.qꝛ ex mẽbꝛis aialiuʒ excoꝛticet᷑. Et ſic ſumit᷑.ij. himo.iiij.Aſ fer tecũ ⁊ libꝛos.maxime aũt mẽbꝛanas MARẽbranula.lę.dimi.i.parua mẽbrana A Rembrulũ.li.dimi.i.paruũ membrum. Mẽbꝝ.bri.n.s.ꝑs coꝛꝑis. Iñ mẽbꝛatꝰta. tum.i.magna hns mẽbꝛa. Et membroſus Alembꝛana. nę.f. p. illa pelł tenuiſſima ẽ ſa.ſum.idẽ.vł mẽbris plenꝰ. In mẽbꝛoſi/ tas. tatis.mẽbroꝝ magnitudo. vł plenitu do ⁊ abundantia. Itẽ mẽbꝛũ cõponit᷑ h̊ et hec vnimẽbr.⁊ h̊ bre.bimẽbri.bre.trimẽ pris.bre.q̃drimẽbris.bre.ſeximẽbrl.bre. ¶ENemere.i.triſtis. (emembris. bre. Memeris.idem quod meris.i.diuiſio.vel pars.⁊ coꝛ. Ppe. EENemon gręce.latine dicit᷑ memoꝛia. ł mo nimentum. AMemoꝛ.oꝛis.qͥ memoꝛia tenet.⁊ qͥ memo⸗ ria tenet᷑.⁊ ð a memoꝛo.ras. MHMemoꝛia. rię.f.p.eſt firma cõpᷣ henſoꝛum moꝛa in mente. In memoꝛioſus.ſa.ſum.qͥ bone eſt memoꝛie. AUEemphis. i. egyptus. Et ð: ęgvptus mẽ/ phis a mẽphi ciuitate ęgypti quaʒ ędifica⸗ uit .emph filius Jouis. vt dicit JIſið. Et declinat᷑ hęc mẽphis. huiꝰ memphis. vłymẽpheos. Vñ Hieremię.ij. Filij thane os ⁊ mẽpheos. IJñ memphiticus.ca.cum AVñ Hiero.in epła ad NPaulinum. Sic py thagoꝛas adijt memphiticos vates.i.ęgy ptios philoſophos.⁊ coꝛ.pe. AUena. nę.q̃dã piſcis.q cũ luna creſcit ⁊ de creſcit.⁊ ðꝛ a mene qð eſt luna vł defectus Nenãdriani.qͥdã hęretici q̊ͥ mundũ nona deo ſʒ ab angeł factũ eſſe aſſerũt.⁊ dicunt᷑ amenãdro mago diſcipulo Simonis ¶Menas.nadis.ſf.g.i.ſacerdotiſſa bacchi . ANMenceps.pitis.oĩs.ge.i.mẽte captꝰ.inſa⸗ nus. 1 a mente ⁊ captus. Quotiens em̃ captꝰ cõponit᷑ vel iungit᷑ cũ dictione deſi / gnante mẽbꝛũ.ſꝑ deſignat carentis iſtius mẽbri. vt Menceps.i.mente captus.ocu liceps.i.captus oculis ⁊c. Menda. dę. f. p. ⁊ B mendum. di.i. macula maxie illa ꝗ ſolet eſſe in libꝛis nondũ emen 1* 6 datis. ſʒ mendũ in alijs rebꝰ.Et poĩt᷑ qũq; ꝓ mendacio.vel culpa coꝛꝑis.Eta mẽda ðꝛ mendus.da.dũ.i.ſoꝛdidus.maculoſus Vñ Ouið.de reme.Tunc aio ſigna quod cunq; in coꝛpe mendũ eſt. ́ͦðUVD Mendaciolũ.li.dimi.i.paruũ mendaciũ. Mendacium.cij.ſᷣm Augꝰ. eſt falſa ſigtio vocis cũ intentiõe fallẽdi. Et nõ ꝙ vt diẽ Augꝰ.in li. de mendacio.octo ſunt genera mendacioꝝ. Mrimũ eſt qð fit in doctria re ligionis.vt chriſtũ nõ eſſe natũ de vgie vlł non eſſe paſſum. vel ſile ↄtra articłos fidei Secundũ vt aliquẽ ledat iniuſte.qð taleẽ vt nulli ꝓſit ⁊ obſit alicui.vt eſt mendaciũ detractionis.⁊ falſus teſtis in cã criminali Tertiũ qð alicui ꝓdeſt ita vt obſit alicui. qᷓ;uis non ad immundiciã coꝛpoꝛalem. vt mendaciũ teſtis in cã pecuniaria. Quartũ qð fit ſola mentiendi fallendiq; libidine.ſi ne cauſa ⁊ vtilitate.qð mirũ mendaciũ eſt Quintũ qð fit ſola placendi cupiditate.vt mendaciũ adulatoꝛis.Sextũ qð nulli ob/ eſt ⁊ ꝓdeſt alicui ad vitandũ ꝑiculũ pecu⸗ nię. vt ſi s pecuniã alicui iniuſte tollẽda a fure vel ſᷣdone vbi ſit neſcire ſementiat᷑. Septimũ qð nulli obeſt. ⁊ ꝓdeſt alicuiad euitandũ piculum ꝑſonę.vt ſi s mentiat᷑ nolens ꝓdere hoiem qſitũ ad moꝛtẽ Octa uum eſt qð nulli obeſt.⁊ ad h̊ ꝓdeſt.vt ab immũdicia coꝛꝑali aliquã tueat᷑.vt ſi volẽ te coꝛrũpere vginem mentiat᷑ eã eſſe cõiu/⸗ gatam. M ẽdaculꝰ. a.ũ.dimi.i.aliquãtulũ mẽdax MMendax.dacl.qͥ mentẽ alteriꝰ fallit Et eſt differentia int mendacẽ ⁊ vanum.qꝛ men dax ðꝛ q̊ gra ⁊ ſpe lucri vel voluntate deci piendi mentit᷑. Sed vanus qͥ ſine cauſa vł vtilitate mentit᷑. Jñ mendacitas.tatl.Itẽ mendax.i.fragilis ⁊ mutabił. Vñ ꝓpheta Omnis hõ mendax. — Mendiculus.la.lũ.i.pauꝑ tenuis — AUCendicus.ca. cũ.i.ex toto pauꝑ. Et ð᷑ꝛ a manꝰ ⁊ dico vel duco. q̃ſi mãdicus qꝛ moſ erat antiqtus egenũ os claudere ⁊ manuʒ extendere.qᷓſi manu ducere.vel qſi manuʒ ducere. Jñ h̊ ⁊ hec mendicitas.tatis. Mendoſus.ſa.ſum.i.maculoſus.ſoꝛdidꝰ. ſpurc. turpis in factis.ſed mẽdax in vbiſ Iñ mẽdoſe adu.i.maculoſe.turpit᷑.mẽda citer. Anð Oꝛatius in epi. Falſus honos iuuat mendax infamia terret. Queʒ niſi mendoſum c. Nene.i.defectꝰ. Añ apud gręcos luna ðꝛ mene.eo ꝙ ſingulis menſibus deſciat. Et ſic mene. i. luna vel defectus. „ — 3. „ Menia.niũ.nibꝰ.ſunt ꝓpᷣe muri ciuitatl.a munio.is.q̃ſi munia.qꝛ muniãt ciuitatem Sed abuſiue dicunt᷑ męnia oĩa ędiſicia ci/ uitatis.⁊ ſcribit᷑ ꝑ oe.diphthongu. Menia nũ.ni.n.s.i.ſolariuʒ.⁊ ðꝛ a menia. qꝛ męnibus ſolet addi. Ael nianꝰ col lega Craſſi in foꝛo ꝓiecit macerias vt eſſẽt loca in bus ſpectates inſiſterẽt ꝗᷓ ex nomi ne eius męnia appellata ſunt. Hęc ⁊ ſola / riga dicunt᷑.qꝛ patent ſoli. Et inde inoleuit poſtea ↄſuerudo. vt męniana domibꝰ ad/ iacerent. Inñ enianatus.ta.tũ.i.męnia nis oꝛnatus ⁊ pparatus. èD eniatus.ta.tũ.i.męnibus circũdatꝰ.cõ⸗ ſtructus vel abundans. Mennon fuit filius auroꝛę.rex oꝛientalis. Iñ mennoniꝰ.nia.niũ.lhic in troiano bel⸗ lo perijt. cuiꝰfilię mutatę ſunt in aues.ꝗᷓ ab eo dicte ſunt mennonides.lhę cateruatim ex ęgypto ad iliũ volare dicunt᷑ iuxta mẽ/ nonis ſepulcr uʒ.⁊ inde iliẽſes menonides eas vocat. Quito aũt ãno ad ilium veniũt ⁊ cũ biduo circũuolauerit.tertia die ineun tes pugnã viciſſim ſe vnguibꝰ dilacerant. QHens.ent.ẽ ꝑs aię ꝗdã.ꝑ quã ois rõ itel⸗ ligentiaq; ꝑcipit᷑.mẽs vocata.eo ꝙ emine at in aia. ᷣm Mapᷣ. Ael eſt ipᷣa aia duʒ me minit ⁊ ſenſibilia ad memoꝛiam reducit AUenſa. ſe.eſt tabula ſuꝑ quã comedit᷑etẽ Ppꝓpe paupeꝑ.⁊ ðꝛ a mene q ð eſt defectus. multa em ibi ſolent deficere. Sʒ tabula di uitum eſt. qᷓſi tenabula.qꝛ tenet młta. Ael mẽſa ðꝛ q̃ſi mẽſurata.qꝛ menſurati res ibi miniſtrant. VUel menſa q̃ſi comeſa.a come do. dis. Iñ h ⁊ hec menſalł.⁊ h̊ le.ad men⸗ ſam ptinẽs. Et hͥ menſale.lis.i.mantile Menſicolus.li.dimi.i.paruus menſis QHenſis.ſis.m.g.ðꝛ a mene qð eſtluna. q. Em lunationes mẽſes olim fuerũt diſtincti aũt ðꝛ menſis.i.mene ſaltꝰ etymolo.eſt Quot aũt dies qͥlibet mẽſis habeat.his x ſibus declarat᷑. Junius apᷣlis ſeptemq; no Uemq; tricenos lus vnũ reliqͥ.ſed habʒ febꝛuus octo vicenos. Cui ſibi ſextus fue⸗ rit ſupaddit᷑ñ vnus.Et nõ ꝙ menſis nouo⸗ rum ðꝛ martius.qꝛ anni initium hic mẽſis eſt apud hebꝛęos.qui olim erat apud rho⸗ manos. Nenſoꝛ. ſoꝛis.m.g.qͥ menſurat. Nñ cach⸗ arię.ij. In manu eius funiculꝰ menſoruʒ. ũHenſoꝛiũ.rij.n.S.qð eſt in menſa.vt man⸗ tile.⁊ vas eſcarium. 7 Alenſtruum.ſtrui.n.sS.ðꝛ qð ſolet euenire — MNeraca. cę.f.p. Sm mẽſem. vel ſᷣm circũitũ lunę. ſiẽ doloꝛ capitis.⁊ ꝓfluuiuʒ ſanguis mulier. ⁊ ðꝛ a mẽſe. Prope mẽſtrua ſunt ſuꝑfluꝰ ſãguis mulieris.dicta a circũitu mẽſis vel lunę qͥ ſolet h ꝓuenire ꝓfluuiũ. Heęc ⁊ muliebria dicunt᷑.qꝛ ſola mulier aimal mẽſtruale eſt. Cuius cruoꝛis ↄtactu fruges nõ germinãt aceſcunt muſta.moꝛiunt᷑ herbę.amittunt arboꝛes fętus.ferrũ rubigine coꝛrũpit.ni/⸗ greſcunt ęra.Si qͥ canes inde ederit in ra / biem efferunt᷑.glutinũ affalti qð nec ferro nec aquis diſſoluit᷑.cruoꝛe ipᷣo pollutum. ſponte diſpgit. Iñ h ⁊ hec menſtrualis.et B le.qð patit᷑ menſtruũ.vel ꝑtinẽs ad mẽ⸗ ſtruum. Et menſtruoſus.ſa.ſum. ⁊ mẽſtru atus.ta.tum.i.menſtruis pollutus.vłmẽz ſtrua patiens. Menſula. le. dimi.i. parua menſa. Mſura.rę.f.p.res aliq̃ ſuo mõ vel tꝑe cir cũſcripta. Ael mẽſura eſt qͥcqͥd põdere. ca pacitate. longitudine. altitudine. latitudie gimoq; finit.hec aũt eſt ꝑs coꝛꝑis aut tẽ/⸗ poꝛis.Coꝛpis.vt hoim.lignoꝝ.colũnarũ ⁊ ſimiliũ lõgitudo vel bꝛeuitas.Tꝑis.vt hoꝛaꝝ.dieꝝ.annoꝝ Nrope aut mẽſura ðꝛ qꝛ ea metiamur aliqd.vt vrna vł ampho/ ra. Iſið.etiam dicit. Nropᷣe aũt menſura vocata eſt.qꝛ ea fruges mẽſurant᷑.atzʒ fru⸗ mentum.i.humida ſicda AHẽſurnus.na.nũ.i.mẽſtruus.⁊ ðꝛa mẽſii/ Menſus.ſa.ſũ.vide infra in metioꝛ.tiris. Henta. cę.f.p.eſt herba odoꝛifera.de qus Macer. Trita canis moꝛſũ ſuꝑaddita cũ ſale curat. ICentula. lę. ðꝛ vga virilis. vł vas vitreũ vldeus hircoꝝ. VUñ. ẽtula vas vitreũ deus hircoꝝq; pꝛiapus. Nentũ.ti.ðꝛ q̃ſi mouentũ.a moueo.ues. qꝛ ſp eſt in motu. ANel ðꝛ mentũ.qꝛ inð mã dibule oꝛiant᷑.vel qꝛ ibiiungant. In men⸗ toſus.ſa.ſum.Et mentatus.ta.tũ.i.habẽſ magnum mentũ. ca.cũ.i.purgatoꝛiꝰ.⁊ ꝓð.pe. Uñ MPerſiꝰ. Alntichiras melius ſoꝛbere meracoas MMHeraculꝰ.la.lũ.aliquantulũ merax. ⁊ ðꝛ a merax.Et h̊ meraculũ.li.ꝗdam potio de vino facta. idem qð meraca AMMerax.cis.g.oĩs.i.purus.clarꝰ defęcatꝰ Et cõpat᷑ merax.tioꝛ.ſimꝰ. Vñ Beutero. xxxij.Et ſãguinẽ vuę biber̃t meraciſſimũ. Iñ meracitas.tatl.i.puritas.claritas. Abercatꝰ. tus. tui. cet multoꝝ vendentiuʒ tiatũ cerebꝛũ purgãdũ facta. meracus in 1 1 en d nen eö. wöm aner u waln Herndis 6 .10. wtode eſten eutero⸗ Kird . itns. ndond Per. . vel ementiũ.vel locꝰ vbi vendit᷑ ⁊emitur. Vñ Gech.xxvij. Et auro qð ꝓpoſuerũt in mercatu tuo.Et h̊ mercatũ.ti.res ꝗ̊ ven ditur ⁊ emit᷑.Et ponit᷑ qñq; ꝓmercatu ercedariꝰ.darij.m.sS. uus vel alius qͥ diſtribuit pecuniã ſub dño ſuo. ercedonius.nij.qͥ ꝓ laboꝛe ſuo impenſo dat mercedẽ.ſ.dñs qͥ ſoluit mercedem ope rarijs ſuis.⁊ ðꝛ a merces.⁊ dono. QHercedula.lę.dimi.i.parua merces Mercennarius.rij.i.pᷣcio ↄductꝰ.ſ.qͥ acci⸗ pit mercedẽ. Idem ⁊ baro.qꝛ foꝛtis eſti la boꝛibus a bari.qð eſt guis.i.foꝛtis.cui cõ⸗ trarius eſt leuis.i.infirmus. MHerces.cedis.i.pᷣmiũ vel pᷣciũ.⁊ ðꝛ a mer coꝛ.vel merx.cis. Sed pᷣciũ cũ par ꝓ pari dat᷑.merces cũ minus. Mercula.lę. dimi.i.parua merx. Mercidiꝰ.dij.i.ꝓpter mercedẽ dicens vel loquens.⁊ ðꝛ a merx.cis.⁊ dico. Mercimoniũ.nij.idẽ qð merx.vł res ꝗᷓ de vvna pr̃ia poꝛtat᷑ ad aliã vt chariꝰ vendat᷑. ENercuriał.lis.⁊ G̊ le.i.res mercurij.vel ꝑ⸗ tinens ad mercuriũ. Inuenit᷑ etiã hic mer curialis ꝓ ꝓpᷣo nomiue cuiuſdam viri. Mercuriꝰ.rij.deꝰ mercatoꝝ.ſic dictus q̃ſi mercatoꝝ kyrios. Mercuriꝰem nepos at lantis.multaꝝ artiũ peritꝰ claruit.quas ⁊ hoies docuit. vñ pꝰ moꝛtẽ deũ eſſe volue⸗ rũt.Et int᷑pᷣtat᷑ ſᷣmo vł eloquẽtia.nã mer/ catoꝛibꝰmaxie neceſſaria ẽ affabilitas. Ał ðꝛ mercuriꝰ q̃ſi mercatoꝝ chere.i.aue.Il/ li em ad reꝝ venaliũ coemptionẽ pace ſalu tatiõis alliciũt. Ael mercuriꝰ ðꝛ q̃ſi mediꝰ currẽs.eo ꝙ ſᷣmo medius currat int᷑ audi⸗ toꝛem ⁊ loquentẽ.vñ ⁊ hermes grece dici⸗ tur.i.interpꝛes.Et ſᷣm h̊ bñ ðꝛ deꝰ mercan / toꝛum.qꝛ int᷑ ementes ⁊ vendẽtes ᷣmo eſt medius.ideo fingit᷑ hr̃e pennas.quia cito diſcurrit.qᷓ;cito exit ab oꝛe loquentis et re plet aures audientis. Nunci ðꝛ qꝛ ꝑ ᷣmo nem oĩa cogitata enunciant᷑. ẽ’ðZ QÖMerda.dę.⁊ G̊ merdũ.di.ð a merus.a.ũ. ꝑ ↄtrariũ.qꝛ nõ eſt mera. Uł ðꝛ a merl qð eſt diuiſio.vł ꝑs.qꝛ ſtercꝰin digeſtiõe diui ditur ab eo qð incoꝛpoꝛat᷑.⁊ ꝑ ſeceſſũ emit titur. Iñ merdula.lę.dimi.Et ꝑ cõpoſitio nem merdifer.a.ũ.pe.coꝛ.i.merdã ferens MMerẽda.dę.ðꝛ cibus qͥ in nona ſumit᷑ dẽ ⁊ añcęnia.ię.⁊ ðꝛ a merꝰ ⁊ edẽdꝰ.q̃ſi mere edẽda.qꝛ tunc purus panis dat᷑ de ↄſuetu dine. Ael ðꝛ a meridies ⁊ edẽda.q̃ſi poſt meridiẽ edenda. Iñ hęc merendula.lę.di. Meretricula lę.dimi.i.parua meretrix. Meretrix.tric.f.g.i.ſcoꝛtũ.⁊ ðꝛa merces. ⁊trico.cas.q̃ſi ꝓmercede hoĩeʒ tricans.i. impediens vł decipiẽs. el ðꝛ a Mercoꝛ . „ ₰½ gris.qꝛ mercat᷑ pciũ libidis Iñ meretriciꝰ cia.ciũ.Et h̊ meretriciũ.cij.domꝰ meretri cum.vel turpis actus eaꝝ vel officium. Merga.gę.f.g.i.furca.cũ q̃ ſegetes vel fe/⸗ nuʒz ſuꝑ currũ leuat᷑ vel cona ſegeti poꝛtat Merges.tis.m.g.i.garba ſegetis.ſ.gono⸗ nus.ſiue cona vel manipulus.⁊ ðꝛa mer/ go.gis.qꝛ ligatus mergit᷑ in tera. AMergulus.li.m.g.pe.coꝛ.eſt di.de mergꝰ Et eſt eqᷓuocum ad ferrum qð mergitur ĩ lampade.⁊ ad tenendũ papyrũ ⁊ ad auem merglun. Mergus.gi.m.g.ꝗdaʒ auis dicta ſic ab aſ⸗ ſiduitate mergenilld. UVEGergus. goꝛis. neu. g. ſitula cũ qᷓ aqua de puteo trahit᷑.⁊ ðꝛa mergo.gis. Meridies. diei. : qſi medidies.i.medius dies. . aũt ðꝛ meridies.q̃ſi merꝰ dies.qͥa tũc merus dies eſt.i.purioꝛ.etymolo.eſt. In meridianus. na. num. Meringa.geę.fę.p.eſt pellicula in aure vbi Meris.i.diuiſio vel pars. (fit auditus. Meriſcę.dicti ſunt qͥdã hęretici.qͥ ſeparãt ſcripturas ⁊ partiunt᷑.nõ credẽtes in oibꝰ ꝓpheti.dicẽtes alijs ⁊ alijs ſpiritibꝰꝓphe taſſe.Et dicũt᷑ a merl qð ẽ diuiſio vłpars. MMeritoꝛiũ.rij. domũcula vbi ciues res ſu⸗ as faciũt.vel vendũt.⁊ vbicũq; mercimo⸗ nia tenent᷑ vel taberna. vel locꝰ tenebꝛoſ⸗ vbi patrant᷑ adulteria ⁊ foꝛnicatiões dici/⸗ tur meritoꝛiũ. Iñ hęc meritoꝛia ðꝛ meretx ſicut etiã caupona tam ꝓ loco qᷓ; ꝓ femina Eadem ðꝛ ⁊ meraria.vel a merendo.vela mero.i.vino. Item meritoꝛius.ria.rium. qð meret᷑. vel qð dignum eſt merito. vłre muneratione. MMVMH Meritũ.ti. n. s. eſt bñficioꝝ pᷣmiũ qð qᷣſq; meret᷑. Item meritꝰ.ta.tũ.adiectiue.⁊ cõ⸗ ponit᷑ emeritus.ta.tũ.⁊ immeritꝰ ta.tum. Merops.pis.ðꝛ ꝗdã auis viridis color ꝗᷓ etiã apiaſter ðꝛ.qꝛ libent᷑ apes comedit.et etiã gallus ðꝛ merops.pis. Merops etiã fuit ꝓbum nomen cuiuſdam homis. Meroſus.ſa.ſum.i.vinoſus.⁊ ðꝛ a merũ. Meroſum dicimꝰ vinũ. Meracã potiõʒ MMerotheca.cę.pe.ꝓð.ſ.meri.i.vini cuſto dia. vel repoſitoꝛiũ. IJñ h̊ merothecarius. rij.vini cuſtos.vel etiã repoſitoꝛ. Inð hęc merothecaria. rig. — Merulꝰ.li.⁊ hęc merula.lę.auis nig. ⁊ ðꝛ a merus.ra.rũ.q̃ſi mera volãs.vł merꝰ.qꝛ a2 mere cãtat. Vel merula ðꝛ q̃ſi modula. eo modulet᷑. Anð ⁊ olim dicebat᷑ medula. ñ merulinus.na.nũ.pe.pddauu. Merũ.ri.n.s.i.vinũ.⁊ ꝓpe bonũ.⁊ claꝝꝑ ⁊ a fece ſegregatũ.⁊ ðꝛ a meriſ qð eſt diuiſio vel pars. In merus.ra.rũ.i.purus.clarꝰ. manifeſtꝰ. Iñ meritas.tatl.i.puritas.cla/⸗/ ritas ᷣm Hugl.apᷣ.vo dicit. Merũ vi⸗ num purum ſigt. Nã merũ dicimꝰ qcquid pux eſt.ſicut aqua mera.nulli vtiq; rei in⸗ iecta vel admixta.⁊ coꝛ.me. Vñ Auroꝛa. Nãq; merũ reddit coꝛlętũ.ſphęraq; figu/ rat.Et ouidius de reme. Non ſtupeãt mł⸗ to coꝛda ſepulta mero. „. MMer x. cis.eſt ipᷣa res ꝗᷓ vendit᷑.ſed ntũs ñ eſt in vſu. Vñ Alpocl.xviij. Merces eoꝛũ nemo emet ampliꝰ.mercẽ auri ⁊ argenti. Al eſpil a.lę.arboꝛ ſpinoſa fructũ in ſititu / dinem maloꝝ faciens.ſʒ paulo breuioꝛem ⁊ ðꝛa malũ ⁊ pila.qꝛ pillulę foꝛmã habeãt eius poma. Aeſopotam ia. ꝓuicia eſt gręcię. dicta ſic. qꝛ ambiat᷑ fluminibꝰtigride ⁊ euphrate A Heſſiaſ hebꝛaice.gręce chriſtꝰ.latie vnctꝰ MHeſſicula.lę.di.i.ꝑua meſſiſ.⁊ coꝛ.pe.(ðꝛ ¶MHeſſio.onis.f.g.ðꝛ a meto.t·. Vnð Job. xxix. Et ros moꝛabit᷑ in meſſione mea. Meſſis.ſi s.f.g.i.ſeges. Sʒ ſeges a ſerẽdo dũ ſeminat᷑. eſſis a metẽdo dũ matura colligit᷑. Meſſis etiam ðꝛ tꝑs vłactus me eſſoꝛ.ſoꝛis.m.g.qͥ metit. (cendi. Meſſoꝛiũ.rij.i.vas eſcariũ.⁊ ðꝛ a meſa. q̃i MMeſſoꝛius.a.ũ.aptꝰ ad metendũ (mẽſoꝛiũ MÖQReſſulus. la. lũ.i. maturus ad meſſem. ANeſtus.a.ũ.i.triſtis.⁊ ðꝛ a męreo.res.⁊ẽ tm nomẽ.non pticipiũ vt qͥdam voluerũt. Et eſt meęſtus naturalit᷑.Lriſtis vo caſu. Idẽ ⁊ męrẽs. Itẽ meſtus vel męrens aio. Triſtis aſpectu Iñ hec meſticia.cię.⁊ hęc męſtitudo.dinis.Et eſt eſticia coꝛdis Triſticia vo vultus. Item triſticia ipᷣius ſpũs eſt. ⁊ fit qñq; ex aliqͥ accidenti doloꝛe ſʒ meſticia vitiũ naturale ppetuũ eſt. Meta.tę.f.p.i.circũitꝰ.vel alicuiꝰ rei ſfiniWs vel terminꝰ. Meta etiã ðꝛ ꝓmiſſio. vel co nofigio.i.obligatio in die nuptiaꝝ Itéme —— ta eſt pᷣpoſitio gręca.⁊ valet tm qᷓ;tũ trans vel de. vel iuxta. Metac iſmꝰ.mi.c᷑.m.lr̃e ꝑ ſcãſionẽ colliſio. Et ẽ o.ſecunda lra ſicut videt᷑ velle Hugl. Itẽ MPap̃.dicit. Motaciſmꝰ eſt quotiens m.lr̃am vocałſequit᷑. Sed metaciſmꝰ eſt. quotiẽs vocałſeqt m. vt bonoꝝ.aurũ.Et ita vult ꝙ ſecũda lr̃a ſit o:in vno loco. In alio vo loco ꝙ ſit e. Sed cõiter in donatoi ca. de barbariſmo in fine ſcribit᷑ ꝑ e.in ſecũ da la. vbi ðꝛ. Sunt etiam male cõpoſitio/ nes.i.cacoſyntheton quas nõnulli barba⸗ riſmos putant.in qͥbꝰ ſunt metaciſmi.lab/ daciſmi.⁊ iotaciſmi.⁊ Hq̊ magis placet. MMetalenſis eſt dictõ gdati pꝑgẽs ad id qd oſidit. ⁊ ab eo qð pſcedit id qð ſequitur inſi nuans.vt Laboꝛes fructuũ tuoꝝ mãduca bis. laboꝛes em̃ poſuit ꝓ his ꝗᷓ laboꝛando acqrũt hoĩes.ſvᷣm Beda. Vel metalenſisẽ diſtinctio gdatim ꝑgens ad id qð oſtendit ſcʒ de cauſa euenire ad cauſatuʒ ꝑ młtame dia. vt Poſt aliquot mea regna vidẽs mi⸗ rabar ariſtas. Hic em gdatim pꝑgit dictio vel diſtinctio ad id qð oſtendit.quia ꝑ ari⸗ ſtas ſegetes.ꝑ ſegetes.ęſtates.per ęſtates annos intelligere debemus. MHetallũ.li.n.s.ðꝛ a metallon.qð interta tur ſpes.qꝛ nat᷑a eiꝰ ea eſt.vt vbi vna vẽa opparuerit.ibi ſit ſpes inueniendi aliãõ Se ptẽ aũt ſunt genera metalloꝝ.Auꝝ argẽtũ es.electꝝ.plũbũ.⁊ qð domat omia ferruʒ Spslit᷑ ñ h̊ noie ðꝛ qddam metallũ Inde metallicꝰ.a.ũ.Et nõ ꝙ qñq; hmõi noia cõ plexiua. vt ęs ⁊ metallũ.ſunt noia genera⸗ lia.qñq; ſpalia NMrout ſũt generalia ĩ vtro q; numero declinãt᷑.qꝛ multe ſunt ſpẽs eęrſj ⁊ metalloꝝ. Orout ſunt ſpãlia declinant᷑ ĩ ſingulari tm. vt auꝝ ⁊ ferꝝ ⁊c. traſmutatio.⁊ ðꝛa meta qð ẽ tranſ.⁊ moꝛ/ phoſis.qð ẽ mutatio.⁊ ꝓpᷣe ſubę. Vñ in ti tulo ouidião ðꝛ. Incipit lib metamoꝛpho⸗ ſeos. NPoſſunt tñ ibi eſſe due ꝑtes ꝑ appo/ ſitionẽ. vt Incipit lib meta moꝛphoſeolſ.i. de mutatione ſubeę. Greci em carentes ab⸗ latiuo.gtũm ponunt ꝓ eo ↄſtructũ cũ ſᷣpo ſitione ad modũ ablatiui. Aetaphoꝛa. rę.eſt rex vᷣboꝝq; trãſlatio.⁊ ðꝛ a meta qð eſt traſ.ł iuxta.⁊ phoꝛos.qð eſt ferre. eęc aũt fit ttuoꝛ modis.ſ.ab aia li ad aiale.vt Thiphin aurigã celeres fece recarinę Ab inaiali ad inaiale.vt elagꝰ tenuere rates. Ab aiali ad inaiale.vt Exic catus eſt vtex carmeli.Ab inaiali ad aĩale vt Auferam a vobᷣ coꝛ lapideum. etaplaſmus.eſt trãſmutatio ꝗdã rectiſo litiq; ᷣmonis in alteraʒ ſpeciẽ metri.oꝛna⸗ tus neceſſitatis ve cauſa.⁊ ðꝛa meta qð eſt tranſ.⁊ plaſma qð eſt foꝛma.q̃ſi traſſoꝛma tio.qꝛ lra vel ſyllaba.vel eius accidẽtia de Ppa poſitione in aliã ſpẽm traãſfoꝛmantur CTuius ſᷣm Bonatũ ſunt qttuoꝛdeci. ſpes. Wetamoꝛphoſis. phoſis. vłphoſcos id ẽ — — 1 – cee — ne Ne 10 i non bo⸗ / i. „ R io 164 (Nn nes ſee Pchke nbee maite mi⸗ ona⸗ forma getade mann iſpin ſcʒ ꝓtheſis.epentheſis.paragoge.afęreſiſ ſyncopa.apocopa.extaſis.ſyſtole.diereſiſ ſynereſis.vel epiſynallępha.elipſis.anti/ theſñis. metatheſis.de qͥbus vide locl ſuis. AWetarpus.pi.m.g.i.caſtroꝝ metatoꝛ. MUWetatheſis eſt traſlatio lr̃aꝝ iĩ alienũ locũ ꝑte nulla tñ ex dictiõe ſublata.vt Euãdre ꝓ Euãder. ⁊ hᷓ fit cã neceſſitat. Uñ Ouið. Agnoſcẽs in me frat᷑ meleagre ſoꝛoꝛẽ.Nã ſi dixiſſet meleager.non fuiſſet vſus. OQHetatoꝛ. torl.m.g.qͥ caſtra deſignat QMetaxariꝰ.rij.m.g.qͥ foꝛo imponit rebus ꝗᷓ vendunt᷑ metã pᷣcij. IJdẽ etiam licitatoꝛ ⁊ taxatoꝛ dᷣ. .M etellue i m g. neicknarita merit. Seticulus. la. lͦͥ. pe. coꝛ. ⁊ meticuloſus.ſa ſum.i.foꝛmidoloſus. Metis. it.. f. g. ꝛ alibz locus de ſe fetoꝛem emittẽs.⁊ ðꝛ a mitto tis. Ał vt diẽ Seruiꝰ QMetis eſt ꝓpᷣe fetoꝛ tᷣrę qͥ ex ads ſulphu/⸗ reis naſcit᷑. ⁊ in ſiuis płlimum abundat ꝓ denſitate arboꝝ AUñ Perſiꝰ. Gutture ſul phureas lente exalente metites. MMetodica.cę.ꝗᷓdã ſpẽs medicię q̊ ᷣmedia ſectat᷑ ⁊ carmina.⁊ ðꝛ a metodus qð eſtre⸗ mediũ. Iñ metodici dicũt᷑ hi qͥ nec elemẽ/ toꝛuʒrõnẽ obſᷣuãt.nec tꝑa nec ętates.nec cauſa s.ſed ſolas moꝛboꝝ ſubſtãtias Methodus.di.i.via vł potiꝰfinal terminꝰ ⁊ðꝛ a meta qð eſt trãſ.⁊ odos qð eſt via.qꝗᷓ ſi trãſitiuũ.i.bꝛeuis via.AUñ Ariſto.in pꝛi cipio topicoꝝ dicit. NPropoſitũ qdẽ nego/ cij eſt methodũ inuenire.a qͥ poterimꝰ ſyl⸗/ logiſare de omi ꝓbleumate ex ꝓbabilibus Inñ dialectica trãſumptiue ðꝛ methodus. qꝛ ad oim methodoꝝ pᷣncipia viam habet Sola em dialectica ꝓphabilit diſputat. de pncipijs oiĩm artiuʒ. MMetonomia eſt veluti qdam trãſnoĩatio. Huiꝰ ſunt młte ſpẽs.aut em ↄtinẽs ponit᷑ ꝓ ↄtento.vt Fundite hydrias.i.vinũ vel aquã ꝗᷓ eſt inbydrijs.Aut ↄtentũ ꝓ ↄtinẽ/⸗ te. vt dimittite arcaʒ ire.⁊ aſpicietl.vt hẽt j. Regl.xj. Mon em arca vt diẽ Beda.ſed plauſtrũ qͥ ↄtinebat᷑ arca vł boues ire po/ terant. Aut inuẽtoꝛ ꝓ inuento.vt Sine ce rere.⁊ baccho venus friget. Ceres ſᷣm po⸗ etas ðꝛ fuiſſe dea ⁊ inuẽtrix frumẽti.⁊ bac chus inuẽtoꝛ vini. Per iſtos ̊ inuẽtoꝛes ſignt᷑ inuẽtiões ſiue inuẽta.er venerem intelligit᷑ ↄcubitꝰ.vt ſit ſenſus Sine cere/ re ⁊ baccho friget venꝰ.i.ſine pane ⁊ vino deficit voluptas.Aut ecõũſo inuẽtũ ꝓiuẽ toꝛe.vt vinũ pᷣcamur.i.bacchũ vini iueto rem. Itẽ ꝓ efficiẽte effect.vt frig; pigꝝ.i. efficiẽs pigritiã. Aut ecõũſo.effectꝰ ꝓ effi/ ciẽte.ut Spumãtia frena.i.equꝰ.Fit etiaʒ cũ materia ponit᷑ p materiato vt Alccictuſ ferro.i.gladio. Vel ↄſequẽs ꝓ añcedente vt Pallet.i.timet.Et ðꝛa meta qð ẽ de.et onoma.qð eſt noĩatio.vel nomẽ q̃ſi deno/ minatio.qꝛ vnũ ꝓalio noĩat᷑. Añ ⁊ Htro⸗ pus a Tullio vocat᷑ den omiatio. Metreta.tę.ꝗdã mẽſura eſt liq̃doꝝ.⁊ ðꝛ a metioꝛ.tirl.vła metron gręco qð eſt mẽſu⸗ rga.Et licʒ vrna ⁊ ãphoꝛa.⁊ qᷣcq̃d plus vel minꝰ capit.ſic bñ poſſet dici metreta.tñ iõ h ſpãlit᷑ ſibi ̊ nomẽ aſſumpſit.eo ꝙ ſit mẽ/ ſura pfecti nũeri.i.denarij. Qñ Joannis. ij. Capientes ſingulę metretas binas vel ternas. Eadem ðz metron. r Metricꝰ.a.ũ.ðꝛ a metruʒ. Vñ ars metrica ðꝛ ꝗᷓ eſt vel tractat de metrl.łꝑtinẽs ad me tra.Et cõponit᷑ bimetricꝰ.ca.cũ.trimetri/⸗ cus.ca.cũ.q̃drimetc.a.ũ.iãbimercꝰ.a.ũ. ANetron vłmetros gręce.latie ðꝛ mẽſura. Metropol.lis.ciuitas ad cuiꝰ mẽſurã alię ciuitates diſponunt᷑.ſ.vbi eſt archiepᷣs.⁊ ðꝛ a metros.qð eſt mẽſura.⁊ polis ciuitas Iñ metropolitanꝰ.na.nũ.⁊ h̊ metropoli⸗ tanꝰ.ni.archiepᷣs illius ciuiratis. MMetrũ.tri.n.s.qð ↄſtat ex vno pede. Iñ ille vſus ðꝛ hexameter vbi ſunt ſex pedes. Itẽ metrũ ðꝛ legitima pedum ↄiunctio.⁊ Fm h̊ metrum qũq; ðꝛ vſus.qñq; ↄſtat ex duobꝰ iãbis. Itẽ metrũ ðꝛ qͥcqͥd menſura ſyllabax pficit᷑.vt in rychmis. Et vᷣm quã libet eiꝰ ſigtionẽ cõpetent᷑ ðꝛ a metros qð mẽſurl pedũ vel ſyllabaꝝ fit.i.menſurãdo ſyllabas longas ⁊ bꝛeues.vł nũeꝝ ſyllaba rumin ↄſtructiõe eiꝰ.Et cõponit᷑ metꝝx bi⸗ meter.tra.truʒ. trimet᷑.a.ũ.tetramet᷑.a.ũ. pen tamet.tra.trũ.iambimet᷑.a.ũ.hexame ter. a. ũ..vbi ſunt duo.tria.q̃ttuoꝛ.qͥnq; vł ſex metra.Et coꝛ.pᷣmã metrũ. Uñ Ambu/ lat in tenebris errãdo clericus ois. Qui ſi/ ne metroꝝ lege legenda legit. ANetus.tus.tui.eſt mot ai interioꝛ ſubitꝰ fact' ex aliqᷓ triſti recoꝛdatiõe. Ael ſᷣm iu⸗ riſtas. Metus eſt inſtant vel futuri ꝑicu⸗ li mentis trepidatio. Mica.cę.f.p.reliqe panis.vel qð cadit de pane dũ frangit᷑ ⁊ comedit᷑.⁊ ðꝛ aminutꝰ. a.ũ.q̃i minutatim cadẽs Iñ micatꝰ.a.ũ.i. ptritus. ⁊ in micas diminutꝰ. confractꝰ. Mica etiaʒ ponit᷑ ꝓ pane modico.qͥ fit i curijs magnatoꝝ vel in mõaſterijs.⁊ pðᷣ. pᷣmã mica nomẽ.ſʒ mica vbũ eã coꝛ. AUnð. Chare phebe mica dabit᷑ tibi cũ ſale mica ANichael.elis.vł michael indecli.int᷑pᷣtat qs vt deus.Et quotiẽs mire vtutis aliqd agit᷑ Michael mitti ꝑhibet᷑.vt ex ipᷣo ac/ tu ⁊ noie det᷑ intelligi ꝙ nullus põt facere qð facere ſualet deꝰ.vt diẽ beatꝰ. Grego. ANichane mites.tis.m.g.i.michanatoꝛ vł pᷣnceps michanatoꝝ.⁊ ð a michania. ¶ Pichania.nie.i.ingenioſitas Jñ michani cus.ca.cũ.i.ingenioſus. Nicheas int pᷣtat᷑ qͥs h.vel qͥs iſt e.qm mi⸗ natur ſamarię ob cãm ſimulacroꝝ illo mõ qͥ ðꝛ de heliu. Quis eſt iſte inuoluẽs ſentẽ tias ᷣmonibus imp eritis AMMicon interpᷣtat᷑ celſum. MMWMicrocoſmus.mi.i.minoꝛ mũdus.ſ.hõ qͥ ðꝛ minoꝛ mũ dus. Minoꝛ.qꝛ nõ cõſtat ex Ittuoꝛ elementis intelit᷑.ſicut maioꝛ mun dus. Müudus vo ðꝛ ꝓpter expᷣſſam ſimili tudinem quã hab et cũ maiori mũdo. ⁊ ðꝛ gꝗa micron qð eſt mioꝛ.vel breuis.⁊ coſmos qʒð eſt mälus. ARicrologus.gi.m.g.qͥ breuiter loqͥt᷑.vel q̃̊ magnã rem annullare cupiẽs.q̃ſi paruã deſpiciendo narrat. Iñ h̊ micrologiũ.gij. id eſt breuiloquiũ.⁊ coꝛlo. AMicros ylł micrõ intpᷣtat᷑ mioꝛ vel breuis Nicropſychꝰ. chi. m. g. i. puſillanimis et dꝛa micros.i.minoꝛ.⁊ pſyche.qð eſt aima Migale. lis. pe. coꝛ.aĩal eſt natũ ad deridẽ dum. doloſum. rap ax. in gluuioſum. Migma. atl.n.t.eſt hoꝛdeũ cũ palea. Unð Elſa.xxx. Et pulli aſinoꝝ qͥ opant᷑ terram cõmixtũ migma comedent.ſiẽ in area ven tilatũ eſt. Et nõ ꝙ Daniel. xij. Migmaẽ hoꝛdeũ cũ palea vñ faciunt mulieres deco ctionem.forte ad nitorẽ faciei. Quidaʒ tñ Dicüũt ibi ſmigma ꝑ s.uide infra ſmigma. Milago gręce.piſcis dictꝰ.qꝛ euolat ſuper aquã.qͥ quotiens cernit᷑ tẽpeſtas ſigtur. Miles. itis.ðꝛ a mille.qꝛ in vno nũero erãt olim mille. vtpote ꝑ millenarium diſtincti Nel qꝛ vix vnꝰ de mille erat electꝰ.vt mili tiam exerceret. Iñ h̊ ⁊ hęc militarl.⁊ B re. Et debet miles ſcribi ꝑ vnũ l.pð.tñ pᷣmã. Zñ qdam. Miles pugit equũ.ſʒ iux iu dicat equũ.Et nõ ꝙ mileſiuſticięnr̃o tꝑe põt eſſe vna dictio cõpoſita. ⁊ tunc ꝑtinet ad quodd officiũ reddendi iuſticiã. Sed qñ ſunt due ꝑtes miles iuſticię. ðꝛ qͥcunq; eeſt miles iuſtus. Miletũ.ti.qᷣdam locus eſt. de quo habet᷑ ti cũ Naulo ꝑpuenimus vſq; miletũ MMEiliariũ.rij.vłmiliare.ris.ſpacium mille Actj. xx. ⁊ pð. penul. Vñ in Auroꝛa. Le/ paſſuũ.vel mille eqͥtũ.⁊ ðꝛ a mille q̃i mille nariũ.Menſuras viaꝝ nos dicimus mili aria.ſed gręci ſtadia. gallici leuccos. Militia.tię.eſt officiũ militis.⁊ ðꝛ a miles. AVñ qñ vnus miles pcutit aliũ ⁊ deijcit ðꝛ militiã facere. Et militia ðꝛ expeditio. Et etiã qdam locus rhomę ſic vocatuſeſt vbi olim milites poſt militiã ſolebãt reqͥeſcere curari. Militaris.ris.⁊ H re.i.res militl.vel quod pꝓtinet ad milittemm. lilito. tonis.m.g.i.miles.⁊ ðꝛ a miles ¶QMilii.lij.n.S.eſt genꝰſemis minuti.a mul titudine fructꝰ dictũ.qꝛ vt ðꝛ qͥ vnũ gnum milij ſemiat.poſtea facit mille. Iñn mileus. lea. leü. milinꝰ.na.nũ.⁊ miliaceus a. um. multꝰ.qᷓſi multe. Vñ płalit᷑ hec milia. hoꝝ miliũ.Et cõponit᷑ duomilia. triamilia.q̃t⸗ tuoꝛmilia.⁊ ſic de alijs Et differt Millea milia. Mam mille copulat millenariũ. mi /½ lia vo plures millenarios copulat indeter minate.vñ recipit hec adiuncta. duomilia triamilia. Et etiã põt eſſe or̃o.⁊ ſic ↄſtruit duo milia hoĩim currunt.⁊ põt eſſe vna di/ ctio.⁊ tunc ſic ↄſtruit᷑ duomilia hoies cur runt. licʒ ſit im neu.ge. Jũgit᷑ tñ imediate ⁊ intrãſitiue cũ maſculino.feęminino ⁊ neu tro genere.ut duomilia homies.duomilia mulieres. duomilia aialia. Et ſcribit᷑ mille p duplex l.milia vo ꝑ vnuull. Millenꝰ.a.ũ.ðꝛ a mille. IJñ millenarius.a. um. milleſimus.a.ũ.⁊ h̊ millenariũ. Milleus.lei.m.g.i.calciamentũ.⁊ ꝓpᷣe cal ciꝰ regis ðꝛ milleꝰ ꝓpt᷑ diuſos eiꝰ pũctos Millus.li.i.collare circa collũ canis. Miluus.ui.eſt auis rapaciſſima.⁊ q̃i ſem/ per domeſticis auibꝰ inſidiat᷑. ⁊ ðꝛ amolł. qſi molł.qꝛ auis molłeſt.⁊ viribus ⁊ vola tu. Iñ miluinus.na.nũ. DU— Mimilogus.gi.pe.coꝛ.qͥ mimos docet.vł alloquit᷑.vłmimis loquẽs. Iñ mimilogiũ gij.i. locutio mimi. Eimus.mi.m.g.i.ioculatoꝛ.⁊ ꝓpe reruzʒ humanaꝝ imitatoꝛ. ſicut olim erant in reci tatiõe comędiaꝑ.qꝛ qð vᷣbo recitatoꝛ dice bat.mimi motu coꝛꝑis exbᷣmebãt. Iñ heęc mima.mę.i.ioculatrix. . Mina.nę.f.p.ðꝛ libꝛa vna vel talentuʒ.ſic dicit Pap̃ᷣ. Et ſubdit. Mna gręce appel/ latur. ⁊ habet. Ix. ſiclos. qui faciũt obolos = B= = SS — — — — ————U DR Mℳinutulus.la.lũ.i.aliq;tulũ minutus mille. cc. lyugl. aũt ſic dicit. Aina in pon deribus dragma. vl duelibre. ſemis ex/ timat᷑. MMna aliud pondus eſt qð appen/ ditur centũ dragmis. Item minas altitu dines muroꝝ dicimus. ₰ Minax.cis.ois.ge.i.iracundus ⁊ feruidꝰ Iñn minacit᷑ ad. Et hęc minacitas. tatis. Minera.rę.f.p.ðꝛ herba vł radix vł vena terrę. Iñ mineralia.i.coꝛpa in venis terrę generata.vt plumbũ vel aliud metallum. Meinerua.uę.apud gręcos athena ðꝛ.i.fę⸗ mina.Apud latinos aũt vocata q̃ſi dea et multaꝝ artiũ inuẽtrix.ſ.lanificij.oliuę ⁊ fa bricę.Eadẽ dicta eſt ⁊ Pallas.a pallõe in ſula thracię vbi nutrita fuit.vel qꝛ pallan⸗ — tem gigantem occidit. Ainiatoꝛ. torl. qᷓ minio ſcribit. vel ſᷣparat miniũ.⁊ ðꝛ a minio..gas. Ainiographus.phi.m.g.qͥ minio ſcribit. Iñ miniogphia phię.ſcript᷑a cũ minio fcã Miniſter.ſtri.i.q̃ſi minoꝛ in ſtatiõe.vel qͥa officiũ debitũ manib? exeqᷣt᷑. Iñ hec mini⸗ ſtra.ſtrę.⁊ miſter.ſtra.ſtrũ.⁊ H̊ ⁊ hęc mini⸗ ſtrab.⁊ B le.res miſtri.vłꝑtinẽs ad miſtrũ Miniſterculꝰ.la.lũ.i.pa ruus miniſter Miniſteriarches.i.pᷣnceps miſterij.⁊ ðꝛa miniſter ⁊ archos.qð eſt pᷣnceſs. Miniſteriũ.rij.i.Fᷣuitiũ.vel officiũ miſtri. Miniũ.nij.n.sS.genꝰ eſt color rubei.⁊ ðꝛa minuo.is.eo ꝙ minuat᷑ añq; coloꝛ inde ef⸗ ficiat᷑. Itẽ miniꝰ.nij.ðꝛ qͥdam fluuiꝰ gali / cię. Et h̊ ⁊ hęc minia.nię.qͥdam ppłus. inoꝛculus.la.lũ.i.parũ minoꝛ. MMinotaurus.ri.monſtrũ dictũ.qꝛ ex hoĩe id eſt paſiphe ⁊ tauro natꝰ fuit.caput tau rinum.ꝑ cętera mẽbꝛa homo fuit. Ninſabibł.9. t. ⁊ B le.qð facilemingit᷑. vel qð cito emingimus. ſicut nimis aquoſum ⁊ parũ coctum. ⁊ ðꝛ a minſo.ſas. Minſatoꝛiũ.rij.locꝰ vł vas ad mingenduz ſcʒ qð recipit vꝛinaʒ Minſaterium.idem. Minutia.tię.i.minima cuiuſlibet rei poꝛ⸗ tio. Vñ legitur in paſſione beati vincentij martyris. Sales ignibus ſparſi crepitan⸗ tibus minutijs ꝑ membra diſſiliüit Minuritio.onis.i.cãtilena minutiſſimarũ Minuſculus.la.lũ.i.paꝝ minoꝛ ( auicłkarũ Minutal.talis.n.t.i.minutũ fruſtum. vel genus cibi. ſic dictuʒ a minuo. is.eo ꝙ fiat ðᷣ piſcibꝰ ⁊ micis ⁊ minutis oleribꝰ minuta tiʒ ↄciſis. AVñ Inuenalis Heſternũ ſolit medio ſeruare minutal Minutũ.ti.qðdaʒ põdus.ſcʒ media pars Airica. cę.f.p.nom eſt arboꝛi quadrantis. Añ Maupꝑ vidua miſit duo minuta.i.quadrantẽ. Vñ in alio euãgelio ðꝛ.ꝙ miſit in coꝛbonã vnum qdrantem Item minutus.ta.tũ.adiectiue declinat᷑. Mioparo. ronis.eſt nauicula vł ſchapha piratarũ ex vimine ⁊ crudo coꝛio cõtexta. Vñ legit᷑ in hiſtoꝛiis. Gẽs ſaxonũ miopa ronibus nõ viribus vtunt᷑ fuge potius qᷓ; bello parati. Et pðᷣ.pa. AUñ Harca celox paro dent᷑ muſculus mioparo. ANirabil.lis. ↄ.t.⁊ H̊ le.ðꝛ a miroꝛ aris.qð idẽ eſt qð ꝓſpicere.vłlaudare. vel ꝓmiro hr̃e Iñ mirabilit᷑ adu. ⁊ mirabilitas.tat. Miraculũ.li.n.S.ðꝛ a miroꝛ.arl.⁊ licʒ mul ta naturalia ꝗᷓ qͥtidie fiunt aliqũ bicunt᷑ mi racula. ꝓpᷣe iñ ðꝛ miraculũ qð fit ↄtra con ſuetum curſum naturę. vt partꝰ vgis reſu ſcitatio moꝛtui.⁊ ↄſiłia. IJñ miraculoſus. ſa. ſum.i.plenꝰ mirac. ð. ⁊ ð ab amarus.qꝛ valde amara eſt. et naſcit᷑ in depto ⁊ in ſaxoſa humo. VUñ Hie remię.xvij. Quaſi mirice in deſto.⁊ ꝓdu. pe. Vñ Ouidius meta. Merpetuoq; virẽſ buxus tenueſq; miric.. Mirificus.ca.cũ.qͥ facit mira. Item mirifi cens.entis.idem. Iñ hęc mirificentia.tię. QEyrmex gręce latine ðꝛ foꝛmic. Myrmica. cę.i.foꝛmica.⁊ ðꝛa myrmicõ vł myrmex. In myrmiceus.cea. ceuũ .i. foꝛmi ce-. ⁊ hęcmyrmicea. ceę.i.verruca coꝛpis Myrmicites.tis.m.g.qdaʒ gẽma ꝗᷓ foꝛmi cxg reptantis effigiem imitat᷑. Myrmicoleon.onis.m.g.idẽ eſt ꝙ foꝛmi/ coleon. Uñ Job. iiij. Tigris perijt eo ꝙn haberet pſᷣda. Uñ ſm alis lr̃am myrmicole on. Myrmicoleon qppe paruũ aimaleſt. valde foꝛmicis aduſuzʒ.qð ſe in puluẽ ab/ ſcondit. ⁊ foꝛmicas frumẽta geſtãtes int᷑ſi cit.interfectaſq; cõſumit. Myrmicoleon gũt latine ð.vel foꝛmicaxꝝ leo. vel certe ex pᷣſſiꝰ foꝛmica ꝑiter ⁊ leo. Recte aũt foꝛmi/ ca ⁊ leo noĩat᷑.qꝛ ſiue volatilibus.ſiue qui buſdã alis minutaialibꝰ foꝛmica eſt JIpiſ aũt foꝛmicis leo. Has em̃ vt leo deuoꝛat. ſed ab il'quaſi foꝛmica deuoꝛꝛaet· Myrmidones gẽs gręca.dolipes dicti. ꝓ⸗ pter aſtutiã.q̃ſi myrmicę.i.foꝛmice. Miro.ronis.m.g.i.miratoꝛ.⁊ ðꝛa miroꝛ. aris. Itẽ miro. onis.i.vnguentariꝰ.ſʒ tũc ðꝛ a miron gręce.qð latine ðꝛ vnguentum Virobalanũ.ni. ðꝛ a mirõ ⁊ balanũ.qð eſt vnguẽtũ de balano factũ.q̃ſi redolens ba 9 s geneſtra lanum. qꝛ ex glande balani odoꝛata fit. Mirocopus.pi.i.vnguentariꝰqui laboꝛat circa vnguẽta faciẽda vel vendẽda.et ðꝛ a miron qð eſt vnguentũ.⁊ copos laboꝛ.Et idem ðꝛ chirocopus. QNiron gręce latine ðꝛ vnguentũ ¶MHiropola. lę.qͥ velꝗᷓ vendit vnguenta.et dSdeꝛa miron.⁊ pole.qð eſt vendere. Iñ h̊ mi ropoliũ.lij.i.domꝰ vnguentaria. vbi ven⸗ dũtur vnguẽta. Eadem domꝰðꝛ ⁊ ppola. le.a ꝓ ⁊ pole.qð eſt vẽdere.q̃ſi ꝓ vendere facta. Hoc etia noie põt dici ꝗqlibet domuſ ad vendendũ aliqͥd facta.⁊ ꝓð.po. Mirotheca. cę.i.vnguentoꝝ repoſitoꝛiuʒ. MWirrha.rhe.f.p. arboꝛ eſt ꝗ gręce ſmirnia ðꝛ.cuiꝰ vᷣgulta arabes exurũt vt meliꝰ ex⸗ udent ⁊ fructiſicent.ſiẽ ðꝛ in hiſtoꝛijs. Jtẽ mirrha eſt gumi illiꝰ arboꝛis.⁊ ðꝛ mirrha. ſi amara. Vñ Iſið. Mirrha ẽ arboꝛ ara bie altitudinis qnq; cubitoꝛuʒ ſimiłſpine. 4 cuius gutta viridis eſt ⁊ amara.vñ ⁊ nom accepit. Et mirrha gutta eiꝰ ſpõte manãs pᷣc ioſioꝛ eſt. elicita coꝛticis vulnere vilioꝛ iudicat᷑.⁊ ſic patet ꝙ mirrha ðꝛ tam arboꝛ c̃ỹ gutta illius. . OANirrhũ.rhi.vnguẽtũ eſt odoꝛifeꝝ ex mir rha fem. Vñ Judith. x. VUnxit ſe mirrho optiio. Pyrtetũ.ti locus vbi myrtus creſcit Hyrte.tea. teum.i.de myrto exñs. vł ad Myrt ꝑtinengg.. ENyrtus.ti.eſt ꝗdã arboꝛ ꝗ̃ in litoꝛe maris Abũdat.⁊ ðꝛ a mari. Vñ a gręc myrene ðꝛ DZel ðꝛ myrtus.eo ꝙ mire redoleat. Inde myrtoſus.ſa.ſum.i.plenus myrtis. AEHiſach. interpᷣtat᷑ gaudiũ vel riſus. Jdẽ ⁊ Miſael.qͥ interpᷣtat᷑ ppłus dñi. AEiſcelio.onis.m.g.qͥ nouit artẽ miſcendi diüſos cibus vel potꝰ.⁊ ðꝛ amiſceo.ces. Miſcelaneꝰ.nea.neũ.⁊ miſcelanus na.nũ. in eodẽ ſenſu.i.mixtꝰ. Iñ h̊ miſcelaneũ ·i. cõmixtũ.vt cibꝰ gladiatoꝛum. Ałmiſcela neum ðꝛ vas in qͥ pꝛandia gladiatoꝝ miſce bant᷑. VUñ Juuenalis. Fictile ſic veniunt dQd miſcelanea luii. M Miſellus.la.lũ.dimi.paꝝ miſer. Iñ miſel lulus.la.lũ.ſimilit᷑ dimi.pe.co. ¶Miſer. ra.rũ.ſᷣm vocẽ ðꝛa mitto.tj.ſʒ ſᷣm ſitionem ab amitto. tis. Et ppᷣe miler öꝛ q̃oẽm fęlicitatem amiſit. Miler etiam ðꝛ· triſtis. Iñ miſeria.rię.erũna vbi nullaẽ fe licitas. Miſe ericoꝛs. coꝛdis. oĩs. g. ðꝛ a miſerũ. vel potiꝰa miſerãs.⁊ coꝛ.q̃ſi miſeꝝ vłmiſerõs coꝛ hñs ſuꝑ aliquẽ afflictũ cõpatiẽdo. Juñũ miicoꝛdia.dię.qꝛ miſeꝝ vel miſerãs facit coꝛ dolent aliena miſeria. In deo tñ eſt mi Ficoꝛdia ſine vlla coꝛdis miſeria. Et drt a miſeratiõe qꝛ bñ velle mipicoꝛdia eſt.⁊ bũ facere miationis.Eſt em miſeratio mibi⸗ coꝛdię actio.qꝛ mivᷣicoꝛdia tm affectus coꝛ dis eſt. q cõpellimur vt miſeris ſubueniãꝰ vel cõpatiamur ſi ſuccurrere non valeamꝰ ſed miᷣatio ex oꝑpe cõ ꝓppeot· Miſſus.ſa.ſum. ðꝛ a mitto.tl.⁊ miſſus ſi. id ẽ nunciꝰ.Et hęc miſſa.i.nũcia.Et hincei eccła ðꝛ miſſa.qꝛ pᷣces nr̃as ferat ⁊ mittat qad deũ. Sʒ miſſa ꝓpᷣe ðꝛ in tꝑe ſacriſicij qĩũ cathecumini foꝛas mittunt᷑ clamãte leuita Di qᷣs remanſerit cathecuminꝰ exeat foꝛaſi Et inde miſſa.qꝛ ſacramentl altaris inter / eſſe non poſſunt.qꝛ nondum regeneratino ſcuntur. ⁊ tunc deriuat᷑ amiſa. Hiſſia.ſię.qdã ꝓuincia.⁊ ð a meſſis.qua ſi meſſia a meſſiũ ꝓuentu. Vñ ⁊ eam vete⸗ res cereris hoꝛreũ appellabãt.Iñ miſſius ¶AHiſſił. lis. 2. t. ⁊ Rle.i. ad mittendu habik. Vñ ⁊ qdᷣdam iaculũ h̊ miſſile ðꝛ . ⁊ coꝛri. pe. AUñ Mrudentiꝰ. Miſſile de mltis quę 8 fruſtra miſerat yauunu. MWiſſilia als miſſalia.dicũt᷑ donalia.ł qdã pᷣſtationes s nouꝰ pᷣtoꝛ creatꝰ mittebati vulg'. vt qð qͥſq; appᷣhẽderet eiꝰ fieret. vt in coꝛonatiõe papę vel imꝑatoꝛis fieri ſolʒ vt ꝑ h̊ ſᷣſſura minuat᷑.de quo.glo.in·S·GB ampliꝰ. Inſtitl.de re. diii. * Miſſicius.cia.ciũ.ad mittendũ aptꝰ.vel d militiã exhibet.⁊ ðꝛ a mittotis. Aiſſoꝛiii. rij. concha modica vbi aliqd lid ris immittit᷑.⁊ ðꝛ a mitto.tis. Myſta.ſtę.cõis.ge.i.ſecretariꝰ.ł myſterij auctoꝛ. ⁊ ðꝛ a myſtis gręce qð latine ð mpy ſterium. Eyſteriũ.rij.n. s.i.ſecretũ.diuinũ.⁊ figu⸗/ ratiuũ.ſeu occultũ.⁊ ðꝛa myſtis. vl myſti⸗ cen. Iñ myſticus.ca. cũ.i.ſacer. diuinus. oceultꝰ.figuratiuꝰ.eo ꝙ in ſe ſecretã et re/⸗ conditã habeat intelligentiã.ſ. cũ aliud ðꝛ Hiſſal.lis.ↄ.t.⁊ h; le.ad miſſam ꝑtinẽs. et pꝛa miſſa. Et h̊ miſſale.lis.ꝓ qͥdam libꝛo. vbi ↄtinet᷑ myſteriũ miſſe.⁊ ꝓdu. ſa. Miſſaticꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.q frequent᷑ mitti᷑ ⁊ ðꝛa miſſo.ſas.Et h̊ miſſaticꝰ.i.nuncius. ⁊ hec miſſatica.i.nũcia.⁊ h̊ miſſaticũ.i.nũ ciũ.qð ꝑ miſſaticũ mandamꝰ. Itẽ inueni h miſſaticus.ci.qͥ frequent᷑ canit miſſam. po⸗ iig tni l — — — — — — — — — , E = i ſun⸗ . ale N a.N ciſch n i lisi edem/ ſg lntt⸗ iwinus. kian dd ⁊z aliud intelligit. Et hᷣ myſteriũ. rij. id ẽ ſa cramentũ ſacꝝ vel abſconditũ vel figura tio occulta.vel occultũ ſecretũ.qꝛ ſecretaʒ ⁊ reconditam hʒ diſputationẽ ⁊ intelligen tiam. Et differt a miniſteriũ.qꝛ miniſterin ANobibl.lis.2.t.⁊ G le.i.monitioni habilis A¶ Hoderatus.ta.tũ.i.tẽperatꝰ.Et ẽ mode⸗ ratus qͥ nec plus nec minꝰ facit qᷓ; debeat. MEogdernꝰ. na.nũ.i. iſtius tẽꝑis.⁊ ðꝛ 1a mo⸗ in tempalibus attendit᷑.ſed myſterium in ſpũalibus.vt fuit incarnatio Jeſu chriſti Z ſicut eſt cõſecratio panis ⁊ vini in altari. ⁊ fimilia.ꝗᷓ ſecretã in ſe ↄtinẽt intelligẽtiaʒ pype myſteria dicunt᷑. Vñ apłs.j.Coꝛl.xv Ecce myſterium vob dico. Omẽs quideʒ reſurgemus.ſed non omẽs immutabimur Et ꝓducit᷑ e.in myſterium. Unde Oꝛati⸗ Nandimus interdũ doctis myſteria regu Licet in libꝛo ſacrificioꝝ coꝛripiat᷑. AUnde myſteriũ fert einuiſſe cruci Sed foꝛte h̊ ꝓpter neceſſitatem metri accidit. ECyſtis vłmyſticẽ gręce.latine ðꝛ ſecretuʒ MWMpſtrũ.ſtri.i.latens odiũ.⁊ ðꝛ a myſtis. Mitia. tię.f.p.i.mãſuetudo. Iteʒ mitia eſt plurale neutrũ de mitiss. ¶EKitilena.nę.qͥdã locꝰ. de qͥ habetur Actl. xx viij. Et pðᷣ.pe. Vñ in Auroꝛa. NPoſt tã tas clades nos inſula ꝗ mitilena. Mitis. tis. .t. ⁊ B te.i.humił.molt.beni/ gnus. nõ durus.maturus. Unõ poma di⸗ cũtur mitia. mata mollia.⁊ ꝓð.mi. Vñ Ouið.ð arte. Sed caret inſidijs hoim. qꝛ mitis hirundo. Et nõ ꝙ licet mitis æ man ſuetus. vel mititas ⁊ maſuetudo idẽ vide⸗ antur in eſſentia. differunt tñ in efficacia. qꝛ mititas attendit᷑ in affectu. Mitis enix⸗ vt dicit glo. ſuꝑ illud atth. v. Brimi/ tes ⁊c᷑.Mitis inquit eſt queʒ mentisaſpe ritas.ſeu amaritudo nõ afficit.ſed ſimꝑlict tas ad omnem iniuriã ſuſtinendã patiẽter inſtruit. Mitis eſt quẽ nec rancoꝛ.nec ira afficit. ſed oĩa eq̃nimiter ſuſtinet. ſue⸗ tudo vo attendit᷑ in effectu. Anð dic Caſ⸗ ſiodoꝛus ſuꝑ pſalteriũ. anſueti. quaſi manuſueti.i.tolerantes iniurias.non ma⸗ lum ꝓ malo reddentes. Mythos gręce.fabła ðꝛ latine ſm Mapᷣ. Mitra. trę.f.p.pilleũ phꝛygiũ caput ꝑcin⸗ gens. q̃le eſt oꝛnamentum capitis deuota rum fęminaꝝ. Sed pilleum viroꝛum eſt. mitra feminarum. Mitra etiam eſt epiſco poꝛum. Et mitra funis eſt quo media na/⸗ uis vincitur. Aitridates.rex ponti ðꝛ fuiſſe.⁊ coꝛ.pe. VOñ in Auroꝛa Antonius Marc' et Mi tridates id in aurem. H A ythus.thi. m.g.i.fabuloſus.iocoſus.⁊ relatu dulcis.⁊ ðꝛ a mythos. ſupꝛa in JIr. ⁊ in ina Moab ⁊ Ammon filij Loth. a qᷣb bite. ⁊ ammoniteę dicti ſunt. us moa/ dus. JIñ hęc modernitas.tatis. Modeſtus.a.ũ.i.tẽperatus ⁊ diſcretꝰ.nec plus qcqᷓ;. nec minus agẽs.nec etiã iraſcẽs Iñ modeſtia.ſtię.i.mãſuetudo verecũdia Et eſt modeſtia in facto ſed modꝰ in dicto vel cõcupiſcentia. Modicꝰ. ca.cũ.i.rõnalis.mẽſuratꝰ.mode⸗ ratus. Et modicus.i.paruus.ſʒ im ꝓpe et abuſiue ðꝛ In modice adu. Et hęc modici tas. tatis. Et cõponit᷑ modicus immodicꝰ ca.cũ.i.intemperatꝰ.immenſuratus. ANodiolus.li.dimi.i.paruus modius.ſᷣm Hugl. Sicit᷑ etiã modiolus pe.coꝛre.illud groſſum lignũ in rota ꝑ qð caput axis im⸗ mittit᷑.in quo radij in circũitu infixi ſũt Et 8: tunc modiolus a modio.qꝛ in modum modij capax eſt ⁊ cõcauus.. AModius.dij.eſt mẽſura libraꝝ q̃draginta q̃ttuoꝛ.i.ſextarioꝝ vigintiduoꝝ.⁊ ðdamo dus. qꝛ in ſuo mõ ꝑfectꝰ eſt. Cuiꝰ nũeri cã inde tracta eſt.qꝛ in pᷣncipio deus viginti⸗ duo opera fecit.nam pꝛima die ſepteʒ ope ra fecit.i. materiam infoꝛmẽ. angelos.lucẽ ſupioꝛes celos.terrã.aquã ⁊ aerẽ. Secun⸗ da die firmamentũ ſolũ.Tertia die qttuoꝛ ſcʒ maria. ſemia. ſatiões ⁊ plataria. Quar ta die ſolem lunã ⁊ ſtellas.Quita die tria. ſcʒ piſces ⁊ reptilia aquarum ⁊ volatilia. Sexta aũt die q̃ttuoꝛ.ſ.beſtias.pecudes. reptilia terrę ⁊ hoĩem. Et facta ſunt oĩa vi gintiduo genera in diebus ſex. Et viginti due generationes ſunt ab Abꝛaazʒ vſq; ad Jacob. ex cuius ſemine nata eſt ois gens Urk. Et vigintiduo libri ſunt veteris teſta⸗ menti vſq; ad lheſter. Et vigintiduo ſunt lr̃aꝝ elementa. qᷣbus cõſtat diuinę legl do⸗ ctrina. His igit᷑ exemplis modius viginti duox ſextarioꝝ a moyſe m ſacre legis do ctrinam effectꝰ eſt. Et qᷓ;uis diuerſe gẽtes huic menſurę pondus vel adijciãt ignoꝛa⸗ ter vel detrahant. tñ apud hebꝛeos conſti tutione diuina tali ratiõe vᷣuat᷑. Item mo⸗ dius eſt cui arboꝛ nauis inſiſtit ob ſil itudi nem menſural vaſis ſic dictus. Modulamẽ.inis.i:cãtatio dulcl ⁊ mellie⸗ 2èòèòG lCodulus.li. dimi.i.paruus modꝰ. tẽ H modulus. li.tropus.cãtꝰ qͥ ſcinit᷑ in pᷣnci/⸗ pio miſſę.vel matutini.vel veſperaꝝ. Modus.di.m.S.i.terminꝰ.finis vł menſu ra. vel maneries.vel ↄditio.vłtẽperamen tum.Et ponit᷑ dtũs ⁊ ablatiuꝰ huius nois ſcʒ mõ aduerbialit᷑ ꝓnũc vel aliqñ vł pau loante.vel tmmõ. Et cõponit᷑ Amodo.ii. deinceps. Tmmodo.ſolũmõ ⁊ poſtmodũ id ẽ poſtea. ⁊ admoduz.i.valde. Item iſte gtũs modi cõponit᷑ Iſtiuſmodi.illiuſmõi aliuſmodi.huiuſmodi. huiuſcemõi.noia indeclinabilia. ⁊ ois gene. Modus etiam eſt accidens vbi. AURoys gręce.latine ð aqua. Moypſaicus.ca.cũ.pe.coꝛ.res moyſi.vład mopſen ꝑtinẽs.⁊ ðꝛ a moyſes.⁊ tacet᷑ pri/⸗ mum y.in ꝓpnũciatiõe.licet ſcribat᷑. Moyles.ſi.i.aq̃ticus.⁊ ðꝛ a moys qð ẽ aq̃ᷓ gꝗ in aqua fuit inuentꝰ.⁊ ex aqua ſumptꝰ. Nũ mopſes interpᷣtat᷑ ſumptus ex aq̃. In uenit em eũ ad ripam fluuij expoſituʒ filia Pharaonis.quẽ colligens adoptauit ſibi ⁊ vocauit eum moyſen.qꝛ de aqua aſſum⸗ ſiſſet eeum. Mola.lę.f.p.ðꝛ lapis latꝰ ⁊ rotũdusĩ quo molit᷑ ⁊ acuit᷑ ferrũ.⁊ ðꝛ a molo.lis.⁊ mo la. lę. ð puls ex farina ⁊ aqᷓ ⁊ ſale.q̃ oliʒz v. ctime int᷑ coꝛnua ꝑfundebant᷑.⁊ ſi patiẽteſ erat bonę erãt.⁊ ſi recalcitrabãt malę erãt ⁊æ reijciebãt᷑. Iñ ꝑ cõpoſitionẽ ðꝛ iĩmolo as id ẽ ſacrificare.q̃ſi molã infundẽ. Itẽ mo/ la.lę.ð lapis in qͥ frumentũ molit᷑ ⁊ teri᷑. ⁊ ðꝛ a molẽdo. Vel ᷣm Iſið.ðꝛ mola.qua ſi mala.a malon.i.a rotũditate ſui.ola aſinaria ðꝛ qꝛ cũ ea molit aſinꝰ.qꝛ in qͥbuſ/ dam moledinis aſinꝰ voluit rota cũ mola. Nel mola aſinaria ðꝛ ꝗuis ⁊ põderoſa.vt aſinꝰ.qꝛ onerat aſinũ.⁊ coꝛr.mo. Holarl. ris. 9. t.⁊ B re.ad molã ꝑptinens.? ðꝛa mola.Et h̊ molaris lapis molę.vł vñ fiunt molę.vel magnus ad modũ molę Et B molaris.dens maxillaris.qꝛ cibum illis dentibus.q̃ſi mola molimug. Rolendinũ.ni.n. S.domꝰ vbi molit᷑ faria lendinaria. rie. ⁊terit᷑. Iñ h̊ molendinarius.rij.⁊ hęc mo⸗ 3 A Woles. lis.f. g.i. difficultas. magnitudo. magnũ podꝰ.⁊ ꝓðᷣ.pmam.ſed molo.lis. mola. lę. coꝛ. mo. Vn. Quę frumẽta molit mola. ſit moles tibi põdꝰ. Mõ leuitate mo⸗ dis ⁊ grandis.⁊ ꝓðllo. Molucrũ.cri.ðꝛ illud cuʒ q̊ͥ mola vtit᷑. Et leſtus etiam ðꝛ moleſtiaʒ inferẽs.inqetãs. Inñ hec moleſtia. ſtię. Iñ moleſtioſus.ſa. ſum.i.moleſtiam inferens Molimẽ.inis.n.t.i.conamẽ.⁊ ðꝛ a molioꝛ lirl. Noõt etiã hre ſigtiones de molioꝛ. Molimẽtũ.ti.n.s.i.conamẽ.⁊ ðꝛ a molioꝛ Holitoꝛ.orl.m.t.artifex.fabricatoꝛ.⁊ ꝓð. li. Vñ Quið.in.x.meta. Nrimeęq; rat mo litoꝛ Jaſon. ⁊ ðꝛ a molioꝛ.liris. ONolleſtra.ſtrę.pelłouina.⁊ ðꝛ a mollio. Mollicia.cię.⁊ hęc mollicies.ei.in eodẽ ſẽ ſu.ſ.fragilitas.eneruatio.mitigatio. OHolliculus.la.lũ.i.aliq;tulũ mollis MHoll. lis. 2.t.⁊ B le.i.fragił.tener.tẽpera/⸗ tus.blandꝰ.iocũdus.placitꝰ.in vbiſ leniſ effemiatꝰ.⁊ ðꝛ a mollio.lis.qꝛ vigoꝛẽ ſexꝰ eneruati coꝛꝑis dedecoꝛet.⁊ q̃ſi młr emol/ liatur.Et cõponit᷑ ꝑmollł.qᷓ;mollis.Et in/ uenit᷑ molł nomen ⁊ vbum. ⁊ vtrũq; ᷣmãa ꝓð.poſitione. Vñ qͥdam.Zu vbis molliſ me blandis femina moll. Moloch qðdam idolũ fuit. S Moloſus.ſi.i.magnus canis.⁊ ðꝛa molo. lis.q̃ſi ad molendũ aptꝰ.ſeu paratus. Ael moloſus fuit p Pirrhi Iñ dicta eſt molo ſia.ꝗdã terra.ſ.epirus.vel ꝑs epiri. Inde moloſus.ſa.ſum.⁊ moloſius.ſia.ſiũ.Et h moloſus.ſi.qͥdã pes ↄſtans ex tribꝰlõgis. dict' a ſaltatiõe moloſoꝝ quã exercuerunt armati. Et h̊ moloſus.ſi.ꝓ cane.qꝛ ibi op⸗ timi ⁊ magni abundant canes.Et hic mo/⸗ loſicus.ca.cũ.i.moꝛdax vel rapax.hic eti am videt᷑ dici h̊ moloſius qdam lapis viri molucrũ.i.tumoꝛ ventris.⁊ ðꝛ a mola ·. Homen. inis.n.t.i.momentum tã ꝓ motu qᷓůᷓ; ꝓ ſpacio tpis.et coꝛ.pe.gti. Aomentũ.ti.minimũ tps a motu ſideꝝ di ctum q̃ſi monimẽtũ.qꝛ cito ⁊ in trãſitu mo uetur tam breue ſpaciũ tꝑis. Momentuzʒ etiã ðᷣꝛ ſtilus in q̊ momẽta colligũt᷑.qꝛ cito ad modũ momẽti inclinat᷑. Itẽ momẽtuʒ ſtatere. Eſaie.iiij. ðꝛ ſtilꝰ vel ligula in trãſ/ uerſali ligno poſita ꝑ quã dinoſci᷑ vtrum lãces in trutina ęq̃lit᷑ ponderẽt.Et nota ꝙ hoꝛa eſt viceſimaqrta pars diei naturalis Punctũ eſt quarta ꝑs hoꝛę. Momentuʒ eſt decima ꝑs puncti.vel qdrageſima pari hoꝛę Iñ momentaneus.nea.neũ.⁊ momẽ tarius.ria.riũ.i.tranſitoꝛiꝰ.cito trãſiens. 2 R0 —— = leę. ſed aquę currit rora mole. parũ durans. . Moleſtus.ſta.ſtũ.i.eger.triſtis.turbatus Monachus.chi. gręce.i. ſingularis latnirne nen ⁊ a moles.q̃ſi a mole turbatiõis.Et mo ⁊ ðꝛa monas.quod eſt ſingularitas.eo ꝙ a une henun gan ni, uunit imn hn as nnu, uper mone iſiens⸗ uͤbi⸗ ,,0 M ſingulari ſit ⁊ ſolitariꝰ.qꝛ mõachi a ſecula ribus actibꝰ ⁊ vita ſegregati.q̃ſi ſoli moꝛã tur. Si g̊ ſolitariꝰ interpᷣtat᷑ vocabulũ mo nachi.qͥd facit in turba qͥ ſolꝰ eſt? & autezʒ 2 monach?. qᷓi vniꝰ. aig cuſtos.etymo.eſt Et ſũt pla genera mõachoꝝ.ſ.cęnobitę qͥs in cõi viuẽtes poſſumꝰappellare.Anacho retę. Idẽ ⁊ heremitę ⁊c. Et a mõachus ðꝛ heęc mõacha.chę.a fac dtũs ⁊ ablatiuꝰpła lis mõachabꝰ. Et h̊ ⁊ hęc mõachal.⁊ Ble. ⁊5 ⁊ heęc monachil.⁊ Hᷣ le.⁊ mõaſticꝰ.a.ũ. MMonar.i.ſtulttuus. Monarcha chgiincens vniꝰ ciuitatl. vl ingularis pᷣnceps.ſ.qꝛ ſingularẽ poſſidet pᷣncipatum.ſicut Alexander apud gręcos ⁊ Julius apud rhomanos. Iñ hęc mona⸗ h.chit .i.ingularis pᷣncipatus vłpote/ Monarſiculus.li.i.ſtultus.iracũdꝰ.⁊ ðꝛa moneo.nes.⁊ ardeo.vel ardoꝛe.quia cito mouet᷑ ad iram. Vñ Plautꝰ.Quid tu mo eß ⁊c. ⁊ coꝛ.pe. Honas.monadis.i.ſingularitas.vᷣncipiũ ſcʒ numeriqͥ ðꝛ vnus vł vnitas.i.ſingula/ ritas. Iñ h̊ͥ ⁊ hęc monał.⁊ hᷓ̊ le.i.vnial.ſin⸗ gularis. Iñ monalitas.tatl.i.ſingularitaſ ⁊ monalit᷑ ad.i.vnialit᷑.ſingulariter. Monaſteriũ.rij.n.s.habitatio mõachoꝛũ ⁊ðꝛ a monos.⁊ ſterion.qð eſt ſtatio.quaſi ſingularitas ⁊ ſolitaria ſtatio.qꝛ ibi habi/ tantes a ſęcularibꝰ ſegregati actibꝰ ⁊ vita. iſſi ſoli moꝛant᷑. Iñ h̊ monaſteriolũ.li.di. 25hᷓ ⁊ hęc monaſteriał.⁊ GBle. Monedula.lę.f.p.eſt auis qdã.⁊ ðꝛa mo⸗ neta. q̃ſi monetula.qꝛ cũ auꝝ vel aliquam monetã inueit aufert ⁊ occultat.⁊ coꝛ.pe. Moneta.tę.f.p.i.nomiſma.⁊ ðꝛ a moneo. nes.qꝛ monet ne q̃ fraus in metallo vłpõ/⸗ dere ſit. Iñ h monetariꝰ.rij.⁊ monetarius ria.riũ.Et h̊ monetariũ.rij.locus monetę. qͥ etiã ðꝛ monetũ. Item moneta dicta eſt Juno.qꝛ monuit rhomanos per anſerem. Oñ Lucanꝰ.Numina caſtrenſis miſcebiſ flãma monete. . Qoniał.lis.f.t.pe.ꝓð.i.monacha. Jñ H ⁊ heęc moniał.⁊ h̊ le.⁊ cõpoĩt᷑ ſãctimonialł. Monibil.lis.⁊ h̊ le.qð cito monet Monile.lis.n.t.qðdã oꝛnamentũ pectoꝛiſ mulierl.⁊ ðꝛ a munio.nis.eo ꝙ muniat pe⸗ ctus mulieris ne leccatoꝛes poſſint manuʒ immittẽ in ſinũ eiꝰ. Vel a monẽdo.qꝛ caſti tatem monet Monet em vidẽtes eã abſti nere ab ea tãqᷓ; viro ↄiuncta.qꝛ ſolę mari/ tatę olim ferebãt monilia. Nel ðꝛ monilea erum ſignant᷑. ⁊ pduniinnn. Monimen.inis.n.t.⁊ GB monimentũ ti.per munere. qꝛ ꝓmunere ſolebat dari. Vñ in xx. etymo. diẽ Iſið. Monile oꝛnamentuʒ ex gẽmis eſt qð ſolet ex feminaꝝ pendẽ col lo. dictũ a munere. Hoc etiã ſᷣpentum dici tur.qꝛ ↄſtat ex ãphoꝛulis qbuſdã aureis. ⁊ varijs gẽmis in modũ facturę ſerpentis. Tlerũq; etiã ꝑ monile oĩa oꝛnamẽta muli qð ad aliqͥd monemur.⁊ nobᷣ aliqͥd reduci tur ad memoꝛiã. Vñ hiſtoꝛię dicũt moni⸗ menta.qꝛ pᷣterita ammonẽt.⁊ ad mẽoriam reducũt. Et etiã indicia amoꝛis.ſ.ꝗ nobis relinquunt᷑ in ſignum amoꝛis ⁊ memoꝛig. monimenta dicunt. Et ðꝛ monimentũ. qſi monens mentẽ. AUñ Gręciſmꝰ. Momẽtũ dicas tpꝑs monimen monimenti. Monitoꝛiũ.rij.locꝰ monendi.ſicut ſchola nitur etiã monitoꝛiũ ꝓmonimen. Monocentarus.ri.malſ.ge.i.monſtruʒ ca⸗ put hñs bouis. MWonoceros.rontis.m.g.i.vnicoꝛniſ.⁊ ðꝛ amonos.qð eſt vnũ.⁊ ceros.qð eſt coꝛnu eo ꝙ in media frõte habeat vnũ coꝛnu.ete idem aial qð rhinoceros. NPõt etiã declia⸗ ri latine monocerus. ri. ⁊ rhinocerus.ri. 2„ Monocolos.qð hʒ vnam metri varietatẽ ⁊ðꝛ a monos.i.vnũ.⁊ colõ.qð ẽ mẽbꝛum onocoſmꝰ.mi.genꝰ vehiculi qð ab vno iumẽto trahit᷑. Et h̊ monocoſmũ.i.carrus vnũ tm̃ poꝛtãs.⁊ ðꝛ a monos.⁊ colmus Monoculus.li.i.qð vnũ hʒ oculũtem Monogamus.mi.pe.coꝛx.qͥ vni tm vxoꝛi nupſit. Iñ monogama.vxoꝛ vnius viri. Monopol.lis.f.g.ciuitas ſub ſe hñs ciui/ tatem vnã.vel qſi vnica ⁊ ſingularis ciui/ tas.ſ.ꝗ reliquis in aliqua regioe melioꝛ ſit Tliberioꝛ.⁊ coꝛ.po. YèdJMUNũK Monopolium.polij.eſt ſtatio vbi vna res vendit᷑.⁊ ð a monos.qð eſt vnũ.etpolo. qð eſt vendere. Ael monopoliũ eſt alicuiꝰ negociationis aut officij ſuꝑioꝛis vnica ex ercitatio cũ p̃rogatiua ⁊ ſingulari inito pʒ cto. vbiãtia. Cauſa negociatiõis aliqᷣ int ſe paciſcũt᷑ ne poſſeſſio aliq̃ pᷣcio mioꝛi ven datur qᷓ; ipi inter ſe ↄſtituerũt. Vel vendi toꝛes panis vel cuiuſcũq; negociationis i⸗ ter ſe pacti ſunt vt rem aliquã venalem vt lem ?⁊ neceſſariam reipublice non debẽt ꝓ minoꝛi pcio qᷓ; conuenerunt vendere. vel ne aliqs inſtruant in arte ſuaniſi filios vel nepotes. vt ipi ſoli commoduʒ artis vłne⸗ gociationis faciant ⁊ habeant. Iſti enim dicunt᷑ monopoliũ exercere. Et guiſſime puniẽdi ſunt.qꝛ directe hmõi ↄuentiones ſũt ↄtra pᷣncipẽ. Itẽ monopolꝰeſt qͥ vult eſ ſe ſolꝰi ciuitate vẽditoꝛ.ſ.is qͥ impetrat ſibi ſoli liceat in ciuitate aliq̃ ſpalia vẽdere emere vel facere. Itẽ monopoli ſuntq im⸗ petrant ꝙ ipᷣis ſoł liceat hmõi facere.etiaʒ in vendendis rebꝰ certũ pᷣciũ ſtatuere con tra qð nemini licet venderer. Monoptotus.ta.tũ.i.vnũ caſum hñs. Monos gręce.latine ðꝛ vnũ vł ſingularis Monoſtichon vł monoſtichiũ.neu.gene. opus vnius vſus.⁊ acuit᷑ in ſfie. Monoſtrophꝰ.ðꝛ oda illa ꝗ tm vnam me/ tri varietatem habet ons.montl.m.g.altꝰ terrę tumoꝛ.Et di uidit᷑ in tria.ſ.radicem.latꝰ ⁊ iugũ.qð eſt ſummitas montis. Idem ⁊ collis. Et ðꝛa moueo.ues.eo ꝙ a tᷣra qſi in altũ moueat᷑. Nelꝑ ↄtrariũ ðꝛ mons a moueo.qꝛmime mouet᷑ de loco ad locũ. Vel a munio.nis. qꝛ munit.nos. Vel ab emineo.eo ꝙ emine at. Mam ᷣm Iſið . Motes ſunt iumoꝛes terraꝝ altiſſimi dicti.qꝛ ſunt eminẽtes. aũt ðꝛ mons q̃ſi moles oppoſita ſoli naſcẽ⸗ ti.etymo.eſt. Iñ mõtanus.na.nũ. VUñ qui dam. Pro vanis vbis montanis vtimur herbis. Moõtanus.ni.m.g.etiã dictus eſt qͥdam vir ꝓpᷣo noĩe. Itẽ a mõs ðꝛ mõtana noxꝝ.tm̃ in płali numero.i.mõtes.⁊ ꝓprie montes magni. Vñ Lucę.j.Abijt in mon tana cum feſtinatione. ¶Hõtani dicti ſunt qͥdam heęretici qͥ tꝑe ꝑſe cutiõis in montibꝰ latuerũt.q̃ occaſiõe ſea catholicę ecclłe coꝛpoꝛe diuiſerunt. MHõticulus.li.dimi.i.paruus mõs. Inde mõticuloſus.ſa.ſum.⁊ mõticuloſitas.tat Moõtuus.tua.tuũ.⁊ hic montuoſꝰ.ſa.ſum in eodẽ ſenſu.i.aridꝰ.aſper.macer.incult⸗ plenꝰ montibꝰ Iñ mõtuoſitas.tatis. MHõſtꝝ.ſtri.n.S.vt ait papᷣ.ẽ qð extra na/ turã naſcit᷑.vłnimis grãde vłnimis bꝛeue ⁊8z a mõſtro.ſtras.qꝛ mõſtrat aliqͥd futu⸗ rum. Et ſicut diẽ hHug. Monſtʒx ꝓpe eſt qð ſtatim monſtrat qͥd apparat. Monumentũ.ti.n.s.eſt ſepulcrũ mortuo⸗ rum. ⁊ a moneo nes.qꝛ monet trãſeũtiũ mẽtes vt cogitent de moꝛte. Itẽ monet ad memoꝛiã defuncti ⁊ ad ſui ↄtemptum. MHora. rę.f.p.i.impedimẽtũ.tarditas.mo ra aũt eſt qipedit.tarditas ꝗᷓ impedit᷑ Itẽ mora in re.tarditas in hoie. Iñ morulalęe. di. Et moꝛoſus.ſa. ſũ.i.tardꝰ. ⁊ hęc moro/ ſitas.tatl. Et coꝛ.bmã. Et a moꝛa ðꝛ mora tus. ta. tũ. ⁊ coꝛ. pᷣmã. ſʒ qñ deriuat᷑ a mos ꝓð.pᷣmã. Itẽ inuenit᷑ etia h ęc moꝛꝰ.ri. pꝛo qdam arboꝛe.⁊ ̊ moꝝ.ri. ⁊ płalit᷑ hęcmo/ ra ꝓ fructu.⁊ ꝓð.mo. Vñ. Sunt matura mora.pira.perſica.coctana moꝛa. Moracia.cię.f.p.i.nux dura diu vuata Moral.lis..t.⁊ h le.qð ꝑtinet ad moꝛes. vel qð hʒ mores.vel qͥ tractat de moꝛibꝰ. Iñ h̊ moꝛale.lis.ꝓ q̃ͥdaʒ libꝛo qͥ tractat de moꝛibꝰ.Et hęc moꝛalia.liũ.ꝓ eodeʒ libꝛo. ⁊ hęc moꝛalitas.tat.Et nõ q; moꝛale vbũ ſiue imitatiuũ ðꝛ vbũ ſignãs moꝛẽ ſui rei pᷣ mitiui.vt patrio.i.moꝛem pr̃is gero. Moratꝰ.ta.tũ.i.moꝛibꝰ inſtructꝰ ⁊ ifoꝛma tus ⁊ bonos hñs moꝛes. Iteʒ moꝛatꝰ.i.ſe quẽs moꝛes. Item moꝛatꝰ.i.ſᷣm moꝛes de ſcriptꝰ.i.vᷣm ꝓpᷣetates.Et pð.pᷣmã. Anð Oꝛatiꝰ in poetria. Interdũ ſpecioſa iocis morataq; recte. Itẽ moratꝰ.a.ũ.põt deri/⸗ uari a mora.Eſt etiã ꝑticipiũ de moꝛoꝛ ar ⁊ tunc coꝛ.pᷣmã. AVñ Mos me moꝛatum. mora me facit eſſe moratetu. Horbꝰ.bi. m. S.i.infirmitas.⁊ ðꝛ a moꝛte. eo ꝙ inferat moꝛtẽ. In moꝛbidus.da.dũ. id ẽ infirmꝰ vł inſanꝰ.Et morboſus.ſa.ſũ. id ẽ plenꝰ moꝛbo ⁊ aſſuetꝰ.vłqꝛ ſua coꝛru⸗ ptiõe morbũ infert. AUnð poꝛci.⁊ caprę.et hmõòi aĩialia dicũr̃᷑ moꝛbida.qꝛ corrũpẽdo aerẽ moꝛbũ inferũt. Iñn moꝛboſitas.tatis. Mordax.dacl.ois.ge.ðꝛa moꝛdeo.des.⁊ comꝑat᷑. Iñ mordacit᷑ adu.⁊ hęc moꝛdaci tas.tatl.Et cõponit᷑ ꝑmoꝛdax.i.valð moꝛ dax. ⁊ ꝓð.pe.gti.Et a mordax ðꝛ morda/ culus.la.lũ.i.aliquantulũ moꝛdax. ¶MHoribũdus.da.dũ.i.ſilis moriẽti.vł mo ri incipiẽs.hmõi em̃ noĩia in bũdus deſinẽ tia ſient ſiłitudinẽ vłaptitudinẽ AVUñ Oſꝰ plena notat.bundus ſimilat.bilis aptat. Aoriger. a.ũ.i.obediẽs.⁊ ðꝛ a morigeror Morio.onis.ſᷣm NPapᷣ.i.amẽs.⁊ ðꝛ a moꝛ te.eo ꝙ nõ vigeat intelłctu Moꝛiões vul go dicunt᷑ fatui.nõ multũ a pecoꝛibus di/⸗ ſtantes. ⁊ ꝓðᷣ.mo. Vñ qͥdaʒ. HNõ eſt vngẽ⸗ dus. furioſus morio paruus. QMHoroſus.ſa.ſũ.i.laſciuꝰ.faſtidioſus.tar/ dus. ſuꝑbus vel nobił.⁊ ðꝛ a mos.Tamẽ moꝛoſus potiꝰ ponit᷑ in mala ſigtiõe q; in bõa.q̃ſi malos hñs moꝛes.Et ꝓð.pᷣmam. Itẽ moroſus põt deriuaria mora.et tunc coꝛ. pᷣmam. Uñ. Mos me moꝛoſuʒ mora me facit eſſe moroſum ”M ¶Morphea. pheę.qdaʒ infirmitas. ſ. qñ ali⸗ qs mutat᷑ in aliũ colorẽ.⁊ ðꝛ a moꝛphe qð eſt mutatio. M — — 2 — — — * = i de N ſocß en/ e m. W. a. aſ. n m nigit de nondr . d/ ne dene n. Nigeac⸗ Rann iesfl prs Gck luſig, s ie inn. 1AnN. 1 glaf⸗ guptetl Moꝛphoſis. ſis i. mutatio ppꝛię ſube. Et poit᷑ ſimplicit᷑ ꝓ mutatiõe.⁊ ðꝛ amoꝛphe. ⁊ vſios qð eſt ſubſtantig. ANoꝛs.moꝛtl.f.t.eſt diſſolutio coꝛpis ⁊ ai vł pᷣuatio vitę.Et poit᷑ ꝓ qlibʒ deſtructõe ⁊coꝛruptioõne.⁊ ðꝛ a moꝛdeo.des.qꝛ moꝛſ moꝛdet. Nel a moꝛſu pᷣmi hois. qͥ vetitę ar boꝛis pomũ moꝛdens moꝛtẽ incurrit. Vel ðꝛ moꝛs q̃i amaroꝛ.qꝛ ſit amara Et fũt tria generã moꝛtis.ſ.acerba.immatura ⁊ meri ta. Acerba infantiũ.ĩmatura iuuenũ.meri ta.i.naturalis ſenũ. Iteʒ alit᷑ ſᷣm ternariũ diſtinguit᷑ moꝛs. Alia eſt naturał.alia Fa talis.alia caſuał.HNaturałeſt.ꝗᷓ de nat᷑a cõ tingit cui vltra centum vigiti annos nõ eſt ↄceſſum.qꝛ naturalit᷑ centum viginti ãnis põt homo viuere.Fatalis eſt.ꝗᷓ ↄtingit fa to.i.conſtellatione. Zali em conſtellatiõe poteſt qͥs naſci vel diſponi ꝙ viuit plus vł minus fato nonaginta annis. ſi tres curſꝰ ſaturni exitium creat.niſi foꝛte benignitas aliarũ ſtellarũ ſuparet curſum. Caſual. id eſt accidentalis.eſt ꝗᷓ contingit vel contin⸗ gere poteſt aliquo accidenti.ſ.ꝑ occiſionẽ. vel ſubmerſionẽ.vel ruinã.⁊ hmnöi. oꝛſił.lis.ↄ.t.⁊ B le.qð eſt aptuʒ ad moꝛ dendum. Iñ moꝛſiliter adũ.⁊ coꝛ.ſi. Moꝛſus.ſus.ſui.actꝰ vel paſſio moꝛdendi vel vulnꝰ qð fit moꝛdendo vel bolus.IJnð moꝛſellus.li.dimi. Item moꝛſus.ſa.ſum.iĩ uenit᷑ in actiua ſignificatione.q̃ moꝛdet et comedit. q̃ſi nõ ieiunꝰ. Iñ cõponit᷑ immoꝛ ſus.ſa.ſuzʒ.i.ieiunꝰ qͥ nibil momoꝛdit. Vñ Oꝛatius in ᷣmo.Flagitat immoꝛſus refi⸗ ci. Inuenit᷑ etiam moꝛſus.ſa.ſum in paſli⸗/ ua ſignificatione.a moꝛdeoꝛ.deris. Moꝛtal.lis.⁊ ̊ le.i.moꝛti ſubiacens.Quę cunq; ſunt a luna inferiꝰ.ſunt moꝛtalia.icd eſt moꝛti ⁊ corruptioni ſubiacentia. Inde moꝛtalit᷑ adu.Et hęc moꝛtalitas tatl. Et H̊ ⁊ hęc moꝛtalł ſubſtantiue.i.hõ in oĩ genere Et qᷓ;uis multa alia ſint moꝛtalia.ðꝛ tñ hõ moꝛtał ꝑ excellentiam miſerię et anguſtię. Pluribus em moꝛtibus.paſſionibus.an/ guſtis.miſerijs. tribulationibus. dolori/ bus ⁊ infirmitatibus ſubiacet miſer hõ qᷓ; gqliq̃ alia res. AUnde cũ inuenit᷑ moꝛtałpoſi tum ſubſtãtiue in maſ. ge. vel fe. ge. vel in cõi genere ſꝑ deſigt hoiem. Et cõponit᷑ H 2⁊ hec immoꝛtał.⁊ h le. Inð immoꝛtalitas. tatis.Et immoꝛtalis etiam ponit᷑ pꝛo deo pexcellẽtia immoꝛtalitatl ⁊ incoꝛruptiõis Moꝛtariũ.rij.n.sS.ðꝛ a moꝛte.eo ꝙ ibi iam ſemina in puluerẽ redacta ⁊ moꝛtua ↄdiat᷑ Vel cõponit᷑ a moꝛte.⁊ tero.ris.qꝛ ibi qe/ quid terit᷑.moꝛitur. Inde h̊ moꝛtariolum. li. dimi. èéä AHoꝛticinus.na.nũ.pe.ꝓ.i.moꝛte ceſus.? int᷑fectus.⁊ ð a moꝛs.⁊ cędo.dis.⁊ ꝓ.pe.· Itẽ moꝛticinꝰ.na.nũ.ðꝛ a moꝛs.⁊ cado.i. moꝛte cadẽs.ſic qñ eſt moꝛtalitas alaliũ. ⁊ tũc coꝛ.pe. Vñ Be cado moꝛticinũ.de cę⸗ do moꝛticinum. Itẽ Moꝛticina ferro ca⸗ dunt. moꝛticina moꝛte. Moꝛticina de cę/ do comedunt᷑.oꝛticina de cado come/ di nõ debent. ¶Moꝛticinũ non eſt nomẽ ni⸗ ſi moꝛtuoꝝ.Sed moꝛtalia nomẽ eſt viuen tium coꝛpoꝝ. Et inde h̊ moꝛticiniũ.nij.tatł moꝛtalitas.vel moꝛticinũ.Et nõ ꝙ moꝛti⸗ cina Eſa.iiij. vbi ðꝛ. Ooꝛticina eoꝛuʒ ⁊c. ꝓdu.penł.qꝛ dicit glo. Moꝛticina eoꝛũ ꝓ ſtrata a rhomanis. Item moꝛticina Hiere mię.vij.ꝓdu.penł.Et erit moꝛticinum po puli huius in cibum. ðÿ Eoꝛtuariũ.rij.ðꝛ qð qͥs reliqᷣt in moꝛte.vt in.c. conquerente. de offi. iudi. oꝛdli. EHoꝛtuus.tua.tuũ.eſt ꝑticipiũ de moꝛioꝛ. rerl.Et cõponit᷑ ſemimoꝛtuꝰ.tua.tuũ.i.ex ꝑte moꝛtuꝰ. Immoꝛtuꝰ.tua.tuũ.i.nõ moꝛ tuus.vel valde moꝛtuus. Moꝛus.ri.ꝗdã arboꝛ.⁊ deriuatur a greco mauron. qð latine ðꝛ nigrũ eo ꝙ fructꝰ eiꝰ ſit niger. Iñ H moꝛum.ri.fructꝰ eiꝰ. Hanc arboꝛem latini rubũ vel celſam appellant. qꝛ fructus eiꝰ vel vᷣgultum rubeat. Mlos. moꝛis.m. g.i.ↄſuetudo.vt Talmoſ eſt in partibus noſtris.i.talis conſuetudo 2 Iſte ſequit᷑ moꝛem patrię ſuę.i.ↄſuetu/⸗ dinem. Sed differũt. qꝛ mos eſt quod feẽ moꝛã. VUñ ⁊ ſic diffinit᷑. Mos eſt quędam lõga ↄſuetudo de moꝛibꝰ tracta tantũmo. NDelũc. Mos eſt qdam lex viuẽdi. nullo vinculo aſtricta.ſiue lex nõ ſe cripta. ſed tm̃ vſu eui retenta. AUel mos eſt vetuſta et ꝓ/⸗ bata conſuetudo ſiue lex nõ ſcripta. Sʒ cõ ſuetudo eſt qödam ius moꝛibus inſtitutũ qð ꝓ lege ſuſcipit᷑ cũ lex deficit. Iteʒ mos id eſt vtus hoĩs.ſed ꝓbe in płali habʒ hac ſigtionem. vt Iſte hʒ bonos moꝛes.⁊ ꝓpᷣe ðꝛ de bono.ſicut vitium de malo.Jnð mo roſus.ſa.ſum. ⁊ pꝛoducit primam Mos moꝛis. M Moſculus. li. dimi. a mos.moꝛis.i.paruꝰ mos. Iñ moſcillus.li.aliud dimlYii. Wot. tus. ðꝛ a moueo.⁊ motus.ta.tũ.ad iectiue. Et vt diẽ Ariſtoteles in ſdicamtj. ſex ſũt genera motꝰ.ſ.generatio.coꝛrupto augmẽtatio. diminutio alteratõ. m locuzʒ mutatio. Sex ; modis mouet᷑ res.ſ.gene/⸗ rando. vel coꝛrũpendo.vel augmentando vel diminuẽdo.vel alterãdo.vel ſᷣm locuʒ mutando. Et nõ ꝙ generatio ẽ exitꝰ a non eſſe in eſſe. Coꝛruptio ẽ ꝓgreſſꝰ ab eẽ ad ñ eſſe.Augmẽtũẽ pexiſtẽtl quãtitat addita⸗ mentũ.DBiminutio eſt pexiſtent quãtitatl minoꝛamentũ.Alteratio.eſt mutatio a cõ traria q̃litate ad ↄtrariã vel in mediam. vt cũ qͥs mutat᷑ ab albedine in nigredinem v in medios coloꝛes.Motus aũt ſᷣm locuʒ. eſt mutatio ab vno loco in alteꝝ. Motus Em locũ ſex ſunt ſpẽs ſiue differẽtię.ſ.ſur/ ſum. deoꝛſum.añ.retro.dextrũ.ſiniſtrum. Ad oẽs em has ꝑtes fit motus. Mogina.nę.f.g. genꝰ eſt repoſitoꝛij. ⁊ ðꝛ a modus.q̃ſi modinax.ꝓ d.ſic antiquiſſimi „ . ſolebant dicere.hoge ꝓ hodie. Mucidus.da.dũ.ðꝛ a mucꝰ.⁊ ðꝛ mucidꝰ panis.qͥ hʒ mufa vłmucũ. Vñ Juuenał. NVix fractũ ſolidę iam mucida fruſta farię QHucro.cronis.i.cuiuſlibʒ rei acum.⁊ ðꝛa macros.qð eſt longũ. Vnð ſeępe inuenitur ꝓ gladio.Et ſunt iſta ſynonyma.enſiſ.gla dius.mucro.ſpata. romphea. MMucꝰ.ci.m.g.eſt lanugo ꝗdam.vel putre do in pane ex vetuſtate ꝓueniẽs.⁊ dicit᷑ a marceo.ces.q̃ſi marcꝰ. Iñ h̊ mucoꝛ.oris. idẽ. Sed ꝓpᷣe mucꝰ in pane.mucoꝛ in vino 2 dqdqᷓ.ſ. mufa vini. In mucoroſus.ſa.ſum. Itẽ mucus põt deriuari a mũgo gl.⁊ tunc mucꝰ eſt putredo ꝗᷓ de naſo extrabit᷑ ⁊ pij⸗ citur. Iñ muculentꝰ. ta. tũ.i.ſoꝛdidus.ple nus muco. Iñ hec muculentia.tię.i.abun Dantia ⁊ plenitudo muc. ufa. fę.idem eſt qð mucus vel mucoꝛ Hugil. lis.qdam piſcis velociſſimꝰ.⁊ ðꝛa multũ ⁊ agilł.eo ꝙ ſit multũ agiłin fugien/ do retia piſcaro aa⸗ vbi diſpoſitas ſen⸗ ſerit inſidias.ↄfeſti retroꝛſuʒ rediẽs ita trã ſilit rhete vt volare videat᷑.⁊ coꝛt.pe.gti. Mugitꝰ.tus.tui.pe.ꝓ.i.vox boũ.ſtridoꝛ. Moulcebris. bris..t.⁊ h̊ bre.i.ſua⸗(doloꝛ uis.delectabił.mulcibił.⁊ ðꝛ a mulceo ces Item heęc mulcedo.inis.i.ſuauitas Qulcibil. lis. ↄ. t. B le.i. ſuauis. delectabił MMulcifer.feri.m.g.ðꝛ a mulceo.ces.⁊ fer⸗ rum. Et h mulciber. beri. vel bri. ðꝛ a mul⸗ ceo.ces.⁊ imber.⁊ vtroq; hoꝝ noim voca tur vulcanꝰ.eſt em faber Jouis.⁊iõ dict⸗ eſt mulcifer.i.mulcens ferrũ. Idẽ ⁊ mulci ber. q; mulcet imbꝛem.i.aquã.temperãdo ferrũ.vel qꝛ mulcet ferꝝ imbꝛe.i.aqua. Mulctrale.lis.⁊ q̊ mulctꝝ.tri.⁊ hęc Mul ctra.trę.vas in qͥ intꝰ mulget᷑i.lactatur. Mulctꝝ etiã vel mulctra ðꝛ hoꝛa mulgen di. ⁊ B mulgariũ.⁊ q̊ mulcꝝ.ideʒ.ſ.vas in àq̊ mulget᷑. Vel mulcrũ ðꝛ nouum lac Quliebria.bꝛiũ.płalit᷑ dicũt᷑ menſtrua.qꝛ młrxr ſolũ aial menſtruale eſt.Et dicit mgr i hiſtoꝛijs ſuꝑ illð Señ.Deſierãt Sare mu liebꝛia.i.menſtrua.qbus deficientibꝰ defi/ cit vis pariendi. QMulier.eris.f.t.ðꝛ a mollis.q̃ſi mollier.qꝛ molkeſt ⁊ debił reſpectu viri. IJdeo vte vi ri eſt maioꝛ.⁊ mulieris minoꝛ.vt patiẽs vi ro eſſet.ſ.ne feminis repugnantibꝰ libido cogeret viros alias appetere vel in alium ſexũ ꝓruere DOr gmulier ᷣm femineũ ſexũ non Fm coꝛruptionem integritatis.⁊ hoc ex ſacra ſcriptura. NHam eua ſtati facta de latere viri nondũ ↄtacta a viro.młir dicta eſt ibi. ⁊ foꝛmauit eã in mulierẽ. autẽ ðꝛ mulier. q̃ſi mulcens virũ. vel q̃ſi molliens virũ.etymo.eſt.⁊ ꝓð.pe.in obliquis. Nñ Statius. Si qua deũ ſoboles ſi q mulieriſ oꝛigo. Inð h̊ͥ ⁊ hec muliebris.⁊ h̊ bre.res mulieris.vel ad mulierẽ ꝑtinens. Inð mu liebritas.tatis.⁊ muliebrit᷑ adcdiu,. ulierariꝰ.rij.m.g.frequens mulieꝑ ap/ petitoꝛ.vel voluptati mulieris deditus Muliercula.lę. dimi.i. parua mulier Mulio.onis.muloꝝ cuſtos.vłſeſſoꝛ.ł du/ ctoꝛ.⁊ ðꝛ a mulus. Et h̊ muliꝰ.lij. ꝓ eodẽ. Et a mulio.mulionicus.ca. cil. Mulleꝰ.lei.m.g.eſt genꝰcalcia mentoꝝ Et dicti ſunt mullei a mullo piſce ſiue a coloꝛe rubꝛo q̃lis eſt coloꝛ mulli piſcl. Itẽ adiecti ue ðꝛ mulleꝰ.a.ũ.qð ꝑptiet ad mullũ piſcem MWulla. ſ. e.f.p.potio ꝗdã ex vino.vł ex aqᷓ Z melle facta. ⁊ a mulceo. Eadeʒ ðꝛ et hᷣ mulſum. ſimilit᷑ a mulceo.vła melle.quaſi melſuʒ. Inuenit etiã H̊ mulſum ꝓ nouo vi no. Neemie. viij. Comedite piguia ⁊ bibi te mulſum.i.vinũ nouũ. Ael ſᷣm glo.mul⸗ ſum eſt vinũ melle dulcoꝛatũ. Itè mulſum idem eſt qð medo. Monit᷑ etiã mulſum in glia ſigtioue in greciſmo.i.ꝓlacte a Mul geo. ges. Vñ ð. In qͥ mulget᷑ lactꝑs mul cra vocat᷑. Vas eſt mulctrale.mulſum qð defluit inde. Itẽ mulſum etiã eſt ſupinum de mulceo. ces.⁊ mulgeo.ges. Multa. tę.i.vindicta.pęna. AUñ.iiij. Regl xxiij. Impoſuit młtã trę cẽtũ talẽta argẽti EMulta.tę.eſt aiaduerſio.vłpęna pecunia ria arbitrio iudic inflicta ad correctionem — — — — maloꝝ moꝝ. Cena eſt aũt certa impoſita a lege.quã q̃ſq; euitare põt.vt nõ.in.l.qñ/⸗ cunq;.in glo.ſuꝑ.v.vl rertio.C. de ſer.fu gi. ⁊ in.l.multa.ff.de condi.⁊ demon. Multatꝰ.a.ũ.i.vberatꝰ.punitꝰ.daãnatus. ultatio.onis.i.vᷣberatio.punitio.dãna ORulticiũ.cij.Et ſunt multicia ve⸗ (tio. ſtes ſubtiles ⁊ lucidiſſimę factę de nobili ſe rico.vel nobiliſſima lana.vłlino.Et dicũ⸗ tur ſica multitudine coloꝝ. vela multitu/ dine ↄtexionis filoꝝ.Quo em̃ veſtis ẽ ſub tilioꝛ.eo plura fila in eo ↄtexunt᷑ AUł dicũ/⸗/ tur ſic.qꝛ ſua lenitate coꝛpus hoĩis demul/ ceant ſuauit᷑. Añ Juuenalis.Quid faciũt alij.cũ tu multicia ſummaas. QHulticoloꝛ.loꝛis.i.multoꝝ coloꝝ.⁊ dicit amultꝰ.⁊ coloꝛ.oꝛis.⁊ eſt g.cõis.⁊ coꝛ.co. SH tñ aliqñ in neu.ge.in płali nüůero ñ Exech. xvj.Et ſumpſiſti veſtimta tua multicoloꝛia.⁊ operuiſti illa. Multifarius.ria.riũ.i.multũ vel multalo quens ⁊ varijs modis Iñ multifarie adũ. Et inuenit᷑ actũs qñũq; aduerbialit᷑ poſitꝰ multifariã ꝓ młtifarie. ⁊ eſt multifarie.id eſt mult modis.multiplici ſermone. M9 ultifidus. a. i. i. fiſſus in multas partes. Oltifoꝛmis.⸗ k. 7 B me.ðꝛ a multus.a.ũ * ⁊ foꝛma.Cũ qͥ cõponit᷑ etiã bis.tris.qtuoꝛ ⁊ ſeptẽ.⁊ ðꝛ h̊ ⁊ hę bifoꝛmiſ.⁊ H̊ me.trifoꝛ mis.⁊ h̊ me.⁊ abijcit᷑ s.de bis ⁊ tris. in bi/ foꝛmis ⁊ trifoꝛmis.q̃drifoꝛmis.me.ſepti / foꝛmis.me.i.duaꝝ vel triũ vel q̃ttuoꝛ.vel ſeptẽ.vel multaꝝ foꝛmaxꝝ.Et hic multifoꝛ miter. bifoꝛmit᷑.trifoꝛmit᷑ ⁊c̃. Et multifoꝛ: mitas.tatis.bifoꝛmitas.tatis.⁊c. Multiloquus.qua.quũ.qͥ multa loquitur Hqͥ multiloquium.quij.i.multa locutio. ultipedes. dis. m.g.i. vmis capitis.młl⸗ tos hñs pedes.⁊ coꝛ.ti. ultiollea ce liel. veſtis multas plicas ñis.⁊ ðꝛ a multus.⁊ plica.⁊ coꝛ.pli. Dultiuolus.la.lũ.ðꝛa multꝰ ⁊ volo.as.q̃ iꝑ diüſa volãs. Vñ mulier ðꝛ multiuola. qꝑ diũſa loca volat. Item multiuolus.la. lum.i.multa volens.⁊ tunc cõponit᷑ a mul tus ⁊ volo vis.⁊ coꝛ.uo.ſemꝑ. Multus.ta.tũ.ðꝛa moles.Qð em̃ multuʒ eſt. molẽ facit. Nñ ⁊ ðꝛmultus.ta.tum.qi molẽ tenens.vel tuens.⁊ eſt etymotł. MHulꝰ.li.a mola ðꝛ.qꝛ molẽdo tarde ducat molas in girũ. Vel mulus eſt nom grecuʒ. Induſtria q̃ppe hũana diuerſuʒ aimal in coitũ coegit.ſicq; adulterina ꝑmixtiõe ge⸗ nus aliud repperit. IJñ hęcmula.lę.⁊ facit dtũs ⁊ ablatiuus płalis mulabus. Mulus ⁊ mula ſpẽs aĩalium ab eᷓ ⁊ aſino generant᷑ nec generant. AMHũdiũ.dij.n.g.i.dominiũ.⁊ ðꝛ a mũdus ANũdus.a.ũ.i.purꝰ.integer. ſinemacula. Et cõꝑat᷑ mũdus.dioꝛ.ſimꝰ. Iñ mũde.di us. ſime. Et hec mundicia.Et ̊ mũdũ di. id ẽ mũdicię pᷣciũ.vel qð fac mũdicia. AUñ in libꝛo Heſter. Accipiãt mundũ muliebꝛẽ? ꝗ ad vſum neceſſaria ſunt.i.vnguenta et pigmenta. 2 cetera qbus mulieres mũdio⸗ res ⁊ oꝛnatioꝛ es haben. MWundus.di.ſᷣm Iſið.in.xiij.etymo.ðꝛ a mouendo.qꝛ ſpꝑ in motu eſt. Mulla em req; es eius element ↄceſſa eſt. Idem in.xiiij. Müdus eſt celuzʒ. ⁊ fra.⁊ mare.⁊ q in eis 2 ſunt oꝑa dei.Mũdꝰ latine a phis dictus. eo ꝙ in ſempiterno motu ſit. Greci vo de oꝛnamẽto nomen mũdo impoſuer̃t.⁊ ꝓpt᷑ diüſitatem elementoꝝ pulcritudinẽ ſide rũ. Appellat᷑ em apð illos coſmos.qð ſigt oꝛnamentũ. Nihil em mudo pulcriꝰ aſpici mus ocułcarnis.Et nõ ꝙ mũdus qnq; ðꝛ vniuerſitas creaturaꝝ.ſ.qð ↄſtat ex quat⸗ tuoꝛ elementis totis.qñq; mundꝰ ðꝛ archi typus.qñq; hõ.vñ ⁊ microcoſmus ðꝛ qũ⸗ q; ſuꝑioꝛ ⁊ dignioꝛ ꝑs magni mũdi.ſcʒ fir mamentũ ꝑ excellemtis.qꝛ ſcipue eſt imo/ tu.⁊ qꝛ ſᷣcipue purũ ⁊ mundũ eſt. nihil ha bẽs trenę fecis ⁊ ꝗuitat.Mũdi etis noĩie amatoꝛes mũdi deſignãt᷑. AUñ Joannis.j. Miũdus ꝑ ipᷣm factꝰ eſt.⁊ mũdꝰ eum non cognouit. In pᷣmo loco deſigt hüc mũduʒ In ſecũdo amatoꝛes mũdi.IJñ mundanꝰ. na. nuũ.⁊ B ⁊ hec mundiał⁊ hle.Etꝑ cõpo ſitionem mundiuagus.ga.guũůü.,. Munerariꝰ.rij.q munera dat ⁊ ðꝛa mun⸗ ⁊ muneroſus.ſa.ſum.i.largꝰłmunẽ dignꝰ Muniacꝰ.ca.cũ.ðꝛ a muniuʒ. Et muniaci dicunt᷑ regis ↄſiliarij.vłqͥ munia.i.officia ſua adimplent.vel tributarij.vel largi.· Municeps.cipis.⁊ H̊ ⁊ hęc municipał.⁊ le.⁊ municiparius.ria.riũ.oĩa in eodẽ ſen ſu. Hoc em noie cenſent᷑ caſtellani ĩ mũici / pio nati.⁊ ꝑmanẽtes.⁊ etiã milites ſtiben⸗ diarij qͥ ꝑ cuſtodiã municipij munera capi unt Et etiam oꝛiginales ciues.⁊ in loco of ficium gerẽtes dicunt᷑ ſic. Et etiam qdðda,z genꝰ rhomanoꝝ ciuiuʒ olim dicebatur ſic. Vñ Actl.xxj. Naulus cũ depᷣhenderetur dixit. Ego ſum paulꝰ tarſenſis non ignotę ciuitatt municeps. volẽs eis ſignificare ꝙ eſſet ciuis rhomanus.⁊ ſtatim eũ dimiſert Item monicipalis.le. ⁊ municipialis.le· ₰ ⁊ municipiarius. vel municipariꝰ.ria.riũ post dici qð ꝑtinet ad municipiũ. Municipiũ.pij.n.s.ðꝛ a munium ⁊ capio. ⁊ eſt mũicipiũ qð manẽte ſtatu ciuitat ius aliqð maior vel minon officij a pᷣncipe im petrat᷑.Et ðꝛ mũicipiũ a munijs.i.officijs qꝛ tm̃ munia.i.tributa debita vel munera reddit. Ma liberales ⁊ famoſiſſimę cauſe ⁊ Aſerxbncipe ꝓficiſcũt᷑. ibi nõ agunt he em ad dignitatẽ ciuitat ꝑtinẽt. Nel mũicipiũ ðꝛ caſtrũ munitiſſimũ.⁊ ꝓpe in ↄfinio regi onum vbi ſolẽt moꝛari ſtipẽdiarij milites ꝓ cuſtodia. Vñ ⁊ ðꝛ municipiũ.q̃i capiẽs munia.i.munera. ꝓprt ſtipẽdiarioſ militeſ ibi ꝓ cuſtodia manẽtes ⁊ mũera capiẽtes. Municiũ.cij.n.s.i.obſidio. AUnð.iiij. Re. xix.ðꝛ. Rex aſſyrioꝝ nõ ingrediet᷑ vrbem hanc.nec circũdabit eam munitio. Munificens.centl.oĩs.g.⁊ h̊ ⁊ hec ⁊ B mu nifex in eodẽ ſenſu.i.muniſicꝰ. Et cõꝑatuꝛ munificẽs.tioꝛ.ſimꝰ. Iñ munificent᷑.tiꝰ.ſi⸗ me.adu.Et hęc munificẽtia.tię.i.largitas Et nõ ꝓꝙ poſitiuꝰmunificẽs nõ eſt in vſu.ſʒ loco eius ſubit munificus.⁊ fit comꝑatio a noꝛmala.munificus.tioꝛ.ſimus. G QNunificꝰ.ca.cũ.i.largꝰ.q̃ſi munera faciẽs vel qͥ muniũ.i.officium qð debet adimplet Hm hugl.ap̃.etiã dicit. unificꝰ ho/ noꝛiſicus, largitoꝛ.liberał.largꝰ.copioſus Munimen. inis.i.defenſio.fir (abundans mamentũ. auxilium. ⁊ pðᷣ. pe.nti. Munimẽtũ.ti.n.S.i.firmamentũ.defenſio Munitiũcula.lę. di.i.pua mũicio (auxiliũ 27 AEunitoꝛiuũ.rij. locꝰ in qͥ fiunt munimenta vel ipᷣm munimentũ. AIWMuniũ ·nij.i debitũ. officium vel tributũ. yel munꝰ. ⁊ ð muniũ.qꝛ manu ſit factum. Vnñ de beato martino ðꝛ. Munia tua de/ uotus implebo. AERunꝰ. neris.n. t. i. donũ. Et dat᷑ munꝰ ex merito.ſed donũ ↄfert᷑ ex gra. Ande qͥdã. Bat meritũ munꝰ.ſed ↄfert gr̃a donum. Munuſculũ.li dimi.i.puũ munꝰ. Jñ mu / nuſculariꝰ.a.ũ.qͥ ꝓ mũere ᷣuit.vłqͥ munꝰ NMurale.lis.n.t.idẽ eſt qð murus. (dat Murena. nę. f. p. ðꝛ a mus qð eſt tra.⁊ẽ ꝗq/ Dam gema quã humoꝛẽ ſub terra putãt dẽ ſatum coloꝛe.vñ ⁊ nomen aſſumpſit. i CNMur ena etiã eſt qͥd piſcis ſimiłanguille. Vñ dicit Iſið.etymo.xij. Murenã gręci iſmyrenã vocant. eo ꝙ cõplicat ſe in circu/ los.Hãa c feminini tm ſexus eſſe tradunt et cõciꝑe a ſpente. Ob id a piſcatoꝛibꝰ tãqᷓ; a pente ſibilo euocat᷑ a capit᷑ Ictu auteʒ fuſtis difficuli interimit᷑ferula aũt ptinꝰ. Aiam hr̃e in cauda certum eſt. Naʒ capite ꝑcuſſa vix interimit᷑.cauda aũt ꝑcuſſa exa nimat᷑ Jn murenula.lę.dimi.urenula etiã ðꝛ qdᷣdaʒ oꝛnamentũ mulieꝝ.qð.ſ.au ri metallo in vᷣgulas lateſcente quadã flux uoſi oꝛdinis catena cõtexit᷑ in ſimilitudinẽ murenę vᷣpentis.ꝗᷓ ad collũ oꝛnandũ apta⸗ tur.h̊ interdũ auri ⁊ argenti cõtexit᷑ vᷣguł Vñ Canti.j.MMurenulas aureas faciemꝰ tibi vmiculatas arge;no. lurex.cis.f.g.i.eminẽs acutũ ⁊ pruptuʒ ⁊ exeſum ſaxũ.vel acumen mont᷑. Anð et murex ð frutex. vel vgultũ aſpeꝝ in acu/ tis ⁊ pruptis mõtibꝰ. Et inde h̊ murex ðꝛ q̃da piſcis.ſ.cochlea marl.ſic dicta ab acu⸗ mine ⁊ aſpitate ꝗᷓ alio noĩe cõchilũ vel con cha ðꝛ. Vel qꝛ circumciſa ferro lachꝛymas purpurei coloꝛis emittit.ex bus purpu/ ra tingit᷑. VUñ ⁊ oſtrũ appellatũ eſt.qꝛ hęc tinctura ex teſte humoꝛe elici᷑. Et hic mu// rex ſępe inuenit᷑ ꝓꝑ ipᷣa tinctura.ſępe ꝓipᷣa purpura.Et coꝛ.pe.in obliqs. Añ Ouið. epi. Scilʒ ipᷣa geraʒ ſaturatas murice ve/ ſtes. Item idem de arte.Cõſule de gẽmis de tincta muricelana. Murgiſſoꝛ.orl.i.callidꝰ ⁊ fallax murmura Muria.rię.f.p.ſuꝑioꝛ fex olei.⁊ ðꝛ a (toꝛ. murꝰ.eo ꝙ ſit oleo q̃i ꝓ muro.qꝛ naturaliꝰ retinet liquoꝛẽ qᷓ; ſi eſſet ſine fece. Muricida.dę.p.ꝓ.qͥ mures intfiẽ ⁊ cędit. Murilegꝰ.gi.m.g.⁊ hęc murilega.gę.id ẽ cattus vel catta.qꝛ legit.i.colligit mures. ñ qdã.Murilegꝰ bñ ſcit cuiꝰ genoꝛba⸗ AMDurinus.na.nũ.res muris.vel (da labit ad murem ptinens. pð. ri. ũHuriſcidus.dij.m.g.hõ ignauꝰ a remiſſ ⁊ piger.ad nichil aliud vtil niſi ad mures ſcindendos.i.excoriandos.⁊ coꝛ.ſci. Murmur. mur.n. g. m modernos. Inue nitur tñ in maſ.ge. AUnð Joannis.vij. Et murmur multus erat de eo in turb. ¶ Purtetũ.ti.n.S.i.aq̃ calida ð terra manãſ ſcʒ balneum. ⁊ ðꝛ a moꝛioꝛ q̃ſi moꝛitetum. eo ꝙ ibi moꝛbi moꝛiant᷑ ⁊ ꝑeant. Uel quo⸗ ſi moꝛtuetũ.qꝛ a moꝛtuis.i.ab inferis tra⸗ dit venire. Vñ Oratius in epi. Sãe mur⸗ teta reliqͥ. Legit᷑ h̊ͥ ⁊ hec murteta.⁊ ponit᷑ balneis myrtis obſitis. NHurꝰ.ri.m.s.ðꝛ a munio.nis.eo ꝙ muni/⸗ at. ⁊ ðr murꝰq̃ſi muniẽs robur.⁊ eſt etym. Inñ h murulꝰ.li.di.Et h̊ ⁊ hęcmurał ⁊ B; le qð ꝑtinet ad muꝝ.⁊ muratꝰ.ta.tũ.i.muro oꝛnatꝰ. Itẽ hͥ muratoꝛ torl.i.faciẽs muruʒ d = — ures. ti libit ric wures d. e 65 . mmnni noreun. 4o⸗ nirost en 1. onil hgtnum ckehn Grk:tee mWinm disnun Muſcula.lę.dimi.i.parua muſca. Mus.idem eſt qð terra. Iſi h̊ mus muris. qðdã aial.qꝛ ſub terra facit ſuũ cubile Pᷣm· Hugl. Pap.vo dicit ¶ius terra. ;:ς puſillũ aial.i.ſoꝛex.Alij dicũt mureſ.quia ex humoꝛe terrę naſcãt᷑. AUñ diẽ Baſilius in nona omeł.haxameron. Mures etra/⸗ nas ex terra generari videmus. Deniq; in egyptiacis thebis ſi pluuias largioꝛes ęſti uo temꝑe fuderit.mox infinitis muribꝰ re⸗ gio tota replet᷑. ¶Muſa. ſę.f.p.ðꝛ a moys.qð eſtaq̊.Et vᷣm ph̊os ſunt nouẽ muſę.i.nouem inſtrᷣa loq̃n di. ſ. duo labia. qᷓttuoꝛ dentes pꝛincipales plectrũ linguę. arteria gutturl. concauitas pulmonis.Et hec inſtra dicuntur muſę.a moys.qð eſt aq̃ᷓ.qꝛ ſine humectatõe iſtoꝛũ non põt naſci vox. Itẽ muſa ðꝛ qũq; canti lena.qñq; ſapia.Et a muſa ðꝛ muſicus ca. cuũ. muſaicus.a.ũ. Aſtrologi vo nouem muſas dicunt nouẽ ſonos qͥ celeſtem armo niam faciũt. Nrimiſſeptem.ſunt ſeptẽ pla 4 netarũ. Octauus eſt firmamenti. Honum qdẽ aſſignãt terręꝗ lʒ nõ moueat᷑ ꝑ ſe. mo⸗ uetur tñ circũactioe aliaꝝ ſphęraꝝ circa ip ſam. Et adeo hʒ ſonũ raucũ.vt vix etiã cõ putetur inter alios ſono. Mulach. erat arca in q̃ reponebantur do⸗ naria regũ vłpᷣncipum ad reficienda ſarta tecta templi. Hñ. . Regl.xvj. Muſach qʒ ſabbati qð ędificauerat in templo. etin greſſũ regis exteriꝰ ↄuertit in tẽplũ dũůi ¶Huſca.ſcę.eſt aial ꝑuuʒ volatile et debile ⁊ da mus.ꝓ terra vel ꝓ ſoꝛice.q̃ſi muris eſca ⁊ eſt etimologia MMHuſcetũ.ti.⁊ G̊ muſculetum. ti.locus vbi abũdãt muſcę.Et h̊ muſcariũ.rij.et h̊ mu⸗ ſculariuz. rij. ꝓ eodẽ loco. vel multitudine muſcaꝝ.uł ꝓ flabello qͥͥ muſcas abigimꝰ. Muſceraneuſ.nei.eſt aial exiguum aranei foꝛma et muris. qð et ſolifuga ðꝛ.qꝛ diem fugiat Et ðꝛ muſceraneus.qꝛ eius morfu aranea interimitur ſtũ bibat.⁊ ðꝛ a muſtũ. Idẽ et bibio ois Muſcipula.le.f. p.deceptio ad mures ca⸗ piẽdos.ſic muſtricula.⁊ ðꝛ a mus ⁊ capio Et põit᷑ generalit᷑ ꝓ ãlibʒ deceptione Iñᷓ muſcipulatoꝛ.toꝛis.i.deceptoꝛ. Itẽ muſci pula ponit᷑ ꝓpedica.i.laqo qͥ pedes ligãt EᷓHuſco.onis.i.magna muſca.⁊ ðꝛ amuſca Et muſcoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ ⁊ abundans mulſcis. Iñ hec muſcoſitas. tis.i.abũdan⸗ tia ⁊ plenitudo muſcaꝝ. ſupet. Ael mu Muſiũ.ſij.i.nidus muris.⁊ ðꝛ a mus Muſtacium. cij. n. S. potꝰ qͥ ex muſto fit et glijs potionibꝰ. Vñ Juuenal.Cauſa necc eſt qre cęnã muſtacia perdas. MWVuſtela.lę.qðdã aial.⁊ ðꝛ a mus ⁊ telon. 6 QHuſculoſus.ſa.ſum.i.foꝛtl.lacertoſꝰ.ple⸗ nus muſcuł. Iñ muſculoſitas tatis.i.foꝛti tudo.plenitudo muſculoꝝ. MMuſculꝰ.li.pe.coꝛ.i.paruꝰ mus.⁊ muſcu⸗ lus etiã ðꝛ curuũ genꝰ nauigij. Et muſculi dicũt᷑ capita neruoꝝ ex ſanguine ⁊ neruis copulata.ſ.illa nodoſa caro ꝗ eſt in tibijſ ⁊ bꝛachijs.⁊ ðꝛ muſculꝰa muriũ ſimilitudie qꝛ lateat in mẽbꝛis ſicẽ mures ſub terra.vel qꝛ diſpoſita eſt ad ſiłitudinẽ murl.Ideʒ ðꝛ ⁊ lacertꝰ. In hac ſiãtiõe inuenit᷑ a Malla⸗ dio poſitũ vbi docʒ eligẽ bonos eqͥs dicẽs ꝙ; pulcritudo boni eqͥ in his cognoſcit᷑. Si coꝛpꝰeiꝰẽ vaſtũ ⁊ ſolidũ.latꝰlõgiſſimũ.clu nes rotũdę ⁊ maxie pectꝰlate patẽs ⁊ totũ coꝛpꝰ muſculoꝝ denſitate nodoſuʒ.pes ſic cus.coꝛnu ↄcauũ.altiꝰcalciatꝰ. Itẽ muſcu li ſunt cochleę.ð quaꝝ lacte ↄcipiut᷑ oſtreę Et dicunt᷑ muſculi q̃ſi maſculi.qꝛ ſuntma⸗ ſculi oſtreaꝝ.⁊ etiã balneaꝝ.Eoꝝ em̃ coi⸗ tu ↄciꝑe balenę ꝑhibent᷑. Itẽ muſculus ðꝛ bellicũ machinamentum ſimile cuniculo q murus ciuitat ꝑfodit᷑ ⁊ diſſoluit᷑.⁊ tũc ðꝛ ꝗq murus.q̃ſi muruſculus. Muſcus.ci.ꝗqdã herba.vłlanugo in fonti⸗ bus ⁊ circa arboꝛes creſcẽs. In muſcoſus ſa.ſum.muſco plenꝰ ⁊ cooꝑtꝰ. Vñ Virgi. MWuſcoſi fontes ⁊ ſono mollioꝛ herba Jñ muſcoſitas.tatis. AEuſica. cę. eſt vna de ſeptẽ artibꝰ liberali⸗ bus.⁊ ðꝛ a moys.qð eſt aq̃.qꝛ tractat ð vo cibꝰ łde ꝓpoꝛtiõibꝰ vocũ.⁊ ſine hũorl.bñũ ficio nulla cãtilenę vł voclſtat vel ſubſiſtit delectatio. Iñnl muſicꝰ. ci.q tractat de muſi ca.vel qͥ docet eã.⁊ muſicꝰ ca.cũ.⁊ h̊ ⁊ hec muſicał.⁊ h le.in eodẽ ſenſu.Itẽ muſica.i. ſapia.⁊ tunc deriuat᷑ a muſis.ꝗ ſunt cã ſa⸗ pientię.vel inſtr̃a ſapię ⁊ eloquentię. Mouſcino vocat᷑ aimal qð ex capꝛa ⁊ ariete naſcit᷑.Eſt aũt dux gregis. Muſcino mõ ſtrum ſimile ſimieę. m Rap̃. „ uinten — MVuſio. onis. ðz a mus.eo ꝙ muribus infe Muſcio.onis.m.ge.ðꝛ q̃ſi muſtio.qꝛ mu. ſtus ſit. Hunc vulgꝰcattij a captura vocat Alij dicũt ꝙ captat.i.videt.Neaʒ tãto acu⸗ te cernit.vt fungor lumis noctis tenebꝛaſ io ðꝛ fatuus. qð eſt longũ.q̃ſi longus mus.Et ſunt duo genera muſtelaꝝx. Anũ eſt ſilueſtre diſtas maguitudine.Alteꝝ in domibꝰ oberrans. sää ðððMU „K HZ bec ingenio ſubdola in domib⸗vbi nu trit catulos ſuos trãſfert.mutatq; ſedẽ.ſerpẽ/ tes etiã ⁊ mures ꝑſeqᷣt᷑. Falſo aũt opinan⸗ tur qͥᷣ dicũt muſtelã oꝛe ↄciꝑe.aure partuʒ effüdẽ. Jñ muſtelinꝰ.a.ũ.pe.ꝓð.i.ꝑtinẽs ad muſtelã. vel de muſtela exns. Et H̊ mu ſtelariũ.rij.fouea muſtelę.ꝗq ⁊ muſteliũ ðꝛ. ¶ Huſtricula.lę.inſtrm ad mur es capiẽdos dicta ſic. qꝛ ſtringit mures. MMuſtũ.ſti.eſt vinũ nouũ ex plo ſtatim ſub latũ.⁊ ðᷣꝛ a mus qð eſt fra. eo ꝙ credit᷑ i ſe hr̃e terrã ⁊ limũ mixtũ. Iñ muſtꝰ.a.um.i. nouũ.Ael põt deriuari muſtũ a młceo ceſ eo ꝙ mulſu m ſit.i.ſuaue ad bibendum. Mutatoꝛiũ.rij.veſtis pᷣcioſa ꝓ qᷓ ſumenda alia mutat᷑.⁊ ðꝛ a muto.tas. Vn legit᷑.iiij Regl.v.de Naaman qͥ cũ tuliſſet decẽ mu tatoꝛia veſtimentoꝛum detulit litteras ad rregem iſrl. nibus vel alia ꝑte. Et a mutilus dicti ſũt mutili qdranguli qͥ minus hñt. Et mutili dicunt᷑ capita nabin. inutilata ſunt. et coꝛ.pe. Vñ Ouið.Turpe pecus mutilum turpis ſine gmine campus. ¶QRutꝰ.ta.tũ.ðꝛ a mugio.gis.eo ꝙ mugiat ⁊ non loquat᷑. Nox em̃ eius nõ eſt ᷣmo ni⸗ ſi mugitus. Vocalẽ em̃ ſpũm ꝑ nares qua ſi mugiens emittit. “M MQMutuus.tua.tuũ.i.mutuo datꝰ vel acce/ ptus.⁊ ðꝛ a muto.tas. Iñ h̊ motuuʒ.quia mutuo dat᷑ ⁊ accipit᷑. aũt ðꝛ mutuũ. q̃ſi meũ tuũ.qꝛ id qð a me tibi dat᷑ ex meo tuũ — Abal ſtultꝰ intpᷣtat᷑ vel inſipiẽs. D= HNabilt. lis. 9. t. ⁊ B le.pe.coꝛ.i.ad 7 andũ abil.⁊ ðꝛ a no.nas.Et na⸗ undus.da.dũ.i.faciład nandũ vel ſimilis nanii. Nablũ.bli. hebraice.gręce pſalteriũ. latine oꝛganũ ðꝛ ᷣm NPapᷣ. NPonitun tñ dra inter pfſalteriũ ⁊ nablũ.qꝛ pſalteriũ eſt canoꝛa ci . tara decem coꝛdis coaptata ꝗᷓ ꝑpcutitur cũ plectro. Nablum vo duodecim ſonos ha⸗ bens digitis tangit. Nabulü. li. i. merces nautica. ⁊ ð: a no. as. eo ꝙ natare videat᷑ cũ ꝑ mare tranffertur. Nactus.a.i.i.inueniẽs.acqͥſitꝰ.adeptꝰ.cõ ſecutus. Vñ.ij. Mach. xiiij. Tempꝰ autẽ oppoꝛtunũ dementię ſuę nactus. Naides.ſunt deę aquaꝝ vel nymphaꝝ. vel nymphę pluuioꝝ ⁊ fontium. 2 ante A1 Nanea.neę.með.pð.ðꝛ dea foꝛtunę.vel ðꝛ diana. de qᷓ.ij. MMach... NHaos gręce latine ðꝛ templũ. Naophylax grece.cuſtos templi ðꝛ. Napea.eſt dea floꝛum. Napocaul.lis.m.g.genus olex.qͥ cuʒ ſit ſa poꝛis ſimil napo.nõ in radicẽ.ſʒ in tirſum condeſcendit vt cauxk. Mapta. tę. f. p. vt in daniele. legit᷑ genꝰẽ fo/⸗ mitis apud pſas.qͥ maxie nutriunt᷑ incen⸗ dia. alij oſſa oliuaꝝ ꝗ ꝓnjciũtur cũ amurca ꝗarefacta.naptam eſſe dicũt ᷣm Hugl. Na pta etiꝗ ᷣm Papᷣ.ðꝛ purgamentũ lini.vel cuiuſlibet rei. Pliniꝰ aũt dicit.Naptã cir⸗ ca babyloniã mõ liq̃di bitumis ꝓfluere. et nutriendis ignibus amicã eſſe. vt etia lon⸗ ge admota ignem cõcipiat. Vñ. Igneʒz na pta ſouet.manatq; bituminis inſtar.Oſſa h hanc olei reꝑta vocant᷑ amurca. Eutilus.la.lũ.i.minutꝰ.truncatꝰ.ſine coꝛ tudinẽ rapę.niſi ꝙ folijs eſt latioꝛ.⁊ radicl guſtu ſubacrioꝛ. Nois aũt affinitas eſt in/ de ꝙ vtriuſq; ſemẽ in alteꝝ viciſſim muta/ tur.Nã rapa in alio ſolo (vt ðꝛ) ꝑ bienniũ mutat᷑ in napũ.in alio vo ſolo napꝰ traſiti Nar. narl.qͥdã fluuiꝰ qͥ hʒ duos mea(rapi. tus ad modũ nariũ.vel qꝛ ꝑ nares ęrei tau riexit. Iñ narinꝰ.na.nũ.pe. pðo. Narciſſus.genꝰ herbę odoꝛiferę purpureę fabuloſe dicta a puero eiuſdẽ nomis.cuiꝰ mbꝛa dicunt in hunc floꝛem tranſiſſe. Mardꝰ.di.f.g.herba eſt ſpicoſa ⁊ aromati/ ca. fragili radice. ſz nig. ⁊ folijs dẽſa.qͥruʒ ſũmitates ↄſurgũt in ſpicas. Iñ h̊ͥ narduʒ di. ðꝛ vnguentum. vel confectõ ex eo facta nardũpiſticũ ðꝛ.i.fidele.pux.ſine oĩ ipoſi⸗ tura ⁊ cõmixtura cõpoſitũ.nõ adulteratũ alijs herb. Piſtis eni gręce. latie ðꝛ fides. Naudũpiſcatũ ðꝛ.qꝛ ſpecies nardi in eo ſit. yvel qꝛ ſpicis ⁊ folijs nardi eſt ↄfectum Naricia. cię.ꝗdã regio. Iñ naricius.a.ũ. Naricꝰ.ci.i.brucꝰ.cuiꝰ nares ſꝑ ſtillant. Marl. ris. f. g. ð a narus.ra.rũ.⁊ dicũt᷑ na⸗ res.q̃ſi gnares.qꝛ ꝑ eas cognoſcimꝰ et ſci/ mus aliqͥd odoꝛare. Ael nares d icuntur a mano. as.qꝛ ꝑ eas manat odoꝛ ⁊ ſpũs.Et ſunt in eis tria officia.vnum ducendi ſpm. aliud capiendi odoꝛẽ.tertiũ du cẽdi purga mentũ cerebꝛi. Et pð.pᷣmaz. VUnð Ouið. de arte. Ferre nouę nares tauroꝛum terga Marratio. onis.f. g. a narro.ras. Et eſt aut qſi geſtaruʒ expoſitio.Aliqñ enim res Hapus. pi. a rapa. qſirapꝰ. ⁊ ðe ſicad ſir Hvm Tullium. NMarratio rerum geſtarum. 2 — — ge tus lita mno⸗ lio Har⸗ nan geſtas. exponimꝰ aliqñ nõ geſtas. ãtñ ſůt ad narrationis officiũ q̃i geſtę.Debʒ autẽ narratõ eſſe bꝛeuis.lucida ⁊ veriſimił Bꝛe uis eſt.qñ nõ niſi neceſſaria cõpᷣhẽdit.ha/⸗/ bito reſpectu ad materię quantitatẽ. Luci da eſſe debet. i. intelligibil ⁊ aꝑta m capa citatẽ ingenij auditoꝝ.nihil hñs ãbiguuʒ licium. cij. i. natiuites. i frequent na⸗ Natatoꝛiũ.rij.i.locꝰ in aq̃ vb tat᷑.⁊ ðꝛ a nato.as. Dr etiã hęc natatoria.· rię. Vñ in hiſtoꝛia ſup illð Jo.ix. Aað la / ua in natatoꝛia ſiloe ⁊c.ðꝛ.Siloefõs ẽad radicem mont ſion qͥ nõ iugibꝰ aqs.ſediin certihor ebullit. cuiꝰ aq̃ vt exciperent᷑ qſi nihil toꝛtũ.nihil curuũ.nõ ſumẽs pᷣncipii ſtagnũ nõ lõgea fonte ↄſtructũ erat quaʒ aremotis nec nimis lõge materiã ꝓſequẽſ collectionẽ mõ natatoꝛiã. mõ piſcinamſcri de his aũt ꝗ ꝑtinẽt pᷣncipalit᷑ nibhil omitts ptura vocat. Vel ᷣm qſdam ðꝛ natatoꝛia AVeriſiłis ẽ narratio ſi rebꝰ ⁊ ꝑſonis debi / anato.as.ꝑ antifraſim.qꝛ ibi nullus naas· tas circũſtantias aſſignemꝰ narrantes. vt bat. ſicut ⁊ piſcina.qꝛ piſcibus crrte. mos ⁊ opinio ⁊ matia videbit᷑ poſtulare. Nates.tis.f.g.ðꝛ illa ꝑs inferioꝛ molł cira 4 Harratiũcula.lę.dimi.i.parua narratio poſterioꝛa.ſ.clunis.⁊ ðꝛ a nitẽdo.qꝛ inna r Marus.a.iũ.i.ſciẽs.peritꝰ.ſ.qͥ ex arte ſcit ꝗ/nfdbibus nitimur.dũ ſedemus. Vñ ⁊ conglo 1 liter aliqͥd fiat. uel ſit ad faciendũ. vel fieri bata eſt in eis caro.ne pᷣmentis coꝛpꝑis m. 1 debeat. ſiue illud faciat ſiue nõ Et aliqñ g le vel face oſſa dolerent. Raro tñ inueniſi· apponit᷑ ꝑ ꝓtheſim. ⁊ ðR gnarus. ſiingulari. Et pdu. pᷣmam. ſed nato. as. eaca i Haſilis.lis.9.t.⁊ H le.ad naſum ꝑtinens.? coꝛ. Ande qͥdam. Quẽuis arte nates tim pð.pe Et h̊ naſile.lis.qð naſum ꝓtegat apparent tibintes. o Maſo.ſonis.dictꝰ eſt Ouið.qꝛ magnuʒ ha⸗ NMathan interpᷣtat᷑ dedit.ſiue dantis n buit naſuʒ. Añ Cato Naſonem petito. Nathanael interp̃tat᷑ donũ dei. qꝛ dolusteii. i Maſla. ſę. quoddam inſtrm ex vimibus tan ſimulatio dono dei in eo non fuiutt. ri qᷓ; rete ↄtextũ ad capiẽdos piſces. HNathinei hebꝛaice.hypodiacõi grece. ſub⸗ i Naſtale.lis.n.t.cinguluʒ.vel fibula. quod diaconi latine dicunt᷑.Et dicunt᷑ nathinei 7 W reſtringit palliũ circa colull. eſt in humilitate deo Puientes . uaur ſu K er Wrn . Naſturciũ.cij.ꝗdam herba ꝗ acrimonia ſu Matica.cę.i.nates. Iñ naticoſus.ſa.ſũ.ma crrnn ,. e naſum toꝛquet. ⁊ ðꝛ a naſus ⁊ toꝛque. gnas hns nates. L. . 1 P Naſus.ſi.m.g.eſt id ꝑ qð odoꝛintrat ⁊ exit Naticula.lę.dimi.i.parua nates. e lot. weunl, S eſt ꝑs faciei.⁊ ðꝛ a narus.a.ũ.qᷓi narus. Natio.onis.f.g.i.ꝓpetas naſcendi.ſ.actuſ he ſi loi⸗ .. i D qꝛ ſapiẽs eſt in diſcernendo res odoꝛe.vel vel paſſio naſcendi Propᷣe natio ðꝛgen 4 17 8 dꝛa nãdo.qꝛ ſꝑ nat·i.fluit putredinem A¶ Em ꝓpaʒ cognationẽ ⁊ collectionẽ ab alia naſus ðꝛ elatio.Et a naſus ðꝛ h naſellꝰ.li. diſtincta. vt gręci.italici.franci. Et natio 4 ⁊ naſiculus.li.⁊ naſitellus.li.omia dimi. Ppuincia eoꝛuʒ eſt.Et natio qũq; regio.vel E Et naſoſus.ſa.ſum.⁊ naſut.ta.tũ.in eo/ terra pax vel nihil habitata . zn Natale.lis.n.t.⁊ h̊ natał.lis.in eodeʒ ſenſu Natiuus.ua.uũ.i.naturat vel genitiuuus. 6s. id ẽ natiuitas. Uñ Ouið.de arte arcite Natrix ·tricis.f.g.młr ꝗᷓ natat. Item h̊ Na⸗ t⸗ natales timidi numerare deoꝝ. Cęſaribꝰ trix ðꝛ qͥdã ᷣꝑẽs qͥ veneno ſuo inficit aqs i virtus ↄtigit añ diem. In kalẽdario tñ yt qbus fuerit. Uñ Lucanus Eſt natrix vio ad. dicit Hug.differũt natale.lis.⁊ natiuitas latoꝛ aꝗ iaculiq; volucres. Vel ſᷣm qſdaz n. qꝛ ibi natiuitas appellat᷑ a mr̃e in terra.vt eſt ge.t᷑ę.ſed Lucanus maſ.ge.ſ.violatoꝛ doäin natiuitas chriſti. ſanctę marię.ſci Joanniſ retulit ad ſerpentem. Cegit in quibuſdam naſ baptiſteę. Et nõ ꝙ beata ygo.⁊ ſanctꝰ Jo/ libꝛis rinattir. dionmn annes baptiſta in vtero in nouo teſtamen⸗ Matura. rę.f. g. ðꝛa naſcoꝛ.⁊ idẽ eſt qðð nati his to ſanctificati ſunt. Iñ eſt ꝙ eoꝝ natiuira / uitas Ernatura ðꝛ deꝰ.qꝛ oia creauit xẽna ihet. tem ex vterop̃ alijs ſancij eccłia celebꝛat. ſci fecit.Et nat᷑a ðꝛ ꝗqlibʒ creata.Et natu / Gog Sed natale vel natalis ðꝛ obitꝰ ł dies obi/ ra ðꝛ cõplexio.Et nat᷑ a ðꝛ qdã vis nat alit hud. tus ſanctoꝝ.qꝛ eoꝝ obitꝰ in terra fuit nati/ reb inſita. de ſil ib ſilia ꝓcreãs.Nat᷑ a eti⸗ negn uitas in celo. Tunc em de nõ eſſe ad eſſe. ? am ðꝛ qdã ſigtio vocabuli.⁊ cãẽ qᷓre vooz moꝛte ad vitã. de tenebꝛis ad lucẽ.de exi / bulũ naſcat᷑.i.ĩponat᷑. Mat᷑a etiã ðꝛ ipoſi/ bick lio ad regnũ tranſierunt. to vlinuẽtio vocabuli.qꝛ vocabulum na Aanun. Nataliciꝰ.cia.ciũ.i.natal.vład nataleʒ ſiue ſcinihil aliud eſt qᷓ vẽᷣtus naturałex ꝓpꝛio iinds natiuitatẽ ꝑtinens.⁊ ðꝛ a natał.⁊ h̊ nata / bypñplacito ipᷣm inueniri vel imponi. r 2 Naturab lis.⁊ B le.i.ad naturã ptinens. vł de natura ꝓcedẽs. VUñ naturales dicũt᷑ fi⸗ lij ↄcubinarum. qͥs ſola natura genuit.nõ honeſtas ↄiugij. ꝓducitrra. Nat.tus.tu i.i.natiuitas.⁊ ðꝛa naſcoꝛ.ſce ris. Et natus.ta.tuʒ. Et h̊ natus.ti.i.filiꝰ. Et hęc nata.i.filia.Et ſepe ſolent inueniri ꝑS. ꝓtheſim.i.poſitionẽ. vt gnata.gna⸗ te. gnatꝰ. velſineg. Eſt em de naturali in⸗ tegritate iſtaꝝ dictionũ.qꝛ ðꝛ gnatus.qua ſi generatꝰ.⁊ gnata.q̃ſi generaa. Naual.lis.ↄ.t.⁊ B le.i.ad nauem ꝑtinens. Vnñ Ariſtoteles. Meceſſe eſt nauale bellũ foꝛe vel nõ foꝛe. Item h̊ nauale.lis.locus vbi naues ſtant.ſ.poꝛtꝰ.vel locꝰ vbi fabri⸗ cant᷑. hoc ⁊ textrinũ vocat.⁊ ꝓð.vo. NMauarchus. chi.i.pᷣnceps nauis ”M MNauargus. gi. i. magiſter. nauis. ⁊ ð? a na/ uis ⁊ argus m Paß. HNauci. indecli.n. g. i. putamen nucis.vł ex terioꝛ coꝛtex nucis. vel id qð eſt intra nu/ cleum nucis q̃ſi in medio qð eſt nigrum qũ nux deſiccat᷑.vel illð in quo voluit᷑ nucleꝰ dqð qᷣdem nihil valet. Et ideo nauci ponit „PnihiiioPuooo auclerus.ri.vel naucleriꝰ.rij.qnauem in ſoꝛte ⁊ ptãte hʒ.⁊ ðꝛa nauis ⁊ clerus.Et pð.cle. Vñ Actj.xxvij. Cẽturio auũt mag credebat gubernatoꝛi naucdlero. 77 Naufragiu.gij.n. S.i.nauis fractio.quod æ naufragũu. gi. ðꝛ. D Naufragus. ga.gũ.i.nauem frangẽs.vel q̃ Matit naufragium ꝑiclitatus. auicula. le. dimi.i.parua nauis. Item na icilla. le. aliud dimi. idem. W Mauiculariꝰ.rij.i.nauis cuſtos vłnauifex. Nauigabił.9. t. ⁊ B le.qð aptũ natuʒ eſt ad nauiganduzʒ.i.vt nauiget.ſicut hõ.vel vt nauigetur. ſicut mre.“— Nauigiũ.gij.i.actionauis.ſ.nau igatio.vł nauis.vel multitudo nanuu. Nauis nauis.f. g. Gręci dicuntnays.inde nos dici nau is int᷑poſita u.ↄſonante.vel ðꝛza no nas.vel nauis ðꝛ.qꝛ gnarum.i.ꝑi/⸗ tum rectoꝛẽ ꝗqrat.Et fit actũs plłalis in es. vel in is.vt has naues vłnauis. Et actũs ſingularis in em vel in im. vt hanc nauem Yel nauim. ⁊ ablatiuꝰ in e.vel inii. Naulũ.li.n.s.ðꝛ pᷣciũ ꝓ trãſmeatiõe datuʒ tur naulũ.q̃ſi nauis lucrũ. — HNaum interpᷣtat᷑ germẽ. ſiue ↄſolatoꝛ oꝛb. Increpat em ciuitatẽ ſanguinũ.⁊ pꝰ eüſio nem illiꝰ ↄſolat᷑ ſion dicẽs Ecce ſuꝑ mõteʒ ſiue qdð dat᷑ ꝓhis ꝗ̊ poꝛtant᷑ in naui.⁊ dici acuit᷑ in fine. Naumachia. chię.i. naual pugna.⁊ ðꝛa na⸗ uis ⁊ machia.qð eſt puagnae. Nea. grecid pedes euangeligantis annunciantj pacs. Naupicus.ci.nauis pater.i.dñs vł factoꝛ. ⁊dꝛ a nauis ⁊ pater.⁊ coꝛ.fbi. Nauplus.pat᷑ fuit palamedis.a qͥ nauplia dictus eſt qͥdam ludus ab eo inuẽtus.veli honoꝛẽ illius pᷣmo celebꝛatus circa eius ſe pulturã.Et fit de q̃ttoꝛ pomis.duobus in aerem miſſis. Vnde Ouið.de arte.DLiſce etiã duplici genitalia nauplia palma. er tere ve. Nauiea.ſeę.i.vomitꝰ in naui ex turbatione cerebꝛi ꝓpter aquã vel fetoꝛẽ. Ael potius nauſea eſt voluütas vomendi ſine effectu.? Pꝓpe in naui. Iñ nauſeola.lę.dimi. NHauſtrologus.gi.nauis dil⸗ pẽſatoꝛ. vel al⸗ locutoꝛ. vel exhoꝛtatoꝛ.⁊ coꝛ.pe. Nauta.tę.m.g. qcunq; ducit nauem velna uigando laboꝛat.vel maioꝛ in naue. Inde hᷣ nauita.tę.ꝓ eodem.lHoc frequentiꝰ vte bantur antiq́ q; nos. Nautea. teę. aq̃ fetida in q coꝛia maceranf. Nauticꝰ.ca.cũ.ðꝛ a nauta.ſicut nauiticus. ca.cũ.a.nauita.i.nauał.⁊ coꝛ.ti. Nauꝰ.ua.uũ.i.doctꝰ.ſapiens.ſtudioſus.iĩ⸗ uigilãs.ſtrenuus.agił.impiger. Jñ naue. vel nauit᷑ adu.Et hęc nauia.uię.i.ſapiẽtia ſtrenuitas. inuigilãtia. Et aliqñ apponit S. ꝑ ꝓtheſim. ⁊ ðꝛ gnauus.ua.uid. NHaxareth.qͥdã vicꝰ eſt vel ciuitas in ꝗᷓ dñs noſter ieſus chriſtus ↄceptus eſt ⁊ nutritꝰ Et interpᷣtat᷑ flos ſiue germen ſiue mundꝰ Jñ nacaręenus.na.nũ.Et nacaręꝰ.ręa.ręũ Et hinc qͥdam heretici dicti ſunt nagarei. qꝛ cũ chriſtum qͥ a loco dictꝰ eſt nacarenus filiũ dei ↄfiteant᷑.omia tñ veteris legis cu ſtodiunt mãdata. Nacareus etiã ðꝛ ſãctꝰ. vel mundus a merito. MNaçareus olim di⸗ cebat᷑ qͥ ſanctimoniam nutriebat. ⁊ nichil contaminatũ accipiebat. abſtinens ſea vi/ no ⁊ omni ſicera ꝗq mentẽ ab integra ſanita te ꝑpuertit. Etiã nagareus interpᷣtat ſanctꝰ dei. Fm Hhugl. Item nõ. ꝙ dicebant naca⸗ rei qdam qͥ ex voto ſe obligabãt ſanctimo nie vſq; ad determinatũ tꝑs.yvel iugit. vt Samuel.⁊ conſecrabant ſe dño.⁊ qſi ſeꝑa bant ſe a cõi vita hoim.ſicut qͥs mõ ꝑ vnũ annum vel duos ſeruit in hoſpitali hieru/ ſee tun fa f n de. ſui⸗ R hunt ninh 11 m. mus ge . nN. aich Pſenn Ptſnn Uiſenc e ſuann ugt. ie⸗ o Ubien 6 – NMNeapol. lis.ꝗqdã ciuitas. ⁊ ðꝛ a nea qd no ueum. ⁊ polis ciuitas.q̃i hñs ſub ſe nouem ciuitates. Nel ðꝛ a neos qð eſt nouũ.⁊ poł ciuitas.q̃ſi noua ciuitas. IJñ neapolitanꝰ. na.nũ. Ei h̊ neapolitanꝰ.ni.dũs vel epũs Nebel interpᷣtat᷑ vter. (illius ciuitatis. 7 Hebrida. dę.f.p.i planeta induebat᷑ tpe ſacrifrcz. 1 Nebris. bridis. f. g:eſt pelłlyncis vel cerui Nebula. lę. a nubes. Exalant em valles hyumidę nebulas.ꝗᷓ ſurſuʒ aſcendentes nuu bes fũt. Sunt em ꝓpᷣe nubes cęli. nebulę terrę ⁊ circa terrã. Uel ðt nebula a nubo. bis. ꝓ tegere.qꝛ tegit trã. Jñ nebuloſꝰ.ſa. ſum.i.obſcurus.q̃ſi nebula plenꝰ. Iteʒ in gręciſmo ðꝛ.Aeris eſt nubes.nebule ð flu⸗ mine ſurgunt.Ac panis nebula tibi ſubti / liſſimus erart. Nebulo.lonis.i.leccatoꝛ.⁊ ðꝛ a nebula.qͥ lh vianus eſt vt ne bula ⁊ cito vaneſcit MNeceſſe.n.ge.in decli.i.ineuitabile.qð alit᷑ elſſe nõ põt.⁊ ðꝛ a necto.tis.qꝛ nexum eſt ? firmũ.nec diſſolui põt. Itẽ neceſſe.i.vtile vt Neceſſe eſt oꝛare deũ. aũt ðꝛ neceſſe. q̃ſi nõ ceſſans eſſe.etymo.eſt.⁊ coꝛ.bmam Vñ Ouið.epi. t culpent alij tibi me lau dare neceſſe eſt. Iñ neceſſariꝰ.ria.riũ.i.in⸗ euitabił vel vtilis. Et h̊ neceſſarius.i.aiſii cuſ.domeſticus.qͥtidianꝰ.q̃ſi a qͥ nõ ẽ ceſſꝗa dum. ⁊ cõponit᷑ ꝓꝑneceſſarius qᷓ;neceſſariꝰ* abo ꝓ valde neceſſarius. Inuenit᷑ etiam B neceſſariũ ꝓ ineuitabili. vel vtili.poſitum – ſubſtantiue.Et ponit᷑ neceſſa ꝓ neceſſarie aduůbialit. Neceſſitas.tatis.fe.t.⁊ neceſſitudo.dinis. dDirifferũt.qꝛ neceſſitas aliqͥd fieri cogit.ſed neceſſitudo.i.amicitia.dilectio.affectꝰ.af⸗ finitas. ꝓpinqͥtas. vel vinculũ ꝓpinqͥtatl. vyt vxoꝛ vel filius. Sed hęc ꝓpᷣetas ſępe cõ fundit᷑.Et hinc neceſſitudinarius.ria.riũ Et nõ triplex eſt neceſſitas ſ.abſoluta. ſicut neceſſariũ eſt deũ eſſe. vel triangulũ hr̃e tres angulos. Alia neceſſitas eſt ex ca efficie nte.ꝗᷓ ðꝛ neceſſitas coactionis. Ter/ tia eſt neceſſitas ex ſuppoſitione finis. Et hec eſt duplex.qꝛ vno mõ ðꝛ neceſſariũ ſi /½ ne q̊ aliqd nõ põt ↄpᷣuari ineſſe ſic nutrimẽ tum alicui.Alio mõ ſine quo nõ põt habe.- ri. qð ꝑtinet ad bñ eſſe.ſicut equus ðꝛ ne/ ceſſarius ambulare volẽti. ⁊ medicina ad 6eß ꝙ hô ſane viuust.õ Mecro mãtia.cię.i.diuinatio moꝛtuoꝝ. vel ꝗ̃ firꝑ moꝛtuũ.⁊ ðꝛ a necros.qð ẽ moꝛtuuſ 2 mantia.qð eſt diuinatio.qꝛ quibuſdam tius.tia. tiul. Necros gręce ðꝛ moꝛtuus latine. 2 Nectar.taris.n.g.i.dulcl liqͥꝛ. vinũ pigmẽ/ rio ⁊ neceſſe. SS * 2,„„ Kf. incantationibꝰ vident᷑ moꝛtui reſuſcitati diuinare.⁊ ad interrogata rũdere.ad qͥs ſuſcitãdos hũani cadauerl ſanguis addit NHam amare ſanguinem dicunt᷑ demones Ideoq; q̃tiens necromantia fit.cruoꝛ aq miſcet᷑.vt coloꝛe ſanguis facilius ꝓuocen tur. Iñ necromanticus.ca.cũ.⁊ necromaã⸗ tatum. ⁊ coꝛ.pe.gti. Unde Lucanus. Sti pant ⁊ dulci diſtentat nectare cellas. Inð nectareus. rea. reud. Necula.lę.i.parua nex.i.moꝛs.⁊ eſt dimi. de nex. licet nex non ſit in vvſu. Neemias. ſolatoꝛ.ſiẽ Heſdras interpᷣtat᷑ adiutoꝛ. Quodam em̃ pſagio futuri noia iſta cõſoꝛtiti ſunt. Fuerũt em ad adiutoꝛiũ ⁊2ſolationẽ oĩ illo ppło redeũti ad pr̃iam MNam ⁊ templũ dñi reed iſicauerunt.⁊ mu roꝛum ⁊ turriũ opus ipᷣi reſtaurauerunt. Hefandus. da. dũ. qð qͥs nõ debet fari HNHefariꝰ.ria.riũ.i.nõ dignꝰfarre.⁊ ðꝛa ne ⁊ far. qͥ cibi genere vita hoim pᷣmo ſuſtenta/ batur. Vel nefarius.i.nefandus.nec dicẽ dus.a ne ⁊ foꝛ faris. Vel nefarius.i.ſcele/⸗ Nefas.n.g.indecli.q̃ſi non vas.i.illicitum Vñ ⁊ qñq; ponit᷑ ꝓſcelere.qꝛ illicitum eſt Iñ nefarius.ria.riũ.i.ſceleſtus. Hefaſti dies erãt in qͥbꝰnõ licebat ius fari. Nephrendus.di.m.g.i.poꝛcꝰ domeſticus carens teſticuł.⁊ ðꝛ anephren.qð dicunt greci renes. Nel ðꝛ a frẽdeo.des.qꝛnõ frẽ det dentibus Hic alio noie ðꝛ maiał.qui ⁊ cituris ðꝛ.natꝰ ex apꝛo ſilueſtri ⁊ domeſti⸗ ca poꝛca.Et hinc ðꝛ h̊ ⁊ hęc nephrẽdis dis poꝛculus vel poꝛcula adhuc lactens.eo ꝙ nihil frendeat.i.nihil dentibꝰ ↄcutiat ⁊ cõ minuat. Et eadẽ rõne nephrẽdis ðꝛ infas. qᷓſi nõ dentibꝰ frendẽs.i.ↄcutiẽs aliqᷣd.vł cõminuens dentibꝰ. Eta nephrẽdus vel nephrendis ðꝛ nephrendinꝰ.na.nũ.Et ne phrendiciꝰ.cia.ciũ.vt nephrendina caro. 2 nephrendinũ ferculũ. Et indeh̊ nephrẽ dicium. dich. i. annuale tributũ.qð ruſtici ſuis domis circa natiuitatẽ vel alio tpe an ni ſolẽt afferre.Et etiam qð parui diſcipu li ſuis doctoꝛibus appoꝛtant dumtaxat ſit carneũ.ſ.poꝛcellus vel hmõi. Nephreſis.f.g.qᷣdam moꝛbus.ſ.doloꝛre/⸗ num. 1 ö a nephren.qð gręci dicũt renes Iñ nephreticꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.q̃ talẽ doloꝛẽ patit᷑. Et coꝛ.pe. Vñ Macer de viribus num ſic repat illi. Item in Greciſmo dicik herbaꝝ. Idẽ nephretic elixũ ſumẽ iuſſit. Nenia ſunt nuge funebꝛia carmia nenę.ö Negatio. onis.eſt enũciatio alicuiꝰ ab alij nenę.qꝛ nenię no potuit in vᷣſu poni Et eſft vt Hõ non eſt lapbis. nenia noméẽ onomatopeiũ. vel ſicticium. qᷓ Negatiũcula. lę.dimi.i.parua negatio. ſiſictum a ſono. vt ne.ne. ne. ⁊ maxie qᷓ;tuʒ Negligentia.tię.eſt eiꝰ qdð ſieri debet vłpõt ad cantilenã ꝗᷓ fit ſuꝑ cunis puero. Negocita.tę. cõis.g.pe.ꝓpð.i.ne(omiſſio. MNeomenia.nię.quoddã feſtum iudeoꝝ.qð ę gociatoꝛ.inſtitoꝛ.op ifex.mercẽnarius. faciũt in nouilunio.⁊ ðꝛ a neos.qð eſt no S Negocii.cij.n.S.i.mercatꝰ.vel actꝰ alicuiꝰ duum ⁊ mene.qð eſtluna q̃ſi noua luna vel rei.cui ↄtrariũ eſt ociuʒ.⁊ ðꝛa nego.as.et ociũ.q̃ſi negãs ociũ. Vel negociuʒz q̃ſi nec ociũ.i.ſine ocio. Mõ etiã negociũ ſigt ac⸗ tionem ꝑ modũ cauſeę qð eſt iurgiũ lit Eſt nouiluniũ AUñ neomenia ſonat innouatio lunę.⁊ qꝛ iudeęi in legitimis ſuis lunatiões ꝓ mẽſibꝰ habebãt ex lege.iõ diẽ nouę lunę vocabãt Ralendas legales.⁊ erat dies ſo / gnegociũ in cauſis.Negociatio in cõmer⸗ lẽnis apud eos.Et nõ ꝙ ſeptẽ ſolẽnitates cijs.vbi aliqͥd dat᷑ vt maioꝛa qͥs lucretur. legales erãt.ſabbatum.neomenia. phaſe. Iñ negociolũ.li.dimi.Et negocioſus.ſa. penthecoſtes.feſtũ clangorl.feſtũ ꝓpicia⸗ ſum.i.vtił vel plenus negocio ⁊ rebꝰagẽè triionis ſcenophegia.Alias feſtiuitates ad dis intentus. eeteccerüt his hebꝛei ꝓpt᷑ varios euet. ſicut Nemanceps.cipis.i.emãceps.⁊ ðꝛa ne.et encenia ⁊ phurim.i.feſtũ heſter.ſed nõ di⸗ mãceps.q̃i qͥ iam nõ eſt manceps. IJItema cuntur legales.i.lege inſtitute. “ mãceps ⁊ nemaceps ðꝛ mãcipi ⁊ nemãcipi Neophicus.ci.gręce.i.nouellus.nouicius . noiĩia indecli.⁊ oĩs ge. Alm Priſcl.potiꝰ rudis.fideł.vł nuꝑ renatꝰ.⁊ ðꝛ a neos.qð ſunt dti ſdictoꝝ noim figuratiue coniũcti eſtnouũ.⁊ phicos.qð eſt fides. AUlła neos cũ qlibet genere ⁊ cũ qͥibʒ nũero ⁊ cĩ quo ⁊ phico.qð eſt ꝗro.q̃ſi nouus ꝗſitoꝛ. Qui libet caſu intranſitiue. Ael maãcipi eſt com em̃ ad fidem nuꝑ ↄuerſus eſt de fide ꝗqrere poſitũ a manu ⁊ capio.qð vlteriꝰ cõoponi᷑ ſolet. cũ ne.⁊ ðꝛnemãcipi.⁊ ſunt noĩa indecli. et Neos gręce.nouum ðꝛlatine. D oĩs ge. Res mancipi ðꝛ ꝗ cũ alienat᷑.i.quę Meotericꝰ. ca.cũ.pe.coꝛ.ðꝛ a neos. Et ſunt cum ptate vendent trãſit in ptatem emen- neoterici hoĩes huius tꝑis nouicij recẽteſ tis ꝙ manu capi põt vt equus.Sed resne vel cõmunes. èMU mãcipi ðꝛ cũ Hmiſſo mõ alienat᷑.manu ca Nepa pę.f.p .qdam p pẽs 4 natos ſuos cõ/ pinon põt.vt lgger. H ſumit excepto eo qͥ in doꝛſo eiꝰ inſederit uł Nemo.ſiue ſit ex nõ ⁊ hõ cõpoſitũ.vt qͥbuſ inhelſerit.poſtea ipᷣe qͥ ᷣuatꝰ eſt ↄſumit pa 1. dam vidꝛ. ſiue non. cõis. ge. eſt. ⁊ o. muta⸗ trem.Et ðꝛ nepa.q̃ſi necãs parti.i.necans 1 ta ini.⁊ addita nis.fit gtũs nemis.et ðꝛ ñ fflilios.vłnepa q̃ſi necãs part.i.ſliuſ qꝛ ne lo ſolũ de homibus. ſed etiam de djs. cat pr̃em. Et hinc tractũ eſt ꝙ hoies ͥ bo⸗ 0 Nemus.orl.n.g.i.ſilua.⁊ ðꝛ a numẽ q̃ſinu⸗ na p rentũ ꝑ luxuriã cõſumũt nepotes di mus.a numinibus ibi ſacrificatis ⁊ cultis cutur.i.luxurioſi ⁊ pdig. E Iñ nemoꝛoſus.ſa.ſũ.⁊ hic nemoꝛoſe adui. Nephi.i.puriſicatio. . 1 ⁊ hęc nemoꝛoſitas.tatl.⁊ coꝛ.ne. Un. DHo⸗ NMepos.pot..ma.g.i.filiꝰ filij vel filię. et ðꝛ a 4 nat ligna nemus ꝗᷓ coꝛde numine nemus. naſcoꝛ.ſcerl.q̃ſi nat poſt.ſ.pꝰ filiũ vł filiax Nenia.nię.eſt funebris cãtꝰ.ſ.catilena ¶ fit Iñ nepotulus.li.dimi. Etiã nepos capit᷑ h ſuꝑ moꝛiuũ.Et ponit᷑ qñq; ꝓ cãtilena pu- Pꝓfilio fratrl.c.ij. de arbi.c. fundamẽta.de eroꝝ. qꝛ pueroꝝ eſt flere.⁊ facile mouẽtur elec.li.vj.Et nepos.potl.puũ vgultũ.qͥa ad fletũ. Item nenię dicũt᷑ viles ⁊ vanę fa de poma qſi de filio naſcit᷑. Itẽ nepos com i buleę. Unde Hiero. in ꝓplogo pentateuci. ponit᷑ ̊ pnepos.fili ꝓnepot..qſi ꝓpe ne/⸗ Et hiberas nenias liberis autẽticl ſᷣferüt potẽ.lic abnepos.ſfilr ꝓnepot.qꝛ abin⸗ Hiberas nenias appellat fabulas ab hibe git᷑ ab nepote.ic atnepos.ſfiliꝰ abnepot dei ris.i.hiſpanis inuẽtas.vel apð eos vulga Trinepos.fſilius atnepoti.q̃ſi tetrranepos dec tas. Item vt qdã dicũt nenia ðꝛ cantilena idẽq̃rtus poſt nepotẽ. Itẽ nepos ðꝛ luxu ſi⸗ Afit ſuꝑ moꝛtuo vel ſuꝑ cunis pueroꝛũ vt rioſus.ↄſumptoꝛ.dict a nepa quodaʒ ge⸗ Ven doꝛmiãnt. Item nenię fabuleę viles. Item nere ſcoꝛpionuʒ qð natos tuos ↄſt umit. vt gen nenię.i.nugę. AUnde Nenia nutricis dict ſupꝛa dictũ eſt in nepa.⁊ tũc eſt g.cõis. Iñ n qſi cantus inanis. Queʒ canit infanti ſom nepotatio onis.i.luxuria. Pen qai N 16 8 i tee tio interpᷣtatur. Neptalim.latitudo vel dilatatio vel cõpa Nepti.tis.f. g. ðꝛ ilia filij vł filie. Iñ nepti/ cula. le. dimi. Et cõpõit᷑ ꝓneptis. abneptl atneptis.trineptis. M Neptunꝰ.ni.deus marl.vel ipᷣm mare.⁊ ðꝛ a nein.i.mare.⁊ ptai.i.volare.q̃ſi volans mare. Ael ð a nubes.⁊ tono.nas.q̃ſinu⸗ be tonãs.Mare em̃ vapoꝛalit᷑ erectũ nu⸗ bes facit.⁊ ↄtrario ventoꝝ pulſu tonitrua creat. Nel ðꝛ a Eubo.bis.qꝛ nubit ⁊ tegit terrã. IJñ neptuniꝰ.nia.niũ.⁊ ꝓdu.pe. HNeqᷓ;. o.g. ⁊ indecli.i. malus. Sed malꝰ vt dicũt naturalit᷑. Nequã voqͥ neqt ſe ↄti / nere a ſceleribꝰ. Itẽ nequã ðꝛ luxurioſus. qꝛ incõtinens eſt. I neqᷣcia.cię.i.malicia ⁊ luxuria. Vñ qͥdaʒ. Neqͥ cia ẽ ꝗ te nõ ſinit eẽ ſenẽ. Iñ neqͥciola.lę.dimi.(q̃ſi nõ aliqs Nedqs.nequa.neqð vłnedqd.ðᷣꝛ a ne et quis Nereꝰ.nerei.m.g.ðꝛ deꝰ marl.Et ponit ꝓ ipᷣo mari.⁊ interpᷣtat᷑ motus.qꝛ mare ſꝑ ẽ in motu Iñ hec nereis.nereidis.nympha marina.qᷓſi nerei filia. Et hęc nerina.nę.⁊ nerinis.nis.ðꝛ filia nerel. 4 Nero.onis.ꝓpum nomẽ cuiuſdaʒ tyranni ꝑſecutoꝛis eccłe Itẽ nerones rhomani im patoꝛes poſt Auguſtum dicti ſunt. NHeruiceus.cea.ceũ.i.de neruo exnñs. AUnð Judid..xvj. Si ſeptẽ neruiceis funibus li⸗ gatꝰ fuero. Ael vſᷣm aliã lr̃aʒ neruicl. ⁊ tũc eſt abltũs płarl de neruicꝰ.ca.cũ.qð idẽ ẽ Neruꝰ.ui.eſt vinculũ mẽbꝛo (qð neruiceꝰ rũ dictuſ a gręco. OGręci em̃ neruos neura uocant. Alij latine vocari neruos putant eo ꝙ artuũ ↄiũctõnes ſibi iuicẽ inhereant vñ dicũt᷑ ab inherendo. Iñ neruulꝰ.li.di. Et neruoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ neruis vł foꝛtiſ tobuſtus firmꝰ.Et qnq; ſic ðꝛ ſupbus. Iñ neruoſitas.atl.Et neruatꝰ.ta.tum.Et ner uuloſus.ſa.ſũ.idẽ qð neruoſus Itẽ neruꝰ ponit᷑ ꝓ cippo q̊dam pedũ toꝛmento. Vñ Job. xiij. Poſuiſti in neruo pedem meum Neſtoꝛiani qͥdaʒ hęretici a Neſtoꝛio ↄſtan tinopolitano epᷣo nũcupati.qͥ beatã M.a⸗ riã vginẽ nõ dei. ſz homis tmmõ genitricẽ aſſeruit.vt aliã ꝑſonã carnis.aliaʒ faceret deitatl. nec vnũ chꝛiſtũ in vbo dei ⁊ carne credidit. ſʒ ſeꝑatim atq; ſeiunctim alteruzʒ filiũ dei.alterũ filiũ homis pᷣdicauit Netus.ta.tũ.i.filiatꝰ.⁊.ðꝛ a neo.nes ⁊ hin netus.tus.tui.i.filamen. Vñ Marcialis capel.Ex cadẽt byſſi netibꝰ ludebatur Neuma.mat..n.g.⁊ hęc neuma.mę.i.vocũ emiſſio.modulatio. Iñ neumaticꝰ.ca.cuʒ i. modulatoꝛ dulcis ⁊ ſuauis.ↄſonans Et coꝛ.pe.in t᷑tia decli. Añ in Auroꝛa.Chri/ ſtus mõs vitę cũ ſancti neumatis igne. Neuter.tra.truʒ.gtõ neutriꝰ.i.nec iſte.nec ille. nullꝰ. Et nõ ꝙ antiqͥ dicebat neut᷑ tra. trũ.gtõ neutri.trę.tri.dtõ neutro.trę.tro. Vñ adhuc dicimꝰ. Cuius generis neutri. Eſt em neutri gti caſus. 3 Neutrobi.i.in neutra ꝑte.ſ.in neutro loco. qð etiam ðꝛ neutrobiq;. Ande lautus. HNHeutrobiq; habeo ſtabile ſtabulũ. Neuus.ui.m.g.i.macula ꝗᷓ naſcit᷑ in coꝛꝑe hois.Et ponit᷑ qñq; ꝓculpa.vel offenſa. Iñ neuulus.li.dimi.i.paruꝰ neuus.et ne⸗ uoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ neuis. Jñ neuoſe. adu.⁊ hęc neuoſitas.tatl. Añ Bernarduſ in Cantſ.ſᷣmõe.lxxj.dic̃.Si in ↄſcia neuꝰ fuerit.nec qð ex ea ꝓdierit carebit neuo. Nex.necis.i.moꝛs vł ſuppliciũ.⁊ ðꝛ a neco cas.ſʒ ntũs nõ eſt in vſu.quẽ tñ Ambꝛoſi⸗ ſuꝑ Egeſippum poſuit dicẽs. Et erit nex Nexibil.lis.ↄ.t.⁊ ̊ le.qð ( moꝛtuoꝝ płima ⁊B ⁊ hęc nexił.⁊ h̊ le inuenit᷑.Et eſt nexi/ bilis vel nexił qð põt necti. vel qð multis nexibus eſt nexũ.vt rhter. Nexus.a.ũ.i.ligatus.ↄiũctus.⁊ ð a necto tis.Et nexus.xus.cuiuſſibet reiligatura. Iñ nexuoſus.ſa.ſum.i.nexibus plenus. Nibatꝰ.ta.tũ.i.ſplendidus.⁊ ðꝛa niue.Et hęc nibata.tę.aq̃ ex nubibꝰ vel ex niuibus Nice vł nicos gręce.latie ðꝛ victoꝛia ł victꝰ Nicea.ceę.ꝗqdã ciuitas.⁊ ðꝛa nice q̃i victo/ rial.quam Alexander ↄdidit in India pꝰ victoꝛziam. „b PHicepoł.polis.pe.coꝛ.ꝗ̃daʒ ciuitas.anc Auguſtus fecit.⁊ a victoꝛia ſic appellauit poſtqᷓ; deuicit Antoniũ. Niceteriũ.rij.ðꝛa nice vłnicos. Et dicũnt᷑ niceteria philateria ꝗᷓ geſtabãt athelte fcã de ſummitatibꝰ armoꝝ ꝗa vict acceperãt ea collo ſuo ſuſpenſo gerebãt. qͥtiens vi⸗ ctoꝛes extiterãt.q̃ſi ſigna victoꝛꝛie. Nichanoꝛ.norl. ꝓpᷣuʒ nomẽ.de qͥ ðꝛ in Au⸗ roꝛa. Enſe metũt dextrã linguamq; nicha Nicodemus.mi.pe.ꝓð.ꝓpᷣũ ( norl hoſtes. nomen cuiuſdam viri eſt QMUZU Nicolaitę dicti ſunt qͥdã heretici a qdã Ni colao diacono ecclłe hieroſolymaꝝ qui cũ Stephano ⁊ ceterl ↄſtitutus eſta Petro. qͥ ꝓpt᷑ pulcritudinẽ reliquẽs vxoꝛẽ dixit. vt qᷣcũq; vellet vtẽt᷑ ea.pꝰea vᷣſa ẽ iſtupen talłoſuetudo vt inuicẽ cõiugia coĩcarent᷑ Micolaus.lai.ꝓpᷣũ nom.⁊ interpᷣtat᷑ victo⸗ ria ppłi.i.vitioꝛũ ꝗ ſunt ppłuria ⁊ vilia.et Zꝛ a nice.qð eſt victoꝛia ⁊ laos ppłs. AUnð Greęcl. laos ẽ ppłs.mõſtrat ve Nicola⸗ Nyctages.hęretici a ſomno nücupati.ꝙ vi gilias noctis reſpuant ſuꝑſtitioneʒ eſſe di⸗ centes iura temerari diuina qͥ nocteʒ ad re quiem tribuit. ð Nyctalinꝰ.ni.i.ꝗdã paſſio q̃ ꝑ diẽ viſus de negat᷑ patentibꝰ ocuł.⁊ nocturnis irruen⸗ tibus tenebris reddit᷑. Vel ecõũſo die red dit nocte ðnegat᷑.⁊ ðꝛ a nyctos qð eſt nox Iñ nyctal inicꝰ.ca.cũ.qͥ talẽ moꝛbũ patit᷑. M yctamen.inis.n.t.i.vigilamẽę. N ycticoꝛax.acis.a qͥbuſdã noctua ꝗᷓ et bu⸗ bo appellat᷑. Quidã aũt dicũt eſſe oꝛi ẽtalẽ gauẽ.qͥ noct᷑nꝰ coꝛuꝰðꝛ.⁊ ðꝛ a nyctos qð eſt nox. ⁊ coꝛax qð eſt coꝛuꝰ.q̃i coꝛuꝰ noctis. qꝛ de nocte volat.vel qꝛ de nocte vigilat. Eyctiliꝰ.lia.liũ.i.nocturnꝰ.⁊ ðꝛ a nyctos. qð eſt nox.Et h̊ nyctiliꝰ.lij.i.bacchꝰ.qꝛ ð nocte ei ſacrifſicabant. vel de nocte pota/⸗ tioni vacabant ⁊ inebriabant᷑. Ny ctimene nyctimenes.f.g.i.noctua Nyx.huius nyctos gręce.latine ðꝛ nox. Nyctꝰ.tus.i.vigilamẽ.vł motꝰ palpebrax HNidoꝛ. dorl. m. g. i. odoꝛ.⁊ ꝓpᷣe aſſatoꝛum. Nidulus.li.pe.coꝛ.i.paruus nidus AUnde Job. xxx. In nidulo iam moꝛiar. Nidus.di.ꝓpᷣe habitatio volucrũ.ex diũ/ ſis vᷣgultis cõtetta. Nigellus.la.lũ.i.aliq;tulum niger. Inð ni gellulus.la.lũ.aliud dimlii. Niiger. gra.grũ.ðᷣꝛ q̃ſi nubiger.i.nubem et obſcuritatẽ gerens. vñ ⁊ a nubes ðꝛ.qꝛ nõ eſt ſerenꝰ.ſed fuſco oꝑtus.⁊ viðꝛ eſſe com poſitio. Item niger cõponit᷑ ſubniger.id ẽ aliq;tulum niger.⁊ coꝛ.ni. Nihilũ.li.n.g.inuenit᷑.⁊ ꝑ apocopã ðꝛ hoc nihil indecli. A qͥ ꝑ ſyncopã. B nil indecli. Et ðꝛ nihilũ q̃ſi nõ hilũ.i.nõ aliqͥd. Naʒ h hilus.vel h̊ hilũ.ðꝛ illð tenue qð eſt in pẽ⸗ na. qð nullius valoꝛis eſt. Itẽ i nuenit᷑ h̊ ⁊ heęc ⁊ Bᷓ nihili indecli. vł potiꝰ ſᷣm Hugl.ẽ glrũs.⁊ figuratiue ↄſtruit᷑ cũ qͥlibet caſu ert genere. ⁊ cũ v troq; numero intranſitiue. vt nihili hõ.nihili hois. nihili hoi ⁊c. id ẽ nullius vtilitatis.vel pᷣcij.vel valoꝛis hõö. Et debent pᷣdicta ſcribi ꝑ h. ⁊ ſinec. Niliacus.ca.cũ.ptinens ad nilũ.vłęgypti⸗ acus.⁊ ðꝛ a nilus.Et niloticus.ca.cuᷣ.i eo dem ſenſu. Vñ Lucanus in. ix. Rege ſub impuro nilotica regna tenente. Niligena. nę.cõis ge.pe. coꝛ. genitꝰ a nilo. vel in ęgypto. Nilotis. tidis.ęgyptiacus. ⁊ ðꝛ a niuus. Nilus.li.m. g.i.fluuius egypti.ſic dicus. q̃i nilion.i.limũ trahẽs qͥ fecunditatẽ effiẽ Nimbꝰ.bi.m.g.i.denſitas nubis in tempe ſtate obſcura.⁊ ðꝛa nubes.Et ſunt nimbi repẽtinę pluuię.Sʒ pluuias vocamꝰ len/ tas ⁊ iuges.q̃i fluuias vel q̃i fluẽtes. Inð nimboſus.ſa.ſũ.i.tempeſtuoſus.nubiloſꝰ Et hinc nimbus vẽtꝰ aꝗᷓ mixtꝰ. Item nim bus eſt faſciola tranſuſa ex auro inſuta i li theo.qð eſt in fronte feminaꝝ. IJñn nimbo/ ſus.ſa.ſum.ł nimbatꝰ.ta.tũ.i.nibo oꝛnatꝰ Nimmarus.i.maritus cuius vxoꝛ męchat᷑ 7 ipe tacet. Nympha.pheę.f. g. eſt dea aqꝝ.⁊ ſpalit᷑ fon tium. 2 ð a nubes.qꝛa nubibꝰ aꝗ veniũüt. ⁊ hñt oꝛiginẽ.⁊ dicũt᷑ nymphę eędem ꝗ̊ͥ et muſeę.nec imerito. Nam aqmot muſa effi⸗ cit. Itẽ nympha ðꝛipᷣa ad. Anð nympha ðꝛ ſpõſa in nuptijs.ſic dicta ꝓ officio laua⸗ tionis.qð etiã ad nomẽ nubentis alludit. Vñ Ouið.epi.Grata ferũt nymphis pꝛo ſaluis dona maritis.⁊ cõponit᷑ cum para. qð eſt iuxta.⁊ ðꝛ paranympha R Ningidꝰ.da.dũ.i.niueꝰ.cãdidꝰ.⁊ coꝛ.gi. Niſus.ſus.ſui.i.conamẽ.⁊ ðꝛ a nitoꝛ.teris. Et niſus.ſa.ſuʒ.ꝑticipiũ. Itẽ h̊niſus.niſi ꝓ q̃dã aue ꝗ̃ alio noĩe ðꝛ alietꝰ.⁊ ðꝛa Niſo rege magarenſiũ. qͥ in illã auẽ ᷣm fabulas poetaꝝ mutatꝰ fuit.⁊ ꝓdu.pᷣmã. Iteʒ niſi eſt ↄiunctio.⁊ tũc coꝛ.pᷣmã. VUñ qdaʒ. Nõ ſunt qͥnq; niſi dño dare vulnera niſi.Non eſt tuta niſi ſine niſo filia niſſ. Nitedula. lę. pe. coꝛ.qðdaʒ aĩal quaſi ignis in nocte lucens.⁊ ðꝛ a niteo.nites. Nitella.lę.f.p.i.paruus nito Nitens.entl.oĩs ge.pꝑticipiũ de niteo.tes.i. lucẽs.micans.ſplendẽs.⁊ coꝛ.pᷣmam.Itẽ nitens ꝑticipiũ de nitoꝛ.terl.i.incumbens laboꝛãs.⁊ tũc pð.pᷣmã. Vñ enitẽs.renitẽſ ⁊ ↄſiłia pñt pe.coꝛri.⁊ ꝓducẽ diũſis reſpe ctibꝰ. Vñ. Rex byſſo renitẽs aſinꝰ ſit clu⸗ ne renitẽs. Itẽ.Eſt vgo renitens ad amã/ tum vbs reniten. Nitidus.da.dũ.i.ſplẽdidus.clarꝰ.oꝛnatꝰ. cultꝰ. ꝓbꝰ.⁊ ðꝛ a niteo.tes.qſi nitoꝛi datꝰ. Iiñ nitiditas. tatis. Nitoꝛ.orl.m.g.i.ſplendoꝛ.candoꝛ.⁊ ðꝛa ni teo.tes. ⁊ coꝛ.pᷣmã.ſed ꝓð.pe.gti.ſed Nij/ toꝛ.terl.vbũ eã ꝓdu. Vñ. Res ẽ pulcrani toꝛ.in quem ſupꝑ oia nitoꝛ. Nitrũ. tri. n. s. qdã ſpẽs trę ſimib minuto ſa Mobil. lis. 9 pulo.cui ſi a infundit᷑ fumigat ex qͥ medi cinę fiun t.⁊ ſoꝛdes veſtiũ ⁊ coꝛpoꝝ lauat. Anñ ⁊ ðꝛ a niteo vela nitẽdo.qꝛ res nitidaſ facit. Vel ðꝛa nitria regione vel oppido vbi naſcit᷑. natura eius nõ młtũ diſtat a ſa le.Habet em vtutẽ ſał.⁊ ſimilit᷑ oꝛit᷑ in lito ribus caneſcentibꝰ ſiccitate m Hugl.Na pias vo dicit. Nitrũ ſpẽs ſał ex aq ⁊ terra factũ inuenit᷑ in egypto. Nitrũ de aq̃ fit ex nimio ſoł caloꝛe in paleſtino. Añ ꝓu · xxy Acetum in nitro. Item Hiere.ij. Si laue/ ris te nitro t ⁊c. . Niuoſus.ſa.ſum.i.niue plẽꝰ.⁊ ðꝛa nix. Nix. niuis.f.g.ðꝛ a nubes.qꝛ a nube venit. Iñ niueꝰ uea.ueũ.i.cãdidꝰ.⁊ h̊ ⁊ hęc niua ſis.⁊ h le.⁊ coꝛ.ni.nix.uiſ.⁊ ab eo venietia Nixus.xus.xui.i.ꝑtus vł conat.⁊ dꝛ a ni/ toꝛ terl. Itẽ ðꝛ mobilit᷑ nixus.a.ũ.ꝑticipin 2 t. æ le.i.ingenuꝰ. generoſus nclarus.feſtiuus. vetuſtus. ⁊ ðꝛ nobik. qſi notabił. eo ꝙ facile notat᷑.ſ.cuius nomẽ et genus cognoſcitᷣ Nocticorax.racl.vłnycticoꝛax.ipᷣa eſt ⁊ no ctua. qꝛ nocteʒ amat. Eſt em lucifuga ⁊ ſo lem videre nõ patit᷑.⁊ coꝛr᷑.. „ £ Nocticula.lę.pe.coꝛ.dimi.de nox.i.parua nox. Item nocticula.i.luna. Noctiluca.cę.qͥdã vᷣmis nocte lucens.et ðꝛ a luceo.ces.vel alux.⁊ ꝓdu.lu. Noctipugnꝰ.a.ũ.i.obſcurus.⁊ ðꝛ a nox. et pugno.qꝛ q̃i noctibꝰ cõpugt᷑ vel copugt. Noctiũ.ctij.dixer̃t antiqͥ.a qͥ cõponit᷑ trino ctium.q̃drinoctiũ qͥnqnoctiũ.eqͥnoctium. Itẽ pᷣm qͥſdã noctiũ eſt gtũs plalis de nox Noctua.tuę.hęc ⁊ nyctimene ðꝛ.⁊ ðꝛ a nox 5 eo ꝙ de nocte circũuolat.⁊ ꝑ diẽ nõ poſ it vidẽ.nã exoꝛto ſplendoꝛe ſoł.viſus illiꝰ hebetat᷑ ãc aũt ſola inſula cretẽſis nõ hʒ q ſi veniat aliunde.ſtatim moꝛit᷑. Noctua aũt nõ eſt bubo.nam bubo maioꝛ eſt NHocturnus.na.nuʒz.⁊ h̊ͥ ⁊ hęc nocturnal.et H le.res noctis.vel ptinens ad noctem. Hocuꝰ.cua.cuũ.i.nocens.vel cui nocetur. ⁊cõponit᷑ Innocuus. (nodꝰ Nogellꝰ.li ⁊ nodulus.li.ãbo di.i.paruus Nodus.di.m.g.i.ligatura.inuolutio.et ðꝛ nodus in exercitu dẽſa pedituʒ multitudo ꝓ difficultate dictꝰ.qꝛ vix poſſit ſolui. Jñ nodoſus. ſa.ſum.i.plenꝰ nodis.⁊ cõponit Enodis.trinodis.q̃drinodis.Et hinc tri⸗ nodiũ.q̃drinodiũ.⁊ ꝓð.no. Vñ Ouidiuſ epi. Ofſ⸗ a mei fratris claua perfracta trino di. Idem Ouið. in meta. Mollia nodoſ facit internodia popllllter. Moe interpᷣtat᷑ reqes.qꝛ ſub illo o ia vetera opa qeuerũt ꝑ diluuiũ. VUñ ⁊ cũ pater eiꝰ vocaret nomẽ eiꝰ Noe dixit. Iſte reqeſce/ re nos faciet ab omnibꝰ oꝑibus nrpis Noemi interpᷣtat᷑ ↄſolata.qꝛ marito ⁊ libe/⸗ ris ꝑegre moꝛtuis Ruth moabitidẽ in cõ/ ſolatione ſua tenuit. MWoetiani heretici a dã Noeto vocati. qui dicebãt chriſtũ eundẽ eſſe ⁊ prem ⁊ ſpiritũ ſanctũ.ipᷣamq; trinitatẽ in officioꝝ noibꝰ . nõ ꝑſonis accipiũt. Vñ ⁊ patripaſſiani vo cant᷑.qꝛ patrem paſſum dicũr. Noys.i.mẽs.vel ratio.ſũma ꝑs aię. Item noys. volũtas dei vłmẽs ꝗᷓ ꝓuidentia ðꝛ. Mola. le. f. g. ꝗdã ciuitas capanię. Itez hec nola. le. illð tintinabulũ qð appẽdit᷑ collis canũ. vel pedib- auiũ. vel alið qð appẽdit frenis ⁊ pectoꝛibus equoꝝ.vt cũ qͥdã ſoni tu incedãt eqͥ. Et ðꝛ a nola ciuitate.qꝛ ibib mum fuit factũ ⁊ inuentũ tale inſtrᷣm.⁊ am pliato noie. inuenit᷑ nola ꝓ libʒ pua cam⸗ pana. vel ꝓ libet capanella refectoꝛij. Et coꝛ. no. Un nołpłis nũeri caſus ablti coꝛr. no.ſed noł vbũ ꝓdu.no. Nñ qͥdam. Cuiꝰ colla nołreſonant hęc tangere nolis. Noma foꝛte apð gręcos nõ eſt in vſu. ſʒ ap/ ponit᷑ o.⁊ O onoma idẽ qd nomen. ⁊ O a nemin vbo greco. qð eſt tribuere. q̃ tribu ens.qꝛ tribuit vnicuiq; rei q̃litatẽ. Et cõ⸗ ponit᷑ cũ dis tris ⁊ tetras.⸗ ðꝛ B diony⸗/ mum. trionymũ.tetraonymũ. Item cũ po lis.⁊ ðꝛ polyonymũ.dionyma.trionyma. tetraonyma. polyonyma. ſunt duo vl tria vel q̃ttuoꝛ.vel pła nomina idẽ ſigntia ⁊ ap pellatiua. Iñn dionymus.ma.mũ. triony/ mus. ma. mũ. tetraonymus ma. mũ.poly onymꝰ. ma. mũ.in eodem ſenſu.ſ. illeqͥ hʒ duo vel tria vel ttuoꝛ vel plura nomina. Nomen. inis. ðꝛ ab onoma greco. qð ideʒ ẽ qð nomen. ſicut dicit Priſcian Vk vt alij dicũt a notamine.q̃ſinotame.q per ipſuz ſubam ⁊ qlitatẽ alicꝰ notamꝰ.Nomẽ etiaʒ Zꝛ fama. vel opinio. Jñ nominoſus.ſa. ſũ. idẽ famoſus. Itẽ a nomẽ cõponit Bbino⸗ men. inis.i. duo noĩa. p̊ trinom. inis. qᷣdri nomẽ.inis.i.tria łqttuoꝛnoĩa. In h⁊ hęc binomis. 1 B me. trinomiſ. 2 B me. qdrino mis. ⁊ B me.Et binomiꝰ.a.ũ.Atrinomius a.ũ.q̃drinomius.a.ũ.qͥ duo veltria vlãt/ tuoꝛ noĩa hʒ. Et vt dicit Priſcl. ꝓpũ nois eſt ſigre ſubam ⁊ qualitatẽ. Noĩim aliud ꝓ pum. aliud appellatm. Probum nome eſt „ illud quod puatam ſubam 7 puatã enat⸗ niat. vt oannes. Appellatm nom̃ eſt illð aret de cõe eſt młtoꝝ.qͥs eadẽ ſuba vel Adlitas generał vel ſpalis iũgit.generał. vt aimal.ſpãlis vt hõ.Spẽs ꝓpᷣoꝝ noim tm ſunt qttuoꝛ.ſ.nomẽ.pſᷣnomen.cognomen ⁊ agnomen. Nomẽ eſt ppᷣe ꝓbuz qð impõi⸗ tur alicui nõ hñti nom.vt Socrates. Lrę nomen qð imponit᷑ alicui cã differẽtię. vt Luciꝰ catilina. Cognomen eſt cõe totiꝰ co gnationis nomẽ.vt Scipio. Agnomẽ qð imponit᷑ aliqͥ euentu. vt ab africa dictꝰ eſt Scipio africanus.qꝛ deuicit africam.,. Nomia vel nomos gręce.i.lex. , Nomiſma.atl.n.t.i.ſigura vłimago ꝗᷓ fit in numis. vel etiã idẽ eſt qð numus. et coꝛr.· pmã. Vñ Oꝛatiꝰ in epi. Retulit acceptos regale nomiſma philippos Nomius.mia.miũ.i.legał.⁊ ðꝛa nomos vł nomia. Itẽ h̊ nomiꝰ.i.paſtoꝛ a nomeos.i. a paſcuis ſic dictꝰ. In nomiꝰ.mia.miuʒ.i. paſtoꝛał. VUn apollo dictus eſt nomius.i. paſtoꝛał.vel legala lege choꝛdaꝝ. HNHomos gręce ðe paſtoꝛ latine. Nonaginta ðꝛ a nouẽ ⁊ gentos.qð eſt decẽ qſi nonies decẽ. Iñ nonagenꝰ.na.num.et nonagenariꝰ.ria.riũ.⁊ nonageſimꝰ.a.ũ. Nonaria. rię.i.meret᷑x.⁊ ð: a nona. qꝛ ante nonã nõ licebat ei exire de ꝓpſtiblo. Cõſue tudo em̃ erat olim apð rhomanos vt vſq; ad nonã hoꝛã ð cõmodo rei publicę diſpu tarent.neq; alicui delectationi añ nonã va carent. VUn meretrices dicte ſunt nonarię qꝛ ad hoꝛã nonã ⁊ nõ añ de ꝓſtibuł exibãt neſi pᷣus egrederent᷑ iuuenes impedirent. Nonariꝰ.ria.riũ.ð a nouẽ. Et nouenꝰ.na. nũ.Et nouenus.ni.Et nouenarius.rij. Nonę.nonaꝝ.qͥdã dies mẽſis.ſ.qͥntus łᷣſe/ ptimꝰ. qꝛ tunc incipiebant nundinę. Inde B ⁊ hec nonał.⁊ Ble. Nongenti.te.ta.i.nonies centum. ⁊ ðꝛa no uem ⁊ centũ.⁊ mutat᷑ c.in g. añcedenten. ſicut etiã in qdringenti.qͥngẽti.ſeptingẽti octingẽti. In alijs aũt noibus retinent c. Vt tricenti. ducenti. ſeſcenti vel ſexcẽti. Nonus.na.nũ.ðꝛa nouẽ.Et hęcnona.nę. ꝓ quadam hoꝛa diei. “ Norj.f.g.ꝗdã ciuitas eſt. Iñ noꝛicꝰ.ca.cũ. Vt Noꝛicꝰ enſis.qꝛ ibi optimi fiunt enſes. Noꝛma gręce.i.regula latie. Et inde ðꝛ noꝛ — ma cemẽtarioꝝ.ad quã opoꝛtet rũdẽ ſtru⸗ ctura parietũ extra quaʒ nihil rectum fieri — põt. Itẽ a noꝛma cõponit᷑ abnoꝛmis. de/ noꝛmis.enoꝛmis.innoꝛmis.oia in eodem ſẽſu.ſ.defoꝛmis.turpis.inanis grãdis. irregular illitterat?. craſſus. In hec Ab⸗ Nota.tE.f. g.i.macła vłcul⸗(ſaq; minerua. pa vel ſignũ qð aliqd notat.vt litẽ vel repᷣ henſionẽ. Iñ hęc notula.lę. ⁊ hęc norella. lę.ambo di. Et eſt notula bꝛeuis lucida et apta traditio eoꝝ ꝗᷓ ſunt alibi diffuſiꝰ ꝑtra ctata. Itẽ a Mota ðꝛ h notariꝰ.rij.qͥ notas fac.vt in charti publicl. Et adiectiue nota rius.ria.riũ.qð ad notariũ vel notas per/ tinet. VUñ ⁊ ars notoꝛia dicta eſtꝗ olim cõ ſiſtebat in ſol notuł. Itẽ note dicunt argu mẽta. ſig. rönes.iudicia. teſtiõia. ↄiecturę ſuſpicatiões. Et coꝛ.ᷣmã nõ.ſʒ notꝰ. ta. tũ eã ꝓð. VUñ Eſt ĩ frõte nõ furti ꝓ crimĩe nõ Nothus.thi.m.g.⁊ hęc notha.theę. qͥ vel ꝗ natus vel nata eſt de nobili pr̃e ⁊ ignobili mre.ſicẽ de ↄcubina.Et ðꝛ nothꝰ.qꝛ natus ſit de nota.i.de infamia ⁊ culpa.huic ↄtra rius eſt ſpuriꝰ.qͥ.ſ.natꝰ eſt de nobili mr̃e ⁊ igbili pr̃e. Iñ nothꝰ.tha.thum. adiectiue NVñ noia a grecl.ĩpꝑte detoꝛta dicũt᷑ notha qꝛ nobilem hñt preʒ.i.pᷣncipiũ.ſ.gręciſmũ ⁊ ignobilẽ matrẽ.i.finem.ſ.latinitatẽ Sũt Slatina noia ꝗᷓ pᷣncipiũ ⁊ finem hñt latinũ. vt albꝰ. Gręca ſunt ꝗᷓ gręcũ hñt pᷣncipium 2 finem. vt ggios. Notha vo ſunt ꝗ grecũ hnt pᷣncipiũ.ſed latinũ finem. vt p.Ex af⸗ finitate tñ pᷣncipij notha dicunt᷑ qñq; gre/ ca. Sed ex affinitate finis qñq; dicunt᷑ lati nam hugg. . Notoꝛiꝰ.ria.riũ.i.mãifeſtꝰ. Et pᷣm iuriſtas notoꝛiũ mitiplicit ðꝛ vł diſtinguitur. Naʒ aliud eſt notoꝛiũ iuris.alið facti. Notoꝛiuũ iuris eſt de qͥ eſt canonice ↄdemnatus. vel in iure ↄfeſſus.vłꝑ legitimas ꝓbatio⸗ nes ↄuictꝰ.Notoꝛiũ vo facti ẽ cuiꝰ teſtis ẽ ppls.⁊ diſſimulationi ſiue iuſtificatiõi nõ eſt locꝰ Et intelligit ppls eſſe teſtis ſiue ſit crimen oĩbus notuʒ qͥ ſunt in loco illo ſiue maioꝛi ꝑti. Itẽ in notoꝛio iuris exigit᷑ qñ/⸗ qᷓ; ꝓbatio ↄtra negantẽ. In notoꝛio vo fa cti nõ reqͥrit᷑ oꝛdo iur qͥẽ als regularit᷑ ob⸗ Fuãdꝰ.Euidẽtia em̃ patrati ſceler clamo/ re nõ indiget accuſationis.Et ſi foꝛte iuðx velit talit᷑ delinquentẽ ſᷣm qð ius poſtulat coꝛrigere vel punire.⁊ ille appellat.nõ eſt appellationi hmõi deferendũ. Item noto rium facti ſubdiuidit᷑.qꝛ alið eſt notoꝛium facti pꝑmanentis actu. vt cũ qͥs publice te/ net adulterã vel ↄcubinã in domo. Aliud eſt notoꝛiũ facti trãſeũt actu. vt ſi aliqs in publico intfic hoĩeʒ.vel feẽ ſacrilegiũ. vel aliqͥd ſiłe. Aliud eſt notoꝛiũ factipᷣſumpti. yt ſi aliquis publice habitus eſt pꝛo filio. noꝛmitas. denoꝛmitas. enoꝛmitas innoꝛ/ mitas. Vñ Ruſticꝰ abnoꝛmis ſapiẽs cral⸗ — — ——- ——B ðõ £W — n — 1 i S coõſanguineo vel affini alicuiꝰ. Et aaͤbuſ dam dꝛ notoꝛiũ pᷣſumptũ. Bicũt aũt quod eſt notoꝛiũ iurl.notoꝛiũ facti.⁊ notoꝛii pꝑ⸗ ſumptũ.Et eſt notoꝛiũ pſũptuʒ.vt ſi aliqs publice habit eſt ꝓ filio alicuiꝰ.vbi nõ ſe⸗ quit᷑ alia ꝓbatio neq; reqͥrit.O eniʒ aliqs ſit filius iſtiꝰ.nõ põt vere ꝓbari Idẽ dicũt in foꝛnicatiõe. Si em cleric' iuuenis et cu⸗ pidus ſecũ habeat euidẽt᷑ in domo iuuẽcu lam ſuſpectã.nõ eſt notoꝛia foꝛnicatio.ſed pᷣſumpta Nam vt dicit Ouið.epi.A iuue ne ⁊ cupido credat᷑ reddita vgo. NMotria.trię.f.g.i.pinna. Notus.noti.qͥdã vent. . auſter. ⁊ coꝛ.pᷣmã ſed notꝰ. ta. tũ. ꝓ cognitus ꝓducit pmam. Vñ qͥdam. Merflat ſumma notcrebꝛo mi hi flminenotuus. Notꝰ.ta.tũ.i.cognitꝰ.⁊ ðꝛa noſco.ſcis. NHouacula.lę.fę.g.i.raſoꝛium.⁊ ðꝛ a nouo. uas.qꝛ nouat hoĩeʒ. Vñ Judid..xiij. No/⸗ uacula nõ aſcendet ſuꝑ caput eiꝰ. Et pſał. Quaſi nouacula acu ta feciſti dolũ. Noua cula etiã ðꝛ ferreũ inſtr̃jm quo ſolet radi et parari pgamen. Nouale.lis.n.g.⁊ hęc nouał lis.in eodem ſenſu.i.ager q̊ͥ ſingułãnis renouat᷑ arãdo. vłqͥ mũ nouus pᷣſcindit᷑ ⁊ arat᷑.vłqͥ alter nis annis vacat nouãdaꝝ ſibi viriũ cauſa ⁊ðꝛ a nouo.uas. Vñ Airgilius in bucoł. Impiꝰ hęc tam culta noualia miles habe⸗ bit. Ecce in neu.ge.poſuit. Idem in geoꝛ. Alteriꝰ ſi tu tõſas patiare nouales.ecce in feę.ge. Et h̊ ⁊ hcnoualł innenit᷑ in eodem ſenſu m Hugl. Pap̃. wo dic. Mouales di cimꝰ ſiluas vel campos nuꝑ ſatos. NHouatiani hęretici a Nouatio rhomę vrb pᷣſbytero exoꝛti.q̃ adũſus Coꝛneliũ cathe dram ſacerdotalẽ conat inuadere hęreſiʒ inſtituit. noluit apoſtatas ſuſciꝑe.⁊ reba/ ptixans bapticattoss. Nouatio.eſt pᷣorl debiti a pᷣorl obligationis ptibꝰ h̊ volentibꝰ expᷣſſe in aliã obligatõeʒ trãſfuſio vel tranſactio. vbi gra. Debui ti bi centũ aureos ſub ↄditiõe ſi nauis vene rit ex aſia.placuit int᷑ noſ nonare obligatio nem. vt illud qð debui tibi ſub ↄditiõe pu re ⁊ ſine cõditione debeeam. Nouellus.la.lũ.ðꝛ a nouꝰ.Itẽ nouella.lę. ðꝛ ramus arboꝛis.tener ⁊ nouus. Vñ pſał Filij tui ſicut nouellę olinaz. Nouem.nomẽ nũerale płis nu.oĩs.ge.ide⸗ cli.⁊ ðꝛ a nea gręco.qð eſt nouem. Nouẽber.mẽſis qͥdã dictꝰ a nouẽ ⁊ imvᷣ.qꝛ non'a martio pᷣmo mẽſe.⁊ tũc imbꝛeſ abũ Nouẽnis.nis..t.⁊ h̊ ne.i.nouẽ an⸗(dant. noꝛũ.⁊ ðꝛ a nouem ⁊ annꝰ. IJñ h̊ nouẽniuʒ nij.ſpaciũ nouem annae. NMouẽſiles.płałnu.cõis ge.qͥdam dij ſic di⸗ cti a nouem ⁊ ſalio.qꝛ nouẽ inſultibꝰ nauẽ infeſtãt. AVñ dicũt ꝙ ſi euaſerit nauis deci mum inſultũ nõ deinceps timẽt. Añ luca⸗ nus in.v. Hoc fatũ decimus ductu mira⸗ bile fluctus. In valida tunc puppeleuat. NPaßp̃.etiã dic. Nouẽſiles.i.ſaltatoꝛes io/ Nouerca.cę.f.p.pr̃is vxoꝛ ſecũda.di⸗( uis. cta ab eo ꝙ noua ſuꝑducat᷑.⁊ coꝛ.pꝛimam AVñ qͥdam. Gaudet in afflictos ſeuire no/ uercę ptãs. Iñn nouercał..t.⁊ B le.id ẽ ad nouercã ꝑtinens. vel malus vel peſſimus qꝛ nouerca ſolet eſſe mala puignis. HNHouiciꝰ.cia.ciũ.i.nouit᷑ ↄuſus.⁊ ðꝛa nonꝰ qſi ad noua paratꝰ. Et coꝛ.j.añ c. Juuena lis tñ neceſſitate cõpulſus eam ꝓð.dicẽs. Janm ſedet in ripa tetrũq; nouiciꝰ hoꝛret. Nouiluniũ.nij.tꝑs qñ luna noua eſt.i.cum incipit illuminari a ſole. ℳ Houus. ua. uũ.i. recẽs.nõ vetuſtꝰ.ſ.in pᷣnci pio ſui.⁊ ðꝛa neos vel neon.qð eſt nouum Et nõ nouus ðꝛ qñq; inuſitatꝰ.qnq; ma gnus. ꝓtẽ nouiſſimꝰ eſt ſuꝑlatiuꝰ de nouꝰ ⁊ tñ mutat eiꝰ ſigtionẽ. Dicit᷑ ei nouiſſimꝰ id ẽ vltimꝰ. Et raro inuenit᷑ in ea ſigtione quã debet hr̃e ſuꝑlatiuꝰiſtiꝰ poſitiui nouꝰ ua. uũ. Añ ¶ atih.ij. Sic erũt nouiſſimi pᷣmi. ⁊ pᷣmi nouiſſimi.i.vltimi. . Nox nocti.qð gręce ðꝛ nyx.nyctos.eſt ſoliſ abſentia qᷓ;diu ab occaſu ad oꝛtum rurſus aſcendat. Iñ hęc nocticula. lę. di. Moctis ptes ſunt leptẽ. ſ.veſpeꝝ.crepuſculuʒ ⁊c. 2 vide ſupꝛa in crepuſculũ. Noxa. xk. f. p.i.culpa.delictũ.⁊ ðꝛa noceo. Noxius.xia.xiũ.i.nocuus.culpabilł.mal. ⁊8ꝛz a noxa. Iñ h̊ ⁊ hęcnoxiał.⁊ hᷣ le.idem qð noxius. MUD Nubes. bis.f.g. ᷣm Iſido.in xiij. etymol. ð a nubo.bis.i.tego.qꝛ nubit.i.tegit celũ Inde ⁊ nuptę.qꝛ vultus ſuos velent. ⁊ ne ptunus.eo ꝙ nubat.id eſt mare et terram tegat. Nubes autem aeris denſitas facit. Venti enim aerem conglobãt.nubẽq; fa⸗ ciunt. Iñ nubecula.lę.dimi.i.pua nubes. 2 ꝓdu. nu. S Nubidus.da.dũ.i.obſcurꝰ.⁊ ðꝛ a nubes qᷣ nubi datus.⁊ coꝛ.bi. M ⸗ Nubil.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.ad nubendũ habilis Mubifer. ra. rũ.i.ferẽs nubem.⁊ coꝛ.pe · NHubiger.ra.rũ.pe.coꝛ.gerens nub?· Nubili. li.i⸗nubes vłobſcuritas. ⁊ dicit a Nubes. Jñ nubilus. la. lũ.i.obſcurꝰ.ſpiſſꝰ. Vñ Ouið.triſtiũ.Cũ fueris fęlix multos nuinerab amicos. a ſi fuerit nubila ſo- lus eris. Iñ nubiloſus.ſa.ſum. Mucicula.lę.dimi.i.parua nur. . Nucilla.le.i.amygdala.ſ.minoꝛ ſtur Nucleariꝰ. rij. f. g. arboꝛ ꝗ fert nuces. ⁊ ðꝛa nux. Jñ nucleariũ.rij idẽ ł locꝰ vbi nuces Nucdleꝰ. clei.id qð latet intra teſtã (creſcũt. nucis. ⁊ ðz a nux. vłnucleꝰ ðꝛ anubo. bis. So ꝙ duro coꝛio ſit nuptꝰ.i.tectꝰ. Iñ nucle Nucula.lę.dimi.i.parua nux. (olus.li.di. Nudipes.dis.F.g.i.nudis pedibꝰ. IJñ hęc Nudipedalia. lię.i. nuditas. et ꝓpe pedum Naudulus. la. lii. pe. coꝛ. i. ex toto nuldſuu. Miudus. da. dũᷓ. i. expoliatꝰ. ſiue veſtibꝰ er / uutus. In hęc nuditas. tatis. Muga.gę.f. g.i.beffa. deriſio. mendacium. turpitudo. macula. za nugoꝛ. arl. Inde heęc uugula.lę. ⁊ hęc nugella.lę. ãbo di. et nugoſus.ſa.ſũ.i.plẽꝰ nugl. Iñ nugoſitas. tat. Iñ H ⁊ hec ⁊ nugax.c.i.vanꝰ.fatuꝰ Qoaſſidue nugis intendit. Iñ nugacitas 7 Nugaculus.la.li.i.aliq;tulum nugax. Nugicanꝰ.na.nũ.pe.coꝛ.i.canẽs nugas P NMNaugidicꝰ. ca. cũ pe. coꝛ. i. nugas dicens NMNMugiger. ra. rũ.i.nugas gerens. toꝛ. ⁊ turpis nuncius. Mugigerulus.la.lũ.pe.coꝛ.i.nugaꝝ poꝛti/ HNugiparus. ra. ri. pe. coꝛ.i. nugas pariẽs. Nugas. ois.g. indecli. in ſingłari. ⁊ in plali idẽ eſt qð nugax. Et vt dicũt nomẽ eſt he/ bꝛeuʒ. Vñ Sophonis.iij. NMugas qͥ alege receſſerat cõgregabo. Nugas.i.vanos. v q̃ ad nullã vtilitatem ꝑtinẽt. Siẽ qdam ex poſitio vt noſſe poſſum⸗ hebꝛaicã linguaz oĩim linguaꝝ eſſematrem. . MHNullatenus. vłeſt dictio cõpoſita. vł potiꝰ Iñ numellat. ta. tũ.i. numella ligatus Numen. inis.n. g.i.diuinitas.vel ipᷣe deus xel dei ptas. vel maieſtas. Et coꝛ. pe.gti. Inñ numinoſus.ſa.ſü.i.plenꝰnuminibus. Numeraria. rię.f. g. dea numeri. Numerꝰ.ri.m.g.ðꝛ a Numa impatoꝛe rho mano. qᷣ pᷣmo repperit numex apð rhoma nos. Et eſt numerꝰ collectio vnitatuzʒ. ſiue aceruꝰ ex vnitate ꝓfuſus. Et ſᷣm h̊ tm pla ritas ðꝛ numerꝰ.ſ.binarius vel ternarius. vel maioꝛ numerꝰ. Itẽ numerꝰ de qñq; ſin gularitas.i.vnitas. Numerꝰ etiã ðꝛ acci/ dens ꝑtiũoronis.ſ.q̃dã modus deſignãdi q dictioni ineſt.eo ꝙ ꝑ ipᷣm fit ᷣmo.vłtãqᷓ; de vno vel tãq; de pluribꝰ qð ꝑ determia⸗ tionem diſcernit᷑. vel ↄſtructionẽ eiꝰ. Inð numeroſus.ſa.ſum.i.multꝰ.nũero abun/ dans. Et numeroſitas. tatl.i.młtitudo Et numerarius.ria.riũ. Numida.dę.ligua numidaꝝ vagę ⁊ incer/ te ſedes dicunt᷑. Iñ h̊ ⁊ hęc Numida. dę. . he.·coꝛ.i.vagãs.incertꝰ.incõſtãs.ifidelis. Et qꝛolim numidę vagabãt᷑ huc⁊ illuc ñ hñtes certã mãſionẽ.iõ dicti ſunt numidę IJñ hecnumidia. dię.t᷑ra eoꝑ. Et hincmõ ſumit᷑ h ⁊ hec numida.dę.qͥ eſt de kra illa. ſiue ſit iſtabił ſiue ñ.⁊ numidicꝰ. ca. cũ.idẽ Numillus. li. dimi. i. paruꝰnummus Numiſma. atl.n.t.idẽ qð numꝰ. Et numiſ/ ma.i.numi ꝑcuſſura.figura.imagoꝗ̃ in nu mis fit. Idẽ ⁊ denariꝰ ðꝛ. Añ ðꝛ numiſma q̃ſi numi imago. Vñ Matth.xxij. Oſten dite mihi numiſma cẽſus.at illi obtulerũt Numoſus.ſa.ſum.i.numis ple (ei denariũ nus. Iñ hec numoſitas.tatis. HNumulariꝰ.rij.i.monetariꝰ.mẽſariꝰ.cam/ pfſoꝛ. negociatoꝛ. Vñ matth.xxv. Opoꝛ/ tuit & te cõmittẽ pecuniã meã numularijs. —, — „ 5— —, — qdam irregularis vocũ ↄgeries.loco vniꝰ Numulꝰ.li.⁊ numillꝰ li abo di.i.puꝰ numꝰ Dictionis poſlta. HBum'. mi. i. denari. T 8ꝛ äſi nomꝰ a noie. Nullus.la.li.ðꝛ a non ⁊ vllus.⁊ facit gträ qꝛ noĩiat᷑.vel qꝛ noibus pᷣncipũ numi effigi NMNuma. rex rhomanoꝝ qͥ pe' rhomulũ ſecun nullius ſm modernos. a dtũs nulli. CLam antur. wo qdã dicũt ꝙ a numa põpilio. gAIntiqui dixerũt.gtõ nulli. nullę.nulli.dtõ nullo. nullę.nullo. AUñ Hiere.xiij. Lũba/ re qð nullo vſui aptum eſf. . D' reguit. hpᷣmꝰ rhomais ſaẽ iſtituit deoꝝ Numarius.rij.m.g.ðꝛa numꝰ. Et diceban tur numarij qͥdam ciues q̃ publicũ numuz eęgrario inferebant. Itẽ a numus ðꝛ hecnu⸗ maria.rię.lex de numwie. Numatus.ta.tũ.i.plẽꝰ numis. Vñ Oꝛatiꝰ in epi, Ac bñ numatũ decoꝛat ſuadela ve/ NHumella Ie. qddã genꝰ catenaꝝ qͥ (nuſq;. drupedes ligant᷑.ĩnũerł macuł ↄtextum vel a nũero dicat᷑.nõ ꝓcedit.cũ numꝰ pri⸗ mam longaz habeat. numa vel numeruſ pmã breuẽ.alit᷑ neceſſariũ eſſʒ ꝙ numꝰ per duplex m. ſcribẽt᷑.qð tñ antiq̃ꝝ autoꝛitati ⁊ vſui repugt. Vñ iuuenał. Ereſcat amoꝛ epi. Et bñ numatũ decoꝛat ſuadela venuſ q;. Itẽ Cato. Diues hʒ numũ.ſed numus nonñ hʒ ip̃m. Et olim num dicebat᷑ argyrꝰ qꝛ fiebant numi ᷣmũ de argento.qð gręce argyros dicit᷑.Et tria queruntur in numo ſcilʒ metallum. figura.⁊ pondus. ⁊ ſi ali/⸗ quod iſtoꝛum defuerit numus non erit. — V — — — N er/ e. i nie en i d Nn i w NR auns. pund 1i. Nole⸗ un e- nunen un er Worlen una: au'i 6 enul gumus iugtt ogle Ununno 1ſ cn. ” Nucius. cij. m. g. ⁊ hecnũcia.cie. q. vłꝗ nũ/ caiiat. Et h nũciũ.cij.qð nüciat᷑. Cõfundit᷑ tñ hęc ꝓpetas. Iñ nuciolus.li.⁊ hęcnun/⸗ ciola. lę.⁊ B nunciolũ.li.dimi.⁊ coꝛ.so. Nundinę.naꝝ. ꝓłis nu. In ſingulariaũt ra ro inuenit᷑.⁊ ſũt nũdinę mercatiũ publicꝰ puẽtꝰ ad merces emẽdas vel vendẽdas. ſqͥs cõponit᷑ ex nũ ⁊ qs.⁊ mutat᷑ m. inn. ſequẽte q.Cũ qui aũt nũq; cõponit᷑ nũ. Nuperꝰ.ra.rũ.dicebãt antiq.i.nouꝰ.noui / cius.a nuꝑ adubio.ſ̊ nuperꝰ ð qſi nuper veniẽs.ſʒ nouiciꝰ q̃ſi ad noua ꝑat. Vnde Vlautꝰ. NPoſtulaſti hoĩem nupeꝝ atq; no uiciũ JIñ nupere adu.Et hęc nuꝑitas.tati Nuptię. aꝝ. viri ⁊ mulierl legitia ↄiunctio. indiuiduã vitę ↄſuetudinẽ ↄtinẽs. Et di/ cunt᷑ a nubo.bis.eo ꝙ nubentiũ capita in ſolẽni bñdictiõe velabant᷑.⁊ q̃ſi nube coo⸗ periebant᷑. Iñn hę Nuptiolę.aꝝ.i.ꝑuęnu/ ptię.⁊ h̊ ⁊ hęc nuptialis.⁊ B le. △ Nuptisę ſecũdę dicũt᷑ oẽs ꝗ ſequunt᷑ pᷣmas. licz ſint ktie ärte vel ante ⁊c. vt ſi alias nu⸗ bit pꝰ pᷣmas nuptias.C.e.ti.ſi qs·S·tale. Nuptoꝛiũ. rij. vel nuptatoꝛiũ.rij. domꝰ vel lllocꝰ vbi fiũt nuptię. vel vbi nubüurt Nuptꝰ.ti.i.maritꝰ.⁊ hęc nupta.tę.i.vxoꝛ. dicũt᷑ a nubo bis.i.tego.eo ꝙ vultꝰſuos nubãt.vel velẽt.i.tegãt. Iñ nuptꝰ.a.cui. Nurus.rus.rui.f.g.eſt vxoꝛ ſilij ſic dicta.a nouꝰ.ua.uũ.qꝛ nouella ⁊ iuuẽcula eſt. vñ ⁊ ꝓ iuuencula ſepe ponit᷑.⁊ coꝛ.nu. VUnde Ac vxoꝛ nati ðꝛ eſſe nurus.⁊ cõponit᷑ cũ ꝓ ⁊8z ꝓnurus.q̃ſi ꝓpenurũ. Nus ſenſus. Iñ cõponit᷑ anus.q̃i ſine nus. 8 ꝓnurus. rus.i.vxoꝛ filij filij.i.nepot. id eſt ſine ſenſu.idem eſt qð vetuua. Nutabũdus.da.dũ.i.dubiꝰ.⁊ incertus nu tanti ſimilis.⁊ ðꝛ a nuto.tas. H Nutio.onis.fę.g.i.ↄſenſio.pmiſſio. Nutriciꝰ.cia.ciũ.qͥ nutrit vel nutrit᷑.⁊ ðꝛ a nutrio.tris.Et h̊ nutricius.cij.qͥ nutrit vł nutrit᷑.Et hec nutricia.cię.in eodẽ ſenſu Mutricula.lę.dimi.i.parua nutrix. Mutritoꝛ.orj.m.g.ðꝛ q̃ſi nutu eruditoꝛ.⁊ ꝓ du. pe.tã in ntõ qᷓ; in gtõ.ſʒ pᷣmã hʒ cõem ĩ vſu. Iñ nutrix.tricis.f.g.ðꝛ cã euphonię. Beberet em̃ dici ᷣm foꝛmationẽ hęc nutri trix.tricis.ſed cã euphonię.ſiue alłnitatis mediã ſyllabã cõcidit.⁊ ꝓð.pe.gti. Nutritoꝛiꝰ.ria.riũ.qͥ nutrit vel nutrit᷑ Nutꝰ.tus.tui.i.volũtas.ↄſenſus.vł geſtꝰ. vel ſignum. ⁊ ꝓbe oculoꝝ Nux.nucl.fe.ge. ablatiuo nuce.e.in um. fit nucum gtũs płalis.⁊ dꝛa noceo.ces.eo q/ yVvymbꝛa vel ſtillicidiũ folioꝝ eiꝰ ꝓximis ar⸗ boꝛibus noceat. Hãc alio noie luglandem vocãt.q̃i Jouis glandem . Fuit em hęc ar boꝛ ᷣm poetas ↄſecrata Joui.⁊ dicũt᷑ nu// ces generałr oĩa poma tecta coꝛio durioꝛe vt pineę. nuces.caſtaneę.auellanę.glãdes amygdali.hic ⁊ nudei dci ſũt.qꝛ ſũt duro coꝛio nupti.i.tecti.At ecõtra oĩia poma ex teriꝰmollia.i.mollẽ coꝛticẽ hñtia dicũt᷑ ꝓ/ pꝛie poma łmala.ſʒ cũ adiectiõe terraꝝ iqᷓ bus antea nata ſũt.vt ꝑſica.punica macia na. cidonia ⁊c.⁊ coꝛ.pᷣmã nux in grõ. Vñ Auroꝛa. Arida vga nuces integ vgo deũ Nomen eſt l̃ę.⁊ eſt neu.indecli. Et vt dicit Priſcianꝰ o. pła ſigt. Mñ. O ſtupet. o dubitat. vocat. indignat᷑ adoptat. Clamitat.con querit᷑.velut exemplis reꝑit᷑. Vel ſic.O dolet. o clamat. vocitat mirat᷑ ⁊ optat. O dedignat᷑ ſe nominat vt ꝑhiber Obab interpᷣtat᷑ ſpes. MObba. bę. genus eſt calicccs. Sbduct. cta. ctũ.i.ſecretꝰ.vel obuelatꝰ. vł optus.⁊ ðꝛ ab obduco.cis. Vñ ⁊ cicatrix ðꝛ obducta qñ ex oꝑtione labioꝝ vulneris ſibi adhęrentiũ apparet caro integ. Simi lit᷑ cicatrix ꝑiet obducta ðꝛ qñ ſciſſura vel rimulę opiũt᷑. Iñ hęc obductio.onis.i.ob ducta actio. optio. deletio.obuelatio. Et obductꝰ.tus.in eadẽ ſiãtiõe.Obductõ eti am ðꝛ moꝛs.qꝛ in moꝛte palpebꝛę obducũ⸗ tur.i.ↄtra ſe ducunt᷑ in clauſione oculoꝛũ. Ec ſimilit᷑ labia in clauſione oꝛis. MHbeditio. onis.f.g.i.obediẽtia. Añ Rho⸗ ma. vj. Siue obeditionis ad iuſticiam. Gbelus. li pe.pð.ðꝛ ꝗqdã vgula iacẽs ſic fa cta Qapponit᷑ in vbis vel ſententijs ſupꝑflue iteratl.vel in his locis vbi lectõ ali qua fallacia vel falſitate notata eſt.vt qua ſi ſagitta iugulet ſuꝑflua ⁊ falſa cõfodiet. Obeleem ſagitta ðꝛ.Aſteriſeꝰ eſt alia vᷣgu la ſic facta · ⁊ ponit᷑ in his de quibꝰ dubitat an tolli debeant vel apponi. HGberatꝰ.ta.tũ.i.ęre ↄductꝰ. Añ in vita bti artini. Obęratos hʒ meos ſcriptoꝛes. Obeſus. ſa.ſũ.pe.ꝓð.i.pinguis.imo plꝰqᷓ; pinguis. Mꝛopᷣe qdẽ obeſus.pinguis ⁊ ro tundus vndiq;. q̃ſi circũquaq; eſſet eſus. Et eſt obeſus.foꝛinſecꝰ.Craſſus intriſecꝰ. Añ Beñ.xlj. Obeſis carnibus. MObex. bicl. m. g.i.obſtaculũ qð obijcit᷑. In uenitur etiam in feminino genere apud au toeeeeess. SHbitus. tus. i. moꝛs. trãſitus. ⁊ ꝛ ab obeo obis. Et differta moꝛte. qꝛ obitꝰ ptinet ad bonos hoĩes. Moꝛs bonis ⁊ mal.⁊ etiaʒ beſtijs cõuenit. “ Oblatiuncula.lę.dimi.i.parua oblatio. Obligatio eſt iuris vinculũ quo neceſſitate aſtringimur mutuo ↄtrahẽtes. vt Inſti. de obli. in ᷣn. Et eſt duplex.ſ.ciuił ⁊ pꝛeto ria. Ciuiłꝗ aut legibꝰ conſtituta. aut certo iure ciuili cõpꝛobata eſt. Sʒ pſtoꝛia eſt quia htoꝛ ex ſua iuriſdictione ↄſtituit quęetiaʒ oneraria voca. õ blit. ta. tũ.eſt ꝑticipiũ de obliuiſcoꝛ.ris. ⁊ tũc ꝓð.pe. Itẽ eſt ꝑticipium de oblinoꝛ. ℳ nerꝗ. ⁊ tũc coꝛr.pe. Vñ Immemoꝛ oblitus manet oblitꝰ atq; linitꝰ. AUel ſᷣm gręcl. Im memoꝛ oblitꝰ notat oblitus immaculatus Hainc obliuiſcoꝛ eſt. illius obliuio caput. Oblõgus. ga.gũ.ðꝛ ab ob. ⁊ lõgus. Et illð tibus reſtringit᷑.vt nauis ⁊ ouũ. Bbnixꝰ. xa. xͥ. i. ↄtra conatꝰ. ſbiectꝰ hülk Obnoxiꝰ.xia.xium.i.ſubditꝰ.⁊ ðꝛ ab ob.⁊ noxiꝰ. Ael obnoxiꝰ ðꝛ ab ob.⁊ noxa. Pꝛo pꝛie qͥdẽ obnoxius alicui ðꝛ.qͥ ꝓpt᷑ noram id ẽ culpã.vel ꝓpt᷑ offenſam aliquã illi efſft ſuppoſitꝰ.debitus vel obligatꝰ.⁊ ponit ꝓ O ſubiecto vel ſuppoſito qͥcunq; mYõ. Obolus. li.pe.coꝛ.i.dimidius ſcrupulus q̃ pẽſat ſiliqs tres.hñs cerates duoſ.chalcoſ qttuoꝛ. ⁊ fiebat olim ex ęre ad inſtar ſagit/ teę. Vñ etiã a gręcis nomen hʒ. SGr eniʒ ab obelus qð eſt ſagitta. Obolus etia ðꝛeme/ dalia ſiue medietas denari. Mbrigi.rigi.i.aurũ dictum ſic. qꝛ obradiet ſplendoꝛe. Eſt em colori optimi qð hebꝛęi offon. gręci chiron vocãt. Ael obricum ðdꝛ q̃ſi obrude auꝝ.⁊ eſt etymo. Et ꝓð.pᷣmaʒ poſitione.qꝛ ..eſt duplex cõſonans. Obſceęnꝰ.na.nũ.ðꝛ ab ob ⁊ cenũ.Ał ab ob ⁊ cena.q̃ſi ↄtra cenã. Nã obſcęna ſũt cene ↄtraria.⁊ intpoĩt s. Naʒ vt diẽ̃ CPriſcia.i ij. maio. Ob qͥ eſt qñ aſſumit s.cũ cõponi tur cũ dictõe incipiẽte a c.vt obſcurus.ob ſcenꝰ. Nłobſcęnꝰ põt cõponi ab obs et ca⸗ nendo. Vñ die Priſcia. in.ix. li. Inuenik obs a qͥ cõponit᷑ obſcenꝰ. Obſcenus em ꝓ pꝛie dꝛ de voce. Vox. n. obſcena ðꝛ.i.dura ⁊turpis.lʒ de alia re imũda ⁊ turpi dicat᷑. Itẽ obſcura dicebant᷑ ſacrificia ꝗᷓ de nocte fiebãt ꝓſerpine vel alij in loco obſcuro Inñn obſcure aduũ.Et hęcobſcuritas.tatis. VBbles. ſidis. cõis. ge.i. vas vadis. coꝛri. pe. gti. ⁊ εab obſideo. des. dicunt᷑ pe obſides.qᷣͥ ab obſeſſis dant᷑.vł qͥ dari ſolet ⁊ cum honoꝛe cuſtodiri. „ OPbſoniũ.nij.n. s.i.paruꝰ cibꝰ ⁊ delicatꝰ d pvcęnã ↄtra ſomnũ ſumit᷑. Itẽ qͥlibʒ modi cus ⁊ delicatꝰ cibꝰ int᷑ alios ſumptꝰ ðꝛ ob ſoniũ qð vulgo cõpanaticũ ðꝛ. Iñ obſonag tꝰtus.actꝰobſonadi.vłipᷣa cena hobſoni’ũ vel ſumptꝰ qͥ expẽdit᷑ in cena ſiue obſonio Obſtetrix. tricl. fę.g. me. coꝛ.i.femina ꝗᷓ ſte,j1 ram tractat.ſ.ꝗ colligit pueꝝ de vẽtre po cegdentẽ. ⁊ ðꝛ ab ob ⁊ ſtera. Ael ab obſto. ſtas.qꝛ obſtat parturientt. ☛ Obſtinatus.ta.tũ.i.in malo induratꝰ.offir mat.vel intẽtus. Inuenit᷑ etiẽ obſtinatuuũ“n in bõa ꝑte.i.in bono ꝓpoſito firmꝰ⁊ ſtabik . E AIñ Ruth. j. VNidens ꝙ obſtinato eſſʒ aio ðꝛ oblongũ.qð in medio dilatat᷑.ſʒ in capi O bſtructus.ta.tũ.i.pſᷣcluſus.oppilatus MObſtruſus.ſa.ſũ.i.incluſus.abſcõditus Obtentus.tus.tui.i.impetratio.acqͥſittio· Obtrectatio.onis.i.detractio.iuidia.liuoꝛ Emulaio““ PObtuſus. ſa. ſum.i.ſtolidus.hebes.ſtultt. Obtutus.tus.i.intuitus.viſus.aſpectus. facies immobil.intentio oculoꝝx. Occa.cę.qðdã inſtr̃m ad trã ſcidẽdã.ſidut Mcecatoꝛ.torl.i.inſitoꝛ arboꝝ.vel(raſtrum. ſubrũcinatoꝛ.ſatoꝛ.vel actoꝛ.aratoꝛ lhos obss agricolę pagani deos habuerut. Occaſio.onis.f.g.i.facultas.copia.ptäs. ↄditio.tꝑs.locꝰ.caſus.foꝛtũa.⁊ etiã poit᷑ Occaſus.ſus.ſui.i.occidẽs.ab occi/( ꝓ cã. dẽte ibi ſole. Añ ꝓphᷣa.A ſoł oꝛtu vſq; ad occaſum. Itẽ occaſus ðᷣ obitꝰ.eũſio.occi /½ ſio. vel dies ſupᷣma.⁊ ðꝛ ab occido.dis. Oceanꝰ ni. ðꝛ ab ocys.i.velox qꝛ velox eeft· vel oceanꝰ ða cęlo. vt deriuatio ſumatꝛa media ſyllaba.qꝛ oceanum.i.mare magnã Obſcurꝰ. ra. rũ. pe. pᷣ. ð ab ob ⁊ cura.⁊i/ terponit᷑ s.⁊ eſt ꝓpe obſcurꝰ qͥ eſt ob curã iq ẽↄtra curã hoim i. de qͥ nõ curãt hoies. Itẽ obſcuꝝ.i.obuelatũ.tectũ.tenebꝛoſum ſignilitudinem hʒ cũ celo in coloꝛe. Iñ oce⸗ anus.na.nũ.⁊ h oceanides.dę.i.fllius vel nepos oceani. Iñ hęc oceanis.nidis. filia yel neptis oceani ᷣm Hugl. Am Papᷣ. Oceanũ gręci ⁊ latini iõ noiant.qꝛi circdi· mõ abiat oꝛbẽ. ſiuea celeritate ꝙ ocyꝰ cur⸗ rat.⁊ coꝛ.pe.Vñ theodolꝰ.Sol petit ocea Obſtipꝰ. pa. pũ. i. inclinatꝰ. ⁊ ? ab ob ⁊ ſt · pus.aqꝛ qͥ petit ſtipẽ ⁊ accipit.caput incliat Nel cõponit᷑ ab ob ⁊ ſtipes.q̃i ↄtra ſtib? i Pbſtringillꝰ.li.m.g. qdᷣdã genꝰ cal (clinatꝰ ciamenti. ⁊ ð ab obſtrigo.gꝗl.Et ſũt obſtri gilli q ꝑ plãtas ↄſuti ſunt. ⁊ ex ſuꝑioꝛi ꝑpte coꝛrigia ↄtrahũt᷑ vt ſtrigant᷑ vñ ⁊ noiant᷑. ſat m. R hi, ni N 600 nien iſoc lo do⸗ nlrcl al . ſa⸗ ſusve leii n⸗ cgicnli B N. ſ 4 eu numfrigus ſuccedit opacũ.Et nõ ꝙ omia maria ↄtineant᷑ ad oceanũ.Et ſᷣm deſcri / ptionẽ factã ſub Julio cęſare maria medi/ terranea toto oꝛbe habitabili ſunt trigita. Occidens. dẽtl.m. g. vbi ſol occidit. In hᷣ⁊ hec occidental.⁊ h le.res occidẽtis.vłꝑti⸗ nens ad occidẽtẽ ſᷣm hugl. Mapᷣ. wo dic. Hccidẽs dictꝰ.qꝛ diẽ faẽ occidẽ.Abſcon⸗ dit eĩ lumẽ mũdo.⁊ tenebꝛas ſuꝑinducit. Gcciput.pitis.poſterioꝛ ꝑs capitis ðꝛ. n in greciſmo ðꝛ. Sinciput anterioꝛ ꝑs capi tis ðꝛ eſſe. Occiput ac partem deſigt poſte rioꝛem. Inde h̊ occipitiũ.pitij.idem qð oc Occultus.ta tü.i.abſcõſus.tect.clauſꝰ. et pð.pᷣmã poſitiõe. AUñ Oꝛatiꝰ i pᷣma epla. Occultũ viſus decurrit piſcis ad hamum Occupatio eſt coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ fit qñ diciꝰ nos pᷣterire. aut neſcire. aut nolle dicẽ hec qmaxime dicimus.ð̊ mõ. Quid referã qͥn tis tua ſit maculata iuuentus flagicijs. Et SGreciſmꝰ dicit. Occupat h̊ coloꝛ cuʒ quid trãſire ꝑabat.nec trãſit Nrętereo ceędes ꝑ iuria furta rapinas. Tedia foꝛte darem ſi Yba iſta referrem. Ocellus.li.dimi.i.paruus oculꝰ.Et coꝛ.p⸗ mam. Vñ in Aluroꝛa. Spõſa colũbinis ſi⸗ ne felle potit᷑ ocelł. Ocyma.mę.ðꝛ vehiculũ velox. 1 dicik ab ocys.⁊ ꝓðᷣ.cy. Ocys gręce ðꝛ velox latie.⁊ cõpat᷑ ocyoꝛ.ſi mus. Et nõ ꝙ vt diẽ ugl. antiqͥ dicebãt ocus.ca.cũ.i.velox.ab ocys greco. Et inð ocyoꝛ.ocyſſimꝰ.ſʒ ocus mõ nõ eſt in vſu.⁊ iõ ocys gręcũ ſubit loco poſitiui.⁊ ðꝛ ocys cyoꝛ. ſimꝰ. JIñ ocyus.ocyſſime.adgi. Ocitabulũ.li.qðᷣdã põdus eſt hñs drach/ mas ſedeci ſcrupulos qdragintaqnq;. Ociũ.cij.n.S.i.q̃es.ſecuritas.Sʒ ociũ coꝛ/⸗ por eſt. q̃es ai. Iñ ocioſus.ſa.ſũ.i.qᷣetꝰ.ſe curus. ocio vacãs.ocio plenꝰ.nil operãs. inutił. Añ vbũ ð: ocioſũ.qdð ſine vtilitate ⁊cã ꝓfert᷑. Iñ ocioſitas.tl.Itẽ ocium phi loſophicũ eſt ſtudiũ.qꝛ ph̊s ociat᷑ qñ ſtu det. ſz ociũ vulgare qñ vacat᷑ ab oꝑe ſᷣuili Et nõ ꝙ triplex eſt ociũ.ſ.deſtitutoꝛiũ qð eſt ribaldoꝝ qͥ apud athenas ſuſpendebat᷑ 1 de h̊ ðꝛ ꝙ ocioſitas ⁊ voluptas arma ſũt Hhoſtis antiqͥ ad miſeras aias capiẽdas.de renũ.niſi cũ pᷣdẽ · S· veꝝ ſi ꝓpter. Secũduʒ eſt reſtitutoꝛiũ qñ qͥs ceſſauita lagcee Tite rum accedit ad opꝰ. Tertiũ retributoꝛiuʒ. dð datr᷑ emeritis ⁊ ſenibꝰ. Iñ ociolũ li.id ẽ paruũ ociũ. Iñ ociabũdus.da.dũ.i.ocio⸗ ſus.vel ſimi ocianti.⁊ ꝓð.o.añ c. Gcrea.creę.ðꝛa crus.Et ſũt ocreę tibialia calciamẽta ꝗᷓ ſuras tegũt.ſic dictę.qꝛ cru/⸗ ra tegãt. In ocreatꝰ.ta.tũ.q ocreas hʒ. et ſunt ocreę ſiue de ferro.ſiue de coꝛio ſint. Octauꝰ.a.ij.ðꝛ ab octo. Iñ hęcoctaua.uꝑ. id ẽoctauꝰ dies alic'feſtiuitan.Et octen⸗. a.ũ.⁊ octonariꝰ.ria.riũ.⁊ h octonariꝰ.rij. ectingenti.tę.ta.i.octies cẽtũ.⁊ ðꝛ ab octo ⁊ centũ.⁊ mutat᷑ c.in g.añcedente n. Octo nomẽ numerale indeclinabile. Octogita oĩs.g.nũeri płalis.i.octies decẽ. Gctuber. bris.qͥdam mẽſis.ab octo ⁊ imꝰb dictꝰ. Eſt em octauꝰ a martio qͥ ẽ pᷣncipiuʒ anni. Iñ H ⁊ hec octubrl.⁊ h bre.Et yt di⸗ cunt qdã debʒ ſcribi ꝑ o.in ſecũda ſ yllaba qꝛ cõponit᷑ ab octo. Alij dicũt ꝙ debz ſcri⸗ biꝑ u.qꝛ mutat᷑ o.in u.in copoſitiõe cã eu⸗ Octuſſis.ſis.m.g.i.octo a ſſes vel(phonig. pciũ octo aſſiũ. Añ Oꝛatiꝰ in vmo.Qus⸗ to etem parua qᷓ;ti octuſſibus heu. Oculatꝰ.ta.tũ.⁊ oculoſus.ſa.ſum.⁊ oculeꝰ a.ũ.in eodẽ ſenſu.ſ.plenꝰ ocuł.Et comꝑa tur. oculoſus. ſioꝛ.ſimꝰ. Itẽ inuenit᷑ oculiſ ſimꝰ. ma. mũ.qͥ plenꝰ ẽ ocuł.ł qð frequent iſpicit᷑ ab ocuł.ſicut dicũt qͥdã. Oſtiũ aĩcę tuę oculiſſimũ ẽ.eo ꝙ oculi tuiſꝑ aſpiciũt in illö. AUñ MPlautꝰ. Hic ꝓximũ illo oſtiuʒ oculiſſimũ ſalue. Itẽ oculatꝰ inuenit᷑ i alio ſenſu. ſ.mãifeſtꝰ.aꝑtꝰ.acutꝰ.vt Fideſ ocu lata. i.mãifeſta ⁊ apꝑta.ſ.ꝗ ocułhaber. Oculus.li.m.g.vidꝛ dici ab oculo.lis.qð ẽ abſcondo. Uñ diẽ Iſið. xj. etymol. Oculi dicti ſunt. qꝛ eos cilioꝝ tegmina occultant ne q incident iniurię offenſiõe ledant᷑ ſiue qꝛ occultũ lumen hñnt.i.ſecretũ.vł intꝰ re/⸗ poſitũ.hi int᷑ oẽs ſenſus vicinioꝛes aimę exiſtunt. In ocul em̃ oẽ mentis iudiciuʒ ẽ vłaĩ ꝑturbatio.vel hilaritas in ocułappa ret. ⁊ coꝛ.pᷣmã. ⁊ ab eo deriuata. Nñ Oui dius epi. Inuit oculhec mea v̈ba leges. ante B Hda gręce.latine ðꝛ laus.⁊ oda ðꝛ cantus 7 oda finis. Et odos via. Hinc dam liber Oratij intitulat liber odaꝝ ·i. cantuuʒ. vł laudũ.qꝛ ibi laudare intẽdit Et qlibʒ eius diſtinctio ðꝛ oda q̃ſi laus vel cantus Ogenta ðꝛ dens. depoꝛicꝰ. ca. cũ.i.itinerariꝰ.vł viatoꝛius Sed odepoꝛiũ ðꝛlaus cantilenę. HOdibilł.lis.ↄ.t.⁊ G le.i.odio habitꝰ łhabitł diũ.dij.i.inueterata inimicitia de vltiõe cogitãs. In odioſus.ſa.ſum.i.odio plenꝰ odio habitus.⁊ qñqʒ dicit᷑ ſic odio habẽs Et in eodem ſenſu odioſicus.ſica.ſicum· Mdiolũ.li.dimi.i.paruum odiũ. MOadolla.lę.qdam locus eſt Z Mdoꝛ vlłodos.m.g.ðꝛ ab agere.qꝛ tractu ae ris ſentit᷑.Et ðꝛ odoꝛ ꝓbpe de bono. Inde odoꝛꝰ. ra. rũ.i. odoꝛe plenus.ſ.qðᷣ ex ſe mit tit odoꝛẽ.yvt flos.thus.pomum. Iñ odoꝛe adu.Et cõponit᷑ odor odoꝛifer.ra.ruʒ.qð ogorẽ fert.Et odoꝛiſequus.qua.quũ.pe. coꝛ.q̃ odorem ſequit᷑ vt canis.Et licet hęc noĩa odoꝝ. odorifeꝝ.odoꝛatum.⁊ odoꝛile quus ita diſtinguat᷑.vt odoꝝ dicat᷑.qð ex ſe emittit odoꝛẽ. vt flos. Idem ⁊ odoꝛifeꝝ Odoratũ qð odore receptũ eſt.vłqð odo rem ꝑcipit.vłodoꝛẽ aliũde accepit. ⁊ odo riſequũ.qð odoꝛẽ ſequit᷑ vt canis.ↄfundũ tur iñ hęc vocabula apð autoꝛes.⁊ ſepe ꝓ ſe inuicẽ poſita inueniunt᷑. Et nõ ꝙ ſũt q̃t⸗ tuoꝛ noĩa ꝗ faciũt ntm in oꝛ vł in os. Anð Bis duo ſunt oꝛ ⁊ os caſꝰ retinẽtia rectos Arboꝛ odoꝛq; laboꝛ his ſociat᷑ honoꝛ. Odoꝛabilł.F.⁊ h le.qdð aptũ eſt ad odoꝛãdũ. Odoꝛculꝰ.li.dimi.i.paruus odoꝛ. doria. rię. dea ꝗᷓ odoꝛibꝰ putabat᷑ ßeſſe. Et ꝓ ipᷣo odoꝛe inuenit᷑ Uñ Plautꝰin am phitrione. Odoꝛia afficit plures filios. Oeſtrũ.ſtri.n.s.qðdaʒ genꝰ muſcaꝝ.ſ.aſi⸗ lus vł tabanꝰ. Et ðꝛ gręce a ſono quẽ facit ⁊ ita oeſtrũ nomẽ gręcũ eſt ⁊ ficticiũ. Oeſtrũ ponit᷑ qñq; ꝓ ſapia vel ſpũ poetico qꝛ ſicut oeſtrũ aialia mouet ⁊ pungit.ita ⁊ ſpũs poetam. AUnde Statius thebaidos. Tempus erit cũ laurigero tua foꝛtioꝛ oe/ ſtro facta coann. —— Al A PHffella. lę. dimi. de offa.i. pua offa. ſbtra⸗ hit᷑ ð offella vnũ f.qnq; in metro.vt poſſit bpᷣma bꝛeuiari.ſicẽ dicit hhug. Et ſic videt velle Hug. ꝙ ofſſella debeat ſcribi ꝑ gemi⸗ num f.licet vnũ aliqũ ſubtrahat᷑ cà metri. Itẽ dicit Papᷣ. Offa gemiat f. fac tñ dimi nu.nõ geminata f. offella.qꝛ in diminutõe młta mutant᷑. Vñ qͥdam. Hhec eſt excepta quam guſto libent᷑ ofella Offa.fę.fruſtrũ panis hũectati.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ fans.q̃i obfans.i.ↄtrafantẽ.eo ꝙꝙ noce/ at fanti.qꝛ os implet VUñ Bani.xiuij.Offa pid. Vñ Offa nocet fanti. ſʒ ꝓdeſt eſuriẽti Iñhoff⸗ ariꝰ.rij.i.coquꝰ.⁊ offatim.i. parti culatim. Et offatꝰ. ta.tũ.i.ꝑticulatꝰ.cõmi⸗ nutus. Et vt dicunt ora eſt int offam ⁊ vi⸗ pam. Vipa em ꝓpe fit in vino. vñ vipa ðꝛ iſi panis in vino. Offa in alijs liquoꝛibꝰ. Offendix.cis.m.g.i.nodus.⁊ ꝓpᷣeqͥreſtri/⸗ gitur ⁊ remittit᷑.vel qͥ liber liga. Offenſa. ſe.i.culpa.foꝛefactum. Offenſaculũ.li.i.ſcandalũ.vel ira velimpe dimentũ.⁊ ð ab offenſo. ſas. Offendiculũ.li.i.culpa.vel id ad qð pedeʒ Senglm vel obex. vel impedimentum Oſfenſio.onis.f.g.i.culpa.foꝛefartum. Hſffenſiuncula.le.dimi.i.parua offenſio Offenſus.ſa.ſũ.i.leſus vł cõmotꝰ ad iram. Hfferẽda.dę.i.aniiphona ꝗᷓ canit᷑ c obla ,,/ tio dz celebrari. ⁊ ð: ab offero.fers. Iñ of/ ferendus. da. dũ.i. dignus offerri Offertoꝛiũ.rij.i.oblatio q̃i pᷣfertũ.qꝛ pꝛimo loco fu oblatio. ⁊ poſtea ſacrificiũ.⁊ offer/ toꝛiũ ðꝛ locꝰ vbi reponũt᷑ vel vbi fiũt obla ℳ Adam. Ael põt deriuari ab offero. fficina. nę.f.p. ðꝛ locꝰ vbi fiũt officia ⁊ ꝓ. fi. Ael officina eſt q̃ſi tuguriũ. vel tegmen qñ videlicet paleę.i.ſtramia ponũt᷑ ſupꝛa arboꝛes.vt paſtoꝛes ſubtus exiſtentes ab imbribus ꝓptegant᷑. Officiũ.cij.ðꝛ multis modis.pᷣmo mĩſteriũ ſcðo obſeqͥũ.t᷑tio actꝰ ꝑſõę coꝛrigẽt xxj.q „ Ij mõachꝰ. q̃rto plebania. de ſta. monach. qð dei. Itẽ aliqñ ſumit᷑ ꝓ dignitate vłꝑſo natu.de pᷣbẽ. ad hec. de cle.ñ reſi.qꝛ decõ⸗ ceſ. bẽ. c. ij · · j. Aliqñ ꝓ litigio.xxj.q.j.ð Hſentiũ.in fi.vbi litigates dicũt᷑ officiũ ex/ ercere. Itẽ is cui cõmiſſa eſt diſpẽſatio hʒ officiũ. Itẽ is qͥ hʒ ptãtem ſecularẽ ⁊ tabel lionatũ. Itẽ ðꝛ ppoſitura. Sʒ ꝓpe eſt alið a dignitate ⁊ ꝑſonatu.⁊ ðꝛ ſimplex officiũ qũñ qͥs hʒ admiſtrationẽ aliq̃ꝝ rerũ ſine ali qua p̃rogatiua in choꝛo.vłcapitulo vltra alios ſui oꝛdinis rõne hmõi officij. ⁊ ſic hzʒ onus annexũ ſine honoꝛe vłprogatiunho noris. vt ſyndici. ꝓcuratoꝛes.gaſtaldi.j. q.iij.ſaluatoꝛ.v.in noĩe. Itẽ vicedominꝰ qhʒ epᷣatũ diſponẽ ðꝛ hre officiũ.lxxxxix. di · 5 officiũ. j. q.j.ſi qs epᷣs.j.rñſo. Iteʒ of ficium ᷣm cardinalẽ.eſt ptãs exñs in iudi⸗ ce exercẽdi oĩa ea ꝗᷓ ꝑtinẽt ad eiꝰiuriſdictõ nem. ⁊ capit᷑ h̊ iuriſdictio generalit᷑.vt in/ cludat oĩa ꝑtinentia ad meꝝ ⁊ mixtũ impe riũ.Itẽ officiũ ꝓpe ðꝛ qð hõ dʒ hoi ex na / tura.vt in.c.cũ in officijs.de teſta. Officiũ iudicis ſᷣm Goff.eſt ptãs iudicis a iure aſſumpta. Et hʒ locuʒ tam in his ꝗᷓ añ iudiciũ fiunt qᷓ; in his ꝗᷓ in iudicio occurfr̃t. faciẽda.Et imploꝛat᷑ loco pᷣncipał actiõis cũ alia oꝛdinaria actio deſicit.vt in.c.fi. de offi. iudi. ⁊ eſt duplex.ſ. nobile mercẽna / rium.nobileiõ appellat᷑.qꝛ a ſeipo inꝛpo ⸗ nit᷑ nec iure actiõis.ſeu obligationis. vt / puta ſi minoꝛ petit ſe reſtitui in integrum tiones.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ fertũ.ti.qð eſt oblatio — = = — bur füne Od Ll ho⸗ eſt noki iſnei omr ſex inho Mi. wrrr⸗ gzit isnniil⸗ iunicic⸗ Nali Nn ninim gboian ubuge mufft. ! ciots ncin nercen hoipe nonis inuge ante hoc nõ cõpetit iure obligatõis qꝛ iudexnõ fuit obligatꝰ.nec iure actõis ſed iudicis of ſiciũ miſcditer iploꝛet ⁊c. Mercẽnariũ iu⸗ dicis officiũ eſt.ſeu ſic appellat᷑ qꝛ deſeruit actiõi intẽtate. Nuta peto a te viginti acti one mutui.iudic offitiũ deſeruit.mihi hac actõe qꝛ ↄdẽnat te.vt reſtituas mihi vigiti Officioſus.ſa.ſũ.i.ſedulus officio intentus Inge hec officioſitas.tatl. Itẽ officioſa di⸗ —s cunt᷑ ꝗ ↄtinent pietatẽ ꝗᷓ nulli obſunt ⁊ ali⸗ cui ꝓſunt Siẽ a ↄtrario teſtimoniũ ðꝛ inof ſicioſũ qð eſt ↄtra officiũ pieratis.diſ.ix.ſi Offula.lę.di.i.ꝑua offa.(ad ſcriptas ĩ gl.i. Ophimachꝰ. chi.pe.coꝛ.ẽ qͥddã aial qð pu⸗ gnat ↄtra ſerpeniẽ.ð qͥ h Leuitl.xj.Et ðꝛ ab ophis. qð ẽ ſerpẽs.⁊ machia.qð ẽ pug. Ophiophagite ꝑs ethiopũ dicta ꝙ ſerpen⸗ tes comedat. Ophis eni gręce.ſerpẽs pha gin comedere m Papᷣ.⁊ ꝓdu.gi. Ophis vel ophi gręce.latine ðꝛ ſerpens. Ohite quida hęretici a colubꝛo nomĩati di⸗ centes ipᷣm colubꝛũ in paradiſum induxiſ- ſe veritatis cognitionem. Ophites.tis.quidã ꝑuus ſerpẽs multas et ꝑuuas hñs maculas. Et vt dicunt ſtellio eſt. Uñ lucanus.Quã ꝑuꝰ pictꝰ macułthe banꝰ ophites Vñ ⁊ quidã lapis ſerpentuzʒ maculis ſimilis. dictus ẽ ophites. Ophiulcus.ci.i.ſerpẽtinꝰ.⁊ ðꝛ ab ophi qð eſt ſerpẽs.ſic dictꝰ ẽ ęſculapiꝰ qͥ in ſpẽ ſerpẽ tis colebat᷑ apð romãos.⁊ cictꝰ pẽte.trãſ latꝰfuit i celũ.vñ ðꝛ ophiulcꝰq̃ſi ſerpẽtiſ cu ſtos.vel ophiulc ðꝛ q̃ſi pẽs loq̃ns Tegit᷑ eni in fabulis poetaꝝ ꝙ qdã ſerpẽs locutꝰ ẽcũ Ope vxoꝛe.Saturni ⁊ eã docuit vſuʒ ſeminãdi ⁊ ꝑ hũc volũt quidã itelligere ſer pentẽ qͥ Euã decepit qꝛ poſtqᷓ; peccauit ſi⸗ ne agricultura viuere non potut. Ophix gręce.latine dicitur aurum. Ofni.interpᷣtat᷑ diſcalciatꝰ. Fuit eni filiꝰ HHe li electus in miniſteriũ ſacerdotij cuiꝰ amiſ ſionem ſuo expꝛeſſit vocabulo. Og. interpᷣtat᷑ concluſio.rex baſen fuit. Oggo dicunt gręci octo. Inde hęc ogdos ogdoagidis.i.octo vel octonarius ⁊ apud noſhi ⁊ hę ⁊ hęc octo ĩdecli.ct.poſit. ꝓgd. Olax acis.ois.g.i.olidꝰ qͥ aſſidue olet.⁊ cõ⸗ parat᷑.olax.cioꝛ.ſimus.Inde olaciter.ciꝰ. ſime.aduer.⁊hęc olacitas tatis. Olda interpᷣtat᷑ diſtinctio.ſiue diuerticulũ. Hlea oleę. dicit᷑ fructus oliue. vel ipa ar⸗ hoꝛ oliuę. Alł ſᷣm Iſidoꝝ. Olea ipᷣa arboꝛ „ eſtfructus oliua.ſuccus oleum. G Pl T. Gleaginus.na.num.i.de olea exiſtẽs.vład oleam pertinens.⁊ coꝛ.gi. M Olearium. rij. vas vbi oleum reponitur. Oleaſter ſtri.m.g.i.ſilueſtris oliua vel olea Et vt diẽ Jſidoꝛꝰ. Oleaſter dicit᷑.qꝛ ſit fo⸗ lijs oliue ſilłis.ſed latioꝛibꝰarboꝛ inculta et ſilueſtris.amara atq; infructuoſa cui inſer tus oliuę ramus. vim mutat radicis ⁊ ver tit in pꝛopꝛiam qualitatem. l Oleomella.lę.ꝗd am arboꝛ.⁊ dicit᷑ ab olea. ⁊ mel. eo ꝙ ex eius trunco oleuʒ defluatin craſſitudinemellis ſapoꝛe ſuaui. Olerinus.na.nũ.pe.p.i.olus vłõð olẽ exñs Oletũ ti.i.fetoꝛ vł locꝰ vbi freqnt᷑ mingit᷑ q̊ grauiter fetet et dicit᷑ ab oleo les. MPonitur eciam ꝓ q̃libʒ re fetida. Inuenit᷑ eciã oletꝰ⸗ ta.tũ.i.fetidus.Et cõponit᷑ exoletus ta.tũ leũ vłoliuñ ſᷣm hhugl.pꝛo eodẽ accipit᷑i. pꝛo liquoꝛe oliue.Et vt oicũt Oleũ ſi qs in ter aqᷓs merſus.ex oꝛe emiſerit. clarioꝛa fa⸗ cit eaꝗ pꝛofundi tegũt᷑ occulto.Nam eius — naturã hʒ vt cibos condiat.lumini fomẽtũ ßbeat. et laſſũ longo itinere coꝛpus dum eo vnctũ fuerit.pᷣſtine ſanitati reſtitnuaat. Olfatoꝛiũ.rij.dr ab olfacio.cis. Indeſᷣ ol⸗ fatoꝛialum.li.dimi.vas vnguẽtarium mu liebre.in quo odoꝛamẽta geſtantur. H Olfatus.ta.tũ.i.odoꝛatus.ta.tũ.⁊ dr ab ol facio.cis.Et hic olfatꝰ.tus.tui.ꝓ odoratu Olidus.da.dum.i.fetidꝰ.⁊ ðꝛ ab oleo les. Olibanꝰ.pe.coꝛ i.albũ incenſum.⁊ coꝛ.pe. Olympias.adiſ.⁊ hec olympica.cę.in eodẽ ſenſu. feſtũ vel ſolẽnis ludꝰ qð vel qͥ fiebat ad honoꝛẽ Jouis ſemel ꝑ qͥnquẽnim.ne ſi Vlrerius ꝓtenderet᷑ in negligentiã. ⁊ obli⸗ uionẽ coꝛrueret.vel ſi citra ꝑ nquẽniũ ce⸗ lebꝛaret᷑ expẽſe nimietas eos grauaret In ipᷣa celebꝛatiõe lex tal erat ꝙ qcunq; victoꝛ exiſteret ibi in aliqͥ ludo haberet quodcũq; munus vellet requirere. Vñ inuenit᷑ i rhe toꝛica.vt quicũq; tyrãnũ interficeret olxym picaꝝ pᷣmium acciꝑet. Inde olympic'.ca. cum. ⁊ olympiacus.ca. cum pe.cołü⸗ũ¶ Glympus.pi.quidã mons macedonie.tãtę altitudinis vt in eiꝰ cacumie.nec ventꝰ ſen tiat.nec nubes ſe colligant.qꝛ excedit iſtuʒ aerẽ humidũ in quo aues cęli volitant.qð ab eis pditũ eſt qͥ ſolebant neſcio.quoꝝ ſa crifi ioꝝ cauſa memoꝛatũ montẽ aſcẽdere a aliq̊s notas ĩ puluere ſcribebãt qᷓs ꝓ alio ãno integras inueniebãt.qð fieri nõ poſſet ſi locꝰ ille vẽtis aut pluuia patere᷑. Deide tæãta eſt tenuitas illiꝰ aeris.vt nõ ſuſpirare durarent. Illuc eni ire nõ poterant niſi ſpõ gias humectatas naribus applicarent. vñ ðð craſſioꝛẽ ⁊9ſuetũ ſpm̃ ducerẽt. mi gindi⸗ cauerũt etiã nulſã auẽ in loco illo aliqñ vi⸗ diſſe. ⁊ ðꝛ ab holon.qð eſt totũ ⁊ phos qd eſt lux.q̃ſi totus lucẽs.qꝛ eſt q̃ſi cęlũ altitu⸗ dine ſua.vñ ⁊ ſępe põit᷑ ꝓ celo. Inde olym piuſ.pia.piũ.⁊ olympicꝰ ca cũ.⁊h olympũ i.i.mons vel opidũ. Inð hec olympicaceę Bligopomeno ẽſub paucis vᷣbis multoꝛuʒ cõpꝛehenſio.vt hic. VUrit amoꝛ. Parideʒ. nuptã rapit. armat atridẽ vltro pugnat᷑.ſit machina troia cremat᷑. Blitoꝛ toꝛis.i.oꝛtolanꝰ.ſ.cuſtos olerũ.⁊ ðꝛ ab olus. Olitoꝛ etiã ðꝛ fimarius qui poꝛtat fimum.et coꝛ.li. Oliua.uę.dr ab oleon.qð gręce dicunt oli⸗ uã. Inde hec olea. oleę. ⁊ ab iſtis h̊ oliuuʒ vł oleuũ. Oliua arboꝛ.olea fructꝰ.oleũ vel oliuũ liqͥr. bacca fruct.Sed hec ppꝛietas ↄfũdit᷑ ſepe.Quidã dicũt olea vł oliua ar⸗ boꝛ.Ab oliua ðꝛ h̊ oliuetũ.ti.⁊ G̊ oliuariũ Omen.inis.auguriũ vel hoſpitiuʒ.⁊ ðꝛ ab oꝛe.quaſi oꝛimen.qꝛ ſit oꝛe auguriũ. Inde ominoſus.ſa.ſũ.i.plenus augurio.vel fotꝛ tunatus. Vñ. Quintilianꝰ ð cauſis Senex ominoſus moꝛte filij mei viuo. Inde omi⸗ noſe.adu.i.foꝛtunate.⁊ coꝛ.pe.gti omen. Vñ.iij. Reg.ij.Qð acceperũt viri ꝓ omie Omentũ.ti.n.s.mapa vẽtris.ſ.membꝛana q̊ ↄtinet maioꝛẽ ꝑtẽ inteſtinoꝛũ.⁊ dicit᷑ ab omẽ.Et qñq; dicunt᷑ omẽta inteſtia Ssmnebonũ.boni. ꝓpꝛiuʒ nomẽ.m.g. eſt.qꝛ qualitas vocis eſſentiã rei nõ mutat.Et in de licet omnebonũ cõponat᷑ ex duobus re⸗ ctis non declinat᷑ mñ ex vtraq; pte recti.ſed ris. vel dulcis cantus.i.tractus. tm in fine.vt omnebonũ omneboni. . 5 6 Omnimoꝛbia.bię.qd herba ſic dicta.eo multis moꝛbis ſubueniat. Omnipotẽs.tis.m.g ꝗ oĩa põt.ſ.deus.AIe re eni deus oſpotẽs eſt.qꝛ põt quicqͥd vult rij. locꝰ vbi oliuę creſcũt.⁊ h̊ ⁊ hec oliuaris fieri.vel qꝛ põt qͥcqͥid poſſe eſt potẽtię.Ex q̃ ⁊ Bre.ad oliuã ꝑtinẽs.⁊ ꝓ.li.oliua. patet ꝙ deus nõ põt peccare.mentiri.vin⸗ Oliuifer.ra.rũ.pe.coꝛ.i.ferẽs oliuas. (i vel moꝛi.qꝛ ſdicta ⁊ ↄſimilia poſſe nonẽ Olla. le. f. ꝗ. vas ad coquendũ aptũ. ⁊ ðdꝛ a potẽtiꝑ.ſed defectus ⁊ impotentię. Itẽ oĩj⸗ bullio lis.q̃ſi bolla eo ꝙ bulliat in ea aqua potens põt declinari adiectiue h̊ ⁊ hec ethᷣ igne ſuppoſito Ułoꝛ ab vleo.les.eo ꝙ diu oipotens. Inde hecoipotentia. ſeruet imiſſũ odoꝛẽ. Inde h̊ ollarius.rij. q Milſ..t.⁊ H oẽ.ẽ nomdiſtributm⁊ faẽacti AMllifer. a. i. q fert ollas vłpoꝛtat. (fac ollai plalem in es. vel i.is. vtoẽs vłois. Et dif⸗ Mllula.P lę. dimi. id eſt parua ola,. enatotd at oẽ ꝑtinet ad multitudinẽ Co Bloꝛ oloris.auis qd ꝗ.ſ.cygnꝰ. Añ Ouidiꝰ tum ad magnitudinẽ. Oẽ ſingularia ↄten⸗ epi. Ad vada menandri. ↄcinit albꝰ oloꝛ. ta ſub noie cõpꝛehendit cui adiungit᷑ diſtri BVIngde oloꝛinus. na. nũ. Itẽ inuenit᷑ H olo?ꝛ buẽdo. Sed totũ ꝑtes ſingulares contẽtai loꝛis.i.fetoꝛ. ⁊ tunc deriuat᷑ ab oleo. les. ſub nomine cui adiungit᷑ compᷣhendit. vYt Olus.leris qdã herba oꝛtolana.⁊ ðꝛ ab alẽ. totus hõ.i.totaliter acceptꝰ.ſ.cum oĩbꝰ ſu⸗ 0. qꝛ pꝛimũ hoiĩs alebant᷑.de olere anteq; is ptibus.ſ.hõ ⁊ ꝗlibet ꝑs hois. fruges vel carnes ederẽt Olus etiã ðꝛ cibꝰ Omnitenẽs.nẽtis.m.g.i.deus qͥ oĩa tenet. ingde factus. ⁊ ſummitas herbaz. Its pöt declinari adiectiue. B hec ⁊ B om S Oluſculum.li.dimi.i.paruũ olus. mſitenẽs.entis. Inde hec omnitenentia. ſ B 2 1 WE MW „ ₰„ Bmaſus.ſi.m.g.i.tripa vel vẽtriculus.qui On gręce.ðꝛ ens.Et hinc etiã deus dicr' eſt ↄtinet alia viſcera.⁊ ðꝛ ab omẽ.qꝛ in iſßore on.aqꝛ ſuper oiĩa eſt.⁊ in oibus eſ. rũ euentꝰ inſpiciebant.⁊ ꝓd. ma. Uñ Oꝛa nager. gri.m.g. pe.coꝛ.i.ſilueſtris ⁊ feruſ 2 tius in epi. Patinas cęnabant omaſi. Iteʒ aſinus.⁊ ðꝛ ab onos qð eſt aſinꝰ.⁊ ager vel aliꝰ. Noſcit᷑ ꝑ naſũ mulier ꝗᷓ vendit omaſũ agrios.qð eſt ferũ vel agrete. Omega.ðꝛ abo qð eſt apud gręcos nomen Sneſimus.mi.pe.coꝛ.ꝓpꝛiuʒ nomen viriẽ G iſtius elemẽti. o. ⁊ mega vel megalon.qð ẽ Oneſiphoꝛus.pe.coꝛ. ꝓpꝛiũ nomen viri. magnũ.quo noie vocant hoc elementũ.o. Onias.onię ꝓpꝛiũ nomẽ viri.⁊ acuit penł. cum ꝓducit᷑. Cum vo bꝛeuiat᷑ vocãt iſtuld Onyca.herba aromatica ẽ jm Papᷣ. Al vt y elementũ.⁊ illiꝰ repᷣſentatiuã figuram omi dj in hiſtoꝛijs. Onyca ðꝛoſtreola ꝑua ſuu2⸗ di crxron quaſi bꝛeuis vł minoꝛ. o. a micros.qð ue redolẽs.magnitudie hũani vnguis. Jñ d eſt bꝛeuis ſiue minos. vonyca. qꝛz onix gręce. vnguis larine dicit OUðUJU Omelia.lię.gręce.latine ðꝛ ſermo.vł collo, Mſtreola aũt eſt qͥdã piſcis. Itẽ Alexãder * um. ⁊ d ab omelein.i.colloqui Ałomelia neq; dicit. Angula dat nobis quod ⁊ ony⸗ 9 dicit popularis ſermo. vł cantus popula⸗ ca ſignat ⁊ onyx. ? B k „ Hpacus.ca.cũ.pe. ꝓd.i.obſcurus. vel viri . Gpera.xrę.f.g.ðꝛ in rebꝰ agendis ſedulitas. Gnypcinus.m.g.pe.coꝛ. eſt genus lapidis.ł metalli m NPapiã. Et eſt appoſitiua ↄſtru ctio cũ ðꝛlapis onycinus. Doteſt ecia ðcli⸗ nare mobiliter. onycinus. na.num. poſſeſſi uũ de onyx.⁊ tũc pꝛod.pen. Onyculus.li.pe.coꝛ.idẽ lapis q̃ͥ ⁊ onxx Onyx. onycis.ꝗᷓdã gẽma appellat᷑.oicta ſic eo qꝙ habeat in ſe ꝑmixtũ candoꝛem in ſimi litudinẽ vnguis humani. Onica enĩ gręci vnguem dicunt. Inde h onycus vl onycu lus ꝓ eodẽ lapidẽ.⁊ coꝛ.pe.gti onycis. Onocentaurꝰ.ri.m.g.hõ mixtuſ aſino natu ra agreſtis. ⁊ ? ab onos.qð eſt aſinus ⁊ cẽ taurus.eo ꝙ ſuꝑioꝛ pars ſit ſimilis hoi. po ſterioꝛ vero aſino.vt dicit Capias. Onocrocalus.li.vel onocrocalon qdã auis ⁊8z ab onos.qð eſt aſinus.eo ꝙ faciem ge rat aſini. Nam ſic ðꝛ ſculpta facies ⁊ obdu cta. Vel onocrocalos gręce. latine longuʒ roſtrum ðꝛ.⁊ eſt auis ſimilis cygno ⁊ coꝛ. pe. Ande in Auroꝛa dicit. Par onocroca lus cygno ſonitum dat in vndis. Onoma gręce latine dicifẽ nomen. Onomatopęia.pęię.i.ↄfirmatio vel ↄfictio nominis vt in noĩe fictitio.⁊ ðꝛ ab onoma. quod eſt nomen. et pęo. quod eſt fingo. Onomatopeia tñ qñq; ita large ſũit ꝙ eti⸗ am cõpꝛehendit verbi ↄfirmatões. Inde onomatopęius.a.ũ.ad onomatopęiã ꝑti⸗ nens. vel ꝓlatũ vel fictum ꝑ onomatopęiã m Hug. Honatus aũt in tractatu de tro⸗ pis ſic dicit. Onomatopęion eſt nomen fi⸗ ctum a ſono.vt tinitꝰ ęris.clangoꝛq; tuba⸗ rũ. Beda vo diẽ. Onomatopęion ẽ nomẽ de ſono factũ.vt cymbalũ tinniens clãgoꝛ — leonis.balatꝰ ouis.ruditus aſinoꝝ.ſibul⸗ ſerpentũ.latratus canũ.cęteroꝛuq; voces ↄfuſę aĩantiũ.ꝗᷓ in ſcripturis ſctis ſepe re⸗ piunt. vt in Job. iiij. Rugit/ leonis ⁊ vox leenę.Et feruẽs ⁊ frendens ſoꝛbet terram. Hnos gręce.latine ðr aſinuus. H Hnꝰ. eriſ.n.g.i.ſarcina.pondꝰ. ⁊ cor.pe.gti Inð h̊ onuſculũ.li.Et onuſt.ſta.ſtũ.i.ſar cinatus. Et oneroſus.ſa.ſũ.i.ponderoſus Wante ☚ ditate ↄdenſus. Inde hęc opacitas. tatis. Opalia.ſũt opis deę feſta.ꝗᷓ ⁊ fautia dꝛ.q̃a fauet frugibꝰ. ⁊ faria etiã vocat᷑.qꝛ tũc pu⸗ er fari pᷣmũ ⁊ loqͥ incipit cũ eã attingit. Opella. le. f. g. dimi. i.parua oꝑa.vel domũ cula vbi opes vendunt᷑.vel vbi officia agũ tur in foꝛo. tubarũ. Et ſir ꝓpꝛietas aĩalium.vt rugit⸗ vel ſtudiũ.intentio vłlaboꝛ.vel auxilium. Operepꝛeciũ.pᷣcij i.vtilitas. vel neceſſitas m Hug. Ael ſᷣm CPapiã. Operepᷣcium e neceſſariũ.vtile vel magne opre. Operimen. inis.n.g.i.tegimen.⁊ ꝑd.ri. Operoſus.ſa.ſũ.i.laboꝛioſt/ us. intent'. ſtudi oſus.⁊ ðꝛ ab oꝑa. AUel operoſus ðꝛ ab oꝑe i. vtilis vel operibus plenus. Opic.ca.cũ.i.coꝛrodẽs.⁊ dꝛ ab opico. caſ. Vñ Juuenalis.Et diuina opici rodebant carmina mures. Et hinc opici dicunt᷑ bal⸗ butiẽtes.⁊ vba qdãmõ diminuentes. Opicꝰ etiã ðꝛ qͥ alteriꝰ lingue gen coꝛrũpit. Opifer.a.iũ.i.opẽ ferẽs.⁊ ðꝛ ab opis ⁊ fero. Gpifex.ficiſ.pe.coꝛ.coĩs ge.i.opẽ faciẽs.vl ferẽs. ⁊ ðꝛ ab opis ⁊ facio vel fero. Itẽ opi fex. cis.i.artifex. ꝑitꝰ.ſ.opus faciens. Opilio.onis.cuſtos vel paſtoꝛ ouiũ.⁊ ðꝛ ab oue.q̃ſi ouilio.⁊ eſt idẽ qð ouilio Nota v⸗ ſus differẽtiales ð greciſmo. Mango ca⸗ balloꝝ ſit.poꝛcoꝛumq; ſubulcus. Aſt aſini paſtoꝛ agaſo.boũq; bubulcus Mulio mu loꝛũ.dux ennoicuſq; capꝛaꝝ. Nam caperẽ ennos.ouiũq; ſit opilio dux Et ꝓ.o.opilio Vñ Virgilius i bucoł. Nenit ⁊ opilio tar⸗ de venere bubulci. Alexander vero dicit. Bux eſt opilio cui nomen ouile miniſtrat. EOpmatus.ta.tũ.i.opulentus.fęcundatus. ⁊8 ab opimo.mas.Et comꝑat᷑ opimatus tioꝛ. tiſſimus. AUñ Judith. ij. Ciuitatem opimatiſſimã. i.opulentiſſimam. quidã tñ legunt ibi opinatiſſimã. i.famnoſiſſimaʒ. Opimus.ma.mũ.i.opulentus.diues.abũ⸗ dans. pinguis. ꝓfluens.fertilis campeſtr ⁊ ꝓdu.pe. AUñ Oꝛatius in epi. Inuidꝰ al⸗ terius marceſcit rebus opimis. Opinatus.ta.tũ.i.opinione ꝑceptus vłma nifeſtus. Et cõparat᷑.opinatus.tioꝛ.tiſſi⸗ mus. Iñ opinate.tius.ſime.aduũ. Opinax.nacis.coĩs ge i.freqᷓnt᷑ opinatꝰ. vł manifeſtus.ſicut dicimꝰ leccatoꝛẽ opinacẽ eſſe.i.manifeſtum omnibus. Opinio onis. f. t.i. putamen. vel ſuſpitio vł fama. ? ppꝛie ðꝛ dubia. Et eſt opinio qdaʒ extranea poſitio.vt vult Ariſtoteles in.ij. topicoꝝ. NPapias vᷣo dicit. Opinio rumoꝛ fama.nomen.aura popularis. Opinoſus.ſa.ſum.i.opinione plenus ꝑcep tus vel percipiens. S Opipar. a.ũ.i.elegãs.vł abũdãs Iñ opi⸗ pare adu.i.elegant᷑ vł abũ dant.⁊ coꝛ.pa. Gpit. opitrl. vl opiter.i. J upit.q̃ſi opiſ pa ter. i. auxilij. vel illi⸗ dee. ſ. terrę. vel opum pr.⁊ tũc componit᷑ ab opis pater. vl opit 22 dꝛ q̃ſi obiter.i.puer.q̊ natus eſt poſt obitũ pr̃is. Idẽ ⁊ poſthumus.Ael ðꝛ opiter pu⸗ er cui auo viuo pater eſt moꝛtuꝰ.anteq; ile puer naſceret᷑.Et ðꝛ opiter q̃ſi obpater.qꝛ auus in loco eſt parris. Opobalſamũ.mi.i.inciſio val cauerna.vel coꝛtex balſami.vel liquoꝛ manãs de ↄciſio ne coꝛticis balſami ꝑ cauernas. Coꝛtex vo illiꝰ ligni ꝑcuſſus virgulis ferreis ꝑ cauer⸗ nas eximij odoꝛis diſtillat guttas. Opoꝛtunus.na.nũ.i.vtilis.ↄueniens vłne ceſſarius. Inde opoꝛtunitas tatis.i. facul⸗ tas. copia. vtliitas. Bpos ðꝛ inciſio vel cauerna.vel coꝛtex. Oppidanꝰ.na.nũ.i.caſtellanus.i opidoma nens v pꝛoducit as. Oppidulũ.li.dimi.i paruũ oppidum. Oppidũ.di.ðꝛ ꝗqlibet ciuitas ſᷣter rhomam. Et oppidũ ðᷣꝛ caſtrũ ⁊ ꝓpꝛie magnũ caſtrũ Et ꝓducit bᷣmaã. VUñ Lucanus in.iiij.Eru erent nulli vallarent oppida muri Oppꝛobꝛiũ.bꝛij.n.s.i.vituꝑium.dedecus. deriſio. Inde hoc oppꝛobꝛiolũ.li.dimi. Ops.pis.f.g.⁊ płalit᷑ hę opes.opũ.ſʒ ntũs ſingłaris deſicit ᷣm vſù. Et eſt nomẽ diũſi cliniũ.i.aliud ſignat i ſingłari ⁊ aliud i płi. Opis.opi.opẽ.ope.i.auxiliũ.tutela.ſtudi um.niſus.Sed opes in płi.i.diuitię. Inue nit᷑ tñ qñq; in ſingłari ꝓ diuitijs.⁊ in płali ꝓ auxilio. Et hinc hęc opis. opis ꝗdã dea — g putabat᷑ opibus peſſe.⁊ coꝛ.o. AVn.Quę rit pauꝑ opẽ.quęrit auarus opes.Et nota ꝙ ops ꝓ terra habʒ ntm in vſu.⁊ interpoſi ta.i.facit gtm̃ opis ⁊ eſt pꝛimitiuum.Et ðꝛ ops terra.eo ꝙ opẽ ferat frugibꝰ ꝗ alio no⸗ mie ðꝛ cybale. Itẽ ops antiqͥtꝰ dicebat᷑ i oiĩ genere.i.diues.fſęcundus.opulentꝰ Et in⸗ de põt cõponi inops.i.pau Op tatius.tia.tiũ.⁊ interpoſtta. v. oↄſonãte frequentiꝰ ðꝛ. optatiuus. ua.uũ.i.deſidera tiuus. Inde h̊ optatiu. tiui.quidã modus verbi.qꝛ deſignat optationẽ. Optimas.matis.cois ge.ðꝛ aboptimus Et ſunt optimates optimi ⁊ maioꝛes ⁊ hono⸗ rabilioꝛes in pplło. Et etiã milites electi di⸗ cunt᷑ optimates ⁊ pd.- ma. Optato onis.f.g.⁊ ꝑ ſincopã hęc optio oni/ i. deſideriũ vel electio. Et optiones etiã di⸗ cti ſunt qͥdã milites.qꝛ ſunt electi. Opulentus.ta.tũ.⁊ h̊ ⁊ hęc ⁊ B opulẽs.tis. in eodẽ ſenſu.i.diues.vel opibus abũdas. ⁊a plenus.⁊ vtrunq; comꝑat᷑. Opus.periſ.n.t.ðꝛ ab ops opis.qð ẽ terra ⁊ eſt id qð fit.ſʒ opatio ipᷣa rei actio ẽ Et ab opus dr h̊ opuſculũ.li.i.ꝑuũ opus. Et ope rarius.ria. riũ.ad opus ptinẽs. vel qͥ fac opus. Et h opariꝰ.rij. ꝓ eodẽ. Et operoſu ꝛa re.ſine aſpi ſa.ſum.i.vtilis vel opibus plenus. ratõ ₰ Saulis.qñq; eſt ꝑlis nũeri de os oꝛis.⁊ ſic etiã non aſpirat᷑.ſʒ qñ ſigt tpᷣs aſpiraf. Oꝛaculũ.li.i.diuinũ rñſum.⁊ de ab os oꝛis. qꝛ oꝛe petit᷑ ⁊ oꝛe dat᷑.Et oꝛaculũ eſt locus vbi dat rñſum.⁊ ſic accipi᷑ oꝛaculum ᷣm hug. Mapias etiã dicit. Oꝛaculũ cęleſte rñſuʒ vel ipᷣm delubꝝ.Et ſᷣm quoſdã ðꝛ ab oꝛo.oꝛas. VUñ in hiſtoꝛijs ðꝛ. Reſponſũ di uinũ oꝛaculũ ðꝛ qꝛ oꝛantibꝰ da᷑. Pꝛariũ.rij.ðꝛ limbꝰ qui apponit oꝛę.i. mar⸗ gini ⁊ extremitati alicuius veſtimèti cauſa oꝛnatus.⁊ ðꝛ ab oꝛa oꝛę.ꝓ extremitate ve⸗ ſtium. Itẽ oꝛaꝛiũ põt dici ab os oꝛis ⁊ñ tunc oꝛariũ ðꝛ peplũ.ſ.infula illa ꝗᷓ iuoluit ⁊ ope rit oꝛa.i.vultus.Oꝛariũ etià ðꝛ ſtola ſacer⸗ — dotis. eo ꝙ ofones ⁊ qlibet ſacramenta ec. eſie ſine eo fieri non debent. ZVMU Oꝛatio.onis.f.g.ðꝛ q̃ſi oꝛis rõ.nam oꝛare ẽ loqui ⁊ dicere.Eſt aũt or̃o ↄtextꝰ verboꝛũ cũ ſenſu. Cõtextus aut ſine ſenſu nõ eſt ofo qꝛ nõ ẽ oꝛis rõ. Itẽ oꝛatio.petitio eſt. quia oꝛare idẽ eſt qð petere.ita diẽ Rapᷣ. Item or̃o copulata ⁊ ligata eſt ĩ metris.abſoluta in ꝓſa. allocutiua i epłis.diſputatiua ĩ dia⸗ leticis. relatiua in hiſtoꝛijs. Itẽ oꝛationuʒz. alia ꝑfecta. alia imꝑfecta. erfecta eſt illa ſ ꝑfectũ ſenſũ generat in aio auditoꝛis. vt hõ currit. Vłor̃o ꝑfecta eſt oꝛdinatio dicti onũ ↄgruam pꝑfectãq; ſniam demonſtrãs. Impfecta oro eſtilla ꝗ impfectũ ſenſuʒ ge nerat in aio auditoꝛis.vt albus hö. Oꝛatiuncula.lę. dimi. parua oꝛatio. ꝛatoꝛ oꝛis.i.actoꝛ.defenſoꝛ.patronꝰ.cau⸗ ſidicus. aduocatus ᷣm CPapiã. 77 DOꝛatoꝛiũ.rij.i.locus oꝛandi.tm oroni cõſe⸗ cratꝰ.in qͥ nemo aliqͥd aliud agere debet ni ſi ad qð factũ eſt.vñ ⁊ nomẽ accepit. Oꝛbis.oꝛbis.m.g.i.rotũditas circuli.⁊ eti⸗ am cuiuſlibet rei.⁊ ðꝛ a rota.qꝛ q̃ſ rota eſt Itẽ oꝛbis ðꝛ circulus ſeptimanę. Vñ Job .·Cuũq; in oꝛbẽ trãſiſſent dies ↄuiuij Itẽ oꝛ bis ðꝛ mundꝰ vłcircuł terrę ꝓpt᷑ rotũdita tẽ. Iñ h̊ oꝛbiculꝰ.li.di. Et oꝛbiculꝰ dr etiaʒ AÄlibet bꝛeuis rotella. Et cõponit᷑ oꝛbis cũ terrę vel terrarũ.⁊ ðꝛ h̊ oꝛbiſterrę vel oꝛbiſ terrarũ.m.g. qð dinoſcit᷑ ex ſui pꝛincipio. ſicut qᷣſq;.quia ſcʒ oꝛhis eſt maſ.ge.et quis Pꝛa. rę. ſin eſignat finẽ vlextremi 4 tate reꝝ. ſcipue regionũ vel veſtiũ. VUñ.j. Begj.xxiiij. Dauid oꝛã pᷣſcidit chlamydis dan iln ſrec 771 o gis tüdhen dienn, ickisc mncht. — —— l Oꝛbita. te. pe. coꝛ. i. veſtigiũ carri vel roteę. ab orbe ⁊ rota dicta.ſ.actus quo pecꝰ agi ſolet. Et ðꝛ oꝛbita q̃ſi oꝛbis iter vel via. Hꝛbiuuei. cõponit᷑ ex integris diüſoꝝ gene rũ ⁊ nũeroꝝ.Et videt᷑ mirabilis cõpoſitio Et declinat᷑ oꝛbiũuei.gtõ oꝛbijueoꝛũ.dtõ oꝛbioueis ⁊c̃. Ciuitas eni eſtꝗ vocat᷑ oꝛbi⸗ um.⁊ vocat᷑ vei.ſed coꝛrupto noie nunc ðꝛ oꝛbeuetus.⁊ inde ꝓpꝛie dicebant᷑ ciues oꝛ biti. ſiue vientani. Ael ↄiunctim oꝛbitiuiẽ tani.qͥ nunc dicunt᷑ oꝛbiuetani. Oꝛbus. ba. bũ.i.pᷣuatꝰ cec. ſʒ oꝛbus q̃ filios amiſit.ſʒ cecus qͥ ocłos ꝑdidit.ſʒ ſepe vnũ ponit᷑ ꝓ reliqͥ. In hęc oꝛbitas.tatil.i.amiſ ſio ocłoꝝ vłetiã filioꝝ. Itẽ oꝛbꝰ ðꝛ ſine pa⸗ rentibꝰ ᷣm hug. Itẽ gręciſmꝰ ponit talem differẽtiã. Vñ cec inutilit᷑ gerit inſtrumẽ⸗ ta vidẽdi.Lumie pᷣuatus violent᷑ ðꝛ oꝛbuſ Bð oꝛbatus cęcatus vel viduatus. NMꝛca.cę.vas olei vel ſpẽs ãphoꝛę magnę.⁊ ðꝛ ab oꝛce.qð eſt reciꝑe.⁊ h̊ oꝛceꝰ.cei.quaſi vꝛceus.ꝓ eodẽ vaſe. Inde h̊ oꝛceolꝰ.li.di. Oꝛcas.cadis.qͥddã genꝰ oliuaꝝ.⁊ ðꝛ ab oꝛ⸗ ce. qð eſt reciꝑe.qꝛ multũ liqͥris ꝑcipit. Ał oꝛce etiã ðꝛ gręce rotundũ. Inde oꝛci apud grecos dicunt᷑ teſticuli ꝓpt᷑ rotũditatẽ.Et inde ꝗqdã oliuę dicunt᷑ oꝛcades ãq̃ſi teſticula res.qꝛ i modũ teſticuloꝝ creſcũt.⁊ coꝛ.pe. Oꝛce.greęce.latine d reciꝑe.AVł (oꝛcades oꝛce gręce ðꝛ etiam rotundũ latine Orceſtra.rę.i.pulpitũ vł cathedra nobiliũ er ðꝛ ab oꝛce.qꝛ eos ſeꝑatim a pplo recipie bat. Et oꝛceſtra dicebat᷑ loc ſeꝑatꝰ ĩ cena. vbi nobiles ſedebãt. Vñ ⁊ ſępe ponit᷑ pꝛo nobilibꝰ Añ Juuẽał.Quos repoꝛtãdiſ po ſita eſt oꝛceſtra cathedris. Oꝛcula.lę.pe.coꝛ.dimi.i.ꝑua oꝛca. MHꝛcus.ci.m.g.i.infernus.⁊ dr ab oꝛce.qð eſt reciꝑe.qꝛ ſꝑ parat⸗ eſt recige vl qꝛ mul ta recipiat. Uñ Oꝛatiꝰ in epi.Quid viciꝓ ſunt aut hoꝛrea ſi metit oꝛcꝰ. Gꝛandia cum paruis non exoꝛabilis auro. H Oꝛdinarius eſt.qͥ iure ſuo vłpꝛincipis bñſi miſſa eſt. AUñ m ſpe. officiales epoꝝ oꝛdi⸗ narij vocant᷑. Itẽ ᷣm Goff.oꝛdinarius iu⸗ dex eſt qͥ a collegio eligit᷑ ⁊ a ſuꝑioꝛe confir mat᷑.vt elecx in rectoꝛẽ.qͥ ꝑ confirmationẽ ſoꝛtit iuriſdictõʒ. ſicut ⁊ eps in oibꝰpᷣter ea ꝗ maioꝛẽ diſcuſſionẽ exigũt.Itẽ oꝛdinariꝰ miles eſt qͥ ꝑ integrũ oꝛdinẽ militat.qͥ alio nomine ð gregarius.i.humilis. Oꝛdinarij locoꝝ ſunt nõ tm epᷣi.ſed etiã qui cio vniuerſałr iuriſdictionẽ exercẽ põt vbi libet. Itẽ eſt is cui vniuerſitas cauſaꝝ cõ⸗ cunq; inferioꝛes qͥ hñt inſtitutõʒ ⁊ deſtitu⸗ tionẽ.c. cum ab eccliaꝝ.ð offi.oꝛdi.⁊.c.iij. Syin conferendis eo.iti.li.vi. Oꝛdinaria onera ſunt illa ꝗ ex ↄſtitutõe vel ↄſuetudine ſſtant᷑.vt ꝙ Aibe⸗ talis fundꝰ vel dom qᷣlibet ano tm debeat pſtare dño ſuo vel pᷣncipi.Sed extra oꝛdinaria onera ſunt ꝗ extra curſũ ⁊ moꝛẽ ex inopinato euẽ tu.vel caſu ſeu neceſſitate emergẽte indu⸗ cunt᷑.vt ſi dñs velit maritare filiã ſuam vel guerrę imieãt ⁊ iõ a ſuiſ ſbitis exigat᷑ alid Oꝛdinatꝰ.a.iũ.i.diſpoſitꝰ.electus. Oꝛdo.inis.m.g.i.diſpoſitio.vłgdꝰ ⁊ ðꝛ ab oꝛdioꝛ.diris. IJñ oꝛdinariꝰ.ria.riũ.i.oꝛdie ſtatutꝰ.factus vel electus.Eth̊ ⁊ hęcoꝛdi⸗ nalis ⁊ B. le. Itẽ oꝛdo ẽ vnũ ſcr̃m de ſeptẽ. Oꝛea.reę.i.mons.⁊ ðe ab oꝛos.qð eſt viſio. Iñ hęc oꝛeas adiſ.i.nympha vł dea mõtiũ ꝛexis.xis.i.vomitꝰ exiens ab oꝛe.⁊ ðꝛ ab os oꝛis Inde hęc oꝛexa.xię.poliphagia.i. multa comeſtio.nimiũ deſideriũ comeden di. Et ↄtingit hęc iſirmitaſ cũ extra natura comedimus. “́ÿRDBü Oꝛganicꝰ.ca.cũ.p.coꝛ.i.ad oꝛganũ ꝑtinẽs. Oꝛganũ.ni.pe.coꝛ.ẽ generale nomẽ oiuʒ in ſtrumẽtoꝝ vel vaſoꝝ muſicoꝝ. DOr etia ſpã liter ꝓ qͥdam inſtrumento. Oꝛganũ etiã ðꝛ modulatio ꝗᷓfit in cãtilena ⁊ ꝓpꝛie cũ talibꝰ inſtrumentis vel vaſis. Inde h̊ ⁊ hęc oꝛga niſta. ſtę.qͥ vel ꝗᷓͥ in tali inſtrumento canit. Oꝛge gręce ðꝛ ira. Oꝛgia.oꝛũ.płis nũeri tm̃.ſac bacchi miſte ria vel ſacrificia. dicta a ſaltatõibus. Oꝛia.rię.i.frenũ qð oꝛi iponit᷑.⁊ ðꝛ ab os. Oꝛicꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.i.loq̃x.⁊ ðꝛ ab os oꝛis. Oꝛidicus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.oꝛe dicens. Oꝛdurꝰ.ra.rũ.i.aſper loquẽs.vel qͥ nõ vult apire os.⁊ ꝓdu.du. . Oꝛiẽs.entis.m.g.ꝓ oꝛientali plaga mundi Iñ h̊ ⁊ hęcoꝛiẽtal ⁊ h le.õt etia eẽ.g.o.⁊ Hiꝛificiũ. cij.n. S.i. foꝛamẽ inferiꝰ (ꝓticipiũ 12 dỹ ab os oꝛis.⁊ facio. NMõit᷑ etiã ꝓ qᷣlibet foꝛamie. Et vt diẽ Amb. Aẽtris duo ſunt Oꝛiganũ.ni.q̃d herba calida. (oꝛificia. Oꝛigenes ꝓpꝛiũ nomẽ doctoꝛis.ð qͥ ðꝛ Abi cunq; Oꝛigenes bene poſuit nullus eo me⸗ lius.⁊ vbi male nullus eo peius. Oꝛigeniani hęretici ab oꝛigene autoꝛe exoꝛ⸗ ti ſunt. dicentes ꝙ non poſſit videre filius pr̃em.nec ſpũſſctũs filiũ.Aias qͥʒ in pꝛinci⸗ pio mũdi peccaſſe dicũt ⁊ ꝑ diuerſitate pec catoꝝ de celis vſq; ad terrã diuſa coꝛꝑa q̃ſi —— vincula meruiſſe. eaq; cã factũ eſſe mundũ. ꝛiginarius.rij.i.vernaculus. 23 ꝛiginarij dicunt᷑ aſcripticij.ſ.litones ſic di cti eo ꝙ ita glebe ſüt aſtricti ꝙ terrã ſine vo luntate dñi ſui non pnñt dimittere.dicti oꝛi⸗ ginarij.qꝛ ad terrã talẽ ipᷣa oꝛigine patris aui ꝓaui ad ſeruitutẽ tenent᷑.⁊ hi ᷣm legeſ ſerui glebe vocant᷑.qui ᷣm vulgus manen tes a manendo dicunf. Mꝛigo.ginis.f.g.i.genus.ſtirps.pᷣncipium Inde.oꝛigineꝰ.nea.neũ.⁊ h̊ ⁊ hęc oꝛiginał 7B. le. Iñ oꝛiginalłr aduù. Uñ Oꝛigiale pec catũ ðꝛ qð ab oꝛigine natiuitatis ↄtrahit᷑. MOꝛion.onis.m.g.ðᷣꝛ qͥddã caſtrũ anñ thauri veſtigia fulgẽs.Et ðꝛ orion. q̃ſi vꝛion. ab vꝛina.i.ab inundatõe aquaꝝ.Tꝑe eni hye mis oꝛit᷑.⁊ mare ⁊ terras aqᷣs ac tẽpeſtati⸗ bus turbat.ſᷣm Papᷣ.⁊ ꝓd.pᷣmã ſillabã ⁊ mediã oꝛion. Uñ Ouidius Obſtitit oꝛion lacona nitentibꝰ aſtris. Iteʒ oꝛion inuenit᷑ ꝓ qdam citharedo.⁊ tunc ꝓ.pe.ſed pᷣmam coꝛ. Vñ Virgiliꝰ.Oꝛpheus in ſiluis inter delphinas oꝛion.h̊ ſumit᷑ ꝓ citharedo. Et nota ꝙ ſ̃ᷣm Lucanũ.oꝛion ꝓ.pe.in gtõ.vñ dicit in.j.ge.Enſiferi nimium fulget latus oꝛionis. Idẽ in.ix.f. Teſte tulit c-lo decus ⁊ victi oꝛionis.Sʒ Ouidiꝰin meta.xiij.coꝛ ripit dicens.diuerſaſq; vꝛbes nitidũq; oꝛi onis enſem. Płimũ vſus ſequi᷑ Ouidium q́; Lucanũ. Vñ in vocabulis i quibꝰ auto res ſibi ↄtrariant᷑.ſꝑ tenẽda ẽ ↄſuetudo lo Oꝛiundꝰ.da.dũ.nomẽ.i.na (ci in qͥ legitur tus vel naſcendꝰ. ⁊ regit gtm. VUñ in Boe⸗ tio. Si reminiſcaris cuiꝰ patrię ſis oꝛiundꝰ MHꝛix vt dicit glo.Eſaię.lj.aĩal eſt immundũ nec ſecrificijs aptũ.Et vt dicũt qͥdãa. Oꝛix eſt aial qͥddã in heremo ſilłe capꝛę. cuiꝰ pili ſũt reflexi vſus caput ↄtra naturã oiuʒ aia liũ.Alij dicũt ꝙ ſit mus aq̃ticꝰ qͥ cum captꝰ ẽ ꝓijcit᷑ in vijs ſiue ĩ cõpitis.Alij dicunt ꝙ oꝛix eſt aĩal ſimile muri qð nos dicimꝰ gli⸗ rem.Et declinat᷑ h̊ oꝛix.oꝛigl oꝛigi oꝛigẽ ⁊c de qͥ h Beut.xiiij.Oꝛigẽ camelopardulũ Noia eni deſinẽcia ĩ.x.faciũt gtm in cis v in gis.exceptis nix.nox.ſenex.⁊ ſuppellex Mꝛiga.ceę.maneries eſt pulmẽti.⁊ vt dicũt ð Oꝛixon.cõtis.m.g media ſphęra (hoꝛdeo apparẽs ſuꝑ terrã ſm papiam. Oꝛnia iterpᷣtat᷑ anathẽa vłanathematiʒatõ HOꝛnix eſt gallina ſilueſtris vel vt diẽ RPapᷣ. Hꝛnix eſt gallina africa pinguiſſima. Oꝛniomãtia.tię.i.diuinatõ ꝗ fit in pectoꝛe. vl in oꝛtu.vel in guſtu pulloꝝ ⁊ ðꝛ ab oꝛnix gqð interpᷣtat᷑ gallina ſilueſtris.⁊ mãtia qð Mꝛoma viſio interpᷣtat᷑ ſᷣm NPap.(ẽ dinatõ Oꝛos oꝛontis.ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã montis Hainc videt᷑ dici h Oꝛontes. ontis. duxli⸗ cioꝝ.qꝛ magnus ſut. Oꝛphanotrophiũ.phij.hoſpitale vel alius locus venerabilis in qͥ oꝛphani ↄuerſan vel paſcunt᷑. Inde h̊ ⁊ hęc oꝛphanotrophi ta.tę.q vel ꝗ eſt cuſtos oꝛphanotrophij.ſi⸗ ue dñs.ſiue dña talis loclolcd. Oꝛphanus.na.nũ.idem eſt qð pupillꝰ.Sʒ illud gręcũ nomẽ eſt.⁊ hoclatinũ. Añ i ps vbi legit᷑. Pupillo tu eris adiutoꝛ.gręcus 3 habet oꝛphano. ꝛſum.ſi.i.pꝛincipiũ loquendi vłlocutio 2— ðꝛ ab oꝛdioꝛ.oꝛdiris. Oꝛſus.ſa.ſũ.i.inceptus.⁊ ðꝛ ab oꝛdioꝛ.diri Et h̊ oꝛſus.ſus.ſui.i.actus oꝛdinãdi telam vel locutio vel pꝛincipiũ locutionis. Otticula.lę.pe.coꝛ.i.oꝛtolanꝰ.⁊ ðꝛ ab oꝛtui ⁊ colo quaſi oꝛtũ colens. Oꝛtygia.gię.ꝗq̃dam inſula.ſ.delos. Oꝛtigometra trę.qdã auis.⁊ vt dicũt eſt e turnix.ꝗ gregem ducit terrę eam appꝛopin quantẽ accipiter vidẽs rapit.vᷣm ugui. Pap̃.etiã diẽ. Oꝛtigometra.genꝰ auiũ.i. coturnices.q̃s veteres veſci interdixerunt Solũ eni h̊ aial ſicut hõ moꝛbũ caducũ hʒ. Et ꝓd.pe.ab Alexãdro. Nñ. dic coturni⸗ ces deſignare oꝛtigometra. Oꝛtilio.onis.m.g.idẽ qð oꝛtolanꝰ. Oꝛtix.oꝛtigis.f.g.gręce latine ðꝛ coturnix. Oꝛthodoxus.xi.m.g.i.vir rectę gloꝛię.ſ.re ctę credẽs.⁊ vt credit viuẽs.⁊ ðꝛ ab oꝛthos qð eſt rectũ.⁊ doxa gloꝛia. Quo noie non põt vocari qͥ aliter viuit qᷓ; credit. Inð hęc oꝛthodoxa.xę.i.femia rectę gloꝛię. Et hęc oꝛthodoxia.xię.i.recta gloꝛia.⁊ põt declia re adiectiue.oꝛthodoxus.xa.xũ.m Hug. Papias vo dicit. Oꝛthodoxꝰ gręce. rite catholicus hõ ðꝛ.fide rectus.⁊ vita ꝓbabi lis.qͥ latine vir rectę gloꝛię d.⁊ ꝓdu.pe. poſitione. Oꝛthogomenꝰ.na.nũ.i.recte accentuatꝰ.. ðꝛ ab oꝛthos.qð eſt rectũ ⁊ gomenos.qð ẽ accentus.quaſi non encleticatus. Oꝛthogonus.na.nũ.i.rectę angulatus ⁊ ðꝛ ab oꝛthos ⁊ gonos.qð eſt angulus.⁊ G oꝛ⸗ thognoiũ.nij.i.rectꝰ ꝗgulꝰ.⁊ figura plana Eſt eni triangularis.⁊ habet angulum re⸗ ctum.⁊ coꝛ.go. Ml Oꝛthographia.phię.pe.acuta.i.recta ſcrip tura lraꝝ ⁊ ſillabarũ.⁊ ðꝛ ab oꝛthos qð eſt rectum.⁊ graphia ſcriptura. M Oꝛtolanus ni.i.cultoꝛ oꝛti.⁊ ðꝛ ab oꝛtus.ti. OOꝛthoneumenꝰ. a. i.i.recte modulatꝰ ⁊ dẽ Ab oꝛthos qð eſt rectũ.⁊ neuma. Nñ qdaʒ teſt co S. ſto pin d. Wi. nnn i . nt. Vn ie hohe Eihet declia p⸗ e Ne upii A 4 RKR s4 e⸗ mpn gun e⸗ aaſaig ecet hcnsti lar 4 Viss ꝓnomina apud gręcos.ſ.diſcretiua dicũt oꝛthoneumena ãſi recte modulata.i.recte accentuata. ad differentiam illoꝛum ꝗᷓ ſunt inclinatiua. Oꝛthonoycus.q̃ tm emittit q;tum recipit. ? ðꝛ ab oꝛthos.quod eſt rerum. ⁊ noycꝰ. In⸗ de oꝛthonoycꝰ.qͥ equo mõ recipit ⁊ emittit ⁊ coꝛ.pe. ꝛthos gręce.latine dr rectum. ꝛtus.ta.iũ.participiũ ab oꝛioꝛ oꝛiriſ Et h oꝛtus.tus.tui.i.natiuitas.Et hicoꝛtus.ti. ſcðę decli.qꝛ ſꝑ ibi aliqͥd oꝛiat᷑.⁊ nũqᷓ ſit ſi⸗ ne fructu ᷣm hug. Mapias vo dicit. Oꝛ⸗ tus.ta.tũ.natus.genitꝰ.ſubito viſus.Oꝛt vo tus.tui.natiuitas.genitura.ſubita ap⸗ paritio.ꝓceſſus. Oꝛtus vo oꝛti oꝛto ager amenus oleribus abundans vłparadiſus Oꝛtus oleꝝ inde dictus.qꝛ ſꝑ ibi aliqͥd oꝛi at᷑. Mam cũ alia terra ſemel i anno aliquid creet. oꝛtus nunqᷓ ſine fructu eſt. Inde oꝛ⸗ tulus.li.di.i.parfuus oꝛtus. . Ms oꝛis.n. g. ðꝛ ab oſtiũ.q̃ſi oſtiũ.qꝛ ꝑ ipᷣm qſi ꝑ oſtiũ cibos intromittimꝰ.⁊ ſpm foꝛaſ eijcimꝰ.vł qꝛ ꝑ os egrediant᷑ verba ⁊ igre⸗ diant᷑ cibi. Et ꝓducit᷑ os oꝛis.ſed os oſſis coꝛripit᷑. Añ.Os oꝛis loq̃t᷑ coꝛio veſtit᷑ os oſſis.Ab os oꝛis.ðꝛ hoc os oſſis.qð antiqᷣ dicebant h̊ oſſum.⁊ h̊ oſſu.⁊ inde gtũs plu ralis oſſuũ.ſed nũc dicimꝰ.os oſſis oſſe.oſ⸗ ſium.p.i.in penultima ſillaba gti pluralis Et dicunt᷑ oſſa ab oꝛe.eo ꝙ pateãt i oꝛe aꝑx⸗ tius qᷓ; alibi.imo in alia ꝑte coꝛpoꝛis nõ pa tent. Nam vbiq; cute ⁊ viſceribus obtecta celant᷑. Ael dicunt᷑ oſſa ab vꝛo.ris.q̃ſivſta qꝛolim cremabant᷑. Gſa. ſe.f.g.qddã genꝰ calciam̃ti.⁊ dr ab os oſſis.qꝛ pᷣmo de coꝛijs boũ oſeę facte ſunt. q;uis nunc ex alio genere fiãt.pᷣſtinũ tñ no⸗ mẽ retinẽt. Iñ oſat.ta.tũ.i.oſas habens. Oſanna hebꝛeũ eſt.⁊ accentuat᷑ in fine.⁊ vt dicit. Hieronymꝰ in. cxx vij pſalmo qͥ mai⸗ feſte de aduentu ſaluatoꝛis ſcriptuſ eſt pꝛo eo ꝙ in ſeptuaginta habet᷑ interpꝛetibꝰ.O dñe ſaluũ me fac. In hebꝛęo legimꝰ. Oſan na.adonai.oſanna.qð manifeſtius Sym⸗ machus interpᷣtatus ẽ dicẽs Obſecro dñe ſaluũ me fac.obſecro. Nemo ergo putet ex duobꝰ verbis. greco vicz ⁊ hebeꝛo ſermõe oſanna eſſe cõpoſitũ.ſed totũ hebꝛaicũ.⁊ ſi gnare ꝙ aduentus xp̃ᷣi ſalus mundi ſit.nec non ꝑ hoc 9 ſubiungit Oſanna. i. ſalus in excelſis.ꝑſpicue oñdit᷑.ꝙ aduentꝰ xpᷣi nõ tm̃ hoiuʒ ſalus.ſed totius mũdi ſit terrena iungens ceęleſtibus.vt omne genu ei flecta⸗ tur. cęleſtium.terreſtriũ.⁊ inſernoꝛuʒ. Eſt aũt vt dicit Remigiꝰ. Oſanna compoſitũ ex integro ⁊ coꝛrupto. Oſi enĩ latine dicit ſalua ſiue ſaluiſica. Anna vo apud illos in teriectio obſecrantis. HNã apud illos ab ob ſecrante dr anna.ſicut apud nos latinos a dolente ðꝛ heu. Et ᷣm hoc deberet dici in⸗ tegre oſiãna ſed coꝛrupte ðꝛ oſanna dẽpta i. vocali.⁊ interpᷣtat᷑ oſanna ſalua vłſaluiſi ca obſecro.qꝛ ſicut dictũ eſt oſi interpᷣtatur ſalua vel ſaluifica. anna eſt interiectio obſe crantis apud hebꝛęos.Et ſubaudit᷑ popu lum tuũ vel totum mundũ.hoĩes ⁊ ãgelos ipᷣoꝝ ruinam ex hoibus reparando .Qui⸗ dam dicunt ꝙ oſanna interpꝛetat᷑ ſalus qᷣſi dicat. Due tibi debet᷑ ſalus mundi.Augu ſtinus vo dicit ꝙ oſanna eſt vox obſecran tis. magis affectum indicãs qᷓ; rem aliquaʒ ſignans.ſicut ſunt in lingua latina interie⸗ ctiones. Et ideo oſanna in aliã linguã traſ⸗ ferri non potuit.ſicut necracha. Oſaureũ.rei.dictꝰ eſt Chꝛyſoſtomus.⁊ de⸗ clinat᷑ tm in fine.licʒ componat᷑ ex duobus rectis ſicut ⁊ omnebonum Oſcen.oſcinis.m.g.qͥ oꝛe canit.vel folijs vł alio mõ vt decipiat aues.⁊ ab os ⁊ cano Dicunt᷑ etiam oſcines ꝗlibet aues oꝛe cane tes.i.cantu auguriũ faciẽtes m Hug. Et Napias etiam dicit. Oſcines oꝛe canenteſ aues dicunt quarum auguriũ voce capit᷑ vt coꝛui.⁊ coꝛ.pe.oſcines. Oſcillũ.li.quoddã genus ludi.ſ.cum funis ſuſpendit᷑ ð trabe.in quo pueri ⁊ puellę ſe⸗ dentes impellũt᷑ huc ⁊ illuc.⁊ ðꝛ ab os oꝛiſ ⁊cilleo eo ꝙ ibi oꝛa cilleant᷑ i.moueãt᷑ huc illuc. Itẽ oſcillũ.li.i.paruũ oſculũ ⁊ tunc eſt di.oe oſculum.⁊ eſt ſimplex. Sſculũ.li. foꝛmat᷑ ab os.addita culũ.ſicuta mas maſculus.⁊a flos floſculus.⁊ a mus muſculus. Et eſt oſculũ dimi.de os oꝛis qᷓ; tũ ad vocẽ. Et qꝛ aliã habuit ſignificatõʒ a ſuo pꝛimitiuo.iõ os facit aliud dimi. ex ſe ſ. oſcillũ.i.paruũ os vt dicit MPꝛiſci. Et dif fert oſculuʒ a baſio.qꝛ oſculum eſt religio⸗ nis. vñ ðꝛ. Recepit eũ oſculũ pacis.HPaſiũ vo eſt amoꝛis. Suauiũ luxurię ⁊ libidinis Añ Baſia cõiugibus.ſed oſcula dant᷑ ami cis. Suauia laſciuis miſcent᷑ grata puellis Itẽ oſculũ ſilijs.pacẽ amicis Haſium vxo ribus. Suauiũ ſcoꝛtis. IJtem Olſculũ cha⸗ ritatis. Baſium blandiciei.Suauium vo⸗ luptatis. Hſoꝛ. oꝛis.m.g.i oditoꝛ.⁊ ðꝛ ab odi odiſti. Oñ lautꝰ in amphitrione Scito illũ ma didũ ⁊ incontinentẽ atq; oſoꝛẽ vxoꝛis ſue vm hug. Nap. aũt dic Oſoꝛ oꝛis. ab odio Ddis. dictꝰ.i.inimicꝰ qͥ aliũ odio habet Oſſeus.ſea.ſeũ.pe.coꝛ.i.de oſſibꝰexñs vłfa ctus vel ad oſſa ꝑtinẽs.vel oſſibus plenus Inuenit᷑ etiã hoc oſeũ.ſei.ꝓ burſa inteſti⸗ noꝑ. VUñ Auicẽna Cũ inteſtina deſcendũt ĩoſeũ ⁊c.⁊ tũc ꝓd.pe.⁊ ſcribit᷑ ꝑ vnũ.s. Oſſiculu.li. dimi.puum os. Oſſifragiũ.gij.i.oſſiũ fractio.ſiẽ dicimꝰ ali⸗ quẽ feciſſe oſſefragiũ qꝛ oſſa alicuiꝰ fregit. HGſſifragꝰ.ga.gũ.i.oſſa frangens.⁊ coꝛ.fra. Oſſillü. li. di.i. paruum os. Oſſoſus.ſa.ſum.i.oſſibus plenus. Oſulũ li.di.i.paruum os. òòèẽGMU ſtentũ.ti.ðꝛ monſtꝝ ſiue res admirationẽ faciẽs.qꝛ ꝓpoſita ad oculũ põt oñdi. Oſtentꝰ.tus.tui.ðꝛ irriſio ⁊ maxime ꝗᷓ fit cũ aliqͥ ſigno notabili. q; irriſi us oſtendit. Uñ Hebᷣ.vj. Crucifigentes filiũ dei ⁊ oſtentui habentes. Oſtentaculũ li.i.demonſtratio. Mſtia. ſtig. eſt qdam ciuitas. Inde oſtienſis vyt ep̃s oſtienſis. ſtrę. teſta cuiuſdã piſcis.Et hic h̊ oſtreũ o⸗ ſtrei ⁊ heęe oſtrea. oſtreę qͥdã piſeſ qͥ i oſtra latitat. Sʒ oſtrea. ox. ꝓ ipis piſcibꝰ ðꝛ in neu. ge. Sʒ oſtreę. arũ. in. f. g. ſunt carnes eoꝝ. Iñ hoſtreariꝰ.rij.qͥ piſcẽ illum vẽedit vel capit Et h̊ oſtrũ.oſtri.i.purpura.quia oſtroꝛũ ſãguie tigit᷑. Inð oſtreꝰ.trea.treũ. i. purpureꝰ. Et oſtreatus.ta.tũ.i.purpura tus.Et h oſtrearius.rij.qui ĩ purpura ope rat᷑.vel qͥ eaʒ facit vel tingit. m Hug. a pias dicit. Oſtrea aialia marina.dicta a te ſta. qꝛ mollicies carnis interioꝛ mutat᷑ vel minuit᷑. Oꝛęce eni teſta oſtra dr. Oſtratites.tis.m.g.qͥdã la pis qͥ ſimilitudi⸗ nem teſte hʒ. ⁊ vſus eſt ꝓ pũice. Oſtratus.ti.m.g.i.pauimentum teſtaceum dictũ ab oſtra.qꝛ qͥbuſdã minutis ⁊ fractiſ reſtis vel lapidibꝰ calce admixto fiat. Inð H oſtratarius.tarij.qͥ oſtratũ facit.⁊ oſtra⸗ tarius.ria.riũ.ad oſtratariũ ꝑtinens Oſus.ſa.ſum.i.odiens.⁊ ðꝛ ab odi.odiſti.⁊ hʒ vim ꝑticipij.vnde conſtruitur cuz accu ſatiuo ad modum ꝑticibeij. “ otagię. doloꝛ auricularum. latine ð teſta. Inð hęc ontra. Mta grece. latine : auris. Inde ec otagia Ouale.lis.n.t.coꝛona ꝗᷓ ꝓpter pugnaʒ dat᷑ victoꝛibꝰ.⁊ ð a ouo.uas. Ouatio.onis.i.letitia. vel exultatio.victo rũ.ſ.ꝗ exhibet᷑ quaſi triũphꝰ victoꝛibus. Ouicula.lę. di.i.parua ois. Ouile.lis.n.t.i.caula ouiũ.⁊ ꝓd.pe.Vñ q̃⸗ dã. Bux eſt opilio cui nomẽ ouile miſtrat. Ouilio onis.i.opilio.⁊ ðꝛ ab oue. Ouilla. le.di.i.parua ouuius. Ouinꝰ.na.nũ.pe.ꝓd.i.res ouis.vel ð oue. exñs.vt carnes ouuine. DOuis.ouis.f.g.dr q̃ſi oblauis. ab oblatiõe. eo ꝙ antiqᷣtus in initio non tauri.ſed oues ſacriſicarent᷑.ſeu in ſacriſicio mactarentur. pꝛiſcianꝰ vero dicit. ꝙ deſcendit a gręco. Beeci ei dicũt oyos ⁊ nos cã vitãdi hiatuʒ ouis dicimꝰ Ex his.ſ.ouibꝰ.ꝗqdam dicunt᷑ bidentes.qꝛ inter dẽtes ſuos duos altioꝛeſ habent. cum quibꝰ dicunt᷑ naſci.q̃s gẽtilel maxie in ſacrincijs offerebant.⁊ coꝛ.pᷣmaʒ ouis ſed ouũ.ui.ꝓdu. VUñ Quę male fetet ouis nõ eſt melioꝛ tribus ouis. Itẽ. Non ẽ vilis ouis.centũ mihi charioꝛ ouis. DOuiſpex.ſpicis.cõis.ge.qui vel ꝗ̊ viſcera ouium inſpicit.⁊ coꝛ.ſppi. Ouũ.oui.dicunt gręce.oum.⁊ interpoſita. u. ↄſonante. inde nos dicimus. hq̊ ouũ.oui AVel ðꝛ ouũ.q̃ſi vuũ ab vua.eo ꝙ ſit humi⸗ dum ſicut vua.qꝛ ſicut vua exterius ſicca ẽ ⁊ interiꝰ vuida ⁊ humida.ſic ouũ exterius ſiccũ eſt ⁊ interiꝰ humidũ.Inð h̊ ouulũ.li. di. ⁊ hoc ouiculũ.li.ſiłr di.Vm Hhug.Et ꝓ. pmã. ſed ouo. uas. eã coꝛ. Mñ. pꝛudẽs frat oua.cuʒ dant᷑ tibi ſepiꝰ oua Mapias vo di cit. Oua dicta. qꝛ ſunt vuida ab eo ꝙ intri ſecus humoꝛe ſint plena. Nam humiduʒ ẽ quod exteriꝰ humoꝛẽ habet. vuidũ quod interius. “ Oxea.oxeę.vel oxia.eſt acutus moꝛbus vł velox.⁊ ð ab oxi.qð eſt acutũ.vel velox. qꝛ cito trãſit vel necat.vt freneſis. Et hęc oxea vel oxia. acutus accentus. Sunt eni decẽ figurę accentuũ ꝗa gręcis ꝓuerbioꝛũ diſtinctionibꝰ apponuunt. Oxi apud gręcos ⁊ acutũ ⁊ velocẽ ſigꝗt. Jñ oxus.xa.xũ.i.acutus.vel velox. VUñ ⁊ qͥd dam genus teli acuti ðꝛ h oxus.xi.Et moꝛ⸗ boꝝ quidã dicũt᷑ oxi.qͥdam chꝛonici. Oxi ſunt ꝗ cito interficiunt vel tranſeunt. Chꝛo nici aũt ſunt qui diu languere faciunt. Iilẽ Aob oxi. qð eſt actiuũ.dꝛ apud gręcos acetũ oxi,eo ꝙ ſit acutũ. Itẽ ab oxi qð eſt acutuʒ vol vel velox.ðꝛ oxi ꝗdam medicina. „ lum. vel ocitabulũ.⁊ ꝓpꝛie ad acetum ferẽ dum. vñ ⁊ ð oxiphalus.q̃ſi oxiphoꝛus.vł 8z a phalon. qð eſt lignum.eo ꝙ ligneuſſit ⁊coꝛ.pha. M Oxigaros.maſ.g.vel hic oxigarus.gari.i. acetum cum liquamine. 77 Oxigoniũ.nij.in qͥ tres anguli ſunt acuti. ðe ab oxi. qð eſt acutum.? gonos qð eſtan⸗ gulus.Et oxiganus.na.nũ.i.habens tres angulos acutos. Oximel. n. g. vel oximelli li.ec aceti ⁊ mel⸗ lis ꝑmixtio.i.duas partes habens aceti et tertiam mellis.vnde talis confectio dulce⸗ dinem retinet ⁊ acoꝛem. JMM Oximentum.ti.acetũ cum vino mixtũ. O..ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã viri.De qͥ ha⸗ bet. ij. Regl. vj. Iratꝰ eſt dñs indignatiõe ↄtra Oga. Et ifra.Et vocatũ eſt nomẽ loci illius ꝑcuſſio Oce.Et non debet accentua ri in fine cũ ſit decli. Et interpᷣtat᷑ Og ro⸗ bur vel viſio.ſiue vidẽs.vel robuſtus. Oaas.oa.vłl oci.interpᷣtatur robur Ande ODaas dictus eſt.qꝛ interpꝛetat᷑ foꝛtitudo dñi. Je eſt qͥ ⁊ Agarias.duplici noie Iſte eſt qͥ illicitũ ſibi ſacerdotiũ vendicare cona tus eſt. lepꝛa in fronte ꝑcuſſus eſt. vt ðꝛ.ij. WWar alipo.xx vj. Itẽ.iiij. Regl.xyv. Hęimuʒ.mi.dr ab oca vel ogi.qð interpᷣtat robur Et ocima inteſtina boũ dicunt᷑.ſ.tri ꝓg. quia in eis conſiſtit foꝛtitudo AUñ Per ſius. Cuz bene diſtincto cantauerit ocima neruo. Littera apud hebꝛęos non habetur nec ulluʒ nomen eſt apud eos quod Whoc elementum ſonat.Abuſiue igit᷑ accipienda ſunt nomina hebꝛęa.qñ ꝑ.p.in ueniunt᷑ apud nos ſcribta. Nabulũ.li.a paſcendo ðꝛ.ſ.paſtus vel paſ⸗ cua. Inde pabuloſus.ſa.ſum.id eſt pabulł plenus. ð Pacalł.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.pacẽ deſignãs.vład pacẽ ꝑtinẽs. Vñ Ouidiꝰ in.vj.meta. Cir⸗ cuit extremas oleis pacabilibꝰ hoꝛas. Pacatꝰ.ta.tũ.i.pacificatꝰ.⁊ ðꝛa paco.cas. qi pacẽ tenẽs Et cõpat᷑ ᷣm ꝙ ẽ nomẽ paca tus tioꝛ.ſimꝰ VUñ ad heb.xij. Fructũ paca⸗ tiſſimũ exercitatꝰ ꝑ eã reddet iuſticie. Paciſica.dicebat᷑ oblatio ꝗfiebat pꝛo pace . Oxiphalus.li.genus eſt menſurę.ſ acitabu ad deũ vel ad hoĩes. vel qꝛ ad bonũ pacis fiebat ſicut ſalutaria ſacriſicia ꝓ ſalute da⸗ ta. vel danda vel reſeruanda offerebant᷑.ſi cut 8: in hiſtoꝛꝛis. Pactio.onis.f.g.ↄuentio. ditio.ꝓmiſſio. Nactoꝛius.ria.riũ.i.ad pactũ ꝑtinens.⁊ ð a pactũ.⁊ hoc pactoꝛiü.rij.idem qð paciũ. vel locus vbi fit pacteu. Pactũ.cti.ẽ inter partes ex pace ↄueniens ſcriptura.legibus ac moꝛibꝰ cõpꝛobata.ð v.ſig.c.pactũ. Ael pactum eſt conſenſus duoꝝ vel pluriũ in idem placitũ.ſ. ad dan⸗ dum vel faciendum aliqᷣd alteri ab altero eox. ff. de pacti.l.i·S. j. ⁊ ðꝛ a paciſcoꝛ.ſcer q̃ſi de pace factũ.vłpacis actũ. Itẽ vᷣm qſ⸗ dam pactũ eſt contractus qꝛ paciſcendo di uerſas in idem contrahimus voluntates . Et capit᷑ qñq; late ꝓ eo ꝙ non tranſit incõ⸗ tractũ noiatũ.vt venditio ⁊c.Et ſic oẽ pac tum põt dici cõtractus inoiatus. vttranſ⸗ actio. do vt des ⁊c. Qñq; ſtricie ꝓ ſimpli⸗ ci pacto gratis facto.vt pꝛomitto tibi decẽ ac. Et ſic a tranſactione ⁊ pollicitatiõe dif⸗ fert.qꝛ pollicitatio eſt ſolius offerentis.Et aſſignat᷑ differẽtia inter pactũ ⁊ tranſactio nẽ.qꝛ pactũ eſt de re certa ⁊ non litigioſa ⁊ gratuita. Trãſactio wo de re incerta ⁊ liti⸗ Sioſa. ⁊ nõ gratuita. ta foꝛma factũ expᷣſſum ⁊ redactũ eſt. Pactũ tacitũ dꝛ.qð in veritate nõ eſt expᷣſſe factũ. ſʒ ex aliqᷓ lege ſpãli ac ſi fieret ſtatutũ ex cau habere iubet᷑. verbi gra. Cõduxi do mũ a Seio.⁊ res meas intuli.iĩ hoc caſu res meę illate ꝓ mercede domꝰ debent᷑ Seio iure hᷣ ſtatuente vł iubẽte lege pigneri ita el ſe obligatę. ac ſi ſpecialr ⁊ expᷣſſe inter nos 2coꝛdatum eſſet.⁊ cõuentum dato ti ꝙ nõ ↄueniemus ⁊ ſuꝑ hoc dixeriſmus. PNPactũ adiectiõis in diẽ talẽ eſt.vt vendo ti bi domũ.⁊ ſi potero habere maius pᷣciũ vſ⸗ q; ad mẽſem. ego repeto ip̃am domum. Pactũ legis cõmiſſarię eſt vt vendo tibi do mũ.⁊ ſiñ ſolueris infra mẽſẽ.volo ꝙ ſit in empta. vt. C. de pac. interẽp. ⁊ ven. Pactuʒ ꝑſonale eſt qð nõ generalit᷑ fit ſʒ tm̃ p vna ꝑſona vel duabus. Et ðꝛ pꝛo tanto pſonate.qꝛ fit ꝑſonę ſoli.ſic ꝙ tali ⁊ nonal teri ꝓdeſſe poſſit.vt ſi paciſcoꝛ pecuniama te mihi debitã nõ petiturũ a te ſz a tuo hęre de . tüc illud pactũ tm ꝑſonã tuã tuetur et non heredẽ tuu. — actũ reale vel in rẽ ẽ generale.⁊ nõ ↄtinet ſpecialit᷑ vnã duas vel plures ꝑſonas 24 Pactũ ↄuẽtũ ðꝛ.qð ſub certis vbis ⁊ſb cer — gfalit᷑ cõplectit᷑ oẽs ad qᷓs illa res ꝑtinet vł ptinere põt.vt cum debitũ meũ oino remit to tam tibi qᷓ; hęredibus tuis.ita vt oẽs li⸗ beremini tu ⁊ heredes ⁊ fideiuſſoꝛes.⁊ nul lus mihi reſeruet᷑ regreſſus ad pecuniã vel ad rem petendam. Nactũ nudũ dici põt qð ab oĩbus iuris ſo/ lẽnitatibus eſt deſtitutũ.i.iuris ſolennita⸗ tibus eget.ſ.qñ nec chirographũ.nec iſtru mentũ interuenit.quo pactũ pfirmet᷑ vłro boꝛet᷑ Et ðꝛ nudũ a cauſa ꝗ ſufficere põt ad vfect zohligarloncz: vt vo- vrfacias facio vt des ⁊c Cuiuſmodi cõuentiones dicunt ↄtractus innominati. Item ðꝛ nudũ a foꝛo nnegocij. vt qñ negociũ non incidit in certũ nomẽ contractus.vt in nomine emptionis venditionis.locationis ⁊ ſimiliũ. Item nu dum dꝛ a rei interuentu vt tali non interce⸗ dat res ꝗᷓ poſſet ſuo interuentu ꝑfectã red⸗ dere cauſam obligationis.ſicut i mutui da tione. Item ðꝛ nudum a continentia.qm̃ ſi in cõtinenti poſt contractũ adijciat᷑ pactuʒ ex pᷣcedenti obligatione vires ↄtrahit vt vi deat᷑ ineſſe ↄtractui.⁊ cauſaʒ veſtire vt pa ctũ qñ ſemel factũ eſt.⁊ poſt traditionem ĩi⸗ tercedit reſ ſi veſtit᷑ iteruẽtu rei. NPactũ ve ſtitũ ðꝛ ſex modis ſᷣm ꝙ ſex modis veſtit᷑. ſcʒ re.verbis.lr̃is.conſenſu.cõtractu.cohę rentia: rei interuentu.vᷣm Goff. Inſti. de v. obli. Padus.di.fluuius lombardię.ſic dictuſ ab vno triũ fontiũ.ex quibus hʒ oꝛiginẽ qͥ pa dus ðꝛ. Itẽ fluuius padus dictus eſt erida nus a phetõte in eũ ſubmerſo qͥ eridanꝰ di⸗ cebat᷑. Inde padanus.na.nũ.pe.ꝓ. NPaganiſmus.mi.i.ritus ⁊ mos paganoꝛũ. Naganus.na.nũ.i.villanꝰ.velincultꝰ ⁊ ðꝛ a pagus qð eſt villa.Et quicũq; habitat in villa dẽ paganus. Pꝛeterea qͥcũq; ẽ extra ciuitatẽ dei.i.eccłiam ðꝛ paganꝰ.q̃ſi villa⸗ nus.⁊ non habitãs in ciuitate dei.i.ecclłia. ſed longe eſt in pago ᷣm Hug.Scom Ili⸗ doꝛũ aut pagani dicunt᷑ a pagis athenienſi unm vbi oꝛti ſunt. IJbi eni in locis agreſtibꝰ ⁊ pagis.gẽtiles lucos ⁊ idola ſtatuerũt. et a tali initio pagani vocabulũ ſoꝛtiti ſũt Jñ paganicuſ.ca.cũ.a hęc paganitas.tatis.i. multitudo ⁊ collectio paganoꝝ.vel ꝓpꝛie⸗ tas qua pagani dicunt᷑.vel terra eorum. Naganicũ aduentitiũ.ẽ peculiũ qð ex ꝓſꝑa foꝛtuna aduenit veluti ex teſtamento cog⸗ natoꝝ vel etiã agnatoꝝ. Pasgella.lę.di.i.parua pagina. Vñ lHiere. mię. xxx vj. Cunq; legiſſet tres pagellas vł quattuoꝛ. ſcidit illud ſcapello ſcribę. Pagina.nę.f.g.i.pars filioꝝ libꝛoꝝ.⁊ ðꝛ a pango. gis.ꝓ iũgere vel impellere.qꝛ pagi nę ſibünuicẽ compigunt᷑.vel qꝛ folia ibi iũ gunt᷑. NPagina etis ðꝛ qñq; charta qñq; li⸗ ber. qñq; ſcriptura. AUn ↄſueuit dici. Hoc inuenit᷑ in diuina pagina Inde hęc pagi⸗ nula.lę.di.i.parua pagina. NPagulus.li.i.paruus pagus. Pagus.gi.i.villa.⁊ ðꝛ a pige qð apud grę⸗ cos ſonat fons.qꝛ iuxta fontes villę ſolent ędificari. Et ꝓducit pmam. Pala.lę.ẽ inſtrumentũ qͥ ventilat᷑ frumen⸗ tum vt a palea purget᷑.vide ifra in pale. Palefrędꝰ.di.pe.ꝓd.ẽ genꝰ equi qͥ alio no⸗ mie ðꝛ mãnus.⁊ gradarius.⁊ ðꝛa paſſu et leni.⁊ freno.⁊ ducendo.qꝛ leni paſſu ꝑ fre num ducitur. Palãs.antis.oĩs ge.qͥ nunqᷓ; in aliqͥ loco hʒ certã manſionem. ⁊ ðꝛ a palo.las. Inde pa lanter.i.manifeſte vel vaganter. Et pala⸗ bũdus.da.dũ.i.errabũdus.vagabundus Hʒ ug. Vñ Judic.ix.Duę aũt turmę pa lates ꝑ campũ aduerſarios ꝑſequebant᷑. NPap̃ᷣ. vo dic. NPalãtes gaudẽtes.palã va gantes. diſpſi. alant᷑.i.incõpoſite.vł dil Palanteũ.tei.n.g.qͥddam oppidũ (ꝑſe. in palatino monte.vbi mõ ẽ Roma.Et qꝛ palanteũ altũ erat.ideo palanteum ðꝛ mu⸗ rus altus.vel faſtigiũ. Palata.itę.pe ꝓd.maſſa ꝗᷓ fit de palis Et pa latę ſunt maſſęꝗᷓ de recentibꝰ ficubus com⸗ pingi ſolent.qs inter palas ad ſolem ſiccãt Et ſic ſumit᷑.ij. Regl. xv. —G Nalatinus. na ni pe e de palatio exñs. Et tũc ðꝛ a palatiũ. Ael palatinus.na.nũ. i. ꝑptinẽs ad palatũ.⁊ tũc dẽ a palatũü. NPalatinus comes ðꝛ.qͥ curã gerebat ſcipu⸗ am. vt miſſis noto ꝛijs ſuis negligentiã iu⸗ dicũ argueret.C. de offi. recto.l.nullã. Palatiũ.tij. ampla domus in ꝗ multi vaga ri pñt. Inde palatinus.na.nũ.pe ꝓ.i.ð pa latio exñs. Vel hic Malãs tis.rex fuit ar⸗ chadię.in cuius honoꝛe regina aulã ipᷣius noie conditam palatium vocauerat.Sicg appellauerunt a NPalante. hoc palatiũ.Et coꝛ.pa. VUñ Lucanus in.iij. Vix odiſſe va cat phębea palatia compllet. Palatũ. ti.ðꝛ a palatiũ.eo ꝙ magnũ ſit ⁊ ã⸗ plum. vel qꝛ ſit qſi palatiũ oꝛis.vel linguę. vłðꝛ a palo.las.qꝛ ibi lingua vagatur. Ał palatum ðꝛ quaſi poletum a polo. qꝛ ibi ꝓ ſui concauitate celi habet ſimilitudinem. Vnñ ⁊ gręci palatũ vꝛanon vocant. Inde ⸗ ſe he⸗ gawe giin tfuun⸗ Ni ſis 11’; u4 en iſtti lnge m. geihi winen⸗ * palatinus. na. nil.i. ad palatium ꝑtinens. NPalę.laꝝ.f.g.płalis numeri.i.doꝛſi dexte⸗ ra leuaq; eminẽtia mẽbꝛa.⁊ dicunt᷑ a palin qð eſt motus.vel lucta.qꝛ in luctando eas pᷣmimus.qð.ſ.luctari vel luctam gręci di cunt palin. Inuenit᷑ etiã in ſingulari.ſed in alio ſenſu.qꝛ.ſ.pala ðꝛ ventilabꝛũ ⁊ latum inſtrumentũ ferreũ ad opus ignis. Pala etiã ðꝛ ille concauus locus in anulo in quo ponit᷑ lapis pꝛecioſus. NMalea. lex. ſicut dicit Iſidoꝛin. xvij. ety. ðꝛ a pala eo ꝙ pala ventilet᷑. vt frumenta pur gent᷑. Vel a pale.frugũ inuentrice.quã gẽ tiles cererẽ eſſe volũt. De q̃ virgilius Te qͥ̊ʒ magna pales. ⁊ te memoꝛanda canemꝰ. Velðꝛa pabulo eo ꝙ palea ſola paſcendis animalibus pꝛimũ ᷣbebat᷑.Cuius natura ex contrario frigida eſt intantum vt obꝛu⸗ tas niues fluere non ſinat. Adeo calida vt matureſcere poma compellat.vt dicit Au gu. de ciuitate dei. Et coꝛ.pa. Vñ in Auro ra. Non vult nudari paleis donec ſit adu⸗ ſta. Inde.hęc paleola.lłę. dimi. — 7 Naleare.ris.n.t.⁊ ͥ paleariũ.rij locus vbi paleę reponunt᷑.⁊ ðꝛ a palea.Et etiã ſic ðꝛ pellis.ꝗᷓ ſub collo bouis fluitat huc ⁊ illuc ad modũ paleę Inde h̊ ⁊ hęc palearl.⁊ B re Vel a pelle deriuat᷑ h̊ paleare.ris.vel pale ariũ.rij.pellicula quę pendet ante pectꝰbo uis.q̃ſi belleariũ. Ael ſic ðꝛ a palo.las.qͥa vagat᷑ huc ⁊ illuc ⁊ fluitat. Inde palearia dicunk qdam ꝑtes iugi ꝗ ſub illa pelle col⸗ ligant᷑.⁊ coꝛ.pa. AUnð Ouidius.meta.xj. Colla toꝛi extant aruis palearia pendent. Pales fę.g.indecli.vel pales.lis.eſt dea pa buloꝝ. Inde h̊ palatualis.eiꝰ ſacerdos.Et pł hec palilia. hoꝝ.paliliũ vel palilioꝛum. illius deę feſta. Unde Perſius. Fumoſa palilia feno. Et palilioſus.ſa.ſũ.i.fumoſuſ a feſto palis.in quo fenum comburebatur. Paleſtina.a philiſtim.vꝛbe oĩs regio circa eã dicta ẽ paleſtina Iñ paleſtinꝰ.a.ũ.gẽtile Paleſtra.ſtrę.ðꝛlucta vel locus luctatiõis. 7 dr a palin. qð eſt lucta. vel motus. qꝛ ibi frequenter ſe moueant. Vel ðꝛ a pale dea paſtoꝛum.in cuius honoꝛem pꝛimo fuit ce⸗ lebꝛata. Uel a palude qua vngebãt᷑ lucta⸗ turi anteqᷓ; haberẽt oleũ. Inde paleſtricus ca.cũ Et.hęc paleſtrica.cę.qͥ in paleſtra lu ctat᷑.Et qꝛ ad paleſtrã foꝛtes vocabant᷑.iõ palęſtrica qñq; ꝓ foꝛti põit᷑ ſm ug. MPa⸗ 2 * pias vero dicit Maleſtra gręce lucta. vbi athlete exercent ſe. Luctatio ꝗᷣ fit in gym⸗ naſio.⁊ coꝛ.pꝛimam VUñ Ouidrꝰi xvj.epi. mut fera nos retinent aut vncta dona palę NPalimbacchius.bacchij.idẽ ẽ qð antibac⸗ chius. ſ. pes contrarius bacchio. Conſtat eni ex pꝛimis duabus longis.⁊ tertia bꝛeui vide.S.in antibacchius. Nalin.i.iterũ.Itẽ palin.i.motus vel mobi litas. Item palin.i.luca. Palinodiũ.dij.ðꝛa palin.qð eſt iteꝑ.⁊ oda qð eſt cantus.vel laus.Et p alinodia dicũ tur laudes iterate.vel cantus iterati. Inde palinodius.dia.diũ.i.iterũ cantus vel lau datus. Et hic palinodicus.ci. qui palino⸗ dia facit vel dicit. Paliſcus.ci.ðꝛ a palin.i iterũ quaſi iterum veniens.vel q̃ſi iterũ natus. VUñ paliſci di⸗ cti ſũt duo filij Jouis.⁊ ętnę·ꝗſi bis editi. qꝛ ſemel de mr̃e.⁊ poſt ea iterũ de terra.vm poetas AUñ Ouidius.in.v.meta.Stagna paliſcorũ.rupta feruentia terra. Paliſma.matis.locus luctę.⁊ ðꝛ a palęſtra Paliurus.ri.carduus eſt ſpinoſus ⁊ alpri. mus. Be qͥ habet᷑ Eſa.xxxuij. NPapias eti am dicit Paliurus herba aſꝑrima ⁊ ſpino ſa. Et ꝓd.pe. AUñ. Virgiliꝰ in bucoł.Car⸗ duus ⁊ ſpinis ſurgit paliurus acutis. NHalla.lę.f.g.q̃drũ palliũ mulierũ deductũ vſq; ad veſtigia. affixis in oꝛdine gẽmis di cta ſic a palin.i.a mobilitate.quę circa finẽ eſt huius indumenti. Nel qꝛ virgis vibꝛã tibus ſinuata criſpet᷑. Nelðꝛ pannus qus drus quo tegit᷑ ⁊ oꝛner. MW Pallas.dis.f.g.dea belli eſt.⁊ ðꝛa palin.i. a motu ⁊ excuſſione haſtę. Ael ðꝛ pallas a pallone inſula.thꝛacię vbi nutrita fuit. Ał qꝛ pallantẽ gigantẽ occidit.ꝗᷓ ⁊ minerua ðꝛ quaſi moꝛtalis.vel quaſi minus variarum artiũ.qꝛ fuit inuentrix multoꝛũ ingenioꝛuʒ vt dicunt. Et a pallas hoc palladium.diij. imago vel ſimulacrũ palladis Et palladiꝰ dia. diũ. ad palladẽ ꝑtinens. Nallex.icis.cois ge.i.adulter vel iuuenis. Pallidus.da.dũ.qͥ habet palloꝛẽ.defoꝛma tus. abiectus vultu. diuſi colol. ⁊ ð;a pal⸗ leo.les. Inde hęc palliditas.tatis Et eſt ſi gnũ amoꝛis paliditas. Ande quidã. Mal⸗ lida furtiuũ facies maifeſtat amoꝛe. NPalliũ ·lij. ðꝛa palla.qð eſt pallium. Et eſt palliũ qͥ miſtrantiũ ſcapulę tegunt᷑.⁊ vt dũ miſtrant expedite diſcurrãt. Un Plautus Si qͥd facturus es appẽdei hũeris palliũ. ⁊ ꝑgas qᷓ;tum valet tuoꝝ pedũ ꝓmptitas Ael dicitur palliũ a pellibꝰ vñ fiebat pmũ Sʒ mõ dicit᷑ palliũ quoddã genus panm erxfſerico. Et q̃ͥlibet mãtellus Inde palliolũ li.di.i.paruũ palliũ.Et palliatus.ta.tũ.i. palliũ hñs.vel pallio indutꝰ NPõt etiã palli atus deriuari a pallio.as. Et tunc pallia⸗ tus.i.pallio tectus.vel occultꝰ.coopertus vt iſte hʒ verba palliata.i.occulta.coopa⸗ ta.Et ꝓd.pꝛimã palliũ. Uñ Auianus.Ex iguo paruus circũdans pallia collo. Halloꝛ.loꝛis.m.g.i.defoꝛmitas.timoꝛ. Palma.mę.ðꝛa pando.dis.q̃ſi panſa ⁊ ex⸗ tenſa.Eſt eni palma manus extenſa.ſ.extẽ ſis ſiue expaſſis digitis ⁊ explicatis Cui cõ trarius eſt pugnus.ſ.manus digitis cõtra ctis ⁊ clauſis.Eſt g̊ palma extenſa Mugnꝰ vo clauſus. Itẽ a palma manu ðꝛ hęc pal⸗ ma mę.ꝗdam arboꝛ.qꝛ ad manus victoꝛis oꝛnata eſt. vel qꝛ oppaſſis eſt ramis in mo⸗ dum palme hoiĩis.Eſt eni arboꝛ inſignis vi ctoꝛie ꝓcero oecoꝛoq; vᷣgulto diuturniſ eti am veſtita frondibꝰ ⁊ folia ſua ſine vlla ſuc ceſſione ↄſeruãs.anc gręci phenicem ap pellant.qꝛ diu durat ex nomie auis illius arabie ꝗ multis annis viuere ꝑhibet᷑ Quę dum in multis locis naſcat᷑.non tñ in oibꝰ fructus perficit maturitatem. Frequenter gũt in ęggypto ⁊ ſyria.Sola hęc arboꝛ vul⸗ go fulminari mime credit᷑ Fructus aũt eiꝰ dactyli dicu nt᷑ ad digitoꝝ ſiłitudinẽ. Iteʒ palma ðꝛ victoꝛia.qꝛ palma arboꝛe victo⸗ res coꝛonabant᷑. In de h̊ ⁊ hęc palmał.⁊ B le.⁊ palmoſus.ſa.ſũ.i.victoꝛioſus.trium⸗ phał.aioſus.Et hoc palmariũ.rij.palmę. pᷣmiũ.⁊ ðꝛ palma.q̃ſi pacis alma.quia a vi ctoꝛibꝰ ferebat᷑.⁊ eſt ethymologia. Vñ pal ma manus.palma ẽ arboꝛ.victoꝛia palma Palma notat laudẽ.belli victoꝛia finem,. Palmes.mitis.m.g.ðꝛ ramꝰ vitis vbi vua naſcit᷑.⁊ ðꝛ a palma ꝓpter fęcunditatem.⁊ coꝛ.mi.in obliquis. Palmetum. ti. locus vbi palmę abundãt.et creſcunt. Nalmula.lę.di.eſt a palma.Et palmula eti qm eſt extrema latitudo remi qꝛ extenſa eſt ad modum palmę.Et palmula eſt inſtrum tũ ruſticoꝝ iarea cũ tribus vel q̃ttuoꝛvłeti am pluribus ramis.eo ꝙ habeat ramos ex tenſos.ſicut p alma digitos vᷣm Hug. Et NMap̃. dicit. Malmula extrema latitudo re mi. qua mare impellit᷑. Palmula guberna culi parsima. —è Palmus.mi.m.g.ꝗda menſura.ſ.palme.et ð a palma ꝓ manu.Et eſt palmusa polli⸗ ce vſq; ad minimũ digitũ extẽta manꝰ Pu gillus vo eſt contractis digitis pugnus. ſi ⁊ pãnatus dr̃. — li.m.g.dimi.i.paruus palmus Palpebꝛa.bꝛę.f.g.i.ſinus oculoꝝ ⁊ ðꝛ apal po.pas.qꝛ palpebꝛę ſp mouent pilis in oꝛ⸗ dine aſtantibꝰ ad eoꝝ munirionem. Et con currũt iõ inuicem.vt aſſiduo motu reficiät intuitũ Inde palpebꝛoſus.ſa.ſũ.i.magnaſ hñs palpebꝛas.⁊ coꝛ.pe. „*„ Palpo.ponis.qͥ palpat vt cęcꝰ. Nel palpo ðꝛ adulatoꝛ. Uñ. Palpo manu tractãs.et palpo vocat᷑ adulaans. NHaludamentũ.ti.n.s.ꝗdã veſtis regũ ⁊ im ꝑatoꝝ.qua vtebat᷑ rex vel imꝑatoꝛ ad oſtẽ dendũ bellum in ꝓximo eſſe futurũ.⁊ ðꝛ a pala.qꝛ tunc oibus fiebat etiã palã ⁊ mani feſtũ bellũ in ꝓximo eſſe futurũ. Inde pa/ ludatus.ta.tũ.⁊ paludamẽtat.ta.tũ.i.pa ludamẽto indutꝰ.vłpaludamẽtũ hñs. Palũbes.bis.m.g.i.ſilueſtris colũba ꝗ i ar boꝛibus nidiſicat. Sed columba ꝗᷓ in domi bus.Et dicunt᷑ palũbes a pabulũ.qꝛ ſunt foꝛtes pabulo. aũt dicunt᷑ palumbes qꝗi parcentes lũbis.ſicut colũbę colentes lum bos. etymologia eſt. Inuenit᷑ etiã hic paliũ bus.bi.ꝓ pullo palũbis. Uñ NPerſiꝰ. Aut cur non potius teneroq; palũbo. Inde pa⸗ lumbinus.na.nũ.ſᷣm ug. Palus.paludis.f. g. ð a pales dea pabuli. qꝛ paleam.i.pabulũ nutriat iumẽtoꝝ Inð paludoſus.ſa.ſũ.⁊ h̊ ⁊ hęc paluſtris.⁊ hoc tre.ſimilis paludi. vel in palude exñs vel creſcens. Et paludanus.na.nũ.paludi im mixt. vel in palude moꝛans. Et ꝓdu. lu. AVnð Lucanꝰ. Tuta fruge triconos addit nil leſa palude. Sðß =S Valus.li.ðꝛ ſudes vł lignũ qð terrę infigit in vineis. ⁊ a palam.qꝛ in apto ſigit᷑ In de paxillus.li.di.i.puus palus vinearum Pambphilus. li. interpᷣtat᷑ totꝰ amoꝛ.⁊ coꝛ. pe. Vñ. Pãphile tolle manus.male nũc of fendis amicã. Janq; redit anus pamphile tolle manus. Pampinus.ni.foliũ vitis.⁊ ðꝛ a palmes.eo ꝙ a palmite depẽdeat. Inde pãpineꝰ.nea. neũ.qð totũ eſt de pampinis.Et pampino ſus.ſa.ſũ.qð eſt plenuʒ pampinis. Et coꝛ. pi. Vñ Ouidiꝰ.Non hic pampineis amit⸗ tit᷑ vitibus vlmus. Pan grece. latine ðꝛ oẽ. Iñ h̊ pan panos di ct eſt qͥdã deus paſtoꝝ.quẽ in ſiłitudineʒ naturę foꝛmauerũt qꝛ volũt eũ rerũ ⁊ totiꝰ naturę deũ eſſe.vñ pan.q̃ſi oia dicunt. Panates.herba eſt ex qua ꝓfluit ſuccus.qͥ cut diẽ qdã glo. Eſa.iiij. Indepalmulus hui. N Nancelenos dꝛapan.qð eſt oẽ. ⁊ celenos. qð eſt lucens.⁊ ðꝛ pancelenos.quo nomie dỹ luna in plenitudine.q̃ſi tota lucens. Nancrariü.rij.n.s.genus eſt ſpectaculi vt fieri ſolet ab his qͥ cum beſtijs cõgrediunt᷑ ferociſſimis ⁊ ðꝛ a pancracioꝛ.aris. Pancra.crę.i.rapina. Pancraciũ.cij.i.toꝛmentũ vel flagellũ vłqᷣ⸗ dã ludus qͥ fit ſubtrahẽdo aliquid ò manu in manũ. Vłpancraciũ eſt colluctatio cum fuſtibꝰ vel locus lignis circũdatus.in quo certo oꝛdine ſtant pugnãtes.vt in pugilibꝰ videmꝰ.Glo.eſt in.l.qua actioneS:ſi quis in colluctatione.ff.ad.l.acqui. Nancrus.cri.lapis variꝰ.pene ex oibus co⸗ loꝛibus ↄſtans.⁊ðꝛ a pan.qð eſt oẽ. Mandecta.tę.f.g.liber oĩa ferẽs ⁊ ↄtinẽs ſi⸗ cut totũ coꝛpus legis.vł vetus ⁊ nouũ te—- ſtamentũ ᷣm hugl. Papias videt᷑ dicere pandacter. NPandicularius.rij.m.g.hõ hiãs ⁊ toto coꝛ ꝑe oſcitans.⁊ ðꝛ a pando dis. Mandona.nę.ꝗᷓdam poꝛta aput Romamꝗ ſꝑ pandebat᷑.⁊ dicit᷑ a pando.dis. Nandox.cis.i.ebꝛioſus.vłguloſus.lecca⸗ toꝛ.qui ſp pandit oꝛa ꝓpter eſcas.⁊ ðꝛ a pã do. dis. Inde pandociũ.cij.ileccacitaſ.vł ebꝛioſitas.taberna.vel caupona. Panduca.cę.f.g.genus eſt oꝛgani. Nandus da.dũ.i.curuꝰ.⁊ ðꝛ a pando.dis. Sʒ pandũ ꝓpꝛie eſt qð dirigit capita in in⸗ ferioꝛẽ ꝑtem. Curuũ qð in ſuꝑioꝛẽ. Oẽ tñ curuũ põt eſſe pandũ.⁊ ecõuerſo diuerſis reſpectibꝰ. Inde pãdulus.la.lũ.i.aliq;tu⸗ lũ curuus.Et cõponit᷑ repãdulus.la.lum. Panegyriſta.coĩis ge.i.laudis decantatoꝛ. Panegyricꝰ.ca.cũ.i.laudando decantatus Iñn.panegyrice.i.laudant.laudabiłr.⁊ hG panegyricũ.ci.ſ.licencioſũ ⁊ laſciuioſũ ge⸗ nꝰ dicendi in laudibꝰ alicuiꝰ. In cuius ſpẽ? ⁊ cõpoſitõe hoĩes multis mẽdacijs adulãt᷑ Paneta.tę. .p.qͥ vel ꝗᷓ facit panem. Pãphagius.gia.giũ.dt q̃ſi oia comedẽs.? dỹ a pan. qð eſt oẽ.⁊ phagin.qð eſt come⸗ dere. Vñ ⁊ panphagi dicti ſũt quidã hoieſ in ethiopia.qͥbꝰ eſt cibus oẽ qð mandi põt ⁊ oĩa foꝛtuitu gignentia. 77 Nangitoꝛiũ.rij.n.s locus vbi multi ſimul canunt.ſ.choꝛus. „ Paniceus.cei.m.g.⁊ hęc panicea.ceę.qͥ vel qfacit panẽ.⁊ ðꝛ a panis.⁊ paniceꝰ.cea.ce⸗ unm.ad panẽ ꝑtinẽs.vel de pane exñs ſicut dicim paniceas menſas.quę ad paneʒ co⸗ medendum parant᷑.vel quęfiunt de pane. ne coꝛpus ex eis contegant. NPaniciũ cij.qͥddã genus annone.⁊ ðꝛ a p- nis.qꝛ in quibuſda locis eo hoies ſuſtenta tur vice panis.vñ ⁊ ðꝛ paniciuʒ.q̃ſi panis viciũ.qꝛ vice panis fungit᷑ ̃m quoſdã. Naniculus.li.di.paruus paniis. NPanifex.cis.coĩs ge.qͥ vel qᷣ fac panẽ. Idẽ ⁊ paniſicus.ca.cũ. Añ.j. Reg..viij. Filiaſ q́̃; veſtras faciet ſibi vnguentarias.⁊ foca rias ⁊ panificĩzs. Paniſiciũ.cij.locus vbi panis fit.vel factio panis.vlł artificiũ piſtoꝛis.⁊ ðꝛa paniſico. NPanificina.nę.ſiłr ðꝛ locus vbi fit panis. Panis.panis.m.g.ðꝛa pan.qð eſt oẽ.qꝛ e’i oi cibo apponit᷑.vel qꝛ oẽ aial eum appetit Itẽ vt ðꝛ in hiſtoꝛijs ſuꝑ Exodũ. Panes ꝓpoſitionis vocant᷑ duodecim panes aʒy- mi de ſila mũdi valde.qͥ ponebant᷑ ſuꝑ mẽę ſam ſeni altrinſecus.⁊ ↄſtabant ſinguli de duabus decimis ephi.⁊ ſingulis ſuppone⸗ bat paterna aurea. ⁊ ſuꝑ patenã pugillus thuris. Joſephꝰ dicit hialas aureas ſu ꝑpoſitas plenas thure. In diluculo ſabba ti recentes ⁊ calidi panes imponebant᷑ mẽ⸗ erãt ibi immotivſq; ad ſabbatũ ſequẽſ unc illis ſublatis ⁊ thure incenſo ſuꝑ al⸗ tare noui cũ alio thure ſubſtituebant᷑ Sub latos vo ſoli ſacerdotes comedebant.vnð ſacerdotales dicedant᷑. Vel etia ideo qꝛ vt git Joſephus dñs pᷣceperat ꝙ ſoli ſacerdo tes panes illos foꝛmarent.⁊ coquerẽt ⁊ po nerent in menſa. tollerent. Dicebant᷑ etiã panes ꝓpoſitionis.qꝛ ꝓpoſiti erant coꝛaʒ dñño in memoꝛiã ſempiternã duodecim tri⸗ buum filioꝝ iſrael. vel poꝛro poſiti.i.a lon⸗ go tꝑe poſiti.qꝛ ꝑ totam hebdomadã.veli ęternũ ꝑ ſucceſſionẽ ponendi. Pãnoſus.ſa.ſũ.i.cincinnoſus.vilibꝰ pãnis indutus. Itẽ pãnoſus põt dici plenꝰ ⁊ abp- undans pãnis. Iñ heęc pãnoſitas.tatis. Pãnucius.cia.ciũ.i.pãnoſus vilibꝰpãnis i dutus. a panus. Et hęc pãnucia. cięg. ðꝛ qdã veſtis qꝛ ſit ð diuſis pãnis abſciſſa. Pãnꝰ. ni.m.g.ðꝛ a pan qð ẽoẽ qꝛ ab oĩ hoĩe appetit᷑. Inde pãniculꝰ.li.di.i.ꝑuꝰ pannꝰ anocius.cia.ciũ.ðꝛa pan.qð eſt oẽ.⁊ ota vel oti. qð eſt auris.Et ſunt panocij ſᷣm qͥſ dam apud ſchytas quidam hoies mõſtru⸗ oſi cum diffuſa magnitudine auriũ vt om⸗ Hanſelenos.i. tota lux noctis.ſ.luna plena vel plenilunium. ⁊ ð a pan.qð eſt totuʒ. ? ſelenos.qð dr lux noctis. qſus.ſa.ſum.i.aꝑtus.extẽſuſ.diffuſus.ſ. dꝗ ambulat nudis pedibus Pantapoles gręce ðꝛ negociatoꝛ q̃ multa vendit.q latine ſeplaſſarius . . Pãther theris.actõ pantherẽ vel ra.⁊ hęc panthera. rę.pe. ꝓ. genus lupi.⁊ ꝛa pan. qð eſt oẽ.eo ꝙ oĩuʒ aialiũ ſit amicꝰ niſi dꝛa⸗ conis.vłqꝛ in ſui generis ſocietate gaude⸗ at.⁊ ad eãdẽ ſiłitudinẽ qͥcqͥd accipit reddit Pantheus.thei.deus in ſe oia reſentans. ⁊ðꝛ a pan qð eſt oẽ.⁊ theus deus qſi oium deus. Idẽ qui ⁊ pan. Et hoc pantheũ vel pantheon.tẽplũ illius dei vel templũ oibꝰ dijs conſecratũ.ſiẽ eſt tẽplũ oĩuʒ ſctõꝝ.Et vt fert᷑romani cũ vniuerſo oꝛbi dñarent᷑. q̃ͥddã templũ maximũ ↄſtruxerũt in cuius medio ſuũ idolũ collocãtes.oĩuʒ Puncia⸗ ſimulacra ꝑ circũitũ ſtatuerũt.reſpicientia rectis vultibꝰidolũ romanoꝝ Si qñ aũt ali qua ꝓuicia rebellaret. ↄtinuo arte diaboli ca illius ꝓuincię ſimulacrũ idolo romano⸗ rũ poſterioꝛa voluebat.tãqᷓ; inuẽs ꝙ ab ei dominio receſſiſſet Cõcitati ergo romãi ad ipᷣam ꝓuinciã.copioſũ exercitũ deſtinabãt ⁊ ipᷣam ſuo dominio ſubiugabãt Veꝝ non ſuffecit romanis ꝙ oiuʒ ꝓuinceaꝝ ſimula⸗ cra in vꝛbe ſua haberẽt.qͥn potiꝰ fere ſingu lis dijs templa ſingula ↄſtruxerũt.tanqᷓ; qͥ eos oiuʒ ꝓuinciaꝝ victoꝛes ⁊ dños effeciſ⸗ ſent.ſed qꝛ oia idola templũ ibi habere non poterant.ad maioꝛẽ ſuę veſanię oſtentatio nẽ.vnũ tẽplũ cęteris mirabilius ⁊ ſublimi us in honoꝛẽ deoꝝ oiuʒ erexerũt.⁊ panthe on qð ſonat oĩ dei nuncupauerũt. NPontifi ces eni idoloꝛũ ad maioꝛẽ populi deceptio nem finxerũt.ꝙ ſibi a Cybelle quã oĩuʒ de oꝛũ matrẽ appellabãt fuit imꝑatũ. vt ſi de oĩbus gentibꝰ vellent victoꝛia obtinere.ſi⸗ lijs ſuis templũ magnificũ fabꝛicarẽt. Pantomimꝰ.i.p oia ioculator.⁊ ðꝛ a pan. vel panton.i.oẽ ⁊ mimus. Panꝰ.ni.m.g.virgula illa circa quã trama inuoluit᷑.⁊ ðꝛ a pannus.qꝛ eo pannus texi tur. Idẽ ⁊ cannellus ðꝛ.qꝛ ⁊ de cannis fit ĩ qbuſdã locis. Uñ Luciliꝰ. Intentus mon ſtret rectus ſub tegmine panus. Inde hęc panucula.ę.dimi.nauicula textricũ qꝛ eiuſ diſcurſu panni texunt᷑. NPapa.papę.i.admirabilis maioꝛ pater et cuſtos.⁊ ðꝛ a pape.qð eſt interiectio admi⸗ rantis.qꝛ vices dei gerit interris.Et vica⸗ rius illius eſt.cuius ẽ terra ⁊ plenitudo ei c.tua.de deci.⁊.ix.q.iij.cuncta ꝑ munduʒ aũt ðꝛ papa.quaſi pater patruʒ etymo. eſt. Inde h̊ ⁊ hec papalis ⁊ hoc.le.⁊ h̊ pa⸗ pale. lis. Et hicpapatus. tus tui. ‚— Napas. pantis i. gnartio.qꝛ circa culinas 1 papando incedit. Uel papas ðꝛ edagog. cui infantis diſciplina cõmittit᷑. Uñ Juue nalis. Timidus pguſtat pocula papas Sʒ h papas.atis.ðꝛ gręce qddã genus lini can didiſſimi ⁊ molliſſimi. Papauer. ueriſ.n.g.herba eſt ſomnifera. ð . qᷓ diẽ Virgiliꝰ. Letheo ꝑfuſa papauera ſõ ₰ „ no. Sopoꝛẽ eni languentibus facit Et alia eſt vſualis.alia agreſtis.ex q̃ fluit ſuccus. q apiõ appellat᷑. Et papias addit. Papa⸗ uer ſiluaticũ.i.agreſte cũ aceto trituʒ ⁊ fõti impoſitũ ſedat doloꝛem. Succus vo eius ſi frontẽ ex eo ꝑungas ei qͥ vigilias patitur ſomnũ cum ſopoꝛe adducit. Paphus. f.g.inſula eſt veneri ↄſecrata. In de paphiꝰ. phia. phiũ.qð ſepe inuenit᷑ pꝛio venere. rea. reũ.Et inde qdam oliuę dicũ⸗ tur. paphie. NPapia.f.g.admirabilis ciuitas.⁊ ðꝛ a pape Inde h̊ ⁊ hec papiẽſis.⁊ hoc ſe. Et ðꝛ pa⸗ pia q̃ſi paupibꝰ pia.heęc oli dicebat᷑ ticinũ Papias.pię.nomẽ cuiuſdã autoꝛis ⁊ conſe quenter libꝛi ſui.ſiue voluminis. Napilio. onis.f. g. auicula da ꝗin ſuoad uentu meret᷑ admiratõe. Ge qua dicit Iſi⸗ doꝛus in. ij etimo. Napiliones auiculę ſüt q̃ maxime abundãt floꝛẽtibꝰ maluis ⁊ faci unt naſci vermiculos de ſtercoꝛe ſuo.qͥ ſitli nomie nuncupant᷑. Et addit Mapias.hę auiculę lumie accẽſo ↄueniunt ⁊ circũuoli⸗ tantes.ab igne ꝓximo interire cogunt᷑. In de papiliones dicunt᷑ tentoꝛia ad ſimilitu⸗ dinẽ illius auis volantis. apilla. le.f. g.ẽ caput mãmillę.⁊ ð a papo r qꝛ pueri eã q̃ſi papant dũ lactãt.Mã⸗ milla eni eſt ois eminentia vberis. Sed pa pilla eſt illud bꝛeue vnde lac trahit᷑ Et coꝛ. pa. Unde Virgilius. aſta ſubexertã do⸗ nec ꝑlata papillã. Pappyrio.onis ẽ locus in qͥ creſcũt papyri. Papyrus.ri.f.g.pe.ꝓd.ꝗqdam herba vl ge⸗ — 2 nus iũci. vt dicũt.Et ð papyrus.qſi pa⸗ rans pyr.i.ignẽ. eo ꝙ in cęreis ⁊ lampadi⸗ bus ponit᷑ ad ardendũ DOr etiam hęc papy rus charta bombicinata.ſiue bombicina. Inde papyrus.ra.rũ.ad papyrũ ꝑtinens. vel de papyro exiſtẽs. Dr etia papyriꝰ.ria riũ. ꝓ eodem. vñ Eſa.xviij. Quę mittit in mare legatos.⁊ in vaſis papyrijs vel papy riſuper aquas. In vaſis papyreis ·id eſt ĩ nauib de papyris.i. iuncis.quę papyri tãtę ſunt magnitudinis m hiſtoꝛiam Ale xandri vt naues fiant ex eis. Ael in vaſis bar⸗ Per vel cleſ — — — — d⸗ Npe ce zſuon aleſit 1a R dß 19 nlin⸗ o i⸗ R . üd 1s 4 nn, nhethg tine. zrapah ebini intt an ℳ Para ppoſitio gręcaẽ̃. 5 Ad papirijs.i. in chartis de bapyris factis. äs 2 egyptij 3 legatos mittebãt duobꝰ tribubꝰ tes ſuꝑ aqᷓs. Vel in vaſis papyrijs. i. pyxidibus de papyro factis.in quibus ↄti nebãt᷑ vel defer ebat eple miſſe. a begyptijs legatos ad exhoꝛtandũ ⁊ animandũ dua Napula le. ſic diẽ Iſidoꝛus. eſt paruiſſima euntes cutis erectio circũdata ruboꝛe.⁊ iõ papula dicta ẽ q̃ſi papilla.hug.aũt diẽ. RPapula ẽ carbunculus.ſunt eni papulę minutiſſima vlcera ꝗᷓ naſcunt᷑ alicui ĩ cute.⁊ doloꝛẽ affe⸗ rũt ⁊ ſcabiẽ ⁊ ardoꝛẽ. Vñ Virgilius in ge oꝛ. Ardentes papule atq; imũdis olẽtia ſu doꝛ. Mẽbꝛa ſequat᷑ ⁊c. Inde papuloſus. ſa.ſũ.i.papulis plenus. Inde papuloſitas tatis.i.plenitudo ⁊ abundãtia papularuʒ. Et papulentus.ta.tũ. in eodẽ ſenſu. Inde hęc papulentia.tie.idem qð papuloſitas. NHar. aris.deriuat᷑ a paro.as.qᷓ;tũ ad voce,ʒ ſʒ q;tũ ad ſigtionẽ a cõparo.as. Dꝛopꝛie ei pares ſunt q inter ſe cõparari pnñt Indepa riter adu. ⁊ hec ꝑitas.tatis.Et cõpõit᷑ par Coõpar. paris.i.coęqlis ↄſiłis.DOiſpar.ris. iſſitis Japar ig i n ſimilis. non par 5 i. ſeoꝛſũ a pari.i.diſſiłiſ. Suppar ris.i.ſubiectꝰ pari. Inde diſparitas.cõpa⸗ ritas.iparitas.ſeparitas.ſupparitas.Etẽ par oĩs ge.cũ ſuis cõpoſitis.⁊ coꝛ.pa. Uñ Ouidi epi.Si qua voles apte nuberenu⸗ be pari. Inuenit᷑ etiã h̊ͥ par.paris.tm̃ in.n. Separ ri g· vt vnũ par boũ.duo paria caligax 7 ₰— re.vel pter. vel trans. Parabola.ſicut diẽ donatꝰ eſt rerũ gñe diſ ſimiliũ cõꝑpatio.⁊ ðꝛ a para.qð eſt iuxta et bole. qð eſ ſnia.q̃ſi ſimilitudo ſiue cõꝑatio ex diſſilibꝰ ſũpta iuxta ſniam. vt cũ ſemen ponit᷑ ꝓ euangelio.leo ꝓ xpᷣo. Semen eſt verbũ dei. VNicit leo de tribu Juda ⁊c. In de parabolicus.ca.cũ.i.ſimilitudinariꝰ vł parabo lis vtẽs. Itẽ diẽ Nap̃ᷣ. Parabolę gręce.latine ꝓuerbia vocant᷑.eo ꝙ in ibis ſub compꝑatiua ſimilitudine figurę verbo⸗ rũ ⁊ imagines vitatis oſtendunt᷑. Parabolãai.ſũt medici qͥ ad curãdũ egra mẽ bꝛa vł coꝛꝑa debiliũ deputat᷑. dicti ꝑabola ni. a pabola. qꝛ płla ꝓmittũt hoibꝰq; faciãt ⁊qꝛ ſępiꝰvtũt᷑ ꝑabolł.vt.C.de epi.⁊ cle.l. parabolani. vbi tex.parabolani qui ⁊ c. Naracleſis gręce latine dicitur aduocatio — vel conſolatio. NHaracletus.ti.m.g.i.ↄſ. olatoꝛ. Sꝛa para⸗ cleſis. qð eſt ↄſolatio.Et m hoc ſpũſſctũſ . iuxta. vel apud vel 8ꝛ paracletus.i. ↄſolatoꝛ. qꝛ conſolat᷑ nos i oibus anguſtijs noſtris. Itẽ paracletus.i. aduocatus.⁊ ðꝛ aparacleſiſ.qð eſt aduoca tio. ⁊ ᷣm h̊ conuenit filio qꝛ ipe pꝛo nobisi terpellat apð patrẽ. Mõt etia ſpũſſctũs cõ grue dici paracletus ⁊ idẽ aduocatꝰ ↄſola⸗ toꝛ qꝛ pꝛo nob aduocat.⁊ nos conſolatur. Naradigma.eſt ꝓpoſitio vel enarratio exe pli hoꝛtantis. aut deterrẽtis.Hoꝛtantis vt lelias homo erat ſimilis nobis paſſibilis ⁊oꝛatione oꝛauit vt non plueret ſuper ter⸗ ram.⁊ non pluit. Seterrentis. vt In illa hoꝛa qui fuerit in tecto ⁊ vaſa eius ĩ domo nõ deſcẽdat tollere illa ⁊c.et ðꝛ a para qd · iuxta et digma.qð eſt dignitas vel nomen vel decus.laus ⁊ gloꝛia. NParadiſus.ſi.m.g.ẽ locus in oꝛiẽtis ꝑtibuſ ↄſtitutus.cuius vocabulum ex gręco in la tinũ vertit᷑ hoꝛtꝰ. Doꝛro hebꝛaice.edẽ dðꝛ qð in noſtra lingua delitię interpꝛetat᷑. qd vtrũq; iũctũ facit hoꝛtũ delitiaꝝ Eſt eni oi genere ligni ⁊ pomiferaꝝ arboꝝ ↄſitꝰ hñs etiã lignũ viteę. non ibi frigus. non eſt; . ſed ppetua aeris temꝑies.ex cuiꝰmedio fons pꝓrũpens. totũ nemꝰ irrigat.diuidit᷑ in ãt⸗ tuoꝛ naſcentia flumina. Cuius loci aditus poſt peccatum hois intercluſusef. Paradoxus.xi.i.admirabilis.⁊ ðꝛa paro as. vel para pᷣpoſitione gręca.qð eſt ad. vł iuxta.⁊ doxa głia.q̃ſi patꝰ ad vanã giam huiꝰ mũdi.Inð hec ꝑadoxa.doxę.mulier talis. Et adiectiue pòt declinari paradoxꝰ xa.xũ. Vñ quidã liber Tullij intitulatur. Tullius de ꝑadoxis.qꝛ in eo tractat᷑ ð pa⸗ radoxis.Ei dicunt᷑ ibi paradoxa dicta ve ſentẽtie ad mundanã gloꝛiã ꝑtinentes qſi laudes gloꝛioſę vel paratę. Inde hęc para doxia.xię.talis gloꝛia vel llaus. Parafernalia bona vłres parafernales di cunt᷑ res qs muliereſ iuxta dotẽ iferũt ĩ do mũ viri.a ꝑa.qð ẽ iuxta.⁊ ferna.qð ẽ dos. vl donatio. Inð ꝑafernale.dr qᷣcqͥd muli⸗ er hʒ vltra dotẽ vndecunq;.Et ſi eſt ↄſue tudo põt talia retinere ꝓ ſe.nec marituſ de bet ſe dehis intromittere.muliere inuita. m lhoſti.ð do.⁊ dona.ꝓpter nup. NParaphꝛaſtes.tis.m.g.i.loquax.⁊ ðꝛa pa⸗ ra. qð eſt iuxta. vel a paro. ras. ⁊ phꝛaſis. ſi iuxta loqᷣlã vel locutionẽ vel paratus.i. ꝓmptus ad loquendũ. Ael paraphꝛaſtes dẽ pꝛopꝛie non diſertoꝛ.non bonus.ſʒ ma⸗ lus interpꝛes. Vel ᷣm qͥſdã ðꝛ q minus be ne interpᷣtat᷑.qͥ ſcʒ non traſſfert litteram ex lintera. ſʒ ſenſũ ex ſenſu. Vñ paraphꝛaſtes locutoꝛ iuxta ſenſum.ſed nõ iuxta lr̃aʒ Uñ hieronym i ꝓplogo regũ. Akinterpᷣtẽ me exiſtimato ſi gtus es.vel paraphꝛaſtẽ ſi in gratus.qᷓ;qᷓ; mihi oino ↄſcius non ſim mu⸗ taſſe me quippiã de hebꝛaica veritate. Naragoge. eſt appoſitio qdã in fine dictcois litterę vel ſillabę.vt magis ꝓmagi.⁊ pote ſtur ꝓ poteſt.⁊ amariter pro amari. Hanc alij ꝓparaleſim appellant. DB Paraganda. oꝛnamẽtũ pallij vł veſtis ꝗdã Naragoꝛia.rię.i.mittigatio.Et paragoꝛia dicit᷑ ꝗdam medicina. quia lenit. Paragraphus.phi. vłh̊ paragraphũ.phi. nota ſic facta·Sꝗᷓ apponit᷑ ad ſeparandas res a rebus.ꝗ inconnexu occurrũt.⁊ coꝛ. Paragus.gi.auis mali ominis. vt dicunt. Parakimenon. ð a para qð eſt ad. ⁊ kime⸗ non. qð eſt iacens. ⁊ ðꝛ parakimenon.i.ad iacens.qͥ nomine vocat᷑ apud gręcos ſteri tuʒ imꝑfectũ.qð deſigt rẽ paulo añ ꝑfectã q̃ſi adiacẽs tp̃s.vłpot dici paraqͥmenon. Paralella. lę.ðꝛ a para qð eſt iuxta.⁊ ſũt pa ralellę.lineꝑ ęque diſtantes.qꝗ̃ q;uis in infi- nitũ ducant᷑.nunqᷓ; ↄcurrũt.qð non fieret ſi vna lineaꝝ ad aliaʒ plus ex vna pte qᷓ; ex alia accederet. Et h̊ paralellus.li.⁊ hoc pa ralellum li. circulus ęque diſtãs ab alio Et ſũt circuli illi qnq; in ſphęra qͥ paralelli vo cant᷑.q̃ſi eque diſtãtes.nõ qꝛ ęqualis ſit di⸗ ſtãtia inter quoſlibet ſibi ꝓximos.ſed qꝛqͥ libet paralellus a ſibi pꝛoximo ſᷣm oẽs ſuaſ partes equaliter diſtat. Naralipomenon gręce ðꝛ.qð nos derelicto rum vel ſtermiſſoꝝ dicere poſſumus.q da liber eſt veteris teſtamenti ſic dictus eo ꝙ ea gin lege vel libꝛis regũ ſtermiſſa vel nõ plene relata ſunt.in ipᷣo ſummatim ⁊ bꝛeui ter explicant᷑ Et ðꝛa para.qð eſt de.velpᷣ⸗ ter. ⁊ lipomenon..i.relictũ.Et acuit ipent. . Vñlhieronimꝰ ĩ epła ad Paulũ.vij.capi⸗ tulo. Paralipomenõ liber inſtrumenti ve⸗ teris epitome talis ac tantus eſt. vt abſq; il lo ſi quis ſcientiã ſcripturarum ſibi volue⸗ quippe nomina iuncturaſq; verboꝛuʒ ⁊pᷣ⸗ termiſſe in libꝛis reguʒ tanguntur hiſtoꝛię 4 7 innumerabiles explicantur euangelij ꝗ. Parca. cę.f.g.i.furia infernalis.Et dicunk ſtiones. “ NPar alyſis.ſis.f.ge.i.reſolutio.ſ.moꝛbus q membꝛa diſſoluunt᷑. ⁊ ðꝛ a para qð eſt re. ⁊lyſis ſolutio. Inde paraliticuſ.ca.cũ.qui patitur talem infirmitatem. ”M NParalogiſmus.mi.m.g.i.ſophiſtica argu⸗ ratio.q̃ſi iuxta rationẽ vel diffinitionẽ ſyllo giſmi. Inde paralogiſticus.ca.cum. NParanympha.phę.i.pꝛonuba ꝗᷓ viro nym⸗ phã iungit.⁊ ðꝛa para qð eſt iuxta. vnym pha ſponſa. Et hinc paranymph' phi. i.i⸗ ternuncius inter ſponſum ⁊ ſponſaʒ.ſ.qui viro nympham coniunit. Paranomaſia.ẽ qtienſcunq; de nomine effi cit᷑ aliud nomẽ.veluti ꝗdã denominatõ.vt Terentius in comedia.Nõ inceptio ẽ amã tiũ.ſed amentiũ ᷣm Bonatum. Paranomeon.eſt cũ ab eiſdẽ lr̃is multa in⸗ choant verba vel finiunt᷑. vt O Tite tu te tate tibi tãta tyrãne tuliſti. vt talis ſit oꝛdo O tite tante tyranne tuliſti tu te.i.tu ipᷣe tã Parapſis.ſidis.f.g.i.diſcus. (tatibi. 7 ðꝛ a par ⁊ abſidia qð eſt latus ⁊ mutat᷑.b in.p. ⁊ ſcribit᷑ ꝑ.ps. Vñ Juuenalis. Qui multa magnaq; parapſide cenat.Et ðꝛ pa⸗ rapſis vas quadrangulũ.⁊ quadrilatriũ. quaſi paribus abſidis.i.lateribus. Paraſceue.ues.n.g.i.pᷣꝑatio cene.hocno⸗ mine dicebat᷑ feria ſexta ſabbatii q̃ ppara⸗ bãt᷑ neceſſaria ſabbati m hugl.In hiſto⸗ rijs aũt ðꝛ. Paraſceue gręce latine ᷣpara⸗ tio. Sic dicebant feriam ſextã.qꝛ in ea pᷣpa rabant᷑ neceſſaria ſabbato.ſicut ⁊ in deſer⸗ to duplex colligebat᷑ mãna Gꝛęc eni admi xti iudęi.⁊ gręcis coutebant᷑ vocabulis NParaſiius.ti ᷑ a parapſis.⁊ ſitus qſi in pa rapſide ſitꝰ.i.lectatoꝛ. Uł paraſitus cõpo⸗ nit᷑ a paro ras.⁊ ſitus.tus.quaſi parans.i repᷣſentãs ſitꝰ.i.cõpoſitões ⁊ geſtꝰ diuerſo rum.i.ioculatoꝛ vł leccatoꝛ qͥ ſcit ſuo geſtu entare geſtus ⁊ cõpoſitiones multoꝛũ⸗ Ael ð a para.i. iuxta.⁊ ſitꝰ vẽter.qᷓi iuxta v́yxẽtrẽ. Vła para.i.iuxta vel apud ſitos.i. frumentũ.q̃ſi ad aliquẽ frumẽtat.i.nutri⸗ tus.⁊ paſtus. Vñ ſitoꝛiũ dicit᷑ vas vbi ci⸗ bus de frumẽto ſolet reponi. Et a paraſitꝰ hic paraſitulꝰ.li.dimi.Et hic paraſitaſter. tri. Et hic ⁊ hęc paraſita.tę.Et paraſitula le. dimi. . rit arrogare.ſeipſuʒ irrideat. er ſingula Maraſtata.tę. ðꝛa par ⁊ ſto.ſtas.Et ſunt pa . raſtate ſtipites pares ſtãtes quibꝰarboꝛna uis ſuſtinetur. parcę a parcendo.ꝑ contrariuzʒ.qꝛ minime parcũt. Quas tres eſſe voluerũt. Anamꝗ vitã hoibus oꝛdinet. Alteram ꝗ contexat Tertiã ꝗᷓ rumpat.Incipimus eni dũ naſci mur. Sumꝰ cũ viuimꝰ. Deſinimus cũ inte rimꝰ. Iñ h̊ ⁊ hęc parcalis ⁊ ̊ le.lᷣm Hugl. mentatio. ⁊ ð: a para qð eſt iuxta.⁊ logos. Papa vero dicit. NParcę. fata dicta ſunta el Oiuere ogekt orü⸗ liurta nnte Wich paganis quę qdeʒ tria eſſe dicunt᷑ clotho. lacheſis.atropos dicta cata antifraſim.qͥa nemini parcunt. Vñ Clotho colũ baiulat. lacheſis trahit. atropos occat. Narcopollex.cis.i.tramellũ.⁊ ðꝛa parco. cis..⁊ polex.qꝛ parcit pollic. NParcꝰ.ca.cũ.ðꝛ a parco.cl.⁊ qñq; deſignat auarũ.qñq; iter auaꝝ ⁊ ꝓdigũ.plus tñ ac cedit auaro qᷓ; ꝓdigo.ſicut ecõtrario largꝰ plus accedit ꝓdigo qᷓ; auaro Vñ quida.p digus eſt ai vitio retinẽda ꝓfundens.Lar gus qͥ ſumptus facit ex rõne libent᷑. Parcꝰ qui retinet qͥcqͥd non poſtulat vſus.q re tinet cupide qð res poſcit auarus Et cõꝑa tur parcꝰ.cioꝛ.ſimꝰ. Inde parce cius.ſime aduũ.Et cõponit᷑ q;parcus.ꝑparcꝰ.i.valõ parcus pᷣm lHoug. Oap.vo dic. Parce ho neſte.moderate.non nimium. Parcus.i.frugi.qð eſt moderatoꝛ. uatoꝛ. V ⁊ abſtinẽs aliẽo.ſuo ↄtẽtꝰ. Parc nimis te Pardus.di.beſtia varia eſt (nax ſoꝛdid⸗ ⁊ velociſſima. Inð cõponit᷑ leopardꝰ.di. Parenetic ca.cũ.i.monitoꝛiꝰ AUñ quedam odę Oꝛatij ititulat᷑ paręneticę.i.mõitoꝛie. Narẽs.entis.duũ generũ.i.pr ⁊ mater.Et facit gtũs płis parentũ. Inuenit᷑ etiã parẽ tiũ.qð ꝓbat᷑ ꝑ actm̃ płalem qͥ deſinit in es. vel in is.qͥ ꝓpꝛius eſt in ium terminantiuʒ gim̃ Et dicũt᷑ pr ⁊ m ꝑẽtes.a pariẽdo ⁊ ñ parẽdo.qð pʒ.qꝛ pareo pᷣmã ꝓducit.ſʒ pa⸗ rens in pᷣdicta ſigtione pꝛimã coꝛ. Parens etiã accipit᷑ ꝓ conſanguineo.vel affine. Iñ hec parẽtela.lę.i.cognatio ↄſãguinitas cõ germanitas. ↄtribulitas.Et h̊ ⁊ hęc pareʒ talis.⁊ hoc le. Inde parẽtaliter aduer. Et heęc parentalitas.tatis.i.conſanguinitas. Inuenit᷑ etiam parẽs.tis.oĩs ge.id eſt obe Diens.a pareo.res.⁊ tunc pꝛodu.pꝛimam. Vñ.Non ſum ꝓle parens.non ſum niſi pa reo parens. Parental. 2. t. 6 le. öꝛa parẽs Et hec pa⸗ rentalia. lium. vel lioꝝ. dies feſtꝰ pagano⸗ rum.cũ ſacrifſicabant aiabus parẽtum.vᷣm Hug. Mapias vo dicit. Parẽtalia dies fe ſti paganoꝝ ꝓpinquitas. Parẽtheſis.ẽ interpoſita ratiocinatõ diuũſe ſnię. vt Eneas(neq; enĩ patrius conſiſtere mentem Paſſus amoꝛ) rapidum ad naueſ mittit Achatẽ ᷣm Donatũ.quotiẽs ſnia inchoat᷑.eiq; interponit᷑ ꝗlibet ratiotinatõ parentheſis ẽ.vt in pᷣdicto exemplo Debu it eni dicere. Eneas rapidũ Achatem pꝛe⸗ mittit ad naues. Et ſic demum ſubiungere Neq; eni patrius amoꝛ paſſus eſt cõſiſtere mẽtẽ. Vel parentheſis eſt ſnię interpoſitio qua ex medio remoto.integer ſermo ꝑ du:⸗- rat.vt Gij.ceptis ( nam nos mutaſtis ⁊ il las Aſpirate m/eis. Marenticida.deę.pe.ꝓd.qui vel q parẽtẽ oc cidit.⁊ ðꝛ a parẽs ⁊ cedo.dis. Ino h̊ ⁊ hec parẽticidalis.⁊ hoc le.Et hoc parẽticidiun/ dij.i. occiſio Parenu. Paries.etis.m.g.ðꝛa par.qꝛ ſꝑ fũt duo pa rietes.vła latere vel a fronte qͥ ↄſpiciũt ſe. alit᷑ ſtruct᷑a defoꝛmis eẽt.⁊ coꝛ.pe ĩ ntõ et Parietina.nę.pe.ꝓd.eſt parietũ rui (gtrö an. ſ.voi parietes ſtant ſine tecto.⁊⁊ habitã tibus. VUñ Ecech.xxx vj. Montibꝰ⁊ colli bus vallibuſq; ⁊ deſertis perietinis. Parietulus.li.di.i.paruus paries. arilis.lis.ↄ.t.⁊ G le.i.ęqualis. Inde pari litas.tatis.i.ęqualitas.ſimilitutdo. Paris. paris vel paridis fuit ſiliꝰ Pꝛiami qͥ helena rapuit.Et coꝛ.pe paridis. Pariſcus.ſci.m.g.quęſtoꝛ qui clamat in fo. ro. æ —a parorrras. NParitonus.ni.pe.coꝛ.i.cantoꝛ qui paritto-: nos. 7 à pario. torſrus. NPariꝰ.rij.ðꝛ a paros inſula. Et qꝛ in illa in⸗ ſula marmoꝛ abundat.ideo qũq; etiã pariꝰ ponit᷑ ꝓꝑmarmoꝛeus.Qñq; etiã pari pla⸗ nus vel albus ad modũ marmoꝛis ðꝛ. Uñ inuenit᷑ j. palip.xxix. armoꝛ pariũ Eꝑt· Heſter.j. ario ſtratum lapide. Parma.mę.f.g.leue ſcutũ.rotundũ. oꝛna⸗ mentũ militare. ⁊ &ι a paruus. q̃ſi parua. Et ꝗlibet leuia arma poſſunt dici parmę.ꝗ ſi paruę. Itẽ parma.dictus eſt quidã fiuui us a paruitate. A qͥ ciuitas adiacẽs ð hęc parma mę.a eſt ꝓ fluuio.m.g. ſed ꝓ ciuita te ge.f. Indeh̊ ⁊ hęc parmenſis.⁊ HB ſe. Parmeus.mei.i.partus means. D Parnaſſus.ſi.m.g.qͥdã mons theſſalię cuiꝰ duo ſunt iuga. Circa ⁊ Niſa in qbe ſinguliſ Alpollo ⁊ Liber colebant᷑.hęc iuga a duo bus fribꝰ Cicherone ⁊ Elicone appellan᷑. aro.onis.m.g.i.nauis pirataru· Parochia.chię.i.adiacẽs domus dei velin colatus vel dioceſis. Vel parochia eſt locꝰ in q̊ͥ degit ppłs alicuius eccłię deputatus. Hm Goff.i ſũ.e.ti.Et parochiarũ diuiſio i⸗ cepit a Bionyſio.xiij.q.i.c.i.Conſiſtit aũt ius parochiale ĩ hoc m Goff.in ſum.e.ti. oẽs parochiani in diebus dominiciſ ⁊ fe ſtiuis miſſam audiant in eccleſijs.in quarũ parochijs habitant. vt. c. j. e. ti. de aſe. diſ. ſi quis.Etiã conſiſtit in decimis ꝑſonalibꝰ ꝗeccłię parochiali debent᷑.xvi.q j.ſi quic. 4 õ ”õs 4 “ E⸗ 4 5 Paroximiũ.i.cõmotò febr vłetiã alteriꝰrei r, S,- ei AS½ frne⸗ gmehe 4 SW wer⸗, 5 . ſs. enn Peſe H *9 2. Ph ſin .- Pars. ptis.f.g.ðꝛ a partioꝛ.tiris AUñ Si fu hicus. Etin oblationibeꝗᷓ dandęſũt ſacer doti parochiali.qͥ ꝓ ppło oꝛare debet.x.q. i. qꝛ ſacerdotes. Eta parochia ðꝛ parochi⸗ anus.na.nũ.i.de parochia exñs NParochi ani etiã ⁊ parochij oli dicebant᷑ q legat rei publicę iterfacientibꝰ neceſſaria ſbebant. NParoemia. eſt Pscsmodati rebus tpibuſ⸗ q; ꝓubiũ. Rebꝰ vt aduſus ſtimulũ calcitra i. ſupbis reſiſte. Cꝑibus vt Lup eſt in fa⸗ bula.i.tace.Fert᷑ q hõ ſi a lupo pꝛiꝰ vi⸗ deat. amittit loquelã. Uñ lupꝰ eſt in fabu⸗ la. ð cũ aliqͥs i media locutione tacet Et vt dicũt aliqͥ naturales Lupusẽ aĩial veneno ſum. inficit aerẽ.aer vo infectꝰ veniẽs ad hoiem ipᷣius arterias ingredit᷑ vñ loquelã aufert. Sed ſi hõ pᷣus videt lupũ naturalit confoꝛtat᷑.⁊ ideo non inſicit᷑. Parophõiſta.tę.i.cãtatoꝛ.⁊ ðꝛ a paꝛo.as.⁊ phonos qð ẽ ſonꝰq̃i parãs.i.icipiẽs cantuſ NParotida.dę.globqͥ naſcit᷑ ĩ aure ⁊ ðꝛ a pa ra.i.iuxta.⁊ ota qð eſt auris. Inde paroti⸗ dus. a. ſ.qͥ globos hʒ in aure.⁊ coꝛ.ti. NParricida.dę.ðꝛ a parẽticida ⁊ abijciunt᷑.e ⁊. n. ⁊ mutat᷑.t.in.r.vel ðꝛ a pr̃e.vela pari. vel a patria.ſ.qͥ occidit patrẽ.vel parẽ.vel patriã ꝓdit. Inde h̊ ⁊ hęc parricidalis ⁊ B le. ⁊ B; parricidium. Et hęc parricidia. dię. lex de parricidio.quę ⁊ parenticidia ðꝛ pᷣm Hug.Et vt dicit Rꝛiſcianns.parricida ſi⸗ ueꝗ pari.ſiue a pr̃e ſiue a parente cõponat᷑ dicẽdũ eſt parricida ꝑ geminũ.r.Et NMapᷣ. dicit. Narricida ꝓpꝛie ðꝛ qui parentẽ occi dit. quẽ quidẽ veteres parenticidã dixert qm parricidiũ in quocunq; intelligi poſſit cum ſint hoĩes hoibus pares.Et nota ꝙ ãä⸗ tiꝗ dixerüũt patricida. dę. qui patrẽ occidit NVñ.j.CTimot.j.inuenit᷑ Patricidis ⁊ ma⸗ tricidis. NPapᷣ.etiã dicit. Patricida ⁊ par- ricida qͥ parentes occidit.Et hoc eſt veruz m antiqs Nã ſᷣm ꝛiſcianũ ⁊ modernos dicendũ ẽ parricida.ſiue a pari ſiuea patre ſiue a parente componat᷑. eris qᷓꝝ diuiſoꝛ ꝑticularũ.anc diſcas ar⸗ tẽ maioꝛẽ ſuſcipe ꝑtẽ JIñ ꝑtim adu.Etapſ B ⁊ hęc partialis.⁊ Gᷓ le. Inde partialitas. tatis. ⁊ ꝑtiatr adu. Et cõponit᷑ ꝑs Cõpers tis. Expers. tis. Impers.tis.ola ois ge. Parſimonia. nię.f. g. i. abſtinentia. ſ. mẽſu⸗ rã refectionis nõ excedẽs.Et eſt vtus m Hhug. Map̃. vo dicit. Parſimonia frugali D tas.tẽperãtia.parcitas.pietas modica co⸗ Vartha. the.ẽ qda ꝓuincia. Iñ (tinentia. Alctl.ij. NMarthi ⁊ medi elamite. Narticeps.cipis.oĩis ge.i.capiẽs ꝑtem con ſoꝛs.ↄſcius.adiutoꝛ.ſocius. Vñ ꝓpheta. NParticeps ego ſum oiuʒ timẽtiũ te.⁊ coꝛ. pe.tam in ntõ.qᷓ; in gtõ. Narticipiũ.pij.n.sS.dꝛa particeps.q̃ſi ꝑtica piũ qꝛ ꝑtẽ ſuoꝝ accidentiuʒ capita vbo.⁊ ꝑtem a nomie. Iñ h̊ ⁊ hęc participial.⁊ h̊ le Et ðꝛ nomen ꝑticipiale illud qð a partici⸗ pio deſcẽdit.vt amãs.amatoꝛ.trix.⁊ ama⸗ tus. Inde amatio m Mꝛiſcianan. NParticula.lę.di.i.ꝑua ꝑs. Inde h̊ ⁊ hęc ꝑti cularis.⁊ h re. Inde particulariter aduũ. ⁊ hęc particularitas.tatis. J Particus.ci.m.g.i.negociatoꝛ.particulas vendẽs.⁊ ðꝛ a pars. “?VMc Partꝰ.tus.tui.i.actus.vel paſſio pariendi ⁊ id qð parit᷑.i.puer fetꝰ.ſoboles ꝓgenies Et deſinit dtũs ⁊ abltũs plłlis in vbꝰ ad dif⸗ ferentiã dti ⁊ ablti de ꝑs ꝑtis partibꝰ. Itẽ partus ta.tũ.adiectiue.i.acqͥſitus. AUñ oui dius. Nõ minoꝛẽ virt qᷓ; ꝗrere ꝑta tueri. NParunculus.li.i.parua nauicula pirataruʒ ⁊ eſt di.de paro.ronis. Paruus.ua.uũ.i.exiguꝰ.modicꝰ: inualidꝰ. Et cõparat᷑ ꝑuꝰ.minoꝛ.mimꝰ.irregulr vel paruꝰ ꝑuioꝛ ꝑuiſſimus regułr. Inde ꝑue. adu.Et heęc ꝑuitas tatis.Et ꝑuulus.la.lũ Et dr̃ ꝑpuꝰ q̃ſi paꝝ valens.⁊ ẽ etymologia. Paſca.cę.hebꝛeũ eſt ⁊ interpᷣtat trãſuꝰ⁊ ðꝛ aphaſe.q̃ſi phaſca.Tunc enĩ dñs nr a moꝛ te trãſiuit ad vitã.de mundo ad preʒ. Ma⸗ ſca eni fuit qñ iudęi ęgyptum exeuntes ma rerubꝝ tranſierũt ⁊ poſt trãſitum lęticię cã ticũ cecinerũt. Et paſce tũc pꝛimũ celebꝛa⸗ tũ eſt. Iñ h ⁊ hęc paſcalis.⁊ hͥ le Et nota paſca declinat᷑ irregulariter ſᷣm genus ve m declinatõʒ. Cum eni ſit pᷣmę declinatio lariter declinari.h̊ paſca paſcatis.vel hoc paſca.cę.ſed mõ declinat᷑ ↄtra regulã.hoc paſca.ce. AUlłfoꝛte hebꝛea ẽ declinatio. Itẽ ius loco nos vtimur.ch. Scom vo hebꝛe⸗ os ſine.h.videtur ſcribi.cuʒ a phaſe quod eſt tranſitus latine.nomen hoc eſſe videat᷑. Paſcilis.lis.m.g.aial vel auis gi manu pa ſcitur. ⁊ coꝛ.ci. J Maſcua cne. in ſingulart eſt ge. fe. Añ i poᷣ nis in. a. deſinẽs.non deberet eſſe. n. g. Nẽ cum ſit neu.ge.nõ deberet eſſe pꝛimę decli⸗ natõis cum deſinat ĩ.a.ergo deberet regu⸗ paſcha m aliqͥs ſcribit᷑ ꝑ.ch.ꝑ oẽs caſus. MNam apud gręcos ꝑ. chi. littera ſcribit. cu — . . ſin ſe vel⸗ grl Mn lat ad bor In loco paſcuęibi me collocauit.ſed ĩpłiẽ g. n. ſ.paſcua cuoꝝ. AUñ Exech.xxxiiij. Nõ ne ſatis erat vobis paſcua bona depaſci.in uenit᷑ etiã in fę.ge.hꝑ paſcuę.aꝝ. Nñ idem ꝓpheta in eodẽ capło Inſuꝑ ⁊ reliqas pa ſcuaꝝ veſtraꝝ ↄculcaſtis pedibꝰvr̃is. J dẽ in eodẽ capło. In montibꝰexcelſis iſrł erũt paſcue earum. Naſiphe fingit᷑ a poet fuiſſe ꝗdã ſolis filia Acum tauri amoꝛe fureret. Dedalo opera 2* veſe cebank coꝛam dño. Item paſtophoꝛia Amos.j.dicuntur loca paſtoꝛum paſcen⸗ dis aialibus apta. Naſtoꝛ ſtoꝛis.i.mg pecoꝛis.cuſtos ⁊ dici᷑ a paſco ſcis.. Inde paſtoꝛculus li.di.i.par uus paſtoꝛ. Et paſtoꝛius.ria.riũ.⁊ paſtoꝛi cus.ca.cũ.⁊ h̊ ⁊ hęc paſtoꝛalis.⁊ hoc le.in eodem ſenſu. V Paſtos gręce.i.ſpacium. 77 Matagiũ gij.i.gula.ad ſũmũ tunice vel mã dante. lignea vacca incluſa.ad nephariũ i-⸗ telli aſſuta.⁊ ðꝛ a pateo tes. Vel palliũ au⸗ ſ uitata eſt. ex q̃ natus eſt minotaurus. ro vel argento purpuraq; variatũ. 8 Paſſer.ſeris.auis ꝗdã minuta.⁊ d a puus Patena nę.i.operculuʒ calcis.⁊ ðꝛa pateo qꝛ paruus eſt. Inde h̊ paſſerulꝰ li.di.⁊ paſ tes.eo ꝙ fit patẽs ⁊ diffuſa.Et videt ꝙ de⸗ ſerinus.na.nũ.Et h̊ paſſerinus.ni.ꝓ filio beret ꝓferri pe.coꝛ.ſed vſus h̊ nõ recipit. paſſeris. Vł ðꝛ paſſer a patiendo libidine,y ſed oino repugnat. vñ eam ꝓducas. ni qꝛ petulcũ.i.luxurioſũ aĩial eſf. Patenula.lę.di.parua patena. H Paſſio.onis.f.g.ðꝛ infirmitas ſicut dicimꝰ Pater tris.gręce dicũt patir.inde nos dici⸗ n extaſis eſt paſſio.i.infirmitas. Vel ðꝛ qua⸗ mus pater.i.genitoꝛ. autem dicitur pa⸗ ji litas nata immutare ſenſũ cito recedẽs.vt ter quaſi panthotir.i.ſ. eruãſ omnia.a pan. Ni ira.⁊ ſic capit᷑ in hdicamento qualitatis cei quod eſt omne.⁊ thotir quod eſt ſeruans. ðꝛ. Tertia ſpẽs eſt paſſio vel paſſibilis qli/ netymologia eſt Et dicitur pater multis mo tas. Ael ðꝛ motus ĩ .ipᷣo paſſo.ſicut dicim dis. Dicitur eni pater natura. Item ſimi⸗ i calefactio eſt paſſio calefacti. Ael ðꝛ ꝓpꝛie litudine curę. Item pater foꝛmalis vel do⸗ tas vt riſibile eſt paſſio hois. cctirinalis. Item pater ętate. Irem pater re⸗ Maſſionariũ.rij.liber ↄtinens paſſiones ſã uerentia ⁊ dignitate. Mater naturalis di⸗ 4 ctoꝝ.vel paſſiones.i.moꝛbos. citur qui generat. NMater ſimilitudine curę NHaſſiũcula.lę.di.i.pua paſſio. Iicit᷑ qui qualẽ curam pater gerit filij. talẽ Paſſꝰ.ſa.ſũ.i.ſparſꝰ.diffuſꝰ.patẽs.extẽſus ille gerit alterius.⁊ qualeʒ curam pater im Paſſus.ſus.ſui.ſpaciũ ſeu longitudo nq peenait filio.talem impendit ille alteri.a⸗ s pedũ.Et hercules inuenit paſſus. ⁊ ð a ter foꝛmalis vł doctrinalis dici᷑ magiſter iind pateo tes.qꝛ patet in itinere. Inde paſſut qui infoꝛmat diſcipulum bonis moꝛibus ?· zn ta tũ.i.hñs magnos paſſus. dDiuiſciplinis. Oater ętate ſenex. Tales enim yn NPaſtus.tus ðꝛ a paſco cis.Et hęc paſta.te. patres appellare ſolemus. Nater reueren⸗ nakch Inde paſtillus.li.di.quidã paruus paſtꝰ tia vel dignitate dicitur quem reueremur. acn ex paſta vbi piſcis vel caro vel alius cibſus Mam cuihonoꝛem ⁊ reuerentiam impedi⸗ N includit᷑ Añ Oꝛatius. Naſtillus rufillus mus ſępe patrem vocare ſolemus. Inde mun olet goꝛgoniꝰ hircum. paterculus.li.di.i.paruus pater.Et pater deckti Naſtinaca.cę.f.g. qdam herba cuius radix nus.na.num.Et hicet hęc paternalis.⁊ h ens fit cipuus paſtus hois.⁊ ðꝛa paſco.ſcis. le.Inde paternitas tatis.Et hęc paterna⸗ neden Inge paſtinaceus.ce.ceũ. litas tatis. Ael dic ꝙ pater in ſacra ſcriptu utp NHaſtophoꝛũ.rij.gręce cellula latine.⁊ tha⸗ ra.quinq; modis dicitur. ſcilicet. natura .Ja lamus ðꝛ.vel atrium templi.vel gacophi⸗ imitatione.adoptione.doctrina.⁊ etiam ꝓ i latiũ vel paruũ ſacrariũ ante templum. Et honoꝛe.reuerentia ⁊ ętate. Natura. vt Ab Pu, videt᷑ dici paſtophoꝛiuʒ. quaſi foꝛis ſic po⸗ raam fuit pater Iſaac. Amitatione. vtin csais ſitũ. Gloſa aũt ſuꝑ.i.Machab.iij. dieatt. euangelio dñs dicit. Si filij Abꝛaę eſſetis Poti Moſtophoꝛia gręce latini dicunt᷑ thalami opera Abꝛaę faceretis.imitando.ſ.fidẽ ei⸗ etp vel cubilia in quibus leuitę excubabantin Item vos ex patre diabolo eſtis deſide Gecod atrijs domus dñi.quoꝝ cõmemoꝛatio fiti ria patris veſtri vultis facere. ſcʒ imitãdo ſcl⸗ vltima viſione Banielis ꝓphetę In hiſto eius maliciam. Adoptione.ſic cũ aliqͥs hu rijs aüt ſuper.ij. Reg.ix. ðꝛ. In poꝛticibꝰ mana conſuetudine adoptat aliquẽ in filiũ 6enah laterũ erant paſtophoꝛia.i.loca ſeparata Et ſicut nos deo.nonnatura ſz adoptione n ad comedendũ.in quibus ſacriſicantes de dicimus. Mater noſter qui es in celis DoO biſs partibus ſacriſicioꝛuʒz ꝗ̊ eos contingebant ctrina.ſicut aplus ad Gatł. ait. Fiioliine 2 quos iteruʒ parturio donec foꝛmet᷑ xpᷣs in vobis. Itẽ ꝓ honoꝛe. reuerentia. ⁊ ętate ſi cut.iiij. Regi.v. Serui ad Maaman dixe⸗ runt. Pater ⁊ ſi rem grandẽ dixiſſet tibi ꝓxꝓ pheta.certe facere debueras Vñ gręeciſm⸗ Eſt pater h̊ cura. pater eſt alius genitura. Hic pr ętate pater ille vocat᷑ honoꝛe Ac ſũ mũ regem vocat ipᷣa creatio patrẽ. Et no⸗ ta ꝙ qñ latinũ eſt ꝓꝛſus eiuſdẽ ſigtiõis cuʒ greco noie vel hebꝛeo.nulla eſt ibi deriua⸗ tio.ſed ſolümodo ꝗqdã detoꝛſio vniꝰ linguę ad alterã. vt Jacob. inde Jacobꝰ. Et ideo ꝓpꝛie loquẽdo deus nõ deriuat᷑ a theos. nec pater a patir.nec mater a metir.qꝛ ideʒ ſunt.nec differũt in ſignificatione.nec i mõ ſigniſicandi. Item pater componit᷑ cum B gtõ gręco familias ⁊ acuit᷑ ĩ fine.h̊ paterfa⸗ milias.huiꝰ patriſfamilias.Et ðꝛ paterfa⸗ milias.is qui eſt ſuis iuris ⁊ poteſtatis ꝓ⸗ pꝛię cuiuſcunq; ſit ętatis. Ul ðꝛ paterfami lias.qꝛ oibꝰ in familia ſua poſitis.tã ſeruis qꝙñ0w mié filijs. p̃ pari deuotõe conſulit Sʒ qcũqʒ dñat᷑ ſeruis.h̊ n oĩe nõ dʒ appellari.⁊ in o dẽ ſenſu inuenit᷑ prfamiliaꝝ.vel prfamilię m hug.Et nõ ꝙ ꝓpꝛie prfamilias qñ eſt vna dictio ſigt illů qͥ eſt dñs hereditatis ð iure etiã ſi nõ eſſet natus dũmõ eſſet viuus in vtero mr̃is. Sed qñ ſunt duę ꝑtes ſigt il lũ cuius ꝓles iam eſt vna familiia. NPatres conſcripti dicebant᷑.quoꝝ noĩia i ta bulis aureis ſcribebant᷑. S NPatera ter ę.f.ge.i.magnꝰ ⁊ patens cyph. ⁊8 a pateo.es.Fᷣm Hug. Papᷣ. wo dicit. Paterę phialę ſunt dicrę.qꝛ in ipᷣis potare olem“ vel qꝛ patentes ſint. diſpaſſiſq; la⸗ bꝛis. Et coꝛ.pe. Vñ quidã. In fundo pate rę ſcio turpia multa patere. NPaterniani quidã hęretici a Paterno ſunt exoꝛti. q̃ iferioꝛes coꝛꝑis ꝑtes a diabolo fa ctas opinant Natibulũ.li.toꝛmentũ ⁊ ppꝛie furca.⁊ ðꝛa patioꝛ.Et eſt patibuli minoꝛ pęna qᷓ; cruciſ qꝛ patibulũ ſtatim exanimat appenſũ. ſed crux affixos diu cruciat.⁊ coꝛ.bu. Pathicus.ca.cũ.i.ſodomita.ĩihoneſta ⁊ tur pia patiẽs.⁊ ðꝛ a patioꝛ eris ᷣm Hug. Na pi. vo dic. Pathici patiẽtes libidinẽ. Naʒ pathos gręce paſſio ðꝛ.⁊ c oꝛ.thi. Natiens entis.oiĩs ge.eſt ꝑticipiũ de patioꝛ teris.põt eẽ nomẽ.⁊ ſᷣm h̊ compat᷑ patiẽs tioꝛ.ſimus. Iñ patienter. tiꝰ.ſime.adu.Et hec patientia.tie.Et eſt patientia ai vigoꝛ aduüſitates foꝛtunę ⁊ vb oꝝ aſperitates ęq̃⸗ nimiter poꝛtans. Mzopꝛie mñ patientia coꝛ⸗ poꝛis eſt Tolerantia vero auimi Patina.nę.f.g.ſaꝛtago vłſcutella.⁊ dicit᷑ a⸗ pateo.tes.qꝛ ſit patens. Inde hec patella. lę dimi.Et coꝛ.penuł.patina. Añ Perſiuſ BSed grandes patin-. MHatinaꝛius.ria.riũ.ad patinã ꝑtinens.vel in patina coctꝰ. ⁊ dicit᷑ a patina Et patina⸗ rius.rij.qui facit patinas. Matinula.lę.di.pua patina.i.patella. NPathos gręce.latine ðꝛ defectus vłpaſſio. Patratio.onis.f.g.eſt oꝑis venerei cõſum matio. ⁊ a patro.tras. “ NPatreus.trei.i.vitricus.⁊ ðꝛa pr. Et hic patrinus. ⁊ patriaſter ꝓ eodẽ. Natriꝰ.tria.triũ.ðꝛ a p. Et hęc patria trie.. eſt locus in q̊ quis natus eſt.⁊ eſt ꝓpꝛie pa tria ciuitas vł villa.lʒ qñq; põat᷑ ꝓregiõe vel ꝓuintia Uñ NPatriꝰhonoꝛ.i.honoꝛ pa tris.vel honoꝛ patrię.Itẽ nomẽ patriũ eſt qð a ꝓpꝛio noie loci deriuat᷑ vt a baſilea ba Patria poteſtas vᷣm Aco.ni.ſũ.C.eo.ti.eſt ius qͥddã qð hñt hi qͥ ſunt de imꝑio roma⸗ no in libꝛos naturales ⁊ legitimos.qð ius alij non hñt. vt Inſt. de pa. poteſ. Patriarcha.chę.i.ſũmus ⁊ pꝛinceps patrũ ⁊ð a pt.⁊ archos.qð eſt pꝛinceps.qꝛ pꝛi mũ hoc eſt apłicũ retinet locũ.ſicut roma⸗ nus.anthiocenus.alexandrinus. Inde h patriarchatus.tus.tui.eius dignitas.vel eius diſtrictꝰ. Et hͥ ⁊ hęc patriarchalis ⁊2 65 le. 'm hHug. Oap. aut dic Patriarcha gre ce ſũmꝰ patrũ pat᷑ iterpᷣtat᷑.qꝛ pꝛmũ.i.apo ſtolicum tenet locũ.ſicut romanus anthio⸗ cenus.⁊ alexandrinus. Sunt eni autoꝛita te beati Petri apoſtoli inſtituti. MPꝛima qᷣ⸗ dem petri apłi ſedes romana. Scða apud alexandriã beati etri nomine a Marco eius diſcipulo ⁊ euangeliſta ↄſecrata.Ter tia apud anthiochiã btiſſimi NPetri haber honoꝛabibł.eo ꝙ illic pᷣuſqᷓ; romã veniſſet fu it ⁊ illic pmũ nomẽ chꝛiſtianoꝝ nouelleę gẽ⸗ tis exoꝛtũ eſt. Quãuis aũt per oꝛbẽ diffuſeę eccleſię catholicę vnus thalamus xps ſit. ſancta tamen romana eccleſia nullis iudici bus conſtitutis ceęteris eccleſis pᷣlata eſt. Aliter ſumunt quidam nomen patriarchę dicunt ꝙ patriarche ſunt minoꝛes papa. maioꝛes autem metropolitanis.Et dicunt hec nomina patriarcha.pꝛimas.pꝛo eo⸗ dem ſupponunt. Mam inter patriarchaʒ ⁊ pꝛimatẽ non eſt realis differentia.ſed voca lis Vł ꝓpꝛie dicũt᷑ patriarchę ãttuoꝛ pᷣnci pales.ſ.Cõſtantinopolitanꝰ. alexandrin anthiocenus.hieroſolymitanus Alij vero dicunt᷑ ꝓppꝛie pᷣmates. ſiẽ qqͥlegienſis.grã⸗ dẽſis bituricẽſis lʒ ⁊ iſti qñq; noĩent ſe pa⸗ NMatriciani.ſunt qᷣdã hęreticia (triarchas quodã patricio dicti.eo ꝙ ſubſtãtiã huma ne carnis a diabolo ↄditã dicunt. Patricius.cia.ciũ.i.nobił.⁊ de genẽ patrũ natus. Itẽ patriciꝰ eſt is quẽ imꝑatoꝛ ſibi elegit i pr̃eʒ vt Inſti.q̃ͥ.mo.iuſ.pa.po.ſol. .5Sfiliuſſamilias.⁊.C. de ↄſoꝛ.eiuſdẽ.li.l.ſi Del patricij dicũt᷑ qͥ ꝓuidẽt rei publicę.ſiẽ pr filio. Vel patricij ſunt qͥdã nobiles de ci uitate.⁊ olim dicebant᷑ pꝛẽs pꝛincipũ.ſ.ad conſilia ſtan. Patricus.ca.cũ.i.paternus.⁊ ðꝛa p̃. NPatrimes.mis.i.puer ſuꝑſtes defũcto pa⸗ tre. Vel patrimes ðꝛ puer pr̃i ſitis.Et com ponit᷑ a pr̃e ⁊ imitoꝛ.q̃ſi pꝛẽm imitans. Primoniũ.nij.ðꝛ hęreditas ꝑꝛĩs ⁊ ðꝛ a pr̃e Patrimus.mi.ðꝛ ille qͥ cum ſit p hʒ auum viuum. ⁊ ꝓducittri. . Natrinus vel patrina ðꝛ filius vel filia ſpũa lis cõpatrũ vel cõmatrũ mr̃is vel pr̃is quẽ vel quã qͥs de ſacro fonte leuauit vel ad ſa cramentuũ ↄfirmationis tenuit. Patripaſſiani ſunt qͥdã heretici qͥ dicũt de⸗ um pꝛẽm fuiſſe paſſum. Vñ dicit btũs Au gu.Erubeſcant ſabelliani.qͥ dicũt ipᷣm pa⸗ trẽ eſſe qͥ eſt filius ↄfundentes ꝑſonas.qͥ et dicti ſunt patripaſſiani qᷓ;uis dicunt patrẽ fuiſſe paſſum. ꝓdu. pe. —⏑ % ₰, *„ NPatrociniũ.nij.i.auxiliũ.ꝓtectio.defenſio atronymicũ ðꝛ nomẽ.a noie patris deri⸗ uatũ.Naʒ noĩia patronymica dicunt᷑ eo ꝙ trahunt᷑ a noibꝰ patrũ ᷣm Iſidoꝛũ vt ene⸗ agdes Eneefilius.qᷓ;uis etia a matribꝰ dicã tur ⁊ ab anis. ð Natronus.ni.i.cauſidic. aduocatꝰvł defẽ⸗ ſoꝛ. qͥ talẽ effectũ clientibꝰ vel alijs exhibet vt ãq̃ſi pr illos regat Jñ hęc patrona nę. et hec patroniſſa. ſę. ⁊ P patronatus.tus.tui. Patronꝰ m canones dĩ ille qͥ habet ius pᷣ⸗ ſentãdi aliquẽ ad beneficiũ eccłiaſticũ. Sʒ Em leges eſt q̊ͥ manumiſit ſeruũ ſuũ ſponte qui ſeruus ðꝛlibertus eius. D NPatruelis.lis.ↄ.t.⁊ B.le.ad patruũ ⁊ ðꝛa patruus.⁊ h̊ ⁊ hęc patruelis.huius lis.filius vel filia patrui. Filij duoꝝ fratrũ ſunt patrueles inter ſe m hhug. Vñ Hie⸗ remię.xxxij. atruelis meus filius patrui mei.Et ſᷣm Iſidoꝛum etymo.viij.atrue les ſunt dicti eo ꝙ patres eoꝛũ germani fra tres fuerunt inter ſe. Conſobꝛini vero vo⸗ cati.qui aut ex ſoꝛoꝛe ⁊ fratre.aut ex dua⸗ ptinẽs bus ſoꝛoꝛibus ſunt nati qſi conſoꝛini.So⸗ bꝛini. ↄſobꝛinoꝝ filij. ⁊ ꝓ.pe.patruelis. NPatruꝰ.trui.m.g.fr patris.q̃ſi pater alius. vñ ⁊ moꝛiẽte pte.pupillũ pꝛioꝛ patruꝰ ſul⸗ ſcipit. ⁊ q̃ſi filiũ lege tuet᷑.vt dic̃ Iſidoꝛus. Natulus.la.lũ.pe.coꝛ.i.diffuſus patẽs ſed ꝓpꝛie patulũ eſt qð ſꝑ patet.vt auris naſꝰ. naris arboꝛ.⁊ ſilua.Sed patẽs qð ad hoꝛã patet.⁊ ad hoꝛã non ptʒ.ſed occultatur vt oculus. Et componit᷑ ꝓpatulus.la.lum.i. vyalde patulus ⁊ apertus. Paucedo.dinis.⁊ hęc paucitudo.dinis.in eodẽ ſenſu.i.paucitas. . Paucus ca.cũ.ðꝛ reſpectu multi. vt multi hoies. pauci hoĩes.Et comꝑat᷑ paucioꝛ. ſimꝰ. Iñ pauce.ci.ſime..⁊ hęc paucitas ta tis.Et pauculus.la.lũ.di.Et paucꝰ cõpo⸗ nit᷑. ꝑpaucus.ca.cũ.qᷓ;paucus.ca.cũ.id ẽ valde paucus. Itẽ a paucus ðꝛ pauciẽs en tis.ois ge.i.paucꝰ.rarus.⁊ noiatiuꝰ qnq; ponit᷑ adu. ꝓraaor. Pauia.uię.vel pauſia.eſt quoddã gen oli⸗ uę quã coꝛrupte ruſtici puſiam vocant vi⸗ ridi oleo ⁊ ſuaui ſic dicta a pauio eo ꝙ pa⸗ Pauidus.da.dũ.quẽ vexat trepidatio mẽ⸗ tis.Habet eni coꝛdis pulſationẽ. Inde pa uiditas tatis.Et ðꝛ pauidꝰ qͥ ſ pauet. NPauẽs.qͥ ad tpᷣs pauet ex cauſa.Et coꝛ.pe. Vñ Pamphilus.HMõ mare trãſiſſet paui⸗ dus ſi nauta fuiſſet. NPauimentũ.ti.n.ge.i.elaboꝛatũ ſolũ eccłię vel palatij. vel vici. ⁊ ðꝛ a pauio.uis.qð ẽ ferire.ꝑcutere.qꝛ ſepe pede ferit᷑ vłqꝛ lapi dibus minutũ cęlis ſit factũ. Inde pauimẽ tatus.ta.tũ.i.pauimẽto oꝛnatus ⁊ h̊ et hęc pauimentalis.⁊ B le.ad pauimentũ ꝑtinẽs Naulani qͥdã hęretici a quodꝗ paulo exoꝛti qui dixit xpᷣm nõ ſꝑ fuiſſe ſed a ¶aria ſü⸗ pſiſſe initium. Paulus.la.lũ.i.paruꝰmodicus. Iñ paulu lus.la. lũ.di.Et vt dicit pꝛiſcianus in.iij.li Paulus non geminat.l.in diminutiuo.nec mirum cum au dipthonguſ poſt ſe gemina ri ↄſonantẽ ꝓhibeat Fac̃ igit᷑ paulus.pau lulus. ex q̊ pauxillus.⁊ pauxillulꝰQuaſ foꝛmaſ ſeruãt femininũ ⁊ neutꝝ paula pau lula. pauxilla pauxillula. ⁊ ſimiliter neutꝝ Et ponunt᷑ qñq; adübialiter iſta noia pau lum paululũ.⁊ paulo. äs Naulus interpᷣtat᷑ mirabilis.vel requies vł mileſ. ex tribu beniamin. apoſtolus gentiũ ſcdo anno poſt paſſionem dñi baptiſatus ſub. Nerone romę eodem die quo erras 5 auxillus. li etiam nomẽ menſure. ell. Doecollatuselt. NPauo.onis.auis ꝗdã oculatis pennis. no⸗. Pax.pacis ſᷣm Goff.ẽ diſcoꝛdię finiſ.vti.c. mẽ de ſono vocis hʒ. & aũt ðꝛ pauo.quaſi pauoꝛẽ vehẽs oꝛe.etymologia eſt. HHabet eni hoꝛribilẽ vocẽ.⁊ ſepe incutit audienti pauoꝛẽ. Itẽ hʒ pulcras pẽnas ⁊ turpes pe des. ⁊ hinc ẽ ꝙ libent extẽdit ⁊ reſpicit cau dam ⁊ alas.ſed reſpiciẽdo pedes triſtatur Vñ Ouidius de arte. Laudatas oſtendit auis iunonia pennas. Inuẽit᷑ etiã.h̊ pauuſ vi.in eodẽ ſenſu. In hęc paua.uę.ꝓ femĩa Vñ.iij. Regl.x.ðꝛ ꝙ claſſis Salomõis de ferebat aurũ ⁊ argentũ.dentes elephanto⸗ rũ ſimias ⁊ pauos Et vt refert Aug.xix.ð ciui. dei. Caro pauonis tam dura eſt vt vix putredinẽ ſentiat.nec.facile decoquit᷑.qꝛ i quit Cũ incredibile videret᷑ euenit ⁊ apud cartaginẽ nobis apponeret᷑ cocta hec auis de cuius pectoꝛe pulpaxꝝ qᷓ;tũ viſũ eſt.dil/⸗ crętũ ſeruari iuſſimꝰ.qð poſt dierũ tantuʒ ſpaciũ qᷓ;tuʒ alia caro ꝗcũq; cocta putreſce ret. ꝓlatũ atq; oblatũ nihil noſtrum offen⸗ dit olfatũ. Ideoq; repoſitũ ꝑ dies ampli qᷓ; triginta.idẽ qð erat.inuentum eſt. Idẽ⸗ q; poſt annũ.niſi ꝙ aliqᷓ;tulũ coꝛpulẽtię ar⸗ tioꝛis fuit ⁊ ↄtractioꝛis. NPauoꝛ oꝛis.m.g.ðꝛ a pauio uis.eo ꝙ men⸗ tẽ hoĩs feriat ⁊ ceat. Naup.peris.d q̃ſi paꝝ potens vłpaxꝝ pu⸗ tans vel parũ imꝑans.⁊ eſt etymo.Inð h pauꝑculus.li. Et hęc pauꝑpcula. lę. di. Et pauꝑculꝰ.la.lũ.Et pauꝑus.ra.rũ.Et hec paupꝑies. riei.⁊ hęc pauꝑtas tatis. Sʒ pau ꝑies eſt dĩ nũ Paupꝑtas vo cõditio.⁊ com ponit᷑.pauꝑ ꝑpauꝑ qᷓ;pauꝑ.i.valde paup Et vt diẽ Dapᷣ.paupꝑ ðꝛ qͥ aliquid hʒ.licet i. de treu.⁊ pace.in glo.i. Itẽ pax eſt vincu lũ charitatis.vt in.c.nouit ·S:ſed foꝛſan.ð iudi.Et ſunt ſex cauſę ꝓpter quas non eſt pax inter hoies. Pꝛima qꝛ non puniuntur maleficia. Scða abũdantia tpᷣaliũ.Zertia qꝛ non pugnamꝰ ↄtra demones. Quarta. qꝛ non ↄſideramus damna litis vbi diuiti⸗ as.coꝛpus ⁊aiaʒ pꝑdimus.Quinta dubius euentꝰ belli qͥ non ↄſiderat᷑. Sexta qꝛ non ſeruamus pᷣcepta dei nec ſoluimꝰ decimas ⁊ ſic qð non capit chꝛiſtuſ tollit fiſcus.x vij q.vij.maioꝛes.lec eſt glo.no.de re.iudi. li.vj.ad apoſtolicę. Et ꝓd.pa.pax. Añ ꝓ ſper. Moꝛibus in ſanctis pulcra eſt cõcoꝛ⸗ dia pacis. 2 genus ferramẽti. ⁊ vt dicũt cultrꝗũ. — Peañ. m. g. dictus eſt ſol. a phos qð eſt lux q̃ſi phoan. qꝛ luceat. Alpęan qſiphian.a phitone quẽ iĩterfecit Vñ ⁊ pęan peanis ðꝛ qñq; laus ⁊ ꝓpꝛie Apollinis.Iʒ ⁊ ꝓ laude generałr cuiuſtibet inueniat᷑.⁊ ꝓd.pe.gti. Vñ Virgilius in.x.enei.Cõclamant ſocij letum peana ſecuti. Pctõꝛ.toꝛis.dr a pecco cas.⁊ antiquitꝰhoc nomẽ tm flagicioſos ⁊ libidinoſos ſignifi⸗ „* cabat.ſed poſtea tranſijt in appellationẽ oĩ um iniquoꝝ.⁊ ðꝛ pctõꝛ.q̃i pellicatoꝛ. Peccatũ.ti.ðꝛ a pecco.as.Et eſt pctüm ſᷣm Augu.ſpꝛeto icõmutabili bono.bono com mutabili adheęrere. Ael ſic Mctm eſt oẽ di ctũ vel factũ vel cõcupitũ.qð fit ↄtra legeʒ axillus. ii.ẽ puꝰ palus vineax Vlpaxill· parũ. Inops vo qui nihil hʒ Item nota ꝓq dei. Vłpctm eſt voluntas retinendi vel cõ paupꝑ ẽ ge.cois decliatiõe.ſʒ ois ↄſtruct ſequẽdi qð iuſticia vetat. Et nota ꝙ peta vñ põt dici Pauꝑ hõ.femina regnũ. Silr moꝛtalia ſunt ſeptẽ ꝗᷓ in ̊ verſu ↄtinentur 7 diues. vñ ouidi. Addidit heſterno mar Luxus.guſtus.auet.triſtis.furit. inuidet. more diues opus.Et hoc intelligas niſiin ambit. Cuxus.i.peccatum luxurię. Guſt⸗ terminatione. tem. vel. tes. Unde. Teʒ v? i.peccatum gulę.Auet.i.peccatũ auaritię. tes neutrum fugiunt. ſed cętera ſumunt. Triſtis.i.peccatũ triſticię.ſeu.accidię.Fu NHauperies.eſt damnum ſine iniuria facien rit.i.peccatum irę. Inuidet.i.peccatũ inui tis ipſum datum vt ab animali quod ſenſu dię.Ambit.i.peccatum ſuperbie caret factum.vt ſi equus tuus ſegetem me Pecten. inis.m. g.inſtrumentũ pectẽdi vel . am pauit. vel aliter mihi damnum dedit. texendi.plectrũ citharę.inferioꝛ pubes vi⸗ er MNoõ eni poteſt dici iniuriam feciſſe cũ ſenſu ri vel mulieris. raſtrũ qd piſcis.agmẽ vel Pe careat. Inſti.ſi qua.pau.fe.di·S. pauperi⸗ choꝛea Vñ pecten agit telas laudes trahit ale es. vbi dicit glo. ꝙ eſt mirabilis expoſitio os ſubit aures. Mulcet ⁊ ẽ pubes pecten e et legalis. 1 oꝛdo ſimul. Be pᷣmo dicẽ. Ouidius meta. N NPaula.ſe.f.g.i.requies quando paululum vj. Mercuſſi feriũt inſerti pectine dentes. a⸗ intermittit᷑ laboꝛ. BGe.ij. dr in.iiij.eiuſdẽ.Sępe cithariſta de de Nauxilſ.li. di. a paululꝰ. vide. . . paulus. ducit pectine crines. De. iij. Oꝛatius Pec Per — — W. Klur an. nise Plue N NK o. aünfn mocon⸗ cced nelepe im 1 Nn enen iwwide. — öaund, eein tinibus patulis iactat ſe molle tarentum Be.iiij.ðꝛ in Cheodolo. Traitius vates cõmouit pectine manes. De.v. Juuenalis Inguina tradũt᷑ medicis cũ pectine nigro Nꝛo choꝛea ponit᷑ in Statio vbi dicit NPe ctine amaconio qͥ ↄcitat vꝛbe lacenas Mꝛo roſtro ponit Ouidius dicens. Raro pecti ne vertit humum. H Pecticus.ca.cũ.i.digeſtibilis.⁊ ðꝛ a pectuſ dectinariũ. rij. locus vbi pecten ponit᷑. Dectinarius. rij. ⁊ hęc pectinaria.rię. qͥ vel ꝗ facit pectines. Nectoꝛalis.lis. .t.⁊ G̊ le.ad pectus ꝑtinẽs Et h̊ pectoꝛale.lis.gona circa pectꝰ eqᷓ vel mulieris.vel alteriꝰ aialis. Uñ Hieremię. ij. Faſcię pectoꝛalis ſuę.Et ꝓdu.ra. dect“. toꝛis. ö? a pecto.tis.qꝛ mulieres i pe ctoꝛe ſolent ſibi pectere capillos. Uldꝛpe⸗ ctus a plecto.tis.qð eſt flecto eo ꝙ ſit flexũ inter eminẽtes mamillarũ ꝑtes Vłðꝛ a ſpe cio.cis. Alia qͥdẽ aialia pectꝰ hñt ad terrã oppꝛeſſũ.⁊ ab aſpectu remotuʒ. ſed hoĩes patẽs ⁊ erectũ.vtpote plenũ rõne.⁊ ideo ñ decebat latere. aũt ðꝛ pectus.quaſi pcti chov.etymo.eſt. Inde pectoꝛeꝰ.rea.reũ.⁊ pectoꝛoſus.ſa.ſũ.magnũ hñs pectus. NPectuſculũ.li.di.ꝑuũ pectus.⁊ coꝛ.ſcu. ecudariꝰ.rij.m.g.i.paſtoꝛ.⁊ ðꝛa pecꝰdiſ. 2 pecudarius.a.ũ.ad pecudes ꝑtinens. PHeculiũ.lij.ẽ puſilla ſubſtatia vel pecunia ſepata a rebꝰ ⁊ raciocinijs pꝛis vel dñi da⸗ ta vel ꝓmiſſa filio vel ſeruo.ff.de pecu.l.de pPoſiti · S peculiũ.Itẽ peculiũ ðꝛ res pafer⸗ nalis.ff.de.iure do.l.ſi ego · S· do. Itẽ pecu liũ ponit᷑ ꝓ hereditate vłpatrimõio.C.de epi. ⁊ cle.l.ſi qͥs pᷣſbyter.ſff.ad trebel.l.cogi Peculiũ caſtrenſe ẽ qð miles adqrit dũ mili tat in caſtris.⁊ illud eſt filij pleno iure tã qͥ ad ꝓpꝛietatẽ.qᷓ; qͥ ad vſufructum. NPeculiũ qſi caſtreſe ðꝛillud qð aduocatꝰad qꝗrit ſtando cliẽtulis ſuis patrociniũ ĩ cau ſis. Vel qdð magiſter grãmatic logicus vł rhetoꝛicus in ſcholis ſuo lucrat᷑ exercitio. in. l. fi. C. de inoffi. teſta. H Neculiũ palatinoꝝ.ðꝛ etiã caſtrẽſe.ſ.militũ palatij qͥ pꝛincipem ſequunt᷑ m accur. C. eo.ti.li.xij.in rub. NPeculiũ aduenticiuʒ eſt qdð filio aduenit ab auo paterno vel materno vel ab altero. vt ex ꝓſꝑa foꝛtuna.⁊ ex reſtamẽto agnatoꝛuʒ vel cognatoꝝ.⁊ qð ſic filio aduenit.ipᷣiꝰ eſt q̃ͥ ad ꝓpꝛietatẽ.pr̃is vo qͥ ad vſufructũ Et ð alio noie paganicũ.aduẽticium. NPeculiũ ꝓuẽticiũ.ðꝛ illud qð de rebus pat — nis vel dñicis pꝛoficiſcit᷑.⁊ filio vel ſeruo dat᷑. vt in eo negociet᷑.Et illud eſt patris qͥ ad ꝓpꝛietatẽ.ſed filij vel ſerui qͥ ad vſufru⸗ ctum ⁊ etiã alias ðꝛ paganicũ ꝓuecticiũ. NMHeculiũ clericoꝝ.ẽ patrimoniũ clericoꝛum NHã peculiũ patrimoniũ appellat᷑.ff.ad tre bel. l. cogi. i.pᷣn. Vñ illud qð a clerico velut ꝓpꝛiũ poſſidet᷑ eius peculiũ ðꝛ.ſcðo modo tñ ⁊ vſualiter peculiũ dici ſolet filioꝝ ⁊ ſer⸗ uoꝛũ patrimoniũ.qð eis a dño vel pr̃e dat vt. ff. e. ti. ꝑ.to. Neculiũ clericoꝝ ꝓuecticiũ eſt.qð de bonis eccłię ꝓcedit vł qð ecłię ↄtẽplatiõe acqrit᷑. Peculiũ aduẽticiũ eoꝛũdẽ cẽ.qð acquirit᷑ ex opera eoꝝ.vel alias ꝓuenit ex intuitu ꝑſo⸗ nę.⁊ hoc no. Goff.in ſũ.eo.ti. Peculiaris.ↄ.t.⁊ G̊ re.i.ad peculiũ ꝑtinen vel ꝓpꝛius vel puatus vel familiaris. Peculatoꝛ.oꝛis.reipublicę defraudatoꝛ et Heculatus.tus.tui.furtũ de cõi (furatoꝛ. pecoꝛe.⁊ generałr de cõmuni re. Peculiariꝰ.rij.i.armẽtariꝰ.qui cuſtodit pe⸗ cua vel ad pecua ꝑtinẽs. Pecunia.nig.f.g.ðꝛ a pecus ãſi pecudia.qꝛ olim de coꝛio pecudũ numi incidebant᷑ ⁊ ſi gnificabant᷑. Ael qꝛ oĩs ſubſtãtia antiqͥꝛuʒ in pecoꝛibꝰ vł pecudibꝰ erat.vñ ⁊ ꝓpꝛie ðꝛ q̃ ↄſiſtit in hmõi aialibus.ſed iam appella⸗ tio iſtiꝰ nois ãpliata ẽ ad alia. Iñ pecunio⸗ ſus.ſa.ſũ.i.pecunia plenꝰ.q̃ſi pecudioſus. Mꝛope qͥdẽ olim ſic dicebat᷑ q plurimã ha bebat pecuniã.i.pecoꝛa ſed modo ad aliud traſfer᷑. In pecunioſitas.tatis Itẽ a pecu nia ðꝛ q̊ pecuniariũ.rij.locꝰ vbi pecunia re ponit᷑. Et coꝛ.pᷣmã. Vñ Oꝛati in epi. Et genus ⁊ foꝛmã regia pecunia donat. Pecus.oꝛis.n.g.⁊ hec pecꝰ.cudis.f.g.⁊ G̊ pecu.indecli.in ſingulari.ſed i płali hęc pe cua.pecuoꝝ vłpecuũ.deriuant᷑ a paſco.c. Et dicimꝰ pecꝰ oẽ alal qð humana effigie caret ⁊ hũana ligua.ſʒ ꝓpꝛie nomẽ pecoꝛũ his aialibꝰaccõmodari ſolet ꝗ̊ ad vſũ hoim aliquo mõ ſpectãt.ſicut ꝗ ſunt ad veſcendũ apta. vt oues ⁊ ſues.Aut in vſũ hoim cõ⸗ moda. vt eqͥ boues.Et olim pecoꝛa genera lit᷑ ꝓ oibꝰ aĩalibꝰ pecudes vo tmilla aĩalia q edunt᷑.q̃ſi veſcudes Sʒ modo pecoꝛa di⸗ cimus maioꝛa vt boues equos aſinos Pe cudes vo minoꝛa. vt oues capꝛas.poꝛcos Pecua vo dicimꝰ coĩa aialia.⁊ coꝛ.pꝛima pecus. VUnde Ouidius de arte.Turpe pe⸗ cus mutilũ.turpis ſine gramine campꝰ. Peda.dę.ðꝛ veſtigiũ hũanũ.⁊ ð a pes. NPedegia.dicunt᷑ ꝗ dant᷑ a trãſeuntib u in locũ ↄſtitutũ a pᷣncipe.Et capiens pedagi⸗ um dʒ dare ſaluũ ↄductũ.⁊ territoꝛiũ eius tenere ſecurũ.adeo ꝙ ſi aliqᷣs ſpoliet᷑ tenet ei dñs terrę rapinã reſartire m Bal.ĩ vſi. feu.de pa.iura.firma.in.S.ↄuẽticulas. NPedagogus.gi.pe.ꝓd.qſꝑ puerũ ſtudẽtẽ ducit.ſ.cui ꝑuulus aſſignat᷑.⁊ ðꝛa peęs pe⸗ dos.qð eſt puer.⁊ ago agis eo ꝙ agat ⁊ du cat puerũ.vt laſciuientẽ refrenet ętatẽ. Iñ B pędagogiũ.gij.i.magiſteriũ.vel officiuʒ pedagogi circa pueꝝ vel locꝰ vbi puer eru dit a pedagogo. VUñ ad Gał.iij. Lex pęda „ iuſtiſi cemur ⁊c. gogus noſter fuit in chꝛiſto Jhu. vt ex fide NMedalis.lis..t.⁊ h le.pe.pd.ad pedem ꝑ⸗ tinẽs. Itẽ pedalis.i.menſurã pedis hñs. Et in hac ſigtione ponit᷑ hHieremię.lj. vbi ðꝛ. Venit finis tuus.pedalis pſciſionis tuę qſi diceret. Ita ſᷣcidet᷑ regnũ tuũ ꝙ nec paſ ſus pedis de terra remanebit tibi.Et cõpo nit᷑ ſemipedalis.bipedalis. VUñ oꝛatiꝰ To tus.moduli bipedalis ⁊c̃. Dapᷣ.diẽ Peda lis ſi mẽſura pedis. MPedana.nę.f.g.i.catenacirca pedes.ſ.com pes. Itẽ pedana ðꝛ pedules nouꝰ.vel ð ve teri pãno factus qͥ calige veteri aſſuit᷑. Pedarius.ria.riũ.i.nudis pedibꝰ abulãs. Pedellus.li.i.paruus pes. S Pedes pedit.cois ge.i.pedeſter pedibꝰ ꝓ equo vtẽs. VUñ qͥdã.Et mõ vaditequus ̊q — ſolet ire pedes.Et coꝛ.pe.gti. Pegeſter.9.t.vel pedeſtris ⁊ h ſtre.i.pedi⸗ bus ambulãs ᷣm ug. Map vo dicit Hic pedeſter ⁊ hęc pedeſtris.⁊ h; ſtre. Et illud magis tenẽt moderni. Nedica.cę.pe.coꝛ.catena pedũ.vłqðdã in⸗ ſtrumentũ capiendũ pedes aialiũ.vel laq⸗ us.⁊ ð a pes ⁊ capio.q̃ſi capiẽs pedeſ AUñ Job.xviij.Abſcondita eſt in terra pedica eiꝰ. Inde pedicatꝰ.ta.tũ.i.catenatus vł pe dica captus. AUñ Ouidius.meta.xv. Re⸗ tia cũ pedicl laqueos arteſq; doloſas.Tol lite.nec volucrẽ viſcata fallite.vga. Nediculus.li.pe.coꝛ ðꝛ illud qð ſuſtinet fru ctũ ad ramũ.⁊ ð a pes. Etiã pediculus ðꝛ vermis cutis.eo ꝙ mimos ⁊ multos hʒ pe des. Inde pediculoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ pedi culis Inde pediculoſe adu. Et hec pedicu loſitas.tatis.i.pediculoꝝ plenitudo ⁊ abũ dantia. Mediculi etiã dicunt᷑ ꝗdã argẽtea ſuſtentacula.a quibꝰ vaſa vł res ꝗlibet ve⸗ lut pedibꝰ ſuſtentant᷑. Ita ponitur.in.l.pe diculis argẽteis.ff.de auro ⁊ argen.le. Pegicuus.cua.cuſ.⁊ pedoꝛoſus.ſa.ſum.qͥ ſoꝛdidos hʒ pedes.⁊ ðꝛ a pedoꝛ.doꝛis. Pediſſequus.qᷓ.quũ.qͥ ſequit᷑ pedeſ dñi ſui ⁊ hęc pediſſiq̊.quę ꝓ ipᷣa famula vłãcilla. Et etiã h̊ pediſſiquꝰ ꝓ ſeruo vel famło.vñ iij. Regl.ij.ðꝛ Ner pediſſeq̊s pꝛincipũ pꝛo⸗ uinciaꝝ.Et ſcribit᷑ vltima ſyllaba ꝑ.q.nõ P· c. Si eni ſcriberet᷑ ꝑ.c.diceret᷑ pediſſecꝰ. ꝗſi ſecãs pedes.a ſeco.as.⁊ non a ſeqͥr eris cõponare. . Pedicatus.tus.tui.i.peditũ multitudo.vł ꝓpꝛietas peditandi. Nedo.onis.i.pedes vel pediculꝰ.⁊ ðꝛa peſ Iñ h̊ pedunculus li.di. Rẽ h̊ pedo onis.qͥ pedit vł fac bõbũ.⁊ tunc ðꝛ a pedo.dis. Pedoꝛ.oꝛis.m.g.i.pedũ fetoꝛ vel ſqualoꝛ ⁊ ð a peſ.vñ Lucanꝰ Lõguſq; i carcẽ pedoꝛ Pedoꝛa.rę.f.ge.płis.numeri.i.pedum vel aurium ſoꝛdes. Pes pędos gręce.puer latine ðꝛ. Pedules.lis.m.g.ꝑſ caligaꝝ ꝗ pedẽ capit Pedulus.li.⁊ h̊ pedellus.li.di.i.puus pes. NHedũ.di.n.g.i.bacculus paſtoꝝ recuruꝰ.⁊ ðꝛ a pes eo ꝙ eo coercent᷑ pedes aiĩaliũ.vñ Virgiliꝰ in buco.Et tu ſume pedũ ⁊c̃. NPedux.cis.videt᷑ cõponi a pede.⁊ capio.? ſunt peduces laq̃i bꝰ pedes illaqueant᷑. Pegina.ne.f.g.i.baculus cũ maſſa plumbi. in ſũmitate pẽdente.⁊ ðꝛ pegina q̃ſi ꝓpug. qð antiqͥ dicebãt. VUñ Juuenalis Et pegia ⁊ iam ad velaria raptos.Et vt diẽ Coꝛnu⸗ tus Tali baculo ſcenici ludebant. Pelagaris.ris. .t.⁊ B re.⁊ hęc pelagiaris. ris.i.magna nauis pelago apta.⁊ ðꝛa pela gus. ⁊ ꝓd. ga. alagiani. qdã hęretici a Celagio mona/ cho exoꝛti Hi liberũ arbitriũ diuinę grean teponũt.dicentes ſufficere voluntatẽ adi⸗ plenda iuſſa diunua. NHelagin.interpᷣtatur latitudo. —. Pelagus. gi. interpᷣtat᷑ latitudo. Indehᷣ pe lagus.gi.latũ ⁊ ꝓfundũ mare vel latitudo maris ſine poꝛtu ⁊ litoꝛe.Et eſt neu.g.i ſin gulari.ſed in płi eſt ge.m.hi pelagi Et coꝛ. pꝛimã.vñ in gręciſmo ðꝛ.Qð penitꝰ lateat pelagus. mare cũ ſit amarũ. Inuenit᷑ etiaʒ pelagus.gi.m.g.apud antiquos. Pelaſaus ga.gũ.i.gręcus ⁊ ſunt gręci dicti pelaſgi a pelago qꝛ ꝑ pelagus pᷣmo vt dicit Aarro ad italiã applicuerũt vlł ſic dicti ſũt a pelaſgo. Jouis ⁊ Lariſſę.filio Iñ bec pe laſgias.pelaſgiadis.i.gręecia. Pellex licis.ↄcubina.⁊ dꝛa pellicio cis eo ꝙ pelliciat. i. decipiat. vel pellex ðꝛ a pello lis.qꝛ ante vxoꝛem pellex tenetur.⁊ poſtea lu veniẽte vxoꝛe de domo pellit. Ael pellex ðꝛ illa ꝑ quã vxoꝛ de domo pellit᷑.ſilr a pel lo.lis.x aũt ðꝛ pellex quaſi pelle decipiẽs etymo.eſt ſᷣm Hug.Quędã glo.ij. Petri. ij. dicit. NPellices dicunt᷑ meretrices a pol⸗ lutione.vła pellis foꝛmoſitate q̃ incautos alliciunt.Et ꝓd.pe. Vñ Ouidiꝰ in.v. epi. Et mihi ꝓ dira pellice blanda.fuiſti. Itẽ i vj.epi.Argoꝛicas.timui nocuit mihi bar⸗ bara pellex. Pelicanus.ni.vt dicit Iſidoꝛus etymo·xij eſt auis egyptiaca habitans in ſolitudine. nili fluminis vñ ⁊ nomẽ ſumpſit. Nã ⁊ ca⸗ napos ęgyptus ðꝛ.Fert᷑ ſi veꝝ eſt.eam oc⸗ cidere natos ſuos.eoſq; ꝑ triduũ lugere de inde ſeipᷣm vulnerare.⁊ a ſꝑpſione ſue ſãgui nis viuificare filios ſuos.Augu.etiã h̊ nar rat ⁊ addit ꝙ vt ðꝛ roſtro occidit filios.⁊ ro ſtro ſanguinẽ ſuũ ſuꝑ eos fũdit ⁊ viuificat E eſt auis nimię maciei ꝗ habitat in ſolitu Nellicatus.tus.tui.i.ocubinatus.ſ.pctũm qð cum pollice cõmittit᷑ Et ðꝛ a pellex Itẽ pellicatus.ta.tũ.i.luxurioſus.pellici dedi⸗ tus. ᷣm hug. Nap̃. vo dicit ellicat' lo⸗ cus concubinę.ↄcubinatus. NMellacia.cię.i.fallatia.pellis deceptio. Pellax.cis.oĩs ge.i.deceptoꝛ.fallax.frau⸗ Ddulentꝰ. ⁊ ðꝛ a pelle.i.a vultu.Foꝛis enivt fallat arridet.ſʒ intꝰ neqͥtiam gerit vt dolo ſus. aũt dỹ pellax.quaſi pelle fallax .ety molo. eſt. Pellicea.ceę.qͥddã indumentũ qð de pelli⸗ bus fit ⁊ ð a pellis. Inde pelliceatꝰ.ta.tũ. i. pellicea indutus. Itẽ a pellis ðꝛ pelliceuſ cea.ceũ.i.pellibus indutus. vel magnã vł groſſam habens pellem. Inuenit etiã pel⸗ licia.cię.⁊ pellicius.cia.cium.⁊ pelliciatuſ ta.tum.in eodem ſenſu. R ”M Pelliparius.rij.m.g.qͥ parat.i.pparat pel⸗ les.⁊ ðᷣꝛ a pellis.⁊ paro.ras. Pelliris.ris.f.g.i.galea ex coꝛio vel pelle. Pellis.lis.f.g.i.cutis.⁊ ðꝛ a pello.lis.qꝛ ex ternas iniurias coꝛꝑis tegendo pellit. Inð hec pellicula. le. di. i. parua pellis. Pelluuiũ.uij.n.s.vas ad pedes abluẽdos. ſoꝛdes pedũ recolligendas aptũ ſeu para tũ. Inde pelluuianus.na.num. Melta. te. . g. eſt ſcutũ bꝛeuiſſimũ in moduʒ lunę dimidię factũ.quo amacones vtunt maxime. AUñn. iij. Regl.x. Fecit Salomon ducenta ſcuta de auro puro.⁊ trecẽtos pe⸗ ltas de auro pꝛobato ⁊ dicitur a pello lis. Ande q̃dã Alpello pelta qꝛ pellit foꝛtit᷑ icx NPeluis.uis.f.g.vas vbi pedes lauant᷑ ſeʒ concha vel aliud vas ᷣm Hug. Et Pap. dicit. Celuis vocat᷑.qꝛ ibi pedes lauant. „ορσaX)t ö peluis. quaſi pedum lauandoꝛuzʒ vas.etymo.eſt.⁊ facit actm ſingularẽ iem vel in im. Vñ in euãgeio Johis. Noſuit aquã in pelui.Et abltmi e.vel in.i.Eta pelui addita.ũ.fit gtũs plłalis peluium. Et actm̃ płalem in es velinis. Neluſiũ.ſij.ẽ oppidũ alexãdrinũ foꝛtiſſimũ Pena.nę.i.ſuppliciũ.vlł eſt delictoꝝ debita coertio vel ſatiſfactio ꝗ̊ᷓ a lege vel a miſtris legis iponit᷑.⁊ ðꝛ a pẽdo dis.qꝛ pęnã quaſi debitũ pendimꝰ.i.ſoluimus ⁊ ſuſtinemꝰ ꝓ foꝛefacto.Et ſũt octo.genera pęnaꝝ ĩ legi⸗ bus.ſ.vincul a. vba.talio.d ãnũ.ignomia. ſeruitꝰ.exiliũ.⁊ moꝛs.Itẽ pena ⁊ ſuꝑplici um differũt. Adena ſineſanguie eſſe põt Sʒ ſuppliciũ non niſi cũ ſanguine.vel ſupplici um dðꝛ ꝓpꝛie cuim qͥs ita damnat᷑ vt eius bo na ↄfiſcntur. ⁊ in publicũ redigant᷑. Inde hͥ ⁊ hęc penalis ⁊ ; le. Iñ penaliter aduũ.et hec penalitas tatl.⁊ ſcribit᷑ ꝑ oe dipthõgũ Penariꝰ.rij.i.cellariꝰ.⁊ ðꝛa penꝰ.Et pena⸗ rius.ria.riũ.i.ad penũ ꝑtinẽs. B Penates.pen atũ.m.g.pluralis numeri.i. domus iterio ꝛes ꝓpꝛie vel domeſtici ⁊ pꝛi⸗ uati dij domibe pſidentes.qͥs antiqͥ in do⸗ mibus colebã t.⁊ eoꝝ imagines i domoha bebant. Vñ ⁊ dicti ſunt penates.q̃ſi penes nos nati.⁊ eſt etymo.⁊ ꝓd.na. Pẽdulus la.lũ.pe.coꝛ.qð pẽdet ⁊ ẽ eleuattũ Penetralis.lis.ↄ.t.⁊ hoc.le.⁊ ðꝛa penetro as. ⁊ B penetrale lis.⁊ h ⁊ hęc penetrabił ⁊ B le. Et ðꝛ penetrale qð penetrat vłaptũ ẽ penetrare. NPenitrabile vo qð penetrat᷑ vł aptũ eſt penetrari. Qñq; tñ ponit᷑ vnũ ꝓ altero. vt Frigus penetrabile.i. aptum pe⸗ netrare.Et h̊ penetrale lis.vel B̊ penetral. lis.eſt ſecreta camera.ſecretus interioꝛ lo⸗ cus in domo vel in templo vbi dabant᷑ oꝛa cula.Et ponit᷑ qñq; pꝛo domo. In gręeciſ⸗ mo tales ponunt᷑ vſus.Qõð leuit᷑ penetra⸗ ri põt penetrabile dices. Qð dom iterioꝛ capit h̊ penetrale vocabis. Pap. aüt dicit Penetralia interioꝛa ſecreta domoꝛuʒ.di⸗ cta ab eo ꝙ eſt penitus.i.pene intus ſecreta Et ſᷣm h̊ videt᷑ ꝙ debeat dici in pſal mo In penetralibus regum ipᷣoꝛum.Et in Amos iij. 2. vj. ⁊ atth. xxiiij In penetralibus ⁊nõ inpenetrabilibꝰ.Et hoc maxie m mo dernos Bciũt etiã qͥdã penetrale ſiue pe netral eſt qdð penetrat. Vnde dicit CPapi. Menetrale quod penetrat. Penenbile vo qð penetrat᷑ ⁊ ᷣm h̊ ↄſueuit dici Eſt pe netral penetrãs. penetrabile qð penetrat᷑. Penicillũ.li.⁊ q̊ peniculũ.li.⁊ hęc penicilla le.i.molle genus ſpongię ad tergẽdos hu⸗ moꝛes.⁊ ſcutellas.a pẽdeo.des. NHeniculus.li.quidã panniculus de quo di⸗ ſci tergunt᷑.⁊ ðꝛ a pannus. Penis.nis.f.g.cauda eqͥna ⁊ ðꝛa pendeo. des. eo ꝙ pendeat ⁊ ſuſpenſa ferat᷑. Et hic penis.nis.i.pꝛiapus.ſ.virile membꝝ eo ꝙ; pendeat.vel qꝛ ſuſpenſus ferat᷑ Ael penis ðꝛ a penetro.tras.qð eſt officiũ ei circa iũ⸗ cturã humani generis ᷣm !hug. Nenitẽtia.tię.ðꝛ q̃ſi punitẽtia eo ꝙ hõ in ſe puniat pęnitẽdo qð male admiſit. AUłpeni tentia ðꝛ quaſi penę tentio.a eſt etymo.Et ſcribit᷑ ꝑ oe dipthongũ. Et eſt penitẽtia ve ra ⁊ pfecta.mala pᷣterita deplangere.⁊ plã genda iterũ non cõmittere.i.ꝓpoſitum cõ⸗ mittendi non haberrrr.. Nenitudo. dinis.f. g.i.pęnitentia. VUnde.j Rel.xv. Penitudine non flectet. Penitꝰ.ta.tũ.i.ſecretus.interioꝛ.intimꝰ.et ðꝛa penitus aduerbio.q̃ſi pene intꝰ.vł po⸗ tius q̃ſi pan intus.i.totus intus. Nenna.nę.f.g. ðꝛ a pendeo.des.eo ꝙ pẽde⸗ at.i.volet.qꝛ auxilio pennaꝝ mouent᷑ aueſ ⁊ volant. Ukłpenna ðꝛ a pennũ qð eſt acu⸗ tũ.eo ꝙ ſit acuta. Inde pennoſus.ſa.ſum. ⁊ pennatus.ta.tunm. NPennula.lę.di.i.parua penna.⁊ ðꝛ a pẽna. Itẽ pennula.lę.i.ſũma pars auris.⁊ tũc ðꝛ a pennũ.qð idem eſt qð acumen. Pẽnũ.ni.dicebãt ãtiqͥ acutũ. Iñ h̊ pẽnũ ðꝛ acumẽ.vel extremitas ferri acutt. Nenſatiões.i.pᷣciũ.exolutio.tributa.libꝛa⸗ tiões.vñ.ij. Paralipo.xxj.Deditq; eis pr ſuus multa munera auri ⁊ argenti ⁊ penſa⸗ tiones. Penſilis.lis.⁊ B.le.penuł.coꝛ.i.leuis. Reci pꝛoca eni ſunt penſilis ⁊ leuis.i.vnũ ponit ꝓ alio viciſſim. Inde pẽſiliter adũ.i.leuit᷑. Et hęc pẽſilitas.tatis.i.leuitas.Et cõpo⸗ nit᷑ ꝑppenſilis.le.i.valde lenis. NPenſio.onis.f.g.i.liberatio.ęquatio.vłpõ deris ęqualitas. Et penſio.pcij ſolutio vł ipᷣm tributũ vłpᷣciũ qð dat᷑ pꝛo agro ad pẽ ſionẽ conducto. Iñ penſionariꝰ.ria.rium. ad penſionẽ ꝑtinẽs.vłqͥ penſionẽ reddit. NHenſitatões.publicę ſᷣm Ao.in ſũ.C. ſi ꝓ pter pub. pen.ven.dicunt᷑ annuę exactiõel tributoꝝ.vel veſtiũ auri.vel argentiꝗᷓ a ce teris ꝑſonis pᷣſtabant᷑ fiſco. Sed penſiões publicę dicunt᷑ ꝗqad viarum vel pontiũ re⸗ fectionẽ pſtanda ſunt a poſſidẽtibus yt ſic fiat oiuʒ datoꝝ ꝗdam collatio. Et ſic penſi⸗ tatio eſt qſi penſionis ſolutio. Menſũ.ſi.n.g.i.deliberatio cogitatio.ↄſili⸗ um. ⁊ a pẽdeo. des.qꝛ dũ aliqͥd delibera mꝰ. pẽdemꝰ.i.in pendulo ⁊ dubio ſumus. Itẽ h pẽſum.ſi.ðꝛ mulieꝑ.ſ.lana.linuʒ ad opus datũ.vel filatura.⁊ ðꝛ a pãdeo vł põ dus. qꝛ ad pondꝰ ⁊ mẽſurã dabaf. NHenſus.ſa.ſũ.i.pꝑſolutus.vel ſuſpẽſus vel ponderatus.vel liberatus.ęqtus ⁊ ðꝛ a pẽ do. dis. ⁊ m h̊ cõparat᷑ penſus.ſioꝛ. ſimꝰ. Iñ penſe.ſius.ſime.adũ.Vñ in epła. Feli cis papę. In epo poſiti ſunt in ceęleſti mili⸗ cia.ꝗ penſius ponderãda eſt. NHente gręce.latine ðꝛ qͥnq;. Pẽtacõtarchꝰ.trachꝰ.chi.pᷣnceps ⁊ ingr ſu pdqnq; hoĩes vñ.j. Machab. iij. Cõſtituit Judas duces ppłi cẽturiones ⁊ pẽtacõtar chos. Ael vt qͥdã dicunt.pẽtacontarchus ðꝛ qui nquaginta regit. Sed pentarcha. q̃ qnq;. Uñ in gręciſmo ðꝛ Quinquaginta regẽs pentacontarcha vocat᷑. NPentarchã dices qͥ ſibi quinq; tenet. Et tunc põt cõpo ni.pẽtacontarchꝰ a penta.qð eſt qͥnq; ⁊ co⸗ ſte decẽ. ⁊ archos pᷣnceps qſi pꝛinceps ſuꝑ qnquaginta. Mentarcha vo a pẽta. qð eſt qnq; ⁊ archos pᷣnceps.q̃i bnceps ſuꝑ qͥnq; NPHentagamus.ma.mũ.pe.coꝛ.qͥ velꝗ cũ qͥn qᷓ; nupſit. Inde hęc pẽtagamia.mię.i.qͥn⸗ q; nuptiꝑ.vel ꝓpꝛietates qua aliqͥs dicitur pẽtagamus. JJ Nentameter.tra.trũ.pe.coꝛ.i.vſus ↄſtans ex qnq; pedibꝰ. Vñ illud Ouidij Nil mibhi reſcribas attamen ipᷣe veni. — NPentaãgulus.la.liũ.i.quinq; angulos hñs. Inge pentangulat ta. tũ. Et ſubſtãtiue H pentangulus.li.ꝓ tali figura. Pentaphilon herba a nũero folioꝛũ dicta. Hanc latini qnq; foliũ vocant. NPentapolis.lis.f.g.pe.coꝛ.ciuitas hñs ſub ſe qͥnq; ciuitates.vel regio in ſe ↄtinẽs qͥn⸗ q; regiones.Et hinc ſpecialiter ꝗdã regio ĩ cõfinio arabię ⁊ paleſtine ſita dicta eſt pẽta polis a qͥnq; ciuitatibꝰ impioꝝ.·ꝗ celeſti ig⸗ ne.cõſumpteę ſunt.i.ſodoma.⁊ gomoꝛraa⸗ dama coboim bale.ipᷣa ẽ ſegoꝛ Eſt et alia pentapolis in libya ſiłr dicta a quinq; ciui⸗ tatibꝰ. Eadẽ etiq cauſa regio quedã dicta eſt tripolis a tribus ciuitatibus. Pentaptotus.ta.tũ.pe.coꝛ.nomẽ hñſqͥnqʒ terminationes. vt dñs.⁊ dr a pente.qð eſt quinq;.⁊ ptotus caſus. Nentarcha. pꝛinceps habens ſub ſe quinq; . it Nentateucus.ci. liber diſtinctus in quinq; voluminibꝰ. vt ſũt qͥnq; libꝛi oyſi.⁊ öà a pẽte quinq;. ⁊ teucos volumẽ. indepẽta⸗ teucus.pe.ꝓd.i.qͥnq; volumina vłliber di ſtinctus in quinq; voluminibus. . Nentecoſte.ſtes.vel pẽtecoſtẽ indecli.ðꝛ a pente. qð eſt qͥn q;.⁊ coſte decẽ. q̃ſi nes decẽ. qꝛ quinquaginta dies ſunt a reſurre⸗ ctione dñi vſq; ad pentecoſten vtroq; die incluſio.⁊ acuit᷑ in fine.Et ſonat quingin ta. vel eſt ipᷣa quinquagena dieꝝ.quibꝰ cõ pletis vltima dies dicebat᷑ feſtum penteco ſtes. i. completiua quinquaginta dierũ Et flebat in memoꝛiã datę legis.ꝗ̃ in qͥnquage ſima die ab exitu ſfilioꝝ iſrł de egipto eſt da ta. Nũc aũt in memoꝛiã ſanctiſpũs dati diſ ſcipulis. qð qͥnq̃geſima die poſt reſurrecti⸗ onem dñi fiebat.Et ſic pentecoſte ẽ ęquo⸗ cũ ad quinqgenã ⁊ ad ſolẽnitatem ſeptẽ di ebus ꝓtelatã. Vñ in actibꝰ apłoꝝ.Cum cõ plerent᷑ dies pentecoſtes.i.quinqᷓgeſimę. Illa eni dies erat qͥnquageſima a reſurre⸗ ctione.Er cũ ichoarent᷑ dies penthecoſtes i. illius ſolẽnitatis ſeptẽ diebus ꝓtelandę erant oẽs diſcipłi in eodẽ loco in qͥ facta eſt electio Matthię.ſ.in cenaculo. Nẽterꝰgręce.latie ſocer.Nẽtera vo ſocrus NPenthemimeris.f.g.i.media diuiſio v-me dia ꝑs vᷣſus pentametri.quaſi ſemiqnaria Diuiſio vel ꝑs.⁊ ðꝛ a pẽte.qð eſt quinq; . et hemis.qð eſt dimidiũ. Itẽ penthemimeriſ dꝛ ꝗdã ſpecies cęſurę ꝑ quã poſt duos diüu⸗ ſos pedes in pꝛincipio tertij pedis ſyllaba naturaliter coꝛreptia ꝓducit᷑.vt ptʒ in exẽ⸗ plo. Qui petit excelſa debet vitare ruinaʒ. Ecce hęc ſyllaba ſa.ꝓducit᷑ cum ſit natura liter bꝛeuis.⁊ quaſi ſubleuat᷑ quadã ꝓdu⸗ ctione.⁊fit ad oñdendũ ꝙ licet ille duę ſyl⸗ labę. ſ.ſa. ⁊ de. efficiant vnũ pedẽ tñ nõ ſũt eiuidẽ dictionis. Et ðꝛ penthemimeris.q̃ſi diuiſio ſuꝑ qͥntã ſyllabã.qð dicit᷑ reſpectu duoxꝝ ſpondeicoꝝ pedũ.qꝛ ſi duo ſi pond ei Hcedunt.q̃ttuoꝛ ſyllabę pᷣcedẽt.⁊ erit diui ſio ſuꝑ quintã ſyllabã.⁊ ſi duo dactilivł da ctylus ⁊ ſpondeꝰpᷣcedãt.ſꝑ pꝛo duobꝰſpõ deis reputant᷑. ᷣ,ð Penula le·i. palliũ quoddã ⁊ ppꝛie cũ lon⸗ gis fimbꝛijs. ⁊ ðꝛ a pendeo.des.vłðꝛa pe⸗ nis pplłis.qꝛ maxime tali feſte vtunt᷑ ⁊ apð quos initium habuit. Vñ Juuenalis. Et multo ſtillarʒ penula nimbo. Inde penula tus ta. tum. illo pallio indurꝰ. vel illud pal⸗ lium ha bẽs. ᷣm Hug. VUñ.ij. Timor. iiij. dicit apłs enulq qu reliqui trade apud Carpũ veniens affer tecũ ⁊ libꝛos. biſic ðꝛ in ↄtinuo.lhęc penula ſᷣm Haimonẽ da ta fuit patri Rauli i inſigne a romanis qn ſuſceptus eſt in ſociũ ⁊ ciuem romanu. An ⁊ Paulus ſe ciuem romanũ appelat. Pe⸗ nula eni erat veſtis conſularis ꝗͥ indueban tur ↄſules romani ingredientes curiã Hac aũt penulã ſiue veſtẽ aulus poſt moꝛteʒ patris ob recoꝛdationẽ ſibi retinuit Arpe nula ðꝛ volumẽ legis. Vñ ieronymus. Volumẽ hebꝛęũ replico.qð NPaulꝰ iuxta quoſdã penula vocat.⁊ coꝛ⸗.ſuu. Nenultimꝰ. ma.mũ.i.pene.vltimꝰ.ſ.qui eſt in ſcdo loco ante vltimum. Penur ia. rię.f. g·i in opia egeſtas pauꝑtaſ ⁊ ꝓpꝛie ꝗẽ i penoꝛe ⁊ ðꝛa penus ym Hug. Et nõ ꝙ; penus coꝛ.pᷣmꝗ.ſe ed penuria eã ꝓ. Vñ Virgilius ene.vj.Exigu incerere pe nuria adegit ededi. Et ideo videt᷑ qbuſdã ꝙ penuria dicat᷑ qſi penurgia.a pena ⁊ vʒ geo. vel a peęna æ vꝛo.quaſipena vꝛẽſ vyl vꝛ gens ſed potiꝰ ſunt etymologię. Penus. ni. m. g. ⁊ hęc penꝰ.ni.⁊ h penü. ni. ⁊ h̊ penus.nus.nui.⁊ 6 penu indecli 7 hoc penꝰ. noꝛis. oĩa in eodẽ ſenſu.i. cellariuz. 2 dicunt a peno greco qð ðꝛ nutrio.qꝛ in eo reponunt᷑ ea vñ hoies nutriunt᷑ Et nota ꝙ penoꝛa etiã dicunt᷑ res neceſſe grię. ad nutri mentũ. vel victũ quotidianũ.vᷣm hug. Et coꝛ.pꝛimã penus.⁊ penũ. Sed penus pꝛo cartaginẽſi ppło ꝓducit pꝛim. vñ. Eſt po pulus penꝰ. ſeruat edenda penꝰ. Etr yt die Papᷣ. Nenus.i.afer ꝑ oe ſcribit᷑ ſed penꝰ ꝓ cellario ꝑ ſimplexxe. eon. medicus qͥdã fuit A qͥ poenia herba ꝑhibet᷑ eẽ inuẽta. Itẽ pęon fuit qdã autoꝛ aq̃ qdã pes inuent dictꝰ eſt pęon. ⁊ oſtat ex quattuoꝛ ſyllabis qlibet pęon Sunt eni q̃ttuoꝛ peones ⁊ ſunt ↄtrarij epitric. eõ pꝛimus ↄſtat ex pꝛima longa ⁊ trib bꝛeui⸗ bus. vt legimus. Mxon ſcðs conſtat ex ſe⸗ cunda longa ⁊ cęteris bꝛeuibus.vt amabil Eeon tertiꝰ ↄſtat ex tertia lõga ⁊ reliquis bꝛeuibꝰ vt habitato. Peon quartꝰ ↄſtat ex quarta lõga ⁊ ſcedentibꝰ bꝛeuibꝰ vt habi⸗ litas.hũilitas Itẽ a pęon dicit᷑ pęoniꝰ.nia niũ.⁊ pęonicus.ca.cũ. deplũ. pli. eſt matronale palliũ ex purpura ſigtũ cui fimbꝛię aurei ſtamis ſũmitate re⸗ ſplẽdẽt. Et vt dicũt ꝓprie capitis eſt Pepo.onis.idẽ eſt qð melo. onis. vᷣm Hug Et vt diẽ Mapᷣ. MPepo gręcũ eſt ⁊ oꝛigo eiꝰ latinis icerta. cuiꝰ nata nimiũ frigida diffi cile digerit ⁊ creſcit i ſilitudine cucurbutę — Pera. rę.f.g.i.ſacculus qͥ taſca vulgo dꝛ.et dea peꝛi.qð eſt circũ.eo ꝙ lata ſit ⁊ ſinuoſa vm hug. r a collo pendẽs pcincta vſq; ad lũbos. Eſt aũt habitus ꝓpꝛie neceſſarius ad oꝑis ex⸗ ercitiũ. eęc etiã melotis ðꝛ. Itẽ pera ſpoꝛ⸗ tella.ſacculus paſtoꝛalis.i.mãtica. Vel vt ðꝛ in hyſtoꝛijs ſuꝑ.i. Regl.xvij. Mera eſt vas in qͥ mulget᷑.vel panis poꝛtat᷑. Nerãgaria.eſt ſeruitꝰꝑſonaxꝝ ⁊ rerũ.⁊ dꝛ q̃ ſi ꝑfecta ⁊ magna ãgaria. Eſt aũt angaria ſeruitꝰ ꝑſonaꝝ.⁊ non rex. Itẽ pangarię di cunt᷑ exactões.⁊ pᷣſtatiões patrimonioꝝ·.ſ. onera ꝗdã ꝗ̊ ſdio incumbunt vł imponun tur. Et erãt foꝛte exactiones equoꝝ vł vec rurarũ ad poꝛtãdũ annonã militib.vt col⸗ ligit᷑.C.de curſu.pub.an.in.rubᷣ.li.xij. NPercitus.ta.tũ.i.valde velox. Merculſus.ſa.ſũ.i.aio cõmotus.pterritꝰ. turbatus. ⁊ ð a ꝑcello.lis. NMerditio.onis.f.g.i.amiſſio. VUñ Auroꝛa. Sint tua ꝑditio nobis ꝗᷓ dona paraſti. Nerdius.dia.diũ.i.iugis continuus.⁊ ðꝛa ꝑ diu.⁊ coꝛ.di. —R Perdix.cis.epiceni ge.de voce nomẽ habʒ auis doloſa atq; immũda.nã maſculus in maſculũ inſurgit.⁊ obliuiſcit᷑ ſexũ libido pᷣ ceps.Adeo aũt fraudulenta eſt. vt alteri ꝑ dici oua diripiens foueat.ſed fraus fructũ nõ hʒ. Nam cũ pulli vocẽ ꝓpꝛie genitricis audierint naturali quodã inſtinctu hanc qᷓ fouet relinquũt.⁊ ad eandẽ ꝗqᷓ̃ genuit reuer tunt᷑.Dr aũt ꝑdix.a perdo.dis.qð eſt amit tere. delere. deſtruere. Bicit eni hHhug. ꝙ ſi maſculus nidũ ſuę ↄiugis inuenit deſtruit ⁊oua abſoꝛbet. Vel ðꝛa ꝑdẽdo eo ꝙ amit⸗ tit oua ſua. ⁊ altera foueat vel qꝛ deſtruat nidũ. Nel ðꝛ a ꝑdice nepote LHeędali quem fabuleę dicunt in illam auẽ mutatũ fuiſſe.et ꝓducit pe.gti.Et nota ꝙ ꝓaue declinatur hęc ꝑdix. AVñ Ouidius. Garrula ramoſa ꝓſpexit ab ilice perdix. Nerdix. cis.ſoꝛoꝛis. Oędali filiꝰðꝛ inuenil⸗ ſe ſerram ⁊ circinũ. NPerduellio.onis. eſt qͥ in ſuos ciues cõiura tionem exercet. Perduellis. lis.i.hoſtis. Meredia. dię.i.edendi ſupꝑfluitas ſicut bibu la bibẽdi.⁊ a ꝑ ⁊ eÄdaꝛ. NPeregrinus.na.nũ.ðꝛa ꝑegre.q̃ſi ꝑgẽs lõö. gius. Vñ peregrini large dicunt᷑ oes quia loco ſui domicilij ꝓficiſcunt᷑. ꝛopꝛie aũt dicunt᷑ romipetę apłoꝝ ⁊ alioꝝ ſanctoꝛum Nel vt dicit Papᷣ. Pera eſt pelliſ — dicunt᷑ oẽs qui non ſunt de ep̃atu oꝛdinan⸗ tis.ſiue ſint clerici.ſiue laici.vᷣm goff.in ſũ. eo. de cle. pegri. NHeremptx.ta.tũ.i.occiſus.⁊ ðꝛ a perimo. Neremptoꝛiũ a ꝑimendo.eo ꝙ oino peri mat.vt terminus peremptoꝛius.vltra quẽ non dant᷑ vlterioꝛes delationes. Similiter exceptio ðꝛ pemptoꝛia ꝗ ꝑimit actionẽ. xeti⸗ am citatio ðᷣ ꝑemptoꝛia.qꝛ oẽs aliaſ citatõ nes abbꝛeuiat ⁊ accellerat NMerẽnis...t.⁊ h.ne.i.iugis.⁊ ðꝛa ꝑ ⁊ annꝰ ↄuerſa a.i.e. Iñ pꝑennit᷑ adu.⁊ hęc bẽnitas tatis.i.iugitas.ppetuitas.ſᷣm Hug. papᷣ. vo dicit ſerennis quaſi ꝑpetuꝰ annus. Perfſid'.da.dũ.i.ꝑdẽs fidẽ.⁊ a ꝑ ⁊ fides ⁊ coꝛ.fi.Et eſt mercatoꝛũ.⁊ ꝓpꝛie cauponũ Inde heęc pſidia. dię.Et ꝑſidioſus.ſa.ſuʒ. i. plenus ꝑfidia. Itẽ perfidus.i.valde fide⸗ lis. vel fidus.⁊ tunc ðꝛa ꝑ.⁊ fidus.⁊ ꝓdu. fi. Unde. erfidus eſt nequã. perſidꝰ coꝛ⸗ de ſideis. Perfuga.gę.coĩs ge.qͥ de vno exercitu fu⸗ git ad aliũ.⁊ ð a ꝑfugio.gis.⁊ coꝛ.fu. Herfugiũ.gij.i.tuta.latebꝛa.locus refugij. Perfunctoꝛiꝰ.ria.riũ.i.ad pꝑfungenduʒ ap⸗ t. vel deſtructoꝛiꝰ.leuis.⁊ tranſitoꝛius vł imaginarius Vñ in Platone. inuenit᷑ ꝑfü ctoꝛia foꝛma mũdi.i.oſtructoꝛia ⁊ tranſito ria. ⁊ ð a ꝑfungoꝛ geris. .. NPergama mox.ſunt ędificia troiana.⁊ ðꝛ a pijr. qð eſt ignis.⁊ gamos qð eſt mulier ãſi pignẽ ⁊ mulierẽ deſtructa. AUła ꝑ ⁊ gamoſ Iñ ꝑgame⸗.mea.mei.i.troianus.Et qꝛꝶ gama altiſſima erat.ideo olim oĩa alta ędin cia vocabant᷑ pergama. S=WJèM Pergamenũ.ni.pe.ꝓ.i.cartha.⁊ ðꝛ a ꝑga⸗ mo ciuitate.qꝛ ibi pꝛimo excogitatũ fuit ⁊ i uentũ. Itẽ põt declinari adiectiue ꝑgame⸗ nus.na.nũ.i.res de ꝑgameno. NPergamũ.mi.q̃dã ciuitas. Inde pꝑgameus mea. meũ.Et ꝑgamenus.na.nũ Et h̊ ꝛhęc ꝑsgamenſis ⁊ hocſe. MDU Vergulũ.li.i.paruũ tuguriũ in alto poſitũ. Z a ꝑgo.gis.Et hęc ꝑgula.lę.i.famula. qꝛ ad diuerſa ꝑgat officia ⁊ coꝛ.gu. Peri. i. circũ. vel de. ⁊ acuit᷑ in fine. Periarchon gręce.latine ðᷣꝛ de pᷣncipibus ⁊ pꝛincipatibus.Archos eni gręce dicũt pn⸗ cipes. Libꝛi ſunt ſic dicii. eribolus.li.m.g.⁊ h̊ peribulum.li.deam bulatoꝛiũ.deãbulacꝝ.ſpaciatoꝛiũ.peram. bulatoꝛiũ ⁊ a peri ⁊ ambulo.Itẽ Ecech xlij.ſigt murũ qui erat exterioꝛ ad deambu limina ⁊ oꝛatoꝛia viſitãtes. Neregrini etiãlandũuũ.a cingebat gacophilatium cantoꝛũ er 8—1 S.— germ. End demnol Cnen cuſtodientiũ altare.⁊ coꝛ.bhbo. Merichelis. lidis.f. g. oꝛnamẽtũ mulieꝝ cir⸗ ca bꝛachia. vł potiꝰ circa crura q̊ͥ greſꝰ ea⸗ rum oꝛnat᷑ ⁊ ðꝛ a peri qð eſt circũ ⁊ hele qͥd eſt curuũ vᷣm ug. NPap̃.etiã dicit. NMeri⸗ ſcelides armillę pedũ mulieruʒ Periſceli⸗ des dicunt᷑ qͥbus noſter greſſus oꝛnat᷑. Et ſcribit apᷣ.piſcelides ꝑ.ſc.ſicut antiqͥ cõo ſueuerunt ſcribere.Sʒ moderni ſcribũt ꝑ⸗ chelides ꝑ.ch. In gręciſmo ſic ðꝛ.Atq; ꝑi⸗ chelides exoꝛnant bꝛachia nymphis. Nericulũ.li.neu.ge.i.exꝑimentũ. Vñ Te⸗ rẽtius in eunucho.Yac ꝑiculũ in lr̃is.fac i palęſtra. ⁊ ð a perio ris. Itẽ hoc ꝑiculum li.⁊ qñq; ſincopat᷑.⁊ ðꝛ h̊ ꝑpiculũ.li.i.diſcri men vel damnũ Inde ꝑiculoſus.ſa.ſũ.ſᷣm Hhug. apᷣ.vo dicit Pericłũ a ꝑio.ris.qꝛ pene perire faciat.i.diſcrimẽ vel experimẽ tum Periphꝛaſis.eſt diſcriptio vel circumlocu⸗ tio cum vna res płlbus verbis deſigt ⁊ de ſcribit᷑ pꝓpt᷑ veritatẽ ſplẽdide pducẽdã vł veritatẽ circũitu euitadã. In ꝑiphꝛaſicus ca.cũ. vt Iſte loqᷣt᷑ piphꝛaſie.i.ꝑ piphꝛa⸗ ſim. Et periphꝛaſtic. ca.cũ in eodẽ ſenſu. Peri hermenias ſunt duę ꝑtes Peri ei gre ca ppoſitio ẽ.⁊ valet tm q;tũ ð.hermeniaſ eſt gręcus gtũs a noie gręco hermenia.qð̊ latine ſonat interpᷣtatõ.qui gtũs hermeiaſ ponit᷑ in intitulatione illius libꝛi.Ariſtote lis vbi habet᷑. Incipit liber perihermeniaſ Eteſt ſenſus.Liber perihermenias.i.de ĩ terpᷣtatione.ꝛeęci eni carẽtes ablatiuo cõ ſtruunt ſuas ſpoſitiones cum gtis loco ab latiuoꝛũ. Quidam tamen minus intelligẽ⸗ tes vtunt᷑ h̊ quaſi nomine cõpoſito. Perimetrum.tri.i.linea circũcirca menſu⸗ rans.⁊ ðꝛa peri.i.circũ.⁊ metros menſura ⁊ coꝛ.me naturaliter. Periodica.cę.ðꝛ a peri.i.circũ.⁊ odos via. Meriodicę febꝛes ſunt.quas quotidianas tertianas.quartanas vocant ſic dicte eo ꝙ certo tꝑis circulo moueant᷑.⁊ nõ ↄtinue af fligant.⁊ coꝛ.di. Periodus.di.pe.coꝛ.ðꝛ qſi circũitꝰ.vel am bitus.vel q̃ſi circa finẽ.⁊ ðꝛ a peri qð eſt cir cum. ⁊ odos qð eſt via vel finis. Vel ꝑio⸗ dus.i.clauſura. Itẽ ᷣm Papᷣ. Periodus vltima diſtinctio ꝗ totã ſniam claudit.Cu⸗ ius ptes ſunt colũ ⁊ coma. Peripateticus.ðꝛ a peri.qð ẽ circũ ⁊ patos qð eſt calcans.vel ambulãs.qſi circumcal⸗ cans vel ambulans. Ael peripatetici ſunt quidam ph̊i ab ambulatione.quaſi circum rat. Velqꝛ ꝑambulant de ſchola ad ſcho⸗ lam diſputates ⁊ inqͥrentes quid meliꝰ ſuę ſnie poſſent acquirere vł adiũgere.⁊ coꝛ.ti NPeripetaſma.matis.neu.ge.i.velũ vel ten toꝛiũ. vel coꝛtina.vel potiꝰ ꝗlibet adiectio eius in circũitu facta.⁊ ðᷣ a peri ⁊ petaſma ds eſt velũ.vel tentoꝛiũ.vel coꝛtina. Iñ ꝓ pꝛie peripetaſma ðꝛ ſuꝑioꝛ ꝑs in coꝛtinis ꝗ depicta eſt. Jmpꝛopꝛie tñ dẽ peripetalſ⸗ ma qñq; limbus. Antiqͥ dicebant hoc pi⸗ petaſmatum ii. NPeripetio inciſio ſcripturarum.vel capitu⸗ lum vel ſnia m apᷣ. ⁊ acuit᷑ in ſie. Peripneumonia.nię.i.vitiũ pulinonis cuʒz doloꝛe. ⁊ ð a peri.⁊ pneumonia. Peripſima.matis.n.t.i.purgamentũ qð eij cit᷑ de tritico qñ ventilat᷑.vel purgamentũ pomoꝝ ⁊ raſura ⁊ limatura cuiuſlibet rei. qᷓ circumcirca res ſemat᷑ i.diminuat᷑.⁊ ð a peri qð eſt circum. ⁊ ſimus.ma.ũ.qð eſt curuꝰ.vel ſemus qð eſt imꝑfectus.vel ſeco cas.ſᷣm Hug.peripſima ðꝛ etiã ꝗqlibet do⸗ moꝝ quiſqͥlia. Uñ Qð purgas de re dic el ſe peripſima vere. At ſuber pomi quiſqui liaſq; domi. i. purgamentum. vel ſoꝛdes Vnñ aplus.j.Coꝝ.iiij.Omniuʒ peripſima factus ſum. Neriſſologia. eſt ſupuacua vboꝝ adiectio ſine vlla vi rerũ.vt Ibant quo poterant ⁊ quo non poterant non ibant. Peritomũ.mi.i.circũciſio.⁊ dꝛ a ꝑi.qð ẽ cir cũ.⁊ tomos qð ẽ diuiſio.vel inſciſii. Peritꝰ.ta.tũ.i.doctꝰ.inſtructꝰ.ſapiẽs.⁊ ðꝛ a pio.ris. Et cõꝑat᷑ peritꝰ.tioꝛ.ſimꝰ. Inde ꝑite.tiꝰ.ſime.adu.Et hęc ꝑitia tię.i.diſcre tio. Et pꝑitꝰ põt eẽ ꝑticipiũ de ꝑeo ris.⁊ tũc coꝛ.pe.ſ̊ ꝑitꝰ a perio ris ꝓd.pe. Uñ Oꝛa⸗ tius in epi. Niuere ſi recte neſcis.diſce de peritis.Et quidã dicit. Ne tẽdas perituʒ. poſt vpᷣm tende peritũ.Nõ vadit peritũ qᷓ vult audire peritum. = Periurꝰ.ra.rũ.pe.coꝛ.ðꝛ a ꝑiuro.ras.q̃i ꝑ⸗ dẽs vlł ꝓdẽs ius. Inde hoc ꝑiuriũ.rij. Neriurium ꝓpꝛie ð qñ aliquis iurat ↄtra canonica ſtatuta vel temerarie.Et ðꝛ mul⸗ tipliciter. ᷣmo.i.falſa iuratio ꝗᷓ ſi ignoꝛant adhibhita oi diligentia facta fuerit.ſic nullũ petm̃ eſt. xxiiij.q.ij.hoĩes.ſcdo ðꝛ traſgreſ⸗ ſio liciti iuramẽti. ⁊ ſic ẽ moꝛtale.vj.q.j.qᷣ⸗ cunq;. Illicitũ aũt ſcient᷑ iurãs peccat.ſed nõ ↄtraueniẽſ.tertio ðꝛ idiſcretũ iuramẽtũ et eſt veniale. xx vj. dil· Sr criminis. in fine. calcantes vel ambulantes. qꝛ Ariſtoteles autoꝛ eoꝝ deambulãs diſputare ſolitus e⸗ iiij. mendaciũ iuramento firmatuʒ. ⁊ eſt ſempꝑ moꝛtale.xxij.q.ij.qð ait Et eſt crimẽ adeo magnũ ꝙ clericus ꝑiurus ab officio ꝰ beneficio ſuſpendi debet.c.puenit.de fide iuſ. c. inter dilectos.de ex ceſ.ſla.⁊.c.quę lam. de iureiunaean. Perioma.matis.neu.ge.ẽ ꝗqdam veſt ho⸗ minũ antiqͥſſima.i.ſuccinctoꝛiũ femoꝛale. q̃ tm genitalia ↄtegunt᷑. Alij dicũt ꝙ ſit tu nica folijs ↄſuta.qualẽ dñs fecit Adępoſt lapſũ. Ita dicit. Hug.tñ Geñ.iij.ſcribitur Fecit q; dñs deus Adę ⁊ vxoꝛi eius tuni⸗ cas pellicias.i.de pellibꝰ moꝛtuoꝛũ aialiũ yt ſignũ ſue moꝛtalitatis ſecũ ferret. In hi ſtorijs aũt ðꝛ ſic. Fecerũt ſibi picomata.i. ſuccinctoꝛia.q̃ſi bꝛachas bꝛeues Et ꝓ.pe. Werliſus.ſa.ſũ.pe.ꝓd.i. (nti.ſʒ coꝛ.pe.gti Perlitoꝛ.torl.mai.ge.i.occiſoꝛ.( valð leſus NPerna.nę.i.petaſo.ſ.baconus vł baffa poꝛ ci. Vñ Map̃.dicit. Perna vulgo quę baf⸗ fa dici᷑. Añ quidam.Eſſe vbi perna retur nec foꝛſon toꝛquis habetur. NPernicies.ciei.feę.ge.i.moꝛs vłinteritus.⁊ dĩ̃ a ꝑneco cas. Iñ ꝑnicioſus.ſa.ſũ.i.moꝛ⸗ tifer letał. Inde ꝑnicioſitas.tatis. Itẽ per nicieſ.i.velocitaſ pedũ ⁊ ðꝛ a ꝑnix.i.velox NPernix. cis.oĩs ge.pe.coꝛ.i.pꝓnicioſus de⸗ ſtructoꝛ.⁊ ðꝛ a ꝑneco cas. In hec ꝑnicitas tatis.⁊ hęc ꝑnicioſitas.i.deſtructio interi⸗ us. Item ꝑnix cis.ois ge.pe.ꝓ.in obliqs. i.pſeuerãs in conatibꝰ.vel velox ⁊ ppꝛie iĩ pedibus.⁊ ðꝛ a ꝑnitoꝛ teris. Inde ꝑnicitaſ tatis.i.velocitas.ſceleritas Et eſt ꝑnicitaſ pedũ.Sed celeritas ⁊ velocitas pennaruʒ yel veloꝝ. VUñ Pꝛo ꝑnice citum. ꝓ ꝑnice dico nociuũ. Pernitoꝛ pꝛimũ perneco dat reliquũ.Oui necat ẽ ꝑnix.feſtinat currere Pernox noctis.oĩs.ge.i.vigilans.⁊ ꝓpꝛie nocte Vñ de btõ dñico cãtat᷑. ernox cuʒ xpᷣo ꝓpꝛiũ nõ poſſidebat lectulũ ⁊c̃. NPero.ronis.m.g.quoddã calciamentũ ru⸗ ſticoꝝ.amplũ ⁊ altũ.qð alio noie ðꝛ culpo neus. Et ðꝛa peri qð eſt circũ.qꝛ ſ̊ nimia ã plitudine circũcirca vagat᷑. Inde perona⸗ tus.ta.tũ.i.ponibꝰ calciatuſ Añ NMPerſius nauiũ ſi poſcat ſibi ponatus aratoꝛ. Perpaucꝰ.ca.cũ.i.valde paucꝰ. Vñ lheb̊. xiij. Eteni ꝑ paucis ſcripſi v 7. Perpẽdiculũ.li.inſtrumẽtũ eſt cementario rũ plũbatũ qð alio noie ðꝛ amuſſis.qð ipſi dimittũt ad ꝑpendenduʒ qualitatẽ muri. Juñ h̊ ⁊ hęc ꝑpẽdicularl. ⁊ H re. Illa liea d·ꝛ ꝑpẽdiclaris ꝗͥ ſurſũ vł deoꝛſũ recte dirigit᷑ Item ꝑpendiculũ.li. dꝛ illud vñ lebetes fe runt᷑.⁊ ſuſpendunt᷑ Et in iſta ſiẽtõe ðꝛ per pẽdiculũ.a ꝑpẽdeo des.qꝛi eo lebetes ꝑ⸗ pẽdẽt. ꝛo inſtrumẽto aũt cementarioꝛuʒ ðꝛ ꝑpendiculũ.a ꝑpẽdo dis.qð eſt intelli⸗ gere.ↄſiderare aiadutere.ꝑciꝑe trutinare Nerpẽſilis.lis.pe.coꝛ.i.valde leuniis NPerꝑus.ra.rũ.i.ꝑuerſus.pꝛauꝰ nõ rectus. inð ꝑpere aduũ.i.ꝑuũſe malę.pꝛaue nõ recte. b quo ſępe ponit᷑ ꝑperã.qð non dʒ acui in ne.ſicut nec multifariã.nec palã.vñ Apo ſtolꝰ.i. Cox.xiij. Non agit pꝑperã. NPerpes petis ois ge.i.ppetu.⁊ coꝛ.pe.gti Perpeſſiuꝰ.ua.uũ.qͥ freq̃nt᷑ aliqͥd patitur. Perſus.ſa.ſum.i.valde vel diu paſſus.et ðꝛ a ꝑpetioꝛ.teris. AVñ Mar.v. Et fuerat multa ꝑpeſſa.a cõpluribꝰ medicis. NPerpetuus.tua.tuũ.qð nunqᷓ; habebit finẽ ſed habuit pꝛincipium. vt aię ⁊ angeli. Iñ hec ꝑpetuitas.tatis. ſtat vite qua hʒ res aliqua ex eo ꝙ habuit pꝛincipiũ.ſed non ſit habitura finem. NPerplexus.xa.xũ.i.implicitꝰ.irretitꝰ.inuo lutus.colligatus.obſcurus. Inde hęc per plexitas.eſt ↄſtringẽs ⁊ ineuitabilis necel ſitas peccãdi.ꝗᷓ ꝓuenit ex erronea volunta te. vt. c.i.⁊ in ſũ.diſ.xiij.vbi glo.bo. NPerpꝛopus.ra.rũ.i.valde ꝓperus. Perſepolis.lis.pe.coꝛ.ꝗdam ciuitas qua,zʒ Perſus condidit. M Perſeuerãatia.tię.i.aſſiduitas.cura.ꝑtina⸗ tia. Sed ꝑſeuerãtia eſt in virtute.Nertina tia vo in vitio. “ððMVGW Nerſicꝰ ꝗdã arboꝛ.⁊ ðꝛa Merſo rege qui in egypto pᷣmo iſeruit illã.Iñ h̊ pſicũ.ci.fru⸗ ctus illius arboꝛis. Et h̊ pſicetũ.ti.locus vbi pſici creſcunt Itẽ adiectiue declinatur perſicus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.perſeus ſiue de ꝑ⸗ ſide exiſtens. ͦ”ÿM erſis ſidis.mulier de ꝑpſia ᷣm PaBöß. Pert olens. entis. ois ge.i.aſſiduus. Inde ec Rlolentla ele .aſſiuitge⸗ —M Perſolus.la.lũ.i.aſſiduꝰ.⁊ ðꝛa ꝑſoleo.les. ⁊ coꝛ.ſo. Uñ NPlaut. Ebꝛioſę ⁊ ꝑſolę nu⸗ ge. Si aũt inueniat᷑ ꝑſolus compoſitũa ꝑ rſolus.⁊ tunc ꝓducit ſo. Perſona.nę.f.g.ẽ rationabilis creaturę in⸗ diuidua eſſentia.⁊ ᷣm hoc ðꝛ perſona qua ſi per ſe vna. ⁊ eſt etymologia Et ̃m hoc pſona videt᷑ ſpectare ad deitatẽ. Item per ſona ðꝛ hiſtrio.reſᷣſentatoꝛ comędiarum. qꝛ diuerſis modis ꝑſonat. diuſas ꝑſonas repſſentãdo Et hic ꝑſõa ðꝛ in grãmatica ip ſü ſuppoſitũ qñq; ꝓpꝛietaſ ſuppoſiti.qnq; ſee = -= d„f –— „ — — — —— ——MN — E —. S ⸗ b 1 ₰— ignificandi.⁊ qñq; ꝑſonalis ꝓpꝛietas Jté Peruigil. i. valde vigills ꝑſona ðꝛ in ecckia. qᷣ dignitatẽ hʒ pᷣ cęteris. Peruigiliũ. lij i. vigilatõ 18 a puiglil. Et hoc ab hiſtrione ſumptũ eſt.qͥ diuerſas Meruiꝰ.uia.uiũ.ꝑ qð via patet. ꝑſonas repꝛęſentando diuerſos ſolet acci⸗ Nerula.lę.di.i.ꝑua pera ⁊ coꝛ. pP. pere oꝛnatus.⁊ ſᷣm dignitatẽ ꝑſonę quã ha Peruſiũ oppidũ ĩ italia. Jñ puſiuꝰ.na.nũ. bebat repꝛęſentare.Et hinc tractũ eſt.vtꝑ Pedes.pedis.m.g.ðꝛa pos podis.gręco. Perſpicax. cacis.oĩs g pfecte ⁊ plła vidẽs.⁊ ðꝛa ꝑſpicio.ciss Perſus Perſi q̃dã rex fuit qͥ quãdã terrã ð bellauit.⁊ eius noie dicta eſt ꝑſia.ſię ⁊ hęc ſona dicat.in eccłia. Nam ſm diuerſos g⸗ dus dignitatis ꝑſone diſtinguunt in eccle⸗ ſia.Et hinc etia tractũ eſt vt in gramatica vna pſona dicat᷑ pꝛima alia ſecũda.alia ter tia.qð fit ratione dignitatis.Et deberet ꝑpp⸗ ſona penł.coꝛrepta dici. ſed ad differentiaz huius imꝑatiui.ꝑſona ꝑſonet.qð coꝛripit dꝛ penł.ꝓ. Vñ quidã. NPauꝑ ꝑſonanonẽ mea ꝑſona regi. aũt dicit᷑ ꝑſona q̃ſi ꝑ ſe ſonans etymologia eſt. Inde h̊ ⁊ hęc ꝑſo⸗ nalis ⁊ ̊ le. Inde ꝑſonaliter aduũͥ. ⁊ hęc ꝑ⸗ ſonalitas.tatis. Itẽ a ꝑſona dĩ ꝑſonatꝰ.ta tũ.Et h̊ ꝑſonatus.tus.tui.dignitas vłof⸗ ſiciũ ꝑſonę.pᷣm Bhug. Werſpicuus.cua.cuũ.i.clarus.lucidꝰ.pſpi⸗ cui peruius. ⁊ ðꝛ a ꝑſpicio.cis. pſis idis.⁊ hęc ꝑſida dę. Inde ꝑſeus.ſea. ſeũ.⁊ pſicus.ca.cũ.Et h̊ ⁊ hęcꝑſa.ſe. Merteſus.ſa.ſũ.ꝑmoleſtꝰ.odioſus.faſtidi⸗ tus. AUñ Macrobiꝰ. Perteęſus neceſſitatſi dixit. ⁊ ðꝛ a teędet. . Pertinax.nacis.pe.coꝛ.in ntõ.ſʒ.ꝓd.gtiõ. omnis ge.i.valde vel impudenter tenens. durus. perſeuerans.impudens.conſtans irreuocabilis indocilis obſtinatus. Inde ꝑtinacitas.tatis.i.aſſiduitas.ꝑſeuerãtia. ĩpudẽtia. Idẽ ⁊ ꝑtiatia.cię. Et ᷣm NMPapᷣ. Perſeuerãtia ẽ ĩ vᷣtute.ꝑtiatia voĩ malo. Nertuſus.ſa.ſũ.i.ꝑfecte ↄfractꝰ.⁊ ꝓd.tu. Añ Aggei. j. In ſaculũ ꝑtuſlſul. Peruicax.cacis.i.impꝛobꝰ.ꝓteru malicio ſus impoꝛtunꝰ. ⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ vice.qꝛ vicẽ ſuaʒ obtinere vult. vel qꝛ ꝑuertit vices rerum. qð bonum eſt iudicãdo malũ.vel ecõuerſo Ael ðꝛ a per.⁊ vitio.as.eo ꝙ in vitio perſi ſtat. Ała ꝑ ⁊ vitio.⁊ cadẽs q̃ſi per vitiũ ca dens. Vela per ⁊ viribus.⁊ cadens q̃ſi ꝑ ſuas vires cadẽs.vłcõpõit᷑ a ꝑ ⁊ vitia quã antiqui victoꝛiã dicebant.inde ꝑuicax pꝛo pꝛie dꝛqͥ in ꝓpoſito ſuo ad victoꝛiã pſeue⸗ rat In puicacia.cię. Et ꝑuicatitas tatl.ſᷣm MWug. Map̃ vero dicit. Peruicax. id eſt ꝑ⸗ ſeuerans.cõtumax.obſtinat?.durꝰ imobil e. i. clar? ſubtilis vel V qð idem eſt qð pes. Et accipit᷑ triplicit.ſ. ꝓ membꝛo cum q̃ͥ ambulamus. Vel ꝓme⸗ troꝝ pede A ꝓmenſura. Pes in metroẽ ſyllabaꝝ ⁊ tẽpoꝛũ certa dinumeratio Pes in mẽſuris agroꝝ.digitos.xv. hʒ.palmos quattuoꝛ. Itẽ pedes dicunt᷑ extremi angu li veloꝝ vel potius illi duo in naui funes ᷣ extremos veloꝝ angulos tenẽt. Item pes cõpõit᷑ h̊ ⁊ heęc. ⁊ bipes.dis.tripes.dil.q̃ dꝛupes. dis. i. habẽs vel aptũ natum habe re duos vel tres vel ãttoꝛ pedes. Inde bi⸗ peqdius. dia. diũ. ⁊ B hęc bipedał hocle. ⁊ hęcbipedalitas.tatis Tripedius.dia. di uum ⁊ B ⁊ hec ipediai hoc le. ⁊ hec tripe⸗ dalitas.tatis. Quadr h. ⁊hecãdrupedalis ⁊ le. quadrupedalitaſ uadrupedi, dia. diũ. 25 — tatis. ⁊ drupedãs.dantis.oĩs ge.i.q̃dru pes. Item pes aię intelligit᷑ amoꝛ quoitur ad delectationẽ ꝗᷓ eſt locꝰ aię. qꝛ amoꝛ cum pꝛauus eſt. dẽ cupiditas vel libido.cuʒ vᷣo rectus eſt ſeu bonus drẽ charitas. ½ Weſſariũ. rij eſt genus medicaminis. ⁊ e a peſſũ.eo ꝙ intꝰ initiat᷑.vł intromittat᷑. Peſſulũ.li.⁊ h̊ peſſellũ li.i.ſera lignea.q fir⸗ mat᷑ oſtiũ. ⁊ ðꝛ a pello lis.qꝛ pellit᷑ ⁊ repel⸗ lit᷑. Et coꝛ.ſu. Vñ Cant᷑.v. Meſſulum oſtij mei aperui. Papᷣ. vo dicit Peſſulũ i. oſtiũ apede dictũ. Habet eni inferioꝛẽ cardineʒ quaſi pedem. Peſti grece. latie humoꝛ ðꝛ ⁊ acuit᷑ inſine. Peſticla.lę.dimi.i.ꝑua peſtis ⁊ coꝛ. penul. Peſticus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.peſte plenus. eſtilens. tis. oĩs. g. ⁊ peſtilẽtꝰ.ta.tũ.ideſt plenꝰ peſte. Jñ peſtilentia. cię. ẽ idem q peſtis. Sʒ ꝓpꝛie peſtis.ẽ nomen ipſiꝰmoꝛ⸗ bi. Peſtiletia vero eſt id quod ex ſe efficit moꝛbũ. Iſidoꝛus vo dicit. Peſtilentia eſt ↄtagiũ qð duʒ vnũ appꝛehendit. celeriter ad płes trãſit. Gignit᷑ aũt ex coꝛrupto aere viſceribꝰ penetrãdo innitit᷑ Dicit᷑ aũt pe ſtilẽtia q̃ſi paſtulentia.eo ꝙ veluti incendi um depalſcat. dũ deſcẽdit ꝑ totũ coꝛpꝰ.Et ſunt tres modi peſtilentię.aut ex terra.aut ex aqua.aut ex aere m Pap. Peſtis. ſtis.f⸗ ge. ðꝛ qdã moꝛbus qñ ſcilicʒ Riehra diſfſoludlt etputreicuit. et dꝛa peſti quod eſt humoꝛ. vel öe peſtis.qſi paſtis. . 4. 4 4* paſcendo.qꝛ veluti incendiũ depaſcit.duʒ deſcendit ꝑ totũ coꝛpus.⁊ gignit᷑ ex coꝛru⸗ pto aere.Et eadẽ.contagio ðꝛ.⁊ contagio a contingẽdo.qꝛ quẽ contigerit polluit vel qꝛ tactu vnius deſcẽdit ꝑ oẽs. Ipᷣa ⁊ ingui na. ab inguinũ ꝑcuſſione. Eadem ⁊ lues a labe vel luctu.vel luendo dicta.ꝗᷓ tanto eſt acuta.ꝙ non habeat ſpaciũ tꝑis in quo vł vita ſperet᷑.vł moꝛs ſʒ repẽtinꝰmoꝛbꝰ ſiłcũ moꝛte venit.⁊cẽ q̃ſi idẽ qð peſtilentin. PHeſtuoſꝰ.ſa.ſũ.i.peſte plenꝰ Iñ hęc peſtuo Netalũ.li.i.foꝛma.marmoꝛęa (ſitas tatis. inſtar teſſere qᷓdrata vñ pauimẽta ſternebã tur. Vñ Joſephus in. viij. Strauit aũt pa uimentũ templi petalis aureis. Itẽ petalũ eſt lamina aurea i fronte vł in pectoꝛe põti⸗ ficis ꝗᷓ illud nomẽ dei ieffabile tetragrama⸗ ton qᷓttuoꝛ lr̃is hebꝛaice habebat ſcriptum NHetaſo.ſõiſ.i.ꝑna poꝛci.ſ.baconꝰſiue baffa Iñ h̊ petaſũculꝰ.li.di.⁊ foꝛmat᷑ a petaſo.o mutato i vnculꝰvłi vn. ⁊ addita culus. Netalſus.ſi.m.g.⁊ hͥ petaſũ.taſi.iĩ eodẽ ſen⸗ ſu.qddã calciamẽtũ ercurij ad volãdũ ⁊ ð a peto vbo gręco.qð eſt volare. Ande Martialis coquꝰ Cetaſo aut a talaribus concitatis cepit hire ercuriuus. Netaurus.ri.m.g.quidã ludus qñ hoies a tapetibus mittunt᷑ in auras.⁊ ðꝛ a peto. et aura.quaſi petens auras Uel ðꝛ petauruſ q̃ſi petens taurus In africa eni ſunt quidã tauri.ita edocti ꝙ cum coꝛnibꝰ emittũt ho⸗/ mines in aura. ⁊ illeſum inter coꝛnua reci⸗ piunt.Et dicunt᷑ petauri.q̃ſi petentes tau⸗ ri. Vel petaurꝰ ðꝛ a peto gręco ꝙẽ volare. ⁊aura.qꝛ cuʒ hõ in tali ludo emittit᷑.videt᷑ ꝑ aurã volare. Uñ Juuenalis. An magis oblectãt aiuʒ iactata petauro. PHeticiũcła lę.i.ꝑua petitio (vłpoſtulatio. Pet itoꝛ.oꝛis.m.g.i. poſtulatoꝛ. v el aſt oꝛ. 7 NHetitꝰ.ta.tũ.i.poſtulatꝰ.⁊ ðꝛ a peto tis.Et hic petit.tus.tui.i.poſtulatio.⁊ ꝓd.ti. Netoꝛicũ.ci.qͥddã genꝰcurrꝰ.⁊ ðꝛ a peto.il. Hetra. trę.gręcũ eſt.i.lapis.⁊ ð a petros. qð eſt durũ.qꝛ dura eſt. aũt ðꝛ petra.q̃ſi pedibꝰ trita.etymologia eſt. Inde petrinꝰ na.nũ. ⁊ petroſus.ſa. fuũũ. Petrella.le di.i.parua pera. — 7 Petro onis.m.g.ðꝛ a petra.Sũt aũt petro⸗ nes particulęeꝗ abſcindunt᷑ de petris ſicut quiſquilias dicimus inutilem materiam ꝗᷓ DPHHoexus. xa. xu. i. pectina Pericgcnecb.s Peticl,. cinicil. öetit vel . ,n ee NMetiliꝰ.lia.liũ.qͥ ſp pe (amat aliqͥd petere. Petitio. onis.f.g.i.ꝗo (tit.⁊ dr a peto.tis. abꝛadit᷑ de lignis qñ dolant. = Petros gręce.latine ðꝛ durum. Netroſelinũ.ni eſt qdã herba ſiłis apio ⁊ d a petros.⁊ ſelinũ.qð eſt apiũ. eo ꝙ ſit ſiſis apio.⁊ naſcit᷑ in petris ⁊ in mõtibus pᷣrup⸗ tis.qð nos petrapiũ dicere poſſumus. Se⸗ linũ eni gręce. apium ðꝛ latine. Et eſt gen⸗ apij. Aliud eſt genus hypoſilinũ. Tertiuʒ . oleoſelinũ.⁊ ꝓdu.lii. Petrꝰ aplłs dictusẽ a petra.qꝛ durꝰ ⁊ firmꝰ fuit in fide. Ułpetrꝰ dictꝰẽ a petra.i.a xp0o ſuꝑ quem fundara eſt eccłia vᷣm hHug. Eti⸗ terpᷣtat᷑ petrus agnoſcens vel diſcalcians. Agnoſcens qꝛ videlicet deitateʒ xpᷣi agno nit. cum dixit. Tu es xpᷣs filius dei viui BDi ſcalciãs vo interpꝛetat᷑.qꝛ pedes affectuũ ſuoꝝ ab oĩ oꝑe moꝛtuo ⁊ terreno diſcalcia⸗ ſecuti ſumus te. Petulãs.lãtis.oĩs ge.i.luxurioſus.laſciuꝰ impoꝛtune petens.plus petens vñ ⁊ ꝓcax dẽr.qꝛ petulantia ⁊ ꝓcacitas vicina ſibi q̃⸗ dam mentis iungunt᷑ inſania.vt plus velit petulãs temeritate.laſciuꝰ ludo. Inde pe⸗ tulantia.i.laſciuia.libido.impoꝛtunitas. Petulcꝰ.ca.cũ.i.iĩpoꝛtunꝰipetẽdo.⁊ dðꝛa pe tuloꝛ.laris. Uñ meretrices petulcas voca mꝰ.Et petulcꝰ ðꝛ luxurioſꝰ.qͥ ſepe petit cos lũ.qð ꝓpꝛie de aĩalibꝰ irrõnabilibus dicic Petulus.li.equꝰ qͥ hʒ albos pedes. NHetus.ti.m.g.i.guelcꝰ.ſtrabo.aliqntulũ.ſ. cuius.oculi qdã velocitate cito voluuntur huc ⁊ illuc.⁊ ðꝛa peto.tis.Et hęc peta.te. i. guelca.⁊ aliqᷓntulũ ſtraba.Et ꝓd.pe.ſe.cdd peto.tis.⁊ peti infinitiuꝰ coꝛ.pe. ñ Nult ſibi ſtrabo peti ſe dicit noĩe peit. eſt ignis qſi totus ardẽs. Ipᷣe eni ᷣmo vo⸗ cabat᷑.Eridanꝰ.qͥ cũ male regeret curã pa⸗ tris fulmie a Joue extinctẽ ⁊ cõbuſtꝰ .a q̃ cõbuſtione dictus ẽ poſtea phaeton Etqꝛ tũc cecidit i padũ.inde poſtea padus dict eſt Eridanus.ab illo in eo ſubmerſo Inde phaetonte.tea.teũ.Et hęc phaetõtides. de. filiꝰ vł nepos illiꝰ. Iñ bec phaetõtis. ti dis. ſlia vł neptis.ppꝛie ⁊ ipꝛopᷣe ſoꝛoꝛ illiꝰ Phala.lę.i.lignea t᷑ris.⁊ ðꝛ a phalõ Vñ iu uenalis.Cũſulit añ phalas delphinoꝛũq; Phalax.gis.⁊ hęc phalãga (columnas. ge lingua macedonum. ð legio ſine cater⸗ ua. Inde phalãgariꝰ.ria.riũ.i. legionariꝰ uit. cum dixit. Ecce nos reliquimus oĩa. et — & —ꝑꝗẽ l ſiy⸗ dece (onm bn ſai ar dus ſcins pear dii⸗ N ee⸗ nns. Re e tc nodc⸗ . Wunn. e. Cn wns ſeʒ de phalanga exiſtẽs vład phalangã ꝑti nens. ⁊ phalago.gas.i.phalãgam facere. Phalarica.cę.qdda telũ ingẽs toꝛnofactuʒ hñs ferrũ cubitale. ⁊ rotũ ditatẽ de plũbo ad modũ ſphere ⁊ in ipᷣa ſũmitate ðꝛ igneʒ h'e affixũ. Hoc telo pugnat᷑ de turribꝰ.qᷓs gręci phalas vocant.⁊ mittit᷑ toꝛmẽtonon manibꝰ.Et qꝛ hoc telũ toꝛmẽto mittit. Iñ eſt ꝙ qñq; ponit᷑ ꝓ toꝛmẽto.qð vulgo dici tur petraria vł manganũ. Iñ phalaric'ca. cũ.qͥ fert tale telũ vel qð ꝑtinet ad phalari⸗ cã.⁊ coꝛ.pha.ſicut ⁊ phala. Uñ Lucanus * in. vj. Hũc aut toꝛtilibꝰ vibꝛata phalarica neruis.obꝛuat c. Thalon gręce.latine lignũ dd. Phanaticus.ca.cũ.i.lunatic. inſanus ꝓpt phanũ violatũ.vłqꝛ ad phanũ ducebat᷑ vt liberaret᷑.⁊ ð a phanũ.⁊ phanaticũ ðꝛ qð ꝑtinet ad phanuzʒ. Ei hinc ph anaticꝰ.ci.i. cuſtos phani.ſ.ſacerdos. Ohanatici etiaʒ dicunt᷑ qͥ futura canũt.⁊ coꝛ-ii. Phantaſma ⁊ phantaſia.ſpẽs viſiõis. no⸗ cturne imagines. vide. S. in. f.,a. Phanũ.ni.i.tẽplũ.⁊ ðꝛ a phonos vl phone qð eſt ſonꝰ.q̃ſi phonũ.qꝛ ibi dij rũſa dabãt in voce hũana. Inuenit᷑ etiã aliqñ phanũ in bona ꝑte.ꝓ eccłia.⁊ ꝓd. pma. Tharao nomẽ eſt honoꝛis apud egyptios. ſicut ceſar apud nos In latino aũt expᷣmit denegans eũ vtiq; deũ.ſiue diſſipatoꝛ No „ puli eniz dei fuit afflictoꝛ.vᷣm Mapᷣ. Hug. vo dicit. ꝙ pharos ciuitas vel turris qnq; ponit᷑ ꝓ ęgypto. vñ inuenit phariꝰ.ria.riũ i.ęgyptiacꝰ Et hinc oẽs reges ęgypti dicti ſunt pharaones. Pharees interpꝛetat᷑ diuiſio. haretra.trę.f.g.pe.coꝛ.vbi poꝛtant᷑ ſagit te. ð a pheron. qð eſt moꝛs.qſi pharetra i. moꝛtis repoſitoꝛiũ Quot eni fert ſagittaſ tot fert ⁊ moꝛtes. Inde pharetratꝰ.ta. tũ. i. armatus ⁊ inſtructus pharetra.velqᷣ hʒ pharetrã vᷣm hug. Map. vo dicit Phare⸗ tra eſt theca ſagittarũ. WQ hariſeęus.ſęa.ſeũ.i.diuiſus ⁊ ðꝛa phares qð eſt diuiſio.Et hinc qdam heretici dicti ſunt phariſei. qᷓ diuiſi interpᷣtant᷑.qꝛ tradi⸗ tiones ⁊ obleruationes legis quas illi deu teroſas vocant iuſticia pferunt. Vñ ⁊ diui ſi vocant᷑ a pplo.quaſi ꝑ iuſticiã dei vel qꝛ decalogũ legis in mẽbꝛanulis ſcribentes ꝰ complicantes eas ⁊ ligãtes in fronte geſta⸗ bant vt religioſi iudicarent᷑.⁊ inde phari⸗ ſexi.i. diuiſi a pplo dicti ſũt Et vt ðꝛ in hiſto rijs ſuꝑ euangelia Tres erant ſectę iudęo⸗ rũ a coi.reliqͥꝝ vita ⁊ opinione diſtantes. phariſei.ſaducei ⁊ eſſei. hariſei cultu au ſtero.⁊ victu pauco vtebant᷑.traditiões ſu as ſtatuẽtes.quibus traditiones oyſi determinabãt. pictatia chartarũ in fronte gerebant. in ſiniſtro bꝛachio circumliga⸗ ta.quibꝰ decalogus inſcriptł erat.q dixe⸗ rat dñs.eęc habebis qſi àd appenſũ.⁊ in manu tua ⁊c. Et hęc dicebãt᷑ phylateriaa phylaxe.qð eſt ſerùare ⁊ thoꝛath qð ſonat legẽ. Iſti eriã maioꝛes fimbꝛiss alijs defe⸗ rentes ſpinas eis alligabãt.qͥbus punctii deãbulatiõe mẽoꝛes mandatoꝝ dei fierẽt. Pharma vłpharmacõ lingua ſyroꝝ ðꝛ vn⸗ guentũ vel medicamenti. harmacẽticca.cũ.ðꝛa pharmaci⸗ Et nõᷣ ꝙ tria ſunt genera curationis. Unũ ẽphar macenticũ.a pharmacia.ꝗᷓ eſt medicamẽto rũ curatio. Scom eſt dięticũ a dięta. að eſt obſeruatio legis ⁊ vite Tertiũ eſt chirurgi cũ.a chirurgia ꝗ ẽ ferramentoꝝ inciſio. Pharmacia.cię.ẽ medicamẽtoꝝ medicina. vl domꝰ vnguẽtaria ⁊ ð a pharma Vl dic ꝙ pharmacia largo mõ ðꝛ ois medicia ma⸗ xie cõpoſita.ſʒ ſtricto mõ ⁊ ꝓpꝛie pharma cia ſumit᷑ ꝓ medicina laxatiua. Pharmacopula.lę.i.vnguentoꝝ ſiue medi camentoꝝ venditoꝛ vel venditrix dicit a pharmacon.⁊ pole qð eſt vendere. Ael cõ ponit᷑ a pharma ⁊ copos qò eſt laboꝛ.⁊ 8ꝛ pharmacopola. lę. i. vnguentart Adq labo⸗ rat circa vnguẽta.⁊ coꝛ.po. Jðð Pharmacꝰ.ci.i.malefic'.Et he pharmaca. ce. Ael m gręcã declinatõʒ pharmace. ceſ i. mulier maleſica. ſ. maleſicia faciens. Phaꝝ.ri.vel h̊ pharos ⁊ vtit᷑ in launũ ⁊ ðꝛ Hpharus phari turris maxima iuxta gle⸗ xandriã in mari dicta a phos qð eſt lux vr ignis.qꝛ flammarum iudicio longe videatr᷑ quaſi phoſphoꝛos.vłq̃ſi phoſoꝛos.Oꝛos viſio dicit᷑.⁊ inde pharos quaſi phoꝛos.i. viſio ignis. Viſus enĩ luminis eſt ad eᷣnun ciandum nauigantibus vada ⁊ poꝛt intro itus. vel poꝛtũ ibi eſſe. Hinc etiã quẽlibet mõtẽ iuxta poꝛtũ poſitũ ⁊ quãlibʒ turri ſili iuxta poꝛtũ poſitã.ſuꝑ quẽ vel ſupꝛa quaʒ igne accẽſo poſito deſignabat nauigaãtibuſ ibi eẽ poꝛtũ ⁊ introitũ ad poꝛtũ.pharõ vo⸗ cabãt. VUñ ⁊ qdã turris i italia dicta ẽ pha ros. ꝓpter vtilitatem talẽ. Et hinc etiaz in poꝛticibꝰ machina ad pᷣlucendũ fabꝛicata. pharos dicta ẽ. Itẽ a pharos turri alexan dꝛie. Jdã ciuitas in ęgypto dicta eſt phaꝛoſ Et pharos ciuitas vł turris ponit qnq; ꝓ 5 ſunt pharaones. Phale.i.trãſit dñi.Nõ ꝙ qrtadecima die bmi menſis ad veſpam comedebant iudęi agnũ paſcalẽ.⁊ nox illa dicebat Phaſe 14. trãſitus dñi ſic ðꝛ in hiſtoꝛijs ſupꝑ Exo.xij. qꝛ in ea trãſiuit angelus ꝑ gyptũ ꝑcutiẽs pmogenita ab hoie vſq; ad pecus.⁊ tranſi uit ſuꝑ tecta hebꝛeoꝝ linita ſanguine.⁊ ag greſſus eſt iter traſeundi iſrłab ęgypto. NPhaſelus.li.f.g.ðꝛ parua nauis habilis ad tranſeundum huc ⁊ illuc. Phaſelus dicit qdam inſula.gręcię Item hic phaſelus.li. quodd genus leguminis quod plurimuz Abungdat in illa inſula.vel qꝛ pꝛimum inde allatum eſt. Inde hic phaſeolus.li.dimi.⁊ꝰ hoc phaſelarium.larij.herba phaſeli. vel locus vbi abundant. ⁊ pꝛoducit penł.pha⸗ Phaſma.mę.f.g.⁊ h̊ phaſma.matis.i.ap⸗ paritio. ꝓpꝛie phana ⁊ incerta.vt innocte. Et hinc ꝗdã fabula menandri dicta ẽ pha- ſma.a quadã apparitione. . Phaſmos gręce.apparitio interpᷣtat᷑ latie. Phebe. bes.i.luna ⁊ ðꝛ a phos qð eſt luxvł clarũ. Itẽ h̊ pheębus. bi.i.appollo.vel ſol. Vñ diẽ NPap. dhebus ⁊ phebe ſol æ luna dicunt᷑ a phos.i.a claritate. hebus. i. cla rus.ab eo ꝙ eſt phos.i.lux.ug.vero diẽ Al phos qð eſt lux. dictus eſt ſol phebus.i. lucidus.⁊ eſt quaſi adiectiuũ. vñ phebus appollo quaſi lucidꝰ. Vel phebus gręce.la tine interpᷣtat̃ coĩis.qꝛ cõmuniter tpat ⁊ fri gidos.⁊ calidos planetas IJñ phebe? bea. beum. Nheleti ⁊ cereti noia ſunt indeclinabilia Et ſonat pheleti admirabiles. Cereti extermi⸗ natoꝛes.Et ſcribit᷑ ꝑ.l.pheleti.ſʒ cereti ꝑp.r Nheniceon greęce latine ðꝛ rubeũ. JIñ phe⸗ niceus.cea. ceũ.i.rubeus. Vñ pheniceani veſtem dicunt gręci. quam nos coccineam dicimus. Iñ puniceus.cea.ceũ.i.rubeꝰq̃ſi pheęniceꝰ.Et h̊ ⁊ hc phenix.cis.i.hõ rube us. qꝛ g illi ex vi cinitate ſolis ſunt punicei ſeu pheniciei. dicti ſunt phenices Vñ etiazʒ qꝛ ipſi pꝛimi inuentoꝛes litterarum fuerũt adhuc capitales litteras rubeo coloꝛe.i.mi mo varmilione ſcribimus. vt coloꝛe repꝛę⸗ ſentemus illos fuiſſe inuentoꝛes litteraruʒ Tab eis terra quam coluerũt.dicta eſt phe nicea.cię. Iñ h̊ ⁊ hęc f. nix.cis.gentile.ſ.q⸗ cunq; eſt de terra illa.ſiue ſit rubẽs.ſiue noõ Et pheniceus.cea.ceum. in eode ſenſi u. Itẽ ꝓgypto. Vnde inuenit᷑ pharius.ria. rieumu. i.eęgyptiacus Et hinc oẽs reges eęgyti dicti ⁊ hinc puniceꝰ.cea.ceũ.oĩa in eodeʒ ſenſi u. Et nõ ꝙ peni ⁊ puni ⁊ punici puᷣicei dicũ tur tam illi de punicea qᷓ; carthaginenſes ⁊ affricani. DOido quidam qui fuit de tyro ? ſidone ciuitatibus phęnicię fugiens fratrẽ ſuum Pigmalionem venit in africam cum magna multitudine ſuoꝛum cum quibus cartaginem edificauit. Et hinc cartaginen ſes dicti ſunt peni vel puni. vel punici vel punicei ⁊ terra cartagini adiacens.dicta & punica.Tñ poſtea ampliata eſt appellatio ⁊ dicta eſt generaliter africa.terra punica. Zafricani dicti ſůt.punici.pęni.vel puni. AVñ ⁊ quoddam genus maloꝛum ðꝛ malũ punicũ.qꝛ de illa regione fuit allatũ.vel qꝛ ibi plurimum abundet.vel quia grana ha⸗ beat rubea. Pheniceus.cea. ceũ.ĩ tribus ſiãtionibus in 2 uenit. Na pheniceus.i.rubeus a phęnice⸗ on.Et phęniceus.i.de phenicea. Et pheni ceus. cea. ceũ. qð ꝑtinet ad phenicem auẽ. NPhenix.cis.cois ge.i.hõ debe Dꝛa bni⸗ ni ⁊ ſic niceus. Itẽ phenix. i. hõ de phenicia. ꝛ ſic ðꝛ a phenicia. ſic in iſtis duobus ſigtioni bus eſt ge. coĩs. Itẽ phenix. cis.m. g. pe.p Du. eſt ꝗdam auis arabię de qua dicit Am bꝛoſius in hexameron. Phenix qdam auiſ in locis arabię ꝑhibet᷑ degere.atiq; ea vſq; ad annos qngentos longeua ętate pꝛocede req cum ſibiſinem vitę adeſſe aduerterit. facit ſibi thecaʒ dethure ⁊ mirrha ⁊ ceteriſ odoꝛibus in quã impleto vitęſuętꝑeitrat ⁊ moꝛit᷑ de cuius humoꝛe carnis. vermis exurgit. paulatimq; adoleſcit. ac ꝓceſſu ſta tuti tꝑis induit alarum tegmina.atq; inſu⸗ pioꝛis auis ſpecieʒ foꝛmamq; reparat᷑ Iſi⸗ doꝛus auũt dicit. Phenix arabieę auis dicta qꝛ? coloꝝ phęnicum habet. vel qꝛ ſit in toto oꝛbe ſingularis ⁊ vnica. Nam arabes ſin⸗ gularem phenicem vocãt Hic qͥngentos ⁊ vltra ãnos viuẽs.dũ ſe viderit ſenuiſſe.col lectis aromatũ virgulis. rogũ ſibi inſtruit Tↄuerſa ad radiũ ſolis alarum plauſu vo⸗ luntariũ ſibi incendium facit.ſicq; iterum de cineribus ſuis reſurgit. Phiaia.le.pe.coꝛ.vas patulũ ad potandri. vel ad oleum retinendũ.⁊ ðꝛ ab hialin.qð eſt vitrũ. Vñ phiala qſi hiala.qꝛ olim ex vi tro fiebat Et vt diẽ NPapᷣ. Phiale vaſa am plitudie diffuſa. coꝛda charitatis ſigniſicat Phibulin gręci dicunt inde nos dicimus aphenicea dicit᷑ pen. pena. penũ. ſubtra⸗ cta aſpiratione. ⁊ a pęnus mutata. ę. in. v. fit punus.na. num. Inde punicus. ca. cuʒ. nn ien po. pai lge aha⸗ won denie⸗ A mu. 1de nen. nn! einut fenmis Aaan nſe⸗ mi N mod Giuincn Atdesſ⸗ dpgen⸗ anbecl jininſn ngtuin⸗ Rgienn Uhaln.d. gounchn ennn bulariũ.rij.illud quod opponit᷑ mantello. vel ꝑ quod immittunt᷑ phibulęne diſſipẽt mantellum. Philadelphia.phix.ciuitas arabię. Philantropus.herba ꝗᷓ dicit᷑ lapa eo ꝙ ve⸗ ſtibus hoiuʒz inhereat ob ſui aſꝑitatẽ. ⁊ ?ꝭ a philos qð eſt amoꝛ.⁊ antropos qð eſt hõ qꝛ quadam affectione videt᷑ veſtibꝰ hoiuʒ agdherre. hylargiria.i.auaritia.amoꝛ pecunię.vel argenti. ⁊ a phylos.⁊ argyro. Phyplateriũ.rij.ðꝛ membꝛãula vel bꝛeuicel lus in qͥ erat ſcripta lex.⁊ ſeruabat᷑.quã de ferebãt añ frõtem vel pectus. vt ſic vide⸗ rent᷑ religioſi. Sed ̊ nõ ſiebat niſi cauſa ia- ctantię ⁊ vanitatis.vñ ⁊ ſepe inuenit᷑ ꝓ va nitate.⁊ ðꝛ a phylaxe qð eſt ſeruare.⁊ tho rat qð eſt lex. Añ Matthei. xxiij. Bilatat eni phylateria ſua.⁊ magnificant fimbꝛias Phylaxe gręce. latine ðꝛ ſeruare. Inde hęc philaxa. xę. vas vbi aliquid recondit᷑ ⁊ ſer uat᷑.hoc fuit a pꝛincipio.ſed poſtea phyla xein vſum vini tranſierunt. Et a phylaxe trahit᷑.phylaxo.xas.i.ſeruare. Phile gręce.latine ðꝛ mulier. Pylippica.eſt liber queʒ ſcripſit Cicero cir⸗ ca philippum. Philippis.vꝛbs macedonię.ſᷣm Pap. Philippus.pi.interpᷣtat᷑ amatoꝛ equoꝛum Mhilos eni grece.ðꝛ amatoꝛ.⁊ componit᷑ cum bippos qð eſt equus. Inde philippꝰ. i. amatoꝛ equoꝝ. Vel philippus interpᷣtat os lampadis ꝓpter ſuã luculentam pᷣdica⸗ tionem. Dr etiam os manuũ ꝓpter aſſidu⸗ am oꝑationẽ Chilippus etia dictus eſt pr Alexandri putatiuus. Inde ⁊ philippi po rum dicti ſunt campi theſſalici i quibus re⸗ gnauit.vñ Lucanus.Et mutina lẽtos pꝛa uos facere philippos.Et bixantij in quibꝰ erat ſcripta illius imago. Unde Oꝛatius. Retulit acceptos regale nomiſma philip⸗ pos. Inde philippenſis. Ad philipenſes ſcribit aplus Et ſcribit᷑ ꝑ vnum.l.⁊ ꝑ gem minũ.p.⁊ coꝛ.phi. Philiſtim vꝛbẽ condiae ſit allophili.ꝗ aſca lon nunc ðꝛ. Inde philiſtęꝰ.tea.tęũ.Rhili ſtei. ipi ſũt ⁊ allophili.i.alienigenę.qꝛ ſꝑ fu erũt inimici iſrael.⁊ ab eoꝛum genere ⁊ ſo⸗ cietate ſeparati. Sed philiſtim per duo.j. dicit᷑ pꝛo gente. — Philohiſtoꝛicus.ca.cũ phibula.lę.⁊ eſt illud qͥ pectus feminaꝝ oꝛ nat᷑ vel firmatoꝛiuʒ quo palliũ tenet᷑ in hu⸗ meris vel cingulũ ĩ lumbis. Inde hoc phi pe. coꝛ.i.amatoꝛ hi ſtoꝛiarũ. ⁊ ðꝛa philos qð eſt amoꝛ.⁊ hiſto⸗ ſtoꝛia. Uñ Hieronimꝰin epła ad NPaulinũ vij.Et totiꝰ mũdi philohiſtoꝛicus. Philoſtratos.p.ꝓ.ꝓpꝛiũ nom cuiuſdã viri Philocalus.li.pe.coꝛ.i.amatoꝛ boni.⁊ ðꝛa philos qð eſt amoꝛ.⁊ calon bonrtn. NPhilocopꝰ.pi.pe.coꝛ.i.amatoꝛ iactantię qᷣ vult vt laboꝛ ſuus appareat ꝓpter vanam gloꝛiã. ⁊ ð a philos qð eſt amoꝛ. ⁊ copus. qð eſt laboꝛ. HMUW ̊ðDMU Philogeus. gei. m. g. pe. p. quartus equus ſolis ⁊ a philos qð eſt amoꝛ.⁊ ge.terra. quaſi amãs terrã. Videt᷑ eni ſol amareter⸗ ram cũ poſt nonã declinat ad eã. Tunc eni ad occaſum tendit. . Philon greęce.latine ðꝛ foliũ. Philos gręce.latine ðꝛ amoꝛ. hiloſophꝰ. phi.i.amatoꝛ ſapię.⁊ dꝛ phi los qð eſt amoꝛ.⁊ ſophia qð eſt ſapia. Inð philoſophia.phię.amoꝛ ſapię Et hinc phi loſophicus.ca.cum.Et philoſophoꝛ.aris i. ſtudere vel docere phᷣiam. vł tractare eã vlmoꝛẽ philoſophi ſequi.⁊ põt eſſe verbũ moꝛale vel imitatiuũ. Et nota ꝙ ph̊s pꝛo⸗ pꝛie ðꝛ.qͥ diuinarũ ⁊ humanarũ rerũ ſciam hʒ. ⁊ oẽm bene viuendi tramitem tenet Et fert᷑ hoc nomẽ pꝛimũ eſſe exoꝛtum a Pyta goꝛa. Nam gręci veteres cum atea ſophoſ vel ſophiſtas.i.ſapiẽtes vel doctoꝛes ſa pi entie ſemetipos iactantiꝰ nominarẽt.iſte i⸗ terrogat qͥd ꝓfiteret. verecundo noie phi loſophũ.i.amatoꝛẽ ſapię ſe eſſerñdit.qꝛ ſa pientẽ ꝓfiteri arrogãtiſſimũ videbat᷑. Ita deinceps. poſtea poſteris placuit vt qᷓ; tali bus de rebead ſapiam ꝑtinentibus doctri⸗ na quiſq; vel ſibi vel alijs videret᷑ excelle⸗ re.non niſi pᷣs vocare B . Phyſicus.ca.cũ.i.naturalis.⁊ ðꝛa phyſis. qð eſt natura. Inde phiſiculo las.i.diuina re vł ꝓnũciare Inde phyſiculatꝰ.i.diuina tus vel pꝛonunciatus. Phbyſica. cę.ꝗdã ars ꝗᷓ de rerũ naturis tra⸗ ctat. ⁊ a phyſis qð eſt natura.q̃ſi ſcia de naturis. Inde phyſic. ca. cũ.ͥ de. arte illa tractat. vłqð ad artẽ illã ꝑtinet.vt phyſicꝰ liber. Et ̊ phyſicus.ci.⁊ hęc phyſica.cę.q vel quę tractat artem illã.vel m artẽ illaʒ. hiſiologus.gi.qͥ loquit᷑ vel tractat de na turis.rerũ.⁊ ðꝛ a phyſis qð eſt natura.⁊ lo gus ſermo. vel rõ. Et coꝛ.lo. Vhyſis gręce.latine ðꝛ natura. Phiton. nis.m.g.fuit quidam ſerpẽs crea⸗ tus a terra quem apollo in pernaſſo monte iterfecit. Et interptat᷑ phiton conſulere r 8 . interfecit.qꝛ ſapia dubitatõʒ abſoluit. Et hinc ipᷣe apollo dictus eſt phiton vel phiti⸗ Et hinc phitia phitioꝝ dicti ſunt ludi.vel feſta facta in honoꝛem apollinis. ꝓpter vi ctoꝛiam quã habuit de phitone Eta phitõ ðꝛ phitius.tia.tiũ.vłphiteꝰtea.teũ.i.apol lineus. vel a phitone ſerpente poſſunt hęc deriuari. S== Phitonicꝰca.cũ.pe.coꝛ.⁊ h̊ phiton.onis.⁊ hec phitoniſſa ſę.i.dinatoꝛ vłicãtatoꝛ.ple⸗ nus phitonico ſpũ.⁊ dinatrix vł ĩcãtatrix phitonico ſpũ plẽa.⁊ dicunt᷑ a phitõe apol line.qꝛ apollo autoꝛ fuit diuinationis Phlebotomũ.ᷣm Iſidoꝝ etymo.iiij. ab in⸗ cLiſione vocatũ ẽ. Nã in ciſio greęce tomũ ðꝛ Phlegeton.tontis.m.g.fluuius infernalis totus ardens.⁊ ðꝛa phos qð eſt ignis. vel getonteus.tea.teũ. Phlegi gręce.latine ðꝛ inflämans. NPHhlegma.matis.eſt vnꝰ de q̃ttuoꝛ pᷣncipa libus hũoꝛibꝰ hũani coꝛꝑis ſic dictuʒ qꝛ ſit frigidũ Gꝛęci eni frigoꝛẽ phlegmon dicũt Inde phlegmaticꝰ.ca.cũ.in qͥ dñat᷑ phleg⸗ ma. ⁊ qð ↄfert ⁊ efficit ⁊ generat phlegma. ⁊ qð ꝑtinet ad phlegma.⁊ qð ꝓcedit ⁊ pꝛo uenit ex phlegmate. Et phlegmatixo. cas. i.phlegmate abundare vel phlegma eijce⸗ re.multũ ſaliuare ⁊ ſpuere. Phlegmẽ. inis.n.g.ẽ tumoꝛ ſanguinis ſicut vybi abũdãt crura ſanguine. Itẽ phlegmia ſunt cũ in manibꝰ ⁊ pedibꝰ calloſi ſulci ſũt. Phleumon.ẽ moꝛbꝰ inqetus cum ruboꝛe et doloꝛe. ⁊ tenſione ⁊ ouritia. ⁊ ꝛ a phlegi. qð eſt inflammans. = Phobos gręce. latine ðꝛ timoꝛ vel metus. Phonos gręce.latine ðꝛ ſonus.⁊ veꝛtit᷑ ĩ la tinũ.⁊ ðꝛ phonus.i.ſonus. Iñ phonicus ca.cum.ↄſonãs muſicꝰ qͥ do cet phonos.et NHhoꝛos gręce.latine ðꝛ ferre (coꝛ.ni. Phos gręcũ ẽ.⁊ ad mła eqͥuocũ.qꝛ phoſ.i. lux. vel ignis. phos.i.vox.⁊ phos.i.aer. Phoſ Ploolſkppon phoꝛꝰgręce latie lucifer Mhoſoꝛos.i.viſio ignis. Nhraſis.i.locutio.vłinterpᷣtatio.vł ſᷣmo. pm Map̃. ⁊ a phꝛaxo verbo greco. qð ide ẽ qð loquoꝛ.Et inde phꝛaſis.i.locutio. vłmochł loqndi.Et h̊ phꝛaſtes.i.locutoꝛ. Nhꝛygia. gie.· fuit ſilia europę. In hec phꝛy gia dicta ee ꝓuincia. ęc ⁊ dardania a DBardano ſilio Jouis. Hmõi regio troia ẽ quam ex ſuo noĩe appellauit. Tros rex tro phlegi.qð eſt inflãamans.⸗⁊ totꝰ. Inde phle dubitatio 78 a vbo greco . phito qð ſt Aro. hinc phiton dubitatio ð:.quẽ apollo ianoꝛũ pr ganimedis. Et ſunt due phꝛyglie maioꝛ ⁊ minoꝛ. Maioꝛ phꝛygia ſmirnã hʒ Minoꝛ vero illam. Inde phꝛygius gia. giũ. Et h̊ ⁊ hęc phꝛyx. gis.qͥ noie ſepe vocãa tur troiani.cũ volumus eoſ appellare timi dos. Mꝛo qlitate etiã negotij autoꝛes dant troianis diuerſa noia. Si volũt eos appel⸗ lare timidos appellãt eos phꝛyges vł phꝛy gios. Si generoſos. dardanidos. Si pfi⸗ dos. laomedonciades. Si foꝛtes.troios.ſi audaces hectoꝛes Itẽ phꝛygia. gie. ðꝛ qdã yeſtis ꝗᷓ alio noĩe ðꝛ acupicta.ꝗq̃ ſit in phꝛy⸗ gia. Huius veſtis artiſices phꝛygiones di⸗ cunt᷑.qꝛ in phꝛygia eſt reꝑta.vel qꝛ illi pe⸗ riti ſunt in tali veſte faciendhdd. Nhꝛygiü.n.g.i.phꝛyſellũ vel qᷓdã mitra põ tificalis.eo ꝙ in phꝛigia melius fiat Inde phꝛigio as.i.phꝛygiũ appõere vłphꝛygio oꝛnare. Itẽ a phꝛigia.ðꝛ h̊ p hꝛygiꝰgij.qui da lapis qui naſcit᷑ in ppꝛygia. . Nhꝛoneſis.ſis.f.g.i.pꝛudẽtia vel ſapia.et ð a phꝛonos qð eſt pꝛudes. .: Mhꝛõit.ta.tũ.i.pꝛudẽs vłſapiẽs.Et cõpo nit᷑ imphꝛonitꝰ.ta.tũ.i.inſipiẽs.inſulſus. ñ Ecd.xxiij. Aio irreuerẽti ⁊ imphꝛoni⸗ to ne tradas me. Sed ibi coiter legit᷑ infru⸗ nito. Et ꝓducit pe. NPHhꝛonos grece.latine ðꝛ pꝛudẽs.Et verti⸗ tur in latinũ.⁊ ðꝛ phꝛonus.na.nũ. NPhur.i.ſoꝛs.vt habet᷑.lheſter.ix. In phu⸗ rim.i.ſoꝛtiun. rW Piacularis. .t.⁊ G re.qð piat.velqð ẽ di⸗ gnũ expiatõe. ⁊ ðꝛ a piaculũ.⁊ piacularis ðꝛ hoſtia ꝗᷓ offert᷑ p peccato. Niaculũ.li.n.g.i.culpa.pctm.ſcelus.⁊ ðꝛa pio.as.eo ꝙ piandũ ſit.vt Eua intulit pia culũ.i.moꝛtẽ.culpã.pctũm..Et piaculũ ðꝛ qð piat.ſ.ſoꝛdis.ablutio peccati.⁊ culpe pi atio.remediũ culpę.vt Maria coutulit pi aculũ.i.vitã ⁊ remediũ culpę.Inde ⁊ qdã ſacrificia dicunt᷑ piacula. Pica.cę.auis ꝗdã.⁊ ðꝛ pica quaſi poetrica. qꝛ picę verba i diſcrimine vocis expꝛimũt. yt hõ. Et ſi linguas ĩ ſermone explicare ne gqunt.ſonũ tñ hũane vocis imitant᷑.⁊ ꝓd. pᷣmã.ſʒ obliqͥ de pix coꝛripiũt pi. Vñ. Sũt nigra vaſa picis roſtra rodolẽtia picis. Ni grioꝛ vna ꝑs pice altera cãdida pice. Picea.ceę.quedã arboꝛ.de cuius ſucco pix efficiturr. DS NPicrta ctę.tinctura ſiue pictura ⁊ ðꝛ a pingo ᷑ —VN gui u. N inin — Pictaciũ.ᷣcij n. g. epla bꝛeuis ⁊ modica Itẽ pictaciũ ðꝛ ſcedula demembꝛana exciſa Jñ hec pictaciuncula.lę.i.membꝛanula. Item pictatiũ ð illa coꝛij ꝑticula ꝗᷓ ſolee repetia⸗ te inſuta eſt.Et ðꝛ a pingo.gis.qꝛ ſicut par tes picturę diſtincte ĩ pauimẽto ſuntſica paret pictatia in calciamento. Inde picta- ciatus.ta.tũ.i.repetiatus. Pictauis indeclinabile.f.ge.qð antiq dice⸗ bant. ᷓ pictauiũ.uij.ꝗdam ciuitas Inde h ⁊ hęc pictauiẽſis ⁊ h̊ ſe. Inde hęc pictauia regio adiacens.Et ſi inueniat᷑ pictauiẽſis. nomẽ gentile.ſit ꝑ ſyncopã.Et nota ꝙ pe. de pictauis inuenit᷑ pducta. Vñ qͥdaʒ ait. Erige pictauis libera facta caput Itẽ inue nit᷑ coꝛrepta. Vñ alter ait. MPictauis iner⸗ mis ſubigit ſua rura nec vltra. In talibus emulandus eſt vſus autoꝝ. Mictura.re.f.g.i.imago expꝛimẽs ſpẽm ali cuius rei.⁊ ðꝛ a pingo gis.Et ðꝛ pictura q̃⸗ ſi fictura. ſicut pingere. quaſi fingere. ⁊ eſt imago ficta non veritas. Inde picturatus ta.tum.i.pictura variatus. Ml Hicus.ꝗdã auis a pico.Saturni filio dicta q̃ ea in auſpicijs vteba᷑?. — Pierus.fuit pater nouẽ picaꝝ.quas noue,ʒ muſe deuicerunt. Inde hęc pieris. idis.fi⸗ lia vel neptis pieri.⁊ quia eas.ſcʒ pierides muſe deuicerunt.ideo ab illis muſę pieri⸗ des dicte ſunt. ⁊ coꝛ.ri.Et pierius.ria.riũ nuſaticus. Ande pierijs tedet inſeruiſſe ilum. Pieticus.ca.cũ.i.pius.ↄpaſſiuꝰ.⁊ ðꝛa piuſ Piga.gę.f.g.i.ſũmitas natiũ vel natis.⁊ ðꝛ a pige að eſt deßſſuz. qꝛ deſſa ẽ. Iẽ piga ðꝛ burſa.⁊ ꝓpᷣe teſtickoꝝ VUn oꝛatiꝰ.Ne mi mi peãt aut piga aut deniq; fama. Pigargus.gi.m.g.ꝗdam auis.⁊ ðꝛ a pige. qð eſt denſſum qꝛ foꝛte auis parua eſt. Et numerat᷑ int᷑ aialia comeſtibilia Deu.xiiij Pigargon vel pigargum. Pige gręece.ðꝛ depſſü. vl deñſſio latine AUñ locis ſolet eſſe. Pigella.lę.quoddã genus vaſis.ſ.artopta 2 dꝛa pige. qꝛ deßſſa eſt. Piger.gra.grũ.i.tardus.lentꝰ.⁊ ðꝛ a piget eo ꝙ ſp eũ pigeat.Et ðꝛ piger qſi pedibus eger. Eſt eni tardus ad incedendũ. Iñ pi⸗ gritia.tię.Et hęc pigritudo dinis.i.toꝛpoꝛ ſʒ pigritudo vigilantis.toꝛpoꝛ doꝛmitatis Pigmęa.meę.qdã regio eſt. Inde pigmę“. męa. meü.pe. ꝓd. Et ſunt pigmei. vt dicit Augu. ſemicubitales hoĩes qtertio ano ꝑ⸗ pige apud gręcos ðꝛ fons.quia in depᷣſſis fectę ętatis ſunt.ſeptimo ſeneſcunt.⁊ dicũ⸗ tur pugnare cum gruibꝰ. ⁊ armati deferri ab ipᷣis.ſiẽ narrat Hug.Iſidoꝛꝰvo diẽ JIn india ẽ gens.ſtatura cubitali.qͥs gręci a cu bito pignęos vocant lHi montana indię te nent.quibꝰ eſt vicinus oceanus. Pigmentũ.ti.ẽ ↄfectio ex vino ⁊ melle ⁊ di⸗ uerſis ſpeciebus ſuauis ⁊ odoꝛfera.⁊ a pila.qꝛ in pila agit᷑.i.tundit᷑. Añ.iij. Regl xx. Nigmenta.i.odoꝛamẽta.ſᷣm glo. Inð pigmentariꝰ.ria.riũ.ad pigmentũ ꝑtinens Et pigmẽtarius.tarij.qͥ facit vel vedit pig menta.⁊ pigmẽtatus.ta.tũ.i.pigmẽto mi⸗ xtus.vel conditus. Pigneratus.ta.tũ.res ꝗᷓ pꝛo pignere ponit᷑ vel accipit᷑.⁊ ðꝛ a pignero.ras Vñ Zlmos ijj. Et ſuper veſtimentis pigneratis accubu Pignus.noꝛis.ꝑ o.n.g.i.ſlius.vel amoꝛvł indicium. vel ſignũ amoꝛis. vel ↄfederatõ vel ↄſideratio amoꝛis. Itẽ inuenit᷑ hoc pi⸗ gnus.neris.ꝓ.e.in obliqͥs.i.vadiũ qð pꝛo gliqua re dat᷑.vt poſtea recolligat᷑. Am Pap̃.eſt qð ꝓpter rẽ creditã dat᷑.cuiꝰ poſ ſeſſionẽ ſolũ ad tpᷣs conſequit᷑ creditoꝛ.ſʒ dñium penes debitoꝛem eſt. Unde quidaʒ NPignoꝛa natoꝛum dicunt᷑ pignera rerum Pisgnus in.o.natum.ſed in.e.facit eſſe va⸗ diatum. NPigra ãdã medicina eſt.⁊ interpᷣtat᷑ amara qꝛ eius guſtus eſt amarus.⁊ ꝓd.pbi. Niguus.gua.guũ.i.piger.vel verecunduſ ila.lę.i.pilocellus cũ quo ludit᷑.⁊ ðꝛ a pi⸗ lus.eo ꝙ ſit pilis plena.ila aũt ðꝛ taber⸗ na. CMyla etiã ðꝛ pes pontis vel qð ſuſtiner parietem. vel effigies hominis in competiſ poſita.Et pyla inſtrumentum concauumi quo frumentũ terit᷑.vel aliud. In hac ſig⸗ nificatione dicit᷑ a pindo. dis.Et pyla dicũ tur tela romanoꝝ. Et nota ꝙ pila ꝓ taber⸗ na. ⁊ pꝛo inſtrumento.⁊ ꝓ telis pꝛimaʒ ꝓ⸗ du. ſed in alijs ſigtiõibꝰ eaʒ coꝛ. Unde.Eſt pyla pes pontis.pila ludus.pila taberna. Pyla terit pultes.in bellis pyla feruntur. Pila ꝓ pilo cello componit᷑ cum ludus.et ð piludius.a. um. ⁊ ludipilus.la.luʒ.q cũ pila ludit. m Hug. Dicũt tñ alij ꝙ pila ꝓ ludo.⁊ ꝓ menſula rotunda.⁊ pila ꝓ q̃dam ciuitate coꝛripit ᷣma.ſed h̊ pylũ.⁊ h̊ pylus inſtrumẽtũ terẽdi.⁊ hęc pila ꝓtabna. ⁊ ꝓ vaſe piſtãdi.⁊ ꝓ pede põtis ꝓd. pᷣmã VUñ il lud vitioſũ ẽ. Eſt pyla pes põtis.pila ſudꝰ pila tabna nã Airgiliꝰ i. viij. ene. ira dic. ſa xea pyla cadit longiſq; mollibꝰ an Koꝛ ins 86 la. pila ludus. pila taberna. Et h̊ videt᷑ ve⸗ rius ꝙ. ſ.pyla ꝓ pede pontis pᷣmã ꝓducat. vt patuit ꝑ virgiliũ. Itẽ de pila ꝓ taberna ⁊ ꝓ ludo dicit q dã Ludũ luado pile pl'lau do pocula pile. 3 Hylanꝰ.ni.qͥ.cũ pylo.i.telo gradit᷑ armat. Hilaſca.cę.i.vas vinariũ coꝛio piloſo optũ Nylata. tę. cois.g.i.fur ſiue latro ⁊ ðꝛa py⸗ lũ.⁊ lateo. tes. Inde h̊ pylatulũ. tale latro⸗ ciniu. qꝛ? cum pylo.i.telo lateat. Pxylatus.ta.tũ.i.pylũ hñs vel pylo armatꝰ 218 a pylo ꝓtelo. = Hilatus.ti.interpᷣtat᷑ os malleatoꝛis.qꝛ dũ xXpᷣm oꝛe ſuo iuſtiſicat.⁊ ↄdẽnat.moꝛe mal⸗ leatoꝛis vtraq; parte ferit. Et coꝛ.pi. AUnð in Auroꝛa ðꝛ. MMutari titulũ rogat hoſtis atꝙ Pilatꝰ. Nel vt fert᷑ᷣ. Pilatus fuit ba⸗ ſtardus. Vñ legit᷑ in quadã hiſtoꝛia ꝙ fuit quidã rex noie Tyrus.qͥ quandã puellam noiĩe Pilã filiaʒ cuiuſdã molendinarij noie Altus. carnaliter ↄ gnouit. ⁊ filiũ de ea ge⸗ nuit. NPila aũt ex noĩe ſuo ⁊ noie pr̃is ſui.qͥ dicebat᷑ atus vnũ no men cõpoſuit.⁊ nato Puero impoſuit nomẽ Milatus. Nilax.acis.m.g.cattꝰmurilegꝰ.⁊ ðꝛ a pilus eo ꝙ multis pilis abundat. vel qꝛ eius pil⸗ eſt pᷣcioſus. VUñ in vita bti Sanſonis legi⸗ tur. ꝙ cellerarius fecit venenũ ⁊ ꝓbauit ꝑ pilacẽ eſſe moꝛtiferũ. Nylentũ.ti.n.g.quoddã genuſcurruũ ⁊ ðꝛ a pyla ꝓ inſt o terẽdi eo ꝙ tereat terram. NHeliludius.dia.diũ.qͥ cum pila ludit.⁊ ðꝛa pila ꝓ pilocello.⁊ ludo.dis. = Pilleus.m. g. ⁊ B pilleũ.lei.eſt genus ſacer⸗ dDotaliũ veſtimentoꝝ in lege ꝗᷓ ſunt poderiſ ab aneth. pilleũ. machil. ephot. legiũ peta⸗ lu. bathin ſiue feminalia. Et eſt pilleum ex byſſo rotundũ q̃ſi ſphęra media.caput te⸗ gens ſacerdotalę ⁊ in occipitio vitta oↄſtri⸗ ctũ. oc gręci ⁊ nri tyarã ⁊ galleꝝ vocant Segd modo pilleũ generalr pꝓ capello ſumi⸗ tur.⁊ ðe pilleꝰ.a pilis.qꝛ pilos capitiſ tegit yel ꝗꝛ ex pilis fit. Inde pilleolus.li.⁊ h̃ pil leolũ. li. di.i.puus pilleus. Vñ Oꝛatiꝰ AVt cum pilleolo ſoleas ↄuiua tribulis. Et pil⸗ leatus.ta.tũ.i.pilleũ hñs vel pilleo indut⸗ NPiloſi ſicut dicit glo. Eſa xxxiiij. oõſtra ſüt ad ſimilitudinẽ hoiuʒ. vel demones in⸗ cubones. vel ſatyri.i. ſilueſtres hoĩes. qᷓrũ foꝛma ſᷣm Mapᷣ.ab humana effigie incipit ſ beſtiali extremitate terminat᷑. IJſidoꝛus at ety. viij.ſic ait. Ciloſi dicunt᷑. greci pa nite. latine icubi appellant᷑ ſiue innij ab ine 8 ergo pᷣdictũ vſũ.⁊ dicas. Pes pontis py⸗ undo paſſim cũ aialibꝰ.vñ ⁊ incubi dicun ab incubãdo.i.ſtupꝛando Seępe eni ipꝛobi exiſtũt mulieribꝰ.⁊ eaꝝ pagũt ↄcubitũ.qͥs demões galli duſios noĩiant.qꝛ aſſidue hãc pagũt imũdiciã.ſʒ quẽ vulgꝰ incubonẽ vo cat. hũc romani faunũſicariũ dicunt. NPylumen.inis.ðꝛ quicqͥd in pyla tundit᷑ vł potius qð ꝓijcit᷑ arebus vel granis in py⸗ la tunſis.⁊ ꝓpducit lu. WMilꝰli. ꝓ capillo ðꝛ ⁊ pelle q̃i pellꝰqꝛ a pelle ꝓcedit. Itẽ pylus ðꝛ inſtrm cũ qͥ tũdit᷑ ⁊ te rit᷑ i pila. Sʒ ꝓ inſtro.bᷣmã ꝓ.alit eã coꝛ.vñ Qui terit ẽ pilꝰ.pilus ẽ in fronte capillus. Pilü.li.n.g.qͥdda genus teli.⁊ ẽ romanoꝛũ 7 ðꝛ a pello lis.qꝛ pellit᷑.i.emittit᷑.⁊ toꝛ’que tur. ꝓdu. pᷣmã. VUñ lucanꝰ in.j. Signa pa res aquila ⁊ pyla.minãtia pylis. Itẽ h̊ py⸗ lu.li.ponit᷑ ꝙ raſoꝛio.⁊ ꝓd. bm. Añ ad ta ctum pili mille ruere pili. èèD Pin gręce.ðꝛ altũ latine. Pina gręce.fames d. Minax.acis.i.pugillaris. ephimer.tabula manual ex pino facta. Et pinax ðꝛ tabula in qᷓ phi ſiguras faciũt i ſuppoſito puluere. Nincerna.nę.m.g.ðꝛ vini diſpẽſatoꝛ vłpo⸗ ti ꝓpinatoꝛ.qͥ poꝛrigit ex officio poculum dno ſuo.⁊ ðꝛ picerna q̃i penꝰ cernẽs.i.cel⸗ lariũ qꝛ ſꝑ hʒ oculũ ad vinũ ſuo tpe ꝓping NHinguis.guis.coĩis.g.⁊ h̊ gue.i.craſ ( dũ ſus.⁊ cõꝑat᷑.pinguis.pinguioꝛ.ſimus. Pinna.nę.eſt ſũmitas cuiuſlibet rei.ſed ꝓ⸗ pꝛie temploꝝ vel muroꝛuʒz. ⁊ ð a pin gręce qð ð altũ. Item pinna ðꝛ qð ſupeminei in doꝛſo piſcis.qð aliter ð notria. Inde pin⸗ nula.lę.di. Item a pinna hoc pinnaculũ li. cuiuſſibet domus vel tẽpli faſtigiũ. Vnde Matthᷣ.iiij. Et ſtatuit eũ ſupꝛa pinnaculũ tẽpli.Et ſepe ꝓ cuiuſlibet rei faſtigio poni tur. ᷣm Hug. Beda vo dicit. Pinna vel pinnaculum eſt ſũmitas tẽpli.ꝗᷓ ðꝛ tabula⸗ tũ.Et Anſelmus dic̃. Mos erat in paleſti na ꝙ tecta eſſent plana ⁊ a latere qdã appo diationes.ne qͥs laberet᷑ incautꝰ. Pinna⸗ culũ vo tẽpli erat eius deãbulatoꝛiũ quod erat tabulatũ.planũ in ſũmitate tẽpli.in q Edicabant ſacerdotes. m glo.de qͥ Mat. x. Qðò in aure auditis. pdicate ſuꝑ tecas Pinnirapus.pi.i.gladiatoꝛ.⁊ ðꝛ a pinna.⁊ rapio.eo ꝙ rapiat pinnas.i.ſũmitates ga⸗ learum a deuictis.quas colũnis in ſignum victoꝛię ſuſpenſas ferebant.vel pinnirapꝰ quaſi pennirapus.ſcʒ qui plumat aues vel qui rapit pennam de capite alterius. Qui enim ſe de velocitate iactabant. pennam in 1 Pu nie N i capite ſuo ponebant in ſignuʒ velocitatis. det. Buſtũ poſtq; arſerit. AUñ Actl.xx viij Beniq; ſias iterueniret yelocioꝛ rapiebat Accenſa eni ppra reſiciebant nos omnes ꝓ pennam de capite eius. Ande Juuenalis. pter imbꝛem. D Pinirapi cultos iuueneſ. iuueneſq; laniſtę Pyracmõ. onis. faber Jouis. fulminũ eius Pinnoſus.ſa.ſũ.i.altus.ſuꝑbꝰ vł lanioſus fabꝛicatoꝛ.⁊ dꝛa pyr q eſtignis.⁊ acmon Inge hęc pinnoſitas. tatis i.altitudo.vel gð eſt incus q̃ſiignea incus.eo ꝙ ſꝑ ſit iux⸗ ſuꝑbia vel lanioſias. ta ignem ⁊ incudem. HZ Vinnula. le. di. i. pua pinna m Hug. Vñ i Pyrama.atis.n.g.⁊ hicpyramis.idis quę⸗ Leuitl.dʒ legi pinnula illud ꝑ qðᷣ piſcis in dam alta ſtructura quę febat antiqᷣtſupꝛa altü leuat᷑ licet qdã legãt ibi pennulę Na⸗ ſepulcrum moxuoꝝ. talis ędificatio ſur⸗ pi. vo. dicit. Pinnula ſũma ꝑs auris vIna git. vt a latitud ne incipiat.⁊ in anguſtum ris. ab acumine dica füfiniat ſicut ignis. Nam apud maioꝛes po⸗ NPinniũ nij.ꝑ duo. n.i. acutũ.vt diẽ RNab. tentes.aut ſub mentibus.vlł in montibus Minſus.ſa.ſũ.i.piſtritꝰ.vłpinſus.i.trit.tũ ſepeliebant᷑.inde ttactũ ẽ vt ſupꝛa cadaue⸗ ſus. ⁊ a pindoꝛ.deris. Iteʒ hęc pinſa. ſe. ra. aut pyramides fierent. aut ingentes co⸗ maiꝰ inſtrm pinſendi.⁊ ð a pinſ. oſis. And lünęe collocarent᷑. Item ⁊ pyramis ðꝛ qdã qdam. Meq; pinſis pinſui.neq; molis mo⸗ figura quę in modum ignis ab amploiĩ acu lui. Inde hęc pinſula.lę.di. tum conſurgitt. Pinnꝰnus.uui.vł pinꝰni.ꝗqdã arboꝛ 7 ðꝛz; a Pryrata. tę. pe. ꝓd.i.marinus.latro. viſpi⸗ pin qð eſt altũ.q̃ſi ab acumine folioꝝ·pinu lio. Inde pyraticus.ca.cũ.ſᷣm Hug. Pap̃ aliã picin. aliã gręci pecuẽ vocãt.quaʒ nos vo dicit pirate. ſunt pᷣdones marini ab in⸗ piceã dicimus.q? deſudat picem. Inde pi- cendio nauium. vłinſularum.quas capie⸗ neus.nea.neum.⁊ hoc pinetũ.ti. locus vbi bant dicii. pini creſcunt. NPiratica. cę.f. g. latrociniũ in mari. . Piper. peris.n. g. Et inuenitur in. m. g. ðꝛ a Pyreneus.· nei.⁊ Hpyrene.nes.mõs hiſpa⸗ 8 pyr. qð eſt ignis.qꝛ calidũ eſt vł qꝛ ab igne nie altiſſimus.dictus a pyr. vl quia igneul 2 denigrat᷑. Et piperis arboꝛ in india naſcit eſt vłqꝛ igni.i.ſuꝑioꝛi elemẽto eſt ꝓpinquꝰ . in latere montis caucaſi. folia hʒ ad iunipe 27 ꝓdu. pe. 2 ri ſimilitudinẽ cuiꝰſiluã ſerpẽtes cuſtodiũüt Pyretxꝝ tri. vłpyretron.ꝗqᷓdam herba ꝗ̊ᷣ hʒ ſegd cum maturum fuerit. incendunt᷑ illa lo radicem incendioſam. ⁊ a pyr. 3 ca vt fugiant ſerpentes.vt poſſi it colligi. ſʒ Pyrgus.gi.m.g.lignũ vł tabula in alia ſuꝑ piperis diuer ſus eſt fructus. Ham qð im: qð ponunf illa rotunda inſtrumenta ſed ꝑ 4 maturum eſt. piper longum vocatur.incoꝛ ſinedochen qñq; ponit᷑ pꝛo ipſa alea.vt cũ ruptũ ab igne piper album ðꝛ.quod vo cu dicit. Iſte amiſit oĩa ĩ pyrgo.et dicit᷑ a pyr 4 te rugoſa ⁊ hoꝛrida fuerit ex caloꝛe ignis qꝛillud lignum eſt acutũ in ſumitate ad mo trahit coloꝛẽ ⁊ ex coloꝛe trahit nomẽ piber dum ignis. . Sileue eſt. vetuſtũ eſt. ſi graue nouellum. Pyr us gręce. ð: turris.a pyr.qð eſt ignis Aitanda eſt ĩ his mercatoꝛum fraus. So⸗ qꝛa modũ ignis ↄſcendit. Et hinc pyrgꝰ n lent enĩ vetuſtiſſimo piperi humecto argen ðꝛ eo ꝙ ſpeciem turris habaeaeet. ti ſpumã ⁊ plumbũ aſpgere vt ponderoſiꝰ Pyritus.ti.m.g.quidam lapis aeris quali⸗ SLZ fiat. Inde piꝑatus.ta.t ũ.i.pipere ↄditus. tatem ſimilans. dictus a pyr. eo ꝙ pluri- . vkofect Et hęc piꝑata tę.qda ↄfectõ ex pNi mum ignis inſit ei. Eſt alius pyritus vul⸗ p ꝑpe.⁊ pipereꝰ.rea.reũ.⁊ piꝑpinꝰna.nũ.Et h garis.quem viuum lapidem dicunt.ſ. pe⸗ ⸗ piptinus.ni.ſubſtantiue.qͥdã lapis ſubal-⸗ traʒ focarem.qꝛ ferro vł lapide ꝑcuſſus ſci vt bidus cum pictis venis nigris. tillas emittit. d Pipio.onis.m.g.pullus columbaz. Pyramantia.tię.i.diuinatio ꝗᷓ fit in igne. vl Ne⸗ Pipiunculꝰ.li.⁊ hęc pipiuncula. lę. i. accipi in aſtris. ⁊ in ſcintillationibus ignis. ⁊ ðꝛ a ter. ⁊ coꝛ. cu. pyr qð eſt ignis.⁊ mantia qð eſt diuinatio 4 Pipleę. dicunt᷑ muſę.a pipleo föte macedo Inde pyramanti.tia. tin. ⁊ pyromanticuſ nie vel monte ⁊ peplo veſte. ca.cũ.⁊ acuit ti. èM ÿl Pyr grece. lattine ðꝛ ignis. RK Pyropus.pi.m.g.quędam ſpecies metalli PHyra. rę.f.g.i.rogꝰ vł congeries lignoꝝ in ca ex tribus denarijs auri.⁊ ex ſex eris vel c igne. ⁊ 82a pyr. qð eſt ignis Sed rogus eſt quidam lapis flãmaticus.ſic dictus. quila Au duũ nondũ eſt accenſus. Cira eſt ex quo ar⸗ yviſionem ⁊ coloꝛem habeat isnis. Abde Du 1ccend. wr N Niucn orem Ponde Ouidius. Flimas imitante pyropo. Pirrhikius.kij.qͥdã pes metric' ↄſtans ex duabus bꝛeuib. vt Lealit ſic dict a Miirr⸗ ho filio Achillis.qͥ ad ſunus pr̃is armatus eo metro ſalutauit. ñ ⁊ pirrhikia apud gręcos.ſalutatio dẽ. Nirrhus.rhi.filius Achillis.⁊ ðꝛa pyr. qᷣa igneos ⁊ rufos habauit capillos. Itẽ phir⸗ Tſic eſt nomẽ ononymũ rhus rex hiror⸗ ⁊ ponit᷑ aſpirano poſt.r. n pꝛiſcianum. Nirus.ri.ꝗqdã arboꝛ. Indes⸗ pirũ fructꝰ illi us arboꝛis.⁊ h̊ piretũ ti.locus vbi piri cre⸗ ſcũt.Et hec pirula. lę. eytremitas a foꝛma ipius piri.⁊ coꝛ.pi.vᷣm Hug. Map̃.aũt diẽ Mirula ðꝛ extremitas naſi.a foꝛmula piri. NPis grece.latine ðꝛ aurum. NPiſa.ſę.quoddã genꝰ leguminis.⁊ ðꝛa pis qð ẽ aurũ.qꝛ ea penſabat᷑ aliqͥd auri minu⸗ tim. Et peccant qͥ dicũt ꝙ piſa ſit plis nũe⸗ ri. et neu.ge.ſ.piſa.ſoꝛũ. NPeccauit ergo qͥ dixit. eęc piſa ſũt bona.ſũt qͥq; piguia ſũt ſine lardo. A pis vłpiſa dicta eſt piſa que⸗ dam ciuitas geecię ab abũdãcia auri vxłilli⸗ us legumis. In piſeus.ſea.ſeũ.Et płit᷑ hę piſę.ſaꝝ.ꝗdam ciuitas tuſcię.qꝛ illi qͥ hanc ciuitatẽ edificauer̃t.ab illa piſa ciuitate grę tię venerũt.vel piſę ãſi penſę.a penſando. i. deliberando.cum eni ſpolleat ſapia cum penſatiõe.⁊ ↄſilio agit. Iñ piſana.na.nuʒ. NPHiſcẽs oĩs ge.indecli.i.piſcãs vel piſcatoꝛ. vVñ Juuenal.Tũc piſcẽs accipe dixit. Piſculus.li.di.i.ꝑuus piſciis. Miſcina.nę.aq̃ collecta non hñs piſces.⁊ dðꝛ a piſce ꝑp ↄtrarium.qꝛ non hʒ piſ. ces. NHiſcarius.rij.m.g.i.piſcatoꝛ.ſed piſ. catoꝛ ꝓ pꝛie qͥ capit piſces. Piſcarius qͥ vendit. Piſcis.ſcis.m.g.ðꝛ qſi piſcis.a paſcendo eo iſtis gręce.latiue dicit᷑ ſi,ſes. Niſtoꝛ.oꝛis.m.g.qͥ facit panẽ.⁊ ꝓd.pe.gti ßʒ hec piſtoꝛis ꝓ quadaʒ ciuitate.coꝛ. pe. cum.i fidele. purum non adulteratuz com — mixtione aliarũ rerũ.⁊ coꝛ.ſti. Niſtilli.li.n. g. ⁊ hoc piſtelli li. qdᷣ 2. m. g.· inuenit hic piſtillꝰ. li. vel piſtellus cũ q̃ pi⸗ per terit᷑.vel aliud in moꝛtario. Vñ. Piſtoꝛis eſt rectus piſtoꝛis ſit gtüs. NHiſtoꝛis ris.fę.ge.quęda ciuitas q̃ a qduſ- dã mõ dicit᷑ piſtoꝛia ab alijs piſtoꝛiũ.ſed B fit ex ↄſuetudiẽ vulgaris ᷣmõis. NPꝛopꝛie enim ðꝛ piſtoꝛis yt penultima coꝛripiatur. et ntus fit par gtõ in ſillabis. Si vo ibiin⸗ ueniat᷑. piſtoꝛ ꝓ ntõ pꝛędicti noĩs dicendũn eſt litterã ibi eſſe coꝛruptã Jñ piſtoꝛẽſis.ſis cois.ge.⁊ h̊ ſe.gẽtile ctuarium. Niſtrinũ.ni.locꝰ vbi piſtrit᷑i.molendinum vł furnꝰ.⁊ ðᷣꝛa piſtrio tris. Iñ hec piitril⸗ la. le. ꝓ eodẽ. Ael piſtrinũ qſi piliſtrinum a pilo.qꝛ pilo antea tũdebat᷑.⁊ findebatur granũ. Uñ ⁊ apud veteres non molitoꝛes dicebant᷑.ſed piſtoꝛes.q̃ſi pinſoꝛes a pinſẽ̃· dis granis frumenti.i. terendis. olarũ 6 eni vſus nonduʒ erat.ſed granum ibi pilo tundebat᷑ ⁊ findebat.Et hinc tractum eſt. yt dicatur piſtrinũ pena ſeruilis.qꝛ ſeruii⸗ piſtrinum mittebant᷑ ligati. ⁊ ibi ad modũ iumẽtoꝝ molam trahebant. Et ̃m hoc vi⸗ detur piſtrinum magis propꝛie dici molen dinũ qᷓ; furnus. Aſus tamẽ habet vt piſtri num vłpiſtrilla dicatur furnus potiꝰ a pin⸗ ſendo qᷓ; a pilo. Et ꝓd. peuł.piſtrinũ. Añ Haieronymꝰ in prologo. Banielis. Cũ mei . linguę huius priſtinũ recluſiſſem. Niſtricꝰ.ca.cũ.i.mixtexdiuerſis.ſicut ele ꝙ ſit paſtus hoiuz. Inde piſcoſus ſa. ſũ.ei. Piſtrix. cis. f. mina ꝗ pinſit. Et hec piſtrix. piſcibus plenus vł abũdas. etiã piſcolentꝰ tricis.quoddam moſtrũ marinuʒ. ſ. balena ta.tũ.ðꝛ q̃ſi piſcibꝰ plenus. Inde hęc piſco vt dicũt. Sed piſtris per.s.nomẽ fuit cuiuſ lentia. tię. plenitudo ⁊ abundantia piſcium dã nauis Eneę. Miſciuoꝛus.ra.rũ.pe.coꝛ.i.piſciũ voꝛatoꝛ. MHiſantia ẽ qſtio cuinõ põt vna voce reſpõ deri. vt Qua gerembellũ. ꝗqᷓ auxilia nobis parata erũt.qͥs erit qͥ ſubuenire velit cũ taʒ acerbe ſocios tractauerimus.⁊ vocat᷑ atul lio hec ſigura interrogatio. Nilſaygra. grę. F. g. i. pix liquia. Miſſaxera.xerę.i.pix ꝗᷓ dura eſt ⁊ ſica. „ Niſtacia.cię.quędã arboꝛ a piſtis vłpiſticꝰ eo ꝙ coꝛtex pomi eius nardipiſtici odoꝛ»em ferat Mitiaſis. vrinę feruoꝛ. Ael pitiaſes ſũt fur fures qͥ fiunt in vrina. Nitiſma. tis. n. g. eſt genus ludi qͥ mirabili arte voluit᷑ ⁊ girat᷑. AUñ Juuenał.Qui lao⸗-⸗ te dęmõio pitiſmate lubricat oꝛbem. NHituita.tę.i.humectacio ſiue illa in firmi⸗ 1 28. quę ex abũdancia phlegmatis acctidit et facit capita gallinarũ diſtoꝛqueri. Añ ponit᷑ ꝓ vana gloꝛia.quę meritũ cõſciẽcię diſtoꝛquet. cum quis ad fauoꝛẽ populoꝛiũ . et ad oculos facit. Et pdu. ᷣmã. Anñ ;ter Niſticus.ca.cũ.i.fidelis.⁊ dicit᷑ a piſtis gre ſit ce.qð latine dicit᷑ fides. VUnde nardũpiſti tant. Et coꝛ.pe. ſius Somnia pituita qui purgatiſſima m E = S = — EE 8 ir whi i⸗ ini⸗ lci i¹ ia lord a — — NPius. pia.piũ.i.religioſus.miſericoꝛs.be⸗ nignꝰ.propicius. Iñ pietas.tatis.i. vtus ꝑ quã pr̃ię.⁊ beniuolis.⁊ ↄiunctis ſãguine offm ⁊ diligẽs attribuit᷑ cultus. vel qſlagui ne ↄiuncti beniuoli efficiunf. NPix.cis.f.g.qð ex pino fit. Hoca gręcis ðꝛ doma. quaʒ nos ramellã dicere poſiumꝰ.⁊ inde piceꝰ.cea.ceũ.de pice exñs vł ad picẽ ꝑtinẽs.vł niger vł obſcurꝰ.⁊ hęc picea.ceę 7 qdã arboꝛ de cuiꝰ ſucco pix efficit᷑. Et nota 9 pix alio noie apud gręcos ðꝛ piſſa.ſeę. Iñ m quoſdã ðꝛ apud nos pix. NPyxis.xidis.f.g.i.buſſula.ſ.vas vbi medi ci reponunt᷑ ſuas ↄfectiones.⁊ ðꝛ a pyxos qð ðꝛ buxus.Similiter ðꝛ vas vbi mulie⸗ res ſuas lauaturas ponunt.Et ſic coꝛrup⸗ te dicimꝰ buxũ.Silr ſeruãtes eandẽ coꝛru ptionẽ.qͥdã a buxꝰ dicũt.heęc buxis.xidis. ꝓvyxis.dis.Et fac̃ actũs ſingłaris hãc py xidẽ vłpyxida.Et actũs płis.has pyxideſ vel das. Vñ Ouidiꝰ de reme.yxidas in uenies ⁊ rerum mille coloꝛes. Pyxos grece.latine ðꝛ buxus. Placenta.tę.i.libũ.focacia.⁊ ðꝛ a placeo eo placeat. Inð h̊ placentar.rij.⁊ hęc pla centaria.rię.qͥ vel ꝗᷓ facit placẽtas.qð etiaʒ ðꝛ h placentinꝰ.⁊ hec placẽtina.nę. Itema placẽta.hec placentia tię.ꝗdam ciuitas in lombardia.eo ꝙ ibi optime fiant placentę. Inde placentinus.na.num.nomen patriũ Hlacidus.da.dũ.i.mitis.mãſuetꝰquaſi pla coꝛi datus. Inde placiditas tatis ᷣm hug. NPap̃.vo.dicit.Placidus qͥ oibꝰplacet ꝓ pitiꝰ.ſerenus.qͥetus trãquillus. NPlacitꝰ.ta.tũ.qð placʒ vlł placuit.⁊ ðꝛa pla ceo.ces.⁊ h̊ placitũ.ti.n.g.ſiłr a placeo ꝑ ãẽ tifraſim.qꝛ diſplicet.ſ.ꝓ lite. Inde placito tas.vł placitoꝛ.taris.i.litigare.⁊ hinc pla⸗ toꝛiũ.locus vbi fit placitũ. citatoꝛ vł placitatoꝛiꝰ.ria.riũ.Et h̊ placita Placoꝛ.oꝛis.ma.ge.i.trãquillitas.mitiga⸗ tio.⁊ ꝓducit pla. Uñ Ecc.iiij.Complectit᷑ placoꝛẽ eius ? ꝓdu.co. MVMĩẽK Plaga. ge.i vulnꝰ.tuber. q̃ſi flagra.qꝛ cũ qꝛ 3 dã ſtrepitu.i.flatu.⁊ flagris plagę coꝛpisi fligunt᷑.Et nota ꝙ plaga qñq; dꝛ circulus vel ꝑs cęli.eadẽ ⁊ clima.Et ſilr ꝓ patria vł vico aliqͥ accipit᷑.⁊ plaga.i.rete vł potius funis retis. Pꝛopꝛie q̃dẽ plage ſunt funes illi quibus retia tendunt᷑̃ circa imam ⁊ ſũↄ⸗ mam pꝑtem.ſʒ ponunt᷑ qñq; ꝓipᷣis retibus Et plaga ꝓ vulnere ꝓdu:pꝛimaʒ In.alijs vo ſigtionibus eamn coꝛripit. Añ. Aulne⸗ ra ſunt plage. regio plaga. fit plaga rete· Itẽ nota ꝙ plage q̊ Pharaoni inflicte fue⸗ rüt ſunt decẽ. vt prz in his verſibꝰ. Saguil rana culex muſce pecus vlcera grãdo Lꝛu cus caligo moꝛs obtinuere necando. Plagiari.rij. ⁊ hic plagiatoꝛ toꝛis.in eodẽ ſenſu.ſ.vẽditoꝛ hoiuʒ. vel ſeductoꝛ hoĩiuʒ. vel deceptoꝛ.ſ.qͥ ſeducit ⁊ ſollicitat pueros ⁊ ſeruos alienos. Vñ Aplus.j.Zimotl.j. Plagiarijs mendacibꝰ ꝑiuris. Ael plagia rius etiã ðꝛ qui mancipiũ aut pecus alienu ſeducendo diſtrahit. Et ðꝛ plagiarius vel plagiatoꝛ. a plagio.i.obliqͥ.qꝛ nõ recta vis gradit᷑ ſed pelliciẽdo doł ⁊ polliciẽdo. VUñ Alexãder Qui pueros vendis plagiarius Stibi nomẽ. Itẽ plagiariꝰ.vel plagariꝰ di retiariꝰ. vel plagas faciens. vel inferẽs. v curãs.vt eſt medicꝰ.q̃ſi plagã agens.ſʒ pla gariꝰ magis eſt in vſu in iſta ſigtõe. AInde Papᷣ. NPlagariꝰ plagas curãs.plagiariꝰ dq ſeducit pueros ⁊ ſollicitat ſeruos alienos. Plagiũ.gij.eſt plaga vel doloꝛ qͥ ꝑẽtibꝰ vel dñis infert᷑ de ſurreptione ſilioꝝ vel ſeruo rum ab ipᷣis plagiarijs. VPlagilla.lę. ⁊ hęc plagella. lę. ambo di. id ẽ parua plaga. H Vlagioſꝰſa.ſũ.łplagoſꝰ.ſa.ſũ.i.plagl plenꝰ Plagioxipꝰ.pi.i.acutã plagã inferẽs.Hoc noie dicunt᷑ hoiuʒz vẽditoꝛes.qͥ acuta infe⸗ rũt vulnera Vñ cicero Uidete iudiceſ quẽ? admodũ plagioxipus iſte me tractautt. Plagiꝰgia.giũ.i.plagas faciẽs vł curãs v obliquꝰ. qꝛ plage hoiuʒ faciũt obliquari. Planca.cę.i.tabula.vel aſſer.⁊ ðꝛ planꝰ.v platos. eo ꝙ plana ſit ⁊ lata. Inde plancu⸗ la. lę.⁊ hec plancella.lę.i.parua planca. et plancus. ca. cũ. qͥ pedes habet planos ⁊ la⸗ tos inſtar plance. Planeta. tę. m. g.i.errans. Sed hęc planun 2* ta.te.i.erroꝛẽ incutiẽs. Dicunt᷑ ̊ qdã ſtellæę planetę.i.errãtes.qꝛ ſingulis diebꝰmouẽt oꝛtũ ⁊ occaſum ſuũ.lhę ⁊ dicunt᷑ planuntę i.erroꝛẽ incutientes.qꝛ ſingulis diebus oꝛ: tũ ⁊ occaſũ ſuũ ſic variando hoibus incu⸗ tiunt erroꝛẽ ⁊ faciũt eos errare Uñ ᷣm oꝛa tiũ.nõ debẽt planete dici. i. errãtes ſʒ pla⸗ nũteę.i.erroꝛẽ incutiẽtes. NRlanetę eni non errãt.imo eũdẽ ⁊ eandem mouendi legem nunc habent.quã ab initio ſuę conditionis habuerunt.ſed errare vident᷑ moꝛtalibus cum ita variant oꝛtus ⁊ occaſus ꝑ diuerſa loca. VUñ potiꝰ debẽt dici planũtę.i.errare faciẽtes q planteę.i.errãtes.non enim g G . 8 5 errant ſed nos circa eoꝝ motus errare faci⸗ unt. Itẽ planeta ð febꝛis erratica Itẽ pla neta ðꝛ qdã veſtis laxa circa oꝛas.qꝛ errãti bus oꝛis euagat᷑.Et a planeta dr planeticꝰ ca.cũ. Et hic ⁊ hęc planetaris.⁊ B re.⁊ pla neta eſt. g. m. ꝓ ſtella. In alijs vo ſigniſfica tionibus eſt. ge.f.⁊ ꝓdu.pe. Et m apᷣ. UTPlanetes gręce eſt g. m. vñ apud nos pla⸗ neta q̊z eſt ge.maſ. Et ſũt ſeptẽ planetę.ſcʒ Saturnus. Jupiter. Mars.Sol. Venus Mercuriꝰ.Luna. tẽ plãeta gręce latine ðꝛ caſula.qꝛ totũ tegit.⁊ ſiꝗt charitatem. Planipes.dis.ois ge.i.planos hũñᷣs pedes. vt Funabulꝰ vłrecitatoꝛ cuiuſdã fabule.ꝗᷓ planipedia dicebat᷑.et diceb at᷑ planipedia pedibus recitabat᷑. l TPlanos gręce latine ðꝛ erroꝛ vł vagatio. dis. tale genus fabulaꝝ.qꝛ planis ⁊ nudis Tlanta. te.ðꝛ planicies pedũ.⁊ ðꝛa planus qꝛ plantę non ſunt rotũdę vt in drupedi⸗ bus. Non eni hõ cum ſit bipes poſſet ſtare P 4 pꝓpfthoplauſtus.i.pꝛimus foꝛmatus. Plaſus.ſus.ſui.manuũ ꝑcuſſio. exultatio Et ſunt plãte anterioꝛe s ꝑtes.ꝗ ex multis oſſibus ↄſtant. Calx vo pꝛima ꝑs plantę ſic dictꝰ a callo qͥ terrã calcamꝰ Hic ⁊ calca⸗ neꝰ. Itẽ plãta ðꝛ olꝰ qð plãtat᷑.⁊ ramꝰ ar⸗ boꝝ q iſerit᷑ Iñ hęc plãtula.lłę.di.⁊ H ⁊ hęc plãtaris ⁊ Bᷓ re.ad plãtã ꝑtinẽs.⁊ B plãtaꝛe ris .i.plãta arboꝛis ꝓpᷣe. Biffert iñ. qꝛ plã⸗ teę ſüt raptę ð ſũmitate arboꝝ.ſʒ plãtaria ꝗᷓ cũ radicibꝰ ⁊ fra euellũt᷑.⁊ alibi plãtant᷑.⁊ B platatoꝛiũ.rij idẽ qð plantare. Plãtago.ginis.m.g.qꝗdã herba ⁊ ðꝛ a plan⸗ ta ꝓ ramo arboꝛis qᷣ inſerit᷑.qꝛ planta eius adhęret terrę.⁊ ꝓdu.ta. ta ſũ iuxta aq̊s i plateis Et coꝛ.pe. Vñ oui dius.⁊ platanꝰ hyemałatq; coloꝛibꝰimpaꝛ Platea.teę.i.lata ⁊ ſpacioſa via ⁊ ðꝛ a pla⸗ tos. In h ⁊ hęc plateał ⁊ B le.⁊ h̊ ⁊ hęc pla Plato.tonis.quidã ph̊s.et (tearis ⁊ B re. ðeꝛa platos.qð eſt latitudo. Vñ a latitudie argumentox ſic dict' eſt. Inde platonicus ca.cũ.pe. coꝛ. Et hͥ ⁊ hec pl atoniſta.ſtę.qᷓ ſequit᷑ platonẽ. vel ſtudet in oWſa Platos gręce.latine ↄꝛ latũ vel latitudo. Plauſidicus.ca.cũ.qͥ dicit plauſum,. Plauſificus.ca.cũ.qui facit plauſum. rũ.2 ð a pila ꝓ inſtrumẽto terendi. vel a pila ludo.q̃ſi pilauſtrũ.qꝛ voluit᷑. Iñ plau ſtellũ. li. di. mutata au in. o. ð ploſtꝝ Jñ ploſtellum. Item vt dicit Papᷣ. NPlauſtrũ ſeptentrio dictũ eſt.qꝛ in modum vehiculi voluitur.modo tres ad ſumma eleuat.mo⸗ do quattuoꝛ inclinat. èDMU mannsrepenllendon ðꝛa plaudo.dis, et plauſus.ſa.ſum.⁊ h̊ ⁊ hęc pluſibilis ⁊ hoc le.ſᷣm hhug. Nap. etiam dicit. Plauſus. ſus.leticie inditium.fauoꝛ ppłi. Plauſibi⸗ le ⁊ plaudibile. vnũ ẽ qð fit ad aurã pplłi. Plebes.bei.f.g.ꝓ ecclłlia baptiſmali.⁊ pꝛo⸗ pꝛie in villis inter plebẽ.⁊ ðꝛ a plebs bis.ꝓ collectione hoĩuʒ.vñ ðꝛ ſic a polis.qꝛ a pła litate pplłi. Inde plebanꝰ.na.nũ.ad plebẽ ptinẽs.Et h̊ plebanatꝰ.tus.tui.eius digni tas vel decſtinctus plebai.⁊ ðꝛ ꝓpꝛie plebſ lauſtus.ſta.ſtũ.i.foꝛmatus.⁊ cõponitur Planus.na.nũ.pe.coꝛ.i.clarus.certꝰ.ęqua lis. manifeſtꝰ aptus.⁊ ꝓdu.pla. . Alaſmatoꝛ.toꝛis.m. g.i.foꝛmatoꝛ.factoꝛ. Plaſmatura.re.⁊ q̊ plaſma.matis.pe.coꝛ. gti.i.factura foꝛmatura.iſ.qð eſt foꝛmatuʒ vł foꝛma.⁊ qũq; põit᷑ ꝓqd electuario qð foꝛmat vocem,.ß Plaſtes.ſtis.m.g.i.foꝛma vł foꝛmatio vłſi⸗ gulus VUñ Eſa.xlv. Jpᷣe deus formãs ter ram ⁊ faciẽs eam ipᷣe plaſtes eiꝰ.Et põt di⸗ ci h̊ plaſtes huiꝰ plaſte.Et inde plaſticẽ.ſ. pietũ ex gipſo vł alio effigies Plaſtographꝰ.phi.i.falſus ſcriptoꝛ. Inde plaſtographia.i.falſa ſcriptura. Et h̊ pla⸗ ſtographũ.i.falſum ſcriptũ.⁊ coꝛ.gra. Platanꝰ.ni.ꝗdã arboꝛ alatitudie folioꝝ ſic dicta.vel qꝛ ipᷣa arboꝛ patula eſt ⁊ ampla. Nam gręci platos latum vocant. Expᷣſſit Aaũt ſcriptura hoc arboꝛis nomen ⁊ foꝛmaʒ dicens Eccj.xxiiij.Quaſi platanus exalta hoĩuʒ ſed plebs eccleſiaꝝ Vñ plebs hoiuʒ dicas. ſed plebs eccleſiaruʒ m modernos Antiqui tñ dixerũt plebes.bei.ꝓ populo. Plebicka lę.coĩs.g.q colit ⁊ amat plebem. Plebiſcitũ.ti.ðꝛ qð in ↄmũi ſenſu plebis ſta tuit᷑ ⁊ ſancit᷑. Uñ ⁊ ðꝛ plebiſcitũ.i.ſcitũ.et ſtatutũ ppłi.vel qꝛ ſciat᷑ a ppło ⁊ ꝓdu.pe. AVlplebiſcitũ eſt qð plebeio magiſtratu.i. tributo interrogante an oibus placeat ple⸗ bs inſtituit dictũ q̃ſi ſtatutum. Oꝛta enim inter plebẽ ⁊ maioꝛes ciuitatis romanę diſ coꝛdia.plebs ſibi leges ↄſtituix ꝗ dictę ſũt plebiſcita. vt. ff. de. oꝛi. iur.l.ij·S ijſdẽ. Re liquꝰ vo ppls cum ſenatoꝛibus ⁊ patritjs ius ſibi conſtituit.qð ðꝛ lex ppłi antonoma ticę.i.p excellentiã vᷣm ſdor. Plebs. bis.ðꝛ ppłs ignobilis ſiue vulgus. dicit᷑ plebs a płalitate.quia plures ſunt isdbiles q; nobiles. Eſt eni plebs collectio tmtm ignobiliũ ſʒ tiqͥ dicebat hec plebel. bei OVñ.lucanus in.iij. Ootentes vulgꝰ alunt neſcit plebs ieiuna timere. Iñ hec plebecu la. le. di. Sʒ a plebs hęc plebicula lę. di. Et plebeius.beia.beiũ.de plebe exiſtẽs.vład plebem ꝑtinẽs.ſ.ruſticus.Et nota ꝙ gtũs plebei coꝛ.pe.qꝛ regula eſt qñ gti ⁊ dti qͥn⸗ te decli.hñt tres vocales continuas ꝓdu⸗ cunt.e.ante.i.vt dies diei.Si aũt habeant ↄſonantẽ ante ei.coꝛripiunt.e.ante.i.vt fi⸗ des ſidei.ſpes ſpei ⁊c. Plecta.tę.ð qͥlibet nexus ex virgulis. vel papyro.vel charecto factus.vñ cophinos faciebant. ⁊ ðꝛ a plecta.ctę. Inde hęc ple⸗ ctula. lę. di. Uñ Joſephus in. viij. Erant crateres ex criſpantibus plectulis factę. Plecta etiam ðꝛ calix duas ãſas hñs.Idẽ ⁊ crat᷑.ſᷣm hug.Glo.aũt.iiij. Regl.vij.ſic dicit. Tabule qbus baſes factę ſunt.q̃dra⸗ tę fuerãt in qͥbꝰ rotũdę erant foꝛmulęꝗᷓ co⸗ rõulę ſiue plectę appellabãt᷑ circłi qͥdà erãt Plectx.tri.n.g.i.gubernaculũ nauis.vel li gua in coꝛꝑe.vel potiꝰ vltima ꝑs linguę.et ꝑcuſſoꝛiũ citharę.⁊ ðꝛ a plecto.ctis.ꝓ fle⸗ ctere.qꝛ flectit᷑ huc ⁊ illuc.vel ðꝛ a plecto. ꝓ pũire.vł vberare.qꝛ plectꝝ vberat ⁊ ꝑ⸗ cutit. Iñ h̊ plectellũ.li.di.i.puũ plectrum. Pleias.iadis.pe.coꝛ.ðꝛ ſignũ celeſte.⁊ ðꝛa pluuia.⁊ ſunt ſeptẽ illę ſtellę. ſcilicet pleia des. Et dicuntur ſic quaſi pluuiades qua⸗ locuta eſt. Et auribꝰ audite ſidera ceęli &ρ terat eni ſufficere.ſi dixiſſet ſic. Locuta eſt etiã ſi nõ addidiſſet oꝛe.Oꝛe eni loquimur non oculis vel aure. Plerꝰ.i.freq̃ns.ex maioꝛi ꝑte a płibꝰ deri⸗ uaf̃. Inde pleriq;.i.aliqtuli.nonulli mul⸗ ti. m NPapᷣ.Et nõ ꝙ pleraq;.f.g.acuit pe. ꝓpter ↄſoꝛtiũ maſ.⁊ neu.ſ.pleruſq; ⁊ ple⸗ rũq;.ꝗ de neceſſitate acuunt penn. Vleureſis.ſis.f.g.ẽ doloꝛ lateris acutꝰ cum febꝛe ⁊ ſputo ſanguinolento.⁊ ðꝛ a pleron gręce.qð ðꝛ latus latine Inde pleureticus ca.cũ.qͥ talẽ infirmitatẽ patit᷑.vł ad pleure ſim ꝑtinẽs.vt pleuretica paſſio. ¶lexus.xus.xui.i.flexus vel punitio Ind plexuoſus.ſa.ſum.i.flexuoſus.vel punitꝰ. Et h̊ ⁊ hec plexibilis.⁊ hoc le.i.habilis ad plectend um. Item adiectiue declinat᷑ ple⸗ xus. xa. xvum. Plica.cę.f.g.ðꝛa plico.cas.Et cõponit hic ⁊ hec ⁊ ̊ ſimplex.cis.q̃ſi ſine plica malitię. Itẽ ſimplus.pla.plũ.i.ſimplex. Itẽ duplꝰ pla.plũ. Triplus pla.plũ. Quadruplus. pla. plum. ⁊c. Ploꝛatus.tus.tui.i.fletus vel planctus.ſʒ ploꝛatꝰlachrymaꝝ ẽ.plãctꝰ tm vocũ Fletꝰ vo ad vtrũq; ꝑtietꝗᷓ plerũq; poetę ↄfũdũt Ploſus.ſa.ſũ.ðꝛ ꝓ plauſus.i.reꝑcuſſus.vł clauſus.⁊ ↄiunctus. ſipluuiam dantes.quia eis oꝛientibus ab⸗ Pluma.me.f.g.ðꝛ q̃i piluma.a pilus ꝓca-⸗ undat pluuia. Vel dicunt᷑ pleiades a le ione coniuge.Atlantis mr̃e eaꝝ vel a plu⸗ ralitate.Sunt eni ſeptẽ ⁊ non apparent ni⸗ ſi ſex. Scðm eni fabulas poetaꝝ ſex ↄcubu ere cum dys.ſed vna tm̃ cum moꝛtali.vñ ꝓ pter verecundiã apparere non vult.Etnõ ꝙ pleias qñq; ðꝛ ſignũ illð.⁊ ᷣm hoc caret plurali nũero.qũq; vna illaꝝ ſtellaꝝ ðꝛ ple ias.⁊ m h̊ hʒ pluralẽ nũeꝝ.Et ꝑ ſincopã inuenit᷑ plias pliadis ꝓ pleias pleiadis vñ Job. xxxviij.Nunqͥd ↄiungere valeb mi⸗ cantes ſtellas pliades.Et coꝛ.pe.las ſtel las dicit vulgus gallinam. Plemina.ſũt vlcera ⁊ ſulci in manibꝰ ⁊ ĩ pe dibus calloſis. H Pleniluniũ.nij.n.g.ðꝛ tempus qñ luna eſt plena.Et vt dicit phᷣs. Noctes pleniluuij ſunt callidioꝛes. pillo.qꝛ ſicut pili ſunt in coꝛꝑe drupeduz ita pluma in auibꝰ. Inde hęc plumula. lę. ⁊ hęc plumella.lę.di.i.parua pluma.Et B plumatũ.ti.ceruical vel pluteum. Et plũa tus.ta.tum.i.plumis tectus Et plumoſus ſa.ſum.i.plenus plumis. Inde plumoſi/ tas.tatis.Et ꝓdu.plu.Itẽ a pluma ðꝛ plu marius.ria.rium .ad plumas pertinens. Inde hplumarium.rij.ðꝛ opus in moduʒ plumę.factum ⁊ depictũ ᷣm Hug. In hi⸗ ſioꝛijs aüt ſuꝑ Exo.ðꝛ ꝙ pluma lingua q̃⸗ dã ðꝛ acus.Et inde hic ðꝛ pulmariꝰ.rij.m. g.i. oparius quicunq; oꝑat᷑ cum pluma.i. cũ acu.Et inde pulmariuſ.ria.riũ.ðꝛ opus acu pictũ vel variatũ. ₰ 2 „ lumaciũ.cij.i.ceruical. vel ſcriptoꝛin. Nlumbũ.bi.ẽ metallũ fragile ⁊ molle.⁊ ðꝛa pila. eo ꝙ ex eo pꝛimũ.pilis factis maris al titudo tẽptata eſt.Huiꝰ duo ſunt genera. Plenus.na.nũ.i.diſtẽtus.coꝛpulentus.cõ 1 ge⸗ nigrũ ⁊ cãdidũ.ſed meliꝰ eſt candidũ JInd pletus.⁊ ðꝛ a pleo. ples. Et pꝛoducit ple. Ande Oꝛatius.Oẽ ſuperuacuũ pleno de coꝛpoꝛemanat. R leonaſmos pᷣm Bonatũ eſt adiectio vobi ſuꝑuacua ad planã ſigtionem. vt ſic. Oꝛe plumbe.bea.beũ.i.de plũbo exiſtens. Plũbatũ.ti.i.plũbo aptatũ vel toꝛmẽtũ vł flagellum de plumbo factun. Pluralis.lis.ↄ.t.⁊ hle.dicit᷑ a plus.Inde pluralit᷑. aduũ. Et hęc pluralitas. tatisv) Plurimus.ma.mũ.dꝛa plus Et cõponit cõplurimus.ma.mũ.qᷓ;ᷓplurimꝰ.ma.muʒ. Pluris.9. t. ⁊ qᷓ re.ðꝛ a plus. Et cõpoit᷑ q; pluris qᷓ;plure.cõpluris cõplure.ꝑpluris. re. taãpluris.re.oĩa ꝓ valde pluris. Plus pluris.ðꝛ a polys qð eſt pluralitas.⁊ eſt in ntõ actõ ⁊ vtõ.n.g.in ſingulari. Ina⸗ lijs vo caſibus tã in ſingulari qᷓ; in plurali eſt ge.oĩs.in vna voce vel in diuerſis. Uñ cum per tres caſus neutrũ genus obtineat plus.Caſibus in reliquis obtinet oẽ genꝰ. Et deſinit ablatiuus ſingularis in.e.vel in i. vt plure vel pluri. Itẽ ntũs pluralis facẽ plures vel plura. ⁊ antiquitas pluria. Itẽ actũs pluralis facit in es.vel in is.plures. vel pluris. Item plus eſt comꝑa tiuum de multus. Vnde dicit Pꝛiſcianus.in.iij.li⸗ bꝛo. Plus quoq; videt᷑ eſſe compatiuum huius nominis multus.ſed ſingłaris ntũs non inuenit᷑ niſi neu.ge. luralis vo inue nit᷑ etiam oĩs ge.hi ⁊ hęplures.⁊ hęc pła. Antiqui tñ pluria dicebant. Suꝑlatiuus. tñ ab h̊ ipſo oim generum inuenit᷑ plurimꝰ manum. Pluſculus.la.lũ.i.parũ pluſ.⁊ ðꝛa plus ad dita culus.Et cõponit᷑ cõpluſculꝰ.la.lüũ. Pluteũ.tei.ðꝛ a plãtis ꝗ ibi ſuſtentunt᷑ i.ta⸗ bulis ligneis a quibꝰ libꝛi ſuſtẽtant᷑.⁊ plu⸗ teũ eſt ſcriptoꝛiũ.ſuꝑ qð ſcribit᷑. Itẽ plute um ðꝛ tabulatũ.vel cratis crudo coꝛio inte xta.ꝗ in oꝑe faciẽdo oſtio obijcit᷑ ᷣm hug. NPap̃. vo dicit NPuteus iterioꝛ ꝑs lecti ſcri ptoꝛiũ. Plutei ſunt crates coꝛio crudo inte xte.ꝗᷓ in opere faciendo oſtię iungunt᷑.ſed magis eſt ᷣm vſum neu. ge. Pluto.tonis.deus inferni d. Pluto gręce latine dies vel diues dicitur quia infernuſ omnia recibbit.. NViuuia. uię. ð qſi fluuia. a fluo fluis.qꝛ flu⸗ it. Maſcit᷑ eni de terrę ⁊ maris halitu ꝗ cuʒ altius eleuata fuerit.aut ſolis caloꝛe ſoluta aut vi ventoꝝ cõpꝛeſſa.ſtillat ad terram.⁊ eſt pluna lenta iugis aqua Inde hęc pluui ola. lę. di.i.parua plui. Pneumon gręce.latine ðꝛ pulmo.?Alpneu mon. ð ſpũs ꝑ quẽ mouer᷑ ⁊ agitat᷑ ⁊ ape⸗ rit᷑ pulmo vt capiat flatunm. NHneumonia.nię.doloꝛ vłtumoꝛ pulmonis firmi paſcunt᷑ ⁊ a pochos.qð eſt pauꝑ ⁊ trophos.qð ẽ cõuerſio Inde hic ⁊ hęc. po loci.⁊ ꝓducit phi. NPoculũ.li.i.potꝰ.vel vas cũ qͥ bibit᷑ dꝛa poto.tas.q̃ſi potulũ. MUD Nodagra.grę.q̃d infirmitas pedũ.⁊ ðꝛ a pes.⁊ agros.qð eſt tractꝰ vłagrios qð eſt ferũ agreſte. immite.crudele.qſi retractio pedũ.vel ferus doloꝛ pedũ.nã oẽ qð immi te eſt. abuſiuie agreſte vocamꝰ Inde poda ger.gra.grũ.Et podagricus.ca.cum. Noderis.ris.f.g.veſtis ſacerdotalis.lineaa coꝛꝑi penitus aſtricta.⁊ vſq; ad pedes de- ſcendẽs. Vñ ⁊ camiſia ⁊ ſubucula ðꝛ.⁊ ðꝛ a pos podis. Inde poderis q̃ſi pedibꝰ hę⸗ rens.⁊ coꝛ.pe. VUñ quidam.Talarem tuni cam poderem cenſere memento. Pogdex. dicig u. gi Elug co ꝙ feteat ⁊ ꝛ a pedoꝛ.doꝛis. nde Juuenalis. Sed po dice leui. SDUMU Nogdiũ.dij baculus ſuꝑ quem innitimur cũ ſepe terram ferimus. Unde ⁊ poduʒ dicit᷑ vbicunq; innitimur. Hoema.matis.pe.ꝓd.in ntõ.⁊coꝛ.in gtõ. ꝓpꝛie eſt opus vniꝰ. lłʒ generalr ꝓ oꝑe poe tę accipiat᷑. Inde poematicꝰ.ca.cũ.Sed poeſis ẽ locus multoꝝ libꝛoꝛuʒ. — Poemaneꝰ.nea.neũ.i.in poemate manens Poeſis.ſis.f.g.ipᷣa ars poetandi.vel ſigmẽ tũ.⁊ ðꝛ a peo.qð eſt fingo Ael poeſis ẽ ma teria totius carminis.in qua poeta verſat᷑. Ael poeſis eſt opus multorum libꝛoꝛum. Sed poema eſt pꝛopꝛie opus vnius.Et ꝓ ducunt. e.poeſis ⁊ poema. AUnde in gręciſ⸗ mo ðꝛ.Arte poetria fũgoꝛ dũ fingo poema IBye poeta vocoꝛ.ſit fictio dicta poeſis. Moeta.tę.coĩs.ge.i.fictoꝛ ꝓpꝛie carminis. alta verba loqns.⁊ ðꝛ a pęo.qð eſt fingo. Inde hec poetiſſa.ſę.vxoꝛ poetę.velꝗᷓ fin⸗ git. Eadem ðꝛ hęc poetrida.dę.Et inð po etridus.da.dũ.i.poeticus.Itẽ a poeta po etricus.ca.cũ.Et hęc poetria.trię.id ẽ ars poetica. YMU PMole greęce. latine ðꝛ vẽdere.⁊ ꝓdu ꝓo. Volemos ⁊ polemẽtũ.i.pugna ſiue belliꝗũ. Polenta.tę.genus leguminis vel farina ſb⸗ tilis de fabis vel de tritico. vel de hoꝛdeo. vel qdam cibus inde factꝰ ðꝛ polẽta.Et ðꝛ a polis vel pollen pollinis. Et coꝛ. pᷣmam. Vñ Perſius. Inuigilat ſiliquis ⁊ grandi paſta polenta.i.farina mixta aqua.In hi⸗ ſtoꝛijs aũt ſuꝑ Joſue ðꝛ.Molẽta ſũt grana toſta ⁊ manibus ↄfricata ad moduʒ grani pilo tunſi.vnde ðꝛ polenta q̃ſi pilẽta. Qui⸗ dam tamen tradunt polentas eſſe pultes. chotrophita. te. ̊ vel eſt dñs vel dña tak P — 2 D sl M de purgatiſſima farina factas. ⁊ dictam po lentã a pollen.qð eſt purgatiſſima farina. Polya.polyę.i.armentũ vel grex. Et ꝗlibʒ pluralitas vel collectio equoꝝ vel alioꝝ iu mentoꝝ vel generalłr beſtiaꝝ ðꝛ polya ⁊ ðꝛ a polys qð eſt płalitas. NHolyandrũ.dꝛi.n.g.i.cumulus terrę.vłſe⸗ pulcrũ.vł cęmiteriũ.⁊ ðꝛ a polio.lis.⁊ ãtꝝ quaſi politũ antrũ.qꝛ ibi ſepulcra moꝛtuo rũ poliunt᷑ ⁊ polyandrũ interpᷣtat᷑ multitu do viroꝝ.a polys qð ẽ pluralitas.⁊ ãdros qð eſt vir. Et ſᷣm H̊ ꝓpꝛie ðꝛ cemiteriũ ꝓpt᷑ multitudinẽ hoĩuʒ ihi ſepultoꝑ. Polictoꝛ.toꝛis.m.g.ðꝛ a polys qð eſt pkali⸗ tas. ⁊ lictoꝛ toꝛis.qð eſt poꝛtitoꝛ cadauerũ Et ſᷣm Papᷣ. Polictoꝛes ſunt humatoꝛes oſſiũ.ſiue cadaueꝝ ſepultoꝛes. M NPolydamas.mę.vel matis.m.g.i multicu⸗ ba ⁊ multigamꝰ qͥ plures vxoꝛes habebat. ſicut fuit Eero qͥ dictus eſt polydamas nã ðꝛ fuiſſe vir oiuʒ mulieꝝ.⁊ mulier oĩuʒ vi⸗ roꝝ.vtpote qͥ veſte talari ſepe indutus.ne agnoſceret᷑.lupanar intraut. NHolydectes.vel polydectꝰ.i.plła tinens. ↄvꝛa polys qð eſt płalitas.⁊ dectes.quod ẽ continens. rU Polyloquꝰ.qua.quũ.pe.coꝛ.i.multiloquꝰ verboſus vaniloquus. Polymnia.ðꝛa polys qð ẽ płalitas.⁊ mni⸗ mon qð eſt memoꝛia. Et dicta eſt vna mu⸗ ſarũ.⁊ interpᷣtat᷑ plura recoꝛdans. Nolymitꝰ.ta.tũ.i.textꝰ vel oꝛnatus multis coloꝛibꝰ.⁊ rotundis imaginibus.⁊ ðꝛ a po lys qð eſt pluralitas vel a polus.li. Polymita. te. ꝗqdã veſtis ſic dicta ꝓpꝑt᷑ mul⸗ tos coloꝛes.⁊ imagines tungs i po⸗ lymitariꝰ.ria.riũ.i.variatꝰ. Vñ i ↄſtructõ ne tabernaculi pᷣcipit᷑ vt illa fiant opere po lymitario.Et h̊ polymitarius.i.ſculptoꝛvł pictoꝛ in tali oꝑe.vel qui operat᷑ tales ve⸗ ſtes ⁊ ꝓducit penł. Vñ in auroꝛa & poly⸗ mita fuit oſcula dãdo pedi. Papᷣ. vo dicit Polymita veſtis multi coloꝛis.a.rotundi ta te ðꝛ qð eſt polus. Uð — Polyonos.ꝗdam herba quã latini herbam ſanguinariã vocant.qꝛ miſſa in nares ſan⸗ guinem vomit.⁊ ð a polyyys. PHolyos.ꝗ̃daʒ herba ꝗ a latinis ðꝛ oĩmoꝛbia eo ꝙ multis moꝛbis ſubueniat. Polypodiõ.dicta ẽ ꝗdã herba cꝰradix ẽ hir ta ⁊ crinita vt ẽ polypꝰ ⁊ d a polypo piſce. Polyptoton eſt multitudo caſuũ varietate diſtincta. vt Litoꝛa litoꝛibus cõtraria. flu ctibus vndas.Et nota ꝙ polyptoton grg⸗ NPolipus.pi.m.g.i. ce. latine dicit multitudo caſuum. vbi ſcili cet multi caſus ponuntur ſed diuerſi.vt in pꝛędicto exemplo. ß fetoꝛ ⁊ maxime qui ſolʒ eſſe ĩ ciuitate.⁊ ðꝛ a polis ciuitas.⁊ pus qð eſt putredo. Sed ponit᷑ ꝓ quolibet fetoꝛe. Sicut in libꝛo mo. Oꝛatij. ꝓ fetoꝛe naſi. vt ibi. Veluti balbinũ polipus agne Etr de licentia poetica ꝓducitur pꝛima. Itẽ poly pus ponit᷑ p quodã piſce qͥ multos habe⸗ bat pedes. Anñ Ouidius i.iiij.meta LVtq; ſub ęquoꝛibus depꝛenſũ polypꝰ hoſtẽ. Et tunc cõponit᷑ a polys qð eſt plalitas.⁊ pes pedis.⁊ ꝓd.pᷣmã vt patuit ꝑ Ouidiũ. ſed ꝓfetoꝛecoꝛ.eã. AUñ in gręciſmo ðꝛ.Eſ po lipus naris.oſcedoq; ðꝛ oꝛis. Molipus eſt piſcis.polipus fedatio naris. Polis ꝓ ciuitate hᷣmã coꝛ.ſed ꝓ pluralitate eã ꝓducit. Uñ VUrbs ẽ dicta polis. dicunt plurima polys. Polis ꝓ ciuitate cõponit. hec tripolis.tetrapolis.penta polis. hexa⸗ polis.neapolis.decapolis vndecapolis.i. regio in ſe cõtinens. vel ciuitas ſub ſe hñs tres vel ãttuoꝛ.vel q̃nq;.vł ſex.vel noueʒ. vel decẽ. vł vndecim ciuitates.Et a pᷣdicld deſcendũt adiectiua.ſ.tripolitanus.na.nu Et h̊ tripolitanꝰ.ni.i.dñs vel eps illiꝰ ciui⸗ tatis vel ꝓuincię.a ſimiliter diſtingue eaꝗ deſcendũt ab alijs. ð Polyſyllabus . ba. bi i. pluriũ ſyllabax et dỹ a polys qð eſt płalitas ⁊ ſyllaba Et coꝛ. li. Unde in doctrinali. Quę polyſyllaba ſũt bꝛeuies. baliſtaq; demes.Et in gręcil⸗ mo. Eſt plurale polys.⁊ ab hoc polyſylla⸗ ba dicas Et ponitur hic.po.bꝛeue cum ꝓ⸗ Nolylyntheton. eſt multis annexa aiũctio⸗ nib“ dictio vt. at paterq; nepoſq; Iteʒ in pſalmo. Dñs ↄſeruet eum.⁊ viuiſicet en ⁊ btũm faciet eũ in terra.⁊ non tradat eum in aiam inimicoꝝ eius. 3 Holyſenꝰ.na.nũ.i.pluriũ ſenſuũ vl ſignifi⸗ cationũ.vt h̊ verbũ cano ẽ polyſenũ. Polyſtoꝛia.rię.i.płalitas hiſtoꝛiaꝝ VAVñ ⁊ q dam liber quẽ Solin' cõpoſuit ex multis hiſtoꝛijs vel compilationibus polyſtoꝛ di⸗ ctus ẽ.q̃ſi pluralitas hiſtoꝛiax. Politicus.ca.cũ.i.ciuilis.⁊ ðꝛa polł qð ẽ ci⸗ uitas. Iñ hec politica cę. ſcia quę tractat ðᷣ gubernatione ciuitatũ. Et H̊ politicus. ci. liber vbi deſcribit vita vꝛbana Et politici dicunt᷑ qui valent in policia. vel qui guber nant ciuitates. coꝛ.sit. Noliuus.ta. tij liniatus. oꝛnatus mundus 4 planat. ſculptus.⁊ ðꝛa polio.lis. Wolyxenus.na.nũ.qð eſt pluriũ ſ- enſuũ vel ſigtionũ.⁊ ð a polys qð ẽ pluralitas.⁊ xe nos.qð eſt ſenſus. Inuenit᷑ qñq; polyxe⸗ mꝰ.ma.mũ.in eodẽ ſenſu.ſʒ lr̃a coꝛrupta ẽ. Pollen.linis.vel h̊ pollenꝰ.ni.i.tenuis flos farinę vel farina illa mutata ꝗᷓ volat in mo⸗ lendino amola. Inde pollineus.nea.neũ. ve holline factus. vel ad pollinem pertinẽſ 7 coꝛ. li. Pollex.licis.m.g.groſſioꝛ digitꝰ ⁊ dr a pol leo.les.eo ꝙ polleat inter cetęros vtute et poteſtate.Et coꝛ.li.in obliquis. Pollinctoꝛ toꝛis.i.ſepultoꝛ moꝛtuoꝝ ⁊ ðdꝛ a polingo.gis.q̃ſi pollutoꝝ vnctoꝛ.i.cadaue rũ crematoꝛ Vñ Exech.xxxix. Bonec ſepe liãt illud pollictoꝛes.Et h inc pollictoꝛium rij. locꝰ vbi cadauera ponunt᷑. Et pollinct cta.ctũ.i.funeratꝰ.ſepultꝰ.quaſi pollutus. vnctus.i.cadauer crematůü. NPolliones. poꝛtitoꝛes moꝛtuoꝝ dicunt᷑. NHollutio.onis.i.deturpatio.inqͥnatio.ma⸗ culatio.ꝗ accidit aliqũ.qñ quis coꝛrumpit in ſomno. Nollutꝰ. ta.tũ.i.macłatdeturpatinqͥnatꝰ. Pollux.lucis.qͥdã deꝰðꝛ qͥ bonũ oẽ credeba tur donare. ꝓd.pe gti. Holoſus.ſa.ſũ.i.altus vłſuꝑbꝰ.vłoꝛnatꝰ. Polubzx. bꝛi. n. g. i. peluis. VNomeriũ.ᷣrij.n. g. ⁊ Bpometũ.ti. ꝓeodem. Molus.pli.ðꝛ a polio.lis. Doli ppe ſunt dueę ſtelle in capite axis. Et dicũt᷑ a poliẽdo qꝛ plani ⁊ rotundi ſunt.Et ponit᷑ polus qũq; P cęlo.qꝛ politũ ⁊ ſculptũ eſt varijs ſtellis Itẽ polus a rotunditate ðꝛ.vñ ꝓ rotundi⸗ tate ponit᷑ ⁊ coꝛ.po. Vñ Jure poli.nõ iure foꝛi coia ↄſtat.ſupple oia. 3 Nomarii.rij. locus vbi poma reponunt᷑ et ðꝛa pomũ.mi.⁊ hoc pomariũ mollis ⁊ liqͥ dus cibus. vel potius ex pomis factus. et hęc pomaria. dea pomoꝝ. NHomellũ.li.di.i.paruũ pomum. i. locus vbi poma creſcunt.⁊ ðꝛa pomꝰ Ał ðꝛ pomeriũ locus pximus muro.q̃ſi poſt⸗ meniũ.vel quaſi poſtmuriũ.qꝛ poſt menia vel poſt muros poſitum eſt. Homilio.onis.vel pomo onis. i.venditoꝛ pomoꝝ.vel pomoꝝ cuſtos. Pomiliões eti am dicunt᷑ aquax vel lignoꝝ poꝛtitoꝛes q vili pᷣcio.qᷓſi pomo ↄducebann. Nompa. pe. f. g. i. laus magnificẽtia.gloꝛia ꝓceſſio.ꝗ ſolet eſſe victoꝛibꝰ in triũpho vł obſequiũ funeris. Et bompe dicuntur lu⸗ doꝛum imagines. Et dỹ a greco pompei. i. publiceoſtentari. Inde pompa qſi publiee oñſa.Et victoꝛia ꝑcedit pompã.qꝛ ituris ad certamẽ pᷣmiũ ⁊ votum victoꝛię ꝓmitte bat᷑. Inde põpoſus.ſa.ſũ.i.ſuꝑbꝰ.altꝰma gnificus Inde põpoſe aduũ.Et hęc pompo ſitas.tatis. Itẽ a põpa ðꝛ põpaticꝰ.ca.cũ. pe.coꝛ.i.pompoſus. — Nõpatoꝛ.toꝛis.qͥ.aliqd ſuꝑbe ⁊ ſſi,⸗ üptuoſe NHompeiꝰ.pei.qͥdã nobilis int᷑ reliqͥs (agit ſcellẽs romanus.qͥ multotiens pompã du xit.ſed poſtremoa cęſare victꝰ eſt. . Pompula.lę.di.i.pua pompa. „ — ☛, Nompulenius.ta.tũ.i.põpa plenus.põpo ſus. Inde hęc põpulentia.tię.i.ſuꝑbia. Av NHomolũ.li.i.paruũ pomludl. Nomus.mi.arboꝛ qdã.Et h̊ pomũ.mi.fru ctus pomi arboꝛis.Et notandũ ꝙ oiĩs fru⸗ ctus : pomũ.ſed ꝓpꝛie coꝛticẽ mollẽ hũs licet ſpaliter poma dicunt᷑ mala. Pundo indeclinabile.n. g. q̃dã moꝛbo et ꝓ pondere.⁊ Z a põdus. VUñ in vita beati Nicolai hr̃ ꝙ auri pondo trium virginum ademit pudoꝛem. Nondus. deris.n.g. onus vł qᷓuitas.vłqð trutinat᷑ ⁊ mẽſurat᷑.⁊ ðꝛ a pondeo.des.qꝛ in ſtatera liberaꝝ ponderat.hinc ⁊ penſuʒ ðꝛ.q̃ſi ponſũ.Sʒ abuſiue pondꝰ vna libꝛa vel vnꝰ as eſt Inde põduſculũ.li.di.i.par uũ pondꝰ. Et ponderoſus.ſ a. ſü. ⁊ hec põ/ deroſitas tatis.Et nõ ꝙ ſunt diuerſa noia ponderũ.ſtrutina.ꝗͥ ⁊ moneta ðꝛ.⁊ ſtatera campana.examen.calcus.ſiliqua.ceratin. obolus.ſcrupulus.dꝛachma.cochlear.ol. che.ciathus.ocitabulũ.denarius.ſolidus ſextula. ſtatera. qdrans. ſichel. vncia. libꝛa mna. talentum. centenarum. Pons.põtis.m.g.i.iter ſuꝑ fluuiũ.ſcalana uiũ.ędiſiciũ vltra aquã vłaliquã vallẽ ⁊ ðꝛ a pono.nis.qꝛ ad traſmeãdũ ponii. Nontellꝰ.li.illud cui aliqͥd initi.⁊ ðꝛ a põs Honticulus.li.di.i.paruus pons. NPõtifex.ficis.i.epᷣs vel ſacerdos.⁊ ðꝛa põ⸗ tifico.cas.q̃ſi põtẽ vel iter alijs facis. NPõõtificatꝰ.tus.tui.dignitas vłofficiũ epᷣi. NPontius interpᷣtat᷑ declinãs ↄſiliuʒ. Fugit vtiq; conſiliũ iudęoꝝ.accepta eni aqua la⸗ uit manus ſuas dicẽs. Innocens ego ſuʒ a ſanguine iuſti huius.Et ðꝛ a pontus inſu⸗ la de ꝗᷓ oꝛiundus fuit.Eo vo tpeq̊ xpᷣs cru cifixꝰ eſt ꝓuincię ſyrię pᷣſidebat. Pontus.ti.m.g.i.mare.⁊ ðꝛ a ponte ꝑ ↄtra riũ.qꝛ nõ poſſit pontari ſiue ibi pons ſieri. Velðꝛ pontus q̃ſi.punctus.a pũcto. Pꝛo prie enim pontus dicitur mare bꝛeue quaſi . ad modũ puncti. Inde h̊ pontulus.li.di.? p pontus.ti.ꝗdam inſula.eo ꝙ ſit in ponto Inge ponticus.ca.cũ.Et hęc pontica.cę. ꝓ quadam gemma. Popa.pę.i.pinguedo.ſʒ ponit᷑ qũq; ꝓ pin⸗ gui.vel craſſo.vel graui.ſpiſſo. Popeanũ.ni.n.g.eſt qͥddã vnguentuʒ.vel medicamentuü ad ꝓpuocandũ cutiſcandoꝛẽ ⁊ eſt craſſũ. Añ Juuenalis parte tumet fa⸗ cies.aut pinguia popeana ſpirat. NHopellus.li.di.ꝑuus ppłs. Vñ Perſius. Añ diem blando cuidã lactare popello. Popina.nę.i.coqͥna.⁊ ðꝛ a popa.qꝛ ibi tra ctat᷑ pinguedo.⁊ ꝓd.pe. Vñ Juuenalis. Sed cum puigiles placet inſtaurare popi⸗ nas. Inde popinarius.ria.riũ.ad popinã ptinẽs.Et h̊ popinarius.narü.i.coquꝰ Et hec popĩaria.i.coq̃.vide etiã ifra i ꝓpina. NPopino.onis.gluto luxurioſus.ãbꝛo deuo ratoꝛ.coquꝰ vł leccatoꝛ qͥ frequẽtat coòͥnã Vñ Oꝛatiꝰ Imbecillis iners ſi quid viſ ad di popioon. PHopiſma matis.n.g.idẽ eſt qð popeanum Atẽ popiſma eſt extrema ꝑs coitus dũ pin guedo exit.vel ſemen qð emittit᷑ in coitu. Et hinc ponit᷑ ꝓ coitu. Añ Juuenal Pꝛę⸗ bebit vati crebꝛũ popiſma roganti. Poples.plicis.m.g.i.genu.vel potius cur⸗ uatura ſub genu.⁊ ðꝛ poples.qꝛ poſt plicã i.flexaturã habet ⁊ coꝛ.pe.gti. Pplaris.ↄ.t.⁊ G̊ re.ad ppłm ptinens.vłfa⸗ miliaris Oapᷣ.aũt dicit. Pplaris.i.ſuper⸗ bus.inflatuſ. ventoſus arrogãſ.immemoꝛ incertꝰ.ambitioſus.⁊ ðꝛ a ppłs. NPopulona.nę.i. Juno.⁊ ðꝛ a pplłs ꝓvulgo qꝛ credebat᷑ tutari ppłim. NPopulonia.nię ꝗdam ciuitas. dicta ſic ab abundantia pploꝝ.vel qꝛ populona·i. Ju no ibi colebat᷑. H NHopulus.li.ðꝛ a polis qð eſt ciuitas. Eſt eni.pplus humanę multitudinis cetus.iu⸗ ris ↄſenſu.⁊ ↄcoꝛdi coione ſociatus Ałpo pulꝰ ẽ collectõ tã nobiliũ qᷓ; ignobiliũ eiuſ⸗ dẽ ciuitatis Sʒ plebs ẽ collectio tm̃ ignobi liũ.Et ðꝛ a pluralitate.quia plures ſuntig nobiles qᷓ; nobiles. Vel ðꝛ a pleo.ples.qa plebs replet. Aulgus eſt paſſim inhabitãſ multitudo a volendo.quia quiſq; facit qð vult Tribus tm̃ dicunt᷑ turmę ⁊ congrega tiones diſtincteę ppłoꝝ.ſic dictę.qꝛ in pꝛici⸗ pio romani fuerunt a romulo diſpertiti tri farie.ſ.inſenatoꝛes.milites.⁊ plebem ꝗᷓ tũ tribus multiplicatę.pᷣſtinũ retinent nomẽ. Eta pplłs ðꝛ populoſus.ſa.ſi.i.plenus po puł. Jũ heęc ppłoſitas.tatis.i.pploꝝ abun dantia. JItẽ a pplłs populatꝰ.ta.tũ.i.pplo habitatus vlplenꝰ. Inde hęc pplatio oniſ ppłi abundãtia.vel ꝓpꝛietas ꝗᷓ aliqͥd ð᷑ꝛ po pulatũ. Itẽ inuenit᷑ hec pplłs.li. ꝓ quadã arboꝛe vel trüco.⁊ tunc ꝓducit pꝛimã.ſed ꝓ vulgo coꝛripit eã. AUnde ppłs eſt arboꝛ. ppls collectio gentis. płs ꝓ arboꝛe dici⸗ tur a polys qð eſt pluralitas.qꝛ ex eius rna⸗ dice multitudo pullulat ⁊ creſcit ac naſcit᷑. Vñ Ouidiꝰ. Ople viue pᷣcoꝛ ꝙ ↄſita mar gine ripę. Inde populeus.lea leũ. Et po⸗ pulinus. na.nũ.in eodẽ ſenſu. AUñ Geñ.iij Tollẽs Jacob virgas populeas.Et h po⸗ pulentũ.ti. locus vbi ppłi creſcunt. Poꝛca. cę.f.g.terra illa ꝗ eminet inter duos ſulcos. ⁊ ð: a poꝛus.ri.Sed qð defoſſũ eſt j̃ lira. IJdẽ ⁊ ſulcus.Et ðꝛ ſic qꝛ cũ poꝛca fit. terra eleuat᷑. ⁊ ita aperit᷑ ⁊ manifeſtat᷑. lhHec ⁊ alio noĩe ðꝛ crebꝛo.bꝛonis.qꝛ aq̃ cre — bꝛo ꝑ ipᷣam decurrit. Inde hęc poꝛcula.lę. di. Item poꝛca.cę.ðꝛ ſu. Poꝛciſtetũ.ti.n.g.locꝰ vbi poꝛci ſtant.ſ.ſta⸗ bulũ poꝛcoꝝ.⁊ ðꝛ a poꝛcus. Poꝛcitoꝛ.toꝛis.qͥ fac poꝛcas.Et cõponit᷑ i- poꝛcitoꝛ.toꝛis.ꝓ eodeYe. NPoꝛcula.lę.di.i.pua poꝛca. Poꝛcus.ci.ðꝛ a purus.cata antiffraſim.qa mime ſit purus.vñ ⁊ poꝛcꝰ ðꝛ.q̃ſi puro ca⸗ rẽs. Ałðꝛ poꝛcus.q̃ſi ſpurcus ⁊ immundꝰ qꝛ ingurgitat ſe ceno.⁊ luto ſe ĩmergit.vñ 18: poꝛcus.q̃ſi pus cuſtos.⁊ ẽ etymo. IJñ poꝛculus.li.⁊ poꝛcellus.li.di.Et hęc poꝛ⸗ ca. ⁊ poꝛcula.⁊ poꝛcella.Itẽ a poꝛcus poꝛ⸗ cinus.na.nũ.Et h̊ poꝛcariꝰ.rij.Et hęc poꝛ caria. rię.cuſtos poꝛcoꝛ?. ẽ NMoꝛiſma.matis.i.aptio.⁊ ðꝛa poꝛꝰ.ri. Vñ ⁊ illumiatio ſenſuſ ðꝛ poꝛiſma Et etiã regu le.quas geometre ſupponunt ad aliquid oſtendendũ dicunt᷑ poꝛiſmata.eo ꝙ aperi⸗ ant ⁊ illuminẽt mentẽ lectoꝛis Moꝛiſma eti am dꝛſſtus vellurrum. —T HNoꝛme. mei.i. poꝛtꝰ vbi freqnt᷑ meat᷑. Uel poꝛme.i.nauta qͥ ꝑ vadũ vł poꝛtũ poꝛtat hoies vltra fluuiũ ⁊ ð a poꝛtꝰ⁊ meo.as.q̃i poꝛtũ meãs. Vñ ⁊ Charõ poꝛtitoꝛ aiaꝑ vl tra paludẽ infernalem ð poꝛmeus. Poꝛmina.i.foꝛnicatio. oꝛphirio. onis. vel poꝛphyrius.rij. ꝓ qᷣͦ ſe ptuaginta interpᷣtes tranſtulerũt pelicanũ auis eſt ꝗdam.ꝗ in lege comedi pꝛohibeat᷑ 7 pdu. pe. gtiiiiitii. Poꝛrigo.ginis.pe.ꝓd.ẽ infirmitas ꝗ ſolet poꝛcis cõtingere.⁊ ð: a poꝛcus. Ułdicit a poꝛrigo. gis. qꝛ de vno poꝛrigit᷑ ad aliũ Et ponit᷑ generalr ꝓ moꝛbo ⁊ vitio capitis ca risẽ facientẽ.ſ.ꝓ ſcabie. Inde poꝛriginoſus ſa. ſũ.i.poꝛrigine plenus.vel ſcabioſus. Poꝛrũ.poꝛri.n.g.in ſingulari.ſed iĩ płlali hi poꝛri. ⁊ hęc poꝛra.ꝗdã herba.⁊ ðꝛ a poꝛri go.gis.qꝛ in longũ poꝛrigit᷑. Inde h̊ poꝛru lũ.li.di.Et poꝛroſus.ſa.ſũ.poꝛris plenus. Et hoc poꝛrariũ.rij.locꝰ vbi poꝛri creſcũt. ⁊ abundant.Et hęc poꝛrata.tę.cibꝰde poꝛ ris. Itẽ hoc poꝛrũ.ri.ꝗdaʒ infirmtias ꝗ fit in manibꝰ vlł in pedibꝰ ad ſimilitudinẽ poꝛ⸗ roꝝ.Et poꝛro aduerbiũ.qꝛ eni poꝛri plan⸗ tant᷑ ↄſequenter.ſ.vnũ poſt aliud.iõ inde ð poꝛro.i.ↄſequenter.adũ.oꝛdinis. NRoꝛ⸗ ro etiã ð certe.vł valde vel longe.vel ſed. Poꝛta.te.f.p.ðꝛ q̃ aliqᷣd expoꝛtat᷑ vłimpoꝛ⸗ tat᷑.⁊ eſt ꝓpꝛie vꝛbiũ ⁊ caſtroꝝ.et dr a poꝛ⸗ to.tas. łpoꝛta ð a poꝛtatõe aratri ⁊ ᷣm H̊ poꝛta eſt ꝓpꝛie tm̃ vꝛbiũ ⁊ ẽ tractum a cõ ſuetudine antiqͥꝝ.Antiqtꝰeni qñ deſigãbãt᷑ muri ciuitatis.trahebat᷑ aratrũ ĩ giro.⁊ fie bat aratiũcula vbi muri debebãt ędiſicari. vbi aũt debebãt eẽ poꝛtę ſuſtollebat᷑ ⁊ poꝛ tabat᷑ aratrũ.vñ poꝛta ðꝛ ab aratro poꝛta⸗ to. Inde poꝛtarius.rij.cuſtos poꝛtę. Poꝛtella.lę.di.i.parua poꝛta. NPoꝛtenſis.ſis.m.g.i.ianitoꝛ. Noꝛtentũ.ti.neu. ge.i.monſtrũ ⁊ ðꝛa poꝛtẽ do. dis. Inde poꝛtentuoſus.ſa.ſũ.i.mon⸗ ſtruoſus. Et nõ ꝙ poꝛtẽtũ nõ eſt ↄtra natu ra natũ.vt Varro dic̃. Nã nihil ↄtra volũ tatẽ dei ꝗᷓ natura ẽ oiuʒ reꝝ põt fieri.ſed eſt poꝛtẽtũ nõ ↄtra naturã.ſʒ ↄtra qð eſt nat᷑a Itẽ poꝛtẽtũ ꝓdigiũ.mõſtꝝ.⁊ oſtẽtũ diffe⸗ rũt.HNã poꝛtẽetũ ðꝛ.qꝛ aliqͥd pꝰ oñdit ꝛo⸗ digiũ. qꝛ poꝛro dicat.i.futura pᷣdicet. Ael poꝛtẽtũ in terra.ꝓdigiũ ĩ ceęlo.q̃ſi ꝓcul a di gito. Vel poꝛtẽtũ qð poꝛro futurũ ſiẽt. p⸗ digiũ qð deuaſtationẽ ſiꝗt. onſtruʒ qð ſtatim mõſtrat qð apparet. Oſtẽtũ qð ali⸗ qͥd futurũ demonſtrat Et hęc ꝓpꝛietas eſt ſz abuſiõe autoꝝ plerũq; coꝛrpit᷑. Itẽ dria eſt int poꝛtẽtũ ⁊ poꝛtẽtuoſũ.qꝛ poꝛtẽta ſũt ꝗᷓ traſſigurant᷑.ſiẽ fert᷑ in libya mulierẽ pe⸗ piſſe ſerpẽtẽ. Moꝛtẽtuoſa vᷣo ſunt ꝗ leuem ſumunt mutationẽ.vt natus cũ ſex digitis NMoꝛticulus.culi.baculus ꝑpuꝰ a d poꝛtandũ habilis. ⁊ za porto.tas.Et h̊ poꝛticułꝰli. vel poꝛtuſculus.li.malleolus ĩ naui.cum q̊ͥ gubernatoꝛ dat ſignũ remigantibꝰ in vna vel ĩ gemina percuſſione ”M MHoꝛticꝰ.cus.cui.f.g.i.domus illa ꝗ eſt fo⸗ ribus. ⁊ ðꝛ a poꝛta.tę.quia ibi tranſitꝰſit ꝰ non ſit ibi ſtandũ.quaſipoꝛta. Poꝛtio.onis.f.g.i.ꝑs vel partitio. Poꝛtitoꝛ.toꝛis.i.ianitoꝛ ⁊ ðꝛ a poꝛta. Item NPoꝛtula.lę.di.i.pua poꝛta. * poꝛtitoꝛ.i.poꝛtatoꝛ.⁊ tũc ðꝛ a poꝛto.tas. Poꝛtunus.ni.m.g.qdã deus marinꝰqͥ poꝛ tubꝰ peſt. ᷣm fabulas.Et poꝛtunꝰ na.nuʒ. i.quietus trãaquillus. —₰. Poꝛtuoſus.ſa.ſũ.i.poꝛtubꝰ plenꝰ .⁊ abun⸗ dãs. Inde hęc poꝛtuoſitas.tatis. Poꝛtꝰ.tus.tui.m.g.i.ſtatio nauiũ tuta ⁊ cõ tinua.⁊ ðꝛ ſic a depoꝛtãdis cõmertijs queʒ locũ a baiulãdis cõmercijs baias vo cabãt antiqͥ. Et ẽ ꝓpꝛie poꝛtus locꝰ ab acceſſuvẽ toꝝ remotus vbi naues hyemant. Et facit dtus ⁊ ablatiuꝰ in vbus.poꝛtubꝰ. Vñ Ju⸗ dicl. v. ⁊ in poꝛtubus moꝛabafß. Poꝛꝰ.poꝛi.mimũ ⁊ ſubtile foꝛamẽ in coꝛꝑe qð ſudoꝛ emanat. Iñ poꝛoſus.ſa.ſuʒ.i. plenꝰ poꝛis.vm Hug. Mapᷣ. vo dicit. Po⸗ ri meatꝰ.qͥdã tranſitus.vel vię in carne vel oſſe ſubtilioꝛa foꝛamina. NPos podis dicũt gręci.inde nos dicimꝰ peſ dis. MPos etiã inuenit᷑ ꝓ pot. Anð Caco. Hoc bibe qð pos ſis ſitu vis viuere ſanꝰ. Et cõponit᷑ cõpos.impos.pſᷣpos.Noſſum aũt non cõponit᷑ a pos ſed a potis. Poſitiuꝰ gradus ðꝛ eo ꝙ ponat᷑ pꝛimꝰin cõ ꝑationis gradibꝰ.quaſi fundamentũ gra⸗ ðuũ.vel quaſi depoſitiuus.qꝛ deponit ca⸗ ſum.vt doctus.ctioꝛ.ſimus. Poſſeſſio ᷣm Aco.C.de acqͥ.⁊ retinẽ.poſ.ẽ coꝛpꝑalis rei detentio coꝛꝑis ⁊ ai ⁊ iurisa⸗ miniculo ↄcurrente.vel ſic. Eſt ius q̃ddaʒ q̊ͥ aliquis rem coꝛꝑalẽ vere in ptãte hʒ. Et ðꝛ coꝛꝑpalis rei iõ.qꝛ ſola coꝛꝑalia poſſidẽt᷑ Jnco Palia aũt dicunt᷑ quaſi poſſideri.⁊ q̃ i tradi ꝑ patientiã ⁊ vſum. Nã incoꝛꝑalie nõ poſſunt coꝛꝑalit᷑ appꝛehẽdi.ſicut iura ⁊ ſeruitutes.⁊ iõ non poſſident᷑.c.ↄqſtus.ð fo. cõpe.in glo.ff.de vſuca.l.ſequit᷑ · S·ſi vi na. Et tñ ſᷣſcribun. NPoſſeſſiões ſũt agri.fũdi late patẽtes.pub⸗ lici. puati. qs etia initio qͥſq; vt potuit occu pauit atq; poſſedit. vñ nũcupati ſunt. Poſſeſſiuncula.lę.di.i.pua.poſſeſſio. Poſtela.lę.f.g.i.coꝛrigia ꝗ ſub cauda e tẽ⸗ dit᷑. ſiẽ antela ꝗᷓ ante tẽdit. Et ðꝛ poſtela q̃⸗ ſi pꝰ fellaʒ. ⁊ ãtela.q̃ſi añ ſellã.Et vᷣm h põt dici ſic. qͥdlibet oꝛnamentũ eqͥ añ vel retro. vel mantica ꝗ ante poꝛtat᷑ vel retro ⁊ pꝛo⸗ ducit penuk. Poſterioꝛa.rioꝝ vocata eo ꝙ retro ſunteta vultu auᷣſa. ne duʒ illa purgant᷑.inqnemur — aſpectu. Et ſunt ppꝛie ipe podex. Poſteritas tatl.f.g.i.gꝗdꝰſbᷣſtitutõis.ſ.ꝓge nies. vł ꝓpagatõ filioꝝ ĩ nepotes.vłnepo⸗ tũ ĩ ꝓnepoteĩ Nã poſteritaſ a nepote ĩcipit q̃i poſtẽa ętas.łpoſteritas ſeq̃ns generatõ Poſterꝰ.ra.rũ.i.ſeq̃ns.Et cõponit᷑ ſpoſte⸗ rus.ra.rũ.i.trãſũſus.nõ rectꝰ ñ recto dꝛdi⸗ ne diſpoſitꝰ.qñ qͥ dʒ eẽ poſterioꝛ fact ẽ pᷣoꝛ. Poſthac ꝗ̃dã vocũ irregularis ↄgeries ſeu aggregatio videt᷑ eſſe.fungẽs loco vni di ctionis.i.poſt. VUñ ad HHebᷣ.iiij. Nunq; de alia loq̃ret᷑ poſthac die. Ael hac eſt ibiſyl⸗ labica adiectio. Poſthepthemimeris. ris.f. g. qdã ſpẽs ceſu rę.qᷓ ꝓducit᷑ ſyllaba naturalr buis poſthe⸗ pthemimerim.i.in pꝛincipio qͥnti pedis.ſic pheptoemimeri ĩ pncipio q̃rti vt h Qð pax lõga remiſerat arma bona reꝑpabant. NMoſthumꝰ.mi.⁊ hęc poſthũa qͥ vłq̃ naſcit poſt hũationẽ pr̃is.i.poſt obitũ.⁊ coꝛ.pe. AVñ quidã Poſthumꝰ eſt natꝰ poſt exeqᷣaſ genitoꝛis Et virgiliꝰi.vj. Tu poſthuma ꝓ les ⁊c. Impꝛope aũt qͥlibet ðꝛ poſthumꝰ qͥ naſcit᷑ pꝰ teſti ſᷣm Aco.C.e.ti.poſthumꝰ etiã ðꝛ nepos qͥ poſt humatõʒ aui natus eſt ꝓpꝛio pr̃e ſuꝑſtite.⁊ ille ꝓpe ðꝛ nepoſthu⸗ mus qſinepos poſthumus. Poſtica.cę.f.g.ðꝛlatẽs ingreſſus a ꝑte po⸗ ſterioꝛi. ⁊ ð a pꝰ.⁊ B poſticũ.ci.idẽ.⁊ ꝓd. pe. Vñ Oꝛatiꝰ.Atria ſeruãtẽ poſtico falle clientẽ.⁊ hoc poſticiũ.cij.ꝓeodẽ. Añ Da nieł.xiij. Irruer̃t famuli ꝑ poſticiũ vłꝑ po ſticũ m aliã lr̃am. Itẽ a pꝰ poſticꝰ.ca.cuʒ. i. vlterioꝛ vła poſterioꝛi factꝰ. Vñ ꝑſiꝰOc cipitiq; ceto poſtice occurrite ſamne. Poſtis.ſtis.m.g.i.latẽs ingreſſus a ꝑte po ſterioꝛi. ⁊ dicũt poſtes. eo ꝙ poſt oſtiũ ſtẽt Inde poſticulus.⁊ h̊ poſtellꝰ.⁊ hęc poſte⸗ rula. lę. oia dimi. Noſtliminiũ.nij.i.reuerſio ð exilio ad iura ꝗ amiſerat vłius qð qͥs vẽdicat ſibi ſuꝑ re bus ſuis poſt reuerſionẽ de exilio. Iñ po⸗ ſtliminiꝰ. nia. niũ. qͥ poſt captiuitatẽ reü⸗ ſus iura ſua ꝗᷓ amiſerat recepit. Uñ pꝛudẽ⸗ tiꝰ.ũc poſtliminio redeuntẽ ſuſcipit alto Noſtpᷣdie.i.altera die poſt tertiã diem.vᷣm Papᷣ. Vel ᷣm Hug.Noſtpᷣdie.i.hodie. Poſtremꝰ.de multis ðꝛ.poſterioꝛ de duobꝰ ⁊8 a poſt.qð comꝑat᷑ pꝰ poſterioꝛ poſtre mus. Inde poſterius poſtreme vłpoſterri me.⁊ hec poſtremitas tatis.Et poſtremus qñq; in vi poſitiui accipit᷑.⁊ cõꝑat᷑ poſtre⸗ mus.mioꝛ.ſimꝰ. Inde poſtreme.miꝰ.ſime adũuũ.Et poſtremo.i.ad vltimũ.adũu.tẽꝑis vel oꝛdianis. Poſtridie.i.pꝰ treſ dies.⁊ ðꝛ a pꝰ⁊ triſ ⁊ die Hoſtulatio eſt alicuiꝰꝑſonę ad dignitatẽ vł ſocietatẽ fr̃naʒ canonica facta vocatio.vel ꝑſonęad eligendũ petitio ꝗᷓ eligi nõ poteſt Ael ſic ᷣm Goff.eſt gre petitio. PHoſtulaticiꝰ.cia.ciũ.qͥ freqnt᷑ poſtulat vel NHotẽs tẽtis.oĩs.g.i.rebꝰ late pa (poſtula᷑ tẽs. Iñ potẽtia.tię.i.valitudo firmi coꝛꝑiſ NPotẽtatus.tus.tui.i.potẽtia vł. (vłptas. ptãs dñatoꝛis opus ſualidduů. Poteſtas.tatis.qð qͥs põt.⁊ id ꝑ qð qs põt ⁊ ille qͥ põt. Iñ poteſtatiuꝰ.ua.uũ.i.potẽs vłqͥ videt᷑ dignꝰ ptãte ᷣm Hug.apᷣ. vᷣo dicit. Mtãs ðꝛ qꝛ pateat illi qͥcqᷣd velit o teſtas ab eo qð eſt poſſe nomẽ accepit.⁊ vt ðꝛ in gręciſmo.Si recte dicas ſolet eẽ potẽ tia ſani Bicq; ptãtẽ digni. da poſſe cui vis Et nõ ꝙ ſicut ſubſtãtiuũ recipit adiectiuũ. vt bonus hõ.ita h̊ verbũ ſũ vt ſum bonus 1 ſumus boni.ita ꝙ nullũ aliud ſubſtãtiuũ eſt ibi neceſſariũ.⁊ hoc in pᷣma ⁊ ſcðᷣa ꝑſõa ſed non in tertia. Uñ põt dici. Ego ptas ſũ bonus.ita ꝙ adiectiuũ recipiat verbũ tim ratione ſuppoſiti ↄſignati. Sʒ in tertia ꝑ⸗ ſona male ðꝛ. NPtãs eſt bonus.qꝛ verbum tertie ꝑſonę non hʒ in ſe ſuppoſitũ finitum Ptãtes etia vt dicit Gꝛegoꝛius vocant᷑ hi angeli qͥ ̊ potentiꝰ cęteris in ſuo oꝛdine re⸗ ceperũt.vt eoꝝ ditioni vtutes adũſę ſubie ctę ſint. q; ptate refrenant᷑ ne coꝛda hoiuʒ tẽptare pᷣualeant qᷓ;tum volunt. Potatio.onis.⁊ hęc potio.onis.ꝑ ſyncopã Etẽ potio idẽ qð potatio vł oↄfectio ex vi⸗ no ⁊ herbis vel medicina.⁊ ðꝛa poto.tas. PHoiis.tis.2.t.⁊ G pote.i.poſſibił vłpotẽs. Et cõꝑat᷑ potis.tioꝛ.ſimꝰ.⁊ hęc cõꝑatõ eſt tm ſ̃m vocẽ.qꝛ ſigtio mutat᷑.potioꝛ ei ⁊ po tiſſimꝰ.i.melioꝛ ⁊ optimꝰ. Iñ potiter.tiꝰ.ſi me.adu.⁊ potiſſime qũq; ponit᷑ ꝓꝑ maxime vłpᷣcipue ᷣm HHug. apᷣ.vo dic. Potioꝛ melioꝛ.ſuꝑioꝛ.altioꝛ.valẽtio. Potomiũ.mij.eſt nauigiũ fluuiale tardũ et que.qð non niſi remigio ꝓgredi põt.hinc etiã traiectꝰ ðꝛ.extẽtus eſt eni ⁊ latus. Pꝛagm.matis.n.g.i.cãa Inde pꝛagmatic ca.cũ.i.cãtiuꝰ.vel cauſidicꝰ ſᷣm Hug.a pi. etiã dic. ꝛagma gręce.latine cã ðꝛ Iñ ⁊ pꝛagmatica dicunt᷑ negocia.⁊ actoꝛ caſa⸗ rũ ⁊ negocioꝝ pꝛagmaticꝰ noĩiat᷑. Pꝛagmatica ſanctio ðꝛ cauſa in conſiſtoris. pꝛincipis vẽtilata coꝛã ꝓcerib ſacri pala⸗ tij. ⁊ eſt ↄſtitutio quã imꝑatoꝛ cõſilio ꝓce⸗ rũ ſtatuit ſeu ſanxit.qñq; etiã ðꝛ ↄfirmatio in ſcriptura facta ab imꝑatoꝛe cũ cauſę co⸗ gnitione ſuꝑ ↄtractu ꝑmutationis.vt in.c. i.de rerũ ꝑmu.in glo.Et pꝛagmaticũ ſac? eſt pꝛincipis reſcriptũ.vt in.c.fundamẽta de elect. li. vy. Yi:agmaticarij ſũt qſcribunt pꝛagmaticas ſanctiones. ⁊ alio mõ dicunt᷑ ſcrinarij vel mgi ſcrinioꝝ.vel ſcrinioꝝ memoꝛiales eo ꝙ adeptã ſcripturã ſanctiõis in ſcrinio po⸗ ſitã cuſtodiebãt ad memoꝛid. Pꝛandeũ.dei.ꝗdam ona.⁊ ðꝛ a pꝛandium NPꝛãdiũ.dij.ðꝛ qſi paratũ ab apparatu edẽ⸗ di qꝛ plura in mane ꝑant᷑ qᷓ; ĩ ſero ad come⸗ dendũ.⁊ olim ꝓpꝛie dicebant᷑ pꝛãdia oiuʒ militũ.ſ.cibus añ pugnã.q̃ſi cito paratũ.ſʒ nunc ðꝛ comeſtio in tertia. Inde h̊ pꝛandio Mꝛãſoꝛiũ rij.n.g.domꝰ vłlocꝰ vbi pꝛandet᷑. Nꝛanſus.ſa.ſũ.accipit᷑ actiue.i.qͥ pꝛãdet.⁊ tũc deſcendit a pꝛandeo.des. Iteʒ accipit᷑ paſſiue.pꝛãſus.i.comeſtꝰ ↄſumptꝰ.⁊ tunc deſcẽdit a paſſiuo iſtius vbi.qð inuenit᷑ in tertia ꝑſona.ſ.pꝛandet᷑ pꝛandeba. Pꝛaſis vel pꝛaſin grecę.latine ðꝛ viride Jñ pꝛaſis ðꝛ creta viridis. Pꝛaſius.ſia.ſiũ.i.viridis.⁊ ðꝛ a pꝛaſis.⁊ ; pꝛaſius.ſij.quidam lapis viridiis. Pꝛatũ.ti.n.g.locus vbi creſcũt gramina ꝓ na admiſtrans.⁊ ðꝛ a paratꝰ.q̃ſi paratũ.qꝛ paruũ exigit laboꝛẽ culturę. Iñ h̊ pꝛatellũ li.⁊ H̊ pꝛatulũ.li.⁊ H̊ ⁊ hęc pꝛatẽſis.⁊ h ſe.⁊ hH pꝛatũ pꝛati.q̃ddã caſtꝝ qꝛ herba pꝛatenſi abundat.vłqꝛ in pꝛato fuerit ↄſtructũ.Jñ H ⁊ hęc pꝛatenſis.⁊ h̊ ſe nomẽ gentile eſft. Pꝛauicoꝛs coꝛdis.ois ge.dr pꝛauꝰ coꝛde vł pꝛaui coꝛdis Vñ Ecẽ.iij.ꝛauicoꝛs ĩ illis ſcãdaliabit᷑.h ęcẽ lr̃a antiqͥꝝ ⁊ coꝛrectoꝝ libꝛoꝝ. Rabanꝰ tñ dic pꝛauicoꝛdius. NPꝛauus.ua.uũ.i.malus.⁊ puſus.Sʒ malꝰ natalr pꝛauꝰ exercitõ ⁊ vſu ⁊ ꝓdu.hãc ſyl⸗ labã pꝛa Vñ qͥdã Opto placere bonis.pꝛa uis odioſꝰ hr̃i.qͥs niſi ſit pꝛauis nẽo placere Pꝛeambulus.la.lũ.i.ante ambulans (põt qð etiam põt ſubſtantiue piin. Pꝛebẽda.ẽ ius ꝑcipiẽdi puentin eccłia col legiata ex actiõe ꝓueniẽs.cõpetens alicui tanq; vni de collegio.qð ius ex canõica de ſe cendit. Non debet eni canonic' ſine ben⸗ da eb. vt in. c:relatũ.e.ti.Et ꝓcedit ex inſti nutrimẽtis aialiũ domeſticoꝝ. Ael campꝰ abſq; graui laboꝛe ⁊ cultura.multa grami⸗ tutione ⁊ officio.qꝛ ex h̊ͥ ꝙ fac̃ qͥs officiumn dz pciꝑe ſᷣbendã ⁊ bñſiciũ. Itẽ benda qñ qᷓ; capit᷑ large ꝓ iure qð alicui nõ tanqᷓ; de collegio.ſed rõne miſterij.officij.pauꝑtat⸗ vel vtilitatis ↄcedit᷑.vtẽdo ⁊ fruendo i vi ta ſua certis rebus eccłię vt redditibꝰquos canonici recipiũt vel alij. Et laici maxime nobiles hũt tales pᷣbendas. Pꝛebẽdariꝰ.ria.riũ.qð ꝑtinet ad pbendaʒ. Pꝛebẽdariꝰ.rij.qͥ bẽda dat.łpotiꝰ qͥ rcipit Pꝛebendula.lę.di.i.ꝑua ſbenda. NPꝛebendicula.lę.di.i.pua pbenda. NPꝛecarius.ria.riũ.i.pᷣcabilis. Ael pᷣcariu, dꝛ qð pᷣce obtinet᷑.quaſi pᷣcadiũ.qꝛ pᷣce au⸗ dit᷑.⁊ videt᷑ potiꝰ etymologia. qᷓ; cõpoſitõ Iñ pcarie aduũ.i.pᷣcabiłr vel ꝑ pᷣces. Et ꝓ eo ſepe iuenit᷑ pcario. Vñ terẽtiꝰ i Eunuc. ZJam vel pcario fac.tradas ᷣm Hug.papᷣ. vo dicit. Oꝛecariũ eſt. cum pᷣce creditoero gat᷑ ⁊ ꝑmittit debitoꝛẽ in poſſeſſionẽ fundi ſibi obligati demoꝛari ⁊ fructꝰ caꝑe.dictũ quaſi pᷣcadiũ.qꝛ pᷣce audit᷑. Pꝛecariũ ſᷣm Aco. in ſü.eſt id qð pᷣcibꝰ vtẽ⸗ dũ ↄcedit᷑ petẽti.tamdiu qᷓ;diu patit᷑ q̊ con ceſſit. Sed ſᷣm Goff.ẽ illud pignus obliga⸗ tũ creditoꝛi.⁊ a creditoꝛe ipᷣi debitoꝛi ↄceſ⸗ ſũ ⁊ vtendũ.qᷓ;diu patit᷑.⁊ ꝑmittit qͥ ↄceſ- ſit. vt ẽ tex.i.l.j.ð pᷣca.ff. vbi diẽ Aulpanꝰ ꝙ h̊ genus libertatis ex iure gẽtiũ deſcẽdit Er ſubdit ibidẽ.D.iffert aũt pᷣcariũ a dona tione.qꝛ qui donat ſic dat vt nõ recipiat il⸗ lud qð dat.ſed qͥ pꝛecariũ ↄcedit.pᷣmo ſic ↄcedit vt recipiat qñũcunq; placebit. Apᷣ⸗ cariũ eſt ↄtractus int᷑ dñm ⁊ colonũ.⁊ ẽ cõ tractus gratuitus ⁊ ſitis cõmodato intm̃ vt quida dicerẽt hos ↄtractꝰ nõ differre ni ſi v̈bis. q tñ etiã differũt in re. Na lʒi mul⸗ tis ↄueniãt pᷣcariũ ⁊ cõmodatũ differt tñ pᷣ cgriũ a cõmodato.nã cõmodatũ fit ad cer⸗ tũ vſuʒ.nec põt reuocari niſi vſu expleto. Nꝛecariũ vero qñcunq; placuerit põt re- uocari. Itẽ pᷣcariũ qñq; ðꝛ ↄtractꝰ de quin quẽnio ĩ qͥnquẽniũ reuocandꝰ Et ſi qnquẽ nio elapſo ſub taciturnitate ſtereat᷑.tiũc re⸗ uocari intelligit᷑ tal ↄtractus Dr aũt pᷣcari um iõ.qꝛ eſt ↄtractus ad pᷣces factus. NPꝛecaria ðꝛ donatio ad pᷣces facta vſq; ad moꝛtẽ recipiẽtis.xij.q.ij.ſepe.x vj.q.iij.cle rici. Et eſt ↄtractꝰ ille affinis emphiteoſi. Itẽ pcarię dicunt᷑ qdã pſſtationes ſeu ↄceſ⸗ ſiones vſufructꝰ ad pᷣces facte in recõpen⸗ ſatõem eius ꝓpꝛietatis ꝗᷓ dat᷑ eccłię. cuius foꝛma habet᷑.x.q.ij.pᷣcarie. Pꝛecatoꝛ.toꝛis.i.rogatoꝛ Iñ pᷣcatrix.tricl. ,/ů = * 222è = — — — —— == Et pd.pe. Añ Augu.Adhibe p̃catoꝛes.iĩ Pꝛecẽtoꝛ toꝛis.m.g.qͥ in ecclia (rogatoꝛes vocẽ mittit ĩ cantu.ſ.pꝛincipalis cantoꝛ. Mꝛecẽtꝰtus.tui.i.dignitas vł ptãs pſcẽtoꝛiſ Pꝛeceps.pitis.oĩs.g.qͥ cadit capite inclina to ⁊ coꝛꝑe ſeqnte.⁊ coꝛ.pe.gti.hᷣceps etiaʒ ðꝛ hõ oia ſine mõ.⁊ cum ꝑiculo faciens. Pꝛeceptoꝛ.toꝛis.ãpcipit vł męr̃ vł doctoꝛ ⁊ð aſcipio.pis.⁊ h̊ pceptus.tus.tui.⁊ ß⸗ ceptoꝛiꝰ.ria.riũ.qð ſcipit᷑. — — Pꝛeęceptũ.ti.n.g.i.mandatũ.⁊ ðꝛa ſcipio. pis. Et ſᷣm Pap̃. hcepta ſũtꝗ an aliqd fa⸗ ciendũ ſit.an nõ faciẽdũ docẽt.Et nõ ꝙ de cẽ ſũt ſᷣcepta decalogi.ꝗ ↄtinent᷑ ĩihis vᷣſi⸗ bus. Idola ſꝑne.dei nò ſit tibi nomẽ inane Sabbata ſctinces.hẽas ĩ honoꝛe parẽtes. Nõ occiſoꝛ eris.męchꝰ.fur.teſtis iniquus Nõ alij nuptã. nec rẽ cupias alienõ. Pꝛecidaneꝰ.nea.neũ.i.aptꝰ ad ſcidẽdũ. Pꝛeciniũ.nij.i.laus alicꝰ rei.łlaus añcedẽs Pꝛecioſus.ſa.ſũ.i.multũ pᷣciũ valens ⁊ dr aßciũ. VUñ pcioſi lapides dicti ſũt.qꝛ cha⸗ re valent. ſiue vt a vilibꝰ diſcerni pñt.ſiue qꝛ rari ſunt.oẽ eni qð rarũ eſt magnũ 2 pci oſũ vocat᷑ Nñ.j. Regl.iij.Sermo dñi erat pcioſus.i.rarꝰ. Inde pᷣcioſitas.tatis. ꝛecipiciũ cij.pᷣrupta foſſa vel rupes. — Mꝛecipuꝰ. pua.puũ.i.maximꝰ.pᷣmus.ſigła ris ſenioꝛ.m Papᷣ̊. Pꝛeciſio.onis.f.g.i.añciſio.Iteʒ pciſio eſt qdã coloꝛ ⁊ eſt cũ dictis qbuſdã qð ↄceptũ relinquit᷑ in audientiũ iudicio. Vñ grecd. Cõcipe ↄceptũ cela hciſio fiet. vt te ñ ęequũ certamẽ ponere mecũ. Munqͥd ego recolo qð tu feciſti.ſʒ dicere nolo Ułpciſio fit cum qs vᷣba in aĩo ↄcipit ⁊ loãndo interrũpit. NPꝛeciũ.cij.n.g.illud qð ꝓre aliqua emen⸗ dat. dictũ a pꝛex pᷣcis qꝛ cum pᷣce ſolet dari Indepciolũ.li.di.i.ꝑuũ pᷣcium. Pꝛecliuis.uis.i.inclytus.valde głioſus.nã grece cleos. ðꝛ latine glłia.vᷣm Mapᷣ. ug. vo diẽ A pᷣcluo.is.ðꝛ h̊ ⁊ hęc pᷣcliuis.uis.i celticꝰ.nobił.valde fulgẽs.⁊ ꝓdu.cli. Pꝛeco.onis.m.g.qͥ ãdꝗ pᷣconatu aliqd ãnũ⸗ „ ciat.⁊ ðꝛ a pcino.nis. Nelp̃ co etiã ðꝛ mer⸗ catoꝛ.qͥ qda pᷣconatu inuitat ad merces ſu⸗ as emẽdas. Inde hic ſᷣconatus.tus.tui.ta lis annunciatio. NPꝛęcocia.cię.genꝰ vini vel vuaꝝ ⁊ ðꝛa co quo.q̃s.q̃ſi pcoqua.qꝛ añ alias ſole coquit ⁊ citius ad maturitatẽ venit.Et eadẽ ðꝛpᷣ⸗ coqua.ꝗᷓ.Et hic pſᷣcox.cis.Sed.a gręcis ðꝛ lageos·eo ꝙ velociꝰ currat ad maturitateʒ vtlepꝰ.⁊ pot declinari mobilłr ſᷣcoquꝰqua quũ .i.ſᷣ alijs coctũ ſᷣmatuꝑ p̃ caloꝛe ſoł co⸗ ctũ. Vn pᷣcoq̃ ficꝰ vel vua ᷣm Hug. Mapᷣ. vo diẽ. Pꝛecocię genꝰ vuaꝝ dicte quaſiſᷣ⸗ coque.qꝛ ante alias matureſcut. Pꝛeconiũ.nij.neu.ge.⁊ h̊ pconat.tus.tui. i. annũciatõ pᷣconis. Itẽ pconiũ ðꝛ laus vł annũciatõ laudis.ponit᷑ etiã qñq; ſimplici ter ꝓ annunciatõe.ſed ꝓpꝛie in bono. NPꝛeęcoꝛdiũ dij.n.g.qͥdda iteſtinũ.⁊ ðꝛa pᷣ.⁊ coꝛ. eo ꝙ pᷣſit coꝛdi. Iñ h̊ ⁊ hec ſᷣcoꝛdial⁊ B le qð qnq; ponit᷑ ꝓ intimo ſecretoq; ⁊ fami liari.vᷣm lug. IJlidoꝛꝰ vo dic̃.pᷣcoꝛdia ſũt loca coꝛdi vicina.qͥbꝰ ſẽſus ꝑcipit᷑.dicta ſic qꝛ ſit ibi pncipiũ coꝛdis ⁊ cogitatõis. Pꝛecurſoꝛ.ſoꝛis.ancedẽs pᷣueniens. Pꝛeda.deę.f.g.eſt cum aliena violent᷑ rapiũ tur. Et ᷣm Hug.pda eſt de vicinis ⁊ ↄfede ratis. Rapina de hoſtibꝰ. vel ᷣda de tota patria. Rapina de ꝑte. Itẽpda ẽ ex hoſte. Lucrum ex negociatione. Compendiuʒ ꝓ pꝛie ex pondererr. Pꝛedanꝰ.na.nũ.i.de pᷣdio exiſtẽs.⁊ ðꝛa P⸗ diuũ. Uñ Amb. Inter cõuiuia ſᷣdanas epu las ructanten. Pꝛegeſtinatõ.ẽ pſᷣpatõ gre in pᷣſenti.⁊ glie i Pꝛediat.ti.m.g.deus pᷣdioꝛum.ſcʒ (fut̃o Saturnus vt dicunt. Pꝛediolũ.li.di.i.puum pᷣddii. Pꝛeditꝰ.ta.tũ.i.pdijs datꝰ vlłpſᷣ alüs ditatx*&. 7 dr̃ as pᷣdijs. AUel pdit/ ðꝛa hdo.dis.qð eſt aljs dare. Et eſt pditꝰ ſᷣm Map̃.ᷣ ſubli mat“ oꝛnatꝰ.clarus pᷣclarus.antepoſitꝰ.et coꝛ. di. UVñ Theodolus. Mꝛeędit ingenio decoꝛauit menia templo. Pꝛediũ.dij.i.poſſeſſio.villa.ager ſʒ ꝓpꝛie allodiũ.⁊ ð pdiũ a pda.qꝛ antiq agros qᷣs ceperãt pᷣde noie vocabant Nel ſᷣdiũ ðꝛ qꝛ ex oĩbus ꝑtibꝰ pꝛiſfamilias puidet.i.appa ret. Vñ dꝛ pᷣdiũ q̃ſi ſuidiũ.vel ſᷣdiũ ðꝛ.qᷣt p alijs ditãs. a p ⁊ dis ditis.qð eſt diues. ſʒ potius eſt etymologia. — Pꝛedo donis.m.g.i.raptoꝛ.⁊ ðꝛ a pda.Et vt dicit Pap. Mꝛedo vel ſdus dr qui pꝛę dam hz. vel ſcit. ꝗ Pꝛeęfatio.onis.f.g.Fm Hhug.i.ꝓlogus.pᷣlo — cutio. VUñ in miſſa ðꝛ pfatio.qꝛ pᷣcinit᷑ ante ſacramentũ coꝛꝑis ⁊ ſanguis xpᷣi.papᷣ. vo —— dicit. pfatio.plocutio libꝛoꝝ ꝗ ante oẽz nar. rationem fit ad inſtruẽdas audientiũ aureſ ad qð optauit dicta pᷣfatio.quaſi ſlocutio i.pꝛima locutio. Pꝛefaciũcula.lę.i.pua pᷣfatio. Pꝛefatus.ta.tũ.i.ante locutus.⁊ ðꝛa pfoꝛ. faris.⁊ ꝓducit fa. ſſ 2 BU „ —— hil faciẽs. i. ſine cedenti iudicio.in alterazs Ptem declinanos. Neꝛeiudiciũ eſt quaſi qᷓdã platio vłp̃poſitio Peꝛęfectus cti.i.alijs ppoſitꝰ. dignitatẽ deſi gant. In hec pfectura. rę.i.dignitas 2P⸗ fectoꝛiꝰ.ria.riũ.qð ad pᷣfectũ ꝑtinet ⁊ ẽ idẽ pfectus qð pto. NPNꝛefect auguſt vłauguſtał.dꝛ pfect⸗ egy⸗ pPti. vt. ff. ð off. fec.auguſta.l.vna.C. e.ti. l.qꝛ iꝑatoꝛ. HN iꝑatoꝛ maximꝰ Auguſt in egypto pᷣmo ſfecti ptãtem introduxit. Pꝛeęfectꝰpᷣtoꝛio ab initio mgr eqͥtũ creatꝰeſt ciũ dictatoꝛes ſibi antiqᷣtꝰ mgr̃os militũ eli⸗ gerẽt.qͥ pncipali ſollicitudi aſſociati ſmãa poſt dictatoꝛes gerebãt ptãtẽ.h̊ exẽplo pᷣn cipeſad qͥſ gubnaculũ fipublice ꝑpuẽit peea eligerũt pᷣfectos pᷣtoꝛio qbꝰpublice diſcipli nę emẽdatõ ↄceſſa ẽ qͥꝝ autoꝛitaſ ita ẽ ãplia ta. ⁊ adeo appꝛobata.vt nec ab eoꝝ ſenten⸗ tijs appellari.nec in integrũ reſtitutio faci⸗ le poſſet poſtulari. Et erãt quattuoꝛ.ſ.pᷣfe⸗ ctptoꝛio oꝛiẽtl.pᷣfectꝰptoꝛio affricę cꝰſedeſ cẽi cartagie ſᷣfectꝰ pᷣtoꝛio illuſtris pᷣfectus Værbis. ff. ð off. pfec.ᷣto.l.j.⁊ ibi nota. Pꝛefectus vigilũ.idẽ eſt qð pfectꝰnocturnꝰ HMox aũt officiũ eſt de nocte facere excubi⸗ as. ꝛęfuerũtq; incẽdijs arcẽdis.qͥ etiã ca uebãt.inqͥrebãt.⁊ puniebãt incendiarios. fures graſſatoꝛes. effractoꝛes niſi delinqni eẽt tam famoſa ꝑſona vt ad pᷣfectũ vꝛbis ð berer mitti puniẽda Coterãt etiã iudicare de capſarijs qͥ in balneis veſtimẽta cuſtodi enda ſuſcipiũt.ſi aliqͥd dolo fecerũt.vt. ff. Dde offi. pfec. vigil.l. ij·S cognoſcit. Peefectus annonę dicebat᷑ qͥ de annona. i. de blada curã habebat. Pꝛefectꝰ vꝛbis dicebat᷑ cui ab nbarone cõ⸗ ceſſa ẽ vꝛbis admiſtratõ qͥ cęteriſ mgr̃atibꝰ⸗ ex ꝗcũq; cã ab vꝛbe ꝓficiſcẽtibꝰ ⁊ recedẽti⸗ bei vebe relict ius dicebat. oib? dignita⸗ tibꝰ i ciuitate añcedebat ſi ua dignitate. qͥ cũ ab vebe ꝓgrediebat᷑ nõ hũit iuriſdictionẽ quã pᷣbere tñ potuit i ciuitate Sʒ vᷣm Aco. C. e.ti.extra vꝛbẽ itra cẽteſimũ miliare ha⸗ bebat iuriſdictõʒ vide de off. pfec. vꝛ. pto. Pꝛefica. cę. coĩs ge.i.ſacerdos.qͥ incipiebat G cantus.⁊ ſerat plangentibꝰ. Nꝛefulgoꝛꝰ.ra. rũ. ð: pclarꝰ p̃fulgidus. Pꝛegnans. antis.i.grauida.ſed pgnans eſt ↄcepit. Gꝛauida quã vteri grauedo ꝓxi⸗ mam patrui oſtendit. V Mꝛeiudiciũ cij.n. g.i.cauſeę impedimentuʒ ⁊ * a ſiudico.quaſi ſuꝑ alia iudiciũ.i.da⸗ natio alioꝝ. VUñ ſeruiꝰ ĩ cõmento ſi uꝑ TWir⸗ giliũ. Quicqͥd fit ſᷣter naturã non aufert p⸗ iudiciũ generalitati NVñ ſiudiciũ.i.ſcedẽſ iudiciũ. Nñ.i.Timot᷑.v. Sine Riudicio ni ſiue plocutio vniꝰ rei reſpectu alterius. P Peeliares dies ſũt quibus fas eſt hoſtẽ bel⸗ lo laceſſere. Sicut in li. Regl. legit᷑ Tpech reges ſolebãt ad bella pcedere. Peꝛeliũ.lij.n.g.i.bellũ vel pugna.ſed plium Ppꝛie pᷣmꝰ ↄgreſſus ðꝛ.vel ipᷣe ↄflict? Bel⸗ lũ vo ipᷣa guerra. Vñ dictũ eſt rhomãai ſe pe victi ſunt in pᷣlio.ſʒ nũqᷓ; in bello. qꝛ ſe⸗ pe in ↄgreſſib⸗ vincebant᷑ vl in ipis oflicti bus.ſed nũqᷓ; in fine vel in guerra. Indeſᷣ⸗ liolũ.li.di.i.paruũ pᷣlium. MUD NPꝛeludiũ.dij. ð ꝑuus ludus añ maioꝛẽ fa⸗ ctus. ⁊ a ludo dis. Peelũ.li ðꝛ trabs q̊ vue calcant᷑a ſᷣmẽdo qᷓ ſipſſoꝛiũ latũ.⁊ a pᷣ.⁊ longũ.qꝛ p alijs eſt valde longũ. Vñ in ꝓlogo ſuꝑ pꝓübia diẽ Hiero. Sʒ ſtatim de hlo puriſſime cõmen⸗ data teſte ſuũ ſapoꝛẽ ſeruauerint. Peꝛeluſtris.ↄ.t.⁊ ſtre.i.hᷣclarꝰnobił.altus 2 qß oibus luſtrat᷑. ambit᷑. ⁊ ꝓd. lu. Mꝛemiũ.mij.n. g. ð: a ᷣmo mis.qꝛ ꝑ miuʒ ſolet ᷣmere alios. Alðꝛa pᷣ.⁊ emo qð eſt alijs emere. Ael a ̊ ⁊ muniũ q̃ſimunium i..p. officio datuʒ Papß̃. vo dicit. Pꝛemia mercedes. dona. emolimẽta. palmę. mune⸗ a victolile. PHꝛenomẽ.mĩs.n.g.i.nomẽ qð imponit᷑ cã differetie. vel cã amicitię ⁊ ꝛ pnomẽ qꝛ ſh⸗ ponit᷑ ꝓpꝛio nomini. 2ðð Pꝛepes petis.ois ge.ðꝛ a ppeto tis.qð eſti alijs petere Et pᷣpeteſ dicunt᷑ ꝗdã aues aui um eni ꝗqdam dicunt᷑ oſcines ꝗᷓ oꝛe ⁊ cantu auguriũ faciũt vt coꝛuus.coꝛnix.⁊ picus. Quęgdã dicũt᷑ alites ꝗᷓ futura volatu oñde re vident᷑ vt aqᷣla accipit᷑ ꝗᷓ ſi aduerſę ſũt in hibe dicunt qꝛ inhibeant.i.vetẽt.ſi ꝓſꝑę ppetes.Et dicunt᷑ ppetes.qꝛ ſᷣ alijs petũt᷑ ad auguria. vł dicunt᷑ ppetes qꝛ oẽs aues ℳ H·i. boꝛa petunt.volantes.Et ſᷣm h̊ ꝗqlibet auis põt dici ppes.Itẽ pᷣpes ðꝛ velox. qͥa petat anterioꝛa Sed ꝓpꝛie iõ dr pᷣpes qꝛpſᷣ pedibus hʒ alterã velocitatẽ. vt auis ꝗͥ pꝛę pedibus hʒ velocitatem alarũ ⁊ tũc dꝛa p̊ a pes.dis.⁊ coꝛ.pe.gi. Miezpos. tis ois. g.i. valde vt pꝛyalis potẽſ ⁊ da pꝛę. ⁊ pos.potis.⁊ coꝛ.pe.gti. Nꝛepoſitõ onis.f.g.i.añpoſitio vñ pꝛepoſi tio ε qdã ꝑſoronis ꝗᷓ alijs ꝑ appoſuõʒ vel cõpolſitõʒ pꝛeponikk· NMꝛepolſitoꝛ toꝛis.⁊ h̊ ppoſit ti. ꝓpꝛie ĩ eccle ſia ſʒ ptoꝛ ĩ ciuitate Iñn hec pᷣpoſitura.turę —õ i ei dignitas. Itẽ p̃poſitꝰ.ta.tũ.i.añpoſitꝰ. NPꝛepoſitꝰ põt dici qͥlibet qͥ alijs ſeſt. vſus tñ obtinuit vt ſpoſit dicat᷑ qͥ quondã ꝑꝛio ratus curã ſuꝑ alios geſſit ð.v.ſig.c.qᷓ;uiſ NPeꝛepoſiti labaꝝ.alias loboꝝ vel ᷣm aliqͥs labioꝝ a labijs dicunt᷑.qꝛ foꝛte coꝛrigebat eos qͥ male de pncipe loqueban.ꝛ. Pꝛepoſiti ſacroꝝ ſcriioꝝ erãt illi qͥ heꝛãt ſcri nijs impialibꝰ.qͥ alias dicebant᷑ ꝓpximi eo ꝙ magis pᷣncipi appꝛoximabãt qᷓ; alij. Pꝛeputiũ.tij.ðꝛ anterioꝛ ꝑs pellis pᷣapi qꝗſʒ putiat᷑ ⁊ ſcindit᷑ iudęis IJñ pᷣputiatꝰta.tũ dðꝛ hñs ſputium pᷣciſũ ſicut iudęi qͥ dicunt᷑ puciati. Pꝛeputiũ etiã qñũq; ðꝛ ipᷣe pꝛiap⸗ nde pᷣpuciatus ðꝛ magnũ hñs ſputiũ.i. papũ.⁊ pputiũ aliqñ ponit᷑ punßpurinro q̃ habet pputiũ non putatũ ſi . tiles ⁊ oẽs alij a iudęis qͥ ꝓpter h̊ͥ a iudęis immũdi reputant᷑. Itẽ ſputia dicunt᷑ pᷣmi fruct'. qꝛ immũdi dicebant᷑ ſicut ſputiati. Vñ pſceptũ fuit filijs iſrł Leuit.xix.cum in trarẽt terrã ꝓmiſſionis vt auferrẽt pᷣputia arboꝝ quas plantarent. Pꝛęrogatiua.uę.i.ſingularis excellentia vł pꝛiuilegium. . NPꝛerogatiuus.ua.uũ.i.excellẽs vel ad pꝛo gatiuam ꝑptines. Pꝛeruptꝰta.tũ.i.ante ruptꝰ.vel ab anterio ri ꝑte ruptꝰ.⁊ ðꝛ a hrũpo.pis.Itẽ pꝛuptuſ ðꝛ in alto poſitꝰ.pᷣceps.excelſus.⁊ tũc ðꝛ pſᷣ⸗ ruptꝰ.q̃ſi raptus.qꝛ ſᷣ alijs ĩ altũ rapit᷑. ꝛes. dis. m. g. i. diues.⁊ ðꝛ a pᷣdiũ q̃ſi ſdi⸗ es ⁊ ꝓpꝛie qͥ multa hʒ ſdia.⁊ hs drĩ mediuſ vel mediatoꝛ. Et pᷣs.i.ſfideiuſſoꝛ vel obſes. Indeꝑ cõpoſitionẽ cõpꝛedeſ dicunt᷑ ſimul ſideiuſſoꝛes vel obſides.⁊ ſunt iſtę ſigtiõeſ tractę ex pᷣma. Diuites eni ſolent eſſe medi atoꝛes inter aliquoſ a ſolẽt eſſe fideiuſſoꝛes ⁊ obſides. aũt ðꝛpᷣs quaſipᷣ alis diues. vel ditans etymologia eſt. — Pꝛeſagiũ.gij.i.diuinatio futuroꝝ ſᷣſcia.vł annunciatio.⁊ ðꝛ a pᷣſagio.gis. Pꝛeſagus.ga.gũ.i.pſcius futuroę. Pꝛeſbiter gręce.latine ſenioꝛ interpᷣtat᷑ non pꝓ ętate vel ꝓ decrepita ſenectute.ſed ꝓpt᷑ honoꝛẽ ⁊ dignitatẽ quã accepit.pᷣſbyt᷑ vo⸗ cat᷑. łideo qꝛillo vtit᷑ officio ⁊ ſinõ ętate m ſenſu ⁊ diſcretiõe ſenioꝛ pᷣſbyter dz eſſe. Igdeo aũt pᷣſbyteri ſacerdotes vocãt᷑.qꝛ ſa⸗ crũ dãt ſicut epᷣi.qͥ licet ſint ſacerdotes. tñ pontificatꝰ apicẽ non hñt. qꝛ nec criſmate frontẽ ſignant.nec paracletũ ſpm̃ dant.qð ſolis debet᷑ ẽis. vñ ⁊ apud veteres idem epᷣi ⁊ p̃ᷣbyteri fuerũt.qꝛ illud nomẽ ẽ digni cut ſunt gen-⸗ tatis ętatis ⁊ officij. Iñ pᷣſbyterculꝰ.li.⁊ſᷣ⸗ ſbitellꝰli.⁊ pᷣſbytericulꝰ li.di.⁊ hęc pᷣſbya rę.i.vxoꝛ pᷣſbyteri.vel ſacerdotiſſa.Et hp ſbyteratꝰ.tus.tui.⁊ G̊ pᷣſbyteriũ.rij.i.offi⸗ ciũ vel dignitas.vel oꝛdo pᷣſbyteir. Pꝛeſciꝰ.ſcia.ſciũ.i.pᷣſagus futura ſciens. Pꝛeſcriptio.onis.f.ge.eſt acqͥſitio dominij/ ſuꝑ aliquã rem. aliqͥ certo ſpacio tpis poſſi dendo Ael ſſcriptio eſt exceptio rei ex tꝑe congruens.ab autoꝛitate legum vim capi⸗ ens.negligẽtibꝰ penã infligens.⁊ finem li⸗ tibus imponẽs.Et requirũt᷑ ſex ad pᷣſcrip tionẽ ſi valere debet.ſcʒ.titulus.poſſeſſio. bona fides.res pᷣſcribenda.ꝑſona pſᷣſcribẽs ⁊ pſona cõtra quã pᷣſcribit᷑. Inter quę poſ ſeſſio ⁊ bona fides ſunt maxime ſubſtantia lia. ⁊ no.in.c.illud de pſᷣſcrip.Et eſt quedaʒ pᷣſcriptio longi tꝑis.ſ.continuata poſſeſſio inter pſentes decem annoꝝ.inter abſentes viginti. Alia eſt pᷣſcriptio longiſſimi tꝑis. ſcʒ triginta vel quadraginta vel centuʒ an- noꝛuuu. NPꝛeſegmẽ.inis.ðꝛ illud qð ſſcindit᷑. ⁊ ðꝛ a pᷣſeco.cas ᷣm ug. Papᷣ.wo dicit pᷣſegmi na ꝑtes coꝛꝑis inciſ. =ð Pꝛeęſens.tis.oĩs.g.ðꝛ qͥcqͥd alicui qnq; ſen⸗ ſuũ ſubiectũ ẽ.⁊ ðꝛ a p̊ ⁊ ſenſus qſi pᷣ ſenſib? poſitũ.i.ante ſenſus.vłpᷣſto ſenſibus.ſicut oculo ⁊ alicui ſenſui.Et ðꝛ qñq; pᷣſens.pꝛo ſper.⁊ benignus.⁊ ꝓpitius.qꝛ ꝗq nobis ꝓ⸗ pitia ſunt.quaſi pᷣſentia ſunt.Et aliquoꝛuʒ pſentia qſi fauoꝛ eſt.vt deoꝝ. Iñ hęc pᷣſen⸗ tia.tię.⁊ hic ſᷣſentialitas.tatis.vᷣm Hug. Pap̃.vo dicit. Mꝛeſens dictũ.qꝛ p ſenſibꝰ 1. coꝛam oculis.pſᷣſens tpᷣus ðꝛ illud inſtãs punctũ qð diuidi nõ põt.quod eſt finis pſᷣte riti ⁊ pꝛincipium futuri.Eſt igi᷑ terminus vtriuſq; cõis. Itẽ ſᷣſens.i.pᷣſtans.ſuꝑſtãs ⁊ tunc deriuat᷑ a pſum pᷣes “”8 Pꝛeſentaneus.nea.neũ.i.in pᷣſentia exñs. vel ſepe reſſentans.⁊ ðꝛ a ᷣſentia. NPꝛeſepiũ.pij.n.g.⁊ h̊ pᷣſepe pis.locus pᷣſep tus.in quo beſtię rodunrr. mꝛeltoſic cs ge⸗ßſige in aliqͥ loco. vᷣm Hug. icit Pee Pꝓuinciaꝝ.dicti.qꝛ ſᷣſunt ⁊ coꝛ.pe. Pap̃.dicit Oꝛeſides rectoꝛeſ ſunt Pꝛeſidiũ.dij.i.auxiliũ.vel defenſio ꝓpꝛie ꝗ dat᷑ a maioꝛi. Item pᷣſidiũ ðꝛ refugiũ ſub ſidiũ.locus refugij.munitus ad quẽ qs ꝓ⸗ fuit vt ſe defendat ab hoſtibus. Pꝛeſſoꝛiũ.rij.i.toꝛcular vbi vuę calcant et ᷣmunt᷑.⁊ potius illud lignũ longũ qͥ vuęp munt᷑ idem ö⸗pluiuun. Pꝛeſtans.ſtãtis.i.multuʒ ſcellens ⁊ ſ alijs valens Iñ becpſtatia. tie. 2 bec pſtabi lis. ⁊ B le.i.multũ ⁊p alijs valẽs. Dap̃. vo dic.p̃ſtãs.i.añ ſtãs.nobił.ꝑſeueras.pcipu us. Iñ pᷣſtãtiꝰ.ſigntiꝰ.ſblimiꝰ.pſᷣclarius NPeꝛeſtigiũ.gij.qdã ſpẽs magicę artis.ſ.hũa noꝝ ſenſuũ illuſio.⁊ ðꝛ a pᷣſtringẽdo qꝛ aciẽ oculoꝝ pſſtringit. Scom pᷣſtigiũ incredibi⸗ les reꝝ mutatiões vident᷑ fieri vt terrę cu⸗ mulus videt᷑ caſtꝝ.⁊ lapillꝰ talentũ.ſeges cohoꝛs militũ galeatoꝝ. Vel cõponit᷑ pᷣſti⸗ gliüu. a ⁊ ſtige qꝛ qdã ſtigialia facta pᷣ.i.ãte faciũt.Hanc ſpẽm artis magicę ðꝛ inuẽiſſe mercuriꝰ. Inde pſſtigioſus.ſa.ſũ.⁊ h̊ ⁊ hęc pſtigialis ⁊ B le.?m hug.NPap̃ᷣ.vo dicit pᷣ ſtigiũ dolus fraus.mẽdacium.fallatia.ma leficium. Hꝛeſtites.ſtitũ.m. g. plalis nũeri pe. coꝛ.qᷓ ſſto erãt ad petitiones hoiuJz. Pꝛeęſumptio.onis ᷣm ſpe.eſt argumẽtũ ad credendũ vnũ factũ.ſurgens ex ꝓbatione alterius. vt ex coexiſtẽtia vel ↄiacentia ꝑ⸗ ſonaꝝ ſuſpectaꝝ ſſumit᷑ coitus.c.lr̃is.e.ti. vvbi ſolus cum ſola.nudus cum nuda in eo dem lecto ex ſſumptione violenta ꝓbant᷑. copulari carnaliter Sʒ vᷣm Goff. diffinitur ſic.eſt alicuius facti dubij aliquotiẽs plẽa aliquotiens ſemiplena inueſtigatio ſeu pꝛo batio. Itẽ ſſumptio eſt quoddã mediumi tellectuale veritatis eliciendę ex circũſtan⸗ tijs inſurgẽs.Et ſunt tres ſpẽs pᷣſumptõis Ana ẽ temeraria.ꝗᷓ ↄſurgit ex malis hoibꝰ ⁊ ex cauſis pluribus.alias puerilibus.⁊ ſu ſpitionibus leuibus. Et hęc repellit᷑.⁊ re⸗ ꝓbabil.ẽ.ij.q.j.pᷣmo.vj.q.i.oueſ.ð ſen.ex. inqᷣſitioni.Alia ẽ ꝓbabilis ſiue veriſimilis q̊ ↄſurgit ex multis cãis ⁊ ſuſpitiõibꝰ ⁊ hęc QAdld mittit᷑ ad ꝓbatõʒ ſemiplenã vñ adiuuat dQdg ꝓbationẽ ſi ſint alia coadmicula. c. a no bis.qͥ mat᷑.accu.poſ.v.glo.admittit᷑ etiaʒ ad purgationẽ indicendã.c.ſi qͥs de pur.ca no.ij.q.iiij.pᷣ ſbyter.Tertia eſt violenta.ꝗ ad ꝓnunciandum vel condemnandum ſuf ficiens reputat᷑.vt.xxxij.q.j.dixit dñs.ff. de his qͥ ſui. vel alie iur.ſunt.l.filium ⁊.c. Iris de PRluup-..— Peꝛel ul. lis. cois. g. qͥ vel ꝗᷓͥ peſt ſollicitudine vel nũc ꝓ ep̃o ponit᷑.pᷣſul ꝓtectoꝛ.fauẽs iu dex. actoꝛ.⁊ coꝛ.pe.gti. NPꝛeſũptuoſus.ſa.ſũ q ſũit vłpſũit᷑ audax impudẽs. Iñ ſᷣſumptuoſitas tatis.⁊ pᷣſũp tiuus. ua. uũ.i.pᷣſũptuoſus.⁊ h̊ ⁊ hęc pſũp tibilis.⁊ B le. Iñ hęc pᷣſũptibilitas.tatis. Pꝛetexta. tę.ꝗdã veſtis nobiliũ rhomanoꝝ ⁊ðꝛ a ſtexo.xis.qꝛ ſtexebat᷑ ei.qͥ ea vteba tuür. hac veſte vtebãt᷑ pueri nobiles vſ; ad qͥndecim ãnos ſub diſciplia.poſtea vte⸗ bankt᷑ virili toga. Iñ ſtextatꝰ.ta.tũ.i.pſᷣtex⸗ ta indutꝰ vłoꝛnatꝰ.Et hęc pᷣtexta.tę.⁊ hęc ptextata.tę.ſ.comędia de factis nobiliũ.ſʒ a latinis ↄdita ꝗͥ nulliꝰpᷣcij erat. Añ Oꝛati us Vłqͥ ptextas.vłqͥ docuere togatas ſᷣm it ꝙ dicebat texia qꝛ ſte⸗ xebaft ei latioꝛ qᷓ; purpura. Pꝛętoꝛ.toꝛis.m.g.i.ppoſitꝰ.Sed poſit⸗ in eccłia.pᷣtoꝛ in ciuitate.Et dicunt᷑ ꝑtoꝛes qꝛ plſunt ⁊ toꝛꝗqant vel qꝛ perant toꝛmentis.a ⁊ toꝛqueo.ques.AVbł dicunt᷑ a peundo.vł Pptoꝛes dicuut᷑ q̃ſi ppoſitoꝛes. AUl ſtoꝛes q̃i pceptoꝛes ciuitatis.⁊ pꝛincipes.ita ꝙ ſce⸗ ptoꝛ ſyncopet᷑.⁊ dicat᷑ h̊ ptoꝛ.q̃ſi ſᷣceptoꝛ. qꝛ pᷣcipiat. Idem ⁊ pfecti.qꝛ pᷣtoꝛia ptateſʒ ſint. Idem ⁊ qſtoꝛes.qꝛ ſᷣ oibus ꝗqrunt. IJn heęc ptura.rę.dignitas ptoꝛis. Et ſtoꝛius. ria.riũ.⁊ B ptoꝛiũ.rij.locꝰ vbi pᷣtoꝛ reſidet ad diſcuciẽdũ domꝰ iudiciaria ⁊ ꝓ.pe.gti. Pꝛetoꝛ eſt qͥ in vꝛbe romana iudicio ſenatꝰ. ad diſſipaãdum vel diſceptãdũ dubios ac⸗ ctus ⁊ cauſas oꝛdinabat᷑.Et erat eius offi⸗ ciũ annuuʒ vel annale. qꝛ ſolo anno dura⸗ bat.⁊ anqᷓ; a ppłlorhomão ad pᷣncipẽ trãſſa ta fuiſſʒ ptãs.łanqᷓ; rhomaa ptãs ſb̊ iꝑato re veniret habuit poteſtatẽ plenã faciendi ius ⁊ ſtatuta ⁊ edicta cuiꝰ edicta iuris one⸗ rarij nomine cenſent᷑.qꝛ hmõi honoꝛe ⁊ au toꝛitate pollebant vt.C. de offi. pꝛęto.l.j.⁊ Inſti. de iure gen. na.⁊.ciui:S· ſtoꝛum qͥʒ edita.⁊ no.in.l.certum.C. vñ legit ꝙ ſᷣtoꝛ viuus potius debet ſeqͥ ſtoꝛẽ moꝛtuum qᷓ; ius ciuel. Pꝛetoꝛ fideicõmiſſarius dicebat᷑ ille qͥ de ſi⸗ deicommiſſiõis relictis cognoſcebat.⁊ ius dicebat ⁊ reddebat dicens.ius dabo.ff.de oꝛigi.iuris.l.neceſſarium. Pꝛetoꝛ ꝑegrinus dicebat ille qᷓ inter pegri⸗ nos q in ciuitate af fluebãt vel confluebant ius reddaebat. NPꝛetoꝛ vꝛbanus dicebat᷑ q̃ cum cõſules ad bella finitima alias vicina vocarent᷑ ius ne celſſariũ in ciuitate reddebat ff. de oꝛi. iur̃. Pꝛeroꝛiũ eſt locus in qͥ ius ex amoꝛe reddit Etiã locus in q̃ͥ qs pᷣfecturã exercet cũ ſuis officialibus ⁊ cauſam tractare ſolet. Jdẽ ẽ domus pᷣſidi ꝓpuincię aſſignata. vt locꝰ. de putat iudicibus ad cognoſcenduʒ ⁊ depu tandum. vel ad ſniandũ de cauſis. ꝛetoꝛiũ pignꝰðꝛ illð qð alicui dat᷑ a iudice Pꝛetoꝛiolum li. di.i. paruum toꝛium / vel ——–—— = hfh — N—– — ——ð — 1 6 us NR , con lesil uene 4 . iſnis di⸗ , de dehn — —— =-— — X parua domus in naui. Pꝛeuaricatoꝛ.toꝛis.i.trãſgrediẽs.⁊ ðꝛapᷣ⸗ uarico. cas.⁊ dicunt᷑ ſuaricatoꝛes legis.i. trãſgreſſoꝛes legl.qꝛ pᷣ alijſ ⁊ pluſq; debeãt ĩ legẽ varicãt.i.claudicãt.vel ambulant NPꝛeuius.uia.uiũ.i.ſᷣcedens pſᷣcurſoꝛ ãtepo ſitus in via pambulans. M Pꝛex.cis.hępᷣces.haꝝ pᷣcum. ſed ntũs ſin⸗ gularis non eſt in vſu.i.rogatões.ſuppli⸗ cationes.⁊ coꝛ.p̃̊. S ꝛiamꝰ. mi. pe. coꝛ. ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã.et ðꝛ a pꝛiaſce qð ẽ emere vel redimere.q̃i em⸗ ptus vłredẽptus.Et a gtõ pꝛiami addita. des fit pꝛiamides.huiꝰ pꝛiamidę filius vel nepos pᷣami.⁊ a ntõ pamides.remota.de. ſyllaba.fit hec pᷣamis pꝛiamidis.pe.coꝛ.ſi⸗ lia vel neptis pꝛiami. M Pꝛiapus.pi.fuit iuuenis qͥdã de lapſato ci⸗ uitate helleſponti. vñ depulſus eſt ꝓpt᷑ ma ghitudinẽ virił mẽbꝛi.⁊ habitꝰ ꝓ deo ẽ a fę minis.⁊ ðꝛ deꝰ hoꝛtoꝝ ꝓpter fecunditateʒ eoꝝ.qꝛ hoꝛtus nũqᷓ; eſt ſine fructibꝰ.Et ꝓ⸗ * ducit pe. Uñ Ouidiꝰ in libꝛo faſtoꝝ Ac ru bet hoꝛtoꝝ deus ⁊ tutela papus.Itẽ ðꝛ de us furũ ⁊ deus auiũ.⁊ ab illo ðꝛ pꝛiapꝰviri le membꝝ. Vel vᷣm Hhug.ðꝛ a paſce qð ẽ re dimere.qꝛ ge neris hũani iacturaʒ redimit Inde pꝛiapiſmus.mi.pudendoꝛum tenſio vel paſſio. Pꝛiaſce grece ðꝛ emere vel redimerelatine. Nꝛimarius.ria.riũ.i.pꝛimus.⁊ ðꝛ a pᷣmus. Pꝛimas.matis.cõ.g.ðꝛ qͥ pᷣmus habetur in pplo. Inde pmatus.tus.tui.eius dignitaſ vłmagiſtratus. Itẽ pᷣmas deſignat quan⸗ dã dignitatẽ in eccleſia.⁊ tunc eſt.g.m. Et vt dicit RPapᷣ. Pꝛimas.matis.inter reliqͥs maioꝛis dignitatis ⁊ poteſtatis eſt.⁊ ꝓdu⸗ NPꝛimęuꝰ.ua.uũ.pe.ꝓd.i.pᷣmꝰ in ęuo.vel pᷣ mi eui.i.ſenex vel pᷣmus.vel antiquus. Pꝛimiceęrius.rij.qͥ pᷣmum cęriũ poꝛtat ante epiſcopũ.vel regẽ de dignitate. ⁊ ðꝛ a pꝛi⸗ mus vcereus. Inde hęc pꝛimiceęria rię.ei⸗ dignitas. ”M Pꝛimitię.arũ.pluralis nũeri.ſunt ꝗ̃ pᷣmo de frugibus pcipiunt᷑.velꝗᷓ deo pᷣmo offerun tur.hinc eſt ꝙ ſacerdos pmã miſſam cãtãs dðꝛ celebꝛare bmitias. Inde pmitiꝰ.tia.tiũ. i.pᷣcipuus.⁊ inter alios pᷣmus vłmaioꝛ.Et declinat᷑ in plłali nũero tm ſᷣm vſum. Inue nit᷑ etiã in ſingulari pᷣmitia.tię.i.pᷣma pars frugũ dño offerenda. Hec aũt debet᷑ pcep⸗ to dni qͥ Exo.xxij.pcepit. Decimas ⁊ pᷣmiti as nõ tardabis offerre dño.⁊ vt dicũt.h̊ß⸗ ☚ ceptũ ex toto fuit cerimoniale.Sʒ ſᷣceptuʒ de decimis ꝑtim fuit cerimoniale.⁊ ꝑti mo rale.Et vt dicit Hiero.Qui plurimũ qdra geſimã ꝑtem dabãt ſacerdotibꝰ qͥ mimũ ſe⸗ xageſimam. Inter qdrageſimã ⁊ ſexageli⸗ m licebat offerre quodcunq; voluiſſent. ? hoc in aridis ⁊ liquidis. In fetibus aial pᷣ⸗ mogenitũ dabat᷑. Pꝛimipylus.li.m.g.⁊ h̊ pᷣmipylius.lij.⁊ h pᷣmipylaris.in eodẽ ſenſu.vexillifer q̊ͥ poꝛ tat pꝛimũ pylũ.i.pᷣmũ vexillũ añ regẽ vel i bello In h ⁊ hec pᷣmipylaris.⁊ G̊ re.⁊ H̊ pꝛi mipylatꝰ. tꝰ.tui.dignitas vł offm pᷣmipyli NPꝛimiuirgius.gij.qui pꝛimam virgam fert gnte regem. Pꝛimogenitꝰ.ta.tũ.i.bmo natꝰ.⁊ poſt quẽ eſt alius vel alij.ſicut Eſau dr pᷣmogenituſ Iſaac. Item pꝛimogenitꝰ ðꝛ ante quẽ nul⸗ lus.nec poſt quẽ alius.⁊ ſic xpᷣs IJh;s ðꝛpᷣ⸗ mogenitus beatę virginniis. Pꝛimogenita dicunt᷑ ius pᷣmogẽiturę vñ ſu ꝑ illud Geñ.xxv. NMaruipẽdẽs ꝙ pᷣmoge⸗ nita vẽdidiſſet.ðꝛ in hiſtoꝛijs.Erãt aũt pꝛi mogenita dignitates q̊s habuerũt pᷣmoge⸗ niti ĩ ↄgnatiõibꝰ ſuis vſq; ad Aaron. Ha⸗ bebat eni pᷣmogẽitꝰ veſtẽ ſpalem. qᷓ indue⸗ baf tm in ſacriſicio offerẽdo.⁊ recepturus finalẽ bñdictionẽ a pr̃e. Itẽ in ſolẽnitatibꝰ ⁊ ↄuiuijs benedicebãt mioꝛibꝰ.⁊ in his du plieẽ ciboꝝ poꝛtionẽ recipiebat. Cradunt etiã ꝙ in diuiſione hereditatis ſꝑ duplum reciꝑet pmogenitꝰ. Nõ etiã ꝙ pᷣmogenita moꝛs ðꝛ ſuꝑbia.ꝗᷓ fuit bᷣma ca apoſtaſię. ꝛimoꝛ.oꝛis.ðꝛ maioꝛ ⁊ dignioꝛ in ppło.vł pmꝰ in oꝛdine ᷣm Hug. NPapᷣ. vo diẽ Pꝛi⸗ moꝛes.pe.ꝓ.ſũt pᷣmarij pᷣmi viri electi Vñ Oꝛatius ĩ ſermo. Mꝛimoꝛes ppli arripiũt populumq; tributũ. Pꝛimoꝛculus.la.lũ.dimi.i.aliqntulũ pᷣmoꝛ Pꝛimulus.la.lũ.di.de pmus.Et inuenit᷑ ꝓ pꝛimus. coꝛ.-nmuuu. Pꝛinceps.cipis.cõ.g.ðꝛ qſi pᷣmꝰ capiẽs vel q̃ſi pmũ capiẽs.⁊ ðꝛ a pꝛimũ ⁊ capio x aũt dðꝛ pᷣnceps q̃ſi ᷣmũ caput etymo.eſt. Si eni cõpoſitũ eſſet a caput faceret qͥdẽ gtmĩ tis ſed qꝛ a capio cõponit᷑ ⁊ fac in pis.⁊ deſig⸗ nat oꝛdinẽ ⁊ dignitatem pꝛinceps. Inde hᷣ pꝛincipiũ ᷣm Hug. Scom papᷣ. Pꝛincepſ dictus eſt qꝛ pꝛimus capiat ſubſtantiã. lo⸗ cum vel dignitaten. NPꝛincipatus.tus.tui.i.dñatio.Et vt dicit Ariſtoteles in.v.ethicoꝝ. ꝛincipatꝰ vix oſtendit. Eſt etiã ſicut ðꝛ qdam oꝛdo ange loꝛum quibus deus maxime beincipocle vel qꝛ alijs ſſunt.⁊ ſubditos ãgelos ad ex. plendũ diuinũ myſteriũ diſponũt. Peꝛinus gręce.lentiſcus latine.arboꝛ ðꝛ Pᷣm Mapᷣ. Vel vᷣm hug. NPꝛinꝰ arboꝛ eſt. ſ. ilex vt dicunt.Et eſt grecum. Mꝛioꝛ. oꝛis.qñq; eſt comꝑatiuũ a pᷣdẽ pꝛioꝛ pꝛimꝰ. Itẽ poꝛ qñq; non hʒ vim comꝑati⸗ ui.ſed ſimpłr deſiãt oꝛdinẽ.ſ.ſine comꝑati one.⁊ tũc pꝛioꝛ ꝓpꝛie ðꝛ de duobꝰ.pᷣmuſð tribus.vel quattuoꝛ.vel de pluribꝰ Nã de dictõne diſſyllaba qñq; ſolet ꝗri pᷣoꝛ quãta BZe pollyſyllaba.pꝛima quãta. AUñ de mul tis ꝓpꝛie pᷣmus dies.aliuſue.Sʒ pᷣoꝛ ac al⸗ ter dic concoꝛdare duobus Itẽ pᷣoꝛ qũq; ð ſignat dignitatẽ i eccleſia.⁊ tunc eſttm.m. g. ſicut h̊ poꝛ poꝛis. Iñn hęc pᷣoꝛiſſa.ſę.muli⸗ er talem hñs dignitatem. vel vxoꝛ pꝛioꝛis 2 B poꝛatꝰ.tus.eiꝰ dignitas.vl diſtrictꝰ Et nõ ꝙ inueit᷑ ſepe pᷣoꝛ ꝓ melioꝛ poſitũ.⁊ tũc ſine dubio hʒ vim cõpatiui.Et pᷣmꝰ ꝓopti mus.⁊ tũc ſuꝑlatiui ſigniſicationẽ obtinet ſeu comꝑatiui. AUñ virgilius.Et pᷣmos iu⸗ uenũ tot miſerit oꝛdo pᷣmos. ꝛimos po⸗ ſuit ꝓ optimos.Pꝛimus etiã ꝓ maximꝰ in uenit᷑. Vñ.j.Timot᷑.j.ðꝛ.Chꝛiſtꝰ venit in hunc mundũ pctõꝛes ſaluos facere.quoꝛũ pꝛimus ego ſũ.vbi dicit glo. ꝛimꝰ.i.ma⸗ ximꝰ. NPeioꝛ enĩ oibus ſum.qꝛ ꝑſecutoꝛ.qͥ nõ erat peioꝛ. Pꝛimꝰ & fuit nõ oꝛdine tꝑis. ſſed magnitudine iniquitatis. Pꝛioꝛculus.li.i.paruus pꝛioꝛ.vel in perſo⸗ na vel in dignitate. ð Pꝛiſcillianiſtę.qͥdã hęretici a pꝛiſcillião do⸗ cati.q in hiſpãia ĩ erroꝛe gnoſticoꝛũ ⁊ mani chęoꝝ.ꝑmixtũ dogma compoſuit. Pꝛiſcꝰ.ca.cũ.i.ãtiquꝰ.vetuſtꝰ.vellongeuꝰ Piꝛiſtinꝰ.na.nũ.pe.coꝛ.i.antiquus.· Pꝛiuatus.ta.tũ.i.expoliatus.oꝛbatus vel glienatꝰ ab aliquibꝰ rebus.vel honoꝛe vel dignitate. et olim pᷣuati dicebant᷑ ab officijſ publicis extranei.Eſt eni nomen magiſtra⸗ tum habenti cõtrariũ. Itẽ pꝛiuati ꝓpꝛie di cuntur qͥ non ſũt conſtituti in aliqua digni⸗ tate xxiiij.q.i.qͥ cõtra. Itẽ dicũt᷑ omẽs exẽ⸗ pti a iure cõi.ſiue ſit collegiũ.ſiue aliq̃ ſpẽał ꝑſona.vij.q.i.petiſti. ⁊ diſ.iij.puilegia. NPꝛiuata ꝑſona. eſt ꝑſona carens functione publica. 3 Pꝛiuatum ius ẽ illud qð bncipaliter ad ſin⸗ guloꝛũ vtilitatẽ ꝑtinʒ. vt in pactis.⁊ cõuẽ⸗ tione ſingulariũ ꝑſonaruiꝗiz.. NPꝛiuata delicta dicut᷑.quę ciuiliter tractãt vt ſi mihi furatꝰ ſis decẽ. ⁊ ego vt re habeã ago.nõ vt coꝛpoꝛaliter puianris. Prinignus. gni.eſt qͥ expoꝛi viro genitus ẽ dictus q̊i pᷣuigenꝰ.i.expᷣoꝛi viro genitꝰ ve Iſi pᷣuatꝰ igne.i.dilectione.qꝛ parũ diligit᷑ a nouerca.vela vitrico. Uñ vulgo antena tus dicit᷑.ſ.anteqᷓ; marer ↄtraheret cum al tro viro. In hec puigna.nę.quę ex vxoꝛe viri nata fuit anteqᷓ; eſſet vxoꝛ ſua.Et eſt ſi lia vxoꝛis ab alio viro pᷣoꝛi genita. „— 77 Pꝛiuilegiũ. gij ẽ lexuata ⁊ ſingularis ad vnũ ꝑtinet vel ad paucos.et pᷣuilegium ðꝛ pꝛęrogatiuũ.vł honoꝛ ſinglłaris vel ꝓpꝛia pꝛꝑęſũptio. Mꝛiuilegiũ etiã dicitur qð iure debet᷑. ⁊ beneficiũ qð a pꝛincipibꝰ cõcedit᷑ Nel pꝛiuilegiũ eſt pꝛincipis bnſiciũ contra ius cõe indultum HNõ eni eſt priuilegiũ niſi aliquid indulgeat ſpãle.c.abbatẽ ð v.ſig.⁊ c.inhis.ð pꝛiuile.Et ðꝛ q̃ſi pᷣuãs legem.vł eſt lex pꝛiuata.i.vnius ante alios honoꝛ vł dignitas aut imunitas quę ſibi cõuenit eo⸗ rum quę alijs incũbunt vel quę deiure cõi allegantur. Jñ builegiat.ta. tũ. Et puile- giariꝰ.ria.riũ.i.pᷣꝛogatus. vel qͥ vtitur pᷣui legio.Et nota ꝙ puilegiũ meret᷑ amittere qᷓ cõceſſa ſibi abutit᷑ ptãte Itẽ vt diẽ Hiero⸗ nimꝰ. pᷣuilegia paucoꝛũ non faciunt legem Priuus.ua.uũ.i.pᷣuatꝰ vel ꝓpriꝰ. ꝓpe murum arboꝛü. Pꝛoauliuʒ.lij.n.g.i.poꝛticus. Pꝛobaticꝰ.ca.cũ.i.pecualis.⁊ ðꝛ a ꝓbaton qdð interpᷣtat᷑ ouis.Hinc dicta eſt ꝓbatica piſcina.i.pecualis.qꝛ cadauera hoſtiaruz ibi abluebant᷑. Vñ Johis.v. Erat aũt hie roſolimis ꝓbatica piſcina ꝗᷓ̊ cognominaba tur hebꝛaice bethſaida.i.domus pecudum latine.Et ſatis ↄ coꝛdat cum gręco.ſ.ꝓba⸗ ton.vł ꝓbatica.Et nõ ꝙ tres piſcine erant hieroſolimis. Ana piſcina ibi erat ꝗ dice⸗ bat᷑ ſuꝑioꝛ.Et hęc erat extra ciuitatẽ. SDe q̃ Eſa. vij. dicit dñs ad Eſaiã. Egredere in occurſũ Acham tu.⁊ qͥ derelictus eſt. Ja⸗ ſub filius tuus ad extremum aquęductus piſcinę ſuperioꝛis in via agri fullõis.Alia piſcina erat inferioꝛ. et hec erat in ciuitate qd vſum ciuium. Tertia autem erat iuxta templũ quaſi ad radicem montis ſion. De qua piſcina ſumebat᷑ aqua ad ſacriſicia ab luenda.Et fiebat hęc piſcina ex congrega⸗ tione aquaꝝ ſiloe.qð erat fons ad radicem montis ſion. In hac piſcina nathinęei hoſti as lauabat ſiue oues ſacrificandas. Itẽ ꝓ⸗ baticꝰ.i.qui ꝓbat vel ꝓbatur.⁊ tunc ð a pꝛobo. bas.· Pꝛoaſtiũ.ſtij.locꝰ ante ciuitatẽ.ſ.ſuburbiũ. ⁊ dicit᷑ a ꝑpꝛo.i.ante.⁊ aſty.qð ẽ ciuitas.ſᷣm hug. Pap̃ vo dicit Pꝛoaſtiũ viri darium vłpꝛceoſteria dicũt᷑ loca extra ciuitatẽ de.· NPꝛobaton grece latine ðꝛ ouis. . Pꝛoblema.matis.n.g.qð latine ðꝛ ꝓpoſitõ ſtio eſt difficilis hñs aliqͥd qð diſputatio⸗ ne ſoluendũ ſit.⁊ coꝛ.pe.gti Inde ꝓblema ticus.ca.cũ.grauis ⁊ difficilis vel qͥ ꝓble⸗ ma ꝓponit Et videt᷑ pblema componia ꝓ ⁊ lema qð eſt voꝛago.qꝛ ꝓponit᷑ vt voꝛet. ⁊ decipiat ⁊ pꝛoducit ble. — Nꝛobus. ba. bũ.i.moleſtus.moꝛigeratꝰ qt cõmodus.aptus.bonus. Inde ꝓbitas ta⸗ tis.⁊ coꝛ.pꝛo. Uñ.Es pꝛobus expirat pꝛo bitas.es honeſtus honeſtas.Labit᷑ es foꝛ tis.foꝛtia moꝛte iacent. Pꝛoboſcida.vel pmuſcida. roſtrũ elephan tis.qꝛ illa pabulũ oꝛi admouet.⁊ videt᷑ de⸗ clinari.hęc ꝓboſcis.ois.vł pꝛomuſcis.diſ Pꝛobꝛũ.bꝛi.n.g.i.crimen turpitudo.cõuiti um. dedecus. Inde ꝓbꝛoſus.ſa.ſũ.i.dede coꝛoſus. Inde hęc ꝓbꝛoſitas.tatis. NPꝛocaſtriũ.trij.locus foꝛis añ caſtra vł ca⸗ rũ.⁊ ðꝛ a ꝓ ⁊ caſtrũ vel caſtra. Pꝛocax. cacis.oĩis. ge.i.petax.auidus peti⸗ toꝛ impoꝛtunus ad petendũ qð maxime ſo lent facere ꝓci.⁊ ꝑtinet ad meretrices. In⸗ de ꝓcacitas.tatis.i.impudẽtia.intemꝑan tia.⁊ ꝓculus.la.lũ.i.aliquãtulum ꝓcax. Pꝛoceleumaticus.ci.vide.S.in celeuma. Pꝛocella.lę.f.g.i.ſubita vis ventoꝝ cũ plu uijs.⁊ ðꝛ a ꝓcello.lis.eo ꝙ ꝓcellat.i.ꝑcuti at. Et eſt ꝓcella ppꝛie terrarũ ⁊ cęli. Tem⸗ peſtas fluctuũ tm Br tñ qñq; ꝓcella eleua tio fluctuũ.ſed ꝓpter ventos. Inde ꝓcel⸗ loſus.ſa.ſũ.i.tempeſtuoſus. Inde ꝓcello⸗ ſitas.tatis.i.tempeſtuoſitas. NMꝛoceres vt ait Map.ſũt pꝛincipes ciuita⸗ tis qſi ꝓcedes.eo ꝙ añ oẽs honoꝛe pᷣcedãt Itẽ capita trabiũ ꝗ eminent extra parietes pꝓceres dicunt᷑.eo ꝙ pᷣmo ꝓcedãt.inc fa cta trãſlatõe ad pᷣmoꝛes ⁊ ad quoſdã nobi⸗ les ꝓceres dicunt᷑.qꝛ cęterę multitudini p⸗ minẽt.Et declinat᷑ H ꝓcer.huiꝰ ꝓceris.ſed raro in ſingulari inuenit᷑ niſi ꝙ iuuenalł di⸗ xit. Agnoſco ꝓcerẽ ⁊c̃.Et coꝛ.pe.ꝓceres. Vñ Lucanus in.v.Facta vacẽt ꝓceꝝ mo tus hic cuncta ſequunt᷑. Pꝛocerus.ra.rũ.i.longus.altꝰ.foꝛmoſus. ⁊ðꝛa ꝓcedo.dis Iñ hęc ꝓceritas.tatis.i. longitudo.altitudo.⁊ ꝓ.ce. Vñ Banielis iiij. Et pꝛoceritas eiꝰ ↄtingẽs cęlũ.⁊ Deu ij.Ppls magnꝰ ⁊ multus ⁊ pꝛocere longi⸗ tudinis.⁊ Eumeri. xiij. Ppls quẽ aſpexi⸗ mus pꝛocere ſtatureęeſt. NPꝛoceſſpęſus.ſui.i.ꝓſpꝑ.euẽtꝰ.vel augmnẽtũ. ꝛoceſtria.oꝛum pluralis numeri loca ex⸗ tra ciuitateʒ. ſicẽ ꝓcaſtria loca extra caſtra. gdata.ꝑ ꝗᷓ murus aſcendit᷑ Nꝛocinct.i.apparatꝰ belli vel pugnę. Iẽ pꝓcinctus.cta.ctũ.i.expeditꝰ.armatus. Nꝛocliuus.ua.uũ.⁊ h̊ ⁊ hęc ꝓcliuis.⁊ Bue. in eodẽ ſenſu.i. ꝓcuruꝰin anterioꝛẽ ꝑtẽ q̃ſi pᷣceps.Et ponit᷑ qñq; ꝓ intentus.ſedulus ꝓmptus qũq; ꝓ facilis.Qui eni in ꝓcliui⸗ tate eſt. valde ẽ intentꝰ ne cadat.⁊ ideo po nit᷑ ꝓ intentꝰ. Itẽ facile ſcipitari põt ⁊ iðᷣo ponit᷑ ꝓ facilis. Inde ꝓcliuitas.tatis. Pꝛocõſul ðꝛ.qͥ vice cõſulis fungit᷑. Uñ diẽ Iſidoꝛus.ix.etymo. MPꝛocõſules ſubiecti erant ↄſulibus.⁊ dicti ꝓconſules.eo ꝙ vi⸗ ce conſulis fungeren. Pꝛocõſul ðꝛ iudex oꝛdinarius.⁊ eſt iudexa ppło cõſtitutꝰ nõ a pꝛincipe.nec ab alio ſʒ ante imꝑatoꝛiã dignitatẽ creatus.cuius of ficiũ erat in puincijs dirigi.ſ.in regno tri⸗ butarijs.vt ꝑ eum ꝓuinciales ſua negocia expedirent.Hic vo pluries non potuit vti faſcibus qᷓ; ſexies. Nemo eni ſeptimo ẽ cre atus ꝓconſul.⁊ niſi ſemel ꝓconſulat fũge baft inſignijs.⁊ in ꝓuincia.⁊ ad eum ꝑtine bat. vt ad quoſcunq; mgr̃atꝰ reſpiceret.ff. de officijs ꝓconſul.l.ꝓconſules. Pꝛocõſullegatꝰ.ẽ cui ꝓcõſul ꝓuinciã igreſ ſus mandat iuriſdictionẽ. NPꝛocoꝛus.ri.pe.coꝛ.ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdaʒ viri. Vñ in auroꝛa Ohilippus ꝓcoꝛus ſte phanus pdlarus honoꝛe.⁊ addit᷑ vnũ.l.in Phillippus.vt ppᷣma ꝓducat᷑. Pꝛoculus.li.pe.coꝛ.ſlius qͥ naſcit᷑ p̃ᷣeexi ſtente ꝓcula patria Et hec ꝓcula.lę.i.flia talis.Et ꝓcula qdã veſtis pᷣciola ꝗ de pꝛo⸗ cul afferebat᷑.vn ⁊ ðꝛ ꝓcula.q̃ſi ꝓcul lata. Pꝛocꝰ.ca.cũ.ðꝛ a ꝓcoꝛ.caris.⁊ h̊/ ꝓcꝰ.ci.i. petitoꝛ ⁊ ꝓpꝛie mulieꝝ vel nouę.ↄiugis et nuptiarũ. Ael ðꝛ a ꝓcando qꝛ freqnter ſo⸗ let pᷣcari ⁊ petere donis eam quã vult. NPꝛocuratoꝛ toꝛis.eſt qͥ aliena negocia man dato ſibi a dño facto gerenda gratuue ſuſ⸗ cipit vnũ vel plura.ff.de nego.geſt.l.iij · S· Pꝛodigialis lis.cõ.t.⁊ hoc.le.i.monſtruo⸗ ſus. In hęc ꝓdigalitas.tatis.i.mõſtruoſi⸗ tas.⁊ H̊ ꝓdigiatoꝛ.toꝛis.i.ꝓdigioꝝ iterpᷣs Pꝛodigiolũ.li.di.i.ꝑuũ ꝓdigiũ. dũ paratũ.⁊ ðꝛ a ꝓdigo.gis. Seępe tñ ſim⸗ pliciter ꝓ monſtro accipit᷑. Jñ ꝓdigioſus ſa.ſum.i.monſtris plenus. Nel ſᷣm quoſ⸗ dam. Pꝛodigium appellatuʒz eſt qſi poꝛro dictũ. eo ꝙ poꝛro dicatur.id eſt poꝛro ſig⸗ nificet.et aliquid futurum eſſe pꝛotendat. Pꝛodigiũ.gij.i.monſtꝝ turpe.⁊ ad vaſtan⸗ Pꝛo Jul. maieſt. l. fi. êcſ NMꝛoditoꝛ ẽ qᷣ ſecreta ſibi cõmiſſa reuelat.de Ar ꝓdigiũ põt dici qſi peul a digito.qꝛ ſſi gurat aliqͥd remotũ ⁊ futurũ. Nꝛodigua. guę.i.hoſtia młtũ ↄſũmẽs. Jñũ Bec palguital:tar 2⁊ ꝓdiguꝰgua.guũ.i.cõ i Nꝛodigus.ga.gũ.i.diffuſus vltra modum largus.⁊ effundẽs vᷣm ug. NPapᷣ.vo diẽ Pꝛodigus.i.ꝓfuſus ↄſũptoꝛ.luxurioſus ſũptuoſus.gluto. AUñ ꝓdigus excedit mẽ⸗ ſurã.largus honoꝛi Seruit.fructificat par cus. auarus eget. NPꝛodigus eſt qͥ neq; tꝑs. neq; finẽ expenſa⸗ rum aduertit. neq; modũ.ff. de cur.furioſiſ l. i. ſed bona ſua dilapidãdo. diſſipado p⸗ fundit. cui in terdicit᷑ bonoꝝ adminiſtratõ a iudice ꝑ legẽ.xij tabularũ.vel alias a lege vt qꝛ in.l. Juli.maieſt. cõmiſſit.vt.C. ad.l. pe. dil. vj. ſacerdos. Pꝛoductilis.cõ.t.⁊ h le.pe.coꝛ.ðꝛ a ꝓduco cis.⁊ opus illud ðꝛ ꝓductile qð non eſt fu⸗ ſile. ſʒ ꝓductũ tunſionibus malleoz. Pꝛop hanꝰ.na.nũ.i.execratus.ſacrilegꝰ.et ðꝛ a ꝓ ⁊ phanũ q̃ſi ꝓcul a phano. ꝓphanũ ettiã ðꝛ qð non eſt ſacrũ. AUñ ꝓphani dicun tur oẽs laici ⁊ illitterati.qſi pcula phano ꝓ phetię Vñ ſuꝑ illð Exech̊.xlviij. Pꝛopha *½ * bitare liceat.nõ ꝙ immũda ſint. na erũt vꝛbis ⁊c.laica.ſ.q paſſim ppło ha⸗ Pꝛofect?.tus.tui.i.itus.⁊ ðꝛ a ꝓſiciſcoꝛ.ce⸗ ris⸗ De ꝓfectꝰ ðꝛ ꝓficuũ.⁊ tũc ðꝛ a ꝓficio. cis. Uñ qdã. Mꝛo ꝑuo ꝓfectũ eſt quis ſę⸗ pe pꝛofectus. ùê Peꝛofeſſio.onis.f.g.i.ſcia.ſed nõ ꝗ̃libet imo illa ðꝛ ꝓpꝛie pꝛofeſſio alicuius in qua ille a ſe ⁊ ab alijs credit᷑ excellere AVñ ꝓfeſſoꝛ ali cuius artis ðꝛ qͥ p ceteris ſe eam ſcire ⁊ alij h ipᷣm pꝛofitent᷑. Ał ꝓfeſſio eſt ſtudẽdi ali cuius vitę vłſcię qdam ſingularis electio. In nr̃o tñ vſu ðꝛ ꝓfeſſio alicuiꝰſecta.vł di⸗ ſciplina quã ꝓfitet᷑ ſiue in ea excellat.ſiue nõ hm ꝙ eſt chꝛiſtiane ꝓfeſſionis. Vñ dðꝛ. Cuius pꝛofeſſionis es tu chꝛiſtiãe an Tul⸗ lian. Et ego feci ꝓfeſſionẽ vel ꝓfeſſus ſuʒ in oꝛdine fratrũ minoꝛu. Pꝛofeſtus.ſta.ſtũ.i.dies oĩno feſtus.⁊ ðꝛ p feſt“.q̃ſi pꝛſus feſtus. Mꝛofeſtus etiã dies ðꝛ vigilia feſtoꝝ dieruʒz.q̃ſi ppe feſtũ.i.añ feſtũ.Et qᷣlibet dies non feſtiuꝰ ðꝛ ꝓfeſtꝰq̃i longe a feſto vel ꝓcul.hinc macrobiꝰ ð ſa aut interciſos vocauit. Pꝛoficuũ.cui.n.g.i.ꝓfectus. turnalibus dies oẽs aut feſtos. aut ꝓfeſtoſ galitas tatl.f.t.i.vaſtitas (ſumens Pꝛofligat⸗. ta. ti. Fm pap̃.i. piect. deui⸗p⸗ uerſus afflict' iteruectꝰ.ſceleratꝰ ⁊ ꝓdu.fli NPꝛophoneſis.ẽ cũ aliqs exclamado deü le⸗ titia vlł idignatõʒ exbmit.vt O deus i qn⸗ tis aimꝰ vſat᷑ amatis.⁊ ðꝛ a pꝛos qð eſt ad 2 phonos ſonꝰ. q̃ſi ſe hñs ad ſonũ.i.excla⸗ mationt.qꝛ h coloꝛ ðꝛ exclamatio. NPꝛofugus.ga.gũ.pe.coꝛ.i.ꝓcul fugiẽs.fu⸗ gitiuꝰ. expulſus. ꝛofugus ꝓpꝛie ðꝛ qͥ pꝛo cula ſedibꝰ ſuis vagat᷑.qſi poꝛro fugatus. Pꝛofüch da. du. i. ꝓdigꝰ. largꝰ. diſſi patoꝛ. qͥ nimis ꝓfũdit.⁊ ðꝛ a ꝓfũdo.dis. Iñn ꝓfũ⸗ ditas tatis. i. pdigalitas Itẽ pfũd' da. duͦ ðꝛ q̃ſi pcul a füdo hñs ſuꝑſiciẽ vł qſi ꝓcul hñs füdũ.⁊ ðꝛ a ꝓ ⁊ füdꝰ Jn G̊ ꝓfundũ ðꝛ mare altũ.⁊ ꝓfunditas alicuiꝰrei ᷣm hug. pap.ðdicit Pꝛofundũ voꝛago altus.immẽ ſum. magnauum. Pꝛofuſus.ſa.ſũ.pe.pꝓ.qð i vi nois accipit᷑ i actiua ſigtõe. VUñ ſaluſtiꝰ.Alica appetẽs. ſui ꝓfuſus.ardẽs i cupiditatibꝰ. Pꝛofuſ⸗ ſui.i.ꝓfũdẽs.ſua.i.diſſipãs.vel diſpgens Pap̃ dicẽ̃. MPꝛofufus.i.largus diſſipatoꝛ. Pꝛogenies. niei.f.ge.i.ꝓpago.poſteritas. ſtirps. ⁊ a ꝓgigno. nis. Et nõ ꝙ filij zne potes nõ ſunt ꝓgenies.qꝛ non ſũt ꝓcul ge⸗ niti. ſed ꝓnepotes.⁊ exinde ſunt ꝓgenies. q̃ſi ꝓcul geniti.⁊ inde pꝛogenies.incipita ꝓnepotibus.ſed poſteritaſa n epote.q̃i po ſtera ętas.Et ſicut inferius longe ęditi p- genies dicunt᷑.ita ſuꝑius pꝛoaui abaui.a⸗ taui.tritaui.pꝛogenitoꝛes vocant᷑ quaſi ꝓ cul generantes. Pꝛogama m qͥſdã ðꝛ ſcedẽs ſ. cripturaꝗᷓ pP plures ꝓuincias ſiue loca deſtinat᷑ Sʒ vᷣm AlLo. in ſu.C.eo.ti.ẽ ſcriptura publice ꝓpo ſita vt ibi ðꝛ i·Ss:mutationes. Pꝛohemiũ ẽ ſermo general pambulãs ipᷣn- cipijs libꝛoꝝ oñdens iĩ generali ꝗ poſtea cõ tineant᷑ in ſpãli.interdũq; alia pla comple ctens.vt no. Jo.an in exoꝛdio.cle.ſup ver bo qm.et ðꝛ a ꝓ vł ꝓtos.qð ẽ pᷣmũ ⁊ hemi qð eſt ſermo.vłmodulatõ.q̃ſibᷣmus ſerino vł pᷣma modulatio.ſ.ꝓlogus. Pꝛoheres ðꝛ q loco hęredis fungit᷑.aut iſti tutꝰ. aut ſubſtitutꝰ.⁊ ꝓducithe. Pꝛohibeſis. ꝓbũ defectiuũ.i.ꝓhibeas.nec de eo inuenit᷑ amplius. Uñ Plautus Vñ gſo vt pꝛohibelis. Pꝛolatibilł.lis.cõ.t.⁊ B le.qð ẽ aptũ ꝓferri. Pꝛolepſis ẽ ſſumptio rerũ explicãdaꝝ oꝛdi ne ſecutaꝝ vt aqͥle volauerunt.hęc ab oꝛiẽ te. illa ab occidente.⁊ ðꝛ a pꝛo quod eſt pꝛe et lepſis quod eſt ſumptio.quaſi ſtſumptio 1 H M N. en ſenne iti vet 0 non o Zckor mnpuo H Pꝛoles. lis.f. g. i. pgenles. ppago. nati. vl ples.i.filius vel filiia. NMꝛoletariꝰ.rij.m.g.qͥ ad ꝓlem tm̃ gignẽdã vacabãt Erat eni qͥdã apud rhomãos in vvsbe ſp moꝛabant᷑ cã gñandox filioꝝ. ⁊ no cogebant᷑ ire i arma. ⁊ hi ꝓletarij dicebãt᷑. Pꝛolios herba ꝗ floꝛẽ velut cqãdoꝛẽ hʒ.⁊ ca nos hoĩiuʒ capillos facit. . Nꝛolixus.xa.xũ.i.ꝓductꝰ.longꝰ extẽſus.i⸗ plicitꝰ qð nomẽ tractũ eſt a longis lixaruʒ paſſibꝰ. Inde hęc ꝓlixitas tatis. Pꝛolog. gi.i.pᷣfatio.pᷣlocutõ.⁊ ðꝛ a pꝛotos qð ẽ pmũ.⁊ logos qð ẽ ſᷣmo.ãſi ꝓꝑtos log Pꝛoludiũ.dij. imago veri lu (.i.pᷣmꝰvᷣmo di. i. exercitiũ m aß. Peꝛoluuies. uiei. f. g. ⁊ ꝓluuiu. uij i. aq i undatio.vł deſtructõ.ex aq̃ꝝ inundatiõe. vel ſoꝛdes.vel purgatio vel decurſus q in deuaſtatione iuuenik. cuiuſlibet rei larga ⁊ indiſcreta effuſione v Pꝛomethe⸗ atlãtis fr a pagãis de luto fin⸗ xiſſe hoĩes ðꝛ ꝓpt᷑ mirã igenij excellãtiã. cę llũq; aſcẽdiſſe ignẽ furatũ hoibꝰ dediſſe vñ dij irati ipᷣm ĩ caucaſo mõte ferrea catẽa ad ſaxũ ligauer̃t eiuſq; coꝛdi aqlã appoſuerũt hoibus vo febꝛes ⁊ moꝛbos dederunt. NPꝛomiſcuũ vulgꝰðꝛ ex vtroq; ſexu ꝑmixtũ ⁊ declinat᷑ ꝓmiſcuꝰ.cua.cuũ.⁊ ðꝛ a pꝛomi ſceo.ces. Itẽ ꝓmiſcuũ genus in noie quod gręce epicęnũ.i.ſupꝛa cõmune ðꝛ.eſt qð ſſ vna voce.⁊ vno articulo cõpꝛehendit aĩia⸗ lia vtriuſq; ſerus. NPꝛomõtoꝛiũ.rij.dr mons qͥ pꝛoculapparet ꝓ ſui eminentia. P — 77 Pꝛomptuariũ.rij.n.g.i.cellariũ.⁊ ðꝛ a pꝛo⸗ mo.mis.qꝛ inde neceſſaria victui ꝓmunt᷑. i. ꝓferunt᷑. Añ ꝓpha Pꝛomptuaria.eoꝛũ plena. Et eſt ꝓmptuariũ longi tꝑis. Sed cellariũ paucoꝝ dierum. Pꝛomptus ta.tũ.i.paꝛatꝰ ⁊ expeditꝰ ad ali qͥd agendũ.vł dicẽdũ.⁊ ðꝛ a ꝓmo mis Jñ Pꝓmptulus.la.lũ.i.aliqntulũ ꝓmptꝰ.⁊ cõ⸗ ponit᷑ ꝑpꝛomptus.i.valde ꝓmptus. Iteʒ ꝓmptus.tus.tui.i.aꝑtio.⁊ ꝑ cõpoſitionẽ impꝛomptu.i.in aꝑto.ſed potiꝰ in pᷣpoſitõ adiungit᷑.ꝓmptu ꝑ appoſitionẽ. Pꝛomulcꝰ.ci.m.g.ðꝛ funis cũ qͥ nauiſ ducit vel ſcapha.ꝗᷓ maioꝛẽ nauẽ ducit ⁊ regit. Pꝛomurale.lis.n.g.i.murus ante murũ di ctũ.ex eo ꝙ ꝓ munitione muri ſfſit. Pꝛomuriũ.rij.i.añſpaciũ circa murum. ꝓ cuſtode ipᷣius pꝛomi. Pꝛomus.mi.m.g.i.cellariũ.Et ponit᷑ qñq; Pꝛonefas ſceluſ ↄtra fas.ↄtra iuſticã.⁊ ſũt due ptes ꝓ interiectio.nefas nomen. Non eni põtr ibi eẽ vera cõpoſitio.qꝛ interiectio non põt compoin. Nꝛonepos eſt filius neptis.ſicut pꝛoneptis eſt filia neptis. M Pꝛonoe.es.ðꝛ a ꝓtos qð eſt pꝛimũ.⁊ noys qð eſt mens.quaſi pꝛotonoe.i.pꝛima noyxs ſ. diuina mens. Mꝛonoſticũ.ci.n. g.i.ſignũ futuri ⁊ 8za p⸗ noſco.ſcis. Et ꝓnoſticꝰ.ca.cũ.qͥ pᷣcogno⸗ ſcit. vel añ ſiãt ᷣm Hug. Pap. dicit. Mꝛ0 noſtica. puiſio.ęgritudinũ. dicta a pᷣnoſcẽ⸗ do. Opoꝛtet enimedicũ pᷣterita pᷣſetia ⁊ fu tura puidere. Nꝛonoſticon. liber eſt. ⁊ pt ſcribi ſine. g. vel põt addi.g. ꝑ ꝓtheſim. vt ꝓnoſticõ vel ꝓ⸗ Pꝛonuba. be. dicta ẽ Juno.qꝛ (gnoſticon nubentib Beſt qſi hnuba. generalr ꝓnu⸗ ba ðꝛ ꝗᷓ aſtat nubẽti.⁊ q nubẽtẽ viro viügit Ipa eſt ⁊ panympha. Inuenit ena hic ꝓ⸗ nubus.ſicut ⁊ H panymphus AUñ Judic. xiiij.ðꝛ ꝙ vxoꝛ Sanſonis accepit maritum vnũ de amicis eiꝰ.⁊ ꝓnubis i. panymphi ſibi aſtantibus. Et coꝛ. nu. Vñ quida ꝓnu ba curtat᷑ cui ꝓpnubus aſſociat᷑.? Ouidiuſ in ſcdᷣa epi. ꝛonubacteſiphoe thalamus vlulauit in illis. ðð Pꝛomurus.ri.i.ſpacium iuxta murum. Pꝛonus.na.nũ.i.in ãterioꝛẽ ꝑtem flexus.i⸗ clinatꝰ.curuꝰ. ſubiectꝰ hũil.⁊ a ꝓ. ⁊ no. nas.tracta metaphoꝛa a natante qꝛ caput in anterioꝛẽ ꝑtem inclinat.⁊ poſterioꝛa ele uat. zonus etiã ðꝛ obſequẽs ⁊ ꝓmptus. Inde pꝛonitas tatis.i.ꝓmptitudo. Pꝛopagineus.nea.neũ.i.ad ꝓpaginẽ ꝑti⸗ nẽs vel ð ꝓpagine exiſtẽs. Nꝛopago· ginis.f. ·i·linea. oꝛigo. extẽſio. flagellũ vitis extẽſũ ſub terra.⁊ coꝛ.pe.gti Pꝛopaſſio.onis.f.g.ðꝛ a ꝓ ⁊ paſſio.⁊ dꝛ p⸗ paſſio qñ caro titillat viſo vulnere. Sʒ paſ ſio quãdo ille malus affectus erumpit.po⸗ ſtea in effectum. Unde dicit Hieronimus in gloſa. Matthi.v. ſuꝑ illð Qui viderit mulierem ad cõcupiſcendum eã ⁊c. Pꝛo⸗ paſſio ẽ ſbitus motus ani ſine deliberatiõe boni vel mali oꝑis. NPaſſio vero ẽ affectio deliberati ai ſi ſit locus ꝑficiẽdi. Itẽ nota paſſio ĩpoꝛtat imutationeʒ paciẽtis HNNõö aut ðꝛ aliquid ĩmutari ſimplicit᷑ qñ id qð ẽ bnncipale i ipſo imutatum permanet ⁊ ij50G ſimpliciter loquẽdo qũ rõ non mutat᷑ a ſu ęqͥtate vł ęqlitate nõ ðꝛ paſſio .ſed ꝓpaſſio iſi pᷣmo vłicepta paſſioł ꝓpaſſio qi iꝑfetã — paſſo ſ paſſo vi afumata pallio p oſenſi Mꝛopatulus.la.lũ.i.valde patulus.in pala q; vo pꝑte oꝛaculi.ſ.in duobꝰ angulis ante rioꝛibꝰ poſiti ſunt duo cherubin aurei.⁊ ꝓ ductiles.non.iſ.fuſiles.ſed tũſionibꝰ malle oꝝ ꝓducti. In glo.aũt ad Hebᷣ.ix. ðꝛ.ꝙ di cebat᷑ ꝓpiciatoꝛiũ ſiue oꝛaculũ.qꝛ ibi appa rebat angelus dñi loquẽs moyſi qũ dñs ꝓ piciaturus erat pp;o. Pꝛopitiꝰ.tia.tiũ.i.bonꝰbenignꝰ.miſericoꝛs mitis. ꝓſper placatus ⁊ 9 a pp. Pꝛopitiatio.onis.i.placatõ.mia.⁊ ðꝛ a ꝓpi tioꝛ.aris.⁊ ꝓpiciatoꝛiꝰria.riũ.⁊ ꝓpitiariꝰ ꝛopina.nę.f.g.locus iuxta bal (ria.riũ ductus.coꝛã factus. Pꝛopatruus.trui.frater pauii. Pꝛopenſus.ſa.ſũ.i.extenſus dilatatꝰ.Inð ꝓpenſius adũ.quaſi extenſius. Mꝛoperꝰ.ra.rũ.i feſtinꝰ ⁊ citus.⁊ ðꝛ a ppe. Pꝛopes.dis.m.g.eſt funiſ qͥ pes veli alliga tur. qᷓſi ꝓpe pedes.⁊ coꝛ.pe.gti. Mꝛopheta.teę q̃ſipᷣfatoꝛ.a ſdicẽdo futura. dꝛa ꝓfoꝛ faris.qð eſt ꝓcul ab intentione fa ri.ſ.aliud vbo ꝓferre.aliud coꝛde. Ael ðꝛ a ꝓcul.⁊ phanos gð eſt ſonus q̃ſi longe pᷣ⸗ uiſa ꝓnũcians. Iñ hec ꝓphetiſſa ſeę. vates femia. vel ipa femia pphetãs. Et ꝓpheti⸗ cus.ca. cũ.⁊ H ⁊ hec ꝓphetalł.⁊ h̊ le.Et vt diẽ Iſido.etymo.vij.qͥs gẽtiles vates ap⸗ pellat.hos nr̃i ꝓphas vocãt q̃ſi pᷣfatoꝛes. qꝛ ꝓcul fant᷑.⁊ fułᷣa pᷣdicãt qͥ ⁊ ĩ veti teſtõ vidẽtes appellabãt᷑.qꝛ videbãt ea ꝗᷓ cęteri nea publica vbi poſt lauacꝝ a fame ⁊ſiti re ficiunt᷑.hoĩes.Et ðꝛ ſic q̃ſi ꝓcellẽs famẽ eo ꝙ h̊ locus famẽ pellat.⁊ dicũt gręci popia ⁊ inde coꝛruꝑte nos dicimus ꝓpina ꝓ tali loco ſimpłr. LZñ ꝓpina modo ðꝛ tabernaꝗᷓ libet.eo ꝙ famẽ pellat. Inde hęc ꝓpinula lę.dimi. Et ꝓpino.nas.i.vinũ miſcere.po tũ admiſtrare. Iñ h̊ ꝓpinatoꝛ.toꝛis.qͥ po⸗ nõ videbãt ⁊ ꝓſpiciebãt ꝗ i myſterio abſcõ Hꝛophetia.tię.ẽ ſſcia futuroꝝ (dita erant Itẽ ꝓphetia ẽ reꝝ latẽtiũ ſᷣteritoꝝ vłpᷣſen⸗ tiũ vł fut᷑oꝝ ex dina iſpiratõe maifeſtatio. Cuiꝰ ſeptẽ ſũt genẽa. ꝛimũ genꝰ pphetig ðꝛ extaſis qð eſt mẽtis exceſſus.ſic̃ vidit pe trꝰ vas de cęlo ſũmiſſũ.in ſtupoꝛe mẽtis cũ varijs aialibꝰ Act᷑.x.Scom ẽ viſio.ſicut. Pꝛopinula.lę.di.i.pua ꝓpina. Eſa.vj.Nidi dñm ſedẽtẽ ſuꝑ ſoliũ excelſũ Mꝛopiꝰ.pia.piũ.i.ꝓpinquꝰ ⁊ ↄiũctus. Tertiũ genꝰ eſt ſomniũ.ſicẽ Jacob ſubnixi Pꝛopola.lę.f.p.domꝰvbi vẽdũt᷑ vnguẽta. in cęlo.ſcalã doꝛmiens vidit Geñxx vij. ponit᷑ etiã ꝓ q̃libet domo vbi aliqͥd vẽdit᷑. Quartũ genꝰ ẽꝑ nubẽ.ſiẽad ovſen.et Pꝛopontides ðꝛ illud mare ꝑ qð trãſijt Jo. tũ admiſtrat. AUñ Ouidius. Iñ ꝓpinatoꝛ nimiũ qͥ vinum ꝓpinat. —RK Pꝛopinatoꝛiũ.rij.domus vel locus vñ ꝓpi nat᷑.vel vbi ꝓpinaß. . Pꝛopinqneꝰ.nea.neũ.i.ꝓpinquꝰ⁊ ↄiunctꝰ NPꝛopinquꝰ.qua.quũ.i.ↄiunctꝰ vel vᷣm lo⸗ cũ vel ᷣm ſanguinẽ. In ꝓpinqᷣtas tatis. ad Job pꝰ plagam loqᷣt᷑ deꝰ.Oe moyſe hr Exo.xix. Veniã ad te in caligine nubis vt audiat me ppłs loquẽtẽ ad te. Quintũ ge⸗ nus ẽ vox de celo ſic ad abꝛaã ſonuit dicẽs DGeñ.xxij.Ne extẽdas manũ tuã ſuꝑ puezʒ Et ad ſaulẽ Actl.lx. Saule ſaule quid me icqueris. Scxtu genus eſt accepta ꝑabo⸗ ſicut apud ſalomonẽ in ꝓuerbijſ ⁊ apud Palaã cum euocaret᷑ a Balach MNMumeri. xxiiij. Septimũ genus eſt repletio ſpũſſcti ſicut pene apud oẽs pphas. Pꝛopiciatoꝛiũ.toꝛij.locꝰ ꝓpitiãdi.⁊ ðꝛa ꝓ⸗ pitioꝛ.aris.q̃ſi ꝓpitiatõis oꝛaculũ Et ſicut ðꝛ i hiſtoꝛijs ſuꝑ Exo. Mꝛopitiatoꝛiũ erat tabula aurea eiuſdẽ lõgitudis ⁊ latitudis. cuiꝰ⁊ arca.vt arcã tegere ſufficeret De ſpiſ ſitudine vo eiꝰ non legit᷑. Hoc dicebat᷑ oꝛa culũ.qꝛ dñs de illo rñſa dabat. Rñſum aũt ðꝛ oꝛaculũ diuinũ.qꝛ oꝛantibꝰ dat᷑ Diceba tur etiã ꝓpiciatoꝛiũ.qꝛ exinde loquẽs dñs ꝓbitiabat᷑ pplo.vel qꝛ die ꝓpitiatiõis di⸗ cebat gliam dñi ſꝑ ibi deſcendere.Ex vtra in ſpẽ bouis.vłꝑ qð Jupit᷑ in ſpẽ tauri de tulit europã Idẽ ⁊ alio noie ðꝛ boſphoꝛus Inuenit᷑ etiã ꝓ noĩe cuiuſdã ſtellę. NHꝛopoꝛtio.onis.f.g.i.ſilitudo.habitudo. cõpatio. Inde h̊ ⁊ hęc ꝓpoꝛtionał ⁊ B le. Iñ ꝓpoꝛtionalr adu.⁊ hęc ꝓpoꝛtionalitaſ tatis.⁊ differt a ꝓpoꝛtõe qꝛ ꝓpoꝛtio ẽ habi tudo vnius ad aliud. Sed ꝓpoꝛtionalitas płimũ habitudinũ int᷑ ſe cõgatio.ſm hug. Et nõ ꝙ locus a ꝓpoꝛtione vᷣm logicũ dif⸗ fert a loco a ſimili.qꝛ in loco a ſiłi accipit᷑ cõ patio ᷣm ſiłitudinẽ ihęrẽtium vt ſicut riſi⸗ bile ineſt hoi. ita ⁊ hinibile ieſt eqͥ. In loco aũt a ꝓpoꝛtiõe nõ attẽdit᷑ ſic ſiitudo ihęrẽ= tiũ ſʒ cõꝑatõ habitudis. vt ſic ſe hʒ nauta ad nauẽ.ſic ſe hʒ mgr ad ſcolas. ꝛopꝛius.pꝛia.pꝛiũ.i.pᷣuatum ſuum.quod alij non ꝑtinet. dictum ſic q̃ſi poꝛro pꝛiua⸗ tũ.i.ſepatũ.a cõitate.vel ðꝛa ꝓpe.qꝛ qʒ ꝓ pꝛiũ eſt ꝓpe ẽ.Et cõpat᷑ ꝑ ſuppletionẽ ma gis.pꝛopꝛiꝰ magis pꝛopꝛius pꝛopꝛijſſimꝰ. Inde pꝛopꝛie magis pꝛopꝛie pꝛopꝛijlſime. O— — — 1RN ls e. un dwi uns br i Gti mint⸗ Ctemn inn⸗ ⸗⸗ adu. ⁊ hęc ppᷣetas tatis. IJnuenit᷑ tũ ppi⸗ oꝛ. AUñ ad Roma.xiij. ᷣm vnã lr̃am. Muũc ꝓbpioꝛ ẽ nr̃a ſalꝰ q; cũ credidimꝰ.Et nõ ꝙ ꝓ pᷣum vᷣm dialeticũ ðꝛ q̃drupłr. Ano mõ qð ineſt alicui ſpẽi.⁊ nõ oĩ vt eſſe grãmaticum ↄuenit tm hoi ⁊ non oi.ſcðo mõ ðꝛ ꝓpꝛiuʒ qð ineſt oi.ſed nõ ſoli.vt eẽ bipedẽ ↄuenit oĩ hoi ⁊ nõ ſoli.tertio mõ ðꝛ ꝓpꝛiũ qð ineſt oĩ ⁊ ſoli ⁊ nõ ſp.vt caneſcere ineſt oĩ hoi et ſoli.ſj nõ ſꝑ.qꝛ nõ niſi ĩ ſenectute.q̃rto mõ ðꝛ ꝓpꝛiũ qð appellat᷑ ꝓpꝛie ppꝛiũ.⁊ ꝓpꝛi um ꝑ ſe dictũ.qð ineſt oĩ ⁊ ſoli ⁊ ſp.vt riſi⸗ bile ineſt oĩ hoĩ ⁊ ſoli⁊ ſꝑp.Nõ tñ hõ ðꝛ riſi bilis ꝙ actu rideat ſed qꝛ aptꝰnatus ẽ ad ri dendũ.Et h̊ qrto mõ ðꝛ ꝓpꝛiũ qð appella tur vnũ de qnq; pᷣdicabilibꝰ.Et diffinit ſic ab Ariſtotele. Mꝛopꝛiũ ẽ qð ſoli ineſt.⁊ cõ uerſim pᷣdicat᷑ de re.i.ſpẽ ⁊ ñ indicat quid eſt eẽ. vt riſibile eſt ꝓpꝛiũ hoĩs.qꝛ ↄuerſim Sp̃dicat᷑ de ipᷣo.Nam ois hõ eſt riſibilis. et oẽ riſibile eſt homo. NPꝛopudiũ.dij.pꝛęſcurribilis locus. Pꝛopudioſus.ſa.ſũ.i.ignominioſus iniuri oſus.turpis impudibũdus.iuerecund'. i⸗ pudẽs irreuerẽs.infrontuoſus. Mꝛopugnaculũ.li.ðꝛ a ꝓpugno.gnas⁊ di cunt᷑ ꝓpugnacula.pinnę muroꝝ ſiue ſũmę etes qꝛ ex his pugnat᷑. MPꝛoꝛa.rę.f.g.eſt anterioꝛ ꝑs nauis. Mꝛoꝛeta.tę.m.g.q in pꝛoꝛa.i.in pᷣncipio na uis moꝛat᷑ vt maioꝛ q hoꝛtat᷑ ſocios vłgu⸗ bernatoꝛ Na in Jona vbi Hiero.guberna toꝛẽ.ſeptuagita ꝓꝛetã interpᷣtati ſunt. Pꝛoſus.ſa.ſũ.i.longꝰ ⁊ ꝓductꝰ.⁊ ꝓlixus.?⁊ Odr apꝛoſon. Pꝛoſa.ſę.or̃o ꝓducta.⁊ a lege metri ſoluta ⁊ ꝛa pꝛoſon q̃ſia ꝓlixitate vboꝝ.qꝛ nõ co artat᷑ nüero pedũ vel ſyllabaxꝝ.ſʒ in lõgũ ꝓ vYolũtate ꝓducit᷑. Nel ꝓſa ðꝛ ſi ꝓfuſa.vł Iſi ꝓꝛua.qꝛ ꝓꝛuit ſpacioſe ⁊ excurrit nullo termino ſibi ſᷣfixo vłpᷣfinito. Inde ꝓſula. lę.di.i.pua pꝛoſa.⁊ ꝓſaicus.ca.cũ. Peꝛoſapia pię.⁊ hęc ꝓſapies.piei.i.ꝓgeni⸗ es.generatio.⁊ ðꝛa ꝓſipo.pas.qꝛ ꝓcul ſi⸗ pat᷑.⁊ ſpargit᷑ vſq; in poſteros. Pꝛoſceniũ.nij.i.locus añ ſcenã vbi ludebãt vłſacriſicabãt ᷣm hug.apᷣ.vo dic. Nꝛo ſcenia pulpita ſũt añ ſcęnã vbi ludicra ex⸗ ercebant᷑.theatrales ludi. Pꝛoſcriptio ẽ aduerſus abſentẽ iudicialis ꝓnunciatio vt ipoſterũ ꝓcul agat.i.mane⸗ at ab imꝑio.⁊ talis ↄtra quẽ fu pꝛonuncia⸗ atio talis.⁊ cuius bona palam ⁊ aꝑte ſcri⸗ bunt. d pꝛoſcriptus. H Mꝛoſectu. cti.i. extũ.⁊ ðꝛ a pſeco.cs. Mꝛoſelitus.ti.eſt aduena ⁊ circũciſus qͥ mi⸗ ſcebat᷑ pplo dei.⁊ eſt gręcũ.x aũt ðꝛ ꝓſeli tus.q̃ſi ꝓcula ſolo ſitꝰ.etymologia ẽ.Cõit᷑ aũt dicunt᷑ pꝛoſeliti de gẽtibus ad ritũ iu⸗ deoꝝ ↄuerſi.⁊ coꝛ.pe. “ Pꝛolſeneta.tę.ẽ ꝑanymphꝰ.i.media ꝑſona. p quã aliquis ↄtractꝰ celæbꝛandꝰgaut ineun dus ꝓcurat᷑.⁊ tał ꝓcuratoꝛ i ſpõſalibus ðꝛ tanynphꝰ. q exploꝛat vorusatẽ hoiuzʒ. qͥ ⁊ cũ quibꝰ velint ↄtrahere ⁊ ſit facultas cõ trahentiũ vel ↄtrahere voleriũ. cuiꝰ remu neratio vel merces ðꝛ ꝓſeneticu. ⁊ cõſiſtit officium eius circa amicitias complẽdas. ⁊ circa aſſeſſoꝛes ↄquerẽdos oꝛdinarijs iu dicibus. vide.c.j.ð h in glo.ij.ð teiti.li.vj. NPꝛoſeqͥum.quij.i.ſeruitiũ.⁊ ꝛ a ꝓlequoꝛ. ꝛoſerpina.nę.filia cereri.ſ.luna vł ipᷣa ce⸗ res.vlterra.⁊ ðꝛ a ꝓſerpo pis.qꝛ circa noſ ſerpit.⁊ ẽ lũa vicinioꝛ nobis ⁊ ĩferioꝛ oĩbꝰ planetis. Vñ qͥdã. inferioꝛ reliqͥs eſt luna planeta planetis. Uł ꝓſerpina filia cereris ðꝛ ſemẽ vel ſeges.eo ꝙ ꝓcul ſerpat a terra creſcẽdo.Et coꝛ.pe.AVn Virgilius ene.vj Hec ſibi pulcra ferri pſerpina munus. Pꝛoſeuca.cę. ðꝛ domꝰ pauꝑũ ⁊ mẽdicoꝝ in q̃ elemoſynas petũt.⁊ ðꝛ a ꝓſeutõ.gręce. qð latine dr oꝛaꝛe ⁊ depᷣcari Itẽ ꝓſeuca ðꝛ or̃o vel depᷣcatio. Inde ꝓſeuticus.ca.cuʒ. i. depꝛecatoꝛius. Inde ꝓſeutice.i.humilia tiue.⁊ depᷣcatoꝛie ⁊ depᷣcatue0e. Pꝛoſicius.cia.ciũ.⁊ ꝓſiciuꝰ.ciua.ciuũ.qͥc⸗ qͥd ſuꝑfluitatis abſcindit᷑ ð q̃libet materia qdð alit᷑ ðꝛ ſucciſiuꝰua.uũ.⁊ ſuccidaneꝰnea neũ.⁊ inciſiuꝰua.uũ.⁊ põt dici ſbᷣſtãtiue.hq̊ ꝓſiciũ.cij.ł ꝓſiciuũ.ui.ł᷑ſucciſiuũ.ł iciſiuũ qdð ita ſuꝑfluũ abſcidit᷑ ð aliq̃ materia. Pꝛoſicũ.ci.ðꝛ pᷣma ꝑs extoꝝ.⁊ ðꝛ a ꝓſeco. cas.vł potiꝰ ꝓſicũ ðꝛ a pꝛos qð ẽ ad.⁊ icos qð eſt ſignũ vłimago. Inde pꝛoſicũ.q̃ſi ad imaginatio vel ſignum. JMU Pꝛoſimetricꝰ.ca.cũ.i.ↄſtãs ex ꝓſa ⁊ metro Pꝛoſintũ.ti.ðꝛ funis qͥ nauis alligat᷑ ĩ lito⸗ re ad palũ.⁊ ðꝛ a ꝓſon quod eſt longũ eo ꝙ longus ſit. Pꝛoſocẽ ðꝛ mariti auꝰ Pꝛoſocꝛꝰẽvxorl auia Pꝛoſodia.dię.f.g.i.accentꝰ.⁊ ðꝛ a pꝛos.qð eſt ad. ⁊ oda cantꝰ. Pꝛoſon gręce.latine ðꝛ longũ.ꝓlixũ.ꝓdu⸗ ctũ.vel rectũ.⁊ acuit᷑ in fſine. Pꝛoſopõ gręce ꝑſona ðꝛlatine.q̃ſi ad facieʒ ⁊nõ ꝙ h̊ nomẽ ꝑſona ſiãt.ſubſtaãtiã ꝑticu⸗ larẽ.ꝗ ſonat ĩ dignitatẽ.Et ſilr pꝛoſopa vł pꝛoſopon apud gręcos. Et ideo perſona non eſt niſi in natura intellectuali. Et ᷣm Boetiũ ſũptũ eſt nomẽ ꝑſonęa ꝑſonando eo ꝙ in tragedijs ⁊ comędijs recitatoꝛes ſi⸗ bi ponebãt quãdã laruã ad reſſentãdũ illð cuiꝰ geſta narrabãt decantãdo.⁊ inde ẽ eti am ꝙ tractũ eſt in vſũ vt qͥdlibet indiuidu um hoiĩs de qͥ põt talis narratio fieri ꝑſona dicat᷑. Et ex hoc etiã ðꝛ ꝓſopon in gręco.a vadeſt in ⁊ ſopos qð eſt facies.qꝛ hmõi aruas añ facies ponebant. Pꝛoſopopęia fit qñ res fingit᷑ loqͥ ꝗ loq non põt vel qñ ſermo dirigit᷑ ad rem qnon ꝑci⸗ pit.⁊ ðꝛa ꝓſopon.qð eſt ꝑſona.⁊ pęo dð ẽ hingo.quaſi fictio pſonę loqntis vel fingen tis loqͥ vel ꝑcipiẽtis.vt terra loquit᷑ fonti⸗ bus ⁊ maribꝰ Ael Ego terra calcoꝛ ab hoĩ bus.vel audite cęli ꝗᷓͥ loquoꝛ. ⸗ NPiꝛoſper. ra.rũ. ð fauſtus ſecundꝰ felix JIñ ꝓſpitas.tatis.i.ſucceſſus.vł fęlicitas. Pꝛoſtibulũ.li.n.g.i.lupanar.domꝰ meretri cũ.⁊ðꝛ a ꝓſto.ſtas.ibi ei meretrices ꝓſtãt i.ꝓ p̃cio ſtãt.⁊ meretricant᷑ AUł ðꝛ ꝓſtibu⸗ lũ.a ꝓſternẽdo.eo ꝙ poſt ludoſ ꝑactos ibi meretrices ꝓſternant᷑.vel ðꝛ a ꝓſtituo.tu⸗ is.qð eſt ꝓ pꝛecio ſtatuere ꝓponere.qꝛme retrices ꝓ pꝛecio ſe ſtatuunt. PHꝛoſtibula.lę.pe.coꝛ.i.meretrix.⁊ ðꝛ a pꝛo ſtituo tuis. AUn ieronimns. Inter virgi⸗ nem ⁊ pꝛoſtibulam. Pꝛotectoꝛ. toꝛis.eſt qͥ ſtat armatꝰ cũ pᷣncipe NVñ oliuiꝰ ⁊ belliſanꝰerãt domeſtici ꝓtecto res Juſtiniani.m Accurl. Pꝛoteruꝰ.ua.uũ.i.crudelis.valde terribitł. 2ðz a ꝓ vel pꝛos.⁊ toꝛuꝰ. IJIñ ꝓterue adũ. ⁊ ꝓteruia.uię.i.crud elitas vł terribilitas. Et hęc pꝛoteruitas.tatis. Vñ in greciſmo ðꝛ. Impꝛobus eſt aliquis verbis factiſq; peꝛoteruus. Pꝛotheſeoſpalange ꝗdã figura eſt ⁊ fit qñ yrvna pᷣpoſitio ponit᷑ pꝛo alia.vt Accepit eũ in vlnas ſuas.i.inter vlnas ſuas. Rogitãs ſuꝑ pꝛiamo.i.de pꝛiamo.⁊ ðꝛ a ptheſeos. qð eſt pᷣpoſitio.⁊ ꝑ alange.qð eſt trãſmuta tio qſi hpoſitionis tranſĩmutatio. Pꝛotheſis eſt qdã figura. ⁊ eſt appoſitio qꝗ⸗ dã ad pᷣncipiũ dictõis lr̃e vel ſyllabevt gna to ꝓ nato.⁊ tetulit ꝓ tulit.ſic eni dicebant antiqᷓ. ⁊ ð⁊ a ꝓtos ⁊ theſis Pꝛotociũ.cij.i.xenodocium.⁊ ðꝛa pꝛotos. qð eſt pꝛimum. Pꝛotocollũ.li.ẽ abbꝛeuiata ſcriptura de ali qͥ ↄtracta añqᷓ; charta fiat ⁊ : a ꝓptos ꝙ eſt pᷣmũ.⁊ collũ qꝛ in collis cartaꝝ pᷣmo loco fi⸗ ebat talis ſcriptura.⁊ poſtea habebat pex emplari. Eadẽ. ſceda vpO. Pꝛotologia.i.ſubtilis locutio qñ res ſingłę minutatim ꝓferunt᷑. ᷣm CMap̃. +. Pꝛotomartyr.tyris.i.pᷣmꝰ martyr.ſicut ha bel in veteri teſtamẽto ⁊ ſtephanꝰ in nouo. ⁊28ꝛ a ꝓtos qð eſt pꝛimus ⁊ martyr. Pꝛothoplaſtus.ſti.i.pᷣmꝰ foꝛmat vt Aldã. ⁊ðꝛ a pꝛotos qð eſt pꝛimꝰ.⁊ plaſtꝰ. Andei hymno. Be parentis ꝓthoplaſti fraude fa ctoꝛ condolens ⁊c. Pꝛotos.i.pꝛimus.⁊ accentuat᷑ in fine. Pꝛotribunali.i.intribunali. ꝓtheſeoſꝑalã⸗ ge.i. ppoſitio ꝓ ſpoſitione. Ael ꝓtribuna li.i.ad tribunalAlł ꝓ tribunali.i.ꝓ iudicio dãdo in tribunali.i.in ſede iudiciaria. Pꝛotus.ta.tũ.i.pꝛimꝰ.⁊ ꝛ a pꝛotos. ꝛouectꝰ.ta.tũ.i.ꝓcul vłañ vectꝰ.ꝓmotꝰ. ſublimatꝰ.auctꝰ.cumulatꝰ.vñ ꝓuecta eętaſ . ðꝛ annis aucta ⁊ cumulata. ꝛouent. tus. tui.i. abundãtia.⁊ ð? a pꝛo⸗ uenio.nis. Itẽ ꝓuent caſus bonꝰ.euẽtus. ſoꝛs.fructꝰ.ꝓſperitas.ſpᷣm Mapᷣ. 77 „„ ꝛouerbiũ.bij.n.g.i.ſimilitudo parabola. vbi aliud ðꝛ.⁊ aliud itelligi᷑.quaſi poſt v⸗ bũ poſitũ.vel qſi verbũ ꝓ alio.Inde h̊ pꝛo uerbiolũ.li.di.i.paruũ ꝓuerbiũ.⁊ ̊ ⁊ hec ꝓuerbiał.⁊ h̊ le.apᷣ . vo dicit pꝛouerbia ſunt aliud habentia in medulla. aliud in ſu ꝑficie pollicentin. Mꝛouerbioꝝ libꝝ edidit Salomon. Vñ diẽ Iſidoꝛꝰ etymo.vj.Salomon filius DHauid regis iſrael iuxta numeꝝ vocabuloꝝ ſuoꝝ tria volumina edidit. Hoꝝ pꝛim maſloth hebꝛei greci ꝑabolas.latini ꝓuerbia vocãt eo ꝙ in ipᷣo ſub comꝑata ſiłitudine figuras verboꝝ ⁊ imagines veritatis oſtenderit. Ipſam aũt veritatem ad intelligendã legẽ tibus reſeruauit. Pꝛouidentia.tię.f.g. vm Boetiũ in.iiij. de ↄſolatione.ẽ ipa dina rõ in ſũmo oĩuʒ pᷣnci pe ↄſtituta.ꝗᷓ cũcta diſponit.hᷣ qð tu iuſtil⸗ ſimũ ⁊ ęeq̊ ſeruãtiſſimũ putas oĩia ſcientię ꝓ uidẽtię diuerſũ videt᷑.qͥcqd circa ſpẽ vide as geri. Rebꝰ qͥdẽ rect oꝛdo ẽᷣ. Opinioni vo tuę ꝓuerſa ↄfuſio.Et in.v.li.idẽ dicit. Quis poſtulat vt neceſſaria fiãt ꝗq a diuino lumie illuſtrant᷑.cũ nec hoies neceſſaria fa ciãt eſſe ꝗᷓ videant᷑.dina ſᷣnotio naturã re⸗ rum ꝓpꝛietatemq; nõ mutat.mõet inteme⸗ rata moꝛtalibꝰ arbitrij libertas. Iẽ ꝓpuidẽ tia ſumit᷑ etiã ꝓ quadã cura ⁊ ſollicitudine rerũ tꝑalium in futurũ. ”””R Pꝛouicia.cię.ðꝛ a ꝓ vel pꝛocul.⁊ victus q̃ſi ꝓcul poſita ⁊ deuicta.Cũ enirhomãi olim vincẽdo totũ oꝛbem in ius ſuũ redigerent. pꝓcul poſitas regiones puincias appellaue rũt ꝓuintia etiã ðꝛ regio ſubiugata ⁊ tribu taria facta. Iñ h̊ ⁊ hec ꝓuinciał ⁊ h lę.i.tri butariꝰ. NMꝛouintia etis ðꝛ cõfiniuʒ regio⸗ nũ.Et ꝓuintia ſigt celeriter adů.⁊ ꝓuincia i. ꝓuidęẽtia.⁊ officiũ.vt ex ꝓuintia factũ ẽ i. ex officio. Itẽ hec puintia ðꝛ regio ſpãlit vñ comes ꝓuincięðꝛ. Inde ꝓuincialis.lis ⁊ h; le. gentile nomen. Pꝛouid.da.dũ.ðꝛ a ꝓuideo.des. Et eſt ꝓ uidus qͥ puidet pꝛouiſus cui puidet᷑.⁊ per ↄpoſicõʒ impꝛouidus.da.dũ.⁊ impꝛouiſꝰ ſa.ſũ.Et ꝓuidus.coꝛ.vi.Et pꝛouiſus pꝛo⸗ Pꝛoximus.ma.mũ.eſt ſuꝑlatiuũ de pꝛope Dfr eni ꝓpe ꝓpioꝛ.ximus. Iñ ꝓpe ꝓpius xime.adũ.⁊ hęc ꝓximitas tatis. Itẽ ꝓxi⸗ mus qñq; accipit᷑ ꝓ cognato vel ppinquo vel ᷣm ſanguinẽ.vel ſᷣm locũ.⁊ ſvᷣm hochʒ vim poſitiui.⁊ cõꝑat᷑ ꝓximus ꝓximioꝛ.et caret ſi uß atiuo In.iij. aũt ſniaꝝ ðꝛ.ic no tandũ e ne. pᷣmę natiuitatis.ſpe ↄuerſatõis.ꝓpinqᷓ tate ↄngatõis ratione beneſicij exhibitio⸗ Mꝛudẽs.dẽtis oĩs ge.ðꝛa poꝛro ⁊ vidensã ſi poꝛro.i.longe vidẽs.futura ꝑitꝰ.vſu do⸗ ctus.callidus exercitatõe artis inſtructus ↄſideratus.facundus. qqͥ facile fari põt Jnñ hęc pꝛudẽtia.tię.virtꝰ cardinalis.ſ.bonaꝝ ⁊ malaꝝ rerũ vtrarunq; diſcretio. Pꝛudentiũcula.lę.i.pua pꝛudentia. Pꝛuina.nę.f.g.frigus vel gelu matutini tẽ pis.⁊ ðꝛ a pyr.qꝛ vꝛit ſicut ignis.rigꝰ eni ſicut caloꝛ vꝛit. Inde h̊ ⁊ hęc pꝛuinalis.⁊ le.⁊ pꝛuinoſus.ſa.ſũ.⁊ ꝓdu.pe. Pꝛuna. nę. eſt carbo viuus.⁊ dum ardet ðꝛ pꝛuna a ꝑeundo.vela pyr. Sed dũ extin⸗ cta fuerit ðꝛ carbo.eo ꝙ careat flama. Inð pꝛunalis.lis.⁊ h le.⁊ pꝛunoſus.ſa.ſũ. Iteʒ pꝛunus.ni.ꝗᷓdã arboꝛ cuius fruct'rubetvt ignis. Iñ h̊ pꝛunũ.ni.fructus eius.⁊ h̊ pꝛu netũ.ti.locus vbi pꝛuni creſcunt.Et pꝛune us.nea.neũ Et ꝓdu.pꝛu.vñ Ille calet pꝛu na.fert pꝛunꝰ dulcia pꝛuna. Pꝛurigo.ginis.ðꝛ ardoꝛ.⁊ aduſtio carnis. vł auriũ.cogẽs ad ſcalpendũ. Itẽ pꝛurigo dðꝛ ipᷣa ſcabies ꝗᷓ pꝛuritũ ↄfert ⁊ ardoꝛẽ.vñ 2 dðꝛ pꝛurigo.qſi purigo.i.puſtionẽ agens Iñ pꝛuriginoſus.ſa.ſũ.i.ſcabioſus.⁊ pꝛu⸗ ridus.da.dum.in eodem ſenſu.ſ.pꝛuritu. ⁊ ſcabie plenus.⁊ ꝓdu.u.anter. Pꝛuritus.tus.tui.idem eſt qð pꝛurigo. ꝓximũ dici diuſis mõis.ſ.ↄditio ſalma.matis.vłhęc pſalma.mę.i.pſalmꝰ ⁊ componit᷑ diapſaaum. Hualmodis dicicant pſalmi. ⁊ ðꝛ a pſalmꝰ ⁊ oda. Sed pſalmodes.i veſica arenę ſunt q ex indigeſtione ciboꝝ naſcun. ſalmographus.phi.pe.coꝛ.i.deſcriptoꝛ pſalmoꝝ. Inde hęc pſalmographia.phię. i..deſcriptio pſalmo Vlſalmus.mi. Zꝛ.a piaiterta. q ad pſalteriũ cantabat᷑. Iñ h̊ ⁊ hec pſalmiſta.ſtę.q pſal⸗ mos cantat vel componit. M Vſalteriũ.terij.qͥdda inſtrumentũ muſicuʒ 7 ðꝛ a pſallo lis.qꝛ eo ꝙ pſallebãt᷑ ⁊ catabã tur pſalmi Inde pſalteriũ ðꝛ vbi pſalmi cõ tinent᷑. Itẽ pſalteriũ gręce.hebꝛaice nabliũ latine oꝛgann rr. Plſaltes.pſalte.ðꝛ peritus in cithara vlł oꝛ⸗ gano Un.i. Caralipo.xxiij. Quattuoꝛ mi lia ianitoꝛes ⁊ totidẽ pſalte canẽtes dno in oꝛganis. Uł ſᷣm Eab⸗ R altes. i. pſallẽs. ⁊ vt ſcribit᷑ in hiſtoꝛis.Tradũt phᷣi ꝙ ar⸗ monia lętũ reddat lętioꝛẽ ⁊ triſtẽ triſtioꝛẽ. Et vt dicunt mathematici. lti demões armoniam ferre non poſſunt.⁊ qnq; nulli Vñ etiam.j. Regl.xvj.qꝙ ſpũs dñi malus recedebat a ſaul.qñ DBauid coꝛam eo pſal⸗ lebat in cithaar. MVU⸗ Pſeudo gręce latine ðꝛ decipiẽs. vł falſus. Dnaev eudomenꝰ. i. fallax. ⁊ pſeudulꝰla. ſi.i. fallax falſus decipiẽs vl pſeudolus ðꝛ falſus ſeruꝰ ⁊ malus.a pſeudo.qð ẽ falſus. dulos qð eſt ſeruus. Et cõponit᷑ pſeudo apłs.i.falſus apłs. ſeudo ꝓpha.i.falſ ꝓphᷣa Vñ Apod.xvj. Aidi de oꝛe pſeudo ꝓphe exire ſpũs tres.imũdos.Et pſeudo xpᷣianꝰ.i.falſus ⁊ decipiẽs chꝛiſtian pſeu⸗ dographus.i. falſus ſcriptoꝛ. Et ſic in ſili⸗ bus põt eſſe cõpoſitio vel appoſitio.Et eſt pſeudo indeclinabile in vtroq; numero. et oĩs ge.vᷣm Bug. Pfſychomachia.chię.ẽ virtutũ vitioꝛum; pugna. ꝗfit in aia.⁊ ðꝛa pſychi.qð eit aia. ⁊ machia pugna.ãſi pugna ai. Pſitacus.ci.qdã auis ꝗͥ in indię litoꝛibꝰ gig nit᷑.coloꝛe viridi.toꝛquẽ habens puniceuʒ circa collũ.grandilingua.⁊ cęteris auibuſ latioꝛe.vñ ⁊ articulata verba expꝛimit.ita vt ſi eã non videas.hoieʒ loqui putes.ſʒ ex nata ſalutat.⁊ diẽ chęre qð ẽ aue.ſʒ cetera Yba diẽ iſtructõe. Un qͥda ſub ꝑſona pſita ci dicit. Pfſitacꝰ a vobis alioꝝ noia diſco. Hoc ꝑ me didici dicerecęſar. aue. Ptolomęi dicunt᷑ reges ęgypti.ſicut roma⸗ ni imꝑatoꝛes cęſares appellan. Ptiſana. nę.f.g. eſt ſuccus hoꝛdei vł pulmẽ tũ inde factũ Ael ptiſanę dicunt᷑ gręce q p pe fieri ſolẽt in pyla Inde h̊ ptiſanariũ rij. vas victite in quo coquit᷑ ptiſana. ⁊ ptiſa⸗ nariꝰ ria.riũ.ſᷣm hug. MDapᷣ.vo dicit. pti⸗ ſanę ex diũſis pigmẽtis fiũt ⁊ liqͥꝛibꝰ.Has quidã faciũt de hoꝛdeo qð in pyla decoꝛti⸗ cant.Et ſcribit᷑ ſᷣm eum ꝑ.p.in pᷣma ſylla⸗ ba. Blo. dicit. ij. Regl.x vij. Quaſi ſiccans ptiſanas. NMtiſana ðꝛ hoꝛdiũ ſiccatuʒ pylo tunſum.decoꝛticatũ.⁊ fit inde cibꝰ aptꝰ ca⸗ rentibꝰ dentibꝰ. VUñ quidã. Coꝛtice nuda- to ptiſanas nempe hoꝛdea dicsos. Phthongus. gi. i.ſonꝰ. Inde diphthögus i. dualis ſonuus. Ptotos.i.caſus Indeꝑ cõpoſitõʒ polypto ton. monoptotus. Mä ante W ge. vel pub Puber coĩs pit eſſe a ãttuoꝛdecim annis.ſed fęmia inci pit eſſe viri potẽs ab annis duodecim. Et ita volũt quidã puberem ex annis dici.ſ.qͥ quattuoꝛdecim ãnos expleuerit.qᷓ;uis tar diſſime pubeſcat. Sed certũ eſt puberẽ eſſe q ex habitu coꝛꝑis pubertatẽ ondit ⁊ gene rare iam poſſit. vñ ⁊ puber a pube.i.a pu⸗ dendis coꝛporis.qꝛ hęcloca tunc pꝛimituſ lanuginem dutcunt. Huberculus. li.m.g.⁊ hęc pubercła.lę.di. ſ.adoleſcentulus.⁊ adoleſcentula. NPubertas.tatis. ẽ collectio pubeꝝ.vłętas definita qttuoꝛd eci ãnis vłqᷓ puer pubeſcit Pubes. bis.ętas pueri iam qᷓttuoꝛdecim an noꝝ.Et pubes.i.collectio taliũ iuuenũ pꝓ⸗ pꝛie.Et pubes.i.pꝛima barba.ſ.lanugo.et ꝓpꝛie ꝑs inferioꝛ.ſ.pecten. AUñ ðꝛ pubes. quaſi nubes pudendoꝝ. . SJ Pubeta tę.⁊ pubeda.dę.i eodẽ ſenſu.i.ado leſcẽs puer.⁊ ðᷣꝛ ſic.q̃ſi pubi datuts. Publicanꝰ.na.nũ.ðꝛ a publicus.Et publi⸗ cani dicebant᷑ ↄductoꝛes victigaliũ fiſci.vł reꝝ publicaꝝ ſiue qͥ vectigalia publica exi⸗ gut. vel qͥ ꝑ ſecularia ⁊ publica negocia lu⸗ cra ſectant᷑ vñ ⁊ dicti ſunt ᷣm hHug.vł ſᷣm Bedam. Publicanus ðꝛ qͥ amiſſo pudoꝛe publice peccat.vel qͥ vectigalia.i.tributa publice exigit.Glo.aũt ſuꝑ illud Mat.v. Honne publicani hoc faciunt ſic dicit Ou blicani exactoꝛes romanoꝝ.quos iudęi ſic ge es. vł pubis.gtõ hu ius puberis.i.puer pubẽ iam hñs vel emit tens.ſ.qui iam generare põt. Hic vir inci⸗ vocant.qꝛ de re publica curã gerebãt. Di⸗ cunt᷑ etiã nomen traxiſſe a ;ublio romão rege.qͥ pꝛimus eos oꝛdinauit.Scdom vero Remigiũ publicani dicebant᷑ miniſtri he⸗ rodis ↄſtituti a publio romão rege.ad exi⸗ gẽda vectigalia.ſiue qͥ publica negocia ex⸗ ercebãt.⁊ ꝑ fraudes ⁊ pꝑiuria.iniuſta lucra ſibi accumulabant. NPublicaria dicunt᷑ ea ꝗq ob aliqð delictũ ſic enoꝛme in publicũ ęrariũ deuoluunt᷑.⁊ in⸗ de ðꝛ publicatio bonoꝝꝛ. Publica iudicia.ſunt dicta q̃ſi populica.qꝛ cuilibet de ppło ꝑmiſſa eſt eoꝝ ꝓſecutio. NPublicũ ius eſt qð pꝛincipaliter ſpectat ad publicam vtilitatẽ. NPublicus. ca. cũ.i. cois. Sed ꝓpꝛie cõeẽ q ꝑtinet ad oẽs hoĩes eiuſdẽ ciuitatis.Pub⸗ licũ ̊ qð ad oẽs generalr.⁊ ðꝛ publicus a publio.publius eni fuit quidã qͥ rem ſuam pmo loco cõem fecit ⁊ publicam Pugdens dentis.i.verecundus.ſed pudens opinionẽ veram ⁊ falſam metuit. Sed ve⸗ recundus nõ niſi veram Pudenda.i.genitalia. ab eo ꝙ pudeat illoꝝ vel a pube dicta ᷣm Paß. udicus.ca.cũ.i.caſtus ⁊ ðꝛ a pudoꝛ quaſi pudoꝛis cuſtos vel amicꝰ. Inde pudicicia cię.i.integritas vel caſtitas.Differũt tñ in hoc.qꝛ caſtitas eſt virtus motus libidinis domans.⁊ eiꝰ ſigᷓ abhoꝛrẽs Sed pudicicia eſt virtus motũ libidinis domans.ſed eiuſ ſigna non abhoꝛrens.Signa aũt eius ſunt geſtus coꝛꝑis.vox blanda.accurate oꝛna⸗ ri. Vñ virgines caſtas dicdimus. Matro⸗ nas aũt pudicas.Et ꝓdu.di.pudicꝰ. Anð Ouidius epi.Ille tñ pietate mea pᷣcibuſq; pudicis. Itẽ quidã. Sobꝛius a menſa.ð le cto ſurge pudicus. Nudoꝛ.doꝛis.ẽ verecũdia ex aliqͥ caſu inna ta ꝗᷓ nõ auferẽs memoꝛiã linguã impedit.⁊ eſt coꝛꝑis.ſiẽ pudicicia mẽtis. Inde pudo⸗ roſus.ſa.ſũ.Et pudoꝛ.ra.rũ.i eodẽ ſenſu i.pudoꝛe plenꝰ.Et coꝛ.pu. Vñ poꝛcoꝝx ſili⸗ qͥs pudoꝛ eſt inhiare fauillis. Pudoꝛatus.ta.tũ.i.pudoꝛe ſuffuſus.⁊ ðꝛ a pudoꝛ.Et cõponit᷑ expudoꝛat i.extra pu doꝛẽ poſitus.impudẽs.Et impudoꝛatꝰta. tũ.in eodẽ ſenſſu. Puer. ri.ðꝛ a pus puris.qð eſt cuſtodia. qꝛ in pure.i.in cuſtodia tenet᷑. Vel vt Nonio marcello placet.puer dicitur a punio.nis. q? pueri verberibus ſolent puniri ⁊ coerce ri. Vel puer ð a puritate vel a paruitate ⁊ piloꝛum ⁊ aliarũ rerum.⁊ notãduʒ ꝙ tribꝰ mõis ðꝛ puer. atiuitate.I.vt puer nat? adheęrens. Ide ⁊ clunabulũ vel clumiculũ nobis.Etate.vt nouẽnis decennis. Obſe eo ꝙ religet᷑ ad clunẽ. Vñ Nüũe.xxv. ddu quio.vt fidei puritate. Vñ dñs ad hiere⸗ gione arrepto.⁊ ꝓð.pe.giti. riter aduer. ⁊ hęc puellaritas.tatis. Et no gitoꝛũ.⁊ ðꝛa pũgo.gis.qꝛ cũ pungere vo⸗ ta ꝙ puellꝰ⁊ puera nõ ſunt in frequẽti vſu lumus.manu pugnũ facimꝰ.⁊ cũ eo pũgi⸗ nec puerꝰ. licet ab eo dimi.ſit in frequenti mus. Itẽ pugnꝰ qũq; accipit᷑ pꝛʒo modico 1 vſu.ſ.puerulus.pe.coꝛ. Nã a puer ðꝛ pu- qð ãqſipõt cõpꝛehẽdi in pugno.qð tñ ꝓpe n erculus.⁊ a puerꝰ puerulꝰ ꝓpꝛie ꝛa. hoeoc pugillũ dicit. 4 Puericia.cię.f.g.ðꝛ ſcᷣa ętas.⁊ ðꝛ a puer. ulcer. cra. crum. a ſpẽ cutis ⁊ pellis ðꝛ.ſ. 15 quaſi pura ⁊ nõ ad gignẽdũ apta.⁊ durat q; pulcrã habet ſuꝑficiẽ cutis.Et nota ꝙ li e⸗ a ſeptimo vſq; ad quartũdecimũ annum. cet pulcer ꝓpꝛie dicat᷑ de coꝛꝑe.trãſfertur Szʒ pubertas eſt ętas adulta ꝗᷓ iaʒ gignere tñ ad alia.⁊ nõ debet aſpirari pulcer. Vñ SH põt.⁊ incipit a rtodecimo anno. dicit Apuleiꝰ ꝙ errãt qͥ pulcer ⁊ ſepulcruʒ Nuerpera.rę.f.g.ꝗ pueꝝ vel puerã parit p.ch.ſcribenda eſtimãt.qꝛ in latinis dicti⸗ la EEt ꝓpꝛie puerpera ð i mo ꝑtu. Et inde onibus poſt. c. nota aſpiratiõis.ſ.h.nũqᷓ; ↄꝛ hoc puerperiũ.rij.ptus pueri vł puerę repitur. . lan ⁊ ꝓpꝛie bᷣmꝰ. Ael puerperiũ ðꝛ locꝰin qus Pulex.licis.maſ.ge.ðꝛa puluis.qꝛ ex pul⸗ iu puer ↄcipit᷑ ⁊ moꝛat᷑ in vtero mr̃is vſq; ad uere naſcit᷑.vel qꝛ magis ex puluere nutri n ptũ.ſᷣm Augl. MPapias vo dicit Puerpe⸗ tur. Iñ pulicoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ ⁊ abũdãs laä rium pᷣm ꝑtus.vel puer in vtero foꝛmatꝰ. pulicibꝰ. Iñ heęc pulicoſitas.tatis.i.pleni ſun ⁊ coꝛ.pe.puerpera. tudo ⁊ abũdãtia pulicũ. Et pulicariꝰ.ria. n⸗ Mugil.gilis.maſ.ge.qͥ certat pugnis. riũ.Et h̊ pulicinũ.⁊ pulicetũ.locꝰ vbi pu ro⸗ ugillatoꝛ.toꝛis.i.pugnatoꝛ.pugil.ſʒ pu⸗ lices abũdãt.⁊ coꝛ.pe.gti. 4 gil ex ꝓpꝛia foꝛtitudine. Pugillatoꝛ ex ar Pulios.ꝗdã herba.qꝛ ſemẽ ſile pulicibꝰ hʒ te. Et pugillatoꝛ.i.pancraciariꝰ.ſ.qͥ ali,d AVñ ⁊ ea latini herba pulicariã vocant. de manu in manũ ſubtrahit. Nullus. la. lũ. a ꝑuꝰ vel pupꝰ. Et ̊ pull⸗ Nugillatus.tus.tui.ars vel actꝰ dimicãdi li.i.ꝑuꝰ. Uñ hõ paruꝰ ðꝛ pulłꝰ. Itẽ nati re da ſeu pugillandi. ⁊ ꝛ a pugil vł pugillatoꝛꝛ. centes omniũ auiũ ⁊ etiãẽ quadrupedũ pul aa Nugillẽ. li.m.g.⁊ Hqͥ pugillum.li.qð pugno li dicunt᷑.q̃ſi puppi vł ꝑui.Ael pulli dicũ⸗ d dDefert᷑.⁊ in quo ſcribit᷑.vt liber vłtabula. tur.q̃ſi polluti a polluo.is.qꝛ polluti ſunt. ein vel charta.⁊ ðꝛ a pugnꝰ. Vñ Marcialis Ingde h̊ pullꝰla.lũ.i.niger.gra.grũ.quod Nrii capel. MPugillo aſſeuerante dictauerit. Et em nigrũ ẽ.qſi pollutũ ẽ. Uñ ieronymꝰ 7 idem pugillar. ris.⁊ B̊ pugillare.ris.et hic ad Nepotianũ. Veſtes pullas ęque vita 36t pugillaris. ris.in eodẽ ſenſu. ſ. venna vel vt candidas. Et inde pullatꝰ.ta.tũ.id eſt. mn coꝛnu. vel tabula manualis. AUnð Luc.j. nigris veſtibꝰ indutꝰ. Añ Juuenal.Hoꝛ⸗ WZ Et poſtulãs pugillarẽ ſcpᷣſit dicẽs.⁊c. Et rigda mater pullati ꝓceres. Itẽ a pullꝰpꝛo hͥ ⁊ hęc pugillaris.⁊ h re.qð ꝑtinet ad pu nato.ðꝛ pullulꝰ.la.lũ.diim. lin g gnũ.vel qð põt replere pugnun. pPulmentü. ti. n. g. cibe delicat ⁊ ſuauis. et hoi Nugillo.lonis.maſ.ge.i.cũ gladio pugnãſ ðꝛa pulpa.pę.Iñ ⁊ Hͥ pulmẽtariũ.rij.pꝛo ois ⁊dðᷣꝛa pugio.onis. — eodẽ.Et pulinẽtariꝰ.ria.riũ. Itẽ pulmẽtũ ce NPugio.onis.maſ.ge.ẽ qdðᷣdã iſtrumẽtũ fer xel pulmẽtariũ.ðꝛ qlibet cibꝰpᷣter panem. reũ longũ ⁊ acutũ.⁊ ðꝛ a pungẽdo.i.trãſſfi Quidam tamen dicunt ꝙ pulmentum de miam. Puer meus es tu noli timere. Iteʒ nota ꝙ antiqͥ dicebant hic puerꝰpueri.⁊ h ⁊ hec puer pueri.Et a pueꝛ ðꝛ hęc puera.i. puella.Et hic puerulꝰ.Et hic puercuł.li. dimi. Et hęc puerula.lę.⁊ puercula.lę.di mi.ſunt ſiliter. Et hic ⁊ hęc puerił.⁊h le. pe ꝓ. Iñ puerilit᷑ aduer. ⁊ hęc puerilitas. Irtẽè a puer ðꝛ h̊ puellus.li.dimi. Iñ h̊ pu⸗ ellulus ſili᷑ dimi.Et hec puella.⁊ hinc pu ellula. oia dimi. Itẽ a puellus ðꝛ hec puel⸗ la. ⁊ B ⁊ hęc puellarl. ⁊ B re.⁊ hinc puella⸗ gendo. Ael ẽ gladiꝰ ꝑuus bis acut lateri NPugna.nę fę.ge.ðꝛ a pugny.qꝛ olim ab ini tio vſus fuit in bello pugnis ↄtendere.vel qꝛ olim pᷣmo bellũ pugnis incipiebat᷑. Anñ ⁊ pugna etiã duoꝝ cẽ.⁊ aliqñ ſine ferro. Pugnella. lę. dimi.i.pua pugna. NPNugnax.nacis.qͥ ſepe ⁊ aſſidue pugnat.et 3d9 pugno nas. Ii pugnaculꝰ.la.lũ.i.ali quãtulũ pugnãs. Pugnabundꝰ da. dũ. i. pugnãti ſiłis. NPugnula.lę.dimi.i.pua pbugxgang.. Pugnꝰ gni.ðꝛ manꝰclauſa cũ cõpᷣhẽſiõe di riuet᷑ a puls pultis. . NPulmo.monis.eſt quoddã inteſtinũ aialii gquod gręci pleumon vocant. eo ꝙ coꝛdis abellũ ſit.in quo pneuma.i.ſpũs ineſt.ꝑ quẽ ⁊ agitat᷑ ⁊ mouet᷑.vñ ⁊ pulmones vo cati ſunt. Mã gręce pneuma ſpũs ðꝛ qͥ flan do ⁊ agitando aerẽ emittit ⁊ recipit.a quo mouent᷑ pulmones ⁊ palpitãt ⁊ aperiẽdo ſe vt flatum capiant.⁊ ſtringẽdo vt eijciãt Nulpa.pę.caro ſine pinguedie.ſicut ẽ groſ ſa ⁊ tumida caro crurũ ⁊ bꝛachioꝛũ ⁊ ðꝛ a palpo.pas.q̃ſi palpa.qꝛ palpitat.⁊ reſilit epe. Et ponitur ſſpe pꝛo adulatione ⁊ de lectatione.quia talis caro ſuauis eſt ⁊ de⸗ lectabilis ad veſcẽdum. Inde hęc pulpu⸗ la. lę. dimi. Et pulpoſus.ſa.ſum.i.pulpis plenus. Inde pulpoſitas. tatis. AUel dici⸗ tur pulpa a puls.quia olim cum pulte mi⸗ xta comedebatt. “ Pulpamentũ.ti.i.pulmẽtũ,.vel delectamẽ tum. ⁊ ð a pulpa. . ulpitũ. ti. n. g. analogiũ.legiũ. lectꝝ. legi Fag,20 a publicꝰ. qꝛ ibi publice legunt yt poſſint ↄſpici a pplo. Eu dula. s. diinii pua pulpa. Puls.tis.f.g.pulmẽetũ ſimplex ex farina a pellendo ſcʒ infirmitatẽ ⁊ debilitatẽ dicta Vultes.placẽtę ꝗᷓ tenuiſſimę ſunt dicunt m Mapbis. Pulſus.ſa.ſũ.i.eiectꝰ.fugatuſ.⁊ ðꝛ a pello Pulſus.ſus.ſui.vocatus eſt qꝛ pulſitat vł palpitet.cuius iuditio aut infirmitatem in telligimus.aut ſanitatt. quaſi pluuinꝰ. qꝛ de pluma fit. Vlł dicit᷑ a pullus.qꝛ de plumis pulloꝛuʒ fit. Inde B; puluinar.naris.idẽ qð puluinꝰ.Et pului⸗ naria dicũt᷑ qñq; ipſi lectuli vłlectiſternia gquę ſternebant᷑ in templis vñ ipᷣa tẽpla et feſta dicunt᷑ puluinaria.Sʒ puluin puati hois ẽ. Ceruical vel puluinar regũ ⁊ diui⸗ tum. Muluini etiã ſunt machinę qͥbus na⸗ ues deducunt᷑ ⁊ ſubducunt᷑ in poꝛtuʒ. Et pꝓdu.pe.puluinꝰvł puluinar. AUñ Ouidi⸗ in. xvj.epi. Collaq; puluino nr̃a ferẽda de Di. Iñ puluillus.li.⁊ puluinulus.li.dimi. i. paruꝰ pulun. NPuluis.uis.vel puluer.ðꝛ qð vi tollit᷑ ven ti. Tollit᷑ n. flatu. nec reſiſtit nec ſtare no⸗ uit. Vñ ꝓpha.Tanqᷓ; puluis quẽ pꝛoijcit ventaa facie terrę. In puluere. rea. reuz. gð eſt de puluere. vel ad puluerẽ ꝑtinẽs. Et pulueroſus.ſa.ſũ.i.puluere plenꝰ. Et puluerulentꝰ. ta. tũ. in eodẽ ſenſu. Et vtrũ q; comꝑat᷑.Iñ hęc pulueroſitas.tatis. et NPuluinꝰ. ni. mal.g.i.ceruical.⁊ dᷣta pluma hec puluerulentia tie. YDU NPumex.micl.ðꝛ lapis leuis ⁊ cauernoſus. ⁊8ꝛa ſpuma.q̃ſi ſvumex.qꝛ ſpumę denſi⸗ tate ↄcretus fit.⁊ tãtã hʒ refrigerandi na⸗ turã.vt in vas miſſus muſta deferuere de ſinãt. Iñ pumicoſꝰ.ſa.ſũ. Et pumiceꝰcea. NPumicellꝰ.li.dimi.i.ꝑuꝰpumex. (ceum. dunctoꝛiꝰ. ria. riũ. ða pungo. gis. Et hoe punctoꝛiũ.rij.cũ qͥ pungimꝰ. NPuncx.ctus.tui.actꝰ vel paſſio pungendi vel qd pungẽdo facimꝰ ⁊ ꝛa pungo. gis. Et hic punctꝰ.cti.⁊ B pũctũ.cti.in eodem ſenſu. ſ.qð pungẽdo facimꝰ. vel pᷣncipiuʒ lineę. Itẽ punctũ ẽ ſimplex vel indiuiſibit qᷓ;titas.pᷣma in cõpoſitiõe lineę.⁊ vltima i reſolutlone Ie punctũ ðꝛ in cõpoto q̃rta pars hoꝛę.Et nõ ꝙ maſculinũ.ſ.punctus cti.iam ceſſauit in frequẽti vſu qꝛ non vti⸗ mur niſi neutro. Dicimꝰ em h̊ punctũ.cti. Idẽ dicendũ ẽ de ſtadius ⁊ ſtadiũ.catinꝰ ⁊catinũ.qꝛ eoꝝ maſculinũ iã ceſſauit ĩ fre⸗ quẽti vſu. Itẽ punctũ eſt ſignũ ſegregãs iĩ tellectũ.⁊ ſpm̃ recreãs pꝛolatoꝛis. Et ᷣm hoc coma.colũ.⁊ periodus.ſunt pũcta. Punicꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ. vide.õ.phęniceon. Pupa.pę.ðꝛa pupꝰ.Et pupę dicunt᷑ ꝗdaʒ ſtatiunculę qᷓs virgines ſolẽt facere in mo⸗ dum filiaꝝ ⁊ veſtibꝰ obuoluere.q̃s poſtqᷓ; ad annos nubiles veniebãt ⁊ puerilibꝰab renũciabãt.quaſi ſub ptãte veneris futuri veneri ſacriſicabãt. Vñ Nerſius. BDicite pontiſices in ſacro quid facit auruʒ. Nẽpe hoc qð veneri. donarea virgine pupę.Iñ pupula. lę.dimi.i.pua puppo. Pupilb. li.ðꝛ qͥ cũ impubes ſit.deſijt eẽ in ptãte pr̃is.aut moꝛte pr̃is.aut emancipa⸗ tione patris.Et ſic pupillꝰ ðꝛ etiã ſi habe⸗ at pꝛẽm.il.ſi ſeruꝰ.sS:pupillꝰ.ff. de v. ſigni. Puypilla ſiłiter ðꝛ infra annuʒ pubertatis einãcipata. vel moꝛte patris deſinẽs eẽ in poteſtate eius.ſcʒ duodecim annoꝛum.ſiẽ pupillus infra qᷓttuoꝛdeci. Vel pupillꝰ vel pupilla ðᷣꝛ qͥ vłꝗ caret pr̃e vel mr̃e.vł vtro q;. ſcʒ oꝛphanꝰ.vłoꝛphana.Sed oꝛphanꝰ eſt grecum. NPupillus vero latinum. Naʒ in ps. vbi legitur. Pupillo tu erl adiutoꝛ. gręecus habet oꝛphano.⁊ dicit᷑ a pupꝰ. qꝛ habet paruam conſolationem. Iteʒ pupil la. le. ðꝛ meditulliũ oculi ſcʒ medius pũctꝰ oculi.in quo vis eſt videndi.⁊ dicit᷑ a pu⸗ pus.eo ꝙ ſit parua.vłðᷣꝛ a puella.eo ꝙ ſit pura ⁊ impolluta.ſicut puella. Hanc ple⸗ riq; papulam vocant.ſʒ falſo.Et hincpu⸗ hnen⸗ pilli dicunt᷑. quaſi ſine oculis.i. a parẽtibꝰ oꝛbi. Sed hi vere dicunt᷑ pupilli quoꝛum parẽtes añ deceſſer̃t qᷓ; ab illis nomen acci perẽt. Ceteri oꝛbi vocãt᷑. Iñ h ⁊ hec pu⸗ pillaris.⁊ Gᷓ; re.⁊ pupillarit᷑ aduer. Et hec pupitllaritas.tatis.Et nõ ꝙ pupillus ꝓd. pᷣmã.ᷣ licʒ Anticlaudianꝰ eã coꝛripiat dicẽſ Suſtẽtʒ regat ⁊ paſcat.foueatq; pupillos Oꝛatiꝰ.n. cõtradicit ei dicens. MSupillos q̃ͥs dura pᷣmit cuſtodia matrũ. NPupillaris ſubſtitutio drĩꝗ fit impuberi in euẽtu moꝛtl eiꝰ i ętate pupillari.ſiue verba ſint expᷣſſa.ſiue tacite itellecta. Inſti. e.ti. Puppis.puppis.f.g.ꝑ geminũ.p.ẽ (»§Fj. poſterioꝛ ꝑs nauis.⁊ ðr a pꝰ.q̃i poſtpoſita Et ponit᷑ ſępe ꝓ naui. Vñ in gręciſmo dr. ꝛoꝛa pᷣoꝛ nauis ꝑs.vltimam dicito pupꝑ pis.Dic latꝰ eẽ ratẽ. vẽtrem dic eẽ carina Pupus.pa.pũ.i.paruus. Purgatoꝛiuʒz. rij.n. g. locus vbi purgãtur aĩę. ⁊ d a purgo.gas. Et purgatoꝛiꝰ.ria. Purgatio.onis.f.g.ẽ de obiecto (rium crimie inocẽtię oſtẽſio Et ẽ duplex.ſ.canõi caꝗᷓ fit ꝑ iuramẽtũ.⁊ hec appꝛobat᷑ Et vul garis ſcilicʒ quã ſibi vulgus inuenit ⁊ hec fitꝑ ferrũ ca ndens.ꝑ duelluʒ. ꝑ aquaʒ fri gidã ſiue bulliẽtẽ.⁊ hęc repꝛobat᷑ vt.e.ti. c.ex tuarũ.⁊ ꝑ totũ ti.⁊.ij.q.iiij.memina. Nurpura.rę f.g. d a purus.ra.rum.eo ꝙ ſit pura mũda. Vñ dicit Iſido.xix.ety⸗ mo. vbi agit de coloꝛibꝰ veſtiũ. Purpura apud latinos a purit ate lucis vocata.apð gręcos vero poꝛphyra cũ aſpiratione Itẽ ſuꝑ illð ꝓuer.xxxj. Byſſus et purpura in dumentũ eius. dicit glo. Byſſus eſt candi di coloꝛis. Nurpureꝰ aũt coloꝛ de ſangui⸗ ne aĩantis qð purpura vocat᷑.ſic ⁊ ſangui nis habʒz ſpẽʒ. Itẽ alia glo. Cãt. vij. ſuper illð. Purpura regis iũcta cãnalibus dicit Cochleę maris ferro circũciſę lachꝛymas purpurei coloꝛis emittũt. quibus collecti purpurei coloꝛis tinctura cõficit᷑. Iñ pur pureus.rea.rũ.⁊ purpurinꝰ.na.nũ.⁊ pur puratꝰ.ta.tũ.i.purpura ĩdutꝰ vel oꝛnatꝰ. NPurus.ra.rũ.i.mũdus.liqͥdus.ſine cõmi⸗ xtione alicuiꝰ rei.imunis.inocẽs.expers. Et ꝓdu.pu. Vñ Ouidius epi. Quãtũ cõ fulges radijs argentea puris.Et Juuena lis. Dauca licʒ poꝛtas argẽtivaſcula puꝛi Pus puri s.f.g.i.cuſtodia.⁊ d a purus eo ꝙ purum cuſtodiat ⁊ retineat. Item inue⸗ nitur h̊ pus indeclinabile.i.putredo.vel ꝗdam infirmitas ꝗᷓ hoĩem reddit putridũ ⁊ tunc dr a puteo.tes.qð eſt fetere. AUnde quidã. Mus ꝓ putredo nõ declinabile cre do. Pus declinat᷑ cuſtodia qñ vocat᷑. Puſca. ſcę.f.g.quęda cõmixtõ aquę ⁊ vini vbi plus aquę adhibet᷑.quę puſculẽtl ma⸗ xime ꝓdeſt. ⁊ a pus vel puſcula. Puſillanimis.cõ.t.⁊ q me.⁊ puſillanimus ma.mũ.iĩ eodẽ ſenſu.i.puſillũ hñs animũ. ⁊2ðꝛ a puſillłꝰ ⁊ animꝰ. Iñ puſillanimit᷑ ad⸗ uer.Et hęc puſillanimitas.tatis.⁊ coꝛ.ni. Puſillꝰ.la.lũ.i.puulus.⁊ ðꝛa puſio.qð eſt ꝑpuus puer. Iñ hęc puſillitas.tatis.i.pui⸗ tas. Et nota ꝙ puſillus coꝛ.pᷣmã.licet pu⸗ ſio eam ꝓducat.Sʒ Oꝛatius ꝓducit pᷣmã de puſilla dicẽs. Rufam aut puſillã appel lat foꝛtiq; marito.ſʒ dic ꝙ ibi ẽ ꝓpũ nomẽ Puſinn“. na.nũ.i.puꝰ.⁊ ðꝛ a puſio. Et ſixe hic puſinnꝰ.ni.i.ꝑuꝰpuer. Nñ.Labeo po eta.Crudũ mãduces pꝛiamũ pꝛiamiq; pu ſinnos. Puſio.onis.i.ꝑuꝰ infans.vel puer.Et ꝓ⸗ ducit pᷣmã. Un Juuenalis. Nonne putas melius ꝙ tecũ puſio doꝛmit. NVuſiuncuł.li.dimi.a puſio. Et puſiuncu⸗ lus.la.lũ.Et puſillłꝰ.la.luʒ. Et puſiolꝰ.la. lũ. dimi. ſiliter. Puſtella.lę.i.pua puſtula. Puſtula.lę.ẽ inſuꝑficie coꝛꝑis turgida cok lectio.⁊ ðꝛ a pus.qð ẽ putredo.vel ifirmi. tas. Iñ puſtuloſus.ſa.ſũ.Et puſtulẽtꝰta. tũ.i.vlceroſus.puſtulis plenꝰ.tali infirmi tate infirmatꝰ. Iñ hęc puſtuloſitas.tatis. Et heęc puſtulentia.tię. Putamẽ.minis.i.alicuiꝰ materię reciſio et purgatio. Itẽ putamẽ põt dici cogitatio. ⁊ ꝓdu.hãc ſyllabã ta. Puteal.alis.n.g.qͥdã locus vbi pecunię di ſtribuebant᷑ ad vſurã.Et dicebat᷑ puteal. qꝛ ibi ſepe ꝑdebant᷑ pecunię diſtributę ac ſi eẽnt in puteũ demiſſę vł ꝓiectę.vł quia ibi hauriebat᷑ pecunia.ſicut ð puteo aqua Vñ Perſius.Si puteal multa tantꝰ vibi⸗ ce flagellas.ſᷣm Hugl. Papᷣ.vo dic. Pu⸗ teal.locꝰ in foꝛo vbi fęneratoꝛes dabãt et accipiebant pecuniã. Puteolus.li.maſ.ge.i.ꝑuꝰ puteꝰ. Item ſiẽ diẽ qdã glo.ſuꝑ illud Actj.vlt .Scða die venimꝰ puteolos. Puteoli locus vltra ro mam vbi Virgiliꝰ fecit balnea medicina⸗ lia.ſingula ꝓpꝛijs ſchbᷣta titulis.vt ðꝛ.ↄtra quã.ſ.valerẽt ęgritudinẽ. VUñ.ſalernitani inuidia ducti ſupueniẽtes in manu foꝛti ti tulos deſtruxerunt.⁊ ędiſicia mutilauer̃t. Pute⸗. tei. ðꝛ a poto.tas.quaſi potae Eſt 2 güt ois puteus fons.ſʒ nõ ecõuerſo.Si tñ in ꝓmptu ⁊ in ſuꝑficie ſit aã.fons tm̃ dicit᷑ Si aũt in alto ⁊ ꝓfundo ſit.pute c̃. In h heęc putealis.⁊ hoc le.ſᷣm hug Ufons ꝓpꝛieẽ qͥ aquas fundit i ſuꝑficie er lau. teus aũt ðᷣ qͥ eas tenet intrinſecꝰ. AUn diẽ Chꝛyv.fons ðꝛ vbicũq; aꝗᷓ manat de ter⸗ ra.Sʒ ſi in ſuꝑficie fons tm.ſii ꝓfũdo etiã puteus ðꝛ.Et Pap.dicit. Puteus aqᷓ vi⸗ ua in alto eſt. Fons in ſuꝑficie. Ois puteꝰ fons.ſʒ nõ cõuertii. Puticub. li. i. buſtũ. ⁊ a putoꝛ. toꝛis. eo q ibi puteat cadauer. Et puticulꝰ ðꝛ qͥ ca Dajuer inſpicit ⁊ coꝛ.pe. Putidus.da.dũ.i.feticꝰ.⁊ ðꝛ a puteo.tes. Iñ putitas.tatl.Et putida.dę.i.meretrix eo ꝙ puteat.i.feteat. YMVM NPutio.putionis.⁊ hęc putatio.onis.i.ali⸗ cuiꝰ rei abſciſio vł purgatio. Vñ Cantl.ij. Tempꝰ putatiõis aduenit. Suꝑ qͥ loco di cit Berñ. NParũ ẽ ſemel putaſſe. ſepe putã dum c. Na ⁊ putata ſępe repullulãt. Iteʒ putatio põt dici excogitatio. Z SPMutoꝛ.oꝛis.m.g.i.fetoꝛ. Putris. .t.⁊ q tre.i.putridꝰ.marcidus.⁊ ðꝛ q putreo.tres.Et putris.i.ſolubił.pul⸗ gerulentꝰ*. Et putrꝰ. tra.trũ. in eodẽ ſenſu AAVñ AVirgiliꝰ. Quadrupedante leuis pu⸗ trũ ferit vngula campũ. Iñ hęc putredo. dinis. Et putrid'“. da. dũ. Et heęc putridi⸗ Mutulentꝰ.ta.tuzʒ.i.putoꝛe ple⸗(tas.tatis. nus. IJñ hęc putulẽtia.tię.i.fetulentia. Jlutus.ta.tũ.i.purgatꝰ ⁊ purus. Vñ aurũ excolatum purũ dicimꝰ. Et nuces expur⸗ gatas eſſe affirmamꝰ.Et rõnẽ purã ⁊ aper tam putam foꝛe aſtrnumus. cta ſcripſerunt. nulli reſonãt vel habẽét. merũ ꝑtinens.ſ.ad quadraginta. Nuadrageſimꝰ. ma. mũ. ðꝛ a quadraginta yvt Ann q̃drageſimꝰ. Et hęc q̃drageſima mę.ð tꝑs ieiunij.Et hic h ⁊ hec qdrageſi malis.⁊ B; le.qð ẽ q̃drageſimę.vład q̃dra Quadragita. plis numeri (geſimã ptinẽs. ois ge.ð a q̃ttuoꝛ vel quad 4 . dr. 7 gẽtos. qð eſt decẽ.quaſi quater decẽ. . uadrãguł. la. lũ.i.qttuoꝛ angulos hñs. Iñ quadrangulatꝰ ta. ti. Et ſbſtatiue pt Littera pᷣus nõ erat. Añ ſupua⸗ cua vocata ẽ.qꝛ B.eretes cun ãc pter latinos Auadragenariꝰ ria. riũ.⁊ dragenus.na. nũ.i.q̃draginta annos hñs.vel ad illũnu declinari. ðᷣ quadrãgulꝰli.p tłi figura. Quadrãs.dꝛãtl.i.quarta ꝑs numi vłlibꝛe. Iñ h̊ quadratal.vłquadrãtale.lis.qðdã vile vas pᷣcij vniꝰ quadrantis. Muadreſſis.ſis.F.g.i.quattuoꝛ oboli vłpᷣ⸗ cium quattuoꝛ oboloꝛũ. Auadriennis. 9. t. ⁊ B;Bne. quattuoꝛ anno⸗ rũ. Iñ h̊ qdrienniũ.nij.i.ſpaciũ q̃ttuoꝛ an noꝛũ. Iñ ;̊ ⁊ hęc q̃driẽnal. ⁊ h̊; le. Quadriſidꝰ. da.dũ in q̃ttuoꝛ ꝑtes effuſus. vel diuiſus.⁊ coꝛ.fi. Quadrifoꝛmis..t.⁊ h̊ me.i.q̃ttuoꝛ foꝛma rũ. Iñ hęc quadrifoꝛmitas.tatis. Quadriga.gę.i.carruca a quattuoꝛ equis tracta vel ducta. In quadrigariꝰ. ria.riũ. qᷓ quadrigã ducit.⁊ ꝓducit dri. 3 Quadrigamꝰ. mi.qͥ q̃ttuoꝛ nupſit vxoꝛibꝰ. Quadriiugꝰ.ga.gũ.⁊ h̊ ⁊ hęc driiugis et H ge.in eodẽ ſeniu.i.cũ q̃ttuoꝛ iugat ad iu gum. Et ſubſtãtiue inuenit᷑ h̊ quadriiugꝰ ⁊ B̊ ⁊ hęc quadriiugis.huiꝰ iugis.equꝰad lugũ cũ quattuoꝛ ↄiugatꝰ. coꝛceuiu. Qusadrilibꝛis.i.q̃ttuoꝛ lib ꝛaꝝ pondꝰvł mẽ Quadrimat.tus.tui.i.quat⸗(ſura. ⁊ ꝓ.li. tuoꝛ annoꝛũ ſpaciũ.⁊ ꝓduema. Quadrimẽſis.ſis.ↄ.t.⁊ h ſe.i.q̃ttuoꝛ mẽſi⸗ um. qð alit᷑ ꝛ.h̊ ⁊ hęc qdrimeſtrl.⁊ G ſtre. Quadrimodł. da.dũ.⁊ h;̊ ⁊ hec q̃drimodis ⁊ hoc de.ĩ eodẽ ſenſu.ðꝛ a q̃ttuoꝛ vł q̃druſ Quadrimꝰ.ma.mũ i.q̃ttuoꝛ anno(⁊ modꝰ rũ. NUñ Oꝛatiꝰ in odis.De bmo qdrimuʒ ſabino metu diota. Iñ q̃drimułb. la. lũ. di. uadrigẽti.tę.ta.i.qt᷑ cẽtũ.⁊ mutat᷑.c.i.g. uadrinoctiũ.ctij.ſpaciũ quattuoꝛ noctiũ Quadrinodis.9.t.⁊ B̊ de.i q̃ttuoꝛ nodoꝝ Vlq̃ttuoꝛ nodos hñs. Iñ q̃drinodiũ. dij. Quadrupedãs.dãtl.oĩs.gene.i.q̃drupes. Vñ Virgiliꝰ i.viij.ęnei.Auadrupedante utrẽ ſonitu ätit vngula campi. unaropen vocio Aemor hñs pedes. et ðꝛ a quadrꝰ ⁊ pes.Etẽ ge.cõis.ↄſtructiõe ſed oĩs declinatiõe ſicut ⁊ diues.Et h̊ qua dꝛupes. dis. id eſt. equus. Et hic quadru⸗ pedes.dis.ꝗlibʒ beſtia q̃ttuoꝛ hñs pedes. Quadruplꝰ.pla.plũ.ðꝛ a q̃ttuoꝛ ⁊ plica.q̃ſi quattuoꝛ hñs plicas. Quadruplatoꝛ.toꝛis.⁊ q̃druplicatoꝛ.dicit yſurarius in quadruplũ ſua recipiẽs. Quadruplatoꝛ etiã ðꝛ ſenex vłↄtractꝰqͥ du obus pedibꝰ. ⁊ duobꝰ baculis ſuſtentat ꝑ plãtas incedit.⁊ coꝛ.dꝛu.naturaliter. uadrus.dꝛa.dꝛũ.i q̃ttuoꝛ angulos hũñs in qᷓttuoꝛ lateribꝰ.⁊ ð a quattuoꝛ. Iñ hęc quadra. dꝛę.i.q̃rta ꝑs panis vel alteri rei OQOB Añ Juuenal. At bona ſumma putes alie na viuere ädra.Et qdro.dꝛas.vbuʒ acti⸗ uum. Iñ hec q̃dratura.rę.⁊ coꝛ.d. Quadruuiũ.uij.n.g.locꝰ vbi q̃ttuoꝛ vię cõ ueniũt ⁊ tendũt ad idẽ. Iñ q̃druuial.cõ.t. ⁊ B le.qð ꝑtinet ad q̃druuiũ. —— Qualia.lię ẽ qdã auil.⁊ ðꝛ a qlis.vłðꝛ ãlia a voce quã facit.ſ.quaquera. Qualis. g. cõ.⁊ B q̃le. nomẽ relatiuũ ⁊ inter rogatiuũ qlitatis. Iñ qlit᷑ aduer. interro⸗ gatiuũ.Et heęc q̃litas.tatis.Et q̃liſicatiuꝰ ua.uũ.Et ẽ qualitas ſᷣm quã q̃les eſſe dici mur. vt ᷣm albedinẽ albi dicimur. Et ẽ ꝓ pꝛiũ qualitat. m eã ſiłe vł diſſile dici. Et nota ꝙ relatiuũ qlitat trahit genꝰ a ſequẽę te dictiõe.vt Nullũ deo tale ſacrificiũ qua lis eſt ʒelus aiaꝝ.⁊ ꝓdu.qua. Quãpaucꝰ.ca.cũ.i.valde paucus. Quãtꝰ.ta.tũ.ðriuat᷑ ab actõ q̃ʒ Inde ⁊ hęc quãtitas.tatis.⁊ quãtitatiuus.ua.uũ.Et ablatiu płis de quãtꝰ.ſ.quãtis. cõponit᷑ cũ ꝑ.⁊ ðꝛ ntiſper.i.quãtũ.vt Quãtiſper valet res iſta. tantiſper. Et nota ꝙ quãtꝰ ꝗrit de quãtitate ↄtinua.ad qð debemꝰ re ſpondere noĩa quãtitatiua.vt Quãtus es tu monocub itꝰ. tricubitꝰ.magnꝰ pꝑuꝰ. Sʒ qͥt ꝗrit de qntitate diſcreta.ſiue nũero ad qð rñũdent᷑ noia nũeralia. vt Quot ſunt iſti. duo. tres. Et huic expoſitiõi ↄcoꝛdat Pap̃.dicẽs.q̃nta.q;magna.qᷓ;pua. Unð Jacobꝰ in epla ſua.Ecce quantꝰ ignis qᷓ; magnã ſilua incẽdit.i.q;ꝑuus ignis q;ma gnã ſiluã incendit.Quãtꝰ ⁊ tantꝰ ad men⸗ ſuram. Quot ⁊ tot ad nũerũ ꝑtinẽt. Inde quãtillus.la.lũ.⁊ q̃ntulꝰ.la.lũ.ãbo dimi. Quartanꝰ.na nũ.i.q̃rtꝰ.vł qð iqrta die con tingit. vel af fligit.⁊ ðꝛ a q̃rtꝰ.Et hęc quar tana.nę.ꝓ quadã febꝛe ꝗᷓ qrta die vexat. Quartariũ.rij.qdã mẽſura.ꝗ rtã ꝑtem ſe⸗ xtarij capit. Qð etiã h̊ rtallũ ðꝛ. Quar⸗ tallũ etia ðꝛ caniſtrũ vel cophinꝰ. in qͥmoꝛ tui efferunt᷑. J Quartaꝝ tres ſũt ſpecies. Ana ẽ debita iu⸗ re naturę.ꝗᷓ ðꝛ bonoꝝ ſubſidiũ.q̃ hodie eſt aucta ad trientẽ ⁊ ſemiſſem. ᷣm numex fili oꝛũ. VUñ Quattuoꝛ aut infra dãt natis iu⸗ ra trientẽ. Semiſſem vo dant nati qnq; vł vltra. Alia ẽ trebellianica. Tertia falcidia de qͥbꝰ in.c.renũciꝰ.ð teſta.in glo.ſuꝑ ver bo qrtã ꝑtẽ.⁊ in.c.ſi pr.e.ti.li.vj.Et dꝛũt trebellianica ⁊ falcidia in B.qꝛ teſtatoꝛ pᷣt auferre falcidiã ⁊ grauare hẽdẽ ꝙ ipamn detrahat.trebellianicã vᷣo nõ põt intdicẽ. Quartꝰ.ta.tũ.tã oꝛdiale qᷓ; nüerale. (ſibi. Quat᷑denariꝰ.vłq̃ttuoꝛdenari.ria.riũ.ðdꝛ aq̃ttuoꝛdeci. Uñ Hiero.ĩ ꝓlogo ath. Sicq; q̃tdenaꝛio nũeꝛo trifoꝛmit᷑ poſito.i. ter vł triplicato qtdenario poſito ĩ ſerie ge nealogię. Hoc aũt dixit.qꝛ i genealogia il la tres qᷓrdenęponũt᷑. Ana patꝝ.alia re⸗ gũ.t᷑tia ſimpliciũ.Et ſũt qdragitaduę ꝑſo nę ibi nũeratę qꝛ ter ãttuoꝛdeci.vłtres q̃⸗ terdenę faciũt quadragintaduo. Quaternariꝰ.ria.riũ.ðꝛa quaternꝰ.Et hic quaternariꝰ.rij. ꝓ tali niero. Quarnio.onis.ðꝛ qͥ qttuoꝛ milites habʒ ſſᷣ ſe. ⁊ ðꝛ a quattuoꝛ. Vñ Act.xij.Tradenſ q̃ttuoꝛ quaternionibꝰ militũ ad cuſtodien dum eũ.Quidã ꝓferũt quaternio.ꝓ qua terno.ſed falſo. èH Quaternꝰ.na.nũ.ðꝛ a quattuoꝛ.Et h̊ quat᷑ nus.ni.vbi quattuoꝛ chartę.ſcʒ octo folia ſunt. Iñ quaternulꝰ. li. dimi. Quatriduũ.dui.n.g.i.quattuoꝛ dieꝝ.⁊ ðꝛ a quattuoꝛ ⁊ dies. Iñ q̃driduanꝰ.na.nuʒ. i.hñs quattuoꝛ dies. Quattuoꝛ ẽ oĩs ge.⁊ indecli.et tm̃ plis nũe⸗ ri. Et vt dicit Rapᷣ.duobꝰ. t. ſcribik. Quattuoꝛ vigilias noct ponit mgr̃ i hiſto⸗ rijs ſuꝑ illũ textuʒ atth̊.xiiij. Quarta dut vigilia noctis venit ad eos. vbi dicit. Quattuoꝛ vigilias faciũt excubãtes in ca ſtris. Mꝛima ðꝛ ↄticiniũ.in qᷓ oẽs ſimul vi gilant. Scða vo intempeſtũ in q̊ adoleſcẽ tes. Tertia galliciniũ.in qua viri. Quar⸗ ta antelucanũ.i qua ſenes. as dñs alijs noibꝰ nomiauit.ſ.ſero an media noct e.an gallicantu an mane. Marci. xiij. Quattuoꝛdeci ẽ ois ge.płis nũeri.⁊ id ecli. ⁊cõponit᷑ a quattuoꝛ ⁊ decc. Quattuoꝛdenꝰ.na.nũ.⁊ quattuoꝛdenariꝰ. ria.riũ.a quattuoꝛdeci. Et h̊ qttuoꝛdena⸗ rius.rij.Et qttuoꝛdecimꝰ.ma.mũ. Et q̃r⸗ tuſdecimꝰ.ma.mũ. Et q̃ttuoꝛdecies.i.q̃t⸗ tuoꝛ vicibꝰ decẽ.aduerbi6. Quaxũ vel quaſquũ.ðꝛ ſonꝰ ranarũ. Quend p.n.ſcribit᷑ in ᷣma ſyllaba.qꝛ.m.i n. mutat᷑ ⁊ ðꝛa qͥ.⁊ declinat᷑.qͥdã.ꝗdã.qð dã. vel qddã.Et vt diẽ hugl.Cũ dicimuſ quendã.certũ aliquẽ volumꝰintelligere.ſi nõ expᷣſſerimus nomẽ q̃ dinoſcit᷑.vt illud Matth̊. xx vj. Ite in ciuitatẽ ad quẽdã.ſi em dixiſſet ad quẽcũq; vel ad quẽlibet.nõ eſſet certus hõ. Sciebat em quippe domi⸗ nus ad quẽ mittrer. Quenqᷓ;.eundẽ.eandẽ.verũtñ ſcribũt᷑ ꝑ.n mutat᷑ em.m.in.n.⁊ ita de ſilibꝰ. Auercetum. ti. locꝰ ybi quercus creſcũt. et abundãt ⁊ ðꝛ a quercꝰ.Et querceꝰcea.ceũ qð de quercu totũ ẽ.⁊ ꝓð.pe.quercetum. Querc.cus.cui.arboꝛ ẽ multum annoſa.⁊ ðꝛ a ꝗro.ris.eo ꝙ ea ſoliti erãt dij gentium AIrentib reſponſa pᷣcinere.ſicut ait Iſido⸗ rus etymo.xvij. Vel ðꝛ a ꝗrẽdo.qꝛ antiqͥ⸗ tus quęrebãt ibi glãdes ad comedendum Querimonia.nię.i.lamẽtatõ.⁊ ðꝛ a quęroꝛ ris. Iñ qrimonioſus.ſa.ſum. Querela.ẽ ius qðdã reſcindendi teſtamen⸗ tum vel donationẽ vel dotẽ in totũ ceptaʒ ⁊ cõpetebat reo ex his ꝗ acta ſunt veli ꝑtẽ Mõ em̃ eſt ꝓpꝛie actio.quia nõ agit᷑ vt qͥd det᷑ vel pꝛeſtet᷑. Nec ẽ ꝓpꝛie accuſatio.qꝛ nõ accuſat᷑ quis vt puniat᷑ in coꝛꝑe.ſʒ ob⸗ tinet mediã viam.⁊ aperit viã ſuccedendi Em Aʒo.in ſũ.C.de inoffi. teſta. Querela inofficioſe damnatiõis inducitur ad iſtar ĩofficioſi teſtamenti.⁊ cõpetit libe ris vel parẽtibꝰ a dño debito bonoꝛuʒ poſ ſeſſoꝛi.ſubſidio iniquo excluſo. Et dat᷑ cõ tra illos qͥbꝰ datũ eſt in vſum ᷣm Aʒo. Querela inofficioſe dotis inducit᷑ ad inſtar donationis inofficioſę.⁊ cõpetit filijs cum matre cũ oĩa vel pęnę oĩa in filioꝝ fraudeʒ Deldit. ꝓ ſe vel pꝛo filia vł muliere alia ᷣm Querela inofficioſi teſtamenti( Aʒo.eo.ti. dakt oibꝰ qͥ tꝑe moꝛt iminẽtis ab inteſtato pñt ſuccedere exhęredat vel ſteritl.cõtra ſcriptos hęredes vel fidei cõmiſſarios. Quernꝰ.na.nũ.i.ad quercuʒ ꝑtinẽs.vel de quercu exñs. . Querquera.rę.i.febꝛis acuta.⁊ ðꝛa qroꝛ. reris.qꝛ facit hoĩiem ↄqueri. ⸗. Querułꝰ.la.lũ.pe.coꝛ.i.garrulꝰ.la.lũ.vłſę pe vel frequẽter querelas faciẽs. Jñ que⸗ ruloſus.ſa.ſũ.i.querela plenus. Queſitio.onis.f.g.ðꝛ a quęro.ris.⁊ ſynco patur. ⁊ ðꝛ ꝗſtio.onis.i.inqͥſitio.cã.vłdiſ⸗ ceptatio. Iñ hęc queſtiũcula.lę.dimi.⁊ ꝗᷓ⸗ ſtionariꝰ.ria.riũ.qð ad ꝗ̃ſtionẽ ꝑtinet.Et bic quęſtionariꝰ.rij.qͥ facit ꝗſtionẽ. Queſtio ſᷣm Aʒo.in ſũ.C.e.ti.ẽ inqͥſitio ve ritatis ꝑ toꝛmẽta. Vel ẽ oꝛatio interrogati ua. Ael alia ſignificatiõe idem ẽ qð toꝛmẽ tum.quia toꝛmẽtis veri tas inquirit᷑ vt cũ ſeruus toꝛquet᷑ ꝓ crimine fraudati cenſus gaut leſe maieſtatl. vt de dño dicat ꝗ nouit ita capit᷑ ꝓ toꝛtura in.l.ſi ſeruus·Sſi quis añ queſtionẽ.ff. de vſufru. In ꝗ̃ſtionarij. dicunt toꝛtoeszq. Queſtio incidẽs.ðꝛ illa qᷓ̃ ante litem ceptaʒ cõpetebat reo.ex hiſ queę acta ſunt int ſe ꝓ actoꝛẽ.vt pac.de nõ pe.rem iudi. 2* Queſtio emergens. ðꝛ ea ꝗ ſponit᷑ ex his 5 emergunt i lite. vt ſi qrit᷑. an iſte poſſit te ſtari. vel an danda ſit dilatio.vel ↄſiſia. Queſtio ꝓpꝛietat eſt.in q̃ de ſola ꝓpꝛieta⸗ te. HB eſt de dominio vł q̃ſi dominio ẽãſtio. de cau. poſ.⁊ ꝓpꝛie.cũ dilectꝰ. Et dico q̃ſi dominio. ꝓpter res incoꝛꝑales ꝗᷓ nõ poſſi⸗ dent᷑. vt in ſpualibꝰ. Inſti. de re. coꝛ. T in⸗ coꝛ·S incoꝛpalia. Queſtio poſſeſſiõis in de ſola poſſeſſiöe ↄtrouerſia ventilat᷑.de oꝛ.cog.ſuꝑ ſpo. Queſtio ſtatꝰ mouet᷑.cũ qͥs vendicat᷑ in ſer uum. C. de aſſer. tollẽ. l. vnica. i. pn. ⁊. liiij. diſ. frequẽs. Itẽ quęſtio debʒ eẽ de dubio c.cũ in iure.de elec.c.de muliere.de ſpon. ⁊. l.ancillę.C. de fur. Itẽ debet eẽ de diſfi cili. ff. ad caro. MNueſtiuncula.lę.f.g.i.pua ꝗſtio. MQueſtoꝛ.ſtoꝛis.idẽ ẽ qð ꝗſitoꝛ.ſ.qi loco iu⸗ dicis exqᷣrit de cauſis.⁊ a quęro.ris.ꝑ ſyncopã ꝓ ꝗſitoꝛ. Ał ðꝛꝗſtoꝛ.qͥ ꝗſtionibꝰ heſt. Et quęſtoꝛ dicebat᷑ oliʒ qͥ quęrebat ⁊ pꝓcurabat tributa ppłi romani. In hec q̃⸗ ſtura.rę.eiꝰ dignitas.Et ꝗqſtoꝛiꝰ.ria.riuʒ. gð ad queſtoꝛeʒ ꝑtinet. Siłit᷑ ꝑ ſyncopam ðꝛ hec queſtrix.idẽ ꝙ quęſitrix.vł vxoꝛꝗ̃⸗ ſtoꝛis ᷣm ugl. Itẽ ꝗqſtoꝛ qñq; ðꝛ mercen narius.qͥ pᷣdicat ꝓpter ſumptus. Queſtoꝛes illuſtres.ſic dicti ſunt.eo qͥ pecu nię publicę qrẽdę ꝑ mundũ ⁊ ↄſeruadeę ſi⸗ ue ↄgregãdę curã ⁊ ſollicitudinẽ haberẽt. ⁊ ad h̊ creati erant.⁊ dicebant᷑ quęſtoꝛes erarij.ab ere.i.pecunia dicti.ff.ð oꝛi.iurl. l.i⸗S· exact deinde regibꝰ.poſt bn. le. Queſtoꝛes ſacri palatij dicunt᷑ qui in pala⸗ tio pncipis libꝛis pᷣncipalibꝰ legẽdis vaca bant. nõ dico ſententijs. qꝛ illuſtres tm il⸗ las legebant. Vel dicebant᷑ qͥ idẽ officium gerebant in domo imꝑatoꝛis.Talis etiaʒ candidatpᷣncipis dicebat᷑.⁊ ſic capitur in ꝓhe. Inſti. ⁊. ff. de offi. Iſto. l. j.ĩ fi. ⁊. ff. de oꝛi. iurl. l. ij·S deinde. Quęſtoꝛes patricidij dicunt᷑.q cauſis capi⸗ talibꝰ pfecti vel ppoſiti erãt.ff. de oꝛi.iurl. l. ij . S. Palł. Iñ exqſtoꝛ.i.extra qᷓſturam po ſitus. Queſtuariꝰ.ria.riũ.qͥ qſtu viuit.ſicẽ merca⸗ toꝛ.⁊ ðꝛ a ꝗſtus. Iñ ꝗſtuarię dicunt᷑ mere⸗ trices.qꝛ quęſtu coꝛꝑis viuunt. ueſtus.tus.tui.i.acqᷣſitio alicuiꝰ rei.⁊ ðꝛ ꝗꝗro ꝑ ſyncopaʒ ꝓꝗſixꝰ. Iñ ꝗſtuoſus.ſa. ſum.i.quęſtibꝰplenus vel lucroſus. Item Aſtꝰ.ſta.ſtũ.mobilit᷑.ẽ ꝑticipiũ de q̃roꝛ.erl uicunq; cõponit᷑ ex qͥ ⁊ cũ ⁊ q;.Ab h̊ rela tiuo qͥ trahit vim relationis. quia requirit duo vba ſiẽ h relatiuũ qͥ. A ppoſitioe cuʒ eo. qe8.i.· qeuit. Et qe habet vt ſit collectiuũ. A cõiunctiõe q; ha bet vt ſit diſtributilu. Muiddã.i.aliqͥd modicũ.n.g.ẽ. Quidã vo Auies. qetis.⁊ qes.qᷣei.in eodẽ ſenſu:.id ẽ. trãqͥllitas. vel pax. ðꝛa quieo es. Et cõ⸗ ponit᷑ reqͥes ei. ⁊ reqͥes.etis. in eodẽ ſenſu S3 diſtingue.ſimplex in vſu ẽ m tertiam declinationẽ. ⁊ nõ ſᷣm qͥntã. Sʒ cõpoſituʒ Sm qntã declinationẽ in vſu.⁊ no ſᷣm ter tiã. Itẽ a qᷣeo.vła qes.ðꝛ qes.qetis.ge.o. i.qetꝰ. Et cõponit᷑ inqes etis.oĩs.ge.i. ſi ne qᷣete. Et lʒ qͥes ⁊ iqes hẽant.e.coꝛ.ĩntõ — Muietꝰ.ta.tũ.pticipiũ (tñ eã pð.in oblids . H ta. ta.tũ. nomẽ Quinariꝰ. ria. riũ. ðꝛ a qnq;.(.i.qete plenꝰ. Et ſubſtãtiue.h̊ qᷣnariꝰ.rij.ꝓ tali numero. Muincuns ẽ ꝑs aſſis cõſtãs ex qnq; vncijs nõ ðꝛ reſpectu totiꝰ aſſis.qꝛ nec multipli cat. nec duplicat' reddit ſuũ totũ. Inſti. de here. inſti . S hereditas in glo. Quindecim nũeri płis oĩs ge.⁊ idecli. cõ⸗ ponitur a qͥnq; æ deem. Auindenꝰ.na.nũ.pe.ꝓd.d a quindecim. Et qͥntuſdecimꝰ.a. ũ. Et qͥndecies aduer. Quingenti. tę.ta.i.qͥn⸗ (.i.q̃ndecim vicibꝰ qes cẽtũ.⁊ ðꝛa qnq; ⁊ cẽtũ.⁊ mutat᷑.c.i.g. Quinio.onis.ðꝛ a qͥnq;.ſiẽ h qternio.onis. a q̃ttuoꝛ.vñ ⁊ i ꝓlogo Sophonis diẽ Hie ronymꝰ.Hocſi veꝝ ẽ. Sophonias ꝓpha quinione(ita vt dicaʒ) ꝓphetico. glioſa maioꝛũ ſuoꝛũ ſtirpe generat eſt. hec dicit lieronym.qꝛ Sophonias qͥntꝰ nũerat᷑ ĩ generatiõe ſua. Sʒ qꝛ qnio nõ ẽ in frequẽ⸗ ti vſu ideo diẽ Hieronymꝰ vt ita dicã. Quinquagenꝰ.na.nũ.pe.ꝓ.ðꝛa quinqua⸗ ginta. Itẽ quinquagẽi dicunt᷑ qᷣ in capite ſunt qͥnquaginta militũ ↄſtituti. Quinq̃geſima ðꝛa qͥnquaginta. ⁊ durata dũica q̊ cantat᷑. Eſto mihi ⁊c.⁊ terminat᷑ ĩ ipſa die paſce. MQuinquãguł.i.qͥnq; angulos habẽs. NQuinquatres.hoꝝ nquatriũ. ⁊ hęc qnq⸗ tria.hoꝛũ triũ vel trioꝝ.qdᷣdã feſtuʒ ſic di⸗ ctum a qnq; atris diebꝰ. Quinq; em dies atros.i.aduerſos habuerunt romani ab Anibali ⁊ gallis obſeſſi.qᷣbꝰdiebꝰnemo fu it auſus exire.ſ̊ poſtea liberati.ad illoꝛuʒ dierũ memoꝛia. fecerũt illud feſtũ. AUnde Oꝛatiꝰ ĩ epi. Ac potiꝰ puer vt feſtꝰ qnqua tribꝰolim. Alij dicũt ꝙ qnqtria dicunt a ànq; .tribꝰ qꝛ nqes nũti tribꝰanis. vel qꝛ ter i qͥnq; ãniſ ⁊ durabat tle feſtũ ꝑ anq; AQuinqtriũ.trij.vel qnſtriũ.i.qnq; (dies. poꝛticuũ abivłſpaciũ vbi ſũt qͥnq; poꝛticꝰ um. ctij. ſicut dicebant antiqui. Quinquir.uiri.qui ſub ſe hʒ qᷣnq; v Quinq; nomẽ idecli. ois ge płis nũeri. Iñ Anqͥes aduer. Et qͥntꝰ.ta.tũ.⁊ qnꝰ. na.nũ. Quinq; foliũ.lij.herba qdã.quaʒ gręci vo⸗ cant pentaphilon a nũero folioox. Quinquẽnis.nis. .t.⁊ G ne.i.qͥnq; annoꝝ Inñ h qnquẽniũ.nij.ſpaciũ qnq; anoꝝ.Et bPæ hęc qnquennal. hᷓ le. Uñ.ij. Mach. iiij. Cuũ aut qnquẽnalis agon tyro celebꝛa ret᷑.Et ꝓð.na. IJñ hęc qnquẽnalitas.tat. i.qͥnquẽniũ.ł qnquẽnis tꝑis ętas.Etnõ qnquẽnale tꝑis ẽ.ſʒ qnquẽnę ętatl. Itẽ AInquẽenalẽ dicimꝰannũ.ſʒ qnquẽnẽ pueꝝ Quin queſſis.huiꝰ qͥnqueſſis.i.qͥnq; oboli vel pciũ qͥnq; oboloꝝ ⁊ ðꝛ a qnq; ⁊ aſſis. Quinquinatꝰ.tus.tui.i.ſpaciũ qͥnq; ãnoꝝ. — Quinqmꝰ.ma.mũ.i.qͥnq; annoꝝ vł qͥndes annus. Siẽ em dicimꝰ. bimꝰ duoꝝ annoꝝ Trimꝰ.triũ annoꝝ.Quadrimꝰ. q̃ttuoꝛ an noꝛũ. Sic dicim⸗ quinquimꝰ qnq; annoꝛũ Ißñ qnquimulus. la. lü. diimm. Quinquinoctiũ. ctij.ſpaciũ quin q; noctiũ ⁊ ðꝛ a quinq; ⁊ nox.ctis.vel potiꝰ a nocti⸗ ðꝛa qnq; ⁊ vir. Et hinc qͥnquiratꝰ.tus.tui eiꝰ dignitas. Et qͥndquira. rę. vxoꝛ qnq; vi ri. vel qnquira pe. coꝛ. ð mulier ꝗ̊ͥ hʒ dniq; viros ſub ſe. H Quintanꝰ. na. nü.i. qntꝰ vel qnta die. ↄtin⸗ gens vel affligẽs.⁊ ð a qͥnq; vel qͥntꝰ. Jñ qntana.nę.ðꝛ febꝛis ꝗᷓ anto die affligit. Et heęc q̃ntana vel qntina. qnta ꝑs plateę. qua carpentũ ꝓgredi poot. Quintine etiã dicunt᷑ floꝛes maloꝝ punico rum.⁊ tunc eſt grecũ nonneon. Quitilis.lis.qͥdã mẽſis.ſ.iuliꝰ.⁊ ðꝛ a qͥnq; vel qntꝰ.q̃ſi qnt/ a martio. Iñ h ⁊ hec qᷣn⸗ tilis ⁊ le.Et nõ ꝙ iuliꝰ ⁊ auguſtꝰ olim di cebãt᷑ qͥntilis ⁊ ſextilis a nũero qͥ diſtabãt apncipio ãni.i.a martio.Antiqͥ em annuʒ incipiebãt a martio vſq; ad tempus Nu⸗ meę pompilij qui addidit ianuariũ ⁊ febꝛu⸗ ariũ. ⁊ appoſuit illos in pᷣncipio anni.ſʒ di ſtinxit illos menſes ᷣm lunationes.ſicut ⁊ omnes alij erant diſtincti.Et ita qnꝰ remã ſit incoꝛrectꝰ vſq; ad tempꝰ Julij cęſaris. qͥcũ moꝛaret᷑ in ęgypto cũ Cleopatra. an⸗ num coꝛrexit ⁊ diſtinxit ᷣm curſũ ſolis ad idẽ punctũ in fine anni redeũtis. Scoõm er go cõſuetudinẽ antiquoꝝ qͥ annũ incipei⸗ bant a martio. oẽs mẽſes dicti ſunta nüe⸗ ro quo diſtabant a pꝛincipio anni.id eſt.a martio poſt iunium. vt quintilis quintus a martio. Sed poſtea ad honoꝛem Julij N iectiones.ſ.quidam.quiuis.quilibet ⁊ q⸗ / ceęſaris qui mn illo menſe natusẽ vł aliquã victoꝛiꝗ obtinuit.dictꝰ ẽ iuliꝰSextił vo di ctꝰẽ q̃i ſextꝰa pᷣncipio ãni.i.a martio.ſʒ po ſtea ad honoꝛẽ Auguſti qͥ ĩ illo mẽſe natꝰẽ vł ĩ eo aliquã victoꝛiã obtinuit.dictẽ au guſtł“ Noia wo ſequẽtiũ mẽſiũ ↄpoſita ſũt a nüero vicʒ qͥ diſtabãt a pᷣncipio anni.i.a martio.⁊ ab h̊ noie imber.vt ſeptẽber a ſe pꝓtem ⁊ imber.october ab octo ⁊ imber.q̃i octauꝰ ab imbꝛe.i.a martio.in qͥ imbꝛes ⁊ luuie abundant. ſic de alis. — „ QAuiparũ.ri. n. g. ẽ genꝰ herbę a gręcis dem qꝛ habeat vtutẽ feruentẽ.Et vt dicũt qui dam. ſpẽs quipari ðꝛ cinciber. Et videtur tur ęquari igni ꝓpt᷑ caloꝛl. Quiris lingua ſabinoꝛũ ðꝛ haſta. Iñ hęcq̃ componi ab ęquo ⁊ pyr.qð ẽ ignis.qꝛ dici rina. nę.i.haſta.Et h qrinꝰ.ni.dictꝰ eſt ro⸗ mulus.qui ſemꝑ haſtatus icedebat.vł qꝛ haſta eiꝰ poſt moꝛtẽ in auẽtino monte fixa ciuis romam.qꝛ romani a romulo. Ałro mani dicti ſũt quirites.quaſi haſtati ⁊ foꝛ tes.vn ⁊ qnq; quirites dicunt᷑ militeſ qui haſtam ſecum deferunt. Et ꝓdu.quir pe. gti.quiritis.⁊ circũſlectit vltimã quiris in ntõ. ſicut olim in integro fiebat.qꝛ declina batur. hic quiritis.huiꝰ quiritl.Et deſinit ntüs in is ꝓdu. quiris. G Quis vel qͥ. Quis habet ſedecim cõpoſitio nes. ⁊ ſyllabicas adiectiões.Cõpoſitiões em ſunt ſeptẽ.ſ.ſiquis.neqͥs.aliqᷣs.nũqᷣs. ecqͥs. vnuſquiſq;.⁊ qᷣſqͥs. Quiſãt hʒ qͥnq; adiectiões.ſ.qͥſnã.quiſpiã.quiſputas.q̃ſ⸗ / qᷓ;. ⁊ quiſq;. Sed qui recipit quattuoꝛ ad⸗ cun. =DW Quiſpiã deriuat᷑ a quis.⁊ eſt figure ſimpli cis ⁊ impoꝛtat purã inſfinitateʒ.ſicut aliqͥs diuerſaʒ.qꝛ piare ẽ facẽ puꝝ. vñ qͥſpiã hõ currit.i.pure vnꝰ.⁊ ſic quãdã diſcretionẽ facit circa inſinitatẽ. Recipit aũt hͥ femini num piaʒ in accuſatiuo caſu. quia femin a de facili imutat᷑.⁊ cũ q̊ nomẽ piaʒ videat᷑ pati ⁊ extra ſuã naturã poni.recte ſumit᷑ ꝑ accuſatiuũ qͥ rem denotat patientẽ. Pap. dicit. Quidpiã. aliqͥd modiccd. Quiſputas ſpeciei der iuatiuea qͥſ.Et ẽ ibi putas ſ yllabica adiectio.⁊ eſt accentus pᷣn cipalis ſuꝑ qs. AUñ Luc̃.j. Quiſputas pu er iſte erit. Et Matth. xviij. Quiſputas maioꝛ ẽ in regno cęloꝝ.Et debet acui qͥs ⁊ ſequẽtes duę ſyllabę debẽt grauari.qꝛ ſu⸗ per ſyllabica adiectiõe nõ ẽ ponẽdꝰ pꝛinci⸗ palis accentus.Et nõ ꝗ qͥs ideo recipit S ðꝛ floꝛuiſſe. Iñ h̊ qͥris. ritis.dictꝰẽ q̃libet verbũ putas in ſcdᷣa ꝑſona.qꝛ oĩs interro gatio mouet.⁊ pᷣcipue illũ ad quẽ ſᷣmo di⸗ rigit᷑.⁊ ſic talis adiectio cã cuiuſdã excita⸗ tionis inuẽta fuit.Ois aũt excitatio fitad ſubſtantia ⁊ nõ ad accidẽs ⁊ ideo cũ alijs i finitis nõ iungit. Quiſquilię.arũ.ſunt ſtipule ĩmixte ſurculii ac folijs aridis.ſ.ꝗdã paleę minutiſſimę q̃ſ vocant ſtipulas.Dicunt᷑ etiã quiſquilię qᷓ ſi qcqᷣd cadit.i.qͥcqͥd ſuꝑfluitatis ex arbo⸗ re vł aliq̃ materia cadit.vt purgamẽta fru menti ⁊ terrarũ.⁊ modici ſurculi.ſtercoꝛa ⁊ſitia.⁊ ſic m HHugla qͥd neutro.et cado cõponit᷑. Iñ quiſquilioſus.ſa.ſum.i.ple⸗ nus quiſquilijs. VUel dicunt᷑ quiſquilię a quis ⁊ curo.ras.q̃i cui curę ſunt ille.vł qͥs curat ð ilł ꝓpt᷑ ſui vtilitatẽ.⁊ coꝛ.i.añn.l. Quotẽnis.9.t.⁊ B ne.⁊ quotẽnꝰ.na.nũ.i. q̃dt annoꝝ.⁊ hʒ ꝗq̃rere de nũero annoꝝ.?ld qð debẽt rñderi hmõi noia. decẽnis.trien nis ⁊c.vł iſte gtũs annoꝛũ.cũ noĩe nũera⸗ li. vt q̊tennis es tu. Biennis.triẽnis.bimꝰ⸗ trimꝰ. Triũ vel quattuoꝛ annoꝛu;z. Quot.o.g.idecli.⁊ tm̃ płis nũeri ẽ.⁊ inro⸗ gatiuũ.infinitũ.relatiuũ. Iñ quotꝰ.ta.tũ. numerale.⁊ oꝛdinale.vt quot esĩ bancho pimꝰ.ſecũc'.Quotꝰ es in oꝛdine.quartus. quintꝰ.i.acholytꝰ.ſubdiaconꝰ. Siſne aſpiratiõe ponit᷑ in latinis dictionibꝰ. In grecis vo ſi in oͤn⸗ cipio dictionis fuerit.debet aſpi rari. vt rhetoꝛ.rhodꝰ.⁊c. Si vo in media dictione. debet tunc geminari. et poſt geminationem aſpirari. vt Pyrrhꝰ? mirrha. ⁊ huiuſmodi. Ita enim Pꝛiſtia⸗ no linguę gręcę ac latinę doctiſſimo placʒ. Raab. meretrix fuit in hiericho quę abſcõ⸗ dit ſpeculatoꝛes de fulijs iſrł.⁊ iterpᷣtat᷑ la⸗ titudo vel fames.vel impetꝰ.⁊ acuit᷑ ĩ fine e cens me.aut mgr meus. Rabboni.idẽ.⁊ acuit᷑ in iie. Rabies.biei.f.g.i.furoꝛ.inſania.decurſus cũ impetu. Iñ rabiecula.le.dimi.i.pua ra bies. Et rabioſus.ſa.ſũ. In hęc rabioſitaſ tatis. Itẽ a rabies.ð rabulꝰ.la. lũ. Et ra⸗ bidus.da.dum.pe.coꝛ.i.rabie plenus ra⸗ Rabbi. acuit᷑ in fine.⁊ int᷑pᷣtat᷑ mgr̃.ſiue do biei dat. furoꝛe plenꝰ.iratꝰ. inſanꝰ. IJñ ra Rabſates.ſcribit᷑ ꝑ.b.in interpᷣtatiõibꝰ.⁊ coꝛ.pe. ꝓpꝛiũ nomẽ viri e. Kacemifer ra. rũ.i.racemos ferẽſ.⁊ coꝛ. mi Racem. mi.ẽ botriõis ꝑs.ſ.ramuſcułꝰ cuʒ che eins pr⸗ o⸗ Racha.i inanis ⁊ vanꝰ.quẽ vulgata iniu⸗ ria abſq; ſenſu.vel abſqʒ cerebꝛo dicẽ poſ⸗ ſumus.⁊ eſt hebꝛęũ.⁊ acuit᷑ in fine. Ałqð meliꝰ ẽ. Racha eſt interiectio affectũ indi⸗ gnantis oñdẽs.ſiẽ cũ dolemꝰ dicimꝰheu ⁊ cũ letamur vah.⁊ ſilr cuʒ idignamur dici⸗ Rachel. interpᷣtat᷑ ouis.qꝛ ꝓ ea(mꝰ racha. Jacob pauit oues Laban ſoceri ſui. Iteʒ interpᷣtat᷑ viſum pncipiũ.vel mũda.vl vi⸗ dens deũ. Et põt eẽ indecli.vel põt declia ri hęc Rachel. lis. Et pð.pe.gti.⁊ ſignifi⸗ Radioſꝰ.ſa.ſũ.i.plenꝰ(cat vitã ↄtẽplatiuã Radicula.lę.dimi.i.ꝑua radix. (radicibꝰ Radius.dij.m.g.inſtrumentũ ẽ texẽdi ſcʒ pecten vel nauicula.vel lignũ qð diſtiguit ſtamina. ⁊ ðꝛ a rado.dis.eo ꝙ radẽdo ſiat Itẽ radius ðꝛ quodda genꝰ oliuarũ ob lõ⸗ Gitudinẽ.qꝛ longe ſunt ad ſiłitudinẽ radio rum. Radius etiam ðꝛ virga q̃ geometri ſi guras faciunt in ſuppoſito puluere. Item radius ðꝛ ſplendoꝛ ſtellarũ ⁊ ſolis.⁊ ðꝛ ſic ꝓpter longitudinẽ.quia longe emittitur ⁊ dirigit᷑. Itẽ radius ðꝛ illud rectũ ⁊ ſubtile lignũ qð a modiolo fotf vſqʒ ad cantũ di⸗ rigit᷑ ⁊ in vtroqʒ infigi᷑. AUñ gręciſmꝰ.Di cas textoꝛis radiũ.radiũ quoqʒ ſolis.At⸗ qʒ rote radius tibi ſit.nõ inuenio płꝰ.Foꝛ⸗ te nõ fuit memoꝛ virgulę geometri. Vñ di camꝰ ſic. Sitqʒ rotęradiꝰ.radi ſit pulue⸗ re tractus. 4V Radix.cis.f.g.ðꝛ a radiꝰ.qꝛ q̃ſi qbuſdã ra⸗ dijs fixa trę in ꝓfundũ demergit᷑. Vel ðꝛ a rado.dis.qꝛ ſi eradat᷑ nõ repullulat. IJñ radicitꝰ aduer.i.funditꝰ vſqʒ ad radice.et ꝓdu.radix pe.gti. Raphanꝰ.ni.gręci.nos radiceʒ vocamꝰ eo ꝙ totꝰ deoꝛſuʒ mittit᷑.cũ reliq̃ olera magis in ſũma ꝓſiliant.Cuiꝰſemine macerato qͥſ qʒ ſuas manꝰ infecerit.ſerpẽtes ipune tra ctabit.Ex ipſiꝰ radice etiã ebur albeſcit. Raguel. elis.ꝓpᷣũ nomẽ viri. Be qͥ ĩ Auro ra ðꝛ.Clauſit opes habuit ꝗᷓ Ragueł erãt. Ralla.lę.f.g.veſtis quę vulgo dicit᷑ raſilis et dicitur a rado.dis.Et hoc rallum.li.id eſt. raſoꝛium. r’ Rama ciuitas ẽ iuxta gabaa. ſiẽ habet᷑ Ju dic! xix. Et diſtat duodecim miliaribus a bethleẽ.ſic diẽ glo.ſuper illud Matth̊.ij. Vox in rama audita eſt.⁊c̃. Et interpᷣtat excelſa. vel exaltata.ſeu tonitruũ aut exal tatio. Et eſt ideclinabile ⁊ acuit᷑ ĩ fine. Alł vSm Papᷣ. Rama eſt viculus ſecus bethle em.in quo ſepultus fuit Samuel.ſed nũc tranſlatꝰ eſt in thꝛaciam ⁊ poteſt declinari hec rama.mę.⁊ tũc non accentuat᷑ in fine. Rameſſes indecli.acuit᷑ in fine.quędã ciui⸗ tas.de qua ðꝛ Exo.j.Ediſicaueruntqʒ vꝛ bes tabernaculoꝛũ pharaoni.phiton ⁊ ra meſſes. Itẽ Geñ.xlvij. In optio ſolo ter⸗ ręrameſſes. Be hac ðꝛ in Auroꝛa. Rameſ es ex ſe nomẽ myſteria pfer. Ramix. cis.i.mẽtula vł virga virilis. Uñ Juuenalis. Jacet exiguꝰ cũ ramice neruꝰ Iñ ramicoſus.ſa.ſum.qͥ magnã habʒ mẽ⸗ tulam. ſcʒ hernioſus. . Ramus.mi.ðꝛ a radix.q̃ſi a radice means. IJñ h̊ ramuſculus.li.dimi. Ramus ꝓpꝛie eſt qð a radice vel trunco manat.ſicut a ra muſculo cętera.Et ramoſus.ſa.luzʒ.i.dila tatus ⁊ ramis diffuſus. Item a ramus. ðꝛ BH; ⁊ hec ramalis.⁊ hoc le.Et h̊ ramalis.lis i.ramꝰ.Et ꝓdu.ra. VUñ qͥdã. Mampinuſ ẽ folium vitis ramuſculus huiꝰ. Itẽ Per ſiꝰ. At ramale vetꝰpurgãdi ſub ęre coctũ. Ran indecli.i.ira vel locꝰ iręg. Vñ etiã eue⸗ nit ꝙ efficit᷑ hõ rabioſus. ODJUMD Rana.nę.f.g.ðꝛ a ran.qð ẽ ira.q̃ſi iracũda. Cũ em iupiter omnibꝰ aialibꝰ dediſſet re⸗ gezʒ. ranis dedit quoddã lignũ bꝛeuiſſimũ pꝓ rege.qð cũ nũq; ſe moueret.ranę id ſpꝛe nerlit.rcZutik itat⸗ dedit eis ibim. ꝗra⸗ nas veſcit᷑.⁊ iõ pᷣoꝛe rege amiſſo. ranę con ꝗrunt᷑ ⁊ iraſcunt᷑. Ita dicit hhugl. Iſido⸗ rus aũt dicit etymo.xij. Ranęa garrulita te vocateę.eo ꝙ circa genitales ſtrepũt pa⸗ ludes.⁊ ſonos vocis ipoꝛtunis clamoꝛibꝰ reddunt. Itẽ dic magiſter in hiſto:ijs ſuꝑ Exo. Tria genera ſunt ranaꝝ. AUnũ fluui ale ⁊ vocale.Aliud minimũ.quod calami tum dicit᷑. qdð ſi pꝛoijciat᷑ in os canis.ob⸗ muteſcit Tertium magnum venenoſum. qò rubera zTÜCÜ. . Ranetũ.ti.locꝰ vbi rane abundant. Rancidꝰ.da.dũ.i.iracundꝰ vel fetidꝰ ama rus ex vetuſtate.⁊ inſipidꝰ'.⁊ ðꝛ a rancoꝛ. Iñ randicułꝰ.li.dimi.i.aliquãtulũ iracun dus. vel rancidus. Uñ Perſius in pꝛima ſatyra. Rancidulũ qðdãa balba.ð narelo⸗ cutus. Mõt etiam rancidum dici ex vitio. eo ꝙ rancos faciat.Et coꝛ.pe.rancidus. Rancoꝛ. coꝛis.dicitur ira.indignatio. do⸗ loꝛ.amaritudo mentis.vel fetoꝛ.et ꝓpꝛie carnis ex vetuſtate pꝛoueniens. Inde ran coꝛoſus.ſa.ſum.i.rancoꝛe plenꝰ. Et hic ⁊ hęc rancoꝛs.dis.id eſt.iraſcens vel iratꝰ. Inge rancoꝛditer aduerbiuz. id eſt. iraſci biliter. Et hęc rancoꝛdia.dię.i.ira. Inde rancoꝛdioſus.ſa.ſum.iracũdia vel ira ple ☛ Nanella. le. dimi. i. pus ran. Ranũculus.li. dimi.i.puarana.⁊nõ vᷣuat gen ſui bᷣmitiui.qꝛ rana ẽ ge.fę.ranũculꝰ So mal. ge.vt dicit ꝛiſtianꝰ. Napa. pę.f. g. ð: a rapio.piſ.eo ꝙ rapiat.i. cõpꝛehẽdat plus terrę radice qᷓ;napꝰ. Iñ hec rapula.lę.dimi.qð ⁊ h̊ rapulũ.li.iuue nitur. Et h̊ rapariũ.rij. locus vbi creſcunt rapę.qð ⁊ q̊ rapulariũ ðꝛ.Et h̊ rapulatuʒ ti. cibus de rapis. ⁊ ꝓð. pᷣmãa. Raphael interpᷣtat᷑ curatio vłmedicina ði Abicũq; em̃ curãdi vel medendi opus ne ceſſariũ eſt. H̊ angelus a deo mittit. Rapax. cis.i.auidꝰ.ſpoliatoꝛ cupidꝰ vłali⸗ ena violenter rapbiens. Rapidus.da.dũ.i.velox vel rapax cũ im⸗ petu currens. ”?ͦòèĩꝗe NRapacitas.tatl.i.cupiditas.expoliatio. Rapina eſt violẽta receptio reꝝ.vt ĩ.l.i.C. — vi. bo. rap. Et ð a rapio.pis.Et ẽ rapina pgeęraptatio ex pondere. Iñ rapinula.łę. Dimi. i. pua rapina. Et rapinoſus.ſa.ſum ii.rapina plenꝰ. Cõmittit᷑ aũt ꝓpꝛie crimẽ rapinę cũ ꝑ violẽtiã vi ⁊ aꝑte res alienas Oos rapit vndecũ q;.excepto loco ſacro. vł re eccłiaſtica.qꝛ tũc cõmitteret᷑ ſacrilegiũ. Raptoꝛ.toꝛis.maſ.g.ðꝛ duobꝰ modis.Eſt eñm raptoꝛ rerũ qui bona aliena vi rapit et apte. ff. ne qͥs eũ qͥ in ius.l.qj eximẽdi. Et ẽ raptoꝛ hoim.a maxime mulierũ. Et ðꝛ ra⸗ ptoꝛ a rapiendo.i.coꝛrũpendo.q̃ſi coꝛru⸗ ptoꝛ. Et põt raptoꝛ excõicari.nõ ſolum a ſuo epo ſed etiã ab ipſo in cuiꝰ epᷣatu rapi⸗ nam facit. Itẽ denegat ei penitẽtia.niſi re ſtituat ablata vel plenã ſecuritatẽ faciat ð reſtituendo.ſi tñ habeat vñ reddẽ poſſit. Raptus. tus.tui.ð actꝰ vł paſſio rapiendi ⁊8z a rapio.pis. Vel raptꝰ ꝓpꝛie ẽ illicit ↄcubitꝰ ⁊ ð a rapiẽdo.i.coꝛrumpendo. Ethh; raptũ.ti.inuenit᷑ ꝓ eodeʒ ſᷣm lhugl. Itẽ ꝓpꝛie rapina ẽ rerũ ⁊ raptꝰ mulierum Toõmittit᷑ aũt crimẽ raptꝰ duplicit᷑.videlʒ cũ ipſa puella violent᷑ rapit᷑ vt ĩꝑpetuũ te neat᷑. Itẽ cũ nõ ipᷣa violent᷑ rapit᷑.ſʒ vſus eniꝰ ea ꝓhibẽte violẽt᷑ vſurpat᷑. Itẽ tũc de mũ cõmittit᷑ raptꝰ.cũ ipᷣe raptoꝛ nõ deſpõ ſauerat pᷣmo ipſaʒ puellã. Large nõ ſoluʒ cõmittit᷑ in vᷣginẽ ſʒ etiã i viduã ⁊ ſcimoni alẽ. Aliqñ accipit᷑ ꝓ qͥlibʒ illicito ↄcubitu vcoitu.Et nõ ꝙ foꝛnicatio lʒ videat᷑ eſſe genꝰ cuiuſlibet illiciti coitꝰ q̃ſit extra vxo⸗ rem tũñ ſpalit᷑ itelligit᷑ i vſu viduaꝝ ⁊ mere tricũ ⁊ ↄcubinaꝝ.Stupꝛũ aũt ꝓpꝛieẽ vᷣgi nũ illicita deſloꝛatio. Adulteriũ vo ẽ alie⸗ ni thoꝛi violatio. VUñ adulteriuʒ ðꝛ.q̃ſi ad alteriꝰ thoꝛũ acceſſio. Inceſtꝰ ẽ ↄſanguine arũ vel affiniũ abuſus.vñ iceſtuoſi dicun⸗ tur qͥ ↄſanguineis vel affinibꝰſuis abutũt Rapt“ cõmittit᷑ cũ puella violent a domo pfis rapit᷑ ſeu educit᷑ vt coꝛrupta in vxo⸗ rem habeat᷑.ſiue puelle ſolũmodo ſiue pa rentibus tm.ſiue vtriſq; vis illata fuerit. Rarus.ra.rũ.i.nõ ſpiſſus.⁊ compat᷑. Inð rare rariꝰ.ſime.aduer.⁊ hęcraritas.tat. Ralilis.lis. .t.⁊ G le.i.res raſa vel piloſa vt radi poſſit.vel apta ad radendũ.⁊ ðꝛ a li. ⁊ coꝛ.pe.raſilis. “= Raſtrũ.ſtri.n.g.⁊ płarit᷑ hi raſtri.ſtroꝛuʒ.i rado.diſ.Et h̊ raſoꝛiũ.rij. Iñ h̊ͥ raſoꝛiolũ. ſtrumẽtũ ruſticoꝛũ.i.foſſoꝛiũ duplex vt di cunt.⁊ ðꝛ ſic a raritate dentiũ. vel a rado. dis.qꝛ radit trã. Raſtxꝝ etiã ðꝛ aliud iſtru mentũ ruſticoꝝ dentatũ q̃ͥ paleã remouẽt a granis. In hᷣ raſtellũ.li. diii. Ratio.onis.ðꝛ a ratꝰ.ta.tũ.i.firmꝰ.eo ꝙ ſir ma ſit. Et eſt ratio mentis motus in his ꝗᷓ dicunt᷑ diſcernere vel ↄnectere valẽs. AUlł ratio ẽ qͥdã morai viſũ mẽtl acuẽs veraq; a falſis diſtinguẽs. Sʒ ratiocinatio ẽ rati⸗ onabilis ſbᷣtiliſ q; diſputatio ⁊ a certis ad incertoꝛũ indagationem nitens cogitatio Itẽ ratio.i.diffinitio.Et coꝛ.pᷣmã rõ. Vñ quidam. Sic volo.ſic iubeo.ſit pꝛo ratiõe Ratio vᷣm Aʒo.C. de eden.eſt ſciptura cau ſa negociationis mutuę edita de dat ⁊ ac ceptis.ſecꝰ ſi ibi ↄtinet᷑ de pignere tm. vel de mandato tm̃.vl de ↄſtituta pecunia tm Alit ſumit᷑ ratio dũ ðꝛ.rõnẽ eſſe reddendã de oibus.ar.de reſcpᷣ.ſi qñ in v. rõnabileʒ cãm.quia teſtis nõ valet niſi rõnẽ ſui dicti reddat ſi quęrat᷑ ab eo.ij.q.j.in pᷣmis.tũc em̃ ratio ſumit᷑ ꝓ cauſa.Siliter ibi qð ra⸗ tione caret extirpare neceſſe eſt.vt.lx viij. diſ. coꝛ.epᷣi. Etiam pᷣlatus debet eẽ paratꝰ rõnẽ reddere oĩ poſcẽti:S/ecce.in fi.xxx vj diſ. 1 in. l.ſiqͥs · S ſed interduʒ.ff.de reli.et Ratiocinia ſunt rationũ redditiones ad q̊s aliqͥs obligat᷑ ex adminiſtratiõe reipubli⸗ ceę vel pᷣuatę quaʒ geſſit. Vñ publica.ſicut illa qbꝰ obligant᷑ officiales curię ex admi⸗ niſtratione aliqua ad rẽ publicã ꝑtinentẽ. vt in. l. officiał.C. ð epiſ.⁊ cle. Pꝛiuata ãt ſunt illa qbꝰ obligant᷑ aliqͥ ex adminiſtrati one reꝝ ꝑtinẽtiũ ad pᷣuatos.vt tutoꝛes.cu ratoꝛes. vel ꝓcuratoꝛes ⁊c. Vñ obligatuſ ad ratiocinia.ẽ ad rationẽ reddẽdã alicui aſtricuss. Roõnal.lis.cõ.t.⁊ G le.⁊ H ⁊ hec rationalis 1 2 Hle. dicunt᷑ a ro. Et licʒ qda iſta noia in⸗ different accipiãt. dꝛñt tñ.qꝛ rõnale ðꝛ qð vtit᷑ rõne.vt hõ.Sʒ rõnabile ẽ qð ratione agit᷑ vel ducit. ⁊ rõnabilit᷑ viuit. AUñ mlti imo oẽs hoĩes ſunt rõnales.i.aptitudineʒ hñt ratiocniãdi.ſʒ nõ oẽs ſunt rõnabiles quia nõ oẽs ducunt᷑ ratione.Et hoc ratio nale lis.n.g.dicebat᷑ pannus in pectoꝛe ſa cerdotis quadratus in quo lapides ſcioſi erant inſerti. Ratis.tis.f.g.dicebat᷑ pᷣmum ⁊ antiquiſſi mum nauigij genus.erudibꝰ tignis aſſeri⸗ buſq; cõtextũ.ad cuiꝰ ſiłitudinẽ factę ſunt naues ꝗᷓ ratarie dicunt᷑. Nũc vo ratis ꝗli⸗ bet nauis abuſiue ðꝛ. Nã ratis pꝓpꝛie dici⸗ tur cõnexio nauiũ vel ſtrues lignoꝝ ⁊ tra⸗ bium vel incaſtratura nauiũ.Ael rat ẽ il⸗ la ꝑs nauis.ſ.ꝗ eſt inter carinã ⁊ pꝛoꝛaʒ vł puppim.dicta qꝛ radit aquã vel qꝛ ſit rata ⁊ firma.Et ꝑ ſynodochẽ ꝗlibet nauis dici tur ratis.qꝛ radit aquã.vel qꝛ rata ſit ⁊ fir ma ⁊ firmiter currat. Iñ hęc raticła lę.di. i. ꝑua rat.Et coꝛ.ra.VUñ qͥdã. Dic latꝰ eẽ ratem.vẽtrẽ dic eſſe carinã. Itẽ aliꝰ.ra⸗ ta ſit.rat ẽ.ꝙ ↄcaua dicta carina. Ratiuncula.lę.dimi.i.ꝑua ratio. Ratus.ita.tũ.pticipiũ ẽ de reoꝛ.rerl.ratꝰſũ reri.i.extimare.putare. Iñ ratus ſũ.i.pu⸗ taui.Et ratꝰ.ta.tũ.nomẽ. ⁊ tunc tm̃ valet qᷓ;tũ firmꝰ. Iſidoꝛꝰ aũt dicit.ratũ ðꝛ qð ra tionabile ⁊ rectũ eſt.vñ ⁊ qᷣ pollicet᷑ dicit. Ratũ eẽ ꝓfiteoꝛ.hᷣ ẽ.firmũ atq; ꝑpetuum Et Pap.dicit. Ratũ.firmũ.ſtabile.iĩmu⸗ tabile. acceptũ. Itẽ ratus.i.arbitratꝰ. Et coꝛ.pᷣmã. Itẽ inuenit᷑ rata in alia ſignifica tione.vt Iſte ſoluat vel recipiat ꝓ rata.id eſt. ꝓ ꝑte ſibi ↄtingente. MM Nauciduo da:pt raueus. Iñ raucidulꝰ a.luũ.i.aliquãtulũ raucꝰ qͥ ⁊ rauculꝰ ðꝛ. Raucus.ca.cũ.ðꝛ a rauni qð ẽ raucitaſ.Et comꝑat᷑ rauc. cioꝛ.ſimꝰ. Iñ rauce.cius.ſi me.aduer.Et heęc raucitas.tatis. Et hęc raucedo.dinis.i.vocl ãputatio.ſiue impu Rauia.uię.i.vox rauca. Iñ hęc ra⸗(ritas. uilla lę.i.cauſidicꝰqꝛ clamãdo efficit᷑ raucꝰ Rauiatꝰ.ta.tũ.i.raucꝰ.⁊ ðꝛa rauio.as. Iñ hec rauiatio.onis.i.raucitas. Rauni.nomẽ indeclinabile.i.raucitas. NRauus.ua.uũ.i.rapax vel fului coloꝛis.et ðꝛa rapio.pis. Anð inuenit᷑. Lupa raua. Et in vtraq; ſignificatiõe ↄuenient᷑ ðꝛ lu⸗ pa raua. Nã rapax ẽ.⁊ fului coloꝛis. Inð rauulus.la.lũ.⁊ rauiſcellꝰ.la.lũ.ambo di. Et raua. uę talis coloꝛ.vel rapacitas. Et Nap̃.dic. Raua:niger coloꝛ mixtꝰ fuluo. aute EGE Zꝛ a reus. qſi rei actus. Et accipit᷑ reatus in ſcriptura multipliciter.ſ. ꝓ culpa.ꝓ pena.ꝓ obligatiõe penę tꝑalis ⁊ ęternę. Si em moꝛtale ẽ obligat nos pę⸗ ne eternę. Si veniale.obligat nos penę tẽ? poꝛali.vt dicit mgr in.i.ſniarũ. Tñ ſcias ꝙ reatus ðꝛ ſᷣm qð qs eſt reꝰ penę.et ideo ꝓpꝛie reatus nihil aliud ẽ qᷓ; obligatio ad pęnã.Et qꝛ obligatio quodãmodo eſt me dia int᷑ culpã ⁊ penã.ex eo ꝙ ꝓpter culpaʒ aliqͥs obligat᷑ ad pęnam.ideo nomẽ medi trãſumit᷑ ad extrema.vt interdũ ipᷣa culpa vel pęna. reatus dicat᷑. rßMVs Rebecca.interpᷣtat᷑ patiẽtia.vłꝗᷓ multũ ac⸗ Rebellis.lis.2.t.⁊ h le.i.iobediẽs (cepit. reſiſtẽs.ↄtrariꝰ. Iñ hęc rebellio.onis.⁊ B rebelliũ.lij.in eodẽ ſenſu.i.repulſio.vel re ſiſtimẽtũ.⁊ poſt pacẽ factã ad bellũ reuer⸗ ſio.belli iteratio. M Recaluaſter.ſtra.ſtrũ.i.retro aliquãtuluʒ caluus. Et ꝓ eodẽ iuenit᷑ recauluꝰ.ua.uũ Recẽs.ent.oĩs ge.i.nouꝰ.⁊ ðꝛ a reci qð eſt iterũ vel retro.q̃ſi renouatꝰ vel iterũ nouꝰ Sʒ recẽs naſcit.nouuũ fit. Iñ recentulus la. lũ. aliquãtulũ recens. Et cõponit᷑ ꝑre⸗ cens.qᷓ;recens.i.valde recẽs. Recenſit' pe. pðᷣ. ð: renouatꝰ. recẽs factꝰ. Sʒ recenſitꝰ.pe.coꝛ.ẽ idẽ qð nũ erat᷑.reci⸗ tatus. rememoꝛatus. Vñ Aaſa recenſita ſz poma recenſita dicas. Receptaculũ.li.n.g. locꝰ vbi fit alicu iuſ rei Receptatoꝛes dicunt᷑ qͥ aliqͥs re- (receptio. ceptant.⁊ vt frequẽtiꝰſonat in malũ.Sũt em illi.qͥ fures.raptoꝛes.⁊ cęteros male⸗ factoꝛes recipiũt.vt.C.de his qͥ latro.l.j. et. ff. de recepta. le.j. Sine quibus latere non poſſunt.vt in.capitulo ſicut ait.de hę re.vbi hęreticoꝝ receptatoꝛes anathema⸗ tiʒant᷑. S ʒ receptoꝛes ſᷣm Innoc.dicunt᷑ aduocati.in.c.ex ꝑte.de poſtu. Reci.i.iteꝝ.vel retro gręcũ efſrf. Recidiuus.ua.uũ.⁊ rediuiuus.ua.uũ i.re nouatꝰ.poſt caſuʒ reꝑatꝰ.qð nõ põt eẽ ni⸗ ſi caſus pᷣceſſerit vmoꝛs. Vñ recidiua ar boꝛũ ſũt ꝗͥ alijs ſectis repullulãt. Et eadẽ dicunt᷑ rediuiua.qꝛ redeũt ad id qð fuer̃t. quaſi denuo viua. — Reciduus.dua.duũ.i.retro vel iteꝝ cadẽs Recinũ.ni. vłh̊ reciniũ.nij. matronale ope rimentũ.quędã.ſ.veſtis vł palliũ.⁊ ð ſic q̃ſi reucinũ.qꝛ dimidia ꝑs eiꝰ retro abijcit᷑ Igẽ ⁊a gręcis ðꝛ ſtola. Recip 200, c9. ch.i.iteꝝ ouer ſiuꝰrepetitiuꝰ Vñ recipꝛoca ðꝛ ↄſtructio in q̃ eadẽ ꝑſona iterũ repetit᷑.vel in qua eadẽ ꝑſona videt agere ⁊ pati. vt Ego diligo me. Tu diligl te. Petrus diligit ſe. Et coꝛ. p. Recõſus.ſa.ſũ.i.recõditꝰ.⁊ ðꝛ a recõdo.is Recõuẽtio.onis.f.g.ẽ actio rei ↄtra actoꝛẽ Recta linea aſcẽdẽs.ſũt pĩ.auus.pꝓauꝰ.ab gauus. atauus.tritauus.ſicut in femis line ain dicimꝰ. mr̃em. auiã. ꝓauiã. abauis. Recta linea deſcẽdẽs.ſunt ſiliꝰ.filia.nepos neptis.ꝓnepos.ꝓneptis.abnepos. Rectoꝛ.toꝛis.m.g.ðꝛ regẽs aliqͥd ꝑ ſuũ of⸗ ficiũ.⁊ ðꝛ a rego.giſ.A qͥ etiã rectꝰ.cta.ctũ Iñ rectitudo.dinis.i.iuſticia.ęqtas. Recuſatio ſᷣm ſpe.e.ti.ẽ iuriſdictionis vel audiẽtię cã ſuſpitionis ꝓpoſita declinatio vt. C. ð iuð.l.aꝑtiſſimi.Et fit vſq; ad.xx. dies m leges.ᷣm canões dũtaxat ꝑ decẽ Recuticus.ca.cũ.idẽ ẽ qð cuticus vel recũ ticus.qͥ retrouerſaʒ hʒ pellẽ virib membꝛi Vnñ recutici ꝓpꝛie dicunt᷑ iudei. q̃ſi retro hũñtes cutẽ.i.circũciſi.Carẽt em anterioꝛi pelle virilis mẽbꝛi. Añ Perſiꝰ. Recutica q; ſabbata pelles.Et vocauit ſabbata re⸗ cutica.ꝓpter recuticos.qꝛ ad eos ꝑtinent ⁊ ea celebꝛant.Et ꝓdu.iti. Redditus.ta.tũ.ðꝛ a reddo.dis. VUñ Oui dius epi. A iuuene ⁊ cupido credat᷑ reddi ta virgo. Itẽ redditꝰ.tus.tui.i.lucrũ mer ces.fructꝰ.vectigal.pᷣſtatio.cenſus. Redibitio.onis.ẽ emptionis reſolutio.vt ff.ð acqͥ.poſſeſ.l.pomponiꝰ/S.pᷣterea.in fi. NRedimiculũ.li.n.g.monile vel coꝛona vel vitta.qᷓ mitra in capite feminaꝝ alligat᷑.et ðꝛ a redimio. mis. Vel redimiculũ ſuccin⸗ ctoꝛiũ vel bꝛachiale qð ꝑ ceruicẽ deſcẽdẽs ⁊ a lateribus colli diuiſũ.vtrarũq; alaruʒ ſinus ambit ⁊ hincinde ſuccingit vt ↄſtrin gens latitudinẽ veſtis ad coꝛpus ↄtrahat ⁊ iũgẽdo cõponat.oc vulgo bꝛachile dꝛ q̃ſi bꝛachiale.qᷓ;uis ñ bꝛachioꝝ.ſʒ renũ ſit Redimitꝰ.ta.tũ.i.oꝛnatꝰ.coꝛonatꝰ (cigulũ Relditus. tus.tui.p. coꝛ.ðꝛ a redeo.dis.Et ſigniſicat duo. Redituſ em ðꝛ qð redit.qꝛ ſingulis annis redeat. Uñ Ouidiꝰde ſine titulo. Turpi thoꝛi reditu cenſus augere pat᷑ nos. Itẽ reditꝰ.i.reuerſio. AUñ Ouidi us epi. Uela ꝗqroꝛ reditu vbi carere fide. Redux. cis.ois ge.qͥ redit.⁊ ðꝛ a re.⁊ dux cis.vel a reduco.cis.⁊ coꝛ.du.qꝛ tenet na turã huiꝰ pſteriti duxi. “”VZMẽ Refectoꝛiũ.rij.locꝰ vbi reficiunt᷑ famelici. Itẽ refectoꝛiũ ðꝛ locꝰvbi iſimul comedũt fratres vel monachi. Refectꝰ.cta.ctũ.i.repletꝰ.recreatꝰreleuat⸗ Refertus. ta. tũ.i. repletꝰ. Et ðꝛ a refertio. tis. ᷣm Hugl. NMap̃. vo diẽ. Referta ple⸗ na. bñ ferta. obeſa. craſſa ⁊c. Refrigeriũ.rij.n.g.i.ſubſidiũ opitulamen auxiliũ.ſolatiũ.leuamẽ redes. Refugiũ.gij.i.auxiliũ.tutela.ſecuritas.ad iutoꝛium.⁊ ðꝛa refugio.gis. Refugus.gi.pe.coꝛ.qͥ fugit ꝓpꝛiã patriaʒ. ⁊ ꝓpꝛie apoſtata.q̃ſi refugiũ quęres. Regillũ.li.eſt veſtimẽtũ regiuʒ.⁊ ꝓpꝛie dðꝛ reginę latũ veſtimẽtũ vel peplũ ſericũ. Regio.onis.f.g.patria regi ſubiecta. et ðꝛ a rex. regis. In regionarꝰ.ria.riũ.ad re⸗ gionẽ ꝑtinẽs.vel de regione exñs. Regia. gię. ðꝛ domꝰ regis.dicta a rege. Regiſtrũ.ſtri.n.g.qͥdã liber ð regimineec⸗ clelſię. ſcʒ ex cuiꝰ dictis ecclia regit᷑ ſᷣm hu gui. Pap. vo dicit. Regiſtrũ liber qͥ rerũ geſtarũ memoꝛis ↄtinet. Vñ ⁊ ðꝛ quaſi rei geſteę ſtatio. Regiuncula.lę.dimi.i.ꝑua regio. Regiꝰ.gia.giũ.regalis. Regula.lę.f.g.i.noꝛma viuẽdi.⁊ ðꝛ a rego gis. qꝛ rectã viã viuendi pᷣbet.vel quia ad recte viuendũ regat ⁊declinare nõ permit tat.vel qꝛ qð pꝛauuʒ ẽ ⁊ diſtoꝛtũ coꝛrigat. ⁊ ad rectã viam ducat. Regula ðꝛ etiaʒ in ſtrumentũ ędiſicioꝝ quaſi rectula.qꝛ ſit re cta ⁊ impedimẽtũ nõ habeat. Uñ. Regu⸗ la pceptũ dat noꝛma regula lignuʒ. Jñ re⸗ gularis. ris. 9. t. ⁊ B re. ⁊ hęc regularitas. Regula ſᷣm Aʒo.ẽ pluriũ reruʒ narratione facta cõpendioſa traditio. ANel eſt compẽ⸗ dioſa diffinitio reꝝ vniuerſitatẽ cõplectẽs Itẽ regula qñq; ðꝛ ſpalis noꝛma.vel mo⸗ dus viuendi monachoꝛũ. vel canonicoꝛũ qꝛ talis noꝛma recte viuendi pſᷣbet. de ſta. monach.pꝑ to. Et ide ðꝛ regularl. Itẽ qnq; regula ðꝛ ↄſtitutio canonica.xj.diſt. G ve⸗ ſtre idicimꝰ charitati. Itẽ regla ᷣʒ Goff. ⁊ legiſtaſ ẽꝗᷓ rẽ ꝗͥ ẽ bꝛeuit᷑ enarrat.ñ ex vt ea ius ſumat᷑.ſʒ ex iure qð ẽ regulare fiat.na,z ex regula nõ fit ius.ſed ex iure qð eſt regu lare.fit regula.alias em dici öberet ius re⸗ gulariũ.⁊ nõ regula iuris.Et ðꝛ regula iõ quia recte ducit.nec alioꝛſum trahit.qua⸗ ſi a rego.eo ꝙ recte regat.Et deberet regu la fieri ſigno vniuerſali.vel idiffinito.Ali⸗ ter in gramatica regula ẽ multoꝛ ũ ſimiliũ collectio vel ↄiunctio. Regulares ſᷣm Goff.ſũt qͥ ad viuẽdũ ſe re⸗ gularit᷑ aſtringunt ſiue ſint monachiqͥ de bent vacare diuis.ſiue ſint canonici regu⸗ lares.Nã idẽ eſt iudiciũ de ambobꝰ. vt in c.ex ꝑte.de poſtu.⁊.c.ñ magno.ne.cle.vł N . — monach.Et h ẽ verũ q̊ ad rem.nõ qͥ ad re⸗ gulꝗ latioꝛẽ. vt in ti.de ſta.⸗monach. Regul. li. m. g. i. puus rex. ętate vel regno vel dignitate. Et cõponit᷑ ſurreguł.li.id . ꝓuꝰ reguł. Itẽ regulꝰ ðꝛ q̃dã ꝑua auis. ſic dicta a ꝑpuitate ſui. Itẽ regulłꝰ ðꝛ qͥdam ſerpẽs.ſ.baſiliſcꝰ.rex ſerpẽtũ. Idẽ ⁊ ſibilꝰ dꝛ qꝛ ſibilo occidit añqᷓ; moꝛdeat ⁊ exurat Vn Regulꝰ ẽ ſerpẽs auis ⁊ rex puułꝰoĩs. Relatio.onis.f.g.ẽ rei pᷣus cognitę iterata cognitio. Ael relatio. añ late rei ſca reß Relatio ᷣm ſpe. C. e.ti.ẽ iudicl du⸗(ſentatõ bitãtð iure ad pᷣncipẽ miſſa ↄſultatio. Relatiuꝰ.ua.uũ.qð ad aliqͥd refert᷑. Ał po tius qð iteꝝ fert aliqͥd ad memoꝛiã.q̃i itezʒ l . te metri addatu vnũ.l.vt pᷣma ꝓducat᷑. Uñ Virgili in.j. poꝛtatiuũ. Cũ em̃ dico Soꝛtes legit.peꝛ h̊ nommẽ ſoꝛtes. ſoꝛtẽ cognitioni ſubijcio.Cũ gai poſtea ſubiũgo ⁊ ipſe diſputat.ꝑ illud ꝓnomẽ ipſe.ſoꝛtes refert᷑.i.iteꝝ fert᷑ ad co gnitionẽ. Vñ ⁊ illud ꝓnomẽ ipᷣe ðꝛ relati⸗ uum. eo ꝙ ſic aliqd referat. „ Relatꝰ. ta. tuʒ. ðꝛ a refero.fers. Et vt dicit ₰ Nap. Relatũ.pe.pð.i.repoꝛtatũ.vel ad Aliqͥd datũ vel dictuAm. . Relegatio.onis.f.g.qðdã genꝰ dãnatiõis cũ aliqͥs ꝓ aliqͥ cõmiſſo in᷑dicebat᷑ a pr̃ia. ⁊pᷣuatim videbat᷑ recedere ⁊ ſua nõ amit⸗ tebat. ⁊ ſpeʒ habebat reuertẽdi. Et differt a depoꝛtatiõe.qꝛ relegatio fit ad tempꝰ.ſʒ depoꝛtatio imꝑpetuũ. Iñ relegatꝰ.ta.tũ. ſic damnatus. Religio. onis ẽ vᷣtus ꝗᷓ ſuꝑioꝛi naturęquaʒ diuinã vocãt cultũ cerimoniãq; confert.⁊ ðꝛ a religo.gas.eo ꝙ nos religet ad dei ſer uitiũ vel cultũ. Ał ðꝛ a relego.gis.qꝛ reli⸗ gioſi relegũt ⁊ tractãt ꝗᷓ dei ſunt. Ael ðꝛ a rigeo.ges.eo q rigida ſit. Iñ religioſꝰ.ſa. ſũ.⁊ cõpat᷑.Et cõponit᷑ irreligioſꝰ.ſa.ſuʒ. i.nõ religioſus.⁊ ſilit᷑ comꝑat᷑. Et vt diẽ ap̃ᷣ. Religio ẽ appellata.qꝛ ꝑ eaʒ relige mus vni deo aias nr̃as ad cultũ diuinum vinculo ſᷣuiẽdi.Tria ſunt aũt ſiẽ ait Iſið. in. viij. etymo.que in religiõis cultu ad co lendũ deũ in hoibꝰꝑquirunt᷑.ſ.fides.ſpes —— qigd ſperandũ. In charitate qͥd amã charitas. In fide quid credenduʒ. Pe ſ. Et Aſſignat Nap.dꝛñam int᷑ religionẽ ⁊ ſup ſtitionẽ dicẽs. ꝙ religio ẽ in vᷣtute. ſuꝑſti⸗ tio vo in vitio.i.in cultu illicito. Religioſi ſũt qͥ vitã regularẽ ꝓfeſſi ſũt. Et large dicunt᷑ religioſi qͥ in ꝓpꝛis domibꝰ rreligioſe viuũt qᷓ;uis nõ ſint ꝓfeſſi. Ande tria ſbalia vitę regularis ꝓfiteri debet re-· ligioſus.ſ.obedientiã.caſtitatis cuſtodiãs. „ 7 ppꝛietatis abdicationẽ. vt. xij. q. nõ di catis.xix.q.iij.qꝛ ingrediẽtibꝰ.Nec in hiſ diſpenſandũ ẽ.vt in.c.cũ ad monaſteriuʒ. de ſta. monach.in fi. Maʒ ꝓfeſſio ẽ ſolẽnis ꝓmiſſio religionis.in q̃ ſᷣdicta tria concur runt.Et religioſiſicẽ̃ ⁊ alij plati phyſicaʒ et leges nõ legat neq; audiat.Et ſi ↄtra fece⸗ rint ipſo iure ſũt excõicati.vt.c.nõ magno ⁊. c.ſuꝑ ſpecula.ne.cle.vel mona. . Reliqᷣę.quiaꝝ.dicũt᷑ ꝑtes reſiduę. Itẽ reli quię dicũt᷑ oſſa ⁊ veſtimẽta ſcõꝝ ꝗᷓ nob re⸗ linquunt᷑ vt eoꝛũ merita recolẽtes.eos di gne veneremur. et eoꝝ vitã imitemur.Et hʒ pᷣmã bꝛeuẽ ᷣm Sonatũ.vñ ꝑ vnum.’l. ſcribi dʒ licʒ aliqñ ncc̃itate metri addatur —☚ Achilli. Et eſt ibi epentheſis. Reliquũ.qͥ.ẽ qð reſtat vłſuꝑat m Papᷣ. Reliſus.ſa.ſũ.pe.pð.i.retro.veliteꝝ lęſꝰ. Reluctãs.tantl.i.ↄtra luctãſ.reſiſtẽs.repu gnãs.ĩcertꝰheſitãs.pẽdẽs.⁊ ðꝛ a reluctoꝛ. Rematopęia.pęię.f.g.i.vbi ↄfirma(taris. tio.vt in vᷣbis ficticus ꝗᷓ ſũt ꝓlata ⁊ inuen⸗ enei. Troas relliqͥas danauuʒ atq; imitis ta ꝑ rematopęiã. vt Tinnit. Iñ rematop ius.peia.peiũ.i.ad rematopęiã ꝑtinẽs.v platũ.vel fictũ ꝑ rematopęiã3. 77 —— NRemediũ. dij. n. g. medicia ꝗᷓ pꝰ lapſuʒ ſuc⸗ currit.⁊ ðꝛ a remedeoꝛ.derſ. Iñ h̊ remedi olũ.li.dimi.i.puũ remediũ. £ Rewmex. remigis. m. g. nauigatoꝛ q̊ remum agit. ⁊ ðꝛ a remigo.gas. aũt ðꝛ remex qᷓi remi actoꝛ.etymologia ẽ. Et foꝛmat᷑ gtũs antõ.e.mutata i.i.⁊ ablata.x.⁊ addita giſ Vñ diẽ Nꝛiſtia.in. vj. In.x.deſinẽtia ſia verbis ſint in go deſinẽtibꝰ.ablata.x.⁊ ad dita gis. faciũt gtm vt grex. gis. Remigiũ.gij.actꝰ vel officiũ remigis.Qui dam tñ dicũt ꝙ remigiũ ẽ remoꝝ collectio vñ ðꝛ in grecis.Eſt remex ducẽs.ẽ remex duct'i amne.At vbi remoꝝ collectio remi NRhemis.indecli.ꝗdã ciuitas fran⸗(giũ ſit. cię. Iñ h̊ ⁊ hec rhemẽſis.⁊ h ſe.patriũ. Remiſſio.ẽ cauſe cõmiſſe ad cõmittẽtem fa cta miſſio. Itẽ qñq; ſignificat idẽ qð idul⸗ Weri m ſpe. Et ſic ſumit᷑ in ti.de pę.⁊ re. emiſſus.ſa.ſũ.qð retro mittit᷑ vł qð non ex toto intendit᷑.ſʒ parũꝑ leni᷑. Uñ ⁊ qð⸗ dam aduerbiũ ðꝛ remiſſiuuʒ.qð deſignat remiſſionẽ alicuiꝰ rei m Hhugl. Map. vo dicit. Remiſſus. feſſus. benignꝰ.ſimplex. indulgens.dimiſſus.diſſolutꝰ.leuis negli gens.tractabilis. ↄdona-. Remoꝛa.rę.i.moꝛa ipedimẽtũ. Vñ Liui O nã nox greſſui meo remoꝛã facit. Repertoꝛ.toꝛis.i.autoꝛ.inuẽtoꝛ ᷣm apᷣ̊.H. IRemoꝛamẽ.inis.n.g.i.moꝛa vel ipedimen Repetitio ẽ coloꝛ rhetoꝛicꝰ ⁊ fit ex eo ꝙ ea⸗ tum. ⁊ ꝓpꝛie greſſuum. ⁊ ðꝛ a remoꝛoꝛ.Et ꝓdu.ra. Añ Ouidiꝰ meta.iiij. Remoꝛa⸗ mina.ꝗ̃ᷓ ipſaʒ nocebãt. „ £✕ Remultũ.ti.n.g.funis quo nauis deligata trahit᷑ vice remi. IJñ remulto.tas.i.remul to nauẽ trahẽ.vłnauẽ remſto ad litꝰducẽ. Remꝰ.mi.malſ.ge.ðꝛa remoueo.ues.eo ꝙ; remoueat ⁊ↄcutiat fluctꝰ. Iñ h̊ remulꝰ.li. dimi. Et remillꝰ.li.idẽ.Sʒ palmula eſt ex⸗ trema latitudo remi. a palma dicta.q̃ ma⸗ re impellit᷑. Itẽ remꝰ cõponit᷑ biremis.et eſt nauis que habet oꝛdines duoꝝ remoꝝ Et hic triremis.quadriremis.qnqremis vel pentiremis.hexaremis.a pẽte quodẽ q̃nq; ⁊ hex qð ẽ ſex.⁊ remꝰ.ſ.nauis ꝗᷓ ha⸗ bet tres vel q̃ttuoꝛ vel qͥnq; vel ſex oꝛdies remoꝛũ. Inueniũt᷑ aũt oĩia hęc adiectiue ⁊ mobilit᷑ öcliata.ſ.h̊ ⁊ hęc biremis.⁊ G̊ me. Ren. renis.m.ge.ſᷣm Varronẽ ðꝛ a riuꝰ qꝛ a renibꝰ riui obſceni ⁊ cenoſi hũorl deriuã tur. Mã venę ⁊ medullę tenuit᷑ liqͥrẽ deſu⸗ dant ĩ renibus.qui liquoꝛ rurſus a renibꝰ caloꝛe venereo reſolutꝰ decurrit ad geni⸗ talia.Et a ren ðꝛ h̊ rien rienis.idẽ ꝙ ren vł poꝛcellꝰ. Vel rien ðꝛ qðᷣdã inteſtinũ.⁊ int᷑ pꝛetat᷑ fluẽs.⁊ tũc deriuat᷑ a vᷣbo gręco.ſ. reo. quod eſt fluuo. Renale.lis.n.g.ẽ ʒona circa renes.⁊ dicit᷑ a ren. Et h̊ ⁊ hęc renał⁊ h̊ le.ad renes ꝑti⸗ Renitẽs.tentis.vide.S.in nitens. (nẽs Renũculꝰ.li.dimi.i.pꝑuꝰ ren. Vel renũculi dicuũt᷑ inteſtina qdã renibꝰ adheęrẽtia ⁊ ſũt rotunda ad modum teſticuloꝛũ.⁊ ſuut co⸗ meſtibilia. Vñ gred. Inteſtinoꝛũ ꝑs ẽ re⸗ nũcuł.aut ſunt Renes luxurię ſedes.nec non alimẽta. ZUVMW Renunciatio ꝓpꝛie eſt rei vel iuris ſponta nea refutatio.Et põt fieri ꝑ illũ ad quẽ ꝑ⸗ tinet illud cui renũciat᷑.alias generalit᷑ re⸗ nunciatio põt fieri ꝑ quẽlibet de re ſua vel iure ſuo ꝓpꝛio:vt.vij.q.j.qᷓ; ꝑpiculoſũ.C. de pac.l.ſi qs in ↄſcribẽdo. Repagulũ.li.n.g.i.obex.qð ad ipedimẽtũ opponit᷑.⁊ ðꝛ a repãdo.dis.eo ꝙ claudat ⁊ pandat iter. vt ſera.⁊ coꝛ.gu. Repandus.da.dũ.i.recuruꝰ.qð acutũ eſt cũ illð retundit᷑ repadũ ẽ ᷣm HHugl. ap̃. VYo dic̃. Repandũ.recuruũ.patũ.repãſũ. Repẽs.entis.nomẽ.i.ſubitꝰ. Iñ repete ad uerbiũ. AUñ Ouidiꝰ in libꝛo faſtoꝝ. Bina repens oculis obtulit oꝛa meis. Et inde repentinꝰ.na.nũ.ſubitꝰ.impꝛouiſus. dem dictio in bᷣncipio pluriũ clauſulaꝝ re⸗ petit᷑.vt Laudate dñm de ceęł laudate eũ i Repetitio capit᷑ ĩ iure ꝓ reaccepti⸗(excelp. one in teſtõ vel ſbſtitutiõe heredu vt duzʒ grit᷑ de repetitiõe emolimẽti.onerl.aditio nis.mõi.vłalteriꝰ q̃litatl.⁊ ſigniſicat᷑ eodẽ mõ qꝗͥ ꝓbabilit ſignificari ↄcludit᷑. vbigrã Teſtatoꝛ heredẽ iſtituit.qͥ legata ab eo re⸗ liqt ⁊ vulgarit᷑ ei ſſtituit. ibi repetitõ fcã cenſet᷑ a ſſtituto.vt in.l.lʒ.ff. de le.j.⁊ rõ ſumit᷑ ex volũtate in ſubſtitutide. Repetẽc. da.dũ.ſᷣm modernos.⁊ vᷣm an⸗ tiquos repetunc. da.dũ.ðꝛ a repeto.tis. Vñ repetundę darũ.dicũt᷑ pecunię repeti te.Siqdẽ mos erat romę.ꝙ ſi qͥs depoſuiſ ſet pecuniã alicui.nec poſſet eã rehr̃e.veni ebat ad ſtoꝛẽ.ſᷣtoꝛ vo mãdabat debitoꝛi. ⁊ ↄſtituẽs terminũ quẽdã pᷣcipiebat vt in fra terminũ illũ pecuniã ꝓfiteret᷑ ⁊ redde⸗ ret.⁊ tũc poterãt dici petũdę.darũ.Si vo debitoꝛ in ᷑mino nõ ↄfiteret᷑.iterũ depoſi toꝛ veniens ad pſtoꝛẽ pecuniã repetebat.⁊ tũc dicebant᷑ repetũdę darũ. Tũc vo de⸗ bitoꝛ clamãte pſtoꝛe reꝰ erat repetũdarum AVñ Saluſtiꝰ oſt paulo. Catilina pecu niarum repetũdaꝝ reꝰ. Itẽ ↄſuetudo erat antiqt romę ꝙ legatꝰreipublicę acciꝑet ꝓ ſe ⁊ ꝓ ſuis victualia de cõi vbicũq; eẽt ſed nõ vltra qᷓ; deberet. Finito poſtea mino illius cũ aliꝰ legatus eadẽ deberet fungile gatione.ſecũ ducebat legatũ p̃teriti anni. ⁊ licebat cuilibet infra quadragita dies ꝗᷓ⸗ rimoniã facẽ de eo ꝙ pecuniã vltra qᷓ; de⸗ beret accepiſſet.⁊ pecuniã repetẽ ſuꝑflue acceptã.⁊ tlłis pecunia ſic repetita diceba tur repetũdę.darũ.⁊ tũc ſi ille nõ poſſet ſe excuſaꝛe.reerat repetũdaꝝ ⁊ cogebat᷑ eaſ Repofociliũ.lij.ẽ id qð tegit ignẽ (reddere i nocte.vł qð retro ponit᷑.q̃ſi ciliũ foci ſuꝑ qð a poſteꝛioꝛi ꝑte foci ligna ponũt᷑.quod vulgo lar ðꝛ.⁊ ðꝛa repono ⁊ focꝰ ⁊ ciliũ. Replicatio vᷣm Spe.e.ti.ð.excep ·S:multũ ẽ exceptionis factę excluſio.Et ſicẽ ꝗq dam acceptio cõpetẽs actoꝛi ↄtra exceptionem rei.⁊ iſtã ſpꝑ opponit actoꝛ.Et ↄtra replica tionẽ actoꝛis dat᷑ duplicatio reo. Et iterũ ↄtra duplicationẽ rei dat᷑ actoꝛi triplicatõ ⁊: ſic in ĩſinitũ extẽdere licʒ.inſti.e.ti.ĩ pᷣn. Repꝛeſſalia.ẽ ptãs pignerãdi ↄtra quẽlibʒ de terra debitoꝛis data creditoꝛi ꝓ ſiurijs damnis. De his repꝛeſſalijs dicitur de iniur̃.⁊ dam.da.c.⁊ ſi pigneratiões.li.vj. 4 l ti i. tin le⸗ ee n ali⸗ uni id tonn plan 1lten a, ib. aip⸗ ſuns Gurd vbi phibent᷑ extendi ↄtra ꝑſonas eccleſia ſticas ſbᷣ pena excõicatõis vłint᷑dicti. Añ bꝛeuit᷑ repꝛeſſalię dicũt᷑ qñ aliqͥs oꝛiundꝰ de vna terra ſpoliat᷑ vł damnificat᷑ ab alio oꝛiundo ab alia terra.vel etiã ſi debitũ nõ ſoluerit ei.tũc em̃ dat᷑ ptãs iſti ſpoliato ꝙᷓ ei ſatiffaciat ↄtra quẽlibet in tra illa.vnde eſt ſpoliatoꝛ vel debitoꝛ. Re pꝓmiſſio.ẽ ꝓmiſſionis iã factę ↄfirmatio ⁊ differt a ꝓmiſſione.qꝛ ꝓmittẽdo negoci um inchoamꝰ ſʒ repꝛomittẽdo ad impletũ ↄſolidanꝰ.Et ẽ repꝛomiſſio q̃ſi iterata ꝓ· miſſio. vt res magis ſit in ſecuro. Reptitł.lis.2.t.⁊ B le.ðꝛ a repo.pis.et coꝛ. pe. Vñ in Auroꝛa. Reptile ſubijcit᷑ cũ ſů⸗ ſtas ei famulatũ. Et nota ꝙ reptilium quę dam genera ſunt terreſtria.quędã aq̃tica. Dicitw᷑ em̃ reptile qð ſe rapit Hoc aũt con tingit multiplicit᷑.Qðdã em rapit ſe vᷣtu⸗ te coſtarũ.vt ſerpẽtes.qðdã vi anuloꝛum vt aial anuloſum. qðdã vi oris. vt quidã vermes.qͥ oꝛe vrę affixo totũ coꝛpꝰpꝰſe tra hunt.qðdã vo ẽ qð ĩ vi pinnulaꝝ qrũdaʒ ſe mouet.vt piſcis.⁊ vniuerſalit᷑ ome aial vigdet᷑ reptile dici cuiꝰ coꝛpꝰ a tra nõ mul⸗ tũ eleuat᷑ ꝑ iſtrumẽta motꝰ.Et vt dicũt qᷣ⸗ dam reptilia ppꝛie ſũt aqᷓꝝ. Reptẽtia vO terrę. Iſta tũ ꝓpꝛietas nõ ſꝑ obvᷣuat᷑. Repudiũ.dij. ↄꝛ repulſio vel ſcriptũ repul ſionis qð ſub teſtimonio teſtiũ pñti vel ab ſenti mittit᷑. ⁊ ðꝛa re ⁊ podiũ.qð ẽ baculuſ ſuꝑ quẽ innitimur. MDRodiũ etiaʒ dicit᷑ vbi cunq; innitimur. Vir aũt ẽ podiũſiue ſu⸗ ſtentamentũ mulieris. Iñ repudiũ ðꝛ diſ⸗ cidiũ.diuoꝛtiũ.vel repulſio młieris a viro vł cõponit᷑ a re.⁊ pes.pedis.ĩde repudiũ q̃ſi repediũ.Cũ em̃ repudiat᷑ mulier.tunc repedat.i.reuertit᷑ ad ſuos. Vel cõponit᷑ a repello.lis.⁊ ędes.qð ẽ domꝰ.inde repu Diũ ðꝛ q̃i repellediũ.i.repulſio ab ede. Repulſus.ſa.ſũ.i.retro pulſus.fugatꝰ.eie ctus.⁊ ðꝛ a repello.lis.Et hęc repulſa.ſę. i.repulſio iiuria q̃ repellũt᷑ hoies ab hono Reputatio ᷣm Pla.ẽ cõpẽſa (ris petitiõe. Reqes ẽ refrigeriũ.ſola(tio.vt.j.ff.ð ſolu. Res rei.a reoꝛ reris.ðꝛ vm (tiũ.pauſa. Hugl. Mꝛopꝛie qͥdẽ res ſunt qs ſola exti⸗ mationẽ ⁊ intellectu cõpꝛehẽdimꝰ.vt icoꝛ poꝛeę.Alia vo appellant᷑ coꝛpoꝛea. Unð diẽ Priſti. Coꝛpoꝝ ſeu rerũ. Res etiã ðꝛ quęilibet. Eſt em res vnũ de trãſcẽdẽtibꝰ. Nam q̃ttuoꝛ ſunt trãſcendẽtia. Res.ens. vnũ.⁊ aliqͥd. Et etiã ᷣm leges res ſunt ꝗ̃ in nẽo iure ↄſiſtũt a recte habendo. VUñ dicit AIſidoꝛus ĩ qͥnto etymo.vbi agit de rebus Res ſũt qͥ in nro iure ↄſiſtũt. Jura aũt fũt quęa nob iure poſſidet᷑.nec aliena ſũt. Dti cta aũt res a recte hñdo. Jus autẽ a iuſte poſſidẽdo.Hoc.n.iuſte poſſidet᷑ qʒ bene. Qõð aũt male poſſidet᷑ alienũ eſt ale ãt poſſidet.qͥ male ſuis vtit᷑ vł aliena pᷣſumit Poſſidet aũt iuſte qͥ nõ irritatur cupidita te. Qui aũt cupiditate tenet᷑ poſſeſius eſt nõ poſſeſſoꝛ. Verba ſũt Iſidoꝛi. Itẽ a res ðꝛ h̊ͥ ⁊ h real.⁊ h̊ le. Iñ realit᷑ aduer.⁊ hec realitas.tatl.Et cõponit᷑ res cũ publica.⁊ ðꝛ reſpublica. gtõ huiꝰ reipublicę. Sʒ pᷣt Iri. an ſiẽ fit iſta cõpoſitio reſpublica poſ⸗ ſit fieri hec cõpoſitio mulier alba. Rñdet qꝙ oiĩs cõpoſitio imutat.⁊ cõmoditatẽ hẽt alioquin eſt inutił.⁊ nõ tenẽda. Reſpubli ca ergo qꝛ aliqͥd imutat.eſt vna cõpoſitio. Nã qũñ reſpublica ſũt duę ꝑtes.idẽ eſtres publica. qð res notoꝛia manifeſta. Cum gut ẽ vna dictio cõpoſita idẽ ẽ reſpublica qð cõe.hęc ãt mutatio nõ ↄtingeret ĩ mu lier alba.qꝛ ſiue eẽt vna dictõ.ſiue duę.ſꝑ fieret ſuppoſitio ꝓ muliere alba.⁊ ſic nul⸗ la eẽt vtilitas ĩ tli ↄpoſitiõe.vñ ñ ẽ faciẽda Res iudicata ſᷣm Aʒo.e.ti.ðꝛ ſnĩa ꝗᷓ finẽ cõ trouerſiaꝝ ꝓnũciatõe iudicl accipit.vt.ff. e.ti.l.j. Nel ẽ qdðᷣ ↄdẽnatiõe vel abſolutio⸗ ne ↄtingit. Itẽ res iudicata ẽ a iudice ⁊ in⸗ iudicio eius qð deductũ ẽ rõne ꝑ eũ adiu⸗ dicatio.vt dicta.l.j.cũ ibi nota.Nã ibi no tat᷑ ꝙ res iudicata ñ ẽ ſnia ſʒ id qð ẽ deciſũ ꝓnũuünciatione iudicis. Snia vᷣoẽ diſpoli⸗ tio vel ꝓnunciatio iudicis legaliter decla rata.Ex quo ſequit᷑ ꝙ interlocutoꝛia non põt appellari res iudicata.qꝛ nõ capit finẽ cõtrouerſiarũ.lʒ qñq; ex iterlocutoꝛia au ſa diffiniat᷑. Mec ſnię arbitroꝝ dicunt᷑ ces iudicatę.quia nõ imponũt finẽ.nã ꝑ ſoluti onẽ pene poſſunt reſiliri. NRes còes naturali iure dicũt᷑ q̊ꝝ vſus oibꝰ gialibꝰ ẽ cõis vt aer.aqᷓ ꝓfluens ⁊ mare.⁊ eiꝰ litoꝛa.vᷣm Aʒo.Et inſtitl.de re.diui · S· flumina aũt. . ff. de aqͥ.re.do.l.ſ. — NRes publicę dicunt᷑ ꝗᷓ ſunt omniũ ppłoꝝ⁊ hoĩm tm.vt ſunt flumina ⁊ poꝛtꝰ.⁊ ꝗ ſunt dedicata vſibꝰ ppli.vt foꝛũ.ſtadiũ. Res ſanctę dicũt᷑.ꝗ ab omni lęſione muni⸗ te ſunt.vt muri ⁊ poꝛteę ciuitatis.queę ideo ſanctę dicunt᷑.qꝛ pena ſanguinis ↄſtituta eſt contra eos.ſeu aduerſus eos qͥ aliqd in his delinquũt violãdo vel aliud cõmittẽ⸗ do vel tales res trãſcẽdẽdo ſcalis admot yel ctiã aliqd in eoꝝ leſionem. auf erendo vtqualibet alia röne occupãdo.vt Inſti. de re. diui · S:ſi qͥs vo.Nã ciues romanos alias qᷓ; ꝑ poꝛtas egredi nõ decet. cũ iſtud hoſtile ⁊ abominandũ ſit.Nã ⁊ rhemꝰfra ter romuli occiſus tradit᷑ ob id ꝙ murum tranſcendere voluit. Uñ Lucanus. Fra⸗ terno pꝛimi maduerunt ſanguine muri. Res ſacreę dicunt᷑.quę rite deo per pontifi ces conſecrate ſunt. vt edes ſacre ⁊ alias do na pia quęad diuina miniſteria conſeruã⸗ da degicata ſuut. vt Cruces ⁊ thuribula quę etiam alienari phibent᷑.excepta cau⸗ ſa redẽptiõis captiuoꝝ.vt.C. ð poſ.li.re. l. ab hoſtib“. 2.l. fi. c poreteI Res religioſe e. ſepulcra ſi unt i qbꝰ hoies ſe⸗ peliunt᷑.vt Inſti.de re.diui ·S:religioſum Res ſoli.ẽ res imobilis.vt.ff.de diuer.⁊ tẽ Res emphyteotica.ẽ diñs dominio ⁊ ꝓpꝛietate retẽta ↄceſſit em phyteotę qᷓ;tũ ad ſolã poſſeſſionẽ. VUñ ſih emphyteota rem illã in aliã ꝑſonã trãſpo⸗ ner e velit. nõ põt tradere eâ.i. dominium trãſferre. eo ꝙ ipe.nec habet.nec habuit il lud.⁊ ideo alteri dari nõ põt.qꝛ nemoi ali um plus iuris tranſferre poteſt qᷓ; ipſe ha⸗ beat. vt in regula. Nemo plus ⁊c.de regl. iurj. lib. vj. =èò Reſcriptũ vᷣm Goff.õ mãdatuʒ pᷣncipis qð ad inſtantiã alicuiꝰ vel aliquoꝝ ſiue ꝓp:io motu. vel ex relationibus abſentiũ.vł ex ſuggeſtionibꝰ pᷣſentiũ.vel ad alicuiꝰ ↄſul⸗ tationẽ facit.vel cũ alicui vel aliquibꝰ.coꝛ poꝛi collegij. vniuerſitati.vłciuitati aliqͥd mãdat᷑ vel indulget᷑.talia em ius faciunt. nõ generale ſʒ ſpèale in negocijs.a int᷑ ꝑſo nas in qbꝰ.⁊ int᷑ ᷓs ꝓmulgata ſunt.vt.C. De. l. 2 cõſti. l. j. Reſes.ſidis.cõ.ge.i.piger.⁊ q̃ſi retro mo⸗ rans. ⁊ coꝛ.ſi. Reſina. nę.pe.ꝓð.ðꝛ lachꝛyma ſudoꝛe liqͥ⸗ ris exaltata lignoꝝ.vt ceraſi.lentiſci.bal⸗ ſami. ⁊ aliarũ arboꝛũ virgultoꝝ ꝗᷓ ſudoꝛe Reſolutoꝛiciniũ.nij.i acꝰ pectoꝛa⸗(ꝓbant᷑ lis.ſ.firm aculũ qͥ camiſia ſuꝑ pectꝰ firmat yel q palliũ reſtringit᷑.⁊ ðꝛ a reſoluo.uis. Akẽ iſtr̃m qͥ crines diſcernũt᷑.⁊ tũc ðꝛ a re ſoluo ⁊ cincinnus.qð ẽ capillꝰ. Añ ar cial. Reſolutoꝛicinioq; flamaꝝ iſtar. Qui dam tñ legunt ꝓ duab dictiõibꝰ. ſ. reſolu to ⁊ ricinio.Et eſt ricinio idem quod dici⸗ mus eſſe reſoluto ricinio. quod qᷓuis veꝝ lit.tñ ꝓ vna ꝑte melius legit᷑ reſolutoꝛici⸗ ca. res emphyteoticę cõ⸗ ditiõi ſubiecta.ſ.illa quã eccłia vel aliquis nio.ſi qs cõſideret copulatiõis vim ⁊ oꝛdi Reſponſum.ſi.n. g. ðꝛ a reſponſo.ſas. qðẽ frequẽtatiuũ de reſpondeo.⁊ h rñſoꝛium. rü.Sʒ reſponſũ qð dat᷑. Reſponſoꝛiũ ver bum vel verſus q ſępe iterat᷑. Et ðꝛ ſic.qꝛ vno deſinẽte id alter reſpondeat. Reſticula.lę.ẽ dimi.a reſtis.i.parua reſtis Iñ reſticulariꝰ.ria.riũ.qui facit reſticulaſ vel ad eas ꝑtinẽs. Reſticulęetiaʒ ſunt q̃s ſuccinctoꝛia.vel redimicula.⁊ ꝓpꝛie bꝛa⸗ chiatoꝛia appellare poſſumꝰ. Reſtis.ſtis.f.g.i.funis.vel qð fit ex funib⸗ ad aliqd trahendũ.Et dicunt᷑ reſtes.quia his retia tendunt᷑.vel qꝛ rates ↄtineant. at piſces vel aues.Et habet i.tm̃ in abltõ. licet olim faciebat e. Iñ Ouidiꝰ in.v.fa⸗ ſtoꝛũ. Cur tibi ꝓ libitis claudunt᷑ rete leo⸗ nes. Rete dixit ꝓ reti. Et dicũt᷑ retia qua Rete. tis. len⸗ retineo.nes.eo ꝙ retine⸗ ſi retinẽtia.⁊ nõ aſpiraß. M Retiaculũ.li.ðꝛ a retineo.nes. Et dicũtur retiacula in modũ retis facta.Et eſt retia⸗ culũ.ſicut ⁊ reticulũ.dimi.a rete retis.ſcʒ pꝓuũ rete.Et reticulũ etiã ðꝛ ꝑpuũ inteſtinũ tenue.vł q̃ſi reticulatũ qð oꝑit vitalia. Retiariꝰ.ria.riũ.i.ad rete ꝑtinẽs vel deci⸗ piens.vel qͥ retia facit. Reticula.lę.dimi.i.ꝑuũ rete vel mitra vᷣgi nalis capitis. Retiolũ.li.n.g.ðꝛ illud qð colligit comas. ⁊ ðꝛ a rete.qꝛ q̃ſi paruũ rete ẽ.vel qꝛ retiet Einesne effundannr. . Retinaculũ. li.i.haber qꝛ eo retinet᷑ impet equoꝝ. vel idẽ eſt qð reticulum. Retoꝛtꝰ. ta. tũ. vel retoꝛſus ſa.ſũ.qð ẽ idem .i. iteꝝ cruciat.vel retro.vel iteꝝ flexꝰ.vł iteꝝ volutꝰ. ſiẽ̃ filũ bis filatũ. Ael retoꝛtus ii.iterũ miſſus.ſicẽ iaculũ qð iteꝝ mittit᷑ in hoſtes.⁊ ðꝛ a toꝛdo.queſ.qð ſigniſicat cru ciare.flectere.voluere.mittere iaculari. Retrimẽtũ.ti.ðꝛ q̃ſi retinimẽtũ.Et ſunt re⸗ trimẽta ea loca iĩ bꝰ digerunt᷑ ſtercoꝛa.vl ꝗretinẽt capita venaꝝ.qͥbꝰ laxant᷑ vincu⸗ la.qbꝰ retrimẽta vſq; ad digeſtionis opoꝛ tunitatẽ continebantur.et iterum muſculi quibus naſcebantur retrimentoꝛum mea⸗ Retrogradus.da.dũ.i.retroiẽs.vel retro⸗ gradiens. vt Cancer ðe retrogradus. Et planeta eſt qũq; retrogradus.qñũq; eſt ꝓ⸗ ceſſiuus quandoq; ſtationarius. Et muł vicioſus ſimiliter quãdoq; eſt retrograd a. dictũ a retinendo — —, — 2 — n 2 Reu.i.radix.Et cõponit᷑ cũ barbarũ vłpõ Reuerẽs.entl.oĩs ge:i.valde verẽ qñq; ꝓceſſiuꝰ.qñq; ſtationarius. tus.⁊ ðꝛ reubarbarũ.ſiue h̊ reuponticũ.il⸗ lud qð ẽ trãs danubiũ in ſolo barbaro. et H circa pontũ colligit᷑ ſic dictuʒ.q̃ſi radix barbara.vel qſi radix pontica. Es. vł ho⸗ noꝛans.⁊ ðꝛa reuereoꝛ.rerl.Et põt eẽ no⸗ men vel ꝑticipiũ. Iñ hec reuerẽtia.tię.⁊ ẽ LQ honoꝛ qͥ cũ pauoꝛe exhibet᷑. — Reuma.matis.n.g.i.tẽpeſtuoſa maris iun datio. vel ille feruoꝛ aquę qͥ ſit ex remoꝛuʒ agitatiõe. Reuma etia ẽ eruptio vl feruoꝛ humoꝛũ.qð ducit᷑ vela capite vel ab alio mẽbꝛo. In h̊ͥ reumatiſma.matis.i.ſluxus abundantis aquę.vel humoꝛis. Reuolutilis. .t.⁊ hͥ le.pe.coꝛ.⁊ h̊ ⁊ hec re uolubilis. ⁊ B le. in eodẽ ſenſu a reuoluo. uis. Uñ Augꝰ. de ciui.dei.Mũdi reuolu tilis oꝛtus eiuſdẽ circũitibꝰ inſerite. Reus. rea. reü. Zꝛ a re q petit᷑ q quis ſcele⸗ ris cõſcius nõ ſit.reus tñ ðꝛ q;diu ius ĩ iu- dicio ꝓ re aliq̃ petit᷑. Et reus fideiuſſoꝛ ðꝛ q re de ̊ ẽ obnoxius. Iñ h reatꝰ. Itẽ reus maieſtatis pus dictꝰ qꝛ aduerſus rẽpubli cam aliqͥd egiſſet.Et q cunq; hoſtibꝰ ↄoſen ſiſſet.dictus ẽ reus maieſtatis.qꝛ malꝰ eſt ledere patriã.qᷓ; ciuẽ vnũ. Moſtea etia ille aduerſus maieſtatẽ pᷣncipis egiſſe videt vel qui leges reipublicę detulerat.vel vti les abꝛogauerat.õm Map. Rex regis dictꝰ.eo q regere debeat rẽ ppli ⁊ ſalutẽ. Int᷑ regẽ ⁊ tyrannum pꝛiꝰ nulla erat differẽtia.nũc in vſu accidit reges vo care modeſtos ⁊ temperatos. Tyrannos vo impios.Et rex.a recte regẽdo dꝛ.Nõ aüũt regit qͥ nõ coꝛrigit. Recte igit᷑ faciẽdo regis nomẽ tenet᷑.peccando amittit᷑.Et ꝓ du. re.ſʒ rego.gis.coꝛ.eam. Vñ.Si bñ re gna regis.es dignus noie regis. Rhann. ni. gem ẽ ſpinarũ.vt dicũt.ᷣ ſpina alba. vel ramꝰ eꝰ. NPap.etiã dicit. Rhan⸗ nus ẽ ſpina alba.vel lignũ ſpinoſuʒ. Rhã nus genus ſpinarũ denſiſſimũ. ꝗ in herba ẽmollis ⁊ pulcra.ibi ſunt tñ ſpinę poſtea. Vñ in põ. Oꝛiuſqᷓ; intelligerẽt ſpinę vre Rhea. ppꝛiũ nomẽ mr̃is. Rho⸗(crhãnũ ⁊c muli ⁊ rhemi.ꝗᷓ ⁊ Jlia ðꝛ. ANel rhea ðꝛ dea terręãᷓ ⁊ ops vel ceres ðꝛ. ANel Hm aliq̊s fu it vxoꝛ ſaturni. Rheęda.dę. geny ẽ vehiculi ad eundũ et re⸗ deundũ habilis.⁊ eſt quattuoꝛ rota. Rheno.nonis.veſtis de pellibꝰ. Sũt em rhenones ᷣm Iſidoꝛũ.velamina hũeroꝝ ⁊ pectoꝛis de pellibꝰ villoſis vſq; ad vm⸗ bilicũ.⁊ non ðꝛ a renibꝰ.ſj arheno germa⸗ nig fluuio vbi his maxime vtunf. „ Rhenones etiã vulgo dicunt᷑ repti.qꝛ lon⸗ gitudine villoꝝ q̃ſi repptant. Rhenus.ni.ẽ qͥdã fluuiꝰ diuidẽs germani Im 7 gallim. ”ƷMẽ Rheſis interpᷣtat᷑ locutio. Iñ hęc rhetoꝛi⸗ ca cę.q̃ſi a copia locutionis dicta. Nel rhe toꝛeſis ðꝛ copia dicẽdi.vel loquẽdi a rhe⸗ ſis. Iñ rhetoꝛica ars illa. Iñ rhetoꝛ.toꝛis ⁊ rhetoꝛicꝰ.ca.cũ.de arte illa tractãs.vel ad illã artẽ ꝑtinẽs.Et heęc rhetoꝛica.cę.et plalit᷑ rhetoꝛica.coꝝ.⁊ rhetoꝛici.coꝛuʒ.li⸗ ber in qͥ docet᷑ ars üla.Et coꝛ.pe.gti.rhe⸗ toꝛ. toꝛis. Añ Juuenalis. Cedũt graãmati ci vincunt᷑ rhetoꝛes oẽss. Rhinoceros.ceroti.idẽ aial.qð ⁊ egoceros m q̃ſdã.vł ꝓ alio aĩali.⁊ ð a rhinos qð ẽ naris.⁊ ceros qð ẽ coꝛnu. Dr qͥʒ rhinoce⸗ ros ꝓ virili mẽbꝛo.eo ꝙ rigeat. vel qꝛ ſit vyrvnicoꝛne inſtar rhinocerontis. Uñ Juue nalis. Et magno cũ rhinoceronte lauari. EOrędictũ etiã aĩal ðꝛ monoceroſ.i.vnicoꝛ nis.eo ꝙ vnũ coꝛnu in media fronte habe at. Et nota ꝙ inuenit᷑ ̊ rhinoceros.⁊ tũc facit gtũs rhinocerotl.int᷑poſita.ti.pe.ꝓ. vt ſacerdos.dotis.⁊ actũs ſingularis deſi nit in em. vel in a.vt rhinocerotem.velta. Itẽ inuenit᷑ rhinoceron.⁊ tũc facit geniti⸗ uus rontl.⁊ foꝛmat᷑ gtũs a ntõ.addita tis ⁊ actũs deſinit in em. vel in a. vt rhinoce. rontẽ vel ta. MPõt etiã dici h̊ rhinocerus. ri. pe.coꝛ.⁊ tũcẽ ntũs latinꝰ. Itẽ Gregoꝛi us exponẽs illud Job. xxxix.Munqd vo let rhinoceros ſeruire tibi.ita diẽ Rhino ceros indomitę oĩo naturę ẽ. ita vt ſi qñ ca ptus fuerit. teneri nullatenꝰ poſſit. JImpa tiens quippe vt fert᷑ ilico moꝛit᷑. Eiꝰ vero nomẽ in latina lingua interpᷣtatũ.ſonat in nare coꝛnu.Et qͥd aliud in nare.niſi fatui⸗ tas.quid ĩ coꝛnu niſi elatio deſignat᷑. Rhi noceros iſte qͥ etiã monoceros gręcis exẽ⸗ plaribꝰ noĩat᷑ tantę foꝛtitudinis ðꝛ.vt nul la venantiũ vᷣtute capiat᷑.Sʒ ſicut hi aſſe. runt qui in deſcribendis naturis aĩaliũ la⸗ boꝛioſa iueſtigatiõe ſudauerũt vᷣgo ei vju ella ᷣponit᷑.ꝗ veniẽti ſinum aꝑit ĩ qͥ ille oĩ ferocitate poſtpoſita caput deponit.Sic⸗ q; ab eis a qbꝰ capiꝗqrit᷑.ſopoꝛatꝰ velut in ermis inuenit᷑. Buxei coloꝛis quoq; eẽ de ſcribit᷑ .q etiam cũ elephantis qn certamẽ J dUĩ⸗ vV agredit᷑eo coꝛnu qð in nare ſingularit᷑ ge ſtat.ventrẽ aduerſantiũ ferire ꝑhibet᷑. vt cum ea quę melioꝛa ſunt vulnerat ipugnã tem ſe facile ſternat.hęc Gregꝰ. Solinꝰ au tem dicit. Rhinoceros ẽ monſtrũ qðdam rugitu hoꝛrido.coꝛpoꝛe equino.capite cer uino.ex eiꝰ fronte media coꝛnu ꝓtenditur ſplendoꝛe miriſico. ad magnitudinẽ quat⸗ tuoꝛ pedũ.ita acutũ.vt quicqͥd impetierit facili enloret naehir indomitę qui ſi ca ptus teneat᷑.cito moꝛit᷑ Rhinos interpᷣtat᷑ auris vel naris. . Rfhod'. inſula ẽ ꝗᷓ an ophicus dicebat᷑.Et coꝛ. ml. Rhodij dicti ſunt qda q̃ͥ venerũt iuxta rho donuʒ.a ędificauerũt qdðdã oppidũ quod rhodum vocauerũt. Rhodanus.dani.qdaz fluui⸗ gallig. öꝛ a rhodaniʒo.ſas.qð latine ðꝛ toꝛqueo.quia toꝛquet lapides.⁊ arboꝛes euellit impetu Rhoma.mę.ðꝛ a Rhemꝰ.qꝛ ille fuit pᷣmus fundatoꝛ illius ciuitatis. Et non ðꝛa rho⸗ mulus.Tüc em̃ deberet dici rhomula. lę. ⁊ nõ rhoma. Jñ rhomanus.na.nũ. Et vt dicit Priſtianꝰ. Sunt quędã gentilia ſile,z poſſeſſiuis habẽtia foꝛma.vt rhomanꝰ ci⸗ uis. rhomanus ager. Romphea gręce. latine ðꝛ gladiꝰ. MNaʒ vbi Beñ.iij. ðꝛ.Gladiꝰ flãmeꝰ ⁊ vᷣlatilis ĩ gre co romphea habet᷑. Itẽ romphea ẽ gladiꝰ ex vtraq; ꝑte acutꝰ quẽ vulgo ſpatã dicũt Jpᷣeẽ ⁊ framea.pᷣm aß. homulus. li. fuit frat rhemi. Iñn rhomu⸗ leus. lea. leũ. Et rhomulides.dðę.filiꝰ vłne pos rhomuli. Rhomolide etiã dicũt᷑ rho⸗ mani qui fuerũt de ꝓgenie illiꝰ. Inde hęc rhomulis rhomulidis.i.filia vel neptis il lius vel rhomæ̃an. „ „ „ N% „ ₰ . , T Riciniũ.nij idẽ ẽ qð reſolutoꝛiciniũ.Fʒ Hhu gui. Map̃.dic. Riciniũ ẽ matronale operi mentũ.latine dictũ ꝙ dimidia eiꝰꝑs retro abijcit᷑ qð vulgo mauoꝛtẽ dicut. Riciniũ.acꝰ ſiue ſpinula.qͥ virginei crines diſcriminant᷑. Ricinꝰ.ni.vermis caninꝰ.⁊ ðꝛa rhinos qð eſt auris.⁊ cynos qð ẽ canis.eo ꝙ inheret auribus canũ. Rictus.ctus.i.ferarũ oꝛis aꝑtio.⁊ ðꝛ a rin go. gis. Vel qð ðꝛ riſus in hoĩe.ðꝛ rict in velqᷣ ali deridet. velq in rebꝰ turpib ri: cũ alio potqs eüde riuũ.⁊ ð: a riuus. Añ Ridiculꝰ.la.li.ð qͥ põt hr̃i deriſio (beſtia. ☛ det. ꝛa rideo. des. Et h̊ ridiculũ.li.i.de riſio. Iñ ridiculoſus.ſa.ſũ.⁊ Bͥ ⁊ hęc ridi⸗ Rien. rienis. vide S in ren. (cularis.⁊ B̊ re. Rigid. da.dũj.i.durꝰ reſiſtẽs.validus.ſe⸗ uerus.imobilis.⁊ ðꝛa rigeo.ges. Iñ hec rigiditas. tatis. Riguus.gua.guũ.i.madidus.vel fertilis. vel fęcundus.⁊ ðꝛ a rigo.gas. Rigoꝛ. goꝛis.m. g.i. durities. rigiditas. Rima.meę.i.fiſſura Iñ heęc rimula. lę.⁊ hec O ridella. lę. ambo.dimi.i.ꝑua rima. Et ri⸗ moſus. ſa.ſũ.i.rimis plenꝰ. . Rinatrix. tricis.ẽ ſerpẽs aquã veneno inſi⸗ ciens. De qͥ Lucanus. Rinatrix violatoꝛ agquę. Legit᷑ ibi ⁊ natrix violatoꝛ. vt.S. di ctũ ẽ.in natrix. apᷣ.vo dic. Rinatrix ſer pens aquã veneno inficiẽs.in qͥ cũq; enim fonte fuerit.ſuũ ibi imiſcet venenũ. Ripa.pę.locꝰ ꝓximꝰ fluminibꝰ.a rapiẽdo dicta.qꝛ ab aqua qͥtidie diſſoluit᷑. Nam ri pe ꝓpꝛie ſũt fluuioꝝ.ſicut litoꝛa marl. Iñ hec ripula. le. dimi. i. hua ripa. Et ripatus ta.tũ.i.ripã hñs.Et h̊ ripatũ.ti.tributum qʒð accipit᷑ in ripis. Et ripatim.i.ꝑ ripas. vel de ripa in ripã.⁊ deſignat locũ riparũ ſicut oſtiatim oſtioꝝ. Et ꝓdu. pᷣmam ripa Vñ Lucanus i.iij. Ne nõ lecteę ↄiũx ob liuio ripę. Ripa etiã ðꝛ puꝰfluuiꝰ veniens Riphe.interpᷣtat᷑ impetꝰ.Inde(a magno. ripheꝰ.phea.pheũ.i.iĩpetuoſus. Vñ qͥdaʒ montes dicti ſũt riphei.ab ipetu grãdinũ Riſcus. ſci. m. g.i.fiſſura vel fe(æ ventoꝛũ. neſtra patens in pariete. VUñ Terẽtiꝰ. In riſco vel odioſa ſita ẽ.ſᷣm Hugl. Papᷣ.vo dicit. Riſcus feneſtra parietis.vas ex iun cis ⁊ viminibus. u vaSEXI * Rythmus. mi. pe. coꝛ. ðꝛ pſa 2ſe onãtias re⸗ tinẽs in fine clauſulaꝝ.⁊ ðꝛ a rythmos grę mero ſyllabarun. Ritus.tus.tui.i.ↄſuetudo a moꝛibꝰ tracta ⁊ ꝑtinet ad iuſticiã.⁊ ðꝛa ratꝰ.ta.tũ.qð ẽ ce.qð ðꝛ nũerꝰ latine.qꝛ ↄſtat ex certo nu⸗ firmꝰ. vñ ritꝰ ðꝛ q̃i ratꝰqꝛ ꝗ rata ſũt ⁊ fima ritui dñt tradi. Ałritꝰðꝛ q̃i rectꝰa rego.gil exqͥ ęquũ.piũ ⁊ ſanctũ ꝓſpicimꝰ.Etẽ riti re.mog in ſᷣmone.Ael ritus eſt mos vetu ſtioꝛ ⁊ firmioꝛ ᷣm Hugl.Et dicit Pꝛiſtia. A ritu etiaʒ rite ꝓ recte ðꝛ.qꝛ nihil tradit᷑ ritibus niſi qð rectũ credit᷑ eẽ. RCapᷣ.vero dicit. Rite recte.iuxta moꝛẽ.legitime ꝓbe Ritus mos inſtitutũ.ſequela.exemplũ.⁊ pꝛoducitri. in. 5½ ad riuum ptinẽs. vel ” W ⁊ ſilitudinẽ riuales dicunt᷑ illi q eandem habent amicã cõem.qꝛ q̃i de vno riuo.i.ð vno amoꝛe bibũt.Et ꝑ cõpoſitionẽ.h̊ coꝛ⸗ riualis. ⁊ hoc le.in eodem ſenſu.⁊ ꝓducit banc ſyllabã va. MMc Riuꝰ.riui.ðꝛ a ruo.ruis.eo ꝙ cito ruat.vł ðꝛa rigo.gas.qꝛ ducit᷑ ad irrigandũ terrã Et ſic dicit Iſið.etymo.xiij. Riuus.fons toꝛrẽs fluuiꝰ ⁊ amnis ita diſtinguunt᷑. Ri uus ſubito fit.⁊ celeriter decurrit ⁊ deficit Fons vo ẽ caput ⁊ decurſus aquęꝗ̃ᷓ natu raliter manat. Toꝛrẽs aũt ẽ ⁊ repẽtinis im bꝛibus factꝰ. magnũ impetũ hñs.ſʒ adue⸗ niente ęſtate.caloꝛe ſolis toꝛreſcit.vñ ⁊ no men habuit.Fluuiꝰ ẽ ꝑennis aquarum de curſus. Flumẽ ẽ aqua decurrẽs. Amnis ẽ fluuiꝰ nemoꝛe ac frondibꝰ redimitꝰ. Iteʒ a riuꝰ ð riuul.li.dimi.i.ꝑuus riuꝰ.Et riuo ſus.ſa.ſũ.Et ꝓð.ri. AUn.Virgiliꝰ Claudi te iã riuos pueri ſat pꝛata biberũt. Itẽ aliꝰ Riuꝰ meſſis agro meſſe ꝓbat᷑ ager. „— 2 Rixa. xę.ſiẽ diẽ Rap.ðꝛ lis ꝗ int mitos cõ⸗ mittit᷑.⁊ iiuria ↄſtat.⁊ ðꝛa ringo.gis. Jñ rixula.lę.dimi.i.pua rixa. Et rixoſus.ia. ſum.⁊ rixuoſus.ſa.ſũ.i.rixa plenꝰ ⁊ vtrũ⸗ q; comꝑat᷑. Iñ rixoſe vłrixuoſe aduerbi. Et rixoſitas.vel rixuoſitas.tatis. Roboam. inter due tm tribꝰ ei relicte fuerant. . Robur. borl.m.g.i.foꝛtitudo valitudo cõ⸗ ſtatia.firmitas. Itẽ robur generalit᷑ ðꝛ ex oĩ materia qͥcqͥd ẽ firmiſſimũ. Iñ etiaʒ qð⸗ dam genus arboꝛũ ðꝛ robur.qꝛ valde fir⸗ mũ ẽ.Et etiã qͥlibet arboꝛ vel lignum ðꝛ ro bur. IJñ robuſtꝰ.ſta.ſtũ.i.foꝛtl validꝰ⁊ fir⸗ Roda.dę.gręce.latine ðꝛ roſa. (mus. R Rodomellũ.li.n.g.ðꝛ vinũ vel cõfectio ex ſuco roſę ⁊ melle.⁊ðꝛ a roda gręco.qð ðꝛ roſa.⁊ mel.lis. ”MM Rogatiuncula.lę.dimi.i.ꝑua rogatio. Roga. ge.fę.i.elemoſyna. * . Z 7 Ragus.gi.m.g.i.ignis ꝓ moꝛtuo accẽſus. ⁊ ðꝛa rogo.gas.Itẽ rogꝰ ꝓpꝛie eſt cõpoſi tio lignoꝛũ. Pyra.qñ coꝛpus cõpoſitũ eſt ⁊ ardet.Funꝰ moꝛtui apparatꝰ. Buſtum coꝛpus cõcrematũ.Sep ulcrũ vbi oſſa cõ⸗ dunt. Tumulus ↄgeſtio terrę i regiõe ſcã q ⁊ ſine oſſibꝰ põt eſſe. Monumẽtuʒ voẽ cuiuſlibet rei memoꝛia quę monet menteʒ Ros.roꝛis.ðꝛ a ratus.eo ꝙ ſit ratꝰ⁊ nõ ſpiſ ſus vt pluuia. Ur dꝛoſoꝛ dicũt greci. ⁊ ide tat latitudo ppłi. Ethoc ꝑ antifraſim.qꝛ decẽ tribubꝰab eo ſeꝑatis quẽ RB — nos dicimꝰ.ros.rorl. Ałros ðꝛa ruo.ruis qꝛ ab gere ruit ad trã. roſcic'. da. dDũ. i. roꝛe plenꝰ.Et hinc roſciduł.la.lũ.dimi. Rola.ſę.ẽ genꝰ floꝛis.⁊ ðꝛa roda gręco.qð apud nos roſa ðꝛ. łroſa ðꝛ a rubeo.bes. eo ꝙ eiꝰ coloꝛ rubeat. In hec roſula.lę.et heęc roſella.lę. ambo dimi. Et h̊ roſariũ.rij collectio roſarũ.vłlocus vbi roſę reponũ⸗ tur vel abundãt. Itẽ a roſa ðꝛ hoc roſetu⸗ꝭ⸗ ti. locus vbi roſę creſcunt. Et roſaceꝰ.cea. ceũ.⁊ roſe.ſea.leũ. Iñ roſeoł.la.lũ. Ro⸗ ſeꝰ ðꝛ a coloꝛe. Roſace ex materia. Roſe⸗ um ruboꝛ fac̃. Roſaceũ ex materia.Et ita coloꝛ roſeus erit. Roſacea coꝛsꝛona. Roſata.tę.qdã veſtis.quã gręci phęniceã vocant.nos coccinu. Roſella.le.dimi.i.ꝑua rof. Roſoꝛiꝰ.ria.riũ.i.coꝛroſoꝛiꝰ.vel repᷣhẽſoꝛi us. ⁊ a roſoꝛ.oꝛis. Et h̊ roſoꝛiũ.rij.locꝰ vbi aliqd rodii. . Roſtrũ.ſtri.n.g.ðꝛ os auiũ.Et gra ſiłlitudi nis ðꝛ nauiũ.Et roſtrum ðꝛ etia foꝛũ.vbi tractabãt᷑ cauſę romę.qꝛ deuict Antonio ⁊ Cleopatra.Auguſtꝰ de roſtris nauiũ il⸗ loꝛũ fecit fieri ſedes in foꝛo cauſarũ. JIñ h̊ roſtellũ.li.dimi.Et cõponit᷑.H̊ ꝓꝛoſtrũ.i. roſtrũ.qꝛ in anterioꝛi ꝑte ẽ. Itẽ a roſtrum ð8 roſtrat'. ta.tũ.i.roſtro armat“. Rota.tę.ðꝛa ruo.ruis.eo ꝙ ruat.Inð hęc rotula.lę.dimi. A qͥ hęc rotella.lłę. alið di. Et h̊ rotulꝰ.li.Et hec rotula.lę.ð illud ro tundũ de charta aliqᷓ. Iteʒ a rota.ðꝛ roto. tas. Iñ hͥ rotabulũ.li.i.furca.vłillð lignũ cũ qͥ ignis mouet᷑ in foꝛnace grã coquendi ⁊ðꝛ ſic.qꝛ rotat ⁊ ꝓꝛuit ignẽ furni grã co⸗ di. vel ſtercoꝛa grã purgandi. uber. bꝛa. bꝛũ.i.rube. Iñ ruberculꝰ.la. lũ.⁊ rubellłꝰ.la.lũ.ambo dimi.i.aliquãtu⸗ lum rubeus.Et h rubellũ.li.ſubſtãtiuum genus ruberrimi vini. . H Rudoa t auain iubis maneſ. r dicif a rubus. Vñ Juuenalis. Poꝛrectura viro miſcet ſitiẽte rubeta.Sʒ h̊ rubetũ.ti.ðꝛ lo⸗ cus vbi rubi creſcunt. Rubia. bię.f. g. ꝗdam herba.⁊ ðꝛa rubeo. bes.eo ꝙ radix eiꝰ ſit rubea.vñ ⁊ coloꝛare lanas phibet᷑. Iñ rubiatus.ta.tũ.i.rubia Rubicũd'. da. du. i. ſilis rubẽti vł(tinctus rubeꝰ. Iñ rubicundulus.la.lũ.i.aliquãtu lum rubeus. Rubigo. ginis.f.g.eſt vitiũ ferri ⁊ ſegetuʒ ⁊ðꝛ ꝗ rodo.dis.q̃ſi rodigo eo ꝙ rodat vel vV 2 arubeo. bes.qꝛ facit aliq̃ͥd rubere. Jñ ru⸗ pingieꝰ nea. neũ.i.de rubigine exns. Et rubiginoſus.ſa.ſũ.i.rubigine plenꝰ. Rubiliana.nę.f.g.ðꝛ vitis vel vua.dicta a rubeo.bes.qꝛ eiꝰ materia rubet. Rubos ideclinabile.qðdã oppidũ.ex abũ dantia ruboꝛũ dictũ. Iñ rubeꝰ.bea.beuʒ. nomẽ patriũ.pᷣma pducta. Rube⸗. bea. beũ.etiã põt deriuari a rubeo. bes. ⁊ idẽ ẽ qð rubicundꝰ. Rubꝛica.cę.f.g.regła vel filũ rubꝛo tinctuʒ q̃ᷓ aliqͥd dirigit᷑.⁊ ðꝛ a ruber.bꝛa.bꝛum.Et rubꝛica.cę.ipᷣa tinctio.vel terra illa rubꝛa. vel qð ſit de illa tinctura. Añ Nerſi. Nõ cęcꝰ ac in oculo rubꝛica dirigat vno. Rubꝛica etiã ðꝛ qͥdã coloꝛ rube . Añ Iſið. etymolł.xix. Rubꝛica vocata. eo ꝙ ſitru⸗ bꝛa ⁊ ſanguineo ꝓxima. heęc locis płimis gignit᷑.ſed optima ponto.vñ ⁊ pontica di citur. Rubus. bi. m. g. ẽ genꝰ ligni ſpinoſi de q̊ di cit Iſið.etymo.x vij. Rubuzʒ latini appel⸗ lant eo ꝙ fructus vel virgula eius rubeat Hec arboꝛ a gręcis moꝛꝰ ðꝛ. Iñ h̊ rubetũ. ti. locꝰ vbi creſcit rubꝰ Vñ dicit Ouidiꝰ.j. meta. de pmitiuis hoibꝰ. Contentiq; cibis nullo cogẽte creatis. Arboꝛeos fetꝰ mõta⸗ neq; fra ga legebãt.Coꝛnaq; ⁊ in duris hę rentia moꝛa rubetis. Ruce. cea. ceũ.i.ſoꝛdidꝰ. ⁊ ðꝛa rus. KRucta.ctę.ẽ eminẽs ꝑs gutturiſ vide infra i rumẽ. Iñ ructxꝰ ccꝰ.ctui.ẽ cũ ſapoꝛ cibi ad rumẽ reducit᷑. Iñ ructim aduer.⁊ ructati ⁊ ructant᷑.Et ructuoſus. ſa.ſũ.i.plenꝰ ru⸗. ctibꝰ. Iñ hec ructuoſitas.tatis. Rugens.dẽtis.⁊ ðꝛ choꝛda rudis. Vñ diẽ Iſið.etymo.xix. Rudẽtes ſunt funes qͥbꝰ velũ ſurſũ trahit᷑.⁊ dicũt᷑ ſic ex nimio ſtri⸗ doꝛe quẽ faciũt. Vñ.ij. NPetri.ij.ðꝛ.Sʒ ru dentibus inferni detracios in tartarũ tra⸗ didit cruciandos. Ruditus.tus.tui.clamoꝛ aſini.vł alterius aialis.⁊ a rudio.dis. Rudis.dis.ↄ.t.⁊ h de.i.nouꝰ indoctꝰ.vel nouit᷑ inſtrucł.qͥ q̃ſi adhuc rudit ⁊ ꝛa ru dio. dis. Jñ rudit᷑ aduer. Et hęc ruditas. tatis.i.nouitas.vł noua iſtructio.vłidio⸗ tatio.inſipiẽtia. Inuenit᷑ etiã rudis.diſ.i. virga pᷣtoꝛis.q̃ ſerui tacti efficiebant᷑ libe⸗ ri. Vel rudis erat qᷣ dabat᷑ emeritis i ſignũ ſue emeritionis. Et ſepe ponit᷑ ꝓ libertate ñi gręciſmꝰ. Virga rudis.rudis eſt incu riꝰ ⁊ ſine laude.Et rudis qñq; ẽnouũ.qð ſepe reꝑtũ eſt. Rudimẽtũ.ti.i.nouũ initiũ.noua ĩſtructio ⁊82 a rudo.dis. Rudiſta.ſtę.2.g.qͥ vel ꝗ rudera de humo Rudus.rudi.ðꝛ a rus.Et rudi dicunt᷑ lapi des ↄtunſi.⁊ rotundi.⁊ calce admixti qͥ in pauimẽtis faciẽdis ſuꝑfundunt᷑ ⁊ dicunt ſic a rure qꝛ in fra ponũt᷑.⁊ dicũt᷑ ſic a du⸗ ritia.vt deriuatio ſumat᷑ ab vltima lr̃a ru di q̃i duri qꝛ duri ſũt. Jñ h̊ ruder vel rudꝰ huł ruderl.ſtercꝰ bꝛutoꝝ aialiũ.⁊ coꝛ.pe. gti. Rudi etiã duri ſunt ⁊ rotũdi ⁊ inde di cunt᷑ rudera ſtercoꝛa bꝛutoꝛũ aĩialiuʒ. Ru dera illa ꝓpꝛie quę ita facta ſũt vt rudi.vt ſtercoꝛa capꝛarũ.aſinoꝛũ.ouiũ. Rudꝰ vel ruder etiã ðꝛ oẽ illud qð eijcit᷑ ⁊ extrahit᷑ de kra effoſſa. AUñ Beda in expoſitiõe ſuꝑ pabolas. Qui theſauros effodit eijcit ru⸗ dus terreſtrę.Et etiã ruinę maceriarũ vel ipſe macerię rudera dicunt᷑. Uñ NMꝛuden tius in libꝛo hymnoꝛũ.Auxꝝ qð ſatis effo⸗ ſa gignũt rudera. Rufus. fa. fũ.i.rubeꝰ.⁊ ðꝛ a rubeo. Jñ ru⸗ fatus.ta.tũ.i.ſanguine cruẽtatꝰ.Et cõpo⸗ nit᷑ cũ ſub. ⁊ ðꝛ ſurrufus.fa.fũ.Et ꝓð.ru. ta deo.Et ſcribit᷑ ꝑ vnũ.f. Ruga. gę.f.g.collectio vel plicatio cuiuſli⸗ bet rei ĩi vnũ. Iñ rugula.lę.dimii.pua ru ga.Et rugat.ta.tũ.i.contractꝰ rugis col⸗ lectꝰ.Et rugoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰrugis. Rugix.tus.tui.pe.ꝓdu.i.clamoꝛleonis.⁊ ðe a rugio. gis. . NRuina.nę.i.interitꝰ.caſus.incẽdiũ.⁊ ðꝛ a ruo.ruis. Iñ ruinoſꝰ.ſa.ſũ.i.ruina plenꝰ. Ruma. mę.ẽ eminẽs ꝑs gutturis.vide ĩfra in rumen. Itẽ ruma.i.mãma vel papillaſ ruminat᷑ a puero.vide in rumes. Rumẽ.inis.⁊ hęc ruma.mę.ðꝛeminẽs ꝑs gutturis ꝓxima gurgulioni.qᷓ cibꝰ ⁊ potꝰ deuoꝛat. ⁊ vbi ſapoꝛ cibi diſcerni᷑. Eadẽ ðꝛ frumẽ ⁊ ructa.Sʒ frumẽ velruca i ho mine. Ruma vel rumẽ i beſtijs. Vñ rumi⸗ nare dicunt᷑ aĩalia.⁊ ructare hoĩes.⁊ dici⸗ tur ſica ruo.ruis.qꝛ inde cibꝰruit ⁊ demit titur in ſtomachum. Vñ in Auroꝛa.De vitula rufa victia gra Rumes.mis.vel ruma.mę.i.mãma.vlpa⸗ pilla ꝗ ruminat᷑ a puero. Iñ hęc rummał lis.i.ſicꝰ qꝛ ſub ipa Rhemũ ⁊ Rhomuluʒ lupa aluit.vłqꝛ ſepe ruminat᷑ ꝓpt᷑ fructũ NRumigerulꝰ la.lũ.pe.coꝛ.i.gerẽs rumoꝛes Rumoꝛ.moꝛis.i.murmur vel qð vulgo ðꝛ nouũ.⁊ ðꝛa ruo.ruis..eo ꝙ celeriter ruat Iñ h̊ rumoꝛculłꝰ.li.⁊ rumurculꝰ.li.ãbo di. is. Sʒ rura ꝓpꝛie inculti agri. vt ſiluę pa⸗ Runcina ponit᷑ p quadã dea. Itẽ rùüncina nę.ẽ qdᷣdã artiſiciũ lignarij gracile ⁊ recur uum.qͥ cauant᷑ tabulę domꝰ. vt vna alteri ↄpnectat᷑.De qͥ Eſa.xliiij. Artifex lignariꝰ extẽdit noꝛmã.foꝛmauit illð i runcina. Et vt qͥdã dicũt.ꝓdu.pe.qꝛ ſᷣm eos deriuat ꝗa runco.cas.qꝛ runcina aufert ⁊ auellit in terioꝛa ligni cauando ipᷣm. Vel ðꝛ rũcina a runcone qꝛ curua ẽ ad modum rũconis. Vñ Alexander nequã dicit. Rũcina run⸗ co lectoꝛ generare memẽto. Itẽ alꝰ Atilis ẽ runcina fabꝛo.ſed runcina nulli.quia ni⸗ hil ſigt m iſtos dũ penł.coꝛripit. Itẽ aliꝰ dicit. Runco rucinã parit vt medeoꝛ me⸗ dicinã. Alij dicũt ꝙ runcina coꝛ penł.ꝓ in ſtrumẽto fabꝛili.⁊ ẽ pᷣmitiuũ. Vñ quidaʒ. Nil runcina fabꝛo ↄfert ſʒ runcina multũ. Itẽ vt diẽ Aug in. iiij. libꝛo de ciuit.. dei. Rũcinã dixerunt antiqͥ deã illã ꝗ̊ ſſidet ſe getibꝰ cũ runcant᷑·i.a tra auferunt᷑ Mam runco. cas.ðꝛ herbas a tra euellere.Et ꝓ⸗ Dducit pe.ſine opinione. Itẽ inuenit᷑ runci⸗ na ꝓ quodã aiali. Runco.conis.qͥ herbas euellit.vel inſtru⸗ mentũ qͥ herbę euellunt᷑ ⁊ vepꝛes ſecant᷑. Rupes.pis.fę.g.i.rupta ꝑs montis.⁊ ðꝛa rũpo.pis.eo ꝙ ibi ſit rupia.vel ꝑ ↄtrariũ q nõ facile rũpit᷑.⁊ ꝓdu.ru. ——2 * Ruricola.lę.cõis ge.pe.coꝛ.i.colẽs rus. Rurigena.nę.cõis.ge.i.in rure vel in villa natus. Rus. ruris.i.villa.t᷑ra.ager.⁊ ðꝛ a ruo.ru⸗ ſcua qᷓſi rudia.Ager vo qᷣ colit᷑. Iñ hoc ru ſculũ.li.i.puũ rus. Ruſc. ci. m. g. qödã genꝰ ſpinoſũ frutid.et¶ ð a rus. In ruſcub.li.dimi.Et hic ruſcuʒ vel ruſculũ. 8 qð colligit᷑ ⁊ ↄgregat᷑ imũ⸗ dum in terra. vel ad dandũ pullis. vl igni Iñ ruſcoſus.ſa.ſũ.i.ſpinoſus.ĩmundꝰ.ru ſco plenus. Ruſticꝰ. ci.m.g. ⁊ hec ruſtica.ce.⁊ ruſticus ca. cũ. adiectiue. põt dici a rure.ſ.oꝑarius qꝛ in rure moꝛat᷑ ⁊ colit rus.Iteꝝ aũt dici tur ruſticꝰ.q̃ſi ruris cuſtos vel rus colens etymo.ẽ. Vel ruſticꝰ ð inoꝛdinatꝰa defoꝛ mis in moꝛibꝰ. Et ᷣm h comꝑat᷑ ruſticioꝛ. ſimus. Iñ ruſtice aduer. Et hęc ruſticitas tatis.⁊ hęc ruſticatio.onis. Sʒ ruſticitas eſt moꝛũ. Ruſticatio vo oꝑis. Uñ ruſtica tio ðꝛ opꝰ ył oꝑa ruſtici.vt cultura trę.ãſi ruſtici actio.⁊ eſt etymolo. Unð Eccſ.vij. Hõ oderis laboꝛioſa oꝑa.⁊ ruſticationeʒ ab altiſſimo creatã.i.hoĩ impoſita in p'nã pmi peccati. Itẽa ruſticꝰ ðꝛ ruſtican.na. nũ.i.ruſticus vel ruſticanus.paterfamili⸗ as. Vñ in gręciſmo ðꝛ Ruſticꝰa rure qm rus ẽ ſibi cure. Aillic a villa qꝛ res diſpo Ruta. eis herba ꝗdã dicta ſic.eo ꝙ ſit fer⸗ uentiſſima hãc venenis repugnare muſte⸗ le docẽt. ꝗ dũ cũ ſeꝛpẽte dimicauerint cibo eiꝰ armant᷑.vt dicit Iſidoꝛꝰ ety.xij.in fine Et ẽ calida ⁊ ſicca in ttio gradu. AUñ .a cer dicit A medicis ruteę vis calida ð eſſe. Siccaq; fertur in his gradus ille tertius eſſe. Rutellus.maſ.ge.i.foꝛnicato. * Rutenꝰ. ni. qdã ppłs. vt dicũt flãdrenſes. 2 ðꝛ a rubeo coloꝛe.⁊ ꝓdu.ru. Ruth. interpᷣtat᷑ feſtinãs Alienigena enim erat.ſ.ex pplo gentili.qꝛ relicta patria fe⸗ ſtinauit traſire ĩ terr iſrł.dicẽs ſocrui ſuę. quocũq; perrexeris ꝑgoiaom. Rutilus. la. lũ.i.ſplendidꝰ. vłcriſpꝰ vł tre⸗ Rutili. dicti ſũt dã ppłi apulięa ru(mulꝰ. tilo coloꝛe. Iñn hec rutilia.lię.terra eoꝛũ vł rutilia a Rutilo rege. Jũ rutilł. la. lu. gen tile.⁊ coꝛ.ti. Rutrũ. tri. foſſoꝛiũ. vł antrũ vñ arenę mo⸗ uenkt᷑ vbi ſal efficik. Zlba.ſiẽ dicit glo.Eſa.xliij. ciui⸗ E α tas eſt in finibethiopię ſita. Sed Fm Pap̃.ſaba ẽ arabia regio. in ¾aęAàè qua nüc ſabei habitant dicta aſi⸗ lio Chus.qͥ nuncupatꝰ ẽ ſaba.Alij dicunt ꝙ ſaba eſt fluuius a quo tota regio nuncu⸗ patur. säü Sabanũ.ni.pe.coꝛ.gręcũ ẽ idẽ qdð mapa vł facitergiiil. Sabaoth. vynũ ẽ de decẽ noibꝰ qbꝰ de nola tur apud hebꝛęos. interpᷣtat᷑ exercituuʒ ſiue virtutũ.Et nota ꝙ decẽ ſunt noia dei apud hebꝛęos. Mꝛimũu ẽ El. qðᷣ alü. deum alij etymologiã eius ponẽtes Iſchyros·i. „ foꝛtem interpᷣtati ſunt. Scoðm ẽ Eloi.Ter tiũ Eloe. að vtrũq; in latino de ðꝛ. Eſt ãt nomẽ latinũ ex gręca appellatione tranſia tum. Mam deus gręece theophobos ð.i. timoꝛ colentibꝰ eũ.Quartũ nomẽ ðꝛ. Sa⸗ baoth qð ↄuertit᷑ in latinũ.exercituũ ſiue virtutum. Quintũ ẽ Elion.qð interpᷣtat i latinũ excelſus dñs.Sextũ uomẽ ẽ Eleie. i. qᷣẽ. deꝰ em ſolꝰ ęternꝰ ẽ.i.qꝛ exoꝛdiũ nõ habet.eſſentię vᷣere nomẽ tenet.in cõꝑati⸗ one em̃ eius qui vereẽ.quia incõmutabil one ein eius qui vercc. qiis Mo eſt. que mutabilia ſi unt. ſunt qᷓi nõ ſint. Se ptimũ ẽ Adonai.qð interpᷣtat generaliter oñs. eo ꝙ dñet᷑ cũcte creaturę. Octauuʒ ẽ Ja.qð in deũ tm̃ ponit᷑.qð etiã in alła i no uiſſima ſyllaba ſonat. Nonũ ẽ. Tetragra⸗ maton.i.quattuoꝛ lr̃aꝝ.qð ꝓpꝛie apud he bꝛeos in deo ponit. Joth. he. vau. he. id ẽ duabꝰ ia.ꝗᷓ duplicata ineffabile illð ⁊ głio⸗ ſum dei nomẽ efficiüt.Or aũt ineffabil. nõ qꝛ dici nõ põt.ſʒ qꝛ finiri ſenſu vel itellectu humano nõ põt.⁊ ideo qꝛ nihil digne dici de eo põt. ineffabile ẽ. Decimũ ẽ Sadai.i. omnipotens.quia omnia põt.⁊ omnia ip⸗ ſius ſunt. Sabath dꝛ febꝛuariꝰ.nõ ianuariꝰ ſiẽ ſcribi᷑ in NMapia. Sed foꝛte vitio ſcriptoꝛũ ſic er⸗ ratum eſt. Sic ⁊ hodie multi erãt legentes ſabbato ꝓ ſabath Zach. j. vbi vera lr̃a eſt Hec in die viceſimaquarta vndecimi men ſis ſabath. vbi dicit glo. Sabath interpᷣta tur virga. Illud idẽ ꝓbat᷑ ꝑ textũ qui diẽ vndecimi menſis. Sabath em. id ẽ.febꝛua rius vndecimus eſt apud hebꝛęos.ſiẽ oſtẽ ſum eſt ſupꝛa vbi exponit᷑ adar. BGabbati iter. dicuntur mille paſſus vltra quos non licebat iudęis ire die ſabbati. Riczuſ paimo. Ermille paſſus faciũt octo adia. Sabbatũ dꝛa ſabbe.qð ẽ ſeptẽ.ſᷣm hebꝛęoſ YVela ſabba.quod lingua ſyroꝛũ ðꝛ ſeptẽ. Et eſt ſeptima dies ſeptimanę. Et ipſa ſe⸗ ptimana ð qũq; ſabbatũ. AUn Luẽc.xviij. Jeiuno bis in ſabbato.i.in ſeptimana. ſcilʒ quarta ⁊ ſexta ferijs. Ael ſabbatum inter⸗ pꝛetat᷑ requies. Inñ ſabbatiʒo. ʒas.i.requi eſcere.vł ſabbatũ obſeruare. Iñ h̊ ſabatiſ mus.mi.i.requies.Et ſᷣm hoc ſabbatũ ðdꝛ ꝓpꝛie ſeptimus dies ſeptimane.quia tunc actoꝛ oĩm reqeuit ab oĩ opere ꝙ patrarat. Beñ.ij.Et ꝑ ſynędochẽ ſabbatum ðꝛ ipſa ſeptimana. Sabbatũ etiã inuenit᷑ ꝓ quoli bet die ſeptimanę. cũ tali adiuncto pꝛima ſabbati. ſecũda ſabbati. ⁊c.ſʒ ſeptimꝰdies ꝑ excellẽtiã. AUñ ĩ euãgelio legit᷑ Ueſpeãt abbati. ꝗ luceſcit ĩ pᷣma ſabbati.⁊ ẽ ſenſꝰp ma ſabbati.i.pꝛima dies ſeptianę. vłpma Ddies quę eſt ſabbatuʒ vel pꝛima dies a ſab bato vel poſt ſabbatũ. Scom ergo hebꝛe⸗ os nominandi ſunt dieſ ſic. pꝛima dies ſab bati ⁊c. Sed ſeptima dies ſimpliciter dici tur ſabbatum.vel ſabbatum ſabbatoꝛuʒ ꝑ excellentiam. Scoõm vero conſuetudinem chꝛiſtianoꝛũ. ſic nominandi dies ſunt. Di⸗ es dominicus. vel dominica. vl pᷣma feria — r ſimplicit᷑ ðꝛ ſabbatũ.vłſabbatũ ſabbatoꝝ ſecũda feria. tertia feria. quarta feria.qui⸗ ta feria.ſexta feria. ſeptima feria. Dies do minicꝰ dicxłꝰ ẽ.quia tali die dominus nr̃ re ſurrexit. Sabburra. rę.i.arena litoꝛis.vel lapis.vel multitudo lapidũ. vel inutilis ſarcina na⸗ uis.quę ſolet eẽ de lapidibus ⁊ arena. Et geminat᷑ ibi.b. ⁊.r. vn pᷣma ꝓducit᷑ poſiti⸗ one. ſed qñq; in metro ſubtrahit᷑ vnũ b. et coꝛ. pᷣmã cauſa metri. VUñ Virgiliꝰin geoꝛ. At tumbe inſtabiles fluctu iactãte ſabur⸗ ram Tollunt ⁊c. GSabelliani.qͥdã heęretici vocati ſunt a ſabel lio. i vnã pſona patris ⁊ filij ⁊ ſpũſſancti aſſerunt. aſtrtuun.. Saber. bꝛa.bꝛũ.i.aſper vel nodoſus. Sabulũ.li.eſt terra leuis.⁊ arenoſa. Babeus. bea. beũ.i. arabs. Saccus.ci.i.marſupiũ vel fiſcus. qͥ ncẽria ⁊ↄdunt᷑.⁊ ðꝛa ſagũ.gi.qꝛ eo ↄſuto efficitur Ili ſagum. Iñ ſaccellus.li.⁊ ſacculꝰ.li.am bo dimi.i.puus ſaccus. Saccatum.ii.ẽ liquoꝛ aquę.feci vini admi xtus ⁊ ſacco expꝛeſſus.⁊ ðꝛ a ſaccus. Saccularij dicunt᷑ qui vetitas artes exercẽ tes.ex ſacculo ꝑtim ſubducũt.⁊ ꝑtim ſub⸗ trahunt vel diſtrahunt. vt. ff. de extra oꝛ. cri. in rub. Sacer, cra. crũ. ðꝛ a ſancio.cis. vel a ſanctũ cti.q̃ſi ſanctũ vel ſancitũ.Et nõ ꝙ ſacer po nit᷑ ſępe ꝓ execrabili. de veteri ↄſuetudie numãtinoꝝ.Numãaãtini enim quendã pau peꝛem per totum annuʒ delicatis cibis pa ſcebant.⁊ optimis veſtibꝰ induebant. In fine aũt anni.eum lapidibus obꝛuebant.?⁊ de alto monte ſcipitabat.⁊ ſic quẽ pꝛo ha bebant pꝛo ſacro ⁊ ſancto.poſtea havebãt ꝓ execrabili. Sacerdos.dotis.cõis ge.ðꝛ ſacra dãs. JIñ hec ſacerdotiſſa.ſę.vxoꝛ ſacerdotis.Et h̊ hec ſacerdotalis.⁊ hͥ le.Et ðꝛa ſacer ⁊ do das. q̃ſi ſacra dãs.qꝛ largꝰ debet eſſe. hi apud gentiles flamines dicebant᷑. Initiũ aũt ſacerdotij pꝛimus Aaron fuit.hhic em in lege.ſacerdotale nomen pꝛius accepit qͥ iubẽte dño.victimas obtulit. In nouo au teʒ teſtamẽto ſacerdotalis oꝛdo pꝰ chꝛiſtũ — a Petro cepit.ipᷣi em pᷣmũ datus ẽ pontifi ◻ catus.in chꝛiſti ecccia. · Sacerdotulus li.dimi.i.filliꝰ ſacerdotl. In hec ſacerdotula.lę.ſiłiter dimi. nata vel fi lia ſacerdotis.⁊ coꝛ.tu. U Sacernus.ni.i.ſacer animus vel excellenti oꝛ ꝑs aię.⁊ videf cõponi a ſacer ⁊ animus Sacra.ſancta.⁊ ſanctaſanctoꝛũ.ita diſtin⸗ 7 in⸗ L guunt ab ſidoꝛo.xv. etymo. vbi agit de ſacris ędificijs. Sacra ſũt loca diuinis cul tibus inſtituta.vtpote ea in quibus alta⸗ ria litantibus de moꝛe pontificibus conſe crant᷑.Sancta iuxta veteres exterioꝛa tẽ⸗ pli ſunt. Sanctaſancioꝝ loc templi ſecre⸗ tioꝛ.ad quem nulli erat acceſſus niſi tm ſa cerdoti.dicta auũt ſanctaſanctoꝛũ qꝛ interi oꝛa oꝛacula ſanctioꝛa ſunt.vłqꝛ ſcõꝝ com⸗ paratiõe ſanctioꝛa ſunt.ſicut canticacanti coꝛũ.qꝛ cantica vniuerſa pᷣcellũt. Sanctũ Aut a ſanguine hoſtię nũcupat᷑. Nihil em ſanctuʒ apud veteres dicebat᷑ niſi qð ſan⸗ guine eſſet hoſtię cõſecratũ aut conſperſũ Waßp. vo diẽ ꝙ lacra dicunt᷑ ſacriſcia ſo⸗ lennia. Sancta religiones.cerimonię. arę foci.delubꝛa.templa. Sacramẽtũ.ti.n.g.ẽ inuiſibilis gratię viſi⸗ bilis foꝛma.ita vt eiꝰ ſiłitudinẽ gerat ⁊ cã exiſtat. aũt ðꝛ ſacramẽtũ q̃ſi ſacrgrei ſi⸗ gnum. vel ſacrans mentẽ. vel ſacrũ ſecre⸗ tum. etymologia ẽ. Itẽ ſicut ait Papᷣ. Sa cramentũ eſt pignꝰ ſponſionis.ſicut ẽ iuſ⸗ iurandũ ⁊ ðꝛa ſacer.qꝛ cuſtodiri debet ãſi ſacroſanctũ.quia violare qð qͥs ꝓmittit ꝑ fidie ẽ. Itẽ ſacramẽtũ eſt cũ celebꝛatiõe cũ res geſta ſit.ita vt ſignare credatur.vt ba⸗ ptiſmus.criſma.coꝛpꝑꝰ.ſanguis.ꝗ̃ ſacramẽ ta dicunt᷑ ideo.quia ſub tegumẽto coꝛꝑa⸗ lium rerũ.virtꝰ dei ſecretiꝰ ⁊ latent᷑ eoꝝ ſa cramentoꝛum opat᷑ effectũ. Vñ a ſacrl vel a ſecretis vᷣtutibꝰ ſacramẽta dicunt᷑.quę ⁊ gręce myſteria dicunt᷑.qꝛ ſecretã ⁊ recõ⸗ dita hñt diſpẽſationẽ. Iñ ſacramẽtarius. ria. riũ.Et h̊ͥ ⁊ hęc ſacramẽtalis.⁊ h̊ le.Et nõ ꝙ ſacramẽta nouę legis ſiue eccliaſtica ſunt ſeptẽ ⁊ ↄtinẽt᷑ in ̊ vſu. Abluo.firmo cibo. dolet. vngit᷑.oꝛdino.iũgo. L Sacra annotatio ðꝛ reſcptũ qð imꝑatoꝛ ꝓ⸗ pꝛio mẽtis motu alicui indulget ↄſtituens Evm pces illiꝰ aliqͥd fieri vel nõ fieri. Sacrariũ.rij.n.g.ꝓpꝛie locꝰ templi in qͥ ſa cra reponunt᷑.ſicut donariũ in quo collo⸗ cant᷑ oblata.a ſicut lectiſternia dicunt᷑ vbi Hoiĩes ſedere vel iacere ↄnſueuerüt. Sacrificiũ.cij.ðꝛ q̃ſi ſacrũ factũ qꝛ pᷣce my⸗ ſtica ↄſecrat᷑ ꝓnobis i memoꝛiã dnicę paſ ſionis.j.q.j.c.multi.Sʒ generaliꝰ accepit Iſidoꝛꝰ ſacrificiũ.cũ dicit.Sacriſiciũ ẽ vi ctima ⁊ quęcũq; in ara cremant᷑ ſeu ponũt AVñ dicit ꝓph̊a. Sacrificiũ deo ſpůs con⸗ tribulatus. Sacrificulꝰ.la.lij.i.ſacriſiciũ faciẽs.⁊ dicit a ſacriſico.cas. Añ acrobiꝰde ſaturna — libus. Pontifex lunę obbuabat aſpectum inſaniq; regi. ſacrificulo nũciabat. Sacrilegꝰ.ga.gũ.pe.coꝛ.q legit.i.furat᷑ ſa⸗ crũ de ſacro.vel nõ ſacrũ de ſacro. Iñ h̊ ſa crilegiũ.gij.ſacrę rei furtũ.ſicẽ ſacrilegꝰ ſa⸗ crę rei fur. Inuenit᷑ etiã ſacrilegꝰ ꝓ ſcelera to vel flagitioſo. Et ſacrilegiũ etia inuenit᷑ ꝓ ſcelere vel enoꝛmi facto.vel ꝓ ſacriſicio demonibꝰ facto. Vñ diẽ CPapᷣ. Sacrilegꝰ q ſacra legit.i.furat᷑.vel cultũ dei veri fu⸗ ratur.idolis tribuẽdo.Et ðꝛ ᷣm quoſdaʒ ſacrilegiũ.quaſi ſacrilędiũ.qꝛ ſacrũ lędit. ſʒz potiꝰ ẽ etymo.Et põt ſic deſcribi. Sacrilegiũ ẽ ſacrę rei violatio vel eiuſdem vſurpatio. Cõmittit᷑ aũt ſacrilegiuʒ qñq; rõne ꝑſonę.vt cũ qͥs verberat clericuʒ vel ꝑpſonã religioſam. Ratiõe loci.cũ eccłię vł cimiterij emunitas violat᷑. Rõne rei cum res ſacrata vłſacro vſui deputata vſurpa tur. Circa aũt hoc vltimũ membꝛũ. ſic di⸗ ſtinguit᷑. Sacrilegium cõmittit᷑ auferẽdo ſacrũ de ſacro.vel nõ ſacrũ de ſacro.vel ſa crum de nõ farrro. Sacriſta.ſtę.vł ſacriſtariꝰ.i.ſacroꝝ cuſtos Sacrũ.cri.i.templũ vel loc diuinis cultibꝰ inſtitutꝰ. Iñ ſacellũ.li.dimi.i.puũ tẽpluzʒ. Vñ Virgili.Nimphe riſere ſacello. Sadai.nomẽ dei.i.oĩpotẽs.q̃i potẽs oĩa.ſ. a faciendo qð vult.qꝛ ſi ei accideret nõ eẽt oĩpotẽs.Facit em̃ qͥcqͥd vult.Et inde om nipotens ẽ.qꝛ eiꝰ ſunt oĩia.quę vbicũq; ſũt Sol em totiꝰ mũdi habet imꝑpium.,. Sagdoch. interpᷣtat᷑ iuſtus ſiue iuſtificans. Sadaducei.qͥda heretici.iuſti interpᷣtantur vendicabãt ſibi qð nõ ſunt.coꝛpoꝝ reſur⸗ rectionẽ negãt.⁊ aĩam cũ coꝛꝑe interire di cunt.qͥn q; tm libꝛos Royſi recipiũt pꝛo⸗ phetaꝝ vaticinia reſpuũt. Vñ Actl.xxiij. Sadducei dicũt nõ eſſe reſurrectionẽ moꝛ tuoꝛũ.neq; angelũ.neꝙ ſpm̃. harilſei at vtrũq; ↄfitent᷑.⁊ acuit penł. BDeda eti di⸗ cit. Sadduceęi dicunt᷑.qꝛ ſadducęũ quẽdã mgrm legis ſequẽtes.neq; reſurrectioneʒ credẽtes.neq; angelos.neq; ſpũs eſſe.lhi tm qͥnq; libꝛos Soyſi recipiẽtes oꝛacula pꝓphᷣarũ reſpuebant. NPhariſęi ecõtra qui diuiſi interptant᷑.eo ꝙ a cęteris in äbuſdã obſeruationibus ſe ſeꝑarent.⁊ reſurrectio nem credebant coꝛpoꝛũ.⁊ angelos ⁊ ſpũs elſſe fatebant᷑.⁊ nõ ſolũ qᷣnq; libꝛos Moy ſi.ſʒ etiã oꝛacula ꝓharũ recipiebant. Saphon. pꝓhonis.ẽ funis ĩ pꝛoꝛa nauis po⸗ ſitus. Vñ Ceciliꝰ.Aenero curſu veni pꝛo bato pede vſq; ad ſaphonem. OOGO 7 . — terroꝛes magicos miracula ſagas. Iteʒ ſa ga ðꝛ gẽma puriſſimi coloꝛis Inuenit᷑ hoc ſagũ plalit hęc ſaga.goꝛũ.ꝓ veſte.et tunc coꝛ.pᷣmã. Un qͥda. æ ęmina ſaga malis me fallit.ſunt ſaga veſtis. Gagana. nę.f.g.i.ingenioſa incantatrix.di uinatrix.Sagana etiã fuit ꝓpꝛiuʒ nomen cuiuſdã incantatricis. Sagana genꝰgumi vel veſtis ðꝛ.⁊ coꝛ.ga. Vn gręciſmꝰ. Sa⸗ gana gumi. ſagana veſtis.ſagana vates. Sagax. gacl.ge.oĩs.i.ingenioſus.vel inue ſtigatoꝛ.vel diuinꝰ.vel velox.aſtutꝰ.ꝓui⸗ dus. pſcius futuroꝝ.Et cõpat᷑. Iñ ſagaci ter aduer. Et hęc ſagacitaſ.tatl.Et ſagacu lus.la.lũ.aliquãtulũ ſagax.⁊ coꝛ pᷣmã. Sagena.nę.ẽ gen retis piſcatoꝛij.⁊ ðꝛ a ſa guʒ. gi. ꝓpt᷑ ſui raritatẽ. Iñ ſaginariꝰ.rij. i.retiarius.Et ſaginariꝰ.ria.riũ.ad ſage⸗ nã ꝑtinẽs.⁊ ꝓdu pe.ſagena. Uñ ĩi Auro⸗ ra.Agri theſaurꝰ inuẽtaq; gẽma ſagena. Sagina.nę.f.g.i.pinguedo.qð ⁊ h ſagimẽ 2. Iñ ſaginatꝰ.ta.tũ.i.pinguis vel ad ſa- gina ꝑtinẽs.incraſſatꝰ.obeſus.Et ꝓð.gi. AVñ Juuenalł.Iſta dies ꝓſpeꝛa ſtomachũ . „ 2 neris ſuſpirat ad vſum. laxare ſaginis. Itẽ aliꝰ AUẽtre ſaginato ve BGaginula.lę.dimi.i.pua ſagina. Sagitta. tę.f.g. ðꝛ a ſagio.gis.eo ꝙ ſagaci. id e. ingenioſo. vel veloci iactu mittit᷑ pen nis fert᷑ q̃i auis vt moꝛs celerit᷑ ꝑcurrat ad hoiem. Et hinc ruſtici ſagittã vocãt noui/ ſi nã ꝑtẽ ſurculi in ſarmẽto.vel qð longiꝰ a matre ex qᷓ ꝓſiliit receſſit.vłqꝛ acuminis tenuitate teli ſpeciẽ pᷣferat.ſũmitates viti⸗ um ⁊ fruticum flagella dicunt᷑ eo ꝙ flatu agitent᷑. Jñ ſagittula.lę. ⁊ hęc ſagittella. le. dimi. Et ſagittariꝰ. rij.⁊ hęc ſagittarin. rię. Et ſagittariꝰ.ria.riũ.Et coꝛ.pmam ſa maxima vis int᷑ oia venenata. Cetera vo ſingulos feriunt.hęc płimos ꝑiter intimit ⁊ ſi arboꝛi irrepſerit.vel in puteũ cecide rit poma ⁊ aquã veneno inficit.⁊ omes co mekdẽtes ⁊ bibẽtes intficit.Et ẽ vnũ de q̃t tuoꝛ aialibꝰ illis.ꝗᷓ ſingula ex ſingulis pur gitta q;uiſ ſagio eã ꝓ.⁊ ſcribit᷑ ꝑ duplext. Gagittifer. ra.rũ.qͥ fert ſagittas. Sagma.mę.ſ.g.quę coꝛrupte vulgo ðꝛ ſau ma vel ſalma.i.ſella vel pondꝰ vel ſarcina ga ſuꝑ ſella ponit᷑.Et ðꝛ a ſtractu ſagoꝛum i.ſellarũ.vel qꝛ ſellę ſago ſolẽt ſterni. IJñ ſagmariꝰ.i.caballus. Et hec ſagmaria.i. equa vel mula. vel vt generalit᷑ dicat᷑ qdli bet iumẽtũ põt dici ſagmariꝰ yłſagmaria ꝓ diuerſitate ſexuum. Sagmula.lę.dimi.i. ꝑua ſagna. Sagũ.gi.n.g.ẽ qdᷣdã genꝰ pani vel veſtis tenuis ⁊ abꝛaſa.⁊ dicit᷑ a ſagio.gis.⁊ coꝛ.pᷣ Gaphoꝛiũ.rij.i. atriũ tempili. Sega. gę.i.ingenioſa incantatrix.dinatrix 7 dꝛ a ſagio. gis. AUñ Oꝛati in epi. Sõnia mam. quis ſagio eã pducat. Añ Juuena lis. An ſaga vendenti nubat caupone reli cto. Iñ h̊ ſagulũ.li.idẽ In hiſtoꝛijs at ſuꝑ Exo.ſic dr. Scom opimentũ erat ſaga c⸗ licina.ꝗᷓ ⁊ vela caplaria vł capillaria qñq; vocant᷑ ꝗᷓ facta erãt de pilis capꝛaꝝ.qͥs ca pillos qñq; dicimꝰ.ad dr̃am lanę ouiũ.de Abe cilitia fiunt. vñ ⁊ illa ſaga cilicina dcʒ ſunt que ꝓ aſperitate ſaga dicebant᷑. Vñ quoſdã pannos aſperos ſagias dicimus vel foꝛte ex quadratura ſaga dicta. AUnde 2 militare palliũ a gallis inuentũ qꝛ qdruʒ erat.ſagũ dictũ ẽ.qð tñ quia ex aſpero ſie⸗ bat panno contra aeris intẽperiem potuit etiã dici ſagũ. Mapᷣ. vo dicit. Sagu veſti⸗ mentũ cilicinũ.ſagũ.ſaccũ. diplois palliũ virgatũ. Nõt etiã dici ſagũ veſtis moꝛtuo rum vt ciliciũ. Añ quida. Moꝛtis cerne ſagũ.tu vita mobil e ſau. al. ſalis. m. g. qd antiqͥ dicebant. hoc ſal. ſalis. neu. ge. AUñ.lccipe ſalem ſapię. Et Marci .ix. Bonũ ẽ ſal.Et ðꝛ a lalio ſalis eo ꝙ ſaliat in igne. Fugit em ignẽ cum ſit aqueꝰ ⁊ naturã aquę ſequat᷑.qꝛ ignis ⁊ aq̃ᷓ int ſe inimica ſũt. Ułſal ðꝛ a ſalo ⁊ ſole.qꝛ de aqua maris fit.⁊ ſole ſiccat᷑. Añ diẽ Iſi doꝛus xvj.etymo. Sal aqs maris ſponte gignit᷑. ſpuma in extremis litoꝛibꝰ vel ſco⸗ pulis der elicta ⁊ ſole decocta.ſunt ⁊ locus ⁊ flumina ⁊ putei ex qͥbꝰ haurit᷑.de hinc i ſalinas ingeſta ſiccat᷑. Itẽ in gręciſmo ðꝛ. Sal neu.ge.condimentuʒ notat oꝛis. Hic ſal ſi dicas.id qð ſapia ſigt.Cuiꝰpłale repᷣ benſio ðꝛ eẽ. Verbaq; cum ſalibꝰ aſperioꝛ dedit. M BGalamãdra. vel ſalamãdria qdᷣdã aial tmi ingne viuẽs.qꝛ ſola int᷑ aĩalia incendia ſuſti nere valeat. qſi ſola amãs pyr.i.ignẽ. Siqͥ Ddem in medijs flãmis exiſtit.⁊ nõ ſolũ non vꝛit᷑.ſ etiã incendiũ extinguit. Et iſtiꝰ eſt viuũt elemẽtis. Vñ.Talpe terra cibꝰ.cha meleon in aere viuit. Allec vnda fouet.flã me paſcunt ſalamandrnꝰz. Salamina.minę.⁊ hęc ſalamẽ.inis.ciuitas qdã. Iñ ſalaminꝰna.nũ.Et h̊ ⁊ hec ſalami nenſis. 1B ſe. Et ſalaminat. ta. tũ. Et ꝓð. mi. Vñ in Auroꝛa Ad cypꝛũ tendũt poſt intrantes ſalamimnã. Salaria.rię.vnda vel ęſtuatio marl quęad mare redit.ſiẽ venalia ðꝛ ꝗᷓ ad litꝰ venit. Salariũ.rij.n.g.i.ſtipendiũ.reddit.⁊ ꝓpe cõis. diariũ quotidianũ.cibariũ victꝰ Iñn legit᷑.ꝙ olim poetę viuebant de cõmuni ſa lario.i.ſtipendio. — Salathiel.interpᷣtat᷑ petitio mea de⸗. Salax.cis.oĩs ge.i.luxurioſꝰ.⁊ ðꝛa ſal.qi luxuria ſalſa ẽ amara. Vñ Ouidiꝰ. Cau daq; ſalacẽ. Vel ðꝛ a ſalio qꝛ frequent᷑ ſ⸗ lit.ſicut facit pꝛiapus exluxuria. Salebꝛa. bꝛę.f.g.i.fractura ⁊ aſperitas via rum. ⁊ ðꝛ a ſal.qꝛ ſal aſper ⁊ amarꝰ eſt. ſalebꝛa locus lutoſus.vł molle lutũ in via ⁊ tũc ðꝛ a ſalio.eo ꝙ facile ſaliat. Iñ Oꝛa⸗ tius. Qui ſequit᷑ ſalebꝛas. Iñ ſalebꝛoſus. ſa. ſum.i.aſper.durꝰ.amarꝰ.vel lutoſus. olim dicebat᷑ hieruſalem. ſalẽ̊. Salẽtinũ.qͥdã mons vel oppidũ italię. Iñn ſalentinꝰ.na.nũ.patriũ.⁊ ꝓdu.ii. Sgales.płalis nũeri de ſal.qð ĩ ſingulari ac cipit᷑ ꝓ cõdimẽto vel ſapientia.ſʒ in płlali hi ſales ꝓ vbis amaris. AUñ Auianꝰ. Ner baq; cũ ſalibꝰaſpioꝛa dedit. Item ſales di 2 ctus. Et ſaliceꝰ.cea.ceũ.Et ſalicimꝰ.na. nu Et hoc ſalicetũ.ti.locꝰ vbi ſalices creſcüüt. BGalmentũ.ti.vel hoc ſalſamentum.ti.in eo dem ſenſu a ſalio. lis. vel a ſale. vela ſallſo Ael ſalmentũ ꝓpꝛie ðꝛ piſcis confectio et cunt᷑ verba iocoſa ⁊ facete iuẽta vel dicta. Iñ h̊ ⁊ hęc ſalaris.⁊ h re.ſicut dicimꝰ ſala res ludos.vbi vba iocoſe vel amare inter⸗ miſcent᷑.⁊ dicunt᷑ ſales a ſalio. Itẽ a ſalio. lis.h̊ ſaliꝰ.ſalij.⁊ plalit᷑.hi ſalij ſalioꝛuʒ.hi ſales ſaliũ.Et dicunt᷑ ſalij vł ſales ſacerdo tes martis.qꝛ ſaltando ei ſacrificabãt. Iñ Lucanꝰ.Et ſaliꝰ lęto poꝛtãs ancilia collo. Itẽ idẽ.HNeõ ſoliti luſere ſales. Hi tñ ſales pñt dici ioculatoꝛes. uo. gamos.⁊ coꝛ.ga. HMU Salinatoꝛ.toꝛis.qͥ facit ſal im ab. Salina.nę.ðꝛ locꝰ vbi ſal efficit᷑ vel inuenit᷑ vel vbi vendit᷑. Iñ ſalinariꝰ.ria.riũ.ad ſa linã ꝑtinẽs.Et hᷣ ſalinariꝰ.rij.qui facit vel Salinũ.ni.n.g.i.vas vbi reponitur ſal.Et ponit᷑ ꝓ tota ſuppellectili.qꝛ ſal ẽ ↄdimen tum oĩm ciboꝛũ. Vñ Perſi in illa ſatyra. Nẽpe aſſidue.⁊c.Eſt tibi far modicũ pux ⁊ ſine labe ſalinu. Saliſatoꝛ.toꝛis.ðꝛa ſalio.lis. Et dicunt᷑ ſa liſatoꝛes diuini qdã.qͥ dũ eis mẽbꝛoꝝ quę cunq; ptes ſalierint.aliqͥd ſibi inde ꝓſpeꝝ vel triſte ſigniſicari ſᷣdicůt. Saliua. uę.ẽ humidũ in oꝛe.ſ.ſputũ.⁊ ðꝛ a ſal. eo ꝙ ſalſa ſit.⁊ ſalis habet ſapoꝛẽ vł a ſalio.lis.eo ꝙ ſaliat de oꝛe. vela ſaluo ſal⸗ uas. eo ꝙ ſaluat nos. Inde ſaliunoſus: ſa. ſũ.Et nõ ꝙ ieiuni hois ſaliuã ſi ſerpẽs gu⸗ ſtauerit moꝛi7. Saliũca.ceę.qdã herba ſpinoſa.⁊ ð a ſalio. lis.qꝛ eã calcantes facit ſalire. vñ ⁊ vul/g. calcacrepa ð. qꝛ calcantes facit crepDꝛrre. Vñ Tirgiliꝰ. Nuniceis qᷓ;tũ cedit ſaliun⸗éũ ca roſetis. Eſaię aũt.lv.ſuꝑ illud. ro ſa⸗ liunca aſcẽdit abies.glo.dic̃. Saliũca acu leis ⁊ cõpunctionibꝰ plena.abies alta pꝛꝛo cera fabꝛicãdis domibꝰ apta. MPꝛo ſaliũca ergo aſcendit abies.i.ꝓ vitijs vtutes.pꝛo vitioſis ⁊ ſpinoſis virtutibꝰ exaltati. Saliuncula.lę.herba medicinalis hñs ſpi⸗ cas miri odoꝛis.creſcit in montibꝰ. Sʒ ſa⸗ liuncula herba ſalſa. ᷣm M0ρa5ßß. . Hyalius.ſalij.vide.S.in ſales. Salem acuit᷑ in fine. Et interpᷣtat᷑ pax. Et ☛☚ Salix. cis.f. g. arboꝛqdazʒ. ⁊ ꝛ a ſalio.eo cito ſaliat. i.excreſcat. Arboꝛ lenta. vitib habilis vinciendis.cuiꝰ ſemẽ huiꝰ dicunt eſſe naturę vt ſi qs illð in poculo hauſerit liberis careat.⁊ feminas ifęcũdas efficit. 2 In ſalicib?ime dio eiꝰſuſpendimꝰoꝛgana nr̃a. Iñ ſaliginꝰ Et coꝛ.pe.gti. An ꝓpha. gina. ginũ. ad ſalicẽ ꝑtinẽs.vel de ſalice fa mnc :a ſalmo onis piſce e ſic aſale g· inde fit ſalſamẽtũ. vel qꝛ habeat ſapoꝛẽ ſa⸗ lis. Sed ſalſamẽtũ oĩs res ſalſa.vt piſcis? himõi. Et inde h̊ ſalſum.ii. GBGyoealmo. onis. quidã piſcis. BSalgamũ.mi.i.culcitra.⁊ ðꝛa ſalio.vel ſal — Salomon.interpᷣtat᷑ pacific qꝛ in regno eiꝰ fuit pax. Idẽ dictc ⁊ Iditha.qꝛ fuit dlilie ctus ⁊ amabilis dño.Idẽ ⁊ celeth qð gre⸗ e ðꝛ eccłiaſtes.latine cõcionatoꝛ eo d ald ppłm loqueret᷑. Galona. ne. vel he ſalonę. narũ. inſula. ⁊ f⸗ dam ciuitas dalmatię iuxta mare. Iñ ſalo ninꝰ.na.nũ.Et ſaloninꝰ dict' ẽ filiꝰ pollio⸗ nis qͥ natꝰ ẽ in eo anno qͥ pater ſuꝰ deuicit illã ciuitatẽ. Et ꝓdu.pe.ſalona. ſis locis.⁊ ðꝛ a ſalim. qð eſt locꝰ.⁊ pige:.qð depꝛeſſũ.Heęc eadẽ ðꝛ ⁊ cęcula.qꝛ parua E 2 eſt ⁊ oculos nõ habe. Galſicia.cię.qdᷣdã genꝰ cibi.⁊ vt dicunt lu⸗ canica. ⁊ ðꝛ a ſalſus.eo ꝙ ſalſa ſi. rus.⁊ ſalſus humoꝛ äl Salpiga. ge qd ſerpes habitati depꝛeſl⸗ GBalſugo.ginis.f.g.i.liqͥr ſalis.vel res ã ſal DWMUD— ſum fac̃. ⁊ ðꝛ a ſalſus. Itẽ ſalſugo ðꝛ ama⸗ ſa. ſum. Et ſalſugineꝰ.nea. nef. BGalſus.ſa.ſũ.ꝑticipiũ a ſallo.lis. Nõt etiã eſſe nomẽ. ⁊ tuc deriuat᷑ a ſale.Et ðꝛ ſalſus Alſi ſale aſperſus ⁊ condii. GSaltia.tię.ðꝛ a ſalſus.qꝛ ſalſlſa. Saltria.trię.f.g.i.ioculatrix mulier. Unde Juuenał.HNouer̃t mauri atq; indi quęſal-⸗ tria panẽ. Vel ẽ ibi pſalteria.a pſallo.lis. Saltrix.tricl.młier ſaliẽs.vel ſaltũ faciens ⁊ ðꝛ a ſalio.lis. In ſaltricła.lę.dimi.i.pua Saltus.tus.tui.actus vel paſſio (ſaltrix. ſaliẽdi.⁊ ðꝛ a ſalio.lis. Itẽ ſaltꝰ ðꝛ locꝰ ſil⸗ ueſtris ⁊ vaſtus vbi arboꝛes exiliũt in al⸗ tum pluſq; in alijs locis. Vel ſaltus ðꝛ ſil⸗ ua rara vbi beſtię int᷑ arboꝛes facile pñt ſa lire. Vñ extremitas ſiluarũ ðꝛ ſaltꝰ.qꝛ ar⸗ boꝛes ibi iam rareſcũt. Iñ ſaltuoſus.ſa.ſũ ſaliendi ðꝛ actꝰ. Saluber. ↄ.t.vel ſalubꝛis.⁊ h̊ bꝛe.ſᷣm anti⸗ quos.Scdm ãt modernos.h̊ ſaluber.hęc ſalubꝛis.⁊ h̊ bꝛe.i.ſamꝰ.vtił.ſalutẽ ↄferẽs. Ijiñ hec ſalubꝛitas.tatis.Et eſt ſalꝰ integri tas coꝛꝑis.Salubꝛitas.ſaluti ↄueniẽs cã ꝑ quã ſanitas vel ſeruat᷑ vel reſtaurat᷑. Et ꝓdu.lu.Et ᷣm Papᷣ. Saluber ad locũ re fert᷑ vel cibũ.ſalutaris ad ↄciliiũ. Galuia. uię.ẽ herba ꝗqᷓdã ſalubꝛis.⁊ ðꝛ a ſa⸗ lus.quaſi ſalutis via. Sala en gi marer ðꝛ a ſal. qꝛ ſalſum ẽ et gamarũ. Vñ hieronymꝰ ad atlliad: va Et herẽtis in ſalo nauiculę funẽ magis pſ⸗ cide ꝙß ſole. Salus.lutis.f.g.ðꝛ a ſal.qꝛ ſicut ſal ẽ condi mentũ oĩm ciboꝛũ.ſic ſalus ẽ ↄdimentum oim mẽbꝛoꝛũ. Et eſt ſalus itegritas coꝛpo ris. Salubꝛitas ſalutis ↄueniẽs cã.ꝑ quã ſanitas ſeruat᷑ vel reſtaurat᷑.Et coꝛ.pᷣmaʒ ſabꝰ. Uñ Pꝛoſp.Cur dubiũ expectat cras Salutatio.onis.f.g.ðꝛ q̃ſi ſa(hodierna ſalꝰ lut optatio. Illũ em̃ ſalutamꝰ cuiꝰ ſaluteʒ deſideramus.Et eſt ſalutatio pᷣma ꝑs epi ſtoleę. Et ᷣm h̊ ſalutatio ẽ limẽ epłe debita oꝛdinatione tã noia qᷓ; merita ꝑſonarũ cõ⸗ nectens. ⁊ affectione declarans.Et nõ ꝙ il lud qð eſt ꝓpꝛiũ narrationũ ſalutatiõe nõ debet claudi. Unde vitioſa ẽ illa ſalutatio Johãni patri reuerendo.p.eiꝰ filiꝰ hũilis Bononię leges audiẽs vel decreta cũ ſub iectione ſalutẽ.Nã eadem rõne poſſet dici Hononię comedẽs vel ſcribens codicẽ vł digeſtu. Sufficit dicere Bononie ſcho⸗ laris. Si aũt dicat Bononię dedit ſchola ſticis diſciplinis.vel ſtudio lr̃arũ dicimus ii.ſaltibꝰ plenꝰ. AUñ qͥdã.Eſſe nemus ſaltꝰ ꝙ ſtudiũ ẽ attributũ ꝑſonę. Anð cõmode pst dici. At ſi attributũ ſolius negocij eẽt. nõ eẽt dicendũ.vt Bononię legẽs las.vł leges audiẽs.vel decreta. lutandum excipiebanr. Salutifer.ra.rũ.qͥ ſalutes fer. Salutiger.ra.rũ.⁊ ſalutigerulłꝰla.lũ.qͥ fert vel gerit ſalutẽ verbis vel ope. Samaria.rię.ẽ ꝗ̃daz regalis ciuitas. Iñ ſa⸗ marita vel ſamaritanus.na.nuʒ.i.cuſtos. lhi nõ cõicant iudęis.imo vitãt eos ĩ cibis ⁊ in vaſis eoꝛũ.Et vt dicit Mapᷣ.ſamarita ni vel ſamaritę interpꝛetant᷑ cuſtodes.eo ꝙ a babylonijs illic in cuſtodiã locati ſunt ſuqcon. Bded hͥ nõ ꝙ ſamaritani erãt illi qᷣ miſſi fuerãt ad inhabitandũ t᷑rã illã deceʒ tribubus captiuatis.⁊ dicti ſunt ſamarita ni ꝓpt᷑ locũ.⁊ iſti recipiebant qͥn q; libꝛos moyſi ⁊ nõ ꝓphas.⁊ vocabãt᷑ a iudęis du arũ tribuũ iacobitę.qꝛ videlicʒ ſupplanta uerant iudęos decẽ tribuũ de terra ſua. et iõ hos ſamaritanos abomĩabãt᷑ iudei. Et ab illa ciuitate oĩs regio circa illã dicta ẽ ſa Sabuca.cę.vłhᷣ ſambucꝰ.ci.pe.ꝓ.(maria. dðꝛ ꝗdã ꝑua arboꝛ ⁊ mollis. Iñ ſambuceꝰ. cea.ceũ.⁊ ſambucinꝰ.na.nuʒ.de ſambuca exñs.Et h̊ ſambucetũ.ti.locꝰ vbi ille arbo res creſcunt. Item hęc ſambuca.cę.qðdã gen?ſimphonię.muſicũ.qð fit deilla arbo re. Vñ Perſiꝰ.Sambucã citius caloni ap taueris alto. Iñ ſambucinariꝰ.rij.q canit cuʒ ſambuca.Et hęc ſambuſtria.ſtrię.mu lier ꝗᷓ canit cũ tali inſtrumẽto.Et h̊ ſambu culus.li.ſaltatoꝛ ad vocẽ ſambucę. Samia dicunt᷑ vaſa fictilia.a ſamos inſula vbi figuloꝝ ars pᷣmo iuẽta ẽ.Pap.vo diẽ Samia tra a ſamio dicta.glutinoſa ⁊ can⸗ dida medicamẽtis ⁊ vaſculis nccria. Uñ Eſa.xlv. ðꝛ.Teſta de ſamijs terre. Samna.nę.ẽ frũcatio naris vel os diſtoꝛtũ cũ vultu. Iñ ſamnoꝛes dicunt᷑ qͥ rectũ vul tum nõ hſñit. Et qꝛ cũ ridemꝰ ⁊ os ſolemus diſtoꝛquere ⁊ naſũ frũcare.ideo ſamna ðꝛ deriſio. Añ Perſp. Occipiti zeto poſtice occurrite ſamnę. Sãnis.ciuitas ẽ in apulin. Samnũ.ẽ beneuentũ.ſᷣm Pap. Sãnula. lę. dimi.i.pua ſamna. Samothꝛacia.cię.ꝗqdã inſula.cuiꝰincolęcõ mixti ſũt ex thꝛac ⁊ ſamnis.⁊ ðꝛ a ſamnos quadã inſula. ⁊ thꝛacia alia inſula. Inð h ⁊ hec ſamothꝛax.thꝛacl.⁊ ̊ ⁊ B ſamathꝛa céſis.⁊ G̊ ſe.Et ſamothꝛace.cea.ceũ.⁊ ab illo loco dict' ẽ ſamothꝛates. aureꝰ anuł Salutatoꝛiũ.rij.loc' in qadueniẽtes ad ſa⸗ e e väystt nò.iij. diſ. in ſũ.E ſed capulo ferreo.qꝛ ibi pᷣmũ factꝰ eſt. Samuel.indecli.ꝓpꝛiũ nomẽ viri.vel etiiẽ põt declinari ̊ Samuel.elis. Vñ ĩ Auro⸗ a. Cũ Samuele loquẽs ſcã futura dabat anctimonia.nię.i.ſanctitas.⁊ ðꝛ a ſancio cis. Uñ heb.xij. Racẽ ſeqͥᷣmini cũ oibꝰ et ſanctimoniaʒ. Jñ ſanctimonialis. femina ſanctitati ðdita. Ael cõponit᷑ a ſanct' cta. ctũ.⁊ monialis.qð ẽ monacha. Iñ ſcimo⸗.⸗ nialis q̃ſi ſcã ⁊ ↄſecrata monialis. Iñ hic Theęc ſcimonialis.⁊ G̊ le.i.ſcm̃ vład ſcimo niã. vł ad ſcimoniales ꝑtinẽs. Sanctio ðꝛ ppꝛieilla ↄſtitutio vel lex ↄtra quã ſi factũ fuerit.pena irrogat᷑ ⁊ iponit᷑ t capit᷑ qñq; late.vt ĩ Pheę. cle. no. Jo. an. in v. ſanctio. . BGanctlo impatoꝛis. eſt cuipęna ſanguinis Sancrio qñq; ðꝛ ꝗlibet impialis cõſtitutio yel inſtitutio.qñq; ðꝛ totiꝰ iuris collectio. Et ſumit᷑ etiã ſtricte ꝓ ↄſtitutione penali. yt no.iij.diſ. in ſũ. Sanctiões.leges.purificatiões.ſᷣm Napõ̃. Sanctuariũ.rij.res ſcã.vel locꝰ.vel cubicu lum vbi ſanctę res gerunt᷑.vel vbi res ſan ☛ ctę reponunt᷑ vel cͤdun,–·.k.s Sanctitas.tatl.i.caſtitas.religio itegritas Sanctũ ðꝛ qð defenſũ ⁊ munitum ẽ ab iniu ria hoĩm. vt.ff. de re.diui.l.ſacrũ. Sanctcta.ctũ.i.mũdꝰ.firmꝰ.ſine tra.qꝛ ſci nihil hñt terrenę fed.⁊ ðꝛ a ſancio.ciſ.id ẽ ↄſecro vel firmũ facio. Vñ ⁊ leges ſceę ſũt Tmoꝛes ſancti dicũt᷑.ſᷣm hHugl. Sanctaſcõꝝ.õ.exponit᷑.vbi Sacra. Sandaliũ.lij.qͥdã pãnꝰ qͥ eqͥ nobiliũ ſolent operiri.vt papę ⁊ cardialiũ.⁊ ðꝛa ſandix. dicis. Sãdalia etiã dicunt᷑ ſubtalares qui bus papa aut epi ſolẽt miſſas celebꝛare q ⸗ les btũs Bartholomę deferebat. Sanda lium etiã ðꝛ pannꝰ qͥ operiebant᷑ vulnera vel coꝛꝑa moꝛtuoꝝ vᷣm ugl.Itẽ ſuꝑ illũ textũ M atth. vj. Sʒ calciatos ſandaljs. ⁊c.dicit Beda. At pes nec tectꝰ ſit.nec nu dus ad terra. Et in hiſtoꝛijs ðꝛ. Juſſit eos vti ſoleis.i.ſandalijs ⁊ peronibꝰ. Sandapila.lę.i.ſcurra.⁊ ðꝛa ſamna.qð eſt deriſio. Itẽhec ſandapila.feretrũi q̊ moꝛn⸗ tui poꝛtant᷑.⁊ maxime plebei gladiatoꝛes Et tũc deriuat᷑ a ſandaliũ.qð ẽ panꝰ q̃ ope riebant᷑ vulnera vel coꝛpa moꝛtuoꝝ. Vnñ Juuenalis.Inter carnifices ⁊ fabꝛos ſan⸗ dapilarũ.⁊ coꝛ.pi. JMV Sandix.dicis.f.g.genꝰ rubꝛę herbę.ð qua fiit ꝗdã tinctura. In ſondic. ca. cu. Et ſan⸗ A dicius.cia.ciũ.tali coloꝛe inſertus.Et ſan dicinꝰ.na.nũ.in eodẽ ſenſu.Et hęc ſanda rica.ricę.genus coloꝛis.coloꝛe cinabanio odoꝛe ſulphureo.Et ꝓ.pe.gti ſandix.cis. anguinariꝰ.ria.riũ.i.ſicarꝰ homicida ꝑ⸗ cuſſoꝛ.vel ſanguine abundans.vel fluxuʒ ſanguinis patiẽs. gaſangnig Innenit etiã h̊ ⁊ hec ſanguinaris.⁊ B̊ re. Vñ Ececl. xlij. Latꝰ ſanguinare. Itẽ inuenit᷑ h̊ ſägui nariꝰ.rij.ꝓ q̃dã arboꝛe. Et hęc ſanguina⸗ ria.ꝗdã herba ſic dicta qꝛ miſſa in naribus ſanguinẽ moueat. Sanguinꝰ.ni.qdã pua arboꝛ.⁊ ðꝛa ſãguis qꝛ fructꝰ ⁊ coꝛtex erꝰſit ſãguinei colorl. Inñ h ſanguinetũ.ti.locꝰ vbi abundant ſangui ni. ? coꝛ.gui. BSanguis.inis.m.g.latine vocatus eo ꝙ ſit ſuauis. Vñ hoĩes qͥbꝰ dñat᷑ ſanguis dul⸗ ces ⁊ blandi ſunt.vel ðꝛ a ſalio.lis.eo ꝙ ſa liat. Et vt dicit Pꝛiſtianꝰ.caret pluralita⸗ te. Inuenit᷑ tñ in diuina pagina.Qui non ex ſanguinibꝰ. Et alibi. Viri ſanguinuʒ ⁊ doloſi ⁊c̃. Itẽ libera me de ſanguinibus. Aldq;ᷓ põt dici.ꝙ ꝓ peccatis põt inueniri ĩ pli. VUlłdic ꝙ qᷓ;uis alicubi inueniat᷑ in pri noõ idcircoẽ in vſu. Et Mꝛiſtianꝰ diẽ de ficit in płi ſolo vſu.ſʒ illud ðꝛ eẽ in vſu qðʒ cõiter ẽ apud oẽs.Tñ ſcias ꝙ cõplexiua ꝗ̃ magis vim vnitiuã hñt ꝓpꝛie debẽt in ſin⸗ gulari nũero declinari.vt puluis.ſanguis lutũ. ec em vehemẽtẽ hñt aggregatiõeʒ Itẽ a ſanguis ðꝛ ſanguinoſus.ſa.ſũ.i.ſan⸗ guine plenꝰ ⁊ abundans.Et ſanguineus. nea. neũ. Et eſt ſanguis calich ⁊ humidus 7 2ↄuenit cũ aere ⁊ vere.Et cõponit᷑ hic et hecexanguis.⁊ h̊ gue.i.ſine ſanguie. Iteʒ ſanguis pla ſigt. Uñ. Sanguis ꝓgenies. ſanguis quoq; ðꝛ humoꝛ. Sit tibi peccatũ ſanguis.ſanguis quoq; vita. Sanguiſuga. ge.ẽ vermis aquatilis.ſ.hiru do. Ceno alit᷑.potantib' inſidiat᷑.cũq; illa bit᷑ faucibꝰ vł vbi vſpiã adheęſerit.ſangui nẽ haurit.⁊ cũ nimio cruoꝛe maduerit euo mit qð hauſit.vt recẽtioꝛ denuo ſugat.Et yt dicũt quidã.licet cõponat᷑ a ſanguis et ſugo.qð pᷣmã ꝓdu.tñ ſanguiſuga pe.coꝛ. Alij dicũt ꝙ ſanguiſuga.pe.pꝓð.qð cõpo⸗ nit᷑ a ſugo. gis.cuiꝰbpᷣma ꝓducit᷑ Mecinue nit᷑ ĩ aliq̃ bono autoꝛe ꝙ ſit pe.bꝛeuis. Añ̃ ꝓuer.xxx.Sanguiſugę duę ſunt filię dicẽ tes affer affer. Penultima ſine ſu.debet ꝓ duci. ⁊ debet ſcribi ꝑ vnũ s. Deq̃ diẽ Oꝛa tius in poetria.Non miſſura cutẽ niſi ple⸗ na cruoꝛis hiruldo. 1 3J f hfhfh 3 252 . BSßm nomẽ ei eſt. Sanies.niei.f.g.i.putredo.⁊ ðꝛ a ſanguis Añ Iſið.iiij.ety.vbi agit de moꝛbis in ſu perſicie ſic ait. Sanies dicta qꝛ ex ſanguie naſcit᷑. Excitato em caloꝛe vulnerl.ſaguis in ſaniẽ vertit᷑. Hã ſanies nõ ſit in qᷣcunq; loco niſi vbi ſanguis aduenerit.qꝛ ome qð putreſcit. niſi calidũ ⁊ humidũ fuerit qð ẽ ſanguis.putrefieri ñ põt. Et differt ſanies ꝗ tabe.qꝛ fluere ſanie viuoꝝ cẽ.tabe moꝛtu oꝛum. Item ſanies ẽ ꝗᷣ fluit.tabes quę ſtat quaſi ſtabes. OèèZGM Ganir interpᷣtat᷑ lucerna.⁊ ſiẽt noct᷑ nã auẽ BGanſon.interpᷣtat᷑ ſol eoꝝ. vel ſolis foꝛtitu do. Fuit em vtute clarꝰ.⁊ liberauit iſrl de Gantonicꝰ.ci.m.g.coloꝛ fuſcꝰ ⁊ viliſſimus qͥ inficiebant ſe.qͥ nolebãt agnoſci. Banus.na.nũ.ðꝛ a ſanguis. Sanꝰ vo ſine palloꝛe ẽ.⁊ ſanguis ſanitat ↄſeruatiu'eſt. Iñ heęc ſanitas.tatis.i.integritas coꝛꝑis. 2⁊ tpantia naturę ex calido ⁊ humido qð ẽ ſanguis. vñ ⁊ ðꝛ ſanitas q̃ſi ſanguis ſtatꝰ. Itẽ ſanꝰ qñq; ponit᷑ ꝓ validꝰ.Itẽ ſan cõ⸗ ponit᷑ cũ male ⁊ ðꝛ maleſanꝰna.nũ.i.lepꝛo ſus.Sʒ qñ male ſam ſunt duę dictões ſis8st illũ qͥ habet ſanitatẽ imꝑfectãa. Sapa.pe.f.g.dulce acetũ. vel dulce aciduʒ vinũ.⁊ ðꝛ a ſapio.pis.qᷣſi ſaporl parũ hñs BSaphira. rę.nomen cuiuſdã młieris.⁊ coꝛ. pe. Vñ in Auroꝛa ð. Cõiuge cuʒ ſaphira fallente cupidine vicus. Sapphyrꝰ.ri.m.g.lapis ẽ pꝛecioſus.Et vt ðꝛ in glo.Apocl.vltl.Sapphyrꝰ ſilis eſt ſe reno celo.qͥ ꝑcuſſus radijs ſolis ardentem eymittit fulgoꝛẽ.⁊ ꝓdu. penrrk. BGapidus.da.dũ.i.ſapoꝛẽ hñs.ſapoꝛidatꝰ. Sapiẽtia.tię.f.g.ẽ reꝝ diuinaꝝ ⁊ hũanarä cognitio. Et ðꝛ ſapiẽtia. q̃ſi ſapida ſciẽtia. ? ety. VUñ Eccl.vj. Sapiẽtia em doctrig GSapiẽs. entis. oĩs ge.ꝑticipiũ.⁊ nomen et tüũc cõpat᷑.Et ſapiẽs diuina ⁊ hũana rima tur. Sʒ pꝛudẽs ea ꝗ̊ ſenſib coꝛpoꝛeis expe riunt᷑. Ałſapiẽs ĩ diuis.ꝛudẽs i hũani/ Sapo.ponis.mal.ge.ꝗdã ↄfectio mliebꝛis 8ᷣeq ſapio. pbbisq. BGapoꝛ.poꝛis.ð a ſapio.pis. Iñ ſapoꝛꝰ.ra. rũ. Et coꝛ.ſa. AUñ Virgiliꝰ Coꝛꝑa curamꝰ feſſus ſapoꝛ irrogat artus. Gapoꝛifer.rꝗa.rũ.pe.coꝛ.i.ſapoꝛẽ ferens. Sara.rę.fuit vxoꝛ Abꝛaã.vide in Sarai. Sar aballũ.li.a ſaraballa.loꝝ.lingua chal⸗ daiacꝗa vocant᷑ crura hoim. vel tibię. Uñ ⁊ bꝛachę qᷣbꝰ hec tegũt᷑ dicũt᷑ płalit᷑ ſara balla.q̃ſi tibiales ⁊ crurales. Uñ Danieł. iij. ðꝛ ꝙ ſaraballa eoꝝ nõ fuiſſent imutata. Saraballa eiꝰ dixerũt ibi.Aqͥla ⁊ theodo tion.nõ vt coꝛrupte qͥdã legunt ſarabara. Et ſunt ſarabara laxa ⁊ ſinuoſa veſtimẽta yel capitũ tegimina qualia videm in capi tibus magoꝛũ picta.Et ſunt ſarabarę pꝛo pꝛie parthoꝝ. Etẽ nomẽ tractũ a ſarabal⸗ lis quę laxa ⁊ ſinuoſa ſunt. vel a ſare qð ẽ laxare. Iñ ſarit.ta.tũ.i.laxatꝰ⁊ deſtructꝰ Et ꝓdu.ſaraballa penł.poſitiſde. Saraceęni dicti ſunt.vłqꝛ ex ſara ſe genitos phibet. cũ nõ ſit veꝝ. Et ita dicunt᷑ ſaracę ni qſi ſarageni.i.ex ſara geniti.⁊ ẽ etymotł. AUVel ſiẽ getiles aiũt.qꝛ ex oꝛigine ſyroꝛum ſint. qſi ſyriceni. Ipᷣi ſunt ⁊ hiſmaelite.qꝛ ipſi ſunt ex hiſmaele. Ipſi cedar a filio hil⸗ maelis. Ipßi agareni ab agar. qꝛ vt dicim⸗ puerſo noie ſaraceni vocat᷑.qꝛ ex ſara ſe eẽ genitos gloꝛiant᷑ q;uis ex ancilla ſint. Vñ Dicit glo. ſuꝑ illud Eſa. xxj. On in arabia Arabes inqt ſunt.ſaraceni ab hiſmaele.et cedar filio e qͥ meli a mre ſua agareni.ſed maluerũt vocari ſaraceni.q̃ſi ſare liberę.ñ agar ancillę ſint filij. Iñ ſaracenic.ca.cu. Et ſaracenꝰ. na.nuz. Et ſaraceniʒo. ꝭas.i. moꝛe ſaracenoꝝ ſe hre.Et ſaracenia.nię.i. mkłtitudo ⁊ ſocietas ſaracenoꝝ vł rit' eoꝝ Sarai interpᷣtat᷑ nceps(vel regio ipſoꝛuʒ. mea. Cũ eſſet tmn vniꝰdomꝰmaterfamiliaſ poſtea cã nois imutata. ablatað fine nois .i. lFa. . Sara.i.pnceps. Oim dppe geti unm futura erat nceps. ſic ⁊ oñs pollicituſ fuerat Abꝛaã Geñ. xvij. D Albꝛaã. Sarai vxoꝛẽ tuã nõ vocabis Sa⸗ Dixit qͥʒ deus ad rai.ſed Sarã.⁊ bñdicã ei ⁊c. Sarcina.nę.i.onus vel pondꝰ ꝓpꝛie qð ex carne fit. ⁊1 a ſarcos qð ẽ caro. Caro vo pondus facit.Et hinc qðlibet pondꝰdicit᷑ ſarcina. AUel a ſartiendis reb in ſimul. In hec ſarcinula. Et hęc ſartiũcula.lę. ambo dimi. i. pua ſarcina.⁊ coꝛ.ci. UVñ. Sarcia degdecoꝛis dãno ꝓpondeat ois ⁊c. Garcitectꝰ.cti.⁊ H ſarcitectoꝛ.toꝛis.q tecta facit.⁊ ðꝛ a ſarcio.⁊ tectũ.qꝛ ex młtis hinc inde ↄiunctis tabellis vnum tecti faciunt coꝛpus. Idem et tignarius quia tectoꝛia tignis inducit. Et hoc ſartatectũ.i.reſtau⸗ ratio tectoꝛũ vel temploꝝ.vel tributuʒ qð colligif᷑ ad reſtauranda tecta temploꝛum. Vñ.iiij. Reg.xij. legit᷑. Et inſtaurẽt ſarta tecta tẽpli. Et nõ q Map̃. ⁊ BHuguitio ſcri bunt per. ci. ſarcitectoꝛ.a ſarcio. et tectum a de⸗ pen ſed cõiter habet᷑ in libꝛo regũ.ſartatectuʒz. ⁊tunc cõponit᷑.a ſartio.tis.ſartũ.⁊ tectuʒ ⁊ tenet naturã huiꝰ ſupini ſartuʒ.Et vᷣm h; ſartatectoꝛ.a ſarti poſſet dici ꝑ t. Sarcophag. vt ait Hugl.ðꝛ lapis in quo moꝛtuoꝛũ coꝛꝑa cõdunt᷑.⁊ ðꝛ a ſarcos.qð ẽcaro.⁊ phagin.qð ẽ comedere.qꝛ coꝛpo⸗ ra ĩ eo ↄdita abſumũt᷑. Vñ ⁊ qðlibʒ ſepul crũ vel arca ĩ qͥ ponit᷑ moꝛtuꝰ ðꝛ ſarcopha⸗ gus.qꝛ ibi carnes ↄſũmũt᷑ ſᷣm NPapᷣ.⁊ Iſi doꝛũ videt᷑ ꝙ debeat dici h ſarcophagum Sarcophagus em lapis ĩ troade ſilua na⸗ ſcit᷑.⁊ coꝛꝑa moꝛtuoꝝ ↄdita in eo infra ⸗ dꝛaginta dies abſumi dicunt᷑. except den tibus.vñ ⁊ nücupat᷑. Idẽ ðꝛ ſoꝛophagus a ſoꝛos qð ẽ arca.vłſepulcrũ.⁊ phagin. Sarcos vłſarcian gręce.latine ðꝛ caro. JIñ ðꝛ ſartia.i.ſuꝑfluũ carnis incremẽtũ.qͥ vl tra modũ coꝛpoꝛa ſaginant᷑. Sacroſmicꝰ.ca.cũ.i.irriſoꝛiꝰ.vel hoſtił.vel amarus.⁊ ð a ſarcoſmos. Sarcoſmos.ẽ plena odio vł hoſtilis irriſio auxiliãte modo dicẽdi ſigata.vt Alios ſal uos fecit.ſeipſũ nõ pᷣt ſaluũ facere. Si rex iſrael ẽ.deſcẽdat nũc de cruce ⁊ credimꝰ ei Itẽ. Oẽs qͥs gladio ꝑcuſſiſti moꝛtui ſunt. cũ h̊ ð alicui qͥ neminẽ gladio ꝑcuſſit. Sarculũ.li.n.g.vel hic ſarculꝰ.li.ẽ ferramẽ tum cũ manubꝛio ad culturas agroꝛuʒ ne- ceſſariũ vel foſſoꝛium duos dẽtes hñs.Et pm Ouidiũ ſarculũ ẽ ge.neu. Vñ dic.xj. meta.Sarculaq; raſtriq; graues lõgiq; li⸗ gones. Itẽ ſarculũ idẽ ẽ qð ſarpa. Sarda.ðę.⁊ hęc ſardina.nę.qðdã genꝰ pi⸗ ſciculoꝛũ.a ſarra qð lingua tyria ðꝛ qͥdã pi ſcis. In hęc ſardinia.nię.q̃dã inſula iuxta quã multũ abũdãt ſardinę piſciculi.vel qꝛ ſardus de hercule ꝓcreatꝰ cũ magna mul⸗ titudine a lybia ꝓfectꝰ ſardiniã occupauit ⁊ex ſuo noĩe inſulę nomẽ impoſuit. Et in⸗ de ſardini.nia.niũ.Et h̊ ⁊ hęc ſardinienv ⁊ h̊ ſe.Et ſardus.da.dũ.ð ſardinia exñs. Sardinia ⁊ toꝛſita inſulę.ꝑuo freto.i.decẽ miliaribꝰ diuidunt᷑. In ſardiniẽſis.ſe. Sardis.dis.f.g.ꝗdã ciuitas vłlinſula. ⁊ ðꝛ a ſarda piſce. AVn Oꝛatiꝰ ĩ epla. cręeſi re⸗ gia ſardis. Etiã inuenit᷑ in płali he ſardes diü. dibꝰ. ſardis in actõ ꝓ eodẽ loco. Inð ſardicꝰ.ca.cũ.Et ſardo.das.i.intelligẽ.qꝛ hoies iſtiꝰ loci ſᷣtiles ſũt ad itelligẽdũ. GSardiꝰ.dij.qͥdã lapis pᷣcioſus ⁊ rubeꝰ mar moꝛibꝰpᷣſtans.⁊ inter gẽmas viliſſimus.⁊ ðʒ a ſardinia inſula.eo ꝙ pᷣmũ a ſardis re⸗ pertus ſit. Sardona.nę.ꝗ̃dã herba amariſſima.ð cui/ floꝛe fit fel amariſſimũ Et ẽ ſiłiſ apiaſtro.ꝗ oꝛa hoiuʒ ſic doloꝛe ⁊ amaꝛoꝛe ↄtrahit.vt q̃ſi ridẽtes intereãt.⁊ ðꝛ a ſardinia qꝛiĩ illa inſula abundat. Iñ ſardoniꝰ.nia.niũ. Et ſardonus.na.nũ. VUñ Virgiliꝰ. Imo ego ſardonijs videoꝛ tibi amarioꝛ herbis. GSardonyx.nycis.ꝗdã gẽma. ⁊ ðꝛa ſardiꝰ. ⁊ onyx.eo ꝙ habeat coloꝛẽ vtriuſꝙ illarũ gẽmarũ. VUn NPerſiꝰ.Et natalicia tandem cũ ſardonyce albꝰ. IJn ſardonycꝰ. ca. cum. pe.coꝛ.i.ad ſardonycẽ ꝑtinẽs.vł de ſardo nyce exñs Danenin etiã Job. xx viij. Hic ſardonyc ſubſtantiue. vbi ðꝛ. Nõ ↄferet᷑ tinctis indie coloꝛibꝰ.nõ lapide ſardonico pcioſiſſimo vłſapphiro. Itẽ glo.Apoc vl timo ſuꝑ illud. Quintꝰ ſardonyx ⁊c. dicit Sardonyx iferiꝰ niger i medio cãdidꝰ. ſu⸗ Garepta.tę.erat vꝛbs modica(periꝰᷣrubeꝰ. int᷑ tyrũ ⁊ ſydonẽ. Et etiã ſilua iuxta vꝛbẽ illã ſarepta dicebat. ſiẽ ðꝛ in hiſtoꝛijs. JIn ſareptamꝰ.na.nũ.ad ſareptã ꝑtinẽs.vł de ſarepta exñs. H Saricus.ca.cũ.vide.S.in ſaraballa. Sarmata.tę.qͥdã pplus.⁊ ðꝛ ab arma.quia ſarmatę patẽtibꝰ cãpis armati eqtabant pᷣ uſqᷓ; eos Lentułdunubiꝰ ꝓhiberet. Et iõ ob ſtudiũ armoꝝ ſarmate dictę ſũt.qꝛ ſem per arma tenẽtes.vel q̃ſi ſciẽtes arma tene re.Et coꝛ.pe. Añ Lucami.j.Et qͥ te laxis imitaãt ſarmata bꝛachis. Iñ ſarmaticꝰ.ca. Sarmẽtũ.ti.n.g.ðꝛ a ſario.ris.vel ſar⸗(cũ. po. pis.q̃ſi ſarimẽtũ.qꝛ prugat᷑̃ ⁊ ſᷣſcidit᷑. AUNel ſarmẽtũ ðꝛ a ſero.ris.q̃ſi ſerimẽtũ.qꝛ ſerit᷑. In ſarmẽtinꝰ.na.nũ.Et ſarmẽtoſus ſa.ſũ.vᷣm Hug NMap̃.ſic dicit. Sarmenta purgamẽta.arboꝛũ putamina. VUñ quidã Pampinꝰẽ foliũ vitl ramuſcułꝰhuiꝰ.Pal mes ſarmentũ ram pſᷣciſus ab ea. Sarpa.pę.f.g.idẽ ẽ qd ſarculũ.qð ⁊ lirpa. Sartago.ginis.pe.ꝓð.i.patel (pę.iuenit᷑. la. olla enea ⁊ ð a ſarcos.qð ẽ caro ⁊ ago. gis. qꝛ ĩ ea caro agitat᷑. Al ſartago dicit᷑ a ſtrepitu ſoni qñ ardet in ea oleũ ⁊ poni᷑ ꝓ garrulitate tracta metaphoꝛa a ſtrepitu ei us ad multiloquiũ garrulitatis. Itẽ qñq; ponit᷑ ꝓ ariditate.qꝛ ſartago arida ẽ.et in ea areſcũt oia. Sic ⁊ loquela qrũdã arida c.⁊ ſine ſuco ⁊ humoꝛe ſapię. AUñ Perſiꝰ. Vnde heęc ſartago loquẽdi venerat in lin⸗ guas. Et inde ſartagineꝰ.nea.neũ. de ſar⸗ fagine exiſtens. vel ad eam ꝑtinẽs. vel in ea coctus. Et ſartaginoſus.ſa.ſum. idem vel ſartaginibus plenus vel abundans. Sartatectũ.cti.ðꝛ reparatio tectoꝛũ vłtem plon. vel tributũ qð colligit᷑ ad reſtauran da tecta temploꝛũ.vide in ſarcitectoꝛ. Sartoꝛ.toꝛis.ðꝛ ſutoꝛ vel veſtiuʒ reꝑatoꝛ. Iñ ſartrix.cis.i.ſutrix vel mulier ꝗᷓ ſartit. Sartoꝛiuʒ.rij.locus vbi veſtes ſartiunt᷑.qͥ ⁊ hoc ſarcinũ ðꝛ. Iñ hic ſartoꝛius.qui ve ſtes ſartit.Et ſartoꝛius.ria.riũ. Satelles.litl. maſ.ge.miniſter crudelitatis ⁊ſceleꝝ.⁊ miles tirani.⁊ malefactoꝛũ ſoci us latronũ domeſticus ſiue fautoꝛ non bo nus ad ſatiſfaciendũ.a tunc ſatelles ðꝛ qſi ſatis ledẽs vel deſtruẽs.⁊ ẽ ety. Itẽ ſatel⸗ les etiã ðꝛ. qͥ adheęret alteri ad eiꝰ cuſtodiã ⁊Ltũc ðꝛ ab alt᷑ ⁊ latꝰlateris qꝛ adheret alte ri iuxta latus ad eiꝰ cuſtodiã.⁊ tũc ðꝛ ſatel les q̃ſi ſatis tuens latus.qꝛ tuetur ⁊ defen dit illuʒ. cui aſſiſtit. Quilibet tñ miles põt dici fatelles. Et coꝛ.penulł.gti.ſed penuł. nti.poſitione ꝓducit. Vñ Dꝛatius in.x. epi. Interea patruis vlłtu męrẽte ſatelles Gatellitiũ.tij.n.g.officiũ vel exercitiũ.vel ſtipendiũ ſatellitis. Iñ etiã cuiuſiibet art ⁊ cuiſlibet officij.ſuũ eſt ſatellitiũ.non tiᷣ Sathan vel ſathanas.ſonat aduerſariꝰ. vl cõtrariꝰ.ſiue tranſgreſſoꝛ.⁊ ſunt noĩa dia⸗ boli. Vñ. Eſt ſathan aduerſans. belialq; apoſtata ſigẽt.Eſt quoq; leuiathan tibi tã⸗ qᷓ; pace ſiniſter. Or eſſe demõ.qꝛ płima no Uerit vſu. Iñ diabolꝰ.qꝛ duplex ẽ bol'eiꝰ. Gacietas tatis.ðꝛ a ſatis vel ſatio.tias. Et ſacietas.diuerſo ⁊ vario genere ſpectacu⸗ loꝝ ↄtingit. Saturitas vo ciboꝛũ tm. Itẽ ſatietas ex vno cibo dici põt.qꝛ ſatj ſit. Sʒ ſaturitas ex vario alimẽtoꝛũ apparatu. Satio.onis.f.g.dicit᷑ quaſi ſeminis actio. vel quaſi ſatoꝛum actio.ſᷣm Papᷣ. Vnde Eccj.xl. Gratiam ⁊ ſpeciẽ ðſiderabit ocu lus.id eſt.gratioſam ſpeciem artificialiuʒ. ⁊ ſuꝑ hoc virides ſationes.id eſt.ſata virẽ tia.quaſi diceret. Nulcrioꝛa ſunt oꝑa na⸗ turę qᷓ; artis. UBD Sartyra.rę.f.g.ẽ carmẽ repᷣhenſoꝛiũ vel re pᷣhenſio coꝛrectoꝛia.qꝛ ad hoc repᷣhendit. vt coꝛrigat ⁊ ðꝛa ſatura.qð eſt lanx.qꝛ ſic ſatura erat repleta diuerſis generibꝰfercu loꝛum. ſic ⁊ ſ. at⸗ plena ẽ diuerſis generi⸗ bus vitioꝛuʒ. Nel ſatyra ðꝛa ſatyris deis nemoꝝ ꝓpr᷑ qſdã ꝓpꝛietates taʒ ſatyrę qᷓ; ſatyr ↄueniẽtes.Sũt vo ſatyri leues ludi ficates deriſoꝛes ſaltatoꝛes.Siłr ⁊ ſatyra. Et hincẽ ꝙ ſatyri qñq; ponunt᷑ p ſatyra. qñq; ꝓ ſatyricl.Eta ſatyra ðꝛ ſatyrics. ca. cũ.i.ſatyrarũ deſcriptoꝛ vel repᷣpenſoꝛ. Satyrus.ri.m.g.pe.coꝛ.ðꝛa ſatur.Et ſaty ri ſunt homuntiões dicti ab vncis naribꝰ. habẽtes coꝛnua in frontibus ⁊ capꝛaꝝ pe⸗ dibus ſiles.qualẽ in ſolitudine ſanctꝰ An⸗ tonius vidit.qui etiã interrogatꝰ a dei ſer uo.reſpondiſſe fert᷑.dicẽs.Hoꝛtalis ego ſũ vnꝰ ex accolis heremi. Quos vario de luſa erroꝛe gentilitas.faunos ſatyroſq; co lit.Oicunt᷑ qͥdẽ ⁊ ſilueſtres hoĩes q̊s non⸗ nulli faunos ſatyroſq; vocant. ſicut dicit Ilidoꝛus etymo.xj. Et dicunt᷑ ſatyria ſa⸗ turitate.qꝛ laſciui ⁊ luxurioſi ferunt᷑ Satyriaſis.iuge deſideriũ veneris. Satyrion.herba dicta a ſatyris ꝓpter incẽ dium libidinis. . Satiſdatio.onis.eſt cautio fideiuſſoꝛia vel etis iuratoꝛia ſi fideiuſſoꝛiã qͥſ daꝛe ñ poſſit Satiffactio.onis.f.g.ðꝛa ſatis ⁊ facio.Et ẽ ſatiſfactio ꝑs penitentię. Nã ꝑtes tres ſũt penitẽtię.ſ.ↄtritõ.aↄfeſſio.⁊ ſatiſſactõ.Cõ ſiſtit aũt ſatiſfactio in tribꝰ.ſ. in oꝛatione ie iunio.⁊ in elemoſyna.vt iſte ternariꝰ ↄtra illum nefariũ diaboli trinariũ opponatur Oꝛatio contra ſuꝑbiã. Jeiunium contra carnis concupiſcentiam. Elemoſyna con⸗ tra auaritiam. Satoꝛ.toꝛis.ðꝛ ſeminatoꝛ qͥ ſpargit ſata.i. Satrapę.dicũt᷑ ſapiẽtes iudices vel(ſemia reges vel duces ⁊ pfecti ꝑſarũ.Et dicunt ſatrapę.q̃ſi ſatis ſapiẽtes vel potẽtes. Añ .j. Regl.xxix. Satrapis nõ places. Et de clinat᷑.h̊ ſatrapa. p.. ₰— Satũ.ti.genꝰẽ mẽſurę.iuxta moꝛẽ ꝓuincię palęſtinę.vnũ dimidiũ modiũ capiẽs cui nomẽ ex hebꝛeęo ᷣmone tractũ ẽ.Satũ em apud eos noiat᷑ ſumptio vel eleuatio eo ꝙ q̃ metit᷑ eandẽ mẽſurã ſumat vł leuet. Et eſt aliud ſatũ mẽſura ſextarioꝝ vigintidu oꝛum capax aſi modiꝰ. Uñ Geñ.xviij.ðꝛ. Accelera.tria ſata ſimile cõmiſce.⁊ facſb⸗ cinericeos panes. Item ſatum etiaʒ eſt ſu⸗ pinum. de ſero.ris. Et a ſatu addita. S. fit ſatus.ta.tũ.i.ſeminatus. Ande ¶ Catth. xij. Abijt ieſus ſabbato ꝑ ſata. Et Marci ij. Cum ſabbatis ambularet ꝑ ſata.id eſt. ſeminata. Satur.ra.rũ.i.ſaturatꝰ.cibo plenꝰ vłreple tus. vñ Lucanꝰ. Saturũ cũ obſidet hoſtẽ Satura. rę.f.g.qͥdã diſcus vellanx qin ſa⸗ crificijs deoꝝ diuerſis ferculis referta ſup altare ponebat᷑ vñ ſacerdotes ſaturabant᷑ Sat᷑ cia.cię.ꝗqdã herba calida.⁊ ꝓpꝛie igni⸗ ta.vñ ⁊ ſic ðꝛ eo ꝙ ꝓnos faciat iĩ libidinem 2— Saturnalia. lioꝝ.vel liũ.feſta ſaturni.ꝗᷓ ab antiqͥs colebant᷑. Et nõ ꝙ ſicẽ diẽ Priſtia. tractãs de dtõ ⁊ abltõ ſcðę declinationis. Feſtoꝝ noia dieꝝ in a. deſinẽtia.ſꝑ plura⸗ lia. gtm qͥdẽ ſᷣm foꝛmã ſecũdęq; tertię ꝓfe runt. Otm̃ vo ⁊ ablatiuũ.vᷣm t᷑tiã. vt hęc ſaturnalia.hoꝝ ſaturnalioꝝ.vel ſaturnali um.his ⁊ ab his laturnalibꝰ.Silit᷑ vulca⸗ nalia. floꝛalia ⁊c. Saturnus.ni.qͥdã de.oꝛigo deoꝝ.⁊ dicit᷑ ꝗ ſatur.⁊ annꝰ. q̃ſi ſatur annꝰ.Eſt em tꝑs qð qſi annis ſaturat᷑. Vñ ⁊ gręci eũ chꝛo⸗ non vocant.i.tꝑs. Ael ſaturnꝰ ðꝛa ſatur. qꝛ ad ipſum ſatio ꝑtinet omniũ rerũ. Inð ſaturninꝰ.na.nũ.Et ſaturniꝰnia.niũ. Añ Varro. Jã redit ⁊ vgo.redeũt ⁊ ſaturnia regna.Et dicũt᷑ ſaturnia regna.aureuʒ ſe culũ.qð ſõ Saturno rege pᷣmũ fuiſſe figũt Sauciatꝰ.ta.tũ.vel ſauciꝰ.cia.ciũ.ꝑ ſynco⸗ pam. vulneratꝰ. ꝑpcuſſus. Sʒ ſauci ſemel. ſauciatꝰ. ſepiꝰ. Vel ̃m qͥſdã ſauciꝰ.vulne⸗ ratus.vel ętate ↄſumptus quaſi ſanguine hauſtus. Saul.indeclina.vel põt declinari. B Saul. hui ſaulis.ꝓpꝛiũ nomẽ pᷣmi regis iſrael. Et iterptat̃ petitio. qꝛ ppis iſti petiuit eü regem.⁊ accepit eũ.nõ vᷣm deũ ſʒ ᷣim volũ tatẽ ſuã.Et ẽ triſſyllabũ ſaulis.⁊ ꝓdu.pe. AVñ in Auroꝛa ðꝛ. Regis cui vitaʒ ↄceſſit mucro ſaulis. Saulus hebꝛaicę.temptatio vł anguſtia la tine ðꝛ.eo ꝙ pᷣus ĩ temptatiõe eccłię ſit ver ſatus. Nerſequebat᷑ em chꝛiſtianos.⁊ in⸗ de habuit h̊¶ nomẽ. oſtea mutato nomie de ſaulo factus ẽ paulꝰ.qð interpᷣtat᷑ mira bilis ſiue elect. Latino aũt ᷣmõe paulꝰ a modico dict'ẽ.quia humilis fuit ⁊ modi⸗ cus. Vñ ⁊ ipſe ad Gal.dicit.Ego ſum mi⸗ nimus aploꝝ. Sauma.mę.ðꝛ onus ᷣm quoſdã. Saurex antiquitꝰ.nũc ſoꝛex dðdůZ. Saxifraga.gę.ẽ q̃dã herba ⁊ ðꝛ a ſaxum et frango.qꝛ ſemẽ eiꝰ petras frangit ⁊ cõmi⸗ nuit.⁊ coꝛ.fra. Saxon. onis.cõis ge.ðꝛa ſaxũ co ꝙ ſit du⸗ rum ⁊ validiſſimũ genꝰhoim. Jñ hęc ſaxo. nia.nię.regio eoꝝ. Iñ h̊ ⁊ hęc ſaxonis gen tile.Et ſaxonꝰ.na.nũ.⁊ coꝛ.pe.ſaxones. Saxũ.xi.i.lapis vel petra.Et ſunt ſaxa du riſſima. ſed lapis mollis.⁊ petra dura.Et dicunt᷑ ſaxa. a ſcindo. dig.qꝛ cum difficul⸗ tate ſcindunt᷑ ⁊ ſecant᷑. AUel ſaxa ꝓpꝛie ſciſ ſa ⁊ prupta ſunt.ſicut in mõtibꝰ. Iñ ſaxe/ xea.xeũ.Et ſaxoſus.ſa.ſũ.vt lhęc res eſt ſaxea. i. ð ſaxo. vel . inẽs ad ſaxũ. Et iſte . . locꝰ eſt ſaxeus.i.plenꝰ ſaxis. Scabellũ.li. ðꝛ illud qð ꝑpuulis lectulis ap⸗ ponit᷑. Scamnũ vo qð altioꝛibꝰ. Iñ h̊ ſca bellũ.li. di.⁊ ðꝛ q̃i ſcamellũ mutata.m.i.b Scabies.biei.⁊ lepꝛa.vtraq; paſſio ðꝛ ab a⸗ ſperitate cutis cũ pꝛuritu ſquamatione. ſed ſcabies tenuis aſperitas ⁊ ſquamatio. vñ ⁊ ðᷣꝛ ſcabies.q̃ſi ſquamies.⁊ ẽ etymo. Lepꝛa voẽ ſpiſſa. In ſcabioſꝰ.ſa.ſũ.i.ſca bie plenus. Iteʒz a ſcabies ſcabiecula.lę.et ſcabiola.lę.dimi.id eſt parua ſcabies. Scaber.bꝛa.bꝛũ.⁊ ſcabioſus.ſa.ſum.⁊ ſca⸗ bidus.da.dum.in eodem ſenſu.i.aſper vi tioſus. Inde ſcabidulus.la.lũ.i.aliquãtu lum ſcabidus. Item ſcaber.bꝛis.ſᷣm qͥ̃ſdã eſt illud inſtrumentũ quo purgat᷑ pes eqᷣ. vel ferrũ quo pꝛeſcindunt᷑ vngulę equoꝛũ ⁊dꝛ a ſcabo bis.i.ſuꝑfluã cutem remoueo ⁊ tunc ẽ ſubſtantiuũ. AUñ.Eſt ſcaber ferrũ quo pes purgat᷑ equinus.Ac hominẽ ſca ꝛum dic quẽ cernis ſcabioſum. Scabꝛeꝰ bꝛea.bꝛeũ.i.aſper vel vetuſtus et etate plenus.⁊ decrepitꝰ. Jñ ſcabꝛeoł.la. lũ.Et ſcabꝛitudo.dinis.i.aſꝑitas coꝛꝑis. Scabioſa.ſę.ẽ ꝗdã herra. Scabꝛo. bꝛonis.ſm qͥſdã.ðꝛ a ſcaber.bꝛa. bꝛũ. Et ſunt ſcabꝛones veſpe longioꝛa cru ra hñtes.ſᷣm NPapᷣ. Itẽ inuenit᷑ cabꝛo bꝛo nis.⁊ tũc deriuat᷑ a cabo.vide.S.in cabꝛo Gcalaria.rię.f.g.nauis piratica.⁊ ðꝛ a ſca⸗ la. qꝛ ibi ſunt trãſtra diſpoſita ad modum ſcalariũ in ſcala. Scale.le.volũt tñ qdã dicere ſcalę laꝝ.ſiue ſit vna.ſiue plures. Inuenit᷑ tñ in ſingula ri nũero. Geñ.xx vij. Aidit Jacob ĩ ſom⸗ nis ſcalã.Et eſt ſcala inſtrumentũ cuʒ gra dibꝰ aptũ ad aſcendendũ.⁊ ðꝛ a ſcãdo.dis qꝛ ꝑ eã ſcãdit᷑. Añ Airgiliꝰ enei. viij. Re⸗ ſcindit vallũ ⁊ ſcalã in męnia poſcit. IJIn H ⁊ hęc ſcalarl.⁊ h re.Et h̊ ſcalare.ris lignũ ex trãſuerſo in ſcala poſitũ.qð ⁊ h̊ int᷑ ſca⸗ lare. ris. ðꝛ. Itẽ ſcala eſt poculoꝝ genꝰ ex ligno factũ.⁊ ðꝛ a calon. VUñ dicit Iſidoꝛꝰ etymo.ij. vbi agit de vaſis potatoꝛijs.Ca lices ⁊ calathi ⁊ ſcalę poculoꝛũ genera ſũt ome lignũ calon diceban. Hcalenos gręce.latine ðꝛ gradatio. Scalinus.ni nauis.vłillð ad qð nauis re⸗ Scalpꝛum.pꝛi.neu.ge.⁊ hic ſcalpꝛꝰ(ligat᷑. eſt ferrum cum quo coꝛium aptatur. vel antea ex ligno facta vñ vocata gręci enin radit᷑. vel cultellus.vel capulus ſcriptoꝛũ Itẽ ſcalpꝛũ vel ſcalpꝛus ðꝛ qdã ferreum inſtrumẽtũ.qð alio noie dacAlees J hoc ſcalpellũ. li. ⁊ B ſcalpelł. li. dimi. VUñ HHie remię.xxx vj. Scidit illud ſcalpello ſcribę Scamnellũ.li.dimi.a ſcamnũ.Et ꝑ ſubtra ctionẽ.n. inuenit᷑ q̊ ſcamellũ.li.ſitit dimi. Inñ hoc ſcamellulũ.li.aliud dimi. Scãnũ.ni.n.g.qð altioꝛibꝰlectulis apponi tur.ſʒ ſcabellũ qð puulis lectulis apponit᷑ Idẽ ðꝛ ſuppedaneus ⁊ hypodeon a grec. Etẽ̃.m.de vltima ſyllaba in ſcamnũ. Scandalũ.li.n.g.eſt dictũ vel factũ.minuſ rectũ.pᷣbens alijs occaſionẽ ruinę. Vel ſic Scandalũ eſt dictũ vel factũ vel ſignũ oc caſione cuiꝰ trahit᷑ ͥs in ↄſenſum peccati moꝛtalis.⁊ ðꝛa ſcãdalon grece.qð nos of⸗ fenſionẽ vel offendiculũ vel ruinã.vł im⸗ pactionẽ pedis dicere poſſumus. Scandula.lę.f.g.qðdã genꝰ annonę quod ⁊ ſcandella ðꝛ.Et ðꝛ ſcandula q̃ſi ſcindula eo ꝙ ſcindat᷑ ⁊ diuidat᷑. Scãdula etiã põt dici idem qð ſcindula. Scanſilis. ↄ.t.⁊ h̊ le.pe.coꝛ.ðꝛ a ſcãdo.dis Et h̊ ſcanſile.lis.ferrũ ꝑ qð equũ aſcendi⸗ mus. Scãſilia etiã ſunt gradꝰ.vbi honoꝛa ti in ſedibꝰ ſedent. Scapha.phę.ẽ modica nauis.⁊ dicit᷑ a ſca phon grecę.qð ẽ ſpeculũ.qꝛ hmõi nauicu⸗ lis vtunt᷑ pirate ad ſpeculãdũ.⁊ exploꝛan dum. Et dererunt᷑ hmõi nauiculę vel ſca⸗ phę in nauibus ⁊ piculo iminẽte deponũ⸗ tur in mare ad ſubueniẽdũ nauibꝰ.qꝛ his nauis accigit᷑.⁊ ꝓ cinctu ipſiꝰ armat᷑. Uñ Alct..xx vij. In iſulã aũt decurrẽtes ꝗ vo⸗ cat᷑ cauda potuimꝰ vix obtinere ſcapham Scaphiũ.phij.n.g.locꝰ vbi arma reponũt᷑ vel genus vaſis ad turpes vſus aptũ.ſcʒ ad requiſita naturę ſcʒ vas ad mingendũ ⁊? egerendũ.⁊ ðꝛa ſcando.dis. Scaphus.phi.m.g.certus numerus. Scapula.lę.ðꝛ ſpatula vel humerus ⁊ ðꝛ a ſcaphus. Iñ ſcapuloſus. ſa.ſum.i.ſcapuł Dilatatꝰ.Et h̊ ⁊ hec ſcapularis.⁊ h re.ad ſcapulã ꝑtinẽs.Et h̊ ſcapulare.ris.ꝗdam veſtis ſcapulas tm tegens. Et cõponit᷑ in⸗ terſcapulũ.li.Et coꝛ.pe. Añ ꝓpha.Sca⸗ pulis ſuis obumbꝛabit tibi. Scapus.pi.m.g.i.ſũmitas.vel cacumẽ vel humerus. VUñ Aug. de ciui.dei. Suꝑ pꝛi api ſcapũ noua nupta ſedere videbat᷑. Scaria arboꝛ ẽ ſpinoſa.⁊ facfructũ rubeũ. Scarioth.qͥdã vicus eſt. Iñ h̊ ⁊ hec ſcario⸗ this. ⁊ B the. Hinc Judas dict' eſt ſcario⸗ this Johãnis.xiij. At traderet eũ. Judaſ Simeonis ſcariothis.i. Judas Simeõis filiꝰ.ſ.ſcariothis ſica loco illo noiatꝰ. õt etiã declinari h̊ ſcariothes.huiꝰ ſcariothę ſicut teſbites huiꝰ teſbitę. ⁊ coꝛ.Po. Scarus.ri.genꝰ piſcis qð ſolũ inter piſces ruminare phibek. Scatebꝛa.bꝛę.aquę eruptio vel ebullitio ꝗᷓ fit cũ aq̃ fluit ꝑ aliqs rimas.vł int᷑ ſaxa.vł cũ erũpit in loco humido.⁊ in balneo. Jn ſcatebꝛoſus.ſa.ſũ.ii.ſcatebꝛis plenꝰ. Jnð ſcatebꝛoſitas.tatis. Et coꝛ.te.naturaliter Vñ Virgi.Scatebꝛiſq; arẽtia tꝑat arua. Scaturigo.ginis.ẽ aquaꝝ ebulitio vel eru⸗ ptio. Vñ Augꝰ.de ciuitate dei. In occidẽ tis plagis ſcaturigines ⁊ ꝓluuiones dicit ſtrages dediſſe. Et Martialis capel. Si vo ↄcepta ex ipſi ſcaturiginis vena. Pꝛo fluxerint.ꝓperus ſcrutatoꝛ iquirit.Et po nitur in loco h̊ͥ tranſlatiue ꝓ ſciẽtia. Nam aꝗᷓ tres habet ꝓpꝛietates.Abluit ſoꝛdes. ſequit᷑ ðcliuia.⁊ reficit ſitiẽtes.Sic ⁊ ſci⸗ entia purgat ignoꝛantiam.de mꝗgto trãſit ad diſcipulũ faciẽs decliuia.qꝛ oĩis imita⸗ tio citra ꝑfectionẽ eſt.nec par erit imitatoꝛ gautoꝛi.reſicit hauſtu ſui ardoꝛe cognoſcen di vera flagrantes. 4 Scauillũ.li.ᷣda ðꝛ. Scaurꝰ.ri.ðꝛ qͥ aliquãtulũ bulbutit vł qui habet talos extentos.vel excedẽtes. Vel ſcaurus gręce.latine ðꝛ calix. Jñ ſcaurus ra.rũ.i.aſper.ra.rũ. Scaʒon ðꝛ claudũ.vel claudico.ſiue inęqᷣli tas.⁊ ẽgręcũ.⁊ẽ vitiũ metri.uũc metruʒ ðꝛ hr̃e ſcaʒon.i.tũc ðꝛ claudicare qñ ſylla⸗ ba coꝛrepta ꝓducit᷑.⁊ ꝓducta coꝛripit᷑. Sceda.dę,/gręcũ ẽ.i.charta ſcripta.vel ſcri ptum qð adhucnõ ẽ emendatũ nec ĩ libꝛũ redactũ. Pꝛopꝛie qͥdẽ ſceda ẽ abbꝛeuiata ſcriptura de aliqͥ cõtracta anqᷓ; charta fiat Eadẽ ðꝛ ꝓtocollũ. IJñ ſcedula.lę.dimi.id c.pua ſceda.Et ſcedariꝰ.ria.riũ.Et a ſce⸗ dula ſcedulariꝰ.ria.riũ.i.ad ſced vel ad ſcedulã ꝑtinẽs.ſᷣm Hugl. NPap.vo dicit. Scedula.pagina. epla. Scebł. leris.n.g.i.facim.flagitiũ. Iñ ſcele⸗ ſtus.ſta.ſtũ.i.facinoꝛoſus.ꝓteruus.Dici tur etiã h ⁊ hęc celeſtis.⁊ h ſte.in eodẽ ſen ſu. Inuenit᷑ cęleſtis a celo ſines. Undeq⸗ dam. Regi celeſti nunq;; placuere ſceleſti. AVt ſis cęleſtis nõ aſſimulare ſceleſtis. Itẽ a ſcelus dicitur ſceleroſus.ſa.ſum.id ẽ.ple nus ſcelere. Inde ſceleroſitas.tatis. Iteʒz aſcelus ðꝛ ſcelero.ras.⁊ inde ſceleroꝛ.rar Schena. nę. f. g.i. vmbꝛa.⁊ ðꝛ a ſcenos ꝙ ẽ Inde ſceleratus.ta.tũ.in quo ẽ ſcelus.Sʒ ſceleſtus.ſta.ſtũ.ꝑ quẽ fit.Sceleroſus vo q̊ facit. Et ẽ ſceleroſus pluſqᷓ; ſceleratus. Schema.matis.n.g.i.imago vel figura vł modus loquẽdi.ſ.ſoleciſmꝰ figura. Et ſit ſchema ꝓpꝛie ſolũ oꝛnatꝰcã etaplaſmꝰ vo cã neceſſitatis fit.vel oꝛnatus in metro Tropus cauſa vtriuſq;.taʒ in metro q; in la. 'm Hugl. ⁊ ðꝛ a ſchema qð ẽ modꝰ loquẽdi.⁊ mene. qð ẽ defectꝰ. Itẽ ſchema ðꝛ oꝛnatꝰ vel ſigdu ra. Vñ in donato zzd. Schemata lexeos kę dianęas ·i.ſigurę di⸗ ctionis.⁊ ſnię. Sicut em̃ hõ varijs veſtibꝰ decoꝛat᷑.ita oꝛatio latinitatis taʒ ſoluta ; ligata ſchematibꝰ adoꝛnat᷑. Et ſic ðꝛſche⸗ matiſmenos.i.defectꝰ oꝛnatꝰ ⁊ figurę.qui fit ex carentia debitę intelligẽtię.vel dicif ſententia figuratiua ⁊ defectiua.Sigtio g dictionis ẽ q̃ſi oꝛnatꝰ ⁊ figura ipſiꝰ.vñ qñ deficit a ꝓpꝛia ſignificatiõe.eſt ibi defectꝰ oꝛnatus ⁊ figurę.i.foꝛme dictionis quę eſt ſigtio. Et coꝛ.me.⁊ acuit᷑ in fine. Uñ Hie⸗ ronymusi ꝓlogo Job. Et gręci rhetoꝛes vocant ſchematiſmenos. ð vmbꝛa.Et ſcena.i.vmbꝛaculũ locꝰ obum⸗ bꝛatus in theatro ⁊ coꝛtinis coopert ſiłis tabernis mercẽnarioꝛũ quę ſunt aſſeribus ⁊coꝛtinis cooptę.Et ſᷣm hoc ſcena poteſt dici a ſcęnos qð eſt domus.quia in modũ domus erat ↄſtructa. In illo vmbꝛaculo latebant ꝑſonę laruate quę ad vocẽ recita toꝛis exibãt ad geſtus faciendos. Et hinc ſcęna ðꝛ qũq; totũ theatrũ.qñq; recitatio ſcripturę.qnq; ipᷣa ſcriptura.qnq; allocu⸗ tio diuerſarũ pſonarũ vel diſtinctio ſcbtu ręꝗ ibi recitabat᷑.vt in Terẽtio. Iñ ſceui⸗ cus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.vmbꝛatilis.vel thea⸗ dꝛalis vel qͥ faciebat ludos ⁊ geſtꝰ in thea⸗ tro.vel qͥ recitabat ibi ſcripturas. Sceęnobates.tis.i.funãbułꝰ qͥ gradit ſuper funẽ. Et coꝛ.ba. Vñ Juuenał.Augur ſcæ nobates medicꝰ magꝰ oĩa nouit. Sceęenobiũ.bij.vide.S.in cęnobiũ. Scęnofactoꝛia ars de qua fit mentio Actl. xviij. ðꝛ ars faciẽdi tabernacula vł vmbꝛa cula vł funes. Scenos em̃ gręce.dicit᷑ vm bꝛa vel funis. A ſcenos. qd ẽ vmbꝛa. dici· tur gręce domus ſcenos ab vmbꝛatione. Hinc ⁊ ſilit᷑ gręce ðꝛ tabernaculuʒ ſcenos. Tabernaculũ em ad ſilitudineʒ domicilij factũ ẽ.Scnos ꝗ̊ ſiue ꝓ vmbꝛa ſiue ꝓta⸗ bernaculo.ſiue ꝓ fune põt cõponi cum fa⸗ cio.vt dicat᷑ ſcenofacio.cis.i.vmbꝛaculuʒ vel tabernaculũ vel funes facere. Iñ h ſcę nofactoꝛ ð᷑ artifex faciẽs tabernacula vm bꝛas.vel funes.Et ſcęnofactoꝛiꝰ.ria.riuʒ. ad ſcenofactionẽ. Fad ſcęnofaciẽdũ ꝑtinẽſ Scenophegia. gię.f.g. qdᷣdã feſtũ iudeoꝛũ. ſcʒ fictio vel dedicatio tabernaculi.⁊ dicit̃ 248 üüüAauacenos. qò eſt vmbꝛa. phagin qð eſt co chematiſmenos.i.defect' modi loquẽdgxi. medere.quia tunc in vmbꝛaculis ſalicũ co medebant. Ael eſt compoſitũ a ſcenos.qðᷣ eſt tabernaculũ ſic factum ad ſimilitudieʒ domicilij.quod gręce ſcenon ðꝛ ab obum⸗ bꝛeꝛatione. Iñ heęc ſcenophegia. gię. feſtum ſdictũ.ſ.dðedicatio tabernaculi.in q̃ vt di⸗ ctum ẽ comedebãt ſub vmbꝛis ſalicum. Et celebꝛat᷑ a iudeis in memoꝛiã expeditiõis. qñ ab eęgypto ꝓmoti in tabernaculis ege bant. AUn Job. vi. Dies feſtꝰ iudęoꝛũ ſcę nophegia. Qõ ſcʒ feſtuʒ iudęi ſingulis an nis faciebant in memoꝛiã beneſicioꝛũ.queę — eis dñs contulerat in deſerto.qñ in taber⸗ naculis habitabãt. De hoc feſto habetur Leuitl. xxiij.II quitodecimo die mẽeſis ſe⸗ ptimi erunt ferię tabernaculoꝛum ſeptem diebus dño. Et vt vult Hugl.in hoc noie ſcenophegia licet coꝛripere⁊ ꝓducere pe⸗ nuł. ꝓ voluntate legentis. Eſt vero nomẽ nothũ. qꝛ ̊ a gręco deſcẽdit põt penł.ꝓð. Apud gręcos em̃ in multis.vocalis añ vo *△ calem ꝓducit᷑.ſed qꝛ ad foꝛmam latinita⸗ tis reductũ ẽ. pᷣt etia coꝛripi ĩlegẽdo Apð latinos em vocalis ante vocalẽ ñ ꝓducit niſiin pauc In ſcanſiõe tñ ſine dubioilla penl. bꝛeuis . „ Sceęnos.i.funis.Et ſcenos velſ. cenon greę⸗ ce ðꝛ vmbꝛa latine. .— Scenotaphiũ.phij.n.g.i.vacuũ ſepulcrũ.i imaginaria ſepultura ꝗᷓ fit cũ coꝛpꝰ deeſt. ðꝛ a ſcęnos ⁊ taphos qð ẽ ſepulcrũ. Sceptriger.ra.rũ pe.coꝛ.qͥ gerit ſceptrum ⁊2 ðꝛ a ſceptrũ.⁊ gero. 7 ä Sceptrũ.tri.n.g.virga ptã terito de capio.ſᷣm Hugl. NPap. vo dicit. ſceptrũ vel ſceptron ðꝛ regimẽ vel vᷣga re⸗ galis. ⁊ eſt grecũ. . . Sceſioſonomaton ᷣm Bedã eſt multitudo noĩm ↄiunctoꝛũ. diuerſo ſono vnam reʒ ſi gnifi cantiũ. vt in Eſaia. VUę genti pecca⸗ trici ppło graui imiquitate.ſemini nequo⸗ filijs ſceleratis.Et in pſalmo. Peccauimꝰ cum patribus nr̃is. iniuſte egimꝰ. iniqta⸗ tem fecimus.vel ᷣm alios ſic dicã. Nebu⸗ la.nix.grãdo.ꝓcella.flumina venti. tis. ⁊ ðꝛ a cępipᷣ mi. Et ſcintilloſus.ſa.ſũ. Sceuus. ua.uũ.i.ſiniſter malꝰ.puerſus ini micus. Gcibilis. lis. .. t. ⁊ h le. ad ſciendũ habilis. Sciens.entis.ẽ peritꝰ ſcientia ⁊ rebꝰ*. Sciolꝰ vo ſimulatoꝛ ſcię ac peritię qͥa ppe tit videri ⁊ ſcire.qcqͥd alius ſciat.aut qͥ ſe ſcire ꝓfitet᷑ oia. aut etiã futura ſdicere. Sciẽtia.tię ſᷣm Ariſtotelẽ.ẽ habitꝰ ↄcluſio nis ꝑ demonſtrationẽ acquiſitꝰ. Gcientiſicꝰ.ca.cũ.i.ſapiẽs.ſciens. Scylla.lę.nomẽ ẽ herbę.⁊ ſcylla gręce lati⸗ ne ðꝛ herba.ſiue ſda.Et ſcylla ppꝛium no men puelle. Et fuerũt duę ſcylle ᷣm fabu⸗ las ſcʒ filia Niſi. ꝗᷓ fuit mutata in alaudam filia phoꝛſy.que fuit mutata in monſtrũ marinũ. Vñ ſcylla ſępe ðꝛ illud monſtruʒ vel locꝰ piculoſus maris in quo ẽ illð mon ſtrũ. Iñ ſcylleꝰ.lea.leũ.ſm Hugl. Iſidoꝛꝰ vo dicit in. xiij. etymo. Scyllã a colle ſaxũ eminẽs appellant ſiłe celatę foꝛmę ꝓcul vi dentibꝰ. VUñ ⁊ monſtruoſaʒ faciẽ fabule il li dederũt q̃ſi foꝛmã hois ſuccinctã capiti⸗ bus caninis ⁊ colliſi illic fluctꝰ latratꝰ vidẽ tur expᷣmere.carybdis dicta.qꝛ gurgitibꝰ occultis naues abſoꝛbeat. Papᷣ.vo dicit. Scyllę ſaxa latentia in mari. 5 indula. lę. latꝰ aſſer. quo dom⸗ operiunk cyniphes qͥdã ſcribũt ꝑ s.in pᷣma ſyllaba vige.S. in cyniphes. M Scinodenta. ð ab odenta qð eſt deus. Et vocanm ſcinodẽtas qͥbꝰ voces cuʒ gemitu prcedunt ⁊ duplices habẽt dentes. Gcintilla.lę.f.g. a ſcindo.dis.eo pꝛoſi lit ab igne. Et eſt ſcintilla dũ ardet. Fauil⸗ la dum extincta ẽ. Iñ hec ſcintillula.lę.di 2 Sciolus.la.lũ.i.aliquãtulũ ſciens. Sciopodas ſicut dicit Auguſtinꝰ i.xvj. de ciui.dei.ferunt eſſe gentẽ vbi ſingula cru⸗ ra in pedibꝰ hñt.nec poplicẽ flectunt.⁊ ſũt mirabilis celeritatis.quos ſciopodas vo cant.eo ꝙ ꝑ ęſtũ in tra iacẽtes reſupini pe⸗ dum vmbꝛa ſe ptegant. Iſidoꝛꝰ etiã in.xj etymo. dicit. Sciopoduʒ gens fert᷑ eſſe in ęthiopia.a ſingulis cruribꝰ ⁊ celeritate mi rabili quos inde ſciopodas gręci vocant 4 Pęſtum in terra reſupini iacentes pedũ ſuoꝛũ magnitudine adumbꝛannr. Skcyphus.phi.calix maioꝛ.poculũ quo bi⸗ Et eſt s.pᷣma lr̃a.ſᷣm ugl.⁊ in Mapᷣ.nec debet s. in ꝓnunciatiõe omnino taceri nec olo ꝓferri.ſʒ q̃i medio modo.qꝛ s.ibi q̃n⸗ tum ad ſonũ liqueſcit aliqliter. Alij auteʒ ſcribunt ſine s.cyphus. JJ Scipio.onis.virga conſulũ.vel baculuſad capiendũ aptus.⁊ ðꝛ a cępi pſᷣterito. Añ ⁊ quidã romanus dictus eſt Scipio. qꝛ ba⸗ culus ⁊ ſuſtentamentũ reipublicę fuit.vel parentũ ſuoꝛum.Et fuerũt duo ſcpiones auus nepos. Sciroma.ſaxa dicunt᷑. Iñ hęc ſciroſis duri tia in ſenſibus ſine doloꝛe. S Scirpus.pi.genꝰiũci ẽ.⁊ ẽ planꝰſine nodo. Iñ ſcirpeꝰ.pea.peũ.i.de ſcirpo exñs. AUñ Exo.ij.Fiſcellã ſcirpeã. Sciſma.mat..n.g.ðꝛ diſcoꝛdia diuiſio. Añ AIſidoꝛꝰ etymo.viij.Sciſma ðꝛ q̃ſi a ſciſſu ra aĩoꝝ.Eodẽ em cultu ⁊ eodẽ vo ritu cre dit ſciſmaticus vt ceteri ſolo ↄgregatiõis delectatur diſcidio. Inde ſciſmaticus.ca. cum.i. diuiſus. Et diffinitur ſic m Goff. VBciſma eſt illicita diſſenſio diuiſio vel diſ⸗ ceſſio eoꝛum inter quos vnitas eſſe debe⸗ ret. Ael ſic.Eſt illicitꝰ ab vnitate eccłię. vł ab vniuerſitate diſſenſus. Differt aũt ſciſ⸗ ma ab hereſi.quia hęreſis ĩ pᷣncipio ſui ha bet puerſum dogma.ſed ſciſma in fine fin⸗ git aliquã hęreſim vt recte ab eccłia videa tur receſſiſſe. vt diẽ Hieronymꝰ. xxiiij.q. iij. hęreſis ⁊ ſciſma differũt ſicut genus et ſpecies quia omnis hęreticus eſt ſciſmati⸗ cus. ⁊ nõ ecõuerſo niſi durauerirt. Sciſſura ręi.diuiſio ſeꝑatõ ⁊ ðꝛa ſcido.diſ Scitalis.lis.qͥdã ſerpẽs qͥ ſolꝰ cũ oẽs ſerpẽ tes pellẽ ſuã deponũt in eſtate ipᷣe deponit ſuã in hyeme. Vñ ⁊ ſic dicta ẽ.quia ſcien⸗ tioꝛ eſt alis deponẽdo pellẽ. cũ eam depo⸗ nit in hyeme ſine lęſione. Ael ðꝛ ſcitalis.a ſcile. vel a ſcele.qð ẽ lux. Iñ ſcitalis q̃ſi lu⸗ cens. qꝛlucens ⁊ noua efficit᷑ depoſita pel le.vł quia tanta pfulget varietate tergi ſui vt notarũ grã aſpicientes retardat. Et q reptando pigra eſt.quos aſſeqͥ non valet. miraculo ſui ſtupẽtes capit. Uñ Lucan i . Et ſcitalis ſparſis etiã nũc ſola pꝛuinis Et coꝛ. pe. Scythę.dicti ſunt a quodã milite perſico.qͥ ſcythasab eis diuilit. ſcytha cognomiato Jñ hec ſchytia.tię.eoꝛũ regio. Iñ h̊ et hęc ſcytha. thę. gentile. Et ſcyticꝰ. ca. cA. i Scythipolis. oppidũ ẽ qðdã ſcythie. bimus ᷣm Hugl. AUel ᷣm Pap̃ᷣ. Scyphꝰ calix regius qͥ ⁊ patera vocat᷑ vel phiala. Scitus. tus.tui.i.ſciẽtia vel cognitio.⁊ ðꝛ aſcio.ſcis.Etnᷣ ſcitũ.ti.i.decretũ.ſtatutũ yt indictũ.Et cõponit᷑ h̊ plebiſcitũ.Et ſci tus.ta.tũ.i.ſapiẽs. Iñ ſcite aduer.i.ſapiẽ⸗ ter. Et ꝑ cõpoſitiõʒ.ꝑſcitꝰ.ta.tũ.ꝑfcẽ ſcitꝰ — — ——— 1 ⸗ 4 ⸗ ⸗ d nie. i uns ſee onina gahe⸗ . . 9,40 ſuunn e glili BEC Et inſcitus.ta.tũ.i.inſipiẽs. Iñ hęc inſci⸗ tia.tię.i.inſipiẽtia.vel ignoꝛãtia. Scius.ſcia.ſciũ.i.ſapiẽs.⁊ ðꝛ a ſcio ſcis.Et ꝑ cõpoſitionẽ inſciꝰ.inſcia.inſciũ.i.neſciẽſ Hcobs. bis.f.g.ferrũ quo ligna planantur vel purgamẽtũ domꝰ. Vñ qͥdã. Vilia ſco⸗ ba leuat.ſcobs ſcobis aſpera tollit.· Schhola grece. latine ðꝛ vacatõ.quia ibi ſtu dio vacamꝰ. Et in ſingulari cuʒ dicimus. Magnã ſcholã habeo.de loco intelligit᷑. Cum vo ðꝛ in płali. agnas ſcholas de ſcholaribe intelligit.q̃ſi multos ſcholares habeo. Iñ ſcholaſtic. ca. cũ.i.ad ſcholas yel ad ſcholares ꝑtinens. vel aſſiduus vł frequẽs in ſchola.Et h̊ ⁊ hęc ſcholarl.⁊ B re.ad ſcholã vel ad ſcholas ꝑtinẽs.Et ſub ſtãtiue ſepe ponit᷑ tm in cõi genere ꝓ ſcho Scholar ſẽ pſona vacãs ab hũanislaribꝰ. negotijs.ſcholaſticis dedita diſciplinis.⁊ qðẽ virt.qſi vtutibꝰ vacans. Scopa.pę.f.g.qdã arbuſtula.Et ſcopa.pę etiã ðꝛ illud cũ qͥ domꝰ purgat᷑.⁊ fit ſepe ex ſcopa arboꝛe. Vñ in euãgelio. Inuenit eũ ſcopis mundatã ⁊ oꝛnata. Iñ hęc ſcopula leę.dimi.i.ꝑua ſcopa.Jũñ ſcopuloſus.ſa.ſũ .ſcopulis plenꝰ.qð ⁊ ſcopoſus.ſa.ſũ.ðꝛ. Scopetũ.ti.pe.ꝓ.locꝰ vbi abundãt ſcopę. Scopeus.pea.peũ.i.de ſcopis exñs. Scopin gręce.latine ðꝛ itendẽ.vł ſpecłari. Scopułꝰ.li.pe.coꝛ.i.arduũ ſaxũ.ardua et hꝛupta rupes.apta ad ſpeculandũ.⁊ ðꝛ a ſcopin.vel qꝛ inde facile poſſumꝰ ſpecula⸗ ri. vłqꝛ a longe videt᷑ talis locꝰ. Iñn ſcopu loſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ ⁊ abundãs ſcopulis. Scoꝛia. rię.f.g. purgamẽtũ ⁊ ſoꝛdes metal⸗ loꝛum. ⁊ ðꝛ ſcoꝛia ab excoquẽdo vel excu⸗ tiendo.qꝛ qñ excoquunt᷑ metalla tunc ſoꝛ⸗ des cadunt ⁊ excutiunt᷑. Añ Eſa.j.Argẽ⸗ tum tuũ verſũ ẽ in ſcoꝛiã. Itẽ ſcoꝛia.rię.eſt ſuffocatio veſice.ita vt vꝛina deneget. vel ventris officiũ.⁊ tumoꝛ in pectoꝛe reꝑiat᷑. Scoꝛio.onis.m. g.ð ſtultꝰ.ſtolidus.fſatuꝰ. ⁊ ðꝛ a ſcoꝛia. Scoꝛpio.onis.m.g.vel ſcoꝛpiꝰ.pij.qð ideʒ ẽ.ðꝛ qðᷣdã animal venenoſũ.⁊ ðꝛ ſcoꝛpio. aᷓſi ſcoꝛte poio.qꝛ ab ãterioꝛi ꝑte fingit blã dicies.ſed a poſterioꝛi pungit. Capite em blandit᷑.ſed cauda pungit. Nel ðꝛ ſcoꝛpiꝰ ab arcu.vel ab arpe.qð ẽ incuruatꝰ gladi eo q; caudã figat. vel arcuata venena dif⸗ fundat. Item ſcoꝛpio ðꝛquidaʒ piſcis vel vermis qui ledit dũ manu tollit᷑. Scoꝛpio etiã ðꝛ ſagitta venenata.arcu vel toꝛmẽtis excuſſa.quę dũ ad hoĩem ꝑuenit.virꝰ qð habet infundit. Itẽ ſcoꝛpio ẽ gen duplic flagelli. vel magni fuſtes. Itẽ ſcoꝛpio ẽ qð daʒz ſignũ in celo. in qð ſm poetas ſcoꝛpio animal fuit tranſlatũ. vel quia cum ſol eſt in ſcoꝛpione.bmos ſentimus frigoꝛis acu⸗ leos.ſᷣm hugl. Uñ Scoꝛpiꝰeſt ſignũ. ver miſq;. ſagitta flagellũ. Magiſter aũt in hi ſtoꝛijs ſuꝑ illud.iij. Regi.xij.ater meuſ cecidit vos flagellis ⁊c.ſic dicit. Scoꝛpio eſt rubus aculeatus vel flagellũ virgaruz nodoſũ vel ſcutica.hũñs in ſummitate glã⸗ des plumbeas.. Scoꝛpitis.huiꝰ ſcoꝛpitis.ꝗqdã gẽma ſcoꝛpi⸗ onẽ.⁊ coloꝛe ⁊ effigie referẽs. Scoꝛte gręce.latine ðꝛ dulce. Scoꝛtes.tis.f.g.pellis arietis. Scoꝛtũ.ti.n.ge.i.meretrix.ꝗqᷓ apud grecos 1 ſcytha vocat᷑.⁊ ðꝛ a ſcoꝛtes pelle arietiſ qꝛ ðꝛa ſcholi gręce.qð ẽ vacatio latine.⁊ ari defricat᷑ pelles qbꝰcoꝛruptela fit. Uel ðꝛa ſcoꝛte.qð ẽ dulce.qꝛ ſcoꝛtatoꝛibꝰ dulce eſt AVñ Job. xxxj.Scoꝛtum alterius ſit vxoꝛ Scotomia.mię.qꝗdã iſirmitas.⁊ accepit no men ab accidenti. eo ꝙ repẽtinas tenebꝛaſ ingerat oculis cum vertigine capitis. Jñ ſcotomicus.ca.cũ.talẽ infirmitatẽ patiẽs. Screa.ſcreę.f.g.pituita.ſtercꝰ.ſpurcitia ꝗ̃ 7 pꝑ os pꝛoijcit᷑. — GScriba. bę. nomẽ ẽ officij.i. cancellariꝰ. Jñ ſcribatꝰ.tus.i.ſcribę officiũ vel dignitas. Szʒ ſcriptoꝛ ðꝛ qͥ frequent᷑ vel aſſidue ſcri⸗ bit. vel qͥ peritiã habet ſcribẽdi. Scribę tabularij.ſm qͥſdã olim creabantur ad tꝑs triennij ad ſcribendũ publica ratio cinia ꝓuinciarũ.ſeu ciuitatũ. ſᷣm Accurl. C.e.ti.ĩ rub.li.x.Et ꝓpꝛie ſunt illi qui ſcri bunt noiatos ad munera.⁊ honoꝛes.⁊ tri⸗ buta ſoluta.⁊ ſunt tabularij.qꝛ public in⸗ ſtrumẽtis pᷣſunt in ſingulis ciuitatibꝰ. Et hi appellant᷑ libellarij.vt.ff. de re iudi.l.li⸗ bellariꝰ. Et tabelliones. vt in Autl.de ta⸗ belbł.colł.ij. Alias ſcribę dicunt᷑. q̃ circa pᷣn cipes vł alios magnos iudices ſunt depu tati ꝓ actis ⁊ geſtis ↄficiendis. Hi qͥʒ vo⸗ cant᷑ ſcriptoꝛes notarij.libellẽſes.pꝛagma ticales.epłares.exquęſtoꝛes.vt.C.de ap⸗ ele Seibint rlin offerẽédis. cribę logographi. m Accurl.dicũt᷑ qͥ pu blicis rõnibꝰ ſcribẽdis deputati ſunt.Naʒ logos gręce.rõnes publicas dicimꝰ latine 2 graphos ſcriptura. Hi etiã nũerarij ap⸗ pellant᷑. vt.C. de ſuſcepto.pᷣpo.⁊ archa.l. dDduos. li. x. x 2 Sc ribe cenſuales ſunt qͥ ſcribũt cenſuʒ. C. Scurra.re.malſ.ge.id eſt.leccatoꝛ. vanilo⸗ deoee tabu. in rub. lib. xxiiJj.. quus. MPꝛopꝛie ſcurra dicitur. qui ſequit Scriniũ.n. g. ð q̃ſi ſecretoꝛũ vel ſcriptoꝛu, curiam gratia cibi. Unde.ij. Regl.vj. Et publicoꝝ reconditio.iſ.locꝰ vbi ſecreta re-⸗ nudatus eſt quaſi ſi nudet᷑ vnus de ſcurr bonnunnt. Inde hic ⁊ hęe ſcurrilis.⁊ hocle.pe. ꝓð. Scriniarij ſcrinioꝝ memoꝛiales ideʒ ſunt ꝛpꝑ geminũ.t. Inde ſcurriliter aduerbiũ. 2 mgri ſcrinioꝛũ.Etiã ſcriniarij appellan?ꝭ Et hec ſcurrilitas.tatl.i.leccacitas.turpi- tabelliones. vt.c.ad audientiã.de ſᷣſcrip.i tudo.turpis ludus.iocularitas qͥ a ſtultis Scrobs.bis.f.g.i.foſſa maxcſime glo. ðꝛcurialitas. Uñ ad Eph̊.v. Scurrilitas illa quã ſcrophę faciuunt. quead rem no ptien. Scropha.phę.f.g.i.poꝛca.⁊ ẽ nomẽ fictici:-. cus.neu.ge.indeclinabile.i.rotundũ uel um. ſ.de ꝓpꝛietate ſoni ſumptũ. Indehec rotundias.. ſcrophula lę.⁊ ſcrophella. leę. ambo dimi. Scutella. lę. ðꝛz a ſcus vel ſcuta.qꝛ rotunda —— Scrophule etiã dicũt᷑ ꝗdã apoſtemata. q ſolẽt naſci pueris circa collũ. Iñ ſcrophu⸗ loſus.ſa.ſũ.⁊ ſcrophulatꝰ.ta.tũ.i.plenus ⁊æabundans ſcrophulis.⁊ coꝛ.phu. Ecroppina. nę.g. qodi inſtrumetu carpe tarij.⁊ ðꝛ a ſcrobs.qꝛ herẽdo ſcrobẽ facit. Scrupus.pi.m.g.lapis puus ⁊ aſper qͥ ſe- pe ſub talo iacẽs in calciamẽto multum lę⸗ dDit ⁊ offendit.⁊ ð a ſcrutoꝛ.aris. qꝛ qñ la⸗ tet in calciamẽto.lędit noſ.⁊ cogimur ipᷣm ſcrutari.Cui ↄtrariꝰ ẽ calculus.Et inde h ſcrupulus li.dimi pe.coꝛ. Et hͥ ſcrupꝰ.vel ſcrupulus. ð&ε qödâ pond? ſex ſiliquarum pongere conſtans. Et ꝑ ſititudinẽ ſcrupuſ vł ſcrupulus ðꝛ moleſtia.ſollicitudo anxi etas.⁊ dubietas animi.remoꝛſus ↄſciẽtieę AVñ.j. Regl.xx v. Hõ erit tibi h̊ in ſingul⸗ tum ⁊ in ſcrupulũ coꝛdis. Iteʒ difficultas ſubtilis queſtio. Sicut em ſcrupus paruꝰ eſt. ſic ſubtilis quęſtio ꝑua ẽ ad videnduʒ Et ſicut ille multu ledit ita ⁊ ſubtilis qᷣſtio Multũ ledit eum qͥ nõ eſt ꝓmptus in diſcer nendo. Inquiſitio em ⁊ queſtio rerũ ſubti lium.multũ ſolẽt lędere. Itẽ a ſcrupus ðdꝛ ſcrupeꝰ. pea. peũ.Et ſcrupoſus.ſa.ſũ.id ẽ ſcrupis plenꝰ⁊ abundans.⁊ aſper.anxius Durus. difficilis. nodoſus. obſcurus. Inö hec ſcrupoſitas.tatis. Vñ ſcrupea vłſcru pola ſaxa dicunt᷑ aſpera. Itẽ a ſcrupul⸗ ðꝛ ſcrupuloſus.ſa.ſũ.i.ſcrupłis plenꝰ.⁊ abu dans. vel aſper. anxiꝰ.dubiꝰ.difficilis.no doſus. obſcurꝰ. Zn hec ſcrupuloſitas.tatl SGcrutiniũi. nij .i. cruc(.i. ãxietas. difficłtas. tatio. vł qcqd qͥs ſcrutat᷑ iterius ð aliq re. Vñ ꝓphᷣa.Defecerũt ſcrutãtes ſcrutinio. 1 7 detrita. 8àaſcrutoꝛ. arl. Itez ſcruta Didcunt᷑ exta.ſ.tripę.qꝛ in extis ſcrutabant᷑ futura.vel ſoꝛdes purgant᷑. Añ Oꝛatius rpi. Nilia vẽdente tunicato ſcruta popel⸗ . . eſt. Iñ ſcutellula.le. dimi. Et ſcutellarius ria. riũ.Et hic ſcutellarius.rij.qͥ facit vel vendit ſcutellas.Et hoc ſcutellariũ.ri.lo⸗ cus vel vas vbi reponunt᷑ ſcutelle. Scutica.cę.pe.coꝛ.i.loꝛũ cũ qͥ verberantur pueri. ancillę.ſerui.⁊ ꝛ a ſcuta qð ẽ foꝛma rotunda ꝓpt᷑ rotunditatẽ coꝛrigiarũ. Scutiger.ra.rũ.pe.coꝛ.i.gerẽs ſcutum.Et inuenit᷑ ſubſtantiue in qͥlibet genere. Scutra.trę.vas qðdã ẽ.⁊ ðꝛa ſcus vłſcuta Et enũerant᷑ ſcutrę.iij. Regl.vij. int᷑ vten ſilia tẽpli altaris vaſa.ſ.ęqualis amplitu⸗ Dinis in oꝛe ⁊ in ꝓfundo ad caleſaciendũ. Vcutula.lę.f.g.monile rotundũ ex auro vł argento. ⁊ ðꝛ a ſcuta.qð ẽ foꝛma rotunda. Vnñn.j.Machab.iiij.Oꝛnauerũt faciẽ tẽ⸗ pꝓli coꝛonis aureis ⁊ ſcutuł. Et coꝛ.tu. Jñ ſcutulatus.ta. tũ.i.ſcutula oꝛnatꝰ.vel ſcu⸗ tulã poſſidens.vel quod habet in ſe oꝛbes in ſił itudinẽ ſcutularũ.ſicut ꝗdã veſtes.et quędã aialia. VUñ ⁊ ſcutulatꝰ ðꝛ equꝰ ꝓpt᷑ oꝛbes quos habet candidos int᷑ purpure⸗ os. Iñ hęc ſcutulata.tę.vel h̊ ſcutulatum. ti. ðꝛ indumentũ qdã pᷣcioſum.⁊ ẽ ꝓpꝛie veſtis quę habet in ſe quoſdã oꝛbes vłcir⸗ culos.ſicut patet in quibuſdã pannis ſeri⸗ cis. VUñ Eʒech.xx vij. Gẽmã purpuram ⁊ ſcutulata ꝓpoſuerũt in mercatu tuo. Itẽ inuenit᷑ h̊ ſcutulũ.płaliter hęc ſcutula. di⸗ mini.i.paruũ ſcutum,.B ℳ Scutũ.ti.n.g.ðꝛ a ſcuta.tę.qẽ foꝛma rotun da. eo ꝙ antiqͥtꝰ ſcuta fiebat rotunda. AUel ðꝛ ab executio.onis.eo ꝙ a ſe excutiat ⁊ eij ciat ictum teloꝝ. Iñ h̊ ſcutulũ.li.dimi.Et ſcutatus.ta.tũ.i.ſeutũ hñs vł ſcuto arma tus.vel inſtructꝰ. Et ſcutariꝰrij.qͥ facit vel vendit ſcuta. “ð Sebaſtus. ſti.i. auguſtꝰ menſis. GOręco em̃ ſermõe ſebaſtꝰ tantũ valet quãtũ auguſt⸗ † Inde ſebaſtia. nũc Seſicaz ciuitas. ꝗᷓ olim dicebat᷑ auguſta ab Auguſto. Gebũ.bi. ðꝛa ſus.qð modo ðꝛ vulgo. ſepũ pi.i.adeps.pinguedo axungia.Et ðꝛ ſica ſue.q̃ſi ſuenũ.qꝛ plꝰpinguedinis habet il⸗ lud animal qᷓ; aliud. Gecenti.tę.ta.ðꝛ a ſex.⁊ centũ.⁊ abijcit᷑.x. ⁊ 8ʒ ſecenti.vel mutat᷑ in.s.ᷣm quoſdam. ⁊ðꝛ ſeſcẽti. tę. ta. Sʒ vſus fere oim ſcribit ꝑ · x. Nec valet rõ in cõtrariũ cũ ðꝛ tres cõ ſonantes nõ ſimul poſſe cõiungi.qð alij di cunt ſieri ſi ꝑ.x.ſcribat᷑.cũ.x.vim duplicis ↄſonantis habeat. MPatet erroꝛ eoꝛũ.quia nõ intelligit᷑ regula illa niſi cũ vna enad?e ↄſonãs duplicat᷑ imediate ad aliã ↄſonaãtẽ Seceſſus.ſus.ſui.locꝰ ſecretus.⁊ ðꝛ a ſecae: do. dis. qſi ſine acceſſu. RM Secius.i.aliter.a ſecꝰ comꝑatm̃.m Map̃. Secmentũ.ẽ faſcia qua matrona faſciat ca⸗ put. VUñ Juuenalis ĩ ſatyra ꝗq incipit qua⸗ dꝛingenta c. Secmenta ⁊ longos habit/ ⁊flammã ſumpſit. Secoꝛs.dis.ge.ois.i.ignauus.ſtultꝰ.⁊ ðꝛa ſe ⁊ coꝛ.q̃ſi ſeoꝛſũ a coꝛde. In hęc ſecoꝛdia die. i. ignauia. Secretꝰ.ta.tũ.ðꝛ a ſecerno.nis. Et h̊ ſecre⸗ tum. ti.i.arcanũ.occultũ.oꝑtũ.myſticum Iñ ſecretariꝰ.rij. Et hᷣſ. ecretariũ.rij. locuſ vbi dant᷑ vel ↄſeruant᷑ ſecrtaea. „ — „ . Gecta. cte. f. g. ðꝛ ꝓpoſitũ in malo circa ali⸗ quã diſciplinam. ⁊ ðꝛ a ſeco.cas. Vñ ſecta heęreticoꝛuʒ.qꝛ ſũt ſecti ⁊ diuiſi ab vnitate ecchię vel ſidei. Secta etiã accipit᷑ in bono. vt Secta phoꝝ.⁊ tũc ðꝛ a ſeᷣr.qꝛ tũc ſeq̃n da.i.teneuda ẽ.vt ſecta apłloꝝ.ſecta ꝓphᷣa rum. Quidã tñ dicũt ſectã in malo.a ſeq̃n⸗ do. Et ẽ ſecta habit aĩoꝛũ ⁊ inſtitutuʒ vel pꝓpoſitũ in malo circa aliquã diſciplinam. quã tenẽdo ſequunt᷑ longe.alia in religio⸗ nis cultu opinãtes qᷓ; ceteri. H Seculũ.li.eſt ſpaciũ centũ decẽ annoꝛuʒ.et dꝛa ſequoꝛ.queris.qꝛ vnum ſequitr᷑ aliud. Iñ h̊ ſeclũ.cli.ꝑ ſyncopã. Itẽ ſeculũ qñũq; ponit᷑ ꝓ vita vł ꝓ qͥlibet ſpacio tꝑis aliqᷣn tulum longo. Vñn dicit MPap̃ᷣ. Seculũ dici tur ętas euũ.tꝑis.ſpaciũ.interuallũ.vitę curius. Iñ h̊ ⁊ hęc ſecłaris.⁊ B re.i.res ſę⸗ culi. vel ad ſeculũ ꝑtinẽs. Iñn hęc ſeculari⸗ tas. tatis. ⁊ ſęculariter aduer. H Gecundus.da.dũ.nomẽ oꝛdinale.⁊ ðꝛa ſe quoꝛ.querj.qꝛ ſtatim ſequit᷑ poſt pᷣmũ.Et ſecundus.da. dũ.i. ꝓſper. ⁊ bonꝰ a ſequen dDo.quia quę ſecũda ſunt de ꝓpe ſequunt᷑. OAñ ⁊ lecũda ðꝛ foꝛtuna ꝓſpera.quia ꝓpe nos ſequit᷑.⁊ iuxta nos ẽ ſicut aduerſa op⸗ poſita é. recedens. Itẽ ̊ nomẽ ſecunduũᷣ ponit᷑ loco aduerbij loci vei älitatis vłpo tius ſiłitudinis.cũ ðꝛ. Scoᷣm Lucam vbi gręci dicũt cata Lucã. Itẽ ſecũda.dę.dici tur folliculus in quo puer inuoluit in ven tre matris. ⁊ ͥ ſimul cũ infante naſcit et ſe quit᷑ eũ.⁊ egredit᷑. Itẽ ſecũda.dę.ðꝛ qdã vicꝰ in hieruſalẽ.De quo habet᷑.ij. Keg-. Qui habitat in hieruſalẽ in ſecũda.Napᷣ. vo dicit. Secũda. ꝓſpera.abundãs. felix btã. Secunde dicunt᷑ folliculi qͥ ſimul cum ifante naſcunt᷑.dictę ſic.qꝛ cũ infans egre⸗ dit eum ſequunt᷑. Macer etiã de viribus herbarũ dicit. Iſtas pelliculas medici di⸗ xere ſecundas. Oeutil.aũt.xx viij dꝛ. Et il luuie ſecũdarũ. Inuenit᷑ etiã ibi ſecũdina rum. ſed meliꝰ ð ſecũdarũ. Mõt tñ deriua ria ſecũda dę. ſecũdinꝰ. na.nuũ.i.ꝑtinẽs ad ſecundam. vel res ſecũdę.⁊ ꝓð.di. Vnde Berñ.Tunica tua fuit pellis ſecũdina. Secur..ris.f. g. ðꝛ a ſeco.cas.qꝛ ſecat. AUel ſecuris. ðꝛ q̃ſi ſuccuris.qꝛ ea arboꝛes ſucci dant᷑. vel ſecuris ãſi ſemicurl.Ex vna em pte acuta ẽ.⁊ ex altera foſſoꝛia. Iñ hec ſe⸗ curicula. leę. dimi. Et inde ſecuriculari. 4 ſecurim defert. Et coꝛ. pᷣmã ſecur.ſed ſecu rus eã ꝓdu. AUñ qͥdã. Rebꝰ ſecuris ẽ ſepe minata ſecuris. ll Securꝰ.ra.rũ.ðꝛ qſi ſeoꝛſũ a cura.⁊ ðꝛ a pe poſitione ſe ⁊ cura. Iñ ſecuritas.tatis.vm lhugl. Oap̃. wo dicit. Secur; nõ dubitas firmus. munitus. Securꝰ ðꝛ qſi ſine cura. id ẽ. frigidꝰ.ꝑ qð inutile accipit᷑.Et ponit differẽtia int ſecurũ ⁊ tutũ. AUñ ĩ gręciſmo 2. Eſt hõ ſecurꝰ a cura quaq; remorꝰ. Sʒ vir in agminibꝰ ↄfidens ẽ hõ tutꝰ.Et vide qꝛ qͥdã voluerunt dicere ſecuriter. ꝓ ſecu⸗ re.ſed ĩpꝛopꝛie. Uñ.Aſſere ſecure ſecurit penitus uerrr.. Secutus.ta.tũ. ꝑticipiũ de ſequoꝛ.⁊ ſcribi tur ꝑ.c. quis ſequoꝛ ſcribat᷑ ꝑ.q. Nã vt di cit ꝛiſtian in. x. Verba deſinẽtia iquoꝛ mutãt eã ĩ cu.⁊ ſumẽtia.tũ.faciũt ſupinũ. vt loquoꝛ locutũ.ſequoꝛ ſecutũ. Sedat ta.tũ.placidꝰ.leuis.temperatꝰx- Sedes. dis. F. S. ðꝛ a ſedeo.des. ꝓdu.ſe.li cetſedeo. des.eã coꝛripiat. Uñ. Dum ſuꝑp alta ſedes. caſuz ſbet tibi ſedes. Sedes nõ vniꝰ tm ſʒ multoꝝ.ſed ſolium ⁊ thꝛonus vnius tm. Iteʒz ſedes in ſingulari numero ꝓpꝛie ẽ regni.qð gręce thꝛonos ðꝛ. Et idẽ nos dicim ſoliũ. Subſellia vero ceteroꝛũ quaſi ſubſedia. Cathedrę doctoꝛũ. Iteza —¾ ſedes ð hec ſedecula.lę. di. ⁊ B ſedile lis. Sedecim.cõponit᷑ a ſex.⁊ decẽ.⁊ ðꝛ ſedeciʒ vel ſeſdecim. vt.x. abijciat᷑. vel mutet i.s. Iñ ſedenariꝰ.ria.riu. Seditio.onis.f.g.i.diſſenſio ciuiũ.⁊ dicit a ſedeo.des.ꝑ ↄtrariũ.qꝛ ſeoꝛſum alij eũt ab alis.vel qꝛ ſedendo ſolent machinari. Alij dicũt ꝙ ſeditio ẽ diſcoꝛdia ⁊ diſſenſio aioꝝ.quã gręci diaſtaſim vocãt. Iñ ſediti oſus.ſa.ſũ.qͥ ſeditionẽ facit.⁊ diſcoꝛdiam tu ſpẽs ſeditionis eert. Sedile.lis.pe.p.ð a ſedeo. des. Et ſunt ſe dilia loca in quibꝰ qͥs ſedere poſſit. Añ.iij tes ſedile. Regl. x. Et due manꝰ hinc atq; inde tenẽ⸗ Sedulus.la.lii.i.aſſiduus.intentus.bonꝰ. ſtudioſus.firmꝰ. frequẽs. Et ðꝛ ſeduł q̃ſi ſine dolo.quia ex aĩo ⁊ tota voluntate facẽ Iñ ſedule aduerbiũ.Et hęc ſedulitas.ta⸗ tis.i.ꝗaſſiduitas.et coꝛ. du.p Geges. getis. f. g. ðꝛ a ſe eco. cas. 1 bm H pꝛo⸗ pꝛie ſeges. matura.ſ. meſſis. Uel ſeges ðꝛ a ſero.ris.⁊ m h ſeges ðꝛ ſemẽ qꝛ ſerit Et illud in quo ſerit᷑ ſq; terra. Sʒ trãſlati⸗ ue ſemen etiã dðꝛ verbũ dei. Vñ Luẽc. viij. Semen eſt verbum dei. Et coꝛ.ambas ſyl labas ſeges. Segmentũ.iti.n.g.ðꝛ veſtis mliebꝛis ⁊ lon ga cuiꝰ neceſſe ẽ ꝑtem ſecare.⁊ ea ſolẽt vti nubẽtes.Et ꝓpꝛie eſt limbus ſiue faſciola quę mulieribꝰ indumentis in extrema pꝑte cauſa oꝛnatus aſſuit᷑. Ande Juuenał.Se gmenta ⁊ longos habitus vt flãmea ſum⸗ pſit.Aliqñ aũt inuenit᷑ ꝓ pticulis veſtimẽ toꝛum.⁊ dicunt᷑ ſegmẽta.q̃ſi ſecamẽta. Iñ ſegmentatus.ta.tum. tali veſte indutꝰ vI oꝛnatus ſegmẽtis. Vñ ⁊ ſegmẽtata ðꝛ ve⸗ ſtis.quę eſt quibuſdam ʒonis.vel quaſip⸗ ciſis ſegmentis oꝛnata.Nã ꝑticulas cuiuſ ⸗ materię abſciſas.pꝛęſegmenta vocamꝰ vm Hugl. Map. vero dicit. Segmenta ſüt faſcię quibus faſciat᷑ caput. Item ſegmen tum dicitur monilea collo in pectus depẽ⸗ des. Segnis.cõ.t.⁊ h̊ ne.i.piger ⁊ ðꝛa ſe ⁊ ignii quaſi ſine igne.ingenio carẽs.frigicꝰ.ocio Vt non ſegnes efficiamini. Inde ſegniter aduer. Et heęc ſegnicies.ciei. Et hęc ſegni cia. cie i. pigritia. tatur loquela inutilis. Segrex. gis. ois. ge. i. nobik. 8: aſe. ⁊ grex ſus.per qð inutilẽ accipimꝰ. Vñ HHeb. vj. quaſi ſeoꝛſum a grege alioꝛũ.⁊ coꝛ.gre. Geir. dict' ẽ quidã qꝛ fuit hiſpidus ⁊ pilo⸗ ſus.qũ em natus ẽ.totꝰſicut pelliſpiloſus erat.Et idẽ dictꝰ ẽ Eſau.i.rufus.ob cocti onẽ.ſ.rufę lentis.cuiꝰ edulio pᷣmogenitaꝑ didit. Idem ⁊ edom.ob ruboꝛem coꝛporj dictus.quod latine ſanguineus dicitur. Seiuga.gę.maximus currus Jouis. vide ſupꝛa in bliag. Seiunx.gis.dicuntur boues nonduʒ iugo coniuncti.quaſi ſeoꝛſum a iugo.⁊ dicitur aſe xiugiun. Selectus.cta.ctũ.i.ab alijs elect. Belenos.ðꝛ lux noctis.ſ.luna.⁊ ðꝛ a ſele x ſile. quod eſt lux.⁊ nox. Eadem ⁊ ſilenos 2.7 gcuit in fine. Seleucus.ci.ꝓpꝛiũ nomẽ viri.triũ ſyllaba rum. Et ibi eſt diphthongus eu. vñ.e.⁊. u eiuſdem ſyllabę ſunt. Vñ in Auroꝛa.Tũc gromana demetri vꝛbe ſeleuc. Selinũ ðꝛ apiũ.A qͥ cõponit᷑ petroſelinum Hypoſelinũ.oleoſelinun. Gella. le. ðꝛ a ſedeo.des.q̃ſi ſ eda. qꝛ ibi ſup ſedemus. Iñ h̊ ſellarius.rij.qͥ facit ſellas. Et ſellariꝰ.ria.riũ.ad ſellã ꝑtinẽs. Et ſel⸗ larius.qui ſeſſurꝰ poꝛtat ſella. Itẽ inueni⸗ tur hec ſella ꝓ dã muliere in pᷣmo Regũ. Gellio.onis.i.caballus.⁊ ðꝛ a ſell. SGellula.lę.dimi.i.pua ſella. Selluũ fuit quida vir qͥ fuit cuſtos veſtiũ ſa⸗ cerdotũ.⁊ acuit᷑ in fuen. Pem. filius Moe dictus eſt.⁊ ex pſagio po⸗ ſteritatis nomẽ accepit. Ex ipᷣo em patri⸗ arche. ⁊ ꝓphᷣe.⁊ apli.⁊ pplłs dei pꝛogreſſi ſunt.Ex eiꝰ quoq; ſtirpe eſt chꝛiſtꝰ cuiꝰ ab oꝛtu ſolis vſq; ad occaſum magnũ ẽ nomẽ in gentibꝰ.õt Semẽ.inis.n.g.ẽ qð in agro ſpargit᷑ ad gi⸗ gnendũ fructũ.Itẽ ſemẽ ẽ aĩaliũ qð ſpar⸗ gitur ad gignendũ fetũ. SGementis.tis.f.g.ẽ ſemen frugü. vel tẽpuſ ſeminãdi.vel dea ſemẽtis.vel ipᷣe actꝰſemi nandi. Iñ ſementinꝰ.na. ddſdu. Semeſus.ſa.ſũ.i.in media pꝑte coꝛroſus et comeſtus.ſemicomeſtus.⁊ ðꝛ a ſemis.qð ẽ dimidiũ.⁊ eſus.Et ꝓdu.pe. VUñ Virgi⸗ lius in.iij.ęgnei. Semeſam pᷣdaʒ ⁊ veſtigia feda relinquur. Semianimꝰ.ma.mũ.⁊ h̊ ⁊ hęc ſemianimis ⁊ h̊ me.i.ſemiuiuus. a. cig, pigriia. Jemibos.bouis.cõ.g.i.in media ꝑte bos. Segoꝛ.qͥdã locus ẽ.⁊ acuit᷑ in fine.⁊ interꝰ yvt monotaurus.Et coꝛ.pe.tam nti qᷓ; gti. Vñ Ouidiꝰ.Semiuirũq; bouem.ſemibo uemq;.virũ;. Semiceęcus.ca.cũ.q in ꝑte ẽ cecus ⁊ in ꝑte videt.vel qui non clare videt.⁊ ðꝛ a ſemis cecus. MD H Semicinctiũ.ctij.ẽ zona minꝰ lata.ſicut cin gulus cinctura lata. ⁊ ð a ſemis ⁊ cinctus qſi dimidiꝰ cinctus. Iñ ſemicinctiuʒ ðꝛ eo ꝙ dimidiũ cingat. In glo.autẽ Acti.xix. dicuntur ſemicinctia veſtes ex vno latere dependẽtes.vł ʒonę ſiue veſtes nocturnę vel genꝰ ſudarij quo hebꝛęi vtunt᷑ i capite Semicinctũ.cti.i.ona minus lata.quia di midiũ cingit. ⸗ Semicoꝛs.dis.oĩs ge.i.dimidiũ coꝛhñs.⁊ ðꝛ a ſemis.⁊ coꝛ. Semideus. dei. pe. coꝛ. i. dimidiꝰ de vel ãi ſemꝰ.i. imꝑfectꝰ ⁊ nõ plenꝰ dueus. Bemiermis.mis.con.t.⁊ Gq̊ me.i.ex ꝑte ar⸗ Semifer.ra.rũ.i.in media ꝑte (matus. fera. vt centaurus. ⁊ coꝛmi. Semihiulc. ca.cũ.i.aliqntulũ hians.aꝑtꝰ ex ꝑte. ⁊ ðꝛ a ſemis ⁊ hiulcus. Gemilacer.ra.rũ.i.ex ꝑte laceratꝰ. Semilongus.ga.gũ.qſi medio modo lõ Gg. Semiluniũ.nij.i.media luna. „ Semimaris.cõ.ge.i.ſemimaſculus.vel im pfectꝰ mas.iſ.caſtratꝰ q̃ſi minꝰ hñs qᷓ; mas 7 coꝛ. ma. Geminariũ.rij.n.g.i.ſemen. vel cuiuſlibet rei exoꝛdiũ.vel vas in quo ponit᷑ ſemen.⁊ ðZꝛ a ſemen. Et ſeminarius.ria.rium.id eſt ad ſemen vel ſeminatũ ꝑtinẽs:vel exoꝛdi⸗ alis vel initialis.Et h̊ ⁊ hęc ſemialis.et 6 ſeminale. J Seminecis.cõ.t.⁊ h ce.i.ſemimoꝛtuꝰvł ne catus.exanimis.int᷑ moꝛtuos ⁊ viuos. GSeminiuerbiꝰ.bij.m.g.i.ſeminatoꝛ vᷣboꝛũ Iñ hec ſeminiuerbia.bię.i.verboꝛũ ſemi⸗ natrix. AUñ Actl. xvij. Quid vult ſemini⸗ uerbius h̊ dicere. Hugl. aũt videt᷑ dicere. Semiuerbiꝰ.⁊ ſemiuerbia.⁊ tũc tenet na⸗ turã de ſemen..ſed ſeminiuerbiꝰ naturam tenet de ſemini. MPap. dicit. Seminiuerbi us.i.ſeminans verba. 4 Seminiũ.nij.i.ſemẽ.vel cuiuſlibet rei exoꝛ diũ. vel lucrũ de ſemine. Seminudus.da.dũ.i.nõ totꝰ oꝑtus.et ðꝛ a ſemis.⁊ nudus.⁊ ꝓdu.nu. Semipaganus.na.nũ.i.nõ ex toto vꝛbanꝰ nec ex toto villanꝰ.vel nec ex toto facetus nec ex toto ruſticus. Semipes. dis. maſ. ge.i.dimidiꝰ pes.⁊ coꝛ. pe. gti. Jñ h̊ ⁊ hec ſemipedalis.⁊ h̊ dale. pe. ꝓd. menſura dimidij pedis.⁊ hec ſemi Semiplagiũ.gij i. minus rete. vel adiũctę retibus lineę reſtes plage dicunt. Semiplenꝰ. na.nũ.pe. ꝓdu.i.dimidius. Semipondiꝰ.dij.i.dimidiũ pondus. Semiputatus.ta.tũ.i.ex ꝑte putatus.et in pte nõ. VUñ Virgiliꝰ in bucoł.Semiputa⸗ ta tibi frondoſa vitis in vmo. ℳ GSemirutus.ta.tũ.pe.coꝛ.qͥ ex pte coꝛruit. BGemis ois ge. ideclinabile.i.dimidiꝰ. dia. „ — diu. ðꝛ ab hemis. qð ẽ dimidiuz. ſubtra⸗ cta aſpiratiõe.⁊ ꝓ ea poſita.s. Añ qdam. UVas tribꝰ ⁊ ſemis ſolidis ego ꝓdig emi. Itẽ ſemis põt cõponi. a ſemis. ⁊ as aſſis.⁊ dꝛb ſemis lemiſſis.⁊ ſicẽ decli.⁊ ponit᷑ ꝓ quadã mẽſura. NPonit᷑ etiã ꝓ quodã pon⸗ dere. qð conſtat ex ſex vncijs quaſi ſemis as. Als enim conſtat ex duodecim vncis. Semiſpatiũ.tij. gladius a media longitudi ne ſpatę dicua)sss Semita. te i.dimidiũ iter.q̃ſi ſemis iter. Et eſt ſemita duoꝛum peduʒ ſcilicet via adeo ſtricta vt alter in tranſitu tranſirenon poſ ſit. Et eſt pꝛopꝛie ſemita hominum. callis ferarum et pecudum.a calcando. vel a cal lo.Et eſt callis pꝛopꝛie ſemita ſtricta et te⸗ nuis callo pecoꝛum perdurata. Tramites vero tranſuerſa ſunt in agris itinerz. Semitonus.ni.m. g. ⁊ B ſemitoniũ.nij id ẽ nõ plenus ſonus. ⁊ coꝛtto. Semiuir. uiri.i.imꝑfectꝰ vir.vel caſtratus et dicitura ſemus. quod eſt imperfectus. et vir. Poteſt etiam ſemiuir componia le⸗ mis.quod eſt dimidium.et vir quaſi dimi dius vir.ſicut fuerunt centaurus.⁊ mono taurus. ? coꝛ –bbe. Semiuiuus.ua.uũ.pe.ꝓð.i.ex ꝑte viuꝰ.i. nõ totus moꝛtuus. Semiuocalis. cõ.t.⁊ B le.ðꝛa ſemis ⁊ voca lis. Et ſemiuocales dicunt᷑ quędã lr̃e qua ſiimꝑfecte vocales. quia nõ habentitabo nam ſonoꝛitatem. ſicut ⁊ vocales. Iñ ſemi uocaliter aduer. Et hęc ſemiuocalitas.ta⸗ tis. Df etiã hęc ſemiuocalis.lis.ſubſtanti ue. Ĩa ꝗᷣ cũ vocali facit vocẽ.quaſiſema et impꝑfecta vocalis: Semiuſtus.ſta.ſtũ.⁊ ſemuſtuſ.ſta.ſtũ.i.ex pte vſtus. ⁊ ? a lemis.⁊ vſtus.⁊ ponitur ſemuſtus ꝓ ſemiuſtus. Semo. monis. m. g. ſemihomo. ſiue ex ꝑte homo. et dicit᷑ a ſemis.⁊ homo homonis quod dixerunt antiqui, Et B;ᷓ fuit ad dr̃aʒ gti ſeminis. AUñ ¶Marcialis capel. Quoſ⸗ q; hemicheos quoſq; latine ſemones di⸗ x 4 — Sempiternꝰ.na.nũ.i.ſemꝑ cũ tꝑe durans v́yt mundus.aq̃ſi ſemꝑ ęternus. Iñ hęc ſem piternitas. tatis. Semunculus.li.vel ſemiunculꝰ.li.dimi.de ſemo.monis.ſed meliꝰðꝛ ſemuncubł qꝛ foꝛ mat᷑ a ſemo.o.in um.ↄuerſa.⁊ addita culꝰ m regulas Priſtiani. emus.ma.mũ.i.imꝑfectus.nõ plenariuſ — vel domus illa. enatus. tus.tui.ðꝛ a ſenex. ⁊ natus.quaſi ſenex natus vłnatu.qꝛ in illa dignitate eli gebant᷑ ſenes. ſaltem pꝛudẽtia. AVel ſenat⸗ ðꝛ a ſinendo.qꝛ ſenatoꝛes facultateʒ agẽdi dabant. Hõ em ſine eoꝛũ licentia vlli ma⸗ giſtratui licebat aliqͥd agere. Et ðꝛ ſenat⸗ etiam ipe locus in quo conueniũt ſenato⸗ res. Iñ h̊ ſenatoꝛ.toꝛis.qͥ habet illã digni⸗ tatem. Iñ ſenatoꝛius.ᷣria. riſ.Et nõ ꝙ ſe⸗ natuſdecretũ quãtũ ad imediatã cõpoſiti⸗ onem cõponit᷑ ex noibꝰ. ſ.ex gtõ ſenatus ⁊ noie qð eſt decretũ.ti.ſed quãtũ ad imedi⸗ atam compoſitionẽ cõponit᷑ a ꝑticipio.qꝛ ſenatuſdecretũ eſt illud ius qð eſt a ſenatu decretum. Itẽ in pᷣdicta cõpoſitione bᷣnci piuʒ dat᷑ ei qð ẽ digniꝰ. ⁊ hac rõne dicim⸗ ſenatuſdecretũ.⁊ magiſtermilitũ.quia ſe⸗ natus eſt dignioꝛ ſuo decreto cũ poſſit illð congdere ⁊ deſtruere.⁊ declinat᷑ decretum ſau ſenarus genitiuus remanet indeclina- bilis.vt h̊ ſenatuſdecretũ ſenatuſdecreti. ⁊c̃.Et idẽ dicas de ſenatuſconſultũ. HGenatoꝛes dicunt᷑ magiſtratꝰ ppli qſi ſenio res. Nã ſᷣm Aʒo. leges pᷣus fiebant a ppło eiuſq; interuẽtu.ſʒ qꝛ aucto pplo cepit dif ficile ↄuenire in lege condendo.ideo elegit ppłs centũ ſenatoꝛes.vt.C. de pe. here.l. vltl. vt ipſi vice pplłi ↄſulerent᷑ ⁊ qᷣcqd ſta⸗ tuerent lex eſſet. Senatoꝛes aũt ſunt qui a pᷣncipibꝰ ⁊ ↄſulibꝰ vſq; ad viros illuſtres deſcenderũt.Et hi ſoli ſolebant dicere ſen tentiã in ſenatu.quare etiã cõſulẽ romanũ vocamus ſenatoꝛeʒ magiſtratus.vt.ff. de ſena.l.vltl.⁊ Inſti.de iur̃.na.gen. et ciui. .5 lex eſt. Senatoꝛes etiã dici debent ſena toꝛum filij et nepotes ex filijs nati.non au⸗ tem nati ex filiabus.vt.l. liberos.ff. de ſe⸗ Senatus. ẽ cetus iſte honeſtiſſim⸗ ſ⸗ enatoꝛũ q̃ centũ erant numero. vt dicit Aʒo.C. de ſena. con. nomẽ cõſulis pariſicat᷑ ſenatu nõ plenus. Mꝛofecto illud ſemũ eſt. qð vl⸗ tra medietatẽ ⁊ citra ꝑfectionẽ ẽ. Iñ ſemi⸗ I198. tatis. JG Benaculũ.li locus vbi ſenatus congregat pᷣncipis. vtputa cũ habeat᷑ vice ppli. ⁊ añ imꝑatoꝛẽ ꝑ ppłm.⁊ poſt impatoꝛẽ ꝑ pꝛin⸗ em onſtitutue fuit ſenatus vt. ff. ð oꝛi. Senatuſconſultũ.ẽ q tmmodo ſenatoꝛes habito ↄſilio ppłis ↄſulendo decreuerunt m Iſido.li.v. Senatuſcõſultũ romanũ. alias ſepꝛinianũ omnibꝰ ciuitatibꝰ fideicõmiſſariaʒ hęredi tatem iubet reſtitui.⁊ in eã.⁊ ad eã omnes actiones trãſferri. Senatuſconſultũ artiſicianũ.alias artiſicu lianũ.quo cauet vt ſſides puinciaruʒ co⸗ gnoſcant in ꝓuincijs de libertate.licet hę⸗ res nõ ſit illius ꝓpuincię. Senatuſconſultũ claudianũ tollendũ ſtatu erat ꝙ mulier libera ſeruili amoꝛe capta ſi ei denũciata eẽt a dño ne cõmiſceret᷑ ſeruo ſuo.⁊ iudex ſuꝑ ea cauſa ammonuiſſet nec ipſa acquieſceret.ſubſtantiã ſuã ⁊ liberta⸗ tem amittebat ⁊ fiebat ſerua vel ancilla do mini denunciantis.qð qꝛ viſum ẽ miſera⸗ bile ⁊ indignũ.ſublatũ eſt. Genatuſconſultum leboneanũ euʒ coercet q ob inſtruendã actionẽ vel teſtamentum. publicã pecuniã acceperit.pactuſue fuerit Itẽ qͥ ꝑfecto teſtamẽto legatũ ſibi aſe cribit Itẽ heredem.qui in exhęredatione aut in alicuiꝰ ↄdemnationẽ legatũ aſcribit. Senatuſconſultũ macedonianũ habet locũ qñ aliqᷣs filiofamilias in ptãte pr̃is exiſtẽ⸗ ti mutuo pecuniã tradidit.q h ſenatuſcõ⸗ ſultũ ꝓhibuit mutu pecuniã dari filijffa⸗ milias.ne onere debitoꝛũ pꝛęgrauati.eẽnt occaſio machinãdi moꝛtẽ patri. Si aũt cõ tra ſenatuſconſultum iſtud qͥs filiofamili⸗ as numos tradiderit.traditos amittat ni⸗ ſi ipſe filiuſſamilias habeat caſtrenſe pecu lium. vel qſi caſtrenſe. Eo em̃ vtit᷑. vt pa⸗ terfamilias. Senatuſcõſultũ oꝛphitianũ ad ſucceſſiõem matris inteſtare filias vel filios legitimos ſiue vulgo quęſitos vocat.niſi mr ſit illu. ſtris.cuiꝰ filiũ noĩare ſpuriũ ſatis acerbuʒ ẽ.vocatq; ex teſtamẽto nepotes et neptes qui oĩno ſᷣferunt᷑ conſanguineis ⁊ cogna⸗ tis ſiue agnais. enatuſconſultũ pagaʒianũ ſtatuit vt quã do ſcript' heres rogatus ẽ totaʒ heredita tem vel pluſqᷓ; dotantẽ reſtituere alicui li ceat ſcripto hęredi toti⸗ hereditatis quar⸗ tam ꝑtem retinere.quo caſu onera heredi taria ſuſtineat inter ſe ⁊ illuʒ cui hereditas 12 reſtituitur. inter quẽ ⁊ ipſũ cui hęreditatẽ reſtituit ſtipulatiões ſolebãt in᷑poni vt cõ municẽt ꝓ rata ꝑte lucrũ ⁊ damnũ. Senatuſcõſultũ piſanianũ.vt ſi penę obno xius ſiue ſeruus veniſſet quando aiaduer . un ſitiu eum pᷣcium venditoꝛ pꝛeſtat em⸗ oꝛi. Senatuſcõſultũ plautianũ deliberis agno ſcendis loquit᷑ qͥ poſt diuoꝛtiũ educant᷑.ꝑ H ꝑmittit᷑ mulieri ſi putet ſe pꝛęgnantẽ de⸗ nũciare marito ſuo ifra.xxv.dies. vł.xxx poſt diuoꝛtiũ.ita ꝙ niſi maritus cuſtodes miſerit.aut ↄtrariũ nũciauerit ex ſe eã non elſſe pſgnatã.cogat᷑ partũ agnoſcere tanqᷓ; ſuũ. Si vo vi ipᷣa oppꝛeſſa fuerit.nulluʒ ᷣ partui generat piudiciũ. entee Genatuſconſultũ iulianũ ðꝛ quo directã ſi⸗ bi ſerui accipiunt libertatẽ cum illi a quibꝰ libertates erãt relictę a ſtoꝛe vocati nolũt Senatuſconſultũ ſylleianũ ⁊ claudianũ pſu nit ſeruos capite qͥ dñis ſuis cũ vocarent᷑. oimodaã opem vel auxiliũ inquãtũ potue⸗ runt nõ tulerunt vel impenderũt cum ipſi hoc viderẽt ⁊ audirer. Senatuſcõſultũ terculianũ.quo cauet᷑ ma⸗ tri nõ auię de teſta. ſucceſſiõe deferenda. vt mater ingenua triũ liberoꝛũ ius habẽs ſi libertina quarto filio ſuccedit defuncto nsõ exiſtentibus vltimis liberis vel eman⸗ cipatis.nec a patre.nec a matre defuncti. ſed nouo iure.⁊ ſi ſolũ vnũ peperiſſet.ſiue ſit ingenua ſiue libertina idẽ ius verſatur. NVel ſenatuſconſultũ terculianũ ðꝛ cũ ma⸗ tres vocant᷑ ad hęreditates filioꝝ ſenatuſ⸗ conſul.tercul.vt Inſti.de teſta.ꝑ to. Senatuſconſultũ traianũ.alias caruianuʒ ſtatuit ſi inter plures hęredes infans.ſit qͥ fari nõ poſſit.⁊ ipſi rogent᷑ ſeruũ mãumit⸗ tere.nõ ideo libertas intercidat᷑.quia fari nõ põt infans.nec ſeruũ põt vendere.ſed extimatis ꝑtibꝰ ſeruũ manumittant ſalua poꝛtione infantis. Senatul⸗ conſultũ damaſianuʒ dicitur quo cautũ eſt ſi abeſt illi iuſta cauſa qui liberta tem debet.⁊ hoc ꝓnunciatum ſit ꝙ ꝑinde libertas ei cõpetit.vt ſi ab ipſo directe da ta eſſet. MM “YYMVYMV GSenatuſconſultum trebelł.a nouo iure in⸗ crementum ⁊ foꝛmã hãc accepit.vt exclu⸗ ſo ſenatuſconſulto pagaʒiano liceat here⸗ Dditatem reſtituenti quartã ꝑtẽ retinere in ter ipſum ⁊ fideicõmiſſariũ ꝓ rata poꝛtio⸗ ne.dimiſſis actionibus contra cõem ſtipu lationem.⁊ ſi totam hęreditatem volẽs re ſtituerit. ad eum ⁊ in eum omnes tranſſert ſtipulationes. Mc Senatuſconſultũ turpilianũ.quo ſtatuitur ne qs publici iudicij crimẽ intentans ab ac cuſatione publici criminis cauſa oꝛdinata 1.poſt inſcriptionẽ ⁊ ſideiuſſionẽ datã de⸗ ſiſtat abolitione nõ impetrata. Senatuſconſultũ velleianũ inductũ ẽ in fa uoꝛem mulieꝝ.ſcʒ illarum queę leuitate ſua X ſexus fragilitate ſe ⁊ ſua obligant ꝓ alijs fideiubendo vel obligationẽ in ſe recipien do ꝑ hoc in ſenatuſconſultũ eis ſubuenit᷑. concedit᷑ vt ipſe indẽnes ſeruent᷑ ⁊ ſi cõ⸗ ueniant᷑ ꝓ tali obligatione poſſunt oppo⸗ nere exceptionẽ ſenatuſconſulti velleiani. Ceſſat aũt hoc ſenatuſconſultũ cuʒ mulier nnciauit vellei.et omni auxilio.ff. e.ti. Senatuſconſultũ voluſianũ ſtatuit ꝙ qͥ im⸗ pꝛobe in litem coeunt.aut qcqd ex ↄdẽna⸗ tione in rem ipſi reddituʒ ſiue relatũ ſit.l. iulia de pᷣuata vi tene. ’J Senatuſconſultũ fauianũ in diſſuetudineʒ abijt. introducãs adoptionẽ fieri per tres mares adoptãtes.⁊ tres intercedẽtes emã cipationes. Senatuſconſultũ largitianum merito obꝛo gatum ẽ.latinã inducẽs libertatẽ.qua qͥs moꝛte ſua recipiebat᷑ extra libertatẽ. Seneca.cę.pe.coꝛ.ꝓpꝛiũ nomẽ viri. Senecia.cię.f.g.ðꝛ pilatura labioꝛũ vella⸗ bium vel verbũ ſenis.⁊ ðꝛ a ſenecio qð eſt gliquãtulũ ſenex. AVel ſenecia ẽ illud rubꝝ qð eſt ſub aure piſcis.ꝑ qð diſcernit᷑ an ſit recens an nõ.Alij dicunt ꝙ ſenecię dicun⸗ tur ſaliuę defluentes ꝑ genas ſenis. q̃s pſᷣ ſenectute retinere non poteſt.⁊ eas emittit per molares dentes qui canini.i.detract res dicunt᷑.quod congruit inuidis.de qͥꝝ molaribus frequens imunditia detractio nis emittit᷑. Ande HHieronym in pꝛologo Eʒech. Sed vereoꝛ ne ill eis eueniat.qð grece ſigntiꝰ ðꝛ vt vocent᷑ fagolidoꝛos. SD . manducantes ſenecias. Item ᷣm Pabp. Senecie herbeę ſunt cito areſcẽtes.quę per macerias naſcunr. ððð Senecio.onis.i.aliquãtulũ ſenex. Senecta.ctę.⁊ heęc ſenectus.tutis.in eodeʒ ſenſu.Et ẽ ſenectꝰ ſexta ętas.quę nullo an noꝛũ nũero finit᷑.ſʒ poſt qͥnq; ętates quan⸗ tũcunq; vitę ẽ.ſenectuti deputaX᷑. Seniũ vo eſt vltima ꝑs ſenectutis.⁊ ðꝛ a ſe nus. na.num. eo ꝙ ſit terminus ſexte eta⸗ tis. vel dicitur a ſenex. Unde Piatihiſta. Aſq; in ſenectã ⁊ ſeniũ deꝰne derelinquas me. Item ſenectuʒ eſt ſupinũ de ſeneo hm antiquos. Et vt ðꝛ Sapᷣ.iiij. Senectꝰ em venerabilis eſtnon diuturna.neq; anno2ꝛn— numero computata. Cani aũt ſunt ſenſus hominis.⁊ ętas ſenectutis vita imaculata quia videlicet in moꝛibus ſenectus quęda honeſtas eef. Senex.ſenis.m.g.ðꝛa ſenſus qꝛ in ſenibus ſolent ſenſus abundare.qꝛ in antiqͥs eſt ſa⸗ pientia. ⁊ in multo tꝑe pꝛudentia.vt ðᷣꝛ in Job. Ael ꝑ ↄtrariũ.qꝛ in eis ſenſus dimi⸗ nuunt᷑ vnde ð ſenex.quaſi ſe neſciens.de lirat em ꝓpter nimiam ętatem. ⁊ ẽ etymo. Inñ h ſenioꝛ maſ.ge.ſicut ⁊ ſenex eius poſi tiuus.q;uis antiqui dixerũt h̊ ⁊ hęc ſenex 25ᷓ 7 hęc ſenioꝛ. ⁊ q̊ ſenius.⁊ in ſuꝑlatiuo ſeniſſimus.ma.mũ.ſed nunc caret ſuꝑlati⸗ uo. Et coꝛ.pᷣmã ſenex. ſed ſenus.na.num. eam ꝓdu. Unde quidã. Facta notãda ſe⸗ nis volo verſibus edere ſenis. Et a ſenex ðde h̊ ⁊ hec ſenilis.⁊ h le.pe.ꝓd.i.res ſenis vel ad ſenẽ ꝑtinẽs.⁊ hęc ſenilitas.tatis.et hec ſenitudo. dinis. Et cõponit᷑.qᷓ; ſenex. id eſt. valde ſernnrne. HSennaar.vallis latiſſima.in qua turrl aſu⸗ perbientibꝰediſicari ceperat. ʒ Hugl. Et NMap̃.dicit. Sennaar.locꝰẽ babylonis.in quo fuit campus duran.⁊ turris quã vſq; in cęlũ leuari conati ſunt.⁊ acuit᷑ in fine. Benones.galloꝝ qͥdã qͥ roma inuaſerunt.⁊ coꝛ.no.Et nõ ꝙ galli ſenones ſunt franci. Balli germani funt teutuniic. Senos.vel potius ſynos.interpᷣtat᷑ ſenſus Senſibilis.cõ.t.⁊ h le.i.ſenſu ꝑceptibile.ſ. aptũ ſentire.vel aptum ſentiri. Jñ h̊ ⁊ hec ſenſilis. ⁊ B le.pe.coꝛ.ꝑ ſyncopã in eodem ſenſu. Iteʒ ſenſibilis etiã ſᷣm aliam ſigniſi cationem ſui verbi dicitur intelligibilis. AQuidam ponunt dr̃am inter ſenſibilis et ſenſilis. Unde. Quod ſentire poteſt ⁊ ſen „2 »7 „ tiri tibi ſit res. Senſibilis.ſentire potens ẽ ſenſile tm. Sẽſus.ſus.ſui.ẽ quędã vis aĩęꝗᷓ ꝑcipit foꝛ mas in pᷣſenti materia.vłqua hõ audit vł videt. vel tangit. vel guſtat. vel olfacit et ðꝛ a ſentio.tis. Vel ſenſus ðꝛ intellectus. Em aliã ſigniſicationeʒ ſui verbi. Et ſic ſu⸗ mitur.j. Johᷣ.vltl.vbi dꝛ.Et ſcimꝰ qm fili⸗ us dei venit ⁊ dedit nobis ſenſum. vt co⸗ gnoſcamus deum verũ ⁊c. In qua ſigniſi catione mnuenit᷑.⁊ hoc ſenſum.ſʒ ſenſuʒ p⸗ pꝛie attribuit᷑ vocibꝰ.Senſus vo alijs re⸗ bus. Et hinc ſenſuoſus.ſa.ſuʒ.i.ſenſu ple⸗ nus. Item a ſenſu dꝛ Hh T hec ſenſualis.⁊ H le.i.ad ſenſuʒ ꝑtinẽs.vel ſenſui.vel coꝛpo ri deditꝰ.vel ſenſu ꝑcipiẽs. Iñ hęc ſenſua litas. tatis. Iteʒz a ſenſus dicit᷑ ſenſatus.ta tũ. Et nota ꝙ ſunt qnq; ſenſus.ſcʒ auditꝰ. viſus.guſtus.odoꝛat.⁊ tactꝰ.Tres ape⸗ riunf᷑ claudunt᷑.duo ſemꝑ patentes ſũt. Itẽ ſenſus ðꝛ qũq; ania.qꝛ ſentit.qñq; cu⸗ iuſſibet rei adinuentio. Sʒ memoꝛia rei in uente recoꝛdatiio. Sententia. tię. ᷣm Hugl.eſt iudiciũ vel liti deciſio. vel firma ⁊ indubitata reſponſio. yel aiaduerſio.vel ſenſus.ſiue intellectus ⁊ ðꝛa ſentio.is. Item ſententia quidaʒ co⸗ loꝛ rhetoꝛicus ðꝛ.ſcʒ bꝛeuis oꝛatio aliquid moꝛalitatis generaliter compꝛehendẽs vt Obſequiũ amicos vitas odiũ parit. Inð ſententioſus. ſa.ſum. i.ſententijs plenus. . Itẽ vᷣm Iſidoꝛũ.ſententia eſt determina⸗ ta acceptio alteriꝰ ꝑtis ↄtradictiõis. Sententia ſᷣm Aʒo.iĩſũ.C.qũo ⁊ qñ iudex ſen. ꝓfer. debet. qñq; põt dici cuiuſcunq; oꝛationis ſignificatio.qñqꝙ ponit᷑ ꝓ opini one magiſtroꝛũ.qũq; ðꝛ quicqͥd alicui ð re aliqua placet.qñq; eſt depoꝛtatio.qñq; ex cõicatio vł interdictum.ſed impꝛopꝛie.qꝛ excõicatio vłinterdictũ potius punit quã finem cauſę imponit. ideo potius põt pę⸗ na dici qᷓ; ſentẽtia vel diffinitio. NRñq; ſen tentia ðꝛ qðcũq; iudicantis ſᷣceptum.non naturę.nõ iuri.nõ bonis moꝛibꝰ otrariuzʒ. Et ᷣm hanc ſignificationẽ diſtinguit᷑. Aꝛ ſniaxꝝ alia ẽ diffinitiua.alia interlocutoꝛia alia cõuentionalis.alia ꝗᷓ ð ſᷣceptuʒ. alia mulcta. alia diſpenſationlis. Gententia diffinitiua. eſt diffinitio iudicial controuerſię finem imponẽs ex ꝓnunciati one iudicis damnationẽ vel abſolutioneʒ continẽs.Et hęc pꝛincipalẽ diffinit queſti onem.vt qñ auditis vtriuſq; ꝑtis allegati onibꝰ cã terminat᷑.⁊ finis pꝛincipali nego⸗ cio imponit᷑.quam ſemel lataʒ iudex reuo care nõ poteſt. Sententia interlocutoꝛia.eſt ſententia ſemi —— plena.ꝗᷓ ꝓfert᷑ inter pncipiũ ⁊ finem cauſę nõ ſuꝑ pᷣncipali. ſz emergentibus ⁊ incidẽ tibus queſtiõibus.puta ſuꝑ libello offerẽ⸗ do. vel concipiendo.vel danda dilatione. aut deneganda.⁊ ſiłibꝰ.pᷣncipali cã duran te. vt qñ iudex nõ reſidens ꝓtribunali in terloquendo int᷑ ꝑtes.ſine ſolẽnitate ſeptu ręaliquid ꝓnunciat de plano.vel ſuꝑ alidq incidẽti.vel emergẽti.extra pᷣmũ intentu, pꝛincipale. Et hanc poteſt reuocare iudex ⸗ ed ſos oe⸗ „ ch h —— ð ſiue ſit oꝛdinariꝰ.ſiue delegatꝰ.ſiue arbit. debet tñ cũ cauſę cognitione ferri.⁊ iudice cõcedente nõ ꝓcedente.iij.q.iij ·S:ſpaciũ. Sin Gofff. Sententia ↄuentionalis.ẽ amicabilis cõpo ſitio.vt qũ iudex cõuenit aliquẽ ⁊ commo net eũ.ne faciat cõtra cõuentionẽ. Sniĩa ꝑ erroꝛẽ lata.a qua nõ ẽ appellatũ re uocat᷑ ſi erroꝛ ꝓbabilis poſtea detegat᷑.vt in.c.fraternitatis.de fri.⁊ male. Sententiuncula.lę.i.pua ſententia. Sentes.tis.i.ſpina.vel arboꝛ ſpinoſa.quę ⁊ ſentix.ticis.ðꝛ.⁊ ðꝛ a ſentio.qꝛ grauiter ſentit᷑ cũ pungit. AVel ſentes ðꝛ a ſitu.qð ẽ terra inculta.in qua ſentes ⁊ ſpine naſcun tur. Vñ Job. xxx. Eſſe ſbᷣ ſentibꝰ.delitias cõputabant. In ſent.ta. tũ. Et ſenticoſus ſa.ſũ:in eodẽ ſenſu.i.hoꝛridꝰ. aſper. ⁊ ſen⸗ tibus plenus.ſpinoſus. VUñ Terentius in eunucho.Nideo ſentũ ⁊ ſqualidũ.Et ſen toſus.ſa.ſũ.⁊ ſentariꝰ.ria.riũ.Et deſinit gtũs plis in iũ.ð ſentes.⁊ ẽ magis in vſu ĩ GSentina.nę.pe.pð.ẽ locꝰ ĩ (płi q ĩ ſingłari naui ad quẽ vndiq; ↄfluũt aquę.⁊ dicit᷑ a ſentio.tis.qꝛ grauis fetoꝛ ibi ſenti. Separ.paris.oĩs ge.i.ſeoꝛſũ a pari.i.diſſi⸗ milis. Iñ hęc ſeparitas.tatl.⁊ coꝛ. pa. Gepes pis.ę.g.i.munitio de ſpinis vel li⸗ gnis.qꝗᷓ fit circa ſegetes.ad arcẽda pecoꝛa. Fiüt etiã ſepes in obſidiõibꝰ vbi muri nõ ſufficiũt.ad arcẽdos hoſtes.Et ꝓ.ſe. Vñ Virgiliꝰ. Religio vetuit.ſegeti ſᷣtendere ſepẽ. Iñn he e bo dimi.i. pua ſepes. Sephoꝛa. re. ppꝛiũ nomẽ mulieris. Et coꝛ. pe. Vñ in Auroꝛa. atribꝰ aſtaãtes gra⸗ uidis phua fephoꝛa moꝛti. Sepia· pię dã piſcis dicta a ſepes quia qͥ⸗ buſdã ſepibꝰ ẽ intcluſa.⁊ habet in ſe quan dam ſtrumaʒ nigerrimi ⁊ amariſſimi ſucci plenã. de qͥ fit optimũ incauſtũ. Vñ ſepia ꝓ incauſto vel atramẽto poni. Sepiola.lę.dimi.i.ꝑua ſepes. Seps indeclinabile.vel ſeps ſepis quidaz exiguus ſerpẽs.qͥ nõ ſolũ coꝛpus.veʒꝝ eti⸗ am oſſa veneno ↄſumit. Iſte ſiquidem ſer pens qñ pungit aliquẽ.facit carneʒ et oſſa eiꝰ effluere.ita ꝙ ad minimũ puluerẽ redi⸗ gunt᷑. vñ dict' ẽ ſeps a ſepio.pisqð ẽ clau do vel ligo.ꝑ ↄtrariũ qꝛ aꝑit ⁊ diſſoluit oſ ſa ⁊ carnes vulneratas ab eo. Unð Luca nus in. ix. Oſſaq; diſſoluẽs.cũ coꝛꝑe tabi⸗ ficus ſepʒzʒ. — Septenariꝰ.ria.riũ.ðꝛ a ſeptẽ.Et ſigt ſepte hec ſepecula.lę.⁊ ſepicula.lę.am narius ſũmã vniuerſitatis.qꝛ oẽ tempꝰſe⸗ ptem diebꝰ cõſummat. —è? Geptẽnis.cõ.t.⁊ ̊ ne.i.ſeptẽ annoꝝ.IJñ h ſeptẽniũ:.i.ſpaciũ ſeptẽ annoz. Septẽtrio.trionis.ð⁊ꝛ qdðᷣdã ſignũ a ſepꝑtem ſtellis notabilioꝛibꝰ q; alię. habet em plu⸗ res qᷓ; ſeptẽ. ðꝛ ergo ſeptẽtrio a ſeptẽ ſtelliſ quas vocant triones.qꝛ quaſiboues ara⸗ toꝛij ſemꝑ terũt aream noſtri cęli.Et com⸗ ponit᷑ aſeptẽ.⁊ trio.trionis.qð ẽ boſ.qua ſiterio. qꝛ terrã terit. el qꝛ in quibuſdaʒ regionibus cũ bobus ſolent triturare fru⸗ mentũ.vñ ⁊ quędã ſtelle dicunt᷑ triones. qſi teriones.qꝛ ſꝑ nobis apparẽt ⁊ terunt aream nr̃i celi. Vel trio gręce latine ðꝛ ſteb la.qð cõponit᷑ cũ ſeptẽ.⁊ ð ſeptẽtrio a nu mero ſeptẽ ſtellarũ.q̃ſi ſeptẽ ſtellę.q illud ſignũ ſeptẽ ſtellis eſt depictum. Et nota duo ſunt ſeptentriones.ſ.maioꝛ et minoꝛ. Maioꝛ vt dicit Ariſtoteles. vigiti ꝗttuoꝛ ſtellas habet. inoꝛ vo nõ niſi ſeptem.⁊ gratia illius. alteꝝ ſignum ðꝛ ſeptẽtrio. vr a ſepteʒ ſtellis notabilioꝛibus. Itẽ vterq; ðꝛ plauſtrũ ſiue currus ſiue carꝝ ꝓpter di⸗ ſpoſitionẽ ſtellaꝝ.ſed G̊ͥ maius illud minꝰ Itẽ vterq; ᷣm fabulas ðꝛ vꝛſa vel arctos. qð gręce ð vꝛſa.ſed hęc maioꝛ illa minoꝛ. Itẽ maioꝛ ðꝛ helice ⁊ caſma.Minoꝛ dici⸗ tur cynoſura ⁊ arctophilax. Et hinc tota iſta plaga mundi ðꝛ ſeptentrio.Et etiã ve⸗ tus pꝛincipalis ab illa plaga mũdi venies ſimiliter ðꝛ ſeptentrio. In hic ⁊ hec ſeyten trionalis. ⁊ hoc le.ꝑtinẽs ad ſeptentrionẽ vel de ſeptentrione exiſtens. Et h̊ ſepten⸗- trionalis. ꝓ quodam paralello. quia illõ ſignũ.ſ.ſeptentrionem includit.Eadẽ cau ſa dicitur arcticꝰ. Itẽ nota ꝙ trio. ideʒz eſt Septẽ.nomẽ nũerale indecli.oĩs.ge.ꝗnde ſepti.ma.mũ.Et ſeptenꝰ.na.nũ.Et ſepte nari.ria.riũ.Et ſeptenariꝰ.rij. Septem.na.nũ.ðꝛ a ſeptem. Vñ Geñ.vij. Ex oibus aĩiantibꝰ müudis tolle ſeptena et ſeptena.Et ꝓð.pe. Vñ in Auroꝛa ðꝛ.Se⸗ ptena nolunt luce quietefruu. Septimana.nę.ſᷣm quoſdã.ðꝛa numero di erũ.videlicet a ſeptẽ.⁊ mane.qð ẽ lux.qꝛ ſeptẽ luces vel dies in ſe cõtinet. ſicut vVm eos hebdomada ðꝛ a hepta.qð ẽ ſeptem.⁊ doas. qð ẽ dies.qꝛ ↄtinet in ſe ſeptẽ dies. Iñnñ ſeptimanariꝰ i.hebdomadari“. Et ſe⸗ ptimanari. ria. rrſrſiul. Septingenti.teę.ta.i.ſepties centũ.⁊ ðꝛa ſe ptem. ? centũ.⁊ mutat.c.in. g.· Septuageſimus. ma.mũ.8ꝛ a ſeptuaginta. Et hec ſeptuageſima.mę.ꝓilla dñica in q̊ alleluia intermittitur. ⁊ cõplectitur ſeptua ginta dies. vnde merito ſeptuageſima di⸗ citur. ſeptuagenarius.ria.riũ. Septuaginta.nũeri plłis oĩs ge.⁊ indecli.i. ſepties decẽ.⁊ cõponit᷑ a ſeptem ⁊ gentos S5 decem. Septũ.ti.n.g.ðꝛ loc circũcluſus.vt ſtabu⸗ lum pecudũ.vel ambitꝰ.⁊ ðꝛa ſepio.pis. Vnñ. Intra ſeptũ templi.i.intra ambitum vel clauſurã. = Beptuns. vncis.i.ſeptẽ vncię. M Septuſſis.f.g.i.ſeptẽ aſſes.vel pꝛecium ſe⸗ ptem aſſium. è Sepulcrũ.cri.ẽ locꝰ vel tumulꝰ in qͥ defun⸗ ctus vel moꝛtuus ↄtinet᷑.⁊ ðꝛa ſepelio.lis Sʒ monumentũ.ðꝛ idẽ loc ſine coꝛꝑe.Iñ B ⁊ hęc ſepulcralis.⁊ h̊ le.pe.ꝓð. Et vt di cit Apuleius Vitiuʒ facit.qͥ poſt.c. ponit aſpirationẽ in latinis dictionibꝰ. VUñ viti⸗ oſe aſpirat᷑.ſepulcrũ.⁊ pulcrũ. Sepulcrulũ.li.dimi.i.puũ ſepulcrũü. Sepultura ſᷣm Goff.qnq; ðꝛ officiũ qð ipe⸗ dit ſepeliendis.qñq; ipᷣa terra ad vſum ſe pulturę deputata.qñq; tumba marmoꝛea yel lapidea.vel locꝰ ↄcauus in eccłiaſtico cimiterio factꝰ.in quo coꝛpꝰ catholici reqᷣ⸗ eſcit. Itẽ ſepultura ẽ ius funerãdi in eccłię cimiterio. ꝓueniens eccleſijs.ex ↄceſſione pontificis.Et nota ꝙ in tredecim caſibꝰ ꝓ hibet᷑ eccłiaſtica ſepultura.pᷣmo in pecca⸗ to moꝛtali publice decedẽti. xiij.ꝗq.ij.non eſtimemus.ſcdo latroni ⁊ furi.c.fures.de fur. tertio ĩ adulterio occiſo.xxiij.q.v.pla cuit.quarto in toꝛneamento occiſo.de toꝛ⸗ nea.c.j.qͥnto raptoꝛi occiſo.c.ſuꝑ eo.ſexto heretico.xxiiij.q.ij.ſane ꝓfert᷑.⁊.c.ſacris de ſepul.ſeptimo ſeipſũ int᷑ſiciẽti.c.placu⸗ it.pᷣalł.octauo excõicato.etiã minoꝛi ð ſen. excõ. a nobᷣ.⁊.c.ſacrl.hᷣalł.nono intdicto. de pe.⁊ re.qð in re.decimo publico vſura rio de vſur.qꝛ i oibꝰ.vndecimo ↄtẽnẽti cõ ſiteri ⁊ cõicare.c.oẽs.ð pe.⁊ re.duodecio in taberna occiſo.xxiij.q.v.placuit.trede cimo ꝓpꝛietario monacho vel regulari. c. mona.de ſtatu mona.⁊.c.cũ ad monaſteri Sequax.cis.oĩs ge.i.dili(um.cũ ſilibꝰ.e.t. la.lũ.i.aliquãtulũ ſequr. Sequela.lę.pe.pdu.i.mos ↄſuetudo.exẽ⸗ plum. ritus. ⁊ ð: a ſequoꝛ.eris. vN — Septuagen. na.nũ.ðꝛa ſeptuaginta. Indð Segqueſter.ſtri. qd ⁊ tertię declinatiõis in⸗ uenit᷑ ſʒ regularit᷑ ẽ ſecũdę.Et ðꝛ ſequeſteꝛ recõciliatoꝛ.qͥ diſcoꝛdes paciſicat.et qͥ cer tantibꝰ medius interuenit.qͥ apud gręcos ameſos ðꝛ.apð quẽ pignoꝛa deponi ſolẽt. 8 a ſequẽdo vel ſequoꝛ eo ꝙ eiꝰ qͥ electꝰ ẽ vtraq; ꝑs ſeqt fideʒ. AUñ Beutl.v. Ego ſequeſter ⁊ medi fui int deũ ⁊ vos. Inde hbec ſequeſtra. ſtrę.i. recõciliatrix.⁊ ꝓpꝛie certantes paciſicãs. Item ſequeſter eſt is apud quẽ res liitgioſa deponit᷑ a pluribꝰ ⁊ ſequeſtrat᷑ vt ei qui in cauſa vicerit red⸗ BPBequeſtrũ. ðꝛ ill ſcriptũ.qð de ſequeſtra⸗ tione ↄficit᷑.⁊ ſi ſit ex cãẽ voluntaria.tranſ⸗ fert poſſeſſionẽ in ſequeſtrũ. Sequeſtratio.ẽ rei de qua agit᷑ ſepatio vel diſpoſitio vel poſſeſſionis interitio. Inte⸗ rim em̃ ꝙ res apud ſequeſtruʒ ẽ.nec actoꝛ nec reus poſſidet.vt.ff.ð ſta.homi.l.liber⸗ tus. L Sera.rę.f.g.ðꝛ firmatura oſtij.⁊ pꝛopꝛie li⸗ gnũ qð ex tranſuerſo obijcit᷑ ⁊ apponitur oſtio. Iñ h ſero indeclina. vłpotiꝰ aduer. licʒ qñq; ponat᷑ noĩalit᷑.ſicẽ ⁊ mane.vt cum ðꝛ. Obſcurũ ſero.pulcruʒ mane. Vel ðꝛa ſero.ras.Claudit᷑ em ſero celũ.ſicut mane apit᷑.vñ ⁊ nocte ðꝛ ceęlũ clauſũ.⁊ die aꝑtũ Lita ſero ẽ.q̃ſi ſera cęli.Et hinc ſerꝰ.ra.rũ. .i.tardꝰ extremꝰ. In hec ſeritas.tatis.id ẽ tarditas. Itẽ a ſera ðꝛ ̊ ſerũ.ri.i.liquoꝛ qͥ fluit de recẽti caſeo dũ pꝛemit᷑. Et nota ꝙ ſeres ꝓpꝛiũ nomẽ ppłicuiuſdã ẽ.Et ſerus ra.rũ.⁊ ſero aduer. ꝓdu.ſe.ſʒ ſero.ris.fu⸗ turo ſerã. res.⁊ hęc ſera.rę.⁊ h ſerũ ri.ꝓli quoꝛe caſei. ⁊ ſero.ras.coꝛ.ſe. AUñ OQuidi⸗ de reme. Pꝛincipijs obſta ſero medicina parat᷑.Cũ mala ꝑ longas ↄualuere moꝛaſ Itẽ alij verſus. Si far vere ſero creſcunt mea ſemina ſero. Fur obſtante ſera nõ fſur ta facit niſi ſera. Spernere pingue ſerũ nõ me facies niſi ſerũ. Illis ſiqua ſeres dabit ⁊ byſſum tibi ſeres. Seraph. pꝓhis.ðꝛ qlibet de oꝛdine angeloꝝ illoꝝ qͥ dicũt᷑ ſeraphin. Et nota ꝙ leraphi p.m.⁊ ſeraphin ꝑ.n.ita diſtinguuntur. ſi⸗ cut et cherubim ⁊ cherubin. vide ſupꝛa in cherub. ”Mc Serenꝰ.na.nũ.i.lętus.hilarl.lucidus. cla⸗ rus.tranquillus. Sʒ ſerenũ ad ceęlũ refert Trãquillũ ad mare. Vñ quidã.Hic mare tranquillũ.cęlũ dic eſſe ſerenũ. Iñ hec ſe⸗ renitas.tatis. Geria. rię.i.olla.⁊ ðꝛ a ſyria.qꝛi ſyria bᷣno 6 le⸗ 0 ſelt ir. . tan . N i nüt N gdl. n n ſprann dG reten lcma ihet in BGeries. riei.i.oꝛdo.tenoꝛ.⁊ ðꝛa ſero.ris. Serius.ria.riũ.i.vtilis ⁊ neceſſariꝰ. Ande Theodolus. At tua iaʒ nro poſtponas ſe ria ludo.Et ðꝛ a ſerus.qꝛ ſerij ſeries necel ſaria ⁊ vtilia tractare ſolent. Inð ſerie ad uer.i.vtiliter. vel intente.ſedulo.ſtudioſe n 2 . — „ — ex aio. Inuenit᷑ etiã ſerio ablatiuꝰ poſitus facta eſt. vel ꝛa ſerijs.qꝛ vtilis ẽ ⁊ neceſſa ria. vel a ſerie.quia oꝛdine fit. AUnde. Re⸗ leui omnia dolia mea ⁊ om̃es ſerias meas Inde hec ſeriola.lę.dimi.i.ꝑua ſeria. Uñ Perſiꝰ. Seriolę veterum metuẽs eradere 5Dice sU HY ſi ſerpentis caput cũ duobẽeuaſerit digi Limum. 8 Geres ris. ? ad ppłs. aqðebz ſericũ. ci. 8 vulgo ðꝛ ſera.qꝛ apud eos abundant ver⸗ mDes ꝗ ſericũ egerũt.ſ.bombices a quibus hec ſila circũ arboꝛes ducunt᷑.Et hinc ſeri cus.ca. cũ. Et hęc ſerica.ce.quędaʒ veſtis de ſerico. Et ſericatus.ta.tũ.i.lerico oꝛna tus vel intextus. ððBðBð ꝓ illo aduerbio ſerie. Germo. onis. ſicut dicit Pap. ẽ duoꝛu vel plimoꝝ collatio.quẽ gręci dialogũ dicunt Ael ſermo ẽ oꝛatio humili ſtilo cõpoſita. humanę locutioni finitiua. AVel ſermo eſt collocutio vniꝰ ꝑſonę ad aliã. Iñn ſermun⸗ culus.li.dimi.i.ꝑpuꝰ mo. Geron ſepulcrũ.vel idolũ ðꝛ. Seros gręce. oppidũ ẽ.⁊ ðꝛ latine ſerũ. Jᷓ uu pue vel munꝰ. Et ſᷣm Iſido.v. etymo. Serui⸗ h; ſeres.ris.qͥdã pplłs. „. Gerotinus. na. nu.i. tardus. vel tarde veni ens.vł veſptimꝰ.⁊ ðꝛ a ſerus. Vñ Geñ.iij. Factaq; ſunt ea quę erant ſerotina. Labã ⁊ quępᷣmi tꝑis Jacob. Et nota ꝙ tempo⸗ raneus imber ð in autũno vłin hyeme ia⸗ ctis ſeminibus nutriendis. Serotim ad in crementũ in vere vel in eſtate.⁊ coꝛ.pe. Gerpedo.dinis.i.ruboꝛ cutis cũ mẽbꝛoꝛuʒ mẽbꝛa. ⁊ ꝓdu. penuł. Serpens.tis.ðꝛa ſerpo.pis.eo ꝙ mulris et Geruitus pꝛędialis. eſt quędã cõſtitutio qꝗᷓ piꝛeędiũ pꝛędio ſubiugat᷑.Et ſeruitutes pꝛę minutis ſquamarũ niſibus ſerpat ⁊ repat. Illa aũt ꝗᷓ q̃ttuoꝛ pedibꝰ nitunt᷑.ſiẽ lacertę ⁊ ſtelliones.nõ ſerpẽtes.ſʒ reptilia dicunt᷑ BGerpẽtes aũt illa reptilia ſunt ꝗᷓ vẽtre ⁊ coꝛ poꝛe reptant quoꝝ tot venena quot gene ra. tot ꝑnicies q̃t ſpẽs.tot doloꝛes q̃t colo⸗ res habent. Iñ ſerpẽtim.na.nuʒ.Et nõ ꝙ ſerpens habet quattuoꝛ naturas. Prima eſt. ꝙ cũ ſenuerit. caligant oculi eiꝰ.⁊ ſi vo luerit fieri nouus. abſtinet ſea cibo donec pellis relaxet᷑.⁊ inde coartat ſe vt ſenectu tem ſuam deponat. Scoa eſt cum venerit aquã bibere.in cubiculo ſuo venenũ depo extantia. dictus a ſerpẽdo.eo ꝙ ſerpat peꝛ nit. ſic aquã inſitient bibit. Tertia vo ? ſi viderit hoiem nudũ timet. ſi viderit ve- ſtitum inſilit ĩ eũ. Quarta qñ aliqs volue⸗ rit eum occidere. totũ coꝛpꝰtradit ad pęnã caput aũt ſuũ cuſtodit. Añ Plinius dicit tis.nihilominꝰ viuit. vñ totũ coꝛpꝰ obijcit pꝛo capite defendendo. Et eſt ſerpẽs ge.·in certi. vel vt quidam volunt cõis. ſicut bi⸗ den. 2 GSerpẽtigena.nę.ge.cõis.pe.coꝛ.i.a ſerpen te geninn. Gerpẽtul li. dimi.i. pu ſerpés. S BGerpillũ. li. ꝗdã herba ꝗᷓ ⁊ trifoliũ ⁊ plioliũ dꝛ. AUnñ Airgiliꝰ in buccoł. Alia ſerpillum ↄtundit olenteſq; herbos. * Gerra. rę.f.g.ẽ ſtennuis ferri lamina. denti uʒ moꝛdacitate reſecãs ꝗᷓ attigit m Mabp. Et ſicut diẽ Iſido.xiiij.etymo.Serręno⸗ men de ſono factũ eſt.i.a ſtridoꝛe.qi dicet. Ficticiũ nomẽ ẽ a ſono. Uel ðꝛa ſeco. cas. Iñ ſerratꝰ.a.ũ.i.ſerra ſecꝰ Serrula.lę.dimi.i.pua ſerra. Sertum. ti. n g. i. coꝛona de floꝛib' inſertis cõiunctis facta. Iñ ſertatꝰ.ta.tũ.i.ſerto oꝛnatꝰ vel coꝛonatꝰ. Et ſertulũ.li.dimi·i. paruũ ſertũ. Seruit.tus.tui.ẽ ↄditio ſeruiẽdi.⁊ ðꝛa ſer uus. Seruitiũ vo ius vel actus ᷣuientiuʒ tus eſt maloꝛũ hominũ poſtrema penaali beris oi ſupplicio grauioꝛ c.Na vbi liber⸗ tas perit vna.ibi pereũt ⁊ oia. Vñ q̊dam. Mõ bñ ꝓ toto libertas vendit᷑ auro. Hoc celeſte bonũ pᷣterit oꝛbis opes. Et accipit duobꝰ modis vᷣuitꝰ.ſ. ꝓ latria.⁊ pꝛo dulia grece. boc eſt quod deo ⁊ hominibus com petit.⁊ coꝛ ii. MM Geruitꝰ. m leges eſt conſtitutio iuris gen⸗ tiũ qᷓ qs contra ius naturale alieno ſubijci tur dominio. ŕJUZẽ diales. lex reales appellat.ꝗᷓ ſequunt᷑ dia 2 eaꝝ ↄſtitutio eatenꝰ tenet.q̃tenꝰ expedit p̃dijs.i.ad fructꝰ eoꝝ ꝑcipiẽdos. Seruitu tes ruſticę ſunt ꝗſdus ruſticis debentur. veluti iter. actꝰ.via aquęductꝰ.aquęhau⸗ ſtus.pecoꝛis applauſus ad aquaʒ.ius pa⸗ ſcendi. calcis coquendi. arenę fodiendę.ꝗ tria vltima pñt dici nolate ſuitutes ruſti⸗ cę.ſʒ ſuꝑioꝛa ꝓpꝛijs noĩbꝰ carẽt. Mã iter ẽ ius quo ex ęde mea per agros tuos poſſuʒz in vicos publicos exire velintrare. Sed . aquehauſtus eſt. vt aquã haurire poſſim de puteo tuo. D Geruitutes vꝛbanę ſũt.ꝗ pᷣdijs vꝛbanis de bentur. ſcʒ intuitu alicur edificij. Mã ędiſi cijs inhęrẽt. veluti altiꝰ tollendi aut nõ tol lendi.ne deficiat luminibꝰ vel pſpectu do⸗ mus vicini. Itẽ ſtillicidiũ aduertendi vel nõ aduertendi in tectũ vłin areã vicini. vt eius. Item vt liceat imittere vel ꝓijcere ti gnũ in parietẽ vicini. S= Serula.lę.dimi.i.ꝑua ſer. BGeru. ui.m.g.ðꝛ a ſeruando.qꝛ olim in bel lo capti.cũ iure poſſent ocecidi ſeruabãtur. ⁊ Riebant ſerui.Et ideo ſeruus ðꝛ a ſerunn do pꝛopter antiquã conſuetudineʒ. Licet etiam quidam dicant᷑ modo ſerui. qͥ ſicſer uati non fuerunt. Seruus ergo ex conditi one ſeruitutis dicitur. Item ſeruus in bel lo captus et ſeruatus. Famulus ex ꝓpꝛia ſtibus. quaſi mancipatuʒ. vel quaſi manu captum. Idem ẽ ſeruꝰ empticiꝰ qui pꝛecio emit᷑. Item verna ſiue vernaculus.in do⸗ mo nutritus.quia vernat.i.claret ĩ domo Et a ſᷣuꝰðꝛ hęc ſᷣua.uę.Et ſeruꝰ.ua.uum. Et h̊ ⁊ hęc ᷣuilis ⁊ hoc lę.pe.pꝛo. Jñ hec ſeruilitas.tatis.Et ſeruilit᷑ aduer. Et hoc guitiũ. Iñ ᷣuitioſus.ſa.ſũ.i.vᷣuitio plenꝰ Itẽ ſeruꝰ cõponit᷑.Conſeruus.i.cum alio ſimul ſeruus. =OOèG Geruus eſt. qui de iure gentiũ vel ciuili do minio alieno ſubijcit᷑. In hac ꝑte ⁊ ius gẽ⸗ tium ⁊ ius ciuile.detraxerũt iuri naturali Et dicunt᷑ ſerui nõ a ſeruiendo ſ a ſeruan do. Imperatoꝛ enim vł önceps captos ab hoſtibus qui ſerui ſunt capientiuʒ. vende re iubet. ꝑ hoc ſaluare non occidere.ho ſtibus em̃ captis ⁊ ſic in ſeruitutẽ redactis hoc ſeruandum eſt. quod vtile eſt. ⁊ beni- gnius viſum.ſcʒ eos omnes ſeruari ⁊ non occidi. Hoc em̃ benignitatis ẽ.ſed occidi crudelitatis. Ideo etiam dicta ſunt manci pia.quia ab hoſtibus manucapiuntur.vt Inſti. de iure ꝑſo. ⁊ ff. de ſta. ho. l. libert⸗. Sunt etiam ſcrui vernę.qui ſunt ex ancil⸗ lis manentibus in domo.l.ticię textoꝛes. ff. de le. j. Alij ſunt ſerui lecticarij qͥ faciũt lecticas.e.i. Seruus oꝛdinariꝰ ðꝛ q alüs ſeruis ẽ p̃poſi⸗ tus.ſcʒ qͥ habet alios ſeruos ſub ſe qᷣbꝰpeſt ⁊ ſcepit eis qͥd vult. . Seruus vicariꝰ ẽ.qͥ ſeruo oꝛdinario ſubmi⸗ niſtrat. Seruus mediaſtinus velmedian eſt.qͥ me diũ gerit actũ.ſcʒ qͥ necẽ oꝛdinarius nec vi carius.ſed medius inter hos ⁊ illos cõnu⸗ meranddu. Seruꝰlibꝛariꝰ.a libꝛa dictꝰ ẽ. ſq ponderibꝰ ßeſt. ⁊ libꝛe numoꝝ ⁊ ꝑmutatoeũ cuſtodiã habet in domo dñi ſiuu. t Gerui inſulani. alias inſularij ſunt.qͥ retinẽ ſtillicidiũ tecti mei cadat in areã vł fundn tur in iſula.i.in domo.nec mittunt᷑ ĩ agroſ nec in villã. DHomꝰ aũt ðꝛ inſula.eo ꝙ iſũt ei habitatoꝛes. licʒ inſula qñq; dicat᷑ in ſo Jo. i. mari ſftiii. Serui villici ſunt.qͥ ad villã mittunt᷑. SBerui victoꝛes ſunt.qͥs qs victos habet ſ⸗ parandi cauſa. Serui cubicularij dicunt᷑.qͥ lectũ ⁊ cubicu⸗ lum dñi ſui ꝓcurãt.qͥ vulgo camerarij vo canf acamerg. Serui dedititij dicunt᷑ qͥ in moꝛte liberi.eti p yvita ſua ᷣui ſunt.quoꝝ libertas ſublata ẽ familia ſuoꝛum oꝛtus.Mancipium ex ho nſti. de lib Geruui latini ſunt.q̃ a dñis erant manumiſſi vt Inſti. de liberti ˖ S libertinoꝛũ. vr in vita eſſent liberi.⁊ in moꝛte vᷣui.⁊ eo⸗ rum bona tanq; ſeruoꝝ ad dños deuolue⸗ bant᷑. vt in · · palł. Inſti. de libert. Serui atriarij vel atrienſes. ſunt illi qͥ atrij cuſtodiã faciũt. Seruus coꝛruptꝰ ðꝛ ſeruꝰ q̃ͥ ꝑ alicuiꝰ iducti onẽ facx ẽ de bono malus.vel de malo de terioꝛ.ſ.in anima ⁊ coꝛpoꝛe. — Seruus publicꝰ. ðꝛ tabellio.nõ qꝛ ſeruꝰ ſed e publicũ exercet officiũ.ff.de adop.l.nõ Seſſibilis.lis.ↄ.t.⁊ h le.qð aptũ ẽad ſedẽ⸗ duü. vel vt qs ſedeat ſuꝑ illð.⁊ ꝑ ſyncopã ſeſſilis. le. idem. ⁊ coꝛ.pnł. Añ ſerſiꝰ. Ex halet vapida lęſum pice ſeſſił obba.Et ðꝛ ſeſſilis.qꝛ apta ẽ ſedere.hʒ em fundum am plum ⁊ latũ.⁊ ita meliꝰ ſedet. . Seſſillus.la.lũ.i.ꝑuus ſtatura.qꝛ non vi⸗ det ſtare.ſʒ ſedere.⁊ ðꝛ a ſedeo.des. Seſſis.i.ſex oboli.vel ſciũ ſex oboloꝛum. ↄꝛa ſex. ⁊ as.aſſis. vela ntg⸗fovaleatdchirnal. ſetoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ.⁊ abũdãs ſeta. Inð ſetoſitas. tattlils. Getariꝰ.ria.riũ.⁊ h̊ ſetariũ.rij.qð ⁊ ſetatiũ ðꝛ. inſtrumẽtũ purgãdi faring. Seth. nliꝰ Adę.⁊ interpᷣtat reſurrectio.eo ꝙ poſt fratris reſurrectionem natꝰ ſit. q̃ſi reſurrectionẽ fratris ex moꝛtuis ſuſcitaret Idẽ⸗ poſitio.qꝛ de eũ ꝓ Abel poſuit. Sethiniani quidam heretici dicti a Seth Geta. te.g dꝛa ſus qꝛa ſue ꝓcedit in ꝑte u ai de nicn au⸗ ue Ne 1 filio Adę. dicẽtes eũ eſſe chꝛiſti. Sethin. gen ſpinaꝝ eſt in heremo.ex bus fit lignũ iputreſcibile.vᷣm HHugl. Et vt ðꝛĩ Napia. Sethin ligna quãto accenduntur tato durioꝛa efficiunt᷑. In hiſtoꝛijs autem ſuꝑ Exo.ðꝛ.Sethin nomẽ ẽ montis regio nis.⁊ arboꝛis quęſilis eſt albę ſpinę in fo⸗ lijs.⁊ eſt leuiſſimũ lignũ incremabile ⁊ im putribile. ⁊ acuit᷑ in fine. Setula. lę.dimi.i.ꝑua ſeta. Seljuerus.ra.rũ.i.auſterꝰ.diſtrictꝰ.rigidus vel purus. ⁊ ðꝛ a ſatis ⁊ verus qualſi ſatis verus. tenet em ſine pietate iuſticiã. Con⸗ trra illud. Eccleſiaſtes. vij. Moli eſſe iuſt multum. vbi dicit glo. Sümũ ius ſũma in iuria eſt. Item ſuꝑ illud Eſa.iij.ecẽ via ambulate in ea.neq; ad dexterã neq; ad ſi niſtrã declinabitl.dicit glo. In vtraq; ꝑte quicquid ſuꝑ modũ eſt in vitio eſt. & auüt ðꝛ ſeuerus qſi ſequẽs vera.etymo.ẽ. Inð heęc ſeueritas. tatis.i.auſteritas.rigoꝛ.vel integritas iudicij vel vehemẽtia vltionis. Seueriani qͥdam heretici a Seuero exoꝛti. vieinũ nõ bibũt. vetus teſtamentũ ⁊ reſurre ctionẽ nõ recibuuuntt. Sęuus.ua.uũ.i.crudelis.Sed ſeuus in ira Erudelis in ſanguine. Iñ hec ſeuicia.cię. 2 hęc ſeuicies.ciei.i.crudelitas. Et ſeuus cõponit᷑.tamſęuus.qᷓ;ſeuus.i.valde ſeuꝰ. 72 pdu. ſez. H Sex ab hex. ſubtracta. h. pea poſita S. ðꝛ apud latinos hi ⁊ hę ⁊ hęc ſex.oĩs ge.ĩde⸗ clinabile. Iñ ſenus.na.nũ.⁊ ſenarius.ria. riũ. ⁊ hec ſ. enaritas. tatis. Et h̊ ſenariꝰ.rij pillo nũero.⁊ ꝓdu.ſe.ſenus. PBexsgeſim ma.mũ. Zꝛza ſ. exaginta. Et hec ſexageſima. mę. dñica poſt ſeptuageſimꝗ. Et inchoat a dñica q cantat᷑. Exurge dñe æ terminat᷑ in quarta feria poſt paſca.ſcilʒ Aenite bñdicti ⁊c̃. complectens octo heb⸗ domadas et quattuoꝛ dies.et habet ſexa⸗ ginta dies. H HGerxaginta. ois ge.płis numeri. indeclina- pile.i.ſexies.decẽ.⁊ ðꝛ a ſex ⁊ gentos.qð ẽ decẽ. In ſexagenꝰ.na.num.⁊ ſexagenariꝰ ria. rium. ð MU HSerxangulus. la. li,i. ſex angulos hñs. Iñ ſexangulatꝰ. ta. tũ. Et ſubſtantiue dicit hᷣ ſexangulꝰ. li. ꝓ tali figura. Berxennis.9.t.⁊ ne.i.ſex ãnoꝛũ.⁊ ðꝛ a ſex 4 ⁊z annus. Iñ h̊ ſexenniũ.nij.i.ſpacium ſex annoꝛum. Fexqui.i.totũ. Iñ ꝑ compoſitionẽ. h̊ ſexã⸗ pes. dis. i. totus pes.ſ.menſura vnius pe⸗ i.totũ ⁊ dimidium.ſc dimidium. HW Siban ðꝛ tertiusmẽſis a martio. racuit᷑ inne.. SGibylla. lę. interpᷣtat᷑ mens ſiue conſilium dis. Zñbie æ hecſexquipedalis.⁊ hocle. penuł. ꝓdu. i. qui ↄtinet menſurã totiꝰ vni us pedis. Un Oꝛatiꝰ. Pꝛoijcit ampullas ⁊ ſexquipedalia verba.i.totum pedeʒ ob tinentia. Inde hęc ſexquipedalitas. tatis Item ſexqui componitur cũ alter.⁊ fit ſex quialter. ra.rum.i.continens totuʒ ⁊ toti⸗ medietatem. Ande ternarius eſt ſe exquial ter binarij vel ad binarium. quia continet ißpm totũ ⁊ eius ꝑtem ſiue medietatẽ. ſcilʒ vnũ. Et cõponit ſubſexquialter. ra.ruzʒ.q ab alio ↄtinef̃ totus ⁊ eius altera ꝑs.vnð binarius eſt ſubſexquialter ternarij. vł ad ternariũ. Item ſexqui componit fexqᷣter⸗ tius. tia. ttiũ. ⁊ ſexquioctauus.ua.uũ.i.cõ⸗ tinens aliud totum ⁊ eius tertiaʒ ptem. vt quaternarius ternarium. vel contines ali⸗ ud totum ⁊ eius octauam parteʒ. vt noue narius continet octonarium. Et ꝑ cõpoli⸗ tionẽ ſubſexquitertius. tia. tin.⁊ ſubſt. exq⸗ octauus. ua. ui·i. q ita cõtinet ab alio. Et ſimiliter põt dici ꝑ cõpoſitionẽ᷑. ſexqquar⸗ tus. ta. tu. a ſexquiqntꝰ.ta. tũ. ⁊ ſexqſexiꝰ. Sextarius.rij.duarũ libꝛaꝝ ẽ.qui bis aſſũ⸗ ptus dicitur bilibꝛis. aſſumptꝰquat᷑ fit gre co noĩe cerix.quinquies complicatus qui⸗ narem ſiue gomoꝛ facit. Aduce ſextuʒ red dit congiu. Mam congius ſex metit᷑ ſexta⸗ rijs. hinc ſextarij nomen tractũ c. Et con ſtruit᷑ cum genitiuo.vt ſextarius vini. Et nota ꝙ ſextarius ſiue dicat menſuratuz ſi⸗ ue menſura. ſiue quantitas illi mẽſurę ad iacens. ſiue aliquid aliud ſemꝑ eſt maſculi ni generis.⁊ nõ neutri. Sextertium. tij. qdᷣdã pondus duarũ libꝛa rum ⁊ ſemis.quaſi ſemiſtertiũ. IJñ ſexterti arius. ria.riũ erogar ſextertiũ vel ad ſex tertium ptinens. Sextilis.vide.S.ᷣin qͥntilis. GSextupes. dil. mal ge. i. pedicub. ꝛa ſex 2æ pes.eo ꝙ habeat ſex pedes. Iñ ſextupe doſus. ſa. lũ.i.ſextupedibꝰ plenꝰ“. Sextupł.pla.plũ.dicit᷑ quaſi ſexquiplus. id eſt.ↄtinẽs totũ ⁊ plicã totius.i.medieta tem. 18z a ſex ⁊ plica. Iñ hęc ſextupla. plę ſumma capitalis ⁊ SGextus. ta. tũ. nomẽ numerale oꝛqlnale. ſ. maius 7 2 VS . dei. 1 ðꝛa ſios qð eolico mone ð: deꝰ vel ſanctꝰ ⁊ bulę ↄſiliũ ſiue ſnia qſi diuina ſen⸗ tentia vel dei mens. Et eſt nomen appella tiuum. ſibylla. quaſi ꝓphetiſſa. Sicut em om̃es viros ꝓphetantes. ꝓphetas vel va tes dicimus.ita omnis femina ꝓphetans ſibylla vocat᷑. Decem auteʒ ſibyllas aper tiſſimis autoꝛitatibꝰ fuiſſe tradunt᷑. Qua⸗ rum pꝛima chaldęa vel perſica fuit cuius Vde.— erat nomẽ ꝓpꝛiũ Sambethe. Secundali⸗ byca.Tertia delphica.in templo delphici appollinis nata quę troiana bella vatici⸗ nata eſt. Quarta italica. Quinta erythꝛaa noie Herophila in babylone oꝛta. quę grę cis ilion petentibꝰ vaticinata eſt perituraʒ troiam. ⁊ Homerum mendacia ſcripturũ Sexta ſamia a ſamos inſula quę ðꝛ he⸗ to. Septima cumana ab vꝛbe cumax. quę 7 dicitur amalthea. ⁊ taraxãdra ⁊ deipho be ſᷣm Virgilium.cuiꝰ ſepulcrum adhuci ſicelia monſtrat᷑.Octaua helleſpontia. in agro troiano nata.quę Solonis ⁊ Cyri tẽ poꝛibus fuiſſe memoꝛat᷑. Nona phꝛygia. Becima tiburtina vel potius ęgyptia.no⸗ mine Abunęa. Quarum oĩm carmina of⸗ ferunt᷑ in quibus de deo ⁊ chꝛiſto ⁊ genti⸗ bus ſcripſiſſe vaticinando manifeſtiſſime compꝛobat᷑. Celebꝛatioꝛ autem inter cęte⸗ ras erythꝛęa phibet᷑ quã eo tempoꝛe vati cinatam nonnulli ferunt.quo roma condi ta eſt. ⁊ in iudęa rex erat Achas vel ſiẽ alij dicũt. qui ei ſucceſſit Eʒechias. Hęc ſane de chꝛiſto quędam manifeſta conſcripſit. Cuiꝰ carmia i qͥdã gręco codice inueniũt᷑ ita in capite habentia. Jeſus chꝛiſtus filiꝰ dei ſaluatto. Gica. cę.f.g.dicit᷑ gladius bꝛeuis vel cultel lus ex vtraq; ꝑte ſcindens ⁊ acutꝰ qͥ maxi me vtuntur qui apud italos latrocinia ex⸗ ercent. Et vt ðꝛ.telũ ẽ in baculo abſcondi⸗ tum. Iñ ſicarius.rij.qͥ ſicam defert.vel ho micida.⁊ ꝓð.bpᷣmã. VUñ Oꝛatiꝰ in libꝛo ſer mo. męchus foꝛet aut ſicarius aut alio⸗ quin. Itẽ Actl.xxj.Eduxiſti in deſertum quattuoꝛ milia viroꝛũ ſicarioꝝ.⁊ ſcribit᷑ ꝑ vnũ.c. Pap. dic. Sicariꝰ dict'. qꝛ ad ꝑpe trandũ ſceł ſit telis armat-. Gicera.rę.fę.ge.eſt omnis potio quę extra vinũ inebꝛiare poteſt. Cuiꝰ licet nomẽ he⸗ bꝛeũ ſit.tamẽ latinũ ſonat. ꝓ eo ꝙ ex ſuco frumenti vel pomoꝛũ efficiat᷑ aut palmaꝝ fructus in liquoꝛẽ expꝛimant᷑.coctiſq; fru gibus.aqua pinguioꝛ.quaſi ſucus colaf. ⁊ ipſa coctio ſicera nücupat᷑. AUnde Luẽ. pSmo. Vinũ ⁊ ſicerã nõ biibet. ☛ Sicima.mę.dicta ẽ ſichen. ſʒ nũ cem Jacob ſicimis manet exit. Sichen ſfiliꝰ fuit Emoꝛ qͥ quãdã vꝛbẽ ędiſli- cauit quã ſuo noie appellauit ſichen.hů̊ he⸗ bꝛaice latine ðꝛ ſicima.mę.Et ẽ ciuitas ſa⸗ marię. Ipſa eſt nunc meapolis ciuitas ſa- . 7 maritanoꝛum. 3 SGycophanta.tę.i.falſus calũniatoꝛ vel vi⸗ lium rerum appetitoꝛ. Fertur tamen ſyco phanta apud gręcos dici ficus comedens a ſycos quod eſt ficus ⁊ phagin quod ẽ co medere. Sed hac ratione dicitur ſic falſus calũniatoꝛ.Cuidam domino apud gręcos miſſę ſunt ficus.quas latenter quidam ſuꝰ famulus comedit. ⁊ cepit calũniari aliuzꝛ ꝰ accuſare ꝙ ipſe eas comediſſet. Tunc do⸗ minus pꝛęcepit aquam calidã bibi ab eoqᷣ comederat ficus.qua bibita ſtatim euomu it ficus.vnde poſtea ſemꝑ dictus eſt ſyco⸗ phanta.i.ficus comedẽs.⁊ qꝛ falſe fuit ca⸗ lumniatus ſocium comediſſe eas ideo ino⸗ leuit cõſuetudo.vt falſus calumniatoꝛ di⸗ ceret ſy cophanta. . Sycos gręce.ficus ðꝛ latue. Siclus.genꝰ ẽ ponderis.Deqͥ Iſidoꝛꝰety. xvj. Sichel qui latino ſermone ſiclus coꝛ⸗ rupte appellat᷑ hebꝛęũ nomẽẽ.hñs apud eos vncie pondꝰ*. Apud latinos aũt ⁊ grę⸗ cos.q̃rta ꝑs vncię.⁊ ſtater medietaſ ⁊ dꝛa chmas appẽdẽs duas. Vñ cũ in l̃is diui⸗ nis legit᷑ ſiclus vncia eſt. Cũ vo apud gen tiles.tũc qrta ꝑs vncięcẽ̃. Sycomoꝛus.ri.arboꝛ quędã eſt in folijs ſi⸗ milis moꝛo.i alijs ficui.vnde ⁊ ficus fatua deꝛ.anc arboꝛem latini celſam vocant ab gltitudine. quia non eſt bꝛeuis vt moꝛus. Inde hoc ſycomoꝛum.ri.⁊ hoc celſuʒ pꝛo fructu illius. Et pꝛoducit mo. Vnde qui⸗ dam. Cum cõcauo moꝛus moꝛiq; ſoꝛoꝛ ſy⸗ comoꝛus.Et facit gtũs płis ſycomoꝛoꝛuʒ. Inuenitur tamẽ ſycomoꝛum per ſyncopã ꝓ ſycomoꝛoꝛum ſicut viruʒ ꝓ viroꝛũ. VUñ ij. Paralip.ix.Tantãq; copiã pꝛebuit ar⸗ genti in hieruſalẽ q̃ſi lapidũ.⁊ cedroꝝ tan tam multitudinẽ velut ſycomoꝛũ ꝗ̊ gignüů⸗ tur in campeſtribus. Sicub.li.rex fuit ſicelię. vñ illa terra dicta eſt ſicelia. Sicut eadẽ dicta eſt ſicana a SZSi cano rege. Iteza ſicelia dicitur ſiculus. la. lum. penulł.coꝛrepta patrium. Unde Oꝛa Toꝛmentũ maius ⁊c̃.Et hic ⁊ hęc ſicelien c neapolis ðꝛ. ⁊ coꝛ.ci. VMñ in Auroꝛa. NMDoſt Eſaupa tius. Inuidia ſiculi non inuenere tyranni. — —ð — — — S= ——— £ f⸗ . c! Gitc 1dien 191 duh. ed⸗ — ☛ — ſen ſis.⁊ h ſe.Et h̊ ſicelides.dę. Iñ hęc ſicelis Dis.i. ſicelienſis.⁊ declinat᷑ patronymice. Vñ Virgiliꝰ Sicelides muſępaulo maio Sidon.ſfuit filius pᷣmogenitꝰ Chanaan. A quo dicti ſunt ſidones.Et hinc ciuitas eo⸗ um in phenicia ſidon dicta ẽ. Iñ h et hec ſidon donis patriũ.Et ſidonia.nię. puin cia adiacens. Iñ ſidonius.nia. niu. Sido nij interpᷣtant᷑ venundantes. Aellingua pheęnicũ.piſcis ðꝛ ſidon.vñ a copia piſciũ ſidon pſdicta ciuitas ẽ dicta. Et interpᷣtat tingens vſq; ad ſidonẽ.⁊ ꝓdu.do. venatoꝛ vel venatrix. VUñ Geñ.xlix. er Sigrach ligua chaldęa.int᷑pᷣtat᷑ decoꝛ me⸗ Sidus.deris.n.g.i.ſtella.vel collectio ſtel⸗ larũ in aliquo ſigno.⁊ ðꝛ ſica ſimul ſeden⸗ do. Iñ ſidereus.rea.reũ.i.res ſideris vel ptinẽs ad ſidus. Spyenes.ciuitas ꝗdã ęgypti. 7 concha.ſiue vas in quo mingebãt.in quo cũ vꝛina cadit facit ſibilatuʒ.⁊ ideo ponit᷑ ꝓ ſibilatu vꝛinę.vel ꝓbombo. AUñ Juue⸗ nalis. Effigiẽq; deęg longis ſiphonib' im⸗ plent. Vel põt h̊ teneri in ꝓpꝛio ſenſu.Nã hmõi vaſa ſuppendebant mulieres ad ſi⸗ mulacrũ pudicitię.faciẽtes quęq; turpia iĩ tẽplo eiꝰ. Siphon etiã vas ðꝛ qͥ vtũt᷑ i oꝛi⸗ ente ad extinguendũ ignẽ. Sigalũ.li.pe.coꝛ.ꝗᷓ mus panis. qͥ qdã minꝰintelligẽtes ſolẽt lerte ſiliginẽ.⁊ ðꝛ a ſige.qð ẽ ſilentiũ. vł ilere.quia videt᷑ ſilere ⁊ tacere inter alias ꝓpt ſui vilitateʒ vel põt dici a ſiligo. Iñ ſi galinꝰ na.nũ.pe.ꝓ.Et ſigaliceus.cea.ceũ Et ſigaleꝰ.lea.leũ.⁊ ſigalonius.nia. niũ. NUñ terra illa ꝗᷓ tali annona abũdat. dicta Eẽ ſigalonia.lonię. Sige. ðꝛ ſilentiũ vel ſilere. Iñ h ſigeuz. gei. ꝓmontoꝛiũ iuxta troiã. Iñ ſige.gea.gcũ qð qñq; tm̃ valet quãtũ troianꝰ7. Sigena.nę.ðꝛ genꝰ piſcis. Sigillũ.li.n.g.dimi.a ſignũ.ðꝛſignũ anuli ⁊illud qð fit in cęra litterarũ ſignum eſt ſi⸗ gillum. Signifer.ra.rũ.pe.coꝛ.i.ferẽs ſignũ. Signũ.ni.n.ge.i.nota.oſtẽtũ.vexillũ.Si⸗ gna dicunt᷑ minoꝛa. oſtenta vero maioꝛa. Itẽ ᷣm Pa¶p̃.ſigna dicunt᷑ argumẽta ra⸗ tionis indicia.notę coniecturę.veſtigia te +☛ ſtimonia Itẽ ſs ſtelleę dicuntk ſigna. quia eas nautę obſeruant in gubernandis remi gijs. Itẽ ſignũ ponitur qñq; ꝓ cuſtodia. AVñ Ecol.xlij. Supꝑ mulierẽ Siphon.phonis.mal.g.i.tuba vel potius dam annona vñ fit peſſi equã. bonuʒ eſt ſignum.i.ſigta cuſtodxia. Syllepſis.eſt diſſimiliũ clauſularũ ꝑ vnuʒ verbũ cõglutinata cõceptio.⁊ ðꝛa ſyn.qð eſt con. ⁊ lepſis.qð ẽ ſumptio vel captio. Silentiũ.tij.n. g. vt dicũt nihil ẽ.ſʒ vbi vor nulla ẽ ðꝛ eẽ ſilentium. Similiter tenebꝛę nihil ſunt.ſed vbi lux non eſt tenebꝛę eẽ d Silentiarł. rij.qͥ in palatio vel alibi ſilenti⸗ um indicit.⁊ ẽ nomen dignitatis. BGilentiarij.idẽ ſunt qð ↄſiliarij vel ſe ecreta rij pᷣncipis qͥ ſilere debẽt ⁊ occultare pᷣnci⸗ pis cõſilia.vt.ff.de mino.l.verũ.glo.iij.l. illud. C. de coobll. Silex. licis. incerti generis. ðꝛ duriſſimꝰ la⸗ pis qͥ ictu ferri ignẽ emittit.qͥ ⁊ focariꝰ ðꝛ. ⁊ coꝛ.ſi. Hñ Virgiliꝰ in.vij.ęnei. Stabat acuta ſilex ſᷣciſis vndiq; ſaxis. Itẽ coꝛ.pe. gti. JIñ ſilicinꝰ.na.nũ.pe.ꝓdu.i.petroſus Et ſiliceus.cea.ceũ.i.res ſilicis.vel de ſili⸗ ce exiſtens. Silicernus. ni. qð 1 ſilicerniꝰ.nij dðꝛ.i.mo ribundus.i.ſilis moꝛtuo.q̃i ſilices cernẽs. i.ſepulcrũ. Vel ðꝛ ſilicernꝰ.ſenex.vetꝰ.in curuus ꝓpt᷑ ſenectutẽ.vicinꝰ moꝛti.⁊ ðꝛ a ſilex ⁊ cerno.eo ꝙ ↄſideret ⁊ cernat terraz ⁊ ſilices.vel quia ꝓpter curuitateʒ cernat terraʒ ⁊ ſilices. Itẽ ſilicernꝰ ponit᷑ qiq; ꝓ firmo ⁊ duro vt ſilex. vt in Phyſiologo. Denuo ſi peccas ſilicernꝰ extas. Giligo. ginis. f.g.ẽ qðᷣdã gen⸗ tritici. ⁊ dici tur a ſeligo.gis.eo ꝙ ſit ſelectũ ab alio.Nã in pane eius ſpecies eſt ᷣcipua. Unð qñq; tenuiſſimus ⁊ puriſſimꝰ flos farinę ðꝛ ſili⸗ go. vñ fit nobiliſſimꝰ panis. Et ꝓducitli. Vnde Juuenalis. Sed tener ⁊ niueꝰ mol liq; ſiligine factus. Iñ ſiligineus.nea.neũ ad ſiliginem pertinens. vel de ſiigine fa⸗ Siliqua.ſicut dicit hugl.genus eſt legumi nis quod poꝛci in africa comedunt. Item ſiliqua dicitur follicułꝰ cuiuſlibet legumi⸗ nis ⁊ purgamenti eius.Et coꝛri.li. Unde Virgilius in pꝛimo geoꝛ. Andepꝛius lę⸗ tum ſiliqua quaſſante legumen. Aut tenu is fetus vicię triſtiſq; lupini. Suſtuleris. ⁊c̃.· Item ſiliqua dicitur quędã arboꝛ. Uñ dicit Iſidoꝛetymo.xvij. Silicon quã lati ni coꝛrupte ſiliquã vocant.ideo a gręc tłe nomen accepit. eo ꝙ ligni eius fructus ſit dulcis Eylon quippe dicunt lignum li⸗ con dulce. Inde hęc ſiliqua dicitur fruct eius qui colligit᷑ ad opus poꝛcoꝝ.Et n eſt viceſimaquarta ꝑs ſolidi. vel rta parſ glſſſis. In hiſtoꝛia ſuꝑ Lucã. xv. ðꝛ ſic. Si⸗ e ni rcoeuen dixit. Et eſt m qᷣſ⸗ dam ſiliqua fructus arboꝛis ſonũ faciẽtis dũ comedit᷑.eſt aũt genus leguminis ſono ris folliculis ⁊ vacuis.qð magis ventrem onerat qᷓ; reſfciat. Syllaba.bę.f.g.i.compᷣhenſio lr̃arũ.⁊ ðdꝛ a fFyllabin grece.qð ðꝛ compᷣhendere. JInde ſyllabicus.ca.cũ. Itẽ ſyllaba cõponit᷑ cuzʒ monos.⁊ ðꝛ monoſyllabꝰ.ba.bũ.i.vnius ſyllabę. Item cum dis.bis.tris.et dicitur diſſyllabus. ba. bum. ⁊ biſſyllabus.ba.bũ id eſt. duarum ſyllabarum. Triſſyllabus. bis. ba. bũ.i.triũ ſyllabarũ.⁊ ſcribunt᷑ per geminũ.s. Itẽ a ſyllaba cõponit᷑ tetraſyl⸗ labus.ba.bũ.i.q̃ttuoꝛ ſyllabarũ. NPẽtaſyl labus.ba.bũ.i.qᷣnq; ſyllabaꝝ.lhexaſylla⸗. bus.ba. bũ.i.ſex ſyllabarũ. Hheptaſyllabꝰ ba. buũ i. ſeptẽ ſyllabaꝝ Becaſyllabus. ba bü.i.decẽ ſyllabarũ. Rolyſyllabꝰ. ba.bũ. i. pluriũ ſyllabarũ.Et inde monoſyllabi⸗ uer.⁊ ſic de aljs pdictis. cus.ca.cũ.⁊c.Et hinc monaſyllabice.ad⸗ HGsSyllogiſmus.mi. ð a ſyn.qð ẽ con.⁊ logoſ ſermo. ſqſi collectio ⁊ ↄiunctio ßmonũ. Jñũ fſyllogiſticꝰ.ca.cũ. Eſt aũt ſyllogiſmꝰ oꝛa⸗ tio.in qua qᷣbuſdaʒ poſitis.neceſſe ẽ aliud accidere ꝑ ea ꝗᷓ poſita ſunt. vt Oẽ animal eſt ſubſtantia.ois hõ ẽ aial.g oĩs hõ ẽ ſbᷣa. hoc totũ ẽ oro qdã· in qua quibuſdã poſi tis.i.pmiſſis duabꝰ pᷣpoſitionibꝰ.neceſſe ꝑ ea aliud ſequi.i.ↄcluſionẽ. Ois g̊ ſyllo⸗ giſmꝰ conſtat ex tribꝰ terminis.⁊ duabus Ppꝓfpoſitionibus quarũ pma vocat᷑ maioꝛ. ſcða vo mino. Biloa vel ſiloe.fons ẽ ad radicẽ montl ſion. qui nõ iugibꝰ aquis.ſʒ in certl hoꝛis ebul⸗ lit. ⁊ ꝑ terrã concauaʒ. ⁊ antra ſaxi duriſſi⸗ mi cũ magno venit ſonittut. Silua.uę.ẽ ſpiſſum nemꝰ ⁊ bꝛeue.⁊ dicit᷑ a ſilen.qð ẽ vaſtitas vel ſilentiũ.qꝛ ſilua eſt. vvbi loca vaſta ſũt ⁊ deſerta et ſilentio ple na Silua etiã int᷑dũ ðꝛ ⁊ fructuoſę arboꝛeſ ⁊infructuoſę. Iñ ſiluoſus.ſa.ſum.i.ſiluis plenus. Silua põt etiã dici a xylon qð ẽ li⸗ Agnũ.q̃ſi xylua.eo ꝙ ibi ligna cedant᷑. et ſic Hm aliqͥs ſcribit᷑ ꝑ.y.gręcũ. ad ſiluã ptinens. Biluius.uij.filiꝰ fuit Eneę.⁊ ðꝛa ſilua.qꝛ natus fuit in ſiuis. Silurus.ri.ꝑuus ⁊ minutꝰ piſcis. Añ Ju⸗ uenalis. Fracta de merce ſiluros. SBGiluula. le. dimi.i.pua ſilua. — Sima ĩterpᷣtat᷑ curuũ. AIñ hecfigura. vo cat᷑ apud gręcos ſima.q̃ſi ſinuʒ.⁊ repᷣſen⸗ tat apud nos hoc elemẽtũ.s. IJñ ſimꝰ.ma. mũ.i.curuus.Et ꝓpꝛie ſimꝰẽ qͥ naſum ha bet recuruũ ſurſũ. Inñ hęcſimia.mię qðdã aial.qꝛ naſum habet recuruũ. Iñ ſimius. mia.miũ.i.ad ſimiã ꝑtinẽs.vłſiłis ſimię. Symmachꝰ.chi.pe.coꝛ.i.cõpungnãs.⁊ ðꝛ a ſyn.qð ẽ con.⁊ machia qð ẽpugna. JIndè hec ſymmachia.chię.i.cõpugnatio. Symbolum. li.eſt collectio ſermonũ.vtĩ cõ ſilio.vel pecuniarũ. VUnð Mꝛouerb.xxiij. Bãtes ſymbola ↄſũment᷑.⁊ ðꝛa ſyn qð eſt con.⁊ bolus moꝛſellus.qꝛ qͥlibet ponit ibi moꝛſellũ ſuũ.i.ꝑticulã. MHapᷣ.vo diẽ Sym bola ꝓpꝛie dicunt᷑ qñ a diuerſis pᷣciũ ↄfici tur in vnũ.vt ⁊ ↄuiuiũ inde paret᷑.hicno ta ꝙ ᷣm theologos nomẽ ſymboli ſilitudi nẽ ⁊ collectionẽ impoꝛtat. Vñ a q̃ttuoꝛ col lectionibus nomen ſymboli imponit᷑.pᷣmo a collectione multoꝛũ hoĩm in vnam ſideʒ ſcðo a collectione ſdicantiũ fidẽ.qꝛ omneſ apli collecti hãc regulã fidei ędiderunt.ita yw vnuſquiſq; að ſuũ erat appoſuit. Anð vt tactũ ẽ.ſymbolũ ðꝛa ſyn.⁊ bołꝰ.qꝛ qui⸗ libet poſuit ibi bolũ ſuũ.i.ꝑticulam.tertio qꝛ ex diuerſis locis ſacrę ſcripturę colligũ tur ea ꝗᷓ credenda ſunt.vt in ꝓmptu habe⸗ ant᷑.q̃rto qꝛ oia bñficia nobis diuinitꝰcol⸗ lata ibi col ligunt᷑ Scias etiã ꝙ q̃ttuoꝛ ſũt ſymbola.ſ.apłoꝝ.qð ſecreto ðꝛ imatutis. in pᷣma ⁊ in completoꝛio.ſ.Credo in deum patrẽ ⁊c̃. Item Nicenũ qð ðꝛ dñicl dieb alta voce poſt euangeliuʒ.qð incipit.Cre⸗ do in vnũ deum. Iteʒz Athanaſij.qð dðꝛ in pᷣma in dñicis diebꝰ alta voce.quod icipit Quicunq; vult ſaluus eẽ.Quartum ſym⸗ bolum eſt iuris.ſ.pᷣmꝰ titulꝰde ſü. tri. etſi. catho.vt ait Iſido.vij.li.etymoł.c.vij.in quo id quod de fide catholica ⁊ ſumma tri nitate in ſdictis ſymbolis continet᷑ confir· mat᷑ ⁊ repetit᷑. BGilua cedua.ẽꝗᷓ ad h̊ vt cedat᷑ deputata ẽ. “M 2 apta cedi.q; facile ſuccreſcit. Sinmils. leę. ẽ flos farinę tenuiſſima. quę ⁊ ſi BGilua paſcua. ðꝛꝗᷓ paſcuis pecudum eſt alſ,⸗: milago ðꝛ.⁊ pollen. vel polł. ⁊ coꝛ.mi. Uñ (ſumunf. in Auroꝛa. Sʒ ſimilã ſpargat oleo ſartagi Simia.mię.vide.S.in ſima. ſignauus. Silua palaris.ẽex qua pali ad podimenta ne friram. —. „— . Silueſtris. cõ. t. ⁊ H ſtre.i. res ſilueſtris. x Gimilago. ginis.f.g.idẽ ẽ quod ſimila.vel ſimilago ðꝛ genꝰ frugis. ? ꝓducitla. Iñ ſi milagine.nea.neũ.de ſimilagine exñs.vł ad ſimilaginẽ ꝑtinẽſ. AUñ Eccl.xxxix.a nis ſimilagineus. Similis. cõ.t.⁊ H le.i.ęqualis.talis qualis ille. ãſi ſimul ille. Et nota qñ dicitur ſimi⸗ lis illi refert᷑ ad vultuʒ. ſed ſilis illiꝰ refert ad moꝛes. Vñ ꝓpha. Quis ſimilis tuiin ℳ₰ℳ Similitudo ẽ cum ᷣm aliquã ſpecieʒ viſam imago exbmit᷑. vel pingit᷑. vel foꝛmat᷑. Fi gura voẽ cũ impꝛęſſione foꝛmę alicuiima go expᷣmit᷑ veluti ſi cera ex anulo effigiẽ ſu mat. Ita dicit Oap. Ael ſimilitudo eſt re rum differentiũ comꝑatio n Boetiũ. Similitudinarius.ria.riũ.ꝑ ſimilitudinem loquẽs.vel ad ſiłitudinẽ ꝑtindsss. Symma.mę.ꝑ duo.m.i.camera. Vñ in vi⸗ ta beati ſilueſtri. Larquinio in ſymma pꝛã dente. vltio diuina manifeſtata ẽ. vbi 4as coꝛrupte legunt ſina. l Symmiſta ſte.i.camerarius.⁊ ðꝛ a ſymma in veteri teſtamento voluit vendere grãm ſanitatis.ſ. ſanitatem gratis data Naama ſyro. Añ ppꝛie venditoꝛ ſpũalium ðꝛ gie: zita a Gieʒi. Emptoꝛ vo ſimoniacus a Si mone. viu tñ vterq; ðꝛ ſimoniac.Cõmitti tur aũt ſimonia tribꝰmodis.ſ.ꝑ muna ma nu. ab obſequo.a lingua. ꝛimũ eſt pecu⸗ nia. Scoᷣm ſeruit indebita impenſa. Ter⸗ tium ẽ fauoꝛ. GSimoniac ca. cũ. q̃ͥ faẽ ſimoniã. ⁊ ðꝛaſimo⸗ ðMD nia. Et ſimonicca. cũ.ĩ eodẽ ſeſu.qð magl deriuat᷑ a Simo. monis. Itẽ a ſimone di⸗ cti ſunt quidã heęretici ſimonici. Hi dicunt creaturã a deo nõ eſſe. ſed a virtute quadaãa ſuperna creatt. Simonides. dis. pe. coꝛ. poeta qdã fuitlyri epla ad Wanalinus Dapis nr.qꝛ ſcʒ ly Vñ iuenit᷑. Hauid ſymmiſta dñi. Ał ſym miſta cõponit᷑ a ſyn.qð ẽ con. myſta. ſteę. qð ẽ ſecretariꝰ.vel myſterij actoꝛ. Iñ ſym⸗ miſta.i.ↄſecretariꝰ.myſterij ↄſc. Simo.monis.fuit ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã ru⸗ cus. Uñ ſimonida metra. Sauid etiam di ctus ẽ ſimonides. AUñ dicit Hieronymin ſimonides rice ſcripſit apud hebꝛęeos ſiẽſi⸗ monides apud gręcos. ſonoꝛũ.vł vocũ.⁊ ðꝛ a ſyn.qð ẽ con.⁊ pho nos. qð ẽ ſonus. Itẽ ſymphonia ð qodã inſtrumẽtũ pꝓpter conſonantiã vocũ. Ind ſymphoniacus. ca.cũ.Et h̊ ⁊ bec ſympho ſtici a Terentio introducti. ⁊ interpᷣtat᷑ cõ pugnans.⁊ ꝓdu.o.in obliquis.ad dr̃am noĩis apli.qð coꝛripit᷑ in obliquis. IJItẽ Si⸗ mo vel Simon dictus eſt qͥda magus.qſi compugnans.quia cum apoſtolis dei pu⸗ gnabat. 2 niſta. ſte. canẽs cuʒ ſymphonia. Ael vt di cit Pap. Symphonia. vulgo appellat li⸗ gnũu cõcauũ ex vtraq; nte pelle extẽſa quã virgulis hincinde mulici feriunt.fitq; i ea grauis ⁊ acuti ex ↄcoꝛdantia ſuauiſſimus cantus. Item ſuꝑ illud Luẽ̃.xv. Audiuit Simon.monis.pe.coꝛ.nomẽ ẽ NPetri apłli. Z interpᷣtat᷑ audiens.vł obedies. Et eadẽ cã aliꝰ aplłs dicxꝰ ẽ Simon.ſʒ ad diſtinctio riarũ choꝛdaꝝ indiſcreta ↄcoꝛdia. Symphonides.dis.pę.coꝛ.dictus eſt nem Simonis. Netri.dictꝰ eſt SZimon ca⸗ naneus de vico galileę cana. vbi dñs aqm mutauit in vinũ. Ipᷣe em ẽ qui in alio euz⸗ geliſta dictus ẽ zelotes. Cana quippe ʒelꝰ interp̃tat. Iñ ʒelotes.i.ęmulatoꝛ. Interpᷣ tatur etiã Simon ponẽs triſticiã. MPꝛeędi⸗ cta bñ ↄueniunt vtriq;. Simoni petro.vi⸗ delicet. ⁊ Simoni cananeo fratri Judę et Jacobi minoꝛis qꝛ vterq; eoꝝ habuit obe dientiã pceptoꝛũ ꝑ executionẽ.triſticia af⸗ ſymphoniam ⁊ choꝝ. dicit glo. Sympho nia eſt diuerſarũ ętatũ ⁊ virtutũ.velut va Ba⸗ uid a muſico inſtrumẽto. qð ẽ ſymphonia Vñ dicit Hieronymꝰ in epla ad Paulinũ vij. Hauid ſymphonides nr. Hic etiam di *. 2* ctus ẽ ſimonides.vt.S.patuit. Simplex. plicis.oĩs ge.ðꝛa ſine⁊ plica. ſi ſine plica vel ꝑtiũ varietate.⁊ coꝛ.pli. Iñ ſimplicitas. tatis. Itẽ ſimplex aliqñ ſumit ĩ bona ꝑte.i.ſine plica malitię ſine duplici⸗ tate. purus. VUñ de Job dicitur. Erat vir ſimplex et rectus. Simplex in effectu. Re flictoꝛũ per paſſionẽ· zeluʒ aiaꝝ per ↄſtan tem feruoꝛem. Gimonia ẽ ſtudioſa cupiditas vel volütas emendi vel vendendi aliqͥd ſpũale vel ſpi rituali annexũ qð ſpũale cenſet᷑ ⁊ ðꝛ a Si⸗ mone mago qui fuit pᷣmꝰ in nouo teſtamẽ⸗ to hui ſceler inuentoꝛ.qͥ voluit emere gra tiã ſpũſſancti a ſancto Metro Siẽ ⁊ Giezi ctus in intellectu. Aliqñ in mala ꝑte ꝓ idi⸗ ota vel fatuo. Et differt ſimplex a ſimplo. quia ſimplex eſt quod caret parte. Sʒ ſim⸗ plum eſt quod habʒ omnes partes eiuſdẽ generis et eiuſdem ſpeciei ⁊ naturę.vt ele⸗ mentum ignis ſimplum eſt. quia quęlibet pars eius ignis eſt. Et quicquid cõſtat ex partibus eiuſdem generis cũ toto ſimpluz BGrymphonia. nig. i. oſonantia vel cõcoꝛdia non duplum v ſi eeſt duplum illius vel triplum. et hoc ẽ ſim Bympfſalma. mat! n. vel hecſympſalma. 4 dicttur. IJtemſimplum quaſi tantundẽ.i. lum vel triplum. ⁊c. vt cũ ðꝛ hoc lum. mę.i.conſonantia pſalmi.vel vocis copu⸗ latio in cãtando.⁊ dicit᷑ a ſ yn.quod ẽ con. pſalmus. ”ůü Simulacrũ.cri.pe.coꝛ.i.imago.effigies.et ðꝛ a ſimulo.las.q̃ſi ſimulãs aliud qᷓ; ſit. Simultas. tati.f. g. i. diſcoꝛdia.lis. inimici⸗ tię. ↄtentio. dolus.⁊ ꝓpꝛie latens odium. Vñ Leo Pap̃. Ceſſent odia. deficiantſi⸗ multates. oia chꝛiſti mẽbꝛa ↄuenidt. qͥ facit eos coꝛnupetare. Gsyn gręce. latine ðꝛ con.vel ſimul ſiãt. Itẽ ſin ↄiunctio cauſalis vel ↄfirmatiua. Iteʒ ſin qͥdã locꝰẽ in deſerto.qͥ ⁊ ſina ðꝛ.Et inę ptat᷑ ſina mandatũ.qꝛ legẽ ibi ſuſceperunt filij iſral. Synagoga interp̃tat cõgregatio. ⁊ eſt pꝛo⸗ piꝛie iudęoꝝ. 2 dꝛa ſyn qð ẽ con. ⁊ goge. qd Eↄgregatio. Sʒ nr̃a ecclia.i.ↄgregatio.cõ Uocatio interp̃ta᷑. Synallępha. eſt abiectio vocalis in ſcanſio ne metri de ſine dictionis.cũ ſequẽs dictõ incipit a vocali. vt apud Juuenalẽ. Sem⸗ per ego auditoꝛ tm nunqᷓ; ve reponam. O 77 em̃ abijcit᷑ de ego. ⁊ hoc poterelegantiam yvyt tollat᷑ hiatus.⁊ ſic in Fynallepha aliqñ ĩ ꝓſa obᷣuat᷑ vt ſumopꝑpe ucit oꝛnatũ. Iteʒ magnope. „ Sinapis.pis.herba ꝗdã.⁊ dꝛa ſilis.⁊ napꝰ eo ꝙ folijs ſit napo ſiłis. Iñ ſinapi.ĩdecli⸗ nabile ꝓ ſemie illiꝰ herbę ⁊ ↄfectiõe illius. herbeę. que fit ex illo. Et inde ſinapicꝰ. ca. cu. pe. coꝛ.⁊ ꝓdu.na.ſinapis. Vñ qͥdã. Si napis cerebꝛum ſed purgat pectus yſo⸗ pus „2 Synaxis grece ſolennitas. latine conuentꝰ Z. a ſyn. qð ẽ con. ⁊ axis.qð ẽ pſalmꝰ.qua ſipſalmoꝝ ↄcurſus. ” Fncategoꝛema.matis.i.ↄſigniſicatiuũ.⁊ ꝓdu. pe. nti.ʒ coꝛ.pe. gti. Vñ ꝑteſoꝛatio⸗ nis alięa noie ⁊ verbo dicunt ſyncatego- BGoyngraph'. phi. dꝛ ↄſcriptio.i.duoꝝ inſi⸗ emata.i.ↄſigniſicatiua ſᷣm dialeticos. incerus.ra.rũ.⁊ h̊ ⁊ hec ſinceris ⁊ ̊ re.in eogẽ ſenſu. i.ſine cera. ſine mollicie. ſine fle xibilitate. ſ.purus. cõſtans. firmus. mun⸗ dus. ſine vitijs. Et pdu.penł. Vñ Dꝛatiꝰ in fine ſcoðę eplłe. Sinceruʒ niſi vas qðcũq; S infundis aceſcit. Itẽ Virgiliꝰ in moꝛeto. Subſedit ſincere foꝛaminibuſq; liquatur. Emundata ceres. Iñ ſinceritas.tat..i.pu ritas.ſine fermẽto malicię ⁊ nequitie. Sinciput.pitis.anterioꝛ ꝑs capitis. Ande Sinciput anterioꝛ ꝑs capitis ðꝛ eſſe. Syncopa.ẽ ablatio de media dictiõe litte⸗ reę aut ſyllabe ↄtraria epentheſi.vt Auda⸗ cter ꝓ audacit. ⁊ cõmoꝛit ꝓ cõmouerit. Synchꝛyſis. ? hyꝑbaton ex oĩ pte cõfuſus. vt Tris notus arreptas in ſaxa latẽtia toꝛ quet. Saxa vocant itali mediſſq; in flucti⸗ bus aras.Eſt em oꝛdo.Tris ſcʒ naues ar reptas notus.i.ventus.in ſaxa toꝛquet q̃ ſaxa in medijs fluctiblatentia. itali vocat Simultum.ti.qͥdã vmis in coꝛnib⸗ arietuz Synchꝛonon.i.vnius tpis.⁊ de aſyn. qd E con. vel ſimul ⁊ chꝛonon.qð ẽ tps q̃ſi vni⸗ tpis.vel ſimul in eodẽ tꝑe. Anð ſhierony mus in ꝓplogo Oſee. Et Oſee ſynchꝛonon Eſaię.i.cõtempoꝛaneus.qꝛ eiſdẽ tempoꝛi bus ꝓphetauerunt. Syndereſis.ðꝛ ſuꝑioꝛ ꝑs rõnis. Syndiaſmos.ẽ eadẽ figura cũ antitheta. Syndicꝰ.ẽ ꝓcuratoꝛ vniuerſi tatis vel col⸗ legij ꝓ certo ſalario ad iudicia ↄſtitutꝰ. ſ. qͥ cam vniuerſitatis agit vel defendit ⁊ dꝛ q̃ ſinguloꝝ cãm dicẽs.Eſt em ſyndicus grę⸗ cc defenſoꝛ latine. Maã officiũ eiꝰẽ agere vy defendere noie vniuerſitatis cauſas p̃ſen⸗ tes vel emergentes.vt. ff.qð quiſq; iurl.in rub.in glo. ́Yñÿ SGꝛtydon. donis.ſf.g.ðꝛ lineũ amictoꝛiũ muli erũ quo humeri operiunt᷑.⁊ qñq; ſimplici ter ðꝛ ꝓ lineo panno. Vñ Matth̊.xxvij. Et accepto coꝛꝑe Joſeph.inuoluit illud ĩ ſyndone mũda.⁊ coꝛ.pe.gti. Vñ i Auroꝛa ua veſtitus erat ſyndone nudus abit. Sinedra.ẽ idem qð ↄceſſus.vt habetur in hiſtoꝛjs. BSyntheſis ſᷣm doctrinale ſit duplicit᷑. Ano modo ẽ accidẽtis mutatio ſeipue numerii numerũ.vt vnica facta fuit mulier qᷓ ſunt modo multę.Sʒ iſte modꝰ nõ ẽ multuʒ in vſu.Alio modo eſt mutatio de ſcða perſo⸗ na ad tertiaʒ.vt Nobis parce de⸗ nr̃os la⸗ net ille reatus. AUnde.Dr ⁊ binę ſpẽs hęc ſyntheſis eſſe. mul ſcriptio.vide.S.in cirographꝰ-.ỹ. Singultus.tus.tui.eſt pꝛotractio anhelit cũ difficultate. AUel ᷣm medicos.ſingultuſ eſt ſonus violentę commotionis oꝛis ſto⸗ machi ex famoſa eius diſpoſitione pꝛoue⸗ niens. Inde ſingultoſus.ſa. ſum.id eſt. ſin gultibus plenus. Et ſingultim aduerbid. ⸗;ð — = — ☛. N i in Paßõ̃. vo dicit. Singultꝰ.ſuſpiriũ.viſcex 4 pulſus.ploꝛatio.gemitꝰ.triſticia.planctꝰ. Et ſbᷣdit. Singult ex ſtomacho fit.aut ex frigoꝛe aut ex frigido bibẽdo.aut ex młto cibo vel potu.aut ex ꝑuo. Singulꝰ.la.lũ.i.vnus vel vnicꝰ. Sʒ in plu rali accipit᷑ diſtributiue. Vñ ſinguli come dunt. i. ſepatim qᷣlibet ꝑ ſe. vnꝰ ⁊ vn ꝑſe. Itẽ a ſingulłꝰ.ðꝛ h̊ ⁊ hęc ſingularis.⁊ hoc re. Iñ ſingularit᷑.Et hęc ſingularitas.tat Siniſtra.ſtrę.dðꝛ a ſino.nis.qꝛ rẽ fieri ſinat. Q aüt ðꝛ ſiniſtra.q̃ſi ſine dextra.etymo.ẽ. Iñ ſiniſter. ſtra. ſtrũ.⁊ ſiniſter.ſtera.ſterũ i. a ꝑte ula.vel malꝰ.contrariꝰ nociuꝰ.Et compꝑat᷑ ſiniſterioꝛ.ſiniſtimꝰ.qð regularit᷑ deberet eſſe ſiniſterrimꝰ. Itẽ a ſiniſter ðꝛ ſi niſteriꝰ. ria. riũ.i.ꝑ ſiniſtrã ductꝰ. vel qͥ ſi⸗ niſtra vtit᷑ ꝓ dextera vel ecõuerſo. BSyniugus.ga.gũ.i.eiuſdẽ iugi.vel ſub eo⸗ dem iugo poſitꝰ.vide.S.in cõiugus. Synecdoche.ẽ ſigtio pleni intellectłꝰ capax cũ plus minuſ ve ꝓnũciat.aut em̃ totum a ꝑte oſtendit.vt Verbũ caro factum ẽ.Et Eramꝰ in naui vniuerſę aĩę cẽtũ ſeptuagi⸗ taſex.ic em minꝰ dicẽs pł ſigt.Aut ecõ⸗ tra.a toto ꝑtẽ.vt Mropt᷑ paraſceuẽ iudęo rum.aqꝛ iuxta erat.in monumẽtũ poſuerũt illũ. Et tulerũt dñm meũ. ⁊ neſcio vbi po⸗- ſuerũt eũ.dñm dicit.cũ ſolũ dñni coꝛpꝰquę⸗ reret. NPlus em̃ dicẽs minꝰ ſigt. Hugl. vo dicit. ꝙ ſynecdoche.ẽ ꝗdã figura.cũ quod ptis ẽ attribuit᷑ toti.⁊ ecõuerſo.Et ẽ etiaʒ qdã coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ appellat᷑ apud lati⸗ nos intellectio. Eſt em intellectio totiꝰ per ꝑptem.vel ꝑtis ꝑ totũ.vel vniꝰꝑ plura. vł pluriũ ꝑ vnũ cognitio. Synodus.di.f.g.pe.coꝛ.i.cetus ↄuentꝰ co mitatus. ↄgregatio.⁊ ꝓpꝛie ſenũ vel ſſbi⸗ teroꝛũ.qð ſolẽt fecere epᷣi. Sinon.fuit qͥdã ꝓditoꝛ.vide.S.in excedra. Synonymꝰ.ma.mũ.i.vnius noiĩs cũ alio.⁊ ðꝛa ſyn qð ẽ con.vel ſimul.⁊ onoma qð ẽ nomen. Synonymũ nomẽ ẽ illud qð ideʒ cum alio noie ſigniſicat. Sũt aũt ſynony⸗ ma quę ⁊ multiuoca ⁊ vniuoca dicunt᷑ no mina.i.diuerſa nomina pᷣncipalit᷑ idem ſi⸗ gnificantia ⁊ appellantia. Inde hęc ſyno⸗ nymia. mię.i.vniuocatio. Sʒ qũq; poni ꝓ ononymia hac ſimilitudie.qꝛ ſicut ſyno⸗ nymia ẽ.qñ idem ſub diuerſis vocibus ſi⸗ gnat᷑.ita ononymia c.qñ vna voce diuer⸗ ſa ſignt᷑.Et deſcribit᷑ ſic ſynonymum.Sy nonyma. ſunt plura noĩa idem ſigniſicãtia tam in ꝓpꝛijs qᷓ; i appellatiuis. In ꝓpꝛijs vt publius. Coꝛneliꝰ. Africanus.Scipio. In appellatiuis latinis.vt mucro.gladiꝰ. ata. enſis. Synopis. pidis. coloꝛ quidã rubeus. ⁊ p6 6 dici ſynopis. ̃ſi ſanguis nobilis.quia ſan in. xix. etymo. vbi agit de coloꝛibꝰ. Syno⸗ pis inuenta eſt pᷣmũ in ponto inſula. vnde aſynope vꝛbe ponti nomẽ accepit. Speci⸗ es eius ſunt tres rubꝛa.⁊ mimꝰrubẽs.⁊ in has media. Unde ieremię.xxij.Et facit laquearia cedrina.pingitq; ſynopide.Et coꝛ.pi. H Syntagma gręcũ ẽ.i.dogma.ſtructura.oꝛ⸗ dinatio. Vn Hieronym' in ꝓlogo. Geñ. Queę ꝓpꝛiũ ſyntagma deſiderãt. Syntalis.taſis. vel ſyntaſeos.i. ↄſtructio. 28ꝛz a ſyn. qð ẽ con.⁊ ſtaſis.qð ẽ ſtans vel ſtatus.q̃ſi ↄſtans.ppꝛie illa ↄſtructio vvbi voces ſimul ſtant ⁊ ↄgruũt cũ intellectibꝰ vkecõuerſo. ſᷣm Hugſ. Map. vo dic. Syn taſyn gręci dicunt oꝛdinationẽ ſiue ↄſtru⸗ ctionẽ dictionũü. Syntheton.ẽ qdã figura.qñ ſcʒ due oꝛatio⸗ nes iungunt᷑ in vna. Syntoma. pe. pdu. Syntomata.i. acciden „ tia febꝛiũ ſunt. vt doloꝛ capitis.fluoꝛ nari⸗ um. vomitꝰ.impetus.⁊ ſimili. Syntonomia.vel ſyntomia.i.conciſio.⁊ ðꝛ a ſyn. qð ẽ con. ⁊ tomos.qð ẽ diuiſio.vłſe ctio. vel ceſio. Syntonus. ni. pe. coꝛ. ðꝛ a ſyn. ⁊ tonus.qſi totus ſonus.vel duplex ſonꝰ. 2 „ ☛ Sinus.nus.nui.m.g.i.gremiũ.collectõ ve ſtis. Et ſinus.palpebꝛa.Et ſinꝰ receptacu lũ maris.ſc naturalis poꝛtus vellitus ex⸗ elſum fluctibus. Vñ Actl.xxvij. Sinũ vo quendã ↄſiderabant habentẽ litus. in qu cogitabant ſi poſſent eijcere naue. Itẽ ma ioꝛes receſſus maris dicunt᷑ ſinus. Itemſi nus altaris dicebat᷑ in quo ↄſumebantur· igne que ponebant᷑ ſuper altare. Et in iIſta ſigtiõe accipit Eʒech.xliij. Eta ſinus ðꝛ ſi nuoſus.ſa.ſũ.i.ſinibꝰ plenus vel amplus. dilatatus. vel curuatus. Iñ ſinuoſitas.ta tis. Itẽ a ſinus ðꝛ hocſinũ.ni.vas in qu- mulget᷑ lac. pᷣma ꝓducta ꝗ in ſinus coꝛripi tmur. AUñ Airgilius. Sinu lactis ⁊ hec celi·· ba pꝛiape quot aniis. Sinus Abꝛaę ſicut dicit magiſter i hiſtoꝛijſ locus eſt in ſuperioꝛi margine inferni. ali quantũ habẽs lucem ſine omni pena mate niali. in qͥ erant aiepdeſtinatoꝝ vſq; ad de ſcenſum chꝛiſti ad inferos.qui loc pyl ſui guineum habet coloꝛẽ. Et vt dicit IJlido. tranqᷣllitatẽ ſinus Abꝛaę ðꝛ. vt ſinũ maris dicimus. Et dicebat᷑ Abꝛaę.qꝛ ipᷣe fuit pᷣ⸗ ma via credẽdi. Ipᷣe em pᷣmꝰ publice ſdi⸗ cauit vnũ deũ tm ee. uũc tñ locũ vocauit JYob tenebꝛas ꝓ tedio expectandi dicens. Straui lectulũ meũ in tenebis. Synzygus. ga. gu. i. ↄiuũctꝰ vel ↄiugatꝰ.vñ aſyn. qð ẽ con.⁊ ſygũ vł iugũ. Iñ hec ſyn 3 ygia.gię.i.ↄiugatio.vñ ⁊ ꝓpoꝛtional cõ iunctio elementoꝛũ vel numeroꝛum ðꝛ ſyn Iygia. Et ẽ ꝗqdã plana.ꝗdã cubica.i.ſolida figura.ſʒ h̊ͥ ad aliã ſcientiã ſpęctat. Synʒzy gia etiã ð ſi pes extendat᷑ vltra numerum quattuoꝛ ſyllabarũ. Vñ ſynʒygię dicũtur pentaſyllabi ⁊ hexaſyllabi pedes.hi non ſunt pedes.ſʒ appellant᷑ penthaſyllabi. et HRsrackhab. s vltre qnq; vel ſex ſyllabas nõ ꝓcedunt. Sʒ apud gręcos dicunt᷑ ſyn⸗ 7 ygię.q̃ſi ꝗdã ↄiunctiones vel declinatio⸗ nes.quia ex quo menſuratio dictiõis quę pes eſt. extẽdit᷑ vltra numeꝝ quattuoꝛ ſyl⸗ labarũ.nõ ðꝛ pes.ſʒ ſynʒygia. Papᷣ.vero dicit Synʒygia ↄiuga ſyllaba vt mei.tui. ſui. vel ſapiẽs.ſapient᷑.ſapientia. Gion. mons eſt in hieruſalẽ.⁊ ſepe ponitur ꝓipᷣa ciuitate.Sion hebꝛaice.latine inter ptat᷑ ſpeculũ.vel ſpeculatio.qꝛ in ſublimi ↄſtructa eſt.⁊ de lõge venientia cõtempla tur vel ſpeculat᷑.Hheęc ſepe eccliam militan tem ſiꝗt. in qua deũ ꝑ ſpeculũ ⁊ i enigma⸗ tę ſpeculamur. Or etiã aliqñ ſion. mr hie⸗ ruſalẽ.qꝛ ſion tanqᷓ; mr̃.filiã hieruſalẽ ꝓte gebat ⁊ defendebat. Siparũ.genus veli vnũ pedẽ hñs. qͥ iuua⸗ re nauigia ſolent quotiẽs vis veli langue⸗ ſcit.qð ex ſeparatiõe extimat᷑ dictum vᷣm SBiparla ri .dꝛ cibꝰ vel pᷣciũ cantoꝛis.et qͥc⸗ qᷓd ante cantantẽ ꝓ pᷣcio ſuſpendii. Siqͥs.ſiq̃.ſiquod.vel ſiqd.i.aliqs. ⁊ habet grauẽ accentũ.ſicut neqͥs. Siracuſa.ſę.ciuitas ſicilię. Jñ ſyracuſanꝰ. na.nũ. AUn Act..xxviij.Et cũ veniſſemus ſyracuſam. ⁊ ꝓpdu. ctlu. 3 Syraſirim.libᷣ qͥ ðꝛ canticacanticoꝛũ.vt diẽ Hhieronymꝰ in ꝓlogo puerbioꝝ. Syraſi⸗ — — ☛Rt — „ rim. qð in lingua nr̃a vertit᷑ cãticũcãticoꝝ SGyren.i.tractꝰ.⁊ acuit᷑ in fine. Itẽ ſyrẽ.nis ⁊ tũc acuit᷑ ſy.⁊ ꝓd.pe.gti.vide in ſyrena. Syrena.nę.⁊ hęc ſyren.renis.⁊ facit actm ſyrenẽ.vel ſyrena.ẽ mõſtrũ marinũ quod dulcedine ſui cãtus.nautas ad ſe trahit. ⁊æ ſubmergi facit. Iñ ſyrenicꝰ.ca.cũ.i.dulciſ ⁊ ꝓnoia dicunt᷑ ſynʒyga vel ſyniuga latie 1 delectabilis. ⁊ affectiu⸗ ſeu attractiuꝰcã⸗ tus ⁊ periculoſus. Itẽ ſyrenę.dicunt᷑ ſer⸗ pentes cũ alis.qui plus currũt qᷓ; equi.ſed etiã volare dicunt᷑.quaꝝ tm̃ virus ẽ.vt p⸗ moꝛſũ añ moꝛs ſequat᷑ qᷓ; doloꝛ ſentiatur Ehñm lHugl. In glo. at Eſa. xiij. ſuꝑ illð. Et ſyrenę in delubꝛis voluptatis. ðẽ ſic. Sy⸗ renę ſunt aĩalia vel ſerpẽtes criſtati ⁊ alati Vel vt alij dicunt.piſces marini in ſpecie muliebꝛi. Iſidoꝛꝰ aũt.xj.etymoł. vbi agit de poꝛtẽtis. ſic dicit. Syrenes tres fingũt fuiſſe. ex ꝑte virgines. ⁊ ex ꝑte volucres. habẽtes alas ⁊ vngulas.quaꝝ vna voce. altera tibijs. tertia lyra canebat.ꝗᷓ illectos nauigantes ſuo cantu in naufragia trahe⸗ bant. Scom aũt vitatẽ meretrices fuerũt. Aqnq; tranſeuntes ducebant ad egeſtateʒ Ps ſictę ferunt inferre naufragia. Alas aüt habuiſſe ⁊ vngulas dicunt᷑.qꝛ amoꝛ ⁊ volat ⁊ vulnerat.quę ideo in fluctibus cõ moꝛaſſe dicunt᷑.qꝛ fluctꝰ.i.venerẽ creaue⸗ runt. ⁊ pdu. hanc ſyllabäre. Syria. rię.qdã ꝓuincia dicta a qͥdã indige⸗ na. vel vt dicunt qͥdam. Syrin fuit nepos Abꝛax.⁊ Cethurę.a cuiꝰ noie ſyria dicta ẽ Et antiqͥ aſſyrios vocabãat.qͥs nunc ſyros yocamus. Iñ ſyri.ria.riũ.⁊ ſyrꝰ.ra.rum Vnñ ⁊ ſyri lapis ðꝛ qui in ſyria reperit᷑. Et ſyriacus.ca.cũ.de ſyria exñs. Vñ ⁊ ſyria⸗ ca ðᷣꝛ vitis vel vua. vel qꝛ de ſyria allata ẽ vel qꝛ nigra ẽ. Inuenit᷑ etiã Syrus ꝓ pꝛo pꝛio noie. Syrina.ſyrinatis.i.cauda veſtis feminarũ Syrina.etiã ðꝛ ſeries longa oꝛationis.teno reim ſuum vſq; ad vltimũ ſeruãs. Syrina etiã ðꝛ liber.vel reuolutio chartarũ.qꝛili bꝛo ſunt multę reuolutiões ⁊ plicaturę.ſiẽ in cauda veſtis muliee.· Syromates.tis.m.g.i.gladiꝰ. . Spromaſte.tes.i.foꝛtitudo. Syropheniſſa. dicta ẽ mulier cananea gen⸗ tilis. Cananęi em̃ quondã iudęã incolue⸗ runt.ſʒ poſt diſperſi ſunt.Ex hac diſpꝑ ſio⸗ ne erat mulier iſta ex ſyrijs ⁊ phenicib oꝛ⸗ ta. Uñ Marci.vij.Erat aũt mulier gẽtitł᷑. ſyropheniſſa genere. Itẽ iuenit᷑ ſyrophe⸗ nix. cis. UVñ Juuenalis. Teret idumeęſ rophenix incola poꝛte. Sura eidem en goHipe. „ yrtis.tis.f.g.ðꝛ a ſyren qð ẽ tractus. Et ſunt ſyrtes loca ꝑiculoſa in mari dicta ab attractiõe arenę ĩ cumulos.Eſt vo ibi ieqᷓ litas maris ⁊ terrę.⁊ in vno loco eſt aq̃ pꝛo fundiſſima.in alio vadoſa.vñ ꝑiculum eſt 2%2—— N cle⸗ dloe⸗ nic R opbe⸗ neeſ s.Et dnch oie kaiſn⸗ uunch Syrtus.ta.tũ ulac trãſire. vm lHugl. Paß. vo diẽ. Syr tes.tractus aquaꝝ rapaces.ſcopuli ſupꝛa mare.loca arenoſa vel arida accedũt et re cedunt. — id eſt. ſpinetiu. Siſara interpᷣtat᷑ futurũ iudiciũ.vł gaudij excluſio.vel ęqui miſſio.ꝓpꝛiũ nomen cu⸗ iuſdã viri ĩ lib. Judicl.⁊ coꝛ.pe. Vñ ĩ Au roꝛa.Currũ deſeruit. Siſara terga dedit. Siſtarcia.cię.vas ẽ repoſitoꝛiũ.ſic ſaccꝰvel pera.Et ſunt ſiſtarcię nautaꝝ dictę ꝙ ſint ſute. vel vaſcula in qͥbꝰ poꝛtant᷑ cibi. Anð j. Regl.ix. Manis deficit in ſiſtarcijs nr̃is. Et iſta lr̃a cõiter habet᷑ in biblijs coꝛrectis Quidã vo dicunt ciſtarca.vñ Pᷣm eos de bet dici i ciſtarcis nr̃is.a ciſta.⁊ arca.Alij dicunt ꝙ a ſuo ſuis.ðꝛ hęc ſiſtarcia.cię.id ẽ ſubſtantia.⁊ ꝓpꝛie nautaꝝ.eo ꝙ ſuta ſit vel qꝛ ſit ſita.i.collocata.oc videt᷑ ſenti⸗ re Huguitio. W Syſtole.les.⁊ ſyſtola.lę.eſt coꝛreptio ſylla⸗ be naturalit᷑ longe ↄtraria extaſi.qꝛ ſic ex⸗ taſis ꝓducit bꝛeuẽ ſyllabã.ita ſyſtole coꝛ⸗ ripit longam.vt Aquoſus oꝛion.cũ oꝛion ꝓducte dici debeat in penł.Et apð Cato⸗ nem.Hoc vide ne rurſus leuitatis crimie dãnes. Vltima em huiꝰ verbi vide coꝛripi tur.cum ſit ſecundę coniugationis ⁊ ꝓdu ci debeat. Viſtrũ.ſtri. n. g. i. tuba. ⁊ ðꝛ a ſiſto.ſtis. vel ð ſic ab inuentrice. Ael ſiſtrũ lingua egy⸗ ptiaca ðꝛ tuba cũ qua Iſis deſcribit᷑. Naʒ in hmõi ſacrificijs ea vtunt᷑. Uñ.j. Regl. xviij.legit᷑. In tympanis lęticię ⁊ i ſiſtris ⁊pſᷣcinebant mulieres. Sitis.tis.f.g.deſideriũ bibendi. Inde ſiti cula.lę.dimi.pꝑua ſitis. Et ſiticuloſus.ſa. ſũ.qͥ aſſidue ſuit vel aliquãtulũ ſitiens. Sytropodes.ſunt coquẽdi cã vaſa fictilia. cũ tribꝰpedibꝰ.ſᷣm NPapᷣ.⁊ videt᷑ cponi a ſyn.qð ẽ con.⁊ tris ⁊ pes.q̃ſi cũ tribꝰpe dibus vas. Quidã aũt dicũt citropodes a citra ⁊ peſ.qꝛ pedes hʒ citra ſuꝑioꝛẽ fabcã Situla.lę.pe.coꝛ.reſtis ẽ qua aqua trahit᷑. vel potiꝰ ipᷣm vas.⁊ ðꝛa ſitio.qꝛ apta ẽ ſiti entibus ad bibendũ.qð vas greci cadum vocant. Itẽ ſitula.lęẽ qdðᷣdã genꝰ ſerpen⸗ is. Iñ ſitella. lę. dimi. i. Pua ſitula. itus.tus.tui.i.repauſatio.vel oꝛdinatio vel repoſitio.vel modꝰ.vel natura.vel ve tuſtas vel humoꝛ vellongitudo tꝑis. vel negligentia. N negligẽtia ex vetuſtate ſe .i. attractiuꝰ ſpinoſus.⁊ ð? a ſyren quod eſt tractus.Et hoc ſyrtuʒ.ti. quit᷑⁊ ðꝛa ſino.nis.Et ſitus.ta.tũ.nomẽ i.poſitꝰ.⁊ voluerũt qͥdã ꝙ in hac ſigatiõe ſitus deriuet᷑ a pono.nis ꝑ aufereſim. aſi poſitus.ſed aufereſis nõ fi niſi in cõpoſita dictione. ᷣm hugl. i.l apis pᷣcioſus.viridẽ hñs coloꝛẽ.cui nihil viridius comꝑat᷑.Nã her bas qͥʒ virẽtes.frondeſq; exuperat.Solo em intuitu implet oculos.nec ſaciat.Scul pentibꝰ quoq; gẽmas.nulla gratioꝛ oclkoꝝ refectio reficiens circa ſe viriditate reꝑcuſ ſum aerẽ. IJñ ſmaragdinꝰ.na.nuʒ.nomen poſſeſſiuũ.pe.p. Vn i Auroꝛa. Seq; ſma ragdinis miſcet vbiq; coloꝛ. Inuenit᷑ etiã ſmaragdo.dinis.idẽ qð ſmaragc. et coꝛ. pe. gti. Iñ ſmaragdineꝰ.nea.neuʒ. AUnde Apoc.iiij.habent quędam biblię.Et iris erat i circũitu ſedis ſilis viſioni ſmaragdi⸗ nis.Alię habẽt ſmaragdine.⁊ tũcẽ nome poſſeſſiuũ. Smigma.matis.n.g.ẽ qdðᷣdã vnguentũ vel cõfectio vnguẽti vel ſapoꝛis.vel aliquarü aliarũ reꝝ boni odoꝛis. Vñ Danielis.xi/ Afferte mihi oleũ ⁊ ſmigmata vt lauer In uenit᷑ etiã migma ſʒ aliud ſigt.vide.S. pꝛetat᷑ canticũ eoꝛũ. Sobna.nę.ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdaʒ viri.de q habet̃ Eſa.xxx vj.Et ſobna ſcriba.⁊ inter pꝛetat᷑ ſedẽs.vel ſedes ſeu diuertẽs. Soboles. lis.i.ꝓgenies.ſ.ſiliꝰ vel filia.⁊ ð a ſuboleo.les.eo ꝙ ſuboleat.i.ſuccreſcat. Sobꝛinꝰ.ni.m.g.i.ſliꝰ ſoꝛoꝛis.⁊ ðꝛa ſoꝛoꝛ. q̃ſi ſoꝛoꝛinꝰ. In hęc ſobꝛina.nę.filia ſoꝛor! qſi ſoꝛoꝛina.Et ꝑ cõpoſitionẽ h̊ ↄſobꝛinꝰ. ni.i.cognatꝰ. Ael cõſobꝛini dicunt᷑ filij du arũ ſoꝛoꝛũ.vł fratris ⁊ ſoꝛoꝛis.ãſi ↄſoꝛoꝛi ni. IJñ hec ↄſobꝛina.nę.⁊ coꝛ.hbe. Sobꝛius.bꝛia.bꝛiũ.i.abſtinens.⁊ ðꝛ a ſe. ?ꝰ SGmirna. ne. f. g. ali? minoꝛis ꝓuincia. ⁊ int bꝛia. qð ẽ mẽſura.q̃ſi ſebꝛiꝰ.i.ſecũ habens bꝛiã. Iñ hec ſobꝛietas.tatl.Et differt a pu dicꝰ. Vñ qͥdã. Sobꝛiꝰ a mẽſa.de lecto ſur⸗ ge pudicus. Iñ ſobꝛiolus.la.ũ.i.aliquãtu lum ſobꝛius. Soccus.ci.m.g.ẽ qdðᷣdã calciamentũ comę⸗ doꝛu. ⁊ ðꝛa ſaccus.eo ꝙ ſaccũ habeat in ps plante imittit᷑.⁊ ꝑ metonomiã ðꝛ qniq; comędus. Iñn ſoccellus. li. dimi.i.puꝰ ſoc⸗ cus.Et ſoccatꝰ.ta.tũ.i.ſoccis indutus.vł ſoccos habens. dD l GSocer. ceri. m.g. ðꝛ pater vxoꝛis vel mariti ⁊dꝛa ſocio.as.qꝛ ſociat᷑ genero vel nurui ⁊ ipᷣe ei. Inde ſocerinꝰ.na.nũ.Et hęc ſocrꝰ hui ſocrus.mater vxoꝛis vel mariti.Etꝑ cõpoſitionẽ hic ꝓſocer.ri.pater ſoceri vel ſocrus.q̃ſi ſecundus ſocer.Et hęc pſocrꝰ mater ſocrus vel ſoceri. Et coꝛ.ſo. Vñ in gręciſmo.Eſt ſocer vxoꝛis genitoꝛ ſocrus genitrirB;. . Socius ꝓpꝛie ẽ in ꝑiculo.Collega in officõ Comes in itinere.Conſoꝛs ĩpᷣmio.Soda⸗ lis in menſa. vel in ſede.qſi ſedalis. Iſido. etymo.x.dicit ꝙ ſocij dicunt᷑ ppter pericu li aut opis ſocietatẽ. quaſi in vna caliga vł ſocco. vel in vno veſtigio manẽtes.⁊ tunc ſocius ðꝛ a ſoccus.qð ẽ calciamentũ comę doꝛũ. vel a ſequoꝛ. queris. Iñ ſocia. ie Inuenit᷑ etiã ſociꝰ.cia.ciũ. Et᷑ coꝛ.pbmam. Vñ Ouidiꝰ de arte. Nõ bñ cum ſocijs re⸗ gna venuſq; manet. Iñ ſocietas.tatis.ðꝛ pax. fedus.⁊ ſocioꝛũ vnitas. Sodalis.cõ.t.⁊ h̊ le.i.ſocius in menſa.vel ſcutella.vel in ſymbolis. Iñ hec ſodalitas tatis.i.ſocietas.amicitia. Et h̊ ſodaliciuʒ cij.ꝓ eodẽ. Unde Ouidi. Jure ſodalicij. qui mihi iunctus erat.Et ſodalis p amico ðꝛ.⁊ comꝑat᷑.vñ inuenit᷑ ſodaliciꝰ.i.ami⸗ cabilius. Et ꝓdu. pe. Sol. ſolis.m. g. ðꝛ a ſolꝰ.eo ꝙ ſoł luceat ob ſcuratis cũctis alijs ſideribꝰ ſuo ſplendoꝛe Iñ h ⁊ hec ſolaris.⁊ h re.i.res ſolis.vład ſolem ꝑtinens.Et ſolanus.na.nũ.pe.pð. poſſeſſiuũ.Ex qͥ ſubſolanus.Et ðꝛ ſol. q̃ſi ſolus luceaen. W Solaciũ.cij.oblectamẽtũ.leuamẽ refrigeri um. ↄſolamẽ. Solamẽ.inis.idẽ. Solariũ.rij.ðꝛ a ſol.q̃ſi ſolauriũ.qꝛ ſoli ⁊ ae ri.vel auris patauat. —M Solax.lacis.ẽ pecꝰ multũ depaſcs. Solea.leę.f.g.ðꝛ a ſolũ.eo ꝙ ſolũ pedes te⸗ gat. vel qꝛ ſolo terrę adheęret. IJñ ſoleola. le.dimi.i.ꝑua ſolea. Solẽnis.cò.t.⁊ H̊ nę.i.celebꝛis feſtiu⸗ Indð ſolennitas. tatis. Et h̊ ſolẽne.nis. ꝓ eodẽ. Et cõponit᷑ a ſoleo ⁊ annus.qꝛ ſolet eẽ ſin⸗ gularis annis. vela ſolido. das.i.firmo:qꝛ ſolidũ ꝓpter religionẽ mutari non debeat Et ſdicta vocabula ſcribenda ſunt ꝑ vnũ l. duo. n. ⁊ nunqᷓ; E-m. .Pp. W Solers. lertis.oĩs.ge.i.ſi/ apiẽs.ingenioſus. ſagax. cautus. ⁊ a ſolon qð ẽ totum vel multum.⁊ ars quaſi totus vel mult⸗ in ar⸗ te.Et ſm hoc põt ſcribi ꝑ vnũ.l. Ael com ponit᷑ a ſollici.ta.tũ.⁊ ars. q̃ſi ſollicitus inarte ⁊ vtilis. ⁊ m Gᷓ ſcribit᷑ ꝑ duplex.l. Iññ hec ſollertia. tię.i. ſollicitudo. vigilan⸗ tia. aſtutia.ſagacitas.induſtria.⁊ ꝓdu.ſo — NVñ quidãaã. Exiguo pulcrã ducit ſollertia vitã. i. ſapiens ⁊ cautus hõ. Sollicitus. ta.tũ.i.curio ſus.anxiꝰ.⁊ cõmo tus. Iñ ſollicitudo. dinis. curioſitas. anxi etas. Solidus.da. di.i.integer. firmꝰ. dðꝛa ſoli⸗ do. das. qð ẽ firmare.itegrare.⁊ qnq; ſyn copat᷑.⁊ ðꝛ ſoldus.da.dũ. Itẽ hicſ. olidus di.ẽ qdᷣdã pondus.⁊ dðꝛ ſolidꝰ.qꝛ nihil illi deeſſe videt᷑. Solidum vo integrũ ⁊ totuʒ veteres dicebant. Jpm. vel ipe quoq; nu⸗ miſma a numa vocat᷑.vel nomiſma.qꝛ no⸗ minibus pᷣncipũ ⁊ effigie ſignet᷑.Ab initio vo vnũ numiſma. vn argenteus erat ſoli dus. Apud latinos alio noie ſextula dicit̃ qꝛ vncia compleat᷑ ſex ſolidis. Huũc vulg⸗ aureũ ſolidũ vocat.cuiꝰ tertiã ꝑtẽ dixerũt tremiſſeʒ.qꝛ ſolidũ faciat tremiſſis. Et nõ ꝙ ꝓillo pondere dicendũ ẽ ſolidꝰ.⁊ nõ ſol dus. niſi ſyncopet᷑ in ſyllaba. Iñ ſolidari⸗ ria. riũ.ad ſolidũ ꝑtinẽs.vel ſcʒ ſolidos ac cipiens..vel ꝓ ſolidis ſeruiẽs. Solifuga.gę.pe.coꝛ.qðdã aial.eo q fugiat ienn vt dicuͦt muſeraneus.qui eſt aranię Soliloquiũ.quij.n.g.i.ſolitariũ eloquium ſcʒ cũ noſipſi nobis ad interrogata reſpon demus. Ande quid liber Auguſtini di⸗ ctus eſt ſoliloquin. Solyma. hieroſolyma dicta eſt coꝛrupta a poetis ſolyma. Iñ ſolymꝰ.ma.mũ. AUnde Juuenalis. Interpꝛes legũ ſolymoꝛum ⁊ magnꝰ ſacerdos. Soliſequiũ.vel ſolſequiũ.q̃dã herba.ſ.he⸗ liotropiũ qꝛ ſe ↄuertendo ſequit᷑ ſolẽ. Nã ſole oꝛiente ⁊ occidẽte floꝛes aꝑit ⁊ claudit Solitariꝰ.ria.riũ.i.oſuetꝰ.⁊ ðꝛa ſolit. Et hec ſolitudo.i.ↄſuetudo. Itẽ ſolitari põt deriuari a ſolus.vide in ſolus. Solitudinariꝰ.ria.riũ.i.ↄſuetus.⁊ ðꝛ a ſo⸗ litus. Itẽ ſolitudinariꝰ.i.ſolitariꝰ.vel ĩ ſo⸗ litudine cõmoꝛans.vel ad ſolitudinẽ per⸗ tinens. ⁊ tũc ðꝛ a ſolus. ’”GDGU Solitudo.dinis.i.ſingularitas.deſertũ.ſo litaria manſio.ſiue locus carẽs frequẽtia hoim. ⁊ ðꝛ a ſolus. —— Solitus.ta.tũ.i.frequẽs.aſſuerꝰ.aſſiduus vſitatus.Et componitur inſolitus.ta.tũ. .i. inconſuetus. ”M Soliuagus. ga.gũ.pe.coꝛ.qͥ ſolus vagat᷑. Soliiũ.lij.neu.ge.regia ſedes.⁊ ðꝛa ſedeo. — — ⸗— ——- — — 8 gquaſi ſediũ a ſedẽdo.vel ſoliũ ðꝛ q̃i ſolidũ qꝛ de ſolidis lignis fiat.vel ðꝛ a ſolꝰ q̃ſi ſoli us ſedes. Soloe.q̃dã ciuitas int᷑ gręciã ⁊ barbariam Solęciſmꝰ ðꝛ a ſoloe ciuitate.vel a pplo illi us ciuitatis.qͥ ex vꝛbe ſoloe ꝓfecti.cũ apð athenienſes cõmoꝛarent᷑ vt illoꝑ linguam diſcere vellent. ſuã parit᷑ ⁊ eoꝝ linguã coꝛ rumpebant.vñ ⁊ libuit athenienſibꝰ vt il⸗ lud vitiũ ſolęciſmus vocaret᷑. Aela ſoloe ciuitate ðꝛ ſolęnſis ſe.⁊ h̊ ⁊ hec ſolęcenſis. ⁊h ſe.⁊ cõponit᷑ cũ mos moꝛis.⁊ ðd h ſolę⸗ ciſmus.mi.quaſi mos ⁊ ↄſuetudo ſolecen ſiũ.Cũ em̃ ſolęcenſes in confinio gręcię et barbarisę ſiti eſſent.ptim barbaroꝛũ moꝛe. ptim gręcoꝝ loquẽtes.linguã habebãt cõ fuſam.Cũ em vtrãq; vellẽt ſibi defendere vtrãq; coꝛrumpebãt.li cũ romã venirẽt vt linguam latinã addiſcerent.eã maxime coꝛrũpebant. vñ inoleuit ↄſuetudo.vt qð libet vitiũ in oꝛatiõe.diceret᷑ ſolęciſmꝰ.q̃ñ mos ⁊ ↄſuetudo ſolęcenſiũ.Et ẽ ſolęciſmꝰ figura vel vitiũ qð ↄſiſtit in icõpetẽti iun⸗ ctura dictionũ.Et vt donatus dicit. Solę ciſmus eſt vitiũ in contextu ꝑtiũoꝛatiõis. cõtra regulas artis grãmaticę factũ. Intt barbariſmũ aũt ⁊ ſolęciſmuʒ h̊ intereſt.qꝛ ſolęciſmꝰdiſcrepãtes aut in conſequentes int᷑ ſe dictiones habet. Barbariſmus aũt in ſingulis verbis fit.aut ſcriptis aut ꝓnũ ciatis.vñ barbariſmꝰ fit in dictione. Solę ciſinus in oꝛatiõe. Vñ qͥdã. Eſt barbarilſ⸗ mus cũ dico dña dñs. Eſt ſolęciſmus vir mea. ſponſa meꝰ. JMN Solon interpᷣtat᷑ totũ vel multũ. Solſtitiũ. ti.i. ſtatio ſolis. Iñ h ⁊ hec ſolſti tialis.⁊ hoc lę.res ſolſtitij.vel ꝑtinens ad ſolſtitiũ.Solſtitiũ ẽ maxima diei artificiał ⁊ noctis inęqualitas.ſiue ingreſſus ſolis i capꝛicoꝛnũ vel in cancrũ.Et ſunt duo ſol⸗ ſtitia.ſ.ęſtiuale ⁊ hyemale. Eſtiuale circa feſtũ ſancti Johannis baptiſtę.lhyemale circa feſtũ natalis dñi. Solũ.li.i.terra.⁊ ðꝛ a ſol.qꝛ ſoli pateat. Iññ H ſolu.li.ĩferioꝛ ꝑs pedis.qꝛ eo terrę veſti gia imbᷣmimꝰ Et qꝛ terra firma ẽ ad ſuſtinẽ dum.ideo ðꝛ ſolũ quicquid ſuſtinet aliqͥd. vt Aqua ẽ ſolũ nauis ⁊ piſciũ.Aer ẽ ſoluʒ auiũ.Celũ ẽ ſolũ deoꝛũ ⁊ ſtellarũ.Et inde ſolũ ðꝛ pedis.qꝛ totum molẽ coꝛpoꝛis poꝛ tat. Et coꝛripit ſo. AUñ Auianꝰ. Aſtu vin⸗ cit hõ cuncta creata ſolo.Sʒ ſolꝰ.la.lũ.pꝛi mã ꝓdu. Vñ.ixũ pone ſolũ bꝛeuẽ longũ mobile ſolm. Solus. la. lij.i. ſine alio. ſingularis. Iñ ſoli tariꝰ. ria. riũ.i.ſingularis. Añ Heremitę dicunt᷑ ſolitarij.qꝛ ſoli in heremitario com moꝛant᷑.Et ꝓdu.ſo. Añ qͥdã.Non facias ſolus qð fugit ois h. Solutoꝛ.toꝛis.ẽ ille qͥ ſoluit.⁊ ðꝛ a ſoluo. Soma.i.coꝛpus. Iñ ſomatopteia. Somniũ.nij.n.g.id qð videt᷑ in ſomno.Et nota ꝗꝙ ſomniũ qñq; large accipit᷑.ita ꝙ ſit genꝰ oim ſomnioꝛũ.Aliqñ vo accipit᷑ pꝛo ſpẽ ſomnij. Sũt em̃ qnq; ſpẽs vł mõi ſom⸗ niandi. quaꝝ duęnihil ſignt. ſcʒ fantaſma ſiue viſũ ⁊ inſomniũ. Sed tres aliqͥd ſioẽnt ſcʒ oꝛaculũ viſio ⁊ ſomniũ.Et ẽ inſomniũ quotiens ex aliqua cogitatiõe et cuʒ cura vpcedente naſcit᷑ aliqð ſomniũ.⁊ ðꝛ ab in.⁊ ſomnꝰ. quia tmẽ in ſomno ⁊ ꝑiter euolat⁊ euaneſcit cũ ſomno. Sed cetera aliquid ſignant etiã poſt ſomniũ ſubſiſtũt in ſua ſi⸗ grnifſicatiõe aut a ſua ſiãtione. Fantaſmaſi ue viſũ ẽ cũ aliqͥs in pncipio ſomnij videt foꝛmas diuerſas ⁊ varias ⁊ alienas a na⸗ tura reꝑ. In h genere ↄtinet ephialtes. Somnolentus.ta.tũ.i.piger.vłſomno ple nus. Iñ ſomnolent᷑ aduer. Et hęc ſomno⸗ lentia. tię. in eodẽ ſenſu. Et in eadẽ ſigtiõe vel cõpoſitiõe ðꝛ ſomnolẽs.entis.oĩs ge. Sommꝰ. ni.m.g.ipᷣa quies in doꝛmiẽdo.Et deſcribit᷑ ſic. Somnus ẽ quies aĩaliũ vᷣtu⸗ tũcũ intentiõe naturaliũ.Aiales virtutes dicunt᷑ hic q̃nq; ſenſus ⁊ rõ ⁊ intellectus. Sʒ naturales virtutes dicunt᷑ appetitiua retentiua. digeſtiua.expulſiua.Sʒ in ſom no quieſcunt aĩales virtutes.Cũ eniʒ doꝛ mit hõ.nec videt.nec audit.nec diſcernit. nec intelligit. Sed naturales virtutes tůe intendunt᷑.nã in ſomno melioꝛ fit digeſtio a melius mutat᷑ cibus.⁊ ex ̊ ſequit᷑ ꝙ me lius appetit᷑. Itẽ a ſomnus hic ſomnulus li. ⁊ ſomnellus.li.⁊ ſomniculꝰli.oĩa.dimi. Iñ ſomnickloſus.ſa.ſũ.i.ſomno plenꝰ.Et hec ſomniculoſitas tatis.Et vt diẽ NPap. Somn ẽ qð doꝛmimꝰ. Somnium voqð doꝛmiẽtes videmꝰ. Somatopeia.ẽ cũ res incoꝛpoꝛea introdu⸗ cit᷑ ad loquendũ.vt cum dicimꝰ deos ⁊ an elos loqui. l Sonipes.pedis.m.g.ðꝛ dextrariꝰ qꝛ pede ſonat terrã ꝑcutienndo. Sonoꝛus.ra.rũ.i.qð ſonat.ſʒ ꝓpꝛie bñ vł grauiter ſonans. Iñ ſonoꝛe aduer.Et hęc ſonoꝛitas.tatis.i.ſonantia.et ꝓpꝛie bona vel grauis.Et cõponit᷑ ↄſonoꝛus.ra.rũi. cõſonus.Et ꝓdu.xo. . Sons.ſontis.oĩs.ge.i.nocẽs vel culpabił. ret.ſic aliqͥs inſipiẽs nõ inſtructꝰ ſapia vi⸗ tioſus.ſ.ſi iterrogat᷑.ſuo ſono ⁊ ſua reſpõ⸗ ſiõe vitiũ ſuũ manifeſtat ⁊ ꝓdit.IJñ ſonteꝛ aduer.Et h̊ ſontia.tię.i.nocẽtia. Et ſonti cus.ca.cũ.i.nociuus.⁊ coꝛ.ti. : puus ſonus. ℳ ℳ Sophar ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã viri.Et inter pꝛetat᷑ diſſipatio.vel ſpeculũ diſſipãs. Sophia. phię.f.g.i.ſapia.⁊ acuit᷑ penł. Sophiſma.matis.ſermo inuolutꝰ.vbi ĩ fal ſis ſententüs cõnexionis veritas manet.⁊ coꝛ.pe.gti. IJInñ ſophiſmaticꝰ.ca.cũ.qͥ loqt᷑ p ſophiſma.vład ſophiſmata ꝑtinẽs. Sophiſta.ſtę.in loquẽdo deceptoꝛ vᷣboꝛuʒ intricatoꝛ.apparẽs ſapiẽs ⁊ nõ exñs. Inð ſophiſticꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.i.fraudulentꝰ.de ceptoꝛiꝰ. Itẽ ſophiſta qñq; accipit᷑ ꝓ ſapi ente vel ſapient᷑ loquẽte.⁊ pꝛęcipue apud antiquos. Sophos gręce.latine ſapiens ðꝛ vel cautꝰ phi.i.ſapiens. Sophꝛonic.ca.cũ.pe.coꝛ.i.pꝛudẽs vltem peratꝰ. ⁊ ð a ſophꝛone.qð interpᷣtat᷑ pꝛu⸗ Dentia. vel tpantia. Sophꝛoniũ.nij.dicta ẽ ꝗdã mulier diminu tiue cã adulatiõis.q̃ſi pꝛudentiuncula.vel tempꝑpantiuncula.⁊ ẽ ge.fę.quia qlitas vo⸗ cis eſſentiã rei nõ mutat. =DD Sopoꝛ.poꝛis i.ſomnꝰ.Sʒ ſopoꝛ leuis.ſom nus ꝑppetua qͥes. Itẽ ſopoꝛ.ipᷣa q̃es ⁊ ſua⸗ uitas ⁊ quietudo ſomni. Vñ ſepe ↄtingit ꝙ in aliqͥ ẽ ſomnus in qͥ nõ ẽ ſopoꝛ.ſʒ in qͥ⸗ cunq; ẽ ſopoꝛ.⁊ ſomnꝰ. IJñ ſopoꝛ..ra.rũ.i. quietus.dulcl ſuauis.vel ſopitꝰ.i.doꝛmiẽſ ⁊ coꝛ.pᷣmã ſopoꝛ. Uñ Ouidius.i.xij.epi. Quęq; tibi dederã vina ſopoꝛis erät. Sopoꝛifer.ra.rũ.pe.coꝛ.i.ſomnifer ſopoꝛẽ Soꝛbicies. ei.i. ſoꝛbicio. Iñ ſoꝛbi (ferens. tiicula. le. ⁊ ſoꝛbiciecula lę. di. m Hugl. Quidã dicũt ꝙ ſoꝛbiciũcula ẽ dimi.a ſoꝛ⸗ bitio. ſʒ ſoꝛbiciecła ẽ dimi.de ſoꝛbicies.Et ðꝛ ſoꝛbiciuncula.liquidꝰ cibꝰ.qui de facili deglutit᷑. ſiẽ ſolet fieri de farina. Ande.ij. Reg.xiij. Tulit ̊ Thamar ſoꝛbiciũculas quas fecerat. Soꝛbus.bi.ꝗᷓdaʒ arboꝛ.⁊ ðꝛ a ſoꝛbeo.eo q eiꝰ fructus aptus ſit ad ſoꝛbendum. Inde ſapienter dictꝰ.⁊ verſa os i vs.ðꝛ h ſophꝰ HhH ſoꝛbũ.bi.eiuſdẽ arboꝛis fructꝰ.Soꝛbiũ vitioſus. Et eſt metaphoꝛa tracta ab olla. Sicut em olla nõ ſatis cocta vłrimoſa ſip cutiat᷑ mute ſonat.⁊ ꝑ ſonũ vitiũ eiꝰappa⸗ etiã ðꝛ ceruiſia vel pot qͥ fit ex tali fructu. vel etiam ofaa. ß Soꝛbetũ.ti.locus vbi ſoꝛbi creſcũt.⁊ dicit a ſoꝛbus.Et h̊ ſoꝛbariũ idẽ ẽ.vel locꝰ vbi ſoꝛba reſeruant᷑.vel etiã ipᷣa arbo. Soꝛdes.dis.f.g.i.putredo metalloꝝ ſcoꝛia ⁊ aliarũ rerũ. Iũ ſoꝛdecula.le.dimi.i.ꝑua 141. ne ſſoꝛdes. Et ſoꝛdidꝰ. da. dũ.i. imundꝰ. ſoꝛdi Sonus. ni.m.g.eſt quicquid aure audit᷑ y- auditu ꝑcipit᷑. Inde ſonulus.li.dimi.id ẽ datus. VUñ Ouidiꝰ. Aeſtes qs geritis.ſoꝛ dida lana fuit. Iñ hęc ſoꝛdiditas. tatl.Et ſoꝛdidulus.la.lũ.i.aliq;tulũ ſoꝛdidꝰ*. Soꝛeth. interpᷣtat᷑ dilecta. genꝰ ẽ vitis opti mę.qꝗᷓ vberes fructus facit.Soꝛeth etiaʒ ẽ nomen cuiuſdã loci. Soꝛex.cis.i.mus.⁊ ðꝛa ſerra ⁊ rodo.qꝛ ro⸗ dit. ⁊ in modũ ſerrępᷣcidit. Iñ ſoꝛicułꝰ.li. ⁊ ſoꝛicillꝰli.ambo dimi.ꝑua ſoꝛex. Et h̊ ſo ricetũ.ti. locus vbi ſoꝛices abundant. Soꝛica.cę.f.g.qͥlibet tumulꝰ arenarum vel tranſlatiue cuiuſſibet rei ↄgeries. Soꝛiſcula.lę.vaſculũ aꝗ.⁊ ðꝛ a ſoꝛos.qð ẽ Soꝛitica.cę.ars vł argumentũ (gceruus. phoꝝ.⁊ ð a ſoꝛos aceruo. Soꝛophagꝰ. gi.pe.coꝛ.qͥdã lapis ſic dictus a ſoꝛos.qð ſepulcrũ.⁊ phagin comedeꝛe qꝛ coꝛꝑa defunctoꝝ ↄdita in eo infra qua⸗ dꝛaginta dies cõſumũt᷑. Et ponit᷑ ꝓ ſepul cro ſimplicit᷑.Et ꝓ eodẽ inuenit᷑ ſarcopha gus.vide.S.in ſarcophagus.. Soꝛops.pis.ðꝛ a ſoꝛos.qð ẽ aceruꝰ.Et di cunt᷑ ſoꝛopes.ceſpites. èGDU Soꝛoꝛ.roꝛis.ðꝛ a ſemen.ã̃ſi ab eodẽ ſemine Pꝛopꝛie qͥdẽ ſoꝛoꝛes ſunt.ꝗ habẽt eundeʒ patrẽ.ſʒ diuerſas matres.Ecõtra.germa⸗ nę.eandẽ matrẽ.ſʒ diuerſos patres.q̃ſi ab eadẽ matre manantes. Vel ðꝛ ſoꝛoꝛa ſo?ꝛ qꝛ ſola cũ fratribꝰ in ſoꝛte cognationis ha-⸗ beatur. = Soꝛoꝛcula.lę.dimi.i.pua ſoꝛooꝛ:. Soꝛoꝛius.ria.riũ.ad ſoꝛoꝛẽ ꝑtinẽs.Et ðꝛa ſoꝛoꝛ.Et hinc.̊ ſoꝛoꝛius.rij.filiꝰ ſoꝛoꝛis. Et ſoꝛoꝛia.rię.filia ſoꝛoꝛis.Et ſoꝛoꝛi mari tus ſoꝛoꝛis.vel frater vxois. Soꝛos vel ſoꝛon.ðꝛ ſepulcrũ vel arcaĩ qua moꝛtuꝰ fert᷑ vel recondit᷑. Itẽ ſoꝛos dicit᷑ aceru“. ⁊ acuit penł. Soꝛs.ſoꝛtis.f.g.qñq; ðꝛ ↄiectura.vt Iſta vetula ſcit multa de ſoꝛte.Qñq; poſſeſſio. vt Hieruſalem fuit in ſoꝛte Beniami.QAñ q; ſucceſſio tempoꝛis ex naturali conditio ne vel diuina diſpoſitione. vt ibi. Cum di⸗ es abſceſſerit. noctemq; ſoꝛs reduxerit ⁊c. Quandoq; capitale.vt Quicquid accipit᷑ —= SeS vltra ſoꝛtẽ vſuraẽ. Añq; dꝛ caſus .Ande Ouidiꝰmeta.pᷣmo.rimꝰ amoꝛ pheębi da phyne.peneia quam nõ Soꝛs ignara dedit Itẽ ſoꝛs ðꝛ foꝛtuna vłeuẽtꝰrerũ. Vñ Lu⸗ Canus in pᷣmo. O miſeri ſoꝛtis ꝙ nõ in pu nica nati. ⁊c. Itẽ ſoꝛs qñq; ipoꝛtat electio nem. ᷣm qð ðꝛ. Apli fecerũt ſoꝛtẽ.Et ceci⸗ dit ſoꝛs ſuꝑ ¶ Hatthiaʒ. Vñ. Soꝛs fatum ſoꝛs auguriũ.ſoꝛs eſt capitale.Soꝛſq; mi⸗ niſteriũ.ſucceſſio tꝑis ẽ ſoꝛs.ugl.dic. ſoꝛs ðꝛ euẽtꝰ.vel ꝑs.vel foꝛtuna.vłreſpo⸗ ſum vel oꝛaculũ.qꝛ in qbuſdã lod dabant᷑ Sartes eſponſa. “ H oꝛtialis.lis.cõ.t.⁊ le.ad ſoꝛtẽ ꝑtinẽs. Soꝛticula.lę.dimi.i.pua ſooos. Soꝛtilegus.ga.gũ.pe.coꝛ.q futura legit.i. colligit ꝑ ſoꝛtes.⁊ ðꝛ a ſoꝛs ⁊ lego. Aelqᷣꝑ creatura aliquã diuinat᷑. Iñ h̊ ſoꝛtilegium gij. talis diuinatio. Soꝛtilegi vel ſoꝛtilegiſtę.ſunt qͥ ſub noie fi⸗ ctę religionis futura ſᷣdicũt. dꝛz a ſoꝛs ⁊ video. Soſpes.pitis.cõ.ge.i.ſanꝰ.ſaluꝰ.icolumis ſuꝑſtes.⁊ ðꝛ a ſe.⁊ ſpes.q̃i ſecũ hñs ſpem. Et inuenit᷑ in neu.ge. AUñ Juuenalis.De poſitũ tibi ſoſpes erit. Tñ declinatione eſt tm̃ cõis ge.tã in ſingulari qᷓ; in płali. Sed hec ſoſpita.tę.in ſingłari ẽ ge. feę. In plali vo neu.ge.hñs tm̃ ntm̃ actm̃ ⁊ vtm.⁊ ſicẽ heteroclitũ.vt płalit᷑ ſoſpita.actõ hęc ſo⸗ ſpita. vtõ o ſoſpita. ₰ Soſtratus.ti.pe.coꝛ.ꝓpꝛiũ nomẽ. Vñ Ju uenalis libᷣ.iiij. Plaudẽte ⁊ madidis qui cantat ſoſtratuſ alis.Et.ij.Machab.ilij. Soſtratus aũt pᷣlatus ẽ cypiis. Soter gręcũ nomẽ dei ẽ.⁊ interpᷣtat᷑ ſalua⸗ toꝛ vel ſalutaris. Sotularis.laris.ðꝛ a ſolea. Et ideꝑ apoco pam ſotular.laris.neu.ge.⁊ coꝛ.pe.nti ſic ſpecular. Vñ in doctrinali.is ſotular ſo cias ſpecular bꝛeuiabit oꝛigo.Et ẽ ſotular geny calciamentoꝛũ. Bicunt tñ alij ꝙ ſotu lar vel ſotularis nihil ẽ.imo dicendũ ẽ ſub telaris. rl Spaciũ.cij. ðꝛ diſtantia. vel intruallũ vel intercapedo. Iñ h̊ ſpaciolũ.li di.Et ſpaci oſus.ſa.ſũ. In hęc ſpecioſitas.tatis. Spadix.dicis.f.g.Et hęc ſpadica.cę.i.pal ma. Iñ hic ⁊ hęc ſpadix.i.ſubꝛubeꝰ.fuluꝰ ſcʒ coloꝛe palmę. Vñ ⁊ ſpadices dicuntur equi palmati.i.equi fului ⁊ rubicundi co⸗ Soꝛtiuidus.da.dũ.pe.coꝛ.qͥ videt ꝑ ſoꝛtes loꝛis ſiẽ palma. vłq palmę figur i crurib⸗ Spado. donis. ðꝛ eunuchꝰ. caſtratus chñt. ⁊8za ſpadix. Itẽ ⁊ ſpadones dicunt ſur⸗ culi vitiũ fruge carẽtes.dicti ſic.eo ꝙ ſint ſteriles. Ael vt qͥdã dicũt.ſpado.ðꝛa ſpa⸗ ta.i.gladio cũ qͥ caſtraban. Spargena.nę.f.g.infantię initia. Sparſoꝛiũ.prij.ðꝛ id cũ qͥ aliqͥd ſpargi. Sparſus.ſa.ſũ.i.diuerſis locis poſitꝰ.vari us diuiſus.Et põt eẽ nomẽ ⁊ ꝑticipiũ. Sparte ciuitas ẽ lycanię. Etẽ eadẽ ciuitas ſparta vel ſparte ⁊ lacedemonia. VUñ lace⸗ demonij dicunt᷑ ſpartani. Et ðꝛ ſparta vel ſparte a ſparto filio Ohoꝛonei. Iñ ſparta⸗ nus.na.nũ.Et h̊ ſpartũ.ti.genꝰ veſtis.qð ibi factũ pᷣmũ fuit.Et inde h̊ ⁊ hęc ſpartia ta.tę.patriũ ab illa ciuitate.vel ab alia vt dicunt. Et videt᷑ ꝙ pducata ſiue pentł. cũ ſit deriuatiuũ. Itẽ ſpartũ iuenit᷑ ꝓ frutice Sparus.ri.telũ ruſticũ miſſile.⁊ ꝛ a ſpar⸗ go. gis. eo ꝙ ſpargat᷑. i. mittat. Vnñ 7 qdã piſcis ðꝛ ſparꝰ.qꝛ eiuſdẽ figurę ſit. Spaſmꝰ gręce.latine ðꝛ ſubita ↄtractio ꝑti⸗ um aut neruoꝝ cũ doloꝛe quã paſſionem a coꝛde dictã dixerũt.qꝛ in nobis pᷣncipatuz vigoꝛis habet. In ſpaſmoſus.ſa.ſũ.talem inſirmitatẽ patiens. “” S pata.tę.f.g.gladiꝰ ẽ longꝰ ex vtraq; pꝑte acutus.vel ipia ẽ ⁊ rõphea a paſſiõe dicta qð pathin gręce ðꝛ. In ſpatariꝰ.ria.rium Et h̊ ſpatariꝰ.rij.qͥ facit ſpatas vel vendit Itẽ a ſpata ðꝛ ſpatatꝰ.ta.tũ.ſpatũ habẽs. vel ſpata armatus. Spatula. tg arm ðꝛ. ⁊ ꝓpꝛie in pecoꝛi⸗ P b'. ⁊ ꝛ a ſpata. eo ꝙ lata ſit.Et ſpatule ra⸗ mi vel folia vel fructus palmaꝝ anq; ape⸗ riant᷑ ad ſiłitudinẽ ſpatę dicunt᷑. Vñ Te⸗ uitl. xxiij. Spatulas palmarũ. Itẽ ſpatulę grece. latine delicię dicũt᷑. Et a ſpatula ðꝛ ſpatuloſus.ſa.ſũ.Et ſpatulatꝰ.ta.tũ.qui magnas ⁊ diffuſas habet ſpatulas.vel de litioſus.ſiue delicatꝰ. Specieſ.ciei.i.pulcritudo vł foꝛma.m qð ðꝛ Spẽs Pꝛiami digna ẽ imꝑio. Itẽ ſpẽs ppꝛie foꝛma ðꝛ.⁊ ꝓpꝛia q̃litas ꝗᷓ dinoſcit ex ↄuentu accidentiũ ⁊ diſpoſitione ꝑtiuʒ Itẽ ðꝛ ſpẽs rerũ maneries vᷣm qð ðꝛ Huiꝰ ſpeciei.i.huiꝰ maneriei herba eſt in hoꝛto meo. Item ſpecies dicit᷑ ſubſtantia vel eſ⸗ ſentia. Ande in quadam collecta. Cõcede ꝗqſumꝰvt qͥ iã te ex ſide cognouimꝰ vſq; ad 2templand ſpẽm tue celſitudinis ꝑduca⸗ mur. Itẽ ſpẽs ðꝛ qðᷣdam pᷣdicabile in dia⸗ letica. Et diffinitur ſic. Species eſt quod pᷣdicat᷑ de pluribꝰ differentibus numero eo qð qͥd. Itẽ ſpẽs ðꝛ accidẽs ꝑtiũ oꝛatio⸗ nis.in gramatica. Et deſcribit᷑ ſic maxime m qð noĩs ẽ accidẽs.Spẽs ẽ oꝛiginał di⸗ ſpolſitio dictionis. ꝑ qua fit pmitiui ⁊ deri uatiui diſcretio.Dx etiã ſpẽs occaſio vłcã Jñ h̊ ⁊ hęc ſpẽalis.⁊ h̊ le.ad ſpẽm ꝑtinss. vel ſpẽm deſignãs.⁊ ſingularl ꝓpꝛłꝰ vnicꝰ Zi hęc ſpaãlitas.tatl. Et ſpãlit᷑.aduer.i.ꝑ pẽs.Itẽ a ſpẽs ðꝛ ſpecioſus.ſa.ſum.i.foꝛ moſus.pulcer. Iñ hęc ſpecioſitas.tatis. Specimen.inis n.· g.i.pulcritudo vel ſilitu do. imago ſignũ.noticia.exꝑimentum. et coꝛ.pe.tam nti q; gti. Specifſicus.ca.cũ.i.ſpecialis.diuiſus.vłfa ciens ſpeciem. S= Speciuncula.lę.dimi.i.pua ſpẽs. Specula.lę.f.g.altꝰ locꝰ apt ad circũſi piciẽ æ rotunditas mũdi.ðꝛ ſphera mũdi.qꝛeiiꝰ ſpẽs ĩ rotundũ foꝛmata ẽ.Et qͥcqͥd rorun⸗=-æ dü ⁊ volubile ẽ ðꝛ ſphęra.a volubilitate ꝰ rotunditate. vt pilę qbꝰ luduntinfantes. Iñ ſphericꝰ.ca.cũ.i.rotundꝰ.et ſolidè ad modũ ſpherę.Et vt diẽ Iſido. Sphera cę li ẽ ſpẽs ꝗdã in rotundũ foꝛmata.cuiꝰ cen⸗ trum terra ẽ ex oibꝰ ꝑtibꝰ ęqualit᷑ cõcluſa. Sphera iſta ab oꝛiente ⁊ occidente ſemeli die ⁊ nocte vertit᷑.⁊ tãta celeritate ðꝛ cur⸗ rere vt niſi aduerſus ſᷣcipitẽ eius curſum aſtra currerent ꝗᷓ eã remoꝛarent᷑. mũdi rui nã facẽt. I ſpęrula.lę.di.i.ꝑua ſpxõheęra. ꝑuꝰ circulꝰ.pua rotunditas.Eſt etiã oꝛna mentũ candelabꝛoꝝ.vel pomũ candelabꝛi in modũ ſpheręrotundũ. ℳ₰ℳ . Sperma.matis.i.ſemẽ.⁊ ꝓpꝛie aĩaliũ. Spermologꝰ.gi.pe.coꝛ.i.ſeminiuerbiꝰ.Et — adiectiue põt declinari.ſꝑmologꝰ.ga.gũ. Spernax.cis.oĩs.ge.q̃ frequent᷑ alios ſper a nit. Iñ ſpernacitas.tatis.Et ſpernaculus la. lũ. pe. coꝛ.i. aliq;tulũ ſpernax. — Spes.ſpei.f.g.ðꝛ a ſpero.ral.Et ðꝛ ſpes qdi pes.eo ꝙ ſit pes ꝓgrediendi.⁊ eſt etymo. Vñ ecõtrario ðꝛ deſperatio. Deeſt em peſ nullaq; ꝓgrediendi facultas ẽ.qꝛ dũ qᷣſq; peccatũ amat. futurã gloꝛiã nõ ſperat. Et caret gtõ dtõ ⁊ abltõ płalibꝰſᷣm vſuʒ. In⸗ uenit᷑ tñ ſpebꝰ. Vñ.ij. Machab. vij. Mo⸗ ⁊ ðꝛ a ſpecula vel ſpeculoꝛ.aris. li fruſtra extolli vanis ſpebus.Et nota ꝙ Speculũ.li.n.g.ðꝛ a ſpecio.cis.qꝛ ibi femia ſpes ẽ certa expectatio futurę beatitudinii ſpẽm ſui vult ↄſiderat. Ael ðꝛa ſplenden veniẽs ex dei grã. ⁊ ex meritis vcedentibꝰ do. qꝛ ſplendoꝛẽ relddit. Sine meritis.n.aliqͥd ſperare nõ eſt ſpes. Specꝰ. ci. m. g. ⁊ B ſpecꝰ. cus.cui.⁊ B ſpecꝛ. ſed p̃ſumptio dici pot. Et ſcias ꝗ ſpes Pm .“ coꝛis.⁊ h̊ ſpecũ.ci.⁊ hͥ ſpecu.indecli.in ſin qð paſſio nõẽ virtꝰ.ſʒ ᷣm qð ẽ in appeti⸗ gulari. oĩa in eodẽ ſenſu.ſ.foſſa facta ſb̊ ter tu.intellectiuępartrtris. —? ra qᷓ ꝓſpici põt.ꝗᷓ ⁊ antrũ ðꝛ.⁊ ſpeęleũ.⁊ ſpę Spica.cę.f.g.ðꝛ a ſpecio.cis.qð de ſtipula lunca. Sʒ antrũ ⁊ ſpęleũ gręce latine ſpo⸗- pſilit ⁊ apparet. Vel ſpica ðꝛ qſi ſpheęrica lunca.ſ.locꝰ ↄcauꝰ.rupes ↄ⁊caua.Et nõ q 9.1. loc“ qꝛ rotũda ẽ. Et ſpica de maturis frugibꝰ . a ſpeleũ deriuat᷑ ſpelũca. Et deberẽt ſpec? dꝛabuſiue. Nã ꝓpꝛie ſpica ẽ cũꝑ culmi fol cus.vel ſpecu.facere dtm̃ ⁊ ablatiuũ plu veiI u p liculũ.i.extremũ tumoꝛem culmi ariſte ad rales in ibus.tñ vſualit᷑ faciunt in vbꝰ. vt dum. ſicẽ habẽt cuſtodes muroꝝ ⁊ vineaꝝ ⁊8z a ſpecio.cis.qð ẽ ↄſiderare. Bpecular. vel B̊ ſpeculare.ris. loc' altꝰ vnö qͥs ſpeculari põt. Vñ feneſtrę et vehicula de quibus ſpeculamur.ſpecularia dicunt᷑ Vñ Aug.in qͥdã ſᷣmõe.Solis radiꝰ pene trat ſpecular.nec cũ igredit᷑ violat.nec cu,ʒ egredit᷑ diſſipat.qꝛ ⁊ in ingreſſu ⁊ egreſſu eius ſpecular integrũ ꝑpſeuerat. Specular.ris..t.⁊ h re.i.illuſtr vład ſpe culã ꝑtinẽs.vel habił ⁊ aptꝰ ad ſpeculãdũ huc tenues in modũ ſpiculi apparẽt. Unð ſpecubus. ſagitte a lanceg bꝛeues dicunf ſpiculaa Specꝰ ẽ altꝰlocꝰ ſupꝛa trã ꝑ quẽ ducit᷑ aj. ſpicarũ ſilitudine. JIñ ſpicoſus.ſa.ſũ.id ẽ. r ff. de riuis. l. /S. ſpecꝰ“. Ite ponit ꝓ foſſa ᷓ plenꝰ ⁊ abundãs ſpicis. Iñ hec ſpicoſitas — tatis. ſpicarũ plenitudo abundntia. Itẽ a ſpica. ðꝛ ſpicatus.ta.tũ.i.ſpicaʒ hũs vel eracu ſpicis oꝛnatꝰ. vel ex ſ picis cõpoſit Sicut comedi /tragedi.vt dicũt gręci.Et habe: in euãagelio legi. AUnguẽtũ ſpicatũ.qð de tur in Autl.de ↄſulibꝰ. o[ͦpicis aromatũ fuit fatcu. Sphera.re.i.rotunditas.ſiue coꝛpus ex oi Spicula.lę.dimi.a ſpica.i.parua ſpica. Et pte rotundũ ⁊ẽ ſpyhera manẽte diamerro hoc ſpiculũ.li.teluz vel ſagitta. vel bꝛeuis 2tinua circa ipᷣm ſemicirculi circũductio. lancea. vel iaculũ.qꝛ ad inſtar ſpiceacuik. Et ðꝛ ſphęra quaſi circulꝰrotundus. AVnñ ¶ Gpickatoꝛ.toꝛis.i.carnifex qͥ poꝛtat ſpiculũ colligit᷑ aqᷓ. ⁊ ẽ ampla ⁊ rotunda.ff.de ad plu.arcen.l.ſupꝛa iter. DèG Spectacula.ſunt ꝗᷓ ft in loco vbi ludebiiat i * 9 . R „ * ad occidendũ.⁊ ðꝛ a ſpicllo. Spidromũ.mi.locꝰ poſt domũ ſecretꝰ ſicut ad reqᷣſita naturę. Idẽ ðꝛ hypodromꝰ. Spina.nę.f.g.ðꝛ a ſpica ꝓpter acuitatẽ. dũt ðꝛ ſpina q̃ſi pugendo ſanguinẽ trahẽs etymologia ẽ. Iñ ſpinoſus.ſa.ſũ.i.ſpinis plenꝰ. Inde hęc ſpinoſitas.tatl. Itẽ a ſpi⸗ na ðꝛ h̊ ſpinetuʒ.ti.locus vbi ſpinę creſcũt Et ſpineꝰ nea.neum.i.de ſpinis factus.yt Spinea coꝛona. Item ſpina eſt iunctura doꝛſi. ſic dicta quia habeat radiolos acu⸗ tos.⁊ ꝓdu.ſpi. VUnde. Spinis et tribulis purgare noualia debet.Qui ſerit c. Spinax.nacis.f.g.tabula phoꝝ.ꝗᷓ et pinax Dꝛ.in qua phi figuras faciunt in ſuppoſito pPulure.⸗ MM Spinifer.ra.rũ.pe.coꝛ.ferẽs ſpinas. Spinigena.nę.cõis ge.i.de ſpinis genitꝰ. Spinter.indecli.n.g.vel ſpinter. teris.id ẽ. phibula vel armilla. Et coꝛ.pe.gti. Spinterculũ.li.dimi.i.puũ ſpinter. Spinula.lę.dimi.i.ꝑua ſpbꝛina. Spinulentus.ta.tũ.i.plenꝰ ſpinis. Iñ hec ſpinulentia. tię. Spinus.ni.f.g.arboꝛ pꝛunoꝝqꝙ qͥdã i mal. ge. ꝓtulerunt. Spira. rę.f.g. circulus nõ rediẽs ad idẽ pũ ctum. Vñ ⁊ reuolutiões ſerpentiũ ⁊ funiũ in naui. ſpire dicunt.Et ipſi funes nauta- rum dicunt᷑ ſpirę.qꝛ in ſpiris recolligunf. vel dicunt᷑ ſic.a ſparto vñ fiunt. Spiraculũ.li.aditꝰ vel foꝛamẽ vel aliqd ali ud ꝑ qð ſpirat᷑. Vñ ⁊ ſpiracula dicunt᷑ oia loca ꝑ ꝗ põt ferri ſpũs.ꝗ̃ gręci vocãt paro⸗ nia. vel acarothea.Et ſpiracula dicunt᷑ lo ca ꝑ quę terra ſpiramẽ edit. Spiratoꝛ.toꝛis.m.g.qͥ ſpirat. Spiritus. tus. tui.i.flatus.vel angelus vel aia. ⁊ a ſpiro.ras.qꝛ facit ſpirare.vel qꝛ ſpirat in coꝛꝑe. Priſtianꝰ aũt videt᷑ velle ꝓa ſpũs deriuet᷑ ſpiro.ras. Spũs autem multipliciter ðꝛ. Spũs em qñq; ðꝛ anima Vñ Matth.xx vij. Jeſus aut iterum cla⸗ mans voce magna emiſit ſpm.Qñq; dici⸗ ſpũs eſt omnibus.Qñq; dicit᷑ vẽtus. Vñ BGeñ.viij.Adduxit ſpm̃ ſuꝑ terraʒ.Qñq; dicitur ira vel indignatio. Unð Geñ. v. Non permanebit ſpiritus meus in homie pPꝓpnyuenit riſus.⁊ ðꝛ a ſupi x ↄtraria pte iecoꝛis ne vacua exiſteret. Iñ ſpleneti cus. ca. cũ.i.ad ſplenẽ ꝑtinẽs.vel qͥ patit᷑ ĩi ſplene. Vñ in gręciſmo ðꝛ. Coꝛ ſapit.pul⸗ tur rö. Vñ ad Gal.v.Caro cõcupiſcit ad uerſus ſpm.Qñq; ðꝛ ſpũalis intelligẽtia. Vñ.ij.Cox.iij. Cra occidit ſpũs aũt viui ficat. Qñq; reſpirãdi actio.vñ hypocras Si ſpũᷣs frequens ſit.ſigt doloꝛem ⁊c᷑. Et Eccl.iij.Similiter ſpirant oia. Itẽ. Anuſ Qñq; diciturſuꝑbia. Vñ Ecẽs.x.Si ſpi⸗ ritus poteſtatẽ habentis aſcenderit ſuꝑ te locum tuum nõ dimiſeris.Qñq; dicit᷑ ſpi⸗ rituſſanctus. Ande Matth̊.iiij. DBuctus eſt ieſus in deſertũ a ſpũ ⁊c.Et nõ ꝙ Mi⸗ cheę.ij. ſuꝑ illud textũ. Atinam non eſſez vir non habẽs ſpm̃.dicit glo. Abicũq in nouo vel veteri teſtamẽto. ſpũs ſine addi⸗ tamento ponit᷑.in bona ꝑte accipit᷑. Quã⸗ doq; ſpũs dicit᷑ homo. Vñ ĩ pſalmo de ho mine dicit. Spũs vadens ⁊ non rediens. Qñq; idem eſt quod vita. Vñ. Job. xvij. Spiritus meus attenuabit᷑ ⁊c.Et ſpirituſ ⁊ angelus aliqñ ſumunt᷑ peodẽ. Nñ.põ. Qui facit angelos ſuos ſpũs.ſʒ tñ differũt quia ſpũs ðꝛ ᷣm eſſentia ſiue naturã pꝛout aſſiſtit in pᷣſentia dei.Sed angelus inq;tũ miniſtrat. miſſus ad inferioꝛa qꝛ angelꝰ in terpᷣtat᷑ nunciꝰ.Et ſᷣm Iſidoꝝ oĩs ſubſtã⸗ tia incoꝛpoꝛea ðꝛ ſpũs.ſiue ſit bonus.ſiue malus.ſiue angelꝰ vel diabolus. Itẽ a ſpi ritus.ðꝛ h̊ ⁊ hęc ſpũalis.⁊ h le.i.aq ſpm ꝑ tinens. Et ꝑ ſyncopã ðꝛ hic ⁊ hęc ſpirital. ⁊ H̊ le. Iñ ſpiritaliter. Et licet videant᷑ idẽ ſigre.iñ differũt.qꝛ ſpũalia ad ſpiritũ ꝑti⸗ nent generaliter.ſiue ad bonuʒ ſiue ad ma lum.Sʒ ſpiritalia ſunt bona quę ſpectant ad ſaluiẽ. et ad vitam eternaʒ. Nota ꝙ ſpi rituſſanctus quâdo eſt vna dictio dicit᷑ de tertia ꝑſona in trinitate. Sʒ quando ſunt due ꝑtes ſpũs ſanctus ðꝛ de ſpũ cuiuſlibet ⁰. 2 viri iuſti. J’ Spiſſus.ſa.ſũ.dicit cõpactionẽ in coꝛꝑe ſo lido ⁊ ↄtinuo.ſ.ferro.lapide.vel etiã in li⸗ quidis.vt lacte.melle.incauſto.Sʒ denſũ in coꝛpe raro ⁊ diſcreto.vt in luco nemoꝛe ſilua. Unde. Spiſſum de toto ſolido dicet᷑ ac illud Denſum dicatur vbi locus opac habetur. Splen. nis. m. g. ẽ qdᷣdã inteſtinũ aialis a q̃ plemẽto ex ↄtraria mo loquit᷑.fel cõmouet irã.Splẽ ridere fa cit cogit amare iecur. Splendidulꝰ. la. lũ.i.aliqtulũ ſplendidus SGSvpplendific. ca. cũ. pe. coꝛ. ⁊ ſplẽdificẽs.tis deis ge. in eodẽ ſenſua ſplendeo. Iñ ſplẽdi ficentia. tię.i. caritas. Splendona.nę.i.gladius.⁊ ðꝛ a ſplendeo. des. eo ꝙ ſplendeet. SGpoletü. ti pe. pꝓdu.q̃dam ciuitas. Iñ ſpo letanus. na. nijj1.ð Spoliatoꝛiũ.rij.n.S. locus ſpolianli. Spoliũ.li.i.rapina.Et ſi unt ſpolia pᷣuatoꝝ exuuię ducũ ⁊ diuitũ. Inde hoc ſpoliariũ rij.locus vbi ſpolia reponũt᷑.vel exterioꝛ balneoꝝ cellula. YJMVDWũ Spoliatio.onis.ẽ violenta ⁊ iniurioſa deiectio.vel rei mobi lis ablatto. Sponda.dę.pꝑs lectuli vel ſcrinij. Iñ hic et hęc ſpondalis.⁊ hoc le.ad ſponda ꝑtinẽs cem mittebant cautiones.in qᷣbꝰ ſpõdebãt ſe inuicẽ cõſentire in iura mr̃imonij.⁊ fide⸗ iuſſoꝛes dabant. Iñ admiſſum ẽ vt ſpoſu, . 4 dicamꝰ virũ a ſpòdẽdo.ſponſam ſimilit Ergo ſponſusẽ᷑.nõ qꝛ ꝓmittit.ſed qꝛ ſpõ⸗ det ⁊ ſponſiões dat ⁊ vult. Iñ h ⁊ hec ſpõ ſalis ⁊ ̊ le.ad ſponſum vel ſponſam perti tur. vela viro vel a femina. Sponſalia ſunt futurarũ nuptiarum ↄuen⸗ tio ⁊ re ꝓmiſſio.ff.e.ti.l.j.⁊.xxx.q.v.nr̃a⸗ Sponſalitia largitas.ðꝛ qð dat ſpon (tes. ſus ſponſę ſine aio tñ recõpẽſandi ſʒ oio g⸗ tis vel ecõuerſo.⁊ iſta donatio ðꝛ ↄtracłꝰ. nens. Iñ ſponſalia dicunt᷑.quęin dote dẽ iure ciuili.Et illoꝛũ ſunt quattuoꝛ.ſ,ſtibu latio.lr̃aꝝ obligatio.cõtractꝰemphyteoti⸗ cus.⁊ ſponſalitia largitas. vt in·· ius at gentiũ Inſti. de iu. na. gen. ⁊ ciui.i glo. ſu per verbo pone. Sponſoꝛ.ſoꝛis.i.fideiuſſoꝛ.vel pꝛomiſſoꝛ. Vnñ in epła ad hheb.vij. Intantũ melioꝛiſ teſtamẽti ſponſoꝛ factus ẽ ieſus. pontaneus. nea. neũ.i.voluntariꝰ. Itẽa ſpoꝛta ðꝛ ſpoꝛtariꝰ.rij.qͥ ſpoꝛtas fac̃. Et ſpoꝛtariꝰ.ria.riũ.ad ſpoꝛtã ꝑtinẽs. Spoꝛtulę ſunt ſalaria apparitoꝛuʒ. vel ᷣm Aʒzo.C. e.ti.foꝛte apparitoꝛes iſta nõ ſibi ſʒ ꝓ fiſco recipiebant.⁊ illa reponebant᷑ in poꝛta vel in aliquo ſiłi vaſe vt coꝛbe.in q; ↄſueuerunt aliqᷓ poꝛtari.⁊ ita ſub tuta cu⸗ ſtodia ſiſco ↄſeruabant᷑. ⁊ ſic ↄtinẽtia po⸗ nunt᷑ ꝓↄtent.vt.C. de ſpoꝛ.⁊ ſupꝛa.l.iij. Spuma.mę.f.g.ðꝛa ſpuo.ſpuis.qꝛ(i rub. ſpuit᷑.i.extra ꝓijcit. Soꝛdes em̃ ẽ vndaꝝ AVñ ⁊ muſtũ ⁊ ea ꝗ colligunt᷑ ſpuma mun⸗ dank. Ita diẽ Iſið. etymo.xiij.vbi agit ð abyſſo. In ſpumoſus,ſa. ſũ i. plem ſpuma Et ſpumula.lę.dimi.i.pua ſpuma. Spungia.gię.f.g.ðꝛ a ſpuma.eo ꝙ ex ſpu⸗ ma fiat, vel ð a fingere.qð ẽ nitidare.quia a poſſeſſione rei imobilis Saualid“ da. apta eſt ad tergendũ. J Spurcicia. cię. ?. g. i ĩmũdicia. fediteas uocans.vel qſi ſpuere cogens vel qſi ſine puritate. Añ ſpurcus. no tm impur ſ eti am ſeuus dicit. * Spuridicns.ca.cũ.pe.coꝛ.i.imunda dicẽcs SSpuriſicus.ca.cũ.i.imunda facies. ſpondeo des. HNã olim ſponſoꝛes ſibiinui⸗ genit' vel genita de nobili mĩe e. ⁊ ignobi⸗ li patre. Itẽ ſpuriꝰ patre incerto ⁊ mre vi⸗ dua genitus appellat᷑.qſi tm ſpurcę vEſpu rij filius.quia muliebꝛẽ naturã ſpuriũ ve- teres vocabant. VUñ ⁊ hiqͥ nõ ſunt de legi⸗ timo mr̃imonio. mr̃em potiꝰ qᷓ; patrem ſe⸗ ritatẽ poſitꝰ. Iñ ſpurius.ria, riũ.i.ignobi lis ⁊ degeneras. Vñ Sap̃.iiij. Spuria vi tulamina nõ dabunt radices altas.i.dege nerantia. æ nõ naturalia. Sputũ.ti.n.g.i.ſaliua.⁊ ð ꝛzꝛaſpuo. lidulꝰ.la.lũ.i.aliqntulũ ſqualidꝰ. Gqualoꝛ. loꝛis. m. g.i. aſperitas. pollutio. ſoꝛdidatio.⁊ ðꝛ a ſqualeo.les. HGaquama mę. f. g. dꝛa ſe qualeoles. c piſci um. ſerpentũ. ⁊ loꝛicę. Iñ ſquamat.ta.tũ i.ſquamis abundãs.Et hęcſquamata. loꝛica ferrea ex laminis ferreis vlłeneis cõ catenata ad moduũ ſquamepiſcj. ⁊ ex ipſ⸗o ſplendoꝛe ſquamax ⁊ ſilitudineẽ dicta. GBagauamula. e. dimi.i. puaſquema. Spoꝛta.tę.qðdã genꝰ vaſis iũceũ vł vgeũ. Iñ hec ſpoꝛtula.lę.Et ſpoꝛtella.lę.dimi. Squaroſus.ia.ſũ.i.aſper.vel inequalis. et ð: quaroſus. ſqualoꝛe. vyłſquamis coꝛtoſ- Squarꝰ.ri.m.g.qͥdã piſcis.⁊ ðꝛa ſquama. Aaꝗ ſquamis acutꝰ ſit. Añ ⁊ eius cute lignũ politur. Eguilla. genus ẽ piſcis delicati.qð vulgo Stabilis. cõ. t. 16B le.i. firnꝰ imobilts. Inde hec ſtabilitas. tat.i.firmitas imobilitas. Stabulũ.li.n. g. ðꝛ qſi ſtatio boũ.a ſto.ſtas ñ ſtabulariꝰ. ria. riũ. ad ſtabulũ ꝑtinens Et h̊ ſtabulariꝰ.rij.ſtabuli cuſtos.vłequo rũ cuſtos ſiue ductoꝛ. Aelſtabulariꝰ ðꝛ ꝗͥ ſtabulũ.i.domũ cõmodat. Stacten.genꝰ ẽ pᷣcioſe reſinę. vel incenſum qð ex pꝛeſſura manat.Et Eidecli. MPõt eti⸗ am decliari h̊ ſtacte hꝰſtactes.Et vt dicut Spurcus. ca.cũ.i. turpis.fetidus.imũdus 2æda ſpuo.ſpuis.q̃ſi ſputũ ſcreans vłpꝛo ſper. ſoꝛdidꝰ. Jñ ſqua 4 qᷓdã Stacten.idem ẽ qð mirrha vel gutta mirrhę arboꝛis.Et ẽ gręcũ.Scoðm autem Paßp̃. Stacten ẽ fructus cinnamomi. Stadiũ.dij.octaua ꝑs miliarij.qͥ vtũt᷑ grę⸗ ciin metiendis viarũ ſpacijs.actoꝛe HHer⸗ cole.qͥ cũ eẽt foꝛtiſſimꝰ ⁊ nimij roboꝛis fer tur vno anhelitu centũ vigintiqnq; cucur riſſe paſſus.⁊ qꝛ ibi finẽ currendi fecit.ſta⸗ diũ a ſtando nuncupatũ ẽ. Iñ h̊ ſtadiolũ. li. dimi.i.ꝑuũ ſtadiũ. Stagnũ.ni.n.g.ẽ aqua ſtans artiſficialis pi ſces habẽs.⁊ ðꝛ ſtagnũ ab eo qð aq̃ ibi ſtet nec diſcurrat. Iñ ſtagneꝰ.nea.neũ.et ſta⸗ gnoſus.ſa.ſũ.Et ſtagnariꝰ.ria.riũ.ad ſta⸗ gnum ptinens.vel in ſtagno oꝑꝛns. Stauros.interpᷣtat᷑ crux. Stamen.inis.ſilũ telę.ſ.oꝛditura ⁊ ðꝛa ſto. ſtas.qꝛ ſtãtes ſolebant texere.⁊ tela erecta ſolebat diſponi ſurſũ pendẽs de trabe. Iñ ſtamineus.nea.neũ.⁊ coꝛ.ſta. Stannũ.ni.ẽ qðdã genꝰ metalli.⁊ ðꝛa qͥdã greco.ſ.ſtannatos.qð ẽ ſeꝑans ⁊ ſecerne Mixta em ⁊ adulterata int᷑ ſe ꝑ igneʒ me⸗ talla. diſſociat.⁊ ab auro ⁊ argẽto.ęs plũů⸗ bumq; ſecernit.Alia q̃ʒ metalla ab igne de fendit. Iñ ſtanneus.nea.neũ.de ſtãno ex⸗ iſtens. Et ſtannoſus.ſa.ſũ.i.ſtanno plenꝰ. abundans.Et ſtannariꝰ.ria.riũ.ad ſtan num ꝑtinens.vel in ſtanno oꝑans.Et h̊ ⁊ hec ſtãnenſis.⁊ G ſe.Et ſcribit᷑ ſtannũ pꝛo metallo.⁊ oĩa ſᷣdicta ab eodẽ venientia ꝑ gẽminũ.n.Sʒ ſtagnũ ꝓ aqua.ſcribi debet p· g. Vñ. Stans aqua dat ſtagnũ. ſpecieſ⸗ q; metallica ſtannũ.G.retinet pꝛimũ.vult n. geminare ſecundũ. Itẽ in gręciſmo dici tur. Eſt ęris ſpẽs ſtãnũ.ſtans ẽ aqᷓ ſtagnũ 0 pr nauis ex aſia venerit. l. j. de. v. obli. N duplici ſcribas pᷣmũ.cũ gq; ſecũdũ. Staſis gręce.latine ðꝛ ſtans vel ſtatꝰ Stater.teris.m.g.qðdã pondꝰ.i.medietaſ vncię appẽdẽs aureos tres.⁊ ðꝛa ſto.ſtas eo ꝙ tribus ſolidis ſtet. Iñ hęc ſtatera.rę. pondus habens dꝛachmas quattuoꝛ.quę ſunt ſcrupuli duodecim et penſat ſolidos tres. Itẽ ſtatera ðꝛ trutina.ſ.ꝑtica ex trãſ uerſo in libꝛa poſita.ſic dicta.qꝛ ex duabꝰ ſtatera lancibus ⁊ vno ſtilo medio pẽdeat q ſtet. Et ſtatera ðꝛ ſepe totũ inſtrumentũ illud. Et coꝛ.pe.gti ſtater. Anð Matth. dʒ3. coꝛ. Inuenies in oꝛe piſcis ſtaterẽ. Sʒz ſtatera.rę.ꝓdu.pe. AUñ quidã. Sępe mi⸗ nus ſtatere. lanx ↄtinet ampla ſtaterę. Et in gręciſmo ðꝛ. Libꝛa ſtatera.ſtater ẽ qð li bꝛat᷑ in illa. Statio.onis.f.g.ðꝛ locꝰ vbi naues ad tem⸗ 1 dDdoee relaxat. pus ſtant. ⁊ a ſto. ſtas. Sed poꝛt eſt na turalis ⁊ ꝑpetuꝰ. Itẽ ſtatio ðꝛ vita pſſens. qꝛh̊ ad tempꝰ ſtamꝰ.qꝛ ᷣm apłin. Nõ eniz habem h̊ manentẽ ciuitatẽ ⁊c. Jñ bęcſta tiuncula. le. dimi. Et ſtationariꝰ.ria.rium Et ſtatiuus.ua.uũ.ĩ eodem ſenſu. Itẽ ſta tio ðꝛ vbi ſtat vnus exercit ↄgregat'. Uñ j. Regl.xiiij. Aeni tranſeamus ad ſtatio nem philiſtinoꝛũ. Añ. Eſt ſtatio vita.ſta⸗ tio poꝛtus.ſtadiũq;. Stationari.dicunt᷑ milites qͥ vt alicui tene ant ſtationẽ ſunt conſtituti. Pñt etiaʒ dick libꝛoꝛum venditoꝛes.quia ſtationem faci⸗ unt ꝓ libꝛis vendendis. Itẽ dicunt᷑ elemo ſynaꝝ queſtoꝛes.vt ĩ.c.cũ ex eo.ð pę.⁊ re. vbi ꝓhibet tlibꝰ pdicare. Et ponit᷑ ibi foꝛ ma ð vᷣbo ad vbũ eoꝝ ꝗ tles dicẽ dñt pplo Statua.tuę.imago ſimulacrum. ⁊ ðꝛa ſto. ſtas.eo ꝙ reꝑſentet ſtatũ alicuꝰ. Statuar.ria.riũ.ad ſtatuã ꝑtinens.⁊ dꝛa ſtatua. Et h ſtatuari. rij.q̃ ſtatuas fac. Et H ſtatuariũ.candela cum qᷓ ſtatua cingit᷑ ⁊ circũdat᷑.vel crux vel altare. AVñ Zach. xj Croijce illos ad ſtatuarii. Statura.rę.i.ſtatus hois.ſ.eiꝰ magnitudo Et ſtatura ðꝛ poſt iactũ lapidis in aquam vñ circuli fiunt in aqua reditꝰ ipſius aquę Añ Lucam. Et ſtatura redit.Nõt etiã B eſſe pticiwziuum. Status.ta.tũ.ꝑticipiũ ẽ de ſto ſtaſ. Quidã tñ dicunt eẽ ſyncopatum.a ſtatutꝰ. Iñ ſta tus.tus.tui.ſubſtantiue p. Status.ẽ ↄditio hoĩs in qua vt plurimum põt.vt ait ρ“lato. M Status liber.eſt libertas cõceſſa ſub ↄditio ne. vt dicendo. Lego ᷣuo meo libertatẽ ſi Statutũ.ẽ ius ab hoie poſitũ vel diſpoſitõ ex ius ꝓducit᷑. Inſti.de iu.na.gen.⁊ ci. Stenopatia. ðꝛ aſtrictũ coꝛpus qð necĩ ſu⸗ Stella. lę.f. g. ðꝛ a ſto.ſtas.qꝛ videtur ſtare Et ſᷣm h̊ ſtelle dicunt᷑ ꝓpꝛie ꝗ ſunt ifirma⸗ mento. Et nõ ꝙ ſtella ðꝛ ꝗlibet ſingularis Sidus vo pluriũ ſtellarũ collectio. Aſtrũ grandis ſtella vel grãdeſidus. Sʒ h nomi na ſepe ↄfüdunt᷑ apð autoꝛes. Iñ hec ſtel lula.lę.dimi. .id eſt. parua ſtella. Et ſtelleꝰ lea. leũ.i.clarus. vel ad ſtellam ꝑtinẽs.Et ſtellatꝰ. ta. tũ.i. ſtellis circũdatꝰ vel ad mo⸗ dum ſtellarũ depictus. KHr Stellio. onis.m. ge. reptile ſimile lacerte. et ðꝛa ſtella.quia depictus ẽ quibuſdam ma culis ad modum ſtellaꝝ. Añ qda. Stellio S ”ä c. säl 9 nocte micat ſoꝛdens in luce diei. GStellio etiã ðꝛ qͥ aio inconſtans ⁊ varius ẽ verbo vel facto.vel qui rem aliquã obliga uit alicui ⁊ deinde impignerat alij.non fa⸗ cta mentiõe de pᷣmo. Et generaliter quod in criminalibus cauſis dicit᷑ dolus.in ciui libus ðꝛ ſtellionatus. Stellionatus.ta.tũ.i.varius.fraudulẽtus verſipellis.malefactoꝛ.⁊ ðꝛ a ſtellio. Et h̊ ſtellionatus.tus.tui.i.maleficiũ.fraudulẽ tia.verſutia. =J Stema.mati.n.g.i.nobilitas.vel oꝛdo ima ginum nobiliũ.vel honoꝛ.vel dignitas.vł coꝛona.vel oꝛnamẽtũ. VUñ Juuenał.Ste⸗ mata quid faciunt. Stemata dicunt᷑ etiaʒ ramuſculi quos faciunt in genere.cũ genꝰ cognationũ partiũt᷑.ſicut ille pat᷑.ille auꝰ. ille pauus c. MU Stematon.tumoꝛ mollis carnis. Stemon. eſt litus anguſi. Stephanus.phani.gręce.ĩterpᷣtat᷑ coꝛona Sed hebꝛaice noꝛma. Fuit vo coꝛona.id S.pᷣncipiũ martyrũ in nouo teſtamẽto. ſiẽ Habel in veteri. Uñ ⁊ ꝓtomartyr ðꝛ. Fu⸗ it em̃ noꝛma.i.exẽplar vel regula alijs pa⸗ Stera. rg.f. g. ð pellicula in qua puer iuol⸗ uitur ⁊ moꝛat᷑. Uñ Macrobius. Steręſi ſubdit᷑ herba deſiccabit eam. Iñ ſtericus. ca.cũ.ad ſtetã ꝑtinẽs.vel in ſtera patiens infirmatuus. Stercus.coꝛis.n.g.ðꝛ a ſterno.nis.qꝛ ſter⸗ nit᷑ in agris. vel qꝛ extergi opoꝛtet qͥcquid in ciuitate ſoꝛdidũ redundat. Vel qð veri us eſt. Stercus ðꝛ a ſterten.qui ⁊ ſtercuti⸗ dictꝰ ẽ.quia pᷣmus ſtercoꝛandi agri růöònem induxit in italia. vnde ⁊ fimus ðꝛ.quia fiat mus.i.ſtercus. Iñ ſtercoꝛeꝰ.rea.reum.Et ſtercoꝛoſus.ſa.ſum.id eſt.ſtercoꝛe plenꝰ et inquinatus. Sterilis.lis.cõ.t.⁊ G le.pe.coꝛ.i.infructuo ſus. infecundus.nihil aptus gignere. Jñ heęc ſterilitas.tatis.i.infructuoſitas.infe⸗ cunditas. “ Sternax.nacl.oĩs ge.qͥ facile ⁊ ſepe ſternit Sterniũ.nij.n.g.locꝰ aptus (vel ſternit. ad ſternenldum. Sternon.nonis.ðꝛ miles ad militiã cinct. Sternutatio.onis.ẽ cũ inflatio a pectoꝛe ex urgit. quę cũ aptos ad emanandũ poꝛros non inuenit.cerebꝛũ tangit.⁊ ↄgeſta ꝑ na⸗ res exiẽs.totũ caput ꝓtinꝰ ↄcutit. Ita diẽ Breg'. in glo.ſuꝑ illud Job. xlj. Sternu⸗ tatio eius ſplendoꝛ ignis.⁊ ðꝛa ſternuto. BGtygeſtos.i.triſticia. tas. Itẽ a ſterno. nis. ðꝛ h ſternutꝰ.ti. ideʒ qð ſternutatio. ”ƷMMU Sterqliniũ.linij.i.ſtercus vel locus plenus ſtercoꝛe.⁊ videt᷑ cõpoſitũ a ſtercꝰ ⁊ linio. Stibiũ.bij.vnguentũ.vel coloꝛ noie ceruſa quo meretrices et ſolutę mulieres ſolebãt vti. Vñ.iiij. Regl.ix.legit᷑. Jeʒabel introi tu eius auditu. depinxit oculos ſtibio. Stibinꝰ.na.nũ.me.p.ẽ coloꝛ ceruſeꝰ.vłha bens coloꝛẽ ſtibij vel onycini. Stichos gręce.latine ðꝛ verſus. Stiga.gę.ðꝛ ſtimulus.q̃ſi ſtigulus.i.aculeꝰ cõpunctio.⁊ incitatio.moleſtatio. Stigma.matis.n.g.i.ſignũ cicatrix.chara⸗ cter.coctura. inuſtio ꝗᷣ fit calido ferro. Uñ ad Gal.vj. Stigmata dñi mei Jeſu chꝛiſti in coꝛꝑe meo poꝛto. Inuenit᷑ ⁊ ſtema ꝑ.e. ſed aliud ſiãt. Añ qͥdã.Stema genꝰ dices cocturã ſtigna vocabis. Materiam the⸗ ma.ſeruãt genꝰ hęc tria neutrũ. Stigma.eſt ſignũ vł inſtrumẽtũ qͥ bꝛachia fabꝛicenſiũ figurabant᷑.cui erat impꝛeſſuzʒ nomẽ imꝑatoꝛis.facies vo eoꝛũ nõ figura bant᷑.vt.l.ſiqͥs.C.de pę.Et ſᷣm Jo.an.c. ſi iudex laicꝰ. de len. excõ.li.vj. Stilbon.bontis.maſ.i.mercuriꝰ.⁊ ðꝛa ſtil⸗ lans.⁊ bonũ.q̃ſi ſtillans bonũ. Et eſt ſum ptuʒ nomẽ a melioꝛi parte ſui. Ael ſtilbon ðꝛ q̃ſi ſtella boũ.qꝛ eo ſurgente ſurgũt ⁊ pa ſtoꝛes.Et ſtilbon iterpᷣtat᷑ velox.quia ve⸗ lox planera eff.ẽ Stilla. le. ðꝛ gutta.⁊ ðꝛ a ſtiria.cuiꝰ dimi.ẽ. Differũt tñ ſtilla ⁊ gutta.qꝛ gutta eſt ꝗ ſtat. ſtilla quę cadit. Inde ſtillula.lę.dimi. id ẽ pua ſtilla.Et ſtilloſꝰ.ſa.ſũ.qð ⁊ ſtirioſꝰ ðꝛ. PStillicidiũ.dij.n.g.ð ſtilla cadẽs.vel locꝰ vbi ſtillę cadunt.vel locꝰ a quo vel ꝑ queʒ cadunt. 2 ðꝛ a ſtilla ⁊ cado. Iñ ſtillicidioſꝰ ſa.ſũ. Uñ ꝓphᷣa. Sicut ſtillicidia ſtillãtia ſuꝑ terram. Stilon.interpᷣtat᷑ longũ. Stilus. li.i.graphiũ.⁊ ðꝛ a ſto.ſtas.qꝛ ſtati cera. Et qᷣcq longũ eſt ⁊ erectũ.ð ſtilusa ſtando vela ſtilon.qð n Vaſtior. ta.tũ.i.ſtilo oꝛnatꝰ.⁊ coꝛ ſti.Oñ Pierijs. tedet inſeruiſſe ſtilũ. MU Stimicon.qͥdã paſtoꝛ. qſi ſtilomicon. Gtilon em interpᷣtat᷑ longũ.micon celſum. Iñ ſtimicon q̃ſilongꝰ ⁊ altus. —— Stimulus.li.ðꝛ aculeꝰ.cõpunctio.incitatio moleſtatio. ⁊ a ſtiga.q̃ſi ſtigulꝰ. Inð ſti muloſus.ſa.ſũ. Itẽ hęc ſtimula.ðꝛ quęda dea ſtimuloꝛum. SC Stiopus.&ẽ iſlatio oꝛis. Uñ.Nec ſtiopo tu⸗ midas itẽdis ruꝑe buccas.vel bꝛachas. Stipa.pę.f.g.ꝗqdã ꝑua arboꝛ.vt dicunt ſco pa.⁊ ðꝛa ſtipo.pas.qꝛ ex ea ſtipent᷑ tecta. Et hęc ſępe ad foꝛnaces vel furnos calefa ciendos colligit᷑. Iñ heęc ſtipula.lę.di.Et hinc ſtipulę.dicunt᷑ folia vel vagine bus culmus ambit᷑ ⁊ fulcit᷑.ne pondere frugis curuef᷑. Et ſtipulę ipſi calami ſegetis. Di⸗ cunt᷑ ̊ ſtipulę.vel a ſtipula ꝓpt᷑ ꝑuitateʒ. vela ſtipo.pas.qꝛ fulciũt ⁊ circundãt cul⸗ mũ.vel ab vſtu.q̃ſi vſtulę.qꝛ collecta i meſ ſe vꝛunt᷑ ppt᷑ culturã agri.vel a palea.qꝛ i terdũ ꝓ palea pᷣſcindit᷑ ſtipula.⁊ coꝛ.pu. in diẽ. ſz pure. vt dicẽdo. dabis B. dabo. Stipulatio ↄditionalis habet fieri ſub ↄdi⸗ tione hoc modo.ꝓmittis mihi dare centũ ſi nauis ex aſia venerit. et reſpondes pꝛo⸗ Stipulatio in diẽ fit.hoc modo.dabis mihi decẽ in kł.iulij.⁊ rũdes dabo. . Stipulatio aqͥliana.ẽ q̊ nouat oẽm ↄtractũ vt ſic.Quicquid mihi debes ex ã̃cũq; cau ſa idẽ mihi ꝓmitti.ſi.n.ex mutui datiõe mi hi ðbitoꝛ ſis.veliq; acceptũ ferre.i.ꝑ acce ptilationẽ remittẽ. nõ poterit res expediri niſi ꝑ obligationẽ ꝗᷓ in rem ↄtrahit᷑. Stipus.pi.i.mendicꝰ qͥ petit ſtipem. 1 Stipadlũ.dij.i.ſcacariuʒ.⁊ ðꝛ a ſtipo.pas. Stiria.rię.f.g.gutta fluẽs cadẽs ⁊ ↄ gela⸗ qꝛ hoĩbꝰ ludũ ſpectantibꝰ ſtipet᷑. Et ſtiba⸗ ta.Et dꝛ gutta cũ ſtat ⁊ pendet.ſtiria cum ſi diũ ẽ gen mẽſeę. quaſi ſtipendiũ. cagit. ⁊ ſic ðꝛ a gręco. Gręce em̃ ſtiria gut⸗ .. Stipatũ.ti.qdã herbaqᷓ tantã vᷣtutẽ ĩ radi: ta dꝛ. Itẽ ſtiria ðꝛ arboꝛ cui fructꝰ habet es cehabet vi fruſta carnis in cacabo ſparſa grana guttis ſimilia. ꝗ ⁊ ſtoꝛax.acis. dicit Ccoagulet. q̃ſi ſtirax. Sed ſtirax gręce. ſtoꝛax latine. Stipatꝰ. ta. tũ.i.vallatꝰ.circũdatꝰ.fulcit? Añ Geñ.xliij. Modicũ reſinę ⁊ mellis et a Stipẽdiũ.dij.n.g.ðꝛ lucrũ pᷣciũ fructꝰlabo⸗ ſtiracis. VNel ᷣm aliã lam.ſtoꝛacis.pe.ꝓ. n· ries. Pꝛopꝛie qdẽ ſtipendiũ ðꝛ qð dat᷑ mili vbi dicit So Plioracie ẽſpẽs reſinez. on tibus. ſoldarijs ꝓ pcio. ſic dictũ a ſtipe pẽ Stiricidiũ.dij. ſtilla cadẽs. vel loc⸗ ybi ſtil⸗ ”M denda. Antiqui em ſoliti erãt pecuniã ap⸗ leęcadunt. vel locꝰ a qͥ cadũt ⁊ ꝑ quẽ cadũt pendere magis qᷓ; numerare. Inde ſtipen Stiricus.ca.cũ.i.ſtirilis.⁊ ðꝛ a ſtirria. “ diarius. ria.riũ.ad ſtipẽdiũ ptinẽs.Et ; ¶ Stirillũ.li.n.g.i.barba capꝛę. et ðꝛ a ſtiria. e ſtipendiariꝰ. rij. ſtipendiũ dans vłpotius qependet ad modũ ſtirię.i.guttę. recipiẽs.⁊ coꝛ.i.ante.. Stirps.pis.m. g.i.radix.trücus.⁊ ðꝛa ſto. iin Stipes.pitis.m.g.i.titio.vel truncꝰligniqᷓ ſtas. In hęc ſtirps.pis.f.g.i. ꝓgenies - ur ſuſtinet aliqͥd.quaſi ſtans pes.lignũ infru ſapies oꝛigo.Et ſtirpeus.pea.peũ.Et ſtir pitus.aduer.i.radicitus. Stiua. uę.f.g. ðꝛ manica aratri.ſcʒ cauda a poſterioꝛi. Iñ ſtiuarius. ria.riũ.ad ſtiua,ʒ ctuoſũ.eo ꝙ ſolũmodo ſtet ⁊ nõ fructifſicet Et ꝓdu.pᷣmaʒ ſtipes pitis.Sʒ ſtips.pis. f.g.coꝛ.ſti.Stipes etiã ðꝛ ꝑſona a qua alij oꝛiginẽ ducuůt. tinens. Et ſtiuariꝰ. rij. ⁊ hęcſtiuaria. rię. . Stipiũ.pij.vnguẽtũ de veruecibꝰ. etiã ðꝛ. qᷓ vel ꝗ tenet aratrũ ꝑ ſtiuã vel q ſti Stips.pis.f.g.qðᷣdã genꝰponderis.q olin uam facit. . 1 militibꝰ ſtipeẽdiarijs diſtribuebat᷑ pecunia Stiuula. lę. dimi. i. pua ſtiunx. Et ponit᷑ ꝓobolo.qꝛ obolus ſępe ſolet da Styx. ſtygis.f.g.i.Palus infernalis.⁊ di a liin rimẽdicis in elemoſynã. Ideo ſtips qĩi ſtygeſtos.qð ẽtriſticia. eo ꝙ triſtes faciat. ðꝛ mendicitas.qñq; elemoſyna vicx. Inð vel quia triſticiã gignat.⁊ ſepe ponit ꝓ in ferno. Iñ ſtygi. gia. giũ. Et hᷣ ⁊ hęc ſtigia h ſtipus.pi.i.mendicus. Etk . GStoa gręce.latine ðꝛ poꝛtic ( lis.⁊ h̊ le. Stipulatio.ẽ firma verboꝝ conceptio.qua at quis aliqͥ˖d ſe facturũ daturũ ve ꝓmittital Stoax. acis.f. g.i.ruina.⁊ za ſto. tile⸗ teri. ſuꝑ h ipᷣm interroganti.⁊ ðꝛa ſtipulũ Stoi. ca.cũ.pe.coꝛ. ðꝛ a ſtoa.qð ẽ poꝛtic⸗ if qð ẽ firmũ. DOenoĩat᷑ etiã a ſtipite. Cõſtat Et ſunt ſtoici qui in ciuitate moꝛant᷑.oz ticus em̃ fuit athenis in qua picta erãt ge⸗ ſta ſapientũ ⁊ viroꝝ foꝛtiũ hiſtoꝛię.in hac poꝛticu ſapiẽtes hiloſophabant᷑. vnde ⁊ Rene ait ſtipulatio ex interrogatione ſmiſſa. et reſponſione ſubſequẽti quẽadmodũ cõtra dictio ex affirmatione ⁊ negatiõe.oc mo eliun. do. Pꝛomittis vel dabis mihi decẽ. vymit ſtoici dicti ſunt. Hãc ſectã vt dicunt ᷣmus B to vel dabo tibi. Añq; ðꝛ ſtipulatus ille ã enon inſtituit. Hi negant ſine virtute eſ morme⸗ ꝓmittit ꝑ ſtipulationem paſſiue. Ael ſic. fici quẽcunq; beatum. Oẽ peccatũ vnifoꝛ P Gtipulatio.ẽ ſolennis ꝓmiſſio facta inrro⸗ me eẽ aſſerũt.Hi aiaʒ cũ coꝛꝑe piere dicuüt 8 gatione ſcedẽte ⁊ rñſiõe ſequẽte. Ar „2 Stoicida.dę.fęmina in ſtoica ſecta valens Stipulatio pura.ẽ ꝗᷓ nec fit ſub ↄditiõe nec “” 3 Ael ſtoicida ðꝛ aſi mollis ⁊ effeminatꝰ.q̃ſi Stoix.cl.f.g.i.ruina ⁊ ðꝛa ſto. (fęmina. Stola.lę.f.g.ẽ matronale oꝑimentũ qð co⸗ operto capite ⁊ ſcapula a dextro latereilę uum humerũ mittit᷑.⁊ ðꝛ a ſtolon vel ſto⸗ los. Idẽ ⁊ reciniũ latino noiĩe ðꝛ.eo ꝙ di⸗ midia eius ꝑs retro reijciat᷑.qð vulgo ma uoꝛtẽ dicunt q̃ſi martẽ.Signũ em̃ ẽ marti alis dignitatis ⁊ ptãtis ⁊ pacis velindu⸗ ſtrięẽ. Taput em mulieris ẽ vir. Et ponit᷑ gqnq; ꝓ ephot. Stola etiã vtunt᷑ diacones Inñ ſtolatus.ta.tũ.i.ſtola oꝛnatus.Et ſto⸗ lo. las.i.ſtola oꝛnare.⁊ coꝛ.ſto. Stolia.lię.i.miſſio.⁊ ðꝛ a ſtolos. vel ſtolon Stolidus.da.dũ.i.ſtultus.fatuus.ſuꝑbus inſipiẽs.ſecoꝛs.⁊ ðꝛ ab extollo.q̃ſi extolli⸗ dus.qꝛ ſe extollat. Iñ hec ſtolliditas.tatl. Stolon vel ſtolos gręce.latine ðꝛ miſſio. Stolus.li.m.g.magna claſſis nauiũ.et dici tur a ſtolon.qð ẽ miſſio.qꝛ ꝑ mare mittit᷑. Vñ Ambꝛoſiꝰ ſuꝑ Egiſippũ. Abi ẽ ſtolꝰ nauiũ qui circũeat fre. Stomachus.chi.m.g.i.os ventris.⁊ dicit᷑ a ſtomos gręce.qð os vocat᷑ latine.eo oſtium ventris ſit.⁊ cibũ recipiat.⁊ inteſti na tranſmittat. In ſtomachoſus.ſa.ſum. i.iracundus.furibundꝰ.Et ſtomaticꝰ.ca. cũ.qͥ infirmitatẽ in ſtomacho pati. Stomacula.lę.f. g. extũ interius. Stomos gręce. os latine D. Stoꝛax ẽ ſpẽs reſinę.vide in ſtiria. Stoꝛiiũj.rij.ðꝛa ſterno.nis.eo ꝙ tręſternat᷑ Nõdũ em laneis ſtramẽtis reꝑtis i his ac⸗ Stoꝛiolũ.li.di.i.puũ ſtoꝛiũ. (cubabant. Strabo.onis.m.g.qͥ habet ocłos obliquos q̃ͥ ⁊ hic ſrah d A hec ſtraba.qð vulgo ðꝛ ſtrauba. Uñ Gregoꝛiꝰ nacẽcenus. Hę⸗ retici mihi vident᷑ ſiles oculis ſtrabi. Stragilis.lis.pe.coꝛ.cõ.ge.i.miles. Stragulũ.li.vłhęc ſtragula.lę.veſti diſco. loꝛ.ꝗ texta ðꝛ.⁊ manu artiſicis diuerſa va⸗ rietate diſtinguit᷑.⁊ ðꝛ a ſterno vel a ſtratũ quia in ſtrato ⁊ amictu apta ſit. De qua ðꝛ Pꝛouů.vltl.Stragulatã veſtẽ feẽ ſibi. Iñ ſtragulatus.ta.tũ.i.ſtragulo vel ſtragula oꝛnatus. Mõt etiam ſtragula dici veſtl va riata vel varietate texturę diſtincta. Unð dicit Papᷣ. Stragla veſtis pᷣcioſa pluma⸗ rio oꝑe facta.In hiſtoꝛijs aũt ſuꝑ illð.iiij. Regſ. viij. Cũ q; veniſſet dies altera tulit ſtragulũ.⁊ infudit aquã.⁊ expandit ſuper faciẽ eiꝰ.quo moꝛtuo regnauit Axahel ꝓ eo.ſic ðꝛ.Stragulũ ꝓpꝛie ðꝛ ſtratoꝛiuʒ qð lecto vel ſedili ſuꝑſternit᷑. Et ðꝛ ibi ꝙ Aca hel pannũ ꝑfuſum aqua impoſuit ſuꝑ BLRẽ cinctus qͥ ⁊ ſternon dꝛ. nadab ad refrigerandũ. Hebꝛeus hʒ. Ex⸗ pandit ſuꝑ faciẽ ſtragulũ.vt non Agahel. ſed Benadab hoc feciſſe intelligat᷑. Etem moꝛtuus eſt rex. ⁊ regnauit ꝓ eo Zlcahel. Quidaã exponũt hoc de obſequio moꝛtui. dicentes. ꝙ Agahel moꝛtuum lauit aqua. ⁊ expandit ſtragulũ ſuꝑ facieʒ moꝛtui. Jo ſephus tñ plane dicit.ꝙ altera die ifuſo la queo ſtrangulauit eum. Ad hunc ſenſum quidã lr̃am illam.ſ.Tulit ſtragulũ.⁊c.re⸗ ferunt dicẽtes.ꝙ Acahel veſtẽ madefactã poſuit ſuꝑ faciem eiꝰ ſimulãs refrigeratio nem.ſed ſtatim effudit aquã ſup os ei do⸗ nec ſuffocaret eum. Et coꝛ.gu. Vñ Allexã der. Texit᷑ ex lino cũ lana ſtragula veſtis. Stragulũ etiã ðꝛ ſtatio cabalil. Stramen.inis.n.g.ðꝛ a ſterno.nis.qꝛ ante Aialia ſternit᷑ vel ſuꝑ lectuluʒ.qð et h̊ ſtra⸗ mentũ ð:A ſtramen ðꝛ ſtramine.nea.ne- um. Item ſtramentũ qñq; dicit᷑ inſellatu ra.illud.ſ.quo equus vel aſinus ſternitur .i. inſellat᷑. Et ſimiliter illud qͥ lectꝰ ſternit᷑ i.pᷣparat᷑ ðꝛ ſtramentũ ſiue ſint veſtes. ſi⸗ ue aliquid alinunud. . Strata.tę.f.g.ðꝛ via publica ⁊ munita.q̃ſi pedibus vulgi trita.⁊ ẽ de lapidibꝰ ſtrata 7 parata.vñ ⁊ ðꝛ dilapidaaaaa. Strates.i.pᷣtoꝛ.⁊ ðꝛ a ſterno.nlis. Stratia.tię.i.militia. Iñ h̊ ſtratilates ſtrati latis. dux militię vel mili. Stratilios gręce.latine ðꝛ pꝛetoꝛ ᷣm Na⸗ Stratodes.m.g.i.miles vel ad militiam ac Stratoꝛes lagũculaꝝ.i.cõpoſitoꝛes. AUnde Hieremię.xlviij. Mittã eis oꝛdinatoꝛes ⁊ ſtratoꝛes lagunculafru. Stratoꝛes etiã a ſternẽdo dicunt᷑.qꝛ cuſto⸗ dientes in carcere reos cõdẽnatos punie⸗ bant. Ael ſtratoꝛes dicunt᷑ eſſe iſti qui ſta⸗ bulis vel equis ſtantibꝰin eis pᷣſunt.⁊ ðꝛa ſtratoꝛio ᷣm Aco. C. ð ſtrato.li.xij.ĩ rub. Stratoꝛiũ.rij.i.ſtabulũ.iumẽtoꝛũ vel inſel latura. Vñ Joſephꝰin pᷣmo Annaliũ.Ra chel h̊ audiẽs.poſuit idola in ſtratoꝛio ca⸗ meli.i.ſub. Itẽ ſtratoꝛia dicunt᷑ lectiſter⸗ nia ꝗᷓ in lectis ſolẽt ſterii. Stratus.ta.tũ.i.ſubiectꝰ.in terra deiectus Stratũ.ti.n.g.qð ⁊ h̊ ſtrat.tus.tui.ðꝛ.i.le ctus. Ael ſtratũ ðꝛ qſi ſtoꝛiatũ.a ſtoꝛijꝗ in quibꝰ antiqͥ cubabãt.nõdũ laneis ſtramẽ⸗ tis reꝑtis. Stratũ ðꝛ generalit᷑ oẽ genꝰ veſtl. vel oẽ in⸗ dumentũ. vt. ff. de. v. ſig. ſʒ mag ꝓpꝛie ve ſtes cubicłares dicimꝰſtratuʒ.a ſternendo Stroma. opꝰ varie ↄtextũ Strena.nę.f.g.qð vulgo ðꝛ ſtrenna.ſcʒ qð pᷣmo dat᷑ alicui in kał.vel in pᷣmo die anni vel ſeptimanę ꝓ bono omine. Iñſtrenoſ⸗ ſa.ſũ.qͥ ſepe dat vel accipit ſtrenã.Et ſtre⸗ nula.lę.dimi.i.pua ſtrena. Strenuus.nua.nuũ.qͥ libent᷑ facit ſtrenã.ſ. largus.clarus.ſtrenis impiger. vtilis citrꝰ foꝛtis. Iñ ſtrenuitas.tatis.Et ſtrenicꝰ.ca cũ.i.ſtrenis vel ſtrenarũ cupidus. Strepia.pię.i.cauda ſerpentis. Strepitus.tus.tui.i.frequẽs ppłiſonitꝰ vł Stridulus.la.lũ.i.ſonoꝛus. (tumultus. Stridoꝛ.doꝛis.i.ſonꝰ.ſtrepitꝰ. Strigilis.lis.pe.coꝛ.i.patella.vel inſtrjm qͥ pueri furant᷑ vuas ⁊ ficus.vel inſtr̃m quo mundant᷑ equi. Et inſtrumentũ quo caro mũdat.⁊ ſudoꝛ coꝛꝑis eradit᷑ qð ⁊ ſtrigil ðe ꝑ apocapam. Strignos.f.g.ꝗdaʒ herba.ſ.vua lupina.qꝗᷓ latine ſalutaris ðꝛ.qꝛ doloꝛẽ capitis et ſto machi incendiũ mitigat. Idẽ ⁊ vua lupia ðꝛ.qꝛ ſemẽ eiꝰ vuę ſilis eef. Stringiria. rię.vel ſtrangiria.rię.f.g.ẽ con ſtructio vꝛinę. e Strix.ſtrigis.f.ge.i.nocturna auis.a ſono voc dicta.qñn em clamat ſtridet.Hec auis a vulgo ðꝛ ama ab amãdo ꝑuulos. Vñ et lac pᷣbere fert᷑ naſcentibꝰ. op? varie u. 7 ð2a ſtropha. Stromaciũ.cij.i.cingulũ varie ↄtextũ cum gemmis. MM Strophas.phadis.ꝗ̃dã inſula. Strophiũ.phij.ðꝛ cingulũ.⁊ ꝓpꝛie aureuʒ cum gemmis.⁊ ðꝛ a ſtrophos qð ẽ conuer ſio qꝛ a poſterioꝛi ꝑte conuertit᷑ anterioꝛ. Vnñ in hymno ſancti Johis baptiſtę.ꝛę buit hirtũ tegimen camelus.artubus ſacrl ſtrophiũ bidentes. Dicit᷑ etiam ſtrophiuʒ palliũ virginale.Sʒ tropheũ aliud ẽ. VUn Zonam dic ſtrophiũ. palmam dic eſſe tro⸗ pheum. H Strophos gręce.latine ðꝛ cõuerſio. Et inð cõponit᷑ monoſtrophos.diſtrophos.Te⸗ traſtrophos. Vñ inuenit᷑.eęc oda ẽ mo⸗ noſtrophos.hec diſtrophoſ.hęc tetraſtro phos. Monoſtrophos ðꝛ.oda illa.ꝗtm vnã metri varietatẽ habet. Sʒ diſtrophoſ ðꝛ oda illa.ꝗᷓ ſemꝑ in ſcdᷣo verſu repetit va rietatẽ metri. Tetraſtrophos ꝗᷓ in quarto. Strophus.phi.maſ.ge.ðꝛ deceptoꝛ.impo ſtoꝛ.fraudatoꝛ ⁊ ðꝛ a ſtrophoſ.Et hec ſtro pha.phę.retoꝛta ſnia.argumẽtatio varia fraus deceptio.nequitia.caliditas impo⸗ ſtura. Iñ ſtropharius ria.riũ.fraudulen⸗ tus.calidus.impoſtoꝛ.verſutus. Itẽ ſtro⸗ pha ðꝛ cõuerſio ſimplex in cantilenis. Er ↄponit᷑ antiſtropha.i.ↄtra ↄuerſionẽ ſim Stropha ẽ cũ fit mutatio de rũſoꝛio (ꝓplicẽ. ad verſũ.vbiẽꝗqdã ↄuerſio mutatę melo⸗ die poꝛis. Antiſtropha.ẽ qñ finito vᷣſu re⸗ incipit᷑ ipᷣm rñſoꝛiũ.vel medietas eiꝰ. AUñ cantus hymnoꝝ inuentus eſt ꝑ ſtopham ⁊ antiſtrophã ad ſignũ firmamẽti notãdũ ⁊ planetaꝝ.qui cõtra conuerſionẽ cęli vol uuntur. Vñ quidaʒ cantus ſolebant in ec⸗ cleſia eſſe quos vocabant ſtrophos. AUnð Macrobius.In ipſis hymnis deoꝛum ꝑ ſtrophã ⁊ antiſtrophã metra canoꝛis ver⸗ ſibus adhibebant᷑ .vt ꝑ ſtrophã rectus oꝛ bi ſtelliferi motus ꝑ antiſtropha diuerſus vagoꝛuʒ regreſſus pᷣdicaretur. Inde ſtro⸗ phula.lę. dimi.i. pua ſtropha. Strutio.onis.gręco nomine quoddam ani mal in ſimilitudine auis pẽnas habere vi⸗ detur tñ de terra altius non eleuatur. oua fouere negligit.ſed pꝛoiecta tmmmodo.fo⸗ tu pulueris animant᷑.vt vult Iſido?ꝰ. Et ponitur ĩ fę.ge. Job.xxxix.vbi dicit. Pẽ⸗ na ſtrutionis ſimilis eſt pennis herodij et accipitris.quę derelinquit oua ſua in ter⸗ ra . Strues.ſtruis.i.cõpoſitio.ↄgeries.collctõ aceruus lignoꝝ. Iñ ſtruecula. lę. dimi. icd ẽ. pua ſtrues. rU”ðJ”U Struma.mę.i.gibbus i pectoꝛe.⁊ ðꝛa ſtru⸗ es.q̃ſi ſtrues humoꝝ. Iñ ſtrumoſus.ſa.ſũ qui habet ſtrumã. Iñ hęc ſtrumoſitas.ta⸗ tis.i.gibboſitas. OWä Structura.rę.ðꝛa ſtruo.uis.et ᷣm Papᷣ. Structureę ſunt ediſicia.poſſeſſiones. Strupus.pi.vel ſtropi.Fm quoſdã ſũt vin cula loꝛo vel lino facta.qbus remiad ſcal⸗ mos alligant᷑. De quibus Liuiꝰ.Cũq; re mos iuſſit alligare ſtrupüis. Studiũ.dij.vt dicit Axo.ẽ vehemens et aſ⸗ ſidua ad aliquã rem agendam cũ ſũma vo luntate applicatio.ex qua volũtate laboꝛ in opus defert᷑.et perdit laboꝛis tediũ ver ſum in oblectamentũ. Inde ſtudioſus.ſa. ſum.i.aſſiduus.perſeuerans.quaſi ſtudij curioſus. K’ Studiolũ.li.dimi.i.ꝑuũ ſtudiiũ. Stultiloquus.qua.quũ.qͥ ſtulta loquif. Stultus.ta.tũ.ðꝛ quaſi extultus.ab extol⸗ lo.lis.qꝛ ſe extollit.vel etiã ðꝛ ſtultus qua ſi ſtatim vltus. Mꝛopꝛie tñ ſtultus ẽ qui ꝑ ſtupoꝛẽ non mouetur iniuria.ſęuitiam em 6 ꝑfert.nec vltꝰẽ.nec vllo ignominie cõmo⸗ uetur doloꝛe. qꝛ ſtultꝰ ẽ hebetioꝛ coꝛde ſiẽ nõ opinoꝛ.i.obtuſis qͥdẽ ſenſibꝰ nõ tñ nulł Stupa.pę.f.g. canabi ẽ (Iñ ſtulticia. cie. vel lini dicta ſica ſtipo.pas.qꝛ ex ea rime nauiũ ſtipent᷑. Iñ ſtupeꝰ.pea.peũ.i.ð ſtu⸗ Stupoꝛ.por.m.g.ẽ caſus memopa exñs. riã ⁊ rationẽ auferẽs.⁊ linguã impediẽs. ⁊ ðꝛ a ſtupeo.pes. Iñ ſtupoꝛat.ta.tũ.id ẽ ſtupefactus.Et ſtuperoſus.ſa.ſum.,. Stupꝛũ.pꝛi.n.g.ẽ illicitus concubitus.⁊ẽ ꝓpꝛie in virgine vel in moniali. Uñ Oui⸗ dius epi. Nec pᷣcium ſtupꝛi gemmas aurũ ꝙ popoſc“ Stupula.pulę.dimi.i.ꝑua ſtup.. e W bi ſues ſtant. S= GSuariũ ·rij.n.g. locus Suaſibilis..t.⁊ h̊ le.i.aptꝰ vel ↄueniens ad ſuadendũ. Et ſuadibilis.le.idẽ. Añ in epla bti Jacobi dꝛ.ꝙ ſapientia ꝗᷓ deſurſuʒ =.ẽ ſuadiobił.i.ad ſuadendũ habił paſſiue. 72 ſuauiũ ðꝛ.eo ꝙ ſit ſuaue. „ . Suauis.9. t. ⁊ B ue.i.benignꝰ. dulcis. dele ctabilis.iocund“. IJi ſuauitas.tatis. Subactꝰ.cta.ctũ i. deuictꝰ. pſtratꝰ.ſbiectꝰ. Subater. tra.trũ.i.iliq;;tulũ ater.i.niger. Subbaſilicanꝰ.na.nũ.ðꝛ a ſub. ⁊ baſilicanꝰ Et dicunt᷑ ꝓpꝛie ſubbaſilicani qͥ habitant circa baſilicã.⁊ ſub alis eius.⁊ ꝓdu. ca. Su becinericiꝰ.cia.ciũ.i.ſub cinere coctus. Et licet.b.mutet᷑ in.c.in cõpoſitiõe ſequẽ te. c.tñ in ſubcinericiꝰ nõ mutat᷑.ne a ſucc⸗ ⁊ cinis videat᷑ componi. gnitatẽ in eccłia. Iñ ſbᷣdecania.nię.digni⸗ Subdecanꝰ.ni.qͥ ſo decano cẽ.⁊ deſignat di tas ſubdecani.⁊ ꝓdu. ca. HGubgiaconꝰ latine ðꝛ hypodiaconꝰ gręce. d ideo ſic appellant᷑.qꝛſi ubiacent hceptis ⁊ officijs diaconi.Oblationes em̃ in tẽplo dñi a fidelibꝰ ipſi ſuſcipiũt.⁊ diacono ſuꝑ⸗ ponendas altaribus deferũt. i apud he bꝛeos nathinei vocant᷑.i.in humilitate do mino ſeruiẽtes. Et hinc.h̊ ſubdiaconatus tus.tui.i.officiũ vel oꝛdo ſubdiaconi. Subdolus.li.i.latent᷑ doloſus.aſtutꝰ ver⸗ ſipellis varius. uber. beris. arbuſtula qd vel coꝛtex eiꝰ-. zuberatus. ta. tũͥ. vide infra in ſubero. zuberies. ei. arboꝛ ex qua coꝛtex natato rius extrahit᷑.q ſuber ðꝛ. Et ðꝛ ſuberies.q̃ᷓ ſi ſubedies.qꝛ fructꝰ eiꝰ ſues edant. Et ſe⸗ pe eadem arboꝛ ſuber dꝛ. Subhirc⸗. ci.ðꝛ locus ſub bꝛachijs. vbi col cum. i. fetoꝛẽ hirci. Subiectio.onis.f.g i.ſubiugatio.ſuppoſi⸗ to. AItem ſubiectio m qð ſumit in rheto⸗ rica.ſit qñ aliqͥd qrimꝰab aduerſarijs int- pont᷑tes rõnẽ.⁊ poſtea qð ẽ ratio deſtruit 7/ qð ſubijcit.vt hic. Quid fugiam capiar. clamẽ nõ audiar. hoſtẽ aggrediar vincar. Vel ſic.O miſer quid agas.deus eſt queʒ ſpernis.an ipᷣm euitare putes terra ciniſq; Beum clam fugies. ſed nihil latet hũc fal les ne. ſʒ idẽ qͥ fuit ẽ ⁊ erit.ↄditiõe tenet. Subiugalis. lis. .t.⁊ h̊ le.i.ſubiugo poſi⸗ tus. ꝗqſi domitꝰ.iugo aſſuet Añ Marth. xxiiij. Inuenietis aſinã ⁊ pullũ filiũ ſubiu galis.i.aſinę ꝗq fuit ſub iugo poſiaa. Subiũx.gis. .g.i.bos ſub iugo poſitꝰ.vñ qdã.Subq; iugo poſitꝰ bos dicet᷑ tibi ſub iunx. ⁊ coꝛ.pe. gti. BSubleſtus. ſta. ſtu. i.triſtis.infirmus.mole i & ſtus. In hęc ſubleſtia.i.triſticia.moleſtia infirmuas. anxietas. Subligar. garl. n. g. i. ſuccinctoꝛium. ſ. bꝛa⸗ chariũ. Ałſubligar vocat᷑ qölibet ligamẽ vel ligula caligarũ. vel faſcia qᷓ ligant᷑ in⸗ guina victimę.vel pãtomimoꝝ ne ſoluerẽ tur in libidinẽ᷑.vel ne coirent. Et coꝛ.li.ſʒ ꝓdu.ga. Et ðꝛ ſubligar ꝓ ſubligare ꝑ apo copã. Uñ Juuenalis.Tirſũq; tenẽt ⁊ ſub ligar acci. ⁊ cC. Gublimis...t. ⁊ Gͥ blime. pe. pd.i.altꝰ. Cũ em ſublimia aſpicimꝰ.ocłos quodã modo diſtoꝛquemꝰ æ⁊ diminuim. Sublinguiũ.uij.locus ſubtus linguã. Vel ſublinguiũ ðꝛ foliũ vel aliud qð qͥs ſit ublin gua ponit ⁊ cantat vt aues decipiat. Subluſtris..t.⁊ G ſtrę.i.parũ lucẽs.⁊ ſi obſcurus. Gubnixꝰ.xa.xũ.nomẽ.i.ſubiectꝰſuppoſitꝰ ſuffulł.humilis. Nõt etiã eẽ ꝑticipium.⁊ tunc põt exponi ſicut ſubnitoꝛ. Subꝛegulus. li. i. puꝰ rex. Subſelliũ.lij.ẽ oꝛnamẽtũ equi ſub ſella po⸗ ſitũ. Subſelliũ etiã ðꝛ ſedes minoꝛũ ſbᷣ pe⸗ de poſita.⁊ iferiꝰ ⁊ depᷣſſiꝰ qᷓ; maioꝝ ſedes Subſequiũ.quij.i.vᷣuitiũ.⁊ ðꝛ a ſubſequoꝛ ris.qᷓi ſubſequẽs obſequiũ. qꝛ ſub ſe ſiſtit fluxũ materie. Subſolanꝰ.ni.qͥdã vẽtꝰ qͥ ſo ſole naſci.. Gubſtantia.tię.f. g. ðꝛ a ſubſto.ſtas.qꝛ ſub ſtat accidentibꝰ. Jñ hic ⁊ hęc ſubſtantiał. ⁊ h le.⁊ ſubſtantialiter adu. Et componit conſubſtantialis. ⁊ hoc le. Et ↄſubſtãtiali ter aduũ.i.eiuſdẽ ſubſtantię. vt Filius dei ultee hebet ligit ſudoꝛ. ðꝛ ſic quaſi ſubtus habẽs hir qdã ait.Ego me eẽ ſtultũ exrimo.fatuũ e’= ieud e aded ðꝛ patri oſubſtãtialis.Et ſubſtantia diui⸗ ditur in pᷣmã ⁊ ſecũdã. Prima ſbᷣa ðꝛ So⸗ crates. Scða hõ vel aial. Itẽ ſubſtãtia di uidit᷑ in coꝛpoꝛeã.vt Lignũ.Et incoꝛpoꝛe am vt Aia. Itẽ ſubſtantia diuidit᷑ in ma⸗ teriam. foꝛmã.⁊ cõpoſitum.ſʒ h̊ magis ad aliã ſcientiã ptuie. Subſtantiuꝰ.ua.uũ.i.ſubſtantiã vel ad mo dum ſubſtãtięſignãs vel ſupponẽs vłmo do ſbe deſignanng. bones vn Gubſtitutio.ẽ ſecũda ↄditionalis inſtitutõ qꝛ inſtitutio ðꝛ pᷣmus gradus.⁊ ſubſtitutõ ſecundus. Et licet ſubſtitutiones.in infini tum de vno in aliũ pñt ꝓcedere.tñ ois in⸗ ſtitutio ꝗᷓ fit poſt pᷣmã.dicit᷑ ſbõᷣſtitutio.⁊ ſe cundus gradus. Sicut ſecundę nuptię di cunt᷑ oẽs quęſequunt᷑ pᷣmas.Et diuidit᷑. quia ſubſtitutionũ.alia ẽ directa. alia obli qua.Et nota differentiã inter verbuʒ dire ctum.obliquũ.⁊ cõe. Vñ directũ ẽ. quod ſigt vt ille cui relinquit᷑ vel in quẽ diſponi tur ſua manu recipiat.vt ẽ verbũ. inſtitu⸗ tio. vt. ff. de here. inſti. Itẽ illð. heres eſto vtibidem. Sed verbũ obliquũ ẽ. quod ſi⸗ gnificat vt ille in quẽ diſponit᷑ vel cui relin quit᷑ de manu alteriꝰ accipiat.vt ẽ vᷣbũ re ſtituo.fac.l.ĩſtituta.ff.ad trebelł.⁊ ꝑ totũ. ti. Sʒ vbũ cõe ẽ qð vtrãq; ſigtionẽ ſiue de manu ſua ſiue de alteriꝰ recipiat. vt ẽ vᷣbũ ſubſtituo.ſic in.l.centurio.ff.de vulg.ſub ſti. habet em̃ qñq; directã ſigtionem qñq; obliquã. rl Subſtitutio directa ðꝛ cuʒ nullo mediante q̃s capit hereditatẽ deſiciẽtis.⁊ directe ef — ficit᷑ heęres ipᷣi teſtatoꝛi qͥ inſtituit euʒ. In⸗ ſti. de vulg. ſub · S. quo caſu. Subſtitutio vulgaris ðꝛ.qꝛ de vulgo ⁊a libet fieri põt.dũ tñ h̊ teſtm facere ⁊ ille ex teſtamẽto caꝑe poſſit.Et hęc ſubdiuidit᷑. qꝛ qdã ẽ vulgar expᷣſſa.⁊ qdã tacita. Sub ſtitutio vulgaris expᷣſſa ẽ.ꝗ fit vbis nega⸗ tiuis hoc modo. Titius heres eſto.⁊ ſihe res ille nõ ſit vel erit. Seius beres ęſto. id . ſit. ſic em inſtituo te mihi Titiũ heredeʒ ⁊ ſite noluerit.vel nõ potuerit eẽ hęres.ſit heres Seius. Subſtitutio vulgaris taci⸗ ta.fit ꝑ verba affirmatiua.veluti. Cuzʒ vo miles puberẽ ⁊ impuberẽ heredes inſtitu⸗ it.⁊ cõi vᷣbo eos ſubſtituit ; modo Sei im pubes. ⁊ Meui pubes heęredes eſtote. vł ſunto.quos vnanimit᷑ inuicẽ ſſtituo. Ał ſic.⁊ in idẽ redibit. Puberẽ ſexũ ⁊ ipube⸗ rem.hęredes facio.⁊ eos ſibiinuicẽ ſubſti⸗ tuo.qᷓ ſubſtitutiõe eolligo.qꝙ ſi vnꝰ non fu⸗ OR erit heres. vel ſi vnꝰmoꝛiat᷑.aliꝰ in ſoliduʒ ſit.Et ðꝛ vulgaris.qꝛ fit a quolibet de vul go.ſiue ſit in ptãte ſiue nõ.Et ðꝛ tacita.qꝛ puberẽ tacite vulgariter impuberi ſubſti⸗ tuit.ꝗᷓ ſubſtitutio magis eẽt pupillaris ni⸗ ſi ꝓpter adiunctã ꝑſonã. ſed in milite talis ſubſtitutio pupillaris ẽ. ꝓpter pꝛiuilegiuʒ militis. quę ſpᷣſtitutio qᷓ;tũ ad puberẽ vul⸗ garis ẽ.qᷓ;tũ ad impuberẽ.pupillaris.qm ſi pubeſ hęreditatẽ adeat.ꝓ ꝑte ſua euane ſcit ſubſtitutio pꝛius facta.ſʒ ſi ipubes hę⸗ reditatẽ adeat.ꝓ ꝑte ſua nõ euaneſcit.cuʒ eſt ſubſtitutio facta pꝛiuſqᷓ; expleuerit pu⸗ bertatẽ.vnde ſub expꝛeſſa pupillari conti netur tacita vulgaris. ff. e. ti l.nam hoc iu e nse er Aubſtitutio pupillaris ẽ.ꝗ ſoli pupillo ⁊i⸗ puberi fit. Et ẽ etiã duplex.alia expᷣſſa alia tacita. Subſtitutio pupillaris expᷣſſa fit hᷣ modo. Iſte filius meus ipubes hęres eſto L ſi hęres nõ erit.aut ſi heres erit.et infra pupillarẽ ętateʒ deceſſerit.ille heres eſto. Hec ðꝛ expꝛeſſa ſubſtitutio.qꝛ ĩ ea oia ver ba expᷣmunt᷑ ꝗᷓ expᷣmi opoꝛꝛte Subſtitutio pupillaris tacita ẽ hęc.filiꝰ me us impubes heres eſto.⁊ ſi iſte nõ erit ille heres eſto. Vel ſic. Quiſquis mihi heres erit ſit hęres filio meo.hęc ðꝛ tacita.qꝛ ver ba quędã nõ expᷣſſa h̊ tacite ſubintelligun tur ꝗ expᷣmunt᷑ in expᷣſſa ſubſtitutione pu⸗ pillari. Nã ꝑ hanc tacite intelligit᷑ qð ſi fi lius deceſſerit in pupillari ętate. ille qͥ erit heres patri. erit heres filio.Et debent᷑ ille pupillares ſubſtitutiones ſolis pupillis in ptate parentũ exiſtentibꝰ.⁊ ab ipſis paren tibus fiunt. ꝑ qð euident᷑ patet.ꝙ nõ a ma tre.ſed a ſol patre fiunt.cũ mr filios non habeat in ptãte.Sʒ nunqᷓ; ſubſtitutꝰex pu pillari expᷣſſa.repellit᷑ a matre pupilli.⁊ ſb ſtitutus ex tacita. repellit᷑ a matre pupilli ⁊ ſuccedit ipᷣi pupillo mater. Itẽ qͥ eſt ſub⸗ ſtitutus ex pupillari ſubſtitutione ſit hereſ ipi pupillo. Ille vo qͥẽ ſubſtitutus ex vul gari. fit heres ipᷣi teſtatoꝛi. Itẽ pupillaris tacita intelligit᷑ eſſe vulgaris expᷣſſa.q̃ ma ter ſubſtituit᷑ pupillo.⁊ G̊ ꝓpt᷑ pꝛiuilegiuʒ matris. Item eodem modo quando quis pupillo vel alij ſubſtituitur ꝓpter adiun⸗ ctam pſonam. Subſtiuutio pupillaris compendioſa eſt.ꝗ fit verboꝛũ compendio.ꝗᷓ verba in pupl⸗ lari expᷣſſa ſũt ꝓlixioꝛa.⁊ ex h̊ ðꝛ cõpẽdio⸗ ſa.⁊ hʒ fieri ̊ modo. Inſtituo Titiũ filiuʒ meũ mihi in hęredem.⁊ qñcũq; deceſſe gi 3 ſine filiis ſubſtituo ei Seium. vel ſic. Iſte filius impubes hęres eſto.⁊ quocũq; tem⸗ poꝛe deceſſerit ille heres eſto.ꝗ ſubſtitutõ im locũ habet in milite. de h in. l. pᷣcibꝰ. C. de impu. ⁊ ali.ſubſti. . Gubſtitutio bꝛeuiloqua ſiue recipꝛoca eſtꝗᷓ continet duas vulgares ſubſtitutiones et duas pupillares ſubſtitutiões. vt cũ duo impuberes inſtituti a parente.qui habet eos in poteſtate inuiceʒ ſubſtituunt᷑ h̊ mo do. S. 2. C. filios meos impuberes mihiĩ ſtituo hęredes.⁊ eos inuicẽ ſubſtituo. Uñ qꝛ continet expꝛeſſam pupillarem ſi aliqͥs pꝛedictoꝛum deceſſerit in impuberi ętate. mater impuberis decedẽtis omnino repel litur.⁊ ſuccedit ſubſtitutꝰ.Et hãc ſubſtitu tionẽ lex appellat recipꝛocã. Subſtitutio exemplaris vel exemplaria C quę ſfit a parentibꝰ vtriuſq; ſexus filio furi oſo vel mẽtecapto.Et ðꝛ exemplarl.quia fit ad exemplũ pupillaris ſubſtitutiõis.qꝛ ſicut pat᷑ ꝓuidet filio pupillo qͥ teſtari non põt de hęrede.ita ꝓuidet filio mẽtecapto vel furioſo. Et fit hoc modo.T. filiũ meũ furioſum vel mentecaptum mihi hęredeʒ inſtituo.⁊ ſi deceſſerit furioſus vel mente captus anteqᷓ; ad ſanam mẽtem ꝑuenerit. ſubſtituo ei talẽ filiũ ſuũ vel fratrẽ vel ali⸗ quẽ alienũ ſi deficiat filiꝰ vel frater. Subſtitutio obliqua ſiue nõ directa ẽ fidei cõmiſſaria.⁊ eſt illa quęfit pꝑ fideicõmiſſuʒ vt h. Quicũq; veſtruʒ ſine liberis deceſſe⸗ rit.rogo vt eius poꝛtio ad ſuꝑſtiteʒ perue niat.Et qñ quis inſtituit heredem ⁊ eius fideicõmittit.vt qᷓ;cito poſſit eius heredi⸗ tatem adeat.⁊ eam alteri certę ꝑſonę cui ⁊ qũñ teſtatoꝛ voluerit reſtituat.videlicet ta⸗ li die vel ſub tali conditione.ſi deceſſerit ſi ne filijs.vt ſi foꝛte in ea conditione fuerit. o. tarde d. HGuburbana. ſũt circũiecta vꝛbis ędiſicia qᷓi ꝙ teſtatoꝛ magis diligat eum ⁊ ex teſtamẽ to eiꝰ directo nihil cape poſſit.puta.qꝛ di recte imediate capax nõ eſt.q̃lis ẽ ſpuriꝰ ſaltem h̊ modo aliqͥd capiat.⁊ ↄſequat᷑ ex hereditate.vel totà ipſa hęreditatẽ.vt.C. dqd trebellł.q̃ſi ꝑ to.⁊.ff.e.ti.in multis.l.⁊ i c.rainutius. Bubſtitut heres. vide. S. hęres ſubſtitutꝰ. Subtegmen. inis.ðꝛ filũ qð in nauicula te⸗ xtoꝛis ex trãſuerſo ꝑ telã diſcurrit.⁊ dicit᷑ a ſubtegendo.vela ſubtexendo.qꝛ ſub ſta mine in tela texit᷑ ⁊ tegit᷑.⁊ coꝛ.pe.gti. Subtel.ima ꝑs pedis medietas. Inde ſub tilis. Subtela. le. i deceptio. fraus. dicit a ſub — ⁊tilia. q̃ſi ſubtilia tela. DOr̃ etiag ſubtela in auo ſenſu.ſ.coꝛrigia ꝗᷓ tendit᷑ ſubcauda eq; ⁊tũc ð a ſub ⁊ telon longüö. Subtelaris.ris.m.g.ðꝛ q̃ſi ſubtalarl.i.cal⸗ caneꝰ. Ael ð ſubtularis. q̃ſi ſubtalarl.qꝛ ſotularis.nihilẽ vt qͥdã dicdrtt. Subtercus.cutis.oĩs ge.res exñs ſub cute Et ſuccna.cutis.ſiłiter ois ge. ⁊ in eodem ſub talo ẽ.⁊ ðꝛ a ſub ⁊ talus.Sotular ãt vł ſenſu. Iñ ſuccutic. ca. cũ. Et ſuccutaneus nea.neũ. ⁊ ſubtercutanus.na.nũ.oĩa ꝓ re ꝗexiſtit ſub cute.Et coꝛ.pᷣmam cutis.inde ſubtercutis.pe.coꝛ ”WZMVMU Subtilis.).t.⁊ h lę.pe.ꝓ.i.acutus.exilis. aſtutus.⁊ ð a ſubtel qð ẽ ima.vars pedis Itẽ ſubtile.tenue.inualidũ.leue. Itẽ ſub⸗ tilis malicioſus.ſubdolus.pᷣm apᷣ. Subtrinũ.locus ẽ vbi ſub tra condunt᷑ ali quę ſpecies.vel ſuunt᷑. BGububer. beris.cõ.g.vel h̊ ſububer. hec ſb uberis. B re. ð a ſub ⁊ vber. Et dicũtur ſububeres infantes.qui adhuc ſunt ſubu bere. æ coꝛ.be. Subucula.lę.f.g.camiſia.vel ſacerdotalis linea coꝛꝑi penitꝰ aſtricta.⁊ ðꝛ ſic.qꝛ ſubij⸗ citur alijs pannis. Et ſubucula ẽ talaris ⁊ pedeſtris camiſia.ephot.ſuꝑhũerale. Et coꝛ.pe..Vñ qͥdã.Qð tunicę ſuppono ſub ucula ðꝛ eſſe. .R Subudus.uda.udũ.ðꝛa ſub ⁊ vdus.qð ẽ madidus. q̃ſi nõ ꝑfecte madidꝰ. vel ꝑfecte humidus. Gubula. le. f. g. i. bꝛocca ferrea. cuʒ qᷓ ſuunt ſotulares.vl ſubtulares. Vñ in lege ſᷣcipi⸗ tur vt ſubula ꝑfoꝛet᷑ auris ſerui.Exo.xxj. Et coꝛ.bu. Vñ qͥdã.Eſt inſtrumẽtũ ſubu⸗ la ſutoꝛis acutũ. Subulcus.ci.i.cuſtos.ſuũ. Vñ Virgilius Aenit ⁊ opilio.tarde venere ſubulci. ſub vꝛbe poſita m Iſidoꝝ. 2 Suburbii. bij. n. g. ðꝛa ſbᷣ ⁊ vꝛbs. Et dicũt ſuburbia burgi.qͥ ſunt iuxta vꝛbẽ. VUñ ſub urbiũ.q̃i locꝰſub vꝛbe poſitꝰ ſiue burgus. Itẽ ſuburbiũ.alio noĩe ðꝛ ꝓaſti.. Succẽtoꝛ.toꝛis.qͥ in eccłia pꝰ pᷣcentoꝛẽ ſiue pncipalẽ cant oꝛẽ cõſequent᷑ canẽdo rñdet vel qui facit officium pᷣncipaliter in choꝛo ſiniſtro. ð GSucceſſoꝛ.ſoꝛis.ðꝛ qͥ locũ ſcedẽtiũ occupat BGucceſſus.ſus.ſui.i.ꝓſper ⁊ bonꝰ euentꝰ. Succeſſio.qñq; fit de capite in caput.⁊ qñ⸗ q; de gradu in gradũ ſᷣm Axo. in ſů.de ſuc ſ● 6 Succeſſio de capite in caput.ẽ cũ deſiciente pſmo capite liberoꝝ.oꝛit᷑ ſcᷣm caput agna toꝛũ.⁊ iſto deficiente.ſuccedit tertiũ caput cognatoꝝ. ⁊ cognatis deficientibꝰ.ſuccedi tur qrto oꝛdine.ꝑ vñ vir ⁊ mulier vł vxoꝛ vt. C. in ti.vñ vir ⁊ vx.Autl.pᷣterea. Succeſſio de gradu in gradũ ẽ.qñ plures ꝑ ſe oneſi unt in eodẽ capite.in diuerſis gradi⸗ bus.vna pꝛioꝛ.altera poſterioꝛ.nã pꝛioꝛe repulſa ſpe vel repudiatiõe ſequens ſucce dit. vt. ff. de ſuccel. edic.l.j.⁊.C.eo.ti.per Axo in ſum. ”Ms Succidaneꝰ.nea.neũ.i.aptꝰ ad ſuccidendũ 2I dðꝛ a ſuccido.Et ſucciſſiuus.ua.uũ.in eo dem ſenſu. Et hęc ſucciſſiua uox.tm plłaliſ nũeri.i.fruſta illa.qᷓ ſutoꝛ abſcidit de mate ria.qꝛ de ſolea ſubtus abſcindunrk. Succiduꝰ.dua.duũ.i.ad ſubt cadendũ pa ratus. Vñ Claudianꝰ.Succidui titubant greſſus. S Succinctoꝛ. toꝛis.m.g.q̃ ſe ſuccingit cã mi niſtrandi vel ſeruiẽdi. Succinctoꝛiũ.rij.n.g.dicit᷑ illð quo ſuccin⸗ „GFimur. D Succõtrarius.ria.riũ.ðꝛ a ſub ⁊ cõtrarius ⁊ mutat᷑.b.in.c.⁊ ſic debet ſcribi ꝑ duo.c. vel fit figurę decõpoſitę. a ſuccõtrarioꝛ.ar qð cõponit᷑ a ſub ⁊ ↄtrarioꝛ.Et dicunt᷑ in dialetica ꝓppoſitiões ſuccõtrarię.duę pꝛo⸗ poſitiones ꝑticłares. eiuſdẽ ſubiecti ⁊ eiuſ dem ſdicati.qᷓrũ vna ẽ affirmatiua.⁊ alte⸗ ra negatiua.vt qͥdã hõ currit.qͥdã hõ non Guccuba.bę.2.g.q vel ꝗ̊ ſuccũbit (currit. vbſuccũbat. Itẽ ſuccuba ðꝛ ↄcubina a ſuc cunbendo. Itẽ qͥdã demones dicunt᷑ ſuc⸗ cubi vel incubi. vide in piloſus. Succuſſatura.rę.i.trotatura. Vñ illð Gra darius ẽ ęquus mollis inceſſus ſine ſuccuſ ſatura innitens. Sðð Succutaneꝰ.⁊ ſuccuticꝰ.vide in ſubtercus Sucidus.da.dũ.i.ſuco plenꝰ.humiqdꝰ veli butus. Vñ Juuenalis. Quiſucida nollet lana pati.i.tincta ſuco alicꝰ coloꝛiis. Sucinꝰ.ni.ꝗdã gẽma quã gręci vocant ele⸗ ctrũ.ſ.fului ⁊ cerulei coloꝛis. Fert᷑ arbor! ſucus eẽ.⁊ ob id ſucinꝰ ðꝛ.A qᷣbuſdã voca tur arpaga.ab arpe.qð ẽ raꝑe.eo ꝙ attritꝰ paleas ſicut magnes ferrũ rapiat.Sʒ h̊ ſu Juuenalis. In cuiꝰ manib ſeu pinguia ſu cina tricas. Quidã ſcribũt ſuccinꝰ ⁊ ſuccuſ ꝑ duo.c. .UM Sucula.lę.i.ꝑua ſus. Uñ diẽ Priſti.in. iij. ⏑ cinũ.ni. ðꝛ ne a ſuco ibi repoſito. Anð Sus cõe abiecta.S.aſſumpta cula facit di * mi. ſucula. Suculẽtta.tũ.i.plemſuco. Iñ hſi uculẽtia Sucub.li.dimi.i.puꝰſus. Vel põt eẽ ctie. dimi.a ſucus. Iñn ſuculłꝰ.i.ꝑuꝰſucus.ſʒ tũc ☛ 2„ —— „ „ qdã gẽminãt ibiicc. Fucus. ci. m. g. ðꝛ a ſaccꝰ. eo ꝙ ſacco exvma tur. vt pticana. apoçima. goma. ⁊ ſunt græę 2 ca iſta noĩa. Vel ſu ðꝛa ſugo.gis.qꝛ ſugi mI I ſucoſus.ſa.ſum.i.abundans ſuco ſi ſucoſitas.tatl.Et ꝓð.pᷣmã ſucꝰ. Uñ in Aluroꝛa. In petra carnes poni ſucuſq; iu⸗ bent᷑. Quidã tñ putãt ſcribendũ ſuccus ꝑ Gugariũ.rij.i. facitergiũ. qͥ ſudoꝛeʒ a facie tergimꝰ. ⁊ : a ſudo. das. Sudariũ etiã ðꝛ qð tenet᷑ ſuꝑ ceruical. Itẽ ſudariũ ðꝛ pan⸗ nus ille in quo coꝛꝑa moꝛtuoꝝ inſuunt᷑ ad ſepeliendũ.⁊ tũc ðꝛ a ſuo ſuis. Sudates.tis.qͥ facit ſudes.⁊ ðꝛ a ſudes. Sudatꝰ.ta.tũ.i.ſudibꝰ armat vel oꝛnat. 7 dꝛa ſudes.vel ſudat.i.ſucꝰ. Nõt etiaʒ ſu⸗ datus. a ſudo. das. deriuari.i. qͥ ſudoꝛem Sudes.dis.i.palꝰ vel ꝑtica ꝗ tre in emittit figit᷑ acuta.⁊ ðꝛ a ſudꝰ.qꝛ mũdat᷑ ⁊ puriſi⸗ cat᷑. Vñ Job. iiij. In ſudibus ꝑfoꝛabitn res eiꝰ. Ael m qͥſdã ſudes ðꝛa ſuo.ſuis. qꝛ ſudes.q̃i ↄſuta ſudibꝰ videt᷑.eo ꝙ ſi udeſ ex trãſuerſo ꝑ eã mittant᷑ ⁊ figant᷑. Et coꝛ. pmã ſudes nomẽ ſʒ ſudo.das.⁊ ſudes ver bũ pð. eã. Uñ qdã. Zrabs ⁊ acuta ſudes ſed verbũ dicito ſudes. Sudus.da.dũ.i.ſerenꝰ mũd. purꝰ. ⁊ ꝛ ꝗ ſub ⁊ vdus. Cropꝛie àdẽ illud tꝑs ſerenũ ðᷣꝛ ſudũ qð venit poſt pluuiã. Un ⁊ ver ðꝛ ſudũ.i.ſubudũ.qꝛ poſt hyemẽ venit.Itezʒ ſudus cõponit᷑ pſudus.da.dũ.i.vale e ſu dus. ⁊ ꝓdu. ſu. UMUẽN Suetũ.vſitatũ.aſſiduũ.q̃tidianü. · Suffibulatoꝛiũ.rij.i.ſubligatoꝛiũ. Suffibulũ.li.i.ſubligaculũ. V Suffocatio. onis.i. ſtrã gulatio.ſuggillatio Suffragane.nea.neũ.i.auxiliariꝰ.⁊ ꝓpẽieæ in vbis. VUñ epi dicunt᷑ ſuffraganei alioꝛu epoꝝ.qꝛ debẽt eos iuuare.nõ ſolũ oꝑe ſed etiã verbis.⁊ ſi nõ pñt oꝑeſ⸗ altẽ vbis. Suffragines.i.poplices.a ſub ⁊ frag.qꝛ ſb fragis ſunt.vel qꝛ ſubt fragunt᷑.i.flectũt nõ ſupꝛa. ſiẽ in bꝛachis.⁊ coꝛ.gij. Suffragiũ.ẽ ꝓpꝛie patrociniũ qð ſtat ad⸗ uocat. aut ↄſiliũ vel ſeruitiũ.xij.q.ij. ſuf⸗ fragia. QAñq; ponit᷑ ꝓ ſalario qð debet᷑ ad uocato m Axo. C. deſuffra. Quãdoq; eſt conſenſus in ſcriptis redactus.ſcʒ cum di⸗ citur. Ego. N, noio. H. in perlaruz. Eilic 3 ſumit᷑. de elec. c. ppetuo.li. vj. Eſt etiaʒ an nia q̃ttuoꝛ iſta.Abſoluũt aias s purganſ detinet ignis. Itẽ ſuffragia etiã dicũt᷑ oꝛa- tiones ſcõꝝ.q̃̊s ꝓ nobis fundũt ad deũ. et rogatiões q̃s ꝓ chꝛiſtianis eis fundimꝰ.ſ. BSancteę petre.oꝛa ꝓ nobis 7. Suffoꝛiũ.rij.n.g.ðꝛ vas in qͥ ẽ oleuʒ qð po⸗ nit᷑ in lucernis. Idẽ ⁊ infuſoꝛiũ. Itẽ ſuffu ſoꝛiũ ðꝛ.ꝑ qð ꝓijcit᷑ ablutio calic Idẽ ⁊ in fulſoꝛiũ fuſoꝛfiil. Suffuſus.ſa.ſũ.i.parũ vel ſubtꝰ fuſus. Suggeſtio.onis.i.ꝑſuaſio.ↄſultatio.⁊ pꝛo pꝛie in malo.⁊ ðꝛ a ſuggero.nj. Suggeſtio etiã ðꝛ diabolica ꝑſuaſio ⁊ ↄſultatiio. Guggeſtus. ſtus. ſtui. i. ſuggeſtio. AUel ſug⸗ geſtus.i.tribunal.vel ſedes pncipis. ⁊ ðꝛ a ſuggero.ris.qꝛ ibi multa replicatio veſti um ⁊ pallioꝛũ.⁊ tapetoꝝ ſub pᷣncipe gerit i.ponit᷑. Ałqꝛ dũ pᷣnceps ibi ſedet multa ei in aurẽ ſuggerunt. — 27 Suggruũda ẽ vna ꝑs tecti vniuſcuiuſq; do⸗ mus q incũbit extremis capitibꝰ tignoꝛuʒ tectualiũ.vt.ff.de his qͥ deiec. vel effu.l.ſi vo · S· ſi gtoꝛ ait.Et alias ðꝛ ſubgrauida vł Suinus.na.nũ.i.ad ſuem ꝑtinẽs.vłres ſu⸗ is. Iñ ſuillꝰ.la.lũ.i.poꝛcinꝰ. Añ Eſa.lxvj Qui comedebant carnẽ ſuillã.i.ſuis. Iteʒ dicit MPapᷣ. ꝙ ſuini ſunt poꝛci marini ſic di cti.qꝛ dũ eſca ꝗrũt moꝛe ſuis ſub aqͥs terrã fodiũt. Itẽ ſuillus.i.puꝰ ſus. Sulcus.ci. ðꝛ qð defoſſuʒ ẽ inter duas poꝛ⸗ cas.⁊ ð a ſol.eo ꝙ ſulcꝰ ſolẽ capiat.vel ðꝛ a ſuo.ſuis.qꝛ vomere tranſuit᷑.vel qꝛ q̃i ſu endo fiũt ſulci. Iñ ſulculꝰ.li.i. ꝑuꝰ ſulcus. Et ſulcoſus.ſa.ſũ.Et h̊ ſulco.conis.qͥ ſul-⸗ Sulmo.onis.ẽ ꝗdã regio de cuiꝰ (cos facit. regionis oppido.ſ.peligno natꝰ fuit Oui dius. NUñ iße OQOuidi dicit. Sulmo mihi patria ẽ gelidis vberrimis vndis. Iñ h; ⁊ heęc ſulmonẽſis.⁊ h̊ ſe.illiꝰ ciuitatis vel ꝑp⸗ tinens ad illã ciuitatccc. Sulphur.phuris.n.g.fomentũ ignis ẽ qð tñ ſic ignẽ nutrit vt grauiſſimũ fetoꝛeʒ ex⸗ halet. Iñ ſulphure.rea. reũ.i.de ſulphu⸗ re exñs.Et h ſulphuretũ.ti.i.loc⸗ vbi ſul⸗ phur abundat. Gumen. inis.i.minuta poꝛcoꝝ extra vlpin guedoꝗẽ in ventre poꝛci. vel potiꝰ poꝛcę mi.i.pua ſůmnma. 4 u feteę. q tũ abdomẽ ð q̃ſi abditũ omentuzʒ xiliũ depcationis ꝓ aĩabꝰ factũ. Et ſic ſürt qttuoꝛmodi ſuffragandi ꝓaiabꝰ.ad quos oẽs alij reducũt᷑.ſ.oꝛatio beatoꝝꝛ hominũ ſiue amicoꝛũ ieiuniũ.elemoſyna ⁊ ſacramẽ tum altaris. Uñ. Miſſa.pᷣces.dona.ieiu VPonit᷑ tñ ꝓ quolibet bono ferculo. Inde Pea Caliauſeis ponere ſumẽ. Sumen 2 etia tenerrim arboꝛis coꝛtex ⁊ hinc pu⸗ bendoꝛũ ⁊ pubendarũ pilos ſumina dici⸗ mus.qꝛ vtꝰ hũani ſeminis illos pfert.Su men etiã ponit᷑ ꝓ vmbilico. Vñ dicit ᷣAui cenna liᷣ.iij.c.de cauſis hydropiſis.A ſo litis infantes dũ ſunt in ventre.mingũtex ſumine ⁊ oꝛti anteqᷓ; liget᷑ ſumẽ eis.migũt etiã ex ſumine.cũ ꝓhibet᷑ vꝛina ex illo late re tendit ad veſiam. Sũmanꝰ.ni.m. g.i.pluto.deꝰ inferni.⁊ ðꝛ a ſũmus.⁊ manes.qſi ſimus maniũ.i.infer naliũ. ⁊ ꝓdu.etiKs mmm. Sũma.mę.ðꝛ cõpendiũ totũ quadaʒ bꝛeui tate ↄtinẽs.vel capitale. Iñ ſũmula.lę.di Sumptus.tus.tui.i.diſpẽſa.vel expẽſa v actus vel paſſio ſumẽdi. IJIn ſumptuoſus. ſa.ſuũ.i.ſũptu plenꝰ.ſ.mulſtũ ſũptũ exigenſ vel faciẽs. Iñn ſumptuoſe.ſius.ſime.adu. Et hęc ſumptuoſitas tatis. Sunamitis captiua vł deſpecta interp̃ta᷑. BSuppellex. lis.f. g. ð ſubſtãtia vł facultas ⁊ oẽ inſtr̃m ⁊ oꝛnamẽtũ domꝰ Et ẽ hetero⸗ clitũ genere.nã in ſingłari ẽ ge.fę.hęc ſup⸗ pellex. In płi vo neu. hęc ſuppellectilia. Et vt dicit riſtianꝰ.Antiqͥ dicebãt.hec ſuppellectilis.lis. Inuenit᷑ etiã h̊ ſupelle⸗ ctile.lis.neu.ge.Et ſcribit᷑ ꝑ vnũ.p.coꝛ.ei pᷣmã. VUñ Oꝛatiꝰ in.v. Jam dudum ſplen det focus tibi mũda ſupeller. Suꝑabdicatiuus.ua.uũ i.ſuꝑnegatiuus. Vñ ſuꝑabdicatiua ðꝛ negatio ꝗᷓ addit᷑ ne⸗ gationi.⁊ nihil cooꝑat᷑ pluſqᷓ; cedẽs.vti vulgari ſolet dici. Ego nõ habeo nihil.qð n5 plus valet.qᷓ; ſi diceretur.ego nihil ha⸗ beo. ”M Suꝑadultus.ta.tũ.ſuꝑexcretꝰ ðꝛ. VUnð.j. Corl.vij.appellat᷑ virgo ſuꝑadulta q ex. creuit vltra ętatẽ pubertatis. Suꝑbus.ba.bũ.qͥ vult videri qð non eſt.i. ſupꝛa qð ſit.Qui em vult ſuꝑgredi qð eſt. ſupꝑbꝰ ẽ. Iñ ſuꝑbe.bius.ſime.adũ.Et hęc ſuꝑbia.bię.ſ.amoꝛ ꝓpꝛie excellentie.vłiu pergrediẽs elatio mentis de eo qð non eſt Sʒ arrogantia ẽ inanis głia de eo qð qͥſq; F.De ſupbi naſcit᷑ arrogantia ⁊ nõ econ⸗ uerſo. Niſi enim pᷣceſſerit occulta mentis elatio.nõ ſequit᷑ aꝑta iactantia laudis. Suꝑciliũ.lij.i.oꝛdo piloꝝ qͥ ẽ ſuper ockos. Nonit᷑ etiã qñq; ſuꝑciliũ ꝓ ſuꝑbia.quęin eo maxime apparet. Iñ ſuꝑcilioſus.ſa.ſũ i. ſupbus ? arrogãs. Itẽ ſuꝑcilioſus tri⸗ ſtis.ſeuerꝰ.nubiloſus.qͥ ſꝑ incedit depꝛeſ⸗ ſo ſuꝑcillllo Suphumerale.vide.S.in humeralis. SGupliminare.ris.n. g.i.limen ſuꝑi . Jñ hᷣ ⁊ hęc ſuꝑliminaris.⁊ G̊ re.ad ſuꝑliminare ptinenns. Supꝑnas.natl.cõ.ge.i.ſuꝑnus.na.nũ.ſuꝑ⸗ na colẽs.⁊ ðꝛ a ſup. Sugꝑſtes.ſtitl.i.ſenex.vel remanẽs viuꝰ vel vitã ducẽs.⁊ coꝛ.pe.gti. Supſtitio.onis.f.g.damnũ.vel vana.vel ſuꝑflua religio. ⁊ obᷣuatio vł cultura ido loꝛum. ⁊ ðꝛ ſica ſuꝑſtitibꝰ.i.ſenibꝰ qͥ multił annis ſuꝑſtites.ꝑ ętatẽ delirant ⁊ errant. q̃dã ſuꝑſtitiõe.neſciẽtes quę vetera colẽt. aut ꝗᷓ veterũ ignari addiſcãt.vñ ðꝛ ſic a ſu perſtantibꝰ.i.a deis.qũ.ſ.de deis nõ timẽ da timemꝰ. Iñ ſuꝑſtitioſus.ſa.ſũ.ðꝛ falſꝰ. vel vanus religioſus.vel idoloꝛuʒ cultoꝛ. Vñ damnoſus vel ſuꝑſtitioſus ðꝛ qͥ tota die pᷣcabat᷑ ⁊ imolabat.vt ſibi liberi ſuper ſtites eſſernrrt. MU Guperus. ri. m. g. de? celeſtis. ⁊ ðꝛ a ſuper. Et etiã ſuperus.ra.rũ adiectiue. Supinus.na.nũ.i.reuerſatus. Suppar.paris.oĩis ge. i. ſubiect' pari. Ind hec ſupparitas.tatis.⁊ coꝛ.pb.-.. Supparus.ri.⁊ płiter ſuppara.ſupparoꝛũ i.manica oꝛnatus cã ſuꝑ aliã ducta ⁊ criſ⸗ pa. Et ponit᷑ ſępe ꝓ velo vel replicatione vel ſummitate veloꝛũ.⁊ ꝓdu.pᷣmã poſitio ne. Vñ quidã. Suppara nudatos cingüt anguſta lacertos. Itẽ Juuenalis. Suppa ra veloꝝ periturꝰ colligit auras. Suppedane.nei.i.ſcabellũ ſub pedibus ſi cut circa lectũ ſolet eẽ ſcabellum qð habet vſum ſcrinij vel capſe. VUñ iã ex ↄſuetudie qðlibet ſcriniũ vocat᷑ ſuppedaneꝰ. Ideʒ ⁊ pedaneus ⁊ ſuppedaneus.Et ſuppedium ii.ſubſidiũ.auxiliũ.Et vᷣʒ NPap.ẽ ge. neu. AUñ diẽ ſuppedaneũ.ſcabellũ dictũ ꝙ ſub pedibꝰ ſit.h̊ gręce hypodion ðꝛ. Suppetia.tię.f. g. ſuffragiũ ſubſidiũ auxili um. Suppetia.vel ſuppetię dicunt᷑ ꝓpꝛie illa auxilia quę maxime ab illis petunt᷑ vł illis pᷣcipue dant᷑ qͥ ſub alioꝝ detinent᷑ po⸗ teſtate. Añ Aug“. viij. de ciuita.dei. QAui hinc deferũt nr̃as petitiones.inde referũt deoꝝ ſuppeiaiiissq. Supplex.cis.oĩs ge.qͥ ſupplicat.vł dãnav Nãqͥ damnat᷑.ſupplex ẽ ⁊ hũilis. Iñ ſuꝑ plicit᷑ adu.Et hęcſupplicitas.tatis.⁊ fac gtm̃ pluralẽ ſupplicũ.⁊ coꝛ.pli. Gupplicarij. dicũt᷑ q̃ ob aliqð delictũ enoꝛ⸗ . me. in publicũ deuoluunt᷑ grariũ. ꝗ deuo⸗ lultio ðꝛ bonoꝝ publicatio. BGupplicatio. onis. f. g. ẽ petitio venię pᷣor! erroꝛis.vel ẽ qdã benignitatis ipſiꝰ ſuꝑio. Suppliciũ.cij.i.toꝛmentũ pęna.ꝓ q ſuppli cat᷑.Et ſupplicium.i.ſupplicatio.Moꝛis em̃ erat antiqͥtꝰ.vt de rebꝰ ſupplicũ.i.dã⸗ natoꝛũ.donaria.i.templa deoꝝ ampliarẽ⸗ tur.⁊ ideo ſupplicia ponunt᷑ ꝓ ſupplicati onibus. VUñ ⁊ ſuppliciũ ðꝛ ꝓpꝛie cũ qͥs ita damnat᷑ vt bona eiꝰ ↄfiſcent᷑ ⁊ in publicuʒ ad opꝰ temploꝝ vel fiſci redigan᷑. Supᷣmꝰ.ma.mũ.i.ſũmꝰ ⁊ ðꝛ a ſupꝛa.qð cõ⸗ parat᷑ ſupꝛa ſuꝑioꝛ.ſupᷣmus vel ſũmꝰ.Et coꝛ.pmã. Vñ in Auroꝛa.Terga ſupꝛema dei regna cõceſſa ſußôiii. Supus.pa.pũ.ðꝛ ꝑ ſyncopã ꝓ ſupinus. et idẽé aðò ſup˖õiiin. Gur anguſtia dꝛ ᷣm Pap̃ᷣ. Sura.rę.ðꝛ poſterioꝛ ꝑs tibię.ſ.muſculꝰti⸗ biarũ.⁊ ðꝛ a ſuo.ſuis.qꝛ ſuit ⁊ vnit tibiam femoꝛi Et ſepe ponit᷑ ꝓ tibia. Uñ Judid. xv. Vt ſtupẽtes ſurã femoꝛi interponerẽt Etx Heutl.xx viij. Percutiat te dñs vlcere peſſimo in genubꝰ ⁊ in ſuüris. Surcus.ci.m.g.truncꝰ qͥ manet pꝰ abſciſio nẽ arboꝛis.vel ſurc.ramꝰ qͥ ab arboꝛe ab⸗ ſcindit᷑.⁊ generali᷑ ꝓ ramo poni. Surcus etiã dictꝰ ẽ Stati q̃i ſurſũcanens. qꝛ pꝰ Virgiliũ int᷑ cęteros poetas pᷣncipa⸗ tũ obtinuit. Iñ ſurcuł.li.di.i.ꝑuꝰ ſurcus Surdus.da.dũ.ðꝛ a ſoꝛdes.q̃i ſurdidꝰa ſoꝛ dibꝰ hũoꝝ auribꝰ acceptl.Et q;uis multis caſibꝰ accidat.nomẽ tñ ęgri ex ſᷣdicto vitõ retinet. Iñ hęc ſurditas tat.Et ſurdulus la.lũ.Et ſurdaſter ambo dimi. Surreguł.li.dimi.i.ꝑuꝰ regulꝰ.q̃ſi ſb regu lo. Et ſigẽt regułꝰ młta.vide.S.in regulꝰ. GSurreptio.onis ẽ repẽtina ⁊ feſtina alicuiꝰ falſitatis ſuggeſtioioo. Surrimꝰ. mi. m. g. i. hedus. 2 8? a ſub etri⸗ mes vel rima qi ſub mãma adhuc exñs. Gus. ſuis.cõ.ge.i.poꝛcꝰ vł poꝛca.⁊ ðꝛa ſuo ſuis. eo ꝙ eiꝰ ſetis ſuat᷑. Ael ðꝛ ſus aſbigo giſ. eo ꝙ paſcua ſubigat.i.tra ſbacta eſcas reqͥrat. AUñ NProũ.xj.Circulłꝰ aureꝰ in na- vibuaſuis. Poꝛer. Suſa.ſę.m.g.quidaʒ fluuiꝰ.Inde hęc ſuſa ſe. ⁊ hęc ſuſis.ſuſis. ⁊ hę ſule ſarũ.quędã ciuitas.quę imminet ſuſe fluuio. AUnde lHhHeſter pꝛimo. Suſa ciuitas regni eius crxoꝛdium fuit. Itez ieſter ii. Starimnh TeA in ſuſis pependit edictũ. Vñ ſuſis indecli⸗ nabile acuit᷑ in fine.ſʒ ſuſis dtũs ð ſuſe nõ Qacluit᷑ in fine. ⁊ ideo ſuſis in dtõ et in abltõ põt acui vel nõ acui. = Suſceptaculũ.li.qð ⁊ ̊ ſuſceptabulum.ili. dðꝛ.i.domꝰ.vł locꝰ vbi alicuiꝰrei ſit acceptõ Suſpendiũ.dij.n.g.ðꝛ eleuatio intentioniſ ad deũ As Jop⸗ Suſpendluz elegit ania mea. Itẽ ſuſpẽdiũ.i.ſuſpẽſio.ſtrãgulatio Guſpitio.onis.ſᷣm Tulliũ impoꝛ⸗(laqueꝰ. tat opinionẽ mali qñ ex leuibꝰ iudicijs pꝛo cedit.Et ↄtingit ex tribꝰ.pᷣmo ex h̊ ꝙ aliqᷣſ in ſeipſo malꝰẽ.⁊ ex hoc ipſo q̃ſi cõſciꝰ ſuę malicię de facili malũ de alijs opinat᷑.ſcðo ex h̊ ꝙ aliqs male afficiat᷑ ad alteꝝ qꝛ ð ini mico ex leuibꝰ ſignis qͥs mala opinat᷑. ter⸗ tio ex longa expientia. Vñ vᷣm ph̊m ſenes ſunt maxime ſuſpicioſi.qꝛ multotiens exꝑ ti ſunt alioꝛũ defectꝰx. GSuſurro.onis.m.g.i.murmuratoꝛ.ſenten⸗ tioſus. bilinguis.ꝗ ⁊ B ſuſurrus ðꝛ. Unde Mirgilius. Et lęto ſonuʒ ſuadebit inire ſu Suſurriũ.rij.i.murmur latẽs locutio. Vñ Job.iiij. Et q̃ſi furtiue ſuſcepit auris mea venas ſuſurrij eiꝰ. =èMU Subtik...t.⁊ h le.pe.coꝛ.ꝗ̃ ↄſuta fuerit cir⸗ ca antiqͥs moꝛes ᷣm quoſdã. Sutoꝛ.toꝛis.m.g.qͥ ſuit.Iñ ſutrix mulier q̃ ſuit. Iñ hec ſutricula.lę.dimi.i.ꝑua ſutrix Itẽ a ſutoꝛ.ſutoꝛiꝰ.a.ũ.Et ſutim aduũ. Butrinũ.ni.n.g.locꝰ ad quem conueniunt — ad ſuendu. Sutura.rę.ðꝛ a ſuo.ſuis.vt Iſta tunica ha bet bonã ſuturã.i.bñ ſuta ẽ.Et ꝓdu.tu. WSi ſupioꝛẽ finit ſyllabã ncẽe eſt ſe gquentẽ quoq; ab ea ĩciꝑe vt mit⸗ to. attinet. Itẽ qtienſcũq;.t.poni tur añ.i.purã.ſequente vocali. habet ſo dat. s. vt Saluſtiꝰ. vł.x. vt mixtio. vłaſpi ratio intercidat.t.⁊.i.vt coꝛinthios vł niſt dr̃a impediat vt litiuiu. Taban. ni.i.oeſtrũ.aſiuus. Tabella. le. dimi. i. pua tabua. Cabellio.onis.m.g.i.publicſcriptoꝛ a poꝛ tandis tabulis. in arſ cribebat᷑ añ vſum chartę. Idẽ ⁊ tabellariꝰ.i.publicꝰ.ſcriba. ꝛ ea im̃ queęgeſtis publicãt᷑ ſcribit.Et ta⸗ bellarius vel tabulariꝰ. vel tabellio dicit qui frequenter ludit cũ tabulis.Et mobili ter inuenit declinatũ tabellariꝰ.ria.rium. ſ de. c. vt lectio.amatio niſipᷣce⸗ Et h̊ tabellariũ.rij ſedes vel aceruꝰ tabel⸗ larum. vel locus vbi tabulę ſeruant᷑. Labellarius.ſiue tabellio.ẽ publica ꝑſona ſacramẽto aſtricta in ciuitate.vt rationes ⁊ acta in foꝛinã publicaʒ redigat.a pᷣncipe ad ̊ officiũ deputatus ⁊ ↄfirmatꝰ. Ael ſic Eſt ꝑſona publica habens officiũ ſcriben di inſtrumenta ſuꝑ contractibꝰvel alijs re bus ad faciendum fidem ſuꝑ eiſdeʒ. Et ta⸗ bellionatus officiũ ꝑ bñficij ſubtractioneʒ appellatione poſtpoſita iterdici debet dle⸗ ricis in ſacris oꝛdinibus conſtitutis.c.ſic. Ti. ne cle.vel mo.Et dat ibi glo.rationeʒ. quia genus negociationis eſt. Et finalit᷑ te net glo. ꝙ in cauſa eccliaſtica vel ſpirituali põt exercere officiũ. vt.c.qm̃.de ꝓbatio.⁊ xxvij.q.ij.multoꝝ. Itẽ tabellio debet eſſe requiſit ⁊ rogatꝰ.vt in ſpe.de inſtru.edi. S. ij. v. ſʒ pone.⁊.Siij.iĩ pma colũna. vt ẽ glo. in verbo reqᷣſit. in cle.rhomana. ð iu⸗ reiur. Item tabellio compellit᷑ cõſicere in ſtrumenta ſi rogetur. Sed pone.mandato ſuꝑioꝛis non vult conficere quid erit. Re⸗ ſpondet᷑ ꝙ pꝛiuat᷑ officio tabellio nat Sm Bal. in. l. ꝓuidendũ.C. de poſtu. Etẽ ra⸗ tio.quia eſt ſeruus publicus hoc tñ limita tur.niſi vna cum officio notariatus habe⸗ at aliud officium annexum. ⁊ illud ꝑ quin quenniũ exercuerit.Tũc em inuitus roga ri nõ põt. Caſus eſt vnicus ⁊ ſingular vt ibi notat Angelus in.l.j. C. de tabul. li. x. Sʒ querit᷑ vtrũ tabellio qncũq; vult poſ⸗ ſit renunciare officio tabellionatꝰ. Rñdet᷑ ꝙ non. Ratio.quia nemo põt renunciare ſho officio niſi in manus ſuꝑioꝛis ↄcedẽtiſ .ql. legãtis. ff. de offi. pſi. c. admonet. de re⸗ nunc. Itẽ ponit᷑ tabellio qͥ accipit aliquid etiã a ſponte ſoluente vltra ppꝛiũ ſalariuʒ FSm Hal. in Autl.ſʒ hodie.C. de epi. ⁊ cle. Itẽ ſcribẽs falſum inſtrumentũ imunitarl dz puniri pena ignis. Caſus ẽ in. l. j. C. de emu. ↄceſ.li.x.Et ſcribens minutũ inſtrim pꝑdit manũ.c.imꝑialẽ· ·ſcriba.ð ꝓhibita aliena. ꝑ federicũ. Itẽ ſcribẽs inſtrm vſu⸗ rariũ ẽ ꝑpiurꝰ.⁊ nõ põt ampliꝰoficẽ.Et põt pnunciari ifamis pᷣm Hoſti.in ſũ,ð vſurl. in fi S.ſi.v.quid de nõꝛio. Tabellula.lę.dimi.i.pua tabella,. Taberna. ne.f. g. eſt ppꝛie domuncula in qᷓ panis ⁊ vinũ ⁊ carnes coeteę vẽdunt᷑.⁊ di citur a tabulis quę ibi ſubſternuntur met⸗ cibus. AVel tabernę olim vocabantur edi⸗ culę plebeoꝛum paruę ⁊ ſimplices in vicis axibus ⁊ tabulis clauſę. dicte tabernę eo — — — ex tabulis erãt cõſtructe. ꝗᷓ nũc ſinon ſpeciẽ.nomẽ tñ pꝛiſtinũ retinẽt. Iñ hic ta⸗ bernio.onis.q frequẽtat tabernas.vł qui ibi vendit neceſſaria. Et h̊ tabernariꝰ.rij. idẽ. Et hęc tabernaria. rię. vxoꝛ taberna⸗ rij. vel meretrix.Et tabernariꝰ.ria.riũ. Tabernaculũ.li n.g.ẽ tentoꝛiũ in expediti⸗ one. ⁊ ðꝛ a taberna ꝗ ẽ domus innaturalis imo ad tꝑs durat.ſ.quouſq; res ibi vẽedu tur. Et inde tabernaculũ ðꝛ. ſcʒ ꝗdã maſio quęnõ ꝓpꝛia ⁊ naturalis ẽ.ſicut tẽtoꝛia et caſtra militũ in expeditiõe.qꝛ ea relinquẽ⸗ tur finito bello vł quia figunt᷑ modo h.mo q do illic. ⁊ mutãt᷑.⁊ cũ trãſmigrãte migrãt. AVel tabernacula dicunt᷑ atabulis.qꝛð ta bulis ↄſtrui ſolent.vel qꝛ tabulis ⁊ lignis ſolent appendi.⁊ appendunt᷑ funibus.Et nõ ꝙ tabernaculũ de qͥ fit mentio. Exoð. xx vj. Erat domus deo dicata. quadrata ⁊ oblongata.tribꝰ clauſa parietibꝰ.aqᷣlona⸗ ri meridiano. ⁊ occidẽtali. Liber patebati troitus ab oꝛiente.vt ſole oꝛiẽte radijs eiꝰ illuſtraret᷑. Tabernaculuʒ h̊ in duas ꝑptes erat diſtinctũ. Moſterioꝛ vel interioꝛ parſ ad occidentẽ decẽ cubitis ptendebatur.⁊· ita quadrata erat in longũ.ſ.⁊ in latũ.⁊ in altũ decẽ cubitoꝝ. Et hęc ꝑs adytum dice bat᷑. vel ſcm̃ſci.vel ſcũariũſcũarij.vel ſcã⸗ ſcõꝝ.Anterioꝛ ꝑs ad oꝛientẽ.viginti cubi tis ꝓtendebat᷑ ꝗ cõis erat ſacerdotib Et heęc dicebat᷑ ſem̃ vel ſcã vel ſanctuariuʒ re⸗ ſpectu huiꝰ. Moſterioꝛ dicebat᷑ ſcmſancti aſi ſem ↄſecutiuũ ſancti.vt ðꝛ ſeculũ ſecu⸗ —— li.vel ſanctũ ſci.i.ſanctiꝰ ſcõ.vt 8ðꝛ. dñs do minoꝛũ.rex regũ.Erat aũt in interioꝛi ſan ctuario arca c his ꝗᷓ in ea repoſita erãt.et cũ his queę erant ei ſuppoſita. In anterio⸗ ri vo candelabꝛum ad auſtrũ mẽſa adaqᷣ⸗ lonẽ. In medio aũt velũ.i.nõ lõge ab ady to altare aureũ tectũ tabernaculi non con⸗ cameratũ.ſʒ planũ ad modũ paleſtini fuit quattuoꝛ opimentis aptatũ.ſicut ðꝛ in hi⸗ ſtoꝛijs ſuꝑ Exodũ. Tabernula.lę.dimi.i.pua taberna. Tabes. bis.fę. ge.i.putredo.ſanies. Sʒ ta bes ꝗ̃ ſtat q̃ſi ſtabes.Ef fluere tabe moꝛtu⸗ oꝛũ ẽ. Iñ hęc tabecła.lę. dimi.i.pua tabes Et tabidꝰ.da.dũ.i.putricꝙ.piger.deficieſ tabe fluens. Iñ hęc tabitudo. ⁊ hęc tabi⸗ ditas. Itẽ inuenit etiã tabi. tabo. di ptotę foꝛmein eodẽ ſenſu cũ tabes. CTabita hebꝛaice doꝛcas grece. puella. vłca pꝛea latine. Iñ Matth. v. Tabita cumi qð iterpᷣtat puella ſurgevm Hieronymũ. In marco tñ ðꝛ. Tabita cumi ꝙ interptat puella dico tibi ſurge.ſed dico tibi.non eſt de interpᷣtatione. imo ẽ additũ ab euãgeli ſta ad diſcretionem faciendã vt oſtendat᷑ ꝙ vocẽ ꝓdidit.⁊ virtutem voci lue dedit chꝛiſtus. Et ꝓdu.pe. VUñ in Auroꝛa. Ex⸗ titit in ioppe deuota puella tabita. Tabula.lę.ðꝛ mẽſa.⁊ ðꝛ a teneo.nes.qꝛte⸗ net cibaria. ſʒ ꝓpꝛie mẽſa paupeꝝ. tabula diuitũ.q̃ſi tenabula.eo teneat bolos car niũ ⁊ varia fercula ⁊ valſa. Itẽ tabula dici tur alea in qua ludit pyrgis. culculis. teſ ſeris. Itẽ tabula latũ lignũ ſiue lat⸗ aſſer. Itẽ tabula.i.tegula.Et tabule in qͥbꝰ ſcri⸗ bimus. Et in his ſignificatiõib ðꝛa teneo nes. vel a tego.gis.q̃ſi tegula.Et a tabula tabulatus. ta. tũ.i. tabulis oꝛnatꝰ. Et hta bulatus. ti. ⁊ B tabulatũ.ti. in eadẽ ſignifi⸗ catione. ſcʒ ꝙ ex tabulis ꝓſtratũ ẽ vel pari es ex tabulis vel edificiũ ex coaptat tabu⸗ lis factum. ðð Tabularij ᷣm Accurl.ſunt qͥ faciendis pu blicis inſtrumentis publice pᷣſunt in ſingu lis ciuitatibus.vide.S.ſcribę tabellarj. Tabule teſtamẽti inde vocatę ſunt.qꝛ ante chartarũ vſum in tabulis. ta teſtamẽta q; epłe ſcribebant᷑.q̃rũ poꝛtitoꝛes tabellarij vocabant᷑ ᷣm Iſidoꝝ lib.v. Et tabule te⸗ ſtamẽti ppꝛie ſunt teſtm editũ ĩ ſcti ſigtũ ⁊ ꝑfectũ. Sʒ abuſiue etiã illa teſtamẽta vł tabulas appellamꝰꝗ falſa ſũt ⁊ vitiata pßm Aco. in ſũ.C. detabu.exhibẽẽe. Taciturnꝰ.na.nũ. facile tacet.Jñ tacitur nitas. tatis. Et taciturnitas eſt qnq; habẽz da ꝓ ⁊ↄfeſſiõe. Itẽ tacitũ ẽ qð nullatenꝰ eſt expꝛeſſum. qnq; tñ tacitũ habet ꝓ expꝛeſ⸗ ſo. ff. ſi cer. pe.l.cum quid. .c. gratũ.de of fi. dele. rr H” Taddęus.dei.dictus ẽ Judas frat᷑ Jaco⸗ bi minoꝛis.⁊ acuit penl. „⸗ „ alaris. 9.t. 2 Bre. ad talos ꝑtinẽs. vel ad talos ꝑtingens. ⁊ ð a talus. Vnñ talar tu⸗ mica ðꝛ eo ꝙ vſq; ad talos deſcendat. Et H̊ talare. ris inſtrumentũ volandi talo alli⸗ atũ.q Mercuriᷣ vtebat. alentũ.ti.n. g. qðdã pondꝰ.qð ſummũ eẽ ꝑhibet in grecis. Mam nihil ẽ calco min?. nihil ẽ talenio maius. Cuiꝰ pondus vari⸗ um apud diuerſas gẽtes habet᷑.Apud ro⸗ manos em talentũ ẽ ſeptuaginta duarũ li⸗ bꝛarũ. Et eſt talentum triplex. ſcʒ minus. mediũ.⁊ fũmũ Oinꝰqᷣnquaginta.mediũ ſeptuagintaduarũ libꝛaꝛum. ſummũ cen⸗ tum viginti eſt, H Calio.onis.m.g.ẽ eiuſdẽ rei recõpenſatio. yingicta ſilis delicto.vt DOẽs ꝓ dẽte.ocu⸗ lus ꝓ oculo eruat᷑.Et ita ꝓpꝛieẽ iniurięre cõpenſatio lex talionis.licʒ qñq; dicat᷑ bñ ficij. Vñ in Oap̃. ðꝛ. Talio ẽ cũ id patitur q̃ſq; qð fecit iniurię vel bñſficij. Et ſᷣm hoc diſtinguit duplex lex talionis.ſ.vna ĩ bo⸗ no.quã dictat lex naturalis.Be q̃ dicitur MMatth.vij. Oia quęcũq; vultis vt faci⸗ ant vobis hoies.⁊ vos facite illis. Et hic talio bonus ẽ.Altera lex talionis ẽ in ma⸗ lo. quaʒ dictat lex Moyſi. Exoð.xxj. Et Beuti.xix. Oculũ pꝓ oculo.dentem ꝓ den te.ſupple reddet.Et h̊ dicebat᷑ lex talioniſ ſcʒ qꝛ taliter recipiebat qualit᷑ faciebat.Et hec lex in ſᷣcepto erat iudici.maxime ſi exvi gebat᷑.ſed iniuriã patienti ẽ ꝑmiſſa.qꝛ vi⸗ delicet ꝑmittebat᷑ ei ꝙ hanc vindictam pe teret. ſi tñ ex libidie vindicte hoc faciebat moꝛtaliter peccabat. Quia Leuitl. xix. ðꝛ. vltionẽ nec memoꝛ eris iiurię MHõ quęras cciuiũ tuoꝛũ. alpa.pę. incerti ge.qðdã aial ad ſiłitudi⸗ nem muris. quia ſit damnata ꝑpetua cęci⸗ tate ⁊ tenebꝛis.Eſt em abſq; oculis.ſeinꝑ terrã fodit.⁊ humũ egerit.⁊ radices ſub frugibus comedit.lhãc gręci balphalacã vocant. Talus. li. ðꝛ ſub cruribꝰ ⁊ ſub talo calcane⸗ ⁊8ꝛ ſic ꝓpter rotunditatẽ. Talus etiã ðꝛ decius vel teſſer. Iñn h̊ taxillꝰ li. dimi.i. puꝰ talus. VUn. Eſt talꝰ deciꝰ.ta⸗ lus poſtrema pedis ꝑs. Tantal“.pater fuit pelopis.Et tantalꝰauiſ qua ardeã dicũt. Iñ h tantalides.dę.pe. coꝛ. filiꝰ vel nepos Tantali. Iñ hectanta lis tantalidis. filia vel neptis Tãtali. Tantus.ta.tũ.ðꝛa tam. IJñ tantalus.la.lũ A qͥ tantillus.la.lũ.ambo dimi.i.modicꝰ. antundẽ. n. g. gtõ tantundẽ. actõ tantun⸗ denn. ⁊ nõ ampliꝰ.vt tãtundẽ valet H.quã tum illud. Tapetũ.ti.n.g.⁊ G̊ tapes.pis. hoc tapete tis.in eodẽ ſenſu. Et ſunt tapeta q̃ſi ſtrape dia. eo ꝙ pᷣmũ pedibꝰſubſternerent᷑.quod adhuc fit. Et ꝓdu.pe.Añ Ouidius. Re⸗ gia tecta petunt.poſitiſq; tapetibꝰ alt In uennit᷑ etiã hec tapeta. te. Vnde Virgili⸗. Vilj. enei. Armaq; crateras ſimul pulcraſ ; tapetas. S Tapinoſis.ẽ humilitas rei magnę. non id Agẽte.i.ſignte ſnia qð demõſtrat.vt ſi ma⸗ re vocẽ gurges. VUnde.Tapinoſim faci⸗ es dicat ſi mare gurges. vt vult Bonatus AVel ſᷣm Iſidoꝝ.Qnñ imenſitas diuina.vi libus rebus oſtendit᷑.vt Ego ſum paſtoꝛ. Ego ſum verflis. . Taratantara.n.g.indeclinabile nomẽ ficti⸗ cium ẽ.i.ex ſono quẽ facit dictũ. Eſt enim taratantara inſtrumentũ quo farina colat Et eſt inſtrumentũ cuiꝰ ꝑcuſſione granuʒ defluit inter molas molendini. Et eſt clan goꝛ tubarũ. Vñ Enniꝰ.Ac tuba terribili onitu taratantara dicit. Tardiuſculus.la.lũ.i.aliq;tulũ tardꝰ.⁊ſe⸗ pereceaaeans. Tarentũ.ti.ciuitas qdã ẽ. Iñ tarentinꝰ.na nũ. Vũ lieronymꝰ in epi.ad aulinum pᷣmo. Sicut NPythagoꝛas mẽphiticos va tes.ſic Plato ęgyptũ.⁊ architã tarẽtinũ. i.ſiẽ Pythagoꝛas adijt phᷣos ęgypti. ſic Plato adijt egyptũ.⁊ Architã tarentinũ. id ẽ.quẽda phᷣm qͥ dicebat᷑ Archita. et ta⸗ rentinus.a loco.qꝛ erat de ciuitate taren⸗ ta.quã Tarans neptuni filiꝰ cõdidit ⁊ no⸗ minauit. Et ꝓdu.pe. tarentinuus. Tarmus.mi.m.g.ẽ vᷣmis lardi. Iñ tarmo⸗ ſus.ſa.ſum.i.tarmis plenus. Tartarus.ri.in ſingłari maſ.ge.ſʒ in plura⸗ li hęc tartara. roꝛũ.neu.ge. ꝓfundiſſimus locus infernoꝝ.de quo neminem extraxit deus. Illic ẽ fletus ⁊ ſtridoꝛ dẽtiũ.hoꝛroꝛ tenebꝛarũ.tremoꝛ frigoꝛis. Iñ tartareus. rea.reũ.⁊ tartarinꝰ.na.nũ.⁊ coꝛ.ta. Taurea.reę.f.g.i.plaga.vel flagellũ ex co⸗ tiotainn.? Taurinꝰ.na.nũ.ðꝛa taurus.Et h̊ taurinũ. ni.quędã ciuitas ab abundantia tauroꝛũ dicta. Iñ H ⁊ hęc taurẽſis.⁊ Bq ſe. Taurus.ri eſt bos iuuenis.⁊ ꝓpꝛie adhuc nõ caſtratus. Et tauri vocant᷑ ſcarabei ter reſtres vel ſilueſtres hiricio ſiłes. Itẽ tau⸗ rus etiã ẽ vnũ de duodecim ſignis in circu lo codiacc. Tautologia.ẽ vitioſa repetitio eiuſdẽ dicti onis. vt Egometipſe. Taxatio.onis.vide infra.in taxo.xas. Taxill⸗.li.ẽ dimi.de talꝰ.ſm vtrãq; ſigtio⸗ nẽ tali.vñ taxillus.ꝑuꝰ talus.i.poſtrema ps pedis.⁊ taxillus puus decius. Taxus.xi.m.g.qðdã aial eſt.Et hęctaxus qdã arboꝛ venenata.⁊ amariſſimi ſuci.Iñ taxeus.xea.xeum.Et hoc toxicũ.ci.quod dam genus veneni qð ex ſuco illius arbo⸗ ris expꝛimit᷑. Tectũ.ti.neu.ge.dicit᷑ pars domꝰ.Et ſepe — S—ð ponit᷑ ꝓipᷣa domo.⁊ ðꝛa tego.gis. IJñ te ctoꝛius.ria.riũ. Itẽ a tego.gis.ðꝛ tectus. cta.ctũ.i.coopꝑtus. Techna.nę.i.doł. fraus.deceptio.⁊ dꝛa te chnis.qð ẽ aſtutia.vel factio. In techno⸗ ſus.a.ũ.i.fraudulẽtꝰ.deceptoꝛiꝰ.doloſus Technula.lę.dimi.i.ꝑua techna. Teda.dę.f.. lignũ luminaribꝰ vel lumini⸗ bus aptũ.Et qꝛ tede ⁊ faces ſolebant ferri ardẽtes añ nubẽtes.ideo teda ponit᷑ ſepe ꝓ nuptijs vel ↄiugio. Iñ hęc tedula.lę.di mi.i.pua teda. 7 Tediũ.dij.n.g.i.anxietas.augoꝛ faſtidiuʒ. zdzargqco⸗des Tediolũ.li.dimi.i.puũ tediid6. edioſus. ſa. ſũ. i. faſtidioſus. tedio plenꝰ. Tegella. lę.dimi.i.ꝑua tegula. —— Tegellaria.rię.ꝗᷓ ⁊ tegularia ðꝛ. ſ. veneſica. ſuꝑ tegulas ſacrificãs. Teges. getl.f.g.ðꝛ ꝑua domꝰ.ꝗ̊ ⁊ tuguriuz ðꝛ.ſ.caſula quã faciũt ſibi cuſtodes vinea- rũ.vel paſtoꝛes ad tegmnẽ ſui.q̃ſi tegerium vel tuguriũ.lhãc ruſtici capanã vocãt.eo vnũ tm̃ capiat. ☛ egimẽ. inis.⁊ hęc tectura.rę.⁊ hic tegimẽ tũ vłtegmẽtũ.⁊ h̊ tegmẽ.oĩa a tego.gis. Tegula. leę. ðꝛ a tego.gis.eo ꝙ tegat eędes. Eadẽ ⁊ imbꝛex.cis.ðꝛ.qꝛ accipit imbꝛes. Iñ tegulariꝰ.ria.riũ.⁊ h̊ tegulariꝰ.rij.qui tegulas fac̃.Et h̊ tegulariũ.prij.locꝰ vbi fi unt.vel aceruus.vel multitudo tegularũ. Tela.lę.pꝛo longitudine ſtamiuʒ dicta a te lon quod eſt longum. Inde telarius. ria. rium. Et hoc telar ium. rij. inſtrumentum texendi. Item tela loꝛum. eſt plurale de te lum. teiil. ƷM Tellus.luris.ðꝛ terra fructifera a tollendo dicta.qꝛ fructꝰ erꝰ tollimꝰ. vel qꝛ fructꝰ eiꝰ nos tollũt.i.nutriũt.vel qꝛ nos tollit.id ẽ. poꝛtat ⁊ ſuſtinet.Et declinat᷑ telłin ſingu lari numero tm ſᷣm vſum ⁊ ꝓdu.penł.gti. Nota verſus.Humoꝛ humũ reddit terrãa terit vſus aratri.Eſtq; ſolũ ſolidũ.tellꝰ ſe tollit in altiũõ. Tellus.ludis.qdã loc romęſᷣm Nap. Tellurus.ri.m.g.deꝰ telluris.⁊ ꝓdu.pe. Telo.onis.m.g.ðꝛ a telon greco.Lelonem hoꝛtulani vocãt lignũ quo hauriũt aquaʒ a longitudine dictũ.Hoc hiſpani cicomiaʒ dicunt. eo ꝙ imitet᷑ auem ullã roſtrũ leuan tem ⁊ deponentẽ. Hmõi lignũ modo ſępe fit ſuꝑ puteos Telon grece. latine ðꝛ longũ vel tributiũ Telonęũ.nei.pe.pdu.i.tributũ.⁊ dicit᷑ ate dò eſt ionhnnn. Tempe.n. g.pluralis numeri indeclinabile lon greco.Et ꝓpꝛie telonęũ ðꝛ tributũ de mercibꝰ marinis circa litus acceptũ quaſi oĩm litoꝝ fiſcalis ↄductio. Vñ ⁊ teloneuʒ ðꝛ locꝰ vbi recolligit᷑ ⁊ exigit᷑.ſ.vbi de mer ce ſua a nautis emolimẽta reddũt᷑. IObi em vectigalis exactoꝛ ſedet.pᷣciũ rebꝰ impoſi⸗ turus. ⁊ voce a mercatoꝛibus flagita 8. Et tale officiũ habuit brũs Matthę. Unde NMatth.ix. Et cũ trãſiret inde ieſus vidit hoiem ſedentẽ in telonęo noie Mattheñ. Iñ h̊ telonęari.rij.qͥ exigit ibi tributũ.Et telonarius.ria. riuñl. Telũü.li.n g.ðꝛ qͥcqͥd a longe iaci põt.vtla⸗ pis. martellus.⁊ hmõi.⁊ ðꝛa telon. qð eſt longũ. Añ tela ppꝛie dicunt᷑.qͥbꝰ hoſtem iinpugnam ſʒ arma qbꝰ nos defendimꝰet ideo recipiũt copulationẽ arma ⁊ tela.Te la etiã abuſiue ðꝛ gladv. Et teluʒ ðꝛ doloꝛ lateris.qꝛ coꝛpus doloꝛe trãſuerberattan q́; gladiꝰ.Et ꝓd.te. Uñ Ouidiꝰ epi. Heu patioꝛ telis vulnera facta meis. Temere.i.pſᷣſumptuoſe.fatue ſtalte ſine cã ſine ↄſilio. Iñ hec temer tas.tatis.i.pſum tio.violentia fatuitas.Et temerarius.xria riũ.i.pᷣſumptuoſus.audax.qͥ audet audẽ⸗ da. ⁊ nõ audẽda. Et diſtat int᷑ audacẽ ⁊ te merariũ quia temerarius ẽ qͥ non extima? piculũ.Addax vo qͥ nõ timet. Lemeſis. vniꝰ cõpoſiti aut ſimpliel verbi ſectio. vna dictione vel p urib interiect. vt eptẽ ſubiecta trioni Hoc cõpoſitum nomen ſeptentrioni diuidit᷑ ⁊ interponit᷑ vna dictio ſcʒ ſubiecta. Itẽ Maſili poꝛta bant iuuenes ad littoꝛa tanas.hic ſimplex Sbuũ diuidit᷑ ſcʒ ma ſilitanas i. de maſiia pplus quęẽ vꝛbs gallica diuidit᷑.⁊ plureſ dictiones interponunt᷑ · ſcʒ poꝛtabãt iuue 7 Temerũ.ti.n. g.i.vinũ.⁊ ꝓpꝛie bonũ vinũ. Et ðꝛ temetũ.q̃ſi tenẽs mentẽ.⁊ ẽetymolo gia. Et coꝛ.pe. VUñ qͥdã. Nina falerna me⸗-⸗ rum temetũ bacchuſq; lieus. Temo.monis m. g. lignü longũ æ extentuʒ in aratro vel in carro ad qð iugũ ligat᷑. Et temo ðꝛ gubernaculũ nauis.⁊ ðꝛ a telon. tm in ntò accuſatiuo ⁊ vocatiuo.ſunt lo ca temperata ⁊ delectabilia ⁊ inteſtalia li cet ⁊ ꝗlibet loca delectabilia dicant᷑ tempe ſicut teſta dicunt᷑ loca alꝑa ⁊ iculta. m hhugl. Map̃. vo dit. Tempe loca delectas Tempantia. tię.f.g.ẽ vna de vᷣtutibꝰ cardi⸗ nalibus.Et ẽ tpantia dominiũ rõnis in li⸗ bidinẽ ⁊ in alios animi motus.vel virtus animi refrenandi motus in nos impetũ fa⸗ cientes vt ſic nihil cupiamꝰ. Temꝑatio.onis.ðꝛa tempero.ras.Etẽ tẽ⸗ peratio rerũ.ſʒ tꝑantia animoꝛuũn. Zemꝑatus.ta.tũ.i.manſuetꝰ.moderatus. Temperies ei.f.g. a tempero. ras. Tempeſtas.ſtatis.f.g.ðꝛ q̃ſi tempus peſtis ⁊ cõponit᷑ a tempus ⁊ peſtis. Qñq; etiam tempeſtas ðꝛ tempꝰ.⁊ tunc tempeſtas dici tur q̃ſi tꝑis ſtatus. Tempeſtiuꝰua.uũ.i.ↄgruꝰ.vtilis.oueniẽs in tpe ſuo veniens.⁊ ðꝛ a tẽpeſtus. Tempeſtus. ſta. ſtũ.i. ogruus. vtilis cõue⸗ niens.in tꝑe ſuo veniẽs.⁊ ðꝛ a ꝑs. Templarius.ria.riũ.i.ad templũ ꝑtinens. vel templi cuſtfo. Templũ.pli.n.g.cõponitw᷑ a tectũ ⁊ ampluʒ quaſi amplũ tectũ. De quo dicit Iſidoꝛꝰ. xv. ety. Templum nomẽ ẽ generale.ꝓ locl em̃ qͥbuſcũq; magnis antiqͥ tẽpla dicebãt. Et templa dicta.q̃ſi tecta ampla.ſʒ ⁊ locuſ deſignatus ad oꝛientẽ ad ↄtemplationem templũ dicebat᷑.cuiꝰ ꝑtes q̃ttuoꝛ erat.an⸗ tica ad oꝛtũ ſoł.poſtica ad occaſũ.ſiniſtra ad ſeptẽtrionẽ.dextra ad meridiẽ ſpectãs Tempoꝛeus.rea.reum. ⁊ tempoꝛaneꝰ.nea neũ.i.ad tempꝰ ꝑtinẽs.vel in tempoꝛe ve⸗ niens.⁊ dicunt᷑ a tempus Et ꝑ cõpoſitio⸗ nem.intempoꝛeꝰ.rea.reũ.⁊ intẽpoꝛaneus nea.neũ.i.nõ in tpe veniẽs. Inuenit᷑ etiaʒ tempoꝛaneũ ꝓpſᷣmaturũ. Vñ Eſa.xxviij. Quaſi tempoꝛaneũ añ maturitatẽ autũni. i.ſcõᷣm malũ ſᷣmaturũ.vel aliud hmõi. Tempus.poꝛis.n.g.ðꝛa tepeo.eo ꝙ tepeat ⁊ temꝑet᷑ viciſſim.humoꝛe.ſiccitate.calo⸗ re.frigoꝛe.Et ðꝛ tꝑs multiplicit᷑. Dr enim ſpaciũ ſiue moꝛa in qua viuimꝰ.vt Annus mmenſis. Of etiã tꝑs aer vel q̃litas aerl.vᷣm gð ðꝛ. NPulcrũ tꝑs ẽ.vel nubiloſum tꝑsẽ. Dr etia tꝑs coemptio rerũ.ſᷣm qð ſolet di ci. Charũ tempꝰ ẽ.i.chara ⁊ difficilis ẽ re⸗ rum coẽptio.DOr etiã tꝑs opoꝛtunitas fa⸗ ciendi aliqͥd. ſᷣm qð ð. Tempꝰ ẽ vt legam i.opoꝛtunũ ẽ vt legam. Dr etiã tempꝰ ac⸗ cidens verbi.ſcʒ modus ſigqndi.Et ſũt qͥn⸗ ꝙ tꝑa verboꝛũ.ſcʒ ſñs.pᷣteritũ imꝑfectũ. pteritũ ꝑfectũ.ſᷣteritũ pluſqᷓ;pfectũ.⁊ fu⸗ turũ. Item a tempus ðꝛ hic ⁊ hęc tꝑalis ⁊ Blle. quod in tꝑe incipit ⁊ deſinit eſſe. Inð tempoꝛaliter aduer. Et hęc tempoꝛalitas tatis. Itẽ tꝑs ẽ ꝗdã ꝑs capitis de qua diẽ Iſidoꝛus etymo.xj. Tꝑa ſunt quęcalua⸗ rię dextra leuaq; ſubiacent.quę ideo ſic nũ cupant᷑.quia mouent᷑ ipſaq; mobilitate q̃i tempoꝛa quibuſdã interuallis mutant᷑.q̃ſi diceret. Tempus ðꝛ a tempꝰ.poꝛis.Et di⸗ cit hugl.Nota ꝙ quidã idiote ꝓ illa par⸗ te capitis cõſueuerunt dicere timpus.pꝑj. qð ſine dubio nihil ẽ. Hoc etiaʒ põt ꝓbari pꝑ textum pſalterij.vbi ðꝛ.Et requiẽ tẽpo⸗ ribus meis ⁊c.⁊ exponit glo.ꝓilla ꝑte ca⸗ pitis dicens. A requie tempoꝛũ ſomnꝰ ve nit ad oculos.qꝛ dum doꝛmiũt tꝑa graua⸗ ri incipiunt.⁊ cũ ſenſerint ſibi grauari tem poꝛa.iam iminet ſomnꝰ. = Tempuſculũ.li.dimi.i.ꝑuũ tꝑs. Temulentus.ta.tũ.i.ebꝛius.temeto plenꝰ. ⁊ ðꝛ a temetũ qð ẽ vinũ.⁊ lentos plenũ. Tenia.nię.f.g.ðꝛ vittaꝝ extremitas depen dens. diuerſoꝛũ coloꝝ. Vittę ſunt ꝗ crini⸗ bus innectunt᷑.qͥbꝰfluentes religant᷑ capil li. ſic dictę.qꝛ vinciant. Itẽ vitta ẽ qua co⸗ rona vincit᷑.tenia extrema ꝑs vittę q de⸗ pendẽt coꝛone. ß Tenabulũ.li.i.venabuluʒ.⁊ ðꝛ a teneo.es. eo ꝙ teneat apꝛũ venient. Tenax.nacis.oĩs.ge.i.cupidꝰ.auarꝰ.ſtrin gens. durꝰ. ⁊ ð a teneo.nes. Iñ hęctena⸗ citas.tatis.Et tenaculus.la.lũ.i.aliq;tu⸗ lum tenax. èòôòU Tendicula.lę.⁊ tẽticula.lę.idẽ ſigẽnt.Et ſũt inſidię ꝗᷓ tendunt᷑ auibus.vel lepoꝛibꝰ vel etiã alijs aialibus. Tenebꝛe dicunt᷑. eo ꝙ teneãt vmbꝛas.nihil gaũt ſunt tenebꝛe.ſʒ ipᷣa lucis abſentia tene beꝛę dicunt᷑.ſicut ſilentiũ nõ aliqua res eſt. ſʒ vbi ſonus nõ ẽ ſilentiũ ðꝛ.ſic tenebꝛę nõ aliquid ſunt.ſʒ vbi lux nõ ẽ tenebꝛeſunt. Tener. ra.rũ.i.mollts fragilis flexibiliſ.Et ðꝛ a teneo.nes.ꝑ cõtrariũ.qꝛ vix ſe tenet. n tenellꝰ.la.lũ.dimi.i.aliq;tulũ tener. enoꝛ.norl.m.g.i.ſtat.pactũ.conditio. Tenoꝛ etiã ðꝛ accentꝰ.qꝛ in ꝓlatiõe vna ſyj laba magis tenet᷑ qᷓ; alia. Tenoꝛ l̃aꝝ.continentia ẽ ſcripturarũ ex q̃⸗ cunq; noie cenſeant᷑.ſiue fuerint apłicę.ſi⸗ ue impales.ſiue oꝛdinarij. Item tenoꝛ di⸗ citur ipſa ſententia litteralis.licet rhetoꝛi cęplurima ſcribant᷑. J Tenſoꝛiũ.rij.n.g.ðꝛa tendo.dis.ſum.eo ꝙq; tendat᷑ funibꝰ.⁊ palis.⁊ ẽ idem ꝙ tentoꝛiũ enſus.ſa.ſũ.i.poꝛrectus.leuatus.tentus virilis. mẽbꝛi. Fniso gmie. ſE geel rtenli vel erectio nde Juuenalis. Rigide 1 ici 1a heo co — . ☛à +☛ = — =☛ — tentigine vuluę. Iñ tentiginoſus.ſa.ſũ.i. luxurioſus.ſępe tentiginẽ patis. Tentoꝛiũ.rij.eſt tabernaculũ vel papilio.⁊ ðꝛa tendo.dis.tũ.eo ꝙ funibꝰ ⁊ pal tẽdat᷑ Tenuis.2.t.⁊ h nue.i.gracilis.ſubtilis.nõ ſpiſſus. Iñ tenuitas. taltlis. — „ Tenus nomẽ.ẽ ſũma ꝑs ſagittę.Itẽ tenus ẽ pᷣpoſitio ablatiuo caſui ſeruiẽs.⁊ ideʒ eſt qð ꝓpe vel iuxta.Põt etiã eẽ aduerbium ma ſagite. Tepoꝛ.oꝛis.m.g.i.caloꝛ parunuꝰ. Tepedariũ.rij.idẽ ẽ qð balneũ.a tepoꝛe aq Vn. Ault ſeruire tenus.tenus eſt ꝑs ſum . nomen trahens H Tepidus.da.dũ.calẽs.recens iners.pigeꝛ inefficax. Iñ tepidulus.la.lũ.i.aliquantu lum tepidus. ́ZẽMẽ Teraphin exponit᷑ ĩ textu Judicl.xvij.vbi ðꝛ.Fecit ephot atq; teraphin.i.veſtem ſa cerdotalem ⁊ idola.Sʒ ſuꝑ Oſeę.iij.dicit Hieronymꝰ.Teraphin dicunt᷑ figure vel ſimulacra ꝗ̊ h intelligimus cherubin et ſe⸗ acuit᷑ in ſine. Tertius.tia.tiũ.nomen ẽ oꝛdinale vᷣm Cri ſtianũ.qꝛ oꝛdinẽ ſigt.vt pꝛimꝰ. ſecundus. tertiꝰ.quartꝰ.⁊ debet ſcribi ꝑtt. Teribinthus.thi.nomen gręcũ.arboꝛ ẽ ge⸗ nerans reſinã reſinarũ omniũ pſtantioꝛeʒ Terebꝛũ.bꝛi.n.g.ẽ inſtrumentũ ꝑfoꝛandi. qð aliter ðꝛ taratrũ.q̃ſi teretrũ.eo ꝙ lignũ foꝛet terendo. Vñ ⁊ ðꝛ terebꝛũ.q̃ſi terefo⸗ rũ.vel q̃ſi tranffoꝛũ. Iñ h̊ terebellũ.li. di. Teredo.dinis.f.g.ðꝛ vermis coꝛrodens li gnum ⁊ comedẽs. Vñ ⁊ hic temus.mi. et Hictemes.metis.ðꝛ.Et ꝓdu.pe.teredo. Teres. retis.ðꝛlong ⁊ rotundus vt haſta. AVñ gręciſmus. Dr haſta teres ppꝛie.po⸗ mumq; rotũdũ.Et ſeępe ponit᷑ ſimplicit᷑ p rotundo.Et eſt ois ge.Neutrũ tñ in a.plu rali numero nõ ẽ in vſu. MMã Tergiuerſatoꝛ.toꝛis.i.deceptoꝛ.verſipelliſ 78 a tergiuerſoꝛ.ſaris.qꝛ aim q̃ſi tergum huc ⁊ illuc vertit.ne qualis ſit intelligatur Iñ hec tergiuerſatio.onis.i.deceptio. Et Hic ⁊ hęc tergiũſabilis.⁊ h le.i.deceptoꝛiꝰ ⁊ habilis ad decipiendũ. Tergiuerſatoꝛ.ðꝛ qͥ in vniuerſo ab actione recedit.q̃i tergũ vertẽs.vt in.c.vltl.ð col⸗ lu.detegen.in glo.iiij.⁊ ibi nota. Et diffe⸗ runt tergiuerſatoꝛ.ſuaricatoꝛ.⁊ calũnia⸗ toꝛ. Unð. Tergiuerlatoꝛ deſiſtit. ſᷣuarica toꝛ verũ. Occultat. ꝓfert.calũnia falſum. Tergiuerſatio qñq; ẽ verſutia vł caliditas raphin. vel ꝗqlibet alia templi oꝛnamẽta.et qua qͥs inducit aliũ vt deſiſtat ab eius in ſitione.⁊ ſic capit᷑ in.c.vltl.in glo. Hall. nq; eriã ẽ fruſtratio. deluſio.vł colludiũ. ergũ. gi. n. g. ð a terra.qꝛ in eo ſupini ia⸗ cemus in terra.qð hõ ſol?põt.qꝛ bꝛuta aia lia in latere vel in ventre iacẽt. ⁊ ideo in eiſ abuſiue dicunt terga. Iñ tergoſus. ſ. a. ſü. Itẽ a tergũ ðꝛ h̊ tergus.oꝛis.Et ſunt ter⸗ ga hoim. Tergoꝛa quadrupedũ. Iteʒ ter B dicunt᷑ coꝛia. Et inde tergoꝛerea.ren el pöõt dici tergũ.a turgeo. ges. Teriſtrũ.ſtri.n. g. qdᷣdam genus muliebꝛis veſtis. ſubtilis ⁊ triteę.⁊ ðꝛ a tero.ris. Uel ðꝛ a tego.gis.qꝛ in eſtu tegat coꝛpoꝛa femi narũ in vmbꝛaculo.vᷣm Hug .Blo. autez ſuꝑ illud Señ.xxx viij. Que depoſitis vi it teriſtruz ⁊c. dicit Teriſtrũ erat velamen quo vtebant᷑ pale⸗ ſtine mulieres. Alij dicunt ꝙ teriſtrum ve ſtis erat tenuis ſicut ſũt vela quę Drligate mulieres poꝛtãt in capitibꝰſuis. In Pap aũt ðꝛ.Teriſtra.dicta ꝙ in ęſtate coꝛꝑa te gant fęminaꝝ ſubtiliſſimę coꝛting. duitatis veſtibꝰ accep Terminus.ni.ðꝛ a terra.qꝛ terre menſuras diſtinguit. Añ ðꝛ terminus. qſi terr metꝗ⸗ Iñ h̊ ⁊ hęcterminalis.⁊ h̊ lę.Et pluralik hęc terminalia. liũ. vel lioꝝ. dicunt᷑ feſta Termini.quẽ antiqui deũ eẽ putauerunt. Et terminoſus.ſa.ſuzʒ.i.plenus terminis. Et termineus.nea.neũ.ad terminũ ꝑtinẽſ Itẽ terminꝰ ðꝛ finis. Itẽ terminꝰ 82 diffini tio.Et cõponit᷑ interminꝰ.cõterminus. Terminos ꝓximi aliqs tranſgredi quinq; modis põt.pꝛimo cũ ꝑꝛochianum alteri ad ſepulturã admittit.ſcdᷣo cũ alteriꝰ ſpdi⸗ tum excõicat vel interdicit. tertio cũ alte⸗ rius parochianũ ad pniam recipit.quarto cũ fidei ↄtrariũ ſᷣdicat.qͥnto cũ ᷑ᷣminos ꝓ⸗ ceſſionũ euellit.c.j.de ſepul.in glo. Ternio.onis.m.g.qͥ habet tres milites ſub ſe. Itẽ iactus triũ punctoꝛũ cũ decijs dici⸗ tur ternio. Idẽ ⁊ trio.trionis. Ternus.na.nũ.ðꝛa ter ⁊ viꝰ.q̃ſi ter vnus Iñ ternarius.ria.riũ.Et h ternariꝰ.rij.ta lis numerus. M Terra.xrę.f.g. ðꝛ a tero.ris.eo ꝙ aſſidue te⸗ rat᷑.vel a toꝛreo.es.eo ꝙ ſiccitate toꝛreat terra. aũt terra ðꝛ.q̃ſi trita raſtris.ety⸗ mol.ẽ. Iñ terreꝰ.rea.reũ.i.de terra exns. Et terrenꝰ.na.nũ.in eodẽ ſenſu.ſcʒ de ter ra natus. vel factꝰ vel terrãinhabitãs, vel 3. terrenis deditus. 2 Terreſtr.2.t.⁊hᷣ terreſtre.i.de terra exns⸗ vel terra inhabitans. òð . — NeEr Terribilis.9.t.⁊ h le.i.metuendus.q̃ſ ter⸗ roꝛi habilis. Terribuloſus.ſa.ſũ.i.terroꝛe plenus. Terribulũ li.n.g.qðdã toꝛmentũ.⁊ dꝛa ter reo.res.eo ꝙ reos terraet. Terrigena. nę.cõis ge. i.de terra genitus. AVñ ꝓpha. Quiq; terrigenę filij hominuʒ Tcoꝛ.ge.Terrigenę etia dicti ſunt gigãtes qꝛ fabuloſe eos parẽs terra ſiles ſibi genu erit. Antiqͥ tñ dicebant terrigenꝰ.a.ũ. Territoꝛiũ.rij.n.g.i.modicꝰlocus vłdiſtri ctus alicuiꝰ. ANel ðꝛ territoꝛiũ.q̃ſi tauritoꝛi um.i.tritũ bobus ⁊ aratro..Antiqͥ em ſul co ducto.⁊ poſſeſſionũ ⁊ territoꝛioꝛũ limi⸗ tes deſignabant. Territoꝛiũ.ẽ vniuerſitas agroꝛũ iuxta.i.in tra fines cuiuſcunq; ciuitatis ab eo dictuʒ ꝙ magiſtratus eiuſdẽ loci int᷑ eos fines ter rendi.i.amouendi.vel ſubmouẽdi ius ha bet. ff. de. V. ſig. l. pupillus. S. territoꝛium. Alibi ponit᷑ ꝓ dioceſi xvj.q.ij.c.j.ð ↄſti. c.ij.li.vj.glo.in cle.ne romani de elec. Terroſus.ſa.ſũ.i.plenus terra.vt frumen⸗ tum arenoſũ.qð etiã terrulent.ta.tũ. övꝛ. Terrula.lę.dimi.i.ꝑua terra. Terrulentus.ta.tũ.i.terra plenꝰ.⁊ ðꝛ a ter⸗ ra. ⁊ lentos.Et h̊ ⁊ hęc ⁊ B terrulẽs.lentis idẽ. Iñ trulẽtia.tię..Et trulent᷑.tiꝰ.ſime. Terſus.ſa.ſũ.i.mũdꝰ.nitidꝰ.eruditꝰ (adũ. Tertullus.li.ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdaʒ oꝛator De quo habet᷑ in Auroꝛa. Int᷑ quos Ter tullus erat qͥ vba coloꝛat. Et gẽminat.l. Tertullianiſtę.qͥ dã hęretici dicti a Tertul⸗ liano pᷣſbitero africę ꝓuincię ciuitatis car⸗ thaginẽſis.qͥ dicũt aiam ĩmoꝛtalẽ eſſe.ſed coꝛpoꝛeã pſdicantes.⁊ aias pctõꝝ hoĩm pꝰ moꝛtẽ in demones ↄuerti putãtes. Xeſca.ſunt loca aſpera ⁊ inculta ⁊ inamena Et habet tm tres caſus.ſcʒ ntm̃ actm̃ ⁊ vo catiuũ plurales. Teſcua.ox.dicunt᷑ loca qͥbꝰ pecoꝛa caſtrãt eſſera.vel teſſeron gręce.latine ðꝛ.q̃ttuoꝛ Et cõponit᷑ cũ decas.qð ẽ decem.⁊ ðꝛ hęc teſſeredecas. cadis.pe.coꝛ.i.q̃ttuoꝛdecim Vñ inuenit᷑ ꝗ Matthe diſtinxit genera tiones.quas enumerat in pᷣncipio euange lij in tres teſſeredecades.i.inter q̃ttuoꝛde cim. Sũt em quadragitaduę generatiões TZeſſeredecaditę.ſunt dicti qͥdã hęretici.qꝛ quartadecima luna.paſca cũ iudeis obſer uanduũ concedirr...mſ Teſſera.rę.f.g.i.vas vel mẽſura queęlibet. Teſſera etiã ðꝛ bellicũ ſignum. vłtuba qua hoſtes denunciant᷑ veniẽtes.Teſſera etiã accipit᷑ ꝓſigno hoſpitalitatis.Accipit en am ꝓ talo.⁊ ꝓ alea.⁊ ꝓ taxillis.Silit᷑ etiã cũ teſſeris ſolebat numerꝰ frumẽti deſigri ⁊ annonę.Itẽ teſſere dicunt᷑ lapides.qua dꝛati ad modũ taloꝛũ vñ pauimẽta ſternũ tur.Et teſſera genus frugis. Iñ hec teſſel la.lę.diminitiuum.Et a teſſella.hęc teſſel⸗ lula.lę.ſimiliter diminitiuũ. Et teſſellari⸗ us.ria.rium.Et teſſellariꝰ.rij.Et a teſſera teſſerariꝰ.ria.riũ.⁊ teſſerarius.rij.ſcʒ ſᷣpo ſitus curię qui bellum nunciat vel qͥ regis teſſeras poꝛtat.vel qcunq; cum teſſeris ali quid agit.Et nõ ꝙ teſſere ⁊ talia qbuſdaʒꝝ vocant᷑ lepuſculi.quia exiliẽdo diſcurrũt Item dicunt᷑ iacula a iaciendo m Hugl. AQuidã vo dicunt ꝙ teſſere ſunt quadrati lapilli.a tetras.i.quattuoꝛ dictę.quia qua dꝛate ſunt ex omnibus ꝑtibus. Et ſcribit Gm antiquos ꝑ gẽminũ.S.teſſeer. Teſſerinus.na.nũ.ðꝛ a teſſera. Et dicũtur teſſerini agripẽni qui ad modũ teſſerarum ſunt quibꝰ ludimꝰ. ”ÿMVV Teſſeron gręce.latine ðꝛ quattuoꝛ. Teſta.ſtę.ðꝛ q̃i toſta.qꝛ pᷣus fit mollis poſt⸗ ea toſta. qꝛ deſiccat᷑ dũ coquit᷑. Et ðꝛ teſta olla. vel etiã quicquid ex ereta vel argillo⸗ ſa terra coquit᷑. AUñ quadã ſilitudine dici⸗ tur teſta capitis. Teſtabilis. lis. 9.t. ⁊ B le.q põt teſtari.ſ.te⸗ ſtimoniũ facere vel teſtamẽtũ.Et cõponi⸗ tur inteſtabilis.bile.qͥ nõ ẽ dign vt i teſtẽ recipiat᷑.vel vt teſtamentũ faciat.Teſtati um. tij.n. g. multeteſte. ⁊ ðꝛ a teſta. Teſtamentũ.ti.ðꝛ a teſtoꝛ vel teſtis.qꝛ teſti bus ẽ ↄſcripta ⁊ ↄfirmata volũtas.Poni⸗ etiã qñq; teſtamẽtum pꝛo pacto ⁊ placito. Teſtamentũ ðꝛ ideo.ꝙ niſi teſtatoꝛ moꝛtuꝰ fuerit ↄfirmari nõ põt.nec ſciri qd i eo ſcri ptum ſit clauſum ⁊ ſignatum. Etẽ dictuʒ teſtamentũ. quia nõ valet niſi poſt teſtato ris monumẽtũ ᷣm Iſidoꝝ li.v. Et deſcri⸗ bit᷑ ſic. Leſtamẽtuʒ ẽ volũtatis nr̃e ſnia iu ſta ð eo ꝙ qs pꝰ moꝛtẽ ſuã fieri vult.ff.e.ti. l.j. Et addit cũ inſtitutiõe hęredis. Inſti. de. le. · ante here. ⁊ hoc de vniuerſo patri monio. vt excludat᷑ ſingulare relictũ ⁊ co⸗ dicillus. Et ðꝛ teſtamẽtũ ãſi teſtatio mẽtis vel vltimum eulogium ſeu vltima volun⸗ tas. alias dictũ.qua quis de rebꝰ ſuis diſ⸗ ponit legatario legata aſſe ignãda.Et diui⸗ ditur. quia aliud eſtteſtamentũ nuncupa⸗ tiuũ quod conſiſtit in ſola nũcupatione te ſtatoꝛis.non in ſolennitatę ſcripturę tame ſeptẽ teſtes neceſſarij ſuni ⁊ hẽdũ noĩatio · Inſti. e.ti · · fi.Aliud eſt in ſcriptis ↄditũ qð ſiłiter exigit numeꝝ.ſubſcripitões ⁊ ſi⸗ gnacula ſeptẽ teſtiũ. Itẽ teſtamẽti aliã di⸗ uiſionẽ ponit. Iſidoꝛꝰlib.v.ſcʒ teſtamẽto rũ.aliud iur ciuilis.aliud iur ſ̃toꝛi. Teſtamentũ iuris ciuilis.ẽ teſtamẽtũ ſeptẽ teſtiũ ſigillo ſignatũ.ſubſchpᷣtiõe firmatum qð apud ciues ſit.⁊ inde ðꝛ ciulle. CTeſtamẽtũ iuris ptoꝛij.ẽ ſeptẽ teſtiũ ſignis ſignatũ.⁊ ſic qꝛ fit apud ptoees. Teſtamentũ holographũ.ẽ manu actorl to tum ↄſcriptũ.⁊ ſubſcriptũ.vñ ⁊ nomen ac cepit ab holon.i.totũ.⁊ graphos ſcpᷣtura vel l̃a.q̃ſi tota lr̃a.vᷣm J(ſidoꝛ. Teſtamentũ irritũ.ẽ ſi ille qͥ teſtatꝰ ẽ capite diminut ẽ. vel captiuitate detẽtus. aut ſi Nnõ rite. ↄtra legem factũ eefft. CTeſtamentũ ruptũ ideo vocatũ ẽ.quia na⸗ ſcẽte poſthumo.neq; exhęredato neq; hę rede noiato dirũpit᷑. Teſtamentũ ſurreptũ.ẽ᷑ qð in fraudẽ bęre⸗ dum ſeu legatarioꝝ libertoꝝ nõ pala ꝓ⸗ latũ ẽ.qð ſi nõ latet.tñ ſi ſdictis ꝑſonis nõ ꝓuidet᷑ ſuppꝛeſſum videt᷑. Teſtamentũ inofficioſum.ẽ qð fruſtra libe⸗ ris exhęredati ſine officio pietat liberalis in extraneas ꝑſonas redactũ ẽ.vᷣm Iſido. Teſtariꝰ.ria.riũ.i.ad teſtas ꝑtinẽs.vel qui facit teſtas.⁊ ðꝛ a teſta.ſtę. Teſtatus.ta.tũ.qͥ facit teſtamentũ. Teſticulłꝰ.li.ẽ di.a teſtis.Teſticuli etiã ĩi vi ro dicũt᷑ mẽbꝛa genitalia.qꝛ teſtant᷑ hoieʒ marẽ eẽ. Iñ h̊ ⁊ hęc teſticularis.⁊ q̊ re.Et teſticuloſus.ſa.ſũ.Et teſticulatꝰta.tũ.qui . habet magnos teſticulos. Teſtilis. lis.ↄ.t.⁊ h̊ le.pe.pð.ðꝛ ateſta. vt opus teſtile. vel vas teſtile. i. fragile de te⸗ ſta. et ſcribit᷑ ꝑ.ſt. Sʒ textilis.lis.⁊ hocle. pe.coꝛ.⁊ textibilis.le.⁊ h̊ ⁊ hęc texilis.⁊ B le.in eodẽ ſenſu.ſcʒ qð facile texit᷑.⁊ ðꝛ a te xo.xis.ꝑ.x.vt textilis veſtis vel oꝛa. Uñ Eccl.xlv. Opus textile. ðð Teſtis.ſtis.cõis ge.ðꝛa teſtoꝛ. aris. qꝛ teſſta tur vel qꝛ teſtationi ⁊ ↄfirmatione teſtamẽæ ti ſolet adhiberi. Iñ teſtimonium.nij. Et hinc h;̊ ⁊ hęc teſtimonialis.lis.⁊ h le. Teſtu.n.g.indeclinabile idem ẽ quod teſta B ge vm quoſqdam deriuatur a tetrico. cas . AUnde 28za teſta. Teſtudinetũ.ti.n.ge.locus vbi teſtudines abundant. Teſtudo.inis.f.g.ẽ qꝛ tegimiĩe teſtę ſit cooꝑta. Et ſunt q̃ttuoꝛ genera teſtudinũ.ſcʒ terreſtres.marinę.lu tarię.i.in ceno ⁊ paludibꝰ viuẽtes.fluuia⸗ Sdã aial. 782 a teſta. les ꝗ in dulci aqua viuunt. Cradũt quida tardius ire nauigia teſtudinis pedẽ dextyꝝ vehentia. Item teſtudo ðꝛ camera templii obliqua ⁊ curua.qꝛ in modũ teſtudinis ve teres temploꝛũ tecta faciebant vt cęli ima⸗ ginem redderent. quod conſtat eẽ cõuexũ Clis curuatura ðꝛ etiã lacunar qð ſolebãt facere antiqͥ ſub tignis.⁊ ſuꝑ cameras. et ſupꝑ alia loca ꝓpt᷑ pᷣdictã cãm. Et etiam te ſtudo ðꝛ ſcutũ.quia in modũ teſtudinis ſit Et teſtudo ðꝛ ↄuexio ſcutoꝝ curuata ĩi mo dDuim teſtudinis. Inde teſtudineus. nea. neum. Teſtula.lę. dimi.i. pua teta. Teſus.ſa.ſũ.i.odioſus.exoſus.faſtidioſus vel fatigatus. UM LCeter. tra.trũ.i. niger. vłferꝰ.⁊ coꝛ.binã. Tetranus.na.nũ.i.pꝛausꝰtenebꝛoſus. Tetracolos.ðꝛ quod habet quattuoꝛ metri vgarietates. Tetradebucolica. qdã ſpẽs ceſureęꝗᷓ attẽdi: tur in quarto pede.qua maxime ſolent vti ſcribentes bucoliccc. 3 Tetragrãmaton nomẽ dei ðꝛ. ocẽ ãttuoꝛ lvᷣarũ vide in ſabaoth. Tetraidos. ðꝛ a tetra.qð ẽ ãttuoꝛ ⁊ idoſ.qdð cẽ foꝛma.q̃ſi foꝛmulę incẽſi in longitudinez poꝛrecteꝗ fiũt ex q̃ttuoꝛ piginẽtis. Tetrameter.tra.trũ.vbi ſunt q̃ttuoꝛ metra ſiue verſus conſtãs ex quattuoꝛ metris.i. pedibus.⁊ coꝛ.pPe. SUð Tetraonyma. vide in noma. —— — D Letraptotus.ta.tũ.ẽ nomẽ hñs attuoꝛ di⸗ uerſarũ terminationũ caſus. Tetrarcha.chę.cõis ge.i.pᷣnceps ſuꝑ quat tuoꝛ.vel ſuꝑ qrtã ꝑtẽ regni.⁊ dᷣꝛa tetra.i. q̃ttuoꝛ.⁊ archos.i.pnceps. Vñ vᷣm Iſið. tes.qualis fuit apud iudęam hilippus Et inde hęc tetrarchia.chigeius ptãs. Tetra gręce.latine ðꝛ q̃ttuoꝛ. Iñ hęc tetras tradis.i.ꝗq̃ttuoꝛ. Terraſyllabus. ba. bũ i. qttuoꝛ ſyllabarum Tetraſtrophos. vide.S. in ſtrophos. Tetricus:·ci.qdã mons in ſabinia aſꝑimus a teter. Iñ tetric. ca.cũ.i.aſper.auſte rus.obſcurꝰ.triſtis. m Hugl. Vnde vᷣm Alexander nequam dicit. Tetricat quoti⸗ ens quis ſurgendo pigreſcit. Et ſic volũt ꝙ Eccl.xxxij.ponatur tetrices pꝛo vna di ctione.Alij vero dicũt ꝙ te triceſ ſunt dug ptes. te pꝛ'onomen. trices verbum. vie infra in trico. cas. verbo. Tetrido. dinis.i.nigredo.feritas. Teucos.i.volumlen.. Texilis.⁊ textilis.vide.S.in teſtilis. Tertoꝛ toꝛis.m.g.ðꝛ qͥ facit pannũ. Iñ hęc textrix.tricis.mulier ꝗ texit pannũ.Et diẽ Pꝛiſtianꝰ in.xj.lib.R antecedente vnũ in iũ.a textu.textꝰ. Et ex ̊ uenio in tꝰ ꝑticip dã modo ſcribũt miſtus ꝑ.s. Cextrina.nę.f.g. locus texẽtiũ.⁊ ðꝛ a texo. texis.Et h̊ textrinũ.ni.idẽ.vel loc vbina les fabꝛicant᷑. Et textrinus.na.nũ. Unde Tobis.ij. legit᷑ de Anna. ꝙ ibat quotidie dl textrinũ opus. ⁊ ꝓdu.tri. Textus tus.tui.ẽ liber ↄtinẽs doctoꝛis tra ctatũ.ſine lr̃e vel ſnĩę expoſitione.⁊ dici᷑ atexo. xis. Et textus.ta.tũ.ꝑticipium.Et heęctextura.re. Thaboꝛ. ⁊ hermon. duo montes ſunt. Eti⸗ terpꝛetat᷑ thaboꝛ.veniens lumẽ.ſeu adu⸗oi⸗ tus luminis. Lhalamꝰ. mi. m. g. ðꝛ cubiculũ vel camera vel coniugalis lect' ſponſi ⁊ ſponſę.et dici tur a thalamos gręce.qð latine ðꝛ cubicu⸗ lum vel ↄiugalis lectus.vła Thalamone duce.q̃ͥ cum Rhomulo ⁊ alijs ſabinã quã dain nobilem rapuit.⁊ reſponſum ẽ oꝛacu lo. eã debere ei. ⁊ qꝛ fęlices fuerunt ille nu ptię iſtitutuʒ ẽ.vt in oibꝰ nuptijs.thalami nomen iteret᷑. Vel ðꝛ thalamus a thelima gręco.qð latine ðꝛ voluptas. Thalaſſum. laſſi.i.mare. qð ⁊ thalatũ dicit Inñ thalaſſus.ſa.ſũ.i.marinꝰ. halia.ẽ vna muſarũ. Thamar ꝗqdã vidua erat ꝗᷓ interp̃ᷣtat᷑ amari tudo ꝓ viris moꝛtuis. Eadẽ ⁊ cõmutans. Mutauit em̃ ſe in habitũ meretrid.qñ cũ ſocero ſuo ↄcubuit.⁊ acuit᷑ in fine. — Thamnus interpᷣtat numerꝰ. vel deficiens — ſeu necans facturã. . Thanatos.i.moꝛtale vel moꝛs.Iñ thana⸗ tus.ta.tũ.i.moꝛtuus. Et thanatos. iſula gallici oceani.dicta a moꝛte ſerpentũ.⁊ ter angues.⁊ acuit᷑ tos. ra eiꝰ qcũq; gentiũ inuecta ſit.illico ꝑimit Thare interpᷣtat᷑ abactoꝛ. vel depulſoꝛ.ſeu neqᷓ; aut nequitia. ” Tharſis.acuit᷑ in fine.⁊ fuit Tharſis de ge nere Japhet.a qͥ ſilices deſcẽderũt. Anð ⁊ ciuitas eoꝝ tharſis dicta ẽ.ꝗᷓ ⁊ tharſis ðꝛ de q̃ ciuitate fuit Paułꝰ apkus. Tharſus tharſi. vel tharſis.etiã vocat᷑ qͥdã locꝰidię Iñ h ⁊ hec tharſenſis ⁊ B ſe.Et vt dꝛ. He⸗ bbꝛꝛi putt generalit᷑ mare vocari tharſis. Et interpᷣtat᷑ exploꝛans gaudii. Thau ẽ.qdã lr̃a hebꝛęa quã nos.t.dicimꝰ. Naʒ thau dicũt gręci thetã.⁊ a theta nos dicimꝰ. t. Thau.ðꝛ eẽ aduerb.admirãtis. Exech.ix. Signa thau ſuꝑ frontes viroꝝ gementiũ. In interpᷣtationibꝰ aũt ðꝛ thau ſignũ.vel ſubter.vel ſignatꝰ.vel ſuperioꝛ. Eta thau.ðꝛthauma.matis.i.qdmiratio vel miraculũ.⁊ hęc thaumãtias.tię.ðꝛ ar⸗ cus ceęleſtis.ab admiratõe ⁊ ſtupoꝛe admi rantiũ dictus.vel thaumantias qꝛ fuit ſi⸗ iathaumantis./ Theatrũ.tri.n.g.ſpectaculũ vbicũq; fiat ſe micirculi figurã hñs.in qͥ ſtates oẽs inſpi⸗ ciunt.cuiꝰ foꝛma pᷣus rotunda erat.ſicut ⁊ amphitheatri. ſ poſtea ex medio amphi⸗ theatro theatrũ factũ ẽ.ſic dictũ a ſpecta⸗ culo. Itẽ theatrũ ðꝛ ꝓſtibulum ⁊ lupanar qꝛ p?'ludos exactos.meretrices ꝓſtituebã trał.⁊ H le. ad theatꝝ ꝑtinẽs.⁊ coꝛ.pe.na⸗ Thebet.i.ianuariꝰ.⁊ acuit᷑ i ſine. (turalit᷑ Theca.cę.gręce.latine poſitio.repoſitoꝛiũ gqðcũq; ſit.eo ꝙ ibi reponat᷑ alid. Thecnites.m.g.vñ errãt qui dicũt.mulier thecnites.qꝛ debet dici.mulier thecnitis. Thema.matis.n.g.ẽ materia dictantl figu ra.noꝛma ſiłitudo.foꝛma.⁊ coꝛ.pe.gti. Theodocia interpᷣtat᷑ diligẽs ſcrutatio veꝛ boꝛum vel myſteriũ diuinę ſcripturę.⁊ ðꝛ atheoꝛo vel theos. Theodotion.fuit quida tranſlatoꝛ diuino⸗ rũ libꝛoꝛũu. Theodoꝛus.ri.ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã viri. ⁊ coꝛ.pe.ſᷣm cõem vſum licʒ inueniat᷑ ꝓpð. Vñ Juuenalis.Lautoꝛũ pueros.artẽ do cens. heodoꝛꝰ. Ita etiã Heliodoꝛ inue nit᷑ penł.ꝓdu.tñ vᷣm cõem vſum coꝛripit᷑. Theodoſiani. ⁊ gaianitę.heęretici appellati a Theodoſio ⁊ Gaiano.qͥ tꝑibꝰ Juſtinia ni pᷣncipis.in alexandria ꝓuincia ppli per uerſi electiõe vna die oꝛdinati ſunt epᷣi.hi erroꝛes Eutitij ⁊ Dioſcoꝛi ſequẽtes calce donenſe ↄſiliũ reſpuũt.ex duabꝰ vnam in chiſto naturã aſſert.quã theodoſiani coꝛ⸗ ruptã. gaianitę incoꝛruptã ↄtendũt. Theologꝰ. ga.gũ.i.de diuinis loquens vel tractans. Iñ hec theologia.gię.pe.acuta. 7 „ diuinitas. mo de ðo In theologic'. a. i. Theononiꝰ.nia.niũ.i.maledicꝰ.repᷣhẽſoꝛi us.⁊ð a theonon qͥ fuit dã maledicꝰ. Theophania. vide.S.in epiphania. Theophilus.li.maſ.ge. quem deus diligit tur ibi. Iñ theatricꝰ.ca.cũ.⁊ h̊ ⁊ hęcthea⸗ M — — — — — „ — ☛t = = = 2. ☚ . –— Etiã ẽ ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã.et coꝛ.pe.Iñ òꝗÿM Thoꝛat hebꝛęi.latini legẽ appellãt.i.qͥneʒ in Auroꝛa.Theophile ſcribẽs vir chꝛiſto mente ſubactus.. Theoꝛema.matis.n.g.i.eligãs.⁊ diligens verboꝛũ aꝑta deſcriptio.vel regula. Unð reguleę. geometrię dicunt᷑ theoꝛemata. qſi aꝑtiones.qꝛ aperiũt ⁊ illuminãt mentẽ le⸗ ctoꝛis. Idẽ theoꝛiſma.⁊ ꝓdu.re. Theoꝛia. rię.vel theoꝛica. cę.ſcientia ꝗ̊ tra⸗ ctat de inuiſibilibꝰ.vł vita ↄtẽplatiua. IJIñ theoꝛicꝰ.ca.cũ.i.ↄteinplatiuꝰ.qͥ tm̃ ↄtem⸗ plationi vacat. Theos gręce latine ðꝛ deꝰ.Theos tñ apud gręcos timoꝛ ðꝛ. Vñ deꝰðꝛ theoſ.qꝛ timoꝛ . oĩbꝰ colentibus eum. Theoſebia. bię.i. dei cultus.⁊ diuĩa pietas ⁊8 a theos.deꝰ.⁊ ſebes pietas. Theoticus.i.diuinꝰ.⁊ ðꝛa theos. Theotocos.dei genitrix.q̃ſi tota diuina. Thermę.maꝝ.ſunt loca calida.ſ.balnea.et ðꝛ a thermon.qð gręci caloꝛẽ dicũt.qꝛ ca⸗ leant.vel domꝰ vnctionis. Theſaurꝰ.ri.m.g.i.aurũ repoſitũ vel locuſ vbi aurũ reponit.⁊ ðꝛ a theca.⁊ aurũ. Iñ theſaurarius.ria.riũ.Et h̊ theſaurariꝰ.rij qͥ theſaurũ habet ĩ ſui cuſtodia. Et theſau raria.rię.eiꝰ dignitas. ₰ ₰ℳ Thelbites ĩterpᷣtat᷑ ↄuertẽs vł captiuatoꝛ ſiue feſtinꝰ ad intelligendũ.Et ꝓdu.bi. Theſis gręce.latine ðꝛ poſitio. Unð theſis ðꝛ vocis poſitio.i.fſinis vel depꝛeſſio. Inð theticus.ca.cũ.i.poſſeſſiuꝰ vel poſitiuꝰ vt euandrius. Theſſalus.li.qͥdã rex fuit. I theſſalos ꝗᷓ⸗ dam ciuitas. Theſſala qᷓda regio.⁊ theſſa lonica qdã ciuitas dicta ẽ. Iñ theſſalꝰ. la. lum.⁊ theſſalic.ca.cũ.Et h̊ ⁊ hęc theſſalo nicenſis.⁊ B ſe. Teſtilis.f. g. ppꝛiũ nomẽ mulieris ruſticuʒ Vñ Virgilius.Theſtilis.⁊ rapido feſſis meſſoꝛibus eſtu. * Thetys.tys.vel thetyos.fę.ge.pᷣma ꝓd.i. mare.vel vxoꝛ oceani. HHeęc thetis.thet v thetidis.pꝛima coꝛ.i.mat᷑ Achillis. AUnde Nõ thetidi bacchũ caupo maritat ibi. Thymos gręce.latine ðꝛ mens. Thiriatira.rę.interpᷣtat᷑ illuminata.ſiueil⸗ luminãs.⁊ coꝛ.pe. 1 ́”ÿU„ẽ&K Thiria interpᷣtat᷑ timẽs deꝗ. — Tholomaida.iterpᷣtat᷑ ad mẽſurã deducẽs Thomas.interpᷣtat᷑ abyſſus.vłgeminus. ⁊ gręce dydimꝰ ðꝛ.qꝛ qͥ pł ceteris dubita⸗ uit. eo altiꝰ vitatẽ reſurrectiõis agnouit. Zhophet:lata ⁊ ſpacioſa via.gehenna pa⸗ 1 unoꝛis interpᷣta. libꝛos oyſi. Vñ Hieronymꝰ in ꝓplogo Reg'. Hhi ſunt qnq; libꝛi MοQHπ+lâs Ppeie thoꝛath.i. legẽ appellãt. Et in interpᷣtatio nibus ðꝛ thoꝛath.lex vel pentateucum. Thoꝛax.acis.i.pectus.vel ꝑs illa coꝛpoꝛis anterioꝛ.ꝗᷓ eſt a collo vſq; ad ſtomachum quã nos dicimꝰ arcã.qꝛ ibi arcanũ ſit.i.ſe cretũ.qͥ cętera arcent᷑.Cuiꝰ eminẽtes pul⸗ pe.mamillę dicunt᷑ int᷑ quas illa ꝑs oſſea pectus ðꝛ dextera.⁊ leua coſtę. Itẽ ⁊ tho⸗ rax ðꝛ loꝛica.⁊ ꝓpꝛie illa ꝗᷓ tm extendit thoꝛacẽ hoĩs defendat. Vñ Job.xlj. Sub ſiſtere nõ poterit. nec haſta.nec thoꝛax.Et deſinit actũs ſingłaris in em. ⁊ in a.vt tho racem vel thoꝛaca. ⁊ actũs plłis in es veli as. vt thoꝛaces vel thoꝛacas. AUñ Virgili us enei. x. Telaq; truncata viri et bis ſex thoꝛaca petitũ. OJ́ͦJZÿV Thoꝛus.ri.ðꝛ lectus.⁊ ꝓpꝛie q ſolet eſſe de herbis ſicut in expeditione. vñ ⁊ ðꝛ ſic ab herbis toꝛtis qbꝰ fit.vel ꝗᷓ accũbentiũ hu⸗ meris ſupponũt᷑. Iñ hic ⁊ hęc thoꝛalis.et hocle.Et hoc thoꝛal.vłthoꝛale.lis longa mappa. Ael etiã ſic ðꝛ.quicqͥd in lecto ſter nitur. Inuenit᷑ toꝛus ſine aſpiratiõe.vide infra loco ſuo. Thꝛacia.cię.ꝗdã ꝓuincia. Iñ thꝛax.thꝛacl Et h̊ ⁊ hęc thꝛacenſis.⁊ B̊ ſe. Et thꝛacius. cia.ciũ. qͥ ſepe inuenit᷑ truciꝰ.cia.ciũ.ho mines vel ppli illiꝰ ꝓuincie. Thꝛena.nę.i.lamentatio.Sic em hymnus ẽ canticũ leticię ⁊ laudis.ita thꝛena ẽ canti cum lamẽti ⁊ funeris. Iñn thꝛenꝰ.na.num. id ẽ.lamentabilis. Et trenoſus.ſa.ſum.id S. lamentoſus.Et thꝛenic. ca.cũ.i.luctuo ſus. Itẽ hi thꝛeni.noꝝ.ðꝛ.vt Thꝛeni Hie remię.i.lamentatiões. D . Thꝛaſo ꝓpꝛiũ nomẽ.SDe qͥ therentiꝰ in eu⸗ nucho. MM HMZ Thꝛonus.ni.ꝓpꝛiũ ſoliũ regni ẽ.qͥ latine ſe des ðꝛ. Eſt aũt thꝛonus ſedes regalis in qᷓ ſedent reges ꝓpter tutelã ſui coꝛꝑis. Iteʒ thꝛoni ſunt agmina angeloꝛũ qͥ latino elo⸗ quio ſedes dicunt᷑.⁊ vocati thꝛoni.qꝛillii/ ↄditoꝛ ſᷣſidet.⁊ ꝑ eos ſua iudicia diſponit Thucis interpᷣtat᷑ foꝛtuna. Inde quidã hi⸗ ſtoꝛicus gręc dictus ẽ Thucydides quaſi foꝛtunatus. Turribulũ.li.n.g. eſt vas ad thurificadum aptũ. ⁊ ðꝛ a thurę. aũt ðꝛ thuribulum.qᷓ ſi turis bolus.i.moꝛſellos exremans etymo logia eſt. . A 2 Thuricremulũ.li.i.incenſariũ.qꝛ in eo cre⸗ mat᷑ thus.⁊ ðꝛa thus.⁊ cremo.mas. Thuriſicina.nę.locꝰ vbi thus efficit.vłeti. anm ſpargit᷑. vel ſacrifcdoar. CThurifex.ficis.ðꝛ ſacerdos vel incenſatoꝛ. Tchus thuris.ẽ arboꝛ arabię imẽſa atq; ra moſa.leuiſſimi coꝛticis.ramis ad aceris qᷓ litatẽ amygdale mõ ſuccũ aromaticũ fun⸗ Ddens albũ.⁊ apud nos appellat᷑ maſculus ecovo ſit natura rotundũ ad modũ teſticu⸗- loꝛũ.reliquũ vo planũ ⁊ pene ſcabꝛoſũ mi nus optimũ.Adulterat᷑ aüt admixta reſi⸗ na ⁊ gumi. ſed dinoſcit᷑ ſua ppꝛietate.Nã thꝰ igni appoſitũ ardeſcit. reſina fumeſcit gumi vo liqueſcit. Et thus ẽ ge.fę. ꝓ arbo re. ſʒ ꝓ fructu neu.ge. Hoc etiã ðꝛ libanuʒz a monte libano vbi colligi᷑. Et nõ ꝙ vᷣm Hugl.thus ðꝛ a theos.qð ẽ deus.qꝛĩ ſacri lRcijs deoꝝ a dolet᷑ ⁊ ſacriſicat᷑. ⁊ m h̊ ha⸗ bet aſpirationẽ. Ael ðꝛ a tundo.dis.quia abile ẽ ad tundendũ.⁊ ſᷣm h̊ nõ aſpiratur. Et a thus ðꝛ thureus.rea.reũ.⁊ thuridus da. du. i. de thure exñs vel ad thus perti⸗ nens.vel fumoſus. Uñ hhieronymꝰ ſuper Elſa.vnuſquiſq; alteriꝰ ꝗrat auxilium.fa⸗ ciem thuridã palloꝛẽ circũferens. Thuſculũ li. dimi. i. puu thus. Xrvyara. rę.ẽ pilleũ ſacerdotale. Ite dicit quęda glo.Exo.xxiiij. Tyara cidar ⁊ mitra vocat᷑.qꝛ caput pontificis tegebat oꝛnabat. Et ꝓdu. pe. A xj.Tempoꝛa purpureis tentat velare tya Tiberias.adis.f.g.ẽ ciuitas facta ab hero de in noie Tyberij ceſaris a q̃ ⁊ lac' mare mare galilee. qd ẽtyberiadis. Et coꝛ. pe. fluit a ioꝛdane. Or̃ ãt ſtagnũ hocmare. qꝛ tyberiadis ðꝛ.oĩbꝰ iudee ſalubꝛioꝛ. Ande Johãnis. vj. NPoſt hecabijt Jeſus tranſ⸗ —— Et ðꝛ mare.i.lacꝰ vel ſtagnũ aque dulc ꝗ videlicet hebꝛaico idiomate.aq̃ꝝ dulcium gregatio appellat᷑ mare. SDr at mare ga⸗ lileę. ppter regionẽ adiacentẽ. ꝗ ſic diceba tur. Dicit᷑ vo mare tyberiadis ppt᷑ ciuita —— tem illã ꝗᷓ ſita erat in ripa huius ſtagni.Et 32 B more ſiue ſtagnü magis eẽ tyberiadis ꝙ( galileę.quia ciuitas magis ſpeciſicat qᷓ; . regio. Tyberinꝰ. ni. m. g. ðꝛ fluuiꝰ romanus a Ty berino rege albanoꝛum in eo ſubmerſo di⸗ ctus. Hã antea a coloꝛe aquę albula dice⸗ bat᷑ eo ꝙ niuib albus fieret. Jdẽ dꝛ tyberl Item ſicut ñ Quidiꝰ meta. vel tibꝛis. bꝛidis. ſiłiter a tyberino ſʒ tybe ris in qͥtidiano mone.tybꝛis in vᷣſu dicit ſi tyberinꝰ. na.nũ.⁊ ꝓdu.ri. ybia. bię.i.crus.⁊ dꝛa tibin.qð ẽ iſcus p pter longitudinẽ. Iñ h̊ ⁊ hęc tibialis.et h̊ le. Et h̊ tibiale. lis. illð qð a bꝛachis depẽ⸗ det ad thibias tegendas. Idẽ ⁊ alio nomi ne ðꝛ tubꝛicus.qᷓ̃itibicꝰ. eo ꝙ tibias tegat. Ael ðꝛ a tibia ⁊ bꝛachis.qꝛa bꝛachis vſq; ad tibias ꝑueniat. Itẽ tibia ẽ qddam muſi cuũ inſtrumètũ.qꝛ pᷣmũ de ceruinis.a grui⸗ nis tibijs ⁊ cruribꝰ hinuloꝛũ ſieret.ſed po⸗ ſtea abuſiue vndecũq; fieret. Iñ tibianus a. ñ. ad tibiã ꝑtinẽs. vel tibias faciens. Zdicen inis canit cũ tibia.⁊ ðꝛ a tibia. CLCibicines etiã dicunt᷑ fulcra bifurcata. qͥbꝰ domꝰ ſuſtentat᷑.ꝗ alit᷑ deſtiues dicũt᷑. AUñ QMMatth.ix. Et cũ Jeſus in domũ bᷣncipis veniſſet.⁊ vidiſſet ibi tibicines i.lugubꝛe carmẽ canẽtes. Antiqͥ ᷣ em̃ rales ad exeqͥ⸗ as vocabant᷑. vt ſuo carmine viuos puo⸗ carent ad luctũ. VUñ legit᷑ hiere.ix. Noca telamentatrices.⁊ coꝛ.pe.tibicines.ſed in nominatiuo tibicen. p.pe. AUñ qͥdã. Tibi⸗ cen longo tubicen lyricẽ bꝛeuiando. Tibicina. nę. mulier ꝗᷓ canit cũ tibia. Tibin. i. ſcirpus vel genꝰ valſculi in moduʒ ſcrinij. ⁊ ex vgulis agreſtibꝰↄtextũ. Tiburtus ·ti.fuit qͥdã vir.de cuiꝰ noie ciui⸗ tas ſic dicta ẽ.hęc tibur.huiꝰ tibur. Iñ h̊ Thhec tiburis.⁊ h̊ re.Et h̊ tibure.huistibu ris.⁊ tiburtio.onis.⁊ tiburinꝰ.a.ũ. Titio.onis.f.g.ẽ idẽ qð toꝛrl.⁊ ðꝛ a toꝛreo. es.q̃ſi toꝛritio. Iñ ticionarius.ria.riũ.Et B; ticionariũ.rij. locꝰ ignis vbi ticiöões mo⸗ rant᷑ vel inſtrm̃ mittendi ticiones in igne. NWaß. etiã dicit. Ticio vulgo ðꝛ puſtum li gnum. Uñ Eſa. vij. Coꝛ tuuʒ nõ foꝛmidet a duabus caudis ticionũ. Ticon. i. mediũ. 8“ Tigillü.li.dimi.i.puũ tignũ. Tignũ.ni.n.g.ðꝛ atego.gis.vel a tegula. Et dicunt᷑ tigna.vel ipſa laquearia.vel li⸗ gnaꝗᷓ ipſis laquearibus illaqueant᷑. Inð tignoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰtignis.Et tignatus ta tũ.i.tignis paratꝰ vel oꝛnatꝰ.Et tigna⸗ rius.ria.riũ.ad tigna ꝑtinẽs.vłqui tigna in tecto diſponit. Idem ⁊ ſarcitectoꝛ.vm Hhugl.Et Pap.dicit.Tignũ a tegẽdo di⸗ ctum. Tecto em imponit᷑ vt in eo cętera ſu perponant᷑. Vñ ligna illa ꝗᷓ aſcendunt ad cacumen ędificij directę.⁊ totum tectũ ſi ieE poꝛtant tigna appellant᷑. Tigris. gris. yel tigridis. f. g. ſerpẽs dicta us dict' ẽ tigris.vel tigridis.qꝛ eſt velox ſm hugl.Se natura tigridis diẽ̃ Iſidoꝛꝰ xij.etymo.Tigris inqͥt vocata ẽ ꝓpter ve locẽ fugã.ita em noiĩant perſę ⁊ medi ⁊ grę ciſagittã. Eſt em beſtia varijs diſticta ma culis. vtute ⁊ velocitate mirabilis ex cui noiĩe flumen tigris appellat᷑.ꝙ is rapidiſſi mus ſit oim fluuioꝛum. as magis hyrca nia gignit. Tilia.lię.qdã leuis arboꝛ.⁊ ðꝛ a teluz. eo ſit vtilis ad vſum teloꝛũ. Iñ tiliarꝰ.ta.tũ. Et tilioſus.ſa.ſũ.i.raſibilis.vel flexibilis vel ad tiliꝗ ꝑtinẽs. Tymalus.li.m.g.quidã piſcl. 15: atymos qð ẽ flos.qꝛ fragrat ſicut flos. Iñ tymali⸗ Tymbꝛeus dict ẽ Apollo. a tymbꝛa herba quadã.quę abundat in phꝛygia iuxta tem plũ eiꝰ.Alij a loco ita appellatũ putant.ſiẽ litius a litia. vel delius a delo. Timeus. mei. liber qdã NPlatonis. ſic dict⸗ a diſcupulo quodã eiꝰ Timęo noiĩe. Tymiama.matl.n.g.ꝗdã herba.vłſpecies valde redolẽs.qua in quibuſdã locis vtũ⸗ tur loco incenſi.vᷣm Hugl. Item timiama erat qdã ↄfectio diuerſarũ ſpẽꝝ.quã ſacer dos in altari tymiamatis adolebat. Se q̃ ðꝛ Exoð.xxx.Sume tibi aroma.ſtactẽ.et onycã.galbanũ.⁊ thus lucidiſſimũ ęquał ponderis erũt omia.facieſq; timiama. Et ꝓð.pe.nti. Vñ in Auroꝛa. Ex quo ſpirat odoꝛ ⁊ tymiama frequẽs. Tymiamateriũ.rij.i.thuribulũ.qð ⁊ epity mum dðꝛ.ab epi. ⁊ tymꝰ. vel tymiama. vᷣm Hhugl.”Ael vt qͥdã dicũt. Tymiamateria dicebant᷑ vaſa in quibꝰ tymiama ᷣuabat᷑. Et ðe tymiamateria. a tymiama.⁊ terion. qð eſt ſtatus.q̃ſi vas in qͥ ſtabat tymiama Del dicunt᷑ tymiamateria vaſa in quibus terunt᷑ ſpecies ex quibꝰ ↄficit᷑ tymiama.et tunc ðꝛ a tymiama.⁊ tero.ris. Vñ Hhiere⸗ mis. lij. Tulerunt hydrias ⁊ tymiamat᷑ia Timidus.da.dũ.qͥ ſʒ timet. Timẽs vo ðꝛ qad tꝑs foꝛmidat ex cauſa. Siliter diſtin⸗ uit᷑ pauidus ⁊ pauens. ꝓuidꝰ ꝓpuidẽs. —0— uꝑpbus ⁊ ſuꝑbiens. languic' æ languens furibũdꝰ ⁊ furiens.⁊ ſimilia. Iñ hęc timi⸗ ditas. tatl.Et ẽ timiditas animi vitiũ ſem⸗ piternũ.qð eſt etiã ſi timoꝛ non ſit.Timoꝛ vo ẽ accidens.Atq; ſicut Homerus dicit. In achuille fuit aliqñ timoꝛ.timiditas nun ;. ́Nel dic hm NPꝛiſtianũ.ꝙ hmõi denoĩa tiua deſinentia in idus.demoõſtrant᷑ habe . . »„ eſt ppter velocitatẽ. Et ſiłiter quidã fluui — re in ſe ea ex qbꝰderiuant᷑.vt erbidus.ᷣ habet herbã. Timidꝰ qͥ habet timoꝛẽ. Ra bidus.qͥ habet rabiẽ.?cc. Tymo vel tymos.ðꝛ flos vel floꝛeo.Inð H̊ tymuʒ generaliter ð flos. Specialit᷑ tñ ꝗ⸗ dam herba ðꝛ tymũ vel tymꝰ qꝛ talis flos valde redolet. Tyminus.na.num.i.floꝛidus.vel dulcis ? ſuauis. Inde hoc tyminuʒ ðꝛ mel ſuaue et odoꝛiferũ. H Timoꝛ. oꝛis.m.g.ðꝛ a timeo.mes. Et eſt ti⸗ moꝛ accidens doloꝛ mẽtis extrinſecꝰ ex ali qua accidenti actiõe.Et ẽ timoꝛ ꝓtꝑe.ſed timiditas ẽ animi vitiũ ſempiternuʒ. Et a timoꝛ ðꝛ timoꝛoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ timoꝛe. Et timoꝛatus.ta.tũ. VUñ in actibꝰ aploꝛũ. Viri timoꝛati ⁊ c. Timotheꝰ.diſcipulꝰ MPauli fuit. Tympaniſtria.ſtrię.f.g.ꝗq canit cuʒ tympa⸗ no. ꝗᷓ tympanotria ðꝛ. Uñ Plaut Tym panotriã amat. Itẽ ꝓphᷣa. In medio iuue cularum tympaniſtriaꝝ. m Hugl. Mab. vo dicit. Tympaniſtra vel tympaniſtria. qui in tympano canit.cõe ẽ ſicut cithariſta oꝛganiſta. “ð . Tympanũ.ni.quoddã inſtrumẽtũ muſicũ. ſcʒ pellis.vel coꝛiũ ligno ex vna ꝑte conte⸗ tũ.⁊ ðꝛ a tinnio.eo ꝙ tinniat. Ułðꝛ a tycõ. qð ẽ mediũ.qꝛ mediũ c̃.Eſt em vna ꝑsme dia ſymphonis in ſiłitudinẽ cribꝛi.⁊ vᷣgu⸗ la pcutit᷑ vt ſymphonia. Itẽ tympanũ ðꝛ meditulliũ rotę in quo radij infigunt᷑. vel circũferentia rotę. H Tina. ligna de quibꝰ Salomon gradꝰ fecit in domo dñi. Incognita ſunt ligna etiam pitioꝛibꝰiudęoꝝ.vt diẽ Papᷣ. Suꝑ illd. iij Regl. x. Atiulit ex ophir ligna tina dicit glo. Imputribilia ſr pinoſa i ſimilitudine al be ſpinę.tina candida ſunt ⁊ rotunda. Tinctoꝛ.toꝛis.qui tingit.et dicitur a tingo. gis. Inde tinctrix. tricis.mulier quę tin⸗ Zincticula.lę.di.i.ꝑua tinctrix. Tinea.nę.f.g.veſtimẽtoꝛũ vᷣmis.⁊ dꝛa te⸗ neo.nes. eo ꝙ teneat ⁊ inſideat.qͥuſq; coꝛ⸗ rodeat. Iñ tineoſus.ſa.ſum. Tinnulꝰ.la.lũ.i.tinniens.⁊ ðꝛ a tinnio. nis Itẽ tinnulus.li.ſonꝰliquidꝰlenis ⁊ purus vm Papᷣ. Vñ lieronym in ꝓlogo. Job Interdũ quoq; rythmꝰ dulcis ⁊ tinnulus fert᷑ numeris lege ſolutis. Tintinnabulũ.li.de ſono voc nomen acce⸗ pit. ſicẽ plauſus manuũ.⁊ ſtridoꝛ dẽtiũ. et valuaxꝝ.Et coꝛ.pe.Vñ in Auroꝛa Aritut 3 Aurea cũ malis ſe tintinnabula iungũt. yphonicꝰ ventꝰ. ᷣm alia traſlationẽ dicit ventꝰ tẽpeſtiuꝰ.⁊ ðꝛ a typhos.qð ẽ iflatio Igẽ dꝛ euro aquilo.⁊ coꝛ:pe. typhonicꝰ. Typhon ꝓpꝛiũ nomẽ.frat᷑ Iſis fuit. Typus.pi.i.figura.vel foꝛma.vel ſtatꝰ.vel ſititudo. AUñ.ij Regl.xij. Traduxit in ty⸗ po lateꝝ.i.in ſiłitudine.Et typus ðꝛ qdaʒ herba ꝗ in aqᷣs naſcit᷑.⁊ ab aqua iflat᷑. elñ ⁊ ambitioſoꝛũ hoim ⁊ ſibi placẽtiũ.tumoꝛ ⁊ ſuꝑbia typꝰ dꝛ. Iñ etiã ẽ ꝙ ab illa herba frigida. febꝛes typi dicunt᷑. Iñ typic⸗. ca. cũ.i ſiguratiuꝰ. Iñ typice adu.i.figurati⸗ ue.Et etiã typica febꝛis ðꝛ quã qͥdã pero⸗ dicam dicunt. Tyrãnicida.dę.pe.ꝓd.q occidit tyrannuʒ — Iñ h̊ tyrãnicidiũ.i.tyrãni occiſio. Frannus.ni.i.foꝛtis rex.⁊ ðꝛ a tyro.qð ẽ foꝛtis.Olim em̃ reges ⁊ tyrãni nullã habe bant dr̃am. Vñ foꝛtes reges tyranni dice⸗ bant᷑.Sʒ poſtea accidit tyran nos vocari peſſimos ⁊ impꝛobos reges luxurioſę do⸗ minationis.cupiditatẽ crudeliſſimã dñati onẽ in pplis exercentes.a tyro qð eſt angu ſtia. qꝛ anguſtiant vel cruciant ſuos. Inð tyrannicus.ca.cũ.Et hęc tyrannia.nię.et hęc tyrannis idis.i.crudelitas.ſᷣm Hugl. Et ſcribit᷑ ꝑ duo.n. Itẽ a tyrãnꝰ ðꝛ h̊ tyrã⸗ nulus. li. dimi.i. puꝰ tyrannꝰ?ꝰ. Tyriaca.cę.pe.ꝓd.ðꝛ antidotũ ſerpentũ q̃ venena pellunt᷑.vt peſtis peſte ſoluaf᷑. yro gręce. latine ð foꝛtis.vel ãguſtia.Et inde ðꝛ h̊ tyro.ronis.i.nouꝰ m ilesnouiter electus ad militiã. qꝛ foꝛtis ad h̊ officiũ ſo⸗ let elegi. vel qꝛ ad acquirẽdã ꝓbitatẽ mul tum ſe anguſtiat. Itẽ tyro ðꝛ qͥlibet ignar⸗ ⁊ rudis cũ aliquid icipit exercere. Et ꝓd. + pᷣmã tyro ꝓ milite.ſʒ h̊ tyrus ꝓ regione eã coꝛ. Vñ. Mro regione tyro pꝛo foꝛti milite Tyrũculus.li. dimi.i.puꝰ tyro. Tyrrhenꝰ.ni. ppꝛiũ nomẽ ẽ.Et nõ q Tyr⸗ rudimẽtũ.initiũ.nouitas militie. rhenꝰ⁊ Lidierãt duo frẽs.qbacũ lydia re gio nõ ſufficeret. piecerũt ſoꝛtes qͥs eoꝛuzʒ cũ ꝑte ppli exiret.⁊ ceciderũt ſi. uꝑp Tyrrhe nũ.qͥ c ꝑte lydoꝛũ venit in tuſciã. ⁊ a ſuo noie dicta ẽ tuſcia ryrrhenia ⁊ tuſci tyrrhbe ni. Siliter ab illis qͥ cũ eo venerũt tuſcia di cta eſt lydia. ⁊ etiam tuſci lydi. Vel a noie fratris.qꝛ ſepe nomen vni fratr! ponit᷑ p Tirſus.ſi.m.g.ðꝛ generalit᷑ oim olerum. v herbarũ mediꝰ frutex.⁊ ðꝛ aterra, ⁊ ſurſũ Titillatio.onis.luxurię incitamẽtũ carnis qꝛ a terra ſurſũ ↄſcẽdit.Tirſus etiaʒ ðꝛ ba culus vłramꝰcu frõdibꝰqͥ vtũt᷑ ĩ ſacrificijſ bacchi. Vel tirſus genꝰ cymbali in modũ quadratę figurę factũ.qꝛ ab vtraq; ꝑtete⸗ net᷑.⁊ tq aꝑiendo qᷓ; claudendo ſonat. Tyrus.ꝗda inſula.⁊ ꝗdã ciuitas phenicuz ꝗↄdita fuit a phęnicibꝰ .i q̃ optima urpu ra tingit ꝗᷣ Brri ð Ad hac ciuitatẽ loqͥtur Eſa.xxiij.Et ðꝛa tyro.qð ẽ foꝛt vel angu ſtia. Uñ ⁊ tyrꝰ anguſtia interpᷣtat᷑. Iſñ tyri us.ria.riũ.gentile vel patriũ. Itẽ tyrꝰdici tur quidꝗ ſerpẽs. Itẽ tyrus ð caſeꝰ.iʒ tũc Epmitiuũ. Tiſis vel potiꝰ ptiſis.ẽ vlceratio in pulmo ne ⁊ tumoꝛ.ſic dicta gręce.qꝛ ſit ↄſj umptio coꝛpis totiꝰ. Iñ ptiſicꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.talii Airmitate detentus. Titan. tanis.m.g.interpᷣtat᷑ illuminatio v illuminans. Vñ dicti olim titanes ſunt qᷣ⸗ Ddam foꝛtiſſimi viri.q̃ſi illũinatoꝛes mũdi. ſcʒ ſua ꝓbitate. Vel m fabulas poetaruʒ iſti ab irata ↄtra deos terra ad eiꝰ vtilitatt creati dicunt᷑. Añ ⁊ titanes dicti ſũt a titã greco.i.ab vltione.qꝛ q̃ſi vlciſcende matrl tręcã. ↄtra deos armati exiſteret. Et etiaʒ dicti ſunt gigãtes.Et h titanus.ni.in eodẽ ſenſu. Et inde titan vel titanus dict' ẽ ſol. qꝛ fuit de generetitanoꝛũ.vel qꝛ illuminat mũdũ. Inuenit᷑ etiã h̊ titã idecli. Añ Ju⸗ dicl. xix. Nec ſilij tit ẽ ꝑcuſſer̃t eũ Et ꝓ.pe. gti titanis.titana em ꝓd.ta. AUñ Lucanꝰĩ pᷣmo.ler ⁊ longi voluent titana laboꝛes. BGreca em̃ in an.creſcentia in gtõ. ꝓducũt a.mediam añ n.vt titanis.Et facit actũs ĩ em.⁊ in a. titanem vel titana. Titanis.titanis.vel titaneos qdaʒ ciuitas egypti vbi facta ſunt ꝓdigia ꝗqlegunt.Et ðꝛ ſic a titanibꝰ.qꝛ eã ędificauerũt titanes. Titanus.ni.ẽ idẽ ꝙ titan. Itẽ a titan ðꝛtita nus.na.nũ.⁊ hęc titania.nię.i.luna. nins . LCiitillicꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.i.titillatiõe plenꝰ.ſ. Tyrociniũ.nij.noua militia.officiũ tyroniſ q̊ incitat.vel qͥ in citat᷑ ad luxuriã.et ðꝛa ti tillo. las. incitatio.inflamatio. Titubatio.ẽ cũ ego hinc inde duo cõtraria ſciam.nec tñ alicui eoꝛũ qꝛ dubito creduli⸗ tatem meã applico.vñ titubare ðꝛ qͥs quã do ſuſpitione habet ſuꝑ eo de q̊ͥ ↄtenditur vt in.c.in nr̃a pſſentia.de ꝓcur᷑.in glo.iij. Etiã titubare eſt defectuoſe loqui vł igno ranter. JIñ titubans ꝓ ignoꝛante habẽdꝰẽ L. de codi. indebi. I. vlt!. et. ff. de li. ho. ex⸗ hi. l. iij·· is. qui. ar. c. dñs.ð ſecũdis.nup. — ES — — —¶— — * ———— ðð — — — — 0 S= Titulus qñq; ſignũ ðꝛ.qñ Titulus.li.ðꝛ a titã.qð ẽ ſol vłilluminãs. ꝗſi titanus.i.illuminas.qꝛ illuminat libꝛi Sicut em̃ ſol mundũ vel quęcũq; obſcura illuminat.ita titulłꝰ libꝛũ.⁊ eiꝰ ſequẽtia illu minat. Ael titulus ðꝛ a Tyto liuio q bimꝰ libꝛũ ſuũ ꝑ diſtinctiones diuiſit.⁊ſingulis titulũ appoſuit.vel ðꝛ titulus q̃ſi tetulus. a theta figura ꝗᷓ ẽ ſic facta.ꝗ olim in fronti⸗ bus damnatoꝛũ impᷣmebat᷑. Siẽ em̃ in illa ſigura reddebatr᷑ hõ noſcibilis.ſic ꝑ tituluʒ liber cognoſcit᷑. Vñ ſic diffini. Litub eſt bꝛeuis annotatio eoꝛũ ꝗᷓ diffuſius in ſequẽ ti oꝑe ↄtinent᷑.Litulus etiã ðꝛ nota ꝗᷓ cau⸗ ſa bꝛeuitatis apponit᷑ dictionibꝰ.Titulus etiã ðꝛ inſcriptio vel ſignũ laudis ⁊ hono⸗ ris. vel laus.qꝛ olim in imaginibꝰ laudes nobiliũ intitulaban. minij.qñq; ipſa ecclia.vt titulꝰ ſancti Pe tri.qñq; clericatus.qñq; canonicatus i ali qua eccłia.vñ ðꝛ qͥs ititulari.i.clericari vł canonicari. Itẽ qnq; accipit᷑ ꝓ cã in habi⸗ li ad dominij trãſlationẽ. vel ꝓ locatione. vt. c. eccłię. ſctẽ.ij.vt lite pen. Itẽ titulus eſt iuſta cauſa poſſidendi qð noſtrũ ẽ.⁊ ſic exigit᷑ iuſtus titulus in vſucapione.⁊ pꝛe⸗ ſcrip.c.ſi diligenti.de pᷣſcrip.⁊ glo.ſũ.xvj q.iij.Etiã titulus poſſeſſoꝛi cauſam tribu⸗ it pᷣſcribendi.vt.c.j.ð pᷣſcrip.li.vj.⁊ ẽ vnũ de pncipalibus requiſitis ad ſſcriptioneʒ Dr etiã titulus qñq; oꝛdo eccleſiaſticꝰquę libet dignitas vel pꝛęlatio.⁊ ſic ðꝛ qͥs inti⸗ tulari in aliqᷓ eccłia.i.oꝛdinari. m Berñ. in.c.dudũ de elec.ſuꝑ vᷣbo intitulatã.⁊.ff. ſi cer. pe.in rub. Titulus poſſeſſionis vel poſſidendi ẽ initiũ poſſeſſionis.⁊ cã q̃re qͥs poſſideat. vt em⸗ ptio.vẽditio.donatio.ꝑmutatio.qꝛ ꝑ em⸗ ptionẽ ⁊ ſiłia incipimꝰ poſſidere. Titus.ti.diſcipuł.fuit Pauli apłi.⁊ iterpᷣ tat᷑ ꝗrẽs vł bonꝰ.ſeu lutũ.ſiue etiã lutariꝰ. Tobias. bię.qͥdã ſanctus vir cui Raphael archangelꝰ reddidit viſum. Toda.dę.auis ẽ.ꝗ̃ nõ habz oſſa in tibijs. qꝛ ſemꝑ ẽ in meruauu. Todinus.na.nũ.ðꝛ ille qͥ velociter todet. ? mouet᷑ ad modũ todęauis. Togdonus.ni.i.galłꝰ.⁊ ðꝛ a tola. Tophus.phi. m. g. ðꝛ lapis aſper ⁊ cauno⸗ ſus.⁊ dꝛa todeo.qꝛ ambulantes ſuꝑ ſeto⸗ det. Iñ tophulus. li. dimi. Togaã.gę.dꝛ q̃i tega.a tego.gis.qꝛ velamẽ⸗ to ſui coꝛpus tegat ⁊ cooperiat.ẽ palliũ pu q; cã acqͥrẽdi do.- rü ⁊ foꝛma rotundaetiã ⁊ fuſioꝛe ⁊ qſi vn⸗ dante ſinu. Et erat olim cõis veſtis roma⸗ noꝛũ. Iñ togatus.ta.tũ.i.toga indutꝰ vel togã hns. VUñ ⁊ togatę dicebant᷑ anegann comeędie de vilibꝰ ꝑſonis a romanis factę ̃ nulliꝰerant pᷣcij. Et toga veſtis erat cõis ⁊id eo vilis. Añ Juuenał. Impune g mi⸗ hi recitauerat ille togatas. Togatos dicimus aduocatos.a veſte toga noĩatos.quã habebãt olim aduocati.diu⸗ ſam a cęteris vt ꝑ h̊ cognoſceren᷑. Togiferiũ.rij.locus vbi ſcholaſtici diſpu⸗ tant. ⁊ videt᷑ cõponi a toga ⁊ ferio. Togilla. lę. dimi.i.ꝑua toga. Itẽ togilla ðꝛ mantie. HM Togripyriũ.pyrij.i.pura toga. ogula.lę.dimi.i.pua tog. Colerabilis. lis. 2.t.⁊ H le.qð valet vel de⸗ bet tolerari.Et cõponit᷑ itolerabilis qð nõ vaglet vel debetr tolerari. Toles. lis.ðꝛ a tolꝰ.Et toles ſunt tumoꝛes circa vuã ſtantes.has vulgo ꝑ diminutio nẽ tuſillaſ vocãt.hęĩ faucibꝰ ſolẽt turgeſcẽ Tſollinũ.ni.lignũ puteoꝝ.q̃ haurit᷑ aqua. Tolus.li.m.g.ſũmitas tẽpli.eminẽs rotun ditas. ꝓpꝛie qͥdẽ tołꝰ ẽ velut ſcutũ bꝛeue. ð in medio tectiẽ.in q̊ trabes coeunt. omaculũ.li.n. g. ðꝛ a tomos.Et dicũt᷑ to⸗ macula.i teſtina ꝓpt᷑ diuiſiões ⁊ ſectiões. Tomos gręce.latine ðꝛ diuiſio vel ſectio vł ineiſio. In apud nos tomꝰ. mi. ðꝛ ideʒ. Et tomos etiã ðꝛ liber vł volumẽ. ꝓpt᷑ mtas diuiſiones ⁊ replicatiões cartarũ. Ton ðꝛ altitudo.vel totũ. Tonabulũ.li.i.ſonus vel tintinnabulũ. Tonitrus.trus.m.g.⁊ ̊ tonitru indeclina. in ſingulari. In płali hęc tonitrua.truũ a a tonitru ablitõ.addita um.vñ Apocl.xix. Et audiui vocem tonitruum magnoꝝ.Et hoc tonitruũ.trui.neu.ge. Uñ Job.xxvj/ Quis poterit tonitruũ eius magnitudiniſ intueri. Ideʒ ſiꝗnt.Et cõponunt᷑ iſta tria noĩa a tonꝰ.ni.qð ẽ ſonus.⁊ terreo.res.qꝛ hmõi ſonus valde terret. Añ Iſidoꝛety. xiij. Tonitruũ dictũ.eo ꝙ ſonꝰ eiꝰ terreat. MM tonus ſonus ðᷣꝛ.qꝛ interdũ tam grauit᷑ cõcutit oĩa.ita vt cęlũ diſcuſſiſſe videatur quia cum pꝛocella vehementiſſimi venti nubibus ſe repẽte immiſerit. turbine inua⸗ leſcente exitumq; quęrente.nubem quam excauauit impetu magno pꝛeſcindit.ac ſic cuʒ hoꝛrendo fragoꝛe defert ad aures. mirari qͥs nõ debet. cũ veſicula q;uis par⸗ ua.magnum tamẽ ſonum diſploſagmuit Lux auũt q̃ apparet añ tonitruũ fulgoꝛ vo cat᷑.ꝗ ideo an videt᷑.qꝛ clarũ lumẽ eſt.o nitruũ ãt tardiꝰ ad aures ꝑuenit inſtar ſe⸗ curis arboꝛẽ ꝓcul cedẽtis.cuiꝰ qͥdã añ cer nis ictũ qᷓ; ad aures ſonitꝰ ꝑueniat. Tonſa.ſę.ðꝛ remꝰ.qð ⁊ h tonſus ðꝛ.ſʒ poti us tonſa.vel tonſus.ðꝛ palmula remi quę aquã ꝑcutit.⁊ ðꝛ a tondeo.des.velatun⸗ do. dis. q̃ſi tunſa.vł q̃ſi tunſus.eo ꝙ aquã tundaurnr. 2O Tonſilla.lę.dimi.i.pua tonſa.Tonſilla eti am dꝛ foꝛpicula. Et tonſilla ðꝛ vncus fer⸗ reus vel ligneꝰ ad quẽ in litoꝛe funes naui um alligant᷑. Un Ennius.Tonſilla rapi⸗ unt ↄfigunt litus ad vncos. Tonſoꝛiũ.rij.idẽ eſt qð tonſtrina.ſcʒ locus vbi tondet᷑. Tonſoꝛ.ſoꝛis.qͥ radit barbas. a tondendis capillis dictus. Inde tonſtrix tricl. muta⸗ ta toꝛ in trix. int᷑poſita.t.cã euphonię. IJñ hec tonſtricula.lę.diminutiuũ.Et hęcton ſtrina. nę.officina. vel domꝰ. vłlocus in qͥ Tonſula.lę.dimi.i.ꝑua tonſa. Tonus.ni.m.g.i.ſonus.⁊ ðꝛ a tono.nas. Toparcha.chę. vel h toparchus. chi. i. pn⸗ ceps ſuꝑ totũ.vł ſuꝑ aliquẽ locũ.⁊ ðꝛa to pos.qð ẽ totũ vel locus.⁊ archos.quod ẽ pnceps. Iñ hęc toparchia. chię. pe. acuta eiꝰ ptãs. Ael toparchia põt dici locus pᷣn⸗ cipatus. Vñ tres toparchię dicunt᷑ trium locoꝛũ pᷣncipatus. Topagius vel te pacion. gẽma ẽ ex virenti genere. oĩq; coloꝛe reſplendẽs.inuẽta pus in arabię inſula.in q̃ trogoditę ſdones fa⸗ me ⁊ tempeſtate feſſi.cũ radices herbarũ effoderẽt eã eruerũt ꝗ inſula poſtea nebuł cooꝑta tandẽ ⁊ a nauigantibꝰ ẽ inuenta.⁊ ob h̊ locus ⁊ gẽma nomẽ ex cã accepit.ã topaxim. trogoditarũ lingua ſigtioneʒ ha bet ꝗqrentis. AUñ ⁊ inſula dicta ẽ topagius. vel lapis dictus ẽ topacius.Et vt diẽ glo. Apoc̃.xxj.Topaciꝰqͥ rarioꝛ eo ſᷣſtãtioꝛ Et habet duos coloꝛes ex auro ⁊ etherea cla⸗ ritate maxime lucẽs.cũ ſplendoꝛe ſolis tã⸗ gitur ſuꝑans oim gẽmarũ claritatẽ.i aſpe ctũ ſuũ ſingulariter ꝓuocans aſpicientes AQus; ſi polis obſcuras.ſi naturę relinquis clarioꝛ ẽ.⁊ nihil eo charius regibus inter dinitiaas. “ a Topicus. ca.cũ i. localis. ðꝛ a topos. qðᷣ eſt locꝰ.Et hęc topica.cę. Et płalit᷑ hecto⸗ pica. coꝝ. ꝓ quodã libꝛo in qͥ tractat᷑ delo cis. Itẽ topos vel ton.ðꝛ totũ. Jñ topicꝰ. —— ca. cũ.i totalis. Añ ⁊ ſdictꝰ liber põt dici topica.q̃ſi totalis.qꝛ ibi de totis vel delo⸗ cis oibꝰ tractat᷑.⁊ coꝛ.pi. Topos ðꝛ totũ vel loctus. Toꝛagiũ.gij.i.oꝛnatus vel munitꝰ. Zoꝛcular.larl.n.g.vel h̊ toꝛculare ris.i.cal catoꝛiũ.⁊ ðꝛ a toꝛqueo.ques.qꝛ ibi vuę et oliuę calcant᷑.⁊ extoꝛtę exbmunt᷑. Dicunt tñ qͥdã q toꝛcular ꝓpꝛie ðꝛ pᷣlũ.qͥ vuę cal⸗ catę expmunt᷑.Et ꝓd.pe.nti qᷓ; gi. Toꝛeuma.matis.n.g.ẽ toꝛnatura.vł torna tũ vas.vel qͥcqͥd dolat᷑ et toꝛnat᷑ ſiue vas ſiue lectus.ſiue aliud.⁊ ðꝛ a toꝛno.nas.Et eſt toꝛeuma triũ ſyllabarũ.Et coꝛ.pᷣmam. Vñ Nrudẽtiꝰ.Fultra mero veteriq; toꝛeu ma roꝛe rigank. Toꝛmentũ.ti.n.g.ðꝛ q̃ſi toꝛquimentum. a toꝛqueo.eo ꝙ toꝛquẽdo mentem inueniat Itẽ toꝛmenta dicunt᷑ etiã inſtrumẽta belli ca ad dirimenda opida ⁊ ciuitates. vel qꝛ toꝛqueaãt interius reſiſtẽtes.vel qꝛ toꝛque ant lapides ⁊ etis tael. Toꝛneamẽta dicunt᷑ qdã nundinę vel feri in qͥbꝰ milites ex edicto ↄuenire ſolẽt.⁊ a oſtenſionẽ viriũ ſuaꝝ ⁊ audacię temere cõ gregari vł ↄgredi.vt.c.j.de toꝛnea.Et cã pꝓhibitiõis ẽ piculũ aiaꝝ.⁊ moꝛs hoim in⸗ de ꝓueniẽs.vt ibidẽ notat᷑. % Toꝛnus.ni.m. g.qðdã inſtrumẽtũ cũ qͥ vo⸗ ſa toꝛnãt᷑. Iñ h̊ ⁊ hęctoꝛnatilis.⁊ h le.pe. coꝛ. habile ad toꝛnandcdiuũx,x. Toꝛpedo.dinis.f.g.i.toꝛpoꝛ.⁊ ðꝛ a toꝛpeo pes.⁊ ꝓd.pe.nti.Zoꝛpedo. etiã ẽ qdðᷣdam enus piſcis.ſic dicta.qꝛ coꝛpꝰ toꝛpeſcere faciat.ſi qͥs eã viuẽtem tangat. Et narrat Pliniꝰ. Tãta ẽ vis eiꝰ.vt etiã aura ſui coꝛ poꝛis afficit mentẽ ⁊ hois mẽebꝛaeꝛ. Toꝛpidꝰ.da.dũ.i.ſtupidꝰ.Iñ toꝛpidulus. la. lũ.i.aliq;tulũ toꝛpicdqd. * Toꝛpoꝛ. poꝛis·i. ſtupoꝛ. pigritia. toꝛpedo. Toꝛquatus.ta.tum.i.toꝛque ligatꝰ ⁊ oꝛna⸗ tus. Et hinc quidam romanus dictus eſt Toꝛquatus.quia ſingulari certamine quẽ dam gallum deuicit. eiq; toꝛqu em aureuz abſtulit. Toꝛquis. quis. m. g. ⁊ hęc toꝛques. qͥs.f. g. id ẽ.ligamẽ toꝛtũ.vel aureus circulus cir- ca collũ.a collo vſq; ad pectus deſcenden/ ſic dictus. qꝛ toꝛtus ſit.⁊ ẽ oꝛnamẽtũ viro rum. Et nõ ꝙ toꝛqͥs maſ.ge.ẽ magis i vſu pm grãmaticos.ſʒ hęc toꝛques in fęminio genere ſepe inuenit᷑ in theologia. Vñ Ju⸗ dic . viij. Pꝛeter toꝛques aureas cameloꝝ HMNõ vſus diſferẽtiales. Mectoꝛis ẽ ſpinter — ꝓpꝛie parit᷑ q; monile.Oꝛnatx colli ſũt toꝛ⸗ s auri in aures. Anulꝰẽ manuũ.ſũt armil lę ſcapularũ.Atq; perichelides exoꝛnant bꝛachia nymphis. ä Toꝛrens.entl.m.g.ẽ fluuiꝰ vel aã veniens cũ impetu ex imbꝛibꝰ repentina magnum hñs incremẽtũ.ſʒ adueniẽte eſtate.caloꝛe ſolis toꝛreſcit.⁊ areſcit ⁊ deſiccat᷑. Uñ pꝛo pheta. Cõuerte dñie captiuitatẽ nr̃aʒ ſicut toꝛrens in auſttrtto. Toꝛridus.da.dũ.i.velox vel toſtꝰ. VUñ in hymno.Cuiꝰ coꝛpꝰ ſanctiſſimũ in ara cru⸗ cis toꝛridũ. Iñ h̊ toꝛriditas.tat.⁊ coꝛ.pe. Toꝛris.rl.m.g.ðꝛ lignũ ſemiuſtũ tractũ a fo co ⁊ extinctũ.⁊ ðꝛ a toꝛreo.res. Idẽ ⁊ hęe ticio.onis.lʒ ſic dicat᷑.etiã i igne dũ ardet. Añ Amos.iiij. Et facti eſtis qſi toꝛris ra⸗ ptus ab incendio. Itẽ Zacharię.iij. Nun⸗ qͥd nõ iſte toꝛris erut de igne ẽ. Iñ toꝛricu lus. li. dimi. i. puꝰ toꝛris. Toꝛſoꝛes.i.toꝛtoꝛes vel cruciatoꝛes.⁊ ðꝛ a toꝛqueo. queees. Toꝛta. tę.f.g.ẽ qdᷣdã genꝰcibi vł panis qð vulgo ita ðꝛ. In toꝛtula.lę.di.i.ꝑua toꝛta. Toꝛtio.onis.ẽ toꝛquẽdi actio interioꝛ ĩteſti noꝛũ afflictio. Itẽ ſiqꝗt toꝛſio.⁊ vtrũq; de⸗ ſcendit a toꝛqueo.ques. Loꝛtoꝛes.i.toꝛſoꝛes. Toꝛtuoſus.ſa.ſũ.i.flexuoſus.vel iniurioſ⸗ extra rõnẽ. Iñ hęc toꝛtuoſitas.tatis. TZoꝛtus.tus.tui.i.toꝛſio.vel iniuria.⁊ ðꝛ a toꝛqueo.ques.Et toꝛtus.ta.tũ. HZ Toꝛus.ri.m.g.i.deflectio ⁊ pulpoſa extan⸗ tia carniũ.ſic circa culũ ⁊ bꝛachia.⁊ ðꝛ ſic. qꝛ ibi viſcera toꝛta videant᷑. Iñ toꝛoſꝰ.ſa. ſũ.i.pinguiſ ⁊ toꝛis plenꝰ.⁊ ſuꝑbꝰ.Iñ hęc toꝛoſitas.tatl. Inuenit᷑ etiã thoꝛꝰꝓ lecto. vide.S.loco ſuo. H Loꝛuus.ua.uũ.i.crudeł t᷑ribilis.⁊ ðꝛ a toꝛ⸗ tus. ⁊ vultꝰ. eo ꝙ ſit toꝛto vultu ⁊ truculẽ⸗ to.vtToꝛua leęgna. Iñ hęc toꝛuitas.tatis. Toſtus.ſta.ſtũ.i.aſſatꝰ.peruſtꝰ.piſt. ſicca tus.⁊ ðꝛ a toꝛreo.res. Tot. oĩs ge.plalis nũeri.⁊ idecli.⁊ ðꝛ a ton. vel topos.qð ẽ totũ. H —— Totidẽ.i.eiuſdẽ nũeri.⁊ ẽ idecli.oĩs ge.płiſ nũeri.⁊ cõponit᷑ a tot ⁊ idẽ. Totus.ta.tũ.ðꝛa tot.⁊ ꝑtinet ad magnitu⸗ dinẽ. vt Totũ coꝛpꝰ.Sʒ oẽ ad multitudi⸗ nẽ. vt Ois hõ. Itẽ ome in diuerſis ꝑtibuſ ponit᷑. Totũ ſine ꝑtibꝰ debet eſſe diuerſis nec a pte integt᷑ dria totiꝰ in rem nois cui agiũ git᷑.ſʒ nłlã eiꝰptẽ ↄpꝛehẽdit.vt Totꝰ ſoꝛtes.i. ſoꝛtes ⁊ qlibʒ ei ꝑs. Oẽ vo quoli Trab bet rẽ nolis cui adiũgit᷑ ꝓpꝛehẽdit Et pd· to. Vñ q dã. Mandere ſic totũ melius ꝙ; pandere votuʒ. Iñ H ⁊ hęctotalis. ⁊ le. Iñ hęc totalitas.tatis. Toxicñ ci. n. g. qddã genꝰ veneni.qð ex ſuc co taxi arboꝛis exbmiẽ. ilis. 9. t. 1 B le. qd ẽ trabis. vel qð ad trabẽ ꝑtinet.⁊ ðꝛ a trabs.Et hęc trabit.i. Trabaria. rię.f. g. nauis longa ⁊ ſtri trabs cta. ⁊ 82a trabs. Trabarię dicunt᷑ minutę naues ꝗᷓ ex ſingulis trabibꝰcauant᷑ q aliter litoꝛarię dicunt᷑ vł canducę.ex vno ligno cauatę ⁊ factę.⁊ dicunt᷑ canducę.qꝛ a qt⸗ tuoꝛ vſq; ad decẽ hoĩes capiant· Trabea.beę.f.g.ẽ genꝰ veſtis imgial ã ſo li imꝑatoꝛes vtebant᷑.⁊ ðꝛa traſbeo.beas⸗ q̃i traſbea. qꝛ vltra alioſ brm deſigbat. Iñn trabeatꝰ. ta. tũ.i.trabea ĩdutꝰ. VUñ legit ꝙ dus nr fuit indutus trabea carnis.i.regia veſte carnis. Trabea etiã ðꝛ veſtis ↄſula⸗ ris. vt. C. de 2lul.l. j. li. xij. M Trab ea etiã ðꝛ poꝛticꝰ tecta trabibꝰ. Et ꝓ. pe trabear. Vñ Ouidiꝰ.xij. meta. Digni oꝛẽ qualis trabeati foꝛma quirin. Trabs.bis.f.ge.ðꝛ a traho.his.qꝛ ab vno pariete trahit᷑ ad aliũ. Ael trabes dicunt᷑ atranſuerſo.qꝛ in trãſuerſo poſitę vtroſq; parietes cõtingunt ⁊ ↄtinẽt. Neteres etia hec trabes ꝓ trabs dicebãt. —— Tracon.onis ẽ meat ſubt᷑raneꝰ. Vñ qdam Terrarũ tracones.aialia dico dꝛacones. Añ qͥdã putauerũt debere dici in pſalmo. Bracones ⁊ omes abyſſi. Sʒ tracones ðꝛ Tractabił..t.⁊ h le.qð de facili(cõit᷑.ꝑ.t. põt tractari ⁊ duci. Iñ tractabiliter adũ. XTractatoꝛij.erãt viri qͥ tractabãt ⁊ ↄtrecta⸗ £ bant. i.manibꝰↄtigerũt ⁊ palpauerũt ala⸗ lia publica et eq̊s ſacro vſui deputatos. Tractatoꝛię dicunt᷑ lr̃e impetratę ꝓ licẽtia vehendi aĩalia.vel le datę licentię ad tra⸗ ctandũ ⁊ puniẽdũ criminoſos.vᷣm Acurl. C. e. ti. in ru. Tractatus.tus.tui.ẽ vniꝰ rei multiplex ex⸗ poſitio. eo ꝗ trahat ſenſum in multa. Et fit ſpecialit᷑ ad ſemetipſuʒ. Sermo vo altera eget ꝑſona. Verbũ aũt ad oẽs. Vñ dicit᷑. Verbũ fecit ad ppłm. S Traditio.onis.f.g.ẽ hũana ↄſtitutio cõſu⸗ lens cupiditati hoim. ⁊ ðꝛ a trado.is.ſſf i Auroꝛa. Tãq; nõ loquẽs traditiõe bꝛeui Traditoꝛ.torl.i.pꝓditoꝛ.vt Judas fuit tra⸗ ditoꝛ. i. datoꝛ. vel ꝓditoꝛ. H 3 Traductio. onis.f.g.i.vltra ductio ꝓpala⸗ teo . ſiue manifeſtatio. AUñ Sap̃.ij. Factus EZnnobis intraductionẽ cogitationũ nr̃arũ. Blo. Cogitatiões nr̃as traduxit in lucem. Itẽ moꝛs ðꝛ traductio qñ hoies ab hac vi ta traducunt᷑. Uñ Sapᷣ.xj. Qui cũ minue rent᷑ intraductionẽ infantiũ occiſoꝛuʒ.⁊ . Itẽ traductio ẽ quidã coloꝛ rhetoꝛics.⁊ fit cũ aliquod nomẽ ꝑ ſuos caſus variat᷑. Et cõuenit cũ quodã ſcemate.qð appellat᷑ po liptoton. Vñ gręciſmꝰ. Miſce ꝑ caſus vo cem traductio fiet.vt Si nihil in vita iocũ dius ẽ tibi vita. In decoꝛẽ vitã ꝑages vir⸗ tute relicta. Vel etiam fit in conſonantia. vt Cur illam curas quę multas dat tibi cu Tradux. ducis.m.g.i.ꝓpago.quod etiam ꝓ oꝛiginali peccato qð Adã cõmiſit inue⸗ nit᷑.qꝛ ab ipſo in poſteros fuit tranſlatũ ſiẽ de ptibus filij ꝓpagant᷑.Ct coꝛ.pe.gei.li⸗ cet ouco.cis.ꝓducat pᷣmã. Papias vo di cit. Tradux ex altero ducta ꝓpago radix vel oꝛigo. Tragędia.dię. f. g. i.hircina laus.vel hirci nus cant“. vłfetidꝰ. ⁊ ð a tragos.qð ẽ hir cus.⁊ oda cantus vel laus.Eſt em̃ de cru⸗ deliſſimis rebus.ſicut qͥ patrẽ vel matreʒ interfecit. vel comedit filiũ vel ecõuerſo et hymõi. Vñ ⁊ trageędo dabat᷑ hircꝰ. ſcʒ aĩal fetidũ.nõ ꝙ nõ habẽt aliud dignũ pᷣmium ſed ad fetoꝛẽ materię deſignandũ.Et inde tragedus.da. dum. Et hic tragedus. di. penultima ꝓducta. id ẽ.tragedię ſcriptoꝛ. Et hic tragędicus.ca.cũ. Iteʒ a tragędia ðꝛ tragicus.ca.cũ. Et differũt tragedia et comędia.qꝛ comędia pꝛiuatoꝛũ hoim ↄti⸗ net facta. Tragedia regũ ⁊ magnatũ. Itẽ comędia humili ſtilo deſcribit᷑. Cragedia alto. Itẽ comedia a triſtibꝰ incipit.ſʒ cũ le⸗ tis deſinit. Tragedia ecõtrario. Vñ in ſa⸗ lutatione ſolemꝰ mittere ⁊ optare tragicuʒ tum finem. Tragelaphus.phi.pe.coꝛ.i.hirco ceruꝰ no men ẽ cõpoſitũ a tragos qð ẽ hircus.et la phus.qð ẽ ceruus.aqui licet eiuſdẽ ſpeciei ſit cuʒ ceruo.villoſos tñ habet armos. vt Mirci ⁊ menta barbata. Tragema. matis.n. g. idẽ ẽ qð vile munus. Vel modici valoꝛis. Tragiopa.pę.ẽ auis maioꝛaquila. Frasgus gręce. latine ðᷣr hircus. Tragula. lę. f. g. ẽ genus teli. . Tragũ.· gi.n. g· ẽ genꝰ retis piſcatoꝛij.qdð ali pᷣncipiũ ⁊ comicũ finẽ.i.bonũ pᷣncipiũ ⁊ læ ter vticulũ a vertendo 9d. Traha.heę. gen ẽ vehiculi.a trahẽdo dicta qꝛ rotas nõ habet. Vñ.j.Paralipᷣ.xx. Fe cit ſuꝑ eos tribulas ⁊ trahas.Sic etiaʒ ap pellat᷑ illud inſtrumẽtũ dentatũ qð equus trahit ſuꝑ terrã de nouo ſeminatẽ ꝓ ſemie recondendo.⁊ glebulis ↄterẽdis.vł iſtru⸗ mentũ qð feno colligendo aptai. Traiectio.onis.i.vltra iactio. Et cõponit᷑ ꝓ mertiũ tranſpoꝛtatiõe. Uñ Eccl.xxx vij cũ negociatoꝛe detraiectione.cuʒ emptoꝛe de venditione tracdaa. rama. mę. ẽ fili int ſtamẽ diſcurrens. Et ðꝛ a traho.his.Trama etiã ðꝛ qdᷣdã iſtru⸗ mentũ textricũ.qð inęqualeẽ. Xraiecticia ðꝛ pecunia ꝗ locat᷑ vel ꝑmittit᷑ alicui ꝑ mare ad quẽcũ q; locũ tranluehen . da vel depoꝛtanda. Tramaricia. cię.f.g. q̃dã arbuſtula.⁊ dicit a traho.his.eo ꝙ trahat erroꝛẽ.Nã in qui buſda locis ea terrę diſtinguunf᷑. Trames.itis.m.g.ðꝛ via ꝑua ⁊ trãſuerſa ꝑ agrũ.⁊ ðꝛ a traho.his.eo qð trahat de pu blica via. vel ðꝛ a trãſmitto.tis.qꝛ trãſmit tit vſq; ad aliã ꝑtẽ agri vel ðꝛ a trãſuerto. eo ꝙ ꝑ trãſuerſum ducat.⁊ coꝛ.pe.gti. Tranus.tramis.m.ge.ẽ extreina ꝑs veſti menti. ⁊ ðꝛ a traho.his. 7 ⁶ Tramoſericus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.hñs tramaʒ ſericã. Iñ hęctramoſerica. cę.ꝗdã veſt li⸗ neo ſtamine.ſ.trama ſerica. Tranquilł.la.lũ.i.quietꝰ.lucidꝰ.purus.⁊ ð tranquillũ.i.trãſiẽs quiete ⁊ ꝑtinet pꝛo pꝛie ad mare.ſicẽ ſerenũ ad ceęlũ. Et ſcribit᷑ p gẽminũ.l.⁊ ꝓdu.pe. Unde Ouidiꝰ epi. NMec niſi trãquillo bꝛachia crede mari. Trãſactio.onis.f.g.ẽ de re dubia. ⁊ lite in⸗ certa.nõdũ finita dato aliqͥ ꝓmiſſo vel re⸗ tento.nõ gratuita pactio.vt in.c.ſuꝑ eo.ðᷣ tranſac. Et eſt idem ꝙ compoſitio int᷑ ad⸗ uerſarioo. “”U Tranſalpinꝰ.na.nũ.i.vltra alpes exñs.Et inde traſalpinoꝛ.arl.i.vltra alpes ire. Trãſfuga.gę.cõis ge.qͥ de vno exercitu fu⸗ git in aliũ. ⁊ coꝛ.fu.Et iuenit᷑ etiã trãffug⸗ ga.gũ.in eadẽ ſiãtione.ſic ↄfuga ⁊ cõfug⸗ ꝓfuga ⁊ ꝓfugꝰ. ga. gul.ẽ⁊ Tranſitio.onis.f.g.i.vltra itio. Itẽ trãſitõ — . cẽquidã coloꝛ rhetoꝛicus ꝑ quẽ ↄtinuamꝰ dicta dicendis.vt Audiſtis qlẽ ſe pꝛebuit iſte parẽti. Nũc qualis ipſe fuit parẽs au⸗ dite viciſſim. Itẽ dicto de noie dicenduʒ ẽ de vbo. Ael fit qñ bꝛeuit oſtẽdit dicrum ? poſtea qͥd ſit dicendũ. ð Treuga. ge. f. g. ẽ ſc Tranſitus.tus.tui.i.iter. via q̃ troſiri põt. 2Z: a tranſeo.is.Et trãſitꝰ.ta.tũ.pe.coꝛ. Anð Beuti.iiij. Cranſito ioꝛdane. IJtem Alctj. xix. Tranſita macedonia. rãſlatio. onis.f.g.i.vltra latio.trãſpoꝛta tio. ⁊ ðꝛa trãſſero.fers. Itẽ trãſlatio.i.ex⸗ poſitio ſnięꝑ aliã lingisz. Tranſſatio de ſede ad ſedẽ facta cõmuta⸗ tio. vt cũ epᷣs de vna ſede ad aliã tranſfert᷑ Añ qð h̊ ðꝛ tranſſatio.alibi ðꝛ mutatio.vt Yh.q.j. mutationes ranſlata legata dicunt᷑ ꝗᷓ teſtatoꝛ legeta⸗ rio adempto tranſfert in aliũ.ſ.auferendo ab eo cui pᷣmo legauerat. Tranſlatoꝛ.tor.m.g.q de vna lingua ver⸗ ba trãſffert in aliã. Tranſlatus.ta.tũ.i.traductꝰ ſiue vltra du ctus.trãſpoꝛtatꝰ.⁊ ðꝛ a trãſfſero fers. Tranſtrũ.ſtri.n.g.ðꝛ a trãſuerto.tis.Et di cunt᷑ tranſtra tabulę vbi ſedẽt remiges.qꝛ in trãſuerſo nauis ſunt poſitę. Uñ Ecech. xEvij. Tranſtra tua fecerunt tibi ex indico eboe. MUV Trapeta.tę.f.g.⁊ G̊ trapetũ.ti.i.mola oli⸗ uaria.ſcʒ vbi oliue terunt᷑.vel inc numu⸗ larioꝛũ.vel vas in quo herbę cõterunt᷑ et ðꝛ uapeta. ſ terepeta.qꝛ aſſidue petit᷑ et larioꝛum. ́”UV Trapegeta.tę.vel trapeita.tę.iĩ eodẽ ſenſu ſcʒ numulariꝰ vel menſarius qͥ pecuniã ſu⸗ per menſam dinumerat. Vñ Gregoꝛiꝰ in omeł.eph̊ię.Trapetitas multarũ gentiuʒ ꝓuincię ignoꝛant. Tredecim ois ge.płis nũ atres.⁊ decẽ. Tredenꝰ.na.nũ.ðꝛa tredecim.Er tredena⸗ rius.ria.riũ.⁊ tredecies. adddideii.. Tremiſſis.ſis.m.g.ẽ tertia ꝑs ſolidi.⁊ dici tur tremiſſis.qꝛ ter miſſus ſolidũ facit. vel Eẽnomen vncię certi ponderis ⁊ q̃ntitatis. Tremulentus.ta.tũ.i.tremoꝛe plenus. Tremul“ꝰ.la.lũ.i.trepidꝰ.⁊ ðꝛ a tremo. I9étẽ tremubł'li.ðꝛ ꝗdã arboꝛ cuifolia ſꝑ tremẽt Trenarus.ri.m.ge.⁊ in płali.hęc trenara. oꝛũ.mons ſiue vallis vbi deſcẽſus ẽ ad in⸗ feros.⁊ ſepe ponit᷑ ꝓipſo deſcenſu ad infe ros.⁊ ꝓ inferno. Iñ tręnarar iꝰ.ria.rium. — — 3 ptio regal.vel ſecuritas eri indecli.⁊ dici . . pſtita ꝑſonis ⁊ rebꝰ ad tẽpꝰ.diſcoꝛdia nõ⸗ dũ finita. vt de treu.⁊ pa.c.j. Iñ h̊ treuga- rius.rij.q treugas facit int᷑ aliqͥs.Et treu⸗ garius. ria. riũ.ad treugã ꝑtinsss. Triambos.i.triuphꝰ.vel iudiciũ triplex. Triangulꝰ.la.lũ.i.tres angulos hñs. et ðꝛ atris.⁊ angulꝰ. Iñ triangulatꝰ.ta.tũ.idẽ. Et ſubſtãtiue ðꝛ triangubꝰ ꝓtlifigura. Triariꝰ.ria.riũ.ðꝛ qͥ ẽ ſuꝑ tres ↄſtitutꝰ.veł ꝗttio loco ↄſtituit᷑ ĩ exercitu. Idẽ ⁊ poꝛti⸗ Tribꝛachꝰ.chi.ẽ qͥdã pes cõ(tcoꝛ ſignoꝝ ðꝛ. ſtans ex tribꝰ bꝛeuibꝰſyllabis.⁊ dꝛa trl.qdðᷣ Etreſ.⁊ bꝛachos.qð ẽ bꝛeue.q̃i ↄſtãs ex tri bus bꝛeuibus ſyllab. vt dñs. Vñ. Pes tri bꝛachus bꝛeuib poſtulat ire tribꝰ. Tribulis.lis. .t.⁊ B le.i.de eadẽ tribu.Et ꝓ.bu. Vñ Orati in epi. At cũ pilleolo ſo leas ↄuiua tribulis.Et inde cõponit᷑ cõtri bulis. Sʒ tribulo.las.coꝛ.bu. VUñ quidaʒ Nõ hoiĩes tribules qͥs tu ſcis eẽ tribules. Tribulũ.li.n.g.qð ⁊ hęc tribula inuenit᷑ ẽ inſtrumentuʒ qͥ fruges terunt᷑.⁊ ðꝛ a tero. ris. Vñ.j. Maralipo.xx. Fecit ſuꝑ eas tri⸗ bulas ⁊ trahas. Tribul. li. m. g. ẽ gen ſpinax. Añ Geñ. iij Spinas ⁊ tribulos tᷣre germiabit tibi. Ex· ðꝛ tribuł. q̃ſi tangẽtes ſe tribulss. ” AXYXYXYXribunalis. lis. 9. t. 2 B le. 2 B tribunal vel Trapegia. gię.ł trapexetũ.ti.ðꝛ mẽſa numu tribunale.lis.ðꝛ ſedeſ iudid.⁊ ðꝛ a tribunꝰ q̃ſi ſedes tribuni.vellocꝰ in alto ↄſtitutus vñ vniuerſi audire pñt.⁊ ðꝛ ſic a tribuo.is qꝛ inde a ſacerdote ſᷣcepta viuẽdi tribuũt᷑ Vel ðꝛ a tribus.qꝛ tribus ad illã ſedẽ ↄuo cant᷑.Et ꝓd.pe.tã gti qᷓ; nti. H Tribunal ᷣm Goff.ẽ locꝰ maioꝝ iudicuʒ ̊ hñt merũ imꝑiũ ſᷣm Axco. in ſũ.C. de iur̃. om.iudi. Ael ẽ locꝰ vbi iudex ꝓ tribunali ſedet.q̃ͥ alias foꝛ- ðꝛ.de v.ſig.foꝛꝰ.⁊ ẽ glo. in. c.de re.iudi.li.v-y. Tribunus.ni.m.g.ðꝛ a tribuo.is.eo ꝙ mili tibus vel plebi iura vel opẽ tribuat. Item tribunicius.cia.ciũ.Et h̊ ⁊ hęc tribunalis ⁊ hᷓ le. Et h̊ tribunatꝰ.tus.tui.dignitas vł officiũ tribuni. Itẽ a tribuo.buis.ðꝛ h̊ tri⸗ butü. ti. Hel ðꝛ tributũ vel tribunꝰ a tribꝰ. qꝛ ꝑ ſingulas tribꝰ tributũ exigebat᷑.ſicut nũc ꝑ ſingula territoꝛia.⁊ cui ꝑſoluebatur tribunus dicebatur. Ande qui legit tribuu I tum. tribunus etiam dicitur ᷣm Hug. Sʒ Et nota ꝙ qͥdã dicũt ꝓ eodẽ mõte h̊ trena rius.ſʒ male.⁊ coꝛ.na.trenarus. Treſſis.ſis.m.g.i.tres oboli.vłpᷣciũ triuʒ oboloꝛũ. vel triũ aſſiũ appꝛetiatꝰ. in greciſmo ðꝛ. At qui triginta ſub ſe tenet ille tribunꝰ.Quiq; tributa legit.ille tribu⸗ nus erit. In gloſa auteʒ ſuper illud pꝛimo Machab. iij. Et poſt hec ↄſtituit Judas duces populi.tribunos.et centuriones.et pentacõtarchos ⁊ decuriones.vbi diẽ glo ſa. Tribunos appellãt illos.qͥ mille militi bus perant.qͥs gręci chiliarchas vocant. Centuriones.qͥ centũ entacõtarchos. q̃ qnq̃ginta. Decuriones.qͥ hñt decẽ. AUñ Mille tribunus hʒ.gręce chiliarcha vo⸗ cat᷑.Centurio centũ bis qͥnq; decurio du⸗ cit.At qͥnquaginta pentacontarchus ha⸗ bebit. Et componit᷑ tribunus cum gtõ ple bis.⁊ ðꝛ h̊ tribunuſplebis.huiꝰ tribuniple bis.Et nota ꝙ alið ẽ tribunuſplebis in cõ⸗ poſitione.⁊ aliud extra compoſitioneʒ.qꝛ extra cõpoſitionẽ põt venire ꝓ tribuno cu iuſſlibet plebis.ſed in compoſitione tribu⸗ nuſplebis venit ꝓ illo ſolo qͥ hab ebat tri⸗ bunatũ in plebe romana. Tribunuſplebis.ẽ plebeius magiſtratꝰ ſic dictus.qꝛ populus romanꝰ olim erat diui ſus in tres ꝑtes.⁊ ex ſingulis ſinguli tribu ni ꝓcreabant᷑.vel qꝛ tribuni ſuffragio con Tribunus qͥritũ.i.milituʒ erat rege exacto añ dictatoꝛes.qͥ pfuit equitibus.poſtqᷓ; ꝑ⸗ tim ex plebe.⁊ partim ex patribꝰ. alias pti bus iudiciũ militum creati ſunt tribuni cõ ſulari poteſtate. . Tribus.bus.bui.f.g.i.ꝓgenies.⁊ ðꝛ a tris qð ẽ tres.qꝛ in pᷣncipio romani trifarie fue rũta Rhomulo diſꝑtiti. In ſenatoꝛes mi lites plebeios.ꝗᷓ tribꝰ nüc multiplicatęno⸗ mẽ pꝛiſtinũ retinẽt. Et facit tribꝰ.tribubꝰ in dtõ ⁊ abltõ płalibꝰ. Iñ tributim pe.pꝓ. adũ.i.p ſingulas tribꝰ.vł de tribu in tribũ Vñ Oꝛatiꝰ in lib.ſᷣmo. ꝛimoꝛes ppli ar ripiunt ppłmq; tributim. Tributũ.ti.n.g.ðꝛ a tribuo.buis. Vel vᷣm Iſidoꝝ a tribu.eo ꝙ antea ꝑ ſingulas tri⸗ bus exigebat᷑.ſiẽ nunc per ſingula territo⸗ ria. Sic aũt in tres ꝑtes diuiſum fuiſſe po pulum romanum conſtat.vt qui ſerant in ſingulis partibus tribuni dicerent᷑. Ande õ ⁊ ſumptus quos dabãt populi.tributa no Znbausrunt⸗ ghat ributũ.ti.ẽ cẽſus qͥ pᷣſtat᷑ rõe ſolij ꝓpꝛij a poſſidẽtibꝰ.Or etia tributũ ideo.qꝛ mili⸗ tibus tribuebat᷑.qͥ expeditiõi publice va⸗ cabant.vñ ⁊ ſtipendiũ appellat᷑. vt.ff. de * 2 Tributariꝰria.riũ.qͥ ſoluit vł debet tributũ Tricha. chę.f. g.i.deceptio.Et tricha.i.me retrix.Et tricha.i.impedimẽtũ.Et tricha i.moꝛa.Et tricha.i.radix.Et tricha.id ẽ. mualusiocnpillor. ùMU Triceps.pitis.habẽs tria capita. Trichoꝛũ.ri.⁊ h̊ trichoꝛiũ.rij.i.locus iuxta ignẽ cã pꝛandij habẽs tres cameras vłab⸗ ſidas. ⁊ coꝛccho. Tricliniũ.nij.n.g.i.domꝰ trina ſeſſione con uiuantiũ oꝛdinata. Solebant em antiqͥ in clinis comedere.⁊ tres lectos vel tres oꝛdi nes lectoꝛũ diſponere. In vno quoq; co⸗ medebant dñs ⁊ dña. In tertio hoſpites.⁊ talis domus diceba⸗ tur triclinium. . Tricoloꝛ.loꝛis.vide.S.in coloꝛ.loꝛis. Tricolos.vel tricolon.vide.S.in colon. Tricuſpis.pidis.cõis ge.ðꝛ a tris ⁊ cuſpis. vt Tricuſpis lancea.quę hʒ tres cuſpides Et licet inueniatur in neutro genere.vt in Ouidio. Poſitoq; tricuſpide telo mulcet aquas.hoc tñ non eſt niſi per ſiguram vᷣm ,3 ianũ. Tridens. dentis.m.g.ðꝛ a tris qð eſt tres. ⁊ dens. q̃ſi tres habẽs dentes. Et inuenit᷑ qñq; ꝓ creagra ſiue fuſcinula.⁊ ſic ponit Nũeri.iiij. Item ꝓ ruſticano inſtrumẽto. ſicut ẽ furca ferrea.vel aliqð ſiłe cũ tribus dentibꝰ. ⁊ ſic ponit᷑.j. Regl.xii. Tridental.talis.n.g.quoddam vas ⁊ dicit a tris.⁊ dens.q̃ſi tres pinnas ſicẽ tres den⸗ tes habens. Triduũ.dui.n.g.i.ſpaciũ triũ dieꝝ. Triennis.2.t.⁊ h̊ ne.i.triũannoꝝ. Iñ triẽ⸗ nium.nij.ſpaciũ triũ annoꝝ. AUn.ij. Ma⸗ chab.iiij. Et poſt triẽniũ tꝑs miſit Jaſon MHenelaum.àd Priens.entis.i.tertia ꝑs aſſis vel denarij. vel alicuiꝰ rei.vel vas.Sʒ ꝓ vaſe videtur cõponi a tris ⁊ dẽs.inde triens.i.vas tres pinnas.q̃ſi tres dẽtes hñs. Vñ Perſi Ca lidũ trientẽ excutit e manibꝰ. Trieris.ris.f.g.magna nauis.a tribꝰ ſeſſio nibus.q̃ſi tres habẽs oꝛdines remoꝛũ.qm gręci durconẽ vocãt. Uñ Eſa.xxxiij. Ne⸗ q; trieris magna trãſgrediet᷑ eũ. Iteʒ Da⸗ nielis. xj. Et veniẽt ſuꝑ eũ trieres ⁊ roma⸗ ni.⁊ coꝛ.e. Vñ qͥdã.Triplex remoꝛũ trie⸗ res mouet ⁊ iuuat oꝛdo. Trifaux.faud..oĩs ge.⁊ hic ⁊ hęc trifaucis. ⁊ hoc ce.i.habẽs tres fauces.⁊ tria oꝛa.vt Cerberꝰ ⁊ ianitoꝛ inferni. Vñ Virgilius. Cerberꝰ hinc ingens latratu regna trifau⸗ ci. Perſonat ⁊c. Tritidus.da.dũ.vide.S. in fidus. Trifoliũ.lij eſt herba quam gręci tripholõ vocant. quia ſit trinis folijs ꝑ ſingulas an notationes. Trifoꝛmis.mis..t.⁊ H me.i. triũ foꝛmarũ n ſecundo familia ſ „ 1* is „ lius ſſan⸗ 9„ . Trifurcifer.ra.rũ.penł.coꝛ.poꝛtariꝰ qͥ ha⸗ Añ Ouidiꝰ epi.Oſſa mei fratris claua ꝑ bet tres furcas.vel inſtrm̃ trifurcatum ad onus gerendũ. M Triga.ge.f. g.i.currꝰ Plutonis.⁊ dꝛa tris ⁊ iugũ.qꝛ rapit hoies de tribꝰ eętatibꝰ. Trigamꝰ.ma.mũ.qͥ vel ꝗᷓ tribꝰnupſit. Inð trigamia.mię.i.tres nuptię vel ꝓpꝛietas. Dange efrigamn Kriginta ois ge.indecli.ðꝛ a tris. ⁊ gentos qð ẽ decẽ.q̃ſi ter decẽ. Iñ trigies ⁊ tricies aduer.i.triginta vicibꝰ. Et tricenꝰ.na.nũ. i.trigenꝰ.na.nũ. Inde tricenariꝰ.ria.riũ. ⁊ trigenariꝰ.ria.riũ.⁊ triceſimꝰ.ma.mum 7 2B le. ⁊ trigeſimalis. ⁊ B le. „ — „ ⁊trigeſimꝰ.ma.mũ. Iñ h̊ ⁊ hęc triceſimatł. Zrigonũ.ni.i.triãgulũ.qð in tres ducit᷑ an gulos. vt ter tria. vel ter quattuoꝛ vel ter ZDudus gien ⁊c. m Map̃.⁊ coꝛ.be. Trilibꝛis. 9.t.⁊ q̊ bꝛe.i.triũ libꝛarũ pondꝰ vel menſura. ⁊ ꝓdu.ii.ſiẽ libaa. Trilinguis.vide.S.in bilinguis. Trilix vide.S. bilix. Trimatus.tus.tui.penł.ꝓdu.ſpaciũ triuʒ Trimegiſt. ſti.m.g.i.ter maximꝰ ( annoꝝ Trio. onis.i.bos.q̃ſi teri. Triphon.phonis.ppꝛiũ nomẽ viri. De qͥ 1 . Erinus. na. nii. : a tris ⁊ vnus.qſi triun: Iñ trinitas.tatl.q̃i triunitas.eo ꝙ ſit vnũ totũ in tribꝰ ꝑſonis.Et trinariꝰ.ria.riũ. . habet᷑.j. Machab. xv.⁊ ꝓd.pe.gti. Nñ in Auroꝛa. Cõtra Triphonẽ tunc rex De metrus ibat. Itẽ idẽ. Antiochũ Triphõ H; tꝑe ꝑdere captat. qð multi dicũt ⁊ tunc vltima nti acuit᷑. vt Salomon. Alij dicũt ꝙ penł.gti.coꝛ.⁊ vltima nti grauatur. vt Triphon. phonis.ſicẽ canon.nonis.⁊ Si⸗ mon. monis. Ael põt declinari ſine.n. hie Tripho.⁊tunc gtũs ꝓdu.pe.Triphonis ſicut Simo.monis.ſermo.monis. Tripolis.lis.f.g.ꝗdã regio.dicta a tribꝰ ci⸗ uitatibꝰ. eo ꝙ habeat ſub ſe tres ciuitates 72 coꝛ. po. In tripolitanꝰ. na. nũ. Et hic tri⸗ politanꝰ. ni. ſcʒ dñs vel epᷣus illiꝰ ciuitatis qͥ tres hʒ ſ.ptãtes.vel qͥ ter eſt in ptãte ele uatus.⁊ ðᷣꝛ a tris.⁊ megiſtus.qð eſt maxi⸗ mus. Ande mercuriꝰ ob virtutẽ ⁊ multaꝝ artiũ ſcientiã trimegiſtus.i.ter maximꝰ no minatuset. Trimenſis.ↄ.t.⁊ h ſe.i.triũ menſiũ.qð alit᷑ trimeſtris.ſtre.ðꝛ. Iñ trimẽſe ðꝛ qdᷣdã ge- nus oꝛdei.qꝛ ſatũ pꝰ tres mẽſes colligitur. Nã vbi ꝓpter aquã vł aliã cãm matura ſa tio omiſſa ẽ.ſᷣſidiũ ad h̊ petit᷑ ꝙ cũ nccitas cogit verno tꝑe ſeminat᷑.⁊ celerit᷑ colligit. qꝛ poſt tres menſes. HH Trimꝰ.ma.mũ.i.triũ annoꝝ.⁊ ðꝛ a tris.et annus.q̃i triannꝰ. Vñ Geñ.xv. Sume mi hi inqᷣt vaccã triẽnẽ ⁊ capꝛã trimã. Iñ tri⸗ mulus.la.lũ.ᷣm Hugl. rinacria. cri.f.g.i.ſicelia.a tribꝰ mõtib?ꝰ?ꝰ“XM84 ſcʒ pachyno.lilibeo.⁊ peloꝛo.Eadem ðꝛ ?⁊ triquatra.q̃ſi triquadra.i.in tres quadrai/ diuiſa. ꝓpter tres ſᷣdictos montes. Trina cria ẽ̊ grecũ.ſʒ triquatra latinũ.⁊ ęqᷣpol⸗ lent Vnde Oꝛatius in libꝛo ſermo.Quid militibꝰ ꝓmiſſa triquatra pdia cęſar. Inð trinacrius.cria.criũ.⁊ trinacrinꝰ.na.num ⁊ triquatrius.tria.triũ.⁊ triqtrinꝰ.na.nũ i. ſicelienſſis. Trinepos.ẽ abnepotis filiꝰ. Trinoctiũ.tij.i.ſpaciũ triũ noctiũ. yel ꝓuincie ſiue regionhis. Tripos.dis.m.g.i.mẽſa vel ſcãnũ.vel alið inſtrm tres hñs pedes. Si em attuoꝛ ha⸗ bet pedes.im ꝓpꝛie ðꝛ tripos. Itẽ 'm Re migiũ. Tripos ẽ qdã ſpẽs lauri.ſic dcã.qꝛ trifida hʒ folia.vł qꝛ triberadicibꝰadheret terrę. Et ẽ ↄſecrata Apollini deo diuinati onis.qꝛ ſuppoſita capitibꝰ doꝛmientiũ ve ra facit ſomnia apparere. vñ ⁊ ſepe ponit᷑ pꝓ imagine Appollinis. VUñ Priſtian in pmo. Et epigrãmata ꝗᷓ egomet legi in tri⸗ pode vetuſtiſſimo Apollinis.Sʒ cũ ſit no mẽ arho⸗is Viger debeat eẽ ge. ſę. alias riptotus.ta.tũ.nomẽ hñs tres caſus. vt Oahus Jeſum Jefſuun. ripudiũ.dij.n. g.i.plauſus.⁊ maxime ille qͥ ſolet fieri in triũpho ꝑcutiendo terrã pe⸗ dibus. Uñ ⁊ ꝓ triũpho qñq; ðꝛ.Et ðꝛtri⸗ pudiũ.q̃i terrę podiũ.i.plauſus.vel reper cuſſio terrę. Vel tripudium componitur a terra.⁊ pes pedis. quaſi plauſus ⁊ exulta tio facta ꝑcutiendo terram pedibus. Sed ponit ſimplicit p leticia ⁊ exultatiõe gau⸗ dio vel victoꝛliiaa. FTriremis. mis.f.g.i.nauis ꝗᷓ tres oꝛdines remoꝝ habet. ⁊ ꝓdu. pe. Un Oꝛatius in pᷣ ma epła.Nauſeat vt locuples quẽ ducit pᷣ mma triremiſ. Itẽ adiectiue inuenit᷑ h̊ ⁊ hęc triremiſ. ⁊ B; me. VUñ.ij.Machab.iiij. Da te ſunt in fabꝛicã nauiũ triemiũ. Trinodis.9.t.⁊ hᷣ de.i.triũ nodoꝛuz.i.tres Tris gręce latine ðꝛ tria. Facit etiam actũs de tres. hos ⁊ has tres vel tris. et hęctria hñs nodos. Iñ h̊ trinodiũ.dij.Et ꝓd.no. Triſtegũ.gi.ðꝛ locus tricameratꝰ. Vnð in eędiſicatiõe arcę. vbi nos dicimꝰ. Cęnacła ⁊ triſtega facies in ea.habet alia tranſlatõ Bicamerata ⁊ tricamerata. Habuit ei qn q; cameras q̃s Aug. etiã pᷣter ſentinã diẽ ibi fuiſſe.de quibꝰ in hiſtoꝛijs plenius in⸗ uenitur. “ Triſtis. .t.⁊ G ſte.i.męſtꝰ.amarꝰ.afflictꝰ. ⁊ð⁊ a tero.ris.q̃ſi tritſtãs.⁊ ẽetymo. Iñ hec triſticia.cię.i.męroꝛ.lamẽtatio.fletus ploꝛatꝰ. Et cõponit᷑ triſtis. Subtriſtis.ſte i.aliq;tulũ triſtis.Quã triſtl.i.valde tri⸗ ſtis. riſtiſonꝰ.na.nũ. Et triſtiſicꝰ. ca.cũ. pe. coꝛ. Tritheoiteę. dicti ſunt qͥdazx heretici.qꝛ ſi᷑ tres pſonas in trinitate.ita aſſerũt tres de os eſſe.ↄtra illud qð ſcriptũ ẽ.Audi iſrael dñs de tuꝰ vn' eſt. XTriticũ.ci.n.g.i.frumẽtũ ⁊ ðꝛ a tritura.eo ꝙ puriſſimũ tundat᷑.vel qꝛ granũ eiꝰ terit ⁊ cõmolit᷑. Iñ tritice.cea.ceũ.vt Iſte pa⸗ nis ẽ triticeus.i.de tritico. Tritilis.lis..t. ⁊ H lę. qð põt teri.vel habi — le ẽ ad terendũ. Triton.deꝰ maris a paganis ðꝛ.vel ðꝛ genꝰ marinę ferę.⁊ interpᷣtat᷑ ſonãs.vel terens. Tritura.rę.f.g.i.meſſis.⁊ ðꝛ a tero.ris.qꝛ terit᷑ in aera. “ tritio.onis.i.cõminutio. —OYDWMU Friuia.uię.i.diana.⁊ ðꝛ a tris.⁊ via ꝓpter tres eiꝰ vias.i.ptãtes. Eſt em diana in ſil⸗ uis. luna in cęlo. ꝓſerpina in inferno. Triuiũ.uij.cõponit᷑ a tris.⁊ via.cũ q etiaʒ cõponit᷑ bis ⁊ q̃ttuoꝛ.⁊ ðꝛ ̊ biuiũ.uij.hoc triuiũ.uij.h̊ q̃druuiũ.uij.ſ.locꝰ vbi duę vł tres vł q̃ttuoꝛ vię ↄueniũt ⁊ tendũt ad idẽ Inñ h ⁊ hec biuial.⁊ h le.⁊ H ⁊ hęc triuialiſ 25B le. ⁊ ⁊ hec qdruuiał.⁊ h le.qð ꝑtinet ad biuiũ triuiũ qdruuiũ.Et biuiatiʒ.triui atim.qᷓdruuiatim.aduũ.i.ꝑ biuia.triuia q̃⸗ dꝛuuia. Et nõ ꝙ grammatica dialetica. et rhetoꝛica. dicunt᷑ triuiũ qdã ſiłitudine.q̃ſi triplex via ad idẽ.i.ad eloquentiã. Arith⸗ metica vo muſica ⁊ geometria ⁊ aſtrono⸗ mia dicunt᷑ quadruuiũ.qᷓi q̃ttuoꝛ vięi idẽ i.ad ſapientiã tẽdẽtes. Vñ ⁊ triuiales di⸗ cunt᷑.q docẽt vel qͥ ſtudẽt in triuio ſiẽ qua dꝛuuiales qͥ in quadruuio. . Triũphus.phi.m.g.i.victoꝛia vł triplex lę ticia. ⁊ ðꝛa tris.⁊ phonos.qð ẽ ſonus qua ſi trinus ſonus.i.triplex gaudiũ.qð fiebat alicui ꝓ ſubiugatione ciuitatis vł regiõis Nã reuertenti ſolebat totus ppłs exire ob uiam victoꝛi. cum magno exultatione ⁊ cäa magno gaudio.⁊ h erat pᷣma lęticia. Alia erat ꝙ oẽs captiui ſequebant᷑ vel pꝛęcede bant currum eius ligatis manibus eoꝛum poſt terga.Tertia lęticia erat. ꝙ erat ipſe indutus tunica Jouis.⁊ ſedebat in curru quem trahebant quattuoꝛ equi albi. Anð Ouidiꝰ.Quattuoꝛ in niueis aureus ibis equis. Et cum tanto honoꝛe ducebat᷑ ad capitoliũ.anc tñ moleſtiã habebat.quia ponebat᷑ quidã ſeruus vna in curru cuʒ eo ⁊ ſemꝑ colaphicabat triumphantẽ. ne ipᷣe nimis ſupꝑbiret.Et etiam ideo.vt daretur ſpes vnicuiq; quãtũcũq; vilis cõditionis eẽt pꝑueniendi ad ſilem honoꝛẽ ſi pꝛobitas ſua mereret᷑.Et dicebat ei ſp. Gnotoſoli⸗ tos.i.teipſum cognoſce. Ael triumphꝰ ðꝛ a gręco triambos.i.a triplici exultatione eius cui triumphus dabat᷑ vt dictum eſt. AVel triambos dicit᷑ triplex iudiciũ. Inde triũphus.q̃ſi a triplici iudicio. Fiebat em in exhibitione triũphi tꝛiplex iudiciũ.pꝛiꝰ em̃ ↄſulebat᷑ exercitꝰ.ſcðo ſenatꝰ.t᷑tio po⸗. pulus.Et ſi aſſentirent. habitũ erat iudici um triplex. Itẽ triũphꝰ ꝓpꝛie ðꝛ plena et pfecta victoꝛia.qñ.ſ.qͥs ꝑfecte hoſtes vin cit. Siẽ trophęũ qñ ſolũ eos fugtt. Triũuir.qͥ ſuꝑ tres viros hʒ ptãtem nomẽ eſt dignitatis. Triũphiri capitales dicunt᷑ qͥ carceris ha⸗ bebant cuſtodiã.qͥꝝ interuẽtu aiaduerten dũ erat in quoſq; hoĩes facinoꝛoſos.quoſ etiã dicimꝰ ſtratoꝛes a ſtringendo.quia in carcere cuſtodiẽdos ⁊ reos damnatos pu Troas.adis.feęmina de troia.⁊ coꝛ.pe.gti. Trochea.cheę.i.toꝛcular vel rota modica ſuꝑ puteũ.vel illud qdð apponit᷑ malona⸗ uis. ⁊ ðꝛ a trochos.qð ẽ rota.qꝛ habet ro⸗ tulas ꝑ qs funes trabunt᷑. Trochę. chei.ẽ pes ↄſtãs ex longa ⁊ bꝛeui vt Audit.⁊ ðꝛ a trochos.eo ꝙ cito q̃ſi rota currat ⁊ voluat᷑. Nel ðꝛ a trocho qꝛ ſiẽ tro chus ↄſtat ex duabus ꝑtibus.ſ.vna groſ⸗ ſa ⁊ altera tenui.ita trochę ↄſtat ex dua⸗ bus ſyllabis.ſcʒ vna longa ⁊ altera bꝛeui. trochęicus.ca. cꝗd. Crochos gręce.latine ðꝛ rota. Trochus.chi. m. g. ẽ inſtrumentũ qͥ ludunt pueri. ⁊ : a trochos.qꝛ cito ad modũ ro⸗ te voluir.⁊ ad modũ rotę rotund/ẽ. Anð Cato. Trocho lude. Hic etiam aliter dici⸗ tur tropillus. . Trophinius.nij.pe.coꝛ.ꝓpꝛiũ nomen viri S=-⸗ Trogodite.penł.pdu.gens ethiopũᷣ ideo inſiſtens fadici. Truncꝰ hoĩs ẽ media ps dicti. qꝛ adeo veloces ſunt.vt feras curſu coꝛꝑis a collo ad inguinẽ. Vñ Virgiliꝰ ca pedũ aſſequantur. put collo vehit. truncus coxis ſuſtinetur. Troia.troię.ꝗqdam ciuitas.⁊ ẽ ibi.j.duplex · Et genubꝰ ⁊ crurib⸗ 7c. Z trunc. ca.cũ. ↄſonans. ⁊ 87 atros. Iñ troianꝰ. na. nn. ii. diminur. ſemißciſus. ſine capite. Troigena.nę.cõis ge.natꝰ de troia. vel de Truta. tę. q̃dã piſci.⁊ ðꝛ a trudo.qꝛ vim hʒ troiano.⁊ coꝛ. gee. trudendi. vel qꝛ ſpꝑ moꝛet᷑ obſtruſa. Trophęũü.phei.i.ſpoliũ ab hoſte in fugam Trutãnꝰ.ni.m.g.ðꝛa trudo.dis.eo ꝙ ver⸗ Zuerſo ereptũ. Et trophęũ victoꝛia de ho bis ſuis trudat ad h̊ ꝙ decipiat. Facit enm ſte in fugã ↄuerſo.⁊ exultatio velleticia ſi credi.qð veꝝ ñẽ. Iñ hec trutãnia.nię. Et· ue honoꝛ q̊ dabat alicui ꝓppt᷑ hoſtẽ in fugãa hic trutannulus. l. dimi. Et trutannicus. ↄuerſũ.Et erat talis honoꝛ.ꝙ totꝰppłs ex ca. cqlldlx. ibat ei obuia.⁊ cũ leticia eũ introducebati Trutina.nę.i.ſtatera.ſ.lingua libꝛę.⁊ dicit ciuitatẽ. Añ qͥdã. Hoſtes in bellis quãdo atrudo. dis.qꝛ ſꝑ trudit᷑ foꝛas.vl particz dant terga tropheũ. Hr c. p trãſuerſum po ita. qꝛ trudat ſurſum. JIñ Tropos gręce.latine ðꝛ ↄuerſio. SBSebc trutinula. lę. ⁊ trutinella. lę. ambo di⸗ Tropus.pi.m.g.qͥdã cantꝰ in eccłia.a con⸗ mi.i.pua trutigg. uerſione ſic dicttusss. Trux.cis.i.crudelis.auſterꝰ.ferus.inexo⸗ Tropicꝰ.ca.cũ.i.ſiguratiuꝰ.⁊ coꝛ. ppi. rabilis.hoꝛrendus. Et coꝛ.v. añ.c. Ande Tropologia.gię.ẽ ↄuerſio ad aliquẽ ꝑ ſecd Ouidius epi. Mat eris tauro ſenioꝛ ipſe dã ꝑſonã. vt Oñiẽ ſalus.⁊ ſuꝑ ppłim tuu,zʒ truci. Itẽ Oꝛatiꝰ in pᷣma epła. Ire truces bñdictio tua. Et ðꝛ atropos qð eſt conuer inimicitias ⁊ funebꝛę bellůꝗ. ſio.⁊ logos ſermo.quaſi ᷣmonis pꝛiusba S ante 3 Oè4 biti conuerſio. Et eſt eadem cum apoſtro⸗ Er e r pha.lugl.etiam dicit ꝙ tropologia eſt er Tuba. be. f. g. ðꝛ qſi tibia. qꝛ Eſiris ei ⁊ i lon cuſatio vel ſenſus ſpũalis vel moꝛalis ⁊ fi guratiua intelligentia. vel locutio. vłemẽ⸗ datio vitę. Iñ tropologicus.ca.cũ.Et tro pologice adu. Et tropologio. gas. ⁊ tro⸗ pologico.cas.i.tropologice loqui.Napi⸗ as aũt dicit. Tropologia.moꝛalis inſtru⸗ ctio.ad inſtructionẽ ⁊ coꝛreptionem moꝛũ ſuncapertis. ſine figuratis ſermonibus ꝓ⸗ ata. Tropus ·pi.figura moꝛalitatis. moduslo⸗ quẽdi.vt cũ aliquis loquit᷑ metaphoꝛice. Vet periphꝛaſtice. vel alio tali modo. ᷣm Tros ⁊ Ilus.frẽs fuerũt.⁊ reges troiani. Fruculẽt. ta.tũ.i.plenꝰ truciditate.crude lis. aſper. ferus. ⁊ a trux.⁊ lentoo. Trucilentus.ta.tũ.idem. S Trudes. dis.f. g. ðꝛ a trudo. dis. Et dicun⸗ tur trudes.fuſtes ferrati.ſcʒ conchi.eo ꝙ trudant naues. Trulla. le.f. g·i vomb vel ſibulus ani.⁊ ö: atrudo.qꝛ trudẽdo emittit᷑. Itẽ trulla ðꝛ qdðᷣdã vas fictile. Itẽ trulla ẽ qdᷣdã inſtrĩ cemẽtarioꝛũ ferreũ latũ ad cõplanandum murũ.⁊ ad lapides cũ calce cõponẽdos et ↄiugendos.qꝛ trudit ⁊ detrudit ⁊ itrudit calce vel luto lapides. Añ Amos.vij. Et in manu eiꝰ trulla cementar. Truncus.ci.i.ſine capite.ſcʒ ſtatura arborl Tuber. berl.m.g.i gitudine ⁊ in ſpecie. Vel tuba aſi tuſa.qꝛ tuba ↄcaua ẽ. Et nota ꝙ tuba legalis deꝗᷓ habet᷑ Nũeri. x. erat vi dicit Yoſephus.fi ſtula cantatoꝛia pene magnitudine cubiti. calamo capacioꝛ.ſᷣbens in pꝛincipio latitu dinẽ. ꝗᷓ ↄueniebat oꝛi ſuo ad ſuſceptionem ſpũs. ꝗ hebꝛaice ðꝛ aſoꝛa.Et ſic ðꝛ in hiſto rijs. Zuba habebat quattuoꝛ vſus ad vo canduũ multitudinem. ad mouenda caſtra ad bella. ad feſta. Qñ em ſolenne habebaät epulum. æ dies feſtos. ⁊ kalendas. clange bant. Vſ in ps. Buccinate i neomenia tu⸗ ba. Uñ. Legalis pplim tuba clagoꝛe voca bar. In bellis caſtris.feſtiſq; ſonoꝛa tona⸗ at. Me fũg. ⁊ vꝛ a tumeo. mes. qꝛ ex tumoꝛe terrę ꝓe eat. Vñ tubera qi tu mera.i. qſi tumoꝛes trę.Et ponit ſepe pꝛo tumoꝛe. ? ꝓ pctõ generalit᷑. AUñ Terẽtius in adelphis. Colaphis ẽ tuber totũ caput. In tuberoſus.ſa.ſũ.i.tuberibꝰ plen.ĩfla⸗ fus. ſuꝑbꝰ. In hec tuberoſitas. tatis. ifla⸗ tio. vel ſupbliaa. Tubianęei. dicebant᷑ iudęi illi qex alienige⸗ nis ↄuocati in auxilium. Judę venerant. Et dicebant᷑ tpbionfi. i tubis ↄducti.Et pdu.nę.Hoc vult glo.ij. Machab. xij. ſu per illud. Et vencruũt in caratha ad eos qꝗᷣ dicunt tubianeiiudei. Tubicen. cinis.m.g.qͥ canit cũ tuba. ⁊ coꝛ. idẽ.tunicis plenus. penł.tam nti q; gi. Tubicina.nę.f.g.mulier ꝗᷓ canit cũ tuba. Lucetũ.ti.n.g ðꝛ cibꝰ qͥ fit ex carniũ ↄtuſio ne.ſiẽ ſalcicia ẽ. Nñ NPerſ.Sʒ grãdes pa cibũ illum factt. Tucus.ci.genꝰẽ auis.ſ.cuculus. Tudes.dis.vel tudatꝰ.i.malleꝰ. Vñ tuda tos.dicimꝰ illos qͥ habent capita groſſata ad modũ mallei groſii. Tugurin ri .SZꝛ eẽ tectũ qð rebꝰ vꝛbanis vł ruſticis cuſtodiendis ẽ deputatuʒ. Ael ðꝛ oẽ ędiſiciũ qð magis cõpetit ruſticis qᷓ; vꝛ banis ędibꝰ.⁊ ð q̃i tegulariũ.eo ꝙ tegat. — ℳ Tullio.li· pꝑ duo.l. ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã vi ri. AUñ Lucanꝰ in.vij. Tulliꝰ eloquij cuiuf ſub iure togaqJYꝗ. Tumẽtũ.ti.n.g.ðꝛ a tumeo.mes.qꝛ in flilo vel telo tumeat nec ſubtilitatẽ habeat. Iñ Tumidulꝰ. la. lũ.i.aliq;tulũ tumidꝰ. Tumidꝰ. da.dũ.i.inflatꝰ.ſuꝑbꝰ.iratꝰ. Indð tumiditas.tat.Et differt tumidꝰ ⁊ tumẽs qꝛ tumidꝰẽ qͥ ſꝑ tumet. Tumẽs vo qͥ ad tẽ pus ex aliq̃ cauſa tumet. “ Tumoꝛ.oꝛis.m.g.ẽ inflatio vel ſuꝑbia cuʒ motione coꝛꝑis.vłiracũdia. In tumoꝛoſꝰ ſa.ſũ.i.tumoꝛibus plenꝰ. Inde tumoꝛoſi⸗ tas.tatis. Tumultuariꝰ. ria. riũ. ð a tumultuoꝛ. aris. Turgidꝰ. da.dũ.i.inflatꝰ.tumidꝰ.iratꝰ. Iñ hec turgiditas. tatis.Et turgidul. la.lũ. Et hinc tumultuarij dicebant᷑ milites vel pedites qͥ ꝓ ſolo tumulto ducebant᷑ in pꝛ'ę lium. vel qꝛ ſubito ⁊ cũ tumultu exeunt cò tra hoſtes ex im ꝓuiſo veniẽtes. Vñ ⁊ illʒ genus militie ðꝛ tumult? vel tumultuatio F. Vvel coniuratio. . Tumultꝰ.tus.i.ſeditio.ↄiuratio diuerſoꝛũ garritꝰ.qſi tumoꝛ multꝰ. IJñ tumultuoſus — ſa.ſũ.i.tumultu plenꝰ. mulꝰ.li.m. g. mons bꝛeuis vel ſepulcrũ vel terra ↄgeſta ſupꝛa ſepulcrũ.⁊ dicit᷑ tu⸗ mulus.qᷓi tumẽs tellus. In tumullulꝰ.li. dimi. i. pu⸗ tumul'. Et tumuloſus. ſa. ſuzZ. i.tumulis plenꝰ. Añ.Mons bꝛeuis ẽ tu⸗ mulus.buſtũ.cõgeſtaq; tellus. Tunica. ce.f. g. veſti antiqͥſſima appellata. qꝛ in motu incedentis ſonũ facit.⁊ ðꝛa to⸗ nus q̃ſi tonica. Primũ em fuerũt pelliceę tunice.qͥbꝰ poſt eiectionẽ de paradiſo adã ⁊ eua induti ſunt.Inde tunicella.lę.dimi. i. pua tunica.Et tunicatꝰ.ta.tũ.i.tunica ĩ dutus. vel tunicã hñs.Et tunicoſus.ſa.ſũ tinę tucetaq; graſſa. Iñ h̊ tucetariꝰ rij.qui Tunicula.lę.dimi.i.ꝑua tunica. Turba. bę.i. turbatio.⁊ z a turbo.as. IJte,ʒ turba ẽ ppli multitudo. Sʒ młtitudo nũe⸗ ro ſit.Turba tm̃ in loco. Pñt em pauci in anguſto turbã facere. Et eſt turba nomen collectiuũ.⁊ põt recipe verbũ płis numetri ⁊ adiectiuũ ĩ plinumero ⁊ i diuerſitate ge neris. ⁊ h roõne ſigtionis. Unde Johᷣ. vij. Z Sed turba hęc queʒ nõ nouit legem.ma⸗ — ledicti ſunt. MGMU Turbella.lę.i.turbatio.⁊ ðꝛ a turba. Inðd Aug. de ciui. dei. Oẽm motũ coꝛdis ⁊ ſa⸗ lũ.oẽſq; turbellas fluitare aſſerit.⁊ ꝓ. bel. Turbidus.da.dũ.ðꝛ q̃i terbidꝰ.i.t᷑ra comi xtus.ſ.fece.⁊ ðꝛa turbo.bas. Turbo. binis.m.g.pe.coꝛ.gti.ðꝛ aterra qdð antiq dicebãt. turben. binis. Etẽ turbo vel turben. vertigo volubilitatis vẽtoꝛuzʒ dict' a terra. qꝛ qͥtiẽs talis ventꝰ cõſurgit. terrã in circũitu mittit. Iñ turbineus.,hgen· neũ.i.turbinoſus.ſa.ſũ. Turbulentꝰ.ta.tũ.⁊ turbulẽs.tis.i.turbi⸗ dus. nõ lucid'. Sʒ turbidũ de nata. Lur⸗ bulentũ vo ſit ex accidenti. Iñ turbulente yel turbulent᷑ adu. Et hęc turbulẽtia. tię. CTurdela.lę.ꝗqdã auis.q̃ſi maioꝛ turdꝰ.⁊ dꝛ aturdus.cuiꝰ turdelę ſtercꝰ viſcũ genera⸗ re dꝛ. m hug. ”WZDM Turdus. di. ꝗdã auis.⁊ a tardꝰ eo ꝙ tar- de volet. vel qꝛ tarde ſe referat.ſ.in fine an tumni. Iñ turdinꝰ.na.nũ.penł.ꝓð. i. aliq;tulũ turgidus. Turgiolũ.li.n.g.ðꝛ vas interiꝰgroſſũ ⁊ tur gidum. ⁊ coꝛeso. Turgoꝛ. goꝛis.m.g.i.tumoꝛ.turgiditas. LTurma.mę.f.g.ſocietas hoim. ⁊ ꝓpꝛie tri⸗ ginta. ſ. ala. Sʒ ala tinet triginta milites Curma triginta pedites. Iñ turmatim ad uer.ſicut a turba turbatim. NN Turmella. lę. dimi. i. pua turma. Turmula. lę. dimi. idẽ ⁊ coꝛ mm. Turonis.ciuitas ẽ.⁊ coꝛ.pe.ſiẽ ligonis. Turpiloquꝰ.qua.quũ.pe.coꝛ.i.turpia lo⸗ quens. Iñ h turpiloquiuʒ.quij.turpislo cutio. XTurpilucrus.cra.crũ.i.turpiter lucrũ faci⸗ enrns. Iñ h̊ turpilucruʒ.cri.turpis acqᷣſitio lucri.⁊ coꝛ.lu.naturaliter. — Turpis. pis..t.⁊ h pe.i.ifoꝛmiſ.⁊ ðꝛ a toꝛ nis.i. macula defoꝛmitoas. peo. pes. eo ꝙ toꝛpeat. Iñ turpitudo. di Tutamen.minis.i.tutamẽ ſed coꝛ.pe.gti. Turris.ris.f.g.ðꝛ a teres.retis.qð ẽ longũ ⁊rotundũ.Et turres dicũt᷑.qſi teretes.q longe ſint ⁊ recte ⁊ ꝓcul rotũde vident᷑ li⸗ cet qũq; ſint quadratę vel latę vel dicunt a tueoꝛ.eris.qꝛ pſᷣbẽt defenſionẽ. Jñ turri⸗ tus.ta.tũ.i.turribꝰplenus.ad modũ turr diſpoſitꝰ.⁊ ꝓd.pe. Et turricła.lę.dimi.i. parua turris. Item turris gregis dicebat᷑ Hm ieronymũ.locus vbi Jacob greges ſuos pauit nomen loco inde relinquens. Curris vero cuſtoduʒ dicebatur vbi cuſto des poſiti erant ad cuſtodiendã ꝓuinciaꝝ Turtur.turis.a ſono vocis nomẽ habet ge nus auis ẽ. Iñ turturinꝰ.na.nũ.pe.ꝓ.Et declinat᷑ ̊ turtur turturis epiceni generis pe.gti coꝛ.⁊ ſub vno genere ⁊ ſub vno arti culo cõpꝛehẽdit aĩalia vtriuſq; ſexꝰ. NPõt O dici Alba aquila.⁊ vnꝰ turtur.tã ꝓ ma⸗ eq; ꝓfemina. Curturi dicunt᷑ paſtoꝛes q̊ fiſtulis canunt. Tus.turis.vide.S.in thus aſpirato. Luſcia.ſcię.ꝗdã ꝑs italię.a frequẽtia turis ⁊ ſacroꝝ dicta.Eadẽ ⁊ tirrhenia a Tirrhe no fratre Lydi. Iñ tuſcꝰ.ca.cũ.gẽtile. Tuſſis.ſis.f.g.eſt cõmotio pulmonis expi rans cũ ſonitu.⁊ ðꝛ a tundo.dis.qꝛ tũdit pectus. Vel ðꝛ a ton.i.ab altitudine.qꝛ a fundo pectoꝛis veniat. ₰ tũ. ꝓd.pe.nti. LTutela.lę.f.g.i.defenſio.⁊ ðꝛ a tueoꝛ.eris. Et ẽ tutela in liberũ caput alicuiꝰ qͥ ꝓpter etatẽ.nec ſe nec ſua defendere põt.Tutela 2 dabat᷑ liberis.patronꝰ.ſeruis. Tutela ſᷣm Aco.in ſũ.ẽ vis ⁊ ptãs in capi⸗ te libero.ad tuendũ eũ qͥ ꝓpt᷑ etatẽ ſuã ſpõ te ſe tueri neqᷣt.a iure ciuili data ac ꝑmiſſa vt Inſti. de tute · · ẽ aũt. Vis aũt dico de facto.⁊ ptãs de iure.vt talis ſit tutoꝛ q̊ͥ ꝓ⸗ pꝛia imbecilitate nõ impediat᷑.neca iuriſ⸗ dictione repellat᷑.quales ſunt pupillꝰ.fu⸗ rioſus.⁊ qͥ ppetuo moꝛbo laboꝛãt Illi ꝓ⸗ pter imbecilitatem coꝛꝑis vel animi tuto⸗ res eẽ nõ pñt.Sʒ femine ꝗᷓ qᷓ;uis ſciant res adminiſtrare pupillares.⁊ ad id expedien dum vires habeant.tñ a iure inſtitutionũ nõ admittunt᷑. Lutela teſtamẽtaria.ẽ qñ pat᷑ dat filio tuto rem in teſtamento. Tutela datiua ẽ.qñ vnꝰ datus ẽ tutoꝛ filio m teſtamento. ⁊ vnus ex tantibꝰ oſangui⸗ neis idoneis ad tutelã iudex ex officio ſuo dat tutoꝛem. Tutela legitima ẽ.quę defert᷑ a lege ᷣm m Tutoꝛ fiduciari nullus datus FE. . Tutoꝛ ẽ qͥ pupillũ vel pupillã moꝛte patris vel emancipatione ſui iuris factũ vlł factã tuet᷑. Biffert ãt a curatoꝛe.qꝛ tutoꝛ dat᷑ im puberi. curatoꝛ vo puberi. vładulto.ſ.fu⸗ rioſo. pdigo.ſurdo.muto.⁊ ſiłibꝰ.qrebus ſuis pᷣeſſe nõ pnt. Itẽ tutoꝛ qñq; dat᷑ a iu⸗ dice. qñq; a teſtatoꝛe. Dat᷑ em a teſtatoꝛe ⁊pfirmat᷑ decreto iudicis vel pᷣſidis Etiã dat᷑ inuito.ſed curatoꝛ nõ niſi volenti.pꝛeę terq; ad litenm. 2.6 ̊ᷓ pupilli emãcipati cui pater qͥ eũ emãcipauit tutoꝛ erat legitimꝰ. eo patre moꝛtuo tutelã accipit.cũ moꝛt tẽ⸗ poꝛe erat in patris ptãte. utoꝛ legitimẽ qͥ lege ſcipiẽte pupilli nãci ſcit᷑ tutelã.q̃les ſũt ꝓximi agnati ⁊ cogna⸗ ti. Regularit᷑ em traditũ ẽ m leges vt ad quẽ ſpectat emolimentũ hereditatis alicu ius pupilli.ad eundẽ ꝑtineat ⁊ onus tute⸗ le eiꝰ. niſi foꝛte ſit mulier qͥ bñ vocat᷑ ad hę reditatẽ moꝛientis.nõ tñ ad tutelã ſuꝑſti qꝛ tutrix eſſe nõ pyylt. Cutoꝛ onerari ẽ.qᷓ dat᷑ pupillo vt ipᷣm de⸗ fendata vexationibꝰ alioꝛũ.vel dat᷑ noui⸗ tatis grã. vt alios tutoꝛes inſtruat.c.vene rabilẽ. de elec. in glo. ſuꝑ vbo aduocatis. Ael honoꝛariꝰ ðꝛ.datꝰ cã honoꝛis.nõ ad⸗ miniſtrationis.⁊ tales nõ habẽt onꝰ.vt re ges. pncipes. comites. barones.qᷣb⸗ dimit tunt᷑ filij ca honoꝛis. ideo illoꝝ tutela va⸗ cationẽ nõ pᷣſtat. Inſti. de excuſa.tu.vł cu ra. S· Itẽ tria onera. D Tutoꝛ teſtamẽtariꝰ ðꝛ qͥ ex teſtamẽto datur tutoꝛ filio a patre pupilli.ſ.qͥ actu in teſta⸗ mento noĩat᷑ ⁊ aſſignat. Tutoꝛ ſuſpectus ſᷣm Agoi ſum. C. eo.ti.ðꝛ ille qͥ moꝛibꝰ talis ẽ vt ſuſpectus ſit.nõ em facultas ⁊ pauꝑtas.fraudulentia. vel cal⸗ lida ↄuerſatio in rebꝰ pupillaribꝰſuſpectũ tutoꝛẽ cõmendãt vel cõ mittant. W ante 1 ZAcca. cę.f. g.i.bos.⁊ ðꝛa vacillo las.quaſi vacilla ⁊ debilis reſpe ctu tauri. VUel vacca ðꝛa bos.qſi boacca ſiẽ a leo leena.et a dꝛaco. dꝛacena. Iñ vaccinꝰ.na.nũ.Et h̊ vaccariꝰ rij.⁊ hęc vaccaria. rię. cuſtos vaccarũ. Et heęc vacca.quędã ciuitas hiſpanię.ab abũ dantia vaccarum ita dicta. Vacca etiã di citur quędam ciuitas in india. Iñ vacceꝰ. cea. cei. ⁊ B ⁊ hec vaccenſis.⁊ ſe. Et ſcri bitur ꝑ gẽminũ.c.vacca et ab eo derlug. Aaaccella. le. ⁊ uaccula.lę.ãbo di.i.pua vac id ẽ. retoꝛſio ꝓpꝛie labioꝝ obtoꝛſio ẽ quaʒ Vacantia bona.dicũt᷑ ea bona ꝗ diñim (ca. facimꝰ cũ aliquẽ deridemꝰ. In valgio.gis nõ hñt.vel ꝗᷓ fiſco vel dñio alicui applicãt Qõð ↄtingit multis modis.Qñq; ſiqͥs inte ſratus decedit.vel qͥ teſtari nõ põt.uł faci at ꝓpt᷑ qdð heres ſu ei ſuccedere nõ põt.uł etia vbi alias de ↄſuetudine bona alicuiuſ di⸗ applicant᷑ naʒ tunc dicuntur vacare Waccinia.nię.herba purpurei coloꝛis. Uacuna.nę.f.g.dea ẽ vacatiõis ⁊ ocij. Añ Oꝛatiꝰ.Heęc tibi dictabã poſt vanum pul⸗ cre vacune. ZM Dadiũ.dij.⁊ ̊ vadimoniũ.nij in eodẽ ſen⸗ ſu.ſ.pignꝰ ułfideiuſſio. adulũ.li.dimi.i.puũ vadũ. — Vadũ.di.n.g.ẽ locꝰ bꝛeuis ⁊ hũilis in aq̊. ⁊ðꝛ a vado.dis.eo ꝙ ꝑ ipᷣm poſſit uadi.i. deambulari pedibꝰ. In vadoſus.ſa.ſum. Et coꝛ.va.vadũ. Vn Quidiꝰepi.Ad va⸗ da menãdri.ↄcinit albꝰ oloꝛ. Vafer.ſfra.frũ.i.callidꝰ⁊ ingenioſus vᷣſipel lis.młtifoꝛmis.⁊ ðꝛ a valde.⁊ afer.quaſi valde afer.i.valde callidꝰ. Nã afri ualde ſolẽt doloſi eſſe ⁊ fraudulẽti. Ael cõponi᷑ vafer a variꝰ⁊ ferẽs.q̃ſi varia ferẽs.ſic hõ cauł. q loquit᷑ varijs modis. Aagabundꝰ. ẽ qͥ nõ hʒ domiciliũ.ſʒ hodie h c.cras alibi.l.iiij ·S·ptoꝛ.ff.de dã.ĩfec. Sʒ q̃ſi vagabundꝰ.ẽ qͥ hʒ domiciliũ.ſed raro moꝛat᷑ in eo.⁊ vagat᷑ hincinne. Nagedaber hebꝛaice.rithmꝰ gręce.nũerus latine. Eſt liber nũeri. AUñ Hiero.in pꝛolo go regũ.Quartꝰ inqͥt vagedaber quẽ nu⸗ meri vocamꝰ.⁊ acuit᷑ in fine. Vagetra hebꝛaice.ðꝛ tertiꝰliber Moyſi.ſ. . Leuiticꝰ. Vñ dicit Hieronymꝰ in ꝓlogo regũ.Tertiꝰ vagetra.i.Leuiticꝰ. . 2 AVagina. nę.f.g.theca gladij.dicta q̃ſ bagi na. qꝛ in ea bagina mucro uł gladiꝰbaiulat Iñ h̊ vaginariꝰ.rij.qͥ faẽ uaginas.Et ꝓd. ——- tidũ vagina diripit enſem. „ pe.vagina. Uñ Ouidiꝰmeta. NPendẽti ni Aagitꝰ.tus.clamoꝛ infantiũ.⁊ ðꝛ a uagio. AVagius. gia. giũ.qꝗ genub' iüctis ambulat Uagulus.la.lũ.dimi.i.aliqtulũ vagꝰ.⁊ ðꝛ a vagus. Itẽ vagula.lę.di.ðꝛ iuuẽca.quę vagat᷑ ꝑ campũ.Et h̊ vagulꝰ.li.anulꝰ.qꝛ vYagat᷑ in digito.⁊ coꝛ.gu. agus.ga.gũ.i.erraticꝰ.diſcurrss. Nalẽtulꝰ.la.lũ.di.i.aliqᷓ;tulũ valens. Valetro.tronis.m.g.i.gluto.⁊ ðꝛa valeo. les. p cõtrariũ.qꝛ parũ valet.vel quia ua⸗ let multũ in leccacitate.⁊ ꝓd. pe.gti. Valgia. gię.f. g. ðꝛ a voluo.vis.q̃ſi voluia. R i. retoꝛquere. l Valid.da.dũ.i.foꝛtl.potẽs.robuſtus. Et cõꝑat᷑. Iñ valide.dius.ſime.adü.Et ſepe pꝓferunt᷑ ꝑ ſyncopã. valdus.dioꝛ.ſimꝰ. ꝓ validꝰ ⁊ validioꝛ.⁊ valde ꝓ valide.⁊ val⸗ dius ꝓ validius. Itẽ a validꝰ ðꝛ hęc vali⸗ ditas.tatl.⁊ ꝑ cõpoſitionẽ IJnualidus.da dü.i. debil. fragil. nõ valid;. In hecinua⸗ liditas. tatl. Et hęc inualitudo. dinis.i.de bilitas. imbecillitas. infirmitas. Et coꝛ. ö⸗ mam valic'. Uñ Lucanꝰ in. vj. Adduciti ualide robur facundia cauſę. UValitudo.dinis.fe.g.i.foꝛtitudo.Et nõ qꝙ valitudo inuenit᷑ ꝓ infirmitate.⁊ ẽ tractuʒ ab illo funebꝛi vale.qꝗð dicebat᷑ moꝛtuis ð q̊ vide in valeo.les. Vñ qͥdã dicũt valetu⸗ doꝑ.e.Iñ valitudinariꝰ.ria.riũ.⁊ valetu dinariꝰ.ria.riũ.qͥ ſepe infirmat᷑.vel qͥ ſepe ꝑticipat valitudine.Et G̊ valetudinariũ. vel valitudinariũ.rij.domꝰ in q̊ curantur eggꝛoti. Et licʒ cã dr̃ie dici poſſet.in vtraq; tñ ſiãtiõe ðꝛ cõpetent᷑ valitudo.ꝑ.i.Et nõ ꝙ. i. añ tudo bꝛeuiat᷑.vt foꝛtitudo.pᷣter va litudo.q̃ſi valetudo. allis.lis.f. g. & a vallo.las.eo q vallata ſit montibus. Iñ valloſus.ſa.ſũ.Et hic et hec valleſtrl.⁊ h; ſtre.Et ꝑ ↄpoſitionẽ.hęc cõuallis.lis.i.magna vallis. Ał valles di cunt᷑ vbicũq; ſunt humilia loca cãpoꝛuʒ ? depꝛeſſa q̃ſi vulſa.inc ⁊ ↄualles depᷣſſa loca terrarũ inter motes.Et nõ ꝙ inuenii vallis ſalinarũ.qꝛ ibi erãt putei ſalis. Vallus.li.imn.g.i.palꝰ.⁊ ðꝛa validꝰ. q̃ſi val lidꝰ In h̊ vallũ.li.cõcatenatura ꝗᷓ fit de pa lis ſuꝑ aggerẽ. Ael vallũ ẽ ipᷣe agger.ſ.id qð mole terrę erigit᷑ vt cuſtodia ptendat᷑. Et ẽ vallũ int᷑ murũ ⁊ foſſam.⁊ ðꝛ a vallis i.palis.quibus vallis munit᷑. Ande qui⸗ dam. Vinetis vallus.ſed vallum cõuenit Valoꝛ.loꝛis.m.g.i.potẽtia.ſanitas.vigoꝛ. Valua.uę.f.g.i.oſtiũ.⁊ ðꝛ a voluo.uis.Et vt diẽ Hugl. Naluę ꝓpꝛie ſunt ꝗ reuoluũ⸗ tur intus.⁊ ſunt duplices ⁊ replicabiles. Nanga.gę.f.g.qðdã genꝰfoſſoꝛij.⁊ ðꝛ a va gus qꝛ vagãdo fodit. . Vanidicꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.i.vana dicẽs. Vanidus.da.dũ.i.vanꝰ.Et cõponit᷑ euani dus. da. du. i. valde vanidꝰ. VUñ Ouidiuſ in.v.meta. Nectoꝛa ꝗᷓ in tenues abeũt eua nida riuos. Vaniloquꝰ.qua.quũ. H vaniloquiũ.quij.⁊ coꝛ.lo. i. vana loquẽs. Inð ——. ———– =— Vannꝰ.ni.inſtrm̃ ẽ de vimine factũ ĩmodũ ſcuti cribꝛũ.ſ.⁊ẽ ge.f.pᷣm a“ßsñQmã. Vanus.na.nũ.i.inanis.falſus.vacuꝰ.irri⸗ tus.venereꝰ.⁊ ðꝛ a venꝰ.quia venerei ci pue ſolent eẽ vani. IJñ hęc vanitas.tatis. Napidus.da.dũ.i.inſipiẽs ſine ſapoꝛe. Jñ hęc vapiditas.tatis.i.iſipiditas.⁊ coꝛ.va Vapoꝛ.poꝛis.m.g.i.caloꝛ.fumꝰ.⁊ dr a vau⸗ Nappa.pg.f.p.ðꝛ vile vinũ.qð de fece expᷣ mitur. vel exinanitio cũ aꝗ. ⁊ fere nulliuſ ſapoꝛis. vñ ⁊ vappa ſepe dꝛ iſipiditas. Et voppa ðꝛ ardelio.ꝓdigꝰ.ſuꝑfluꝰ.ſtultꝰ.le uis.qͥ inſipide ⁊ indiſcrete diſꝑgit res ſu- as ⁊ nulliꝰ ꝓbitatis ẽ.Et nõ ꝙ vappa ꝓd. a.añ.p.ſʒ vapidꝰ eã coꝛ.vñ credimꝰ ꝙ ſit dicendũ vappa ꝑ duplex. p. ⁊ ſic poſitiõe Pꝓgducit᷑ bᷣmã. Varica.cę f.g.⁊ hęc varix.cis.dꝛ vena int᷑ coxanea.ꝗᷓ ſi lędat᷑.vel itinere vel ꝑcuſſiõe reddit hoiĩem curuũ ⁊ inflatũ.⁊ ex leſione facit poplices ⁊ coxas turgeſcere. IJIn vari coſus.ſa.ſum.i.curuus. VAVarius.ria. riũ.ðꝛ a via.qᷓi viari⸗.i.nõ vni us vię.ſʒ incertę ⁊ mixtę ſnię.⁊ diuerſus. Iñ hec varietas.tatis. Varus.ra.rũ.i.curuꝰ.⁊ ꝓdu.va. Aaſallagiũ.vim ſpe.in ti de feu.idẽ ẽ quod homagiũ.qð em in francia ðꝛ homagiũ in italia vocat᷑ yaſallagiũ. Vaſallus ſᷣm Hoſti.ẽ ille qͥ tenet᷑ ſeruitium facere dño occaſione feudi. Itẽ vaſallꝰ eſt feudatariꝰ.Et ſᷣm vulgare ꝓuincialiũ no⸗ biles feudatarij vaſalli dicunt᷑. lebeius vo hõ mediꝰ nuncupat᷑ ſᷣm ſpe.Et vaſallꝰ nõ põt vendere feudũ ſine volũtate domi⸗ ni.Et dũ vendit.debet rogare dñũm ſuum ꝙ ab eo recipiat.⁊ alterũ emptoꝛẽ inueſti⸗ et qð ſi dĩñs denegat.⁊ cũ exoꝛare non põt det emptoꝛi alia bona ęqualẽtia tali feudo iniuſte vendito.de h̊ in.c.ꝗ in eccłiarũ.de cõſti.⁊ in vſi.feu.ꝑ totũ. ðꝛ a vado.dis.qꝛ dato vade licet ab ire et vadere.⁊ coꝛ.a.añ.d.ſʒ vado.dis.ꝓd.pꝛi mã.Vñ qͥdã. Obſide ſine vade poſito puſ ad tua vcde. „ ”D Aas.vaſis.n.g.⁊ẽ heteroclitũ nomẽ decli natione.qꝛ in ſingulari nũero ẽ tertię decli nationis.ſʒ in płi eſt ſcðę. Añ. Vas vaſis ternę dicas. ſʒ vaſa ſcðeę. Et dicunt᷑ vaſa. —- q̃ſi veſca.a veſcoꝛ ſcerl.ſiue a veſcendo.qꝛ eſcę in eis ponunX᷑. Vas fictile.ðꝛ vaſ fictũ ex tᷣra qð cito frãgit᷑ Vaſa belli. dicunt arma. Vñ. Bic belli va QAaſculũ.li.dimi.i.ꝑuũ vas. ſa ꝗᷓ bellũ poſtulat arma. Vala irę.ſunt omes pctõꝛes.vt.xxiij.q.iiij Nabuchodonoſo. Aaſa papyria.dicunt᷑ q̃ de papyro ſunt fa⸗ cta. vide.S.in papyrus. Vaſa paſtoꝛis appellat gloſa Zacharię.xi peram.⁊ baculũ.fiſtulã.⁊ ſibilũ v. Naſco.conis. .g.⁊ vacceꝰ.cea.ceũ.dicun tur a vacca. Et fſũt vaſcones ⁊ vaccei qui: daʒz ppli dicti a vacca ciuitate hiſpanię. iu xta pireniũ montẽ.a qᷓ habuerũt pᷣncipiuʒ vel quã olim poſſederũt. Et dicunt᷑ vaſco nes.q̃ſi vaccones.c.mutata in.s.Inð hęc vaſconia. nię.regio eoꝝ.Et hinc vaſconi⸗ (nia.niũ. Naſcus.ca.cũ.i.vanꝰnugatoꝛiꝰ. ANaſtus. ſta.ſtũ.i.magnꝰ ingens. ꝓfundus incultꝰ. amplus. deſertꝰ. ſolitariꝰ. In hec vaſtitas.tatl.⁊ hęc vaſtitudo.dinis.i.maa gnitudo. amplitudo. detuʒ. ſolitudo. Sʒ . vaſtitas ꝓpꝛie coꝛꝑis vaſtitudo.ſolitudo Vates.tis..g.i.ſacerdos.qũñq; ðꝛ poeta. qñq; ꝓph̊a diuinꝰ. Et dicebant᷑ vates po ete.a vieo.vies.qð ẽ ligare.eo ꝙ metra li⸗ garent pedibꝰ⁊ ſyllabis.⁊ vᷣba modis con necterent. Aates aũt dicebant᷑ ſacerdotei 2 diuini. a vi mẽtis. vel a vigeo. des. q;ꝛ fu tura videbãt.⁊ ꝓdu.va. Uñ Ouidius de reme. Marce tuũ vatem ſceleris damnare cupido. Quidã dicũt ꝙ vates ð? a vas vja ſis.⁊ theos q̃ſi vas dei.vel vas diuinum. vñ ſacerdos ðꝛ vates qꝛ ↄtinet deũ ꝑ ſan⸗ ctimoniã. Itẽ diuini ⁊ ꝓphete dicunf va⸗ tes.qꝛ ↄtinere vident᷑ deũ per futuroꝛum pꝛeſcientiam. Naticanꝰ.na.nũ.i.ꝓpheticꝰ.et tũc coꝛ.pe. Itẽ inuenit᷑ vaticanꝰ.ni. ꝓ qͥdã mõte vbi nutritꝰ Z fuiſſe. Jupit᷑.⁊ ꝓducit ca. Aaticiniũ.nij.i.diuinatio ꝓphetatio. Naticinꝰ.ni.m.g.deus paganoꝛ. AHaticinꝰ.na.nũ.i.ꝓpheticꝰ.⁊ ð a vates. . BVati Nas.vadis.m.g.i.obſes.vel fideiuſſoꝛ. et dic. ca.cũ.pe.coꝛ.i.ꝓpheti Vbaldini ſunt hoĩes certi.⁊ ſignant᷑ clerici vel canonici trę vel eccłię alicuiꝰ de qbꝰ in .l.j.C. de col.illi.vbi ðꝛ ꝙ collegiũ vbaldi noꝛũ.nõ põt ↄſtituere ſyndicũ. Aber. beris.n.g.i.mãma.⁊ habet᷑ totuʒ in ſingulari ⁊ in płi. Et dicunt᷑ vbera. quaſi vuera qꝛ vuida ſunt ⁊ humoꝛe lactis imo dum vuarum plena.Et ꝓdu.v. Vñ Oui- dius de arte in bᷣmo lib. Fertilioꝛ ſeges eſt alienis ſꝑ in agris. Nicinũq; pec ndi: bFb 2 C dinatoꝛ – Aecoꝛs.coꝛdis.oĩs.ge Iſſi vę hñs in coꝛde. Jñ hęc vęcoꝛdia. di. iil. amentia. alienatio mẽtis. Et vęcoꝛditer adũ. Inuenit᷑ etiã h̊ ⁊ hęc vecoꝛdis.dis.⁊ vber habet. Et in Cantl.v: elioꝛa ſunt vbera tua vino. Iñ h̊ vber.berl.i.abũdan tia.fertilitas.Et h ⁊ hęc vber.berl.ↄ.g.de linatiõe.ſʒ oĩis ↄſtructiõe.Et deſinit abla tiuus in.e.tm̃.licet ꝑ autoꝛitatẽ inueniat᷑ i i. Et põt poni cuʒ maſculino ⁊ feminino et neu. generibꝰſat ꝓpꝛie.ſiẽ ⁊ diueſ.⁊ pauꝑ ſz nõ in oĩ ſua terminatioe.qꝛ q̃litas actiua deſinentis in em. ⁊ foꝛma plis in es. nullo modo pñt neutro generi adaptari.vñ ni⸗ hile. Habeo vberẽ pecꝰ. vel vberes peco⸗ ra. VUñ. Rem vel res neutrũ fugiunt.ſʒ ce tera ſumunt. Et ẽ idem vber. ꝙ abundaãs. IVnñ Luc.xij. oiĩis cuiuſdã diuit vberes fruct ager attulit. Iñ vbere.⁊ vberit᷑ ad⸗ uer.i.abundant᷑.copioſe.Et hęc vbertas. tatis.i.abundantia copioſitas. Et vbero⸗ ſus.ſa.ſũ.i.abundans.Iñ hęc vberoſitas tatis. Itẽ ab vber ðꝛ vbertus.ta.tũ.i.fru⸗ ctuoſus abundans. Iñ vbertim aduer.i. affluenter abunle. Abertuoſus.ſa.ſũ.i.fertilis.vbᷣtate plenꝰ?. 758 ab vberto. tas. Uñ Joſephꝰ. Bũ pla cuiſſet Iſaac vt iret in gyptuʒ vbtuoſam valde ꝓuinciã. Põt etia deriuari ab vber Adus.da.dũ.i.madidꝰ.aliq;tulũ humidꝰ. ge.i.demens.furioſus Vectatoꝛiũ.rij. ðꝛ inſtrin qͥ aliquid (5 de. poꝛtat᷑. ⁊ : a vecto.tas. Necticulariꝰ.ria.rium.i.vectes faciens.vł ad vectes ꝑtinẽs. Vecticulariꝰ etiã ðꝛ ra pinoſus. ſicut dicimꝰ aliquẽ vecticulariaʒ Vitã agere.qͥ furto ⁊ rapinis intendit. dum vectis. VMB. Vectoꝛ.tori.m.g.ẽ poꝛtitoꝛ qͥ vehit.Et ve⸗ —— ctoꝛes ſunt nõ ſolũ qui vehunt. ſʒ etiã qui vehunt᷑ in naui.ſᷣm Aco. in ſũ.C. e.ti. .ff. ad.l.rhodi.de iac. Itẽ vectoꝛes pnñt dici ſi ue habeant merces ſiue nõ.dũ in oꝑas ſu⸗ as mgẽro nauis exhibeãt ad nauigadũ. Et ſunt qnq; noia ꝗpᷣſtant actũ ⁊ paſſionem. Vñ.hoſpes celotypꝰ ↄuiua vectoꝛ alũnꝰ Actũ ſiue pati ſub eodẽ noie ſiẽsnt. Vectura.rę.f.g.i.naulũ.ſ.pciũ qð dat᷑ pꝛo poꝛtatura. In vectuariꝰ.ria. riu. qͥ dat ali q̃d ad vecturã. vel qͥ poꝛtat aliqd ꝓ vectu⸗ ra.vel ad vecturã ꝑtinss. . 2 Vegetus.ta.tu.i. foꝛtis.adultꝰ. viuidꝰ. vi· lidus. firmꝰ. agilis. vigilãs. integer. incoꝛ⸗ ruptus. ⁊ a vigeo.ges. Aeha. he.f. g.ẽ qdã genꝰcarri. Uehemes. tis. oĩs g.i. furioſus.⁊ ðꝛ a ve.?ꝰ mens.q̃ſi ve hñs in mẽte. Ael ðꝛa ve qð ẽ ſine.⁊ mens mẽtis.q̃ſ ſine mẽte. Aelꝰꝛ a veho.his.⁊ mẽs.q̃ſi qͥ vehit᷑ a mẽte. Iteʒ vehemẽs qñq; ðꝛ: foꝛtis.vñ dicimꝰ aliquẽ habere vehementẽ cãm.cũ habeat foꝛtio⸗ rem. Iñ vehement᷑ aduù. Et hec vehemen tia.tię.i.aĩ demẽtia. Ał põt dici vehemes q̃ſi ve adimẽs.i.auferẽs ve.i.malũ vel do loꝛem a mẽte.⁊ ẽ etymoł.⁊ coꝛ.he UWehiculũ.li.n.g. ðꝛ oẽ genꝰ currus.⁊ qͥcqͥd ytile ẽ ad poꝛtandũ.vt currus.nauis.vel iumẽtũ qdðcũq; qð poꝛtare pooxx Velabꝛũ.bꝛi.n.g.ẽ vas in quo oleü ↄtundi tur.vel in qͥ frumẽtũ purgat᷑. Itẽ velabꝛũ ðꝛ qð velis tranſit᷑. AUł locꝰ romę.ita dictꝰ vbi obſonia vẽdebant᷑. Ael illud qͥ paſtil⸗ li vł hmõi cibaria velant᷑. AUnñ Oꝛati.Cũ ſcurris fartoꝛ cũ velabꝛo oẽ macellũ. Inð yelaber. bꝛi. vẽditoꝛ minutarũ rerũ come.l- Aecticulus.li.dimi.i.puus vecttis. ſtibiliũ in tali loco.vel qͥ eas velat. Vectigal.galis.n.g.pe.ꝓdu.tã nti qᷓ; gtii. Aelariũ.vide infra in veeiil. tributũ. Sʒ vectigal ð ilð tributũ quod Welamen. inis.n. g.i.indumentũ.palliũ. v vehit᷑ ab illo q dat ad domũ recipiẽt. S coopꝑtoꝛiũ lecti. ”MM tributũ.qð dat᷑ nücijs recipiẽtis miſſis ad VWelamen oculoꝛũ.exponit multis modis. recipiendũ. Ael vectigal ẽ tributũ de re? Beñ. xx. In hiſtoꝛijs ſic ðꝛ. loc erit tibi i vectis. vel ꝑ mare velꝑ terraʒ. Iñ h̊ ⁊ hec velamen oculoꝝ.i.in memoꝛiã vecũdię ꝙ Vectigalis. ⁊ H le. tributariꝰ q̃ ſoluit vecti⸗ in mendatio dep̃hẽſa es. AUñ ſubdit expo Aal. vel q dat poꝛtat ad curiã dñi.vel ꝑti nendo. Et ideo qcũq; ꝑrexeris. memento rens ad vectigal. tttee dephenſam. vel elegas eſt deriſio . Hoc Vectis.tis.m.g.ð ꝛillð ferrũ qð infirmatu⸗ erit in velamen oculoꝝ. i. Pparationẽ fune ra oſtij vehit huc ⁊ illuc cauſa ſerãdi vł re ris.quod magnis expẽſis ſolebat fieri ma⸗ ſerãdi. Uñ ꝓphᷣa. Nectes ferreos ↄfregit xime a iudęis.vel ad pepla emenda. vtte⸗ Et facit actus płis hos vectes vel vectis. gas faciem ne ameris. ecunia etia ðꝛ ve Ittẽ vectis appellat᷑ diabol⸗ metaphoꝛiceę lamen oculoꝛũ. Unde Ecd xx. Encenia ⁊ AIVñ Eſa.xx vij. Serpentẽ vectẽ ⁊c qꝛ du dona exceęcant oculos iudicũ.i.velãt ꝑ cöo⸗ rus eſt. foꝛtis.rigidꝰ. ⁊ iflexibilis ad mo⸗ cupiſcentias. Andreas autem exponit ſic ”MB virũ tuũ vocaſti frẽm.ſicut ſolẽt pudibun de mulieres.ſʒ h.i.hęc vꝛbanitas loquen⸗ di. facta ẽ tibi in velamẽ verecundię.⁊ ſine periculo põt eẽ ad eos qͥ tecũ ſunt.q ſciunt ꝙ vxoꝛ eiꝰ ſis.ſʒ nõ ad alios.⁊ ne h̊ pꝛeęſu⸗ mas alijs ſimulare.⁊ qͥcũq; ꝑꝛexeri memẽ⸗ to ꝙ iã ſis in B dephenſa. Veles.litis.m.g.Et dicunt᷑ velites pe.coꝛ. expediti milites vel pedites leui armatura qͥ quõdã apud romanos ſᷣlia incipiebant. Et dicunt᷑ a volando q̃ſi volites vela ve⸗ locitate. vel a velum ꝓptr celeritatẽ. Jñ h ⁊ hęc velitarl.⁊ h re.Et velitariꝰ.ria.riũ. Velifer.ra.rũ.pe.coꝛ.i.vela ferens. Veliuolus.la.lũ.qð velis volat.vt nauis. yel ꝑ qð velis volat᷑.in mare.⁊ coꝛ.vo. Uellus.velleris.n.g.ðꝛ ipᷣm coꝛiũ ouis vel grietis cũ pilis.⁊ ðꝛa vello.lis.qꝛ olimla⸗ ne vellerent᷑.⁊ nõ tondebant᷑. Et ipſa etiã „lana floccus lanę ðꝛ vellus.⁊ coꝛ le. Uelleroſus.ſa.ſũ.i.vellere plenꝰ. Aelox. cis.o.g.i.celer. Inð hęc velocitas. tatl.⁊ ẽ ꝓpꝛie velocitas pedũ ⁊ coꝛpoꝛũ vł etiã veloꝛũ.ſʒ celeritas animoꝛũ. Velũ.li.n.g.ðꝛa volo.las.qꝛ q̃ſi ala volan⸗ tis extẽdit᷑.⁊ nauẽ volare facit. Vñ vola⸗ re ⁊ nare recipꝛoca ſunt.i.recipꝛoce vnuʒ ponit᷑ ꝓ alio.qꝛ nauis videt᷑ hr̃e alas in re mis ⁊ velis.⁊ auis videt᷑ hre qſi remos et vela in alis. Itẽ inuenit᷑ ̊ velũ.li.ꝓ eo qð ponit᷑ ſuꝑ capita monachaꝝ. Itẽ velũ eti⸗ am reꝑit᷑ ꝓ illo qð in ecclia vel in templis. vel etiã alijs domibus extendit᷑.⁊ tunc ðꝛ a velo.las.qꝛ obiectu ſuo interioꝛa domo⸗ rum velet.Et ꝓdu.pᷣmã velũ ⁊ velis plis nũeri.caſus ablatiui.ſʒ velis vbũ.coꝛ.ve. Vñ. Si tranſire velis maris vndas vtere velis. Itẽ a velũ ðꝛ h̊ ⁊ hęc velaris.⁊ hoc re.Et velariꝰ.ria.riũ.i.ad velũ ꝑtinẽs.Et B velare.ris.Et h̊ velariũ.rij.i.velũ.vłlo cus velo vmbꝛatus. Vñ ⁊ ſic dicebat᷑ qui dam locꝰ in theatro.ad quẽ recipiebantur pueri poſt ludos.qꝛ veluʒ añ penderet vt eẽt ſecret. VUñ Juuenalis.Et regina ⁊ pu eros inde ad velaria raptos. Uena.neę.f.g.ðꝛa venio.nis.qꝛ ꝑ eam ſan⸗ guis venit ad coꝛ. Vel ðꝛ vena a via quaſi viena.qꝛ ẽ via ſanguinis. Vñ diẽ Iſidoꝛꝰ Aenę dicte ſunt.eo ꝙ vięſint natatis ſan⸗ guinis.ſiue riui ꝑ coꝛpꝰ oẽ diuiſi.qᷣbꝰ vni⸗ uerſa mẽbꝛa irrigant᷑. Iñ venoſus.ſa.ſuʒ. .i.venis plenus.Et aliqũ ponit᷑ ꝓturpis. qꝛĩ macilẽto vena turpit᷑ apparet.Et ꝓd. ve. vena.ſʒ venis verbũ coꝛ.ve. VUñ. Dic puer vñ venis q ꝑgis turgide venis. Venabulũ.li.n.g.ðꝛ a venoꝛ.narl.qꝛ vena⸗ tui ſit habile.vłqꝛ veniẽteʒ apꝛũ excipiat. UVenabilis.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.ad venandũ ha⸗ bile vel plauſibile.⁊ ðꝛa venoꝛ.naris. Venalis.lis. ↄ.t.⁊ ̊ le res ꝗ vendit᷑ vł ven ditioni exponit᷑. AVUñ Oꝛatiꝰ in.ij.lib.epi. Laudat venales qͥ vult excludere merces. Aenaticꝰ.ca.cũ.ðꝛ ꝓpꝛie canis qͥ iſequit᷑ fe ras.vel etiã ðꝛ carmẽ ſiue clamoꝛ. Venatoꝛiũ.rij.i.ferramentũ.vł ðꝛ loc' ve⸗ VWenatoꝛ.toꝛis.m.g.qͥ beſtias venat᷑ (nãdi. vyel inſequit᷑. Inuenit᷑ etiã ꝓ deceptoꝛe. Venatio.onis.vel venat.tui.actꝰ venandi Et eſt triplex.ſ.oppꝛeſſiua.arenaria.⁊ ſal tuoſa. Oppꝛeſſiua ẽ hoim. de q̊ ðdꝛ. Ceępit Nemroth eẽ robuſtus venatoꝛ coꝛã dñno. id ẽ extinctoꝛ ⁊ oppꝛeſſoꝛ.Et ſic venatoꝛ ẽ hoim exactoꝛ ⁊ oppꝛeſſoꝛ.qͥ aliquẽ vena⸗ tu oppꝛimit. Arenaria ẽ ꝗᷓ fit in arena vt cũ q̃s locat oꝑpas ſuas vt pugnet in arena cũ aliqᷓ beſtia dentata. ãc qͥ exercet.peccat grauiter.niſi eã exerceat grã viriũ exꝑien⸗ darü. vt. ff. depoſtu. li. ·. Itẽ ſenat. ⁊. iij q.vij.tria.v.infames circa pn.Saltuoſa ẽ fit in ſiluis ⁊ ſaltibꝰ ad capiẽdas feras.⁊ heęc ẽ licdciaas. MU Venditio.ẽ rerũ cõmutatio atq; contractꝰ x cõuenientia veniẽs.q̃ſi venũdatio. enefex.cis.ↄ.g.i.miſcẽs vel faciẽs vene⸗ num. Et ꝓd.ne.ſʒ coꝛ.vi. Inuenit᷑ etiã ve neficus.ca.cũ.in eodẽ ſenſu. Uñ ꝓpheta. Et venefſici. Ael ᷣm aliã lr̃am. Et venefic incantãtis ſapient. Iñ h̊ venefſiciũ.cij.tale maleſiciũ.⁊ ꝓducũt pᷣdicta.e.ante.. Veneſicina.nę.f.g.ðꝛ locꝰ vbi veneſicia e ercent᷑.⁊ ꝓdu.ci. Sàð?MMMh Venenatꝰ.ta.tũ.⁊ venerariꝰ.ria.riũ.qͥ faẽ venenum. Venenatum..ẽ in qͥ mixtum ẽ venenũ. vt potio. Aenenoſũ.ẽ in qͥ natũ ẽ vt hba ᷣpẽs. Venenaria młier ꝗᷓ facẽ vene- Wenenũ.ni.n.g.ðꝛ a vena.eo 7 p ve (num nas eat. HNõ em nocere põt niſiſanguinem tetigerit. Oẽ aũt venenũ frigiduʒ ẽ ⁊ ideo aĩa ꝗqignea ⁊ in ſanguine eſt.fugit venenũ Et ðꝛ venenũ.q̃ſi venas necãs.⁊ ẽ etymo. Iñ venenoſus.ſa.ſũ.i.veneno plenus. Veneripeta.tę.pe.coꝛ. ↄ.g.i.luxurioſus vł luxurioſa. ⁊ ꝛa venus ⁊ peto.q̃i venerem Weneriꝰ.ria.riũ.⁊ etiã ꝑ.e.venereꝰ(petens 7 rea.reũ.inuenit᷑.i.luxurioſus. AWenetus. fuit q̃dã rex qͥ ↄdidit ciuitatẽ m ex noie ſuo venetiã appellauit.Et põt de⸗ clinari venetia.tię.vel hę venetię.aru Iñ venetus.ta.tũ.patriũ pe.coꝛk. Venia.nię idẽ eſt qð indulgentia ſi ſcedat pctm.Si vo nõ pſceſſit ꝑctm.idẽ ẽ qð licẽ⸗ tia.vñ Oꝛa. Scimꝰ⁊ hãc veniã petimuſq; damuſq; viciſſim. Itẽ Eccl.xxv. Nec des mlieri neqᷓ; veniã ꝓdeũdi.i.licẽtiã vel li⸗ libertate dantis . Venialis.lis. .t.⁊ h̊ le.ðꝛa venia. Itẽ ve⸗ nialit᷑ adu.Et hęc venialitas.tatl.qð faci. le ꝓmeret᷑ venia. Et nota ꝙ veniale ðʒ tri pꝓliciter.ſ.veniale ex genere.vt vbũ ocioſũ Weniale ex cã.vt qð ex iſirmitate vł ignoꝛã tia gerit.qð excuſationẽ qndã hʒ. Nenia le ex euẽtu.ſic culpã pſᷣcedentẽ moꝛtalẽ con feſſio ſequẽs venialẽ facit.vt dicit Amb . qꝛ relinquit᷑ reat' tpalis pęne. Venialia.lię.f.g.maris ef fluctuatio ꝗᷓ ad li tus venit. Un Aarro. Aenialia ẽ vnda ꝗᷓ ad litus venit.Salaria ꝗᷓ ad litꝰ redit. AUeniola. lę.dimi.i.pua venia. UVenter.tris.ðꝛ a ventꝰ.qꝛ vẽtum concipit Quid ſit vent.⁊ in qͥ differat ab aluo ⁊ vte ro. vide.S. in aluus. UWentilabꝛũ.bꝛi.n.g.ðꝛ pala ventilandi.Et coꝛ.pe.naturali᷑. Añ ¶ atth. iij. Cuiꝰ vẽY tilabꝛũ in manu ſua ⁊c̃. AUentoſus.ſa.ſũ.i.vento plenꝰ.vel vẽto in flatus.vel inſtabilis.vel vboſus.vł vanę laudis.⁊ głię cupidꝰ.⁊ ðꝛa ventꝰ.Et ven⸗ tuoſus.ſa.ſũ.in eodẽ ſenſu. In hęc vento ſitas vel ventuoſitas.tatis. UVentoſa.ſę.qðdã vas ꝓ minuendo ſangui nem aptunm. 2ð Ventrale.lis.n.g.i.faſcia vel ligatura ven tris vel cingulũ circa ventrẽ.vł cona ſicut lumbare circa lũbos.⁊ renale circa renes. adꝛa venter.Et h̊ ⁊ hec veneralis.⁊ h le. Ventriculus.li.dimi.i.ꝑuꝰ venter. tre vel ꝑ ventrẽ loquit᷑. 2 trem. ⁊ ꝓdu.tri. Ventricoſus.ſa.ſũ.⁊ ventroſus.ſa.ſuʒ.ma gnũ ⁊ groſſum hñs ventrẽ.vel groſſus. Vent.ti.ſᷣm Iſidoꝝ.xiij.etymo.ẽ aer com motꝰ⁊ foꝛtiter agitatꝰ.⁊ ðꝛ a venio.nis.eo ꝙ violent ſit.⁊ violent᷑ veniat. Nõ em̃ ſo lum arboꝛes.ſʒ etiã cęlũ ⁊ terrã mariaq; cõo turbat. De ventis vide.S.in africꝰ. Iteʒ a ventꝰ.ventulꝰ.li.i.puꝰ ventꝰ. Venüũ.nomen indecli.o.g.i.venalis. Item venũ ẽ ſupinũ huiꝰvbi veneo.nis.vt Fru mentũ mittit᷑ venũ.i.ad vendendum.⁊ ſic venũ ẽ figure decõpoſitę.ſʒ ĩ pᷣma accepti⸗ one eſt igurę ſimplicis. Itẽ inuenit᷑ h̊ͥ ve⸗ Neno ꝛ empto viui. Venũdipirus.piri.m.g.⁊ hęc venũdipira. rę.q velꝗ vendit pira.⁊ coꝛ.pi. num . ni. i. venale vel venditio. AUñ Amb. neqᷓ; Pdei tia vel li⸗ Aenus. neris. f. g. dea amoꝛis vel pulcritu bertatẽ.⁊ ðꝛ a venio.nis.qꝛ venia venit a dinis.vel ipſa pulcritudo.⁊ ſic ðꝛa vena. id ẽ.a ſanguine.qꝛ ſanguinis pulcritudinẽ creat ⁊ amoꝛc.⁊ coꝛ.pe.Signiſicatiões hꝰ nois ven in h̊ vu ↄtinent᷑. Oiua planeta decoꝛ.fert᷑ venꝰ eſſe libido. Venuſtus.ſta.ſtũ.i.pulcer.decẽs.⁊ ðꝛ a ve nus. Jñ hec venuſtas.ſtatis.Et venuſtu⸗ lus. la. lũ.i.aliq;tulum venuſtꝰ.pᷣm Hhugl. NPap̃. vo dicit. Venuſtus.i.ſapiẽs.oꝛna⸗ tus.modeſtus.facetꝰ.foꝛmoſus. AVepiſcus.ſci.de geminis filis vno aboꝛto alter qͥ legitime natꝰ fuerit vocaX7. D Vepꝛecula.lę.dimi.a vepꝛes.remota.s.et adita cula.ſicut dicit riſtianꝰ in.iij. Uepꝛes.pꝛis.vel hęc vepꝛis.pꝛis.ſilit᷑ inue nit᷑.ðꝛ ſpina.Et dicunt᷑ ſpinę vepꝛes qua⸗ ſi vi pꝛẽdẽtes.vũñ a vis.⁊ pꝛendo.dis.dici tur cõponi.vel ẽ etymo. Vñ qͥdã.Dt hinc vepꝛes.qꝛ pꝛẽdat vellera veſtes. Ver ve⸗ ris.ðꝛ quarta ꝑs anni.⁊ ðꝛ a vireo.res.qꝛ yiret. vel qꝛ recedẽte hyeme tellus veſtit᷑. vbł viret herbis.⁊ erũpit in floꝛes. Et ꝓd. penł. Uñ Ouidide arte. Vere pᷣus taceãt volucres eſtate cicaeaael. UWeractcta.ctũ.i.vere actꝰ.i.vᷣno tꝑe aratꝰ Aeraculꝰ. la. li.i.aliq;tulũ verax. Veratrũ.tri.n.g.i.elleboꝛũ.⁊ ðꝛa vires.eo Y vires habeat.⁊ ꝓd.pᷣmã.ſʒ pe.naturali UVerax. cis.o.g.i.ſincerꝰ.ſimplex. (ter coꝛ. qfꝗfrequẽter ⁊ ſepe dicit verũ. Iñ hec vera citas.tatis.Et ẽ verax in dictl.ſʒ verꝰin fa ctis.ꝓpꝛie loquẽdo. Geerbale nomẽ ẽ illud qð a verbo deſcẽdit Ventriloquus.qua.quũ.pe.coꝛ.qͥ de ven inge honoꝛ ᷣm Pꝛiſtianũ. Ventrina neę.ðꝛ beſtia ꝗᷓ fert onus circa vẽ⸗ yt a coloꝛo.inde coloꝛ.reiecta.o.⁊ honoꝛo Verbena.nę.pe.ꝓd.ꝗdã herba conſecrata veneri. ⁊ ð vbena.q̃ſi venerl vena. UWerberaculũ.li.i.flagellũ.⁊ ðꝛa vbero. Verber. beris. n. g.i.ꝑcuſſio. vel flagellum vyel impetꝰ particę libꝛillę. vel ipᷣa libꝛilla. ⁊ð a vbero.ras. Iñ vᷣberoſus.ſa.ſũ.i.fla gelloſus.vel cupidꝰ vel ipetuoſus vel inci ſus. Itẽa vbero.ras.ðꝛ h ⁊ hęc vᷣberalis. 2 B le. ̊ aptꝰ ẽ ad vberandũ. Verbero.ronis.m.g.qͥ aliũ vᷣberat.vel qui dign ẽ verberari. Verbigena.nę.pe.coꝛ.i.genitꝰ de vᷣbis. VWerbulũ li. dimi.i.ꝑuũ vbũ.vel vile vbũ. Verbũ.bi.n.g.i.Fᷣmo.⁊ ðꝛ a vbero.ras.qꝛ in eius pꝛolatione verberatur aer. vt ibi — KNS *— ☛ ☛ Verba mea auribꝰ ꝑcipe dñe. Itẽ qdẽ ꝑſ⸗ oꝛationis ꝑ excellentiã ðꝛ vbũ.qꝛ frequen tius in eius platione aer verberat᷑ qᷓ; i ꝓla tione alterius ꝑtis. Itẽ verbũ ponit᷑ ꝓ de ceptiõe. Añ Guidi. Verba dat ois amaſ Itẽ verbũ.i.dei filius.vt Verbũ caro fa- ctum ẽ. Unde gręciſmꝰ. Hoc nomẽ verbũ deſigt q̃ttuoꝛ iſta. Deceptio ꝑs ẽ ⁊ filiꝰ at⸗ q; loquela. Iñ verboſus.ſa.ſũ.i.garrulꝰ. nugax. In hec verboſitas.tatis. Verculum..li.pe.coꝛ.dimi.i.puũ ver. Verecundꝰ.da.dũ.qͥ verũ etiã factum eru⸗ beſcit.⁊ ðꝛa vereoꝛ.rerl. Inde verecũdia. die. Et hinc verecũdoſus.ſa.ſũ. Veredus.di.m.g.i.equꝰ trabẽs rhedã. Iñ hic veredarius.rij.i.auriga.Et veredariꝰ ðꝛ nunciꝰ.qꝛ vehit nũciũ. Vñ lheſter.viij Et epłe miſſęꝑ veredarios qͥ ꝑ oẽs ꝓuin⸗ cias diicurrẽtes. ⁊c.Et veredꝰ etiã vᷣm qͥſ⸗ dam dðꝛ auriga.Et inde veredariꝰ.ria.riũ. ad veredũ vel ad veredariũ ꝑtinẽs.Et ꝓ⸗ du. pe. veredus. Vñ qͥdã.Eſt veredꝰequꝰ vectãs rhedã ſiue curru. Verendus.da.dũ.i.timendꝰ.vel erubeſcẽ⸗ dus. Iñ verenda dicunt᷑ genitalia viroꝛũ vel feminarũ ꝓpter verecundiã. Veretrũ.tri.n.g.pe.coꝛ.ðꝛ a vir.qꝛ viri eſft tm̃.vel qꝛ ex eo virus emittit᷑.qꝛ virus ðꝛ ꝓpꝛie humoꝛ fluens a natura viri.Ideʒ et genitalia a gignẽdo ⁊ pudẽda pꝛo verecũ⸗ dia ⁊ inhoneſtate.qꝛ nõ habẽt ſpẽm deco⸗ ris.ſicut ⁊ alia mẽbꝛaꝗᷓ ſunt in ꝓAmptu. Virgilia.lię.f.g.ſtella vel ſignũ qð ðꝛ pleia des. Et dicunt᷑ pleiades virgilię eo ꝙ ve⸗ re.oꝛiant᷑.⁊ feruent.⁊ ſplendeant. MWiridicus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.vera dicẽs. VNeritas.tatis.f.g.ẽ ꝑ quã manent imutata ꝗ̃ ſunt.vel fuerũt.vel futura ſunt.vel ꝗͥ di cunt᷑.velꝗᷓ dicta ſunt vel ꝗ dicent᷑. Itẽnõ⸗ ꝙ ẽ veritas increata.de q̃ᷓ dicit chꝛiſtus in euãgelio Johãnis. Ego ſum via vitas et vita. Itẽ ẽ veritas creata quęẽ triplex.ſcʒ veritãs vitę doctrinę.⁊ iuſticię.Et de hac triplici veritate intelligit᷑ qð dicit Grego⸗ rius in Ecech. Si de veritate ſcandalũ ſu⸗ mit᷑ vtilius ꝑmittit᷑ naſci ſcandalũ qᷓ; ꝙ ve ritas relinãt᷑.Et ðꝛ vitas.qͥſi xꝓa entitas. ⁊ẽ etymo.Et vt diẽ Anſelmꝰ. Neritas eſt rectitudo ſola mẽte ꝑceptibił.Scðm vero Augl.vitas ẽ q̃ oñdit᷑ id qð ẽ.Et veꝝ ẽ id qð ẽ. Itẽ vitas ẽ adęqtio rei ⁊ intellectus. eritus.ta.tũ.i.verecũdatꝰ.timens.⁊ ðꝛa vereoꝛ.Et facit actũs plis veritos.taſ.ta. Et hec veritas tatis.declinat᷑ ſubſtãtiue. ⁊tunc deſcẽdita verus.Et coꝛ.pe. veritꝰ. Zitas ſiue ſit adiectiuũ.ſiue ſubſtantiuũ Anñ Job. xxxij. Verirꝰ ſũ indicare vob ſci entiâ meã. Inuenit᷑ etiã irreueritꝰ. AUermiculat“. ta. tũ. i.diſtinctꝰ.⁊ variatus. ⁊ẽtractuʒ a vermiculis.qͥ rondentes ligna aratiunculas ibi faciũt varias ⁊ diſtinctal ⁊ q̃ſi in modũ lineę circũducũt.Sic ⁊ auri fabꝛi faciũt ptractiones varias in metall. Vñ Canti.j.Murenulas aureas faciemꝰ tibi vmiculatas argento. glo.i. diſtincaaas ⁊ variatas.Alia tranſlatio habet.Siłitu⸗ dines aurifabꝛi faciemꝰ tibi cũ diſtinctiõi⸗ bus argenti ⁊c̃. Ael a vermiculo coloꝛe ðꝛ vermiculatꝰ.qꝛ coloꝛ ille tincturã variat ⁊ ab alijs diſtinguit. Itẽ vermiculat poteſt dici vermiculis exaraattt. Vermiculus.li.di.i.puus vᷣmis.ſᷣm qð po nit᷑.ij. Reg. xxiij.ibi. Dauid aũt ſedẽs in cathedra ſapientiſſimꝰ pᷣnceps int᷑ tres ipᷣe ẽ q̃ſi tenerrimꝰ ligni vermicułꝰ.vbi dic ma giſter i hiſtoꝛijs. Comꝑat᷑ aũt Hauid ver miculo ligni qͥ teredo vel terebella ðꝛ. qui mollis durũ lignũ ꝑfoꝛat. vñ dũ tangitur nil mollius illo.dũ vero tangit nihil duriꝰ Sic Bauid in pꝛeſſuris ⁊ domi ⁊ circa ſub iectos manſuetioꝛ fuit cęteris in thꝛono.⁊ ↄtra hoſtes nullus eo acutioꝛ. Et cõmẽda tur h̊ Bauid in tribꝰ.ſ.in ſapiẽtia ⁊ humi⸗ litate ⁊ foꝛtitudine. Itẽ vermiculus dicit᷑ rubeus coloꝛ. Nã gręci coccũ.nos rubeuʒ ſiue vermiculũ dicimꝰ. Eſt vo vᷣmicubtin ctura ex ſilueſtribꝰfrondibꝰ in ꝗ lana tingi tur ꝗᷓ vermiculũ appellat Iteʒz diẽ Pap. Vermiculũ tinctura ad ſiłitudinẽ vᷣmis. UVermis.mis.m.g.ẽ aĩial qð plerũq; de car⸗ ne velligno. vel de quacũq; re terrena ſine vllo ↄcubitu gignit᷑.licet qñq; de ouis na ſcat᷑ vt ſcoꝛpio. Et ſunt vermes aut terrę. vt ſcoꝛpio.aut aquę vt ſanguiſuga.aut ae ris. vt aranea. aut frondiũ. vt eruca. autli gnoꝛũ.vt teredo.aut veſtimentoꝛum.vt ti nea.aut carniũ.vt emigrareus.lumbꝛicus aſcarię.coſti.pediculłꝰ.pulices.lẽdes.tar⸗ mus.catimus.vꝛia.cimex.Et ðꝛ vermisa verrẽdo.qꝛ nõ vt ſerpẽs aꝑtis paſſibꝰ.ſed ſquamarũ vicibꝰ repit.qꝛ nõ ẽ illi ſpinę ri⸗ goꝛ.ſʒ indirectũ coꝛpuſculi ſui ꝑtes gdatizʒ poꝛrigẽdo ↄtractas ↄtrahendo poꝛrectas motũ explicat.ſicq; agitatꝰ verrẽdo ꝓlabi tur. Vel ðꝛ vmis.qͥſi vnis.qꝛ i vere exeat. Verna.nę.famulus pulcer ſeruiẽs.⁊ dicit a vno.nas.qꝛ vernat in domo milituʒ ſeu diuitũ pulcritudine veſtii. Etpinenus r 86BB 4. — le. æ B 2 hęc vernacula.lę. dinli. ⁊2 H Pnacu lus.li.⁊ hęc vnacula.lę.i.famulꝰ vel famu la. ⁊ ꝓpꝛie in domo natus vel nata. vel nu tritus vel nutrita m Hugl. Uñ Beñ.xiiij pꝛ.qꝙ Abꝛaã nũerauit expeditos vᷣnaclos ſuos trecẽtos decẽocto. Itẽ vᷣna.eſt ſeruꝰ dimi.i.puus ſernu-. Aernus.na.nũ.ad ver ptinẽs. vel clarus. ſplendidꝰ. delectabilis. vt Nernꝰ dies ver nũ tꝑs. Vñ Eccl.l. In diebꝰ vnis. Iñ het ex ancilla in domo natus. IJñ vernaculus hbec vnalis.⁊ B le.in eodẽ ſenſu. ⁊ ꝓd.na. Veroſitas.tatis.f.g.i.vitas.⁊ ðꝛa veroſꝰ. Verpus.pi.ðꝛ tertiꝰ digitꝰ.qͥ alias ðꝛ medi us vel impudicꝰ. Et ſic ðꝛ a verrẽdo podi⸗ cem. Mercuſſit em̃ deꝰ iudęos in poſterio⸗ ra.⁊ oppꝛobꝛiũ ſempit᷑nũ dedit illis. Naʒ ſingulis annis in crucifixione dñi emittũt ſanguinẽ ꝑ poſterioꝛa.quẽ cũ medio digi⸗ to reponẽdo verrũt eo digito podicẽ.⁊ in⸗ de dictus ẽ verpus ãſi verrẽs podicẽ vnð adhuc ille digitꝰ in oppꝛobꝛiũ oſtendit᷑ iu⸗ Deis.quẽ ſi alicui iudęo oñderis.minuſ vt fert te diliget. Hinc Juuenał. Mediũq; oñderet vnguẽ. Hoc faciebat Bemetrius foꝛtunę.ſ.ſtendebat ei mediũ digitũ in op pꝛobꝛiũ ſic fit iudeis.ꝑ h̊ eãẽ ↄtemptibilem tur ꝓ iudęo. Uñ Juuenał. Queęſitum ad fontẽ ſolos deducẽ vpos.gloſanduʒ.i.iu⸗ Verres.ris.m.g.ðꝛ poꝛcus cũ teſti⸗(deęos. culis.⁊ ðꝛ a vires.eo ꝙ magnas vires ha⸗ beat. Iñ verrinꝰ.na.nũ.pe.ꝓd. Itẽ vres ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã viri. Iñ ſiliter verri⸗ nus. na.nũ.Et hę verrinę.naꝝ.qͥdaʒ liber gquẽ Cicero fecit ↄtra Nerrem. — WVerriculũ. li. ð illud cũ qͥ domꝰpurgat᷑ vel qdᷣdã genus retis.vel nauis piſcatoꝛia. Verruca. cę.f.g. ðꝛ poſtula carnẽ ſuꝑ exce⸗ dens.ꝗᷓ etiã poꝛrum ðꝛ.Et ponit᷑ qñq; ꝓqͥ dam vehiculo. Iñ verrucoſus.ſa.ſũ.id ẽ. Vrud plenꝰ.tuberoſus.vłineq̃lis.incõpt⸗ Verlil.lis.2.t. H le. pe. coꝛ.i. faciład vtẽðö Verſipell.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.aſtutꝰ.ſubdolus malicioſus. deceptoꝛ.⁊ ðꝛ a vto.tis.⁊ pel⸗ lis.qꝛ in diuerſis vultũ ⁊ mentẽ vertit. vł qꝛ dũ diuerſis decipit mõis ĩ varias pelleſ ſe traſũtit. Vñ ꝓůᷣ.xiiij. Et pfert mẽdacia Aerſus.ſus.ſui.actꝰ vłpaſſio vtẽ vſipelł. di. Nel vᷣſus qͥ 2ſtat ex oꝛationibꝰ vſq; ad diſtinctionẽ.⁊ ipa diſtinctio.Et vſus qͥ cõ ſtat ex pedibꝰ. Itẽ vſus iuenit᷑ ꝓꝑ oꝛdine. Vñ.iij. Regl.vij. Septena vᷣſuũ retiacla. Itẽ vᷣſus.ſa.ſũ.ponit᷑ ſepe ꝓ adu.q̃litatis vel loci.⁊ ↄſtruit᷑ cũ actõ.vt vᷣſũ vel vſus ciuitatẽ.vel illũ.Sʒ potiꝰ ẽ ſpoſitio qñ re⸗ git caſũ ᷣm Donatũ.⁊ ðꝛ a vto.tis. Item vVſus.ſa.ſũ.põt deſcendere a vgo.gis.eta Vro. rl.⁊ tũc ſapit ſigtiões ſᷣdictoꝝ vboꝝ. UVerſutus.ta.tũ.pe.pd.i.aſtutꝰ.ↄtoꝛtſub dolus. deceptoꝛ. ⁊ a vto.tis.qꝛ eiꝰ mẽs in qlibet actu ad qualibet fraudẽ vᷣtit᷑. Iñ hec vſutia. tię.i.aſtutia. toꝛta ſnia deceptõ AVertebꝛa.bꝛę.ðꝛ a verto.tis.Et ſũt vtebꝛe ſũmę oſſiũ ꝑtes nodis groſſioꝛibꝰ ↄgloba⸗ tę.ſ.ipᷣe iũcturęoſſiũ.qꝛ ad inflectionẽ mẽ⸗ bꝛoꝛuʒ vᷣtunt᷑. vñ ſepe cardo ðꝛ vtebꝛa.qꝛ vertit᷑.⁊ coꝛ.te. AVWertex. ticis.f. g. ea e capitis. capilli col 9 ligunt.⁊ ad quẽ cęlaries vᷣtit᷑.ſ.poſtrema vel ſũma.Et nõ ꝙ vertex ſępe accipit᷑ pꝛo vtigo qð antiqͥ dicebãt voꝛtex ⁊ voꝛtigo. VVñ Sap̃.xiij. Lignũ curuũ ⁊ voꝛticibus plenũ. Itẽ vertex aliqñ ponit᷑ ꝓ toto capi te. coꝛ.pe.gti. Vertibulũ.li.pe.coꝛ.idẽ ẽ qð vᷣtebꝛa.velil⸗ lud inſtrm cũ qͥ carbones vertunt᷑ ifoꝛna⸗ ce. æ 2 a verto. tis. Verticoſus.ſa.ſũ.i.ſuꝑbꝰ. vel cuiꝰ capillii vertice cõgirant᷑. 21 as e 2 VWertigo.ginis.i.globꝰ.ↄuolutio. ↄgiratio eſſe oñdens.Et hinc etiã ẽ ꝙ verpꝰ inueni qñ fit in tra a vẽto.⁊ in capite a moꝛbo.Iñ yertigineꝰ.nea.neũ.Et vᷣtiginoſus.ſa.ſũ. qͥ vtiginẽ capitis patit᷑. Et inuenit᷑ aliquã do vertex ꝓ vertigine. Itẽ antiqͥ dicebant voꝛtex ⁊ voꝛtigo vᷣʒ ugl. Iſið.aãt.iiij.ety mol.dic̃. Vertigo ẽ q̃tienſcũq; ventꝰſurgit ⁊ terrã in circũitu mittit.ſic ⁊ in vertice ho minis arterię ⁊ venę ventoſitatẽ ex reſolu⸗ ta humectatiõe gignunt.⁊ in oculis giruʒ faciũt.vñ ⁊ nũcupata ẽ. ðèð ℳ☛ Vertuünus.ni.m.g.ðꝛ de' mercatoꝛũ a ver⸗ tendis mercibꝰ. Et ponit᷑ ſepe ꝓ foꝛo. AUñ Pꝛatiꝰ vertũnũ ianũq; liber ſpectare viide ris. Itẽ vᷣtũnꝰ ðꝛ deꝰ pᷣncipioꝝ vel anni.vł Ddiei. vel alteriꝰ rei.⁊ ðꝛ ſic a tendis annis vel dieb vel alijs rebꝰ. Et ſępe ponit᷑ pꝛo ipſo anno vel die. Veru.n.g.indecli.in ſingulari.ſʒ in płi hęc verua.hoꝝ veruũ.his ⁊ ab his veribꝰirre gularit᷑ ſiẽ coꝛnibꝰ.ſʒ ſᷣm cõem vſũ faẽ̃ ve⸗ rubꝰ.Et ẽ veru inſtrm̃ ferreũ vel ligneum à carnes afſan. NAeruex.cis.m.g.i.aries.⁊ ðꝛ a vires.eo ouibꝰ cęteris ſu foꝛtioꝛ. Vel ðꝛ ſic.eo ꝙ ſit vir.i.maſculus.vel qꝛ vermẽ habeat in ca pite qᷣ eũ arietate facit. Iñ veruecinus.na nũ. Et ꝓd.pe.gti. veruex. Vñ in Auroꝛa Victima verueceſiqtur quę dat᷑ arę. ---- aun Verus.ra.rũ.i.nõ ſalſus.certꝰ.equꝰ.iuſtꝰ. Et ꝓd.pᷣmaã. VUñ ꝛoſꝑ. Arta ẽ via vere ducit ad atria vuęg. Verꝰamoꝛ chꝛiſti. ve ra eſt cuſtodia leis. Uerutus.ta.tũ.pe.ꝓd.i.veru armatꝰ.Itẽ B verut.ti.ðꝛ qðᷣda gen pili. Iñ verutul⸗ li.di.Et verutatꝰ.ta.tũ.i. veruto armat. Veſanꝰ.na.nũ.qͥ ẽ ſine ſanitate animi ſic vę coꝛs ſine coꝛde.vt.ff. de.v. ſig.l.male. In Yeſania.nię.i.inſania.⁊ ꝓd.ſa. Veſculentus.ta.tũ.i.delitijs ⁊ veſc plen?. ⁊dꝛa veſcus. Iñ hec veſculentia.tię.i.de litiarũ ſiue veſcoꝝ copia. UVeſcus.ſca.ſcũ.i.comeſtibilis.vel ad veſcẽ dum habilis. veſcibilis.⁊ ðꝛa veſcoꝛ. vel veſcꝰ.ſca.ſcũ.i.ðlitioſus.gracił. Iñ veſcu lus.la.lũ.di. Nel veſca cõponit᷑ a ve qð ẽ ſine.⁊ eſca.inde veſca.ꝗlibet ꝑua comeſti⸗ bilia q̃ſi nõ eſca.vel äaſi velut eſca vel ꝑua UAeſica.cę.f.g.q̃i vas aꝗᷓ ðꝛ qðdã inteceſca. ſtinũ vbi colligit vꝛina. ſiẽ in v ẽtre cibus. AVñ diẽ Iſidoꝛꝰ. Aeſica dicta qſi vas aꝗ. qꝛ ſicut vas aq.ita de renibꝰvꝛina collecta cõplet᷑.⁊ humoꝛe diſtendit᷑.cuiꝰ vſus ĩ vo lucribꝰ nõ habet᷑. Itẽ veſica ðꝛ eleuatio et iflatio cutl.ꝗᷓ ſiłit᷑ plena ẽ aqͥſi hũoꝛiſ. AUnð Eroð.x.Erunt in iumẽtis ⁊ hoibꝰ vlcera ⁊ veſicęturgentes.Et ꝓd.pe.AUñ Oꝛatiꝰ + ca pepedit. in pᷣmo vᷣmo. Nã diſploſa ſonat q;tuʒ veſi⸗ Aeſicula.lę. dimi.i. ꝑua veſica. Itẽ veſicu⸗ la ðꝛ illa tenuis pellicula.veſicę foꝛmã ha⸗ bens ꝗ̊ ẽ in gutture auis.in q̃ cibaria ↄgre gant᷑.De q̃ Leuitl.j. Veſiculã vo guttur! Veſpa.pę.aial ẽ exiguũ (⁊ plumas ꝓijciet. ⁊ volatile aculeis venenoſũ.qð ex aſinoꝛũ carnibꝰ putridis nalci ðꝛ. ⁊ ꝛ a vi ⁊ peto. tis.vel paro.ras.eo ꝙ vi petat.vł vim pa ret.Eſt g̊ aial volatile valde violentũ. Jñ hB; veſpariũ.rij.nic;' veſparũ. Aeſpelio.onis.m.g.ðꝛſepulcroꝛũ violatoꝛ ſcʒ qͥ moꝛtuos expoliat.⁊ ðꝛ a veſtis ⁊ ſpo⸗ lio.lis.vela violo.las.⁊ ſepulcrũ vł a ve⸗ ho.his.qꝛ violat ſepulcrũ.⁊ ſepulti veſteʒ Veſper.ris.n.g.⁊ h̊ veſperꝰ.ri.⁊ ve ( vehit ſper. ri.⁊ hec veſpugo.ginis.noĩa ſũt vniꝰ ⁊ eiuſdẽ ſtelleꝗᷓ in nocte pꝰ ſolẽ apparet.et in mane añ ſolẽ. Vñ in mane ðꝛ lucifer. vł phoſphoꝛos. Et dicũt qdã ꝙ ̊ͥ nõ põt eſſe in eodẽ tge. ꝙ eadẽ ſtella in ſero ſequat᷑ ſo lem ⁊ in mane pcedat.ſʒ h̊ ↄtingit in diuer ſis tꝑibꝰ.Alij dicũt ꝙ mercuriꝰ ⁊ venꝰ cuz ſint ſatellites ſolis. qñq; ſunt ita diſpoſiti vt venꝰ pᷣcedat ſolẽ.⁊ mercuriꝰſequat᷑ vel ecõuerſo.⁊ tunc vna illarũ ſtellarũ.·ſ.illad ſequit᷑ ſeʒ videt᷑ in ſero poſt ſolẽ. illa vo ſcedit in mane videt᷑ an ſolẽ. Sed qꝛ ille dus ſtelle ſunt ↄſiles in ſplẽdoꝛe ⁊ q;titate. credit᷑ ꝙ eadẽ ſtella ſit ⁊ in ſero poſt ſolẽ et in mane añ ſolẽ. Altiꝰ aut philoſophatib placuit ꝙ vna ⁊ eadẽ ſtella ſit.ſ. vemꝰ qiſe ro ſeqᷣt᷑ ſolẽ.⁊ in mane pſcedit ſolẽ ⁊ĩ eodẽ tpe anni.ẽ vero altioꝛ ſole.cũ g̊ ↄtingit ꝙ inſimul veniunt ad occaſum. qꝛ venꝰ ẽ alti oꝛ. diutiꝰ videt᷑ in ſero qᷓ; ſol. Eadẽ rõne et citius videt᷑ in mane.qᷓ;uiſ ęque cito motu diſcurrant. Et ad hoc oſtendendũ ſatis fa miliare inducit᷑ exemplũ.Nã citiꝰ videmꝰ aſcendentia remota q; ꝓpinqua..⁊ diutiꝰ videmꝰ deſcendentia remota q́; ꝓpinqua q;uis ęquo ⁊ pari motu incedant.D g ve nus in ſero. heſperꝰ ⁊ veſperꝰ ⁊ veſp ⁊ ve⸗ ſperugo.ſʒ ĩ mane lucifer vel phoſphoꝛos VYeſpa.rę.f.g.idẽ ẽ qð heſꝑa.lſ.tꝑs et hoꝛa quęẽ inter diẽ ⁊ noctẽ.vel int᷑ noctẽ ⁊ dieʒ ⁊8ꝛz ab heſpa.ſbᷣtracta.h.⁊ loco illiꝰ.u.cõ⸗ ſonante poſita.Et nõ ꝙ gtũs huiꝰ nois.ſ. veſpe ponit᷑ aduerbialit᷑ ĩ euãgelio Mat⸗ thei. Veſpe aũt ſabbati.⁊ ſiꝗt in tꝑe.⁊ ad ipſum fit relatio ꝑ quę noĩaliter poſitũ qðᷣ ſequit᷑ ꝗ illuceſcit in pᷣma ſabbati. Siẽ ad B nomèẽ romõẽ poſitũ aduerbialit᷑ fit ↄſilis relatio.cũ ðꝛ. Iſte vadit romã quęẽ caput mũdi. fit relatio ad nomẽ infra poſitum. nõ ex eo ꝙ ponit᷑ aduerbialit᷑. ſz ex eo qE nomẽ ⁊ quãdã vim nois ibi retinet. Item veſt ⁊ veſperꝰ diuerſiclinia ſunt.Aliud em ſigt i ſinglari qᷓ in płi.Nã he veſpę. ra⸗ rũ.ſigt illud tꝑs in quo cantat᷑ illud officiũ lhi veſpꝑi.roꝝ.ipᷣm officiũ. ANeſpi ſiquideʒ cantant᷑ ſed veſpę pulſant᷑. AUñ. Ri.roꝛũ. cantãt.rę.rarũ.tympana pulſant. Quidã tñ nõ diſtinguunt inter veſpas ⁊ veſpos quãtũ ad officiũ. Itẽa veſꝑa vel veſperꝰ. ðꝛ hoc veſperũ.ri.obſcuritas quęſit ex in⸗ terpoſitiõe nubiũ inter nos ⁊ ſolẽ ⁊ lunam quacũq; hoꝛa diei vel noctis.⁊ h veſpe.et H̊ veſp.ris.qð ſigẽt hoꝛã q ſol incipit decdli⸗ nare ad occaſuʒz. ⁊ durat vſq; ad crepuſcu lum. Et veſpi dtũs inuenit᷑ poſitꝰ aduer. hoc veſpe indecli.ꝓ hoꝛa pulſandi.Etlʒ hec vocabula diſtincta ſint. tñ cõfundunt᷑ ſepe apud autoꝛes.⁊ ꝓ ſe inuicẽ poſita in⸗ ueniunkt.g UVeſpta. te. ꝛ dea illl' hoꝛe ẽ int diẽ no ctẽ. ⁊ ð: a veſpera. Iñ veſpertinus.na.nũ Et hec veſptina.nę.i.cęna in ſero in veſpa 2 ꝓducit pe. Item in gręciſino ſic 8 Eſt veſperta. dea. dicak ⁊ heſper aſtrũ. Aeſptilio.onis.epixeni.g.ðꝛ auiſ veſꝑe vo lans.auis lucifuga.muri ſilis.De hac aue dicit Baſiliꝰ in octaua omelia hexameron Veſptiliones nõ minꝰ quadrupedes ſũt qᷓ; pennate.q̃s etiã ſolas ex auibus oibꝰ den⸗ tes habere ↄſtat.⁊ catulos ꝓcreare ferun⸗ tur. i gere nõ plumis. ſʒ quadã mẽbꝛana pellicea vti v 6 Veſpetũ.ti.n.g.locꝰ vbi veſpę abundãt.et dꝛa veſpa.⁊ pdu. pen-. UVeſpecula.lę.dimi.i.ꝑua veſpa. UVeſta.ſtę.f.g.q̃dã dea paganoꝛũ.ſ.terra. ?ꝰ ðꝛ a veſtio.ſtis.eo ꝙ veſtiat᷑ herbis vel va rijs aljs rebus. Vel ðꝛa vi ⁊ ſtando eo . ſua vi ſtet. Iñ h̊ ⁊ hęc veſtalis ⁊ hoc le.Et yt ðꝛ. dee veſte vuiebãt vgines. AVeſtiariꝰ.rij.qͥ peſt veſtibꝰ.⁊ ðꝛ a veſtl. Et hz veſtiariũ.rij.locus vbi veſtes reponunt᷑ vel vbi induunt᷑. Et facit vtũs veſtiarię. us in.e.Si aũt ſit ꝓpꝛiũ nomẽ fac̃ vtm̃ in.i veſtiari. remota vs. UVeſtibulũ.li.pe.coꝛ.ẽ exterioꝛ ꝑs domꝰ ſiẽ ẽ poꝛticꝰ.⁊ ðꝛ a veſta dea.qꝛ ẽ veſtę deę cõ ſecratũ.vel qꝛ veſtibulũ pꝛius fuit factum in templo deę veſte. vł qꝛ in illa ꝑte templi ſolet eẽ imago eiꝰ.qſi veſte ſedibulũ.vel q̃i veſte ſtabulũ. AUel ðꝛa veſtio.ſtis.eo ꝙ ve ſtiat domũ. Ael ꝓpꝛie ſic ðꝛ poꝛticꝰ in qua veſtimur. AUel ð a ve.qð ẽ ſine.⁊ ſto.qua ſi ſine ſtatiõe.qꝛ introeũtes non ſtãat in illa ꝑte neq; moꝛant᷑ ſʒ tranſeunt in interioꝛeʒ ptem domus. Aeſtigiũ.gij.n.g.ðꝛ ſignũ pedis. pma plan ta expᷣſſum.dictũ ſic.eo ꝙ vię ſcurrentiuʒ veſtigijs veſtient᷑.i.agnoſcant᷑. Añ ⁊ ſepe veſtigiũ ðᷣꝛ ſignũ. Veſtimentũ.ti.n.g.ðꝛ oẽ illud qð induimꝰ Veſtis.ſtis.f.g.idem. Aeſtimẽta interpolata.dicunt᷑ veteres ve⸗ ſtes uerũ politę. Vetellꝰ.la.lũ.i.vetulꝰ.⁊ ðꝛ a vetꝰ. Aeteranꝰ.na.nũ.i.ſenex.detritꝰ.emeritus UVeterani ſunt milites emeriti.i.extra mili⸗ tiam ꝓpt᷑ ſua merita poſiti. C. de vetera.ĩ rub.Et in legenda ſancti Martini vbi ðꝛ q impatoꝛ ſcepit ꝙ veteranoꝛũ filij ſcien⸗ tijs militaribus implicarent᷑. VWeteratoꝛ.toꝛis.m.g.in malis inueniendiſ ⁊ ſtatuendis ꝑſeuerãs. ⁊ ðꝛa vetero.ras. eo ꝙ ſit multi veteris vſus in malicia inſ⸗ Diatoꝛ. callidus. e ℳ An. Veternũ.ni.n.g.ꝗᷓdã infirmitas ꝗ facit ho⸗ minẽ diu languere ⁊ pigrere. ⁊ iuuenẽ vi⸗ ſtiplica. cę. pe.coꝛ. młier ꝗᷓ veſtes plicat. deri ſenẽ.⁊ ðꝛ a vetus.Et ponit᷑ ſepe ꝓ pi gritia. Vel etiã ðꝛ ſicꝗlibet infirmitas m hñt veteres ex ↄſuetudine. ſiẽ ẽ obliuio g⸗ uitas.guttoſitas. AUñ Oꝛatiꝰ. Cur me fu⸗ neſto ꝓperãt arcere veterno. Iñ veternuſ na.nũ.⁊ veternoſus.ſa.ſũ.qͥ ialẽ moꝛbum patit᷑. annoſus.vetꝰ. Añ Augꝰ. in Johã⸗ ne in omeł.de nuptijs.Quid dicis ſerpenſ veternoſę. Itẽ Terentiꝰ in eunucho. Hic ẽ vietus.vetꝰ.veternoſus.ſenex.Et ſic di ſtingue. Aetꝰ ẽ cõuitij.q̃ſi ↄtẽptibilis. Ae ternoſus ex moꝛbo. Senex ętate.⁊ ẽ reue⸗ rentię. In gręciſmo aũt ðꝛ.Qð veteri pue rũ ſilem facit eẽ veternũ. Dicas qð patit᷑ dicat᷑ quiſq; veternus. . Aeteroſꝰ.ſa.ſũ.i.vetuſtꝰ vł vetuſtate plenꝰ Veteratus.ta.tũ.i.antiquꝰ. Vetitus.ta.tũ.i.pꝓhibitus.⁊ ðꝛa veto.tas. Et coꝛ.pe. Vñ Proſper.HNõ iuſt vetitis abſtinuiſſe ſat efſr. Vetulus.la.lũ.i.aliqᷓ;tulũ vetus. Vetus.teris.o.g.qð antiqui dicebãt veter ra.rũ.i.ſenex antiquus.⁊ ðꝛa veto.tas.qꝛ taliũ ẽ ꝓphibere a delictis. Et cõponit᷑ qᷓ;⸗ uetus.⁊ ꝑpuetꝰ.i.valde vetꝰ.⁊ coꝛ.ve. UVetuſtas.ſtatis.i.ſeniũ antiqᷣtas. Uñ Cu⸗ canus in.iiij.Huic eui veterl cuſtos famo⸗ Vetuſtus.ſta.ſtũ.i.antiquꝰ.⁊(ſa vetuſtas. cõpꝑpat᷑ vetuſtioꝛ.ſimꝰ. VUñ Job.xv.Mul to vetuſtioꝛ es qᷓ; pres tui.⁊ ðꝛ a vetuſ.Et cõponit᷑ quetuſtła ꝑuetuſtꝰ.i.valde vetu Vexillifer.ra.rũ.pe.coꝛ.i.ferẽs vexillũ(ſt VYexillü.li. ðꝛ.a velũ q̃ſi ꝑ diminutionẽ.q̃ſi velulũ. Iñ h vexillulũ aliud dimi.Et vex illariꝰ.ria.riũ.i.ad vexillũ ꝑtinẽs vł vexil lum poꝛtaue Via.vię.ðꝛ a veho.his.qꝛ ꝑ eam aliqͥd ve⸗ hit᷑ ⁊ poꝛtat᷑. ANel ðꝛ via qſi vehicula.Etẽ ꝓpꝛie via qua põt ire vehiculũ.vñ ⁊ ðꝛ ſic ab incurſu vehiculoꝝ.⁊ eſt nouẽ peduʒ.et capit duos actus.vt ꝑ contrariũ veniẽtia iumenta tranſire poſſint. Iñ h̊ ⁊ hec vialiſ 2⁊5hᷓ le. Et h viatoꝛ.toꝛis. Itẽ via ẽ ius eun di ambulandi.vehendi vehiculũ.⁊ iumen tum ducẽdi.ita ꝙ ille cui competit ius vię põt illa facere. Viaticũ.ci.n.g. ðꝛ victꝰ qͥ neceſſarius eſt in via ad expendendum.⁊ defertur in via.et ðꝛa via. VUñ ⁊ viaticũ ðꝛ coꝛpus dñni.qꝛ ꝓ poſitũ ẽ nobis victꝰ in via.Et hinc viaticꝰ ca.cũ.in via neceſſarius.⁊ delatus vłi via ſuſtentatus. Vibicoſus.ſa.ſũ.i.vibicib plen“. —☛ ☛, 6— — Aibix. cis.i. frutex in petroſa terra. vel mi nuta vᷣga.vel inciſio.vel veſtigiũ qð ſit in carne ex vᷣga.Et ponit᷑ ꝓ qlibet inciſione. Et ꝓd.pe.gti. AUn Merſiꝰ.Si puteal mul ta cautus vibice flagellas. Vicaneus.nea.neũ.i.vicinꝰ.Et cõponitur cõuicaneꝰ.nea.neũ. Nicanꝰ.na.nũ.idem. Nicari.rij. vᷣm Goff.ẽ qͥ vices alicuiꝰ gerit. ſiue in officio ↄtentioſo.ſiue nõ ↄtentioſo. vt.C. de offi. erꝰqͥ vi.gerit ꝑto.Et ſunt q̃t⸗ tuoꝛ ſpẽs vicarioꝛũ. Quidaʒ ſunt ꝑpetui Victima ꝓ victis dat᷑.hoſtia ꝓ ſupxandxis. Et erant victima maioꝛa ſacrificia q́; ho⸗ ad ꝑꝛochiales eccłias ↄſtituti.vt in.c. B. ben. Quidã nõ ꝑpetui.ſʒ ad aliq̊ͥs actꝰ con ſtituti. vt tꝑales. De qͥbus in.c.ꝑuenit᷑ de app. Et iſti dicunt᷑ mercẽnarij.vij.q.j.ni⸗ hil. Quidã ſunt ſpeciales nõ ad curã.ſ̊ ad certũ locũ.articulũ vel actũ ↄſtituti.de qͥ⸗ bus in. c.tua.de off.vi.Quidã nec ꝑppetui. nec ad curã.nec ad certũ actuʒ ſʒ generalit᷑ dant᷑ ad oĩa.vt vicaꝛij in curijs epᷣoꝝ. De hB, glo.optia in cle.ꝗ de eccleſijs.de offi. vi. Itẽ vicarij dicunt᷑ illi q̊ vt cuiucũſq; viceʒ cõpleant vel gerant ſunt conſtituti. Ande vicariꝰ ðꝛ q̃ſi vicẽ geres. Vicecomes ſm ſpe.·e.ti. ð ille cui dñs tꝑatł cõmittit executionẽ iuriſdictionis ſue ĩ ali quibꝰcaſtris.⁊ ſic talẽ vocãt vulgarit᷑ lomꝛ bardi ⁊ aliqͥ in primonio beati petri. Aicecomitiſſa.ſę.f.g.vxoꝛ vicecomitis. VWicedominꝰ ſm ſpe.e.ti.ꝓpꝛie ſᷣm iura ẽ ̊ᷣ heſt rebꝰ epᷣalibꝰ. lxx.diſ.colonus. Vicenus.na.nũ.pe.ꝓd.i.res viginti.velp tinẽs ad viginti. Un Judith.j. Nicenoꝛũ pedũ ſpacio tendebat᷑. J AUices vbł vix in ntõ.gtõ vicis.ſʒ ntũs vixñ ẽ in vſu.i.alt᷑natiões.⁊ ðꝛ a vinco.cis. Vicia.cię.f.g.qðᷣdã genꝰ leguminis.⁊ ðꝛ ꝗ vice.qꝛ vice panis ea vtunt᷑ in àbuſdã lo⸗ cis. Vel vicia ðꝛ.q̃ſi vitioſa.qꝛ mala ẽ. vel vitia ðꝛ a victoꝛia quã antiqͥ viciã dicebãt Iñ vicia.q̃ſi victoꝛialis.qꝛ victoꝛes olim ea ſolebant coꝛonari. Jũ vitioſus.ſa.ſum. Inuenit᷑ h̊ vitiũ.tij. Nñ.Eſt vitiũ crimẽ. viciũ q̊ʒ dicito ſemen. W Nicinia.nię. ðꝛ a vicinꝰ.Et ẽ vicinia ꝓximi tas locoꝝ. vicinitas vo regio vicina ẽ. Vicinus.na.nũ.ðꝛ a vicꝰ.Et h̊ vicinꝰ.ni.et hec vicina.nę.ſubſtãtiue.Et hęc vicinitaſ tatl. Et vicinulus.la.lum. Et ꝓd.pe. Uñ Ouidiꝰ de arte. Nicinumq; pecus.gran⸗ natus ⁊ ẽ etymolo. Vicini ſᷣm Bar. in.l.ſi tertius.ff.de aq̃̊ plu. ar. dicunt quſq; vox hoĩs exclamãtis au⸗ dius vber hʒ. Et ðꝛ vicinus.quaſi in vico diri põt. l. ·5. eodẽ tecto. ff. ad ſyllei. ? itel⸗ ligit᷑ de voce cõi.non nimis gracili.nec ni mis tubali. ſic vox tauri. Etia duʒ clamas medio modo ſit. nec in tecto vel apice turri nec in cellario. Viciſſitudo. dinis.F.g.i.vicl altnatio. ⁊ 9ö55 a vice. Inde viciſſitudinarius ria riũ.i.vi cem pᷣbes. vel vicẽ dñi vel alteri?agens. Zitic in crimẽ. vide in vicia. lictima. mę. ſacrificiũ ꝓ hoſtibꝰ victis. ſicut hoſtia ꝓ hoſtibꝰ vincendis. NVñ qͥdã ſtię. Iñ h ⁊ hęc victimalis.⁊ hle. Vlictoꝛ. toꝛis.m.g. ðꝛ qͥ vincit ⁊ ſuperat ho⸗ ſtem. Iñ victrix. tricis mulier ꝗ̊ᷓ vincit.Et H victoꝛia. rię. qſi vi ⁊ wtute acqᷣſita. Hoc ẽ vo ius gentiũ. vim vi repellere. Mã tur⸗ pe erat dolo. Iñ victoꝛioſus.ſa.ſũ.i.victo ria plenus. In hᷣͥ ⁊ hęc victoꝛialis.⁊ hoc le Et nõ palma notat laudẽ. belli victoꝛia finem. è Uictoꝛiola.lę.dimi.i pua victoia. Victuarius.ria.riũ.ad victũ ꝑtinẽs.⁊ ðꝛ victus. Et h̊ ⁊ hęc victualis ⁊ B le.idẽ. Victurus.ra.rũ.ẽ ꝑticipiũ duoꝝ vᷣboꝛum. ſcʒ de viuo.uis.⁊ vinco.cis.⁊ vᷣm h̊ põt di uerſa ſigre.ſic ⁊ dicta ba. Victꝰ.tus.tui.ðꝛ a viuo.uis.⁊ ðꝛ ꝓpꝛie vi ctus.qꝛ vitã tenet ⁊ ſuſtentat.Et victꝰ no⸗ mine intelligit᷑ oẽ illud qð neceſſe eſt homi ni ad viuendũ. Itẽ vict põt declinari mo biliter. vt victus.cta.ctũ.i.ſuꝑatus.⁊ ðꝛ a vinco. cttis. H Aiculus.li.dimi.i.puus vicus. Vicus.ci.m.g.ðꝛ villa extra ciuitatẽ.NPꝛo⸗ pꝛie vici.⁊ caſtella ⁊ pagi ſunt.qꝛ nullaʒ ci uitatis dignitatẽ habeat. ſz vulgari homi⸗ num ouentu incolunt᷑.⁊ ꝓpter ꝑuitatẽ ſu⸗ is ciuitatibus attribuunt᷑. Et ðꝛ vicꝰ quia ſit vice ciuitatis.vel quia habeat vias im ſine muris. Vici etiam dicunt᷑ ꝑuę habita tiones ciuitatis a via cui inſident. vt Iſte ſtat in tali vico.i.in tali loco. AUię vo ſunt inter vicos.ipſa ſpacia.ſʒ maioꝛa ⁊ latio⸗ ra ſunt plateę. Et ꝓducit pᷣmã vicꝰ. Unde Hꝛatius in epi. Quid vici ꝓſunt aut hoꝛ⸗ rea ſi petit oꝛcus. Grandia cũ ꝑuis nõ ex⸗ oꝛabilis auro. s Vidua.duę.ðꝛ q̃ſi viridua.i.a viro iduata. i. diuiſa. Eã iduo. as. i. diuidere. ſeꝑare. Pꝛopꝛie quidẽ vidua ðꝛꝗ cũ viro diu fu⸗ it. nec circa conſoꝛtium alterius viri poſt moꝛtem pᷣmi cõiugis adheſit. Nã ꝗᷓ alteri pꝰmoꝛtẽ poꝛis viri nupſerit vidua nõ erit 7 Et inde viduꝰ.dua.duũ.Et vlduo. duas i. viduã reddere.qð fit cũ quis virũ alicu ius occidit. Jñ viduatus.ta.tũ. Et ðꝛ mu lier viduata. deſolata. viro nudaa. UWUiex. ta.tũ.i.curuus.⁊ quaſi ligatꝰ.⁊ ðꝛ a vieo.es. Itẽ vietꝰ.i.vita totꝰ euacuatꝰ vel vietus ðꝛ a via.i.debilis in via.incuruatꝰ. infractꝰ eundo. VUñ Terentiꝰ in eunucho. Hic ẽ vietꝰ vetus veternoſus ſener. Vigil. lis.ↄ.g.qͥ vel ꝗᷓ vigilat.⁊ ꝓpꝛie cã cu ſtodię.⁊ ðꝛ a vigilo. Itẽ vigil cõponit᷑.ꝑ⸗ uigil. i. valde vigil.⁊ coꝛ pe.gti. Nigilax.lacis.o.g.ad vigilanduʒ paratus q ſepe vigilat.⁊ multũ vigilare põt. Vigiliũ.lij.n.g.⁊ hęc vigilia.lię.in eodem ſenſu. ſ.vigilatio vel ip̃i vigiles.⁊ hoꝛa vi gilibꝰ diſtincta ad vigilandũ. Vigilia etiã ðꝛ dies ꝓfeſtus.ſ.pᷣmꝰ dies añ feſtũ.quia tunc in ſero vigilię vacamꝰ. NPonit᷑ etiam VYigilia ꝓ cura.cupiditate.ꝑſeuerãtia. liginti. o. g. płis nũeri. ⁊ indecli.⁊ cõponi⸗ tur a bis ⁊ gentos qð ẽ decẽ. Et ðꝛ viginti qᷓ̃ſi biginti.v. ꝓ.b.poſita. IJñ vicies adũ. Et viceſimꝰ.ma.mũ.vigetuplũ.Et cõpo⸗ nit᷑ vigintiunus.na.nũ. „ Vigoꝛ.goꝛis.m.g.i.viuacitas.vtus.firmi⸗ tas.foꝛtitudo.⁊ ðꝛ a vigeo.geſ.Et hinc vi goꝛoſus.ſa.ſũ.i.plenus vigoꝛe.Iñ hęc vi goꝛoſitas.tatis. ilis. lis. ↄ.t. ⁊ B le.i.abiectꝰ.deſpectus.et ðꝛ a villa.qꝛ nulliꝰ vꝛbanitat ẽ.Et cõponi tur q;uilis.i.valde vilis.Zãuilis. Villa.lę.f.g.ðꝛ a vallis.quaſi vallata.eo ꝙ; vallata ſit ſolũ vallatiõe valloꝝ.⁊ nõ mu⸗ nitione muroꝛũ. Iñ villanꝰ.na.nũ. Villicus.ci.m.g.ꝓpꝛie villę gubernatoꝛẽ. vñ dðꝛ villicꝰ.q̃ſi villę cuſtos. Sʒ qñq; vil⸗ licus ðꝛ diſpenſatoꝛ vniuerſę domꝰ ⁊ oim poſſeſſionũ ⁊ villarũ. Inde hęc villica.cę. vxoꝛ villici.vel ꝗᷓ tale officiũ exercet. UWilloſus.ſa.ſũ.i.villis plenꝰ.⁊ ðꝛ a villus. AVillula.lę.dimi.i.ꝑua villa. M Villü.li.dðimi.a vinũ.i.parũ vini.vel puũ vinũ vel vinũ mixtũ cũ aq̃.Et vt diẽ Pꝛi⸗ ſtian in. ij. li?. In nus.vel in na.vel num deſinẽtia.ſi faciũt diminutiua. abiecta.n. duas aſſumũt.l.vt bonꝰ bellus.bona bel⸗ la. vinũ villũ. Villus.li.m.g.ðꝛ pilus vel flocculus lanę. de vellere ouis.vł etiã floccæquoꝛũlibet pi loꝛũ.⁊ maxime ſi ẽ longus ⁊ dependẽs. Vimen.inis.n.g.mollis virga ⁊ viridis.et ðdꝛa vireo.res. vel ſic ðꝛ eo ꝙ vim habeat multã viroꝛis. Natura em̃ eiꝰtalis ẽ.vt eti aʒ ſi arefactũ abluat᷑ vireſcat.⁊ coꝛ.pe.gti Iñ vimineus.nea.neũ.Et h̊ viminetũ.ti locus vbi vimina creſcũt.Et h̊ ⁊ hęc vimi nalis.⁊ B le.Et hͥ viminalis.lis.qͥdã monſ in romana ciuitate ſic dictꝰ ab abundantia viminũ. Vinaciũ.cij.n.g.ðꝛ poſteriꝰ vinũ.qð etiam vinaceũ ðꝛ.⁊ ẽ q̃ſi fex totius vini vel illud qð remanet poſt expꝛeſſionẽ vini.⁊ ꝓijcit extra vᷣm Hugl.Et Papᷣ.dicẽ. Vinacia ſũt ꝗᷓ remanẽt in vuis qñ pᷣmunt᷑ a vino. Vinaliũ.lij.vel potiꝰ in pli tm.h̊ vinalia.li⸗ oꝛũ.vel liũ.ðꝛ feſtũ vini. Winaria. rię. f. g. ð cellariũ vbi vinũ repo⸗ nit᷑.vel vendit᷑.⁊ ðꝛ a vinu. UWinaria. ppꝛie ſunt toꝛcularia ſeu dolia et cętera vaſa vini.ꝗᷓ etiã ad aliũ vſuʒ tranſ⸗ ferri pñt.Et tamdiu vinaria dicũt᷑.qᷓ;diu vinũ habẽt.vt.ff.de.v.ſig.l.vinaria. Vinarij dicunt᷑ ebꝛioſi.Etiã vinariꝰẽ hoꝛ⸗ tus vbi creſcit vinũ. Ainctus.cta.ctũ.i.ligatꝰ.vinculatꝰ.⁊ dicit a vincio.cis. Vinctꝰ etiã ꝑ ſe ſiẽt cõpeditꝰ vel ligatꝰ ex aliqͥ. Ligat' aũt nõ tm ̊ mõ. G etia qualitercũq; vinctũ indicat. Vinculũ.li.n.g.qð ⁊ h̊ vinculũ.li.ꝑ ſynco⸗ pam ðꝛ.i.ligamen. GD Vindemia.mię.f.g.ðꝛ vuarũ collectio. AVindex.cis.i.vindicatoꝛ vel coꝛrectoꝛ. Vindicta.ctę.f.g.i.punitio pęna.ſuppliciũ vltio.⁊ ðꝛ a vindico.cas. Itẽ vindicta ali qñ ðꝛ vga p̃toꝛis.ſ.rudis.qua vFᷣui ꝑcuſſili berabant᷑ ⁊ inde libertatẽ acqͥrebãt ⁊ tunc ðꝛa vendico. q̃ſi vendicta.qꝛ vendicatli⸗ bertatẽ. Uñ Perſiꝰ.An dñm ignoꝛas niſi quẽ vindicta relarrat. Vinea.neę.ðꝛ locꝰ vbi vites plãtant᷑.et ðꝛ a vinũ.qꝛ ex vino ꝓceſſum ẽ ad vineã. IJta vinea. vel vinetũ ðꝛ locꝰ vitibꝰ conſitus ? abundans. Itẽ vinea ðꝛ aliqñ ſidã machi na bellica.ꝗᷓ a àbuſdã catꝰR ðꝛ.⁊ tũc vinea. q̃ſi viminea. qꝛ de trabibus ⁊ qñq; de aſſe⸗ ribus fit. ⁊ hoĩes intus latentes appꝛopin quant muro ciuitatis ad effodiendũ.Et in iſta acceptiõe ponit᷑ Eceh̊.xx vj. vbi dicit Et vineas ⁊ arietes tꝑabit in muros tuos ⁊c̃. Itẽ Lucanꝰ in.iij. Lũc adoptata leui ꝓcedit vinea terae. Vinellũ.li.dimi.i.modicũ vinũ.vel vinuzʒ aqᷓ mixtũ. Vineola.lę.dimi.i.pua vinan. Vineus.nea.neũ.de vino exñs vł vino im butus.qð ⁊ vinulꝰ.la.lũ.dOd. Ainitoꝛ.toꝛis.m.g.qͥ cuſtodit vineas.qi vi neatoꝛ. Vel vinitoꝛ ðꝛ qͥ calcat vuas et ðdꝛ a vinum. Et ideʒ põt dici.q̃ cuſtodit vinũ Et coꝛ. pe.nti vinitoꝛ. ſʒ in gtõ eã pducit. inoferus.ra.rũ.i.vinũ ferẽs.⁊ coꝛ penk. Vinolentꝰ.ta.tũ.i.vino plenꝰ.⁊ ðꝛ a vinuzʒ ⁊ lentos. Iñ hęc vinolentia.tię.i.ebꝛietas Vñ.·j. Metri.iiij. Qui ambulauerũt in lu⸗ xurijs ⁊ deſiderijs ⁊ vinolẽtijs ⁊ comeſati Uinoſus.ſa.ſũ.i.vino plenꝰ ebꝛiꝰ vł (onibꝰ ebꝛioſus.Et comꝑat᷑.cuiꝰ ſuꝑlatm lau tus ponẽs ait. Quid opꝰ ẽ vᷣbis vinoſiſſi⸗ Vini.ni.ðꝛ a vitis.qꝛ de vite ꝓcedit( maẽ. vl dðꝛ a vena.qꝛ eiꝰ potꝰcito venas repleat ſanguine.O aũt ðꝛ vinũ.qſi in vite natuʒ. etymo.ẽ.Et ꝓd.pᷣmã. Vñ Ouidiꝰ.de re⸗ me. Aina parãt aĩuʒ veneri ſi plia ſumas. Viola.lę.f.g.qdã herba odoꝛifera cuiꝰ flos ſititer nuncupat᷑.Et coꝛ.pe. Vñ ĩ Auroꝛa Nobilioꝛ violis vę tibi puę Joſeph. Wiolaceꝰcea.ceũ.ðꝛ a viola.vt aq̃ violacea .i. a violis facta.vel äſi coloꝛẽ violę hñs. Wiolens.lentl.o.g.⁊ violẽtꝰ.ta.tũ.in eodẽ ſenſu.i.crudelis.malłꝰ“.vi plenꝰ. Iñ hec vi olentia.tię.i.vis illata. l Vip era.rę.f.g.qðdã genꝰ ſerpentũ.a viet pario dictũ.eo ꝙ vi pariat. Nã crepat dũ venter eiꝰ ad ꝑtũ ingruerit.catuli nõ expe ctantes maturã naturę ſolutionẽ coꝛroſis eiꝰ lateribꝰ vi erũpũt cũ mr̃is interitu.Fer tur aũt qñ maſculꝰ oꝛe inſerto vipere ſemẽ 2£ * 2 * expuat. Illa aũt ex voluptate libidinis in rabiẽ vᷣſa.caput maſculi oꝛe receptũ pᷣcidit Ita fit vt parens vterq; pereat.maſculus du coit.fęmina dũ ꝑturit.ꝗᷓ feꝛt᷑ ſine vulua eſſe.ſicut maſculus ſine virga.Ariſtoteles in libꝛo de mirabilibus auditionibus dicẽc. NVipera i coitu caput viperę ſecat ꝓpter et filij ſicmoꝛtem patris non pertranſeun⸗ tes.ventrem matris rumpunt.Ex vipera fiũt paſtilli qui tyriaci vocant᷑ a gręc . Jñ vipereus.rea.reum.⁊ viperinꝰ.na.num. Vir viri.ðꝛ a vireo.res.qꝛ viret in mult re ſpectu feminę.vła vi.qꝛ maioꝛ vis ẽ in vi⸗ ris qᷓ; in feminis.Et ðꝛ vir mult modis.ſ. uenit ad virilẽ eta etate. ſicut ille ðꝛ vir 67 tem. Vñ.j.Corl.xiij.Cũ a 1. B ũ aũt factꝰ ſum vir euacuaui ea ꝗᷓ erant puuli. Vir etiã diſcer nit ſexum. vt cuʒ ðꝛ.Dubiũ ẽ an iſte ſit vir an femia. Vir etiã ponit᷑ ꝓ vᷣtuoſo.Et vir ðꝛ ꝓ marito.ſʒ cũ adiũcto vt vir meꝰ vłtu us. VUñ. Vir notat ętatem.ſponſum.ſexũ ppbitatẽ. Et coꝛ.pe.gti. Unde.Almaſviru⸗ q; cano. Item vir cõponit᷑.h̊ duumuir.ri. Triumuir.ri.Quadriuir.ri.qnquiuir.ri. ſextuuir.ri.ſeptẽuir ⁊c̃.ſcʒ q̊ duos vł tres vłquattusꝛ ⁊c. viros habet ſub ſua ptãte. Inge hic duumuiratꝰ.tus.Triũuirat' ? c talis dignitas vel officl. Virago.ginis.f.g.młier foꝛt ꝗagit virij.l oꝑa virilia.⁊ maſculini vigoꝛis E. Antidt⸗ em foꝛtes femine ita vocabant᷑. Eua tñ di cta ẽ virago.qꝛ de viro acta.i.facta ⁊ aſſũ ptaẽ.ſ.de Coſta Adę. Ande Geñ.ij. Hęc vocabit᷑ virago.qꝛ ð viro aſſumpta ẽ. In hiſtoꝛijs autẽ ſic ðꝛ. Virago acta a viro et ſumptũ nomẽ eius ẽ a viri noie. Et hec de noiatio ſimilit᷑ ẽ in hebꝛeo. Is em vir dici⸗ tur. Iñ denoiat illa vta vir virago. Hoc nomẽ ꝓpꝛiũ illiꝰ fuit.nũc oim ẽ cõe. Et ei ſyncopatũ ẽ virgo. Wirgines dicunt᷑ qᷓ;diu ſunt in integritate natiuitat ſue.fractę aũt dicunt᷑ mulieres. Viratus.ta.tũ.i.virilis ⁊ foꝛtis.⁊ ðꝛa vir vyk viratus·i.firmꝰ.ſecurus. Chꝛy. ſuper Catth̊. Mulier virata nõ facile decipit᷑ Et Eccl.xx viij. Lingua trita mulieres vi ratas deiecit. Alia littera habet foꝛtes pꝛo virgtas. Virbius.bij.m. g.i.bis vir exñs.ſ.qͥ binas habuit vel habet vxoꝛes. Vel etiã qui bis fecit facta viro digna.vel qͥ reſuſcitat eſt. vt Lacarꝰ ⁊ Hypolitꝰ. Vires.riũ.płis nüeri.f.g.dicũt᷑ ſi virides a vireo. res. Et ſunt tm coꝛꝑis.⁊ ꝓd.vi. Viretüũ.ti.n.g.locꝰ viriditate plenꝰ.ſ.viri⸗ dariũ.⁊ ꝓd.re. DYUMWD Virga. ge.F. g. ðꝛ a vireo. res. Et dicũt vir⸗ ge ſumitates rinorn ⁊ arboꝛũ qꝛ virides ſunt. vel qꝛ vim habent arguendi.ꝗſi leniſ eſt vir ga ẽ. ſi nodoſa ⁊ aculeata ſcoꝛpio re⸗ cte ðꝛ.qꝛ acuto vulnere in coꝛpꝰinfigit. Iñ vgoſus.ſa.ſũ.i.vgis plenꝰ. AVirgiliocẽtonas.vide in homerocẽtonas. Virgilius Publius aro oꝛtus fuit po⸗ tre Virgilio mr̃e vo Maia.fuit ciuis ma⸗ tuanꝰ ꝗᷓ ciuitas ẽ venecię. Diuerſis ĩ locis litteris oꝑaʒ dedit.Nã ⁊ cremonę ⁊ medi⸗ olani ⁊ neapoli ſtuduit.Adeo aũt verecu⸗ diſſimꝰ fuit.vt ex moꝛibꝰ cognomẽ accipe⸗ ret.oĩ vita ꝓbatꝰ.Scripſit Bucolica Be⸗ oꝛgica ⁊ Eneideʒ. Mꝛeterea ⁊ octo libꝛos hos.Cirna.Etnam.Culicem. MPꝛiapeam Catalecton. Epigrammata. Copam. Di⸗ ras. Moꝛtuus eſt in bꝛunduſio cuius oſ⸗ ſa tranſilata ſunt neapolim. vbi et ſepultus eũ in via puteolana.cuius ſepulcro adituʒ eſt hoc quod fecit epithauium. antua me genuit.calabꝛi rapuere.tenet.nũc par⸗ thenope.cecini paſcua rura duces. Item Ouidiꝰ. antua Virgilio gaudet. Ne⸗ rona Catullo. Melignę gentis glia dicoꝛ ego. Iñ Virgilianꝰ.na.nũ. Wirginale.lis.n.g.⁊ G̊ virginal.lis.in eodẽ ſenſu.illa ſecreta ꝑs vbi ſit ↄceptio. Ande Prudentiꝰ in hymnis.Crimine vginal in tactũ ab oi labe.⁊ grauat᷑ gi. UVirgo.ginis.a vir ðꝛ ab incoꝛruptione.q̃ſi virago.qꝛ ignoꝛat fęmineã paſſionẽ ⁊ qua ſi vir ſit.⁊ viꝝ agat ⁊ reſſentet.⁊ ẽ etymo. Vel virgo ðꝛ a vireo.qꝛ viret ętate ⁊ floꝛe virginitatis. Iñ vᷣgineꝰ.nea.neũ.Et hic ⁊ hęc virginalis.⁊ hG; le. Iñ vᷣginalit᷑ aduer. * 4 Et hęc virginalitas.tatis. Itẽ a vgo dici⸗ tur hęc vᷣginitas.tatis.⁊ ẽ in carne coꝛru⸗⸗ ptibili ꝓꝑpetua coꝛruptionis euitatio. Añ in greciſmo ðꝛ. Nirgo pudicitiã notat.ęta temq; puella.Et tñ im ꝓpꝛie.ꝓ vᷣgine po⸗ ne puella. Itẽ vᷣgo ðꝛ ſextũ ſignũ i cęlo di⸗ ctũ ſic.qꝛ cũ ſol ad h ſignũ venerit.t᷑ra ni⸗ hil parit.ſicut virgo.Et intellige.nihil pa rit noui.generata tñ matureſcere facit. Virgula.lę.dimi.i.pua vᷣga. Virgulatꝰ.ta.tũ.i.vguloꝛnatꝰ.⁊ ðꝛa vᷣga. Virgultũ.ti n.g.i.młtitudo vgaꝝ. vel locꝰ vbi multęe vᷣgulę abundãt.vt viridarium vel ipſa vga. Sʒ vgultũ ẽ qð a radice pul lulat. Ramꝰ qͥ ab ipo roboꝛe arboꝛis. Vir ga vo quę de ramis. Virguncula.lę.dimi.i.pua vga. 77 UWiridariũ.rij.ðꝛ loc' vbi ſunt viridia ſiẽ ro ſariũ vbi roſe.apiariũ vbi apes.armariuʒ vbi arma.auiariũ vbi aues.armentarium ac v tur actio qð me.cau.ff. e.ti.l.j.in ſine. Viridis.dis. .t.⁊ h de.i.viroꝛe plenꝰvł vi vbi armenta. 2 ſucco. Iñ hec viriditas. tatis. Miridiũ. dij. loœ viriditate plenꝰ. Virilię.arũ.qdã oꝛnamẽta viroꝝ ꝗᷓ oli poꝛ:- tabant in armis vel in collo.⁊ ðꝛ a virilis. Virilis.2.t.⁊ h̊ virile.pe.pꝓd.ꝑtinẽs ad vi rũ.vel res viri. Iñ virilit᷑ adu.Et hęc viri litas.tatl.Et virilis ponit᷑ ꝓ foꝛtis. Inde ſeri.illa mẽbꝛa viroꝝ q * virilia. lioꝝ. płis bus mulieres carẽt. Viroꝛ.roꝛis.m.g.i.viriditas. Vi Itẽ viro a virus. Virtus.tutis.f.g.ðꝛ a vir.eo ꝙ viroꝛũ ⁊ ꝓ⸗ boꝛũ ſit. Vel ðꝛ a vireo res.Et ẽ vᷣt habi⸗ tus animi optimꝰ.Et ſunt vtutes aię. Añ qͥdã. Virtutes aię dic vire tibus.Et ſᷣm phᷣm. Virtus ẽ vltimuʒ in re de potentia. Itẽ dicit phᷣus in.x.ethicoꝛü. roſus.ſa.ſũ.i.viribꝰ plenꝰ.⁊ ðꝛa vires. ſus.ſa.ſũ.i.venenoſus.⁊ tunc ðꝛ dã. WNirtutes aĩę dic vires coꝛpis eẽ. Jñn virtuoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ ⁊ abundans vtu—- Virtutis ẽ delectari ⁊ triſtari.qͥbꝰ opoꝛtʒ ⁊ vt opoꝛtet.Nõ iraſci em in qb opoꝛtʒ in ſipientis eẽ videt᷑. Idẽ in eodẽ. AUirtutis pꝛeęmiũ honoꝛ. Itẽ virtꝰẽ ꝗ habentẽ pficit 72 opus eꝰ bonũ reddit.Et ðꝛ virt' qn viꝝ tuens.⁊ ẽ etymo. Item vtutes theologicę ſunt tres.ſ.ſides.ſpes ⁊ charitas. Virtu⸗ tes aũt cardinales ſiue politicę ſunt q̃tuoꝛ ſcʒ pꝛudẽtia.foꝛtitudo.iuſticia.temperan⸗ Virulẽtus.ta.tũ.i.veneno plenꝰ.⁊ ðꝛ a vi⸗ rus. Iñ hęc virulẽtia.tię.i.veneni ifectio. lirus.n.g. indecli.i.venenũ.Et ẽ aptotũ. Et inuenit᷑ tm in ntõ actõ ⁊ vtõ.Et ẽ ꝓpPe virꝰ humoꝛ fluens a natura viri.ſ.ſemen. ◻ Nel ſm q̃ſdã virus ðꝛ a vi eo ꝙ coꝛ pene9e⸗ UAis.f. g. huius vis.dtõ vi.actõ vim.vtõ o yris. abltõ a vi. Et płit᷑ actõ has vis non ampliꝰ. Et ꝓpꝛie vis animi ⁊ coꝛpis. Vires tm coꝛꝑis. Airtutes tm animi.vñ Coꝛpꝰ habet vires.animis ẽ inſita vétus. Vis in vtroq; viget.vis ratiõne caret. Et ponit᷑ vis ꝓ vtute animi. ꝓ foꝛtitudine et violentia.vel coactiõe. Et vᷣm hos vis ſic deſcribit᷑ Vis ẽ maioꝛis rei impetꝰqͥ repel li nõ põt vel cui reſiſti nõ põt.ſupple como de. ff. qð vi me. ve cau.l.i.⁊.ij. Et ẽ multi⸗ Wis cõpulſiua.ẽ ꝑ quã cõpellit᷑ qͥs ad faciẽ dum illð qð nõ faceret ſi eẽtliberi arbitrj nec cõpelleret᷑.ꝗᷓ imponit neceſſitatẽ ↄtra⸗ riaʒ voluntati ſpontaneę.Et ex hac vi oꝛi Vis expulſiua.qñ qͥs eijcit᷑ ð poſſeſſiõe ſua Et ſᷣm iſtaʒ inducit᷑ interdictũ vñ vi.⁊ eſt tGm rerũ imobiliũ.vel de his ꝗq ĩmobilibus coherent. UVis ablatiua ẽ rerũ mobiliũ.⁊ hęc inducit actionẽ vi bonoꝛũ rap.in rebꝰ mobilibus. Eſt em circa mobilia tm.vt.ff.de vi.⁊ vi ar. l.j.ſi füdꝰ ⁊· S.ij. ⁊ Inſti. vi bo. rap· S· ſyʒ nedũ talia. Mer illã em alicui bona ſua v res ſue violent᷑ rapiunt᷑. Vis turbatiua ẽ qñ qͥs turbat᷑ in poſſeſſiõe ſua ꝗᷓ inducit interdictũ vti poſſidet in re⸗ bus ſoli. ſed in rebꝰmobilibꝰ inducit inter⸗ dictum vtrobiq;.cũ duo ſe poſſidere cõtẽ⸗ dunt eandẽ rem. Vis inqͥ etatiua. ẽꝗᷓ itroducit interdictũ qð vi aut clã.Et ðꝛ inqetatiua qꝛ nõ ſinit aliũ vti re ſua qͥete. vt arare vłaliqͥd facere. vł qñ alter vult alio inuito aliqͥd ędiſicare in ſuo ſolo.vel foꝛte iã edificauuait. Vis negatiua.eſt qñ res alicuiꝰ iquietatut Vis publica.ẽ ꝗ̃ fit cũ armis.ſʒ vis pᷣuataãᷣ fit ſine armis. Inſti. de publi.indi.circa fi. in · S. jtẽ lex julia.ð vi.bᷣua. Vñ vis pᷣuata reũ deponit ab oꝛdine reꝑꝝ.i.mutabitĩ ter⸗ tia ꝑte bonoꝛũ.ſʒ depoꝛtat᷑ cũ vis armata 71 Aoa meln glo..c ve eto i s ſiue metus cadẽs in conſtantẽ virũ eſt metus penę vel cruciatſiue amiſſiõis oim bonoꝛũ.⁊ iſta excuſat.niſi poſtea ↄſenſerit vt in.c.de illis.ij.ð ſpon.Alia ẽ vis vłme⸗ tus nõ excuſans ꝗᷓ nõ cadit in ↄſtantẽ virũ vt in. c.veniẽs.⁊.c. ſultatiõi.e.ti. Viſcus.ſcer n.g. dꝛ a viſco.ſcis.ſgntũs nõ ẽ in frequẽti vſu. Viſcera nõ tm̃ inteſtina vocamꝰ.ſʒ ꝗcũq; ſunt ſub coꝛio ⁊ latentia. Viſcus ẽ ĩter cutẽ ⁊ carnẽ. Itẽ viſcera di⸗ cunt᷑ vitalia. i.circũfuſa coꝛdis loca.q̃ſi vi ſcoꝛa.qꝛ ibi vita.i.aĩa ↄtineat᷑. Iteʒ viſce⸗ ra capita neruoꝝ ex ſanguine ⁊ neruis co⸗ pulata. Itẽ lacerti ⁊ mures.qꝛ ſicin ſinguł mẽbꝛis coꝛdis loco ſunt.vt coꝛ ĩ media to⸗ tius coꝛꝑis ꝑte.Et appellant᷑ a noie ſiliuʒ aĩaliũ ſub terra deliteſcentiũ. Ideʒ ⁊ toꝛi. qꝛ illic viſcera toꝛta videant᷑. Itẽ inuenit h̊ viſcꝰ.ſci.m.g.⁊ h̊ viſcũ.ſci ⁊ ẽ pᷣmitiuũ. Et ẽ viſcus vł viſcũ glutẽ qͥ aues capiunt᷑ Et etiã illud vñ fit.qð colligit in arboꝛibꝰ ⁊ qð ẽ int᷑ cutẽ ⁊ carnẽ. Iñ viſcoſus.ſa.ſũ. i.tenax.viſco plenus. —.“Mẽ Viſibilis.lis.2.t.⁊ h le.reſ apta videri.Iñn viſibilit᷑ adũ.Et hęc viſibilitas.tatl. Viſpilio.vel veſpilio. onis.i.raptoꝛ.latro. pᷣdo.⁊ dicunt᷑ a violẽtia.⁊ pilo.qꝛ piluʒ ge rit. i. telũ.⁊ ſicalijs violentiã ingerit. Iteʒ viſpilio ðꝛ q̃i vi ſpoliãs.⁊ tũc ðꝛ a vi ⁊ ſpo Aiſus.ſus.ſui.actꝰ vłpaſſio vidẽdi. (lio. Et ẽ viſus ſpiritualioꝛ qᷓ; audit.Et ponit᷑ aliqñ viſus ꝓ q̊libet ſenſu.velut cum dici mus.Nide qũo ſonet.oleat.ſapiat.caliat. ⁊ðꝛ a video.Et h̊ viſum.ſi.i.res viſa.vel phãtaſma ſomniũ oſtentũ. Et viſus.ſa.ſũ Vita.tę.f.g.ðꝛ a viuo.viuis.vel ðꝛ(adiec. vita ꝓpt᷑ vigoꝛẽ.vel qꝛ vim teneat naſcen di ⁊ creſcendi. VUñ ⁊ arboꝛes aiam vegeta tiuã vel vitã dicunt᷑ hre.qꝛ gignunt᷑ ⁊ cre ſcunt. Iñ h̊ ⁊ hęc vitalis ⁊ ̊ le.Et inde vNi talit᷑ adu.Et h̊ vitalis ſubſtãtiue ꝓ ꝓpꝛio Vitalia.liũ.płis nũeri tm.i.iteſti(noie viri na.qꝛ ibi vita.i.aĩa ↄtinet᷑. Iteʒ a vita vi⸗ Vitta.tę.f.g.i.infu⸗(tula.lę.di.i.pua vita. la q̊ caput ſacerdotligat᷑. Itẽ vitta ẽ ꝗ cri nibus innectit᷑.q̃ fluẽtes religant᷑ capilli. Itẽ vitta ẽ q̃ coꝛona vincit᷑. Itẽ vitta ðꝛ. qꝛ ea pectꝰ vincit᷑ inſtar vitis ligatę. Iñ vi tula.lę.dimi.i.ꝑua vitta.Et vittat.ta.tij „ i.vitta. vel vittis oꝛnatꝰ vel ligatꝰ. Undð Ouidiꝰmeta. Aitta coercuerat neglectos alba capillos. Vittella le. qdã herba.⁊ ðꝛa vittis.qꝛ ſicut vitis qcqͥd ꝓixmũ habeurit appꝛehẽdat. ⁊coꝛinbos habet qͥs anulos voct. AVitellus.li.m.g. ð? moꝛſellus ſiue meditul liũ oui. Inuenit᷑ in plłi.hęc vitella. lon. Vitiligo.ginis.vel vituligo.f.g.ẽ vimẽ cũ q̊ vitis ligat᷑.⁊ ponit᷑ ſimplicit᷑ ꝓ ligatura vel impedimento. Alit..tis.f.g. dꝛa vincio.cis.qꝛ vites vinciſ tur ⁊ religant᷑ int ſe.vel qꝛ vim cito radicã di habeant interiꝰ. Et nõ ꝙ in gtõ pli.ſ. vi⸗ tiũ debet Puari.t.in ſuo ſono. cã dr̃ię hut· noĩs vitiũ vitij. Uitis vſum pᷣmꝰ NMoe iſti tuit. Et ꝓd.vi. AVitiũ.tij.n.g. ðꝛ pctm̃.dedecꝰ.macula.⁊ ðꝛ a vincio. cis. qꝛ vincit hoĩeʒ ⁊ ſic debʒ ſcri bi ꝑ.c.Sᷣm Hugl.Alij dicũt ꝙ vitiũ dicat a veto. tas.ſiue a vetando. ⁊ ſic a vitium ð vitio.tias.⁊ ſic debet ſcribi ꝑ.t.et foꝛte meliꝰ. Itẽ vitia dicunt᷑ in gramatica quęi elodòo cauere debemꝰ. vt vitia annexa bar bariſmo ⁊ ſolęciſmno ⁊c̃.Et coꝛ.vitiũ pma. Añ Oꝛatiꝰ.Oibꝰ ẽ vitiũ cãtoꝛibꝰ int ami cos ⁊c̃. Inde vitiolum.li.dimi.i.paruum Aitricus.ci.m.g.i.patrinꝰ vł patriaſter.l. q̃ vxoꝛẽ ex alio viro filiũ vel filis habentẽ duxit. Et coꝛ.pe. Añ Ouidi de reme. Ui tricis ⁊ gladijs acuta dimicet haſta. Iñ vitricius.cia.ciũ.adiectiue. Aitrũü. tri. n. g. dictũ eo ꝙ in ſui pſpicuitate tranſluceat. In alijs em metallis qᷣcqd in⸗ trinſecus cõtinet᷑ abſcondit᷑. In vitro Yo qlibet liquoꝛ vel ſpẽs qlis ↄtinet᷑ interiꝰta lis exteriꝰdeclarat᷑.atq; vt ita dixerim ois liquoꝛ in vitreo vaſculo clauſus patet. Jñ vitreus.trea.treu. Vitulamẽ.nis.n.g. ðꝛ plãta illa ifructuoſa qᷓ naſcit᷑ ad radicẽ vitis. vel vbicũq; dũta xat nõ ſit naturalis. ⁊ ðꝛ a vitis. Vel vt di cunt. ꝗlibet talis planta ſic ðꝛ a vitulo.qꝛ naſcat᷑ in fraa vitulis arata. Añ Sap. iij Spuria vitulamina nõ dabũt radices al⸗ tas. Et ꝓdu. la. Aitulus ·li.⁊ vitula.lę. dicunt᷑ a vireo.res. q̃ſia viriditate.i.ab incoꝛruptiõe.ſic ⁊ vir go. Vitula ̊ ꝑua ẽ ⁊ nondũ enixa HEã eni xa iuuenca ẽ aut vacca. VUelðꝛ vitulꝰa vi⸗ ta. quia ſit dignus vita. Inde vitulinus. na. num. Et nota ꝙ vitula etiam dicitur quędam dea. ſcilicet leticię vel victoꝛię vł feſtum illius deę. vel exultatio victoꝛie · Iñ vituloꝛ.laris.i.letari voce. Itẽ vitula le.ðꝛ qdðᷣdã inſtrumentũ muſicũ. Iñ vitu⸗ loꝛ.laris.i.cũ vitula cantare. Viuariũ.rij.n.g.ðꝛ indago vbi feręincluſę ſunt.vel ðꝛ locus vbi piſces paſcunt᷑ ⁊ im⸗ pinguant᷑ vel uant᷑ vt ibi viuant ᷣm Jo. An. in cle.ne.in agro.de ſta.monach. Viuax.uacis.o.g.i.viuidus.foꝛt. IJñ heęc viuacitas. tat. Et vt dicũt. Niuax ingeni um ſʒ viuidus ẽ coloꝛ oOlis. Aiuidus. da. di.i.foꝛtis.agił.⁊ ðꝛa viuꝰ. Alcus.cerl.n.ge.i.apoſtema.⁊ ðꝛ ab oleo. les · ſ olcus.qꝛ fetet. Nulnꝰ ad aiaʒ refer tur. AUlcꝰ vo ad coꝛꝑis iniuriã. Itẽ vulnꝰ E coꝛꝑis recens plaga. Alcus inueteratuʒ vulnꝰ. Itẽ vulnꝰ qð ferro vel fuſte vella⸗ pide ſit q̃ſi vi. Alcus vo qð ꝑ ſe naſcit᷑ in cute.ſ.putredo ipſa qꝛ oleat. Uñ qͥdã. Il⸗ nnatũ ð vlcus. Iñ vlcero⸗ latuz vulnus. int ſus.ſa.ſũ.i.vlceribus plenꝰ. AVlcea.ceę.locus paſcuę. Vligo.ginis.f.g.naturalis humoꝛ terręa ea nũqᷓ; recedẽs.ſʒ ei ſꝑ inherẽs.q̃ſi inſepꝑa bile accidẽs. Iñ vliginoſus.ſa.ſũ.i.vligi⸗ ne plenus.⁊ pinguis. humidꝰ. fęcundus. Vn ager ꝓpꝛie dꝛ vliginoſus.qꝛ ſꝑ viget lumidꝰ vo ðꝛ.qꝛ aliqñ ſiccat᷑. Vlyſſes.ppꝛiũ nomẽ cuiuſdã viri.Et facit vtũus vlyſſes vel vlyſſe. Añ Ouidius epi. Hãc tua.penolope lento tibi mittit vlyſſe. Itẽ inuenit᷑ h̊ vlyſſeus ꝓ vlyſſes ⁊ vlyſſe⸗ ſea. ſeũ.poſſeſſiuũ. Sʒ vlyſſeꝰ poſſeſſiuum tetraſyllabũ ẽ. Alyſſeus wo ꝓpꝛiũ nomen triſyllabum. Vllus.la.li.i.aliqͥs.⁊ ẽ penł.gti cõis.tñ in pꝓlſa ſemꝑ debet acui vllius. AVlna.nę.f.g.ſᷣm qͥſdã eſt extenſio vtriuſq; manꝰ ᷣm alios bꝛachium vel cubitus.qð veriꝰ ðꝛ. Vñ Luc̃.vij.Accepit eum in vl⸗ nas ſuas.i.inter bꝛachia ſua. Gręce vero vlneos vel vlenos cubitꝰðꝛ. Iñ hęc vlna. nę. Et hęc vlnula.lę.dimi.i.pua vlna. Et B ⁊ hec vlnał.⁊ h̊ le. Et vlnariꝰ.ria. rium. Altoꝛ. tor'. m. g. i. punitoꝛ (ad vlnã ptinẽs. yindicatoꝛ. Et vt dicit ap̃. AUltoꝛ fac ne ipune ſit facta iiuria. Hefẽſoꝛ vo curat ne fiat iniuria. Itẽ vindicatoꝛ differt ab vlto re qð põt patere in vindico.cas.vide ibi. Vtrix.tric i.punitrix vindicatrix.Et ẽ.g. fę. in ntõ actõ ⁊ vtõ ſingulari. In alüjs vo caſibus ẽ g. o. ⁊ fac ablim in.e. vel in.i. Altroneꝰ. nea. neũ i.ſpontaneꝰ. vł vlterioꝛ Ult. ta. tũ. ðꝛ ab vlciſcoꝛ.ſcerl. Vñ pphᷣa. Eti noie dñi qꝛ vlrſũ in eos. Et ſepe acci pitur in paſſiua ſigtiõe.v: AVltꝰ.i.vindica tus.defenſus. Et cõponit᷑ inultꝰ.ta.tũ.i. nõ vltus. ðêðW—B Vlua.uę.f.g.herba ẽ paluſtrl. IJñ vluoſus Alula.lę.f.g.ꝗqdã auis nocturna.ꝗᷓ (ſa.ſũ. flere videt᷑. Vñ dicũt eã ſic dici ab oleagi. 4 id ẽ.a fictu fletu. Uñ Eſa.xiij. Et rũdebũt ibi vlulę in edibꝰ eius.vbi dicit glo. Alulę aues ſunt magnitudinis coꝛuinęꝗᷓ figẽtes roſtrũ in lutũ hoꝛrẽde ſtrident. Vlulatus.tus.tui.i.fletus meroꝛ lamentũ. ante MW UVmbilicus. ci. pe. ꝓd.ẽ mediꝰ loc coꝛpis ſic dict'. eo ꝙ ſit vmbo ilioꝛũ. vñ ⁊ vmbo appellat᷑ locus in medio clypei a qͥ depen⸗ det. ex vmbilico em̃ infans in vtero pen⸗ det. 7 ex eo etiã nutrit᷑. Et nõ ꝙ luxuria vi riẽ in lumbis.⁊ feminis in vmbilico. VUñ diẽ Gregꝰ. ꝙ viris luxuria i lumbis ſit.fę⸗ minis i vmbilico. Teſtar᷑ dñs qᷣ de diabo⸗ lo ad ſem Job loquit᷑ dicẽs. Virtus eiꝰ in lumbis eiꝰ.⁊ foꝛtitudo eiꝰin vmbilico ven tris eiꝰ. Itẽ ſcias ꝙ infans in vẽtre matriſ mingit ꝑ vmbilicũ.vide.S.in ſumen. Vmbꝛa. bꝛę.f.g.ðꝛ aer carẽs ſole.ſic dicta. qꝛ fit cũ ſolis radijs aliqd obijcit᷑. Jñ vm⸗ bꝛaticꝰ.ca.cũ pe.coꝛ.Et h̊ vmbꝛaculuʒ.li. Et vmbꝛoſus.ſa.ſũ. Iñ vmbꝛoſitas tatis Vmbꝛatilis. .t.⁊ hoc le.ðꝛ ab vmbꝛa.vᷣm Hugl. Sʒ magis videt᷑ deriuari a verbo vVmbꝛo. bꝛas.⁊ coꝛ.pe.ſic ſoꝛbilis. Vmbʒella. le. dimi.i. pua vmbꝛa. B me. ⁊ vnaninmꝰ. ma. mũ .M Vnanimis...t.⁊ .i.vniꝰ ai. In vnanimit᷑ aduũ. Et hęc vna⸗ nimitas. tatis.i.aĩ vnitas.ↄcoꝛdia. Vncia ẽ duodecima ꝑs aſſis.vt Nati ex cõ cubinis in domo ſuccedũt in duabꝰvncijs i.in duabꝰ ptibꝰ. xij. ꝑtiũ aſſis ſi alij legiti⸗ mi nõ ſuꝑſunt. Vncinulus.li.dimi.i.puꝰ vncinꝰ. Vncinus.ni.pe.pꝓd.vide in vncus. Vnciola.lę.dimi.i.pua vnca. AVnctus.cta.ctũ.i.pfuſus.vel linitus pin⸗ guibꝰ. ⁊ ab vngo.gis. Iñ hec vnctura. rx.:i.vnctio.Et h̊ vnctũ.cti. Ancus.ca.cũ.i.curuus.⁊ ðꝛ ab vnco.cas. Ethᷣ vncus. ci. dꝛ inſtrm curuum ad aliqd capiendũ. Et h̊ vncinꝰ.ni.idẽ. Itẽ Amos viij. Et ecce vncinum pomoꝛũ. Et dicunt quidam ꝙ vncinus dicitur ab vncus. Alij dicunt ꝙ deriuat᷑ ab vnco. cas. nec eſt di . de vncꝰ niſi qͥ ad vocẽ.ſʒ ẽ idẽ qð vncꝰ Vñ Vnco dat vncinos ⁊ eos nõ ꝑcutit vncus aüt ðꝛ vncinꝰ.q̃ſi vngue cedẽs.etymo. ẽ.Et cõponit᷑ aduncus.ca.cũ.i.recuruus. Iñ adũculus.la.lũ.Obuncꝰ.ca.cũ.Sub⸗ uncus.ca.cũ.i.aliquãtulũ curuꝰ.vel parũ Unda.dę.f.g.ſuꝑioꝛ ꝑs aꝗ.ſ.ſuꝑioꝛ liquoꝛ qui ſemꝑ in motu ẽ.⁊ ðꝛ ab eo is.Sʒ aq̃ eſt ſtatiua ⁊ ſine motu ęqualis. Nñ aq̃ ðvꝛ qua⸗ ſi ęqua.Sʒ vnda ꝑ ſenõ ẽ aqua.ſʒ aqua in quodã motu ⁊ agitatione. q̃ſi ab eundo et redeundo vnda vocata ẽ.q̃ſi eunda.qꝛſo ẽ in motu. Iñ vndoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ a fre quẽs vndis. Iñ hec vndoſitas.tatis. Vndecẽnis.nis.9.t.⁊ G ne.i.vndeci annor Iñ h̊ vndecẽniũ.nij.ſpaciũ vndeci qnoꝛũ Vndecim plis nũeri.⁊ indecli.nomẽ nũera AAle. ex vnũ ⁊ decẽ cõponit᷑. ðJUJUD— Andenus.na nũ.ðꝛ ab vndeci.Et vndena rius.ria.riũ.Et vndenariꝰ.rij.ꝓ illo nũe⸗ ro. Et vndecimꝰma.mũ.⁊ ꝓd.de.vndenꝰ Andula ·Ię.dimi.i.pua vnda. HM Vnguẽtũ.ti. n. g. vᷣm Papᷣ. ðꝛoẽ qð ex cõi oleo ↄfectũ.ſpecieꝝ cõmixtiõe auget᷑ odo ris iocunditatẽ ſumẽs ⁊lõge redolẽs. Itẽ HB vnguen inis.idẽ qð vnguentuʒ. Iñ vn⸗ guentariꝰ.ria.riũ.i.ad vnguentũ ꝑtinens Et dicũt qͥdã ꝙ vnguentũ ⁊ vnguen deri⸗ uent᷑ ab vngis ſcdᷣa pſona ð vngo ⁊ ſic nõ hñt. u. poſt. g. Alij dicũt ⁊ meli ꝙ vnguẽ⸗ tum ⁊ vnguen deriuẽt᷑ a pᷣma ꝑſona.ſ.vn⸗ guo. vñ hñt. u. poſt. g. Vnguis. guis.m.g.a greco trahit oꝛiginez Onyx em gręce.vnguis ðꝛlatine. Jñ hęc vngula.lę.Et ẽ vnguis hoiĩm ⁊ auiũ. Hn⸗ gula vo alioꝛũ aĩaliũ. Ał vnguis ðꝛ ab vn ðꝛ genꝰ toꝛmenti.qꝛ effodiat. Idẽ ⁊ fſidicu⸗ la. a fides.qꝛ hac rei toꝛquent᷑ in eculeo vt fides inueniat᷑. Itẽ ab vngula ðꝛ vngula-⸗ 4 Vuns vncis. m. g. i. vncia. ⁊ 2 a vincio. cis. guo.gis.qꝛ eo ſolemꝰ en de iſ tus.ta.tũ.q̃ magnas habet vngulas. Vngulus.li.m.g.anułꝰ gẽmatꝰ.⁊ ðꝛ ab nn gula.qꝛ ſic vngla carni ita gẽma anulo ac. Wnicoloꝛ.lorl.ois.g.i.vniꝰ coloꝛis (cingit Vnicoꝛdia.dię.f.g.i.concoꝛdia. Vnicoꝛnis.niſ.2.t.⁊ h̊ ne.i.hñs vnũ coꝛnu ⁊ðꝛab vy.⁊ coꝛnu.Et ſubſtãtiue hęc vni coꝛnis.nis.aial hñs vnũ coꝛnu in fronte. qð ⁊ monoceros ⁊ rhinoceros ðꝛ. Vñ ꝓ⸗ pheta.Et a coꝛnibꝰvnicoꝛniuʒ hũilitatem Vnicoꝛg.dis.o.g.i.vniꝰ coꝛdis.ſ.cõ (meã. coꝛs. Iñ vnicoꝛdit᷑ adu.Et nõ ꝙ antiqᷣtus dicebat᷑ H ⁊ hęc vnicoꝛdis.⁊ h̊ de. Vnicuba.bę.pe.coꝛ.i.vniꝰ viri vxoꝛ.q̃ſi cũ vno cubans. „ Anifoꝛmis.⸗.t.⁊ H̊ vnifoꝛme.i.vniꝰfoꝛmnę Iñ vnifoꝛmit adu. Et h̊ vnifoꝛmitas. tat! Anigamꝰ. ma. mũ. qͥ vni tm nupſit.ſ.qͥ vłꝗ abuit vel hʒ vnã vxoꝛẽ. vel vnũ maritũ. Iñ hec vnigamia.mię.i.vnę nuptię.vł ꝓ⸗ pꝛietates q̃ aliqs ðꝛ vnigamꝰ.⁊ coꝛ. ga. Animamę.vide.S. in amagones. Animodus.da.dũ.i.vniꝰ modxi. —— Anio.onis.m.g.lapis ẽ pᷣcioſꝰ.⁊ ðꝛ ab vnꝰ Aꝗqꝛ tm vmꝰ ⁊ nunqᷓ; duo vel tres ſimul repe riunt᷑. Itẽ vnio inuenit᷑ etiã ꝓ ſtella.⁊ pꝛso. puncto. Et hęc vnio. onis. o? ꝓ ↄiũctione vel ↄgregatiòe.⁊ tunc ð ab vnio.nis. In Aatti ðꝛ. Uniones qdã margaritę ſunt. niuſmoꝛis.nomẽ cõpoſitũ ois ge.⁊ inde⸗ cli. i.?coꝛs.vt Iſti hoĩes ſunt vniuſmoꝛis ii. ↄcoꝛdes ⁊ vnanimes. Nñ i p. Qui ha⸗ bitare facit vniuſmoꝛis in domo. Anitiuꝰ ua. uũ.i. 2iũctiuꝰ. ↄgregatiuꝰ. Vniuerſalis.lis.⁊ ͥ le.dꝛ ab vniuerſus.ſa. ſũuũ. Et differt vniuerſale a pdicabili ẽm lo⸗ gicos. qꝛ vniuerſale diffinit᷑ ꝑ eẽ dicabile de pkib' dici. Vniuerſale aũt ẽ qd aptũ na tum eſt eẽ in płibꝰ. Credicabile etiam ſiue vyniuerſale diuidit᷑ ꝑ genꝰdram.ſpẽm.pꝛo pꝛiũ.⁊ accidẽs.de qbꝰ Moꝛphiriꝰ⁊c̃. Aniuerſitas vᷣm A1co. ẽ pluriũ choꝛoꝛũ int ſe diſtantiũ vno noie ſpecialit᷑ eis depʒuta-⸗ ta collectio.Eſt etiã ſtudiũ vniuerſale pꝛi unilegiatu. Aniuira. rę.pe.coꝛ. vniꝰ viri vxoꝛ. vł muli⸗ er vnũ virũ hus. R Vniuoc. ca.cũ.ðꝛ ab vnꝰ ⁊ vox.Et ðꝛ vni⸗ uocũ.qð vna voce tm vnuʒ ſigt.⁊ coꝛ.vo. vm Hhhug. Scom vo logicoo. Aniuoca ſunt.quoꝛũ nomẽ ẽ cõe.⁊ ſm iloö nomẽ rõ ſbᷣęẽ eadẽ.vt nomẽ aiał ẽ cõe hoi boui. ⁊ ſiłr diffinitõ eiꝰ ᷣm illð nomẽ.Di mus em lõ eſt aial. Bos eſt aial . qꝛ vniuerſitatẽ minoꝛũ ponderũ ſua vnita te vincit.i. cõplectit᷑. Conſtat vero ex dꝛa chmis octo.i.ſcrupulis vigintiq̃ttuoꝛ.qð ⁊ ꝓinde legitimũ pondꝰ habet᷑.qꝛ nüerus ſcrupuloꝛũ eiꝰ? hoꝛas diei noctiſq; metitur vel qꝛ libꝛã efficit duodecies cõputata.Et ingde ↄꝛ hec vncia.cię. Itẽ vncia vł vns cõö ponit᷑ h̊ qͥncuns.ſexcuns.decuns. Itẽ vn⸗ cia cõponit᷑ ſemiuncia.i.dimidia vncia. Anꝰ.na.nũ.ðᷣꝛ q̃i enꝰ.ab ena gręce qð latie ð vmꝰ. Iñ vnicca. cũ. i. ſol?ſingłarl. Unꝰ ex mit ðꝛ. Sʒ vnicꝰ ſolꝰ ẽ. Itẽ vnꝰ nüerat Anic vo ĩtra nũeꝝ finit. Itẽ vn ad nex 4 pPtinet. Sol⸗ vo de mktis ĩtelligi. Iñ hec Vnitas.tatj. Itẽ iſte abltũs vna ponit᷑ ad⸗ nerbialit.⁊ tũc acuit᷑ in fine.vt vna.i.pari ter vel in ſimul. Et ſiãt vna comitatuʒ. vt . vna ꝓſiciſcunt᷑. Marit᷑ vo ſigt flitatem vt viã ꝑiter cũ illo ducit. Itẽ ⁊ ab vm com ponit᷑ vnifoꝛmis.vnicoloꝛ.⁊ multa alia.ð qbꝰ vide locl ſuis.Et nõ.ꝙ vnꝰ qñq; ſigt vnvnitateʒ aioꝝ. Vñ Actl.iiij. ultitudis dũti credentiũ erat coꝛ vnũ.⁊ aia vna ĩ dño Et ᷣm h̊ poſſet dici in płali. Iſte mulieres ſuunt vnę.i.vnanimes. Et coꝛda vra ſunt vna. i.vnanima. Un Lucanꝰ. Fecerũt ne fas in ptibus vnis.i.vniꝰ animi ⁊ volũta⸗ tis. Siliter põt in plali declinari. vn quã⸗ do ponit᷑ cũ qᷓbuſdã noibꝰ ꝗ̃ᷓ tm i plłi decdli⸗ nant. vt Una arma. vngnuptię ⁊c. Item nõ ꝙ vnꝰ fac gim vniꝰ.⁊ dtm vni.ſᷣm mo⸗ dernos.tñ apud antiq̊s mobilit᷑ declinat᷑. vni vne vni. dtõ vno vne vno. Sicut alij alięalij. alio alię alio. Et ita intelligas de alijs noibꝰ.ꝗᷓ declinãt m modernos.ſᷣm modũ ꝓnoiĩim ſecũdi modi vt vnꝰ.totꝰ.ſo⸗ lus.nullus. alter.aliꝰ.vter.alteruter.neut᷑ yvyterq; ⁊ cctera. NAUocalis. lis.⁊ B le. lis. lr̃a.ꝗ ꝑ ſe vocẽ facit.⁊ ſine bus lr̃alis vorx pferri nõ põt.Et ſunt qͥnq;.ſ.a.e.i.o. v. Et nõ ꝙ vocalis.lis.⁊ etiã vox vocis. HVd. o. an.c. vt patet in H̊ ꝓſu. Ab cũ voca li. reliqͥs vult. a. ſociari. Uñ vitioſuʒz ẽ illð Perimit ſynallepha vocalenmn. Aocatiuus. ua.uũ.i.aptꝰ ad vocanduʒ vel vocationem deſignans. ⁊ ꝛa voco.cas. Itẽ vtũs.dictꝰẽ qͥdã caſus.qꝛ ꝑ eũ aliquẽz vocamus.vt O virgili. Dr etiã ſalutato⸗ riuius.qꝛ ꝑ eũ ſalutamꝰ.vt Salue.o. Enea q̃ tñ ſꝑ ſecũdę ꝑſonę adiũgit᷑.Ne reliqͥ ca⸗ ſus noim tertię ſunt ꝑſonę. ꝓpꝛie tñ ꝑ figu rream Wig und allaqſ cũ pma vel ſecũda ꝑ⸗ ſonis. vt Ego Johannes ſcribo. Tu Pe⸗ tre vel Petrus ſcribis. Nola. le.f. g. ẽ media ꝑs mam vlł pediſ. Itẽ vola in auibꝰ ẽ media ꝑs alarũ.q̃rũ motu pennęagitant᷑. 1 Volemus. mi. qdᷣdã genus piri. ꝗᷓ facit pira gageo magna. ꝙ vix in vola pñt includi vt bñ impleãt illa. Iñ H̊ volemũ volemi.fru⸗ cuseluus. Aolitio.onis.i.volũtas.. Volpiſcus.ſci.ðꝛ vir nobilit᷑ natus. Volucer.m.g.hęc volucris.⁊ h̊ volucre.i. Yyelox.et ðꝛ a volo.las. VUñ Hieremię.xij. vox. Et hec vocaliſ rotundarũ.⁊ volubiliũ. Conſumptũ ẽ aĩal et volucre.Et hec volu cris.huiꝰ volucris.i.auis. Inuenit᷑ tamẽ qñũq; h̊ volucer vel volucris ꝓ aue in maſ. ge. Et coꝛ.naturalit᷑ pe. Uñ rudentius Conſidũt volucres victũ et inde foꝛe vileſ Et atiqͥ dicebãt h̊ ⁊ heęc volucer vel cris.et Volumẽ. inis.n. g.i.reuolutio.⁊ ðꝛ (G cre. a voluo. uiſ. VUñ liber ðꝛ volumẽ ꝓpt᷑ mu tas reuolutiões chartaꝝ.⁊ ꝓd.c luauu. AVoluütas.tatl.f. g.ẽ deſideriũ nõdũ adeptę rei. Et ẽ volũtas tim in bonis rebꝰ.Naʒ in malis ⁊ flagicioſis factis ꝓpꝛie cupiditas ðꝛ nõ volũtas. Iñ volũtariꝰ.ria.riũ.⁊ vo luntatiuꝰ.ua.uũ.Et vt ðꝛ in.iij.de aĩa.In roõne ẽ volũtas.Et ſcribit᷑ ꝑ.n.⁊ nõö. p. AUoluptas.tatl.f.g.ꝑ.p.eſt rei adepteę dele⸗ ctatio bonę velmalę.⁊ ꝓpꝛie carnalis de lectatio. Iñ voluptuoſus.ſa.ſũ.Et volu⸗ ptuarius.ria.riũ.i.delectabilis.Et volu⸗ ptuarie adũ.i.ᷣm voluptateʒ. Et inuenit᷑ voluptas ꝓ delectatione bona vel mala. Uolutabꝛũ.bꝛi.n.g.pe.naturalit᷑ coꝛ.i.vo⸗ luptatio apꝛoꝛũ.vel locꝰ cęnoſus vbi poꝛ⸗ ci voluunt᷑.⁊ videt᷑ cõponi a voluo ⁊ aper ãqſi voluptabꝛũ.qꝛ ibi apꝛi vel poꝛci voluũ tur. Et ꝑ tranſlationẽ ðꝛ volutabꝛũ ꝗqlibet cenoſitas vlł turpitudo in q̃ hõ iuolui᷑ . vt pꝛ. In volutabꝛo vitioꝛũ. Nñ.ij. Metri. ij Cõtigit vo eis illud ꝓpuᷣbij. Canis reuſus aa ſuũ vomitũ.⁊ ſus lota ĩ volutabꝛo luti AWoluꝰ. ui.m. g.ꝗᷓdã herba.qꝛ radix eius ſit volubilis ⁊ rotunda. AUel genꝰ fungoꝛum * NVomer vel vomis vomeris.deus ẽ aratri vyel ferrum qð inſigit᷑ dentali.⁊ ðꝛ a vomo mis.eo ꝙ euomat terrã.vł qꝛ humũ eruat vel feriat. AVñ Elſa.ij. Et cõflabũt gladioſ ſuos i vomeres. Et coꝛ.pe.gti.ſʒ ꝓd.pᷣmã AVomita. tę. f. g.i.vomitus vel nauſea. vel gen' apoſtematis.q̃ emittunt inteſtina. et 8 a vomomis. Vomitiũ.tij.n.g.. vomita vel vomitꝰ. AUomex. icis.pe.coꝛ.i.vomeris ſumitas. WAoꝛax. cis.o. g. i. guloſus.gluto.edax.⁊ ðꝛ a voꝛo.Et hec voꝛago. ginis.i.edacitas. guloſitas. Et qꝛ guloſus ⁊ voꝛax oĩa ↄſu⸗ mit. ideo voꝛago trãſumptiue ſumit᷑ ꝓcõ⸗ ſumptiõe ⁊ deſtructione. Qð em ↄſt umit ⁊ deſtruit᷑ q̃ſi deuoꝛatũ videt᷑.vñ ðꝛ voꝛa go ciuitatis. ꝓ ruina vel deſtructiõe. Itez ꝛhõ voꝛax qſi nõ põt impleri cibis: ideo voꝛago ponit᷑ ꝓ loco ꝓpfundo ⁊ inſatiabi⸗ li ⁊ inexplebili.ſicut ẽ baratrů. · Aoꝛatoꝛ.toꝛis.m.g.i.voꝛax. — „ ℳä AVoꝛtex.ticis.nodus.vel eiminẽtia globoſa quę ad modum yerticis apparet in ligno. AVn Sap̃.xiiij.Lignũ curuũ ⁊ voꝛticibus plenũ.Itẽ voꝛex appellat᷑ circular reuo⸗ lutio aꝗ.ſic̃ ſolet fieri ex nimio ipetu aꝗᷓ et vbi ſunt magnę foueęi aqua. Unñ Ouidiꝰ meta. Voꝛticibuſq; frequẽs erat aq vipe⸗ rinꝰ amnis.Et ſᷣm antiqͥs voꝛtex iuenit᷑ ꝓ vYertex. vide in vertex. AVotũ.ti.n.g.i.deſideriũ vel ꝓmiſſio. Inð votiuꝰ.ua.uũ.i.voto plenꝰ.vel aſtrictꝰ.vł voto ꝓmiſſus.⁊ ðꝛ a voueo.ues.a qͥ etiaʒ votꝰ.ta.tũ.i.pmiſſum.Et cõponit᷑ ↄuotꝰ ta.tũ. Itẽ nõ ꝙ votũ ẽ teſtifſicatio ſponta⸗ neę ꝓmiſſionis.q̃ deo.⁊ de his ꝗ dei ſunt ꝓpꝛie fieri debet.Eſt aũt hęc diffinitio ꝑ⸗ fecta.qꝛ ponit ⁊ ꝓmiſſionẽ.ꝗᷓẽ eſſentialit votũ ⁊ tangit voluntatẽ.in h̊ ꝙ dicit ſpon⸗ taneę.qꝗᷓ eſt cauſa obligationis.⁊ ↄfirmati⸗ onẽ vltimę ſpaniſi ionis ꝗᷓ alias includit. in iſicatio. ⁊ voti terminũ quiẽ actꝰ ad alterũ.in h̊ ꝙ dicit.qð debet deo fi h g dicit te eri. ⁊ materiã in h̊ ꝙ dicit. qð ẽ de his quę dei ſunt. Vel votũ ẽ alicuꝰ boni cũ delibe ratione facta ꝓmiſſio.vel deo facta polli⸗ citatio.xxvij.q.j.de viduis.ij. Et ðꝛ boni qꝛ de malo nec etiã de re bona ſine delibe⸗ ratione nõ ꝓcedit obligatio. Naʒ de malo qs nõ obligat᷑.qꝛ in male ꝓmiſſis reſcinde fidem.⁊ ĩ turpi voto muta decretũ.xxij.q. iiij.in malis Of cũ deliberatiõe.qꝛ votuz qð ex facilitate animi potrꝰqᷓ;ex arbitrio di ſcretionis emittit᷑.nõ ẽ vſq;q̃q; obligatoꝛi um.vt.c.veniẽs.e.ti.Et ẽ triplex votum. Primũ neceſſitatis.qð qͥs neceſſario ĩ ba⸗ ptiſmate ꝓmittit. vt abꝛenũciare diabolo ⁊ pompis eiꝰ.tenere fidẽ.vᷣuare decalogũ. de con. dil. iiij. c. pᷣmã. Scðm ẽ volũtatis. qð aliqs volũtarie emittit ſuꝑ his ad quę añ votũ nõ tenet᷑.vt ẽ votũ cotinentię.ab⸗ ſtinentię ⁊c. Tertiũ ẽ votũ mixtum ex his duobus.ſ.ꝑtim neceſſitatis ⁊ ptim volun tatis.Sʒ votũ voluntariuʒ ſubdiuidit᷑ in votũ ſolẽne ⁊ ſimplex. Vñ ſimplex eſt cui nulla ſolẽnitas adhibet᷑. Solũ aũt votum ↄtinentię ſolẽnicat᷑.Et nõ ꝙ votũ ſimplex impedit matrimoniũ ↄtrahendũ ſʒ nõ diri mit iam ↄtractũ. Aotũ ſolenne impedit cõ trahendũ.⁊ dirimit iã ↄtractũ. Vox.cis.f.g.ẽ aeris a lingua ꝑcuſſio.ꝗ̃ per q̃ſdã arterias gutturi ab aiali ꝓfert᷑.⁊ ðꝛ a voco.cas.⁊ ꝓ.o.añ.c.ſʒ voco.cas.coꝛ.o. añ.c. Vel ᷣm qͥſdã ðꝛ a boo.as.mutata.b. in. u. ⁊ vltima. o. ſubtracta.⁊ addita. x. Et ð ſᷣm Pap.vox.qꝛ volũtatẽ ai annũciet. qꝛ voces ſunt notę eaꝝ ꝗᷓ ſunt in aĩa paſſio num. Et vox coponit᷑. Equi 0c“. cus. Multiuocꝰ. ca. cũ. i. ſyno AVpupa.pę.f.g.auis qdã ſpurciſſ AVr lingua chald niuo⸗ 2„ 2 extenſis galeata. ſꝑ in ſepulcris cõmoꝛãs. Hac gręci vpupã appellãt.qꝛ ſtercoꝛa hu⸗ mana comedat ⁊ fetenti paſcatur fimo.Et coꝛ. pe. Vñ Alex. Cũ fultis vpupis ꝗᷓ pe⸗ tunt excelſa volando. laica ignis vel flima dicii. Vel ſᷣm Remigiũ. r interpᷣtat᷑ lumẽ vel ignis.ſeu incendiuʒ vel feneſtra.Et nõ q glo. exponẽs illud Eſa. xxix. Qui redemit Abꝛaaʒ de igne chaldeoꝝ ⁊c.dicit. Cegit᷑ vochaldęos Alram ⁊ abꝛaam in ignẽ ꝓie⸗ ciſſe. eo ꝙ nollent vꝛ. i. ignẽ colere. Ard ibi expirauit. Abꝛaã vo illeſus exiuit Vnde Geñ.xv. Ego dñs qͥ eduxi te de vꝛ chaldę Aranꝰ.ni.i.cęlũ.⁊ ðꝛ ab vꝛ.qð eſt (oꝛum. ignis.qꝛ igneũ ẽ. Iñ vꝛanic.ca.cũ.i.cele⸗ ſtis. Et vꝛoniꝰ.nia.niũ.in eodẽ ſenſu.Et h veꝛania. nię.ꝗqdã muſa qſi celeſtl.ꝗ ⁊ vꝛane. Aranuſcopus.pi.pe.coꝛ.qͥdã piſc (nes.ð. ⁊8ꝛz ab vꝛanꝰ ⁊ ſcopim.qð ẽ intendere vel ſpeculari eo ꝙ habeat oculũ in capite q̃̊ ſp intendit vᷣſus cellldl. Vr banꝰ. na.nũ.i.ciuis ꝓpꝛie romanus vel curialis. Et ſᷣm h̊ cõꝑat᷑. Iñ vꝛbanitas.ta tis. i. curialitas. Et cõponit᷑ Inurban'na. nũ.i.ruſticꝰ. Iñ hęc inurbanitas.tatis. AVrbeuetꝰ.ꝗq̃dã ciuitas ẽ.ð q̃ við.S.ĩoꝛbiũ⸗ Vrbs. vꝛbis.f.g.ðꝛ ab oꝛbe.i.rotun⸗ (uei. ditate. qꝛ antià ciuitates in oꝛbe faciebant vel ab vꝛuo ꝑte aratri qͥ muri deſignaban tur. Locus em̃ futurę ciuitatis ſulco deſi⸗ gnabat᷑ cum aratro. qð ⁊ taurus ⁊ vacca trahebant. Itẽ ſola rhoma ꝑ excellentiam vꝛbs dðꝛ. Cetera wvo oppida dicunt᷑ c ad⸗ iuncto vꝛbs. vt vꝛbs Bononia. vꝛbs Ha⸗ ſilea Oppidũ ad habitatoꝛes ꝑtinet. Ciui tas ad legeſ. AUrbs ad vtrũq;. Et gtũs ſoꝛ mat᷑ a ntõ iterpoſita. i. vt vꝛbs vꝛbis. Ar⸗ bana pᷣdia.oĩa ędiſicia dicunt᷑.nõ ſoluʒ ea ãſunt in ciuitatibus vel oppidis ↄſtituta. R etiã in rure.niſi foꝛte ſtabula ſint. qꝛ locꝰ nõ fac pᷣdia vꝛbana ſʒ materia.vt.ff.de.vᷣ. ſig. l. . Vrceus.cei.vas aquaticuʒ.⁊ ðꝛ ab oꝛce qð ẽreciꝑe.q̃i oꝛceꝰ. Añ Marci. vij. Baptiſ mata vꝛceoꝝ ⁊ calicũ. AWUredo. dinis. f. g. ð: ventꝰ vꝛẽs vel ardẽs. vlcoꝛruptio ex vꝛẽte vẽto ꝓueniẽs qñ ſtã⸗ tes ſegetes aduſte vidẽt᷑ ĩ cipo. Pa Pe. nti. ſz coꝛ. pe. gti. Aria. rię.f. g. ðꝛ vᷣmis caulis.vel poꝛri ⁊ ðꝛ — Ab vꝛo. ris.qꝛ vꝛit.⁊ coꝛ. pe. AVrias.ppꝛiũ nomẽ.⁊ iterpᷣtat lux mea dei Arica.cę.pe.coꝛ.idẽ ẽ qð via. Ariel interpᷣtat᷑ ignis dei. Sicut em̃ legimꝰ apparuiſſe ignẽ in rubo ſic legimꝰetia ignẽ miſſum deſuꝑ ⁊ impleſſe qð ſceptũ ẽ. Vrina.nę.f.g.ðꝛ ab vꝛo.ris.eo ꝙ vꝛat.vel qꝛ vſta ſit.vłqꝛ renibꝰ egredit᷑ꝗ vulgo lo.-⸗ tiũ vocat᷑.qꝛ ea lota veſtimẽta mũda effici ank. Iñ hęc vꝛinaria. rię. Et q̊ vꝛinarium rij.vas aptũ ad recipiendũ vꝛinã. qð et h; vViꝛinale. lis. ðz. Et vt dicẽ Iſidoꝛ. Judicio vrꝛiꝛinę a renibus egreſſę ſałꝰ vel ęgritudo fu uura monſtrat᷑. Druula de dimi . pua vꝛina. ⁊ coꝛ.nu. Arna. nę.f. g. ðꝛ ꝗda mẽſura quã qͥdã qrta⸗ riã vocant. Itẽ vꝛna ꝓpꝛie ẽ vas qð ꝓ cõ⸗ Dendis defunctoꝛũ cineribꝰ adhiberi ſolet BDe qͥ ðꝛ.De celo tegit᷑ qͥ nõ hʒ vꝛnã.Jñ vꝛ nula.lę.dimi.i.pua vena. AVrſus.ſi.fert᷑ dictꝰ.q oꝛe ſuo foꝛmet fętus qſi oꝛſus.N aiũt eos infoꝛmes generare ꝑtus.⁊ carnẽ quãdã q̃ſi qdᷣdã fruſtũ pare⸗ re.quã mr̃ lambẽdo in mẽbꝛa cõponit.ſj h imaturitas partꝰ fac̃ deniq; triceſimo die generat vñ euenit vt pᷣcipitata fęcũditas ĩ⸗ foꝛmis ꝓcreet᷑. Itẽ vꝛſoꝛũ caput inualidũ .vis maxima i bꝛachijs.⁊ lumbis vñ ere cte iſiſtũt. Al põt dici vꝛſus ab vꝛgeo.ges qꝛ foꝛtiter vꝛget.i.ſtringit quẽ appꝛehen⸗ dit. Iñ vꝛſul“. li. 2 B vꝛſellꝰ. li.⁊ vꝛſiolꝰ.li. ⁊ vꝛſiculꝰ.li.oĩa dimi.Et hęc vꝛſa.ſę.⁊ hic ſiier vlgen bec vꝛſella. lę. ⁊ vꝛſiola. lę.⁊ vꝛſicula.lę. Itẽ ab vꝛſus ðꝛ vꝛſeꝰ.ſea. ſeũ.⁊ vꝛſinꝰ.na.nũ.⁊ vꝛſariꝰ.ria.riũ.Et h 1717 vꝛſariꝰ.rij.canis aptꝰ ad capiendũ vꝛſos. vel hõ ſiue canis qͥ venat᷑ vꝛſos. AVrtica.cę.f.ꝗdaʒ herba dicta ab vꝛo.eo q tactus eiꝰ coꝛpꝰ adurat. Eſt gigneę natu⸗ re.ꝛ tacta purit.Et ꝓd.pe. Iñn hᷣ vꝛticetuz ti.loc' vbi abundãt vꝛticę.Et vꝛticinꝰ.na nũ.pe.ꝓd. Et vꝛticari.ria.riũ.Et vꝛtico. cas. i. veticis inuolure. Arus. ri. m. g. dꝛ bos ſilueſtris. Vrui.ui.pg aratriꝗ plicat᷑. ⸗ VUs interpᷣtat᷑ ↄſilia g intertar oſiliatoꝛ. Eſt erat in terra vs noie Job. Quis neſciat vs ſit terra gentiliũ. Vſia.vſię.f.g.i.eſſentia.vñ ⁊ vſia ðꝛ ſuba ? ꝓPpꝛie ↄpacta ex materia ⁊ foꝛma Itẽ vſia uitu.l. in iure cõoi. fra Een „ESir di ꝗlibet foꝛma. ⁊ qdᷣlibet accidẽs. qꝛ qᷣli⸗ bet accidẽs vere ðꝛ.cũ eſt in ſua natura.et Eꝑ ſe itellectũ intelligat᷑ inuariabile.licʒ va riet᷑ tactu diuerſoꝛũ ſubiectoꝛũ.modo iten dendo. modo diminuendo. Iñ h ⁊ hęc vſi alis ⁊ B lę.⁊ acuit pen. Aſticiũ. cij.n. g. genꝰ qdᷣdã tincturę.⁊ ðꝛ ab vꝛo. vꝛis.qꝛ ex vſto eſt. Aſtrina.nę.f.g.pe.ꝓd.ðꝛ locꝰvbi cõburũt coꝛꝑa.⁊ ðꝛ ab vꝛo.ris. M Vſtus.ſta.ſtũ.i.cõbuſtus.⁊ ðꝛ ab vꝛo.ris. Vſtura.rę.f.g.i.cõbuſtio.⁊ ðꝛ ab vꝛo.ris. Uſucapio.onis. ẽ acqͥſitio dñij vtilis dire⸗ cta rei alienę ꝑ ↄtinuationẽ poſſeſſionis tẽ poꝛis lege difiniti.i.ꝑ ſpacium tꝑis alege Diffinitü. ff. e. ti. l. iij. lü Aſufructuari“.ẽ qͥ fruit᷑ ⁊ vtit᷑ rebꝰ alienis ⁊ rei dnio.ſalua tñ ſubſtãtia rerũ.ff.de ſer — „ ℳ₰ℳ Vſufructus ẽ ius vtẽdi.fruendi alienis re. bus ſalua ſuba rex. vt.ff.de vſufru.l.j.Et Einus in coꝛpeqͥ ſublato ⁊ ipᷣm tolli neceſſe C.Deſtructa em̃ domo.deſtruit᷑ ⁊ vſufru⸗ ctus qͥ habet᷑ in ea.vt. ff. e. ti. l. ij. lIſura.rę.f.g.ẽ incremẽtũ pecunię mutuo⸗ te ab vſu eris debiti dicta. In vſurariꝰ ria riũ.Et h̊ vſurariꝰ.rij. Nõ Hieronym ſuꝑ Exech.ſic dicit. Nutãt aliqͥ vſurã tmeẽ in pecunia.ſʒ intelligat vſurã vocari ſupabũ dantiã. ſ.qcqd ẽ ſi ab eo qð dedit plus eſt. vt ſi in hyeme demus decem modios. vt ĩ meſſe vndecim recipiamus.lhoc tñ ſicẽin telligendum.ſi plus valeant in meſſe vnde cim modij ſᷣm cõe foꝛum qᷓ; in hyeme decẽ alias ſi fiat cõmenſuratio dati ⁊ accepti ad valoꝛẽ pecunię.nõ erit vſura. ſed ęqualis cõmutatio. Item nota ꝙ res qdã ſunt qrũ vſus eſt ipſa eoꝛũ ↄſumptio.ꝗ non habent vſufructũ ſᷣm iura.Et ideo ſi talia fuerint ꝑ vſurã extoꝛta.puta denarij.triticũ vinũ aut aliqᷣd hmõi.nõ tenet᷑ hõ ad reſtituẽdũ niſi id qð accepit.qꝛ id qð de tali re erat ac qſitũ.nõ ẽ fructꝰ huiꝰ rei.ſed hũanę indu⸗ ſtrię.niſi foꝛte ꝑ detentionẽ talis rei aliꝰ ſit damnificatꝰ.amittẽdo aliqͥd de ſuis bonis tunc vo tenet᷑ ad recõpenſationẽ ſui nocu⸗ menti.Quędã vero ſunt res quaruʒ vſus nõ eſt earũ ↄſumptio.⁊ talia habẽt vſufru ctum.ſicut domꝰ.ager.pꝛatũ.⁊ alia hmõi. Et ideo ſi qs domũ alteriꝰ aut agrũ ꝑ vſu⸗ ram extoꝛſiſſet.nõ ſolũ tenet᷑ reſtituere do mũ ac agrũ.iſʒ etiã frucł inde ꝑceptos. qꝛ fructus ſunt rerũ quarũ aliꝰ ẽ dñs.et ideo Aſura ſicut cõiter ðꝛ.ẽ quicquid ſter vſum 8 elc e: 8 ln⸗ mn W ni iin . nenn ümm nidl an e Gn aen isbens ziinod e is ſiin nubnon gio⸗ euerd Ns irie ſoꝛti accidit vłaccedit.ſᷣm Goff. xiiij.q.iij pleriq;. Et addit ipᷣe intentiõe vel pacto ſ cedente Sola em̃ ſpe vel expectatiõe vitiũ vſurariũ ↄtrahit᷑.vt.c.j.⁊.c.conſuluit.de yſuris.⁊.xiiij.q.iij.ſi fenerariꝰ. Et h̊ cum pncipaliter habet᷑ ſpes.et expectatio lucri alias ſi ob charitatẽ moueat᷑ qͥs ad mutuã dũu ⁊ ſecũdario ſperet de aliq̃ retributione nõò putat᷑ vitioſum. ar. ad heęc.lxxxũ. diſt. in ſingulis.⁊.lxij.diſt.ſi officia.lxj. diſt.qᷣd ꝓderit ſᷣm Goff. Itẽ vſura ẽ vbi plus reci pit q; datũ cẽ.Et diffinit᷑ ßᷣm Axo. C. e. ti. ſic. Aſura ẽ qð ꝓpter vſuʒ rei ↄceſſe da=. Df notant᷑ ↄceſſe qð valei idẽ ſiẽ date vel mutuatę. VUñ vſura ðꝛ ab vſu.⁊ ęs.ęrl.q̃ſi vſu ęra.i.vſu ęris data.ſ.pecunię cũ noie pocuniędqᷣcqͥd hoies habeant ↄtineat᷑.j.q. iij.c.totum.. JM Iſurpatio. interruptio vſucapiõis vt.l. ij.Et nõ in rub.ff.vſucapio.⁊ vſur.diẽ ibi textus.ꝙ oꝛatoꝛes vſurpationẽ frequẽteʒ vſum vocãt. H Aſurula.lę.dimi.i. pua vſura. Aſusẽ ius vtendi rebꝰ alienis.ſalua rerum ſubſtãtia. ꝓpꝛietate ⁊ dominio. Vſus.ſa.ſũ.i.exercitatus.vſum alicui⸗ rei hñs.⁊ ðꝛ ab vtoꝛ.teris.Et h̊ vſus hꝰ vſus .i.aſſiduitas.exercitium. conſuetudo. ñ NPamphilꝰ. VUſus ⁊ ars docuit quęſapit oĩs hõ.Et cõponit᷑ cũ fructus ⁊ ðꝛ vſufru ctus.i.illud qð ſuſcipit᷑ ex agro ad vtendũ Et nota ꝙ vt dicit Oꝛatiꝰ i poetria. ¶Oul ta renaſcent᷑ ꝗ iam cecidere cadẽtq;. Quę nũc ſunt in honoꝛe vocabula ſi volet vſus Qusę penes arbitrium eſt ⁊ ius et foꝛma lo Vtẽſil.lis. 6 le.i. ad vtẽdũ apt? flatus.Et ſunt vtres ꝓpꝛie de coꝛio. Anð ps. Sicut vter in puina. Ater.tra.trũ.gtõ vtriꝰðꝛ ab vtoꝛ.terl.Etẽ vter idẽ ꝙ qͥs. Sʒ vter ꝓpꝛie ðꝛ de duobꝰ. Quis de pluribꝰ qᷓ; de duobꝰ. Vñ vt facit iterrogationẽ de duobꝰ tm diuidue. vt vt iſtoꝝ legit. Quis vo de płibꝰ qᷓ; de duobꝰ. vt qͥs iſtoꝛũ triũ vel ãttuoꝛ legit. Mõt tñ ⁊ qͥs dici de duobꝰ.licʒ nõ ita ꝓpꝛie ſic vter. Sʒ vt nunq; ðꝛ niſi de duobꝰ tm. Et nõ ꝙ vłncc̃ariꝰ 138z ab vtoꝛ.terl. Vł vtẽſilia dicũt᷑ i domo vſibꝰnccaria.ſ.ſupellectilia.⁊ coꝛ.ſi.vtẽſi Vter.tris.⁊ hi tres.vtriũ.vtribus maſ.ge. vas vinariũ.⁊ ðꝛ ab vterus.qꝛ aliqͥd itrin ſecus habeat. vt mẽbꝛa ⁊ viſcera.ſiẽ vter ventris.vel qꝛ ad modũ vteri amplſit ⁊ i⸗ qðlibet cõpoſitũ ab vt᷑ ðꝛtm̃ de duobꝰ.ſiẽ 2 vter. ͦd Vterinus.na.nũ.pe.ꝓd.ðꝛ ab vterꝰEt ſũt vterini.qͥ ex eodẽ vtero.⁊ diuerſis patri⸗ bus ſunt geniti.qꝛ vterꝰ tm mulieris ẽ. Et cõponit᷑.Couterinꝰ.na.nnnu. Vterq;.vtraq;.vtrũq;.gtõ vtriuſq;.i.iſte. et ille.vnꝰ ⁊ alt᷑.⁊ ðꝛ ab vt᷑.⁊ q;.vel ſyllabi cat᷑.Et nota ꝙ vtraq; acuit pe.ꝓpter con⸗ ſoꝛtiũ maſculini. ⁊ neutri.in qͥbꝰ de neceſſi late penul.acuit᷑.vt vterq;.vtrũq;. Aterꝰ. teri.m.g. ðꝛ ab vter. Et ẽ ꝓpꝛiemu⸗ lierũ.ſ.locus ↄceptionis.qꝛ duplex ſit ⁊ in vtraq; pꝑte ſe in duas ptes diuidit ꝗ̊ in di⸗ uerſuʒ diffuſe ac replete circũplicant᷑. Hel ðꝛ vterus.qꝛ interiꝰ impleat᷑ fetu. H Atilis. lis..t.⁊ G le.i.ꝓficuꝰ.⁊ ðꝛ ab vtoꝛ. teris. Iñ hec vtilitas. tatis. AVti poſſidetis.ẽ qdᷣdã interdictũ cũ poſſeſ⸗ ſoꝛ inqetat᷑ a nõ poſſidẽte vt iudex ꝓ ipſo dat ſententiã. Si vnꝰ fuerit.tũc ꝓnüciare habet in ſingulari nũero.vt ita poſſideas. vt poſſides.ſi aũt plures.tũc debet pnun⸗ ciare in plłi nũero.vt vti poſſidetis.ita poſl ſideat.Hodie tñ honoꝛis cã cũ hoies vni tm̃ loquunt᷑ plłi ᷣmõe vtunt᷑ dicẽtes. bene venerit.trãſite bñ.Et ceperũt iſti honoꝛa biles voces a Julio cęſare. Vñ ⁊ illud dꝛ noſ duo turba ſumꝰ.hęc Aco.in ſum. C. e. ti.⁊ vide glo.penlł.in.c.licet de ppaoa. Aua.vuę.ðꝛ ab humeo.qꝛ intrinſechũoꝛe plena ẽ.⁊ ſucco.⁊ pinguedine.Et ẽ vua ip ſuʒ totũ cũ racemis ⁊ acinis. Itẽ ſᷣm aliqs vua ðꝛ multoꝛũ granoꝛũ adunatio. Race mus dꝛ vnũ granũ. Botrus ðꝛ ↄgregatio vuarũ. Glarea ðꝛ humoꝛ racemi. Ninaciũ ðꝛ folliculus in qͥ glarea ↄtinet᷑. Arillus ẽ granellũ qð ẽ in racemo.qð alio noie ðꝛ aci nus. Aua etiã ðꝛ illud carneũ qð ẽin oꝛe. qꝛ pendet ad modũ vuę.⁊ ſꝑ ẽ hũida. Jñ Juula E-dimi⸗i Pu vug. SJ’JJM AVuapaſſa.ẽ vua exiccata.⁊ fit multis mõis AVñ Alexã.neqᷓ;. Dãt vuas paſſas clyba⸗ nus fumaria phębꝰ.Succiduũ reliqs poti oꝛes ſol parit vuaus.. Auapᷣcoqua vel ſᷣcox.ðꝛ vua pſᷣmatura.qꝛ coqᷣt᷑ a ſole.i.añ alias ad mat᷑itatẽ ꝓducit Auidꝰ.da.dũ.i.hũidꝰ.ſʒ hũidũ ẽ qð exteri us hʒ hũoꝛẽ. Auidũ qð iteriꝰ.⁊ ðꝛ ab vua Aulcanus.ni.m.g.i.ignis vel deꝰignis di⸗ ctus ſic a volo.las.q̃ſi volãs candoꝛ.vł q̃i volicanus. quia per aerem volet ⁊ canus videt᷑. Iñ vulcanv. nia.niũ. Et hęc vulca nalia. lioꝝ. vel liũ.i.feſta Aulcani. Aulgus.gi.i.plebs.paſſim inhabitãs młti⸗ tudo. ⁊ ðꝛ? a volo.vis.eo ꝙ vnuſquiſq; fa⸗ ciat qð vult. IJn vulgoſus.ſa.ſũ.i.vulgo abundans. Et h̊ ⁊ hęc vulgarl.⁊ B re. In vulgarit᷑ adu. Et hęc vulgaritas. vt Iſte loqͥt᷑ vulgarit᷑.i.ſic vulgꝰ.⁊ nõ lr̃aliter.Et vt dicit Priſtianꝰ. Aulge' tã maſ.qᷓ; neu.i uenit᷑. Vñ Job.xxiij. Et vulgũ paupereʒ ſpoliauerũt. Lñ apud modernos pelaguſ 2 vulgus in ſingulari ſunt ge.n. in płi vo ge. maſ. Et iſte ablatiuꝰ vulgo ſepe ponit aduerbialit᷑.i.vbiq;.vel ꝑ vulgũ ⁊ nõ de⸗ bet acui in fſie. M . Aulnificꝰ. ca.cũ.pe. coꝛ.i.vulnꝰ faciens. Aulnꝰ.neris.neu.ge.ðꝛ plaga coꝛpꝑis.qꝗ̃ fe ro vel fuſte vel lapide fit.⁊ ðꝛ ab vꝛo eo ꝙ vꝛat. vel ðꝛ a vi.qꝛ inferat᷑ vi. AUlcus veꝛo Z8ꝛ. qꝛ ab interioꝛibꝰ ꝓcedit. vide in vlcus. Aulpes.pis.f.g.ðꝛ q̃ſi volupes.ẽ em̃ volu⸗ bilis pedibꝰ.⁊ nunq; rectis itineribꝰ.ſʒ toꝛ tis amfractibꝰcurrit. vtpote aĩal fraudulẽ tũ inſidis decipiẽs.HNã dũ non habuerit eſcã.fingit moꝛtẽ.ſicq; deſcẽdẽtes q̃ſi ad cadauer aues rapit ⁊ deuoꝛat.ſicut dicit. Iſidoꝛus i.xij.etymo. Iñ hęc vulpecula. le.dimi.i.parua vulpes. — Aulpinus.na.nũ.pe. ꝓdu.i.res vulpis vł ad vulpẽ ꝑtinẽs.⁊ ðꝛ a vulpes. Aulteius.tei.ppꝛiũ nomẽ triſſyllabuʒ ẽ ſic BGai diſſyllabũ. In vtõ aũt vultei diſſyl⸗ labũ.ſiẽ gai monaſyllabũ. ⁊c ibi.i.ↄſonãẽs Vñ Oꝛatiꝰ ipᷣmo epi.Durus ait vultei ni mis attentuſq; videris. = Aultur.turis.m.g.⁊ h̊ vulturiꝰ.rij.⁊ h vul turis.ris.ꝓ eadẽ aue rapaci. Uñ Ennius Vulturis in ſiluis miſerũ mãdebat homo⸗ nem. Be q̊ᷓ dicit Iſidoꝛꝰ.xij.etymoł. Aul⸗ tur a volatu tar do noiatꝰ putat᷑. Nã ſᷣma gnitudine coꝛꝑis ſpetes volatꝰ nõ habet. Hos qᷣdã dicunt cõcubitu nõ miſceri.⁊ ſi⸗ ne copula ↄciꝑe ⁊ generare natoſq; eoꝛum res ſiẽ ⁊ aqle vltra marina ſentiũt cadaue⸗ ra.Altiꝰ quippe volãtes multa ꝗᷓ ex monti um obſcuritate celantur ex alto illi conſpi⸗ ciuint. Aulturnꝰ.ni.ventꝰ q̃dã.vide.S.in africus Aultus.tus.tui.ðꝛa volo.vis.qꝛ ꝑ eũ ani⸗ mi volũtas oſtendit᷑. Scðm em volũtateʒ ai in varios mot mutat. Et differt a facie naʒ facies ſimplicit accipit᷑ p vniſcuiuſq naturali aſpectu.qͥ nõ leuit᷑ mutat᷑. Aultꝰ aüt aioꝝ qlitates ſigt.qͥ ĩ varia mutat᷑ et it Axoꝛ.oꝛis.f.g.ðꝛa Antiqͥtꝰ em nubẽtes puellę inungebantur criſmate. ⁊ veniebãt ad limen mariti ⁊ po- ſtes anteqᷓ; ingrederent᷑ oꝛnabant ſe lineis — dü affectioe ai. modo lęt.modo triſtis ap⸗ paret. Vñ vultuoſi dicunt᷑ triſtes. vłqͥ ſę⸗ pe vultũ mutãt. Vñ Eccl.xix. Ex viſu co⸗ gnoſcit᷑ vir. ⁊ ab occurſu faciei cognoſcit᷑ ſenſatꝰ ⁊c. Dicim etiã. vultũ cęli ⁊ maris qꝛ cõmutant᷑.Or etiã vultuoſus.ſa.ſũ.id eſt. pulcer. foꝛmoſus. Aulua.uę. ð q̃ſi valua.i.ianua ventris.vł qꝛ ſemẽ recipiat vel ex ea fer' ꝓcedat. Añ Job. x. Quare de vulua eduxiſti me. Aul ua etiã ðꝛ ſumen ſuis. Añ Oꝛatiꝰi epi.Cũ ſit obeſus nil melius turdo nil vulua pul⸗ crius ampl. Auluula. le dimnt i. pua vulug. 68 b vnguo. gis. qſi vnxoꝛ vittis.⁊ oleo inungebant᷑. Tribus aũt de cauſis ducit᷑ vxoꝛ. pma cauſa ẽ pꝛolis. Uñ Heñ.j. Et benedixit eis dicens.Creſcite ⁊ multiplicamini. Scðᷣa cã adiutoꝛij. Ande 727 dicit apłs.j. Corl.vij. Siqͥs ẽ nõ ↄtinens. nubat ĩ dño. Itẽ ab vxoꝛ ðꝛ vxoꝛiꝰ.ria.riũ ad vxoꝛẽ ꝑtinẽs.vel vxoꝛi deditꝰ.⁊ volun tati vxoꝛis ex toto ſubdiiiii..— rtum. ſęculis extabat.non vt plłes ſomniant.dicẽtes.vſq; ad tempꝑꝰ Auguſti. x. in vſu nõ fuiſſe apud latinos.⁊ digne h̊ tꝑe qͥ chꝛiſti nomẽ inno⸗ tuit aſſumptã eſſe quia in figura cruc xpᷣi ſcribit᷑. Chꝛiſt“ etiã ea la ſcribi maxie tan q́ᷓ; barbari errant ignoꝛantes cũ in alijs.tn in hacre grammaticam. Neq; em. x. neq; p.neq;.c.quicqᷓ; ad ſonum chꝛiſti facit. Sʒ cũ non didicerint.gręca.ex bꝰois nr̃a do ctrina manauit neſciunt etiã latina .„Scri⸗ birt᷑ enim apud gręcos chꝛiſt. his litteris. Xp .quarũ pᷣma ch.ſcða.r.tertia.s.ẽ q̃ſi latine ita ſcriberet᷑ chr̃s. Illud barbarine ſcientes.putauerunt ꝑ.x.qð apud gręcos xi. ð.ſcribi debere.cũ tñ ꝑ.ch. vt ſic. chꝛi⸗ ſtus. ſcribi debeat. LM Fandicus.macedonũ lingua.aplis mẽſis. Feniũ.ij. ꝛ puũ munꝰ.vłqðcũq; munꝰ qð mittit᷑ alicui.⁊ ðꝛ a xenos qð ẽ ꝑegrinum. Maß wie rente pmia. dona müera bñfi⸗ enocrates nomẽ ẽ cuiuſd phi. (cia. ei adiutoꝛiũ ſiłe. Tertia cã innocẽtię. Anð — “ Fenodociuʒ.cij.loc in qͥ pauꝑes ⁊ pegrini ſulcipiutur ⁊ ↄuerſantur. vt hoſpitale. vel ipſa collectio vel ſuſceptio pauperum ⁊ pe regeinop et dicit axenos q e peregrinuʒ In h̊ xenodociolũ.li.dimi.Et h xenodoci Ariꝰ.rij.⁊ hec xenodociaria.rię.i.xenodo⸗ FRenophon.ontl. ꝓpꝛiũ nomen (cij cuſtos cuiſdam oꝛatoꝛis. Olatonis cõdiſcipuli. FKenos.i.pegrinum vel ſenſus.et accẽtuat vFKenotrophiũ.phij.n. g. locus vene (in ine rabilis.ſ.hoſpitale vbi pauperes ⁊ ꝑegri; ni ↄuerſant᷑. JIñ h̊ ⁊ hęc xenotrophita.tę. aui vel ꝗcuſtodit xenotroppeu. Ferophagꝰ.ga.gũ.pe.coꝛ.i.ſicca comedẽs ⁊38 a xeroſ.qð ẽ ſiccũ.⁊ phagin comedere Iñ hec xerophagia.gię.pe.acuta.i.cibus ſiccꝰ.ſicca comeſtio.vel abſtinẽtia ciboꝛuʒ humentiũ. Uñ ⁊ qdᷣdã genꝰ ieiunioꝛuʒ ſic ðꝛ.qꝛ quibuſdã ſiccis eſcis hoĩes tũc vtãt᷑. Ferolibya.byę.vel xerolibyes.byei.i.ſicca libya. ꝗdã regio africę ẽ. „ Ferolaphus.phi.pe.coꝛ.i.ſicc.ceruꝰ.ſicut eneus vel ligneꝰ. ⁊ ðꝛ a xeros.qð ẽ ſiccꝰ.et laphus.qð ẽ ceruus. —. Feromyrũ.ri. n. g.i.ſiccũ vnguentũ.q̃ſima nibus confectũ. D FReron vłxeros.i.ſiccũ.⁊ acuit᷑ in ſine. AUñ in greciſmo ðꝛ.Dic xeron ſiccũ.ꝓbatillud xerophagia. Peropellina.nę.i.pellis.ſiue veſtis vetꝰ ſic ca. ⁊ ſciſa.detrita.⁊ ðꝛ a xeron qð ẽ ſiccuʒ 2 pellis. Iñ xeropellinꝰ.na.nũ.i.vetꝰ ſic⸗ cus.pᷣciſus.detritꝰ.vilis.vt RZeropellinaſ veſtes donauit illi. Quidã dicũt xeropel⸗ lonia. Feeeroſtate gręce. latine ðꝛ diſciplina. Ferxes.rex ꝑſarũ fuit. ꝛ lignũ vel coꝛtex balſa Fylobalſamũ.mi.ð mi. vel liqͥr emanãs de ligno ei trito. NMaʒ arboꝛ balſamꝰ.lignũ eiꝰ xylobalſamũ dici⸗ tur fructꝰ ſiue ſemẽ carpobalſamũ.ſuccus opobalſamũ.qð ideo cũ adiectiõe ſigot᷑.eo ꝙ pcuſſus ferreis vngulis.coꝛtex ligni.p caunas eximij odoꝛis guttas diſtillat.Ca⸗ uerna em gręco ᷣmõe ope ðꝛ. Vñ balſama ſipura fuerint. tantã vim hñt. vt ſi ſol excã duerit. ſuſtineri nõ pñt in manu. Fylocaſia.ſię.i.lignũ caſi vnũ.s.ſicut ⁊ caſia caſi.. FKylophagus.ga.gũ.pe.coꝛ.i.lignuʒ come⸗ dens. In h̊ xylophagus.gi. vmis ligne. Fylon gręce.latine ðꝛ lignũ. EX PiBprobalſamũ. mi. i. fructꝰ vl ſemẽ balſami Eair.i.apꝛilis menſis. e. 2 debet ſcribi ꝑ Firophagus.gi. ⁊ hęc xirophaga.gę. ⁊ mo biliter. xixrophagus. ga.guũ.qᷓ velꝗ vel qö fruct tm comedi. Firomirrhũ.rhi.i.fructꝰ mirrhę.vł aroma ſeu mixtura mirrhę ⁊ aloes vñ moꝛtuoꝛuʒ coꝛpa cõdiunt᷑ ne putreſcaut. Firos.i.fructus. . ſilon gręcalrᷣa c. queę latine.y. v õfäAlatile. vel purũ vocari põt. AUti⸗ Xemnmjur aüt ea in grecis tm dictiõib⸗ et bis quoq; pꝛe exgrecitate ad latthos traſinigrarũt ñ tñ oibe.ſz capd grecos p.y. ſcribunt᷑. Quã qͥdeʒ.y. plilon lſram nos h̊ nõ ponimꝰ m alphabeti vluz ſiẽ pleriq; ceteri. eo ꝙ initio dictionis poſi ta.ſp expoſcit.h.aſpirationẽ añ ſe poſita⸗ Eſt em regła grecoꝝ grãmaticoꝝ.Oẽ.y.pli lon in pᷣncipio poſitũ aſpirat᷑. Qua ppt ea qͥdẽ vocabula.y.initio habẽtia porerit qſ⸗ oſuim? — q; in. h. aſpiratione arere vbi ⁊ ex Abulon. fuit filiꝰ Lię. Et interb⸗ tat᷑ fluxꝰſanguiniſ.filiꝰnoct..odoꝛ ſuauitatis. habitaculum pulcri⸗ tudinis vel foꝛtis. Zabulon. i.ↄtrariꝰ.vel traſgreſſoꝛ. Ihe vo ẽ diabolꝰ. In cabulim. na. nũ. Et ꝑ cõpoſi tionẽ cabuligena.nę.i.cabulo genitꝰ. Zacharias.interpᷣtat᷑ memoꝛia dñi ſiue au⸗ xiliũ. Septuageſimo vo anno deſolatiõis tẽpli cõpleto.Z ac haria ſᷣdicãte memoꝛa⸗ tus ẽ dñs ppłi ſui.⁊ iuſſo DHarij reuerſus ẽ dei ppłs. ⁊ reędificata ẽ vꝛbs ⁊ templũ. Zacheꝰ. interpᷣtat᷑ iuſtꝰ.vel iuſtiſicatꝰ ⁊ ẽ ſy rũ nomẽ.nõ hebꝛeeu. Telata i. grãdo. AUñ celatã gẽmã dicimꝰ?. g inſtar grädinis magna. Zambꝛi interpᷣtat᷑ lateſcẽs vel amaricans. Wꝛopꝛie vo nomẽ ab amaritudine eſt illi figuratũ.qꝛ peccãdo amaricauerit ppoln. Zama. genꝰ monſtri. Et cama etiã qnq; ꝓ fraude.⁊ ꝓ qlibet deceptiõe poniẽ. Zeb lupus interpᷣtat᷑. Uñ xebe.hoſtia lupi quã lupꝰ ſuffocauuit. Zebedę. interpᷣtat᷑ donatꝰ.ſiue flens. Hic fuit pat᷑ ſcõꝝ Jacobi ⁊ Johonis euangeli ſteę aploꝛu. ” Zebub interptat muſ ca. Ind belcebub vir muſcarũ 2. eloſus. ſa. ſũ.i. celo plen. Telotes.tis.i.ęꝓmulatoꝛ.q noie dictꝰ eſt Si⸗ mon apłs.qͥ ⁊ canane dicteſt.a vico gali lee cana. vbi aq̊s dñs ↄuertit in vinũ.Ca⸗ na vo celł interpᷣtat᷑.⁊ inde cananeus.idẽ gelotes. Et nõ ꝙ celꝰ Z aliqñ amoꝛ viri in Hõ põt ſuſtinere vt alij miſceat vñ vir ðꝛ gelotes.Et ſᷣm h̊ dñs ðꝛ celotes. qꝛnõ ꝑmittit aiam ſibi deſponſatã foꝛnica ri poſt deos alienos. Telotypus.pa.pũ.i.celo plemꝰ.ſ.iuidioſus vel ſuſpicioſus.⁊ accipit᷑ tà in actiua qᷓ; in paſſiua ſigtiõe.Dr̃ vo celotypꝰ de curfoꝛ tuna inuidet᷑ ſibi vel alij. Et habet᷑ ſuſpici oſus ⁊ celotypus.q de foꝛtuna alteriꝰ inui det ei vl alij. ⁊ ẽ ſuſpicioſus. Vñ ille hõ ðꝛ celotypꝰ.qͥ ſuſpicionẽ hʒ de vxoꝛe ſua.ſ.q̃ͥ cũ eruciatu mentl ſuęcaſtitate ſeruat vxo⸗ ris.⁊ ille tũc ðꝛ gelotypꝰ.Silit᷑ ⁊ vxoꝛ dici⸗ tur gelotypa.quę ſuſpitionẽ habet de viro Añn Ecd.xxv. Holoꝛ coꝛdis ⁊ luctꝰ młier celotypa. Iñ bęc celotypia.pię.i.iuidia ſu ſpicio ↄtra vxoꝛẽ.De q̃ agit᷑ in lib.Nume roꝝ.Or etiã qñq; celotypia męchia. Et ge lotypus męchus. ⁊ coꝛ.ty. Zelus.li.m.g.i.inuidia.vł amoꝛ.vł feruoꝛ ſiue bonſiue malꝰ. Sic em gelus accipi po teſt in bono.cũ qͥs nitit᷑ ea ꝗ̊ bona ſunt imi tari.ſic ⁊ in malo cũ qͥs dolet aliũ ſe eſſe me lioꝛẽ. Dr O celꝰ.inuidia. amoꝛ.ęmulatio ſu ſppicio.ſiue in bono ſiue in malo. Zephyrus gręce. latine ð floꝛẽs qꝛ floꝛes ⁊ germina eiꝰ flatu viuiſicant᷑.qͥdã ventꝰ eſt ⁊ coꝛ.pe. Hic alio noĩe ðꝛ fauoniꝰ.· Zeta.teę.f.g.i.camera.cõclauis.ſeceſſꝰ. Vñ in paſſiõe bti thomę apli iuenit᷑ Zetas hye males. ⁊ getas ęſtiuales. Sʒ geta neu. ge. i⸗ decli.nomẽ ẽ cuiuſdã lę.ſm lhugl.Dapᷣ. vo dicit. Lete hyemales.i.domus hyema les.qᷓs calidas facit ſubducta flima. Zetę ęſtiuales.q̃s frigidas fac ſubducta aqua. Zetę dom quę ſubtus pedes habẽt aq̃s. Zeugma.ẽ tertia ſpecies allothetę.⁊ deſcri bitur ſic a donato.Zeugma eſt vnius ver⸗ bi concluſio. diuerſis clauſulis apte ↄiun⸗ cta. Et habet ſieri tribꝰ modis ᷣm IJſidoꝝ ſcʒ a ſuꝑioꝛi.qñ vᷣbũ pmittit᷑. vt Legit ſoꝛ tes ⁊ plato.A medio qñ iterponit᷑.vt he⸗ beei ſunt ⁊ ego. Ab inferioꝛi.qñ verbũ ſup ponit᷑.vt tu qͥd ego ⁊ ppłs mecũ deſideret audi. Heda dic̃.Zeugma.i.ↄcluſio.ðꝛ fi⸗ gura quanpo multa pcedẽtia aut vno vvo TZymos Qut vna ſnia ↄdudunt᷑ Aerbo vt apls ait, ODis amaritudo. ⁊ ira.⁊ indignatio. ⁊ cla⸗ moꝛ a blaſphemia. tollat᷑ a vob. Snia. vt Qui ingredit᷑ ſine macła. ⁊ opat᷑ iuſticiaʒ. q loqtvitatẽ ⁊c. ad vltimũ ↄcludit.Qui facit hęc. nõ cõmouebit᷑ in eternũ. Alexan der aut dic. Teugmaẽ qñ idẽ verbũ vład iectiuũ ad diueria ꝑtinet ita ꝙ cũ vno con Zſtruit᷑ impꝛopꝛie.vt cũ ðꝛ. Heęc illiꝰ arma Hilliꝰ currus fuit.Siłiter hẽ ceugma. Et Apollonius ſcribit ⁊ ego. Zexabel.interpᷣtat᷑ flux ſanguinis.vel flu⸗ ens ſanguinẽ. aliniu ſzmeli⸗ vhi ẽ ſterqlinium. vel yma gręceẽ.latine ð: fermentũ Tinala. pua muſca. ſ. culex. Jñ B eincalari um. rij. canopęũ ad eas arcẽdas. Zinęgiber. beris.n.g.quędã ſpẽs aromatis. Tios vel eius.ðꝛ qͥdã mẽſis.ſ.maius. Zixaniũ.nij.n.g.⁊ hęc cicania.nię.f.g.i.ſe⸗ ges vel herba puerlſa.ſ.loliũ.vt dicut. Et ponit᷑ qñq; ꝓ ſoꝛde oim ſegeeu. Zodiaci gręce.latine anialia vel ſigna ſiqt. Zi H̊ codiacꝰ.ci.pe.coꝛ.aialis circulꝰ. vel ſignifer. quia in eo ſũt duodecim ſigna no minibꝰ aialiũ nũcupata.qꝛ ſol intrãs illa ſi Sna. Ppꝛierates aialiũ ſoꝛtit᷑.vel qꝛ ſtelleiĩ ſignis in figuris aialia diſpoſite ſunt. Inð codiace. cea. ceũ. Iſta aũt ſũt noia duode cim ſignoꝝ codiaci.Aries.taurꝰ.gẽmi.cã⸗ cer.leo.vgo.libꝛa.ſcoꝛpio.ſagittariꝰ.cab⸗ coꝛnꝰ.aq̃riꝰ.piſces. AUñ.Zodiacũ ſigna to tum claudũt duodena. Zona.nę.f.g.ẽ cingulũ ⁊ ꝓpꝛie latũ. AUñ et gona ðꝛ lata poꝛtio terrę calida vel frigida vel tꝑata ex ꝓpinqͥtate vł remotiõe vł me dia ꝓximitate ſolis. Iñn conariꝰ.ria.rium. ad onas ꝑtinẽs.vł conas faciẽs. Et ꝓd. co. Uñ Elopꝰ.Arboꝛeã onã ſtipulis ⁊ vi mine trũcat. Iñ conella.lę.⁊ conula.lę.am „- bo dimi. i. pua cona. onifragiũ. gij.i.fractio one. Roꝛobabel. apð hebꝛęos ex tribꝰ integrino minibꝰðꝛ eẽ ↄpoſitũ.go.iſte.ro.mgr babel ꝓbpe babyloniã ſonat. Et efficit᷑ nomẽ.go⸗ robabel.i.iſte mgr̃ de babylone. In baby Jonia em̃ oꝛtẽ.vbi ⁊ pnceps gẽt iudeę ex⸗ TZoticꝰca. cũ.i.vitał.⁊ coꝛ.ctitit ⁊ acuit vlt᷑. Zoſimꝰ.ma.mũ.i.viuax.vł viuicꝰ. (penlł. flectere. Iñ acclinis velacclin ĩ eodẽ ſiãto Iñ etiã acclinatoꝛiũ locꝰreqeui vel ẽ aliqᷣd ſuꝑ qð acclinat᷑ vt culcitra vel puluinar.⁊ ðꝛ ab ad v cdGiion. Accolo.is.ere.ui.cultuʒ.n.t.i.aſſidue vel valde colere.habitare. arar. . 2 Accõmodo. as.are. a. p. i.ad ↄmodũ a ſileʒ vſũ dare.pᷣſtare vł aptare.apte collocare. Accubo.as.are.aui.atũ.n.p.⁊ accũbo.is. ui. bitũ. n. t. idẽ ſigent. Et eſt accubare toto coꝛpe accũbere cubito. ⁊ ppᷣe Ei cõmeſtiõe Accumulo.as.are.a.p.i.ↄgregare Accuro as.aui.a.p.i.diligent᷑ curare.· Accurſo.i.frequẽter accurrrer. Accuſo.as.are.aui.a.p.i.iculpare.vbis f. e rire. ⁊ ð ab ad. ⁊ cudo.qͥ em aliqueʒ accu⸗ ſat frequẽter cudit vt ad malã fama traha tur. Et differunt incuſo ⁊ accuſo.qꝛ accu⸗ ſare ẽ in crimine vel facto.incuſare verbis Itẽ incuſamꝰ maioꝛes.accuſamꝰ minoꝛes Añ Cato.Incuſare deũ nooill. Aceo.aces.nõ ẽ in vſu.⁊ deriuat᷑ ab acuo. is. Et ẽ acere acetũ fieri.vt vinũ acet.id ẽ acetũ fit. Acero.as.nõ ẽ i vſu.ſʒ cõponit᷑ cũ ex. vt ex acero.as.i.ab acerepurgre. Aceruo.as.are.a.p.i.accumulare. Aceſco inchoatiuũ.i.inciꝑe acere.ſiue ace⸗ tũ fieri. Añ Oꝛatiꝰ in pᷣmo.epi. Sincerũ ẽ niſi vas qöcũq; infundis aceſcit. Actito.aſ.are.⁊ acto.as.are.idẽ ſient.i.fre quẽter age. Acuo.acuis.acui acutũ.a.t.i.a 5 Adaugeo.es.xi.ctũ.a.s.i.valde augere. Adaquo.as.are.a.p.i.ad aquam ducere. Añ Theodolus. En adaquare gregẽ ſił⁊ releuare coloꝛẽ.⁊ ðꝛ ab ad.⁊ aquo. Addico.cis.cere.a.t.i.deputare. deſtinare aſcribere.⁊ ↄſtringere.ab ad.⁊ dico. Adqdiſco.cis.addidici.addiſcitũ.n.t.i. val⸗ de diſcere. ab ad. æ diſo. Adedo.is.it.vel adedo.ades.adeſt.i.iuxta vel valde coꝛrodere vel edere.⁊ ꝓdu. .. Adheęreo.ſi.n.S.i.inniti.⁊ caret ſupino. Adhibeo.es.ere.a.S.i.addere.adiungere. pe⸗ . 2a malũ opponere.dare.ab ad.⁊ habeod. Adigo.egi.ctũ.a.t.i.ad aliã ꝑtẽ reducere. Adicio.eci.ctũ.i.adiũgẽ.⁊ ſcribit᷑ ꝑ.·i.ge⸗ minũ. AUñ QOuidii.iij.lib.de arte.Adijcit oꝛnat pxima quęq; dies. Adimo.is.ere.ademi.ptũ.i.auferre. Acdipiſcoꝛ.adeptꝰſũ.adipiſci.d.t.i.acreꝛe cutü facere. Adiuto.as.pe.ꝓd.i.frequẽter ſuuare· Adiuuo. as.adiuui.utũ.i.auxiliũ dare. Et ſcias ꝙ reꝑit᷑ apud antiqͥs adiuuaui Adminiculoꝛ. arl.i.auxiliari vłminiſtrare. Admiroꝛ. aris.d.p.i.valde mirari vłcuꝑe. Et nõ q admiramur vtutes.ſed miramur opa. Inuenit᷑ etiã ãmiroꝛ ꝑ duo.m. ſʒ tůc coponit᷑ ex am. ᷣpoſitiõe ẽ miro. Admitto.is.ere.admiſſi.admiſſũ.a.t.i.pec care. Ité admittere. i. aſſumere. vel recipe vt. ff. de inoffi. teſta. l. otraS ſi às impube ri. vt ſi dicat᷑. Iſte ẽ admittẽde.i: recipiẽdꝰ Ael ẽ incitare ad currendũ cũ qdã veloci⸗ tate. Iñ admiſſari.i.velox. Añ Ouidiuſ HNil nocet admiſſo ſubdere calcar equo:. et ðꝛ ab ad.⁊ mitto. l Admoneo.es.ere.a. s.i.aliqd ad memoꝛis reducere.qð excidit aba. Adoleo.es.eui.vel adolui.adultũ. vłado⸗ litũ.i.cremare. cõburere. incendere. Item ad olere.i.creſcere. Iñ adoleſco.ſeis.icho D atiuũ.i.incipio creſcere.⁊ Iñn adoleſcẽs. Adopto.as.are.aui.atũ.a.p.i. deſiderare. vel nutrire.vł eligere.⁊ acciꝑe loco filj ex traneã ꝑſonã. Et ſcias ꝙ chꝛiſt nullo mo⸗ do dicendꝰ ẽ filiꝰ aboptiuꝰ dei.qꝛ m natu raʒ ſuã eſſentialit a patre naſcit. ⁊ oia quę patr hʒ ſua ſunt. vt Joh.xvj:habet᷑. H Aldoꝛdioꝛ. diris. iuxta vł valde oꝛdiri. Pa: pias dicit. Adoꝛdioꝛ. adoꝛſus. facit. i. allo Adoꝛioꝛ. reris. velriris. adoꝛte i. valde vel iuxta oꝛiri. vel inuadẽ. aggredi m Hugl. Pap̃. vo dic. Aldoꝛioꝛ coe fuit antiqᷣr· ¶nñ Aldoꝛtuo ẽ.i nouit᷑ vel ſubito natc. ab ad 2 oꝛioꝛ. Inuenit᷑ adoꝛo. Adquieſco.eui.etũ.i.aſſentire. Adquiro. ris.i.ad ſe querere. vellucrari. D „ Aduento.as.are.i.frequẽter aduenire. Aduerſoꝛ. aris.i.eſſe vel fieri aduerſum. Aduerto. is.ere.i.vertere ad aliqᷣd. vel ppeè dere. vel intelligre. Aiduloꝛ. aris. d.p.i, aſſentiendo bladiri.qað ſolent facere maxime aulici. Uñ. Aula do mus regis.verbũ cõponit adulo. Adultero.as. are.n. p. ? adulteroꝛ. aris. de ponẽtale.i.adulteriũ cõmittẽ vł coꝛruꝑe. vItẽ. Iñ adulteraſco inchoatm. Akereſo.ſas.i.afereſim fare. Afficio.affeci.affectũ.tria ſigꝗt. Vñ. Afficit ifoꝛmat. punit. cupit. hec tria ſigt. Ael m Papiã.Afficẽ ẽ iniurijs Suari· macerari⸗ 3 Alſſfido. as. are. n. p. i. fidẽ dare Affigo. gis.gere.a.t.i.ad aliqd fſigerer. Arfligo.gis.xi.ctũ.a.t.i.valde fligere. Arffluo.is.xi.ctũ.vel xũ.n.t.i.largiter abũ⸗ dare. VUñ ꝓphᷣa.Diuitię ſi af fluant nolite coꝛ apponere. Alffoꝛ. affaris. affatꝰ ſũ. d. p.i. alloquoꝛ. ⁊ öO· ab ad. ⁊ foꝛ.faris.⁊ mutatur.d.in.f.cauſa cuphonnni. . Affurcillo. as.are.ẽ valde vel iuxta. vel ali qͥd ſuſpẽd =M ere vel cõcutere. rire.vel cũ garriente garrire. . 2 Aggero.as.aui.are.i.accumulare.vel au⸗ Ilinentare. ⁊ ö ab ager. ris. 2 — „ inuadere arripere. Aggredioꝛ.eris.aggreſſus ſũ.d.t.i.aſſilire Agito. tas.tare.i.frequẽter agere. Agnomino. as.are.i.agnomine vocare. vł agnomẽ imponere. Agnoſco.is.agnoui.agnitũ.a.t.i.valde vł iuxta noſcere. . 7 Vñ Oꝛatiꝰ in pᷣmo epi. Nã tua res agitur paries cũ ꝓximꝰ ardet.Et differt agere et gerere.qꝛ agereẽ generale ad oia ꝗᷓ ft taʒ re q; vxbis.tã int᷑ viuos qᷓ; in vltima volun tate. HEã faciẽs teſtamẽtũ ðꝛ agere.ſicut et re cõpꝛehẽ emẽs.vendens.locãs.Sʒ ger dit tm illud qdð fit re.⁊ nõ verbis.⁊ ſic faci⸗ ens teſtamẽtũ nõ ðꝛ gerere.ff. de. v. obli. l. Vba cõtraxerunt. 2 Agonixo. as.aui. n. p.i.ↄtẽdo.certo. pugno vel agonixoꝛ.⁊ ẽ deponẽtale.Et eſt agoni go ᷣm Hhugl.imitatiuę foꝛmę.ſicut patrico cagonixo.i.q̃ſi agonę . . . a patre.ſi ſequoꝛ. Aio. is.it. ⁊ płaliter aiũt.i.dico.⁊cẽ q̃rte cõ⸗ iugationis. quia facit imꝑatiuum in.i. vt ai. In quo yerbo.i.ſemꝑ eſt duplex conſo nans. Unde aio. aiunt duarum ſyllabarũ ſunt. VUnde Oꝛatius in epi. Seruꝰ habes peeciũ loꝛis.nõ vteris aio. Sʒ ſequẽte con ſonante vocalis c. vt ais.a Alapo. a6. a. . i. alapas darne. ige verbũ defectiuũ.i.dic.fac. inceipe. Alggarrio. is.iui.n.q.i.valde vel iuxta gar Alileuio.as.are.a.p.i.leuẽ facere re. pondꝰ auferre. vel diminuere. AülUhuhuulllicio. xi. vel cui.ctũ.a.t.i.dulcit aduoca⸗ Aggero. ris. ſſi. ſtũ.i. adunare accumulare. Alapico. as. are. a. p.i:alapas dare. . Albeo.es.bui.n.s.i.albũ eẽ vel fieri. Inde albeſco.is.ere.inchoatiuũ.i.icipio albere Albico.as.i.parũ albere.⁊ ðꝛ ab albeo.es. Sʒ Priſtianꝰ diẽ.ꝙ albico ſit vbũ appari tiuũ· ꝙ idẽ ſit ꝙ appareo albre. Albo. as. a. p. i. albu facere. ⁊ ↄponit᷑ cũ de . vt dealbo. Allgeo. ſi. ſu. n. s.i. frigere. Iñ algeſco. ciss. Allecto.as.are.i.frequẽter allicere. Allego. as.are.aui.a.p.ẽ remittere vel affir mare. vel rönes ad fulcimentũ ſuę ꝑtis in⸗ dDucere. vel argumẽtari ad ꝓbatiões. vłcõ c(luſiões ad cõem iudicẽ ꝓ cõmodo ſuę cuu ſe. ⁊ ꝓpꝛie ꝑtinet ad aduocatos. exonera⸗-⸗ re. vel cũ delectatiõe attrahere. Allido.is.ere.ſi ſũ.a.t.i.aliqd vehementer eegere. punire. ponit᷑ p ↄtẽdere vłpcutẽ ggrego.as.aui.i.ↄgregare.vłcumulare. Algino. as.i.feſtinare vł fugare.negociari. Alienare ẽ ppe rẽ aliqua in dniũ alteriꝰtrãſ ferre. Iñ alienatio.⁊ ẽ ois pactio ꝑ quam . trãſſfert dñiũ. ð re. eccle. nõ alie.c. nulli.C. Alienare caã mutãdi iudiciũ. : qñ metuens ↄtrouerſiã.rẽ dolo in aliũ traſfert vt iudi⸗ . cufilum mutet ⁊ euitet. Ago. is.ere.a.t.i.duceꝛe vłfaceꝛe.⁊ coꝛ. pe. Alligo. as. are. a. p. i. ad aliqͥd ligo. VUnde Birrhia. Quẽlibet imodicus alligat eris amoꝛ.ropheta.Qui ſonat ↄtritos coꝛð ⁊ alligat ↄtritiones eoll. Alloquoꝛ.eris.d.t.i.ad aliũ loqͥ. . Allubeſco.is.ere.i.obedire.vel conſentire. Nõ atiqͥ dicebãt lubet ⁊ lubeſco ꝓlibet vel libeſco. VUñ ⁊ nos vtimur cõpolſito al⸗ lubeo ⁊ allubeſco.i.obedire vel cõſentire. Et inde hęc allubeſcẽtia.tię. vel allubẽtia tię.i.obediẽtia vel ↄſenſus.Et in eodẽ ſen ſu iuenit᷑ allibeo.bes.vł allibet ⁊ allibeſco Allucino. as.are.a.p.i.iuxta lucinare.⁊ ðꝛ allucino.as.i.ſuadere.vł luci vicinare. Alludo.is.ere.n.t.i.illudere vel cõſonare. ↄgruere. ↄcoꝛdare. Alluo.is.ere.a.t.i.abluere.delauare.vłpo tius paulatim abluẽdo augmẽtare. Inue⸗ nit᷑ etiã qñq; alluere ꝓ ↄſumptiõe aquaꝝ Alo.ui.itũ.vel altũ.a.t.i.nutrire. Et cõpo⸗. nit᷑ alo cũ con.vt coalo.coalis.qð ⁊ ſecun⸗ de Zↄiugatiõis inuenit᷑ coaleo.coales. Jñ coaleſco.ſcis.inchoatiuũ. Et coꝛ.pᷣmã alo alo.ꝓducit ſpũs halo. GſKahalo.as.eã ꝓducit. VUñ. Nutrio curtat Alterco. as.are. vel altercoꝛ. aris.i.certare litigare. ⁊ ab alter. Et cõponit᷑ vtrunq; vt coalterco.coalterco. „ Altero.as.are.a.p.i.variare. facere alterũ ⁊ðꝛ ab alt᷑. Iñ alteratꝰ.a.ũ.i.variatꝰ. Alto.as.are.nõ ẽ in vſu.⁊ venit ab altꝰ.ta. tum. ſed componit᷑ cũ ex. ⁊ in. vt exalto. aſl .i.in altũ extollere.⁊ in alto.as.ꝓ eodem. Paßp̃.vo dicit. Alto.as.nutrio vel altũ fa cio. ſubleuo. l Amareo.res.ere.n.sS.i.amarus ſum.vł ſio ⁊ ðꝛ ab amarꝰ. Iñ amareſco inchoatiuũ. Amarico.as.are.a.p.i.amarũ facere.vł fa tigare.⁊ ðꝛ ab amarus. Amaſco.cis.vbũ ichoatiuũ.i.icipio amare dere vel remouere. AVñ in pẽ 1 pꝛobꝛiũ meũ qð ſuſpicatꝰ ſũ.Et vt dic Hu Amaturio.turis.verbum meditatiuũ.i.me Ditoꝛ ameeer. Ambigo. egi.ctũ.n.t.i.dubito.circũduco. ab am.qð ẽ circũ.⁊ ago.⁊ mutata.a.in.i.i⸗ terpoſita. b. Am bigo. gis.iui.itũ.a.q.i.circundare ⁊ cu pere. ⁊ ꝓpꝛie honoꝛẽ. ⁊ ðꝛ ab am ⁊ eo.⁊ in⸗ terponit᷑.b. ⁊.O.in.i.mutat᷑. Ambulo.as.are.n.p.põt ðriuari ab ambo. bonis.qð ẽ gradꝰ. ⁊ cõponit᷑ cuʒ de. vt de ambulo.i.de loco ad locum ſpaciando am bulare.⁊ cuʒ ob.vt ob ambulo.i.circũam⸗ bulare.vel melius ſpaciari. Añ Ouidius meta.ij. In teneris foꝛmoſus obambulat herb. Coponit᷑ etiã cũ p̊.⁊ ꝑ.⁊ cõ.⁊ re. Amẽdo.as.are.⁊ amãdo.as.are.a.p.ꝓ eo⸗ dem.i. extra longe mãdare ⁊ abſentare. „ Amicio.cis.ire.a.p.i.cooꝑire.vel adiungẽ vel ligare.ab amicus ðꝛ.qꝛ qͥ amicũ ſibi ſo ciat.eũ cooꝑit.⁊ ꝓtegit.⁊ defendit. Vnde Ouidiꝰ in. v.meta. Ille ſibi ablatis fuluis amicit᷑ in alis. Et Hiere.xliij. Sic̃ amicit paſtoꝛ pallio ſuo. Et componit᷑ cũ circũ.⁊ con.vt circuamicio.⁊ coamicio. Amico.as.a.p.⁊ amicoꝛ.aris.deponẽtale in diuerſis ſigtionibꝰ. vt amico illuʒ tibi. i. facio illũ amicũ tibi. Et amicoꝛ tibi.i.ſum amic tibi.⁊ dicunt᷑ ab amicus. Amictuo.aſ.are.frequẽtatiuũ.i.cooꝑio ab amicio.cis.Et cõponit᷑ circũamictuo.as. tñ ðꝛ ⁊ circũamicto.as.ꝑ ſyncopã. Amitto.ſi.ſum.a.t.i.ꝑdere. Itẽ inuenit᷑ ꝑ — duo. m. vt ãmitto ex am pᷣpoſitiõe ⁊ mitto 2 Ammiroꝛ.aris.i.valde mirari. R Amo.as.are.a.p.i.diligere.differunt tñ. qꝛ diligo in bono. amo ſumit᷑ in malo. differ̃t etiã amo.ſine aſpiratione ꝛhamo.as.cum aſpiratiõe. Añ.amant᷑ piſces ſʒ amant 5 ſepe puelle Anã ſp amo. cuiꝰ nõ ſoluoꝛ ab .i.rurſũ amare.⁊ cũ de.vt deamo. mas.i.,. valde amo. Itẽ ab amo. as. veit amoꝛ. orj. nomẽ.⁊ẽ amoꝛ pł ſilioꝝ.iuſt/ vxoꝛis.cru delis. ↄtra naturã.obſcenꝰ meretrici. Almplectoꝛ. cterl. ↄ.t. qſi circũcirca flectédo bꝛachia cingere vel cingi.⁊ ðꝛ ab am ⁊ ple cto.is.ere.ꝓ flectere. Amplifico. as. aui. a. p. i. amplũ facio. Am⸗ plio. as. are. idem. SS Aimpulloꝛ. aris.i. vbis ſuꝑbis.inflatl.⁊ ſex aquipedalibꝰ vwoo. Amputo.as.aui.a.p.i.ex toto vndiq; ſcin⸗ dere vel remouere. Uñ in ps. Amputa op guitio. Vites ſunt putãdę ⁊ nõ amputan⸗ deniſi foꝛte velimꝰ vineã ex toto eradicare p. anathematixo. al i. maledicẽ.excõicare.abomiari.execrari Ancido.is.ere.a.t.i.circũcirca coꝛrodẽ. ab Ancillo. as. a. p. i. miniſtrare. vel ſeruire. et tüc ẽ neu.⁊ in eodẽ ſenſu reꝑit᷑ ancilloꝛ.ar deponẽtale.⁊ componit᷑ coancillo.i.ſimul ancillo. Anclo. as. aui. a. p.i. furari. vel haurire. et cõponit᷑ ab an.⁊ cleo. ꝓ abſoꝛbere vel cle⸗ po.is.ꝓ furari. . . Ancoꝛo.as.i.ancoꝛas ligare vel firmare.⁊ ðꝛ ab ancoꝛa.ro. . Afringo.is.egi.ctũ.i.circũquaq; frangere. Ango. is.ere.xi.ctũ.a.t.i.ↄſtringere.ſolici tare. afficere. cruciare. AUn. j. Regl.· Af fli — gebat qʒ eã ęmula eius ⁊ vehementer an⸗ inguſtio. as.a. p. ab anguſtia. ſtię. vłꝑ ſub tractionẽ.i.anguſto.as.are ·i.ſtrictũ ſacẽ. Vñ.ij. Corl.vj.Na anguſtiamini in nobi anguſtiamini aüt in viſceribꝰ vris. Et per cõpoſitionẽ coanguſtio.ſtias.⁊ coãguſto. Anhelo.as.are.a.p.i.feſtinare.deſide (as. rare. ⁊ ꝓpꝛie ſigẽt reſpirare Añ gręciſmus Reſpirat moꝛiẽs. Vel ðꝛ anheloꝛ.aris.de ponẽtale. Itẽ ðꝛ vuire.vładhęrere.Inde anhelitꝰ. a. ũ.⁊ anhelitꝰ. usuui. Animaduerto.is.ere.n.t.i.in aio vertere ⁊ ↄſiderare.intelligere.cogitare.⁊ ponit᷑ nn q; ꝓ punire.qꝛ anteq; pęna irrogat᷑ ſm ̊n titatem vel qualitatem peccati vertit᷑ quug litas vel quantitas pęnę in animo. vel · Apage.i.recede.vade.Apagite tunc vertit iudex animũ ad reù᷑ puniendũ vývydi ppendat qua pena ſit puniendus. Alnimo. as. are.a.p.i.aiam dare. vel exhoꝛ tari. audacẽ facre. Annicito.as.i.cũ palpebꝛis annuere.ſiẽ fa cimus deſignãtes aliqͥd cũ palpebꝛis. Annuo.is.ere.ui.utũ.n.t.i.aſſignare.vłaſ ſentire.:nutũ alicui facere.⁊ ẽ actiuũ ꝓ ↄce dere. ſʒ in alijs ſigtionibꝰẽ.n.g. Annuto.as.are.taui.n.p.i.annuere vel aſ⸗ ſignare.nutũ alicui facere. Iñ lautus. Alij ãnutat. alij ãnutitat.aliũ timet.alium amat. Et ẽ annutitare cũ oculo annuere.ſʒ gInnuere ⁊ annutarę cũ alio mẽbꝛo. Antegradioꝛ.eris.antegreſſus ſũ.i.añ ire. ⁊ retinet. a. in pᷣſenti ſui ſimplicis.ſic ⁊ prę gradioꝛ. Or etiã pᷣgradioꝛ.i.añgradioꝛ. Ainteluco. as. are.n.p.i. in nocte vł añ lucẽ ſur gere vel vigilare. ab añtelucanꝰ vłlux. Ainteſtoꝛ. aris.i.ↄtra teſtari.ſ. teſtimoniuʒ phibere.⁊ eſt abſolutũ.ab anti.qð ẽ cõtra ⁊teſtoꝛ. aris. — Antipedo.aui.atũ.i.ęquũ vnũ pedẽ cũ al⸗ tero tangere gradiendo. Anticipo.pas.are.⁊ antecapio.is.in eodẽ ſenſu. ſ. occupare.pᷣuenire. pᷣmo caꝑe. Antiquo.as.i.antiquũ aliqd facere vł dice re. Uel antiquare.i.euacuare.aliquid ad pꝛiſtinũ ſtatũ reuocare.ebᷣ.viij.Qð aũt antiquat᷑ ⁊ ſeneſcit ꝓpe interitũ ẽ. ab antiſtes dbz. Anxioꝛ.a Antiſto.as.are.i.excellere.pᷣſtare.pᷣcellere ris. 23 d. p. i. triſta In ri vel „ vadite.vel ſtate in pace.Et vident᷑ eſſe ad uerbia potius qᷓ; verba.niſi qꝛ vident᷑ di⸗ ſcretionẽ habere numeroꝛu. Aperio. ui. aꝑtũ.cõponit᷑ ab a vel ad.⁊ pa⸗ rio. Iñ adaperio.is.ire.i.valde aꝑire. Apicio.is.ere.a.t.i.ligare.ab apex.cis. Alpoclypſoꝛ. aris.i.reuelare. Apoꝛio.rias.i.aꝑire.enucleare.⁊ ðpaupa⸗ re. ⁊ tũc ẽ actiuũ. Itẽ apoꝛiare.i.laboꝛare. yel laboꝛãdo ſudare ⁊ anxiari.⁊ tũcẽ neu. 1 . Auneniſ erii in deponẽti genere in oodem ſenſu. VUñ ad Corl. Apoꝛiamur. ſʒ non de ſtituimur. vbi põt eſſe paſſiu. Appareo.es.ere.ui.itũ.n.s.i.manifeſtũ ſie ri vel ſplendere. Iñ venit apparitoꝛ. Appello. appellas. are. a. p. i. ad aliuʒ iudi⸗ cLenm vocare. vel alteriꝰiudicis audiẽtiã po ſtulare.Et vt dicit Berñ. in lib. de cõſide⸗ depaupari. .i. recedite iudiciũ animi ꝓferre. ratione. Appellaſſe iniꝗᷓ iniquũ ẽ. Iniquę ⁊ impune iniquarũ appellationuʒ fames. Iniãᷓ aũt oĩs appellatio ad quam iuſticię inopia nõ coegit. appellare non vt graues ſʒ ſi graueris licet. Appello. lis.appuli.a.t.i.ad poꝛtũ venire. vł impellere.⁊ appellere.i.applicare. Vñ Terentiꝰ. Moſtq; poeta animũ ſuũ ad ſcri bendũ appulit.i.applicuit. NMõt etiã ſcribi p ſimplex.p.⁊ ſic cõponit᷑ ab a.⁊ pello.is. ere.⁊ ẽ apellere ab aliqͥ pellere vel amoue⸗ re. Uñ.Apulſus ab vbere.i.amotꝰ. Anð Elſaię.xx viij.Ablactatos a lacte apulſos ab vberibꝰ.i.qamotos. Appendo.is.ere.a.t.i.ſuſi pendere. liberare vel ponderare. Iñ h̊ appenſoꝛ.ſoꝛis.⁊ ap penſoꝛius.a.c. Appeto.is.ere.tiui.tituʒ.a.t.i.deſideraꝛe. acquirere.requirere. ððUꝛ Applaudo.is.ſi.ſũ.n.t.i.alicui plauſũ facẽ Appodio.as.aui.a.p.i.initoꝛ.ab ad.⁊ po⸗ Appono.is.ſui.ſitũ.a.t.i.adiungere.(dio. addere. Iñ appoſitꝰ.a.ũ.⁊ ꝑ ſyncopã apo Appꝛecioꝛ.aris.appꝛeciav ſũ.(ſtus.a.um. d. p. i. eſtimare.pᷣciũ determinare.⁊ ðꝛ ab ad.⁊ pᷣcioꝛ.Antiqͥ tñ pᷣcio.as.⁊ appꝛecio. as.in actiuo ge.declinabãat. Appꝛehẽdo.dis.di.ſũ.a.t.i.arripio. Appmo.appᷣſſi.ſũ.i.ad aliqͥd pᷣmẽ vł iuxta Appꝛopio.as.are.n.p.i.appꝛoximare.⁊ ðꝛ ab ad ⁊ ꝓpio. Vñ Lucl.x.Appꝛipians al ligauit vulnera eius. ðJMU Apto.as.are.a.p.i.habilitare.adiungere. Et cõponit᷑ cũ ad.con.⁊ pꝛę. Iñ ꝑ cõpoſi⸗ tionẽ inepto.as.i.infatuare.ineptũ facere Aquoꝛ. ar.d.p.i.ad aquã ducere.vł pota⸗ re aĩalia. Et cõponit᷑ cũ ad. vt adaquoꝛ.in eodem ſigto. Inuenit᷑ tñ actiuũ.adaquo. as.vide.S. adaquo. Aragapo. aſ. are. a. p.i. effodere vłſculpere Alrbitroꝛ.aris. deponẽtale.i.exiſtimare.vł eſtimare.ſʒ differũt.qꝛ exiſtimare vel eſti⸗ mare ẽ apud animũ noſtrũ.arbitrari vero Arceo.es.ere.arcui.arcitũ vel artũ ꝑ ſynco pam. a. S.i.ↄſtringere.rem ouere.ꝓhibeꝛe cogere.Et cõponit᷑ cũ ex.vt exerceo.Iteʒ cũ cõ.vt coerceo.ces.ere.i.ↄſtringere. Arcerſo ⁊ arceſſo.vide.õ.in accio. Architectoꝛ.aris.i.tecta pᷣncipalit᷑ ↄſtrueꝛe Arcuo. as. are.a. p.i. curuaꝛe.ab arcꝰdðꝛ. Jñ Arcuatus.i. curuatus. “ — — –— — Ardeo.des.arſi.arſũ.n.s.plura ſiãẽt. Vnð Alrdet mens.ardet clypeus.focus ardet ⁊ eędes.lhęc amat.hęc ſplendet.hęc vꝛit. et vꝛit᷑ illa. Et cõponit᷑ cũ ex.vt exardeo.deſ cũ in. vt inardeo. des. Itẽ ab ardeo icho atiuũ ardeſco.ſcis.qð cõponit᷑ cũ re.vtre dardeſco interpoſita. d. Et ardeo cũ oĩbuſ ſuis cõpoſitis ẽ neutrũ ⁊ abſolutuʒ.pᷣterq; qqñ ponit᷑ p comburere. tunc ẽ trãſitiuũ et eget obliqͥ. VUñ Johᷣ.xv. Colligẽt euz et in ignem mittẽt ⁊ ardet. .— Arefacio.cis.re.n.t.i.aridũ facere.⁊ ðꝛ ab Arere infinitiuo de areo. ⁊ facio. Arreſio.fis.arefactꝰ.ſũ.i.eẽ vel fieri aridum Areo. ares. arui. n. s. ⁊ caret ſupino.i.eẽ vł fieri ſiccũ.Et cõponit᷑ cũ in.vt inareo.res cũ ex. vt exareo. res.⁊ ꝓd. a. AUñ Auro⸗ ra. Sic ſine doctrina marcid aret amoꝛ. ſy Aro. ras. eã coꝛripit. VUñ quidã.Terrã nul lus aret in q̃ vis ſeminis aret. Alrgumẽtoꝛ. aris.d.p.i.diſputare vł arguẽ Arguo.guilſ.gui.gutũ.a.t.i.ↄuincere.accu ſare.cõſtringere.Et cõponit᷑ cũ con.vt co⸗ arguo.guis.⁊ re.vt redarguo.guis. Inð argutus. i. callidus.ſtrenuꝰ.acutꝰ i loquẽ⸗ do. Iñ hec argutia.i. vᷣſutia. vel calliditaſ — . Ißñ arguto. as.i. vbis impugnare. vel di⸗ ſerte ſe defendere.repᷣhendere. Arieto.as.are.a.p.i.cũ ariete tali inſtrumẽ? toꝑcuter. Arioloꝛ.aris.latus ſũ.d.p.i.diuinare. Ariſtoꝛ.ſtaris.d.p.i.colligere ariſtas. Armo.as.are.a.p.i.arma induere. Jñ ver balia armatoꝛ.trix.tio. Aro.as.are.n.p.i.terrã ſcindere vel ſulcos tura. rę. Iñ ꝑ cõpoſitionẽ exaro.as. i.de⸗ ſcribere vel valde arare.⁊ ꝑaro.i.peꝛfecte aro.⁊ obaro.i.circũ vł vndiq; aro.Et aro ẽ neutrũ cũ cõpoſitis.excepto exaro ꝓ de⸗ ſcribere.Et aro ẽ tranſitiuũ.⁊ hʒ tertias pꝓ ſonas paſſiui.vt aro terram. ⁊ terra arat᷑ ame. „0. Aromati o.tigas.i.redolere.⁊ ðꝛ ab aroma 2 ponit᷑ qñq; trãſitiue. vt Ego aromatico hunc.i.aromate vngo vel aromate redo⸗ leentem facio. Alrreſtare ẽ aliquẽ vel bona ſua ꝑ mandatuʒ ilgdicis impedire. ne remoueant᷑ a loco do nec cõquerẽti reſpõdeat.vt.c.ij. de cri.fal. .l.legatoꝝ. ff. de int᷑fdic.⁊ rle. Alrrideo.des.ſi.ſuʒ Rn. S. i. ad aliqͥd ridere. vel cũ ridente ridere.Etiã idẽ ẽ qð faueo. Arrrigo. gil.xi.ctũ.pe.coꝛ.a.t.i.ſurſũ vł.val cũ aratro facere. Jñ aratoꝛ.trix.⁊ hęcara Aſcendo. Aſcribo.biſ.pſi.ptũ.a.t. adiͤjcere Aſpero. as.a.p.i.aſperũ facere.Et cõponi tur. exaſpero⸗ꝛaas. de. vel ad altmd regere. 182 ab ad. et rego. mutata. d. in. r. An Terẽti. Arrige aurel Pamphile. Alrripio.pis. pui.ptũ.a.t.i.inuadere.ad alt quid agendũ raꝑe vel aggreil. Arrogo.gas.pe.coꝛ.a.p.i.ſuꝑbire. Itẽ ar⸗ rogare èρ ſuꝑbiam arrogant᷑ acquirere Iñ arrogans.i.ſuꝑbus.ſe extollens. Itẽé arrogare ẽ alique aſ ui iuris ẽ in filiũ reci⸗ pere. Iñ arrogatus filiꝰ. ð ille qᷓ ſic aſſumi tur in filium. arrogatoꝛ ẽ pat᷑ qui accipit aliquẽ hoc modo in filiũ. Et differũt arro⸗ gare adoptare.qꝛ ille adoptat᷑ qnõ ẽſui iur.. ſz alteriꝰ ptãti ſubiectꝰ. Sʒ arrogat il⸗ le.qͥ pᷣmo ſui iuris ẽ.⁊ ꝑ arrogationẽ tran⸗ ſit in ptãtem patris.ſ arrogatoꝛis. Ande. Arrogo qui ſuꝰ eſt. ſed habet me eẽ neceſ⸗ ſe. Patris adopto ſuũ ſed patris pꝑmanet idem. De hoc de cog. le. c. vnico in glo. Arſeuerſe vᷣbũ ẽ defectiũ imꝑatiui mõi ſcðę ſonę.i. auerte ignẽ.⁊ ðꝛ ab ardeo. vel ar⸗ 2 euerſe ðꝛ ꝓuerbiuũ. Articulo. as. are. a. p.i. ſubtiliter cõiungere vel copulare. äl Arto. tas. tare. id eſt. frequenter arcere vel copulare. Inde hic ⁊ hęcartabilis. ⁊B le. Inde etiam per compoſitionẽ.coarto.as. Inge verballliaaa. Artuo.as.qð nõ eſt in vſu.ſʒ cõponit᷑ exar⸗ tuo.tuas.i.diuidere.⁊ deartuo ſilit ꝓ di⸗ uidere.⁊ ẽ ꝓpꝛie diuidere ⁊ ſeꝑare artus ale inuicẽ. vt de gallinis ⁊ ſilibꝰ. Jñ vba⸗ lia. AUñ CPlautus. In captiuis ego erũna⸗ tus ⁊ deartuatus ſum miſer. ris.pe.coꝛ.d.p.i.diuinare. dis. di. ſũ.n.t. i. ad aliquẽ altũ lo⸗ . cum ſcandere. Iſ aſcenſus. 9ruum. Alſcio. cias. aui. a.p.i. acuere. vel dolare. ab aſcio.ſcis.vel aſcia. „ . Alſcio.ſcis.ſciui.ſcitũ.n.q.i.adiũgo.adqͥro erx ad. ⁊ ſcio.⁊ ſubtrahit᷑.d. Et coponit᷑ cũ eiſdẽ. retinet. d. cauſa differentię. ⁊ dicitk adſcio.ſcis.i.voco. Iñ aſciſco.ſcl.⁊ adſci⸗ ſco. inchoatiua. YUYUD ☛ g.t.i.aſſerere.adijcere Aſpergo.gis.ſi.ſũ.a.t.i.diſtanter oꝑire.pꝑ⸗ fundere. 1 : ab ad. ſpargo. ⁊ mutat᷑ A. i e. ⁊ ſi ubtrahitur. d. Inde aſperſoꝛiũ ⁊ aſp⸗ gito. tas.⁊ aſꝑſo.as.frequentatiua.et ab aſperſo.as,aſꝑſito aliud frequentatiuum v Sððð Aſperno.nis.aſpꝛeui.tũ.a.t.valde ſperne⸗ re. In aſpernoꝛ. aris. d. p. in eodẽ ſenſu. vł còõ ponit᷑ ꝑ ſe.ex ad ⁊ ſperno. „ — —— Aſpicio.cis.xi. ctũ.a.t.i. añ vel ad aliqd ꝓ⸗ ſpicere.ab ad ⁊ ſpecio mutata.e.in.i.⁊ ab⸗ iecta.d. Iñ aſpectꝰ.us.ui.⁊ aſpecto. al. fre quẽtatiuuũ. Aſpiro.ras.raui.n.p.i.anhelare conari.de uenire. valde ſpirare.vł fauere. Et tractũ a ventis qͥ qñ flant et aſpirant. nautis fa uent. ⁊ ab ad ⁊ ſpiro.abiecta d. Itẽ iue⸗ nit᷑ ꝓ eleuari. VUñ in canticis. Donec aſpi ret dies.⁊ inclinent᷑ vmbꝛę. * Aſpoꝛto.as.are.a.p.i.poꝛtare.abire.a lon ge alioꝛſũ abſentare. remouere de loco ad locuʒ poꝛtare.Et cõponit᷑ ab ab.⁊ poꝛto. mutato.b.in.s.ſic aſpello differẽtię cã ne Ia eſtimarent᷑. ſi anpoꝛto appello diceremꝰ. ab ad cõpoſi piſci.ſequi. ab ad. ⁊ ſectoꝛ.aris. Aſſentio.tis.ſi.ſũ.n.q.i aſſenſuʒ pᷣbere. Jñ hec aſſenſio.onis.⁊ hęc aſſenſia.ſię.i.ↄſĩen ſus in q̃libet re.⁊ h̊ͥ aſſenſus.us.ui.⁊ aſſen taneꝰ.a.ũ.qͥ cito ſᷣbet aſſenſuʒ.⁊ aſſenſoꝛ. gris. d. p. i. adulari. nã adulatoꝛũ ẽ aſſenti⸗ re. Et aſſentioꝛ.iris.d.qĩuenit᷑ ĩ eodẽ ſen⸗ ſu. Uñ Beñ. xxxiiij. Aſſenſi ſunt oẽs. i. cõ Aſſentiſco.cis.ichoatiuũ.i.icipio (ſenſerũt Aſſero.ris.ſeui.itũ.n.t.i.plãtare(aſſentire. ſz aſſero.ris.rui.ſertũ.a.t.i.liberare manu mittẽ. Itẽ aſſerere.i.affirmare.vładiũgẽ. Iñ aſſer. aſſeris.qꝛ vnꝰ alteri inſerit᷑. Inð etiã aſſerto.as.frequẽtatiuũ. „ Aſſeuero.ras.raui.pe.ꝓd.i.affirmo vel aſ⸗ ſero.⁊ ðꝛ a ſeuero.as.qð nõ ẽ in vſu. Aſſideo.des.di.ſũ.i.iuxta ſedere.vel cõpa rari.⁊ aſſiłari. vel eẽ ſilem. In pᷣma ſiãtiõe ↄſtruit᷑ cũ dtõ ⁊ actõ in eodẽ ſenſu. vt aſſi⸗ deo te. aſſideo tibi.Et qũ ↄſtruit᷑ cuʒ dtõ ẽ 2 ab a tata.d. in. t.⁊.a.ſimplicis in.i. . neutrũ.ſed qñ cũ actõ eſt actiuũ. Inde aſ⸗ ſeſco. ſcis.frequẽtatiuũ.q̃ſi inchoatiuũ ꝓ Aſſiduo.as.are.a.p.i.eſſe vel fieri aſſiduũ. Aſſigno.as.a.p.i.diẽ ſᷣfigere.vel dare vel exponere. hl Allilio.lis.lire.a.q.i.aggredi.inuadere. im petere.Et in eodẽ ſenſu ↄſtruit᷑ cum dtõd v actõ.vt Aſſilio męnia.⁊ aſſilio menibꝰ Itẽ aſſilire neutrũ.i.cũ gaudio ſilire ad aliqd. ⁊ aſſalto.as.frequẽtatiuu. Inñ aſſult⸗.tus.ui.i.imperꝰ aſſumptſaltu. . . Aſſimilo.as.are.a.p.i.valde ſimilare. Aliã litteram.g Alttribuo. is. uẽ. ut uenit᷑ etiã aſſimiloꝛ.arl.d.p.in eodẽ ſenſu. Auctionoꝛ.arl. Alſſocio.as.a.p.i.ſe alt᷑i amicabilit᷑ ↄiĩigere Alſſiſto.ſtis.ſtere.i.iuxta.vł circũſiſtere ad ſevrvuitii..— Aſſueo.ſues.ſueui.vel aſſuetꝰ.ſũ.n.s.i.val de ſuere. In aſſuetudo. dinis.⁊ aſſuet.a. um. ⁊ aſſueſco cis.inchoatiuũ. Vnð.Qð puer aſſueſcit leuiter dimittere neſcit. Aſſü.ades.adeſt.i.pᷣſens ſũ.⁊ ðꝛ ab ad.⁊ ſũ mutata. d. in. s. Quidã tñ ꝑ.d. ſcribũt cãõ ↄſoꝛtij pᷣmę⁊ ſecũde pſone.. Aſſumo.mis.mere..t.i.ad ſe vel ad alidd ſumrerr.e Aſterno.nis.aſtraui.atũ.a.p.i.ad vł iuxia vł valde ſternẽ ab ad ⁊ ſterno.⁊ abijcit᷑..d. Aſto.ſtas.ſtiti.ſtitũ.n.p.i.iuxta velin ↄſpe ctu. vel ad ſeruitiũ ſtruier. „ Aſtrepo.pis.pui.n.t.i.iuxta vel in ↄſpecttu ſtrepere. vel ſtrepitũ facere. ʒ᷑᷑AUUUAlſtringo. gis. xi. ſtrictũ. a. t. i. iutxa vłin cõ Aſſectoꝛ.aris.ctatus.ſũ.d.p.i.ſequẽdo adi . ſpectu ſtrigere. vel cogere. ſtruo.is.rueꝛe.a.t.i.affirmare.aſſereꝛe. al ſimilare. — Attamino. nas.n. p.i.aduerſari. ab. ad. ⁊ ta mino.as.d.mutato i.t. Itẽ attaminare.i. purgare farinã cũ ſetatio. Map̃. diẽ. Atta minare. inqnare.coꝛrũpe.vſurpare. . Attero.ris.triui.tritum.a.t.i.valde terere. AVñ Job. xiiij. DHonec atterat᷑ cę-lũ nõ eui⸗ gilabit. Iñ attritꝰ.a.ſ.⁊ attritio. Atteſtoꝛ.arl.d.p.i.valde teſtari. Atticinoꝛ.naris.d.p.i.ad ignẽ titiones ad,⸗ uicinare.ab ad.⁊ ticinoꝛ.aris. Attineo.nes.ere.nui.tũ.n.s.i.valde tene⸗ re.vł ꝑtinere.⁊ ꝑtinet ad ꝓpinqͥs.vt Iſte attinet mihi in tali gradu.⁊ ðꝛ ab ad.et te⸗ neo. mutata. e. inii. Attingo.gis.tigi.tactuʒ.i.valde.vel iuxta tangere. vł accidere.⁊ ðꝛ ab ad ⁊ tigo m — 5 Attono.as.a.p.i ſtupefacẽ.t᷑rere tonitruo Alttraho.his.traxi.tractũ.attrahere.a.t.i. ad ſe trahere.adbꝛeuiare.ex ad ⁊ traho. is Attrecto.tas.vel magis attracto.attractaſ a.p.i.frequent᷑ attrahere.iuxta tractare ꝓ pe tãgere.palpare.⁊ videt᷑ ꝓpꝛie ad tacaun coꝛꝑaleʒ ꝑtinere. Vñ Geñ.xx vj. Siattre ctauerit me pat᷑ meus.vł attractauerit ſm ſj. a. t. i. ſeyarim adiũgo. d. p. i. mercari. ! res ſtrenue augere. IJñ auctionatoꝛ. oꝛis.qð qñq; ac⸗ cipit᷑ ꝓ imꝑatoꝛe. Iñ etiã auctionariꝰ.ria. riũ.i.mercatoꝛ qͥ res ſuas auget. Auctito.tas.pe.coꝛ.i.frequẽter augere. Aucto.tas.i.frequẽter augere. H Aucupoꝛ.paris.patꝰſũ.d.p.i.aues capere. ⁊ ðꝛ ab auceps.⁊ qñq; ponit᷑ ꝓ augurari. ⁊ ꝓacqrere. Iñ aucupatoꝛ.trix.aucupa⸗ tio.⁊ H̊ aucupatus.tus.tui.⁊ coꝛ.pe.AVnð Ouidius epi.ix.Aucupoꝛ infelix.incertę murmure famę. S Audeo.des.auſus ſũ.vbũ neutropaſſiuuʒ i.pſᷣſumo. Iñ audax.i.ſᷣſumptuoſus. Audio.is.ire.a.q.i.auribꝰ ꝑciꝑe. I vba⸗ lia auditoꝛ.trix.auditio.onis.⁊ auditꝰ.us ui.⁊ B audimen ꝓ eodẽ. M Auellereẽ auferrre violent᷑.vel extirpare. vt. ff. de incen. rui.nau.l.iij·S·nõ ſolũꝗũ. Aueho.his.auehẽ.i.aſpoꝛtare ſᷣm NPapiã Aluento.tas.taui.auentare.i.auenas. era⸗ dicare. Et ðꝛ ab auena ᷣm hugl. Map̃. ve ro dicit. Auentare eſt truncare.et eradica⸗ Aueo. aues.aui.auere.n.s.i.cuꝑe.⁊ caret ſupinis. Anð Lucanꝰ. Oia cęlar auet. Et Birrhia. Si dare multa potes.qᷣcqͥd aue⸗ bis habes.Et nõ ꝙ inuenit᷑ aue auete.aue to auetote.auere ꝓ ſaluũ eẽ.ſiẽ ſalue ſalue⸗ te.ſalueto.ſaluetote.ſaluere.Et idẽ dicen⸗ dum ẽ de aue ⁊ vale. ſʒ vale in receſſu. ſal⸗ ue ⁊ aue in aduẽtu ꝓpꝛie. Vel ſalue vtrũ⸗ q;.ſ.aue ⁊ vale cõpꝛehẽdit. VUñ greciſmus Aue dic veniẽs.de iure valeq; recedens. Hoc verbũ ſalue compꝛehendit aueq; va⸗ leq;ᷓ. Auerſoꝛ.ſaris.i.deteſtoꝛ v᷑ᷣm Papiã. Auerto.tis.ti.ſũ.a.t.i.remouẽ. Vnde pð. Auerte oculos meos ne videãt vanitatem Itẽ auertere.i. poſt tergũ vertere. Inueni tur etiã auertoꝛ.terl. uerſus ſũ.verbuʒ de⸗ ponẽs.i.ſpernere.vilipẽdere.recuſare.vñ Hoetiꝰ in pᷣmo de ↄſolatione. Heu heu qᷓ; ſurda miſeros auertit᷑ aure. 1 Auerunco.cas.caui.a.p.i.auenas euellere NHãa runcare dicũt euellere. AHufero. aufers. abſtuli. ablatũ.i. eriꝑe. tol⸗ lere.ab ab.⁊ fero. Auferro.ras.raui.rare.i.ferꝝ auferre.⁊ dꝛ ab ab. ⁊ ferru. Augeo.ges.auxi.auctũ.augere. a.s.i.am⸗ pliſicare. augmẽtũ dare. Augeſco.ſcis.vbũ incho.i.incipio augeri. Augmento.tas.are.aui.a.p.i.ampliſicare. Inuenit᷑ etiã in deponẽti genere augmen⸗ toꝛ. aris. in eodem ſenſſſu. Auguroꝛ.aris.d.p.i.diuinare. Iñ vybalia ⁊B; auguriũ.rij.i.talis diuiatio m Hugl. Añ Quidiꝰ epi. MPꝛotinꝰ ipſa meos augu roꝛ eẽ deos. Dr etiã auguro.ras.neu.In⸗ uenit᷑ etiã augurioꝛ q̃ttuoꝛ ſyllabarũ. Anñn Beñ.xliiij. Cyphus quẽ furati eſtis.ipᷣe ẽ in q̊ bibit dñs meꝰ. ⁊ in qͥ auguriari ſolet. Sʒ foꝛte vitio ſcriptoꝛũ l̃a ibi ẽ coꝛrupta. ⁊ibi debet eſſe augurari Mapias aũt dicit Auguroꝛ cõe antiquitꝰ pꝛo qͥ modo ðꝛ au⸗ guro. ras.raui.ratũ. neutrũ. Sʒ dic ꝙ au⸗ guroꝛ nũcẽ deponẽtale.⁊ magis in vſu q; quguroorras. Auieo.auies.i.ligare verbũ defectiuun. Auro.ras.raui.ratũ.ðꝛ ab aurũ.⁊ cõponit cũ in. vt inauro.as.⁊ cũ de.vt deauro.as. ⁊ idẽẽ ꝙ aurum alicui rei ſuꝑponere. Auroꝛa.ras.raui.rare.i.illuminare. dicit aAb auroꝛa. re. . Auſcultare.ẽ obedire.attendere.⁊ audire. mandatũ cũ effectu. vt.c.illud. de maio.et obe. in glo. r Auſpicoꝛ.aris.d.p.i.diuinare. Iñ hęcau⸗ ſpicatio. onis.⁊ h̊ auſpicatꝰ.tus.tui. Auſtrino.nas.a.p.i.coꝛrũꝑe.vitiare macx facere. ⁊ ð ab auſtrinuus. Auſtro.as.are.a.p.i.hũidare.et ðꝛ ab au⸗ Autoꝛi o.as.⁊ autoꝛo.as.in eodẽ ſen(ſter. ſu.i.affirmo.autenticũ facio. Autoꝛiare.ẽ cingulo militũ aut oꝛdinibus clericũ decoꝛare vel oꝛdinare. . Autumo.mas.maui.inare.a.p.i.affirmare putare. ſuſpicare. credere.qſia mẽte ſic ha bere ⁊ credere.⁊ ðꝛ extimo.qð ẽ mẽs ⁊ ab. mutata.b. in.v. JIn hęc autuma.mę.i. exi⸗ ſtimalio. Auxilioꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.auxiliuʒ ſůbeo vel do. ⁊ ↄſtruit᷑ cũ actõ ⁊ dtõ. vt Auxili⸗ oꝛ te ⁊ tibi. Iñ auxilians.antl.ꝑticipiuʒ ⁊ auxiliatoꝛ.trix.tio.⁊ G̊ auxiliamẽ. minis. ⁊2 ⁊ ;̊ auxiliabił.⁊ h le.idẽ qð auxiliariꝰ. Auxũgio.gias.giare.i.auxungia vngere. — — vel auxungiã pbere. (W onte ,W Alcchoꝛ. aris.d.p.i.furere· HVaiulo. as. are. a. p. i. poꝛtare.ſu ſtentare. Iñ vᷣbalia.⁊ B̊ baiulus li. qð ꝓ poꝛtitoꝛe ⁊ ꝓ nutritoꝛe et ꝓ baculo ad baiulandũ apto ðꝛ ⁊ ꝓ poꝛtu qꝛ ibi merces baiulant᷑.Et baiulatꝰ.ta.tũ. id eſt.poꝛtatus. Zalbutio. balbut tiui. balbutire i male et trepide loqͥ ⁊ incõgrue. Balneo. as.are.a. p. i. abluere. vł a ſoꝛdibꝰ mundare. ”́YÿMVW Pallo.las.laui.lare.i.huc ⁊ illuc inclinare. n Honif qñq; ꝓ vacillare.⁊ ðꝛa baiulo.ba Balo. las. laui. lare. n. p. eſt ſonuʒ emittere. ⁊cẽ̃ ꝓpꝛiũ ouiũ. Inde balatꝰ.talis vox oui um. Et cõponit᷑ cũ de.vt debalo.las.idẽ. Falde balre⁰r. Halterio. ris.ᷣ riui. rire. a.q.i.cingere. HBaptixo. cas.a.p.i.lauare. vłmundare. vł baptiſmũ ↄferꝛe. Uñ Eccl.xxxiiij. Quiba ptixat᷑ a moꝛtuo.⁊ iteꝝ tangit moꝛtuũ.qͥd cit lauatio illiꝰ. ô”M annire ᷣm vulgare gallicoꝝ ⁊ lombardo rũ videt᷑ eẽ idẽ qð ꝓſcribere. Iñ ðꝛ banni tus q̃ſi ꝓſcriptꝰ de ciuitate.vt in ꝓhę.ff. Parbarico. cas.i.crudelit᷑ agere.vł barba⸗ riſmũ facere.vel barbarigare eſt moꝛe bar baroꝛũ vti in quacũqdre. arrhio.ris.riui.ritũ.i.clamare. ⁊ eſt ele⸗ phantis.⁊ ðꝛ a barrhus. . „ PBaſſo.as.are.a.p.i.deponere.depᷣmere. Beatifico. ⁊ facio. IJñ verbalia. Belligero.ras.n.p.i.bellare.Añ Aichee iiij. Et nõ deſcẽdet vltra belligerare. PBello.las.laui.n.p.i.pugnare.et cõponit᷑ cũ de. vt debello. as.a.p.i.expugno. enedico.cis.xi.ctũ.ẽ gloꝛiã vłgrãm dare Vñ. Bñdicat nos deꝰ. Qñq; ẽ merita au⸗ gmẽtare. VUñ Beñ.x vij.dñs dixit ad abꝛa am. Bñdicã ei. QAñq; ẽ ſolennẽ ⁊ celebꝛem Oſtituere. Vñ Geñ.ij.Et benedixit domi⸗ nus diei ſeptimo. QAñq; ẽ ↄſecrare. vt Sa cerdos benedicit panẽ.i.i.coꝛpꝰ xpᷣi in al tari. Qñq; adoptare. vt Geñ.xxvij.⁊.xx viij. IJſaac benedixit Jacob.i.adoptauit. Qnñq; ponit᷑ ꝓ futura pꝛedicere.vt Geñ. xlix. Jacob benedixit duodecim patriar⸗ chis.quibuſdam em̃ filijs bñdixit.⁊ qͥbuſ⸗ dam maledixit.i. futura pꝛedixit. QAnq; ẽ bona tempoꝛalia augmẽtare. Unde Job. yltj. Dominus autẽ benedixit nouiſſimis Job. Qñq; ponit᷑ ꝓmaledicere. AUnð.iij. Regj.xxj.Naboth deũ ⁊ regẽ bñdixit.id eſt. maledixit. Ita dicitur ĩ hiſtoꝛijs. quia hebꝛeęi ſolent nominare malaa contrarijs. vt patet Job.ij. Benedic deo ⁊ moꝛere.i. maledic. Unde benedico qñqʒ regit actm. ⁊ ſic eſt actiuum. Añq; datiuum, et ſic eſt Bñfacõ.q.feci.ctũ.n.t.ↄponit᷑ a bñ.⁊ facõ Bñplaceo.ces.cet.cui.n.s.cõponit᷑ a bene placo. Beo. as. are. aui a. p. i. remunerare. vxbtm̃ ſfacere.⁊ ðᷣꝛ a bñ vel bonꝰ. Bibo. bis. bi. bitũ.a.t.i.ſitũ cũ liquoꝛe hu⸗ mido extinguere. Item bibere naturg eſt. potare.luxurię. ðJl Bilbo vel bilbio. bis.n. g.i.ſonitũ facere. HBimo. as.aui.re.a.p.i.duplicare.⁊ ꝓd.bi. Pino. nas. aui.a. p.ẽ duo ⁊ duo in ſimul cõ iungere.⁊ cõponit᷑ cũ con.vt cõbino.as. PBiptioꝛ.biꝑtiris.d.q.⁊ biꝑtio.tis.n.q.i. in duas ptes diuidere.a bis ⁊ partioꝛ.vel Bito. tas. are.n. p.i. pgere.⁊ ðꝛ a bitumen. Vñ Plaut in gur uliõe. Quis mihi iter ra ęque foꝛtunat⸗ lilla ad me hitet. Plandioꝛ. diris. ioꝛ. diris. ditus. ſi u. d. q i. adulari.et Zſtruit᷑ cũ dtõ.yt Blandioꝛ tibi.i.aduloꝛ. Inuenit᷑ etiã cũ actõ in eodẽ ſenſu. Iñ blã Dus. da. du. blandicia. cię. ⁊ hęc blandi⸗ cies.ei.i.adulatio.Et cõponit᷑. Dheblandi oꝛ.i.valde blandioꝛ.Eblandioꝛ. Reblan⸗ dDdioꝛ. i. iteꝝ blandioꝛ. Blaſphemo.mas.mare.a.p.i.detrahẽ.vel rep̃hendere.vituꝑare. Inde blaſphemia. mię.⁊ plaliter blaſphemię.arũ.i.detractõ vel vitupatio. Unde Nꝛudentiꝰ in ſycho machia. Hõ tulit vlteriꝰcapti blaſphemia monſtri. vtutũ regina fides. Itẽ blaſphe⸗ mare ꝓpꝛie ⁊ ſtricte loquẽdo.ẽ iniuriã ðᷣo irrogare.qð fit aut cũ ei attribuit᷑ qð nõ cõ uenit ei.qð ẽ ↄtra miſericoꝛdiã aut cuʒ ab eo remouet᷑ qð ei ↄuenit qð ẽↄtra iuſticiã. aut cũ creaturęattribuit᷑ qð ẽ ppꝛium dei qð ẽ ↄtra maieſtatẽ.Et ſic ¶ Oatth.ix.ſcri bę iudicabant cũ chꝛiſtus paralytico dixit ibi dimittüt pctã. Vñ dixerũt. Hic blaſ phemat. PBlatero. ras.raui.i.ſtulte.vel ſine cauſa lo qui. detrahere.declamare.vel ſtrepite ali⸗ qd loqͥ ⁊ ꝓferre.i.metu. trepidãtia verba dicere.qð ⁊ balbutire ẽ.⁊ ẽ ꝓpꝛie camelo Iñ blatero. onis. qͥ ita blaterat. Blatio.tis.tire.n.q.i.ꝑplexe ⁊ impedite lo qui. Unde Plautus in amphitrione.Qdð intelligere quiſq; potis eſt ita nugas blat! Et blatire.i Hcipue loqui. ⁊ ꝛ a blata.tę. Bobino. nas. bobinare.n. p.i. cõuiciari. dã nare. clamare a boo boas. Iñh̊ bobicina⸗ toꝛ.ↄuiciatoꝛ.vel tricoſus ⁊ incõſtãs. Bombicino.as.i.bombycinũ ⁊ purpurã fa cere. Iñ bombycinatoꝛ.toꝛis.qͥ purpuraʒ facit m Bugl. PBombixo. cas.are.i.bombos facere vłcla mare ⁊ ꝓpꝛie ẽ apũ.qñ clamãt ſuo mõ.Iñ heęc bombicatio.onis.ipſa vox apuũ. Poo.as.aui.are.n.p.i.ſonare.clamaꝛe.mu gire. vel vocare.⁊ componit᷑ cum re.vt re boo.as.i.reſonare. PBꝛacho.chas.are.a.p.i.aliquẽ bꝛachas in duere. ⁊ ðꝛ a bꝛachę.arũ.Et cõponit᷑ cũ in vt inbꝛacho.as.in eodẽ ſenſu.⁊ de.vt de⸗ bꝛacho. as.i. bꝛachas extrahere. PBꝛeuio.as.are.a.p.i.bꝛeuẽ facere.⁊ cõpo⸗ nit᷑ cũ ab. vt abbꝛeuio. M Bꝛiſo.as.i.frãgere.expᷣmere.elicere.⁊ ðꝛ a Bꝛumeo. es.ere.vᷣbũ excepteę actiõis.id eſt bꝛumã facẽ. vel bꝛumere.i.ſtultũ ⁊ bꝛutuʒ fieri. Iñ bꝛumeſco.ſcis.inchoatiuũ. Bruteo.es.ui.n.S.i.eſſe vel fieri bꝛutũ. IJñ bꝛuteſco.ſcis inchoatiuuʒ.i.deſpicere.Et cõponit᷑ cũ de.vt debꝛuteo.es. (B ante W Buccino.as.are.i.cũ buccina ſonare. HBucco.as.aui.re.a.p.i.buccã facere vel in flare.⁊ cõponit᷑ cũ in.vt imbucco.cas.ca⸗ ui. a.p.i.inducere. Iñn buccatꝰ.a.ũ.qͥ habʒ buccã vltra modũ magnꝰs. Bullo. as.are.a.p.i.ſigillo.as. Iñ bullat. A. um. i. ſigillatus. Bullio.lis.liui.litũ.n.q.i.ad igneʒ feruere vel rem liquidã a fundo vaſis ex impulſu caloꝛis tumere. Uñ. Bullit res liq̃da quã⸗ do vehemẽs caloꝛ illã.Cogit feruere.nec⸗ nõ feruẽdo tumere. Iñ vbalia ⁊ H bulloꝛ. oꝛis.⁊ h̊ bullio.onis.i.tumoꝛ aꝗ bulliẽtis. Buo. buis.buere.butũ.a.t.i.ꝑfundere.et nõ ẽ in vſu.ſʒ magis in cõpoſito.vt imbuo debuo. cõbuo.⁊ ſigẽnt abũde ꝑfundere.et deriuat᷑ a bibo.bibis. Burſo. as. are. a. p. i. burſas facere vł ĩ bur ſaʒ reponere. ⁊ ðꝛ aburſa.ſę.Iñ ꝑ cõpoſi⸗ tionẽ imburſo.:ſas.i.in burſam reponere. Buſto.tas.i.ſepelire.vel cremare moꝛtuos Abio. as. 4. cao. G Cachinnoꝛ.aris.d.p.i.rideo.qð bntiqͥ dicebãt cachinno. nas. In ;; cachinnus.ni.i.riſus inutilis. Caco.cas.caui.care.i.egerere malũ humo⸗ rem. malã ſubſtantiã.⁊ malã poſſeſſionem deponere.⁊ ðꝛ a cacos.qð ẽ malũ,. Cacumino.as.naui.nare.i.acuere in ſũmo p.i. ꝑfoꝛare.⁊ dicit a ſublimare.⁊ coꝛ.mi. Añ Ouidiꝰ.Sũmaſ⸗ q; cacuminat aures. Cado.dis.di.dere.ſũ.n.t.i.ſubito.deoꝛſuʒ moueri. ruinã pati. Vñ. De cado dic ce⸗ cidi caſum de cedo cecidi. Calamito.tas.a.p.i.męſtificare.infęlicita⸗ re calamitoſũ facere. r Calamixo.gas.i.lęta cantare.⁊ ꝛ a calamꝰ. Calcio. as. are.a. p.i.calceos induere. Iñ B calciamẽtũ.ti.⁊ calceo.as.are.ĩ eodẽ ſigto aqͥ calceꝰ.cei.Et calcio cõponit᷑ cũ dis.ex. ⁊ re.⁊ regit duplicẽ actim. Calcitro.tras.traui.re.a.p.i.calce ꝑcutere 7ðꝛ a calx.cis.vel reſiſtere.⁊ tũc ẽ neutruʒ Iñ h̊ calcitro.onis.i.ruſtic' qͥ intẽpate cal cat vel calcitrat ẽm Hugl.Et MPap̃.dicit. Calcitrare.q̃ſi calce retro ferire. Calco.as.are.a.p.i.pede ferie. Calculo.as.are.a.p.i.numerare.⁊ coꝛ.cu. Iñ vVbalia. ⁊ calculatim. i.numerati adũ. Ealefacio.cis.i.calidũ facere. Caleo.les.lui.n.S.i.eſſe vel fieri calidũ.⁊ ca ret ſupio.⁊ coꝛ.pᷣmã. AUñ Ouidiꝰepi.Qui caret in cupido pectoꝛe pſtat amoł.ł. Calero.ras.n.p.i.ꝓperare vel ligna poꝛta⸗ re. ⁊ ðꝛ a calo.onis.vel a calon greco. Calico.cas.i.bibere.potare.⁊ ðẽ a calix.cis Caligo.gas.gare.a.p.i.caligis induere.Et ðꝛ a caliga.gę.⁊ coꝛ.li. Itẽ caligo.gas. eſt obſcurari. obcecari. obtenebꝛari.⁊ ðꝛ a ca⸗ ligo. caliginis.⁊ ꝓdu.li. ’J Calleo.les.lui.n.s.i.durẽ.vel callide ſcire. Añ qͥdã. Callet durere. denotat ⁊ ſapere. ZIñ æ caleſco.ſcis.inchoatiuũ.i.icipio cal⸗ lere. . Calo.las.laui.i.laxare.deponere.pᷣponere 2 ðꝛ a calon gręco.qð latine laxa ſonat. Calũnioꝛ.aris.d.p.i.repᷣhẽdere crimẽ.fal⸗ ſo accuſare. vel ↄſumere. terrere.exigere. detinere. cauſari. fruſtrari. ludiſicare. Sʒ antiq dicebãt calũnio.as. R Caluo.as.aui.a.p.i.facere aliquẽ caluũ.ſʒ nõ eſt in vſu. In h caluus. ui. ⁊ aclicrtinc. Sin ed⸗ 52 caluus. a. i. Etcõponit᷑ cũ ds. vt decaluo gs.i. caluũ facere.vel decapitare.vł calua riam auferre S Caluo.uis.ui.ere.a.t.i.deciꝑe.⁊ caret ſupi no. ⁊ ẽ tractũ a caluo.qͥ qdamodo decipit viuẽtes ꝓpter galerũ ſuũ vel aliqͥ cooꝑto rio. Et reꝑit᷑ calui infinitiuꝰ ⁊ gtũs a calu⸗ Zñ. Si nõ vis calui fugias cõſoꝛtia calui. E a caluo.uis. dicitur cauillo.las pꝛo cal Cabio.vis.pſi.bire.pſũ.n.q.ẽ aliqͥd cõmu⸗ tando ꝓ aliq̃ re dare. Inde campſoꝛ.ſoꝛis ⁊ campſo.ſas.frequentatiuu. 4 2 Camero ras.raui.a.p.i.curuare.vel came⸗ ras facere vel cameras pꝛęparare et diſtin guere Lãpſo ſas.a.p. i.flectere vel plectere Inue nit᷑ etiam frequentatiuũ campſo.ſas.i.fre quẽt᷑ cambire.a cambio. bis. Cancello. as.are.i. delere. vel linez trahere P ſcripturã velↄſtruere.dãnare. Vñ dici⸗ inꝰlr̃as cancellatas.i.abraſas. Itẽ cancel⸗ lareẽ brachia exrẽdere. Vñ. Eſt cacellare I ſũt dãna notiſicare. Noĩa ꝑ mediũ ꝗ̃ ſig nat linea ducta. In cruce cãcellat ꝓ nobis brachia criſtus. Qui mala ſcripta linit hᷣ cancellarius erit. Candeo.des.dui.n.s.i.albere.vel calere ꝰ caret ſupino. Uñ. Candida res.candet.et ferrilamina cãdet. Jñ cãdeſco.ſcis.incho. Candico.cas.caui.care.n.p.i.aliqᷓ;tulũ cã⸗ CQLandido. das. a. p. i. facere candidum. CLaneo.nes.ui.n.S.i.canum fieri.⁊ caret ſu pino.et ðꝛ a candeo.deſ. Iñ caneſco.ſcl.i⸗ choatiuũ.qð et caniſco.ſcis.inuenit᷑.q̃ſia yverbo tertię ↄiugationis. Cano.nis.ni.tumi.mita ſiqt. Naʒ aliqñ ſim plicit᷑ ſigt cantaẽ.qñq; diuinare.aliqñ di⸗ cere.qnq; laudare qñq; metrice deſcribẽ. ⁊eſt poetaruʒ ſic deſcribere.ſicut dicereẽ ꝓſaicoꝝ. Et ĩ duabꝰ pᷣmis ſignificanõibꝰ ẽ neutrũ. In alijs actiuũ. Et coꝛ.pꝛimã.ſʒ caneo.es.eaʒ ꝓducit. VUñ quidã. Dũ bar bis canes vᷣbula pauca cais. iſtrio vult canere.ſenioꝛ canere videtur. JItẽ. Regẽ ſcura canit ⁊ citariſta canit. Itẽ. Carmina naſo canis.annoſaq; tẽpoꝛa cais. Laudo cano moduloꝛ deſcribo vaticin oꝛq;. Lau. deſcri.dico moduloꝛ cano vaticinoꝛq;. Cantico.as.are.i.frequẽter cãõtare. Canto.tas.n.p.i.frequẽter canere.et dicit Acano. caniis. Capeſſo.ſis. verbum deſideratiuũ i.cũ ðᷣſi inuadere. circũuenire. derio capẽ ſeu cupere ⁊ facit ſteritũ capeſ ſilicʒ etiã capeſſiui ſiueniat᷑.⁊ fac capeſſitũ in ſupino. Sʒ qͥdã ſolẽt pferre hoc vbu in ſco. vt capeſco.ſcis.ſed ſine dubio nihil eſt ſed capiſco.ſcis ẽ dicendũ.⁊ ẽ inchoatiuũ. Capillo.as.are.a.p.ẽ capillatũ facere.⁊ cõ ponit᷑ cũ de.vt decapillo.i.capillos aufer⸗ re.vel valde capillare. Capio.pis.cepi.cape.ptum.a.t.i.obtinere Capiſco.ſcis.i.icipio cape.vbũ inchoatm̃. UVñ qdã de leone dicit. Tuc qſi viuiſcit cũ ſenſus qͥnq; capiſcit. Capiſtro.ſtras.a.p.i.capiſtro ligare. Capito.tas.taui.a.p.i.alicui caput facere. ſed nõ ẽ in vſu.⁊ deriuat᷑ a caput. In deca pito. ta¹s ”” Capitulo.as.are.i.capitulis aliqͥd diſtigue re. Iñ capitulatim adu.i. diſtincte ꝑ capi⸗ tula.Et ꝑ cõpoſitionẽ recapitulo.i.pꝛędi⸗ cta ad memoꝛiã reducere. Captiuo.as.are.a.p.i.captiuũ facere. Capto. as. are. a. p.i. frequent᷑ cape.⁊ cuꝑe ⁊ð a capio. Iñ captatio.onis.rumoꝛ.au⸗ ra Lobularis. An ps. Capta bãt in animõ Capulo.las.lare.a.p.i.ſcindere vel ſecare. Vnñ in decretis pontiſicũ.Lingua declato ꝛis capulek. “ Characto.as.are.i.ſcribere.⁊ ðꝛa charact᷑ Charaxo.as.are.i.ſcribere.⁊ ðꝛ a charact Bm Hugl. NMap̃.dic. Charaxare ẽ exinani re.ſcribere. ?òMc Carcero.as.are.a.p.i.in carcerẽ mittere. Careo.res.carere.carui.tus. vel caſſus ſũ. caſſũ.caſſu.⁊ caritũ.caritu.n.s.i.nõ habe⸗ re.Et coꝛ.ca. Uñ Ouidiꝰ epi. Qð caret al terna reqͥe durabile nõ ẽ. Sʒ charus.cha⸗ ra.charũ.ꝓd.cha. Uñ. Sempeꝛ amoꝛe ca rene te careas mihi carer. Carino.as.are.n.p.i.arguere vel cõuiciari velilludere.⁊ ðꝛ a careo.-res. ario.rias.i.putreſcere ⁊ eſt lignoꝛũ.⁊ ðꝛ a Cario.caris.a.q.i.diuidere. Chariſto. ſtas.i.fulgere.⁊ ðꝛ a chariſteum. vel ẽ grãs refer re.vel lętari.⁊ ſᷣm hoc de⸗ riuat᷑ acharis. ü Carmino.nas.vel carminoꝛ.naris.i.carmi na facere.⁊ a carmẽ.minis. Etiã ꝑtinet ad lana vt carminare lanã quaſi carꝑe vel purgare. . Carnifico.as.a.p.i.facere carnes vłinterfi⸗ cere vel lacerare.⁊ ðꝛ a caro ⁊ facio. Carpo.pis.pſi.ptũ.a.t.i.repᷣhẽdere.dimi⸗ nuere.incidere.diſſipare.pᷣparare.purga⸗ re.auferre. VUñ.Carpit diminuit caput au fert.⁊ repᷣhendit. onis ſoli deo ↄueniẽs vᷣm Hugl. Laſſo.ſas.ſaui.ſare.a.p.i.frãgere.deſtrue⸗ re.adnihilare.vanũ facẽ.⁊ ðꝛ a caſſꝰnoie. Caſtigo.gas.a.p.i.caſtũ facere.vel coꝛrige re vel cõmouere.⁊ ðꝛ a caſtus. Vñ in ps. Caſtigãs caſtigauit me dñſ. aũt ðꝛ caſti gare.q̃ſi caſtũ facere.vel agere.potius vi⸗ deiur etymologia.qᷓ; compoſitio.et ꝓdu⸗ cit ſti. Caſtrametoꝛ.aris.d.p.i.diuidere.vłpone⸗ re.vel mutare caſtra. vt Caſtrametati ſũt filij iſrael.i.poſuerũt caſtra vel mutauerũt Et cõponit᷑ a caſtra. ⁊ metoꝛ.taris.qð dici tur a metioꝛ. vel muto.tas.ſᷣm ugl. In⸗ uenit᷑ etiã. Caſtra ſũt metati.ita ꝙ ſũt duę Dictiones. DBeut᷑.j.Metabunt᷑ aũt caſtra filij iſrael. ? ꝓducit me. Unde Lucanus iĩ pꝛimo.Audax heſpereos veniaʒ metatur in agros. Caſtro.tras.traui.a.p.i.teſticulos eijcere. vel amputare.⁊ ðꝛ gallꝰ caſtratꝰ.qñ ei am utati ſunt teſticuli. IJIñ vbalia. atagrapho. phas. pe. coꝛ.i.trãſcribo. Categoꝛo.ras.a.p.i.ſigre vel dicare.⁊ ðöꝛ a cata.⁊ goꝛe.qð ẽ dicere. IJñ categoꝛico. rigas.in eodem ſenſu. Cateno.as.a.p.i.catenis ligare.Et cõponi tur cũ cõ.vt cõcateno.nas.⁊ cũ in.vt inca⸗ teno.nas.⁊ carẽt aſpiratiõe.⁊ ꝓducunt te Cathetegigo. cas. vel cathecico. as.a.p.i. Oſfirmare.iſtruere.edocẽ.ĩbueꝛe.redargue re. obiurgare. refutare. Vñ Apls ad Gal. v. Cõmunicet aũt is.q cathecicat᷑ vᷣbo ei q̊ͥ ſe cathexicat.i.inſtruit in oibꝰ bonis. Jñ h cathegiceta.tę.⁊ catheciceta.i.doctoꝛ.in ſtructoꝛ.pᷣceptoꝛ ⁊ h catheciſmꝰ.mi. inſtru ctio. doctrina. ⁊ maxime in fide. Catilio.lias.a.p.i.deglutire vel ſonare. vt catulus. Caueo.ui.utũ.a.s.i.obſeruare videre.pꝛo ſpicere. vitare.cauſa vitandi aliqͥd caute⸗ lam adhibere. Uñ. Vitat ⁊ obſeruat cau⸗ telã datq; cauere. Cauillo.as.qð ⁊ cauilloꝛ.aris inuenit᷑ ⁊ eſt dimi. a caluo.⁊ deberet dici caluillo.ſʒ ſub trahit᷑.l.⁊ ðꝛ cauillo.las.i.aliq;tulum deci pere.Et ꝓpꝛie ꝑtinet illð verbũ ad ſophi⸗ .E 5 „ ſtas. qͥ verbũ verũ ſcient᷑ impugnãt.vł fal ſum ſcient᷑ affirmẽt. Itẽ cauillare inuenit Pridere.vel ↄtemnere.vel cõuitioſe ioca⸗ ri vel calumniari. argumẽtis tergiuerſari. Carpoꝛo.as.i.ſauciare.ferire.⁊ ðꝛa carpoſ es ſed magis videt᷑ deriuari a carpo.pis. Caſmatiſſo.tiſſis.tiſſere.verbũ exceptę acti caute ꝑpſcrutari. ”M Cauo.as.aui.a.p.i.fodere. Vñ.Et durum lapidẽ gutta cadendo cauat. Cauponoꝛ.aris.d.p.i.vẽdere.⁊ ðꝛ a caupo Vñ in decretis romani cõcilij. Sit Snobiſ anathema.eo ꝙ vᷣbuʒz veritatis audet cau ponari. Iñ verbalia. CLauſoꝛ.aris.atus ſũ.d.p i. cauſas agere vl repᷣhendere calũniari.vel iculpare.exigẽ. vel i cãm ducẽ.cõqueri. Uñ ad Roma.iij. Cauſati ſumus iudęos ⁊ grecos.oẽs ſub peccato eſſe. Jdẽ Cauterio.rias.i.cauterio inurere.dãnare. 7 deriuat᷑ a cauteriũ.Et cõponit᷑ cũ in. vt incauterio. rias.⁊ ꝑ trãſlationẽ ðꝛ.incaute riare. diffamare. Cauterięo.as.are.i.vꝛere cauterio. WMW. ante E Ceco. as. aui. a. p.i.cecũ facere. Ceculco.cas.a.p.i.cęcare.⁊ ð a cęco.as.et qñq; ponit᷑ abſolute.⁊ tũc ſigt paſſionẽ in⸗ trinſecꝰ natã. Añ RPlautꝰ. Naʒ mihi oculi mei cęculcant. Cęcutio.tis.tiui.n.q.i.cęcũ eſſe vel fieri.et deriuat᷑ a cccus. Vel cęcutio.tis.i.inſani⸗ re.⁊ tũc deriuat᷑ a cicuta.tę.cuiꝰ ſuccꝰ hau ſtus vłfac iſanire.vłmoꝛtificat vᷣm Hugl. Ael ſᷣm Papᷣ.Cecutio.i.lippio parum vi deo. Iñ cecutiẽs· tis.o.g. UVñ. Cecutiẽtes dicunt᷑ lippiẽtes.i.paꝝ vidẽtes ſm MPapᷣ. Vñ lieronymꝰ dicit de epłis canonicis. Quod rarus eſt qui nõ in earum lectiõe cę cutiat.. Cedo.dis.cęcidi.cęſũ.a.t.i.verberare.feri⸗ re. vel incidere. Cedo.ceſſi.ceſſũ.cedere.n.t.in płibꝰſiãtiõi⸗ bus inuenit᷑. HNã cedo.i.do locuʒ.⁊ ᷣm h ↄſtruit᷑ cũ dtõ ſolo.qñq; cũ dtõ ⁊ actõ ĩ eo dem ſenſu. Idẽ.n.ẽ. Cedo tibi.qð do locũ tibi. ⁊ ecõuerſo. Itẽ cedo.i.incedo.vt Ce⸗ do ad eccham.i. incedo vel vado. Et cedo i.recedo. vt Cedo domũ.i.recedo.Et ce⸗ do.i.cõtingo.vt Mihi bñ cedit tibi nunc male.Et ᷣm h̊ qñq; ponit᷑ imꝑſonalit᷑.vt cedo.i.euenio. Cede.cedite.i.dic.dicite.verbũ defectiuũ. ⁊ anoꝛmalũ ẽ.⁊ deriuat᷑ a cedo.dis.⁊ ẽ̊ im peratiui modi ⁊ ſecũdę perſonę.ſingulariſ numeri cede.i.dic. Sed cecidite ploralis 3 numeri.i.dicite. Uñ Terentiꝰin eunucho QAuid te erga aliũ ſollicitat. cede.i.dic. Cedere bonis ẽ ab vniuerſitate bonoꝝ ſuo⸗ rũ recedere.⁊ eis abꝛenũciare veluti quan do aliqͥs oneratꝰ debitis vel obligat ẽ plu ribus nõ habẽs vñ ſoluat vel ſatiſfaciat oi bus creditoꝛibꝰabꝛenũciat bonis ſuis vni uerſis.cedẽs illis.vel cedere ẽ vẽdere.l.ſi dubitet. . de fide inſtru. —. „ 7—2 „ Cedere actiõi.ẽ ius actiõis mihi cõpetentis in aliũ traſferre.⁊ ipᷣm quaſi in locũ meum ponere.ita vt dicta actiõe poſſit vti aduer ſus eos ↄtra q̊s actio tłis poterat intẽtari. Cedere diẽ.ẽ inciꝑe diẽ debiti. vt ſi mihi p⸗ miſeris centũ ſiLitiꝰ factus fuerit ↄſul vel eps vel ſi nauis ex Aſia venerit.cũ hęc cõ⸗ ditiones extiterint tunc ðꝛ dies obligatio⸗ nis cedere.vel diẽ cedere debiti ẽ pecuniã incipe deberi. vt ſi debeas mihi centũ in fe ſto Johannis baptiſtę. adueniẽte feſto di⸗ citur venire dies debiti.i.cedere diẽ.ff. de Celebꝛo.as.a.p.i.frequẽtare.venerari.co⸗ lere.⁊ coꝛ.le. AUñ Ouidiꝰ in lib.j.de arte. At redit atq; frequẽs longuʒ foꝛmica per agmẽ. Sic ruit ad celebꝛes cultiſſima femi naludo-. . Lelero.as.aui.a.p.i.maturare.feſtinare.⁊ ðᷣꝛ a celer.Et cõponit᷑ accelero.as.concele ro. ⁊ pcelero. . Cello.lis.ceculi vel cellui.culſũ vel celſuʒ.a t.i. ſuꝑare.ſʒ nõ ẽ i vſu.ſʒ magis ĩ cõpoſitl. Celo.las.laui.a.p.i.ſculpere.pingere.Etẽ in alia ſigtiõe ↄtrariũ ad reuelare.⁊ ſᷣm h ↄſtruit᷑ cũ duobꝰ diuerſis accuſatiuis. vt Lelo te ↄſiliũ meũ.Et ſᷣm Papᷣ.Celare ꝓ ſculpereꝑ ae ſʒ ꝓabſcondere ꝑ.e.ſolã ſcri⸗ bitur. Ceno. as. are. a.p.i.cenã ſumẽ. ⁊ : a cena. Iñ cenito.tas.i.frequẽter cenare.Et ceno cõponit᷑ cõ con.vt cõceno.i.ſimul cęnare. ⁊ cũ re.vt ręceno.i.iteꝝ cennne. Cẽſeo.ſes.ſui.ſũ.a.s.i.iudicare.iubere.ſta tuere. ſuadere. deliberare. noiare. eſtima⸗ re.numerare.ſententiã ꝓferre. Et nõ ꝙ cẽ ſeo ſecundę coniugationis.⁊ cenſo.is.ere. tertię ↄiugationis.⁊ cenſio.ſis.ſire.quar⸗ te 2iugationis in ſigtione nõ differunt vel in ſimplicitate vel in cõpoſitione. ſed in lit teratura tm. HNã cenſeo facit pᷣteritũ cẽſui. 2 ſupinũ cenſũ. Iñ ꝑticipiũ cenſus.ſa.ſũ. Cenſo.ſis.facit cenſui cenſitũ.pe.coꝛ. JIJñ ꝑticipiũ cenſitus.ta.tũ.pe.coꝛ.Sʒ cenſio. ſis. kacit genniul⸗cenlira he pan. J cenſi tus.ta.tũ.ꝑticipiũ ſilit᷑ pe.ꝓdu.Et omnia ſunt actiuu. S Cẽtuplico.as.i.cẽtuplo.⁊ ðꝛ a cẽtũ ⁊ plica. Centuplo.las.i.centũ ⁊ centũ cõpono. Vñ ij. Regl. xxiiij. Adaugeat dñs de tuus ad ppłm tuũ q;tus nũcẽ.iterũq; centuplicet. vel ᷣm alia lr̃am centuplet. Centurio.rias.i.oꝛdinare.ꝑ cẽturias diſtri buere.⁊ ðꝛa centuria.vel a cẽturio.onis. Cepio.pis.pi.ptũ.i.inciꝑe.⁊ deriuat᷑ a ce⸗ pi ſterito de capio. Uñ Terentiꝰ.Sex to⸗ tis mẽſibꝰ obfeciſſem qᷓ; ille qcqͥd ceperet. Sʒ pᷣſens huiꝰ verbi ⁊ q̊ foꝛmant᷑ apᷣſenti aboluerũt.pſᷣteritũ vᷣo ⁊ ꝗ foꝛmant᷑ a pteri⸗ to adhuc retinent᷑.Et hmõipterituʒ qñq; accipit᷑ ꝓ pſᷣſenti qñq; in vi ſteriti. Et ſcri⸗ bitur cepi defectiuum per oe.ſimilit᷑ ceptꝰ oe ab eo deſcendens.ſed inceptus ab in-⸗ cipio.pis.per.e.ſolam ſcribit᷑. Et ſunt qt⸗ tuoꝛ verba defectiua quę habẽt ſenſum p⸗ ſentis ⁊ pᷣteriti. Ande. Bis duo ſunt odi noui cępi meminiq;.Quę retinẽt ſenſuʒ ſ⸗ ſentis pteriticc. Cerno.nis.ui.cretũ.a.t.i.videre.cõſidera⸗ re ꝓponẽ.iudicare.ſtatuere.Et cerno dif⸗ fert a video.qꝛ cernimꝰlonginq. videmus ꝓxima.differt etiam cerno a ↄſidero. Iñ Coꝛpoꝛeis oculis cerno.ↄſidero mente. QLero. as.n.p.i.cęra implere vłlinire.Et cõ onit᷑ cum in. vt incero ꝓ eodem. . ertifico.as.a.p.i.facere certũ.⁊ ðꝛ a certꝰ et facio. . (comꝑatino. Certioꝛo.ras.n.p.i.certificare.a certioꝛ.oꝛl Certo as.are.n.p.i.litigare.pugnare.et ð acertus.a.ñ. Inde verbalia.et h̊ certamẽ minis. et certatim adübiuum. Ceſpito.tas.i.foderevel cadere.offendere. Vn et equi q̃ ſepe cadũt ceſpitare dicun᷑. Ceſſo. as.a.p.i.frequẽt᷑ cedere.⁊ ðꝛ a celdo Etiã inuenit᷑ p peccare. Jñvbalia.et ceſſa bundus.da.dũ.i.qui ſępe ceſſat. Ceſſo.ſis.ſiui.vbuʒ ðᷣſideratiuũ.qð nõ eſt in vſu.et deſcendit a cedo.ceſſi.ceſſum. Ceueo.ues.ui.n.s.i.culuʒ mouere.vel clu⸗ nem agitate. ſicut faciũt i concũbendo.Et ꝓpꝛie ceuere.eſt qð faciũt hoĩes ſupeꝛius. ſicut criſſari qð faciũt mulieres inferius. AVñ.Eſt ceuere virũ.ſ criſſari mulierum. vel ceuere viroꝝ int᷑ ſe. criſſari mulieꝝ int ſe. Añ Juuenal. Ego te ceuẽtẽ ſiſtere vere boꝛ. Cibo. as.aui.a.p.i.cibos dare.⁊ ꝛz a cibus s⸗ s. In. z e 1 KJ bi. Iñ vbalia. ⁊ cibatoꝛius.a.c. Cicuro.ras.a.p.i.pꝛudẽter vel mãſuete ſe ↄtinere.militare.mãſuete facere. ieo.cies.⁊ cio.cis.hñt idẽ pſteritũ.ſ.ciui. æidẽ ſupinũ.ſ.citũ. Niſi ſᷣm h̊ ꝙ deſcẽdit a cio quartę ↄiugatiõis.pe.ꝓd.vᷣm vo ꝙ; deſcendit a cieo ſecũdę ↄiugatiõis coꝛripit eandẽ. Vñ.A cieo citũ nõ venit imo cituʒ. Et idẽ ſigtũ.ſ.vocare.mouere.cõmouere. 2 gregare. Itẽ cieo.cies etiã accipit᷑ in alia ſigtione.ſ.ꝓ feſtinare.ꝓperare.in q̃ nõ ac cipit᷑ cio.cis. Cilleo.les.lui.a.s.i.mouere.⁊ caret ſupino Cingo.gis.xi.ctũ.a.t.i.circũire.circũdare. cingulo ſe ſtringere. Iñ vbalia. Circulo.las.i.circũdare vel toꝛnare. Etiaʒ deciꝑe inuenit᷑. Iñ vᷣbalia. glrcffag. Neegi. derl i cireliaucere. ðꝛ a circũ.⁊ ago.gis.⁊ debet ſcribi.m.⁊ nõ ꝓ 77 eo. 7 debet. m. ſcribi. ſʒ taceri. Circũdo.das.dedi.a.p.ðꝛ a circũ ⁊ do.daſ Circumeo.is.iui.itũ.n.q.ðꝛ a circũ (ferri. ⁊ coꝛ.hãc ſyllabã da. Añ Ouidi.Juſſit ⁊ ambite circũdare litoꝛa terrę. Circũducere l̃am ẽ eã circũanucta linea dã⸗ nare. ⁊ ſic differt a cancellare ⁊ ſbᷣpüctare. Circũſcribo.bis.pſi.ptũ.n.t.i.ocludeꝛe cir⸗ cũire.dãnare.repᷣhẽdere.icludere.vlłſtrin gere.vłremouere.bonis ꝓpꝛijs puare. de lere. Iñ h̊ ⁊ hęc circũſcriptibilis.⁊ h̊ le.et circũſcriptibilit᷑ adũ. ☛ Circũſpicio.cis.xi.ctũ.a.t.ðꝛ vndiq; aſpi⸗ cere.ꝓuidere.cauere.⁊ ðꝛ a circũ ⁊ ſpecio. Iñ circũſpecto.tas.frequẽtatiuũ.⁊ circũ⸗ ſpectus.a.ũ.i.cautus.calidꝰ.ꝓuidꝰ. Circũuenio.ueni.uentũ.n.q.ðꝛ circũdare. ſtringere. vel inculpare. deciꝑe. Ande.ij. Corꝗ.xiij. Nũquid itus.circũuenit vos id eſt.decepit. hirographo.phas.n.p.i.mãu ſcribere.et ðꝛ a chiros.⁊ grapho.phas.qð eſt ſcribo. Ael ðꝛ chirographo.i.chirographũ facẽ. vel characteres.⁊ deriuat᷑ a chirographũ QLito.as.a.p.i.feſtinare.⁊ deriuat᷑ a (phi. citꝰ. vł ẽ frequẽtatiuũ.huiꝰ vᷣbi cieo. Ciuito tas.a.p.i.ciuitatẽ colere.vel ciuẽ fa cere.vel moꝛe ciuis ſe habere.⁊ ðꝛa ciuis. C — Clamo.as. aui. n. p.i.clamoꝛẽ facere. ſona⸗ re. ⁊ ð: a calamꝰ. q̃ſi calamare.Iñ clamoſꝰ a.ũ.q̃ſi calamoſus. Clanculo.as.are.i.abſcondere.occultarę. palliare.celare.⁊ ðꝛ a clanculutus. CN Clamdeſtfuo. nas. are.i. abſcondere. Qlango.gis.xi.ctũ.n.t.i.ſonare.⁊ ẽ alaru ſiue tubarũ. Iñ h̊ clangoꝛ.oꝛis.i.ſonꝰ.etẽ irrationabiliũn. Qlareo.es.rui.n.s.i.eſſe vel fieri claruʒ ma nifeſtũ.⁊ ðꝛ a claro.as. AUñ NProſper. Ex operũ ſpecie clarebũt intima coꝛdis. Clareſco.ſcis.i.incipio clarere.vᷣbũ incho. Clariſico.as.are.a.p.i.facere clarin. Clarigo.as.aui.i.floꝛere.clarere v᷑ᷣm NPapᷣ: Sʒ ᷣm Hugl.Clarigare.i.clarigationẽ fa cere.i.cauſas belli exponere. 2ð Claro.as.i.clarũ facere ⁊ manifeſtũ.ſʒ nõ ẽ in vſu.⁊ ðꝛ a clarꝰ.⁊ cõponit᷑ cũ de. vt de⸗ claro.ras.i.notiſicare. ßMUD Claudeo.des.n.s.i.claudicare. J Claudico.cas.a.p.i.inęqualit᷑ incedere. Claudo.dis.ſi.ſũ.a.t.i.ſerare.Iñ hęc clau⸗ ſura.rę.Et antiqͥ etiãẽ poſuerũt claudere ꝓ claudicare. Iñ claudus. Clauo.as.a.pᷣ.i.clauis.ↄfigere. Qleo.cles.cleui.cletũ.i.gloꝛioꝛ.aris.⁊ ðꝛ a cleos.qð ẽ gloꝛia. Itẽ cleo.cles.i.abſcõde re.ſoꝛbere.etiã ſiẽt inclinre. Qlepo.pis.pſi.ptuʒ.a.t.i.furari ᷣm Bugl. Pap̃.dicit. Qlepere. ſurripere.celare. Clino.a.p.i.flectere.curuare.⁊ ꝓpꝛie ad le ctulũ.ſʒ nõ ẽ in vſu.⁊ ðꝛ a clinꝰ.i.lect. Cludo.dis.antiqͥ dixerũt ſʒ moderni clau⸗ do. dis. ⁊ põt cõponi ſᷣm antiqͥtatẽ.Cõclu do. excludo c. Qluo.is.clui.ſigẽt duo.ſ.defendere.⁊ tũc eſt actiuũ.etiã ſiõt reſplendere.⁊ tunc eſt neu trum. ⁊ caret ſupinis ᷣm Hugl.Et compo nit᷑ cum pᷣ̊.vt pᷣcluo.i.valde defendere.vel valde reſplendere. Iñ h̊ ⁊ hęc pᷣcliuis.DPa pias vero dicit Cluere.i.pollere.excellere vigere ꝓtegere. Coaceruo.as.aui.i.ſimul aceruare.cumu⸗ lare.ↄgregare.⁊ ðꝛ a con.⁊ aceruo.as. Coacuo.uiſ.coacui.n.t.i.ſimul acueꝛe.⁊ ðꝛ acon.⁊ acuo. Vñ Hieronymꝰ in pꝛologo libꝛoꝛũ Salomonis. Sciat magis ſcripta noſtra intelligi ꝗᷓ non in tertiũ vas tranffu⸗ ſa coacuerint. HD Coadiuuo.uas.i.ſimul adiuuo.⁊ ðꝛa con. ⁊adiuuo.uas.⁊ abijcit᷑.n. Coaduno.as.i.ſimul adunare.cum alio in vnũ colligẽ.⁊ ðꝛ a cõ.⁊ aduno ⁊ abijcit᷑.n. Coagito.tas.i.ſimul agitare vel cumulare. cõmouẽ vł repellere.⁊ ö:a c6.r6gtro. tas i. clam raꝑe. furari. 4 7 * ta.to. Iñ verbalia. Coalbeo. bes. albui.i. ſimł albene. dicit᷑ a con.⁊ albeo.⁊ abijcit.n. Coalterco. cas. vel coaltercoꝛ. caris.i.ſimł certare. litigare.⁊ ðꝛ a cõ.⁊ altco.vel coꝛ. Cõamicio.cis.ui.citũ.i.ſimul amicire.et ðꝛ a con.⁊ amicio.cis.⁊ coꝛ miim. Coango.gis.xi.ctũ.i.ſimł angere.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ ango.gis. Coarguo.guis.gui.guere.i.ſimularguere. Coarto.tas.aui.i.ſimul artare.ↄſtringere. condenſare. ⁊ a con. ⁊ arto.tas. . „ Coaxo.as.vᷣbũ ꝓpꝛiũ ranaꝝ.⁊ dꝛa coax.d Coeo.is.ire.n.q.i.ſimul ire.⁊ coire.i.ↄiun gi. ↄgregari. coadunari.ↄuenire.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ eo.is.ſubtracta.n. Iñ h coitꝰ.tus. tui.i. ↄcubitꝰ. Itẽ coire qnq; ponit᷑ tranſitiue ꝓ diũgere. ſiue colligere ⁊ ↄgregare. ⁊ m B inuenit᷑ eiꝰ paſſiuũ in tertia ꝑſona. Vnde Lucanꝰ.Multũq; coit᷑ hũani generl.id ẽ colligit᷑ ⁊ 1gregat. Coepuloꝛ.laris.d.p.i.ſimul epulari. .— Coęquo.quas.quaui.a.p.i.ſimul adęq̃re. 28a con. ⁊ ęꝓquo.ęquas. IJñ h̊ ⁊ hęc et B coęquãs.tis. VUñ.ij. Regl.viij. Et mẽſus ẽ eos funiculo coęquãs terrę. Coerceo. ces. cui. citũ. a. S.i. ſit arcere. con⸗ ſtringere.⁊ ðꝛ a con.⁊ arceo.ces. IJIñ h̊ ⁊ coercibilis.⁊ h̊ le.⁊ coercibilit᷑ adiuũ.3 Cogito.tas.n.p.i.putare.⁊ venit a ſcðᷣa ꝑp⸗ ona ppi vbicogo. gi obitracta e. addi Cognomino. as. are.i. cognoĩe appellare. vVel cognomẽ imponer. Cognoſco.cis.noui.gnitũ.i.ſimul noſcere. In cognitoꝛ.ðꝛ a cognoſcẽdo rõnes vtri⸗ uſq; partis.Cognoſcere etiaʒ dicit᷑ in alio ſenſu. vt ibi. Cognouit Adam vxoꝛem ſu⸗ re.⁊ ↄferre accepta ⁊ data. Cognoſcere iſtrumẽta. ẽ relegere. diſtingue Cogo. giſ. coegi. coactũ.a.t.i.ↄſtringere vł coadunare. 8a con. ⁊ ago. Iñ vbalia co actoꝛ.trix.tio. AUñ. Cogo.ↄſtringo dico. cogo. coꝛrduno. Cohereo.res.ſi.ſũ.n.s.i.ſimul hęrere. Cohibeo. bes.bui.bitũ.n.s.i.coercẽ.refre⸗ nare.ↄſtringere.vetare.⁊ ðꝛ a cõ.⁊ habeo bes.adiecta.n.⁊.a.in.i.mutata.qñq; tũ re tinet.n. ⁊ ꝛ cõhibeo. bes. ↄhibẽtia. ſʒ tůc aliud ſigt. vt patebit. Coaleo.les. coalere.i.ſimul creſcere. Iñ co⸗. Cohoſtio.ſtis.ſtiui.i.ſimul hoſtire leſco incho atinu. Coalo. lis.lui.i.creſcere.⁊ v᷑ꝛ a cõ.⁊ alo.lis. .Iñ ve ogitatoꝛ.trix.tio.Et Cogitatus.tus.tui.⁊ h̊ͥ cogitamẽ.minis. Cohoꝛtoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.ſimul hoꝛta⸗ ri. ⁊ ðꝛ a cõ.⁊ hoꝛtoꝛ.tari0„o. ſiue e,j re. ⁊ ꝛ a con. ⁊ hoſtio.ſtis. Coijcio.cis.ðꝛ a con.⁊ iacio.cis.⁊ abijcitur gliqñ.n.aliqñ retinet.vide.infra ĩ cõjcio. Coimo.mis.emi.emptũ.i.ſimul emere.⁊ ðꝛ a con.⁊ emo.is.abiectaann. – Coinquino.as.i.cõmaculare.fedare.ſimul peccare.⁊ ð a con. ⁊ inqͥno. nas.Et coꝛ.d. Añ Matth. vij. Sʒ ꝗ de oꝛe pcedũt illa ſunt ꝗ̊ coinquinãt hoie. Collacto.as.aui.a.p.i.ſimullactare.⁊ ðꝛ a Colaphixo.as.i.colaphis cedẽ.⁊ dðꝛ a cola phus.phi. Vel ᷣm MPapᷣ. Colaphitare eſt collũ cędere. Iñ colaphicat. ta.tũ.i.cola⸗ phis ceſus vel verberatꝰ. AUñ.j. Metri.ij. QAug eſt em gratia ſi peccantes⁊ colaphi⸗ cati. ſuffertis. Q– dollatero.as.aui.pe.coꝛ.a.p.i.ſimul latera re. ⁊ ðꝛ a con. ⁊ latero.ras.qð ẽ ↄiungere. vYel aliqͥd alicui lateri apponere. CLollato. tas.i.ſimullatare.⁊ ðꝛ a cõ. ⁊ lato. Collaudo. das.a.p.i.ſimul laudare. Colleuio.as.i.ſimul leuio. Collibeo.bes.i.ſimullibere.vłcõplacere.⁊ dðꝛa con.⁊ libeo. Itẽ collibere ẽ obedire vł ↄſentire. Iñ collibeſco inchoatinu. Collido.dis.liſi.ſũ.a.t.i.ſimul lęedere.⁊ ðꝛ acõ. ⁊ lędo.dis. Iñ colliſus.ſa.ſũ.⁊ ꝓd.li Colligo.gis.gi.ciũ.i.ſimul legere.⁊ dðꝛ a cõ Tlego. ⁊ coꝛ..il. Collito.tas.taui.a.p.i.ſimul litare. Colliueo.ues.liui.i.ſimul liuere.⁊ ðꝛ a cõ.⁊ liueo. ues. Iñ colliueſco inchoatiuũ. Colloco.cas.caui.i.ſimul locare. Colloquoꝛ.ris.tus ſũ.d.p.i.ſimul loqͥ.⁊ ðꝛ acon. ⁊ loOquo. Colluco.as.caui.a.p.i.obſcurare.⁊ ðꝛ a cõ lucus.⁊ ꝓd.lu.⁊ ẽ tractũ a ramis arboꝝ q̃ cadẽtes nemꝰ obſcuriꝰ faciunt. Colluo.is.ui.a.t.i.ſimul luere.vel ſimul de lauare.vl deſtruere.vłſoꝛdes ↄgregare. Colluſtro.as.are.a.p.i.ſimul luſtrare. Colo.as.aui.a.p.i.purgare.foꝛas emitteꝛe liquefacere.eliquere.⁊ ðꝛ a colus. Lolo. lis. lui. a. t. qnq; bz ſigtiões. Colo ci⸗ uitatẽ.i.habito.Colo trã.i.aro.Colo foꝛ⸗ mã.i.oꝛno.Colo deũ.i.veneroꝛ.Colo pa⸗ rentes.i.diligo. Vñ.Agros.rus.foꝛmam ſuperos.colit atq; parẽtes.Hos arat. hic habitat.oꝛnat.honoꝛat.amat Et a colo vł colẽs ꝑ cõpoſitionẽ h̊ ⁊ hęc ceęlicola ⁊ chꝛi⸗ nicola. le. ⁊ ⁊ bec runcula.le. ⁊ h et hec agricola.le. Loioꝛo. al. are. a. p. ð:a coloꝛ. Alij dict acoloꝛo ſit coloꝛ ꝑ apocopã. Et cõpõit᷑ cũ cõ.vt cõcoloꝛo.i.ſimul coloꝛare vł cũ alijs coloꝛẽ ſparare.⁊ cũ de.vt decoloꝛo.i.val⸗ de coloꝛare.vel coloꝛẽ aufere. ombuo. buis.bui.a.t.i.ſimul pfundere. Comedo. dis.edi:.comeſũ vel comeſtũ in ſu pino.n.t.i.ſimul edere.⁊ ðꝛ a con.⁊ edo.et mutat᷑.n. in.m. Jñ comedo.onis.ↄ.t.id ẽ. gluto. vel voꝛax. Lomeſo. as.are.i.frequẽ qͥdẽ comeſare ẽ ſępe ⁊ ſuꝑflue ⁊ luxurioſe Omecete Ifñ hec comeſatio.onis.⁊ ſunt ꝓpꝛie ſuꝑ ſcribi ꝑ vnũ.m.⁊ vnũOggs. Comitoꝛ.taris.tatus ſũ.d.p.i.ſeqͥ cuʒ alio ire.⁊ ðꝛa comes.tis. IJñ comitãs.tis.o.g. ⁊ comitat.a.ũ.i.ſecutꝰ.⁊ coꝛ.co.⁊ mi.vñ Ouidiꝰ de arte. IJpᷣe licʒ venias muſis co⸗ mitatꝰ homerꝰ. Si nihil attuleris ibis ho⸗ mere foꝛas. Cõmemoꝛo.as.a. p.pe.coꝛ.i.recoꝛdari. Cõmendo.das.dare.a.p.i.tradere.cõmit⸗ tere.vel laudare.magnifſicare.extollere.et ꝛa cõ.⁊ mãdo.n.i.m.⁊ a.i.e.mutata.Eti am idem eſt quod deponere.ff. de. v. ſig.l. cõmendare. ðẽð Coõmentoꝛ. aris. atꝰ ſũ.d.p.i.còmentũ facẽ. vel inuenire ſimilia. vel exponere.ↄfringẽ mentiri.⁊ ðꝛ a cõmentũ.Et põt eẽ frequen tatiuũ huiꝰ verbi cõminiſcoꝛ.licʒ deficiat i ſupio ſᷣm vſũ.redolebit tñ eiꝰ ſigtiões oẽs Itẽ cõmẽtari.i.augurari. õmeo.as.are.i.ſimul meare. Cõminiſcoꝛ. ſceris.d.t.i.commemoꝛare.ad memoꝛiã reducere.excogitare.adinuenire ſimilia fingere.mẽtiri.vel cõponere.⁊ ðꝛa con. ⁊ memini. Cõminiſci eſt etiã plura ſtu dio vel doctrina in mẽte habita in vnũ col ligere.⁊ facit cõmentũ in ſupino. Jñ com⸗ Cõminoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.ſimul minari. Iñ cõminãs.tl.o.g. Vñ Job. xyj. Cõmi⸗ nans mihi infremuit ↄtra me dẽtibꝰ ſuis. Beſc ẽdit etiaʒ cõminãs a cõmino.nas.vñ Büũ grex minat᷑ lupus illi dẽte minaek. Cõmitto.tis.ſi.ſũ.n.t.i.ſimul mittere.vł cõ iũgere aliq̃ vnũ immittẽdo alij.ſ.incaſtra⸗ re.⁊ ðᷣꝛ a cõ.et mitto.Eſt etiã foꝛefacẽ pec C care. IJñ B cõmiſſuʒ. Cõmittẽ ẽ eti crede⸗ re.in tutelã vel ĩ fidẽ dare alicuiꝰpᷣm Hug. In greciſmo autẽ ſic dicitur. Comitto ſen⸗ Commolo. lis. ter comedẽ. ppꝛie moꝛoꝛ. vᷣm Cõmunico.as.a.p. ua. luxurioſa ↄuiuia.⁊ debet ſum poꝛtas cuiuſlibet hoꝛũ. Cõiungo pec⸗ co.credo.facio.repᷣhendo. Coõmodo. das. dare. a. p. i. ſtare cõmoduʒ facere. vel eſt rem ad vſum alicuius q;diun velit ↄceger. A lis. lui.a. t. i. ſimul molere.vł cõ terere. AUñ Eſa.iij. Facies paupeꝝ cõmo⸗ litis.et ꝛ a con.⁊ molo.lis. Cõmonefacio. cis.n. t.i. admonere inſtruẽ. Commoꝛoꝛ. rarl.d.p.i.cũ alio moꝛã facere. vel aliquã retinere.et moꝛari facere.⁊ ðꝛa cõ. et moꝛoꝛ. Inuenit᷑ etiã cõmoꝛo ꝓ com⸗ moꝛoꝛ. m Wapi. “ pticipare. cõmunion? dare. cõem facere.imundũ facere ſiue inq⸗ nare. Vñ Marci. vij. Mõ intelligit ꝙ oẽ extrinſecus introiens in hoiem nõ põt euʒ cõmunicare.i.immũdũ facere.inqͥnare.et pꝛ a cõmunis.Et cõponit᷑ cũ ex vt excom⸗ munico.cas.i.extra cõmunionẽ facere.cõ munione buer. ui. i. cmune facere. Inde „ Communio.nis ui heccõmunio.onis. CLomo. as. a. p. i. oꝛnare. et a coma. mę. Iñ comatoꝛes ·et dicunt᷑ argẽti ceſares. aa de ſoꝛdida maſſa lucidũ.comaãt argentum Comare etiã inuenit᷑ ꝓ frondẽ.et coꝛ.pᷣmã CLomo mis.pſi.ptũ.a.t.i.oꝛnare.vel plana re.vel pectinare. Compagino. as. are. pe. coꝛ. i. ↄiũgere. Compareo.es.n.s.i.ſił parere.coꝛã parere et ðꝛa con.et pareo.es. Vñ Geñ. xxxvij: Nuer nõ cõparet et ego q̊ͥ ibo. Añ Ouidi us. Quę nimis apparẽt retia vitat auis. Comparo.ras.raui.a:p.i.ſimul parare.et —ä ðꝛa cõ.et paro.ras. Itẽ cõparare.i.cõtra parare. Itẽ cõparare.i.ↄferre aſſimulare: tẽ cõparare.i.emere. Et ex hac ſigtione ſumpta ẽ ſcᷣa. Mã q̊ aliq̃d emit pᷣciũ ſuuʒ cõparat.i.ↄfert rei emendę.et coꝛ.pa. VUñ Ouidiꝰ ð remedijs. Bella mihi video bel la parant᷑ ait. 2 patit᷑ ↄdolere.et ðꝛa con. et patioꝛ. Inð Cõpatioꝛ. terl.ſus ſũ. d.t. i.ſik pati ſi illi copaſiio, onis.et cõpaſſiuus.a.d. Compeciſcoꝛ. eris.d.t.i.ſimul paciſei. Coinpedio. dis. diui. n. q.i. incatenare illa⸗ 2 queare.pedes retinere.et ðꝛa con. et pedi ca. In cõpeditꝰ.a.ũ.q̃i cũ pede vel pedica aſtrictus incatenatus. VMVBMͤl ompello.lis. compuli. coinpulſuũ. a.t. i. ſil pellere vel impellere. vt Iſte compulitmę ad hoc.i.ipulit.et ðꝛ a cõ.et pello.lis. Itẽ compellere.i.coadunare. L Dagile in buccolicl. Cõpulerãtq; greges coꝛidon et tirſis in vnũ.i.coadunauerat. Et vt dicit NPap̃. Cõpello.lis.Cõpello.las.ad ꝓuo⸗ cationẽ ꝑtinẽt. Illud cõpuli. Hoc cõpella ui facit. ambo ſunt actiua. Cõpelloꝛ inueni tur deponẽs.Cõpellare.i.alloqui. Compendino.as.aui.a.p.i.differre. Inde hęc cõpendinatio. onis.i.dilatio. Compendo.dis.di.a.t.i.ſimłpendere red⸗ dere. pſoluere vel trutinare. equare. Compenſo.ſas.ſaui.a.p.i.remunerare vel reddere. donare. trutinare.⁊ ẽ vbũ fre. Comperio.ris.ri.tũ.a.q.i.inuenire.⁊ ðꝛ a con.⁊ pario. Inuenit᷑ etiã cõperioꝛ in acti⸗ ua ſigtiõe. Un Saluſtiꝰ. Et ego cõperioꝛ baccho vc. . Compeſco.ſcis.ſciui.ſcitũ.a.t.i.refrenare. ⁊ ðꝛ a con.⁊ peſco.ſcis.qð nõ ẽ in vſu.Alij dicũt qð dicat᷑ a con.⁊ pede ⁊ capio.vel a con.⁊ paciſcoꝛ.vel a con.⁊ paco.cas. Inð cõpeſco.ſcis.q̃ſi facẽ pacẽ.Alij dicũt a cõ. ⁊ paſco.ſcis.⁊ ẽ tractũ ab eqͥs.qͥ cũ paſcun tur. cogunt᷑ ligant᷑.⁊ coercent᷑ pedibꝰ. Cõpeto.tis.tiui.titũ.a.t.i.ſimul petere vel conuenire.gruere.⁊ ðꝛa con.⁊ peto.tis. A cõpeto aũt ꝓ ↄuenire deriuat᷑ cõpetẽs. nomẽ oĩs ge.i.ↄueniẽs.Et cõparat᷑ cõpe⸗ tens.tioꝛ.ſimꝰ. Iñ cõpetent᷑.tiꝰ.tiſſime.ad uerbiũ. Et hec cõpetẽtia. tie. Compilo. as.are.a. p.i.ſimul pilare. ⁊ coꝛ. pi. ⁊ ðꝛ a con.⁊ pilo.las.qð idẽ eſt ꝙ pilos auferre.Etiã idẽ ẽ qð ↄtundere vel rape. furari. ſpoliari.⁊ ſic ꝓdu.pi.⁊ ðꝛ a con. et pilo.las.qð deriuat᷑ a pila ꝓ inſtrumento terẽdi. Vñ.Cõpilo tollo pilos cõpilo ſcri pta libꝛoꝛũ. Pꝛopꝛie tñ cõpilare eſt aliena dicta ſuis intermiſcere. Iñn h̊ cõpilatoꝛ.to ris.qͥ aliena dicta ſuis ꝑmiſcet.ſicut ſolent pigmẽtarij in pila diuerſa mixta ↄtundeꝛe Vñ Oꝛati in ᷣmõe.Ne me Cryſpini ſcri⸗ nia cõpilaſſe putes. èMB Compilare leges ſiue cõponere.ẽ leges ab alijs ſcriptas in vnũ volumẽ redigere. Compingo.gis.egi.actũ.a.t.i.impellere vł ↄiũgeꝛe. glutiuare.ↄfoꝛtare.⁊ ðꝛa con.⁊ pango. VUñ Job. x. Oſſibꝰ ⁊ neruis cõpe⸗ giſti me. NPõt etiã cõponi cũ con.⁊ pingo. gis. xi.ctũ.⁊ idẽ eſt qdð ſimul pingere. Cõplectoꝛ.ris.vbũ còe olim. nũc deponẽs ẽ ſimul vtriſq; bꝛachijs cingere.⁊ ðꝛ a con ⁊ plecto. Iñ h̊ cõplexus.us.ui.Et cõplexi adũu.⁊ hęc cõplexio.i.actꝰcõplectendi.vel quedã argumẽtatio ꝗᷓ vndiq; cõplectit᷑ ad uerſariũ.Et hęc cõplexio ðꝛ natura vl di⸗ ſpoſitio. Iñ h ⁊ hęc cõplexionalis.⁊ hoc le ⁊ cõplexionalit᷑ aduũ.⁊ cõplexionalitas. et cõplexionatꝰ.a.ũ.i.cõplexiõe ꝑticipãs vł diſpoſixꝰ. Itẽ a cõplectoꝛ ðꝛ cõplexoꝛ.aris frequẽtatiunun. ů́ů Complico.cas.cui.licitũ.vłaui.atũ.a.p.i. ſimul plicare. ⁊ a con. ⁊ plico.cas. Inde cõplicatio. Complodo. dis.ſi.ſũ.n.t.i.ſimul plodere. vel in ſimul repcutere.clauderemanꝰ. Et ponit᷑ ſimplicit᷑ ꝓ ↄiũgere vł ↄcutere.⁊ ðꝛ acon.⁊ plodo.dis. Uñn Judicl.vij. Cepe⸗ runt buccinis clangere ⁊ cõplodere int᷑ ſe lagenas. . Cõpluo. uis.cõpluui vł cõplui x ſyncopaz. a.t.i.pluuia irrigare.⁊ ðꝛ a cõ.⁊ pluo. Jqĩi cõplutio.onis.Et cõpluoꝛ.eris.in paſſiuo Iñ cõplutꝰ. ta.tũ.pe.ꝓd. Vñ Amos.iiij. Mars vna cõpluta eſt.⁊ ꝑs ſuꝑ quam nõ pluit arit. H Compono.nis.ui.tũ.a.t.i.ſimul ponere.v ſepelire.vel ↄſtituere.vel oꝛnare. Unde ⁊ ðꝛ vox cõpoſita.i.oꝛnata ⁊ elemẽtarijs ſo⸗ nis diſtincta ᷣm Hugl.⁊ ðꝛa con.⁊ pono. nis. Inuenit᷑ etia cõpono in alijs ſigtioni⸗ bus. vt patet in his vᷣſibꝰ. Fponik ſene⸗ lit.ↄiungit.fingit.⁊ oꝛnat.Inſtruit.infoꝛ⸗ mat.pacificare ſole. Cõpotio. tis.tiui.a.q.i.inueſtire.vt an do vobis vt cõpotiatis eũ ſᷣbenda ſua. Cõpoto.as.are.n.p.i.ſimul potare.et ðꝛ a con.⁊ poto.tas.Et ẽ potare luxurię.bibe⸗ re vo naturę.Et ꝓd.po. Iñ h̊ cõpotoꝛ.to ris.⁊ hęc compotrix. Compꝛehẽdo.dis.di.ſũ.a.t.i.ſimul pᷣhẽde ſimul caꝑe.⁊ ðꝛa con.⁊ pᷣhendo.dis.qð ẽ idẽ qð pꝛendo. dis. Compꝛẽdo.dis.di.ſũ.a.t.idẽ ẽ qð cõpꝛehẽ dere. ⁊ 8? a con.⁊ pꝛendo.dis. Cõpꝛomittere.ẽ cauſam executoꝛiã vel exe cutiuã ad dictamẽ arbitroꝛũ dare.⁊ m di ctamẽ recte rõnis ꝓ vtraq; parte appoſita explicare ab ipſis. . Compungo. gis.xi.a.t.i.ſimul cõmouere. pctõꝝ ſuoꝛũ reminiſci.ↄtriſtar1i. Cõputo.as.aui.pe.coꝛ.a.p.i.cõnumerare. ſimul putare. ⁊ ðꝛ a con.⁊ puto.Iñ h̊ com putatoꝛ.toꝛis.⁊ cõputatoꝛiꝰ.a.u. Cõcaleo.les.lui.n. S.i.ſimul calere.⁊ ð aa ⁊ caleo. Unde.psð.Concaluit coꝛ meuʒ in⸗ Concẽdo.dis.di.a.t.i.ſimul candere. Concenturio.as.i.cooꝛdinare vel adunare Concepto.tas.i.frequẽter ↄciꝑe. ſ Me., n 49 gin⸗ Cõcido. dis.cidi.n.t.i Rmul cadere.et; A cõ.⁊ cado.dis.⁊ caret ſupio.⁊ coꝛ.ci. Vñ Beñ.iiij. Cocidit vultꝰ eiꝰ. Itẽ ↄcidere.i. ſimul cedere.⁊ ðꝛ a con.⁊ cedo dis.di.⁊ ꝓ ducit ci. Añ Job.xvj.Concidit me vulne re ſuꝑ vulnus. „ Concieo.es.a cieo.es.⁊ cõcio.cis.a cio.cis habeẽt idẽ ſteritũ ⁊ ſupinũ.⁊ idẽ ſigtũ.ſ.cõ mouere.vel cõuocare.Et ꝓd.pe.cõcitum coꝛripit. . Cõcilio.as.aui.a.p.i.amicũ ⁊ ↄcoꝛdẽ facẽ. ad integritatẽ. reuocare.ↄiũgere.ſociare. trãſlatiue q̃ſi cilia ↄiũgere.⁊ ðꝛ a cõcilium qñ venit a cõcio.cis.ſʒ qñ venit a ↄcieo.es Et nõ qð maioꝛes minoꝛibꝰ cõciliant᷑ ⁊nõ ecõuerio. Et cõponit᷑ cũ re.vt recõcilio.aſ Cõciliant᷑ noui amici recõciliant᷑ veteres. Itẽ ↄciliamur deo qñ bᷣmoa gẽtilitate cõö⸗ uertimur. reconciliamur.qñ poſt petm̃ pę nitendo regredimur. Loncinno. as. aui. a. p.i. cõmiſcere. cõpone re.oꝛdinare.pᷣparare.⁊ ðꝛa ↄcinnꝰ ni. Uñ pꝓpha. Lingua tua ↄcinnabat dolos·i.cõ⸗ miſcebat. cõponebat. Itẽ Cꝛoũu.xij. Qui aũt teſtis ẽ repẽtinꝰconcinnat linguã men Concino.nis.ni.centũ.n.t.i.ſimul vel ↄcoꝛ diter canere.cũ alio ↄuenire. * 7„ —— Concio.cis.ciui.cõcitũ.i.cõmouere. vel cõ uocare. Iñ hęc cõcio.onis.i.ↄuocatio. Concionoꝛ.naris.natꝰ.d.p.i.qſi pplłm allo qui.ↄuentũ facere.⁊ ðꝛa concio.onis.qð eſt ↄuocatio. „ £ Concipio.pis. cepi. ptü. a. t.i. ſimul cape.et ðꝛ a con.⁊ capio. Hñ. Mulier ðꝛ ↄcipere qñ ſꝑma viri cũ ſuo ↄcapit᷑ ⁊ ↄcreſcit.Cõ cipe etiã inuenit᷑ ꝓ mẽte.vł in mẽte ↄciꝑe vel intelligere. AUñ. Cõcipit h̊ mẽte.muli⸗ er.ſʒ ↄcipit aluo. Conclaſſo.as.n.p.i.ↄclamare.cõboare.vł naues ↄiũgere.ↄgregare. H „ Cõclino.as.are.pe.ꝓd.a.p.i.ſimul clinare ⁊8ꝛz a con.⁊ clino.as. IJIn h̊ ⁊ hęc cõclinisᷣs ;̊ ne.Et cõclinus.na.nũ. ₰ Concoꝛdo.as.aui.a.p.ðꝛ a cõ nire vnius oꝛdinis fieiirr. Concremo.as.aui.a.p.i.ſimul cremare. Conculco.as.aui.a.p.i.ſimł calcare ſuꝑare Concupiſco.cis.vbũ ichoatiuũ a cõcupio. pis.a q̃ h ⁊ hęc ⁊ B ↄcupiſcẽs.tis.⁊ ↄcupi⸗ ſcenter. ⁊ hec ↄcupiſcentia.tię. Condico.cis.i.ſimul dicere.ſtatuere.decer nere.ſpondere.vbi non vnus ſʒ plures di Hugl. Pap̃. vo dicit. Cõcoꝛdare ẽ conue cunt vbi vnds plura dicit. 282 a con. 7 di co. cis.⁊ ꝓdu. di. Hel condicereẽ rem ſuã in iudicio petere ꝑſonaʒ pulſandovelin⸗ „* etando.⁊ ipſam dicendo obligatã ſibi eſſe ad aliqͥd dandũ vel faciendum. Londio. diſ. diui. ditü. a. q. i. ſapoꝛare. dul coꝛare.⁊ ẽ verbũ ſimplex. Iñ h̊ ↄdimentũ —— ti. Vel põt deriuari a condus cõdi qð ẽ ge nus cyphi. Et ꝑ ſilitudinẽ coꝛꝑa moꝛtuoꝝ condiri dicunt᷑ qñ ſpeciebus aromatic in⸗ ungunt᷑. Vñ GBeñ. v. Pꝛecepitq; vᷣuis ſu⸗ is medicis vt aromatibus condirent pꝛeʒ. Condo.dis.idi.n.t.i.facẽ. diſicare. ↄſtrueè ↄſtituẽ. Et ponit᷑ qñq; ꝓ ſuo cõpoſito.ſ. abſcondere.Condo cõponit cu abs. vt ab ſcondo. dis. Recondo.dis. Et condo cõ⸗ ponitur a con. et do. das. et coꝛripit di.· in ſupino. Condono. as.are.a. p.i.ſik donare. ignoſce⸗ re.ↄcedere.remittere.⁊ ðꝛ a con.⁊ dono Conduco.cis.xi.ctũ.a.t.i.ſimul ducere.ali⸗ quibꝰ ducatũ ſᷣbere.mercede cõſtituta ali⸗ q̃d ducere. ⁊ ðꝛ a con.⁊ duco. cis. AUñ. Co⸗ ducit pᷣciũ tradẽs.pſᷣbẽſq; ducatũ. QAui ca⸗ pit ille locat.ↄducit qͥ pciũ dat. Ukrↄduce⸗ re ðꝛ ille qͥ rem aliquã ab aliq dataʒ merce⸗ de vel ꝓmiſſo accipit vtendã. cit qͥ dat qͥ locat accipit illndud. Confeędero.as.a.p.in eodẽ feędere cum alio coniunctus. 2 Conkfertio.tis.ti. tũ. a.q.i.cõſpiſſare.conſti pare. replere. cõflare. in vnũ colligere. co⸗ mouere. ſimul fartire. ⁊ z a cõ. ⁊ fartio.tis Confero.fers.contuli.collatũ.verbuʒacti⸗ uum.i. ſimul ferre vel commiſcere. Etiam ðꝛ pugnare.diſputare.nam ⁊ qui pugnãt bꝛachia conferunt.ſicut qui diſputant ver ba. Et eſt conferre ſimul erogare. Eſt etiã q̃ſi comꝑare ↄgregare.ſʒ bona conferunt᷑. mala vo inferunt᷑. Lonſficio. cis. ci. ctũ. a.t. i. ſimul facere. Itez cõficere.i.finire. ꝑficere. Etiã cõficere.i.de ſtituere. deſicere. vbi em ẽ ↄfectio multaꝝ rerũ. ibi multarũ rerũ ẽ defectio. Itẽ conſi cere.i.cõponere ſiue cõmiſcere.⁊ vᷣm Bͤ pti net ad medicos.qͥ multa cõmiſcent ad faci endas ſuas ↄfectiões. Et ↄſicere.i.vince⸗ re. vt vulgo ðꝛ. Iſte ↄfecit hoſtes in ſlio. Et hęc ſigtio ẽ tracta a ſᷣcedẽte.vbi eme hoſtiũ ↄfectio.ibi multoꝝ cõmixtio Rras 1 oficere.i.tingeꝛe.Sic & ↄſicere in ſex ſigtio nibe inuenit. Itẽ ↄficere.i.ↄſecrare coꝛpꝰ chꝛiſti. ⁊ ðꝛ a con.⁊ facio. Confido. dis. dere, confiſus ſum verbum Añ. Cõdu⸗ Conſio.conſis.iui.ire.tum.i.efficere.⁊ ðꝛa con.⁊ ſio.⁊ trſit in actiuã ſigtionẽ. Acci⸗ pit᷑ etiã in paſſiua ſigtiõe.ſ.ꝓ effici.⁊ ꝓdu Confodio.di.ſũ.a.t.i.ſimul fodere.⁊ dicit᷑ neutropaſſiuũ.i. credere. ſiquciã habere 78 con. 7 ſido. Iñ ↄfidẽs.tis.o.g. ⁊ cõ⸗ parat᷑. Et ↄfident᷑.tiꝰ.tiſſime.adü. Et hęc coſidentia.tię.⁊ accipit᷑ in bono ⁊ in malo. vt ↄlſident᷑ vel cũ ↄſidetia iſte loquit᷑.i.au⸗ dacter ᷣſumptiue vel cũ audacia vel cũſᷣ⸗ ſumptione.⁊ ꝓdu. l. Conſigo.gis.xi.a.t.i.ſimul figere.⁊ ðꝛa cõ. 7 ſigo. ⁊ ꝓd.fi. Uñ ps. Cõfige timoꝛe tuo carnes meas. S8.iui.ire.tum.i.efficere.⁊ ðꝛ a cit.i.ante.o. Confiſcari.ẽ fiſco applicari vel in fiſcũ indu ci. Iñ ſiſcus ẽ regius ſaccꝰ in quẽ reducun tur bona dãnatoꝛũ ⁊ pſcriptoꝝ. Confiteoꝛ. teris.ſus.ſſũ.i.ſimul vel vndiq; fateri.⁊ ðꝛ a con.⁊ fateoꝛ. Iññ ↄfeſſoꝛ.oꝛis. ⁊ hęc cõfeſſio.onis.⁊ ẽ legitima coꝛã ſacer dote pctõꝝ declaratio.⁊ h̊ ⁊ hęc ⁊ ↄfitẽs ꝑticipiũ.Et coꝛ.fi. Ande.Confiteoꝛ ſpon⸗ te fateoꝛ mea facta coacte. Confligo.gis.xi.ctũ.a.t.i.ſimul fligere. vel pugnare. 8τ a con. ⁊ fligo. giſ. Et ꝓ eodẽ ſumit᷑ cõfligo. as.⁊ ꝓdu.ſli. Conſlo.as.aui.a.p.i.flare vłfundere aurũ ⁊ aliud metallũ ad aliqͥd faciendũ ⁊ ẽ ver⸗ bũ fuſoꝛũ.qꝛ fuſoꝛes multa inſimul fũdũt de vna foꝛma ad aliã. Ideo hinc tracta eſt metaphoꝛa ad illos qui res alienaſmutuo accipiunt ⁊ luxurioſe cõſumũt. Vñ inueni tur cõflare ꝓ mutuare ⁊ ꝓ cõſumere. Naʒ qↄſumit.⁊ qͥ mutuat᷑ de vna foꝛma.q̃ſi fũ Ditur in aliam. a con ⁊ fodio.⁊ coꝛ.fo.in pᷣſenti.ſʒ in pteri⸗ to eam ꝓducit. KConfoueo.es.ui.tũ.a.S.i.ſimłfouere.⁊ ðꝛ 2 con. ⁊ foueo.es. Iñ confotus.a.ũ.i.ſimł fotus. Añ Eſa.lix.Et qð confotũ ẽ.erum pet in regulum. Conkfrendeo.es.ui.n.s.i.ſimul frendere.et caret ſupino. H onfugio.gis.gere.a.t.i.ſimul fugere.vel ad aliquẽ fugere cauſa ſecuritat ⁊ au xiliũ habendi. Confringo.gis.gi.ctũ.n.t.i.ſimul frangeꝛe Confundo.dis.di.ſũ.a.t.i.cõmiſcere vł cõ futare. ↄuincere. arguere.⁊ ðꝛ a con. ⁊ fun do. dis. CPonit᷑ etiã ꝓ decipe vel fruſtrari Vñ ad Roma. v. Spes auũt nõ ↄfundit.i. nõ decipit vel fruſtrat᷑ ſperantẽ. õfuto. as.aui.a. p.i.arguẽ. ↄuincẽ.ↄfüdæ Congero. ris.ſi. ſtũ.a.t.i.ſimłgerere.ↄgre⸗ gare.accumulare.⁊ ð a cõ.⁊ gero.ris. Congio.gis.giui.gitũ.n.q.i.p augmentuʒ creſcere.vel ęquare.vel ↄgregare. Conglobo.as.aui.a.p.i.ſimul globare.coa ceruare.in moduʒ globi rotundare. ⁊ ða con.⁊ globo.bas. Iñ aduũ.cõglobatim id E.ſpiſſim. vel cumulatin. Congredioꝛ.eris.greſſus ſũ.d.t.i.ocurreꝛe ſimul gradi vel ↄfligere.pugnare.diſputa re.⁊ ðꝛ a con.⁊ gradioꝛ.a.in.e.mutata. Il li aũt ꝓpꝛie ↄgrediunt᷑ qͥ ſimul ↄtra ſe gra⸗ diunt᷑ ad pugnã verboꝛũ vel manuũ vłar moꝛũ. coꝛ.⸗gggrgrgrggre. Congruo.is.ui.n.t.i.ↄuenire.cõcoꝛdare. Conhibeo.bes.bui.n.S.i.ocłos claudere ⁊ qꝛ clauſa oculoꝛũ ſignat aſſenſũ.ideo cõhi bere ponit᷑ ꝓꝑ aſſentire.obedire.⁊ ðꝛa con. ⁊ habeo.⁊ retinet.n.ꝗ̃ aufert᷑ in cohibeo. Ingde cohibentia. Coniecto.as.aui.i.frequẽter conijcere. onijcio.cis.ieci.iectuʒ.a.t.i.ſimul iacere. Itẽ cõijcere.i.exiſtimare.opinare.cogita⸗ re.ꝑpendere.vel pᷣſumere buſdã cõiectu ris.⁊ ðꝛ a con.⁊ iacio.cis. AUnde Geñ.xlj. Quę audiui te pꝛudẽtiſſime conijcere. Et ſcribit̃ ꝑ duo.ij.qꝛ cõponit᷑ a con.⁊ iacio. cis.⁊ mutat᷑.a.in.i. Inuenit᷑ etiaʒ coijcio. cis. abiectasn. Conniueo.ues.⁊ ↄniuo.uis.iui.ixtũ.vł cõ nixi in pterito.ſʒ nõ ẽ in vſu.i.oculos clau dere. vel palpebꝛas iũgẽ.⁊ ponit᷑ ſexꝑę ꝓaſ ſentire. qꝛ clauſio oculoꝝ aſſenſũ ſigt. Et cõponit᷑ a con. ⁊ nix.niuis.qꝛ nix aciẽ ocu⸗ loꝛü ꝑſtringit.Albedo em diſgregat viſuʒ Et ꝓqu.ni. Ael ſᷣm alios cõponit᷑ acon.⁊ nitoꝛ. teris. Oap̃.vero dicit. Cõniuere. cõ ſentire. oculos claudere.interdũ diſſimu⸗ lare.parũ doꝛmire. Iñ ↄniuẽs.i. ↄſentiẽs qð ꝓdu.bᷣmã ⁊ ſcᷣam ſᷣm MPapᷣ.Inde con niuentia.tię.i.aſſenſus. VUñ cõniuentia ca pituli factũ ẽ.i.aſſenſu.Et in.iij.ſen. diſ.iij Sane dici põt ⁊ credi opoꝛtet iuxta ſancto rum atteſtationes conniuentiaʒ ⁊c. Ande BGręeciſta.Qui mihi conniuet oculis mihi ſignum pbet. Coniũgo.gis.xi.ctũ.a.t.i.ſimul iũgere. Cõnubo.vis.pſi.ptũ.n.t.i.ſimul nubere. Connuo.is.ui.tũ.n.t.i.ſimul nuere vel an⸗ nuere. . Conoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.amitti.attẽptari ⁊ ðꝛ a conꝰ.ni.⁊ ꝓdu.co. Uñ Oui. Quic⸗ q̃d conabar dicere verſus erat. onqueroꝛ. reris. ſtꝰſũ.d.p.i.ſimł queroꝛ. —,. — — in h i caput inclinare. C.9 Conquiniſco.cis.xi.i.oculos claudere.vel Conquiro.ris.ſiui.ſitũ.a.t.i.ſimul quęrere Cõſcindo.dis.ſcidi.a.t.i.ſimul ſcindere vł diuidẽ. ⁊ ðꝛa con.⁊ ſcindo. VUñ.ij. Eſdre. viij. Conſcidi veſtimẽta mea. Lonſcio.ſcis.ſciui.ſcitũ.a.q.i.ſimul ſcire.? ꝓpꝛie ðꝛ de malo.tũc em̃ aliqͥs conſcit cuʒ in malo ⁊ ſcelere ↄſciꝰẽ.⁊ ðꝛa cõ.⁊ ſcio. Jñ hec ↄſciẽtia.Et cõſcius.a.ũ.⁊ ꝓpꝛie in ma lo. Vñ qͥdã. Cõſciꝰ ipᷣe ſibi.de ſe putat oĩa dici. Pap. vo dicit. Cõſciuit ↄſentit.intu lit. Conſci ꝑticeps in ſciẽtia aliqͥd hñs te⸗ ſtis. Uñ Job. xvj. Ecce em̃ in cęlo ẽ teſtis meꝰ.⁊ ↄſciꝰ me in excelſis. Conſecro.as.a.p.i.deo dare ſimul ſacrare. Conſectoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.ſimul ſectari Iñ ↄſectane.a.ũ.i.eiuſdẽ ſecte. Conſentio.tis.ſi ſũ.n.q.i.oↄſenſũ pᷣbere q̃ſi ſimul ſentire.et ðꝛ a con.et ſentio.tis. Conſepio.pis.pire.a.q.i.circundare.ſępe circũcludere.vel valde lepire. — Lonſero.ris.ↄſeui. ſitũ.i.plãtare.ſimul ſe rere.et ðꝛ a con.et ſero. Iñ hęc cõſitio.id ẽ plantatio. Et ↄſitus.a.ũ.i:.plantatꝰ. Iteʒ conſero.ris.ↄſerui.ↄſertũ.i.cõmiſcere.cõ mittere.ↄtexere.ↄiũgere.vt Iſti ↄſerunt bꝛachia.et ↄſerunt verba. In cõſertim.id eſt. ↄiun ctim aduer. Conſeſco. d. q̃iicho. p ↄſideſco.i.ſepeſedẽ CLConſideo.des.conſedi.cõſeſſuʒ.n.S.i.ſimł ſedere.⁊ ðᷣꝛa con.⁊ ſedeo.des.⁊ mutat᷑.e. in. i. Et coꝛ.ſi. Conſidero.ras.raui.a.p.i.ꝓſpicere.⁊ ꝓpᷣe cęleſtia. ⁊ ðꝛ a cõ.⁊ ſidero as.qð nõ ẽ i vſu Lonſido.dis.i.ſimul ſedere.⁊ ðꝛ a con.et ſi⸗ do. is. ⁊ ꝓdu.ſi. Uñ Naum.iij.Quę cõſi⸗ Ddunt in ſepibꝰ in die frigoꝛis. Lonſſilioꝛ.aris.d.p.i.cõſiliũ habere ſecum voluere.iudicare.exqͥrere.⁊ ðꝛ a ↄſulo.is Conſiſto.tis.cõſtiti.cõſtitũ.n.t.i.ſimłſtare Conſoloꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.cõfoꝛtare.ſo⸗ latiũ pᷣbere.ſimul ſolari.q̃ſi ↄſolidare.⁊ dꝛ a con.⁊ ſoloꝛ.aris. Iñ ↄſolabilis le. Et cõ ſolans antis.ois ge. Cõſolatoꝛiꝰ.a.ũ.Con ſolabilit᷑ adu.Et ẽ ↄſolatoꝛ.qͥ ſoli ſe appli⸗ cat.⁊ ſolitudinẽ alloqͥo ſuo leuat.Et ꝓqu⸗ cunt ſᷣdicta ſo. Añ Ouidi meta.xiij.Cõ⸗ ſoloꝛ ſocios vt longe tidia pelli. Mente fe rant placida. Vñ ↄſueuit dici. Dicito ↄſo loꝛ ſſtoloꝛ.ſꝑ aduloꝛ. MMV Conſpergo.gis.ſi.ſũ.a.t.i.ſimul ſpargere. ⁊ðꝛ a con. ⁊ ſpargo.⁊ mutat᷑.a.ſimplic in e. Inuenit᷑ etiã cõſpargo.gis. ſʒ h̊ accidit Conſto. tas.ſtiti.ſtitũ. Inuenit᷑ etiã ↄſtatũ ex vitio riptosu. Conſpicio.cis.xi.ctũ.a.t.i.ſimul ſpiceè re. Conſpico.cas.n.p.i.ſpicas colligere. erd: a con.⁊ ſpico. In q̊ͥ ſenſu inuenit᷑ etiã ↄſpi coꝛ.aris. deponẽs.Et ꝓdu.pe. Itẽ cõſpi⸗ coꝛ poteſt cõpoĩ a cõ.⁊ ſpecio.cis. Al deri⸗ uatur a cõſpicõ.cis.⁊ tũc coꝛ.pe.Et eſt idẽ̃ qð aſpicio. VUñ Greci. Conſpicoꝛ aſpicio ↄſpico colligo ſpicas. Cap. dicit. Cõſpica ri. rimari. itẽdere.credere. Iñ h̊ͥ ⁊ hec con ſpicabił.⁊ hocle.Conſpicabili᷑ aduer. Et conſpicabũdꝰ. da.dũ.i.habilis ad cõſpici⸗ endum. vel ſimi conſpicanti.vel decorus. Cõſtello.as.are.n.p.i.ſplẽdẽ ⁊ dicit᷑ a con ⁊ ſtello.las. Iñn hec cõſtellacõ.oĩs.qð ſepe ponit᷑ ꝓipſo ſigno ſtellan. Cõſterno.is.cõſtraui cõſtratũ.a.t. Et con ₰ℳ ₰ ſternoꝛ. aris. atꝰ. d. p. Et ẽ cõſterno aimat vel coꝛpoꝛis vel manipli.vel lectuli.vel.aſ ſelli. vel maris. ſed cõſternari mẽtis.Et ẽ cõſternari mẽte deſicere. terreri. ſtupefieri turbari. cadere. exanimẽ eſſe. vel aliq́ timo re.vel aliqͥ caſu. Iñ ↄſternatꝰ.a.ũ.i.terri⸗ tus.cõturbatꝰ. Cõſternatus ꝓpꝛie mete. ſtraiꝰ vo coꝛꝑe. Et vtrũq; tam ↄſterno.iᷓ cõſternoꝛ cõponit᷑ a cõ.⁊ ſterno⸗.is. Cõſtipo.pas.aui.a.p.i.ſimul ſtipare.⁊ ðꝛa con.⁊ ſtipo.pas.Et ꝓdu.ſti. Uñ Lucanꝰ i. vij. Rompeie dẽſis acies.ſtipata catuis Conſtituo.is.tui.tũ.a.t.i.ſił ſtatuere.Cum auüt ponitur abſolute.i.ſine actõ.tm valet quãtũ ponere terminũ. VUñ Saluſtiꝰ. In diẽ tertiũ cõſtituunt.i.terminũ ponũt. — ci.q̃ſi ſimułſtare.⁊ ðꝛ a con.⁊ ſto. Itẽ ↄſta re.i.cõſtitui.vt domꝰↄſtat ex tecto ⁊ parie te ⁊ fundamẽto.i.ↄſtituit᷑. Itẽ ↄſtare.i.ꝑ⸗ ſeuerare. vt iſte cõſtat in ꝓpoſito.i.ꝑſeue⸗ rat. Itẽ ↄſtare.i.certũ ⁊ aꝑtũ eſſe. Itẽ con ſtare ꝑtinet ad pᷣciũ.vt hhęc capa ↄſtat tri⸗ bus denarijs. JIñ ↄſtans.tis.oĩs ge.⁊ co⸗ parat᷑. In cõſtanter.tius.tiſſime.adũ. Et hec ↄſtantia. tię.⁊ cõſtans ðꝛ qꝛ vndiq; cõ ſtat.nec in aliquaʒ pꝑtem põt declinari.Et componitur inconſtans. Inde hęc incon- ſtantia. ”MVM .onſtruo.is.xi. ctũ.a.t.i. ſimłſtruere. et ðꝛ acon.⁊ ſtruo. Iñ ↄſtructio.onis.⁊ ↄſtru⸗ ctiuus.a. ſ.⁊ ⁊ hęc ↄſtructibilis.⁊ le. LConſtupꝛoꝛ.aris.d.p.i.ſimul ſtupꝛari.⁊ ð acõ. ⁊ ſtupꝛoꝛ. Inuenit᷑ etiã in actiua ſigni ficatiõe.vt cõſtupꝛo.as. Vñ Hieremie.ij. Coſtupꝛauerunt te vſq; ad vertick. Conſueo.es.cõſueui.vel ↄſuetꝰ ſũ.i.valde ſuere. In ↄſuetim ⁊ ↄſuetudo. Jñ ↄſuetu dinarius. a. i. —M Cõſueſco.ſcis.ↄſueui.vel ↄſuetꝰ ſũ.i.ↄſue⸗ tudinẽ facẽ.ᷣm Mapᷣ. Et ſᷣm hugl.Con⸗ ſueſco ẽ inchoatiuũ de ↄſueo.ſues. Conſulo.is.lui.ſultũ.n.t.i.dare ↄſiliuʒ.Et FHm h̊ oſtruit᷑ cũ dtõ.vt Cũſulo tibi. Item 2ↄſulo.i.interrogo conſiliũ accipio.⁊ vᷣm h oſtruit᷑ cũ actõ.vt cõſulo te. Vñ diẽ Pap̃. CLConſulo tibi.ↄſiliũ do. Naã ↄſulo te.inter⸗ rogatiuũ c.⁊ tũc habet paſſiuũ.i.ↄſiliũ pe to a te. Vñ. Cõſulo te querẽs.tibi conſulo conſiliũ dans. Coſulto.as.i.frequẽter cõſulere.a ↄſulo.is effectũ ducere.cõplere.⁊ ðꝛa con ⁊ ſummo gs.qð deriuat᷑ a ſũma.mę.⁊ debet ſcribi ꝑ gẽminuʒ. m. Vñ. M.ſũmare duplex ſibi vult. ſzʒ ſumere ſimplex. Itẽ. Ille ↄſũmat òq in bono expẽdit. Ille ↄſumit qͥ ĩ malo de uaſtat ⁊ diſſipat. Vñ qͥdã. Cõſũmare mea volo.ſʒ ↄſumere nolo. Iñ ↄſũmat.a.um. Vñ Lud..ij. oſtqᷓ; ↄſũmati ſũt dieſocto i.finiti.pfecti.cõpleti.⁊ inde hęc cõſũma⸗ tio. onis.i.cõpletio. AUñ ps. Ois cõſũma⸗ tionis.i.oꝑis vidi finẽ. NPonit᷑ etiã conſũ⸗ mare aliqñ ꝓ cõſumere.⁊ ecõuerſo.impꝛo pzꝛietamm=k. Cõſumo.is.pſi.ptũ.a.t.i.deſtruere.ĩ malo expẽdere. abſumere.⁊ ðꝛa cõ ⁊ ſumo.mis qð debet ſcribi ꝑ ſimplex. m.⁊ ꝓdu.ſu. IJñ conſumptus.a. um. = Conſuo.is.cõſui.conſutũ.a.t.i.ſimul ſuere vel ↄiungere.⁊ ðꝛ a con.⁊ ſuo.ſuis. Inð h ⁊æ hec ↄſutilis.⁊ h̊ le.Et cõponit᷑ incõſutił le. Unde Johᷣ.xix. Erat autem tunica in⸗ Cõtamino.nas.nare.a.p.i.polluere.detur pare. coꝛrũꝑe.⁊ ðꝛ a con.⁊ tamino.as.qð E aduerſari.⁊ coꝛ.mi. = Contemno.nis.pſi.ptũ.a.t.i.vilipendere. aſpnari.nõ curare.depᷣciari.⁊ caret.p.in — Hſenti. ⁊ in pᷣterito habʒ.⁊ hʒ.m.añ.n. Jñ contempt. a. ſ.⁊ ↄtemptio. Contemploꝛ.aris.atus.d.p.i.videre.ꝓſpi cere.rimari.⁊ ꝓpꝛie refert᷑ ad iuiſibilia.lʒ qũq; ad viſibilia trãſferat᷑.⁊ ðꝛ a cõ.⁊ tem⸗ plũ. Iñ ↄtemplatiuꝰ.a.ũ.qͥ moꝛat᷑ in ↄtẽ⸗ Sglic. ve aa glenisrion ꝑptinss. vel ſimul ire.vel ſimul tendere.extẽdere. pugnare. 7 ð a cõ. tendo. dis. Contento. as.· aui.i/frequeter ↄtẽdere.⁊ 8: Contermino.as.aui.a.p.i.ſimul terminare vel ↄiungere.⁊ ðꝛ a con.⁊ termino. IJñ cõ⸗ terminalis. ⁊ B le.i.ↄfinalis.⁊ coꝛ.mi. Conteſtoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.ſimul teſtari 1782z a con. ⁊ teſtoꝛ.aris.Et vt dicit Papᷣ. Coõteſtari ad iudices. obteſtari vo ad adũ ſarios ꝑtinet.Dr etiã cõteſtari adiurare. firmit᷑ aſſerere.ſic firmũ ẽ teſffn. Conticeo.ces.ticui.itũ.n.s.i.ſimul vel ſta⸗ tim tacere.nihil ꝓferre.⁊ coꝛ.ti.⁊ ðꝛ a con taceo.⁊a ſcdᷣa ꝑſona ↄtices.addita co.ſfit cõticeſco.ſcis.inchoatiuũ. VUñ põ. Impij in tenebꝛis ↄticeſcẽt. —— ₰ tigno. as aui. n. p. i. tigna cõponere. co⸗ iungere. coaptare inſtructura edificij. Añ Tectũ tigna ferũt ꝗᷓ ↄtignatio iungit. Et Eccl.x. In pigritijs hũiliabit᷑ ↄtignatio. Contineo.es.tinui.tẽtũ.a.s.i.ſimul tenere habere. gerere.abſtinere.ĩ caſtitate mane⸗ re. ⁊ 82 a con. ⁊ teneo. Iñ ↄtinẽs.tis. Inde bec ↄtinẽtia.i.abſtinẽtia.caſtitas. Contingo.gis.tigi.ctũ.n.t.i.ſimul tangere vel accidere.attractare.⁊ ðꝛa cõ.⁊ tango. gis. Iñ ↄtact. us.ui.⁊ adiectiue cõtactꝰ. ta.tũ. Et ſciaſ qð accidit malũ.euenit caſu obtingit ſoꝛte. contingit facto. NMõt etiam coõponi ex con.⁊ tingo.gis.⁊ tũc facit pteri tum.ↄtinxi. ↄtinctũ.⁊ idẽ ẽ qð ſimul tinge re.inſicere.⁊ ↄtaminare. Continuo.as.aui.a.p.i.otinuũ facere.vel ↄtinue habere.IJñũ ↄtinuatim.i.ↄiunctim iugit. Pap̃. ſic dicit. Itinuare. i. ↄiũgere. dilarare plongaye. Yitint⸗ aduer. ꝓ qͥ ſepe ponit᷑ ↄtinuo.id eſt.continuatim vel ſtatim. Contoꝛ.taris.tatus.d.p.ðꝛ aliᷣd ꝑquirere vel ſcrutari.⁊ ðꝛ a contꝰ ꝓ inſtrumento pi⸗ ſcatoꝛis.Etiã ponit᷑ ꝓ interrogare.iueſti⸗ gare. Et cõponit᷑ ꝑcontoꝛ. aris.i.inqro. vł ꝑquiro.interrogo.⁊ ſcribit᷑ ꝑ· o. Inuenit᷑ etiã cuntoꝛ.aris.ꝑ.u.ꝓ moꝛari vel dubita re. VUñ qͥdã. Contoꝛ ꝑquiro cuntoꝛ dubi⸗ toq; moꝛoꝛq;. Et in gręciſ.ðꝛ. NPercontoꝛ notat id qð ꝑſcrutoꝛ ꝑ.o.ſcriptũ.Nercun toꝛq; ꝑ. u, ð eſſe moꝛoꝛ. Contracto.as.aui.a.p.qð ⁊ contrecto.as. inuenit᷑i.ſimul tractare.vł int manus tra ctare ⁊ palpare.⁊ a cõ.⁊ tracto.as. Contraho.is.xi.ctũ.a.t.i.ſimul traheꝛe ab bꝛeuiare. cõmoꝛari. colligere. cõſtringere decurtare. ⁊ ð: a con.⁊ traho.is Iñ cõtra ctio.onis.i.collectio.conſtrictio.abbꝛeuia tio vel decurtatio. Vñ Exehᷣ.vij. Et Ecce yenit contractio. Inuenitur etis m aliaz P= — ðõ = — litterã ↄtritio. Añ Hieronymꝰ. Cõtritio A ðꝛ hebꝛaiceſciſſura.i.cõtextꝰ ⁊ ꝑplexio. vel collectio oim maloꝛiu. Contremo.is.ui.n.t.i.ſimul tremere.⁊ ðꝛa con.⁊ tremo.is.⁊ coꝛ.tre. Inð ↄtremiſco. ſcis.inchoatiuuu. V Controuerſoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.litigare. decertare. ↄtradicere. ⁊ ð: a con. ⁊ vſo.as Contumeo.es.tumui.n.s.i.ſimul vł valde tumere.⁊ ðꝛ a con. ⁊ tumeo.es. Iñ ↄtume ſco.ſcis.inchoatiuu. Cõtundo.dis.tudi.ſũ.a.t.i.ↄterere.ↄfrin⸗ gere.ꝑcutere domare.cõcidere.ſimultun⸗ dere.⁊ ðꝛ a con.⁊ tundo.dis. Inde contu⸗ ſus.a. um. MdDẽe Contutoꝛ.aris.atus.ſũ.d.p.i.abſcondere. defendere. Uñ.ij. achab. j. Et in eo cõ tutati ſunt.Et ꝓducit tu. Conuenlo e vonl vent. a:.j. ggeruert vlr decere.⁊ ð a con.⁊ venio.nis. palliũ ↄuenit mihi.i.decet me.Et cõöueni⸗ nð. Hoc re.i.alloqui.vt Cõuenio vos o iudęi.i.al⸗ loquoꝛ. Et cõuenire.i.adunari.vt Iſti cõ ueniunt.i.adunant᷑.Et conuenire.i.ſimul venire.⁊ cõuenire.i.paciſci. Añ ¶ Hath. xx. Mõne ex denario cõueniſti mecũ.vł cõ uenio tibi vnũ denariũ.i.paciſcoꝛ.Et ↄue nire.i. exigere. aliqͥd de aliqͥ. Et cõuenire. id ẽ.cõpellere ad cauſam vocare.vł ad pla citũ.Et ↄuenire.i.ineſſe.vt albedo conue⸗ nit mihi. i. ineſt. Et cõuenire.i. aſſimilari. vt Iſte ↄuenit cũ illo in albedine.i.ẽ ſiłis illi. Iñ ↄuenit imꝑſonale.⁊ conueniẽs.et hec cõuenientia.tię. Et cõponit᷑ incõueni⸗ ens ⁊ cõꝑat᷑. Iñ hęc incõueniẽtia.tię. Uñ Cöõuenit alloqt᷑ decet id ſimul aſſiłat᷑. Ex⸗ igit ad cauſas.vocat ⁊ cõpellit ieſtq;. NRã⸗ git adunat᷑ ⁊ adunat ↄueniẽs ẽ. Cõuento.tas.i.frequẽter ↄuenre. Cõuentoꝛ. aris.atus ſũ.d.p.i.ↄuentũ facẽ. vel celebꝛare.⁊ ðꝛ a ↄuentꝰ. aliqͥ. ⁊ ꝛ a con.⁊ verſo.as. Iñ h ⁊ hęc con uerſabilis. ⁊ B le. H Conuerto.ti.ſũ.a.t.i.ſimul vtere.vład ali⸗ qus vitã vł ſectã vᷣtere.⁊ ðꝛ a con.⁊ verto tis. Iñ H ⁊ hęc ↄuertibilis.⁊ h̊ le. ⁊ cõꝑat᷑ Et cõponit᷑ incõuertibilis.⁊ h̊ le. IJñ con⸗ uerſo. as.frequẽtatiũ.⁊ẽ actiuũ cõuerto. tm ſᷣm Hugl.ↄuertoꝛ ⁊ ſuertoꝛ paſſiua ſũt 72 deponẽtia. Conueſcoꝛ. ſceris. d.t. i. ſimk veſci. piter ve⸗ ſci. cũ alio comedere. Cõueho.is. uexi.ↄuectũ.a.t.i. vndiq; vel ſimul vehére. ? dꝛ a con. ? veho. Cõuicioꝛ aris.d.p.i. uicia inferre.vitupe rare.⁊ oↄſtruit᷑ cũ dtõ.⁊ ðꝛa cõ ⁊ vitio.as. Iñ h ↄuitiũ.tij.otumelia.vituꝑiũ.Iñ cõ uitioſus.a.ũ.i.plenꝰ ↄuitijs.⁊ comꝑatur. ita dicit Hugl. Map.etiã dicit. Cõuicioꝛ.aris.ↄuiciatꝰſũ.i.ex ꝓbꝛo. Iñ cõ uiciũ.i.oppꝛobꝛiũ iniurſrig. Conuiuo.is.xi.ctũ.n.t.i.ſimul viuere. CLonuiuoꝛ.aris.d.p.i. ↄuiuiũ facere.vel ce⸗ lebꝛare. vel inſimul comedere. Vñ Cato. Raro ↄuiuare.⁊ ꝓdu.vi. Cooperio.is.ui. cooꝑtũ.a.q. pe.coꝛ.i. ſimt opire. ↄtegere.⁊ ðꝛ a con ⁊ oꝑio. Indeco⸗ opertoꝛiũ.i.amictus. Coopꝑoꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.ſimul oꝑari.co⸗ auxiliari. ⁊ : a con.⁊ oꝑoꝛ. ar. Coopto.tas.taui.a.p.i.ſimul optare. Copulo.las.laui.a.p.i.niũgere.ſociare.iu gare. Et cõponit᷑ cũ dis. vt diſcopulo. id ẽ diſiüugere. ⁊ cũ re.vt recopulo.as.i.reiũge re. ⁊ coꝛ. pbuu. Coquo.qs.xi. ctũ.a.t. i. cibaria tẽpare. Et cõponit cũ de.⁊ ðꝛ decoquo.is.i.valde co quere. Cũ ex. vt excoquo.is.in eodẽ ſenſu Et ſiliter cũ in.vt incoquo.is.ſcoquo.is. i. alijs coquere. vel ſupꝛa vel plꝰ.Cuũ re. vt recoquo.is.i.iteruʒ coquere.vel valde coquere.Cũ ſub.vt ſuccoquo.is.i.parum vel ſubtꝰ coqureer.. CLCoꝛno. as. are. n.p.i. coꝛnu reſonare. Coꝛnicoꝛ.aris.i.vocẽ᷑ coꝛnicis imitari.veli utiliter loqͥ ⁊ garrire.qð etiam coꝛniculoꝛ. aris. ðꝛ. ⁊ ꝓdu.ni. Añ Merſyꝰ. Neſcio qᷣd tecũ graue coꝛnicar inepte.⁊ ðꝛ a coꝛnix. Coꝛono.as.a.p.i.coꝛonã imponere.vel co⸗ rona oꝛnare. EKoꝛpoꝛo.ras.raui.a.p.i.coꝛpoꝛeũ facẽ. vel impinguare. vel in coꝛpꝰ imittere. vład ſu ſtentamentũ ⁊ augmẽtum coꝛꝑis ſumere. FFEt Cöpôit cũ in. vt icoꝛpoꝛo.as. ⁊ coꝛ.po. Conuerſoꝛ.arl.d.p.i.ſimul vᷣſare.⁊ eſſe ci, C oꝛrideo.des.coꝛriſi.i.ſimul cũ alio ridere Et ðꝛa con.⁊ rideo.des.⁊ mutat᷑:n.in.x⸗ ⁊ ꝓdu.ri. AUñ Beñ.xx.Coꝛridebit mihi. Coꝛrigio.as.a.p.i.coꝛrigias facere.vel coꝛ rigijs ligare.Et componit᷑ decoꝛrigio. as diſſcoꝛrigio. as. excoꝛrigio.as. in eodẽ ſen⸗ ſu.i.diſſoluẽ. Incoꝛrigio.as.i.coꝛrigijs li gare. vel oꝛnare.vel aptare. .H Coꝛrigo.gis.xi.ctũ.a.t.i.caſtigare.vłemẽ⸗ dare. ⁊ a cõ.⁊ rego.gis.⁊ coꝛ.gi.Et dif⸗ fert a coꝛripio.qꝛ coꝛrigo.i.emẽdo.vt coꝛ⸗ rigo libꝛũ. NPertinet etiam ad moꝛes.qñq; vt coꝛrigo iſtũ.i.caſtigo.⁊ nulla coꝛrectio ſperat᷑ ð iſto.i.nulla emẽdatiò. Vñ ꝓphᷣa In q; coꝛrigit adoleſcentioꝛ viaʒ ſuã. Sed coꝛripio.i.repᷣhendo.vt Coꝛripuit me iu⸗ ſtus in miſericoꝛdia.Sic ⁊ coꝛrectio a coꝛ⸗ rigo ꝓpꝛie ꝑtinet ad libꝛũ.vt Iſte liber nõ ẽ bñ coꝛrect.Sʒ coꝛreptio.vel coꝛreptoꝛ. vel coꝛreptus a coꝛripio.pis.pꝑtinet ad mo res.vt Iſte nõ ẽ bene coꝛreptus de tali di⸗ cto vel facdtttto. Coꝛrigo.gas.aui.atũ.a.p.i.ſimul rigare.⁊ deꝛa con. ⁊ rigo.as.⁊ coꝛripit.i.⁊ retinet.n Sm quoſdã. “èỹ Coꝛripio.pis.ui.ptũ.a.t.i.ſimul rape vłca pere.vel caſtigare.repᷣhendere.⁊ dꝛa con ⁊ rapio.pis.⁊ coꝛ.ri. Iñ coꝛrept.a.um.et hec coꝛreptio.onis. =è Coꝛrodo.is.coꝛroſi.ſũ.a.t.i.ſimul rodere. Coꝛrogare ẽ q̃ſi ſimul rogare.vel ſimul col⸗ ligere. vel adunare. 5 Coꝛrũpo.pis.coꝛrupi.ptũ.a.t.i.frangere. deuirgin are.vitiare.ificere moꝛbo.vł ma⸗ lis moꝛibꝰ.⁊ ðᷣꝛa con.⁊ rũpo.pis. Iñ hic ⁊ heęc coꝛruptibił.⁊ h; le.Et inde coꝛruptibi⸗ liter. ⁊ coꝛruptibilitas.⁊ coꝛruptꝰ.ta.tuʒ. 2 comꝑat᷑.Et cõponit᷑ incoꝛruptꝰ.ta.tum ⁊ ſił iter compat᷑. Coꝛtico.as.aui.a.p.i.coꝛticem dare.vel au ferre.⁊ ðꝛ a coꝛtex.Et cõpõit᷑ cũ de.vt De coꝛtico.cas.Diſcoꝛtico.cas.Excoꝛtico.aſ i eodẽ ſenſu.i.coꝛtices auferre. Incoꝛtico cas.i.in coꝛticẽ mittere vel aptare coꝛticẽ. Coꝛuſco.cas.aui.n.p.i.reſplendere.vel vi⸗ bꝛare.vel iaculari.fulgere. Uñ Juuenaliſ in.iiij. Carpeio ſeruata ⁊ Joui fronteq; co ruſcat. Vñ patʒ qð ſcribit᷑ ꝑ vnũ.r.⁊ coꝛri pit pᷣmã. Iñ coꝛuſcus.a.ũ.i.ſplẽdẽs criſpꝰ tremulꝰ. vibꝛans.⁊ ſubſtãtiue h̊ coꝛuſcus. ſci.i.ſplẽdoꝛ.lux intolerabilis.⁊ hęc coꝛu⸗ ſcatio.i.ſplendoꝛ.coꝛuſcãdi actio. Añ vᷣm Gręcl. Sol radiat mucroq; micat.fulgoꝛ⸗ q coꝛuſcat.Cũ fulgoꝛ ſupꝛa nos paret.tũc fulgu rat ęther. Coſto.as.qð nõ ẽ in vſu.i.coſtas.vel coſtã facere. 2 ðꝛ conſg. Er covonit Beco⸗ ſto. as.diſcoſto. as.Excoſto.as.in eodem ſenſu.i.coſtas extrahere. Iñ incoſto.as.i. imittẽ coſtas. Recoſto.as.i.exc oſtare.vł iterũ coſtare.⁊ ſunt oĩa actia. Counio.nis.couniui.a.q.i.ſimul ↄiũgere. ⁊ðꝛ acon.⁊ vnio.⁊ abijcit᷑.n.⁊ ꝓducit.u. Couno.as.aui.a.p.i.ogregare. Coutoꝛ.teris.d.t.i.ſimul vro. 1 CR ECrapuloꝛ.aris.d.p.i.ſuꝑflue mãducare.bi bere.inebꝛiari.hęc Papias. Mꝛo exceſſu aũt in potu ponit᷑ in psð.Tanqᷓ; potẽs cra⸗ ulatus a viuo.⁊ coꝛ.buu.— raſſo.as.are.⁊ craſſoꝛ.aris.iuenit᷑.i.craſ⸗ ſũ facere. Iñ craſſeo.es.ui.i.craſſũ eẽ.vel fieri.⁊ hʒ incho.vt craſſeſco.cis. Vñ illud Sermo craſſeſcit.qð fit duobꝰ mõis.vł cũ ſuꝑabũdat. vel cũ ingroſſat᷑ ⁊ deficit a ſub tilitate.vel cũ iflat᷑ ad altũ ſtilũ.Craſſo cõ ponit᷑.Cõcraſſo.as.i.ſimul craſſare. De⸗ craſſo.as.i.valde.impinguare.vel macrũ facere.qð ⁊ diſcraſſo.as.ðꝛ. Incraſſo.as. Et ẽ actiuũ craſſo cũ oibꝰ ſuis cõpoſitl.In Craſtino.nas.are.nõẽin vſu.ſed cõponit ꝓcraſtino.nas.i.incraſtinũ deferre. vel ꝓ uenit᷑ etiã craſſoꝛ.aris.deponẽs.ſʒ aliud ẽ ſimplex ſiinueniat᷑.⁊ coꝛ.pe. Crebꝛeo.bꝛes.bꝛui.n.s.⁊ caret ſupino.i.eẽ vel fieri crebꝛũ. Iññ crebꝛeſco.ſcis.inchoa. Et vt dicit Papᷣ. Crebꝛeſco.i.innoteſco. ſpiſſoꝛ multiplico. “ Credo.is.didi.ditũ.a.t.i.dare cretũ.i.cõſi derationẽ ſupꝛa rem aliquã.vel dare cretũ .Di. inclinare aim ad cernẽdũ qð ita ſit vt ꝭ Et ðꝛa cerno.qð hʒ cretũ in ſupino.⁊ do. das. Iñ v̈balia. Et cõponit᷑ credo cũ con. vt Cõcredo.i.ſimul credo.⁊ Diſcredo.id eſt. rẽ nõ credere.⁊ ꝓdu.cre. Vñ Ouidiꝰ de arte. Munera crede mihi capiũt hoieſ deoſyh. H WD Cremo.as.aui.a.p.i.cõburere.cruciare.et cõponit᷑ Cõcremo.as.⁊ coꝛ.cre. Vnde in Aluroꝛa ðꝛ. Hos in nube leuat.hos deus igne cremat. 2ðè Creo.as.are.aui.a.p.i.ꝓpꝛie aliqd ex nihi lo facere.⁊ ſic ſolꝰ deꝰ põt creare cũ ſit po⸗ tentię infinitę. Et dic hec ᷣpoſitio ex cũ ðꝛ ex nihilo. oꝛdinẽ. nõ materiã. ſʒ facere ẽ ex Hiacenti materia. Monit᷑ tñ creare ꝓ facẽ. ⁊ecõuerſo.⁊ ꝓ generare. ecõuerſo. Vñ creatoꝛes dicunt᷑ parẽtes.Et cõponit᷑ cuʒ con. vt Concreo.as.i.ſimul creare. Pꝛo⸗ creo. as. Recreo. as. iteꝝ creare. reficere. longare.ponit᷑ tñ qñq; ſim plicit p differre Crepitd.as.i.frequẽter crepare. Crepo.pas.pui.pitũ.n.p.ꝙ ⁊ crepo.is.cre pui. m tertiã ↄiugationẽ ðꝛ.Sʒ crepare?᷑ ſonare. Crepere veroẽ cremari. dirũpi. ſ ſepe vtrũq; inuenit᷑ in vtraq; ſignificatiõe In h̊ crepoꝛ.oꝛis.i.ſonitus.vel crematio. Iñ vbü frequẽ. Crepito.tas. Crepo coin⸗ ponitur cum con. vt Concrepo. pas.id. cõſonare.Siſcrepo.pas.i.diſſonare. diſ⸗ coꝛdare.diſtare. Increpo.as.i.redarguẽ repᷣhendere.vitupre. Creſco.cis.creui.cretũ n.t.idẽ habet pᷣteri⸗ tũ ⁊ ſupinũ quãtũ ad vocẽ.qð habet.cer⸗ no.nis. VUñ.Cerno ſolet facere creui cretũ q; ſupinum.Sic creui cretum vult tibi cre Cribꝛo.as.are.a.p.i.frumẽtũ purgare.cer⸗ nere.examinare. ventilaare. — ☛ Criminoꝛ.naris.verbũ cõe.i.vitiũ vł vitu⸗ periũ imponere vel imponi. Iñ criminoſꝰ a:ſ.qð cõꝑat᷑.Et criminoſe.ſius.ſime.ad uer. ⁊ hęc criminoſitas.tatl. Et h ⁊ hec cri minalis.⁊ hoc le. Crineo.es.n.s.i.habere crines.⁊ ðꝛ a criniſ Crineſco.cis.incho.i.incipio hr̃ecrines. Criſpo.pas.aui.a.p.i.criſpũ facere vł con⸗ cutere.vibꝛari.iaculari. Iñ criſpꝰ.pa.pũ. ⁊ comꝑat᷑.criſpus.pioꝛ.piſſimꝰ.Inde cri⸗ ſpe.pius.ſime.adũ. Iñ hęc criſpitudo.di⸗ nis.Et cõponit᷑ cũ cõ.vt Cõcriſpo.as. Criſſoꝛ.aris.atus ſi In bi. fricare.ceuere. ſʒ criſſari id qð mulier ſubtꝰ facit. Ceuere dʒõð facit vir deſuꝑ.vel criſſari ẽ mulierũ in ter ſe. ſicut ceuere ẽ viroꝛũ int᷑ ſe. Vñ. Eſt ceuere viroꝛũ.ſʒ criſſari mulierũ. Crocito.tas.are.n.p.i.clamare ad modum coꝛuoꝛũ. Iñ h̊ crocitat.tus.tui.qð ⁊ croci tus inuenit᷑.i.vox coꝛui.⁊ eſt crocitare ꝓ⸗ pꝛiũ coꝛuoꝝ.⁊ coꝛ.ci. Croco.as.are.n.p.idẽ ẽ qð crocito.tas. Cruciſigo.gis.ſfixi.xũ.a.t.pe.ꝓ.i.cruci.an nectere.⁊ ðꝛ a crux.⁊ figo.gis. Iñ vbalia. vel cõponit᷑ a cruci dtõ.⁊ figo.gis. Crucio.as.aui.a.p.i.toꝛquere.toꝛmẽtare. Iñ cruciatoꝛ.oꝛis.⁊ cruciatoꝛiꝰ.ria.rium. qð cruciat.vł qð ẽ dignũ cruciari.vł aptũ cruciari. Et cõponit᷑ cũ.con.vt Concrucõ as.Itẽ decrucio.as.i.valde cruciare.vel a cruciamini remouere.Itẽ Excrucio.as. ⁊ coꝛ.cru. Vñ Birrhia.Ad mala natꝰ ego crucioꝛ dũ cũcta quieſcũt. Crudeo.es.ui.n.S.i.eſſe vel fieri crudũ.vel inualeſcere. Iñ crudeſco incho.⁊ ꝓd.pᷣmã Añ Pꝛudẽti in ſychomachia. In ſolitis dapib crudeſcit guttur ⁊ oſſa. Cruſto.ſtas.a.p.i.cruſtã facere.vel addẽ. vel apponere.cruſtis aliqͥd linire.⁊ dicit᷑ a cruſtũ.cruſti.⁊ cõponit᷑ cũ de.vt decruſto as.i.valde cruſtare.vel cruſtag auferre. ZAr S po. ppas.i. culpã imponere. — „ Eubo.as.me.n.p.i.iacẽdo inclinare.vide Intra in Cuſmo. Cudo.is.di.ſũ..t.i.fabꝛicare.pollire.ſcul peꝛe.cęlare.Et cõponit᷑ rocudo.dis.id S.ꝓ aliq̃ re cudere.vel qð ẽ retro cudere. Culmino.as.pe.coꝛ.a.p.i:exaltare.faſtigi⸗ are. ſublimare.⁊ ð? a cGumẽ. Culpito.as.i.frequẽter culpare. Culpo.pas.aui.a.p.i.criminari.repᷣhẽde⸗ re. Et cõponit᷑ Diſculpo.pas. Exculpo. pas.in eodẽ ſenſu.i.defendere culpãa.cul⸗ pam ipoſitã alicui ab eo remouere. Incul⸗ Cumbo. bis.bui.bitũ.n.t.nõ eſt in vſu inſᷣ⸗ ſenti. Et inde.cubo.bas.n.p.⁊ habet ideʒ pteritũ ⁊ ſupinũ cũ eo.ſcʒ.cubui ⁊ cubituʒ in eodẽ ſenſu cũ eo.i.iacere.inclinari. Sʒ cubare potius ſpectat ad languidos et ad iſidiatoꝛes et vigilatoꝛes. Vñ cubare inue nit᷑ ꝓ inſidiari.vel vigilare vel infir mari. teʒ ᷣm ãtiqᷣtatẽ iuenit᷑ ꝙ Cubo.bas.facit teritũ inaui.et ſupinũ in atũ.vt Cubaui. cubatum.et m hoc ꝓpꝛie pertinet ad lan guidos.vel inſidiatoꝛes.vel vigilatoꝛes. AVmñ Sanus eo cubitum male ſanus vado Cumulo. as.a.p.i.congregare agere.multi plicare. congerere.ad ſũmũ implere. Iñ verbalia.Et cõponitur Accumlo.as.idẽ aggregare.Decumulo.as.i.valde cumła⸗ re.vel cumulũ auferre.Et coꝛ.nu. Vnde Gaudia ſtultoꝛũ cumulãt augmẽta doloꝝ vel maloꝛũ. è” Cunctoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.moꝛari vel du bitare. Qui em vniuerſuʒz vult videre vel numerare.opoꝛtet eũ moꝛari.⁊ dubitare. Et ſcribit᷑ cunctoꝛ.aris.ꝓ moꝛari vł dubi⸗ tare ꝑ. u. Sʒ contoꝛ. aris. ꝓ inqͥrere ſcribi debet ꝑp.o. Hñ Cunnio.nis.niui.n.q.i.putreſcere velſter cus facere. Iñ h̊ cunnꝰ.ni.⁊ h̊ cunnul'. li. dimi. vas mulierrr. upio.pis.piui.a.t.i.ambire vel deſidera⸗ re.Et differũt qꝛ ambimꝰ honoꝛes ⁊ digni tates. Cupimꝰ alias res mundanas. Deſi⸗ deramus cęleſtia. Itẽ cupimꝰ ⁊ ſſentia et abſentia. deſideramꝰ tm̃ abſentia petimus cupitũ.deſideriũ mulieris querimꝰ. Et a cupio deriuat᷑ Cupiſco.cis.inchoatiuum ⁊p cõpoſitionẽ Cõcupio.pis. IJññ Concu⸗ piſco verbũ inchoatinu. ”M Curo.as.aui.a.p.i.ſanare vel purgare.vel curain alicui adhibere. Et deriuat᷑ a cura Inuenit᷑ etiã neutrũ ⁊ abſolutũ curat. ſtudiũ ⁊ curã habere.Et cõporſit᷑ cũ ad.et ðꝛ Accuro.Itẽ cũ ꝓ.⁊ ðꝛ Procuro.as.i. pꝓ aliqͥ curã ð aliq̃ re ſuſciꝑe.⁊ ꝓcurare. di ligent paſcere.Et pdu.cu. Un. Qð ſtatu ere cures nõ illud rumꝑe curers. Curro.ris.cucurri.curſum.n.t.i.ſaltant᷑ et velociter ambular. Curſo. as.are.⁊ curſito.as.i.frequẽt᷑ currẽ Curuco.as.aui.a.p.i.aliquẽ curucã facere qð ſit eiꝰ coꝛrũpendo vxoꝛẽ.⁊ ðꝛa curuca pdu ʒſbe[. . Curuo.as.are.a.p.i.curuũ facere vel incli⸗ nare. Iñ hęc curuatura.rę.⁊ curuꝰ.a.um. qð comꝑat᷑. IJñ curue.ſius.ſime.adũ. Et heęec curuitas.tatis. Et cõponit᷑ acuruo.i. ad ſe vel ad aliqͥd curuare.Accuruo. uas. i.ꝗa curuatura remouere. Cõcuruo.as. ſił curuare. Gecuruo.as.i.valde curuare vł ꝗ curuatura aliqͥd remouere. Incuruo.as Procuruo.as. Recuruo.gaas. Cuſo.as.are.a.p.i.freqnt᷑ cudẽ.⁊ ðꝛ a cunudo Cuſtodio.dis.diui.ditũ.a.q.i.ſᷣuare paſce re. pcurer. Cutio.tis.ſi.ſũ.a.t.i.ꝑcutere.ſʒ nõ ẽ in vſu in ſimplici ſʒ in cõpoſitis.vt Concutio.tis i. quatere ⁊c̃. R animaduerter. Bapino. nas. naui. a. p. i. largiri Beambulo.las.lare.n.p.i.de loco adlocuʒ ambulando ſpaciari. IJñ vbalia. Beartuo.as.are.a.p.i.ſeꝑare artus a ſe in uicẽ.vt fit de gallinis.⁊ ſitiſꝰ. Bebello. las.laui.a.p.i.expugnare.⁊ ðꝛ a de. ⁊ bello.as. Iñ debellatoꝛiꝰ.a.ũ. Inde . verbalia.debellatoꝛ.trix.tio. Bebeo. bes.bui.bitũ.a.s.i.debitũ habere. qi de alieno habere.⁊ ðꝛa de.⁊ habeo. Jñ debitꝰ. a.ũ.⁊ h̊ debitũ.ti.pe.co.. Deblatero. as.a.p.i.valde blaterare vel di uulgare. ⁊ a de.⁊ blateroggs. Bebꝛeo. as.are.a.p.i.inebꝛiare.⁊ ðꝛa de.⁊ ebꝛio.as.⁊ põt eẽ intentiuũ vel pᷣuatiuum Becedo.dis.ceſſi.ceſſũ.n.t.i.deoꝛſũ vel de vno loco ad aliũ cedere.⁊ ðꝛa de.⁊ cedo. dis. ceſſi. Etiã ponit᷑ ꝓ migrare vel moꝛi. Iñ deceſſus.ſus.ſui.Et ſciaſꝙ diſcedimꝰ ꝑ diuoꝛtiũ.abſcedimꝰ ꝑ abſentationẽ.ſece dim p ſingularitatẽ.decedimꝰ ꝑ moꝛtem. diſcedim ab vꝛbe. Vñ. DBecedu moꝛiens Almno. nas. nare. a. p. i. punire. ⁊ ſcipue victũ.⁊ ðꝛ a dapeſ.⁊ coꝛ dilcedit ab vꝛbe recedẽs. Beceo.ces.cui.n.s.i.ouenire.ad oꝛnatum ꝑtinere. vt Te decet hymn deus in ſyon. Itẽ a deceo ðꝛ decet iꝑſonale.⁊ ↄſtruit᷑ cũ actõ. Itẽ decet cõponit᷑ cũ cõ.vt Cõdecet. æ Dedecet.i.diſcõuenit.⁊ coꝛ.pᷣmã. Vnð Duidius Te decet ingenuos tędia ferreę Becerno.nis.creui.cretũ.a.t.i.iudicare p⸗ ponere.deliberare.ſtatuere.cõfligere. Et decernere ꝓ ↄfligere ẽ neuttrul. Becerpo.pis.pſi.ptũ.a.t.ẽ de alijſ carꝑe.i. eligere. ⁊ ð a de.⁊ carpo. Beceſſo.ſis.ſui.ſitũ.verbũ deſideratiuũ.i. deſiderio decedere vel declinare. Becido.dis.cidi.cidẽ.n.t.i.deoꝛſũ cadẽ.⁊ ſupinis caret.⁊ ðꝛ a ð.⁊ cado.⁊ coꝛ.ci. Itẽ inuenit᷑ Becido.dis.di.ſũ.i.deoꝛſuʒ cedẽ vel valde cędere.Et tũc componit᷑ a cedo. dis. cecidi.⁊ ꝓdu.ci. vbi. Becimo.mas.maui.a.p.i.decimã ꝑtem da re vel auferre. ”MUq Becipio.is.cepi.ceptũ.a.t.i.fallere.⁊ ðꝛ a de. ⁊ capio.is. Iñ deceptoꝛiꝰ.a.ũ.⁊ h̊ dece ptoꝛ.hęc deceptrix.⁊ hęc deceptio. Beclino.as.are.a.p.i.de vno loco ad aliuʒ vel deoꝛſũ clinare.vel variare. Iñ h̊ ⁊ hec declinis.⁊ h̊ ne.⁊ declinꝰ.a.ũ.⁊ hęc decli⸗ natio.⁊ declinatꝰ.ta.tuʒ.qð declinat᷑.vel declinari põt.⁊ ꝓd.pe. Becollo.las.lare.a.p.i.collũ amputare.et ðꝛ a de.⁊ collũ.li.⁊ ſcribit᷑ ꝑ duo.l. BGecoloꝛo.as.are.a.p.i.fuſcare. BSecoꝛo. as.me. coꝛ.a.p.i.honoꝛare. AUnð OPeatiꝰ in epi.Et genꝰ ⁊ foꝛmã regiã pecu⸗ nia foꝛmat.Ac bñ numatũ decoꝛat ſuade⸗ la venuſq;. Iñ ꝑ cõpoſitionẽ dedecoꝛo.as pe.coꝛ.i.inhoneſtare.vituꝑare.⁊ ðꝛa de⸗ coꝛus.a.ũ.me.coꝛ.qð idẽ ẽ ꝙ honoꝛꝰ.Sʒ decoꝛo.as.me.ꝓdu.i.venuſtare.Et cõpo nit᷑ cũ cõ.vt Cõdecoꝛo.as. Et nõ ꝙ deco⸗ ro ſiue coꝛripiat mediã ſiue ꝓducat ſemꝑ ẽ actiuũ. Vñ.Quẽ veneroꝛ decoꝛo quẽ pulł crum reddo decoꝛo. huũc hoies decoꝛant quẽ veſtimẽta decoꝛẽt.Te veſtis pulcruz reddit.natura decoꝛil. Becurſo.as.are.i.ſepe vł freq̃nt᷑ decurrere Becuſo.as.are.a.p.i.venuſtare.adoꝛnare Iñ decuſatus.a.ũ.⁊ decuſatim adũ.i.oꝛꝛ: natim.vel venuſtatim. ⁊ ðꝛ a decꝰ.oꝛis.vł potiꝰ.a de.⁊ cuſo.ſas. UM Bedico.as.aui.a.p.i.oſecrare.deo copula re vel dare ꝑficere.⁊ ðꝛa de.⁊ dico.cas.et coꝛ, dd. 11 me Bediſco. diſcis.n. t. i. obliuiõi tradere. ſiue dð didicerarpdrer. Bedo.dis.didi.tũ.a.t.i.reddere ſe victum vel vincendũ hoſtibꝰ victoꝛibꝰ ſe tradere. 28z a de. ⁊ do. das. Iñ hec deditio. onis talis traditio aut redditio. ⁊ deditiꝰ.a.ũ. Beduco.cis.xi.ctũ.a.t.i.de vno loco ad ali um ducere. vel valde ducere.vel deduceꝛe ẽ amicũ abeuntẽ ꝓſequi ⁊ comitari.quod vulgare quoꝛũda redolet.⁊ ðꝛ a de.⁊ du⸗ co. cis.⁊ ꝓdu.du. Befamo.as.aui.a.p.i.cõuiciari.criminari. famã auferre.⁊ ðᷣ a de.⁊ famo. as.⁊ ꝓdu. arg Fama volat trãſitq; modũ quocũq; rat᷑. . Befatigo.as.aui.a.p.i.valde vel deoꝛſum fatigare.vel a fatigatiõe alleuiare.⁊ ꝓ.xi. ⁊ 8a de. ⁊ fatigo.as. Iñ defatigatꝰ.a.ſ. Befęco.cas.care.a.p.i.purgare qſi deoꝛſũ a fece ponere.⁊ ðꝛ a de.⁊ fęco.cas. Iñ de⸗ fecatus.a.ũ.i.ſine fece vel ſine ſoꝛdibꝰ vel purus.⁊ ꝓdu.pe. Befalcare ẽ aliqͥd ab aliqͥ iure debito in ſo⸗ lutum cõputare. Befendo.dis.di.a.t.i.ꝓtegere.⁊ ðꝛa de.⁊ fendo.dis. Vel defendere ẽ vicẽ dñi ſbire vel illud facere.qð faceret dñũs Jñ hᷣ defẽ⸗ ſoꝛ.ſorl.actoꝛ patronꝰ.Et defenſoꝛiꝰ.ria. riũ.⁊ hęc defenſio.onis. Befenſo.as.are.a.p.i.frequẽter defendeꝛe Befertio.tis.ſi.ſũ.a.q.i.valde vel deoꝛſuʒ implere. euacuare.⁊ Sa de.⁊ fartio.tis. Iñ deferto.tas.frequẽtatiuũ. HW BGefero.fers.tuli.latuʒ.verbũ neutrũ.i.de vno loco ad aliũ ferre.vel deoꝛſũ ferre.Et deferre.i.accuſare.In q̃ ſigtiõe inuenit᷑ in HBoetio de ↄſolatiõe.Et deferre.i.honoꝛẽ impendere.⁊ ſm h̊ ↄſtruit᷑ cũ dtõ.vt Ego defero tibi.i.honoꝛẽ impendo. M. Defe ro fert accuſat honoꝛat fertq; deoꝛſum. Beferre iuramentum. eſt aliquem artare vł aſtringere.ad iurãdũ.Et qñq; defert᷑ a iu⸗ re qñq; a iudice.qñq; a ꝑte.qnq; etiã dela to a ꝑte ꝑti defert᷑.vt no.C.de iur̃iur̃.l.j. Beferro.ras.raui.a p.i.valde vel deoꝛſuʒ ferrare.vel ferrũ remouere ⁊ extrahere.et ðꝛ a de.⁊ ferro.ras. Beferto.tas.i.frequent᷑ defertire. Befetiſcoꝛ.ſceris.defeſſus ſũ.d.t.vbi anti⸗ qui dicebant fatiſcoꝛ.ſceris.i.deficere vel fatigari.vinci.Et ꝙ defetiſcoꝛ faciat defeſ ſus teſtat᷑ Oriſtianꝰ in lib.x.dicẽs. Hefe⸗ tiſcoꝛ defeſſum facit ſupinũ.⁊ ꝑticipiumpᷣ teriti tꝑis defeſſus.nõ ab eo qð eſt deſicio defectus ſit pticipiũ pteriti. Et vt diẽ Da pias. Befeſſus exhauſtus.laſſus.fatigat· BSefſicio.cis.fe ficio. cis. feci. fectu. iuenit in duab⸗ ſigti onibꝰ. ſein abſoluta ⁊ traſitiua. HNa Defice: re.i. defectũ pati. deeſſe. vt Iſte laſſus de⸗ fecit. Item deficere.id eſt. deſtituere.dere linquere. Inde defectus. ⁊ hęc defectio. onis.Et vt Papias dicit.Defectus quar te declinati.ſolis ⁊ lunę varij laboꝛes.So lis cum inter nos ⁊ ipſum luna obijcit᷑. qð nunqᷓ; fit niſi finita luna. Lunę enim defe⸗ ctus inter ſolem ⁊ ipſam lunam vmbꝛa ter rę obicitiur. SBefinio.finis.niui.nitũ.a.q.i.valde finire. 8a de.⁊ finio. Et idẽ etiam qð diffinire Iñ definitus. a.u. AVñ Acil.ij. Hüc deſini to conſilio ⁊ pꝛęſcientia dei traditum eſt. X· Befio.fis.fiui.fire.i derelinquere vł deeſſe defectũ pati.⁊ ðꝛ a de.⁊ fiio. Befiteoꝛ.teris.d.s.i.negare.abnuere. BGeflagro.gras.a.p.i.exardere.diuulgare furoꝛẽ deponere.⁊ ðꝛa de.⁊ flagro.gras. Befluo.is.xi.ctũ.n.t.i.deoꝛſũ vel cito flue⸗ re vel decurrere.⁊ ðꝛ a de.⁊ fluo.is. Sefringo.gis.gi.fractũ.a.t.i.valde vel de oꝛſum frangere.⁊ ðza de.⁊ frango.gis. Befraudo.das.dare.a.p.ſᷣm theologos ſſʒ ᷣm Hugl..debet dici defrudo.das.au:imu tata in. u. longã.⁊ ẽ defraudare vel defru⸗ dare. valde fraudare.Et Mapias etiã dic defrudo a fraudo cõponit᷑.au.in. u. ſicut claudo inclucdcdo. r Befungoꝛ.geris.defunctꝰ ſũ.d.t.i.deoꝛſuʒ a functiõe eẽ.vñ.quia qui moꝛit᷑ deoꝛſum fit a functione vitę.ideo ðꝛ defungi.i. mo⸗ ri. Iñ defunctꝰ.a·ũ.i.moꝛtuꝰ.qꝛ deoꝛſum a functione viteẽ. èð”ð Begenero.as.n.p.i.deoꝛſum eẽ vel fieri a genere. eſſe vel fieri degenerẽ. vel degene⸗ rare ẽ denobilitare.i.facere degenerem. vł degenerare ẽ de genere exire peccando.vł malis moꝛibꝰ. .. Beglutio.tis.tiui.n.q.i.valde vel deoꝛſuʒ glutire. vel a gula iã in gulatũ emittere. Bego. gis. degi. n. t. i. viuere.⁊ caret ſupio m vſum. ⁊ ð a de.⁊ ago.gis.⁊ ꝓdu.de. Vnñ in Auroꝛa ðꝛ. Quĩ coꝛ habẽt humile vel caſto coꝛꝑe degunt. M Begradare.ẽ deponere de oꝛdine.vt.lxxxj diſt. dictů. SGehiſco. cis .i.deoꝛſuz vel valde hiſcere.et ðꝛ a de.⁊ hiſco.cis. Jñ dehilcẽs einis ge: EFEFE 2 . aptũ hiatũ ⁊ diffuſũ hũs volde hiſcẽs. Behoꝛtoꝛ.aris.atus vbũ cõe.i.diſſuadere vel valde hoꝛtare. Iñ dehoꝛtatoꝛv. a.ũ.⁊ B dehoꝛtamẽ.minis. . Beiecto.as.are.i.frequẽter eijf-cere. Beiero.ras.n.p.i.valde iurare.vel peiera⸗ re. Vñ.j. Regl.xx.Addidit Jonathas de ierare.HDauid.i.valde vel firmiter iurare. Etiã deierare.ẽ falſũ iurare.vt.c.in.lr̃is. Peiſico. cas.a.p.i.deũ facere.⁊ ðꝛ a deus ? facio. Iñ deiſicꝰ.a.ũ.pe.coꝛ.i.diuinꝰ?ꝰw1LiH Bejijcio. cl.ieci. iectuʒ. a. t. i. deoꝛſum vel de vno loco ad aliũ iacẽ.⁊ ðꝛa de.⁊ iacio cis. Iñ deiectꝰ.a.ũ.⁊ deiecto.as.frequẽtatm̃. Beiuro. ras.pe.ꝓ.n.p.i.valde vel firmiter iurare. ⁊ ðz a ð.⁊ iuro.Et nõ ꝙ in iſtis ver bis deiuro ⁊ ꝑiuro qͥbꝰ antiqͥ vtebant᷑ nos mutamꝰ. v. in. e.coꝛ.⁊ ſubtracta.r.a ſecun⸗ do vbo. 1 dicim deiero deieras.⁊ peiero. as. ꝓ ꝑiuro.as.⁊ dęiuro.as. AUñ Lucanꝰ i vj. Vos eſtis ſu ꝑ iſtigenas qui peierant vndas. Belaboꝛ. ber..lapſus ſũ.d.t.i. de vno loco ad aliũ.vel deoꝛſum labi.⁊ ðꝛ a de.⁊ laboꝛ beris.⁊ ꝓdu.la. Belapido.das.a.p.ſᷣm NPapiã ẽ euertere. oſumere.erogare.vel vaſtare.⁊ coꝛ.pe. Delecto.tas.n.p.i.gaudere.iocundari.pla cere. ⁊ ðꝛ a de.⁊ lacto.tas.a.in e.mutata. Inuenit᷑ etiã in deponẽti in eodẽ ſenſu. Añ ꝓpha. DBelectent᷑ ĩ leticia ⁊ exultatiõe.Et delecto ſignat magis paſſionẽ intrinſecus natam qᷓ; actionẽ tranſeuntẽ.ſʒ illam ſiõ8t ad modũ actionis. In delectat vbũ imper ſonale.⁊ hęc delectatio.onis.⁊ hę delitię. arũ.qꝛ delectant. Delego.as.aui.a.p.i.de vno loco ad aliu,ʒ vel deoꝛſuʒ legare.⁊ ðꝛa de.⁊lego.as. Jn delegãs.tis.ꝑticipiũ.⁊ delegatꝰ.ti. JItem delegareẽ aliquẽ iudicẽ loco ſui autoꝛita⸗ te ſui iudicaturũ ↄſtituere vel ſubſtituere. vt. l.pᷣcipimꝰ.C.de app. Aelẽ in locũ ſuuʒ Vel vice ſui aliũ reũ creditoꝛẽ dare. Beleo.les.leui.letũ.a.s.i.deſtruere.extin⸗ guere. interficere.⁊ ðꝛ a de.⁊ leo.les.lere. qð nõ ẽ in vſu. Iñ deletꝰ.a.ũ.i.deſtructꝰ. pe. ꝓd. Vñ dicit Priſtianein. ix. lib. Dele tũ a deleo.vñ ⁊ lętũ ipᷣa res ꝗᷓ delet vitã q̃i a leo ſimplici.qð nõ ẽ in vſu.⁊ foꝛmat᷑ dele tũ a deleui.vi in tũ.mutata.⁊ ꝓd.de. Vñ Birrhia. Oia moꝛs delet.oĩa mõte cadũt. Beliberare.ẽ factũ diligent᷑ tractare.vel in mente reuoluere.vel cũ amicis ſuis explo⸗ Beli rare an expediat ſibi illud admittere. de qᷓ queęrit᷑.puta hęreditatẽ agnoſcere.vel ad⸗ ire. vt.l.ſi ariſto.i pᷣn.ff.de iur.delibe. Belibo.as.baui.a.p.i.ſacrificare.ĩmolari. extinguere.ↄſũmare.ↄtingere.vel parũꝑ deguſtare.⁊ ꝓdu.li.Añ. Ainũ delibo de 7 quo temptãs ego guſo. Belibuo.buis.bui.butũ.a.t.i.inungere.et ꝛa de. oleo. vel liq̃re ⁊ buo. VUnde deli buere.qᷓi de oleo vel liquoꝛe ꝑfundere.Jñn delibutꝰ. Quidã tñ dicũt ꝙ delibuo cõpo⸗ nit᷑ a de.⁊ oleo.vel liqͥre imbuo.⁊ nona buo.qꝛ buo ſ̃m eos nihilſẽc. gis.legi.a.t.i.ð alijs legere.i.eligẽ ⁊82a de. ⁊ lego. gis. ⁊ coꝛ.li. “ Belimino.nas.naui.n.p.i.valde liminare. vel deoꝛſũ limẽ auferre.⁊ ðꝛ a de ⁊ limino Belimo. as. aui. a.p.i.valde limare.vłlimẽ auferre. In alia etiã ſigtiõe h̊ vbo vtimur vt Iſte vult vicinos ſuos delimare.i.de⸗ ſtruere qſi omnino de limo. id eſt. mundo auferre. M Belinio.nis.a.q.i.placere dulcẽ facere.⁊le nẽ. Iñ delinitꝰ.ta.tũ.⁊ hęc delinitio.onis ⁊hB delinamẽtũ.ti.i.placatio dulcedo.blã Delino.nis.leui.letũ.a.t.i.valde vel deoꝛ⸗ ſum linere.vel planare vel delere vel occi⸗ dere. ⁊ a de.⁊ lino.⁊ coꝛ.li.vbi. Belinqͥ. qs.liqͥ.a.t.i.peccare omittẽdo bo⸗ num. ⁊ derelinquẽdo dei mãdatũ.⁊ ðꝛ að ⁊ liuquo.qͥs.Et amittit.n.in ſᷣterito. Uñ pꝛopheta. NPriuſq; humiliarer ego deli⸗ Beliro.as.n.p.i.deſulcare.a ſulco deuiare exhoꝛbitare.ſiẽ boues diſcoꝛdaãtes faciũt. vñ ⁊ ſępe ponit᷑ ꝓ diſcoꝛdare. Vñ Oꝛatiꝰ in epi. Quicquid delirãt reges plectuntur achini. Et hinc delirꝰ.q.ũ.i.ſtultꝰ.fatuus ⁊ diſcoꝛdioſus.Et delirare ꝓpꝛie ſenũ eſt. ⁊ ſenes ꝓpꝛie dicunt᷑ deliri.qꝛ ꝓpter ſene ctutẽ iſaniũt ⁊ rectũ tramitẽ tenere nõ pñt. Et ſcias ꝙ delirus ⁊ deliro nõ pñt eẽ com⸗ poſita a lyra ꝓ inſtrumẽto canẽdi.qꝛ tunc lyra habet pᷣmã bꝛeuẽ. Sʒ lira ꝓ ſulco pd. pᷣmãꝗ.ſicut patet in iſto v .⸗Höllicetango lyrã.facio cũ vomere lyrã.Beliro ergo cõ ponit᷑ alira ꝓ ſulco. Iñ deliro ⁊ delirꝰ ꝓd. pe.ſicut lira pꝛo ſulco pꝛimam. vt patuit ꝑ Oꝛatium. Quidam tamen dicunt ꝗ deli⸗ ro.id eſt.diſcoꝛdo.componit᷑ a lyra pꝛo in ſtrumento canendi.⁊ ſic ſᷣm eos coꝛ.pe.ſʒ deliro ꝓ deuio cõponit᷑ a lira ꝓ ſulco.⁊ ſic ꝓducit li. Ande. SDeliro diſcoꝛdo deliro êð “”“ü deuio dico. ð?ð Beliteo.tes.tui.n. S.i.deoꝛſum latere.⁊ ðꝛ a de. ⁊ lateo.tes. DBemẽto tas.a.p.i.furere.vłfurioſũ facere ⁊ ðꝛa demẽs. Et dementoꝛ. taris.d.p.in eodẽ ſenſu.vłðꝛ demẽtare.q̃ſi dementẽ fa cere.extra mentẽ.i.rationẽ ponere. Unde Acil.viij. Magicis ſuis demẽtaſſet eos. Bemeo.as.aui.n.p.i.deoꝛſũ vel valde.vel de vno loco ad aliũ meare.vel tranſire. Bemergo.gis.ſi merſũ.a.t.deoꝛſũ merge⸗ re.vel a merſione q̃ſia deoꝛſum ſubleuare ⁊8z a de. mergo. Vñ pᷣs. Nõ me demer⸗ gat tempeſtas aque. .* Bemeto.itis.ſſui.ſſũ.a.t.i.abſtruẽ.abſcidẽ 7 deſiccare.⁊ ðꝛ a de.⁊ meto.tis.⁊ coꝛ.me. Bemiroꝛ.aris.ratus ſũ.d.p.i.valde mira⸗ ri.vel deoꝛſũ.⁊ ðꝛa de.⁊ miroꝛ.Etiã poni tur ꝓ deſpicere.qð em deſpicimꝰ.q̃ſi ſ no bis aſpicimꝰ.⁊ ꝓdu.mi. £ Bemitigo.gas.gaui.a.p.i.demulcere.vel pcutere.⁊ ðꝛa de.⁊ mitigo.gas.⁊ coꝛ.ti. Bemo.mis.dempſi.dẽptu.a.t.i.extraheꝛe minuere. ⁊ ꝓd. de. Un Oratiꝰ in epi. De⸗ me ſuꝑcilio nubẽ plerũq; moleſtꝰ. Bemolioꝛ.liris.tus ſũ.d.q.i.valde moliri. vel deoꝛſũ. vel demoliri.i.deſtruẽ. ⁊ quaſi diſſipare.⁊ venuſtatẽ vultꝰ q̃i ad nihilum redigere.⁊ ðꝛ a de ⁊ molioꝛ. Uñ MOο atth. vj. AUbi nec erugo nec tinea demolit᷑. Bemollio.lis.liui.a.q.i.valde vel deoꝛſuʒ mollire. vel idurare.⁊ ðz a de ⁊ mollio.lis ⁊ ſcribit᷑ ꝑ geminũ.l. Bemonſtro.as.aui.a.p.i.rem ſubiectã.vel quaſi ſubiectã oculis vel intellectui ſᷣſenta re.⁊ ðꝛ a de.⁊ monſtro.as. BGemuloꝛ.laris.latus ſũ.d.p.i.diligere.vł inuidere. Bemuſſo.as.n.p.i.dubitare.diſſimulare. Benigro.ras.are.a.p.i.valde nigrare. vel nigredinẽ auferre. Benſo as·aui.a.p.i.ſpiſſare.Iñ dẽſeo.ſes i.ſpiſſũ eſſe vel fieri. Inuenit᷑ tĩ qñq; den ſere poſitũ tranſitiue ꝓ denſare. Et a den⸗ ſeo.ſes.denſus.a.ũ.i.ſpiſſus.Dhenſo com ponit᷑ cũ con.vt Condenſo.as. Et denſeo X neutrũ ẽ.⁊ caret ſupinis. Bento.tas.aui.a.p.i.dentatũ facere.⁊ dici tura dens.Et cõponit᷑ cũ e.vt Edẽto.tas i.dentẽ extrahere vel excludere. Benũciare.ẽ crimẽ alicuiꝰ ſuꝑioꝛi nunciare ita ꝙ pᷣpoſitio de. augeat denunciationem vt in. c. ſi depoſiti. l.j.in bpn. „ Bepanno.nas.naui.a.p.i.dilacerare. vel pannos auferre.expoliare.denudare. Bepaſto.cis.depaui.a.t.i.valde paſcere. vel coꝛrodere. H Bepeciſcoꝛ.ſceris.depactꝰ ſuʒ.d.t.i.valde paciſci vel pactũ facere.Et depeciſci.i.diſ coꝛdare.pactũ rumꝑe. vel diffidare. et faa ſupinũ depactũ.⁊ ðꝛ a de.⁊ paciſcoꝛ.a.mu tata ine. U Bepecto.tis.xui.vel pexi vel etiã pectui.a. t. m antiqͥs.ſʒ mõ vtimur ⁊ raro pexi. et pexũ vel pectũ in ſupino.i.valde vł multuũü pectere vel deoꝛſun. Bepellicoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.deciꝑe.⁊ ðꝛ a de. ⁊ pellicio. cis. Bepelliculo. las.a.p.i.deciꝑe. Bepello.lis.puli.pulſũ.a.t.i.deoꝛſũ vł de vno loco ad aliũ pellere.⁊ ðꝛ a de.⁊ pello. BSepeſco.ſcis.ſciui.ſcitũ.n.t.i.valde peſcẽ. ⁊82 a de. ⁊ peſco qð nõ ẽ in ſſu. Bepilo.las.aui.a.p.i.pilos auferre.⁊ ðꝛ a de. pilo.qð deriuat᷑ a pilus.li.Et in iſta ſiãgtiõe coꝛ.pi.ſicut ⁊ pilus.Etiã põt com⸗ poni a de.⁊ pilo.las.qð deriuat᷑ a pila. ꝓ inſtrumẽto terendi.Et eſt depilare rapere furari. expoliare. Et in hac ſigõtiõe depilo Bepingo.gl.pegi.pactũ.a.t.i.valde pingẽ? vel de vno loco ad aliũ impellere vel deoꝛ⸗ ſum. ⁊ a de.⁊ pango.gis.qð ẽ iniungo vel impello.vel põt eẽ copoſitũ a de.⁊ pin go. gis. pinxi. ⁊ tũc facit depinxi.⁊ tũc ali⸗ ud ſignat.ſ.valde pingere. Bepleo.es.ere.pleui.pletũ.a.s.i.valde re plere. vel euacuare.exinanire.qſi de pleno deducere.⁊ ðꝛ a de.⁊ pleo.les.quod nõ eſt in vſu. H Bepono.nis.poſui.poſitũ.a.t.i.deoꝛſuʒ a ſede vł dignitate ponere.⁊ ðꝛ a de.⁊ pono nis. ⁊ ꝓdu. pbe. Bepopuloꝛ.aris.atus ſuzʒ.d.p.i.valde po⸗ pulari vel deſtruere. „ Sepoꝛto.tas.aui.a.p.i.deoꝛſũ vel de vno loco ad aliũ poꝛtare.vel ſpaciari.⁊ ðꝛa de ⁊ poꝛto.tas. AUel depoꝛtare.ẽ aliquẽ ꝑpe⸗ tuo exilio dãnare.ſʒ relegare ad tꝑs.vt.ff. de intdic.l.relegatoꝝ · S· differẽtia. SBepꝛauo.uas.uaui.a.p.i.valde pꝛauare. pꝛaue facere.⁊ ðr a pꝛauo.as. BSepꝛecioꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.valde pᷣciari vl ð pᷣcio auferre.depᷣmere.vilipẽdere.vi liſicare.Antiqͥ aũt dicebãt depᷣcio.as. Bepꝛecoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.valde pᷣcari. vel de põt ibi eẽ pᷣuatiuũ.i.nõ pᷣcari.refuta re.quod vulgo ðꝛ diſpꝛecari vel erenſche. vel expurgare. et ðꝛ a de.et p̃coꝛ.et coꝛ.B. Depꝛędoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i valde ſdari pᷣdas facẽ.diſſipare.et ðꝛ a de.et ſdoꝛ.ari. et ꝓdu.p.et ↄſtruit᷑ cũ actõ. AUñ . Oculus meus depꝛędatus eſt animã meã Dephendo.dis.di.a.t.i.ꝑfecte cognoſcere valde tenere.et ðꝛa de.et pᷣhendo.dis. Bepꝛendo.dis.di.ſũ.a.t.i.depᷣhendere.et ð a de.et pꝛendo.dis. Bepudeo.des.pudui.n.s.et depudet ver⸗ bum imꝑſonale.i.valde pudere.vel pudo . rem amittere.et ðꝛ a de etpudeo.des. Bepuro. ras.a.p.i.valde purare.vła puri tate remouere.et ðꝛ a de.et puro.as. Berideo.des.ſi.ſũ.a.s.i.deludere ſbſanna re de aliqͥ riſuʒ mouerce.et ðꝛ a de.et rideo. des. Iñ derilus. a.ũ.i.deluſus.et h deriſ⸗ Beriuo.uas.et diriuo.uas.differũt. Nam deriuare.ẽ q̃ſi riuũ de fonte ducẽ. Sʒ diri⸗ uare.ẽ fontẽ in diuerſos fontes vłriuulos deducere.Diriuat᷑ ergo gręciſmus in lati⸗ nitatem.id ẽ.quaſi fons in riuulos ducit᷑. Sed latinitas deriuatur a greciſmo. id eſt quaſi de fonte ducit᷑. Similiter dictio pꝛi⸗ mitiua diriuat᷑.quia quaſi fons in diuer⸗ ſos riuulos ducit᷑. Sed dictio deriuatiua deriuatur.id eſt.quaſi riuus de fonte du⸗ citur.et ꝓdu.ri.deriuo.et ambo deriuant᷑ ꝗ riuus ꝑ compoſitionẽ. Berogo.gas.gaui.a.p.i.maledicẽ.ðtrahẽ vel diminuere ex ꝑte.non ex toto.vt.ſff.de V. ſig. l. derogatoꝛ. Beſcẽdo.dis.di.n.t.i.deoꝛſũ ſcãdere.ſubi⸗ re et ðꝛa de.et ſcando.dis. Iñ deſcenſus. Heſcio. deſcis.i.neſcire.obliuioni tradere. et dꝛa de et ſcio. ſcis. Beſero.as.are.a.p.i.ſepare. Belſero.ris.rui.deſertũ.a.t.i.derelinqueꝛe et ðꝛ a de et ſero.ris. Iñ h̊ deſertũ.ti.i.de⸗ relictũ.Et hinc deſerto.as.i.deſertũ facẽ. Põt etiꝗ eẽ frequẽ.huiꝰ vbi deſerere. Et inde deſertus.a.um.id eſt. deſolatus egẽs auxilij Deſideo.des.deſedi.n.s.i.deoꝛſuʒ ſedere. a ꝓpoſito deſiſtere.pigrere.et ðꝛ a de.⁊ ſe deo. Iñ deſideſco.ſcis.inchoa. et h et hec Deſes. deſidis.i.piger remiſſus. Inde hęc deſidia.dię.i.pigritia.et hinc deſidioſus. arum. Beſidero.ras.raui.a.p.i.cupeꝛe.et ꝓpꝛie celeſtia. Iñ deſideriũ.rij. In deſiderioſus a. i. et ðꝛ a de.et ſidero.as. Beſigno.nas.aui.a.p.i.valde ſignare. di⸗ ren. iij. ſtinguere. vel ſignũ frangere et remouere Apire. Et ẽ tractũ ab illo.qͥ ſignũ et ſigillũ frãgit.et ita aꝑit litteras et manifeſtat.Et ideo deſignare ðꝛ aꝑire.manifeſtare.et di⸗ citur a de. ⁊ ſigno. nas. Ande Oꝛatius. QAuid non ebꝛietas deſignat aperta reclu⸗ Belilio. lis. deſilui. deſiliui. ⁊ deſilij. dſultũ in ſupino.a. q.i.valde vel deoꝛſum. vel de ynoloco ad aliũ ſalire.⁊ dðꝛa de.⁊ ſalio.lis Iñ deſultoꝛ qͥ de vno loco ad aliũ ſe tranſ⸗ fert.Et deſulto.tas.frequẽtatiuũ. Beſino.nis.deſini.vel deſij.deſitũ.a.t.i.d relinquere.ꝑmittere. dimittere. vłceſſare. vel determinare. vel finire. ⁊ ðꝛ a de.⁊ ſino Itẽ diſſino. nis. i. diuidere.ſeꝑare. Iñ dil Aitus. a. ũ.i. diuiſus.ſeꝑat. Belſipio.pis.pui.pitũ.n.t.i.deoꝛſũ ſape. ð ſapiẽtia exire.⁊ ðꝛ a de ⁊ ſapio. Deſiſto. tis.n.t.i.deoꝛſũa ꝓpoſito ſiſtere.⁊ ceſſare. Beſoloꝛ. arl. atus ſũ. d. p. i. deuaſtare. dere⸗ linquere. ⁊ ſolũ facere.⁊ ðꝛ a de.⁊ ſoloꝛ.ſo laris. Iñ deſolatoꝛius a.ũ. Nñ põ. Cum carbonibꝰ deſolatoꝛijs vel deſolatoꝛis. Beſpero.as.aui.a.p.i.a ſpe ceſſare.ſine ſpe fieri. ⁊ z a de.⁊ ſpero. In deſperãs.tis. Beſpicio.cis.xi.ctũ.a.t.i.deoꝛſũ aſpicere. contẽnere.vel vilipẽdere.⁊ ðꝛa de. ⁊ ſpe⸗ cio.cis. Iñ deſpecto.tas.frequẽ.Et h̊ de⸗ ſpectus.tus.tui.⁊ deſpectꝰ.a.ũ.Et deſpe⸗ cte.tius.ſime.adũ.Et deſpectiuus.a.um. ⁊ ⁊ hęc deſpectabilis.⁊ le. Deſpico.cas.⁊ deſpicoꝛ.aris.deponẽtale. i. grana de ſpica excutere.vel extrahẽ.vñ ⁊ ſepe ponit᷑ ꝓauferre.⁊ ꝓ apire.⁊ ꝓdu⸗ cit ſpi.⁊ ðꝛ a de.⁊ ſpico.cas. Iteʒ deſpicoꝛ põt deriuari a deſpicio.cis.⁊ ẽ idem qð de ſpicere.vel ꝑ ſe cõponit᷑ a de.⁊ ſpecio.cis. ⁊ ſic coꝛ.ſpi. Añ Gręciſmꝰ Tũc ego deſpi coꝛ cũ ſpid extraho grana Beſpicoꝛ ac ꝓp⸗ pꝛie dico cũ ſpecto deoꝛſum. Beſpondeo.des.di.a.s.i.valde ſpondere. ſponſaʒ facere ⁊ viro ↄiungere. Iñ deſpoö⸗ ſo. as.verbũ frequẽtatiuũ. Deſpumo. as.are.n.p.i.valde vel deoꝛſuʒ ſpumare vel purgare. q̃ſi deoꝛſũ a ſpuma ponere.⁊ ð a de.⁊ ſpum. Beſpuo.is.uere.deſpui.ſputũ.n.t.i.deoꝛ⸗ ſum ſpuere.vel ſputo pfundere. DBeſterno.nis.ſtraui.a.t.i.valde vł deoꝛſũ ſternere. vel deẽ ibi pᷣuatiuũ.q̃ſi a pace.vł pacto remouere. vel ſellam auferre quod et deſellare dicit. Et in hac vltima ſigtiõe ſtatuere. ⁊ ð a de.⁊ ſtatuo. ſumit᷑ Señ.xxiiij.vbi ðꝛ. Introduxit eum in hoſpitiũ.ac deſtrauit camelos.i.ſeilas ⁊ ſarcinas depoſuit. M Beſtino.nas.nare.a.p.i.legare.mittẽ.de⸗ putare.aſcribere.vłſigre.⁊ ðꝛ a ð.⁊ teneo ⁊ intponit᷑.s.vel.a.de.⁊ ſtino.nas.qð nõ eſt in vſu.⁊ coꝛ.ſti. Añ Ouidiꝰ meta.De⸗ ſtinat imꝑio clarũ ſᷣnũcia veri. YFama. Iñ p cõpoſitionẽ ſᷣdeſtino.nas. H 7 Seſtituo.is.tuere.a.t.i.deſerere.derelinãä⸗ re.vel deoꝛſũ ſtatuere.vela deoꝛſũ ſurſuzʒ DBeſto. deſtas. deſtiti. deſtitũ. n. p. i. deoꝛſũ a ꝓpoſito.ſtare ceſſar. Beſueo.es.deſueui.vel deſuetꝰ ſũ.n.s.iĩ eo dem ſenſu. i. a cõſuetudine ceſſare. Iñ hec diſſuetunuo. Beſum dees.i.abeſſe vel deſicere.Hõ pꝛo⸗ pꝛie abeſt. Sʒ vinũ deeſt. Abeſt qð alibi ẽ Beeſt. qð deſicit.⁊ nõ habet᷑. Inde defu⸗ turus.ra.rũ. Seſuo.is.ſuere.a.t.i.diſiũgere.ſuturã frã⸗ gere. vel deoꝛſum ſuere. Betento.tas.fre.⁊ ðꝛa detineo.nes.nui.tẽ tum.tu.v. mutata in. o. Setermino.nas.a.p.i.deſinire.t᷑minos au ferre.⁊ ðꝛ a de.⁊ termino.nas. H BGetero.teris.triui.tritũ.n.t.i.valde terere Iñ detero. teris.terui.deterere.i.peioꝛa⸗ re.vel peioꝛari. Beteſtoꝛ.arl.d.p.i.valde teſtari.deierare. vel execrari.maledicere.abominari.⁊ ðꝛa de. ⁊ teſtoꝛ. Iñ Hh̊ ⁊ hęc deteſtabilis.⁊ h le. Itẽ deteſtari ẽ abſenti denũciare teſtibus adhibitis. vt.l.ſubſignatũ · S· j. ⁊. l. ſe. ff. ö P.ſig.Alit᷑ aũt deteſtari ẽ facta alicuiꝰ ab⸗ renũciare.ſpnere vel abominari ſeu nõ ap pꝛobare.vel ẽ execrare.vel deſcribi res ali q̃s ⁊ eas ꝗᷓ quales ⁊ quãtę ſunt ſcripto cõ⸗ pꝛehendi.vt.ff.l. Pall. Betineo.tines.tinui.tentũ.a.S.i.remoꝛari impedire. vel deoꝛſũ.vłde ſuo ꝓpoſito te nere.⁊ coꝛ.ti. . BSetondeo. tondes.a.s.i. valde tondere.vł deoꝛſum. Iñ detonſus. a.um. Betoꝛpeo.pes.n.S.i.valde toꝛpeꝛe.vła toꝛ poꝛe remouere.⁊ ðꝛa de.⁊ toꝛpeo. SGeturpo.as.are.a.q.i.valde turpare. inqᷓ nare.turpẽ facere.⁊ ðꝛa de.⁊ turpo. Betracto.ctas.qð ⁊ detrecto.ctas.ðꝛ.a.p. i. dedignari. recuſare. negligere.cõtemne re.vel detrahere.⁊ ðta de.⁊ tracto. Betraho.his.here.traxi.tractũ.a.t.i.poſt doꝛſuʒ alicui maledicere.⁊ ðꝛa de.⁊ traho his. Eſt eti expoliare. auferre. Setrudo.dis.ſi.a.t.i.deoꝛſũ.vel de vno lo co ad aliũ trudere.vel excludere. Beueho. his.deuexi.ctũ.a.t.i.d eoꝛſum vł de vno loco ad aliũ vehere.⁊ ðꝛa de.⁊ ve⸗ ho. Iñ deuecto.tas.frequẽtatiuũ. Beuelo.as.are.a.p.i.valde velare.vel diſ coopire. ⁊ ð a de.⁊ velo. BGeuio. as. are. a. p. i. exoꝛbitare. extra vi⸗ am ire. ⁊ a de.⁊ vio.as. Iñ deuius.a.ũ. Et ẽ idẽ deuia ꝙ quia.q̃ſi loca ſecreta.ex⸗ tra viã. a via remota. Beuito.as.a.p.i.valde vitare. Beuoto.tas.taui.tare.a.p.i.ꝑ furoꝛẽ male dicere. expꝛobꝛare. deuotionè? ſanctis au⸗ ferre. Uñ rodr. luin⸗ Ehoĩs deuo⸗ tare ſcõs.ſm vnã lr̃am. Item deuotare.i. emiſſum votum infringere.frequenter vo uere.⁊ tunc eſt frequentatiuũ huiꝰ vᷣbi de⸗ uoueo. ues.tum. BGerxtro. as.traui.a.p.i.ꝑ dextraz ducẽ. Et ſcribit᷑ dextraui. eiꝰ pteritũ ꝑ.x.ſʒ qñ ẽ pꝛę 9„ teritũ. de deſterno.nis.qð cõponit᷑ a de. ?2 ſterno.tũc deſtraui ſcribit᷑ ꝑs· D ante ₰ϑ Bico.cas.caui.care.a.p.i.copulare.Et di⸗ co. cas. i. ↄſecrare. Et hęc ſigtio tracta ẽex Hmiſſa.tunc em ↄſecrata ẽ eccłia qn copu⸗ lata ẽ deo. Itẽ dico. cas.i. voueo.ues. Et cõponit᷑ cuʒ ab. in.pꝛę.⁊ de. Et deriuat a dico. cis. qðᷣ ꝓdu.bᷣmã.ſʒ dico.cas.eã coꝛ. Añ.Qui dijs templa dicãt qͥ ſũt hi dij mi⸗ hi dicãt. In greciſmo aũt ðꝛ. Hhec dico ſi⸗ gnat ↄfirmo copulo ſacro. Itẽ qdã. Pri⸗ ma dico lego tertia dico lego. Qui verſus vtroꝛũq; verboꝛũ.ſ.tam lego.gis.⁊ lego. gas.qᷓ; dico.cis.⁊ dico.cas.differentiam Bico.cis.xi.ctũ.a.t.Et ẽ dicere ſemel e moꝛari vo pluries. Itẽ dicere accipit ꝓſi gnificare. vel itelligẽ. vñ dictio ðꝛ. quia di cat aliqᷣd.i.ſignificet.vel ĩtelligi faciat.vñn dictionare.i. dictiöes ↄiũgere ad conſtru⸗ ctionem oꝛationis faciendã. Dictito.tas.i.frequẽter dictare. Bicto.tas.i.frequẽter dicere.⁊ ẽ dictare aĩ ↄceptionẽ recta oꝛatiõe ꝓferre ⁊ cõponeꝛe qui hoc modo facit frequenter dicit. Jñ ꝑ compoſitionem edicto.tas.i.palazʒ vł val⸗ de dictare. . Bicturio.ris.ire.vᷣbũ meditatiũ a dico. Siduco.diducis.diduxi.diducere.a.t.i.in diuerſas partes ducere.id . diniaͤete Pel ſeꝑare. extendere. vel ſubtiliæe.?⁊ pd. du Dieo. dies. diet.n.s.i.diẽ facẽ.⁊ ðꝛa dies. ⁊cẽ verbũ exceptę actiõis.qꝛ ſoli deo cõue⸗ nit. Iñ dieſco.cis.inchoa.⁊ hinc diet.die⸗ ſcit inꝑſonalia. AUñ.Nunc diet.i.dies ſit. Bieſcit.i.dies incipit eſſe. Bieto. tas. tare.i.p dietas ire.vel perendi⸗ nare. ⁊ ð a dieta. Biffaſcio.cias.a.p.i.faſcijs inuoluere. Biffertio.tis.ſi.ſũ.a.q.i.diuerſis mõis far⸗ tire. implere. ⁊ a dis. ⁊ fartio.tis. Inde differtus. a.ũ. Iñ differto. tas. frequẽ. BPiffero.fers.tuli.latũ.i.plongare.extẽdẽ. vł diuerſis modis ferre.vel diſſipare.diſ⸗ pergere. Itẽ differre. i. diſtare. differentiã habere. vt hõ differt ab aſino. Et in hac ſi⸗ gniſicatione ſepe inuenit᷑ imꝑſonalit᷑. Inð differẽs. tis. ois ge. Et different᷑.tiꝰ.ſime. adu.⁊ hęc differentia.tie. 8 Biffido.dis.filꝰſũ.i.nõ fidere.⁊ ð a dis.et „ Eiffigo.gis.xi.xũ.a.t.i.diuerſis modis fi⸗ gere. vel a fixvura remouere. 2“ Biffindo. dis.fidi.fiſſũ.a.t.i.diuerſis mõis yli diuſas ꝑtes ſindere.⁊ ðꝛ a dis.et findo ⁊ coꝛ.fi.i pᷣterito.ſʒ diffido. dis.ex dis.⁊ſi do. dis. ꝓd.fi. AUñ.Diffidit ille falce.diffi dit nõ bñ fidens. . Piffinio.is.ire.iui.a.q.i.diuerſis modis ſi nHNire. determi nare. oſtendere. quid fit vel quale vel quãtũ.⁊ ð a dis.⁊ finio.mutata S. in. f. Iñ hęc diffinitio. onis. Diſfiteoꝛ.teris.feſſus ſũ.d.s.i.q̃i diuerſa ⁊ alia fateri.⁊ dicit᷑ a dis.⁊ fateoꝛ. In diffi ſus. a.s.surnr. Diffodio.dis.n.t.i.diuerſis modis fodere. BViffringo. gis.fregi. fractuʒ. a.t. i. diuerſis modis frangere. ⁊ ðꝛa dis.⁊ frango.gis.a in.i.ↄuerſa.⁊.S.in.f. ”UMD Biffugio.gis.a.t.i.diuerſis modis.vel i di uerſas ꝑtes fugere. Iñ diffugiü. gij. ⁊ dif⸗ fugus.ga. guüu. ”ẽMV Biffuſo.as.are.a.p.i.fuſo diſſoluere.⁊ ðꝛa dis. fuſus. ⁊ pꝓd.fu.— Digero. ris.geſſi.geſtũ.a.t.i.explicare.oꝛ⸗ dinare.vel oꝛdinẽ deſcribere.integrum oꝛ dinare. vel exponere.vel diuidere oꝛdina⸗ tim. vel euacuare. vel ebꝛietatẽ deponere. qð fit cũ cibaria ⁊ potin ſtomacho diuidũ tur. ⁊ qdã ꝑs purioꝛ tranſmittit᷑ ad mem⸗2- bꝛa ad alimẽta vitę.ꝗdã groſſioꝛ mittit᷑ ad ſeceſſum. VUñ.j. Reg..j. ðꝛ Annę. Bigere pauliſꝑ vinũ quo mades. Digito. as. are.a.p·i.digitos facẽ vel mon⸗ ſtrare digitis. Etꝑ compoſitionẽ indigito tas.i.digitos induere.vel demõſtrare. vł Bignoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.dignũ iudicare dignüũ hre. Iñ dignus. a.. V Digredioꝛ.deris. greſſus ſũ.d.t.i.in diuer⸗ ſas ptes gradi ⁊ ſepatim.vel diüſis modiſ gradi.nũc huc nũcilluc.nũc ſurſũ.nũc de⸗ oꝛſũ. ſiniſtroꝛſũ.anñ ⁊ rerro, Diiudico.as.a.p.i.diuerſis modis iudica⸗ re. vł deliberare. diſcernẽ. diuidẽ. ſeꝑare. Dilaboꝛ. beris.d.t.i.diuerſis modis.vł in diuerſas ꝑtes labi.⁊ ðꝛ a di.⁊ laboꝛ.beris 7 pdu.clll.—e Dilam bo. bis.a.t.i.diuerſis mõis lãbere. Dilapidare.eſt res vel bona pdigalit ⁊ in⸗ different erogare. vt.l. ſi ꝓ ea. C. mqdati. ⁊. ff.de mino.l.veꝝ.circa fin.æ. ilato. as.are.aui.a.p.i.extendere. vel dif ferre. ⁊ a di. ⁊ lato. tas. Iñ dilatat⸗. ta. tũ.i.extenſus.diues factꝰ.Etiã põt eẽ fre. huiꝰ verbi differo. diſtuli. dilatü. Belibuit.i.vnguento vnxit.ꝑ.di.ſcribit᷑. Bilibunt᷑ oleo vngunk. Biligo. gis.lexi.lectũ.a.t.i.amare.⁊ ðr a di ⁊ lego.gis.Et ẽ amare ꝓpꝛie in malo.dili⸗ gere in bono. Iñ dilect“. tus.tui.⁊ dilectꝰ ta.tũ. ⁊ dilectio. onis. J Bilituit.i latuit.⁊ ðꝛ a di.⁊ lateo lates.⁊ð⸗ dinat᷑ diliteo.tes.⁊ coꝛ.li. Iñ diliteſcere in choatiuũ.i.latere.Et eo vtuntur multum atoer. Biluceo. ces.xi.n. s.i.diuerſis modis lucẽ. yel diuiſim lucere. Iñ h̊ diluculu. cidare. ⁊ ð: a di.⁊ luciio. Biluculaſcit.i.diluceſcere incipit. Bimetioꝛ.tiris.dimetitus vel dimenſus ſũ Bilucido.as.are.a.p.i.diuerſis modis lu⸗ Dd.q.i.diuerſis mõis metiri.⁊ ðꝛ a di. ⁊ me tioꝛ. Iñ dimẽſus.⁊ dimẽſio.onis.⁊ hic et hec dimẽſionalis.⁊ G le.i.ad dimenſioneʒ ꝑtinẽs.⁊ facit futurũ indicatiui in ar.licet ſimplex ſuuʒ inueniat᷑ in boꝛ. vt metiboꝛ. Vñ ꝓphᷣa.Exultabo ⁊ diuidã ſiccinam et cõuallẽ tabernaculoꝛũ dimetiar. Et in euã gelio ðꝛ.Eadẽ qͥppe mẽſura q̃ mẽſi fueriti remetief̃ vobis. - Bimico.cas.care.aui.n.p.i.pugnare. Vñ Ouidiꝰ de remedijs. Vitricꝰ ⁊ gl adijs et acuta dimicet haſt. HS Dimidio.as.a.p.i.diuidere ꝑ mediũ.vel ꝑ medietatẽ auferre. ⁊ coꝛ. di. Diminuo.nuis.nui.nutũ.ꝑ vnũ m.ipoꝛtat diminutionem. ⁊ dici a di. ⁊ minuo. Iteʒ inuenit᷑ dimminuo.is.ꝑ duo.m.i.in diuer ſas ꝑtes minuo.⁊ ðꝛa dis.⁊ minuo.Nam diẽ Priſtiamꝰ in.j.maio.S. trãſit in.m.vt dimminuo ꝓ diſminuo. Uñ Terentius in adelphis. ODHimminuet᷑ tibi cerebu. Bimitto.tis.miſi.miſſũ.a.t.i.diuerſis mo⸗ dis mittere.vel in diuerſas ꝑtes mittere.⁊ ðꝛ a di.⁊ mitto.tis.Et dimittere.i.ꝑcereĩ⸗ dulgere. ↄdonare.Eſt re. derelinquer. Binodo. as.are.a.p.i.exoluere. BSZinoſco. cis. notũ. dinoſcere.a.t. i. diſcernẽ diuerſis modis noſcere.⁊ ðꝛa di.⁊ noſco. ſcis.⁊ nõ hʒ.g.añ.n. AUñ Eccl.iiij. In lin⸗ gua em̃ ſapiẽtia dinoſcin. HD Birigo.gis.rexi.a.t.i.q̃ſi in diuerſaʒ ꝑtem rego.⁊ ðꝛa di.⁊ rego.gis.⁊ coꝛ.ri. Vñn ps. Dirige greſſus meos. Dirimo.mis.remi.reptũ.a.t.i.diuidere.ſe parare.⁊ ðꝛ a di.⁊ emo.mis.interpoſita.r ⁊ coꝛ.ri. Uñ Lucanꝰ in.v.Et non admiſſe Dirimit ſuffragia plebis. SDiripio.pis.pui.eptũ.a.t.i.diuerſis möois vel in diuerſas ꝑtes raꝑe.vaſtare diuelle re. 7 8 a di. ⁊ rapio. pbis. 2 7 e⸗ Birũpo.pis.rupi.ruptũ.a.t.i.in diuerſas ꝑtes rumꝑe.ſcindere.diuidere.⁊ðꝛ a di.⁊ rumpo.pis. Jñ diruptꝰ.a.ũ.i.ſciſſus.diui ſus. Ande Banielis.xiiij. Et diruptus eſt „„ Dracdo. ll BSiruo. is.ui.a. t. i.deſtruere.in diuſas ꝑteſ ruere. euertere. deſcerer. . SDiſcalcio.as.are.a.p.i.calciamẽta extrabæz Biſcedo.dis.ceſſi.cedere.n.t.i.in diuerſaʒ ptenm cedere. ⁊ z a dis.⁊ cedo.dis. iſcepto. tas. taui. a. p. i. diſputare. ↄtẽdẽ. yſurxrpare.iudicare. Et vt dicit Iidoꝛus. ZJucex dicte. qſi ius dictãs vel dicẽs ppło ſiue quod iure diſceptet. Jure ãt diſcepta re ẽ iuſte iudicDre. BDiſcerno. nis.a.t.i.diuidere. ſeꝑare.diſcu⸗ tere. ⁊ ðꝛ a dis.⁊ cerno.nis. Ziſcerpo. pes. pſi.ptũ. a.t. i. diuerſis mõis cCarꝑe.i.ſcindere.laniare.euellere.et dicit᷑ dis. ⁊ carpo.pis.a.mutata ine. BDiſco.cis.didici.diſcituʒ.diſcere.n.t.i.co⸗ gnoſcere.vel ſcientiã acciꝑe. Itẽ diſco pꝛo cognoſcere actiuũ eſt.ſʒ diſco ꝓ cape ſcien tiam neutrũ eff. Biſcooꝑio.is.a.q.i.cooꝑtoꝛio detegere. Diſcoꝛdo.as.are.n.p.i.diuerſum coꝛ habe Biſcrimino.nas.naui.nare.a.p.i.diuidẽ. ſeꝑare.⁊ ðꝛ a diſcrimẽ.⁊ coꝛ mii. etiã dimittẽ differ⸗ Biſcũbo.dis.bere.n t.i.iacere ad comedẽ⸗ dũ in triclinio.licet ⁊ in alio loco ſolebant em̃ iacẽtes ſupꝛa cubitũ comedẽ.vł diſcũ⸗ bere ẽ ad diſcũ ſedere.⁊ ferculũ ſumere. Biſcurſo.as.are.i.frequẽter diſcurrere. Diſcutio.tis.tere.a.t.i.ſubtilit᷑ idagare.vł quatere.diſiũgere.⁊ ðꝛ a dis.⁊ cutio.tis. Poõt etiã cõponi a dis.⁊ quatio.tis. Inð oiſcuſſus.a.u. “r Diſgruo.is.grui.grutũ.n.t.i.diſcõuenire. diſcoꝛdare. ⁊ ð a dis.⁊ gruois. Diſiucio.diſijcis.diſieci.a.t.i.diuerſis mo⸗ dis iacẽ. diſpgere. ſepare.diuellere.ðſtru⸗ ere. ⁊ dis. 1 iacio. ⁊ ſcribit᷑ ꝑ duplex.ij in ſcoa ſyllaba. r. Biſiungere vł diſtinguere.ẽ ↄferre data vł accepta. vt ĩ. l. cognoſcere · S: j.ff. de. v. ſig. Diſligo.gaſ.gaui.a.p.⁊ deberet dici diligo gas. a di. ⁊ ligo. gas. ſʒ int᷑ponit᷑.S. cã diffe rentię a diligo. gis. i. diſſoluere. Inuenit etiã in eodẽ ſenſu difligo.gis.tertię ↄiuga tionis.ſicut dicit lhugl.⁊ coꝛ.li. Diſpello.lis.puli.ſum.a.t.i.diuerſis mõis Vel in diuerſas ꝑtes pellre. Biſpendo. dis.di.a.t.i.largiter donare.ex pendere.vel oꝛdinare.diuidere.⁊ ðꝛa dis ⁊ pendo.dis. Iñ diſpenſoꝛ.ſoꝛis.⁊ diſpen ſoꝛius.ria.riũ. Diſpẽſo.as.are.a.p.i.largiter donare.diui dere. diſtribuere. diſponere. vel delibera⸗ re. ⁊ Z: a dis.⁊ pendo.dis.penſum. Iñ di⸗ ſpenſatoꝛ.toꝛis. Biſpdo.dis.didi.ditũ.a.t.i.amittere.dele re. vel deſtruere. Vñ in ps. Nõ diſꝑpdide⸗ runt gẽtes qs dixit dñs illis.i.nõ deſtruxe runt.deleuerunt. diuerſis modis perdide Biſpeſco.ſcl.ſciui.diſpeſcitũ.n.t.i.diſtare. ſeꝑari. Inuenit᷑ etiã tranſitiuũ ꝓ ſeꝑare. vel diuidere.⁊ ðꝛa dis.⁊ peſco.ſcis.quod nõ ẽ in vſu. Quidã tñ dicunt ꝙ cõponit᷑ a dis. ⁊ paco.cas.vel paciſcoꝛ.vel paſco. Hiſpicio.cis.xi.ctũ.a.t.i.d iuerſis modis aſpicere. vel in diuerſas ꝑtes.⁊ ðꝛ a dis.et ſpecio.cis. Iñ diſpectꝰ.a.um.⁊ diſpicioꝛ. gris.⁊ inde h̊ ⁊ hęc diſpicabilis.⁊ Gle. Biſplico.cas.pe.coꝛ.a.p.i.deoꝛſum a plica ponere.⁊ ðꝛa dis.⁊ plico. “ BSiſplodo.dis.dere.a.t.i.manus apꝑire.Et ponit᷑ ſimplicit᷑ ꝓaꝑire.vłrũpꝑe.diſcuteꝛe q̃ſſare. Iñ diſploſus.a.ũ.vel diploſus. Biſpolio.as.are.a.p.i.diũb mõis ſpoliare ⁊8z q dis.⁊ ſpolio.as.⁊ abijcit᷑ vnũ.s. Biſpungo. gis.a.t. i. diuerſis mõis uce vel diſpenſare vel donare vel deoꝛſũ a pũ cco facere vel expellere. BGiſputo.tas.taui.tare.n.p.i.diuerſa puta re in loquẽdo vel loquẽdo diſſentire.vł di ſputare ẽ diuerſa rõne mentisperquirere. vt ad rei veritatẽ poſſit pꝑuenire.⁊ ðꝛ a dis ⁊ puto. Iñ hic diſputatoꝛ.toꝛis.⁊ diſpu⸗ tatoꝛius.a. um. Diſputare etiã ẽ allegare.vt videlicʒ inten tionẽ ſuã ꝑ ꝓbatiões in iudiciũ deductas oſtendere ⁊ eã viribꝰ aſſeuerare.⁊ roboꝛa⸗ re.vt. ix. q.iij.alioꝛũ. Diſquiro.ris.ſiui.ſitũ.a.t.i.diuerſis mõis qrere ⁊ inueſtigare.⁊ ꝓd.q̃ͥ.⁊ ðꝛ a dis.⁊ ꝗᷓ ro.mutata.e.in.i. Biſſeco.as.are.a.p.i.diuerſis mõis ſecare dirumpe. cruciare.⁊ coꝛ.ſe. VUñ Actl.vij. Audiẽtes aũt hęc diſſecabãt᷑ coꝛdibꝰſuis. Biſſentio.tis.⁊ diſſentioꝛ.tiris.in eodẽ ſen ſu.i.diſcoꝛdare.diſcrepare.q̃ſi diuerſa ſen tire. ð a dis. ⁊ ſentio. Biſſepio.pis.ui.a.q.i.diuerſis modis ſepi re. vel ſepẽ remouere.diſcludere. Biſſero.ris.ere.a.t.i.tractare.dicere.ſapiẽ ter loqͥ. ↄfirmare.exponere.declarare. elo qui lucide. Iñ diſertus.i.ſapies. Biſſero.ras.rare.a.p.i.diuerſis modis ſe rare.vel ſerã remouere.vel aꝑire. Diſſicio.cis.cui.ſectũ.a.t.i.remouere ſepe rare. ⁊ ð a dis.⁊ ſeco.cas.⁊ coꝛ.ſi. AUnde Amb. Illi. veterl militię moꝛe diſſicere ho ſtiũ cuneos. BSDiſſideo.des.n.sS.i.diſcoꝛdare.diſcõueni⸗ re. in diuerſa ꝑte ſedere.⁊ ðꝛa dis.⁊ ſedeo ſedes. Iñ diſſident᷑ aduerbium.⁊ diſſiden tia.tię.⁊ coꝛ.ſi. Unde Ouidius in epi. A verbis facies diſſidet iſta tuis. Inde diſſi⸗ dium. dij Biſſido.dis.n.t.i.diſcoꝛdare.diſcõuenire. in ꝑte diuerſa ſedere. q̃ſi idẽ ſiẽt cum diſſi deo. des. 1 2 a dis. ⁊ ſido. dis.⁊ ꝓdu.ſi. Vmñ in.iiij.lib.moꝛaliũ.q̃ſi in pᷣncipio dicit Breg. Sʒ du a ſemetipſis ꝑ ↄtrarietatem diſſidunt lectoꝛem ad intelligentiam veri⸗ tatis mittunt. Diſſilio.is.n.q.i.diuerſis modis ſalire.i di Uerſas pꝑtes ſalire.ſeꝑari.abꝛumpi ſaliẽdo Iñ diſſulto.tas.frequẽtatiuũ. Biſſino.is.iui.itũ.n.t.i.diuidere ſeꝑare Biſſipo. as.aui.pare.patũ.a.p.i.diſpgere. diminuẽ. deſtruẽ. ⁊ ᷣ a dis.⁊ ſipo.pas. Diſſoleo.les.n.s.i.diſueſcere. BDiſſono.nas.n.p.i.diuerſis modis ſonare diſcoꝛdare. Iñ diſſonant᷑.i.diſcoꝛdant᷑.et hec diſſonãtia.tię.⁊ diſſonꝰ.na.nũ. Biſſopio.pis.a.q.i.abſopirire. Diſſulto.tas.i.frequẽter diſſilire. Diſſuo.is.uere.pe.ꝓ.a.t.i.diſiũgere.ſutu⸗ ram frangere. ”UMVU Biſtendo.dis.ſtendi.n.t.i.valde tendere. vela tenſura remouere. Biſtineo.es.a.S.i.detinere vel ſeꝑare.vel in diuerſam ꝑtẽ ⁊ oppoſitã tenere. Biſtingo.gis.xi.ctũ.a.t.i.tincturã auferre Diſtinguo.guis.guere.a.t.i.determinare. deſignare. diuidere.ſeꝑare. punctare. diſ⸗ cernere.⁊ ðꝛa dis.⁊ ſtinguo. Iñ diſtinctꝰ. a. um. 7 hęc diſtinctio. onis. Diſto.ſtas.ſtare.ſtiti.diſtitũ.⁊ etiã inueni⸗ tur diſtatũ.n.p.i.differre.remotũ eẽ.in di⸗ uerſa pte ſtare.ceſſare.⁊ ðꝛa diſ.⁊ ſto.ſtas . * Iñ diſtanter. ⁊ diſtantia. Siſtrahere.ẽ vẽdere.vt.ff.de ↄtrahẽ.emp. ⁊ vendi.l.ſi ua diſtrahit᷑.⁊.l.rẽ alienã. SDiſtribuo. buis. bui.a.t.i. diuidere. diuer⸗ ſis diuerſa tribuere. Biſtringo.gis.xi.ctũ.a.t.i.diuerſis modis ſtringere Itẽ diſtringere ẽ ampliare. ſtri⸗ cturã remouere.vel lenit᷑ tangere.Eti hac yVltima ſigtione põt ſumi.Exech.xvij. vbi ðꝛ. Tenerũ diſtringã. Et in ꝓlogo Amos vbi ðꝛ. Ruboꝛũ moꝛa diſtringẽs. Biteo.dites.n.S.i.eſſe vel fieri diuitẽ.⁊ ðꝛ a dito. as. Iñ diteſco. cis.incho.. Dito.tas.aui.tare.a.p.i.diuitẽ facere. Iñ ditatꝰ. a.ũ.i.diues factꝰ. AUñ Hieremię.v deo magnificati ſunt ⁊ ditati.⁊ ꝓdu.di. Vñ in Auroꝛa. Qõ replet angelicꝰ ditat ⁊ oꝛnat honoꝛ. Siuendo.dis.didi.ditũ.i.diuiſe vendere. Biuẽtilo.as.a.p.i.diuerſis modis ventila re.⁊ coꝛ.ti.⁊ ðꝛ a vẽtilo.las. Diuerſifico.cas.caui.a.p.i.diuerſa facere. ⁊8z a diuerſus.⁊ facio.⁊ coꝛ.i. SDSiuerſo.ſas.fre.a diuerto.tis.i.frequẽter diuertere. Itẽ inuenit᷑ etiã diuerſo. ſas. ꝓ variare.⁊ ðꝛ a di.⁊ verſo. ſas. Biuerto.tis.a.t.i.ſecedere.ire vel variare. vel diuidere. q̃ſi diuerſis modis vertere. Iñ diuerſo.ſas.frequẽtatiuũ. . Biuido.dis.ſi.ſũ.diuidere.a.t.m antiqᷣs cõponit᷑ a di. ⁊ vido.dis.⁊ idẽ ẽ ꝙ partiri. vel qſi diuerſis modis videre.Quidaʒ tñ dicũt ꝙ ſit cõpoſitũ a di.⁊ via.⁊ do. Inde diuido.i.diuerſas vias do.ſʒ etymo.ẽ᷑. In diuiſus. a. i. diuiſiuus. a. u. i. diuiſus. vl diuidens. . Biuino.as.are.n.p.i.futura pſᷣdicere. ZPo das. dedi. datu. Biuulgo. as.are.a.p.i.diuſis mõis vulga⸗ re.publicare. oĩbꝰ notũ facere.⁊ ſigre. gnte B£ edi. datũ. daze. i. dono. trado. cõ cedo.partioꝛ. Iñ datio.onis.⁊ hq̊ datũ.ti. Et ſcias ꝙ do ẽ verbũ actiuũ.tñ paſſiuũ in pᷣma ꝑſona pſentis indicatiui.ſ.doꝛ.nõ eſt in vſu.ſicut nec fo. Doceo.ces.docui.doctũ.a.s.i.infoꝛmare. Inde vbalia. MDM Dogmatito. cas.a.p.i.docere vel iſtruere. DBoleo.es.ere.lui.litũ.n.s.i.pati doloꝛem. doloꝛ. oꝛis. Holo. a s. are. a. p. i. leuigare. planare. pa⸗ rare.⁊ ꝑcutere. Boloꝛo.as.n.p.i.doloꝛẽ habere vel pati. Bomifico.cas.pe.coꝛ.n.p.i.domũ facio. Bominoꝛ.aris.d.p.i.dominiũ exercere.et ↄſtruit᷑ cũ gtõ vel dtõ. Bomo.mas.mui.mitũ.a.p.i.vincere.ſbiu gare. mãſuefacere.frãgere.colere. Iñ ver balia. domitoꝛ. trix. tio. ⁊ domitꝰ.a.uũ. BSono.nas.nare.a.p.i.dona tribuere vłre⸗ munerare vel honoꝛare.Et differt a dare. qꝛ dare ẽ cũ ſpe remuneratiõis.donare vᷣo ſine ſpe remunerationis. HW — * Boꝛmio.is.iui.itũ.n.q.i.ab actuali ſenſati one ceſſare ⁊ qeſcere. Iñ doꝛmito.tas.fre⸗ quẽtatiuũ.pe.ꝓd.Et eſt doꝛmitare ſub pi gritia doꝛmire.doꝛmire vo naturaliter. Soto.tas.taui.tare.a.p.i.dotẽ dare. „ Subito. tas. taui. re.n.p.i.q̃ſi duabꝰvijs bitare qð ẽ ꝑgere.i.eẽ incertũ.vł dubitare q̃ſi duuitare.i.duaꝝ viaꝝ eẽ incertũ. Inð dubi.q̃ſi duuius.i.incertꝰ q̃ſi duarũ viaꝝ vel q̃ſi duas tenẽs vias.⁊ coꝛ.bi. Uñ Ca⸗ to. Ne dubites cum magna petis impen⸗ dere parua. r Bubo. bas. baui.inuenit᷑ ꝓꝑ dubito.tas. Suco.cas.caui.a.p.i.guidare.vel nutrire ⁊ðᷣꝛ a dux.⁊ coꝛripit hãc ſyllabã du.ſʒ du⸗ co.cis.eã ꝓducit. AUñ.Tu niſi lacte duces pueros ad funera duceſ.Et cõponi᷑ Edu co.cas.i.enutrire. Buco. cis.xi.ctũ.plura ſiẽt. aliqũ ideʒ ẽqð deſponſare. vt Ille duxit vxoꝛt᷑.qñq; ideʒ eſt qð reputare.⁊ ſic ſcribit᷑ in lris.Dignũ duximus vobis intimandũ. qũq; ẽ trah vel acciꝑe.vt Ille duxit oꝛiginẽ de nobili ꝓſapia. Inde ductoꝛ.oꝛis.⁊ hęc ductrix. cis. ⁊ B ductus.tus.tui.⁊ ductim aduerbi um.i.tractim. ducto. tas. verbuʒ fre. aqᷣ; aliud verbum frequẽ. ductico.as.id ẽ.fre⸗ DSumo. as.are.a.p.i.ſpinare. Jñ dumeo. es.mui.i.eſſe vel fieri ſpinoſuʒ.A qͥ dume⸗ ſco incho. vt Ager dumeſcit. i. incipit eſſe dumoſus vel ſpinoſus. ÿ Buo. duis. dui. duiſti. duere. a. t. ĩ. tribuꝛẽ. Dare. ſoluere. A qͥ cõponit᷑ Induo. induiſ Buyplico.cas.caui.care.catũ.i.duplare. Buplo.as.are.i.duplũ facere. Bureo.es.n.s.i.eſſe vłfieri durũ.⁊ ðꝛ a du ro. as. Iñ dureſco.ſcis.vᷣbũ incho. Buro. ras.rare.a.p.i.durũ facẽ.Et dura⸗ re.i.pmanẽ.ꝑſeuerare.ſufficẽ.vt Iſte diu durauit. Et durare.i.patiẽter ferre. Inde B ⁊ hęc durabilis.xle. VBibo. bis. re.n.t.i.valde bibere vel intꝰ bibere vłeuomere.vłtra dere obliuioni. Uñ Job. vj. Sa⸗ gitte dñi in me ſunt.quaruʒ indi⸗ ghatio ebibit ſpm meul6l. Ebꝛio.as.are.n.p.qð nõ eſt in vſu.i.vltra menſurã bibere. JJMWU? Ebullio.lis.liui.lire.n.q.i.valde bullire. Eccleſio.as.are.aui.a.p.i.ouocare.vel cõ⸗ cionari.qð ⁊ eccleſiaricare inuenit᷑. Ecliptico.cas.i.eclipſim facere.obſcurare. Edecumo.mas.maui.m are.a.p.i.excerpe ⁊ðꝛ ab e.⁊ decumo.mas. Uñ Macrobiꝰ de ſaturnalibꝰ. Inuenit inqͥt locꝰ veteruʒ viroꝝ decumatos ex multis libis. Edẽto.tas.i.dẽtẽ extrah e re vel excludere Edico.cis.a.t.i.pᷣciꝑe.⁊ eſt regum vłimpe⸗ ratoꝛũ. Vnde.Edicũt reges.indicit feſta ſacerdcgaos. Edifico. cas. are. a. p.i. ędẽ facio. Ediſſero. ris. ſerui. ſertũ. a. t. i. valde diſſere re. vel aꝑire.narrare.exponere. Vñ ĩ euã⸗ gelio. Ediſſere nobis ꝑabolã hãc.⁊ ðꝛ ab e 7 diſſero.ris. Iñn Ediſſerto.tas vbum fre quentatiuũ. Egdo. es.ẽ.i.comedere.⁊ ẽ vᷣbũ anoꝛmalum Et antiqui dicebant edo edis edit regłarit ſed poſtea differẽtię cauſa.coꝛrupta eſt ſe⸗ cunda ꝑſona.⁊ ꝓ edis dictũ ẽ es. Et ſcias ꝙ quęcũq; voces huiꝰ verbi ſequunt᷑ ſecũ dam pꝑſonã ꝑ foꝛmationẽ.coꝛruptę ſunt ſʒ qᷣ foꝛmant᷑ a pᷣma pſona non ſunt coꝛruptę V dicit NPriſtianꝰ.i.ix.lib.Edo.es. eſt.ẽ anoꝛmalũ. tñ in plurali nũero ᷣgatregulã tertię ↄiug..edimꝰ editis edunt. Edo. edis.edidi.edere.editũ.i.dicẽ. mani⸗ feſtare.emittẽ.cõponẽ.exponere.parere. ꝓferre. ꝓducẽ.dare.⁊ ðꝛ ab e.⁊ do.das. Añ Edo cõ pono pario loqͥr ⁊ manifeſto. Anoꝛialũ fit edo.tertia ſᷣuat edo. Inueni tur etiã edo.dis.regulare. ꝓ comedo. ſed tunc ẽ ſimplex.⁊ facit pſteritũ edi. Edoꝛſo.as.a.p.i.doꝛſũ ſcindere.⁊ pᷣcipue ab antiori ꝑte. Jñ edoꝛſat.ti.ðꝛ equꝰ ab antioꝛi ꝑte ꝑ doꝛſũ ſciſſꝰ⁊ ðꝛ ab e ⁊ doꝛſũ ſi Educo.ducas.caui.a.p.i.enutrire.⁊ dicit ab e.⁊ duco.⁊ coꝛ.du.vel ᷣm Papᷣ. Edu⸗ care.i.enutrire.inſtituere.eligẽ. Educere vo ẽ ꝓtrahere.eruere.ſubuerteræ.. Effamino. nas. nare.n famino.x.in.f.mutata. Iñ h̊ effamẽ nis.i. loquela. = = vel deuirginne. Effero.raſ.raui.ratũ.rare.a.p.i.crudeliter agere vel ferũ facere. Et deriuat᷑ ab efferꝰ. ra.rũ.ſᷣm Hugl.Dicit etiãs Capᷣ. Efferoꝛ efferaris.ratſũ.i.mente ferina effectꝰ ſine ratione.Sed effero.ras.magis eſt in vſu. Xcoꝛ.fe. Effero.effers.extuli.elatuʒ.i.extra ferre.⁊ ꝓpꝛie ẽ cadauerũ.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ fero.fers. „.n Efferre etiã ſigt extollere eleuare ſuꝑbire. Iñ hec elatio.onis. Efficio.cis.effeci.effectũ.a.t.i.ꝑfecte face⸗ re.q̃ſi ꝑficere.leuit᷑ adimplere. et ðꝛ ab ex. facio.facis. Iñ effectꝰ.tus.tui.i.finis rei aut qð a cauſa efficit᷑. vt dies ẽ effectꝰ ſolis In effectiu“.a.ũ.quod habet vłpõt habe⸗ re effectum. M Effingo.gis.xi.a.t.i.expꝛeſſe fingere.Iñ ef figies.giei.i.imago.⁊ hinc effigio.gias.gi aui.a.p.i.effigiẽ facere vel effigiẽ repñtare Effontio.tis.tiui.i.venenoſe loqͥ. vel foꝛas emittere.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ fons. tis. Effoꝛ.faris.effatꝰſũ.d.p.i.eloqͥ.⁊ ðꝛ ab ex ⁊foꝛ.faris.vel effoꝛ.i.extra vel apte loqͥr. Effreno.as.i.valde frenare.vel defrenare. Effringo.gis.egi.ctũ.a.t.i.valde vel extra frangere. ⁊ ð ab ex. ⁊ frango. Effugio.gis.a.t.i.extra fugere.vłſepe ⁊ cõ tinue fugere. Egeo.eges.egui.egere.n.s.i.nõ habere vł opus habere.⁊ caret ſupino. S Egero.ger..geſſi.⁊ geſtũ.i.digerere.foꝛas emittere.⁊ ꝓpꝛie malã ſubſtatiã ventris ꝑ ſeceſſũ vel anũ.Et trãſlatiue ðꝛ ꝓ euacua⸗ re.ponit᷑ etiaʒ ꝓꝑ vomere.⁊ coꝛ.ge. Unde. Qui bñ digerit egerit ingerit ẽ bñ ſanus. Egeſco.ſcis.inchoa.i.incipio egere. Egredioꝛ.eris.egreſſꝰſũ.d.t.i.exire.extra gradi.⁊ ðꝛ ab e.⁊ gradioꝛ. Vel egredi ẽ de Vno loco ad aliũ locũ exire. 2ð Egreo.ęgres ęgrui.ęgrere.n.S.i.eẽ vł fieri egrũ.⁊ ðꝛ ab ęger. greſco.cis.inchoa.i.incipio ęgrere Esgroto.tas.taui.n.p.i.infirmari vł freñnt᷑ egrere. licet ęgreo ęgres ęgrui ſᷣm vſũ care gat ſupino.fit tñ ab eo ęgroto.tas.fre.qſi ab ęgritu ſupino.⁊ ꝓ.o.vñ Oꝛatiꝰ i epi. Qð mihi das egro dabis egrotare voglenti. G . . Eiecto.ctas.frequẽtatiuũ.i.frequent᷑ eijcẽ Effemino.as.i.valde fęminare.debilitare. 8 ab eijcio. Eijcio.c.eieci. eiectũ.eijcere.a.t.i.extra ia⸗ cere.euellẽ. euident᷑ iacẽ.⁊ ðꝛ ab e.⁊ iacio. Eiuloꝛ.larl.latꝰ ſũ.d.p.i.flere.voce doloꝛẽ manifeſtare.voce ↄfuſa p̊ doloꝛe clamare. Inuenit᷑ etiã eiulo.eiulas. Vñ diẽ Pap̃. Eiulare.ploꝛare alta voce. Iñ h eiulatus. tus.tui.i.ploꝛatꝰ vel clamoꝛ pſ doloꝛe con⸗ Elaboꝛ. beris. lapſus ſũ.d.t.i.valde vel ex⸗ fulſus. tra labi. euadere decurrere.effugẽ.⁊ ꝓ.ll. Electo.as.i.frequent᷑ elicere.foꝛas emittẽ. Eliceo.o..cui.citũ.i.extrahẽ.extra vocare Elido.dis.ſi.ſũ.pe.pꝓ.a.t.i. (⁊ deducere. valde vłextra lędere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ ledo. In uenit᷑ etiã ꝓ temptare. Eligo.gis.elegi.electũ.a.t.i.excerꝑe.q̃ſi ex tra alia aliqͥd legere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ lego. Elimino.nas.minaui.a.p.i.extra liminare vel extra limẽ foꝛas pijcere vłpoꝛtare pu blicare.⁊ ðꝛ ab e.⁊ limino. Elimo.as.aui.a.p.i.purgare.et ðꝛ ab e.et limo.limas. IJñ elimatꝰ.a.ũ.i.clarus. vel purgatus. 2 Elinguo.guas.guaui.i.linguã extrahẽ vel auferre.et ðꝛ ab e ctlin gug⸗ H Eliquo.quas.a.p.i.valde vł extra liqᷣre vł purgare. Vñ et ponit᷑ ꝓ excolare.vł foꝛas emittere. manifeſtare. vel cũ quodã vocis lenocinio ꝓnũciare. Iñ eliquatꝰ. a.ũ. Eloquoꝛ.querl.elocut ſuzʒ.d.t.i.valde vel oꝛnate vel aꝑte ⁊ expedite loqͥ ⁊ manifeſte nunciare.⁊ ẽ oꝛatoꝛis. Iñ eloquẽs.tis.ge. oĩs.i.diſertꝰ.facund.expedite vel euiden ter loques. MD Eluceo.ces.eluxi.n.s.i.valde vłextra.vel euident᷑.vł p̊ alijs lucẽ.⁊ ðꝛ ab e.⁊ luceo. Eluo.elui s.elui.elutũ.a.t.i.lauare.purga⸗ re. vel lauãdo deſtruere.coꝛrodere. velef⸗ fundere.⁊ diſſipare.⁊ ðꝛ ab e.⁊ luo.is. 5 Emancipo.as.are.a. tris liberat' dicat᷑ emãcipatꝰ.ſʒ ſeruꝰ a ſer⸗ uitute liberat dicat᷑ manumiſſus.licʒ pꝛo⸗ pꝛie pſᷣdicta vocabula ↄueniant captis in lio.⁊ in ſeruitutẽ redact ſecundum Hugl. NPapias vo dicit. Emãcipare iuris ppꝛij dominum ſtatuere.quaſi extra manũ.i.po 7. teſtatẽ ſuã facer. Emano.as.are.aui.atũ.n.p.i.extra mana⸗ re.ebullire. ꝓcedere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ mano.as. marceo.ces.cui.n.s.i.euident᷑ marcere. elaãguẽ ⁊ ðꝛ ab e.⁊ marceo.es.⁊ caret ſup. Emaſculo.as.are.a.p.i.eneruare.debilita re.vel caſtrare.⁊ ðꝛ ab.e.⁊ maſcułꝰ.⁊ coꝛ. EkEriñmergo.gis.ſi.ſũ.a.t.i.extra mergere (pe. extra venire.exurgere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ mergo. Eñmetioꝛ.tirl.titus.vel emẽſus ſũ.d.q.i.q̃ſi extra metioꝛ.vł euident.vł aꝑte metioꝛ. Emico.cas.emicui.n.p.valde vł ſurſuʒ vel extra micare.i.ſplendere.ſalire.aſcẽdere. Vñ Hieronymꝰ in epla ad Paulinũ. vij. capᷣ.Scintillę.inqͥt emicãt. „ Emineo.es.nui.n.s.i.extra manere.appa⸗ rere.ſuꝑincũbare.ſuꝑſtare.⁊ ðꝛ ab e.⁊ ma neo. es.a. in.i.⁊ coꝛ.mi.Et cõponit᷑ cũ ſuꝑ vt Suꝑpemineo.es.⁊ cũ pᷣ.vt MPꝛęemineo qð ꝑ ſyncopã inuenit᷑ ᷣmineo.nes. Emo. mis.emi. emptũ. a.t.i.ex alieno meuʒ facere.i.dare ſuũ ⁊ alienũ accipe.⁊ coꝛ.e.i᷑ pſenti.ſʒ in ᷣterito ꝓducit. An Ouidiꝰ in epi. Turpit᷑ ingenuũ mũera coꝛpꝰ emunt. Emolioꝛ.liris.tus ſũ.d.q.i.valde vł extra moliri. adqͥrere.niti.⁊ ðꝛ ab e.⁊ molioꝛ.: Emuloꝛ. laris.latus ſi u. d. p. i. diligere. Uñ ij. Corl.xj. Emuloꝛ em vos dei ęmulatiõe ⁊ðꝛz ab e.⁊ moles.lis. Vel emulari.i.inui⸗ dere. Vñ ad Ro.xiij. HNõ in cõtentione et gmulatione.⁊ tũc ðꝛ a molo.lis.Itẽ ęmula ri.i.ſeqͥ ꝑ inuidiã.vłamoꝛẽ. AUñ Nꝛou.iij Nõ ęmulieris hoiem malũ.⁊ tũc dꝛa moli oꝛ.liris. Uñ quidã.Emuloꝛ inflat.amat ĩ uidet ac imitat᷑. Emũ at i. a uitute liberare ſʒ iã inoleuit ↄſuetudo.vt filiꝰ de ptãte pa⸗ Etiã ponit᷑ pindignatie. Añ Ecech. vij Erat ſtaiitũ idolũ ad ꝓuocandũ emulati onẽ. JIñ ęmulus. la.lũ.i.diligẽs. vł inuid vel ſequax. vel eiuſdẽ rei ſtudioſus. Et in eodem ſenſu.⁊ ex eiſdem compoſitis inue⸗ nitur demuloꝛ. laris. Iñ demulus.la. lum go. gis.a.t.i.valdemungere. Ena rro. ras enarrabilis.⁊ H̊ le. narrare. 1 ab e. ⁊ narro.as. Jñ het hec Encenio.nias.are.aui.n.p.i.initiare.vłali. q̃d pmo exercere vel induere. Vñ veſtem nouã enceniat.qͥ pᷣmo eã induit.vel poꝛtat Siliter epᷣs eccleſiam enceniat quãdo eam Eneruo.as.are.aui.a.p.i.diſſolueꝛe.demo lire. debilitare. q̃ſi extra neruos ponere. et ðꝛ ab e.⁊ neruo.uas. Vñ Ouidius dere. Eneruãt aios citharęq;.iociq; lyre;d. Enigm atico.as.are.aui.⁊ ęnigmatięo · cs .i. ꝑ ęnigmata lod. Eniteo.tes.tui.n.S.i.valde nitere.fulgere. ſplendere. micare.⁊ ðꝛ ab e.⁊ niteo.tes.et caret ſupino. Iñ enitẽs ꝑticipiũ.⁊ coꝛ.ni. Enitoꝛ.eris.eniſus.vel enixꝰi u. d. t. i. vald? niti. vel foꝛas nitere. vel parere. ⁊ ðꝛ ab e. 7 nitoꝛ.teris.⁊ ꝓd.ni.Iñn enitẽs. tis. Eno.enas.ui.natũ.n.p.i.euident᷑ nare.vel extra natare. ⁊ ab e. ⁊ no.naſ.Et coꝛ.na tum ſupinũ.pe.ſiłit᷑ enato.tas.eiꝰ fre. Enodo.das.daui.dare.a.p.i.exoluere. de nodo tollere. declarare. planũ facere.et ðꝛ ab e.⁊ nodo.⁊ ꝓdu.no. Enucleo.as.are.a.p.i.extra teſtã nucis nu 2 cleũ. deponẽ. ⁊ ab e.⁊ nucleo. as. Etiaʒ ponit᷑ ꝓ aperire. enodare.expedire.mani⸗ feſtare. declarare. In enucleatus. ta. tũ. i. aptus.manifeſtꝰ.enodatꝰ.expeditꝰ. Enũcio.as.are a.p.i.valde nũciare vel de aliqᷓ nũciare. vel euident᷑ nüciare.⁊ ðꝛ abe ⁊ænũcio. Jñ enũciatio.onis.⁊ enũciatiuus a. um. Vñ in dialectica ðꝛ. Oꝛatio enũcia⸗ velnöet. Eo.is.ire.iui.itũ.n.q.i.vado vł ambulo. Epilogo.logas.a.p.i.epilogũ facere.bꝛeui ter pᷣdicta recapitulare. tiua. vox ſignificatiua de eo qð aliquid ẽ Epilcopoꝛ. aris.d.p.i.epat habere. vl re⸗ gere. coꝛ. ſco. raui rare.a. p.i.euidẽt᷑.vłaꝑte E EB Epuloꝛ. aris. d p.i.epulis vti Hic Vbalia. 1 R . Equipẽſo.ſas.ſaui.ſatũ.n.p.i.ęq̃ cogitare. vel ęᷓ iudicare.⁊ ðꝛ ab equꝰ adiectiuo. Equiparo.ras.raui.atũ.a.p.tria ſigt.pᷣmo i.imitari. VUñ Airgiliꝰ iu bucoł. Nec cala mis ſolũ ęquiparas.ſʒ voce mgr̃m. Item eqparare.i.ęquare vel cõpare.vt ęparo HhB ulli. Itẽ ęq parare.i parẽ fieri.vt Iſte in bꝛeui tpe doctoꝛes ſuos ęqparauit.i.par fact'ẽ illis. Equipolleo.les. lere.ab ęquus adiectiuo. ⸗ polleo.polles.Et ęqualeo.es.ab ęquus æ valeo.les.in eodẽ ſenſu.i.pariſicari.ↄferri aſſimilari. Iñ eqpollẽs.ęqualẽs.⁊ ęqͥpol⸗ lentia.ęqualentia.i.ſimiliũ rerũ ęq̃litas. to illi. i. rectũ facio illi. Itẽ ęqto.tas.põt eẽ frequentatiuũ huiꝰ verbi ęquo.as.⁊ tunc tm̃ valet quãtũ frequẽter ęquare.⁊ tũc eſt actm. Itẽ eqto.as.põt deriuari ab equus equi.⁊ tũc idẽ ẽ qð militare. Iñ eqͥtatꝰ tus tui.i.actꝰ equitãdi vel multitudo equituʒ. Vñ in Cantic.Eqͥtaui in curribꝰ Phara⸗ onis aſſimilaui te. Equo.as.aui.are.a.p.i.ęquũ facere.⁊ dici tur ab ęquꝰ adiectiuo.⁊ ꝓd.pᷣmã. Et ſcri⸗ bit ꝑ ae dipthongũ.ſʒ eques ꝑ e ſolam. et coꝛ.pinã. Vñ.Ne ſi ſolꝰ eques tibi me per equũ pᷣcoꝛ ęques. 70 Eradico.cas.aui piũ Vñ Job. xxxj. Oia eradicãs genimĩia Erigo.gis.xi.ctũ.i.eximo.ſurſũregere. Ero.ras.raui.re.n.p.i.linire.pᷣparare.⁊ ðꝛ ab es.eris.⁊ cõponit᷑ deero.as.i.ęs aufer re.vel valde ęgrare.inęro.ras.obeęro.as.i. Hcio vel ęre ↄducere.ſubęro.as.i.latenter pcio.ſ.ęre ↄduceer. Erodo.is.ſi.ſũ.a.t.i.extra vel valde rodẽ. Erogo.gas.gaui.gare.a.p.i.dare diſtribu ere. ⁊ ꝓpꝛie in elemoſynnas. Erro. as. are. aui. n. p. i. exoꝛbitare. q̃i extra „ rem ire. Et hinc vbalia. ⁊ h̊ erratꝰ.tus.tui „ B erratũ.ti.ambo ꝓ delicto. ⁊ ̊ erroꝛ.oꝛis Jñ erroneus.a.ũ.i.erroꝛe plenꝰ.⁊ errabũ dus. da. d. ⁊ erraticꝰ.a.ũ.⁊ h̊ͥ ⁊ hęc erra⸗ tilis. ⁊ H le. oĩa in eo.dẽ ſenſſun. Eructo.as.aui.i.emittere.vel pꝓferre vłex Ppmere. vel ructũ facere. Et eructuo. as.in eodẽ ſenſu.Et ſunt ambo ge.neu. ꝓ ructũ Eqto.taſ.tare.aui.n.p.i.ęquũ facere.vt ęq̃ g.p.i.euellere deſtruere ⁊8τ*̈a. e. radico. cas. Iñ eradicãs ꝑtici⸗ facẽ. In alijs aut ſiztiõib⸗ ſie ut ge. actiut. Erudero.as.are.ui.n.p.i.purgare.rudera eicere.⁊ ðε ab e. ⁊ rudus.vel ruder.eris. Erudio.dis.diui.ditũ.a.q.i.inſtruere.q̃ſi extra rudere.vel ruditatẽ ponere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ rudo.dis.⁊ coꝛ.ru. òMUM Erugino.as.are.pe.coꝛ.⁊ ðriuat᷑ ab erugo ginis.ſic rubigino.as.a rubigo.⁊ ẽ erugi⸗ nem vel rubiginẽ coꝛrumꝑe deuaſtare.Et coõponit᷑ erubigino. as. Gerubigino. as. Erugino.nas.Oerugino.as.i.rubigineʒ vel eruginẽ auferre.⁊ ſunt actiua. Eruo.ris.ui.tũ.a.t.i.euertẽ.ab.e.⁊ ruo.is. Eruſco.cas.caui.n.p.i.ęra in vnũ collige⸗ re ſicut numularij faciũt.⁊ ðꝛ ab ęs ęris. Eſco.eſcas.aui.n.p.i.eſcã tribuere.vel eſc paſcere.Et cõponit᷑ adeſco.as.i.ad eſcam vocare vel valde eſcare. Ineſco.cas.i.in eſca impinguare.vel decipe eſ⁴cis. Eſtiuo.as.i.ad vmbꝛã in ęſtate ſedere. Eſtuo.uas.aui.n.p.i.feruere bullire.caleꝛe ⁊ cõponit᷑ inęſtuo.as.exęſtuoaas. Eſurio.ris.riui.n.q.i.meditari.edere ⁊ ðꝛ ab edo.es ẽ.Et hʒ eſuriui in ſᷣterito.vt pa tet Matth̊.xxv. Eſuriui em ⁊ nõ dediſtiſ mihi mãducare.qð tñ ẽ ↄtra naturã verbi meditatiui. NUerba em̃ meditatiua carẽtſj teritl.ponit᷑ em eſuriui ꝓ famui.ſiue famã habui. Iñ hęc eſuries eii. ufer⸗ Eteſticulo.las.aui.a.p.i.teſticulos a re. vel valde teſticulare. Etymologixo.as.are.ẽ vnũ vocabulum ꝑ aliud exponere. ?M Euagino.as.are.ui.n.p.i.extra vaginã tra Euãgelico.as.are.i.euãgeliũ ãnũciare(hẽ. Euiro.as.aui.a.p.i.debilitare.eneruare.⁊ ðꝛ ab e.⁊ viroꝛ.Etiaʒ põt componi ab e.et vir.⁊ tũc idẽ ẽ qð caſtrare.debilitare. Euito.taſ.tare.taui.a.p.i.valde.vitare.vł euident᷑ vitare. In h̊ ⁊ hec euitabilis.⁊ B le.Et euitatus.a.ũ.i.valde vitatꝰ.vel eui⸗ denter vitat'.qð etiã põt cõponi ab e.⁊ vi ta. i. vita puatꝰ. Uñ NMDapᷣ. Euitatꝰ vita Pb⸗ uatus.i.ꝑterritus. ” Eunuchico.ęas.⁊ eunucho.chas.i.eunu⸗ chum facre. Euo.as.are.aui.n.p.i.inſanire.etiã inueni tur ꝓ euacuare ⁊ fugere.⁊ ðꝛ ab euan.tis. 1 ⸗ n Exacerbo.as. are. a. p. i.vuas acerbas col⸗ ligere.exaſperare.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ acerbo.as. gqð nõ ẽ in vſu. H * Exacero. as. aui. a. p.i. ab acere purgare. Exaggero.ras.raui.a.p.i.valde aggerare attollere.maius facere.ſic ẽ illð euangelij. Et tu capharnaũ.ꝗᷓ vſq; ad cęluʒ exaltata es.Nõ quidẽ vſq; ad cęlũ capharnaũ exal tata erat ſʒ eiꝰ nimiã ſuꝑbiã exaggerat. Exalto.tas.taui.a.p.i.in altũ tollerer. Examino.nas.naui.a.p.i.ꝓbare.ęqualit iudicare.vel diſcutere.⁊ diligent᷑ inrere. inueſtigrer.. H’r Exanclo.clas.claui.a.p.i.haurire. Exancoꝛo.ras.raui.a.p.i.ancoꝛã euellere. nauẽ diſſoluere.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ ancoꝛo.as. Exanimo.as.aui.mare.a.p.i.debilitare ꝑ⸗ terrefacere.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ animo.mas.Inð exanimatꝰ.a.iũ.i.debilitatꝰ.ꝑterrefactus. ↄſternatꝰ. Vñ HHeſter.xv. Et pene exani⸗ mata eſt. H Exaro.as.are.a.p.i.valde arare łdeſcribẽ. Exartuo.as.aui.a.p.i.diuidere. Exaſcio.as.aui.a.p.i.dolare. Exaſpero.ras.raui.a.p.i.exacerbare vł cõ mouere.vel facere aſperum,. S Exautoꝛo. as. aui.a. p.i. extra autoꝛitatẽ fa cere vel ponẽ.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ autoꝛo.as. VUñ Quintilianꝰ de cauſis. Exautoꝛatꝰ manꝰ aruis agreſti laboꝛe ſubegit. Exautoꝛatuſ ponit᷑ h̊ pꝛo extra autoꝛitatẽ poſitus.Acci pit᷑ etiã ꝓ delere. Iñ Macrobius deſa⸗ turnalibus. Exautoꝛata tamen ſequenti Excandeſco.cis.incho.i.incipio cãdere. Excaturi o.as.aui.a.p.i.ꝑ aquã ſcaturien tem vel ebullientẽ plumã aui auferre. Vñ legit᷑ in ſidonio.Alij excaturicabant aues Alij exentericabãt piſces. ⁊ ꝓdu.u.añ.r. Excauo.as.aui.a.p.pe.coꝛ.i.valde cauare Vñ Job. Lapides excauãtaqdue. Excedo.dis.ceſſi.ceſſũ.a.t.i.exire.extra ce dere. Et excedo.i.excello vel trãſcẽdo vel ſupero.Et ꝓdu.cde. Excello.lis.lere.i.eminere.valð cellere.vt Ille excellit illũ in dignitate. Ael ðꝛ ſuꝑa⸗ re.quaſi extra alios cello.i.leuo.et habet excellui vel exculi in ſterito.⁊ exculſuʒ in ſupino vel excelſum.et qñq; regit accuſati uum. vt Ille excellit .latonem. qñq; da⸗ tiuum.vt Mlato excellit illi. Inde excellẽ tia. Vñ. Excellit ſuꝑat excelſus ðꝛ altus. Excelleo.les.idẽ. Excendo.dis.dere.di.a.t.i.valde accẽdo. Cxcerpo. pis. pli. ptũ i. extra carpere.eligẽ extrahere. ⁊ ð ab ex.⁊ carpo.pis. Excido.dis.di.ſũ.i.extra vel valde cedere vel deſtruere. vel euertere. ⁊ ðꝛ ab ex ⁊ ce⸗ do. dis. cecidi.⁊ ꝓd.ci.vbiq;. Itẽ excido. dis. cidi.põt componi ab ex.⁊ cado.dis.⁊ tunc caret ſupino. ⁊ coꝛripit.ci.vbiq;. et ſiãt extra cadere.vel ex aliqͥ cadere. Excieo.es.ciui.citũ.i.ꝓuocare.cõmouere. 12 ab ex. ⁊ cieo.cies.⁊ coꝛ.pe.h̊ ſupinum excitũ. Iñ vbũ fre.excito.as.pe.coꝛ. Iteʒ ꝛ excio.cis.ciui.citũ.⁊ tunc excitũ.tu.pe. ꝓdu.qꝛ A cieo.citũ nõ venit imo citum.et tiũc ab eo deriuat excito.tas.pe.ꝓdu. Excillare.i.cũ vxoꝛe eſſe.· Excindo. dis.i.valdeſcindẽ vłdeſtruere. Excio.cis.ðꝛ ab ex.⁊ cio.cl.vide.S.i excieo Excipio.pis.cepi.a.t.i.eligẽ.extrahere ex⸗ tra cape.ſuꝑ alia caꝑe.reciꝑe.latent᷑ caꝑe inuadere.⁊ ꝑtinet ad inſidiatoꝛes. Excito.tas.taui.a.p.vide.S.in excieoõo. Exclamo.as.are.i.eleuare vocẽ.vł valida intentione pꝛeces effundere.⁊ clamare. id eſt. voce inſonre. Hr Excludo.dis.a.t.i.extra daudere vł extra clauſurã emitterer. l Excodico. as. aui. a. p.i. circa codicẽ i. trun cum apire terrã ⁊ velut lacũ efficere. Excolo.las.laui.a.p.i.purgare.emittere.· vel diſcutere.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ colo.las. In ex⸗ colans.tis.ois ge.i.purgãs vel emittens. diſcutiens. Inuenit᷑ etiaʒ excolo.lis.lere. tertię ↄiugatiõis.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ colo.lis.id c.diligent᷑ colere.Et ꝓdu.co.excolo.qñ ẽ pᷣme ↄiugatiõis.ſʒ qn ẽ tertię ↄiugl.coꝛ. Erxcõico.cas.caui.care.a.p.i.extra cõionẽ facẽ.cõione pᷣuare.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ cõico.cas. Excreo.aſ.aui.i.expuere vł ꝓijcere.⁊ ðꝛ ab ex. ⁊ creo.as.⁊ abijcit᷑.s.ſᷣcedẽte.x. Excreſco.ſcis.i.extra vel valde creſcere. Excubo.bas.bare.cubui. vel m aliqͥs ex⸗ cubaui. excubatũ vel excubitũ.i.vigilare. cuſtodire.q̃ſi extra cubare.qð faciunt q ci⸗ uitates vel caſtella vel caſtra cuſtodiũt de nocte. ⁊ dicit᷑ ab ex.⁊ cubo.as.NPõt etiam dici excumbo.bis.ab ex.et cumbo.bis.in eodẽ ſenſu. ⁊ coꝛ.cu. Excubare etiam vᷣm VPap̃.ðꝛ p foꝛibꝰ iuigilare. (extra cudẽ. Excudo.dis.di.ſũ.a.t.i.feriendo eijcere.i. Excurſo.ſas.ſare.i.frequẽter currere· Excuſo.aſ.are.aui.a.p.i.extra cuſiõʒ pon? qſi nõ cudere.vel excudere ðꝛ.q̃i frequent᷑ cudẽ.vt ille qͥ excuſat ſit extra malã famaʒ Execro.cras.ſʒ frequentiꝰ inueuit᷑ execꝛoꝛ. aris.in deponẽti.i.maledicere.excõicare. extra ſacrũ facere.Et coꝛ. u;boe. Exemplo.as.are.aui.a.p.i.ad ſiłitudinem alicui aliqd poner. Exentero.ras.aui.are.a.p.q̃ſi exiterare ðꝛ ii.ꝗᷓ intra ſunt extrahere.Exentera em di⸗ cunt᷑ inteſtina ꝗ ſic dicunt᷑.qſi exintera.et coꝛ.pe.exentero. 2è Exęquo.as.aui.are.a.p.i.valde vel iuxta ęquũ facere.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ ęquo.quas. Exegquoz. ris. execut ſũ. d. t. i. extra alia ſeqᷓ; gliqͥd ꝑſicere.ad effectũ ducere. inſtare ad aliqd faciẽdũ. Iñ executio ðꝛ effectꝰ ⁊ abij cit. S.pᷣcedẽte.x.⁊ coꝛ.e. Exerceo.ces.cui.citũ.a.s.i.oꝑari.experiri extra arcere. ⁊ ð ab ex. ⁊ arceo.ces. Erercito. as. are. i. frequẽter exercere. Inð exercitatꝰ.a.ũ.Et nõ ꝙ exercitus ðꝛ ꝓpꝛie defatigatꝰ. Sʒ exercitatꝰartibꝰ aſſuetꝰ⁊ in ſtructꝰ. Et ab exerceo.ces.ðꝛ h exercitus. tus.tui.i.collectio hoĩm in expeditiõe. IJñ ðꝛ B; exercitiũ. citij. ⁊ adiectiue exercitꝰ. ta. tũ.⁊ ðꝛ ꝓpꝛie defatigatꝰ. = Exero.ris.rui.exertũ.i.foꝛas emittere. vel nudare vel mãifeſtare. Iñ exerto.tas.fre. Etexertus.a.ũ.⁊ coꝛ.pe. Exhalo.las.laui.re.n.p.i.foꝛas emitterere dolere. vl de vita recedere.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ ha lo. las. ꝓpdu. ho. pino.a.q.i.valde haurire.euacuare.exte⸗ nuare.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ haurio.ris. Exheęredo.das.a.p.i.extra hęreditatẽ po⸗ nere. hereditatẽ aufere. Exhibeo. bes.bui.a.S.i.oſtẽdere vel ſſen⸗ tare vel dare.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ habo Exhoꝛtoꝛ.taris.atꝰ ſuʒ.verbũ cõe.i.valde hoꝛtari. Iñ exhoꝛtatoꝛ.tio.⁊ H̊ͥ exhoꝛtato⸗ rius.ria.rii. xigo. is. ere. exegi exactum. a.t. qnq; ſiẽt NMã exigere.i.expellere.Et exigere.i.ꝑfice re. Et exigere.i. iniuſte petere. Et exigere quq; ſimplicit᷑ ponit᷑ ꝓreqrere vel petere. Et exigere.i.extra vel vltra agere.Et exi⸗ Machab. vltl. Sicut em vinuʒ ſꝑ bibere aut ſꝑ aquã ↄtrariũ ẽ.alternis aũt vti de⸗ lectabile. ita legentib ſiſꝑ exactꝰ ſit ſermo nõ erit grat 4 1 Exilio lis.liui vel lui exultũ.n.q.i.extra vł valgde ſalire. Iñ exulto.tas.i.frequent᷑ ex⸗ ilire. qð ꝓpꝛie fit cũ letamur. Et ponit᷑ ex⸗ Exhaurio.ris.rire.exhauſi exhauſtũ in ſu Eximmutuo.as.aui.are.i.depauꝑare pau perẽ facere.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ imutuo.as. Eximo.mis.mi.emptũ.a.t.i.auferre vel ex trahere.⁊ ðꝛ eximo.q̃i extra emo.i.traho. Exinanio.inanis.niui.a.q.i.anihilare.dehᷣ mere. euacuare. diminuere. ⁊ ðꝛ ab ex et in anio.nis. Vñ Apłs ad Chil.ij. Exinani⸗ uit ſemetipſũ.foꝛmã ſerui accipiẽs. Exiſtimo.as.are.aui.a.p.i.putare.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ eſtimo. Iñ exiſtimatio.i.putatio vłil leſę dignitatis ſtatus. fama moꝛibus ad „quiſitus. H Exiſto.ſtis.extiti.n.t.i.pmanere.extraſta⸗ Exoccupo.pas.i.expedire.⁊ ðꝛ ab ex (re. Exoleo.les.leui vel lui.exoletũ vel exolitũ n. S.i. creſcere.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ oleo.es. Mapᷣ. vo dicit. Exoleuit. i. i obliuionẽ venit. de⸗ fecit. coꝛrupt' ẽ.⁊ coꝛ.o.aſ..l. Exoꝛcico.as.aui.a.p.i.adiurare.increpa⸗ Exoꝛdioꝛ.diris.exoꝛdit ſũ.vel exoꝛ (re. ſus ſü. d. q.i. inciꝑe vel loqͥ. In exoꝛſus.ſa ſũ.i.locutꝰ incepꝛtt. Exoſſo.ſas.aui.a.p.i.laniare.diſcindẽ.oſ⸗ ſa extrahere.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ oſſo.ſas. Nonit etiã ꝓ debilitare vel infirmare.Cũ em oſſa ſint coꝛꝑis robur.qͥ ea aufert coꝛpus debi⸗ Expando.dis.di.paſſum.a.t.i.extendere. Vnñ illud. Expaſſis ĩ cruce manibꝰ.i.extẽ⸗ ſis. Znueni etiã expãſis.qð ſuſtinendũ ẽ Sʒ ᷣm Priſti. Pando pateo patioꝛ faci⸗ unt ſupinũ paſſũ. ⁊ ꝛ ab ex.⁊ pando.dis. Expapillo.las.lare.laui.lare.i.exoluere de nudare ⁊ ꝓpꝛie papillas. ⁊ ðꝛ ab ex et pu⸗ Expatuloꝛ.laris.latꝰ.lari.d.p.i. (pilla. ſpatulã auferre vel frangere. ⁊ ðꝛ ab ex.⁊ Expecto.ctas.ctaui.ctare.i.(ſpatuloꝛ.arl. demoꝛari.ſuſtinere.pᷣſtolari. Expectat᷑ qͥ ventur ẽ. Spectat᷑ qͥ videt᷑ vł appꝛopiat Expectoꝛo.as.raui.a.p.i.exol (m NPapᷣ. uere firmaculũ a pectoꝛe remoueꝛe.⁊ ðꝛ ab Expedio.dis.dire.diui.ditũ. (ex ⁊ pectus a. q.i.liberare.explicare.exoluẽ.q̃ſi extra pedicã ponere.⁊ ð ab ex. ⁊ pedica. Jñ ex⸗ pedit.ta.tũ.i.exolut.liber ymptus. Expẽdo.dis.dere.pẽſũ.a.t.i.expẽſas facẽ. ⁊8ꝛz ab ex.⁊ pẽdo.is.Iñ hęc expenſa.ſę. Expergefacio.cis.feci.factũ.a.t.i.excitare vel facere euigilare.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ pergiſcoꝛ ſceris. ⁊ facio.cis.⁊ acuit᷑ fa. Exꝑgiſcoꝛ.ris.exꝑrectꝰſũ.i.a ſomno euigi lo.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ ꝑgo.gis.qð cõponit᷑ aper. ⁊ rego.gis. Unde dicit riſtianꝰin.x.lib. Exꝑ giſcoꝛ.qꝛ a pergo ẽ.exꝑꝛectuʒ facit.qð ſqʒ; cõponit᷑ ex per.⁊ rego.qð facit rectum q;uis vetuſtiſſimi etiã expgitꝰ dicebäat. Experioꝛ.riris.ꝑtꝰſum.vᷣbuʒ cõe.i.ꝓbare vel ꝓbari.cognoſcere.tẽptare.cognoſci. vel temptari.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ pario. Iñ hͥ expe rimentũ.ti.⁊ hęc exꝑientia.tię.⁊ exꝑtus. a.ũ. aũt experioꝛ cõponat᷑ a pario.patʒ ꝑ Priſtianũ in.x.lib.dicentẽ.Sunt etiam alia ex h̊ ipſo.i.pario cõpoſita deponẽtia. experioꝛ.operioꝛ.quoꝛũ ꝑticipia exꝑtus. oꝑtus.a pario oſtendũt eſſe cõpoſita.cuiꝰ pticipium partus ẽ.Et vult Priſtianꝰ vt patet. ꝙ experioꝛ ſit verbũ deponẽs.Sed dic ꝙ olim experioꝛ fuit depo.ſʒ nũc ẽ cõe Itẽ experiri qũq; ponit᷑ ꝓ rñdere ſeu defẽ dere. vt de iudi.c.j.de ꝓcur.c.qͥ generalit᷑ li. vj.qñq; ꝓ agere.vt de cã poſ.⁊ ꝓpꝛie.c. paſtoꝛalis. re.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ ſpico.cas.⁊ ꝓdu.pi. Expilo.las.lare.a.p.idẽ ẽ qð depilo.et ex eiſdẽ vbis põt cõponi de qb depilo. vnð põt coꝛriꝑe pi.⁊ ꝓducere ᷣm diuerſas cõ⸗ poſitiones.vide.S.in depilo. Expingo.gis.pegi.pactũ.a.t.i.expellere.⁊ ðꝛ ab ex. ⁊ pango.gis. Expino.nas.aui.are.a.p.i.ſpinas auferre. vyłextrahẽ.⁊ ðꝛab ex.⁊ ſpino.as.⁊ ꝓ.pe. Expio.pias.are.a.p.i.expurgare.ex toto. vł ꝑfecte piare. Iñ h̊ͥ expiamẽ.pe.ꝓd.et h expiatio.i.purgatio pia actio.mundatio. Et expiabilis expiabile.qð expiari põt.et ðꝛ ab ex.⁊ pio. Expiro.as.raui. rare.n. p. i. moꝛi. extra ſpi ritũ mittẽ.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ ſpiro.ras.⁊ ꝓd.ſpi Expiſcoꝛ.ſcaris.d.p.i.ex toto a piſcibꝰ eua cuare.vel adqrere.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ piſcoꝛ. Expleo.ples.plere.a.s.i.finire. Explicit ⁊ expliciũt.vbũ defectiuũ.i.termi nat᷑ vel finit vel terminant᷑ ⁊ finiunt᷑.nec inuenit᷑ de eo plus. Explico. cas.cui.plicitũ.a.p.inuenit᷑ etiaʒ plicaui. catũ antiqtꝰ ab ex..⁊ plico.cas.i. oꝛdinare.digerere.diſtendere.extra plicã ponere.ſoluere.apꝑire. 1 Explodo.dis.di.ſũ.n.t.i.manꝰrelaxare.ex perire.excutere.vel extra plauſum facere ⁊ ponere.vel eijcere.vel explere. Exploꝛo.ras.raui.rare.a.p.i.exqrere inue ſtigare.⁊ ꝓd.plo.⁊ ðꝛ ab ex. ⁊ ploꝛo.ras. Vnñ in Auroꝛa. Mer qͥs exploꝛet plebis.⁊ Expompo.pas.paui.pare.a.p.i.vituꝑare Expicoꝛ.carl.d.p.⁊ expico.cas.i.deſpica⸗ deteſtari. ⁊ ð àa pompo. pus. Expono.nid.ere.a.t.i.otra ponere.explica re exoluere. Exponi aũt dicunt᷑ infantes ſerui liberti ⁊ languidi ſi ſine cura dimittũ tur. vel eis alimẽta negant᷑ a parẽtibꝰ a do minis. vel a patronis.vt in.c.vnico.de in fan.⁊ lang. Exponi em aliqͥ ſolẽt relegato pietatis officio infantes vel languidos añ eccłias ponere.vt eos alij miſeratione mo ti colligant. lxx vij.diſ. ſi expoſitꝰ. Expꝛimo.mis.ſſi.ſſuʒ.a.t.i.extra pꝛimere. effundere. manifeſtari. repſentare.et ðꝛ ab ex et pᷣmo.mis.et coꝛ.pꝛi. . Expꝛobꝛo.bras.braui.a.p.i.diffamare.in crepare.ↄuiciari.pᷣteritã culpã oppꝛobꝛio ſe enarrare.et ðꝛ ab ex.⁊ pꝛobꝛo.bꝛas. Expumo.mas.aui.are.n.p.i.valde vel ex⸗ tra ſpumare. vel ſpumas auferre. . Expungo.gis.a.t.i.extra pellere.extra pũ ctum ſcriptionis ponere ⁊ delere. Expuo.is.pui.putũ.n.t.i.extra ſpuere. Exqᷣro.rl.ſiui.ſitũ.a.t.i.ĩueſtigare.extra qᷓ⸗ Extendo.dis.di.tentũ.vel extenſũ. crere. n.t. i. explicare.extra tendere. . „ Extermino.nas.naui.nare.a.p.i.terminũ auferre.vel exulẽ facere.q̃ſi extra terminũ ponere ⁊ eijcere.⁊ ꝓpꝛie ðꝛ de exulibus.⁊ ponit᷑ ꝓ demoliri. Añ Matth. vj. Exter minãt facies ſuas.i.demoliunt᷑.diſſoluũt. deuenuſtant. diſſipant. qſi extra terminos humanę ↄditionis abducũt. Inde h̊ ⁊ hęc exterminabilis.⁊ G̊ le. Externo.nas.a.p.i.alienare. Extimo.mas.mare.a.p.i.appᷣciari vel pu⸗ tare.q̃ſi ex mẽte ſichabere.⁊ ðꝛ ab ex et ti⸗ mo qð ẽ mens. Ael extimare.ẽ pᷣcium ali⸗ cuiꝰ rei certũ dare.⁊ ẽ idẽ qðᷣ taxare.vł cer tum pciũ diffinire ⁊ determinare. Extinguo.guis.xi.ctũ.a.t.i.moꝛtificare.et ptinet ad ignẽ. ⁊ ðꝛ ab ex.⁊ ſtinguo.guis. ⁊ abijcit᷑.ĩs. Extipo.pas.paui.are.a.p.i.emittere eua⸗ cuare. ⁊ ðꝛ ab ex.⁊ ſtipo.pas.⁊ ꝓd.ſti. Extirpo.pas.paui.a.p.i.a radice ſubuertẽ aſtirpe extrahere. deſtruere.ex toto vleui denter. ſiue extra ſtirpare. Extollo.lis.ere.a.t.i.ſurſum eleuare. Extremiſco.cis.vᷣbũ inchoatiuũ.i.incipio extremere. Extremo.mas.a.p.i.extremũ facere vel vl timũ. vel purgare.auferre.extrinſecus de foꝛis.vᷣm Hugl. Extremo.mis.mui.ere.n.t.i.q̃ſi extra tre⸗ mere.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ tremo.mis. „ ⁊ ꝓd.tri. AUñ Virgiliꝰ in.vj.ęnei. Hic la⸗ boꝛ ille domus ⁊ inextricabilis erroꝛ.Et Thob. vj. Fumꝰ eiꝰ extricat oẽ demoniũ. Iñ h̊ ⁊ hęc extricabilis.⁊ h̊ le. „ — 2 xtringo. gis.xi.ctũ.a.t.i.extra vel valde ſtringere. vel a ſtrictura remouere.⁊ ð ab ex. ⁊ ſtringo.gis. Extrudo.dis.ſi.ſuʒ.extrudere.a.t.i.valde vel extra trudere.depellere.longe.abire. facere.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ trudo.⁊ ꝓdu.tru. Extruo.is.xi.ctũ.a.t.i.valde vłextra ſtruẽ Extupeo.pes.pui.n.s.⁊ caret ſupino.⁊ eſt valde ſtupere.vel a ſtupoꝛe ceſſare.libera⸗ re.coꝛ.ſtu.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ ſtupeo. Extupo.as.paui.are.a.p.i.valde ſtupare. ſtupam remouere. ⁊ðꝛ ab ex.⁊ ſtupo.as.⁊ coꝛ.ſtu. Exubero. as.aui.are.n.p.i.valde vberare ſuꝑpabundare. ⁊ ð ab ex. ⁊ vbero. xuco.cas.caui.a.p.i.ſuccuʒ auferre.⁊ ðꝛ ab ex. ⁊ ſuco.as.qð nõ ẽ in vſu.⁊ ꝓd.pᷣmã Exudo.as.daui.n.p.i.ſudoꝛẽ emittere.vł extra ſudoꝛẽ ire.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ ſudo.as.Et ꝓdu.penł. Exulcero.ceras.raui.are.a.p.i.extra valð vel deoꝛſum vlcerare. vel vlcera auferre. eexaceruare. eneruare. ⁊ ö: ab ex.⁊ vlcero. ras. 7 (oꝛ. ce. Evxulo.as.verbũ neutrũpaſſiuũ.i.extra ſo⸗ lum ſuęterrę poni ⁊ exterminari.Et dʒ ſic ONOſtrui. Ego exulo a rege.⁊ non debet dici Ego exulo illũ pᷣm Hugl.Nap̃.·etiã dicit. Exulare.i.extra ſolũ ſuum habitare.Ex⸗ uloate. =ðèð Exulto.as.are.i.frequẽt᷑ exilire.qð ꝓpe fit cũ lętamur.Et ideo ponit᷑ exultare ꝓ leta ri.ſʒ ꝓpꝛie ſaliẽdo ᷣm hugl.⁊ ðꝛ ab exilio lis.liui.vł lui.ultũ.tu.i.extra ł valð ſalire. Exundo.das.dare.n.p.i.valde abundare vel excreſcere.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ vndo.das. Exuo.is.exui.exutũ.exuere.a.t.i.extrahẽ. expoliare.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ ſuo.is. Iñ exutta. tũ.i.expoliatꝰ.extract.expulſus. Exupero.as.raui.are.a.p.i.valde ſuꝑare. ⁊ð ab ex.⁊ ſupero.ras. Exuro.ril.exuſſi.exuſtũ.a.t.i.valð vrere.⁊ ðꝛab ex.⁊ vro.vꝛis.⁊ ꝓd.u. Jñ exuſtus. ta.tum.i.combuſtus. Abello. las. laui. n. p. i. loqui. Fabꝛico.cas.care.n.p.i.iſtruere xtrico.cas.care.a.p.i.expedixe.exoluere componere. munire. ⁊ a faber. toꝛ.fartrix.fartio.onis. bꝛi. Videt᷑ etiam poni in deponẽti genere. Añ illud ꝓpheticũ. Fabꝛicatꝰẽ auroꝛã ? Fabuloꝛ.aris.atłꝰſũ.d.p.i.fabulas di⸗(ſolẽ? cere vel fallſa. H Faceſſo.ſi. ſitũ. vbũ deſideratiuũ.i. deſide⸗ rio facere. Itẽ faceſſere.i.deſinere.ceſſare. recedẽ.Et ðꝛ faceſſo.q̃ſi facere ceſſo. AInö Prudentiꝰ in libꝛo hymnoꝛũ.Faceſſite in quit ne noſtrã grauet obſequela moꝛteʒ.i. diſcedite. Facio.cis.ci.ctũ.n.t.i.aliqͥd oꝑari ex pꝛeia⸗ centi materia.ſʒ creare ex nihilo. Facto.tas.i.frequẽter facere. IJñ deſcẽdit aliud vbũ frequẽtatiuũ.ſʒ factito.tas.id S.frequẽter facere. Facundo.das.a.p.i.facere facundũ. Falcito.tas.i.frequẽter falcare..⁊ ðꝛ a fal⸗ co.cas.Et põt eẽ nõ frequẽtatiuũ.⁊ tũc de fiuar afalx cis.⁊ ẽidẽ qð falcare.vel falcẽ facerer. 2Jè Falco.as.aui.a.p.i.curuare vłfalce ſecare Falero.faleras.a.p.i.oꝛnare.vt iſte vtitur yverbis faleratis.i.oꝛnatis. Itẽ inuenit᷑ fa⸗ lerare ꝓ ſupbire.inaniter ſe iactare. Fallo.lis.fefelli.falſum.a.t.i.fando verbiſ deciꝑe.⁊ ðꝛ a foꝛ.faris.Et a fallo ðꝛ falſo. as.frequẽtatiuũ.a.qͥ falſito.tas.aliud fre quẽtatiuũ. Itẽ fallo cõponit᷑ cũ re.vt Re⸗ fello.lis.li.refellere.⁊ caret ſupino. Falſiſico.cas.aui.a.p.i.falſum facere. ⁊ ðꝛ a falſus.⁊ facio. Iñ falſifſicatio.onis. Falſito.tas.frequẽtatiuũ de falſo.as.i.fre⸗ quenter falſare.⁊ coꝛ. upPbe. Falſo.as.i.frequẽt᷑ fallẽ.a fallo fefelli.ſuʒ. Fameo.mes.mui.n.s.i.eſurire hr̃e famem Iñ fameſco.ſcis.inchoatiuu. Famino.nas.naui.n.p.i.loqui.⁊ ðꝛ a famẽ inis.Et cõponit᷑ cũ ad.vt Affamino.nas. amo.mas.mare.a.p.i.famã diuulgare.⁊ Sza fama. ”ÿ”M Famuloꝛ.laris.atus ſũ.d.p.i.obſequi obe⸗ dire. Et famulari debiti ẽ. Obſeqͥ volũta⸗ tis. Obedire ad vtrunq; refert᷑. YFamuloꝛ componit᷑ cũ con.vt Cõfamuloꝛ.aris.i.ſi⸗ mul famulari. “”M Farcino.nas.naui.a.p.i.replere. Fartio.ſi.ſũ.vłtũ.a.q.⁊ qñq; inuenit᷑ farti ui.titũ.qð ꝓbat farcimẽtũ. Itẽ inuenitur farſiui.ſitũ.ſʒ ̊ potiꝰ tractũ ẽ a vulgari qͥ⸗ rundã qͥ vtunt᷑ verbo iſtiꝰ litteraturęꝑ to tam ↄiu gationẽ.ſ.farſio.ſis.ſiui.ſitũ.Et ẽ fartire.ſaginare.implere. Iñ vᷣbalia.far⸗ . e i⸗ ⸗ Faſcino.nas.a.p.i.incantare.q̃ſi adulãdo impetẽ laudando deciꝑe. AUñ ad Gab.iij. AQAuis vos faſcinauit veritati nõ obedire. vvbi dicit glo. Quis vos faſcinauit.i.dece⸗ pit veritati nõ obedire.⁊ coꝛ.pe. Uñ Vir⸗ gilius in bucoł. Neſcio qͥs teneros oculo mihi faſcinat hedos. Faſtidio.dis.diui.a.q.i.hoꝛrere.ſpernere. contẽnere.tedere. In vᷣbalia. Et hoc faſti dium. dij. i. ſuꝑbia vel tediũ. faſtidiolus F a. ũ.i.ſuꝑbus vel tedioſus. Et h̊ faſtidio⸗ ſus.ſi.⁊ hęc faſtidioſitas.tatis.⁊ deriuat faſtidio a faſtus.qð ẽ ſuꝑbia.Quidã tñ di cunt faſtidio eſſe bᷣmę impoſitionis.⁊ inde faſtus. Faſtigio.as.a.p.i.exaltare.ſublimare. Inñn faſtigiatus. tus.⁊ faſtigiatꝰ.ta.tũ.i.eleua⸗ tus. ⁊ altus.⁊ ðꝛ a faſtus.qð ẽ ſuꝑbia. Et inuenit᷑ ꝑ ſyncopã faſtigatꝰ ꝓ faſtigiatus. AVñ greciſmus.Sunt faſtidia tedia.ſed fa ſtigia celſa. H JORDRDð Fateoꝛ.terl. faſſus ſũ.d.s.i.manifeſtari.q̃ſi teneoꝛ fari. Fateri coactiõis ẽ ⁊ neceſſitat Fatemur em coacti. Sʒ ↄfitemur ⁊ mani⸗ feſtamus volũtarij. Orodimꝰ pᷣcio.vel ali qua vtilitate ſperata ducti. Item fatemur mala. manifeſtamꝰ bona. pdimꝰꝗqſita. Et coꝛ. fa.fateoꝛ. Uñ.Cõſiteoꝛ ſi d ꝓdeſt de licta fateri. Fatigo.gas.aui.a.p.i.fatim agere ⁊ abun⸗ danter. ⁊ a fatim. qð eſt abũdant᷑.⁊ ago gis..· Iñ fatigatus.a.ũ.i.in itinere laſſatꝰ. feſſus. . atiſco. cis.fatiſcere.n.t.i.abũdãt᷑ hiſcere. aſcindi. vt Iſte pannꝰ fatiſcit rimis.i.ſcin ditur. ⁊ ? q fatim. qð ẽ abundant᷑ ⁊ hiſco. cis. Et fatiſcere.i. laſſari.marceſcere. abũ⸗ danter apiri. deſinere eſſe. deſicere. AUnde de ſcõ artino ðꝛ. Art' febꝛe fatiſcentes Fato.tas.taui.a.p.i.deſtinare.deſignare. Fatuo. as. aui. a. p. i. fatuũ facere.⁊ ðꝛa fa⸗ tuus.Et cõponit᷑ cũ dis.vt diffatuo.i.di⸗ uerſis modis fatuare.vel a fatuitate remo uere. Infatuo.as.i.valde fatuare. Faueo ues.ui.fautũ.n.S.i.ſuffragari.auxi liari. aſſentire. fauoꝛẽ dare.⁊ ꝓpꝛie in ma⸗ lo. Et ꝓd.fa. in pterito.ſʒ in ſſenti coꝛ.eaʒ AVñ. At legi faueas tibi ſicut amaris ame⸗ tur. Proximꝰ. — Faxo.xis.faxit.verbũ defectiuũ ⁊ comicuzʒ i. facere.⁊ nõ habʒ ampliꝰ niſi ſdictas vo ces.⁊ faxim. ⁊ ðꝛ a facio.cis. Et faxo.xis. faxit.qũq; accipiunt᷑ vi futuri.qũq; in vi pᷣſentis tam ſubiunctiui qᷓ; indicatiui. cipit᷑ tñ ꝓ futuro. Febꝛicito.tas.pe.coꝛ qð ⁊ febꝛicitoꝛ.taris inuenit᷑ in deponẽti ge.i. febꝛem habere. Febꝛio.bꝛis.i.febꝛẽ hrĩe.⁊ deriuat a febeis· Iñ febꝛiſco. cis.inchoatiuũ. gebꝛuo.as.i.ſacrificare.vel purgare. ficere. Et cõponit᷑ cũ de. vt defeco. fecas. i.purgare.q̃ſi deoꝛſum a fece ponere. Añn· ꝓphᷣa. Aindemię deſęcate ⁊c. Itẽ effeco. cas. i. purgare. qſi extra fecẽ ponere Fęco.cas.ꝓ fecẽ facere.neu.e᷑.ꝓ Zturpare Feęcundo.das.a. p.i.fecundũ facere. . Feędero. as.a. p.i.pacificare.ſędus firmare 7ðꝛa fędus.deris.Et cõponit᷑ Cõfedero. ras.i.ↄiũgere.colligare. Iñ vᷣbalia ↄfęde ratoꝛ. trix.ttſio. . Fedeo.des.i.fedũ eẽ.⁊ ðꝛ a fedo.as.aui. Fedo. das. aui. . p.i. deturpare. Et cõponi rur cũ con. vt Cõfędo.das.Dęfedo.as.i. mũdare. vel valde fedare. Diffedo. as.id ẽ diuerſis modis feędare.vel mũdare.Effę do. das. i. valde fę are. vel extra feditateʒ ponere. Refedo. as. i. iterũ fedare. ꝓd. fę. Añ. ij. Regl. xvj. dz. At cuͦ audierit iſit ꝙ; fedaueris patrẽ tuũ roboꝛent᷑ tecum ⁊c Et virgilius in tertio Enel Somcſam pꝛę dam ⁊ veſtigia fęda relinqgauunt. Felico. cas.care.a. p.i.fęlicẽ facere.Et deri uat᷑ a fęlix. In felicito· tas frequẽtatiuum Et ꝑ cõpoſitionẽ Infelico.cas.i.infęliceʒ facere ⁊ infligere. Infelicito.tas. fre. Femino.nas.ui.n.p.i.moꝛe feminaꝝ ſe ha⸗ bere. vel femino. nas.a.p.i.mollẽ vłfęmi⸗ neum facere. debilitare. eneruare. euirare Et cõponit᷑ Effemio.nas.i.valde femiare Fendo.fendis.nõ ẽ in vſu.ſʒ defendo.dis. IJIñ. defenſo. ſas. Itẽ cõponit᷑ Infẽdo. diſ ſ infenſo. ſas. frequentatiuũ. Offendo. Dis. di. ſum. ſu. Iñ offenſo. ſas. frequẽ. Fęneroꝛ.aris.d.p. ðꝛa fenus.⁊ in eodẽ ſen ſu inuenit᷑ fenero. as.i.mutuare vel mutu⸗ ari. ſ. dare ad vſurã vel acciꝑe. Eſt em dã⸗ tis ⁊ accipiẽtis.⁊ qͥ dat mutuo.⁊ q̊ accipit fenerat᷑. JIñ h feneratoꝛ. oꝛis.q dat ⁊ q ac⸗ Apit fenus. quaſi fenoꝛis actoꝛ. Et fenera⸗ toꝛius.a. ũͥ. Et cõponit᷑ fenero. vel oꝛ. Cõ⸗ fęænero. as. vel confęneroꝛ.aris. id E. ſimul fenerari. Defenero. as. vł defeneroꝛ aris i. ditare vel ditari. vel valde fenergi vel 7 eco. cas. caui. n. p. i.fecẽ facere. vel fece in H Sa e dſeruire. vel a fenoꝛe remouere Refeneꝛo ras.vel refęneroꝛ.rarl.i.iteꝝ fenerari.Itẽ feęnero vel feneroꝛ inuenit alcre. ve⸗ .fetidus. Eyęgto. tas. tare. a. p. i. parẽ. vel generare. et ligare. Fenero.ras.cũ ſuis cõpoſitis ẽ neu trũ. Sʒ feneroꝛ. aris. depo.cũ ſuis cõpoſi⸗ tis. Itẽ fenero. ras.qñ ſtat p ↄiũgere vłli gare.⁊ defęnero ꝓ ditare.ſũt actiua. Feneſtro.as.are.n.p.i.feneſtras facere. v feneſtras ſparare. =M Ferbeo.es.bui.n.s.i.bulire.ſcatere.caleſie ri. eſtuare.⁊ ð a ferueo.mutata.u.in. b. erio.ris.a.q.caret ſᷣterito ⁊ ſupino.ſʒ.¶mu tuat ea a ꝑcutio.tis.qð ẽ eiuſdẽ ſigtiõis ſe cũ.⁊ facit ꝑcuſſi.ꝑcuſſũ.i.pcutere.Et cõ⸗ ponit᷑ cũ re.vt Referio.ris.i.iteruʒ ferire vel retro ferire.⁊ coꝛ.ᷣmã. VUñ Ouidius. Ipſaq; ceruleis charta ferit᷑ aq̃s. Et Oꝛa tius.Hõ ſemꝑ feriet qcũq; minabit᷑ arc Ferio.as.n.p.vel potiꝰ ferioꝛ.arl.d.p.dici tur.i.ceſſare ab oꝑibꝰ.vel ſolẽnixare. Fermẽto.tas.a.p.i.fermẽto coꝛrumꝑe. Fero. fers.fert.tuli.latũ.vᷣbũ anoꝛmalum. coꝛripit pᷣmã tam in ſſenti qᷓ; in ſ̃terito.Et ſist plura. HNã fero.i.cupio. Uñ Ouidius In noua fert animus mutatas dicere foꝛ⸗ mas.Fero.i.dico. Fero.i.ſuſtineo.vel pa tioꝛ.vel tolero.Et fero.i.poꝛto. Vñ.Fert patit᷑ dicit. fert cupit atq; gerit. Iñ vbalia latoꝛ.latrix.latio. vel faſtidire.⁊ ðꝛ a ferox.cis. Ferro.ras.aui.a.p.i.ferro aliq̃d ſparare. ozꝛnarre. Ferueo. ues.⁊ feruo.uis.bullire.ſcateꝛe.ca lefſieri. ęſtuare. Et ponit᷑ ſepe ferueꝛe. ꝓ fre quẽtare.ſicẽ ecõtrario frigere ꝓ ceſſare.qꝛ cũ locꝰ aliqͥs frequẽtat᷑ calcãdo videt᷑ cale fieri..Et habẽt idẽ ſteritũ.ſ.feruiui.ſʒ fre⸗ quẽtius ðꝛ ꝑ ſyncopam ferui. Itẽ a ferueo mutata.u.in. b. ferbeo. bes.bui.in eodẽ ſenſu. ⁊ oia ſunt neutra.Et ab omnibꝰ iſtiſ inchoatiuis ſunt.ſcilicet ferueſco.feruiſco ferbeſco. OMJMGMWG Feſtino.nas.aui.pe. ꝓd.n.p.i.accelerare. 2532¾ a feſtũ.qð ẽ lignũ qdðᷣdã.videt᷑ enim ti Ana ad feſtũ celerare.⁊ ideo tractũ ẽ ide fe⸗ ſtinare.q̃ſi ad feſtũ nare. Et differt a ppe⸗ rare. NMroperat em̃ qͥ qð icipit mature trã⸗ ſigit. eſtinat.qͥ multa ſimul incipit nec ꝑ⸗ Feſtiuo.uas.aui.n.p.i.feſtare.· Ferocio.cis.ciui.a.q.i.ſęuire vel deſpicere tenet. i. ignẽ. vel gerẽ. etymol.ẽ. Et hinc fe toꝛ.oꝛis.Et fetidus.da.dũ.i.putridꝰa fe⸗ toſus.a.ũ.i.fetidus. ”M ðꝛa fętus.a.ũ. Iñ fętat.a.ũ.i.generatus. vel ꝑtus.Et fetans.tantis.ꝑticipiũ.i.ge⸗ neras.vel paries.Et hic fętãs.tis.i.pecꝰ. pecudis. VUñ ps.Et ſuſtulit eũ de gregibꝰ ouiũ.⁊ de poſt fetãtes accepit eel. Fibulo. as.laui.a.p.i.fibulis ligare.⁊ ðꝛ a ſibula.Et cõponit᷑ cũ ad. vt affibulo. las. i. alligare.⁊ ꝓpꝛie mantellũ. Itẽ cũ cõ. vt cõſfibulo.las.i.ſimul fibulare. Itẽ cuʒ dis. vt diffibulo.as. Itẽ cũ de.⁊ ðꝛ deſibulo.i. diſſoluere. diſligare. Itẽ cũ ex.⁊ ðꝛ effibu⸗ lo. as.i.exoluere. It cũ in.⁊ ðꝛ infibulo. las. i. illigare. vel fibulas imittere. Itẽ cuʒ pꝛę.⁊ ðꝛ ſᷣfibulo.las.i.ante.vel ab anterio ri ꝑte ſibulare. Itẽ cũ re.vt refibulo.i.iteꝝ fibulare.vel dirfibulare. Itẽ cũ ſub.⁊ dici⸗ tur ſuffibulo.las.i.ſubligrrer. Fideiubeo.bes.iuſſi.iuſſũ.a.s.i fidẽ ꝓ aliqͥ dare. iurare. ꝓmittere. Jñ fideiuſſoꝛ.oꝛis. Qμ◻ PPalio ſe obligat. vłfidẽ dat vel ꝓmittit. Uñn Ecd. xx viij. Fideiuſſorl ne obliuiſca⸗ ris.dedit em aiam ſuã ꝓ te.Et ſcribunt᷑ ꝑx geminũ.s.fideiuſſi.fideiuſſũ.⁊ fideiuſſoꝛ. Fido.dis.dit.fiſus ſũ.vbũ neutropaſſiuũ. Ii.fiduciã habeo vel credo. Iñ h̊ ⁊ hec eth fidens.tis.tã nomen qᷓ; ꝑticipium.⁊ vᷣm ꝙ nomẽ ẽ comꝑat᷑. Iñ fidenter.tius.ſime.et hec fidentia.tię..Fido cõponit᷑ cũ cõ.⁊ ðꝛ cõſido.dis.ↄfuſus ſũ. Iñ ↄſidẽs.⁊ cõꝑat᷑. Inñ ↄſident᷑.tius.ſime.aduũ.Et hęc ↄfiden⸗ tia.tię. Et cõponit᷑ cũ dis.vt diffido. dis. fiſus ſũ.i.nõ ſidere.Fido cũ ſuis cõpoſitis neutrũ ẽ.⁊ ꝓdu.fi. Uñ Ouidius dearte. Biffidet miſere ꝓtinus illa ſibi. Inuenit ſidit ſᷣteritum de findo.is.⁊ coꝛ.ſi. Uñ. Fi do parit fidit dat qͥʒ findo fidit. Item fidis etiã ẽ gtũs de fidis.dis.ꝓchoꝛda.⁊ gtũs de lides.dis. ꝓ vᷣgine quadã. Item fidis ẽ dtũs ⁊ ablatiuꝰ pluralis de ſidus.a.ſ.⁊ ꝓ ducit fi.vide ſupꝛa in fides. Et habet tria participia. ſcilicet fidens. ſiſus.⁊ fiſurus. Fiducio.as.a.p.id eſt. fiduciam pꝛęſtare. velad ſecuritatem. quod vulgariter ſolet dici affidare. Et componitur affiducio.as ad aliquam fiduciam vel ſecuritatem da⸗ Feſto. as. are.i.feſtũ celebꝛare. ſolẽnicare. Feteo.es.tui.n. s.i.eſſe vel fieri fetidũ.⁊ ðꝛ a fed eo.es.d.in.t.x aũt ðꝛ fetet.q̃ſi phos re. Item confiducio.as.ſimul fiduciam da re.Diffuducio.as. Deſiducio.as.Effidu⸗ cio.as. Inſiducio.as.id eſt. impignoꝛare E — S publicare. diffildaanrnre. tur ⁊ areſeit. Ideo etiã qũq; ponit᷑ flacteꝛe Figmẽto.as.aui.a.p.i.fingere.ſimulare. ꝓarere. Vñ Eſa.xix.Erũt irrigua eiꝰ fla Figo.gis.fixi.fixũ.a.t.i.immittere.inferre ccentia.i.arẽtiia. foꝛtiter ſtabilit᷑ imponere.⁊ ꝓd.fi. And Flagito.tas.taui.a.p.i.poſtulare.quęrere Ouidius in epi.Figit in iuſſo noſtra ſagit rogare.petere.cũ clamoꝛe poſcere.⁊ dicit᷑ ca locco. a flo.flas. VUñ ⁊ flagito.tas.ðꝛ qſi flatuʒ ge Figuro.as.aui.a.p.i.figurã facere. ro. vel ago. ⁊ ẽ etymologia. Et cõponit᷑ ef Filaxo.vel philaxo.as.aui.a.p.i.ſᷣua re. flagito.tas.i.valde flagitare. Filio.as.are.n.p.i.filũ facere.vel pa rere. F lagro.gras.n.p.i.ęſtuare.feruere.ardeꝛe Filo.as.are.n.p.i.filiũ a colo per qua ndaz Sʒ fragro.gras.i.redolere. Uñ.Fla facit tenuationem deducere. Argdoꝛẽ. ſʒ fra largit᷑ odoꝛẽ. W Fimbꝛio.as.arę.a.p.i.fimbꝛijs aptare. Flãmeo.es.mui.n.s.i.flãmã emittere.vel Findo.dis.di.fiſſũ.a.t.i.ſcidere.et.coꝛ.fi. calere.vel etiã ardere.⁊ ðꝛa flãmo.mas. Ande Fido parit fidit.dat qͥʒ findo fidit. Flameſco.ſcis.inchoa. et foꝛmat᷑ a flmeo. Fingo. gis.xi. ctũ. a.t. i. oꝛnare. cõponere. mes. VUñ in hymno. Ylamelcat igne chari facere. foꝛmare.plaſmare.excogitare.⁊ cõ tas.Quidã tñ dicũt. Flãmaſcat qõ ẽ icho⸗ ponere. qð veꝝ nõ eſt.i.ſimulare. Iteʒ in⸗ atiuũ huiꝰ vᷣbi flamo.as. vt ſit ſenſus. Flã uenit᷑ fingo.gis.i.nitidare.extergere. mDaaſcat.i. incipiat flãmare.id ẽ. incendere. Finio.nis.niui.nitum.a.q.i.terminare.cõ Szʒ vt dicit Hugl.Flãmeſcat ibi debet di . ſũmare.ꝑficere.⁊ ðꝛa finis.Et cõponit᷑ ce ciinchoatiuũ a flameo.mes· dis. vt diffinio. nis.i. diuerß modis finire Flãmo.mas.n.p.i.incẽdere.⁊ ðꝛ aflamma determinare. oſtendere qͥd ſit vel qle vel Et cõponit᷑ cũ in. vt inflãmo.as.i. incẽde⸗ quãtũ. Iñ h ęc diffinitõ. Itẽ cõponit᷑ ctum re. inaiare. Inuenit tñ aliqũ ꝓ flãmare.vł de. vt definio. i. valde finire. Iñn definity*ò T reſplendere.⁊ eſt actiuũ. ”Msä a.ũ. Vñ Actl.ij.Hũc definito ↄſilio. Itẽ Flaueo.ues.ui.n.S.i.eſſe vel fieri flauũ. Iñ cum pᷣ̊.vt pᷣfinio.nis.i.ante finire.hſᷣfiger e flaueſco.ſ cis. inchoatiuũ.⁊ ꝓd.fla. Ande ſſſtatuere.ſᷣdeſtinare. Mirgili in bucoł. Molle paulatim flaue⸗ Fio.fis.factus.ſum.i.inciꝑe eſſe.de nõ eſſe ſcit tꝑs ariſta. traãſire ad eſſe. Qð eni fit nõ eſt.et qð ẽ nõ Flecto.tis.xi.xũ.a.t.i.curuare ceſſare.mu⸗ 5 fit.Et eſt neutropaſſiuũ qᷓ;dtum ad voceʒ. tare. Iñ hec flexura.rę.⁊ flexus.xus. xvui. neutrũpaſſiuũ qᷓ;tuʒ ad ſigtõnẽ. Et habet Et cõpõit᷑. Cõflecto.Circũflecto.tis.De⸗ tria ꝑticipia.ſcʒ fiens.factus.⁊ futurus. flecto.tis.i.valde vel de vno loco ad aliuʒ ſed fiens non eſt in vſu. flectere. Inflecto.tis.i.valde vel intro vel Firmo.as.aui.a.p.i.roboꝛare.⁊ ðꝛa firm intus flectere. Reflecto.tis.id ẽ.iterum fle Iñ firmatoꝛiũ.rij.qͥ aliqͥd firmat᷑. Ethoc ctere ”M firmaculũ.li. ꝓ eodẽ. Et cõponit᷑ cũ cõ. vt ¶Flegmatio.as.a.p.i.ſlegmate abũdare VE ↄfirmo.⁊ cũ ad.vt affirmo.cũ in.vt ĩiſimo flegma eücere.multũ ſaliuare.⁊ ſpuere. 0. as.i.debilitare.falſiſicare. eneruare. Offir Fleo.ſfles.fleui.fletũ.n.s.i.vbertim lachꝛy mo. as. Vñ rou.xxj. Vir impiꝰ ꝓcacir mas fundere.ſi fluere. ⁊ ðꝛ a fluo.is. S offirmat vultũ ſuu. ploꝛare ẽ cũ voce flere. Nlãgereẽ cum la⸗ Fiſco. as.are.a.p.i.publicare.ad ſfiſcum re chꝛymis pectus aut faciẽ tundere. Lugeꝛe ducere. in fiſco reponere. Et cõponit᷑ cũ cõ ẽcũ aliqͥbꝰ dictis miſerabilibꝰ ⁊ habit mu vt cõfiſco.ſcas.i.ſimul fiſcare.cũ in.vt inſi tatione flere.Neęrere.ẽ cũ ſilentio dolere ſco. ſcas. —DU VVñ ⁊ merere ðꝛ. q̃ſi mẽte carere. Et lugere Fiſiculo.as.a.p.i.diuinare.vel ꝓnũciare. ãqſiluce egere.Et a fleo ðꝛ h̊ fletꝰ.tus.tui.⁊ Iñ fiſiculatꝰ.a.ũ.i.diuinatꝰvł ꝓnũciatus. bhic ⁊ hęc flebilis.⁊ G le. Et flebilit aduer⸗ Fiſtuloꝛ.arl.· p.i.ſibilare.łcũ fiſtula canẽ. bium. Et hęc flebilitas.tatis. Ande Oui⸗ dius.Flebile pꝛincipiuʒ melioꝛ foꝛtuna ſe cuta eſt. Fleo componit᷑. SDefleo.fles. Ef⸗ Flacteo.es.tui.n.s.i.marcere.Iñ h̊ flacioꝛ fleo.fles.id eſt.valde flere. erfleo. fles. oꝛis.i.marcoꝛ. Et h̊ ⁊ hęc ⁊ B̊ flactẽs.tis.p id eſt.perfecte flere. Refleo. es. id eſt. ite⸗ ticipiũ.i.marcẽs. Vñ ꝑ trãſlationem. FAla rum flere. ctẽtes dicũt᷑ qͥ in peccatis ⁊ iniquitatibus Fligo.gl.xi. ctũ. a.t. fligo. gas.ĩ eodẽ ſẽſu marcẽt.⁊ ꝑſeuerant.⁊ qꝛ qd marcet exicca i. cruciare dillipare deſtruere, denaſt re . ſ nõ ẽ in vſu.Et vtrũq; cõponii Affligo. gis. ⁊ affligo. gas.i.valde fligere.Et cõfli go. gas.⁊ ↄfligo.gis.i.ſimul fligere.vł pu nare. Et defligo.gis.⁊ defligo.as.i.val⸗ de vel deoꝛſum fligere. vłpugnare.Et ifli go. gis. ⁊ infligo.as. Crofligo.gis.⁊ ꝓfli⸗ go. gas. Et fligo actiuũ ẽ cũ ſuis cõpoſitis g deſinunt in o. ſter ↄfligo.⁊ defligo.quę neutra ſunt ꝓ pugnare. Flo.as.aui.n.p.i.flatũ emittẽ. Iñn h̊ flatus tus.tui.Et componit᷑ Afflo.as.i.flare.ad aliqͥd. vel flatu venenare.vel interficere vł tangere. Conflo.as.i.flare vel fundere au rum. ⁊ aliud metallũ ad aliqͥd faciendum. Etiã iuenit᷑ ↄflaẽ metaphoꝛice p mutuare pꝓ cõſumẽ. Nã qui cõſumit ⁊ q mutuat.ð vvna foꝛma quaſi fundit᷑ in aliã. Itẽ efflo. Eefflas. i. extra flare. vel flãdo emittere. Z⸗ inflo. inflas.i. intꝰ flare. flatũ ipellere. ꝑflo. pflas.i.flare ꝑfecte vel valde. Iteʒ ſufflo. as. Fo neutrum eſt ſed compoſita Aactiiiuuus.,“ Floccifacio.cis.n.t.i.parũ.extimare.ↄtem nere ꝑuipẽdere.⁊ðꝛ a floccꝰ ⁊ facio.quia floccus.⁊ pendo.dis. Flocco.as.are.n.p.vbũ ſoli deo ↄueniens Tüc de floccat cũ flocãdo ningit. Floꝛeo.es.floꝛui.n.s.i.virere.reſplẽdere. floꝛidũ eſſe vel fieri. Et cõponit᷑ confloꝛeo. res.i.ſimul floꝛere.Effloꝛeo.es. Refloꝛeo es.i.iterũ floꝛere.reſplẽdere. reuirere. Et ab his inchoatiua.Floꝛeſco.cis. Effloꝛe⸗ ſco.cis.Cõfloꝛeſco.cis. Refloꝛeſco.cis. Floꝛo. as. aui. a. p..floꝛes creare. vł floꝛibꝰ ſpargere.iplere.⁊ ðꝛ a flos.Et cõponit᷑ de floꝛo. ras.Et ꝓd. flo. Filuctuo.as.aui.a.p.i.cõmouere.vacillare fluctibꝰ iundare.⁊ ponit᷑ etiã ꝓ dubitare. Iñ fluctuatus.a.ũ.i.fluctuãs.vel qð flu⸗ ctuauit. Et hęc fluctuatio.onis. Fluito. as.aui.n. p.i.diſſolui.fatiſcere.fre⸗ qutter fluere. vacillare.⁊ ponit᷑ ꝓ dubita⸗ re.⁊ ẽ frequẽtatiuũ de fluo⸗tis. „ — Suo.is.xi.xũ.vel fluctũ.n.t.i.decurrere. Er cõponit᷑ cũ ad. vt af fluo.is.Cõfluo. is i.ſimul fluere. Iñ ↄfluus.a.ũ. Itẽ circũ⸗ fluo. is. Iñ circufluus.a. ũ. Itẽ defluo.is. i.deoꝛſum vł cito fluere.vł decurrere.Et nõ ꝙ defluit.qð ętate vel vetuſtate diſſol⸗ uit᷑ vt ętas hois. Folia arboꝛuʒ. Fluit qð naturaliter decurrit.vt humoꝛ aquę.Flu⸗ exreat trib modis ð, Humoꝛe reꝑ. Sanie Focillo.las.laui. a. p.i.nutrire. vłrefie uere. ðza focus. Indeꝑ compoſitionem refocillo.las.i.reſicere.iterũ focillare. Jĩã viuoꝛũ. Tabe moꝛtuoꝝ. Itẽ diffluo. is. id eſt. diuerſis modis vel in diuerſas partes fluere. Item effluo.is.i.extra fluere.exer⸗ cere.qð cõponit᷑.erfluo.is.i.ꝑfecte flue re. Vñ ad IhHeb.ij. Ne foꝛte ꝑeffluamꝰ Itẽ influo.is.i.in aliq vel intro fluere. Iteʒ in⸗ fluus.a.ũ. Item interfluo.is.i.int᷑ aliq̃ flu ere vel intro fluere. In interfluus. a. um. Item pꝛofluo.is.i.cul fluere.Inde pꝛo⸗ fluus.a. um. Item Bfluo.is.i.ante fluere. pᷣcurrere. Item pſᷣterfluo.is.i.iuxta fluere Itẽ ꝑfluo.is.i ꝑfecte fluere. Itẽ refluo.is .retro fluere. Iñ refluus.a.ũ. Itẽ ꝑpfluo. is.i.ſuꝑabundare. Iñ ſuꝑfluꝰ.a.ũ. Et ſu⸗ perflue.aduũ.Et hęc ſuꝑfluitas.tatiis Fluuio.as. qʒ etiã flu uioꝛ.arl.ðꝛ.i ₰ℳ 3 verbalia. Foculo.as.are.n.p.i.nutrire.vel ignem fa cere. 2 coꝛ. cu. ð floccus lanę parũ valet.⁊ fere nulliꝰ pᷣcij ẽ Floccipẽdo.dis.idem qð floccifacio.⁊ ðꝛ a odico. as. aui.a.p.i.leuiter.parũ ſũmati fodere.⁊ ðꝛ a fodio.dis.Et ponit᷑ qñq; ꝓ leuiter tangere.vᷣm Hugl. Ande Oꝛatius Qui fodicet latus.⁊ cogat tranſpendere . Fogio. dis. di. foſſũ.n.t.i.foueã facere.qua ſi fouere.⁊ ðꝛ a fouea. Itẽ fouea trãſfertur ad cauare.vel foꝛare.vel tangere ſeu ꝑcu⸗ tere. tũcẽ actiauu. Folleo.les.lui.n.S.i.inflare.⁊ ðꝛ a follis. Folleſco. ſcis.n.t.i.eſſe vel fieri follẽ.i.ſtul⸗ tum. vel vanũ.⁊ ðꝛ a folleo.es.⁊ põt deri⸗ uari a follis.lis. ma ꝑſona ᷣm vſũ.⁊ ꝓd.fa. Uñ Croſper. Naã fari recte miſeꝝ ⁊ viuere pꝛaue. Foꝛifacio.cis.n.t.i.offendere.nocere qi fa⸗ cere foꝛis.i.extra rationẽ. Foꝛmido.das.n.p.i.trepidare.foꝛmidineʒ habere.qð fit cuʒ phoꝛmon.i.languis ad pcoꝛdia fugiẽs.acute ſe ↄtrahit.⁊ dicit᷑ a phoꝛmon.qð ẽ ignis vel caloꝛ.Et cõponi⸗ tur cũ re.vt. Refoꝛmido. q̃i q̃dã foꝛmidie retrabi. Er coꝛ. Yim. Foꝛmo.as.aui.a.p.i.inſtituere alicuiꝰ foꝛ⸗ maã facere.⁊ ð a foimms. Foꝛnacio.cis.ciui.n.q.i.foꝛnacẽ facere.vł in foꝛnace coq̃re.⁊ ðꝛa ſoꝛnax. Iñ foꝛnaci Foꝛnicoꝛ. arl.atus ſum. d. p. i. meretricari i abudaẽ — Q 2— — 6 e⸗ ⸗ ſe⸗ , foꝛnice. ⁊ꝛa foꝛnix. Jñ foꝛnicãs. ant. ge. oĩs.Et hęc foꝛnicatio.q̃ſi phos vel phoꝛ⸗ me.i.aię necatio.Et cõponit᷑ foꝛnicoꝛ.con foꝛnicoꝛ.aris.i.ſimul foꝛnicari. Monit᷑ eti am foꝛnicari ꝓ negociari.qꝛ multotiẽs ne.- gociatoꝛes ſpũalit᷑ foꝛnicant᷑.qꝛ ex cupidi tate lucrandi fraudẽ ⁊ vſurã cõmittunt.et ſic aia a ſuo vo ſponſo Aeſu chꝛiſto ſeꝑat᷑ ꝑ moꝛtale pctm̃.Et ſic ſi umit Eſaię. xxiij. Poſt ſeptuaginta ãnos viſitabit dñs Ty ruʒ ⁊ reducet eã ad mercedes ſuas.Et rur ſum foꝛnicabit᷑ cũ regnis vniuerſis terrę. Glo.foꝛnicabit᷑ i.negociabit᷑.ſicut ante. Foꝛo.ras.raui.a.p.ðꝛ a foꝛis.qꝛ qð foꝛis ẽ foꝛat᷑. Et ide hęc foꝛatio.onis.⁊ h̊ foꝛamẽ inis. Et coꝛ.fo. Vñ Auroꝛa. Inguine ſe⸗ creto ſepe libido foꝛat. ä Foꝛtuno.nas.naui.a.p.i.ſ. cundare.ꝓſpe⸗ rũ facere. Añ Oꝛatius.Zu quãcũq; deus tibi foꝛtunauerit hoꝛã. Grata ſume manu ⁊c̃. Et cõponit᷑ infoꝛtuno.nas.i.ifoꝛtuna⸗ tum facere. Z J ☛ „ Foueo.es.ui.tũ.a.s.i.nutrire.calefacẽ.re⸗ ficere.vel ꝑ cibũ vel ꝑ caloꝛẽ vel ꝑ requieʒ vel ꝑ amplexum vel ꝑ tecturã vel ꝑ defen ſionẽ vel alijs rebꝰ. AUñ ad multa videt᷑ eẽ equiuocũ.ſʒ tñ eiꝰſigtionẽ expᷣmere nõ poſ ſumꝰ ꝓpꝛio vulgari vel ꝑ aliqð verbũ ſed dicat. Fouere.i.reficere.refocillare vel ꝑ cibũ vel ꝑ caloꝛẽ vel alia re.vt diximꝰ.o ueo cõponit᷑ cõfoueo.ues.ui.fotũ.i. ſimul fouere. Itẽ refoueo.ues ui. fotũ.i.recrea⸗ re.iterũ fouere.⁊ coꝛ.fo.in ſſe enti. ſʒ ꝓd.in pterito. Añ Auroꝛa ſuꝑ Job. Eſt etas fra gilis ꝗᷓ nõ niſi lacte foueet. E ante P ragoꝛ. ar atſũ.d.p.qð nõ ẽ in vſu. dicik a fragus.gi. Et cõponit᷑ cũ re.vt refragoꝛ garis.i. reſiſtere. Et cuʒ ſub. vt ſuffra goꝛ. aris. id eſt. auxiliari. ⁊ pꝛopꝛie in verbis.ſ. pᷣcibus. Fragro.gras.raui.n.p.i.redolere.et dici F a frango.gis.qꝛ fracte ſpecies maioꝛẽ odo rem emittunt. Et ſcribit᷑ fragro ꝑ.r. in pꝛi⸗ ma ⁊ ſcða ſyllabis.ſʒ flagro ꝑ.l.in pꝛima.⁊⸗ r. in ſcõa. VUñ dicit Papᷣ. Fragrat ꝑ.r.ad odoꝛẽ refert᷑.qͥ fit fracta ſpecie. Flagrat ve roꝑ.l.ad flãmã.· ꝗ flatu fit. Añ. Fla facit ar doꝛẽ.ſʒ fra largit᷑ odoꝛẽ. Francixo. as.n.p.i.moꝛe francoꝛũ ſe hẽe vk lingua eoꝛũ loqui. Frango.gl. Si. ctũ.a.t.i.ðſtruere. Iñ fract a. ũ. ⁊ hęc fractio.onis.⁊ hęc fractura rę.⁊ Hz fragmen inis. ⁊ fragmẽtu . ti. „ Frateo.tes.ui.n.S.i.ſ. oꝛdere. diſplicere. vel Fraudo. das. daui. a. p. i. decipe. (tergere. ſurriꝑe. Iñ hęc fraus.fraudis. Iteʒ frau⸗ do cõponit᷑ cũ de. mutata au. diphthõgo in. u. longaʒ. ⁊ : defrudo. dis.i.valde de⸗ fraudare licʒ iueniat᷑ nõ mutare.vʒ Hugl. — 2 Fremo.mis.mui.itũ.n.t.i.murmurare. tu⸗ multuari. furoꝛẽ mentis vſq; ad vocis tu⸗ multũ excitare. Jñ h̊ fremoꝛ.aꝛis.⁊ hic fre mitus.tus.tui.ſʒ fremoꝛ ẽ murmur homi⸗ nũ. Fremitꝰ feraru. Frendeo.des.dui.n.s.i.dẽtes cõpꝛimere. vel ↄcutere ⁊ collidere.⁊ caret ſupino. Jñn frendeſco. inchoa. Inuenit᷑ etiã frẽdo. dis dere. tertię ↄiugationis. De qͥ dicit. Pri⸗ ſtianus in. x. lib. Frendo. dis. caret ſteri⸗ to ⁊ ſupino. Quidã tñ dicũt frendi qð non Dů inuein. ðDUWU Freno.nas.aui.a.p.i.frenũ oꝛi imponere. Frequẽto.as.are.a. p.i.aliqᷣd frequẽt᷑ facẽj. Frico.as.cui.a.p.i.vnã rẽ ſupadducendo exaſpare cũ alia. ſicut fit cũ ſal qdã vi ſuꝑ⸗ adducit᷑ carni.⁊ coꝛ.fri. AUñ Virgilius in geoꝛ. Et pede ꝓ ſubijgit terrã fricat arbo⸗ re coſtas. U Frigido.das.a.p.i.frigẽ vel frigdoꝛe iplẽ. In frigdeo. des. dui. i. frigẽ. Et hinc frig⸗ deſco. ſcis.inchoatiuũ.i.frigeſcere. Frigeo. ges. gui. vel frixi.frictũ.frictu.n.S9 .i. algere vel toꝛpere. Vñ ðꝛ frigeo. quaſi phos egeo. ⁊ ẽ etymol. Et ſe epe ponit᷑ ꝓ cei ſare. ſicut ecõtrario feruere ꝓ frequẽtare. Añ Terentius in Eunucho. Sine cerere ⁊ baccho ven friget. In h frigꝰ. gorl. Fri⸗· geo cõponit ꝑpfrigeo. ges. frixi vel frigui. frictũ.i.ꝑfecte frigere. Itẽ refrigeo.es. fi⸗ xi. vel gui. frictũ. Uñ i euãgelio. Refrigu⸗ it charitas multoꝛũ. Et ab iſtis incho. Fri geſco. ſcis. Rerfrigeſco. ſcis. Refrigeſco. Kcis. ? pd. hãc ſyllabã fri. Uñ Ouidius in epi. Frigidiꝰglacie pect'amãtis erat. rigero. ras. raui. a. p. i. recreare. ⁊ za fri⸗ geo. ges. Et cõponit᷑ cũ re. ðꝛ refrigero. ras. Et inde h̊ refrigeriũ.x rij. Frigido.aſ. aui. a. p. i. frigidũ facẽ.⁊ ꝓ.fri. Frigio. vel phꝛygio. as.a. p.i. phꝛygiü ap⸗ ponere.vel phꝛygio oꝛnarre. Frigo. gis. xi. xũ. vł.ctũ.a.t.i.coqre i patel⸗ a ſine aqua.vł vino.cũ oleo vłſagimine. Frigutio. til. ui. tire. n. q. i. ſbtilit aggarrire vel frigide ſe ducere huc ⁊ illuc ꝓpt᷑ friguſ ſicut catulus facit qñ hʒ frigus. Fritino.nis.ꝓpꝛie ẽhirundinũ.2 t hᷣcipue paruaꝝ. Vñ inueni tur. Aues fritiniunt.i.cantank. Frondeo.des.dui.n.sS.i.frõdes habere.vł exittere. vel ꝓducere. Et deriuat᷑ a frõdo omniũ auiũ.⁊ dDoas. Et cõponit᷑. confrondeo. des.i.ſim . Uertere.⁊ coꝛ.hãc ſyllabaʒ fu. AUñ. Victoꝛ Appe fugat.victꝰ ab hoſte fugit. frondere. D efrõdeo. des.i.frondes amit⸗ tere.vł ꝑdere. Itẽ refrondeo.des.i.iteruʒ frondere. Et hinc inchoatiua. frondeſco. ſcis.cõfrondeſco.ſcis.refrondeſco.ſcis. Frondo.das.daui.n.p.i.frondatũ facere. frondes pbere. Et ð a frons.diſ.Et cõopo ponit᷑ defrondo.das.i.frondes euellere. Fructifico.as.aui.a.p.i.multiplicare. Frumẽtoꝛ. aris.d.p.i.frumẽtũ colligere. ferũt t.qꝛ fruimur rebꝰ qb vtimur. ꝓpr᷑ illas.ſed vtimur illis.qbꝰ vtimur ꝓpt᷑ nos Eſt em re aliq̃ frui.ei inherere ꝓpt᷑ ſe.⁊ eã diligere. Fruimur g deo. Atimur mundo ⁊ creatis in eo. UHñ Augꝰ. Atendũ ẽ ̊ mũ Do. nõ fruendũ. vt inuiſibilia dei ꝑ ea quę facta ſunt intellecta conſpiciant᷑.i.vt de tẽ poꝛalibꝰ ęrna capiãt᷑ Itẽ fruimur qͥdãmo⸗ do celeſtibꝰ vtutibꝰ ⁊ ſciẽtia. Atimur mũ danis diuitijs. cibis veſtibꝰ. ⁊ ſiłibꝰ. Fuũgi mur aũt officio. M Fruſtroꝛ.aris.atꝰſũ.d.p.fuit tñ olim cõe.i. fallere. deciꝑe. Iñ fruſtratus.dicitur labo ris fructu euacuatꝰ.illuſus.Et ſcribit᷑ fru ſa⸗ fruſtroꝛ per.r.in pꝛima et ſecũda ſyl labis. — Fruſto. ſtas.ſtaui.a.p.i.ĩ fruſta diuidẽ. vel fruſta facere. Iñ fruſtatim aduerbiũ.i.di⸗ uiſim. vel ꝑticulaiim. Fruticoꝛ.ar.d.p.i.frutices emittere.multi plicari. abũdare. pullulare. creſcere ad mo duz fruticũ. ⁊ coꝛ.ti. Uñ Juuenał.Sʒ fru ticante pilo neglecta ſqualida cura. Fuco.as.aui.a.p.i.coloꝛare.fucũ ſuꝑponẽ ⁊ðꝛ a fucus ᷣm hugl.Et inde fucatꝰ.a.ũ. Et vt dicit Papᷣ. Fucata depicta.tincta Qagulterio ↄtaminata. ficta.nõ vera. diuer ſi coloꝛis. Fucare. depingere. mẽdacijs ſbᷣ oꝛnare. ꝓd. fu. JZVðB Fugillo. as. aui. n. p.i.ignẽ de petra fugillo extrahere. Iñ h̊ fugillatoꝛ.toꝛis. Et hinc figur fugillatoꝛes dicunt᷑ vmbꝛę demo num qͥ ignẽ ferũt. —S Fugio. gis. gi. tũ. a. t.i. fugã accipio. ⁊ coꝛ. fu.in pᷣſenti. Añ Facetꝰ. MNõ facias ſolus qð fugit ois hõ. Sʒ in pterito eã ꝓdu. Añ quidain. Hic modo iure fugit. ſed heri cur dic mihifaggit. Fugito. tas. are. i. frequẽter fugio. vel fre⸗ quẽter fugoꝛ.a fugio.gis. vel a fugo. gas. coꝛ. iggs. Fugo.gas.aui.a.p.i.expellere.in fugã con Fulcio. cis. ciui.a.qłi.ſuſtẽtare.ſuppoꝛtare ſubleuare.ſubmunire.firmare. adiuuare. facit pteritũ fulci vel fulciui. IJñ fultü vel fulcitum.x fulciui faciat. pbat phocno⸗ men fulcimentũ. Nã oia noia deſinẽtia in mentũ.a vbis veniẽtia.ſolent foꝛmari a p terito ꝑfecto.vi mutata in mentũ. Et inde fultꝰ.a.ũ.Et h̊ͥ fulcimẽ.Et h̊ fulcimẽtũ.ti. Fulgeo. ges.fulſi.fulſũ.n.s.i.reſplẽdẽ. Et qꝛ ſplendoꝛ ferit ⁊ ꝑcutit oculos intuentiũ Igeo ponit᷑ fulgere ꝓ ferire ⁊ ꝑcutere. Eulgido.das.dare.n.p.i.fulgidũ facere. Fulgoro.ras.n.p.i.ſplẽdere. Fulguro.as.n.p.i.fulgẽ vł fulgure pcutẽ. 78τa fulgur. m h ẽ trãſitiuũ. Iñn fulgu⸗ ratus.a.ũ.i.fulgidꝰvel fulgure percuſſus Nota ꝙ fulguro.ras.⁊ fulmino.nas. ſm ꝙ ſunt vba excepte actionis neutra ſunt. 2 ꝓpꝛie nõ habent niſi tertias pſonas.Et Em h̊ fulminare ⁊ fulgurareẽ ulmina vel fulgura emittere. Tranſlatiue tũ accepta Aad hoies. actiua ſunt.i.fulgere. vel fulmie yel aliquo quaſi fulmine aliquẽ ferire. Et Gm hanc ſigtionẽ cuicũq; attribuant᷑.ſunt Actiua.⁊ eoꝛũ compoſita ſiłiter. Fulgura⸗ re ꝓ ſplendere neutrũ eſt.⁊ coꝛ.gu. VUnde in ps.dicit᷑. Fulgura coꝛuſcationes. Siẽc glo. Fulgura vel fulgoꝛa. vel coꝛulca. id ẽ clarifica.coꝛuſcationes.id eſt.miracła fac crebꝛeſcer. Fuligino.nas.i.denigrare.⁊ ꝓpꝛie fuligie. Fulino.nas.aui.n.p.i.coquinare.in fulina coquere. ? ꝓd.li. “ Fullo. las.laui.a.p.i.pulcrare.decoꝛare. demergere. vel leniter tangere. Et cõponi lare leniter tangere. tur Affullo.las.i.iuxta fullare. valde ful⸗ Fulueo. ues.n. S.i.eſſe vł fieri fuluũ.Inde fulueſco.cis.inchoZ. Fumeo.es.mui.n.s.i.eſſe vel fieri fumoſuʒ vyel fumũ emittere. Iñ fumeſco.ſcis.iĩcho. Fumido. das.dare.a.p.i.fumidũ facere in fumare. ? coꝛriim. Fumigo.gas.a.p.i.infumare.⁊ ðꝛ a fumus Iñ fumigabundꝰ.a.ũ.i.ſilis fumigãti. Fumo.mas.maui.a.p.i.fumo implere. vel fumuz emittere.⁊ ðꝛ a fumus.Et cõponit Infumo.as.i.intfumare. Itẽ refumo:as ii.iterũ fumare. Itẽ ſuffumo.as.i.parũ vł ſubtus fumare. Fumo.mas.ꝓ fumũ emit tere. neutrũ ẽ.Et cõpoſita ab eo ſᷣm hanc ſigtionẽ neutra ſũt. Et ꝓd.hãc ſyllabã fu. Vñ Phiſiologus.DBeq; pilis eiꝰ fiat ſbᷣ do Fundito.tas.i.frequẽter fundare.⁊ dicit᷑ a fundo.as. Itẽ fundito põt eſſe frequenta⸗ tiuũ a fundo.dis.i.frequẽter fundere. AUñ Plautus ĩ amphitrione.Cũ cruciatu tuo iſta verba funditas. . Fundo. as.qui.atũ.a.p.i.cũ fũda iacere.vł in funda lapidẽ mittere cauſa pijciendi.et eꝛ afunda.dę. Itẽ fundare.i.fundamẽtuʒ facere.⁊ ðꝛ a fundꝰ.di. Tũc em fundat᷑ do mus.cũ eiꝰ fundamẽtũ fit.qð domui ẽ fun Dus. Iñ h̊ fundamen.inis.⁊ ꝓd.da. Fundo. dis. di. ſi u. a.t. i. ſpgẽ. emittẽ. fugaẽ Funero.as.aui.a.p.i.ſepelire.officiare. vt Iſte funerat coꝛpꝰ.i.officiat coꝛpꝰ.ſ.faciat exequias funeris.⁊ funeroſa officia ꝑagit Et deriuat᷑ a funꝰ.⁊ coꝛ.ne. Iteʒ a funꝰ ðꝛ funeroſus.a.ũ.i.plenꝰ funere.velluctuoſ⸗ Yel ꝑtinẽs ad fuuunus. Funeſto.ſtas.i.funere inqnaꝛe.⁊ ponit᷑ ſim plicit᷑ ꝓ innare. 4l Fungoꝛ.gerl.ctꝰ.ſũ.d.t.i.vti. Itẽ cõponit᷑ defungoꝛ.geris.i.deoꝛſum a functione eẽ. Vñ qꝛ qͥ moꝛit᷑ deoꝛſũ fit a functiõe vitę iõ ðꝛ defungi.i.moꝛi. Itẽ cõponit᷑ ꝑfungoꝛ. ger!. i. vti. vel deſtruere. vel deſtrui. IJn ꝑ⸗ funcxꝰ. a.ũ.⁊ hęc pfunctio. Fuo.is.it.fuiſti.fuit.fuerat.fuere.fuiſſe.fu endi.do.dũ.futũ.futu.fuẽs.⁊ futurꝰ.i.eẽ Et ẽ modo defectiuũ. Zm em pteritũ tꝑs et ꝗᷓ foꝛmãt᷑ a ſterito ſũt modo in vſu. In uenit᷑ tñ qñq; h̊ verbũ in alijs tꝑibꝰ ſᷣm an tiquos.Et quia fuo ⁊ ſuʒ ſunt eiuſdẽ ſigti onis.⁊ ſuʒ caret pſterito.⁊ ſᷣteritũ huiꝰ ver bi fuo nõ habet pᷣſens in vſu. ideo ſum.es eſt. accipit illud pᷣteritũ mutuo.⁊ ita ex ſuʒ es eſt. ⁊ ex hoc pterito fui.factum eſt quaſi vnü verelololl*l*ll. Furcillo.las.a.p.i.ſuſpẽdere.vel ↄcutere. Et cõpõit᷑ cũ ad. ⁊ ðꝛ affurcillo.as.i.iuxta vel valde.vład aliqͥd ſuſpẽdere.vłↄcutẽe. Furio.furis.verbũ neutrũ ⁊ abſolutũ.i.iſa nire ⁊ ðꝛ a furia. M.j. Regl.xxj. Intro⸗ duxiſtis iſtum vt fureret me pᷣſente.Et vt vult Priſtianꝰ. Prima ꝑſona nõ ẽ multũ in vſu.ſ.furo.vłfurio.⁊ caret ſterito ⁊ ſu⸗ pino.ſed mutuat᷑ tã pᷣteritũ qᷓ; ſupinũ ab i⸗ ſanio.nis.qð ẽ eiuſdẽ ſigtiõis cũ illo.⁊ fac̃ tragędia vſus. Steritũ inſaniui.⁊ ſupinũ inſanitũ. Furno.nas.a.p.i.in furnũ mittere.vłi fur⸗ no coquere.Et cõponit᷑ cũ de.⁊ ðꝛ de fur⸗ no. nas.i. a furno extrahẽ. Itẽ cũ in. vt in furno. nas.i. in furnũ mittere. vłi eo coqre Furoꝛ.arl.atꝰſũ.d.p.i.rẽ alienã inſcio.⁊ in⸗ uito dño ↄtrectare vel ſubtrahbẽ.⁊ ðꝛa fur ⁊ ꝓ.fu.ſʒ furoꝛ nomẽ eã coꝛ. Vñ.Eſt i coꝛ⸗ de furoꝛ.ſocioꝛũ tegmina furo. Furueo. ues ui.uiſti.n.s.i.nigrere.fuſcum vel obſcurũ eẽ vel fieri.⁊ ðꝛ a furnꝰ.a.um. ſco. as aui. a. p. i.obũbꝛare. denigrare. Sa larueſeo ſeis inehdo: H obfuſcare. Iñ h̊ fuſcatoꝛ.torl.⁊ fuſcarius. a.ũ.qð fuſcat.vel qð aptũ ẽad fuſcandũ. Et fuſcus. ca.cij.i.niger. Fuſco cõponitur Cõfuſco. Infuſco. Obfuſco.csas. Fuſtigo.gas.a.p.i.verberare.q̃ſi fuſte agẽ ex qͥbꝰ videt᷑ eẽ cõpoſitũ.vł ẽ etymoł. Futio.tis.tiui.n.q.i.vana loqͥ vel fundere ⁊2ðꝛ a futis. Et cõponit᷑ effutio.tis.ivalde vana loqͥ. vłex toto fundere.⁊ ꝓd.fu. Uñ Oꝛatius in poetria. Effutire.lenes idigna 7„ „ Futo.tas.taui.a.p.i.arguere. uincere.cõ fundere. repᷣhendere. Et cõponit᷑ confuto tas.i.arguere.ↄuincere.ↄfundere. Itẽ re futo. tas.i. renuere. recuſare. Et deſcẽdit futoa futis.qꝛ qͥ futat verbũ vel vba fun⸗ dit. ſicut illud fundebat᷑ qð in fute.i.in illo vaſe poneboekttt. Futuo.is.ui.tuitũ.penł.in ſupino ꝓducta. gð ẽ vbũ ſat cõe ꝑ qð iactura humani ge⸗ neris reſtaurat᷑.ſ.coire.⁊ ðꝛ a fut. Qui ei talẽ actuʒ exercet aliqᷣd fundit.Et coꝛripit ZM fu. 'm Hugl. H ”äs leo.as.are.a.p.i.galea arma⸗ Pre. ⁊ ðꝛ a galea ꝓ caſſide.Et com⸗ ponit᷑ cũ de. vt degaleo. as. id eſt galea ſpoliare.⁊ deoꝛnare. BGanio.nis.niui.n.q.i.intẽdere.vel nutrire latrare.irrideꝛe.vulpiũ ẽ.h̊ em ꝓpꝛie agũt vulpes. VUna vulpes ganit alia oggauit. Et trãſlatiue traſfert̃᷑ ad hoĩes leccatoꝛes æ leccatrices.qͥ inutiliter multa ganiũt ma xime dum ſe pꝛouocant ad luxuriam. Ga nio componit᷑ cũ ob. vt ogganio.nis.i.cõ⸗ tra ganientẽ ganire.vel garrire.⁊ qñq; po nit᷑ ꝓ rñdere.qñq; ꝓ ſtulte loqͥ. qñq; ꝓ in⸗ culcare. VUñ in gręciſmo ðꝛ. Hinnit equus grunit poꝛcus.pipiat quoq; niſus. Fren⸗ dit aper. vulpes quoq; ganit. rudit aſellꝰ Harrio.ris.ui.n. q.i. vᷣboſari.gaſidẽ. blan⸗ diri. iocari. ꝓpꝛie tñ eſt multa verba dicẽ. ſoꝛdide loqui. Ille em garrit qͥ multa vba dicit. aut qͥ ſoꝛdide loquit᷑. Sed ille loquit qui recte ⁊ tẽperate dicit. Iñ garritꝰ.tus. tui.penł.ſcʒ ri. pdu. In garrulo.las. vbũ diminutiſuu. HGaudeo.des.gauiſus ſũ.verbũ neutropaſ ſiuũ.i.lętari in aio.⁊ facit ſupinũ gauiſum deberet tñ facere gauſũ. Vñ in doctrinali Baudeo gauiſũ pſᷣbet.vult regula gauſuʒ. Et a gaudeo h̊ ⁊ hec ⁊ B gaudẽs.tis.⁊ ga⸗ uiſus.a.ũ.⁊ gauiſurꝰ.ꝗa.ũ.oĩa eiꝰ ꝑticipia. Et a gaudeo h̊ gaudiũ.dij.Et ẽ ᷣm NMapᷣ. BGelo las. laui. a. p. i. ſtringere ter pꝛie. —a geuu. Gemino.nas.naui.a.p.i.duplicare.⁊ ðꝛa Gaudiũ lęticia animi.Exultatõ wo vboꝝ atq; mẽbꝛ geminus.⁊ cõponit᷑ cõgemino.as.Itẽ in⸗ gemino. nas. ⁊ coꝛ. mi. Bemmo.mas.maui.n.p.i.reſplẽdere.Iteʒ gẽmare.i.gẽmis oꝛnare.⁊ ſic ẽ ge.actiui. GBemo.mis.gemui.gemitũ.n.t.i.ſuſpirare Dolere vel triſtari. Iñ h̊ gemitus.tus.tui. Et gemẽdus.da.dũ.i.dignus gemi. Unð btüs Gregꝰ. Quiſquis talis gemendꝰ eſt. qꝛ nõ gemit. Et gemebundꝰ. a. um. Et coꝛ. hãc ſyllabã ge. Vñ in Auroꝛa ðꝛ.Suſpirã do gemat ⁊ coꝛ ad alta leuet. BGenero.as.aui.a.p.pꝑtinet ad patrẽ.⁊ ðꝛa genus. Vñ.ęmia ſola parit.generat vir ignit vterk. £✕ WVweniculoꝛ. arſ. d. p. i. genua inclinare. flexiſ genubus adoꝛare.⁊ ðꝛ a genu. Iñ genicu⸗ latim adu. Inuenit᷑ etiã geniculo.as. AUñ Aug. in quodã ſermone dicit.Qualis eſt iſte magnitudinis ſuꝑnę głię.ad cuiꝰ pan⸗ nos angeli excubãt.reges trepidãt.vel tri pudiant.ſidera obſecundant ⁊ ſectatoꝛes ſapiẽtię geniculãt. „ HGeographo.phas.a.p.i.terrã deſcribere. BGermino.nas.aui.a.p.i.emittere germẽ vł ꝓducere.gignere.generare.creare.Et cõ⸗ ponit᷑ cũ con. vt ↄgermino.nas.i.ſimłger minare. Cũ pꝛo.⁊ ðꝛ ꝓgermino.nas. Gero.ris.geſſi.geſtũ.a.t.i.facere.vel ferre vłãminiſtrare.Et differt gerere a ferre.qꝛ gerimꝰ nr̃a velut naturalia aliq̃ ꝗ a natura in nobis ſunt.ſʒ ferimꝰ ipoſita nobis. gerſo.ſas.i.infuſcare faci. . Herſo. ſas.ſare.ðꝛ a gerſa.ſe.Et cõponit᷑ in rã gelu Pp . Geſticuloꝛ. aris. atꝰ' ſũ. Et in neu. genere ge ſticulo .las idẽ qð geſtio. ſtis * Et deriuat a geſtus.⁊ coꝛ.cu. BGBeſtio.ſtis.ſtiui.ſtire.n.q.i.cuꝑe.Et geſti⸗ re.i.geſtꝰfacẽ.ſcʒ diuerſis modis agitare. gaudere. luxuriari. laſciuire. defluere. ſed geſtire ꝓpꝛie maloꝛũ ẽ. gaudere bonoꝛůũ. BGeſtito.tas.i.frequẽter geſtare. Beſto.ſtas.ſtaui.i.frequẽter gerere. Bigno. gignis. ge turã adhuc vuamꝰ in pterito.⁊ in oĩbꝰ ab eo foꝛmatis.Oigno componit᷑ cuʒ pꝛo. vt pꝛogigno.nis. Gymnologixo. cis.i.ciſti.i.nude loqui.vel nude ratiocinari.⁊ ðꝛa gymnos.qð eſt nu dus. ⁊ logos mo.vel ratio. BGiro.as.aui.i.in girũ voluere.vel circũda re.⁊ ðꝛa girus.Et cõponit᷑ cõgiro.as. Re giro. as.⁊ ꝓdu.gi. Vñ Phiſiologꝰ. Natꝰ nõ vigilat dũ ſol ſe tertio girat. Girouagoꝛ.arl.atꝰſum.d.p.i.circũcirca va gari.⁊ ðꝛ a girꝰ.⁊ vagoꝛ.garl. Iñ giroua⸗ gus.ga.gũ.i.erroneꝰ.iſtabilis.circũcirca vagans. ? co'. vo. 3 Elacio.as.are.a.p.i.glacie ſtringere. Sladio. dias.are.i.gladijs dimicare.⁊ ðꝛ a gladius. Iñn h̊ gladiatoꝛ. oꝛis.q gladio di· micat. Itẽ gladio.as.cõponit᷑ congladio. as.i.ſimul gladiare. Digladio.as.i.diuer ſis modis gladiare. Itẽ gladio in hac ſigti one cũ ſuis cõpoſitis neutrũ ẽ. Sʒ gladio. as.i.gladio interficere cum ſuis cõpoſitis Eactiuum. SBlãdeo.des.dui.n.S.i.glãdes hr̃e vłemit⸗ tere. Jñ glandeſco.ſcis.inchoa. Gliſcõ.ſcis.gliſcere.i.cuꝑe.vel deſiderare reſplẽdere. creſcere.ardeſcere. pingueſcẽ. tumeſcere. ſuꝑbire. vel idignari.⁊ ð a glxy ci.qð ẽ dulce. Bliſco neutrũ . ſʒ ꝓ deſide⸗ rare actiuum eſt. ⁊ caret ſᷣterito et ſupino. vᷣm vſum. deberet tñ ᷣm analogiaʒ facere gliui. glitũ. Plobo. bas.aui. a.p.i.aceruare.cumulare. rotundare. ſolidare. ↄſpirare. globoſũ fa⸗ cere. ð:a globus. In globatim aduũ.i.cu mulatim. ſpiſſim. Globo componit᷑ agglo bo. as. Cõglobo.bas. Inde conglobatim ⁊ 8za ge.qð ẽ terra.qꝛ ex tra oĩia gignunt᷑. Sʒ antiqͥ dicebãt geno.genis.quã littera⸗ Gradioꝛ.deris.greſſus ſum.d.t. Grado.das.daui.a.p.i.gradibꝰoꝛnare vel aduerbiũ.i.ſpiſſim. cumulatim.? coꝛ.glo. q;fil. GBlomero.ras.raui.a.p.i.cumulare.aduna re. aceruare. Iñ glomeratim adu.i.cumu⸗ latim. adunatim. Et cõponit᷑ agglomero. ras. Cõglomero.ras. Deglomero.ras.id ẽ.deuoluere.glomos deſtruere. Eglome⸗ ro.ras.in eodẽ ſenſu. Itẽ inglomero.as.i. intus vel valde glomerare.⁊ coꝛ.pe. Anð i gręciſmo ðꝛ. Cõgeries lapidũ.tibi fit glo meratio fili. Lignoꝝ ꝓpꝛie ð eſſe ſtrues. Vñ. Hinc globata pila fertur glomerata⸗ Gloꝛioꝛ. arl. atus.d.p.i.triũphare.velſup⸗ bire. Iñ ꝑ cõpoſitionẽ.ↄgloꝛioꝛ.aris.i.ſi⸗ mul gloꝛiarni. HGloꝛiſico.cas.caui.a.p.i.gloꝛioſum facere Bloſo.ſas.ſare.et gloſulo.as.are.ambo.a. p.i.exponere lr̃as.vel ipſiꝰ ſententias. BGlunio.nis.niui.i.clamare vt poꝛcꝰ. Inde 5 Slunit ins ui. poꝛcoꝛüiclainoꝛEt pe innit equus. glunit poꝛcus gr. cio. In gratie eee iſ MMU vel gratũ faciẽs. ꝓpꝛiè aũt ðꝛ gratiſicꝰ qfa PSlutino.nas.a.p.i. iungere.glutino colli⸗ du. glu. An.l pipiat quoq; niſus. gare. Iñ glutinanter adu.⁊ glutinatim.i. piũctim. Et cõponit᷑ a glutino.nas.i.adiũ gere.alligare. Itẽ cõglutino.nas.i.coniũ gere glutino. Item reglutino.nas.i.iteruzʒ coniungere. Glutio.tis.tiui.vł glutij ꝑ ſyncopã.n.q.i. abſoꝛbere.voꝛare.comed ere.⁊ ꝓd. glu. 3 ante ꝑ gradꝰ ducere.⁊ ðꝛ a grad“. BGramatixo. as. n. p.i. gramaticę loqui. Et ſcribit᷑ ꝑ duplexrm. Gramino.as.aui.n.p.gramia colligere. vlł nit᷑ cõgramino. nas.⁊ degramino. nas.id ẽ.gramina euelleꝛe. Itẽ ingramino.nas.i. gramine implere. Et a gran:ino. as. dici gramineo.nes.nui.i.eſſe vel fieri gramino ſum. Et hinc gramineſco.ſcis.inchoa.Et coꝛripiũt oĩia mi. Grandeo.des.dui.n.s. Kon clagſtrn and ßM randino. nas.n. p.i. grandineʒ emittere. vel grandine ꝑcutere.deuaſtare.⁊ coꝛ.di. Aßñ in Auroꝛã vꝛ. Carnis luxuria grandi⸗ nat ira dei. BGraneo.nes.nui.n.s.i.habere vel emitteꝛe grana. In graneſco. ſcis. incho. Prano. nas. naui a. p. i· granis implere. 1. S. i. eſſe vl fieri graãdẽ Grapho.ag aui.a.pii.ſcribo. Et cõponit apud gręcos. Catagrapho. as. i. traſcribo tranſcripſi.Et ſunt diuerſę ſpoſitiões.ca ta ⁊ cate.⁊ ita ẽ alia cõpoſitio in ſterito.et alia in Hſenti. Aliter em iunctura cõpoſiti⸗ onis nõ maneret imobilis.qð Priſtianai ſerit apte. Graſſoꝛ.aris.ſatus ſum.d.p.i.inuadere.⸗ petrare. latrocinari.ſdari. ipugnare. M: pꝛie graſſari ẽ crudeliter gradi.⁊ ðꝛ ſicab i petu gradiendi. vt dicat᷑ graſſari. qi cũ im petu gradi ad crudelit᷑ agendũ. Jñ graſſa — toꝛ. q̃ crudeliter agit. latro.pᷣdatoꝛ. ſeuiẽs crudelit᷑.⁊ homicida. Etiã ponit᷑ graſſari qũq; pꝛo niti vel conari. Aide ne ponas graſſari ꝓ craſſari.⁊ ecõũſo. An. ij. Regl. vltl. ðꝛ. Vt ceſſet indignatio qgraſſat ipo pulo.i.ꝗᷓ deuaſtat.vel crudelit᷑ gradit᷑. Gratificoꝛ.arl.atꝰ ſũ.d.p i. gaudere. vł gra tias agere. vł gratũ facẽ.vł eqpare.⁊ d23 gratꝰ. a. ü. æ facio. Iñ gratific. a. i. i. grat cit bonũ gratis. Oratioſus.qͥ plꝰ vnicui; qᷓ mereat᷑ tribuit. Grat tm aio. Gratiſic ⁊ aio ⁊ coꝛꝑe ðꝛ.⁊ coꝛ.pe.ſcʒ fi. Gratuloꝛ. arl. atꝰ ſũ.⁊ gratoꝛ.aris.ieodem ſenſu.i. gaudere. vel gratias agere. Iñ H gratula men.inis.⁊ gratulabũd. a. l. i. le⸗ tus. vel letabundꝰ. Et gratulant᷑ adu.i. lę⸗ ranter. æ coꝛ.rfl. Grauo. as. are.a. p.i.onerare. Iñn graueo. es. i. eſle vel fieri grauẽ. Et hinc graueſco. ſcis.inchoa.Et grauido. das. daui. i. facẽ grauẽ.⁊ coꝛ.pe.AUñ Proſ Mulla aia eſt nõ moꝛtali a carne graueee ręcoꝛ. arl. d. p. i. loqͥ vel hr̃e ſe moꝛe gręco rum. Quod aliter ðꝛ gręcigo. gas. ſiue gre⸗ cigoꝛ. ari66sss.. Grego. gas.a.p.i.vnare.ſj nõ ẽ in vſu. HGremio. as. a. p. i. i gremio accipꝑe. locaꝛe Groſſo. as.aui.a. p.i.facẽ. groſſũ. In groſ⸗ ſeo. ſes.i. eſſe vel fieri groſſum. In groſſe⸗ Grumo. as.i.dirigere.vłeqͥtare. vłtumere Grundo.das.i.grundũ facere.vła grunda guttas aq füdẽ. vła grũda cadẽ guttatim. utis nis nſut Poꝛieſſis eſt. Iñ hic gru nitus.tus.tui.ipla vox ſuis.⁊ ꝓd.pe.AUñ quidam. Hinnit equus grunit poꝛcus. pi- piat quoq; niſus. Et nõ ꝙ ſidon in libꝛo de naturis rerum ponit pꝛopꝛia verba ani malium ᷣm vocem.quę hic in parte pone⸗ RSrnclatani iis d grüda. r mus. Dallare. latrare. eſt pꝛopꝛie canuʒ Leonũ ẽ rugire. Trigidũ.recamare. Dar⸗ Doiũ felire. anteraꝝ caurire. Urſoꝝ vꝛ⸗ care. vel ſeuire. Apꝛũ frendere. Lincũ lin⸗ care. Lupoꝛũ vlulare. Serpentũ ſibilare. Dnagroꝛũ mugilare. Ceruoꝝ rugire. Bo um mugire. Equoꝝ hinire. Aſinoꝛũ rude re.NRoꝛcoꝝ.grunire. Verrlcurricare lrrie tũ.loꝛectare Ouiũ balare.ircoꝝ miclire Hedoꝛũ bebare. Nulpiũ.ganire.Catulo⸗ rum. glatilare. Lepoꝛũ ⁊ pueroꝛũ. vagire Muſtelarũ. dꝛinolare. Muriũ. pipicare. Soꝛicũ.deſticare.Elephãtũ barrire. Ra⸗ narũ.coxare.Coꝛuoꝛũ.crocitare.Aquila⸗ rum. clangere. Accipitrum. pipiare. Aul⸗ turum.pulpare. Miluoꝛũ.lipire. Holoꝝ dꝛenſare. Gruũ.gruere.Ciconiarũ.croco lare. Anſerũ.ſiclingere.Anatũ.reſtriſſita⸗ re. Pauonũ paupulare. Galloꝛũ cucurri⸗ re. Crambunoꝛũ.fringulire. Roctuarum cucubire. Cuculoꝛũ.cuculare. Merularũ gingiare.Turdoꝛũ.trutilare.vel furcitare Sturnoꝛũ.pallicare.Hirundinũ.fritinire vel minurrire. Dicũt tũ quidã minurrire eſt omniũ minutiſſimarũ auicularũ. Galli narũ.eſt cripſare.. Naſſerũ.cinciare.Apũ bombixare.vłbom bilare.Cicadarum.ſfri nicare. s Gruo.gruis.ui.n.t.i.cõuenire.concoꝛdare G; nõ ẽ in vſu.Et eſt tractũ a gruibꝰ. vnde a grus ðꝛ.qꝛ maxime i volatu ↄcoꝛdiã ſer⸗ uant. Vñ dicunt᷑.dedicatę.ↄcoꝛdię. Nel ideo tractũ ẽ a gruibꝰ.qꝛ de tibijs gruũ ſo⸗ lent fieri fiſtuleꝗq maximã reddũt ↄuenien⸗ tiam. ↄſonantiã. ⁊ ↄcoꝛdiã. Vñ ponit᷑ gru ere ꝓ ↄuenire. . Guadio.as.are.n.p.i.guadiã ↄſtituere.vł guadiã firmare. Et cõponit᷑ deguadio.as i.guadiã frãgere. Inguadio.as.i.valde guadiare. “JG Buberno. as. naui. a.p. i. regere. cuſtodire. Et ꝓpꝛie ꝑtinet ad nautas.⁊ ðꝛ a cohibeo ⁊ hiberna. VUñ ⁊ ðꝛ gubernare.i.cohiber⸗ nare.i, cohibere hiberna.i. tẽpeſtates ma⸗ ris. Iñ gubernatoꝛ. oꝛis.q̃ſi cohibernatoꝛ qꝛ cohibeat pꝛudẽtia ſua hiberna.i.tempe gquid gubernaet. BGulo. as. aui. a. p. i. deuoꝛare.⁊ ðꝛ a gula. Gurgito.as.are.a.p.i.voꝛare.implere.vel ſtates marl.⁊ ̊ gubernaculũ.li.cũ quo ali „ Buſtito.tas.pe.coꝛ.i.frequẽter guſtare. BGuſto. as.aui.n. P. i. libare. qd vulgo diciẽ aſſacare. HGutto. tas.n. p.i.guttatim cadere.vel gut⸗ tatim fundere.vel guttis ꝑfundere.⁊ ðO? a gutta. Iñ h guttamẽ.inis. Albeno.nas.naui.n.p.i.habenã h regere vel habenã p᷑parare etoꝛ⸗ nare. Et ꝓd. be. abeo. bes. bui. bitũ dere. vl tenere. Habito.as.are.n.p.i.moꝛari.Et cõponit᷑ cohabito.tas.are.i.ſimul habitare.⁊iha⸗ bito. tas.i.colere.intus habitare. Halo.as.are.n.p.i.ſpirare.halitũ mittere. vel redolere. Iñ halitꝰ.tus.i.odoꝛ.Et cõ⸗ ponit᷑ cũ ex.vt exhalo.las.i.foꝛas emutẽ. vel de vita recedere. Haſtiludioꝛ.arl.d.p.i.haſtiludiũ exercere. Haurio.ris.hauſi.ſtũ.a.q.i.attrahere.⁊ ꝓ pꝛie aquã de puteo.Et ponit᷑ qñq; ꝓ eua⸗ cuare qñq; ꝓ extenuare.⁊ ↄſumere.qnñq; ꝓ bibere.qũq; ꝓ ꝑcutere.vel ferire. Inde hauſtus.a.ũ.ꝑticipiũ.⁊ H̊ hauſtus.tus.i. attractio. euacuatio.vel bibitio. Jñ hau⸗ ſtim aduerbiũ. Hebeo.bes.bui.n.s.i.ſtupere.tardare.pi⸗ grare. obtundi. obſerari. obſcurari. Iñ he beſco.ſcis.inchoatiuũ. ꝓpꝛie tñ hebeſcit naturę vſu tepeſcit.Et hebeo caret ſupini Et coꝛ.he. Hebeto.tas.aui.a.p.i.ſuffocare.obſerare. obſcurare.hebetẽ facere. Iñ hebeteo.tes. idẽ ꝙ hebere.ſſ. eſſe vel fieri hebetẽ. Iñ he⸗ beteſco.cis.inchoa.i eodẽ ſenſu. Pꝛopꝛie tñ hebeteſcit.qͥ amittit aciẽ.ebeſcit veꝛo q̊ nature vſu tepeſcit.Et omnia pᷣdicta coꝛ ripiunthe. ”ÿ”Mä Herbo.as.aui.a.p.i.herbã paſcere vel her ba oꝛnari induere.Et componit᷑ abherbo. bas. Coherbo. as. Beherbo.as.i.ab her⸗ ba remouere. Inherbo.bas. Herbeo.bes.bui.n.S.i.eſſe vel fieri herbo⸗ ſum vł viridẽ ab herbo. bas. Ii herbeſco cis.ichoa. VUñ Aug. de ciui. dei ĩ. v. Sili ter herbeſcũt.flaueſcũt.pubeſcũt. . Herciſco.ſcis.ui.tũ.n.t.i.diuidere.⁊ ꝓpꝛie hereditatẽ int᷑ heredes.⁊ ðꝛ ab hereditate ⁊ſcindo vel cedo. Iñ h̊ ⁊ hec ⁊ herciſcẽs i. diuidẽs.Et herciſcẽdꝰ.i.diuidendꝰ.Et ſm antiqͥs.e.mutata in.u.ðꝛ herciſcunduſ da. du. i. diuidend“. Et hec herciſcũda.de .9. S. i. poſſi Et herciſcunde indecli.iuenit᷑ in legibꝰ.i. diuiſio hęreditatis.int᷑ hęredes. Heęredo.das.a.p.i.hęredẽ facẽ vł hęredita tẽ dare. Iñ heredito.tas.fre.Et vtrũq; cõ ponit᷑ cohęredo.as.⁊ cohęredito.tas.Ex hęredo.as.vłexheęredito.tas.i.extra hęre ditatẽ ponere.hęreditatẽ auferre. Hereo.heęres.hęſi.hęſum.n.s.tria ſiẽt. ſcʒ inniti dubitare.⁊ moꝛari ſiue manere. Heſito.tas.taui.vbũ frequẽtatiuũ.ab hę⸗ ſo heſas. qð ſepiꝰ ꝓ dubitare inuenit᷑. In hęc heſitatio.onis.Et hęc hęſitaciuncula. lę. Et h̊ ⁊ hec hęſitabilis.⁊ H̊ le.i.dubitabi lis. Et hęſitatiuus.a.ũ.i.dubitatiuus.Et hęſitabundꝰ. a. ũ.i.ſimilis hęſitanti vł du buanti. reo. ſed nõ eſt in vſu. Heſo.heſas.i.frequẽter hęrere.⁊ ðꝛ ab hę⸗ Piberno. nas.idẽ qd byemare:veli hiber nis moꝛari. l Hxyemo.as.aui.n.p.i.in hyeme demoꝛari. vel in tẽpeſtate moꝛe hyemis ſeuire. Hilareo.res.rui.n.S.i.eſſe vel fieri hilarem Et ðꝛ ab hilaro.ras. Iñ hilareſco.cis.fre. Et cõponit᷑ exhilareo res. Iñ exhilareſco ſcis.inchoa.⁊ coꝛ.la. Hilaro.as.aui.a.p.i.lętiſicare. Unð a⸗ crobius. Verba nõ min qᷓ; vinũ hilarent cõuiuiũ.Et cõponit᷑ exhilaro.as.i.val de hilarare. Iñ h̊ ⁊ hęc hilaris ⁊ h re.i.letus. iocundꝰ. Iñ hilariter.tius.ſime.adũ. Et hęc hilaritas.tatis.Et coꝛ.la. Unde Oꝛa tius in epi.Oderũt hilareʒ triſtes triſtẽq; iocoſi. Hymnio.nis. nire.⁊ hymnigo as.ambo ꝓ laudare.vel hymnos cantare. Hynnio.nis.niui.nitũ.n.q.ꝑ geminum.n. vxoꝛẽ ꝓximi ſui hinniebat. Et cõponitur cũ ad ⁊ con.vt adhinnio.nis.i.valde hin⸗ nire.⁊ cohinnio.nis.i.ſimul hinnire. Hio.as.hiaui.hiare.n.p.i.os aꝑire.Et eſt tractũ a feris.q̃rũ auiditas.orſ aꝑtiõe mõ ſtrat᷑. vñ ⁊ ponit᷑ qñq; ꝓ deſiderare.⁊ qũ⸗ qᷓ; ꝓ deficẽ.⁊ ẽ tractũ a canibꝰqͥ qñ deficiũt hiant. Et ꝓ fatigari etiã ponit᷑ ſir tractũ a canibꝰ.Et ꝓ rũpi etiã ponit᷑.vł ꝓ ſcidi.vł ahiri ꝗcũq; res ſit.Et cõpõit᷑ vt Inhio.aſ Hiſco.c..ĩchoatiuũ qð deberet facẽ hiaſco ab hio.ſʒ cã vitãdi hiatũ facit hiſco.Et cõ ponit᷑ cũ de. vt dehiſco. ſcis.i.valde vł de oꝛſum hiſcere. Iñ dehiſcẽs. tis. Hoꝛrifico.cas.care.i.terrefacere. hiſtoꝛiogtapho.phas.a. p.i.hiſtoꝛiam de ſcribere.vel depingere. vel deſignare. Ei hiſtoꝛio. as.in eodẽ ſenſu. 2 Afp KRZ Honeſto.as.a.p.i.honeſtũ facere vł reddẽ Et cõponit᷑ dehoneſto.ſtas. Inhoneſto. as.i.valde honeſtare.vel potiꝰ diffamare vituꝑare.ab honeſtate remourer. Honoꝛifico.as.n.p.i.honoꝛare.honoꝛẽ im pendere.⁊ ð: ab honoꝛ.⁊ facio. Jñ honoꝛi ſicus.ca.cũ.Et h̊ ⁊ hęc ⁊ ̊ honoꝛificẽs.tis ſʒ nõ ẽ in vſu. Iñ honoꝛificẽtia.tię.i.hono rabilitas. Item ab honoꝛiſico. as.hᷣ ⁊ hęc honoꝛiſicabilis.⁊ G̊ le. Iñ hęc honoꝛiſica⸗ * bilitas.tatl.⁊ hęc honoꝛificabilitudo.inis Iñ honoꝛiſicabilitudinitas. ⁊ eſt longiſſi⸗ ma dictio. vt patet in h̊ vᷣſu. Fulget hono⸗ „ rificabilitudinitatibus. Honoꝛo. as. raui.a. p. i. honoꝛẽ impẽdere. 2„2 Iñ honoꝛatus.a.ũ.qͥ recipit ⁊ qimpendit honoꝛẽ. Et comꝑat᷑ honoꝛatus.tioꝛ.ſimꝰ. Iñ honoꝛate.tius.ſime.adu.Et honoꝛa⸗ toꝛius.a.ũ.qͥ impẽdit honoꝛẽ.vel qð ẽ ho⸗ noꝛi.Et h̊ ⁊ hec honoꝛabilis.⁊ h le.dignꝰ honoꝛari.vel aptꝰ honoꝛare.Et ðꝛ hono- rabilis.q̃i honoꝛe habilis.i.aptus vt recl⸗ piat vel retribuat honoꝛẽ.⁊ cõpat᷑. Inde honoꝛabilit᷑.lius.ſime.adũ. Et hęc hono⸗ rabilitas.tatis. Et cõponit᷑ inbonoꝛabilis i.non honoꝛabils. Hoꝛreo.res.rui.n.s.i.hoꝛroꝛẽ labere.time re vel tremere. ropꝛie qͥdã ille hoꝛret. qᷓ tremit.⁊ cuiꝰ pili rigeſcũt.i.ſurrigunt᷑ pꝛo pter frigus.vł ꝓpter timoꝛẽ.ſicut in nocte cũ homo vadit ſolus. Hoꝛtoꝛ.tarl.atꝰſũ.vbũi cõe.i.ſuadere.ↄfoꝛ tare.iſtigare.vel inſtigari. In h̊ hoꝛtatoꝛ. torl.Et hoꝛtatoꝛiꝰ.a.ũ.Et h̊ hoꝛtatio.onii et h̊ hoꝛtatꝰtus.tui.⁊ q̊ hoꝛtamẽ.minis.et hB hoꝛtatoꝛiũ.rij.i.palmatoꝛiũ.vel loc vbi fiunt hoꝛtaming. Hoſpitoꝛ.arl.atꝰ ſũ.d.p.i.in hoſpitiuzʒ reci⸗ pere vel recipi. AVñ ſi attribuat᷑ recipienti ſenſus ẽ.Ego hoſpitoꝛ.te.i.in hoſpitiũ te recipio. Si aũt attribuat᷑ ei qͥ recipit᷑ ſenſꝰ ẽ. Hoſpitoꝛ.tecũ.i.in hoſpicio tuo tecũ ma neo vel in alio.Si aũt attribuat᷑ ei qͥ recipi tur. ⁊ ↄſtruat᷑ cũ actõ ſenſus ẽ. Hoſpitoꝛ te i.in hoſpitiũ a te recipioꝛ. Añ oli erat cõe ⁊2ſtruebatur ſic.Ego hoſpitoꝛ te.Et ego hoſpitoꝛ a te. 7 Hoſtilo.as.are.n.p.i.imolare.vłincẽdere. aũt ðꝛ hoſtilare.q̃ſi hoſtias lſtare.vł q̃i hoſtias libare.vel q̃ſi vſtulare etymobł.eſt. Et ſcias ꝙ hęc l̃a inuenit᷑ in młtis biblijs Et ſuꝑ ſacrariũ holocauſtomata hoſtila⸗ re quotidie.Sʒ in aliquibꝰ antiqͥs biblijs inuenit᷑ vſtulre. Hoſt io.ſtis.ſtiui.hoſtitũ.a.q.i.eq 6 Humano. as. are. a. re. Iñ hũan atꝰ.a.ũ. Vñ. Jeſus chꝛiſtus ẽ humanatꝰ.i.hu manitate indutꝰ.humana natura ve ſtitus. Et hęc humanatio.onis .i.hũanitatl ſuſceptio.indutio.⁊ ꝓd. pᷣmã Hhumecto.as.are.a.p.i.madidũ facere. Hhumeo. mes.mui.n.S. i. madefieri. ⁊ ðꝛ ab humus. Iñ humeſco.cis.inch oatiuũ. Et ꝓdu.pᷣmã humeo.ſed humo.as.eam coꝛ. Ande.Coꝛpoꝛa nullus humet. vbi terra liquoꝛibꝰ humet. Humido.as.a.p.i.humidũ facere.madefa cere.⁊ ꝓd. hu. Humilio.as.aui.a.p.i.humilẽ facere. Humo.as.aui.a.p.i.in terra ponere.humo tegere.i.ſepelire. Iñ humatꝰ.a.ũ.terra te ctus ⁊ ſepultus.Et cõponit᷑ inhumat.ta tũ.i.inſepultus.Et humatim adü.i.ſepul tim. vel viliter ⁊ abiecte. GQan — Alceo.ces. cu pino caret. .i.reqeſcere.⁊ coꝛ.ia. Uñ Luca⸗ nus in.iiij. Fęlix qͥ potuit mundi vitare ruinam. Quo iaceat iã ſci⸗ reloco. —R—00.. Jacio.cis.ieci.iactũ.a.t.i.pijcere. ñ.Si neſcis iacere.lapidẽ tu mitte iacere. Inde iactus.tus.tui. Jacto. as. vbũ frequẽtatiuuʒ a iacio.cis.x dqòq́òqᷓ aliud verbũ frequẽtatiũ.ſ.iactito.tas.i. frequẽter iacere. Itẽ iactare vel iactitare. ponit᷑ ꝓ głiari laudare.gloꝛiãdo vanitare arrogare.vel inaniter ꝓferre. Iñ iactans ſiue arrogãs.ðꝛ qͥ ſe vanitat.⁊ maioꝛuʒ in⸗ ſtitutis nõ adquieſcit.ſʒ ꝓpꝛiã quãdã viã iuſticię ⁊ ſanctitatl inqrit. AUñ.Qui iacit h iactat qͥ laudat ſe quoq; iactat. Jaculoꝛ.laris.d.p.i.iaculũ mittere.⁊ iacu⸗ lo toꝛquere. Iñ iaculatoꝛ.toꝛis. Et iacula toꝛius.ria.riũ.aliqͥd iaculatoꝛis.vel quod eſt aptũ ad toꝛquendũ.vel qð ꝑtinet ad ia culandũ. Itẽ iaculoꝛ cõponit᷑ cum con.vt coniaculoꝛ.aris. Jantaculo.as.aui.n.p.⁊ iantaculoꝛ.arl.d. p.idẽ qð ianto.as.Et ſcias ꝙ qdam coꝛru p.i.humanitatẽ indue⸗ — e pte ſolẽt pferre hęc vocabula ꝑ ge.in bᷣm ſyllaba.ſ.gento.tas.Et gẽtaculo.as. Janto.tas.taui.n.p.⁊ Jantoꝛ.taris.d.p.i. comedere añ pꝛandiũ.ſoluere ieiuniũ.⁊ ðꝛ a Jano deo pᷣncipioꝝ.vᷣm Hugl. Pap̃. eti am diẽ. Jantare.i.diſnare ðꝛ vulgo. Jan- to etiã guſto añ pꝛandiũ. Vñ. Jantamus Eene cęnamus veſꝑe facto. — 3 „ ictꝰ.a.ſũ.i.ꝑcuſſus. AUñ Homerꝰ. Icta pe⸗ tit cęlũ terris citharea relictis.Et Nume⸗ ri.xxx v. Ict occubuerit.Et hęc ixtio.oniſ ii.pcuſſiõ.Et h̊ icł.tus.tui.ideʒ. Et icto. ictas.freq.qð frequẽtiꝰ inuenit᷑ ictuo.ictu as. in eodẽ ſenſu.i.frequẽter ꝑcutere. Idolatro.tras.n.p.i.idolũ colere. Iguo.iduas.i.diuidere.vel ſeꝑare. N 8 Jnooigms gninn igni cibis abſtinere. gnio.ignis.igniui.ignitũ.a.q.i.iflãmare. igne deriuat᷑ igneo ignes.i.inflãmari cale re. Iñ igneſco.ſcis.inchorl. Igneo cöponit᷑ cũ ad. vt adignio.adignis. .i. iflãmare. Et ab ignio.gnis.igniſco.ſcis inchoatiunu. . Ignoꝛo.as.aui.a.p.i.neſcire vel obliuiſci. 7z ab ignarꝰ. Et ſcias qð ignoꝛamꝰea qͥꝝ noticiã habuimꝰ.ſʒ obliti ſumꝰ.vel ꝗᷓ ſcire debem“. ſz qͥdã vitio pigritię. neſcimꝰ. Ea vo neſcimꝰ quę nunqᷓ; ſciuimꝰ. Iñ ignoꝛã⸗ ter adũ. Et hęc ignoꝛantia.tię. m lhugj. Añ Job. xix.ðꝛ.Si ignoꝛaui.mecum erit ignozantiimmmaa. Isgnoſco.ſcis.ignoui.ignotũ.n.t.i.remitte. indulgere. ⁊ eſt in. puatiuũ.Nꝝs illud igno ſcimus. qð amplius noſcere nolumus. Et põt cõponi ex in.⁊ noſco.⁊ facit participi⸗ um futuri ignoturꝰ. Inuenit᷑ tñ etiã igno⸗ ſciturus. ante 2 Illachꝛymoꝛ.aris.atꝰ.d.p.i.intꝰlachꝛpma ri. vel ↄdolere. ⁊ olim erat neutruʒ. AUnde Poetius in ſcðᷣo de ↄſolatiõe.Alius pꝛole letatus filij filię ve derelictus męſtusilla⸗ Illaqueo.queas.a.p.i.intꝰ laqueare. Illecebꝛo.bꝛaſ.bꝛaui.n.p.i.illecebꝛis attra here.ſeducere.illicere.⁊ coꝛ.ce.naturalit᷑. co. icis. ici. icere. ictũ. a. t. i. pcutere. Inde E vel G calefacere. ⁊ ð ab igne. Iñ ignit. a. u. i. in flãmatꝰ. vel ardens. ⁊ tũc eſt nomẽ. Et ab Yllecto.tas.i.frequẽter illicdere. in. pediqa. Iñ h impedimentũ.ti. Allicio.cis.xi.ctũ.a.t.i.illaqueare.in frau Impello.lis.impuli.impulſum.a.t.i.intus deʒ ducere. ⁊ ðz ab in. ⁊ licio.licis.⁊ coꝛ.li. vł valde pellere.⁊ ðꝛ ab in.⁊ pello.lis. Iñ Illido.dis.ſi.ſũ.a.t.i.intꝰ vel valde ledere impulſus.a.ũ.Et impulſiuus.a.id. ⁊ðꝛ ab in. ⁊ ledo.dis. Iñ illiſus.ſa.ſũ.i.in Impẽdeo.des.di.ſũ.n.s.i.iminere.igruẽ. tus vel valde lęſus.⁊ ꝓd. li. iinſtare. ſuſpẽdere. ⁊ ðꝛ ab in. ⁊ pẽdeo.es. Illumino.nas.naui.a.p.i.clariſicare.lumi AVñ Heſter.xiij.Eo ꝙ eis certa moꝛs ipeẽ⸗ ne illuſtrare.⁊ ðꝛ ab in.⁊ lumino.nas. dDeret.i. imineret. vel inſtaret. Alluſtro.as.are.a.p.i.valð luſtrare.illumi Impẽdo.dis.di.ſũ.a.t.i.donare.exhibeꝛe nare.circũdare.purgare. 7382 ab in. ⁊ pendo.dis. Iñ impẽſo.ſas.ſa Illuo.is.illuęrę.a.t.i.maculare. re.i.frequẽter impẽdere. π „ 3 Imperito. tas.i. frequẽter imꝑare. .B . 7 Ie „ Iympero. as. are.a.p.i.pſcipio.⁊ ðꝛ ab in.et Imaginoꝛ.ar.atꝰ.ð.p.i.abſente rẽ ꝑcipe. paro.ras.⁊ coꝛ.pe. vel imaginẽ rei abſentis.⁊ ðꝛ ab imagine. Imptioꝛ. tiris. ⁊ imptio.tis.i.tribuere.do Iñ hec imaginatio.onis.vis animę s nare.partẽ dare.⁊ ðꝛ ab in.⁊ partioꝛ.tiris cõpꝛehendit foꝛmas cũ materia re abſente vel ꝑtio.tis.ſm antiqͥs.⁊ facit ſupinũ im⸗ Et h̊ ⁊ hęc imaginabilis.⁊ h̊ le.qð aptum partitũ.Et ꝓd.po. SZ . eſt imaginatiõe ꝑcipi.Et imaginatiuus.a. Impetro.tras.are.a.p.i.exoꝛare.qð petit um.qð imaginatiõe ꝑcipit.vel ꝑcipit᷑. vel obtinere in petitione effectũ habere.⁊ dici W qð ꝑtinet ad imaginationẽ.⁊ imaginatoꝛi tur ab in.⁊ patro.tras.Et coꝛ.phbe. . D us.ria.ri,=6d6. Impingo. gis.egiã pactũ.a.t.ab in.⁊ paãago Imbecillo.as.aui.a.p.i.debilitare. Jñ ver gis.qð eſt iungo.vel impello.Et ſcias ꝙ i balia. ⁊ ð ab imbecillis. pingere inuenit᷑ p ceſpitare.Et ĩ hac ſigti⸗ Iymbuo. is. buere.a.t.i.ꝑfundere.implere. one᷑ neutrũ. AUn CProũu.iij.Et pes tuꝰno docere inſtruere. Iñ imbutus. impinget. Inuenit᷑ etiã S impellere. 2 ſic Imitoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.ſeqͥ. In h̊ imita cẽactiuũ. Vñ Eccl.xiij.HNõ impꝛobꝰ ſis ne toꝛ. toꝛis.⁊ imitatrix.Et h̊ ⁊ hec imitãs.tãa impingaris. Inu enit᷑ etiã ipinguo.guas. tis. Vñ Exech̊.xxj. Sabbatoꝛũ ociuʒ imi⸗ aui.⁊ ſcribit᷑ ꝑ.u.in vltima ſyllabba. tans.Et coꝛ.mi.ſiue pe.⁊ etiã pᷣmã. Unde Impio.as.aui.a.p.i.impie agere vłl impiũ patet qð ſcribit᷑ ꝑ vnũ.m. Vñ Lucanꝰ in facere. Vñ ꝛudẽtiꝰin lib.hymnoꝝ.Aut pmo.Et qͥ te laxis imitãt᷑ ſarmata bꝛachis qui inqnatũ vitijs coꝛ impiauit. Et in Auroꝛa. Quas imitãs pꝛęſul bis ſex Implano.nas,naui.a.p.i.deciꝑe.vel in er fert pectoꝛe gẽmas. =” roꝛẽ ducere. Unde Ecd.xv. Eõ dicas ille Immemoro.as.aui.a.p.i.obliuiſci.non re me implanauit.⁊ ðꝛ ab in.⁊ planos qð eſt cosſcẽ. Inuenit᷑ etiã imemoꝛoꝛ.arl.depo. erroꝛ vel vagatio. Immineo.nes.nui.n.s.i.impẽdere.ĩgrue Imploꝛo.ras.raui.a.p.i.rogare.ꝗrere.vel re.ſuꝑſtare.inſtare pᷣſens eẽ.⁊ ðꝛ ab in. et impetrare.⁊ ꝓd.plo.ſᷣm Hhug Naß vo maneo.nes. Iñ iminẽs.nentl.oĩs ge.Eti⸗ diẽ̃. Imploꝛat cũ fletu iuocat.vł rogatin⸗ minent᷑.tiꝰ.ſime.adũ.Et hęc iminẽtia.tis. Impono.nis.ĩpoſui.a.t.i.iniũgẽ.vł (qrit. Z FEFEtrcoꝛ. mni. ailiculpare. vł iputare vł ponẽ.⁊ tũc facit ſu Immolo. as. aui.a.p.i.ſacrificare.q̃ſi molã pinũ in ſitũ.Itẽ iponẽ.i.deciꝑe.⁊ tũc con⸗ inſfundeꝛe. vel mola ꝑfundere.⁊ ðꝛ ab in. ſtruit᷑ cũ dtõ. vt Impono tibi.i.decipio te mola. lę.qð eſt puls ex farina ⁊ aq̃ ⁊ ſale.j AVñ Beñ.xxvj.Quare ipoſuiſti mihi.tũc olim victimę int᷑ coꝛnua ꝑfundebant᷑. A facit ſupinũ in ſtũ.ſcʒ impono.ſui.ſitũ. imolare cõponit᷑ ab in.⁊ moles.qſi in mo⸗ Impoꝛto.tas.a.p.i.intro.vel valde.vłcon le altaris victimaʒ ponere. Vñ ⁊ imolatio tra poꝛtare.⁊ ðꝛ ab in.⁊ poꝛto. “ Dicta ẽ ab antiqͥs.eo Zin molealearis po⸗ Impoꝛtuno.nas.n.p.i.infeſtare.inqetare k ſita victima cederet᷑. Añ mactatio poſtim Impotio. tis.tiui.a.q.i.diueſtire.vt Jimpo molationẽ erat.ſʒ nũc immolatio panis et tiatis eũ ſᷣbenda ſua.i.diueſtiatis. 4 viini calici ↄuenit Iñ imolaticiꝰa. ũ.i.ſacri Impcoꝛ.aris.ari.d.p.i.execrari maledicẽ ficatiuus.ſ.qͥ immolat᷑.Et coꝛ.mo. 17 82 ab in ⁊ pᷣcoꝛ. Nonit᷑ etiã aliqn in bona N2 Impedio.is.iui.a.q.i.retinere.q̃ſi in pedi⸗ ſisãtione.vt Iſte impꝛecatur illi bona.id 8 cam trahere. vel in pedicẽ ponere,⁊ öꝛ ab valde rogat vł adoptat. Iñ ipꝛecans.ant . .. JIinpꝛimo.mis.impꝛeſſi.ĩpꝛeſſũ .t.i.valð pmere. AUel impᷣmere.i.infigere.⁊ ðꝛ ab in ⁊pᷣmo.mis.⁊ coꝛ.pꝛi. ““”ͦðÿMVMWẽ Impꝛopero.ras.raui.rare.a.p.i.cõuitiari deridere.iniuriari.⁊ ð ab in.⁊ ꝓpero.ras Inde hoc impꝛoperiũ.rij.i.cõuitiũ dede⸗ cus.iniuria.vel deriſio. Vñ in põ. Impꝛo peria impꝛoperantiũ tibi ceciderũt ſuꝑ me Et Jacobi.j.Qui dat oibꝰ abundanter et nõ impꝛoperat. deus dat.ẽ bonitatl.X omnibus.cõitatis. abundanter largita tis. non impꝛoperat.eſt ſumme curiali⸗ tatis. Impubeo. bes.n.S.i.creſcere. Impudico. as. a. p. i. ĩpudicũ facẽ.iceſtare. Impuro. ag. . p. i.iĩpurũ facere.⁊ ꝓd.pu. Inalto.as.aui.a.p.i.in altũ extollere. Inaio.as.aui.a.p.i.valde aiare. Inarro.ras.raui.a.p.i.in arrã ꝓ aliqͥ dare 2 ðꝛ ab in. ⁊ arra. — Incarcero. as. aui. a. p. i. in carcerẽ ponere 27dꝛz ab in. ⁊ carcer.ceris. Incarno.nas.naui.a.p.i.induere carnem. Iñ incarnat.a.ũ.⁊ incarnatio.onis. ncedo.is.ceſſi.inceſſũ.n.t.i.ire.Et eſt no⸗ viliũ.⁊ regit pꝰ ſe ntm̃.vt Incedo ſupᷣmꝰ. Incendo.dis.di.ſũ.a.t.i.valde accendere. ðꝛ ab in. ⁊ candeo.des. Inceſſo.ſis.ſiui.ſitũ a.q.i.puocare.⁊ dici — tur ab icedo.dis. AUñ Boetiꝰ. Tu ſolebas inceſſire ſſentem foꝛtunã. Inceſto.ſtas.ſtaui.a.p.i.luxuriari.vel per inceſtum impudicare m ugj. Inchoo.as.aui.a.p.i.incipe.Iñ inchoatꝰ. ta.tũ.i.inceptus.Et inchoatio. onis.i.ice⸗ ptio. Et inchoatiuus.a.ũ.i.inceptiuus. Incido.dis.cidi.ſupᷣ.caret.i.i ali q̃ cadere. Vñ Lucl.x. Incidit ĩlatrones.⁊ ðꝛ ab in. L cado.dis.⁊ coꝛ.ci. Inuenit᷑ etiã incido. dis. ſi. ſuʒ. qðᷣ cõponit᷑ ab in.⁊ cedo.dis.⁊ ꝓdu.ci.vbiq;. Vñ.Qui putat incidit.inci dit ille cadẽs. Incieo.cies.ciui.citũ.a.s.i.vocare.cõmo⸗ uere. ꝓuocare. ⁊ ðꝛ ab in. ⁊ cieo.cies. Iteʒ ðꝛ Incio.cis.ciui.citũ.ab in.⁊ cio.cis. Incipio.pis.incepi.inceptũ.a.t.i.inchoa⸗ re. ⁊ ð ab in.a capio.pis.⁊ coꝛ.ci. Inueni tur etiã incipit vbũ impꝑſonale. Incito.tas.taui.a.p.i.cõmouere.ꝓuocare inſtigare. Inclino.nas.naui.a.p.quaſi intus clinare i.reflectẽ. ⁊ ð: ab in.⁊ clino.aſ.Iñ h̊ ⁊ hęc inclinis.⁊ q̊ ne.Et inclinus.a.ũ. Et incli⸗ natoꝛiũ.toꝛij. Et ꝓdu.cli. Uñ in Auroꝛa ðꝛ. Zũc caput inclinat emiſſus ſpũs exit. Includo.dis.di.ſũ.a.t.i.intꝰ claudere. Incdlunioꝛ.arl.incluniatũ.d.p.i.cõcubituꝛ pati.⁊ ðꝛ ab in.⁊ clunis. Inuenit᷑ etiaʒ in⸗ clunio.aſ.a.p.i.ꝑ clunes icuruaꝛe łeleuaꝛe Incolo.lis.lui.n.t.i.habitare. Incomitio.as.aui.a.p.i.comitiũ celebꝛare vel eligere. vel intronigare.in comitio ⁊ cõ uentu loqui. Ml Incõmodo.das.a.p.i.offendere.incõmo⸗ ditatẽ alicuiꝰ facere.⁊ ↄſtruit᷑ cũ dtõ. Increpo.pas.pui.n.p.i.redarguere.repꝛe hendere. vituꝑare. ⁊ ðꝛ ab in. ⁊ crepo.as. Et coꝛ.cre. Incubo.as.n.p.i iminere.inſtare.vel rem alienã inuadere. ⁊ vi poſſiderre. Inculco.cas.aui.a.p.i.valde calcare intus calcare.ivba iterãdo młtiplicare.iactare. Incurſo.as.i.frequent᷑ incurrere. Incuſo.ſas.ſaui.a.p.i.accuſare.vel vald cuſare.⁊ ðꝛ ab in.⁊ cuſo. In dago. as.aui.a.p.i.inqᷣrere.iueſtigare. Iñ hec indago.inis.i.iueſtigatio.indſitio Et ꝓdu.da. Uñ Theodolꝰ. Nec cuiq; ho minũ dedit indagare ſepulcrũ. Et videt᷑ iᷣ Hh vſu. h. vim habere lg. =M Indẽno.nas.naui.natũ.a.p.i.nõ dãnare. indẽnẽ facere.vł oſtẽdere.⁊ ðꝛ ab in.⁊ da⸗ no.nas. Iñ indẽnatus.ta.tũ.Et hic ⁊ hęc indẽnis.⁊ hq̊ ne.i.ſine dãno vel dãnatione ſcʒ nõ dãnatus. Iñ indẽnit᷑ adu.Et hęc in demnitas.tatis. Uñ Mroſꝑp. Indẽnis ꝓ⸗ pꝛiũ ſeruat ſapiẽtia cenſum. Indico.cas.caui.a.p.i.oſtẽdere.ſigre.inſi nuare. vel innoteſcere.⁊ ð ab in.⁊ dico. ꝗ ndico.cis.xi.ctũ.a.t.i.pciꝑe.vel annũcia re. Et ẽ ſacerdotũ qͥ feſta indicũt ppłis ⁊ ie iunia. AUñ. Edicũt reges idicit feſta ſacer⸗ Indigeo.ges.gui.n.s.i.valde egẽ (dos. vel int? egere. ⁊ ðꝛ ab in.⁊ egeo. IJñ idigẽs entis.⁊ hęc indigẽtia.i.pauꝑtas:egeſtas. Indigito.tas.a.p.i.digitos induere.vł de monſtrare. vel noare. Indipiſcoꝛ.ſcerl.indeptꝰ ſũ.d.t.i.acqrere. Indo. dis. didi. ditũ. a. t. i. iponere. imittẽ. inſerere. inferre. indicere. inducere. ſiue fo ras emittere.Et ðꝛ indere.q̃ſi intꝰ dare. Indoꝛſo.as.aui.a.p.i.ſupꝛa doꝛſum pone⸗ re. qð vulgo ſolet dici interſellare. Inducio.as.aui.a.p.i.differre ꝑ inducias vł inducias facere.⁊ ↄſtituere. Induco.cis.xi.ctũ.a.t.i.introducere. WU — —— — — — S = = Ne. Indulgeo.ges.dulſi.ſũ.vel indultũ.habet diſas ſigniſicatões. Indulgere eni accipi tur ꝓ gratis concedere. vt Papa indulſit mihi hac ptã vt Indulgere gulę noli ꝗvẽtris amica eſt. idẽ noli oꝑaʒ dare vłↄſentire. Itẽ iqulgẽ⸗ i. remitere.vt Indulge nobᷣ pctã nr̃a do. mine.Et tũc ðꝛ idulgere.q̃ſi inde algere.i. poſtea ceſſare a noticia ⁊ mẽoꝛia foꝛefacti. Et in pᷣma ſigtiõe ẽ actiuũ.in alijs vᷣo neu. Induo.is.ere.a.t.ðꝛ ab in.⁊ duo.is.qð idẽ eſt qð ſoluo. Poſtqᷓ; em indutꝰẽ aliqs.q̃ſi ſolutus ⁊ expeditꝰ ẽ.vel ad aliqͥd oꝑandũ vel vt ſe totũ videndũ pſᷣbeat.qð no eſt cũ ſit nudus. ́JJðUMGUWN, Induſio.as.a.p.i.induere.⁊ ðꝛ ab iduo.is Iñ h̊ induſiamẽ.inis.i.indumentũ. Innebꝛio. as.aui.a.p.i.valde ebꝛiare.⁊ dici tur ab in.⁊ ebꝛio.as.⁊ põt eẽ itẽtiuũ ibi.in Ineo. inis.iniui.initũ.a.q.i.intrare.inciꝑe inuenire cõcũbere.⁊ ðꝛ ab in.⁊ eo.is. Inepto.as.taui.a.p.i.infatuare.ineptũ fa⸗ cere vel fieri.⁊ tũc ẽneutrũ. Inuenit᷑ etiaʒ ineptio.ptis.ptiui.ptire.in eodẽ ſenſu. Infamo.as.aui.a.p.i.famã bonã deponẽ. ⁊ðꝛab in.⁊ famo.as. Iñ h̊ ⁊ hęc infamis. ⁊ h me.i.ſine bono noĩe.vł famę malę.Iñ hec infamia. mię.⁊ ꝓdu.fa. r. Infelico.cas.a.p.i.infligere.infęlicẽ faceꝛe Aqͥ infęlicito.tas.frequẽtatiluu. Infendo.dis.di.ſũ.a.t.i.valde offendere. facere iraſci.⁊ ðꝛ ab in.⁊ fendo.dis. Inde infenſus.ſa.ſũ.i.offenſus.vel irarꝰ.⁊ẽ plꝰ eſſe infenſum qᷓ; offenſum vel iratũ. Et in⸗ „ fenſo.as.frequẽtatiuſuu. Infertio.tis.inferſi.infertũ.i.implere.⁊ ðꝛ ab in. ⁊ fartio.tis. Iñ infertus.ta.tũ.Et i⸗ ferto.tas.frequẽtatiu. Infero.infers.intuli.illatũ.i.introferre.vł imittẽ.⁊ ðꝛ ab in.⁊ fero.fers. Vñ dñs ad Thomã ait. Infer digitũ tuũ huc.Etifer⸗ re eſt cõtra ferre.irrogare.⁊ ꝑtinet ad ma⸗ lũ.ala em inferunt᷑.i.cõtra ferunt᷑. Et in hãc ſigtionẽ inuenit᷑ in dialectica infer re.i.ↄcludere. Illatio.i.ↄcluſio.Cũ enim aliqͥd ↄcludit᷑.infert᷑.i.cõtra oppoſitionẽ vel opinionẽ alicuiꝰ fert᷑. Vñ coniunctio ꝗ eſt ſignũ cõcluſionis ðꝛ illatiua.q̃ſi contra poꝛtatiua. Infeſto.ſtas.ſtaui.a.p.i moleſtari. aduer⸗ ſari.infeſtũ eſſe alicui. Inficio.cis.eci.ctũ.a.t.i.deturpare.tingẽ. repellere. infoꝛmare.⁊ ðꝛ ab in.⁊ facio.cis J ⁊ ꝑtinet ad ꝓpꝛietates itrinſecas.⁊ coꝛ.ſi. ℳ. tẽ. Itẽ indulgẽ.i.oꝑaʒ dare. Inſicioꝛ. axl. atus ſũ. d. p.i.qſi nõ facere.nõ eſſe factũ. cõtendere.i.negare.⁊ ꝓpꝛie qõᷣ verũ ẽ.quaſi nõ fateri factũ.ſʒ ↄtra verita tem mẽdatio niti. ⁊ ðꝛ ab in.⁊ facio.Eſt eti am ꝓpꝛie inficiari rem debitã denegare cũ acreditoꝛe ðpoſcit᷑. Idẽ ⁊ abiuratio.i.rei creditę abnegatio. AUñ. Inficit intingens. q̃ denegat inficiat. Et ab inficioꝛ.hę inficie grũ.i.negatiõöes. r Inſimo.mas.aui.a.p.i.depᷣmere.ſubtꝰpo⸗ nere. ⁊ ab infimꝰ. Jñ infamat.a.ſKi. Infio.infis.i.dicere.⁊ ðꝛ ex in.⁊ ſio.ſed mõ nõ eſt in vſu. VUñ Ariſtoteles in.j.de gene ratione. Infimꝰ triſtantẽ aliqñ tãgere nos ſʒ nõ nos eũ. lato etiã h̊ vbo vtit . Infi⸗ mus ergo.i.dicimꝰ.⁊ ꝓdu.fi. Papᷣ. vero dicit. Infit ceteris deficit. Antiq tñ infit di cebant.i.incipit fari. MM Infirmoꝛ.aris.d.p.i.eſſe vel fieri infirmum AVñ NPaulus.ij. Corl.xj.Quis infirmat᷑ ⁊ ego nõ infirmoꝛ. Inuenit᷑ etiã infirmo.as. aui. a. p. i. debilitare. falſiſicare. eneruare. 2ð8ꝛz ab in. ⁊ firmo.mas. s Inſiſco.ſcas.aui.a.p.i.in fiſcũ mittere. Vñ illud. Et res eiꝰ ifiſcent᷑.i.ĩ publicũ deueni ant. ⁊ ðꝛ ab in.⁊ fiſco.ſcas. Infligo.gis.xi.ctũ.a.t.⁊ infligo.gas.in eo dem ſenſu. i. inſerere. irrogare. introfligeꝛe Et ꝓdu.fli. infſſriiigog. Inflo.inflas.inflaui.a.p.i.itus flare.flatũ im pellere. Infringo.gis.xi.ctũ.a.t.i.intus frangere. vel infringendo illudre. Infurno.nas.a.p.i.in furnũ mittere.vel in eo coquere. Z Infuſo.ſas.ſaui.a.p.i.fuſo inuoluere.⁊ ðꝛ ab in ⁊ ſufus ſi.⁊ ꝓdu.fu. Ingenioꝛ.aris.d.p.i.ingeniũ exercere.⁊ in genioſe ſe habere. Et poõit᷑ ꝓ deciꝑe.⁊ tũc. eſt tranſitiuum. Ingerſo.ſas.ſaui.a.p.i.infuſcare faciX&. Ingredioꝛ.eris.ingreſſus ſum.d.p.i.intra re. ⁊ ð ab in. ⁊ gradioꝛ.deris.⁊ coꝛ gre. Ingruo.is.ingrui.n.t.i.maturare.iminere impẽdere.iſtare.Et ꝓpꝛie ðꝛ de malo. ma lum ingrule ↄtra ↄgruũ.Et bonũ ẽ qʒ impendet.i.cõtra ↄgruitatẽ venit. Inguadio.as.are.a.p.i.valde guadiare. Inbereo. es. heli. inheſũ.n.s.i. inniti.intuſ pęerere.⁊ ðꝛ ab in.⁊ hęreo.es. Jñ h̊ᷣ ⁊ hęc⁊ h inherens.entis.Et inhęrenter aduerbi⸗ um. Et hec inherentia.tię. Et ꝓducit hę. nhibeo. es.bui.itum.a.s.i.pꝛohibere.co hibere. vitare.remouere. ſeꝑare. in. pᷣuatiuũ. Eſt enim inhibere non habere. et ð ab in. ⁊ habeo.bes. Inde Hihibitoꝛ.to⸗ ris. ⁊ coꝛ.c.hi. Initioꝛ. arl.d.p.i.ichoare.ↄſecrare.ſancti⸗ ſicare.introducẽ.ſacriſicare. AUnð ꝓph̊a. Initiati ſunt beelphęgoꝛ.i.ſacriſicauerũt vel ↄſecrauerunt.Et nõ ꝙ qͥdã vtunt᷑ hoc verbo in actiuo genere. Initio. as. Inigo.gl.inegi.inactũ.a.t.i.pecꝰ a paſtu in tectũ agere. Abigere vo.ẽ pec'a tecto ĩ pa ſcua agere.Et coꝛ.po. „ Inimico.cas.verbũ actiuũ.⁊ inimicoꝛ arſ. depo. in diuerſis ſigtioõibꝰ.vt Inimicoil⸗ lũ tibi.i.facio.illũ ſmicũ tibi.⁊ Inimicoꝛ tibi. i.ſũ inimicus tibhbi. H“W Iniungo.gis.xi.ctũ.a.t.i.ſᷣciꝑe.⁊ ðꝛ abin. ⁊ iungo.gis.ſicut vult hugſ. ¶Multuʒ tñ ꝓbabiliꝰ videt᷑.ꝙ iniunctio minus impoꝛ tat qᷓ; ſceptũ.qꝛ qñ p̃lat⸗ vult aliqd inqre⸗ re vel inuenire.pᷣus iniũgit.⁊ poſtmodum facit ſRcepti. „ Iniurioꝛ. aris. atus ſũ.d.p.i.iniuriã faceꝛe ⁊ oſtruit᷑ cũ dtõ.vt Iniurioꝛ tli. Inuo. is.ui.tũ.n. t..i.nutũ facere. vel ſignũ dare intelligendi.⁊ ðꝛ ab in.⁊ nuo.is. Indqno. nas.naui. a. p.i.maculo deturpo. ⁊ dSꝛ ab in. ⁊ cunio.nis.vel ab in ⁊ coquina. Et coꝛ. ꝗͥ. VUñ in Auroꝛa ðꝛ. Petra q̃ gra⸗ dit virꝰ nõ inqͥnat anguis. Inquio.qͥs.ſᷣm hugl.defectiuũ E. ⁊ eſt ter⸗ tiꝑ ↄiugatiõis.⁊ ẽ idẽ qð dico. Uñ Tertia vult inqᷣt.q̃rtaq; ſumit ait.Ex h̊ colligitur Ducit. i. ſicut audimꝰ. ⁊ ſcribitur iquit per t.non per.d.quia nullum verbũ in.d.deſi nit in tertia ꝑſona ſſentis indicatiui modi Scõom auteʒ analogiã fere tota eiꝰ declina tio inueni᷑6. Inqro. ris.ᷣ inqᷣſiui. inqͥſitũ. a.t.i.inueſtiga⸗ re. vel intus ꝗqrere.⁊ ðꝛ ab in.⁊ qro. Inſanio.ſanis.ſaniui.n.q.i.furere.Et po⸗ nit᷑ qñq; ꝓ ſcribere vᷣſus.⁊ facere vł canta re.qꝛ olim poetę credebãt᷑ inſanire cũ vſꝰ faciebãt ⁊ ſtudio vacabãt. Vñ Airgilius Inſanire libet qñq; ttbib. „ impmere. vel int ſcribere. Vel inſcribere ẽſe obligare ſi nõ ꝓbauerit ad eam pęnam quã reus debet pati.vel quã accuſando in ferre tendit.ſi ꝓbauerit accuſatoꝛ.vt in.c. ſuꝑ hisde accu.in. glo.⁊. c.ij.q.viij.qͥſq̃s. Inſeruio.uis.n.q i.valde ſᷣuire vłobedire Seruimꝰ dñis. Inᷣuimꝰ cuiuſq; ſceptis. Inſeto. tas.ui. re.a.p.i,filo ſetã adaptare. Inſcribo. bis.a.t.i.iniungere.deputare.vł Inſidioꝛ. aris. d. p. i. iſidias tendẽ.⁊ ppꝑare Inſignio.nis.niui.nitum. a.q.i.nobilitaꝛe. . oꝛnare.exaltare.inſignẽ facerer. Inſilio.ſilis.lire.a.q.i.ſalire ↄtra.vł inſili⸗ re. inſultũ facere. inuadere.impetere.⁊. ag⸗ gredi. Iñ h̊ inſultꝰ.tus.tui. Inſimulo. as. aui. a. p. i. accuſare. vel icuſa⸗ re. qꝛ accuſ⸗ atoꝛis ẽ ſimulare in aduerſariũ cdqd põt. Et inſimuloꝛ. aris.inuenit᷑ i eo⸗- latus. ta. tũ.i.nõ fict. AUñ Sap̃.· xviij. In⸗ ſimulatũ imꝑiũ tuũ poꝛtans.i.nõ fictũ. Inſinuo.as.are.a.p.i.denũciare. ſignare. q̃ſi in ſinũ mittẽ.intimare. Itẽ inſinuare.i. latent᷑ ꝑſuadere ⁊ diſſimulare.oꝛare dicẽ. dilſſimulatoꝛie. vt c rephendimꝰ æ dãõna-⸗ mus quę maxime defendere intendimus. Eſt & iſinuare aliqͥd aliud intẽdẽ qᷓ; vba vi deant᷑ ſonare. Iñ latẽs oro. AUñ qdã ſolẽt exoꝛdiri ꝑ pᷣncipiũ vyt cũ cꝗ ẽ turpis ⁊ ai auditoꝝ ſunt alienati Eſt em̃ iſinuatio oro qdã diſſimulatiõe et ircũitiõe obſcure ſbijciẽs auditorl animũ ſ bncipiũ ẽ or̃o ꝑſpicua ⁊ ꝓtinus ꝑficiẽs. auditoꝛẽ beniuolũ vł attentũ vel docilem. Inſiſto.ſtis.a.t.i.vacare.inſtare.iuigilare. opam dare. Inlſero.ris.ſiui.ſitũ.n.t.idem ẽ qð plãtare. Et ẽ ꝓpꝛie inſerere.plãtare.ꝑ ĩmiſſionẽ ra moꝛũ ad iuicẽ.Sʒ iſero.rl.rui.a.t.i.imiſcẽ imittere.⁊ ꝓpe violent᷑. Iñ iſerto.tas.fre. Inſoleo.es.iſolitꝰ ſũ.vbũ neutropaſſiuum i. valde ſolere vel alit᷑ ↄtinere qᷓ; alij vł q; ſit ſolitũ.ſuꝑbire.dementẽ eẽ vel fieri. Iñ inſolẽs.entj.oĩs ge.i.ſuꝑbꝰ.fatuꝰ.moꝛibꝰ nõ ↄueniẽs.⁊ comꝑat᷑. Iñ inſolent᷑.tius. ſime.adu.Et hęc inſolentia.tię.i.ſuperbia fatuitisq. Inſoleſco.ſcis.i.incipio ſolere ab inſoleo. Inſpicio.cis.xi.ctũ.a.t.i.q̃i intꝰ ↄſiderare. Inſtauro. ras.raui. a.p.i.facere ſimile bᷣoꝛi reſtituere. reficere ad pꝛioꝛẽ ſiłitudineʒ ali⸗ q̃d facere.reꝑare.⁊ ðꝛ ab inſtar.qð cõpo⸗ nit᷑ cũ re. vt Reſtauro.ras.⁊ eſt ꝓpꝛie ter⸗ tio repare. Et ð inſtaurare qᷓi in ſtatũpᷣſti nũ reducere. ⁊ eſt etymor. Inſtigo.gas.aui.a.p.i.valde ſtigare. 1 ö ab in. ⁊ ſtigo. as.qð ẽ ſtimulare.ẽx aũt ðꝛ iĩ ſtigare. qᷓ̃i inſtinctũ agere.etymol.ẽ.⁊ ꝓd. ce minante ſuas. ſti. AUñ in Auroꝛa ðꝛ. Inſtigãs ꝓceres vo Inſtinguo.guis.xi.ctũ.a.t.i.inſtigare. yer dDem ſenſu in genere depo. m lhugl. Iteʒ inſimulo. i. nõ ſimulo.nõ fingo. In inſimm ſi hęci ſinuatio.i.callida ꝰ Inſtituo. is. a.t. i. decernere. oꝛdinare. 2 8 ab in.⁊ ſtatuo. Iñ h̊ inſtitutũ.ti.Et hęcin ſtitutio.onis.i.moꝛuʒ infoꝛmatio. onit᷑ etiã ꝓ qͥda libꝛo legali tm in plurali.hę in⸗ ſtitutões inſtitutõnũ.⁊ hec iſtituta. hoꝛũ inſtitutoꝛum ðꝛ. Inſto. ſtas.inſtiti. ſtitũ.pe.coꝛ.n.p.⁊ etiaʒ iſtatũ pe.coꝛ.i.ↄtra ſtare.iuigilare.iſiſtere inſudare.et ðꝛ ab in. ⁊ ſto. ſtas. Iñ inſtans pticipiũ et nomen. Et inſtanter.tius.ſime aduerbiũ.Et hęc inſtãtia. tię.et ̊ inſtans tis.ðꝛ tempus ſimplex.et ſic deſcribit᷑.qð cum ſit finis ſteriti et pᷣncipiũ futuri.vłcũ incipit ſtatim eſſe deſinit. vel inſtans.eſt bꝛeuiſſima parſ tempoꝛis quęnõ expectat ſucceſſionem. JMUdB Inſubulo.las.a.p.i.inſuere cum ſubula. Inſulto. tas.tare.a.p.eſt q̃daʒ cauillatõne driſione hoſtẽ. repellẽ.⁊ ðꝛ abinſilio.lis liui.vłlij.vel lui. UHñ de beato Laurentio ðꝛ.Et ſubijciẽtibus pꝛunas inſultat leuita criſti.vt cum dicebat. Girate et verſate ad gliam pteʒ. Quidã tamen idiote legũt ibi Exultat.ita dicit Hhug. NPapias vero dicit Inſultare.i.inſilire.et de alterius iniuria gaudere. Inſumo.mis.inſumpſi.a.t.i.intus vł valð ſumere.vel ↄtra ſumere. Integro. gras.graui.a.p.i.integrũ facere nouare.Et cõponit᷑ cum re.vt Reintegro gras.et interpoſita.d.frequentiꝰ ðꝛ redin⸗ tegro.gras. Jñ itegraſco.ſcis.redintegra ſco.ſcis.inchoatiua.Et ſcias ꝙ alit᷑ ẽ ĩ iſto inchoatiuo qᷓ; in alijs. Alia em̃ habẽt ſiãti onẽ eandẽ quaʒ habẽt ⁊ ſua pᷣmitiua. vt ſi ſua pᷣmitiua ſignt actũ.⁊ eoꝝ inchoatiua. NHã integro.as.ſigt actũ ſʒ eiꝰ inchoatiuũ ſigt paſſionẽ. Integraſco.em̃ eſt incipio in tegrari.Et coꝛ.te. Añ in Auroꝛa ðꝛ. Inte grat imponẽs oĩbꝰ illemanꝰ. Intelligo.gis.lexi.intellectũ.a.t.i.q̃ſi int legere.⁊ ðᷣꝛ ab inter.⁊ lego.gis. Iñ intelli⸗ gens.tis.oĩs ge.Et itelligent᷑ adu.Et hęc intelligẽtia.tię.Et h̊ intellectꝰ.tus.tui.Et B ⁊ hec intellectualis.⁊ h̊ le.Et intellectua liter aduerbiũ.Et heęc intellectualitas.ta⸗ tis.Et h̊ ⁊ hęc intellectibilis.⁊ h le.i.in in⸗ tellectu compꝛehenſibilis.Et intellectibili ter adũ. Et hęc intellectibilitas.tatis. Itẽ HB ⁊ hec intelligibilis.⁊ h̊ le.qð intelligi po teſt.Et hęc intelligibilitas.tatis.⁊ intelli⸗ gibiliter aduerbiũ. Intendo.dis.ſi.ſũ.vel tentũ.a.t.i.augere. vel adiũgere.vt Deꝰ intendit albedinẽ cir .. 25 ca iſtũ.⁊ ſan h̊ habet intenſũ.ſu.⁊ ðꝛ ab in. ⁊ tendo.dis. Inde hęc intẽtio.i.adauctio Intendere etiã ẽ᷑ opam dare. dirigere. intẽ tum facere. intelligere. ↄſiderare. vt Iſte intẽdit animũ ſuũ.Et ſᷣm h̊ ꝓpꝛie facit in⸗ tentũ.tu. Iñ hęc itentio.onis.i.abſtractio ↄſideratio. Ite intentio qñq; ꝓ voluntate interdũ ꝓ fine accipit᷑. Iñ intentiuꝰ.a.ũ.⁊ B ⁊ hec intentionals.⁊ Ble. Intento.tas.a.p.ðꝛ ab in.⁊ tẽto.tas.Et vt dicit Papias. Intentat.i.intẽdit. multuzʒ minat.obijcit.impugnat.imponit.infert. Itẽ intento.tas.põt eẽ frequẽtatiuũ.⁊ tũc foꝛmat᷑ ab intendo.dis. Intercalo.as.aui.a.p.i.interponere.⁊ dici tur ab int᷑.⁊ calo.las. Iñ h̊ ⁊ hęc intercala ris.⁊ B re.i.interpoſitiuũ.vel int᷑poſiturũ ſcʒ ꝙ intponit᷑.vt vᷣſꝰintcalar ðꝛ qͥ ſepe in rponit᷑.⁊ h̊ͥ inalaritas.tatl.i.int᷑poſitio. Intercedo.dis.ceſſi.n.t.i.ꝓ aliqͥ ad aliqͥs P ces facere. ⁊ : ab int᷑.⁊ cedo.dis. Et ẽ int cedere.i.inter aliquos cedere ⁊ eſſe media toꝛem. ⁊ ꝓpꝛie inter minoꝛẽ ⁊ maioꝛem.vt maioꝛ condeſcẽdat minoꝛi pᷣcibꝰmediato⸗ ris. Vñ ſancti dicunt᷑ nr̃i iterceſſoꝛes apð deü. Sũt em mediatoꝛes int᷑ nos ⁊ deũ ſin gulis diebꝰ ꝓ nobis deũ oꝛãtes.quoꝝ int᷑⸗ ceſſione qͥ renes ſcrutat᷑ ⁊ coꝛda.nobis au⸗ xiliet᷑ vt opus inceptũ ad finẽ laudabilem ꝑducamꝰ. ⁊ ꝓd.pe. ””́MẽMZ ntercido. dis. cidi. n. t. ⁊ ſupino caret.i.in ter aliqᷓ cadere. ⁊ ðꝛ ab int᷑.⁊ cado.dis:ce⸗ cidi. Itẽ inuenit᷑ intcido.dis.cidi.ciſuʒ.i. interpolatim cędere.vel int᷑ aliqua cedere Vñ beatꝰ Jacobꝰ maioꝛ dicte eſt intciſus. qꝛ ꝑ ſingula mẽbꝛa fuit ceſus. Et ꝓdu.ci. vbiq;.⁊ ðꝛ ab int᷑ ⁊ cędo.dis.cęcidi. Intercipio.pis.⁊ intercapio.pis.a.t.in eo⸗ dem ſenſu. i. inter aliq̃ vel in medio capere Et ðꝛ ab in vel int᷑.⁊ capio.pRKis. nterclino.as.aui.a.p.i.int᷑ aliq̃ clinare.et ð ab int.⁊ clino.nas.⁊ ꝓd.cli. In h̊ ⁊ hęc interclinis.⁊ q̊ ne.⁊ interclinus.na.num. Intcludo.dis.ſi.ſũ.a.t.i.int᷑ aliq̃ claudere. vel auferre.⁊ ðꝛ ab int᷑ ⁊ claudo.dis. Inð heęc int᷑cludo.inis.idẽ qð itcluſio.⁊ ꝓ.clu. Intercurſo.ſas.i.frequẽter intercurrere. Interdico.xi.ctũ.a.t.i.ꝓhibẽ q̃i interi dicẽ Interduco.cis.xi.ctũ.i.int᷑ aliqs ducere.⁊ ðꝛ ab inter. ⁊ duco. ðòòMM Intereo.interis.interiui vel interij vbũ ab ſolutũ.i.moꝛi.⁊ ꝓpꝛie in itinere.⁊ ðꝛ ab in ter ⁊ eo.is. Iñn h interitus.tus.i.moꝛs.Et Vnterficio.ficis.interfeci.interfectuzʒ.a.t.i. occidere.⁊ ð ab int᷑.⁊ facio.⁊ coꝛ.i. Interiaceo.ces.n.s.i.int᷑ aliq iacere.⁊ dici tur ab int᷑.⁊ iaceo.Qccces. Intermitto.tis.a.t.i.int᷑ aliq̃ mittere.vłin⸗ terpolare. vel interim dimittere. vł relinqᷓ re ᷣm Hugl. NPapias wo dicit. Intermit⸗ tere ad tempus dimittere.⁊ itcrum ad idẽ reuerti. Ml Interneco.as.aui.a.p.i.int᷑ aliq̃ necare.vł interpolatim necare.vel interim dũ aliqͥs eſt in itinere necare.⁊ ðꝛ ab int᷑.⁊ neco.cas Inñ hęcinternecatio.onis.i.moꝛs.quę cõ⸗ tingit alicui dũ eſt in itinere. Item intervo nit᷑ ſepe ꝓ.e. vt Venimꝰ mare int᷑ bibere. i. ebibere. Et pᷣm ̊ ðꝛ interneco.cas.i.ene care. ⁊ coꝛ.ne.interneco. Intero.teris.triui.tritũ.a.t.i.intus terere. minutare vel valde terere. Ande Baniel. vltl. ðꝛ de Abachuc. ꝙ intriuerat panes in alueolo.Et ðᷣꝛ ab in.⁊ tero.ris.⁊ coꝛ.te. Interpello.las.laui.a.p.i.interrogare.int aliqua vacare.⁊ alloq.⁊ ꝓ alio pᷣces fun⸗ dere. Vñ ad Roma. viij. Qui etiã int᷑pel⸗ lat ꝓ nobis.⁊ ðꝛ ab int᷑.⁊ pello.las.Et ſcri vit ꝑ̊ duotll. Interpolo. las.aui.a.p.i.obſcurare.inqͥna re.impedire.vel interrumpe.coꝛrumpere variare.nõ ↄtinuare.⁊ ðꝛ ab int᷑ ⁊ polus. Vñ in hymno.Qð nulla nox interpolet fi⸗ deq; iugi luceat. Iñ interpolus.la.lũ.i.in terruptꝰ variatꝰ.nõ ↄtinu.Et hęc iterpo⸗ la.lę.ꝗdã veſtis.ꝗᷓ dũ ſit verꝰ ad nouã ſpe⸗ ciem reducit᷑ ⁊ fit q̃ſi noua.⁊ coꝛr ipiũt hęc Interpᷣtoꝛ.taris.tatus ſũ.vᷣbũ cõe.i.expo⸗ nere.vel exponi vna linguã ꝑ aliã. Jñ h̊?⁊ hec interpᷣtabilis.⁊ hocle.i.aptum ad int pꝛetandum. Interſum.interes.intereſt.intfui.intereſſe i. int᷑ aliqᷓ eẽ.⁊ ↄſtruit᷑ cũ dtõ.vt int᷑fui tli negocio.Tñ eiꝰ imꝑſonale.ſ.intereſt con⸗ ſtruit cũ gtõ. Iſta em impſonalia intereſt ⁊ refert ↄſtruunt᷑ cũ gtis oim dictionuʒ ca ſualiũ.vt Inter ẽ ſocrat legere.⁊ Refert platonis diſputare. Pret᷑ iſtos qͥnq; gtõs 2 * ꝓnoim pᷣmitiuoꝛũ.ſ.mei.tui ſui.nr̃i.veſtri loco quoꝛũ ↄſtruunt᷑ cũ ablatiuis pnomi⸗ num poſſeſſiuoꝛũ in ſingulari nũero.⁊ ĩ fę⸗ mino genere tm.vt mea.tua.ſua.nr̃a.⁊ ve ſtra. vt Mea intereſt legere.⁊ Tua refert diſputare. Si aũt ſunt gti poſſeſſiuoꝛum. tunc ↄſtruunt᷑ cũ illis gtis.vt Mei fratr intereſt legere.⁊ Tui patris refert diſputa 2 re. Itẽ ↄſtruũt᷑ pdicta vba cũ iſto gtõ cui⸗ vt cuiꝰ intereſtfacere hoc. Interuallo.las.a.p.i.ꝑ interualla dicẽ vel facere aliqd vel interponere.⁊ ſcribit᷑ ꝑ ge minuml. Interuenio.nis.n. q.i.intercedere int aliqͥſ interuentꝰ.tus.i.interceſſio. ⸗. Intronixco.nixas.a.p.i.in thꝛono vel ĩ ſede ponere ſeu collocare.⁊ ðꝛ ab in.⁊ thꝛsonus Intimo.mas.maui.a.p.i.demõſtrare.indi care.nũciare.notificare.⁊ ðꝛ ab intimꝰ. vł ðꝛ ab in.⁊ timos.qð ẽ mẽs.q̃ſi in mẽte ĩcul care.⁊ imittere.vᷣm Hugl. Vel ðꝛ ab in. et time.qð ẽ aia.vel mẽs ſᷣm Papᷣ. venire ⁊ mediatoꝛẽ eſſe.ꝓ aliqͥ oꝛare.Jñnh̊ Introeo.is.iui.n.q.i.intus intrare.⁊ dðꝛ ab itro.⁊ eo.is. Iñ h̊ introitꝰ.tus.tui.pe.coꝛ. Intromitto.tis.miſi.miſſuʒ.a.t.i.imittẽ.⁊ ðꝛ ab intro.⁊ mitto. Itẽ intromittẽ ẽ idem d5 vulgo ðꝛ intra meare. qſi in r ſe mittẽ. Inuado.dis.ſi.ſũ.a.t.i.impetere aggredi. arripe.⁊ ab in. 7 vado. dis. Inualeo.les.lui.n.s.ii.valde valere.creſcẽ abũdare.⁊ ðꝛ ab in.⁊ valeo.les. Uñ Geñ. xxxij.de Jacob ðꝛ. Inualuit ↄtra angelũ. Iñ inualeſco.ſcis.inchhhh. Inubero.as.n.p.i.valde vberare.et ðꝛ ab vbero. as. ꝓabũdare.vel ẽ lactare.⁊ tunc ðꝛ ab vbero.as.ſᷣm ꝙ venit ab vber ꝓmã ma. ſic ẽ actul. Inueho.his.inuexi.a.t.i.otra vłintro ve⸗ Here.⁊ ðꝛ ab in.⁊ veho.his. Vñ dðꝛ.Iſte i⸗ uehit in illũ.i.vituꝑat illũ ⁊ repᷣhẽdit.Dif ferũt tñ.qꝛ ꝓpꝛie vitupare ẽ male factum alicuiꝰ iocoſe narrare.qð facit.Oꝛatius in odis. Repᷣhendere vo ẽ malefacta alicui ſub ſpecie coꝛrectiõis enarrare.quod facit Oꝛatiꝰ in ſermonibꝰ. Sʒ inuehere.ẽ male⸗ facta alicuiꝰ maligno aio.⁊ lingua detra⸗ ctoꝛia reſentare.quod Oꝛatius videt᷑ fa⸗ cere in epodo.ſed nõ facit. Iñ inuectiuꝰ.a. um.i.detractoꝛius malignus.⁊ hoc iuecti uum.⁊ hęc inuectiua.uę. Et inuecto.tas. frequẽtatiuũ. Inuenit᷑ tñ inuehoꝛ in depo nenti genere. . Inuenio.nis.a.q.i.venire in id qð cupimꝰ vel qrimꝰ. Inuenimꝰ ꝗſita. Reperimꝰ vl⸗ tro occurrentia.⁊ ðᷣꝛ ab in.⁊ venio. Et cõ⸗ ponit᷑ cũ ad. vt adinuenio.is.i.valde vł iu xta. vel ad vtilitatẽ vel ad dãnũ alicuiꝰ ve nire.⁊ coꝛ: ve in pꝛeſenti.ſed in pꝛęterito ꝓ ducit. Inueſtigo.as.a.p.i.inquirere.⁊ ðꝛ ab in.⁊ veſtigo. gas. Et ꝓd.ſti. Añ Theodolus. BGrecoꝛũ pᷣmꝰ veſtigat grãmata Cadmꝰ. Inuideo.des.n.s.i.nõ videre.vt Inuideo tibi.i.nõ video tibi.i.nõ fero videre te bñ agenteʒ. ⁊ ð: ab in.⁊ video. des. Inuenit etiã ĩ paſſiuo ĩ pᷣma ꝑſona.Et etiã ipᷣe Pri ſtian dicit illud eſſe actiuũ.ſʒ h̊ ideo fit.qꝛ qñq; exigit actm̃.qꝛ verbũ qð exigit actm in eo intelligit.vt Inuideo te facere h.i.ꝑ inuideã ꝓhibeo te.⁊ Inuideo tibi amiciti am regis.i.ꝑ inuidiã ſubtraho tibi amiciti am regis.⁊ qñq; exigit acim̃ ſiẽntem cãm rei vbi.vt Inuideo tibi ſapientiã.i.ꝓpter ſapientiam. Inuiſo.ſis.ſi.ſũ.n.t.i.intꝰ viſere. viſitare. ⁊ ð ab in.⁊ viſo.ſis. Juxta illud. Judicl. xv. Inuiſere volẽs vxoꝛẽ ſuiuu. Inundo. as.daui.n.p.i.abundare.replere ſtagnare. Si inuenit᷑ cũ actõ. ſenſus ẽ. In⸗ undare.i.facere.abũdare.⁊ ðꝛ ab in.⁊ vn⸗ do. das. Iñ inundatꝰ.a. ũ.pe.ꝓd. VUnð.ij Pet᷑.ij.undꝰ aqua inundatꝰ perijt. nuolo.las.laui.lare.n.p.i.furari.vel ĩ vo la aliqͥd ↄtinere.vel ponere.vel in volam imittere. ⁊ ðꝛ a vola.qð ẽ media ꝑs manꝰ vł pedis. Itẽ põt cõponi ex in.⁊ volo.las ſed in alio ſenſu.i.intꝰ vel valde volare. Jocoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.ludere vel iocuzʒ exercere. Iñ iocatoꝛ.toꝛis.⁊ hęc iocatrix. ⁊ hęc iocatio.onis.⁊ iocatoꝛiꝰ.a.ũ. Et cõ⸗ ponit᷑.Adiocoꝛ.caris.Cõiocoꝛ.carl. Eio⸗ coꝛ.caris.Et coꝛ.io. Jraſcoꝛ.ſceris.iratus ſũ.d.t.i.commoueri D Jñ iracundꝰ.a.ũ.facile iraſcẽs.qꝛ accenſo ſanguine in furoꝛẽ cõpellit᷑.⁊ hęc iracũdia die. ⁊ H ⁊ hęc iraſcibilis.⁊ le. Et vt dicit Hieronymꝰ.raſci hoĩs ẽ.ſʒ irã nõ ꝑfice⸗ re chꝛiſtiain. Irretio.tis.tiui.titũ.a.q.i.illaqare.ĩpedi⸗ re reti inuoluere.⁊ ðꝛ ab in ⁊ retio. J irre titus.a.ũ.pe.ꝓd. Irrigo.as.gaui.a.p.i.intꝰ vel valde rigare 78 ab in. T rigo. as. ⁊ coꝛ.pe. Irripere.i.latent᷑ inualeſcerer. Irrito.as.are.a.p.me.ꝓdu.i.ꝓuocare.q̃ſi ↄtra ritũ alicuiꝰ facere.⁊ ðꝛa rit. Vñ ps. Irritat aduerſariꝰ nomẽ tuũ in finẽ.Itẽ ir rito põt cõponi a ratus.⁊ tũc irritare ẽ eua cuare. vanuʒ facere.debilitare. deſtruere. ⁊ coꝛ.me.Vñ. Irritet hũc dñs q̃ͥ nos irri⸗ tat ad irã. Irruat euacuat irritat ꝓuocat rremagno. Ilagogo . iſt agogas. Annoluo. is.ui.inuolutũ.a.t.i.intꝰ voluere irã. Iñ Hirritamẽ minis.⁊ h̊ irritamentũ. ti. Et irritans. tis. ge. oĩs. ⁊ irritꝰ.a.ũ.id ẽ vanus. caſſus.nõ firmꝰ. Et irritꝰ ꝓ irrita⸗ tus ꝑ ſyncopã m hug. Irrigo.as.are.a.p.i.inferre.vt Irrogauit mihi ↄtumelias.i.itulit.⁊ ðꝛ ab in.⁊ rogo Irrugio.rugis.giui.n.q.i.ad modũ leonis clamare. Vñ Geñ. xxvij. Irrugijt clamo⸗ i. introducere. ꝓdu. Itero.ras.aui.a.p.i.ire vel repetere.Inde balia.iteratoꝛ.iteratrix.iteratio.⁊ iteruʒ adu.oꝛdinis vel tꝑis.Et cõponit reitero. as.i.iterũ repetere.Jñ reiteratim.⁊ reite⸗ rato poſitũ aduerbialiter. M ante Jubeo. bes luſſi. iuſſũ. a. S.i. impare. Sz in bereẽ.vbi ẽ volũtat obſequiũ. Inꝑare. debitũ. Idẽ ẽ ⁊ ciꝑe. Et cõponit᷑ fſideiu⸗ beo. bes.Et coꝛ.iu. Vñ Thobias. Hoc pᷣ coꝛ. B iubeo. toto conamine tota Ex ania. toto dilige deũ coel. Jubilo.las.laui.n.p.i.cãtare.gaudẽ.qᷓda,z voce ↄfuſa ſ̊ gaudio cãtare ⁊ exultari. Judeęixo. cas. gaui. n. p.id ẽ. iudęum facere vel iudęoꝝ moꝛe ſe hre.⁊ ðꝛa iuda vel iu⸗ dea. Et hinc iudęiſmꝰ.mi.i.ↄſuetudo.⁊ ri tus iudęoꝝ. vel gens iudęoꝛũ. Judico.cas.caui.a.p.i.iure diſceptare.ius dicere. determinare cãz. vłiudicio dãnare Iñ iudicatoꝛius.a.iũ.⁊ h̊ iudicatoꝛiuʒ.rij. ſocus vbi iudicat᷑.⁊ h̊ ⁊ hęc iudicabilis.et h le.Et coꝛ.di. äl Jugo.gas.gaui.a.p.i.copulare.iũgere.ſbᷣ iugo ponere.⁊ ð a iuld. Jugulo.las.laui.a.p.i.iugulũ icidere.⁊ ðꝛ a iugulꝰ. Iñ iugulatoꝛ.trix.tio.⁊ iugulato rius. a. ũ. ⁊ H̊ iugulamẽ.minis.⁊ h iugula⸗ mentũ ti.Et coꝛ.gu. VUñ Oꝛatiꝰ in epi. At iugilent hoies ſurgunt de nocte latrones. Et Lucanꝰ in.iiij. Nincit᷑ haud gratis iu⸗ gulo qͥ ꝓuocat hoſtem. ä Jũgo.gis.xi.ctũ.a.t.i.ↄponere vł annectẽ Jurgo.as.are.a.p.i.iure agere. vliure gar rire. ⁊ 2 a ius. ⁊ garrio vł ago.qꝛ hi qͥ cãm dicũt. iure diſceptãt. Et accipit᷑ iurgare in duabus ſiãtionibꝰ. Jurgare enim eſt rixa ri. litigare. ⁊ pꝛopꝛie in cauſis agendis.Et iurgare ẽ repꝛehendere caſtigare.coꝛripe⸗ re.coꝛrigere culpare.et impugnare bis. pvel litigando verberare. Et mᷣ vↄſtruik cũ actõ.Et cõponit᷑ cõ ob.vt obiurgo.gas .i.ↄtra aliquẽ vel foꝛtiter iurgare.Etſunt neutra ⁊ abſoluta ꝓ litigare. In alia ſiãti⸗ one ſunt actiua.Et nota ꝙ in eodẽ ſenſu in ueniunt᷑ deponẽtia Jurgoꝛ.aris. iurgatꝰ* ſũ.⁊ obiurgoꝛ.garis.obiurgatꝰſũ. Itẽno ta ꝙ iurgamꝰ. ⁊ obiurgamꝰ verbis ſʒ caſti gamus dũ ceędimus. Juro.ras.raui.rati.n.p.i.iuramẽtũ faceꝛe 28ꝛ a iure. Juſtiſico.cas.caui.a.p.i.iuſtũ facio. Juueneo.nes.iuuenui.n.sS.i.eẽ vel fieri iu⸗ uenez. vel virere. effloꝛere. ſiue ſplẽdere.ꝗᷓ ſũt ꝓpꝛietates iuuenũ.⁊ ðꝛa iuuenis. Un Enlis ðꝛiuueneꝛe cũ purgat reſplẽdet.Et cõponit᷑ cũ re.vt reiuueneo.nes.Et hic iu ueneſco.ſcis.⁊ reiuueneſco.ſcis.inchoa. Juuenoꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.moꝛe iuuenum ſehabere.⁊ ðꝛ aiuuenis. AUñ in dialectica argumẽtatione ille ðꝛ iuuenari q̃ bis vyłter yvel quater vel ſepius idẽ repetit neſciẽs ꝓ cedere. Juuo.uas.iuui.iutũ.a.p.i.auxiliari.dele⸗ ctari. Iñ h̊ iuuamẽ.inis.⁊ q̊ iuuamẽtũ.ti. Et hec exigunt vt in ſterito dicat᷑ regula⸗ riter iuuaui.⁊ in ſupino iuuatũ. Itẽ iuuo cõponit᷑ Adiuuo.as.Coadiuuo.uas. Et coꝛ. iu.in ſſenti.ſʒ in ſterito ⁊ ſupino eam pd. Vñ Proſꝑ.Quid iuuat in longũ cau ſas ꝓducere moꝛbi. Et facit ex ſe bũ imꝑ ſonale Juuat.⁊ conſtruitur cum actõ. vt Juxto.tas.taui.n.p.i.appꝛoximare.adeſſe iuxtꝗa eſſe.⁊ ðꝛ a iuxta aduerbio. qð maculare.⁊ ðꝛ a labes.⁊ facio. Labefacto.tas.ẽ frequẽ.illiꝰ vᷣbi labefacio Etiã põt eẽ frequẽ.huiꝰ vbi labeſfio. Labefio.fis.i.labi.vel labare.⁊ ðꝛ a labare vel labi.⁊ fio. Itẽ labefio.is.idẽ eſt qð ma culari.⁊ tũc cõponit᷑ alabes.⁊ fio.fſi’s. Labo.as.are.aui.n.p.i.titubare.vacillare ⁊tremere.labi. IJñ labaſco.cis.incho. Et labo. bas.pᷣmitiuũ ẽ.vt vult hugl.⁊ ab eo deriuat᷑ laboꝛ.laberis.Alij dicunt ꝙ labo bas.deriuat᷑ a laboꝛ.beris.Et coꝛ.pᷣmã la bo.as. Uñ Ouidiꝰ in epi. Et ſatis i dubio pectoꝛa noſtra labãt.Sʒ labes nomẽ ꝓd. Abefacio.cis.n.t.i.ouellere.con currere.ferire facere.labare. vel labi. Et cõponit᷑ a labare.vłlabi facio. Itẽ labefacio. cis. idẽ eſt pmã. VUnde. Si per vina labes non vini ſʒ tualabes. Laboꝛ.beris.lapſus ſũ.d.t.i.cadere. Inde lapſus.ſus.ſui.Et hęc lapſio.onis. Et la⸗ boꝛ.berl.ꝓd.hãc ſyllabã la. Añ Cato.La bit̃ exiguo qð ꝑtũ ẽ tꝑelongo. Laboꝛo.as.aui.n.p.i.laboꝛẽ ferre.Et labo rare.laboꝛe aliqͥd facere.Et ſᷣm h̊ inuenit ei paſſiuũ in tertia pſona.vt Aeſtis labo⸗ rat.Et hinc laboꝛatus.a.ũ.ꝑticipiũ. Itẽ laboꝛo cõponit᷑ collaboꝛo.ras.i.ſimł labo rare. Item elaboꝛo. as.i. valde laboꝛare. Et ab iſtis omnibꝰ deſcẽdũt paſſiua in ter⸗ tia ꝑſona ſᷣm ꝙ ponũt᷑ trãſitiue.Et indeꝑ ticipia ſteriti tꝑis.collaboꝛatꝰ.elaboꝛatꝰ. Et ꝓd.bo. VUñ Ouidiꝰ in epi. Artelabo⸗ rate mergunt᷑ ꝓquoꝛe puppes. acero.as.aui.a.p.i.ſcindere.frãgere.Jñ B laceramen.nis.⁊ q̊ laceramẽtuzʒ.⁊ lacer. ra.rum.i.laceratus.⁊ laceroſus.a.um .in eodẽ ſenſu. Laceſſo.ſis.ſiui.ſitũ.verbũ deſideratiuum qſi cũ deſiderio lacerare.vel ꝓuocare.vel irritare. ⁊ habʒ ſteritũ ⁊ ſupinũ ad modũ quarte ↄiugationis. „ Lacinio.as.aui.a.p.qð ⁊lacino. as.ĩuenit i. ouellere. lacerare. bellicre. Lachꝛymoꝛ.arl.atꝰ ſũ.d.p.i.ploꝛare.flere. Iñ vbalia.⁊ h̊ lachꝛymatoꝛiũ.rij.locus la chꝛymarũ.⁊ lachꝛymatoꝛiꝰ.ria.riũ.q̃ſitri ſtis lachꝛymas cõmouẽs.Et cõponit᷑ la⸗ chꝛymoꝛ.aris.i.valde lachꝛymari.vel iu⸗ xta.vel cũ lachꝛymante lachꝛymari.vel in tus lachꝛymari.vel condolere.Collachꝛy moꝛ.i.ſimul lachꝛymari.Sʒ ſᷣm antiqͥs la⸗ chꝛymo.as.are.ẽ verbũ neutrũ. Añ Boe tius in.ij. de ↄſolatione. eſtus illachꝛy Lacteſco.cis.incho.i.incipio lactere Lacto.tas.taui.a.p.i.lac ſᷣbere. I lacteo. tes.i.lac ſugere. Anð.Lacteo lac ſugo.la cto lac pᷣbeo nato. Infãs dũ lactet.hũc nu trix ſedula lactat.Eta lacto venit lactans. tis.i.lac ſᷣbẽs.Et a lacteo venit lactẽs.tis i.cui ſᷣbet᷑ lac. Itẽ lactare.i.lacte implere vt Deus lactat iſtã.vel vbera eiꝰ.i.lacte i⸗ plet.Et inde lacteo.tes.i.hr̃e vł emittere vel inciꝑe hr̃e lac. Iñ lacteſco.cis.Tũc ſe ges lacteſcit cũ graneſcit. Itẽ lactare poni tur qñq; ꝓ deciꝑe.Et ẽ tractuʒ ab infanti⸗ bus.qꝛ multotiẽs ꝑ lac ſolẽs decibi. Lacuno.nas.naui.a.p.i.ad moduʒ lacunę curuare.Et ꝓd.cu. Lallo.las.laui.n.p.i.doꝛmire vł lac ſugere lactare.⁊ ẽ verbũ ficticiũ.i.de ſono tractũ Cũ em̃ nutrices pueris ploꝛãtibꝰ ſcipiũt doꝛmire. vel lactere dicũt.la.la.la.la.la.i. doꝛmi.vel lacte.Et ẽ tractũ a ſono.qͥ fit in oꝛe pueri lactãtis.ſ.la.la.la.Et inde tractũ — ẽ lallare.i.lactere. AUñ erſiꝰ.IJratus mã mę lallare recuſas. Lambo. bis.bi.bitum.a.t.i.lingere.lingua ↄtigere.Et cõponit᷑ cũ cõ.vt collãbo.bis. i.ſimul lambere. Itẽ cũ di. vt dilambo.i. diuerſis modis lambere. Lambo ⁊ eiꝰ cõ⸗ poſita faciũt pᷣteritũ in bi.⁊ ſupinũ in bitũ. Et coꝛ.pe. Inuenit᷑ tñ Judicl.vij.Lãbue rint.ꝙ vm artẽ deberet dici lamberint. qð antiq̃tati vel autoꝛitati attribuimꝰ vel foꝛ⸗ telr̃a coꝛrupta ẽ vitio ſcriptoꝛuʒ. AUñ Lu⸗ cilius.xxiiij. Jocũdaſq; puer qͥ lamberat oꝛe placentas. Lamentoꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.flere.dolere. voce triſti doloꝛem expmere. vel cõqueri. Iñ vᷣbalia.lamentatoꝛ.trix.tio.⁊ h̊ lamen tatũ.⁊ ꝑ ſyncopã h̊ lamentũ. Lamẽtoꝛ cõ⸗ ponit᷑ cũ con.⁊ dicit᷑ collamẽtoꝛ.aris. Et inde verbalia. .⸗. Lancino.nas.naui.n.p.i.lanceis ludẽ. vel ↄfligere.vel lancea ꝑcutere.vł lanceare.et ðꝛ a lancea. Et cõponit᷑ dilancino. nas. id cẽ.diuerſis modis lancinare.⁊ coꝛ.ci. Langueo.es.gui.ſupino caret.n.s.i.inſir⸗ mari. egere. vel deficere. vlſtupere vel pi⸗ grere. Iñ languidꝰ.a.ũ.i.infirmꝰ. vel ex⸗ coꝛs.ſtupidꝰ vel deſiciẽs. Iñ hęc languidi tas.tatis. Itẽ a langueo ðꝛ langueſco.ſcis inchoatiuu. Lanifico.cas.n.p.i.lanã facio.⁊ ðꝛa lana ⁊ facio. Iñ h̊ lanificiũ.cij.i.lanę oꝑatio. Et Lanio.as.aui.a.p.i.ſcindere.lacerare. Et cõponit᷑.Collanio.as.Dhilanio.as. Rela⸗ nio. 38. Lapido.das.dare.a.p.i. lapidib⸗ pecutere ⁊ obꝛuere.Et cõponit᷑ BDilapido.as. id ẽ. diſpgere. diſſipare. deſtruere. Et coꝛ.pi. Lapſo.ſas.i.frequẽter labere.Et aliqñ re⸗ perit᷑ in depo.ge. vt Lapſoꝛ.arl. atus ſum. Laqueo.as.are.aui.a.p.i.laqueo caꝑe vel ligare.⁊ ðꝛ a laqueꝰ. IJ laqueatoꝛ. toꝛis. ⁊ deſignat officiũ ludendi.vᷣm Hugl. Largioꝛ.giris.gitꝰ ſũ.vbuʒ cõe.i.donare. vel donari. pᷣbere vel ᷣberi. Jñ largitꝰ. ta. tũ. Et h̊ largitoꝛ.toꝛis.i.donatoꝛ.Et com⸗ ponit᷑ cũ cõ.vt collargioꝛ.gir.i.ſił largiri. Itẽ cũ di. vt dilargioꝛ.iris.i.diuerſis mo⸗ Dis largiri. Itẽ ci. e, vt elargioꝛ.iris.id ẽ. valde vel extra largiri. Et largioꝛ cuʒ oib⸗ ſuis cõpoſitis ẽ cõe ⁊ q̃rtę ↄiugationis.Et habet q̃ttuoꝛ ꝑticipia.i.largiẽs.largiturꝰ. largitus ⁊ largiendus. M Laruo.as.aui.a.p.i.laruã induere.Et hic laruar. a.ũ.i.laruaʒ indutꝰ.vel a demone poſſeſſus.vᷣm Hugl. Laſciuio.uis.uiui.n.q.i.luxuriari.ludere. veterari laſciue ſe gerer.. Laſſaſco.ſcis.i.ĩcipio laſſari.infirmoꝛ.ver⸗ bum inchoa. a laſſo. Laſſo. ſas.aui.a.p.i.fatigare. Indelaſſus. a. um.i. fatigat.grauatꝰ. Et laſſitudo. di⸗ nis.i. fatigatttoo. Lateo.tes.tui.n.s.caret ſupino.i.abſcõdi vel eſſe in abſcondito. Habet adhuc aliaʒ ſiãtionẽ ſᷣm quã cõſtruit᷑ cuʒ actõ.⁊ ꝓpꝛie rei aiatę.vt Hoc cõſiliũ latet me.i.ignoꝛat᷑ a me. Si vo dicat᷑. Ego lateo h̊ ↄſiliũ.aut nihil ẽ dictũ. aut falſũ.eſt qð ðꝛ.nec latine ðꝛ.⁊ cõſtruit᷑ cũ tali actõ tranſitiue.Lateo cõponit᷑ cũ de.vt deliteo.tes.tui.i.deoꝛſũ latere. Reliteo.tes.tui.i.iterũ vel retro la⸗ tere. ⁊ coꝛ.la. AUñ Ouidiꝰ de arte. Nocte latent mente vitioq; ignoſcit᷑ oi. Quidam tñ dicunt ꝙ ſupinũ faciat latitũ ſᷣm vſum. Et inde latito.tas.fe. Latero.as:aui.a.p.i.iũgere aliqͥd alicui la teri apponere.⁊ ðꝛ a latꝰ.teris. Et cõponi tur cũ ad.vt allatero.tas.i.iuxta laterare. Collatero.as.i.ſimul laterare.Dilatero. as.i.a latere remouere. Lateſco.ſcis.incho.i.incipio latere. Latinoꝛ.naris.atus ſũ.d.p.⁊ latiniʒo.qas. .i. moꝛe latinoꝛũ ſe hr̃e vel loqͥ. Vñ excellẽ ter ꝓpꝛie ðꝛ latinari.qͥ ↄgrueloquit᷑ latiniſ lfr̃is. HMã laici etiam italici qſi barbari ſunt reſpectu latoꝛůu. Latito.tas.taui.i.trequẽter latere. Vella⸗ titare.ẽ ſe malicioſe occultare.aĩo fraudã⸗ di. creditoꝛes ſuos agere volẽtes.ff.qͥbus cauſis ĩ poſſ.l.fulcimꝰ·S:qͥd ſit latitare. Lato.tas.taui.tatũ.a.p.i.iĩ latũ extẽdere ⁊ ampliare. Et deriuat᷑ a latꝰ.a.ũ. Itẽ lato. tas.põt eẽ fre.a fero fers.i.frequẽter fero Lato cõponit᷑ cũ cõ.vt collato.tas.i.ſimt latare Zib cn die dilato. tas.i. extẽdere vel differre. Iñ dilatatus. a. uũ. i. extenſus. diues factus.Et pñt eẽ fre.iſtoꝛũ verboꝝ Cõfero cõtuli.collatũ.Et differo. diſtuli. dilatum. 8l Latro.tras.traui.n.p.eſt ꝓpꝛie canũ.Etꝑ trãſſationẽ.latrare ðꝛ foꝛti garrire.vł cõ⸗ tra rationẽ aliqua dicere. Et conla. Vnd 4 MNat canis i poto. latrat extra.fulgetĩ alto Latrocinoꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.Aari.latro⸗ ciniũ exercere.Et coꝛ.ci. Laudo.das.daui.datũ.a.p.i.cõmendare. Inñ laudatoꝛ.toꝛis.⁊ hęc laudatio.onis. h laudatꝰ.a.ũ. Laudo cõponit᷑ cũ cõ. vt collaudo.das.i.ſimul laudanre. Eana vjarlaui lautu: valtorn: Jnuenitu tñ qñq; lauaui.lauatũ.ſm antiqͥs.qð ẽre⸗ gulariꝰ.i.mũdare.puriſicare.abluere. Jñ lauo lauis.ui.uere.i.humectare.aſꝑgere. madefacẽ. Lauo.uas.⁊ lauo.uis.ſũt acti⸗ ua cũ ſuis cõpoſitis ſi q̊ hñt.Et habẽt ideʒ nteritũ ⁊ ſupinũ.⁊ coꝛ.la.in pſᷣſenti.ſed in ꝭ terito eam ꝓducũt. Uñ. Alcera culparuʒ lauet aut lauat vltoꝛ eaꝝ. Iteʒ. Qui rigat ille lauit.qͥ mũdauit bñ lauitt. In lauſans.ſantis.i.laudãs. Lauſantes. .i. laudãtes. Lauſo. ſas.a.p.i.laudare. ⁊ ð a laudo. as. Larxare.i. ampliare. ſoluere. m Hugl. Ji laxus. a.ſ. Vñ in hymno ſancti Johãnis baneiſte. Baieß uis reſonare ſibꝛis. Lectito. tas.i. fr. tas.qð ẽ frequẽ.a lego.gis. Lecturio.ris.i.legere volo.⁊ ðꝛ alecto.as. ⁊ meditationẽ ſigagngtt. Nędo.dis.lęſi.lęſũ.a.t.i.frãgere.terrere. vel vulnerare.necare.Et ðꝛ a lędo.q̃i late edo.⁊ ẽ etymologia. Iñnñ h̊ ⁊ hec ledibilis. 25̃le. ⁊ H̊ ⁊ hęc leſibilis.⁊ Ble. Cegito.tas.pe.coꝛ.i.frequẽter legere. LCego.legas.a.p.i.mittere.vt Rex legauit Netrũ in tuſciã.Et legare ẽ in teſtamento aliqd alicui dimittere.⁊ ꝓpꝛie ꝑpmanũ he⸗ redis. Et ꝓd. le. Lego. legis.a.t.eqͥuocũ ẽ. Legere emẽ fu rari.colligere. Uñ Eſaię.xvij. Spicas le⸗ get. Itẽ legere.i.trãſire ſiue nauigare. AUñ Actſ.xx vij. Legebãt Cretã. Itẽ legere eſt ſcriptarum figurarũ ſonos ꝓferre. vel ex ſcriptis figuris ꝓnũciabilia colligere. Et ita legere ẽ furũ ⁊ vginũ.⁊ nautarũ. ⁊ via toꝛũ.⁊ clericoꝛũ. Vn.Fur auruʒ. vgo flo⸗ res.mare nauta. libꝛoſq; Cleric. ęuoce. ſingula qͥſq; legit. Redde ſingula ſingulis 2 diſtingue ſignifſicationes.. Lenio.nis.leniui.lenitũ.a.q.i.placere.hu⸗ miliare. lenẽ facere. Inde hęc lenitio. onis ⁊ B; lenimen.inis.⁊ hoc lenimentum.ti.⁊ H hec lenis.⁊ h̊ lene.Et lenit᷑.lenius.ſime. aduer. ⁊ hęc lenitas.tatis.⁊ hęclenitudo. tum. i. deſtruere. Cętiſico.cas.caui.catũ.a.p.i.lętũ facere.?ꝰ requẽter legere. ? ðz a lecto tudinis. Lenio cõponit᷑ delinio. linis. Ob linio. nis.i.placare.lenẽ ⁊ dulcẽ facere.ob aliqͥd lenire. Et ꝓd.lenio hãc ſyllabam le. qu ſua cõpoſita mutãt in li. pdu. AUñ fir daã cõcidẽtia int᷑ Hͥ ↄpoſita ⁊ ↄpoſita a lino nis. lenio pd. pꝛimã patet ꝑ Ouidiũ de arte dicẽtẽ. Leniet icipiẽs oĩa ſentit amoꝛ. Et Oꝛatius in epi.Lenioꝛ ⁊ melioꝛ ſis ac⸗ cedente ſenecas. . Lenocinoꝛ. aris.atꝰ ſũ.d.p.i.leccacit᷑ viue⸗ re.vel meretricari vłillud officiũ exercere ſcilicʒ ſtupꝛi ambitiõe famulari.⁊ ðꝛ a leno onis. Iñ h̊ lenotiniũ.nij.i.leccacitas vel le nitudo.vel actus vel officiuʒ lenonis. Et coꝛripit. ci. è Lenteo.tes.tui.n.S.i.eſſe vel fieri lentuʒ.et ðꝛa lento.tas. Iñ lenteſco.ſcis.incho6. Lento.tas.taui.a.p.i.curuare.vel flectere vel tardare.lentũ facere. m hugdl. Leo. les.leui.letũ.a.S.i.ðſtruere.delere.ſʒ nõ ẽ in vſu.Et cõponit᷑ deleo.les.leui.le⸗ ðꝛ a lętꝰ.a.ũ.⁊ facio.Et coꝛ.fi. Letoꝛ.taris.atus ſũ.d.p.i.gaudere.Et cõ⸗ ponit᷑ collętoꝛ.aris.i.ſimul gaudere. euigo.as.aui.a.p.i.planare.limpidare. leuem.i.planũ facere.⁊ ðꝛ a leuis.qð ẽ pla nus. Ael põt cõponia leuis ⁊ ago.gis.ſed potiꝰ ẽ etymoł.Leuigo.i.leuẽ ago.qᷓ; com poſitionis oſtenſio. Iñ leuigatꝰ.a.iũ.i.pla natus.politus. VUñ Beñ.vj.Fecit arca m de lignis leuigat! Iteʒz a leuigo. hec leuiga ge. i. inſtrumẽtũ leuigãdi qð etiã cõplana- toꝛiũ vorfftt.. Leuio.as.aui.a.p.i.leuẽ facere vłexonera re.pondꝰ auferre.vł diminuere.qð vulgo ðꝛ allebiare.⁊ ð a leuis ꝓnõ ponderoſo. Et cõponit᷑ alleuio.as.Colleuio.as. Leuiicoꝛ.ſceris.d.t.ðꝛ a leo.les.qð ẽ deleo les.ſʒ nõ ẽ in vſu. Iñ ꝑ cõpoſitionẽ obliui ſcoꝛ. ſceris. l Leuo.as.uaui.a.p.ęqͥuocũ eſt.Leuarenã⸗ q;.i.ſubleuare.vel leuẽ facere.q̃ſi exonera re.Et leuare.i.planare. Sʒ differũt in tꝑe qꝛ in pᷣma ſigtiõe leuo coꝛ.pᷣmã.ſʒiſcõa.ſ. ꝓ planare ꝓd. pᷣmã. VUnde.Alleuat extol⸗ lit. alleuat coꝛpoꝛa planat. Iteʒ leuo. uas. qñ ꝑtinet ad leuitatẽ coꝛ.pᷣmã.Sed leuus a. ſ.i.ſiniſter ꝓdu.le. Ande.Nõ ego ſpon te leuo põdus qð ſit graue leuo.i.bꝛachio ſiniſtro. Et a leuo. uas.ſm vtranq; ſigtio⸗ nem verbalia. ſcʒ leuatoꝛ. leuatrix. leuatio leuamẽ.⁊ h̊ leuatoꝛiũ.toꝛij. locꝰ in qͥ leuat * QLibeo. bes. bui. bitũ. n. S. oli vel planatur aliquid. Item a leuo. as. vᷣm vtraq; ipſiꝰ ſigtionẽ deriuat᷑ h̊ ⁊ hec leuis æ ̊ leue. Et ponit᷑ ꝓ agili ⁊ nõ ponderoſo ſcʒ ꝙ pilis ⁊ aſperitate caret.ſʒ ibi differẽ tia in tꝑe. Unde. Pro plano leuis.ꝓ leui tate leuis. Item ꝓ ſuppoꝛto leuo ꝓ plano Dicito leug. c ſed mõ nõ eſt in vſu.niſi libʒ impſonale ab eovn deriuatũ.i.placere. Iñ libeſco.ſcl.icho. Et antiqͥ dicebãt lubet ⁊ lubeſco ꝓlibet ⁊ libeſco. Vñ noſ vtimur cõpoſito allubet ? allubeſco.i.obedire.vel ↄſentire. Item li⸗ beo ⁊ libet componit᷑ collibeo.vel collibet id eſt.ſimul libere.vel obedire.vel conſen tire. Et componitur perlibeo.bes. vel per libet.id eſt.ꝑfecte libere. Et coꝛ.li. Ande Facetus.Nemo placet ſtulto niſi dicat qð libeat illi. Libero.ras.raui.a.p.i.redimere. In libe⸗ ratoꝛ trix.Et cõponit᷑ cũ con.vt collibero 5 as.i.ſiłliberare.Et cũ de.vt delibero.as. Libo.bas.baui.a.p.i.ſacriſicare.fundere. ⁊ ꝓpꝛie calic cẽ.⁊ ðꝛa liber.beri.ꝓ baccho Libare pꝛopꝛie erat qũ pateras mero ple—.u nas aris infundebãt. Nam libare ꝓpꝛie ẽ fundere. Vñ. Panẽ immolam'. calicẽ bi⸗ bimus.Et eſt ſumptũ a Libero qͥ vſum vi tis iuenit.Et libare ponit᷑ ꝓ parũꝑ dege⸗ ſtare. ↄtingere.⁊ etiã ꝓ immolari.⁊ ꝓdu. li.Sʒ libeo.bes.⁊ libẽs eã coꝛ. Unde.Sic gaudere libet vt amans mea gaudia libet. Libia. libẽs libo.libãdo libẽtiꝰ ibo.Etiaʒ inuenit᷑ liboꝛ. Libo cõponit᷑ cũ cõ.vt colli bo. as.i.ſimul libare.HDelibo.as. MPꝛęlibo as. Relibo.bas.i.iterũ ſacrificare. Libꝛo.bꝛas.aui.a.p.i.ponderare.vibꝛare. egquare. ⁊ ðꝛ a libꝛa.Et ꝓd.li. Et cõponit᷑ cũ con. vt collibꝛo.bꝛas.i.ſił libꝛare. Reli⸗ bꝛo. bꝛas.i.iterũ libꝛare. Libꝛillo.as.aui.a.p.i.cũ inſtrumẽto libꝛil- la pꝛoijcere.vel ꝑcutere.vel infeſtare. Licentio.as.a.p.i.vulgo cõmeatare. Liceo. ces. cui.n.S.ẽ ęuocũ.N licere ẽ eẽ licitũ. In hac ſigtiõe raro inuenit᷑ modo ꝑ ſonale.tñ Pauł' ad Corl.ponit illð. Oia mihi licẽt.ſʒ nõ oĩa expediũt. Et Lucanꝰ. ia dũ liceãt nobis nil eẽ recuſo.Sʒ imꝑ⸗ ſonale ab eo deriuatũ.ſ.licet.eſt in frequẽ⸗ ti vſu. Itẽ liceo.es.cui.i.exterminari.ap⸗ pꝛeciari. Itẽ inuenit᷑ liceoꝛ.ceris.⁊ hʒ con trariã ſigtionẽ ad liceo. Nã liceo in actiua m erat in vuu. AVñ Oꝛatiꝰ in ſermo.¶ ri. ⁊ ↄſtrũit᷑ cũ abltõ intpoſita.a.vel ab ad modũ paſſiuoꝛũ. Item liceoꝛ ſꝑ ſiẽt acti⸗ nem tranſeuntẽ.i.appꝛeciare.⁊ ↄſtruit᷑ cüI actõ ad modũ actiuoꝛũ. Itẽ vtrũq; ↄſtrui tur cũ abltõ vłgtõ deſignãte pᷣciũ. vt liceo ate tribus obolis. vel triũ oboloꝛũ. Et lice oꝛ te tribꝰ obolis.vel triũ oboloꝛũ.Et coꝛ. li. Unð Birrhia. Multa licet ſapias re ſi nenullus eris. M Licio. cis. cui. vel lexi licitũ. vłlectũi.a. t.nõ ẽin vſu.i.trahere.Et cõponit᷑ cũ ad.et dꝛ allicio.cis.i.attrahere.quadã delectatiõe pꝓuocare ad ſe. Iñ allecto.tas.i.frequent᷑ allicere. Itẽ cũ.e. vt elicio.cis.i.extraheꝛe extra vocare.⁊ educere. Iñ electo.tas.id ẽ.frequent᷑ elicere.foꝛas emittere.Et cum in. vt illicio.cis.i.illaqare.ĩ fraudẽ ducẽ. Iñ illecto. tas.freq.Et pellicio.cis.i.deci pere. Pꝛolicio.cis.i.ꝓcul elicere.⁊ coꝛ.li. Licitoꝛ.aris.atꝰ ſũ.d.p.i.appꝛeciari.vład dere ſiue diminuere pciũ rei ꝗᷓ vẽdit᷑. At ſi q̃ͥs dicat ſe dare velle ꝓ re ali decem ſoli⸗ dos. ⁊ aliꝰ ſupueniẽs dicat.ego dabo vn⸗ decim. vel vm dicat. iſte equꝰ valet decem ſolidos.⁊ aliꝰ.imo valet vndecim. Licita ri ponit᷑ etiã ꝓ ſimplicit᷑ vendere. Iñ h̊ lici tatoꝛ.toꝛis.Et coꝛ.ci. Ligo. as. a. p.i.nectere.vłnodare.⁊ coꝛ.li. Ligonico.as.a.p.i.ſarꝑe.ligõe t᷑rã vᷣtere. Ligulo.las.aui.i.ligulis ligare.⁊ coꝛ.gu. Ligurio.ris.riui.ritũ.n.q.i.parũꝑ cibũ at tingere. latenter a cito deuoꝛare. ⁊ degluti re. ⁊ glutonu. Et ponit᷑ qñq; ꝓ ſimplicit deuoꝛare. vel lingere.Et cõponit᷑ ligurio. abligurio. ris.i. ꝗabſumere. deuaſtare. Be⸗ ligurio.ris.i.valde vel deoꝛſum ligurire. Pꝛeligurio.ris.i.añ ugurne⸗ Et ꝓd. gu. ractauit calicẽ ma nibus dũ furga liguirt. Limo.mas.aui.a.p.i.purgare.polire.vel diminuere. 1 8 a lima. nã lima ferrũ dimi nuit. Vel limo. as. deriuat a limꝰ. Et tunc limare.i.limo implere vel impinguare.Et cõponit᷑ collimo.mas.i.ſimul limare.De⸗ limo. mas.i.valde limare. vel limũ aufer⸗ re. Elimo. mas.i.purgare.oblimo.as.id ẽ limpidare. polire. vel deterrere. demolire. coꝛrodere.vel limo coopꝑire.Et ꝓd.li. Limbo.as.aui.a.p.i.limbo oꝛnare. Limino.nas.aui.n.p.i.limina pparare. Limito.as.aui.a.p.i.t᷑minare.⁊ ðꝛa limes Et cõponit᷑ collimito. tas. Delimito.as.i. diſterminare vel vaide limitare. Eiunito. as. in eodem ſenſu. Et coꝛ.mi. Lymphoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.aquã imiſce re vel inſamre. IJñ lymphatꝰ.a.iũ.ꝑticipiũ Inuenit᷑ etiã lympho.as.in eodem ſenſu. Vñ Statiꝰ i.vij. Lymphatꝰ.i.aq̃ᷓ mixtus ælymphatꝰ.i.inſanꝰ. Limpido.das.a.p.i.limpidũ facere.puriſi care.clariſicrer. Lineo.as.aui.a.p.i.ꝓtrahere.lineas face⸗ re. Iñ lineatim adu.i.ꝑ lineas ꝓtractim. Linguo.gis.xi.ctũ.a.t.i.lambere.linguam alicui rei ſuꝑducere.Et cõponit᷑ colliguo. gis. Mꝛeęlinguo.gis. Relinguo.gis. Liniſico.as.n.p.i.linũ facere. Linio.nis.niui.nitũ.a.q i.inungere.⁊ ðꝛ a lino.nis.Et ꝓdu.li. Et ſcias ꝙ licet linio. nis. q̃rtę ↄiugatiõis.⁊ lino.is.tertię cõiu⸗ gationis diuerſa ſiẽnt ᷣm grãmaticos.tñ in ſacra pagina.vt dicit Papias.Linio fe re idẽ ſigt qð lino. ⁊ qͥ patet in Eʒech.xiij. Etin Amos.vj. Et in moꝛalibꝰ Gregoꝛi. ⁊æ in multis alijs diuinę paginę locis. Qui dam tamen putant hoc ſcriptoꝛuʒ vitio ac cidife. L Lino.linis.lini.vel magis cã differentię ad nomẽ linũ.ni.leui.qð a leo quoq; ſimplici naſcit᷑.qð i vſu nõ ẽ.ex qͥ deleo.deleui. ANe tuſtiſſimi tñ etiã liui in ſterito ꝓtuliſſe iue⸗ niunt᷑.Et ẽ linere oꝛi dolij oꝑculũ oppone re.cooꝑire.⁊ obturare doliũ.Et linere eſt inficere.deturpare.glutinare. ꝓpꝛieĩ hac ſigtione ðꝛ linere cũ vna res q̃ſi inſiciendo ſupponit᷑ alij. Tũc paries linit᷑ cũ calx ſuꝑ ducit᷑ ⁊ lutũ. Itẽ linere.i.deſtruere.delere Inñ litura.rę. Et coꝛeil. Linquo.ᷣs.qͥ. a.t.i.peccare vel dimittere. Et cõponit᷑ delinqͥ.qͥs.i.pecco.committo Iñ h̊ delictũ.i.petm̃. Relinqͥ.qͥs.qð com⸗ ponit᷑ Berelinquo. dds. Lippio.pis.piui.pitũ.n.q.i.eẽ vel fieri lip⸗ pum. Iñ lippiẽs.tis.pticipiũ oĩs ge.Et a lippio Lippiſco.ſcis.incho. Liqueo.ques.n.s.idẽ qð liqͥr.q̃ris.i.flueꝛe decurrere.diſſolui. Item liq̃re ponit᷑ ꝓ ap parere.manifeſtũ eẽ. Nã cum maſſa lique ſcit.qð bᷣus erat occultũ fſit manifeſtũ. Iteʒ liqre ponit᷑ ꝓ deſficere.qꝛ cũ nix liquet᷑ deſi cit. Itẽ a liqueo ðꝛ liquet iꝑſon ale.i.appa ret.certũ ẽ.manifeſtũ ẽ.Etliq̃ſco.ſd.ĩcho. ⁊ accipit᷑ in eodẽ ſenſu.in qͥ ⁊ liqueo.⁊ ide liqueſcit imꝑſonale.⁊ liqueſcẽs.Et coꝛ.li. Eiduo s qura p. . liauidij facere. decur uere.vel liquoꝛẽ emittere.vel rere. vel de one ſteriti ⁊ vltimi ſu purgare. Iñ h̊ liquatoꝛ.oꝛis.⁊ hęcliq̃tio. onis. Vñ Nerſi Etliquat ⁊ tenoꝛ ſupplã tat verba palato. Liquoꝛ.q̃ris. deponẽs vbũ.caret ſuppleti⸗ ini.i.fluere.decur⸗ rere.diſſolui. Et ꝓd. ᷣmcla. Liro.liras.n.p.i.arare.ſulcare.⁊ ðꝛa lira. Littero.ras.aui.a.p.i.litteras iſtruere. vel lr̃as ↄiũgere.ↄbinare.Siẽ ſyllabicare.ſyl labas ↄiũgere.⁊ dictionare dictiões ↄiun gere. Et cõponit᷑ collitero.ras.i.ſił lrare. Oblittero.ras.i.delere.obliuioni tradere Iñ oblr̃atus.a.ũ. M Litigo.gas.gaui.a.p.i.oↄtendere.litẽ agẽ. Inñ h̊ litigatoꝛ.oꝛis.⁊ hęc litigatrix.⁊ hęc litigatio. onis.⁊ h litigiũ.gij.i.lis vłlitiga tio. vel litis actio.i.alt᷑ catio.Et inde litigi oſus.a.iũ.qͥ litigat.vel potiꝰ de qͥ litigatur vt ager. Et ꝓd.pᷣmã.ſʒ coꝛ.pe. BG Lito.tas.taui.a.p.i.ſacriſicare. differũt tñ Nã ſacrificat qͥ ſacriſiciũ facit. Litat qui ſa crificiũ facit.⁊ qð ſacriſicio petit impetrat Iñ vbalia. Litamẽ.litatio.litatoꝛ.trix. Liueo.ues.liui.liuere.n.s.i.nigrere.eẽ vel fieri liuidũ. Et cõponit᷑ pinuidere. Iñ li⸗ ueſco.ſcis.inchoa.Et liuidꝰ a.ũ.Et liuide dr. ſime.adũ.⁊ hęc liuiditas.tatis.⁊ hic ⁊ hec ⁊ h̊ liuẽs.tis.i.niger.liuidꝰ.iuidꝰ.LTi⸗ ueo cõponit᷑ colliueo.es.i.ſimłliuere. Jñ colliueſco.ſcis.incho.. S Lixeo.xes.lixui.n.S.i.lixare.vel potiꝰ lixa ri. ⁊ ð alixo.as.Et cõponit᷑ Elixeo.xes. Relixeo. xes. “l Lixo.as.are.a.p.i.in aq̃ ſola coquere.⁊ ð a lixen. Iñ hęc lixatura.rę.i. coctio in aqꝗᷓ. ⁊ h̊ lixamẽ.inis.⁊ hͥ lixamẽtũ.ti.⁊ lixꝰa.ũ. Lixo ↄponit᷑ collixo.as.i.ſiłlixare.Elixo as.i.valdę lixare.relixo.as.i.iteꝝ lixare. 2 =ò * 4 . Locito.tas.are.i.frequẽter locre. Loco.cas.caui.a.p.i.ſtatuere.ſtabilire.vel collocare. Locare etiã ð i reſpectu ad con ducẽ. Cõducit qͥ hoſpitiũ ꝓ eo pᷣcium dat. Locat qͥ ꝓ eo pᷣciũ accipit. Añ.Qui capit ille locat.ↄducit q̊ pᷣciũ dat. Locare tamẽ qñq; ponit᷑ ꝓ ↄducere. Iñ h̊ locatoꝛ.⁊ hęc locatrix ⁊ hęc locatio.⁊ h̊ ⁊ hęc locabilis. XBle. Et coꝛlo. Locupleto.as.aui.a.p.i.ditare.⁊ ꝓd.ple. Longo.as.aui.a.p.i.lõgũ ſacẽ.vł differre. Loqͥr.eris.locutꝰ ſũ.d.t.i.fari.vel vbis ali qͥd expꝛimere. Inde locutoꝛ. aris.⁊ hęc lo cutio.onis.Et coꝛ.lo. AUñ YFacełꝰ.Rauca Loꝛico.as.aui.a.p.i.loꝛicã ĩiduęre. loqui debet qͥ vult vꝛbanꝰ haberi. Cubꝛico.cas.n.p.i.labi.vacillare. Et coꝛ bꝛi. Vñ Pꝛudentiꝰ. Lubꝛicat incertꝰ du⸗ bia ſub imagine viſus. Luceo.es.xi.n.s.⁊ caret ſupino.i.ſplẽdere Iñ luceſco.ſcis.vᷣbũ inchoa.Et hinc vba imꝑſonalia actiue vocis. vt lucet luceſcit. Et qꝛ qð lucidũ ẽ aꝑtũ eſt.iõ lucere ponit qñq; ꝓ certũ eẽ.vłapparere.tã ꝑſonaliter qᷓ; ipſonalit. Itẽ lucere ponit᷑ ꝓ eẽ ꝑuiũ lu ci vł viſui.vt Sepes iſta lucet.i.ꝑuia luci et ꝓ. ri. . 5 ==ð luſtrare. M uminat. a. ũ. Et coꝛ mi. Luno. as.are.a.p.i.curuare. Nñ Ouidiuſl meta. Lunauit gẽma fumoſũ foꝛtit᷑ arcꝗ. Luo.is.lui.tũ.a.t.ẽ ęͥuocũ ad qͥnq;. Nam luere.i.deturpare vel maculare. Et luere . i. purgare vel delere. Et luere.i. punire. Et luere.i.ꝑſoluere.vel ſuſtinere.vt Iſte luit pęnã.i.pſoluit. Añ. Ereluto pignus 4 cruce pęnas luce tenebꝛas. Et lucere ſpe⸗ ctat vł ꝑtinet ad actũ veruecũ cũ ſũtiĩ amo recoeundi. Nerueces luunt qñ coeunt v amoꝛe coeũdi feruẽt. Et ꝓd.lu. Luo.ᷣm qð ꝑtinet ad actũ veruecũ.ẽ neutru. Lurco.as.aui.a.p.i.multũ ⁊ turpit᷑ voꝛaꝛte Luſo. ſas.ſaui.vbum fre.a ludo.aqͥ luſito. tas.aliud verbũ fre.i bꝛeuit᷑ vel ſepe. ſiue frequẽter ludere. ⁊ viſui ẽ.Et ꝓ.hãc ſyllabã lu. An i Auro⸗ ra ðꝛ.Angelico lucet ſepe coloꝛe ſathan. Lucido.as.aui.a.p.i.lucidũ facere.aꝑire. lder. Luſtro.as.aui.atum.a.t.i ꝓurgare.piare. exponere. declarare. manifeſtare.⁊ coꝛ.ci. Luſtro.as.aui.atum.a.t.i ꝓur gal Lucino.nas.a.p.i.ſuadere.vel q̃ſi luci viii Et luſtrare.i. circũire. circũdare.Et luſrra nare. ⁊ 8a luce. Et cõponit᷑ allucino. as. re.i.luminare.ſerenare. AUñ.Luſtro circũ do deſignat ſiue ſereno. Purgo circũeo lu mino ſiue pio. Et ꝓd.eu. Luto.tas.a.p.i.inqnare.obuoluere.⁊ ðꝛa lutũ.Et cõponit᷑ alluto.tas.Colluto.tas: 7„ ii. iuxta lucinare. Ablucino.as.i:a luce ab ſentare.alienare.⁊ coꝛ.i. Lucrifacio.cis.i.acqͥrere.⁊ ðꝛa lucrũ ⁊ fa cio.⁊ acuit fa.i pᷣma ſcða ⁊ ł᷑tia ꝑſona pñt Lucriſio.ſis.i.acqͥro.⁊ ðꝛ a lucrũ.⁊ fio. Lucroꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.acqͥrere. Jñ h lucrũ.cri.i.acqͥſitio. Et lucroſus.a.ũ.i.ple nus lucro.Et cõponit᷑ collucroꝛ.ar.i.ſimł Luctoꝛ.arl.atꝰ ſũ.d.p.i.pugnare.(lucrari. Et cõponit᷑ colluctoꝛ.aris.i.ſimul luctari. Obluctoꝛ ⁊ reluctoꝛ.aris.in eodẽ ſenſu.ſ. cõtra luctari ⁊ reſiſtee. Luctuo.as.n.S.i.flere.⁊ ðꝛ a luctꝰ. Lucubꝛo.bꝛas.n.p.i.vigilare.Et ꝓpꝛie lu cubꝛare ẽ ad lucubꝛũ.i.ad lucernã i nocte vigilare. Itẽ lucubꝛare ẽ paruʒ lucere. In hec lucubꝛatio.oniſ.⁊ h lucubꝛatiũcła.di. Luculẽto.tas.n.p.i.luculentũ facere. Ludifſicoꝛ.arl.atꝰſũ.d.p.i.ludẽdo derideꝛe ⁊ moleſte.⁊ ðꝛ a luc'. Sʒ antiqui dicebãt. Luxurioꝛ.aris.atus ſũ.d.p.qð antiqͥ dixe⸗ runt. Luxurio.as.i.meretricari.luxuriaʒ exercere. ⁊ ponit᷑ ꝓ ſuꝑfluere.vł ſupabũ⸗ dare. vkpingueſcẽ. Vn. NMõ cupidũ ſatiat gliena pecunia nullũ. Sãnis alteriꝰ luxuri are decet. Et Ouidi in epi. Luxuriat fri⸗ gigdo ſanguine pinguis hum½59mũů· H Acello.las.i.mactare.trucidare m Maceo. ces.cui.n.S.i.eẽ vel fieri macrũ. Iñ maceſco.ſcis.inchoa: Macero. ras. raui. a. p. i. cõtere⸗ . re dilaniare. frãgere. debilitare. mollifica⸗ re.Et cõponit᷑ Cõmacero.as.Dimacero· as. Remacero. as. Et ꝓd. ma. VUñ Ouid: Ludifico.cas.in actiua voce. i epi. Maceroꝛ int᷑dũ qꝛ ſũ tibi cã doloꝛis Ludo.dis.ſi.ſũ.n.t.i.iocari. Itẽ ludere in Machinoꝛ.arl.atꝰ ſũ.d.p.i.machinas fa⸗ auih cęli ðꝛ venatiõibꝰ indulgere.vł diui cere.vel ꝑare.ↄſtruere vel cogitare maluz nationẽ ꝑ volatũ auiũ ꝗrere. Ita exponit vel aliqd aliud cogitare.⁊ ꝓpꝛie malũ vel Haruth. iij. vbi ꝛ. Qui in auibecęli ludꝛut aſtute iſidiari.⁊ ðꝛ a machina. Iñ vbalia Iñ hluſoꝛ.oꝛis.⁊ h ludꝰ di.⁊ ludẽs.tl. Et Er cõponit᷑ cõmachinoꝛ.arl.⁊ coꝛ.chi. ꝓdu.lu. AUñ Oꝛatiꝰ in poetria. Ludere Macto. tas.taui.a. p. ðꝛ imolare.trucida⸗ neſcit cãpeſtribꝰ abſtinet arômi. re. interficere. Añ. Mactat ſiõt necat im⸗ Lugeo.ges.xi.ctũ.n.s.i.flere.Et ẽ lugẽ cei molat atq; truciillat. aliqbe dictis miſerabilibꝰ ⁊ habitꝰ mutati Maculo. las. aui. a. p. i. deturpare. inqna⸗ — one flere. Iñ lugeſco.ſcis.incho.⁊ ꝓd.lu. AVñ Ouidiꝰ in epi.Infęlixꝗᷓ ᷣᷣma virũ lu gebat adeptũ. Lumino.as.aui.a.p.i.clariſicare.lumineil re.coꝛrũꝑe.⁊ ðꝛ amacies. Iñ maculatꝰ.a. ũ.Et cõponit᷑ imaculatꝰ.a.ũ.¶Raculo cõ ponit᷑ còmaculo.i.ſiłmaculare.⁊ coꝛ.cu. Uadeo.des.dui.n. s.i:eẽ vł fieri madidũ Iñ madidꝰ.a.ũ.i.humidꝰ.⁊ madeſco.ſcis inchoa.i.incipio madere. Et madeo caret ſupᷣ.⁊ coꝛ. ma. Uñ Lucanꝰ in.j. Fraterno pᷣmi maduerũt ſanguine muri.Et cõponi tur madeo cũ facio.⁊ ðꝛ Madefacio.cis. i.humefacere.⁊ cũ fio. vt Madefſio.i.c.hu mefieri. Itẽ cũ cõ.vt cõmadeo. Itẽ cuʒ de vt demadeo.i.valde deoꝛſũ madere.Jtezʒ cũ di.⁊ cõ.⁊ in.p.⁊ re. Magdido.das.daui.a.p.i.madidũ facere. QHagiſtro.as.aui. a.p.i.oceꝛe.⁊ coꝛ.pᷣmã Vñ Cato. Inuenies aliqᷣd quod te vitare magiſtro. Magniſico. as. aui. a. p.i. magnũ facere ex altare.collaudare.⁊ ð a magnꝰ.⁊ facio. MNaioꝛo. as.aui.a.p.i.maioꝛẽ facẽ.⁊ ꝓ.io Malefacio.cis.ieci.ctũ.n.t.i.male agere MMaligno.nas.naui.n.p.i.maligne facere. vel potiꝰ malignũ facẽ.⁊ moleſtare. Et in eodẽ ſenſu.inuenit᷑ malignoꝛ.aris.depo. AHalleo.as.aui.a.p.i.malleo ꝑcutere. JIñſẽ malleatoꝛ ðꝛ faber ferrari?ꝰ. Malo.mauiſ.mauult.malui. malle.neutri ge.i. magis velle. Et ↄponit᷑ ab aduerbio magis ⁊ volo vis. Mancipo.pas.paui.a.p.i.vᷣuire vel in ſer uitutẽ redigere.vel mancipiuʒ facere. Et mãcipare.i.manu trahere vel dare.vłdu⸗ cere.⁊ ponit᷑ ſimplicit᷑ ꝓ dare vel ꝓ ducẽ. ⁊ ſic ẽ actiuũ.ſʒ ꝓ vᷣuire ẽ neutrũ.⁊ coꝛ.pe. Mando. das. daui. a. p.i.pᷣcipe.Et mãda⸗ re.i.mittere. Vñ. Qui mittit mãdat qui pſ cipit hic qͥʒ mãdat.Et nõ ꝙ mando aliqñi cõ poſitione mutat.a.in.e.vt RAmẽdo.daſ ⁊ cõmẽdo.das.Aliqñ retinet.a.vt reman do. das. VUnde Eſaię.xx viij. Manda.re⸗ manda. . Mando.is.di.ſũ.n.t.i.comedere. Vnde Job.iij. Mandebãt herbas ⁊ arboꝛũ coꝛ tices. Iñ h̊ͥ ⁊ hęc mãdabilis.⁊ B le. Manduco.cas.caui.a.p.i.comedere.⁊ ðꝛ a manducꝰ.⁊ ꝓd.pe. MHñ. Maãducare po⸗ tes foꝛmicã ſi caput aufers. MPHaneo.nes.ſi.n.S.i.moꝛari. Et manere. ii.expectare.⁊ ſic ↄſtruit᷑ cum actõ. AUnde Actl.xx. Nincula ⁊ tribulatões me manẽt Vñ.Qui manet expectat.⁊ qͥ mãet illemo Manico.as.aui.n.p.i.feſtinare.ma⸗(rat᷑. ne ire.mane ↄſurgere.vel mane ↄuenire.⁊ ðꝛ a mane.QAuędã glo.dicẽ ſuꝑ illud Lud. xxj. Ois ppłs manicabat ad eũ.i. mane ve nire accelerabat. Et ꝓd. pᷣmãa. anifeſto.tas.a.p.i,. publicare. JIñ mani feſtarius.a.iſi.q̃ͥ manifeſtat vł qͥ manifeſta tur. vel manifeſte ⁊ aꝑte aliqᷣd facies. Mano.nas.naui.n.p.i.fluere.decurrere. Et componit᷑ commano.as. Demano.as Emano.nas. NPermano.as.Et ꝓdu.ma. Vñ Oꝛatiꝰ in poetria.Oẽ ſuꝑuacuũ ple⸗ no de coꝛꝑe manat. Sed maneo.nes.co. ma. Vñ. Si vitiuʒz remanet lachꝛymg tihbi gutta remanet. Fac bene qð manet quę ti⸗ bi plaga manet. QMHanſito.tas.i.frequẽter manere.et dicir· a manſo.ſas.et coꝛ.ſi.vᷣm hugl.Pap.vo dicit. Manſitat.i.frequẽter.- manet. Manſo.ſas.i.frequenter.manere. Manſuefatio.cis.feci.i.placare.mulcere Hanſueo nes: ſucui n. . d ct vl fieri mã⸗ ſuetuʒ. ſiue mitẽ. domari. Inñ manſueſco. ſcis incho. QHanſueto.tas.aui.a.p.i.mitigo.q̃ſi mau ſueſco.i.ↄſueſco. AUñ Sapᷣ.xvj.anſue tabat᷑ ignis. Mbanticulo.las. a.p.i.fraudari. furari. Manubꝛio.as.i.manubꝛia alicui rei facẽ. Manumitto. tis.ſi.ſũ.a.t.i.manu emitteꝛe vel liberare. In hec mãumiſſio.onis.⁊ ma numiſſus.a.ũ.q̃ſi manu emiſſus.Antiqui tus em quotiẽs manumittebãt.eos alapa pꝑpcuſſos circũagebãt ad modũ monachoꝝ ⁊ liberos cõfirmabãt. Vñ ⁊ ſic manumiſſi dicti ſunt.q̃i mãu emiſſi.eo ꝙ manu emitte Marceo.ces.cui.n.s.i.putrere.are⸗ (rent ſcẽ.⁊ẽ floꝛũ.⁊ caret ſupᷣ. Iñ marceſco.ſcis ANartyrio.as.⁊ martyrico.as.a.p.(ĩicho. i. martyrẽ facẽ. vł cruciare. vel teſtificari. QMaſtico.as.aui.a.p.i.comedere.vł potiꝰ int᷑ dẽtes ducere.⁊ ↄterere.⁊ ðꝛa maſtix. Et ponit᷑ qñq; ꝓ deliberare.vel excutere. Et cõponit᷑ cõmaſtico.cas.⁊ SDemaſtico. cas.i.ſimul vel valde demaſticare. Waterio.as.a.p.i.materiã ↄſtruere.Jñnh 7* ⁊ hęc materialis.⁊ h le. QEMatrico.cas.i.matrẽ in dictis.vel in fact imitari.matri aſſimilari. Uñ. Si bñ matri cas luxurioſus eris.⁊ ðꝛa mre.⁊c verbuʒ moꝛale.ſiue imitatiuũ. ₰ ¶Saturo. as. a. p.i.maturũ facere. In ma⸗ tureo. res. rui. i. eẽ vel fieri maturũ. Unde Joelis.iij.Maturuit meſſis.Quędaʒ bi⸗ blię habẽt ibi. ¶Qaturauit meſſis. AUnde Ouid.meta.xj.Cepit ⁊ vt pᷣmũ pleno ma turuit anno.Et cõponit᷑ ꝑmatureo.res.i. pfecte maturare. Iñ matureſco.ſcis. Ner matureſco.ſcis.Et nõ ꝙ ᷣm pᷣdictã ſigtio⸗ nẽ maturare ponit᷑ pꝛo diſcedere cuʒ tranz quillitate ⁊ quiete. vt ille maturat h.quaſi M cũ maturitate.tranallitate.⁊ lenitate facit B. Vñ Virgilius. Maturate fugaã regiq; hec dicite nro.q̃ſi dicat cũ trãquillitate re⸗ cedite. Item maturo.as.i.feſtinare.⁊ ðꝛ a maturus ꝓ feſtinꝰ.⁊ tũc ẽ neutrũ. Inueni tur etiã maturio.ris.riui. ꝓ maturare ᷣm vtrãq; ſigtionem. Mechoꝛ.arl.atus ſũ largiꝰ intelligit᷑.vñ etiã carnalis cogitatio ſ ſubtrahit mẽtẽ a deo ⁊ oĩs libidinoſa cõ⸗ cupiſcẽtia.⁊ oĩs adulterina actio.⁊ ois illi cita cupiditas põt dici mechatio.Et cõpo nit᷑ cõmęchoꝛ.⁊ ꝓd.mę. ANedeoꝛ eris.n.S.⁊ caret ſup.⁊ ſuppletio ne pſteriti.pqͥ vtimur medicatus ſuʒ.i.me dicari.Et ðꝛ a modo.i.temperamento.qꝛ cũ modo qͥs debet mederi m Hugl. ον deoꝛ cõponit᷑ remedeoꝛ.deris. Iñ h̊ reme⸗ dium. dij. Et vt ðꝛ in Gręciſmo.Accuſat i uum medico. medeoꝛq; dtm̃. Exigit ac me dicoꝛ hunc caſũ poſcit ⁊ illull. MMedicoꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.medicinã do. Et in eodẽ ſenſu ðꝛ medico.cas.actiuũ. M.edio.as.are.a.p.i.in medio locare. vel ꝑ mediũ diuidere.vel medietatẽ auferre. vel ↄiũgere.vel paciſicare inter aliqͥs.⁊ ðꝛ a medi.Et cõponit᷑ dimidio.as.i.diuidẽ ꝑ mediũ.vel medietatẽ auferre.Et coꝛ.di. ¶ Heditoꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.q̃ſi meloditari i.modulari dulcit᷑.⁊ qbuſdã melodijs de cantare.⁊ ðᷣꝛ a melos. Uñ Virgiliꝰ. Silue ſtram muſam tenui meditaris auena. Itẽ meditari.i.putare.excogitare. deliberare Meditoꝛ cõponit᷑ cõmeditoꝛ.aris. NPrę⸗ meditoꝛ.aris. Iñ ſᷣmeditatꝰ.a.ũ.⁊ cõpo⸗ nit᷑. Impᷣmeditatꝰ.Et coꝛ.di. Vñ. Nerui gili cura ſemꝑ meditare futurra. ¶ Reio.is.meiere.i.mingere.⁊ẽ defectiuũ. Iðꝛ a mingo.gis.Et deficit oino iĩ pſterito impfecto indicatiui modil. Melioꝛo.ras.raui.a.p.i.melioꝛẽ facere. Mellifico.cas.n.p.i.mel facere. Et coꝛ.ſfi. MMẽbꝛo. bꝛas.bꝛaui.a.p.i.mẽbꝛis ↄfoꝛma re.Et cõponit᷑ dimẽbꝛo.bꝛas.⁊ demẽbꝛo. bꝛas.i.mẽbꝛa diuidere.ſeꝑare.Emembꝛo bꝛas in eodem ſenſu. ¶Memini.niſti.minit.i.recoꝛdari.recolere. memoꝛare.⁊ ẽ ðᷣfectiuũ in ſᷣſenti ⁊ foꝛmat᷑ apᷣſenti.niſi ꝙ in futuro imꝑatiui inuenit memẽto ⁊ memẽtote.Sʒ pᷣteritũ ⁊ quę foꝛ mant᷑ a ſ̃terito habet.Et ſunt q̃ttuoꝛ. Vñ Bis duo ſunt odi noui cępi memiq;.Quę d. p. i. adulterari Et memoꝛãt retinet ſentũ pᷣſentis pteritiq;. Quę foꝛm tur ab his parit᷑ ſenſũ duplicabüür. Memoꝛo.as.aui.a.p.i.recoꝛdari.Et com ponit᷑ cõmemoꝛo. as. Rememoꝛo. as. Im memoꝛo.ras. Inueniunt᷑ tñ ⁊ deponentia i eodẽ ſenſu.ſ.memoꝛoꝛ.rarl.Cõmemoꝛoꝛ arl. Rememoꝛoꝛ.aris. Jinmmemoꝛoꝛ.aris. Vũ in pos. Rememoꝛati ſunt qꝛ deꝰ adiu⸗ toꝛ eoꝛũ ẽ. Et nõ ꝙ memoꝛant᷑ pauca.Cõ⸗ f młta.Et coꝛ.mo.cũ oĩbꝰ ſuis cõ Alendico.cas.caui.n.p.i.oſtiatim (poſit. cibũ ꝗrere.vel qcũq; alio modo.Sʒ ponit᷑ ſimplicit᷑ ꝓ acqᷣrere.&dico i pᷣma ſigtio ne ẽ neutrũ.ſʒ trãſlatiue acceptũ ẽ actiuu. ¶ enio.nis.niui.a.q.i.męnia ↄſtruere.vł meęenibꝰ circũdare.⁊ ſꝑare.⁊ ðꝛa męnia. Menſuro. ras.raui. a. p.i.ponderare. Mentioꝛ.tiris.titus ſũ.d.q.i.otra menteʒ ire vel dicere. ſ. alit dicere q; in mẽte exiſti mare. ſiue verũ dicat.ſiue falſũ. Uñ ⁊ veꝝ dicendo põt aliqͥs mẽtiri. ⁊ dicẽdo falſum põt nõ mentiri. Meo.as.aui.n.p.i.manare.decurrerc. Mercoꝛ. arl. atus lũ.d.p.i.vendere vłeme re.nundinare. ⁊ ðꝛ a merx. Merdo.das.dare.a.p.i.me ſtercoꝛare. l Merẽdo.das.daui.n.p.i.merẽdã ſumere q̃ſi poſt meridiẽ edere.Et ẽ tractũ a nona. qͥ tꝑe romani vocabant᷑ ad cibos. I greo.res.n.s.i.dolere.flere.Sʒ ꝓpꝛie merere.ẽ cũ ſilẽtio dolere.⁊ caret ꝑterito. ⁊ ſuppletiõepſtiti ⁊ ſu pᷣ. Itẽ iuenit᷑ mereo res.rui.ritũ.⁊ mereoꝛ.rerl.depo.in eadeʒ ſiãtiõe.ſ.merito acquirere.lucrari.Etan⸗ tiqui dicebãt.Mereo.res.rui.vbi nos di cimus modo. Mereoꝛ.mereris.Et ita me reo.res.rui.⁊ męreo ꝓ doloꝛe coincidebãt in eãdẽ vocẽ in pᷣſenti quis differẽtia eẽt ibi in tpe.qꝛ męrere ꝓ doloꝛe pᷣmã ꝓd.Sʒ aliud merere pᷣmã coꝛ. Añ. Me mea merẽ tem faciunt mala plura merentẽ. Tamen quia ulla differentia non erat nota omnibꝰ⸗ ideo grammatici modernioꝛes cauſa diffe rentię ad męreo 1 doloꝛe tacuerũt mereo ꝓ acquirere in pᷣſenti ⁊ tꝑibꝰ foꝛmatis a ſ⸗ ſenti.⁊ mutauerũt illud in verbũ depo. et dederũt ei ſuppletionẽ pᷣteriti.⁊ dixerunt mereoꝛ.reris.ritꝰſũ.pᷣteritũ vo retinuerũt ſcʒmerui.qꝛ in ſterito nulla erat coincidẽ⸗ tia. Mã męreo ꝓ doleꝛe caret ſuppletiõeſᷣ teriti.pꝛo quo quidam dicunt męſtus ſum ſed nõ apparet quia męſtus tm eſt nomen rda inqnare. nõ ꝑticipi,.6. Meretricoꝛ. aris. atus ſũ d. uxuriari. AMUergo.is.ſi.ſũ.a.t.Et cõponit᷑ cõmergo gis. Gemergo.is. Emergo.iſ.i.extra mer gẽ. Immergo. gl. Remergo. Sbmergo. Meridioꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.ĩ meridie re⸗ quieſcere.⁊ ðꝛ a meridies. Uñ Job.xxiiij. Inter aceruos eoꝛũ meridiati ſunt. Mderſito.aſ.are.i.frequẽt᷑ mergẽ.⁊ coꝛ.pe. Mergo.as.aui.i.frequẽter mergere. OHeſtico.cas.a.p.i.męſtũ facere.⁊ dicit᷑ a meęſtus.Et coꝛ.pe. Iñ meſticꝰ.a.u. Metioꝛ.tiris.titus ſũ.vel mẽſus ſũ.d.q.i. . meſurate. vn mẽſus.a.iũ.qð aliqñ accipit᷑ in paſſiua ſigtiõe ꝓ mẽſuratꝰ.Netioꝛ cõ⸗ pronit᷑ cõmetioꝛ.tiris. ODimetioꝛ.tirl. Eme tioꝛ. tiris. Iñ emenſus.a.ũ. Remetioꝛ.tir Et metioꝛ ꝓdu.pᷣmã. Uñ Oꝛatius in epi. Metiri ſe quẽq; ſuo modulo ac pede veꝝ eſt.i.cõueniẽs.Sʒ meto.tis.eã coꝛ. Unde metit᷑ qñ venit a metioꝛ.tiris.bᷣmã coꝛ.ſed pe. ꝓd. Sʒ qñ venit a metoꝛ.eris.coꝛ.bᷣmã ⁊ mediã.vñ.Sic metoꝛ ⁊ metit᷑.metit᷑ me⸗ tioꝛ affert.Et futurũ indicatiui de metioꝛi uenit᷑ in boꝛ. Vñ ps.Letaboꝛ ⁊ ꝑtiboꝛ ſici mã ⁊ cõuallẽ tabnaculoꝝ metiboꝛꝛ.: Meto.tis.meſſui.meſſũ.a.t.i.ſecare.⁊ pꝛo pꝛie ſegetes colligere.⁊ ðꝛ a metioꝛ metiris ANeto cõponit᷑.demeto.tis. Uñ dñs ꝑ ꝓ⸗ phetã. Demetã ꝑ poſterioꝛa tua. Emeto. tis.in eodẽ ſenſu.i.deſtruere abſcindere et deſecare. Et coꝛ.me. Uñ Proſpꝑp.Qð ſeri mus metimꝰ.qð damꝰ accipimꝰ. MMetoꝛ.taris.d.p.i.terminari.terminũ po nere. ⁊ metã ↄſtituere.vel locare.⁊ dicit᷑ a meta. Itẽ metari idẽ ẽ qð metiri. Sʒ meta ri trę cõuenit. Metiri alijs rebꝰ.Et ꝓpꝛie metari ẽ diuidere caſtra. ⁊ aſſignare loca militib in caſtris. vel ponẽ caſtra. vel mu tare.⁊ tũc deriuat᷑ a metioꝛ.vel moueo. aũt ðꝛ metioꝛ.q̃ſi metã ago etymo.ẽ.⁊ ꝓd. me.Añ Lucanꝰ i.j.Audax heſpereos ve niã metat᷑ in agros. Et cõponit᷑ caſtrame⸗ Metuo.tuis.tui.a.t.i.timere.⁊ ca⸗ ¶toꝛ. . e ſuß Ein vſ u. deberet kacere metutũ. vel metuitũ.⁊ coꝛ.pᷣmã. AUñ Proſꝑ.Nau perẽ chꝛiſto diuite nõ metui. . R re Mico. cas. cui.n. p. ſt p. caret. Et accipit᷑ ĩ duab“ ſigtionib. ſ. ꝓ ſplẽdere ⁊ ſalire.aſcẽ dere. vel tremere. Et cõponit᷑ dimico. cas caui.a.p. Emico.cas.cui.i.valde vel ſur⸗ ſũ vel extra micare.i.ſplendere.ſalire aſcẽ dere. Vñ Hieronymin epla ad Caulinũ vij. Scintillę inqt emicoan. Miculoꝛ.aris.d.p.i.fabulari. Micturio.rl.vbũ medi.i.mingere.Et.co. v. añ ri. Uñ Juuenał.Noctibꝰ h̊ ponũt le cticas micturiunth. Migro.gras.graui.a.p.i.ꝓficiſci ire. Milito.tas.n.p.i.ſbᷣ ſtipẽdijs agere.arma poꝛtare.⁊ ẽ militũ. NPõt tñ etiã ꝑtinere ad amantẽ.vterq; em exercet militiã.licet ille nocturnã.⁊ iſte de die.Et vtriq; incumbit caſtrũ expugnandũ. Unñ Ouidiꝰ Militat ois amãs.⁊ habʒ ſua caſtra cupido.Et cõ ponit᷑ cõmilitotas. Willo.las.laui.a.p.i.ſuere.⁊ ðꝛa milleus ſih millus.li.i.collare circa collũ canis. Mingo. gis. xi. ctũ. n. t.i. vꝛinare. vꝛinam enmittere. Iñ mictim ad. Et h̊ mict. tus. tui. ⁊ micto.as.fre. A qͥ mictito.as. aliud Meiniculoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.au⸗ (freq̃. xiliari.adminiſtrare.Et ꝑ cõpoſitionẽ ad⸗ miniculoꝛ.aris. Et coꝛ.cu. Miniogpho.phas.i.minio ſcribere. Miniſtro.traſ.traui.a.p.i.ᷣuire.⁊ ðꝛ a mi niſter. Et cõponit᷑ cõminiſtro. as. ⁊ ſũmi⸗ niſtro. as. Itẽ a miniſtrãte obſequiũ reddi tur.A ſũminiſtrante ſubſidiũ pꝛogat᷑. Minitoꝛ.taris.ii.frequẽter minari. Meinio. as.i.minio pᷣꝑare.vel minio ſcribẽ Mino.nas.naui.a.p.i.cõpellere.vł ducẽe. Vñ Threñ.iij.Me minauit ⁊ abduxit in tenebꝛas ⁊ nõ ĩ lucẽ. Iñ h ⁊ heęc ⁊ B minas tis. Et ꝓd.mi.ſʒ minoꝛ arl.coꝛ.mi. VUnde Dũ grex minat᷑ lupꝰ illi dẽte minat᷑. Item Gaius.Troia minans cecidit.non ſe bene minans. ́”MU Meinoꝛ.aris.atꝰſũ.d.p.i.minas imponere vel facere. ⁊ ðꝛ a miniũ. Vñ. Mala mma⸗ mur. Bona ꝓmittimꝰ. JIñ minatoꝛ. torl. ꝗᷓ nũciat aduſa.Monitoꝛ vo qͥ pmittit bo⸗ na. Iñ hęc mina.nę.ſʒ raro inuenit᷑ niſi in plurali.ſ.hę minę.arũ.Et minabũc'.a. ſ. ſimilis minãti.Et coꝛ mi.hę minę.arũ.ſed mino.as.vbũ ꝓdu. VUñ.Nolo timere mi⸗ nas dũ me ſine vimine minas.Minoꝛ.ar cõponit᷑ cõminoꝛ.arl.i.ſimul minari vel in creporeeir. „ MMinoꝛo.ras.raui.a.p.i.minoꝛẽ facẽ. Inð B ⁊ hęc ⁊ B minoꝛãs.tis.⁊ ꝓdu.pe.Vñn.in Auroꝛa ðꝛ.aieſtate pr̃i pr̃e minoꝛat eũ Minſo.ſas.i.freqnt᷑ mingeree.⁊ ðꝛa migo Itẽ a minſo.ſas.minſito.tas.aliud fre. ¶Minuo.nuis.nui.nutũ.a.t.i.minꝰ facere. Iñ minut.a.ũ. In minute.tiꝰ.ſime adü. Et cõponit᷑ cũ cõ.vt cõminuo.is.⁊ cũ dis 2⁊ð diminuoꝑ duo.m.ꝓ diſminuo.⁊ mu⸗ tatr᷑.S.in.m. Nõt etiã cõponi cum di.vt di minuo ꝑ vnũ.m. Itẽ cõponit᷑ imminuo.is Sanguiminuo.is.i.ſanguinẽ minuere. Minurrio.ris.riui.n.q.i.minutim cãtare. ⁊ eſt oim minutiſſimaꝝ auicularũ.⁊ dicit aminuo. Iñ hęc minurritio. onis.i.cantile na minutiſſimarũ auicularu. AMiriſico.cas.caui.a.p.i.mirũ facere.⁊ ðꝛ a mirꝰ.a.ũ.⁊ facio.cis. Iñ miriſicꝰ.a.um. q̃ͥ mira facit.⁊ miriſicẽs.tis.in eodẽ ſenſu. MHiroꝛ.raris.ratus ſũ.d.p.i.ꝓſpicere.vel laudare.vel ꝓ miro habere. Et ponit᷑ ſepe ꝓ cuꝑecũ ſuis cõpoſitis qͥbuſdaʒ .ſ.ꝓ ſuo ↄſequẽti añcedẽs. Primitꝰ em miramur. poſtea mirata cupim. MVeiſceo. ces. cere. i. turbare ↄfundere.ſimł fundere. Et miſcere.i.potare. vinũ bibe⸗ re. Et ẽ tractũ inde ꝙ antiqͥ miſcebant cali da frigidis.⁊ frigida calidis in calice. Miſereoꝛ.erl.miſertꝰſũ.d.S.i.ſuꝑ miſeriã alicuiꝰ ↄdolere ⁊ cõpati.Et ↄſtruit᷑ cũ gtõ ⁊ dtõ qñq;.ſʒ raro cũ actõ in eodem ſenſu. Et miſereo.res.qð antiquitꝰ fuit in vſu et nõ habebat pteritũ. Iñ miſeret ⁊ miſeret᷑ imꝑſonalia. VUñ miſeret ↄſtruit᷑ cũ actõ et glõ. vt Miſeret me tui. Similit᷑ etiã con⸗ ſtruit᷑ miſeret᷑. vt me miſeret᷑ tui.⁊ me mi⸗ ſertũ ẽ tui. Miſereſco.cis.incho.de miſereo.res. Miſeroꝛ.aris.atus ſũ.d.p.idẽ ẽ qð miſere ri.ſʒ miſereri tm̃ coꝛdis ẽ.⁊ ſi ſubuenire nõ poſſumꝰ Sʒ miſerari ex oꝑe cõpꝛobat᷑.Et ðꝛ a miſer.vel miſereoꝛ.⁊ cõſtruit᷑ cũ actõ. väyt miſereoꝛ te.i.ſignũ ⁊ opus miſericoꝛdię tibi exhibeo. Miſſo.as.i.frequẽt᷑ mittere.⁊ ẽ fre.de mit to.A qͥ miſſito.tas.are.fre.i.frequent᷑ mit tere.vñ Macrobiꝰ. lacẽtas mutuo miſ ſitant. Itẽ inuenit᷑ miſſo.ſas.ſaui.i.miſſaʒ canere.⁊ tũc deriuat᷑ a miſſa.A qͥ miſſito. tas.i.frequẽter miſſam canere. Miteo.tes.tui.n.s.i.eſſe vel fieri mitẽ. IOñin miteſco.cis.incho. QHitifico.cas.a.p.i.mitẽ facio. Mitigo.as.aui.mollire.temꝑare.humilia re.⁊ videt᷑ vbũ ſimplex. aũt ðꝛ mitigo. q̃ſi mitẽ ago.potiꝰ videt᷑ eẽ etym ołl.qᷓ; cõ⸗ poſitio. Et cõponit᷑ demitigo.as.i.demul cere.vel percutere.Et coꝛ.pe.Et põt deri⸗ uaria mitis. Mitto.tis.ſi.ſũ.mittere.a.t.i.itromittere. Et mittere.i.mãdare. Sʒ mittimꝰ res aia⸗ tas. Modamꝰinaiatas.ſʒ hęc ꝓpꝛietas ſię peconfngdill. AEitrere n poſſeſſionẽ. ẽ poſſeſſoꝛẽ facere aut in poſſeſſionẽ ducere.vt rẽ cuſtodiat. Mittere in poſſeſſionẽ noie ventris.ẽ mit⸗ tere in poſſeſſionẽ noie eiꝰ qͥẽ in ventre. vt cũ mulier pꝛegnãs mittit᷑ in poſſeſſionẽno mine filij vel filię heredis quẽ vel quaʒ ha⸗ bet in vtero ex marito ᷣmoꝛtu. oderoꝛ. aris.atꝰ ſũ.d.p.i.regẽ.· gubna⸗ re. ⁊ a modꝰ. Et ↄſtruit᷑ cũ dtõ ⁊ actõ. ANodico.cas.a.p.i.tẽptare.modiſicare. Modiſico.as.i.tẽptare.alicuiꝰ modi facẽ. ¶MWModuloꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.cantare.dul citer melodias facẽ.⁊ ðꝛa moduł.i.cantꝰ. Inuenit᷑ etiã modulo.las.in eodẽ ſeniu. Moleſto. as. are. a. p.i.moleſtũ vł moleſti am facere. inquieterer. Obolioꝛ. iris.litꝰſũ.d.q.i.cũ difficultate co nari. ⁊ ðꝛ ꝓpꝛie de magnis rebꝰ.⁊ ðꝛa mo les. Ael moliri.i. machinari. parare. fabꝛi care.excogitare.diſponere.vel cũ difficul tate. vel ingenioſe aliqͥd facere.⁊ ꝓd. pᷣmã ⁊ ſcribit᷑ ꝑ vnũ.l. Añ Cucanꝰ in.v. Heu quãtũ foꝛtuna ĩ humeris iã pondere feſſt is ¶ Bolleo. les. lui.n. s.i.eẽ vłfieri mollem. et ðꝛ a mollio.lis.Et cõponit᷑ emolleo.eſ.Et hic molleſco.d.icho.Et emolleſco.cis.in⸗ choa. Remolleo.les.i.iteꝝ mollere.Et in⸗ de remolleſco. cis. Et ſcribũt᷑ ꝑ geminuʒ.l Mollifico.cas.caui.a.p.i.mollẽ facere. Molleo. liui.litũ.a.q.i.temꝑare.mitigare blandire. eneruare.mollẽ reddere. Ande Job. xxiij. BDeus molliuit coꝛ meõ6. Oldolo.lis.lui.n.t.caret ſupᷣ.aut facit mol⸗ tũ vel molitũ.pe.coꝛ.i.acuere.⁊ ꝓpꝛie fer⸗ rum. Et molere.i. terere.ſicut triticuʒ vel aliã annonã. Et molere.i.ſubagitare. vel coire.⁊ ſic ẽ actiuũ. Añ Judicl.xvj.dicit᷑. Sanſonẽ clauſũ in carcere molere fecerũt. vbi dicit mgr in hiſtoꝛijs. Molere fecer̃t q̃ſi oꝑe vᷣuili eũ affligẽtes.ebꝛęi tñ dicũt ꝙ philiſtei fecerũt eũ doꝛmire cũ mulieri⸗ bus robuſtis.vt ex ea ꝓlẽ robuſtã ſuſcipe⸗ rent.Et ẽ tracta hęc ſigtio ex ſᷣdicta. Qui em̃ coit q̃i molere ⁊ terere videt᷑. Et coꝛ. mo. Sʒ moes Pd n. Qu frumẽta mo lit mola moles ſit tibi pondcd. Moneo.es.nui.tũ.a.S.i.ſollicitare.Et cõ ponit᷑ admoneo.ſes.net.Monet qͥ pꝛeci pit. Admonet qͥcqͥd acciderat memoꝛie re ducit. Itẽ monem futa. admonemꝰpñtia — Item cõponit᷑ cõmoneo.nesj.ſimł mone re. Monemꝰ minoꝛes. Cõmonemꝰ pares Rogamus maioꝛes. Item cõponit᷑ Pꝛę⸗ moneo.nes. Remoneo.nes. Submoneo. es.i.latent᷑ vel paruʒ vel poſt monere. Et coꝛ.hanc ſyllabã mo. VUñ Ouidiꝰ dearte. Biſce bonas artes moneo romana iuuẽtꝰ Monſtro.tras.traui.a.p.i.oſtendere.Et cõponit᷑ cũ de.⁊ pe. ANoꝛdeo.es.momoꝛdi.moꝛſũ.a.s.i.denti — bus ledẽ.Et cõponit᷑ cũ cõ.de.eę.i.ᷣ.re.⁊ ꝑ Moꝛigeroꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.moꝛes bo⸗ nos gerere.⁊ ðꝛ a mos.⁊ gero.ris.Et mo⸗ rigerari.i.moꝛẽ gerere.obedire.ſubijcere. facere voluntatẽ alicuiꝰ. Ille em gerit mo⸗ rem alicuiꝰ.qͥ facit voluntatẽ eiꝰ. Inñ moꝛi ger. ra.rũ.i.obedis. Moꝛioꝛ.reris.vel moꝛioꝛ.iris.vᷣm tertiam 1 quartã ↄiugationẽ iuenit᷑ fere vbiq;.Et caret ſupino. Deberet tñ facere moꝛtuum moꝛtuu.qð exigit moꝛtuꝰ.vel moꝛituʒ.tu. qð exigit moꝛiturꝰ.ra.rũ.i.legẽ carnis ſol⸗ uere. vel obire. ⁊ ðza moꝛs.tis.Et.coꝛ.mo Sʒ mos.oꝛis.pꝓd. Vñ.Eſt in amoꝛe moꝛi veneris ſe ſubdere moꝛi. ANoꝛoꝛ.aris.atus ſũ.vᷣbũ cõe.i.impedire. tardare.detinere.vel impediri.tardari.de tineri. Nonit᷑ tñ qñq; abſolute ꝓ cõſiſtere vel moꝛã facere.Et cõponit᷑ cõmoꝛoꝛ.arl. Bemoꝛoꝛ. aris. Immoꝛoꝛ.aris.i.intꝰ mo⸗ rari.vel valde moꝛari. Remoꝛoꝛ.ar..i.ite⸗ rũ moꝛari. Et ſunt vere eiuſdẽ ſigtiõis cuʒ moꝛoꝛ. Et coꝛ. mo. VUñ Ouidi de arte. Er rat ⁊ in nulla ꝑte moꝛat᷑ ame. AlNoꝛſito. as.faui.i.frequẽt᷑ moꝛdẽ. ⁊ coꝛ.ſi Moꝛſo.ſas.freq̊.de moꝛdeo.des.A qͥ moꝛ ſito.tas.aliud freq. Inuenit᷑ etiã in eodeʒ ſenſu.moꝛſico.as.Et a moꝛſo.ſas.ðꝛ hic ⁊ hec moꝛſatił.v h; le.i.ad moꝛdendũ habitł. Moꝛtiſico. as. aui. a. p. i. occidere. ⁊ dicit᷑ a moꝛs.vel potiꝰa moꝛtuꝰ.⁊ facio.⁊ coꝛ.pe. Moto.as.i.frequẽter mouere.⁊ ꝓd.mo. Moueo.ues.moui.motũ.n.s.i.voluere. curare.ↄtractare.Et coꝛ.mo.in pñti.ſʒ in hterito ⁊ ſupino eã ꝓducit. Añ Proſper. Sz3 leſerũt dulcia amara mouet. Mucido.das.daui.a.p.i.mucidũ facere. Mugillo.las.n.p.i.clamare.onagroꝛũ eſt Mugio.gis.giui.itũ.n.q.i.boare.ſtridere ⁊ccẽ̃ boum.Et ꝓdu.-x mu. Eulceo.ces.mulſi.mulſũ.a. s.i. lenire. mi tigare. delectare.vel blandiri. ſcipulatoꝛ.i.deceptoꝛ. Mulcto. as.a.p.i.mulcere.linire.mitigaꝛe blãdis vbis ſeducere.curuare.vexare.vel ver berare.litigare.vel pugnis.ſiuecalci⸗ bus tundere.⁊ ðꝛa mulceo.cQcoes. NMWulgeo.es.ſi.ſũ.a.S.i.lac ð vbẽ extrahẽ. Multo.tas.taui.a.p.i.verberare.punire. dãnare. ⁊ ꝓpꝛie ꝓ pecunia.⁊ aliqñ poni᷑ ꝓ abbꝛeuiare.⁊ ðꝛ a multꝰ.a.ũ. Inh mul⸗ ta.tę.i.vindicta pan. Mundo. as.a.p.i.puriſicare.vel purũ fa- cere.Et ↄpõit᷑ emũdo.as.i.valde mũdaꝛe Munero.as.a.p.i.donare.munꝰ alicui da re pꝛo aliquo ſeruitio.vł pꝛo aliq̃ re.Et cõ ponit᷑ remunero.as.Et ꝓdu.mu. Nñ ho merus.Et pꝛius aiacem exaurato mune⸗ ratenrſez. Mungo. gl.xi. ctũ.a.t.i.purgare.⁊ ſoꝛdes auferre.Et ꝓpꝛie ẽ mucũ de naſo extrahẽ. ⁊ ꝓijcere.⁊ qð remanet de cõbuſtiõe cãde lę auferre.Et ſępe ponit᷑ ꝓ deciꝑe.vel de⸗ cipiendo auferre aliqd vel expoliare. Munifico.cas.care.a.p.i.muneribꝰ hono rare.munera alicui facre. Munio.nis.niui.nitũ.a.q.i.ſirmare.val⸗ lare.defenſaculũ facere.Et ꝓd. mu. VUnð Eſopꝰ. Vñ pire ꝗqas hoſtẽ munire caueto. Murmuro. ras.n.p.i.cũ ſilentio loqͥ. ⁊ ðꝛ a murmur. Et coꝛmu. Muro.as.a.p.i.muro.oꝛnare.murũ facẽ. Iñ h.̊ muratoꝛ.oꝛis.i.faciẽs murũü. Muſcipuloꝛ.aris.d.p.i.deciꝑe. Jñ h̊ mu⸗ ₰ Muſſito.tas.taui.i.frequẽter muſſare. Muſſo.as.ſaui.n.p.i.dubitare.Et muſſa re.i. ſilentio murmurare. Vñ. Muſſat q dubitat. muſſat qͥ murmurat idẽ. Itẽ inue nit᷑ muſo.ſas.i.ſcio.⁊ tũcſcribit᷑ ꝑ vnũ.s. Muteo.tes.n.s.i.eſſe vel fieri mutũ tacere Iñ muteſco. ſcis.incho ⁊ pdu.mu. VUnd. acer decepis. Juuabit illos ſubitꝰ qͥs facit obmuteſcere mosbus.. ¶MCWutilo.as.a.p.i.minuere.vellere.trũca⸗ re vt hois caput.vel aliud mẽbꝛũ aputare vel ꝑtẽ arboꝛis auferre.vł boũ coꝛnua de⸗ trũcare. ⁊ coꝛ.pe. Añ Ouidiꝰ ð arte.Tur pe pecꝰ mutilũ turpis ſine gramine capus Mutio.tis.tiui.n.q.i.murmurare.ad mo⸗ dũu mutoꝝ velle loqò ⁊ nõ audere.Et ẽ pꝛo⸗ pꝛiũ mutoꝛũ.vel loqͥ nõ audentiũ.Et ðꝛ a mut=. a. i.? pd. mu. VUñ Eſopꝰ. Suppli⸗ cat ille nimis mutitq; timoꝛẽ ſiẽdo.Et mnu tio inuenit᷑ ꝓ mutere.ſz raro. ¶ Ruto. tas.taui.a.p.i.mouere. vel in aliũ ſtatũ vtere.vł ad aliũ locuʒ ducere. velid qð habemꝰ dare ꝓ eo qð nõ habemꝰ vt cũ dDamꝰdenarios ꝓ vino.mutamꝰdenarios ꝓ vino. ⁊ nõ vinũ. Et ꝓdu. mu. VUñ Oꝛa tius in epi.Collũ nõ animũ mutãt qͥ trans mare currũt. DH Mutuo.as.are.a.p.⁊ mutuoꝛ.aris.d.p. dꝛiñt.qꝛ mutuo.as.dantis ẽ.q̃ſi mutuo da re.vt Mutuo tibi denarios.i.mutuo do tibi. Sʒ mutuoꝛ recipientis ẽ.qi mutuo ac cipio a te.vt utuoꝛ denar ios a te. Iñ illud mutuabit᷑ peccatoꝛ ⁊ non ſoluet. Et Exoð.xij.ðꝛ. Nręcepit dñs filijs iſrael vt mutuarent᷑ vaſa a vicinis ſuis.⁊ ſpoliarẽt egyptũ.Quilibet g̊ caueat abuti iſtis ver⸗ bis. Vñ. Mutuo vult dantem ſzʒ mutuoꝛ accipientẽ. Itẽ mutuo credẽtis ẽ.ſjo mutu⸗ oꝛ accipientis. Itẽ mutuo.as.etiaʒ differt acõmodo.as.vel accõmodo.as.qꝛ cõmo⸗ damꝰ. vel accomodam illas res ꝗͥ eędẽ i eſ ſentia debent reddi.ſ.ꝗᷓnõ tranſeũt in poſ⸗ ſeſſionẽ recipientis.vt equꝰ.mantellum.⁊ hmõi.Sed mutuamus illas res quę tran⸗ ſeunt in poſſeſſionem recipientis.vt dena⸗ rios.vt accõmodo.vel cõmodo tibi equũ id eſt.nõ ꝓpꝛietatem ſed ad cõmodũ ⁊ vti luatẽ.⁊ ſimiliter vſum eiꝰ quẽ ego habeo ti bi do.i.ad equitandum.non vt ſit tuꝰ. Sʒ mutuo denarios tibi. id eſt.cũ ſint mei dan do flunt iui. Ancio. nãcis. nanciui. diceb tiqui. Iñ nos dicim. Nanciſcoꝛ. cerl.nactꝰſũ.d.t.i.acqͥrere.adipi⸗ 4 xiiij 82. nactus. Hario.naris.riui.n.q.i.ſubſannare.nares fricare.⁊ ðꝛ a naris. Narrito.tas.i.frequent᷑ narro. Narro.ras.raui.a.p.i.dicere. NMaſcoꝛ.ceris.natꝰ ſũ.d.t.i.de vtero exire. decidere.Et ſiãt paſſionẽ ab alio illatã.id c.ꝓuenientẽ ex paſſione ſᷣcedẽte circa alið ſuppoſitũ.i.circa matrẽ. Nato.tas.taui.n.p.i.frequẽter no vłme ex aqua leuo.⁊ a no.nas.nanre. Naucifacio.cl.n.t.i.paꝝ vł nihil appᷣciare. Naucipẽdo.dis.n.t.i.vilipẽdo. Naufragoꝛ.garl.d.p.i.periclitari.pati fra⸗ ctionẽ nauis. Inuenit᷑ etiã naufrago.as.i eodẽ ſenſu. Vñ Naufragiũ faciẽs naufra⸗ gat illa fides. „ Nauigo.gas.aui.a.p.i.naueʒ agere.⁊ coꝛ. cebãt an ci. inuenire. Unð.ij. achab. empꝰ aũt opoꝛtunũ demẽtię ſuę ſiculas defert᷑ ad oꝛꝛas. Mauſeo.as.n.p.i.vomere.⁊ ꝓpꝛie in mari vel in naui.⁊ ad vomitũ ꝓuocari.⁊ volun tatem vomẽdi habeꝛe ſine effectu.⁊ ꝓpꝛie in naui. AUñ Oꝛatiꝰ in epi. Nauſeat ⁊ locu ples quẽ ducit pᷣma triremis. Iteʒ nauſeo ponit᷑ ꝓ faſtidire.vt Iſte nauſeat ſuꝑ hac re.i.faſtidit. Ml Mauo.uas.a.p.i.cõpellere.foꝛtit᷑ exeqͥ.vel opam dare. nte E ui. Añ Aitgili enei. v. Mauigat Eneas. Neco.necas. caui. vel necui. necatũ. vel ne⸗ ctũ.a.p.i.occidere. Sʒ necaui ferro pimi. Necui alia vi. Uñ. Necatꝰ ferro.ſʒ nectꝰ alia vi. ꝑpꝑemptꝰ. Et coꝛne. Uñ.A neco dic aui ferro.necui reliq̃ vi. Et. obias. Hãac afflige fauet. huic famulare neceat. — Necto. ctis. nexi. vel nexui. nexũ. a. t. i. liga re. adiũgere. vel inſerere. v'nodare.quod etiã faceret nectũ.niſi eẽt dꝛña huiꝰ vbi ne⸗ co. cas. necui. ctũ. Iñ hęcnexio. onis. Et cõponit᷑ cõnecto.ctl. Innecto.Subnecto. Negligo. gig. xi. ctũ.a.t.i. ↄtẽnere. derelin⸗ quere.q̃i nõ legere.vłq̃i nõ eligere· Mego gas.gaui.a.p.i.qð obijcit᷑ nõ ↄcede re vłnõ eẽ verũ.ↄtẽdere.ↄtradicere. Ne⸗ go cõponit᷑ abnego.gas.denego.gas.id ẽ valde negare.Et coꝛ.ne. Vñ. Inſicit intin gens. qͥ denegat inficiat᷑. S „ Negocioꝛ.aris.atꝰ ſũ.d.p.i.mercari. Menioꝛ.aris.atꝰſũ.d.p.i.vana loqͥ vel can tilenã ſuꝑ moꝛtuũ facere.vel lamẽétari. Neo.nes.neui.tũ.n.S.i.filare.ꝑ quãdã du ctionẽ filũ a colo trahẽ.Et ↄpõit᷑ ꝑneo.es Nequeo.neqͥs.qͥui.qͥtũ.pe.coꝛ.i.nõ queo. i.nõ poſſũ.Et cõponit᷑ anõ ⁊ queo.Et nõ tm tria vba ↄponũt᷑ cũ nõ.ſ.nequeo.ne cio. nolo. coꝛ.ne. Añ Eſopꝰ.Tꝑe deleri gratia firmanequit. Neqᷣto.tas.n.p.⁊ neqͥtoꝛ.tarl.d.p.i.neqm ene. vel potius nequit agre. Peruo.as.a.p.i.neruis ↄiũgere.vłneruos alicui dare. Et cõponit᷑ deneruo.as.i.dil⸗ ſoluere debilitare.vł valde neruare. Meſcio.ſcis.ſciui.ſcitũ.q̃i nõ ſcire.i.ignõꝛe. Mexo.xis.xui.xũ.i.nectere.ſʒ nexo.as.xui nexũ.i.frequẽter nectere. Z Nihilo las.a.p.iiĩ nibilũ redigere. ðꝛa ni hiluũ.Et cõponit᷑ adnihilo.as.are.i.annul lare. deſtrueread nihilum redigere Z Nihilifacio.cis.⁊ nihilipẽdo. ꝓis.in eodeʒ ſenſu.i. vilipẽdere.vel nulliꝰ pᷣcij extimare Nycito. as.a.p. i. vigilo vel palpebꝛas mo⸗ ueo. In annycito.tas.ꝑ cõpoſition. Myctitoꝛ. arl.fre. a nyctoꝛ.arl. Inuenit᷑ etiã in neu.ge.in eodẽ ſenſu.nycto.tas.⁊ nycti to. tas.i.frequẽter nocte vigilar. Nycto.ctis.nyctere.⁊ nyctio.tis.tiui.ctitũ n.q.i.glatire.qð ꝓpꝛie canũ ẽ qñ beſtiarũ veſtigia inſequũt᷑ ⁊ acute ganniũt. Añ Ce ciliꝰ de qͥdã cane dic᷑. Bñ nyctit oletq;. Nyctoꝛ.arl.i.nocte vigilare.⁊ ðꝛa nyctos qð ẽ nox. Iñ nyctant᷑ adu.i.vigilant᷑.et h nyctamen.inis.i.vigilamẽ.⁊ h̊ nyctatꝰtus Inuenit᷑ etiã in neutro ge.ĩ eodẽ ſenſu. Nycto.tas. Nycto vł nyctoꝛ cõponit᷑ anny ctoꝛ.arl.vel annycto.tas. Innyctoꝛ.arl.vł anpcto:tao. Mideo.des.dui.n.s.i.ſplẽdere.⁊ ẽ tractuʒ a nido.ſ.cũ pulli matri adueniẽti cũ qͥdam galarũ applauſu occurrũt ⁊ tũcẽ ꝓpᷣe nidẽ. Itẽ nidere ẽ redolere.⁊ ꝓpꝛie ðꝛ de carne aſſata.vel dũ aſſat᷑. Et ꝓd.ni. Nidifico.cas.pe.coꝛ.i.nidũ facere. Migro. ras.a.p.i.nigrũ facere.Et cõ ponit ðᷣnigro.gras.Enigro.gras.i.valde nigra re.vel nigredinẽ auferre.⁊ ꝓd.ni.poſitiõe ſʒ naturalit᷑ eã coꝛ.Et a nigro.gras.deſcẽ⸗ Ddit nigreo.gres.qð cõponit᷑ denigreo.es. Et hinc nigreſco.ſcis.⁊ denigreſco.ſcis.i⸗ choa. Et coꝛ.ni.naturalit᷑. AUñ in Auroꝛa Actio ſi mala ſit.oẽ nigreſcit oopp. Ningo.is.xi.i.niuẽ mittere.⁊ ẽ verbũ exce pteę actiõis.⁊ ꝓbᷣe hʒ tiñ tertias ꝑſonas. Niteo.tes.tui.n.s.i.ſplẽdere.lucẽ.candere 18 niteo.q̃ſi niuẽ teneo.⁊ ẽ etymoł. Jñ ni teſco. ſcis. Et niteo caret ſupino. ſor.nl. Añ grecilinꝰ. Gẽma nitet.ſidus fulget cã⸗ delaq; lucet. Nitido.as.a.p.i.nitidũ facere.⁊ coꝛ.ci. Nitoꝛ.teris.niſus vel nixꝰ ſũ.d.t.i.laboꝛa⸗ re.gradi.conari.⁊ parere.Nã in ꝑtu maxi mus laboꝛ ⁊ conat ẽ.⁊ ꝓpꝛie ꝓ parere fa⸗ cit nixus.⁊ ꝓd.ni. AUñ Ouidiꝰde ſine titu lo. Nitimur in vetidũ ſp cupimuſq; nega⸗ ta. ⁊ facit ſupinũ tã i ſũ.qᷓ; in xum. ᷣm vtrã q; ſigtionẽ.licet ꝓ parere frequẽtiꝰxũ.Et nitoꝛ habet qͥnq; ꝑticipia.ſ.nitẽs niſus.ni xus. niſurus.nixurus. . Niuo.as.aui.n.p.i.ningere.⁊ ðꝛa niue Jñ niuaſco.ſcis.incho.. aui. atü. n. p.i.natare.Et cõpõit᷑ Mo. nas. n — amo. nas. Inno. nas. i. int nare. Trãſno. Nobilito.as.i.nobilẽ facere.honeſtare.Et nobilitare.i.moꝛe nobilium ſe hr̃e nobiles imitari.⁊ ðꝛ a nobilis.Et cõponit᷑ denobi⸗ lito.tas.i.valde nobilitare.vel deſit pꝛiua tiuũ.ᷣʒ vtrãq; ſigtionẽ ſui ſimplic. Deno bilitare.i.deoꝛſum a nobilitate ſtatuere.ſ. vituꝑare.dehoneſtare.⁊ denobilitare.de generare.nõ moꝛe nobiliũ ſehr̃e. Nobili⸗ to in pᷣma ſigtione cum ſuis cõpoſitis ẽ acti uum. In ſecũda eſt neutrum. ⁊ coꝛ.li. Añ Eſopus. Mobilitat viles frons generoſa dapes. OW?l Nooceo. ces. cui. citũ.n. s.i. offendere. Inde nocuus.a.ũ.⁊ nociuus.a.ũ.i.nocẽs vł cui nocet᷑.Noceo cõponit᷑ ꝑnoceo.es.i.valde vel ꝑpfecte noceo. Et coꝛ.no. Uñ ꝛoſper NDelle magis facinꝰqᷓ; tolerare nocet.Et h̊ verbũ noceo oliʒ ↄſtruebat᷑ cũ actõ.qð ad huc in multis locis inuenit᷑. Anð Marci vltimo. Si moꝛtiferũ qͥd biberint non eos nocebit. HNocto. tas. taui. a. p. i. nocte vigilare. ⁊ co⸗ ponit᷑ Pernocto. tas. . Nodo. das.daui.a.p.i.ligare.⁊ ꝓd.no. Nolo.nõuis.nõuult.nolui.nolite.nolle.id c.nõ velle.⁊ ðꝛ a nõ ⁊ volo.Et differũt nol le ⁊ nõ velle.qꝛ nolo ĩpoꝛtat pciſe reſiſtenti am. ↄtemptũ.⁊ omnimodã ↄtradictioneʒ vel repudiationem.⁊ nõ ſolũ abſentiã vo⸗ luntatis.Sʒ nõ volo tm̃ aliqualẽ ⁊ nõ om nimodã impoꝛtat ↄtradictionẽ vt no. Jo. an. ð offi. dele. c. pꝛudẽtiã ·S· ſexto.ſuꝑ.vᷣ. nõ velit.Et in imꝑatiuo hʒ noli nolite. Nomino.nas.naui.a.p.i.noĩe vocare.ap⸗ pellare. Iñ noiatꝰ.a.ũ.i.valde opinatꝰ et noiĩiatꝰ.⁊ noĩate.tius.tiſſime.adũ. Noſcito.tas.i.frequẽter noſcere. Noſco.ſcis.noui.notũ.a.t.i.intelligere.vł cognoſcere.Et nõ ꝙ noui nouiſti ſᷣm aliqͥſ eſt vᷣbũ defectiuũ aliud a noſco.Et ſi h̊ ve rũ ẽ.nõ poterit ibi eſſe alia diſcretio niſi ꝙ noui defectm̃ hʒ vim qñq; pᷣſent qñq; pſᷣte riti. Añ. Bis duo ſunt odi.noui cepi me⸗ miniq;.Quęretinẽt ſenſũ pſᷣſent pᷣteritiq;. Noteo.tes.notui.n.s.i.eſſe vł fieri notũ.et ꝓd.pᷣmã.Et componit᷑ innoteo.tes.tui.⁊ hinc noteſco.ſcis.⁊ innoteſco.cis.incho. Notifico. cas.caui.a.p.i.notũ facere. Noto.tas.tare.i.frequenter noſcere.vł de⸗ ſignare. demöſtrare. ſigre. vł rep̃hendere ⁊ðꝛ a noſco.cis.Et coꝛ.pᷣmã.licet ſupinuʒ a quo deriuat᷑ eam ꝓd. Vñ.oc in amoꝛe noto ꝙ eo careo mihi noto.Noto.tas.põt Eh dhe dad Md⸗ ge NMubilo. la⸗ .lare. a. .i. etiã deriuari a nota.tę.tũc notare ẽ notas facere.noti deſignare. Itẽ a noto.i.repᷣhẽ do. notoꝛius.a.ũ.qð debet notari vel repᷣ⸗ hendi.Et h̊ͥ ⁊ hęc notabilis.⁊ h̊ le. Iñ no⸗ tabiliter adcu. Nouercoꝛ.arl.atus ſum.d.p.i.moꝛe nouer ceę ſe hre.ſeuiciã nouercę exercere. NHouo.as.a.p.i.nouũ facio.⁊ ðꝛa nouꝰ.Et cõponit᷑ Annono uae Ihnons g. Bi nouo.uas.Et coꝛ.no. VUnd nunqᷓ; cui ſemꝑ lecta nouunn᷑.· ubilo. las.lare.a. p.i.obſcurare.ſpiſſũ fa cere.Et cõponit᷑ cũ ad.con.de.in.⁊.e. Nubo.bis.pſi.ptũ.olim erat actiuũ ꝓma⸗ * 1 ritare. Vñ in euãgelio. Neq; nubent neq; nubent᷑. Matth.xxij. Sʒ modo ẽneutruʒ paſſiuũ.⁊ ꝓpꝛie ꝑtinet ad młieres.vt Nu⸗ bo.tibi. i. maritoꝛ tibi.vel ducoꝛ a te in nu⸗ ptam. Itẽ nubere. i. tegere. Et ab hac ſigti one tracta ẽ pᷣma ſigtio.qꝛ tũc cum femine nubũt.pᷣmũ capita earũ tegũt᷑. Nubo vᷣm ꝙ ꝑtinet ad mulieres.eſt neutrũ.ſʒ ꝓtege re actiuũ.Et ꝓdu.nu. AUñ Ouidiꝰ i epi. Si q̊ voles apte nubere nube pari. Nucleo.as.a.p.i.claudere vel tegere. et ðꝛ anucleus.Et cõponit᷑ enucleo.ss. Nudo.das.dare.a.p.i.expoliare.detegere manifeſtare.⁊ ð a nudus.Et ꝓd.nu. Uñ Ouidius de ſine titulo dicit.NMõ mihi de⸗ ceptę nudant tua facta tabellę. Nugoꝛ.aris.atꝰ ſuʒ.d.p.i.nugas facere.vł dicere. vlł frequẽter ⁊ iutiliter idẽ dicX. Iñ h̊ nugatoꝛ.oꝛis.⁊ hęc nugatio.onis.et nugatoꝛp.a.ſ.⁊ ꝓd.nu.Et cõponit᷑ cũ ad Nullo.as.are.a.p.i.adnihilare.cõ.ꝓ.⁊ re Et ↄponit᷑ vt ãnullo.las.i.debilitare.ad⸗ MNMumello. las.i.numellaligare. (nihilaꝛe. Iñ numellatꝰ.a.ũ.i.numella ligatꝰ. Numero.ras.aui.a.p.ẽ vnitates plures ꝓ fuſas in vnũ colligere ⁊ aceruare. Jñ h̊ nu meratoꝛ.orl.⁊ hͥ ⁊ hęc numerabilis.⁊ B le. M numerabiliter adũ.⁊ co2ꝛlme. ſcio.as.aui.a.p.i.intimare vł notiſicare Et cõponit᷑ denũcio.as.i.valde nunciare vel ꝓhibere.Annũcio.as.Sʒ annũcio de futuro. Nũcio de longinquo. Senũcio in pᷣſenti. Enũcio.as. Oꝛenũcio.as. Mꝛonũ cio. as. Renũcio. as.i.iterũ nũciare vel re⸗ nuere.Et cõponit᷑ abꝛenũcio.as. Subnũ⸗ cio.as.i.latent᷑ vel poſt vel parũ nũciare. Nũcupo.as.a.p.i.palã noĩare.vł vocare ⁊ confirmare. ⁊ ð aà nomẽ. Et ðꝛ nũcupo.ãſi — nde. ꝛoſicit hic noie capio.⁊ ẽ etymoł. Jñ h̊ nuncupatoꝛ. oꝛis. ⁊ nuũcſpatrix. Nundio. as. i. vẽdere vłemere. vł mercari Nuo.is.nui.nutũ.n.t.annuere.ↄſentire. mittere vel nutũ facere. — —. Nuto. as.taui.i.frequẽter nuere.ſignare ſi cut facit qs qñ cũ digitis loqr. ⁊ anuo. is. Et cõponit᷑ annuto.tas. Itẽ nutare. id e.dubitare. vacillare.tremere.mouere. VE icipe. cadere. In nutabũd“. a.ũ.⁊ ꝓd.nu. Vñ Lucanꝰ. Felix qͥ potuit mũdi nutante ruina. Quo iaceat ia ſcire loco. Nutrico.cas.i.nutrire.⁊ ðꝛ a nutrio.tris. vel nutrico.i.appareo nutrire.ſicut albico i. appareo albere. Et nutricoꝛ iuenit᷑ An Cicero. Nutricat᷑ ⁊ cõtinet.ꝓ nutricat.et põt dici verbũ apparitiuũ. Itẽ Chꝛy. in omelł.ſancti Stephani dicit. ecclia et in baptiſmo ad ſe veniẽtes generat ⁊ in ßmo ne nutriact. Nutrio.tris.triui.a.q.qſi nutu erudire.et ðꝛ a nutus. Nurrio cõponit᷑ enutrio.tris. .i. extra vel valde nutrio. Et coꝛ.nu.natu⸗ raliter. Uñ Claudianꝰ. Seępe nutrit ducit qᷓ; manu refouetq; leonẽz. audio. dis.a.dq.i.male audire. vel ↄtra.vel q̃i de mẽte deducere 28ꝛ ab ob.⁊ audio.dis. Inuenit᷑ etiã ꝓ obedio. ſz raro. ⁊ ex eiſdeʒ cõponit᷑ obedio. Obceęco.as.pe.ꝓd.a.p.i.valde ceccare. J Obdo. dis. didi.tũ.n.t.i.opponere.claude re. occulere. ſupponere. ↄculcare. Iñ obi⸗ Obduco.cis.xi.ctũ.a.t.i.cõtra (tus.a. ũ. dicere. delere. obũbꝛare. obuelare. m 0a piã. ⁊ ab ob. ⁊ duco.cis. Iñ obductꝰ.a. um.i.ſecretũ.vel obuelatũ.vel oꝑtũ. Obedio.dis.diui.n.q.i.circũaudio.vł vn diq; audio. Qui em obedit parat ẽ audire ſ obediẽs entis.oĩis ge.Et obedient᷑.ti ime. aduũ.⁊ hęc obediẽtia.tio. Hbelo. las.a.p.i.ſagittare.vel ſagitta pcu⸗ tere. vłtali virgula denotare.ↄſignare.re⸗ ſtituere. ðꝛ ab obee?“?. Obeo.obis.obiui.n.q.plura ſiãt. Na obi⸗ re.i. ↄtra ire.⁊ obire.i.circũire.⁊ obire. id pficere.⁊ obire.i.frequentare. Itẽ obire i. moꝛi.ſʒ dꝛñt. Obire em ẽ i itinere. Ado ri vbicũq;. Itẽ moꝛi cõmuneẽ beſtijs ⁊ bho minibus ⁊ bonis ⁊ malis.ſed obire conue⸗ nit tm hominibꝰ. ⁊ tm bonis.Eſt em obire quaſi obuiam ire. Boni ergo obennt .i in 2 2 diſſolutiõe aię ⁊ coꝛꝑis obuiã eunt chꝛiſto in aera. Oñ in kalẽdario iuen. Obit⸗ bti Martini.⁊ nõ Moꝛs bti Martini. O bero. ras.i.pcio ſcʒ ęre nducere. In obe ratus.a.ũ.i.ęre ↄductꝰ. Vñ in vita ſancti MMHartini. Oberatos hʒ meos ſcriptoꝛes P quos tibi meę ineptię publicant᷑. Et ob⸗ grare ẽ vndiq; ere circůdarnrner. Obiecto.as.i.frequẽt᷑ obijcẽ. ab obijcio.q. Hbyjjcio. cis. obieci. ctũ. a. t. i. opponere. im pPeoperare.⁊ ð ab ob. ⁊ iacio.cis. IJñ obie ctus.a.ũ.⁊ hęc obiectio.onis. biurgo. as.n. p.⁊ obiurgoꝛ. arl.d.p. ĩ eo⸗ dem ſenſu.i.ↄtra aliquẽ.vel foꝛtit iurgare Oblecto.tas.a.p.i.delectare. Hblego. as.gaui.a.p.i.ↄtra legare.vłꝑ cõ trariũ.vel ↄtradicere.vel ↄtra leges veni⸗ re. vl dicere. ⁊ ðꝛ ab ob.⁊ lego.gas.⁊ ꝓ.le BGblido.dis.ſi.ſũ.a.t.i.oↄtra vłcirca ledere bligo. as. aui. are. a. p.i.impignerare.q̃ſi ob.i.ꝓpt᷑ aliqͥd impignerare.dare.vel ne⸗ ctere. ⁊ ð ab ob. ⁊ ligo.gas.Et coꝛ.li. Oblimo.mas.a.p.i.limpidare. polire.vel deterrere. demolire. coꝛrodere. vłlimo co⸗ opire.⁊ ð ab ob. ⁊ limo.mas. Et ꝓdu.li. Vñ Lucamꝰ. Mene gener craſſis oblimat echinades vndis. . Oblinio.niſ.niui.a.q.i.placare.lenẽ vłdul cẽ facẽ.⁊ ð ab ob.⁊ linio.nis. Ałoblineꝛe i.inungere. Iñ oblinit.a.ũ.i.linitꝰſiue in unctus. Or etiam oblinitus.i.placatus le nis factus. . Oblino.nis.obleui. oblitũ.a.t.i.ificere. de⸗ turpare. q vulgo ðꝛ empegacare. bliquo.qᷓs.aui.a.p.i.trãſuerſũ facere vlł nõ rectũ.ſiue nõ ęquũ facere.⁊ ðꝛ ab ob.et liquo.qᷓs. Iñ obliquꝰ.a.iũ.i.nõ rectũ.ↄtra riũ.curuũ. Vñ dicit Mapᷣ. Obliquat trãſ uerſũ facit.Obliqꝗᷓ.i.non directa. ↄtraria. curua.⁊ ꝓd.li. Mõt etiaʒ obliqͥ cõponi ex ob. ⁊ liquo.q̃s.⁊ tũc ẽ obliq̃re ob vel ↄtra liquare. Et coꝛ. li. JUGU Oblittero. as. a. p. i. delere. obliuioni trade re.Et inde oblitteratꝰ.a. ũ. . Obliuiſcoꝛ.erl.oblitꝰſũ.d.t.i.memoꝛiã ali⸗ cuiꝰrei amittere. ⁊ ↄſtruit᷑ cũ gtõ ⁊ actõ. vt Obliuiſcoꝛ.tui.vłte. Iñ hęc obliuio.onis Et inde obliuioſus.a.ũ.i.obliuione plenꝰ q facile obliuiſcit᷑. Obnitoꝛ.terl.d.t.i.obſiſtere.obluctari.cõ⸗ quaq; niti ad obſequu. H Obꝛadio.aſ.n.p.i.circũcirca vłↄtra ſplẽdẽ Obꝛepo.pis.n.t.i.vndiq; vel ↄtra repere. tradicere.vel renuere. ANel obniti i. circũ⸗ vel quaſi latent᷑ ſubintrare.lxj. diſ nullus inuitus.⁊ ðꝛ ab ob.⁊ repo pis. Obꝛuo.is.a.t.i.ſternere.⁊ ðꝛ ab ob. ⁊ruo. Obſcuro.ras.raui.a.p.i.facere obſcurũ.⁊ ðꝛ ab ob. ⁊ cura. cure. Oblecũdo. das. n. p.i. obedire obtpare. Obſero. ris.obſeui.obſitũ.n.t.i. Otra vel vndiq; ſeminare.vel plantare. vel tegere. Vñ Lucanꝰ. Obſita funera celat᷑ purpu⸗ ra lana. Sʒ obſero.ris.rui obſertũ. a. t.i. ptra ſerere.otra mittere. cõmiſcere. Obſeruo.as.are.a.p.inuenit᷑ in duab⸗ſiãti onibꝰ. In bona ſigtiõe.i.qſi vndiq; Puare adimplere.vt Iſte obᷣuat pᷣcepta domi ni. In mala ſigtione obſeruare.i.q̃ſi cõtra Hᷣuare.vt Obſeruabit pctõꝛ iuſtũ.·i.inſidi⸗ atur iuſto. Vñ. Complet ⁊ exequit᷑ obſer⸗ uat ⁊ inſidiat᷑. In obſeruãs.antis.ge.ois. Et hee obſeruãtia.tię.Et obſeruatio.oniſ Et eſt obſernantia cult⸗ religionis. Sʒ ob ſeruatio. eſt curę ⁊ doctrinę ⁊ artis. Obſideo.des.a.s.vel obſido.dis.i.circa ſe dere ⁊ cingere.vndiq; circũdare ⁊ ppe ex pugnãaãdi cauſa. Iñ hęc obſideo.onis.i.ob ſidendi actio. Obſoleo.es.obſoleui vłobſolui.obſoletũ. vel obſolitũ.i.diſſueſcere.ab vſu recedere ⁊ in obliuionẽ venire.vileſcere.ppt᷑ feto⸗ rem deſeri. vt Iſte locꝰ obſolet.i.ab vſu re cedit. vileſcit. ppt᷑ fetoꝛẽ deſerit᷑.vʒ hug. Priſtianꝰ vo in.ix.libꝛo ſic dicit. Obſoleo quoq; obſoleui facit.Hõ eſt em a ſoleo.qð ſolitus ſum. facit ſiue ſolui ſteritũ ſjm Sa luſtiũ.ſed ab obs.⁊ oleo.ſicut obſcenꝰ.ab obs.⁊ canẽdo.vel cęno.⁊ coꝛ.lo.obſoleo. Iñ obſoletus.a.ũ. SPBbſono.nas.pe.ꝓd.i.cenare.qꝛ cena ↄtra ſomnũ ſolet ſumi.Sʒ licet ita obſonare in ueniat᷑ ſimpliciter ꝓ cenare. ꝓpꝛie tñ obſo nare eſt poſt cęnam contra ſomnũ aliq̃d co medere.⁊ ðꝛ ab ob.⁊ ſomnus. Inde hB̊ ob- ſomniuʒz.i.ꝑuus cibus.⸗ delicatus. q̊ͥ poſt cenam contra ſomnum ſumit᷑. AUñ quilibʒ modicus ⁊ delicatꝰ cibus inter alios ſum⸗ ptus ðꝛ obſonium.quod vulgo compana ticum ðꝛ.Et ab obſoniũ ðꝛ h̊ obſonatꝰ.tus i.actus obſonandi.vel ipſa cena ſiue ob⸗ ſonium.vłſumptus qui expendit᷑ in cena ſiue obſonio. Inuenit᷑ etiam obſonoꝛ.aris d. p. in eodem ſenſu. Item inuenit᷑ obſono nas.i.cõtra ſonare.⁊ ðꝛ ab ob.⁊ ſono.nas Et coꝛ.ſo.ſed qñ componit᷑ a ſomnꝰ ꝓdu. ſo. AUnde. Obſono ceno tamen obſono de ſono fertur. — Obſtetrico.as.a.p.i.officiũ obſtetricis ex⸗ ercere. AVñ Exoð.j. Obſtericandi habent ſcientiã. Iñ obſtetricãs.antis.ge.oĩs. Uñ Job. xx vj.Et obſtetricante manu eiꝰedu⸗ ctus ẽ coluber toꝛtuoſus.QAbſtetricãte in⸗ tellige.i.leuit᷑ educẽte.⁊ ſuauit᷑ cõtractãte ſine animi ↄturbatiõe.Et ꝓd. hbe. Obſtino.as.aui.a.p.i.i malo durare facẽ. et in malo ꝑſeuerare intẽdere.et ðꝛab ob. et teneo.nes. Iñ obſtinatus.a.iũ.i.i.malo induratus.obfirmatꝰ vel intentꝰ. Et obſti nate adu.i.iĩ malo ꝑſeueranter vel intente. Inuenit᷑ etiã obſtinat in bona ꝑte.i.ibo⸗ no ꝓpoſito firmꝰ et ſtabilis. An Ruth. / Didens ꝙ obſtinato.eſſet animno. Obſtipo.pas.a.p.i.inclinare. Obſto.as.ſteti.ſtitũ.n.p.i.nocere.ĩpedire ↄoſtare.et ðꝛ ab ob.et ſto.ſtas. Obſtrepo.pis.pui.pitũ.n.t.i.ob vel Ptra ſtrepere.⁊ ð ab ob. ⁊ ſtrepo.is.⁊ coꝛ.ſtre. Obſtringo.gl.xi.a.t.i.vndiq; łotra ſtrigẽ. Obſtrudo.dis.a.t.i.cõtra.vł ob aliqd vel vndiq; trudere.includere.vel abſcõdere. Obſtruo.is.a.t.i.otra ſtruẽ.vel vndiq; ob turare. obijcẽ.iĩpedire.claudẽ.abſcondere Obtẽpeꝛo. as.n.p.i.obedire.ↄſentire.ob⸗ ſequi.vel iuſſu iudicis parere. Obtineo.es.ui.tentũ.a.s.i.impetrare.ad⸗ qrere.et ðꝛ ab ob.⁊ teneo.nes. Iñ h̊ obtẽ⸗ tus.tus.i.impetratio.adqᷣſitio.et coꝛ.ti. Obtingo.gis.tigi.a.t.i.vndiq;.vł contra tangere vel accidere.⁊ ðꝛ ab ob.⁊ tãgo.gꝗl. Iteʒ accidit malũ.Euenit caſu. Obtingit ſoꝛte. Contingit facto. Obtrudo.is.a.t.i.ↄtra vel ob aliqd vel vn diq; trudere.includere.abſcondere. Obtundo.dis.obtudi.obtuſuʒ.a.t.i.cõtra vel vndiq; tundere.obturare.in anguſtia claudere.vel ꝓhibere.obſerare.obſurda⸗ re.oppꝛimere.⁊ ðꝛ ab ob.⁊ tundo.dis. Iñ obtuſus.a. ũ. Obtueoꝛ.eris.obtutus ſũ.d.s.vel obtuoꝛ. eris.obtuitus ſũ.d.t.i.ↄtra vel vndiq; vł ob aliqͥd tuerſi. . Obturo.ras.raui.a.p.i.claudere.ſtipare. ⁊ð ab obtundo.dis. Iñ obturãs.tis.ge. oĩs. Vñ NPropheta.Sicut aſpidis ſurdę. ⁊obturãtis aures ſuas.i.claudẽtis.Et ob turatus.a.ũ.Et ꝓd.tu. AUñ in Auroꝛa ðꝛ. Lex ait oꝛa boui nõ obtures oꝑanti. Vnð Proũu.xxj.Qui obturat aures ſuas ad cla moꝛem pauperũü. . Obuerſoꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.ouerſari. Obuio.as.aui.n.p.i.eſſe obuiũ alicui iĩ via 4 . Virtus altiſſimi obumbꝛabit tibi. ↄtraire.⁊ ðꝛ ab ob.⁊ vio.as. In obuiꝰa.ũ. Iñ obuie u. ꝓ q̃ ſepe ponit obuiã aduer bialiter. qñq; loco aduerbij loci.qñq; loco aduerbij qualitatis. Hbumbꝛo. bꝛas. a.p. i. vndiq; vmbꝛare re frigerare. ⁊ ð ab ob.⁊ vmbꝛo.bꝛas. Unð Lucl.j.Angelus ad MMariã virginez git. Occaleo.les.lui.n.S.i.obdurare.indurere callũ facere.vt ANulnꝰ occaleſcit cũ incipit ſanari. ⁊ ab ob.⁊ calleo.les. Iñ occale⸗ ſco.ſcis. iuncho.. Occano.nis.nui.n.t.idẽ qð occino.nis. Occęco.cas.care.a.p.i.valde cęcare. Occẽto.as.i.frequẽt᷑ occinẽ.ab occino.nis Occido.dis.di.occaſũ.n.t.i.otra vel ſił ca⸗ dere.moꝛi.⁊ ðꝛ ab ob.⁊ cado. Et coꝛ.ci.in pſenti ⁊ in ſterito.Et ſic ſumitur Ecclłs.j. Orit᷑ ſol ⁊ occidit.Et ab apło.Solnõ oc⸗ cidat ſi ngiracunat⸗ veſtrã. IJñ occiduus. a.ũ.i.cadẽs. Itẽ occido.dis.di.occiſuʒ.et tũc ꝓd.ci.vbiq;.⁊ cõponit᷑ ab ob.⁊ cędo. dis. cęcidi. Et ſic ſumit᷑ Sapᷣ.j. Os qð mẽ tit᷑ occidit aiam. Vñ in gręciſmo ðꝛ. Occi⸗ do ꝑimo.ſed denotat occido laboꝛo. Occino.nis.nui.n.t.i.canere.vel cõtra.vł vndiq; canere.vel cõcinare.vel cõcantare vłinfamię carmẽ cũ certo noie dicere.⁊ ðꝛ ab ob. ⁊ cano.“nis. Occo.cas.caui.a.p.i.ſecare.ſcindere.trun⸗ care.ſemina terra oꝑire. ropꝛie quidem occare. eſt cũ ruſtici aratiòe ⁊ ſatione facta dimiſho bobus grides gitbas cedunt e gonibus frangũt. Et ðꝛ occare.quaſi occę care.qꝛ operiat ſemina. Et tũc eſt occatio quaſi occęcatio.ſʒ ponit᷑ ꝓ ſcindere. velſe care.vel trũcare.ſicut dixi. Vñ. Noco co.:. luʒ baiulat. lacheſis trahit.atropos occat Iñ hęc occa.cę.qðdã inſtrumẽtũ ad terrã ſcindendã.ſicut raſtrũ. Occo cõponit᷑ cuʒ ex. vt exocco.cas.i.valde occare. Reocco cas.i.iterũ occare. ä cculo.lis.lui.cultũ.a.t.i.abſcõdere.tegẽ claudere. celare.⁊ ð ab ob.⁊ colo.lis. AUñ Ouidius in bᷣma epi.Oſſa ruinoſas occu⸗ lit herba domos. Iñ occulto.tas.i.frequẽ ter occultare. Itẽ ab occulo ðꝛ occulxꝰa.ũ. .i.abſconſus.tectꝰ clauſus.Et ꝓd. pᷣmam poſitione. Vñ Oꝛatiꝰ in pᷣma epi. Occul⸗ tum viſus decurrit piſcis ad hamn. GOccumbo. bis.n.t.i.cõtra aliqᷣd cũbere.Et occubo.bas.ꝓ eodẽ.⁊ ãbo faciũt Feradi 3 D cubui. Et ſupinũ in cubitũ. Occupo.pas.pare.a.p.i.iuadære.q̃i ex im⸗ pꝛouiſo vel ante caꝑpe.⁊ ðꝛ ab ob. ⁊ capio. pis. Et inde cõponit᷑ hoccupo.pas.i.ante occupare. Itẽ exoccupo.pas.i.expedire. ⁊ coꝛ.cu.Itẽ occupare capit᷑ qũq; i mala ſi gnificatiõe.⁊ qñq; in bona.Et ꝓpꝛie mo⸗ bilia occupant᷑.⁊ imobilia inuadunt᷑.vt ĩ glo. ſuꝑ h̊ vᷣbo.i.c.generali.ð.elec.li.vj. Occurſo.ſas.i.frequẽter occurrere. cõtoꝛ Ocioꝛ.arl.d.p.i.ocio vacare. Iñ ociabũdꝰ⸗ a.ũ.i.ocioſus.vel ſiłis ocianti. Ocreo.as.a.p.i.calciare ocreis.Et cõponi tur cũ ex. vt exocreo.as.i.ocreas extrahẽ. Gn ocreo.as.i.ocreas induere. ctuplo.plas.a.p.i.octuplũ facere.octies multiplicare.Et coꝛ.tu. Oculo. las.lare.a.p.i.oculos dare.vt Be⸗ oculauit iſtũ.i.dedit ei oculos. Et cõponi tur cũ ex. vt exoculo.las.i.oculos extrahẽ Odio.odis.odiui.oditum.a.q.i.odio hr̃e. Vnñ ꝓpha.Odiui eccleſiã malignantium. Inñ Odi. odiſti. odit.oſũ.vᷣbũ defectiuum in eodeʒ ſenſu. Hñ ꝓph̊a. Perfecto odio oderam illos. Iteʒ Amos.v. Odi ⁊ ꝓieci feſtiuitates vr̃as.Et habet tm̃ pſteritum ⁊ ea ꝗᷓ foꝛmant᷑ a ſ̃terito.Et accipit᷑ in ſenſu hſentis ⁊ ſteriti.Et ſunt quattuoꝛ ſicut pa tet.S.in memi.Et ab odio.dis.ðꝛ h et hęc odibilis.⁊ le.i.odio habitꝰ.vel habilis. Et hͥ odiũ.odij.i.inueterata inimicitia de vltione cogitas.Et odioſus.a.um.i.odio plenus odio habitꝰ.⁊ qñq; ſic ðꝛ odio hñs Et in eodẽ ſenſu ðꝛ odioſicꝰ.a.ũ.Odi odi⸗ ſti neutꝝ ẽ tertię ↄiugatiõis.Sʒ odio odis actiuũ eſt cum ſuis compoſitis. Item odi odiſti ꝓd. pᷣmã. Sed odio.odis.coꝛ.pᷣmã. ⁊ eſt quartę ↄiugatiõis. AUñ Oꝛatiꝰ ĩ epi. NProdigꝰ ⁊ ſtultus donat ꝗ̃ ſpernit ⁊ odit Itez Ouidius de arte. Odimus accipitrẽ Tia ſemꝑ viuit in armis. Ande quidam. ☚ £ S ctiuuʒ fit odit neutrum pducit᷑ odit. Et odio.odis.olim faciebat futurum indicati ui in bo. Hñ Proũu.j.Et inpꝛudentes odi bunt ſcientiam. ſed modo facit in am. vt odiam. Odoꝛo.ras.a.p.⁊ odoꝛoꝛ. rar d. p. i eodeʒ ſenſu. i. odoꝛẽ ꝑciꝑe.vel odoꝛẽ acciꝑe. vel olfacere. Vñ Beñ.viij.Odoꝛatꝰẽ domin⸗ odoꝛẽ ſuauitatis. In odoꝛatꝰ.tus.tui.id ẽ actꝰ vel paſſio odoꝛãdi. Et ðꝛ odoꝛatꝰ. q̃ſi odoꝛis geris tactus.vel tractꝰ.⁊ẽ etymoł. Iñ odoꝛabil.l nis. ſm antiquos. abik. le. ⁊ odoꝛabilit᷑ adu. Et hęc odoꝛantia. tie. 8 Offendo.dis.di.ſũ.a.t.i.aliquẽ facere ira⸗ ſci vel inuenire. Cũ em ad lapidẽ offendi⸗ mus.illũ inuenimus. Iñ hęc offenſio.oniſ ⁊ hęc offenſa.ſę.i.culpa foꝛefactũ.⁊ h̊ offẽ⸗ Hffenſo.ſas.ſare.i.frequẽter offẽdere. IJñ hq offenſaculũ.li.i.ſcandalũ.vel ira.vel im pedimennttt. Offero.offers.obtuli.oblatũ.i.vltro pbere vel obuiã recipienti ferre.⁊ ðꝛ ab ob.et fe. ro fers. Iñ hec oblatio. onis. “ Officio.cis.a.t.i.nocẽ.⁊ ðꝛ ab ob.⁊ facio.c. Offũdo.dis.offudi.ſũ.a.t.i.circa fund ere. vel circũfundere. Ogganio.nis.n.q.i.otra ganientẽ ganire. vel garrire. Ponit᷑ etiã qñq; ꝓ reſpõdere qnq; ꝓ ſtulte loq. qñq; ꝓ inculcare. Olefacio.cis.i.olere facio.Et cõponit᷑ a fa cio. ⁊ oleo. les. M leſio.fis.i.fetere.vel inciꝑe fetere. OPleo. oles. oliui.vel oleui.olitũ.vel oletuzʒ n.S.i.fetere.Et nõ ꝙ redolere ðꝛ tm̃ de bo no odoꝛe. Olere vo tm̃ de malo odoꝛe pᷣm Hugl.Sʒ Map̃ᷣ.magis ampliat eiꝰ ſigtio⸗ nem. Dicit em. Olent res valde malę vel bonę. Redolẽt tm̃ bonę.⁊ coꝛ.o. ?Vñ. Nõ redolet ſed olet piſcis duanꝰ ⁊ hoſpes. In „ uenit᷑ etiã.Olo.lis.lere.tertię coniugatio Olero.ras.n.p.i.plantare olera.vłoleribꝰ vti.⁊ ðꝛ ab oleo.les.Et componit᷑ deoleꝛo as.Exolero.as.i.valde deolerare.vel ole ra auferre. Olfacio.cl.ſyncopat᷑.⁊ ðꝛ olfacio. p olefa⸗ cio.i.odoꝛo. Itẽ olfacere.ẽ naſum ad culũ ponere. Ita exponit glo.in.v.olfacit.in.l. Agaco. ff. ſi . pau.fe.di.vbi. Agaxo du⸗ xit equũ ad tabernã qͥ mulę olfecit ꝗᷓ calci⸗ £ trauit ⁊ Agaxoni crus fregit. Gmologare. yel emologare. ẽ idẽ qð confir mare vł ratiſicare.Et ſic ðꝛ Arbitriũ omo logat᷑ vel emologat᷑.i.ↄfirmat᷑ ſilẽtio decẽ Dierũ tacite vel expᷣſſe.vᷣm Goff. in ſũ.ð ar bi · · effectus. Ominoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.auguro. Omitto.tis.tere.ſi.miſſũ.a.t.i.htermittere oe ſodele N nin Et coꝛ.pᷣmã. Vñ Oꝛatiꝰ in epi. Quem ſua culpa pᷣmit deceptꝰ omittetm.,. Onero.as.are.a.p.i.grauare.onuſtare.ſar cinare.Et cõponit᷑ deonero.as. Exonero as.i.valde onerare.vel onus auferre. Uñ in gręciſmo ðꝛ.Accuſat ſemꝑ onero ſʒ pon deroꝑ ſe.Accuſat intellige.i.actiuũẽ.⁊ ac cuſatiuũ caſum regit. Hnuſto. as.a.p.i.ſarcinare.Et cõponit᷑ de oꝓnuſto.as.i.valð onuſtare.vł onꝰ auferꝛe. Dpaco. cas.a.p.i.obſcurare.condenſare. Operio.rloperui.oꝑtũ.a.q.i.tegere. Inde opꝑtus.a.ũ.⁊ hocoperimen.inis.tegimen Iñ h̊ operimentũ.ti.⁊ h oꝑtoꝛiũ.toꝛij.⁊ GB opericulũ.li. Añ Numeri.xix. Aas ſine opericulo imundũ erit. Ał ſine operculo. SHm aliã litterã.qꝛ ðꝛ hoc operculum.li.per ſyncopã.Et cõponit᷑ Cooperio.ris.qð vl terius componit᷑ diſcooperio.ris. MOperioꝛ.irl.oꝑtus ſũ.d.q.i.expectare.Et ꝓdu.pᷣmã.ſed operioꝛ paſſiuũ eã coꝛ. Uñ Hꝛatius. Nec tardũopeꝛioꝛ nec pᷣcedenti⸗ bus inſto. Item Ouidius. Stantibus ex⸗ tat aqͥs oꝑit᷑ ab ęquoꝛe moto. D Opeꝛoꝛ. aris.atus ſũ.d.p.i.oꝑando facẽ. auxiliari. inuigilare.⁊ ðꝛ ab opꝰ vel opera. Et cõponit᷑ coopeꝛoꝛ.raris.i.coauxliari. cum aio operari. Opico.cas.a.p.i.corꝛodere⁊ diminuere.⁊ ðꝛ ab ops.opis.qð eſt terra.qꝛ omia terra coꝛrodit ⁊ diminuit. Iñ opicuſ.a.iũ.i.coꝛ rodens. VUñ Juuenałait. Et diuina opici rodebant carmina mures. Opimo.as.aui.a.p.i.fecundare.opulenta re.Et ꝓd.pe. Opinoꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.putare.exiſtima re. Iñ h̊ opinatoꝛ.oꝛis. ⁊ opinatoꝛiꝰ. a. Ü. 2⁊B ⁊ hec opinabilis.⁊ h le.⁊ opinabiliter adu.⁊ heęc opinabilitas.atis. Et cõponit᷑ B ⁊ hec inopinabilis.⁊ h le.Et inopinabi⸗ liter aduũ. inopinabilitas. atis. Et ab opi noꝛ hic a hec ⁊ B opinãs.antis.⁊ ꝓdu.pi. Vñ qͥdã. Zibſit opinari pꝛauos pctã lucra ri. Et in Auroꝛa. AUnð qð attineat ad ius erodis opinãs. Opipo. pas. paui. a. p i. nobilitare. vel re⸗ nouare. vel recõponere.aut poſt planctuʒ in ↄuiuio gaudere.⁊ ðꝛ ab ope. 2„ 7 Opituloꝛ.aris.d.p.i.auxiliari.opem ferre ⁊8 ab opis.⁊ tulo.lis. Iñ opitulant.i.au xiliant᷑ adu. ⁊ opitulatim idem. ⁊ h̊ opitu⸗ lamen. inis. ⁊ hęc opitulãtia.tię.⁊ opitula tus.tus.tui.⁊ heęcopitulatio.onis.i.auxi⸗ lium. ſuſtatio. Uñ apls.j.Corl.xij. Opi tulatiões.gubernatiões poſuit de in eccle ſia. Et coꝛ.pe. opitulo. Opoꝛteo.tes.tui.n.S.i.ouenire.vłopoꝛtu⸗ num eſſe.⁊ ðꝛ ab opis.⁊ poꝛto.tas. Etiam ðꝛ opoꝛtere.q̃ſi opẽ poꝛtare.ſʒ mõ nõ eſt in vſu. niſi impſonale ab eo deriuatũ.ſ.opoꝛ⸗ tet. Iñ opoꝛtunus.a.ũ.i.ↄueniẽs.yvtił ne⸗ ceſſariꝰ. In opoꝛtune.niꝰ.ſime. adu.⁊ hęc opoꝛtunitas.tatis. HGppando. dis.di.a.t.i.vndiq; pandere.ex tendere. ⁊ ð ab ob.⁊ pando.dis. Oppedo.dis.di.n.t.i. ↄtra pedentẽ pedere Et qꝛ qͥ cõtra pedentẽ pedit quodãmodo ei cõtradicit. ideo oppedẽ ponit᷑ ꝓↄtradi⸗ cere. Itẽ qꝛ qͥ oppedit qð pedẽs facit ⁊ ipe facit. ideo ponit᷑ ꝓ ↄſentire. Gppello. lis. oppuli.pulſũ.a. t. i. vndiq; vt cõtra pellere.⁊ ð ab ob. ⁊ pello.lis. Oppeto. tis.oppetiui.a.t.i.ↄtra petere. et H ðꝛ ab ob. ⁊ peto.tis.vel ðꝛ ab os.oꝛis.⁊ pe to. Et tũc oppetere.i.oꝛe terrã petere.moꝛ dere. ⁊ ponit᷑ ꝓmoꝛi. hr” Gppignero.as.a.p.i.cõtra.vel ꝓpt᷑ alidd pignerare. vel ſubarrare. vel confirmare. ⁊ ð ab ob. ⁊ pignero-as. .⸗— Oppilo.las.pe.ꝓd.a.p.i.os obturare. ob⸗ ſtruere. occludere. obtundere. ⁊ ꝓpꝛie os. quaſi pilare os.⁊ ðꝛ ab os.⁊ pilo. as. Un ꝓphᷣa. Ois iniqᷣtas oppilabit os ſuuʒ.ſed ponit᷑ ſimplicit᷑ ꝓ obturare.ᷣm Hugl. Hoppleo. les. eui. tũ. a. S.i. iplẽ vłobturare. 78ꝛ ab ob. ⁊ pleo.ples.qð nõ ẽ in vſu. Uñ Tereñ. Mulier lachꝛymis opplet os. Oppono.nis.poſui.poſitũ q.t.i.int᷑ponẽ. obijcere. ⁊ 8 ab ob.⁊ pono.nis. Iñ oppo⸗ ſitus.a.ũ.⁊ hęc oppoſitio.onis. Oppugno.as.a.p.i.ↄtra vlł vndiq; pugna re. vel expugnare.vel impugnare. pto.tas.taui.a.p.i.deſiderare ⁊ eligere. Iñ hec optatio onis.i. deſideriũ vl electio 7 optatus.a.ũ.ꝑticipium ⁊ nomen. Opyto cõponit adopto.tas.Coopto.tas.i.ſiłop tare.Exopto.tas.i.valde optare. Perop otagei Pfecte optare. HOpul i . i ſit. quaſi amiſſis oculis.ſed cecꝰqui oculoſ perdidit. ſed ſepe ponitur oꝛbus hd cec'. to. tas. i. diuitẽ facere. vel fecũdare. Gꝛbo. bas. baui.a.p.i.viduare.pꝛiuare et ꝓpꝛie filijs. qſi oꝛbũ facere. Iñ oꝛbus.ba. bü.i. pꝛiuatꝰ.cec'. Sed oꝛbꝰ qui filios ami Mꝛdino.nas.naui.a.p.i.ſtruerę. cõponere diſponere. ab oꝛdo. dinisꝰ In oꝛdina⸗ tus.a. ũ.⁊ oꝛdinate.tius.ſime.adu. Hꝛdioꝛ.oꝛdiris.oꝛditꝰ vel oꝛſum ſum.d.q. .i.ponere telã.Et quia cuʒ quis oꝛdit᷑ telã tũc eã incipit ideo oꝛdiri ponit᷑ ꝓ incipere. Et qꝛ qui loquit᷑ ponit verbũ poſt vbum. ſicut qͥ oꝛdit᷑ telã ponit filũ poſt filũ.ideo oꝛ diri ponit᷑ ꝓ loqͥ. Sʒ cũ ad telã ptinet ppe facit oꝛditꝰ.Cũ vo ad locutionẽ vel icepti onem facit oꝛſus. Iñ h oꝛditus.tus.tui.et hic oꝛſus.ſus.ſui.i.actus oꝛdinãdi telã vł locutio. vel pᷣncipium locutionis.⁊ h oꝛſũ. ſi.ꝓ eodem.ſ.ꝓ pᷣncipio loquendi vel locu tione. . Hꝛganixo. cas.i.oꝛgano cãtare. . Orioꝛ.rerl.vel rirl.i.naſci.⁊ ꝓfert᷑ ᷣm terti am ⁊ quartã ↄiugationẽ. In infinitiuo tnñ pꝓfert᷑ ſᷣm quartãa.ſ.oꝛiri.⁊ nũqᷓ; oꝛi. Et bʒ duplex ſupinũ.ſ.oꝛtũ. oꝛtu.inde oꝛtꝰ.a.ũ. Et oꝛitũ.oꝛitu.inde oꝛiturꝰ.a.u. . MHꝛno.nas.naui.a.p.i.colere.decoꝛare. Et deriuat᷑ ab os.oꝛis.quaſi oꝛa ⁊ vultꝰ deco rare. Iñ oꝛnamẽtũ.ti.ðꝛ.qꝛ eiꝰcultu ⁊ vul⸗ tus ⁊ os decoꝛant᷑. Et ab oꝛno.nas. ðꝛ hic oꝛnatꝰ.tus.i.cultus habitꝰ veſtiũ decoꝛa⸗ tio. Et oꝛnatꝰ.a.iũ.i.nitidꝰ.lucidꝰ.cultꝰ.lu culẽtus.Oꝛno ſᷣm ugl.cõponit᷑ adoꝛno nas. Deoꝛno.nas.i.valde oꝛnare.vł oꝛna tum auferre.Exoꝛno.nas.in eodẽ ſenſu. Mꝛo. oꝛas oꝛaui.a.p.i.dicẽ.rogare.oꝛe ra⸗ tiocinari.⁊ ð ab os.orl.Et cõpõit᷑ Adoꝛo ras.Exoꝛo.as. Peroꝛo oꝛas.i.valde oꝛa re.vel ꝑfecte oꝛare.Et ꝓdu.o.ſᷣm lhugl. Vñ.Supplicat iploꝛat petit obſecrat hęc notat oꝛo. „ Oſcito.tas.taui.n.p.i.os a baradare.⁊ ðꝛ ab os.oꝛis.⁊ cito.tas.qð ẽ moueo. Vñ Perſiꝰ. Obſcitat heſternum diſſutis vndiq; malis. Inde heęc oſcitatio. onis.⁊ h̊ oſcitatus.tus.⁊ q̊ oſcitamẽ.mis. i. baradatio.ĩmoderata oꝛis aptio. Oſculoꝛ.arl.cõe.p.i.oſculũ dare vel dari. Oſo. oſas.a.p.i.oſis calciare.⁊ deriuat᷑ ab oſa. oſe. ”l Oſillo.las.i.verberare.vel ſcindere. Oſſo.as.aui.a.p.i.oſſa dare vel oſſa ꝑcutẽ vel oſſa pᷣparare.Et cõponit᷑ exoſſo.ſas.i. oſſa auferre. Inoſſo.ſas.i.oſſa immittere. Oſtendo.dis.di.oſtentũ. vel oſtenſum.id :i. demõſtrare.apire.⁊ ðꝛ ab os.⁊ tẽdo.is. Inde oſtenſim.id eſt aꝑte.⁊ hic oſtentus. pire. oꝛe hiare. tus.tui.ſᷣm hugl. Criſtianus vero dicit Tendo facit tenſum.quod iñ facit tentum ⁊ vtrũq; retinet cũ oibus ſuis compoſitis vt extenſum. ⁊ extentum. VUnde oſtendo ⁊ ab eo compoſita facit oſtentũ ⁊ oſtenſum. Oſtentum quoq; qñ monſtrũ ſiẽt nomen eſt ꝑticipiale qũo factum. dictũ.viſum. ab oſtendo futura diceũd. ”M Oſtento.tas.i.frequẽter oſtendere.vanita te iactare.videri.ꝓcurare. Iñ hoc oſtenta mẽ.minis.⁊ h̊ oſtẽtaculũ.li.i.demõſtratio Ouo. uas. uaui. a. p. i. lętari. Et ppꝛieẽ vi⸗ ctoꝛum.⁊ ðꝛ ab ouũ.oui.Et eſt tractum a pueris.qꝛ tũc letant᷑ cũ eis dant᷑ oua. JInd ouãter ⁊ ouatim aduũ.ſᷣm Hugl.Alij dicũt ouo.ouas.deriuat᷑ ab oue.⁊ nõ ab ouo. Abuloꝛ.arl.d.p.i.paſcere.vł pa bulũ colligere.Et coꝛ.bu. Pacifico.cas.caui.a.p.i.pacẽ fa cere.ↄcoꝛdare. Iñ paciſic.a.um Naciſcoꝛ.ſcerl.pactus ſuʒ.d.t.diuerſas hʒ ſigtiones. Nã paciſci. in pactũ accipere. Item paciſci ẽ ĩ pactũ ponere.vł dare pꝛo mittere vel in pactũ petere. Itẽ paciſci eſt pactũ facere.amicitiam firmare.vel reinte grare. Paciſcoꝛ cõponit᷑ cõpaciſcoꝛ.ceris 1i.ſimul paciſci. depaciſcoꝛ.ſceris.i.valõ paciſci.⁊ faciunt ſupinũ depactum ⁊ cõpa ctum.Et ꝑticipiũ cõpactus.⁊ depactꝰ.Si inueniat᷑ cõpectus.⁊ depect' lr̃a coꝛrupta ẽ. Naciſcoꝛ hᷣmã.coꝛ.Et vt quidam dicũt compeſco.ſcis.componit᷑ a con.⁊ paciſcoꝛ vin peſco.ſcis.a dis.⁊ paciſcoꝛ.vt narrat Paco.cas.caui.a.p.i.pacificare.⁊ ðꝛa pax pacis. Iñ pacat.a. ũ.i.pacificatꝰ.q̃i pacẽ tenens.⁊ ẽ etymoł.Et comꝑat᷑ ᷣm qð ẽ no men.pacatus.tioꝛ.ſimꝰ. Un eb.xij.Fru ctum pacatiſſimũ exercitatis ꝑ eaʒ reddet iuſticię.Et pacate.tius.tiſſime.aduerbiũ. hic ⁊ hęc pacalis.⁊ q̊ le. Inde pacaliter aduerbium. ́́ Paganixo.ꝑas.i.ritũ paganoꝛũ colere.vel moꝛe paganoꝛũ ſehabe. Pagino.nas.n.p.i.paginas ↄiungere.vel deſiderare.Et coꝛ.gi. Paleſtrico.cas.i.luctari.⁊ ðꝛa paleſtra. Malleo.les.lui.n.S.i.eſſe vel fieri palliduʒ. E ge ex tundr ⁊ amoꝛe ſeqᷣt᷑ palloꝛ.ideo pallere ponit᷑ qñq; ꝓ timere.qñq; ꝓ ama⸗ re.ſicut ꝓ ſuo nceckgente. Bna⸗ Ouidiꝰ MN Pallet ois amãs.nã h̊ coloꝛ apt amanti. eſſe ſupins.ita dicit hug. HZ Itẽ pallere ponit᷑ ſepe ꝓ ęgrotare.qꝛ pal⸗: Manegoꝛico. as.i.ſuſtentare.⁊ ðꝛ a pane. N . loꝛ ẽ ſignũ ęgritudinis. In h̊ palloꝛ.oꝛis. Pangito.tas.i.ſepe vel frequẽter canere· . 7 pallidus. a. um. ðꝛ a pango.gis ꝓ cantare. Mallio.lias.a.p.i.pallio tegere vel occulta Mango.gl.n.t.i.canere.⁊ faẽ pteritũ pãxi. re.vel palliuʒ induere.. vel pallio oꝛnare. Et ꝓdu.pᷣmãa poſitiõe. Vñ in Auroꝛa dici tur.Sʒ pꝛauũ tanqᷓ; palliat iſtud opꝰ. Palmo.mas.maui.a.p.i.coꝛonare.⁊ dicit a palma. IJñ palmat“.a.ũ.i.coꝛonatꝰ. NHalo.las.laui.in duabus ſigtionibꝰiuenit᷑ Nã palare.i.manifeſtare.apire.⁊ ðꝛ a pa⸗ tñ eſt palare qᷓ; vagari. Nã vagat᷑ qͥ aliq̃n⸗ ſimpliciter eſt neutrů. ⁊ caret ſup. NPango.gis.i.paciſci.ſiue pa⸗ ctum facere.⁊ facit pterituʒ pepigi.⁊ lup. pactũ. Itẽ pango.gis.i.ipellere.vłiũgeꝛe ⁊ fac̃ ſteritũ pegi.⁊ ſupᷣ.pactũ. Añ. Mãxi dic cecini. ↄiunxi dic bñ pegi. Cũq; pactũ feci dicito tunc pepigi. Inuenit᷑ etiã pago xi. ꝓ palũ figere.vel plantare. Iteʒ pingo actiuũ ẽ in duobus ſigtis.ſed pꝛo cantare lin. qð ẽ motus.Et palare.i.vagari. Pluſ 1 NPanifico.as.a.p.i.panẽ facio.⁊ ðꝛa panis æ facio.⁊ coꝛ.ſfi. Iñ h̊ ⁊ hęc panifex.ſicis.qͥ vel quę panẽ facit. Idẽ ⁊ paniſicus.ca.cũ Vnñ.j.Regl.viij. Filias qͥʒ vr̃as faciet ſi⸗ bi vnguẽtarias.⁊ focarias.⁊ panifſicas. Napo.as.paui.n.p.i.comedere.qð tm̃ ad pueros ꝑtinet.⁊ ðꝛ a popa.Et ponit᷑ qnq; ꝓ noie. Vñ Perſius.Eſt ſimilis regũ pue ris papare minutũ. Sed maducare ad vi ros pꝑtinet. tulũ huc ⁊ illuc diſcurrit.Sʒ palat qͥ in nul lo loco ꝓpꝛiam habet ſedem. Vñ vagꝰ di⸗ citur qͥ cũq; aliquantulũ vagat᷑ de loco ad locũ.Sed palãs dicit᷑ qui nunqᷓ; in aliqͥ lo co certã habet manſionẽ.Et palo cõponit᷑ depalo.las.i.valde palare.declarare.reſe 4“ rare. Pꝛopalo.las.ꝓ eodẽ. Repalo.las. Palo ꝓ manifeſtare actiuũ cẽ᷑. Pꝛo vaga⸗ ri neutrũ.Et ꝓd.pᷣmã. VUñ Virgili in. xj. Enei.Et nunc palantes videmꝰgemitũq; d cadentium. Paragoꝛico.as.a.p.i.mitigare.lenire.ob⸗ H Palpito.pitas.taui.i.frequẽter palpare.? lectare.tꝑare.Iñ hęc ꝑagoꝛia.rię.i.miti⸗ 4 coꝛ. pi. W gatio. Et qdã medicina ſic ðꝛ. qꝛ leeni. Palpo.pas.a.p.i.tremere.moueri.ſalire. Paralogio.as.a.p.i.paralogiſmuʒ facẽ. anhelare.ſiẽ qͥ animũ trahit.et ðꝛ a palim vel paralogiſtice loqui.vłparalogiſmo cõ qð eſt motus. Itẽ palpare.i.adulari.blan cludere.vel deciʒce. diri. vel manu cõtrectare.ſicut facit ccuus Marco.cis peꝑci.vel parſi.ſũ.n.t.i.ꝰↄdona Iñ h̊ ⁊ hęc palpabilis.⁊ h le. OPalpo ꝓ ſa⸗ re.nõ multum expẽdere.miſereri.dimitte lire t̃̃ ⁊ treinere neutrũ ẽ.Et antiqui dice- Parento.as.a.p.i.patrem vel matrẽ imita ri. vel ſacriſicare vmbꝛis parentũ.ſitũc de riugat᷑ a parẽs. Inuenit᷑ etiã parẽtare.i.ſa⸗ crificare moꝛtuis.pᷣma ꝓd.Et tũc deriuat᷑ bant palpoꝛ.aris.depo.ꝓ adulari.Iteʒ a palpo.pas.ðꝛ hic palpo.onis.qͥ palpat vt cęcus. Vñ. alpat ↄtrectat manibꝰ blan⸗ dit anhelat. Malpat adulat᷑ ſalit ac tremit apareo.es.vt Parẽtare vmbꝛis.vł tumu „ atq; mouet᷑. Palpo manu tractãs ⁊ palpo lis moꝛtuoꝛũ frequẽter parere.i.obſeqòͥ. vVE vocat᷑ adulans. miniſtrare. WR Pareo.es.rui.n.s.i.obedire.Et parere.id eſt appareꝛe. Parere ꝓ obedire caret ſupᷣ. ꝓ apparere inuenit᷑ paritũ.tu.ſʒ raro. In hac ſigãtione Pareo cõponit᷑ appareo.res rui.ritũ. Vñ apłs.Apparuit gratia ſalua toꝛis nr̃i.Cõpareo.res.rui.i.ſimul parere Vñ Beñ.xxx vij. Puer nõ cõparet ⁊ ego q̊ͥ ibo. ⁊ ꝓd.pa. AUn Ouidiꝰ de reme.Qu NPampino.nas.a.p.i.pampinos emittere. vel pampinis iplere.Et cõponit᷑ depãpio nas.Diſpãpino.as.Expãpino.as.oĩia ꝓ pũpinos euellere.Et coꝛ.pi. AUñ QOuidiꝰ. Nõ h̊ pampineis amittit᷑ vitibꝰ vlmus. Nancratioꝛ.arl.d.p.i.flagellis.aut toꝛmẽtli ſubijci. AUñ ęquo aio tolerãtes coꝛonãtur. Iñ pancraciũ.i.toꝛmentũ vłflagellum vlł quidam ludus qͥ fit ſubtrahẽdo aliquid de nimis appareẽt retia vitat auis Eti gręciſ. ſe manu in manñn. Ahbbpparés paret. qᷣ bñ paret obedit. Pa⸗ Pando. dis.di.paſſũ.a.t.i.extẽdere.dicẽ. rere qñ ẽ infinitiuꝰ de pario.ris.tertię ↄiu mn. referre. manifeſtare. aꝑpire.Et nõ ꝙ h̊ tria gationis.coꝛ.pe.Qñ wo ẽ infinitiuꝰ de pa . SS verba.ſcʒ pando.pateo.patioꝛ idẽ faciũt reo.res.ſecũdę ↄiugatiõis.i.obedire. vel l ſupinũ. VUñ. Pando facit paſſum pateo. apparere. ꝓdu.pe. tioꝛq̃ʒ paſſum.oꝛũ rite trium paſſum dic arieto.tas.a.p.i.parietes optare Jnde p cõpoſitionẽ deparieto.as.⁊ diſparieto. as.⁊ exparieto.as.i eodẽ ſenſu.ſ.parietes auferre.Et coꝛ.e.ant. Pario.ris.peꝑi.ꝑtũ.vel paritũ.n.t.i.ptuʒ facere.laboꝛare.acqͥrere.Et hęc ſigtio tra cta ẽ ex alia.qꝛ cũ mulier parit.acqͥrit.⁊ in nifeſtari. vel manifeſtum eſſe. vel diffundi Et ðꝛ patet.q̃ſi pala tenet.⁊ ẽ etymoł. Iñ patens:tis.ge.ois.⁊ patenter.tius.ſime.⁊ hec patẽtia.tię. Itẽ a pateo pateſco.icho. Et coꝛ.pᷣmã. Uñ Proſꝑ.Neõ pateant faci les ſenis rumoꝛibus aures. laboꝛe ẽ.licet poſtea nõ meminerit laboꝛis Matioꝛ.teris.paſſus ſuʒ. pati. d.t. i. ſuſtine ꝓpter gaudiũ.Et erat olim quartę ↄiuga re.⁊ ðꝛ a pathos gręce.qð latine ðꝛ defectꝰ tionis. Uñ Quidius. Oua parire ſolet ge nus pennis condecoꝛatũ. Paro. ras.aui.a. p.i.pparare.oꝛnare. Inð vel paſſio.Et cõponit᷑ cõpatioꝛ.terl. Mer⸗ petioꝛ.eris.ꝑpeſſus ſũ.⁊ coꝛ.pa.Uñ Eſo⸗ pus. Aulnera ne facias ꝗᷓ potes ipſe pati. paratus. a. ũͥ. nomẽ.⁊ comꝑat᷑.Et parate. MPatrixo.as.n.p.i.patri aſſimilari.patrem ti. ſime. adu. paratꝰ.tus. tui. Et coꝛ.pa. AUVñ Ouidiꝰ ð reme.Bella mihi video bel la parant᷑ ait. MM Participo.pas.a.p.i.ꝑtẽ caꝑe.vel dare.et dꝛa pticeps.Et coꝛ.. NPartioꝛ.tiris.titus.ſuʒ.d.q.i.diuidere.di ſtribuere. ſeꝑpare. In h̊ partitoꝛ.orl. Et an tiqui dicebat partio.tis.tiui. AUñ ⁊ compo ſita inueniunt᷑ taʒ depo.ſm nos.qᷓ; actiua vm antiquos.i eodẽ ſenſu.vt Biptioꝛ.ris ⁊ Biꝑtio.tis.i.i duas ꝑtes diuidere.Tri Ptioꝛ.ris.vel triꝑtio.tis.Quadripꝑtioꝛ.rl. vVel quadriꝑtio.tis. Quinqͥꝑtioꝛ.ris. vel qͥnquiꝑtio.tis.i.iĩ tres vłin qttuoꝛ vłqͥnq; ꝑtes diuidere. Impꝑtioꝛ.tirl.⁊ imꝑtio.tis. Et partioꝛ debet ſcribi p.t. Narturio.ris.vbũ meditatiuũ a pario.ris peperi ꝑtũ.Et coꝛ.u.ante.r. Et ponit᷑ qñ⸗ q; ꝓ ſuo pᷣmitiuo.vt ibi. NParturient mon tes naſcet᷑ ridiculus mus.i.parient. NParuipẽdo.dis.dere.i.paꝝ appꝛeciari.cõ tẽenere.nulliꝰponderl vł valoꝛis extimare. 28z a paruo. ⁊ pendere.Et nõ ꝙ ꝑuipẽdo vilipẽdo.floccipẽdo.⁊ naucipẽdo nihili⸗ pendo.idem ſiqnt. .— Paſco. as.are.i.paſca celebꝛare. NPauimẽto.tas.a.p.i.paui imitari in dictis vel in factis. ⁊ ðꝛ a p̃.ſicẽ a mat᷑ ðꝛ matrico.as.Et pñt dici hmõi ver ba. vba moꝛalia vel imitattuua. Natro.tras.traui.a.p.i.facere.ꝑficere.vel cõmittere. vel generare.⁊ ðꝛ a pat᷑.Dic tñ Seruius ꝙ patrareẽ opus venereũ ↄſum mare. Jñ hęc patratio. onis.operis vene⸗ rei conſummatio.⁊ hinc volunt dici patrẽ quia patratione operis venerei pꝛocreet filium. Et componit᷑ repatro.tras. Itẽ im petro. tras. ⁊ Oerpetro. tras. ⁊ coꝛ hpmam Vñ YFacetꝰ.De facili longa ſine freno cul⸗ pa patratur. NPatrocinoꝛ.arl.atus ſum. d p.i.defendere Et conſtruit᷑ cũ dtõ.Iñ h̊ patrociniũ.nij. i.defenſio.⁊ coꝛ.ci. Uũ YFacetus.Sic pꝛo hibent leges.fraudẽ nõ patrocinari. Paueo. ues.aui.n.s.i.timere.pauoꝛẽ hr̃e. Et ðꝛ a pauoꝛ.oꝛis.Et cõponit᷑ expaueo. es. Iñ expaueſco.ſcis.inchoa.Et coꝛ.pa. Vñ Ouidiꝰ in epi. Coꝛ pauet qmonitu te⸗ merate ſanguine noctis. i. pauimentũ facere. vł pauimento oꝛnare. „ * * Pauio.pauis.uiui.uitũ.a.q.i.ferire.ꝑcu⸗ tere. cedere. „ Paſco.cis.paui.paſtũ.a.t.i.dare paſtũ.vt Nauito. tas.i. frequẽter pauere. ⁊ z a pa⸗ Maſtoꝛ paſcit oues.i.dat paſtum ouibus ueo.es.vel a pauoꝛ.oꝛis. . Ponit᷑ etiã qñq; ꝓ ðpaſcere.vt Ouis pa Maupero. ras. raui. n. p. i. eſſe vel fieri pau uit pꝛatũ.i.depauit ⁊ coꝛroſit. Maſco com ponit᷑ depaſco depaui. depaſtum.i. valde paſcere. vel coꝛrodere. ! Maſtino.nas.naui.a.p.i.colere.fodẽ.plan tare. ⁊ ꝓpꝛie ꝑtinet vineis plantãdis. ⁊ ðꝛ apaſco cis.vel paſtus. In h̊ paſtinatũ.ti. i.vinea nouella. aſtinatũ etiam vocant perem. ⁊ a pauꝑ. Iñ pauperaſco.ſcis ĩ⸗ choatiuũ. Un Chꝛyb. In reb? ſecularib⸗ alter pauperaſcit. alter diteſcit. Itẽ paupe rare.i.pauperẽ facere.⁊ ſic ẽ actiuũ.Et cõ ponit᷑ depaupero.ras.i.valde pauperare vl depauꝑtate remouẽ. Et expaupe:o.as in eodem ſenſu. 5. „. agricolę ferramentũ biſulcũ cũ quo ſemia Mauſo. ſas. ſaui. n. p. . requieſcere. Et com aptant᷑ ⁊ infodiunt᷑.aſtino.as.cõponi⸗ ponit᷑ repauſo.ſas.i.iterũ pauſare. tur Repaſtino.nas.i.iteꝝ paſtinare. ꝛo pꝛie qͥdẽ repaſtinari dicũt᷑ vineę veteres q refodiunt᷑.⁊ coꝛ.ſti. 8 NPateo. tes. tui.ſũ n. s. i. aperiri. videri. ma ecco. cas. caui.n.p.i.peccatuʒ cõmittere vl delinquere. ⁊ ðꝛ a pelex. Inde peccatoꝛ toꝛis.Et hoc peccatũ.ti. Pectino.nas.a.p.i.pectere.⁊ dꝛ a pecten. NPecto.tis.xui.vel pexi.vel etiã pectui.ſᷣm ꝗtiquos.ſʒ hͥ ſterito mõ nõ vtimur ⁊ raro pexi.⁊ facit ſupinũ pexũ.vel pectũ.a.t.id ẽ.pectinare.pectine oꝛnare. l Peculioꝛ.arl.d.p.i.peculiũ facere..vł colli oꝛ. arl.i.deuaſtare.dilapidare. Peculoꝛ. arl. d.p.i.rẽpublicã furari. ⁊ a pecꝰ. Iñ h̊ peculatoꝛ.oꝛis.i.reipublicę de⸗ fraudatoꝛ.⁊ furatoꝛ.Et h pecularꝰtus.tui .i.furtũ de cõi pecoꝛe.⁊ generalit᷑ de cõi re Et peculariꝰ.a.ũ.Et h̊ peculariꝰ.larij.i.ar mentariꝰ.qui cuſtodit pecua vel ad pecua ꝑtinens. Pedano.as.a.p.i.pedanas calligis appo⸗ nere.⁊ ðꝛ a pes. Pedito.tas.n.p.i.pedibꝰ ire vel trãſire.et ðꝛ a pedes.peditis. Et coꝛ.di.Et vt diẽ be atus Oregꝰ.Sacra ſciptura ẽ quaſi dam fluuius planus ⁊ altus.in quo agnꝰ pedi⸗ tat.⁊ elephas natat. — H Pedo.dis.pepedi.n.t.i.pedoꝛẽ facẽ.vel fe toꝛem. ⁊ ðꝛ a pedoꝛ.oꝛis.Et pᷣmã ꝓd.inpᷣ⸗ ſenti.⁊ penł.in ſterito. Añ Oꝛati in.j.ſer mo.MNMõ diſploſa ſonat quãtũ veſica pepe dit. Et Facetus. Heęres poſt moꝛtẽ pedit amoꝛe ſuo.Sʒ pes.pedis.coꝛ.pᷣmã. Vnde Eraim. eſſe pedis ſtrepituʒ cum turgide Peiero.ras.n.p.i.ꝑiuriũ cõmittere.Et nõ ꝙ antiqͥ dicebãt.ꝑiuro.vbi nos mutamus u.in.e.ſbᷣtracta.r.⁊ dicimꝰpeiero.peieras AVñ Lucanus in.vj. Vos eſtis ſuꝑ iſtige⸗ nas qͥ peierãt yndas. eioꝛo.ras.a.p.i.peioꝛẽ facẽ.⁊ ðꝛ a peioꝛ. oꝛis. ⁊ coꝛ.pe. . M Pellicio.cis.pellexi.vel licui.pellectum.vł pellicitũ.i.deciꝑe.⁊ ðꝛ a ꝑ.⁊ licio.⁊ coꝛ.li. Qð aũt ðꝛ pellicere.q̃ſi pelle decipere.ety moł.ẽ. m lyuug. Pellito.as.i.frequẽt᷑ pellẽ.⁊ ðꝛ a pello.lis Pello.las.aui.a.p.i.vocaꝛę.⁊ ðꝛ a pello. liſ Et cõponit᷑ appello.las.Cõpello.las. In terpello. las. Pello.pellis.pepuli.pulſum vel pultů. vᷣm antiquos.a.t.i.rem violent᷑ añ ſe mouere. excludere.deijcere. Iñ pulto.tas.tare.id ẽ.frequẽter pellere. Pendeo.des.pependi.penſum.n.s. dicit a pẽdo.dis.⁊ habet idẽ ſteritũ.⁊ idẽ ſupᷣ. qð pendo.dis.ſ.pepẽdi.⁊ penſum.⁊ ſiꝗt paſſionẽ intrinſecꝰnatã.i.eſſe vł fieri pẽſũ. Añ. Nendeo ſuſpẽſus.pendo dũ ſubleuo pondus.Ael aliter. MPendo do peęnã.duʒ pendeo ſuffero penã. Itẽ pendere ſecunde ↄiugationis ꝓd.pe.Sʒ pendere tertię cõ⸗ iugationis coꝛ.pe.AUñ. Nendere vult iu⸗ ſtus.ſʒ nõ vult pendere malignꝰ. uhde i.peculi li Wendo. dis. pepẽdi. penſũ.a. t.i, ſuſpẽdere gere. ⁊ a peculiũ. Et cõponit᷑ depeculi⸗ vel trutinare. Itẽ pendere.i.exoluere.red dere. retribuere.vel ſuſtinre. Penetro.tras.traui.a.p.i.ptrãſire.ꝑfoꝛa⸗ re. penit' intrare. Et cõponit᷑ impenetro. tras. Suppenetro. tras. Et coꝛ. ᷣmaʒ. ſed penł.habet communẽ. vt patet in illo ver⸗ lſu. Quod leuiter penetrare poteſt penetra bile dices. ⸗ Peniteo.es.penitui.ðꝛ ãſi penã tenere.⁊ẽ etymoł.qꝛ pęna agit vt peniteamꝰ.Et con ſtruit᷑ cũ gtõò. vt eniteo peccati. Iñ peni tet impſonale.Et ↄſtruit᷑ cum actõ ⁊ gtõ. vt Męenitet me peccati.i.pęnitẽtia peccati habet me. Sed quando ponit᷑ cũ inſiniti⸗ uo.requirit tm actm.vt Nęnitet me pec⸗ NPenno.nas.a.p.i.pẽnis tegere.vel oꝛnare Et cõponit᷑ depenno.nas.Expẽno.nas. .i.pẽnas auferre. Impẽno.nas.i.pennas imittere.vel pẽnis iplere. DMD Penſo.ſas.ſaui.frequẽtatm a pendo.i.fre⸗ quẽter pendere vel ęq̃re.A qͥ penſito.tas. Iñ penſo.ſas.põt deriuari a pẽſũ.ſi.⁊ tũc pẽſo idẽ ẽ qð cogitare.deliberare. Alł pon derare. trutinare.ęre.ſʒ ᷣm hãc ſigtionẽ põt eẽ frequẽtatm̃ a pẽdo.dis. Perago. pagis. pegi. ꝑactũ. a. t. i. ꝑficere.⁊ ðꝛ a p. ⁊ ago. gis. ll NPeragro.as.a.p.i.ſine manſione certa hue Zilluc ire.⁊ ðꝛ ab agro.agras.qð nõ eſt in vſu. Iñ h̊ ꝑpagratoꝛ.oꝛis.ꝑagratrix.pera⸗ gratio.onis. Et coꝛ.pPpe. H Wercello.lis.ꝑculi.ꝑculſuʒ.n.t.i.ꝑcutere. vel potiꝰterrefacere. Nercutere em ꝑtinet ad coꝛpus.NMercellere ad aiam m Hugl. ap̃.vo dicit. NPercello.occido.obꝛuq. elido.ꝑcutio.amputo. NPercipio.pis.a.t.i.ꝑfecte caꝑe.vel intelli⸗ gere. ⁊ðꝛ a ꝑ.⁊ capio.pis.Et coꝛ.ci. ercontoꝛ.arl.d.p.i.inqᷣrere.vel ꝑqᷣ rere.i terrogare. Et debet ſcribi ꝑ.o. ercutio.tis.ſi.ſũ.a.t.i.ferire.⁊ ðꝛa per.⁊ cutio.tis.vel quatio.tis.Et ſcribit᷑ per.t. in pentł.ſyllaba. S Perdo.dis.didi.a.t.i.amittere.delere.vel deſtruere. ðꝛ a P.27 do. das. Vñ. Amit⸗ to ꝑdo.deſtruo ꝑdo notat. Pereffluo.is.n.t.i.ꝑfecte fluere. Ande ad Heb. ij. Ne foꝛte ꝑerffluam*. Neregrinoꝛ.arl.d.p.i.exulare.⁊ ꝓd.gri. Nerendino.nas.n.p.i.moꝛari ꝑ vnũ diem ſcʒ vſq; in tertiũ diẽ.ponit᷑ tñ qñq; ſimpli⸗ citer ꝓ moꝛari.Et trãſitiue poſitũ inuenit ꝓ pꝛolongare.Itẽ ꝑendinare.i.vnũ diemn velplures in ociã trahre. Pereo.is.iui.vel perij.peritũ.a.q.i.iĩterire deſicere. deſtruere. ⁊ a p. ⁊ eo.is.⁊ coꝛ. pe. Niñ. Neſtibꝰ ⁊ peris flumine petre per: Et OQuidiꝰin epi.Optima nõ vllo cã tuen te perit. Ner ſicio.cis.ꝑfeci.ctũ.a.t.i.ꝑfecte facẽ.ad ſinẽ ducẽ.⁊ a ꝑ.⁊ facio.cl.Et coꝛ.fi. In ꝑfectus.a.ũ ⁊ hęc ꝑfectio.onis. Nerfodio.dis.di.foſſuzʒ.a.t.i.ꝑfecte fodẽ. Vñ Exech.viij. Fode ꝑietẽ.⁊ cũ ꝑfodiſſeʒ parietẽ.i.pfecte.vel valde fodiſſem.⁊ coꝛ. fo.in pᷣſenti.ſʒ in pᷣterito ꝓd. . NPerfringo.gis.egi.ctũ.n.t.i.ꝑfecte frãgẽ. ⁊z a ꝑ.⁊ frango.gis. 2 Perfugio.gis.a.t.i.ꝑfecte fugere.⁊ ðꝛaꝑ ⁊ fugio.gis.⁊ coꝛ.fu. Nerfungoꝛ. erl.ct ſũ.d.t.i.vti vel deſtruẽ? yel deſtrui. ⁊ a per.⁊ fungoꝛ.gerl. Jũꝑ functꝰ.a.ũ.Et hęc ꝑfunctio.onis. NPergo. gis.prexi.prectũ.a.t.i.ire.⁊ ðꝛ ap ⁊ rego.gis. Ael copõit᷑ a pede.⁊ rego. In ðꝛ ꝑgo.q̃ſi pedẽ rego.ſʒ potiꝰ etymoł.ẽ. Nerhibeo.bes.bui.bitũ.a.s.i.oñdẽ.dare. afferre. ⁊ a ꝑ.⁊ habeo.bes.⁊ coꝛ.hi. Periclitoꝛ.aris.atꝰſũ.d.p.i.exꝑiri. Ande Vlaur in amphitrione. NMericlitatꝰ ſum aim tuũ.Itẽ ꝑiclitari.i.ꝑiculũ vł diſcrimẽ incurrere.ſᷣm Hugl. Perimo.mis.emi.pemptuʒ. ꝑimere.a.t.i. occidere.⁊ ðᷣꝛa ꝑ.⁊ emo.mis.Et coꝛ.ri. Perio.ris.riui.peritũ.a.q.i.docere.inſtru ere.approbare.Et coꝛ.poe. — Perito.tas.taui.i.frequẽter ꝑire. NPerlego.gl.gi.a.t.i.ꝑfecte legere.⁊ ðꝛa p. ⁊ lego.gis. ⁊ coꝛ.le.in pſᷣſenti.ſʒ in ſterito NPerlido.dis.a.t.i.ꝑfecte.lędere.⁊ ( ꝓdu. ðꝛza ꝑ.⁊ lędo. dis. NHermitto. tis.a.t.i.ↄcedere.cõſentire. Et aliqd tribꝰ mõis ꝑmittit᷑.pᷣmo ꝙ nullo iu⸗ re Pzwwer ſego Pdↄtra huanos ↄſtitutões indulget᷑.tertio illicitũ vt magis illicitũ vi Pernitoꝛ.terl.d.t.i.ꝑfecte niti ambulare. ernocto.tas.taui.n.p.i.q̃ſi ꝑ totã nocteʒ vigilare.ſʒ ponit᷑ ſimplicit᷑ ꝓ vigilare.vel vigilare nocte. Iñ ꝑnoctãs antſ. AUñ Lu⸗ vj.Et erat ꝑnoctãs in oꝛatiõe.Et ꝑnoctãt aduerbiũ.i.vigilanter. M NPeroꝛo.ras.raui.a.p.i.valde oꝛare.vłpo⸗ tius ꝑfecte oꝛare.⁊ cuʒ ꝑfectione ⁊ effectu ſcʒ oꝛationẽ impetrare.qð petit᷑ ad effectũ deducere.Et ꝓpd.bdbde. erpello.lis.ppuli.ꝑpulſum.a.t.i.ꝑfecte pellere.⁊ ðꝛ a ꝑ.⁊ pello.lis. . WMerpẽdo.dis.di.a. t.i.intelligere.ↄſidera⸗ re aiaduertere.ꝑcipere.trutinare.⁊ ðꝛa ꝑ ⁊pendo. diss. ”M Perpetioꝛ.terl.ꝑpeſſus ſũ.d.t.i.diu vł va de patioꝛ.⁊ ðꝛ a ꝑ.⁊ patioꝛ.teris. . Perpetro.tras.traui.a.p.i.pagẽ.cõmittẽ. ⁊ ꝓpꝛie in malo accipit᷑.⁊ ðꝛa ꝑ.⁊ patro. tras.7 coꝛ. pe. NPHerquiro.ris.a.t.i.pfecte vel valde qꝗ̃rere ⁊ðꝛ aper. ⁊ quęro.ris.⁊ ꝓd. pe. Nerſcrutoꝛ.arl.d.p.i.pfecte ſcrutari. Jñꝑ ſcrutans.antl.ge.oĩs.i.ꝑfecte ſcrutãs.ſub tiliter iſpiciẽs.inqͥrẽs.iueſtigãs.⁊ ꝓ.ſcru. Vñ.j.Machab.iij. erſcrutãs eos. Perſeuero.as.a.p.i.ꝑſiſtere.⁊ in ꝓpoſito ꝑpmanere.⁊ ðᷣꝛ a ꝑ.⁊ ſeuero.as.Et ꝓd.pe. Iñ h̊ ⁊ hęc ⁊ B ꝑpſeuerãs.antl.⁊ ꝑſeueran aduũ.⁊ perſeuerãtia.tie. Per ſſoleo.les.n.s.i.valde ſolere.aſſiduare aſſiduũ eſſe.⁊ ðꝛ a ꝑ.⁊ ſoleo.les. Iñ ꝑſolẽ⸗ ter.i.aſſidue.adũ.Et hęc ꝑſolẽtia.tię.⁊ ꝑ⸗ ſolus.a.ũ.i.aſſiduus. NHerſpicio.cis.ꝑſpexi.ctũ.a.t.i.ꝑfecte ĩtel⸗ ligere.aſpicẽ.ꝑpẽdere.⁊ ðꝛa ꝑ.⁊ ſpecio.c ñ ꝑſpectim aduũ.i.viſibilit᷑ ⁊ clare.⁊ per⸗ picuus. a. ũ.i.clarus.luciddꝰ. Perſpicoꝛ.arl.atꝰſũ.d.p.i.ꝑſpiceere. Perſtringo.gis.xi.ctũ.a.t.i.ꝑfecte ſtringẽ ſeuiter tangere. ſũmatim dicere. erterrefacio. cis.n. t. ⁊ ꝑterreſio.fis.i.fa⸗ cio pterrere.vel fio ꝑterritꝰ. Nerterreo. es. rui.itũ.a. S.i. pfecte vel val⸗ de terreo. ⁊ a ꝑ.⁊ terreo.es. Iñ ꝑterri⸗ tus.a.ũ.Et cõponit᷑ imꝑterritꝰ.a.d. NPertineo.es.nui.n.S.i.attinere vel ꝑfecte vel valde tenere.⁊ ðꝛ a ꝑ.⁊ teneo. es. Pertundo.dis.ꝑtuſi.ſum.a.t.i.ꝑfecte con fringere. Et ꝓd.tu. Iñ ꝑtuſus.a.ũ.i.per⸗ fecte ↄfractꝰ. Añ Aggei.j.In ſacculũ per Peruerto.tis.ti.ſũ.a.t.i.deſtruere (tuſũ. ad malũ vertere.puerſũ facere. Neſſimo.mas.maui.atũ.a.p.i.peſſimũ fa⸗ cere. deterioꝛare. peſſime tractare. Ande Ecẽi.xxx viij. Teipſũ peſſimabis.⁊ coꝛ.ſi Peſſundo.as.are.a.p.i.ſub pedibus dare. vł ↄculcare.pſternẽ.ſupponẽ.ſm lHhugl. — — Papias dicit. Meſſundare pedes ſurſum dare du qͥs cadit.retro mergẽ.depᷣmere. Meto.tis.tiui.titũ.a.q.i.ꝗrere.poſtulare. ⁊ coꝛ.pe. Vñ roſꝑ.Anguſto virtꝰ limi⸗ te celſa petit. l Petuloꝛ.arl.atꝰ ſũ.d.p.i.impoꝛtune peteꝛe ⁊ ꝓpꝛie coitũ.iſ.luxuriari.laſciuię animuʒ dare. Iñ petulãs.antis.ge.oĩs.i.luxurio⸗ ſus.laſciuus.impoꝛtune petẽs.pł petens Et petulant.tius.ſime.adũ. NHexo.as.i.frequẽter pectere.i.pectinare. Aqͥ pexito.tas.aliud frequẽtatiſuu. Miceo.ceas.aui.a.p.i.pice aliqͥd linire.vel obſcurare. NMicturo.ras.n.p.i.picturã facere.vłpictu ra variare. Nigeo. es. pigui. dicebat᷑ antiqͥtus ſed iam aboluit. Iñ piget iꝑſonale.i.pudere.pę⸗ nitere.grauare.offendere.qð vulgo ðꝛ pe ſare.Etoſtruit᷑ cũ actõ ⁊ gtõ.vt Miget me tui.Et coꝛ.pᷣmã. Vñ Ouidi de reme. Si piget in pᷣmo limite fige pedẽ. Nignoꝛo.ras.ꝑ.o.in media ſyllaba.a.p.i. cõfęderare.ↄfirmare amoꝛẽ inter aliquos Sʒ pignero.ras.ꝑ.e.in media ſyllaba.id ẽ ꝓ pignere ponere. AUel pignerareẽ rem ali quaʒ ꝓ debito ponere creditoꝛi.vt certioꝛ ſit de ſolutione debiti. vel ẽ facere ↄtractũ ſic dictũ. AUñ. NPignero rem ſoluo.ſed pi⸗ gnoꝛo fędera firmo.Et ↄponit᷑ cõpignero ras.i.ſimul pignerare.vł de pignere extra here.vel in pignere recipere.Oppignero. ras.i.ↄtra vel ꝓpt᷑ aliqͥd pignerare.vłſub pilo.las.iein pila tundere. batare. terere. NYel pilare.i.raꝑe.Et cõponit᷑ cõpilo.as. .i. aliena dicta ſuis intermiſcere. Depilo. las. Oppilo. las. Repilo. las.i.iterũ pila re. Suppilo.las.Et coꝛ.pi.ſᷣm Hugl.Et vt qͥdã dicũt. NPilo deriuat᷑ a pilũ.li. NPingo.gis.pinxi.ctũ.a.t.i.depĩgere.pictu ram facere.vel picturã reſſentare. Jñ hic pictoꝛ.oꝛis.⁊ hęc pictura.rę.i.imago exp⸗ mẽs ſpeciẽ alicuiꝰ rei. Mingo cõponit᷑ cõ⸗ pingo.gis.i.ſimul pingere.Depingo.gis i. valde vel deoꝛſum pingere.vel picturã delere. Repingo. gis.i.iterũ pingere. JTĩ fre. picto. tas.⁊ ꝑ cõpoſitionẽ cõpicto.tas Et ab his alia frequẽtatiua pictito.tas.et cõpictito. tas. Pinguo.as.a.p.i.pingueʒ facere.Iñ pin⸗ gueo.es.i.eſſe vel fieri pinguẽ.Et cõponi⸗ tur impingueo.es.repingueo.es. Et hinc pingueſco.ſcis.Et ꝑ cõpoſitionẽ ipingue⸗ ſco.ſcl. Repingueſco.ſol.inchoa.inguo cõponit᷑ impinguo. as. Repinguo.as. NPinguefacio.ql.ðꝛ a pinguis ⁊ facio.⁊ pin⸗ guefio.fis.a pinguis ⁊ fio. Minſo.ſis.ſui.piſtũ vel pinſũ.a.t.i.panẽ fa cere. paſta deducere. vel terere. In pinſo ſas.fre.A qͥ pinſito.tas.aliud fre. Item a pinſo. ſis. DPindo.dis.di.ſũ.i.pilo tũdere terere m Hugl. Oriſtianꝰ aũt dicit in. x. lihᷣ.ꝙ a pinſo.ſis.ſui.piſtũ debet eẽ ſupinũ Iñ piſtoꝛ nomẽ vᷣbale.ſic a paſtuʒ paſtoꝛ. Item ſm aliquos pinſo.ſis.eſt deſiderati uum.a pindo.dis. MPapias etiã dicẽ. Pin⸗ ſo.ſis.ſui.ſtum.quod eſt comminuo. JInd piſtare. arrare.vel ↄfirmare. Repigneꝛo.as.i.ite⸗ Pio.pias.piaui.a.p.i.mundare. purgare. rum pignerare. vel depignerare. Et a pi: Et deriuat᷑ a pius. Et componit᷑ cũ ex. vt * gero.as.ðᷣꝛ pigneratꝰ.a.ũ. VUñ Amos.iij. expio.as.i.expurgare. MM Supꝑ veſtimẽtis pignerat accuberũt. Jñ Pipio. as.aui.a.p.i.reſonare.clamare ac⸗ pigneraticiꝰ.a.ũ.⁊ pigneraticꝰ.a.ũ.qð ꝓp pignere ponit᷑ vel accipit᷑ ᷑m hug. Pigreo.gres.n.s.i.eẽ vłfieri pigrũ.Iñ pi⸗ greſco.ſcis.inchoatiuũ. igritoꝛ.taris.d.p.i.pigrere.⁊ ðꝛ a piger. Et cõponit᷑ repigritoꝛ.tarl. Et coꝛ.pi.na⸗ turalit᷑ ⁊ gr. Pilleo.as.aui.atũ leo.as.i.pilleũ auferre. Pilo.las.a.p.i.pilos auferre.⁊ ðꝛa pilꝰ p capillo.Et cõponit᷑ cõpilo.as.i.ſimul pila re. Depilo.as. Expilo.as.Et coꝛ.hãc ſyl⸗ labam pi.Et a pila.lę ꝓ inſtrumẽto conca uo in q̃ͥ frumentũ terit᷑. vel aliud. deriuat᷑ 7 a. p.i.pilleũ induere. et ð a pilleꝰ.Et cõponit᷑ depilleo.las.Expil cipitrũ ẽ.vel pulloꝛũ colũbaꝝ. Iñ h̊ pipio onis.pullus colũbaꝝ.Et h̊ pipiũculus.li. ⁊ hęc pipiũcula lę.i.accipit.⁊ coꝛ.cu. Piſcoꝛ.arl.atꝰ ſũ.d.p.i.piſces caꝑe.⁊ ðꝛ a piſcl.vñ. Nado piſcari.i.ad piſces capien dos. Iñ piſcatoꝛiꝰ.a.ſ.⁊ h̊ ⁊ hec piſcabiliſ 7 B le.⁊ hic ⁊ hęc piſcatilis.⁊ h̊ le.pe.coꝛ. Et ↄponit᷑ expiſcoꝛ.arl.i.ex toto a piſcibꝰ euacuare.vel acqͥrere. Piſtrio.ſtrl.ſtriui.n.q.i.panẽ facere.paſtã deducere.⁊ ðꝛ a piſtrix.cis. NPitiſſo.as.n.p.i.parũ bibere. Placeo.ces.cui.n.s.i:eſſe vel fieri placituʒ vel placitũ. Iñ placet imꝑſonalę.Et placi tus.a.ũ.qð placet vel placuit. laceo cõ⸗ ponit᷑ cõplaceo.es. In cõplacet vbũ imꝑ⸗ ſonale. erplaceo.ces.⁊ ꝑplacet imꝑſo⸗ nale.⁊ coꝛ.pla. AUñ Ouidiꝰ de arte. Deſſi mo ſic nulli nõ ſua foꝛma placet. Placo.cas.caui.a.p.i.humiliare.mitigare exoꝛare.pacificare.ſedare.lenire.ꝓpitiari Et cõponit᷑ cõplaco.as. Replaco.as.Et ꝓd.pla.ſʒ placeo.eſeã coꝛripit. Uñ.Scoꝛ to nemo placet niſi dexterã munere placet Itẽ Ouidiꝰ de arte.Placat᷑ donis Jupit᷑ ipſe dailils. Plago.gas.gaui.vel plagio.gias.i.vbera re.vulnerare.plagis affligere. Plango.gis.xi.ctũ.a.t.i.cũ lachꝛymis pe⸗ ctus aut faciẽ tundere.ploꝛari.lamentari. gemere. Iñ h̊ plãctus.tus.tui i.tũſio pec⸗ toꝛis.aut faciei cũ lachꝛymarũ effuſione. Planto.as.aui.a.p.i.plãtas vel plantaria ponere.plantl inſerere.implere.Et planto as.i.p plantã deciꝑe. Et cõponit᷑ deplan⸗ to.tas.Cõplanto.tas.i.valde plãtare. v½ plantas auferre. Replanto. as. Supplan to.tas.i.deciꝑe.⁊ ꝓpꝛie ꝑ plantã.qð ſit cũ latent᷑ plantã ex tranſuerſo iacimꝰ int᷑ plan tas alteriꝰ. AUñ Eſau dicit ð Jacob Geñ. xxvij. En ſupplantauit me altera vice. Plaſmo.mas.maui.a.p.id ẽ.foꝛmare.⁊ ðꝛ a plaſmos gręce.qð latine ðꝛ foꝛmare. IJIñ plaſmatoꝛ.oꝛis.⁊ hęc plaſmatura rę.et B plaſma.matis.pe.coꝛ.gti.i.factura.foꝛma tura.ſ.qð ẽ foꝛmatũ.vel foꝛma. Plaudo.dis.ſi.ſũ.n.t.i.mãꝰ reꝑcutere.ma nus ex leticia claudere ⁊ iſimul iũgere ma nibus ſonũ facere.gaudere.Et ponit᷑ ſepe ꝓ iungere.vł reꝑcutere.Et ꝓ au poſita.o ðꝛ plodo.diſ.ploſi.plodere.ꝓ plaudo. IJñ ploſus.a.ũ.ꝓ plauſꝰ.i.reꝑcuſſus.vł clau⸗ ſus ⁊ ↄiũctꝰ.Plaudere.⁊ plodere ꝓ gau⸗ dere. manꝰ reꝑcutiendo.neutra ſunt.Sed pꝛo ↄiungere vel claudere.vel reꝑcutere. actiua ſunt. Mlauſtrio ſtrl.n.q.i.reſonare ꝑ modũ plau ſtri. vel reſonare plauſtro ᷣm Hugl. Plebeo.bes.bui.n.s.i.plebẽ imitari.vel al loqui.⁊ ðꝛ a plebs plebis. Plebeſco.ſcis.inchoa.i.incipio plebere. Plebiſcito.as.i.plebẽ incitari.vel alloqui. vel vocare.vł cõmouere.⁊ ðꝛ a plebs.⁊ ci⸗ to.cas. Plecto.ctis.plexi vel plexui.xũ.a.t.i.puni re vᷣberare.ſupplicio affligere.vel flectere vel ex vᷣgis aliqd cõponere. Jñ h̊ ⁊ hc et B plectẽs.entis. Vñ Joh̊.xix.Et plecten⸗ tes coꝛonã de ſpinis. lectẽtes.i.cõponẽ tes flectẽdo.circũcirca ſpinas. Nlecto cũ ſuis cõpoſitis i.o.ẽ actiuũ.ſi q̃ hʒ.Ample ctoꝛ cõe ẽ.cõplectoꝛ depo.Fᷣm Hugl. Pri⸗ ſtianus aũt dicit.qꝙ plecto facit plexi. anti que.nũc cũ compoſitis fit cõe. aũt dicit Hugl.qꝙ plecto facit plexi in h̊ ↄcoꝛdat cũ Vriſtiano. vero diẽ ꝙ etiã facit plexui. verũ ẽ ſ̃m ãtiqͥs. Vñ Judicl.xvj.Cuʒ li cio plexueris. Plemino.as.aui.a.p.i.replere.vᷣm ugl. Et Map.dicit. Pleminare.i.replere.ple⸗ narie.⁊ ꝑfecte cõplere. Pleo.ples.pleui.pletũ.a.s.i.implere.⁊nõ E in vſu in ſimplici. . Plico.as.cui.vel plicaui.citum.vłcatũ.a. p.i.plicas facẽ.vłplicl aptare. Iñ plica.cę Ploꝛo.as.raui.ratũ.n.p.i.cuʒ voce flere.⁊ lachꝛymas fundere. Vñ ⁊ ploꝛo ðꝛ q̃i ꝑlu⸗ mina roꝛo.⁊ ẽ etymoł.Et cõponit᷑ deplo⸗ ro.as.i.valde ploꝛare.vł exploꝛando ali⸗ q̃d petere.acqͥrere. Exploꝛo.ras.i.inqre⸗ re.iueſtigare. Inploꝛo.ras.i.rogare.ꝗre⸗ re vel impetrare. Ploꝛo neutrũ eſt cũ ſuis cõpoſitis ꝗᷓ retinẽt eiꝰ ſigtionẽ alit᷑ ſũt acti⸗ ua.⁊ ꝓd.plo. Vñ Juuenał. Ploꝛatur la⸗ chꝛymis amiſſa pecunia veris ᷣm Hugl. OMluito.tas.pe.coꝛ.i.frequẽter pluere. Plumeo.mes.mui.n.s.id ẽ.plumas habe⸗ re vel emittere. Inde plumeſco.ſcis.icho⸗ atiuum. Plumo.mas.aui.a.p.i.tegere pluma. vel pingere. vel oꝛnare.Et cõponit᷑ deplumo mas.Explumo.mas.i.plumas auferre.et ꝓducit plu. — Pluo.is.plui.verbũ defectiuum ⁊ exceptę actionis.n.t.ðꝛ a fluo.is.Et hmõi vᷣba ex⸗ ceptę actiõis oĩa ſunt ꝓpꝛie defectiua in p⸗ ma ⁊ ſęcũda ꝑſonis.⁊ in qualibet in plura li. Et ðꝛ pluere.q̃i fluere.⁊ caret ſup.in fre quẽti vſu.ſʒ inuenit᷑ plutũ. Et debet ſic ex poni in ↄſtructione.· Mluit aquã ſubintel ligit᷑ de. Inuenit᷑ tñ ꝑ impꝛopꝛietatẽ.Aq̃ pluit. Et ẽ ſenſus.i.pluẽdo cadit.luo cõ ponit᷑ cõpluo.is.qð ẽ actiuũ.i.pluuia irri gare. Inde hęc complutio.onis. Et com⸗ pluoꝛ. eris.in paſſiuo. Inde complutus. luuicino.nas.vbũ exceptę actionis.id ẽ minutatim parũꝑ pluere.⁊ ðꝛ a pluuia. NPoculo.las.laui.i.poculũ dare.ꝓpinare. ———ð — — ———— ——¶— — Podio. as. are. i. initi. vlbaclo ſe ſuſtẽtare. Et cſponit᷑ appodio.as.Cõpodia. dias. Suppodio.as.oia ꝓ valde inniti.⁊ m h ſunt neutra ⁊ abſoluta. Itẽ pñt eſſe trãſiti ua ⁊ actiua.vt Podio.te.Appodio illum Suppodio iſtũ.q̃ſi podiuʒ ſupponere illi. vel podio ſuſtẽtare.vł podio facere inniti. Hoetoꝛ.arl.d.p.i.carmina vel poemata fa⸗ cere.vł cõponẽ moꝛe poetę.⁊ ðꝛ a poeta. Poio.is.iui.ire.itũ.i.fingo.gis.vel facio. Polio.is.liui.litũ.a.q.i.ſculpẽ.vł planare vel oꝛnare. Iñ h̊ politoꝛ.oꝛis.⁊ politoꝛiꝰ. g.iũ. Et cõponit᷑ depolio.i.valde vel deoꝛ ſum polire. Repolio.lis.Et coꝛ.po. Vnð Eſopꝰ. Oẽ genꝰ peſt ſuꝑat mens diſſona verbis.Cẽſentes aim floꝛida lingua polit NHolleo.les.lui.n.s.i.ſplendere.floꝛere.va lere. excellere. Et cõponit᷑ eͥ polleo.les.i. cqualere.Et ſpolleo.les.Et ꝓd.pᷣmã po⸗ ſitione.⁊ caret ſupino. Vñ.Arte ſua medi cus pollet cũctis veneräddus. Polliceoꝛ.erl.citꝰſũ.d.s.i.ꝓmittere.⁊ ðꝛ a poꝛro vel poſt.⁊ liceoꝛ. Iñ pollicitꝰ.a.um. Añ Ouidiꝰ de arte. Mollicitis diues qli⸗ bet eẽ põt.i.ꝓmiſſionibꝰ.Sed pollicemur ſpöte. ꝓmittimꝰ rogati. ñ. Pollicemur ſcriptura. ꝓmittimꝰ vbo. VUñ qͥdã. Altro polliceoꝛ.ꝓmitto ſepe rogatꝰ. Iñ h ⁊ heęc ⁊h pollicẽs.centis.i.ꝓmittẽs. Pollicitoꝛ.taris.i.frequẽter polliceri. Pollingo.gis.xi.ctũ.n.t.i.cadaũa ſepelire vel cremare.⁊ ðᷣꝛ a polluo.⁊ vngo.q̃ſi pol lutos vngere.i.cremare moꝛtuos. Unde Plautus.Sicut pollinctoꝛ dixit quieum Polluceo.ces.luxi.n.s.i.dono ꝓmitto. qꝛ ꝓmiſſis ſolemꝰ polliceri ⁊ donis. Vel pol⸗ licere.ẽ offerre.qꝛ poſt ſacriſiciũ ſolẽt fieri oblatiões.vel oblationibꝰ lucemꝰ.Et ðꝛ a poſt vel ꝓcul.vel poꝛro. Iñn h̊ ⁊ hęc pollu⸗ cibilis.⁊ hocle.i.facilis ad donandum v ꝓmittendũ. Molluo.luis.lui.tũ.a.t.i.deturpare.inqui nare. ð8 a pꝛo. vel poꝛro. ⁊ luo.is. Inge pollutus.a.ũ.i.deturpatꝰ.inqnatꝰ. Inde pollutio.onis.deturpatio.inqnatio.ma⸗ culatio.ꝗᷓ accidit aliqñ qñ qͥs coꝛrũpit᷑ in ompo.pas.paui.n.p.i.ſuꝑbire.gloꝛiari ⁊ðꝛ a pompa.Et cõponit᷑ depompo.pas. .i.vituꝑare.deteſtari. Ideʒ expompo.Et a pompo.pas.ðꝛ h̊ pompatoꝛ.toꝛis.qᷣ ali⸗ qͥd ſuꝑbe vel ᷣſumptuoſe agit. Ponder o. ꝗ48. a. p. i.trutinare. vel grauare. ⁊ðö: a pondꝰ. Et cõponit᷑ equipõdero.as. ii. eęque ponderare. rępondero.ras.i.p⸗ ualere. pgrauare. excellere. ſalijs ponde⸗ rare. Er coꝛ de. Pono.nis.ſui.ſitũ.a.t.i.ſtatuẽ.locare.plã⸗ tare. Iñ poſitiu'. a.ſ. Nontiſico. cas.n. p.i.pontẽ vel pontatũ fa cere. Iñ h̊ ⁊ hęc pontifex. cis.i.epᷣus vyl ſa⸗ cerdos.quaſi pontẽ vel iter alijs faciens. Et h̊ põtificatus.tus.tui.i.eiꝰ dignitas ył officium. Et h̊ ⁊ hęc pontiſicalis.⁊ H le.Et pontificoꝛ.ari.i.pontificatũ regere vel hre vel moꝛe pontificis ſe hre. Nonto.tas.tare.n.p.i.pontẽ facere vłpon tem pparare.colligare Populoꝛ.arl atꝰ ſi u. d. p. i. pplo replere. vel deſtruẽ. diſſipare. ⁊ ð a ppis. Et cõponit depopuloꝛ.arl.i.valde ppłari.vł deſtruẽ. vm Hhugl. Papᷣ.vo dicit. Populari.i.va ſtare.pᷣdari.diuulgare. In poplatio.onis i.deuaſtatio.ppłi vaſtitas.expugnatio. ruina. grandis ſolitncdoo. Poꝛco.cas.a.p.i.poꝛcas facere.vel poꝛcaſ diſtinguere. Et componit᷑ impoꝛco.cas.i eodẽ ſenſu.vel aquã in agros ducere. Noꝛrigo.gis.rexi.ctũ.a.t.i.qi ꝓcul extẽdẽ ⁊ regere.⁊ ðꝛ a poꝛro.qð eſt longe.⁊ rego: Et cõponit᷑ cũ ex.vt expoꝛrigo.gis.Et cũ ob. 1 ð2 oppoꝛrigo. gis.i.extra vel iuxta poꝛrigere. Coꝛrigo etiã ſyncopat᷑. ⁊ dici᷑ poꝛgo. gis. ꝓ poꝛrigo.gis. Et coꝛ. ri.⁊ fac pᷣteritũ poꝛrexi. MHoꝛtendo.dis.di.tẽtũ.⁊ tẽſũ.n.t.i.poꝛro vel longe tendere.ſiãre aliqd de futurl vel deſtinare. longe poſt oſtendere.⁊ dꝛ a poꝛ⸗ ro. ⁊ tẽdo. Iñn poꝛtendẽs.tis.ois ge. Unð Zach.iij. Niri poꝛtendentes ſũt.Gloſa.i. poſiti in ſignũ futuroꝛũ. H Poꝛto.tas.aui.a.p.i.ſuſtentare.vehere.⸗ terra leuare. auferre. referre. ius dicẽ. Iñ poꝛtito.tas.i.frequẽter poꝛtaar. Poſco.ſcis.popoſci.ſcitũ.a.t.i.petẽ.ꝗqrere Et cõponit᷑ depoſco.ſcis.Expoſco.ſcis.⁊ ẽ płqᷓ; poſcere.qꝛ poſcũt qͥ ſimplicit᷑ petũt Expoſcũt qͥ deſiderãt.Repoſco.ſcis. Poſſideo.des.ſedi.ſeſſũ.a.s.i.itẽdẽ.potiri in ptãte habẽdo tenẽ. ⁊ ðᷣꝛa poſt.⁊ ſedeo. Iñ hec poſſeſſio.onis.Et h poſſeſſoꝛ.oꝛis 7 poſſeſſiuus.a.ũ. oſſidere naturalit᷑.ðꝛ qͥs cũ ẽ in re vł eius pte. vel ſaltẽ cũ res ẽ in ↄſpectu eiꝰ vtipᷣaʒ videat vł ꝑtẽ eiꝰ.ſᷣm Ao.C.de acqᷣ̊.⁊ cer⸗ tipeſlMl. DM NPoſſidere ciuilit.vꝛ qͥs cuʒ nec eſt in re.nec res in cõſt pectu eiꝰ.ſʒ poſſeſſionęm ſolo aio Habet. ⁊ rem de iure tenet.ſ.ꝙ talis ſit ꝑſo⸗ na in quaʒ cadere poſſit hmòoi poſſeſſio.vt no. Jo.an.in regula.ſine poſſeſſiõe.li.vj. Poſſidere clam.ẽ abſente dño ⁊ fructuario minũ poſſeſſione pꝛiuet. . Poſſidere vi.ẽ violent᷑ poſſidere. Poſſidere pᷣcario.ẽ rem ad petitiones.vłpᷣ ces meas mihi conceſſaʒ ad vſuʒ poſſidenre q;diu patit᷑ is qͥ ↄ ceſſit. Noſſidere ꝓ ĩ diuiſo.eſt aliquã rem ita poſ ſidere. vt nullã ꝑtẽ in ea habeat ab alijs di uiſam. vel vt nulla ſit ꝑs quã poſſideat ſe⸗ peratim. ſiue diuiſim. Noſſidere ꝓ heęrede.ẽ ita poſſidere.qñ pu⸗ tat ſe eſſe hęredẽ verũ.cũ nõ ſit. Poſſidere ꝓ poſſeſſoꝛe.ð ille qͥ ita poſſidet ꝙ ſe ſcit nullã cãm iuſtã poſſidẽdi hr̃e.vt ſi interrogatꝰ fuerit.q̃re poſſideat vel qũo. nullã rationẽ pᷣtendit q̃re poſſideat ſʒ dicit poſſideo. —“ Poſſideri ꝓpꝛie dicunt᷑ mobilia.eo qð eis pedibus qͥs inſiſtit. vñ a planta venu iſta poſſefſio. r in Volſidet᷑ aũt h iure qð iuſte. ̊ iuſte qd bñ. qð aũt male poſſidet᷑ alienũ ẽ. ale autẽ poſſidet qͥ male ſuis vtit.vł aliena ſᷣſumit de. v. ſig. ius dictũ ẽ(. Poſſum.potes.potui.i.valere.ſ.oſtãtia vł ſanitate.⁊ ðꝛ a potis noſe.⁊ ſum.es.ẽ. Et coꝛripit potes.a poſſuʒ pᷣmã.Sʒ potes cuʒ deſcẽdit a poto.tas. ꝓd. po. VUñ. Egrota⸗ re potes.niſi vinũ poſt pira potes. Poſtulo.las.aui.a.p.i.petere.exigere.ro⸗ gare.⁊ ðꝛ a poſco.ſcis. Iñ h̊ poſtulatoꝛ.i. rogatoꝛ.⁊ inde poſtulatrix.trid.⁊ poſtula tim adu.i.rogant᷑.⁊ poſtulaticiꝰ.cia.ciũ.qͥ frequẽt᷑ poſtulat vł poſtulat᷑. oſtulo cõ⸗ ponit᷑ depoſtulo.las.Et coꝛ.ſtu. Notiono.nas.łpotionoꝛ.arl.i.potionẽ da⸗ re. ⁊ ð a potio.onis. Notioꝛ.tirl.d.q.i.frui.vti.⁊ ðꝛ a potis.tis. noĩe.Et cõſtruit᷑ cũ actõ ⁊ gtõ et abltõ. vt Notioꝛ illiꝰ rei.vel illã rẽ.vłilla re.Et iue nit᷑ ᷣm antiq̊s. m tertiã ⁊ quartã ↄiugati one.potioꝛ.tiris.vel terl.ſʒ in infinitiuo ſo ſm quart inuenit᷑.potiri.ſupinũ in itum. pe.ꝓd. Iñ potitꝰ. a.ũ. . NHotiſſo. ſas.ſaui.i.frequẽt᷑ ⁊ paꝝ bibẽ. Et in eodẽ ſenſu dicebat᷑ antiqᷣtꝰ potaſſo.as. Noto.tas.taui.a.p.i.potũ dare. Unð ps. Potauerũt me aceto.Et potare.i.bibere. Et ſupinũ eius ſyncopat᷑.⁊ ðꝛ potum.tu. excluſo clanculo poſſeſſionẽ ingredi.vt do Iñ h̊ potatoꝛ.oꝛis.vł potoꝛ. Et potatoꝛi a.ſ.vł potoꝛius.a.ũ. Et hęc potatrix vel potrix. Iñ hec potatricula. lę.vel potricu la. le. dimi.⁊ potatꝰ.a.ũ.⁊ h̊ͥ potatus.tus. tui.⁊ potus.tus.tui.actꝰ vel paſſio pota. di. Et inde potito.tas.fre. DPoto ꝓ bibere neutrũ ẽ.⁊ ꝓd.po.Sʒ ꝓ potum dare. acti uum c.Et bibere naturę eſt. Potare vero luxuric. Prandeo.des.di.vłpꝛanſus ſum.n.sS.id ẽ pꝛandiũ ſumẽ.i tertia hoꝛa comedere.⁊ dðꝛ a pꝛandiũ.Et cõponit᷑ cõpꝛandeo.des.di vel cõpꝛãſſus ſũ.⁊ ẽ neu.cũ ſuis cõpoſitis. Pranſo.ſas.i.frequẽter pꝛãdere.A qͥ pꝛan ſito.tas.aliud frequẽtatiuũ. Prauo.uas.a.p.i.pꝛauũ facere.Et cõpõit᷑ pꝛauo.uas.i.valde pꝛauare.Et ꝓd.pꝛa Vñ.Opto placere bonis.pꝛauis odioſus haberi. Quis niſi ſit.pꝛauis nemo placere Prebeo.bes.n.s.i.dare.exhiberi.largiri. NPꝛecaueo.ues.n.S.i.añ.vł pᷣ alijs vł futu⸗ ra ꝑicula cauere.⁊ ðꝛa pᷣ.⁊ caueo.ues. Et coꝛ.ca. Uñ Geñ.vij. ręcauẽs in futurũ Precedo.diſ.di.ſũ.n.t i.añ ire.Et aliqͥd ðꝛ ceqere q̃ttuoꝛ mõis.ſ.ęt᷑nitate.ſicẽ deꝰoia pe.vt flos fructũ. Electiõe ſic̃ fructꝰflo⸗ rẽ.Oꝛigine.vt ſonus cantũ. = Precello.lis.pꝛęculi.vel cellui culſuʒ.velſᷣ celſum. a. t.i.ſuꝑare.⁊ ðꝛa pᷣ.⁊ cello. Preęcendo.dis.a.t.i.añ vel valde accẽdeꝛe ⁊8ðꝛa p.⁊ candeo. des. Preęcido.is.cidi.ciſũ.a.t.i.añcedere.⁊ ðꝛ apᷣ.⁊ cędo.dis.ceęcidi. Et ꝓdu.ci. vbiq;. Itẽ pᷣcido.dis.hcidi.ſupino caret.i.añ ca⸗ Dere vl in anterioꝛẽ ꝑtẽ.Et coꝛ.ci.vbiq;.⁊ dpꝛaß. cado. dis. Precino.nis.cinui.cẽtũ.n.t.i.valde caneꝛe vel añ.Et coꝛ.ci.⁊ ðꝛ a p.⁊ cano.nis. Precioꝛ.arl.atꝰſũ.d.p.i.extimare.⁊ ðꝛa pᷣ ciũ.Et cõponit᷑ appꝛecioꝛ.arl.⁊ depᷣcioꝛ. arl. Sʒ antiqͥ dicebãt pᷣcio.pᷣcias.appꝛecõ as.in actiuo genere. ꝗ”M Precipio.hſᷣcepi.ceptũ.a.t.i.pᷣceptuʒ dare. imꝑare.pᷣoccupare.⁊ a pᷣ.⁊ capio.pis. Itẽ iuenit᷑ capio.piſ.a pᷣ.⁊ capio.pis.Et ſcaꝑe.antecaꝑe.in qͥ ſenſu etiã iuenit᷑ . cipio.pis.Et coꝛ.ci.vł..⁰a. ẽè? Precipito.tas.taui.a.p.i.pcipitẽter alidd obꝛuere.de alto ducere.temere feſtinare. ðeꝛa ſceps.pitis.Et coꝛ.pi. Vrecluo.is.clui.ſupᷣ.caret.i.valð deſẽdẽ vel valde reſplendere.⁊ ða pꝛę.⁊ cluo.is In h̊ ⁊ hc ſcliuis. ꝛocluo ꝓ defendere actiuũ ẽ.ꝛo reſplendere neutru. Mꝛecõtrecto.tas.a.p.i.ante ↄtrectare. vel an ↄtrectationẽ delectari.cõſueta manibꝰ Pꝛecoꝛ.arl.atus ſum.d.p.i.rogare. Iñ pꝛe catoꝛius.a.ũ.Et h̊ ⁊ hec pᷣcabilis.⁊ h̊ le.⁊ pᷣcabuncdł. a.ũ.i.ſilis pᷣcanti.q̃ſi ad pᷣcãdũ habilis. Et cõponit᷑ depᷣcoꝛ.aris. Impꝛe⸗ coꝛ.arl. Et coꝛ.pꝛe. ððð Pꝛecurro.ris.pſᷣcucurri.a.t.i.añ currẽ.ſᷣue nire. ⁊ ð a p.⁊ curro. Iñ ſcurſus.ſus. ſui Pꝛedeſtino.nas.naui.a.p.i.añ vel ab ętno deſtinare. ᷣuidere.pᷣſcire.⁊ ðꝛ a p̊.⁊ deſti⸗ no.nas.Sʒ pᷣſciunt᷑ boni ⁊ mali. Pꝛędeſti nant᷑ tm boni. ᷣm Hugl.⁊ coꝛ.ſit. ꝛędico.cas.caui.a.p.i.admonere.vłãnũ ciare bona.vt Ego pᷣdico. q̃ſipᷣ.i.ſuꝑ alia bona enũcio. Vñ tranſumptum ẽh̊ voca⸗ bulũ in logica.cũ ðꝛ. Genus pſᷣdicat᷑ de ſpe cie. Spẽs pᷣdicat᷑ de ſuo indiuiduo.i.enũ⸗ ciatur vel inhęret. Iñ vbalia. Pꝛędo.dis.didi.tũ.a.t.i.pᷣ alijs dare.⁊ ho noꝛare.hꝛogare.pſᷣponere.oꝛnare.Et com ponit᷑ ap. ⁊ do. das. ’ Mꝛeędoꝛ.arl.atꝰ ſũ.a.p.i.pᷣdã facere.diſſipa re. ⁊ ð a pda. In hpᷣdatoꝛ. ⁊ pdatoꝛiꝰ a.ũ. 2 pᷣdabundꝰ.a.ũ.i.habilis ad pdandũ.vł ſitis ſᷣdanti.Et h̊ ⁊ hęcſᷣdabilis.⁊ G̊ le. Et hdatus.a.ũ.qð accipit᷑ in paſſiua ſigtione m qð antiqͥ dicebãt ſᷣdo.das.Et cõponi⸗ tur impᷣdatus.a.ũ. Mꝛędoꝛ cõponit᷑ comp doꝛ. daris. Depᷣdoꝛ.daris.Et ↄſtruit᷑ cuʒ actõ. ⁊ ꝓd.pᷣ̊. Vñ Oꝛatius in epi. Singu⸗ li de vobis anni pſᷣdant᷑ euntes. —— Preficio.cis.feci.fectũ.a.t.i.pᷣponere.⁊ ðꝛ p.⁊ facio.cis.Et coꝛ.fi. Jñ vbalia. NPꝛęfoco.cas.caui.a.p.i.pſtringere.ſtran⸗ gulare.q̃ſi fauces ab anterioꝛi ꝑte cape et ſtringere. ⁊ a p. a faux. cis. Et ꝓdu. fo. Vñ Ouidius in Ibim. ꝛęfocent anime noxia mella vaaiam.. O Pꝛegno.nas.naui.a.p.i.grauidare. Inde NRepꝛegno.gnas. Nꝛesgredioꝛ.deris.greſſus ſũ.d.t.i.ſᷣcedẽ. pire.qð ⁊ pᷣgradioꝛ.dirl.inuenit᷑. Et dici Veeertere. ſ. qo debet eẽ poſteriꝰ facẽ mũ. ꝛehendo. dis.ſimplex vbũ.x hʒ.b. poſte ¶ Mꝛęrogo. ga. a p. i. celle. excelle. ſupare. ⁊ facit pꝛehendi.pꝛehenſũ in ſupᷣ.i.tenenre —. vtrũq; a pᷣ.⁊ gradioꝛ. 2 linuadere. naninijcere. Et cõponit᷑ appẽe dis. Rephendo. dtis.. NPꝛeęiudico.cas aui.a.p.i. alijs iudicare. i. iudiciũ alioꝝ depᷣmere ⁊ danare.qi ſuꝑ⸗ iudicare.⁊ ðꝛa h̊.⁊ iudico.cas. Pꝛelibo. bas.baui.batũ.a.p.i.ſᷣcontinge⸗ re. pᷣauſtare. vel añ ſacrificare.leuiter täge re.parũ guſtare.⁊ ðꝛ a p.⁊ libo.boas. Pꝛelido. dis. liſi. liſum. a.t. i. p alijs. vel an ledere. Et ð a p.⁊ lędo.dis.Et ꝓd.li. Peꝛeligo.gis.legi.ctũ.a.t.i.ante legeꝛe.⁊ ðꝛ ap.⁊ lego.gis. Et coꝛ.li. Pꝛelioꝛ. arl. atus ſum. d. p. i. bellare. Hlium cõmittere.armis diſceptare.pugnare. Pꝛeludo.dis.luſi.ſum.n.t.i.añ ludẽ ꝓpꝛie a maioꝛẽ ludũ.ludulũ exercere. Uñ Sta les. M Pꝛeluſtro.tras.a.p.i.pᷣ alijs luſtraa. Pꝛemineo.nes.nui.n.S.i.ſuꝑmanere.pua lere.ſſtare.ſcellere.⁊ ð a . ⁊ maneo. Pꝛemo.imis.pꝛeſſi.pꝛeſſum.a.t.i.ſtringeꝛe cohibere. refrenare. vꝛgere. depᷣmere. vel flectere. Jñ pꝛeſſim aduũ.i.ſtrictim.⁊ coꝛ.pᷣ Añ Mꝛudentiꝰ. agna cadunt inflata crepant. tumefacta pmunk. Pꝛendo.dis.di.ſũ.a.t.i.caꝑe.⁊ ꝓpe piſces Añ Lucanꝰ.Qð pꝛenderat hęſit. Inueni tur tñ in diuina pagina in euãgelio. Jopᷣ. xxj. Nihil pꝛendiderũt. IJdem.Afferte.de piſcibus qͥs pꝛendidiſtis nũc. Sʒ h̊ nõẽ re gulare.Na nullũ verbũ tertię ↄiugatiois habet finalẽ geminationẽ in ſterito niſi ſit cõpoſitũ a do das.pꝛẽdo aũt nõ ẽ ↄpoſitũ imo ſimplex. facit ergo ſteritũ in di.⁊ ſup. in ſũ. ᷣm ugl.⁊ iſtò tenẽt grãmatici coit Quidã tñ dicũt ꝙ pꝛẽdo.dis.componit᷑ a do. das. ⁊ ſic facii pꝛendidi.pꝛenditi. tiꝰ achilleidos. Tibi pᷣludit magnꝰ Achil⸗ Pꝛenomino.nas.are.a.p.i.pᷣnoĩe vocare. vel pᷣnomen imponere. Pꝛepedio. dis.diui.ditũ.a.q.i.impedire. vyel deturpare. deuaſtare. qſi h.i. añ pedi⸗ . cam ponere. ⁊ a ̊ ⁊ pedica.cę. ⁊ coꝛ. pe. pꝛegnãs.antis.ꝑticipiũ. Inuenit᷑ etia pꝛie gnas ꝓ grauida. Sʒ pꝛegnas.ẽ ꝗ concepit BGrauida quã vteri grauedo ꝓximaʒ par- tui oſtendit.Et cõponit᷑ impꝛegno.gnas. Pꝛęepeto.tis.a.tx.i.p alijs petere. Pꝛepolleo. les. lui.n. S. i. valde pollere.?y5 fulgere. ptare. excellere. pceller. 2£ — Pꝛepono. nis. ppoſui.ſitu. a.t.i. añ. vel pꝛe alijs ponere. ⁊ ðꝛ p.⁊ pono.nis. JIñ ppo⸗ ſitus. a. Ü.i. añ poſitus. Pꝛepoſtero. as·a. p.i oꝛdinẽ putẽ vlłtranſ⸗ vInponè. Iſipec ſiogatiua ii. ncgan ercellétia. Et pogatiuus.·a. ũ. i. excellens vel ad pꝛogatiuã ꝑptinss. * — — — VPixęrũpo. pi. ptũ. a. t. i. añ rumꝑe. vel ab añ rioꝛi ꝑterumperre. Pꝛeſa gio.gis.n.q.i.diuinare.futura nun⸗ ciare. ⁊ ð a pſagiũ.gij. Iñ pᷣſagus.ga. gũ — Hlagio. gis. BDMB NPꝛęſcindo.dis.ſcidi.ſciſſum.a.t.i.añ vel ſj alijs ſcindere.⁊ ꝛa p.⁊ ſcindo.dis.⁊ coꝛ. pe.pᷣteriti.qꝛ ſcidi habet pᷣmã bꝛeuẽ. Unð Ouidi meta. Nã cęlo terras terras ab⸗ ſcidit vndas. Inuenit᷑ etiam abſcido. dis. abſcidi me.ꝓd.⁊a tüc cõponit᷑ ab abs.⁊ cę⸗ do. cędis.cecidi. Anð Ouidius meta.xij. Abſcidit iugulo pectuſq; hũerũq; ſiniſtꝝ. Pꝛeſcio.ſcis.ſciui.a.q.i.añ ſcire. Iñ pᷣſciuſ Rſcientia.tię. SVꝛęſcribo.bis.a.t.i.añ ſcribere.ꝓcedere.hᷣ ſtruere. vel ab aliquo ſpacio tꝑis aliquid poſſidendo acquirere. Iñ ſſcriptus.a.ũ. Et hec ſᷣſcriptio.onis.i.acquiſitio domi⸗ nij ſuꝑ aliquã rem aliquo certo ſpacio tem poꝛis poſſidendo. Pꝛeęſeco.as.ſecui.ctũ.a.p.i.p̊ alijs ſecare. Pꝛeſento.tas.taui.a.p.i.ad pſentiã duceꝛe 212 à ̃ſens. Et cõponit᷑ reßſento. tas. Pꝛęſepio.pis.ſepſi.ſeptũ.a.q.i.ſepẽ pſᷣten⸗ Der ee. añ ſepire.Et ꝓd ſe. Uñ. Nallamꝰ ꝓ pꝛie caſtrũ ſepimus ouile. NMꝛeſideo.des.n.S.i.ſuꝑ alios ſedere.⁊ pꝛe eſſe ⁊ defendere. Pꝛeſero.ris.a.t.i.añ emittere.vel ſupꝛa vł „.. Halijs ſerere. ꝛeſſo.ſas.ſaui.i.frequẽter pᷣmere.A quo Aliud frequẽtatm.ſ.pᷣſſito.tas.⁊ coꝛ.ſi. £ oculoꝛũ obſcurare. Pꝛeſtigio.as.a.p.i.ludificare.pᷣſtigio aciẽ Pꝛeſto.as.ſtiti.ſtitũ.⁊ raro ſtatũ.n.p.id ẽ. a ſtare. vł peſſe.vel ſᷣcellere.⁊ ðꝛ a p̊.⁊ ſto Et pꝛeſtare.i.exhibere.dare.vel ſtatuere. Inuenit᷑ etiã pſto.ſtas.ſtaui.ſtatũ.i.cõmo are.vł mutuare.⁊ ẽ actiuũ ⁊ ſinplex. Iñ pᷣſtans.antis.i.multũ pᷣcellẽs.⁊ p alijs va⸗ lens. Et pꝛeſtantia.tię. Et h̊ ⁊ hęc pᷣſtabił. ⁊Ble.i.multũ ⁊ pꝛę aljs valens. Jttemaß ſto.ſtas.ðꝛ pꝛeſto adu. tempoꝛis.vel loci. iid eſt. in pᷣſentia ſum.q̃ſi ſto p alijs. AUñ grę ciſmꝰ. Mꝛeualeo. pᷣſto dicas pſto qͥʒ domo Pꝛeſto quoq; ſępe ſolet acoommodo ſigni turoꝛũ. Iñ pſago. gas.ideʒ qd Pꝛetexo.xis.xui.textũ Peruertoꝛ.terl.verſus Pꝛeſtoloꝛ.arl.atus ſum.d.p.i.expectare.⁊ ðꝛ a pꝛę.⁊ ſtolon. MOꝛopꝛie ille dꝛ pᷣſtolari qui pᷣmiſſus expectat.licet generalit᷑ pona tur ꝓ expectare.Sʒ cũ pᷣſtoloꝛ ꝓd.pe.mix videt᷑ ſi cõponat᷑ a ſtolon.cũ epła ab eo cõ poſitũ pe.coꝛ.Ideo alij dicũt ꝙ pſtoloꝛ cõ ponit᷑ a pſto.⁊ olim.quia qͥ pꝛęſtolat᷑ aliũ. expectat eũ dũ pᷣſto eſt. Et ſᷣſtoloꝛ in eodeʒ ſenſu ↄſtruit᷑ cum dtõ ⁊ actõ.Idem em eſt pꝛęſtoloꝛ tibi.qð pꝛęſtoloꝛ te.ita dicit hu⸗ guitio. Multi tñ dicunt ꝙ pᷣſtoloꝛ põt vl⸗ timã coꝛriꝑe ⁊ ꝓducere.in diuerſis ſigtio⸗ nibus. Vñ in gręciſmo ðꝛ. ꝛęſtoloꝛ expe to lolor grere dico.⁊ B ↄtingit ex di⸗ uerſa cõpoſitione.ſm iſtos. HNã pᷣſtoloꝛ.i. expecto cõponit᷑ a .⁊ ſtolon.qð ẽ miſſio. Secſſtoloꝛ.i.quęro cõponit᷑ a p.⁊ telon. a.ü. Et ↄſtruit᷑ tã cũ gtõ qᷓ; cũ actõ.vt ꝛę ſcius huius rei.⁊ ſᷣſcius hãc rẽ. Itẽ a pᷣſcio bpſcitus.a.ũ.⁊ pſſciens.tis.ge.oĩs. JIn hęc qð eſt longum. Pꝛeſulo.las.aui.a.p.i.pꝛęeſſe alicui ſolo.⁊ ðꝛa pꝛę.⁊ ſolum. Sed ponit᷑ ſimplicit᷑ pꝛo heſſe ⁊ dominari. In h̊ ⁊ hęc pꝛeſul lis.cõ⸗ munis ge. qͥ vel qͥ pꝛeeſt. ℳ— Pꝛeęſumo.mis.pli.ſumptũ.a.t.i.ante vel pſ alijs ſumere.nõ audẽda facere. Iñ pꝛeſum ptuoſus.a.ũ.qͥ ſſumit vel qͥ pꝛeſumit᷑ au⸗ dax impudẽs.⁊ comꝑat᷑.Et hęc pſᷣſumptu oſitas.tatl.⁊ pꝛęſumptio.Et pꝛeſumptiuꝰ A.ũ.i.pꝛeſumptuoſus.⁊ h̊ ⁊ hęc pꝛęſũpti⸗ bil. 2 B le. Et pꝛeęſumptibiter aduũ. Et hec pꝛeſumptibilitas.tatis. Pꝛetereo.is.iui.n.q.i.iuxta ire.vel traſire 78 a pꝛeter. ⁊ eo.is. Pꝛetergredioꝛ.erl.pꝛętergreſſus ſi um. d. t. .i.iuxta gradi.vel traſire pꝛeterire.⁊ dici᷑ a pꝛeter.⁊ gradioꝛ. i. textũ textu. n. t. i. pꝛę aljſ vt añ texere.⁊ ðꝛ a pꝛę.⁊ texo.is. Un Job xxx vj. Qui pꝛetexũt cũcta deſuꝑ. In hec pꝛętexa.i.ꝗqdã veſtis nobiliũ romanoꝛum Et dꝛ ſic qꝛ pꝛętexebat᷑ ei.qͥ ea vtebat᷑. Pꝛeętoꝛqueo.ques.toꝛſi.ſũ.vł pꝛętoꝛtũ.a.s i.an vel pꝛę alijs toꝛquere. Pꝛeualeo.es.n.S.i.pꝛęſtare.pꝛęcellẽ.pł va Pꝛeuaricoꝛ.arl.vłpꝛeuarico.as.i. Qere. traſgredi.ifringere.⁊ ðꝛ a pꝛę.⁊ varico.vl varicoꝛ. Iñ pꝛeuaricatoꝛ.toꝛis.i.traſgre⸗ diẽs. Et hęc pꝛeuaricatrix.trid. Et dicut pꝛeuaricatoꝛes legis.i.trãſgreſſoꝛes legis qꝛ pꝛę alijs ⁊ pluſq; debeãt legẽ varicãt.i. claudicãt vel ambulãt.Et coꝛ.ri. . ſum. d. t. i. pꝛeueni⸗ re.pꝛęterire.trãſire. Pꝛincipoꝛ.arl.atus ſum.d.p.i.dominoꝛ.et coꝛ. pe.Et oſtruit᷑ cum dtõ. vt Pꝛincipoꝛ ribi. i. dominor. NPꝛiuilegio.gias.a.p.i.pꝛogare.pꝛiuilegia tum facere. JMGDDõ Hꝛiuo.uas.uaui.a.p.i.fraudare.alienare. ſubtrahere. remouere. pᷣuatũ facere. Inde pꝛiuatus.a.ũ.i.alienatꝰ ab aliqͥᷣbus rebus yb honoꝛe ⁊ dignitate.Et pᷣuatim.i.ꝓpꝛie ſingulatim.adu.diſcretiuũ.Et ꝓdu.pᷣmã Ppuo. Vñ in auroꝛa.Nõ me luce tua pꝛiua⸗ res ſicut iniquum. ”MUME Pꝛobo.bas.baui.batũ,a.p.i.laudare.vel firmare.vel certificare. Jnñ ꝓbatic. a.ũ. q ꝓbat vel ꝓbat᷑.Et h̊ ⁊ hęc ꝓbabilis.⁊ B le.Et ꝓbabilit᷑ adu.⁊ ꝓbabilitas.atis.Et coꝛ.hãc ſyllabã pꝛo. õ PMꝛobꝛo.bꝛas.bꝛaui.bꝛatũ.a.p.i.vituꝑare redarguẽ.iiuriari.Et cõpõit᷑ expꝛobꝛo.as Mꝛocedo.is.ceſſi.ceſſum.n.t.i.paulatim in anterioꝛẽ ꝑtẽ ire.⁊ ẽ ꝓpꝛiũ ferentiũ ſacra. ⁊ða pꝛo.⁊ cedo.dis.ceſſi. In hęc ꝓceſſio Pꝛocedit qͥ in anterioꝛẽ ꝑtẽ it. Pꝛęcedit qͥ ſequẽtem ante it. Itẽ ꝓcedere.i.ꝓlpere et ad bonũ cederę. In h̊ ꝓceſſus.ſus.ſui.id ẽ ſper euẽtus.vel augmentũ. Meꝛocello.lis.culi.culſum.a.t.i.pcutere. Pꝛocido.dis.di.ſupino caret.i.ꝓcul vł añ cado. ⁊ ð a pꝛo.⁊ cado.dis. Iñ ꝓcidens. tis.ge.oĩs. Et coꝛ.ci.tam in pᷣſenti qᷓ;inß⸗/ terito. AUñ Matth̊.ij. Et ꝓcidẽtes adoꝛa uerũt eum. ”M Pꝛocio.cis.ciui.⁊ ꝓco.cas.in eodẽ ſenſu. i.nouã ↄiugẽ.vel nuptã petere. vel gene⸗ raliter mulierẽ. Et ponunt᷑ ſimplicit᷑ ꝓ pe tere. Itẽ pꝛocire vłpꝛocare ẽ.qð vulgo dꝛ domare aliquẽ diſcoꝛtare. Pꝛocito.tas.frequẽtatiuũ.i.ſepe petere.ſi cut pꝛoci faciunt.vel ſepe ꝓ longare. ſſicut mulieres faciũt ſuis pꝛocis.Et coꝛ.ci. Pꝛocoꝛ.aris.atus.ſũ.d.p.i.impoꝛtune pe⸗ tere. Jñ pꝛocus.a.ũ.Et h̊ pꝛocus.ci.id eſt petitoꝛ.⁊ ꝓpꝛie mulierũ.vel noue ↄiugis ⁊ nuptiarũ. Pꝛodeo.des.dij nire.⁊ in antea ire.⁊ ðꝛ a pꝛo.⁊ eo.is.inter poſita.d. Vñ Oꝛatiꝰ. Eſt quodam ꝓdire tenus ſi nõ dat᷑ vltra.Et coꝛ.pe.ſupᷣ.ſcʒ ꝓ ditum. Pꝛodigo.gis.degi.a.t.i.vaſtare.dilapida re. ⁊ a pꝛo. ⁊ ago.gis. In ꝓdigꝰ. ga. gũ. i.diffuſus.vltra modũ largus.⁊ effundẽſ m Hugl. Pꝛodo.dis.didi.ditũ.a.t.i.tradere.vłma nifeſtare. vel ꝓcul dare. expellere.⁊ ðꝛ a ꝓ ⁊ do. das. VUñ Virgilius.ꝛodimur atq; malis lõge diſiũgimur hoꝛis. IJIñ pditus. ta. tũ.pexoꝛ. VUñn. Impoꝛtat fraudem pꝛo dit ſine fraude reuelat. Pꝛoduco.cis.a.t.i.ꝓcul ducere.⁊ abſ- enta re.vel extendere.vel ꝓlongare.vel in con ſpectu ducere.vel in aꝑtũ.vel extra ducẽ. Pꝛophano.nas.a.p.i.execrari ↄtaminare vel polluere.Et ꝓphanare ẽ ĩ ꝓphanis an nunciare.vel venerari. Vñ legit᷑ ꝙ beata maria erat ꝓphanata.i.in ꝓphanis vene rata.vel nnũciata.Et ꝓd.pha. Uñ Oꝛati us. NPone deos ⁊ ꝗ tangendo ſacra ꝓpha⸗ Pꝛofero.fers.tuli.latũ.i.differre.ꝓ⸗ (nas. longare. Vel ꝓferre.i.manifeſtare. vel of ferre. Et ꝓferre q̃i ꝓcul ferre. ⁊ ᷣm h̊ ꝑti- net ad vba. Hã vba ꝓferũt᷑.q̃ſi ꝓcul.i.ex tra ferunt᷑.vel emittunt᷑. Iñ ꝓlatꝰ.ta.tüũ. Pꝛofſicio.cis.feci.fectũ.n.t.i.valde facere. vel incremẽtũ ſumere.⁊ coꝛ.fi. Hñ qdam. Mꝛoficit h̊ nunq; cui ſꝑ lecta nouant᷑. Itẽ comedẽtibꝰ ꝓpꝛie nõ ẽ dicendũ ꝓſicit.qñ optamus eis cibũ ꝓdeſſe.ſʒ ꝓſit. Inuenit tñ i qdã collecta.. Oꝛoficiat nobis ad ſalu⸗ tem ⁊c̃.qð autoꝛitati aſcribendũ ẽ76. NPꝛoſiciſcoꝛ.cerl.fectꝰ ſum.d.t.i.ire. Pꝛoſiteoꝛ.teris.feſſus ſum.d.s.i.ꝓculabi tentione fateri.i.aliud in coꝛde hre ⁊ aliud oꝛe fateri. Vel ꝓfiteri.i.pᷣmo fateri.vel pieꝛ alijs fateri. Vel ꝓfiteri.i.reddẽ vł ſoluere debitũ. Qui em ſoluit debitũ illud ꝓfitet᷑. Vñ Lud..ij. Ibãt oẽs vt ꝓfiterent᷑ ſingu⸗ li in ciuitatẽ ſuã. IJñ h̊ ꝓfeſſoꝛ.oꝛis. ꝛofligo. gis.⁊ ꝓfligo.as.i.deſtruẽ.cruci⸗ are. deuaſtare. diſſipare.qᷓi ꝓcul agẽ.⁊ di⸗ ſpergere Inuenit᷑ etiã i eodẽ ſenſu ꝓfligoꝛ arl. d.p. Et hinc ꝓfligatꝰ.a.ũ. Et ẽ ꝓfliga tus pᷣm NPapᷣ.ꝓiectus.deuius.peruerſus gfflictus.ſceleratꝰ.interfectꝰ.Et ꝓd.fli. ꝛofoꝛ.arl.d.p.i.ꝓcul ab intentioe fari.ſ. aliud vbũ ꝓferre.⁊ aliud aio hr̃e. Unð cę ſar.cũ ſui volebãt recedẽ.illos ꝓfabat᷑.vi⸗ debakt em illis dare licen tiã recedẽdi. ⁊ tñ intendebat eos dehoꝛtari a receſſiõe.Iteʒ ꝓfari i.pᷣdicere.vel pᷣfari. Pꝛofugio.gis.n.t.i.pꝓcul fugere. Inð ꝓfu gus.a.ũ.pe.coꝛ.i.ꝓcul fugiẽs. Pꝛofuguſ ꝓbe ðꝛ qͥ ꝓcula ſedibꝰſuis vagat᷑.q̃i poꝛro Pꝛofundo.dis.fudi.fuſũ.a.t.i.pꝓ⸗(fugatꝰ. cul fũdẽ.⁊ diſpgẽ.diſſipare.ðᷣuoꝛare.ꝓijce re.⁊ ða ꝓ.⁊ fundo.dis. IJIñ ꝓfundus.da dum.i.pꝛodigus.largus. diſſipatoꝛ.qͥ ni⸗ mis pꝛofundit. Inde pꝛofunde.dius.ſime adu.Et hęc pꝛofunditas.tatis.i.pꝛodiga⸗ litas. Sʒ ꝓfũdo.as.i.effundere.diſꝑgere ℳ 4 dilapidare. Equiuocatio em̃ ẽ in dictis. Fundare em deſcendit a funda sa fundꝰ. Siliter ꝓfundꝰ deſcendita fundꝰ ⁊ a ꝓfü⸗ do. dis. Itẽ ꝓfundo. das.deſcẽdit a ꝓfũ⸗ dus. Et ſcias ꝙ fund*cõponit᷑ cũ pꝛo.⁊ ðꝛ ꝓfundus.a. um.q̃ſi ꝓcul a fundo habens upficiẽ.vel q̃ſi ꝓcul habeat fundũ. Vñ G̊ pꝛofundũ.ðꝛ mare altũ.⁊ pꝛofunditas ali cuiꝰ rei. Inde pꝛofunditas.tatis.⁊ pꝛofũ⸗ Ddo. as.i.in pꝛofundũ demergere. Pꝛogigno.nis.nui.genitũ.a.t.i.pꝛocul vel añ gignere. Ael pꝛo gigno.q̃i pꝛolẽ gigno ⁊cẽ etymoł. Iñ h̊ pꝛogenitoꝛ.toꝛis. Pꝛogredioꝛ.erl.greſſus ſuʒ.d.t.i.pꝛocede re. q̃ᷓi pꝛo.i.añ gdi.vł pꝛocul gdi.⁊ coꝛ.gre Pꝛoemio.mias.n.p.i.inciꝑe.vel pꝛoemiũ facere vel dicere. Pꝛohibeo.es bui.itũ.a.s.i.vetare intdicẽ. ↄtradicẽ.⁊ ðꝛ a pꝛo.⁊ habeo.es.Iñ pꝛohi bens. tl. ois ge.⁊ hec pꝛohibitio. onis. Et ſcias ꝙ peccata moꝛtalia pꝛohibent᷑.ſʒ pec cata venialia cohibent᷑. 2 Pꝛoijcio.cis.ieci.iectũ.a.t.i.pꝛocul.vel añ iacẽ.⁊ ðꝛ a pꝛo.⁊ iacio. Itẽ iuenit᷑ pꝛoꝛitio cis.reci.rectũ.⁊ ẽ idẽ qð ꝓnjcio.Et ſiłiter eſt compoſitũ a ꝓp.⁊ iacio.Et eſt verbũ ſa⸗ Peolicio.cis.a.t.i.ꝓcul elicere.(crificãtiũ. NPꝛologixo.as.n.p.i.ꝓlogũ facere.hſᷣfari ſᷣ⸗ loqui añ naturã. Et coꝛ.ll. Pꝛomineo.nes.n.S.i.q̃i ꝓcul manere.⁊ ap parere.ſuꝑſtare.peſſe.⁊ ðꝛ a ꝓ. vel pꝛocul ⁊ maneo. Iñ pꝛominẽs.tis.ge.oĩs.Et hęc pꝛominẽtia.tię.⁊ ꝓminẽter adũ.⁊ coꝛ.mi. D8Paꝛomiſceo. ces.cui.a.S.i. ꝛocul vel añ vl pꝛo aliquo miſcre. Pꝛomo.mis.pſi.ptũ.a.t.i.pꝛoferre.mani⸗ feſtare.aꝑire.extrahẽ.oꝛe dicẽ.Et ↄponit᷑ depꝛomo.mis.i.valde ꝓmere.Expꝛomo. mis.i.extra vel valde pꝛomere.⁊ ꝓd.pꝛo. AVñ in Auroꝛa ðꝛ.Sʒ ꝑtem iecoꝛis ꝓmẽs de capſide ſupa.. Pꝛomoueo.ues.moui.motũ.a.s.i.pꝛocul mouere.⁊ abſentare.Et pꝛomouere.q̃ſi in anterioꝛẽ ꝑtem mouere.Et ꝓmouere ſub⸗ limare. ad oꝛdinẽ vel honoꝛeʒ mouere.Et pPꝓmouere.i. ꝓficere. Et coꝛ.mo. Mꝛomulco.cas.caui.n.p.i.nauẽ ducere. et ꝓpꝛie cũ pꝛomulco. Pꝛomulgo.gas. gaui.n.p.i.pꝛonunciare. manifeſtare. Et ð pꝛomulgare. q̃ſi pꝛsom- ptum ⁊ manifeſtũ multl agere.⁊ẽ etymoł. ꝛonoſco.ſcl.i.ꝓcul añ noſcere.⁊ ðꝛ a pꝛo. ⁊ noſco.c. Iñ h̊ ꝓnoſticũ.ci.i.ſignũ futu⸗ ri. Et ꝓnoſticat.a.ũ.qͥ cogᷣſcit vł añ ſigt ⁊pᷣnoſtico.as.i.ſᷣnoſticl ꝑpẽdere.ſᷣnoſceꝛe Pꝛopagino.nas.a.p.i.ꝓtẽdere.ꝓpagines extẽdere.flagellũ vitis terrę ſubmerſũ ſter nere.⁊ q̃i poꝛro pãdere.Et coꝛ.gi. NPꝛopago.gas.gaui.a.p.i.ꝓtẽdere.⁊ extẽ?/ dere. In hec pꝛopago.ginis.i.linea.oꝛigo extẽſio.flagellũ vit᷑ extẽſũ ſub terra.⁊ ꝓd. penł.ꝓpago vbũ ⁊ nomẽ ĩ oĩi ſua ſigtione. m ĩ pma ſyllaba ẽ differẽtia.qꝛ hec ꝓpago ginis. ꝓ extẽſione vitl.⁊ ꝓpago.gas.cum ad ꝓtẽſionẽ vit ꝑtiet ꝓd.pᷣma.ſed ꝓpago gquando ꝑtinet ad ſapiẽtiq coꝛ.pma. AVñ. Viiẽ ꝓpago libet infinita ꝓpago. Pꝛopello.lis.puli.pulſũ.a.t.i.ꝓcul vel añ pellere. Et cõponit᷑ a ꝓ.⁊ pello. lis. Pꝛopendo. dis.a.t.i.extẽdere.dilatare.et ðꝛ a ꝓ. ⁊ pẽdo.dis. IJIñ ꝓpẽſus.a.ũ.i.extẽ ſus. dilatatꝰ.Et ide ꝓpẽſradũ.q̃i extenſi ꝛopero.aſ.aui.a.p.i.feſtiare.Sʒ ꝓperat qᷓ vnũqðq; maturę tranſigit. Feſtinat qui multa ſił incipit ⁊ nõ ꝑficit.Et cõponit᷑ ap pPꝓpero. as.i.valde ꝓperare ⁊ de ꝓpero.as Pꝛopheto.tas.⁊ ꝓphetico.as.in eodẽ ſen ſu.i.futura ſᷣdicere.⁊ ſunt neurra. Pꝛopitioꝛ.arl.atꝰ ſum.d.p.i.eſſe vel fieri ꝓ pitiũ. Iñ hec ꝓpitiatio.onis.i.placatio. miſericoꝛdia.Et ꝓpitiatoꝛiꝰ.a.ũ.Et ꝓpi⸗ tiariꝰ.a.ũ.Et cõponit᷑ repꝛopitioꝛ.ar. Pꝛopino.nas.a.p.i.vinũ miſcere.potũ ad miniſtrare. Jñ ꝓpiatoꝛ. oꝛis.qͥ potũ admi niſtrat. Añ Ouidiꝰ. Iñ ꝓpinatoꝛ nimiuʒ qͥ vinũ ꝓpinat.Et in Auroꝛa ðꝛ.Deqᷣbus ãgelici ciues bona ſũma ꝓpinãt. Itẽ a ppi no.nas.ðꝛ h̊ ꝓpinatoꝛiũ.rij.domꝰ vł loꝰ vñ ꝓpinat᷑.vel vbi ꝓppinat. Pꝛopinito.tas.i.frequẽter ꝓpinare. Pꝛopinqͥ.q̃s.i.ꝓximare.ꝓpe eſſe.Et ↄpo⸗ nit᷑ appꝛopinqͥ.q̃s.i.appꝛoximare. Pꝛopio.as.n.p.i.ꝓximare.⁊ ꝓpinquare. Et cõponit᷑ appꝛopio.as. Iñ appꝛopians antis. ge. ois. . Pꝛopꝛio.as.a.p.i.ꝓpꝛiũ facere. Pꝛopudio.as.a.p.i.ihoneſte ↄtinẽ.vel re pellere. vel iniuriari. vel ſcrutari. Iñ pꝛo⸗ pudioſus.a.ũ.i.ignominioſus.ĩiurioſus. turpis.ipudibundꝰ.iuerecũdꝰ.impudens irreuerẽs.infrontuoſus. Inð pꝛopudioſe adu.Et hęc pꝛopudioſitas.tatis. Pꝛopugno.as.n.p.i.pꝛocul vł pꝛo aliqͥ pu gnare.vel valde defendere.ſuccurrere. Pꝛopulſo.ſas.i.frequẽter ꝓpellẽ.ꝓmouẽ. ꝛorito.tas.a.p.i.puocare.vel excitare. Pꝛorogo.gas.are.a.p.i.differre.diſtendẽ. plongare. ꝓtrahere. ꝓducere. vel pꝛimuʒ —/ — M̃ — S. S. SS= —2 — tempꝰ extẽdere.ff. de. iudi.l.j.de offi.dele. Pꝛoꝛũpo.pis.a.t.i.emittẽ.floꝛere.(p.⁊.g. NMꝛoꝛuo.is.ere.n.t.i.ꝓcul ruere. (exigere. extra ruere.impetũ facere.poꝛro cadere. NHꝛoſcindo.dis.a.t.i.irrũpere.laceſcere.cõ tumelia increpre. NHꝛoſipo.pas.a.p.i.ꝓcul ſipare ⁊ ſpargere Iñ hec ꝓſapia.pię. ⁊ q̊ ꝓlapies ei.i.ꝓge⸗ nies.generatio.qꝛ ꝓcul ſipat᷑ ⁊ ſpargitur vſq; in poſteros. Pꝛoſo.ſas.a.p.i.ꝓducere. „ . Pꝛoſaico.as.n.p.i.ꝓſaice ſcribẽ vł dictare Reolctido bis a.t1. penla ctipena tem i uere. ⁊ ð a pꝛo.⁊ ſcribo.bis. IJñ ꝓſcriptꝰ. a. u. Et dicebant᷑ ꝓſcripti.quoꝛuʒ noĩa de enea tabula delebant᷑.qð erat cum damna bant᷑ ꝓ aliqͥ ſcelere. Itẽ ꝓſcribere.i.dãna⸗ re.Et ꝓſcriptꝰ.i.dãnatꝰ.ſʒ ꝓpꝛie cũ aliq̊s ita dãnat᷑ ꝙ nomẽ eius ꝓſcribit᷑ de conſoꝛ tio oꝛdinis eiuſdẽ.ſᷣm Hugl.Sʒ Map̃.di⸗ ⁊ aꝑte ſcribunt᷑.i.exulant. PMꝛoſeco.cas.a.p.i. ꝓcul vel añ ſecare. Iñ pꝓſectum.cti.i.extum. Mꝛoſequoꝛ.erl.ſecutꝰ ſum.d.t.i.ꝓcul ſequi cit. Pꝛoſcriptus.damnatꝰ cuiꝰ bona palã vel quę reſtant ſeqͥ ⁊ ꝓcedere. Iñ hoc ꝓſe quiũ.quij.i.ſeruitiũ. Pꝛoſerpo.pis.n.t.i.ꝓcul ſerpere.vel ꝓpe ſerpere.⁊ etiã in ante ſerpere.⁊ ðꝛ a pꝛo.et ſerpo.is. Iñ ꝓſerpina.nę.filia.Cererl.ſcʒ Luna.vñ ⁊ ðꝛ ꝓſerpia qꝛ ꝓpenos ſerpat Pꝛoſeucoꝛ.arl.d.p.i.mẽdicare.vel depᷣcari pꝛoſeucam. Pꝛoſiſto.ſtis.n.t.i.ꝓſtare.⁊ ꝓpᷣcio ſtare.ꝰ meretricari. Itẽ ꝓſiſto.ſtis.i. ꝓſtituere.i. ꝓpᷣcio ſtatuere.ad meretricãdũ vel aliud. Et ẽ vbũ meretricale in vtraq; ſigtiõe. Pꝛoſpecto.as.vbũ freq.a ꝓſpicio.cis.A q̃ ꝓſpectans.antis.oĩs ge. Vñ in vita bea ti Nicolai legi᷑. Deꝰexalto ꝓſpectãs. Et vt dicit Papᷣ. Pꝛoſpecto.deſuꝑ.aſpicio vel pꝛocul. Pꝛoſpero.as.a.p.i.pſperũ facere.Inueni tur etiã ꝓſperoꝛ.aris.d.p.i.ꝓſpere agere. Vñ ꝓpha.O dñe ſaluuʒ me fac.o dñe bũ ꝓlperare. Pꝛoſpicio.cis.a.t.i.pꝓcul aſpicere.lõge vi⸗ dere. ⁊ ð a pꝛo.⁊ ſpecio.cis. Pꝛoſtituo.is.a.t.i.ꝓ pᷣcio ſtatuere. ꝓponẽ ⁊ðꝛa pꝛo.⁊ ſtatuo.Et ẽ vᷣbũ meretricuʒꝗᷓ ꝓſtituunt᷑.i.ꝓ pᷣcio ſe ſupponũt. Iñ h̊ pꝛo ſtibulũ. li. pᷣm Hugl.· Pꝛoſto.ſtas.ſtiti.ſtituʒ.n.p.i.ante ſtare.et ða pꝛo.⁊ ſto.ſtas.Vel ꝓſtare.i.ꝓ pꝛecio Poubero. as.n. p.i.cre tate eſſe. Et ꝓdu.pu. 2 . — z. J. ſtare. vel cõmilcere ſe cuʒ meretrice. Et eſt vbũ mereſficũ.ꝗᷓ pꝛoſtãt.i. ꝓ pᷣcio ſtant et meretricant᷑. In B ꝓſtibulů.lil. Pꝛoſum. ꝓdes.ꝓdeſt.i.ꝓficere.ꝓſicuũ cõ⸗ ferre. IJn ꝓfuturus.a.ũ.Et ðꝛ a ꝓ.⁊ ſum.g es.eſt. ⁊ interponit᷑. d. ðUMU- NPeꝛotelo. lal.a.p.i.diſtendere. plõgare. dif ferre. ꝓuocare. dilatare. Et pdu.te. Pꝛotero. ris.a.t.i.añ vel pedibꝰ terere. Pꝛotraho.is.ere.a.t.i.dilatare.in mediuʒ trahere. differre. ampliari. moꝛari. pducẽ. Pꝛoteruio.uis.uiui.uitũ.n.q.i.eſſe vel fie· ri ꝓteruũ.ſuꝑbire.crudere.ferocirne. Pꝛoueho.his. ꝓuexi.ctũ.a.t:.i.ꝓcul vł añ vehere. ꝓmouere.extollere.ſbᷣlimare. Jñ pꝓuecto.as.fre.⁊ ꝓuectꝰ.a.iũ.i.ꝓcul vel añ vectus. ꝓmotꝰ.ſublimatꝰ.auctꝰ.cumula⸗ tus. Unde pꝛouecta ętas ðꝛ annis aucta ⁊ cumulata. ”M 2 Pꝛouenio.nis.ꝓuentũ.n.q.i. ꝓcul vel añn venire..vel abũdare ⁊ creſcere.pullulare. ⁊ ðꝛ a pꝛo.⁊ venio.nis. Iñn h̊ ꝓuentꝰ.tus. rui. i. abundantiag. Pꝛouerbioꝛ.aris.d.p.i.ꝓuerbia dicere.vł ꝓuerbuüs vituꝑare.m hug. Pꝛouideo.des.pꝛouidi.pꝛouiſũ.a.s.i.pꝛo cul videre.pꝛocurare. ⁊ ðꝛ a pꝛo.⁊ video. des. Iñ pꝛouidẽs.⁊ hęc pꝛouidẽtia.tie. Pꝛouoco.cas.care.a.p.i.irritare.poꝛro vł añ vocare.ad irã vel bellũ mouere. Pꝛoximo.as.are.n.p.i.appꝛopinquare. Pꝛurio.ris.riui.ritũ.n.q.i.mollit᷑ effluere. pꝛuritũ hr̃e.libidine cõmoueri. delectãädo vꝛi.Et ꝓ faſtidire inuenit᷑. Iñ pꝛuriẽs.en tis.omis ge. Vñ.ij. Zimoti.iiij.Coacerua bunt ſibi mgros pꝛuriẽtes auribꝰ. Iñ pꝛu ritus.tus.tui.⁊ hęc pꝛurigo.ginis.in eodẽ ſenſu.ſ.ardoꝛ ⁊ exuſtio carnis vel aurium Pſallo.lis.pſalli.n.t.i.exultare.iubilare. ↄgaudere.vłcãtare. ꝛopꝛie em̃ pſallere ẽ geſtu coꝛꝑis expᷣmere gaudiũ mẽtis.⁊ B q̃dã digna qlitate vocis.⁊ caret ſuß. Pfſalmogpho.phas.i.deſcribẽ pſalmos. .i. creſcere. pubere. iuuenẽ ⁊ðꝛ a puber.Et cõponit᷑ repubero.ras.et hic puberaſco.ſe Repuberaſco.ſcl.icho. Et coꝛ.be. rðMð Puberto.tas.tare.n.p.i.floꝛere.⁊ i puber⸗ 33 Pubeo. bes. bui.n.S.i.creſcere.cremẽtare. barbere. Vel pubere.i.pubẽ emittere. Et hinc pubeſco.ſcis.icho.i.barbeſcẽ.creſcẽ. Ael pubere.⁊ pubeſcere.i.in tali ętate eſſe talẽ ętatẽ hr̃e.vel ducere.Et cõponit᷑ ibu⸗ beo.bes. Iñ impubeſco.ſcis.Suppubeo. bes. Jũ ſuppubeſco. ſ⁴ccis. Pubeto. tas. ⁊ pubedo.das.n.p.i.pubere vel puberarr. Puplico.cas.caui.a.p.i.diuulgare.cõeʒ fa cCere. vel diffidare. diffamrre. udeo.es.n.S.i.pudoꝛẽ hre.verecũdari. nõẽ in vſu. Iñ pudet iꝑſonale.qð ↄſtrui tur cũ actõ ⁊ gtõ.vt Pudet me tui. Et hic pudẽs.tis.ge.oĩis.⁊ comꝑat᷑. Et pudẽter tiꝰ.ſime aduũ.⁊ hęc pudẽtia.tię.i.vecũdia. NPuero. as.n.p.i.eſſe vel fieri pueꝝ. vel cre ſcere ad modũ pueri. Et cõpõit᷑ repuero. gs.i.iteꝝ redire ad pueritiaʒ. Et hinc pue⸗ raſco.ſ. Repueraſco.ſd.incho. Pugilloꝛ. aris.d.p.i.pugnare.certare.vel gquẽdã ludũ exercere.ſ.pancraciũ.facere. .i. de manu in manũ aliqͥd ſubtrahere. Iñ B pugillatoꝛ.i.pugnatoꝛ.pugil.ſʒ pugil ex ꝓpꝛia foꝛtitudine. Pugillatoꝛ ex arte. ugno.nas.aui.n.p.i.bellare.laboꝛare.re ſiſtere.certare.ↄtendere.⁊ ꝓpꝛie pugnis. Inñ h̊ ⁊ hec pugnax. cl.qͥ ſepe ⁊ aſſidue pu⸗ gnat. Iñ pugnacit᷑.tius.ſime.aduũ.Et hęc pugnacitas.tatis.⁊ pugnaculus.la.luzʒ.i. gliquãtulũ pugnãs. Pullulo. las.laui.n. p.i.germinare. multi⸗ plicit᷑ creſcere. multiplicari. Facta trãſlati one.a pullis qͥ ꝓducunt᷑ ex ouis multipli⸗ citer. Et cõpõit᷑ repullulo.las.i.iterũ poſt caſũ pullulare ⁊ recreſcẽ. Et coꝛ.pe. VUnde obias. Pullulat ex guſto multiplicata fauguninee. Pulſo.ſas.ſaui.i.frequẽter pellere.rogare pcutere cedere. A qͥ pulſito.as.aliud fre. Et cõponit᷑ cõpulſo.ſas.Et pꝛopulſo.as. Iyjſmpullo. ſas.ꝗᷓ pñt deriuatiua eſſe a cõpo ſitis a pelo=-.. 2ð Multo.tas.ẽ frequẽtatm̃ a pello.lis. Pumico.cas.pe.coꝛ.a.p.i.pumice aptare. NHuncto.as.a.p.i.pũcta facẽ.vł pũctis di⸗ ſtinguere. In punctatim adũ.i.ꝑ pũcta di ſtinctim. Et cõponit᷑ depũcto.as.i.pũcta remouẽ. SDiſpũcto.as. Repũcto.tas.i.ite rũ punctare. Itẽ punctare põt etiã eẽ fre. huiꝰ vbi pungo.i.frequẽter pungere.Aqᷓ punctito.tas.aliud frequẽtatiluu. ſpungito tas.a pũgo.gis.i.freqnt᷑ pungẽ. Pungo. gl. xi.vł pupugi.a.t.i.punctũ fa⸗ cere. vt in libꝛo. Et tüc phe facit punxiiß⸗ terito. Itẽ pungere.i.ſtimulare.ↄſigere.⁊ tũc ꝓpꝛie facit pupugi.vt Ego pũ xi libꝛũ ⁊ pupugi illũ. VMB NPunio.nis.niui.a.q.i.pęnã irrogare.Inð punitꝰ.a.ũ.Et cõponit᷑ impunitꝰ.a.ũ. Et ꝓd.pu. Vñ.Nil magis ingratũ qᷓ; nõ pu⸗ nire retau. NMurgito.tas.i.frequẽter purgare. Purgo.as.a.p.i.mũdare.purificare.⁊ ðꝛa purus.q̃ſi purũ ago.Et videt᷑ potiꝰeẽ ety mologia qᷓ; cõpoſitio. Purgo cõponit᷑ ex⸗ purgo.gas.i.extra eijciẽdo purgare. Puriſico.cas.caui.a.p.i.mũdificare.purũ facere.⁊ ðꝛ a purus ⁊ facio.Et coꝛ.ſi. Puro.ras.raui.a.p.i.mũdare.purũ faceꝛe Puteo.tes.tui.n.S.i.fetere. Iñ puteſco.ſe inchoa.⁊ caret ſupᷣ.⁊ ꝓducit hãc ſyllabam pu.ſʒ puto.tas.eã coꝛ. Uñ.Non licet iſta putẽt meretricũ coꝛpoꝛa puttet. Puto.tas.aui.a.p.i.cogitare.opinari. Et putare.i.ſcindere.vł purgare vgã ex viteę ſuꝑfluã reſecare. IJIñ putatꝰ.a.ũ.Et cõpo⸗ nit᷑ ſemiputatꝰ.⁊ coꝛ.hãc ſyllabã pu. Unð Conſcius ipe ſibi de ſe putat oia diecc. Putreo.tres.n.s.i.eſſe vel fieri putrẽ. utrido.dg.i.putridũ facere. Vadripꝑtioꝛ.tirl.titus ſum.d:q. .i. in qttuoꝛ ꝑtes diuidere.Et an tiqui olim dicebãt q̃driꝑtio.tis . tiui.in actiua vocce. Quadruplo.plas.plaui.⁊ q̃druplico.cas. caui.i.iĩ q̃ttuoꝛ ꝑtes explicare.vł diuidere vei q̃druplex.ſiue q̃druplũ facere. Uñ ⁊ q̃ druplatoꝛes. ⁊ quadruplicatoꝛes dicũtur vſurarij in druplum ſua recipientes. Quadruplatoꝛ etiã ðꝛ ſenex vł ↄtractꝰ qui duob' pedibꝰ ⁊ duob baculis ſuſtẽtat ꝑ plantas incedit. Et coꝛ. dꝛu.naturaliter. Quadro.dꝛas.a.p.i.ĩ q̃ttuoꝛ ꝑtes diuidẽ. Quaſſo.ſas.ſaui.i.frequenter q̃tere.a q̃tio tis. Iñ H ⁊ hęcãſſibił.⁊ G le.⁊ qᷓſſabũdus. a.ũ.i.facilis ad quaſſandũ.vel ſiłis q̃ſſan⸗ ti. Et quaſſito.tas.fre.Et quaſſo cõponit᷑ cõquaſſo.ſas.i.ſimul quaſſar. Quat᷑no.nas.n.p.i.qtnos facere.vel ãtnũ vel q̃tnis diſtinguẽ. vłoꝛdinare.Et ↄpõi⸗ tur ↄq̃terno.nas.i.ſimul q̃ternos iũgere SBiſquatno.nas.i.qt᷑nos.vłꝑ q̃ternos di ſtinguere. vel diſligare. ſeu diſiũgere. NRequaterno.nas.i.iterũ quat᷑nare.vel dil quaternare. 3 in 1s. — — — — N n mnen . Quatio.tis.quaſſi.ſſum.a.t.i.cõmouere cõ cutere.pterrere.ꝑcutere.vexare.⁊ ſcribit ꝑ · t. qð dinoſci pot ad ſcðᷣam ꝑſonã quatis Vñ Sedulius.Aertit᷑ ⁊ trepidã quatiũt vada falſa Bianam. Quaxare vel quaſſare.dicũt᷑ ranę cũ voce,ʒ emittũt. vm Hugl.Et Papᷣ.dicẽ. Quaxat ꝓ rana ðꝛ.ſicut ꝓ coꝛuo crocitat. Queo.quis.quiui.vel quij.quitũ.q̃re.n.q i.poſſe.Et cõponit᷑ cũ nõ.⁊ ðꝛ nequeo.qͥs nequi. qtũ. neqre. i. non poſſe. Et coꝛ. qin ſupᷣ.vt qͥtũ.neqᷣtũ.⁊ ſcribit᷑ qͥt ⁊ neqͥᷣt ꝑ.t. Queruloꝛ. laris.d.p.i.lamẽtari.⁊ ðꝛ a roꝛ Querimonioꝛ.aris.d.p.i.lamẽtari. uerito.tas.i.frequẽter quęrere. Mugęro. ris ꝗqſiui.ꝗſitũ.a.t.i.inueſtigare.ro gare.ꝑſcrutari.reqre.ↄlulere.petere.vel i terrogare. Queroꝛ.rerl.queſtus ſum.d.t.i.lamẽtari.?ꝰ dðꝛa ꝗqro.ris.Qui em cõqrit᷑ aliqd qrit.vt fiat.ſ. vindicta vel aliud. Inð q̃ſtoꝛ qſtrix. q̃ſtio.q̃ſtꝰ. Aide ̊ ꝙ iſta ſyncopata deſcẽ⸗ dunt aꝗqro.ſʒ integra deſcẽdũta qᷓroꝛ.rerl. Et qroꝛ deponẽs ẽ cuʒ ſuis cõpoſitl.⁊ coꝛ. —— Querit᷑ argentũ.querit᷑ ꝑcuſſus ab hoſte Abſit ab illa queri.ꝗᷓ ↄſtant turpia queri. Quęſo.ſis.vbũ deſideratiuũ.a quęro.ris. 1i.cũ deſiderio quęrere.rogare.obſecrare. Et declinabat᷑ olim ĩtegre.⁊ regulariter ꝰ faciebat pteritũ quęſi.velꝗſiui.⁊ ſupinu;ʒ. Aſſitũ pe.ꝓdu.ſʒ modoẽ defectiuũ.qꝛ non vtimur niſi duabꝰ eiꝰ vocibꝰ pᷣſentis tꝑis. ſcʒ ꝗſo.⁊ ꝗſumꝰ.Et eſt anoꝛmalũ.A qͥ qſi⸗ to:ꝗs.pe.coꝛ.Et ẽ vᷣbũ fre. Et ꝓdu.pᷣmaʒ nimioq; ignoſcetimoꝛi. Queſtionoꝛ.arl.d.p.i.inqᷣrere.ꝗſtionẽ fac⸗ Quieo.es.quieui vel quietus ſum.id ẽ.eſſe vel fieri quietum. Et cõponit᷑ adquieo.es eui.quietum.i.aſſentire. Iñ adquiexꝰ.a.ũ Item cõquieo.es.. Requieo.es.Iñ reqe—⸗ tus.a.ũ.qð cõponit᷑ irrequietus.a.ũ. Et tam a quieo ⁊ eiꝰ cõpoſitis deſcendũt quie ſco.adquieſco.cõquieſco.requieſco.q̃ ha⸗ bent vocem inchoatiuoꝝ. Quieo 2 eiꝰ cõ⸗ poſita neutra ſunt ⁊ abſoluta.ſʒ nõ ſunt in vſu.in pᷣſenti.ſʒ in ſᷣterito. „ 2 Quieto.tas.taui.a.p.i.quietũ facẽ.Et po⸗ nit᷑ qñq; ꝓ abſoluerea debito.vł reddere debitu. Quidã tñ in hac ſigtione ſbᷣtrahüt ⁊ dicunt quito.tas.taui.qð magis vulga⸗ q̃.⁊ retinet.e.in cõpoſitis.vt q̃roꝛ.q̃reris. Conãroꝛ.rerl.Sed q̃ro ꝓdu.bᷣmã. Ande reẽ qᷓ; regulare.Et coponit᷑ indeto.tas.i. moleſtare lInquietũ facre. Querito.tas.n.p.i.romaniçare.vel moꝛeq ritũ ſe hr̃e.vel ad modũ quiritũ eqͥtare.Et ðᷣꝛa quiris.vel qͥritis. Ael qͥritare.i.pplm alloqui. Et ꝓduorir. Ran Acemoꝛ.arl.d.p.i.ſparſa vuas vel racemos colligere.Et ꝓd.ce. Radico.cas.caui.n.p.i.radices Lemittere.vel radicibꝰ firmare. et ðꝛ a radix.cis. Et cõponit᷑ abꝛadico.cas. i. a radice euellere.⁊ arradico.cas.i.valð vel ad aliqͥd radicare. Diradico.cas.i.di⸗ uellere. Eradico.cas.i:euellere.deſtruere Iñ eradicãs ge.oiſ. AUn Job.xxxj.Omia eradicãs genimia. Radico ꝓ radices emit tere neutrũ ẽ. In alia ſigtione cũ ſuis com poſitis actiuũ.⁊ in vtraq; ſigtiõe ꝓdu.di. Radio.as.aui.i.ſplendere.Et componitur irradio. dias.id eſt. intus vel valde radia⸗ re. Pꝛeradio. as. Obꝛadio.as·id eſt.circũ circa vel contra ſplendere. Radio ⁊ cõpo⸗ ſita neutra ⁊ abſoluta ſũt.licʒ quãdoq; po nantur tranſitiue vel pꝛo illuminare. vel pꝛo illuſtrare.Et coꝛripit ra. Añ in Lobia 2. MPꝛeradiat ꝓles. ꝓlis honoꝛe pater. Radio.dis.raſi.a.t.i.interſecare.ſuperfici em remouere.vel parum diminuendo ap- planare. Inde raſim adu. Et ꝓdu. ra. Añ in Auroꝛa dicit᷑. Crimina moꝛtis habens de libꝛo radit᷑ iſto. Ranceo. ces. cui. n. s. i. iraſci. idignari. fete re.eẽ vel fieri rancidũ.⁊ ðꝛ a rancidꝰ. Rapio. rapis.rapui. a.t.i. violent᷑ auferre. ⁊ðꝛ a rũpo.pis.qͥ em̃ rapit.qi rũpit. Inde raptim adu.i.feſtinant᷑.violent᷑.qi ruptim Et rapto.tas.aui.i.frequẽter rape trab?z. Aqͥ raptito.tas.aliud fre.⁊ coꝛ.ra. Ande Vꝛoſper. Inuitus chꝛiſti munera nemo NRareo. res.rui.n.S.i.eſſe vel fieri rarũ. Jñn rareſco.ſcl.inchoa.Et ꝓdu.ra. —ℳ Raſo. as. eſt frequẽtatiuũ.de rado.dis.A«– qͥ aliud frequẽtatm̃.raſito.tas.pe.coꝛ.: Ratiocinoꝛ. naris.d.p.i.ratione vti. ratio⸗ nabiliter loqui. cõtractare.⁊ dꝛ a ratio.Et Raucio. cis.rauſi.rauſũ.n.q.i.eſſe vel fieri raucũ.pauca loqͥ.⁊ ðꝛ a rauuus. Raueo.ues.ui.n.s.i.eſſe vel fieri rauũ.Inñ raueſco.ſcl.inchoa.ſᷣm HHugl. 34 Rauio. as. n. p. i.raucũ eſſe vel feri. ⁊ dicik — arauia. Iñ rauiatus.a. ũ. i. raup'. Et hec “ rauiat Rebello. las.aui.n.p.i.reſiſteꝛe.repugnare cũtradicere.cõtenderrez— NReboo.as.aui.n.p.i.reſonare.remugire.⁊ ꝛ a re.⁊ boo.as. Iñ h̊ reboatꝰ.tus.tui. Recalcitro.tras.traui.a.p.ðꝛ ꝑcutere vłre ſiſtere.retro pedẽ iacere.ſicẽ faciũt equi q̊ ꝑ io.onis.i.raucitas. cutiunt trãſeuntes iuxta ſe.⁊ ðꝛ a re.vł re⸗ tro. ⁊ calcitro.tras.Et coꝛ.ci. Recedo.dis.dere.n.t.i.retro cedere refluz? ſeparare abſcedere. Recento. tas.a. p. i. ad recentiam reducere Recenſeo. ſes.ſui.ſum.ſecũdę ↄiugationis Et recenſo.ſis.ſiui.ſitũ.tertię ↄiugatiõis. Et recenſio.ſis.ſiui.ſitũ.q̃rtę ↄiugationis oĩia in eodẽ ſenſu.i.numerare.iterũ nume⸗ rare.recitare.recolere.remẽoꝛare.reuene⸗ rari.recognoſcere.⁊ ſunt actiua. Recepto. as. aui.i.frequẽter reciꝑe.vel re⸗ colligere in domo ſua.⁊ ðꝛ a recipio.pis. Recidiuo. uas.pe. ꝓdu.a.p.i.renouare.pꝑꝰ caſum reꝑare. Itẽ recidiuãt illi infirmi.qi᷑ cõualeſcentia ſunt.⁊ poſtea cadunt in inſir mitatẽ. Vñ pᷣm B. Recidiuare.i.in infirmi tatem iterũ cadere. = Recido.dis.n.t.i.iteꝝ vłretro cadere.⁊ d ꝗ re.⁊ cado.dis.⁊ caret ſupᷣ.Et coꝛ.ci. Itẽ recido.dis.di.reciſũ.i.retro cedere.vł ite⸗ rũ ex oiĩ ꝑte.Et cõponit᷑ a re.⁊ cęedo.dis.cę cidi. Et ꝓd.ci. ℳ Recino nis.niui.centũ.n.t.i.iterũ vłretro canere.vel recitare.⁊ ðꝛ a re.⁊ cano.nis. Recipio.pis.recepi.ptũ.a.t.i.iterũ vel re ptus.tus.tui.Et coꝛ.ci. Recipꝛoco. cas. a. p. i. itex petere. inuicẽ ꝓ ſe ponere. vl ↄuertere.vłreflectere.Et cõ⸗ ponit᷑ a reci.qð ẽ iterũ.⁊ pꝛoco.cas. Iñ re cipꝛocus.a.iũ.i.iteꝝ ↄuerſiuꝰ.repetitiuus Vñ Recipꝛoca ðꝛ oſtructio in q̃ eadẽ ꝑſo⸗ na iterũ repetit᷑.vel in qua eadẽ ꝑſona vi⸗ detur agere ⁊ pati.vt Ego diligo me.Tu diligis te. Petrꝰ diligit ſe.⁊ coꝛ.pꝛo. NReclamo.mas.aui.a.p.i.poſt aliquẽ vł ite rũ clamare.ſᷣm Hugl. Vel m Papᷣ. Re⸗ clamat.recuſat.ↄtradicit.ĩficiat᷑.⁊ ꝓd.cla NReclino.nas.naui.a p.i.iterũ clinare.ſiue iteꝝ flectere.vel curuare.Et ponit᷑ aliquã do ſimplicit᷑ ꝓ flectere. ⁊ appodiare. vl de ponere.⁊ ðꝛa re.⁊ clino.nas. Vñ Lucl.ix Aulpes foueas habẽt.⁊ volucres cęli ni⸗ dos. filius aũt hois nõ habet vbi caput ſu um reclinet. Recogito.tas.n.p.i.aio repetre. Recolo.lis.a.t.i.remẽoꝛari.recoꝛdari.ad memoꝛiã reducere.vel iteꝝ colreer. Recõpenſo.ſas.ſaui.a.p.i.reddere.ꝑſolue re.remunerare.vel iteꝝ trutinare ęquare et cõponit᷑ a re.⁊ cõpẽſo.as.qð ẽ cõpoſitũ ex con. ⁊ penſo.ſas. òM Reconcilio.as.are.a.p.i.repacificare. Recondo.dis.di.vel didi.ſũ.vł ditũ.a.t.i. abſcondere.vel reponere.⁊ ðꝛ a re.⁊ cõdo dis. Jñ recõditꝰ.a.ũ.⁊ recõſus.a.ũ. Recoꝛdoꝛ.arl.atus.ſũ.d.p.i.reminiſci.aio repetere.Et ↄſtruit᷑ cũ actõ ⁊ gtõ.tñ diffe⸗ rent᷑.qꝛ recoꝛdoꝛ lectionẽ.i.firmo vel reci⸗ to vel narro.vel de ea mentionẽ facio.ſʒ re coꝛdoꝛ lectionis.i.memoꝛit᷑ teneo lectioeʒ In vtraq; tñ ↄſtructione inuenit᷑ mõ hũc. modo illum ſenſum expᷣmere.Et ðꝛ recoꝛ⸗ dari. qᷓi ea que retro ſunt ⁊ ſterita iterũ ad coꝛ reducere.vᷣm Hugl.Cõſtrui᷑ etiã cum ablatiuo.HNã vba ꝗ ꝑtinẽ᷑t ad recoꝛdatio⸗ nem vel obliuioneʒ regunt gtmex natura tranſitionis.Et ſimiliter ↄoſtruit᷑ cũ actõ ⁊ ablatiuo. Recraſtino.nas.n.p.i.iteꝝ craſtinare.vł ꝓ longare.⁊ðꝛ a re.⁊ craſtino.nas. Inde re craſtinãs.tis.ge.ois.Et coꝛripit ſti. ALnð lhieronymus in epla ad Caulinum. viij. Niſi tu ſemꝑ recraſtinãs. Recubo.bas.n.p.ẽ ꝓpꝛie ĩ cubiculo iacere ſicut recubat languidꝰ. Itẽ recubare.i.ſe⸗ dere vel iacere ad cõmeſtionẽ. Reculco.cas.a.p.i.iterũ calcare. Recupero.as.are.a.p.i.reſtaurare.deꝑdi ta adipiſc. Recuſo.as.i.refutare.ꝑuipẽdere nolle.qᷣſi freq̃nt᷑ cudẽ. vt fiat re.i.retro q̃i pᷣponat᷑. Redamo.mas.a.p.i.rurſũ.amo.⁊ interpo nit᷑.d. cã euphonie. Redardeſco.ſcis.i.ↄburere a re.⁊ ardeſco interpoſita.d. Añ Ouidiꝰ de reme. Flam ma redardeſcit ꝗᷓ mõ nulla fſuut. NRedarguo.guis.gui.gutũ.n.t.i.iteꝝ argu ere.vel repᷣhẽdere.⁊ ðꝛa re.⁊ arguo.guis ⁊ interponit᷑.d.cã euphonie. Reddo.dis.didi.redditũ.a.t.i.reſtituere. ipſi cuiꝰ erat dare.⁊ ðꝛa re.⁊ do.das. Redeo.redis.dire.pe. ꝓd.n.q.i.remeare. reuenire. vel recurrere.vłregredi. Sʒ red Ddo. dis. reddidi. pe. coꝛ.ꝑ geminũ. d.i. re⸗ ſtituere. Vñ Reddit᷑ ex reddo.redeo.dis inderedgii. Redibeo.bes.bui.bitũ.n.s.i.rurſũ debere rM Referbeovbes.n. S. i.iteꝝ calere. ⁊ðꝛa re.⁊ debeo.bes.Et coꝛ.di. Regdiſico. as.aui.a.p.i.iteꝝ ediſicare.⁊ ðꝛa re.⁊ ędifico.as.Et coꝛ.fi.⁊ ſubtrahit᷑.e. Redigo.gis.degi.redactũ.a.t.i.pᷣſentare. reducere.reuocare.retro vel iteꝝ agere.et Sꝛeꝛ re.⁊ ago.gis.⁊ intponit᷑.d.⁊ coꝛ.di. Redimio.mis.miui.mituʒ.a.q.i.coꝛonare oꝛnare.⁊ ðꝛ a re.⁊ diadema.Et coꝛ.di.vbi q;. Vñ Ouidiꝰ i epi. Bacchꝰ anus bacchi ↄiunx redimita coꝛona. Inuenit᷑ etiã redi mo. mis.qð componit᷑ a re.⁊ emo.mis.Et coꝛ.di.⁊ eſt tertię ↄpiugationis. VUñ.Eſt re dinmit quartęð ſe faciẽs redimire. Acredi mo.redimis inflectio tertia dicit. Iñ redi⸗ mitus.a.iũ.i.oꝛnatꝰ.coꝛonatꝰ.ſʒ ꝓduẽ mi. Vñ redimitis caſus dti ⁊ ablatiui numeri pluralis.ꝓd.pe.Sʒ redimitis vᷣbũ a redi⸗ mo. mis.coꝛ.mi. Vñ Banielis.ij. Tempꝰ redimitis. Redimo.mis.redemi.redemptũ.a. t.i.eri⸗ pere.ſaluare.iteꝝ emere.vel qð ſuũ fuerat retro emere.⁊ recuꝑare.⁊ ðꝛ a re.⁊ emo.is ⁊ interponit᷑.d.Qui em̃ emit alienũ emit. Qui redimit id redimit ꝓpꝛie qð ſuuʒ fuit ⁊ ſuũ eſſe deſijt. Uñ Jeſus chꝛiſt? dict' eſt pꝓpꝛie redemptoꝛ humani generis.qꝛ cum pᷣus ſuum fuiſſet illud amiſerat in trãgreſſi onepᷣcepti eius.Et coꝛ.di. Redocreo.creas.aui.a.p.i.iteꝝ ocreare.⁊ ðꝛ a re.⁊ ocreo.as.interpoſita.d. — Redoleo.es.leui.vel lui.letũ.vel litũ.n.s. id ẽ.bonũ odoꝛẽ emittere.bñ olere.ſuauit᷑ ſpirare.⁊ ðꝛ a re.⁊ oleo.interpoſita.d.⁊ ðꝛ tmñ̃ redolẽ ꝓ bono odoꝛe. Sed olere tm̃ de malo. Itẽ redolere accipit᷑ traſitiue qdam trãſlatione.vt lhęc dictio redolet ſiztiõeʒ illiꝰ. i.hʒ vłretiet ⁊ q̃i qdã odoꝛe repñtat. NRedoꝛſo.as.aui.a.p.i.retro ⁊ a poſterioꝛi doꝛſum ſcindere.⁊ ðꝛ a re.⁊ doꝛſũ. Vñ ðꝛ. Equus redoꝛſatus ẽ a poſterioꝛi. Reduco.cis.aliqñ coꝛ.bpᷣmã ⁊ ſcribit᷑ ꝑ vnũ d. aliqñ ꝓd.eã. Et tũc gemiat.d. Et eſt re⸗ ducere retro vel iteꝝ ducẽ.reuocare.ad ſe reſtituere. Uñ Virgiliꝰ in.iiij. enei. Amil⸗ ſam claſſem ſocios a moꝛte reducit. Redundo.das.daui.n.p.i.retro vndare. exuberare. abũdare.reutere. redire.⁊ int᷑- ponit᷑. d. ⁊ özꝛ a re.⁊ vndo.das.Et ꝓd.da. vt redundabis.redundare.redundatꝰ. Refello. lis.li. a.t.i.repellere.falſiſicare. et Sm vſũ caret ſupᷣ.⁊ ſᷣm artẽ deberet faceꝛe refelſũ.ſiẽ fallo.fefelli.falſũ.Et vt diẽ Ca pias. Refellit.i.ipugnat.refutat.redargu it. reuincit. Refero.fers.tuli.latũ.i.recitare.renũciare dicere. repoꝛtare. Ael referre retro vel ite rum ferre. Itẽ ferre. i. diſtare. vm B ſepe te net᷑ impſonalit᷑. vt refert an facias ̊ vxill Itẽ refert.i.ꝓdeſt.vłꝑtinet ad officiũ.v vtilitatẽ alicuiꝰ.⁊ ſm h̊ ſꝑp ẽ iꝑſonale refeꝛt ⁊ ſpoſtruit᷑ cũ gtõ cuiuſlibʒ caſuał.except gtis pᷣncipaliũ ꝓnoĩm cũ qͥbꝰnõ ↄſtruit᷑ ca coincidẽtię.ſʒ ꝓ illis ↄſtruit᷑ cũ abltis femi ninis ſuoꝝ poſſeſſiuoꝝ.vt Refert ſocratis vbmea. vłtua. vl.ſua.vłilliꝰ i. ꝓdeſt ſocra ti yltibi. vł mihi. vl ſibi vel illi. vłꝑtiet ad officiũ vł vtilttatẽ ſocrat.vł meã.vł tuam vbłſuã.ſᷣm hugl.Et ſcias ꝙ refert p diſtat ꝓd.bmã. Vñ qͥdã. Stultꝰ ſi q̃ refert ꝗͥ ſint ea ñ puto refert. Itẽ Cꝛudẽtiꝰ. Mil refert armis palma ↄtingat doliſ ve. Et iõ dicut qᷣdã ꝙ bęc poſitio re. ꝓducit᷑ irefert ĩꝑſo nali. vel foꝛie ꝓducit᷑ poſitien. Refertio.tis.tum.a.q.i.replere.inſpiſſare. cõſtipare. Iñ referto.tas.freq.ſᷣm Hug. Pap̃. vo dic̃. Refecta plena.bñ farta.ob⸗ eſa craſia. c. Reſicio.cis.eci.ctũ.a.t.i.reſtituẽ.recreare. Refiteoꝛ. terl. ſſus.ſũ.d. S.i. iteꝝ vł retro fa teri.vel negare. Reflecto.tis.a.t.i.iteꝝ flectere. Refleo.fles.n.S.i.iteꝝ flere.exuberare. Refloꝛeo.res.n.S.i.iteꝝ floꝛere.reſplẽdere 2 reuirere. s J Refocillo.las.a.p.i.reficere.iteꝝ focillare. Refoꝛmido.das.n.p.ẽ q̃i cũ quadã foꝛmi⸗ dine retrahi. ä Refoꝛmo.as.a.p.i.iteꝝ vel denuo foꝛmare 2 ppe ẽ pꝰ lapſũ.vlł in pᷣſtinã foꝛms redigẽ Refragoꝛ.garl.atꝰ ſũ.d.p.i.reſiſtere.repu⸗ gnare. ↄtradicere. recuſare. è NRefrico.cas.are.a.p.i.iteꝝ vłreüſe fricare ⁊æ ponit᷑ ꝓ reſiſtere.vel ↄtradicere. Refrigeo.es.xi.vel gui frictũ.n.s.i.iteruʒ frigere. VHñ i euãgelio. Refriguit charitaſ multoꝝ. Iñ refrigeſco.ſcis.incho. Refrigero. as. aui. a.p.i. releuare. ↄſolari. refrigeriũ dare. ⁊ ðꝛ a re.⁊ frigero. aggs. Refringo.gis.fregi.fractũ.a.t.i.iteꝝ vl re tro frãgere.⁊ ða re.⁊ frãgo.gis. Refugio. gis. fugi. gitu. a. t. i iten vel retro fugẽ.vel ad aliquẽ fugẽ cã euadendi ⁊ ha⸗ bendi auxiliũ.⁊ ðꝛ a re.⁊ fugio.gis. Refundo. dis.a.t.i.iteꝝ fundere.retribuẽ. Refuto.as.a.p.i.renuẽ.recuſare.re ꝓbare: Regero.·ris.ſi.a.t.iiteꝝ Gerett. Seihus 3 5 geſtũ. vel reputare. vel relegare. q;uis qñq; ponant᷑ tranſitiue. vt Iſte re⸗ gnat hanc terram.i.regnando obtinet vel Rego.gis.rexi.rectũ.a.t.i.gubernare mini ſtrare. ᷣm Hugl. Map̃.dicit. Regit coꝛri⸗ git gubernat. adminiſtrat.Et ðꝛ regere.q̃i recte agere.⁊ ẽ etymoł. Iñ rect.a.ũ.⁊ cõ⸗ parat᷑. Inde recte.tius.ſime.adu.Et recti dudo.inis.Et coꝛ.pᷣmã rego.gis.ſʒ rex re gis ꝓdu.pᷣmã. Unde. Si bñ regna regis. R es dignus noie regis. Regredioꝛ.derl. greſſus ſũ.d.t.i.redire.re⸗ tro gradi. Rehabeo.bes bui.bitũ.a.s.i.iterũ hr̃e qð iam habuimꝰ. ⁊ hr̃e deſinimꝰ.⁊ coꝛ.ha. Reijcio.cis.ieci.iectũ.a.t.i.iterũ vel retro iacere.⁊ ða re.⁊ iacio.cis. Iñ reiectꝰ.a.u. Et reiecto.tas.frequẽtatiuũ. Reiuuenelſco.ſcis.i.frequẽter reiuuenere. vel floꝛere.ſiue ſplẽdere. Relego.gas.gaui.a.p.i.remittere.Et rele⸗ gare eſt dãnare.in exiliũ mittere.ſcʒ in ali⸗ quã inſulã.vel aliũ locũ.vt ibi ꝓpter deli⸗ ctum aliqð qð cõmiſit moꝛã ad tꝑs faciat. ſcʒ ꝑ qnquẽniũ.⁊ ẽ q̃ſibannire.⁊ ðꝛ a re. et lego. as. Iñ hec relegatio.onis. qdaʒ ge nus danationis.cũ aliqͥs ꝓ aliqͥ cõmiſſo in terdicebat᷑ a patria ⁊ pᷣuatim videbat᷑ re⸗ cedere. ⁊ ſua nõ amittebat.⁊ ſpeʒ habebat reuertẽdi. IJñ relegatus.a.um.ſic dãnatꝰ. Et ðꝛ relegare ſic damnare.qꝛ relegatꝰſem per habebat ſpem vt retro legaret᷑.i.vt re. uerteret᷑. Itẽ relego.gis põt cõponi a re.⁊ lego.gis.⁊ tũc declinat᷑ relego.gis.tertie ↄiugationis.i.iterũ vel retro legere.⁊ reti net.e.in pᷣſenti.qð mutat᷑ in.i.in alijs com poſitis.Et relego.gas.ꝓd.le. Sʒ relego. gis.coꝛ.le. Vñ.Lectoꝛ ſic releges vitiũ qð ab arte releges. Quiſq; relegatꝰſua cuʒ re meabit habebit. Relido.dis.a.t.i.retro vel iteꝝ ledere.⁊ d a re. ⁊ ledo. dis. Et ꝓd. li. Iñ reliſus.a.ũ. i.retro vel iteꝝ lęſus. Relino.nis.releui:reletũ.a.t.i.iteꝝ linire ? diſcoopire. ſcʒ ab oꝛe dolij oꝑculum rem uere.⁊ fit qñ ẽ᷑ euacuatũ.⁊ coꝛ.i. Relinquo.quis.qui.ᷣrelictũ.a.t.i. deſerere Et ꝓd.li.reliqͥ ſteritũ.Sʒ reliqͥ nomẽ plu rale de reliquꝰ.a.ũ.pe.coꝛ. AUñ. Sunt ho⸗ mines reliqͥ memoꝛãs qͥs mẽte reliq. Regno.nas.aui.n.p.i.regnũ obttnere.Et cõponit᷑ cõregno.nas.i.ſimłregnare. Re⸗ gno ⁊ eiꝰ cõpoſita neutra ſunt ⁊ abſoluta. Reliteo.tes.n.S.i.iteꝝ vel retro latere. Reluctoꝛ.arl.d.p.i.ↄtra luctari.⁊ reſiſtere Iñ reluctãs.tis.i.ↄtra luctãs.reſiſtẽs.re⸗ pugnãs.incertꝰ.hęſitãs.pendẽs. Reluo.is.a.t.i.retro vel iteꝝ luere.vł dela uare.vel reſoluere. —”́”MB Remãdo.das.daui.a.p.i.iteꝝ vł retro mã dare. Vñ Eſa.xxviij. Mãda remädi. Remedeoꝛ.deris.d.s.i.iteꝝ remederi. Et caret ſuppletione ſteriti ⁊ ſupini.ꝓ qͥ dici⸗ mus.remedicat ſù. In h̊ remediũ.dij.me — dicina ꝗ poſt lapſum ſuccurrit.Et hinc re⸗ mediolũ.li.diminutiuũ. emedioꝛ.arl.atꝰ ſũ.d.p.i.remediũ ↄferre mederi.⁊ ðꝛ a remediũ. M Rememoꝛoꝛ.arl.atꝰ ſũ.d.p.i.iteꝝ memoꝛa ri. Vñ pẽ. Rememoꝛati ſunt.qꝛ deus ad⸗ iutoꝛ eoꝝ ẽ. Remeo.as.aui.a.p.i.redire.retro meare.ł iteꝝ meare.vł reuenire.⁊ ðꝛ a re.⁊ meo.as Remetioꝛ.tirl.titꝰſũ.vłremẽſus ſũ.d.q.i. iteꝝ metiri.vł reddẽdo metiri.⁊ ðꝛa re.et metioꝛ.⁊ ꝓd. me. Inuenit᷑ tñ i paſſiua ſigti one. Uñ Lud.vj.Eadẽ qͥppe mẽſura qus mẽſi fueritis remetie᷑ vobis. Remigo.gas.gaui.a.p.i.remũ agere.⁊ ðꝛ a remꝰ.Et cõponit᷑ arremigo.as.i.ad litꝰ remigare.Coꝛremigo.gas.i.ſimul. vel ců alio remigare. Biremigo. gas.i. diuerſis modis vel in diuerſas ꝑtes.vel diſſonan remigare. O. aũt ðꝛ remigo.q̃ſi remũ ago. poti videt᷑ eẽ etymo.qᷓ; ↄpoſitio.⁊ coꝛ. mni Reminiſcoꝛ.ſcerl.d.t.i.recoꝛdari.ad memo riã reducere.recolere.⁊ caretſupᷣ.⁊ ſupple tione pᷣteriti.qꝛ caret ꝑticipio ſᷣteriti tꝑis. ⁊ hoc veꝝ ẽ ſm vſũ.nã ſᷣm artẽ deberet fa cere rementũ ⁊ rementꝰ. Vñ Pꝛiſtianꝰ in lib. x. dicit. A reminiſcoꝛ ſupinũ vel ꝑtic⸗ pium ſteriti vel futuri in vſunõ iueni.qᷓ; uis ratio quoq; rementũ qũo cõmentũ ex⸗ igat dicc. Remitto. tis. a.t. i. retro vel itex mittere. yk dimittere ⁊ ↄdonare.vel diſſoluere.vel li nire.nõ ex toto intẽdere.⁊ ðꝛ a re.⁊ mitto. Iñ remiſſus.a.iũ.qð retro mittit.vlqð nõ ex toto intẽdit᷑.ſʒ parũꝑ leni᷑. Añ qðdaʒ gadubiũ ðꝛ remiſſiuũ.qð deſigt remiſſiõem alicuiꝰ rei. m Hugl. Mab. vo dicit. Re⸗ miſſus feſſus.benign.ſimplex.idulgens. Remoꝛdeo.des.a.S.i.cruciare (dimiſſus. ſollicitare. ſepe mouẽ. ð medio tollẽ ſeꝑaꝛe Remoꝛoꝛ. aris.atus ſum.d.p.i.iterũ moꝛa ri. retardare. Iñ remoꝛa. rę.i.moꝛa iĩpedi⸗ mẽtũ. Vñ Liuiꝰ. nam nox greſſuimeo ——————ð Repatrio. as.aui.n. p.i remoꝛã facit. Et coꝛ.- mo. Remoueo. Fues.remoui.a. S.i.iteꝝ mouere vel ſeꝑare. Iñ remot.a.ũ.Et remote ⁊ re motim adu.i.ſeꝑatim. Reniteo.tes.n.s.i.reſplẽdere. Renitoꝛ.teris.reniſus.vel renixus.ſũ.d.t. .i. reſiſtere.reluctari.ↄtradicere.⁊ ðꝛa re. Z nitoꝛ.teris. Renouo.as.a.p.i.reſtaurare.vel inouare. Renouo. is. a.t.i. refutare.recuſare. dene Renũcio.as.a.p.i.iteꝝ nüciare.vł (gare. renuere. vel remittere.vel negare. Uñ ðꝛ. Liberũ ẽ vnicuiq; iuri ſuo renũciare.i.re⸗ mittẽ.ius ſuũ.⁊ negare.eo ſe velle vti. Reoꝛ. rerl. vbum depo.i.extimare.putare. opinari. Iñ ratus.a.ũ.ꝑticipii. Repando. dis.di.ſum.a.t.i.recuruare.vel claudere vel recludere. Reparo.as.aui.a. p.iteꝝ vel retro parare. ⁊ð q re. ⁊ paro.⸗ras. n. p. i. ad patriã remeare Repedo.das.daui.n.p.i.retro pedẽ dare. remeare.⁊ ðꝛ a re.⁊ pes. Vñ equ ðꝛ repe⸗ dare cũ retro pedẽ iacit ⁊ ꝑcutit. AUñ. Re⸗ tro pedẽ iaciens repedat.repedatq; reuer⸗ tens. Inuenit᷑ etiã repedo.dis.Et tũc pꝛo ducit pe.ſicut pedo.pedis. VUnde.A pedo diuic repedo..ſʒ dat tibi pedo repedo. Jñ re pelito. tas.pe.coꝛ. vbũ fre. . Repello.lis.repuli.repulſũ.a.t.i.retro pel⸗ lere.ꝓpulſare.⁊ ð a re.⁊ pello.lis.Et pel lo hʒ vbiq; vnũ.p.vñ bmã coꝛ.vt Repu⸗ li repulſum. tñ autoꝛes geminãt.p.in ttia ꝑſona yt faciat canꝰ. Reppulit a libitis imenſum ſirtibus ęquoꝛ. Sed Ouidius in pᷣma ꝑſona recte coꝛripit dicẽs.Quęq; feros repuli doctis medicãtibꝰ ignes. ”UMUM, Repẽſo.ſas.a.p.i.vicẽ reddere.retribuere Repẽdo.dis.di.a.t.i.reddere.remunerare ⁊ðꝛ a re.⁊ pendo.dis. ₰☛ * Reperio. rl.ri. reꝑtũ.a.q.i.inuenire. Et ſci as ꝙ reꝑimꝰ vltro occurrentia. Inuenim aſita. Vel reꝑireẽ ſcire de re ꝑdita vbi ſit. Inuenire aũt rẽ ꝑditã rehabere.vʒʒ ug. In gręciſ.aũt ðꝛ.Queęſita iuenio reꝑis qð ſoꝛs parat vltro.Et reperio dupꝑlicat.p.in hterito.ſʒ in ſſenti ⁊ ꝗ veniũt a pᷣſenti non geminat. Et ſic pᷣmã coꝛ.in ſſenti.ſʒ in pte⸗ rito ꝓducit. Supinũ vo ꝑ vnũ.p.ſcribit᷑ Et coꝛ.pᷣmã.vt reꝑtũ. Repeto. tis. a. t. i. recolere. vłretro. vłiterũ petere.vel iterare.repoſcere. Repignero.ras.a.p.i.pignus recipere.vel . 4 * . teriti.vt faciat pᷣmã lõgã. Añ Lu⸗ Reſecro. cras.craui.a. p. i. inchoa. a re.⁊ ſedeo.des. Repilo.as.a.p.i.iterũ pilare.⁊ dðꝛ a re. pi lo Er pdihpt. sl Repingo.giſ.repegi.ctũ.a.t.i.iteꝑ vłretro impellẽ. ⁊ ð a re.⁊ pango.gis.qð ẽ ↄiuũge re. vel impellere. Vel ðꝛa re.⁊ pingo.gls · Et ẽ repingere iteꝝ pingere. Repleo. ples.pleui.a. S.i.cõplere. Replico.cas.care.a.p.i.reuoluere.repete⸗ re aliqd multotiens. Repo.pis.repſi.reptũ n.t.i.latenter itrare vel ventre iuxta terrã ire.vt faciũt ſerpen⸗ tes ⁊ piſces.⁊ ꝗcũq; in bꝛachijs nõ eleuat ſz coꝛpe rapiũt terra.Et ꝓdu.re. Añ DOui dius in epi. Sed mouet obꝛepens ſomnus gnile caput. Repono.nis Aa. t. i. collocare. cõpetent᷑ ſta⸗ tuere.in remoto ponler.. Repꝛehendo.dis.dere.a.t.i.arguere incre are. detrahere. s epſento. tas. tare. a. p. i. aſſimilare. effigiẽ figurare. Repꝛimo.mis.a.t.i.refrenare.cõpelcere. * Repꝛobꝛo.bas.i.iterũ ꝓbare.vł vituꝑare Repto.tas.taui.i.frequẽter repere. Jñn re⸗ ptito. tas. aliud frequẽtalſei. . epudio. as. aui. a. p. i. repellere. refutare. ſpernere. vel dedignari.reſpuere. Repugno.nas.are.n.p.i.reſiſtere.relucta⸗ ri.vel iteꝝ pugnare. SH Repulialo. eckaui. n. i. iteꝝ poſt caſum epungo. gis. a. t. i. itex vel retro pungere Ral. recreſcere. ſcz viceuerſa pungentẽ pungere Requieo. es. eui.etũ.n.q.i.iteꝝ qeſcere.xe⸗ quiẽ hre.⁊ ð a re.⁊ quieo.es. Iñ reqᷣeſco ſcis. inchoatiuu. Requiro.ris.ſiui.ſitũ.a.t.i.iterũ Arere. vel inueſtigare. vel inquirere. Relartio. tis. tire. a. p. i. diſſuere. vel iteruʒ ſartire. reficere. vłreſtaurare. vł reſtiruere Reſero.as.are.a.p.i.aꝑire.padere.vłiteꝝ — ſerare. recludẽ. q̃i retro ſerã facẽ 2 remouẽ i. ſacrare. vel exe⸗ crare. vel exoluere. vel liberare. dimittere Relideo.des.n.S.i.pigrere.q̃i retro ſedere remanere. retro moꝛari. Jñ reſideſco. ſcis Reſigno.nas.naui.a.p.i.iterũ ſignare.vel ſignuũ auferre ⁊ aꝑire.vłretro ſignare red⸗ dere. reſtituere. JMUMDB M Reſilio.lis.liui.vłlij.n.q.i.iteꝝ vł retro ſa lire. AUñ ⁊ ðꝛille reſilire a pacto q̊ dimittit pactum ⁊ ceſſat retro. Iñ reſulto.tas.fre. Reſipio.is.n.t.i.iterũ ſaꝑe.redire ad ſape. ꝓbe ille reſipit qͥ penitẽs foꝛefagti redit ad ſatiſfactionẽ ⁊ ad ſaꝑe qð dimiſerat foꝛefa ciendo. Iñ reſipiſco.ſcis.inchoa. RKReſiſto. ſtis.i.reluctari.refragari.repuãre Reſoluo.uis.a.t.i.iterũ ſoluere.vłretro li⸗ gamen deducẽdo ſoluere ⁊ ſepare. Reſono.as.n.p.i.iterũ vel retro ſonare.v ad ſonũ alteriꝰ ſonare. Reſpicio.cis.xi.ctũ.a.t.i.retro aſpicẽ. JIñ reſpecto.tas.vbũ fre.i.frequẽter reſpicio Reſpiro.ras.n.p.i.retro vł iteꝝ ſpirare.vł quieſcere. pauſare a laboꝛe. Reſpondeo.des.di.n.S.i.retro petenti vo cem mittere.vł reddẽ. vł ↄſonare.vł reſi⸗ ſtere.ↄtradicẽ. Jñ reſponſo.ſas.i.frequẽ ter rñdere.reſiſtere.ↄtradicere. Iñ hoc re ſponſum.ſi.Et h̊ reſpõſoꝛiũ.rij. Sʒ reſpo ſum qð dat᷑. Reſponſoꝛiũ.verbũ vł vſus q́ ſępe iterat᷑.Et ðꝛ ſic qꝛ vno deſinẽte id al ter reſpondeat. In reſponſiuus.a.ũ.⁊ re ſponſoꝛius.a.ũ. Reſpuo.is.ſpui.ſputũ.n.t.i.iterũ vł retro ſpuere.vel recuſare.renuere.vilipẽdere. Reſtauro.as.aui.a.p.ẽ pꝛopꝛie tertio repa re.renouare.redintegrare. iterũ moꝛtiſicare.delere. „ Reſtinguo.guis.xi.ctuʒ.a.t.i.extinguere. Reſtituo.is.a.t.i.retro vel iterũ ſtatuere.? ðꝛ a re.⁊ ſtatuo. Itẽ reſtituere ipoꝛtat red⸗ Ditionẽ illiꝰ rei ꝗ iniuſte ablata ẽ. KReſto.ſtas.ſtare.n.p.i. reſiſtere obſtare. Itẽ reſtare.i.ſuꝑeſſe ⁊ ſuꝑfluẽ. Itẽ reſtaꝛe a motu ſtare ⁊ ceſſare. In reſtito.tas.id ẽ frequẽtare.ſepe in diuerſis locl reſtare. eſtringo. gis.a.t.i.iterũ vel retro ſtringẽ vel ampliare. vel a ſtrictura remouere. Reſ ulto. tas. taui. a. p. i. cõtradicẽ reſilire. reluctari.reclamare.vñ ſplẽdoꝛ ſoł.vłſpe⸗ culũ reſultat cũ in oppoſito reperiunf. Reſumo.is.ere.a.t.i.iterũ ſumere. Keſurgo.gis.n.t.i.iterũ vel retro ſurgere. Reſuſcito.tas.tare.a.p.i.iterũ ſuſcitare. Retardo.das.a.p.i.moꝛari.cohibere. KRetego. gis.a.t.i.iterũ tegẽ. vł diſcoopire Retendo. dis. a. t. i. iterũ tẽdere. vła tẽſura Rertento.tas.taui.vbũ frequẽtatiuũ.i.ite⸗ rum tentare.vel frequẽter retinere. Retexo.xis.a.t.i.iterũ texere.vel texturaʒ deſtruere. remouere.omiſſa de nouo refer re. apire decdarre.. Reticeo.ces.n.s.i.tacere.ſuꝑſedere. diſſi⸗ mulare. Retineo.nes.retinui.retentũ. 4. 8. 1. tenere ↄſeruare.Et cõponit᷑ a re.⁊ teneo.nes.et coꝛ.ti. Uñ YFacetus.Querit᷑ euẽtu.ſocius tñ arte tenet᷑. Res bꝛeuis eſt queri ſed rei Retio.tis.tiui.a.q.i.reti cape.⁊ ðꝛ a rete. Et cõponit᷑ irretio.tis.i.illaqare.ipedire. Et ꝓdu.re. el t⸗ Retracto.tas.a.p.i.iterũ tractare.tractata repetere omiſſa.qð ⁊ retrecto inuenit. Retribuo.buis.buere.a.t.i.iterũ tribuere. Retrogradoꝛ.aris.d.p.i.retro ire.gradi re tro.⁊ ð a retro.⁊ grado.as.⁊ coꝛ.gra. Iñ retrogradus.a.ũ.i.retroiens.vłretro gra diens. vt Cancer ðꝛ retrogradꝰ. Et plane. ta qñq; ẽ retrogradus.⁊ qñq; ꝓceſſiuus. qñq; ſtationarius.Et mulus vitioſus ſili· ter qñq; eſt retrogradus.qũq; pꝛoceſſiuꝰ. —☛ qnq; ſtationarius. Retrudo.dis.dere.a.t.i.intro trudere. vel claudere. AUel retrudere.i. retro trudere. vel extra trudere. Retundo. dis.retudi.retuſũ.a.t.i.retro tũ dere. vel tundendo retro oppꝛimere.⁊ acu men ferri deſtruer. Reueho.his.a.t.i.repoꝛtare.reducere. Reuelo.las.a.p.i.detegere.aꝑire.vel ma⸗ nifeſtare. Reuereoꝛ. reris. ueritus ſum. d. s. i. valde vereri.verecundari.timere.⁊ ꝓpꝛie cũ ex. hibitione reuerẽtie. Reuerſo.ſas.a.p.i retro verſare.⁊ ðꝛa re. ⁊ verſo.ſas. — Reuertoꝛ.terl.reuerſus ſi Reuiuo.uis.reuixi.n.t.i.iterũ viuere. Iñ reuiuiſco.ſcis.inchoatm.i.reſurgere. Reumatico.as.aui.n.p.i.reuma pati.vel emittere.⁊ α reumaa. Reuoco.as.a.p.i.iteꝝ uocare. Item reue care domũ.ẽ allegare ⁊ dicẽ ſe nõ poſſe cõ⸗ pelli eo loco qͥ ↄuenit᷑ ad litẽ ſuſcipiendam ſʒ remitti ad locũ in qͥ domiciliũ hʒ. Iñ di⸗ cunt legatos q̃ Romã mittunt᷑ nõ debere ſuͦ. d. t. i. retro vte⸗ re.vel redire.qð antiq dicebãt reuerto.tis ↄueniri ipſis inuitis.ſʒ hñt ius reuocandi domũ.c.fl. de fo.cõpe. Reuoluo.uis.reuolui.reuolutũ.a.t.i.iteꝝ voluere. 8W Rideo.es.ſi.ſũ.n.s.i.gaudẽ.lętari.⁊ dicit a radio.as.Qui em̃ ridet.dentibus videt q̃ſi ra diare. Iñ h riſus.ſus.ſui.Et h ⁊ hęc „ — — — — — — = — — — — dac Roboꝛo. as. are. a. RWD riſibilis.⁊ H̊ le.i.aptũ natum ridere. Inde riſibilit᷑ adũ.Et hęc riſibilitas.atl.Et ꝓd. ri. Uñ Oꝛatius epi. Nocturnos lemures poꝛtenta theſala ride. Rigeo.ges.rigui.n.s.i.eſſe vel fieri rigidũ. ſcʒ durere.algere.toꝛpere.hoꝛrere.ſic cum capilli erigunt᷑. Iñ rigeſco.ſcis.inchoatm̃ — ⁊ caret ſup.⁊ coꝛ.ri. Vñ Ouidiꝰ epi. Alti- ma pᷣꝛupta coꝛnua molle riget. NRigido. as. aui. a. p. .i. rigidũ facere. Rigo. as.aui.a.p.i.madefacere.humecta⸗ re.Et cõponit᷑ arrigo.gas.i.iuxta vel val de rigare. Coꝛrigo.gas.i.ſimul rigare.IOr rigo. gas.i.intꝰ vel valde rigare. Inð irri⸗ gans. tis. ois ge. Et irriguꝰ.a.ũ.Et coꝛ.ri. Vñ Theoduhꝰ. Addictꝰ moꝛti faciẽ rigat imbꝛe ſalubꝛi. . Rimoꝛ.aris.atus.ſum.d.p.i.ſcrutari.iue⸗ ſtigare.inqͥrere.⁊ ẽ tractũ ⁊ poꝛcis.qͥ ꝑ xi⸗ maaʒz terrę ſiliquas ⁊ radices inqͥrũt. Et cõ ponit᷑. Derrimoꝛ.arl.i.ꝑfecte vel ſubtili rimari. Et ꝓd. ri. Uñ ꝛoſꝑ. Moꝛbida rimet᷑ penetralia dextra ſalutis.Et ĩ gręciſ mo. Scrutoꝛ vt experiar vt ſaneʒ vulnera Ringo. gl. rinxi. rictũ. n. t. i.raſci. ĩdignari murmurare. vłrictũ facẽ.Et ðꝛa rideo.es Et cõponit᷑ arringo.gl.Coꝛringo.gl. Ob ringo.gis. Inuenit᷑ etiã in depo.vt ringoꝛ Rixoꝛ.ar.atꝰ ſum.d.p.i.rixã facere.cõten⸗ dere. Iñ rixa qui facile mouet᷑ ad rixam. 8 n p. i. Ofo maioꝛes vires dare.Et cõponit᷑ Coꝛrobo ro. as.are. Et coꝛ.bo. Rodo. roſi.roſum.a.t.i.lędere.detrahere. dentib atterere. Et cõponit᷑ Arrodo.is. i. valde vel iuxta rodere. Coꝛrodo.is.id 7.ſimul rodere.Circũrodo.dis. Derodo. dis. Erodo.is.i.extra vel valde rodere.⁊ pꝛoducũt ro. *„ Rogo. as.aui.a.p.i.petere.oꝛare.iĩploꝛare Iñ h̊ rogatoꝛ.oꝛis.Et hęc rogitatio.onis ☛ gnificationẽ. Et ẽ actiuũ cũ oibꝰ ſuis cõpo ſitis. Et coꝛ.hãc ſyllabã ro.Et cõponit᷑ cG re.pꝛo.ſub. ⁊c᷑. Vñ.Si rogat addiderl cõ. ↄgregat. e. dat in. infert. De minuit. ſub ſb ſtituit. pꝛo pꝛotrahit.int᷑ Quęrit pᷣ ſuperat ab deſtruit. atq; ſuꝑbit. Romanix o. as.are.n.p.i.romano moꝛe ſe buncł. a. ũ.i.rixanti ſiłis.vel ꝛare. ofirmare. Et rogito.as.freq.Et rogo hʒ plura cõpo ſita.⁊ m diuerſas cõpoſitiones mutat ſi⸗ habere vel loqͥ. Et romanico. gas.id ẽ.toꝛ⸗ mentare. cxuciare. affligere. trucidare.et pꝛodu. ro. oꝛo. ras. raui. n. p.i. roꝛẽ emittere. vel hu moꝛe ſtillare.vł aſpgere ad modum roꝛis. Iñ ꝑ cõpoſitionẽ Irroꝛo.ras.i.aſꝑgere.i fundere. Item roꝛo pꝛo aſpergere actiuuʒ Sc.⁊ pꝛodu.ro. ? Roto.tas.aui.a.p.i.girare.circũire.circu⸗ ducere ſeu rotam voluere. Iñn v̈balia. Et coꝛ.ro. Uñ Virgiliꝰ enei.j. MPerturbãt in⸗ ſtar nõ ſegniꝰ ac rotat enſem. Itẽ a rota ðꝛ rotund. a. ũ. Et rotundo. das.i.rotundũ fac-ccer. Rante Rubeo. es. bui. n. s.i.eſſe vel fieri rubeum· Iñ ruber. bꝛa.bꝛũi.rube. Eta rubeo ðꝛ rubeſco.ſeis.inchoa. Rubeo cõponit erꝛu 7 beo. es.i. valde ruberi. vel verecũdari. In rubeſco.ſcis.inchoa.Et nõ ꝙ rubereideo ponit᷑ pꝛo verecũdari.qꝛ ruboꝛ ſignũ vere cũdie ẽ. Vñ Moetiꝰ de ↄſolatiõe dicit. Et 2 . ↄfeſſus verecũdiã ruboꝛe. Et rubeo ſupᷣ. Aret. coꝛ. ru. Añ ĩ Auroꝛa dicitur. Hos rufa crucẽ paſſa cruoꝛe rubes. Rubigino. nas.a.p.i.eruginẽ vł rubiginẽ coꝛrumpe. deuaſtare. Et ðꝛ a rubigo.nis. Et cõponit᷑ derubigino.nas. NRubꝛico. cas. a. p.i.dirigere cum rubꝛica ? rectũ ſacere. vel cũ rubꝛica deſignare. vel rubꝛũ facere. Jñ rubꝛicatus.a.ũ.i.rubꝛe⸗ factꝰ vel rubꝛica tinctus. Ructo.tas.n.p.i.ructũ facere.vel emitteꝛe ⁊expᷣmere. Iñn ructuo.as.in eodem ſenſu. Et vtrũq; cponit᷑. Coꝛructo. ctas. Et co ructuo. as. Eructo. as. ⁊ eructuo.as.⁊ ſũt neutra pꝛo ructũ facere. in alia ſigtiõe ſũt actiua. Inuenit᷑ etis in deponẽti genere. KRuctoꝛ. arl. Vñ Oꝛatiꝰ. Hęc dũ ſublimis verſus ructat᷑ ⁊ errat. Rugdeo.des.n.s.i.eſſe vel fieri rudẽ.Et ðꝛ arudis. õ Rudeſco.cis.i.incipio rudere.vbũ incho. de rudeo.des. Inuenitur etiam pꝛo matu reſcere. ᷣ“Bͤ ”M Rudio.dis.diui.ditũ.cõe ad clamare oĩim animalium. Et ðꝛa rudo.dis.vela rudis. dis. Ande hicruditus.tus.tui.tłis clamoꝛ ſcʒ aſini vel alterius animalis.Et cõponi᷑ Erudio.dis.i.inſtruere.quaſi extra rudẽ vel ruditatem ponere.Quidam vero com ponunt hoc ab. e.⁊ rudi.Inde h̊ erudimẽ? tum.ti.id eſt,. documẽtũ.Et eruditꝰ.ta.tũ Rudo.is:rudi. ruſuʒ deberet facere.ſed ca ret ſupᷣ. ſᷣm vſuʒ. Et ẽrudere ꝓpꝛie clama re ad modũ aſinoꝝ. Et hʒ pᷣma bꝛeuẽ. Uñ Ouidius.Ecce rudẽs rauco ſilem vectoꝛ aſellus. Intempeſtiuos edidit oꝛe ſonos. Si em pᷣma eſſet longa.faceret pᷣteritum in rFulſi.vt rudo.ruſi.qð nihil ẽ.ſed facit rudi Berſius tñ cã metriceę neceſſitatis ꝓducit pmã dicens. Clamat vt achaide pecuaria rudere credas. Vñ rudo.is.⁊ rudis nomẽ ⁊Z rudẽs ſiue nomẽ ſiue ꝑticipiũ coꝛ bmaʒ. Vñ qͥdã. Atilis ẽ rudibꝰpᷣſentis cura libel li.Arudo.dis.ðꝛ h̊ ⁊ hęc rudibilis.⁊ Gle. Pꝓpꝛie aſinoꝛũ. Iñ rudibiliter adn. Et hec rudibilitas. tatts. Rugio. gis giui. vel gij. gitũ. n. q. ꝓpꝛie eſt leonũ. Iñ h̊ ⁊ hęc rugibilis.⁊ ̊ le. Et com pvonit᷑ cũ in.vt Irrugio.gis.gire.i.ad mo duz leonis clamare. Vñ Beñ xxvij. Irru gijt clamoꝛe magno.⁊ ꝓd.ru. S= Nugo. gas.gaui.a.p.i.rugas vel rugoſum facere.aliqd in vnũ colligere ⁊ plicare.⁊ ꝓ ducit ru. Vñ Virgiliꝰ enei.xij. Cõponent cũ iam leges ⁊ federa rugent. Rumiſico.as.a.p.pe.coꝛ.i.rumoꝛes faceꝛe afferre.vł dicere rumoꝛẽ.a rumoꝛe.⁊ facio Rujmigero. is. a.t. pe. coꝛ.i.rumoꝛes gerere ⁊ðza rumoꝛ.⁊ geroꝛ.ris. Jñ rumigerulꝰ. la.lũ.qui rumoꝛes gerit. Rumino.nas.naui.a.p.i.cibũ ad rumẽ re⸗ uocare.⁊ ðꝛa rumes.Sʒa ruma ðꝛ rumo. as. Iñ rumito.as.fre. Et ponit᷑ qñq; ru⸗ minare vel rumare ꝓ diligent᷑ examinare Rumo. Las.a.p.i.rumoꝛes facere vłafferre. 28 a rumoꝛ. moꝛis. Et cõponit᷑ Arrumo mas.i.rumoꝛes afferre. Coꝛrumo.mas.i. ſimul rumoꝛes dicere.⁊ ab his frequẽtati⸗ un. Rumito.tas.Arrumito.as. Coꝛrumi o. tas. Rumpo.pis.rupi.ruptũ.a.t.i.frãgere.vł ſoluere. Iñ hęc ruptura.rę.⁊ ruptim aduũ. Item a rumpo.ðꝛ rupto.tas.fre.A qͥ ru⸗ ptito.tas.aliud fre. NRunco.cas.a.p.i.herbas a terra euellere. ere pinum in tum. vt colo cultum. Inuenitur 7 ð a rus. H terra rus ðᷣ. Ruo. is. rui. rutũ. vel ruitũ.n. t. i. cadẽ. In ruiturus.a.ũ. VUñ lhieronym in eplła ad Naulinũ.vij. Ruiturã domũ.⁊c̃. Ruſpoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.inqͥrere.⁊ẽ gal linarũ ꝗᷓ pedibꝰ eſcã quęrũt in terra.Et vi⸗ detur cõponi a rus.⁊ pes. Rutilo.as.n.p.i.ſplẽdẽ.fulgẽ.⁊ ðꝛ a rutilꝰ. Abbatigo. gs. n. p. i. requieſcere ☛ vel ſabbatũ obſeruare. Iñ hſab⸗ batiſmus. mi i. requiies. Bacco.as.a.p.i.in ſaccũ mittere ⁊ ꝑ ſaccũ colare.⁊ expᷣmere.Et cõpõit᷑ In ſacco.cas.i.in ſaccũ mittere vel ↄſũmare. Eyxacco.as.Deſacco.as.i.extra ſaccũ po⸗ Sacrifico.cas.a.p.pe.coꝛ.i.ſacriſi⸗ (nere. ciũ facere vel offerre. ⁊ ðꝛ a ſacer.⁊ facio. Iñ ſacriſicꝰ.ca.cũ.i.ſacrificiũ faciẽs.vłof ferens. Et hinch̊ ſacriſficiũ.q̃ſi ſacrũ factũ Et hęc ſacriſicia.cię.locꝰ in qͥ ſacriſicaii. Sacro.cras.craui.a.p.i.ſacrificare.dedica re.vel ↄſecrare.Et coꝛ.ſa. Sagino.as.naui.a.p.i.impinguare.craſſũ facere.nutrire.Jũp ſagimẽ.iniſ.i.pingue do. Et h̊ ſagimẽtũ.ti.⁊ h̊ ſaginamentũ. ti. pinguedo. Et ꝓdu.gi. Bagio. gis.giui.gitũ.n.q.i.ĩgenioſe agere. vel diuinare. Et cõponit᷑ Pꝛeſagio.gis.i. diuinare. vel pᷣdiuinare.De quo in ſuolo⸗ co habes.Et ꝓd.ſa. . GSagitto.tas.a.p.i.ſagittas mittere.vel ſa⸗ gittis ꝑcutere.vel appetere. Salio.ſalis. ſalui.vel ſalliui vel ſalij.ſaltũ.i.facere ſal⸗ tuʒ.⁊ tũc ẽ neutrũ ⁊ abſolutũ.Et ſalireq vulgare eſt amoꝛare.ptinet ad aialia irra⸗ tionabilia.⁊ tũc ẽ actiuũ. VUñ Ouidiꝰ.Le ta ſalit ouis tauro qqʒ leta iumẽta. Jñ ſal⸗ toꝛ.trix. Et hęc ſaltricula.lę.dimi. Eta ſa⸗ lio.lis.ſalto.tas.fre. Sallo.lis.ſalli.ſalſum.a.t.Et ſalio.lis.liui. litũ.a.q.in eodeʒ ſenſu.i.imponere ſalem. aſꝑgere ſale.cõdire. aũt ðꝛ ſallo.vł ſal lio.i.ſale aſꝑgo.etymol.ẽ. Hhic nõ ꝙ inue⸗ nit᷑ ſalio.lis.liui vellui.vel lij.⁊ facit ſupi⸗ num ſaltum.⁊ coꝛ.pᷣma. AUñn ꝑ vnũ.il.ſcri⸗ bit᷑. Itẽ inuenit᷑ ſallio.lis liui.vel lij ꝑ ſyn copaʒ. ⁊ facit ſupinũ ſalitũ.⁊ ſcribit᷑ ꝑ duo l. Itẽ inuenit᷑ ſallo.lis.lere.tertię ↄiugati⸗ onis.⁊ facit ſupinũ ſalſum.in eodem ſenſu cũ ſalio.Et ẽ ſallo.ſale ↄdire.⁊ ſcribit᷑ per duo. l.cũ faciat ſupinum in ſum.ſicut vello vulſum.Nã ſi ſcriberet᷑ ꝑ vnũ.l.faceret ſu etiã pſallo.pſallis.pſalli.pſallere tertię cõ i,ugationis.⁊ ſcribit Ribs. caret ſupino. a Vnde pꝛopheta. Oſallite dño in cichara. Be pꝛędictis conſueuit dici. Sallio ſallo cibum.ſalio pede.caãtica pſallo.Sallio ſal⸗ litum. dat ſalſum ſallo ſupinuʒ. Dat ſaltũ ſalio. bᷣuat᷑ pſallo ſupino.Sallo facit ſalli. ſalliui ſallio.pſallo.Dat pſalli.ſalio.ſalui. Gallo facit ſalſuʒ.ſallitũ.ſallio ſaltũ. Dat ſalio pſallo.tñ manet abſq; ſupino. Etno⸗ ta ꝙ ſalis gtũs de ſal vtraq; ſyllabã coꝛri⸗ pit. Sallis vo ſcðᷣa pſona huiꝰ vbi ſallo ꝓ condire cibũ ſale.vtrãq; ſyllabã ꝓdu. Sa⸗ lis aũt ſcdᷣa ꝑſona huiꝰ verbi ſalio.ꝓ ſaltũ facere coꝛ.pᷣmã.⁊ ꝓducit vltimã. Sʒ pſal⸗ lis.per.p.ſecunda ꝑſona huiꝰ verbi pſallo pſallis. ꝓducit pᷣmã.⁊ coꝛ.vltimãa. Saluo.as.a.p.i.eſſe vel fieri ſaluũ.⁊ ðꝛ a ſa lus.qꝛ ſalus ſaluat.vel qꝛ tali vbo vtimur in ſalutatione. Iñ ſaluus.ua.uũ. Inð hęc ſaluitas.tatis. Et ſalue ſaluete.ſalueto ſal uetote. vᷣbũ defectiuũ. Et ſaluatoꝛiuʒ.Et ſaluio.ſaluis.ſaluire.in eodem ſenſu.i.eſſe vel fieri ſaluum. Unde Oꝛatius. VUrbis amatoꝛem fuſcuʒ ſaluire iubemꝰ. Legitur ibi tñ ⁊ ſaluere. H Saluto. as.a.p.i.ſalutẽ nunciare vł optare ð a ſalus. Sancio.ſancis.ſanxi.vłſanciui.ſanctũ.vel ſancitũ.i.ſtatuere.conſecrare.ſanctuʒ face re.confirmare.⁊ irrogare.pene ab omni in iuria defendere.⁊ dicit᷑ a ſanguis.Sic ⁊ le ges ſanctę.⁊ moꝛes ſancti dicuntur.et ho⸗ mines confirmati in fide ſancti dicunt᷑. Et dicit᷑ ſancire a ſanguine hoſtię. ⁊ hoc ðᷣ ve⸗ teri conſuetudine. Nihil vero ſanctũ apð veteres dicebat᷑.niſi quod ſanguie hoſtię eſſet conſecratum vel reſperſum. Vñ hi qͥ purificari volebant. ſanguine hoſtig vnge bantur. Inde ſancti poſtea dicebant᷑.qua ſi ſanguine vncti. Sed modo ſanctus dici⸗ tur qui in fide chꝛiſti eſt ↄfirmatus. Et ſan ctum quod violare ⁊ coꝛrumpere nefas ẽ. Inde ſancitus.ta.tuʒ. VUnde ad lheb. yviij Quod in melioꝛibus repꝛomiſſionibꝰ ſan⸗ citum eſt. vᷣm ugl.Nota tamẽ ꝙ ᷣm mo pernos ſancio.ſancis.facit pꝛęterituʒ ſan⸗ xi. Aetuſtiſſimi tamen etiaʒ ſanciui vłſan⸗ cij ꝓferebant. Et ſupinũ facit ſanctum. xi. mutata in ctum.vt ſanxi.ſanctum. Jnue⸗ nitur etiã apud vetuſtiſſimos.ſanciui.ſan citum. VUnde Lucretius. Quod poꝛro ne⸗ q; ſancitũ quidẽ extat. Sanctiſico.cas.a.p.i.oſecrare.confirmare vel mundare. vel ſequeſtrare. ðꝛ a ſanct⸗ faco. Sanguiminuo.nuis. nui.a.t.i.ſanguinem minuere. ⁊ a ſanguis.⁊ minuo. Sanguino.nas.a.p.i.ſanguinem emittere vel minuere.vel ſanguine inquinare. Samno.nas.a.p.i.deridere.⁊ ðꝛa ſamna. nę.qð idẽ ẽ qð deriſio.ſed nõ ẽ in vſui ſim plici. ſed in cõpoſito. ſcʒ ſubſamno. nas. vi. de infra ſůbſamo. Sano.nas.nare.a.p.i.mederi.Et cõponi cũ re. vt reſano.nas.i.iteruʒ ſanare.⁊ ꝓd. ſa. AUnde Quidi de reme. Qui poterit ſa⸗ num fingere ſanus erit. Diſcite ſanari per quẽ didiciſtis amare. H Sapio.pis.ſapui.vel ſapiui. vel ſapij. ituz. nit. ⁊ habʒ pꝛęteritũ atq; ſupinũ ad modũ quartę ↄiugationis.Et ſiꝗt duo. Sape.i. habere ſapoꝛẽ.vt Iſte cibus bene ſapit. et eſt abſolutũ ᷣm hoc. Inuenit᷑ tñ conſtru⸗ ctum cũ actõ.vel qꝛ tũc ꝑ actm̃ deſigt᷑ cau⸗ ſa. ⁊ ponit᷑ ꝓ ablatiuo.vt Iſte cibꝰlapit ſa poꝛem. id ẽ.ſapoꝛe. VUł qꝛ in eo intelligitur verbũ quod exigit accuſatiuum. vt Iſte ci bus ſapit carnes aſininas.i.ſapoꝛeʒ repꝛę⸗ ſentat. vel imitat᷑. vel ſimilat illas. Itez ſa pere.i. habere ſapientiã. Et hec ſigtio tra⸗ cta eſt ex pᷣma. Sicut ꝑ ſapoꝛem cibos diſ⸗ cernimus.⁊ ſic per ſapientiam res. Et ſiẽ guſtus aptus eſt ad diſcretionem ſapoꝛis ciboꝛũ.ſic ⁊ ſapientia ad diſcernẽdas cau⸗ ſas rerũ. Iñ ſapid'. da. dũ. i. ſapoꝛẽ habẽs ſapoꝛi datus.⁊ comꝑat᷑. Iñ ſapiditas.tati Gapio.cõponit᷑ Beſipio.pis.i.delirare.ſe oꝛſum a ſapoꝛe eſſe. vel facere neqᷣtare. Iñ deſipiſco. ſcis. inchoa. Reſipio.pis.i.redi re ad ſaꝑe.Et ꝓpꝛie ille reſipit qͥ penitens foꝛefacti redit ad ſatiffactionem ⁊ ad ſape re quod dimiſerat foꝛefaciendo. Inde reſi piſco.ſcis.inchoa.Et coꝛ.ſa. Unde Pro⸗ ſper. Mõ pꝛodeſt quicq; recte ſapuiſſe ma- Sapoꝛo.ras.raui.a.p.i.ſapoꝛatũ facere. Saracenico. cas.n.p.i.moꝛe ſaracenoꝛũ ſe hꝛ' ae. 1 a ſaracenus. Sarcino.nas.a.p.i.onerare.⁊ coꝛ.cci. Sartio.tis.ſarſi.ſartuzʒ.a.q.Et ſᷣm antiqͥs iuenit᷑ ſartiui.ſartitũ.i.ſuere. Iñ ſartoꝛes dicunt᷑ ſutoꝛes.vel veſtium reꝑatoꝛes. aüt dicit᷑ ſartio.q̃ſi ſetis poꝛcoꝛũ filo inſer⸗ tis ſuo.etymolł.ẽ.Sartio cõponit᷑. Cõſar⸗ tio. tis. Diſſartio.tis. Reſartio.tis.i.diſſu ere. vel iterũ ſartire vel reficere. Sario.ris.riui.ritũ.a.q.i.purgare.circũſo dere. herbas nociuas euellere. Iñ h̊ ſarcu lum. li. Vel hic ſarculus.li. inſtrumentum ſariendi. Unde Eſaię.vij. Et oẽs montes qui in ſarculo ſarient᷑.Et hinc ſarculo.las laui.i.ſarculis aptare.purgare.ſicut miliũ 7 bhmwo. Sardo.das.daui.a. p.i.intelligere.⁊ diciẽ᷑ a ſardis ciuitate vel inſula.qꝛ hoĩes illius R S“” ſr S —”õäl „ — : 8 4 * 4 5 sl . D 4 “ . . õ “ èMc loci ſubtiles ſunt ad intelligendũ. put gratare.Et ẽ ꝓpꝛie ſimiarũ velluxuri Sarmẽto.tas.taui.n.pꝓ.i.ſarmẽꝛa vitiũ col oſoꝝ.Et inde ſcalpto.tas.frequẽ. Et ſcal⸗ ligere. amputata. vel amputare ea. vel ſar pturio. ris. meditatinu. menta facere. Scandalixo.as.a.p.i.offendere vel lęꝗdere. Sarpo.pis.pſi.ptũ.a.t.i.aliqͥd ſarpis euel vel occaſionẽ ruine drer. lere. vel herbas ſarire.vel extirpare.vleli Scando.dis.ſcandi.ſcanſũ.n.t.i.aſcẽdere. gere. S= Et etiã ad verſus ꝑtinet ꝓpter ſcanſiones Satago.gis. ſategi.n.t.ſupinis caret. võm pedũ.Vñ.Aſcendẽs ſcandit.diſtinguens vſum.i.ſatis agere ꝓcurare.feſtinare.oia carmina ſcandit.Itẽ ſcando cõponit᷑ cum pagere. ⁊ ðꝛa ſat.vel ſatis.⁊ ago.⁊ coꝛ.ta ad.⁊ ðꝛ aſcendo.dis.aſcendi.aſcenſum.i. Añ. Amplexus ſatagit. ĩigeminare pater. ad aliqd ſcandere Iñ h̊ aſcenſus.ſus. Iteʒ Satio.as.aui.atũ.a.p.i.ſaturare.vel cibo conſcendo.dis. Item deſcẽdo.dis.i.deoꝛ vel ſpectaculo implere. ⁊ ðꝛ a ſatis.qꝛ qd ſum ſcandere.ſubire. Inde hic deſcenſus. ſatis ẽ ſatiat. Iñ h̊ ⁊ hęc ſatiabilis.⁊ hoc le hyui deſcenſus. Item tranſcendo.dis.id ẽ Et ſatiabilit᷑ adu. Et hęc ſatiabilitas. tatl. vltra ſcandere. Et ꝑ cõpoſitionẽ inſatiabilis.le. Inſatia⸗-⸗ Scateo.tes.tui.n.S.i.ebullire.ferueꝛe.ema biliter. Et hęc iſatiabilitas.tatis.Et ſatio nare.erũpere.ſicut facit aqua dũ decurrit componit᷑ Reſatio. as. Et coꝛ.ſa. Unde. inter anguſta. ⁊ dũ emanat in locis humi⸗ Ano ime ſatio.ſaturãt me fercula multa. dis. ⁊ balneis. Iñ ſcateſco.ſcis.inchoatm̃ Gatiſdare.ẽ ſecuritatẽ ꝑ fideiuſſoꝛes dare. Et caret ſupino.⁊ coꝛ.ſca. ff.q ſatiſda.co.l.j. AUel vᷣm Axo.ẽ alicuius Scaturio.ris.riui.a.q.i.ſcatere.Et dicit᷑ a voluntatẽ implere. ſcateo. Iñ ſcaturico.cas. Vłſcaturico.as. Sgtiſfacio.cis.cere.i.ſatagere.vłſoluere. põt deriuari a ſcateo. Et eſt ſcaturigo ideʒ Saturo.ras.aui.ratum.a.p.dicitur a ſattis qð ſcaturire.vel ſcaturientẽ imitari.Et cõ AVngde ſaturat᷑ quis cibo. Satiat ſpectacu ponit᷑ excaturixo.as.i.ꝑ aquã ſcaturientẽ lo. Item ſatiat᷑ quis vno cibo. Saturatur vel ebullientẽ plumã aui auferre. Añ legi diuerſis. Inde hic ⁊ hęc ſaturabilis.⁊ q̊ Üle tur in Sidonio.llij excaturicabant.aues Et hec ſaturabilitas.tatis.Et cõponit᷑ iſa alij exentericabãt piſces.Et ꝓducit ſcatu⸗ turabilis. Inſaturabilitas.tatis. Inſatu⸗ rixo. u. añ.r. ſicut ⁊ ſcaturio.ris. Añ Mꝛu⸗ rabiliter. Item a ſaturo ðꝛ ſaturus.ra.rũ. dentius. MPetra dei iuſſu potũ largita ſca⸗ id eſt. ſaturatus. Inde hęc ſaturitas.tatis turit. Saturo cõponit᷑ Conſaturo.ras. Reſatu Scelero.as.aui.a. p.i.peccare. Iñ ſceleroꝛ ro.ras.⁊ coꝛ.tu. Unde OQuidiꝰ in.xj. epla. aris. Iñ ſceleratus.ta.tũ.in quo fit ſcelus Ipſe gerã ſaturatas mirifice veſteſ. Et CLu Sjꝗſceleſtus.ta.tũ.pꝑ queʒ fit. Sceleroſus canus.Saturũ cum obſidet hoſtem. Jte,z vodq facit Eſt ⁊ ſceleroſus pluſq́; ſcelera⸗ quidam. Uno me ſatio. ſaturãt me fercu-⸗ tus.Et ſceleroſus comꝑat᷑. Similit᷑ ⁊ ſce⸗ la multa. = leratꝰ comꝑat᷑. Iñ ſceleroſe.ſius.ſime.Et Saucio.as.aui.a.p.i. vulnerare.ꝑcutere. ſcelerate.tius.ſime.aduũ. Item ſcelero cõ⸗ Inñ ſauciatus.ta.tũ.Et ꝑ ſyncopam ſauci ponit᷑ conſcelero.ras. Et coꝛllle. us.cia.ciũ.i.ſauciatus. Sed ſauciꝰ ſemel. Sceęnofacio.cis.feci.factũ.i.facere funes.⁊ ſauciatus ſępiꝰ. Ael ᷣm quoſdam Sauciꝰ ðꝛ a ſcenos qð ẽ funis.⁊ facio. In h̊ ſceno⸗ vulneratꝰ. vel ętate ↄſumptus.quaſi ſan- factoꝛ.oꝛis.funiũ factoꝛ.Et h̊ ſcenofacto⸗ guine hau ſtus. rius.ria. riũ. ad ſcenofactionẽ vel ad ſceno t C faciendũ ꝑtinẽs. VUñ ðꝛ ars ſcenofactoꝛia. . . gn E — Vñ Actl.xviij.ðꝛ de paulo. Et erat ſceno Scabo.vis.ſcabi.bitũ.a.t.i.gratare.IJnde factoꝛię artis. ſcaber. bꝛa. bꝛũ. Et ſcabioſus. ſa.ſũ. Et ſca Scindo.dis.di.ſum.a.t.i.ſeꝑare.frãgere. bidus.a.ũ.i.aſꝑ.vitioſus. IJñ ſcabidulus Et cõponit᷑ abſcindo.dis.i.ab yno ad ali⸗ la.lii.i.aliq;tulũ ſcabidus.⁊ coꝛ.ſca.in pꝛie ud ſcindere.Conſcindo.dis.Circũſcindo. ſenti. ſʒ in hterito eã ꝓd. Uñ. Pꝛeſens po dis. Biſcindo.dis.Excindo.dis.i.valde . ne ſcabit nõ pᷣteritũ bñ ſcabit.Et ſcabitum ſcindere.deſtruẽ. Mꝛeſcindo.is. Proſcin ſupᷣ.coꝛ.bi.ſicut bibitũ. do. dis. Reſcindo.is. Et ſunt omnia acti⸗ Scalpo.pis.pſi.ptũ.a.t.i.gratare. Etẽ ꝓ⸗ ua.⁊ abijciunt.n. in pꝛęterito ⁊ ſupino.Et pꝛie ſcalpere cũ vno digito vel duobus ca oia coꝛripiũt pe.pteriti.vt ↄſcidi.abſcidi. n n n “W SB Añ Nucanꝰ in. iij. Aut ſcidit ⁊ medias fe⸗ cit ſibi litoꝛa terras. Netuſtiſſimi etiã ſcin⸗ di dicebant. Et omnia geminant.s. in ſu⸗ pino vt abſciſſum. Sed a cędo cõpoſita ꝑ vynũ.s.ſcribunt᷑ vt conciſus ⁊ inciſus. Scintillo.las.n.p.i.fulgere. vel ſcintillas Scio.cis.ciui.ſcitũ.a.q.i.ſapere.ſcientiam habere. vel. cognoſcere. Et eſt ꝓpꝛie ſcire. reddere rationẽ eoꝛũ ꝗᷓ nouerl.Noſſe vero tm quę audieris.A ſcio dicit᷑ ſciſco ſcis.in choatm. Scio actiuũ eſt ſᷣm ꝙ accipit᷑ ꝓ cognoſcere. ſed ᷣm aliam ſigniſicationem neutrum eſt. Sciſco.cis.vbuʒ inchoatiuũ eſt.a ſcio ſcis. Et a ſecũda eius ꝑſona ſubtracta.s.et ad dita. toꝛ. fit ſciſcitoꝛ. arl.idẽ qð ſcitarifreq. irregulare ẽ ſᷣm foꝛmationẽ.⁊ m ſigtionẽ vt dicit Pꝛiſtianus in.viij.lib. Notanduʒ ſcitoꝛ.arj.⁊ ſciſcitoꝛ.aris.nata a pꝛimitiuo actiuo.deponẽtia ſũt.Et ſciſcitoꝛ coꝛ.pe. Sciſmatio.as.n.p.i.ſciſmata facere.vel ſciſma. qð ⁊ ſciſmatigare ñ. Scitoꝛ.ar.d.p.i.inqͥrere.iueſtigare.int᷑ro gare. querere.ſcrutari.Et ẽ frequẽtatiuuʒ irregulare m foꝛmationẽ. ⁊ m ſigtioneʒ vide.S.in ſciſco. Scobo.vis.bi.bitũ.n.t.i.mũdare.⁊ ꝓpꝛie domũ.⁊ ðꝛ a ſcobs. H Scopo.pis.ſcopui.ſupᷣ.caret.deberet tñ fa cere ſcobitũ.i.mũdare.purgare.⁊ ꝓpe do mum. ⁊ a ſcobo.bis. Tranſſumit᷑ etiam ad alia. Añ ꝓpha. Scopebã ſpm meũ. Scopo.pas.a.p.i.purgare.verberare. Scoꝛtoꝛ.taris.d.p.i.meretricari. Iñ ſcoꝛta toꝛ. ⁊ ſcoꝛtatoꝛiꝰ.ria.riũ.Et hͥ ſcoꝛtatoꝛiũ. rij.lupanar. domꝰ ſcoꝛtantiũ. Screo.as.aui.n.p.i.ſcreã ꝓijcere. Añ qͥdã Jactans ſputa ſcreat.res deus ipſe creat. Et cõpõit᷑ cũ ex.vt excreo.as.i.extra ſcre⸗ gre.⁊ ſcream eijcere. l * GScribo. bis.pſi. ptũ.a.t.i.cõponere lr̃aꝝ ſi⸗ guras. Vel ſcribere ẽ figurl viſibilibꝰ ante inuentis ⁊ vſitatis aliqd repᷣſentare. Item ſcribere idẽ ẽ qð diſponere.ſiue ſoꝛdinare Añ Exo.xxxij. BDele me de libꝛo tuo quẽ ſcripſiſti.i.in quo ad vita eterna me diſpo⸗ ſuiſti.vel ſoꝛdinaſti. Etẽ ſenſus.Si nõ de les me.dimitte eis.Scribi aũt vł deleri de libꝛo vite ðꝛ quis duplicit᷑. vel m pᷣſcienti am vel vm pᷣſentẽ iuſticiã. Itẽ ſcribere idẽ ẽ qðᷣ memoꝛię cõmendare.Añ Apocd..xiiij Scribe.beati moꝛtui qͥ in dño moꝛiuntur. Itẽ ſcribere.idẽ ẽ qð iferre. Vñ Job.xiij. Scribis em ↄtra meamaritudines. Item ſcribere idẽeſt qð lras ptrahere. Uñ Hie remię.xxx vj. Et ego ſcribebã in volumine attramẽto. Itẽ ſcribere idẽ ẽ qð ſcripto re⸗ hſentare. AUnde Mꝛiſtianus in mo maio. ra eſt vox indiuidua que ſcribi põt. Vnñ Scribo.diſpono.memoꝛoq;.vłinfero.tra ho. Scribo reſſentans ſcripto vel gräma⸗ ta foꝛmãs.Et ꝓdu.ſcri. Et componit᷑ ſcri 7 bo cũ ad.vt aſcribo. is. abiecta. d. i. alſere⸗ re. addicere deputare. deſtinare. Aſcribo. bis. i. aſcriptura remouere.delere. Cõſcri bo. bis.i.ſimul ſcribere. Vñ patres cõſcri pti dicebant᷑ quoꝛũ noĩa ſimuli enea tabu⸗ la aureis lr̃is ſcripta erant ꝓpter maieſta⸗ tem ⁊ ppetuitatem imperi inſinuandam. HNHihil em eſt ꝑennius ęre.Circũſe cribo. bil i. circa ſcribere. cigere. circũire.ↄcludere. includere.vel ſtringere. vel remouere. De ſcribo. bis.i.deoꝛſuʒ. vel valde ſcribere.vł aſcriptura remouere. vel ſcripturã delere. nſcribo.bis.i.iniũgere.deputare vel im pmere. vel int ſcribere. Interſcribo. bis. .i. int᷑ aliqᷓ ſcribere. interponere. vel de me⸗ dio lcriptureę aliqͥd auferre. Merſ. cribo. biſ i. pfecte ſcribere. Mꝛeſcribo.bis.i.an ſcri bere. pᷣdicere.pꝛeſtruere.vł ab aliqᷣ ſpacio tpis aliqͥd poſſidendo acqrere. Iñ hec pꝛe ſcriptio.onis. Reſcribo.bis.i.iterũ velre tro circa ſcriptum ſcribere. Qui pᷣmo mit⸗ tit epiſtolam ſcribit. Qui remittit reſcribit Subſcribo. bis.i.parũ vel poſt. vel ſubr½ ſcribere. ZLranſcribo.bis.i.valde ſcribere vel pꝛeſcribere. Pꝛoſcribo. bis. vide.S.lo co ſuo. Ande. Exulat a patria ſine ſpe re⸗ dituſq; reiq;. Quiſq; relegat ſua cũ reme abit habebit. Amittit pꝛoſcriꝑtopes non poſſe reuerti. Inſcriptus manet in patria ſed re ſpoliatus Aſcribit iactans deſcribit rem manifeſtans. Inſcribit ſignãs pꝛoſcri bit crimina damnãsss. M Scriptito.tas.penł.coꝛ.ẽ frequẽtatiuuma ſcripto.tas.tare. SGEcripto.tas.i.frequẽter ſcribo.a ſcribo.is Scrupulo.las.a.p.i.ſu ollicitare. moleſtare. Scrutoꝛ.aris.atus ſum.d.p.i.inqᷣrere.ĩue⸗ ſtigare. ſubtilit iſpicere. Iñ hic ⁊ hec ſcru⸗ tabilis. ⁊ le.i.aptũ vel habile ad ſcrutan dum. Et ſcrutabiliter aduerbiũ.Et ꝑ com poſitionem inſcrutabilis. Item a ſcrutoꝛ ðꝛ ſcrutabundꝰ. da. dũi. ad ſcrutandũ ha bilis. vł ſcrutanti ſimilis. Scrutoꝛ compo nitur Perſ crutoꝛ. taris. i. perfecte ſcruta⸗ ri. Iñ pſcrutans.tis Vñ.· Machahe ii . Perſcrutãs eos.Et coꝛ.ſcru. Vñ Oꝛatiꝰ epi. Arcanũ neq; tu ſcrutaberis vlliꝰ vnᷓ ptim adu.Et hęc ſculptura.⁊ h̊ ⁊ hec ſcul- ptilis.⁊ Gᷓ; le.penł.coꝛ.Et hic ⁊ hęc ſculpti bilis. ⁊ hoc le.pe.coꝛ. Iñ ſculptilit᷑ aduer⸗ bium. Itẽ a ſculpo ðꝛh̊ ſculptile.lis.ſimu⸗ lacrũ i foꝛmã ⁊ ſimilitudinẽ alicuiꝰ ſculptũ Et ſculpto.tas.fre.A quo ſculptito.tas. S₰Ecurroꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.eſſe vel fieri ſcur ram. vel tale officiũ exercere.diſſolute vi⸗ uere.⁊ ðꝛ a ſcurra. Sebibo. bis.n. t. i. ſeo bibo. ⁊ coꝛ. bi. Secedo.dis.ſeceſſi.ſeceſſum.n.t.i.ſeoꝛſum cedere.ſeꝑari.⁊ ðꝛ a ſe ſᷣpoſitione.⁊ cedo. dis. ꝓdu. ce. —⸗ „ Secerno.nis.a.t.i.ſeparo.⁊ dðꝛ a ſe ſᷣpoſitio ne. ⁊ cerno. Et differt a diſcerno.nis. Diſ⸗ cernit qui in duas ꝑtes diuidit. Secernit qui ex multis aliqͥd ſeoꝛſum eligit. Seco.cas.ſecui.ſectũ.a.p.i.diuidere.ſepa re.ſecernere. Iñ ſectim adu. Et h̊ ⁊ hęc ſe⸗ ctilis.⁊ h̊ le.ad ſecandũ habile.vel qð leui quos inuenit᷑ etia ſeco.cas.caui.catũ. Vñ in Auroꝛa ðꝛ.Qui chꝛiſti gladio dogma⸗ ta falſa ſecauit. Gectoꝛ. tar:.tatus ſuʒ. freq.a ſequoꝛ.q̃ris. ⁊ deberet foꝛmari ſᷣm regulaʒ ab h̊ ſupino ſecutũ.u.in.oꝛ.ſʒ ad differentiã ſecutoꝛ qd eſt nomẽ.dicimꝰ ſectoꝛ ꝑ ſyncopã ꝓlatum Et cõponit᷑ Aſſectoꝛ.tarl.i.ſequendo adi⸗ piſci. aſſequi. Cõſectoꝛ.tarl. In cõſectane⸗ us.nea.neũ. . Secũdo.das.a.p.i.ꝓſperari.ꝓſperũ facẽ. vel ſecũdo loco ſeqͥ. Et cõponit᷑ obſecũdo dDas. i. obedire. obtempare. Securo.ras.a.p.i.ſecurũ factrer. Sedeo.ſedes.ſedi.ſeſſũ.n.s. Iñ hec ſeſſio. onis. Et hęc ſedes. ſedis. Et ꝓd.ſe.licet ſe deo ſedes eã coꝛ. Vñ. Dũ ſuper alta ſedes caſum ſᷣbet tibi ſedes. Uñ ꝓpha. Illic ſe⸗ Derunt ſedes in iudicio. Itẽ a ſedeo. des. ðꝛ ſido.ſidis.idem qð ſedeo.⁊ caret pteri⸗ to ⁊ ſupino ſʒ mutuat᷑ ea a ſedeo. des. Et ponit᷑ aliqñ ſedere ꝓ placere.vt hoc nomẽæ Sedo as.daui.a.p.i.mulcere.trãquillare. lenire. cõpeſcere.⁊ q̃ſi ſedẽtes ⁊ pacificos S facere.⁊ ðꝛa ſedeo.des.Et ꝓduẽ.ſe. Sed Aum bibo. dꝛa ſe. ⁊ ſedeo.des.coꝛ.ſe. Vñ.Quęmea mente ſe det mẽtis mihi vulnera ſedet. Itẽ in Au⸗ roꝛa. Non iram domini pꝛeſens bonis vl⸗ tio ſedat. Et a ſedo. das. ð ſedatus.ta.tũ. ⁊ habet eaſdem ſignificationes.quas ſedo qſi ſeoꝛſum a bono ducere.⁊ ðꝛ a poſitio neſe.⁊ duco.cis. Item ſeducere ðꝛ ſeoꝛſũ ducere.ſeꝑare.ſicut fit qñ cã cõſiliandi ali qs ducit᷑ extra cõgregationẽ.Et ponit᷑ ſe ducere pꝛo deciꝑe pꝛodere ⁊ ſepare. J(tem ſeducere põt poni in bona ſiãtione.i a ma lo ad bonum ducere.Et ſic põt accipi illud Hieremię.xx. Seduxiſti me dñe.⁊ ſeductꝰ ſum. Alia littera habet. Tenuiſti me ⁊ pa⸗ uiſti me. Et ſic ſeductoꝛ eſt bonus æ malus Frequẽtiꝰ tñ ponit᷑ in mala ꝑte. Begrego. gaſ. gaui. a p.i. ſeparare. quaſi ſe oꝛlum a grege ponere. dicitur a ſe. et gre g90. gas. quod eſt vnare. Inde ſegregatim aduerbiũ. ”ùẽM Veiugo.gas.a.p.i.ſeparare.diuidere. ſ᷑m Pap. ⁊ a ſe.⁊ iugo.gas.⁊ coꝛ.iu. BSGeiungo. iugis. a. t. i. ſeoꝛſum iũgere. vel ſe oꝛſum a iunctura facere.i.diſiũgere. 3lc. ad ſecan uni Beligo. gis. ſelegi. ctu. a. t. i. eligere. qſi feoꝛ ter ſecari ⁊ ſcindi põt.⁊ coꝛ.pe.Et ſᷣm anti ſuʒ ab alijs legere.⁊ ð a ſe.⁊ lego.gis. IfD§ ſelectꝰ.ta.tũ.i.ab alijs electꝰ. Vñ Augi.in vj. lib. de ciui. Beos iunctos.⁊ ſelectos di ligenter explicãs. coꝛ.eil. Sello.las.a.p.i.ſellã reponere.Et cõponit Biſſello.las.i.diuerſis modis ſellare. vel ſellam retinere.vła ſella remouere.vł a ſe la pꝛoijcere. Inſello.las. Relſello.las.i.ite rum ſellare. vel ſella remoure. Semino.nas.n.p.i.ſemẽ ſpargere.⁊ ðꝛa ſe men. Et cõponit᷑ Cõſemino.nas. Diſſemi no. nas. Inſemino. nas. Reſemino. nas. Gemento.tas.taui.n.p.i.ſeminare.ſemen⸗ tem facere. ́M Semiuſtulo.las.a.p.i.ex ꝑte vꝛere.vł incẽ dere. Iñ ſemiuſtulat.ta.tũ. Vñ diẽ Augꝰ de ciui.dei. MPontifex ſue ſalutis oblitꝰ ir⸗ ruens in ignẽ ſemiuſtular ẽ. Gemo.as.a.p.i.impꝑfectũ facere.aliq;tulũ diminuere.⁊ euacuare.Et pꝛoducit pꝛimã Ande. Semam ſemideus ſtemus flemus quoq; ſemo. “ Semoueo. ues.a.S.i.ſeoꝛſum mouere.vłſe parare. Iñ ſemotim.i.ſeꝑatim. Et ſemot ta. tum. SJ eneo.nes.nui.n. S.i.eſſe vel fieri ſenem. ꝓ ðꝛa ſenex. Inde ſenectus.ta.tũ.ꝑticipiuʒ ſm antiquos.Et hinc ſeneſco.ſcis.incho. Et ſeneo caret ſupino.qᷓ;uis ᷣm antiqͥs fa ciat ſupinũ in nectũ.⁊ coꝛ.ſe. Hñ Juuena ſie Perpetuo męroꝛe et nigra veſte ſene⸗ ſcant. Mß SGentino.nas.n.p.i.animo aliqͥd ſenſim di⸗ iudicare. S Gentio.tis.ſenſi.ſenſum.a.q.i.aliqͥd ſenſu pcipe ſcʒ auditu.viſu ⁊c. Itẽ ſentire.i.itel ligere.vel habere ſenſum.i.intellectum.et m h̊ ẽ neutrũ. Iñ ſenſus.ſa.ſum.Et nota ꝙꝙ ſenſus.ſa.ſum. ꝑticipiũ pᷣteriti tꝑis de ſentio.qᷓ;uis quidã ſimplices dixerũt.ſen⸗ titus.ta.tum qð nihil ẽ. Uñ Augꝰ. de ciui tate dei. Senſa ẽ moꝛiens.qꝛ animã deſer⸗ Separo.ras.a.p.i.diuidere ſeoꝛſum pare. Sepelio.lis liui.vel ꝑ ſyncopam ſepelij.ſe⸗ pultũ.licet pᷣm antiquos inueniat᷑ ſepelitũ a.q.i.moꝛtuũ cõdere. Iñ ſepultꝰ.a.ũ. Itẽ ſepelio cõponit᷑.Cõſepelio.is.i.ſimł ſepe⸗ lire.Diſſepelio.lis.i.ſimul diuerſis modiſ ſepelire.vel a ſepulcro remouere ⁊ eücere. Et coꝛ.hanc ſyllabã pe.⁊ facit ſupinum ſe⸗ pultum. VUn Ouidi in.xij.epła.Et ſepeli lachꝛymis ꝑfuſa fidelibꝰ offa. Sepio.pis.ſepſi.ſeptũ.a.q.licʒ inueniat᷑ ſe ptui.ſepitũ.ſʒ magis apud antiqͥs. Et ẽ ſe pire. circũdare.ſepe circũcludere. Et ꝓd. ſe. Uñ. Vallamꝰ ꝓpꝛie caſtrũ.ſepimꝰ oui⸗ le. Itẽ Virgiliꝰ. Religio vetuit ſegeti pꝛę⸗ tendere ſepm. ”MU Sepono.ñnis.ſui.a.t.i.ſeoꝛſuʒ ponere.ſepa rare.⁊ ð a ſe.⁊ pono.is.⁊ ꝓd.po. Septupio.plas.plaui.a.p.i.ſepties multi⸗ licare.⁊ coꝛ.tu.naturaliter. equeſtro. ſtras. a. p. i. ſeꝑare. ⁊ ꝓpꝛie cer⸗ tãtes paciſicare. Uñ. Diuido pacifico dic deſignare ſequeſtro. Sequoꝛ.querl.ſecutus ſum. d t.i.imitari. Iñ ſecutus.ta.tũ.qð ſequit᷑. Et ſecutiuuſ ua. uuʒ. qð ſequit᷑ vel qð ẽ ſignum ſecutio nis. Et hic ⁊ hęc ⁊ hoc ſequax.diligens ſe cutoꝛ.qͥ ⁊ ſecutarius ðꝛ. Iñ ſequacit᷑ adũ. Et hec ſequacitas.tatis.Et coꝛ.ſe. Sereno.nas.naui.a.p.i.exhilarare.lętiſica re.illuminare.illucidare.⁊ ꝓd. re. Serico.cas.a.p.i.ſerico.oꝛnare.vel intexe⸗ re. coꝛ. ri. Serio.as.a.p.i.oꝛdinare.in oꝛdinẽ ⁊ ſerieʒ diſponere. ⁊ coꝛ. lſe. ́?ðUMU Germocinoꝛ.aris.d.p.i.ſermonẽ facere.et ðꝛ a ſermo.⁊ coꝛ.ci. H Sero.ras.raui.a.p.i.ſeram oſtio apponere oſtium firmare claudere. a ſera. re. Gero. ris.ſœere.duplex habʒ pᷣteritũ.⁊ du plex ſupinum. ⁊ m h̊ habet diuerſa ſigsta. Sero.ris.ſeui.ſatũ.i.ſeminare.Sʒ ſero.r ſerui.ſertũ.i.plãtare. eęc tñ ſigtio tracta ẽ ab alia.Qui em arboꝛes plantat qdãmo do ſeminariũ eis ↄfert. Et qꝛ ſeminatio et ₰ gqñnq; ponit᷑ ꝓ oꝛdinare. Itẽ ſero.ris.ſerui ſertũ.i. imittere. vel ↄiũgere. Inuenit tñ ⁊ ſerui ꝓ oꝛdinaui.⁊ ꝓ ſeui.ſm atiqͥs. Itẽ ſero qñ facit ſᷣteritũ in ſeui.⁊ ſupinũ in ſa⸗ tum.neutrũ . Sed ſero qñ facit ſteritũ in ſerui.⁊ ſupinũ in ſertũ.actiuũ ẽ. Itẽ ſero i ſenti coꝛ hãc ſyllabã ſe.ſʒ i pterito eẽ ꝓd. AVñ Mꝛoſꝑp. Qð ſerimꝰ metim?.qð dam accipunus. M JMU Serotino.nas.i.tardare.ſerotinũ facere. Serpo.pis.pſi.ptũ.n.t.i latent᷑ ire.vel coꝛ poꝛe. ⁊ ventre reꝑe.Et cõponit᷑. Cõſerpo pis.i.ſimul ſerpere. Inſerpo.pis.i.intro ſerꝑe. ꝛoſerpo.pis i.ꝓcul ſerpere.vł ꝓ pe lerꝑe.a etiã in añ ſerpere. Serro.ras.i ſerra ſecare. Iñ ſerrãs antge. oĩs. Vñ Eſa. xlj. Ego poſui te q̃i plauſtrũ triturãs nouũ habẽs roſtra ſerrãtia. Seruio.uis.ſeruiui.ſeruitũ.n q.i.famula⸗ ri. Et cõponit᷑ Cõſeruio.uis.i.ſil ſeruire. BDiſſeruio uis.i.diuerſis.modis ſᷣuire.vł offendere. Inſeruio. uis.i.valde pᷣuire. vł obedire. Seruimꝰ tm̃ dñis. Inſeruimus cuiuſq; ſceptis. Reſeruio.uis.i.iterũ vFui re. vel a ſeruitio ceſſare. Subſeruio.uis.i. obedire. vel latiffacere ↄſonare.latent᷑ vel poſt. vel parũ ſerure. Seruo.uas.uaui.a.p.i.cuſtodire.retinere. vel in cuſtodia ponere.vł ꝓſpicere.Et cõ ponit᷑ Cõſeruo.uas.i.ſimul ſeruare. Iteʒ obſeruo.as.qð in bono ⁊ malo ſumit᷑ vtin ſuo loco ðꝛ. Itẽ reſeruo.uas.i.retinere. Seto.as.aui.n.p.i.caput ⁊ crines purgare cũ ſeta. Et cõponit᷑ Inſeto tas. Setatio.as.aui.i.farinã purgare. Geuero.as.i.firmare aſſerere.⁊ nõ ẽ multũ in vſu. Sed cõponit᷑ Aſſeuero.ras.i.affir mare.aſſerẽ. Et ꝑſeuero.ras.i ꝑdurare. Seuio.uis.uiui.intũ.n.q.i.inſanire.furere ſeuũ eẽ vłfieri. Et pd.ſe. Añ Mꝛoſꝑ. Im pia ↄfuſo.ſeuit diſcoꝛdia mũdo. Sibilo. las. n. p. ſ. erpentü eſt ppꝛie. tñ hoiel ſibil ant. Inde hic ſibulus.li.ſed in plurali ſibila. loꝛi., ꝛſibilus. la. li.iſibilane. Itez 2 plantatio oꝛdine ſolent eſſe.ideo ſero ſeui = Sibilo ponit᷑ qñq; ꝓ ridere.qꝛ ſibilare ſo lemus poſt eũ quẽ deridemus AUñ Oꝛati us i ſermo. Populus me ſibilat.i.deridet coꝛ.bi. Sicco.cas.a.p.i.ſiccũ facere.Et cõponitur cũ de. ⁊ ð deſicco.cas. Itẽ cũ ex.⁊ ðꝛ exic⸗ co.cas. Itẽ cũ re.⁊ ðꝛ reſicco.cas. Sidero.ras.a.p.in ſimplici nõ eſt ĩ vſu. ʒ componit᷑ Conſidero.ras.i.ꝓſpicere ⁊ ꝓ⸗ — ꝛie celeſtia. ꝛie cęleſtia. Deſidero.ras.i.cupere.et ꝓ⸗ Gido. dis. dere.n. t. vide. s. in ſedeo. . PBigillo. las. a. p. i. ſigilluʒ facere. vel ſigillo deſignare firmare. claudere. Gigniſico.cas.caui.i.facere ſignũ manife⸗ ſtare.notiſicare ⁊ exbmere. In hęc ſiẽntia tig.i.expᷣſſio.ſigtio.⁊ deſigtio ſuppoſiti ex pꝛeſſa. Et ſigniſicãt᷑ adu.i.expᷣſſe.aꝑte Jnñ ſiqntiꝰ.i.expᷣſſiꝰ.Et foꝛte iuenit᷑ ſiãns.iioꝛ ſimꝰ.i.expᷣſſus.ſioꝛ.ſimꝰ.Et hinc ſignificã ter. tius.ſime. aduũ. Et hęc ſigntia. tię. Et ſignifico cõponit᷑ Cõſignifico.as.i.ſter pᷣn cipalẽ ſigtionẽ ſecũdario aliqd dare intelli gi. qũo vbũ cõſigniſficat tempꝰ. Itẽ ↄſigni ficare.i.ſimul ſigre idẽ. Itẽ ↄſigre.i.ex ad⸗ iuncto ⁊ nõ ꝑ ſigtionẽ ↄtrahere.q̃ſi cũ alio nõ ꝑ ſe ſigre.quẽadmodũ ↄiũctio ⁊ aduer biũ.⁊ pᷣpoſitio ↄſigniſicãt.⁊ coꝛ.ſi.Et vide tur cõponi a ſignũ.⁊ facio.cis. SGigno.as.aui.a.p.i.ſignũ facere vel ſigno deſigre.expᷣmere.oſtẽdere.a ðꝛ a ſignũ qd E nota.oſtẽtũ.vexillũ. IJñ ſignant᷑ aduũ. Sileo.es.lui.n.S.i.tacere.Sed ſilire refert ad vocẽ inarticulatã vel mutã. tacere veꝛo ad articulatã. Et inde h̊ ſilentiũ.tij. Et vt Dicunt. ſilentiũ nihil ẽ. ſed vbi vox nulla ẽ ðz eſſe ſuẽtiũ. Siliter tenebꝛe nihil ſunt. ſz vbi lux nõ ẽ.tenebꝛe eẽ dicunt᷑. Itẽ a ſileo ðꝛ ſileſco.ſcis.incho.Et coꝛ.hãc ſyllabã ſi. Vñ Ouidiꝰ de reme.Qui ſilet ẽ firmꝰ.qui dicit multa puellę. Syllabico.cas.a.p.i.facere ſyllabas.vłcõ iungere lr̃as.⁊ ðꝛa ſyllabicus.ca.cũ. Jteʒ a ſyllaba. ðꝛ ſyllabo.as.i.ſyllabicare.nð ſyllabatim.i.ſyllabicatim adũ. do. vel ſyllogiſmos facere. Syllogixo. as.i.ↄcludere.⁊ ꝓpꝛie ſ ylogiga . Similo.las.a.p.i.facere ſiłem. vel eſſe.vel repᷣſentare.Et cõponit᷑ aſſimilo.as.i.val⸗ de ſimilare. Abſumilo. aſ.i.diſſimilare.C0 ſimilo.las.DOiſſimilo.las. Inſimilo.las.i. valde ſimilare. Inuenit᷑ etiã aſſimiloꝛ.lar d. p.in eodẽ ſenſu.in qͥ ⁊ aſſimilo. Symphonixo. gas.n.p.i.ci ſymphonia ca⸗ nere. ⁊ acuit᷑ ni. Simulo.las.a.p.i.repᷣſentare.⁊ ꝓpꝛie falſo fingere.⁊ ꝓpꝛie fingere ſe ſcire qð neſcit v eẽ qð nõ cẽ̃.⁊ ðꝛ a ſimilis vel ſimul. Et com ponit᷑ aſſimulo.as.i.valde ſimulare.Abſi mulo. las.i. diſſimulare. Conſimulo.las. Diſſimulo.las.i.diffiteri negare.inſiciari. ſe ſcire vel eſſe qð ſcit vel eſt. VUñ ſolet dici Simulo qð neſcio vel qð nõ ſum. DBiſſimu lo qð ſcio vel qð ſum. Inſimulo.las.⁊ inſi muloꝛ.larl.inuenit᷑ in eodẽ ſenſu in depo. ge. Vñ in gręciſ.ðꝛ.Qð nõ ſum ſimulo ſed diſſimulo qð ego ſum. Et Pap̃. dicit. Si⸗ mulamꝰ ignota.diſſimulamꝰ nota. Singultio.tis.tiui.n.q.i.ꝓtrahẽ ſpm̃ ⁊ an⸗ helitũ cũ difficultate.Et deberet facere ſu pinũ ſingultituʒ. facit aũt ſingultũ. Jñ ſin gulto.tas.freq.Et ſingultus.tus.tui.pꝛo tractio anhelitꝰ cũ difficultate. S Siniſtro ſtras.i.ꝑſiniſtrã ducere.vel ad ſi⸗ niſtrã diuertere. vel ſiniſtra vti ꝓ dextra. Sino.nis.ſiui.vel ſij.ſitũ.Sinoꝛ.erl.ſuꝰ ſũ. i.ſinere ꝑmittere vel dimittere.Et ſinere. id c.finiri.t᷑minari.Et ſinere.i.ceſſare. Iñĩ h ſitus. Sinere ꝓ dimittere vel ꝑmittere. actiuũ ẽ.⁊ in alijs ſigtiõibꝰneutrũ.Et coꝛ. ſi.in pᷣſenti ⁊ in ſupᷣ.Sʒ in pᷣterito eã ꝓdu. Vnde.Ars hominem foꝛmat nec ſinit eſſe malum.Z ”M Sinuo.nuas.aui.a.p.i.ampliare vel plica re.vel curuare.Et ðꝛa ſinus.Et compont tur Inſinuo.nuas.i.denũciare.ſignari.q̃i in ſinũ mittere.intimare.Et inſinuo.as.i. latenter ꝑſuadere.⁊ diſſimulare.oꝛare.di⸗ cere diſſimulatoꝛie.vt cũ reᷣhendimus et damnam?g maxime defendere intendimꝰ Eſt ergo ieciunare aliqd alið intendere q; verba videant᷑ ſonare. In hęc inſinuatio. id ẽ. callida ⁊ latens oꝛatio. Uñ qͥdaʒ ſolt exoꝛdiri ꝑ pncipium. vt cũ cauſa ẽ turpis. ⁊ animi auditoꝛũ ſunt alienati.Eſt em inſi nuatio.oꝛatio quędã diſſimulatiõe ⁊ circũ itione obſcure ſbᷣjciẽs auditoꝛis aim. Sʒ bncipiũ ẽ oꝛatio ꝑſpicua.⁊ ꝓtinꝰ ꝑficiens auditoꝛẽ beniuolũ ⁊ attentũ vel docilẽ. Syncugo. as.a.p.i.ↄiũgere vel ↄiugare. Sipo.pas.paui.a.p.i.farinã ad facienduz pultẽ immittere.Et ſipare.i.ſpargere.⁊ ꝓ pꝛie eſcã gallinis. Et ſipare.i.cõminuere. Et componit᷑ Cõſipo.pas.i.ſimul ſipare. Diſſipo.pas.i.diſpergere.diminuere.de⸗ ſtruere. Mꝛoſipo.pas.id ẽ.pꝛocul ſipare. ⁊ ſpargere. Obſipo.pas.i.vndiq; vel con tra vel obuiã ſipare.Et coꝛ.ſi. Vnð. Qui — — — 2 — - = = — — — — — = =— ſipat hic paſcit volucres ⁊ diſſipat inde. Siſto.ſtis.caret pſᷣterito ⁊ ſupino.ſʒ accipit mutuo a diuerſis ſᷣm diuerſas er ſigtiões Nã ſiſto abſolutũ ẽ ⁊ tranſitiuũ.Qn ẽ ab⸗ ſolutũ ſiꝗt idẽ quod ſto vłmaneo.ſiſto.qſi cum pꝛius irem modo ſto.ſᷣm h̊ accipit ſte ritum ⁊ ſupinũ a ſto.⁊ facit ſiſto. ſteti.ſta⸗ tum. Siſto quando eſt tranſitiuum ſignat idem quod ſtatuo.vt Iſte ſiſtit męnia.id ẽ ſtatuit. Accipitur etiam pꝛo firmare.vlł re tinere.vel ſtabilire.vt ſiſto equum. Vnde Ouidius de faſtis.Siſte puer lachꝛymas Pꝛotheus tua damna leuabit.ſiſtere.id ẽ. pꝛęſentare. Unde Ludc..ij. At ſiſterent eũ domino. id eſt. pᷣſentaret.⁊ ſᷣm hoc eſt trã⸗ ſitiuum.⁊ accipit pſᷣteritum ⁊ ſupinuʒa ſta tuo.vt Siſto.ſtatui.ſtatutũ.Siſto ꝓ ſtare neutrum eſt.⁊ caret pꝛęterito ⁊ ſupino.et accipit mutuo a ſto.ſtas. Item ſiſto in alia ſigtione actiuum eſt.et caret ſᷣterito ⁊ ſupi no.⁊ accipit ea mutuoa ſtatuo.ſtatuis ſᷣm Hugl. In gręciſmo. ⁊ in doctrinali dicit᷑. Siſto facit ſtatui.ſi tranſeat atq; ſtatutum Sed ſi neutrale dat ſteti nullumq; ſupi⸗ num. Sitio.tis.tiui.titũ.n.q.i.potuʒ deſiderare Et ponit᷑ ſimpliciter ꝓ deſiderare. Iñ ſiti⸗ bundus.da.dũ.i.ſitienti ſimilis. Itẽ ſitio ſo. AUnde Ouidiꝰ. Res eſt ſolliciti plena ti moꝛis amoꝛ. Et coꝛ.pbPe. Solido. das.i.firmare.integrare.⁊ ðꝛ a ſo⸗ lum. Iñ ̊ ſolidamen. inis.pe. ꝓdu. Et B ſolidamẽtũ:ti.⁊ ſolidus.da.dũ.i.integer. firmus. quaſi ſolo datus. Iñ ſolide.dius. diſſime. Et hęc ſoliditas.tatis. Et compo nitur Cõſolido.das. Reſolido.das. ⁊ coꝛ ripiũt ſo. Soleęcico. cas.n. p.i.ſolęciſtice loqui. Item olęciſtico. cas. in eodem ſenſu. Soloꝛ.arl.atus.ſum.d.p.i.ſbere ſolatiuʒ. alloqui vnũ ⁊ derelictum. ⁊ dicit̃ a ſolus. Qui eni ſolat᷑.ſoli ſe applicat dũ loquitur ⁊ ſolitudinem leuat alloquio ſuo. Indeh ſolamen. inis.i.ſolatiũ. Ande in Auroꝛa Solamen matris ancoꝛa ſpeſqʒ patrl. Et hoc ſolatiũ.tij. Et componit᷑ ſoloꝛ cũ con. ⁊8 conſoloꝛ.aris. Inde hic ⁊ hęc conſola bilis. et hoc le. ⁊ conſolabiliter. Et hęc cõ⸗ ſolabilitas.atis.Et cõſolãs.antis.ols.gł. Et conſolatoꝛius.ria.riũ. Iteʒ cũ de.et ðꝛ deſoloꝛ. aris. Soloꝛ et eius cõpoſita ſunt depo. licʒ antiqͥ fecerint ſolo.las actiuum Vnde ⁊ pᷣdicta verba adhuc ſepe inueniuũu tur poſita ĩ paſſiua ſigẽtiõe.Et ꝓd.ſo. ñ Oꝛatius ĩ epi. Inſtruit exemplis inopem ſolatur egenum. M Soluo.uis.ui.utuʒ.a.t.i.enodare.libera⸗ re. In hic ſolutoꝛ. oꝛis. Et h ⁊ hęc ſolubii. ⁊2 5 le. Et hęc ſolubilitas.tatis. 4 Somnio.as.a.p.i.in ſomnio.velꝑ ſomniũ ðDUU aliquid videre. vel ꝑpendere. In ſomnito =ðòðU tas. fre. AUel ſomnito deriuat᷑ à ſomnꝰ. Et ſomnitare.i.frequẽter doꝛmirre. ℳG — Somnio.nis.niui.verbũ neutrũ.i.ſomnuʒ componit᷑ Reſitio.tis. Et coꝛripit ſi. AUn⸗ de. Incupidas ſitit ebꝛietas pꝛeſentia de⸗ Socio.as.a.p.i.ſocios iũgere.vel ſocios fa cere.⁊ ðꝛ a ſocius.Et cõponit᷑ Aſſocio.as Abſocio.as.i.abiũgere.Cõſocio.as.Dil⸗ ſocio.as.Et coꝛ.pᷣmã. HD habere. doꝛmiter. 2 Solẽnico.as.i.celebꝛare.feſtiuare. Sono.nas.ſonui.nitũ.n.p. Iñ ſonix.tus. Soleo. es. ſolitus ſũ. wbũ neutropaſſiuum ipſa actio ſonandi. vel ſtrepitus ⁊ ſonus? .i. alicui rei aſſueſcere. vel in ↄ ſuetudinem ꝓpꝛie ↄfulę vocis. Et h ſonus.ni. quicqd ducere. Inde ſolitus. ta. tum.i. frequens. aure audit᷑. vel auditu ꝑcipit᷑. Et coꝛ. ſo. aſſuetus.aſſiduus. vſitarꝰ. ⁊ coꝛ.ſo. Ande Vñ Pꝛoſp. Mil pia mẽs habeat qd beneę Ouidiꝰ de arte. Tarda ſolet magnis rebꝰ lingua ſonet. Et facit qteritũ in ui. diuiſas ineſſe fides. Sʒ ol. ſolis. hi ſoles ꝓdu. ſo. ⁊ ſupinüũ in itũ. licet inueniat᷑ qñq; facereſ Ande.QAui rem noſſe ſoles dic ſolẽ gigne teritũ in aui.⁊ ſupinũ in au. re ſoles. HSHSHophiſmatico. as.i. p ſophiſmata deciptA. GSolero. a8. i. ſoleas facere vł ſoleis aptare. Sophiſtico. as. i. decipe vboꝛij inuolutioe Itẽ ſolerare.i.ſolũ vel ſolidũ facere. Sopio.pis.piui.vłſopij.ſopitũ.n.qi.facẽ Sollicito.tas.a.p.i.peꝛſuadere.ex ſuo loto doꝛmire.ſedare.extinguere.terminare co⸗ mouere.quaſi ex toto ⁊ multũ citare ⁊ cõ⸗ peſcere. facere.quieſcere. Jñ ſopixꝰ.ta. tũ. mouere. Iñ ſollicit⸗. ta. tu. i. curioſus. an: Ethᷣ ⁊ hec ſopibilis. ⁊ Ble. Et pducit.ſo. . xius.⁊ cõmotus. Iñ ſollicite. citius.ſime. Ande QOuidius i.xj.epła.Quimenõ pol adu. Et hec ſollicitudo. dinis.i.curioſitan ſum potui ſopire dꝛaconem. Similiter ſo⸗ . anxietas. Inñ ſollicitudinari.a.ũ.Et ꝓd. pitus.ta.tũ.ꝓd.tñ pᷣmãꝗ ſicut ſuũ bum „ 0 ſco. ſſcis.inchoa. Añ Ouidius. Dü petis amplęxus ſopita q; bꝛachia iactas. Cñ ſemiſopũus. coꝛ.o. anñ.p. VUñ Quidiꝰ in.ix.epła. Theſea pꝛeſ ſuras ſemiſopita manꝰ. Sopoꝛo.ras.a.p.i.ſopire.facere doꝛmire. ⁊ ꝓpꝛie cũ ſopoꝛe. Iñ h ⁊ hęc ſopoꝛabilis. ⁊hᷓ le.Et ſopoꝛabilit᷑ adu. Et cõponit᷑.Cõ ſopoꝛo. ras. Et a ſopoꝛo ðꝛ ſopoꝛatꝰ.ta.tũ i.ſopitus.⁊ coꝛ.pᷣmã. Soꝛbeo. bes. bui. vel ſoꝛbo.bis.ſoꝛbui.vel ſoꝛpſi.ſoꝛptum.ptu.n.s.i.deuoꝛare.aliqͥd molle deglutire.vt oua mollia. Iñ h et hec ſoꝛbilis. ⁊ B le. facilis vel mollis ad ſoꝛben dum. Et coꝛ.pe. VUñ in Auroꝛa. Soꝛbilis vt fiat inde polẽta ligat.Et a ſoꝛbeo. ſoꝛbe Sobillo. las.n.p.i.aliq;tulũ vel paulatim ſoꝛbere. ⁊ ðꝛ a ſoꝛbeo.bes. . Soꝛdeo.es.dui.n.S.i.eſſe vel fieri ſoꝛdidũ. putrere.diſplicere.fetere.hoꝛrere. Unde. Soꝛdet vt actoꝛi ſficiat᷑ opꝰ.Soꝛdet.id ẽ. turpe ẽ.indecẽs.hoꝛribilile. BGoꝛdido.das.a.p.i.ſoꝛdidũ facere. Soꝛoꝛiſſo.as.vł ſoꝛoꝛico.gas.i.imitari mo rem ſoꝛoꝛis.vel aſſimilari ſoꝛoꝛi. Goꝛtioꝛ.tirl.ſoꝛtitꝰ ſuʒ.d.q.i.ꝑ ſoꝛtes diui⸗ nare. vel tribuere. vel ſubminiſtrare.vł di uidere ⁊ adipiſci.⁊ ðꝛ a ſoꝛs.Et componit Conſoꝛtioꝛ.tiris. Reſoꝛtioꝛ.tir. Soſpito.tas.a.p.i.ſanare.exhilarare vel bona ſpe afficere.vel bona ſpe non fallere. Et in eodẽ ſenſu inuenit᷑ ſoſpio.pis. Spacioꝛ.arl.atus ſum.d.p.i.ire.vel deam⸗ us bulare.huc ⁊ illuc ire cauſa recreãdi.Et cõ ponit᷑.Conſpacioꝛ.aris.Circũſpacioꝛ.ar Beſpacioꝛ.aris.id eſt.deoꝛſum vel valde vel de vno loco ad alium ſpaciari.vła ſpa ciari ceſſare.Expacioꝛ.aris.i.extra ſpacia ri ⁊ euagari. Spargo.gil.ſi. ſũ.a.t.i.diffũdere.diſſipare yel reſꝑgere. diſtant᷑ oꝑire.ſiue ꝑfundere. Inñ ſparſim adu.Et ſparſo.ſas.fre.A quo ſparſito.tas.aliud frequẽtatiuũ. Spatuloꝛ.arl.d.p.i.delicioꝛ.aris.vłin ſ pa tula diumare. Et componit᷑ cum ex. ⁊ dici ur expatuloꝛ. aris. Speciſico.as.a.p.i.ſegregare.diuidẽ.ſepa re.deſignare.vel ſpeciẽ facere. Iñ ſpeciſ⸗ cus.ca. cũ.i.ſpalis.diuiſus.vłfaciẽs ſpẽm Specio.cis.ſpexi.ctũ.a.t.i.oſiderare ſʒ nõ eſt in vſu.⁊ nũqᷓ; dicendũ ẽ ſpicio.ſʒ ſpecio 95 Pbat᷑ per deriuata.ſ.ſpecies.ſpecimen ſpeculũ ⁊c. Et cõpõit᷑ aſpicio.q. Reſpicio cis.Cõſpicio.cis.Circũſpicio.cis.Deſpi⸗ cio. cis. Diſpitõ cl. Inſpitõ. cis. Mꝛoſpitõ cis. Merſpicio.cis. Suſpicio.cis Etnõ ꝓ videmꝰ natura.Aſpicimꝰ volũtate. Intu emur cura. Aſpicimꝰañ nos. Reſpicimus retro. Suſpicimus ſurſum. Deſpicimꝰ de oꝛſum. Inſpicimus introꝛſum. Cõſpicim circuquaq;. Mꝛoſpicimus lonne. Specto.tas.vbũ fre.a ſpecio.cis. Jñ b̃ ſpe ctamen.inis.Et h̊ ſpectaculũ.li.ꝓeodem Et h̊ ⁊ hęc ſpectabil.⁊ B le. In ſpectabilit᷑. Speculoꝛ.arl.d.p.i.videre. inſpice⸗ (adu. re.iueſtigare.exploꝛare.de alto inſpicere. Iñ h̊ ſpecular.vel h̊ ſpeculare.ris.locꝰ al⸗ tus vñ qͥs ſpeculari põt. Vñ ⁊ feneſtre et vehicula de qᷣbus ſpeculamur.ſpecula di⸗ cunt᷑.⁊ coꝛ.cu. AVñ Juuenalis.Qui vehi⸗ tur clauſo latis ſpecularibꝰ anrrro. Spermatixo.cas.i.ſperma emitterre. perno.nis.ſpꝛeui.ſpꝛetũ.a.t.i.ↄtemnere vilipẽdere. Et cõponit᷑. Aſꝑno.nis.Inde aſꝑnoꝛ. arl. d. p. Cõſꝑno.nis.i.ſił ſpnere. In cõſpꝛetꝰ.ta.tũ.Et cõponit᷑ Inconſpꝛe tus.ta.tũ.i.laudatꝰ ⁊ ꝓbatꝰ. J Spero.ras.n.p.i.ſpem habere. cõfidere. ex iſtimare.vel ſperãdo expectare.vel crede⸗ re.⁊ ꝓpꝛie bona. Bona quidẽ ſperamꝰma la timemꝰ. Seępe iñ ſperare ponit᷑ ptimeꝛe ⁊ ecõuerſo.ſʒ iꝓpꝛie. Vñ dicit donatus ꝙ cũ ðꝛ.Hũc ego ſi potui tm ſperare doloꝛeʒ Sperare diẽ ꝓ timere.⁊ẽ ibi achirologia. Eta ſpero deriuat᷑ ſperatꝰa ũ.tã in actiua qᷓ ipaſſiua ſigtiõe. ⁊ cõpõit᷑ iſperatꝰ.a.ſ. Itẽ ſpero cõpõit᷑ heſpero.ras.i.a ſpe ceſ ſare. Iñ Hh̊ ⁊ hec deſperabilis.⁊ h̊ le. Inde deſperabilit᷑ adu. Itẽ ſpero. pᷣmaʒ ꝓd.ſed Spico.cas.n.p.i.ſpicas (ſperare eã coꝛ. emittere. vel colligere. vl dare. vel ad mo⸗ dum ſpicę acuere.vel findere.⁊ ꝓd.ſpi. Spiculoꝛ.arl.d.p.i.iaculari.vel ſpiculo oc cidere. Iñ h̊ ſpiculatoꝛ.or.i.carnifex qui poꝛtat ſpiculũ ad occidendũ. Spino.nas.n.p.i.pungere.vłclaudere. Spiro.ras.raui.n.p.i.viuere.vel ſpm du⸗ cere.vel ſuſpirare.vel flare.vel olere. ſiue redolere. Iñ h̊ ſpiramen. inis. Splẽdeo.es.n.S.i.lucere.Iñ hic ſplendoꝛ doꝛis. Et ſplendicł. da.dũ. Iñ ſplendeſco Spolio.as.aui.a.p.i.denudare.ſpolia au⸗ frre. Iñ h̊ ſpoliatoꝛiũ.rij.locꝰſpoliandi.et ſpoliũ.lij.Et ſũt ſpolia bᷣuatoꝛũ.exuuię du cum ⁊ diuitũ. Iñ ſpoliariũ.locꝰ vbi ſpolia —— — — — — coõponit᷑ cũ de. diſ. ⁊ ex. 6◻ reponunt᷑.vłexterioꝛ balneoꝛũ cellula.Et ESpondeo des.ſpopõdi.ſpõſũ.a. s.i.fide iu bere. vel pꝛomittere.vel velle. Spumo.mas.i.ſpuma fluẽ. vel ſpumã ha⸗ bere.vel emittẽ.vł auferre et ꝓd.ſpu. AUñ Juuenalis.Et pꝛofuſa mero ſpumant vn guenta valerno. M Gpuo is.ſpui.ſputum.i.ſputũ emittere.vł ſputo reſpergẽ.ꝑfundẽ Et inde ſputus.ta tum.Et hoc ſputũ.ti. Spuẽ ſputum emit⸗ tere.neutruʒ cẽ.ſed in alia ſignificatiõe acti⸗ uum c.Et. ꝓd. ſbſuouuu.. outo. tas. i. frequẽt ſpuẽ. a ſpuo.is. Squaleo.les.ſqualui.et caret ſupino.n.s. .i.ſoꝛdere.eſſe vel fieri ſqualidũ vłaſpꝑum vel ſplẽdere. IJñ ſqualeſco.ſq.inchoa. Et ſqualidus.da.duʒ.i.aſper.ſoꝛdidꝰ. Inde ſqualidulus.la.lũ.i.aliq;;tulũ ſqualicꝰ. Et ſqualiditas.tatis.Et ꝓd.ſqua. Squamo.mas.a.p.i.ſduamas auferre.vł dare. 7 ꝓdu. ſqua. 1. SGtabilio. lis.liui. liti a. . i. ärmare. ſtatuẽ Et cõponit᷑ Cõſtabilio.lis. Stabuloꝛ.aris.d.p.i.collocare.̊ antiqͥ di⸗ xerunt.ſtabulo.las.n.p.⁊ eſt abſolutũ.vt Hic ſtabulant᷑ equi mei. Stagno.as.n.p.i.ad modũ ſtagni inunda⸗ re.abundare.creſcere. M Stãno.nas.i.ſtãno aliqͥd aptare.pparare. oꝛnare.oꝛdinare. ⸗= GStatuo.ſtatuis.ſtatui.ſtatutum.a.t.i.oꝛdi nare. cenſere.fabꝛicare.ędiſicare.ↄſtitue⸗ re. ponere. l GStello.as.n.p.i.ſplẽdere ad modũ ſtellarũ ſtellis circũdare. ⁊ oꝛnare.vłſtelł diuinare aliq̃d ꝑpendere. Et cõponit᷑ Cõſtello.las Inde hęc cõſtellatio.onis.qð ſepe ponit ꝓ ipſo ſigno ſtellarü. H Stercoꝛo.ras.raui.n.p.i.ſtercoꝛe inqͥnare. vel impinguare.⁊ ðꝛa ſtercus.⁊ coꝛ,.co. Sterno.nis.ſtraui.ſtratũ.a.t.i.pacificare. pparare. inſellare. obꝛuere. Anð in gręeciſ⸗ mo ðꝛ. Sternit᷑ equiuoce.mare.lectꝰ aſel⸗ lus. hoſtis. Sternuto.tas.i.ſternutũ facere. Sterto.tis.ſtertui.ſupino caret.i.naribus doꝛmiendo reſonare. Vñ ⁊ ſepe ponit᷑ pꝛo doꝛmire. Stigo.as.a.p.i.ſtimulare.⁊ ꝓd.ſti. Stillo.as.n.p.i.guttare.vel ſtillã immitte⸗ re.vel fundere. Stilo.las.a.p.i.ſtilo.aptare.vel deſignare Stimulo.las.a.p.i.pungere.titillare. inci⸗ tare. cogere. vꝛgere.iflãmare. Et cõponit Inſtimulo. las. coꝛ. ‚mniuul. Stinguo.guis.ſtinxi.ctũ.a.t.i.ſignare.vel extinguere. moꝛtificare. vel inſtigare.ſed nõ ẽ in vſu.Et cõponit᷑. Diſtinguo.guis. guis. Item ſtinguo componit᷑ Extinguo. guis. Inſtinguo.guis.inſtinxi.inſtinctuʒ Reſtinguo. guis.i.extinguere.iteꝝ moꝛti ficare.Et ſtinguo ⁊ eiꝰ cõpoſita habent. u. inter.g.⁊ ſequẽtẽ vocalen. Stipo.pas.paui.a.p.i.ↄdenſare.ↄfędera⸗ re.cõuallare.circũdare.ↄgregare.replere ꝓtegere.componere.fulcire.Et ðꝛa ſtips pis. In ſtipatim adu. Et ꝓdu. ſti. Añ Lu canus in.j. Stipant ⁊ dulci diſtentant ne Stipuloꝛ.aris.ð.p.i.interrogare.quęrere. ⁊ ðꝛa ſtipulus.la.lũ.i.firmꝰ. Mꝛopꝛie dẽ ſtipulare ẽ int᷑rogare ꝗ̃rere petitiue cuʒ re ſponſione facta ꝓmiſſiue.vt ſi interrogãs dicit. Dabis mihi equũ.⁊ ille reſpondeat dabo. ðᷣ eſt ſtipulari. I hec ſtipulatio ꝓ⸗ pꝛie ðꝛ interrogatio petitiua. adiuncta re⸗ ſponſione ꝓmiſſiua. ſic ꝓmiſſa. Dabis mi hi h. dabo. Et ðꝛ ſtipulari.a ſtipulũ.quod eſt firmũ.qꝛ ſtipulatio debʒ eſſe firma. Uñ tenet᷑ pſolui.qð ſtipulatiõe pmiſſuʒ ẽ. At vt dicunt. a ſtipula ð ſtipuloꝛ.qꝛ in ſtipu⸗ latione veteres ſtipulã frangebãt quã iteꝝ iungentes ſtipulam ſuam recognoſcebãt. Et quia in ſtipulatione continent᷑ interro⸗ gatio ⁊ ꝓmiſſio ideo ſtipulare ſepe ponit᷑ ſimpliciter ꝓ ꝓmittere ⁊ pꝛo interrogare. vel petere.ſiue quęrere.Et ſtipuloꝛ antid⸗ tus erat cõmune.ſed modo ẽ depo.Et con ſtruit᷑ cũ actõ ⁊ abltõ.interpoſita.a.vel ab pᷣpoſitione.vt Stipuloꝛ a te decẽ ſolidos. id ẽ quęro.⁊ coꝛ. bu. Stirpo.pas.i.euellere.eradicare.a ſtirps ⁊ trũco ðꝛ.Et cõponit᷑.Extirpo.pas.i.a ra⸗ dice ſubuertere. ODUDU Sto.ſtas.ſteti.ſtatũ.n.p.i.manere.et non moueri. moꝛari. Pꝛopꝛie ſtare ẽ erectũ mo rari. Vñ ðꝛ. Si qͥs ſtat.nõ ſedet ⁊ ecõuer⸗ ſo. Iñ h̊ ſtatus.tus.tui. MB Stomachoꝛ. aris.d.p. ðꝛ furere.iraſci.indi gnari. M HH SGStoꝛio.as.a.p.i.ſtoꝛijs oꝛnare. Iñ ſtoꝛiat ta.tũ.i.ſtoꝛijs.oꝛnat. Strangulo las. ſragulaui ·a. . iugulare. ſugillare. vel interfieere. . Streno.nas.i.enceniare.initiaro.ſtrena ali cui dare.ſtrena aliquẽ exhilarare. GStrepo.pis.pui.pitũ.n.t.i.ſonũ facere. Iñn h ſtrepitus.tus.tui.Et h̊ ſtrepoꝛ.oꝛis.Et ſtrepito.tas.frequẽtatiuũ.Et coꝛ.ſtre. Añ in Huroꝛa ðꝛ. Rana loquax hęreſim ſignat.ſtrepit hęc.ſtrepit illa. Strideo.es.vel ſtrido.dis.ſtridi.i.foꝛtiter ſonare. dentes cõcutere. frendẽ. JIñ hſtri⸗ Doꝛ. orl. Et ſtridoſus. a. ũ.i.ſtridoꝛe plenꝰ Strideo ⁊ ſtrido neutra ſunt.⁊ faciũt ſte⸗ ritũ ſtridi.lʒ ſᷣm antiquos iueniat᷑ ſtridui. ⁊caret ſupᷣ.⁊ ꝓd.ſtri. AUñ Lucanus in.vj. Auribus incertis feralis ſtrideat vmbꝛa. Et ſtrideo.des.ẽ ſecũdę ↄiugatiõis. Stri⸗ do. dis. tertię. Uñ Oꝛatiꝰ in mo. Stride re ſecreta diuiſos aure ſuſurros. verticeam. Suadeo.des.ſuaſi.ſuaſum.a.s.i.hoꝛtari. conſulere. monere. autẽ ðꝛ ſuadere. q̃ſi ſuauia dare.i.dicere.vel ſuadere.i.in ſuaʒ ſoꝛtẽ trahere. vel ſuaſoꝛ in ſuã ꝑteʒ trabẽs etymologia ẽ. Iñ hic ſuaſoꝛ.⁊ ſuaſoꝛiꝰ.ria riũ.Et hic ⁊ hec ſuadibilis.⁊ h le. Iñn ſua⸗ Dibiliter adu. Et hęc ſuadibilitas. tatl. Et hic ⁊ hęc ſuaſibilis.⁊ h; le. Et ſuaſibilit᷑ ad uerbiuʒ. Et hęc ſuaſibilitas.tatis. Et hęc ſuadela.lę.id ẽ. ſuaſio.aſſenſus. Añ Oui⸗ dius in epi.At bene numatuʒ decoꝛat ſua⸗ dela venuſq;. Item ſuadeo cõponit᷑ Biſ⸗ ſuadeo.des.i.dehoꝛtari. Perſuadeo. des id ẽ.pꝑfecte ſuadere.effectum ſuaſionis ob tinere.in ſuadendo effectũ hr̃e. Et ſuadeo Stringo. gis.ſtrinxi.ſtrictũ.a.t.i.coartare aliquid foꝛtiter tenere.vel bmere. Struo.is.ſtruxi.ſtructũ.a.t.i.componere. — edificare.oꝛdinare.hſᷣparare.Inð ſtructim adũu. Et hęc ſtructura re. Studeo. es.ſtudui.ſupᷣ.caret.n.s.i.operaʒ eſt quattuoꝛ ſyllabarum in ꝓſa. licʒ in vſu inueniat᷑ triũ ſyllabarũ. . Suauio.uias.⁊ ſuauioꝛ.aris.i.oſculari cuʒ ſuauio.⁊ ðꝛ a ſuuuld. Subagito.tas.a.p.qð ⁊ ſubigito.tas.ðꝛ.i. ſubtus agere.vel ſubducere. Añ Terenti dare. vacare diſciplinę. inuigilare. ꝓpꝛie quidẽ ſtudereẽ cũ magna volũtate vehe⸗ menter animũ applicare. ad aliqͥd pficien⸗ dum. Inde h; ſtudiũ.dij. vehemens appli catio animi ad aliquid pagendũ ſũma cuzʒ voluntate. I ſtudioſus.ſa.ſum. Itẽ ſtu⸗ deo componit᷑ Inſtudeo.des.i.valde ſtu⸗ dere. Reſtudeo. des.i.iteꝝ ſtudere.⁊ coꝛ. pmã. Unde Eſopus. Biſplicet impꝛudẽs Vnde placere ſtudet. Et Oꝛatius ĩi epiſto. Non iua laudabis ſtudia aut aliena repꝛẽ Stultico. cas.n.p.i.ſtulte ſe hfe. . Stupo.pas.a.p.i.aliqͥd ſtupa obturare. Stupeo. pes.ſtupui.n.s.i.mirari.terreri. timere.eſſe vel fieri ſtupidũ.q̃ſi ſine ſenſu. Inde ſtupidus.da.dũ.i.ſępius ſtupens. Inde ſtupido.das.i.ſtupidum facere.vel ſtupẽ. Et a ſtupeo.pes.ſtupeſco.ſc.ĩcho. Et cõponit᷑ ſtupefacio.cis.et ſtupeſio.is. Et ſtupeo caret ſupᷣ.ſᷣm vſum. Er coꝛ.ſtu. Vnde OQuidius de reme. Hõ ſtupeãt mul to coꝛda ſepulta mero. Itẽ Fle miſer atq; ſtupe cõbureris ſi ſtuppe. Stupꝛoꝛ.pꝛaris.d.p i.ſtupꝛũ cõmittere.vł ſtupꝛo coꝛrumꝑe. Iñ h; ſtupꝛatoꝛiũ. toꝛij. locus ſtupꝛandi.Et cõponit᷑ Conſtupꝛoꝛ. aris. Et ẽ ſtupꝛoꝛ.d.p.m hhugl. Inuenit᷑ tamen HHieremię.ij. Filij quoq; memphe⸗ os.⁊ thaneos cõſtrupꝛauerunt te vſq; ad 1 us in tertia comędia.heęc quidẽ contume lia eſt. amicũ ad te reciꝑe.⁊ eius amica ſub oagitare. M Subarro. ras.raui.a.p.i.q̃ſi latenter arraʒ dare. ⁊ ð a ſub.⁊ arra. Vñ btã Agnes di⸗ xit. Anulo ſuo ſubarrauit me dñs me qe⸗ ſus chꝛiſtus. SGubcinerico.as.n.p.i.ſub cinere coquere. Subdo. dis.didi.ſubditũ.n.t.i.ſupponeꝛe ſubiugare.⁊ ðꝛa ſub.⁊ do.das.⁊ inde ſub ditus.ta.tũ.pe.co.. Subduco cis.a.t.i.ſeducere.vłſubtus du⸗ cere.vel ſubtrahere.Et ẽ ꝓpꝛie ſubduceꝛe naues de aquis. ad t᷑rã trahere vel ducẽ. Subeo.is.ſubiui.vel ſubij.ꝑ ſyncopã.i.ſb⸗ tus ire.vel poſt vel parũ.⁊ ðꝛ a ſub. ⁊ eo. is. Itẽ inuenit᷑ ſubeo.is.i.ſurſuʒ eo.Etita ſumit᷑ Johᷣ.vj. Subijt g ieſus in montẽ.i. ſurſum abijt.⁊ ðꝛ a ſurſum.⁊ eo.is. Subero.ras.i.latenter pᷣcio.ſ.ęre ↄducere Et ſubeęrare eſt ſub auro. vel argento.vel glio metallo.vel alia re. ęs ponere. Unde ⁊ aurũ ðꝛ ſubęratũ.qꝛ ſub ſe ęs hʒ.q̃ſi de⸗. auratũ ęs. Vñ MPerſiꝰ.Neq; ſuberato mẽ Ddoſum terminat auro. . GSubigo.gis.egi.actũ.a.t.hʒ q̃ttuoꝛ ſigẽtio⸗ nes.ſ.cogere.ipellere.acuere.ſupponere. vel ſubiugare.q̃ſi ſubtꝰ agere. 77 BSGubijcio. cis.ſubieci.ſubiectum. a.t.i.ſub⸗ tus iacere.vel poſt vel ſubiũgere.rñdere. * * — 2—————Sʒ— — — Aamoꝛe coeundi ferunt᷑. reddere.⁊ ðꝛa ſub.⁊ iacio.cis. Inde ſubie cCco.tas.fre.Et etiã ſubiicito.tas.inuenit᷑ in eodẽ ſenſu.ſ.ꝓ ſupponre. Bubiugo. gas.a.p.i.debellare.ſbᷣ iugo po⸗ nNere. ⁊ ðꝛ a ſub.⁊ iugo.gas. Subligo. gas.a.p.i.q̃ſi ſubtꝰligare.⁊ ðꝛ a ſub. ⁊ ligo.gas. Subligo. gis. legi. ſublectuz.a.t. i. furari.et ðꝛ a ſub.⁊ lego.gis.q̃ſi ſubtꝰ vel latent᷑ le gere. coꝛ.li. Sublimo.as.a.p.i.ſublimẽ vel altũ facere. exaltare.⁊ ðᷣe a ſublimis. Iñ ſublimatoꝛ ſbᷣ limatrix.ſublimatio.ſublimatꝰ. Subneruo.uas.uaui.uatum.a.p.i.neruos poplicũ ſuccidere.⁊ ðꝛ a ſub.⁊ neruo.uas. Tũc em̃ equi ſubneruant᷑ qñ eis nerui po plicũ pᷣſcindunk. Subnitoꝛ.terl.d.t.i.ſubtus niti.appodiari vel ſũminiſtrare.⁊ ðꝛ a ſub.⁊ nitoꝛ.teris. Subo.bas.baui.a.p.i.coire.libidinare.⁊ ẽ poꝛcoꝛũ. Vñ ſues ſubant.id ẽ.coeunt. Suboleo.les.leui.vel ſubolui.ſubolitũ.vel ſit npoleti. n. s.l. ſuccreſcere. Jndlchee ſub⸗ oles. Gubſamno.nas.a.p.i.deridere.inſultare. nares ſubmouere deridendo.⁊ ðꝛ a ſub.et ſamno.nas.qð nõ ẽ in vſu. Vñ ꝓpha. Et dñs ſubſamnauit eos.⁊ ſcribit᷑ ꝑ.mn. Gubſeqͥr. erl.d.t.i.ſubtꝰ.vel poſt.vł latent vel paꝝ ſeqͥ. Iñ h̊ ſubſequiũ.i.vᷣuitiũ. Subſideo.des.⁊ ſubſido.is.i.ſubtꝰ ſedere. ⁊ inferius eſſe. Añ Ouidius. Juſſit et ex⸗ tendit cãpos ſubſidere valles. Subſignare.ẽ ſubſcribere.vt teſtes i chiro⸗ grapho ſolẽt ſignare.⁊ q̃ſdam notulas ſub ſcribere. M Subſilio.lis.n.q.i.ſubt ſalire.vel poſt.vł parũ. Iñ ſubſiliẽs.entl.oĩs ge. Inuenitur etiã ſubſilio.lis.i.ſurſum ſalire.⁊ tũc cõpo nitur a ſurſum. ⁊ ſalio. MMM Subſtituo.is.a.t.i.ſubtꝰ vel poſt ſtatuere. ſurrogare.ĩ loco moꝛtui eligere ⁊ ponere. Subſto.ſtas.ſtiti.ſtitũ.n.p.i.ſubeſſe.ſubtꝰ ſtare. vel ſubſiſtere.⁊ ðꝛ a ſub.et ſto.ſtas. Iñ ſubſtans. antis.ge.ois. Subtego.gis.a.t.i.ſubtꝰ vel poſt tegere.et ↄꝛ a ſub.⁊ tego.gis. Subterro.ras.n.p.i.ſub terra ſepelire.t᷑rę infodere.⁊ ðꝛa ſub. ⁊ terra. Gubticeo.ces.ſubticui.ticitũ.n.s.i.ſubtus vel parũ.vel poſt tacere.⁊ ðꝛa ſub.⁊ taceo Et coꝛ.ti. I ſubticeſco.cis.incho. volare. 1 a ſub. volo. las:· vel Succũbo.bis.⁊ ſuccubo.bas.i ab inferioꝛi ꝑte tinniũ reddere.⁊ ꝓpꝛieðꝛ de pſaltefio vbi aliquid ſupponit᷑.vt meli us tinniat. Subtraho. his.a.t. i.maledicere. vel ſubtꝰ vel latent᷑.vel parũ.vel poſt trahere dimi nuere. aufere. l Subueho.his.i.ſubtus vel ſurſuʒ poꝛtare Iñ ſubuecto. as.fraer. SGubuenio.nis.n.q.i.ſuccurrere. Subuerto. tis. a. ti. deſtruere. aſiq ſubtus ſunt vertere.⁊ ecõuerſo.vł deciꝑe.ſeducẽ Subulo.las.a.p.i.ſuere ſubula.⁊ coꝛ.bu. Subuolo. las.n.p.i.ſubtꝰ.vel poſt.vel paꝝ Subuoluo.is.i.ſubt vel parũ voluere. Succedo.dis.ceſſi.n.t.i.ſubtꝰvel poſt cede re.⁊ ðꝛ a ſb.⁊ cedo.dis. Iñ h ſucceſſoꝛ.orl. 8ð q locũ pᷣcedentiũ occupat. Et ſuccedere ðꝛ ꝓſpere euenire. Iñ h̊ ſucceſſus.ſus.ſui. i. ꝓſper. ⁊ bonus euentꝰ. Succendo.dis:ſuccẽdi.cenſũ.a.t.i.latẽter atcẽdere.⁊ ðꝛ a ſub.⁊ candeo.des.dui. Succenturio.as.n.p.i.ſuccurrere.vel poti us in ſuccurſum pᷣmoꝛũ poſt illos oꝛdinare Pꝛopꝛie em ſuccẽtuarij dicũt᷑ qͥ poſt pᷣmaʒ aciẽ ſunt oꝛdinati vt ei ſuccurrãt ſi neceſſe fuerit.⁊ ðꝛa ſub.⁊ centurio.as. Succibo. bas.a. p:i. latenter. vel paruʒ. vel ſubtꝰ cibare.⁊ ðr a ſub.⁊ cibo. bas. Succido.dis.di.ſuzʒ.i.ſubtus cędere.ſiẽ ſit cũ poꝛri int᷑ duas terras cedunt᷑.⁊ ðꝛ a ſub ⁊ cędo.dis.cęcidi.Et ꝓd·ci.Itẽ ſuccidere ẽ qſi ſubtus cadere.⁊ ðꝛa ſub ⁊ cado.dis. ⁊ coꝛ.ci.tã in pᷣſenti qᷓ; in hRteritlto. Succingo.gis.xi.ctũ.a.t.i.ſubtus cingere. Et nõ ꝙ accingimur bellaturi.pᷣcingimur ituri. ſuccingimur miniſtratui. Succino.nis.ſuccinui.centũ.n.t.i.parũ.vł ſubtus.vel voce remiſſa.vel poſt canere.⁊ ðꝛ a ſub.⁊ cano.nis.⁊ coꝛ.ci. in eodẽ ſenſu .i.ceſſare.vł ſuꝑari vłſbᷣtꝰ cubẽ vkcubare. Succuſſo.ſas.vbũ fre.a ſuccutio.tis.i.tro⸗ tare. Iñ hęc ſuccuſſatura.rę.i.trotatura. hic ſuccuſatoꝛ.torl.i.trotatoꝛ.vt equus Succutio.tis.n.t.i.ſubtus. vel ab inferioꝛi ꝑte quatere.ſicut faciũt tro tatoꝛes.Et ſue cutere.ẽ ſubtꝰ vel ſurſuʒ quatere.Et dicit aſub.⁊ cutio.tis.qᷓ;tũ ad vocẽ ſed a ſub.et quatio qᷓ;tũ ad ſigtionrnnz̃z. Suco.cas.qð nõ ẽ in vſu.ſed inde cõponit᷑ exuco.cas.i.ſucũ auferre.⁊ ꝓd. pᷣmã. Sudo.das.daui.n.p.i.ſudoꝛeʒ emittere.et Subtinnio. nis.·i.parũ vel ſubtꝰ tinnire. v? dicitur a ſudus.quia magis in ſereno Gin 5 nubilo ſudoꝛ emittit᷑ vel qꝛ tunc hõ habet ſubudum. Iñ hic ſudoꝛ.oꝛis.⁊ binc ſudo⸗ lus.ſa.ſũ.⁊ ſudoꝛoſus.ſa.ſũ.i.ſudoꝛe ple⸗ nus. Et ꝓd.ſu. Sed ſudes nomẽ eam co ripit. Unde.Te mars ferre ſudes iubet vt ſᷣlia ſudes. Sueo.es.nõ ẽ in vſu in ſſenti.ſʒ in ſterito —— ſueui.⁊ in ſupino ſuetũ.n. S.i.vſitare. Iñn ſuetus.ta.tũ.i.vſitatꝰ.aſſiduus.q̃tidianꝰ5. Iñ ſueſco.ſcis.inchoa. Suffarcino.as.a.p.i.ſuccingere.q̃ſi ab infe rioꝛi ſurſum veſtes attrahere.⁊ ſubtus cin gere. qð faciũt qui ſub veſte aliqͥd latenter poꝛtant. vt ſit ſuffarcinare.quaſi ſub veſte quadam farcinationẽ faciendo aliquid la- tenter deferre. ⁊ coꝛ.pe. Suffertio.tis.ſufferſi.ſuffertũ.a.q.i.paruʒ vel ſubtus.vł poſt fartire.⁊ ðꝛa ſub.⁊ far tio.tis. Iñ ſuffertus.ta.tũ.⁊ ſufferto.tas, frequẽtatiuũ. Guffero.ſuffers.ſuſtuli.ſublatũ.i.pati.vel ſuſtinere.vel ſurſum ferre ⁊ eleuare. GSuffibulo.las.a.p.i.ſubligare.et ðꝛa ſub. fibulo.las. Iñ h̊ ſuffibulatoꝛiũ.rij.i.ſub⸗ ligatoꝛeiil. Gufficio.cis.ſuffeci.ſuffectũ.n.t.i.ſatis eſſe gð in vulgari lombardoꝛũ ð baſtare. Aã ij. Corl. xij. Sufficit tibi grã mea. Et m han miond inuenit t ufficit verbũ imꝑſo nale. Ui ñ. ij. Reg!. xxiiij. ait angelo dũs ꝑ cutienti. ſufficit.i.ſatis eſt.vel baſta conti⸗ ne manũ tuam. Item ſufficere.i.ſummini⸗ ſtrare.vt Iſte ſufficit mihi neceſſaria.i.mi niſtrat. Itẽ ſufficere.i.ſubrogare.ſubſtitu ere. Vñ ðꝛ.Epᷣus vel cõſul ſuffectus.i.lo⸗ co moꝛtui ſubſtitutus.i.ſubꝛogatꝰ in loco decedentis. Vñ.ij. Machab. iiij. Suffe⸗ cto vno ex comitibus ſuis Andronico. Et ðꝛ ſuffectꝰ a ſufficio.cis. Suffio.fis.ᷣfiui.fitũ.i.ſubfumigare vł adni niſtrare. “”M Sufflo.flas.flaui.a.p.i.ſubtꝰ flare.vł poſt yel parũ vel ſurſũ flare.vel ſpirare.Et ſuf⸗ flare.i.appodiare.fulcire.appodiamẽ ſup ponere. Iñ h̊ ſufflam en. minis.id eſt.ap⸗ podiamen. ſcʒ cui aliquid innititur vt ſu⸗ ſtenteturr. . Suffoco.cas.caui.a.p.i.ſub fauce capere. ſtrangulare. ð a ſub ⁊ faux. Iñ ſuffoca⸗ tug.ta.tũ.Et h̊ ⁊ hęc ⁊ ̊ ſuffocans.cantis Vñ Exʒech.xxx vj.Et ſuffocans gentẽ tuã Item Matth. xiij. Fallacia diuitiarũ ſuf focat vbũ. Itẽ arci.iiij. Suffocãt ver⸗ bum. Et Lucl.viij. Suffocantur. Vñ diẽ Breg in Omeł. Suffocãt em.qꝛ impoꝛtu nis cogitatiõibus ſuis gutf̃ mẽtis ſtrãgu⸗ lant. Itẽ ↄſueuit dici.Eſt ſolicitudo ſuffo cãs.Et oia ſᷣdicta ⁊ ↄſiłia ꝓducũt fo. Añn Ouidius. Suffocẽt aiam dira venena tuã Itẽ ſm q̃ſdã ſuffoco.cas.pᷣt cõponia ſub. ⁊ focꝰ.et tũc ſuffoco ⁊ ſuffocãs.coꝛ.fo. An de Suffocat extiguit. ſi uffocat guttur aſtri git Sed iſta compoſitio nõ ab omnibus re cipitur. Buffraginoꝛ.naris.d.p.i.flectere genua.et dỹ a ſuffragiẽs. Inde hic ſuffraginatoꝛ.to ris.⁊ h ſuffraginatrix. Et ſuffraginatio.i. curuatio genuũ.Et ſuffraginatus.ta.tuʒ. i.fractis vel curuatis cruribus. Suffragoꝛ.aris.atus.ſum.d.p.i.auxiliari. ⁊ ꝓpꝛie in vbis.ſcʒ pᷣces effundere. Inde hocſuffragium. gij. —ôôM Buffumigo.gas.a.p.parũ vel ab inferioꝛi parte fumigare . Suffundo dis. fudi.fuſum i. parũ.ᷣ vel ſub tus fundere. Inde ſuffuſus.ſa.ſum.i.paꝝ yel ſubtus fuſus L Buggero. rl. ſuggeſti. geſtũ. a.t. i. ſũmittere ſubſternere.ſumminiſtrare. vel indicare. dicere.ſuadere.quaſi latenter aliqͥd alicui ↄſulere.⁊ ꝓpꝛie cã decipiendi.⁊ eiincõmo dum dandi. Vñ. Intimat ad mentẽ ſʒ ſug gero ſpectat ad aurẽ. . Sugillo. las.laui.a.p.i.ſuggerere.⁊ dicit᷑ a ſuggero. Et ſuggillare.i.ſuffocare.ſtrãgu lare.vl manũ gulę dare.⁊ eã ſtringere. Et tũc ðꝛ a ſub ⁊ gula.q̃ſi ſuggulare.i.ſub gu la capere. Item ſuggillare.i.condemnare irridere. . Sugguto.tas.n.p.i.ſub vel parũ guttare. 2⁊8 a ſub. ⁊ gutto. tas. . Sugo.gis.ſuxi.n.t.⁊ caret ſupino ẽm vſuʒ deberet tñ facere ſuctũ.xi.in ctũ. Et ðꝛ pu er ſugẽ dũ lactat. Añ Lucl.xj. Btũs vent᷑ q̃te poꝛtauit ⁊ vbera queę ſuxiſti. Et ſcribi⸗ tur ꝑ vnũ.g.⁊ ꝓd. pᷣmã. VUñn Job. xx. Ca⸗⸗ buraſpidu ſuge. Er Eſaię.vltl. Sugatis ⁊ repleamini ab vbere. —.ã Sulco.cas.n.p.i.ſulcos facere.ſecare.diui dere. Et cõponit᷑. Cõſulco.cas. SDeſulco. cas.i.valde ſulcare. vel ſulcos deſtruere. Diſſulco.cas. Inſulco.cas.Reſulco.cas. Sum. es.eſt.vbũ ſubſtãtiuũ.⁊ caret ſteri⸗ to.ſed accipit mutuo a fuo.fuis.⁊ facit fui iſti. ⁊ hʒ duo ꝑticipia.ens ⁊ futurꝰ. Et eſ⸗ ſendi. do.dũ.gerũdia ficticia. SGumminiſtro.ſtras.eſt q̃ſi ſubtus.vel ſub⸗ miniſtrare.ſeruitiũ vel ſubſidiũ ſᷣbere. . ,— – . . „P ñ BSummitto.tis.miſi.n.t.i.ſupponere.⁊ ðꝛa ſub 7 mitto. . HD . Summo.mas.a.p.i.ſummã facere.vłſum⸗ matim compᷣhendere ⁊ colligere. IJñ ſum⸗ matim adi.bꝛeuit᷑.ſtrictim. ꝑtim.feſtinan ter. Et componit᷑ Cõſummo.mas.i.ſimul lſũmare vel ꝑficere.⁊ ſcribit᷑ ꝑ duo.m. Sũmoueo.ues.n.S.i.remouere.auferre.et SZꝛa ſub. ⁊ moueo⸗ues. GSumo. mis.ſumpſi.ptũ.a.t.i.acciꝑe.Sʒ ſu mimus ipſi.accipimꝰ ab alio.Cũ damꝰ di⸗ cendũ ẽ accipe.cũ pmittimꝰ ipſi tollere di⸗ cendũ eſt ſume.Itẽ ſumimꝰ ꝑ nos.accipi⸗ eſtactiuum. mus a nolente.Et ſcribit᷑ ꝑ vnũ.m. ꝓduẽ tñ ſu. Unde Oꝛatius. Grata ſume manu hec dulcia differ in anũ. Sʒ ſummo.mas. ꝑ duo.m. VUnð.M. ſummare duplex ſibi vult.ſed ſumere ſimplex. HSuo. ſuis.ſui.ſutũ.a.t.i.ſuturam facere.vł ſuẽdo vnã rẽ alteri adiũgere vel cõſuere. Suꝑbio.bis.biui.bitũ.n.q.i.ſuꝑioꝛis ſce⸗ pta in obediendo trãſcẽdere.vel ſuꝑ ſe ire faſtidire. deſpicere. dedigri.⁊ ð a ſuꝑbꝰ. Supemineo.nes.nui.n.S.i.pᷣualere. peſſe. ſſtare.pᷣcellere.⁊ ðꝛ a ſuꝑ.⁊ emineo. Inde ſuꝑeminẽs.entis.oĩs ge.Et ſuꝑeminẽtia. tię.⁊ coꝛ.mi. Gupero. as.i. excellere. vincere. Et ſupare i.reſtare Et ſuꝑabundare. Iñ h̊ ⁊ hęc ſu perabilis.⁊ G̊ le. Iñ ſuꝑabilit᷑ adũ. Et cõ⸗ ponit᷑. Exuppero.as.i.valde ſupare.Su pero ⁊ eiꝰ cõpoſita actiua ſunt ꝓ excellere aliter neutra ſunt.⁊ coꝛ.pPe. Supꝑſideo.des.ſedi.n.s.i.ſedere ſuꝑ.⁊ di⸗ mittere.Et ↄſtruit᷑ cũ dtõ ⁊ abltõ.vt ſuꝑſi deo huic rei.⁊ hac re. Inuenitur etiam ſu⸗ perſedeo.ſuꝑſedere.et tunc ſunt duę ꝑtes Buperſto.ſtas.ſtiti.ſtituʒ.n.p.i.ſupereſſe. ſuꝑfluere.Et componit᷑ a ſuꝑ.⁊ ſto.ſtas. A ſupſto.ðꝛ h̊ ⁊ hęc ſuꝑſtes.ſtitis.i.ſenex vel remanẽs viuus.vel vitam ducens.Et Supino.nas.naui.natũ.a.p.i.vſare.ſupi⸗ num facere. Inde ſupinus.na.nũ.i.reuer⸗ ſatus. Vnde gerũdia ⁊ ꝑticipia dicunt᷑ ſu pina.quaſi ſupinata.i.deriuata. et inflexa a ſuis vᷣbis.Et a ſupinus ꝑ ſyncopaʒ ſupꝰ pa.pũ.i.ſupinus.Item ſupino cõponitur cum re.⁊ ðꝛ reſupino.as.i.retro ſupinare. Iñ reſupinꝰ.na.nũ.Et debet ſcribi ꝑ vnũ p. ⁊ coꝛ.pmam. Vnde Ouidiꝰ in.xiij.epła Et modo cãtabãt veteres reſupinos amo Suppedito.as.n.p/i quxiliare.ſũminiſtra re.ſubuire.obſeò.ſuppedia dare.et coꝛ. di. Et vt dicit hhugl. Eſt eliminsda eoꝝ fa tuitas qͥ ponũt h̊ vbũ ꝓ peſſundare.⁊ cõ⸗ culcare ſub pedibus. Suppello.is.ſuppuli.a.t.i.ſurripere.quaſi ſubtus pellere.⁊ ðꝛ a ſub. ⁊ pello.lis. Suppeto.tis.tiui.vel ſuppetij.titũ.i.ſũmi niſtrare. vel ſuꝑabũdare.⁊ ðꝛ a ſub.⁊ peto tis. Vñ Oꝛatius. Mauper em nõ ẽ cui reꝝ ſuppetit vſus. Suppeto ꝓ ſuꝑabundare neutrum eſt. ⁊ m hoc facit ex ſe verbũ im ꝑſonale ſuppetit. Sed pꝛo ſumminiſtrare Suppilo.las.a.p.i.otundere.vel latent᷑ pi lage. rel cõpellere.⁊ ðꝛa ſub.⁊ pilo.as.Et Pdau. pi. rs Gupplanto.tas.a.p.i.deciꝑe.⁊ ꝓpꝛie per plantã. qð fit cum latent᷑ plantã ex trãſuer ſo iacimꝰ int᷑ plantas alteriꝰ. VUñ Eſau diẽ de Jacob BGeñ. xxvj. En ſupplantauit me altera vice. Suppleo.ples.pleui.tũ.n.s.i.ſuꝑimplere. yl in loco alterius iplere.⁊ ðꝛa ſub.⁊ pleo ples. Iñ h̊ ſupplemẽ:inis.Et G̊ ſupplemẽ tum.ti. Et ſuppletus.ta.tu. Supplico.cas.caui.n.p.ðꝛ ſi ſubtꝰ ſe pli⸗ care ⁊ humiliare ad rogandũ.pᷣces funde re.⁊ ðꝛ a ſub.⁊ plico.Et conſtruit᷑ in h̊ ſen ſu cuʒ dtõ ⁊ actõ.vt Supplico tibi ſuppli⸗ co te. Inde ſupplicatio.id eſt. humilis de⸗ pꝛecatio. rsä Suppono.ñnis.a.t.i.ſummitteꝛe pꝛo aliquo ponere. BSuppꝛimo. mis. ſuppꝛeſſi ſuʒ a t. i. ſubtus pᷣmere.⁊ ðꝛ a ſub.⁊ pᷣmo.mis.⁊ coꝛ.pꝛi. Suppoꝛto.tas.a.p.i.ſubtꝰ poꝛtare.vł poſt vel latent᷑ poꝛtare.vel ſufferre.vel ſuſtẽta⸗ re.vel auxiliari. H Suppubeo. bes.n.s.i.ſubtꝰ vł paꝝ barbe⸗ re.vel pubem emittere.vel creſcere. Supputo.itas.a.p.i.latent᷑.vel parum.vel poſt putare. vel numerrer. GSurdeo.des.dui.i.eſſe vel fieri ſurdũ.Sed ſurdo.as.i.facere ſurdũ. Et ambo compo nunt᷑ Obſurdo.as.⁊ obſurdeo.des.i.vn⸗ diq; ſurdare vel ↄtra.ſiłiter vndiq; ſurde⸗ re. In obſurdeſco.ſcl.ſilit᷑ ↄſurdeo.deſco ſcis.Surdeo.des.neu.ẽ ſed ſurdo.as.ae⸗ tiuum. Surgo. gis.rexi.ðꝛ q̃ſi ſurſũ iue rego.⁊ ðꝛ a ſurſum. ⁊ rego.Et cõponit᷑ cũ ad. vt aſſur go. gis.i.ad aduentũ alicuius cã honoꝛis ſurgere.Conſurgo.gis:id ẽ.ſimul ſurgere Exurgo.gl i.extra ſurgẽ.⁊ ꝓprie a ſomno . Inſurgo.gis.i.otra aliquẽ ſurgere.i.iua⸗ dere. vel impetere.⁊ ↄſtruit᷑ cũ dtõ. Item nõ ꝙ ſurgit᷑ a loco.Exurgit᷑ a ſomno. In⸗ ſurgit᷑ ad vindictã. Cõſurgit᷑ ad auxilium AItẽ reſurgo.gis.i.iteꝝ vel retro ſurgere. ẽSurgo ſedẽs.exurgo iacens.a moꝛte reſurgo.Aſſurgo dñis.iſurgo dirꝰihoſtes BGurrepo.pis.repſi.reptũ.n.t.i.ſubtꝰ parũ Pa latenter.vel poſt intrare.vel repere.et Surrideo.des.n.S.i.latenter.vel poſt. vel ſubtus.vel remiſſe ridere. Surrigo.gis.rexi.rectũ.a.t.i.quaſi ſurſum regere.⁊ exigere.erigere vel caput leuare. ⁊ poteſt ſyncopari ⁊ dici.ſurgo.i.ſurrigo. ⁊ m h̊ põt ſaluari ꝙ dicit qdã.Surgo pel les. ſz nõ eſt extendenddn. Gurripio.pis.pui.reptũ.a.t.i.latent᷑ rape ſubtrahere.furari.⁊ ðꝛa ſub.⁊ rapio.pis. Iteʒ ꝓ falſo ſuggerere iuenit᷑ Baniel.vj. Tunc pᷣncipes ⁊ ſatrapę ſurripuerũt regi Surrogo.as.a.p.i.ſubſtituere. Añ Augꝰ. de ciui.dei. Lucretius qui loco Bꝛuti fue rat ſurrogatus. = Suſcipio.pis.cepi.ceptũ.a.t.i.qſi ſurſũ ca⸗ pere.⁊ ðꝛ a ſurſum.⁊ capio.pis. Et ad coꝛ pus ⁊ ad aiam refert᷑.⁊ coꝛ.pi. Suſcito.taſ.taui.a.p.i.excitare.⁊ ꝓpꝛie de moꝛte.⁊ ðꝛ a ſurſũ.⁊ cito.tas.Et cõponit reſuſcito.tas.i.iteꝝ ſuſcitare. Guſpẽdo.dis.di.ſũ.a.t.q̃ſi ſurſũ pendere. ⁊ðꝛ a ſurſum. ⁊ pendo.dis. 5. Suſpicio.cis.ſpexi.ſpectũ.a.t.i.hr̃e ſuſpe⸗ ctum.timere.vel ſurſuʒ aſpicere.Et ꝓ ve⸗ nerari.ſicut deſpicere ꝓ ↄtẽnere.qꝛ qͥs ve⸗ neramur q̃ſi ſurſũ aſpicimꝰ.Et ðꝛa ſurſuʒ ⁊ ſpecio.Iñ ſuſpectꝰtus.Et ſuſpecto.ctas fre.Et ſuſpectus.ta.tũ.Et ſuſpectiu⸗.ua. uuz. Eta ſi uſpicio. cis. hec ſuſpicio. onis.⁊ hęc ſuſpectio.onis.in eodẽ ſenſu. Suſpicoꝛ.arl.d.p.i.ſuſpicẽ.⁊ ðꝛa ſuſpicio. cis.vel cõponit᷑ ꝑ ſea ſurſum. ⁊ ſpecio.q̃ſi ſurſum aſpicere. vłarbitrari.extimare In uenit᷑ etiã ſuſpico.cas.pe.ꝓd. Et tunc ðꝛa ſub. ⁊ ſpico.cas. Et eſt ſuſpicare latent᷑ vł poſt. vel ſubtus ſpicare.⁊ ẽ vbũ neu. uſpiro. as. aui. ratũ.n. p.i.ſurſum ſpirare vel ſubtus ſpm̃ ducere.⁊ ðꝛ a ſurſum ⁊ ſpi ro.ras. Iñ h̊ ſuſpiriũ.rij.⁊ ſuſpirioſꝰ.ſa.ſũ Suſtineo.es.nui.tentũ.a.s.i.ſurſit uz tenere vel pati.⁊ dᷣꝛ a ſurſum ⁊ teneo. Iñ ſuſtẽto. tas. fre. Iñ h̊ ſuſtentamẽ.⁊ ſuſtentamẽtuʒ Jæ hB ſuſtentaculũ.li. Suſtollo.lis.ſuſtuli.ſublatũ.a.t.i.ſurſũ tol Et ꝓd.pᷣmã poſitione. lere. ⁊: a ſurſũ. ⁊ tollo. Et yt dicit Pap. Suſtollit.eleuat.ſuſtinet.pſidio eſt.ſuffra gat᷑.patit᷑.tolerat. Suſurro.ras.raui.n.p.i.murmurare.ĩau⸗ re alicuiꝰ aliqͥd latenter dicere. Et ẽ verbũ ficticiũ de ſono locutionis dictũ.Qui eniʒ ſuſurrat.nõ in facie alicuiꝰ.ſʒ in aure loqt᷑ de altero detrahẽdo.Et coꝛ.pᷣmaʒ. Vnde Quidiꝰ in.x vj.epła.Autego cũ chara de te nutrice aaro. Abeo. bes.bui.n.S.i.putr grere.deficere.tabe fluere.⁊ ðꝛ atabes.bis. Inð tabeſco.ſcl.fre. SEt caret ſupinis.⁊ ꝓd. ta. Cabulo. as.laui.a.p.i.tabulas parare.pꝛo ſternere. Et cõponit᷑ cõtabulo.as.Diſta⸗ bulo. as.i. tabulas remouere.⁊ coꝛ.bu. Taceo.ces.tacui.tacitũ.n.s.i.ſilere. Inde tacitus.ta.tũ.⁊ taciturnꝰ.na.nuʒ.qͥ facile tacet.⁊ coꝛ.ta. Vñ Ouidi de arte. Vere pᷣus taceant volucres ęſtate cicade. Inter aũt tacere ⁊ ſilere h̊ intereſt m quoſdã.qꝛ qui tacet.loqui nõdum incepit.qui vero ſi let.loqͥ deſinit. Juxta illud Eſaię. Tacui ſſui ſemꝑ patiens fui. Tamino.nas.naui.i.aduerſari.Et cõpont tur attamino.as.i.aduerſari. Itẽ cõtami⸗ no.as.i.polluere.deturpare.⁊ ẽ actiuum. alia pᷣdicta ſunt neutra. Et nò ꝙ attamino as.ẽ purgare.vt farinã cũ ſetario ᷣm quoſ dam. Iñ h̊ attamẽ.inis.i.ipſum ſetarium. Tango.gis.tetigi.tactũ.i.ↄtingẽ.inqetare et coͤtrectare. In Htactꝰ.tus.tui.Et hic ⁊ heęc tangibilis.⁊ H le.Et cõponit᷑ attingo. gis.attigi.attactũ.i.valde vłiuxta tange. vel accidere.Cõtingo.gis.cõtigi.ↄtactũ. Iñ h̊ cõtactus.tus.tui. Obtingo. obtigi. obtactũ. Tango.⁊ eiꝰ cõpoſita ꝓ tangere actiua ſunt ſʒ ꝓ accidere neutra ſunt. Laratãtarixo.as.n.p.i.tuba clangere.vel farinã colare.⁊ẽ ſetaciare. Tardo.daſ.daui.datũ.a.p.i.moꝛari.vłim pedire. retinere. differre. tardũ.facere. Iñ tardus. da. dũ. Et tardito.as.are.fre. Eti cõponit᷑ Retardo.das. Taxo.as.are.a.p.i dẽ.numerare Et taxare .i. dicere. Et taxare.i.cõfirmare. Ettaxa⸗ re.i.licitũ imponere.ſcʒ pᷣciũ rei erae Iñ hec taxio. onis. AUnde.ij. Heſdre.viij. Dia ſine taxatione.i.ſine quãtitatis deter minatiõe.Taxo cõponit᷑ cũ con.pꝛłę.et re. 5 ere. pi⸗ Tedeo.des.tedui.n.s.dicebat᷑ antiquitus ſed modo nõ ẽ in vſu.i.faſtidiri.indignari anxiari.hr̃e tediuʒ. Iñ tędet imꝑſonale.⁊ ↄſtruit᷑ cũ actõ ⁊ gtò.vt Tędet aiam meã⸗ vitę meę. Iñ h̊ tędiũ.dij. Itẽ tędet cõponi tur Oetędet. Diſtędet.i.valde tędet.eꝛ tędet.i.valde tedet.Zędeo.⁊ tędet cuʒ cõ⸗ poſitis neutra ſunt.⁊ carẽt ſupinis.⁊ ꝓd. is an OuidiꝰSDetędet igenuos tędia fer eſui. Tedioꝛ. ar. tediatus ſum. d. p.i.tedio affici ⁊ðꝛ a tędiũ. — „ Tego. xi. ctũ a. t. i. opire. defendere.et coꝛ. te in ſᷣſenti. Añ Oꝛatiꝰ in epła.Cõmiſſum qᷓ; teges.⁊ vino toꝛtus ⁊ iro. LTegulo. las.n.p.i.tegulas facere.vlł teguk opire.⁊ ꝓdu.te. Telo.·las.laui.a.p.i.longare.differre.ſʒ nõ ẽ in vſu.Et cõponit᷑ Pꝛotelo.as.i.diſten⸗ dere. plongare. differre. ꝓpuocare. Et ꝓd. te. Temero. ras.raui.a.p.i.coꝛrũpeꝛe.violare polluere.⁊ coꝛ.me. Temno.nis.pſi.ptũ.a.t.i.vilipẽdere.dam nare. Et cõponit᷑ Cõtemno. nis. pſi. ptũ. Et nõ ꝙ tẽno hʒ.m.añ.n.in eadẽ ſyllaba i terito ꝑfecto habet.p.⁊ in his quę foꝛman tur a pterito. ⸗ Tempero.ras.raui a.p.i.placare.mitiga⸗ re.lenẽ facẽ.ęque libꝛare.moderare.⁊ ðꝛ a tempero.qꝛ a tempoꝛe ꝓcedit temperies. Inñ temperatus.ta.tũ.Et cõponit᷑ attem⸗ pero. as.i.valde vel iuxta tẽperare vłobe dire. Contẽpero.ras. Diſtẽpero.as.i.a tẽ perie remouere. Obtẽpero.ras.i.obedire conſentire. Zempero ⁊ eius compoſita ſũt actiua.pᷣter obtẽpero.⁊ attẽpero.ras.pꝛo obedire.ꝗᷓ ſunt neutra.⁊ coꝛ.pe Tempeſto.ſtas.ſtaui.a.p.i. moleſtare. Et tempeſtare.deſtruere.diſſipare.vł tempe ſtatẽ facẽ. Jñ tẽpeſtuoſus.ſa.ſũ.i.tempe⸗ ſtate plenus.Et tẽpeſtuoſe.ſius.ſime.ad⸗ uerbiũ. ⁊ heęctempeſtuoſitas.tatis. Tẽpero.ras.i.tꝑs ducere vł in tꝑe viuere. ⁊ꝛ a tꝑs.Et cõponit᷑.vt attẽpero.as.Et cõtempero.ras.i.ſimul tẽpoꝛare. Tẽdo.dis.tetẽdi.tenſum.vel tentũ.i.ire di rigere.feſtinare.eleuare.ꝑgere.conari.Et tẽdẽ dicũt arcũ.vineam ⁊ bꝛachia.Tẽdo. dis. ꝓire neu.ẽ.ſʒ i alia ſigtione actiuũu. Tenebꝛo. bꝛas.a.p.i:obſcurare tenebꝛoſũ R facere. Jn tenebꝛaſco. ſcis. inchoa. Teneo.ñeæ nui.tentũ.a.S.i.hrᷣe.poſſidere ſeruare.moꝛari. Et coꝛte. . Tenſo.ſas.freq.a tẽdo.dis.i.defendere.ſe curum facere ducere. A qͥ tenſito.tas.ali ud fre.Et ꝑ cõpoſitionẽ pꝓtenſo.ſas.⁊ ꝓte ſito.tas.i.defendere.ꝓteger. Tento.tas.taui.i.frequẽter tenere.⁊ explo rare. Et debet h̊ vbuʒ ſcribi ꝑ.n.ſine.p.et nunq; ꝑ.m.vel.p.Et cõponi Pertento. tas. Retento.tas.i.iterũ tentare.vł freůn ter retinere.⁊ tũc ẽ fre.huiꝰvbi retineo.es Tento actiuũ ẽ cũ ſuis cõpoſitis.ita dici hugl.MMulti tñ dicũt ꝙ tempto.tas.de⸗ bet ſcribi ꝑ.mp.vt temptauit deus Abꝛas Et deſcẽdit vt dicũt a temno.nis.tempſi. temptũ.ptu. u. in. o. fit tempto.tas.ſʒ tunc- videt᷑ ꝙ mutet ſignificationẽ.vt temptare i. frequẽter temnere.i.ↄtemnere.⁊ deſpi⸗ cere. Sed tentare a teneo.i.frequẽter tenẽę vel exploꝛare.ſʒ pᷣus dictũ meliꝰ place. Tenuo.as.aui.a.p.i.ſubtiliare.tenue facẽ Et ↄponit᷑ Attenuo.as.Cõtenuo.as.Ex tenuo. as. id eſt. extendere. dilatare. valde Tepefacio.cl.feci.i.facio tepere.⁊ acuit fa. licʒ ſit bꝛeuis.i tepefacit ⁊ tepefacio.Etnõ Etno ꝙtenor in eadẽ ſyllaba i Zezbunoperch bo SponKenänt pſenti.⁊ in tꝑibꝰ foꝛmatis a pſᷣſenti.ſʒ inß⸗ Te peo.pes.pui.i.eſſe vel fieri tepidũ (tiuo. ſcʒ calere.vł frigere.Cũ em̃ res a nimio ca loꝛe ceſſat ðꝛ tepere.ſiłiter cũ a frigoꝛe tran ſit in caloꝛẽ ðꝛ tepere. Vñ ſepe ðꝛ tepere ca lere. ſepe frigere. Eſt tepere ꝓpꝛie eẽ in caloꝛẽ ⁊ frigiditatẽ tẽperatũ. Iñ hic tepoꝛ oꝛis.Et tepeſco.ſcis.ichoa.Et tepidꝰ.da. dü. Et tepiditas.tatis.Et tepidub. la. lů. .i.aliqᷓ;tulũ tepidꝰ. Et tepido.das.i.tepi dum facere.a ẽ actiuũ. Tepere infinitiuus cõponit᷑ Tepefacio.cis Tepefio.fis. Tepeo componit᷑. Cõtepeo. pes. Diſtepeo. pes. Intepeo.pes.Tepeo neu.ẽ cũ ſuis cõpoſitis.⁊ caret ſupᷣ. Zerebꝛo.bꝛas.a.p.i.ꝑfoꝛare terebꝛo.Et cõ ponit᷑ Cõterebꝛo. bꝛas.⁊ coꝛ.nat᷑ alit᷑ re. Tergiuerſoꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.in varias ꝑ tes ſe vertere.deciꝑe aĩm q̃ſi tergũ huca i luc vertere. Iñ h̊ tergiuerſatoꝛ.oꝛis.dece⸗ ptoꝛ.vᷣſipellis.qꝛ aim q̃ſi tergũ huc ⁊ illue vertit.ne qualis ſit intelligat᷑. Et hęc tergi uerſatio.onis.i.deceptio.Et h̊ ⁊ hęc tergi uerſabilis.⁊ G le.i.deceptoꝛiꝰ habilis ad decipiendum. Tergo. gis.terſi.terſum.i.mũdare.deſicca⸗ re.exiccare.purgaꝛe. Iñ teꝛgeo.ges.terſi. terſum in eodem ſenſu. Et vtrũq; cõponit᷑ tergo. ⁊ contergeo. Extergo.et extergeo. ii.iteꝝ tergere.⁊ ſunt actiua. Termino.nas.a.p.i.finire.diſtinguere.Iñ B hec terminabilis.⁊ q le. Lermino com ponit᷑ Cõtermino.nas.i.ſimul terminare. . vel ↄiungere.BDetermino.nas.i.diffinire. vel terminos auferre. Diſtermino. nas.id e.terminũ remouẽ. Extermino.nas.i.ter⸗ minũ remouẽ. vel extinguere.⁊ coꝛ.mi. Tero.ris.triui.tritũ.a t.i.cõminuẽ. ↄfrin⸗ gere. Et in pnti coꝛ.hãc ſyllabã te. In pte⸗ rito vo ⁊ ſupino ꝓdu.tri. ⸗ erreo.res.rui.ritũ.a.S.i.terroꝛeʒ inferre. Iñ h̊ terroꝛ.oꝛis.Et ſcribit᷑ ꝑ geminũ.r. Xerrito.tas.frequẽtatiuũ.i.frequẽter ter⸗ rere. ⁊ ð a terreo.res.⁊ coꝛ.di. Teſcuo.as.aui.a.p.i.caſtrare. Et hĩc teſcu atoꝛes.i.caſtratoꝛes. I teſcuationes ca⸗ ſtrationes dicunr. Teſtamentoꝛ.arl.d.p.i.teſtamẽtũ facere. ſticulos ꝑcutere.Et cõponit᷑ Beteſticulo. las.⁊ eteſticulo.las.⁊ coꝛcu. firmare.⁊ coꝛ.ſi. Teſtimonio.as.n.p.i.ↄfirmare teſtimonio facere. Et teſtari.i.teſtiſicare.teſtimoniuʒ dare. Et teſtari.i.iurare.vel cõiurare.vel nitur. Atteſtoꝛ.aris.i.valde teſtari.Dete⸗ ſtoꝛ.arl.Cõteſtoꝛ.ar.i.ſimł teſtari. Mꝛote . ſtoꝛ.arl.Obteſtoꝛ.arl.i.vndiq;.vel ob ali⸗ . gquid vel cõtra teſtari. etrarcho.chas.chare.n.p.i.pᷣncipari.vñ Oꝛatius in epi.Tetrarchare volens acce⸗ det ſiccus ad vnctum. Texo.xis.xui.textũ.a.p.i.coopire.oꝛdina re.ↄſtruere.⁊ ad telã einer. Jñ hec textu⸗ ra.rę.Et texto.tas.i.ſępe texere.Et a texo is.h̊ textoꝛ.oꝛis. S— oa* .ααTheologoꝛ. arl. d. p. i. theologia tractare Wleg, e n n — vel loqui. Idẽ theologicoꝛ. caris. ⸗ l E r ripit 1. 3 eologiroe. gatis. e co: Ez-t Eheono. ras. a. p. i. videre. et ð a theos. qꝛ ro αdeus oia videt. Et theoꝛare ppꝛie eſt con⸗ vot v. e Obr ſiderare diuina. Iñ hęc theoꝛia.rię. vł the . oꝛica.cę.ſciẽtia ꝗᷓ tractat de inuiſibilibꝰ.vł . vita ↄtemplatiua. Iñ theoꝛicꝰ.ca.cũ.con⸗ Betergo ⁊ detergeo.i.valde tesgere.Con Pertergo ⁊ ꝑtergeo. Retergo ⁊ retergeo Teſticulo.las.a.p.i.teſticulos dare.⁊ ꝑ te⸗ Teſtiſicoꝛ.arl.d.p.i.teſtẽ facere.vel teſte cõ Teſtoꝛ.aris.teſtatus ſum.d.p.i.teſtamẽtũ in teſtẽ adducere.vel rogare.Teſtoꝛ cõopo templatiu. ͥ tm ↄtemplatioi vacat. Theſauro.ras.n.p.i.facere theſauruʒ.the⸗ ſaurũ ↄgregare. Idẽ theſaurio.xas. Uñ aulus ad Ro.ij. Theſauritas tibi irã.i. q̃ſi eſſet theſaurus.⁊ qͥcqͥd pᷣcioſum cõgre⸗ gas tibi irã dei ſiue penã.Nã iratꝰ videtur deus. qñ peęnã iuſte innrer.. Thuriſico.as.a.p.i.incenſare.vel incenſuʒ facere.vel ſacrificare.⁊ ðꝛ a thus.⁊ facio. Iñ h̊ ⁊ hęc thurifex.ſicis.ſacerdos.vel in⸗ cenſatoꝛ. Iñ h̊ thuriſiciũ.i.ſacerdotiũ. Et . heęc thurificina.nę.loc vbi thus efficit᷑ v etiã ſpargit᷑.vel ſacriſticeer. Waonte Ticionoꝛ.naris.d.p.i.titiomo/ pparare.vł eos in ignẽ mittere. Et ↄponit᷑ Atticionoꝛ narl. m Hhugl. Timeo.mes.mui.a.s.i.metuere. Iñ timoꝛ oꝛis.Et cõponit᷑ Extimeo.es. MPertimeo. mes.Et caret ſupino.⁊ coꝛ.hãc ſyllabã ti. Vñ. Qui de moꝛte timet.plurima mẽte vi det. Iñ timeſco.ſcis.inchoa. Tincto.tas.i.frequẽter tingere.A qͥ tincti⸗ to.tas.aliud frequẽtatm. S Tingo.gis.xi.ctũ.a.t.i.tinctura.iſicere co⸗ loꝛare.infundere. Iñ tinctus.cta.ctuʒ.Et tinctim aduerbiũ.Et h̊ ⁊ hec tingibilis.et h le.pe.coꝛ.habile ad tingendũ.Et hęc tin ctura.rę. Itẽ tingo cõponit᷑ Cõtingo.gis xi. ctũ.i.ſimul tingere.Detingo.gis.i.tin⸗ cturã remouere. Intingo. gis i.iĩ tincturãa fundere. Retingo.gis.i.iterũ tingere. vel tincturã auferre. Subtingo.gis.i.ſubtꝰ vł parũ tingrer. “ Tinnio.nis.iui.itũ.i.liqde ⁊ pure ⁊ lenitñ ſo nare. ⁊ ꝓpꝛie ð de ęre vel alio metallo. Et vt dicit Rꝛiſtianꝰ.deficit in pᷣma ⁊ ſecũda pſona ꝓpꝛie.intertia ſępe inuenit᷑.⁊ ẽ ono motopęiũ.i.vbũ ficticiũ inuẽtuʒ ex q̃litate ſoni illius rei cui ↄuenit. Impꝛopꝛie tũ qñ q; inuenit᷑ in bᷣma ⁊ ſecũda ꝑſona.Iñ h̊ tin nitus. tus.tui. Et tinnito. tas.freq. Et tin nulus.la.lũ.Et tinniens.tis.oĩs ge. XTyrocinoꝛ.aris.d.p.id eſt. eſſe vel fieri de nouo militẽ.vel facere.vel exercere officiũ tyronis. J Titillo.titillas.i.titubare.vel ad luxuriam incitari. ſtimulare.⁊ ðꝛ a titubo.bas.Et in actiua ſigtione dicitur titillo.las.i.inflam⸗ mare.incitare.ſtimulare.cõmouere ad lu⸗ xuriam. Inde heęc titillatio.luxurię incita⸗ mẽtũ.carnis incitatio.inflãmatio.Et titil licus.ca.cum.pe.coꝛ.i.titillatione plenus .ꝗ — — Todeo.des.todui.vel todi.n.s. ſcʒ qͥ incitat.vel qͥ incitat᷑ ad luxuriã.Et ti tillarius.ria.riũ.i.ꝓnus ad luxuriã. Zitil lo.as.in abſoluta.⁊ in paſſiua ſiãtiõe neu⸗ trũcẽ̃.⁊ in actiua ẽ actiuũ.⁊ ſcribit᷑ ꝑ duo.l. Titubo.bas.baui.n.p.i.dubitare vł vacil lare.tremere.⁊ coꝛ.tu. Titulo.las.a.p.i.deſigre titulo. vel titulußzʒ apponere.⁊ ðꝛ a titulꝰ.Et cõponit᷑ Intitu lo. las. Preętitulo.las. Retitulo.las. Et coꝛ.ti. VUñ Ouidiꝰ de reme. Legerat huiꝰ amoꝛ titulũ nomẽq; libelli. ₰ curua ſenecta pede. Tollo. lis.i.eleuare.Et tollere.i.auferre.ſ,ʒ tollimꝰ a volente. Eripimꝰ vi. Auferimus qð dedimꝰ.Et tollere.i.nutriꝛe.Et tolleꝛe i.poꝛtare.vel ſuſtinere.⁊ caret ſterito et ſupino.ſed accipit mutuo tuli. vel ſuſtuli. Antiqͥ em dicebãt tulo.lis.tuli.vel tetuli. tultũ.Et inde ↄponebat᷑ ſuſtulo.lis.ſuſtu li.qð modo nõ ẽ in vſu in pſᷣſenti.⁊ ideo da⸗ tum eſt eiꝰpᷣteritũ huic verbo tollo.qð ſigt auferre vel eleuare.Et cõpoſita ſilłiter pñt acciꝑe pᷣteritũ a cõpoſitis illius.qᷓ;uis non oĩa. Item tollo cõponit᷑ Attollo.lis.attu⸗ li.i.valde tollere.Extollo.extuli. Suſtol⸗ lo ſuſtuli.i.ſurſum tollere.Et eſt actiuum tollo cum ſuis compoſitis ᷣm HHugl.Silit tuli.dat̃ ꝓ pᷣterito huic verbo fero. MPꝛiſti anus aũt in. x. lib.ſic dicit. Tollo tetuli.ꝓ qᷓ nunc in vſu frequẽti eſt ſuſtuli.Atulo qͥʒ de veteribꝰ qð fuit in vſu tetuli dicebant. Tollo q̃; deficit ſupio.ſʒ ꝓ eo vtimur ſub⸗ latũ.Suffero etiã facit ſuſtuli.ſʒ ĩ alia ſigti one. Be ſigtionibus huius verbi tollo cõö⸗ ſueuit a qͥbuſdã dici. Qui remouet tollit. qui ſublimat quoq; tollit.Et ꝓ nutrire tol lere ſepe dat᷑. Itẽ Qui tollit remouet.ge⸗ rit. erigit. accipit. aufert. . £u Tondeo.es.totondi.tonſuʒ.a.s.i.capillos ſecare vel aliud. ⁊ diminuere.⁊ in circũitu coꝛrodere. Iñ h̊ tonſoꝛ.Nertinet etiã ton⸗ dere ad oues. Añ.j. Reg..xxv. Audiui ꝙ tõderẽt paſtoꝛes tui gregẽ. Inuenit᷑ etiaʒ tundo.dis.p.u.tertię ↄiugationis ſed ali⸗ ud ſiꝗt. Ande.Zondemꝰ barbas vł oues ſed tundimus herbas.Londeo dat tonſũ Tono.tonas.tonui.itũ.i.ſonitruũ n. s. i. moueri. tremere ad modũ todę.⁊ ðꝛ a tolda. Tolero.ras.raui.a.p.i.ſuſtinere.pati.ſuf⸗ ferre. Et ſcribi debet ꝑ vnũ.l.hʒ em pmazʒ vꝛeuẽ. Uñ OQOuidiꝰð arte.Dũ vires aimq ſinunt tolerare laboꝛes. Naʒ veniet tacito di. ſz dat vndere totonhſnii.· Londito.tas.fre.de tondeo.des. ſed ſbet tundere tuum. DHattundo tutu⸗ — facere. ⁊ ↄuenit ſoli deo. AUñ ſoluʒ in tertia pſona ðꝛ inueniri. Inuenit᷑ tñ in pma ſcda pſo⸗ na ꝑ ꝓſopopᷣeiam.i.ꝑ tranſlationẽ.vt Co no.i.ſono.vel foꝛtiter clamo.⁊ ꝑ apoſtro⸗ pham. Tono cõponit᷑ Attono.nas.i.ſtu⸗ pefacere. Cõtono. nas i.ſimul tonare. In tono. nas.i. inſonare. Lono neutrũ ẽ et cõ poſita.hᷣter attono quod ẽ actiuuʒ. Et oia faciũt pteritũ innui.⁊ ſupinũ in itũ. Licet qñq; inueniat᷑ facere ĩ aui.⁊ in atũ BPm an⸗ tiquos. Et oia coꝛ.hac ſyllabã to.Et nota ꝙ tono abſolutũ ẽ.vt deus tonat. Inueni tur tñ etiã qñq;.deus tonat aerem.qꝛ vbvũ tranſitiuum tunc intelligit᷑ in eo.i.tonare facit.vel tonitruo ꝑcutit ⁊ mouet.⁊ tangit Similiter. luet ſuꝑ peccatoꝛes laqueos ignis.i.q̃ſi pluendo.i.ſubito abundant᷑ emittet. Et coꝛ.pᷣmam tono. Uñ Eſopus. Bum foꝛtuna tonat.fugitiuos terret ami- Tonlſo.ſas.freq.A quo tonſito.tas.aliud frequẽtatiuũ. Toꝛmẽto.tas.i.toꝛmẽto afſicere.Iñ toꝛmnẽ tuoſus.ſa.ſũ.qð ⁊ toꝛmẽtoſus ðdꝛ. Toꝛno.nas.i.toꝛno aptare.in girũ mittere· vel voluere inſtrumẽtũ.ſcʒ toꝛnũ. Toꝛpeo.pes.pui.⁊ caret ſupino.i.lãguere pigrere. 2 deſicere ſtupere mutere qusdaz admiratione.vel timoꝛe affici. In h toꝛpo?ꝛ oꝛis. Et toꝛpeſco.ſcis inco. Toꝛqueo.ques.toꝛſi.toꝛſũ.vel toꝛtũ.a.S.i. cruciare. Et toꝛquere.i. flectere. voluere. vel mittere. iaculari. Toꝛreo.res.rui.toſtum.a.S.i.vꝛere.aſſare ſiccare. cremare. vł vtere.ſiue ſoluere. Inñ Theodolus. Ethiopũ terras iam feruida toꝛruit ęſtas.Zoꝛreo facit toꝛrui i terito ⁊ toſtũ in ſupino. Inuenit᷑ etiã toꝛritũ.tu. Be ſiãtionibus huiꝰ verbi ſolet dici.Qui toꝛret voluit.ſiccat cremat aſſat ⁊ vrit. Toꝛreſco. ſcis.a toꝛreo.vᷣbũ ichoa.qð acci pitur qñq; im ꝓpꝛie in actiua ſigtiõe.⁊ ab⸗ ſoluta.i.areſcere. Toxico.cas.a.p.i.venerare.veneno inficẽ Et cõponit᷑ intoxico.cas. ante Tracto.tas. vbuʒ fre.a traho.is. qð videt᷑ diſtare a ſignificatione. ſui pꝛimitiui. ſed penitus nõ diſtat. HNRã q aliqͥd tractat qͥdã⸗ modo illud trahit. Eſt em tractare ſenten⸗ tiam frequẽter huc ⁊ illuc trahere. Et tra⸗ ctare eſt ad libitũ trahere. Iñ tractꝰ.ta.tũ Et hic tractus.tus.tui.Et tractim aduer⸗ bium.i. lente. Trado.dis.tradidi.traditum.a.t.i.pꝓdere. dare. vel trãfferre.⁊ ð a trans.⁊ do. das. ⁊ abijciunt᷑.n.s. Unð.Qui tribuit tradit. tradit iniquus homo. Iñ hic traditoꝛ.orl. i. ꝓditoꝛ.vt Judas ẽ traditoꝛ.i.datoꝛ. FTraduco.cis.duxi. ductũ.a.t.i.ad vlterio⸗ ra ducere.vltra ducere.publicare.⁊ dicit gtrans. ⁊ duco.cis.⁊ abijciunt᷑.n.s. Anð in pſalmo debet dici. Qui traduxit ppłᷣm ſuũ ꝑ deſertũ. Et Matth.j. Joſeph cum eſſet iuſtꝰ ⁊ nollet eã traducere.i.ꝓducere Hm gloſam vnã.Et gręci habẽt ppalare ⁊ redit in idẽ. Qð em manifeſtat᷑.qſi de tene bꝛis ad lumẽ traducit᷑. Iñ traducxꝰ. ta. tũ. 2 ꝓdu. du. raho. his.ᷣtraxi. ctũ.a.t.i. extendere.rape Aipliare. educere. Pfoꝛare. vel trãſfigere. Iñ traiectꝰ.a.ũ.Et hec traiectio onis.i.vltra iactio.Et ponit᷑ P merciũ tranſpoꝛtatiõe. Uñ Eccl.xxx vij Cũ negociatoꝛe de traiectione.cũ emptoꝛe de venditione tracta. Trano.nas.naui.n.p.i.vltra no vel tranſeo.ſʒ ꝓpꝛie de mari ðꝛ. Cranſcendo. dis. di. ſũ. n. t. i. vltra ſcĩdere. 28Sε trans. 7 ſcando. dis. abijcit᷑. s. Et ſcribit᷑ ꝑ vnũ.s.quia nec ante conſonantẽ nec poſt ↄſonantẽ debet ſieri geminatio cõ ſonantis. vt aſto. aſcendo traſcẽdo.niſi al⸗ tera illarũ fuerit liqͥda.vt ſupplico.ſuppꝛi ⸗ „ „ Tranſeo.is.iui.itũ.i.vltra ire.⁊ ðꝛ a (mo. trãſ.⁊ eo.is.⁊ cẽ̃.s.de pᷣma ſyllaba.⁊ pᷣpoſi⸗ tio debet ſyllabicari ꝑ ſe. SM Trãſfero.fers.trãſtuli.trãſſatũ.vbũ actiuũ .i.vltra ferre.vel de vno loco ad aliũ ferre 2⁊ðꝛ a tranſ.⁊ fero. Iñ trãſlatꝰ.ta.tũ.i.tra⸗ ductus. ſiue vltra duct. trãſpoꝛtatꝰ.Et h̊ trãſlatoꝛ.toꝛis. in aliã figurã mutare. Tranſfreto.tas.taui.a. p.i.vltra fretum ire Mare.trãſire.⁊ ðꝛ a trãs.⁊ fretũ.⁊ coꝛ.fre. Tranſfugio.gis. fugi.a.t.i.vltra aliũ fugẽ. ⁊ðꝛ a trans.⁊ fugio.gis. Iñ h̊ ⁊ hęc trãſfu . er ui de vno exercitu fugit in aliũ.Et Tranſgredioꝛ.deris.d.t.i.vltra gradi.pꝛę vel nato. Traſfiguro.ras.a.p.i.trãſfoꝛmare.ſ.vltra uaricari. ⁊ : a trans.⁊ gradio. Tranſgulo.las.a.p.i.vltra gulã deoꝛſũ im⸗ mittere.ſ.tranſglutire. Tranſigo.gis.trãſegi.trãſactũ.a.t.i.vltra agere.vel litẽ decidere.q̃i actiõeʒ tranſire. Itẽ tranſigere.i.cõponere.Jñ trãſigẽs ꝑ⸗ ticipiũ.qð capit oẽs ſui verbi ſigtiões. Et heęc trãſactio. onis. Tranſmeo.meas.n.p.i.vltra meare.⁊ ðꝛ a trans. meolgs. SS Tranſmigro.gras.graui.i.vltra migrare. tranſire. Uñ ps. Tranſmigra in montẽ ſi- cut paſſer.⁊ coꝛ.bᷣmã naturaliter. Vñ traſ⸗ migro.gras.penł.grauat.licʒ in aliqᷣbꝰ ec. cleſijs acuat᷑. Añ Zogimas ð Maria egy ptiaca. eu inqͥt.quid tentaui.qͥ. qualis. ⁊ vnde migraui. In verſu tñ migro habet Trãſuado.das.aui.n.p.id ẽ.vltra vadare tranſ vadũ ire.veltraſ vadũ ducere.⁊ ðꝛa trans. vado. das. coꝛ. vo. Trãſuerto.tis.a.t.i.vltra vtere.vel ad ali⸗ npliare. educere. Ig vertere. obliqre. Iñ trãſuerſus.ſa.ſũ. FTraijcio.cis.ieci.ctũ.a.t.i.vltra iacere. vel Tranſpono.nis.a.t.i.oꝛdinẽ mutarre. Tremo.mis.mui.mitũ.n.t.i.pauere.pal⸗ pitare.nutare.timoꝛẽ mõſtrare. Iñ tremẽ dus. da. du. Et tremebunc. da. du. i. ſimi lis trementi.Et h̊ tremoꝛ.oꝛis. Et tremo⸗ roſus.ſa.ſũ. Itẽ tremo cõponit᷑ cũ facio ⁊ fio. vt Tremefacio.fac Tremeſio.fis. Itẽ a tremo cõponit᷑.Extremo.mis.Cõtremo mis. Intremo.mis. Et hinc inchoatiua. Contremiſco. Extremiſco. Intremiſco. Tremiſco. ſcis.inchoa.i.incipio tremere. AVñ Baniel. Tremiſcãt ⁊ paueãt deũ Da nielis. ⁊ coꝛ.tre. Vñ in Auroꝛa ðꝛ. Signa decẽ Pharao tremuit ſiccũ mare fluctus. Et coꝛ.pe.infinitiui. Vñ in ps.debet coꝛri pi me. Qui tãgit trã.⁊ faceã tremere.Itẽ Eſaię.lx vj.Qui tremitis ad verbum eius pe. tco. Tremulo.las.n.p.i.tremere ⁊ trepidare. Thꝛeneo.nes.i.lamẽtari voce triſti doloꝛẽ exbmere. flere.dolere.cõqueri. Trepido. das. daui.n.p.i.foꝛmidare. VUnð dus. da. du. i. tinidus. Treugo.treugas.n.p.i.ſecurare.pacifica⸗ re.treugã facere. “èðMUM Tribulo.las.a.p.i.tribulationẽ inferre.vł ꝓphᷣa. Illic trepidauerũt timoꝛe.Iñ trepi pati. Et tribuloꝛ. larl.depo.ge.in eodẽ ſen ſu. Inde hec tribulatio.onis.i.perſecutio aduerſitas. Trico.cas.caui.a.p.i.deciꝑe.vel impedire —, — —— — KN — — — — — vel demoꝛari. Vñ quidã ad beatã Mari⸗ anm dicẽtẽ. Qũo fiet iſtud.qm virũ non co gnoſco inquit. Quid vitam tricas in mun Ddo. Item tricare.id eſt.tricas capilloꝛũ fa⸗ — cere.⁊ eſt verbum ꝑtinens ad mulieres.ꝗ tricant crines ſuos.quos in tres ꝑtes diui ſos.ſubtiliter complicãt.⁊ inuoluunt. Et hmõi inuolutio trica ðꝛ.q̃ſi tria capiens.i. tres ꝑtes criniũ. VUnde Eccl.xxxij.Et ho⸗ ra ſurgendi nõ tetrices.i.nõ ſis piger. vel nõ facias moꝛã in cõponendo capillos ſicẽ mulieres faciunt.vł nõ ſis mollis ⁊ effemi natus qñ debes ſtrenue oꝑari. Alia litte⸗ ra inuenit᷑ in biblijs coꝛrectis. Hoꝛa ſurgẽ di nõ te triſtes. Vñ dicit glo. Rabani.id monet ne ſimus triſtes vel tardi in diſcipli na ⁊ meditatione ſapientię. Ner h̊ qð dic̃. Ne ſimus triſtes.exponit qð dicit.non te triſtes. Per h̊ vero qð addit. Ał tardi.vi det᷑ innuere ꝙ alia littera ibi inueniat᷑ non te trices. Quidã vero dicũt ꝙ tetrices eſt ibi vna dictio. vt dictũ eſt ſupꝛa de noibuſ in tetricus. Item trico componit᷑.Contri⸗ co.cas Biſtrico.cas.i.diſſoluere.expedi⸗ re.Extrico.as.i.expedire.exoluere.aꝑire Intrico.as.i.impedire.vel inuoluere.vel imoꝛari. Retrico.cas.i.iterũ tricare.vłtri cam ſoluere.Et eſt actiuũ cuʒ omnibꝰ ſuis cõpoſitis.⁊ ꝓd.tri. AUñ in gręciſmo dicit᷑. Impedit intricat.necnõ inuoluẽ ſiẽt. Extricatq; ſapit.expedit aut aperit. Triꝑtioꝛ.ris.⁊ triꝑtio.tis.ꝓ eodẽ.vide in partioꝛ.tiris. Triplo.plas.a.p.i.triplum facere. Tripudio.as.n.p.i.tripudio lętari.exulta⸗ re.gaudere.vel victoꝛiã hre. Triſtoꝛ.arl.d.p.i.dolere.triſtẽ eſſe. Inueni tur etiam triſto.ſtas.in actiuo genere.i.tri ſtem facere.turbare.Et vtrũq; cõponitur Cõtriſto.ſtas.Cõtriſtoꝛ.aris. L Trito.tas.i.frequẽter terere.Et ꝓdu.pᷣmã Vñ Facetus. Quos vult ſoꝛs ditat.quos nõ vult cũ pede tritat. Trituro.ras.n.p.i.terere tri palea granũ ↄterendo eruere. Vñ.j.Coꝝ. ix. Et qui triturat in ſpe fructus pcipiẽdi. Et ꝓd.penł.ſicut tritura nomẽ. Nñi An⸗ ticlaudiano ðꝛ. Deiectãq; ſolo pedibꝰtri⸗ turat equinis. Triumpho.phas.a.p.i.triumphum habe⸗ re.exultare.vincere.Inde hic ⁊ hęctrium phalis.⁊h; le. Trucido.das.daui.a.p.i.interficere.iugu⸗ lare.ſecare.⁊ äſi cede vel cedendo trũcare ſtem fugat ille. turã facere. de ⁊ðꝛ a trunco.cas.⁊ cedo.vel cede.vñ tru⸗ cidare.q̃i tuncando cedere.⁊ ꝓd.ci. Iñn Oꝛatius in epi. inũ ſeu piſces ſeu poꝛrrũ cępe trucidas. Truculo.las.laui.a.p.i.trucidare. Trudo. dis.truſi ſum.a.t.i.impellere. ĩipin gere. in cuſtodiã includere.? ꝓd. tru. Trunco.as.a.p.i.caput auferre.diminuæ. debilitare. ⁊ ðꝛ a truncus. Trutannico. gas.n.p. i. vitã ⁊ moꝛes trutä⸗ noꝛũ gerere. Trutino.nas.a.p.i.libꝛare.ęqpẽdere.⁊ ðꝛ a trutina. Vel vt dicit Papᷣ. Trutinat ap penſat.extimat.⁊ coꝛ.tru. Añ Oꝛatius in epi. Scriptoꝛes trutina non et ꝙ multa lo quamurr. Cante 23 Tubero.ras.a.p.i.inflare.ſuꝑbire. veltu⸗ beribus implere. Et cõponit᷑ Contubero. ras. Detubero.as.i.purgare.vel ęquare. XTudico.cas.a.p.i.ꝑcutere cũ malleo. CTulo. is.vide.S.in tollo.lis. Tumeo.mes.n.s.i.ſurgere.creſcere.ĩflare. ſuꝑbire. Iñ h̊ tumoꝛ.oꝛis.Et tumeſco.ſcl. inchoa.Tumeo neutrum ẽ ⁊ caret ſupino. Et coꝛ.tu. AUnde Oꝛatius in poetria. Ne⸗⸗ ſanũ tetigiſſe tumẽt.fugiãt poetã.Et ĩ Au roꝛa ðꝛ.Hic tumet ille timet.fugit hicho⸗ —2 Tumulo.las.a.p.i.ſepelire. Iñ tumulatim adũuũ. Et coꝛ. mnu. H Tumultuoꝛ.arl.d.p.i.tumultũ facere.IJnð tumultuarius.ria.riũ. Tundo. dis.tutudi.tuſũ.a.t.i.pcutere.ver berare.ↄterere.ↄfringere.⁊ coꝛ.tu. Tunico.cas.a.p.i.tunicã induere. Tuoꝛ.eris.tuitus ſum.d.t.i.inſpicere.vel defendere. ptegere. Iñ tueoꝛ.erl.tutus ſũ ſecũdę ↄiugationis.i.inſpicere.defendeꝛe ꝓtegere.Et ſᷣm Cꝛiſtianũ idẽ ſigꝗnt.tueoꝛ ⁊ tuoꝛ.Et ambo ſunt verba depo. Et tuoꝛ facit ſupinũ intuitum. Zueoꝛ vo ſecundę ↄiugationis facit tutum. Et ambo habẽt tueri in infinitiuo. Añ MPꝛo ſpeculoꝛ dicis ⁊ ꝓ defendo tueri. Bat tutum tueoꝛ.tuitũ tuoꝛ.ambo tueri. Itẽ nota ꝙ tuoꝛ raro in⸗ uenit᷑ p defendere ⁊ ſepiꝰ p inſpicere.Ecõ uerſo.tueoꝛ raro inuenit᷑ ꝓ inſpicere.⁊ ſe⸗ pe ꝓ defendere. M Turbo.bas.baui.a. p.i.ſcipitare.ↄfundẽ. ↄmiſcere.obſcurare.⁊ ðꝛ a turbo.inis.IJñ turbidus.da.dum. Et hęcturbiditas.ta⸗ tis. Et eſt turbidũ de narura. Turbuletn; voſfit. Et a turbo.bas.ðꝛ turbido.as.id ẽ. turbidũ facere. Et turbatꝰ.a.ũ & turbatio Turbulẽto.tas.i.turbulentũ facere. Turgeo.es.turſi.turſũ.n.S.i.iflari.tumere Iñ turgeſco.ſcis.inchoa. Turpo.pas.a.p.i.inqͥnare.turpẽ facẽ. IJñ turpeo.es.i.eẽ vel fieri turpẽ. In turpeſco ſcl.inchoa. Turpo cõpõit᷑ Beturpo.pas. Tuſſio.ſis.tuſſiui.tuſſitũ.i.toꝛqueri a tuſſi. ⁊8ꝛ a tuſſis. Iñ h̊ tuſſitꝰ.tꝰ.Et tuſſito.tas frequẽ.penł.ꝓdu. XTutelo.las.a.p.i.defendere.Iñ hęc tutela tio.onis.Et h̊ tutelamẽ.inis. Et hic tutela tus.tus.Et h̊ tutelatoꝛ.i.defẽſoꝛ.⁊ ꝓd.te. Lutoꝛ.tarl.i.Frequẽter defendere.ſᷣuare.⁊ ðꝛ a tueoꝛ.erl.Et cõpõit᷑ Cõtutoꝛ.arl. VUñ antiqͥ dicebãt cõtuto.tas. Vñ Baruth. vj Sacerdotes ſeris oſtia tutant. 4 Acillo.las.a.p.i.titubare.inſta⸗ vV bilẽ eſſe.tremulare.labare.trepi dare. ⁊ ðꝛ a vaco.cas. Inð vacil⸗ dius meta. Spes mea vacillat ſubtili pen⸗ . dula. filo * AUAaco.cas.caui.n.p.i.eſſe vel fieri vacuum Et licʒ videat᷑ ad alias ſigtiones trãſferri. th oẽs redolẽt illã. DOt em vaco lectioni.i. inſiſto lectioni ⁊ opam do.⁊ Aacoa lectio ne.i.ceſſo.vel deficio a lectione. aco nu⸗ mis.i.careo.Sʒ oẽs iſte ſigtiones redolẽt pmã.Cũ em dico. Aaco lectioni idẽ ẽ ac ſi diceret᷑.vaco ab alijs rebꝰ ⁊ inſiſto lectiõi. Inge vacat imꝑſonale.i.eſſe vacuũ vel li⸗ citũ eſſe vel opoꝛtunũ. Vñ. Nacat mihi le gere.i.opoꝛtunitatẽ legendi habeo.⁊ non impedioꝛ ab alio negocio. Naco neu.eſt.⁊ꝰ coꝛ.va. Uñ Lucan in.v Yata vacẽt ꝓce rũ motꝰhęc cũcta ſequent᷑. Papᷣ.vo dicit. Vacat oꝑam dat vel deficit.a vacuo dem̃ q̊ͥ em vacuus ẽ a ceęterl opibꝰ interduʒ vni yacat.i.oꝑam dat.interdũ nihil agit. Aacuo.as.aui.a.p.Et ᷣm Mapᷣ.vacuat.i. inanit.qð intꝰ ẽ aufert. Iñ vacuꝰ.a.ũ.id ẽ vanꝰ.ocioſus.deſtitutꝰ.ſine eo ꝙ habuit. ⁊ coꝛ.pᷣmã. VUñ Ouidiꝰ.Hha vacue mẽti qͥ tueat᷑ opus.Et cõponit᷑ cũ factꝰ.⁊ ðꝛ AUa⸗ cuefactus.ta.tũ. Uñ Job.xiij.Et fluuius vacuefactꝰ areſcat. Vadio.as.a.p.i.in vadio ponere.vadium vel pignus alicui dare.⁊ coꝛ.va.Et cõpo⸗ nit᷑ Cõuadio.as. Inuadio.as. Obuadio. as.i. ↄtra aliũ vadiare. Reuadio. as.i.re⸗ lans ꝑpticipiũ.⁊ ꝓd.va. Uñ Oui pignoꝛare.a vadio recolligẽ?. Subuadio. as.i.poſt.vel latenter vadiare. Vado.das.aui.n.p.i.ꝑ vadũ trãſire.vel ꝑ vadũ ducẽ.vt Aado iſtũ.vel vado equũ. Et cõponit᷑ Peruado.as. Reuado.das. Tranſuado.das.⁊ eſt neutrũ vado cũ ſu⸗ is cõpoſitis ꝓ tranſire ꝑ vadũ. In alia ſi⸗ ghificatione ẽ actiuũ.⁊ coꝛ.va.ſicut vadũ. Sʒ vado.dis.pᷣmã ꝓd. Vñ. Vado viam. vado q̃drupedẽ. vadio vadiũ do. Et vo⸗ Doꝛ illud idẽ ſignificare ſolet ꝛima vado lego.tertia vadolego. . NDado. dis. ſi.ſũ.i.ire vel ꝑgere.Et cõponi tur Conuado.dis.Euado.dis.i.extra va dere.effugere.liberari. Inuado.dis.i.im⸗ petere.aggredi.arriꝑpe. eruado.dis.id c.pfecte vadere.vel ꝑ aliqͥd vadere. Aa⸗ do ⁊ eiꝰ cõpoſita neutra ſunt.pᷣter inuado. qð ẽ actiuũ.Et ꝓd.va. Uñ Oamphilus. Et modo vadit eques qͥ ſolet ire pedes. Madoꝛ.darl.i.in vadẽ ponere.vadẽ dare. vt ego vadoꝛ illum tibi.i.do illũ in vadem tibi.⁊ ðꝛ a vas.dis. Vel vadari.i.vocari ad iudiciũ ad placitũ.vel fideiubere.vel li tigare. vel polliceri.⁊ erat cõe olim. ſz mo⸗. do depo.⁊ nõ pꝑtinet ſolũ ad hoies.ſʒ etiaʒ ad aialia bꝛuta.vt Vado tibi equũ meum Et cõponit᷑ Cõuadoꝛ aris.Euadoꝛ.arl.i. poſcere.flagitare.vel a vaditione liberare remouere. Reuadoꝛ.arl.i.vadẽ recolligẽ. ⁊ẽ depo.cũ ſuis cõpoſitl.⁊ coꝛ.va.ſic vas vadis. Uñ OQOuidiꝰ de reme.Jãq; vadatu rus leticia ꝓdeat inꝛt. Uagino.nas.n.p.i.facere vaginas.Et cõ⸗ ponit᷑ Euagino.nas.i.extraho de vagia. nugglo. nao . in vaginã mittere. Uagio.gis.giui.vel vagij.itũ.n.qi.ploꝛa⸗ re.flere. Et ẽ ꝓpᷣe infantiũ.⁊ ðꝛa vagꝰa.ũ. Et indeh̊ vagitꝰ.tus.tui.i.ipſe clamoꝛ in⸗ fãtiũ.Et vagito.tas.i.frequenter vagire. vel violent᷑.⁊ ꝓd.pe.ſʒ vagꝰ eã coꝛ.Unde Nos q̃ſi vagitu deficiẽte loqᷣ.Itẽ. Siluis paſce vagis.in cunis tu petre vagis. Vagoꝛ.arl.atꝰ ſum.d.p.i.ſpaciari.errare. huc illuc diſcurrere. Jñ vagabund. a. ũ. Et vagꝰ.a.iũ. aũt ðꝛ vagꝰ.q̃ſi a via actꝰ. ⁊ vagari.qſi a via agi.id eſt ſine via.vł va gari.quaſi vagum agi.etymol.eſt. Iñn heęc vaggitas.tatl.⁊ coꝛ.va. Vñ Lucanus.No bilitas cũ plebe patet lateq; vagat᷑. Itẽ in Auroꝛa. En vag ⁊ ꝓuagꝰ ⁊ maledictx erl. Aagurio.ris.riui.i.ꝑ ociũ vagari. Aaleo.es.lui.litũ.n.s.i.vigere.ſanũ eẽ vel poſſe.⁊ pꝛeciũ denotat.Et valeo.i.pereo. vel infirmoꝛ. Añ Terentius. Aaleant qui inter nos diſcidia querũt.Et hinc inueni᷑ qðdãa verbũ defectiuũ qð ꝑtinet ad ſaluta tionẽ i receſſu.ſcʒ Vale.valete.vale to.va letote.i.valere.qð olim ſolebat dici moꝛtu is poſt ꝑactã ſepulturã ab amicis qð erat ſignũ.ꝙ nõ debebãt ampliꝰeos videꝛe.Et qꝛ tale vale erat ſignũ doloꝛis.⁊ triſticię et męrorl. Iñ tractũ ẽ vt valeo ponat᷑ ꝓꝑire vel infirmare. Itema valeo. les. dicif̃᷑ va⸗ leſco.ſcj.incho.Et coꝛ.va. VUñ Ouidiꝰ de reme. Vt valeas aio quicqᷓ; tolerare nega⸗- bis. Et in gręciſmo ðꝛ.Accipit᷑ valeat pꝛo queat ⁊ pereat.Qui valet ille põt defecti⸗ uumq; ſalutat. Nota ꝙ valeo qñ pᷣciuz de notat.ↄſtruit᷑ cũ gtõ denotãte pᷣciũ ideter⸗ minatum. vt In digeſto Julius ait. Fun⸗ dum tanti valere quãti vendi põt.Et Gre goꝛiꝰ dicit. Regnũ cęloꝛũ tanti valet quan tum habes. Cõſtruit᷑ etiã cũ actõ denotan te pᷣciũ indeterminatũ vel determinatũ.vt in Geñ.Terra quã poſtulas trecentos ſi⸗ clos argenti valet.Conſtruitur etiam cum ablatiuo. MUMẽG Aallo.as.a.p.i.circũdare.circũſepire.mu⸗ nire.⁊ ꝓpꝛie vallo vel vallis.⁊ ðꝛ a vallũ. Iñ hec vallatio.onis.i.paloꝝ circũdatio in villa vel in vꝛbis obſidione. Iteʒ vallo cõponit᷑ Cõuallo.las.Circũuallo.las. Vanito.tas.a.p.i.vanitatẽ dicere.vł vani⸗ tando laudare.⁊ ðꝛ a vanus. —r Maneo.nes.n.S.i.eſſe vel fieri vanũ.vel de ficere.⁊ caret ſupᷣ. Jñ vaneſco.ſcl.inchoa. ⁊ ꝓd.va. Vñ QOuidiꝰ ð ſine titulo. Carmi ne leſa teres ſterilẽ vaneſcat in herbã. Mapoꝛo.ras.raui.a.p.i.calefacere.vꝛere. vel vapoꝛẽ emittere.vel vapoꝛãdo emittẽ Iñ h̊ vapoꝛamẽ.inis.⁊ h̊ ⁊ hęc vapoꝛabil ⁊̊ le.Et h̊ vapoꝛ.poꝛis.i.caloꝛ.fumꝰ Itẽ vapoꝛo cõponit᷑ Euapoꝛo.ras.Et ꝓd.po Vnñ Virgiliꝰ enei.xj.Succedũt matres et templũ thure vapoꝛant. Aapulo.las.laui.idẽ ẽ qð vberari.et dicit a vapoꝛ. ⁊ eſt verbũ neutrũpaſſiuũ.⁊ſiõ8t paſfionẽ ab alio illatã.⁊ ↄſtruit᷑ cũ abltõ in terpoſita.a.vel ab.vt Napuloa te.i.vbe⸗ roꝛ. Et habet vocẽ actiui.⁊ ſenſum paſſiui — ſicut ⁊ veneo.nubo exulo.Et ꝓd.pᷣmã va pulo.Et ſcribit᷑ ꝑ vnũ.p. Aarico.as.vel varicoꝛ.ar.i.trãſire.vł am bulare. vel diuertere.vel deflectere et cur⸗ uare.vel claudicare.⁊ ðꝛ a varica.vel a va rix. Et componit᷑ Siuarico.cas.⁊ diuari coꝛ. car i. diſcutere.vłſeꝑare.diuerſuʒ fa⸗ Aberto. tas. n. p. i. UWecto.tas.taui.i.frequẽ cere. vel diuerſiſicare. vel diuerſis modis varicare. MPꝛeuarico.cas.vel potiꝰ pᷣuari- coꝛ.aris.traſgredi, Yario. as.aui.a. p. i. facere variũ diuerſifi⸗ care. Iñ variatiʒ adu. ⁊ H̊ ⁊ hec variabilis ⁊6B le. Iñ variabilit᷑ adu. ⁊ B variabilitas tatis. Itẽ vario cõponit᷑ Diuario.as.id ẽ diuerſis modis variare.⁊ coꝛ.vdy. Aaſto.ſtas.ſtaui.a.p.i.deſtruẽ. diſſipare· diripe. dari. ſpoliare. Iñ hͥ vaſtatoꝛ. or.· Et hęc vaſtatio.onis.Et vaſtatoꝛius.ria riũ.Et h̊ ⁊ hec vaſtabilis.⁊ h̊ le Et hoc vg ſtamen. inis.? ꝓd. pe. Itẽ vaſto cõponiẽ Beuaſto. ſtas. Meruaſto. ſtas. Aaticinoꝛ.arl.atus ſum.d.p.i.diuinare. ꝓ phetare. ⁊ ðz a vates.⁊ cano.nis Inde B vaticiniũ.i.diuinatio. pꝓphetatio.Et h va⸗ ticinus.ni deꝰ paganoꝝ.⁊ coꝛ.ñ. Abero. ras.n.p i.abundare.⁊ ð ab vber · ꝓ abundantia. Et cõponit᷑ Exubero.ras. i. valde vberare. ſupabũdare. Iñ exube⸗ rans.tis. oĩis ge. Iſ exuberant᷑.tiꝰ. tiſſime adu. Et hęc exuberãtia.tięi.abundantia. affluentia. Inubero. ras.i.valde vberare Item vbero.ras.põt deriuari ab vber. ꝓ mãaãma. Et tũc vberare.i. lactare inde ex uberare.i. ab vbere ſegregare.Et iubero. ras.i.lactare.Et ſᷣm h̊ vbero ẽ actiuũ cum ſuis cõpoſittis SS Ado.das.n.p.i.balneo.madefacio.⁊ ꝓd. vᷣmã. Vñ Chiſiologꝰ. Qui cuʒ nos vdat ſumpta venena fugat. ₰— ter vel ſepe vehe⸗ re. ⁊ a veho. Iñ vectito. tas. aliud fre. Vegeto.as.aui.a.p.i.viuificare.ſuſtẽtare. tegere. aliquã vim ⁊ valitudinẽ ↄferre. et ðꝛ a vegetus. In h ⁊ hec vegetabil. ⁊ H le. Et hęc vegetatio.onis.Et coꝛ.ge. VWeho.his. vexi.ctũ.a.t.i.poꝛtare.vłmoue re.vel ducere. — Veliſicoꝛ.arl.d.p.i.velis tẽſis nauigare. v vela facere. vel erigere. vel velũ puum fa⸗ cere.⁊ ðꝛ a velũ.⁊ facio.⁊ coꝛ.fi. Inuenit᷑ etiã velifico.cas. Me Melitoꝛ.arl.d.p.i.ad modũ velituʒ pugre. vel pliũ iciꝑpe.Et ponit᷑ ſimplicit ꝓ pugre vel certare.vel altercari. Wellico.cas.caui.a.p.i.ſũmati vel paulati vel apparẽt velle In vellicas. tis. die⸗ ge. E be. Aññ Amos. vij. Sʒ armẽtariꝰ ego ſum vel licans ſycomoꝛos. Et coꝛ.li.Etęſt verbuʒ apparitiuũ.Et foꝛmat᷑ vellico à vellis ſe⸗ cunda pſona de vello. lis. is mutata in.i. coꝛ.⁊ addita co.vt vello.lis.vellico.i.ap⸗ pareo. vl videoꝛ vellere.ſicut albico.as.i. gappareo albere. 46 veneroꝛ decoꝛo.quẽ pulcꝝ reddo decoꝛo. Venio.nis.ni.tũ.n.q.i.verſus nos ire.Sʒ vaderea nobis.ire qͥ libet.Et coꝛ.ve.in ſj⸗ ſenti. ſʒ in ſterito eã ꝓd. Nñ. Jã venit ho ra veni mea tu veias ego veni. Aeit aliqũ eſt imꝑſonale.⁊ reqͥrit gtm.⁊ ꝑtinet ad re⸗ coꝛdationẽ nõ ſimplicit. ſ ex adiuncto. vt UVellito.tas.i.frequẽter vellẽ.Et nõ ꝙ vel⸗ lito.as.pꝑ.t.ſcriptũ ẽ fre.ſʒ vellico.cãas.ꝑ.c nõ põt eſſe fre.qꝛ nullũ frequẽtatm̃ deſinit in co. ſʒ in to. vel in ſo. velin xo. SWð J — ello. lis. velli. vel vulſi. vulſũ.a. t.i.eradi mihi venit in mentẽ lectiõis quã dixit mgr i.recoꝛdoꝛ.Simplicit᷑ tñ nõ bene ðꝛ la⸗ tonis venit.i.recoꝛdoꝛ CPlatonis. Venoꝛ.arl.d.p.qð ſepe inuenit᷑ ꝓillicẽ.vel decipe.qꝛ in venãdo fere ſepe decipiũtur. Ccare. carpere. Velo.las.laui.a.p.i.tegere.cooꝑire.obum ba⸗ꝛare. Iñ h̊ velamẽ.inis. Et h̊ velamẽtũ. ti. Et h velũ.li.monachoꝝ. Et ꝓ. ve. Vñ Virgilius enei.v. Cętera populea velat fronde iuuentus. UVendico.cas.a.p.i.acq̃rere. Ał vendicare Ecoꝛã iudice dicere vel intendere rem eẽ ſu am. vel allegare. vt qñ qͥs dicit ſic.eęc reſ eeſt mea. ⁊ idẽẽ qð intentare.ſ.ad hoc ſoluʒ intendere.vt res declaret᷑ ſua.⁊ ſibi domi⸗ nium applicet᷑. Mendito.tas.i.vendẽ cupio.frequẽt᷑ vẽdo Vendo. dis.didi.ditũ.a.t.i.venundare.yv rem ꝓ certo pᷣcio dare.vel rẽ ſuã alienã fa⸗ cere.p̃cio valoꝛis eſtimati recepto vel reci piendo. Et ðꝛ a venũ ſupᷣ.⁊ do.oas. Yenefico. cas. a. p. i. venenũ facere.⁊ dicit᷑ A venenũ.⁊ facio. Jñ veneſicus.ca.cũ.pe. coꝛ.i.miſcẽs.⁊ faciẽs venenũ.Et hic ⁊ hęc venefex. cis. in eodẽ ſenſu. 3 Aeneno.nas.i.toxicare.venenũ facere. vł veneno inſicere. Iñ venenat⸗. ta. tü. Et ve nenarius.ria.riũ.q facit venenũ. Uenena tum ẽ in quo mixtũ eſt venenum. vt potio ABenenoſũ voðẽ in qͥ natũ ẽ.vt herba vᷣpẽs Ueneo.nis.niui.vel venij.ꝑ ſyncopã venũ i.vẽdi. VUñ.j.Coꝝ.x.dic apłlus.Oẽ qð in macello venit.i.vẽdit᷑ mãducate.Et ẽ ver bum neutrũpaſſiuũ.ſicut ⁊ vapulo.exulo ⁊nubo.qꝛ hʒ vocẽ neutri.⁊ ſigtionẽ paſſi⸗ ui. vt veneo a te.i.veudoꝛ.Et cõponit᷑ ex venũ.⁊ eo.Et ꝓd.pᷣmã.ſicut venũ.Sʒ ve nio. is.coꝛ. ve in pᷣſenti. Añ quidã. Lętus ſcurra venit ſua cautio ẽ bñ venit. Idem. Cur miſer iſte venit niſi numis femia veit Et vt dicit CMꝛiſtianꝰ in. x. lib. Veneo vᷣm analogiã venitũ deberet faceꝛe ſup.ꝓ quo venũ magis in vſu. Veneroꝛ.arl.vbũ cõe.i.adoꝛari.honoꝛare. yel honoꝛari. decoꝛare vł decoꝛari cum ve neratione.qꝛ ꝓpt᷑ pulcritudinẽ fit ſepe ve. nexratio. ? ð a venꝰ. Et coꝛ. pe. Añ. Aueʒ Et ꝓd.ve. VUñ Oꝛatius in epi.Nõ ego vẽ l e plebis ſuffragia venoꝛ. entilo.las.laui.a.p.i.ad vẽtũ diſpergere pijcere. exqrere. excutere. iueſtigare. Et coꝛ.ti. Unðᷣ. Juuenalis in.j. lib. Ventilet ęſtiuum digitis ſudentibꝰ aurũ. Aenũdo.das.venũdedi.venũdare.i.ven⸗ dere. ⁊ ðꝛa venũ.⁊ do.Et coꝛ.pe.venũde⸗ di venũdare vel venũdatũ. Iñn venũdatꝰ. AUenuſto. ſtas.i. decoꝛare. decuſare. Et cõ⸗ ponit᷑ Cõuenuſto.ſtas. Deuenuſto.ſtas. . valde venuſtare.vel venuſtatẽ auferre. Verbero.ras.raui.ratũ.a.p.i.ꝑcutere.fla⸗ gellare. 7 coꝛ. be. Verboſoꝛ.arl.d.p.i.vᷣboſe ⁊ multũ loqͥ. Aerecũdoꝛ.arl.atus ſum.d.p.i.erubeſcere Vereoꝛ.reris.vitus ſum.d.s.i.verecũdari vel timere.⁊ ꝓpꝛie cũ exhibitiõe reuerẽtię quia veroꝛũ ẽ vereri. Nereoꝛ cõponit᷑ Re uereoꝛ.ris.ritus ſũ. Iñ reuerecũdꝰ.da.dũ Et coꝛ.ve. Vñ qͥdã.Cũ dicit de ſe nõ ſe tñ eſſe verrkk. Vergito.tas.i.frequẽt᷑ vergere.Et coꝛ.gi. Vergo.gis.vᷣſi.vſũ.i.declinare.vel infun⸗ dere. vel vᷣſare. Iñ vᷣgito. tas.et vᷣſo.ſas. fre. Itẽ vergo cõponit᷑ Cõuergo.gis.con uerſi.cõuerſũ.i.infundere. Nergo ⁊ eiꝰ cõ poſita ſunt actiua.licet ſepe inueniantur in abſoluta ⁊ paſſiua ſigtioe.vt vergit.id eſt inclinat. UWermiculo.las.a.p.i.ſcaturire ad modum vermium effluere. Verno.nas.naui.n.p.i.clarere.ſplendere. vel delectari.floꝛere.ſic in vere.⁊ ðꝛa ver⸗ nus. Iñ vernans.tis.ois ge.Et vernãter adu.Et hec vernãtia.tię. Verrito.tas.i.frequẽter verrere.Et coꝛ.ri. Verro.ris.verri.vᷣſum.a.t.i.verrẽ traheꝛe vel tergere.purgare.radere.ſcopere. erſiſicoꝛ.arl.atꝰ ſũ.d.p.i.verſus facere.⁊ ð a vᷣſus.⁊ facio. Iñ h̊ vſiſicatoꝛ.torl. Et verſiſicatoꝛius.ria.riũ.Et h̊ ⁊ hęc vᷣſiſica⸗ bilis. ⁊ Gͥ le.Et verſiſicꝰ.ca.cũ.⁊ coꝛ.pe. Verſito.tas.i.frequẽter vᷣſare. Verſo.ſas.i.frequẽter vertere.vel frequẽt᷑ vergere.vel frequẽter verrere. Nam ẽ fre £ quẽtatm̃ ſdictoꝛũ triũ vboꝛũ.ꝗᷓ faciũt ſu⸗ pinũ in vſũ.ſcʒ vergo.gl.vſi. vſũ.vto.tis vri. vſum. verro.ris.verri.vᷣſum. Vnde. VYerto facit verſũ.verro.vergo q̃ʒ verſũ. Verto.tis.ti.ſũ.a.t.i.pmutare.traſmutare voluere. Veſcoꝛ.cerl.veſci.d.t.i.comedere.vł vti ci bo.Et cõponit᷑. Cõueſcoꝛ.ſcerl.Eueſcoꝛ. ſcerl.Et caret ſupino.⁊ etiã ſuppletiõepſᷣte riti. deberet tñ facere veſcitũ.pe.coꝛ. Veſpero.ras.i.veſpeꝝ facere.verbũ excep te actõnis ſoli deo ↄueniẽs.⁊ ðꝛa veſpera Iñ veſperaſco.ſcis.inchoa.i veſp incipit ſero fit. Et ↄponit᷑ Adueſpero as. Iñ ad⸗ ueſperaſco.cis.inchoa. Et ſunt oĩa iſta v⸗ ba excepte actionis ſoli deo conuenientia. Põt etiã dici.dies adueſꝑat.vel adueſpe⸗ raſcit.i.tendit vel incipit tendere ad veſpe ram.Et adueſperaſcit iperſonaliter.i.veſ⸗ pera appꝛopinquare incipit. UWeſtigio.as.a.p.i.veſtigijs inqrere. Et ꝑ ſyncopã veſtigo.gas.i.inquirere.explo⸗ rare.Et ðꝛ veſtigare.quaſi veſtem agere. Et componit᷑ Inueſtigo.gas.i.inquirere Et ꝓd.ſti. Vñ theodolus.Gꝛęcoꝛum pꝛi⸗ mus veſtigat grãmata Cadmus. VYeſtio.ſtis.ſtiui.ſtitũ.a.q.i.induere. Jñ h veſtitus.tus.tui.Et intelligit᷑ latiꝰ cultus qᷓ; veſtitus. Itẽ habitꝰ ad naturam ꝑtinet Cultus ad hoĩes. Itẽ veſtio cõponit᷑.Cõ⸗ veſtio.ſtis. Deueſtio.ſtis.i.veſtes aufer⸗ re.⁊ eſt ↄtrariũ ad inueſtire. Inueſtio.ſtis Neueſtio.ſtis. Vetero.ras.aui.n.p.i.antiquare.ſenere.et ẽabſolutũ.lʒ inueniat᷑ trãſitiue poſituʒ.vt Veteraui capã meã.⁊ ðꝛa vetꝰ. Inde ve⸗ teraſco.ſcis.inchoa. Item vetero cõponi⸗ tur Cõuetero.ras. Inuetero.ras. Vñ ps. Inueteraui inter oẽs inimicos meos. Et coꝛ.te. Item a vetero.ðᷣꝛ veteratꝰ.a.ũ.id ẽ antiquus. Ueto.as.vetui.vetitũ.a.p.i.pꝓhibere.A qͥ cõponit᷑ Eueto.tas.Geueto.as.⁊ coꝛ.ve Vñ Ouidiꝰ de reme. Quin etiq accendas vitia irritaſq; vetando. Inuenit᷑ etiã veta tus.ta.tũ. AUñ Actl.xvj.Aetati ſunt a ſpi rituſancto loqͥ vbũ dei in aſia. Wexo.as.aui.a.p.i.poꝛtare.moleſtare.tur bare. ⁊ ðꝛa vebo. his. 2 * ? 4 2 „ 2 . „ Pz Vibꝛo.bʒas.bꝛaui.bꝛatũ.n.p.i.reſplẽdere. vel criſpare.ↄcutere ad iaculandũ.vel ia⸗ culari.ſicut ſolemus facere de minuta vir- ga. 2 82 a vibix. H VWicino.nas.n.p.i.moꝛe vicini ſe gerere. vł ꝓpinquare.vłiũgere.⁊ cõponit᷑ Auicino nas.i.diſiũgere.Aduicino.nas.i.adiũge⸗ re. vel appꝛopinquare. Vicino ꝓ iungere ⁊ eius compoſita ſᷣm hanc ſiãtionẽ actiua ſunt.Aliter neutra. rM Wictimo.mas.n.p.i.ſacriſicare.imolare. Aicto.tas.i.victũ quęrere. Iñ victãs.anti ois ge.i.victũ quęrẽs.Et victito.tas.fre. penł.coꝛ. Rñt iſta etiã eẽ frequẽtatiua de viuo.viuis. Unde Pap̃.dicit. Victãtes viuentes. H Video.des.vidi.viſũ.a.s. Nidemus natu ra. Aſpicimus volũtate. Intuemur cura. Et coꝛ.vi.in pᷣſenti.ſʒ i ſterito ⁊ ſupino eã ꝓd. Vñ. Multi videre ꝗ nõ licuere vidẽY. Vido.dis.a.t.i.videre.⁊ ðꝛ a video.des. Vñ Cato.lhic vide ne rurſus leuitat cri⸗ mine damnes. In vſu nõ põt eſſe. Nide de impatiuus ſecũdę ↄiugatiõis.qꝛ imꝑa tiuus ſecũdę ↄiugationis deſinit in.e.ꝓd. ſed hic de coꝛ.Et cõponit᷑ Diuido.is. Vieo.es.eui.etũ.n.s.i.vincire.ligare.⁊ ð a vi.⁊ eo.is.Et cõpõit᷑ Auieo.es.i.alliga re.valde ligare.Et eſt neutrũ vieo ſolo de fectu. Nã ſᷣm vſum nõ habet ſterituʒ nec ſupinũ.vñ ẽ defectiuũ verbũ.licʒ ᷣm artẽ exigat ratio vieui.etũ. Vigeo.ges.vigui.i.eſſe in vigoꝛe.vel habe re vigoꝛẽ.poſſe viuẽ.valere.roboꝛare.foꝛ tem eſſe.Et videt᷑ deſcẽdere a vireo.qꝛ vi⸗ ridis ⁊ iuuenilis ętas ſolet vigoꝛẽ ↄferre. Iñ vigẽs.tis.oĩs ge.Et dicunt᷑ vigentes. vtute pleni.ffloꝛidi.q̃i vim agẽtes.Et coꝛ. vi. Nñ qͥdã. Doctrine pater ẽ vſus doctri naſcholaris. Interciſa perit. continuata viget. Vigilo.las.lare.n.p.i.a ſomno abſtinere. vacare. ſtudere.cuſtodiã adhibere.circũ⸗ ſpicere. Iñ vigilans.antis.oĩs ge. Iñ bęc vigilãtia.tię.⁊ coꝛ.gi. Vileo.es.lui.n.S.i.eſſe vel fieri vilem Jñ vileſco.ſcl.incho.Et caret ſup.⁊ ꝓdu.vi. AVñ Eſopus.Nobilitat viles frons gene⸗ roſa dapes. Itẽ Auianꝰ. Scire ſuuʒ vilet q̊ͥ ſapit atq; ſilet.⁊ ſcribit᷑ ꝑ vnũ.l. Sʒ vil⸗ la. le.ꝑ duo.l. Villico.cas.licaui.n.p. vel vᷣm modernos potius in deponẽti genere.villicoꝛ.caris. i. villę curã gerere.⁊ generaliter omnium 3 poſſeſſionũ familiariũ rerũ. Et villicare leu villicari. officiũ villici exercẽ. vñ Lud. xvj. Jam em̃ nõ poteris villicare.⁊ coꝛ.li. vym Hugl. Pꝛiſtianꝰ vo dicit. A villicꝰ eti⸗ am villico. vel villicoꝛ dicebãt antiXd. NDincio.cis.vinxi.ctũ.a.q.i.ligare.Apud antiqͥs tñ inuenit᷑ vinciui.citiũ. Vinco.cis.ci.ctũ.a.C.i.ſuꝑare. victoꝛiã ha bere. . aũt ðꝛ vincere.q̃n vi caꝑe etymo⸗ logia eſt. =M Vinculoꝛ. arl i.ligare.⁊ ð a vinculuũu. Vindemio.as.a.p.i.vites putare.vel poti us vuas a vinea auferre. “ Uindico.cas.aui.a.p.i.vlciſci.Sʒ differũt qꝛ? vidicat aliqͥſ cũ a ꝑiculo liberat. Vlciſci tur.cũ ille mala paſſus ẽ. Vel vlciſcoꝛ iniu riam factã. Vindico ne fiat. Itẽ vindico il lum q iniuriã ſuſtinuit. Alciſcoꝛ illũ qͥ intu lit.i.punio.Et coꝛ.t.ii. VWio.as.aui.i.iter facere.ĩ via ire.⁊ ðꝛ a via Et cõponit᷑ Cõuio.as.i.ſimul viare.velꝑ viꝗ gliquem ↄducere.SDeuio.as.i.errare. Obuio.as. AVio ⁊ eius cõpoſita neu.ſunt. Gic Cõuio.qð ẽ actiuũ ꝓ ↄducere. iolo.las.laui.i.vim inferre.coꝛrũꝑe.con taminare.polluere.ꝑcutere.⁊ ðꝛ a vis. Vireo.res.rui.n.S.i.eſſe vłfieri viridẽ.ha⸗ bere viriditatẽ. Iñ vireſco.ſd.incho.⁊ ca⸗ ret ſupᷣ.⁊ coꝛ vi.ſʒahę vireſ ꝓd.vi.AUñ Nõ pPꝓbitate vires ni ſint animi tibi vires. Virgino.nas.a.p.i.caſte viuẽ.in vᷣginitate degere. moꝛe vᷣginis ſe hre. Itẽ vᷣginare.ẽ fricare.⁊ facere hmõi ꝗᷓ pñt fieri ſalua vgi nitate.⁊ ð a vgo.Et cõponitur. Deuirgi no.nas.id eſt.virginitateʒ auferre.Et coꝛ ripit gi. Viriſſo. ſas.i. virilit᷑ agẽ. vł virilit᷑ ſuꝑare. Aiſcero.ras.in ſimplici nõ ẽ in vſu.A qͥ cõ ponit᷑ Cõuiſcero.ras.i.ſimul in viſcere ali qͥd ponere.Deuiſcero.ras.Euiſcero.ras. in eodẽ ſenſu.i.aliqͥd extra viſcera ponere. Inuiſcero.ras.i.in viſcere ponere.Et ſũt actiua.coꝛ.ſſe. Viſco.as.a.p.i.viſco ĩplicare. viſco aliqͥd cape.⁊ ðꝛ a viſcus.ci. Uiſo.ſas.i.frequẽter videre.A q̃ viſito. as aliud fre.i.frequẽter viſare. UViſo.is.ſi.vbũ ðſideratiuũ.i.cũ deſiderio videre.Et deberet facẽ ſu pinũ in ſitũ ꝓd. ſicut faceſſo.ſis.faceſſi.ſitũ.ſʒ nõ ẽ in vſu. Et foꝛmat᷑ viſo.a viſu ſupᷣ.de video. Vitio.as.aui.a.p.i.coꝛrũꝑe.qꝛ vitia coꝛrũ punt. ⁊ ðꝛ a vitiũ.Et cõpòit᷑ Cõuitioꝛ.arj. Itẽ deuitio. as.i.valde vitiare. vel vitia vel moꝛes malos auferre. Itẽ inuitio. as. i.valde vitiare. Reuitio.as.i.iteꝝ vitia⸗ re vel vitia aufere. UVito. tas. taui. a.p.i.cauere.effugere.qcqd ↄtra vitã ẽ declinare.⁊ ðꝛa vita. Iñ hic et hec vitabilis. ⁊ Bᷓ; le. Et vitabunc;. da. dũ Et cõponit᷑. Deuito.tas.Euito.tas.id ẽ. valde vitare. Inuito. tas q̃ſi nõ vitare. i. ad ſe trahere ⁊ allicẽ. Et ꝓd.vi. Añ Oui⸗ dius de reme. Quę nimis apparẽt retia vi tat auis. Itẽ. VNt tibi ſit vita ꝓpoſie picu⸗ la vita. Itẽ vitto.tas.i.vitta oꝛnare.⁊ tũc ðꝛ a vitta.tę. ꝓinftlluaua. Vituloꝛ.larſ.i.lętari voce.⁊ dꝛa vitula qua dam dea. ſcz leticieg vel victoꝛię. Itẽ vitu⸗ loꝛ.arl.i.cũ vitula cantare.⁊ tunc ðꝛ a vitu la quodã inſtrumẽto muſico. . Nitupero.as.i.in vitaʒ alicuiꝰ aliqͥd turpe parare.ↄtumelijſ afficẽ.aliqͥd turpe obucẽ ⁊dꝛza vita.⁊ paro.as. IJñ h̊ ⁊ hec vituꝑa⸗ bilis.⁊? Gᷓ le.Et vituꝑabilit᷑ adu. Et h̊ vitu periũ. Et vituperoſus. ſa. ſun. Aiuo.uis.xi.ctũ.n.t.ðꝛa vireo.res. JInde viuus. ua. uũ. Et ꝓd. vi. Vñ. Aiuo facẽ vi Yincio.vinxi. xi vici vine Alcero.ras.raui.a.p.i.vulnerare.vlcꝰface re.vlceribus implere.⁊ ðꝛ ab vlcꝰ.Et com ponit᷑.Deulcero.ras.i.valde.vel deoꝛſuʒ vlcerare. vel vlcera auferre. Exulcero. as in eodẽ ſenſu.et coꝛcce. AVlciſcoꝛ.ſcerl.vltꝰ ſũ.d.t.i.punire.vel vin dicare. IJñ h̊ vltoꝛ.oꝛis.⁊ hęc vltrix.cis. Alno.nas.a.p.i.vlna mẽſurare. Vlulo.las.aui.n.p.i.flere.vel foꝛtit᷑ caama⸗ re. vlulatim facere.⁊ ẽ lupoꝛũ ⁊ feminarũ. Jñ h vlulatꝰ.i.lamentũ.męroꝛ.fletus.Et vlula.lę.ꝗdã auis ꝗᷓ flere videt᷑. Alulo ſcri bit᷑ ꝑ vnũ.l.⁊ coꝛ.bmã.⁊ penł. Añ Ouidi us epi. Mꝛonuba cteſiphone thalamiſ vlu lauit in illis. Vmbꝛo.as.aui.a.p.i.obſcurare.cooꝑire. Et cõponit᷑ Adumbꝛo.bꝛas.i.valde vm⸗ bꝛare. Inumbꝛo.bꝛas.i.ↄtra vł valð vm⸗ bꝛare. Ohibꝛo.bꝛas.i.vndiq; vmbꝛare. — Vncio.as.a.p.i.vncia vel vncijs mẽſurare 7 82z ab vncia. ncio.cis.cire.a.q.i.alligare.vnco cape:e 2 ð8% ab vncus. 5* Vnco.cas.caui.a.p.i.curuare.Et cõponit᷑ Abũco.cas.Adunco.cas. Redun co. cas. — D. u.poſt. g. iʒ in alijs non. Subunco. cas.i.poſt vel parũ vncare. Vncto.as.frequẽtatiuũ ab vnguo. A quo vnctito.tas.aliud frequẽtatm. AVndo.das.daui.n.p.nõ eſt in vſu.ſʒ ab eo cõponit᷑ Abundo.das.Exundo.das. In undo.das. Redũdo.das.⁊ ꝓd.pe.vnda⸗ bit.vndabã.vndare.⁊ ↄſiłia. Vel ᷣm qſ⸗ dam pᷣdicta verba cõponunt᷑ ab vnda.⁊ poſitionibꝰ. Et ẽ vndare.abundare.bulli tu ALceptüu vel aliud bbs. Moꝛo. ras. raui. a. p. i. deſtruere. vel ↄſum⸗ re in cumulos ſurgere. Vnguo.gis.xi.ctũ.a.t.Iñ vnctus.ta.tum Et cõponit᷑ Adunguo.gis. Inunguo.gis Perunguo.gis. Et vnguo in pᷣma ꝑſona Vniſico.cas.caui.i.vnũ facere.vnire. MVnio.nis.niui.⁊ vno.as.aui.i.ↄgregare. ↄiungere.Sʒ vnare.i.ↄgregare.ita vt ex ↄgregatis.nõ efficiat᷑ vnũ. Sʒ vnireẽ ita diungere vel ↄgregare ꝙ ex ↄiũctis effici⸗ atur vnũ.q̃ſi vnũ ex duobꝰ vel plibꝰ face⸗ re.Et cõponit Adunio.nis.Counio.nis. Et ſiłit᷑ cõpõit᷑.Aduno.nas. Couno.nas MAnio.⁊ vno actiua ſunt cũ ſuis cõpoſitis. Vo. vis. vi. vere.i.humere.vel potiꝰ made facere.⁊ ðꝛ ab vua.⁊ eſt.u. vocalis in vo. vis.⁊ nõ eſt in vſu.Et inde ᷣm quoſdã int poſita.b. cõponit᷑ cũ in.⁊ ðᷣꝛ imbuo.ibuis Et cũ con.vt combuo.buis. NVociferoꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.clamare.vocẽ ferã emittere.Et ponit᷑ qñq; ſimplicit᷑ pꝛo loqͥ. Iñ vociferãs.tis:.ge.oĩs.⁊ coꝛ.fe. Mocito.tas.i.frequent᷑ vocare.⁊ ðꝛ a voco Unde. lena dolis multis vocitat᷑ ſubdo⸗ la vulpes. Voco.cas.caui.a.p.i.appellare.nominare clamare.Et cõponit᷑ Aduoco.cas.i.ad ſe vocare.Cõuoco.cas.i.ſił cuʒ alio vocare. Euoco.cas.i.extra vocare. Inuoco.cas.i. in auxiliũ vocare. Aduocat᷑ patrocinium daturus. Inuocat᷑ pꝛeſtiturus auxilium. Euocat᷑ ſſtiturus obſequium. Pꝛouoco. cas.i.irritare.poꝛro vocare. Reuoco.cas Seuoco.as.i.ſeoꝛſum vocare.⁊ coꝛ vo. AMolito.tas.i.frequẽter volare. Aolo.las.n.p.ẽ q̃ſi volas mouere.⁊ dicit᷑ a vola.qð ẽ media ꝑs alarũ in auibꝰ.Et coꝛ ripit vo. Uñ Facetꝰ.Nã cito ſepe ruit qui ſupꝛa aſtra volat. Volo.vis.vult.Et ẽ volo minus qᷓ; opto ⁊ opto minus qᷓ; cupio.Et cõponit᷑ alo. mauis.mauult. Nolo.nõuis.nõuult. Vo⸗ lo ⁊ eꝰ cõpoſita neu.ſunt ⁊ irregularia.et 7 1 2 Vrgeo. es.vꝛſi.vꝛſum.a.S.i.ſtringere coer vel pꝛęſumere. carent ſupinis. ⁊ faciunt ſteritũ in lui.⁊ ca rent impatiuis ſter nolo qõ habet noli et nolite. St coꝛ. pmã volo. ſʒ ꝓd. eam nolo. Anñ. Longet᷑ nolo. ſed bꝛeuiat᷑ o volo. Et Juuenalis. Sic volo. ſic iubeo ſit ꝓ ratio⸗ Aoluo.uis.lui.a.t.i.girare.vel circũdare. HVoluto. tas.i.frequẽter voluere. ⁊ ꝓd. lu. AWomo.mis.mui.mitũ.n.t.i.emittere cibũ mere edendo vel bibendo. ſuperflue bona ſua diſſipare. Iñ voꝛax. acis. omis ge. Et heęc voꝛago. inis·i. edacitas guloſitaſ. Itẽ A vo:o ð h̊ voꝛatoꝛ.hęc voꝛatrix.⁊ coꝛ. p⸗ mã voꝛo. Añ i Auroꝛa. Quos ꝓpe foꝛna⸗ cem ſentit adeſſe voꝛat. Aolſo. as. ðz a vos. ſicut tuo.as.a. tu. AUnð Anũ voſamus falſo vereq; tuamꝰ. Aoto. tas.i. frequent vouere. A qͥ votito. tas aliud fre. H AVoueo. es. voui. votũ a. S.i.ſpõte ꝓmittẽ. deſtinare. Et cõponit᷑.Cõuoueo. ues. De uoueo. ues. i. valde vel deoꝛſũ vouere. vt maledicere. execrari. Reuoueo,. ues.i. iteꝝ vouere.⁊ coꝛ. vo. AUñ Juuenalis i.iiij.Al⸗ ter So ſi comedas mactare vouebat. cere. ſtimulare. Iñ vrgeſco.ſcis.incho. Arino.nas.i.vꝛinã facere.mingere.⁊ ꝓ.rſ. Vro. ris.vſſi.vſtũ.a.t.i.incẽdere.ↄburere Et pꝓd. u. AUñ Oꝛati in epła. Nec furtum fecinecfugi ſi mihi dicat. Seruus habʒ p⸗ ciũ loꝛis nõ vꝛeris ſi. AVſito.as.aui.atũ.i.in vſu hre.IJñ vſitatuſ ta.tũ.⁊ ꝑ cõpoſitionẽ inuſitatus.ta.tu. Aſtrino.nas.i.cõburere.⁊ ðꝛ ab vſtrina. Aſtulo. as.a. p.i.vꝛere. incendere. Et dicit᷑ ab vꝛo. ris.⁊ coꝛ.ſtu. Alſucapio. pis.i.vſu vel conſuetudine rei dominiũ acqrere. Et cõpõit᷑ ab vſus.⁊ ca pio. ⁊ acuit᷑ ca. licʒ ſit bꝛeuis.Et vſucapio aliud ẽ ꝑ cõpoſitionẽ. ⁊ aliud ſine cõpoſiti one.qꝛ ꝑ cõpoſitionẽ ꝑtinet ad qᷣda ius. Sʒ ſine copoſitione ꝑtinet ad quẽcũq; ca⸗ piendi vſum. Aſuro.ras.n.p.i.vſurã facere.vel ad vſu⸗ ram dare. m Bug. Aſurpo.pas.a.p.i.ↄtra vſum raꝑe.ſiue in vſu hre. vkillicite vti. Et ðꝛ ab vtoꝛ.vł vſ⸗ æ rapio. Vel vſurpare.ẽ ↄtra rationeʒ ius vſum vel conſuetudinem caꝑe.inuadere. 4 Atoꝛ. erl. vſus ſum. d. t. i. in vſuz alicuiꝰ rei hje.potiri. In hic ⁊ hęc vſualis.⁊ h̊ le.Et vyſualiter adu. Et hęc vſualitas atl. Iteʒ vtoꝛ cõponit᷑ abutoꝛ.terl.i.valde vel ↄtra rationẽ vti. Coutoꝛ.terl.i.ſimul vti.Et ꝓ⸗ ducit. u. Hñ Oꝛatiꝰ in epi. Quo mihi foꝛ⸗ tuna ẽ ſi nõ ↄcedit᷑ vi. Aueo. es.vui.i.humere.vel pingueſcere ⁊ dꝛ ab vua. Iñ vueſco.ſcis.incho. Nuido.das.i.vuidũ vel humidũ facere. Aulgo. gas. a. p. i. vulgo publicare. ⁊ dicit̃ a vulgus.Et cõponit᷑ Diuulgo.gas.i.di⸗ uerſis modis vulgare. Reruulgo. as. id ẽ acka gulgare. ́òèU Aulnero.ras.a.p.i.ſauciare.vulnꝰ facere. Ct cõponit᷑ Cõuulnero.ras.Et coꝛ.penł. VAxoꝛo. ras ·i.x oꝛi. ↄiũgere. èBM BAlotypo. pas. n. p. i. inuidere. vł ſuſpitionẽ hre.⁊ ðꝛ a gelotypus. Et põt poni traſitiue.vt iſte elo⸗ Itypot vxoꝛẽ ſuã.i.habet ſuſpitio⸗ nem dea. Zelo.as.aui.a.p.i.amare.vel inuidere.vel Vñ Mamphilꝰ. Aulneroꝛ T clauſum poꝛ⸗ ꝑęmulari.ſiue ſequi ꝑ inuidiã ſiue ꝑ amoꝛeʒ catoꝛũ videns.Et geloꝛ. gelaris.d.p.in eo dem ſenſu. ſ.amare.vel inuidere.vel emu⸗ Vñ Pſalmiſta.Zelaui ſuꝑ iniqͥs pacẽ pec lari.ſiue ſeqͥ ꝑ inuidiam.ſiue ꝑ amoꝛẽ. Añ HRegl.xix.dixit Helias. Lelo elatus pars huius 9CDerbls (ete 110 declinabilibus partibus duplici alphabetᷣo ſatis commode tractauerimus. viſi um eſt ꝑp utile foꝛe.ſi ꝑtes quoq; indeclinabiles nõ minoꝛi cura expediremꝰ. Aduerbia videlzʒ pᷣpoſitiones.ↄiunctiones.⁊ int᷑iectiões.q̊s quidem partes.ita vt ſupꝛa fecimꝰ itideʒ in oꝛdinem alphabeti redigimꝰ. vt earũ facili oꝛ fiat inquiſilio. Pꝛepoſitio ẽ. ⁊ interiectio.⁊ no⸗ men. ꝛępoſitio. vt A ſũmo ad imũ. Interiectio. Vñ Virgiliꝰin bucol.A tibi neteneras. glacies ſecet aſpa plantas. Et nos poſſumꝰ adde⸗ 2 re illud hieremię vbi r reriectio dolen tis. videlʒ. Al.a. 4. dñe Oe. ece neſcio lo⸗ „ ut. Yee nom en inu elſe: “ A.ab. abs.e.ex.eandẽ fere ſigtionẽ habent nã diſpoſitiones locales.tꝑales.⁊ oꝛdina⸗ les ſigt. Sʒ in h differũt. qꝛ.a.e.ↄſonãte ſe quẽte.plerũq; ſᷣponunt᷑. Ab vo ⁊ ex.vo⸗ cali ⁊ alijs nõ aſꝑis ↄſonãtibꝰ.Abs aũt.c. q.t.ſequẽtibꝰ.pponit᷑ tã in appoſitiõe ꝗm Abb ppoſitio. oiĩbe in cõpoſitiõe pponit᷑ litte ris abſq;.c.vel.q.vel.t. Vñ.Ab ſi compo nis elemẽta queq; ſequunt᷑. C. q.t. tm ſink he tres excipiunk. Ab gregatim.i.diſperſinñ. Abiecte adũ.i.viliter. ↄtemptibilii. Abinteſtato adũ.i.ſine teſtamento.vt Iſte moꝛtuus ẽ ab inteſtato.i.ſine teſtamẽto. Abuſiue adũ.qualitat.i.impꝛopꝛie.qð ab vſu recedit.vᷣm abßb. Accentuatim aduũ.i.ꝑ accentꝰ Acceleranter.i.feſtinant᷑.velocit᷑.cito. Accurate adu.i.diligent.ſtudioſe.curialit Acriter adũ.i.foꝛtiter.crudeliter. Acidioſe.i.tedioſe.moleſte.triſte. Ac.atq;.· et.etq;.idẽ ſunt. Acſi.i.tanq;.vt Ille eſt diſpoſitꝰ acſi vellet cõponit᷑ ex acaduerbio.⁊ tenꝰ.⁊ caret aſpi ratione.⁊ coꝛ.pe.QAñ aũt ſunt duę partes aſpirat.⁊ acuit᷑ te. Acutim adũu.i.acute. Ad eſt pᷣpoſitio.⁊ ſigt diuerſas circũſtatias Qñq; notat circũſtatiã localem. vt Aado ad eccleſiã.Qñq; ad tẽpoꝛalẽ.vt ad paſca AQñq; pꝑſonalẽ.vt Aenio ad te.Qñq; nu⸗ meralẽ.vt Ille expendit denarios vſq; ad vnũ.Qñq; ꝓximitatẽ.⁊ tũc põit᷑ ꝓiuxta. Qñq; cauſalẽ.vt cũ ðꝛ.Ad qͥd veniſti Jtẽ notat ſiłitudinis circũſtantia.vt Nos ha⸗ bet ad poꝛcos.i.ad ſuũlłlitudinẽ poꝛcoꝝ. Itẽ ſiãt circũſtantiã cauſęfinalis.⁊ tũcẽ idem qð ꝓpter.vt Ille pugnat ad palmã.i.ꝓpt᷑ palmã.i.ꝓpter victoꝛiã. Itẽ ponit᷑ ꝓ ↄtra yt ibi. Ferit ad petrã coquꝰ ollã.i.ↄtra pe trã. Itẽ ponit᷑ ꝓ ſuꝑ.vt ad ripã ioꝛdanis. Itẽ ponit᷑ ꝓ ꝓpe.vt Hic iacet ad poꝛtam. id ẽ.ꝓpe.Et nõ ꝙ ad pᷣpoſitio ſequẽtibus his nouẽ lr̃is in cõpoſitiõe mutat.d.i illas ſcʒ.c.f.g.l.n.p.r.s.t. Vñ.Coꝛ.fla.grãs.le nis.pir. ra.ſal.ta.ad ſibi mutat.Tollit᷑ in⸗ Dde tmũñ ſi ſeqͥt ↄſona poſt.s. H Adeo adũ.pe.coꝛ. Vñ gręciſmꝰ.Dic adeo tm. dicaſ adeo quoq; certe. Affirmatiue q̊ʒ dicas ⁊ quantitatiue.Pap.vo dic. Adeo i.valde.intãtũ.pᷣterea.certe. H Adhucadũ.in locutione affirmatiua notat ↄtinuationẽ pſteriti ſtatus.⁊ pCuat duratio nem. vt Petrus ẽ albus adhuc.i.añ h̊ tp.s fuit albꝰ.⁊ nõ ẽ in albedine duratiuꝰ.Qnʒ vo ponit᷑ in locutione negatiua.⁊ nõtre⸗ motionẽ pſᷣſentis ſtatus.⁊ ponit futurũ eẽ. vt Antichꝛiſtus nõ ẽ adhuc.ſʒ erit in futu ro.⁊ ſic ponit᷑ expectatiuiue. Admodũ adü.penł.coꝛ.i.valde.Et nõ ꝙ pᷣ poſitio cum caſuali loco aduerbij reꝑit᷑.vt admodũ amodo. Alduerſus ⁊ aduerſum. ponunt᷑ pꝓ adubijs gqualitat vel loci.vt aduerſus vel aduerſũ illũ.Et ponunt᷑ indifferen. Aduſq; tribꝰ modis expõit᷑.pᷣmo.i.ſepe.vt feci q̊ aduſq;.i.ſępe.ſcðᷣo ẽ det᷑miatm tꝑis ⁊ tũcidẽẽ ꝙ donec.vt Expectauit.aduſq; feci.i.donec.tertio determiat locũ.vt Vo⸗ lo currere aduſq;.i.ad iſtũ locũn. Alſfabꝛe.i.valde caute.ingenioſe. utrim in eodem ſenſu. Afatin.i.abũde.largiꝰ.adu.itetiuũ.⁊ coꝛ: fa. Et doa fatos ᷣm NMap.⁊ ſcribit᷑ ꝑ.n. et vnũ.f. ⁊ acuit᷑ in fine. Inuenit᷑ etia affarim pe.acuta.⁊ ſcribit᷑ ꝑ.m.⁊a geminũ.ff.⁊ non acuit᷑ vltima. ⁊ ðꝛ ab affatus.ta.tũ.ſʒ regu V. 4 lariꝰ eẽt affatuatim. ⁊ tm valet quãtũ facũ Actenus adũ.i.hucuſq;.vſq;nũc.⁊ (moꝛi. de. Nñ in greciſmo ðꝛ. Si dicas afatin ti⸗ bi ſiẽbit abunde. Sicas affati facũde ſigni ficab. Eſt afatos pᷣmi caput.affatuſq; ſcdi Afffectuoſe.ſe. ſime.aduũ.i.cupide.ðſiderat᷑ Affoꝛis aduer.loci.pe.coꝛ.ſigt de loco ⁊ ilo co.⁊ cõponit᷑ ex ad.⁊ foꝛis. Age aduer hostant m map.· Ael pot elſe verbuʒ.i. dic fac. incipe.Et ſcias ꝙ age et agite nõ diſcernũt numeꝝ qñ ſunt adubia ſʒ indifferenter ð agite vni vel pluribꝰ. Aggeratim.i.cumulatim.augmẽtatim. Aggeſtim adü.i.cumulatim. adunatizʒ. VUñ h. Macha. xiij. Aggeſti vndiq; hñſ ciner Agiliter.i.velocit.cito.mobiliter. Alias.i.in alio tꝑe.aduer.tꝑis. Vel alias. id ẽ.in alio loco aduer.loci. Nel alias. id ẽ aliter aduerbiũ qualitatis. Alibi.i.in alio loco.aduer.loci. Alicubi aduer.locale.⁊ ſit i loco.⁊ cõpõit᷑ ab aliꝰ. ⁊ vbi int᷑poſita.c.deberet eniʒ dici aliubi. Et vt dicit Pap̃. alicubi. i. vſpia. i Alicũde aduer.loci.i.ð aliq̃ pꝑte (alio loco. Alio aduer.loci.ab aliꝰ.⁊ acuit᷑ in fine. Alioqͥᷣn. i. alit᷑. aduer.qᷓlitatm.⁊ ð ab alꝰ.⁊ qn. ſᷣm Hugl. Map̃. dicit. Alioqͥn. ꝙ ſi mi⸗ nus.qꝙ ſi nõ.vel alit᷑.ſi alio modo fecer cõ iunctio rõnalis.vł collectiua.ita dicit Ma pias.⁊ ꝓdu.pe. AUñ Oꝛatiꝰ i.v. vPmonum Dõ męchus feret aut ſi care aut alioqn. Alioꝛſũ adu.loci.ſigt ad locũ.i.vſus alia⸗ ꝑtem. ⁊ ðꝛ ab alio aduer.⁊ verſus.vł oꝛſũ: Aliquãdiu.i.aliquãtiſp.⁊ componit᷑ ab ali quãtũ.⁊ diu. m Hhul. Aliqñ aduer.tꝑis.i.interdũ.⁊ dꝛ ab aliꝰ.et qũ.⁊ acuit li.lʒ penł.ſit longa. Aliquãtiſꝑ.i:aliquãtulũ Pᷣm ugl. Dapᷣ: aüt dicit. Aliquaãtiſꝑ.i.aliq;diu ꝑ aliquan tuli te1eiss. Aliqͥ ᷣm antiqͥs aduer.loci.⁊ accẽtuat᷑ in fine. Vel m alios iſte ablatiuꝰ qͥ ponit᷑ ad uerbialiter.⁊ ſigt ad lofccul. Aliquotiẽs aduer.numeri.i.ſepe. Aliquoꝛſum.i.verſus aliquã ꝑtem. Alliunde.i.de alio loco. Allene ⁊ alternatim aduer.i. viciſſitudiarie. Alterutrũ aduer.i.mutuo. Uñ Jacobi.v. Confitemini alterutrũ. Inuenit᷑ etia alter⸗ 2 5 t Altrinſecus. pe. coꝛ. i. al. ⁊ altrinſecꝰ. i. ecõ trario. vtrũq;. Uñ Mꝛudentiꝰ is hymno. Reſpondet ille altrinſecus vel m Pap̃. Altrinſecus.dextra lęuaq; alterutrũ. AUñ BHBeñ xv. Et vtraſq; ptes ↄtra ſe altrinſecꝰ Amaricoſe. amare. ideem. poſuit. Am pᷣpoſitio ſemꝑ inuenit᷑ in cõpoſitione. Amatim.i.amanter.diligent᷑. Amodo.i.deincepꝛs. Amphi. gręca ppoſitio.latine ðꝛ circuʒ. vel Amplexim adu.i.ↄiunctim. (dubiũ. Ana gręce ſurſum latine.Eſt aũt hm NPapᷣ. intiectio depᷣ cantl.⁊ accẽtuat᷑ in fine.Ana etiã ðꝛ re. In anapeſt.pes metricꝰ q̃i re- (cuſſus. Alungenter. i. ↄſtringenter. Aniculoſe.i.ridiculoſe.fabuloſe. Annuatim adu.i.ſingulis annis. Ante adi.ẽ ⁊ ſigẽt locũ ⁊ tᷣs.. Antea adu.tꝑis.⁊ ſolũ tꝑs ſigt. Anti. i.ↄtra. Antonomaſice.i.excellenter. Antiqᷣtꝰ adi.i. ab antiqᷣ. olim. quondãꝗ. Anxiatim ⁊ anxie aduerbia.i.triſte. . Apage ⁊ apagite.vident᷑ aduerbia mag qᷓ; vba. niſi qꝛ vident᷑ diſcretionẽ numeroꝛũ hr̃e.qꝛ apage.i.recede.vade.ad vnum re⸗ fert᷑. Apagite.i.recedite.vadite.ad pluref refert᷑.ſʒ h̊ͥ foꝛte nõ ↄtingit ex vi aduerbij. ſz ex vi vboꝛũ.quã habẽt innrſe. Apageſis.i.ſta in pace.vel habeas pacẽ ad⸗ uerbiũ comicũ. Uñ Terentiꝰ. Obſecro mi hõ apageſis. NPapᷣ. vo dicit. Apageſis.id ẽ.recede.ſis ſanꝰ.paciſicus.i.tace. Aperte.tius.tiſſime.i.manifeſte Apoſtatite.i.puerſe.pᷣuaricant᷑.pᷣuaricoſe. Appꝛime.adu.i. valle. Apud.i.circa.⁊ debet ſcribi ꝑ.d. Arcuatim adü.i.curuatim.cameratim. Argutim.⁊ argute.aduũ.i.diſcrete.efficacit Aireptim. i. raptim. 2 Arroganter. tius.tiſſime.adũ.i.ſuppe. Alrtice.i.artificioſe.ingenioſe. B Artuatim adũ.i. mẽbꝛatinm. Arte.tius.ſime.⁊ artim.adũ.i.ſtrictim,. Aſciatim adu.i.dolatim.ceſim. carptim. di Aſſidue.i.frequeòter. (uiſim Aſt. i. ſed. At ↄtra duę ptes ſunt. Altrociter.i.crudeliter. URUK Attamẽ ↄiũctio.i.ſed.⁊ coꝛ.ta. Añ Ouidi⸗ MNiꝛil mihi reſcribas.attamen ipſe veni. Alttat.int᷑iectio timẽtl.vel expaueſcentis. At vbi due dictiões ſunt.et duobꝰ accẽtibꝰ Aſpe.riꝰ.aſꝑrime.adi.i.dure.truculenter regende. Vñ ad Gal.iiij.At vbi venit ple nitudo tꝑis miſit deus ⁊c.i.ſʒ poſtq;.Ali⸗ qñ tñ at vbi ⁊ aſtubi ẽ ꝗdã irregularl vocũ ↄgeries nõ ꝓpꝛie cõpoſitio.ſʒ fungit᷑ loco vniꝰ dictionis.⁊ tũc ſub vno accẽtu ꝓfert grauat᷑ penk. Atq; idẽ ẽ qð.⁊ qũq; ponit᷑ ꝓꝑqᷓ;. Atqui.i.certe.⁊ ẽ ꝗdã irregularis ↄgeries vocũ. Vñ Boetiꝰ in.ij. de ↄſolatiõe. Ztj viget in columis.Atqui.i.certe. Auctim. i. creſcenter. Aludaciter ⁊ audacter.adũ.i.foꝛtiter. Auide.dius.diſſime.aduü.i.cupide. Auſpicato.adũ.i.opoꝛtune.oĩo. AUñ Terẽ⸗ tius i andria. Haud auſpicato huc me ap⸗ Auſtere.vłauſterit᷑.i.aſpe.dure (puli. Aut ꝑ.t.ↄiũctio.i.vł.Sʒ haud ꝑ.d.adũ.ne (gandi. PBalilice.i.inuicte.foꝛtiter. Bene adu.qualitatis. HBenigne adu.i.gratuite. HBis.adũu.nũeri.ſũptũ ẽ anoꝛmalea duobꝰ⸗ PBifarie.i.ĩ duobꝰ modis.vel i duobꝰꝑtibꝰ. Blande.i.adulatoꝛie.leniter.dulciter. 1 Calculatim adũ.i.numeratim. Callide ꝑ duo.l.adũ.i.aſtute. CLandide adu.i.ſplendide. Carptim adu.i.aſpſim.diſtinctim. diuiſim Caſte.ſtius.ſtiſſime.adu.i.pure.iĩcoꝛrupte. Cata.hpoſitio gręca ẽ.⁊ qñq; tm̃ valet quã tũ tras.vt Catagpho.i.tranſcribo. Qñq; tãtũ quatũ ꝑ.vt Cata antifraſim.i.p anti⸗ fraſim. Qñq; tãtũ quãtũ ſupꝛa. vel iuxta. vt Cata Matthęũ..i.iuxta vel ſupꝛa mat theũ.Et ponit᷑ ꝓ bꝛeui etiã. vt ĩ catalogus Cateruatim adũ.i.multiplicit.vel gregati. vel ꝑ cateruas.vel de caterua in cateruam Cacholice.i.vniuerſalit᷑.vel cõiter. Cauponatim.adũ.i.fraudatim.admixtim. vel adulteratim. vel alternatim. Caute vłcautim adu.i.callide.aſtute.vł ſe⸗ Celebꝛit᷑ ad.i.ſolẽniter. (cure pꝛudẽt᷑ Celitus adu.loci.pe.coꝛ.i.de ceęlo.vel deo. vel diuinitꝰ. vt Gabꝛiel miſſus ẽ celitꝰ.i.a Lelo. vel deo. vel diuinit“. Qelle.i.ſublime.vel alte. Centies adu.i.centũ vicibus. Ceęnoſe adu.i.fetide.lutulent᷑.hircoſe. Qeruicoſe.i.arrogant᷑.ſupbe. KCerte adu.affirmãdi.i.qͥnimo. Cenſim adũ.i.diuiſim. artuatiʒ.⁊ ðꝛ a cedo is. cecidi.ᷣm hhugl. NMap.vo dicit Ceſim 6 per cedes.qũo viciſſie im. , vices. äſi limate vel dolate. vel gradatim. Ceſſim adu.i.cedendo.vel gradatim. Ceteꝝ. ↄiũctio aduſatiua.tm valet quãtuʒ ſed. Uñ CPꝛoſp. Ceterũ iniquꝰ ignoꝛat ſe puniri. Vel ceęterũ.i.nanm. Ceu.adũ.ſiłitudis.ſiẽ q̃i quẽadmodũ tãqᷓ;. Cinctim adũ.i.ſtrictim.cõſertim. Circũ ⁊ circa dicũt᷑ a circus.Circa refertur ad locũ ⁊ ad tꝑs. Vñ tempoꝛaliter inueni⸗ tur.vt Circa vigini, annos. Et localit᷑.vt Circa eccłiam.Circũ vo tm̃ẽ locale.quaſi vndiq;.vt Circũ montẽ.Circa ꝑ cõpoſiti⸗ onẽ. vel potiꝰ ꝑ quãdã irregularitatẽ iũgi⸗ tur cũ iſtis. Quo circa ꝓ ↄiũctione.cauſa⸗ li vel illatiua.Circũcirca.ꝓ aduerbio loci Et ſiłiter circũquaagdd. Circit᷑ ꝛ a circꝰ.⁊ refert᷑ ad numerũ ⁊ ad tẽ pus. Et eſt tm̃ tempoꝛale reſpectu numeri vt Circiter viginti ãnos.Circit᷑ nonas de cẽbꝛis.Licʒ qñq; iueniat᷑ ⁊ locale.ſʒ im ꝓ⸗ pꝛie.vt ĩ Saluſtio.DPepꝛeſſus humi circit᷑ viginti pedes.ſʒ h̊ nõ fit niſi ꝓpt᷑ numerũ. Circũ adu.ẽ.⁊ qnq; pᷣpoſitio ᷣm Sonatuʒ. ⁊ ſeruit actõ caſui.⁊ ẽ tm̃ locale.vide.S. in circa.Et nõ ꝙ circũ qñ cõponit᷑ cũ dictiõe incipiente a vocali. m. debet ſcribi.ſʒ nõ ꝓ ferri. vt Circũago. circũamictus circũeo. circũitus. Vñ Circũ cõpoſita vocalis. ſic comitet᷑. M.nõ ꝓfeꝛt᷑.ſʒ ſola figura tenet Circũquaq;.i.ex oĩ ꝑte.vndi. Circũſcriptoꝛie adũ.i.callide.vᷣſute.ſurre⸗ Circũſcripte adu.i.argute.caute.vłſtricte. Circũſpecte.idem. Cis.adi.loci.i.ex iſta ꝑte.Anð cis.⁊ citra ſunt eiuſdẽ ſiãtionis.niſi ꝙ cis ẽ tm̃ locale ſʒ citra qũq; tꝑale.qñq; locale.vt Citra de finitũ tꝑs. Itẽ cis ꝓpꝛie ſᷣponit᷑ ꝓpꝛijs no minibus montiũ ⁊ fluuioꝛũ.vt Cis rhenũ Cis alpes.Sʒ citra ꝓpꝛie appellatiuis no minibus locoꝝ.vt Citra foꝛũ. Sʒ qñq; ꝑ ipꝛopꝛietatẽ cis.ſᷣponit᷑ appellatiuis.Ci⸗ tra ꝓpꝛijs.⁊ citra ↄꝑat᷑ citerioꝛ.terrimus. vłcitimꝰ.Et ẽ citerioꝛ idẽ qð interioꝛ ꝓpᷣe ex iſta ꝑte. Sʒ citimꝰ.i.ꝓximꝰ. Itẽ a citra citer.tra.trũ.i.vicinꝰ ꝓximꝰ ex hac pte gqð põt eẽ poſitiuꝰ iſtoꝝ.ſ.citerioꝛ. citerri⸗ mus. VUñ. Cis ꝓpꝛiũ ſępe.citra cõe reqᷣrit Citate.tius.ſime.⁊ citatim adũü.i.cito.mo⸗ biliter. agiliter. .R— CLite.ti.ſime.adũ.i.agilit.velocit᷑.viuacit᷑ Cito.adũ.i.ſtatim. H Clam adu.qualitatis.iocculte latenter. Clamdeſtine.i.ſecrete.latent tacite. QLlare. rius Niſſime.adu·i.ſplẽdide. Coactim adu.i.vegent᷑ violẽt. Coacte idẽ⸗ . Coercibiliter ad i.cõſtrictim. Xollatiue adu.ↄferẽdi. Añ Oꝛiſtian dicit ggere de lre collatiue. vbi oſtendit᷑.qlitte:· ra cui lręe ↄfert᷑ ad ↄſtitutionẽ ſyllabę· CLComatice.i.cõpendioſe.bꝛeuiter. Comędice.i.delectabilitititer. Comiter.tius.ſime.adũ.i.curialit.facete. Cõminus.adu.i.iuxta.ſine intmiſſiõe.ſtati fere.i ſᷣſenti.ſił.ꝓpe.de ꝓximo. Cuidtra⸗ rium ẽ eminꝰ. Coͤmin? c duabe. m. ſcribit ſm Gap. Et cõponit᷑ ex cõ.⁊ minꝰ. Et ſie ðꝛ in gręciſ. Eminꝰ ad longe.ſʒ cõminꝰ ad Cõmode.dius.ſime.aduũ.i.ꝓ⸗( ꝓpe ſpectat᷑ ficue. vtiliter. maſuneter. Cõiter.i.generaliter. pluraliter.oĩfarie. Cõpendioſe aduũ.i.bꝛeuit᷑.vł vtilit. vt Iſte loquit᷑ cõpendioſe.i.bꝛeuit᷑.⁊ vtiliter. Competenter. tius.ſime.i.ↄuenient.ↄgrue Complexim.i. ↄiunceiim.. „ g ₰ Compte. tius.ſime.i. oꝛnate. polte. — on. Hpoſitio.ſcribit᷑ P.0 „7 n ⁊ nũq; inue⸗ nit᷑ in appoſitione.ſʒ ĩ cõpoſitiõe tm.ſic di dil. re.ſe.an. Et mutat qñq;.n.in.m. maxt me ſequẽte.b.vt cõburo.m.vt comitto.p. yt cõpono. Itẽ cõ ĩ cõpoſitiõe qnq; pdit.n ſequẽte vocali.vt coeo.cois.cã euphonię. Cõcito.i.ↄfeſtim.mox. ꝓtim.ilico.ſtatim. Concoꝛditer.adu.i.vnanimiter.vno coꝛde Cõcretim.i.coagulatim.cõglobatim. Congditionalit᷑.aduũ.i.ſub ↄditiene. Cõfeſtim aduũ.q̃i cũ feſto.a.con. ⁊ feſtũ. qð lignũ.ad qð tigna feſtinãt. Sic em tigne feſtinãt vt ſint eũ feſto.ita ⁊ nos feſtinam vt qd facere volum ſine interuallo ſit ↄfe ſtim. qð ſtati cũ pſentia ptereũti rei vłtꝑis Ael cõfeſtim cõponit᷑ a con.⁊ feſtino.nas vela con.⁊ ſtatim.ſʒ pꝛiꝰ dictũ veriuse. Coſidenter. tius.tiſſime.i.audacter.vel pꝛę ſumptiue.⁊ põt accipi in bono ⁊ in malo. Congeſtim adu i. accumulatinm. Cõglobatim adu.i.ſpiſſim.vł accumulatim Congrue ⁊ ↄgruent᷑ adu.i.ↄuenienter. Cõiecturaliter adu.i.opinatiue. Conſtanter. tius.ſime.i.ꝑſeuerant᷑. Conſulte.i.ſapienter.vel cũ ↄſilio. Continuatim.i.cõiunctim.iugiter. . Continue adũ.ꝓ qͥ ſępe ponit᷑ ↄtinuo.i.cõ⸗ tinuatim. vel ſtatim. = Cõtumaciter.tius.ſime.adũ.i.ſuꝑbe.repu gnanter.negligenter. ↄtemptibiliter. CLopulatim aduũ.i.ↄiunctim. Coꝛam. ppoſitio.ſeruit ablatiuo.vt Coꝛam deo placet humilitas. Itẽ eſt a luerbiũ q̃li tatis.idẽ qð manifeſte.vel patẽter vłaꝑte vt Nobis in theatro moꝛantibꝰ qͥdã coꝛaʒ ſurrexit.⁊ locutus ẽ.i.patenter.euidẽter. apte. Et ðꝛ a coꝛ.⁊ am.ꝑ apoſtrophaʒ.qð em fit coꝛã.añ coꝛ fit.⁊ ꝓd.pᷣmã. Nñ ĩ Au⸗ roꝛa. Coꝛã languoꝛis ꝓpulit oẽ genus. Coꝛdate.i.ſapienter.ↄuenient᷑.honeſte. Coꝛdicitus aduũ.pe.coꝛ.i.coꝛdetenꝰ. Vnde Sidonius. Prudentibus inquit coꝛdicit inſitũ eſt. Coꝛdintime.i.ex toto coꝛle. Cras aduũ.tꝑis.⁊ ꝑtinet ad futuꝝ tps. Crebꝛe.crebꝛiꝰ.creberrime.adũ.i.ſepe. ⁊tũc ẽ ablatiuꝰhuiꝰ noĩs creber.ra.rũ. Criminoſe.ſius.ſime.i.flagitioſe. Crudelit᷑.lius.ſime.adũu.i.ſeuit᷑. malignãt. CLũ.ppoſitio.abltõ caſui ᷣuit.⁊ ſcribit᷑ ꝑ.u. ⁊.m.⁊ venit ſolũ ꝑ appoſitionẽ.Et licet in quicũq; ⁊ cuiuſcũq;.cũ veniat ꝑ cõpoſitio nem.hoc tñ eſt virtute huiꝰↄiũctionis.q;. Item cũ aliqñ ẽ aduũ.tꝑis.vt Cum pꝛo qũ Inuenitur con ꝑ.o.⁊.n.⁊ venit tm̃ per cõ poſitionegn. Cumulatim adũüũ.i.congeſtim. Cuntatim aduũ.i.dubitanter. vel moꝛanter vel omnino.ſiue omni modo. Cupide.dius.diſſime.adũ.i.auare. Cur.adũ.i.qᷓ;obꝛẽ.quare.⁊ ẽ iterrogatiuuʒ ⁊ relatiuum. . . Curialit᷑.liꝰ.ſime adü.i.facete.moꝛigerate. Curiatim adu.i.de curia in curiã.vel curia tim.i.curialiter. Curioſe.ſius.ſime.i.facete. . Curſim adũ.i.curſibiliter.cito.velocit᷑.feſti nanter. repente. Papaticè adu.i.magnifice.vł large.dapſi⸗ liter. vel muniſicenter. Dapfſiliter. lius.liſſime.adũ .i.large. Datim adũ.i.de dato in datũ. Be.ppoſitio.regit ſiue exigit abltm̃ caſum. ⁊ dicit qñq; naturã.vt iſte pannus ẽ dela⸗ na. Aliqñ oꝛiginẽ.vt Johãnes de Janua. Aliqñ oꝛdinẽ.vt Be mane fit meridies.i. poſt mane. Et creare ẽ de nihilo.i.poſt ni⸗ hilum aliquid facere. Becenter aduerbiũ.i.hone,te. Decętero.i.denuo.deinde.iteꝝ.Et ſcias nõ eſt hic cõpoſitio.ſʒ quędã irregularj vo cum congeries. . Becies adũ.numeri.i.decẽ vicitd. Becurſim adũ.i.fugacit᷑.vel defluenter. Becuſatim adũ.i.oꝛnate.⁊ venuſtatim. Bedecoꝛoſe.ſius.ſime.adũ.i.inhoneſte Befoꝛmiter adũ.i.turpiter. Befunctoꝛie.i.tranſitoꝛie.leuiter. Beinceps.i.ab hodie in antea.adü.tꝑis.vł oꝛdinis.⁊ deſinit in.ps.Et vt dicit Hugl. cõponit᷑ a de.⁊ incepto.⁊ dicit ꝙ penł.acu itur.ſicut delonge.abintus. 3 Deinde.i.decętero.iteꝝ denuo. Beintegro.i.iteꝝ.vel rurſus.ſᷣm Papᷣ. Belonge.i. remote. BSemum.i. poſtmoduʒ. nouiſſime.maxime creberrime. a Vvrero. iteruũ. Crebꝛo.i.frequẽter adũ. NPõt etiã eẽ nomẽ Beniq;.i.poſtmodũ.poſtremo.nouiſſime. Et componit᷑ ex denuo.⁊ q;.Et ſcias 4 q; ↄiũctio encletica.nõ inclinat h̊ accẽtũ ſylla be pᷣcedentis ad ſe.qꝛ pſᷣcedens vocalis coꝛ rupta c.ita a ſiłi dic de vndiq;. BSeoꝛſum adũu.loci.⁊ acuit penł.⁊ componi tur a de.⁊ oꝛſum. Be poſt fetantes.i.de ouibus. In hac eniʒ locutiõe poſterioꝛ ſpoſitio regit caſũ.Sic etiã dicendũ eſt de illis.de ſub pede de ꝓ⸗ pe fontes. ⁊ ↄſilibus. . Deretro.coꝛ.re. Uñ Baruth.v. Viſa itaq; turba deretro ⁊ ab ante.⁊ cõponit᷑ a de. et retro.vide a ſimili.in deſuper.et etiam in retro. Beſidioſe.i.pigriter. Beſpecte.tius.ſime.adũ.i.ↄtẽptibiliter. Belup.ſiſequit᷑ caſus.vt Deſuꝑ terrã due ꝑtes ſunt. Poteſt tñ eſſe vnaꝑps. Beterius.deterrime.adũ.i.peiꝰ.peſſime. Bextroꝛſum.i.in dextrã ꝑtẽ.vel verſus de xtram ꝑtẽ. a dextra.⁊ oꝛſum.vel verſuʒ cõ ponit᷑.⁊ eſt aduerbiin. . Bextrouerſum.i.in dextrã ꝑtẽ.vel verſus dextram ptem. H Bi ⁊ dis ſunt ſpoſitiones.q nõ inueniũtur abbontiont ſ in cõpoſitionetm. BDi ia apo grecos plures ſigtiões hʒ. Scom em̃ qð ſcribit᷑ ꝑ.y.gręcũ nomẽẽ eiuſdeʒ ſi⸗ gnificationis cuiꝰ ẽ hoc nomẽ duo.ſed qñ ſcribit᷑ ꝑ iotã põt eſſe cauſalis coniunctio. vñ ſepe ponit᷑ vbinos ponim cauſam. Et põt eſſe pᷣpoſitio gręca eiuſdẽ ſigtiõis cui ẽ de. apud latinos. Nã ʒ Hugl.Oya gre ce.i. duo. ⁊ ſcribit᷑ etiã ꝑ.y.gręcũ. Sʒ dia i. de.ſcribit᷑ ꝑ.i.latinũu. Bietim.adu.i.de die in diẽ. vłꝑ ſinglos di es. qð ⁊ diatim inueni. Bifficaciter.tiꝰ.ſime.adu.i.difficult. Vilſſfficiliter vel difficulter. lius. lime. adů: i. grauiter.Et ſcias ꝙ ꝓ facilit᷑ vtimur facile Et ꝓ difficilit vtimur difficile vl difficult Bigeſtim. adu.i.oꝛdinatim. Biligenter. tius.ſime.adũ.i.accurate. BDilucide.adu.i.diſcrete.plano vᷣmone eui⸗ denter. apte. clare. Vire.i.aſpe.crudeliter. Mẽ DBis.⁊ di. hpoſitiões ſemꝑ inueniunt᷑ in cõ⸗ poſitione. Itẽ dis gręce.ðᷣꝛ bis latine. Diſerte.i.lucide.ſapient᷑.facũde.eloquent Biſertim. idem. BDiſcurſim.adũ.i.ſpaſſim. vel parſim. Biſpẽdioſe.ſiꝰ.ſime.adi.i.largit᷑.ꝓdigalit BDiſſenſim.adũ.i.diſcoꝛdant᷑. BDiſtillatim.i. guttatim. Diſtricte.tius.ſime.aduer.i.ſeuere.auſtere aſpere. Biu.adũ.tpis.⁊ ðꝛ a dies. accipit ꝓ de⸗ minato ſpacio tꝑis.⁊ ꝓ indeterminato ſic᷑ dies. Iñ ⁊ ꝑ comꝑationẽ h̊ ⁊ hęc diutioꝛ. ⁊h̊ diutius.⁊ diutiſſimus.ma.mũ.Et ide diutius ⁊ diutiſſime.adũ.ꝗᷓ magis ſunt in vſu qᷓ; pdicta noĩa.Et ꝑ cõpoſitionẽ inter⸗ diu.⁊ aliq;diu.⁊ qᷓ;diu. Nñt etiaʒ quã diu elſſe due voces. Pap̃.ſic diẽ. Diu młto tpe tarde.Si aũt ẽ vna ꝑs qᷓ;diu debet ſcribi ꝑ n. 2 nõo ꝑ. m. Diutine.i.aliq;diu. ₰ Diuerſimode.i.varie.multipliciter. Biuiſibilit᷑.adũ.i.ſeꝑabilit.⁊ ꝑ cõpoſitiõʒ indiuiſibilit᷑i.inſeꝑabilit᷑. MM Diuinitꝰ.aduũ.i.ex dijs vel a deis factũ. Bolole.i.fraudulenter. Bonec adũ.i.qᷓ;diu.quoaduſq;. Botate.tiꝰ.ſime.⁊ dotati adu.i.abundant᷑. Bum ponit᷑ ꝓcũ vel donec. Budum.i.longe ante. Bubie. magis dubie dubij dubio Bubitant᷑.tiꝰ. ſime. adu.⁊ dubitatiue idem Bucæẽties.adũ.nũerale.i.ducẽtis vicibꝰ. BSütaxat.adũ.quãtitatl.i.tmmodo. Et cõ⸗ ponit᷑ a taxo ꝓ licitari.qꝛ licitatoꝛes rem ĩ foꝛo ↄſiderãtes.dicũt tm valet.Et ide dũ taxat ponit᷑ ꝓtmmodo. Ael cõponit᷑ ata⸗ xare. ꝓ dicere.qꝛ illud qð ðꝛ tunc tm ẽ duʒ dicit᷑. Vel vt dicũt cõponit᷑ a taxo ꝓ arbo re amariſſimi ſucci.ex cuiꝰſucco ſi qs ſemel guſtauerit.ſufficit ei tm ſemel guſtaſſe.Sʒ hoc nõ placet Pꝛiſtiano dicẽte ꝙ dumxta xat.i.tmmmodo ab aduerbio dum.⁊ yerbo taxo.taxas. componit᷑. E. ppoſitio Egdaciter. cius.ciſſime.aduũ.i.voꝛacit. Edepol.i.ꝑ ędem pollucis adũ.iurandi et ſſime. adů.i. ſub Buodecies adů.i.duodecim vicibꝰ. PBuplicitœ. tius.ſime.adũ.i.duobꝰmodis. Bure. rius.ſime.⁊ etiã durit᷑ aduerbia ſunt qualitatis. ”MVMð * . — — c.⁊ in cõpoſitiõe pᷣuatiuũ eſt.vi eneruis. Vel intentiuũ.vt Enarro. Vel ꝓ extra ponit᷑.vt Educo. Ea tenus ſunt due ꝑtes.⁊ ſub duob accen⸗ tibo pferurnrk. Q’ðUJJDU Econtra.aduũ.oꝛdinandi.⁊ acuit penł.ſicut decontra. Ecce adu.demonſtrandi. Ecubi.cõponit᷑ ab en.⁊ vbi.mutata.n.in.c quaſi ecce vbi. . ſſime. adu.i.voꝛacitł. ccurif in ffee. Effemiate.i.fragilit.muliebꝛit᷑ mollit᷑. Efficaciter.tius.ſime.adüũ.i.potent᷑.foꝛtit᷑. Egreę.aduer.i.difficulter.acerbe.moleſte. Egregie magis egregie egregiſſime adu. i. excellent cipue. nobiliter. elegan.. Ei. int᷑iectio dolẽtis.vniꝰ ſyllabe ẽ. Et ei da tiuus cuʒ deberet minui vna ſyllaba a gtõ ſicut oĩia in ius faciẽtia gtm ꝑ dięreſim ꝓ⸗ fert᷑ cã differentię ei intiectionis. Sic igit ei eidem. eiſdem ꝑ dięreſim pꝛoferuut᷑ vᷣm Wapiam. Eia.i.age.ꝓpꝛie adũ.hoꝛtandi. Elieganter. tius.ſime.adũ.i.egregie.nobili ter. vꝛbanr. Elute.tiꝰ.ſime.adu.i.mũde.madide.inſipi Elimatim adu.i.clare.purgate. (de. ure.pulcre.electe.euidenter. micatim.adu.i.ſplendenter. Eminenter.tius.ſime.adu.i.apparenter. Eminus.i.ꝓcul.Sʒ cõminꝰ.i.ꝓpe ⁊ ſũt ad uerbia loci. Añ Pꝛiſtianꝰ dicit. Emin et cõminꝰ. localia ſunt. Vñ qͥdam. Eminꝰ ad longe ſʒ cõminꝰ ad ꝓpeſpectat. En.gręce.i.in latine.Itẽ en ẽ adũ.demon⸗ ſtrandi.i.ecce. Enim. ↄiunctio.i.quia. . Eniuero cõponit᷑ ex em.⁊ vero.⁊ acuit᷑ in penbł. vt dicit Pap̃. ⁊ ugl.Eſt em̃ eniue⸗ ro idẽ ꝙ certe. iũ ctio affirmatiua. Enucleatim adu.vel enucleate.tiꝰ.ſime.ad uer.i.clare.vł aꝑte.manifeſte.⁊ coꝛ.nu. Enixe.i.ſtudioſe.humiliter. DU⸗ Eo.i.illuc.illo.Itẽ eo.is.vᷣbũ. Eouſq;i.in tantũ.ſᷣm Pap. Equidẽ.i.certe. iũctio appꝛobatiua. vlex pletiua. licet ⁊ alia poſſit eſſe.Etooꝛ.penł. Uñ in Auroꝛa ðꝛ. HNõ equideʒ ſanctos vt me ſaluẽt pꝛecoꝛ illi.⁊ eſt figure ſimplicis. Vñ dicit Pꝛiſtianus in. xvj.lib. Quidam equidẽ ↄiunctionẽ compoſitã eſſe extimãt ab ego ⁊ qͥdẽ.ſʒ errãt.ſimplex em eſt. HInð Hieremię xxxiij. Equideʒ ſemẽ Jacob.et Bauid ſerui mei ⁊ c. Eque ęquius.ęquiſſime.adũuũ.i.iuſte.recte. Eregiõe.i.ex oppoſito.ſicẽ̃ vna regio alij op ponit᷑. vt ↄtra eam diſtinguit᷑.⁊ ẽ ꝗdã irre — gularis vocũ ↄgeries potiꝰ qᷓ; cõpoſitio. Erga.i.ↄtra.vel notat affectũ in bono. Nñ Affectũ ſemꝑ.⁊ nil aliud notat erga. Ergo. i. idciro.— Eſculente. tius.ſime. adũ.i.crapuloſe. Eſto.adũ.⁊ ẽ ꝑſonaliter eſſe.ſj eſſentialiter ii. ſubſtantialiter eſe. Eternaliter.adũ.i. ęue.ꝑpetue. Etiã ↄiunctio cauſalis ẽ.vel copulatiua. vł hym diuerſa adiũcta alteriꝰ ſpẽi eẽ põt. Ethice. i. moꝛalier. Eu.vox reſpondẽtis.adũ.ef. Eus vox vocantis adũ. Inuenit᷑ etiaʒ heu aſpiratũ.⁊ ẽ interiectio dolentis. Euaxẽ interiectio leęticiã mẽtis ſiꝗns. Eueſtigio.i.cito.⁊ ↄtinuo.ſtati. Et cõpõit ab e.⁊ veſtigiũ.ſᷣm HHugl.ſʒ dic ꝙ in veri⸗ tate hic nõ eſt compoſitio.ſʒ irregularl vo cum ↄgeries.⁊ h̊ ideo.qꝛ caſus cũ ſua pſᷣpo determinatiõis. Vñ pñt caſualia cuʒ ſuis ppoſitionibus ad interrogationes aduer⸗ bioꝛum reſponderi.vt Quo vadis.ad vꝛ⸗ bem.qñ facies h. Eueſtigio.i.cito.vel ſta⸗ tim. vel morx. Euge.adu.⁊ põt etiã aliqñ eẽ iteriectio. Yt eſt euge qñq; exultatoꝛiũ vel exultãtl. Añ Matth.xxv. Euge ſerue bone ⁊ fidelis. e ſuꝑ pauca fuiſti ſidelis. ſupꝛa młta te cõ tituam intra in gaudiũ dñi tui. Euge.id ẽ bene.tibi ſit. vm Chꝛyv. Vel ᷣm Rabanũ Euge ðꝛ quaſi ad bonũ genitus.ab eu qdʒ eſt bonum ⁊ genitꝰ.Et videt᷑ eſſe compoſi tio.ſʒ potiꝰ ẽ etymoł.⁊ ſic eſt exultatoꝛium vel applauſoꝛium.Glo.aũt dicit. Gaudẽſ dñs in gaudiũ intrare iubet.⁊ ſic eſt cõgau dentis. Item euge aliqũñ ẽ irriſoꝛiũ. Ande pſalmiſta. Dilatauerunt ſuꝑ me os ſuumm. 7 dixerunt mihi euge euge viderunt oculi tui ⁊c.Et ſicẽ euge irriſoꝛiũ vel expꝛobꝛa⸗ toꝛium ſiue expꝛobꝛãtis. Itẽ euge ẽ exhoꝛ tatoꝛium. Vnde ꝓpha. Non dicant in coꝛ Euidenter.i.apꝑte.manifeſte. dibus ſuis euge euge aĩe nr̃e nec dicãt ꝛv7. Item euge aliqñ eſt adulatoꝛiũ. Vñ pſal⸗ miſta. Ferant confeſtim cõfuſionem ſuam qui dicũt mihi euge euge.Inuenit᷑ etiã eu ge adu.poſitũ noialit᷑.ꝓ adulatiõe.vł adu latoꝛia laude. Vnde Perſius. Euge tuuzʒ æ velle.nã velle h̊ ex cutetuuʒ.q̃ſi dicater cutei.remoue tuũ euge.i.tuã adulationeʒ Ex modo ꝓextra ponit᷑.vt excludo. exlex. tentiuũ vel ꝑfectiuũ ẽ. vt exoꝛo.expleo.ef ficio. extendo. Itẽ ex pᷣpoſitio interdũ pꝛo valde accipit᷑.ſicut excelſus. Interdũ pꝛo extra. vt exul ᷣm Pap̃. Exaggeratim.i.valð cumulati.augmẽtati. Examuſſim. adũ.i.valde ſine dubitatione. 7 oino ſine dubitatione. ⁊ cõponit᷑ ab ex. ? amuſſis. qð ẽ plũbatü cemẽtarioꝛũ.Nã ſß⸗ poſitio in hac cõpoſitione auget. Añ Mꝛi⸗ ſtianus. VUides ꝑ ſeipſam ſyllabã defice⸗ re pᷣdictoꝛũ rõne.nec alit᷑ poſſit examiſſim tractari niſi poſita ſit in dictine. Eximpꝛouiſo nõ ẽ dictio cõpoſita.ſʒ ꝗdam irregularl vocũ ↄgeries fungẽs loco vniꝰ dictionis. Exin.exinde.exhic.deĩde.idẽ ſũt.ſ.poſtea. Extẽplo.dicendũ ẽ nõ extimplo.Tractũ ẽ em ab antiqꝝ ↄſuetudie.q audire ſolebit m . qꝛ c reſponſa in tẽplis.cõpleto.officio.dicebat ſitione fingit᷑ loco aduerbij.vel aduerbiab ſacerdos clara voce.extemplo ac ſi diceret exite de templo. Am h̊ igit᷑ ſtatim audito exibãt. ita inoleuit vſus vt poneret᷑ exem-⸗ plo aduerbialit᷑ ꝓ ſtatiz. vł ↄfeſti.ita dicit Alex. Hugl.aũt in libello de accẽtu dic. extẽplo dicẽdũ ẽ ꝑ.e.nõ extimplo ꝑ.i.Pa pias etiã dicit. Extẽplo repentine.extẽplo ſubito.i.extra tꝑis amplitudinẽ.Alij aut dicũt ꝙ extẽplo nõ eſt vera cõpoſitio.ſed potius ꝗqᷓdã irregularl vocũ ↄgeries.ſicẽ de cetero.de facili. AUñ pᷣpoſitio h̊ nõ venitg compoſitionẽ.ſʒ ꝑ appoſitionẽ. Añ PPꝛo⸗ uerb. vj. debet dici. Hinc extẽplo venietꝑ ditio ſua.licet ex vitio ſcriptoꝛum inuenia tur extimplo ꝑ.i.ſcriptũ.⁊ male. Expedite.tiꝰ.ſime.i.ꝓmpte.libere.exolute xplicite.i. oꝛdinate. diſtente. manifeſte. xtra.aduũ.loci ẽ.⁊ ðꝛ a ſpoſitione ex.velẽ Hpoſitio. VUñ. Extra ꝓ ꝓpr᷑ et ꝓſine dico frequẽter.Et qñq; locũ denotat exterioꝛc Extrinſecus.i.defoꝛis.adũ.loci.õt tn eẽ nomẽ extrinſecus.ca.cũ. M Exultanter.i.gaudenter. modo pᷣuatiuũ ẽ. vt explico.exoꝛo.modoi — 2R NNR — Fabꝛe. adu.i.caute cioſe.artiſicialit᷑. Fabuloſe.aduũ.i.ꝑ fabulas. Faciliter.lius.lime.i.leuit᷑.ſine difficultate Et ꝑ compoſitionẽ difficilit᷑. vel difficult᷑ aduerbia.i.nõ leuiter.Etnõ ꝙ ꝓ faciliter vtimur facile. ꝛo difficilit᷑ vtimur diffici le.vel difficulter. aculent᷑.tiꝰ.tiſſime.i.ſplẽdide.oꝛnate.luci Facunde.i.eloquẽter diſerte. (oe. Fallaciter.cius.ſime.adũ.i.deceptoꝛie. Falſe.ſius.ſime.i.mẽdacit᷑ vel fallacit᷑. faniiarutcr. rinus. ſime.i.doineſtice. amica iliter. Faſtuoſe.ſiꝰ.ſime ſuꝑbe.fraudulẽt᷑ vᷣſute. Satim.adũ.i.multũ vł abundanter. Fatue magis fatue fatuiſſime.adũ i.ſtulte. Fauſte.adũuũ.i.ꝓſpere.felicit᷑.pie. (tuoſe. Fecunde.dius.ſime.i.fertilit᷑. abunde.fruc Fede.dius.diſſime.i.ſoꝛdide.turpiter. Feliciter.cius.ciſſime.i.ꝓſpere.foꝛtunate. Fere.adũu.i.ꝓpe uel iuxta.⁊ ðꝛ a fera.Cum em̃ toto coꝛꝑe.fere ferant᷑.ſunt magnę ce⸗ leritatis.qᷓttuoꝛ quippe pedibus vtuntur ſʒ celeribus oĩa iuxta ſunt.⁊ ideo fere com petenter ponit᷑ ꝓ iuxta vł ꝓpe.Itẽ fere.i. pene. ferme. S” Ferme.i.q̃ſi pene.fere. Fertiliter.tiꝰ.ſime.adũ.abũdãt᷑.fructuoſe. Feruide.dius.diſſime.i.callide.iracũde. Feſtinanter.i.accelerant᷑.cito.velocit᷑. Feſtiue ⁊ feſtiualiter.i.ſolẽniter. Fictim.adũ.i.ficte. Figeliter. lius.ſime.i.m fidẽ. Et ꝑ cõpoſi⸗ tionẽ. Infideliter.lius.ſime. Fiducialiter.i.ↄfidenter.fidenter. Figuraliter.figurate.figuratim. ſiguratiue typice oĩa idem,. Firme.mius.ſime.⁊ firmiter idẽ. Flagicioſe.cius.ſime.i.vicioſe.libidinoſe. turpiter. criminoſe. Flexibiliter.i.mobiliter. Fluide.dius.ſime.i.madie. Foꝛis ⁊ foꝛas.⁊ vtrũq; ẽ aduerbiũ loci.Sʒ differũt. qꝛ foꝛas ſig⸗ ad locum. vt Laxare veni foꝛas.Foꝛis vo in loco ſiãt.vt Foꝛis ſum.⁊ de loco.vt Foꝛis venio.Foꝛis com ponit᷑.Affoꝛis.Defoꝛis.Effoꝛis. Mꝛęfor Pꝛofoꝛis.⁊ oĩa ſignt in loco vł de loco.Si cut intro ſiãt ad locũ.intus de loco.⁊ in lo co. AUnde. Intro foꝛas ad ſignificat.intus foꝛis in ⁊ de. = R ingenioſe.pulcre.artiſi — —— — Foꝛſan.foꝛſitã.foꝛtaſſis.foꝛtaſſe.foꝛſis.ſoꝛ tuitu. a foss dicunt᷑.⁊ dubitatiue ꝓferunt ſiẽ ⁊ foꝛs dubitabilis ẽ. Sʒ diſtingue. Foꝛ tuitu ẽ aduerbiũ euentꝰ. Foꝛtaſſis ⁊ foꝛtaſ ſe ſunt aduerbia temeritatis. Foꝛſis.foꝛſan.⁊ foꝛſitan.ſunt aduerbia du bitandi. ssä Foꝛtefoꝛtuna.ẽ aduer. euentꝰ. Et cõponit᷑ a foꝛte.⁊ foꝛtuna.⁊ deſiãt ꝓſpeꝝ euentuʒ. i.bono omine.bona foꝛtuna. l oꝛtiter.tius.tiſſime.aduũ.firme.audacter. Foꝛtuitu.adu.euẽtꝰ.ꝓ qͥ etiã qũq; inueni᷑ foꝛtuito abltũs poſitꝰ aduerbialit᷑. Fragiliter.lius.liſſime.aduũ.i.debiliter. Fraudulenter.tius.tiſſime.adu.i.doloſe. Frequẽter.tius.tiſſime.i.ſepe.aſſidue. Fructuoſe.ſius.ſiſſime.i.fęcunde. Frugaliter.i.vtiliter.ſobꝛie.moderate.tem perate.ↄtinenter. VM Fruſtra.aduũ.qualitatis.i.incaſſum.ſine cã ſine effecttun. Fruſtatim.adũ.i.diuiſim.vel ꝑticulatim. Fulgide. dius.diſſime.adu.i.ſplẽdide. Funditus.i.ꝑ totũ.ꝑ oia. Gener aliter.lius.liſſime.i.vłiter.cõiter. Generati.aduũ.diſcretiuũ.i.ꝑ ſinglłla genera Generoſe.ſius.ſime.i.nobiliter. Geniculatim.i.flexibiliter. BGeſtuoſe.adũuũ.i.agilit᷑.flexibiliter. Globatim.adũuũ.i.cumulatim.ſpiſſim.Et ꝑ cõpoſitionẽ.ↄglobati.i.cumulatizʒ.ſpiſſim Glomeratim.adũuũ.i.cumulatim. adunatim. Gloꝛioſe.ſius.ſime.i.cũ gloꝛa. Glutinanter ⁊ glutinatim.adũ.i.ↄiũctim. Gradatim. adii i per gradꝰ. ſucceſſiue pau atim. BGratis.adiũ.qualitatis.ſ.ſponte ſine cã.ſi⸗ ne ſpe remuneratiõis.ſine pᷣcio. Gratuite.ad i.i.gratis.ſponte ⁊ ſine cauſa NPꝛo qͥ iuenit᷑ qñq; gratuito abltũs.vł da⸗ tiuus poſitꝰ aduerbialiter. BGratulanter.i.lętanter. Grate.tius.ſime.adũ.i.placite.gratanter. Grauiter.i.ponderoſe.vehement.moleſte HGregati ⁊ aggregati.i.adunatim. ↄiũctim. 4 BGuttim.i.guttatim.vel ꝑ ſtillas. Haud pꝛo nõ eſt aduer. negãdi. et ſcribit᷑ ꝑ d. ⁊ aſpirat. Itẽ vᷣm NMap.Haud.ſecꝰnon aliter. Haud pꝛocul non longe. Item inue nitur aut coniunctio ꝑ.t.et ſine aſpiratiõe Heccine ſuut duę ꝑtes.hęc ⁊ ne.et grau dinem deoꝛuz vel hoim. Si em̃ dicas Ha⸗ penl. AVUnñ hic non inclinat ↄiuncſto encleti bꝛiel nuſſus ẽ diuinitus idẽ eſt ac ſi dicaX᷑. ca accentũ pcedentis ſyllabę ad ſe.i.iuxta GBabꝛiel miſſus ẽ a deo. Et iſtud factuʒ eſt ſe. qdð accidit ꝓpter coꝛruptioneʒ pᷣcedẽétis humanitus.id ẽ.ab hoĩbus.Si vo dicas. vocalis.Dicit᷑ em hęccine cũ deberet diici Babꝛiel locutus ẽ diuine vel humane.id · hęccene.coꝛrupta eſt ibi ſyllabica adiectio ad ſiłitudinẽ deoꝛuʒ vel hoim ſiue diuuno ce. vide.S. ĩ tractatu de accẽtu. Idẽ dicos moꝛe vel humano.Et humane.i.manſue⸗ de ſiccine. Itẽ cine adiũgit᷑ aliq huic pꝛo⸗ te.Et humaniter idẽ eſt qd humane. nomini hic ꝓ ſyllabica adiectione.⁊ tũc de Humide.dius.diſſime.aduũ.madẽter madi beret legi.nõ interrogatiue.ſed remiſſiue. de. Humectatim idem. “ Vñ Thꝛeñ.ij. Plauſerũt ſuꝑ te manibus Humatim adũu.i.ſepulti vł virili᷑ ⁊ abiecte oẽs trãſeuntes ꝑ viã.ſibilauerũt ⁊ mouet̃t S ⸗ S capita ſua ſuꝑ ſiliãs hierin hęccineẽ vꝛbo E dicẽtes ꝑfecti decoꝛis. gaudium vniuerſę Jactãter.tius.ſime.adũ.i.ſuꝑbe.arrogant᷑ terrę.Heęeccine.i.hic. Itẽ Eſa.xx.Hęccine Jam aduerbiũ eſt tꝑis. erat ſpes noſtra ad quoſ ↄfugimus in auxi Ibi. adu.loci. Et cõponit᷑ cũ in.vt Inibi.i. “ lium. vt liberaret nos a facie regis aſſyrio: in eodẽ loco.Et cũ idẽ.vt ibidẽ.i.i eodem . rũ.⁊ qũo effugere poterimꝰ nos.Et ita ali loco.⁊ acuit penł.duo em̃.j.ↄglutinantux· qñ in ſiccine.cine eſt ſyllabica adiectio. Et in vnã longã. Itẽ cõponit᷑ cũ alius.⁊ dici⸗ tunc ſiccine.i.ſic. tur alibi.i.in alio loco.Et cũ inter ⁊ ðꝛ int᷑⸗ Hercule aduerbiũ iurãdi.i.ꝑ herculeʒ iuro ibi.i.iteri.iterea.i illo loco.⁊ coꝛ.pᷣmã ibi. ſ qui eſt mediuffidius.ſ.ſemideꝰ.⁊ ſemihõö. IJdcirco.i.ideo.ꝓpterea ⁊ videt᷑ eẽ ſinplex 14 qꝛ ex ꝑte matris.ſ.Alcmenę hõ.⁊ ex parte Ignaue.vel ignauiter.uius.ſime.adũ.i.pi H patris.ſ. Jouis ðꝛ deus fidiꝰ.i.filiꝰ. Et po gre.inſipienter.ſtuaulte. nit᷑ ibi. d. pꝛo.l.Antiqͥ em ſępius poſuert ¶ Ylicet.pe.coꝛ.i.ire licet Expleto em̃ officio d. pꝛo.l.vt celda ꝓ cella. Uel mediꝰ.i.me⸗/ ſuo ſacerdos dicebat.ilicet.qſi diceret ire lius.fideliſſimus inter deũ ⁊ hoiĩiem. Dicit᷑ licet.Magis aũt coꝛruptũ eſt poſtmoduʒ enim hercules poꝛtare reſponſa ab his ad ⁊ dictum eſt ilico.i.continuo aduerbiũ te⸗ illos. 2“èG proꝛis. vt dicit Alexander neq;. Et ſcribit Heri aduerbium tempoꝛis.Et coꝛ.pꝛimam p vnũ.l.ꝓducit tñ pᷣmã. Vñ ĩ gręciſmo ðdꝛ. Ande Eſopus. Fallere vult hodie ſiqdua Concito confeſtim mox pꝛotinus ilico ſta- fefellit heii. ttim. Heriliter aduerbiũ.i.dñanter. Ilico.adũ.tꝑis.Et ſᷣm NPapᷣ. Jlico.i.cõti⸗ WR Hic.ſepe ponit᷑ ꝓtunc.⁊ ſicẽ aduerbiũ tem nuo.ſubito.ſtatim.iterat. poꝛale.qnq; h̊ eſt aduerbiũ locale.⁊ tũc eſt Illo.adũu.loci.⁊ acuit in fine. AUñ Matth. ſenſus.hic.i.in hoc loco.⁊ tunch; pduci᷑ ij.Timuit illo ire.i.ad illũ loccild. Sʒz qñ eſt ꝓnomen coꝛripitur.⁊ ſigniſicat Immaniter.nius.ſime.i.crudeliter.imãſue tantũ quãtũ ille. te. terribiliter. Hypo.ppoſitio gręca.i.ſub. Immũde. dius. ſime.i.impnrre.. Hodie.adũ.tpis.i.̊ die.Et ꝓ ſemꝑ poniX᷑. Imo ẽ adi.eligẽdi.⁊ valet tantũ quatuũ po⸗ S ꝛ⁊cõponit᷑ ex S.⁊ die. tius. Aliqñ eſt aduerbiũ affirmãdi valet Honeſte. ſtius.ſime. adu.i diſcrete. decenr tantũ ſicut certe. Aliqñ ẽ ↄiũctio illatiua. Honoꝛatim. honoꝛate. ⁊ honoꝛabilit idem ¶⁊ valet tantũ ſicut igit᷑ Et imo ſcribi debʒ Hoꝛno.adũ tpꝑis.i.q̊ anno.⁊ ðꝛ ab annus. ꝓ vnũ.m.⁊ cauſa differẽtię ad ablatiuũ de Hoꝛribilit᷑liꝰ.liſſime.aboĩnabilit᷑.t᷑ribilii. imus.a.iũ.debet eſſe accent in fine. ⁊ debz Hoꝛſum adi loci.i. in hanc ꝑptem. m. aliquãtuli cõpꝛeſſe ſonare cuz i licet ſit Hoſtiatim. adu.per hoſtia. quaſi de hoſtio de ſequẽti ſyllaba. m Hugl.Quidã tamẽ ad hoſtium. dicunt ꝙ non opoꝛtet ꝙ imo aduerbih ac⸗ Hoſtilit᷑. adũ.i.crudelit᷑inimicabiliter. centuet᷑ in fine ad differentiaʒ ablatiuiuino Humane vel humanit᷑.nius.niſſime.et hu⸗ quia ſatis patet differentia inter ea. eu int P manitus adu.Et differũt humane ⁊ huma diuerſeę ptes oꝛationis.Et pꝛoducit ᷣmna,z nitus. Sicut diuine diuinitus. NMã diui⸗ Ande. Sponſam non cupias quam duxit . nitus ⁊ humanitus ſiãnt a deis et hoibus pꝛoximus imo.Floꝛeat illeſus pꝛoximita⸗ gliquid fieri. Sʒ diuine ⁊ humane ad ſiłitu tis amoꝛ. pendioſe idem. Imperegre.pe.coꝛ.aduer.⁊ẽ idẽ qð inſta⸗ iliter. vel ſine certa manſione. ⁊ ðꝛ ab in. perereee. Ymperite.tius.ſime.i.indocte.ignauiter. Impie. magis impie. impijſſime.aduer.i.ſi „ ne pietate.crudeliter. Impꝛeęſentiarũ.i.in ſſenti mõ.⁊ pot eſſe ps cõpoſita. ⁊ erit aduerbiũ tꝑis. Uñ Beñ.l. Sicut impᷣſentiarũ cernitis. Põt etiã eſſe aduerbiũ loci.Fᷣm quoſdã.⁊ tũc impᷣſentia rum idẽ eſt qð in ſentia. Impꝛobe. bius. ſime.i.impoꝛtune. Impꝛomptu.i.in manifeſto.ſed magis ſũt due ptes. Impudice.cius.ſime.aduü.i.inuerecũde. Impune.i.ſinepena. In. ppolitio aliqn conſtruit᷑ cuʒ accuſatiuo caſu. Aliqñ cũ ablatiuo.Aliqñ cuʒ vtroq; ſimul. Septẽ aũt modis ↄſtruit᷑ cũ accuſa⸗ tiuo tm.Sex cũ ablatiuo tm.Tribus cum vtroq; indifferenter. ⁊ ſic in vniuerſo.xvj. modis ↄſtruit᷑ cũ caſibꝰ.Quotiẽs autẽ in. ſignificat motum de loco ad locũ cõſtruit cum actõ tm.vt Aado in vꝛbẽ. vado in ec cleſiam.ſi ſum extra.ſcðo quotiẽs in.poni tur ꝓ ↄtra ↄſtruit᷑ cũ actõ tm̃.vt Aado in hoſtem.i.cõtra hoſtem. Itẽ. In adulterũ dico.i.cõtra adulterũ.tertio qͥtiẽs indeterminatã infinitatẽ. cõſtruit᷑ cuʒ actõ tm.vt in pſalmo. Dñs regnauit in eternũ. Et iuſti imppetuũ viuẽt.q̃rto.q̃tienſcũq; in. ↄſignificat diuturnitatẽ ↄſtruit᷑ cũ actõ tm.vt AUiſio quã h̊ vides in longos dies Et iſte ꝓphetięat ĩi magna tꝑa.Et ibi. Ut inhabitẽ in longitudine dierũ.qͥnto quoti enſcũq; ad in. ſub intelligit᷑ vſq; . cõſtruit cũ actõ tm.vt Qui odit aĩiam ſuã in ̊ mun do. in vitã eternã cuſtodit eã.i.vſq; ad vi⸗ tam eternã. Et ibi. Scio cui credidi et cer⸗ tus ſum.qꝛ potens eſt depoſitũ meũ ſerua re in illum diem.i.vſq; ad illum diem. Et Vado in montem.i.vſq; ad montẽ.ſexto quotienſcũq; in. ponit᷑ ꝓ iuxta ↄſtruit᷑ cuʒ actõ tm.vt Iſti ↄtendebant iuxta regẽ in hũc modũ.i.iuxta hũcmodũ.Et ibi. Mi ſitad Exechiã in hęc vba.i.iuxta hęc vᷣba ſeptimo quotienſcũq; in. ponit᷑ pꝛo ſuper. Aſtruit᷑ cũ actõ tm̃ qð videt᷑ eſſe tmmodo. Eu liber oſtendit᷑ ab aliqͥ exponi vt Bedai Matheũ.i.ſuꝑ ¶ Oatheũ. Et ſic ſeptẽ mo dis 2ſtruit᷑ in. cũ actõ tm. Sex aũt modis conſtruit᷑ cũ ablatiuo tm. NPrimo quotiẽlſ⸗ mo quotienſcũ q; in. ponit᷑ ꝓ ſtiẽs in. ſiãät ſtruit᷑ cũ ablatiuo tm.vt ¶ilites currut in ciuitate ego curro in campo. ſcõo qᷣti⸗ enſcũq; in Conſiãt permanentiã in eodẽ lo⸗ co vel in re aliqua.ↄſtruit᷑ cũ ablatiuo tm: vt Sum in domo. Sum in lectione. Sũ in cogitatione.Soꝛmio in lecto.tertio quoti enſcũq; in. ponit᷑ ꝓ inter.cõſtruit᷑ c abla⸗ tiuo tm. vt Benedicta tu in mulieribꝰ.i.in ter mulieres.Et ibi.Flccepiſti bona in ho⸗ minibus.i.inter hoies.Et ibi. In bꝰ vo- cati eſtis vos.i.int᷑ quos.quarto quotiẽſ⸗ cũq; in. ponit᷑ ꝓ intra. ↄſtruit᷑ cũ ablatiuo tm. vt Oꝛatio mea in ſinu meo. ↄuertet᷑i. intra ſuum meũ. Et ibi nec cõcluſiſti me in manib inimici.i.intra mamꝰ.qͥnto quotiẽſ cũq; in ponit᷑ ꝓ cum conſtruit᷑ cum ablati uo tm. vt In baculo meo tranſiui ioꝛdanẽ i.cum baculo meo.ſexto quotienſcũq; in. ponit᷑ ꝓ añ.ↄſtruit᷑ cũ ablatiuo tm.vt Di rigat᷑ dñe oro mea.ſicut incenſum in cõſpe ctu tuo.i.añ ↄſpectũ tuũ.Etibi.ocẽ mi⸗ rabile i oculis nr̃is.i.ante oculos noſtros. Cũ vtroq; caſu ↄſtruit᷑ in idifferent᷑.ꝛi⸗ tur cũ actõ. vt Loquet᷑ pacẽ in plebem ſu⸗ i.ſuꝑ plebẽ ſuã. Cum ablatiuo.vt MMiſit deus filium ſuum in terris. i. ſuper terras. Et ibi. Jacta cogitatũ tuũ in dno.i.ſuper dñm. ſcvo quotienſcũq; in.ponit᷑ ꝓꝑ.con ſtruit᷑ qñq; cũ ablatiuo.qũq; cũ actõ. Cuz actõ.q ſigẽt localem tranſitioneʒ.vt Ape rite mihi poꝛtas iuſticię.⁊ ingreſſus in eas .i.p eas. Eum ablatiuo quando notat ad⸗ miniſtrationem. vt Multifarie multiſq; modis olim de loquẽs patrib in ꝓphetl. i.ꝑ ꝓphetas.tertio quotienſcũ q; in poni tur pꝛo 3 qñq; cum actõ qñq; cuʒ ablatiuo. Cum actõ qn localem motioneʒ deſignat. vt Impulit in latus tuuʒ.i. ad la tus tuum. ⁊ Nado in hoſtes.i.ad hoſtes. Cum ablatiuo.vt Dñs erit in lateꝛe tuo.i. ad latus tuum.ita dicit Hug. Scdᷣm autẽ Ariſtotelem ſic diſtinguuntur modi dein. Nam pꝛimo modo dicitur aliqᷣd eſſe in ali⸗ quo.ſicut pars integralis ĩ ſuo toto.vt Di gitus in manu. paries in domo. Secundo modo ſicut totum integrale eſt in ſuis par⸗ tibus. vt BGomus eſt in pariete. tecto ⁊ fũ⸗ damento. Tertio autem modo ſicut ſpeci⸗ es in genere.vt hhomo ĩ animali.⁊ vniuer ſaliter quolibet inferius in ſuo ſuperioꝛi. Quartus modꝰ eſſendi in.dicitur ſicut ge⸗ nus i ſpecie.vt Animal in hoie rvnuch difſfiniens in ſuo diffinito. Quintꝰ modus eſſendi in aliquo ẽ.ſicut foꝛma in materia. Et iſte quintus modus ſudiuidit᷑.qꝛ ꝗdaʒ eſt foꝛma ſubſtãtialis. vt animà eſt foꝛma ſubſtantialis hominis.Alia aũt eſt accidẽ talis.vt albedo ẽ foꝛma accidentalis hoĩs ⁊ pᷣma earũ ðꝛ ꝓpꝛie eſſe in hoie.ſicut foꝛ⸗ ma in materia.⁊ anima in coꝛꝑe. Alia dici tur eſſe in.ſicut accidẽs in ſubiecto.vt albe do in pariete.⁊ coloꝛ in coꝛpe.Sextus mo Dus eſſendi in.ẽ ſicut aliqͥd in pᷣma cauſa ef ficiente. vt regnum in regente. Septimus modus eſſendi. in. eſt ſicut aliqͥd in fine.ſiẽ virtꝰ in beatitudine. Octauus modꝰ eſſen di in. eſt ſicut aliquid in vaſe.⁊ vniuerſali⸗ ter ſicut locatum in loco.Hos aũt octo mo dos eſſendi in. diſtinguit Ariſtoteles in p⸗ dicamẽtis ſuis. Boeti aũt aſſignat nouẽ. quia ſubdiuidit quintum modũ in duos. yt dictũ eſt. ” Incaſſum aduer.i.fruſtra.ſine cauſa.et ðꝛ ab in. ⁊ caſſis.q̃ſi ſine caſſibꝰ.ſine qͥbꝰ vena tio inanis eſt. Uel cõponit᷑ ab in.⁊ caſſum aduer. ꝗlitatis m hugl. Dap̃. etiã dicit. Ancallum irrituʒ.fruſtra.infructuoſe ſine cauuuuuugg. Incunctant᷑ adů.i.dubitant᷑.vᷣm Map̃ᷣ. Iñ. aduerbiũ.⁊ deriuat᷑ ab in. Et cõponit᷑ Beide.Exinde. Perinde. RProĩde.Sub⸗ inde.Et differunt.qꝛ exinde ⁊ deinde.⁊ſbᷣ inde.aduer.ſunt loci vel oꝛdinis. erind aduer.ſimilitudinis vel qualitatis.i.talit NPꝛoinde ẽ cõiunctio illatiua.i.igit᷑. Inue nitur tñ qñq; adũ.loci vel oꝛdinis. Etiſta qnq; apocapant᷑.exin.pꝛoin.ſubin.perin. dein. ꝓ exinde.deinde. Induſtrie.adi.i.ſtudioſe.ſolerter.aſſidue. vigilaarnr. Infauſte.i.infeęliciter. Iifra aduer.loci.Et comꝑat᷑. Infra.infe⸗ rius infime.Et infra ſiãt localẽ depᷣſſioneʒ vel ſuppoſitionẽ.cui ↄtrariũ ẽ ſupꝛa. Iteʒ infra etiã ẽ ůpoſiio. Ingenioſe.ſius.ſime.i.artiſicialit᷑.aſtute. calide.pꝛudenter.ſubtiliter. Inibi.adu.loci.i.in eodẽ loco. Znenenertng mnd ubito. impꝛouiſe. mnſolenter. tius. ſime.i.ſuꝑbe. fatue. . Inidipſum.i.in vnũ.aduer.congregandi. Nel in id ipſum tres ꝑtes ſunt.i.in illð bo num qð eſt ipſum.i.in ſe manens.nulla vi ciſſitudine cõmutatů. M Inter. aduer. loci. Semꝑ em̃ ſigniſicat lo⸗ cum. vel q̃ſi locũ.ſʒ diſſimilit᷑.q̃ſi ſex mõis Signiſicat em qñq; localem poſitioneʒ in medio.vt interrumpo.qñq; tranſitionem vnius ad aliũ.vt internũcius.qñq; localẽ diſtantiã. vt intercapedo. qñq; diſtantiaʒ tempoꝛ alẽ.vt interuallũ.qnq; viciſſitudi⸗ nem cũ tranſitione.vt conuerſiq; oculos i ter ſe atq; hoꝛa tenebãt qũq; ſignificat per manentiam in medio.vt inter amicos.⁊ H̊ cũ quadãa continuationis ſignificatione. Interdiu cõponit᷑ ab inter. ⁊ diu.i.interim — Interdũ.i.nõnũqᷓ; aliqũ aliquotiẽs. Interea. ab inter ⁊ ea cõponit᷑ aduer. tis. Quidã vo dicũt ꝙ ab inter deriuat᷑ interi 2 interea.Et cõponit᷑ interea loci.aduer. loci.i.interim vel in eolooo. Intra ðꝛ ab in. ⁊ differt ab infra.qꝛ ifra ſiẽt localẽ depᷣſſionẽ vel ſuppoſitionẽ cui ↄtra rium ẽ ſupꝛa.qð ſigniſicat localẽ ſupꝛapo⸗ ſitionẽ.vt Sol currit ſupꝛa lunam. vel lu⸗ na infra ſolem. Intra vero ſigt localem in duſionem. cui contrarium eſt extra.quod ſigt localem excluſionem. vt Ciues habi⸗ tant intra muros ciuitatis. ruſtici extra. Nullus ergo dicat. Ego ſum infra muros ciuitatis.niſi eſſet defoſſus ſub ipſis murl. Et comꝑatur. Intra. interiꝰ.intime.adũ. Intro. aduerbium loci.ſigt ad locũ.⁊ acuit in fine. Intus ⁊ intro dicunt᷑ ab intra. Et differüt. qꝛ intro ſigt ad locũ. Intus ſiqt in loco vł de loco.vt Intro vado.intus ſum. intus exeo. Vñ. Intro foꝛas ad ſiqt. forl intus i ⁊ de. Et cõponit᷑ Deintꝰ.Abintus. Inuicẽ debet ꝓferri ſub vno acceru. vt de⸗ ſignet᷑ poni ꝓ vna ꝑte vel ꝓ vno adũ. q̃li- tatis. Scom em̃ veritatẽ inuicẽ ſunt duę ptes poſitę pꝛo vna in com poſitione.⁊ po teſt dici quędã irregularis vocum conge⸗ ries. ⁊ coꝛ.vi. Ironice.aduer.i.deriſoꝛie. Itaq; dictio cõpoſita. añpe.acuit. Vñ con⸗ dentis ſyllabe adſe. . Itẽ.ẽ adiu.ſiłitudinis.vel oꝛdinMis. Iteratim.adũu.oꝛdinis.vel q̃litatl.ꝓ qͥ ſepe ponit᷑ iſte abltũs iterato.poſitꝰ adubialit᷑ tep Ualtera vice.q̃i iter alterũ.ᷣm RPap. tidem cõponit᷑ ab item aduerbio ſimilitu dinis vel oꝛdinis ꝑ geminationẽ.Et dicit iunctio encletica hnõ inclinat accentũ ſce itidem vel idẽtidẽ.i.itẽ ⁊ item.⁊ iterum et iterũ. vel ſimilit᷑. Et in vltimo inponit᷑.t. ⁊ deberet dici itẽtidem ꝑ.t.ſʒ cã euphonię mutat᷑.t.in d.⁊.m.in.n.ante.t.⁊ dðꝛ itẽtidẽ — — — — —— —— n. MN * 7 S. 2 = = — — — — —— — — — — — Noſſunt etiã ibi idẽtidem ⁊ itidem eẽ pꝛo⸗ nomina neutri ge.⁊ tm̃ in ntõ ⁊ accuſatiuo ⁊ vtrũq; ẽ cõpoſitũ ab idẽ geminato et in vltimo interponit᷑.t.⁊ tm̃ valet itidem vel idẽtidẽ.quãtũ idẽ ⁊ idẽ vel ſile. Jugiter aduerbiũ.i.aſſidue.continue.ꝑſe⸗ ueranter. M Juſum adi.loci.i.deoꝛſum. Et cõtrariuʒ ẽ ei qð ẽ ſuſum vel ſurſum. Juxta adi.loci.⁊ ſiꝗt localem ppinquitatẽ vt iſte ſedet iuxta eũ. Itẽ ẽ aduerbiũ ſiłitu dinis.⁊ tũc ſigt accõmodationẽ ⁊ ſimilitu dinem. vt Hoc ẽ dictum iuxta illum magi ſtrum. Item iuxta eſt aduerbium qualita⸗ tis. ⁊ tũc ſigt ęqualitatem vt iuxta.i.ęqua liter. In qua ſignificatione videt᷑ eſſe adũ. ſimilitudinis. Lachꝛymoſe aduer.i.flebiliter. Laniatim.i.diuiſim. Large vel largiter.ſius.ſſime.adũ.i.abun⸗ Ddanter affluenter. Largiflue aduũ.i.affluenter. Laſciue.uius.ſſime.⁊ laſciuioſe.ſius.ſſime i. luxoꝛioſe.petulanter. Late.tius.ſſme.ample.ſpacioſe. Leniter.aduer.i.moliter. (leniter. Lente.tius.ſſime.i.tarde.paulati.gradati Lepide.diuſ.diſſime.adũ.i.facete.oꝛnate. facunde. curaliter. Lete.tius.ſſime.i.hilariter.iocunde. Leuiter.uius.uiſſime.i.faciliter. agiliter. Libenter.aduer.i.cum magna voluntate. et animo. Liberaliter.lius.liſſime.aduer.large.heni⸗ gne. humaniter. . Ticet ⁊ licebit. qñq; ponũt᷑ ꝓ coniunctõne aduerſatiua.ſcʒ q;uis.nõ tamen eſt dicen⸗ dum qlicet vel licebit ſit cõiunctio. tm verbum. Lympide.dius.ſime.adũ.i.clare.manife. ſte lucide. . Lineatim.adũuũ.i.ꝑ lineas ptractim. Liquide.dius.diſſime.aduerbium.i.aper⸗ te fluide. Locupleter.tius.ſime.aduer.id eſt.plene. abundanter. Longe.aduũ.⁊ ðꝛ a lon.Et cõponit᷑ Alon ge. delonge. elonge. oĩa ãſi in eodẽ ſenſu. ⁊ acuunt pe.cũ ſit longa poſitione. Lucubꝛate.tius.ſime.adũ.i.vigilanter. Lucubꝛe.i.mane vł vigilant᷑.Et coꝛ.cu. Luculenter.ti us.ſime.adũ.i.clare. Ludicre.i.iocularitete Lugubꝛiter.adũ.i.flebilit.funeſte.triſte.et coꝛ.gu.aaturaliter. Mage ponit᷑ ꝓ magis.ſʒ h̊ poetica licẽtia. ſm Papᷣ. vtimur. Magis.adũ.comꝑandii. Magiſpluris.i.multopluris pᷣcij.vel exti⸗ matiõis. vt habet ¶atth. vj. Uel magil pluris.i.magis magni pᷣcij q; ilaea,.. Magnifſice ⁊ magniſicenter.adũ.i.genero ſe. gloꝛioſe. ANagnopꝑe.i.ſᷣm magnũ opus.vel valde. ⁊ẽ adu.Sʒ qñ habet duo.o.ſunt duę par⸗ tes magno oꝑe. EGaneẽ adu tꝑis. ⁊ nõ acuit᷑ in fine. ⁊ a manum. qð ẽ bonũ.Et qͥd meliꝰẽ mane qñ de tenebꝛis deuenit᷑ ad lucẽ. Vel mane ðꝛ amano.as.qꝛ tũc dies manare incipit.Et ꝓdu.pᷣmã. Mõt etiam eſſe nomen. vt Bo⸗ num mane. Nanhu.aduü.admirãtis apud hebꝛęos qi qð ſignũ ẽ B. vel qd ẽ H. Uñ Exo.xvj. Di erunt adinuicem manhu. quod ſiꝗt.qͥd ẽ 3.7 acuit᷑ in fine. MWature.adũ.i.feſtinanter.cito. MNaxime.adũuũ.i.pᷣcipue. AMeapte.tuapte.ſuapte.ſᷣm quod exponit Pap̃.i.mea.tua.ſua.cauſa.vel meapte.i. meo vſu vel moꝛe.vt Iſte loquit᷑ meapte. id eſt.m moꝛes vel vſum vel moduʒ meę patrię. ””M ¶ Reatim.eſt aduer.pꝑſonale.non tñ ei acci⸗ dit perſona. Aduerbijs em̃ nec accidit nu merus nec ꝑſona licet ꝗdaʒ aduer.ſint nu⸗ meralia. vt bis.ter. Et quędaʒ perſonalia vt meatim.tuatim.qꝛ nõ habent numeruʒ vel pſonã ꝓ accidẽte.ſʒ ꝓ ſiãtione. AUnde in Gręciſmo ðꝛ.Dic idioma meũ conſigre meatim. AUſum vel moꝛes dic inſinuare meapte. ¶NHediuffidius.aduer.iurandi.i.ꝑ mercu⸗ riũ.qui mediatoꝛẽ.⁊ fidius interpꝛes deo rum ⁊ hominũ. Vel ðꝛ a mediꝰ.⁊ fides q̃ſi medianteſide. ANedullitꝰadu.loci a medulla ðꝛ.⁊ coꝛ.pe. Olẽdoſe.adüũ.i.macłoſe.turpit᷑.mẽdacit᷑. EMillies.aduer.numeri.i.mille vicibꝰ.⁊ ðꝛ Ninime.adũ.quod qñq; ponit᷑ ꝓnõ.qn⸗ q́; pꝛo parum. Et dicit᷑ a minimus. Unde Hhãc vocem minime reꝑimꝰſępe negãdo. Bicas ⁊ minimeſępe ſignificare S . „ 2 Mogdo.aduer.tempꝑis.i.nunc vel aliqũ.vł pauloante.vel tantũmodo. Et componit Amodo.i.deiceps.Lantũmodo Solum modo.Et poſtmoduʒ.i.poſtea.Et admo⸗ dum. i. voalleae. AMMoꝛditꝰ.adi.i.moꝛdent᷑.vel moꝛſilit᷑.vel moꝛdaciter. Et coꝛ.di. RUMBDĩʒ Multifarie.adũ.i.multis modis.multipli ci ᷣmone.Et actũs multifariã inuenit᷑ ad uerbialit᷑ poſitꝰ ꝓmultifarie. Multo magis.ſunt duę ꝑtes ⁊ duabus ac centibus regendę.Et nõ ꝙ multo ẽ nomeʒ aduerbialit᷑ poſitũ.⁊ nõ mutat accentum. Muſſim. adu.i. muſſanter. latenter. lente. vel leniter. . Mutuo.adũ.qualitatl.i.inuicẽ.alterutro. viciſſim. alterno.vᷣm NPap̃ᷣ. Nam ⁊ nãq; ponunt᷑ ꝓ qua. Maue ⁊ nauiter.uius.ſime.aduũ.i.docte ſa⸗ pienter. NMe. m qð dat rationẽ oꝛationis interroga tiue.eſt ↄiunctio encletica.vt vtrũ ne.Nã ſi oꝛatio nõ eſt interrogatiua nõ ẽ encletica vt Vide ne feceris. Et h̊ innuere videtur Ariſtian qui dicit in. xvj. lib. Ne poſtpo ita eſt coniunctio. Prępoſita vo ẽ aduer. Et ſcias ꝙ ne nõ cõponit᷑ cũ vᷣbo.qꝛ nulla ↄiunctio cõponit᷑ cũ vᷣbo.nec etiã cuʒ noie niſiſi.⁊ ne.vt ſiq̃ͥs.neqͥs. Neceſſe ⁊ neceſſario ſępe ponunt᷑ aduerbia liter ꝓ neceſſarie. Necdũ.i.nõdũ.non adhuc.vulgariter non ſtatim dicic. S Nempe.certe.i.nimirũ. Mequaqᷓ;.i.nullo modo. Neutrobi.i.in neutra ꝑte.ſcʒ i neutro loco. qð etiã ðꝛ neutrobiq;. Añ Plautꝰ. Neu⸗ trobiq; habeo ſtabile ſtabulũ. Nihilominꝰ qñ eſt dictio cõpoſita debet re⸗ gi vno acuto accentu in antepenł.colloca⸗ to.⁊ ẽ ↄiunctio aduerſatiua.⁊ valet tantũ quãtũ tñ.vt Iſte me offendit ⁊ ego nihilo minus bñ feci ei. QAñ vero eſt oꝛatio.ſ.ab⸗ latiuus nihilo.⁊ minus nomẽ vel aduerbi um debet ꝓferri duobꝰ accẽtibꝰ. ⁊ minus comꝑatiue tenet᷑.ſiue nominaliter ſiue ad uer bialiter accipiat᷑. vt Iſte multũ come⸗ dit. ⁊ ille nihilo minꝰ iſto. Nexim.adũi.i.ↄiunctim. Nimirũ.i.ſine dubio ꝓfecto.nec mirũ. aliit humiliatus ſum nimis. Nimis vel nimiũ.aduũ.quãtitatis.i.plꝰ iu⸗ ſto. vltra volũtatẽ.multũ.vłſatl. pm Ca⸗ piã. Et coꝛ.ni. Uñ Ouidi⸗ dereme. Au⸗ nimis apparent retia vitat auis. onitur etiã nimis ꝓ valde vłꝑfecte. Uñ põ. Ego n i. pfecte vł val de vt exponit Ber’. Niſi ẽ ↄiunctio.i.ſi nõ.Et coꝛ.pᷣmã. Vnðq̃ dã. Nõ ſunt qnq; niſi dño dare vulnera ni ſi. Mõ ẽ tuta niſi ſine niſo filia niſi. Noctu.i.de nocte.vłin nocte aduũ.tꝑis.Et ðꝛa nocte. VUn Priſtianin. xv. lib. In. u. pauca inueniunt᷑ aduerbia denominatiua vt diu. ⁊ ex eo cõpoſitum. vt Interdiu .et A nocte noctu. Non eſt aduer.negandi.Et ſcias ꝙ hęc ne⸗ gatio nõ ſpoſita nomini ꝑ cõpoſitionẽ pꝛi uat tm. vt nullus.Sʒ qñ ꝑ cõpoſitionẽ ad iũgit᷑ vbis.ſine dubio pᷣuat ⁊ ponit.vt no lo. neſcio.nequeo.hęc em ſola vba cõpo⸗ nunt᷑ cũ nõ vt oſtendat᷑ pena inflicta homi ni ꝓpter oꝛiginale pctm.qꝛ punitus ẽ ĩ vo luntate.ſcientia. potentia. Si autẽ veniat per infinitatem.tũc habet exilem negatio⸗ 1„ nem.qꝛ puat ⁊ ponit.vt nõ hõ.i.aliqͥd qð ₰ nõ ẽ homo. ⁊8 a nonaginta. S Nondũ.i.nec adhuc.ſᷣm Map̃. NMNõne.i.nũquid nõ.ſᷣm Papᷣ. Nonagies.adũ.numeri.i.nonagiĩta vicibꝰ. Mõnunq;.i.aliquotiẽs.vel aliqñ. Nonies.i.nouẽ vicibꝰ.adüũ.⁊ ðꝛa nouẽ. Mouiſſime.i.vltimo. Mudiuſtertiꝰ.adu. tpis ẽ.vt vult Oriſtia⸗ nus. Et eſt dictio compoſita a nũc ⁊ dies. ⁊ tertius.q̃ſi nunc eſt dies tertius.Et ſimi liter cõponit᷑ nudiuſquartꝰ.i.nũc eſt dies quartus.Et generaliter cũ quolibet nomi ne numerali.oꝛdinali.vᷣm Hugl.iuenit᷑ ta⸗ lis cõpoſitio.vt nudiuſcenteſimꝰ.nudiuſ⸗ milleſimꝰ.Et ſunt oĩa aduerbia tꝑis. Vñ Actl.x. ðꝛ. A nudiuſquarta die.i.a die ꝗᷓ nũcẽ dies quarta vſq; ad hãc hoꝛã.Itẽ.j. Regl.iiij. Uę nobis.nõ em fuit tata exul⸗ tatio heri ⁊ nudiuſterti. NMNullatenꝰ.vel ẽ dictio cõpoſita.vłpotiꝰꝗ⸗ danm irregularis vocũ ↄgeries loco vnius dictionis poſita.⁊ grauat᷑ pe. Niũc.i.modo.adü.tpis. Nuncubi. adũ. loci.⁊ ð a num ⁊ vbi.⁊ int᷑⸗ ponit᷑.c.cauſa euphonię.Et.m.mutat᷑ in n. ſequẽte.c.vt dicit Mriſtianꝰ in.j.maio. ꝓ. m. tranſit in.n.vt num nuncubi. Nunquam.i.in nullo tꝑe.aduer.tempoꝛis ——s ⁊ cõponit᷑ ex nõ ⁊ vnqᷓ;. ⁊ non remanet de Opulent vłopulẽte. tius.ſime.i.abundãt᷑. nõ niſi.n.Sʒ nuſq;.i.in nullo loco cõponi⸗ Orſũ.adũ.lo ci.i.in hãc ptẽ. Iñ deoꝛſum. tur ex non ⁊ vſq;. Añ HHeb.j.Nuſqᷓ; ange MOſi vna dictio aduerbiũ optandi.i.vtinaʒ los appꝛehẽdit deus. AUñ nunqᷓ; ꝑtinet aa vel vocãdi. Uñ Symeon. Oſi meh inue⸗ tempꝰ.nuſqᷓ; vo ad locũ. AUñ qͥda. Ad tem niretilla natiuitaeas. pus nunq; ſ ꝑtinet ad loca nuſq;. Simili⸗ Gſſim vel oſſ atim. aduũ. i. oſſa frangẽdo vel M ter vnq; ꝑtinet ad tempus. vſq; vero ad ꝓolſa. i. de oſſe inos. MV Hocdin. ſeenſim. i. aꝛbtte. M Muꝑ adi.tꝑis.⁊ ðꝛ a nouus.⁊ tempoꝛe.q̃i Ouanter ⁊ ouatim.adũ.i.gaudenter. nouiꝑ.i.recenti tempoꝛe.modo parũ ante Sꝗ ee hoctempus. Do vr ai au g ☚D Nuſpiam.adi.loci.i.in nullo loco.⁊ dicit Palã. adu.qᷓlitatl.i.apte.manifeſte. et ðꝛ a Bnae vſhlam. hhhalo las. Añ Joh. xviij. Ego pala locut- . Nuſq;.vide in nunq;ᷓ. ſum mundo. Et cõponit᷑ cũ in.⁊ ðꝛ ipalaʒ. Hutatim. adu.i.nurim. ⁊ ſignant᷑.vłdenu⸗ i.in aꝑto. Cõt etis palã eẽ ppoſitio qñ re tu in nutũ.qñ qͥs ſemꝑ loquit᷑ ꝑ nutus. gitcaſum.vt alã illo h̊ͥ feci.i.coꝛam illo. 8 Nutanter.i.dubitanter. Et coꝛ.pᷣmã. ʒpalo.las.eã ꝓd. Uñ Lu 4 AASNn canus in. vij. Orincipes fecere palam ciui 1 r li bella. Sed de vltima ſyllaba querit an O diuerſas ꝑteſoꝛatiõis efficit. Nã int᷑duʒ debeat acui. Et dicunt quidã ꝙ ſic.ad dil⸗ . intiectio eſt dolentis.vt O de in qnta mi⸗ ferentiã huiꝰ acti palã. de pala.lę.palam. 8 ſeeria. Interdũ admirãtis. vt O rem admi Alij dicũt ꝙ non ⁊ melius.qꝛ hmõi aduer ir rabilem. Interdũ optantis aduerbiuʒ. vt bia iam de inẽtia. depᷣmunt in fine. vt mul . O mihißpteriti referant᷑ celitanni.Exhoꝛ tifariam. pꝑperanam. tantis qͥʒ. vt O fugite ⁊c. VUñ iĩ Gręciſmo Palanter.i.manifeſte.vel vagant᷑. Nelpa 2. O ſtupet. o dubitat. vocat idignat᷑ ad⸗ lanter.i.ĩcõpoſiteę.vł diſꝑſe.aduũ.qlitatis. optat. Clamat conquerit᷑ velut exemplis Mape interiectio ẽ admirantis. Uñ. Cedit reperit᷑. Vlſic.O dolet.o clamat.vocitat papa papę.nõ cedunt munera papę. mirat᷑.⁊ optat.O dedignat᷑ ſe noĩat vt ꝓ⸗ Accipe tolle cape.ſunt vba placẽtia papę. Ob ppoſitio his lris ſequẽtibꝰ chibeẽ. Palin.i.iterum. l mutat.b.in illas.ſ.c.vt Occido.f.vt Offe Panegyrice.i.laudant᷑.laudabiliter. ro.g. vt Ogganio.p. vt Oppono.Qñq; Parenetice.i. interpoſitoꝛie. ſubtrahit᷑ b. vt Operio.Si aũt ſequat᷑ m. Pariter.adu.ſilitudinis.i.ſimul. MD ſubtrahit᷑ b.vt Omitto. vel mutat᷑ in.m. Para.pᷣpoſitio greca.i.iuxta.vel apud.vł vt Ommitto.Añq; tñ intercipit.s.cuzʒ di re.vel ſter. vel trans. ctione incipiẽtea.c. vt Obſcurus. Añ qui PMartim.adu.i.diuiſim. 23 dam. Cur fert grex pomũ nunc ob mutat Marticulatim.i.diuiſim. vel ꝑ ꝑticulas. 4 inillas. Parũ.i.modicũ.Et ↄponit᷑ cũ ꝑ.vt Marũ „ Obnixe.i. intẽte vel humiliter. vel multũ. per.i.valde parũ. Inuenit᷑ etia parũante. H Ocius.adu.i.velocius.celeriter.ſtatinm. G potius ſunt duę ꝑtes. S S MOcties.adũ.i.octo viciobus. WPaſſim. adũ.i.vbiq; vłgradatim . vxł lenit᷑ dH 0Dffatim. adu.i. pticulatim. WVFVaaulatiʒ. aduũ .i.ſenſim.ꝑticulati.pedeten Officioſe.i.ſedule. . tim. minuatim. —. .e . HD c Olim. aliqn pᷣteritũ ſigt.i. quondam antea Mauliſp.i.parũꝑ vel modicececd. Aliqñ olim ⁊ de ſterito ⁊ de futuro ðꝛ ſit Maulominus.qnq; eſt vna dictio. i. fere. vt 6 aliqn.qñ vnq; ᷣm ab. iſbbi. Maulominus ↄſũmauerũt me in terra 4 Gminole. adũ i.foꝛtunate. AQq; ofo ſiue due dictiones. vt ibi i 28 Hhmnino. adu. intentiuũ ·i. penitꝰ. Et pdu. nuiſti eum paulo min ab angelis.i. minut penł.m cõem vſum. mogico. Vnde iĩ gręciſmo dicitur. Si pau Opido.aduer.i.vallde. lominus eſt oꝛatio comparat inde. Eſto fe 4 Opime.i.abundant᷑.affluenter. freeas ſi dictio ſit paulominus vna. Iteʒ nota 4 MOptate.adũ.ꝓ qͥ inuenit᷑ optato.i.deſide⸗ ꝙ paulo non debet acui in fine in paulo mi . k J ranter vel eleganter. ⸗ nus qñ ſunt du ꝑtes. Item paulo pꝛius Opitulanter.i.auxiliant᷑. OpitulatimideY. due ptes ſunt. Iteʒz paulo coportkHanlo . poſt. paulo ante.vłpotiꝰ ſunt dug ꝑtes po ſite ꝓ vna. Itẽ paululũ paulum ⁊ paulo ſunt noia. licet aliqñ ponant᷑ aduerbialit. Nauxillatim. aduerbiũ.i.paru. Peculiariter aduerbiũ.i. ꝓpꝛie.familiarit Pedetentim.i.ſenſim.ſubtihter. gradatim caute. cunctant᷑.q̃ſi pede tentans. vᷣm a piã. Vñ Hieronym in epła ad aulinũ. viij. Caute.i.pedetentim tuas poſſeſſiũcu las vendideris. òUGMð Pellaciter.adũ.i.doloſe.fruduleut᷑.fallaci ter. 2 ð a pellaxrx. 3 Pene.adũ.remiſſiuũ ẽ.i.fere. NPenes pſpoſitio.i.apð.iuxta.ꝓpe. Et coꝛ. pe. VUn Oꝛatiꝰ in poetria. Quẽ penes ar⸗ bitriũ ius ẽ noꝛma loquẽdi. Sʒ h̊ penes nis.i. virile mẽbꝛũ.Et ꝓd. pe. Vñ.Te ſũt damna penes damnat᷑ ſi tibi penes. NPenitus.adu.intentiuũ.i.oino.ex toto. Menſiliter.aduũ.i.leuitteer. Per ſpoſitio aliqũ pᷣuat.vt Merfidus.i.q̃ nõ habet fidem. Itẽ iurat vel adiurationẽ ſigt. vt Mer deũ iuro. Itẽ per dicit cauſaʒ vt Per ſtudiũ fit hõ ſapiẽs.⁊ ꝑ vᷣtutẽ lau⸗ dabilis. i. cauſa ſtudij.cã vtutis. Iteʒ ſigt locũ.vt Per italiã trãſiui.Et in Lucano. Bella ꝑ emachios pluſqᷓ; ciuilia campos. Item ſigt tempus.vt Cer diẽ lego. Item auget. vt NPerpulcer.i.valde pulcer. Peregre.adi.i.ad pꝑegrinandũ. Añ in euã gelio. õ qͥdã ꝑegre ꝓfectus ẽ.Et ſigt de loco.ꝑ locũ.⁊ in loco. VUñ diẽ COriſtianꝰin xv. MPeregre cõe adu.vt Meregre ſũ.per⸗ Et nõ debet acui in fine. NPerempte.ꝑẽptoꝛie.aduũ.i.cito ſinemoꝛa. egre abeo.ꝑegre aduenio.pegre tranſ eo. Terendie.adũ.tꝑis.⁊ ðꝛ a pempta ⁊ vna ⁊ die. qᷓi pempta vna die.ſ. iſta. i.in ſero.vel cras.qð nõ credimꝰ. imo ꝑendie.i.pꝰ cras ſicem ꝓcedimꝰ hodie.cras ꝑendie.poſtri⸗ die. Et ðꝛ ꝑendie.q̃ſi ꝑempta vna die.qð nõ põt dici de hodierna die.cũ de ea nõ re ſtat ſpaciũ vniꝰ diei. Sic ergo de craſtina intelligit.Eſt g ꝑendie idem qð poſt cras Vñ Plautꝰ. Quę cras veniet perendie fo ras efferet ſoꝛoꝛ. Uñ.j. Regl.xx. Dñe deꝰ iſrael ſi inueſtigauero ſniam patr mei cra⸗ ſtino vel perenlidlie. Perennit᷑.adũ.i.iugit᷑.ꝑpetue.ęternaliter. Nerfunctoꝛie.adũ.i.inaniter.imaginarie. traãſitoꝛie. leuiter. S Neri. i. circũ.vel de.⁊ acuit᷑ in fnien. NPerinde.i.talit.aduũ.ſiłitudinis vel q̃litat᷑ ⁊282 a per. ⁊ inde. loqueret᷑ poſthac d Perite.tius.ſime.adu.i.docte.pꝛudeẽter NPerpere.adu.qlitatis.i.pꝑuerſe.male.pꝛa⸗ ue.nõ recte. ꝛo qͥ ſꝑe ponit᷑ ꝑperam. qcdGd nõ debet acui in fine. ſicut nec multifaria,z nec palã. Vñ.j.Coꝝ.xiij. Nõ agit ꝑperaʒ Nerpetim.adu.i.ꝓlixe.pꝑpetue.ↄtinue. NPerpetue.adũu.i.ęternaliter. V Perlepe.i.ſepiſſime ſepe. vʒ Cap̃.⁊ ꝓd.ſe NMerſpectim.adu.i.viſibilit.vel clare.Et ꝑ ſpicue.⁊ ꝑſpicabilit᷑ aduᷣ.idẽ. Meſſum. adi.locii.ſub pedibus.⁊ vꝛa pes vel peſſum.i.deoꝛſum.⁊ pce9pbs. NHictin.aduü.i.pingendo coloꝛatinm. Plerũq;.i.aliqñ.frequent᷑.aſſidue. Pigre.i.deſidioſe.tarde.tedioſe. Pompatice.i.ſuꝑbe.laſciue.Nõpoſeidẽ. None.adi.loci.i.retro.vłiuxta.pꝰtergũ. Vñ Staciꝰ Achilleidos. Done natãt de⸗ lentq; pedẽ veſtigia cauda. Et acuit᷑ vltia ad differentiam verbi pone.quod circũfle Moꝛro. adũ.oꝛdinis.i.ↄſequenter. Doꝛro etiã ð certe.vel valde.vel longe.vel ſed. vel vſiicc. . NHoſt.adi.loci.licet qñqʒ; ponat᷑ in vi tꝑis. Et cõꝑat᷑ poſt.poſterioꝛ poſtremꝰ. Poſt coponit᷑.vt poſtq;. Itẽ poſtheri.i.hodie. Itẽ poſtridie.i.poſt tres dies. Doſtpᷣdie. i.hodie. Itẽ ⁊ cũ qbuſdã alijs.vᷣm ugl. Et ſigt tria poſt.ſ.tꝑs.vt Moſt annum ve nias ad me. Item locuʒ.vt Iſte latet poſt montem. Item oꝛdinẽ. vt Moſt ſapientiã diuitię quęrẽdęſunt. Nã melius ẽ philo⸗ ſophari qᷓ; ditari.niſi foꝛte indigenti. Añ Hic tria poſt poꝛtat.quę ſunt tꝑs.locus.⁊ oꝛdo. Et eſt poſt pꝛepoſitio potius qñ re⸗ git caſimm. èWDW Moſtea.adũ.tꝑis vel oꝛdinis.i.deinde.Et cõponit᷑ poſteaqᷓ;.i.poſtqᷓ;. Et poſtea loci i.poſt illũ locũ.vel poſt ilud ts. NHoſthac.ꝗdã vocũ irregular ↄgeries .ſeu aggregatio videt᷑ eſſe.fungẽs loco vniꝰdi ctionis.i.poſt. Vñ Heb.iiij.Nunq; ð alia . ie. Vel ſit ibi hac ſylla⸗ bica adiecio.ͤ NHoſtpꝛidie.i.altera die poſt tertiã dieʒ.Fᷣm NPap. Vel vᷣm Hugl. poſtpꝛidie.i.hodie. ⁊ cõponit᷑ a poſt.⁊ pꝛidie. Poſtremo.i.ad vltimũ.adũ.tꝑis vłoꝛdis. ⁊ ꝓd. ſtre. Poſtreme. ius.ſime. ide. Poſtridie.i.poſt tres dies.a poſt ⁊ tris. et die. Et ꝓdu. e. Preę ſpoſitio ponit p ad. vt Illum ↄtẽpſi Hp me.i.ad comꝑationẽ mei.Item ꝓ ab. vt — — = -⸗ —. =— Preęamoꝛe hũc excludit foꝛas. Itẽ ꝓſuꝑ vt Pꝛę cũtis laudo beatos i.ſuꝑ. Itẽ pꝛo valde.vt Mꝛecelſus. Iteʒ ꝓ ante. vt Mꝛeę ſcio ſᷣdico. Itẽ ſ̊ inuenit᷑ aduerbialiter. Pꝛecarie.aduerbiũ.i.pꝛecabiliter.vel per pꝛeces.Et pꝛo eo ſępe inuenitur pꝛecario. Ande Terentius in eunucho. Jam vel pᷣ cario fac.tradas. Pꝛecipue.aduerbiũ.i.maxime.pᷣſertim. Preſertim.i.pᷣcipue.aduerbiũ teſte Priſti ano. ⁊ ðꝛ a ſſertu.ſiẽ tractim a tractu.rę ſertu aũt ẽ ſupinũ huiꝰ verbi pſero.ris.qdð ẽ ante velp̃ alijs ſerere. Item ſᷣſertim.i.p⸗ terea.ↄiunctio cauſalis. Item pᷣſertim ma xime. bᷣme. Vñ dicit Pap. Pręeſertim. pꝛę terea.pᷣcipue.maxime pᷣme. Nreſto.adu.tꝑis vel loci.i.in ſſentia ſum. quaſi ſto pꝛę. Vreter.i.abſq;. CPonit᷑ etiã ꝓp iuxta. vlłtrãſ vt ptereas.i.tranſeass. Vręterea. aduerbiũ ẽ.⁊ ðꝛ a pter adubio.et ea ꝓnomine.pᷣpoſitio em ꝓnomini ſicut et ꝓpꝛio noĩ ꝑ appoſitionẽ ſolũ iungit᷑.Ad⸗ uerbiũ aũt potuit cũ ꝓnomine cõponi. vt Eccum ⁊ ellũ.interea ſterea.Et deſinit in a ꝓductã pterea. Et ẽ pterea aduerbiũ diſ cretiuũ.idẽ qð pᷣter iſta q̊ dicta ſunt. Pridem.adüũ.tꝑis.Et comparat᷑ pꝛidẽ pꝛi oꝛ. pᷣmus. Pridie.adu.tꝑis.i.bmo vel poꝛi die.⁊ ðꝛ a bᷣmus vla poꝛ ⁊ die. Et inde pꝛidianus na nũ. Et vt dicit Priſtianꝰ a noibꝰ qnte de⸗ clinationis compoſita pducunt.e.vt pᷣdie hodie.poſthodie.poſtridie.Et adiũgit᷑ p⸗ die moꝛe ppoſitionis accuſatiuis vt pᷣdie 4 kalendas ianuarij. pꝛidie nonas.pᷣdie idꝰ. .i. a pᷣma die ante idus. Vñ.ij. Machab. vltl. Nridie mardochei die. Vrimitus.adũ.oꝛdinis.i.pmo vel in pꝛin⸗ cipio. Et coꝛ.mi. HZ Principaliter.i.pᷣmo.⁊ maxime. adũ. Principant᷑.i.imperioſe.adũ.a pᷣncipoꝛ. EPrioꝛſum.adũ.loci.i.verſus pꝛioꝛẽ parteʒ E⸗ componitur a pꝛioꝛ et oꝛſum vel ver⸗ Priuatim.aduerbiũ diſcretiuũ.i.ꝓpꝛie ſin gulatim. M L Vriſce.i. antiquę. longeuę. vetuſte. Pro.pꝛępoſitio ſiãt cauſam. vt pꝛote.id ẽ. cauſa tui. Item pᷣcium vt pꝛo ſex ſolidis. Item pꝛo iuxta.vt Ille cantauit pꝛo viri⸗ bus.i.iuxta vires. Itẽ pꝛo pꝛepoſitio gre⸗ ca.ſiãt ante pᷣpoſitionẽ. Vrocul.adũ.loci·i.longe vel ꝓpe.⁊ ðꝛa ꝓ vel pꝛe ⁊ oculus. Or em̃ ꝓcul qſi ꝓ vł ꝓpe oculis.Sʒ id qð ſ oculis ẽ põt eſſe longe. vel põtsẽ ꝓpe. Et ideo ðꝛ alian ꝓcul lon ge. aliquãdo ꝓpe. AUnde dicit᷑ pcul. quaſi poꝛro ab oculis.vel quaſi ꝓpe oculos.⁊ E etymologia. ᷣm Hugl. Et vt dicit Pab. Procul eminus lõge. interuallo. rocul ⁊ longe ⁊ pꝛope dicit᷑. rocul necnimtuʒ longe nec iuxta. Procul dubio.i.longe a dubitatione. 5* Probdoloꝛ. interiectio dolentis.cuʒ aliqs in doloꝛe loquit᷑.ſicut vult Mapᷣ. Alij di⸗ cunt ꝙ pꝛohdoloꝛ ſunt duę ꝑtes.⁊ duobꝰ accentibꝰ regendę.⁊ pꝛoh e interiectio. ? doloꝛ ẽ nomen. NMã ſicut dicit Priſtianus in qnto libꝛo. vbi agit defigura cõpoſita. Figura in omnibus ꝑtibꝰ oꝛatiõis inueni⸗ zur. excepta interiectione quę ſemper eſtſi gure ſimplicis. Wrofecto.adu.affirmandi.id eſt. pꝛoculdu bio. vtiq; pꝛo facto ſcʒ ꝗ habeas aduerbi⸗ um affirmadi. Proinde.ↄiunctio illatiua.i.igit. Inueni⸗ tur tñ qñq; ꝓ aduerbio loci vel tpis. Et apocopat᷑ qniq; ⁊ ðꝛ pꝛoin.pꝛo pꝛoinde.et egltur antepenł. ſicut alia compoſita ab inde. Prolixe.i longe.extẽſe.cumulate.copioſe. Prompte.tius.tiſſime.adũ.id Eẽ. expedite. velociter. Prope.adi.loci.i.iuxta.ſecꝰ.⁊ ðꝛa . Et comꝑat᷑ ppe ꝓpius ꝓxime.adu.Et cõpo nit᷑ Hepꝛope.Et coꝛ.pꝛo. Propenſiꝰ.adi.i.extenſt. .· MPropere.adiu.i.velociter.celerit᷑.⁊ coꝛ.pe. ropt᷑.adi.loci.i.iuxta cõminꝰ.⁊ ðꝛr a pꝛo * Ponit᷑ etiã ꝑ ↄiunctione cauſali.vt ro pter te factũ ẽ hoc. MPropterea.i.idcirco.ideo. iũctio cauſar. Prohpudoꝛ.ẽ interiectio vitupantl vel do lentis. cũ aliqͥs pudoꝛẽ.i.cõfuſioneʒ alicui adijcit. vt videt᷑ dicere Papᷣ. Alij dicũt ꝙ pꝛoh pudoꝛ ſunt duę ꝑtes ⁊ duobꝰ accẽti⸗ bus regendę ⁊ pꝛoh ĩteriectio ⁊ pudoꝛ no⸗ men. qꝛ interiectio cõponi nõ põt. Ratio. qꝛ ꝓpꝛiũ paſſionis ẽ deſtruere.⁊ cũ inter⸗ iectio deſignet affectionẽ paſſiõis. naturã habet cõpoſitioni ↄtrariã ⁊ ꝓpt᷑ h̊ conſue⸗ uit abſcondita voce ꝓferri. Cũ ðꝛ pꝛoh⸗ pudoꝛ.pꝛohdoloꝛ ſunt interiectiões.expo ne.i. loco interiectionũ vident᷑ poni. Proꝛſus.i.penitꝰ.oĩno.ꝓculdubio ꝓfecto Proſeutice.i.humiliatice ⁊ depꝛecatoꝛle ⁊ depꝛecatiue. de 4 Peul ⁊ tenus.⁊ ſigt longe.vt dicat᷑. ꝓten qſi ꝓcula tenus.i.ꝓcula ꝓpe.V Uirgi⸗ lius in. vij.enei.Tartarea intendit vocè q̃ Pꝓtenus oẽ Cõtremuitnemua. Protinus.adũ.tꝑis vel oꝛdinis.i.cito.ſta⸗ tim. ↄtinuo. vel ↄſequẽter. Et coꝛ.pe. Añ Ouidiꝰin epi. drotinus abductis ſonue runt pectoꝛa paimis. NMube tenus.duę ꝑtes ſũt.i.vſq; ad pube ⸗ 4 tatis tempus. Et coꝛ.cd1. Hulſum.adu.a pello.tl(is. e Qua ẽ interrogatiuũ ꝑ locũ.vt QAua traſi⸗ ſti. Reſponſiua eiꝰ.hac.illac.iſtac. Nublicitus.adu.i.publice.⁊ ör a publicus Qua dere.i.ppter quã rẽ.cur.qũo.q̃ réne Quadragies. adu.nũ eri.i. dragita vicibꝰ Qualiter.adũ.interrogatiuu. Quam.c&ẽ ↄiũctio diſcretiua vel electiu 4. vt 7 Biues eſſe volo qᷓ; pauꝑ.vel Bonũ ẽ ſpe⸗ rare in dño qᷓ; ſperare in pᷣncipibꝰ. Etiaʒ ẽ aduerbiũ ſilitudinis. vt Zã Olato qᷓ; Soꝛ tes legit. Etiã c adu. comꝑandi. vt Jlle eſt maioꝛ qᷓ ille.Et ẽ adũ.qᷓntitatl. vt Iſte q; põt legit. Et ſᷣm hac ſiqtionẽ põt quãtꝰ de riuaria q;. Et qᷓ; cõponit᷑ ꝑ gemminatioeʒ 2⁊ dicitur q;ꝙᷓ· id eſt. quis coniunctio ad⸗ uerſatiua. QMultũ reliqͥt qͥ qlibet p arũ tm̃ deſeruit. Quãobꝛẽ aduer.interrogãdi ſᷣm hGonatũ. Et acuit᷑ penł.ſᷣm quoſdã ⁊ videt᷑ eẽqdaʒ irregularis aggregario dictionuʒ ꝗ̊ ponit Joco vniꝰ dictionis potiꝰ qᷓ; wa cõpoſitio. „— Quãuis.i.qᷓqᷓ; vel licet.tñ.ↄiũctio aduerſa tiua.⁊ acuit᷑ pen=. Quanã.i.i ꝗᷓ ꝑte ſyllabice hʒnã vᷣm apᷣ̊. Quãdiu.qñ ẽ vna ꝑs acuit᷑ penł.vide etiaʒ ſupꝛa in diu. Et ẽ q́diu.vſqʒ ad quẽ finem Yel vſq; ad qð tꝑs ᷣm Pab.s/g NQuãdo deriuat q q́;. ⁊ ẽ aduer.tꝑis.Et eſt interrogatiuũ.infinituʒ.relatiuũ. Et cõ⸗ ponit᷑ vel ſyllabicat᷑.⁊ ðꝛ qñq; ⁊ qñcunqã. ⁊ quãdoqᷣdẽ.i.qꝛ. Et coꝛ.qͥ. Itẽ ſiquando nequãdo.aliq;do.añpenł.acuũt. Et nota VY qñ habet ſex compoſitiões tm̃ ᷣm aliqͥs vt Siqñ nequãdo.aliquando.qñq;.quã⸗ Doqñ.qncunq;.Ex h̊ patet ꝙ quãdoqͥd eʒ non eſt compoſitio vera.ſed ponit᷑ aliq uã̊ do loco vnius partis. Et eſt potius qdam vocum congeries irregularis quꝗ compo Protenus. adu. loci. ⁊c cõpoſitũ a ꝓpe vel Johaãnis. Ai ð ſitio.⁊ tũcaccẽuat᷑.ac ſi eſſet vna dictõ. vt Exemplo. de facili.de cętero.ex impꝛoui⸗ ſo. cętera ↄſimiiliiia. bentia. m. ante.q.ꝑ.n. ſcribunrr. Quantiſper.i.quatũ.vt Quãtiſp valet re Quãqᷓ ·i. ;tiis. licz. Et no q;e; ꝛ ſilla ha iſta. Tantiſper. “”ðM Quãtotius.aduer.i.quãto ocius.velocius citiꝰ. Et cõponit᷑ a quãto vocius adubio. Muato minus.duę ꝑtes ſunt ſicut ⁊ quãto magis.⁊ ita ſub duobꝰ accentibꝰ ſunt ꝓfe rende. ſm lhugl.in libꝛo de dubio accètu. Nua ꝓpter.i.qᷓ;obꝛẽ. ꝓpterea.q pacto. Quali.i.ſicuti.tanqᷓ;. velut.Et ponit᷑ q̃i ali qñ ꝓ ſilitudine.aliqñ ꝓ veritate. Pro ſili tudine. Añ Paulus. Quaſi triſtes ſa empꝑ auũt gaudẽteſ. ro veritate vt in euãgelio Joh Himus gloꝛiã eiꝰ gloꝛiã qua⸗ ſi vnigeniti a patre Aliquãdo nihil differt yvtrum ꝓ ſimilitudine an ꝓ veritate pona⸗ tur. vt Job. Quaſi impios pcuſſit eos ilo co videntiũ. Sed ibi. Sicut impius inimi cus meus ⁊ aduerſarius meꝰ quaſi iniquꝰ Sicut ⁊ quaſi vt vult Gregoꝛius pꝛo affir matione potius qᷓ; pꝛo ſimilitudine dictuʒ videtur. ê Qua tenus.vide infra in quatinꝰ. Muater aduü.nũeri.a q̃ttuoꝛ deriuat᷑.⁊ ſcri⸗ bit᷑ ꝑ vnũ.t.Et bꝛeuiat᷑ q̊. AUñ Oꝛatius in pᷣma epla. Me quater vndenos ſcias ĩple uiſſe decembꝛis. Quattuoꝛ aut nomen per duplex. t. ſcribit. Quaternatim adu.i.ꝑ quaternos.⁊ dicit᷑ a quaternus. =è Muatinus pꝛo vt eſt coniunctio cauſalis ꝑ i.ſcribit᷑.⁊ deriuat᷑ a qua. õt etiã eẽ con iunctio adiunctiua. Sed qua tenus per.e. ſunt duę ꝑtes.⁊ acuit᷑ te. AUñ ĩ greciſmo ðꝛ Bictio quatinus eſt oꝛatio qua tenus eſto Bictio ſub media bꝛeuis eſt.oꝛatiolonge. Si fiat pꝛoſa bꝛeuiat tñ vtraq; metruʒ. Eꝑt nota ꝙ vt ꝙ ⁊ quatinꝰ.ↄiunctiões ad inui cem in h differũt.qꝛ vt cauſam remotioꝛeʒ Sed quatinus recipit cauſam pinquio⸗ rem. vo ꝑtinet ad vtrũq;. Vñn icõgrue Sꝛ. Volo quatinus legas.ſed bñ ðꝛ. olo vt legas.qꝛ voluntas longiſſima ẽ.⁊ nimi um infinita. Moſt quatinꝰergo vel ꝙ recte ſequit᷑ hęc ↄiũctio.vt h̊ modo. Rogo vol yt quatinus mihi veſtrũ auxiliũ impẽdat Del ſic. Poſtulo ꝙ mihi dignemini pꝛoui dere vt poſſim in ſtudio commoꝛari. Sed non adeo bene dicit᷑. Rogo vos vt bñ mi⸗ hi faciatis qð vel quatin poſſim in ſtudio De Que iunctio copulatiua pꝑ.e.ſolã ſcribit᷑. ⁊Tidẽ ẽ qð ⁊.qñ ẽ ꝓnomẽ ſcribit p ae diph thongon quę. in ſingulari feminino.⁊ in plurali neutro.Et eſt interrogatiuũ relati uum. 7 mnit.⸗ uia ⁊ qm in eodẽ ſenſu. Sʒ qm̃ ꝓpꝛie pꝛę ponit᷑.⁊ ſic ſequẽtem ſenſũ alligat.vt Am diſcis diſco.Quia quippe poſtponit᷑ ⁊ ſu perioꝛẽ ſenſũ ↄfirmat.vt Scio qꝛ didici et quia ſyllabicat᷑.⁊ ðꝛ quianã ·i.quia vel cur Vñ AVirgilius. Heu quianã tanti tinxer̃t ethera nimbi. Auidẽ ↄiunctio affirmatiua. ? coꝛ. pmam . Vnde Facetus. Aldente quidem lęta de⸗ corat᷑ floꝛida vita. Et inde componit᷑ ſiqᷣ⸗ dem. Equidẽ aũt ſimplexẽ.vide.s.in ſuo loco in.e.l̃a. Qui diu due ꝑtes ꝓ vno affirmatiuo aduer bio.i.certe. vere. Quin. i vt nõ.vł vtↄiũctio adiũctiua.Qui i.Ocõiunctio ẽ collectiua.Quin.i.potius adu.eligendi.Quin.i.curnõ.vel cur adũ. interrogandi. Quin.i.certe aduerbium af firmandi. Quin.i.inſuper aduerbiuʒ oꝛdi nis. Et componit᷑.Quinetis.i.inſuꝑ adũ. oꝛdinis.ſᷣm lhugl. Itẽ inuenit᷑ qnimo.id eſt.potiꝰ vel certe aduerbiũ affirmandi vel eligendi. vel poſſunt eſſe duę ꝑtes. Et ſci⸗ as ꝙ in Luceę euãgelio vbi ðꝛ. Quinimo. beati qͥ audiũt verbum dei ⁊ cuſtodiunt il lud. Ita diſtinguendum eſſe videt᷑. Quin imo beati ⁊ deinde beati qui audiunt ver⸗ bum dei ⁊ cuſtodiunt illud. Et pꝛodu.pe⸗ nuł.quinimo.quia imo habet pꝛimam lon Quindecies.aduũ.i.qͥndecim vicibꝰ. Quinetiã.aduü.oꝛdinis.i.inſuꝑ.⁊ ðꝛ a quin Quinimo.vide in qdaunn. Quinpotiꝰ.i.magis.ſᷣm MHab. Quinq̃geſies.adu.nũeri.i.qnq̃gita vicibꝰ. ⁊dðꝛ a quinquaginta.ſᷣm Pap. Quinquies.i.qͥnq; viciodb. Quippe.i.nimirũ.ſine dubio.certe.ↄfirma tiuũ adũ.Eſt em ſicut ſcʒ videlicʒ.Et ꝓd. pᷣmã.poſitione. Quo.interrogatiuũ Reſponſiua eiꝰ.huc.illuc.iſtuc. . Quocirca.ẽ cõpoſitũ a qͥ ⁊ circa.Et nota ꝙ; circa ꝑ compoſitionẽ vel potiꝰ ꝑ qᷓndã irre gularitatẽ iungit᷑ cũ iſtis.ſ.qͥcirca ꝓ ↄiun ctione cauſali vel illatiua. Circumcirca vl circũqua. ad locũ. vt Quo vadiſ Quodã modo duę ꝑtes ſunt.vñ duob“ ac⸗ centibus regendęſunt.Quidam tamẽ gra uant mo.⁊ tunc dicemus ꝙ nõ eſt ibi cõpo ſitio.ſʒ quędã irregularis vocum ↄgeries fungens loco vniꝰ dictionliiis. auo minus. duę dictiões ſunt. Pap̃. tamẽ dicit.quominus.i.aliter non.ꝓ vna dictio neſumens. M Quo modo.duę partes ſunt in euangelio. Lucl.ij.vt Quo modo ſiet iſtud qm virum nõ cognoſco.Aliqñ quomodo videt᷑ eẽ di ctio cõpoſita.ſed potiꝰ eſt ibi ꝗdã irregula ris vocum congeries.ꝗᷓ ponit᷑ loco vniꝰ di ctionis.vt qũo.i.q̃lit᷑.⁊ tũc accentuat᷑ acſi eẽt vna dictio.⁊ acuit᷑ q̊.ſʒ mo graun᷑. Quondaã.adũ.tꝑilſ.per.q.ſcribit᷑.qꝛ deriua turaau.— Quoniã.ↄiunctio cauſalis vel ſubcõtinua tiua. Cauſalis.vt Quoniã ꝓdeſt tibi lege Subcõtinuatiua.vt Quoniam ambulat mouet᷑.Sic quoq; quia vel ergo vna pars eſt m Paßp̃. Et differt qm a quia.ſicut ha bes in qdauuuag. Quoniãquidẽ.i.quia.vel &̊ vna ꝑsẽ cõpo ſita a quoniã ⁊ qͥdẽ.⁊ tũc grauat᷑ dͥ.⁊ acui tur an. Nñt etiã eſſe due ꝑtes.⁊ tũc duobꝰ accẽtibꝰ regunt᷑ ⁊ acuit᷑ ꝗͥ ⁊ ſcribit᷑ tũc qm p.m.⁊ tũc quoniamquidẽ.idẽ eſt qðᷣ.quia certe. Et ſic ſumit᷑ j.Corl.xv. Qmquideʒ hoĩem moꝛs.⁊c̃. ”“ uoq; ẽ ↄ iunctio copulatſiua. Accipit᷑ em̃ Pet. vel etiam. ⁊ notat qnq; ſiłitudineʒ.vt uquoq; fac ſimile.tñ loco aduerbij inue nit᷑ pꝛo certe. “łUMꝑéeB Quoꝛſum.i.verſus quã ꝑptem. Et cõponit᷑ a quo ⁊ verſum.⁊ ſyllabicat᷑ quoꝛſuʒ.⁊ ðꝛ oe ucũq;.i.verſus quamcũq; partẽ vᷣm AQuotidie. adu. tꝑis. ⁊ öꝛ a q̃t.⁊ dies.qð vi cioſe ſcribit᷑ ꝑ.c.vt vult hugl. Naã per.q. ſcribi debet Hoc etiã vult Pab. Eta qᷣti⸗ die ðꝛ quotidianꝰ.na.nũ.ſic a meridie me⸗ ridianꝰ.na.nũ. VUñ quotidianũ in pat᷑ no⸗ ſter debet ſcribi p. q. Quotiẽs.aduũ.nũ eri.i.frequẽter multotiẽs Quotiẽs.i.quot vicibꝰ.cui rñdetur ſemel bis ter ⁊ ſilia.⁊ deriuat᷑ a quotꝰ.⁊ ſyllabi⸗ catur quotienſcũq;. . Quouſq;.i.qᷓ;diu.adũ.tꝑis.QAuouſq;.i.ad quẽ locũ aduerbiũ loci. Añ.Tẽpꝰ ſiue lo⸗ cum dic ſignificare quouſq;. ðWͤ Quur.aduerbiũ interrogandi põt deriua⸗ ri a q.⁊ ſcribit᷑ ꝑ.q.⁊ geminũ u.vel poteſt deriuari a gtõ cuius de auis: Tunedebe 5 ſcribi ꝑ.c.⁊ vnũ.u.ſicut cur.⁊ ita cõit᷑ ſcri⸗ bitur m modernos. Racha ẽ interiectio affectũ indignãtis oſtẽ dens. ſicut cũ dolemus. dicim heu ⁊ cu le tamur vah.⁊ ſiłiter cũ indignamur dicimꝰ racha. Uel racha.i.inanis ⁊ vacuus.quẽ vulgata iniuria abſq; ſenſu vel abſq; cere bꝛo dicere poſſumꝰ.⁊ ẽ hebꝛęũ.⁊ acuit᷑ ifi⸗ ne. Sʒ pᷣus dictũ melius valet. Radicatus.aduerbiuʒ.i.funditus vſq; ad Rancoꝛditer.adũ.i.ira ſcibiliter. Raptim.aduerbium.i.feſtinanter.violent᷑ quaſi ruptim. 2„ Raro. adu.i.interdũ.aliqñ. NRe. ppoſitio iſeꝑabilis aliqñ notat reitera⸗ tionẽ. Unde.hęc tria re ſigt.ſurſuʒ retroq; contra. ULM Repente.i.cito.ſubito. è Reuera.i. certe.veracit᷑. ad.⁊ ẽ cõpoſituʒ vel ſunt duę ꝑtes poſitę ꝓ yna. Retro.adũ.loci.Et cõponit᷑ cũ de.vt De⸗ retro. Et coꝛ.re.naturaliter. Ande in Au⸗ roꝛa dicitur. Deretro reſpiciat animo qui cunq; reliquit. B Retroꝛſum.i.de ſũmo vſq; ad infimũ deoꝛ⸗ ſum. vel tergotenus. Rite.i.recte.ſᷣm COriſtianum.⁊ dicit᷑ aritu Pap̃. vo dicit. Rite. recte.iuxta moꝛeʒ le⸗ ipatim. adu. deſiãt locũ riparũ.ſic̃ oſtiatim oſtioꝛum. Roſim.aduü.i.moꝛdaciter.a rodo.dis. Rurſus vel rurſum.i.denuo.iterum. Gagaciter. i. pꝛudenter ingenioſe. Saltem.ↄiunctio aduerſatiua.cũ diminuti one ꝑ ſyncopã fit a ſalutẽ.⁊ eſt tractũ a ca⸗ ptiuis.qͥ qñ capti erãt extimoꝛenõ valẽteſ Kinne pꝛobe⸗ loqͥ integre dicebãt. Saltẽ.ſaltẽ. ſaltẽ. qua ſi dicerẽt. vt vitã ⁊ ſalutem nõ amitteret. on SD HS BGedulo.aduer.i.inceſſanter.iterato frequẽ Itẽ inuenit᷑ ſaltim ꝑ.j.⁊ ðꝛ a ſaltu. AUñ diẽ Priſtianus in.x vj.lib. Saltu.ſaltuatim vel ſaltim.i.ſaltando.⁊ eſt aduerbiũ quali tatis. Unde. Saltim ſaltando.ſed ſaltẽ di minuendo. Sane.i.certe.bene recte. Sat.aduü.ꝑ apocopã fit a ſatis.et ponit᷑ lo⸗ co noĩs.vt ſat ẽ.i.ſufficit ᷑m ap. Saryxrice.i.repᷣhenſoꝛie. . Satis.aduü.qualitatis. Sʒ ponit᷑ qñq; pꝛo dꝛ. Scoᷣm Lucam. vbi gręci dicunt. i. ꝑ ripas. vel de ripa in ribà ſufficiens. Ande Lucanꝰ. Tu ſatis ad vi⸗ res romana in carmina dandas.Et indeꝑ apocopam ſat. Satius.i.meliꝰ.aduũ.comꝑandi.⁊ ðꝛa ſatl. Vñ dicit Priſtianꝰin tractatu aduerbioꝝ Satius ꝓ meliꝰ. AUñ Aug. Satiꝰ eſt moꝛi fame qᷓ; veſci idolotito. Et ſcribit b:r. qð accipit ſonũ de.c.Quidã legũt ibi ſaucius p.u. ſʒ male ⁊ coꝛrupte. Scilicet.i.ſcire licʒ.nimirũ.aduũ.ẽ affirman di. vel coniunctio copulatiua vel expoſiti ua m quoſdã. Se.pᷣpoſitio ẽ.⁊ inuenit᷑ ſolũ ꝑ cõpoſitiõeʒ Sex em̃ ſunt ſᷣpoſitiones qnon inueniunt᷑ niſi i cõpoſitiõe.ſ.di.dis.re.ſe.an.con.Et ſiãt ſe aliqñ ſine.vt ſegnis ãſi ſine igne.Et ſegqdulus. ſine dolo. Aliqñ ſeoꝛſum vt ſedu⸗ co.q̃ſi ſeoꝛſũ duco. Item ſe etiã ẽ ꝓnomen 2 geminak ſele. 6 Secretim.ſecreto.vel ſecrete.i.occulte. HSecũdũ illud nomẽ ponit᷑ loco aduerbij lo- ci. vel qualitatis. vel potiꝰ ſilitudinis. Cũ Cata Lucam. Secus a ſe pᷣpoſitiõe deriuat᷑.⁊ deſeruit ac cuſatiuo caſui.vt Secus Petruʒ.i.iuxta Petrũ. Cõt etiã eẽ adu. ⁊ ẽ ſecꝰ idẽ qðᷣ ali ter vel alias. vel ꝓpe vel iuxta. Et hm qſ⸗ dam idẽ ðꝛ ſecius. Itẽ in greciſino dꝛ. Dic ſecus eſſe aliter iuxtaq; localit᷑ vnũ.Dices aſt aliud tu dices qualitatuuie. Sed ↄiũctio ẽ aduerſatiua.⁊ debet ſcribi ꝑ d. Antiq; em dicebant ſedũ ꝓ ſed. Nos ve ro duas lr̃as vl:imas abſcindimꝰ ⁊ dicimꝰ ſed ꝑ apocopz. U Sedecies.i.ſedecim vicibꝰ. . . = Sedenim vna ꝑs. vłloco vnius ꝑtis ẽ. Aũñ in vſibꝰ Syllabę legit᷑. Sanctoꝛũ ſʒ em cũ ctęlux libera carni. Uñ.ij. Machab. vij. Sedem mũdi creatoꝛ.cc Sedtamen.i.atcontra.aliqñ ſunt duę ꝑtes aliqñ ẽ dictio cõpoſita.⁊ tũc grauat᷑ ta. vl eſt ꝗqdã irregularis vocuʒ congeries.ꝗpo⸗ nit᷑ ꝓ vna dictione. ter. aſſidue. Gegniter.adũu.i.pigriter. Segregatim.i. diuiſim. ſeꝑatim. Semel.adü.numeri.i.vna vice. Semp.adũu.tꝑis.i.oĩ tte. Senſim.i. paulatim. adu.remiſſiuũ.⁊ dicit aſenſus. Nã ꝗᷓ moꝛãt᷑ a⁊ paulati tẽdũt ſen⸗ ſum faciũt. cu ſenſu fiñt. Itẽ ſenſim · i. ſen ſibilit. vel ad ſenſum. ↄſtant᷑.timide. Dixi tibbbbsss Sero.adũu.hoꝛã ſiãt.⁊ tarditatẽ.Et ſero tẽ⸗ HSigillatim. i. expᷣ Seoꝛſum.adu.diſcretiuũ.i.ſeꝑatim.ſegre⸗ gatim.ſemotim.Et deriuat᷑ a ſe poſitiõe nſepapill Aſcpanon? eſigner- Sepe adũu.i.młtotiẽs.a ſepio.pis.Et cõꝑa tur.ſępe.pius.ſime. Inuenit᷑ etiã ſᷣm anti quos.ſepioꝛ.pius.ſimus.ma.mũ. q̃ſia ſæ pus.po.pũ.poſitiuo.Et cõponit᷑ Aſepe. ꝑpſepe.qᷓ;ſepe.ſepenũero.i.multotiẽs. Sepiuſcule.ðꝛa ſępiꝰ addita cule.⁊ ſepiuſ⸗ cule.aliquãtuluʒ ſepr'ꝰ.Et ſepicule.i.ſepe Sgpicule peccas inqͥd. Et coꝛ.cu. Septies.adũuũ.nũeri.i.ſeptẽ vicibus.⁊ ðꝛa ſeptẽ. Uñ ꝓpheta. Septies in die laudeʒ pus noctis ꝓfundũ. vt Sero ad lucubꝛan duñm ſurrexi. licet aliqũ noĩalit᷑ inueniat᷑. vt obſcurũ ſero.pulcrũ mane. Sere. rius. ſime. adu.i.tarde. extreme. Serie.adu.a ſerius.i.vtiliter.intẽte ſedulo ſtudioſe.exaio. Inuenit᷑ etiã ſerio abltũs poſit ꝓ illo adũ.ſerie. Seu. ↄiunctio diſiunctiua.i.vel. Sexageſies.aduerbium numeri.i.ſexagin⸗ ta vicibus. GSexies.adũ.numeri.i.ſex vicibꝰ.⁊ ðꝛ a ſe ex Añ.iiij. Regl.xiij. Si ꝑcuſſiſſes qnquies aut ſexies. aut ſepties. HZ Si coniunctio ponit᷑ affirmatiue vel dubi⸗ tatiue.vt Neſcio.ſi faciã vel adiũctiue.vt GSi veneris faciã. Itẽ negatiue ꝓnõ. vt ſi Bauid mentiar. Item optatiue.vt ſi ramꝰ iſte daret aurea poma.id eſt vtinam. Un Alfffirmat.dubitat.coniungit. ſi negat op⸗ tar. H Sic qũq; tenet᷑ ſiłitudinarie.qñq; demon⸗ ſtratiue.qũq; ammiratiue. Siccine.i.ſic ne.⁊ eſt ci ſyllabica adiectio.⁊ nõ inclinat h̊ ne ↄiũctio encletica accentuʒ Scedẽtis ſyllabe ad ſe.i.iuxta ſe. AUñ pᷣnci⸗ palis accentus ẽ ſuꝑ pᷣma ſyllaba.⁊ media grauat᷑.ſicut hęccine.qꝛ accentꝰ pᷣncipalis nõ põt poni ſuꝑ ſyllabica adiectione.vide in heęccine. VUn.j. Regl.xv. ðꝛ. Siccine ſe⸗ parat amara moꝛs. Et in Auroꝛa ðꝛ. Sic⸗ cine rex Rnari paſcali vicit᷑ agno. NPoſ ſet tñ in ſiccine ibi cine eẽ ſyllabica adiectõ ⁊ legi deberet remiſſiue.ſiccine.i.ſic ſepꝑat amara moꝛss. Sicubi. in vbi vide. ſſe. a ſigillũ ð:.⁊ ꝓdu.la. Signanter.aduer.i.euidẽter aꝑte.⁊ ðꝛ a ſi⸗ gno. nas. ”UMU: ⁊ videt᷑ eſſe dimi. VUñ Plautus.in caſſia. Simul. adu. ↄgregãdi. i. vna parit in eodẽ loco. vel in eodẽ tꝑe. Simul etiã qñq; po⸗ nitur po poſtq;. Vnde Lucanus. Star ſi mula pma deſcendit oꝛigine mundi.Cau⸗ ſarum ſeries. 22 Simulat.i.poſtqᷓ;. Ande Ouidi de faſtis ib ij. Ause ſimulat tenuit iterne ſtagna ſo roꝛis. Itẽ Oꝛatiꝰ in libꝛo ſermo. Jupit ex clamat ſimulat audiuit. Gin. ziũctio cauſalis vel ↄfirmatiua. Itezʒ ſyn gręce.latine con vel ſimul ſist. Gin aũt ꝓ ſed.velſinõ. Sincere vel ſinceriter.i.pure. Sine pꝛepoſitio.i.abſq;. extra.⁊ differt ſine qñ ſponit᷑ ⁊ poſtponit᷑ caſuali. repoſi⸗ ta em grauat᷑ vtręq; ſyllabę. vt Sine tuno re. Poſtpoſita vo pe.acuit᷑.vt Te ſine nil altum. Ex ̊ᷓ patet ꝙ oꝛetenꝰ.pubetenul.⁊ oſimilia acuuntte. Hingllatim. i. ſingulariter. p ſingulas viceſ p vnũquẽq; ſeꝑatim. Et ðꝛ ſingilatim. qſi ſingulatim a ſingulus.la.lũ.qð ẽ vnꝰ.vła ſingulꝰ.qð ẽ vnic. Hugl.vo dicit. ꝙ a ſin⸗ gulus ðꝛ ſingulatim aduerbiuʒ diſcretiuũ i.ꝑ ſingulos ꝓ quo quidã dicunt ſingilla tim.ſʒ male ᷣm eum Priſtianus etiam in tractatu de aduerbijs dicit.a ſingulꝰſingu latim. Ad hoc dico ꝙ ſᷣm foꝛmationẽ vide tur eſſe dicenduʒ ſingulatim.ſicut ab oſtio oſtiatim. Nõt nihilominus dici ſingillatiz pꝛo ſingulatim. ⁊ hoc cõis vſus appꝛobat Vnde pꝛopheta.Qui finxit ſingillatiʒ coꝛ da eoꝛum. id eſt. animas. Item in ſymbo⸗ lo Athanaſij. Quia ſicut ſingillati vnũ.⁊c Siniſtroꝛſum.i.aduerſus ſiniſtrã ꝑtẽ.et ðꝛ gſiniſtra verſum. Siquidem.id eſt.certe.ex ſi ⁊ quidem com⸗ ponitur. et coꝛ.qui Aliquando auteʒ ſunt duęe partes.⁊ tunc qui acuitur.⁊ ſic ſumit᷑ ij. Machab. vltl. Et ſiquidem bene et vt hiſtoꝛię cõpetit hec ⁊ ipſe velim. Itẽ ¶a thei.x. Et ſiquidem fuerit domus illa di⸗ gna veniet pax veſtra ſuper eam. Itẽ Lu⸗ ce.xiij. Et ſiquidem fecerit fructum. ſinau tenm in futuꝝ ſuccides eã. Itẽ Heb. vj. Et bec faciemus ſiquidem ꝑmiſerit de'. Itez Leuiti.xiij. Et ſiquideʒ lepꝛa vltra nõ cre⸗ uerit v7. .R Siquominus ſᷣm Hug..in roſario.ſũt tres dictiões Job. xiiij. Si quo minus dixiſſez yobis. quia vado parare vobis locuʒ. Et ſub tribus accentibus pꝛoferende. Si eſt coniunctio. minus ponitur adu. negandi. ſcilicet nõ. quo eſt nomen. et ibi ſuperfluit vel ponit᷑ aduerbialit᷑.qͥ.i.aliqͥ modo.Etẽ ſenſus. Si nõ eſſent vel aliq̊ mõ nõ eẽnt in domo patris mei mãſiones multę dixiſſeʒ vobis.qꝛ vado ꝑare vobis locum.Alij di cunt ꝙ ſunt duę dictiones.ſ. ablatiuus ſiqᷓ ⁊ minꝰ adu.i.ſi in aliq̃ minꝰ.Et vᷣm vtrãq; opinionẽ minꝰ acuitpe. „ Soges.adũu.blandiẽtis vel obſecrãtl. VUñ Priſtianꝰ. Inueniunt᷑ aduerbia terminã⸗ tia in es.pꝓductam.vt Sodes. Alibi tamẽ cõnumerat ſodes inter verba defectiua.ſʒ ibi ſecutꝰ ẽ opinionẽ eoꝛũ qͥ dixerunt ꝙ ſo⸗ des eſt verbum comicũ.vt Sodes.i.ſi au⸗ des. ⁊ eſt ſine dubio vox blandiẽtis ⁊ ob⸗ ſecranDnis. Solũmodo.adũ.q̃ntitatis.i.tantũmodo.⁊ ðꝛ a ſolus.⁊ modo.⁊ ſunt duę ꝑtes poſite vna.⁊ grauat᷑ penł.ſiunem. oꝛtito.aduũ.i.ꝑ ſoꝛtes.pe.ꝓd. Vñ Ecech. xlv. Cũq; ceperitis terrã diuidere.ſoꝛtito leparate pᷣmitias dño. Sponte.adũ.q̃litatl.i.vltro volũtarie.⁊ ðꝛ a ſpondeo.des. NPonit᷑ etiã qñũq; noialiter vt Mea ſponte h̊ feci.Sʒ meliꝰ ẽ vt dica⸗ mus nomẽ eẽ tm ablatiui caſus. ⁊ nõ adũ. licet qũq; ponat᷑ aduerbialit᷑. Si enim eẽt aduerbiũ.cũ poneret᷑ nominalit᷑ nõ adiun geret ſibi adiectiuũ niſi in neu.genere. Ge nerale qͥdã ẽ ꝙ qñ aliqua dictio nõ noĩalis ponit᷑ noialiter ĩ neu.genere.ponit᷑ tm̃.et ſuſcipit adiectiuũ in neu.ge.vt Tuũ lege re. Tuũ euge.Tuũ ergo. Stati.i.ilico adũ.tꝑis a ſto vła ſtatu ðꝛ. Stirpitꝰ.adũ.i.radicitꝰ.⁊ ðꝛ a ſtiros. Sub. ppoſitio ẽ ⁊ deſeruit vtriq; caſui. Et nõ ꝙ quotienſcũq; ſub ſigt ad locũ ↄſtrui⸗ tur cũ actõ tm̃.vt Airgiliꝰ.Nitunt᷑ ſub ip ſos poſtes.i.ad ipſos poſtes. Itẽ qñq; po nit᷑ ꝓ ante.vt Virgiliꝰ in geoꝛg. Sub lu⸗ cem expoꝛtãt calatũ.i.ante lucẽ. Itẽ qñq; ponit᷑ pꝛo ꝑ.vt Sub noctẽ curã recuſat.i. ꝑ noctẽ.Alibi videt᷑ ſigare in loco. vel q̃ſi in loco.⁊ ↄſtruit᷑ tunc cum ablatiuo tm̃.vt Sub domo. Et ſcias ꝙ ſub his lr̃is ſequẽ⸗ tibus mutat.b.in illas.ſcʒ.c.f.g.m.p.r.vt Succũ bo.ſuffero.ſuggero.ſũmoueo.ſup pono.ſurripio. Subito aduerbiuʒz.i.cito.velociter.repẽte inſperate. Et vt dicit Bionyſius in epiſto la ad Gaium. Subito eſt qð eſt pᷣter ſpem et non ex apparente ad manifeſtum addu⸗ ctum. Gubter 2 ſubtus aduerbia. deriuant aſb Et differũt.qꝛ ſubter ẽ qð re aliqua ſuperi oꝛi depᷣmit᷑ ⁊ cõculcat᷑. Subtus qð demiſ⸗ ſionẽ alterius nõ ↄtingit. Item ſubtus nõ exigit caſum.ſʒ ſubter exigit qñq; accuſa⸗ tiuum qñq; ablatiuum. Quotiens ſubter ſignat eſſe in loco.vel qſi in loco conſtruit᷑ cum ablatiuo tm.alibi vero cum accuſati⸗ uo.Et comꝑatur ſubter.ſubterioꝛ.ſuper⸗ latiuo caret. Guper.adũ.loci. Añ ſupꝛa vel ſupera dice bant antiqͥ. Iñ ſuꝑ ꝑ apocopã.⁊ ſupꝛa peꝛ ſyncopã. Sed differũt.qꝛ ſuꝑ eſt qð immi net. Supꝛa quod ſub ſe aliquid habetſtra tum. Item ſupꝛa conſtruit᷑ cum ſolo actõ. ſuper vo qñq; cum actõ qñq; cuʒ ablatiuo Añ enim ſuꝑ ponit᷑ pꝛo de.vel in conſtrui tur cum ablatiuo tm.vt Suꝑ Pꝛiamo. id eſt. de hbamo.⁊ Super viridi fronde.i.in viridi fronde.aliter ↄſtruit᷑ cũ actõ tem pꝛa. ſupꝛa ponit᷑ ꝓ poſitiuo. ⁊ comꝑat᷑ ſu ſupior. ſupꝛem vel ſũm Iñ ſuperiꝰſupᷣ⸗ me vel ſũme adũ.Et hecſupꝛemitas.tatis Et ſuperus.ra.rũ.Et h̊ ſuperꝰ.ri.de cęle⸗ ſtis. Et coꝛ.pᷣmã ſuꝑ. Et cõponit᷑ Deſuꝑ ⁊ inſuꝑ.Et poſſunt eſſe duę partes.de ſu⸗ per ⁊ in ſuper.⁊ tũc ſu acui᷑. vt De ſuper Surſum vel ſuſum. adu.loci.ᷣm HHugl. Et vt dicit Papᷣ. Suſum in ſuperioꝛi ꝑte ilo⸗ co ſigt.ſurſum ad locum. Tam.adũ.quãtitatis vel cõparandi. vel ſi⸗ Tamẽ.ẽ coniunctio aduerſatiunua. Tametſi.ponit᷑ ꝓ qᷓ;uis.⁊ eſt cõiunctio ad⸗ uerſatiua.Et componit᷑ a tam. ⁊ etſi. Hel eſt quędã irregularis congeries vocum.ꝗq ponit᷑ ꝓ vna ꝑte. Vñ Heb. vj. ðꝛ. Tamet⸗ ſi ita loquimur. Ael ᷣm aliã lr̃am. Tamen ⁊ſi ita loquimir.. Tandem.i.aliqñ.in fine. Tantiſper.i.tm.vel interea.⁊ videt᷑ eſſe cõ poſitum a tantis.⁊ pr. Thau dðꝛ eſſe aduũͥ.admirantis. Temere. adũ.i.pſumptuoſe. fatue.ſtulte.ſi ne cauſa.ſine ↄſilio. Tenus ẽ ſpoſitio ablatiuo caſui deſeruiẽs. Poõt etiã eſſe aduer.⁊ eſt tenus idẽ qð pꝛo pe vel iuxta. . Typice.adi.i.figuratiue. Totiens.adũ.nũeri.⁊ ðꝛ a tot. Frãs.i.vltra. Et vt dicit Oriſtianꝰ in tra⸗ ctatu ſpoſitionũ.qñ tras ↄponit᷑ cũ dicti⸗ one incipiente a. d. vel. n. vel.i. conſonãte. SS — . 4 1 abijcit᷑.n.sS.vt Traduco.trado.trano.tra ijcio. In alijs aũt cõpoſitiõibꝰremanet in⸗ tegra. AUnde. Si componat᷑ trans littera nulla mouet᷑. Trano.traijcio.trado.tra⸗ Dduco remotis. Tricies.adu.numeri.i.triginta vicibꝰ.⁊ ðd a triginta. Tridie aduerbiũ.a triduũ öꝛ. EHisies adũ·nuͦeri. i. triginta vicib⸗ q tri⸗ nta J. Cuatim.aduũ.pſonale.i.tuo moꝛe.vł moꝛe tuę gẽtis vel patrię.Siłiter diſtingue mea tim ⁊ ſuatim. Et ſcias ꝙ aduerbijs nõ acci dit numerus.neq; perſona.vt dixi in mea⸗ tim. Tunſim.adi.i.minutim.cõciſim.vel ꝑcuſ⸗ ſim. ⁊ : a tundo.dis. „ Vah qñq; ſigt gaudiũ.⁊ eſt interiectio gau dentis. Uñ Eſaię.xliiij. Aah calefactꝰſuʒ vidi vocũ.Et Augꝰ.dic̃.Cuʒ delectamur dicimꝰ vah. Itẽ quq; denotat deriſionem vel increpationẽ. Unde Matthei. xxvij. VAah qui deſtruit templũ dei.⁊vT7. Nalde.i.foꝛtiter.nimis vehementer.⁊ dici tur a validus ꝑ ſyncopam pꝛo valide vᷣm Priſtianum. Vau.ẽ adübiũ admirãtis.vel iurãt. Nau etiã nomen ẽ cuiuſdã elementi apud hebꝛę os.ſcʒ.v.ↄſonantis. Abertim.aduer.i.abundanter. Abi eſt aduerbiũ loci ⁊ interrogandi.⁊ ſiẽt ⁊ interrogat in loco. Item eſt aduerbium tꝑis.vt Abi.i.poſtqᷓ; vel qñ. Item eſt ad⸗ uerbium qualitatis.vt vbi.i.qualiter. Et quãtitatis.vt vbi.i.quantu m.Et ſimilitu dinis. vt vbi.i.ſicut.Eſt etiam qñq; adu. increpantis vel admirantis. Unde Geñ. iij. Adam vbi es.quaſi dicat.in quãta mi⸗ ſeria es ⁊ in quãta anguſtia es. iſer qͥd feciſti in quantum peccatum cecidiſti. HRe ne em̃ ſciebat deus vbi eẽt.ſed quaſi admi rando increpat eum ꝙ in tantũ peccatũ de lapſus erat.Et nõ ꝙ vbi recipit vndecim intercompoſitiones ⁊ ſyllabicas adiectio⸗ nes.vt Sicubi.HNecubi.Alicubi.HNũcubi Ecubi.ex en ⁊ vbi ↄpoſitũ. Abiq;.vbiubi vbiuis. vbilibet. ybicũq;. vbinã. Inueni⸗ unt᷑ etiã ꝗᷓdã alia ꝗ̊ᷓ vident᷑ eſſe cõpoſita ab vbi. vt Atubi.Aſtubi. Noſtubi ſo potius ſunt quędam irregulares vocum congeri es.⁊ fungunt᷑ loco vnius dictionis aliquã do. IJtem vbi tam ſimplex qᷓ; cõpoſita eiuſ ap̃. Et coꝛ.penł. poſſunt exigere genitiuũ ex vi diſtributio nis. vt Abiq; locoꝛum.i.in quolibet loco⸗ rum. ⁊ vbi locoꝛum.i.in quo locoꝛum. Si militer vbiuis locoꝛũ.vbicũq; locoꝛũ vł gentiũ. Ael dic ꝙ cũ dicit. Abiq; locoꝛuʒ vel terrarũ.i.in quolibet locoꝛuzʒ.illi geni⸗ tiui regunt᷑ ex natura ptitionis. Et coꝛ.pᷣ⸗ mam vbi. Vñ Ouidiꝰ epi. Jura fides vbi ſunt commiſſaq; dextera dextrę. Item no ta ꝙ in pᷣdictis qñ vbi poſtponit᷑ tũc eſt cõ poſitio.vt Sicubi.alicubi.vel qũ gemina tur. vt vbiubi. Sʒ qũ vbi ſponit᷑ tũcẽ ſyl⸗ labica adiectio.vt vbiuis.vbicũq;.⁊c.· UVe interiectio dolentis.vel execrantis vel maledicẽtis.vt AVę illi ꝑ quem ſcandalum venit. Itẽ ve ſigt ęternam damnationẽ in ſacra ſcriptura.⁊ ſcribitur ꝑ ae.diphthon gon. Item ve.i. ſine. Inde per compoſiti⸗ onem veſanus. m Hugl. Item ve eſt con iunctio encletica.⁊ ꝓ vel ponit᷑.et tũc ſcri⸗ bitur p.e. ſimplex. H Vehementer.tius.ſime.i.foꝛtiter. Vel aliqũ eſt ↄiunctio diſiũctiua.vt quãdo ponit᷑ inter duo quę nõ poſſunt ſimul eſſe vera.vt õ eſt aĩal rationale vł irrationa le. Aliqñ eſt ſubdiſiunctiua.vt qñ ponitur inter duo quę ſunt ſimul vera.vt Amaue⸗ runt vel amauere. Aliquãdo etiam ponit vl pꝛo ſalten. AVelociter.aduũ.i.cito.repeitte. Veluti.a vel ⁊ vti ↄiunctiõe cõponit᷑ ⁊ idẽ eſt q quẽadmoduz. quomodo.ſicut.vᷣm Ande Virgili? gnei. ix At veluti pleno lupus iſidiat᷑ ouili.Et in⸗ deꝑ apocopam fſit. velut aduerbium ſimi⸗ litudinis.id eſt.ſicut quaſi ⁊c.t.ſinalis lit⸗ tera. 7 no. O. Ver bo tenus verbi gratia verbi caula duę ptes.⁊ ſub duobus accentibus regendę. Venuſte.i.honeſte. Verſute.i.callide. W Sðð Aero.ſepe ponit᷑ ꝓ ↄiunctiõe copulatiua. ⁊ ſepe ꝓ affirmatiua.i.certe.⁊ ſepe pꝛo ex⸗ pletiua. Item verum ſępe ponit᷑ ꝓ ſed.vel pꝛo certe. Aicatim. aduerbiũ.penł.ꝓdu.põt deriua⸗ ria vicus.quaſi ꝑ vicos.vel de vico in vi⸗ cum. Ael poteſt deriuari a vice.i.viciſſim p ſingulas vices. Wiciſſim adũ.i.alternatim.mutuo ꝑ vices. Widelicʒ.aduü.affirmandi.i.nimirum.certe ſcʒ.vero.videre licʒ.⁊ cõponit᷑ a videre et licet. Vel eſt coniunctio copulatiua vł ex⸗ poſitiua m Hugl. Aigies vel vities. adũ.nũeri.i.viginti vici bus.⁊ ðꝛa viginti. AUñ Apocl.ix. Vigies millies. dena milia. Viritim. aduer.i.ꝑ ſingulos viros vł de vi ro in virũ.⁊ ðꝛ a vir. M Vltra.adũ.loci.⁊ compat᷑.vltra. vlterioꝛ. vltimꝰ. NPõt etiã eẽ pᷣpoſitio qñ regit caſũ vt vltra rhenũ. Altro.i.vltra.vel ſponte. Vnciatim.adũu.i.ꝑ vncias.vł de vna vncia in aliã.⁊ ðꝛ ab vncia. Vnde.adi.loci.i a qͥ vel ex quo loco velex qua re vel cauſa ᷣm Pap. UVndecies.adu.numeri.i.vndecim vicibꝰ. ⁊2 ðꝛ ab vndecim. = Vndiq;.adũu.i.ex oĩ ꝑte.⁊ grauat᷑ pe. Ande q; ↄiũctio encletica nõ iclinat h̊ accẽ tũ ſᷣcedẽtis ſyllabę ad ſe.i.iuxta ſe.qꝛ ſᷣce⸗ dens vocalis coꝛrupta ẽ in vndiq;.Nã vn diq; cõponit᷑ ex vnde.⁊ q;. Et ſiliter ↄtin⸗ git in deniq;.qð cõponit᷑ ex denuo.⁊ q;. Vnqᷓ;.i.aliqñ.qñq; adũ.tꝑis.vide ĩ nũqᷓ;. Voluptuarie.adũ.i.vᷣm voluptatẽ. Aſpiam.i.in aliqͥ loco.alicubi aduer.loci.⁊ ðꝛ ab vllus.⁊ẽ ibi piam ſyllabica adiectio vñ nõ acuit᷑ in fine.qꝛ accentꝰpncipalis nõ debet poni in ſyllabica adiectione. ſqᷓ;.i.in aliqͥ loco.adũ.loci.⁊ ðꝛ ab vllus ſqueq̃q;.i.ꝑ oĩa nimis.ex toto omnino. ⁊ acuit penł. Aſq;quo.i.qᷓdiu.quouſq; ad quẽ finẽ ᷣm Naðp.ANel pleniꝰ põt dici ſic. Aſq;qͥ.i.ali⸗ uãtulũ.aduerbiũ ẽ quãtitatl. Vñ in ps. duertere dñe vſq;q̊.i.aliquãtulũ. IJOtem vſq;qᷣ.i.vndiq; adũ.ẽ loci. AUñ Zach.viij Aſq;quo veniãt ppli.i.vndiq;. Itẽ vſq; i.qᷓuſq;.vł q;diu.adu.ẽ tꝑis.vt ibi. Aſʒ quo dñe obliuiſcerl me in fine. Item qñq; ponit᷑ ꝓ donec ⁊ ẽ aduerbiũ tꝑis. VUnð.ij. Machab. j. Sacerdotes pſallebãt hym⸗ nos vſq;quo ↄſumptũ eſſet ſacriſiciũ.i.do nec.⁊ acuit vltimã ſᷣm vſum vſq;q. At młta ſigt. Nã vt.i.poſtqᷓ;. At.i.ſic. At .i.qᷓ;uis. At.i.ſimul. Vñ de qͥbuſdã pꝛędi ctoꝛũ.vt dicit qͥdã. At poſtqᷓ; dicas.vt qᷓ; uis.vt quoq; ſimul. Ati.adũ.ſiłitudinis.i.ſicẽ. Et inde cõponit Sicuti veluti.Et coꝛ.v.Sʒ vti vᷣbuʒ ꝓd. pᷣmã.vñ.Quiſq; docet᷑ vti.dʒ vᷣtutibꝰ vti. Atinã.adũ.optandi.i.vt fiat opto.Et com ponit᷑ ab vt vel vti.⁊ nã.⁊ coꝛ.ti. Atiq;.qñ ẽ dictio cõpoſita.tũc acuit ante⸗ penł.ſʒ qñ ſine compoſitione accipit᷑ vtiq; tũc accẽtũ habet ſuꝑ penl.Fᷣuata natura iꝰ nn ſius encleſis.⁊ ſic cã differẽtię amittit vim ſuã ↄiũctio encletica in vtiq; dictiõe cõpo⸗ ſita.⁊ ſiłiter intelligendũ ẽ de itaq;. Atpote.i.tanqᷓ;.penł.coꝛ.Et ↄponit᷑ ab vt ⁊ pote ablatiuo de potis.vł pos. potis. AVtputa.i.vbigratia.ſicut aduer.Et videt ibi puta eẽ ſyllabica adiectio.⁊ ſic erit ſim⸗ plid figurę.⁊ deriuabit᷑ ab vt ⁊ acuet᷑ pᷣma qꝛ accentꝰ pᷣncipalis nõ debet poni ſuꝑ ſyl labica adiectione. Uñ.j.Coꝝ.xv. Nõò coꝛ pus qð futuꝝ ẽ ſemias.ſʒ nudum granum vtputa tritici. Vtrinq; adu.i.ex vtraq; ꝑte. Unð Eech. iiij. Finis vtrinq;. m vnã lĩram. robiq;.adũ.i.in vtraq; ꝑte ⁊ acuit᷑ penł. Vtrũ.dialectica introgatio hũs ſe ad vtrũů⸗ q;.i.ad affirmationẽ ⁊ negationẽ vt cuʒ di co.vtrũ cęlũ ſit rotundũ.põt rñderi.cęluʒ ẽ rotundũ.ceęlũ nõ ẽ rotundũ.Iteʒ vtrum aliqñ ẽ nomẽ.⁊ ponit᷑ ꝓ qͥs. Vñ qͥdã.No⸗ men dic vtrũ ↄiũctio ðꝛ vtrũ. AUAtrũlibet.i.q̃ſi ex his placet.Et coꝛli.Etẽ? libet ſyllabica adiectio. . Vtrũnam.interrogatiuũ eſt ⁊ habetnã ſyl labicę.⁊ acuit penł. rius bꝛeuiloquus. tri⸗ o diuerſis ex autoꝛibus oꝛe vtriuſq; iuris collectus nẽ capeſſendũ. vtiliſſi⸗ Keſler. Anno eamittit vin dichoe copo⸗ eitag. 0ponik ab yr Doo pots ler Eyide⸗ Naſicemſin⸗ ee 21 iacuck pina ilfan. Meraaiket. disſeag mi⸗ miptazo nii omn ☚ D 2 ä * 2 * * 4 4 . * *ð 2 les10O eleisolna-„Plepuels 10lelesqle-eA A XK 61 M 81 1 S 8 — — ZI o0ueſeg 91 81 Snoo⸗ vI 1 1I 01 . uiOo elSeAONXX“ HꝗO ese NHAA 666 MBLAdo᷑O G 4 9 8 2