Cc30_fol
author: Reuchlin, Johannes

—

5

—

—

— —

==

5
/
4

.
. .
4
8
X
*
2
1
.
17
.
*
⸗
X
4 2
„
4 X . .
-
1. /
* .
— —
1
7
2
—
*
1
/
2 .
„7

7

N125 11995718 021

IIIIINIIIIIIIII.

Tübingen

.
“
*
2*
.
.
.
.*
ð
3
.
.
.
2„
3
2
*.
.
7
.
. .
.
7
1
„
–
. £
„
. —

d

hthoöga

ip

— —

rare volumina ſtatuerunt. a quoꝝ pꝛoſecto lecti
tit ignoꝛan

telligat.

pꝛo

one a onn auer⸗

t faſtiditq; animus legentis. cũ oꝛationis vocabula minus in-
laq; ne libꝛi qñq; nobiliſſimi faſtidio lectoꝛis arca reconditi roda

tur tiyłis.ac conſumant᷑ ceteris ligni termetibus.iſte omniũ vtiliſſimus i⸗

beugocabularius. cui nomen eſt breuiloquo Haſilee acri ſtudio electus. et
eenendata nitidaq; littera impꝛeſſus eſt. vt facile poſſit quiſq; omniũ aut 2
lkectoꝛ illud tanqᷓ ad appollinem delphicum. id eſtad quoddaʒ interpꝛetid

oꝛaculum recurrere. vbi ⁊ vocabula tam theologię vniuerſe. qᷓ; iuris vtri-

uſq;.ceterarũq; facultatum non ſine lucidis expoſitionibus reperiat. Nec
eius in oꝛthographia obſeruantiam tradiderim ſilenti o. abet em tot in ſe
oꝛthographię.id eſt. recte ſcribendi rationis conatus atq; ſtudia.vt neſciia

ſi poſſit ipius diligentia ſaltem aliqua pecunia pariter ęquiparari. Compe

riet ſtudioſus lectoꝛ iandudum latitanteʒ diphthongox arteʒ. quę debeat
ſyllaba velꝑ ae.vel ꝑ oe. conſcribi.quid ꝑ i.vel p y.quid aſpiratione vel ſi
ne ea.Beniq; quo ſit accentu quodq; vocabulum enunciandũ. ſi cĩctas

Yelim etiam eruditiones vtiliſſimas hic expᷣmere.neq; mẽbꝛana ſufficiet ne
q; dies. Sane ſciendum ꝓlectoꝛis cuiuſq; in hunclibꝛum introductione.ꝙ

ſunt ꝗqdam uel noue poſita vel abbreuiata. Nam cum ę.repereris.tm̃ valet

qᷓ;tum ae.diphthongus quępene ad ſimilitudinem e.litterę ſolenta nobis
ꝓnunciari.ę. vero pꝛo oe.ponitur.quęet ipᷣa diphthongus inſtar e. litterę
a pluribus ꝓfertur. Item quę ponitur ꝓ quae.Et pꝛę ꝓ pꝛae.In quibꝰ au

tem dictionibus huiuſmodi debeant diphthongi collocari.videbitur infra

tum in arte Guarini Aeronenſis litteratiſſimi viri.tum in exercitatiõe.hoc

eſt. in huius breuiloqui vocabularij aſſidua lectione. Ibi em̃ in pꝛactica in⸗

uenies.quod grammatici in ſpeculatione ſcipiunt. Item vbi pe.coꝛ. aſpex

eris.penultima coꝛrepta ſcito valere.pe.pꝛo.penultima pꝛoducta. antepe.

antepenultima. me.coꝛ. media coꝛrepta.me.pꝛo. media pꝓducta. Item vbi
m. S.maſculini generis ſecunde declinationis.vel maſ. gene. maſculini ge⸗
neris. Item.f.p.feminini generis pᷣmę declinationis. Item neu. ge. neutri
generis. Iteem. 2. t. cõmunis generis. tertieę declinationis. Item. ↄ.p. com⸗
munis generis.pᷣmę declinationis.⁊c̃. In verbis qͥʒ.a.p.actiui generis pꝛi

meę ↄiugationis.a.S.actiui generis.ſecundę ↄiugationis.n.t neutri generl

*

tertię piugationis.a.q.actiui generis.quartę ↄiugationis.d.p.deponẽtis
generis.pę ↄiugationis.⁊ ſic de alijs.

In pꝛeſenti libꝛo conti J
Item ars diphthongandi Guarini Veronenſis
Item compendioſus dialogus de arte punctandi.
tem tractatus vtilis de accentu.
tem Breuiloquus vocabularius.

..

Ven
fſunme

tui
ſini

W

ſte
n⸗
gs.
ſſei
glatin
u
zmis!

Eechey

ceptot

Monez

Dn

We
vtae

tand
Aet

gu⸗
dütar
thong
phtho

Pellt.

ſe
di
npe
en
.
46
ne
9
let
dis
er
1
ia
N.
ain⸗
r

wi
ige⸗
ni
von⸗
pti
nen

S
Accauſa factum elle
N certo ſcio ꝙ diph
MN nwhonganda voca

4 eam rem ad oꝛ/

mentũ ſſtare poſſe cognoꝛis.Qua qdem in
re quid agam ſubdubito. Nam niſi tuę mo⸗

rem voluntati.qᷓ de me optime meritus es.

geſſero ingtitudinis mereum eſſe cõfitear,
erit neceſſe. Quo crimine nihil guius auta⸗
ccerbius vel apud perſas puniri teſtisẽ Xe⸗

nophon. Subinde cũ negligentia ⁊ vitio li

berarioꝝ omnem ferme diphthongoꝝ ſue
tfudinem abolitã aut depꝛauatam aſpiciaʒ :·
ita vt bꝛeuis ſepenumero ſyllabas vetuſtiſ⸗
ſimis codicibꝰ diphthongis notatas cope⸗

riam. VUñ ipᷣarum rationẽ aut vſum aucuꝑ

vix ſatis ſcio.Et eo magis ꝙ poſtulas di⸗
cto citius fieri feſtinantiſſimus vrges. Heꝝ

enimuero ne laboꝛẽ potius fugiſſe me argu
as. decreui. q;tuʒ vna tumultuaria lucubꝛa
tione potuero.ad te de diphthõgis collige
latinę locutionis memoꝛia ſuppeditarit.
aut ſiqͥd paululũ gręce ex doctiſſimo ac im⸗

pᷣmis humaniſſimo pᷣceptoꝛe meo Manue
le chꝛyſoloꝛa deguſtaui. Et vt Ciceronis ſ⸗

cepto faciliꝰ de q diſputat᷑ poſſit intelligi ⸗

monez a deſinitoe ꝓfſiciſci. ſatiꝰ eẽ arbitroꝛ.

BSiphthongus. eſt duaꝝ vocaliũ cũ ſingle
vocem ſuã vᷣuent.in eadeʒ ſyllaba cõplexio
vt aes. Mec ius.vas.qua diphthõgos pu⸗
tandum erit.cũ nec.i.nec u.ſuũ vᷣuare ſonũ

doſtet. Biffert aũt a monophthõgo dipthõ⸗

gus.ꝙ hęc duas habere vocales.illa vnicã
dutaxat cernit᷑.vt Eoa.vbi tris monoph⸗
thongus eſſe depᷣhendis. Dicta idcirco di⸗
phthongus.ꝙ binis ↄſtare vocalibꝰ videa

tur. Dis ei gręci bis.⁊ pthongõ.ſonum ap/

pellãt.Nr̃i quattuoꝛ fecere diphthõgos au
eu. ae.oe.Quidã ei.diphthõgum adijciunt
Aex gręecoꝛũ eam eſſe diphthongũ manife

ſtum eſt. qͥ cũ plures habeat diphthongos

thographiam re⸗

cte ſcribendi foꝛ⸗
mulam ptinere. ⁊ nõ paruum legendi docu

ceteris omiſſis ꝗ̊ᷓ nihil ꝓpoſito ↄducũt.ali/

s attingam.ex bus deriuari noſtras liqt.
cum in latinum vtit᷑ aut ꝑ diereſim. h eſt. x
ſyllabaꝝ diuiſionem vtraq; manente lr̃a.in
ai ſoluit᷑.vt maia aiax.Aut ſine dięreſi iae.

diphthongon trãſtt. vt pęan.paleſtra.ęne/

as.in eu diphthongon latina ↄuᷣtit oro.vt
ongat a eurus theſeus. Aut in es. vt achilles. vlyl/
bula kcire te velle
intelligo. quoniã

ſes.perſes.Aut in u.ſolam. vt fugio.in oe.
vt comędia.tragędia.vel in oe.vtimus. vt
pęna.⁊ phęnix.vel in u.vt punicęus. Dil/

ſoluit᷑ interdum. vt troia.qͥʒ aut ꝑ dięreſim

in a. ⁊ in u.ↄſonantem ſoluimus.vt nauis.
Aut in au.diphthongon.vt naufragiũ.au
la. auſterus.Et vt ad nr̃as redeamus.ae di
phthongon qdam paſſim ptulerũt.vt ſyllę
galbeę. amyntę.muię. Moõnulli ꝓ ſecũda eiꝰ
Ira.i.e.moꝛe gręcoꝝ i.ꝓnunciauerũt. Qua

pPppter maro nr̃ antiqtat amantiſſimꝰ aulai

pꝓ aulę.⁊ pictai pꝛo pictę veſtis ſuo inſeruit
carmini. vt Aulai in medio libabãt pocula
bacchi. Diues equũ.diues pictai veſtis et
auri.

Singulares generandi ? dãdi caſus ⁊plu⸗
res nominãdi ⁊ vocandi in pᷣma declinatio

ne. diphthõgo finali in ae notari certiſſimũ
eſt. vt Cyre.—
Plurima quoq; deriuatoꝝ noĩm in eus ex⸗
euntiũ diphthongant᷑.vt ea potiſſime quę
a vocabułin a. aut in e.ꝓductam exeũt.aut
in ae.vt Verona.veronęꝰ.MMytilenę.my /
tileneus.Athenę.atheneęus.Nũc cuʒ nulla
de au. ⁊ eu.extet ambiguitas.de ae ⁊ oe.di⸗
cendum eſt. Et pᷣmo de ae.ſeruato alphabe
ti oꝛ dine.Cui ꝗcunq; memoꝛiam fugerint.

tute addere ꝗlegendo cõpereris poteris

4

EGacus.⁊ ab eo deriuata.vt ęacides
Heęc cum compoſitis.vt heccne
Edes.⁊ ab eo nata.vt ędiſico.ędepol.ędi/
tuus.ędilitas. è
Ege.capꝛa.⁊ ab eo ędita.vt Egis clypeus
alladis.ęgloga.ęgoceros.Capꝛicoꝛnꝰ.
Eger.ęgritudo.ęgrotus.

Egeus.⁊ ab eo dicta vt ggides.ęgeuʒz mare
egina vrbs ⁊ mulier. r
Egyptus.
Eolus.
Elia mulier.
Elianus. ꝓpꝛium nomen vir.
Helios ⁊ heliades.⁊ heliogabalꝰe. Gndle
9g 2

ℳe D○n

g

ci Aerhena⸗ erunt.

Ema ſanguis. emarothis ceter. Emathia Alul

ab ſh dip thongo.
. mulus ⁊ ſab eo deriuãtk. vt emuloꝛ. emu
latio.
Emulus gręce. lepidum latine ſigniſicans
T fraudulentum.
Emyliꝰ ⁊ ſua deriuata vt emylianꝰ.ęmylia
Eneas cũ ſuis deriuatl.vt gneis. eneades.
nisma fmoobſcurus.
neus.i.ęreMuis. S.
nos loci Ppu rlaus. cl ſuis deriuatl. vt
panęos ⁊ paranęſis admonitio.
Enobarbus. Eneus.
olus. rex entor. ⁊ ꝗ ab eo deriu ank. vt
olides. ęolis. ęolia.
Soles boßuli eolicus.
Fon Ueuſa üng vr eonius.i. ſampitermus
uum. Epyra. vrbs.

lium capraxꝝ grex.
Equ piuſio. ꝛſ ab. eo. vt quak. equeuus.
ęquo.ęquas.ęqnoctiũ.ęq paro ęqualeo.
ęqtas.ęquoꝛ.ęquoꝛis. Equus vᷣo ꝓ aĩiali

nullo pacto diphthongon patit᷑.
ęma languis. . Sonpg

lhemebetũ carminis genus.

8.8

Hereſis ⁊ a ſe deriuata.vt Pbereſis.2 die⸗

reñis.ſynęreſis.⁊ hęreticus
Hereſius.viri ꝓpꝛium.
Pkreo deriudta vtbeſito.
Eſchynes. 3
Es.eęreus.ęratus.
Eſculapius. Eſculus
Eſtus ⁊ ꝗ̊ ab eo ftunt. vt cnmo⸗ eſsenn ꝓle
lua.vt ęſtiuus.
Eſopus. Eſchylus
Etas. ętacula diminufuum ſuum.
Eternus 7 xternitas.
Ether. ⁊ ęthereus.
thra fulgoꝛ cęli.
Etra.mater Theſei.
Ethiops ⁊ ęthiopia.
tna ęetneus.
Etalus etolia.

En medijs ſylle labis
Acheus. nomen gentile.
Alcęus poeta.

Actęon ꝓpꝛium nomen viri.
Acteus litteralis.
Anapeſtus. pes metri.
Anap eęa genus auis.
Aneus. Anteus.
Arieus. Aridęus.

Ses

Ariſteus.

Beag ꝛgede.
metria. a ſolo e.ſcribunt.

Aſcreus.qͥniã ab aſcro loco deriuat eſft
ulea.
elr̃a C.in pᷣmis ſyllabis.

Clemens. Celebs
Cebes poͤum loci. NPhiloſophi aũt nomen 4

ebes ꝑ e.ſimplex ſcribi debet. „
Cecus ⁊cęcitas. .
Ceęcias.vetus qͥdam. Ceęcilius cecilia
Ceędo in oibꝰ tꝑibꝰ. vt cedebat.pᷣterq; inp⸗

terito ⁊ ab eo deſcendẽtibus.⁊ cęcidi.cecii:-

diſſe. Cedo aũt dare locũ deſignans.ſim/
mlitie⸗ ſcribik.
elũ. ⁊ ꝗᷓ ab eo. vt cgleſzig 7 celebs
Elo. cehns.
Cherephon. Chęronia vrbs.
Chere ꝓſalue.

Cenodoxia noua igla. P inani aũt gka e.Rrn

plici ſ. cribes.⁊ cenothaphium.

etera. ceteri.

Cetꝰ ꝓ ↄuẽtu. p piſce aũt e ſimplici ſcribit᷑.

Cepi cũ ſuis deriuat ꝑ e ſolã.vt ceptus.in⸗

ceptus.inceptoꝛ ⁊ ſceptoꝛ.
n medijs ſyllabis
gacodemoft nnelt ix.

Chaldeus. Chamelęon alal.
Chamemeia herba Chimera.
ynędus Cynęgirius
Circęum oppidũ. Eena veſtis.
Cyreneus. egneilum herba.
Clyięmeſtra
Begdalus.
Semon Ademoniumn. . . .
Bieta. ”VMUv
¶ In medijs Gllabis. SðDWD
Bceceus. iuſt ugo.
Dicearchus. Dickarchia.
Biereſis.

Bracena. draconis nne

Hebꝛeus.
Fudemõ. felix. Et qm̃ ceplaenen ph. po

ſſitum animaduti. cũi idem fere ſint. vt fuga

fama. nunci in locũ f. ph. ſupponam
h. in mis
Phbeaces. opuli.
Pbegon nomen philoſoppbi·
Phed ra. ph ronee rphecdhos. Pheron

Polegrea⸗ barilene Phereus
elittera G. in mis.

Ceneus ppͤum viri.

Ceſar cũ ſuis.vt cęſarian. celarea. cfſaries .
Epolꝰ.paſtoꝛ caprax.⁊ ab eonata. vt ępo⸗ C

epheſtion.

H ſecludo goorgica. ges

Jaeus mose

naſis.
Peęon medicus qdam. a quo pęonia herba

2
Geon fluuius. Seſa iacula
BGetulus. (Haius.
Gneus qo ꝑ C.ſcribit᷑. ſonatg. vt Caius.
Srecus 7grecia. grecanicus. greciẽſis.
N¶In medijs ſyllabis.
Gynecia⸗ bona dea a noſtris dicta
Gyneces. mulieres.
pneęceũ. mulierum diuerſoꝛiũ.
Belittera. J.

ra. mulieris ꝓpꝛium.
Idumę.qꝛ a loco in e.deriuat᷑. vtidume.
Ileus. rhetoꝛ qͥdam ⁊ fluuius.
Sudeus. iudea. — lpymeneus
elittera. L.

Ledo. ⁊ ſus deriuata. vt leſus. S

Lelius.

Veęmargius. æ lemargia. ingluuies.

Eeſtrygones.populi. Letus.
Keua. Tena veſtis

An medijs.

Teneon. Zacedemonius.

Lieus. bacchus.
Niceus. ”Mä Zedus.

Welittera. Al.
Machera. —

Al eander fluui⸗.
Olenades.mulieres inſanę.

ANenalus mons. Meonia.

Męeon.

Aotis. palus. 7 Aoticus.
bgerra. Monlichti.

Muleus. p ꝛium.

Magareus Nararenus.

Me p vtiqh
lern. E.

Pean ⸗
. Rraͤagogue. alia ꝗᷓ a puero deriuantur.

vt be omantia. pedeutes. hceptoꝛ in gym

Pedia.infantia.diſciplina.

NPeon pes metricus.

Palemon.

Pre da. pꝛędoꝛ.

Prkaii. eius diminutiuũ pdiolum.

Preneſte vp̃ᷣneſtinus.
Pręs.pꝛedis. Potidęa. vrbs
. Pre. ppoſitio cũ ũ ſuis cõpoſitis. vt ſceps.
pſum. Prsętoꝛ. pꝛetura. ptoꝛiũ.
Pręelium. Preuniu um.
Preter. ⁊ pꝛeteren.
Paleſtra. ⁊ palęſtrites.
Pae. Valeſtimna.

Ptolomeus.

7 Ppᷣum viri. ⁊ locale nomẽ

Fmmus rnemarius Ffneruter. 3

Pansętius.philoſophus.
Pyreus.athenienſis poꝛtus.
Platęa vrbs.⁊ plateenſis exea.

Pueus phuz
e littera. A.

Quse relariuũ 1ſingulare pluralei in omi ge
nere. ꝗcũq;. qdam. aliaq; id genus ſeruan
tia. Que vero ↄiunctio ꝑ e.ſolam.
Quęro.⁊ ꝗ ab eo.vtꝗſtus.⁊ ꝗqſtoꝛ.ꝗſtura.
ꝗroꝛ paſſiuum. Queroꝛ vero ꝓ lamentoꝛ.
3 ſimplex hʒ. ⁊ pᷣmam breuem.

ueſo.
Belittera. R.
Rheda. ꝓ curru.
elittera. S.

Sepe cũ ſuis cõpo itis. vt tſepy. ſ⸗ epilſime.
ſepenumero.

Sabeus Saduceus.
Sceuola. Seuus.
Secula. Sphera
Speleum. Spelunca. Synereſis.

nnte. .
Tenarus.mons.
Tenia. vitta.
Timeęus.viri ꝓpꝛium.
rophęum.
Belittera. A.

—.—

Trocheus.

Ae. ABecoꝛs. Ascoꝛdia.

De oe.diphthongo.

Ebalia. pars lacoonie.

Economus. diſpenſatoꝛ familię.⁊ ab eo vt
gconomia ⁊ ęconomicus.
Edipus. EZdipodes
Ebades.ꝓpꝛium viri.

Henos vinũ.⁊ ab eo henophoxꝝ. vas vina

Ehonen. ſabin. Crium.
neus. ꝓpꝛium virs.
nomaus.

Eſtrum. ꝓ aſilo.

nmedijs.
Amebeum . carminis genus.
e alijs litteris.
C eleſyria.i. ana ſyria
Enobium. vita cõmunis vt monachoꝛum
Cępi. ꝓ incipio.

Ceęna. cibus ſerotinus.

Ceus. gigas. Cagli⸗ 4 rtia
Ceęrillus.ꝓpꝛium. Cręſus.rex.
Ccęlia.foſſę ꝓperhomam.

Epicenum Fedus.

hilopęmon. dux qdam
Palinhnehann.

a 3

Fetus. Feętura. Felir
Phebus ⁊ phebe.non aũt epyhebuus.
Phronęa.ꝓuidentia. Phedoꝛus.
Leędoꝛia.dicacitas.moꝛdax. Menia.
Monecus.poꝛtus ſic ab Hercule dictus.
Mechus. ⁊ mecha MMericꝰ. ꝓpũ viri.
QHeęret.⁊ męroꝛ ꝓtriſticia.nõ aũt ꝓ meri⸗
Oenętius.p ater patrocdi. (tando
elibeus. MWelgdia.
Hodęperus.viatorꝛ. “
Hod ępoꝛicũ.ad iter ↄſcri ptum oppus
Prohemiũ. Paręmia.ꝓuᷣbiũ. Pena
Peni.ꝓ afris. Peęnitentia. Penitet.
Plalmędia.pſalmogia...
een opidum rfcenius. “
Schenobates.conſcenſoꝛ funiii. *:

Iſcipulus.Salue mg egregie.
Egr. Et tu chariſſie adoleſcẽs
DB. Mu nòd oli audiuia te / docti
liiſſime mg ipũctãdi rõnẽ/nedũ
legẽti:veꝝ dicẽti/ſił ⁊ auditoꝛi/non ꝑuũ ad
iumẽtũ pſᷣſtare?:. Sic cẽ.ↄſentanea eteniʒ
pũcta/diſiũgẽdas lectiõis ꝑtes ſeꝑant.ꝓ⸗
nũciat ſpm recreãt.auditoꝛibuſq; / oronis
ſenſus diſtinguũt atq; demõſtrant. D. Dic
igit᷑ ꝗſo mihi ĩ pᷣmis/qͥd ẽ puctꝰ/M. Ja fe⸗
reidictũ puto.Eſt eni ſignũ qð vł figura/ vł
moꝛa ſua/clauſulas ſeꝑat.ſenſus diſtiguit.
aĩm recreat.ſpaciumq; cogitãdi relinqᷣt.Et
fit aut moꝛa ꝓnũciatiõis ⁊ tꝑis: aut impᷣſſi⸗
one calami.quoꝝ pũctoꝝ/ alt᷑ altiꝰ ſignũ ẽ.
du em calamo recte foꝛmat᷑: vis aſi pnũciã
di oñdit.cũ aũt ꝓnũcigtõe:modũ rectũ foꝛ⸗
mãadi.B.Cuiꝰ aũt cũ impᷣmit᷑ calamo:figu⸗
ręeſt: . Mõ vniꝰ:mõ aliꝰ/ atq; alius:ꝓ
ut aggregatio vocũ recte poſtulat. Quiq;
em modis ꝓpᷣeqᷣdẽ foꝛmari põt.q̃ rõe/ qui⸗
q; dicimꝰ eſſe genera pũctoꝝ: vᷣgulã/coma
colũ/periodẽ/punctũq; interr ogatiuũ. SD.

Hec definias.⁊ ſingula vbi locanda ſint:

oñde.M.ꝓlibẽt᷑.nã vᷣgla/eſt ꝑpẽdiculari (
linea/dextrã vſus ꝑteʒ erecta ſie/ Que rite
ponit᷑ pꝰ dictiõ es vᷣbo ac pfectiõe carétes.
vocar᷑ q; a clarj vir ludi Kaicictio. Coõma
ẽpũct cũ vᷣgła ſuꝑiꝰ eleuata ad modũ pᷣmę
vgle ſicl łſic:Et locat᷑ ↄgrue pꝰ diectiões ha
bẽtes vbũ:ſʒ ꝑfectiõis exꝑtes.cui nomẽ di
ſtinctio eſt. Colõ/eſt pũctꝰ planꝰ ſm impᷣſſi
onem calami ſic. Qui tametſi recte ponatur
pꝰ dictiões debitũ vybum ⁊ pfectionẽ habẽ
tes: ſignat tñ oꝛationi qppia non imptineni

vogd.yt in pᷣma ſyllaba huiꝰ noĩs dñs.⁊ ref

tungi poſſe:qᷓ dẽ oro/nomen clauſuſe ſoꝛtti
ta eſt. Neriodus/eſt punctꝰ planꝰ cũ vgz
curua inferius ſiue deoꝛſum ducta ſic: Pũ
ctus interrogatiuus/ eſt punctꝰ planꝰ cum
vVgula retoꝛta ſic: Et locat᷑ recte poſt oronẽ
interrogantem. vt intelligis ne ea quę dixi⸗
Et heęc ſunt genera pũctoꝝ qͥbus clauſulasz
arentheſim vo/
ab incepta clauſula ſed nondũ ꝑfecta/clau⸗
dit᷑: duobus ſemicircuł(ſic em pleriq; eã vt
vides:notare ſolẽt)poteris intercludere.
D.video.M. Sũt tñ alia pũcta duo/ quę

diſtinguere debes.

clauſulas nõ reſpiciũt.alteꝝ quoꝝ repertuʒ
eſt/ad incognitũ ſiue nomẽ ſiue cognomen
ꝑſonę ſigniſicandũ.aut etiã loci / vł dignita
tis. Cui pũcto nomen/vt qbuſdã placet:ge

mipunctꝰ eſt. Bis etem̃ ꝑ trãſuerſum cõpei
mitur ſic..Altexꝝ/ſemipunctũ noĩant.qð re
cte ſfieri ſolet ꝑ trãſũſum ad dextrã ꝑteʒ pꝛo
tractũſcũ in fine alicuiꝰ lineę dictio ſcindit᷑ i

alta mox linea ſuſcipiẽs cõplemẽtũ ſic/łſic⸗
D. Et nũqͥd deceret /vt de hiſ quoꝝ exẽplũ

ſupius neglexiſti: ſaltẽ paruũ nüc ponereſ⸗
AN. Becet vtiq;.q̃re h ſit exeplũ.Cũ negle
cta debita partiũor̃onis ↄſtructione/ recta

punctandi ratõ haberi nõ poſſit: debʒ hui⸗
artis cupidꝰ / impᷣmis gramaticę pręceptis

operã dare. In qᷓ de cooꝛdinandis dictioni

bus/ꝑfecta ratio tractat᷑ h. Et dic parit᷑ ſi

placet:qͥ pacto pũcta ipᷣa (vt dixiſti) oñdũt

viam ꝓnunciandi:M. Saltẽ in moꝛa tꝑis
Dirgula em/dũ ꝓnuncias paruã tꝑis mo
ram exigit.Cõma/longiuſculã:cũ ſuſpenſa

tñ voce.Colon tandẽ ⁊ Periodꝰ/ꝓlixiꝰ in⸗

teruallum deſiderãt.Hęc derõne pũctãdi/
ſi ad exercitationẽ accõmodaueris:tibi ſuf⸗

ficient.ꝗᷓ gto aio ſuſciꝑe velis.D.qᷓ; gratifſi
mo. Sempꝑ valeas pſſtantiſſime mgr. M. 2

tu amantiſſime adoleſcens

Ccentꝰ eſt artificioſa modulatio

Vocis in ſigniſicatiua pꝛolatione
Tres ſiqdem ſunt ꝓlationes. ſcʒ
mellica ꝗq attenditur in cãtu.⁊ illi

ac lacet neuma. qdð ẽcantꝰ. Metrica ꝗattẽ⸗
ditur in ſcãſione metroꝝ.⁊ illi adiacet tꝑus

Significatiua ſiue ꝓſaica.ꝗᷓ attendit᷑ in cõi
ᷣmone.⁊ illi adiacet accentꝰ. Sũt autẽ tres
accentꝰ pᷣncipales.ſ.acutꝰ qͥ fit ꝑ eleuationẽ

ſentat᷑ ꝑ figurã ꝗ ðꝛ oxia.ab oxi qð eſt acutũ

Brauis qᷓ ſt ꝑ inclinationẽ voc.vt patetnn
media ſyllaba ⁊ vltima huiꝰ noĩs dñs.⁊ ex
pᷣmit᷑ ꝑ ſigurã ꝗᷓ ðꝛ baria a bari qð eſt graue

nata. vt illic iſtic.illuc i

Circũſlexus. fit parti ꝑ eleuationẽ partim
inclinationẽ vocl.vt ptʒ in penł huiꝰ infi-⸗

nitiui amare.Circũflexus hodie ponit᷑ cuʒ
ſpẽs tribus cenſet᷑ noibus.

fexũ. Neliõ ðꝛ accentus ab accinẽdo.i.ad
ſignandũ aliqͥd canendo.qꝛ ad h̊ eſt accentꝰ
inuentꝰ vt ſigtio dictionis meliꝰ diſtiguat᷑.

Tenoꝛ ðꝛ a tenẽdo.qꝛ vna ſyllaba magiſmi
nuſvetenet᷑. Tonus qſi tonandi modꝰ. Re
gulę de accentu ſunt tales. Mulla dictio de

natura acuit vltimam niſi greca.vt Lybię.
Agathę. vel hebraica.vt Bauid et Jacob.
Item nulla dictio naturalit᷑ breuis circũfle
cti debet qð mõ accipit᷑ ꝓp acui. Iteʒ omnis

dictio regit᷑ vno ſolo accentu. Omiĩs dictio
monoſyllaba ſᷣm cõem modũ legendi habʒ

accentũ acutũ.vt fex ⁊ lex.⁊lis ⁊ res. Item
ois dictõ byſſyllaba acuit pᷣmã.vt vgo.deꝰ
rhoma. Itẽ omis dictio triũ ſyllabarum et
pluriũ hñs penł.naturalit᷑ lõgã hʒ accentuʒ
ſuꝑ ipᷣam penł.vt foꝛtuna hre poeta. Item
oĩs dictio triũ ſyllabaꝝ ⁊ vltra.hñs penul.
naturalit᷑ breuẽ acuit añpenł.vt dñs ⁊ iuſti

cia.¶ Be ſecunda regula excipiunt᷑ plura.ſ.

ergo qñ ponit᷑ ꝓ cã ad dr̃am ſui qñ eſt ↄiun
ctio illatiua.vt h̊ facio ergo tui.mõ acuit vl
timam ↄtra regulã de byſſylł. Puta qñ po⸗
nitur ꝓ ſicut.ad dr̃aʒ vᷣbi puta in imꝑatiuo

None pꝓ retro ad dr̃am vbi pone in imꝑati

uo.Ana.i.parit᷑ aduerbium ↄgregandiad
dẽam noĩs vna in ablatiuo feminino.Circũ
ppoſitio vel adubiũ ad dr̃am acti huius no
minis circus.circi. ¶ Itẽ adbia in c.termi
nata c.illuc iſtuc. illac iſtac.illinc
iſtinc. Item ↄciſa vt fumat ꝓ fumauit.pri⸗
mas.ꝓ pᷣmatis.ſic em declinabat᷑ antiqᷣtus

Et coꝛrupta ꝑ cõpoſitionem vt viden.i.vi⸗

deſne. ſatin ꝓſatiſne.⁊ apocopata ab inde
cõpoſita.vt abin.dein.ꝓin.in qͥbꝰ redit na⸗
turał accentus qͥ debebat eſſe ſuꝑ ſyllabã in
cũ eſſet lõga poſitiõe.ei interiectõ ad dif⸗

ferẽtiã ꝓnois ei.acuit vltimã q̃ tñ ꝓ mono⸗

ſyllaba vtunt᷑ poetę.Ouið.Hei mihi quid
feci qͥ me furoꝛ egit amantẽ.Dij.⁊ ij. ⁊ cui ⁊
huic ſunt dictiones monoſyllabę.vñ in me⸗
tro debent acui ᷣm regulã de monoſyllabis

„ — „ „

m po etę in metro aliqn diuidũt dij ⁊ cui.ali

qñ ꝓmonoſyllab vtunt. Dij t̃ ⁊ ij ſcribũt
ꝑ duplex ij.ſed ꝓferẽda ſunt ꝑ vnũ.iuxta il

lud Eberhardi. Scribe dij lege di ſi vis vr

banus haberi. Et doctrinale diẽ. J F 7
o aduer

di. debet tñ ij dupla ſcribi. Itẽ Fal

biũ. ad dr̃am ablatiui noĩs falſo. ⁊ ſimiliter
eo vno illo. Item Cuius ntũs ad dr̃am gti

re. e uz cui. Intro ad dr̃am vbi qñ eſt aduerbium
acuto.nec eſt in vſu mo Mrort has tres
tribus ce rnãq; accentꝰ
ꝓpt᷑ acutũ.tenoꝛ ꝓpter ꝗuẽ.tonꝰ ꝓpt᷑ circũ

Si aũt qrat᷑ quare in multis alijs talis dĩa

non pᷣuet᷑ vt mõ.cito.⁊ ſero. Sicendũ ꝙ in

vltima ſyllaba taliũ ſufficit dr̃a temꝑis.naʒ⸗
qñ ſunt aduerbia.hñt vltimã cõem.ſʒ quan
do ſunt ablatiui hñt eam longã.datiui vo
aduerbialit᷑ poſiti pducunt vltimã ſemꝑ ·⁊
remanent nomĩa q;uis adubialit᷑ ponãtur.
Canis vo non mutat accentũ.ad dr̃aʒ huiꝰ
vbi canis.qꝛ vtraq; eſt pᷣncipalł pars.Cete⸗
ra aũt hñt dr̃am ꝑ accidentia ſua.vñ nõ eſt

magna neceſſitas ꝙ in oĩbus int S
p accentum diuerſitas aſſignet᷑.

õciſio im
pedit non ſolũ ſecũdam regulam de accetu.
verũ etiam tertiã ⁊ q̃rtam.nam ſuꝑ quãcun
q; ſyllabam fuerat accent in integ dictione
ſuꝑ eandem remanet in cõciſa.vt amat.pꝛo
amauit.ſicut em erat accẽtꝰ acutus ſuꝑma.
in vbo amauit.ſic ſuꝑ eaʒ remanet in coꝛru⸗

pta. Idem accidit in młtis deſinentibus in

as.vt nr̃as vras.cuias.arpinas.rauennas
optimas.⁊ his ſimilibꝰ.quoꝝ ntĩ erãt olim

nrᷣatis vr̃atis cuiatis.optimat.ſic etiã qris

⁊illic ⁊ iſtic acuũt vltimã.qꝛ eoꝝ intes olim
erãt qͥritis.illice.⁊ iſtice.ſʒ ꝑ ↄciſionẽ nro te

poꝛe ꝓferunt᷑. Hoc etiã ↄtingit in vtis apo⸗

copatis. vt Virgili. DHomiti.mercuri. Ta⸗
les em̃ vti acuũt penł.qᷓ;uis ſit breuis ſicil⸗
la eadẽ acueret᷑ in vtis ſi diceret᷑ o Virgilie
o Domitie.o Mercurie.⁊ acuũt᷑ in ntis eo
rum vt Airgiliꝰ ⁊ Domitiꝰ ⁊ Mercurius.
Nõ aũt ꝙ ↄciſio nõ ipedit naturalẽ accẽtuʒ

niſi mutet᷑ tꝑs.vt petijt ꝓ petiuit.petiuit ꝓ
ducebat mediã. ſʒ qꝛ mutatũ eſt tꝑſ.i.bꝛeuiſ

añ vocalẽ ſucceſſit lõga. remaet accentus
ſuꝑ añpenł.ſm regũlã. Sil it eſt in audijt p
audiuit ⁊ ſiłibꝰ. Itẽ ↄciſio nõ ipedit regulã

de accentu ſi nõ remãet vocał in conciſione

ſʒ cũ ðꝛ deũ ꝓ deoꝝ accẽtꝰ ſᷣm regulã manet
ſuꝑ pᷣmã.qꝛ media ſyllaba o.ſuꝑ quam erat
accẽt in integẽ ãmota eſt. vñ ↄciſio intelligi
tur nõ mutato tꝑe ⁊ vocali remanẽte. Itẽ ſi

remaneat vocal ⁊ mutet᷑ ſigtio dictiõis non

ipedit᷑ regła vt cũ ðꝛ docibił.qꝛ dic aptitu⸗
dinẽ in vᷣmõe accẽtꝰ eſt ſuꝑ ci.ſʒ ſyncopatũ

ↄꝛ dociłꝙ diẽ aptitudinẽ ĩhoĩe vłre alia ai

mata. ⁊t᷑ accẽtꝰſuꝑ do. Itẽñ ipedit᷑ regula
ſi mutet᷑ ꝑſoronis vt cũ ðꝛ coloꝛo accentꝰ ẽ
ſuꝑ mediã. ſʒ inð deriuat᷑ coloꝛ qð hʒ accen
tũ ſuꝑ pᷣmã.ſic honoꝛ ab honoꝛo.laboꝛ a la⸗
boꝛo.⁊ odoꝛ ab odoꝛo.Cã ↄſoꝛtij fit ↄtra ge
neraleſ r̃głaſ ð accẽtu vt cuia cuiũ S

ꝓpt᷑ ↄſoꝛtiũ ſui maſcłini qð eſt cuiꝰ Atraq;
⁊ pleraq; tam in fęminino qᷓ; in neutro acu⸗
unt penł.ꝓpt᷑ ↄſoꝛtiuʒ ſuoꝝ maſculinoꝝ.ꝗᷓ
ſunt vterq; ⁊ pleruſq;.cuiꝰ etiã cã põt eẽ cõ
iunctio encletica ſiue epithaſis.i.ſyllabica
adiectio.ſ:q;. Vſus etiã facit ↄtra nat᷑alem
⁊ generalẽ regulã de accẽtu.vt facio.cl.cuʒ
hẽat pᷣmã nat᷑ alit᷑ breuẽ.acuit eã in cõpoſit
nõ coꝛruptã.vt calefacio.cis.cit.tepefacio.
cis.cit.acuit penł.in ſecũda ⁊ t᷑tia ꝑſona Si
aũt mutat᷑ a.in i.bꝛeuem hʒ accentũ. vt inſi
cis.cit. Idẽ ðꝛ de fideiubeo.bes.bet.cuʒ iu
beo habeat pᷣmã bꝛeuẽ. Itẽ vſucapio.is.it.

acuit penl.in ſecũda ⁊ ftia ꝑſona. Itẽ ſatiſ⸗

dare acuit penł.cũ deberet eã coꝛ.ſiẽ venũ⸗
dare ⁊ circũdare.h̊̊ aũt accidit.qꝛ in.ff.et in
alijs libꝛis aliqñ ðꝛ.ꝙ reus debet adeſſe ſa⸗
tiſq; dare. Itẽ vicecomes ⁊ archicoquus.⁊
noĩa numeralia.vt vigintiduo.vigintitria.
Fio etiã in cõpoſitis acuit vltimã in ſecũda
⁊ tertia ꝑſona.vt tepeſio.fis.fit ⁊ cęterl.Itẽ
encleſis.i.inclinatio immutat naturalẽ accẽ
tum in pᷣncipio a bᷣncipio ꝑ iſtas ꝑti
culas.ſi.nũ.⁊ ne.vt ſiqs.nũqͥs.⁊ neqͥs Iſte
em particulę inclinãt accentũ ſequent ſylla
be ad ſe.ita ꝙ nõ eſt pᷣncipatł ſuꝑ ſequentem
ſyllabã.ſed ſuꝑ pᷣmã. ꝓpter eandẽ encleſim
ðꝛ neqñ.ſiquado.añpenul.acuta.cum debe
ret acui penul.ꝗᷓ eſt longa poſitiõe.Similit᷑
gliqũ acuit añpenul.cauſa ↄſoꝛtij de ſiqñ et
neqñ.⁊ ad differẽtiã huius ablatiui aliquã⸗
o.ꝓpter theutonicos qͥ faciunt d.ꝓt.Fit
etia encleſis in fine ꝑ has ↄiunctiões q;. ve.
ne.ꝗᷓ inclinant accentũ pᷣcedẽt ſyllabę ad ſe.
yt legiſne.putaſq;.cõmuniterue.ita ꝙ vltia
ſyllaba dictionis hᷣcedentis acuit᷑ ⁊ ipſa en⸗
cletica ſꝑ grauat᷑.⁊ ſic coꝛrũpit᷑ ibi duplex
accentꝰ.qꝛ in dictiõe ſcedenti mutat᷑ pꝛinci
palaccentus qͥ eſſe deberet ſuꝑ añpenł. vel
ſuꝑ pent.⁊ ipᷣa ↄiunctio encletica ꝗᷓ deberet
acui.gꝗuatur.Qñq; tñ non inclinat accentũ
pcedenti ſyllabę qð fit ꝓpter corruptionem
pcedentis vocalł.vt heccine.cũ deberet dici
heęccene.coꝛrupta eſt ſyllabica adiectio. qͥa
nõ erat de ſubſtantia dictionis.⁊ G̊ factum

eſt cauſa elegantię vel cã neceſſitat.qꝛ non

cam adiectionẽ.cũ careat ſenſu. Similit in
vngdiq; ⁊ deniq; nõ indinat᷑ accentꝰ pᷣceden

tiis ſyllabę.qꝛ vocal eſt ibi coꝛrupta. naz vn

diq; cõpoſituʒ eſt ab vnde ⁊ q;. deniq; a de⸗

nuo ⁊ q;. Cauſa etiã differẽtię qñq; encleri⸗
Qa non pᷣuat vimſuã.vt vtiq; v itaq; acuunt
anpentł. qñ ſunt cõpoſitę dictiões.qũ vero

ſine cõpoſitione ponunt᷑ hñt accentů ſuper

penł.Ceſſat qͥ; inclinatio pᷣcedentis ſyllabę

qñ encletica ↄiungit᷑ monoſyllabeę.vt muli⸗
er virq; currit.non em inuenit añfinalẽ ſyl⸗
labam quam inclinet. Amittit aũt ↄiunctio
encletica vim ſuã cauſa coꝛruptiõis vel dif⸗
ferentię.vel monoſyllabę.nõ aũt ꝓpter int

rogationem vt qͥdaʒ dicũt.vt cũ ðꝛ Currit⸗

ne ſoꝛtes platoq;. Ipᷣa em ↄiunctio viðꝛ re⸗
tinere naturalem accentũ.i.acutũ.qð alibi
nõ facit.ſed h̊ accidit ꝓpter modũ loquẽdi.
ipᷣa tñ inclinat accentũ ſcedentis ſyllabę.ſ.
to.cum ðꝛ Platoq;. IJpᷣa qͥʒ encleſis fac̃.vt
dicamus vbiq; me.acuta. qᷓuis ipᷣa ſit cõis
Pꝛofert᷑ aũt encletice hęc pᷣpoſitio cũ qñ
poſtponit᷑ ꝓnominibꝰ me.te.ſe.nob.vobis
qꝛ ipᷣa grauat᷑.ac ſi eſſet vna dictio cũ ſᷣcedẽ

ti ꝓnomie.⁊ ponit accentũ ſuꝑ ſyllabã pᷣce⸗

dentem vltimã ablatiuoꝝ.vt nobiſcum.vo
biſcũ. Nobis ſponit᷑ ꝓppter vitandum cace
phaton.vobis aũt ꝓpter ↄſoꝛtium. NPręce
dente aũt monoſyllabo ablatiuo.nõ viðꝛ in
clinare.cũ ipᷣe ablatiuꝰ ꝑ ſe acuat᷑.vt cuʒ ðꝛ
mecũ.tecũ.ſecũ.niſi dicat᷑ ꝙ inclinet accen⸗
tum ad ſe.qꝛ ipᷣa pᷣpoſitio inclinat᷑.i.gꝗuat᷑.

n

Si aũt alijs ablatiuis poſtponat᷑.acuit᷑. vt
qͥſcũ.qbuſcũ.⁊ G̊ ideo.qꝛ põt eiſdem pſᷣponi
vt cũ qͥ.a quo vel a qui.⁊ cũ qͥbꝰ ¶ Diſtictio
facit ↄtra generales regulas de accẽtu. vt ĩ
interrogatiuis.infinitis.relatiuis.ↄiunctio
nibus ⁊ ppoſitionibꝰ. MRelatiuũ relatiue

ſumptũ vel infinite tentũ. guat᷑ in omnibuſ
ſyllab. vt Socrates eſt albus.q̃lis eſt iohã⸗

nes. Socrates bñ legit.qliter legit lato.

Neſcio qualis ſit plato.q̃liter legit martin⸗

Sed interrogatiue poſitũ.ſi eſt monoſylla⸗
bum acuit᷑.vt quo vadis. ſſi eſt polyſyllabũ
acuit ᷣmam.vt q̃liter currit Petrꝰ. q̃lis hõ
diſputat. Similit᷑ acuit᷑ qñ ponit᷑ extralo⸗

cutionem.i.materialit.vt hęc vox qð ẽ no⸗
men. hęc vox qualis eſt relatiuũ hoc inſi
nitum qͥ hʒ dupliceʒ infinitatẽ. nam eqᷣpol⸗

let huic infinito qͥs.ut Neſcio qͥ currit.i.qͥs.

⁊ tunc acuit᷑.qñq; reqͥrit duo vba.vt qͥ inrc
ficiet tyrannũ ſmiuʒ accipiet.i.q̃cũq;.⁊ tũc
4 hqʒ accentũ ꝗuẽ. Idem dicendũ eſt de ↄſinmii
eſt ponendus accentꝰ pᷣncipalis ſuꝑ ſyllabi⸗

libus infinit..vt qlis.q̃liter.quantꝰ ⁊c.⁊ ſer
uatur idem in ntõ ⁊ in obliqͥs. Qñ aũt talia

ponunt᷑ relatiue diſtinguenduʒ eſt.qꝛ ſi po⸗
nuntur in contextu.i.in eadem clauſula cuʒ
ſuo antecedenti grauant᷑ ꝑ oẽs ſyllabas et
hoc eſt in locutiõe poni.vt Socrates qͥ cur⸗
rit mouef᷑.⁊ qualiter legit Soꝛtes legit mar
tinus. Si vo ꝑ ſe ponant᷑.i.extra ↄtextũ.i.

—bb-——

—

in alia clauſula.tũc acuũt᷑ in illa ſyllaba ad

quã ptinet accentꝰ regularl.vt Soꝛtes cur⸗

rit qͥ mouet᷑.i.Soꝛtes currit ⁊ ije mouetur

Et ſic ſumit᷑ in Luca. qͥ fuit Jacob qui fuit

Heli.Sunt em̃ hmõi noia ⁊ adubia incepti

ua clauſulaꝝ.⁊ tunc faciũt relationem expli
citam. ⁊ tunc acuunt᷑ ad oſtendenduʒ hanc
vim.Qñq; aũt inſerunt᷑ clauſulę ſui antece
dentis ⁊ tunc faciũt relatione implicitam.⁊
tũc trahunt᷑ a ſuo añcedente.⁊ iõ amittunt

naturalẽ accentũ.⁊ regunt᷑ gqui Et hʒ locuʒ

Sdicta diſtinctio in oibus noibꝰ interroga/
tiuis ⁊ adubijs.ꝗ̃ relatiue accipi pñt.vt q̃ł.
quantꝰ.quotiens.quot.cuius.cuias.quo.
qua.yvñ ⁊ vbi.qñ.cum.qᷓ;tum.qlit᷑ quoten⸗
nis. ER a; diſtinctio cauſa q̃re compoſita
ab inde acuũt añpe.vt exinde.deinde.ſub/

inde.cũ penul.ꝗ̃ eſt longa poſitiõe.acui de⸗

beret ſᷣm regulaʒ. NPriſcianus aũt dicit hoc
ꝑ Gręciſmũ fieri.qꝛ ſic accidit in aliquibus
adũbijs gręcis.⁊ h fit ne pᷣpoſitio videatur
venire ꝑ appoſitionẽ.Sed eadẽ ratiõe com
poſita ab intus ⁊ a longe ⁊ ab oꝛſum.vt de⸗
oꝛſum. ſic deberẽt Pia icendũ ꝙ om⸗
nes ↄcoꝛdant ꝙ in deinde.ſubinde.ꝓinde.
⁊ cęteris cõpoſitis ab inde.añpenł.acuatur
Er ſimilit᷑ a qñ cõpoſita.vt ſiqñ.neqũ.⁊ ali
quando. In alijs aũt non oẽs ↄcoꝛdant.vt
abintus.deintus.alonge.delõge.deoꝛſum.
⁊ deſurſum.deinceps.decõtra. IJdeode qn
⁊ inde indubitant᷑ teneamus ꝙ ab eis cõpo
ſita debẽt in antepenł.acui.cętera autẽ ſunt
regularit᷑ ꝓferenda.tñ ꝓpter ↄfoꝛnnitatem
tenendã ꝑſuadet᷑ ſuꝑ bibliam vt tal ia etiaʒ
in anpenul.acuant᷑.¶ Qui aũt coꝛrigii non
multuʒ inſtet ſed potius diſſimulet.qꝛ hoc
nõ videt᷑ autoꝛi.ſ. riſciano.niſi de cõpoſi
tis a quando ⁊ ab inde. At etiaʒ adũbia a
nomibus diſtinguant᷑ contra quartã regu/
lam hęc aduerbia vltimo acuunt᷑.alio.aliqͥ
⁊ alias. ¶Cauſa etiã diſtinguẽdi ſᷣpoſitio/
nes variant accentus ſuos.de qͥ bus tres re
gule dant᷑. Erima eſt ꝙ pᷣpoſitiones ꝑ ſe
platę acuunt᷑ in hine. qñ.i.ponunt᷑ materia
iter. vt ad.quę pars eſt Secundͤ regula
eſt ꝙ pᷣpoſitę ſuo caſuali. ra domum.
ſiuxta poꝛtam.vel interpoſitę ſuis caſualibꝰ
vt domum extra tuã.vel ſᷣpoſitę caſui rela⸗
to ad ſuũ caſuale.vt extra mundi terminos
Suantur in oĩbus ſyllabis Tertia reglła eſt
ꝙ pᷣpoſitiones poſtpoſitę caſibus quos ex/⸗

igunt.vel poſitęꝑ defectuʒ vboꝝ.vt tu mi⸗
chi de mltis natis ſolus ſuꝑ.i.ſuꝑes.vłpo/⸗
ſite in fine.vt mille hoĩes venere ſupꝛa.ſer/⸗

uant generalem regulam vt.ſ.monoſyllaba
acuat᷑.⁊ diſſyllaba dictio acuat pᷣmam ⁊ triſ
ſyllaba me.ꝓð. Et ſi media eſt bꝛeuis acuit
antepenł.ſaluis exceptionibus ſupꝛadict.

ec p̃poſitio vᷣſus poſtpoſita accuſatiuo

trabit ipᷣm ad faciendũ vnũ aduerbiũ loca/
le.ſᷣm qͥ ſdam.vt italiã vſus.⁊ tunc acuitur

penul. vel dicat᷑ q ſunt due partes. ⁊ vᷣſus

inclinat accentũ pᷣcedentis dictionis ad hãc
ſyllabam ver.⁊ oẽs alię guant᷑.⁊ illa ſola a⸗
cuit᷑ ſiue circũflectit᷑ ⁊ eſt encleſis Coniun

ctiones cauſa diſtinctiõis variãt accentum
nam ppoſitę gᷓuant᷑ in omnibꝰ ſyllab ſuis.

vt Soꝛtes currit.igit᷑ mouet᷑.poſtpoſitę ve

roꝓuãt accentũ regularẽ.vt Soꝛtes currit.

mouet igit ⁊ B pᷣter encleticas qᷣpoſt oſite
ãuant᷑.quemadmodũ ſipponerent. Diſti
ctio regularis accentꝰ cogit accentũ in aljs

ſyllabis qñq; coꝛripi.vt meimet grauat me
qᷓ;uis ſit longa ꝓpter pᷣncipalem accentum.
q̃ erat ſuꝑ pᷣmam.qñ dicebat᷑ mei.queʒ non
potuit mutare ſyllabica adiectio Et ſictene

de ſimilibꝰ. vt egomet.illemet. Sici imꝑa⸗

tiuo dicimꝰ. bñfac.calefac.ponẽtes accẽtuʒ

ſuꝑ vltimã.qꝛ pᷣncipalis accentꝰ in integro
erat ſuꝑ eã. Sic vultei. ompei ⁊ Airgili.
⁊ tepefit ⁊ calefit.de qͥbus dictũ eſt. Atẽ ac
centũ ponimꝰ ſuꝑ hanc ſyllabaʒ li. in hᷣ dtõ
alicui quo metrici vtũt᷑tanqᷓ; triſſyllabo vn
deberet acui añpe.ſʒ ꝓſaici eo vtũt᷑ taqᷓ; te⸗
traſyllabo.ideo ponũt accentũ ſuꝑ eã quaʒ
hñt ꝓ añpenul interiectionibꝰ nõ põt
dari certũ documentũ.nec de barbaris.niſi
H; & omnis barbara vox nõ declinata latie
Accentũ ſuꝑ extremã ſeruabit acutũ Inter
iectiones qͥʒ in fine ſepius acuunt᷑. In c.ter⸗
minata dicunt can in fine acui.vt allec.le
cis. De bñfac.pᷣdic.⁊ introduc.⁊ ſimilibus
nõ eſt dubiuz. de allec ſatis appꝛobat vſus.
de donec nõ foꝛte ſic. Interea loci ꝓ vna di⸗
ctiõe computat᷑.⁊ vt tollat᷑ ois ambiguitas
a ᷣmone ꝓferat᷑ ſub vno accentu.⁊ ponat᷑
ſuꝑ añpenul. In libꝛo accentuũ qͥ ꝛ priſcia
ni ðꝛ ꝙ aduerbia in e.terminata bꝛeuiantur
in penł.vt hodie.ſedule.ꝗᷓ a ꝓpꝛio nomine
veniunt ꝓducũtur.vt Tulliane. Martia⸗
ne.Si in m. ꝓducuntur.vt meatim. tuatim

Si in i.bꝛeuiant᷑.vt veſperi. Si in o.cauſa

differentie in vltimo ſeruant accentũ.vt fal
ſo. Si in a.ſimilit᷑.vt vna.ne putet᷑ eſſe nom
Si in as.in vltimo.vt alias.ne nomẽ eſſe vi
deat᷑. Si in r. bꝛeuiant᷑.vt bꝛeuit᷑.Si in ol.
ſimilit᷑ vt edepol.Si in c.in vltio ſᷣuãt accẽ⸗
tum. vt illic. iſtic. Si in .bꝛeuiãt᷑.vt fũditꝰ

d habendũ aliquã noticiã de accẽtu.nõ

ebet ꝓſaicꝰ ignoꝛare.ꝙ oẽ pᷣteritũ diſſylla⸗
bum pꝓð.pᷣmã.vt moueo.moui.vñ in coõpo⸗

ſitis illud pᷣteritũ ſᷣuat illã eãdẽ ſyllabã in ac

centu acutã.vt cõmoueo.cõmoui.ↄtero cõ⸗
triui.decerno decreui.Excipiũt᷑ at .
gula pterita ꝗ hñt vocalẽ añ vocaleʒ. vt rui

fui.ſpui.qꝑ ſe poſita pᷣmaʒ hñt bꝛeuẽ.⁊i cõ⸗

poſitione accipiunt accentũ guẽ. vt int᷑fui.
pſpui. coꝛrui.Excipiunt᷑ etia iſta pſterita bi⸗
bia bibo.ſidia fido.ſcidi a ſcindo. dedi a do

ℳ

. das.ſteti a ſto.tuli a fero.ꝗ ꝑ ſe hñt pꝛimas
bꝛeues in vſu.⁊ in cõpoſitis accipiũt accen⸗
tum Guẽ.ſiue pᷣma vocal maneat ſiue mutet

yt imbibi.circũſteti.ↄdidi ⁊ ↄtuli Itẽ ſteri
ta geminata coꝛripiunt duas pᷣmas ſyllabaſ

vt tundo tutudi.cado cecidi.⁊ ſic penł.ſiue
mediaʒ coꝛripiunt tã in vᷣſu qᷓ; in ꝓſa in ſim⸗
plicitate.⁊ in cõpoſitione ſi abijci ᷑ vna de
geminat.illa qᷓ remanet guat᷑ ſiue coꝛripit᷑.

vyt ↄcidi.ↄtudi.ſi vo remanet accentꝰ guis
erit ſuꝑ penł.vt ſdidici.circũdedi.circũſte⸗
ti ¶ Ab iſta regula excipiunt᷑ illa ꝗᷓ hñt poſi

tionem. vt moꝛdeo.momoꝛdi.ſpondeo.ſpo
pondi. curro cucurri ꝗᷓ ꝓducũt penł.tã ſim/

Plicia q; cõpoſita.Excipiunt etiaz duo ſine
hpoſitiõe.vt cędo cecidi.ꝓ ferire vł incide/⸗

re.⁊ pedo pepedi.ꝓ ventũ fetiduʒ facere.qꝗᷓ
ꝓð.me.in ſimplici.⁊ in cõpoſitis penł.vt cõ

cido.ↄcidi.excido excidi.me.ꝓð tem oẽ

ſupinũ diſſyllabũ ꝓð.pᷣmã.vt motũ.fletum
ic cõpoſita pð.penł.vt cõmotũ. defletũ.
Excipiũt᷑ iſta.ſ.itũ ab eo.is.quitũ a queo.

tuma ſto.ſtas.ſatũ a ſero.ris.ratũ a reoꝛ re⸗
ris.rutũ a ruo.is.ꝗᷓ oĩain cõpoſitis bꝛeuiãt
in penł.vt ↄcitũ.oblitũ.dirutũ.circũdatũ.
⁊ ſic de ſinguł.Excipit᷑ ambitũ ab ãbio bis.

——

ꝙ ꝓð.me.⁊ ſtatũ de ſto.ſtas.⁊ ſtaturꝰ ſ

luo ꝓð.pᷣmã. Aerbalia in n. delinentia ve
nientia a vbis pᷣmę ⁊ qrtę ↄiu. veniẽtia etiã
a vbis tertię ↄiu.deſinentibꝰ in vo.diuiſas

fſyllabas.pꝓdu.penultima. vt amamen.au/

Dimen. acumen. Sʒ veniẽtia a vbis ſecũdę
yel tertię ↄiuga.nõ deſinentibꝰ in vo.coꝛr.
penk. vt inen egmeBafneri⸗ in ilis

anoibus deriuata ppen vt ab edes.ędi
e

lis.a ſedes ſedił.a ſenex ſenił. a puer puerił
ab anus anitł.pter pariła par.ris.qð coꝛri.
Rn utra in le. terminata ꝓðᷣ.me. vt ſedile.
monile.ouile.cubile. DBeſinentia in ilis.v⸗

ab iſta re vt tutela.cautela.ſuadela.cãdela. SBeno/⸗/

minatiua in na. deſinentia pð.penł.vt do/

qs.citũ a cieo.es.ſecũdę ↄiugatiõis.ſituʒ a
ſino.nis.litũ a lino.nis.datũ a do.das.ſta/

165p
du. ſyllabã ſta.Ablutũ bꝛeuiauit. Seduliꝰ
licentia poetica.ſed cõiter tenet᷑ ꝙ lotum de

vtuoſus

„
balia vel ꝑticipialia coꝛ.penł. vt a fero ferti

lis.ab vtoꝛ vtił.a textus textił.a fictꝰ.fictił.

Welinentia in aris. a noibꝰ ſiue võᷣ deriua
ta ꝓdu. penł. vt popularl. ſcholarl.militar!

enominatiua in ela.deſinẽtia ꝓð.penł.

ctrina. regina. medicina. lexna/In vra. de
ſinentia Pe penl.et ſcriptura.cẽſura.tõſu/

inẽtia in go triſyllaba vł vltra.ſiue
ſint deriuatiua.ſiue pᷣmitiua ſiue cõpoſita.
ꝓð.pe.vt virago.compago.imago.charta
go.ſimilago.rubigo.erugo.Denoiĩiatiua in

do deſinẽtia tam a noibꝰ qᷓ; a vbis vel parti
cipijs deriuata mõ e.mõ i.longã hñt añn do.
mõ u. vt dulcedo.turpedo.libido. cupido.

foꝛtitudo.magnitudo.habitudo. eno⸗
minatiua in al.deſinentia.ſi pᷣmitiua eoꝛum

habuerint penł.ꝓð.ipᷣa q̊ʒ longam habent

penł.vt ceruix ceruical.tribunus tribunal.
vectus vectigal.Si pᷣmitiua eoꝛũ habuerit

penul.bꝛeuem.ipᷣa q́; hñt penł.breuem. vt
animꝰ vel aia. aial.Denominatiua in etum

hñt penł.pꝓð.vt roſetũ.vinetũ.dũmetũ.nu
cetum.quercetũ ¶enoiĩiatiua in bulũ.deſi

nentia ſi habeant i.vel a. añpe. ⁊ ſint tetra/⸗

ſyllaba vel vltra coꝛ.i.vel a.añ bulũ.vt Cu
nabulũ.vocabulũ.veſtibulũ Aar deſ /
nentia a noibus deriuata ſi ↄſonãtẽ habeãt

añ r. ꝓdð.penł.vt lacus lacunar.lupa lupa/
nar. Si vero hñt vocalem coꝛ.vt laqueꝰ. la
quear b hac regula excipiunt᷑ ſubligar

⁊ ſpecular.ꝗᷓ coꝛ.me.⁊ tabular etiaʒ/Heno

minatiua a gtõ ⁊ dtõ.addita tas.coꝛ.pe.vt
bonus.ni.bonitas.ꝓbus ꝓbi pꝛobitas.ra/
pax. rapacis.rapacitas
alis. vel in ale.ꝓð.penł.vt animalis.le.flu /
uialis. le. ie
pꝓð.penlł.vt patruelis.crudelł.ſidex. Se.
nominatiua ſiue vbalia in oꝛus ꝓdu. penł.
vt honoꝛus.canoꝛus.ſonoꝛꝰ.In oſus de/⸗

Benominatiua ĩ

erbalia qͥʒ in elis. deſinentia

ſinentia ꝓdu.penul.vt ventoſuſ.ſpecioſus

vel in utus.ꝓdu.penł.vt tunicatus.galea/
tus.maritus.turritus.coꝛnutus.aſtutus.
oſſeſſiua in cus deſinentia coꝛ.pe.vt ita
licus.iliacꝰMoſſeſſiua in nus.a duabꝰ ar
boꝛibus coꝛ. pe. vt oleaginus ⁊ faginus Et
ab adubijs tꝑalibꝰ. vt craſtinus ⁊ ſerotinꝰ.
In tinꝰ.ſi non hñt t.a pᷣmitiuis coꝛ.penł.vt
diutinus.craſtinꝰ.Si hñtt.ꝓð.vt a matu⸗
ta matutinus mediaſtinꝰ a medio ⁊ ſtando
vel tenẽdo.hyacinthinus.adamãtinꝰ et

amethiſtinꝰ coꝛ. penul.in vſu ſm poetas.ſʒ

minatiua in atus. vłi itus

in ꝓſa acuũt.Scðm em̃ vᷣitateʒ breuiãt pe.
bylinꝰ.ſmaragdinꝰ.coccinus.hyacintinus
adamantinꝰ.amethiſtinꝰ.cryſtallinꝰ.qꝛ po
ete coꝛripiũt noia ꝗ ſumunt᷑ a nomibꝰ lapi⸗
dum vel floꝝ. Et regula Criſciani de tali-

—r

bus poſſeſſiuis ꝓpducendis intelligit᷑ de lati

nis.ſᷣdicta aũt ſumunt᷑ a gręcis.Sʒ in inus

deſinentia acuit vſus in ꝓſa. Anũ eſt etiam
qð coꝛ.q;uis nõ ſumat᷑ a floꝛe vel lapide. vt Si vero terminent᷑ in ites.pð.pe.⁊ ſuntm.
murinus a mura arboꝛe. Poſſeſſiua a pᷣmi-
tiuis in a veniẽtia pð.pe.vt a ſylla.ſyllanꝰ.
arhoma rhomanus. Itẽ a płalibꝰ diphthõ
gatis.pꝓð.pe.vt a thebę.thebanꝰ. Itẽ a no⸗

minibus in ius vel adůbijs in e.hñt añ pe.

longã.vt MPompeius põpeianꝰ. Julius iu⸗
lianꝰ.quotidie quotidianꝰ.meridies.meri⸗

dianus. Item a deſinentibꝰ in cus vł in cu⸗

lus.habent ꝓð.a.pe.vt ruſticus ruſticanꝰ.

tuſculus.tuſculanus.ꝗ a byſſyllabis.pꝓð.i.

mediã.vt poꝛcus poꝛcinus. Iteʒ a neutris
in um. hñt a ꝓdu.vt oppidum. oppidanus
Itẽ plerũq; a tertia declinatiõe hñt a.ꝓð.
vt mons montanꝰ.ſol ſolanus. Iteʒ neutra

in e.dant i.ꝓð.vt mare marinꝰ.pᷣneſte.pſᷣne⸗
ſtinus. Item ꝗᷓ hñt pares ſyllabas in ntõ et
gtõ dant i.ꝓð.vt hercules.lis.herculinus

verres.verris.verrinꝰ. Item a nomibꝰbꝛu
toꝛum hñt i.ꝓð.vt aper aprinus.ceruꝰ.cer

uinus.foꝛmica foꝛmicinus.J.vel e.añ culꝰ
vel cula.ſꝑ recipit accentũ bꝛeueʒ in ꝓſa.vt
Igniculus.ouicula.nubecula.vulpecula.

Neutra in oꝛ.dłeſinentia.⁊ gręca in oꝛ.coꝛ.

pe.in obliqͥs. vt marmoꝛ.oꝛis.⁊ deriuataa
pᷣmitiuis coꝛripientibꝰ pe.vt memoꝛ.morl.
ꝗ memoꝛo.as.qð coꝛ.me.⁊ bicoꝛpoꝛ.bicoꝛ⸗
poꝛis.qð cõponit᷑ ab h̊ noĩie coꝛpus.qð coꝛ
ri. pe.in obliqͥs.cętera ꝓdu.penł.in gtõ. vt
amoꝛ.amoꝛis.vxoꝛ.vxoꝛis.arboꝛ.borl.nõ

Fuat regulã.qꝛ deriuat᷑ a robur.oꝛis.quod

coꝛ.me.in obliqͥs. Indecoꝛ.indecoꝛis.coꝛ.
pe.in obliqͥs.qꝛ olim antiqͥ coꝛripiebant de
coꝛ.oꝛis.in obliqͥs.Iſta noĩa femur.orl.ro⸗
bur.oris.ebur.boꝛis.iecur.oꝛis.coꝛ.pe.in
obliqs. In ix.maſculina latia coꝛ.pe.in ob⸗
liqs.vt calix.icis.foꝛnix.icis.barbara quo⸗
q; vt volux.lucis. In ex.qͥʒ e.in i.coꝛ.muta
ta.vt apex.apicis.vtex.ticl.remex.remigl.
pᷣt᷑ vuex.vᷣuecl Neutra in us.d.vł l.vłn.vł
p.pᷣcedentibꝰe.coꝛ.hñt in obliqͥs: vt põdus

derl.olus.lerl.onus.onerl.opus.ris. Neu⸗

tra in ar.deriuata ꝓð.pe.a.in obliquis.vt
calcar.caris.toꝛcular.larl.hter iubar quod
bꝛeuiat᷑ in obliqͥs. Teſte Virgilio. Jubare
exoꝛto.Aduũbia ꝗᷓ fiunt a dtõ ꝑ additionem
ter.breuiant᷑.vt ſoꝛtit᷑.fęlici᷑.Aratrũ ſꝑ de

beret ꝓducere mediã.qꝛ a vocalſp natura⸗
liter longa viðꝛ.vt arabam.aratoꝛ.aratrix.
arare. Juuenałcoꝛ.pe.huiꝰ dictiõis böby⸗
cinus dicẽs. Delitias ⁊ panniculos bomby
cinus vrit. Attende ꝙ noĩia a ciuitatibꝰ vel

locis alijs ſumpta ꝗ vident᷑ patria ſiue gen⸗

tilia cum reꝑiunt᷑ in byblia in ita ꝓdu.pe.⁊

ſunt cõis ge.vt Hieroſolimita.aſcalonita.

ge. ⁊ pᷣmę decli.vł tertię.vt theſbites.te. vł

tis. Sm artem. Si vo terminant᷑ in itis.pð.
me. ſeu pe. ⁊ breuiant᷑ in gtõ creſcente in iti⸗
dis. vt moabitis. bitidis.amonitis. itidis.

Nõ ꝙ non põt recte accentuare qͥ neſcit cõ⸗

iugoationes vboꝛuʒ diſtinguere æ obuare

nam qñ in pᷣma ↄiugatione venit᷑ ad triſſyl⸗
labas vel tetraſyllabas ꝑtes.ſꝑ ꝓducenda

eſt penul.vt in amo.as.amamꝰ.matl.ama⸗

bam. bas.amabamꝰ. batis.⁊c.Excipit᷑ pr

teritũ pluſqᷓ;ꝑpfectuzʒ. qð coꝛ.pe.in tetraſyllł.
vt amaueram. ras.rat.⁊ futuruʒ indicatini
eiuſdẽ in pᷣmis ⁊ ſecũdis ꝑſonis pluralibus
vt amabimus.bitl.⁊ pſteritũ ꝑfectũ ⁊ plꝰqʒ
pfectuʒ. ⁊ futuꝝ ſubiunctiui. Excipiunt᷑ iñn

ab hac regła qdã irregularia in h̊ vᷣſu compᷣ

hẽſa qᷓnõ ᷣuãt oĩno foꝛmã in ſterit. vñn v.

Cre.do.do.mi.iu.ſto.pli.co.fri.ſo.ne.ve.
la.ſe.cu.to.De vᷣbo aũt do.das.nõ ꝙ in cõ

poſitis debemꝰ coꝛriꝑe a.qñ venit penul. ?

debemꝰ e. pducere.fᷣterqᷓ; in terito.vñ vᷣ.

In do. das vbo ſi ſit poliſyllaba noſcas.
delongat. ſed da ſp bꝛeuiak. Pręeteritũ dek
breuibus tñ e bꝛeuiet᷑. Secũda ↄiugatio in
triſſyllab vel vltra ſꝑ coꝛ.pe.in pᷣma ꝑſona.
vt ſedeo.video.rubeo. In płali ſſeni tꝑis

indicatiui modi ſp ꝓð.pe.pᷣmę ⁊ ſecũdę per

ſonę.vt ſedemus.ſedetis.⁊ in toto ſᷣterito

impꝑfecto pð.pe.in triſſylł.⁊ vltra.vt ſede⸗
bam. bas.bat.ſedebamus.bat.bãt.Deß⸗
terito ꝑfecto non põt dari certa regula. niſi
ꝙ in facientibus pᷣteritũ in vi.diuiſas ſylla⸗

bas ſemꝑ i.pe.coꝛ.in płali.vt docuimꝰ.eru⸗

buimus.⁊ eſt veꝝ in quolibet vbo ⁊ ↄiuga
tione.vt fuimus.ſi puimus. amauimus. ſ⸗ edi
mus. legimꝰ. audiuimꝰ. In pᷣterito pluſq;p
fecto coꝛ. pe.in toto ſingulari.vt ſederã. raſ
rat. ⁊ in tertia ꝑſona płis nu.ſederãt. In fu
turo triſſylł.⁊ vltra ꝓð.pe.in toto ſinglari.
vt docebo. bis.bit.⁊ in tertia płis nu.vt do

cebunt. In pᷣſenti imꝑatiui ꝓð.pe.in pꝛima
1 ſecũda ꝑſona płalis numeri.vt ſedeamus

ſedete. In futuro triſſylł. ⁊ vltra ꝓdu.pe.ꝑ
totũ. In pᷣſenti ↄiuncto optatiui ⁊ pꝛęterito

diuncto eiuſdem pð.pe.ꝑ totũ. In futuro
pꝓð.pᷣma ⁊ ſecunda płis numeri. In ſſenti

Du. oẽs. In pterito ꝑfecto coꝛ.oẽs. In plꝰ/
Opfecto ꝓdu. oẽs. In futuro coꝛ.oẽs.Ini
fimitiuo ꝓdu.pe.in triſſylł.⁊ vltra.tam inpᷣ
ſenti qᷓ; in pᷣterito ꝑfecto.⁊ pluſqᷓ;ꝑpfecto In

ſecũda ↄiugatiõe ſp e.penlł.ꝓð.an re.taʒ in

actiuo q; in paſſiuo ⁊ deponẽti.excepto fu⸗
turo docebere. ¶ In tertia ↄiugatiõe.pᷣma

⁊ ſecunda płis numeri indicatiui modi coꝛ.
penul.vt legimus legitis. In ſterito impfe

cto ꝓdu.penul.pꝑ totũ. In pterito ꝑfecto ꝓ
Du. ſecunda ſingularis numeri.⁊ ſecunda ⁊

tertia plural numeri. In pᷣterito pluſqᷓ;pꝑfe⸗
cto ꝓð.pᷣma ⁊ ſecunda płis numeri. In im⸗
hatiuo ꝓð.pᷣma ꝑſona płalis nu. in pſęnti.
n futuro ꝓdu. oẽs plalis numeri. In prę
ſenti optatiui ꝓðᷣ.pᷣma ⁊ ſecũda plurał nu.
n ſterito ↄiuncto ꝓð oẽs. In futuro ꝓð.

pma ⁊ ſecũda plłis numeri. In pᷣſenti ſubiũ⸗

ctiui ſimilit᷑. In ſterito imꝑfecto ſimiliter.

In ſterito ꝑfecto.coꝛ.oẽs. In ſterito pluſ⸗
q;pfecto ꝓð.oẽs. In futuro coꝛ.oẽs.rę/
ſens infinitiui coꝛ.pteritũ.e.pe.añ re.coꝛri.
ſp in tertia ↄiugatiõe.niſi in pᷣterito actiui.
⁊ in futuro paſſiui.Quarta ↄiugatio ꝓð.pᷣ⸗
mam ⁊ ſecundã pᷣſentis indicatiui modi pła
lis numeri.⁊ totũ pᷣteritũ imꝑfectũ.⁊ in triſ
fſylł.⁊ vltra.totũ pᷣteritũ ꝑpfectũ excepta pꝛi⸗
ma pſona plalis numeri.niſi intuenerit ſyn
copa. In pᷣterito pluſq;ꝑfecto ꝓð.pᷣma ⁊ ſe
cunda płalis numeri.ſic ⁊ in futuro. Sic et
In pᷣſenti imꝑatiui modi. In futuro ꝓð.oẽs
in triſſylł. In pᷣſenti optatiui oẽs ꝓð.in triſ
ſylł.⁊ vltra.⁊ in pᷣterito ſimilit᷑. In futuro

ꝓð.pᷣma ⁊ ſecũda płis numeri.ſic ⁊ in pᷣſen⸗

ti ſubiunctiui.In pᷣterito imꝑfecto oẽs ꝓð.
In ſterito ꝑfecto oẽs coꝛ.In pᷣterito plqᷓ;
pfecto oẽs ꝓð. In futuro oẽs coꝛ.In infini
tiuo ꝓð.penlł.in triſſylł.in pᷣſenti.pterito et
futuro qð ſumit᷑ ex ſupino..pe.añ re.ſem
per ꝓð.in quarta ↄiugatiõe.A.añ re.vłrl.
ꝓð in qualibet ↄiugatiõe.vt amarl vł ama
re.docea ris vel re.legaris vel re.audiaris.
vel re.pᷣter do.das.cũ ſuis cõpoſitis qñ re⸗
manet pᷣmę ↄiugatiõis.E.pe.añ rũt vel re.
ꝓð.in pᷣteritis cuiuſlibet ↄiugatõis. E.pe.

a ris. vel re. nõ ſcedente b. ꝓð. in qualibzʒ

ↄiugatione.niſi in ſᷣſenti tertię ↄiugatiõis.
EY.penl.añ ris.vel re.pᷣcedente b ſemꝑ coꝛ.
Quattuoꝛ ſunt vᷣba 4 non ſequunt᷑ has re⸗
gulas. vt ſum. volo.fero.⁊ edo Be volo ðꝛ

v. Velle velim vellem ſunt vultis anoꝛma⸗
la vis vult Item in iſtis ſex locis eſt anoꝛ⸗
malũ.in qbus ſequunt᷑ alia vba ꝗᷓ ꝓferant᷑
ſicut illa.Alia etia deſficiunt in pᷣſenti.vt odi

ſubiunctiui ſimilit᷑. In ſterito imꝑfecto p⸗

noui.cepi.⁊ memini.ꝗ̃ aptant᷑ tertię conin.
Aio. is.q̃rte ↄiu.eſt.in imꝑatiuo ai. Ino.

quis.tertię ↄiu.eſt.inque.inqueãt. Foꝛem
res.ret.foꝛe nõ habʒ plus.Quęſumꝰ ex qſo
tm.nec plura reqͥrit. Aue auete.ſalue ſalue⸗
te.vale valete.ſunt ſecundę ↄiu. Incipit in

cipiunt.explicit expliciunt tertię ↄiu. Inſit

id eſt dixit.vel ðꝛ faxo.i.faciã.Cedo.i.dic.

Auſim. auſis.auſit.i.audes.as.at.in ſbiun
ctiuo. Apageſis in imꝑatiuo. Apagite. id
eſt qeſce ⁊ quieſcite.Ouat.i.lętat᷑ ouant et

ouans.nõ plus reꝑpitur in vſu.Nõ ꝙ vocał
ante vocalẽ in latinis dictionibꝰ coꝛr.vt ca⸗
prea.fouea.video.doceo.⁊a ſimilia. Excipi
tur gtũs in ius.vt illius.iſtius.tñ alterius
coꝛ.qꝛ in duabus ſyllab ſuperat ntm̃.Aliuſ
aũt in ntõ coꝛ.ſed in gtõ ꝓð. Excipit᷑ etiam

gtũs ⁊ dtũs qͥntę decli deſinẽs in ei.pduci

tur em ſi hʒ ei.vocalem añ ſe.vt diei ⁊ aciei.
ſiaũt ↄſonantem coꝛ.vt fidei. De gręcl aũt
⁊ ꝑegrinis hęc tibi ſit regula. Qm nomina

feminina ↄſueuerunt ꝓduci.vt oſtrea. cho
rea.galathea.medea.platea ⁊c̃. In ia.ſi ſũt

noia mulieꝝ ꝓducta ꝓnunciamus.vt Ma
ria.Argia.⁊c.Si aũt deſcendũt a maſculio

breuiamus. vt a Claudius. Claudia. a Ju⸗
lius Julia.Excipit᷑ Lucia qꝗ̊ ꝓducit̃ Tetra

ſyllaba ⁊ vltra bꝛeuiat vſus nr̃.vt Athalia.
Anaſtaſia. Cecilia.⁊ cętera ſimilia.qᷓ;uis qͥ

rundam vſus longa ꝓnunciet. Noiĩa regio⸗

num in ia.latina coꝛ.qᷓ;uis gręca plus acuã⸗

tur. vt dicit Priſcianus in. vij. vt libya. ſy⸗
ria ⁊c̃. In appellatiuis vſum tene.na regu⸗

lęgręcę a latinis ignoꝛant᷑. hęc tñ acuere in

penultima ſolemus ſicut eſt agonia.allego⸗

ria.armonia. epiphania. hierarchia. phata
ſia. logia.⁊ ab eo compoſita. vt genealogia.
Theologia.tropologia.melodia.phiſono⸗

mia.ſymonia.ſymphonia. pſalmodia. vſia
mogo illa in antepe. acuimus.caſtrimargia

latria.neomenia.ſchęnophegia.Nomen in

eas.ſolet ꝓduci.vt Andreas. Eneas. Ege

as.¶ Paſculinum in ias.ſolet ꝓduci.vt he

lias. Hieremias ⁊c.ſed nomẽ fę.coꝛ.vt He⸗
rodias. Nomen in aus.⁊ in eus ſolet ꝓduci
yt Menelaus. Bartholomeus. Nomẽ in

eum.vt canopęum.mauſolęũ ſenſ Ptho⸗
lomeum licet cõmuniꝰ ꝓdu.a qͥbu

ri.vt Coꝛnelius Claudius.Tullius. Reli⸗

qua nomina bꝛeuiãt᷑.⁊ in fine acuuntur. vt
Berſabee.gelboe.⁊ cetera huiuſmõi.

D Incipit Breuiloquus vocabularius.

iſda tamẽ
coꝛ. Nomen in ius. quod gręce ð in os.coꝛ⸗

eſt. attamè ob cauſam pfatã hocopus pꝛe

ſens aggrediar. Quoꝛũdã nanq; volumi
na ita ſunt ꝓlixa ⁊ magno pᷣcio cõparan⸗
da vt tenuis noſtrarũ rerũ facultas ea nõ

ſufficit cõparare. Quoꝛũdã quoq; ita ſũt

accurtata ⁊ ſparſim ⁊ inoꝛdinate conſcri⸗
pta. vt paucin eis fruct carpi poteſt.niſi

vaalge diligent᷑ requirat᷑. oĩa refoꝛmata
— temendata. etiã a quocũq; vt ſic fierẽt ſũ⸗
DPpbe eſt affectandũ. Idcirco pᷣſentem labo

rem aggrediens. vniuerſis ſupplico cum

Soffredo in nouella poetria ſic dicẽte.

4

—

—

ce

X
Sð 5

puer ego ſum. Hieremie.j. Licet iſtð ver⸗

bum ꝓpheticũ ab ipᷣo ꝓpheta alio fine ſit

enarratũ.tñ nõ abſq; methaphoꝛa quada

14

noſtro ꝓpoſito ꝓ aliquali elucidatiõe ap⸗

plicari põt.vt ſic quilibet puer inſcius ex

iſtens ꝓuerbia ⁊ vocabula bñ vſitara vix
intelligẽs.licite põt dicere.ecce neſcio loq;
id ẽ.nõ poſſum mẽtis cõceptum expᷣmere
qðtñ maxime opoꝛtunũ ⁊ neceſſariũ ẽ cu
ram animarũ gerentib. ⁊ qui gregulũ cõ
miſſum paſtu vitę.id eſt.ſacra ſcriptura ꝗqᷓ
ſcriptis cõpꝛehendit᷑ paſcere debẽt ⁊ exẽ⸗

plis. Pꝛęſupponit᷑ nanq; in qualibet ſciẽ

tia iuxta dictũ phi.j.poſterioꝝ.ſcire quid
nois eſt pᷣntipiũ doctrinę.Etiã dicit Re⸗
migi. Niſinomẽ rei ſcieris.cognitio reꝝ
perit. Sed qᷓ;uis diuina pagina litteralit᷑
itellecta vt ait apłs.ij. Coꝝ.iij.)occidat.

tñ adoleſcẽti neceſſariũ ẽ vt ipᷣe pꝛiꝰ eã lit⸗

teraliter qᷓ; ſpiritualiter intelligat.Nanq;
vinũ de toꝛculari eicere qũo qͥs poterit ſi
racemos in eo cõpꝛimere bᷣmit' non agno
uit. Verũ cũ dictiões rarę ⁊ vba inſolita
intellectũ ſepiꝰꝑpuertere ſolẽt.⁊ quẽadmo
dum frutex ſeu arbuſtũ laboꝛioſuʒ ipedit
arantem.ita ipᷣa ignoꝛãtia rararuʒ dictio
num ⁊ vocabuloꝛũ lectoꝛis animũ ꝓcede

re nõ ſinit ad ꝑfectũ.ęc aiaduertẽdo ob

neceſſitatẽ paupeꝝ quid nois ignoꝛãtiuʒ.
rara ⁊ incõſueta vocabula ſic ab alijs ab
ſtracta ſunt ꝓ poſſe in vnũ fideliter colli⸗
gam.ſuꝑ oꝛdine cõpetenti ad inueniendũ
qdðᷣlibet.lucidioꝛi modo quo potero oꝛdi⸗
nando.Licʒ vo Iſidoꝛꝰ Papias. Bꝛito
⁊ Alanꝰ.alijq; q;plurimi mgr̃i ſatis ð his
tractauerunt.a quibꝰ etiãꝗ hoc oꝑꝛreceptũ

NAuaten nemo mihi moleſt exiſtens ſti⸗
mulis me pungat iuidię.Si qua tanq; in⸗

omine de er⸗

ſcius ⁊ ignarꝰ adduxero.patientiaʒ in me
habe.· Tu em lima charitatis fraternę coꝛ
rige.⁊ ſi in aliquibꝰdeuiauero.nõ mihi ex
toto ſʒ a quibꝰ recipio.imputet᷑. Añ. No
ſcoq; doctoꝛes iuuenes ſimul ⁊ ſenioꝛes.
vt quęeuis dicta liment hic nõ bñ ſcripta.
Qð minus ẽ ſupple.qð plꝰ abꝛade.quod
hirtum come.qð obſcurũ declara.qð viti
oſum emenda.a curisiſt is ſunt omia ſana
Et in pᷣncipio cuiuſlibet oꝑis inuocanduſ
eſt pater omniũ rerum.ſ.deꝰ.quo pᷣtermiſ

ſo nullum rite fundat᷑ exoꝛdiũ.vt diẽ Bo

etius in.iij.de cõſolatiõe phię..·Añ qͥdaʒ.
Abſq; deo facta ſua qui diſponere cuxat.
Huiꝰ amoꝛ vere nõ multo tꝑe durat᷑.O
cit᷑ ergo in ſpeculo grãmaticeę.Te pᷣcoꝛ oĩ
potens vt metua gratia gratũ. Ad finem
ducat nauigantẽ ꝑ mare latũ. ic ſcribẽ⸗

darũ doctrinarũ variarũ. AVt poſſint cle⸗

ro quęſcribo valere nouello. Vt aũt iſtð
quod a lectoꝛe in libꝛo iſto querit᷑ facilius
inueniat᷑.poſui vocabula ſᷣm oꝛdinem al⸗
phabeti. Et eſt oꝛdo alohabeti nõ ſolũ in
pᷣmis ⁊ ſcdðis litteris vocabuloꝛum.h̊ po⸗

ſitoꝛum. ſed etiã in tertijs ⁊ quartis ⁊ cete
ris litteris ſequẽtibꝰ vſq; ad finem eoꝛum

Verbi gratia.Aaron ſtat ante Abacuch
ex eo qꝛ licʒ ambę in hac lr̃a a incipiũt.tñ
ſcdða lr̃a in Aaron pᷣcedit ſcõam litteraʒ in
Abacuch.Etiã acetũ ſtat ante acidũ.qꝛ li

qʒ i iis pᷣmę duęlr̃e ↄcoꝛdãt.tñ tertia lra ĩ

acetũ pᷣcedit terliã in acidũ.⁊ quarta lr̃a ĩ
gctoꝛ pcedit quartã in actrix.⁊ ſic de alijs
Et licet talis oꝛdinatio ſeu oꝛdo in aliqui⸗
bus vocabulis nõ pᷣciſę obſeruat᷑.vel foꝛ⸗

te hoc eſt ꝓpter aliqua cõuenientiã ſimul

poſitoꝛum vel foꝛte ex inaduertentia.Ad
melioꝛem aũt intellectũ ⁊ memoꝛia firmio
rem.applieui quibuſdaʒ vocabulis ver
ſus ex diue autgꝛibꝰ collectos.
2

NAoniã quidẽ ſᷣſens collectio arti
Neſeruit gramatrice. m qͥſdã in
yllaba ĩ dictiõeʒ ⁊ oronẽ diuidit
Al lr̃a ᷣm Iſidoꝝ in.j.li.etymologiaꝝi
oibꝰliguis poꝛcẽ.qꝛ ipᷣa naſcẽtiũ oꝛa aꝑit
Be qͥ ðꝛi hiſtoꝛijs. Maſcułꝰ recent᷑ na⸗
tus eiulãdo dic̃ ⁊ camat.a.femina vo.e

Pñtis qͥq; oꝑis ꝓſecutio ꝑ l̃as alpha⸗
beti diſtiguit᷑.ideo a pᷣmis lris.nõ tm la⸗
tinoꝛũ.ſed etiã hebꝛęoꝝ ⁊ gręcoꝛũ incipi
amus.oꝛdinẽ tñ latinoꝛũ lrarũ triplici al
phabeto ſpẽaliter ꝓſequendo ſcʒ noim.
Vboꝛũ ac ꝑtiũ indeclinabiliũ.

alphabeti ẽ.⁊ iterpᷣtat᷑ doctrina.vel via
vel btitudo. Et eſt ſenſus. Doctrina le⸗
gis eſt via ad beatitudinẽ ęternn.
Alpha gręcoꝛũ ẽ pᷣma lr̃a.⁊ ðꝛ initiũ latie
Vñ Apoc̃.vlt᷑.Ego ſum alpha ⁊ o. Et
o.gręceẽ ſinis latine.Et eſt ſenſus.Ego
ſum pncipiũ ⁊ finis.

eſt.cui pᷣm riſtia.tria accidũt.ſ.nomẽ
quãtũ ad vocẽ.figura quãtũ ad ꝓtracti
onẽ.ptãs q̃ntũ ad coꝛreptionẽ ⁊ ꝓducti
onẽ.Etiã vt idẽ dicit.A ẽ nomẽ indecli⸗
nabile neu. ge. ⁊ oẽs alię lre.vt.a.vel.b.
R.ꝑ ·ſic de alijs. eſt lra vel figura triã⸗
gularis.Qñq; a eſt ſᷣpoſitio.vt Aſũmo
vſq; deoꝛſum.qnq; ẽ intiectio dolentis.
vt patʒ i vbis Hieremieęꝗ̃ᷓ in pᷣncipio the
matis dicta ſunt.ſ.Al.a.a.dñe.⁊c.

Auonte A vel B

1Allma. i. Vvgo abſcõdita vł ſecreta
Aaron idęcli. magnꝰ vłfoꝛtitudo
¶interpᷣtat.⁊ frater moyſi erat.
Alb idecli.nomẽ ſᷣm hebꝛęos ðꝛ mẽſis au⸗
guſtꝰ*. etiã ẽ ſpoſitio.vt patet loco ſuo.
Abacuch.ẽ nomẽ ꝓphᷣę.⁊ interpᷣtat᷑ am⸗
plexans vel luctatoꝛ.
Abaccidẽtibꝰ vna dictio indecli.ðꝛ ille qͥ
ſcribebat accẽna.ita expõit᷑.ij.Eſdre.iij.
Abactoꝛ.m.t.ẽ fur iumẽtoꝝ vel pecoꝛum
quẽ vulgo abigeũ vocamab abigendo.
Vñ latrones etiã abactoꝛes dicimꝰ.
Abactrix.f.t.młier ðꝛ faciẽs ſicẽ abacto⸗ʒ
Abactꝰ.a.ũ.i.fugatꝰ.diſpſus.ſeꝑatꝰ.
Abacus.m.s.ẽ ꝓpꝛiũ nomẽ.⁊ vt qͥdã di
cunt ph̊s fuit in arithmetice.vel abacus
dðꝛ ab abax qð interpᷣtat᷑ decẽ.qꝛ i abaco
ſũt decẽ arcſeſe decuplãteꝗ.i pᷣmo ẽ vn
tas i ſcdo denariꝰ.i tertig &ttenariꝰ. Eſi

S
☛R

AVñn.E ꝓfert aut.a.qͥ ſqͥs ꝓcedit ab Eua

Aleph igit᷑ ᷣma lr̃a hebꝛęoꝛũ vł hebꝛaici

A vo pᷣma lr̃a nr̃oꝝ vel latinici alpyhabeti

eti aba vel abax vga geometrie vel ta
bula quaã hnt ph̊i vbi ſiguras in puluere
ſuppoſito faciũt.ꝗᷓ alio noĩe ðꝛ pinax.
Abax etiã vel abacꝰ ðꝛ ſuꝑioꝛ ꝑs capitelli
i.ſaxũ q̃drãgulare qð ſuꝑ colũnas põit

ꝛ etiã ꝗqlibet mẽſa marmoꝛea.

Abalienatꝰ.a.ũ.i.ꝑfecte alienatus.
Abamita.f.p.ẽ ſoꝛoꝛ abaui.ff.de gra.l.iu
riſconſult*S auunculus.
Abarcenũ.n.sS.i.inhoneſtũ.
Abaneth ðꝛ ſubucula vel camiſia linea vł
cingulũ ſacerdotale rotũdũ polymita ar
re ex cocco purpura ⁊ hyacincto ↄtextũ.
Abarim ðꝛ mons in q̃ obijt moyſes vt ha
bet᷑ Deut. xxri.
Abas ꝓpꝛiũ nom cuiuſdam viri. Vnde
Quidaã dictꝰ abas.mõchoʒꝝ ſit pr̃ abbas
Abaſo ðꝛ domꝰ infirma vel ifirmi.⁊ ðꝛ ab
q qð ẽ ſine.⁊ baſis.i.fundamentũ.
Abatis. cõ.t.me.coꝛ.indecli. qͥ vel ꝗ̊ cum
bato diuidit auena vł alia frumẽta. VUñ
Albatis ad cenq dat eqͥs abbatis auenã.
Abauia. f.p.ðꝛ mat᷑ ꝓaui vel ꝓauię.ff. de
gra. l. iuriſconſult“.S quarto gradu.
Abauuncułꝰ.m. S. ẽ frater abauie.
Abauus. imn. S. me.coꝛ.ðꝛ p̃ ꝓaui. Vñ ab
auus ðꝛpr pĩ̃is mei.ſʒ ꝓauus ðꝛ pt̃᷑ aui
ſGᷓ abauus ðe pater ꝓaui. ſʒ atauꝰ ðꝛ pat᷑
abaui.ſed tritauꝰðꝛ pat᷑ ataui ⁊ hoc aſcẽ
dendo. Siliter deſcendẽdo nepos ðꝛ fili

us filij vel filię meę.⁊ neptis filia filij vel

filię meę.ſed ꝓnepos filiꝰ nepotis.abne⸗
pos filiꝰ ꝓ nepotis.atnepos filiꝰabnepo
tis.⁊ trinepos filiꝰ atnepotis. Unð.Eſt
guus ꝓauus abauus atauus tritauuſq;
Et ſic inde nepos.pꝛo.ab.at.tri.ſuſcipit
hec vox.Et ſicut auus ⁊ nepos cõponũ
tur cũ ꝓ.ab.at.tri.ſic etiã neptis.ſocer.
ſocrꝰ.nurꝰ.gener.⁊ ſilia.vt ꝓſocer.i.p
ſoceri. ꝓſocrꝰ.i. mr̃ ſocrus meę.⁊c.
Abax. vide.S. in abacus.
Abba vᷣm Pap.ſyꝝ ⁊ hebꝛęũ ẽ.⁊ intpᷣta
tur pr.⁊ accẽtuat᷑ ĩ fine.iuxta iſtos vᷣſus
Qis barbara vox non declinata latine.
Accẽtũ ſuꝑ extremã ᷣuabit acutũ.
Abbaſ.m. t.me.ꝓ.ðꝛ pr̃ mõachoꝝ.ĩde ab
batia ð pᷣlatio vł dignitas abbatis. AUñ
Abba pr ſignat hinc abſalõ exit ⁊ abbaſ
Abbatiſſa. f. p. ð mr monialiũ vel dña.
Abdenago.indecli.int᷑pᷣtat᷑ ᷣuiẽs taceo.
Et erat vnꝰð tribꝰpueris qͥ fuer̃t ĩi camio

Abdera ẽ terra in q̃ kał.ianuarij homineſ

ignis.⁊ accẽtuat᷑ ĩ fine. IJIdeʒ ⁊ Aſarias.

indigenę vnuʒ emptũ ꝓ capitibꝰ omniũ

Aut te deuoueat certis abdera diebꝰ.

Abderides ðꝛ ſaturna lapide quẽ ꝓ ioue .

deuoꝛauit.ꝗᷓ grece ðꝛ abadir.
Albgdias ſeru“ dñi interpᷣtat᷑.
Abdicatoꝛiũ.n.s.ðꝛ locꝰhabiład abdicã⸗
dum. ⁊ deriuat᷑ ab abdico.as.

Abdiciũ.ðꝛ ſecretũ.occultũ vł abſcõditũ

Abdomen.n.t.gręce ðꝛ pinguedo carnis
latine.⁊ ẽ ꝓpꝛie pinguedo ꝗcẽ in ventre

poꝛci vłpoꝛce. AVñ Juuenalis.Atq; bo

nã tenere placãt abdominę poꝛce.
Abdomitũ.n.s.ẽ pinguedo lates ĩ oſſibꝰ
carniũ decoctarũ. Et ðꝛ ab abdo.dis.i.

abſcondo.quia talis pinguedo abſcõdi⸗

ta eſt in oſſibꝰ.
Albel ꝓpꝛiũ nomẽ viri.⁊ fuit filiꝰ Adę.et
interpᷣtat᷑ luctꝰ.qꝛ pr eiꝑ ducẽtos anos

lugebat ꝓ eo. q int᷑fectus fuit a frẽ ſuo

Cain.⁊ noluit Adã Euã vxoꝛem eĩ co⸗

gnoſcere ꝓpt᷑ tale nefas Cain niſi ex di⸗

uino iuſſu.vt habet᷑ ĩ glo.ſuꝑ Geñ.⁊ po
nit᷑ trãſũptiue iĩ ſcholaſtica hiſtoꝛia. Vel
intptat᷑.vapoꝛ vłfumꝰ q̃i cito trãſiturꝰ.
qꝛ cũ triginta eẽt annoꝝ occidit euʒ frat᷑

ſuus. Ał qꝛ ᷣm Joſephũ nõ reliqͥt ſemẽ

ſuꝑ trã. Ael etiã interpᷣtat᷑ iuſtꝰ ꝓpt᷑ ho
locauſtũ.Abel etiã ðꝛ lapis ſuꝑ queʒ ar⸗
ca dñi fuit poſita.vel locꝰ vbi ſteterat ar
ca. vt patz in Geñ. Vbi Abel ẽ nomẽ ci⸗
uitatis ꝗᷓ pus Bethſames dicebat. Vñ
AVox abba pr.ſʒ abel luctꝰ lapis ⁊ vir.
Abela ꝓpꝛiũ nomẽ ciuitatis.vel nomẽ la
pidis ſuꝑ quẽ arca dñi fuit poſita.
Abeſton ðꝛ lapis pᷣcioſus diſpoſitꝰad mo
Ddum ferri.
Abeſtis inteſtina beſtiarũ aſpiciẽs.
Abeſus.a.ũ.pe.ꝓ.i.circũquaq; comeſt⸗
coꝛroſus.⁊ ↄpõit᷑ ab am. ⁊ circũ.⁊ eſꝰ.
Abia. intpᷣtat᷑ p dñs.Et fuit filiꝰ Robo
am. Vnñ. Moſt Roboam regni ſuſcepit
Abia coꝛonam.
Abiectł.a.ũ.i.ꝓcul iactꝰ.vił.vel ↄtẽptus
⁊ venit ab abijcio. Iñn abiectio.oniſ. id ẽ
vilitas.ꝓcul iactio vel ↄtemptꝰ.
Abies. etis.f.t.ẽ nomẽ arboꝛis.⁊ ðꝛ abeũ
do. eo ꝙ p ceteris arboꝛibꝰ longe eat ⁊ in
excelſuʒ pꝓmineat. In abien ꝑ.n.ſine.g.
⁊ abigenꝰ cũ.g.ᷣm qͥſdãꝗ in eodẽ ſenſu.i.
de abiete exñs. Iññ abietariꝰ.i.carpẽtari
us qͥ de abiete oꝑat᷑. Itẽ abies reꝑit᷑ eti⸗
am in qͥnta declinatiõe. AUñ Claudianꝰ.
Et ſectas abies. Sʒ m virgiliũ ðꝛ abie⸗

te ſecta. AUñ.Ex abies abietis fit ex abi⸗

deuotũ lapidabãt. Vñ Ouidiꝰ i Jbim.,. es
Albiecula.f.p.pe.coꝛ.i.pua abies.

es abiei.

Abiges gis.m.t.i.fur iumẽtoꝛũ ⁊ pecoꝛũ
eo ꝙ ipᷣa abigat alioꝛſum vt cõpetentiuſ
ea furari poſſit. Sʒ abigeatꝰ ðꝛ tłe furtũ
yvel etiã terrefactio ipoꝝ pecudũ.
Abigens.vide S.in abactoꝛ.vel abigens
m Map̃.ðꝛ qͥ ſeducit alienũ vuin.
Abimelech int᷑pᷣtat᷑ p̃ merrex.vel lingẽs
ſanguinẽ.⁊ ẽ cõmune nomẽ omniũ regũ
paleſtinoꝛũ. WM
Abiona interpᷣtat᷑ deſideriũ ↄcupiſcẽtię.
Abiteſtato.i.ſine teſtamẽto.vt iſte ẽ moꝛ⸗
tuus abinteſtato.i.ſine teſtamẽto.
Abiran interpᷣtat᷑ bᷣmitiuꝰ vel pᷣmitialis.
Abiſac interpᷣtat᷑ patris riuus.
Abyſſus.f.s ẽ ꝓfunditas aqᷣꝝ ipenetrabi
lis a q̃ fontes ⁊ flũina ꝓcedũt.⁊ ꝑ occul⸗
tas venas ad matricẽ abyſſuʒ reuertũt.
⁊ð abyſſus q̃i adipſus.qꝛ ad ipᷣaʒ reuer
tunt᷑.vel q̃ſi abuiſus.qꝛ eiꝰ altitudo cer⸗
ni nõ põt. Añ ꝓfunditas ſcripturaꝝ ðꝛ
abyſſus. Vel ðe ab a qð eſt ſine.⁊ byſſus
qð ẽ genus lini candidiſſimi.q̃ſi ſine byſ⸗
ſo.i.candoꝛe. vel ab a qð eſt ſine.⁊ baſis
fundamẽtũ. Vel ðꝛ infernus.
Abitio.onis.f.t.i.receſſio.
Abiud interpᷣtat᷑ pater meꝰ.
Abiuratio.f.t.ẽ rei creditę abnegatio.
Ablactatio.f.t.i.a lacte remotio.Et vt di
cit mgr ĩ hiſtoꝛijs triplex eſt ablactatio.
Mrima a lacte mãmilleꝗ fit in ᷑tio ãno.
Scða a lacte infantię ꝗ fit in ſepꝑtimo an
no. Tertia a lacte pueritię. ꝗᷓ fit in duode
cimo. ⁊ ſic amouet᷑ puer a nutrice.a pe⸗
dagogo ⁊ tutoꝛe.
Ablactatꝰ.a.ũ.i.a lacte amotꝰ.
Ablas.cõ.t.ðꝛ ſtultꝰ inſipiẽs. HM
Ablatiuꝰ. a.ũ.qͥ aufert. vel ponit᷑ ꝓ caſu
q̃ẽ auferentiũ.
Abligurigo.inis.f.t.pe.ꝓ.i.pdigalitas ð
uataſtio vel voꝛacitas. MMU
Abliguritoꝛ.m.t.i.ↄſũptoꝛ vel guloſus.
Iñ abliguritio.i. voꝛacitas vl guloſitas
blegumina. n. s ſunt ꝑtes extoꝝ.
Ablucinatio.onis.f.t.i.lucis alienatio et
abſentatio.⁊ deriuat᷑ ab ablucino.
Ablutes.tiũ.płis nũeri ſunt loca cenoſa
7 aq̃ plena.ꝗ ⁊ ablutia dicũf. dicũt¶᷑ ſic
ab abluẽdo .potrariũ.qꝛ minie ſũt ablu
Abluuio.f.t.inundatio ſoꝛdiũ. (ta.
Abmatertera.f.p.ẽ ſoꝛoꝛ abauię. Inſti. ð
gra · S· tertio gradu. 2
Abnepos eſt filiꝰ nepotis ſicut nepos filiꝰ
a 2

— = — JJeJe ..⁵¾ ———äI
ä „ 2 6

AMBS

ilij vel filięe.

Albneptis ẽ filia nepotis vel neptis.

Abnoꝛmis.i.defoꝛmis.turpis ianis grã⸗

dies. ir regularis.illitteratꝰ.craſſus. Uñ
OPꝛatiꝰ. Ruſticꝰ abnoꝛmis ſapiẽs craſſa
Gq minerua.

Albolitio ẽ accuſe⸗ atiõis inſtitute ꝑemptio J
vł abſolutio q̃ nomẽ alicuiꝰ qͥ accuſauit

cũ oĩ iſcpᷣtiõe iã fa cta ĩ totũ abolet᷑ remiſ

ſa nccitate accuſandi.ff. ð ado.l.abolitõ

Abolitꝰ.a. uʒ. me.coꝛ.i.deletꝰ.deſtructꝰ.

ↄſũpt.deuaſtatꝰ. Roma.iiij.p Exinani⸗

ta ẽ ſides.abolita ẽ ꝓmiſſio.

Abolla. le.f. p.ẽ genꝰ veſtis ſenatoꝛię. et

dꝛ hea abulla eo ꝙ vndiq; ſit bullata.
Añ.
Abominiũ.n.sS.ðꝛ execratio.

bomioſꝰa.ũ.i.plenꝰfoꝛtũa ab ab ⁊ omẽæ

boꝛigines.pe.coꝛ. płis nũeri.vel aboꝛi⸗
Sa Fin ũt ſuꝑflue frutices.ꝗᷓ nõ natu
ralit᷑ ſʒ vitioſe ĩ arboꝛibꝰ ⁊ cãpis oꝛiunt᷑.
Et dicunt᷑ q̃ſi ſeoꝛſũ ab oꝛigine.nõ qꝛ nõ
habeãt oꝛigint᷑.ſʒ qꝛ nõ naturalẽ. Item
aboꝛigines. inis.ↄ.t i.ruſtic' agreſtis ⁊

ignobilis. Nñ Saluſti. Cuq; his aboꝛi

gines gen“ hoim agreſte. S
Aboꝛtiuꝰ.m.s.ẽ puer vł alt᷑ fetꝰ añ debi⸗

tũ tꝑs natꝰ ⁊ ſic.nõ ꝙ nõ oꝛiat᷑.ſj abo
riat᷑ m Iſið.lib.x. Vel ðꝛ abſciſus ð al
uo mr̃is quã doloꝛ ꝑtꝰ inceſſabilit᷑ cogit
expiare.Sʒ Maul dicẽ ſe aboꝛtiuum.qꝛ

chꝛiſtũ in carne nõ vidit.vł extra tꝑs re
natꝰ in xpᷣo apłatũ accepit. Ael ðꝛ ille q̃

eſt moꝛtu“ natꝰ. vel qͥ ad pñtiã xpᷣi nõ ve

nit. Nñ. Extat aboꝛtiuꝰ nõ certo tꝑe na
tus.Eſt aboꝛtiuꝰ qͥ ceſus tractꝰ ab aluo.

Poſt humꝰ ẽ natꝛ pꝰ exeqͥas genitoꝛis. A
Aboꝛtꝰ.a.ũ.ab oꝛioꝛ.nõ qꝛ nõ oꝛiat᷑.ſʒ ab

oꝛiat᷑.qͥſ.naturalit᷑ nõ ẽ nat.
Abpatruꝰ ẽ frat᷑ abaui vel abauię.

Abꝛa in epᷣtat᷑ ſpeculũ.⁊ ſᷣm Hug.ðꝛ ãcil⸗

la libtatl. Etiã ẽ Sreil nomen puelle.
Ande legit᷑ Judi

Abꝛa pediſſeq̃.nomẽ ꝓpꝛiũq; puelle.

Abꝛã ↄpõit᷑ ab abba.qð ẽ pr.⁊ rã qð ẽ ex
celſus. Vñ Abꝛã q̃ſi abbarã.i.pr excel⸗
ſus ⁊ addita ẽ ei.a.lr̃a.⁊ dictꝰẽ abꝛaam.

dʒõ ſonat pr multarũ.⁊ ſubaudit᷑ gentiũ
⁊ debet ſcribi ſine aſpiratione. Vñn. Eſt

abꝛa pr excelſus.pr ⁊ pploꝝ. Fert᷑ młto

rũ.tuca ſuꝑaddit᷑ vna.

ndiq; bullata veſt dicat᷑ abblla.

ae th.x. Habuit pediſſe⸗
quã noĩe Abꝛa.Et ðꝛ Abꝛa q̃i abara.qꝛ
ad ara ⁊ ð arl ãtiqͥt puelle ducebãt᷑. An

pſuaſerit.C. ð fur. ⁊ iudi.l.ↄſentaneũ.

Abreptitius.m.S.i.furioſus.

Abreth interpᷣtat᷑ pat᷑ tenerrimꝰ.

Abrogãs.i detrahẽs vel iactãs vł hũił.
Sʒ arrogãs.i.ſuꝑbꝰ.vide loco ſuo.
Abrotanũ.n.s.herba ẽ hñs vᷣtutẽ calidã
Abrotoniũ.f.s.nomẽ mulieris ẽ qſi affro
doniũ.i.venuſcula.⁊ ẽ ipoſitũ cã adula⸗

tiõis.ſᷣm Map.gręcũ ẽ.⁊ interpᷣtat᷑ am⸗
plexibus apta.

Abruptꝰꝑticipiũ.ðꝛ ab aliqͥ ruptevkſ⸗ epa

tus.a ripo.Sʒ abꝛuptꝰ nomẽ ẽ locꝰ ex⸗
celſus.q̃ſi a viſu hoĩm vel acceſſu raptꝰ?.
Abꝛupta dicũt᷑ loca aſꝑa int᷑ mõtes ⁊ acu

Abſalon.intpᷣtat᷑ pax pr̃is.p antifra (ta.
ſim. qꝛ bellũ ↄtra patrẽ geſſit.

Abſcidiliũ ðꝛ cutellꝰ qͥ vngule equoꝛũ ab

ſcindunt᷑. =
Abſcõdit.i.occultatꝰ.Et dꝛñt abſcondi⸗
tus ⁊ abſconſus. Uñ. Quę natura tegit
nobis abſcõdita dicas. Res ſunt abſcõ⸗
ſeꝗ celas callidirate.

Ablens.o. t. i. nõ pñs.ff. ð. v. ſig.l. abſẽtẽ
Abſida.dę.gręcũ ẽ.⁊ interpᷣtat᷑ lucida.i.

lat edificij vel triuia eo ꝙ lũine accepto
ꝑ arcũ reſplẽdeat ⁊ lumẽ faciat.
Abſinthiũ. n. S.gręcũ ẽ m Napiã. ⁊ eſt
amara herba.

Abſirt' frat᷑ edee fuit. quẽ fugiẽs cuʒ
Jaſonę intfecit.Abſirtꝰ etiã ẽ fluuiꝰqui 8

cadit in mare adriaticj.

Abſis.dis.f.t.i.abſida. Itẽ abſis ðꝛ pᷣnci
piũ exaltatiõis planetę in ſuo circulo. i.
illa ꝑs circuli in qᷓ planeta icipit eleuari.
vel iſta ꝑs in qᷓ planeta adeo diſtat a ſo-

leꝙ ampliꝰ diſtare nõ põt.

ſolutꝰ velliberatꝰ. AVñ ⁊ ꝗdã noĩa dicũt

abſoluta.qꝛ ꝑ ſe dicta dant ĩtelligi qᷣcqͥd
eis ↄuenient᷑ põt addi.vt deꝰ meꝰ.Et ꝗq⸗
dam vba dicũt᷑ abſoluta.i.nõ trãſitiua.
Vel abſoluta.i.non diſcreta rei ad rem
in ſua ſigniſicatiõe. Vel abſoluta.i.ꝑfe⸗
cta.ꝗᷓ nõ deficiũt in aliqͥ ſui mõ. Et abſo
lutũ.i.nõ relatũ.i.nõ reſpectu alicꝰ demm

Abſonꝰ.i.diſſidẽs ⁊ diſcoꝛdãs vel non ſo
nans. Iñ abſonãtia.i.diſſonãätis.
Abſoꝛptꝰ.a.ũ.i.euacuatꝰ vł valde ſoꝛpt
Abſtemiꝰ.i.abſtinẽs vłſobꝛiꝰ.⁊ ðꝛ ab ab

⁊ temetũ.q̃ſi a temeto.i.vino abſtinẽs.

Abſteriũ.n.s.ðꝛ domꝰ ſcãꝝ monialiũ.

Abſtruſura. f. p. ð: occultatio vel incluſio

Abſintes. tis. gema ẽ magna ⁊ põderoſa
caleſactaigni.ſeptẽ diebꝰtenet caloꝛẽ.
Abſolut.a.ũ.i.a vinclo vłab ipedimẽto

6

Abſtula.i.napta. Vñ. Abſtula vł napta
ſarmẽtũ malleoluſq;.Quiſquilię ſtipulę

pñnñit ignẽ reuocare.

tiuũ qͥ nõ audit.
Abulla.vide.S.in abolla.

Abuſio ðꝛ malꝰ vſus.vel ẽ octaua ſpecies
trãſũptiõis.⁊ fit qñ dictiões ↄſiłis ſigni
ficationis trãſumunt᷑ ꝑ inuicẽ.vt bꝛeue

ꝓ ꝑuo.longũ ꝓmagno.
Abuſiuꝰ.a.ũ.i.extra vſum ductus.
Abuſus.us.ui.i.pꝑuerſus vſus.

7. RB N
☛ 5

—

Acaliculis indecli.i.pincerna vel cuſtos
vel magiſter calicũ vel calcioꝝ qs ſolent

hr̃e diuites.vide infra a cõmẽtarijs.
Acarina ẽ ꝓuincia in grecia.

Alcaris.ridis.vel acaris.me.coꝛ.ↄ.t. vm

aliqͥs ðꝛ ab a qð ẽ ſine ⁊ caris grã quaſiſi
ne grã vel ingratioſus ⁊ ðꝛ eẽ vᷣꝑ cui do
min“ eſt inuidioſus.
Accaluaſter.i.ab anterioꝛi ꝑte caluus ſiẽ
recaluaſter a poſterioꝛi.⁊ ð ab añ ⁊ cal⸗
uaſter. VUñ. Eſt accaluaſter vir caluꝰ ab
anterioꝛi Marte.recaluaſter retro calua
Accaliſſa.f.p.ðꝛ vꝛtica. (tus habet᷑.

Accaſia ẽ ſucc expᷣſſus a pomis vel piris

Accaſiũ ẽ fructꝰ accaſij.
Accaſiꝰ arboꝛ quedã.

Accẽtꝰ.us.ui.i.ſonꝰ vłmodulatio vocis.

Acceptilatio.f.t.ẽ liberatio ꝑ mutuã int᷑-⸗
rogationẽ q̃ vtriſq; ↄtigit ab eo nexu ab
ſolutio.ff.e.ti.l.pluribꝰ.⁊.l.j.

Accerſitꝰ.i.vocatꝰ.collectꝰ.vel circa ſe ſi⸗

tus.lxiij.diſt. qꝛ igik. .—
Acceſſio ðꝛ aliqͥd adiacẽs alteri.vel oẽ id
qð ẽ acceſſoꝛiũ ⁊ neceſſariũ ĩ pᷣncipali vt

capiſtrũ equo.veſtis ſuo.vt.ff.depo.l.

j.S·quę in depoſitis.
Acceſſoꝛiũ idem. D
Acciatꝰ ðꝛ cultellłꝰmagnꝰ⁊ accut.⁊ ðꝛ q̃ſi
accute ſcindẽs.Et ſunt plura noĩa idẽ ſi⸗
gnificantia. Uñ.Acciatꝰpugio cõiungo

nouacula cultris. Cultelloſq; ſpatas ra⸗

ſoꝛia iungimus illis.
Accinctꝰ ðꝛ armis inſtructus.⁊ paratꝰad
bellum.
Accipit᷑ ᷣm NPapᷣ.ẽ auis armata vngulis
ab accipiẽdo dicta.eo ꝙ ſibi capiat ⁊ ab
alijs rapiat. Uñ Bauid de arte.Odimꝰ
accipitrẽ qꝛ ſemꝑ viuit in armis.
Acciſus.m.S.i.circũciſus.

Accitꝰ.a.ũ.me.coꝛ.i.appellatꝰ vł vocatꝰ.

Abſurdus.a.ũ.i.incõueniẽs.ſed ſubſtan

Acclinis.ↄ.t.vel acclinꝰ.a.ũ.in eodẽ ſen⸗

ſu.i.flexꝰ vel incuruatꝰ.⁊ ꝓpꝛie in aſcen

ſu vel ðꝛ loc erectꝰ ſurſũ. VUñ in Auroꝛa
Bebebãt baculis acclinia coꝛꝑa viri.id

ẽ.flexa vel incuruuas.
Accliniatoꝛiũ.n.S.ẽ locꝰ in qͥ acclinari vł

requieſcere poſſumꝰ.vel ſupꝛa qð accli⸗
natur vt culcitra vel puluinar.
Acclinatꝰ.m.S.i.curuꝰ vel obliquus.
Accola.cõ.p.ſᷣm NPapᷣ.ðꝛ finitimꝰ.ꝓpin⸗
quus.vicinꝰ.alienꝰ.ciuis.affinis.cultoꝛ
loci in qͥ nõ ẽ natus. Vñ qͥdã.Accola nõ

pꝓpꝛiã. ꝓpꝛiã colit incola terrã.

Accubitus.us.ui.m.q.i.locus requiei.
Accuratꝰ.a.iũ.i.diligent᷑ ꝓcuratus.
Accuſatio.f.t.ẽ alicuiꝰ apud iudicẽ de cri
mine ꝓclamatio.
Accuſatoꝛ.m.t.qͥ aliquẽ coꝛã iudice accu⸗

ſat ⁊ criminalẽ ſibi mouet queſtionẽ.

Acephalus.pe.coꝛ.ðꝛ qͥ ẽ ſine capite ab a
ꝙ eſt ſine.⁊ cephas caput.xciij.di.nul⸗
la.in Aut. de app · S· generalẽ.
Acephali genꝰ clericoꝝ ſine capite.q̊ͥ quẽ
ſequent᷑ ignoꝛãt.i ⁊ heęretici dicti.qͥrũ
nullꝰ ẽ autoꝛ a qͥ exoꝛti ſunt.hi triũ.Cal⸗
cedoneñ.capłloꝝ ipugnatoꝛes.duaꝝ in
xpᷣo ſubſtãtiarũ ꝓpꝛietatẽ negãt.⁊ vnã

naturã in eꝰ ꝑſona pdicnunnt.
Acer.ẽ equocũ ad pła.vñ.Dr arboꝛ acer
vir foꝛtis impꝛobus acer. Pro pᷣmo dat

eris ſʒ ꝓ reliqͥs tibi dat cris.Et comꝑat᷑

acer.oꝛ. cerrimuſ.⁊ mouetur.h̊ acer.heęc

acris.h̊ acre.Dð etiã acer ſbᷣtił vłacutꝰi⸗
genio. Iñ acrimonia.i.ſbᷣtilitas ſenſus.

Aceratꝰ.a.ũ.ab acer.aceris.ðꝛ ſoꝛdibꝰ in

ſtar aceris.

Acerbus.·a.ũ.ĩmaturꝰ vel aſper.

Acernꝰ.a.ũ.i.de acerè exñs.
Aceronicꝰ ð qͥ nulli cõicat.
Acerrę.arũ.płis nũeri voce.ſingularis ſi
gnificatione.ſic thebe athenę.ẽ nomẽ ci⸗
uitatis.⁊ ðꝛ ab a qð eſt ſine.⁊ ceres dea
frugũ.qꝛ apud iſtã ciuitatẽ nõ creſcunt
fruges.qꝛ tra ſterilis ẽ ⁊ infecũda.
Acerra.f.p.ðꝛ tumulꝰ vł vas ad cererẽ re
cipiendã. in quo thus recipit᷑.vel qꝛ fer
añ cererẽ talẽ deam.vel qꝛ ponit᷑ añ cere
rem in ara. Nel vas in quo thus rẽuat᷑

Vñ. Thuribulum thura ↄſumit. ſeruat

acerra.Et venit ab acer aceris ꝓ arboꝛe

eo ꝙ de acere fieri ſolet.
Aceruꝰ ð ſtrues.moles.ↄgeries.cumulꝰ⸗
cõgeſtum. Vñ. Cõgeries.moles.cumu⸗
luſq; ſtrues fit aceruus. Iñ acttunus i.
9

puus aceruus. JIñ acernoſns. a. .ple⸗
nus aceruis. Itẽ aceruꝰ mercurij ᷣm qᷣſ⸗
dã ẽ deus argeti viui. Bf etiã m phᷣos
Alceruus mercurij qͥ ꝓpt eloquẽtiã ⁊ di

ſcretionẽ peſſe mercatoꝛibꝰ dicebat᷑.qͥbꝰ
iſta duo ſunt neceſſaria.Et ðꝛ mercuriuſ

qſi mercatoꝛũ kyros.i.dñs. VUñ ambu⸗
lantes in via vbi ſepultus ẽ mercuriꝰ.cõ
ſuetudinẽ habebãt.ſm fabulas.lapideʒ

iacere in aceruũ ipſiꝰ.vnuſquiſq; ĩi hono

rem eiuſdẽ. ANel aceruꝰ mercuri ſunt eiꝰ

denarij. vbi ſi lapis ꝓujcit᷑ diſpgũt᷑.ſic q̃
ſtulto tribuit honoꝛẽ. Vel ðꝛ ędiſiciũ vł

Altare factũ ĩ honoꝛẽ mercurij qͥ laboꝛat
in eo ꝑdit opus ſuũ. Aelẽ cumulł' lapi⸗

dü vel fabarũ vel denarioꝛũ.ſiue aljari
reꝝ de qͥ bꝰ ſolet fieri numeratio.vbi pꝛo
yno ſolido vel libꝛa ponit vna faba vel

lapillus.⁊c.

Alcetabulũ.n.s.ẽ vas aceti plenũ. vel ad

accipiendũ acetũ paratũ.
Acetariũ idẽ. eo ꝙ poſita in eo domꝰ acci

pit. vel ðꝛ vas in qͥ ſacerdotes ſuidebãt
g debebãt offerri vtꝝ accepta eẽnt ⁊ ido

nea deo vel nõ. Sumebãt em̃ ſacerdoteſ
de his ꝗᷓ offerẽda erant poꝛtiunculas.q̃s
in his vaſis ponebãt ad Ĩguſtandũ. qua
ſi hlibanda de ſingulis ꝗᷓ libamina dixit

AQWoyſes offerẽda.i.de offerẽdis ſumẽé⸗

da.

Acetallu. n. s. ẽ vas in qͥ aceta pbant᷑ vel
vas aceto plenũ.vel vas ad acetũ recipi

endũ paratũ.vt acetariũ.vel vasi i quo
oia liquida ꝓbant᷑.
Alcetoſa.f.p.herba qdã.
Acetoſus.a.ũ.i.amarus.

Acetũ.n.S. pe.coꝛ.ðꝛ qᷓſi acutũ. vel quaſi
inũ emtũ aqua mixtü cito in

aquatũ.Ai
hüc ſapoꝛẽ redigit᷑.
Acetulũ.dimi.i.puũ acetũ.

Achab interpᷣtat᷑ m pr̃is. Rex iſrael fuit
qͥ deuicit Benadab regẽ ſyrie cũ trigita

duob' regibus.
Achademia. pe. coꝛ. ẽ villa in plato ſtu⸗

duit. Iñ achademicꝰ. i. platonic'. vlphi

loſophicus.

Achadeon ðꝛ velũ maximũ. imecdia na⸗

ue ↄſtitutũ.
Achaia. f.p.ðꝛ ꝓuincia gręcię. “
Acham interpᷣtat᷑ coluber inſ ldians.

Achanteẽ ẽ arboꝛ in ęgypto ſꝑ frondẽs vł
herba frondibꝰ a ſpinis pleaan.

bus veſcit. Alatine carduellus ð:.

Alchar interptat turbat.. vel vallis vltu

multꝰ.vł nomẽ ciuitatis ẽ.
Acharõ ðʒ ciuitas paleſtinę ꝗ cęſarea po⸗
ſtea dicta eſſf.
Achates.tis.genꝰ ẽ lapidis quẽ ſiqs poꝛ⸗

tauerit erit gratioſus. Ael ẽ ꝓpꝛium no

men viri ⁊ interpᷣtat᷑ robuſtus.⁊ ðꝛ fuiſ⸗
ſe comes Eneę.

Achas interpᷣtat᷑ appᷣhendẽs dñm.

Achea ðꝛ mulier greca.
Acheus. i.gręcus.
Achei qͥ ⁊ achini dicti ſũt.ab cheio filio
Jouis.a qͥ achaia ð2. .

AUicheldemac. interp̃tat᷑ ager ſanguinis.
ab achel qð ẽ ager.⁊ emac qð ẽ ſanguis.

⁊8 ager ↄpatꝰ ſanguine xpᷣi ꝓ nümis
bus traditus erat.

Acheon grece. ðꝛ ſplẽdẽſ latine. ⁊ ðꝛ equꝰ

ſolis.

Acheron. ontis. ẽ pale infernalis. ⁊ d: ab
a qð ẽ ſine ⁊ chere qð ẽ ſalue vłgaude qꝛ

nulla ſalus. nullũ gaudiũ in inferno eſt.

⁊ hʒ acheronta in actõ.vel ᷣm MPapiaʒ.

acheronta in ntõ.⁊ cõponit᷑ aba qð ẽſi⸗

ne. cheronta qð ẽ gaudiũ. ñ. Quod

ſine leticia nomẽ trahit hec acheronta.
Achila. f. p. pe. coꝛ. dã loc' ẽ. Uñ.j. Re⸗

gum. xx vj. Ecce dauid abſcõditꝰ ẽ ĩ col
leachile. 3
Acchilles.ppꝛiũ nomẽ ẽ.⁊ ðꝛ ab a qð eſtſi
ne ⁊ chille qð ẽ labiũ.ꝑ ↄtrariũ.qꝛ groſ⸗

ſa habuit labia.

Achini vel achei. qdaʒ gręci dicunt᷑. AVñ
Oratiꝰ.Quicqͥd delirãt reges plectunt᷑ .

achini.

Achin⸗ ðꝛ hoꝛtolanꝰ in villis reſidẽs non
habẽs manſos.
Achioꝛ ẽ locꝰ vel ꝓpꝛiũ nom? viri. . int⸗
p?tatur tumultus.
Achiron.n.indecli.ðꝛ locꝰ inferni qᷓ etiaʒ

ðꝛ achironta. ;—
Achirologia ẽ dictõ im ꝓpꝛie poſita. vt ti
meo requiẽ.ſpero laboꝛẽ.
Achiſis.idis.f.t i.auaricia.⁊ ðꝛ ab a qoðẽ F

ſine. v chiſis ſacietas qſi ſine ſcietate.

Achis interpᷣtat flos.
Achitophel interpᷣtat᷑ pr̃is ruina.

Acholyti gręce.dicũt᷑ ceroferarij vłaccc⸗

dentes latine.a depoꝛtãdis cęreis qñ le⸗
gendũ ẽ euageliüũ aut ſacrificium offeren
dum.

Atria. f.p. E defect' viſ⸗. qñ. ſ. hoies aper⸗
ichantis greceę.auis ẽ ꝗᷓ̃ ſpinis ⁊ cardoni

tos oculos hñt ⁊ tñ nõ viddernrt.
Acidia.f. f. p. ð: idurata mẽr triſticia. ̃ dũ .

àͥs laboꝛat. vtit᷑ in tediũ.⁊ ðꝛ ab acis gre

ce qð ſonat cura vel anxietas vel tediuʒ

vel moleſtia. In acidiola.i.triſticia. Ii

acidioſus.i.moleſtꝰ.triſtis.anxius.
Acidus.a.ũ.pe.coꝛ.i.amaꝝ vt acetũ. SDi
cunt᷑ etiã dentes acidi.i.ſtupefacti.

Itẽ acies ocloꝛũ acumẽ. Itẽ acies exer

citꝰ.eo ꝙ armatꝰ erat ad bellũ acutis ar
mis.vñ. Eſt acieſoclłi ferri belliq; catua

Aciecula.f.p.pe.coꝛ.i.parua acies.

Acilus antiquitꝰ niger ſignificat.vłq̊ ha

bet recuruũ naſum ſicut aquila.
Acinatis.pe.coꝛ.ligua medoꝛũ.gladius
militaris eſt valde acutꝰ.etiã dr iſta ma⸗

teries ferri ſcʒ aciariũ.

Acinus.m.s.me.coꝛ.i.botrus ſcʒ granel⸗
lũ.qð ẽ ĩ grano vuę. Uñ Gręciſmꝰ. Cu

dicas acinũ qð ẽ in vua cernis acutũ.

Acinũ vel aciatũ ðꝛ a qͥbuſdã q̃ſi aqdũ ſcJ
aqua qua lauant᷑ toꝛcularia expᷣſſo vino

ẽ̃ vilis potꝰ ſeruoꝝ vel paupeꝝ.

Acinariũ.n.S.i.groſſę.vel coꝛtices vuaꝝ

ꝗ poſt expᷣſſionẽ pijciunt᷑.

Accitabula dicũt᷑ muſica ĩſtrumẽta ęnea
vł argẽtea.ꝗᷓ ꝑcuſſa ſonũ faciũt grãdeʒ.

Acclaſis ðꝛ veſtis ad hũeros nõ cõſuta.

Acliuis.uis.ↄ.t.vel acliuꝰ.a.ũ.ĩ eodẽ ſen
ſu.i.inclinatꝰ vel ꝑcuruꝰ.vel ſitꝰ loci dif

ficulter aſcenſibilis. vt mons ẽ acliuis.

Acolabus.m.s.ðꝛ bꝛucus cũ modicũ inci

pit volare.

Acõmẽtarijs vna dictio indecli.cõis.ge.

ðꝛ qͥ vices regis agebat.cuius iudicio le
ges ſeribebant᷑ ita diẽ glo. ij. Reg. viij.

In hiſtoꝛijs vo ðꝛ ſcriptoꝛ geſtoꝛũ tꝑis.

„2— — „

Etiã ẽ idẽ qð cancellarius qͥ in hiſtoꝛjis
ſcriba ðꝛ.Dr aũt a cõmẽtarijs a cõmini⸗-

ſcoꝛ.eris.i.ad memoꝛiã reuocari vł com

mendari.vł cõmemoꝛari.excogitare.ſin
gere. cõponere.mentiri. AVñ m Hugui
tionẽ.cõmentũ.fraus.mendaciũ.machi

namentũ.inuentũ.ↄfictũ idẽ ſunt. Iteʒ

cõmentũ eſt pluriũ in mente habitoꝛũ in
vnũ colleetio. Iñ cõmentariꝰ.i.expoſito

rius.a cuiꝰ dtõ płi vel abltõ ſcʒ cõmenta
rijs cõponit᷑ a cõmentarijs. Multa em
illoꝝ noĩm ſunt(teſte Mꝛiſtiano in maio
ri)cõpoſita ⁊ indeclinabilia.⁊ ſunt noĩa
officioꝝ ⁊ mgroꝝ.vt Acõmentarijs.id ẽ
magiſter cõmentoꝝ. Acaliculis.i.cuſtoſ
vel magiſter calicũ.Aſecretis.i.mgr vel

cuſtos ſecretoꝝ.Abatis.i.batoꝛũ vł fru
gum.Areſponſis.i.rñſoꝝ.Et ſunt młta

alia. ⁊ ſunt oĩa indeclinabilia.

Aconita. f. p. ð:ꝛ herba venenata. vel genꝰ

aſpidis venenoſi. Iñ. Quilibʒ hypocri
ta facietenꝰ ẽ heremita. ẽte tñ tacita

at ngus aconitia.
nt etiad . Ailcophilus. m. S. ð pincerna.
Acies pla ſignat.Nã acies ẽ ferri ſũmital

Acoꝛ.n.t.ðꝛ coꝛruptio vini vłamarituldo
Vñ.Hucoꝛ panis acoꝛ vini rancoꝛ qʒ
carnis. HNidoꝛ ab aſſata fit carne ſzʒ a por⸗
depedoll.
Acredo.dis.f.t.i.amaritudo.⁊ ꝓpꝛie dd
de pomis. ⁊ ſilibꝰ rebꝰ. H

Aiccredula. f. p. qdã ꝑua auis ꝗᷓ alit᷑ ö lucndi
nia. De hac dicit Cicero. Et matutinos

exexcet acredula cantnt.
Acrimonia.f.p.ꝓpꝛie ẽ auſteritas in vul

tu.vlðꝛ viuacitas.aioſitas.aſpitas.foꝛ

titudo. In acrimonioſus.a.ũ.i.foꝛtl cõ⸗
ſtas aſper. Sʒ m legiſtas acrimonia eſt
pena ꝗ ifligit᷑ ſacrilegis. ſiẽ ĩcarceratio.
kłexili relegatio.C. de ſacroſã.ec.l.plac,
Acriſia.f.p.ẽ defectꝰ qñ aliqͥs aꝑtis occis
nõ videt. ⁊ ðꝛ ab a qð ẽ ſine ⁊ criſis iudi⸗
ciũ q̃ſi ſine iudicio.qð fit ꝑ viſum. qued
magi faciũt in cantatiõibꝰ ſuis.

— *½

Acroceramina.oꝝ.n. s.płis nũeri. dicũ⸗
tur pericula marina naues mergẽtia. ab

acros qð ẽ mons.⁊ ceron coꝛnu.⁊ amni/
aqua q̃ſi montes aquaꝝ coꝛnuti.

Alcronicꝰ. a. ũ.i.ſine tꝑe.⁊ ðꝛ oꝛtꝰ iſte du;

do aliqua ſtella ꝑ dyametrũ ſoli oppoſi⸗

ta oꝛit᷑ ſole occidente.Et ð tlis oꝛtꝰacro

nicus reſpectu ſolis.qſi ſine tꝑe ſolis.id
ẽ.nõ in die. MMV
Acta dicunt᷑ publicę ſcripturę negocioꝛũ
ꝗᷓ in iudicio agunt᷑.oꝛdinẽ eoꝝ moduʒ ⁊
figurã ↄtinẽtes.Actà etiã qñũq; dicimus
locũ in quo iudex reſidet.inſtructꝰ de cãa
cognoſcẽs vbi acta detegunt᷑. vt q̃libet
factũ ſuum audiat ⁊ videat.⁊ ſuum cõſe
quat᷑ meritũ.qͥ locꝰ aliter etiã ius appel⸗
latur. ff. de iuſti. ⁊ iu.l.pe · S·f.
Acten ẽ nomẽ ciuitatis in gręcia.ꝗ poſtea
dicta ẽ athenis.
Actio.onis.f.t.ðꝛ factio.ductio.vł oꝑa⸗
tio. Vel actio ᷣm iuriſtas ẽ ius ꝓſequẽ⸗
di in iudicio qð ſibi debet᷑. Inſti.de act.
in pꝛin.Et addũt quidã qð ſuũ ẽ vel alie
num. ita vt iſta diffinitio includat omnẽ
actionẽ tam in rem qᷓ; in pſonã. Sed illa
diffinitio ᷣmiſſa ſolum cõpꝛehẽdit actio
nem ꝑſonaleʒ. Illud aũt quod tuum eſt
tibi debetur.Si vero quod non tuumẽ?
et quicquid eſt in iudicio.debet mnuct
9

diuerſimode q petit᷑. Et includit᷑ in acti

one reali ⁊ ꝑpſonali.qꝛ in ꝑſonali peto mi

hi debitũ. In reali vo actiõe peto aliqd
vt meũ.quare hoc verbũ actio ſumitur

aliter ⁊ aliter vt ſᷣmiſſum ẽ.Et nota ꝙ h̊
verbũ debet᷑. qñq; large ſumit᷑. Et cnꝛ dꝛ

quicquid in iudicio tibi debet᷑.i.res qm
petis vt rem tuam ſiue rei vendicatone
actiõe cõmodati.ſiue depoſiti ᷣm Aʒo.

in ſũ.ti.de eden.circa pᷣn. Itẽ actio olim
dicebat᷑ ↄceptio verboꝛũ foꝛmata a ma⸗

giſtratibus vnde dicebat᷑ foꝛmula vul⸗

garis.hodie aũt fit ſine impetratiõe ⁊ cõ

ceptione verboꝛum ſolennium. Nec ho
die eſt aliqua differentia inter interdicta

⁊actiones.cum interdictũ nihil aliu ſit
ᷓ; actio pꝛetoꝛia. DOrĩ ergo actio ius ciui⸗

le vel pꝛetoꝛium quo debitum a te exige
re poſſum.vel petere rẽ mihi reſtitui ᷣm
Aʒo. ⁊ Goff. de iudi. dilecti. Et ẽ actioa

iure ciuili Inſti. de iu.na.gen.⁊ ci·S·ius

gũt.Et ſᷣm canones actio ðꝛ cauſa.c.fo⸗
rus.de ver.ſig.Et vᷣm leges actio debet
poni in cauſa.quia nemo ſine actione ex
perit᷑ ff.de.negl.geſt.ſi pupilli.iĩ fi. Pꝛo

hibent᷑ tñ attentiꝰ nimis ſubtiles actio⸗

num intẽtatiões.vt in.c.dilecti.de iudi.

Actionũ vo ꝗqdã ſunt in rem. ⁊ qdã in ꝑ
ſonã. Actio in rem ðꝛ vendicatio rei.qñ
aliqs dicit rem de qua agit᷑ ſuã.⁊ aduer⸗

ſarius dicit eam eſſe ſuã. Qñ ergo petis
rem aliquã vt tus rei vendicatione.tunc

agis actione in rem. Actio vo in pſonaz
ðꝛ qñ pet ab aduerſario aliquid tibi da-
ri vel fieri. Item actiones quędã dicun?

boneęfidei.ꝗdã ſtricti iuris. Actiões bo⸗
nęfidei dicunt᷑ nõ ideo.qꝛ in eis debʒ ſer
uari bona fides.quia etiã bona fides ſer⸗
uaf in actionibus ſtricti iuris.ſed dicũt
bonęfidei.qꝛ maxie exuberare debet bo⸗
na ſides int᷑ cõtrahẽtes in eis.⁊ vltra id
etiã veniunt oĩa acceſſoꝛia.⁊ ea de qͥbus
nihil eſt cogitatũ.vt in actiõe emp.vł cõ

tractu vendi. Wenit etiã id qð expꝛeſſe

nõ eſt actũ.videlicʒ a tꝑe moꝛe qui alteri
nõ reddit iſtud ad quod tenet᷑ de natura
contractus veniunt damna ⁊ intereſſeꝗ

debent reſtitui.⁊ ſic in eis multũ exube⸗

rat officium iudicis pinguius qᷓ; in actio
ne ſtricti iuris.Et actiões bonęfſidei ſũt
decẽ ⁊ ſeptẽ.quę enũerãt᷑ Inſtitl.ð act.
Sactionũ.Et ↄtinent᷑ i his vᷣſibꝰ. Em⸗

pti. ↄducti.mandati. depoſitiq;. Migno
ra ciſcunde.cõi.pꝛo ſocioq;.Dotis ⁊ hę

—

redibus tutelę.cõmoda.geſtoꝛ. Mꝛeſeri
ptis vbis.cũ eſtimat.atq; ꝑmutat. Iſte
bonefidei ſũt ſtricti cęteri iuris.Alię vo
dicunt᷑ actiones ſtricti iuris. vt actio ex
mutuo.ex ſtipulatu.ex arbitrio ⁊ ↄſiles
Et in illis nõ venit acceſſoꝛiuʒ.nec ea de
qbꝰ nõ ẽ cogitatũ.vt nota.Berñ.in glo.

Hhalł. Mec ĩ his a tꝑe moꝛe qͥ alteri nõ red

didit illud ad qð tenet᷑ de natura contra
ctus.veniũt dana ⁊ intereſſe quę dicun⸗
tur reſtitui. Itẽ actionũ realiũ.alięcom⸗

petunt ꝓ rebus coꝛpoꝛeis.⁊ ſichabet lo
cum rei vendicatio.alię ꝓ incoꝛpoꝛabili
bus ⁊ ꝓ ᷣuitutibꝰacqͥrẽdis vᷣuiẽdi.⁊ de

fendẽdi.⁊ ſic cõpetũt duę actiões.q̃ruʒ
vna vocat᷑ ↄfeſſoꝛia.alia negatoꝛia. Iilẽ
nota ꝙ actiões ꝑſonales vſq; in metas
triginta annoꝛũ extendunt᷑.vt.C.de cõ⸗

ſti.pec.l.ij.⁊ ibi nota tex. ꝙ poſſibile eſt
oẽs res in pecuniã ↄuerti.C.de pᷣſcpᷣ.tri

ginta annox.l.ſicut in rẽ. Reales auteʒ
vſq; ad metas q̃draginta.vt.C.de ven⸗
di. ping. l.j.⁊ in glo.de vtroq; caſu.

Actio ad exhibẽdũ dat᷑ ↄtra poſſeſſoꝛẽ vł

aduerſus eũ qͥ dolo malo poſſidet vt reʒ
exhibeat.i.in publicũ deducat.vt fiat ad

uerſario copia vẽdicãdi ſpᷣm Aʒo.ĩ ſum.

ti.ad exhi.in pᷣn.

Actio arboꝛũ furtim ceſarũ habet ↄdem
nationẽ aduerſus eũ qui arboꝛes furtiz

cedit inſcio ⁊ inuito dno.⁊ cõpetit cõtra
ipᷣm damnũ dantẽ ad duplũ damni dati

in quo caſu huic etiã cõpetit actio legis

adqlię.ita tñ vt ðducere poſſit a ↄdẽnati
one ꝙ actoꝛ ↄſecutus ẽ altera actiõe. vt
ff. arboꝛ. fur. ceſa. l. j. H

Actio caluiſiana ẽ ꝑ quã reuocant᷑ ea quę

in fraudeʒ patroni libertꝰ alienauit. vbi

etiã locuʒ habet actio fauiana.ff. de iure
pa. l.ſi.libertꝰ. Sm CPla.

Actio fauiana ⁊ pauliana ſic dicta ſũt ab
gqutoꝛibꝰ ⁊ eaꝝ inuẽtoꝛibꝰ. Et habent lo
cum qñ debitoꝛ in fraudẽ creditoꝛis alie
nauit ea quę alienata fuerunt creditoꝛi.
vt reuocet᷑ ip̃a alienato.
Actides ciuiles quę ſunt ⁊ qͥt.videĩ ſpe.
ti.de act.⁊ excep.ꝓponen ·S.poſtremo.
Et qñq; diſtinguit᷑ actio ciuilis ↄtra cri

minalẽ.⁊ tũc idẽ ẽ ꝙ actio intẽtata ꝓ ali⸗

quo intereſſe.Qñq; diſtin guit᷑ ↄtra pꝛe
toꝛiã.tũc idẽ eſt qð actio ſatiſfactoꝛia di⸗
recta in re. MPreętoꝛia añt ðꝛ ꝗ dat᷑ officio
iudicis.

Actio cõmodati directa cõpetit ei qui reʒ

MY
* *

lx

aliquã cõmodauit ↄtra ↄmodatarii ad
repetendũ ipſã rem.vt ei res ad eiꝰacceſ

ſiones reſtituãttur. facto et expleto vſu
pꝓpt qᷓʒ ↄmodata ẽ.ff.cõmo.l.j.ſʒ Mla.
Actio cõmodati ↄtraria cõpetit ei qͥ com⸗
modatũ accepit in eũ qͥ cõmodauit.⁊ im
penſas in re accõmodata factas veluti ſi
egrũ ſeruũ curauit.qð noie cibarioꝝ im⸗
pendit.nõ repetit.ff.cõmo.l.in rebus·S·
poſſum. cũ · S· ſe. —

Actio cõmodati vtilis cõpetit vbi nõ eſt

vere cõmodatũ ſed ĩterpᷣtatiue.vt ſi ami

cus ex ↄfidentia rem amici ex ꝓpꝛia au⸗
toꝛitate accepit.
Alctio ↄfeſſoꝛia ẽ ꝗ̊ cõpetit ei qui diẽ ſe ha
bere ius vel ſeruitutẽ ꝑ fundũ viã eundi
vel agendi vel altiꝰ ędes ſuas leuandi vł
quãcũ q; aliã ᷣuitutẽ in re ipſiꝰ.etiã inui

to eo.Et hęc actio ð in rem.qꝛ rem tuaʒ

coꝛꝑalẽ.ſ.ius eundi ꝑ fundũ petis qᷓ;uis
ipſa ſeruitꝰ ſit incoꝛpoꝛalis.vt.ff.ſi ſerui
vendi.l.ij.in pꝛin. Or etiam cõfeſſoꝛia.
dqꝛ vbis affirmatiuis cõſtituitur. ⁊ eius

ↄtraria verbis negatiuis ꝓponit᷑ ꝗ̊ dici.

tur a ctio negatoꝛia Vñ actio negatoꝛia
cõpetit ei q̃ dic aliquẽ nõ hr̃e ius vel vᷣui

tutẽ ad aliqͥd qð facere volebat alt᷑.⁊ ip

ſũ ꝑ hãc actionẽ ꝓhibet.vt qñ dñs fũdi
itẽdat aduerſũ te ſolitũ ire ꝑ fũdũ ſuũ di
cens.Hõ ẽ tibi ius ire ꝑ fundũ meũ. Et
hec actio ſiłr ĩ rẽ ðꝛ.qꝛ dñs fũdi vẽdicat
libertatẽ qñ ipᷣaʒ itẽdat vᷣbis negatiuis
dicẽs ꝙ alt᷑ nõ habet ius eundi vl agẽdi

ꝑ fũdũ ſuũ.nec altiꝰ ęedifſicãadi ędes ne lu

minibꝰſuis noceat. Et ſicꝑ hãc dñs fun
di ad h̊ agit. vt fũdꝰ ſu“ declaret᷑ liber et
alter ðſiſtat ⁊ ꝓhibeat᷑ ne eũ de ceto inqᷓ
etet.ff. vᷣui vẽdi.l.ij.⁊.l.loci coꝛpꝰ ·· ↄpe
tit. ⁊ Inſti. de act · S· ecõtra.Et hec actio
nõ cõpetit de dominio ſʒ de iure pᷣdioꝛũ.
ſiẽ ⁊ ↄfeſſoꝛia.vt ĩ halł.l.ij.ĩ pᷣn.Et licʒ ſʒ
Pla.dicat᷑ ideo negatoꝛia qꝛ vᷣbis nega
tiuis itẽtat᷑ tñ ↄtrariũ notat᷑ in.l.ij.⁊·S·
ecõtra.S.alł.Nã ꝗlibet eaꝝ.ſ.ↄfeſſoꝛia ⁊
negatoꝛia põt dari ꝑ vᷣba affirmatiua et
etiã negatiua.Nõ ergo ſumũt dꝛnaʒ per
foꝛmã vᷣboꝛũ ſʒ rõne materię qꝛ ↄfeſſo⸗
ria dat᷑ ad tuendã ſibi pᷣuitutẽ debitã. et
negatoꝛia ad tuendã ſuã libertatem.
Actio coĩdiuidũdo dat᷑ int᷑ eos qͥ ſine ſoci
etate nec ex cã hereditaria aliqͥd cõe hñt
vt id diuidat᷑ ᷣm Cla.⁊ Aʒo.
Actio ↄducti cõpetit ei qͥ ↄduxit a locãte
vel locatoꝛe fundũ.vel pᷣdiũ.vel domuʒ

⁊ cõpetit ei ad hoc ꝙ liceat ſibi ihabitare

yel in vſu hr̃e rẽ ↄductã.Etiã cõpetit cõ

tra locatoꝛẽ ſi aliꝗᷓs expẽſas vtiles vłne
ceſſarias ibi fecerit.
Actio directa ẽ qñ aliqͥd directe petitur ĩ
ius.vt ex cõmodato vł depoſito ⁊ hmõi
Actio vtilis ẽ ꝗᷓ dat᷑ nõ ex iure aliquo di⸗
recto.ſʒ vtiliter ⁊ ex ęquitate competit.
vt publiciana ⁊ hmõi ᷣm Pla.⁊ Aʒo.
Actio depoſiti directa cõpetit depoſitoꝛi
ad repetendũ depoſitũ ⁊ acceſſiões eius
⁊ cõpetit in ſimplũ.niſi foꝛte res ſint ĩicẽ⸗
dio ruina naufragio depoſitę.qͥ caſu qui

depoſitũ ſic receperit ſi negauerit ⁊ inſi⸗

ciet᷑.⁊ de hoc ↄuincat᷑.in duplo ↄdẽna⸗
biteff. depo. l.j·S ait Btoꝛr..

„

Actio depoſiti ↄtraria competit ei penes

quẽ res ðpoſita ẽ.ad petẽdũ ipẽſas ſi q̊s

circa rẽ impẽderit vt illas repetat vłdãa⸗

num datũ ꝑ ſeruũ depoſitũ iᷣm Pla.
Actio de dolo cõpetit mihi qñ dãnũ dolo

malo alicuiꝰ datũ ẽ mihi.vel ſi s aduer

ſus me vᷣſet᷑ doloſe ↄſulẽdo vel malicio⸗
ſenegocia mea adminiſtrãdo.nec ſuꝑeſt
aliq̃ alia actio q̃ poſſũ exꝑiri.ff.ð dolo.l.
j· S· vba.Sʒ nõ dat᷑ niſi lis duos aureos
excedat. Heęc actio qꝛ odioſa ẽ nõ dat li⸗
beris ↄtra pentes.qꝛ in ea dãnatꝰ ifamiſ
efficik . Nec libertis contra pronos ſed

ↄditione libelli. i qͥ nulla ẽ mẽtio doli fa⸗

cien da.ff. de dolo.l.ſi oleũ ·S·fi.cũ.l.ſe.

Actio de dolo ⁊ furto eoꝝ qͥ miſterio cau
ponũ ſtabulariũ vel nauẽ exercẽt.datur
aduerſꝰ“ ſtabłarios ⁊ nautas.qͥ qñ officõ
maloꝝ hoim vtunt᷑ in duplo tenentur qᷣ

dolo vel furtũ cõmiſſũ ẽ ĩ his rebꝰ qs ſal

Ra foꝛe recepere.ff.furti.aduer.na.cau.

Actio ð ↄſtituta pecunia cõpetit aduerſꝰ⸗

eũ qͥ ſine ſtipulatiõe ↄſtituit ꝓ ſe vel pꝛo

alio ſoluere. C. de ↄſti. pecu.b.ij. Nã oia

oſtituere ẽ debitoꝛẽ ſe facere ᷣm Pla.

Actio in rem verſo dat᷑ aduerſus dũm vel

pr eʒ ſi ſeruꝰ vel filiꝰ pecuniã ĩ rẽ pr̃is vel
dñi ipẽdit quã mutuo accepit ff. de i reʒ
ver.l.j. in pn.

„

Actio de tigno iniũcto dat᷑ ei cuiꝰ tignum

alieno eędiſicio iiũctũ ẽ ab eo qͥ eſtimabat
ſuum tignũ eẽ.Si vo ſciẽs alienũ.id do
loſe fecerit. tenet᷑ de tigno imiſſo ⁊ furti
æ actiõe ad e xhibendũ nõ ꝙ tignũ coga

loco ep actio in factũ vᷣbis ſic tꝑandis in

tur eximere.ſʒ qð interſit pſᷣſtare.ff.ð tig.

3 5

Acctio de rebꝰ ecclłiaſtid venditis.cuſtodi

bus earũ dat᷑ aduerſus eos qͥ ſacras res

emer̃t citra foꝛmã nila eis actione relicta

ↄtra ſacroſanctas eccleſias de pꝛecio qð

deder̃t repetẽdo.Heęc aũt actio dat᷑ in fa
ctũ cũ res in aliã rẽ eſt mutata.vt ex phi
ala factus ẽ cyphus. Si vo in ſui foꝛma

ſit rei vẽdicatio habet locũ. S
Actio de pauperie cõpetit aduerſus eũ c⸗

aĩal dãnũ dedit ↄtra naturã ſui generis.
Verbigr̃a.vt ſi equꝰnõ loci anguſtia vł

nõ inſtigatꝰ calce pcutiat.vel bos coꝛnu
petat ex naturali feritate.Secꝰ tñ ſi inſti
gatus vel ex loci anguſtia dãnũ dederit
in hmõi actionis ↄdẽnatione venit dam

ni reſartio aut in ſolutione venit ex lege
Duodecim tabularũ noxę dedito. ODns
em̃ noxali pᷣui ſui noie ↄuẽtus.vᷣuum a⸗
ctoꝛi noxę dedẽdo liberatur. Inſtitl. de
nox.act·S· j.Et ſi aialia noxę dedant᷑. pꝓ
ficiũt reo ad liberatiöem. Inſtitl.ſi qua.
pau.fe.di.Et vtrũ malit vt ſoluẽdo dã⸗
nũ ſufferat. aut alias ꝓ noxa det anial.

ꝑ eũ ſtat.ſf.ſi q̃ pau.fe.di.l.j.in pᷣn.

Actio de appoſito vel ſuſpẽio qͥ iter ẽ vul

go.cuiꝰ caſus nocere poterit dat᷑ aduer⸗

ſus euʒ qͥ in ſᷣgrũda ꝓ tecto ve hʒ id ⸗

poſitũ vel ſuſpẽſũ qð nocere potuit.

ius ↄdẽnatio eſt decẽ ſolidoꝝ.ff.ð his qᷓ

eie. ⁊ effu.l.ſi vo·S·ait tor.

Actio ð effuſis ⁊ eiectis dat᷑ aduerſus eũ
.ex cuius habitatiõe vel habitacło aliqd
effuſuʒz vel eiectũ ẽ ↄtra iter publicũ. vñ
dãnũ datũ alicui trãſeũti reſtauradũ eſt
in duplũ. ⁊ ſi liber hõ inde ꝑiſſe dicat᷑ in
quiquagita aureos datur hęc actio. Si
vo nocuerit libero hoi dat᷑ q́;ti videt᷑ iu

dici ex bono ⁊ eqᷓ. cõpenſatis impẽſis fa⸗
ctis ⁊ oꝑibus qᷣbus eſt cariturus inutili
ter. ff. de his qᷣ eie.vel effu.l.j in pn.

Actio ędilicia cõpetit multis mõis.ꝛio

ſi res vẽdita ſit redibita ppt᷑ viciuʒ ſiue
moꝛbũ.nec tñ a vẽditoꝛe reſtituit᷑ pᷣciuʒ

emptoꝛi cũ actõibꝰ ⁊ alijs ꝗ ędiles ihibẽt
Et in h caſu eſt ppetua. ff.de ędi.edi.l.
ediles in pᷣn · S.j. Secũdo cõpetit quůdo

vẽditio fit.vt ſi res vẽdita non placet vt

reddat᷑.⁊ tũc eſt tꝑalis vſq; ad.lx. dies.
ff.eo.ti.l.qð ſi nolit ·S. ſi qͥd ita venerit.
Tertio competit ſi venditoꝛ nõ vult tra
dere ſeruũ vel mancipiũ vel iumentũ cũ

oꝛnamẽto cũ q̊ͥ oñderat tpe vẽditiõis ꝓ

ipᷣo oꝛnamẽto vł vt fiat redibitõ rei bnci
palis ꝓpter acceſſoꝛia.⁊ tũc cõpetit etiã

viq; ad.lx.dies.ff.e.ti.l.ędiles.in pᷣn· ·
vendendi. Quarto vo cõpetit qũ eolo⸗
cod iter ẽ vulgo.hʒ qͥs canẽ.lupũ.vꝛſuʒ
apꝛũ. verrẽ. uel aliud aial qð nocere poſ
ſet ſiue ſit ligatũ.ſiue ſit ſolutuʒ.ff.e.ti.l.

hi em̃ ˖ deinde aut.

Actio deſupficie in rẽ cõpetit ei ͥ ſupfciẽ

habet in alieno ſolo noĩie ↄducti ad repe

tendũ ſuꝑficiẽ ſi poſſederat.ff.de ſuꝑfi.·

ſ·. S·qͥ ſupficiẽ.in fi.

à D

Actio empti cõpetit emptoꝛi ad rem petẽ⸗

dam quã emerat.in qua venit cõmoduʒ
qð acceſſit.Etſi qͥd in ſpẽali pacto cõpꝛe

hendit᷑.in hac actiõe attendit᷑ put qͥſq;
ſibi paciſcit᷑.ff. de act. emp.l.ẽptoꝛipᷣn.
Actio ex ſtipulatu naſcit᷑ cũ de re certa in
genẽ ſʒ icerta i ſpẽ fit ſtipłatio. vt Inſti.

de v. obli. in Pn. HNã ſi res eſſet ſimplicit

icerta.ſtipulatio nõ valeret.ff.eo.ti.l.ita
ſtipulatꝰ.in pᷣn. Et ſtipulatio eſt ↄcepta
vt cũ te ſpõdes dare ſeruũ vel ſpõdes te
facturũ domum. Et ꝑtinet hęcactio ad

actiões ĩꝑſonã ꝗᷓ oꝛiunt᷑ ex ↄtractu ver⸗
boꝛũ.Et nõ ꝙ actio deſcẽdẽs ex ſtipłati

one nõ hʒ dilationẽ ãni ſiẽ actio de dote
l.j· Sexactoꝛ. C. ò rei vxo. act. ⁊· S cũ aãt.
Actiões ex ↄtractuſũt ꝗᷓ naſcũt᷑ ex pacte
ſiue pactũ ſiue obligatio ſurgat ex te.vt
ↄdi.certi.de nu.pecu.ↄditio certitudia⸗
ria. ↄditio ob cauſaʒ. actio cõmodati de⸗
poſiti.pignoꝛaticia. Siue etiaʒ cõſurgat
obligatio ex vbis ſici actiõe ex ſtipulatu
ñ res certa iĩ ſtipulatiõibꝰdeducta ẽ. Si
ue etiã oꝛiat᷑ obligatio ex l̃is de qͥbꝰ cõ⸗
ditio odio deſidię dat᷑ i eũ qͥ cũ ſpe futu⸗

re nũeratiõis ſcribit ſe debere qð einõ ẽ
nũeratũ. Numeratiõe aũt nõ ſecuta in⸗
fra bienniũ nõ repetit chinographũ. Et

ẽ introducta ⁊ excluſa exceptione nõ nu⸗

meratę pecunię.cuʒ mime cogat᷑ ſoluere

gõð ſcripſi ſe debere. Siue etiã oꝛiat᷑ ob⸗

ligatio ex ↄſenſu. veluti.empti.venditi.
locati.ↄducti.ꝓ ſocio.mãdati.pᷣſcriptis

Vbis. ⁊ actio de ↄſtituta pecunia necnõ

actio in factũ.⁊ de iureiuran. Et iſte ſũt
ſpecies actionũ in ꝑſonã ꝗᷓ oꝛiunt᷑ ex cõ⸗
tractu.ſiue re.vᷣbis.lr̃is.aut ↄſenſu obli
gatio oꝛiat᷑.

Actiões ex q̃i ↄtractu ſi: t ꝗᷓ neq; ex pacto
neq; ex maleficio oꝛiunt᷑ ſʒ iñ maioꝛẽ hñt

ↄuenientiã ⁊ affinitatẽ cũ pacti qᷓ; cũ ma
leficijs.Et ſunt iſtę.ſcʒ cõditio indebiti.

cõditio liberę actionis.Actio negocioꝛũ

geſtoꝛũ. tutelę.ſbſidiaria,coindiuidũdo

S E

“
4

4

finiñ regũdoꝝ.familię herciſcunde.peti
tio hereditatis directa.⁊ vtilis poſſeſſo⸗
ria.fideicõmiſſaria ⁊ actio ex teſtamẽto.

actio de peculio.⁊ ꝓ iuſſu.⁊ de in rẽ vᷣſo
actio tributaria.iſtitoꝛia.exercitoꝛia.fu
neraria ad exhibendũ.de tigno iniũcto.

actio in factũ de rei vẽ.de pauperie.int⸗

dictũ qͥꝝ bonoꝝ vti poſſidetis vtrobi in

Actiões vyl obligatiões (terdem ſaluianũ
ex maleficio ſũt qͥbꝰdelicta hoim coercẽt
qð publicę vtilitatlinteſt.ff.ð fideiuſ.l.ſi

milibꝰ vt ẽ ↄditio rei furtiue actio arbo⸗

rũ furti ceſaꝝ.actio furti.actio vi bono⸗
rum raptoꝝ.actio legis aqᷣlię.actio iiuri

arũ.qð metꝰ cã.de dolo.actio vᷣui coꝛru⸗

pti. actio rerũ amotaꝝ. ↄditio ob turpeʒ

cãm. intdictũ vſt vi.iterdictũ qð vi aut

clam.interdictũ de libero hoie exhiben⸗
do. de vxoꝛe ducẽda.de liberis exercen-
dis.interdictũ quoꝛũ legatoꝛũ.int᷑dictũ

ꝓhibitoꝛiũ neqͥd in flumine ripa ve pu⸗

blica fiat.nec in via publica.int᷑dictů de

itinere actuq; pꝛiuato.

Actiones vel obligatiões ex ãſi maleficio
ſunt ꝗᷓ neq; ad ꝑacta accedũt neq; ad ma
leficia.ſunt tñ ſiłioꝛes maleſicijs qᷓ; pactl

vt actio in factũ aduerſus iudicẽ qͥ litẽ fe

cit ſuã.⁊ actio in factũ ð eiectis ⁊ effuſis

actio in factũ de appoſito vel ſuſpẽſo qꝑ

intereſt.⁊ actio in factũ de dolo et furto
eoꝝ qͥminiſteriũ cauponũ aut ſtabulari ⸗

um aut nauẽ exercẽt.

Actio exercitoꝛia ſᷣm Aʒo.in ſũ.e.ti.dat᷑
ↄtrahẽtibꝰ cũ mgr̃o nauis ꝓpt᷑ nauigan
di neceſſitatẽ ↄtra exercitoꝛeʒ nauis qui
mgrm naui pᷣpoſuit.quẽ ęquũ fuit tene
ri.vt tenet᷑ qͥ inſtitoꝛeʒ tabernę vel nego

cio pᷣpoſuit.ff.de exer.act.l.j.Eſt aũt ma
giſter cui totiꝰ nauis ancoꝛa ⁊ cura man
data eſt. l. e ·Smgrm nauis.qͥ in vulgari

lombardoꝛũ ⁊ ꝓuincialiũ comit ðꝛ.⁊ in
alemanico ſtuermaʒ. Mec diſtinguit᷑ an
iſte mg ſit liber vłvᷣuꝰ.maioꝛ vł minoꝛ.

⁊ ſibi iputat᷑ qͥ eũ pᷣpoſuit.vt.l.j.halł·S.

cuiꝰ aũt ↄditionis.Sʒ exercitoꝛ ðꝛ is ad

quẽ obuẽtiões qͥtidianę ſeu redditꝰ qſtꝰ
⁊ yvtilitates nauis ꝑpueniunt.ſiue verꝰ ſit

dñs nauis ſiue a dno nauisↄductꝰ.Heęc

aũt actio nõ dat᷑ ↄtra mgrm nauis ſʒ cõ⸗

tra eũ qͥ mgrm nauis pſpoſuit ĩ eãẽ cãm in

quã pᷣpoſitꝰ ẽ expᷣſſe vel tacite.

Actio eſtimatoꝛia.i.actio pᷣſcriptis vᷣbis

ſic cognoĩata.ẽ actio q ex eſtiato ꝓponit

grã dubitationis tollẽdę. qñ res eſtima-
ta vendẽda dat. Dubitatum em ẽ an ex
vendito ſit actio.an ex locato.an ex ↄdu

cto.an mãdati.vt ſi reʒ meã do tibi ⁊ eſti

mo yt eã vendas ꝓ decem. ⁊ inde deceʒ
reddas mihi aut rẽ.vt nota.ff. eſti.ac.

in rub.

Actio ex teſtamẽto nõ ſolũ ſcripto heredi
cõpetit ad petendũ hęreditatẽ.ſʒ etiã cõ

tra hęredẽ ſcriptum legetarijs ⁊ fideicõ⸗

miſſarijs. C. coia dele. ⁊ fideicõmilſ.l.j.
Actio familię herciſcũde int᷑ eos cõpetit.
q̃ cõeʒ habent hęreditateʒ diuidendã. ff.

fa.hẽrcl.l.j.⁊.ij. Et ðꝛ familię herciſcũð
1i.hęreduat diuidũde ſᷣm Aʒo. Nomẽ
aũt familia qñq; ponit᷑ p cognatione vt

cũ ðꝛ. Illi ſunt de familia pᷣami.Qñq; ꝓ

ſeruitute ⁊ ptãte.vt cũ ðꝛ.pr̃familias.ſi⸗

liuſfamilias. tñ ꝓ ſbᷣſtãtia ⁊ hęreditate

Itẽ herciſco ẽ vbũ gręcũ.⁊ idẽ ẽ ꝙ diui⸗
do. inde herciſcũde.i.diuidũde. Et vti⸗

mur h̊ xbo ſicẽ reꝑimꝰ apud antiqͥs qͥ ge⸗
rundia ſua ꝓnunciabant in vndo. vt le⸗
gundo.audiũdo.herciſcũdo.vᷣm Aʒo.iĩ
ſum⁹maas.
Actio finiũ regundoꝝ competit finibꝰ ad
diſtiguẽdũ vł iudicãdũ int᷑ eos qͥ ↄfines

hñt agros vel pᷣdia. Inſti. de act · S. itẽ ſi

nium regundoꝝ.Et habet locũ in ruſticl
pᷣdijs tm.⁊ nõ in vꝛbanis. quia vꝛbana

dia nõ ſunt cõfinia ſed vicinia.quia pa

rietibus diſtingui cõſueuere. ſed confi-
nia dicimꝰ quę adeo ſunt ꝓxima.vt nul⸗
lus paries in medio interponat᷑. Iteʒ vꝰ
bana pꝛedia dicunt᷑ oia ſdia quę habẽt
ędificia.etiã ſi ſint in villa.qꝛ vꝛbanuʒ pᷣ⸗

dium non facit locꝰſed materia habitan

di cauſa facta. Vnde ſi in vꝛbe ędiſiciuʒ

cauſa non habitandi ſed gratia reponen

doꝛum fructuum fiat.dicet᷑ pdium ruſti
cũ.Sʒ ⁊ hoꝛti in edificijsↄſtituti niſi plu

rimũ ſint redditꝰ vinearij foꝛte ⁊ ſic alito

rij. ↄtinẽt᷑ appellatiõe vꝛbanoꝝ ſdioꝛũ.
ff. de. v. ſig. l. vbana. Ruſtica aut pdia

dicunt᷑ agri nõ hñtes eędificia.

Actio funeraria dat᷑ ↄtra heredẽ bonoꝛũ
vel poſſeſſoꝛẽ.ff.de re.⁊ ſump.fu.l.etſi
qs · S· fi. Et dat᷑ ei qͥ funerauit vt non he

res defunctũ.ſʒ cã pietatis.

Actio furti manifeſti ᷣm Aʒo.locũ hʒ qñ

fur rem tenens viſus vel dep̃ᷣhenſus fue

rit. ſiue in publico ſiue in puato vła diñ̃o
vel alio anqᷓ; ꝑueniat ad locũ q̃ pferre ræ

deſtinauit. Et dat actio ſurti i arrupiu
àaàjàaàaàaäa 6

Inſti . ð obli. que ex mal. naſ· pęna ma

nifeſti. ð
Lictio furti nõ manifeſti cõpetit qñcũq; ſ
dictis modis furtũ nõ manifeſtũ pꝛobat᷑
Et etiã ſi vidiſti furtũ fieri te nõ abſcõdi
ſti cũ furtũ faceret ne te occideret.nõ eſt

manifeſtũ.Et dat᷑ hec actio in duplum.

Snarah obli.ꝗ ex mal.naſS:pena.

Actiões hęreditarię dicunt᷑ quę trãſeunt

ad hęredcs vel cõtra heredes ᷣm Aʒo.
Itẽ quę ab hęredibꝰ incipiũt vel contra

heredes. At aũt plene ſciat᷑ quę traſeũt

ad hęredes vel nõ.diſtingue. aut naſcit

actio ex maleficio vel qſi.vel ex ↄtractu
vel qſi ꝓut ꝓſequit᷑ dñs Aʒo.in ſũ.his
actiõibꝰ ↄueniunt᷑ hi q̊ͥ ſuccedũti iſůs.et

nõ hi qͥ ſuccedũt in rem. vt donatarij vel
legatarij.

Actio in factũ aduerſus iudicẽ q litẽ fecit

ſuã dat᷑ aduerſus iudicẽ.qͥ ꝑ imꝑitiã ma
le iudicauit. ⁊ tenet᷑ ad dãnũ reſtituẽduʒ
qð ꝑ eiꝰ ſniam illatũ ẽ. Si vo dolo malo
iudicauit.ve ẽ ex maleficio obligatꝰ. vł
actione in factũ vel actiõe de dolo ad oẽ
itereſſe ei quẽ leſit.⁊ infamis ẽ. Itẽ tene⸗
tur crimĩe falſi qð pęnã depoꝛtatiõis vł
vltimi ſupplicij ↄtinet m Aʒo. Judex
auũt eccliaſticꝰ male inductꝰꝑ grãm vel ꝑ
ſoꝛdes ab executõe officij ꝑ annũ ẽ ſuſpẽ
ſus ad eſtimatiõeʒ pꝑti qua leſit nihilomi
nus ↄdẽnandꝰ. Et ſi durãte ſuſpẽſiõe ſe
diuinis ingeſſerit. irregularis ẽ᷑. nec cuʒ
eo niſi ꝑ ſedẽ apłicã poterit diſpẽſari.vt
in. c.cũ ęterni.de re.iudi.li.vj.

Acctio in factũ de eo qð certo loco ðꝛ vbi

aliqͥd ẽ ꝓmiſſũ dari certo loco ſi iudiciuʒ
in illo loco ↄſtitui nõ poſſit. Introducta

m ẽ quędã actio arbitraria vt poſſit etiã
in alio loco agi. Prętoꝛ em iniquũ eẽ ar⸗

bitrat᷑ nõ poſſe ↄuenire debitoꝛẽ in alio

loco qᷓ; in loco deſtinato ſolutiõi.Et hęc

actio arbitraria ex ſui natura ẽ ſtricti iu⸗
ris in q̊ habita ↄſideratiõe aliarũ actio⸗
nũ ſtricti iuris qcqͥd eẽt omiſſuʒ deberet
hjr̃i omiſſuʒ tñ i illa etiã veit qcqͥd ęquuzʒ

⁊ iuſtũ viſũ fuerit religiõi iudicãtl.Et ꝓ

pter h̊ appellat᷑ hęc actio arbitraꝛia irre
gularl. qꝛ ↄtra naturã aliaꝝ actionũ ſtri
Actio in factũ ex edicto pᷣtoꝛis (cti iuris ẽ

de alienatiõe iudicij mutãdi cꝗ̊ facta.da

tur eiĩ cuiꝰfraudẽ ⁊ illuſionẽ fcã ẽ aliena
tio ⁊ ſuis hęredibꝰ aduerſꝰeũ qͥ rẽ aliena

uit quẽ ad infeſſe ↄuenit qᷓnt inteſt acto
ris coꝛam oꝛdinario vl delegato.de qua

Goff.i ſũ.ð alie.iudi.mu.cau.fac.⁊.c.j.

Alctio i fem ð dolo et furto eo(eo.ti.i glo.

rũ qͥꝝ miſterio qͥs cauponẽ aut nauẽ vel
ſtabulũ exercet.dat᷑ aduerſus eos qͥ pꝛę
ſunt cauponi vłnaui vłſtabulo.qͥ qmof
ficio maloꝝ hoim vtunt᷑ ĩ duplo tenent

dð dolo aut furio eoꝝ cõmiſſũ ẽ in his re
bus qᷓs ſaluas foꝛe receper̃t.ff.nau.cau.

ſtab. l. j. in pn. ?·S idẽ 0;omponiꝰ.

Alctio in ꝑſonã ðꝛ ↄditio qñ ↄtẽdis alim

dare aut facere tibi opoꝛtere. Qñ vero
agis vt reſtituat᷑ tibi res tua ⁊ ſpale no⸗
mẽ accipit ⁊ in ðpoſito ðꝛ ſimplicit᷑ actio
pſonalis ⁊ nõ ↄditio.hoc aũt nomẽ con
ditio inde deſcẽdebat.quia olim iudicia
erant oꝛdinaria.⁊ certa vba.⁊ ꝗᷓ opoꝛtu
it condici.i.ſimul dici.vt ſiquis caderet
a ſyllaba caderet a tota cauſa.Sʒ poſtea
ille ſolennitates in diſſuetudinẽ abierũt
attamẽ nomen remanſit vt adhuc ⁊ ꝑſo⸗
nales actiones quę ſolennibꝰ verbis int᷑
pꝛetabant᷑ ſeu interpᷣtant᷑ ↄditiones vo
cent᷑. Et harum actionũ genera quędaʒ
naſcunt᷑ ex cõtractu.quęda ex qſi cõtra⸗
ctu.ꝗda ex maleficio.⁊ quędã ex ãſi ma⸗

leficio. Et nota ꝙ actio pſonalis nõ ſeqᷣt

fundũ.ff.de ↄtrahẽ.emp.⁊ vendi.S· Lu
cius Titius. Itẽ actio ꝑſonalis ita ẽ af⸗

fixa oſſibus creditoꝛis ꝙ in aliũ trãſſerri
nõ poteſt niſi fxione iuris.ff.de pecu.l.ſi

qs ergo.

Alctio in rẽ ðꝛ vendicatio rei.ſ.qñ dicl reʒ

de q agit᷑ tus eẽ.⁊ aduerſari dicit vłoſtẽ
dit ipᷣaʒ eẽ ſuã.ff.de act.⁊ obli.l.actionũ

genera. Et harũ actionũ alia eſt directa

in rem actio.vt rei vendicatio.actio con

feſſoꝛia ⁊ negatoꝛia. Alia ẽ actio in rem

vtilis quę ſunt actiões de dominio non
directe ſʒ vtiles.ꝗᷓ ex ęquitate dãt᷑.qnq;
nõ dominijs.vt ſunt publicianęꝗᷓ ex ad⸗
uerſis cauſis cõpetunt.⁊ actio ꝑ quã ꝗri
tur an actoꝛ iurauit.⁊ actio in rẽ de ſuꝑfſi
cie ⁊ actio fauiana ⁊ pauliana ⁊ caluiſia⸗
na.⁊ actio in rem queę cõpetit int᷑ dũm ta
bulę ⁊ pictoꝛẽ.Sũt ⁊ alie in rẽ actiões in
qbꝰnõ de dominio ſʒ de pignoꝛe agit᷑ ſiẽ
actio ſeruiana.quaſi ſeruiana.de qᷣbꝰ vi
de loco ſuo.
Actio iniuriaꝝ cõpetit ei qui iniuriã paſ⸗
ſus eſt contra eum qui intulit iniuriã vel
inferri pcurauit ⁊ pulſauit vel verbera⸗
uit vłfamoſũ carmẽ ad alteriꝰↄtumeliã
ſcripſit vł recitauit vł quõcũq; iiuria ali
quẽ affecit.iĩ q iudex reũ tati ↄdemnabit

„☛

—

quãti actoꝛ iurauerit ſe nolle illã iniuriã

ſuſtinuiſſe.pꝛęmiſſa tñ iudicis taxatione
Quidã tñ dicũt ꝙ iurare debet potiꝰ de

ſuo ꝑdidiſſe tm vel tm qᷓ; talẽ iniuriã ſu⸗

ſtinuiſſe.Alij dicũt ꝙ ſuffici e
ſic ꝙ nollet lucrari tm vel tm ꝓ eo ꝙ talẽ
iniuriã ſuſtineret vel ſuſtinuiſſet.

Actio inſti toꝛia ſᷣm Aʒo.dat᷑ ei qͥ cũ aliqͥ

ↄtraxit in illa negociatione in qua pᷣpoſi
tus ẽ.cõtra eũ qͥ poſuit aliquã ſtatiõeʒ
vel negociationẽ gerẽdo de ↄtrahẽtibꝰ
cũ pᷣpoſito.ſiue ſpoſitꝰ ſit expꝛeſſus ſiue
tacitꝰ.vt.ff.de iſti.act.l.j.⁊.ij.⁊.l.aĩt·S·
tñ.cũ ibi nota. M
Actio legis aqͥlię duontinet capita vłtria
licet vnũ nõ ſit in vſu. NPrimũ caput eſt
de ſeruis occiſis vel quadrupedibꝰ.qui
nũero pecudũ ↄtinent᷑.vt in.l.lege aqᷣlia
ff. eo.ti.vbi ðꝛ de animalibꝰ quę gręgati
habent᷑ ⁊ paſcũt᷑.ſicut oues.capꝛę.⁊ bo

ues.eqͥ.muli.aſini.Et ᷣm Labioneʒ ſu⸗

es.ſed nõ canes.⁊ longe min beſtię ferę
vꝛſi ⁊ leones.⁊c.Sʒ elephãtes ⁊ cameli
qſi mixti ſunt.⁊ ideo pᷣmo capite eos cõ⸗

ſufficiat eũ iurare

ris ages mecũ mãdati vt ſuſcipiã obliga
tionẽ qᷓ teneris venditoꝛi.Nã ⁊ ego age
re poſſum vt cedas mihi actionẽ empti.
ff. e.ti.l.ſi.mãdato meo.pᷣmo rñũſo.

Actio negocioꝛũ geſtoꝛũ directa ẽ q̃ agit

dñs rei geſte ↄtra eũ qͥ negocia eiꝰ geſſit
vt adminiſtratiõis rõnẽ reddat.vt.ff.de
nego. geſt. l. ij.

—

Actio negocioꝛũ geſtoꝛũ cõtraria cõpetit

illi qͥ ſine madato ſe miſcuit alienis nego
cijs gerendis.aduerſus dñm negocioꝛũ
ad repetendũ expẽſas negocioꝝ geſtati⸗
one factas. Et veniũt oĩia ꝗᷓ expendit de
ſuo neceſſario vel vtilit᷑ nõ tñ voluptuo
ſe. ⁊ hec colligunt ff. e. ti. l. ij.

Actiò de peculio vłpeculietenꝰ cõpetit er

tineri opoꝛtet. Quo caſu tanti fit ↄdẽéna
tio quãti plurimi ipᷣa res valuit anno pᷣ⸗

terito. Scm caput ẽ qð nõ ẽ in vſu hoc
nõ ponit᷑.vt.ff.e.l.ſi ſeruꝰ.iĩ S:huiꝰ.vbi

ðꝛ.Huiꝰ legis ſcoᷣm qͥdẽ caput in diſſue⸗

tudinẽ abijt. Tertiũ caput eſt de eis vul

neratis feris beſtijs occiſis.ceteriſq; re⸗
bus ruptis.vt veſte vaſe ⁊ ſitibuſ.Quo
caſu cõdẽnabit᷑ qͥ dãnũ dedit quanti res

de pecu.ẽ annalis.l.j·S/q;diu.

qui cũ filio familias vel ᷣuo peculiũ ha⸗
bẽtibꝰ ↄtraxit.quę poſt moꝛtẽ filij vł ſer
ui ẽ annalis ⁊ nõ poſt emãcipationẽ. ma
numiſſionẽ.vel alienationeʒ.ff.qñ actio

„ —

Actio noxalis ſᷣm Aʒo.ðꝛ actio ꝗᷓ naſcit

vel oꝛit᷑ ex delictis ſeruoꝝ.ff.eo.ti.l.j.et
Inſti.eo.ti.in pᷣn.

Actio pignoꝛaticia directa comp etit debt WM

toꝛi cõtra creditoꝛẽ vel eꝰ tutorẽ vel cu⸗
ratoꝛeʒ ſi pignoꝛa acceperũt.ff.eo.ti.l.ſi
ſolutũ·S·fi.

Alctio pignoꝛaticia ↄtraria dat᷑ creditoꝛi

fuit.triginta retro diebꝰ rei pᷣciũ ⁊ valo

rem eſtimando.vt dicta.l.ſi ſeruus vbᷣuũ
CStertio aũt capite.Et i hac actiõe ſi qͥs
damnũ ſe dediſſe inficiat᷑.i.negat ↄdem
nabit᷑ in duplũ.ff.e.l.j·Sj.
Actio mandati directa cõpetit mãdatoꝛi
⁊ eiꝰ hęredi.ↄtra mãdatariũ vel ꝓcura⸗

4

toꝛẽ poſt mandatũ ſuſceptũ.ff.ea.l.ſi re⸗

munerãdi ·S·. j.Et inquãtũ intereſt id fa⸗

ctum eſſe qð mãdauit.puta mandaui vt

fundũ emeres.ſi mea intererat emi.tene
beris poſt mãdatũ ſuſceptũ.tñ ſi eundeʒ
fundũ egoipſe emo vel aliꝰ mihi.neq; in
tereſt aliud.ceſſabit hec actio.
Actio mãdati ↄtraria cõpetit mãdatario
vyel eiꝰ ꝓcuratoꝛi ad expẽſas.aduerſus
mãdatoꝛẽ quatenꝰ fines nõ eſt egreſſus.
Si vo aliqͥd erogauit vtilit᷑.in eo nõ ha⸗
bet mãdati iudiciũ.ſed tm negocioꝛũ ge
ſtoꝛuʒ. Si vo mandauerim tibi vt mihi
fundũ emeres.etiã ſi nõdũ pꝛeciũ ſolue⸗

Actiones h̃iudiciales in rem dicunt᷑

ↄtra debitoꝛẽ.⁊ dat᷑ ad multa.Si em̃ de
cipiat᷑ a debitoꝛe vel ipᷣa re vel eiꝰ ꝓpoſi
to.qꝛ obligauit rem alienã vel ali pigno
ratã ſiue obligatã.niſi eadẽ reſſit ampla
⁊ ad modicũ etiã fuerit ali pignoꝛata q̃i

in nullo captꝰ ſit qͥ pignoꝛa ſcdðoloco ac⸗

cepit.Et ſi debitoꝛ malicioſe vſatꝰ ſit ob
ligando ęs vel ſtagnũ ꝓ auro vel argen⸗
to.vel ſi obligauit ſeruũ ꝑ quẽ dãnũ da⸗
tum ẽ.puta furtũ vel aliud hmõi.⁊ hoc
ſi ſciuerit.tenet᷑ in ſolidũ.i.in totũ.ſecus
ſi ignoꝛauit.qꝛ tũc liberabit᷑ noxe dediti
one.ſ.dãdo ſeruũ ꝓnoa.

Actio pignoꝛaticia vtilis vᷣm Tla dat ei

q̃ impignoꝛauit rem alienã ſine conſenſu
dñi. ⁊ poſtea dñs pignoꝛis ẽ.vt.ff.e. ti.
l.rem alienam.⁊ tã directa qᷓ; illa dantur
pᷣncipali ⁊ ſuis hęredibꝰ.⁊ ↄtra hęredes
creditoꝛis. H

Actio ꝑ quaʒ ꝗrit᷑ an actoꝛ iurauerit.ſᷣm

quoſdã dat᷑ ei qͥ cũ peteret rẽ ſuã delato
ſibi iureiurando ab aduerſario eã ſuam
eſſe iurauit.
eẽ ꝑp
q̃s quęrit᷑ an quis liber ſit.an libertus.

æin ꝑtu agnoſcendo.vt in · S: pꝛeiudicia

les. Inſtiti.de act. Sʒ illa ꝑ quã quęrit᷑
an aliqs ſit liber. ꝑtim cauſam ciuilẽ ob⸗
tinet ꝑtim ſtoꝛiã. Ciuilẽ aũt m foꝛmazʒ
dominij qua in ea directe agit᷑. Et ptoꝛi⸗

am ſᷣm foꝛmã ⁊ modũ petendi qꝛ tuuʒ a

teipᷣo.nõ ab alio petit poſſeſſoꝛe.Ceętere
vo duę foꝛmã accipiũt ex pᷣtoꝛia iuriſdi⸗
ctiõe.Et in rẽ dicũt᷑ eẽ ad inſtar actionũ
de ſeruitute.qꝛ in hac de iure patronatꝰ
in re. in illa ꝓpꝛietatis iure agit᷑. Et ßpiu
diciales dicunt᷑.qꝛ quẽadmodũ excepti
ones actionibꝰ opponunt᷑.⁊ añ pᷣmaʒ q⸗

ſtionẽ terminant᷑. Si aũt qͥs ꝗqrat q̃renõ

exceptiões.ſʒ actiöes dicant᷑.hãc cauſã

accipiat.qꝛ nõ ẽ exceptio niſi ſit actionis

excluſio.hę vo pſiudiciales nullã actiõeʒ

excludũt.ſed nõ cõpetere dicunt.

Actio pſſcriptis verbis ex ↄtractibꝰ inoſa
tis deſcendit. vbi ſcʒ ciuilis cã ſubeſt ſuf
ficiens ad actionẽ introducendã.⁊ cũ ne
gociũ nõ cadit in certũ ⁊ ſpẽale nomẽ cõ

tractus.nec cauſa hmõi actionis exbᷣmi⸗

tur.ceęterę hmõi actiões expᷣmunt᷑ ſic.do
⁊ des.facio vt facias.do vt facias.facio
vt des. Ex qbꝰnaſcit᷑ actio ſᷣſcriptis ver

bis noiata alias ciuilis. Qñ mihi aliqͥd

adeſt vel abeſt vel affutuꝑ ẽ. nec tibi ad⸗
ẽ nec affutuꝝ eſt. aut mihi nõ abeſt nec ti
bi adeſt.aut ſi nec tibi aſſit nec mihi abſit

7 ceſſes implere qð cõuenit int᷑ nos.ego
aũt feci in ſubſidiũ.intentat᷑ actio de do
lo.nã vbi vnus ceſſat implere qð in ſe ẽ
quod pꝛomiſit altero implente.locuʒ ha
bet hec actio.

Alctiones ptoꝛię.ꝗᷓ ſunt ⁊ qt. reqͥre in ſe.

ti. de act.ſeu peti.ꝓpo ·S·poſtremo.Di⸗
cunt᷑ aũt pᷣtoꝛię.qꝛ a pꝛeętoꝛe ſunt iductę
vt Inſtit. de act.

Actio ꝓ ſocio quę ex vtraq; pte directa ẽ.

cõpetit ab vſufructu quẽ ſołꝰ alt᷑ ſocioꝝ

pcipit.vel ſi dolũ cõmiſit in rebꝰ cõibus

muneẽ᷑.Et ſi aliqͥs ſocioꝛũ male ⁊ dolo⸗

ſe verſet᷑.tũc alteri ↄtra eũ dat᷑ hec actõ

Eſt ãt ſocietas ſᷣm Aʒo.duox vel pluri

um ↄuentio.cõtracta ob comodioꝛẽ vſũ
⁊ vberioꝛẽ queęſtũ.Naſcit᷑ aũt hęc actio
demuz ſocietate finita.quę finit᷑ pluribꝰ
modis pꝛout pꝛoſequitur ipſe Aʒo.iſũ.

eo. ti.

Actio publiciana ex ęqͥtate dat᷑ ei qͥrẽ bo

na fide emit a non dño.⁊ rem ſibi tradita

bona fide cepit.credens vẽdenteʒ tꝑe v·
ditõnis ⁊ traditiõis dñũm eẽ.ff.de publi.
⁊ ſi res · S·vlt.Et ſufficit emptoꝛi habu⸗
iſſe bonam fidem. licʒ venditoꝛ malam fi
dem habuerit. ⁊ callido ↄſilio vẽdiderit
vt. e.l · S· Ptoꝛ ait.
Actio publiciana reciſoꝛia dat᷑ ei cuiꝰ res
quã non dño emit credens eũ dñm vtS.
cũ abſens erat cauſa reipublicę vł ſtudij
vel pegrinationis vel legationis ciuita⸗
tis vel cauſa appellationis ꝓſequẽdę vł
teſtimonij ferendi.vłqꝛ in captiuitate fu
it.vel alia cã neceſſaria fuit abſens.⁊ ta⸗
lis res ſua.cum eſſet abſens vſucaptaẽ.
licet ei ꝓpter neceſſariã abſentiã ifra an⸗

num poſtqᷓ; reuerſus ẽ reſcindere vſuca⸗

pionẽ vt dicat aduerſariũ nõ vſucepiſſe
qui vſucepit ꝑ auxilium pꝛętoꝛis hocre
medium ſibi dantis. Si aũt vere dñs fu
it rei.tũc cõpetit ei vendicatio reciſoꝛia.
Si vo talis res fuit pignoꝛi obligata.cõ
petit ei hypothecaria reciſoꝛia.⁊ hoc in

realib“ actionibꝰ. In actiõe aũt ꝑſonali

cõpetit certi ↄditio reciſoꝛia.

☛ℳ

Actio quãti minoꝛis pᷣtoꝛia locũ habet cũ

qͥs emit aial vel ſeruũ moꝛboſuʒ ſeu viti⸗
oſum qͥ ꝓpt᷑ moꝛbũ vel vitiũ minꝰ valet
qᷓ; emptus ſit.⁊ dat᷑ ad petendũ id qð mi
nus valet.puta ſi res nõ eſſet vitioſa vel
moꝛboſa valeret viginti.nũc autẽ valet
qndecim. ꝓponit᷑ hec actio ad petendũ
quãti minoꝛis int᷑ſit emptoꝛis.Hoc aũt
ſcias ꝙ de vitio nunqᷓ; tenet᷑ venditoꝛ ni
ſi ĩ tribꝰ caſibꝰ. NPrimꝰ ẽ qñ noiatim pꝛo
miſit ⁊ tũc aget᷑ ex ſtipulatu. Scðs ẽ qñ
ſciebat ſeruũ habere vitiũ.⁊ emptoꝛẽ nõ
ãqmonuit.⁊ tunc tenet᷑ ex empto.vł ꝙ re⸗
dibeat᷑. vel ꝙ admittere teneat᷑. Tertiꝰ
ſi in vitio animi ſit admixtũ vitiũ coꝛpo
ris dat᷑ aũt infra annũ vtilem.
Actio ciuilis quãti minoꝛis cõpetit qñ li⸗

i dolu buiꝛã”:ũ vel aliã rem vitioſaʒ vel moꝛboſam
Et habet locũ qñ duo ineunt ↄtractũ ſo
cietatis.ita ꝙ tã lucrũ qᷓ; dãnũ int᷑ eos cõ

emit. ꝓpter quod res minus valet.⁊ agi
tur quãti minoꝛis eẽt empturꝰ.Se hac
actione nihil ðꝛ in arboꝛe actionũ.ſʒ de
pᷣtoꝛia ſolum.

Actio qð iuſſu perpetuo dat᷑ ↄtra patreʒ

vł dñm.qͥꝝ iuſſu cũ filio vłpᷣuo aliqs coõ

traxit. ſiue videat᷑ iuſſus ad cõtrahentẽ

ſiue ad ſeruuzʒ. nec ẽ in ea opꝰ verbis aut
ſcriptura. Vel vt diſtiguat᷑ ᷣm Aʒo. an
videat᷑ iuſſus ſpẽalit᷑ in vno ↄtractu.vł
generalit᷑.vt ita ꝙ volẽs cũ ᷣuo meo ge⸗

rere.videoꝛ ei oĩa iuſſiſſe.niſi lex certa.i.

Qitio vel pactũ ↄtrariuʒ phibeat. Ba⸗

bet ergo locũ hęc actio qñ dño viuẽte vł
pr̃e.ᷣuꝰ vel filiꝰ ↄtraxit.qꝛ hac dñs vel
pater eo ꝙ iuſſit teneblbick.

Actio qð metꝰ cauſa dat᷑ ei qͥ ꝓbabili vel
iuſto metu coactꝰ.rẽ ſuã vendidit.tradi

dit vel ꝓmiſit.aduerſus eũ qͥ metũ fecit.
Sʒ infra annũ erit qdrupli.pꝓpt᷑ ↄtuma

tiam nolẽtis rẽ reſtituere iuſſu iudicl añ

litis cõt.pꝰ annũ vo ſimpli.vt i.l.ſi cuʒ

ẽptoꝛe.j.rñſo ⁊·S·pꝰãnũ.ff.qð me.cau.
Actio rei vendicatiõis c.q dicis reʒ coꝛ:
poꝛalẽ eẽ tuã.vt hũc vᷣuũ.hãc veſtẽ hũc

ęquũ.Alia ðꝛ vendicatio quãꝗ legiſtę nõ
hñt.ꝗᷓ dat᷑ ꝓ re incoꝛpoꝛali. vt nota.per
doc.in.c.examinata.de iudicijs.
Actio redibitoꝛia.dat᷑ emptoꝛi ↄtra vẽdi

toꝛẽ.vt ſeruũ vel aial moꝛboſuʒ recipbiat

⁊ pᷣciũ reſtituat.⁊ dat᷑ ifra ſex mẽſes vti
les.qꝛ hęc actio tm ſex menſibꝰdurat.vt
ff. de edi.edic.l.j. Verbigratia. Si ven⸗
dis mihi aial moꝛboſũ latentẽ moꝛbũ ha

bens. vvel aliã rẽ vitioſaʒ tali vitio qð vi

tium ſi ſciuiſſem nullo modo emiſſem mi
hi dat᷑ actio ↄtra te ad h̊ ꝙ pᷣciũ receptũ

dam vel vitioſam reaſſumas.

Actio rerũ amotaꝝ cõpetit marito aduer
ſus vxoꝛẽ de rebꝰ ↄſtãte matrimonio cãʒ

diuoꝛtij ablatis. Dat᷑ aũt poſt diuoꝛtiũ

⁊ ↄtinet rei ꝑſecutionẽ.ſʒ ſi pendẽte iudi

cio reĩitegret᷑ matrimoniũ.ſoluit᷑ iudiciũ
rerũ amotaxꝝ.Et ſi reintegrato mr̃imo⸗
nio iteꝝ fiat diuoꝛtiũ.remanebit actio re
rũ amotarũ ob res amotas pᷣoꝛis diuoꝛ⸗
tij cauſa.Et in quo caſu actõ furti datur

ↄtra extraneũ.in eodẽ actio rerũ amota

rũ locũ habet dũmodoilla ↄcurrant ſq;
vt res mariti dolo malo amoueãt᷑ ⁊ ecõ⸗

tra. Item ꝙ fiat amotio conſtantematri

monio.vel aliquid quod ꝑ amotionem

tur etiã hęc actio cõtra patrẽ filio vłfilię

quatenꝰ ex ea re locupletioꝛ eſt factus et
dolo malo eius factum eſt quo minus fi⸗

eret. H
Actio rei vxoꝛię vel vxoꝛaticię ſublata ẽ.
i cuiꝰ locũ ſurrogata ẽ actio ex ſtipulatu

ᷓ dat᷑ marito vel eiꝰ pr̃i vt dos tradatur

Si ema datione dos inciperet hec actio
locũ nõ haberet.licʒ qͥdã dicãt ↄtrariuʒ

vt dicit Azo in ſũ.eo.ti.

Acctio ſeruiana dño fundi vel domꝰcõpe⸗
tit ad ꝓſequẽdas res cõductoꝛis ꝓ mer

cede domꝰ. q̃ſi res pignoratas. q;uis nõ
ↄuentione pignoꝛent᷑ tñ iuris ↄſtitutiõe

obligant᷑ tacite ꝓ locatiõe iure pignoꝛis

72

in vꝛbanis pᷣdijs infecta ⁊ illata.in ruſti

cis vo pſdijs fructꝰ tm̃. ́́MMVW
Actio q̃ſi ſeruiana ꝗᷓ etiã hypothecaria dꝛ
ptoꝛia ẽ.ꝑ quã rem mobilẽ vel imobileʒ
tibi pignoꝛe obligatam quã poſſidet ali⸗
qͥs ſiue ſit debitoꝛ ſiue aliꝰ poteris ab eo
euocare ſeu petere.Et ẽ actio in rem vtił
⁊ dat᷑ creditoꝛi ad ꝓſequẽdũ pignus hy
pothecarię.i.rem mobilem obligatam.
Inſti. de act · Sſeruiana.

Actio ᷣui coꝛrupti cõpetit nõ ſolũ aduer⸗

ſus eũ cuiꝰ hoꝛtatu vel ↄſilio ſeruꝰ coꝛru
ptug vel deterioꝛatꝰ ẽ.ſʒ etiã ↄtra eũ no⸗
ua lex dat᷑.Qui ſollicitauit ſeruũ licʒ bo
nos moꝛes eiꝰ coꝛrũpe nõ potuerit.hꝑc
aũt actio in duplũ habet ↄdẽnationẽ.ſcʒ
q;ti deterioꝛatꝰẽ Fuꝰ.qᷓ;tiue res fuerit a
ſeruo ſollicitato aſpoꝛtata.⁊ tenet᷑ qͥ coꝛ

rupit ſiue ex bono malũ ſiue ex malo d⸗e-

terioꝛẽ fecerit. De h̊ in.l.ſiqs ſᷣuo alieno
pſuaſerit.C. de furtis.

ar. aer ciüu r Actio ſubſidiaria ðꝛ. qꝛ in ſubſidiũ ⁊ au⸗
reſtituas infra ſex mẽſes.⁊ rẽ tuãs moꝛbi

xilium alteriꝰ ꝗ inefficax facta ẽ dat᷑. vt
ſi tutoꝛ res pupilli alienauerit. vel male

agdmiſtrauerit. et ipᷣe tutoꝛ ⁊ eiꝰhęredes

nõ ſunt ſoluẽdo.i.nõ ſufficientes ad ſol
uendũ pupillo dat᷑ actio ↄtra iſtũ in quẽ?

res eiꝰ alienatę ſunt.

Alctio tutelę ſoᷣſidiaria cõpetit pupillo qñ

nec tutoꝛ nec heres ſoluere habet contra

ciũ cui iura tradita ſunt a pupillo. vt cau
tionẽ exigat a tutoꝛe de indẽnitate pupii
li. qñ vel nullã vel parũ idoneaʒ admiſit

cautionẽ.

Actio tutelę directa.dat᷑ aduerſus tutoꝛẽ
ißi pupillo inquãtũ ouenit ſi tutoꝛ in re⸗

bus pupillaribꝰ dãnũ dedit dolo vł cul

pa ipſi pupillo.
habeat᷑. Item ꝙ fiat cauſa diuoꝛtij.Da⸗

—

Actio tutelę contraria cõpetit tutoꝛi.ad⸗

uerſus pupillum ſi in rem eiꝰ aliquid de

ſuo impẽdit. vel ꝓ eo fideiuſſit. aut rẽ p

pꝛiã impignoꝛauit vel obligauit ꝓ pupil

lo.

glctio venditi cõpetit vẽditoꝛi ad petẽdũ

p̃ciũ ⁊ vſuras ex tꝑe moꝛę.Et ſi aliquid
ſpẽali pacto cõpꝛehendit᷑ put is ſibi po-⸗
ciſcit᷑ vel int᷑ ꝑtes ↄuentũ ẽᷣ. Et huiꝰↄtra
ria ẽ actio empti. quã vides.

Actio vi bonoꝝ raptoꝝ de rebꝰ mobilibꝰ

vi ſurreptis dat᷑ ei cui res mobiles ꝑ vi⸗
olentiã ſũt ablate.⁊ competit reſtitutio

infra annũ ad quadruplũ.ita ꝙ in q̃dru⸗

plo cõtineat᷑ rei reſtitutio.⁊ hęc ẽ vis ab

Ilatiag.
Actiuncula.f. p. pe. coꝛ.i.ꝑua actio.
Actoꝛ ſine.u.cũ.c.venit ab ago.⁊ dꝛ defẽ

ſoꝛ.patronꝰ.cauſidic. aduocatꝰ.factoꝛ.
ductoꝛ vłcuratoꝛ. Uñ.Actoꝛ agit libꝛoſ

paſtoꝛ pecudes puer annos. Hic agit h

ducit.tꝑa trãſit ⁊ B. Vel actoꝛ ðꝛ ille qui

agit ⁊ pulſat aliũ.rem aliquã ab ipſo pe⸗
tens ĩ iudicio.ff.de iudi.l.in tribꝰ.Actoꝛ
etiã eſt ꝓpꝛiũ nomẽ.⁊ gręcũ c. ⁊ coꝛ.pe.
6 qñẽ latinũ tũc ꝓð. VUn.Actoꝛis ĩ ſpo⸗

lijs vtus actoꝛis habet᷑.Sʒ autoꝛ cũ.u.
acus. Et ac' aceris. ꝓ palea ðꝛ ab a.qð

ſine. c. venit ab autentim gręce.i. autoꝛ
vel dignũ latine.qꝛ eiꝰ dictũ vel faauʒ ẽ

dignũ imitatiõe. In autenticꝰ. Iñ etiam
gqutoꝛitas.⁊ eſt ſnia imitatiõe digna.Sʒ

auctoꝛ cũ.c.⁊.u.venit a vᷣbo augeo.a ðꝛ
aliqs qͥ rem aliquã auget. Vñ. Inuenit

qutoꝛ.agit actoꝛ.res ampliat auctoꝛ.Et

ab actoꝛ venit actrix.

act In etiã actiuus.i.
Habilis agere.

Arctualis eſt ille qᷓ acta facit vel res que C6

in actu.

Actuariꝰ ðꝛ diuerſis actibꝰ poccupatus.

Etiã ðꝛ ſcpᷣtoꝛ publicꝰ qͥ facit acta.

Actuaria.f.p.ẽ nauis ꝗᷓ velo ⁊ remis ſimł

Actus.us.ui.i:oꝑatio.ductio.actõ (agi᷑
vel fictio.vł pñtialitas.vł pñtia. Eſt eti

am idẽ qð iter. Sʒ tñ dꝛñt.qꝛ actꝰ eſt via

apta curribꝰ ⁊ iumẽtis.ab ago.is.i.du⸗

co.is.qꝛ res ibi ducũt᷑ iter ẽ via apta

hoib' tranſeuntibus. Uñ Greciſta. Eſt

act' via qꝛ curro iumẽtaq; ducit. Sʒ per

iter ſine iumẽtis ⁊ curribꝰ ibis.
Aculegia.f.p.ðꝛ ꝗqdã peſtis vłpiſcis qͥdã

Aculeꝰ.m.S.ẽ ferrũ acutũ ⁊ recuruatum

mediãaãte quo piſces ſolent capi. Etiã eſt

ſtimul' qͥ mediãte pungunt᷑ boues. o⸗

nit᷑ etiã ꝓ ſtimulo apis vel ſerpẽtis vłal

teriꝰ ꝗaĩalis pungentis.Eſt etiã expanſa⸗

le in q̊ expandit᷑ panꝰ vel cutis ad facien

dũ ꝑgamenũ. Ael ðꝛ qddã gen toꝛmẽti

ſcʒ patibulũ.qð tñ ꝓpꝛie ðꝛ eculeꝰ.

Aculeatꝰ ꝑticipiũ.i.aculeo monitꝰvt apiſ

vel ab aculeo punit ab api.

Acumen. n. S.i. acutio ab acuo. Anð. Eſt

acies belli.ſʒ acumẽ ſit tibi cultri.
Acumeos.i.victima.

Acupediꝰ vel ſ̃m aliqͥs acupediẽs.i.cur⸗

ſoꝛ.quaſi acutis pedibꝰ currẽs.

Acupedineꝰ.i.velox.vł ad acupediũ ꝑti

nens.

Acupediliꝰ. g. ü .i. velox.
Acupicta.f.p.ð⁊ veſtis acu ↄtexta vel oꝛ
nata vel picta. Eadẽ ⁊ phꝛigia ðꝛ.quiai
phꝛigia inuẽta ẽ. Vñ ⁊ artiſices illi ve⸗
ſtis phꝛigiones dicunk.
Acus.us.f.q.ẽ inſtt̃m ſuendi. Etiam eſt
ſpinter quo moniales aptant vela ſuper
capita.vel alię młieres pepla. Itẽ acꝰ öꝛ
poꝛta ĩ hierm.vt i euãgelio ᷣm Chꝛiv.
de diuite vbi ðꝛ. Siẽ ipoſſibile ẽ camelũ
ꝑ foꝛamẽ acꝰ trãſire.ita ipoſſibile ẽ diui⸗
tem intrare in regnũ ceęloꝝ. Sʒ acus ace
ris.n.t.i.palea frumẽti vel tritici. Ande
Puncta pungit acus.gallinis ſpargitur
ſine ⁊ ceres dea frugũ q̃i ſine frumẽtis
qꝛ purgat᷑ a frumẽtis.Sed acꝰ.us.ui.ðꝛ
ab acuo.is.qꝛ acuta ẽ.vel ab acumen.qꝛ
nihil pene ẽ niſi acumẽ.Et hʒ acubꝰi dtõ
⁊ abltõ płi. Vñ.Añ bus.u. Puat.
Acutela.lę.f.p.pe.ꝓð.i.acumen.
Acutio.onis.f.t.i.actio vel paſſio acuẽdi

Alcutoꝛ.oꝛis.hõ qͥ acuit. In acutrix muli

er gacuit.
Acutus.us.ui.i.acutio.vel acut. a. um.

. 7 *4

dagoniſta ö incitatoꝛ certaminis.
Adaã ꝓpꝛiũ nomen viri ꝓthoplaſti.i.pᷣmi
hoĩs.⁊ interpᷣtat᷑ hõ terrenꝰ vel luctus.
Sz vm Joſephũ ðꝛ rube⸗ vel rubꝛa ter⸗
ra. quia de terra facta eſt caro illiꝰ.Et il⸗
lud nomẽ inuẽtũ ẽ a q̃ttuoꝛ ſtellis q̃ttuoꝛ
ptiũ mũdi. ſ.oꝛientali.occidẽtali.ſepten
trionali. ⁊ meridionali. Et qñ adaʒ fuit
foꝛmatꝰ legit᷑ ꝙ creatoꝛ creaturaꝝ pꝰ cre
ationẽ celi ⁊ terrę volẽs facere hoĩes cre
auit ada.Quo facto volẽs ei iponereno
men.miſit ttuoꝛ angelos ĩ quattuoꝛ ꝑ⸗
tes mundi.Et pmũ.ſ.Michaelẽ miſit i
oꝛientẽ vt afferret lr̃am.qͥ quandã vidit
ſtella anatole.ꝗᷓ iterpᷣtat᷑ naſcẽs vł oꝛiẽs
q̃ rediẽs tulit inde A.Scdm angeluʒ ſcʒ
BGabꝛielẽ miſit in occidentẽ.qͥ vidit ſtel⸗
lam noiatã diſis.ꝗ iterpᷣtat᷑ occidẽs.qui
rediẽs tulit inde H. Tertiũ.ſ. Raphae⸗
lem miſit in ſeptentrionẽ.qͥ vidit ſtellam
noie arctos.ꝗ̃ interpᷣtat᷑ ſeptẽtrio.qui re
diens tulit inde A. Quartũ.ſ. Vrielem
miſit in partem meridionalem.qui vidit
ſtellam meſſembꝛis.ꝗᷓ interpᷣtat᷑ meridi⸗
es.qui rediens tulit inde . Et redeũ⸗
tes ad dñm.dixit.legite lr̃as.et legerunt
Adam.Et ait dñs.hoc erit nomẽ eiꝰ.Et

ꝑõbᷓ ſignatꝰẽ pᷣmꝰhõ Adã vt pgeies ſus

qᷓtuoꝛ ptes mði poſſideret. VUn. Anato

le dedit a. diſis d.a ↄtulit arctos. eſ

ſembꝛis.m. collige fit Adam.

Adamiani ſunt hęretici qͥ nudi oꝛãt.⁊ nu
di int ſe mares ⁊ ſemię ↄueniũt ⁊ coeũt.

quaſi Adę imitent᷑ nuditatẽ.
Adama hebꝛaice.latine domꝰ vel tra ðꝛ.

Adamas.antis.vt diẽ Iſið.xvj.etymoł.

indicꝰ lapis ẽ ⁊ ꝑuꝰ ⁊ indecoꝛꝰ ferreũ ha
bẽs coloꝛẽ ⁊ ſplendoꝛẽ criſtallini. Nũqᷓ;
aũt vltra magnitudineʒ nuclei auellanę

reꝑit᷑.⁊ ẽ duriſſimꝰ.lhic nłli materiei ce

Dit.nec ferro qͥdẽ.nec igni.⁊ nunqᷓ; cale⸗

ſcit. hircino tñ ſanguie recẽti rũpit᷑.⁊ ðꝛ
ab adimẽdo. Iñ venit adamãtinꝰ.a.ũ.i

de adamãte exñs.⁊ ꝓð.pe.Etiam ðꝛ ab

ad ⁊ amo.qꝛ valde amat᷑.nã valde pᷣcio

ſus ẽ. Vñ.Eſt adamas gẽma quã nõ fer
rũ neq; flãma. Diſſoluit.ſanguis hirci⸗
nus diuidit illũ.
Aldamãtiꝰ ⁊ Origenes ſunt noĩa cuiuſdã
Adaptꝰ.a.ũ.i.oꝛnatꝰ.vel pᷣpatꝰ. (hoĩs.
Aldar hębꝛaice ðꝛ mẽſis martiꝰ.⁊ẽ gene⸗
ris neu.iĩdecli.Et nota ꝙ Beda diẽ i ſuo
tractatu de mẽſibꝰ. ebꝛęi qͥbꝰ ſũt credi
ta eloòͥa dei.antiqͥ moꝛe mẽſes obᷣuare

noõõ ceſſant.pᷣmũ mẽſeʒ qͥ paſce cerimoniſ
ſacratus ẽ niſan appellãtes.qͥ ꝓpt᷑ mul⸗

tiuagũ lunę diſcurſũ.nũc in martiũ men
ſem.nũc incidit in apꝛilẽ.nũc aliqͥt dies
mẽſis maij occupat.ſʒ rectiꝰ apꝛili depu⸗
tat᷑.qꝛ paſca ſp in ipᷣo incipit᷑.vel deſinit

vel totalit᷑ in eo includit᷑. Scðs mẽſis.ſ.

maiꝰ ðꝛ iar. Tertiꝰ. ſ. iuni⸗ dicitur ſiban.
Quartꝰ.ſ.iuliꝰ ðꝛ tanuc.Quintꝰ ſcʒ au⸗

guſt ðꝛ ab. Sextx. ſ.ſeptẽber ðꝛ elul. Se

ptimꝰ.ſ.october ðꝛ theſere.quẽ ꝓpt᷑ col⸗

lectionẽ frugũ ⁊ celeberrimas iĩ ipᷣo feſti⸗

uitates nouũ annũ appꝑellãt.Octauꝰſcʒ
nouẽber ðꝛ mariſan. Nonus.ſ.decẽber

ðꝛ caſleu. Decimꝰ.ſ.ianuariꝰ ðꝛ thebeth

Vndecimꝰ ſcʒ febꝛuariꝰðꝛ ſabath. Duo
decimus. ſ. martius ð adar. Noiĩia autẽ
⁊ oꝛdo iſtoꝛũ menſiũ põt haberi per hos

vſus. Menſibus hebꝛeus h̊ ponit noia

niſan. Ac iar ⁊ ſiban thanuc ab elul the⸗

leriq;. Mariſa caſleu thebeth ſabath ſi
mul adar. Inchoat apꝛilis ſʒ martius ẽ

ibi finigs.
Adaſia ẽ ouis maioꝛ natu.

Adaſtria.i.ſoꝛs.eo ꝙ dura ſp videat᷑ vel

ðꝛ eẽ femina.

Adaugiũ.n.s.i.auctio vel augmẽtatio.
Addictꝰ.a.ũ.i.deputatꝰ.oſchᷣtꝰ.aſcpᷣtus.
deſtinatꝰ. Añ Oꝛatiꝰ. Nulliꝰ addictꝰ in
trat in vba magiſtri.
dditꝰ.a.ũ.i.iũctꝰ.appoſitꝰ. Vñ.i.a
chab.iij. Et additi ſunt ad eos exercitꝰ.
Adelphꝰ ðꝛ ab ad ⁊ delph gręce qð ẽfra

ter latine. Vñ Terẽtiꝰ in adelphis.i.in

comędia facta de duobꝰ“ fratribꝰ.
Ademprꝰ.i.ſublatꝰ.ab adimo is.
Agdempta legata dicimꝰ illa ꝗᷓ teſtatoꝛ ad⸗
imit legatario cui pᷣmo legauerat muta⸗
tapma ſua voluntate. Oð́ðä
Adeodatus ẽ nomen Bauid qͥ datꝰ fuita
deo ad liberationẽ iſreal.
Adeps ðꝛ pinguedo.⁊ eſt interioꝛ ꝓpꝛie.
Pinguedo em ſuꝑ carnẽ.aruina vellar
dy ðꝛ.ꝗᷓ carni admixta ðꝛ pinguedo. Añ
Inx'adeps aruina foꝛis.pinguedoq; mi
xta.Et ſiẽ ðꝛ in hiſtoꝛijs triplex ẽ adeps
vitaliũ ſcʒ coꝛdis ⁊ ventris.adeps ieco.
ris.i.epatis quẽ reticulũ dicimus.qꝛin⸗
uoluit᷑ ad modũ retis.adeps re nũ.hoſ
tres adipes duoſq; renes.i.ilia ⁊ renun⸗
culos.adolebat ſacerdos ſuꝑ altaꝛe. Jtẽ
adeps ðꝛ medulla tritici quę ẽ ipſi pin⸗
guioꝛ ⁊ interioꝛ ꝑs.
Adepticꝰ.a.ũ.pe.coꝛ.qð de facili acqͥrit᷑.
Adeptꝰ.a.ũ.i.aſſuetꝰ vel acqᷣſitꝰ.ab adi⸗
piſcoꝛ.
Aderatio ðꝛ q̃ſi eris punitio.vładęrataß
dia dicebant᷑ ex qbꝰes puniebat᷑. vt ha
bet ex. l. j. C. de comi. re. mili.
Adipatꝰ.i.adipe ↄditꝰ ⁊ ipinguatꝰ. .
Adipatũ ẽ qðlibʒ eduliũ adipe ĩpiguatũ.
Adipex vermiculꝰ qͥdã.
Adipicuł dimi.i.ꝑuus adeps.

2 ℳ₰

Aditꝰ.us.ui.⁊ hoc aditũ ti.pe.coꝛ.dꝛñt.
Nã aditꝰ ẽ itroitꝰ.gradatio.op poꝛtuni⸗
tas.vel aggreſſio. Sʒ aditũ ti.ẽ locus ſe
cretꝰ iuxta altare vñ dabãt᷑ reſpõſa.⁊ ðꝛ
ab adeundo.ꝑ ↄtrariũ.qꝛ minĩie licebat
alicui adire locũ illũ niſi ſũmo põtifici.
Adiumẽtũ auxiliũ ſubuẽtio.adiuuamen
tũ adiuuamẽ. adiutoꝛiũ.oia idẽ ſignãt.
Adminiculũ.li.i.auxiliũ. IJñ adminicula
toꝛiꝰ.a.iũ.i.auxiliatoꝛius.
Admiſtratoꝛ.m.t.ðꝛ curię adoꝛnatoꝛ vel
coadiutoꝛ. ⸗
Admiſſariꝰ.i.equꝰſeu emiſſariꝰ.ſʒ dꝛñt in
hoc.qꝛ admiſſariꝰ ẽ equꝰ qͥ ad tꝑs inter
equas admittit᷑ ad coitũ.ſʒ emiſſariꝰ ẽ qͥ
ſemꝑ equab⸗ intereſt.
Admiſſura ðꝛ qñ anialia ⁊ ꝓpꝛie iumẽta

ad coitũ admittũt᷑ vt ↄcipiãt.⁊ ðꝛ ab ad⸗
mitto.i.ad coitũ mitto ꝓ vno ſigniſicato

vel admittere ð aſſumere ⁊ cũ agilitate

equũ vtere ⁊ ducere. VUñ Ouidius.Nil
nocet admiſſo ſubdere calcar eqͥ. Et ad⸗

miſſus.a.iſ.i.aptꝰ admittẽdũ. Vnde foꝛ
tes ⁊ bonos eqͥs admiſſarios vocamus.
qꝛ admittunt᷑ int᷑ armẽta ad coitũ velad

arandũ vel ad trahendũ. Vñ hec admiſ
ſura.rę.qũq; dicũt᷑ bꝛuta aialia.⁊ ꝓpꝛie

iumẽta ꝗ ad coitũ admittũt᷑. Iſtas ſigni
ficationes ponit Hug.in ſuis deriuatio
bus. Serotina aũt admiſſura ſic̃ tangit᷑

in hiſtoꝛijs. erat ea ꝗᷓ fiebat in extremita⸗
te veris.in q̃ deterioꝛes erãt fetꝰ.qẽ i tar

de appetentibꝰ coitũ.minꝰ viget natura
QNel ſerotina admiſſura dicta ẽ iautũno.
qꝛ natura ouium. Meſopotamię ⁊ Ita
lię eadem eſſe tradit᷑ vt bis in anno pari
Admiſſum ẽ pctm̃ iã ꝑpetratũ. VUñ. Ad⸗
mittit peccat aſſumit flectit equũq;. Hic
admiſſura pmittere bꝛuta coire.
Admirabilis.cõ.t.i.modeſtꝰ.honeſtꝰ. ſi⸗
ue moꝛigeratꝰ.egꝛegiꝰ.taciturmꝰ. facetuſ
venuſtus. decẽs.gratꝰ. elegãs.ſtupicdł.
admiratione plenꝰ.

Adoleſcẽs. cõ.t. ðꝛ ille qᷓ eſt infra triginta
annos. AUñ. Eſt adoleſcẽs creſcẽs nomẽ

trahit hinc adoleſcens.
Adoleſcentia.f.p.ðꝛ.tertia etas hoĩs du⸗
rans a dntodecimo anno vſq; ad vicelſi⸗
mũüoctauũ.⁊ adoleſcẽtia quaſi ad gi⸗
gnendũ apta adulta.
Adoleſcentulus.a.um.dimi.i.paruꝰ ado
leicengs.
Adomiſedech interpᷣtat᷑ dñs iuſtꝰ.
Adonai nomẽ dei hebꝛeũ.⁊ intpᷣtat᷑ dñs
Adoneꝰ.i.dñs vel ad dũm ꝑtinẽs.
Adon ẽ nomẽ cuiuſdã ciuitatis.
Adonis.adonis.vel adonidis.me.ꝓ.in
ntõ.⁊ me.coꝛ.in obliqs.ðꝛ fuiſſe iuuenis
pulcerrimꝰ amaſiꝰ veneris. Uñ Ouidiꝰ

Abſtinet a ſũmo celo pᷣfert᷑ adonis. Et

m fabulas ðꝛ fuiſſe venatoꝛ ⁊ mechꝰ qᷣ

vulnerãs apꝛũ AVeneris.occiſus ẽ ab eo

Et ðꝛ reuixiſſe poſt moꝛtẽ ĩ mẽſe qͥ apud
hebꝛeos thanuc ðꝛ.i.in iulio quẽ gẽtiles

anniuerſario ſolebãt plangere ſicut ipſa
plãxit.de quo ꝓpha iſraelitas increpat.

Eʒech. viij. lieres plãgẽtes adonidẽ
AMAñ. Quẽ trãſfixit ap Aeneris vir fert
Adoptio.f.t.ẽ gratuita qda (adonis.
electio qᷓ qs ſibi eligit aliquẽ in filiũ.et qͥ

ſic recipit᷑ i flliũ. ꝛ adoptiuꝰ.⁊q eũ ſic re
cipit ðꝛ adoptiu pater.

Zidoptio.f.t.⁊ ꝑ ſyncopã ðꝛ adoptio.id ẽ

deſideriũ vel affiliatio in filiũ acceptio.

Adoptat.a.ũ.ðꝛ electꝰ in filiũ vel deſide
Aldoꝛ.n.ĩdecli.ẽ qðdã genꝰ qnonę(ratus
vel frumẽti vñ fiebat panis imolatitius
quẽ qͥ imolabat deũ adoꝛabat.

Adoꝛeus.a.iũ.i.triticius.Adoꝛiꝰ idẽ .
Adoꝛea.f.p.dea frumẽti.velꝗdaʒ veſtis
triũphalis.

Aldoꝛia.f. p.i. glia vel bona fama.
Sdora m s lanrnn⸗ 8ꝛ.

doꝛſus.a.ũ.i.incept vel allocutꝰ.
Adoꝛtꝰ.m.S.i.nouit᷑ vel ſubito natꝰ·
Adramoloch idolũ aſſirioꝝ qð ſamaritę
colunr.e
Agdremon ðꝛ ciuitas vel vꝛbs iuxta ieʒra
el in caõpo mageddõ.in qͥ ioſias rex vict
a Mharaone nechao vulnerat'ẽ. Gup
qͥ lamẽtatiões ſcpᷣſit. Hieremias. De 4

planctu ðꝛ Zacharie.xij. Erit planctus
n hierłm ſiẽ planctꝰ adremõ. AUkł

„

magn'?i
adremon ðꝛ nomẽ regis regnãtis tũc in
charcamis. in cuiꝰ auxiliũ venit Joſias
ↄtra nechao. VUnñ.Adremon caſtri vł re
gis nomẽ habet᷑.

Adriaſtia.f.p. ð ſoꝛs.

Adria ẽ mare petroſũ.⁊ ðꝛ ab adroſ gręce

i. petra.eo ꝙ magis ẽ petroſũ qᷓ; alia ma
ria. Añ Ouidiꝰ. Serpẽtẽ medijs adria
vidit aq O etiã regio vel nomẽ loci.a
qͥ ðꝛ mare adriaticũ.Etiã ðꝛ ſcopulꝰ vel
rupes. Uñ.Adria ſũt ſcopuli ſʒ ⁊ adria
terre fretũq;. Iñ adriaticꝰ.a.ũ.i.petroſꝰ
7 de adria terra exñs.vł ad eã ꝑtinẽs.
Aduena.ↄ.p.ðꝛ eo ꝙ aliũde veniat.ar.ff.
de iudi.l.heres abſens.
Aduertibił. .t.i.ſolubił ⁊ intelligibilis.
Aduẽtinꝰ.m.s.quidã mons romę.
Aduenticiꝰ i.aduena.ſ.qͥ aliũde venit.
Aduerbiũ.n.S.i.allocutõ.⁊ ſumit᷑ ꝓqua
dã ꝑte oronis ꝗͥ determinat vbũ ratõne
ſignificatiõis. IJñ h̊ ⁊ hec aduerbialł.et h
aduerbiale.i.ad aduerbiũ ꝑtinẽs. Item

nomẽ aduerbiale ðꝛ qð ab aduerbio de

riuat᷑. vt heſternꝰ.hodiernꝰ.

Aduncꝰ.i. valde curuꝰ. .
Alduocat⸗.m.S.ẽ qͥ alio noie ãi legatꝰ vel

patronꝰ vocat᷑.qͥ in foꝛenſibꝰ ſeu extra⸗
neis negotijs peminẽtibꝰ pbet litigatib⸗
ſuũ patrociniũ cuiꝰ pᷣciũ oneraria vocat᷑
Adula.f.p.ðꝛ caput lin.

1

Adulatoꝛ. m. s. ðꝛ qͥ blandit᷑.ſlocutoꝛ oꝛ»e

⁊ nõ coꝛde. IJñ adulatrix.
Adulatoꝛcuł.m.sS.ðꝛ puus adulatoꝛ.
Adulatio f.t.ðꝛ pua laudatio.

Adulter.m. S. ðꝛ q̃i ad alt᷑.⁊ ẽ ille qͥ vxoꝛẽ

alterꝰaccedit ipᷣam violãdo. Jñ adult᷑a
Adulteriũ.n.S.ðꝛ q̃i ad altiꝰ thoꝝ acceſſ
vel ad alteꝝ.qꝛ ex adulterio ab vno ↄce
ptus ad hęreditatẽ alteri naſcit᷑.
Adulteriũ etiã ᷣm mꝗr̃m qrto ſniaꝝ ẽ illi
citꝰ coit cũ maritata. Stupꝛũ ẽ defloꝛa⸗
tio vᷣgis illicita. Inceſtꝰcũ ↄſãguinea vł
affini vel religioſa ꝑſona. Rapxꝰ ẽ cũ pu
ella violent deducit᷑ de domo paterna.
Sʒ foꝛnicatio ẽ cõis ad hec oĩa.ſit tñ ſpe
cialit᷑ cũ ſoluta.vidua vel meretrice.
Adulterinꝰ ẽ de adult᷑io ↄceptꝰ vłgenitꝰ.
Vñ adulterina moneta.vel ſigillũ ðꝛ fal
ſa moneta vel falſum ſigillũ ad inſtar ve
rę vel veri facta vel factũ.
Adulterinę plantatiões dicũt᷑ męche plã
te vel nõ naturales.vt patʒ Sap.iiij.Et
illã lĩĩ̃am inuit Aug. in lib.ij.de doctria
chꝛiſtiana. Sz Rabanꝰ ⁊ antiqͥ dicũt ꝙ
ſint ſpuria vitulamina.Et vitulamen ðꝛ
planta infructuoſa ꝗ̊ naſcit᷑ ex radice vi⸗
tis vel alteriꝰ arboꝛis.
Adultꝰ venit a vbo adoleo.es eui.etũ.vł
itũ.ꝓ q̊ vtimur adultũ qð ſignat crema⸗
re vł creſcere. Vñ adultꝰ.a.ũ.i.crematꝰ
excretꝰ.maturꝰ.vel annoſus.Et ꝓ excre
tus inuenit᷑ frequent in ſacra ſcriptura.

9

Aer.m.t. m vſuʒ
de quattuoꝛ elemẽtis.⁊ ꝓpꝛie ẽ illud qð
ꝓtẽdit᷑ a nobis vſq; ad ſpherã lunę.Et
ðꝛ ab a qð ẽ ſine.⁊ er lis.qſi ſine lite.ꝑ cõ
trariũ.qꝛ ibi ẽ ventoꝝ ↄtrariꝰ ↄflictꝰ.nã
ibi cauſant᷑ nebulę.tonitrua coꝛuſcatio⸗
nes ⁊ fulgura. Ael ideo ſine lite.qꝛ faci⸗
liter ⁊ ſine lite cedit feriẽti vel impellẽti.
Itẽ aer ẽ coꝛpꝰelemẽtare hũidũ ⁊ calidũ
pnaturã qð iſpirat᷑ ⁊ reſpirat᷑ a nobis.
Itẽ aer etiaʒ hʒ aera in accuſatiuo moꝛe
gręcoꝝ.⁊ etiã foꝛmat fęmininũ in a. Na
qnq; ſũt noia habẽtia em. vła.iĩ accuſati
uo ſingulari.a qbꝰfoꝛmãt᷑ noia.f.p.iĩ a.ꝗᷓ
noĩa ſic hñtia em.vł.a.in accuſatiuo ſin⸗
gulari hñs es łas.ĩ actõ pli. Vñ. Ether
7 crater aer lampas iungas quoq; pant᷑
Ex qͥ feminea qbꝰ ẽ inflectio pᷣma.Sunt
alia noia iſto mõ faciẽtia vt ſtix. ache⸗
ron. heros.vt ptʒ ĩ ſequẽtia vbi canitur
Sʒ qd nos iſtos recenſemꝰ heroas·i.do

—

caret płi nũero.⁊ ẽ vnũ

minos.

Alriani heretici ab aere dicti. Hi vetat ꝓ

defunctis ſacriſiciũ offerri ſm Mapiã.
Aerinꝰ.a.ũ.pe.ꝓ.i.ad aerẽ ꝑtinss.

AHNlerius.a.ũ.idẽ.vel qñq; idẽ qð altꝰ.

Aeripes.i.aereos hñs pedes.i.veloces
ita ꝙ in aere videant᷑ ſuſtentari ⁊ figi.et
idẽ eſt qð ceruus. ððMD
Aeromãtia.pe.ꝓ.ẽ diuiatio queę fit i aere
Iñ aeromãticꝰ.i.ꝑfectꝰ in tli arte.qdam
dicũt aerimãtia ꝑ.i.in tertia ſyllaba.
Afer fuit vnꝰex poſter Abꝛaę ð Cethura
aqͥ africa dicta c.qͥ gẽtẽ illã deuicit.⁊ in⸗
habitauit. vel ðꝛ aliqͥs de tali regione.
Afereſis vel aufereſis ẽ ſubtractio lre vel
ſyllabe in pᷣncipio dictionis.
Affa idem ẽ qð talpa.
Affabilis.cõ.t.i.delectabilis.
Affatꝰ.a.ũ.ꝑticipiũ vẽiẽs ab affoꝛ arl.Et
affatus.us.ui.me.ꝓ.ðꝛ allocutio.vel oꝛ
natus ſermo.
Affectꝰ.us.ui.ſᷣm NPapᷣ.ẽ animi deuotio
amicitia.fedus.ſocietas.dilectio.chari⸗
tas.ab affecto.as.ſʒ affectꝰpticipiũ ðꝛ la
ceratus vel maceratꝰ.
Affectio.f.t.ẽ alteratio coꝛpis. Vñ coꝛpo
ris alteritas affectio ðꝛ eẽ. Ac ſpectat mẽ
tis ad iterioꝛ a affectꝰ.Et dꝛñt affectio et
pietas.qꝛ pietas int᷑ iũctos ſanguine ẽ
affectio int᷑ extraneos exhibet᷑.
Affiblatꝰ.a.ſũ.i.ↄnodatꝰ.vłfibula oꝛnatꝰ
Affictꝰ ðꝛ cẽ̃ſus qͥ dat᷑ rõne hdioꝝ.
Aſffidoxe ſunt ſnię quarũ ꝑs ẽ honeſta et
ps inhoneſta. . d
Affiliatio.i.ad optio vel imitatio nature.
Affinis. .t.ðꝛ cognatꝰ vł ꝓpinquꝰ vxor:
vel mariti.vel ecõuerſo.vel qͥ ẽ degene⸗
re pr̃is aut mr̃is.Et differũt affinis ⁊ cõ
finis. VUñ. Affiniſ genere ↄfinis ꝓximita
te. Itẽ ↄfinis meꝰ ẽ mihi manſio ꝓxima
cuiꝰ.Affinis meꝰ ẽ mihi natio ꝓximacꝰ.
Affinis genere mihi ↄfinis ꝓximꝰ vꝛbe.
Affinitas ẽ ꝓximitas ꝑſonarũ ex coitu ꝓ
ueniẽs oĩ carẽs parẽtela.⁊ hoc ð iure ca
nonico.⁊ ſic ↄtrahit᷑ affinitas tã ꝑ coitũ
legitimũ qᷓ; ꝑ foꝛnicariũ. Sʒ ſᷣm leges ẽ
irregularitas pſonaꝝ ex nuptijs ↄiũcta
rũ oĩ carẽs parẽtela.vt.C.ð nup.l.libi.
ffirmatio.f.t.ðꝛ ↄfirmatio.aſſertio.
ffla.f.p.eſt aial quoddã.
Alfflatꝰ m. s.i.inſpiratꝰ.ab ad ⁊ flo.flas.
fflictꝰ.us.ui.ab affligo.i.cruciamen.
ffluꝰ.q.iũj.i:abũdãs vel diuse.

*

Aflatices ẽ lac iudeę vbi nihil mergi põt
qð habet aiam quaſi ſine flau.
Afodillũ.n.s.ẽ albedo exns in ouo.
Afoꝛiimꝰ. m. S.eſt ſᷣmo bꝛeuis integꝝ ſen
ſus rei ꝓpoſitę ſcribẽs.Etiã afoꝛiſmi ſũt

foꝛamina in naui vñ remi emittunt᷑. Itẽ

liber qͥdã in phiſica ſic .

Afoꝛus.m.s.pe.coꝛ.ðꝛ piſciculꝰ.qͥ ꝓpter

exiguitatẽ hamo capi nõ poot.
Afoſon.indecli.ðꝛ miniſter crudelitatis.
Afraſia vel afriſia.f.p.herba quedã.
Africa.f.p. ðꝛ regio quęda.⁊ ðꝛ q̃i apꝛica
gqꝛ fuit apta ⁊ expoſita ceęlo vel ſoli. vel ẽ
tertia ꝑs mũdi a meridie.
Africanꝰ. m. sS. negociatoꝛ vł icola africę.
Africꝰ me.coꝛ.vent a meridie flans vſus
africam. Vñ quattuoꝛ ſunt vẽti pᷣncipa⸗
les. Nrimꝰ ab oꝛiẽte ðꝛ eurus qͥ venit ab
oꝛiẽte ęquinoxiali.ab illa.ſ.pte mði vbi

ſol oꝛit᷑ circa feſtũ Oregoꝛij ⁊ i exaltatio

ne ſacte crucis. Hic habet duos collate⸗
rales.iſ.vulturnũ qui venit ab oꝛiẽte ęſti

uo vbi ſol oꝛit᷑ circa feſtũ ſãcti Viti.⁊ al⸗

terũ ſubſolanũ qͥ venit ab oꝛiẽte hyema⸗

li.i.ꝗ loco vbi ſol oꝛit᷑ circa feſtũ ſactę lu

cię. Deide tres ſũt i occidẽte q̊ꝝ bncipał
qͥ venit ab occidẽte ęànoxiali ðꝛ ʒzephirꝰ
huiꝰ collateralis veniẽs ab occidẽte eſti⸗
uo dꝛ circiꝰ. ſʒ ab occidẽte hyemali ð fa⸗
uoniꝰ. Deinde tres veniũt a ꝑte meridi⸗

onali.quoꝛũ pᷣncipalis ⁊ mediꝰ ðꝛ auſter
huiꝰ collateralis declinãs ad occaſũ ver

ſus zephirũ ðꝛ nothꝰ. ſz alter collateral

vergens ad oꝛientẽ ðꝛ africꝰ.Deinde ab

aquilone.i.ſeptẽtrione etiã veniũt tres.

qh‚lrũ mediꝰ ⁊ pncipalis ðꝛ boꝛeasille vo
qui ab eo declinat verſus occidẽtẽ dicit᷑
choꝛus.declinãs aũt ad oꝛientẽ ðꝛ aq lo.
Et ſpᷣſolanꝰðꝛ qꝛ ſb ſole oꝛtꝰẽ.Eurꝰqꝛ ab
eo flat.ſ. ab oꝛiẽte. Nulturnꝰeo ꝙ alte to
nat. Auſter ðꝛ ab hauriẽdo aqs hB; gręce
Algaritudo.f.t.ðꝛ ſuſpiriũ vel anxietas.
Agarus. in. S. curſoꝛ pedeſter.

ðꝛ nothꝰ.nã peſtilẽtiam gignit.Euro au

ſter eo ꝙ ex vna ꝑte habet eurũ.⁊ ex al⸗
tera auſtꝝ. Auſtroafric“.eo ꝙ iũct' ẽ hu

ic Auſtrofauoniꝰeo ꝙfoueat frugeſ ⁊ flo
res.Africꝰ dictꝰ ẽ choꝛus eo ꝙ ipᷣe circũ

claudat ⁊ qſi choꝝ facit. Septẽtrio eo
in circulo ſeptẽ ſtellaꝝ ↄſurgat. Aqlo

dꝛ circius.eo ꝙ ſit iũct choꝛo. Boꝛeas
eo ꝙ ab hypboꝛeis ꝑtibꝰ flat ⁊ ẽ frigidꝰ
⁊ ſiccꝰ. Natura em ſeptẽtrionaliũ eſt fri⸗
gida ⁊ ſicca.auſtraliuʒ humida ⁊ calida

oꝛientaliũ calida ⁊ ſicca.occidentaliũ fri

gida ⁊ humida, Vñ.Flat ſubſolanꝰ vul

turnꝰæ eurꝰ ab oꝛtu. Atq; diei medięno

thus heęret ⁊ africꝰ auſtro.Cirtiꝰ occaſũ

ʒephirꝰ atq; fauoniꝰ af flant. Sʒ veniũt
ꝗqdlo boꝛeas ⁊ choꝛus ab arccto.
Afrodita.f.p.ðꝛ venꝰ.⁊ ðꝛ ab afros qð ẽ
ſpuma. quia nata ðꝛ fuiſſe ᷣm fabulaſex

ſpuma maris ꝓueniẽte ex genitalib ſa⸗
turni. Uñ Martialis. Omes vo illece⸗

bꝛas circa ſenſus cũctoſ appoſuit afrodi
Alfrodis gręce femina latine. .

Afronitũ.n.s.ẽ ſpuma nitri. Vñ qͥdam.
Ruſticꝰ hęc neſcit qͥd gręco noie dicar.
Spuma vocoꝛ nitri grecis ⁊ afronitũ ẽ.
Afrus.m.S.Fᷣm Mapiã ẽ ciuis africus.
Aſfumentũ.n.s.i.dumentũ,.

Agabus. pe. co.d ppheta deq habet
Alcx.ij. Vñ in Auroꝛa. Agabaꝰ ecce fa⸗

mem pdixit in vꝛbe futurãs.
Agagulo.m.t.ðꝛ vanꝰ foꝛnicatoꝛ.

Agalma.n.t.i.figura.⁊ ðꝛ ijſi agẽs imagi

nsẽ alteriꝰ.vel ẽ ſpeculũ pᷣclarũ.ponit᷑ eti

am ꝓ celo vbi eſt veꝝ ſpeculum.ſ.facies
chꝛiſti. Añ Intrat cũ palma plebs alma

ſalutis agalma.i.regnũ celoꝛũ.

Agam. m. s. pe. coꝛ. i. ſine vxoꝛe. ⁊ ð ab
q qò ẽ ſine ⁊ gamos vxoꝛ.

Agapa pę.vel agape.pes.i.laboꝛ alienꝰ.

dilectio. charitas. oꝛationũ cõio.vł ele⸗

moſyna rogata.⁊ ſ̃m aliqͥs ẽ mãducatio
que fit in charitate ob memoꝛiã defũcto
rum. Iñ agapitus.i.dilectus.
Agapeta.f.p.pe. ꝓ.aãcilla dei ꝗᷓ ꝓ xpᷣo nu
bere noluit. vt dieit Hugo. Map̃. autẽ

dicit agapeta vel agapetes.i. lenocina⸗

toꝛ vel qͥ cũ feminis illicite ↄuerſat᷑.
Agar interpꝛetat᷑ aduena cõuerſa.⁊ erat
cõcu bina Abꝛaę.

Agareni.pe.ꝓ.dicti ſũt ꝓſeliti ⁊ aduenę

aꝗab agar.

Agaſo ꝓpꝛie ð qͥ curat iumẽta qſi agens

ſomariũ.qñq; tñ agaſo ðꝛ domeſticꝰ mi⸗
niſter aſinoꝛũ. Vñ Gręciſmꝰ.Eſt aſino

rũ paſtoꝛ agaſo boumq; bubulcus.
gates.m.t.ðꝛ lapis pꝛecioſus.
gaticia.f.p.ẽᷓ herba qdam.

Agea. f.p.ðꝛ locꝰ vel via in naui ꝑ quã ci⸗

atoꝛ ad remiges accedit. Ande Ennius

Multa foꝛo ponẽs ageacq; longa reple⸗
tur. Itẽ agea ageoꝛũ.pluraliter. dicunt᷑
victime ꝗ ꝓ rebꝰ agendis offerebant᷑.

(ta.

Agelaſter dicit aliquis qui nunqᷓ; ridet.
gellarius.m.S.i.ruſticus ab ager dictus.

Agenei oꝝ.plurałnume:dicũt᷑ victimeg ꝓ

rebus agendis offerebantur.
Algenaria.f.p. dicit᷑ dea agendi cuiꝰ feſta a⸗

genaria dicunt᷑ in płi.in ſingłari agenariũ

Agenatoꝛ dicit᷑ qͥ rem ſuaʒ celeriter agit.
Agenda ðꝛ liber baptiſmatl vł bñdictõnis.
Agenus.a.ũ.i.feſtinus vtleus.
Eger ðꝛ campus vel ſpaciuʒ terręꝗᷓ colit᷑ ⁊
arat᷑. Et diuiditur ager a Virgilio q̃drifa
rie. Eſt em ager ſational.qͥ eſt aptꝰ ſemibꝰ
⁊ eſt ↄſitiuus qͥ eſt aptus vitibus ⁊ arboꝛi
bus.⁊ ager paſcuus qͥ eſt aptꝰ paſcuis.etẽ
ager floꝛidus vel floꝛens qͥ eſt aptus floꝛi⸗
bus ꝓducendis. Unð. Eſt bñ tutus ager
quem circũſepit agger Inde agerculus et
agellus.i.paruus ager. .l
Agger eſt cumulus terrę ſurſuʒ eleuateę.eti⸗
am dicit᷑ cuiuſlibet rei coaceruatio. Inde
aggeroſus.a.ũ.i.cumuloſus.
Aggeſtus us.ui.i.cumulus vel coadunatõ
Vnde Agger aggeſtus eſt cõgeries vela⸗
ceruus.OHonticulꝰ cumulus aggero par
turit hec. l
Aggeus.m.s.interpᷣtatur feſtiuus ⁊ letus.
Ageromines.i.dilecttus
Agilis..t.dicit᷑ facilis ad agendũ.⁊ ↄpat
agilis.ioꝛ.limus.Inde agilitas.i.facilitaſ
agendi.

Agia.f.p.ðꝛ fragilitas ꝑ quã gignit᷑ iuidia

Agina dicit᷑ foꝛamen in quo ſe trutina vtit
vel dicit᷑ feſtinantia.

Asginatoꝛ.m.t.i.actoꝛ vel mercatoꝛ qui reʒ

ſuam agililit agit. Z
Agiama dicunt᷑ qꝗdam loca in manibusqͥ ꝑ
artatõʒ remoꝝ veniũt.vł dicũt᷑ foꝛamina
pꝓꝗ̊ᷓ hoꝛtatoꝛ remos acceldit.
Agiographia.i.ſancta ſcriptura.ab agios
qð eſt ſancta.⁊ graphia qð eſt ſcriptura
Agiographus.m.S.i.ſancta ſcribens

Agios grece.i.ſanctus latine.⁊ ðꝛ ab a qd

eſt ſine.⁊ ge quod eſt terra.
Agitatoꝛ dicit᷑ vectoꝛ qͥ currum agitat.
Aginon grece eſt vicus latine.
Agmen ðꝛ turba vel exercitꝰ in aliqͥ itinere.
⁊ Fᷣm Rabanũ ðꝛ ab ago is.qꝛ vbi agmen
eſt ibi frequẽs actio exercet᷑. Ael ᷣm yYſi.
ðꝛ ab agẽdo.i.eũdo.vm qð in lõgitudine
directũ eſt ſic exit a poꝛtis alias abuſiue.
Agnati dicũt᷑ cognati depr̃e.eo ꝙ accedũt
ꝓnatis dum deſunt filij vel dicũtur amici
deſcendẽtes a patre.ſed cognati dicuntur

amici deſcẽdẽtes a matre. Unde.Attinet

—

agnatus ſexus a ꝑte virils.
Agnellus.m.s.i.paruus agnus.
Agnes ꝓpꝛium nomẽ vᷣginis.⁊ declinatur
oglles agnetis vel agna.nę.vel grece hec
agne.huius agnes. ⁊ interpᷣtatur caſta vł
mater vel matrix.
Agniculus.m.s.i.agnellus.
Agnigloſſa herba quędã ꝗᷓ dicit᷑ agniligua
Agnomen.n.t.eſt nomẽ qð alicui imponit
ab euetu. vt Scipio dict'eſt africanus.qꝛ
africã ſubiugauit.⁊ Pilatus dicit᷑ ponti⸗
ab inſula qᷓ dicitur pontus.
Agnominatio.f.t.eſt q̃dam coloꝛ rhetoꝛicꝰ
yel dicit᷑ qñq; fedus cõiugale.
Agnus.m. s.eſt aial ab agnoſcendo dictuʒ
qꝛ noſcit matrẽ ꝑditã in voce. Uñ. Agnuſ
ab agnoſcendo cognoſcitq; parentẽ. Ba/
latu. materq; noſcit᷑ hinc in eodem.
Agolus.m.s.eſt baculꝰ paſtoꝛalis.ab agẽ⸗
do pecoꝛa dictus
Agon onis.ðꝛ pugna moꝛtis. Vñ canitur.
In agone triũphali. Et dicit᷑ certamen vł

pugna. ab ago is.vłab a qð eſt ſine. et go⸗

nos angulus.q̃ſi ſine angulo.qꝛ antiqtus
agones in loc rotũdis fiebat. Vñ.ij. ¶a
chah.iiij.Quiquẽnał agon dicebat᷑ certa
men qð fiebat de qͥnquennio ad qͥnquen⸗
nium q̃ttuoꝛ medijs annis vacãtibꝰ Loc⸗
aũt iſtiꝰ certamis olympias dicebat᷑.quia
ſub olympo mõte agones hmõi ab hercu
lę inſtitutę ſunt.Etiã ðꝛ cętꝰ vel młtitudo
hoĩm ad certamẽ oꝛdinata.⁊ qð nos certa
men appellamus gręci agonẽ. ſepe tñ cęt⸗
hoim ſignat᷑ ꝑ agonem. Iñ agonia.i.agõ.
Agonia etiã dicit᷑ victia vel fiducia vłho⸗

ſtia. ⁊ eſt penul.ꝓdu.vel coꝛ. Apð gręcos

em in multis vocabuł vocalł añ vocaleʒ ꝓ
ducit᷑.ſʒ qñ ad foꝛmã latinoꝝ reducit᷑ pot
coꝛripi.qꝛ vocalañ vocalẽ nõ ꝓducit᷑ niſi
in paucis.vt in agonia ⁊ ſcenophegia ⁊c.
Et vſum eccleſię in qua es tenas.
Agoniſta..p.eſt qui vel ꝗᷓ in agone eſt. id
eſt pugil vel certattoꝛ “
Agoniſticus.a.ũ.i.victoꝛioſus vłbellicoſꝰ
Agonitheta. 9.p.qͥ vel ꝗ eſt in agone.i.pu
gil m Huguitionẽ. NMapias vo diẽc. ago⸗
nitheta ſᷣlij actoꝛ qui pꝛęeſt certantibus.
Agoniʒeta.i.victoꝛ.
Agonomus.im.S.i.pᷣnceps.q̃ſi ꝑ actionem
nominatus ⁊ diuulgatus.
Agoniſma dicit᷑ pugna vel duellum.
Agonalia dicunt᷑ q̊ ad agonem ꝑtinent
Agrãmatus.a.ũ.i.illitteratus.
Agraria.f.p.i.lex data de agro vel preciuz

A1

quod pagro ſuſcipitur. ”M
Agrarius.i.ruſticꝰ qͥ colit agruʒ. AVñ Ecẽ.

xxx viij Cũ oꝑario agrario ð oĩ oꝑe tracta

Algredula.f.p. dicit᷑ parua rana ꝗᷓ in agris
inuenitur.
Algraſſum.i.violentia.

Agreſtis.i.agricola.quaſi ſtãs in agro. vel

dicit᷑ inexecrabilis ⁊ implacabilis.vel di⸗
citur terra inculta.
Algricola ðꝛ quaſi agrũ vel agros colens.⁊
eſt cõe nomen ad oẽs agricolas.ſʒ nomia
ſpecialia agricolarũ ſunt illa.qꝛ agricola⸗
rum qdã ſunt aſcripticij.qͥdaʒ cenſiti.qͥdã

ppetui. qͥdã coloni ↄditionales.qdam in⸗
quilini. alij oꝛiginali. alij ſimplicit᷑ coloni

nuncupant᷑.

Agrimeſſoꝛ.m.t.eſt qͥ agros mẽſurat ⁊ me⸗

titur ⁊ fines ꝑ debita menſurã diſtinguit
Agriculatoꝛ ⁊ agriculariꝰ ⁊ agricolonus et

gagricultoꝛ idem ſignificãt ſcʒ qͥ colit agros

Agrimonia.f.p.herba ꝗqdam ꝗᷓ pᷣcipue abũ
dat in agris.

Agriofagite hoĩes qui ſolũ feraruʒ carnes
edunt.ab agrion qð greci vocãt ferum. vł

ab ager ri.⁊ fagin quod eſt comedere. Hi
cyclopes dicunt᷑ vel monoculi.qꝛ vnũ ha
bere oculũ in media fronte ad moduʒ cycli
dicunt᷑. hos India gignit
Agrion gręce.i.ferũ vel agreſte latine.
Algripẽni ſunt agri illi qͥ nõ plene ſunt agri.

Agrippa eſt qͥ cum laboꝛe matriſ edit᷑.ſicut

. pedes nõ ꝑ caput. ab agros qð eſt tract
⁊ pes.qꝛ in partu pᷣmo loco pedes remittit
In Nirgiliꝰ enei. viij. Per te alia ventis

7 dijs agrippa ſecũdis. Sictus eſt etiaʒ jq

dam herodes agrippa Vñ in auroꝛa Ter

tius herodes rex eſt agrippa vocatus

Agrippina.f.p.ciuitaſ colonia ab agrippa
condita. ”MV

Agula.f.p.pe.coꝛ.i.lena.quaſi agens gulã

Alin vel ai. eſt dictõ hebꝛaica.⁊ interpᷣtatur
fons vel oculus
AKianea dicit᷑ vltimꝰ caloꝛ in coitu quo om-
ne coꝛpus concutitur.
Kios latine.i.agios gręce.

Ala ale pᷣmo ſignificat agmẽ vł turbã eqͥtuʒ
vel militũ.ſic dicta.eo ꝙ ꝓtegant pedites
alaꝝ vice. Iñ alar.i.turma eqͥtalis. AUnð
Impꝛouiſus adeſt ⁊ muris applicat alas
Scðdðo ðꝛ falſa religio. Anð Job dehypo

critis.Cũ tꝑs habuerũt extender̃talas.i.

falſa religionẽ exteriꝰ. Tertio ſignificat p

Quarto gram dei. AUñ ꝓſper. Qui careta

lis ad celi patriã non hʒ vñ volet.Quinto

ðꝛ vanus actꝰ. Vñ Zacharias. Ecce duę
mulieres ꝓpgredientes ⁊ ſpũs in alis earũ.
BSexto eſt ꝑs piloſa ſub bꝛachijs ꝗᷓ etiaʒ ðꝛ
aſcella. An oui. Quã ſepe amoui nectrux
iret in alis.i.fetoꝛ ſub aſcelł. Septio ðꝛ ꝑs
auis. Vñ in euangelio. Quẽadmodũ gal⸗

lina ↄgregat pullos ſub alis Ze ab ala ve

nit alatus.i.aliqs hñs alas. Inde etiã ala
ger q̃ſi gerens alas Itẽ alarica cęẽ lãcea qᷓ
drata hñs ferrum qſi alas. Uñ. Euolat et
purgat humeris ſupponit᷑ llal.
Alabaſtrites dicit᷑ lapis candidus ⁊ inter⸗

77

tinctus varijs coloꝛibus.
Alabaſter idem.

Alabaſtʒꝝ dicit᷑ pixis vnguẽti de alabaſtro
in qua incoꝛrupta ſᷣuant᷑ vnguẽta. Ande
Sm mgm in hiſtoꝛijs eſt ſitis moce loquẽ
di alabaſtrũ vnguẽti. ſicut cũ ðꝛ cyphꝰ vi⸗
ni. Vñ alabaſtrũ vnguẽti nardi.i.pixis a⸗
labaſtro plena vnguẽto nardi. ð quo ifra
dicetur vbi nardus. Uñ Marmoꝛei lapi
dis nitidũ genus eſt alabaſtrũ. Foꝛſan ob
hH dictũ.qꝛ foꝛma ſplendet vt aſtrũ. ar⸗
moꝛis eſt ſpecies alabaſtꝝ vaſcula.de qͥ ꝓ
cõſeruandis vnguentis iępe cauãtur.
Alabanda dicit᷑ etiam lapis pᷣcioſus
Alabꝛũ dicit᷑ inſtrumentũ cũ quo fila vtun
tur. Vñ. AVertit᷑ hoc alabꝛo qͥcquid net fę⸗
mina fuſo. Et dicit᷑ ab ala ⁊ bꝛios mẽſura.
qſſi menſuratũ alis.Et nõ ꝙ filuʒ a colo du
citur in fuſum.de fuſo in alabꝛũ. hic in gir
gillum. deinde in glomicellũ.hinc in pan⸗
num. poſtea in telã. ðUU

Alacer ᷣm Pap̃.ðꝛ foꝛtis.gaudẽs. expedi

tiuus. hilaris.velox. In alacritudo ⁊ ala⸗

dus. letus veloxq; notatur.

crimonia i.leęticia. Unde.Eſt alacer vali⸗

Alani dicunt᷑ populi qdã habitantes iuxta
lanũ fluuiũ.ſicut alemani iuxta lemanum

Alapa eſt faciei ꝑcuſſio.ſicẽ colaphus colli.
In veit alapꝰ pi.⁊ dicit᷑ ille qͥ patiẽdo ala⸗
pas victũ acquirit. Añ.Si mihi das ala⸗
pam vere tibi do talionem. Dic alapã ma-

leęcolli dicas collaphum.

Alauda.f.p.nomen auis.
Alauſa.f.p. nomen piſcis

Alba beę.qdã ciuitas eo ꝙ alba ſcropha fu⸗

it ibi inuenta. Itẽ alba etiã ðꝛ veſtis ſacer⸗
dotalis linea ⁊ ſtricta ꝗᷓ camiſia dicit᷑ ⁊ po
deris ⁊ talaris ⁊ ſubucula vᷣm Papᷣ. AUnð
Bicit᷑ vrbs alba veſtit᷑ pꝛeſbyter alba.

Albane arũ.ſunt nuces ꝗᷓ diu vuatę ſunt al· Allceus.cei. pe. pdu.fuit q̃dam poeta foꝛl·

be. ab albus.a..u.
Albania Aſię eſt ꝓuincia vel regio.

Albani dicunt᷑ hoies eiuſdem regiõis pso⸗

pter albos criunies.
Albaſpina nomen eſt arboꝛis
Albea eſt ꝓpꝛium nomen aquę.
Albedo inis.i.albitas.
Allbicies. f. p.i.albel.
Albidus.a.ũ.⁊ albinus.a.ũ. eſt illud qð ni
mis albũ eſt. Inde albiditas.i.albedo.

Albidolus.a. d. eſt qdð aliquãtulum albet.

Albitũ eſt foꝛmula quędam. HZ
Albo indeclinabile.eſt liber in quo nomina
ſanctoꝝ ſcribunt᷑.

Alboꝛ ðꝛ pallida albedo.⁊ ðꝛ ſignum lepꝛe.

Albugo eſt ſubtił mẽbꝛana. tenuis pellicła

viſum impediẽs.⁊ ðꝛ glaucitas et albedo

oculoꝝ AVUñ auroꝛa. Conturbãs oculos al

bugo ſigurat hebꝛeos. ””ä
Albula q dam fluuiꝰ ꝓpt᷑ coloꝛẽ aq mõ ðꝛ
tyberinus a Tyberio rege in eo ſubmerſo
Albumẽ ðꝛ albus liqͥꝛ in ouo. Vñ Albugo
viſus.albumen ðꝛ oui. Itẽ albumen teſta

centrũ mẽbꝛana vitellus. Sũt partes oui

quas q̃uis diſcere debet.

Alburnus eſt qͥdam mõs Lucanieę. eo ꝙ al

beat. vel eſt idolum quoddam.

Albus.a.ũ.i.candidus. Et differunt. Añ

Albũ natura fac ſed res candida cura Al⸗
bus etiã ponit᷑ ꝓ ventre q̃ſi aluus. AUnð h̊

albiolus li. AUñ iuuenalis. Cuius ⁊ albio⸗

lus ⁊ lanam piguerat artus.
Albũ pᷣtoꝛis eſt ꝗqdam tabula dealbata quę
ponebat in curia vłturri ptoꝛis.in loco cõ
muni. in q ſcribebãt᷑ ⁊ ponebant᷑ noĩa vo⸗
catoꝛũ ad iudiciũ.⁊ ad cuiꝰ inſtantiã qui⸗
libet citatꝰ eſſet.⁊ ibi ꝓponebãt᷑ ſtatuta et
edicta pſtoꝛis in groſſa lr̃a.ita ꝙ ab oĩbꝰle⸗
gi poſſent. Et erat certa pęna cõtra iſtum

qq delebat iſtud albũ.qð mõ ſublatum eſt.

De hᷣin cle.j.de iudi.in auten. de litig ·S·
omnem. colł. vij. ᷣ“
Albagaria ſunt ꝓcurationes ãs certę villę
debent dñis ſuis ad eos venientibꝰ.de re⸗

Albergarię ſunt cenſus ſeu pactões ᷓ debẽ
tur ꝓ comeſtionibus.De h̊ ꝑ glo.in.c.pꝛe

terea. de iu. paro.
Alcal dicit᷑ acetũ valens ad alchimiam.
Alce gręce.virtus vel foꝛtitudo latine.
Alcea.f.p.i.verbena. MDUWD

Alcedo inis.ðꝛ auis ꝗqᷓ cęteris auibus pul
los ſuos ſedule alit.⁊ venit ab alo alis.

q inuectiuã ſcripſit.
Alchimꝰ.mi. pꝓpꝛiũ nomen viri. Añ AAuro
ra.Alchimꝰ ex aarõ deſcẽdẽs ſtirpe ſacer⸗

Alilchimia ðꝛ ſcia docens facere aurũ (oos.

vel argentũ ex pulueribus metalli.vł qui
ſcit ſeꝑare aurũ a cupos
Alchimiſta.9.p.qͥ ſcit iſtam artenm.
Alcides.i.foꝛti ⁊ foꝛmoſus.vłnomẽ eſt her
Alcyone eſt auis marinaꝗᷓ in hyeme (culis
in ſtagnis oceani nidos facit.q̃ excubante
fert᷑ pelagus flãtibus ventl ↄtinua ſepteʒ
dieꝝ tranqͥllitate putreſcẽ.⁊ eiꝰ fętibꝰ edu
candis obſequm ipᷣa rerum natura pᷣbere.
Vel ðꝛ ab alcyone vxoꝛe Ceicis. ꝗᷓ doloꝛe
viriſui mutata eſt in auẽ iſtam Vñn ouidi.
Alcyones ſolę memoꝛes Ceicis amati.
Alea.f.p.qͥdam ludus vel inſtrᷣm quo ludi

tur. ab alea q̃daʒ milite. qͥ in troiano bello

iſtũ ludũ inuenit ᷣm Hug. Napᷣ.vo dicit
Alea tabula luſoꝛia dicta a qdam qͥ hunc
luduʒ inuenit. Vñ.Alea foꝛtunę ſoꝛtes ex
aminat aurum.

Alleariuʒ. n. s. locus vbi aleę reponunt vel

vbi luditur

Aleatoꝛ oꝛis. q̃pfectus eſt in ludo alearum

Aleatoꝛiũ.n.S.locus in quo ludit᷑ cuʒ alea.
Inde aleatoꝛius.a.ũ.qð ꝑtinet ad aleas.
vel qui cũ eis ludit. U
Aleo onis.dicit᷑ qͥ frequent᷑ ludit in alea. et
pꝑdit. Vnde.Sum nudus vt paſſer h̊ fecit
teſſer ⁊ aſſer.
Aleola.f.p.dimi.i.parua alea.
Alemania.i.germania.⁊ ðꝛ ab alẽdo.qꝛma
nat in pinguedine.vł ðꝛ a lemano fluuio.
Alemanus aliqͥs de tali terra.
Alers.i.doctꝰ.q̃ſi alienꝰ ab arte ꝑ ↄtrariuʒ
Ales.tis.me.coꝛ.in obliqͥs.ↄ.g.eſt auis.et
ðꝛ ab alo lis.qꝛ alit ⁊ nutrit pullos ſuoſ.vł
Fpm Hhug.qꝛ ali᷑ a nobᷣ.vel ðꝛ mat᷑ vel nu⸗
trix. vt in hymno.A ſołoꝛtus ⁊c̃.vł ðꝛ tur
ma militum quę ⁊ acies ðꝛ.⁊ h̊ in bello qñ
foꝛtioꝛes ᷣponunt᷑ ad modũ ale.⁊ tunc ðꝛ
ab ala leę. Unð. Si volat eſt volucris ales
ſi geſſerit alas..
Alexander ꝓpꝛium nomen viri. H
Alexandria nomen ꝓuincie vłregionis.
Alga.f.p. vᷣm hug. eſt herba frigidiſſima
creſcẽs in mari.⁊ eſt q̃ſi fenuʒ diſpoſita.et
ðꝛ a vbo algeo ges. Etiã alga ſumit᷑ ꝓqᷣli⸗
bet quod mare eijcit.vñ mare ðꝛ algoſum.
eo ꝙ algã de ſe pijcit. vł dicit alga ab alli⸗
go·as.qꝛ alligat pedes vymanus VUñ.Al
ga fit herba maris ſed dicit᷑ vlua paludis.

b 2

Algama atis.dicit᷑ ſummitas vł altitudo
Algati. f. t. : ſedes alta in celo.q̃ſi alẽs aiaſ
Algeuia dicit᷑ doloꝛ algiluus.
Algiditas atis.f.t.i.frigiditas
Allgidus.a.ũ.i.frigidduus
Algoꝛ oꝛis.m.t.i.frigus.
Algoꝛithmus eſt ars numerandi.
Algoſus.a.ũ.i.frigoꝛoſus.
Algus.us.ui.i.algoꝛ vel frigus.
Alia. m. p.eſt nomẽ fluuij ꝑ vnũ.l.ſed cau⸗
ſa metri aliqñ ſcribit᷑ ꝑ du.
Alibꝛũ.i.alabꝝ eo ꝙ in eo libꝛant᷑.i.voluũ⸗
tur fila. vel libꝛant᷑.i.ſoluunt᷑.
Aulidus.a.ũ.i.frigidus dulcl ad modũ ſo⸗

ni oꝛganici.⁊ ð ab aulę arũ. ꝓ fiſtulis

Alienigena..p.ðꝛ q̃ſi aliene regiõis. vł ali

ena gente nat vlgenit. Et vꝛ ab allon.i.
alienũ.⁊ geneſis natura vel generatõ Sic
etiã terrigena. frãcigẽa. oĩa talia ſunt29.g.
Alienus.a.ũ.i.extraneus.

Alietus ti.i merillus.ab alo is.vel vt dicit

Pap̃. Aliet eſt auis ſiłis aquilę vł maioꝛ
Qñ. Exiguas in ſe vires alietꝰ habendo.
Exiguas volucres depaſcit diripiendo.
Aliger.m.S.i.auis.⁊ ð ab ala⁊ gero.qꝛ ge
rit ſe ſurſum alis ſuis exercendo officium
volandi.⁊ ſumit᷑ 3 veloce tranſumptiue.
dicit᷑ etiã aliger qſi aera legans.i.trãſiens
qꝛ volando aera ꝑtranſſit.

Alimen.i.alimentũ alibũ.i.nutrimentum.

Alimonia.idem.vł etiã dicit᷑ panis datꝰ ꝓp

deo ſcʒ elemoſyna.Etiã eſt locꝰ in qͥ puan⸗
tur nutrimẽta.⁊ dicit᷑ ab alo. Hñ.Eſt alo
fons rectus alimonia noĩs huius.Nã pa⸗
nem ꝗrens hinc alinienta trahit.
Alimones.m.t.płis numeri.i.nutritoꝛes .
Aliphanus ðꝛ cyphꝰ paruus hũs paruum
foꝛamẽ ad modũ vitri gutturati.⁊ ðꝛ qua⸗
ſialens infſannnttnes
Alipopiariꝰ.m.s.dicit᷑ ioculatoꝛ pile
Alipes. .t.i.velox.quaſi hũs alaſ in pede
Aliptes.i plagaꝝ curatoꝛ.qꝛ eas fomentis

glit. i. curat. Uñ Juuenal. Grãmaticꝰ rhe

toꝛ. geometer pictoꝛ alipttes.
Aliqͥd eſt cõpoſitũ ex aliꝰ ⁊ qs.⁊ mouet᷑.ali
Aliqᷣt eſt ge.o.indecli.⁊ płis numeri
Aliſoꝛium eſt cultellus ſutoꝛis

Alitaris dicit᷑ meretrix ꝗᷓ a ſcurris nutritur

Alittus auis qdam quę gallicę aſcia vocat᷑
Vñ Ouið.Eſt hõ factus auis vlnis alit⸗
tus in alis.vł foꝛte eſt alietus
Alitudo.f.t.i.pingueldo

Alitus. Ul. m. q.i. nutrimentũ vel paſt'. ſed

ꝗJs.aliqua. aliqð vłaliquid.⁊ ſcribit᷑ ꝑd.

alitus.a.ũ.i.nutritus.ſed qñ aſpiratur ſi⸗
gnificat flatũ.vt patet loco ſuo.
Alitutus.m.s.ðꝛ vermis volatiliss
Aliuus vłalinus dicitur ager vł agger iux⸗
ta aquam. .
Alius me.coꝛ.in ntõ hʒ alius in gtõ me.ꝓ.
Et differunt alius ⁊ alt᷑.qꝛ alius int᷑ młtos
ſed alter int᷑ duos. Vñ Greciſta. De mltiſ
ꝓpꝛie pᷣmus dices aliuſq;. Sed poꝛac alt
dic concoꝛdare duobꝰ. Iſtis alterut᷑ vter
aſſocies ⁊ vterq;. Item alit᷑ dicat᷑ ſcʒ ꝙ cõ
ueniunt in B.qꝛ impoꝛtant diuerſitatè am
bo. ſed differũt:qꝛ alius impoꝛtat diuerſi⸗
tatem eſſentialẽ.ſed alt᷑ accidentalẽ. Dif⸗
fert etiam alius a ceteris. nam alij dicunt᷑
ex alio numero. ſed ceteri ex elodem
Alectoꝛius dicit᷑ lapis qui in ſtomacho gal
li reperit᷑.
Alecto onis.ðꝛ inſtabił qui nõ hʒ requiem.
vłeſt qꝗdam furia infernalis.quarum ſunt
tres. Uñ. Tres agitãt mentẽ furię ratõne
carentẽ.Cũ mens bacchat᷑ tũc allecto vo⸗
citatur. Et cũ mente fera diſputat ĩ oꝛe me
gera Tüc eſt theſiphone cũ pꝛodũt iurgia
voce S=
Allectꝰ.a.ũ.q̃ palã eſt electꝰ.vł ðꝛ ↄfirmatꝰ
Allec piſciculus ad liquoꝛẽ ſalſamentoꝛum
idoneꝰ. Et ðꝛ ꝙ viuat ex ſola aq.nihil ali⸗
ud comedẽs Añ.Quattuoꝛ ex puris vitã
ducunt element . Allec vnda fouet ignis
paſcit ſalamandram. Talpaʒ terra nutrit
ger q́; cameleontem. D
Allegoꝛia.f.p.eſt myſteriũ vel ſiłitudo qn
in pᷣſiguratiõe loqmur vbi alið eſt in voce
galiud in ſnia.Et ðꝛ ab allon qð eſt alienuʒ.
⁊ goꝛus ductio vel locutio.qꝛ vnũ dicit᷑ et
aliud intelligit᷑ Circa qð notanduʒ ꝙ oĩs
ſaẽ ſcriptura q̃drifoꝛmi ratiõe diſtinguit᷑
ſiue exponit᷑. Aut em in hiſtoꝛiaco vł l̃ali
intellectu. aut allegoꝛico aut anagogico.
gut tropologico vłmoꝛali ſolet accipi. Hi
ſtoꝛia nanq; eſt qñ res aliqua quõ vᷣm lr̃aʒ
dicta vel facta ſitplano vᷣmõe refert᷑.vt cũ
dicit. Populus iſrłex ęgypto ſaluatus ta
bernaculum dño fecit. Et ðꝛ ab hiſterõ.id
eſt videre vłcognoſcere.qꝛ antiqᷣtꝰ nemo
ſcribebat hiſtoꝛiã niſi qͥ vidiſſet. Et ſic qñ
dictiões intelligunt᷑ ſimplicit᷑ vt ſonat. eſt
ſenſus litterał vel hiſtoꝛiacꝰ Allegoꝛia au
tem eſt. cum verbis ſiue rebus myſticis ſᷣ⸗
ſentia chꝛiſti ⁊ eccleſię ſacramenta ſignan⸗
tur. Verbis videlicet vt ait Eſaias. Egre
dietur vᷣga de radice ieſſe.qð aꝑte eſt dice
re.Naſcetur vgo maria de ſtirpe dauid.

— —wmwAA —

7 de ea chꝛiſt⸗ naſcek. Rebꝰ myſtic eſt po
pulꝰ iſrł ab ęgyptiaca ſᷣuitute ꝑ ſanguineʒ

agni liberatꝰ.Allegoꝛice eccłiaʒ ſigniſicat

q̃ pꝑ paſſionẽ chꝛiſti a demoniaca vᷣuitute li

berata eſt. Et nõ ꝙ allegoꝛia młtis modis

exponitur.Qñq; a ꝑſona.vt Iſaac ſignifi
cat chꝛiſtũ. Qñq; a re ⁊ nõ a ꝑſona.vt ari⸗
es occiſus ſignificat chꝛiſti carnẽ paſſam.

NQñq; a loco vt chꝛiſpᷣdicaturꝰ aſcẽdit ĩ

montẽ. vbi eminẽtia loci ſigniſicat eius ſa

pientiã ⁊ excellentiã.QAñq; a nũero.vt aꝑ

pᷣhenderũt ſeptẽ młieres virũ vnũ.i.ſeptẽ

doa grax chꝛiſtũ. Qñq; a negocõ vł facto

vt intfectio Golięa dauid int᷑fectiõʒ dia⸗
boli a chꝛiſto ſignificat. Anagogia aũt ad
ſupioꝛa eſt ducens locutio ꝗᷓ deſᷣmio futu

ro.⁊ de eaꝗᷓ in cełeſt vita fuùtura.aꝑtis ſi⸗
uemyſtic ᷣmonibꝰ diſputat. Aꝑtis vt cũ

ðꝛ. Beati mũdo coꝛde.Myſticl.vt cũ ðꝛ.
Beati qͥ lauãt ſtolas ſuas vt ſit ilł ptãs ĩli
gno vite ⁊ ꝑ poꝛtas intrent ciuitateʒ. Qð
ſicexponit᷑ anagogice. Btĩ qͥ mũdãt cogi⸗
tatiões ſuas ⁊ actus vt ſit ilłptãs videndi

dñm nm ieſum chꝛiſtũ. q̃ dicit. Ego ſum

via vitas et vita.⁊ ꝑ doctrinaʒ ⁊ exempla

vpcedentiũ patrũ intrant in regna cęloꝛum

Et ſic eſt dr̃a inter allegoꝛiã ⁊ anagogiam.
qꝛ allegoꝛia eſt myſticus ſenſus ꝑtinẽs ad
militantem eccłam in ã ſumus.ſed anago⸗
gia eſt apertus ſenſus ꝑtinẽs ad eccleſiam
triumphantẽ ꝗᷓ eſt cõitas ſanctoꝛũ iam tri

umphãs ⁊ regnans.Tropologia vo ẽ mo

ralis locutio ꝗ ad inſtructiõʒ ⁊ coꝛrectiõeʒ
animoꝝ myſtice ſiue aꝑte reſpicit. yſti
ce.vt ait Salomõ. Omni tꝑe ſint veſtimẽ

Cum aũt gauiſim in hiſtoꝛijs repitur ⁊ ſu
perabundant᷑ nec eius ſigniſicatum ꝓpter

nimiã mentis iubilationẽ expᷣmi põt.tunc

eſt interiectõ ſignificatiõis gaudentis vel
exultantl.⁊ ſignificat leticiã dñice reſurre

ctionis.vt patet in qͥbuſdã officijs vbi cõ⸗

tinue frequentat᷑ iſte terminꝰ alła. Sed ex

quo circa expoſitoꝛes variat᷑.ideo Hug.

ſic exponit.Alła.i.laudate nomẽ dñi Hie

ronimꝰ ſic.Alle.i.creatura.lu.i.laudat.ia

id eſt dñimq;.Augꝰ.Alle.i.ſalua.lu.i me.

ia. i. dñe. Ambꝛo.Alle.lux.lu.vtus.ia.vi
ta. Grego.ſicAlle.pat᷑.lu.fllius.ia.ſpũſſã

ctus. Beda.Allelu.i.laudate.ia.dominũ

AUVel ſᷣm aliquos.Al altiſſimus.le.leuatꝰ i

cruct᷑.lu.lugebãt apłi.ia.iam ſurrexit. Uł

alła.i.laudate inuiſibilem. vł narrate deo

laudes.vłlaus tibi chꝛiſte.Et alleluia iſta
vox leticię et iubili pᷣmo audita fuit a Jo⸗

hanne in inſula pathmos. vt ptʒ in Apo⸗

ca.⁊ vtimur ea tm̃ in diuinis laudibꝰ. Et
m aliquos eſt nomẽ maſculi.ge.eo ꝙ vti
mur ea ꝓ deo ⁊c. Vñ Grego.pr̃em natuʒ
ſignat qͥʒ pneuma. NDenotat ambꝛoſius ꝙ;
ſit lux vita ſaluſq;. Saluũ me dñe fac totũ

denotat. Augꝰ. Laus tibi ſit chꝛiſte. Hie⸗

ronymus cõpꝛobat eſſe.Et m Rabanuʒ

iſta duo nomina amen ⁊ alla nõ ſunt tranſ

lata. ſed retinent ꝓpꝛiam ⁊ pᷣmam impoſi⸗
tionem ꝓpter reuerentiam. qꝛ Johãnes iĩ
Apoc.dicit ſe ea ab angelo audiuiſſe.vłqꝛ

alla gaudium ⁊ laudẽ cęleſtẽ ſignificat qð

nemo nouit huius ſeculi.⁊ ꝑ cõſequẽs ex⸗
poni non põt.quia ignota.ſed ſub notj vo
cabulis expᷣmit᷑ im ꝓpꝛie. D

Allibꝛati dicunt᷑ qͥ deſcripti ſunt in libꝛo ci
uium.vel cõitatis alicuius ciuitatis.
Alliſus.a.ũ.i.lęſus.

ta tua cãdida.⁊ oleũ de capite tuo nõ defi⸗
ciat.qð eſt dicere.Omni tẽꝑe ſint oꝑa tua
munda. charitas de coꝛde tuo nõ defici⸗
at. Apte vt Johes dicit. Filioli nõ diliga Allitoꝛ.m.t.i.cementarius M
mus vbo neq; lingua. ſz oꝑe ⁊ vitate. Et Allliũ ðꝛ qſi olidum.i.fetẽs.vłſᷣm NPapᷣ.eo
vt bꝛeuit᷑ habeas. Hiſtoꝛia docet factum. wvoleat. cuiꝰ odoꝛem venenata fera non ſu
Tropologia faciendũ Allegoꝛia credẽdũ ſtinet. leo ⁊ pardus fugiũt.ihõ ꝓ cibo ſu⸗
Anagogia appetendũ. Vñ. Lr̃a geſta do mit?⁊ viſceribꝰ infundit ꝓ medicamẽto nõ
cet.qͥd credas allegoꝛia. oꝛałd agas ꝓ cibo.ſumat᷑ ab ęgrotantibus nõ ꝓ epu⸗
quo tendas anagogia. Hæęcpatent in bac lantibus. Hoc aũt gen bᷣm Hypocratem
dictõe ieruſalẽ. Hiſtoꝛice em eſt nomẽ ciui calidũ eſt ⁊ deducit vmes. Coꝛpoꝛibꝰ qui
tatis. Tropologice eſt typus aĩęſideł. Al⸗ dez bonũ eſt. oculis vo ꝑnicioſum.qꝛ in ci
legoꝛice figura eccłię militantis. Anagogi bo ſumptũ oculis caliginem facit. S
cetypum gerit eccłetriumphantis. UAnde Allobꝛoges dicunt᷑ burgundinenſes.nom
Sicut hieruſalem polis eſt terrena fidelis gentileeſt. .
Conſtans eccła mos foꝛtis patria ſumma Allodiũ. n. s. ðꝛhereditas quã vendere vł
Alleluia eſt hebꝛaicũ ⁊ hʒ accentũ acutum donare poſſum ita vt mea pꝛopꝛia. Et pꝛo
ſuꝑ extremã. Et m diuerſos diuerſimos pꝛie vocat᷑ fundus ſiue curia ruſticalis ad
exponit᷑.⁊ diuerſa hʒ ſignificata ẽm hug. quemagri vel mãſus pertinent.⁊ dici⸗

galloſ qð eſt alienũ ⁊ oda lauſ.q̃ſi aliẽa lauſ

ꝗAꝗꝛ alieni laudant te ſi habes bonaʒ heęredi
tateʒ. vel qꝛ allodiũ talis hęreditas lauda
tur ſi bona fuerit. Et hʒ etiam ſcribi ꝑ ſim

plexl. ⁊ tunc dicitur ab alo.qꝛ alit ⁊ nutrit
nos. Etiam põt dici ab alieno. qꝛ alienat
de vno ad alum.. .
Allo.m.t.eſt inſtrᷣm acuendi cultellos.et ẽ
lapis rotundus cum quo vel in quo faber
Furct inſtrumẽta vt ſint acuta. Iteʒ alla
Alllophilus.pe.coꝛ.i.alienus. Vñ in Au⸗
roꝛa. Cerne ꝙ allophilus hoſtibꝰ ille dat.
Allon interpꝛetat᷑ alieun.
Alllopathia vel allopathe gręce m Hug.

id ẽ aliena paſſio ꝗᷓ ab alio infert. Vel m

Pap̃.paſſio ab alio in aliũ tranſiens
Alllopeda eſt nomen piſcis
Alllotha piſcis qdam.

Allotheta eſt mat᷑ oĩʒ figuraꝝ.⁊ ðꝛ ab alloſ.

ꝗq5ð eſt alienũ ⁊ theſis poſitio.q̃ſi aliena po
ſitio accidentis ꝓ accidente.Cõfundit em
genera. vt lis eſt de upe regno. Eume⸗
rum.vvt turba ruũt.Caſum vt vrbẽ quam
ſtat uo veſtra eſt. MMU
Alliopaſis eſt modus ↄſtruendi recipꝛocꝰ.
vyt fit in oſtructiõe tranſitiua recipꝛoca Et
Dicit᷑ ab allion.i.alienũ ⁊ paſis paſſio
Allutes.tiũ.⁊ allutia.oꝝ.loca cenoſa.i.ce⸗
no plena vbi fluuius abluendo dimittit ce
num putredirnen..
Alluuio. onis. ⁊ alluuies.ei.i.alluuium. vł

Auoſitas. aquarũ inundantia. Job. xiiij

Allluuione paulatim terra cõſumi᷑
Alluuiũ.n.s.eſt latẽs incrementũ qð fit cuʒ
fluuius ex vna ꝑte addit᷑ ripę.vł dicit᷑ cõ⸗
ſumptio ripaꝝ ab aquis H

Alluuius.m. s. dicit᷑ ager quẽ paulati fluui

us ab luendo in agrũ reddit
Alluuioſus. a.ũ.i.cenoſus.plenꝰ alluuio
Alllux ðꝛ maxima pedica ab ad ⁊ luceo.d in

l.qᷓſi ad alias lucẽs in magnitudine Ande

Eñſt manuũ pollex ſed dicat᷑ pedũ allux
Almus.a.ũ.i.ſanctus.pulcer.nutriens Et

Difſferũt almus ⁊ ſanctꝰ. Vñ.Ad coꝛpꝰ ſan altariũ altar idem ſignificãt.ſ.altũ locũ vł
altũ ędificiũ vel lapidem in alto poſituz ſu
per quem offerunt᷑ ſacriſicia. Etnõ ꝙ ara
Fm q̃ſdaʒ differt ab his. qꝛ ara dicitur illa
eleuatio ſine lapide lato tegente.ſʒ altariũ

ctus ad mentẽ ꝑtinet almus. Iñ almitas.
almitud o. almicies.i.ſanctitas oĩa idem
Almilucerna. f.p. locus amenus qͥ frequen
ter illuſtratur. “
Alnia mons eſt apud ſmirnam.

Alnus. f. s. ꝗdam arboꝛ. eo a niue alatur

. Anoe h alnetum ti. ⁊ eſt locus vbi creſcũt
Alneus.9. ũ.·i. de alno exiſtens

O
lilent᷑ pꝛandebant
Alogij dicũt heretici ſine vbo.qꝛ vbo dei
non credunt. reſpuentes Joannis euãge⸗

Alnum fructus alii.

Aloa.f.p.ðꝛ arboꝛ odoꝛis ſuauiſſimi ſcðᷣm

NPap̃. ꝗ in India naſcit᷑ ⁊ lignũ eius vice
thimiamatis altaribꝰ adolet᷑. vñ ⁊ nomen
traxiſſe credit᷑. Item vᷣm Papᷣ.⁊ Yſið.eſt
herba ſuauiſſimi ſucci ⁊ conſtringit᷑ ſuccꝰ
iſte ad modũ picis.⁊ eſt fere eiuſdem colo⸗
ris ⁊ eſt valde medicinalis. Et põt declia⸗
ri h̊ aloe.huius aloes.vel hec aloa.huius

aloe. vt dicit Brito. m aũt Hug.aloes is
ſumitur ꝓ quodaʒ vnguento amariſſimo

Merade aloa

ogia dicit᷑ ↄuiuiũ ſine mone.qꝛ antiqui

lium ⁊ apocalypſim. .
Allogus dicit᷑ lra vl nõ in libꝛis emendãdis
Allopex.i.vulpes. In alopicia.i.vulpecła.
vyel alopicia eſt alienatõ capilloꝝ. Ande.
Muſculꝰ in tibia ſp manet alopicia.

Alopicioſus.a.ũ.i.caluus.

Alopia. f. p. lepꝛa daam.
Alopus eſt qͥ ppter mercedẽ patit᷑ aliquid

Alphabetũ.n.s.i.abcdari.

Allphagus vłalpagꝰ.i.ſcalpẽs vkeffodiẽs.
Alphanus.m.sS.eſt falſus mendicus.

Ailphita. f. p.eſt pᷣmũ granũ maturũ ⁊ altiſ⸗
ſimum in ſpica. ⁊ ꝛ ab alpha.i.pᷣncipium

vyel dicit᷑ farina hoꝛdei vel polenta.

Alpis raro inuenit᷑ in ſingulari.Et dicũtur

alpes alti mõtes pſ̃ alijs mõtibꝰ eminẽtes.

Et dicunt᷑ alpes.q̃ſi alta petẽtes.vł qſi al

tipedes.i. mõtes.⁊ non eſt cõpoſitio. Etẽ
tractũ a lingua galloꝝ qͥ alpes altos mon⸗
tes vocãt. Et ab alpes dicit᷑ alpinꝰ.a.ũ.i.

aliqs in montibus habitãs. Iñ tranſalpi⸗

nus.i.vltra alpes exiſtẽs. .

Alpinas. atis. 9. t. nomẽ gentile. aliqs nat

in alpibus vł de alpibus exiſtẽs.

Allſa fluuius qͥ dam. Iñ alſatia ꝓuincia. et
alſatius aliqs de tali puincia.
Altare.n. t.i. ara.⁊ ðꝛ qſi alta ara.qꝛ altaria
ſolent fieri in altis locis Etiſta noĩa altare

yel altare ſignificat lapidẽ ſupꝛapoſitum.
vnũ tñ ſepe ꝓ reliqͥ ponit᷑ Ael ſic differũt.

qꝛ ara m aliqͥs eſt ſolius dei.altare voſã⸗
cctoꝛuʒ ⁊ deoꝝ gentiliũ. Scoᷣm vo greciſtã
ecõuerſo.⁊ melius altare dicitur dei.⁊ ara

A.

ſanctoꝝ. Vñ pphᷣa. Tücimponẽt ſup al⸗

tare tuũ vitulos. Vñ.Eſt altare dei diui⸗

noꝛũ dicimꝰ aras. HNõ etiam ꝙ ara vłalta
re ſignificat coꝛpꝰ chꝛiſti in cruce.calix tu⸗
mulũ vel ſepulcrũ.patẽa lapidẽ ſepulcri.

coꝛꝑale ſeu byſſus ſyndoneʒ in q̊ chꝛiſtus
erat inuolutus in ſepulcro. Aũ. Ara cru⸗
cis.tumuli calix.lapidiſq; patẽa.Syndo⸗

nis officiũ candida byſſus habet.
Altariolũ.n.s.i.paruum altariũ
Altea.f.p.malua ſiluatica. AUñ.Alteã dico
illam qꝛ creſcit in altum. H
Altellꝰ ðꝛ Rhomulus eo ꝙ alupa ſit alitꝰ.
Alter ⁊ alius differunt.vide ſupꝛa in alius.

Inde alterut᷑.i.alter de duobus.i.ille vel
ille vł vterq; ambo.

Alteratus.a ũ.i.alter effectus.
Altercatio.i.certatio vłlitigatio.
Altercatoꝛ.diſputatoꝛ.certatoꝛ.litigatoꝛ.
Alteritas.f.t.i.viciſſitudo.
Alterna.imutuan.
Alternans.i.dubitans vłerrans.
Alternus.a.ũ.i.viciſſitudinarius.
Altiboans.i.alte clamaMan.
Alticula.f.p.dicit᷑ parua altilis vł nutrix.

Altigradus.a.ũ.i.alte gradiens.vel qͥ eſti

alto gradu.
Altilis. ↄ.t.⁊ G altile.pe.coꝛt.ðꝛ res qᷓ ad H
alit᷑ñ vt pinguioꝛ fiat ⁊ vt occidat᷑. vt poꝛci
⁊ volucres domeſticę.⁊ ðꝛ qñq; ſubſtanti
ue hec altilis.qñq; ̊ altile. AVñ in euange⸗

lio.Tauri mei ⁊ altilia occiſa ſunt. Dapi.

dicit. Altilia.volatilia ſaginata ſtudio Et
pᷣſcianus dicit. Altilia dicimꝰab eo ꝙ ẽ ale
re.Altilia quaſi alitilia vocamus.⁊ coꝛri.
tilis eſſe domoꝛũ.
Altiloquus.a.iũ.qͥ alta loquitur.
Altio onis.i.alitio.ab alo.

pe. Anð Greciſta. Oꝛnix ſiluarũ ſolet al⸗

Altiſonans.o. t. i altũ vłex alto ſonans.

Altiſonus.i.alte ſonans
Antithꝛonũ.n.s.i.ſedes regia. Iñ altithꝛo
nus qͥ ſedet in illa ſede.
Altitonans.o.t.i.qͥ alte tonat.vłſubſtanti⸗

ue dicit᷑ deus altitonans ⁊ trinitas ſ- ancta

⁊ Ybum.⁊ aer ⁊ celum.

Altoꝛ ꝑ ſyncopã ꝓ alitoꝛ.i.nutritoꝛ. IJn al⸗

trix.i.alitrix vel nutrix
Altrinſecus.i.alter vłecõtrario.vtrũq;.
Altriplex.o.t.qͥ vel ꝗ eſt aimo duplex pᷣm
Hug.ſed ſᷣm Papᷣ.i.duplex. doloſus
Altus.a.ũ.ꝑ ſyncopã ab altoꝛ vel alo.i.ali⸗

tus. łaltus.a.ũ.ab alto.as.de quo etiã

altiſonus ⁊ altitonans ſigniſicat pła.bmo

em̃ idẽ eſt qð ſublime.vt celũ eſt altũ.ſcᷣo
:i. difficile vt iſta ꝗqſtio eſt alta.i.difficilis.
AVñ Noꝛphiriꝰ. Altioꝛibꝰ qͥdem ꝗ̃ſtiõibꝰ
abſtinẽs ⁊c.tertõ ðꝛ ꝓfundũ.vt infernus

yel mare eſt altũ.eo ꝙ ibi raro ꝑtingimus

fundũ.Et nõ ꝙ altũ ⁊ ꝓfundũ ſunt reci p
ca eo mõ.oẽ em qð eſt altũ deoꝛſum ↄſide
rando eſt ꝓfundũ.⁊ oẽ pfundũ ſurſuʒ cõ
ſiderando ðꝛ altũ. Uñ. Omne quod altũ
ſi retro numeres fit imum.
Aluear alueare vel alueariũ idem. ⁊ eſt vaſ
in quo apes deliteſcunt
Alueꝰ.m.s.ðꝛ vent᷑ fluuioꝝ.vel ðꝛ vas fa⸗
ctum ad modum aluei fluuij in qͥ pedes la
uant᷑ ⁊ olera ⁊ carnes. Iñ alueolus.li.di⸗
mi cam aluei fluuij qᷓ; aluei vaſis Banieł.
xiiij. Intriuerat panes in alueolo. Ponit᷑
etiã alueus ꝓ vaſe q̃drato capaci in qͥ me⸗
tallum ardens immergit᷑.vt p antipariſta
ſim.i.ↄtra reſiſtentiã indure᷑ Item Al⸗
pheus eſt nomẽ fluuij.⁊ interpᷣtat᷑ rectitu
do. Vñ fingitur ꝙ alpheus ſequit᷑ arethu
ſam vt rectitudo vtutem.
Alumen.n.t.i.ſalſugo terrę.i.luti.⁊ ðꝛ a lu
men. eo ꝗꝙR ceteris coloꝛibꝰ pᷣbet lumen vel
alimentũ.vł ab alo.qꝛ coloꝛes qͥbꝰ miſcet
alit. Sʒ alij dicũt ꝙ alumẽ ſit infernꝰ.⁊ ſic
ꝓducit mediã.⁊ ðꝛ ab a qð eſt ſine ⁊ lumẽ
Alũnatus.a.ũ.i.nutritꝰ (q̃ſi ſine lumine
Alũnus.m.sS.ðꝛ qͥ nutrit vel qͥ nutrit᷑. Unð
Eſt qui nutrit ⁊ qui nutrit᷑ alumnus.
Alus.a.ũ.i.largus.
Aluta.f.p.ðꝛ pelłartiſicioſe ⁊ curioſe candi
data.⁊ ðꝛ ab alo.is.qꝛ alit pedes a frigoꝛe
Vnde Juuenalł.Appoſita nigręlunã ſub
traxit alute. ”ÿMMM
Alutarius ðꝛ pelliparius qͥ vel opatur pel⸗
les cãdidatas vłtinctos vłqͥ eas cãdidat.
Alutũ ðꝛ calceꝰꝑegrini.⁊ ðꝛ ab a qð eſt ſine
⁊ lutũ ꝑ ↄtrariũ.qꝛ ſepe eſt cũ luto.vlł dici
tur coꝛtex arboꝛis quercinę qua cerdones
hᷣparant coꝛii·
Alutariũ ðꝛ aliqᷣd factũ deluto vt paries.
Aluus ⁊ vent᷑ ⁊ vterus idẽ ſiꝗnt ſcʒ partez
coꝛꝑis aialis.ſed tñ ꝓpꝛie differũt.qꝛ ven
ter eſt generaliꝰ in ſigndo.qꝛ cõöuenit tam
aialibus bꝛut qᷓ; rationalibꝰ. ſed alia duo
ſolũ ↄueniunt hoĩbus. Sʒ adhuc differũt
qꝛ aluus ðꝛ vginis.ſed vterus mulleris pᷣ
ghantis. Vñ Greciſta. Eſt vent mar ac.
Attñ etiã vent᷑ attribuit᷑ mulieribus. Vñ
PBñdictfructꝰ vẽtris tui. IJtẽ. Btüs vẽt
q̃ te poꝛtauit.Et ꝑ hoc patʒ ꝙ vnum ſepe
ponit᷑ ꝓ reliquo. Iteʒ alit᷑ poteſt achega,

dja gꝛ vent eſt ꝑs digerens ⁊ ↄſumẽs ci⸗
bos acceptos.⁊ðꝛ vent᷑ q̃ſi ventũ tenens.
vbꝑłqꝛ ꝑ totũ coꝛpꝰ vitę alimẽta tranſmittit
17 8ꝛ ps exterioꝛ in apparet pinguedo ex
trinſecꝰ. ⁊ ꝓtendit᷑ a pectoꝛe vſq; ad ingui
nem. vldðꝛ a venio nis.qꝛ recipit cibum ve
nientem. Sed aluus eſt ꝑs in qᷓ ſunt ſoꝛdeſ
ꝗᷓ purgari ſolent. Et ðꝛ aluus eo ꝙ abluat
vyel purget ventrem intrinſecꝰ. Etia dicit
ab alo.qꝛ alit coꝛpus ⁊ nutrit. Iteʒ aluus
vginis ðꝛ qſi albus.qꝛ vt frequent᷑ virgi⸗

nes hñt albos vteros.vlłqꝛ debent eſſe al

be. i. caſte. Vterus vo dicit᷑ ab vtilitate.

⁊ eſt mulieris ſgnantis.vł ðꝛ ab vtendo.

qꝛmlłir vtitur multiplici cibo ad fouendũ
feętũ. vel dicit᷑ ſic eo ꝙ duplex ſit. ⁊ abevtra

q; in duas ſe diuidit partes. vel qꝛ interiꝰ

.

rus parit.egerit aluus.
Aluulus.i. paruus aluus.

El ante

Ama.f.p.auis nocturna ab amando puu⸗
los dicta. vñ ⁊ lac ſᷣbere fert᷑ naſcentibus.
hec dicit᷑ ⁊ ſtrix a ſtridoꝛe. Itẽ ama dicit
vas ad fundendũ vinũ. Iñn venit amula.
dDimi. parua ama. ð
Amadrias in ſingłari.⁊ in płi amadriades

impleat᷑ fetu. Unde. Nent᷑ conſumit.vte⸗

deeę ſunt arboꝝ quaſi amantes driades.i.

arboꝛes. Orias em eſt arboꝛ

— „

Amalech ꝓpꝛiũ nomen eſt. intp̃tat otra⸗
.rius vel terrã lingens vel ppłus labens.⁊
fuit filiꝰ Eliphaʒ.pᷣmogeniti Eſau.ponit

etiã ꝓ pꝛaua gente ab eo deſcendẽte. Unð

Rex amelech ſed gens amalech cognoſci⸗

tur eſſe.

Amamen. amamentũ. amatuſ. us. ui. omia

idem.iiamatio.
Aman interpᷣtat᷑ initas.
Amanitis.tidis.f.g.ſed amanites eſt gene.
maſ. VUñ.ij. Re.xiiij. debet dici. Haaman
amanitis non amanites. ”MD
Amantilla herba qdam.

Amaracus.m. s. qdam herba. vel ſm fabu
las qdam puer qui dum ferret vnguẽta et
cecidiſſet moꝛtuus eſt ⁊ mutatus in floꝛeʒ

ſui nominis. Et vnguentum qð inde fit di
citur q̊ amaracum ”MVM
Amarellus.m.sS. auis quędam. Ael
Amarellus.a.ũ.di mi. ab amarus
Amarillus arboꝛ quęedam.
Amarillum fructus eius

—

Amaritilla herba ꝗqdam baldrian

Amartia.i.peccatum.

Amartigenia. f. p ðꝛ oꝛigo peccati.

Amartigenati ſunt libꝛi de oꝛiginali pctõ
Amartius.i.peccatoꝛ
Amartiolus.idem.
Amarina dicit᷑ genus vᷣgulti amari

Amaroꝛ. m.t.i. qamaritudo.

Amaricoſus.a.ũ.i.plenus amaroꝛꝛe.
Amarus.a.ũ.i.aſper.crudel.ſeuerus.ab h̊ᷣ

noie mare.vel ecõuerſo mare ðꝛ ab amarꝰ

Et amarum ⁊ dulce opponunt᷑.⁊ ſient ex
tremas ſpecies ſapoꝛis. Dulce em̃ ſigt ſa⸗
poꝛem delectabilẽ guſtui.ſed amaꝝ econ⸗
uerſo acetoſum ⁊ minus delectabilẽ. Inð
amaritudo qð qñq; inuenit᷑ ꝓ triſticia
Amaruſta.i.pomatiana

Amaruſcus.f.s.arboꝛ illius fructuſ.pomꝰ

ſilueſtris.
maſa.ſę. ꝓpꝛiũ nomẽ viri. de qͥ ꝛ.ij. Re.
xvij. Amaſan vo ↄſtituit abſalon ꝓioab.
Amaſio onis.m.t.i.qamaſius.
Amaſiolus.m.s.dimi.i.paruus amaſius
Amaſiunculus dimi.idem.
Amaſius.m.S.i.q intemꝑate amat.vłq in⸗

temꝑate amat᷑.Et eſt amaſi luxurię ami⸗
cus.-honeſtatis inimicus.

Amaſia młier ꝗᷓ amat ſine lege. Iñ amaſiun
cula.i.parua amaſia.
Amathi interpᷣtat᷑ veritas.
Amatoꝛculus.m.sS.paruus amatoꝛ.

Almatricula.i.parua amatrix

Amazones dicunt᷑ ꝗdam mulieres. ab a et
maʒzon qð eſt mãma. quaſi ſinemamma.ſ.
dextra quã inurebãt. ne impediret eas in
ſagittando c eã nudabãt.⁊ B; etiã faciebãt
de ſiniſtra ne clypeus impediret᷑.Eędẽ di
cte ſunt vnimammę. He ſine viris viuunt

Vñ Virgilius Enei.xi. NPulſant ⁊ pictis

bellant᷑ amaʒzones armis.Et ſcias ꝙ vt di

cit ꝓſið.ethymoł.viij.tria ſunt genera cõ

ſuetudinum.Sicut ſcythaꝝ vbi feminę ⁊
viri in pugnam eunt. Amaʒyones vbi ſole

feminę. Rhomanoꝛũ aliarũq; gentiũ vbi

ſoli mares

Ambactus.a.ũ.i.circũactus.ſicut ſolet eſſe

quiſq; dubitans. M
Ambages. gis. dubia locutio

Ambago. f.t ðꝛ dubia locutio ᷣmonis.ꝓ⸗

lixitas vboꝝ ⁊ circũitus vł circũlocutio.
Et ſic hec eſt vera.Canem comedẽ paneʒ.

Ingde ambagioſus.i.dubitabilis vł dubi

tatio. vel dubitatõe plenus·

Ambaſiatoꝛ.m.t.eſt legatꝰ pᷣncipis ĩ arduiſ

negocijs. ⁊ ambaſiata eſt hmõi legatio coõ⸗
cilioꝛũ vel pncipum in cauſis ſuis.

Ambelus vel ambeſtus.i.coꝛroſus vel co. co U
Ambꝛa. f.p.herba qdam vel ſpecies valde

meſtus.
Ambi i.vᷣui.ab ambiẽdo.i.circũeũdo dicti
Ambidens.f.t.i.ouis hñs in ſuꝑioꝛi parte
dentem vnũ ⁊ aliũ in inferioꝛiꝛ

Ambidext᷑.m. S. ð: qͥ vtraq; manu vtif pꝛo
dexta. ſiẽ fuit Aoch. vt habet᷑ in li. Judi.

Ambifarius.m.s.ðꝛ duplicit᷑ loquens
Ambigna. f.p. dicebat᷑ ouis ꝗ cũ geminos
pareret cũ ipᷣis ſacriſicabat᷑.vñn dicit᷑ qua

ſi ex vtraq; parte hñs agnos.

Ambigariũ.i.ex ambabus partibus
Ambiguus.a. ũ.i.dubius.⁊ ðꝛ ab ambo et

ago. vłeligo.qꝛ qͥ dubius eſt nec h̊ agit vx

eligit. nec h̊ plene dimittit. ſed gliqd vtri⸗

uſq; parti ſectat᷑.vel dicit᷑ enſis. In ambi⸗
guitas ⁊ ambiguoſus.i.dubitabił.vłple⸗
nus ambagibus.
Ambiguũ eſt vbi opiniones ſunt ⁊ iura va
ria vidẽt᷑.de ſen.excõ.int᷑ alia.Et ius am⸗
biguũ eſt ꝑ ſummũ pontificẽ declarandũ.
c. p venerabilẽ · S· ratõibꝰ q fi. ſunt legitti.
Ambiloquus.a. ũ.i.bilinguis.q nunchoc.
nunc illud affirmat. Inde ambiloquiuʒ.i.
talis locutio.

Ambitio. onis.f.t. i. circũdatio vel cupidi⸗

tas maxime honoꝛis. In ambitioſus i.
cupidus.⁊ ꝓpꝛie hono?. Iñ ambitõſitas
id ẽ cupiditas.⁊ hec ambities.ei.ꝓ eodeʒ
⁊qꝛ ambitioſoꝝ eſt blãdiri ⁊ adulari.ideo

w

ambitõ ponit᷑ qñq; ꝓ adulatõe⁊ blãdicijſ
ZAlmbitus qñ eſt participiũ idem eſt qð cir⸗

cũdatꝰ.⁊ ſic eſt media lõga. AUñ Ouidius
Juſſit ⁊ ambite circũdare littoꝛa krę. Sed
qñ eſt nomẽ.tũc eſt me.coꝛ.⁊ idẽ eſt quod
circũitus. Añ Lucanꝰ.Letałl ambitus vr
bis.i. circũitus.Et Hug.exponit etiam ꝓ
ſuꝑbia. vel ðꝛ tranſumptiue affectus hois
ſcʒ cupiditaſ.ab ambio.is.qꝛ iſte qui vult
honoꝛes ambit ⁊ circũit potẽtes ⁊ magna
tes. ſicut muri ciuitatẽ oꝛando tam ꝑ ſe q;
pꝑ amicos.vt valeat honoꝛes obtinere

Ambo. onis. m. t. i. pulpitũ. vbi ex ambabꝰ

partibus ſunt ꝗdus. Etiam ſumit᷑ pꝛo lo⸗
co ᷣmocionandi vel vbi legit᷑ euãgelium.
vel ꝓ gradu ſimplicit᷑. Et idem dicit᷑ amo
onis Sed ambo.oꝝ.n.s.pluralis numeri
tm ab ampho gręco quod ęqpollʒ amphi
quod ſiãt circum.i.vterq;.vel duo.Et no
ta ꝙ ambo diuidit ⁊ colligit. duo colligit
⁊ænon diuidit. Ande vereſpoſſum dicere.
Iſti duo ferunt hunc lapidem.ſʒnõ. Iſti

ambo ferunt hunc lapidem.niſi vterq; fe⸗
rat. AUnde. NPulpita deſignat ambo. ouo

colligit ambo.

Ambꝛiſibera vel ambꝛiſibula.f.p.ðꝛ aſpis
hʒ duo capita.vnum in loco ſuo. alið in
cauda. cuius oculi lucent vt lucerna.

Ambꝛo. onis. m. t. ð ꝓpꝛii primonij ↄſum⸗

ptoꝛ.leccatoꝛ. guloſus.⁊ eſt idẽ qð lurco.
manducus ardelio. ganeo. ſ intereſt Rm
bꝛo dicit᷑ iſte qͥ ſcit bñ iudicare de ſapoꝛe ci
boꝛũ.⁊libent᷑ guſtat bñ ſapoꝛata.Lurco
dicit᷑ ille q́ͥ guloſe ⁊ immũde oĩia deuoꝛat.
ſic dictus a lues quod eſt ſoꝛdes. vel a lu⸗

rga qð eſt os vtris. Manducus ðꝛ iſte qui

oꝛc hians turpiter manducat. Ardelio ab
argeo. qꝛ ardens eſt in leccacitate.Ganeo
q̊ moꝛatur in tabernis. qꝛ ganeũ eſt tabna
vbi fit leccacitas. Inde ganea leccacitas.
Inde ganeo tal leccatoꝛ.Item ambꝛones
dicunt᷑ hoies deuoꝛãtes ⁊ leccato?es.⁊ gb
ambꝛo venit ambꝛoninus.a. ũ. Vñ qdam
cum vellet aliũ redarguere ait. Tu habeſ.
lurconinã buccã ⁊ ambꝛonina labia. volẽſ
ſignificare ꝙ multũ ⁊ turpit᷑ comed ebat.⁊
libent᷑ de bñ ſapoꝛatis.

Ambꝛoſia vel ambꝛoſiana.f.p.qdaz herba

p̃dulc] ſapoꝛ dina dicta. eo ꝙ inde paſcat᷑
equi deoꝛũ. VUnde ⁊ ambꝛoſia dicit᷑ qñq;
nectar vel cibus deoꝛum. Iñ ambꝛoſiꝰ a.
i. id eſt dulcis vel guloſus.⁊ tunc ab Am
bꝛo dicitur. M
Ambꝛoſius.m.s.vnꝰ de attuoꝛ doctoꝛibꝰ.
zintp̃tatur odoꝛ diuinus vel nectar dulc-ł
Inde ambꝛoſianus aliquis de oꝛdine ſan
cti Ambꝛoſij W”U
Ambubaia. Ff. p. femina frequens circa bal⸗
nea quaſi ambiens balnea. Unð Oꝛatius
Znibubaiarũ collegia farina copulę. Vel
ambubaia. i. tibicina vel ſymphoniſtica.

Ambulacrũ ambulatoꝛium ꝓ eodem ðʒ

locus ſpacioſus.ad ſpaciandu apt. vłeti
am ꝓ poꝛticu reꝑit᷑. AUel m Papᷣ. Ambu
lacrum eſt ſpaciũ ambulandi
Ambulus. a ſ pe. coꝛ.i. velox. quod ⁊ ſub⸗
ſtantiue ponit᷑ ꝓ curſoꝛe.qui cauſa feſtina
tionis legatur.
Amburbale vel amburbiũ ·i.ſacriſiciuʒ qð
circũit ciuitatem

Zimbuſtus participiũ.i.circũuſtus vł vſtu

latus.
Amella.f.p ꝗdam arboꝛꝗ iuxta mellã flu⸗
uium creſcit cuius flos ðꝛ hicamellꝰ. Anñ
Virgilius in geoꝛ.Eſt etiaʒ flos in pratis
cui nomen eſt amello „

Amelech nom̃ regis ꝓ quo.iij. Re.legitur

Im quoſdam amalech male.qꝛ ðꝛ apud
JYoas filiũ amelech. S”M
Amen.i.vere vłſidelit᷑ ſiue ęternalit᷑.⁊ ſic ẽ
aduerbiũ q̃litatis. Itẽ idem eſt quod fiat.
⁊ ſic eſt vbũ defectiuũ ſingularis numeri.
tcie ꝑſonę.vt ptʒ ꝑ ęqͥpollentiã huiꝰverbi
fiat. Itẽ idem eſt quod vitas vł deus qui
eſt vitas.⁊ ſic eſt nomen neu.ge.indeclina
bile hebꝛaicũ. Et ſᷣm Pap.iſta nomia he
bꝛaica amen ⁊ alla in alia lingua pnũciare
fas nõ eſt. licet interpᷣtari pnñt. Intm enim
noia ſancta ſunt vt etiã Joannes in apoc.

refert ſe ſpũ reuelante audiuiſſe vocẽ exer⸗
citus dicentem amẽ alla ⁊c. ac ꝓmiſit dici

in terris ſicut vtraq; reſonant in celis. Añ
Verũ.vere.fiat.amẽ tria denotatiſta: Si
yerũ nomẽ.aduerbiuʒ ſit tibi vere. Amen
amen vere. duo ſunt aduerbia ve. Amen
pꝓ fiat.tibi vybum defſiciens eſt

Ameniũ.n.s.locus pulcer ⁊ delectabilis.

etis ꝓ amenitate ponit᷑.⁊ ðꝛ amenus.a.ũ.
Amens ᷣm Pap̃.dꝛ inops.turbatꝰ.furio⸗
ſus.iratꝰ ab a qð eſt ſine ⁊ mẽs.Et ̊ idem

ðꝛ aminens.ent.q̃ſi alienꝰꝗ mente ⁊ rubo

re.Et ðꝛ aminens ab a ⁊ miniũ.i.coloꝛru⸗

beus.q̃ſi ſine minio.i.ruboꝛe.qꝛ pallidus

eſt. Amens etia ðꝛ qͥ non põt ſtare. AUnde.

Qui non põt ſtare amens ̊ dicit᷑ eſſe. Et

—

eſt dr̃a inter amẽs ⁊ demẽs. Vñ Greciſta
Nil mentis retinẽs hõ ſecũ dicitur amens
Martim mẽte furens non pꝓꝛſus ſit tibi de
mens. Inde amẽtia.i.furoꝛ.vęcoꝛdia.ma
lementis alienatio. Et vt dicit Papias.
Amentia ꝑppetuũ.dementia vo tempoꝛa⸗
le vitaum. S
Amentũ.n.s.ðꝛ vinculũ ꝑ quod iaculũ fa⸗
cilius fibꝛat᷑ ſ.ſona vłcoꝛrigia baliſtę vel

arc. in qua manus ponit᷑ qñ telũ mittitur

vl dicit᷑ lignũ longũ vel funis cũ quo nau
te ꝓfunditatem aquarũ ſcrutant᷑. ab a qð
eſt ſine ⁊ mene defectus.vel dicit coꝛrigia
ligata in medio haſte.
Amentatꝰ.a. ũ.i. ꝓuiſus æ armat⸗ amento

Amenus.a.ũ.ab amo ðꝛ ᷣm Varronem.et

idem eſt qð pulcer vłdelectabilis. cõpa
tur ⁊ mouet᷑.Et ðꝛ amenũ qſi amuniũ.i ſi
ne munio.i.ſine fructu. Delectatõʒ em ſo⸗
lum ↄfert.Et ᷣm lh ug. amenuʒ eſt quod

ſolü amoꝛẽ pſſtat ⁊ ad ſe amandum allicit.
Inde amenitaſ.i.pulcritudo vł delectatõ

Et hec amenitudo.i. iocunditas.

Amethiſtus eſt lapis pᷣcioſus indic qͥ int
gemmas purpureas obtinet pᷣncipatuʒ ut

dicit Iſið. Ande Celſioꝛ in gẽmis fulgen

tioꝛ eſt amethiſtus. Inde amethiſtina nę.
veſtis eiuſdem coloꝛis. Añ. Cauſidicum
vendũt.amethiſtina cõuenit ilł.
Amiaton.lapis dictuſa veteribꝰ.qꝛ ſi exip
ſo fuerit veſtis ↄtexta contra igneʒ reſiſtit
⁊ igni impoſita non ardet.ſed ſplẽdoꝛe ac⸗
cepto niteſcit.

Anmiciliũ n. s. dicit᷑ faſcia capit ſcʒ peplũ
Amictus.a. ũ.i.cooꝑtus.ſʒ amictus.us.ui

⁊ q mictoꝛiũ.i.veſtimentũ qðlibet. Vnde.

Cũ demon aliquẽ ↄfundere vult maledi⸗
ctũ. Mitit᷑ vt lõgũ ſibi circũponat amictũ

Amiculũ.n.S.eſt mitra vginal. AUñ Ma⸗
crobiꝰ. VNirgo vᷣginem texit amicło. Ael

eſt palliũ lineũ meretricuʒ. Hoc enim apð

veteres.matronę in adulterio dep̃hẽſein⸗

duebant᷑. vt in tali amiculo potiꝰ qᷓ; in ſto

la polluerent pudicitiã. Et erat oli ſignuʒ
meretricie veſtis.nunc vvo in hiſpania ⁊ a

libi honeſtatis.

Amicus.m.s.dicit᷑ q̃ſi amoꝛis vł animi cu⸗
ſtos. Et m amb. eſt alter ego. Uñ. Alter
ego niſi ſis nõ es mihi verꝰ amicꝰ. Ni mi⸗
hi ſis vt ego nõ eris alt᷑ ego.vel põt eſſe ad

iectiuũ ⁊ cõꝑat᷑ et mouet᷑

Amygdalus eſt nomẽ arboꝛl.ſʒ amygdala
eſt fructꝰ iſtiꝰ arboꝛis.Et ſᷣm Yſið.amyg

dala nomen grecũ eſt ꝗ latine nux lõga ðꝛ.
hanc alij nuculaʒ vocant.i.minoꝛẽ nucem

Et inuenit᷑ amygdala lę.⁊ B amygdalꝰ.ac
B; amygdalum ꝓ fructu amygdali Cũctis
eceqm arboꝛibus poꝛ eſt in floꝛe ⁊ yltimus in
ꝓferendo fructus.Et ex his alię ſũt ama⸗

rę.alie dulces.ſed agricolę hoc genere me
dicari ferunt᷑.vt ex amaris dulces fructuſ
fiant. Terunt enim illius arboꝛis radicem
⁊ in medium inſerunt ſurculum arboꝛis qꝗᷓ

grece dicitur pinus.quam nos piceam di

cimus.quo facto ſua amaritudo deponit᷑.

Inð amygdalinus.id eſt de amygdalo ex

iſtens.

Amiliarius.m.s.lapis eſt vocatꝰ qͥ vbi eſt

poſitus miliariũ oſtendit uiantibus.
Aminadab intp̃tat᷑ ppłs ſpontaneus

Aminea.f.p. ð᷑ genus vuę qð reddit albuʒ
vinuʒ quod amineũ dicit᷑.ab a ⁊ minio.i.

ruboꝛe qꝛ vinum eius nõ rubert
Aminiculũ.n.s.ðꝛ ſubſidiũ.ſolatiũ.adiuto
rium.auxiliũ.⁊ veĩit ab aminiculoꝛ..
Amis nomẽ indeclinable.vłp̃m aliqͥs amiſ
itis. dicit᷑ furcula retis vel hami. Vel ᷣm
Hug.eſt lignũ bifurcatuʒ ꝑ qð venatoꝛes

expadũt ⁊ extẽdũt retia ad capiẽdũ feras

vVk dicit᷑ furcula ꝗᷓ leuat rete q̊ͥ capiũt aues

Amiſtides lapis eſt quẽ qͥ ſecũ geſtaueriti⸗
ebꝛiari non poterrirrͤrtt.
Amita. f.p.eſt ſoꝛoꝛ pr̃is. Sʒ amita magna
ſoꝛoꝛaunun.
Amitinus eſt amitęfiliꝰ.xxxv.q.v.c.vltio.
Aqmman eſt ꝓpꝛium nomeu loci.
Amnenſis.f.t.ꝗlibet villa ppe amnẽ ſita
Amnicola.ↄ.p.colens amiem.
Amniculus.m.s.dimi.paruus amnis.
Amnicus.a.ũ.i.fluuiał.
Amnis.m.t.ðꝛ aqua ſuauit᷑ currẽs.⁊ ðꝛ ab
amenitate.qꝛ ibi ſꝑ locꝰ delectabił inuenit
Paßp̃.vo dicit. Amnis fluuiꝰ ab amenita⸗
te dictus frondibꝰ redimitus. Unde. ic
amnem dicas qꝛ ripas reddit amengas
Amnites eſt gẽma ſimił vitro ſed durioꝛ
Amomũ.n.s.me.ꝓdu.eſt arboꝛ ꝗqdã ĩ ſyria
albo floꝛe vt fiolę. Iñ amomita vłamoma
ta ſpecies ꝗdam ꝗ̊ gutta dicii.
Almon filiꝰ populi mei interpᷣtat᷑. vłamon
fidelis ⁊ honeſtus. Et fuerunt Moab et
Almon filij Loth. a qbus moabitę ⁊ amo⸗
nitę.⁊ populi ſurnt
Amona dicit᷑ calamus menſurę.
Amonũ.n.s.ðꝛ genus ſemis qð facit fluere
menſtruũ ⁊vrinã.⁊ alij dicũt amomum.
Aumoꝛoſus.a.ũ.i.plenus amoꝛe.
Amoꝛreus. Araʒzeus Aſeneꝰ ⁊ Aradiꝰ fue
runt füij Chanaõã. VUñ qͥdam populi dicti
ſunt amoꝛręi. alij aracęi.alij aſenei.alij ara
Amos int᷑pᷣtat᷑ ppłs auulſus.qꝛ ꝓpha(dij.

miſſus fuit ad ppłm iſrłqͥ iã erat auulſus a

Aqmphi gręce.ðꝛ latie circũ vłdubiũ.(deo.
Amphibolia. f.p. dicit᷑ dubioſa locutio di⸗
ctõis vel ſententię.ab amphi qð eſt dubiũ
⁊ bole ſententia H
Amphibalus.m.S.i.ſclauina ꝗ̃ eſt veſt cir⸗
cuũpiloſa vl villoſa. “ðRW
Amphibꝛachus.m.S.pe.coꝛ.eſt pes ↄſtãs
ex tribus ſyllab pᷣma ⁊ vltima bꝛeuibus ⁊
media lõga.⁊ eſt ↄtrarius amphimacro
Ampbidoxus.i.ex vtraq; ꝑte głoſus.⁊ de
ab amphi qð eſt circũ ⁊ doxa quod eſt gła
Amphimacrꝰ. m.s. ẽ pes ↄſtãs ex tribꝰ ſyl⸗
labis ex pᷣma ⁊ vltia lõga ⁊ media bꝛeui.et
ðꝛ ab amphi qð eſt circũ ⁊ macros qð ẽlõ⸗
gum. qᷓſi hñs hincinde lõgã ſyllabã. AUnð
Amphimacrꝰ pᷣma media bꝛeui longat et
imã. Amphibꝛacꝰ varia poſtulat ire via
Amphion qͥdã citharedꝰ ꝑfect atq; theba
nus fuit. vel dicit᷑ fuiſſe filius Jouis.
Amphitapa.f.p.vel h amphitapũ. vel vᷣm
glios amphitapꝛa ðꝛ tapetũ circũ villoſuʒ

Amphitheatrũ.n.s.locꝰ rotũd⸗ ad ſpecta⸗

culum factꝰ.vel ðꝛ ſpectaculũ qð ſuꝑ vnã

ſtatuã circularit᷑ eſt ediſicatuʒ. vłðꝛ locus
gladiatoꝝ.i.campus marti vbi gladiato⸗

res antiqᷣtus ſedebant ⁊ artes ſuas exerce
bant. Et qñ locus iſte eſt circũdatꝰ ex toto

muro dicit᷑ amphitheatrũ. ſʒ ſi nõ ex toto
eſt muro circũdatus dicit᷑ theatrũ.
Amphitheariũ dicit᷑ ꝓpꝛie locꝰ gladiatoꝛũ
Amphitrites.i.neptunꝰ ex amphi.i.circuzʒz

⁊ tridẽte quẽ tenet.vel ðꝛ mare vel fretum

ab amphi. i. circũ. ⁊ tero terl.qꝛ circũterit
litoꝛa vłterrã. Vñ. Dic amphitritem qui

terram circũit omnem.
Amphitrita dea mar matrona neptuni.
Ampho gręcũ ẽ ⁊ eqͥ pollet ãphi qð ẽ circũ.

Amphoꝛa.f.p.i.concha vł vas in quo fert᷑

aqua vłaliꝰ liqͥꝛ.Et ðꝛ ab amphi gręce qð
eſt circũ latine ⁊ foꝛos ferre.qꝛ hicinde le⸗
uatur vtpote ex vtraq; parte manuta hec
a figura ſua gręce dicit᷑ diota. a dia qð eſt
duo ⁊ ota qð eſt auris.Et põt ſcribi per f.
vel ph. ꝑ m. veln. H

Amphoꝛella.F. p. parua amphoꝛa
Ampoꝛiſma dicit᷑ foꝛamẽ ꝑ qð exit ſudoꝛ.

Amplus.a.ũ.ab am.i.circũ ⁊ platos gręce
i.latũ q̃ſi circũquaq; latũ. In amplitudo

Aqmpulla. f.p.eſt vas amplũ ſiue olla apla.

vel ðꝛ ꝓpꝛie vas amplũ quod dat᷑ ad alta
re in quo pᷣuatur vinũ vel aqᷓ. Et dicit᷑ ab
am.i.circũ ⁊ pulla.qꝛ eſt magna ⁊ circũq̃
q inflata.uel ab amplũ.eo ꝙ ſit ampla.v
dicit᷑ veſica ꝗᷓ fit ſupꝛa aquã qñ pluit.Inð
ampulloſus.a.ũ.i.ſuꝑbus ⁊ inflatꝰ.vłple
nus ampulk.

Amula.f. p. ſine h. eſt quoddã vas vł vrce⸗

olus vel phiala in qͥ offerebat᷑ vinum vel
oblatio. Be quo habet᷑iij. Re.vij. Fecit
q̊ᷓʒ Hiras lebetes ⁊ ſcuta ⁊ amulas.Sʒ ha
mula cũ h. dicit᷑ fuſcinula ad extrahendaſ
carnes de olla.⁊ venit ab ham.
Amurca cę.f.p.dicit᷑ ꝓpꝛie fex olei inferi⸗
oꝛ. componit᷑ aba ⁊ mergo.qꝛ ab oleo ſe
mergit inferius. Indeetiam veit amurco
ſus.a.ũ.⁊ amurcoſitas.Et ſcias ꝙ amur⸗
ca ꝓpꝛie eſt inferioꝛ fex olei.ſed qñq; poni
tur ꝓ fece alterius liquoꝛis.

Amuſſis.f.t.eſt inſtrm plumbatũ cementa⸗

rioꝛum quod emittunta ſurſum vſq; deoꝛ

ſum ad perpendendam ęqualitatem parie

tis.qð alio noĩe ðꝛ ꝑpẽdiculũ.vel ðꝛregu⸗
la quę habet lapides in muro coęqre.⁊ ðꝛ
ſic q̃ſiſine dubitatiõe. qꝛ cementarium red
dit certũ · ð ab a quod eſt ſine.⁊ muſſis

„

dubitatio iſiſine dubitatoe. vel ðꝛ vyga l ras ꝗ̊ grecus anaglypha dicit.

la cum qᷓ examinat᷑ argentum.

Amuteria dicunt᷑ plagamẽta ⁊ internodia

grticuloꝝ.

Ana gręce ðꝛ ſurſum latine.Ana etiã dicit

re. Bicit᷑ etiam rectũ. Item ana apð phy⸗
ſicos ſignificat duos ſcrupulos
Anabatrũ.n.s.i.coꝛtina. ab ana ſurſum et

batin qð eſt gradus.qꝛ ſurſum graditur ⁊

extendit᷑.vel anabatra dicunt᷑ gradus.qꝛ
p eos ſurſum gradit᷑ ⁊ aſcendit᷑. Vñ iuue⸗

nalis. Conducto pendẽt anabatra tigillo.

Ael vᷣm NPapᷣ. Anabatra dicunt᷑ pulꝑita
vłgradus ſcale “
Anabalodiũ.n.s.ðꝛ amictoꝛiũ lineũ femia
rum quo humeri cooperiunt᷑ circa renes
glligatũ ſtricte. latitudine diffuſum. omne
genꝰ cõtinens coloꝝ.qð gręci ⁊ latini ſyn/
donem vocan.
Anabibaʒon gręce.i.ſupꝛa ſcandens.
Anabolica.eſt expoſitio ſpũalis ſcripturę.
⁊ ðꝛ quaſi ſurſum ducens coꝛ
Anacephaleoſis eſt ſuperiori dicti recapi⸗
tulatio. èM
Anachoꝛeta. .p.pe.coꝛ.i.heremita quaſi
coꝛ angens ad deũ ieiunijs ⁊ afflictionibꝰ
⁊ deriuat᷑ ab ango.is.⁊ m h̊ eſt nomen la
tinũ. vel ð ab ana qð eſt ſurſum ⁊ choꝛus
qſi cęleſtẽ choꝝ mente inhabitans.vel ᷣm
Pap̃. Anachoꝛeta eſt heremita recluſus.
q deſᷣta petit ⁊ ſolus habitat. Iñ anacho⸗
reſis.i.heremꝰ vł vita anachoꝛetał.Inde
anachoꝛeticus.a.ũ.nomen poſſeſſiuum.
Anadiplaſis eſt geminatio eiuſdẽ dictiõis
in fine clauſulę ⁊ in pꝛincipio.Sicut qñ ſe⸗
quens vvᷣſus incipit.ſicut pᷣcedẽs termina⸗

tur. Et ðꝛ ab ana.i.re.⁊ dia duo.⁊ plaſis

plicatio.quaſi duarũ dictionũ replicatio.

vt Sequitur pulcerrimus aſtur. Aſture⸗

quus videns.

Anaphoꝛa.pe.coꝛ. eſt repetitio eiuſdez di⸗
ctõnis.pꝑ pᷣncipia pluriũ vᷣſuũ.⁊ ðꝛ ab ana

i.ſurſum.⁊ foꝛos ferre.qꝛ qð ſurſuʒ eſt di
etum iteꝝ fertur et ðꝛ. vt NMatę meę vires
mea magna potẽtia ſolus Nate pr̃is ſũmi

Anaglypha.phoꝝ.dicunt᷑ eminẽtes pictu⸗

rę ſic ſunt in frontiſpitijs eccłarũ ⁊ in alijs
altl lociſ.vel dicunt᷑ vaſa ſurſũ ſculpta.ab
ana ſurſum ⁊ glyphe.i.ſculꝑe vł ſculpta.
Dicunt᷑ etiã celaturę in ↄiũctur tabularũ
Iñ anaglyphus.a.ſi.ſculptus.⁊ anagly⸗
pharius.m.s.i.ſculptoꝛ. AUñ. Dic celatu⸗

Anagoge. ges. dicit excellens vłſupioꝛin⸗

tellectus.vt de deo vł de angelis ⁊ hmõi.

Et ðꝛ ab ana qð eſt ſurſum. ⁊ gefra. vłab

ana ⁊ goge.i.ductio.q̃ſi ſurſum ductõ Jñ
anagogeticus.a.ũ.qͥ tractat de cęleſtibus
Põt etiaʒ declinari hec anagogia gie. Iñ
venit qdam modus ꝓcedẽdi in theologia

q̃ dicit᷑ anagogicus vłanagoꝛicus ſcʒ qus

do illud qð geſtum eſt reducit᷑ ad cęleſteʒ

patriã. Vñ dauid vicit Goliã.i. ſancti ĩ c
lo exiſtentes vicerunt tribulationes. vide

ſupꝛa allegoꝛia.

Analyſis.f.t.pe.coꝛ.i.reſolutio.ab ana i.

re.⁊ lyſis ſoluio. M
Analptica.f.p.i.reſolutoria.vel ars reſolu
tionis .

Analogia.f.p.dicit᷑ debita ꝓpoꝛtio.vel ſi

milis locutio.vł ſapientia.vł ratio.
Analogicus ðꝛ recte loquẽs vel ęqualis lo⸗
cutoꝛ.ab ana.i.rectum vel ratio.⁊ logus

Analogiũ dicit᷑ pulpitũ libꝛoꝝ.vel locꝰemi

nens in quo pᷣdicatur.

Ananias gra dei intp̃tat᷑ Ideʒ ⁊ Sidrach
in ligua chaldęa qð int᷑pᷣtat᷑ decoꝛ meus

Ananiel gloꝛia dei interpꝛetat᷑.⁊ eſt ꝓpꝛiũ
nomen. è

Ananiſapta.mala moꝛs interpᷣtat. ⁊ qlibet
lr̃a repſentat vnam dictiõʒ.ſ. Antidotum

naʒareni.auferat.necem.intoxicatõis.ſa⸗
ctiſicet. alimenta. pocula. trinitas. alma.
Ande.Eſt mala moꝛs capta dũ dicit᷑ anani

ſapta. Ananiſapta ferit moꝛtem quęlede⸗

re querit.

Anantię. f. p. capilli a fronte depẽdentes qᷓ
ſi antię ab ante.vel ab ana.i.ſurſum.⁊ ota

fronte ꝗᷓ ſuperioꝛ eſt aurne.

vel otis.i.auris.qꝛ ſuꝑ aurẽ dependent a
Anapeſtus gręce.dicit᷑ reꝑcuſſus.Gręci a

napeſtim reꝑcuſſionem dicũt.⁊ iõ ſic dici⸗
tur.qꝛ reꝑcutit᷑ a dactylo. Eſt em illi ↄtra

rius.

Anaphus. m. s. dicit cyph? deauratus. ab

ana ſurſuʒ ⁊ phos.i.lux.q̃ſi in ſuꝑioꝛi ꝑte
vel ſuꝑficie lucens. “
Anas.atis.f.t.ðꝛ ab aſſiduitate natãdi qꝛ
aſſidue natat. In anatinus.a. ũ.⁊ anati⸗
nus ꝓ pullo anatis. AUnð.O fluuialanas
quanta dulcediue manas.Si te nouiſſem
fetidis cibis caruiſſen.
Anaſtaſis.f.t.i.inuictus vel reſurrectio ab
ana.i.ſurſum. ſtaſis ſtatus vel ſtans.qſi
ſurſum ſtatio vel erectetio.

Anaſtaſius ppꝛium nomen viirnr.
Anaſtrophe.phes.qͥdã tropus.⁊ fit qñ pꝛę
poſitio poſtponit᷑ ſuo caſuali.ab ana ſur⸗
ſum ⁊ ſtrophos ↄuerſio.q̃ſi recti oꝛdis cõ
uerſio.vt dicendo.mecũ.tecũ.ſecõd.
Anaſtropha.i.ſtomachi ſenſuʒ euertẽs cũ
q̃s qð accepit euomit.ab ana ſurum ⁊ ſtro
phos qð eſt cõuerſio.qꝛ conuertitur ſupꝛa
qð immiſſum et.
Anatheca.f.p.dicit᷑ herba ꝗdam
Enates. f.t. dicit᷑ moꝛbus qͥ ſolet ano.i.cu⸗
lo euenire.ſicut ↄtigit philiſteis.
Anathema qñq; eſt adiectiuũ vtriuſq; nu⸗
meri oĩs ge.⁊ tunc eſt idem ꝙ maldictꝰ.ex
cõicatus ⁊ damnatꝰ.vt ille ⁊ iſte ſunt ana⸗
thema.i.excõicati. Itẽ anathema qñq; eſt
ſubſtantiuũ.neu.ge.⁊ tunc idem eſt qð ſuſ
penſio vł excõicatio.damnatio ꝑditio vel
ſeꝑatio.Et ðꝛ ab ana ſurſum.⁊ theta figu⸗
ra ꝗ olim impmebat᷑ in frontibus damna⸗
toꝛũ. vel ab ana.i.rectũ ⁊ thomos diuiſio

quaſi recta diuiſio ab eccła. Inde ðꝛ Ana⸗

thema q̃ſi ſuperna maledictio vł diuiſio ꝗᷓ
ſolet fieri ꝑ platos ſᷣm Hugui. Item ana⸗
thema ponit᷑ ꝓ ſeꝑatiõe.j.Coꝛ.xij. Eemo
in ſpũ dei loquens dicit anathema ieſu.id
eſt nemo ſpũ dei afflatus dicit ipᷣi Jeſu.tu
es anathema i.ſeꝑpatus a deo pr̃e ⁊ ſpũſã⸗
cto.vel diuinitas tua ſeꝑata eſt ab hũani⸗
tate.vel aliqð aliud falſum. Item anathe⸗
ma dicit᷑ etiã ciuitas deuotata ad moꝛtem
yt Joſue.vij.patet de hiericho. Iteʒ ana
thema maranatha.i.pditio in aduẽtu dñi
Anatheoſis.f.t. dicit᷑ recta diuinitas vł di⸗

citur cultus deo debitqͥ alio noĩe dicit᷑ la

tria.ab ana.i.rectũ ⁊ theos deus

Anatole eſt qdam ſtella in oꝛiente.⁊ int᷑pꝛe

tatur naſcens.

Anathome.i.aptio ſuꝑiusinciſa. ab ana.⁊

thome diuiſio vel ſecctio.
Anax.i.rer. M
Anceps..t.ꝓpꝛie eſt res ꝗ̃ hʒ duo capita.
Ange ⁊ anceps ðꝛ hõ cũ dubitat vtruʒ de

duobus vnũ facere debeat. Et anceps fa⸗-

uoꝛ qui hʒ ſe ad duo tm Vñ gladius dicit
anceps.qꝛ ledit ex vtraq; parte

Anceſa.f.p.vaſa circũpicta.vel celata. ab

am. i. circũ coo.
Anchille.n. t. eſt ſcutũ rotundũ qð cecidita
cęlo. Numa ſacrificante.qꝛ circumcirca la

bꝛũ ⁊ marginem hʒ.ab am.i.circũ.⁊ chil⸗

le labꝛũ. Vñ Ouið. Idq; anchille vocant

qð ab omni parte rotundũ. Quaq; notus

oculis angulꝰ oĩs abeſt. vel ancile dicitur

Alnecelabilis.i.hauſibilis.

idem ſcutũ ab am ⁊ cedo is.q̃ſianciſum.id
eſt rotundũ. Unde Greciſta. Amq; notat
circũ ꝓbat hoc ancile rotundum. .
Ancilla.f.p.ðꝛ famula vel ᷣua.ab am.id ẽ
circũ.⁊ cilleo.les.i.moueo.qͥa circũcirca
mouet᷑ ad pᷣuitiũ.vel ab ana qð eſt ſurſuʒ
⁊ cilleo.i.moueo vłſuſtineo.eo ꝙ ancilla
ſit ſuſtentamentũ dñę.vel ab ancon qð eſt
curuũ. Vñjancon gręce ðꝛ cubitus.qꝛ cur

uatur. Iñ hec ancilla lę.qꝛ curuat᷑ ad vfui⸗

tium. vlqꝛ eſt cubitꝰ vel ſuſtentamentum
dñug. Iñ ancillus licet nõ ſit in vſu.põt ta⸗
men dici artiſficialit᷑. Ideo qͥdam dicunthᷣ
Fuus.hec ancilla.ſed h̊ nõ eſt artificialiter
ſed ðꝛ ̊ uꝰhec ᷣua.Sed ꝙ dicat᷑ ua.pa
tet tn metaphyſica vbi dicit᷑. Hoĩm natu⸗
ta multiplicit᷑ eſt ſeruuna.
Ancillaris..t.⁊ hoc re.i.res ancillę vłꝑ⸗
tinens ad ancillam.
Ancillula.f.p.i.parua ancila
Anclabꝛis.f.t.dꝛ mẽſa diuinis officijſ apta
ta.cuiꝰ etiã vaſa anclabꝛia dicuntur.
(aquas
Anclatoꝛ.i.miſtratoꝛ.vel aliquis haurienſ
Anclidia.f.p.ðꝛ rota hauritoꝛia vlł ſentina
Anclia.idem. ð

Ancon gręce.latine curuũ. Vñ ancon apð

gręcos ðꝛ cubitus.qꝛ curuat᷑.Etqdam ci⸗
uiias ðꝛ ancon onis..ab ancon gręce qð la
tine dicit᷑ curuũ.qꝛ concauitatem quadaʒ
habet in poꝛtu. JMUD
Anconites ⁊ anconitanus.i.de ancona. ꝰ
Ancoꝛa.f.p.eſt inſtrm ferreũ quo retinent᷑
naues.⁊ ðꝛ ab am.i.circũ ⁊ chiros manus
q̃ſi circũ manuta.hʒ em̃ duo roſtra qᷣbꝰq̃ſi
manibus retinet᷑. Itẽ ancoꝛa eſtqꝗdam no⸗
ta ꝗᷓ apponitur in ſibꝛis.⁊ eſt ſuꝑioꝛ ⁊ infe
rioꝛ.Ancoꝛa ſuꝑioꝛ ponit᷑ vbi res magna
oĩno eſt. Ancoꝛa inferioꝛ vbi aliqᷣd vilifſi⸗
me denunciatũ eſt L
Ancuba.i.concubina vel ſuccuba.ab am et
Ancus.m. s. dictꝰ eſt qͥdã rex rphomanꝰ.qᷣa
bꝛachia habuit curua. Itẽ ancꝰ.a.ũ.i. cur
uus.⁊ ðꝛ ꝓpꝛie ð his qͥ hñt curua bꝛachia
Andabatę ſunt hoĩes qͥdam qͥ clauſis ocuk
pugnant. ““““
Andegauis f. t. nomẽ ciuitatl. ⁊ ꝛ abanda
id ẽ ſtercæ auis.qꝛ vbi inuẽta fuerũt ſter⸗
coꝛa auiũ ibi fundauerũt ciuitatẽ.Cũ enizʒ
hoiĩes illius terrę vellent fundore ciuitate
quęſierũt auguriũ ⁊ ybi inuenerũt mull .
tudinem ſtercoꝝ auiũ credẽtes eẽ bonũ lo
cuz ad habitãdũ.fundauer̃t ciuitatẽ.⁊ easꝰ

andegauis vocauerũt. A nde. Siceſtan⸗ Angoriũ eſt locus vbi ſufferant᷑ eqͥ abãgu⸗

degauis auiũ de ſtercoꝛe dica.
Andela vł andena.f.p.eſt ferꝝ ſupꝛa quod
apponunt᷑ ligna in igne.⁊ ðꝛ alio noie hy⸗

perpyrgiũ. ab hyꝑ. iſupꝛa ⁊ pyr ignis.qſi

„

ſupꝛa ſe tenens ignem.,.

Andeſpagus vnde Virgilius fuit natus

Andreas int᷑pꝛetat᷑ decoꝛus ſiue reſplẽdẽs

vł virilis.ab andros qð eſt vir.qꝛ virili

chꝛiſto adheſit.

—

Androa.f.p.gẽma argenti nitoꝛem habẽs.

⁊ nomẽ ei impoſitũ eſſe.qꝛ aioꝝ impetꝰ
vliracundias domare ⁊ refrenare dicitur

Androgenus.a.ũ.vir ⁊ młier inſimul ſcʒ q̃

hʒ vtrunq; ſexũ. Idem ⁊ hermofrodita.
Androma.n.t.gẽma miri coloꝛis ⁊ odoꝛis.

vnde ⁊ nomen habet.

Andromoda.f.p.vłandromodel.is.eſt ve
ſtis facta ex pellibus nobilibꝰ.⁊ ðꝛ ab an⸗
dros grece qð eſt vir latine.qꝛ tał veſtis ꝑ

tinet ꝓpꝛie ad viros nobiles.licet etiã mu
lieres poꝛtent.
Androna eſt ſpaciũ inter duas domos.

Androneũ.n.s.eſt locꝰ domicilij vbi multi A
viri habitant.ſic gyneʒeum dicit᷑ locꝰ vbi

multe mulieres cõòueniũt.
Anellus.m.s.i.paruus anulus.
Aneta.f.p auis qdam aquatica.
Enetarius maſculus iſtius auis

Amphibulus.m. S. i. veſtis equi villoſa. ſi⸗

cut eſt ſclauina ꝗᷓ circũcludit
Anphoꝛa vide ſupꝛa in amphoꝛa.

Anfractꝰ.us.ui.i.circũfractio.vł anfractꝰ
dicunt᷑ vię ⁊ loca aſpera ⁊ diuerticuł plẽa

⁊ circũfractiõibus ⁊ ruinis. vł dicunt᷑ fo⸗
ueę vlconcauatiões vłſpęluncęlatronuʒ.

ab am.i.circũ.⁊ frango.vł ðꝛ ab anfringo

is. In anfractuoſi us.a. ũ.i.anfractibꝰ plẽ
Angariatus.m.S.i.coactus vel cõpulſus.

Angarię in płi ſunt ꝑſonalia ᷣuitia ſeu opa
ꝗqqs in ꝑſona ſua implere cogit᷑.ſiue cũ qͥs
ꝓpꝛijs ſumptibꝰ ſeruit.vł angarię ſunto/
pera poſſeſſiõibꝰimpoſita.ſiue cũ qͥs ſum⸗

ptibus Pᷣuit alienis. vłin re ſua.vłin equo

yl in aſino.vł hmõi.Sed angaria ðꝛ com⸗
pulſio vł iniuſta exactio. Al'pm Mapiaʒz.
Angaria publica officia dicunt᷑. Iñ anga⸗
rius ⁊ eſt pedellus vłcõpulſoꝛ ſeu iniuſtuſ
exactoꝛ.Et ſic patʒ ꝙ angariꝰmouet᷑ voce

⁊nõ ſignificatõe.nain differũt vt dictũ eſt

Itẽ angaria etiã ðꝛ ieiuniũ q̃ttuoꝛ tẽpoꝛũ
anni Vñ. Ault crux lucia cineꝝ chariſma

ta die. ANt ſit in angaria qᷓrta ſequẽs feria.
Angala.f.p.ðꝛ cõpulſio facta ab angario.

lo vl anguſto vłango.is. Añ Faber in an
gario annectit babata gumpoo.

Angel“ gręce.hebꝛaice amal vłamolaoth.
latine nuncius intᷣtat᷑.eo ꝙ dñi volunta⸗
tem popuł annunciat. Et ᷣm ꝓſið.ange⸗
loꝛum vocabula officij noia ſunt ⁊ nõ natu
rę. Sꝑ em ſpũs.ſed cũ mittunt᷑ angeli ſũt
Et angeloꝝ choꝛi vł oꝛdines ſunt nouem.
ſcʒ angeli.archangeli.pᷣncipatus.poteſta⸗
tes. vtutes.dñatiões.throni.cherubin.et
ſeraphin. Item angelus ðꝛ ab ana.i.ſurſũ
⁊ gelon miſſus q̃ſi nunciꝰ miſſus a ſupioꝛi
bus ad inferioꝛa. Itẽ angelus ðꝛ ab agios
id ẽ ſanctus.vłab a qð eſt ſine ⁊ gefra.qͥa
cęleſtis eſt ⁊ ſine terrenoꝝ amoꝛe. Inde B
angeliũ.i.annunciatio.⁊ in ſimplici nõ eſt
in vſu ſed in cõpoſito vt euangeliũ qð pa⸗
tebit infra. Iñ etiã angelic-.a.ũ.i.ad ange
lum ꝑtinens vłangelicam vitã ducens
Angelici heretici qͥdam qͥ angelos colunt

Angens.o.t.i.conſtringẽs.ſollicitãs.affici

ens vł crucians. ab ango. ð
nger.m.t.i.ſpatariꝰ ab ango.eo ꝙ angẽt᷑
id ẽ ſtricte ſpatã teneat.vłh̊ anger.i.cruci⸗
atoꝛ.vł anger genus ᷣpentis.qꝛ anguloſe
⁊ toꝛtuoſe incedit. Añ.Anger angit gladi
os. pens eſt et cruciatto.
Angina.f.p.tumoꝛ fautiũ vłinflatio guttu
ris. VUnde Macer. Subuenit anginemel
li nitroq; iugate. Map̃. vero dicit. Angia
glandula.moꝛbus fautiũ.tubera poꝛcoꝛũ
Angipoꝛtus.us.ui.vł angipoꝛtũ ti.eſt via
ſtricta ſiue poꝛtus.ſiue litus ſtriceãd.
Angiſtrum.n.sS.i.ventoſa. inſtrumentum
minuendi ſanguinem.,b
Anglia.f.p.quędam regio.
Anglicus.a.ũ.i.aliqͥs de tali regione.
voꝛid eſt triſticia. anxietas.afflictõ vel
doloo.... ZM
Anguis.ↄ.t.eſt nomen cõe ſpentũ q̃ plica⸗
ri pñt.ab angulo as.eo ꝙ anguloſus ⁊ nũ

qᷓ; rectus incedit.vłab ango.is.quia ãgit

⁊ pꝛemit moꝛdendo.Et eſt ꝓpꝛie anguisa
quarum. vᷣpens terrarũ.draco temploꝛũ.
Inde anguilla ⁊ eſt qͥdam piſcis.Et vt di
cit Baſilius. Anguillas nõ alit᷑ niſi de cæę⸗
no naſci certiſſimum eſt.quarũ genus nec
ouum nec aliter aliquis partus inſtaurat.
ſed de limo gignendi ſoꝛtiuntur oꝛiginem
Anguilla etiaʒ dicitur ſcutica q̃ pueri ver⸗
berantur. Inde etiaʒ venit anguillaris ↄ.
t. ⁊ hoc lare. id eſt exiſtens vel pertinens
ad anguillaʒ. Inde anguillariũ locus vbi

—

— —

ð

Anguipes.o.t.dicit᷑ pẽs qͥhʒ pedes.vnð
ꝑ tranſumptionẽ gigantes dicunt᷑ angui⸗

pedes.qꝛ ad inſtar vᷣpentis aſtuti erãt ⁊ ſa

pientes. vel qꝛ ſerpebãt in terrenis in qui⸗
bus confidebant.
Angulꝰ.m.S.ðꝛ latitudo int᷑ duo latera cõ⸗
pᷣhenſa ab ango gis.ſᷣm Hugui.i.cõſtrin⸗
go.qꝛ a parietibꝰ vndiq; angit᷑. Neliõ qᷣa
parietes in vnũ angit. i. ↄoſtringit. Sed an
guli ox. ſepe ponit᷑ in biblia ꝓ pᷣncipalio⸗
ribus vel pncipibus populoꝝ.Et Eſaię.
xix.ponit᷑ ꝓ regno vł foꝛtitudine.IJñ an⸗
gularis. 9. t. ⁊ B re.i.ad angulum ꝑtinẽs.

Aruingularis. f. t. dicit etiã lapis anguli.
Ainguloſus.a.ũ.i.plenus angulis.

Anguſtus.a.ũ.venit ab ango. Et differũt
anguſtũ ⁊ artũ.Anguſtũ em ꝑtinet adtẽ⸗
pus.artũ ad locũ. AUnde Anguſtũ tꝑs di⸗

catur ⁊ eſt locus artꝰ. Ango ſit pᷣmi caput

arceoq; ſecundi.
Anhelia.f.p.i.pugna.⁊ dicit᷑ ab anhelus
Anhelis..t.i.inanis

Anhelitus.us.ui.incitatoꝛ ſpũs vel flatus

Anhelus.a.ũ.i.fatigatus.

Anhetũ.n.s.herba hoꝛtulana odoꝛifera.i
cibo ſumpta calefacit ⁊ ſtringit.⁊ pꝛohibʒ

ſternutamentũ naribus appoſita. Uñ ma
cer. A medicis calidũ ſiccũ refert᷑ anhetũ.
Anicius.a.ũ.i.inuictus. AUnde Boetiꝰ di⸗

ctus eſt anicius qſi inuictus.qꝛ vitio vinci

non potuit.

Anicos.i.inuictus.ab a ⁊ nicos.i.victus.

Anicula.f.p.penul.coꝛ.i.parua anus
Aniculoſus.a. ũ.i.anilis vł ridiculoſus ad
ſimilitudinem vboꝛum anuũ.

Anilis..t.pe.coꝛ.⁊ hocle.res anus vel ꝑ⸗
tinens ad anum. Inde anilitas.id eſt ſene

ctus antiqutas.
Anima.f.p.i:ſpũs.Differũt tñ ſpũs ⁊ aia.
qꝛ aĩa ðꝛ inqᷓ;tũ eſt in coꝛꝑe.ab aimo as.qꝛ

viuificat ⁊ foꝛtificat coꝛpꝰ Spũs aũt dicit
aĩa exuta coꝛꝑe AVel ſic differũt m ſãctos

doctoꝛes. qꝛ aia eſt vita coꝛpis pᷣſtãs ſen⸗
ſum ⁊ motũ coꝛpoꝛi. Spũus aũt eſt qſi vis
aĩimę.ac potentia rationalꝑ quã lege natu

rali videt᷑ diſtare a pecoꝛibꝰ.vnde flatꝰ vi
te eſt ⁊ animalẽ hoĩem facit.vel ſpũs eſtqͥ

carnales concupias calcat atq; moꝛtalita⸗
tem ꝑimat vitę.Ois em aia ſpũs eſſe põt.
nõ aũt oĩis ſpũs aima. Nam ⁊ ipᷣe deꝰſpũs
eſt non aũt aima Eodem mõ angeli ⁊ vẽti

ſpũs ſunt.aĩmę tñ non ſunt. Itẽ nõ anima

anguille abundãt Inde etiã anguinꝰ. a.ũ.
Anguicomus dicit᷑ ᷣpens qͥ habʒz comas.

ꝓpꝛie eſt ſubſtatia incoꝛpoꝛea ⁊ rõalis Et
eſt ęͥuocũ ad plura. Nam qñq; eſt ſpiritꝰ
vegetãs bꝛuta aĩalia. AUñ Geñ.j.Pꝛodu⸗
cunt aq̃ reptilia aię viuentis Alia viuẽs ðꝛ

ſpũs vegetabilis.ſcðo ðꝛ vita. AUñ lucanꝰ

Quid ſuꝑeſt aimęterrenę.Etiã in euange
lio.Qui amat aiam ſuã ꝑdet eaʒ.tertio ?ꝛ

ſanguis. Vñ Alexander. Purpureã inue

nit ille aiam. i. ſanguineʒ. qrto ðꝛ cõpoſitũ

ex coꝛpoꝛe ⁊ aia. Vñ legit᷑ ꝙ octo aię erãt

in arca noe.i.octo hoĩes.qͥnto ðꝛ diabolꝰ·
Vñ Animę incluſe erãt in ſtatuis.i.dęmo
nes.ſexto ðꝛ intentio. AVñ Job. Aiaʒ meã
in manibus meis poꝛto.i.intentiõʒ mes in
opibus meis ꝑpendo.Et ſic aĩiam in mani
bus poꝛtare eſt intentiõʒ coꝛdis in oꝑe vel
opctione oſtendere.ſeptimo ðꝛ voꝛacitas
Vñ.Dilatauit infernus aiam ſuã.i.voꝛa⸗
citatem ſuã abſq; vllo termino. octauo ðꝛ
voluntas Vñ Job. In oſiliũ eoꝝ nõ veni
et ſic aia mea.i. volũtaſmea nõ ↄcoꝛdat cũ

ↄlſilio eoꝝ. Añ. Eſt ſimplex aĩa vegetabit

vitaq; ſanguis Cõpoſitũ.demon.intentõ
gula. volũtas. Et ᷣm aliqs aĩa deriuatur

ab alo alis.eo ꝙ nos alat. Alij dicũt ꝙ cõ⸗

ponat᷑ ab a qð eſt ſine ⁊ neme ſanguis.eo

ꝙ ſit ſine ſanguine. Alij dicũt eſſe Pᷣmitiuũ
Seld hugui. diẽ ꝙ aia deriuat᷑ ab anemos

gręce quod ðꝛ ventꝰ.qꝛ qͥdam putauerũt

aiaʒ eſſe ventũ.qꝛ oꝛe trahentes gerẽ viue
re videamur. Itẽ ab anima venit animu⸗

la.i.parua aĩa. Iñ hͥ ⁊ hec aialis ⁊ B le.id ẽ

Animaduerſio.f.t.i.pena punitio.⁊ eſt ge⸗

nus oim penaꝝ. Iteʒ animaduerſio dicit᷑

cuiuſlibet opis certa determiatõ. vᷣm quã

dad aial ꝑtinẽs. Añ apls.j. Coꝛi.ij. Aialis
hõ nõ ꝑcipit ea ꝗ ſunt ſpũs dei. Jñ aimali
tas.⁊ eſt ꝓpꝛietas qua aliqͥd dicit animal

q́s ꝓ mercede ſua recipit certũ opus ⁊ de⸗-

teriminatũ ſuis impenſis faciendũ.vt ter⸗
ram colendã vel domũ ↄſtruendam.
Aimal.n.t.ðꝛ ab aia vł aimꝰ. vł ab anemoſ
grece qð eſt vegetare latine.qꝛ vegetat et
nutrit ſe actiue.⁊ eſt cõe nomẽ oim anuns

habentiũ. dictũ ꝙ animet᷑ ſpũ ⁊ moueat.

vel ðꝛ ab aima vegetabili.qꝛ triplex eſt ai⸗
ma in animatis.ſcʒ intellectualis in ratio⸗
nalibus.ſenſibilis in animalibꝰ bꝛutis. et
vegetabilis in plantis. Sed aima vegeta⸗

tiua ſenſitiua ⁊ intellectiua in hoie non di⸗
cunt᷑ aimę ſed potẽtię. Silr vegetatiua
ſenſitiua in bꝛutis dicunt᷑ potẽtię. Itẽ ant

ma eſt ſubſtantia animata ſenſibilis.

Animatus a.ũ.i.habens aiaʒ. vel coꝛdatꝰ.

vel voluntariꝰ. Et vt dicit Papᷣ. Aiatum
eſt qcqd aiam ·i. vitaʒ hʒ ſicut hõ.bos. ar⸗
bos. herba. Et ð: aimat. q̃ſiaimo acutꝰ.
AAlimoſus vo.i.aimo ⁊ viribꝰ plenꝰ. Item
Agloſus qñq;.i.foꝛtl.audax.ſuꝑbus. Inde
Inimoſitas.i.foꝛtitudo vel audacia.
Animęquioꝛ.i.animo vel animi equioꝛ
Animęquiꝰ.i.patiẽs ſᷣm apiaʒ. Baruch
iiij. Alnimeqᷣoꝛ eſto hieruſalẽ. Itẽ aięquuſ
J.ũ.me.ꝓð.ðꝛ aliqs exñs ęqͥanimi vel eq̃l
animi.ꝗ ſcʒ nõ mutat᷑ ꝓpt ꝓſpera ⁊ aduer
ſa.ſed ſp eſt conſtans ? fimus.
Animꝰ. m. S.i.ingeniũ.⁊ eſt vtꝰ aię ſupᷣma
mediãte qᷓ aima recipit ⁊ intelligit Et ĩ ſub
ſtantia idẽ eſt aimus. aia. ſenſus. mẽs.rõ.
⁊ ſpũs.ſʒ differũt in effectu.qꝛ ᷣm ꝓſido.
Animꝰ eſt cõſilij ⁊ vigoꝛis.aia vitę. ſenſus
duü ſentit. mens dũ intelligit vł recolit. ra⸗
tio du diſcernit. ſpũs dũ ſpirat vel 2tepla
tur. Item animꝰ cõponit᷑ młtis modis.vt
equanimꝰ. magnanimꝰ. puſillanimꝰ. exa⸗
nimus.⁊ longanimus.quę ſunt ſecũdę vł
tertię declinationis. UUUU
Aniſiũ.n. s. herba qdã vel ſemẽ iſti⸗ herbe.
nitas.f.t.i.vetuſta ſenectus.ab anus pꝛo
yetuluggq. e
Anna.f.p.interpᷣtat᷑ gra dei.qꝛ cum pᷣus eſ
ſet ſterilis poſtea fecundata eſt gratia dei⸗

Annalis. 2. ta B le. i. annuus. Et h̊ annal. ?

òè

eſt liber in qͥ facta anni ſcribebant᷑ m Hu

gui. Map̃. vo dicit. Annał.i. lib annua cõ

tinẽs acta.annales eoꝝ qnr̃a ętasnonno⸗
. Uit. hiſtoꝛia ꝗᷓͥ vidimus.
Annalis actio eſt ꝗᷓ certo tꝑe fienda eſt puta
in anno.vt iniuriarũ vel minoii.
Annaria.f.p.dicit᷑ lex de anno facta
Anniculuſ.m. s.i.paruus ann⸗. ſic eſt ann⸗
anni. Unde Exoð.xxij.Erit agnꝰ ſine ma
cula maſculus anniculus.

—s

bꝛata ſingulis annis.⁊ cponit᷑ ab annꝰ et
verto.põt etiaʒ declinari adiectiue. vt an⸗

niuerſaria dies. “”
Annona.f.p.ðꝛ ſeges vniꝰ anni eo ꝙ ſinguł
aunis renouet᷑. Inde annonariꝰ. eſt aliqᷣs
habens multas annonas. Inde etiã anno
narium. id eſt granariuʒ vel locus vbi po
nuntur annone. “
Annona ᷣm Aʒo. dicit᷑ ſalariũ qð cuiq; ꝓ
capite ſuo remuneratiõis cauſa datur
Annone militares dicũtur quas milites ſin
gulis diebus conſequebant᷑. vt. C. de an⸗

no. mili.l. vl.

ſi infra annũ venerit ⁊

lunar.. vel adiectiue anniculꝰ.a. ũ.i.vniuſ

Annone ciuiles ſunt ꝗᷓ publice dabant᷑ iudi
coantib ciuibus vel oibns temꝑe neceſſita
tis per ſingulos dies. vt. C. de anno. ⁊ tri

Annoſus.a.ũ.i.antiquus vel plenus anniſ

Annotatio eſt conſcriptio bonoꝝ vł eoꝝ cõ
uocatio ſeu cõſignatio.veluti cũ aliqᷣs cu⸗
iuſcũq; criminis reus ſi abſentat ſe vocat
ad iudiciũ Poriet bonon annotationex. vt
ſe purgauerit bona
ſua recuperet.ſi autẽ non venerit.tũc fiſco
g9pplicentur.
Annotatio ſac ðꝛ reſcriptũ illud qð impera
toꝛ ꝓpꝛio motu mẽtl indulget alicui. cõſti⸗
tuens m pces eius aliqͥd fieri vel nõ fieri.
C. de diuer. reſcrip.l.fi.⁊ ibi in glo.
Annotinus.a.ũ.i.vniꝰ anni. Un Joſeph⸗
in. vj.li.annaliũ.Arietẽ cũ agno annotino
in holocauſtũ offerebanr.
Annualis.ↄ.t.⁊ hoc le.i.annuuſ.ſed bᷣ ãnu
gle. lis. ſubſtantiue i. anniuerſarium

Annuarius. a. ũ.ſicut annuaria officia. id ẽ

ſinguloꝛum annoumm.
Annũcius cij.⁊ hec annũcia idẽ qð nũcius.
vyknũcia.⁊ B; qnunciũ.id qð annunciatur.
Vñ amb.ſuꝑ Egeſippum. Irridebãt pꝛo
phetaꝝ annuncia. fas omne calcabant
Annꝰ.m. s.ðꝛ tꝑus ↄtinens in ſe duodecim
mẽſes. Itẽ anus ſolar eſt ſpaciũ tpis quo
ſol ab vno pũcto ʒodiaci exiẽs ad idem re⸗
uertit᷑. oc aũt facit in trecentis ſexagin⸗
taqnq; diebꝰ ⁊ ſex hoꝛis. Et ðꝛ ab am.idẽ
circũ. ⁊ no nas.qꝛ circũnat.i.circulariter
voluit᷑.vel dicit᷑ ab anna dea anni. IJñ an
nuus.a.ũ.i.res anni vel ad annũ ꝑtinens.
Inge etia biennis triennis qdriennis ⁊ cõ
ſimilia plura nomia quantitatẽ annoꝛũ in
numero ſignificantia. =
Annus iubileus ðꝛ annꝰremiſſiõis.quia eo
anno debita remittebant᷑. Serui hebꝛei di
mittebant᷑ liberi. ⁊ omnia reuertebant᷑ in
pᷣſtinum ſtatũ.Et eſt annus qͥnquageſim

.

Annolegiũ.n.sS.ðꝛ lectoꝛiuʒ vel ambo.⁊ ðꝛ
ab ana.i.ſurſuʒ.⁊ legiũ pulpituʒ.qꝛ ibi ſu⸗
pꝛa legit. Idẽ eſt anologiũ a logos ſermo
qꝛ ibi ſupꝛa ᷣmocionat᷑ ᷣm ugui.Napᷣ.
vo dicit. Anologiũ ðꝛ qꝛ ſᷣmo inð pᷣdicat᷑.
Anologia.f.p.pe.acuta.eſt ęqualis locutõ
regularis foꝛmatio vł ſimiliũ cõpatio ſiue
ꝓpoꝛtio Colligit᷑ aũt octo modis cõꝑatio
ſiue ꝓpoꝛtio anologię.ſ.qualitate.cõpatõ
ne. genere. numero. figura. caſu. extremi⸗
tatibus ſimilium ſyllabarũ.⁊ ſimilitudine

tempoꝝ. In analogic. a. ſ.i.regulare vᷣm

lHug. Map.·etiã dicit. Analogia grece ſi⸗
miliũ cõpatio ſiue ꝓpoꝛtio diciK»i.

Anomalus.a.ũ.i.ſine lege vel extra regulã
Anomia gręce latine iniqͥtas.i ſine lege.ab

a qð eſt ſine ⁊ noma vł nomia qð eſtlex.
Anoꝛma.f.p.i.iniqᷣtas.irregularitas.vłil⸗
legalitas.ab a qð eſt ſine ⁊ noꝛma regula.
Anonnen hren iiquꝰ.illegał.vłirregłar

nquina.f.p.eſt funis nauis qͥ antẽna ad

malũ religat᷑. Añ Lucanus.Atq; anqͥna
regat ſtabilẽ foꝛtiſſima curſu

Anqͥromagus.genꝰ nauigij eſt.⁊ dicit᷑ ſic.

qꝛ celeritate ſui ancoꝛis ⁊ reliqͥs inſtrumẽ⸗
tis nauiũ vehendis ſit aptꝰ

Anſa.f.p.i.auris ꝑ quã vas ſuſtolit᷑.ab an
go.is. Iſ anſatus.a.ũ.i.hñs anſam. Anñ

⁊ anſatũ ðꝛ vas qð tales hʒ anſas ſiue au- ui.vt natura. Bachiꝰ vo ↄſtat ex pᷣma bꝛe

res. Itẽ anſa ðꝛ auris ꝑ quã coꝛtina vł ve

ſtis ſuſpenditur. Iñ anſula.i.parua anſa.
Vñ.Anſula coꝛtinã ſuſtẽtat vas leuat ãſa
Anſariũ.n.s.eſt cultellꝰ ſutoris cum qͥ pur

Aiſer ꝓmiſcui ge.qᷓdam auis ꝗᷓ ðꝛ occa. ꝓ⸗

pter ſimilitudinẽ anatis Iñ anſerinꝰ.a. ũ.
pe.ꝓð.⁊ ẽ calamꝰ anſerl vtił ad ſcribendũ
Vnñn. Anſer ouẽ variat cui potũ vacca mi⸗
Antagoniſta. .p.i.certatoꝛ qͥ añ cõ⸗(ſtrat.
miſit aliqð bellum.
Antarcticus.m.s.ðꝛ circulꝰ auſtrał vłpol⸗
8z ab anti.i.cõtra ⁊ arcticꝰ q̃ſi ↄtra arcti⸗

Hüũcęniũ.n. s. vel añcęnia.f.p.i.(cũ poſitꝰ.

merẽda ſcʒ cibꝰ q̊ͥ añ cenã ſumit᷑. eren⸗
da aut q̃ſi vulgare eſt. ſic tñ dicta q̃ſi poſt
meridiem edenda.
Antela.f.p.ðꝛ cingulũ illud qð añ pectꝰ eqͥ
tendit᷑.ſicut poſtela ðꝛ illud qð poſteriꝰ tẽ
ditur ſub cauda eq.vel antela ðꝛ q̃ſi añ ſel⸗
lam ⁊ poſtela q̃ſi poſt ſellam. ⁊ ſic põt dici

gʒõlibet oꝛnamentũ eqͥ añ vel retro Ał'mã

tica ꝗᷓ añ poꝛtat᷑ vłretro.Et ðꝛ ab añ et te⸗
lon.i. lõgũ. Vñ. Eſt antela qð eſt in pecto
re qdrupedãt Bicat᷑ poſtela qð ẽa poſte⸗

Antelucanꝰ.a.ũ.i.añ lucẽ vł diẽ ſur⸗(rioꝛi

gens vel exñs. Vñ Sap̃.xi. Et taqᷓ; gutta
rorl añlucani ꝗᷓ deſcẽdit in terrã. Ałañnlu⸗

canus ſubſtãtiue dicit᷑ ſplendoꝛ matutinꝰ

Antẽna.f.p.ðꝛ choꝛda capitałin naui ꝗ̃ ſur
ſum dirigit velũ.vel partica ex q̃ velũ de⸗
pendet q̃ſi añ amnẽ poſita. Uñ OQOuið.tri⸗
ſtium MNon tulit antẽnas aura ſcdöa meas
NPap̃.vo dicit. Antẽna eſt lignũ ex tranſ⸗
uerſo mali poſitũ ꝑ quod dependet velũ.
Antemurale.n.t.eſt defenſio añ muꝝ. Vñ

Eſa.xxvi. Ponet᷑ in ea murꝰ ⁊ aĩmurale
Antepenultimꝰ.a.ũ.qui eſt in ſecũdo loco
añ penultimü.
Antepes.m.t.⁊ añpedeſ in plłi ſunt obſeqͥa
amicox.vel ipᷣi amici obſequẽtes.
Aftermuin a i. vicinꝰ.vel iuxta termios
nteritas.f.t.i.antiqtas. ([poſitꝰ*.
Anteriũ.n.s.dicit᷑ pꝛęliũ añ vrbem factuʒ
quod alit᷑ añurbanũ dicit᷑ Uß5õ
Antes antium.m.t.płis nu.ſunt lapides ⁊
macerię qͥ claudũt vineas eo ꝙ añ ſtãt. vł
dicunt᷑ extremi oꝛdines vinearũ vłlignuʒ
in quo oſtiũ ſerat᷑. WMDW
Añſignanus.a.ũ.i.pᷣmuplus.vexillifer ab

añ ⁊ ſignũ vel ſigna.additanus.
Alntidachius.m.s. ẽ pes ↄtrarius bachio.
Coöſtat em ex duabꝰ pmis lõgis ⁊ ttia bꝛe⸗

ui ⁊ duabus ſequentibus lõgis. vt poetę.
Añ.Abbꝛeuiat pᷣmã.mediã ꝓduẽ ⁊ imã.
Bachius eſt antibachius hoſtis ii.
Antibibliũ.n.s.ẽ pignꝰ ꝓ codice mutuato
Antica.f.p.vłanticũ.n.s.eſt oſtiũ ( datum
anteriꝰ.ſicẽ poſtica poſteriꝰ. Añ.Eſt atica
dom'ingreſſus ab anterioꝛi CPoſtica latẽſ
tibi ſit a poſterioꝛi. Itẽ alij vſus. Fallitur
anticã qͥ me non dixerit eſſe. Acnoua ſunt
ve ſolue qͥd eſſe põt. Itẽ antica ðꝛ ꝑs eccłę
ꝗ dicit᷑ tremia.⁊ venit ab anti ⁊ ↄtra
Antichꝛiſtꝰ.m.S.dðꝛ qſi ↄtra chꝛiſtũ.ab anti
.i.ↄtra ⁊ chꝛiſtꝰ.⁊ ſumit᷑ ꝓqͥdam regnatu
ro añ diem iudicij.
Antidicomaritę qͥdaʒ hęretici dicti ſunt ex
eo qꝛ Marię vᷣginitati ↄtradicũt aſſeren⸗
tes eã poſt chꝛiſtũ natũ viro ſuo cõmixtã.

AAlntidona.n.sS. dicunt᷑ dona ꝑditiõis

Antidotũ ðꝛ venenũ qð dat᷑ ↄtra vitam v

iſtud qð dat᷑ ↄtra venenũ ab anti qð eſt cõ

tra ⁊ datũ q̃ſi ex ↄtrario datũ.Cõtraria ei
ↄtrarijs curant᷑.vñ ſumit᷑ ꝓ medicia. Uñ
Eſt ancilla dei ſimplex elemoſyna moꝛtis
Antidotũ venię poꝛta ſalut iter. Jñ anti⸗
dotarius.eſt lib qͥdam ↄtra vitia cõpoſitꝰ
Antifraſis.f.t pe.coꝛ.ðꝛ ↄtraria locutio.ſ.
qñ vᷣmo ꝑ ↄtrariũ intelligitur.⁊ differt ab
ironia. qꝛ ironia ꝓnunciatõe ſola etiã indi
cat qð vult intelligi.vt cuʒ dicit᷑ hoĩ male
agenti. Qõð bonũ eſt facis. Sed antifraſis
non voce ꝓnunciantis ſiãt ↄtrariuʒ.ſʒ tm
vbis ſuis quoꝝ oꝛigo cõtraria eft
Antigraphꝰ.m.S.ðꝛ ab anti qð eſt contra ⁊

graph. i. ſcriptoꝛ. ⁊ idem eſt qð cacellariꝰ

q̃ͥ ⁊ archigraphꝰ ðꝛ.qꝛ reſcribit lr̃is miſſis
ad dñm ſuum. Vñ antigraphia vel archi⸗
c

graphia.i. eius dignitas ſcʒ cancellaria
Antilibanꝰ.pe.coꝛ⁊̃.ðꝛ ea ꝑs libani vel ſuꝑ
libanũ ꝗᷓ occidentalẽ partem reſpicit quaſi

contra libanũ.

Antiloquus.a.ũ.dicit᷑ q pᷣmo loquit᷑. Inð
antiloquiũ.ðꝛ pᷣma locutio.
Antimetabola. f.p.pe.coꝛ.vel antimetabo
le les. gręce. eſt mutatõ ſᷣmonis cũ ſnia.vt
Hõ vt edas viuas ſʒ edas vt viuẽ poſſis.

Antiochia.f.p.dicta eſt ab Antiocho pr̃e

ſeleuci qͥ eã ędiſicauit. a qᷓ etiã ſeleucia alia
ciuitas dicta eſt. vel dicit ſic ab anti ⁊ ocis
qð eſt velox.qꝛ contra velox.i.oceanũ eſt
poſita. Iñ antiochenꝰ. i. exñs de aãtiochia
Antiope. vna fuit młeꝝ quã coꝛrupit iupit
Antipagenta dicunt᷑ valuaꝝ oꝛnamenta.
Antipas interpᷣtat᷑ teſtis fidelis.
Antipaſtus ðꝛ pes qͥ fit ex contrarijs ſyllahᷣ
ſcʒ ex bꝛeui ⁊ longa.⁊ ex longa ⁊ bꝛeui.vt
amauere. H
Antipr̃.tris.pe.coꝛ. Vñ ĩ Auroꝛa. Vir ꝓ⸗
bus antipater idumęeus ↄſulit illi.
Antipentemimer:l.pe.coꝛ.eſt qdã ſpẽs cęſu

rę.ꝑ quã vocał naturalit᷑ coꝛrepta ꝓducit᷑

in pᷣncipio ſecundi pedis.vt in hoc verſu.
Hoꝛs ecce nõ tardat ⁊ ideo labitur hoꝛa
Antiphona.f.p.i.cõtra pſalmũ ſonans.vł
qꝛ ꝑs illius canit᷑ ab vna ꝑte choꝛi.alia ab

altera.⁊ ðꝛ ab anti qð eſt cõtra.⁊ phonos

ſonus. ⁊ põt ſcribi ꝑ ph. vel.f. Oap. vero

.diẽ. Antiphona gręece.i.vox reci ꝓca duo

bus choꝛis alternatim pſallentibus.

Aintipoca ð cirogphus queʒ facit debitoꝛ

creditoꝛi. in q̃ ↄfitet᷑ ſe ſoluiſſe tm.⁊ fit a de
bitoꝛe in hunc modũ.Cõſiteoꝛ me tm vſu⸗
rarum noie vel penſionis ſoluiſſe.
Antipofoꝛa.f.p.eſt rñſio tacite obiectiõi fa
cta.vt Nil mihi reſcribas.attñ ipᷣe veni
Antipos.podis.ðꝛ ppłs ſubterraneꝰ cõtra

nos hñs pedes. vt putant qͥdã. MPapᷣ. vo
diẽ. Antipodes. pe. coꝛ. dicti ꝙ ↄtrarij no

ſtris veſtigijs putant᷑. Itẽ antipodes ge⸗
nus mõſtri in libya plãtas vſas hñt pꝰcru
ra ⁊⁊ octonos digitos in plantis.
Alntiptoſis pe.ꝓdu.ꝗdã figura allothetę.
⁊ fit qñ caſus ponit᷑ pcaſuu.

„

Antiqrius.m. s.ðꝛ qͥ antiq̃ hʒ in mẽoꝛia vł
ſcribit. Et differt a libꝛario.qꝛ libꝛariꝰ ðꝛ

q̃ noua ⁊ vetera ſcribit.antiquariꝰ qͥ ſoluʒ
vetera.Antiquariꝰ etiã dicit᷑ ſenex vł an⸗
tiauus. “M
Antiquus.a.ũ.i.res multoꝝ annoꝝ.⁊ dici
tur ab añ.qꝛ illud qð eſt multoꝝ annoꝛum

Aurjnntiſina dꝛ ab anti qð eſt cõ
Antilogus eſt ᷣmo de ſuꝑioꝛibꝰ deſcẽdens

eſt ab añ reſpectu iſtius quod eſt aliquoꝛũ
annoꝝ.⁊ cõpat᷑.antiquus.ioꝛ.iſſimꝰ. Jñ

antiqᷣtas.i.ęui longitudo. D

curua. eſt nõ in his vſibus quoꝝ oꝛdoꝑ
mutatus eſt. Eadeʒ nõ cũ puncto ponitur

yvbi in eodẽ vſu duplices ſenſus ſunt ⁊ du
bitat᷑ quis ſenſus potius eligendus ſit.

Antiſmicꝰ.a. ũ.i.vrbanꝰ nõ amarꝰ.non ira
Antiſma ẽ locꝰvbi cẽſus ẽ mutuãdꝰ(cũdus
Aintiſmos eſt tropus floꝛidę ⁊ vrbanę vtu
tis vel ſentontis.⸗ H
Alintiſtes. 9.t.i.ſacerdos quaſi ſtans ꝓ po⸗

ulo.qꝛ añ ſtat ⁊ oꝛat ꝓplebe.
ntiſtitiũ.n. S. ſacerdotiũ vł dominium

Antiſta. f. p.i.ſacerdotiſa.—
Antiſtropha.f.p.eſt qñ finito vᷣſu reincipi⸗

tur ipᷣm rñſoꝛiũ vł eiꝰ medietas.vᷣm Hug.

NPap̃. vo dicit. Antiſtropha eſt recipꝛoca
ↄuerſio qñ totũ rñſoꝛiũ ↄuertitur.

Alntitas.i. antiquitas.

Antitheſis eſt lre plra poſitio. vt olli p ili

Anthiteta eſt ↄtraria poſitio vłlocutio.et
ðꝛ ab anti qð eſt cõtra ⁊ theſis qð eſt poſi⸗

tio.ſ.vbi ↄtraria ↄtrarijs opponũt᷑ vt cõ⸗

tra malũ bonũ. er infamiã ⁊ bonã famã
oppoſitiões ſunt q̃ſi ↄtra thetã lr̃aʒ Sʒ an
thiteton vbi ↄtraria ↄtrarijs opponun᷑.·
⁊ pulcritudineʒ ſnię reddũt.vt frigida pu
gnabant calidis.humẽtia ſiccis.

Antiton ðꝛ genus ligni incõbuſtibilis. vł li

num ꝑadiſi qð cõburendo fit mũdius
ntonomaſia.f.p.eſt qñ illud nomẽ qð eſt
cõe pluribꝰ appꝛopꝛiaf alicui ꝑ excellẽtiã
ſicut dauid ðꝛ ſpecialit᷑ ppheta ꝓpt᷑ excel
lentiã. Naulus apłs. Ariſtoteles phᷣs.Et
ðꝛ ab anti qð eſt ↄtra ⁊ onoma qð ẽ nomẽ.
⁊ theſis poſitõ.quaſi ↄtraria ⁊ impꝛopꝛia
poſitio nomis ꝓnominrne
Antonomia eſt nomis ꝓ noĩe poſitio.

Antracidis.lapis pᷣcioſus ſic dictus.qꝛ ipᷣe

eſt ignei coloris vt carbunculꝰ qͥ antrax di
citur.ſʒ calida vena pᷣcinctꝰ. Cuiꝰ ꝓpꝛiũ ẽ
iactatus in igne velut int᷑ moꝛtuos extin⸗
guit᷑ ⁊ ecõtrario aqͥs ꝑfuſus exardeſcit
Antrax.i.carbunculꝰ vel calculꝰ.i.lapis
ntrillus.m.S.eſt inſtr̃m lapicidaꝝ.
Anthꝛopofagi vł anthꝛopofagite eſt gens
aſperria q̊ humanis carnibꝰ veſcit᷑. ⁊ ſunt
ſub regiõe ſcythię.⁊ dicit᷑ ab anthropos
gð eſt hõ ⁊ fagin quod eſt comedere
Anthꝛopomoꝛphitę heretici dicti ſunt pꝛo
eo ꝙ ſimplicitate ruſtica deũ hr̃e humana

— N— -B

S. — — —

Nᷣ
—„

—

— — scs

9

mẽbꝛa ꝗ in diuinis libꝛis ſcripta ſunt arbi
trant᷑.Anthꝛopos em gręce.hõ latine in
pᷣtat᷑ ignoꝛantes vocẽ dñi qͥ ait. Spũs eſt

deus incoꝛpoꝛeus. Nec em mẽbꝛis diſtin
guit᷑ nec coꝛpis mole cenſet᷑.

Anhꝛoposeſtha ſurſuʒ erectꝰ vł conuer⸗

ſus.⁊ dꝛ ab ana qð eſt ſurſuʒ ⁊ thropoſ cõ

uerſio.q̃ſi ſurſuʒ erectꝰ ⁊ ↄuerſus ad c-luzʒ
yt ſuũ creatoꝛẽ aſpiciat. Et nõ ꝙ hõ ðꝛ ab

humoqͥ ad materiã qꝛ ð fra foꝛmatłẽ ⁊ in
rrã ↄuertit᷑. Sʒ ðꝛ anthꝛopos ꝓpt᷑ ↄuerſi

onem ſui capit ĩ celũ.qð alię crea᷑e ↄuer⸗

tunt in fraʒ. vt platęꝗᷓ ſicradices.i.capita
eaꝑ hnt. Itẽ anthꝛopos in gręco ðꝛ arboꝛ

ↄuerſa ꝗᷓ ↄuertit radices ſurſum. Vñ. Os

hoim ſublime deditq; celuʒ vidẽ. Juſſit ⁊
erectos ad ſidera vtere vulttus.

Anthꝛopoſpathos eſt humana paſſio attri

buta deo. ſ. iraſci vel ridere.
Antrũ n.sS.gręcũ eſt.latie ſpecu ðꝛ.vel an⸗
tra qſi atra.i.obſcura loca. Et differt a ſpe
cu. Vñ. Eſt ſpecꝰ inſciſum nata penitꝰ an

Anubis.m. t. ðꝛ mercuriꝰ q̃ſi ſine nube (trũ
eſt em deus monis.qꝛ oĩa reuelat.Et idẽ
dꝛecynocephalꝰ a cynos.i.canis.⁊ cephas

caput qꝛ cũ canino capite depingit᷑ apud
egypꝑtios ꝓpt᷑ ſagacitatẽ. Un Virgi.Di⸗
genũq; deũ monſtra ⁊ latratoꝛ anubis.

Anularis.9.t.⁊ B re.qð ꝑtinet ad anulum 2 E
Apathia. thię. grece latine impa

Sed anularis.m.s.ſubſtantiue ſcous di⸗
gitus a minimo.qꝛ ibi frequent᷑ ponit᷑ anu
lus. Iñ anularius qͥ facit anulos. Iñ etiã
HB anulariũ.i.locus vbi fiunt anuii.

Anulus.m.s.pᷣma bꝛeuis ẽ oꝛnamentũ qð⸗

dam ſcz circulus qͥdam.ſed pᷣma longa eſt
paruꝰ anus. Iñ anulatus.a.ũ.i.hñs anu⸗
lum. Et ð ab anus ꝓ culoa rotũditate.vł
ðꝛ ab annus ꝑ diminutiõʒ q̃ſi annulus.id

eſt cir culus.qꝛ in ſe redeat yt annus.Qui
dam tñ dicunt ꝙ anulus nõ venit ab anuſ

ꝓpt᷑ pᷣdictã cauſam ſʒ ob aliã. Fuit em̃ cõ⸗
ſuetudo olim ꝙ ſi aliqͥs eſſet homicida vel
gdulter deferret ſimia in collo.os ſuuʒ ad
ſimię culũ tenens.ſed qꝛ h̊ erat nimis op⸗
ꝓbꝛioſum.fecerũt toꝛquẽ rotundũ.quem
in dedecus deferebãt in digitl.⁊ tũcnobi⸗
les fecerunt illũ facere aureum vel argen⸗
teum.qð magis videbat᷑ honoꝛi qᷓ; dede⸗
coꝛi.ex eo tẽpe ↄſuetudo inoleuit vt nobi⸗
les deferrẽt anulos.⁊ iõ qͥdã dicũt ꝙ anu⸗
lus dictus eſt ab ano ſimię. Alij dicunt ꝗꝙ

Pꝛotheꝰ fert᷑ circũdediſſe ferreũ circulu,ʒ

digito.lapide incluſo.q̃ ↄſuetudine hoĩes

vſi anulos habere ceperunt.⁊ poſt gẽs ce⸗.

pit geſtare eos in quarto a pollice digito.
qꝛ in eo vena eſtꝗᷓ vſq; ad coꝛꝑtingit.quã
teres putauerunt. c
Anus.us.ui.ðꝛ antiqua vetula.eo ꝙ mul⸗
tos habeat annos.vel ðꝛ aba qð eſt ſine ?⁊
nus.i.ſenſus.q̃ſi ſine ſenſu AUnde quidaz.
Pãphile tolle manus iamq; redibit anus

notandam v oꝛnandam aliquo inſigni voe-

Sed anus.ni.i.culus.ſiłit᷑ ðꝛ ab annꝰ pꝛo⸗

pter circulationẽ. Añ Foꝛma ſenilis anuſ
pars ꝗqdam coꝛpoꝛis anus. Item. Hum ſe
curuat anus velut anſer ſibilat anus
Anutergiũ.n.s.dðꝛ illð vñ anꝰ.i.culus tᷣgit᷑
An xilla.f.p.dicit᷑ olla ſupius ſtrica.
Anxioma vᷣm hug.ðꝛ cocatenatio loquen
di ſicut ſunt ſophiſmata. Pap. vo dicit.
Anxiomata ſunt ꝓloquia.⁊ maxie ꝓpoſi
tiones in topicis Itẽ anxioma.i.obnoxiũ
vYeritati aut falſitati.vt Cicero diſputat.
CLicero non diſpuat.
Anxius.a.ũ.i.triſtis.ſollicitus Jñ anxie⸗

tas.i.triſticia vel moleſtin.
Aonia eſt regio qꝗdam ĩꝗᷓ Cathinꝰ rex ędifi
cauit thebas ciuitatẽ. Ind

patronymicũ.i.thebanus. SS
Aoꝛaſia.f.p.ðꝛ cęcitas qua ſodomitę circa

aonides nom̃

domü loth fuerunt ꝑcuſſi. Geñ. xiiijj.

nte

ibilitas
Apella.i.iudęus qſi ſine pelle.luroꝛa.Ex·

tinguit dñi factus apella puer.

Apennius dictus eſt q̃ſi alapes acutę. Pẽ⸗

nium em̃ antiqͥ acutũ vocabãt. Ał apẽeniũ
ðꝛ qſi alpes pẽni.i.hannibał.ꝑ q̃uas hãni
bal dux viã fecit dum rhomã petere
Aper.m.s.eſt poꝛcꝰ ſilueſtris.⁊ ðꝛ ab apꝑiẽ⸗
do eo ꝙ fodiẽdo aꝑiat Vłðꝛ aper q̃ſi afer
a ferocitate ↄuerſa f.in p. Iñ h̊ aꝑculariuſ
id ẽ effractoꝛ domꝰ. Et eſt dr̃a int᷑ aprum
verrẽ ⁊ nefrendũ.Nam aper ðꝛ poꝛcus ſil
ueſtris. Aerres domeſticus hñs teſticłos
Nefrendus ðꝛ domeſticus nõ hñs teſticu
los Vnde.Cultoꝛ aper nemoꝝ ſit tibi ver
reſq; domoꝝ Atq; nefrendus ⁊ h̊ carʒ vſu
teſticuloꝝ.Et aper coꝛ.pmam Añ Ouið.
A cane non magno ſepe tenet᷑ aper. Inde

aperculus.i.paruus aper.

Aperus.m.s.eſt qͥdam piſcis .
Apes apis pla ſiẽt. Pꝛimo em̃ eſt quoddã
aial volatile melliſicans qð naſcit᷑ ex carni
bus bouinis ſepultis ⁊ certo tꝑe putrefa⸗
ctis.Et ſunt pla talia aimalia volatilia ex
ſtercoꝛibꝰ ⁊ carnibꝰaialiũ putrefact naſcẽ

tia. vt bꝛuci et locuſteę ex ſtercoꝛib et ſca⸗
bꝛo de carnibꝰ equorũ.fucus de mul. vel⸗
pe de aſinis. Et ðꝛ ab a qð eſt ſine. ⁊ pes.
gqꝛpmo naſcit᷑ ſine pedibꝰ ⁊ poſtea accipit
pedes. Itẽ apes vłapis vt ait lini dice
batur qdaʒ thaurus qͥ de Nilo ſolebat ex⸗
ire ⁊ geſticulatiõe ſui coꝛpoꝛis ſdicere fu⸗
tura hñs in humero dextro ſignum candi
dum ad inſtar lunę coꝛniculatum ad queʒ
cũ ſtatim ↄfluxerunt ęgypcij cũ inſtris mu
ſicis pſallẽtes leuabant eũ in gere.⁊ ſuper
eos tanq; pſallẽs ferebat᷑.⁊ ad motum vel
ſtationẽ ipius. illi in t᷑ra mouebant᷑ vl ſta⸗
bant. eadẽ die euaneſcebat. Dicũt tamẽ
q̃dam ꝙ in feſto ſerapis vel ſoꝛapis qhua⸗
tim taurꝰ ille emugebat.i.boabat.⁊ vt ip⸗
ſum idolũ conſecrari deberent. annuatim
ipos ęgyptios vocauit. Alij ꝑ decennium
ißp̃m ſemel apparere dixerunt. Alij tm tꝑe
iuſti ſacerdotis Heliopolis illud factũ fu⸗
iſſe dicunt.⁊ tempe iniuſti ſacerdotis non
vt ꝗ iuſticia dei iudicijs indicaretur ſacer
dotum. Hoc habet᷑ in hiſtoꝛia de ſubmer⸗
ſione paruuloꝝ hebꝛęoꝝ in egypto. Etiaʒ
apes vel apis erat ꝓpꝛiũ nomen cuiuſdaʒ

regis grecoꝛũ q̊ͥ moꝛtuus in ęgypto pone⸗

batur in ſarcofago.⁊ ibi cepit adoꝛari pꝛo
deo. Et dictus eſt poſtea ſerapis ãſi ſoꝛa⸗
pis.a ſoꝛus qð eſt caro ⁊ apis. q carnalit
. adoꝛabat᷑. Item apes eſt de? apu. Et ꝓp⸗
mo ſigto eſt ge. fe. H ꝓp alijs ge.m. Item in

ppma ſignificatiõe ⁊ vltima coꝛripit pᷣmam
fyllabaz. ſʒ in alijs pꝓducit. Nñ. Mel fert

7 deus eſt apis bos rex ſimul apis. Inde
apecula vel apicula.i.parua apis

Apex. m. t.i-ſummitas. Qð em inſi umo eſt
A pedibꝰ remotuʒ eſt. Et qñq; apex ðꝛlr̃a.
Et ꝓpꝛie apices dicunt᷑ lreꝗ in frotiſpitijſ
muroꝝ vel eccleſiarũ ſcribũt᷑. ⁊ in bᷣncipiſ
libꝛoꝝ ⁊ in titul legum Item ꝗlibet littera
qñq; ðꝛ apex. Vñ in Marco AUnus apex

noõ ſteribit. Et apex ðꝛ ligamen. Itẽ apex

ↄxpileus ſubtilis quo gẽtiles ſacerdotes
vtebant᷑ Itẽ ðꝛ ſummitas galeę.ſ.conus

ſupꝑ quẽ criſtę ponunt᷑. Jñ apiculus qð et
ꝓllra ⁊ ꝓ ligamie qͥ philateria dependent
⁊ ꝓ filis accipit᷑. apᷣ.vo dicit. Apex api

Ddignitas altiſſima mitra.
Apheduo m qð expoit glo. Hanielis. xi.
cõpoſitũ eſt.⁊ idem eſt qð ſolij ſui Alij ex-

ponunt apheduo.i.emauſꝗ eſt ciuitas ad
radicem mont oliueti diſtans a ierein fere
tria miliaria. Alexãder neq; dic q; aphed⸗
uo idem eſt qð appendix ſcʒ manſiuncla ꝗᷣ
adheret magneę domui. Et ðꝛ ꝓſpectum ſi
de lignis menianũ ſi de lapidibus cõſtru
ctum eſt. Anñ. Dicas Apheduo ſolaria ſi⸗
gnificatq; Appẽdix ꝙ ſi lignuʒ ↄſtruxerit
ip̃m. Hicas ꝓſpectũ ſi ſaxũ dic menianũ.
Apia dicebat Rhome qdam publica via.
Añ in paſſionali ſepelegit᷑. Rhome via a
pia. Itẽ iuxta hanc viã venus habuit tẽ⸗
plum. vñ ipᷣa ðꝛ apias. Uñ Ouið. Non il
las lites apias ipa ꝓbat. Apia etiaʒ dicit
fuiſſe vxoꝛ hilemonis.
Apiago. f.t.dðꝛ herba cuiꝰ floꝛes apes liben
ter colligunt ⁊ maxime appetütt.

Apiane ſunt vuę ꝗ dulce vinũ faciüt.

Apiariũ.n.S.eſt locus vbi ſunt vel mellifi⸗
cat apes.ſicut auiariũ vbi ſunt aues. 7flo
lariũ vbi fiolę. roſariũ vbi roſę.

Alpifoꝛium ⁊ apiſteriũ ieem.
Alpiaſter. m. S. ð: mgr apũ.⁊ ðꝛ ab ape ſicut

catulaſter a catulo.
Apiaſtra.f.p.eſt auis ꝗ libẽ᷑ comedit apes
æeſt viridis coloꝛis.q ⁊ mirops dicit.
Apiatellũ.n.s.eſt herba quam q ieiunꝰ/ gu⸗
ſtauerit ridendo exanimat
Apicioſus.a.iũ.i.caluus capite. cuiꝰ frõtis
ſummitas appartef.
Apicitus.a.ũ.i.ligatus ab apicio.
Apifera.pe.coꝛ.ſunt funes qͥ coꝛnibus an⸗
temne dextra ſiniſtraq; tendũt᷑ retro vſa.
aba ⁊ pes pedis.⁊ fero.qꝛ lõge a pedema
li e veli ferũt coꝛnua ⁊ extendũt coꝛnua
Apifoꝝ.n. S.pe.coꝛ.eſt nomen oppidi.
Apiũ.n.s.ſᷣm Hugl.eſt herba q̃ ſolebãt co⸗
ronari apices.i.capita hoim. ſed ym Ma⸗
piã apiũ eſt genꝰ herbe dictũ. eo ꝗꝙ apices

id ẽ capita antiquoꝝ triumphantiũ vłpo⸗

etarũ ipᷣo coꝛonabant᷑ quo internoꝝ viſce
rum doloꝛeſ grauiſſimi ſopiunt᷑ hmõi her
ba ebꝛietatem ðꝛ ꝓhibere.

Alplanos vłlaplane aplanes.i. firmamentũ
Ali ſine erroꝛe.qꝛ ſp mouet in eodem loco
DP.i Alpluſtre. ſtris. ð? gubernaculũ nauis vłar.
cis dictus ꝙ longe ſit a pedibꝰ.i.ſũma ꝑps n
Sticis vel coni vłgaleę vel montis vel l'e
Item apex eſt ſummitas honoꝛis vł diſti
ctönis nota. Mñ. Apex lr̃a ſignum galeęg.·

mamentũ. Uñ Juuenał. Aicteq; triremi
apluſtre. Inuenit᷑ etiã apluſtra. ſtre.

Apoca f. p. eſt ſcriptũ qð creditoꝛ dat debi

toꝛi ſoluenti. in quo creditoꝛ ꝓfitet᷑ ſe tãtũ
accepiſſe. ⁊ fit a creditoꝛe ſicut antipoca a
debitoꝛe. Vnde. Apoca ſoluẽti datun an⸗
ti ſuſcipiein.

7
„
H
&

Alpocalypſis.ſis.vel ſeos.intp̃tat᷑ reuela⸗

tio ſecretoꝝ.⁊ ðꝛ liber Joannis euãgeliſtę

q̃ nob celeſtia ⁊ multa ſecreta reuelauit.et

ðꝛ ab apo qð eſt re.⁊ calypſis qð eſt vela⸗

mentũ.qꝛ ibi manifeſta ſunt ꝗᷓ erant abſcõ

dita. Auroꝛa Eſt apocalypſis myſtica v⸗

ga gerens

Apoceleſma dicit᷑ cõiectura de futuris ↄſi⸗

derata iuxta motũ planetaru.

Apocriphꝰ. a. ũ.pe.coꝛ.i.occultuſ ⁊ ſecretꝰ

⁊ðꝛ ab apo.i.de.⁊ criſis Senn Eirs apo

cripha ꝓpꝛie dicunt᷑ illa ſcripta qũ oꝛigo
⁊ autoꝛ ignoꝛat᷑.⁊ q;uis ibi ſint multa va.
non tñ habent᷑ in autoꝛitate ꝓpter pła fal
ſaꝗᷓ ibi ↄtinent᷑. Iñ apocriphariꝰ qͥ deſcri

bit apocripha. Item m qͥſdaʒ apocriphꝰ
dicit᷑ ab apo quod eſt lõge.⁊ criſis.i.iudi⸗

cium.quaſi lõgea iudicio.vel deq̊ nõ põt
haberi certũ iudiciũ.Et aliqͥs liber ðꝛ du⸗
pliciter apocriphus.vel qꝛ autoꝛ ignoꝛat
⁊ vitas patet.⁊ talem recipit eccłla.nonad

fidei ꝓbatõʒ.ſed ad erroꝝ deſtructõʒ.qua

les ſunt lib Judith ⁊ alij quos enumerat

Hiero.in ꝓlogo Regj.vel qꝛ de eius veri
tate dubitat᷑.⁊ tales nõ recipit eccła.vt eſt

liber de infantia ſaluatois. .
Apocriphariꝰ vłapocriſarius.i.ſecretariꝰ

qð nos antrũ vel ſpeluncã dicimꝰ.⁊ vꝛ ab
apo.i.de.⁊ ge t᷑ra. IJdem ⁊ ðꝛ hypogęum
ab hypo qð eſt ſub ⁊ ge.tera.P
Apoleſma dicit᷑ diffinitõ ⁊ ↄ ſumatio diſpu

tationis.

Apolides dicunt᷑ qͥ ſunt ſine ciuitate. ab a

quod eſt ſine.⁊ polis ciuitas

emplũ viuendi ↄtinens

Apolutiũ. n. s eſt veſtibuiũ ſeu locꝰ vbi ve

ſtes abluendę exuunt᷑.

viri. Uñ Virgi.Cõcutit ⁊ ſtimulos ſbᷣ pe

UVñ.j.Coꝛ.j.Ego qͥdem ſum pauli egoa⸗
pollo.Etiã apollo ᷣm fabulas ðꝛ deus vł
idolũ grecoꝝ.ſ.deꝰ ʒelotes vim ſuꝑ arcuʒ
⁊ pharetrã geſtans.vel citharã ⁊ tibiã.q̃ſi
donans homibꝰ mercedẽ gr̃e vel vidictę.
vel dicit᷑ ſol a gentibuus·
Apollonius.m.s.pᷣma bꝛeuis ꝓpꝛiũ nomẽ
viri. Vñ in Auroꝛa. Miſſus apollonius
dux nuꝑ factus ab ilo:;:
Apollinariſtę hęretici ab apollinare voca⸗
ti ſunt.dicentes chꝛiſtũ coꝛpus tmmõ ſine
gnima aſſumpfſiſſe.

Apologus.m.s.eſt ſᷣmo ruſticalis de bꝛut
aialibus inſtructioni hoim coaptatus.ex⸗

Apollo.linis m.t.hma bꝛeuis ꝓpꝛiũ nomẽz

ctoꝛe vvᷣtit apollo.Aliqñ aũt eſt indeclina.

. cõſiliarius.vel etiã dicit᷑ cancellariꝰ.qꝛ i Apologia.f.p.i.excuſatio vel rñſio.⁊ dici⸗
ſe eſt ſecretariꝰ regis vel imꝑatoꝛis.⁊ eiꝰ tur ab apo qð eſt re.⁊ logos.i.Fᷣmo ãſi ſer
ſecreta ſcit.⁊ ðꝛ ab apo ⁊ criſis.i.ſecretum monis relatio.i.rñſio. Vñ in decretl alex.
vel ðꝛ ab apo qð eſt ab vłde.⁊ chryſos au andri pape.Clerici qͥ alios accuſant iuſtã
rum.⁊ idem eſt quod theſaurius eo ꝙha⸗ accipiãt apologiã. Et ponit ibi apologia
beat aurũ regis vel ĩꝑatoꝛ in ſua cuſtodia ꝓpdefenſione vel negatiõe ſola. In apolo⸗
Apocriſorij ſunt nũcij dñi papę q̃ſi ſecreta⸗ geticus.a.iũ.i.excuſatoꝛius vel reſpoſoꝛiꝰ
. rij. vt di. xvi.c.ſeptuagita. Nam criſis d Sm Hugl. CPap̃.dicit. Apologiaũi.excuſa
4 ſecretũ. aurũ vel iudiciũ.c.ſignificaſti.de tio. Iñ apologeticũ ðꝛ.i.ſatiſfactiõis iudi
elec.in glo.j.Ande Aurũ ſecretũ dat iudi cium vel veꝝ teſtimoni6d.
cium tibi criſis. Alpompeius gręce. ð emiſſarius latine.
Apocopa.f.p.vel apocope.pes.eſt ſubtra Apoplexia.f.p.eſt ſubita ſanguis effuſio q̃
1 ctio lrę vel ſyllabę de fine dictiõis.vt ach⸗ ſuffocati intereũt ſic dicta.qꝛ ex lętali per⸗
illli ꝓ achillis. fac ꝓ face. cuſſione repentinus caſus fiat. Gręci igit
4 Apodiſteriũ.n.s.eſt locꝰ vbi res pꝛnuntur ꝑpcuſſionem apoplexim dicunt.
ſt in baluno. AAAipoꝛia. f. p. pe. coꝛ. pla ſigt. Eſt em idẽ qðᷣ
n Apodixis gręce ᷣm MPap.i.oſtẽſio.Hhugl. aptio.laboꝛ.angoꝛ.aculeus.ſtimulꝰ.ictꝰ.
So dicit. apodixis.i.oſtenſio.fantaſia.p⸗ vulnꝰ.cura.tediũ.moleſtia.pauꝑtas.tri⸗
4 brvatio.expꝑimentũ. vtus ptãs. Vñ in vita ſticia.vtigo capitis.⁊ ðꝛ ab a qð eſt ſine.⁊
de beata Agnete legit.Ad filiũ meũ volui poꝛus qð eſt minimuʒ foꝛamen in coꝛpeꝑ
, ſſti apodixin tuęart magice demõſtrare. qð ſudoꝛ emanat.ita dicit Hug..ſuꝑ illud
Apofoꝛetũ.pe.ꝓð.eſt vas planũ ad feren- Ecẽc.xxvij.Apoꝛia hois in cogitatu illius
dum poma vkaliqᷣd aliud. Etiã eſt vas ad dicit glo.i.influxio ſtimulus vł moleſtia.
deferendũ reliquias Item ſuꝑ illud Coꝛ. iiij. Apoꝛiamur ſʒ nõ
i⸗ Alpofragiſma.f.p.eſt ſignaculuʒ anuli fere deſtituimur ⁊c.dicit.i.pauꝑes ſumus.pe
41 circũflexum. . nos em gręce pauꝑ ðꝛ latine. Itẽ ſuꝑ illð
“2 Apogeęũ.gei.eſt ↄſtructũ ſub t᷑ra ędificcdium Elaie.lix.Eſt apoꝛiatꝰ.i.cõtriſtatus de in

c 3

fęlicitate eoꝛũ. Et ſᷣm hoc Apoꝛia idẽ eſt circuli dextra ad ſummã l̃am poſita ĩhis
qð triſticia. Sʒ MPap̃.dicit. Apoꝛia gręcũ dictiõibus in fine.tribunal ⁊ pirrin qᷓ nota
nomen eſt. ⁊ eſt idem qð fluxio.diuinatio oſtendit᷑ deeſſein ſermone vltima vocaliſ
vel vnatio głię dei. Vel ſunt feces ⁊ relig vt tribunal ꝓ tribunale.pirrin ꝓ pirrine.
ſoꝛdes elementoꝝ ꝗᷓ in aere purgant᷑ vnd Apotheca.f.p.ðꝛ repoſitoꝛiũ vł recondito
gignunt᷑ in tra diuerſa.ſ.arboꝛes et lapi⸗ rium.qꝛin his homies elaboꝛatas fruges

des ⁊c̃. Item apoꝛus.a.ũ.i.diuinus rreponũt. Iñ apothecariꝰ rij.qͥ cuſtodit a-⸗
Apoſiopeſis.f.t.eſt validus defectꝰoroniſ pothecam̃.vłmercatoꝛ.⁊ apothecariꝰ.a.
. Vñ Theren. in eunucho. Ego ne illam ũ.i.ad apothecam ꝑtinens. apotheca
illũ.quę me.ꝗ̊ menon. ðꝛ arca vel locꝰ in qͥ aliqͥd ponit᷑ cuſtodien

Apoſtata.ↄ.p.ðꝛ puerſus.renũciatꝰ.refu: di cauſa.vłin quo publice ⁊ cõiter merceſ
ga. retromiſſus. Et ꝓpꝛie ðꝛ ille qͥ ᷣmo be vendunt᷑.⁊ ſpecialit᷑ medicinales.
ne agit ⁊ poſtea puertit ſe. ⁊ male agendo. Apotheoſis.f.t.i.diuinatio vł ↄtemplatio
retro abit. Ael eſt aliqs recedens a fide y? Apoʒima.pe.coꝛ.eſt vis herbaꝝ decoctaꝝ
religiõe Et ðꝛ ab apo qð ẽ retro ⁊ ſto ſts. Ande Macer. Ais potius ſeminũ vela⸗
Ffapoſtarict..l auerſug i apoſta⸗ poʒima ꝓderit huuus.
ſia. i. renunciatio. retro ad malũ moꝛẽ itio Apparitoꝛes vel apparatoꝛes dicunt᷑ vfuiẽ
gin tribus ↄſiſtit.pᷣmo qͥdem in dimiſſiõöe tes.qꝛ appareãt ⁊ videant᷑ vt pᷣſto ſint ad
ſtidei chꝛiſtianę. ſcdo in dimiſſiõe habitus obſequiũ Ael apparitoꝛes dicunt᷑ illi qui
religiõis.tertio in dimiſſiõe tõſurę clerica citant partes ⁊ eas apparere faciũt in iudi
li. Itẽ apoſtaticus eſt etiã idem qð ꝓſelit cio.vel dicunt᷑ miniſtri crudelitatis ad in⸗
ſcʒ qͥ ꝓcul ſalit de vna ſecta in aliim. terficiendum malefactoes. .
Apoſtema.n.t.pe.ꝓ.ðꝛ dura humoꝝ colle Appellatio ᷣm Aʒo. eſt a minoꝛe iudice ꝑi
ctio in coꝛꝑe ſic dictũ a collectõe humoꝛũ. uocationem maioꝛis iudicis pꝛetextu ini⸗
Nam gręci apoſtemata collectiões vocat qatis pᷣmeę latę ſententię reſciſſio.ff.de mi
Apoſtolus.m.S.gręcũ eſt.⁊ ðꝛ miſſus latie no.il.pᷣfecti.
⁊ hebꝛaice liſan.⁊ ðꝛ ab apo qð eſt de vyre ¶ Appellite heretici qdam quoꝝ autoꝛ appel
⁊ ſtolos qð eſt miſſus.q̃ſi de cęlo vel a deo les pᷣnceps fuit.qͥ creatoꝛẽ angeluʒ neſcio
miſſus. Miſſi em ſunt apłi a chꝛiſto ĩ vni: quem gloꝛioſum ſupꝑioꝛis dei faciẽs deuz
uerſum mundũ ad pᷣdicandũ euangelium legis iſrael.illũ igneum affirmãs qui dixit
. Iñ apoſtolatus.us.ui.i.dignitas vł offi⸗ chꝛiſtũ non in vitate deum ſʒ hoĩeʒ in fan⸗
cium apłi. In apoſtolicꝰ.a.ũ. ⁊ B apoſtoli taſia apparuiſe.
cus ꝓpapa. Iñ etiam aplarl.9.t.⁊ hH re. Appendix.o.t. ðꝛ manſiũcula.qᷓ magne do

Apoſtoli in iure dicunt᷑ lre date appellãti. mui adheret.ſ.ꝗq appendit᷑ parieti. non ha

ceſſum ſit. Item apłoꝛum alij ſunt ↄuẽtio appendiciũ.n. S. iſem. MD
nales.ſ.qñ ꝑs admittit appellationẽ. ſiue Applauda vel appluda.f.t. ðꝛ ſoꝛbitiuncka
in iudicio iudice refutante ſiue tacẽte. vel ex paleis facta circa quã pueri ſolebãt ap⸗
extra iudiciũ. vt extra de appel.c.ſepe.et plaudere.vel applauda dicit᷑ furſfur.
c.oblate. Alij ſunt teſtimoniales teſtifican Applũbatio eſt diuerſarũ materiarũ conſo
tes de appellatiõe facta. Alij dimiſſoꝛij p lidatio.vt auri.argẽti.plũbi.ſtãni ⁊c.⁊ ea
qͥs apparʒ ꝙ iuðx detulit appellatõi. Aluj ruz materiaꝝ ↄiunctio dicit᷑ applũbatura
refutatoꝛij. ꝑ qͥs apparet ꝙ iudex non de-⸗ Appoſtus.a. ũ.i.ꝑuerſus ⁊ ↄtrarius.
tulit appellationi. Alij reuerẽdi ſiue reue⸗ Appulſus.pecoꝛis ad aquaʒ.eſt ius addu⸗
rentiales ſcʒ qñ ob reuerentiã ſuꝑioꝛis ap cendi pecus vel gregẽ ad aquã fontis alie
pellationi defert᷑. vt.c.j.de ap.li.vj.ĩ glo. ni vel riuum ad aquanduiuuunn
Apoſtolici heretici q̃dam qͥ ſibi hoc nomen Apꝛicus.a.ũ pe.pꝓ.i.iocundus.amenꝰ.ca⸗
ſumpſerũt. qꝛ nihil poſſidẽtes ꝓpꝛiũ.nej lidus. delectabilis.⁊ ðꝛ ab apᷣlis.eo qꝙ in I
q; recipiũt illos qͥ aliq̃ in ðR mũdo vtuntur lo menſe ſit pulcerrimũ tꝑs ex ꝓductione
Apoſtrophe.phes.vł apoſtrapha.phę.eſt oꝛũ. Inde apꝛicitas.i.caloꝛ.iocunditas.
cõuerſio locutionis ad aliquẽ ꝑ ſecundaz Vnde Oꝛatius. Quicqͥd ſub terra eſt ina
pꝓpſonam. vt Dñi eſt ſalus ⁊ ſuꝑ pp'm tuu, pꝛicũ ꝓfert ętas.i.in aptum.
bñ̃dictio tua. Ahrulis menſis qdam. 1 8 quaſi aperilis. q·
Apoſtrophuſ.m.s.vᷣgula.regula.q̃ſi pyrs tunc terra aperit᷑ ⁊ floꝛes germinat.vel dꝛ

in qbus ↄtinent᷑ allegatões.⁊ q̃lit᷑ in cĩ p- bens tectum diuiſum in duo latera. Inde

ab aphꝛodite quod eſt venus. vñ aplis.i.
aphaeodilis.vel quaſi aphrilis.i.venere
qꝛ ille menſis dedicatus eſt veneri. vel qͥa

.ð in eo habʒz feſtũ ſuũ.vel qꝛ in eo nata fuit.
Arptitudo.f.t.i.ↄuenientia. Iñn aptitudina
rius.a. ũ.quod ſigt aptitudinem ꝓpꝛieta⸗

Aptotus.a.ũ.i.ſine caſu. aba qð eſt ſine et

ptoſis caſus.q̃ſi ſine caſu. In aptota noĩa
incaſualia. vt frugi.

— ₰

Aptus. a. ũͥ. nomẽ ⁊ non participiũ.qꝛ vᷣbũ

a quo deſcẽdit non eſt in vſu.ſ.a piſcoꝛ.et

idem eſt qð abilis.vel diſpoſitus. Iñ in⸗

eptus.i.indiſpoſitus.⁊ ambo compꝑpãtur.

Apulia.f.p.eſt pꝛouincia vbi conditum eſt
Pꝛunduſium. Inde apulus. a. ũ.de apu⸗

lia exiſtens. MU

Aqua ðꝛ qſi qua. Eſt em plana in ſuperſi⸗

cie.Et eſt quoddã elementũ coꝛpoꝛeũ ſim
plex humidũ ⁊ frigiduʒ. Jñ aqueus.a.ũ.

3 *

id eſt humidus vłin aqᷓ exnñs. Iñ aquula
dDimi.i.parua aqua.

giũ. n. s.ðꝛ aquęductꝰ.ſ. cannalis in
quo ducit᷑ aqua.

9 —

Aqua

Aqualiciũ.n. S. ðꝛ locus vel guttatoꝛium ꝑ

. quodaqua foꝛas mittit᷑ ⁊ elicitur a ꝓpꝛio
Aqualiculus.m.s.i.vẽtriculus. Añ Per⸗
ſius. NPinguis aqualiculus penſo ſexqui

pede extat.
Aqualis.is ⁊ h̊ le.i.ad aquam ꝑtinens.Et
ſubſtantiue hoc aquale eſt vas aq̃tile groſ
ſum ⁊ latũ. Vñ Plautus.Date illi ſellam

lłe etiã accipit᷑ ꝓ ventre grofſfſo.

—

ybi ſedeat ⁊ aquale cum aqua. Itẽ aqua⸗

Aqualiũ.n.s.ðꝛ ſumma ꝑs capitis.eo ꝙpᷣ

us ſuſcipit aquã defluentẽ qᷓ; totũ coꝛpus
Aquamanile.n.t.ðꝛ vas ſuꝑ quod cadit a⸗
qua qua abluunt᷑ digiti ſacerdotũ pꝰ ſum
ptionem coꝛpis chꝛiſti.
Aquarũi heęretici ſunt dicti.eo ꝙ aquã ſolã
offerunt in calice ſacramenti.
Aquariolus.m.S.ðꝛ ſeruuſmeretricis qui
crebꝛo fert aquam. ð
Aquarius.m.s.ꝓ quodam ſigno ceęli.eo
tũc cuʒ ſol eſt in eo.eſt abũdantia aquarũ.
Itẽ aqrius ðꝛ ᷣuiens qͥ poꝛtat aquaʒ. Iñ
aquaria.i.ancilla ꝗq a quã defert.
Aquaticus.a.ũ.⁊ aquatilł.lis.⁊ h le.i.ad a
quã ꝑtinens vel in aqua erñns.
Adꝗbibus.m.S.ðꝛ qͥ ſepe bibit aquaʒ.⁊ põt
declinari adiectiue. ”

qnnesiais veeſ nanenbetbe: H

Aqductile eſt via ꝑ quam aqua agitatur ?
ducitur de ꝓpꝛio loo.
Aqductns eſt ius ducendi aquã ꝑ fundum
vel agrũ alienũ ad irrigandũ agrũ meũ vł
alterius iure ᷣuitutis conſtitutę.

Aqhauſtus eſt ius hauriẽdi aquã ⁊ poꝛtã⸗

di ꝑ agrũ fundũ ſeu pᷣdium alteriꝰ ratione

Fuitutis.Et differt ab agductu.qꝛ aqdu⸗

ctus fit in fiſtulis ⁊ meatibus terraneis.ſʒ
adhauſtus fit ꝑ animalia poꝛtãdo. vt..l.ſi
pus · S. i. ⁊. ij. ff. de aqᷓ plu. ar. vbi ðꝛ ꝙ non
debet ille cui debet Huitus aqductus lapi
dibus ſed fiſtulis oꝛdinare.qꝛ vſus domi⸗
ni plus incõmodat᷑.ff.de cõtra emp.l.ſia
quęductus.
Agqnomus.pe.coꝛ.ðꝛ q̃ͥ aquam vomit ⁊ po
teſt declinari adiectiue.

Aldla. epiceni ge.eſt nomẽ auis obtinẽs bᷣn⸗

cipatum int᷑ alias aues. Et ðꝛ aqͥla ab acu
mine oculoꝛũ.qꝛ irreuerberato viſu ſolem
inſpicit. Ande. Nobilitas aquilę pᷣcellit

⁊ pendens aere ſummo.In liquidis piſcẽ
ſpeculatur acumine viſus. Inde aquilus
a.ſ.qͥ naſum hʒ curuũ in ſummitate vt aqᷓ
leroſtrũ. Item aquila eſt ſignum in cęlo.

qliana ſtipulatio eſt ꝓmiſſio ꝗ̊ nouat

omne volatile cęli. Sũma volando petit.

om

nem ↄtractum.vt ſic dicendo.ꝗcunq; mi⸗

hi debes ex quacũq; cauſa illa mihi ꝓmit⸗

tes animo nouandi.⁊ dicat ꝓmitto.tũcꝑ
acceptilationem tollet᷑ obligatio. Inſtitſ.
dqᷣbus mo.tol.obliga.
Aquilo.f.t.eſt vẽtus qͥdam ſerenus ⁊ aqs

ſtringens ⁊ nubes diſſipans. vide ſupꝛa iĩ

africus. Unde.Dic Aquilam volucrem.
ventum dicas aquilonem.
Aquilus.a.ũ.dicebãt antiqͥ ꝓ niger.a.um
In aquileus.a.ũ.i.niger vel ſuſcus
Aquoſus.a.ũ.i.plenus aq̃̊.⁊ ꝓpꝛie locꝰ ðꝛ
aquoſus.⁊ potio aquata. Inð aquoſitas
id eſt inundantia aquarũ.

Ara pᷣma longa ſine aſpiratiõe.i.altare.ſed
pma bꝛeuis ⁊ cum aſpiratiõe eſt ſtabulum
poꝛcoꝛũ. Vnde.Eſt hara poꝛcoꝝ bꝛeuis.
Z non ara doeooaꝛ.
Arabarchus.ðꝛ pnceps arę.vel virtus.

Arabia.f.p.eſt regio ꝗdam.⁊ int᷑pᷣtatur ſa⸗

cra.qꝛ regio illa thure abundat.Hãc grę⸗

ci endemon.noſtri beata nomiauerũt Ea⸗
dem eſt nominata ? Sabaa ſilio Chus q́ᷓ
dictus eſt Saba. 4

S
5*

Arabicus.a. ũ .i. aliqͥs de tali regiõe ſcʒ de

arabia. Arabs idem.
Arabici qͥdam heretici in arabia exoꝛti. di⸗
centes aiam cum coꝛꝑe moꝛi.⁊ in nouiſſi⸗
mo vtrũq; reſurgere
Arabit.lis.⁊ ̊ le.ðꝛ qð eſt aptum ⁊ bonum
qd arandũ.vt terra eſt arabilis
Aradij qͥdaʒ ppłiſunt.vide ſupꝛa ãmoꝛreꝰ.
Aram indeclinabile.interpᷣtat᷑ electus.
Aranea.f.p.ðꝛ vᷣmiculus faciens telam ad
capiendũ muſcas.ab aere dictus.eo ꝙ in
gera fila gerat Vel ð aranea ab aragne re

ginaꝗᷓ fuit mutata a Mallade in araneam

m fabulas. Inð hec araneola.i.ꝑua ara
nea. Iñ etiã h̊ aranus inuenit᷑.⁊ arqneus
a.ũ.i.ad araneã ꝑtinẽs. Iñ h̊ araneolus.
Arapagatus.a.um.ab area effoſſus. Vnð
an Dura miht intus arapagatũ eſt.
raphis.f.t.ðꝛ domꝰ luſoꝝ vel aratoꝛum.
Aratellũ.n.s.ðꝛ paruum aratrum.
Aratiuncula.f.p.ðꝛ foſſa parua quę inſtar
ſulci aratur.
Aratoꝛculus.m.S.ðꝛ paruus aratoꝛ.
Aratoꝛius.a.ũ.ðꝛ locus qui põtarari.
Aratrũ.n.s.eſt inſtt̃m arandi. Vñ in Au⸗
roꝛa. Noſtrę carnis humum crucis h ara

tro quaſi ſulcant.

Arbiter.m.s.ðꝛ reuelatoꝛ cõſilioꝝ.vtĩ Sa

luſtio. Mꝛocul arbitris oibus amotl.Etiã

eſt idẽ qð teſt. AVñ in Geñ. Accidit aũt vt
ioſeph intraret domũ ⁊ operis quippiã fa
ceret abſq; arbitris. Vel eſt idem qð com

pꝓfpiſſarius vel iudex.i eſtille qui ex com
pꝓpmiſſo.i.ex conſenſu partiuʒ ⁊ ex litigan⸗

tium electiõe de cauſa cognoſcit q̊ nullam

hʒ iuriſdictionem ꝓpꝛiam ſeu delegatam.

ff. de arbi. l.i. Sed electus eſt a ꝑtibus di⸗
ſcoꝛdantibus.ad earũ litẽ ſua ſnia dirimẽ

dam. Et eſt differentia int᷑ arbitrum. arbi

tratoꝛẽ ⁊ amicabilẽ cõpoſitoꝛem. Nam ar
biter ⁊ arbitratoꝛ pñt eligi cum pena.ſed
different. Nam arbit᷑ ðꝛ iudex ꝑ cõſenſuʒ
litigantiũ electus qͥ iudiciſ partes ſuſcipit
2 finem controuerſijs ſua ſentẽtia ſe polli⸗
cetur impoſitux.ff. de arbi.l.ſi de meis · S·
recepiſſe.Et a ſentẽtia talis nõ põt appel⸗
lari.ff. de arbi. l.dieʒ ꝓferri · S· ſtare.⁊.l.j.

C.e.ti. Sed arbitratoꝛ eſt in quẽ aliqͥ com
pꝓmittunt tali foꝛma vt poſſit cognoſcere

⁊ etiam iudicare alte ⁊ baſſe. Sʒ amicabił
cõpoſitoꝛ eſtqͥ ſine pena temptat ⁊ exꝑit
an litigatoꝛes patiant᷑ controuerſiã ſuo cõ
ſilio vel autoꝛitate diſcuti ·· q ſi qs, inꝭᷣ

glk.l. ſi de meis.

Arbitrium.n.sS.ðꝛ libera voluntas vel po⸗
teſtas qua qs ſponte bona vel mala appe⸗
tere põt. Item arbitriũ eſt actꝰ certaꝝ ꝑſo
narum exequentiũ cõpꝛomiſſuʒ ᷣm Aʒo.
Arboꝛ vel arbos ſᷣm Iſido.ðꝛ ab aruis.qꝛ
terrę fixis radicibꝰ adhęret. vel ðᷣꝛ ab her
ba. ceo ꝙ ad moduʒ herbaꝝ pullulet naſcẽ⸗
do. Pꝛius em̃ iacto ſemine herba oꝛitur.
dehinc cõfota ſurgit in arboꝛẽ.dehiĩc ĩ par
uo tꝑe herbam quã videras arbuſtum ſu⸗
ſpicis. Et arbos ꝓpꝛie ðᷣ de fructifera. ar

boꝛ vo ð nõ fructifera ⁊ ſterili.Et ẽ arbos

ge. f. cum ſit mat᷑ ꝓpꝛij fetus.Et nõ ꝙ no⸗
mina arboꝝ ſunt ge.fę.qꝛ naturam matriſ

in ſuis fructibus imitant᷑.vt pirꝰ ⁊ vlmꝰ.

lec em eſt quaſi obſtetrix puerperarum
bacchi. VUnde oleaſter eſt ge.m.qꝛ non cõ
cipit. cũ ſit ꝓpꝛiũ ſuę gentis cõcipere.id ẽ
oliuaꝝ. Mꝛo pomis vo ſunt ge.neu.
Arboꝛetũ ti.locus vbi arboꝛes creſcũt
Arboꝛeus·a.ũ.⁊ arboꝛinus.a.ũ.ideʒſ.de

Arboꝛe exñs.

Arbuncula. f. p dimi.i. parua arboꝛ.

Arbuſtũ.n.S.ðꝛ locus vbi creſcũt arboꝛes

⁊ ꝓ ipᷣis qũq; ponit᷑.⁊ ſcipue nouellis.
Arbuſtum etiã ðꝛ qñq; arboꝛ nouella et te/
nera in qua inſertio qñq; fieri põt.⁊ ðꝛ ar⸗

buſtum quaſi arboꝝ ſtatio vel haſta.

Arca ðꝛ ab arceo.es.qꝛ arcet ⁊ ꝓhibʒ viſuʒ
Item arca teſtamenti ðꝛ teſtificatio.Exo.
xxv.i.ſcriniuz in quo poſita eſt teſtificatio
id eſt tabulę in qbus ſeriptuʒ erat teſtamẽ

tum. tñ quęq; ibi repoſita pñt dici teſtamẽ

ta. Anð in pdicta arca poſita erat vrna au
rea plena manna in teſtificationẽ ꝙ paneʒ

dedit eis de cęlo. Tabuleę in teſtiſicationẽ

ꝓꝙ legem naturalem ſopitã in coꝛdibꝰetiaʒ
ſuſcitarent in ſcripto. Airgam Aarõ in te
ſtimonium qð dixerant. Omia ꝗ dixit do
minus faciemus. Vñ tres arcę fueruntin

tribus tꝑpibus. Unde. Tempoꝛibus tres

eſſe tribus cognouimus arcas Pꝛia Moe

Moyſi fuit altera. tertia chꝛiſti. Lignea

pma. ſecunda metallica. tertia neutrũ. Oc

to pᷣoꝛ. tria poſterioꝛ tulit. altera ſolũ. Le⸗

ge carens.ſub lege manens.a lege ſoluta.

Hanc pelagus.hanc moyſes.hane ſpiritꝰ

almus. Inde hic arcarius ðqͥ facit arcas
vel qui cuſtodit Ael ðꝛille qui ſuſcipit au
rum ⁊ argentũ publicuʒa poſſeſſionibus.

Fm Accur. in glo. C. de pon.l.i.li.x. Ael

E4

põt dici adiectiue arcarius.a.ũ.quod ꝑti⸗
net ad arcam vel ad arcariũ.

Arcanus.a.iũ.i.ſecretus.a.ũ.a quo cęteri
Arcas.ↄ.t.eſt nomen gentile.⁊ ðꝛ aliqs vł
aliqua de arcadia.

Archangelus.m.S.ðꝛ pᷣnceps angeloꝛũ.vt

Babꝛiel. ⁊ ðꝛ ab archos qð eſt pᷣnceps ⁊ g

gelus. ⁊ eſt vnus angelus de oꝛdine ſupꝛe

mo.i.ſummus nuncius. Vnde. Nuncius
angelus eſt. archangelus eſt ſibi pᷣnceps.
as archangelicus. a.u.

AXrchetypus. f.p. ð pᷣnceps figurarũ. Naʒ

typus idem eſt qð figura.⁊ archoſ pᷣnceps
põt poni adiectiue. Vñ archetypꝰ mun⸗
dus. dicit pᷣncipalis figura ſenſibił mũdi.
Archia. chię. f.p.ðꝛ pᷣncipatus. H
Archiater.m. S.ðꝛ ab archoſ ⁊ ater.i.niger
quaſi pᷣnceps nigroꝝ ſcʒ diabolus.
Archicancellarius.m.s.ðꝛ ſupꝛemus can
cellariuoss.

Archicoquus.m. s. dicitur pꝛiceps coquo

Archidiaconꝰ. m. s. nceps diaconoꝛuʒz

Inde archidiaconatꝰ.us.ui.dignitas vł
officiũ archidiacon.
Archiepᷣs.m.sS.ðꝛ pᷣnceps epᷣoꝝ. Inde hᷣ et
hęc archiepᷣalis.⁊ H̊le.⁊ archiepiſcopatꝰ

us. ui. ⁊ H archiepiſcopil.
Archigallus.m.S.ðꝛ pᷣnceps galloꝝ.ſ.illo⸗
rum ſacerdotum. HMU
Archigenes.pe.coꝛ.ðꝛpᷣncipalis medicus
q̃ͥ optime ſcit mederi geneſi.i.naturę.

Archigraphus. vide ſupꝛa antiõphus.

Archileuita.tę.ðꝛ pᷣnceps leuitarũ.

Archilogus.m.s.ðꝛ pᷣnceps velpᷣmꝰ in ſer
mone. Inde archilogium dicit᷑ pꝛincipiũ
ſermonis. ́M”MMB,
Archimandrita.m.p.ðꝛ paſtoꝛ ouium. Et
tranſlationem poteſt dici epᷣs vel archi⸗
epiſcopus.qui eſt paſtoꝛ ſpũalium ouium
vel ðꝛ ſupꝛemus paſtoꝛ ſcʒ chriſtus qui eſt

ſupꝛemus paſtoꝛ.
Archipirata. m.p. ð pᷣnceps piratarum.

Archipota.tę.pe.ꝓdu.i.magnus potatoꝛ

⁊ðꝛz ab archos.⁊ poto.quaſi pᷣnceps pota
toꝛum.
Archipᷣſbyter.m.sS.ðꝛ pᷣnceps pᷣſbyteroꝛũ.
vel qͥ ſuper clericos in aliqua eccleſia ha⸗
bet aliquam iuriſdictionem eccleſiaſticaʒ
Sm conſuetudinem loci. Inde archipᷣſby⸗
teratus. us.ui. talis dignitas.
Archiſynagogus.m.s.dicit᷑ pnceps ſyna⸗
goge.
Archiſterium.n. s.ðꝛ monaſterium.ab ar⸗
chos ⁊ ſterion.quod eſt ſtatio.quaſipꝛin⸗

cipalis.i.ſpũalis ſtatio.vel qꝛ reguł et di⸗
ſciplinis arceteeur.
Architectoꝛ.m.t.ðꝛ qui faẽ tecta. vel dicit
pncipalis artifex qui pꝛęeſt ędiſicijs con⸗
ſtruẽdis.qui etiam dicit᷑ architectus. Jñ
hec architectura.talis pᷣncipalis tectura.
AVnde.Artificum pᷣnceps architectoꝛ dice
tur eſſſe.
Architriclinus.m.S.ðꝛ pᷣnceps triclinij.nã
tricliniũ eſt domus trina ſeſſione conuiuã
tium oꝛdinata ᷣm Hugl. NPapᷣ.vero dicit
architriclinus ðꝛ maioꝛ domus vel in do⸗
mo pnceps trium lectoꝛũ.qꝛ in lectis anti⸗
qui ſolebant comedere. Nam clinos vl cli
negrecelectus dicit.
Arcobaliſta.eſt genus balifſe.
Archonium.n.sS.ðꝛ aceruus manipuloꝛũ.

yel aliaꝝ rerũ.

Archontiani heretici. ab archontio appel⸗
lati.qͥ vniuerſitatem quam deus condidit

opera angeloꝛũ defendunt.
Archos gręce.latine ðꝛ bnceps.

Arcicula.f.p.pe.coꝛ.parua arx ſiuerupes.

Arcipotens.o.t.componit᷑ ab arcus et po⸗
tens. Item arcus etiã componit᷑ cũ tenẽs

vt arcitenens. vel arquitenens ᷣm antiqͥs
qjui dicebant arquus pꝛo arcus.id eſtar⸗
cum tenens.

Arcippus.m.s.eſt ppꝛiũ nomen viri

Arcites.tis.ðꝛ ſagittarius cũ arcu eqtans

2 ſagittans.ſicut turchi ⁊ thꝛaci. Aelpõt
ſcribi ꝑ q.moꝛe ãtiquoꝝ.q̃ dicebãt arquꝰꝰ
pPparcus.⁊ tunc ðꝛ arquites.

Arciuum.n.s.pe.ꝓdu.dicitur libꝛariũ vel

oarmarium. L

Articus.m. s. dicitur polus iuxta arctuʒ.?
etiam circulus includens illã.qui ⁊ ſeptẽ⸗
trio dicic.

Arctophilax ðꝛ ſtella ſituata verſus ſeptẽ⸗
trionem circa vrſaʒ minoꝛem.⁊ dicitur ab
arctos.i.vrſa.⁊ philaxe ſeruare.vł philoſ

id eſt amoꝛ. quaſiſeruans vel amans vr⸗

ſam. quia eam ſemꝑ ſequit᷑.vel eſt minoꝛ
vrſa. Ael eſt aliud ſignuzʒ arcturus quod
Ddicunt boetes..
Krcturus.m.s.dicitur conſtellatio qꝗdam i
celo quę etiam plauſtrum cum ſepteʒ ſtel⸗
lis dicitur. ⁊ dicitur ab ardendo.eo ꝙ ſem
per ardeat iuxta polum arcticum.⁊ nunq;
occidit.vel ab arctos quod eſt maioꝛ vrſa

Eſt em̃ circa maioꝛem vrſam.

Arctus.cti.vel arctos gręce.id eſt vrſa. ſci⸗

licet ꝓ illo ſigno celeſti.vłeſt ſeptẽtrio.qͥa
ex ſeptem ſtellis conſtat. MM
c 5

Alrrcubius.m. S. ðꝛille qͥ cubat in arce.
Arcula. f.p.i. parua arca. Inde arculariuſ
Sacit vel cuſtodit aras.
Alrculus. m. s. dimi i paruus arcus.
Arcus. us. ui. hñs u. añ bus in dtõ z ablati

uo pluralibꝰ.eſt inſtrm ſagittadi q̃ͥ tela ia⸗

ciuntur. Juxta illud. Tolle arma tua ſcu⸗

tum pharetrã ⁊ arcũ.Et tranſſumit᷑ adſi⸗

gnſfſicandũ teſtudinẽ ſeu ꝑtem ponti incur
uatam Juxta illud. Saxeus ingẽti quam
pons coplectit᷑ arcu. Tertio tranſſumit᷑ ſi
gnificare minas vel hoiem minãtẽ. Juxta
illud. Mõ ſp pereat cuiq; minabitur arcu.
Auarto ſigt circuluʒ iris. vt onã arcũ
meũ in nubibꝰ cęli.Quito ſiꝗt curuã ꝑteʒ

circuli.i.ſemicirculũ.Sexto ðᷣꝛ plicatura.

ſiẽ dicim qͥnternꝰ hʒ qͥnq; arcꝰ. Septimo

ðꝛ induſtria ſagittãdi Añ in plãctu dauid

ſuꝑ Saul ⁊ Jonathã dicẽ Deda.Et pꝛęce

—

*

Pit Oquid vt docerẽt filios iuda arcum.i.
Ardea.f.p. ðꝛ qdam auis⸗(pitiã ſagittãdi.
volans in ſublimibus.⁊ ðꝛ ab arduus.qa
yolando petit ardua. ſ. gerenmnm.
Ardelio.m.t.i:leccatoꝛ qͥ ardens eſt in lec⸗

cacitate. Et talis qͥ ſic viuit ⁊ vagat᷑ ſoꝛtit
diuerſa noia. Vñ.hiſtrio vł palpo mimꝰ
yelgeſticulatoꝛ.Eſt epulo vel ardelio pa⸗
raſitus ſcurra leccato.

Arduenna. nę.ꝗdam ſilua.qꝛ eiꝰ ligna ſunt

Arquus.a. ũ.i.excelſus.ſtrenuuſ.ab ardeo

p cupio:qꝛ talis deſiderat cũ ardoꝛe ſubli

mitates honoꝛis.vłðꝛ arduus.qꝛ expedit

ordua magna. Inde hęc arduitas.
Area.f.p.eſt locus aptꝰ ad excutiendũ fru

mẽta. vł ðꝛ tabulaꝝ ęq̃litas. vł ponit᷑ pꝛo

domus latitudie.vel ꝓ mari.qꝛ latum et

ſpacioſum eſt. In areola.i.parua area vł

res bone et herbe virtuoſe.

viridariũ vel hoꝛtulus. vbi nutriũt᷑ arbo

Areſicius ð demoniacꝰ vel a demone poſ⸗

ſeſſus. Vñ areſicij dicũt a demõe poſſeſſi.
Arelatum.pe.p.eſt vrbs gallie.
Arena.f.p.eſt multitudo lapidũ ſ̃m plani⸗
ciem. In arenula. Iñ arenoſus.a.ũ.i.ple

nus arena. Inde arenarius.a.ũ.idem. vł

quod fit de arena. Inde arenariũ.i.locus
plenus arenis.⁊ ð ab areo.es.vł ab Aro
Aras. p otrarium.
Arenatoꝛes dicũt᷑ qͥ in arenis deiecta ⁊ col⸗
lapſa ſolent extrahere.⁊ dicunt᷑ hũiles ꝑ⸗
ſonęe. vt. C. de inceſtu nup.l.humilem.
Arenga eſt apta ⁊ concoꝛs vboxꝝ ſententia

.

ãponit poſt ſalutationem in builegijs ar⸗

duoꝝ negocioꝛũ. “
Areologus.m.s.ðꝛ vᷣtuoſus ⁊ potẽs ĩ ſer⸗

mone. ⁊ ab ares. i. vtus. ⁊ logus mo.

Areopagus.ðᷣꝛ ab arioth qð eſt mars.⁊ pa

gus villa vel vicus. quaſi vicus martl.qꝛ
üle erat vicus athenis in quo erat templũ
martis.vel vt alij dicunt ðꝛ ab ares qð eſt
vtus.⁊ pagus qð eſt villa.i.villa virtutl.

ſcʒ vicus athenis vbi ſtudebant phi. Inð
greopagita.i.pnceps vel magiſter illiꝰ vil

lę. VUnde Dionyſius ðꝛ areopagita ſcᷣm
Hugl. Del areopagus curia erat atheniẽ⸗
ſium vbi erant iudices. am ares virtus

pagus villa.qꝛ ibi tota vtus ciuitat erat.
Ande areopagiteę athenienſiũ curiales v

Sncipales vt vult Mapias.
Ares vel arete gręce ðꝛ virtus latine.

Areſponſis indeclinabile ð qͥ dat reſponſa

pncipis.vide ſupꝛa a cõmentarijs.

Airfaxat interpᷣtat᷑ depopulatio.

Argentarius.m.S. ðꝛ aurifab vel q̃ de ar⸗

gento oꝑat᷑.vel qͥ cuſtodit argentum. Eſt
Atit argentũ metallũ quoddã ſimile ſtãno

Iñ argentatus.a.ũ.i.argẽto ſuꝑinductꝰ.

Inñ argente. a. ũ.i. de argento exñs. Inð

argenteolus.a.ũ.i.aliquantulũ argenteꝰ.

Argentifodina.f.p. ðꝛ locus vbi foditur ar

Argentificina ðꝛ foꝛnax argenti vłlocꝰ vbi

aargentũ cudit᷑ ppatur. purgat᷑.⁊ foꝛmat᷑

in vaſa vel alia oꝛnamenta. IJwtem omia no
mina metalloꝝ poſſunt de ſe foꝛmare noĩia
deſinentia in cina vel dina.vt aurificina ⁊
qaurifodina.⁊ cũ terminantur in cina tunc
ſint locũ vbi tale metallũ cudit᷑.funditur

yel foꝛmatur. Sed qñ terminant᷑ in dina.

ſignt locũ vbi tale metallũ fodit᷑ ⁊ pᷣmo in

uenit᷑. Unde. Cinas vel dinas dant ex ſe

—

dc; metalla. Sicut ferrifodinas vel quo⸗

q; ferrifioinas.
Argentina nomẽ ciuitatis germanię.ab ar

gentin.i. candoꝛ. qꝛ pᷣ ceteris ciuitatibꝰ in

illis partibꝰ in diuitijs ⁊ honoꝛibꝰ candet
vel dðꝛ q̃ſi argentea tina.ſic ab argento ap⸗
pellata.qꝛ olim ibi er at argentum qð duce
batur ad rhomã. vel qꝛ olim argentuʒ ibi
Fuabatur rhomanis.HNam rhomani olim
toti oꝛbi ſdominates oꝛdinabãt in quali⸗
bet ꝓuincia certũ locũ in quo colligebat᷑ ⁊ꝛ
Fᷣuabat᷑ tributũ ⁊ cenſus eoꝝ.⁊ ſic tributũ
quod colligebat᷑ in illa puincia ᷣuabatur
in argentina. Nel dicitur argentina ab ar⸗
gento quod ibidem in vicinis mõtibus fo
ditur ⁊ reꝑitur Item argẽtina tria nomia

AR

habet in alemonico.qꝛ añ natiuitatem dñi

⁊ poſtea pluribus annis vocabat᷑ argenti

na qſi tina argenti. Deinde circa ãnos dni
cccc.li.Accila rex hunoꝛuʒ.i.vngaroꝝ pa

ganus in fauoꝛẽ ſuoꝝ idoloꝝ qſi oẽs ciui⸗
tates chꝛiſtianitat depopulatꝰ eſt ad rhe/

num vſq; ꝑueniẽs cũ ſuo exercitu coloniã
obſedit.ibiq; vndecim milia vᷣginũ truci⸗
dauit. Ac int᷑ cęteras ciuitates rheni etiaʒ
argentinã depopnlãdo ꝑ ipᷣam ciuitatem

cũ incendio ⁊ deſtructõe magnã ſtrataʒ et

viã fecit. Añ argentina pᷣmũ nomẽ ꝑdens

ſoꝛtita eſt nomẽ.vuł.ſtrabbꝛuch. ſic hodi⸗
erna die in clypeo ⁊ pannerio ipᷣoꝝ rubea
platęa vel via tranſit ꝑ campũ albũ. Dein
de poſt aliqᷓ tpa argentinenſes viribus ci⸗

uitatem ſuã reꝑantes.cauſa euphonie mu
tauerunt bꝛuch in burch. dicentes Stras

burch. ſicut modo appellaX᷑=.
Argi. m. g. ⁊ in płi nomen loci eſt.
Argiletũ.pe.ꝓ.locus in quo occiſus eſt ar⸗
gus. Pñt etiam eſſe duę dictiões. ⁊ tũc ar
gi letum ·i.moꝛs argg.
Argilla.f. p.eſt terra tenax ⁊ humida vnde
fiunt lateres. ab Argos vel argis ciuitate
grecię qꝛ apud gręcos pᷣmũ ex ea facta ſũt

vaſa. Iñn argilloſus.i.plenus argilla. JIñ

argillatoꝛ.i.oꝑpans in argilla.

Argyrus olim dicebat᷑ deuarius.⁊ dicitur

ab argento. qꝛ maxie moneta de argẽto ſo
let fieri. Itẽ argyra eſt ꝗdam inſula in me⸗

dio oceano. fecunda argento. vt dicat᷑ ha

bere ſuꝑficiem argenteam. MDw
Argyſteria dicunt᷑ ſtationes nundinarum.
Argonauta ðꝛ ab argos qð eſtᷣma nauis.
znauta. Et dicuntur argonauteę oẽs illi qͥ

in illa naue ierunt ꝓaureo vellere. JInñ ar⸗
gonauticus.a.ũ.poſſeſſiuum. Iñ hec Ar⸗

£

gonautica. cę. ⁊ eſt liber cõpoſiiꝰ ab apol⸗

lonio de argonautis

Argos nomen ciuitatis in grecia vbi olim

viguit ſtudiũ.Et in ſingulari eſt ge.neu.ĩ

declinabile.ſed in plurali eſt ge.maſ.⁊ de

clinatur argi.oꝛum. Vnde dicti ſunt argi
abargoreg.
Argumentũ.n.s.ðꝛtribus modis. Naʒ ðꝛ

argumentũ res fictaꝗᷓ tamẽ fieri potuit.vt

comędie Terentij. Dicit᷑ etiam paruũ opꝰ

Smiſſuzʒ in qͥ tota materia ſubſequent ope

ris plibat᷑ Et ðꝛ argumẽtũ.i.callidę inuẽ⸗

tum. Bicit᷑ etiã argumentũ rei dubię pꝛo⸗
bamentũ. Iñ argumẽtoſus.a.ũ.i.plenꝰar

gumentis.⁊ qñq; ðꝛ expeditus. Inde ar⸗

gumentatoꝛ.trix.tio.Et ðꝛ argumentatio

argute mentis oꝛatio m Hugl. Pap̃. vo
dicit. Argumentũ argute inuentuʒ qð rei

dubis facit fidem. Argumentũ ꝓbatio. vł

bꝛeuis oꝛatio.vel fabula veriſimilis.vł in
ſtrm mechanicũ. l
Argumentũ ðꝛ eo ꝙ arguat mentẽ.Arguit

aũt tanqᷓ; ignaram vt intra ſe de ignoꝛan⸗
tia ↄfundat᷑.⁊ de relicto mendacio vitatẽ

deuote ſequat᷑. Argumentũ eſt ipa ſenren.

tia ꝗᷓ fidem pᷣſtat. Argumentatio eſt ipſiuſ

ſentẽtię ꝑ oꝛationem explicatõ.cuius duę

ſunt ſpecies.ſyllogiſmus ⁊ inductio.ſʒ ſyl

logiſmo enth ymema ⁊ inductioni ſuppo⸗

nitur exemplu.
Argus.m. S. ðꝛ paſtoꝛ qͥdam qͥ fabuloſe le⸗
gitur habuiſſe centũ oculos. Itẽ arg idẽ
eſt ꝙ cautus ⁊ tranſumptiue ðꝛ hõ ꝓuid⸗
q̃ hincinde reſpicit cõſiderando illð quod
eueniat.⁊ illud quod ſequit᷑.vel argus ðꝛ

piger vel vagus. Inde argia.i.pigricia.
Argus etiã ðꝛ qͥdam mons a qͥ vela facto⸗

re dicta eſt ᷣma nauis.

Argutia.f.p.i.calliditas.vſutia.diſertitu⸗
do. Sed argutię vt dicit Papias ſunt do⸗

cumentox exꝑimenta.

Argutus.a.iũ.·qñ eſt nomen tria ſigniſicat.

Nam argutũ.i.bꝛeue.vt argutũ caput Et

argutũ.i. ſonoꝝ. vt argutũ oꝛganũ. Et ar

gutum. i. callidũ. vt argutũ aial. Añ. Eſt

bꝛeuis argutus. eſt callidus atq; ſonoꝛus.

Naßp̃. vo diẽ. Argutus eſt qcito argumẽè⸗

tum inuenit. vrbanus in loquẽdo.i aſtu⸗

tus. Item argutus participiũ.i.ↄuictus.

accuſatus.repᷣhenſus.ↄſtrictus.
Aridus.a.ũ.i.ſiccꝰ.⁊ ðꝛ ab areo. Jñ aridi⸗

tas.i.ſiccitas. Item tᷣra ðꝛ arida: quia eiꝰ
naturalis ꝓpꝛietas eſt ſiccitas. Geneb . j.
Alppellauit aridam terra.

Ariel hebꝛaicũ eſt.⁊ ᷣim Remigiũ intpᷣtat
leo deus.vel leo dei.⁊ ponit᷑ qñq; ꝓ viro

foꝛti.vt.j. Rarał.xj. Ipe ꝑcuſſit duos ari
el moab.i.duos viros foꝛtes ad modũ leo

nis. Qñq; ponit᷑ pieruſalem. Eſaie.xxix
Ag ariel ariel. Et dicit᷑ bis ariel ꝓpt tem⸗
plum ⁊ altare. Oonit᷑ etiã ꝓ altari. AUnde

Exʒech̊.xliij. Ipſe ariel quattuoꝛ cubitoꝛũn

Ande Hieruſalem ſignificat ariel ſigniſi⸗
catq; leonen. äl
Aries ðꝛ veruex non caſtratus.⁊ ſᷣm Iſið.
dicitur ab ara. quia pᷣmo in ara immolatꝰ

eſt aries. AUnde ANirgilius. Aries mactat
ad aras AVel dicit᷑ ab areos.i.amare. vnðö
etiam in grege maſculi mares vocant᷑. vel

dicit᷑ ab ares.id eſt virtus.eo ꝙ maio: V⸗

5

tutis ſit in grege. Eſt etiam inſtrumẽtum
bellicũ quo muri quatiunt᷑.qꝛ impugnat
murũ in modũ arietũ impugnantiũ.vłqꝛ

fit in ſummo cũ coꝛnibꝰ ad ſilitudinẽ arietl

Itẽ aries etiam eſt quoddaʒ ſignũ in celo
Vñ.Eſt aries veruex.ſignuʒ vł machina
belli.Credit᷑ ex ares aries natus vł ab ara
Iñ arietulus.i.paruus aries. Iñ ⁊ arieti⸗

nus. a.ũ.i.de ariete err.
Arillũ.n.s.ðꝛ granum int᷑ folliculos vuę.
Arillatoꝛ gręcũ eſt.⁊ non hʒ deriuationem
apud nos.ſed exponit᷑ p mercatoꝛe.vt pa
tet in coꝛnurrro- =
Arimaſpi.i.hoĩes vnũ oculũ hñtes.belluʒ
gerũt cũ griphibꝰ aialibꝰ terribilibug ⁊ ſi⸗
bi ſmaragdos lapides pᷣcioſiſſimos dufe⸗
runt.Nam vᷣm Remigiũ pcioſiſſimi ſma⸗
ragdinei lapides reꝑiunt᷑ in ſcythia regio
ne deᷣti.quos tñ cuſtodiũt griphes aima
lia ꝗdam terribilia ⁊ foꝛtioꝛa ꝗ coꝛpus ha⸗
bent leoninũ.pedes aũt ⁊ roſtrũ ⁊ alas vt

aqᷣla. Ideoq; ꝑ terrã currũt vtleones.per

gera volant vt aueſ.Quę beſtię cuſtodiũt
ipᷣam deßti regionem. ⁊ ſeruant ipᷣos lapi
des. non ꝙ iße in ſuã eos ↄuertant vtilita
tem.ſed homibus ipᷣos auferũt.cũ quibuſ
arimaſpi hoĩes vnum oculũ habentes bel

lum gerunt.ipᷣoſq; lapides auferunt eis.

Et dicunt᷑ arimaſpi ab ares qð eſt virtus.

⁊ agſpicio quod eſt vtuoſe aſpiciẽtes. licet
tm vnum oculũ habeant.vident tñ vtuo⸗

„

* ſe acute. = ”
Ariolus.m.s.ðꝛ ab ara.⁊ eſt diuinatoꝛ qui
circa aras idoloꝝ nefarias pᷣces emittit.⁊

funeſta ſacrificia offert. AUñ.Ariolꝰ vates

vel diuinatoꝛ ab rae.
Ariolatheſis eſt fictio ariolãdi vłſacrifſican

di. ⁊ ðꝛ ab ara ⁊ theſis poſitio.vel ðꝛ fictio

Aſit in ip̃is animalibus immolandis
Ariſta.f.p.i.ſpica.vel ſpicula ſpicę ⁊ piſciũ
Iñ ariſtella.i.parua ariſta. In ariſtatꝰ.a.

ſi.i.plenus ariſtis.ſicut dicimꝰ piſces ari⸗

ſtatos qͥ hñt plures ariſtas.

Ariſtofoꝝ.n.S.ðꝛ vas ad potus ⁊ pꝛandia

deferenda ruſticl in agros aptum. ⁊ ðꝛ ab
areoꝑ ↄtrariũ.eo ꝙ non ſit aridũ.qꝛope⸗

rarij ſp indigent vt vinũ vel aqua ſit in eo
qua vtant᷑.vel ðꝛ vas vbi reliquię ciboꝛũ

reponunt᷑.

Ariſtoteles.m.t.fuit qdam ph̊s dict⸗ ab a⸗

res vtus.qꝛ vtuoſus fuit vᷣtute acq̃ſita

Arithmetica dicit᷑ ab ares i. virtus ⁊ rith⸗
mon numerus. quaſi ſcientia tractans de

vtutenumeroꝛn.

Arma armox.dicunt᷑ ab armus.qꝛ eum te
gunt. vel ꝗ? armis.i.bꝛachijs exercentur.
Et dicunt᷑ arma generalit᷑ oim geneꝝ tela
ſed tñ ꝓpꝛie arma qbus defendimur. aæ te⸗
la qbus oppugnamꝰ aꝗq mittimus. Iñ ar⸗

matiuncula.i.parua armatio.

Armabilis..t.⁊ h le.quod facile eſt ad ar
mandum. èòMW
Armamentariolũ.n.s.i.ꝑuũ armamẽtariũ
Armamentariũ.n.s.ðꝛ locꝰ vbi arma ⁊ te⸗

Japonuntturr..
Armamentũ locus vbi arma ponunt᷑ var

mamenta ſunt firmamenta nauu.
Armariũ.n.s.eſt locus vbi arma reponũf
differt tñ ab armentario.qꝛ armentarium
eſt locus vbi tela ⁊ arma ponũt᷑.armariuʒ
vo dicit᷑ generalit᷑ locꝰ vbi inſtrumenta ⁊

arma cuiuſcunq; artis reponunt᷑.qꝛ cuuuſ
libet artis ſunt ſua arma. vt clericoꝛum ar

ma ſunt libꝛi.nautarum vela.remi.funes.
feęminarum. fuſi. coli.⁊ huiuſmõi Frequẽ
ter tamen nunc armariũ ſpecialit᷑ dicimus
libꝛoꝛnm.
Armatura.f.p.eſt pꝛeparatio oim armoꝛũ
ad bellunm.
Armelauſa.f.p.eſt veſtis añ ⁊ retro diuiſa
⁊ apta.in armis tñ clauſa.⁊ ðꝛ quaſi armi⸗
clauſa. ablata c.⁊ eſt ſcdauina.
Armelus.m.s.ſᷣm Rabanũ eſt veſtis hũe⸗
ros tm̃ tegens.ſicut ſcapulare mõchoꝛuʒ.
Armelum.n.sS.dicitur vas ſanctoꝛum vel
victimaruun.
Armeluſtrius.ðꝛ locus metuẽdus qͥ ab ar⸗
matis ſepe illuſtrat᷑.vel ðꝛ ludus cũ armiſ
factus.ab armis ⁊ luſtro ꝓ circũdo.
Armenia.f.p.dicitur aſię puincia.
Armentũ ᷣm hhugl.ðꝛ ↄgregatio maioꝛuʒ

gialiũ ꝗᷓ ſunt apta ad arandum. vt eqͥ ⁊ bo

ues. Inñ armentariũ ⁊ idem eſt qð armẽtũ
NPap̃.vero dicit.Armentariũ eſt locꝰ vbi

Arqmenta ſunt. Inde armentarius ⁊ eſt cu⸗

ſtos armentoꝛũ. Inde armentariolumi.

pearuum armentũ.Et dicit᷑ armentũ qua⸗

ſi aramentũ. vel dicit᷑ ab arma.eo ꝙ coꝛni
bus ſit armatum. Et differt a grege.qꝛ ar

mentum pꝓpꝛie eſt de maioꝛibus.grex de

beſtijs minoꝛibus. õl
Armigata dicunt᷑ oꝛgana ad armum ligata
vel poſita.vel ᷣm quoſdam dicit᷑ genꝰ oꝛ⸗

gani quod ſonat cum aqua ⁊ ſine aqua ni⸗

Armiger.a. ſ. pe. coꝛ.i.q̊ arma gerit. Et re⸗
perit᷑ ſubſtantiue in quolibet genere. vt h
armiger pꝛo ſcutifero.hęc armigera pꝛo

MB

Armillus mouet᷑ voce ⁊ non ſignificatione
HNam Armillus eſt dimi. ab armus. id eſt
paruus humerrus.
Armilla dicitur toꝛques bꝛachiale. dextro⸗
cheriũ. ſunt ꝓpꝛie viroꝝ.ab armoꝝ vᷣtu
te collatę victoꝛię cauſa.ꝗ olim virile dice
bant᷑. Eedem ⁊ circuli.vł qꝛ in armis.id ẽ
pumer ferunt᷑.ſed armilla pcipue mulieꝝ
latius extendit᷑.Circulus vo rotũdus fit.

videãtur. Nel ab aere.qꝛ ſeſe aeri inſeri et
miſceri pbant᷑. Nam quid eſt odoꝛ niſi ae
ris contractus. Anð ZAluroꝛa Mectar aro
ma fauus thus mirrham balſamo cũctas.

Arpago.i.fuſcinula.vel quoddam genus

veſtimenti.

Arpage gręce.rapina dicit᷑ latinire.
Arpax eſt inſtr̃m oꝛci.ferreus vncinus di⸗

ctus. eo qð rapiat qð in puteũ cadit ſcom
ap̃. ⁊ I ab arpa gręce.i.rape.

Item qñnq; reꝑit᷑ ꝓp hamo.vt in Job. Ar⸗
milla ꝑfoꝛabit maxillã eius.

Arpen eſt genus teli falcati. quo vtebatur
Armillũ.n. s. dicit᷑ vas vinariũ aptum ad

Mercurius.
Arpes.pis.eſt quoddã genus gladij.
Arpya. f.p. eſt qdam auis marina vultum
homis hñs.⁊ eſt talis naturę ꝙ pᷣmuʒho⸗
minem quẽ videt interficit. ⁊ poſtea ſedit
ſuꝑ aquas ⁊ ↄſiderat vultum ſuuz ꝓpꝛiũ
in aqua tanq; in ſpeculo.⁊ videns ꝙ ſibi ſi
milem interfecit. poſtea cũ videt homineʒ
nimio doloꝛe cruciat᷑. ⁊ penitet eũ intertfe⸗
ciſſe mum hoĩem quẽ viderat.
Arquitenens ſᷣm antiqs. vel arcitenẽs ſᷣm
mogdernos.pe.coꝛ.i.tenens arcum.
Arra.f.p.eſt illud qð datur in certitudineʒ
vt cõtractus firmꝰ habeat᷑. Ał ðꝛ pignus
qð datur ſpoſe a ſponſo. Etiam aliqñ eſt
ps pᷣcij.⁊ hoc ſi tenetur ꝓ emptiõe vl ven
ditiõe. vt rata teneat᷑. Et h̊ eſt de iure ꝙ ſi
ſſte q̃ dedit arrã pęniteat de ↄtractu inito.
amittit arrã.ſi vero vẽditoꝛ pęniteat. du⸗
plicatam arraʒ debet refundere.ſ.reſtitue
re quod recepit tm deſu. »„
rrabo. m.t.i. vadimonium. Unde The⸗
rentius in tertia comędia. Et relicta arro⸗
boni eſt ꝓ illo argento. Et pꝛopꝛie arrabo
Ddicitur bona arra.ſicut quę datur ꝓ bona
re. vt ꝓ coniugio.quę vo datur ꝓ mala re
väyt ꝓ foꝛnicatõe nõ eſt arrabo. Un. Pars
arrabo venit pcij. dum res bona venit. id
eſt venditur. ð
Arrepticius.a.ſ.i.poſſeſſus a demone.vel
qÿui agitatur ab ipo. Unde. Sunt arrepti⸗
cij vexati demone multo. Eſt energuminꝰ
quem deęmon poſſidet yuus.
Arriani hęretici.ab Arrio alexandrino pꝛę
ſbytero exoꝛti. qui coęternum patris ſiliũ
non agnoſcens. diuerſas in trinitate ſub⸗
ſtantias aſſeruit contra illud qð ait domiꝰ

poꝛtandũ in humeris
Armipot ens.m.t.pe.coꝛ.i.mars. Eſt etiaʒ
ois ge. ⁊ idem eſt qð in armis potens

Zirmomantia.feę.p.ðꝛ diuinatio ꝗ ſit in ar⸗

mis.i. in ſcapulis beſtiarũ . —
Armon vᷣm Joſephũ ðꝛ fluuiꝰ a montibus
arabię deſcendẽs ⁊ ꝑ deptũ fluens. in ſta⸗
gnum aſphalti erũpit.diuidẽs moabitidẽ
2æ ammoniticã.Quidam volũt eſſe ciuita⸗
tem in deſerto ꝗ ponit᷑ in finib⸗ ammoꝛrei
Arrmonia.f.p.i.dulcoꝛatio ⁊ ↄſonãtia plu⸗
rrimoꝛũ cãtuũ. Inde armoniacus.a.ũ.id ẽ
dulcis. ſuauis. delectabił cantꝰ. vt armo/
nia. i. dulcis cantus cęli.Et videtuxr armo
nia eſſe cõpoſitũ ex ad.ſed m antiqͥs mu⸗
tatur d. in r. ⁊ ſic fit ar ⁊ monos.qð ẽ vnuʒ
ubi ſcʒ oẽs cantꝰad vnã ↄſonantis tendũt
vige infra in pſaltes.
Armus.m.s.i.ſcapula vel humerus. ſz hu
merus ꝓpꝛie eſt hoim. armus vo beſtiarũ
Arna gręce.agna latine.
Arrninus. a. ũ.i.agninus. r
Alrniſſa.f.p. ðꝛ agnus recenter natus.
Arnagloſſa.f. p. vel arnogloſſus eſt herba
ꝗdam ſcʒ agniligua. ab arna qð eſt agna.⁊?
gloſſa.i. lingua. Eadem a rhomanis diciẽ
plantago. qꝛ planta eius cito adheret rg.
AKroma.n.t. dicit᷑ qſi aeris oma.⁊ eſt bonuſ
odoꝛ.⁊ eſt vnguentũ pᷣcioſum qð ↄꝓficitur
ex qͥnq; ſpẽbus aromaticis ꝗ in his vſibꝰ
ↄtinent Conterethus mirrꝗ.nardum. ca
lamũ.cinnamomũ.His ſuꝑifundas oleũ.
ſic tibi fit aroma. Et aliqͥ loco nardum hũt
coſtũ.⁊ dicunt ſic. Contere thus mirrhbaz
coſtũ calamũ cinnamomũ.His ſuꝑinfun⸗

das oleum ſic fit aroma. Ael dicit᷑ areoma

nomen trahẽs ab gere, eſt qölibz pigmẽ
tum qð odoꝛe ſuo inficit aerẽ. Ael aroma⸗

ta dicunt᷑ qcunq; fragrantis odoꝛis. In⸗

dia mittit vel alię regiones dicta ſic ab ara

qꝛ aris impoſita diuinis inuocatõibꝰapta

Ego ⁊ pater vnum ſumus.

Arrogans.·i.ſupbus. elatus inflatus vłia⸗

ctatoꝛ. In arrogantia.i.ſuꝑbia. differt tñ
a ſuꝑbia. qꝛ ſuperbia eſt inanis gloꝛia de
eo qð qᷣs habz. ſz arrogãtia eſt inanis glo
ria de eo qð qs nõ habet. ⁊ ců quis credit

ea ſeſcire vel habere. q mñ non ſcit vel hʒ.
Ars artl.i.ſcia.⁊ ðꝛ ab arceo ces.qꝛ arcet.i.
oſtringit nos reguł ⁊ doctrinis.vł dicitur

ab ares.i.vtus.qꝛ intellectũ nr̃m diſpoiĩt

ad vtutes.⁊ ars eſt collectio młtoꝝ pꝛece
ptoꝛũ ad vnũ finem tendentiũ.Et ᷣm JIt
do. differüt ars ⁊ diſciplina. qꝛ diſciplina

eſt illoꝝ neceſſarioꝝ ꝗᷓ alit᷑ ſe hre non pñt.

ſcʒ quando aliquid certis ratõnibꝰ diſcu⸗

titur. Sʒ ars eſt illoꝝ ꝗ alit᷑ ſe habere pñt.
ſicut ſunt opinabilia.
ceſar rhomanoꝝ m 0ahßh.
Arſeda.f.p.i.ſella valde ſplendens
Arſenicũ n.s.dicit᷑ auripbigmentum

Arſeuerſe ðꝛ ꝓuerbiũ.vł eſt vbũ ðᷣfectiuũ
impꝑatiui modi ſecũdęꝑſonę.⁊ ſigt auerte

ignem. ð ab arddo.
Arſeueũ.n.s.ðꝛ veſtis mulier rubei color
Arſis.eleuatio vocis.i.inituin.
Artabatice.pe.ꝓ.eſt genꝰ mõſtri in ęthio⸗
pia ꝓni vt pecoꝛa ambulare dicũt᷑.q̃dra⸗
geſimũ annũ nullꝰ ſuꝑpgredit᷑.Et dicũt᷑ ſic
ab artꝰ. a.ũ.⁊ batin.quod eſt gdus.qꝛ ar⸗
tatim ⁊ curuegradiunf.
Artabe.pe.coꝛ.ꝗdam menſurę ſunt. AUnde

—q

NPap̃.dicit.Artaba genꝰ mẽſure ſyriaceꝗᷓ

tres modios facit.
Artemeſia eſt ꝗqdam herba Bianęa gẽtib⸗
ↄſecrata. Vñ ⁊ gręce Biana artemis dici⸗
* tur.⁊ eſt illius naturę ꝙ cũ viuo decocta ⁊

mane bibita mẽſtrua educdcitt.
Artemo.onis.pe.ꝓ.ðꝛ paruũ velũ qͥ in dul
cibus potius vtimur aqͥs. Vñ in actibus
apłoꝝ. Et eleuato artemone ̃m aurę fla⸗
tum tendebant ad litus..
Artemũ idem. Vñ. Eſt artemo vłartemuʒ
velum qʒ ratis.

Arteria.f.p.eſt vena ꝑ quã exit ⁊ intrat aer

⁊ ſpũs. Vel ſᷣm NPap.Arterię ſunt fiſtulę
vel vene dicte eo ꝙ artl teneat itineribꝰ vi

talem ſpũm.vel qꝛ p eas aer.i.ſpũs a pul-

mone fert᷑. Inde arteriacus.a. ũ. ⁊ eſt ille
cuius fauces reumatiʒãt. Iñ artericũ.n.s
⁊eſt medicina ꝗᷓ ꝓdeſt meatui gutturis
Arteſis. f.t.ð artuü moꝛbꝰ. Vñ Mꝛudẽti⸗
HNodoſe òs podagra diſtoꝛquet et arteſis
Inñ arteticus.a.ũ.⁊ dꝛ iſte qͥ hʒ infirmitatẽ

in artubus ex cõſuetudine. vel vt medici

volũt dicit᷑ ille qͥ quandã nodoſitatẽ in mẽ
beꝛoꝛũ patitur iuncturis. Et in eodem ſen⸗
ſu dicif articus. a. i. Inde artetica.⁊ dici

tur paſſio vel infirmitas illa.

Arſates ſunt reges pſarũ.ſicut Auguſtꝰ ðꝛ

Artauꝰ.m.sS.me.coꝛ. eſt cultellꝰ ſcriptoꝛuzʒ

Articula. f. p. dimi. i. parua ars.

Articularis.2.t.⁊ le.i.ad artẽ ꝑtinẽs. t
dicit᷑ ab ars artis.

Articulus.m.s.dimi.i.paruus artus vt di

gitus. ⁊ ð ab artus. us. ui. Item articulꝰ
dicit᷑ qdam ꝑs or̃onis apud gręcos ſolam
relatõʒ ſigns. Inde articularis..t.⁊ hoc
re.qð hʒ officiuʒ articuli.vt hic ⁊ hec ⁊ B.
Articulus eſt etiã qdam coloꝛ rhetoꝛicus
q̃ fit qñ multę dictiões ſimul ponunt᷑ pun⸗
ctatim ſine cõiunctione media. vt ibi. So⸗
lers. inermis.inops.ingloꝛiꝰ vnde rediſti
Item articulus etiã dicit᷑ ſinis Item arti

culus.i.momentũ. vt in articulo diei illiꝰ.

id ẽ in initio.in ſine.in hoꝛa.in momento.
Itẽ articulꝰ.p̃ſſura. artitudo. Itẽ articu⸗
us eſt ſpẽs numeri. Itẽ articulus eſt mini

ma ꝑs ſymboli.i.fidei. ᷣm qð dicimꝰ duo⸗

decim ſunt articuli fidei Etiã articulus ſu

mitur ꝓ ſigno.cũ quo mulieres ſignãt pa⸗
nes in foꝛnace.ne fiat ↄfuſio int᷑ alios. Añ

Greciſta.Articulus coloꝛ eſt.bꝛeue mem⸗

bꝛũ.ᷣ dictio gręca. Articulus numerꝰ ꝑ de⸗

nos multiplicatus. Momentũ articnlus

p̃ſſuraq; ðꝛ eſſe. Itẽ articulus eſt ꝑs inten

tiõis ↄtinens illud qð actoꝛ intẽdit ꝓbare
vt in.c.veniẽs.ij.de teſti.⁊ glo.in.c.pſᷣſen⸗

tiũ ·S· teſtes.eo.ti.li.vj.Et articuli dicunt

capitula ĩ iudicio ꝓbada. eo.ti.ꝑ tuas Et
gñq; dicũt᷑ intentiões.qñq; aſſertiones.

Artifex ⁊ opifex differũt. Nam artifex ðꝛ

ex arte.opifex vo ex ſola manu ⁊ iuſſione
alterius. Iñ artiſiciũ qð eſt manufactum.
Inñ artificioſus.a.ũ.i.plenꝰ artiſicio. Inð

etiam artiſiciał.ↄ.t.⁊ hocle.
Artificina.fę.p.pe.ꝓdu.eſt locus vbi arteſ

exercent᷑. .

Articꝰ.a.ũ.i.bonis artibus inſtructꝰ ab arſ
Artocopus.m.S.i.piſtoꝛ.q̃ſi artifex panis
Vñ Juuenał.Salua ſit artocopi reueren
tia. Etiã ð panis cũ laboꝛe factus.ab ar⸗
tos qð eſt panis.⁊ copos laboꝛ. Iñ arto⸗
copus.i.panis cum laboꝛe factus ad opuſ
dñi ſui. ANel ðꝛ panis piſtus in olo..
Artocrea.f.p.ðꝛ qͥlibʒ cibus artificioſe cõ⸗
poſitꝰ. Nel ðꝛ cibꝰ ex pane ⁊ paſta ⁊ carne
factꝰ.⁊ ðꝛ ab artos.i.panis.⁊ creos caro.
Hm hHug. NPap.vero dicit. Artos panis.
creos gręce caro. Iñ artocrea panis carnẽ

2

continens.vulgo toꝛtella.

Artopta. f.p.i. vas artificialiter operatum
Ande plautus in aularia. Ego artoptam

hinc ꝓximo vtendam peto.
Artos gręce eſt panis latine.

Artoteritę heretici ab oblatione vocati.pa

nem em ⁊ caſeũ offerunt. dicentes a pᷣmis

hoibus oblatiõʒ a fructibꝰ terrę ⁊ a fructi
bus ouiũ fuiſſe celebꝛatã. ðBð
Artotira.f.p.pe.coꝛ.eſt cibus qͥ fit ex pane
vłpaſta ⁊ caſeo.⁊ dicit᷑ ab artos paĩs et ti
rus quod eſt caſeus.
Artuoſus.a.iũ.i.mẽbꝛatus.⁊ ðꝛ ab artus.
Artus.a.ũ.i.ſtrictus ſʒ artus.us.ui.i.mẽ⸗
bꝛũ qð neruis artat᷑.⁊ facit dtm̃ ⁊ abltm ĩ
vbus.ad dram de ars artis artibus.
Arualis. .t.⁊ h̊ le.pe.ꝓd.i.ꝑtinens ad ar
uum vel res aruu.
Aruambale.n.t.eſt hoſtia cũ arua ambie
bant.quod etiã dicit᷑ amburbale.ſed am⸗

burbalis vel amburbale ⁊ hoc amburbiiu

eſt hoſtia cũ qua ciuitatem ambiebant ab
ambio ⁊ vrbs.
ſacrificiũ aruos
Arugo.ginis.eſt coloꝛ qͥdã ſicut pedes acci
pitris.⁊ ſcribit᷑ ꝑ a ſolã ſᷣm Pap.ſʒ auru⸗
go ꝑ au ᷣm husg. eſt moꝛbus regiꝰ. Item
aurugo ẽ coꝛruptio auręꝑ quã ſegetes cõ
trahũt i naturalẽ coloꝛẽ ex aura coꝛrupta.
Aruina.f.p.i.pinguedo. Añ Job xv. Et
de lateribꝰ eius aruina dependet. Iñ arui
natus.a.ũ.i.impinguatus. IJñn aruinoſus

———

.
. .

NPapias dicit aruambale E—

a.ũ.i.craſſus Inde aruinula.fę.p.dimi.i.

Aruiolum li.ðꝛ paruũ aruũ ſi (parua aruia

ue coꝛpus parumm.,.gG
Arula.f.p.pe.coꝛ.ſᷣm Hug.eſt parua ara ſi
ue altare. Ael m Papᷣ. Arula eſt patella
carbonũ.craticula.vł vas ęneũ q̃drangu
lü in quo ignis ardet vel in quo pꝛunę vel
carbones aſpoꝛtant᷑.

—

Arulla.f. p.ðꝛ reſiduũ pomi qð abijcit᷑ Añ

Tolle peripſima poſt ede pulpã ſed ſper⸗
nearullam.

3 ſępe ponit᷑ ꝓcãna.⁊ ðꝛ ab areo ares.qͥa
cito aret. Vñ. Cantat hyrũdo. floꝛet arun
do. natat hyrudo. Iñ arundineꝰ.a.ũ.id ẽ
aliqd de arundine exñs. Iñ arundinetum
⁊ eſt locus vbi creſcunt arundines.
Auruſpex. .t.i.diuinatoꝛ.q̃ſi ararũ inſpe⸗

Arundob Hm Hhug. ꝓpꝛie ðꝛ foliũ depẽdenſ

ctoꝛ.Hi etiã exta ſeu inteſtina pecuduʒ in

ſpiciũt vt futura pᷣdicent.
Aruſpicina.f.p.pe.ꝓd.i.domus aruſpicũ
vel locus vbi diuinant.·
Aruſpiciũ.n.sS.i.diuinatio
Aruum.n. S.i. campus.
Arx arcis.f.t.i.cochlea.ſ.turrl ab arceo es.
qꝛ arcet hoſtes Vñ.Ars docet.arx munit
arcus tegit ⁊ ferit idem

(E ante

As aſſis plura ſigniſicat. pᷣmo idem eſt qas
obolus. Vñ in euangelio. Nonne duępaſ

ſeres aſſe veniunt. Et tamen differunt As

⁊ obolus.qꝛ obolus eſt factꝰ ad ſiłlitudinẽ
totius denarij valens denarij medietateʒ
ſed as eſt dimidius ſiue diuiſus denarius
toti tamen obolo ęquiualens. Et nota
compoſita ab as aſſis ꝓ obolo in eſſis fini⸗
untur.pꝛęter tria quę in vſſis finiunt᷑.ſci⸗
licet.octuſſis.ſeptuſſis.centuſſis.⁊ pꝛeęter
ſemiſſis quod in iſſis fini᷑.⁊ monoſſis qð
in oſſis finit᷑ſcðo ðꝛ põdus duodecim vn
ciarũ.tertio ðꝛ punctus vnus in decio vel
teſſere.q̃rto ðꝛ poſſeſſio oim bonoꝝ alicuiꝰ
quę habet. Vn.As obolus pondus pun⸗
ctus poſſeſſio tota Inde venit ſemis ⁊ pła
alia quę patent loco ſuo Et as ꝓ obolo di
citur ab a quod eſt ſine ⁊ ſphera rotundi-
tas q̃ſi ſine rotunditate. Itẽ in aſſe qñ ſigẽt
põdus ↄtinẽt᷑ duodeci ꝑtes.q̃ꝝ qlibethbʒ
ꝓpꝛiũ vocabulũ.Ad euidentis huiꝰ ſcien
dum ꝗ as aſſis eſt põdꝰ.xij.vnciaꝝ. Et ſi
exinde remouet᷑ vnũ.illud vnũ qð remo⸗
uet᷑ ðꝛ vncia.⁊ illa.xj.ꝗ̃ remanẽt dicuntur
deuns.i.xj.vncię.q̃ſi vncia dẽpta de aſſe.
⁊ cõponit᷑ a de.qꝛ ei deſit vncia ad libꝛam
Prerea ſi remouent᷑ ab aſſe duo. illa duo
dẽpta dicunt᷑ ſecuns.q̃ſi ſexta ꝑs aſſiſ.ſed

illa.x. ꝗᷓ remanẽt dicũt᷑ decuns.i.decẽ vn⸗

cię. Pretea ſi remouent᷑ tria ab aſſerema⸗.
nent.ix.⁊ illa tria dẽpta dicunt᷑ qdrãs q̃ſi
qrta ꝑs aſſis.⁊ illa.ix.ꝗqᷓ remanẽt dicũt᷑ do
drans.⁊ intpꝛetat᷑ nouẽ.Si remouent᷑ ab
aſſe qttuoꝛ remanent octo.⁊ illa q̃ttuoꝛ re⸗
mota dicunt᷑ triens q̃ſi tia ꝑs aſſis.⁊ ðꝛa
tris qð ẽ tres.vñ triẽs pᷣmo ſiãttres.ex cõ
ſequẽti qᷓ̃ttuoꝛ.qꝛ q̃ttuoꝛ ſunt t᷑tia ꝑs aſſis
Pretea illa octo ꝗᷓ remanẽt dicũt᷑ biſſe.et
intp̃tat᷑ biſſe octo.⁊ ẽ grecũ. Pretx᷑ea ſi re⸗
mouẽt᷑ ab aſſe qͥnq; remanent ſeptẽ. et illa
q̃nq; remota dicũt᷑ qncuns a q̊nq;.⁊ illa ſe
ptẽꝗg remanẽt dicũt᷑ ſeptuns a ſeptẽ. Pꝛe
terea ſi remouẽt᷑ ab aſſe ſex.illa ſex dicunt᷑
ſemis.⁊ illa ſex ꝗ remanẽt ſiłit᷑ dicũt᷑ ſemis
Et ðꝛ ſemis de ſemis qð eſt dimidiꝰ.⁊ as
aſſis q̃ſi dimidia ꝑs aſſis.Et ita ptʒ ꝗ ſunt
partes aſſis. Unde.Aſſis biſſena pars di⸗
citur vncia plena. Aſſi tollatur p ars vna
deunſq; vocatur. Tolle duas. ſecũs erit.
et pars altera decuns. Excipe tres.qua⸗
drans erit.⁊ tunc altera dodrans. Quat⸗
tuoꝛ ablatis pars eſt bene ſi numeratis.

=

Alſcolon villa vel valł interpᷣtat

Illa triens. biſſe qð reſtat credo fuiſſe. Si
tollas qͥnq; qncuns ps illa vocatur. Et ſe

ptem reliqua ſeptuncem tu vocitato. Aſſẽ

dimidia. pars vtraq; ſemis habef.

Alſahel interpᷣtat᷑ viſio del..

Aſaph interpᷣtat᷑ ſynagoga vel ↄgregans.
Aſbeſtus eſt lapis ferrei coloꝛis.ab igne no
men ſoꝛtitus.qꝛ ſemel accẽſus nũqᷓ; extin⸗
guit᷑. Nam aſbeſtus.i.inextinguibilis.
ſcella.f.p.locꝰ ſbᷣ bꝛachijs.qꝛ ab eis aſcel
lis bꝛachia cillent᷑.i.- mouent
Aſcia.f.p.i.dolabꝛa q̃ſi acute ſcindens. Jñ

aſciola dimi.i.parua aſcia

₰„

Aſcis.f.t.ðꝛ ſecuris q̃ cementarij vtuntur.

Inñ aſciculus.i.parua aſcis.

Aſclepiꝰ interpᷣtat᷑ deus dura faciens:et ðꝛ

fabuloſe fuiſſe medicꝰ ⁊ potiões cõſiciens

emplaſtra cõponẽs ꝓpter victus.qꝛ in⸗

digẽs erat.nouiſſime in fluuine iactꝰ a Jo
ue ꝓpter Barij filiũ quẽ interemit.
Aſcolonita ciuitas paleſtinę ꝗᷓͥ ⁊ ꝛ aſcolõ.
de qua fuit herodes qͥ occidit infantes
Aſcopa.peę.pe.coꝛ. vas eſt aquaticum vtri
pſiłe.Aſcopa em̃ gręce.latine ðꝛ vter Añ
Judith.x. Impoſuit itaq; abꝛęſuę aſco⸗
pam vin. èGM

Aſcriptꝰ. a. ũ.i.alicui rei deditꝰ deputatꝰ.

Aſcripticiꝰ glebę. ðꝛ ille qͥ eſt aſcriptꝰ glebę

fundo ſiue ſolo terrę.⁊ aſtrictus ꝑ ſcriptu⸗

ram in qua ꝓmittit dño ſoli ſe nunq; a ſoꝛo-

.Dlo diſcedere. .
Aſecretis.vide ſupꝛa acõmentaris.
Alſer eſt ꝓpꝛiũ nom.⁊ interpᷣtat᷑ beatus.qꝛ
Beñ. xxx. ðꝛ.cũ peꝑiſſet euʒ Zelpha dixit

Lvya. Hoc ꝓ beatitudine mea beatã ppe
me dicent mulieres ꝓpterea appellauit eũ

Aſer. ⁊ ſcribit᷑ ꝑ vnũ ſ. AUñ auroꝛa Nepta
lim ⁊ Judas Beniamin ⁊ Gad Aſer.

Alſia ꝗdam femina fuit ꝗᷓ olim tenuit impe⸗

rium oꝛientis.a qua dicta eſt aſia regioil⸗

la. ſ.tertia ꝑs mũdi vᷣſus oꝛientẽ. Iñn aſia⸗

nus.a.ũ.⁊ aſiaticus.a.ũ. Vel aſia interpᷣ⸗
tatur elatio vel eleuatio.qꝛ illa ꝑs mũdiẽ
elatioꝛ ⁊ altioꝛ. Inuenit᷑ etiã aſia ꝓ qdam
palude.pᷣma ꝓducta.ꝗ̃ in nomie regionis
beꝛeuiat᷑. Unde Lucanus. Europã miſeri
libyam aſiam q; timer.
Aſilũ.n.s.ðꝛ domꝰ refugij qð Rhomulus
fecit. ſed mõ eſt eccła.⁊ ðꝛ ab a qð eſt ſine ⁊
ſilon quod eſt tactꝰ. qꝛ nõ eſt fas alicui ibi
aAliũ tangere vel offendere.⁊ ꝓdu.pe. Vñ
Virgilius.vij.enei. Hinc lucum ingentez
gquem Rhomulus acer aſilũ. Retulit ⁊ ge

* 3
, 7. *

aqa monſtrat ſub rupe lupercal. Daß. ,

dicit ꝙ aſilum eſt templũ qð Rhemus et
Rhomulus ↄſtituerũt.ad qð qͥcunq con
fugeret.ab omni noxa liber eſſet. Iteʒ hic
aſilus li.m. s.eſt muſca quę boues ſtimuꝰ-
lat.⁊ conſumit mel apum ⁊ eas conturbat
quam gręci oeſtrum vocant.⁊ ruſtici taba
num. Et videtur etiam dici ab a quod ẽ ſi-
ne.⁊ ſilon tactus ꝑ contrarium qꝛ eius ta⸗
ctus nimis ſenti᷑. Anð Greciſta.Turbat
aſilus apes miſeris ſuccurrit aſiluum.
Aſymphonia.i. ſonãtia ab a ⁊ ſymphoĩa.
Alſyntheton eſt ꝗdam figura.⁊ fit m ;a5/·

piam qñ vna oro diuidit᷑ in duuaeas 4
Alſinus.m.s.ðꝛ qſi aſidus.a ſedẽdo.qꝛho⸗
mies añqᷓ; haberẽt equos aſinis inſidebãt
vel ðꝛ ab a ⁊ ſenos ſenſus.quaſi ſine ſenſu
qꝛ bꝛutũ ⁊ ſtolidum animal eſt. Sicit᷑ etiã
aſinus quaſi alta ſinens.ſʒ tũc eſt etymoł.
non copoſtlo. Zi aſellus.i.paruus aſinꝰ.
Inde aſina ⁊ aſella. Inde aſininus.a.ũ.i.
de aſino exñs. Inde aſinarius.a.ũ.qð ꝑti
net ad aſinum vt mola aſinaria quam tra⸗
hit aſiuus ad molendinum. Et h̊ aſinariuſ
qui ducit vel paſcit aſinos. Et aſina facit
ditm̃ ⁊ abltm plurales in abus ad differen
tiam ſui maſ.quod facit in is. Tñ inuenit᷑
in is. Uñ.j. Re.ix.Et de aſinis ꝗs perdi
diſti nudiuſtertius ne ſollicitus ſis.qꝛ in⸗
uente ſunt.Et ſcias ꝙ vt dicit Baſilius in
hexameron omelia octaua. Intelligit aſi⸗
nus ⁊ homis conſuetus vocem. nouit iter
quod ſepius ambulauit.ad audienduʒ ita
vehementer acutus.vt nullus ei de terre⸗
ſtribus comparari poſſit.
Aſmodeꝰ.pe.ꝓð.eſt nom demonis. Unde
Tobiẽ.iij. Oęmõ noie aſmode“ occiderat
Aſopus nomen eſt fluuij. Nñ.Aſopũ ( eos
retrahas europã ſiue piropũ.Et piropus
nomen eſt gemme
Aſparagus herba qdam.cuiꝰfrutex eſt aſꝑ
⁊ ſpinoſus.Eſt etiã qͥdam piſciculꝰ paruꝰ.
ſegq optimi ſapoꝛis. Et etiã boletus vocat
aſparagus.Et vt MPap.dicit. Aſparagi i
cibo ſumpti ſtomacho ꝓſunt.calidi ſunt.i
aqua cocti omẽs veſicę cauſas curãt ⁊ cal⸗
culos frangunt. 2
Aſper.a.ũ.i.durus.acerbus.truculentus.
Alſpergo.ginis.f t.i.aſperſio.vel eſt nomẽ
cuiuſdam auis marinę. vel eſt veſtis femi
narum vel veſtimentoꝝ ſuꝑfluitas.quod
etis ſirina diic.
Aſpis dis. f.t. dicitur genus ſerpentis. Et
eſt illius naturę. dum enim incantatura

MB

diuinatoꝛibus. tunc vnã aurẽ ponit.⁊ tru
dit in terrã. ⁊ aliam obſtruit cũ cauda. ne
audiat voces incantantiũ vtillęſa ꝑymane

at Et ideo incantat᷑ qꝛ veneno extracto aſ
pis eſt medicinał ⁊ pᷣcioſi valoꝛis De hac
dicit ꝓpheta. Sicut aſpidis ſurdę et obtu
rantis aures ſuas ne audiat vocem incan⸗
tantis. Et ᷣm Iſido. Aſpis eſt vocata ꝙ;
moꝛſu venena immittat ⁊ ſpargat. Hyos

em gręce venenum dicũt.⁊ inde aſpis.qſi
aſpergens hyos.i.venenum.eo ꝙ moꝛſu

venena to interimat.⁊ coꝛ.pe.in gtõ. Iteʒ
id eſt parua aſpis.
Aſpꝛiolus. eſt animal quoddam
Aſſa.aſſę.f.p.ðꝛ lignũ dolatũ ⁊ latũ.

aſpis ðꝛ etiam ſcutũ militare. In aſpidła

Aſſecula vłaſſecla ꝑ ſyncopã.ↄ.p.ðꝛ ab aſ

ſequẽdo ⁊eſt humilis ꝑſona alteri ſubie⸗

cta. vel idem eſt qð domeſticus familiariſ
vel ðꝛ ab aſſideo quod in vna ſignificatiõe

valet intantũ ſicut intendo. qꝛ ᷣuus debz

eſſe aſſiduus iuxta dñm ſuum.⁊ ſic ðꝛ ſer⸗

uiens vel comes qͥ ſequit᷑ aliũ. Añ in Au⸗
roꝛa. Rurſus vt in pᷣmis vir lucis et aſſe⸗

cla fumi. Aſtiterant dño v c.

Aſſer aſſeris.m.t.ſiꝗt illas lõgas ꝑtes et te
nues ꝗᷓ diuidũt᷑ ⁊ abſcindunt᷑ a trunc.Et

ðꝛ ab aſſe.qꝛ aſſeres ſoli in tectis ponũtur
2 nõ ↄiunctim. Alſſem em vnũ dicimꝰ. Al
dicunt᷑ aſſeres.qꝛ aſſideant parietibus et
trabibus.vel qꝛ vnus alteri in pariete in⸗

ſeritur. AUñ Ecẽ.xxix. Melioꝛ eſt victus
pauꝑis ſub tegmine aſſerum qᷓ; epulę ſplẽ

diggre.
Aſſeſſoꝛ ðꝛ q̃ſi aſſidens iudici in cognitione
cauſaꝝ.ſuum pᷣbens ↄſilium iudici.qͥ alio

Aſſidela.f.p.pe.ꝓdu.eſt menſa iuxta quazʒ

ſedemus. H .
Aſſidęi ſunt iudęi qui diuino cultui ſemper
inſidebanttt.
Aſſiduus.a.ũ i.ſtudioſus.ſollicitus.conti

nuus.alicuiꝰ rei intentus.⁊ ðꝛ ab aſſideo.

Itẽ aſſiduus.i.diues ⁊ põderoſus ĩ pecu⸗

nia. ⁊ ſic ðꝛ ab as aſſis ⁊ do.qꝛ diues płes

Habet aſſes.i.obolos. Vñ Naaman in hi⸗
ſtoꝛia legit᷑ fuiſſe vir diues ⁊ aſſiduꝰ. Vñ
BDiues ⁊ intent“ notat aſſiduus ſub eodẽ.
Als facit aſſiduũ aſſidet aſſiduuſq;. Etiaʒ
aſſiduꝰ ðꝛ qͥ expẽſis erarij ßerat.⁊ ſic ðꝛ ab

eẽ ⁊ dando.nõ qꝛ multũ gratis det diues.

ſed coactus plus dat qᷓ; pauꝑ in collectl fa
ciendis. .M

—

Aſſimetra.f p.ðꝛ nomen generale oim man
ſoꝛum adiacentiũ villę vel ciuitati. ab aſſi⸗
deo es. ⁊ metros menſura.

Alſſiſteriũ.n.S.locus vł domus monialium

ſicut monaſteriũ monachor?
Aſſiſtria.f.p.monialis ibi aſſiſtens.

Alſiſtrix vl aſtitrix ab aſſiſtendo videt᷑ dici

⁊ ðꝛ ꝗ ſiſtit iuxta vᷣuitiũ vel circũſiſtit. AUñ

BSaß. ix. Da mihi dñe ſediuʒ tuaꝝ aſſiſtri⸗

cem ſapientiã.Et eſt ꝓducenda hęc ſylla⸗
ba ſtri. ᷣm Hugl.Sicunt tñ qͥdã ꝙ hęclit⸗
tera coꝛrupta ſit.⁊ debet dici aſtitricem.et
non aſſiſtricem. Nam ſiſto qñ eſt traſitiuũ
accipit ſ᷑teritum mutuoa ſtatuo ⁊ fac̃ſta⸗
tui. ⁊ in compoſitõe aſſiſto aſtitui aſtitutũ
ꝗ quo deſcẽderet aſtitutrix.qñ vo eſt neu⸗
trum accipit ſteritum mutuoa ſto ſtas.et
facit ſteti.⁊ in cõpoſitione aſſiſto aſtiti aſti
tum. ⁊ ab hoc regulariter deſcenderet aſti
trix. me. coꝛ.⁊ non aſſiſtrix.quia nichil eſt
nec ab aliquo verbo poteſt foꝛmari. Anð

Siſto facit ſtatui ſi tranſeat atq; ſtatutu,.·

Sif fuerit neutrum dicito ſiſto ſteiii.
Aſſocius.m.S.i.cõſocius.cõſoꝛs. ↄſodalis

Ccotribulis.confęduſtus. ⁊ dicitur ab ad ⁊
ſocius.

Aſſolatus.a.iũ.i.ad ſolum deductus vł ad

ſolitudinem redactus. vel de ſolio depoſi

Aſſula.f.p.pe.coꝛr.ðꝛ id qð cadit de ligno
gñ dolatur. ⁊ : ab aſſa aſſe „
Aſiultus.us.ui.impetus.aſſumptꝰ ſaltu.

Aſſumentũ.n.s.eſt illa ꝑs ꝗ de aliqͥ accipit

vyel aſſumit᷑ ad aliqᷣd faciendũ vel reparã⸗
dum. AUnde Marci. ij. Nemo aſſumẽtuzʒ
panni rudis aſſuit veſtimento veteri.qua
nomie dicitur officialis iudicis et conſilia⸗

ſi diceret. Nemo ſapiens cõiungit panno

veteri partem noui panni quaʒ aſſumpſit

de aliquo nouo panno.

Alſſur aſſuris. fuit fiius Sem.aq dicta eſt
aſſuria. Inde aſſurius.a. ũ.i.aſſur. AUnde

in Aluroꝛa. Sicut rex aſſur malus extitit
2 tñ idem. ᷣ
Aſſus.a.ũ.ðꝛ q̃ſi arſus ab ardeo. Iñ aſſat
a.ũ.⁊ hęc aſſatura.rę. Uñ.ij. Re. vj. Aſſa

turam bubule carnis vnam. i.fruſtum bo⸗

uis aſſatum.
Aſtarthen.eſt idolũ ſidonio.
Aſtericus vel aſteriſcꝰ. m. s.i.foꝛina aſtri.
1 eſt qdaʒ nota quęin libꝛis apponit᷑.ꝗ de
his omiſſa ſunt vt eluceſcant ꝑ eaʒ notaʒ
1 ĩ deeſſe vidẽt᷑.⁊ dicitur ab aſter qð eſt ſtel
la. qua vſus eſt Oꝛigenes in tranſlatione
piblię. Circa quod notandum ꝙ nanſta⸗

toꝛes ⁊ interpᷣtes biblię multi fuerunt. ſic
dicit mgr̃ in hiſtoꝛijs.qꝛ ante incarnatiõeʒ
dñi annis. cccxlj.tempoꝛibus tolomei

philadelphi regis ęgypti ſeptuaginta int

pꝛetes floꝛuerunt.qͥ leges ⁊ ꝓphetas hoc

modo tranſtulerunt. Ptolomęeus ſtudio⸗

ſus ⁊ libꝛoꝛum cupidus ꝑpcipiens apud iu

deos legem eſſe oꝛe dei ęditam. ⁊ digito il

peritos qui interpᷣtari et trãſſerre valerẽt.
dirigeret. Etem̃ ſua deſideria eſſent eam

in gręco trãſlatam habere.⁊ arciuis rega⸗

libus intereſſe Eleaʒarus aũt annuens eiꝰ
petitioni.de vnaquaq; tribu ſex legiferos

vel legiferẽtes deſtinauit.i ſunt ſeptuo⸗

gintaduo interpᷣtes.qui licet ſeptuaginta

Duo fuerunt moꝛe ſacrę ſcripturę. tñ com⸗-

muniter ðꝛ ſeptuaginta. qꝛ ſi duo ſuꝑſunt
B; eſt modicum reſpectu ſeptuaginta. Qui

venientes ad regem pentateucuʒ ⁊ ꝓphe⸗
tas tranſferentes coꝛam rege diſputauert

de vno deo colendo.⁊ nulla creatura eſ
ſet deus. Inde eſt ꝙ vbicunq; ocurrebat

eis in tranſferendo de trinitate vł ſub ſilẽ⸗

tio pteribant vel ęnigmate tranſtulerunt
ne tres deos colendos tradidiſſe videren⸗
tur Similit᷑ de incarnatiõe vbi facientes.
UVñ tranſlatio ſeptuagintaduũ qñq; ẽ ſu⸗
perflua.qñq; diminuta. Poſt incarnatõʒ

aũt dñi ⁊ paſſionem annis.c.xxiiij. Aqui⸗

la qdam iudens ad fidem cõuerſus. ſz po⸗
ſtea in hereſim lapſus.pᷣmus interpꝛes fe⸗

cit aliam tranſlationẽ de hebꝛaico ĩi grecũ

tpe hadriani imꝑatoꝛis. Deinde pꝰan⸗

nos.liij. Theodotion fecit tertiam tranſla

tionem ſub Comodo. Deinde poſt annos
triginta. Symmachus int᷑pꝛes claruit ſbᷣ
Beuero.Beinde poſt annos octo inuenta

eſt quędaʒ tranſlatio hieroſolymis.cuius

autoꝛ ignoꝛat᷑.quę dicta eſt vulgata trãſla

tio vel quinta ęditio. Deinde poſt annos

xviij.tempoꝛe Alexandri ſupuenit Oꝛi⸗
genes videns iſtas tranſſationes imperfe
ctas.incepit coꝛrigere tranſlationẽ.lxxij.
interpᷣtum per poſterioꝛes iam dictas trãſ
lationes.vel ſᷣm aliquos ſolum tranſlatio

nem Theodotionis coꝛrexit.⁊ miſcuit.ſ.

ſupplens diminuta. ⁊ reſecans ſuperflu .
Vbicunq; igit᷑ ad tranſlationẽ.lxxij.int᷑⸗
pꝛetum aliqͥd addidit ex tranſlationibus

ſequentibns. vel vbi addidit ꝗᷓ deerãt ibi
ponebat aſtericũ vel aſteriſcũ.i. ſtellaz vl

foꝛmam aſtri ꝑ qð innuit ꝙ ꝑ additionem

illam eluceſcebant ꝗᷓ pᷣus deerant.Et dici⸗
tur aſtericus ab aſter ⁊ icon qð eſt imago
vel ſignum. ⁊ ꝓd.pe.qꝛ apud grecos icon
ſcribit᷑ ꝑ ei diphthongon.⁊ ðꝛ aſtericꝰ ſᷣm
modernos vel aſteriſcus ᷣm antiquos.et

tunc dicit᷑ ab aſtris.i.ſtella ⁊ icon Abi ve
ro erat ſuꝑfluum ponebat obelum. Obe⸗
lius ſcriptam. miſſis epiſtoł muneribus
rogauit Eleaʒarum pontiſicẽ iudęoꝛuʒ vt
ſibi viros ſenioꝛes hebꝛaice ⁊ gręce liguę

los em gręce ðꝛ ſagitta latine vel veru. ſi⸗
gnãs ꝑ hoc qᷓ ̃a ibi ſuperflua erat. Dein⸗
de ipᷣe Oꝛigenes fecit aliam tranſlationeʒ

ꝑ ſe plenam ſine his ſignis.lhi oẽs trãſtu⸗

lerunt de hebꝛaico in gręcuʒ. Deinde qui⸗
dam volentes habere oẽs iſtas tranſlatio
nes ſimul ſcribebant libꝛos.ſic eos oꝛdinã
tes.ꝙ in medio cuiuſlibet folij ponebant
ſex colũnas a ſummo deoꝛſum deſcenden

tes.ponentes in pᷣma vba tranſlatiõis pꝛi

meę.in ſecunda ſecũdę.⁊ ſic de alijs. Et iſti
libꝛi dicti ſunt hexapla ab hexa grece qð ẽ

quaſi liber hñs ſex tranſlatiões rectas vel

ſex latine.quaſi ſexcupla. vel ðꝛ hexapla

rectificatas. Quidam tamẽ hexapla expo

nunt ſimplicit᷑ p exemplaria. Et his tem⸗
poꝛibus multi vtriuſq; linguę ſcioli fecer̃t

glias tranſlatõnes de ſᷣdictis grecis tranſ

lationibus in latinũ. Nouiſſime ſuꝑueni⸗
ens beatus hieronymus.peritus in tribꝰ
linguis hebꝛaica.gręca ⁊ latina pꝛimo coꝛ

rexit tranſlationem.lxxij.interpᷣtum in la-

tino cum aſtericis ⁊ obelis.poſtea vo trã⸗
ſtulit immediate bibliam de hebꝛeo in lati
num ſine aſtericis ⁊ obelis.Et hac tranſla
tione nunc vbiq; vtit᷑ tota rhomana eccła
licet non in omnibus libꝛis Et ipᷣius tranſ
latio merito ceęteris antefert᷑.qꝛ eſt vboꝛũ

tenatioꝛ ⁊ ꝑſpicuitate ſententię clarioꝛ Et

tranſlatio pᷣma ſcʒ.lxxij. interpꝛetuʒ facta

eſt in Alexandria ciuitate quę metropoliſ

6

eſt egypti.Alię aũt tranſlatiões in diuer

partibus mundi vbi tunc magiſtri pollue

runt.Nota ꝙ vbicunq; in libꝛis veter te⸗
ſtamenti mendoſitas reꝑitur. currendum

ſtamentuʒz pꝛimo in lingua hebꝛęa ſcriptũ
eſt Si vero in libꝛis noui teſtamenti recur
rendum eſt ad volumina grecoꝛum. qꝛ no
uum teſtamentum pꝛimo in lingua gręca
ſcriptum eſt pꝛeter euangelium Matthei
⁊ eplas Pauli ad Hebꝛeos.
Aſterites eſt gemma candida.incluſam lu⸗

cem ↄtinens ſicut ſtellã intus ambulanteʒ

Aſty gręce.ðꝛ vrbs vel ciuitas.

eſt ad volumina hebꝛęoꝛum.quia vetꝰ te⸗

— -ʒ — *

.

Aſtiſmos.i.antiſmos.vide ſupꝛa.
Aſtręea.f.p.pe..i.iuſticia.ab aſtrũ.qꝛ de

celo deſcendit. Uñ Ouið.in.j.metha.Al

tima celeſtũ terras aſtręa relinquit.

Aſtereus.a.ũ.pe.ꝓdu.ðꝛ res quę pertinet

ad aſtrum.

2

Aſtirion gemma eſt cryſtallo ppinqua.in
cuiꝰ centro lucet ſtella fulgoꝛe lunę plene.
⁊ ðꝛ ſic.qꝛ aſtris poſtpoſita fulgoꝛeʒ rapit

„

gerit.

Aſtrol

ipᷣius artis aſtronomie.

Aſtrologus ðꝛ inſpectoꝛ ⁊ mẽſuratoꝛ aſtro
rum. 2 ðꝛ ab aſtrum ⁊ logos.quaſi loquẽſ
de aſtris ⁊ augurans. Inde aſtrologia.q⸗

dam ars aſtronomię. Iñ aſtrologicꝰ.a.iũ.

Et ſcias ꝙ aſtrologia partim eſt naturał.

partim ſuꝑſtitioſa.HNatural dum exequi⸗

tur ſolis ⁊ lunę curſus vłſtellaꝝ certas tẽ
poꝛum ſtationes. Suꝑſtitioſa vo eſt illa

quam mathematici ſequunt᷑.qͥ in ſtelliſ au

gurantur.qͥbus etiam duodecim ſiã ꝑſin⸗

gula animę vel coꝛpoꝛis mẽbꝛa diſponũt.

ſiderũq; curſu natiuitates hoim ⁊ moꝛes

hdicare noſcun᷑.

Aſtronomus.m.S.ðꝛ qͥ docet legẽ vel regu

lam de aſtris.vel qͥ nomiat ea.⁊ ðꝛ ab aſtꝝ

⁊ nomos quod eſt lex.vel noꝛma.i.regula
vel onoma.i.nomen. Iñ aſtronomia ipſa

ars. Iñ aſtronomicꝰ. a.ũ.ſᷣm Hugl. Ma⸗
pias dicit.Aſtronomia.i.aſtroꝝ lex qͥ cur
Anroſia vel atrophia.f.p.eſt tenuitas coꝛ⸗

ſus ſideꝝ docet.⁊ eſt vna deſeptẽ artibus

poꝛis ex cauſis latentibus ⁊ paulatim cõ⸗
ualeſcentibus dicta ſic ab immutatiõe coꝛ
poꝛis.Nam gręci nutrimenti ceſſationem

aſtroſiam vel atrophiã vocant.

Aſtroſus.a.ũ.i.lunaticus quaſi malo ſide⸗

re vel aſtro natus.
Aſtruco.onis.i.dextrariꝰ.ab aſtur ꝓ gẽte.
qꝛ apud illã gentẽ hmõi eqͥ abundant.Eſt
etiam idem quod accipiter.
Aſtrum.n.S.i.ſtella ⁊ ðꝛ ab Aſtro ph̊o.qui
pꝛimus tractauit de aſtris.vel ab aſter qð
gręce ðꝛ ſtella. Inde hic ⁊ hęc aſtralis.⁊ H
le.i.ad aſtrũ ꝑtinens Et ſcias ꝙ ſtella dici
tur ꝗqlibet ſingularis.Sidus pluriũ ſtella
rum collectio.Aſtrũ grãdis ſtella.vt ſol ⁊
luna ⁊ alij planetę.eęc tñ nomia apud au
toꝛes cõfundunt᷑. Item aſtrũ qñq; ponit
ꝓ celo.non ꝙ idem ſignificet.ſed qꝛ aſtra

2 —

ſignt partem celi.

Alſtula.f. p. r illud quod cadit deligno qñ

abium. n. s. quoddam inſtrumentuʒ

dolatur. ⁊ dicit᷑ a tollendo. AVñ qͥdam vo⸗

lüũt dici aſciam ab aſtulis.quia eas aligsna

Aſtur.m.t.eſt qͥdam pplłs hiſpanie q̃ iuxta
fluuiũ qͥ ðꝛ ſtura habitat. In aſturia.f.p.
regio vel ciuitas eoꝝ. Iñ aſturieſis ⁊ aſtu
rienſe. Item aſtur. im.t. ð qdam auis que
apud illam gentem abundat.⁊ ðꝛ ab aſtur
ꝓ gente.vel ðꝛ ab aue ⁊ ſterno.qͥa ſternit
aues.ꝗᷓ etiaʒ dicit᷑ aſturco vel accipit᷑ asaX
pias vero dicit. Aſturco accipiter maioꝛ.
Wnae. Altruco quadrupes aſturco dicit᷑
agles.
Ziſtus.us.ui.calliditas.doloſitas.fraus.
fallacia.⁊ ſumit᷑ i malo. Iñ aſtutia.f.p.i.
ingenioſitas.doloſitas.cautela.induſtria
calliditas.⁊ ꝓpꝛie ðꝛ de malo. Inuenitur
etiam aſtu. indeclinabile neu.ge.ꝓeodem
Vñ.Aſtu vincit hõ cuncta creata ſoñ ſ o.
Aſtutus.a.ũ.i.callidus.⁊ ðꝛ ab aſſlu.·

Atacus.pe.coꝛ.maioꝛ eſt bꝛuco. Et vt diẽ
glo. Joel.j. Eruca vmis eſt qͥ in oleribus
maxie inuenit᷑. Bꝛucus vo fetus locuſte
añqᷓ; habeat alas. SDeinde cũ parũ incipit
volare ðꝛ atelabus. Cum vo plenit᷑ volat

ðꝛ locuſta. Et eſt bꝛuchus multo guioꝛ

locuſta vłatelabus.qꝛ iacens in vno loco
radicitus comedit fructus. Atacus auteʒ
ðꝛ quaſi ategus.i.ſine tega.eo ꝙ nihil ha⸗
beat quo inuolutus tegat᷑. Papᷣ.aũt dicit
Atacus auis ignota.
Atauus pater aui.vide ſupꝛa abauus.

Altelabus.vide ſupꝛa in atacus.

Ater. a.ũ.i.niger. MM
Atalanta eſt qdam virgo ꝓpter velocitatẽ
⁊ðꝛ ab atas.i.leuitas.⁊ lentos plenũ.qua
ſi plena leuitate.
Atlas.antis.fuit frat᷑ Oꝛomothei rex afri⸗
cę optimꝰ aſtrologus.vñ dictus eſt c-lum
ſuſtinuiſſe.Et a noĩe eius dictus eſt mons
africeę atlas.qͥ ꝓpter ſuã altitudinẽ dictus
eſt celum ſuſtinuiſſe. In atlanteus.a.ũ.et
atlanticus.a.d.. =
Athalia interpᷣtatur tempus dñi.⁊ fuit re⸗
gina in iſrael
Athanaſia.i.immoꝛtalitas.
Athanatos.i.immoꝛtal.ab a qð eſt ſine.et
thanatos moꝛtale. Inde athanatus.a.ũ.
id eſt immoꝛtalis.
Athenę.aꝝ ꝗ̃daʒ ciuitas in gręcia.ab atha
natos.i.immoꝛtał ꝓpt᷑ ſtudiũ ſapientię ꝗ
immoꝛtał eſt.ꝗ olim ibi viguit.

—

Altoꝛnati dicunt᷑ pcuratoꝛes apud acta cõ
ſtituti.in.c.vnico.de ſta.mona.li.vj.in·S·

Athenienſis...t.⁊ ſe.nomen eſt patrium

⁊ ᷣm foꝛmationis analogiam deberet dici
athenenſis.ſed cauſa euphonię habz i. an
penultimm.
Atheſis nomen fluuij. JMUG
Athleta.pe.ꝓð. ↄ.p.i.luctatoꝛ.pugnatoꝛ.
miles foꝛtis.⁊ ðꝛ ſic qſi ad lętum foꝛtis.id
eſt ad moꝛteen.
Atomia gręce.debilitas ſtomachi latine
Atomus.f.s.ðꝛ coꝛpus indiuiſibile ꝓpter
ſui paruitatẽ qᷓ;uis foꝛte nullũ coꝛpꝰ ſit qð
diuiſionem reciꝑe non poſſit.⁊ ðꝛ ab a q

eſt ſine.⁊ tomus quod eſt diuiſio vł ſectõ.
qꝛ nõ recipit ſectionem ſenſui ſubiacentẽ.
Atnepos.filiꝰ abnepotis.vide ſupꝛa in ab-

auus.

poꝛro.

Atramen.n.t.i.nigredo. Iñ h̊ atramẽtum
ti.i.incauſtum.qꝛ nigrum facit liquoꝛem

in quo ponit᷑.

Atramentariũ.n.s.i.ſcriptoꝛiũ.pluteum.

pulmaciũ. Nñ Ezech.ix. Et atramẽtariũ
ſcriptoꝛis ad renes eiꝰ. Iñ atramẽtariolũ
li.diminutiuũ.
Atrienſis.m.tc.i.ianitoꝛ.oſtiariꝰ.excluſariꝰ
patiginarius.ianuarius.
triolum. n. S.i.paruũ atriũ.

triplices.herbę humidã ⁊ frigidã vᷣtuteʒ

hñt.in cibo ſumptę ventrem diſſoluunt

4

Atriũ.n.s.ð ꝛ⁊ magna domus ampla et ſpa⸗
cioſa. ⁊ eſt ioꝝ nobiliũ.⁊ ðꝛ atriũ.qꝛ ei ad
dunt᷑ tres poꝛticus extriſ ecus. vel ab ater
ðꝛ ꝓpter caliginem ignis ꝗᷓ olim ſolebat eſ

ſe in atrio. Uñ in paſſione chꝛiſti Et petrꝰ

ſtans in atrio calefaciebat ſe ad ignẽ. Iteʒ
gtria dicunt᷑ aulę cemiteria vel loca ſacta.

Ab atero.is.qꝛ pedibꝰ ambulan tiũ atterũ⸗

Attabernał.2.t.i.ſocius.⁊ ꝓpꝛie in tabna

tur. VUnde. Atria dic aulas eadem cemite
ria dicas. Et loca ſanctoꝛum tibi ſit caput
trum ô
Atriarij ſunt ᷣui ſiue cuſtodes atri.
Atrox.o.t.i.efferus.crudeł. Inð atrocitas

id eſt aſperitas crudelitas.

leccatoꝛ qͥ valde frequentat tabernã.
Attamen.inis.n.t.i.ſetatiiũ.
Atteſtationes ſunt dicta teſtiũ.vł teſtimo⸗
nia oꝛdine iuris in ſcriptis redacta.

Attritus eſt afflictus.cõſumptꝰ.exhauſt .

imbecillis. vel feſſus. MM
Attolitus media bꝛeuis.eſt eleuatꝰ vel qua
ſiquodam pauoꝛe cõcuſſus.

ctantur.

Attonitus.a.ũ.pe.coꝛ.i.tonitruo ſtupefa⸗
ctus.territus.confuſus.ꝑturbatug.

Mante A

Auarus ðꝛ qͥ inoꝛdinate cupit res tpales.⁊
ð8τ auarus qſi auens.i.cupiens aurũ.vł q̃⸗
ſi varas hñs manus.i.curuas.Et auarus
ꝓpꝛie ðꝛ qͥ non ſatiat᷑.ſed cupidus qͥ aliẽ̃a
deſiderat Inde auaricia.i.cupiditas.⁊ ðꝛ
ab aueo.aues.i.cupio.qꝛ auari ſꝑ ſunt cu⸗
pidi. Etiam auaricia eſt rerũ tempoꝛaliuʒ
inſatiabilis cupiditas.⁊ eſt vnũ de ſepteʒ
peccatis moꝛtalibus.
Auceps. .t.ðꝛ aues capiens.ab auis ⁊ ca⸗
pio vel capiens. =M
Aucipiũ ðꝛ locus aptus ad capiendũ aues
vel rete vel vᷣga fiſcata. vel tuguriuʒ ad h
pparatum.
Auctio.f.t.i.augmentatio.ðꝛ etiam auctio
mercatio. Iñ auctionarius.a.ũ.i.merca⸗
toꝛ qͥ res ſuas auget.⁊ ꝓpꝛie ðꝛ ille q h̊ vel
illic res paruas ⁊ veterel ⁊ tritas ⁊ ruptaſ
emit vt poſtea charius vendat. Itẽ auctõ
natoꝛ qnq; accipit᷑ ꝓ imperatoee.
Auctoꝛ.oꝛis.m.t.i.augmẽtatoꝛ.dux.⁊ ve⸗
nit a vbo augeo.ges.⁊ debet ſcribiꝑ u.et

ct. vide ſupꝛa in actoꝛ.

Auctoꝛiũ.n.s.ðꝛ illud qð addit᷑ rei mẽſura
tęcũ vendit᷑. Et eſt etia cibus qͥ menſę va⸗

cuatę ſuꝑpaddit᷑.

Auctrix.f.t.i.augmentatrirx.
Aucupabilis. .t.⁊ h le.i.res ꝗᷓ eſt apta ad
capiendum.
Aucupiũ.n.s.i.foꝛtuniũ ⁊ bonus euentus
Bicit᷑ etiam officiũ capiendi aues.

Aludax. o.t. ð: qͥ aggredit agsrediẽda ⁊ fu⸗

git non aggrediẽda. Iñ audacia. Et diffe⸗
runt audax temerarius. audacia ⁊ teme
ritas.qꝛ audax non timet. temerarius non
cogitat ꝑiculũ. Item audacia fit poſt con⸗
ſiliũ.temeritas ſine ↄſilio. Item audax po
nitur qñq; ꝓ arrogante. „
Audientia licet etiã alit᷑ capiat᷑ tñ magl ꝓ⸗
pꝛie ðꝛ eſſe facultas ⁊ poteſtas loquẽdi co
ram ſupioꝛe alicui cõceſſa.ꝓut dicimꝰ.da
ta eſt illi audientia.vel denegata eſt ei cõ⸗
munis audiẽtia.

Auditoꝛium.n. s.dicit᷑ locus vbi conſilia
reſponſa audiunt᷑.vel foꝛus cauſaꝝ.vł lo

cus in quo diuerſe cauſę audiuntur ⁊ tra⸗
Audiroꝛ in curia papę vocat᷑ qͥ vice iudicis
alicuiꝰ cauſam vel cauſas audit.in cle.au⸗

ditoꝛ. de reſcrip.

Auditoꝛ camerę papę ðꝛ q̊ audit negocia ſu

per theſauro papę.⁊ ſuꝑ his ꝗᷓ ad camerã
papę ꝑptinen.
Auditoꝛ cõtradictoꝛiarũ ðꝛ in curia papę
gudit imperãtes reſcripta ad lites vel ali
ad ius cõmune pꝑtinentes gras.

₰—D

Auellana.nę.tam ꝓ arboꝛe qᷓ; ꝓ fructu po⸗

x.

nit᷑ in fe.ge.⁊ ðꝛ ab auellano mõte vbi abũ

dant auellang.

Auena.f.p.genꝰ herbe. eo ꝙ auideſurgat.

Iñ auenula.i.parua auena.

Auernus.m.s.ðꝛ locus vbi eſt deſcẽſus ad

inferos.⁊ ponit᷑ ſępe ꝓ inferno.⁊ ðꝛ ab a
qð eſt ſine ⁊ vnos.quod eſt delectatio.qͥa

in inferno nulla eſt delectatio.
Augmentũ.n.s.i.ampliſicamentũ.
Augur.ↄ.t.qͥ vel ꝗ̊ᷓ in garritu auiũ diuinat

J38z ab auis ⁊ garrio.qꝛ antiqtus diuina⸗

toꝛes ꝑ garritũ auiũ futura pᷣdicebãt. In
auguriũ talis diuinatio. M

Auguſtea.fę.p.i.charta ꝗᷓ ab auguſto. id ẽ

impatoꝛe mittebat᷑. vel quoddam genus

charte ſic dictũ in honoꝛe illiꝰ.Sic augu⸗

ſteum ðꝛ genꝰ marmoꝛis in ęgypto tꝑe au
guſti pᷣmo inuentũ. Sicut etia tiberiuʒ ge
nus marmoꝛis tꝑe tiberij inuentũ.
Auguſtus.m.s.eſt ꝓpꝛiu nomẽ ceſarl Qui
libet etiã ryomanꝰ imperatoꝛ põt dici Au
guſtus ab augẽdo imperiũ. Vñ in natiui⸗

tate dñi legit᷑. Exijt edictũ a cęſare Augu
ſto. Etiã antonomaſice Octauianꝰdictus

eſt auguſtus.qꝛ ſuꝑ omẽs alios auxit rho
manum impꝑium. Et ab illo dictꝰ eſt q dam
menſis auguſtus.qꝛ in eo mẽſe natꝰ eſt.vł
qꝛ obtinuit victoꝛia de Antonio ⁊ cleopa
tra. vel ideo ab augeo.ges. qꝛ in iſto mẽſe
res augent᷑ ⁊ creſcunt.Añq; vo adiectiue
declinat᷑ aug uſtꝰ.a.ũ.i.nobilł.illuſtris.in⸗
ſignis.ſᷣclarus.exgrex.ſegregarius.celti⸗
cus.heroicus.Et eſt cõpoſitum ab aue et
guſto.as.qꝛ ſolis nobilibꝰ licebat olim gu
ſtare aues ⁊ tunc cõꝑpat᷑.Cuʒ vo declinat
ꝑ quartã declinationẽ hͥ auguſtus.us.ui.
eſt ꝗdaʒ ſpẽs diuinatiõis ꝗᷓ fiebat in guſtu
auiũ.⁊ eſt cõpoſitũ ab aue ⁊ guſtu. Sole⸗
bãt em auẽ ſpargere gallinis ⁊ in guſtu et
captiõe illius eſcę ſaꝑe auguriuʒ qð ðꝛ au
Auia.f.p.eſt mr pr̃is vel matris(guſtus
Auiaria.i.ſecreta loca ⁊ a via remota.aut
tm auibus adibilia.
Auicula.f.p.dimi.i.parua anuis.
Auicularius.m.s.qͥ capit aues. Itẽ auicu⸗
laria płis numeri.n.sS.dicunt᷑ loca ſecreta
ſiluarũ ſolis auibus adibilis.

Auidus.a.ũ.i.multũ cupidus.⁊ ſm qͥſda⸗

ðꝛ ab habendo.qꝛ ſꝑ hr̃e deſiderat. Inde

auidulus.a.ũ.i.aliq;tulum auidus.

Auigerulus. m. s.vł auigerula.f. p. ꝛ qͥ vł

q̊ gerit aues ad vendendũ.

Aluinũ.n.s.pe.ꝓ.quaſi extra vinum i. aq̃

mixtum. B

Auis.f.t.eſt nomẽ generale ad omia volati

lia pennata.⁊ ðꝛ ab a ⁊ via.q̃ſi ſine via.qꝛ
certam viã nõ hʒ.ſed ꝑ auia qq; diſcurrit
Potius tñ videt᷑ etymologia qᷓ; cõpoſitõ
Etiaʒ ðꝛ ab aueo aues.i.cupio.qꝛ auis cu

pide ſumit cibum.

„ 2„

gluius.a.ũ.i.a via remotꝰ.Inuiꝰ ⁊ deuius

idem. Sed tñ ꝓpꝛie differũt.qꝛ deuiũ ꝓbe
eſt ĩ ſiuis.Auiũ in paruis vgultl. Inuiũ

in paludibus ⁊ aqs. Vñ. DBeuia ſunt ſiluę

Vgultiq; auia lymphę Inuia. ſepe tamen
heclegis impꝛopꝛie.

Aula.f.p.i.domꝰ regia ſiue ſ pacioſuz habi
taculũ poꝛticibus qttuoꝛ ↄcluſum Iñ hęc

aulula dimi.i.ꝑua aula. Itẽ aula ðꝛ qñq;
ſcriniũ in quo res ponunt᷑.Etiã aulę płali

ter dicunt᷑ fiſtulę oꝛganoꝛuʒ ꝑ quas elicit᷑
melodia. Iñ aulidus.a.ũ.i.dulcis inſtar
ſoni oꝛgani.
Aularis..t.⁊ ͥ re.⁊ auletus.a.ũ.ꝓ eodeʒ

ſcʒ ad aulã ꝑtinens.

Aula gręce.cannula ðꝛ vel tibia latine.
Aules.lis.⁊ auledus ðꝛ qͥ cũ cãnis cãtat.ſ.
tibicen. Et cõponit᷑ choꝛaules.lis.⁊ eſt q̃
cum cannulis cantat in choꝛo.

Auleum. n. s. vꝛ coꝛtina.qꝛ in aula attali re⸗
gis ꝑgamoꝝ pᷣmo fuit inuentũ.vel qꝛ i au⸗
lis extendi ſolet. Itẽ auleus.a.ũ.i.regalis

vel res aulę.⁊ ðꝛ ab aula.

Aulicꝰ.a.ũ.⁊ aulanꝰ.a.ũ.i.palatinꝰ q̃ſi au⸗

lęcuſtos.qꝛ aſſidue eſt in aula cũ pncipe

Auoth.i.villa.vł villę. Añ Numeri.xxxij/

Quos appellauit auoth iair.i.villas iair.
Aura.f.p.qñq; idem eſt qð ſplendoꝛ. AVnð

ꝑ ramos aura refulſit.i.ſplẽdoꝛ. Scðo ðꝛ

ventus. vt aura flat.i.ventꝰ.Tertõ ðꝛ aer
AVñ Theodolꝰ.Comit equi pẽnas ⁊ ſe di⸗
mittit in auras.i.in aera.Quarto ðꝛ fauoꝛ
vt iſte hʒ bonã aurã ſuę ꝓmotionis. AVnð
Aera ſplendoꝛẽ ventum ſimul ac fauoꝛeʒ.
Quattuoꝛ hęc aura ſignificare ſolet.
Aurata.f.p.ðꝛ piſcis qͥdaʒ qͥ in capite habʒ
coloꝛem ſimilem auro. 2
Aurea.f.p.ðꝛ frenũ eo ꝙ circa aures põat᷑
1aðꝛ ab auris Bicit᷑ etia aureꝰ.a ũ.adiecti
ue.i.de auro.⁊ tunc ðꝛ ab auꝝ. Ande Au
rea frenat equos.eſt aurea mobile nomen

Aureola.f p.ðꝛ ꝓpꝛie illud pᷣmiũ ꝓueniẽs
ex opibꝰ ſcellentibꝰ qð dat ſanctiſ in pr̃ia
Exna. Et tale pᷣmiuʒ eſt triplex. bᷣmũ ðꝛ cri
nale q̃̊ ↄiugati caſte viuẽtes coꝛonant᷑.qð
ſm theologos fructꝰ triceſimꝰ ðꝛ. Secun⸗
dum dꝛ ſertuz q hoĩes exñtes in viduitate

ↄtinentes in ęrna patria coꝛonant᷑.⁊ illud

ð: fructꝰ ſexageſimus.Tertiũ ðꝛ aureola.
doctoꝛes. martyres ⁊ hoĩes exñtes vir⸗
gines coꝛonabunt᷑.⁊ ðꝛ fructꝰ cẽteſimus.
⁊ virginibꝰ caſtis ſpecialit᷑ in etna pr̃ia at
tribuendus. Uñ. Virginibus cecidit cen⸗
teſimus integritatis. Sed ſexagita ſeruãt
q̃ ſunt viduati. Triginta vᷣuant coniugati
caſte viuentes. Et ðꝛ ab aurũ ⁊ olon.·i.to⸗

tum. q̃ſi tota aurea.
Aiuricalchũ.n. S.qdᷣdam genꝰ metalli ex di
uerſis metallis ↄflatum. ſic dictũ.qꝛ habʒ
ſiltitudineʒ auri ⁊ ęris.auri in ſplẽdoꝛe.eęr

in duricia. ⁊ ab aurũ calchos.i.es. vł

ab auꝝ ⁊ calchos.i.fex.quaſi fex auri
Hõ ðꝛ qͥ habet aureos capillos

uricularis. .t.vel au riculare.ne.t.ðꝛ mi

nimꝰ digitus.qꝛ eo aurẽ purgamꝰ. Et ad⸗
iectiue inuenit᷑.vt hic ⁊ hęc auricularis.⁊
B re.i.ſecretus.vt auricularl amicꝰ.vłau⸗
ricu laris.i.res ad aurem ꝑtinens.⁊ ꝓpeo⸗
dem auriculariꝰ.a.ũ. vt auricularius anu

lus.vel auricularius qͥ in aure fert᷑. vel au

riculariꝰ.i.ſecr etus conſiliatoꝛ.⁊ hec auri⸗

cularia.i.ſecreta ↄſiliatrix.qꝛ ſecreta in au

re ſolent dici.

Auriculariũaſecreto vna ꝑs indeclinabiliſ

id ẽ ſecretariꝰ vel cõſiliariꝰ. Añ.ij. Regü.

7 *

xxij. Fecitq; eũ ſibi dauid auriculariũaſe⸗

creto.i.ſecret ariũ ↄſiliari’ũ.
Auriculatꝰ. a.ũ.i.magnas aures habẽs.ab

auricula dicic.

Auricꝰ.a.ũ.i.res ꝑtinẽs ad aures.ſiẽ dici⸗

mus auricos pilos qͥ creſcũt in aure.
lurifaber. m. S. q operat᷑ in auro.
urifex. ↄ.t.ðꝛ qͥ vel ꝗᷓ facit aurum.

in q̊ faber excoquit aurũ.

Aurifodina.f.p. ðꝛ locꝰ vbi fodit᷑ auun
Auriga.m.p.pe. ꝓ. ðꝛ rectoꝛ currꝰ. ⁊ dicit᷑

ab aure ⁊ rego.qꝛ regit eqͥs freno q̃ſi auris

auditu.v łdicit᷑ ab ago ⁊ rego. qꝛ agit ⁊ re
git currũ.vel dicit᷑ ab aurio.qꝛ aurit.i.per

.

cutit equos iũctos. Unde. Aurio ꝑcutio

auriga dicit inde.
Aurigraphia. f. p. ð aurea ſcriptura Inde
Aurigphꝰ. q auream ſcripturam facii.

Aurilegiũ.n. s. ð locꝰ vbi reponit᷑ aurum.

Auripigmentũ.n.s.eſt genꝰ terręex quo fit
qñq; vnguentũ hũs coloꝛem auri
Auris.f.t.ſᷣm Iſido.ðꝛ ah hauriẽdo voceſ
Vñ Virgiliꝰ. Nocemq; his auribꝰhauſit
Ael ðꝛ q̃ſi auide rapiens ſonũ.vel ab audi
endo.⁊ non eſt compoſitio ſʒ etymologia.
atnad me artc auris.
Auriſcidus.m.s.artifex qͥ ſcindit aurũ
Auriſia.f.p.ðꝛ cęcitas q̃ ſodomitę circa do
mum Loth fuerũt ꝑcuſſi.
Auritꝰ.a.ũ.ðꝛ qͥ habet magnas aures.
Auroꝛa.f.p.ðꝛ initiũ diei clareſcent.vł pꝛi
mus ſplẽdoꝛ aeris qͥ gręce eos ðꝛ.⁊ nos ꝑ
deriuationẽ ab auroꝛã qᷓſi eroꝛam dicimꝰ.

Aurugo.ginis.f.t.eſt moꝛb regiꝰ. vide ſu⸗

pꝛa arugo. =
Aurulentꝰ.a.ũ.plenꝰaur.
Aurũ.n.s.eſt qdam metallũ.⁊ ðꝛ ab aura
ꝓſplłẽdoꝛe.qꝛ p cęteris metalłfulget.vłðꝛ
ab arion qð eſt ſeruare.qꝛ ſᷣ cęteris metalł
Huat᷑. Inde aureꝰ.a.ũ.i.de auro exiſtens
Inde aureolus.a.ũ.id eſt aliquantulũ au

reus

Aurũ coꝛonantiũ dicebat᷑ qð cõferebat᷑ ad
coꝛonatiões pᷣncipũ.vel qð coꝛonaꝝ faciẽ
darum nomie pᷣſtabat᷑ ꝗᷓ in templo penden
tes a Tito ⁊ Veſpaſiano ſublatę ſũt.Alij
dicunt aurum coꝛonatoꝛũ quod dabatur
athletis. “”
Aurũ publicũ eſt qð pertinet ad ęrariũ fiſci
C. de au pu. perſe.l.detectoꝛibus.li.x.
Auruſpex..t.i.diuiatoꝛ vł diuinatrix ab
auſpiciendis auibꝰ dictꝰ vel dicta. ⁊ viðꝛ

dici ab aue ⁊ ſpecio. Iñ auſpicatoꝛ.i.diui

natoꝛ. In auſpicatrix.i. diuinatrix. Inue
nitur etiã auſpicato aduerbialit᷑. An Te⸗
rentiꝰ in andria. Haud auſpicato huc me
appuli. Auſpexidem.

Auſpiciũ.i.diuinatio.auiũ inſpectꝰ.vel bo
nus euẽt. Sed auſpiciũ iuris eſt exoꝛdiũ
litis m Ber. in.c.paſtoꝛalis.

fex. .t. 82 cit a Aul/liuſter. auſteri ð: ventꝰ ꝑflãs a meridie di⸗
Auriſicina.f.p.ðꝛ fabꝛica auriſicũ vel locuſ

ctus ſic ab hauriẽdo aquas. Nam nubila
nutrit ⁊ aq̃s dat. Inde auſtralł. .t.⁊ Gle.
aX auſtrinꝰ.a.ũ. ꝓ e;dlenm.
Auſtralis plaga eſtꝗᷓ eſt ab auſtro ſiue me⸗
ridie. Unde auſtralis.i.meridianꝰ. Item
auſtraliſinuenit᷑ ꝓ quodam paralello qͥ ⁊
bꝛumalis ðꝛ.Et eſt auſter ita calidꝰ ꝙ etiã
piſces ðꝛ coꝛrumpere in mari. Itẽ ab auſt
vel auſtrinꝰ.auſtrino.as.i.coꝛrũpo. vitio

vel macrũ facio. Inde auſtrinatꝰ.a.ũ. vt

dauſtrinata animalia. i.macra quaſi auſtro
(oèrupta. ð

4
1
.

— — —⸗ß L— ☛ —.

„,
.
. * dS i
—— .

Auſterus.a.ũ.⁊ B ⁊ hęc auſteris ⁊ ̊ re.ĩ eo

dem ſenſu.i.aſp.ſeuerꝰ.ſtrenuus.⁊ ðꝛ ab

2.

auſter.qꝛ ille ventꝰ in pᷣncipio eſt aſꝑ ⁊ in⸗

.

ſuauis. Iñ auſteritas.i.aſperitas.

Auſtroafricꝰ eſt qͥdam ventꝰ collaterał au⸗

ſtro ſic dictus.qꝛ int᷑ auſtrũ ⁊ africum eſt.

Auſus.us.ui.i.audacia.ſed auſus.a.ũ.di⸗

citur audax.

Autenticus.a.iũ.i.autoꝛitate plenꝰ vl fide ⸗
dignus. ſ.cui pᷣmo credebat᷑ ex ſui dignita

te. vt autenticꝰ ſermo.autentica ꝓpoſitio.

⁊ dicit᷑ ab autentim gręce quod eſt dignuʒ
latine. Item autentic' etiã dicit᷑ nobilis.
Autenticũ.n.s.eſt lib iurl ciuiliſ excerptus
q̃ſiꝗ dam ſummula ex alijs legalibꝰ libꝛis
cõtinens nouẽ collationes vt nouẽ partes

pᷣncipales.Sʒ autẽtica.f.p.eſt lex.vł.s· in
coꝛpatus in li.C. Et &̊ ſp allegat᷑ autẽtica

C.ti. tali vel tali.vt.C.de epi.⁊ cle.autẽti
ca generalit᷑.Et ſic addit᷑ ti.ſed non addit᷑

numerus.coll.

Autoꝛ.m.t.fidedignꝰ.ſ.pᷣmoꝛdiał.inuẽtoꝛ

glicuius artis. Et ðꝛ ab autentĩ gręce.qð

eſt famoſum vel fidedignũ latine. Etiã au
toꝛ idẽ eſt qð ligatoꝛ.⁊ ſic ðꝛa qͥdaʒ verbo 1
pe

defectiuo ſcʒ auieo.auies.i.ligo.Et vᷣmpᷣ⸗

mam ſignificationẽ ph̊i ⁊ inuẽtoꝛes artiu,ʒ

vt Plato Ariſtoteles ⁊ ꝗqlibet excellentes
ꝑſonę debent dici autoꝛes. Scõm vo ſecũ

dam ſignificationẽ Nirgilius. Lucanus.
Ouidius ⁊ ceteri poete debent dici auto⸗
res qui ligauerũt carmina ſua pedibꝰ⁊ me

tris. Iñ autrix mulier autentica.
Autoꝛitas.f.t.eſt ſententia imitatõne dig
vel autoꝛitas ꝓut ſumit᷑ in topicis.eſt iu⸗
dicium ſapientis in ſcientia ſua. Vñ a rei
iudicio ſolet talis actus denominari. vt

Plato dicit celum eſſe volubile.ergo ita ẽ

qꝛ quod videtur alicui ſapienti ⁊ exꝑto in
ſua ſcientia credendum eſt ſic eſſe.iuxta il⸗

lud.Experto crede magiſtro. Inde auto⸗

riʒabilis. .t.⁊ h̊ le.in eodem ſenſu cuʒ au

tenticus.i.factũ autenticũ.vel autoꝛiʒabi
leðꝛ quod fit autoꝛitate ſapientis vłſapiẽ⸗

tum.vt hõ autoꝛiʒabilis.i.autoꝛitatis cui
credi debet.

Autũnꝰ.m.s. eſt quarta pars anni frigida

⁊ſicca.⁊ ðꝛ a tempeſtate.qm̃ folia cadunt

⁊ omĩa matureſcũt.vel ðꝛ ab autũno.as.

antiquo vᷣbo.i.colligo.qꝛ in autũno vuę
colligũt᷑.⁊ hoc ᷣm Iſido..Sʒ pſᷣm hhugl.

dicit ab augeo.es.qꝛ tunc oẽs fructus au⸗
gent᷑ ⁊ matureſcũt.Sed vᷣm NPap̃.dicit᷑ a

tempeſtate.qꝛ in autumno ſunt magnętẽ⸗

peſtates. Et ſunt quattuoꝛates anni. Iñ

Ver Petro detur ęſtas exinde ſequetur.

Hanc dabit Arbanus.autũnum ſympho
li anus F̈eſtum Clementis caput hyemis

Auunculus.m.S.ðꝛ frater matris. ſicut pa
truus frater pr̃is. Hñ. NPatruus a pr̃e pẽ

det auunculus a genitrice. Sed auũculus

magnꝰ eſt frater auite.
Auus.m.s.ðꝛ pat᷑ patris vel matris. Inde
gquia.f.p.matris vel patris mater.vide ſu

Aux augis.vłauges in eodem ſenſu venit

ab augeo. ⁊ eſt iſte punctꝰ in quo ſol ẽ duʒ
maxime appꝛopinquat᷑ nobis.vt eſt circa

feſtü ſancti vwuuu¹c⸗0G
Auxeſis.i.augmentũ.⁊ eſt ꝓpꝛie dictionis

Au xiliũ.i.ſubſidiñ vel pᷣſidiũ.ſed differunt
qꝛ auxilium eſt qð ab extraneis dat᷑.ſubſi

diũ qð poſtea ſuꝑuenit.pᷣſidium aũt loco
vtili poſitum. In auxiliaris. .t.⁊ hoc re.

⁊ auxiliariꝰ.a.ũ.qͥ vel ꝗ̃ vel qð põt pᷣbere

auxiliũ Item auxiliatoꝛius idem.

Auxilla.†. p.i.olla vel menſura parũ maioꝛ

Axa filia Caleph füuſitt.
Axioma.n.t.i.dignitas. Jñ axiomaticus Hr
a.ũ.i.dignitatem hius

q́; iuſta. Inde auxillula dimi.parua olla.

Axis eſt cęli ſeptentrionalis linea recta pr
mediam plagã ſphere.
Axunga vel axungia.f.p.i.vent᷑ poꝛci vłal
terius rei. Uñ Macer de viribꝰ herbarũ
Si poꝛcina vetus axungia iungit᷑ illi. JIñ

axungarius.a.ũ.ad axungiã ꝑtinens vel
axungiam vendens. Vel axunga vlIavun

gia. i. vnguentum poꝛci Vñ dicit Mapiaſ
Axungia.i.pinguedo ab vnctiõe dicta

Azabel interptat fluens ſanguine. vel ſter⸗

qlinium dieic.
Aʒaria interpᷣtat᷑ auxilium dñi.

Aʒzymus.a. ũ.i.ſyncerus ſine fermento. t

dicit᷑ ab a quod eſt ſine. ⁊ ʒymos quod eſft
fermentum.

Aʒzonꝰ. a.ũ.pe.ꝓdu ðꝛ ab a quod eſt ſine ⁊

ʒona quaſi ſine ʒona vel extra ʒonam. Nñ

azoni dicunt᷑ dij extra ʒonam zodiaci ma⸗-⸗
nentes. Sikiter ſigna dicunt᷑ azonaꝗ non

ↄtinent᷑ intra zonũ zodiaci.

d 4

tatur ſingulare ſpᷣm Iſidoꝝ. vide
Pinfra in Belus. .

HBaalim dicunt᷑ idola aſſyriox.
Baalpharaſim interpſᷣtat᷑ diuiſio viroꝛum.
Baaalphaſis interpᷣtat diuiſio inimicoꝛum
Babatũ ðᷣꝛ ferrũ quod annectit faber equo
cu gumpho. ðð

Babel interpᷣtat᷑ ↄfuſio. Iñ babilon vel ba

bilonia ciuitas vbi olim hoies turri ędifi⸗

cantes diſperſi ſunt immiſſa diuinitꝰ cõfu

ſione linguarũ inter eos. Iñ babilonia re⸗

gion babylonius.a.ũ.nomen patriuʒ vel
RBabiger baboſus baburtus. idem. l ſtul⸗

tus. ineptus.hebes.inops.
Baburra.i.ineptia vel ſtulticia.

Bacca.cę.f.p.ꝑ duo c.eſt fructꝰ oliuę ⁊ etii

lauri. Ponit᷑ tñ qñq; ꝓqͥlibet fructu.et pᷣ⸗

cipue arboꝝ ſilueſtriũ. Inuenit᷑ etiaʒ bac
ca ꝓ gẽma pᷣcioſa. AUnð in Auiano.QAuid
nitido pᷣcium coꝛtice bacca daret. Iñ bac⸗
catus.a.iũ.i.baccis lapidibus adoꝛnatus

Ael ſᷣm pᷣmam ſigniſicationem. de fructu
baccaꝝ abundãs vłpaſtus. Inuenit᷑ etiã
ꝓ catena.vt Colla baccis attrita.i.cateniſ

Iñ baccatus.a.iũ.i.catenatus.

Baccar.aris.f.t.ðꝛ herba faſcinũ pellens.
⁊ ðꝛ a bacca. AUnð Virgiliꝰ in bucoł. Bac
care cinge caput.
Baccaulũ.n.S.dicit᷑ feretrũ in qͥ moꝛtui de
feruntur. è =”
Baccha.chę. ſacerdotiſſa bacchi.
Bacchanalia bacchanalium vel.lioꝝ.feſta

.

bacchi Juuenalis.Qui chairos ſimulant

⁊ bacchanalia viuunt.
Bacchania.f.p.i.furoꝛ.

PBacchariũ.n.s.quoddam vas vinarium.

Kacchanna.nę.f.p.idem.

£

HBaccheus.a.ũ.⁊ bacchicꝰ.a.ũ.in eodẽ ſen

ſu.i.de baccho exiſtens

Bacchides ppꝛiũ nomen viri. de quo hẽẽ

in libꝛso Machab.
Bacchinal.n.t.i.toꝛcular.pꝛeſſoꝛiũꝗ.

Bacchis.bacchidis.f.t.i.femina colens fe

ſtum bacchi.ſ. ſacerdotiſſa eius.
Pacchiꝰ.m.s.qͥdam pes metricꝰqͥ in feſtis
bacchi vtebant᷑.vide ſupꝛa antibachius.

Bacchiũ.n.s.i.feſtũ bacchi. Bacchiũ eti,G

dðꝛp aruus vrce quo vtebant᷑ in feſtis bac

chi.ad vinũ tenendũ.ſed poſtea in vſus a⸗

D ante 1

Zlal nomẽ idoli cuiuſdã. ⁊ interꝰ

Baalberith ðꝛ idolũ ↄiuratöis.

quarios tranſiit.
HBacchula.dimi.i.parua baccha.
Bacchus bacchi. ðꝛ de vini ⁊ ponit᷑ qñh;
ꝓ ipᷣo vino. Vñ Cato. Cum venere ⁊ bac

cho lis eſt ſed iũcta voluptas.Et ſᷣm fabu

las ðꝛ egiſſe nocturnas feſtiuitates.⁊ fuiſ⸗

ſe męgr̃ ebꝛietatis. ꝓpꝛiaꝝ vxoꝝ violato.

⁊ ꝓximoꝝ vxoꝛes euellens ⁊ furiẽs ac fu⸗

rioſus.nouiſſime vo a titanis occiſus eſt.

Etiã bacchus eſt qðdam genꝰ carmis qð
in feſto bacchi canit᷑. Item fabuloſe ðꝛ ꝙ
Jupirt generauit filiũ qui dicebat᷑ bacchꝰ
cuius mater ãteq; pareret intoxicata fuit
⁊ moꝛiebat᷑. ⁊ filius de matre moꝛtua fuit

exciſus qui ðꝛ inueniſſe vinũ. Añ. Eſt mẽ

ſura batus ꝓpꝛium quoq; dicit᷑ bacchus
Baculus.m.s.ðꝛ a baccho vᷣm Iſidoꝝ.qͥa
ab ipᷣo baccho ðꝛ repertus.qꝛ homines vi

no moti baculo innitebantur. Ael dicitur
Abaiulo. as. .

Badius.m.s.ðꝛ equꝰ quẽ antiqͥ vadiuʒ di
cebant.a baiulo.as.qꝛ nos baiulat.vel ðꝛ

bagdius qſi vadius.a vado.is.qꝛ foꝛtiꝰ va

dit int᷑ cętera animalia.
Bafer.a.ũ.i.groſſus.vel agreſtis.
Bahen eſt oꝛnamentuʒ colli ex anułaureis
Eiectunn. Baben em̃ gręce coꝛona latine.
aia. f. p. poꝛtꝰ. Itẽ baię. arũ eſt ciuitas
in italia iuxta mare.qꝛ ibi eſt locus poꝛtu⸗
oſus ⁊ delectabilis. Inde baianus.a. um.
nomen patrium.
HBaiulũ.n.s.i.ferrũ equi.
Baiunola.f.p.ðꝛ lectꝰ qͥ in itinere baiulat᷑.

ℳ

Bala. lę. interpᷣtatur inueterata. Fuit eniʒ

ancilla Rachelis.
Balaam interpᷣtat᷑ vanus ppłs.

HBalach intpᷣtat᷑ ſᷣcipitans ſiue deuoꝛans

Balanite. ax.i.vuę vel vites inſtar glãdiũ
vuas faciẽtes gradeſ. Iñ hęc balanitides
balanitidis.gemma pᷣcioſa.

HBalanon gręece dicit᷑ glans.
Balans.antl.ꝑticipiũ.o.ge.a balo.as.Et

balãs.antis.f.t.ꝓ oue.

⅞

alanꝰ. pe. coꝛ. qᷓdam arboꝛ. Et vt dicunt

genus eſt quercinuʒ. Iñ h̊ balanũ.ni.pꝛo
fructu.⁊ ꝓ vnguento inde facto. Iñ bala
natus.a.ũ.i.balano vnctꝰ ſᷣm Huguitõeʒ
Quidam dicunt ꝙ balanꝰ eſt caſtanea co⸗
cta. ſ. baloſa.⁊ coꝛ.la. .
VBalatro onis.i.clamoꝛoſus.ioculatoꝛ Vñ
HPꝛatiꝰ. Mẽdici mãe balatrones. Alłba⸗
latrones ſᷣm q̃ſdam dicunt᷑ ꝓdigi ⁊ lecca⸗
toꝛes a Seruilio balatrone ⁊c. Sed ſcðᷣm
hanc ſignificationem meliꝰ ðꝛ baratro.tro

Balneũ.vide ſupꝛa balinon.
leccatoꝛ dꝛa b Balſamus.f.s.dicit᷑ arboſ balſami.ſimilis
tri cõmittit. HD viti in ſtipite. folijs ſimilis rutę.ſed albio⸗
Balatus. tus.tui.ð clamoꝛ ouiuũ. rribus ſemperq; manantibus. in qua qnq;
Balbus dicit᷑ balbutiens vel titubans qui coõſiderantur.iſ.folia.lignũ.coꝛtex.fructꝰ.
ver ba non expꝛimit. ſed frangit. a balban-⸗ ⁊ ſuccus. Ande Balſamũ.n.s.eſt lignuzʒ
do dictus. Sed bleſus ðꝛ quilr̃as imper-⸗ vel fructus vel liquoꝛ eius.Et nota ꝙ mł⸗
ecte ꝓfert. 7bU tiplex vnguentum balſamus affert. Pꝛi-
Balducta.tę.f.p.ðꝛ lac pᷣſſum a ſero.ſ. mu⸗ mum eſt pcioſius alijs quod ſpõte manat „
tata.⁊ ðꝛ balducta.q̃ſi valde ducta.qꝛ val de folijs.⁊ illud vocat᷑ balſamum.Secũ⸗
de pꝛeſſa eſt 1 ductas. dum eſt carpobalſamum vel xirobalſamũ
SBalea. f.p.i.funda vel inſtrumentuʒ qued Tertium eſt opobalſamũ.Quartũ eſt fo⸗

nis. a baratrum. apte baratro. onis. id ẽ
leccatoꝛ ð a baratrũ.qꝛ omia bꝛatro.i.vẽ

vulgo vocat᷑ baleſtrum. Iñ baleariꝰ et h̊
baleatoꝛ.i.funditoꝛ vel baliſtratoꝛ.⁊ dici⸗
tur a balin. H Kr
Balearl.9.t.⁊ B re.i.cũ balea iactabłe.In⸗
uenit᷑ etiam balear
tunc a noie inſulę. Baleros em vel baleri⸗
ca vł balearis inſula eſt hiſpanie. Et ſunt

dus. l. aphꝛoſiades ⁊ gemaſiadeſ.maioꝛ ⁊
minoꝛ. AUnde vulgus eas maioꝛicã et mi⸗

noꝛicam vocat. In his inſuł pᷣmũ reperta

eſt funda. vñ balearis dicta eſt fũda.⁊ ba⸗
learis dicta eſt talis inſula. Et in vtraq; ſi

gnificatiõe a balin.a quo balea.Et a balea

baleos vel balerica vel balearis.a qͥ etiaz
B 7 hęc balearis ⁊ hoc re.nomen gentile

Balena. f.p. qdam magnus piſcis. ⁊ dicit᷑
a balin qð eſt fundere vel iacere.eo ꝙ effũ

dat vel iaciat aquã huc ⁊ illuc altiꝰ cũctis

beſtijs maris.

ſtras.ſtrare.i.cũ baleſtro aliqᷣd ꝓijcere vł

cutere

alin gręce. latine ðꝛ iacere ſiue emittere.

vel effundere.

BFalinon gręce. balneũ latini dicũt. qꝛ anxvi

etatẽ animi tollit.a balin ⁊ noys.qð ẽmẽs
qꝛ iacit anxietatem de mente.Hinc h̊ bal⸗

neum. nei. a leuatione męroꝛis dici᷑. In⸗

uenit᷑ etiam in fę.ge.balneę.arũ. Iñ balne
rium.rij. ⁊ balneatoꝛium.rij.ambo ꝓ loco
in quo balneat᷑.
Baliſta. f.p. genus eſt toꝛmenti. vel ðꝛ om⸗
ne illud quod aptũ eſt ad mittendũ iacula
tela. ⁊ dicitur a balin ⁊ haſta. Toꝛquet
eniz verbere neruoꝝ ⁊ iacit haſtas ⁊ ſaxa
Ael dicitur a baleros inſula quadam vbi
vſus baliſtarũ pꝛimitus eſt inuentꝰ. Inde
PBaliſtarius.qui facit baliſtas.vel q iacit
cumeis. H
HBaliuus eſt officialis domini tempoꝛal.vt
de ſen. excõ.c.dilecto.⁊ in cle.j.de pe.

funda. ⁊ deriuatur

Baleſtrum. ſtri. n. . a balin dꝛ Iñ baleſtro

liobalſamum. Quintum eſt calobalſamũ.
vel xilobalſamum.Et pꝛobat᷑ ſic an ſit coꝛ
ruptum balſamum vel non. Si feraturin
manu contra ſolem perurit carnem ſi non
eſt coꝛruptũ. Iñ balſamatus.a.ũ.i.balſa⸗
mo inunctus.quod etiam poteſt eſſe parti
cipiuʒ. Nam balſamo.as.i.balſamo inun
gere. qð componit᷑ cum in.⁊ fit inbalſamo
as.i.valde balſamo inungere.

Baltheus eſt heteroclitum in genere. qꝛ in

ſingulari eſt ge.maſ.in plurali eſt ge.maſ.
vel neu.⁊ ſemꝑ ſecundę declinationis.Et
eſt balteus cingulum militare ſic dictus.qᷓ
ſi pendens.quia ex eo dependent ſigna ad

demonſtrandum legionis militaris ſum⸗
mam. id eſt ſex milium ſexcentoꝛũ. ex quo

numero ⁊ ipᷣi conſiſtunt. AUnde ⁊ balteus
dicit᷑ non tantũ quod cingit.ſed etiaʒ id a
quo arma dependent. AUñ Job. xij. Bal⸗.
teum regum diſſoluit ⁊ pᷣcingit fune renes
eoꝝ.Inde balteolus.i.paruus balteus.
⁊ balteatus.a.ũ.id eſt balteo oꝛnatꝰ.Au⸗
roꝛa. Balteus eſt carnis macies candoꝛq;
pudicus. 4JMdUDẽ
Baluſtriũ.n.s.eſt locus vbi ſunt młta bal⸗

nea.quaſi luſtratus balneis.

Balluta. f.p.eſt publica vtilitas.vłeſt vas

luti. C. de metal.li.xj. ᷣm Accurl.
Bamoth interpᷣtat᷑ euentꝰ moꝛtis.
Bannũ vᷣm vulgare gallicoꝝ ⁊ lombardo⸗
rum viðꝛ eſſe edictũ publicũ.iuxta illð qð
dicit Ray. c. ꝙ clericl.de fo.cõpe.ꝙ pꝛęco

parienſis nunciat bannum nomine epiſco

ia rege. dĩ
annitoꝛiũ. rij. n. s. eſt locus cauſaꝝ. alias
panditoꝛiũ.
Baptiſmus.m.S.interpᷣtat᷑ tinctio.dictus
a baptes.quod eſt flumẽ vel aqua vłetiã
ſacrum. Vnde h̊ baptiſma. matis.idẽ.Et
differunt baptiſmus.baptiſma.baptiſmũ
ꝗꝛ baptiſmũ.n.s.ſm Iſidoꝝ valet tantuʒ
ſicut vnctio.qꝛ baptiſmum gręcũ tractũ ẽ
. 9929Ü9Ü9ÜÜ9 5

in latinũ. ⁊ ðꝛ mẽtis purgatio ꝑ ↄfeſſionẽ.
Vñ in euãgelio.Erat iohes in depto pdi⸗

cans baptiſmũ penitentię. Sed baptiſma

matis.eſt aqua ſiue ſacramentũ ſub certa
foꝛma vboꝛuʒ pactum.ꝑ quod mundatio
animę ⁊ coꝛpoꝛis deſignat᷑. Sʒ baptiſmꝰ
cõpꝛehendit iſta duo.⁊ tñ ſepe vnũ ꝓreli⸗
quoſumit᷑. Ande. Baptiſmum ꝓbe ſit ti⸗

bi mundatio mentis.Exterioꝛꝗ̃ fit ꝑ aquã
ctit vtrunq; ſinſuu.
Baptiſta. m. p. ðꝛ qui baptizat.
Baptiſteri

tam
ſatoꝛium dicicc.
Bar lingua ſyria filius interpᷣtat᷑.
Barach interpᷣtat᷑ fulgurans

.

.

bũdictus di’s.

5 X. .

Barachias interpᷣtat᷑ benedictus dñi. vel

Baratro. vide ſupꝛa Balatro.

Barathrũ.n.s.nomẽ eſt nimię altitudinis

2⁊ pꝓfunditatis.⁊ ðꝛ barathrũ q̃ſi voꝛatrũ.
id ẽ vorago atra ex ꝓfunditate.qꝛ oĩa de⸗

uoꝛat.Et ðꝛ barathrũ qñq; infernus.qua
doq; ꝓfundiſſimꝰ locꝰ inferni.in qͥ nulla ẽ
redemptio.qñũq; foſſa.qñq; gurges vtigi⸗
noſus.qñq; venter.qñq; etiã pfundꝰpu⸗

teus in quem execratoꝛes ſᷣcipitant᷑. Añ

Hoc etia barathrũ qm deuoꝛat omia dico
Marba. f. p. dicũt᷑ crines qͥ creſcũt circa mẽ⸗

tum viroꝛum.⁊ðꝛ barba q̃ſi virana a viro

qꝛ viroꝝ eſt ⁊ nõ mulieꝝ. Et ꝓpꝛie barba
eſt hoim.ſed barbę alioꝝ animalium. Jñn
barbula.i.parua barba. Iñ etiaʒ barbatꝰ
a.ü.i.habens barbam longã.qð ⁊ ꝓ ſapiẽ

baptiſmate qᷓ; ꝓ loco.qð ⁊ h bapti⸗

traneus.
PBarvbitiſta. 9.p.q̃ vel ꝗᷓ can tat cuʒ barbito.

ar barius.a barba ⁊ tonſo.
Barbitus.n.s.qð ⁊ h barbitũ inuenit᷑. eſt

abarba. rure.⁊ moꝛe. äſi mos ⁊ ↄſuetu⸗

do barbę rudis durioꝛis ⁊ rurl.qꝛ em ruri
cole vtpute inculti ⁊ duri rudes ⁊ ĩcultas
ſolent hre barbas.ideo ad eiꝰmorl ſiłitudi
nem. barbariſmus dicit᷑ viciũ in dictiõe qᷓ
non eſt culta ſua ꝓpꝛietate. Item barbari
ſmus ſi eſt in cõi ſermone ſiue ratiõe vitiuʒ
eſt ⁊ euitandus. Si aũt in poemate fiat vł
in aliqͥ pſaico dictamine aliqꝗᷓ rationabili
baptiſma vocat᷑. Baptiſmus vox hecne-⸗

de cauſa figura erit ⁊ dicet᷑ methaplaſmꝰ.

Bar barolexis eſt alienę liguę coꝛruptio.?
deꝛa barbarꝰ ⁊ lexis quod eſt ᷣmo.Et dif⸗

fert a barbariſmo. quia Barbariſmus eſt

coꝛruptio ꝓpꝛię linguę.vt ſi grecus coꝛrũ
pat linguam gręcam. latinus latinã. Bar⸗

barolexis vero eſt coꝛruptio alienę linguę
vt ſi grecus coꝛrumꝑet latinã linguã ⁊c̃.

bariſmis ꝓfert.

Barbaroſtomus.m. S. ð: qͥ verba plẽa bar

Barbarus.a.ũ.i.crudelis.incultꝰ.auſterꝰ.
ſtolidus. Vnde olim gentes omnes dicte
ſunt barbare pręter grecos ⁊ latinos. In⸗
de barbaricus.a.ũ. ⁊ barbaratinus a.u.
in eodem ſenſu. Papias vero dicit. Bar⸗
barus.incultus.vulgaris.imperitus.ex⸗

⁊ ð a barbitus

Bar bitondiũ.n. s.i.tonſura barbę. vł loc⸗
ybi tondet᷑.⁊ ðꝛ a barba ⁊ tõödeo.

Barbitonſoꝛ.m.t.ðꝛ qͥ barbam tondet. vt

„

qdðdam inſtr̃m muſicuz.q̃ſi barritus.quia

de oſſibus barrox fit. .
Barca.f.p.ðꝛ parua nauis merces ad litus

te dicit. Nam ⁊ olim phᷣi in ſignum ſapien poꝛtãs. Inde barcula ⁊ barcella.i.parua
tię ſolebant paſcere barbas. Iñ barbatu⸗ barca. Inde barcarius.⁊ dicitur qui facit
lus.a.ũ.i.parũ barbattus. boarcas. è
Barbanus.pe.ꝓdu.i.patruus. Bardus. m. s. ðz ſtultus. hebes. inept. tar

Barbara ꝓpꝛium nomen vᷣginis. Eſt etiaʒ

qdam modus ſyllogiʒandi in pᷣma figura.
Oſtans ex tribꝰ vniuerſalibꝰ affirmatiuis

ſic eriam Haraco a baralipton ſunt modi

ſyllogizandi.

Parbaria.f.p.dicta eſt q̃dã terra iuxta gre

iam ꝓpter excellentiã crudelitatis.
arbaries.riei.regio barbaroꝛu.
HBarbariſinꝰ.m sS.dꝛ a barbarus.⁊ mos.q⸗

ſi ↄſuetudo ⁊ mos barbaroꝝ.ſ.vitium qð
cõſiſtit in coniunctione litteraꝝ in ſyllaba

vkſyllabaꝝ in dictiõe. vel in eax accentib⸗
quo vitio maxime barbari ſolent vti.ideo
ab eoꝝ conſuetudine nomen habuit. vldꝛ

dus. ꝗᷣ alio noĩe ðꝛ blennꝰ. Bardꝰ etiam
ſumit᷑ ꝓ cantoꝛe laudis vel ppło Vñ luca

nus. Okima ſecuri fudiſtis carmina bardi
Inge dicti ſunt longobardi vel ꝑ ſyncopã

ſombardi quaſi longibardi.vel a lõgl bar
bis quas ſolebant nutrire ⁊ non tondere.
Inñ lombardia vł longobardia pꝛouincia

quam poſſederunt.a cuius nomine modo

.

ſumitur gentile longobardus.a.ũ.vłlum

bardus.a.u.

arginꝰ. a. ſ.⁊ Hͥ ⁊ hęc barginis.⁊ hocne.

i. alienigena.i. peregrinus barbarus. x
gens vel genitus. Vel bargines dicuntur
foꝛtes in bello. a baro ⁊ ago. vel genit. :

ad modũ baronũ ſe agt vel ſunt foꝛtes zä

ſi eſſent geniti a baronibꝰ.
Bari gręce.latine ðꝛ graue vel fote.
Baria. f.p.i.gꝗuis linea a ſummo ſiniſtrę de
poſite in dexterã.⁊ eſt vna de decẽ figuris
accentuũ.quę ꝓ vboꝛũ diſtinctionibus a
reęcis apponunt.

ariona. ſiliꝰ columbę interpᷣtat᷑ a bar qd
lingua ſyra filius.⁊ iona lingua hebꝛaica

colũba interpᷣtat᷑. Vel debʒ dici barrioan

na.i.filius Joannis.a bar.i.flliꝰ.⁊ ioanna

id eſt Joannis.

Pariptes ðꝛ gemma nigra cum ſanguineis

Talbis notis.

Harnabas leuites. cypꝛiꝰ genere. vnus de
eptuagintaduobꝰ dñi diſcipulis. Mauli

apłi in dicatiõe ſocius fuit.⁊ interpᷣtatur
filiꝰ ꝓphetę.vel filiꝰ conſolationis.
Bar o. onis.m.t.i.nobilł.dñs vel foꝛti vel g

uis in moꝛibꝰ. ⁊ ðꝛ a barrhus.qꝛ ſicut ele⸗

phas cętera aĩalia magnitudine ſuꝑat.ita

baro alios hoĩes pᷣcellit. Ael qð meliꝰ eſt.

dꝛa bari. qꝛ grauis ⁊ foꝛtis hõ dicit᷑ baro.
Et denotat nobilitatem ⁊ foꝛtitudinẽ.qn⸗

q; foꝛtitudinem ſolam. Vñ Gręciſta. Eſt

bari foꝛtis baroq; monſtrat idem.
arũculus.i.paruꝰ baro.

„

groniſſa.f. p.mulier baronis.vel virago

₰

ſcʒ baronis hñs aniluü.
Parrabas interp̃tat᷑ filius mgr̃i eoꝝ.a bar
qði eſt filiꝰ.⁊ rabi qð eſt magiſter ⁊ ab is ꝓ
nomine. vel a gręco ei gçâpollenti.
Harrhidus.i.ſuꝑbus.⁊ ðꝛ a barrhbtus.
Zarritus. tus. tui pe. ꝓdu. vox elephant!.

arrhus.m. s. i.elephas.⁊ ðꝛ a bari qð eſt .

graue vel foꝛte. qꝛ guis eſt ⁊ foꝛtis.
Barſabas interpᷣtat᷑ filiꝰ quietis.

Bartholome interpᷣtat᷑ filiꝰ ſuſpendentis

⁊i inferiꝰ aquas diſtillat.
Haruth interpᷣtat fulgunranss.
Baſan ⁊ eſt n. a finalis.interpᷣtat᷑ ſiccitas
velconfuiio
Baſileos a baſis ⁊ leos qð eſt ppłs qð ver⸗
ſum eſt in latinũ.⁊ dicit᷑ baſileus.i.rex vel
imperatoꝛ.quia eſt ſuſtentamentũ populi
Inge baſiliea.i.eccleſia.⁊ baſilla ⁊ baſiliſ
ſa.i.regina.⁊ baſiliſcus rex pentum.

dqgãᷓs.i.dei.qͥ mentes doctoꝛũ ſurſuʒ eleuat

HBaſilea.f.p.eſt quędam ciuitas cis rhenũ.
Baſilica.pe.coꝛ.ðꝛ domꝰ regia ſcʒ palatiũ
regis vel imperatoꝛis. Sed modo ꝑ tranſ
lationem ðꝛ baſilica eccleſia.qꝛ eſt palatiũ

ſummireigs.
PBaſilicanus.na.nũ.i.palatinus.vel etiam

Eel

eccleſiaſticus.
PBalilidiani hęretici a Baſilide appellati.
qui inter reliquas blaſphemias chꝛiſtum
paſſum negant.
Baliliſca.f.p.eſt herba quę ⁊ gentiana ðꝛ.
cuius radix dat foꝛtitudinem ⁊ ſanitatem

omnibus vtentibuseae.

Paſiliſcus gręce.latine interpꝛetat᷑ regulꝰ.

eo ꝙ rex ſerpentum ſit. adeo vt eum vidẽ⸗
tes fugiant.qꝛ olfactu ſuo eos necat. Naʒ
⁊ ſi hominẽ inſpiciat.interimit.Siquideʒ
eius aſpectu nulla auis volans illęſa tran-
ſit. ſed q;uis ꝓcul ſit ab eius oꝛe combuſta
deuoꝛat᷑.a muſtellis tamẽ vincit᷑.quas il⸗
lis homines inferunt cauernis quibus de
liteſcunt. itaq; ea muſtella viſa fugit queʒ
illa ꝓpſequit᷑ ⁊ occidit. Nihil em parens ip
ſe creatoꝛ reꝝ ſine remedio conſtituit. Eſt

gautẽ longitudine ſemipedaliſ. albis macu

lis lineatus.⁊ in ęthiopia inuenit.Et dici
tur naſci ex ouis galloꝛũ. Nam ðꝛ ꝙ gal⸗
lus nouem annoꝛũ generat ouum. ex quo
ouo naſcit᷑ baſiliſfruus.
Baſis.f.t.ðꝛ fultura q̊ ſupponit᷑ columnę.
Etiam eſt nomẽ foꝛtiſſimę petrę lingua ſy
roꝝ. Eſt etiam extremitas plãtę ſᷣm hugl.
NPapias vero dicit. Baſis ſeſſio columna
rum.confirmatio fundamenti.nomen pe⸗
trę duriſſune. H
Baſium.n.S.i.oſculũ.⁊ differt ab oſculo et

ſuauio. AUnde. Baſia coniugib. ſʒ oſcula

„

dant᷑ amicis Suauia laſciuis miſcent᷑ gta H

puellis. M
Baſſan interpᷣtat᷑ pinguelo.
Baſſaris.dis.f.t.a baſſa ðꝛ qð eſt ouis pin
guis. Et ſunt baſſarides vaccę mulſarię ⁊
vberes. Baſſarides etiã ſunt ſacerdotiſſe
bacchi. a baccho dicte.
Baſſus.a.ũ.i.nõ altus.qꝛ pinguedo non ſi
nit multũ in altũ creſcere. Iñn baſſa.ſę.f. p.

M

Ddicit᷑ ouis pinguis.

PBaſtangarij ſᷣm quoſdam dicunt᷑ qſi beſtię
angarię. eo ꝙ ruſticos angariabant.i.an⸗
gebant ad quintam beſtiam pꝛeſtandam.
vt. C. de muri. l. quod ad pꝛeſens.li.xj. Et

Sm Accurl. Baſtãgarij ſunt de domo pᷣn⸗

cipis quaſi beſtigarij pmo modo.vel qua⸗

ſiffeſtatoꝛes animalium ſecundo mõ. alias

beſtatoꝛes.

Paſterna. f.p.eſt theca manualis.vel vehi

culu m itineris.quaſi veſterna.quia molli
bus veſtibus ſternitur.⁊ a duobus anima

libus trahitur vbi nobiles feminę deferu⸗

tur.

tur mola olearia.
Batera rę.f.p.genus patere.a batus.
Bath hebꝛaice.linum ðöz latie.
athin dicunt᷑ veſtes linee. ſ. bꝛache linee
vſq; ad genua ꝑtingentes qbus verenda
ſacerdotis velabanrrkk.
Batillũ.ꝑ geminũ l.i.thuribulum.pala.in
ſtrumentũ qͥ colligunt᷑ carbones.⁊ coꝛ.pᷣ⸗
mam.Anð Oꝛatius. Mꝛętextũ ⁊ latũ cla
uum bꝛunęq; batillũ. Inuenit᷑ etiaʒ h̊ ba⸗
tillus. dimi. a batus.
Batus.iti.m.s.q̃dam menſura capiẽs qͥnq̃⸗
ginta ſextarios.ꝗᷓ menſura moleę vna vice
ſuꝑpducit᷑. Ałſᷣm Hiero. Batus qͥ hebꝛai
ce ðꝛ beth. eadem menſura eſtꝗᷓ ⁊ ephi ſcʒ
triũ modioꝝ.⁊ deputat᷑ tm liqͥdis ꝓpe.li⸗
cet in alijs rebus talis menſura habeatur.

PBatha bathe ſiue beth apud hebꝛeos dici⸗

zech. xlv. . Ephi ⁊ batequalia ⁊ vniꝰ

menſurse erunt.

Pdellium. lij. eſt arboꝛ aromatica etiã ꝓ
gumi accipit᷑. Itẽ vᷣm Nliniũ. Bdelliũ eſt
goYrboꝛ aromatica magnitudine oleagina.

cuiuſ lachryma lucida. guſtu amara. boni

odoꝛis.ſed adoꝛatioꝛ infuſione boni vini.
Gdelliũ etiã eſt genus lapidis.
Beatitas. tatis.f.t.i.beatitudo Vñ Augl.
in. x de ciui.dei.Alternante ſepe beatita⸗
ge miſeri.
Beatulus.a.ũ.i.aliquantulũ beatꝰ.·
Beatus.i.felix.vel cui oĩa ſuppetũt ad vo⸗
tum. ille ſcʒ qui hʒ ꝗͥ vult.⁊ non ea quę nõ
vult.⁊ nihil mali vuult.
HBeemoth hebꝛaice.latine aĩal ſonat. beſtia
ignota eſt. Jöo aũt beemoth.i.aial diabo
lus ðꝛ.qꝛ de excelſis ad terrena cadens. ꝓ
pꝛio merito aĩal bꝛutũ eſt factꝰ. Ipᷣe eſt le⸗
uiathan.i.Ppens de aquis.qͥ in huiꝰ ſecu⸗
li mari volubili vſatur aſtutia.
HBeel ðꝛmoꝛs.⁊ fuit idolum aſſyrioꝛũ.vide
infra in belus.

Beghardus ⁊ beguina vkbegutta. ſunt vi⸗

ri ⁊ mulieres tertij oꝛdinis. Et dic̃ Jo.an.
wꝙ beguinax genꝰ ꝑnitioſum eſt.nec de fa⸗
cili alios qᷓ; religioſos admittũt.a quibus

omnibus modis cauendum eſt. xviij.q.ij.

Diffinimuas.
Bele dici·kmen.
Belgis ciuitas gallię.a qua belgica puin⸗
cia ðꝛ ſcʒ Lothoꝛingia. 7
HBelial.vide infra in belus.

Bellarii.n. s. ðꝛoẽ genꝰ cibiſecũdeę menſe

etiã ꝓ

ſicut ſunt poma ⁊ nuces ꝗ extremiꝰ appo
nunt᷑. Mꝛima qͥdem menſa eſt carniũ.ſecũ
da fructuũ.ſed carnes ſualent fructibus.
ideoq; bellariũ ſumit᷑ a diminutiõe vt no⸗
tetur diminutio bonitat. Oñ Macrobi⸗
de ſaturnalibꝰ.Adhuc dicent eſurio ſecũ⸗
de menſe allata ſunt bellaria.

—

Belliger.a.ũ.penł.coꝛ.ðꝛ qͥ gerit bellum

Bellipotens. 9. t. ðꝛ deus vl dea belli. ⁊ be⸗

lipotens.o.t.accipit᷑ ꝓ potenti vel foꝛti ĩ

bello.
HBellona.f.p.dea belli a bellum dicit᷑.
Bellulũ.n.s.i.paruũ bellũ

—

Bellũ.n. t.ðꝛ a bonũ ꝑ antifraſim. qꝛ mime
bonũ. Iñ bellicꝰ.a.ũ.⁊ bellaticꝰ.a ũ.⁊ HB ⁊

hec ⁊ h̊ bellax.acis.in eodem ſenſu.Et dif
ſert bellũ a pugna ⁊ ſlio. Nam pugna eſt

̊ fit cũ pugnis.pᷣliũ pᷣmus cõflictꝰ.bellum

totꝰ conflictꝰ. Item bellũ ðꝛ vniuerſum et

punicũ.quaſi totũ tempꝰ guerrę dicit᷑ bel⸗

lum.huiꝰ partes ſunt pugnę.vt canenſis.
cremenſis Item in vna pngna ſunt multa

Hlia. aliud in coꝛnibus.aliud i medio.alið

in extrema acie gerit᷑. Bellũ igit᷑ totũ eſt.
pugna vnius diei.pᷣliũ pars pugnę eſt Et
ſunt plła nomina idem ſignificãtia. AUnde.
Conflictꝰ.bellũ.congreſſus.ala.duellum
Obſidiũ mars atq; rebellio ſlium pugna
Sunt acies guerra pᷣdictis aſſocianda.Et
ſunt quinq; nomina quę dicunt᷑ ꝑ antifra
ſim. VUnde. Iſta ꝑ antifraſim dicunt᷑ noĩa
qnq;.Lucus ⁊ officium bellum libitinaq;
mundus. =

Bellü iuſtum eſt illud qd fit cepto pᷣncipis

de rebꝰ repetendis.vel ꝓpter iniuriam re
pellendã. Sũt aũt ſeptem genera belloꝛũ.
ꝛimũ eſt bellũ rhomanoꝝ ↄtra infideleſ
de here. excõicamus.ij. Et ðꝛ romanũ.qͥa
romana eccła eſt caput fidei.xxiiij.q.j.hęc
eſt fideſ. Secundum eſt iudiciale.quod fit
autoꝛitate iudicis habentis merũ imꝑiuzʒ.

de ſen. excõ.c. dilecto.li.vj.ff.de rei ven.l.

qui reſtituere. Tertium eſt ᷣſumptuoſum
qð faciũt inobedientes iudici.de pe.dibõ.
vj.ad finem. Quartum eſt licitũ.qð fit au⸗
toꝛitate iuris quo ad illũ cui cõceditur.de

re.ſpo. olim. de ſen. excõ.ſi vero. C. vnde

vi.l.j. Quintum temerariũ contra illos qͥ
ſe iuſte defendunt. Sextum voluntarium
quo moderni pꝛincipes vtuntur.c.noli.x⸗
xiiij. q.j. Septimum eſt iuſtum ⁊ neceſſa⸗
rium.quod fit ſe ⁊ ſua defendendo. Et in
iuſto bello moꝛientes ſalui fiunt. ceter! pa⸗
ribus. xxxiij.q.v.oĩm reꝑ rex homicidiuʒ

⁊ ea.q.viij.oĩ timoꝛe.Sʒ qͥ ſine iuſſu pᷣnci⸗
pis bellũ ducit tenet᷑.l. Julia. maieſ.ff. ad
.ql.iuł. maieſ.l.iij.⁊ in Autl.de armis.collł.
vj. ⁊ in Autl.de man.pᷣnci.colł.iij. Meceſſi
tate tamen imminente ſufficit licẽtia mgtr̃i
officioꝝ ᷣm Hoſti. C. de fab.l.fi.li.xj.
Bellus.a.ũ.i.pulcer vł aliquantulũ bonꝰ.
Iñ bellulus.i.aliquantulũ bellus.Inue⸗

nitur etiã h̊ belus li.ꝓ q̊ͥdam idolo.vt ha⸗

betur in Baniele. ſed tũcſcribit᷑ ꝑ vnuml.
Beloculus.m.s.eſt gẽma albicans.etpu⸗
pillã cingit nigrazʒ in medio aureo fulgoꝛe

lucentẽ. ⁊ ꝓpter ſpeciẽ. aſſyrioꝝ regi belo
dicata eſt. AUnð ⁊ ðꝛ beloculus q̃ſi oculus

beli.

Beelphoegoꝛ ſcribit᷑ ꝑ oein Papia. Nũe⸗

ri. xx v. inuenit᷑ beelphegoꝛ.⁊ cõponit᷑ cuʒ

bel ⁊ phegoꝛ.⁊ põt dici beelphoegoꝛ.vel

beelphegoꝛ.

Belua.f.p.ðꝛ immanis beſtia maris Inde
beluinus.a.ũ.⁊ belutus.a.ũ.i.turpis.et

beluę.i. beſtie ſimilis.

PBelues.ei.f. F. ðꝛ ęgeſtas ꝗᷣ ſolet cõtingere

vaſtationem beluę.

elus. li.m. S.fuit p Nini pᷣmus rex aſſy⸗

rioꝛum. ⁊ cępit poſtea haberi ꝓ deo ⁊ coli
ibi ⁊ in africa.⁊ factum eſt ei idolũ in Ba⸗
bylonia qð vocatum eſt bel.qð interpᷣtat

ventus Vñ ⁊ lingua punica baal ðꝛ deus

ſʒz apud aſſyrios bel.qð eſt deus vel vir. 4
quo ⁊ ʒebub.i.muſca.dictum eſt idolum

belʒebub.i. deus vel vir muſcaꝝ. ꝓ immũ
dicia ⁊ ſoꝛdibꝰ idolatrię.⁊ ſanguis ibi im⸗

molati.ad quẽ multitudo muſcarũ conue⸗
niebat. vel ꝓ immundicia belial.i.diaboli
qͥ ibi colebat᷑. Et idem idolũ dictũ eſt ach⸗
aron ⁊ belial.⁊ a bel ⁊ phęgoꝛq fuit dam
mons ðᷣꝛ belphęgoꝛ.qð interpᷣtat᷑ ſimula⸗
crum ignoꝛantieę. Idolũ em fuit moab co⸗

gnoniento baal ſuꝑ montẽ phegoꝛ.quem

latini pꝛiapum vocant.ſ.deum hoꝛtoꝛum
Sic igit᷑ baal.belial.beelʒebub.beelphę⸗
goꝛ. belbꝛith. berith. belbꝛis. idem ſunt ſ.
diabolus vt dicit Hug. Beda autẽ dicit.
Ninus conditoꝛ Niniue Belo pr̃i ſuo ſta
tuam. eiq; diuinos honoꝛes cõſtituit.cuiꝰ
ſimulacri conſuetudinẽ chaldei ſuſcipien⸗
tes.bel vocabant.paleſtini baal.moabitę

beelpheęgoꝛ. Judęi aũt vnius dei cultoꝛeſ

ꝓpter deriſionem gentium beelʒebub ap⸗
pellabant.aſſerentes in h̊ͥ ſimulacro pꝛin⸗
cipem dęmonioꝛum habitare. Et nota ꝙ
dicit᷑ belphegoꝛ vel beelphegoꝛ. vt videt᷑
dicere Hugui.Ael belphęgoꝛ vl beelphę

goꝛ p oe. vt dicit Papias. Similit belze⸗
bub vel beelzebub. ⁊ b. eſt finalis a-.
Ben hebꝛaicce.i.filius. Vñ Joſue bennun
id eſt Joſuefilius nun.
Benefactoꝛius.m.S.ðꝛ ille ̊ ꝓ munere ſibi
impenſo bñfacit in bñficiss.
Beneficus.a.ũ.pe.coꝛ.i.bñfactoꝛ.largus.
elemoſyne deditus. HJ
Bñificium ſumit᷑ latiſſime ꝓ oĩ liberalitate.
Minus late ꝓliberalitate pᷣncipis.Et ſic
ſumptũ ſigat large ⁊ ſtricte. Large vt ↄti
neat bñficium ſtricte ſumptum.⁊ cumh̊ re
ſcriptum ⁊ builegium. Stricte ðꝛ bñficiiũ/
pncipis. cõceſſio facta a pᷣncipe de aliqua
re vel iure quod eſt pᷣncipibus ↄcedendis
Et per hoc differt a reſcripto vł pᷣuilegio.
Beneficium iuris eſt illud qð concedit᷑ vel
indulgetur a iure. Et hoꝛũ beneficioꝛũ iu⸗
ris quędam ſunt oꝛdinaria. ſicut ea quęa
iure omnibus concedunt᷑.quędam extra⸗
oꝛdinaria.ſicut ea ꝗᷓ ex ſpeciali bᷣuilegio ⸗
buſdam ſpecialiter indulgentur. ſicut be⸗
neficium reſtitutionis in integrum eccleſię

yel minoꝛi vigintiqnq; annoꝝ conceſſum.

Beneficium nouę conſtitutionis de duobꝰ
reis ſtipulandi vłpꝛomittendi eſt ꝑ quod
ſubuenitur duobus reis debendi vel pꝛo⸗
mittendi. vt ꝑ ipᷣm poſtulare poſſint ſe nõ
inſolidum.ſed ꝓ parte poſſe cõueniri. niſi
ſe obligauerint ⁊ huic beneſicio renunciet
⁊ hoc adiecta noua conſtitutione in actiõe.
de duobus reis ꝓmittendi vel ſtipulandi
Beneſicium eccleſiaſticum datur ratõne of
ficij.Et ergo non datur excõmunicato.dqa
non poteſt officiare.nec fructus ꝑcipit vᷣm
BGoff. de cle. ex cõ.mil · S· ſi mññ queęris.
Benelinguatus.a.ũ.i.eloquens.facũdus.
PBeniamin interpᷣtatur filius dexterę.ꝗᷓ eſt
virtutis.
Benignus.a.ũ.id eſt bonus vel mitis.⁊ di
citur quaſi bene dignus.vel dicit qͥ ſpon⸗
te eſt diſpoſitus vel expoſitus ad bnfaciẽ⸗
dum. ⁊ eſt blandus ⁊ dulcis in alloquio.⁊
ſic dicitur benignus quaſi bene ignitꝰ igne
id eſt amoꝛe ⁊ ardoꝛe. Inde benignitas.⁊
eſt virtus ſponte ad benefaciendum expo
ſita. lenis.blanda. dulcis alloquio.⁊ ſua
cunctos inuitans dulcedine.
YBeniuolus.a.ũ.ðꝛa bñ ⁊ volo.Inde beni⸗
uolens ⁊ beniuolentia.
Bennun. id eſt filius nun.nõmen eſtioſue.
aben.id eſt filius.⁊ nun pꝛopꝛium nomen
patris Joſue. ðJ
1Bepho gręce. latine puer vł iuuenis dicit

Bephotrophiũ n. Ss. ðꝛ locus venerabilis

vbi pueri ⁊ infantes alunt᷑. In h̊ ⁊ hec be⸗

photrophita. tę. qui velꝗ cuſtodit beypo

trophium.

Berbex. berbecl.m.t.⁊h̊ berbicus ci.ẽ ari⸗
es caſtratꝰ.⁊ hec berbica.i.ouiſ.⁊ ðꝛ a ver

uex.mutata u.in b.

7

. .

indos candidlduũ.
Berith interpᷣtatur coniuratio.

vo berillus eſt lapis pᷣcioſus viridis apð

Berſabee eſt ꝓpꝛiũ nomen mulierl.⁊ inter⸗
ptat᷑ filia iuramẽti.vel ðꝛ domꝰ vłputeus

HBes.i. octo vncię. ⁊ beſſus qͥdam populus
eſeleel interpᷣtat᷑ vbuʒ dei.⁊ fuit polymi

tarius.vt ðᷣꝛ in libꝛo Exo.
Beſtia ⁊ fera differũt.qꝛ oĩs beſtia eſt fera.
⁊ nõ ecõuerſo. Beſtię em ſunt ꝗᷓ moꝛſibus
vel vnguibꝰ ſeuiũt. exceptis ſerpentibꝰ vt
pardi.leones.⁊ ſiles a vaſtãdo dicte qua⸗
ſi vaſtię.vel a vi q̃ ſeuiũt.q̃ſi viſtię. Fere

aut ſunt illeꝗ ⁊ ſinon ſeuiant moꝛſibus vł

vnguibus. tn ſilueſtres ſunt ſic dictę.quia
naturali vtat᷑ libertate.⁊ deſiderio ſuo fe⸗
runtur. Qñq; oĩs fera ðꝛ beſtia. Quando
q; etiã beſtia non ðꝛ niſi ꝗ manſione hoiĩim
vtit᷑.⁊ tũc ðꝛ a beth qð eſt domꝰ.⁊ ſtoas.

a.ſ.i.crudelis.⁊ viuens ad modũ beſtiaꝝ
Et hic beſtiarius.⁊ ðꝛ qͥ ſeruat beſtias vel
venatur eas. Et h̊ beſtiarium. ⁊ eſt lib de

beſtijs loquens.vel locus vbi beſtię moꝛã

tur. Inde beſtialis.ↄ.t.⁊ hoc le.i.faciens
ad modum beſtiarũ Inde beſtialitas.id ẽ
crudelitas. Inde etiam beſtius.a.ũ.i.cru⸗
delis inſtar beſtig. .
Beth apud hebꝛęos ðꝛ mola olearia.vł eti

am betha. ⁊ beth eſt ſecũda lr̃a eoꝛũ. Et a B

beth dicunt greci bethã ſecundã lr̃am. Et

abetha dicimus nos B. Sic g betha apð

hebꝛeos eſt mola olearia. apud gręcos ſe⸗
cunda lr̃a.⁊ tunc eſt neu.ge.indeclina.Et

indeapud nos betha.f. p. eſt genus oleris

ſcʒ ſecũdus caułqui poſt abſciſione naſci⸗
tur in maguderi. In bethaceus.a. ũ.poſ⸗

ſeſ. i. ad bethã ꝑtinens.vel de betha exñs.

yt cibus bethaceus.i.de bethis exiſtens.
Item beth interpᷣtat᷑ domuus.
Hethania interpᷣtat᷑ domus obediens
Bethel eſt vrbs ſamarie ꝗᷓ bmo dicta eſt lu
340. Nq poſtq; doꝛmiẽs ibi Jacob vidit ſca⸗

ſatietatis.⁊ fuit mater Salomonis ⁊ vxoꝛ

In beſtiola.i.parua beſtia. Iñ beſtiarius

eron ex coꝛruptione vini.

lam innitentẽ ceęlo.⁊ dixit. Aere h̊ domus
dei eſt ⁊ poꝛta celi Ex hac cauſa locꝰ ille di
ctus eſt bethel.i.domus dei.a beth qð eſt
domꝰ? ⁊ el deus. Sed qñ ibi a hieroboam
vituli aurei fabꝛicati ſunt.dicta eſt betha-⸗
uen.i.domus idoii.

?MVM Bethfage domus muſcę vel maxillax ink⸗
Berillus ꝑ gemminuʒ l.eſt gẽma in India
hns nomen ſuę gentl.ſm hugl. ſᷣm alios

pᷣtat᷑.vel domus vallis.
PBethleem ciuitas in iudęa ꝗͥ pᷣmuʒ dicta eſt
ephrata.ſed qñ iacob ibi pauit pecoꝛa ſua
eidem loco bethleem qͥdam vaticinio fu⸗
turi impoſuit.qð domus panis interpᷣtat
ꝓpter illũ panẽ qᷣ de celo deſcendit.ꝗ̊ ⁊ di⸗
cta eſt ciuitaſ dauid IJñ bethleemita. .p.
nomen patrium. Inde hic bethleemites.
tis.ij. Regl.xxj. NPolymitarius bethlee⸗
mites.
Bethſaida.f.p.hebꝛaice.latine domus pe⸗
cudũ. Eadẽ ꝓbatica piſcina ðꝛ Johis.v.

Bethſura.f.p.qͥdam locus eſt. de qͥ habet

in libꝛis Oοπ hhabbl.unub. .
Bethis fluuius hiſpanie.eo ꝙ humilis de⸗
currat. Iñ bethica.i.hiſpania.⁊ bethicus
id eſt de hiſpania puincia exñs.
Bethonica.f.p.ꝗ dam herba.

*₰½

Bia grece.i.violentia latine.
Biangulus.a.ũ.i.hñs duos angulos. In⸗
de biangulatus.a.ũ.⁊ põt poni ſubſtanti⸗
ue. H biangulus ꝓ tali figura.

Biarcha vel biarchas dꝛ pᷣnceps q̃dragita
milituʒ. a bis viginti.⁊ archos pᷣnceps.vt
colligit᷑ de offi.quęſto. vbi apparet ꝙ bi⸗
archa eſt minoꝛ dignitate cẽtrarcha cui ẽ
ptãs centenarij.qꝛ dux centũ militũ. Ael
eſt nomen phᷣi qͥ foꝛte habuit aureã cathe⸗
dram. vel qꝛ docebat ſcientiã ꝗᷓ pꝛecioſioꝛ
eſt auuoo.
Bibax. o. t. ðꝛ qͥ multum bibit.
iblio.onis.m.t.i.muſciones ſuꝑnatätes
in vino. Et bibliones dicunt᷑ vmes qͥ ge⸗

ibix.f.t.i.pugna.a bis dicta.qꝛ ſemꝑ int
duas partes fit. M
Bibleus a.iũ.⁊ biblius.a.ũ.ãbo poſſeſſiua
⁊ ſiãnt aliqͥd factũ ex iunco vel biblo. Bi⸗
blei ⁊ biblij dicunt᷑ inſtabiles.⁊ etiam qͥre
parant libꝛos. Nel biblij dicunt᷑ libꝛi ſcri⸗
pti cũ iunco.⁊ ðꝛa biblo inſula phęnicl in
qua inuenit᷑ bapyrus mirę magnitudinis
q biblus ðꝛ Vel dicunt᷑ latomi peritiſſimi
q poliũt lapides. ⁊ faciunt imagines. AUel
dicuntur inhabitatoꝛes in biblos ciuitate

r H

Biblia. f. p. eſt dam liber diuerſoꝝ annoꝝ

geſta ↄtinẽs.Cõtinet em̃ in ſe vetꝰ ⁊ nouũ
teſtamentũ.⁊ dicitur a biblus.qꝛ antiqͥ liw⸗
bꝛos biblis ſcripſerunt.vłðꝛ a bibo.is.qꝛ
bibit. i. claudit in ſe vetus nouum teſta⸗
menta

Bibliopola..p.pe.coꝛ.i.venditoꝛ et oꝛna

toꝛ libꝛoꝝ.qꝛ polit ⁊ punicat vt chariꝰven

dat. Et idem ðᷣꝛ bibliatoꝛ. toꝛis. .
Bibliotheca.f.p.eſt armariũ ſeu locus vbi

ponunt᷑ libꝛi.⁊ ðꝛ a biblus qð eſt lib ⁊ the⸗
ca qð eſt repoſitoꝛiũ qſi libꝛoꝛuʒ repoſitio
vel reconditio. AUñ ꝑ ſiłitudinem qͥdam li

ber in eccła ðꝛ bibliotheca.qꝛ ibi miłti libꝛi

theologię ↄtinent᷑. Iñ bibliothecarius.i.
cuſtos libꝛoꝝ ſiue repoſito.

Biblis. f. p.eſt dea vł humoꝛ afficiẽs coꝛpꝰ
Biblus. m. s. i. iſcus. ⁊ ðꝛ a bibo.qꝛ aquaꝝ
eeſt bibulus.⁊ aliqñ ðꝛ ꝓ libꝛo.qꝛ antiqͥ de

iuncis ſolebant ↄtexere ꝑgamenum.⁊ ibi
ſcribere añqᷓ; eſſet vſus chartę.

Bibo. onis..t.ðꝛ qͥ multũ bibit.
Bibula. f.p.papyrus dicta.eo ꝙ humoꝛeʒ

bibat.

Bibulus.a.ũ.pe.coꝛ.qͥ multũ bibit vel qui
multũ attrahit humoꝛẽ. vt arena.
Bicellũ.n.s.qð ⁊ bicliniũ ðꝛ.eſt domuſſub
ſehñs duas cellas.ſiẽ domus mercatoꝛuʒ

in vrbe. ⁊ ðꝛa bis ⁊ cella.

Biceps.m.it.ðꝛ gladiꝰ ex vtraq; ꝑte ſcidẽs
yel ðꝛ qͥ hʒ duas acies.vel duo capita.vel
etiam ðꝛ Janus.i.deus anni q̃ſi duo capi⸗
tahabens
Bicoꝛnis..t.⁊ h̊ ne.i.hñs duo coꝛnua.
Bicoloꝛ.q̃ſi duoꝝ coloꝛũ.

„ .

PBicoꝛpoꝛ.q̃ſi duoꝝ coꝛpoꝝ.vł habẽs duo
(0n*ρνς.
Bicubitus eſt menſura bis ↄtinẽs cubituʒ

Nonit᷑ etiã ꝓ cubito ſᷣm aliquos.
didens. m. t. inſtẽ̃m qdam ruſticoꝛum
bifurcatũ.genus raſtri ꝓpter duos dẽtes
Sed bidens.f.t.ouis a duobꝰ dentibus q̃

heminent dicta. ⁊ cum qbus fertur naſci.
Scðm aũt Seruiũ dicũt᷑ oues bidẽtes q̊-⸗

ſi biennes.i.duoꝝ annoꝝ.qꝛ tał ętatis eli⸗
gebant᷑ ad ſacriſicium. M
idental.n.t.eſt locꝰ in qͥ cadit fulmẽ.( An
tiqͥtus em dij fecerũt fulmina.vt ppłs per

territꝰ ad honoꝛem deoꝝ ſacrificaret oueſ
iumenta ⁊ alia ſacrificia.vt habet᷑ in ſcho⸗

laſtica hiſtoꝛia)ſic dictus a bidẽtibꝰ ibi ſa
crificatis. vel aliqͥd fulmie ꝑcuſſuʒ Perſiꝰ
Triſte iacens lucis euitandũq; bidental.

wvel ðꝛ locus vbi oues mactant.

Biduũ.n. s.ðꝛ aſi duoꝝ dieꝝ ſpacium.

iennis..t.⁊ H ne.i.duoꝝ annoꝝ.Inð h̊

ienniũ.i.ſpaciũ duoꝝ annoxs.
Bifarius.a.ũ.i.duplicit᷑ loquẽs.vir bilin⸗

guis qͥ duas nouit linguaſ.vlł duplex ⁊ fal
lax.qͥ aliud hʒ in coꝛde qᷓ; fat᷑ in oꝛe.vel qᷓ
nunc dicẽ hoc ⁊ nunc aliud.et ðꝛ a bis ⁊ foꝛ
a quo etiam trifarius.a.ũ.q̃drifarius.a.ũ
multifarius.a.ũ.⁊ ſimiliter ea expõe ſicut
bifarius.

Bifax. acis. .t.qͥ duos hʒ obtuitus.
Biſidus.a.ũ.i.in duas ꝑtes fiſſum.⁊ dici᷑
abis ⁊ fiduſ.a.ũ.qð nõ eſt in vſu.⁊ deriua
tur a findo..is.⁊ ſcribit᷑ ꝑ vnum f. bifidus.
trifidus. bifarius. trifarius.⁊ hmõi.qꝛ coꝛ
ripiunt mam. r
Bifinium.n.s.eſt locꝰ vel diuiſio int᷑ duos
fines.ſicut trifiniũ dicimꝰ ⁊ q̃driſinium.et

diuerſifiniũ.i.diuiſio int᷑ diuerſas terras.

yel locus int᷑ diuerſos fines.ſ.vbi diuerſi

3

fines ↄueniunt. WMD
ifoꝛes.riũ.f.t.płis nũeri dicũt᷑ ianueꝗ̃ ſił
claudunt᷑.⁊ in claudendo ſe mutuo tãgũt.
vel dicunt᷑ duplices valuę.qꝛ bina foꝛami

na faciũt Vñ Ouið.Argẽti bifoꝛes radia
bant lumine valuę. Iñn het hec bifoꝛis ⁊ B

re.i. duplex.
Bifoꝛmis. .t.et h̊ re.i.duaxꝝ foꝛmaruzʒ.ſiẽ
trifoꝛmis triũ foꝛmaꝝ.
Bifrõs.m.t.ðꝛ Janus.et ðꝛa bis et frons.
qꝛ duas hʒ frontes hoĩs.ſ.añ et retro.

Biga .gę.f.p.ꝗ et biiuga.gę.ðꝛ.vł ſᷣm alioſ

biges.gl.ẽ currus duaꝝ rotaꝝ a duobus
eqͥs tm̃ tractus.Et biga ꝓpꝛie eſt lunę.ꝓ⸗
pter duas ꝓpꝛietates.ſ.qꝛ creſcit et decre⸗
ſcit. Triga Plutonis.qꝛ capit homies de
tribus ętatibꝰ.ſ.pueritia.iuuẽtute.⁊ ſene
ctute.Quadriga ſoł ꝓpter ãttuoꝛ tꝑa ãni
ꝗ̃ facit vicinitate et remotione ſua.ſcʒ ver
eſtatem. autũnum.hyemem. vel ꝓpter q̃t
tuoꝛ ꝓpꝛietates quas hʒ in die. Rubet ei
in mane.ſpiendet in tertia.calet in meridie
tepeſcit in nona. Seiuga currus Jouis.a
ſex et iugo.qꝛ a ſex equis trahit᷑.Et attri/
buitur Joui. vtpote ſummo deo m poe⸗
tas.Et ita biga.triga.q̃driga dicunt᷑ a nu
mero equoꝝ etiuogsg.
Bigamus vᷣm Hhoſti. ðꝛ q̃ diuerſis tꝑibꝰ et
ſucceſſiue duas legitimas habuit vxoꝛes
Sed large et interpᷣtatiue ðꝛ q̊ contraxit
cum coꝛrupta vel vidua.vel qͥ duas vxo⸗
res habuit añ baptiſmum.vel vnã an ba⸗
ptiſmũ ⁊ aliam poſt.vł qͥ caſtitatẽ pꝓmiſſã
violauit.vt ſubdiaconus.vel monachus

Qcontrahit de facto.cuʒ de iure nõ poſſit.
vel qͥ vnã de iure alteraʒ de facto.vel qͥ de
facto duas ducit vxoꝛes. vel qui vxoꝛem
adulteraʒ poſtea ſcienter cognoſcit. Nam
nõ põt ꝓmoueri ad ſacros oꝛdines cuius
vxoꝛ adulterata eſt. etiã ſi eã vgineʒ duxe
rit.dũ poſt adulteriũ eam cognoſcit.alias
ſecus.xxxiiij.di.ſi cuiꝰ vxoꝛẽ. Scom tam
quoſdam indiſtincte bigamꝰ cenſet᷑ etiam
ſiignoꝛant᷑ cognoſcat ea.ſicut qͥ publicam
penitentiã egit. Et ðꝛ bigamꝰ ſᷣm Inno.

iuxta vulgare ꝓuicialiũ.qſi pis gamꝰ. id ẽ&

ſtultꝰ vel fatuus.qꝛ ibi ſtultꝰ ðꝛ gamꝰ. Alł

dꝛa bis ⁊ gamos vxoꝛ q̃ſi hõ bine vxoꝛis
vel bini ↄiugij.Et licʒ bigamꝰ ad ſacerdo⸗
tiũ ꝓmoueri nõ poſſit.tñ in neceſſitate oꝛ⸗

dinat᷑ in ſubdiaconũ.xxxiiij.di.ſubdiaco

nmnnus. Et nõ eſt bigamꝰ ille qͥ ↄtrahit cũ vi⸗
dua ſi eſt ĩicognita. c. debitũ.de biga. Nec

eſt bigamus ↄtrahẽs cum vnica ⁊ vgine.
de cle. coiuga.c. ſane. ”MUD=
PBigamia eſt triplex. vna videlicet qñ quis
Duas vel płes hʒ vxoꝛes. Alia cũ qͥs con⸗
trahit cũ coꝛrupta.Tertia qͥ caſtitatẽ pꝛo⸗

Bilinguis. ↄt. ⁊ B gue.ðꝛ a bis ⁊ lingna.ſiẽ

trilinguis a tris lingua. ⁊ q̊ duas vel

tres linguas nouit. vel q duabꝰ vł tribus

linguis loquit᷑.Et ꝑ ſimilitudinẽ biligueſ
⁊ trilingues dicunt᷑ fallaces ⁊ duplices.qͥ
aliud hñt in coꝛde.⁊ aliud in lingua.vłin⸗
ſtabiles q̊ͥ nunc hoc hũt in lingua. nũc ills

Ande Gręciſta. Duplicis ac coꝛdis hõ di

2 E

citur eſſe bilinguis.

ſtis.ab humoꝛe qͥ bilis d.·

Bilioſus.a.ũ.d frequent iraſcit᷑.⁊ ſꝑ ẽ tri⸗

Bilis.maſ.t.i.felł iręſedes.vel ex felłcõ⸗

motiõe ꝓcedẽs amaricatio.⁊ poni qũq;

pꝓ ipo felle.⁊ ꝓ quolibet nigro ⁊ malo hu⸗

moꝛe qñq; ꝓira. Unð

Perſiꝰ.Turgeſcit
vitrea bilis.

Bilix.f.t.i.loꝛica ꝗᷓ ↄtexit᷑ duobꝰlicijs accu

miſſam ꝑ votũ ſolẽne violat. vel qͥ ſciẽter

cognoſcit vxoꝛẽ adulterã. ⁊ cũ talibus nõ

diſpenſat᷑.Et qͥ tales oꝛdinat.pᷣuat᷑ officõ

2 ptãte oꝛdinandi. Sił.it᷑ oꝛdinatus tali o-ꝛ B

dine puat᷑.vt nõ.eo.ti.c.ij.

duo maria exñs.

17

mulatis.texit᷑ em ponendo liciũ ſuꝑ liciũ.

18za bis ⁊ liciũ.cũ quo cõponit᷑ etiã tris.

vt triliciũ.⁊ eſt loꝛica ꝗᷓ tribꝰ cõtexit᷑ licijs.
Et heęcbilix.cis.⁊ hęc trilix.cis.i.pannus
tribus fiłaggregatim ↄtextus. In h æ hęc-
bilicis. ⁊ B ce.⁊ ̊ ⁊ hęc trilicis ⁊ h̊ trilice
Bimartus.m.s.i.bigamus.qͥ bis fuitr mari
tus.⁊ ðᷣꝛ a bis ⁊ maritus.quia bis marcuit
Luxuria em facit marcere hoiem. Inð bi
martia.tię.talis ꝓpꝛietas

Bimaris. 9. t. ⁊ B; re.i. duo maria vel inter

Bimatus.tus.tui.i.ſpaciũ duoꝝ annoꝛum
ſcʒ bienniũ.⁊ ðꝛ a bimus.a.ũ.qð cõponit᷑
a bis ⁊ annꝰ.⁊ ð ille qͥ eſt duoꝝ annoꝛum.
ſicut trimꝰ qͥ eſt trium annoꝝ.⁊ ſic de alijs
Inde bimulus.a.ũ.dimi.a.bimus. Cum
aũt ðꝛ in euangelio a bimatu.⁊ infra.h̊ po
teſt exponi duplicit᷑. vno mõ vt ifra dicat
oꝛdinem tꝑis. Oꝛdo aũt tpis eſt ꝙ ſteritũ
tpꝑs pꝛius eſt qᷓ;ſens.⁊ pᷣſens qᷓ; futurum
I non econuerſo. Et tunc a bimatu ⁊ ifra
valet tm.ſicut ab infantibus duoꝝ annoꝝ
vſq; ad pueros vnius anni. Alio mõ expo
nitur a bimatu.i.a pueris duoꝛũ annoꝛuʒ
vſq; ad pueros qͥnq; annoxꝝ.ita ꝙ infra di
cat oꝛdinem numeriqᷣ eſt. ꝙ numerus mi⸗
Ye noꝛ ſcedat maioꝛem ⁊ nõ ecõuerſo.quare
biiugus vel biiugis a bis ⁊ iugum. ⁊ corri duoꝝ annoꝝ erant pueri q̊s hHerodes oc⸗
Pit pe. Iit. deinde vſq; ad qnq;. qͥᷣ qttuoꝛ an
Bilanx. bilancl.f.p.i.libꝛa. ſtatera.a bis et nos habebãt etis numeꝑꝝ duoꝝ annoꝝ ĩ ſe

lanx. quaſi habens duas lances. hHabebant. ⁊ nõ ecõuerſo.

Bigens. tis.o.t.qͥ ex duabus gentibuseſt
natus ſicut ex pr̃e tuſco ⁊ matre franca.et
ꝛa bis gerrg.
Bigenus.a. ũ.pe.coꝛ. ð a bis ⁊ genus. Et
dicunt᷑ bigena aiĩalia ꝗͥ ex diuerſis generi⸗
brus naſcunt᷑.vt mulus ex eq̃ ⁊ aſino.bur⸗
do ex equo ⁊ aſina.muſino ex capꝛa ⁊ arie
te ⁊ muſinus eſt dux gregis ᷣm Hug.
Bigermen. n. t. i. ſeges. vel legumẽ ex duo⸗
us germinibus còmixtum.
HBGiiuga. ge.f.p.i.biga. “
Piiugus. a. i. vel biiugis. gis.ↄ.t.⁊ B ge. i
eodẽ ſenſu ⁊ ſubſtãtiue declinata inueniũ
tur h̊ biiugus.gi.⁊ h̊ ⁊ hec biiugl.gl.Et di
cũtur biiugi vel biiuges eqͥ q̊ͥ trahũt bigã.
vel q duo ſunt ad iugũ.⁊ ſᷣm h̊ cõponitur

Bilibꝛis. 9. t. Hre.i.duaꝝ libꝛaꝝ pondus Bimẽſis.9.t. ⁊ h ſe.i.duoꝝ mẽſiuz. qð alit
Zel mẽſura ſᷣm Hugj.⁊ pð.li.ſicut libꝛa. bimeſtris.ſtris.õöo..
Apoc̃.vj. Bilibꝛ tritici denario vno. a Bimeter. a. ’. pe. coꝛ.vbi ſunt duo metra.a
bis ⁊ metrũ.

pias vo dicit ꝙ bilibꝛis eſt ſextariꝰ bis aſ⸗ u.
ſumptus. Bieiinmus. a. f. i. duoꝝ annoꝝ. a bis ⁊ ãnꝰ. vñ

Pinus.a.ũ.nomẽ diſtributiuũ.qdð in ſingu

Greciſta. Eſt geminꝰ binus anni gemini

PBinoctiũ.n.s.i.ſpaciũ duaꝝ noctiuʒ. et ðꝛ

abis ⁊ noctiũ.qð antiqͥ olim dicebãt h̊ no

ctium. vel a gtõ płali de nox noctis.
Binomen.n.t.i.duo noĩa. IJñ h̊ ⁊ hęc bino
mis.⁊ hͥ me.qͥ habet duo nomina.

lari tm valet quantũ duo.vt Bina lectio.
id ẽ duę lectiões Sʒ in płi tenet᷑ diſtributi

ue ꝓpꝛie.vt iſti comedunt bini.Et quãdo
im valet in płi qᷓ;tum in ſingulari.vt vi⸗
dDi binos hoiĩes.i.duos.⁊ ðꝛ a bis et vnus

Inde binarius.a.ũ.adiectiue.

Biſamnis.m.t.qͥdam fluuius currẽs circa

Januam a bis ⁊ amnis. qꝛ duo amni vel
amnes intrant illũ fluuiũ.

Biſlongus. a. ũ.q̃ſitm bis longus.
Biſpilus.li.vbi moꝛtuus poꝛrtat.
Biſſe ſunt ꝑtes aſſis.⁊ ↄtinent octo vncias

nec ðꝛ ad reſpectũ totiꝰ.cũ nec duplicatuſ
reddit ſuũ totũ.⁊ ðꝛa bes.i.octo vncię Et
a biſſe ðꝛ biſextus.qꝛ ex byſſe.i.minutj col
ligitur.vel ðꝛ a bis ⁊ ſextus.qꝛ ſextꝰ dies
qñn kalendaſ marcij bis cõputat᷑ eo ãno vt
dicit hugl.⁊ in ſequenti die celebꝛatur fe⸗

ſtum Matthię. ⁊ eius vigilia in die pꝛece

denti. Vñ. Biſſextũ ſexte martis tenuere
kalende. MPoſterioꝛe die celebꝛantur feſta

Biothanatus.im.S.ðꝛ ille qͥ eſt bis moꝛtuꝰ. Matthie .
vyt Laʒzarus.⁊ ðꝛ a bis.⁊ thanatus.qð eſt Eiſſyllabus.a.ũ.i.dictio ↄſtans ex duabꝰ
moꝛs vel moꝛtuus. ⁊ põt eſſe adiectiuum ſyllabis.vram.
pm Hhugl. Oap.vo dic. Biothanatus.i. Pyſſus.f.s.genus lini candidiſſimi mol⸗
bis moꝛtuꝰ.duplicit᷑ dinatus. AVñ in vita liſſimi.⁊ naſcit᷑ in ęgypto. Iñ biſſinꝰ.a.ũ.
ſancti Rndreę legit᷑ andreas inter bio⸗ de byſſo exñs.vt veſtis byſſina.i.candida
thanatos ſepultus fuit.i.int᷑ dãnatos coꝛ: facta ex by-ſfſo.
poꝛe ⁊ aia. AUel biothanatꝰ.i.fatuꝰ. Añ le Wiſtardus eſt nomen auis.ein trap.
git᷑ in paſſione ſancti Pꝛothaſij. AUis bio⸗ PBithalaſſum.n. s.ðꝛ veſtigiũ in luto pᷣſſuʒ

thanatus fieri ſicut frat tuus.i.fatuus. vel cõcurſus duoꝝ mariũ.ſ.locꝰ vbi duo
Hipennis. f. t. i. ſecuris qͥ duas pennas hHʒ. maria cocurrũt.a bis ⁊ thalaſſum quod ẽ
Heęc etiã dolabꝛa ðꝛ ſᷣm apᷣ.⁊ coꝛ.bmã. mare. Vñ.Actl.xxvij. Et cũ incidiſſemuſ
Vn Virgiliꝰ q̃rto geoꝛ. Aerſata alias vr in locũ bithalaſſum. impegerũt nauẽ. Vñ
ge ſata ⁊ validam in vites mollite bip'nXẽ. Cõcurſum mariũ binoꝝ dic bithalaſſum.
Hugj. aũt dicit ꝙ cõponat᷑ a bis ⁊ pẽna.? Sitidus.a.ũ.i.bifoꝛmiſ.vłq;tũ ad coꝛpus
vꝛ hic ⁊ hęc bipẽnis.⁊ h̊ ne.qꝛ duas habz vel q;tũ ad aiam.⁊ ðꝛa bis et idea qð ẽ foꝛ
pẽnas.ſ.añ ⁊ rero. HBithinia.f.p.Aſię minoꝛis ꝓuintia.(ma .
Bipes..t.i.duas hñs pedes.cõſtructiõe ¶ Bituligo. F.t. ðꝛ vimen minutũ qð creſciti
Mpoͤteſſege omnis. J bitumine. äs
Biplex. oĩs.t. ðꝛ a bis ⁊ plica.cũ qͥ etiaʒ c⸗⸗ PBitumẽ.n.t.eſt qðdã genus terrę vtilęg ad
ponit᷑ alter.⁊ ðꝛ ̊ ⁊ hęc ⁊ H̊ alłplex.ĩ eode cõpages nauiũ.qð ⁊ glutẽ ðꝛ.et abũdat in
ſenſu ſ. duplex aĩmo fraudulentꝰ.⁊ vtrun aſphalto lacu iudeeę. Ał vt diẽ Glo. Geñ.
q; cõꝑat᷑. Iñ hęc biplicitas.⁊ altriplicitai vj. Bitumen eſt gluten feruentiſſimũ quo
id eſt duplicitas. fraudulentia. ſlita ligna nulla violentia diſſolui pñt.⁊ ꝓ
Biremis.f.t.ðꝛ nauis bina remigatiõe vel du.tu.vel eſt viſe cus ꝗᷣ ſit de ſepo cera ⁊ re⸗
nauigatiõe agitata.vel ðꝛ nauis ꝗ̊ hʒ du-⸗ ſina.qͥ valde eſt neceſſariꝰ ad cõpages na⸗
8 os oꝛdines rero — uiuʒ. Unde Auroꝛa. Arcam liniuit ponẽ⸗
di Birrhatus.a.ũ.birrho indutuus. do foꝛte bitumen. Inde bitumineus. a.ũ.
⸗ Birrhia.rię.ꝓpꝛiũ nom viri.⁊ ðꝛ a birrhũ id eſt exñs de bitumie.⁊ bituminatꝰ.a.ũ.
i.groſſũ veſtimentũ.qꝛ birrho ⁊ virili᷑ in id eſtlitus de bitumine R
dutus erat. vel birrhia q̃ſi virrhia b. inu. Biuira. rę.f.p.ꝗᷓ duos hʒ vel habuit viros
cõuerſa.qꝛ virilit᷑ cõſulebat dño ſuo. iid eſt maritos.a. bis ⁊ vr.
ſ HBirrhoſus.a.ũ.⁊ birrhatus.a.ũ.i.birrho Biuiũ.n.s.ðꝛlocus vbi due vie cõueniüt.
Birrhũ.n.s.i.groſſuʒ veſtimẽtũ (indutus vel ↄcurrunt. Inde biuialis. ↄ.t.⁊ h le.id
2ðꝛ a gręco. Nam birrhũ gręci dicũt libz eſtad biuiũ pꝑtinens.

Pyrſa.f p.i.cloaca vel coꝛii bouis. IHñ et ¶Byʒantiũ vl byʒãte oli dicta eſt ↄſtantino⸗
4 artago olim dicta eſt byrſa.qꝛ circũdata poliſ. Iñ byʒatius.a.ũ.⁊ biʒateꝰ.a.ũ.i.cõ
fuit coꝛio bouis. Inõ byrſus.a.ũ.i.rufus ſtãtinopolitanꝰ.Hic etiam adhuc moneta
velnirnngnrrg. iſti ciuſtat deh pizante . vel biʒantid.

+☛⸗rX

Blandus.·a. i.i.mitis vel lenis in vbis JIñ

blãdicia. cię. ⁊ blãdicies.ei.i.adulatio Iñn

blandulus. a. ũ.i.aliquantulũ blãdus.qð

⁊ blandicell.a.ũ. Iñ ⁊ bladicella dicũtur

Sba diminutiua. ⁊ blãdicioſus.a.ũ.
Blas. blatis.i.ſtultus vel inſipiss.
Blaſphemia.mię.⁊ płalit᷑ blaſphemię.aꝝx.
id ẽ detractio vel vituꝑatio. Vñ Pꝛuden
tius in ſichomachia Nõ tulit vlteriꝰ capti
blaſphemia mõſtri. Virtutũ regina fides.
Et eſt blaſphemia irreligioſa repſhẽſio.vł
detractio. vituperatio. Blaſphem? ve ro

eſt maledicus.detractoꝛ vel vituꝑatoꝛ. et

eſt ad iectiuũ.⁊ ꝓð.phe.⁊ ðꝛ a blas qð eſt

ſfſtultꝰ ⁊ femina. Nã feminaꝝ eſt rem ſtulte
blaſphemare. Et ꝓpꝛie blaſphemare ẽ in⸗

iuriam deo irrogare. J
Blaſto.ſtonis.m.t.i.cubiculariꝰſiue hoſpi
talarius. “
Blata. f.p.eſt qdðᷣdã aĩal tin de nocte ambu⸗
lans. Vñ ⁊ lucifuga ðꝛ ꝗᷓ cõpꝛehẽſa manu
tingit. Alij dicũt ꝙ ſit eſprilio⸗. Quidain
dicut ꝙ ſit genꝰmuris in ſubterraneis ha⸗
bitas cauernis. Iñ hęc blata. tę.i.purpu⸗
ra eiuſdẽ aĩalis coloꝛẽ imitãs. Iñ blateus

a. ũ.⁊ H̊ ⁊ hęc blateal ⁊ le.i.purpureꝰ vł

tałcoloꝛ.ſ.blauius. Itẽ a blata.te.ꝓ aima
li ðꝛ hęc blatea.teę.i.illud qð de calciamẽ⸗

toꝛum ſoleis eradit᷑.vel lutũ ex itinẽ in cal

ciament collectũ.
Blatera.f.p.i.ſonus ranaꝝ.
Blatus.m.s.ðꝛ ſtultus vel inſipiens.
Blennus.m.s.⁊ blenno.onis.in eodẽ ſen⸗
ſu.i.ſtultus. vel hircoſus ⁊ impudicus

Blelſus. a.ũ.ð q̃ſi freſus.qꝛ vba frãgit nõ

bñ ea ꝓpferens.

PBoa vel boas ðꝛ qͥdaʒ ppens qͥ vald
tur boues.Naʒ płimo lacte riguis.vberi⸗
bus ſe innectit.⁊ ſugens interimit.⁊ ðꝛ bo
as a boũ depopulatiõe. Boa etiam ðꝛtu⸗
moꝛ cruriũ in vnũ collectꝰ.⁊ ruboꝛ.⁊ etiaʒ
lutum dicit᷑ boas. ?VMẽ

PBoanerges intpᷣtat᷑ filius tonitrui. Sic di⸗
cti ſunt Joannes euangeliſta ⁊ acobi

frat᷑ eius.qꝛ magna intonuerũt.ſ. Johes.
In pncipio erai vbum c.

HBoariũ.n. s. locus vbi vendũt᷑ boues.

Hoatus.us.ui.i.mugit⸗ boũu. vel vox plẽa
HBobicinatoꝛ. ↄuiciatoꝛ.tricoſus ⁊ icõſtãs.

PBoema.n.s.i.boatus.ſonus.ſtrepitus.

e pſej;

Poetes tis · F.t. vel boete eſt ſtella fixa ĩ po
lo arctico añcedẽs illas ſtellas qͥ apparẽt

facere figuraʒ currus in cęlo.⁊ eſt circa te⸗
monem. ⁊ iſta etiam arctophilax ðꝛ ᷣm
SGreciſtã. Vel potiꝰ ſumit᷑ ꝓ ſigno. Conti
net em ples ſtellas.ſ.duodeci.⁊ ſequitur

plauſtrũ q̃ſi bubulcus.

Boeti legiſtag. adiutoꝛes eoꝝ ſunt qͥ rõneſ
publicas diſcutiũt. Boete em gręce.latie

Beealutoꝛm Acurl. C. de ta. ſcri. ⁊ boe.

Boetiani heretici a boetio ſũt vocati. Idẽ⸗

q; eunomiani ab eunomio quodam diale⸗
ctico Etij diſcipulo.ex cuius noie mag in

notuerũt.diſſimilẽ patri aſſerẽtes filiũ.⁊ fi
lio ſpũmſanctũ.dicunt etiã nulli imputari
peccatũ in fide manentiun.
Boetius.ppꝛiũ nomẽ cuiuſdã theologi.et
phi. ⁊ a boetes. òèG
Vogloſſa vide infra in bugloſſa 1
PBoia. boię.fę.p. ðꝛ toꝛqͥs damnatoꝝ.quaſi
iugum in boe.
Bois gręcelatine ðꝛ bos ᷑m MPap.
PBole.i.ſententia vel verias.
Boletus.m. S.eſt genꝰ fungi. Vñ. Boleti
leti cã fuere mei.Et ſunt pła noĩia idẽ ſijꝗn⸗
tia. ſ. Aſparagus.boletꝰ.fungꝰ.tubis
PBol.idis.m.t.eſt maſſa plũbi quam nautę
mittüũt in mare ad exꝑiendũ ꝓfunditatem
maris. Vñ. Per bolidẽ plũbi dic maſſam
ſigri NMer quã naute ſolẽt maris exploꝛa-⸗
re ꝓfundu.
Bolus.m.s.i.moꝛſellus vłbolus iactus.⁊
ðꝛ a bñ. vel bonus. —— . .
PBombix. m. t. ðꝛ abombus. Sũt aũt bõbi⸗
ces vᷣmes ex quoꝝ egeſtõe efficit᷑ ipᷣa lana
ſerici. vel vt dicunt bõbacie ↄficit᷑. Gene⸗
rant em ex ſe longiſſima fila vñ purpura⁊
hmõi texunt᷑. In bombicinũ quo noĩe i5a
lana vocat᷑ anteqᷓ; texit᷑.⁊ textura ꝗ fit inꝰ
A quo etiam bombicinus.a.ũ.pe.coꝛ.id
aliqᷣd factum de ſerico.vt ſila.⁊ ꝓduẽ pe.
aũt Juuenalis coꝛripit eam ibi.Quax
delitias pannus bombicinus vrit. licẽétis
ombicinatoꝛ. ðꝛ aliqͥs faciẽs bombicinũ
velpurpuraanngs.
Bombus.a boo as.i.ſonꝰ.a qͥ bõbico.as.·
id ẽ bombos facere.vel damare.⁊ ꝓpe eſt
apum qñ clamant ſuo mõ. Iñ hec bobiza⸗
tio. onis.ipᷣa vox apum. Inuenit᷑ etiã bo⸗
hus ꝓ ſono culi “
Bonus. a. ũ. eſt bᷣmitiuũ.vł põt deriuaria
venus.⁊ ðꝛ bonus.q̃ſi venus a venuſtate

k

,
7

coꝛꝑis. ⁊ poſtea trãſlatũ eſt ad aium. eü ei
bonũ dicimꝰ. cui nõ pualet malũ.eũq; op⸗

timuzʒ qͥ peccat minimũ. Iñ bonitas.tatis

Bona eox qͥ ſibijpᷣis moꝛtẽ cõſtituũt ſeu in

fligũt ſi ̊ faciũt ex impatia doloꝛis. vł ob

pudoꝛẽ honoꝛis alieni.tuncnõ auferũtur
bona heęredibꝰ. Si aũt faciũt ex ↄſcia deli

cti. ſ. ſi aliqͥs infligit ſibi moꝛtem iõ qꝛ erat

delictũ vel crimen ob qð nõ erant bõa pu⸗
blicanda.puta furtũ.homicidiũ vłhmõi.
tũc auferunt᷑ bona heredibus. Itẽ ſi erat
crimen cuius accuſatio potat inchoaripꝰ
moꝛtẽ.vt repetundarũ.peculiatus.⁊ leſe
maieſtatis.tunc etiã auferunt᷑ bõa hęredi
bus.Si aũt accuſatio non potit inchoari.
poſt moꝛtẽ.nõ auferunt᷑ ſibi bona niſi ad⸗
iudicauerit ſibi poſt moꝛteʒ poſtq; fuerit ĩ
ſcelere dep̃henſus.ff. de bo.eoꝝ qͥ añ ſen.
moꝛ.ſibi conſii. M
Bona libertoꝝ. NPatronꝰſuccedit in bonis
liberti. in tertia parte.addita locupletate
heęreditat liberti.vł ab vno ex hęredibus
⁊ nõ relictis filijs a liberto.vel etiã relictis

ſz ingtis.vt non poſſint arguere teſtamẽta

ſuoꝝ parentũ inofficioſa. Locuples auteʒ

hereditas vocat᷑. ſi eſt maioꝛ cẽtũ aureis.

vYt diẽ Aʒo.in ſũ. C.de bo.liber.⁊ iur̃pa.
Bona materna ⁊ materni gener ſunt illa ꝗᷓ

ex mr̃ e vel auia debent᷑ filijffſamilias vł eti

*

am emancipatis deferunt᷑.Et qñq; pꝛone
Foni ua Put⸗ res auię i=onz.
dvona ciuitatis abuſiue publica dicta ſunt.
Sola em̃ publica ſunt ꝗ ppli romani ſunt
vt. l.bona.ff. de v. ſig. M
Bona dicunt᷑ ſica beando.eo ꝙ beãt.i bea
tos faciũt vel ꝓſunt.Naʒ beare idẽ eſt qð
ꝓgdeſſe.⁊ qð ꝓdeſt beat.l.bonoꝝ.ff.de v.
lig. Sumit᷑ aũt hęc dictio ꝓ omĩ bono vti
li. delectabili vel honeſto.ſpũali vel tꝑali
In iure aũt hec dictõ bona in płi ⁊ neutra
liter ſiẽt res nras ꝗᷓ ſunt in dominio nr̃o vł
quaſi.vt in dicta.l.bonoꝝ.Et ipᷣas res ex

ſuo ꝓpꝛio ſigto cõiter accepto ſigt. dedu⸗
ctco ęre alieno.qñq; aũt non deducto ſigni

ficare concludiF᷑. .
Bonox poſſeſſoꝛ ðꝛ ille qͥ de iure pᷣtoꝛio alt᷑i

ſuccedit.qꝛ bonoꝝ poſſeſſiões a pᷣtoꝛe ſũti

uentę.Et eſt dr̃a inter bonoꝝ poſſeſſoꝛem
⁊ hęredem.qꝛ bonoꝝ poſſeſſoꝛ de iure pꝛę
toꝛio ſuccedit.ſed hęres de iure ciuili.
Bonoꝛũpoſſeſſio ponit᷑ ꝓ vna dictõe ſcðᷣm
Aʒo.⁊ ſigt ius recipiẽdi ꝓſequẽdiq; et re
tinendi illud qð in bonis illius erat cui ſuc
cedit de iure ſtoꝛio. Et differt a petitione

HBoꝛago. f. t. ꝗdam herba.

pereditat .q eſt de iure ciuili. vt Inſti. en

ff. Halk. Itẽ eſt ius qð pſeqͥmur. Et in hoc

Differt ab actione hęreditatl vniuerſali ſcʒ

poſſeſſoꝛię hęreditatis petitiõe. Et qñ po
nit᷑ ꝓ vna dictiõe ſigt hocius. Si autẽ ðꝛ
poſſeſſio bonoꝝ ⁊ ſunt duę dictioneg tunc
ſigt factũ DNiuidit᷑ aũt bonoꝝ poſſeſſio.qꝛ

*

diuidũt bonoꝝ poſſeſſionẽ in has ſpẽs.ſ.
bonoꝝ poſſeſſionẽ ſᷣm tabulas teſtamenti

quã ſtoꝛ dat liberis a pr̃ein teſtamẽto in⸗

iuſte pteritis.⁊ bonoꝝ poſſeſſionem cõtra

tabulas teſtamẽti.⁊ eſt quã p̃toꝛ liberl pol
licet᷑. Bonoꝝ poſſeſſiões extraoꝛdinarie
ſunt dueę ex teſtamẽto ſcʒ ſᷣm tabulas ⁊ cõ
tra tabulas. Et q̃ttuoꝛ ab inteſtato.ſ.bo⸗

noꝝ poſſeſſio vñ liberi.⁊ dat᷑ filio emanci⸗

pato.aqñ pr decedit ab inteſtato.Et bono⸗

rum poſſeſſio vñ cognati.⁊ dat᷑ his qͥ pꝑ fe⸗

mineũ ſexũ ſunt ↄiuncti.Et bonoꝝ poſſeſ⸗
ſio vñ agnati.⁊ dat᷑ pximis cognatis con⸗
iunctis ꝑ virilem ſexũ poſt liberos. Et bo
noꝛũ poſſeſſio vñ vir ⁊ vxoꝛ.⁊ datur viro

muliere ab inteſt vel
cognatis nõ exiſtentibꝰ.vel ecõuerſo muli

eri. viro ab inteſtato decedente.agnatis ⁊

cognatis non exiſtentib.
Bona vacare.eſt ipᷣa dũm non hrfe.

Bonsęfidei poſſeſſoꝛ eſt qͥ credit ſe aliquam

rem iuſte retinere. Sʒ malefidei poſſeſſoꝛ

eſt qͥ iniuſte ſcit ſe aliquã rem poſſidere.vt.
in reg.poſſeſſoꝛ.de re.iurl.li.vj.⁊ Inſtitl.

de vſuca. ꝑ totum.X

PBonęfidei emptoꝛ ðꝛ qͥ ignoꝛauit rẽ alienaz
eſſe.vel putauit venditoꝛem hr̃e ius ven⸗

dendi.ſ.eſſe ꝓcuratoꝛem.vel tutoꝛẽ.ff. de
Y.ſig.l.bonęfidei.

HBonaſtanipsrerleia Bonoſio q̊dã epᷣo ex⸗

oꝛti ꝓdunt᷑ qͥ chꝛiſtũ dei filiũ adoptiuũ nõ
d eſſe aſſerunt.

oos intp̃tat᷑ in quo foꝛtitudo vel roburẽ
Boꝛeas.reę.f.p.qͥdam ventꝰ eſt.⁊ coꝛ.pᷣmã

VVñ Ouidius wi Jicmetencas boicas
vbi dulce moꝛari e.

Boꝛith. herba fullonũ eſt de q paneſ faciũt

q̃ͥs herbaticos vocãt.a ſiccant illoſ.hñtq;
ꝓſapone vᷣm NPap̃. Scoõm aũt hiero. ſu⸗

per ieremia hebꝛaicũ eſt. ⁊ eſt ꝗdaʒ her⸗
ba quam ſeptuaginta interpꝛetes dicunt
herbam fullonum.quęin paleſtina in hu⸗

midis ⁊ in virentibus locis inuenitur. et
eandem vim habet quam ⁊ nitrum ad la⸗
uandas veſtes. JMD

alia eſt oꝛdinaria. alia extraoꝛdinaria Alij

ato decedente. agnatł vel

a 2

Bos. 9..t. eſt aial drupes domeſticum ara

tro aptuʒz. ⁊ ðꝛ bos qſi bonꝰ oꝑatoꝛ ſoli.et

eſt etymo.non compoſitio.Et deberet fa⸗

cere gtũs bois.ſed intponit᷑ u.⁊ ðꝛ bouis.
cã euphon e glujonli⸗ facit boum. dtũs ⁊
ablatiuus bobꝰ. VUñ Virgiliꝰ. Leta bouz
paſſim campis armenta videmꝰ. Et nõ ꝙ
bobꝰ.qð amiſit in ſyllab recuꝑauit in tem

poꝛibus. Vndelicet bouis ⁊ boue coꝛripbi

unt pᷣmam.qꝛ Ouidius.Nõ boue macta⸗
to cęleſtia numina gaudent.tñ bobus caʒ

bobus aras.

Boffoꝛus.m.s.pe.coꝛ.illud mare ꝑ qð trão⸗
ſijt hyo in ſpecie bouis.vel ꝑ qð Jupiter
in ſpecie thauri detulit europam. IJdeʒz et
gaulio noie ppontides ðꝛa trãſitu ponti. In B
uenitur etiam boſfſoꝛus ⁊ ꝓpontides pꝛo

noiĩe cuiuſdã ſtelle. Sumit᷑ etiã ꝓ via quã
vadunt boues ad campũ ꝓnutrimẽto.

houes in cuſtodia. vel qͥuis alio mõ.

Boſtar. n. t. pe. ꝓ.eſt locꝰ vbi boues ſtãt.ſ.
ſtabulũ.Dicit᷑ etiaʒ boſtar locꝰ vbi coꝛpa
boum cremant᷑ Et inuenitur h̊ boſtar ris.

e.coꝛ.ꝓpᷣũ nomen viri ⁊ pᷣmitiuum

Botrio. onis.m. t. q exijt de ſarmento qñ

turgeſcit. ⁊ qð dependet de cingulo.

Botrus.tri. f.. eſt id qð eſt in acino.ſʒ po⸗
nit᷑ qñq; ꝓ acino.qñq; ꝓ vua.qñq; ꝓ race

.mo. Inuenit᷑ tñ aliqũ in mal.ge. Vn Be⸗
utero.xxxij. Botrus amariſſimus.

Bouariũ vel boariũ.n.s.locꝰ vbi vendun

tur boues.

PBouicida. 9. p. pe. p. à vel ꝗ cedit boues

id eſt macellarius.
Houilla. lę.f.p.eſt locus vbi vẽdũt᷑ boues

Vñ Perſius.Accedo bouillas. Uł bouil
le.laꝝ.qͥdam locus iuxta Rhomã vbi bo⸗
ues vendebant᷑.vel vbi boues tm̃ ſacriſi “
Brachos gręce.i.bꝛeue latien.

cabant᷑ iuxta pᷣceptum nerue
HBouinus.a.ũ.res bouis.vel ad bouẽ ꝑti⸗
ens. Bouin etiã vt dicit Pap̃. i. bouiſi

milis.

larius.

W ante

HBꝛabantia.f. p.qdam puintia.
HBꝛachale.n.t.i.lũbare.⁊ ðꝛ a bꝛache.arũ.
PBrachat.a.ũ.qͥ indutꝰ eſt bꝛacha. Anð ⁊
brachata ðꝛ ſdam regio gallię.ſ.qᷓ adiacʒ
Yheno.qꝛ ibi hoies viundlaxts bꝛachis
Brachę. arũ.płis nu. ſunt indumenta qͥbꝰ

Bouiſcida. 9. p.i.ſcindit boues.ſ.macel⸗

. .
7 èèð EEE . MB M —
” .

ver enda coꝛpis velãt᷑ ⁊ tegunt᷑. ⁊ vꝛ a bꝛa

chos qð eſt bꝛeue.qꝛ bꝛeues ſolẽt eſſe.Nõ

eñm ſolent hr̃e tibialia. ſed extendũt᷑ ſoluʒ⸗

mõ vſq; ad genuna

PBꝛacheũ.i.vadũ ⁊ ðꝛ a bꝛochoſ qð ẽ bꝛeue
PBꝛachile.lis.i.lumbare. Brachile etiaʒ ðꝛ
cingulü rerum.
Bꝛachiologia.f.p.eſt q̃dam figura locutio
nis.⁊ fit cũ plura ſub paucis vbis cõphen

duütur. vt vrit amoꝛ Paridem. nuptam ra
sO caz pit. armat atrideʒ. vltro pugnatur. fit ma⸗
ꝓpducit. An idem. Mon ꝓfecturus litoꝛa

china. troia cremat᷑.

Pꝛachis. f. t. ðꝛ inferioꝛ pars circuli

PBrachiale.lis.n.t. ðꝛ toꝛqͥs in bꝛachio.ſiue
bꝛachij quoddã oꝛnamentũ.qð ⁊ dextro⸗
cheriũ ſiue dextrochiriũ dici⁷ck.
rachiũ.n.sS.ðꝛ a bari.qð eſt foꝛte vel gᷓue
gqgꝛ ceterl mẽbꝛis foꝛtiꝰ eſt. Iñ bꝛachiolũ.i.
paruũ bꝛachiũ.Et bꝛachiatꝰ.a.ũ.i.habẽs

ca⸗ hrachia. Etnõ ꝙ ſũt młte ptes in bꝛachio
Boſſequus.pe.coꝛt᷑.i.bubulc q̃ſi ſequens

NMam ibi eſt toꝛ ſiue muſculuſ.cubitus.⁊
Vlna.⁊ ala ſiue aſcella.ſiue ſubhircus.⁊ la
certus.Et lacertꝰ eſt ſuꝑioꝛ ꝑs vel etiã ip⸗
ſum totũ bꝛachiũ.⁊ ðꝛa lacero.as.quia la
certi vident᷑ eſſe lacerati a toto coꝛꝑe. Inð
lacertoſus.a.ũ.i.foꝛtis.q̃ magnos et foꝛ/⸗
tes hʒ lacertos. Toꝛus ſiue muſculus eſt
illa pulpoſa caro ꝗᷓ in lacerto eſt. Cubitus
eſt vſq; ad manũ.⁊ ðꝛ a cubo.as.qꝛ hoies
ſolẽt cubare ſuꝑ cubitũ in cena.vel ðꝛ a cu
bon.qð eſt firmũ.qꝛ firmũ mẽbꝝ eſt Alna
Fm qͥſdam eſt cubitalis mẽſura. idem.ſ.q;
cubitus. Scðm alios eſt extenſio vtriuſq;

bꝛachij.Ala eſt iſta ꝑs piloſa ſub bꝛachijs

1ð ſic.qꝛ piloſa eſt vt ala.vel qꝛ inſtar ala

rum inde bꝛachia emergant vłmoueãtur.

Et eadem ðꝛ aſcella.qꝛ ab h̊ loco bꝛachia
cillent᷑.i.mouent᷑.Et idem locꝰ ðꝛ ſub hir⸗
cus.qꝛ eſt fetidus. habet em̃ ſubtꝰ hircum
id eſt fetoꝛ em hirc.

Brachmane.aꝝ.ppłi ſũt Indie. declina⸗

tur etiã. hęc bꝛachmana.nę. .p.pe.coꝛ.

Practea. n. s. płis nu.i.tenuiſſima aurila⸗
mina.⁊ ðꝛ a bracten gręco qð lamia auriẽ

Iß hec bꝛacteola. f.p.i. pua bꝛactea. Bra

ctea etiã vel bꝛacteola ðꝛ cãpanula aurea.
Iñ bꝛacteatꝰ. a. ũ.i. bꝛacteis oꝛnatus vᷣm
Hugl. Paßñ vo dici t. Bractea tenuis au⸗
ri lamina vel alicuius metalli.
PBꝛantia.f.p.qͥdam locus iuxta guttur. et
vt ðꝛ bꝛãtię ſunt fauces. Vñ legit᷑ in hiſto
ria Tobię ꝙ Tobiã iunioꝛẽ piſcẽ metuen⸗
teʒ pꝛendẽ iuſſit angelꝰ.dicẽs.Appᷣhende

„

⸗

.

brancias eiuus.
Brenciola.f.p.i.parua bꝛantia.
Brancus.m.s.i.gꝗuttur.a bꝛachos quod ẽ
breue. qꝛ bꝛeue eſt qᷓ;tũ ad alia mẽbꝛa. Itẽ
inuenit᷑ h̊ brancꝰ.ci.ꝗdam paſſio ſiue moꝛ
bus.ſ.ſfocatio fauciũ frigido humoꝛe. et
tuc ðꝛ a brancia ci-.
Braueta.tę.2.p.pe.ꝓdu.ðꝛ tam victoꝛ qᷓ
q accipit bꝛauiũ q; q dat.
Brauiũ.n.s.i.laurea.palma.munꝰ.pᷣmiũ.

curſus.q̃ſi parauiũ.i.paratũ.adqᷣſitũ vi ꝰ
vtute. vel qſi habitauiũ.i habitũ vtute.

Breuigerulus.pe. coꝛ.i.baiulꝰ ⁊ poꝛtatoꝛ

bꝛeuium.

Breuilogia f. p. bꝛ uis dictio ſczañ alis

reuiloquus. a. ũ. pe. coꝛ. qui bꝛeuit᷑ lo.

ñ bꝛeuiloquiũ.i.bꝛeuis locuti.
Greuis. 2.t. ð: a bꝛachos qð eſt bꝛeue ⁊ cõ⸗
ꝑatur. Iñ bꝛeuitas.tatl. Iñ etiã bꝛeue bꝛe

uis.n.t. ꝓlr̃is.qð ⁊ H bꝛeuis.bꝛeuis.inue⸗

nitur. Iñ h̊ bꝛeuiariũ.n.sS.locus vbi repo

nunt᷑ vel repoꝛtant᷑ bꝛeuia.vł vbi aliquid

coõtinet᷑ abbꝛeuiatũ. VUñ qͥdã lib in quo eſt

totũ officiũ diurnũ ⁊ nocturnum ðꝛ bꝛeuia

rium. Itẽ a bꝛeuis ðꝛ bꝛeuioas.
Bria.f.p.i.menſura ꝗlibet.⁊ ðꝛ a bꝛachos.

qð eſt bꝛeue.vbi em̃ nimietas eſt ibi mẽſu⸗

ranõ eſt. Et bꝛia ðꝛ terra qdam. vbi ſiunt

boni caſei.

Briſca. ce.i.fauꝰ vñ mel elicit᷑.⁊ ðꝛ a bꝛiſin
VBriſeus.m.s.i.bacchus. ⁊ ðꝛa briſin qð ẽ
expᷣmere vel elicere.qꝛ ille pᷣmꝰ docuit expᷣ

mel de fao.

mere ⁊ elicere vinum de vua.lac demãma
Briſin.i. exᷣmere vel elicrte.

PBrito.onis.m.t.pe.coꝛ.in obliqͥs.vł.ↄ.g.
nomẽ cuiuſdã gentis ⁊ ðꝛ a bꝛutus. Sunt

em̃ britones q̃ſi bruti.qͥ quidem brutꝰ fuit

pmus rex bꝛitonũ.⁊ qͥ pᷣmo vna cũ eis ha-

bitauit illa inſulã.ꝗ mõ vocat᷑ anglia Idẽ
dicunt᷑ britani ⁊ eadẽ cã. In hęc britania

⁊ britonia.a quo ſumit᷑ mò gentile brito ⁊

britannus.ni. Et nota ꝙ britanni qñq; di

cũtur anglici.ſed cum a iũcto vt flaui bri
tanni ⁊ raro ſine adiuncto.Et qñq; ðꝛ qug

dam inſula vltra britannos.⁊ ꝓpe illi bri⸗
tanni qͥ eandem inhabitãt. Sed qͥ nob ſũt
contigui. ꝓpꝛie ſunt britones. Juuenalis

NOnec terribiles cymbꝛi nec brutones vn/
Bꝛomin intpᷣtat᷑ comedere vł ↄſumẽ (;.

Bromius.m.s.i.bacchus.

PBruchus.m.s.qͥdã vᷣmis abꝛachos qu.ecd

eſt bꝛeue. qꝛ bꝛeuis eſt. vel qꝛ durat breuiẽ
Ivm Hugl. ap. vo dicit. Bꝛuchus locu⸗
ſteſiłis.vel ꝗ nondũ volat tñ maio..
Bruma. f.p.i.gelu.tps hyemis.⁊ ðꝛa bꝛa⸗
chos qð eſt bꝛeue.⁊ emeras qð eſt dies.q̃⸗
ſibrachos emeras.i.breues dies ꝓpt᷑ bre
uitatem dieꝝ qͥ tunc ſunt.Et ðꝛbrumama
tutinale frigus ꝓpꝛie.qꝛ breuit᷑ durat. Et
totum tꝑs hyemale ðᷣ bruma a breuitate
dierũ. Vel bromin interpᷣtat᷑ comedere vł
cõſumere. In bromius.i.bacchus.qꝛ dat
appetitũ comedendi. Iñ hęcbruma. mę.
q̃ſi edacitas.qꝛ comedit ⁊ coꝛrodit folia ar
hoꝛum.vel qꝛ dat appetitum comedendi.
Inde brutami dicunt᷑ qͥ hñt faſtidiũ cibo⸗
rum.⁊ inde brumarij in eodem ſenſu. Itẽ
abruma hic ⁊ hęc brumalis.⁊ h le.vt bru
male tẽpus. ⁊ brumoſuſ.s.ũ.i.immũdus

⁊ frigoꝛoſus.

Brunda gręce latine coꝛnu vel caput cerui

vdꝛ Iñ h̊ brunduſiũ.n.s.a ſitu loci.⁊ẽlocꝰ
dqdam vbi eſt optimꝰ poꝛtꝰ. Aident᷑ enim
coꝛnua cerui ⁊ caput ⁊ figura in diſpoſitio
ne eiuſdeml⸗o.
Brutus.a.iũ.i.ſtolidus.inſulſus.ſtultꝰ.im
mũdus. Vñ dicimꝰ ſtultũ eſſe brutũ etir⸗
rönalem. Omne etiã aial irrõnale ðꝛ bru⸗

tum. aũt ðᷣꝛ brutus qſi obrutꝰ.ſ.a ſenſu

qꝛ caret ſenſu. eſt em ſine roõne. etymo. eſt

non compoſitio.
Bubalus.pe.coꝛ.bos ſilueſtris⁊ ferinus a

bos.qꝛ ſimił eſt boui. Inð bubula.fę.p.ꝓ

fęmina bubali.⁊ bubalinꝰ.a.ũ.i.bubalus
a. ũ.in eadẽ ſigtione.ſ.ad bubalũ pꝑtinens
vel de bubalo exñs Inuenit᷑ etiaʒ bubul⸗

a. . ij. Regl. v..

HBubaſthis. ſthis. f. t dea bubulcorꝛ

Bubo. onis.incerti ge.a ſono vocis cõpoſi
tum nomẽ hʒ.eſt auis feda ⁊ ferał.onuſta

ãadem plumis.ſed qui ſ detẽta pigritia in

ſepulcris die noctu vᷣſat᷑.⁊ ſꝑʒ comoꝛansi
cauernis. De qua Quidi⸗ Yedacp ſir vo⸗
lucris venturi nuncia luctus. Ignauꝰ bu⸗
bo. diruʒz moꝛtalibus omen. Deniq; apud
augures malũ ꝓtendere fert᷑. Nam cuʒ in
vrbe viſa fuerit.ſolitudinem ſigre dicunt.

BPubulcus.m. s. ðꝛ cuſtos boũ.ſic ſubulcuſ
cuſtos ſnu. S

Bucca.f.p.i.os vł oꝛis folliculus vł iſlatio
Vel bucca eſt nomẽ ſicticiũ ſumptũ ex pꝛo
pꝛietate vocis ipᷣius rei. autẽ ðꝛ bucca.
qſi bolos.i.cibos piens. ct molcgian

Buccula ⁊ buccella. p. t p moꝛſella q; p

nõ compoſitio

Buccatus. . i. dbabz buccas vltra modd

magnas.

Bucco.conis.m.t.vboſatoꝛ qͥmultũ loqᷣt.
2 qͥ multü comedit. Pꝛope qͥdeʒ bucco dꝛ
Porrulns q̃ cunctos loãcitate oꝛis nõ ſen⸗

u exuperat.

parua bucca. Buccula etiã ðꝛ vmbo. ⁊ q⸗

dam ꝑps galeę.ſ. criſta vel conus. Añ Ju⸗
uenalis. Et fracta de caſſide buccula pen⸗

dens. Itẽ bucula ꝑ vnũ c.i.iuuenca.⁊ tũc

Pap̃. vero dicit.

deriuat᷑ a bos. Unð Virgilius in pᷣmo ge

diminutiuũ.

panis qᷓ; ꝓ parua bucca.

Bucetũ.n.s.ðꝛ locus vbi boues ciunt᷑.id ẽ

vocant᷑.ſicut eſt ſtabulũ vłpaſcua vł foꝛũ
7 dicit᷑ a bos ⁊ cio cis.

Buccina.f.p.i.tuba.⁊ ðꝛ a bucca. vel dicit̃

„

a boo.as.qꝛ ſonat.vel ðꝛ buccina q̃ſi voci
na voce.⁊ eſt ꝓpꝛię ſignũ dat᷑ in hoſtes.

Sed olim pagani agreſtes ad omnẽ vſum

buccina ad cõpita vocabant᷑. Mꝛope igit
gagreſtibus h; ſignũ fuit. Et differt a tuba ĩ
vvjiu.qꝛ buccina inſonãs ſollicitudinem ad
bellum denunciabat. ſed tuba plium indi⸗

vuccing E⸗ coꝛ.pe. VUnde Virgiliꝰ.in. xj.

cebat. Iñ buccino.as.i.cũ buccina ſonare
Inde buceineꝰ.a.ũ.⁊ ̊ buccinꝰ.i.clamoꝛ

enei. Puccina cum muros varia cigere co

.

rona.

Buccicen. m. t. pe. coꝛ.i. cũ buccina canens
Bucolicus.a.iũ.pe.coꝛ.i.bouinus. liber de

bobus factus vel tractãs. Vñ ⁊ płalit᷑ bu
colica.coꝝ.ille liber vbi tractat᷑ de bobus

m Hhugl. NMap. vo dicit. Bucolicum car

men.i.paſtoꝛale.

Bufo. onis.m.t.i.rana terreſtris.

2 252 bos. Inde 7 dz bumaſtha. qᷓ
Buccellarius.m.S.i.gluto.⁊ ðꝛ a buccella. òMD

Burgus. gi. m. s. i

nobilitatis deferre äſdaʒ bullas aureasa

collo pendentes.ꝑ q̃ſdaʒ ccerigtalge
tales pueri dicebant᷑ bullati. Vñ ⁊ ꝗdam
veſtis ⁊ etiã baltheꝰ ðꝛ bulla.qꝛ bulłoꝛna⸗
tur. Et vt generalit᷑ dicat᷑. oia oꝛnamenta
aurea vel argentea ꝗᷓ fiunt qſi inflata bullę
dicunt᷑. Et bulla ðꝛ etiã qñq; ſigillũ qð cę⸗

rę impmit᷑. Iñ bullo as.are.i.ſigillo.Eta
bulla vᷣm qualibet ſigniſioatõʒ ðꝛ bullatus

a. u.i.plenus bullis vel oꝛnatus vl ſigilla⸗

Bullio. onis.i.tumoꝛ aꝗᷓ bullientis.⁊ dicit̃
abullio. is ire. Iñ bulliculꝰ.i.ꝑuꝰ bullio.
oꝛgl eria bugersgrue⸗ aut bucula celũ.
Bucula vacula a boue

Et bulliunculus dimi.i.paruus bullio

Bulloꝛ. oꝛis. tumoꝛ aquę bullientis.
— Buuypmaſtha f. p. 1 B bumaſthe. thes. ẽ vitl.
Buccella.fę.p.ðꝛ a bucca.tam ꝓ moꝛſello

vel vua magna in ſilitudineʒ mꝗ e bouie
d8a b ibouis

mamma.

Burdigallis eſt qdaz ciuitas. a burdꝰ gal

lus.qꝛ hũc burdũ galli habuerũt pus. In
H ⁊ hęc burdigallenſis.⁊ G ſe.aliqͥs de tali
ciuitate ”ÿMU

Burdo.onis.eſt aĩal qð ex equo naſcit᷑ ⁊a⸗
ſina ſᷣm Pap̃.ſicut mulus ex equa ⁊ aſino
dicunt᷑ talia animalia bigen.
Burgundio.onis.ꝓ noie cuiuſdam gentis
Aburgus. gi. qꝛ olim deuicti a rhomanis

homies illius gentis ab ip̃is romanis per
burgos ſunt diuiſi.⁊ ob h̊ burgundiones
dicti ſunt Iñ hec burgũdia.f.p.ðꝛ tra illa
Inde mõ umit bar hec burgũdio.gẽtile.
QAg eſt de rerra lil.
rgu i. caſtrũ vel foꝛtiliciũ. Et
caſtra crebꝛa qͥdẽ ꝑ limites habitacula cõ⸗
ſtituta burgos vulgo vocãt. Iñ burgariꝰ
a. i. ⁊ H ⁊ hęc burgenſis in eodem ſenſu.i.

caſtrenſis.

. 7

Bur gulio. onis. vłburguliũ i neodeʒ ſenſu

ↄꝛ crinis genitaliũ. Un Burguliũ ꝓpete⸗

ſticulos creſcens crinis extat.

— — .

Buris.·9.t. ðꝛ longũ lignũ ⁊ curuatũ in ara

Bugloſſa. f. p.eſt qdam herba q̃ſi bonis lin tro. vł potius curuatura illius ligni. et ðꝛ
gua.qꝛ folia aſperrima ad modũ liguębo⸗ a bos ãſi bouis vros.qꝛ curua eſt ad ſimi⸗
Uis habet. Et paſ. Bogloſſa ꝑ o.in pꝛtima litudinem caudę bouis. Papᷣ. vero dicit.

ſyllaba diẽ ꝙ ſit herba ligua bouina a gre⸗
cis dicta.qꝛ folia aſperrima ad moduʒ lin⸗

guę bouis habet. Sʒ Macer ⁊ medici di

cunt vſualit᷑ bugloſſa.

Bulla. f. p. ꝑ duo l. ẽ tumoꝛ q̊ fir ĩ aq̃ ex plu⸗
uia cadente. ⁊ ðꝛ a bullio.is. Inuenit᷑ etiã

bulla ꝓ ſtella. aliqñ inuenit᷑ p̃ gẽma.aliqn
ðꝛ bulla oꝛnamentũ equoꝝ ⁊ nobiliũ pue⸗

roꝛi. Solebat em pueri nobiles in ſinuz Buſtifrag. pe. coꝛ. ̊ frangit buſtũ.i. ſepul

Buris curuatura arari. =ð
Burſa.f.p.i.marſupiũ.⁊ ðꝛa byrſa.ſe.qð ẽ

coꝛiũ bouis.qꝛ de coꝛio fit

7 72

Buſtarius.rij.ðꝛ ille qͥ coꝛpa cremat vel ſe⸗

pelit. ⁊ dicit᷑ a buſtu.
Buſticeta.2. p.dicit᷑ qͥ vel ꝗ ſepulcra ſtruit
⁊ dicit᷑ a buſtũ ſi. (cru.

„* r

Cabul in ligua phenicum ſonat diſplicere.
NVñ.iij. Re.ix.ðꝛ ꝙ Hirã appellauit oppi

yt ſpoliat moꝛtuul.
Buſtulũ.dimi.i.paruum buſtũ.

,

Buſtũ.n.s.ðꝛ ignis vel lignoꝝ ſtrues.vbi

coꝛpoꝛa moꝛtuoꝝ cremãt᷑. ⁊ ðꝛ buſtũ qua
ſi vſtũ ab vrendo. Et buſtũ.i.ſepulcrum.
Buſtura.f.p.i.ſepultura.⁊ ðꝛa buſtũ.qð ẽ

ſepulcrum.

Buphthalmõ.ðꝛ aliqͥs hñs magnos ocłos
vt bos.⁊ ð a bus.i.bos ⁊ ophthalmon.

oculus. VNel ᷣm Iſido. eſtqͥdã flos croci.
ſitis oculo bouis.⁊ a gręcſ nomen accepit.
utanicum.n. S. eſt qͥdam lib medicinę vel
phyſice qͥ ⁊ herbariũ dicit᷑.

Butyꝝ. n.s.m. me. p.ðꝛ piĩguedo lacti ⁊ ſic

deriuat᷑ a buto qð eſt quoddã aimal lacte
multũ abundãs. Inuenit᷑ tñ me.coꝛ. Vñ
Virgilius.Lac niueũ butyrũq; nouũ cuʒ

melle comedi. Et ſic cõponit᷑ a bos ⁊ vte⸗
rus.vel tyrus qð eſt caſeꝰ.⁊ ðꝛ butyrũ qð
dam qð fit ex lacte.
Buto. onis.m.t.eſt qðᷣdã genꝰ aĩalis quod
Valde in lacte abũdat.⁊ ðꝛa buo.is.
Butro. onis.m.t.i.iuuenis.
Butus. a. ũ.i. pfuſus. a buo. is. H
Buxus. m. s. eſtqdam arboꝛ. ðꝛa byxos

gręce. Iñ h̊ buxũ.i.lignũ vł fructus illius

Arboꝛis.vtrunq; tñ indifferent᷑ inuenitur
tã ꝓ arboꝛe qᷓ; ꝓligno. Iñ etiã buxe. a. ũ.
id ẽ de buxo exñs.⁊ h buxetũ locus ĩ quo

creſcunt buxi.

Aath penitentia vel patiẽtia ðꝛ.

da ꝗjdedit ei Salomon terrã cabul.qꝛ diſ⸗
plicuerunt ei. Añ. Dico cabul terrã ſalo/
mon quã contulit Hiram.g H

Cabus.bi.ðꝛmẽſura. Vñ.iiij. Regum.vj.
Quarta ps cabi.ſ.ſtercoꝛis columbarum.

Et vt dicit Joſephus.̊ cõdiebãt cibos ꝓ

ſale. Itẽ in hiſtoꝛijs ðꝛ.Tradũt qͥdaʒ noie

ſtercoꝛis dici veſiculã colũbe in q recipie⸗
bant᷑ grana de foꝛis allata. AUñ. Eſt mẽſu
ra cabus.caro vᷣmibus apta cadauer.

Cacabus.m.sS.pe.coꝛ.i.lebes a ſono feruo⸗

ris dictus. Feruẽdo em̃ exbpᷣmit hũc ſonũ
ca.ca.ca.ſᷣm hugl. Vñ. In nr̃o cacabo ꝓ
pter pulmenta cacabo. CPapᷣ.dic. Cacabꝰ
vas de terra ⁊ etiã de ęrramento. Vñ Be⸗

ſipis in cacabũ ſi fruſtra remoꝛſa retrudis
Cacephaton.i.turpis ſonꝰ.a cacos ⁊ pho⸗

ne qð eſt ſonꝰ vel turpis flatꝰ. Iñ cacepha
tus.i.turpis ſonus vel turpis flatus.qð ⁊
alio noie ðꝛ cacophonia.i.cacephaton.

Cacethes.this.m.t.i.malus mos.⁊ ðꝛ a ca
cos.⁊ ethis qð eſt mos. AVñ Juuenal.In

ſanabile multos ſcribendi cacethes.

Cacexia.xię.vłcacoſia ðꝛ gręce mala vexa⸗

tio.ꝗdam paſſio eſt.⁊ ðꝛa cacos ⁊ oxi qð ẽ

acutũ.vel ethis quod eſt mos.quaſi acu⸗

tum malum vel malus mos ᷣm ugui.

VPaßõ̃.vero dic̃ Cacexia nomen ſumpſit a

coꝛpoꝛis habitu. Nam gręce malũ vł vex ·

atio dicit. Fit em intemperantia egrotan⸗

tis vel medicantis.

Caballus.m.S.i.viłequus.⁊ ðꝭ Cachinnus.i.riſus inutil ⁊ immoderatus.
a cabo. Iñ caballinꝰ.a.ũ.pe.pꝓ. ⁊dꝛa cachinnoꝛ.narl.vel cõponit᷑ cũ con.
Vel caballꝰ ðꝛ q̃ſi cauallꝰ.qꝛ pe⸗ ⁊cygnus qͥ eſt albus vt nix.ꝓpter dentes
de cauat terrã.vel qꝛ pedẽ hʒ cauũ.vt derx q́̊ vident᷑ albere in riſu. MU
Cabo. onis.i.equus caſtratus (trarius. Cachinnatoꝛ et cachinno.onis. idem ſcili⸗
Cabꝛo. m. t. ⁊ ſcabꝛeus.brei.ſunt diüſa ge-⸗ cet deriſo. w
nerũ aialia.⁊ dicunt᷑ ambo a cabo.i.equo Cacodemon.oonis.i.malus angelus q̃ſi ma

at
⸗
1.

qꝛ de putridis carnibꝰ equoꝝ ſępe naſcũt
W Kaheo dicit. Cabꝛo vᷣmis dictꝰ a cabõe
id ẽ equo.eo ꝙ ex equo creet᷑.ſic cabꝛo ſcri
bitur ſine. r. in pᷣma ſyllaba. MPonit etiam
crabro ita ꝙ r.eſt in pᷣma ⁊ ſecunda ſyllab.
AVñ diẽ. Crabro vmis dictus a cabone ex
q̊̃ naſcit᷑. Et hęc lr̃a inuenitur in multis bi

blüs Deuter̃.vij. Inſuꝑ ⁊ crabꝛones mit⸗
tet dñs de tuus in eos.Quędã aũt biblię

hñt ibi s.⁊ ðꝛ ſcrabꝛones.ita ꝙ r.eſt in pꝛi
ma ⁊ ſecũda ſyllab.Sed NPap.vult ꝙ ſca⸗
brones ſcribat᷑ ſine r.in pᷣma ſyllaba. Añ
dicit. Scabr ones.i.veſpe longioꝛa crura
habentes. MM

lum ſciens.a cacos ⁊ demon.
Cacos gręce interpᷣtat̃᷑ malum.
Cacoſyntheton. eſt vitioſa cõpoſitio dictio
num.vt. Verſaq; viuẽtiũ terga fatigamꝰ

haſta. M”MU

Cacumen.n.t.i.ſũmitas Jñ cacumio.as.i.
acuere.in ſummo ſbſᷣlimare.⁊ coꝛ.mi.Oui
dius. Sũmaſq; cacuminat aures.
Cacus.ci.ðꝛ a cacos malũ.qꝛ fuit malꝰ.Fu

it em̃ puus Euandri malus etftur.
Cadauer.n.t.ðꝛ a cadendo.eo ꝙ moꝛte ceci

derat.aut qꝛ ſtare non põt. Ois moꝛtuus

aut funus eſt aut cadauer. Funꝰ ſi ſepelia

tur a funibus accẽſis.i.cãdel ſic dictũ ze

ante feretrũ papyris cera circũdatas.fere

bant. Cadauer wo ſi inſepultũ iacet. Iteʒ
funus ðꝛ in domo. Cadauer dũ poꝛtat᷑ vł

ſepelit᷑ vel cemat᷑. Exeqᷣas.vl funus dici

mus crematũ. Reliqas cõdituʒ iam ſepul
tum coꝛpus ↄſuetudine dicimꝰ. aũt ðꝛ
cadauer äſi caro data vmibus etymo. eſt.
ae cadaueroſus.a.ũ.i.plenus cadaue⸗
Cadax. 9.t.i.claudus qͥ ſepe cadit.
Cades.dis.f.t.vłh̊ cades indecli.i.locꝰ vł
fons vbi erit iudiciũ. Et int᷑pᷣtat᷑ ſanctum
vel ſanctifſicans vel ſanctificatio.
Cageſa.f.t.i.ſcoꝛtũ.vñ BGeñ.xxx viij.de iu⸗
da ðꝛ. Quã cum vidiſſet ſuſpicatus eſt ca⸗
deſam. i. ſcoꝛtũ. “VMƷẽ
Cadex.m.t.i.truncus.⁊ ðꝛ a cado. q̃ſi caſũ
dans.qð ⁊ caudex dicit᷑ ⁊ codex.

Caduceęu.cei.n. S. vga ¶Mercurij cũ q diſ⸗

coꝛdia faciebat cadere in pacem ⁊ ſomnũ.
Iniñ h̊ caducęatoꝛ.oꝛis.qͥ lites paciſicat Et

ꝓpꝛie caducęatoꝛes dicũt᷑ legati pacl.ſ. q̊

gra pacis ferunt legationẽ inter aliquos

CLaducifer.a.ũ.i.ferens caduceum. talẽ ſcʒ

vgam. . . J
Caducus.a.ũ.pe.pꝓ.⁊ cadabundus.a.ũ.i.
crebꝛo cadens. Caducus etiaʒ ðᷣꝛ id qð ca⸗
dere facit. vt caducꝰ moꝛbꝰ qͥ etiã comitia⸗
lis dicit᷑. Itẽ G̊ caducũ.ci.eſt illa hęreditaſ
qͥ ↄtingit alicui ex moꝛte alicuiꝰ carẽtis he
rede. Iñ h̊ caducariꝰ.rij.⁊ hęc caducaria
rię.ille vel illa cui ̊ ↄtingit.ſ.qui accipit

caducũ. Caduca etia dicunt᷑ folia maloꝛũ

yvel floꝛes quos gręci qntinas vocant vᷣm
Hugl. Papias vo dieit. Caducuʒ dicitur
qð ab vno cadit in alterũ ꝑ hęreditatem.
Caducum legatũ vᷣm Aco.in ſum. C. de ca⸗
du. tollen. eſt quod deſicit poſt moꝛtem te
ſtatoꝛis quacunq; ratiõe. Et qꝛ quibuſdã
mogdis ⁊ rationibꝰ iniqͥs.⁊ olim legata ſie⸗

de cadu.tollen.

Cadula. oꝝ.i. gutteꝗᷓ cadũt ex pĩgui carne

cuũ aſſat᷑.vel etis ex ceronßfç
Cadurcũ.n.s.i.tentoꝛiũ.qꝛ facile cadit.qð
⁊cadurcus inuenit᷑. Itẽ cadurcũ ẽ mẽbꝝ
virile yel potiꝰ feminę. Naʒ ꝓpᷣe cadurca
dicũt ſummitates naturę feminę.ſiẽ viro⸗
rum pᷣputia. Alij ſpondã lectuli eſſe dicũt.
Cadus.di.eſt vas qð vulgo ðꝛ barrile. Et
vyt dicunt eſt vas vinariũ ↄtinens tres vr
nas. ⁊ alio noie dicit᷑ ſitula. Iñ cadulꝰ. li.
2 cadiolus.li.dimi. M
Capharnaũ interpᷣtat᷑ ager ↄſolatiõis.vel

bãt qũq; caduca.ideo lex ponit vnã rub.

villa pinguedinis.⁊ ſcribit᷑ ꝑ f.in Papia.
NPoteſt etiam ſcribi.ꝑ.ppyp. .
Caiphas.pheę.m. p.pe.coꝛ.int᷑pᷣtat᷑ inueſti⸗

gatoꝛ vel ſagax vel vomẽs oꝛe.Iniq enim
oꝛe ſuo iuſtũ damnauit. qᷓ;uis ;̊ myſterio

ꝓpheticali annunciaſſet. Auroꝛa.Ad cai⸗
t amn ꝓperãt ↄſiliumq; tenet.
Lain ꝓpꝛiũ nomen viri.⁊ fuit pᷣmogenitus
Adę.⁊ intpᷣtat᷑ lamentatio vł poſſeſſio vł

—

gaugmentatio.

Cainiani hęretici pinde ſunt app elati qim̃

Cain adoꝛaart.
Calabꝛia.f.p.ꝓuincia iuxta apuliiã3.

CQLaladrius.drij.auis q̃dam eſt ⁊ ðꝛ etiã ca⸗

radrion. Leuitl.xj. Sʒ Beuter᷑.xxiiij.ðꝛ.
Caladriũ ne comedatis. Auroꝛa.Garru⸗
la caradrion auis eſt illoſq; figurat. Et vt
dicunt Caladriꝰ ⁊ Caladrion ꝓ eadẽ aue
accipdiurrr.—
Calamatus.m.s.eſt qdᷣdam genꝰſtrictę mi

tfrę. ⁊ ðꝛ calamatꝰ qᷓ̃ſi caloꝛẽ machinãs. eo

ꝙ ſtricta ſit ⁊ capiti impꝛeſſa. Ande Joſe-⸗
phus. Sup caput geſtat pileũ inmodum
parui calamati. —ô
Cal amariũ.n.sS.ðꝛ coꝛnu vbi tenet᷑ ĩicauſtũ
Calamiſtratꝰ.a.ũ.i.calamiſtro oꝛnatꝰ. Iñ
calamiſtratulus.pe.coꝛ. Uñ Hiero.in q⸗
dam epla. Pueros cincinnaculos ⁊ cala⸗
miſtratulos.⁊ peregrina vngu enta olẽtia
deuita.
Calamiſtrũ.n.sS.eſt acus ferrea vł alterius
metalli in ſiłitudinem calami facta.qᷓ cri⸗
nes obtoꝛquent᷑ vt criſpi fiant.quã ĩ cine⸗
re vłin igne calefacẽ ſolent qͥ capillos criſ⸗
pant vt calamiſtrati ſint.
Calamitas.atl.f.t.i.miſeria.⁊ ðꝛ a calamuſ
ꝓ cãna.qꝛ eſt inaniſ ⁊ vacua inſtar calami
ꝛope qͥdem calamitas eſt qñ alids nec i
renec in ſpe nec exterius nec interius hʒ.
ſic cãna vacua ⁊ vana eſt exteriꝰ⁊ interiꝰ.
Ael ðꝛ calamitas a calamis ſtipuł.Cũ em
calami ſegetũ frangunt᷑.⁊ inde oꝛiunt᷑ fa⸗
mes ⁊ miſerię.tũc eſt calamitas. Nñ et q⸗
dam dicũt ꝙ calamitas ðꝛ qſi cadamitas
acado d.in l.mutata.quãdo ita calami ca⸗
dunt ⁊ frangunt᷑ ſed potiꝰ videt᷑ etymot.
ꝙᷓ; cõpoſito
Calamites.m.t.eſt genus ranę ſic dictus a
calamꝰ.qꝛ moꝛat in calamis.
Calamitoſus.a.ũ.i.miſer ⁊ ealamitate plẽ

Lalamꝰ. m. s. eſt canna vel ſtipula ſegetis ꝗ

ſuſtinet ſpicã.⁊ ðꝛ a caleo.les.qꝛ immiſſo
flatu caleſcit. Item vᷣm MPapiã calamꝰ ðꝛ

pena ſcriptoꝛis a calamo.as. qð eſt veluʒ

——
= £

SB

— — d5 —
R —
—

S

— —

ponere.qꝛ calat.i.incauſtũ imponit ſuper
chartã. Itẽ calamus eſt ꝓpꝛiũ nomẽ arbo

ris a cauendo.i.fundendo voces dictum.

Itẽ Calamꝰ Exech.ðiiij.eſt mẽſura ſex cu⸗
bitoꝝ ⁊ palmi. Itẽ calamꝰ eſt fluuins am⸗
nis campanię. Itẽ Calamꝰ eſt ſpẽs aroma
tica. Itẽ calami ſunt haſtę candelabꝛoꝛuʒ

factę in modũ calamoꝝ. AUñ.Eſt arboꝛca
lamꝰ. fit ſcriptoꝛis q̃ʒ penna.Eſt culmꝰ ſe⸗

getis.ſpecies ⁊ aromatis extat.

Ealaria. f. p.eſt nauis ꝗᷓ ligna poꝛtat.⁊ ðO? a

calon gręce.quod eſt lignũ latine.

Calatꝰ.m.S.i.caniſtrũ.vel quoddã genus
poculoꝝ ſᷣm Hugl.⁊ ðꝛ a calon qð ẽ lignũ
qꝛ fit ex ligno.vel ðꝛa calo.las.i.pono.qa
ibi ponunt᷑ penſa vel aliud. Mapᷣ. vo dic.
Calathi ſunt ciathi.caniſtri de vgis.angu⸗

ſti in fundo.lati in oꝛe.

Calcaneꝰ ð a calx vel callus.⁊ idẽ eſt quod
calx.⁊ eſt aliud qᷓ; talꝰ.Nã talꝰ eſt ſub cru⸗
ribus.idem ⁊ talonus.⁊ ſub talo eſt calca⸗

neus. vl calx.
Calcar.n. t. ðꝛ a calcaneꝰ.qꝛ in calce vel cal⸗
caneo religat᷑. Et dicunt᷑ calcaria ſtimuli

animaliũ. Añ Ouidiꝰ.Nil nocet admiſſo
ſubdere calcar equo. Itẽ A calleo callus

de quo calcar venit ⁊ calx

Ealcedonius eſt lapis pcioſus ſiẽ diẽ SGlo.
ſuꝑ Apocl.xxij.caloꝛem naturalem hbns.

ictu ſolis vel digitoꝝ attritus excãdeſcit.

paleas ad ſe trahit.
Calcitroſus equus eſt qͥ ſolet calce ferire.i.

pedibus retro ſe ꝑcutere.

Calcula.lę.i.lixa vel vᷣuus militũ. vł nũciꝰ

curſatił. Añ Mlautus. Aideo calculã mi⸗
litarem.

Calculꝰ pła ſit. Nã pᷣmo idem eſt qd ratõ.

vt Ille hʒ bonũ calculũ.i.bonã ratõnem.
Scðdo eſt numerꝰ vłcõputatio. Vñ in legi
bus. Si qs errauerit in calculo.i.nõ bñ di
uiſerit numerũ ðꝛ errare in calculo.Tertõ
ẽ ſnĩa diffinitiua.vñ i decret. Nõ ꝓcedat
calculꝰ in abſentem. QAuarto.i.carbo. VUñ
Iſa.vj.Et volauit vnꝰ ad me deſeraphi.
⁊ in manu eiꝰ calculꝰ.Sʒ ibi dic glo.ꝙ cal
culus eſt lapis ignitꝰ vel carbũculꝰ qͥ ꝓpt᷑
flammeũ coloꝛẽ ignitꝰ ðdꝛ. Quito ðꝛ mima
sO ponderis.ꝗᷓ etiã calcꝰ ðꝛ.ſ.q̃rta ꝑs obo
li. Sexto tranſumptiue ðꝛ pᷣmiũ. VUnde in
Apocl. Nincenti dabo mana abſcondituʒ
2 calculũ candidũ.i.pᷣmium. Septio dꝛ la
pis leuis paruus rotũdus ⁊ duriſſimꝰ ſic
dict'. qꝛ bꝛeuitate ſui ſine moleſtia calcat᷑.
Cui ↄtrariꝰ eſt ſcrupꝰ.lapillus minutus ⁊

aſp.qͥ ſi inciderit in calciamentũ nocet.⁊ 6
moleſtꝰ aio.vñ aĩ moleſtiã ſcrupulum dici
mus.hinc ⁊ ſcrupea vłſcrupuloſa ſaxa.i.
aſpa. Octauo ẽ idẽ qð gladiꝰ. Itẽ calcul⸗
ðꝛ lapis q eſt in veſica. Iñ calculoſus.a.ũ
q̃ talem patit᷑ infirmitatẽ. Itẽ a calculꝰ ꝓ⸗
pter ſimilitudiuẽ calculi dicunt᷑ ſcaqui.qꝛ
leues ſunt ⁊ rotundi.vel dicunt᷑ a calł.qͥa
ꝑ vias oꝛdiales eant.i.ꝑ calles.ſj calculo⸗
rum. partim oꝛdinate mouent᷑. vñ ⁊ oꝛdi⸗
narij dicunt᷑. partim vage.vñ ⁊ vagi dicũ

tur. ac qͥ omnino moueri nõ pñt inciti dicũ
mur. Ande ⁊ egentes hoĩes inciti vocatur
qbꝰ ſpes vltra ꝓcedendi nulla reſtat. AUñ

calculus eſt pondus minimꝰ lapis enſis a⸗
cutus. Calculus eſt ratio.numerꝰ. ſenten⸗
tia. carbo. Moꝛbus.⁊ in ludis ſcaquoꝛuʒ

cCalculus ibit.

—

alculatoꝛ.i.numeratoꝛ.cõputatoꝛ Et hm

Iſið.ðꝛ a calcuł.i.lapillis minutis.qͥs anæ⸗
tiqͥ in manibus tenentes ſolebant numeruũ

CQalcus.m. S.i. rta ps oboli. ⁊ eſt minima

ps pondęris. Itẽ calcos gręci dicunt ⁊ o.
mutata in u. couuertit᷑ in latinũ.⁊ ðꝛ chal⸗
cus.ci.i.fex vel ęs S GBð
Caldaria.f.p.eſt vas quoddam.ſi calida⸗
ria. a calidus dieit..
Eadua a g ſyncopã dicit᷑ ꝓ calidus.
Caleptra.vide infra capullulum.

alerarius. m. s. ö miniſter ferẽs ligna

Calibs. libis. 9.t. ð qdã ppłs.⁊ ðꝛ a caleo.ꝰ
les.eo ꝙ ſꝑ caleat fodiẽdo illud genꝰ ferri
qð multũ abũdat circa eos. Iñ calibs.bi/
ðꝛ illud genus ferri.⁊ coꝛ.pe. Vñ lucanꝰ i
qrto. Non calibẽ gentes penitꝰ fugiẽteme
tallo. Eruerant ⁊c̃. ”äs
Calidus.a. ũ.ðꝛ a caleo.es.⁊ cõparat᷑ Inð
caliditas.tatl. Et vt dicit Capᷣ. Calidꝰ.i.
caloꝛe affectus.ſcribit᷑ ꝑ vnũ l.Coꝛripit ei
pᷣmam ſicut caleo..le.
aliendrũ. dri. n. S. i. mitra. vel generaliter
qᷣcqd caput inuoluit. vt maioꝛẽ caloꝛẽ con
trahat. AUñ Oꝛatius in monibꝰ. Altü ſa⸗
gane caliendrun.
Caliga.f.p.ðꝛ calciamẽtũ cruriũ ſiue ſit de
pãno ſiue de coꝛio.ſiue de ferro.⁊ ðꝛa cal⸗
cio. as. vel a colligo.as.qꝛ caligę ligantur
vel dicit a callo pedũ. Inuenit᷑ etia calicu
la ꝓ eodem. Vñ Aluroꝛa. Sume tibi cali⸗
gas. ⁊ veſtem ſtringe ſequdo.
Ealigatus.a.ũ.i.caliga indutus.vel habẽſ
caligas. AUñ ⁊ milites caligati dicuntur 2
qbuſdam caligis ferreis quas ſolẽt bape⸗

AVñ qᷣͥdã. Meronũ dict eſt caligula. quia
a pueritia inter milites eſt vſatus.Caligu
la põt etiam dici parua caliga.

Caligo. inis.f.t.eſt obſcuritas ⁊ vmbꝛa ſpiſ

ſitudine aeris facta. vł caligo ðꝛ fuligo. et
ðꝛ ſic.qꝛ maxie caloꝛe aeris vl ignis gigni⸗
tur. Vñ.Eſt veſtis caliga.nomẽ caligo te

nebꝛę. Verbũ caligo notat obſcuro vł vm

bbe.ꝛo. Inde caliginoſus.a.ũ.i.obſcurus.ca

ligine plenus. R—
alimacus.penł.roꝛ.ꝓpꝛiũ nomẽ viri. de

quo Oui.in de remedio amoꝛis Calimaci

numerus nõ eſt dicendus Achilles.

Caliope.pes.eſt vna de nouẽ muſis.q̃ſi c⸗
lophone.i. bona ſonoꝛitas. ⁊ ðꝛ a calo qd

eſt bonũ.⁊ põt ſcribi ꝑ k. kaliope.

Calix.m.t.eſt qðdã genꝰ poculoꝝ.qð olim

exligno fiebat.⁊ ðꝛ a calon. vel põt deriua
ri a caleo.les. Solebãt em calidã ⁊ frigidã
potionem miſcere in calice. Vñ calix dict

eſta calida potione. Et miſcere ꝓ miſtra⸗

re ⁊ pꝛopinare vinũ.vñ adhuc miſcemus

calida frigidis ⁊ ecouerſo. vinũ ⁊ aquã et
ecõuerſo.Et coꝛ.li. Añ Oꝛatiꝰ. Fęcundi C
calices quẽ non fecere deſertũ. Item calix ſt
tranſumptiue pla alia ſigẽt. Uñ. Aas ſacri

ſacra ſcriptura voluptas. Maſſio ſitq; ca⸗

lix ęternaq; pꝛemia regni. JIñ caliculus i.

paruus calirx.
Lallidus.a.ũ.i.ſubdolus.vel ꝑ execratiõʒ
art inſtructus.Ei ſic callidus nõ ꝓ aſtuto
tm.ſʒ ꝓ aſtute etiã docto dicit᷑. Hic etiam
dꝛ: vꝓſutus.qꝛ animum cito vtit ⁊ facile ad
quãlibet fraudem. Inde calliditas.i.frau
Dulentſtiaa.
CQLallis.lis. ðꝛ ſemita callo pedum ꝑdurata
ſtricta ⁊ anguſta inter mõtes. Et eſt callis
iter pecudũ ꝓpꝛie.ſemita hoĩm. vel callis
eſtlimes callide iacens.⁊ m h̊ ꝛa calleo.
les. ꝓ callide ſcio.

Callus.m. s.i.duricies pedũ q̃ terraʒ calca

mus. ⁊ etiã manuũ duricies interioꝛ dꝛ cal
lus.⁊ etiã cuti lardi. ñ calloſus.a.ũ.i.pi⸗
guis.carnulentꝰ.callis plenꝰ. Iñ etiã cal⸗
loſitas.i.duritia. foꝛtitudo pinguedo Añ
Callus duricies dicat᷑ ſemita callis.
Calo.m.t.ðꝛ ille qui poꝛtat ligna. Calones
etiã dicunf galee militũ. AUñ. Ponere di/
co calo.ſed refert pondera calllo.
Calobalſamũ.n.s.ðꝛ lignũ balſami. vl liqꝛ
emanans de ligno eius trio.
Calon gręce ðꝛlignum latine.

Calopodiũ.n.s.i.baculus ligneus vel pes

lisgneꝰ. dꝛa calon ⁊ podiũ qð eſt baculus

quo terrę innitimur.vła calõ ⁊ pos.i.pes
Caloꝛ caloꝛis ðꝛ a caleo.les.
Caluaria.f.p.i.locus patẽs ſuꝑ duo ſuꝑci⸗
lia. Uñ ⁊ in euãgelio habet᷑. Locus ĩ quo
decapitabãt᷑ latrones locꝰ caluarię appel⸗
labatur.ſ. ꝓprer caluiciem abſciſoꝝ capi⸗
tum ꝗ̊ᷓ ibi iacebãt.vel ꝓpter oſſa calua ex⸗
iſtentia ibi.⁊ ðꝛ hebraice golgotha.
Caluaſter.i.aliquantulũ caluus.
Caluiciũ.n.s.⁊ hęc caluicies.ei.locꝰ patẽs
ſuꝑ duo ſupꝑcilia.

Calũnia.f.p.eſt accuſatio falſ⸗ a. crimẽ falſo

obiectũ.iurgiũ alienę litis. Ałeſt petitioĩ
iuſta ex certa ſcia ĩ iudicio facta.⁊ iuſtę pe
titioni iniuſta reſponſio. vłeſt falſi crimis

CQalũniatoꝛ eſt falſus accuſatoꝛ. vel qͥ ſcien⸗
ter alicui falſa crimina imponit vexãdi oc

caſione.

CLalus.li.eſt vas vimineũ. vel de ſalice per

qð muſta colan.
Caluus.m.s.ðꝛ carens crinibꝰin frõte capi
tis. Iñ caluulus.i.paruus caluus.
alx.m.t.ðꝛ pᷣma ꝑs planteę.vel potius po
rema.ꝗᷓ ⁊ calcaneꝰ ðꝛ.⁊ ðꝛ a callꝰ.ſed heęc
calx calcl.i.cementũ.⁊ tunc ðꝛa calidꝰ q̃ſi
calix.quia ex lapide calefacto ⁊ aduſto fit.
Calx etiã ponit᷑ ꝓ fine cuiuſlibet rei. ſic ðꝛ
In calice libꝛi.ꝓ in fine libꝛi Uñ. NParſpe
dis eſt h̊ calx. combuſtus calculꝰhęc calx.
Sed Pap̃.dicit.Calx lapis coctꝰ aq̃ accẽ
ditur. oleo extinguit
Cama. f.p.eſt quoddã genus lecti breuis ⁊
circa terrã qð ⁊ B cama.matl.inuenitur in

Aqmbꝛoſio de officijs. Etiam ſᷣm Iſidoꝛũ
CLCama eſt ꝗqdam particula ſententię. Unð

DBoꝛmit inops cama.combuſſit pergama
Cambyſes.pe.ꝓ.ꝓpꝛium nomen. Vñ cu
roꝛa. Rex nabuchodonoſoꝛ cambyſes di⸗
ctus in anno.

Cameleon. leontl. m. t. qödam aĩal dictuza
camelus.⁊ ðꝛ ſic.qꝛ licet ſit aſperſus albis
macukłł vt pardus. collo eqͥ ſimił. pedibus

bubalis. capite tñ camelo eſt ſiłis ᷣm u⸗

gui. Map. dicit. Cameleon ſimilł lacerte qᷓ

drupes.ſ.ſub aſpectu mutat coloꝛem.⁊ vi

uit de aere. vide ſupꝛa alle:—
Camelopardus dictus eo ꝙ camelo ⁊ par⸗

do ſimilis ſit. —
Camelus.m.s. eſt aial gibboſum. ⁊ ðꝛa ca⸗

mi qð eſt bꝛeue vel humile. qꝛ cum cameli

onerant᷑.vt bꝛeuioꝛes ⁊ hũiles fiant.accu⸗
bant.vłðꝛ a camur qð eſt curuũ.qꝛ curuꝰẽ

1

N ——— — ð
=— — —

doꝛſo. Itẽ camelus. með. ꝓ.ẽ funis nauti
Camena.ne.f.p.i.cãtilena.vłmuſa q̃ (cus.
ſi canens amene.vellcanẽs melos.⁊ ꝓ.pe.
Vñ Oꝛatius.Surge ⁊ inhumane ſeuium

Campio.onis.m.t.i.gladiatoꝛ.vel in cam⸗
po duellũ exercens.ſ.pugnatoZ.
Cainpus m g. bpriecſt planicies terraꝝ.?
dↄꝛa cami.qð eſt bꝛeue ⁊ humile.qꝛ eſt huũi⸗
depone camene. G uaIililis r bꝛeuis pedibꝰ nõ erectꝰ.vt mõs.ſʒ ia⸗
Camerus.a.ũ.i.curuꝰ.⁊ ðꝛ a camur.qð eſt cens. Vñ ⁊ gręce podion dicit. IJñ capu⸗
curuũ. In camera.f.p.i.curuatura. Añ et lus ⁊ cãpellus.ambo diimm.
camera ðꝛ locus ſecretus vbi cubamuſ.eo

amur greęce latine ðꝛcuruũ. Iſi camurus

ꝙ quandã curuaturam ſolet hr̃e in ſupio⸗ a.ũ.i.curuus.⁊ hi camures camurum. bo
ri ꝑte.quaſi ad modum ceęliꝗᷓ teſtudo ðꝛ et ues alti ⁊ decuruati.vł deriuat᷑ a cami e .

eſt bꝛeue.qꝛ hñt coꝛnua bꝛeuiis.
Cana. vicus eſt galileę. Vñ Simõ dictꝰ eft
cananeuſ. Johis.ij. Muptię factę ſunt in
cana galilex. ⁊ intpᷣtaf̃ gelus vł emulatio.
Canabum.n.S.ðꝛ a cqna ꝓpt᷑ ſiitudinẽ co⸗
ne. vla gręco cannabi. qð dicũt greci. Iñ
hec canabis. bis. peodẽ. pchoꝛda inde

lacunar. IJñ camerarius.i.cubiculariꝰ yel
pediſſeqũus.⁊ cameraria.i.pediſſeq̊. In⸗
de cameratus.a.ũ.i.curuatꝰ.vel cameris
oꝛnatus.⁊ cõponitur bicameratus.a.um:
tricameratus. a. ũ. Vñ. Eſt camur curuũ
cameram dic inde verlie.
Camillus.m. s.i.puer ingenuus q̊ͥ cmeraʒ a in
ſolet frequẽtare. Iñ eti camilla.f. p. ⁊ v faocta.Et coꝛ.penł. Uñ Perſius.Tũcma⸗
puella ingenua. Inueniunt᷑ etiam he duę retranſiliens vt choꝛda canabẽ vultum.
ptes in alio ſenſu ſcʒ ꝓ pueris ſacerdotu? Canalis.f.t. ⁊ B canalelis.a canna d?. quia
Añ Macrobiꝰ de ſaturnalibꝰ. Camillos caua eſt ad modũ caune.
inqͥt ⁊ camillas appellabant flaminuʒ.fla⸗ Cancellariꝰ.m.S.ðꝛ ille qͥ facit cãcellos. Et
minarũq; miniſtros. Et ̃m ̊ tm̃ valet ca⸗ ccellariꝰ ðꝛ in curia impꝑatoꝛis ab illa ſig⸗
millus q́;dtum miniſter. ⁊ camilla qᷓ;tuʒ mi⸗ tione vſᷣm quã cãcellus d: ala palatij qeſß
niſtra. AUñ ⁊ Mercuriꝰinuenit᷑ appellari habitat in cãcello.i.in aula palatij. Cu em
camillus. qꝛ miniſter eſt deooz · thelſaurus impatoꝛis eſſet in cuſtodia ipiꝰ
Caminus.m.sS.pe.ꝓdu.i.ignis vł foꝛnax.· ißpe iuxta theſauꝝ manebat q̊ erat repoſiꝰ
⁊ dicit᷑ a caumate m ab. iin cacello. Ael cancellariꝰ nomen accepit
Camilia. f. p. ðꝛ a cama. qꝛ in ea doꝛmimus acancellando. Cancellare em̃ eſt lineäs du·
in camis.i.ĩ lectl nr̃is vłſtrat Alł ðꝛ ſic.qꝛ cere vel dãnare. Vñ littera vel ſcripturaga
damnat᷑ cũ linea ꝑ mediũ ducta ðꝛ cãcella
ta. Et inde ðꝛ cãcellarius cuiꝰ officium eſt.

olim fiebat de canabe. In camiſiat. a. ſ.q
hʒ vel indutus eſt camiſiam. Iñ camiſio⸗

4

—.

la.i.parua camiſia

Campana.f.p.me.p.ðꝛ a campania ꝓuin⸗
cia.qꝛ eius vſus bᷣmũ ibi reꝑtꝰ eſt. In hęꝑc
cãpanła.⁊ hęc cãapanella.ambo dimi. Iñn
etiã campanariꝰ i. ͥ facit cĩpanas. Inde

heęc campanaria.rię.eius vxoꝛ. velꝗᷓ cam
ſuntcampne.
Cãpania.f.p.eſt pꝛouincia cuius caput eſt

panas facit.⁊ G̊ capanile.liſ.turris in qua

Campeſter ..t. vł capeſtris.⁊ pᷣ campeſtre
adiectiuũ.⁊ h̊ cãpeſtre.huiꝰ ſtris.ſubſtan

tiuũ.veſtis gladiatoꝝ qua tm genitalia te

gunt᷑ dicta ſic.qꝛ Juuenes dũ nudi in cam

po Mart gladiaturam exercebãt.illa ve
ſte pudenda cooperiebant. Dicunt᷑ etiam
cãpeſtria.lũbaria.ſuccinctoꝛia.ꝑicomata

Sm hugl.Et h̊ eſt qð alij dicũt ꝙ campe⸗
ſtria dicunt᷑ id quo vgines olim pudibun

da tegebant. vt picomata UM
Campiductoꝛ.m.t.i.pugil.ſeu ductoꝛ vł ca

42

—⸗ „

reſcripta vel rũſa imꝑatoꝛis ⁊ mãdata in⸗

ſpicere. male ſcripta cãcellare.⁊ bñ ſcri⸗

pta cum ſignaculo ſuo ſignare.⁊ ſigillum
eis impmere. Iñ cãcellaria tam ꝓ illa quę
habet illud officiũ qᷓ; ꝓ vxoꝛe cancellarij ?·
eius dignitte. MMBN
Cancellus.m.s.eſt aula palacij. paruũ foꝛa
men parietis. interſtitiũ int ppugnacula
muratoꝝ. parietes ſine tectura.ſiẽ qͥ clau⸗
dunt choxꝝ. Map̃. vero dicit. Cãcellꝰ cãto⸗

rum excelles locus. In cãcellariꝰ qͥ in can⸗

cellis bmus eſt. Dicit᷑ etiam cancellꝰ ten⸗
ſtra reticulata. ꝛouü.vij. Be feneſtra em
domus mee cancellos ꝓſpexi. Et dicit
acancer. cir. ſr
Cancer.cri.m.S.ðꝛ a concha.qꝛ eſt tota cõö⸗
cha. Et nõ ꝙ cãcri viuũt de carnibꝰoſtreo
rũ miro ingenio. Nã qꝛ validã teſtã eoꝛuʒ

aperire non pñt. exploꝛant ꝙ oſtrea clau⸗

ſtra teſtaꝝ aperiant. ⁊ tunc cancer latẽter
lapillũ inijcit. ⁊ impedit a cõcluſiõe oſtreo

rum carnes coꝛrodit. Itẽ Nap̃ diẽ. Cacer

cancri aial dietus.qꝛ inteſtia in modũ chõ
carum hʒ. Cancer etiã eſt qrtũ ſignũ in cę⸗

lo dictus.qꝛ cũ ad eum ſol venerit retrog⸗

ditur in modũ cancri. Dicit᷑ etiã ancer

moꝛbo.Et ᷣm antiquos fuit ge.neu.et fe⸗
cit gtũs canceris. VUnde.Eſt cancer aimal

ſignum vitiũq; malignũ. Caãceris eſt mor

bus.cancri ſtellaq; piſlis.

ndaeis v1. ſdain regina fuit.⁊ coꝛ.pe.

Vñ Auroꝛa.i andacis regina viꝝ direxe
rat iſtũ.Et vt ðꝛ in hiſtoꝛijs. Omẽs regie

ęthiopuʒ dicebant᷑ candaces.ſiẽ rhomani

mpatoꝛes dicebãt᷑ cęſares. NMec habebat

regimen regio illa niſi a feminis.
Candelabꝛil.n. s.pe.pdu.ðꝛ a cãdela.qua

Candela.f.p.ðꝛ a candeo. des.qꝛ accẽſa cã⸗

ele latoꝛiũ.

„.U

ſcandelaferuͦ ge fert candelam. vei vꝛca⸗

delabꝛũ q̃ſi can

Candidarius.i.pe lliparius qͥ coꝛia facit al⸗

ba.a candeo. Itẽ candidarius etiã vocat᷑
trix ꝗ̊ lauat punnos

☛

Candidulus.a.ũ.i.paꝝ candidꝰ. dixit᷑ etis

1

àqͥ lauat pannos. In candidaria. f. p.. lo

cãdulus ſyncapa idem. Unde Juuena
a gladio pulcra eſt ⁊ cadula con
iũx. Inuenit᷑ etiã cãdiculꝰ a.ũ.i.candidꝰ

Preben
vel cãdidulus. Vñ Merbotus in libello

de lapidibus.Tertia candiculis tribꝰẽ in

Candidus. a. ũ.i. ſplendidus. vel albus.

Candus.m.s.eſt veſtis regia

Canicies.ei.⁊hęc canitudo.f.t.in eodẽ ſen
ſu. albedo crinium generata ex mal humo

Canicula. fę.p.⁊ H caniculus.a canis dimi⸗

nutiua.i.paruus canis. Canicula etiaʒ ðꝛ
ſdam ſtella in quã ᷣm poetas fuit mutata
canicula hycari. Inde h̊ ⁊ hęc canicularis
⁊ hor re.vt dies caniculares in qͥbus cani
cula regnat m lhugl. Pap̃. vo dicit. Ca⸗
nicula vel canis nomen ſteilę quę eſt vicia
tauro.quę ⁊ ſyrus Picic sſtiuis menſibus
li eſt. Et cum ſol ad eam
aſcenderit. duplicatur caloꝛ.⁊ diſſoluunt
coꝛpoꝛa. vnde canis dicitur.qꝛ coꝛpa moꝛ

in medio centro ceęli eſt.

bo afficit.

Canis..t.eſt aĩal latrabile.⁊ ðꝛ a cano is.
vel canoꝛ.noꝛis. Inde canicus.a.ũ.et Ca
ninus.a.ũ.i.de cane exñs.vel ad canem ꝑ

to. latrat extra.fulget in alto.Et nõ bm

Aſido.xij.etymo.canibus nihil eſt ſagaciꝰ
WG em ceęteris animalibus hñt. Nam ſo
i ſua nomina recognoſcunt.dños ſuos di
ligunt.dñoꝝ tecta defendũt. ꝓ domis ſu⸗
is ſe moꝛi ſubijciunt.voltarie cum domi⸗
no ad ſᷣdam currunt.coꝛpus dñi ſui etiam
moꝛtui cuſtodiũt ⁊ nõ relinquũt.quoꝛum
poſtrema naturęẽ extra hoĩes eſſe ñ poſſe

Caniſtrũ.n.s. ðꝛ ſpoꝛtula vel vas de folijs

palmaꝝ cõtextũ ad poꝛtandum panes.qð
flexis cannis ↄtexit᷑.⁊ ðꝛ a canna.qꝛ de cã⸗
nis fiſſis texit᷑.vel ðꝛ a canus.a.ũ. qꝛ cana
id ẽ pomaꝗᷓ ſunt cana.i.lanuginoſa ibi po
nũtur. Inde caniſtrellum.i.paruum cani
ſtrum. Nñ. Spoꝛtula fert᷑ de cannis cõte⸗
xta caniſtrum.

Canna. f. p. pła ſignat. Maz canna ponit᷑ .

arũdine.ꝓ cãna gulę.⁊ ꝓ qͥdaʒ fluuio. Iñn
cãnella. lę.f. p.dimi.i.parua cãna. Iñ can
netum.n.S.eſt locus vbi creſcũt caanę Iñ
canula.f.p.dimi.i.pua canna. Iñ canno/
ſus locus vbi multę cannę creſcũt. IJñ can
nalis..t.⁊ G le.i.ad cannam ptinens. Et
cannale.n.t.⁊ eſt fiſtula vel lignũ ducens

Canon. nis.m.t. gręce.latine regula.ↄſue⸗

tudo appꝛobata ſiue inſtitutio.iiij.diſ. ca⸗
non.Et in vna ſignificatiõe eſt id qð in cõ⸗
cilio generali vel ꝓuiciali ſtatuit᷑ Et ſic ca
pit᷑ de ↄſti.c.canonũ ſtatuta.In alia ſigẽtõ
ne vidꝛ eſſe id qð ab emphiteota de re em⸗
phitheotica ſoluit᷑.⁊ ſic viðꝛ ſumi ab Axo
ne in ſum. C. de iur. emphi.v.ex h̊ aũt cöo⸗
tractu.Etiã ðᷣꝛ illud qð ſumit᷑ ꝓ pedagio.

yel vectigali.ff. de publi.⁊ veccit.
Canon largitionaliũ tituloꝝ eſt ſumma tri⸗

buti. ⁊ pᷣſtat᷑ de regulari pſᷣſtatiõe a puicia⸗
libus fiſco.Et dicunt᷑ tituli qͥ ex ſpalibꝰ ti⸗
tulis.i. is bꝛeuibus cauta legunt᷑.vt.C.
de iur̃.fiſci. l.pe.⁊.C.de anno.⁊ tribu.l.iij/
Sacceptationes. =ð

Canon frumentarius vrbis Romę ẽ cert½

numerus meſuraꝑ frumẽti q̊ͥ ſingułannis
metebat᷑ Romę.l.j.⁊.ij.eo.ti.li.xj. quod
erat etiam de oleo. Et contra h̊ nõ licebat

alicui bñficiũ vłindulgentiã aut puilegiũ
impetrare.⁊ impetratum nõ valuit.vt ibi
dem dicik

Canonica eſt ius qð pꝓuenit ex electõe et re⸗
ceptõe in fratrẽ. vel eſt ius ꝑcipiẽdi fructũ
tinens. vel canis ðꝛ a cynos gręce. qð cais
dicit latine. Itẽ canis eſt piſcis marinus.
Itẽ eſt ſidus celeſte. Vñ. Nat canis in põ

☛

Rbenae ſuereddinue croſatij oe ſben.

an onica monitio eſt qñ interuenit citatio
cũ tribus monitiõibus.vł vna ꝑemptoꝛia

2—
—

—
☛

ESE

nes cõtinens.de in. c. cõſtitutionem. de

ſen. excõ. li.v-y.

cto illi eccłe vbi elegit ſepulturam cũ alibi
qᷓͤ in prochiali elegerit eam. Et eſt ᷣm va⸗

rias cõſuetudines alia ⁊ alia. Nam alicui
melietas. aalicui tertia.alicui quarta dat᷑.

de ſepul.c.certificari.

Canonica eſt nomẽ tituli ⁊ iuris. Pꝛebẽda

vo nomen facti.⁊ cadit in extraneũ.vtno
tat Inno.in.c.cũ.m.de conſti.

. „ ☛ „

Canonicus.a. ũ.i.regularl.qð ſubſtantiue

3: h canonicꝰ.hęc canonica. tam ꝓ femnina

regulari qᷓ; ꝓ eccla vbi regulares moꝛant᷑
Quelibet in eccła inue nitur dici canonica
Mam in qlibet regular it᷑ viuere debent

Canopeũ.n.s. ðꝛ coꝛtina ſubtiliſſima inſtar
retiũ plexa.texta.⁊ feneſtrata.vñ lecti no

H biliũ oꝛnant᷑ ad arcẽdos culices ⁊ muſcas
⁊dꝛa canopus vel canopia.pię.ꝗ eſt ꝗqdaʒ
ciuiuitas ęgypti.qꝛ in ęgypto hmõi rete pci⸗

ppue habet᷑. VUñ Juuenał. At teſtudineo
tibi lectule canopeo. Nelut alij dicũt.Ca⸗
nopeum deriuat᷑ a canos qð eſt ſummitas
galeę.⁊ tunc canopeũ ðꝛ q̃ſi conum petẽs.

qꝛ ad ſimilitudinem conia lato tenditur in
acutũ ad modũ reticuloꝝ ꝗᷓ cã arcendi pul

ueres ſuꝑ altaria collocant᷑.⁊ tũc ſcribit᷑ ꝑ

o. in ma ſyllaba.

£

LCanopus vel canopia ciuitas egypti eſt a

Eanobo gube natoꝛc AMenelai mutata
Canoꝛ.oꝛis.m.t.i.ſonꝰ.⁊ ꝓð.no. in obliqͥs
Canoꝛus.a.ũ.i.dulcis.ſuauis cãtu.gratus
Lãtaber. a.ũ.⁊ h̊ cãtaber eſt ppłs hyſpanię
a noie vrbis dictꝰ. ⁊ hiberi am nis cui inſi⸗
det ſic dictus.

CLaãtabꝛum.n. s.i.purgamentũ frumẽti vel
farię vel cibꝰ caninus quo canes paſcunt᷑.

Cantarida.f. p. ðꝛ vmis terrenus coꝛrodẽs
cadauera. M
CLCantarꝰ.m. sS.eſt qdðᷣdam vas vinarium. ſ.

crater.⁊ ðꝛa cano.is.qꝛ cantãdo poꝛtatur

Et ſunt pła idem ſigntia. Uñ. Cãterus et

patera calices ⁊ pocula crater.Cyphꝰapð

veteres tractant᷑ coꝛnua conche.Cimbꝛia
vel cyathus carcheſia iungit᷑ iſſüis
Canterius.m. S.ðꝛ ęquus caſtratus.

Cantes płis nu. dicunt᷑ fiſtulę oꝛganoꝝ iq⸗

bus cantꝰ temperat᷑. Ał vt martiano pla⸗
cet. Cantes dicunt᷑ deę oꝛtamentoꝛ
Canticũ.n.s.vox cantantiũ in leęticia.laus
Itẽ canticũ pſalterij eſt cũ id qð oꝛganum

Canonica poꝛtio de canone deputata eccłę
parrochiali de relictis prochiano defun⸗

modulat᷑ poſtea eantãs loqͥłl ́uidã etiã
liber Salomonis intitulat᷑ cãticacantico⸗
rum pꝑ excellentiã. eo ꝙ oibus canticis pfe
ratur ⁊ ðꝛ hebꝛaice ſyraſirim.
Cantilena.f.p.ðꝛ a cantꝰ ⁊ lenis.non em̃ ðꝛ
eſſe cantilena niſi ſit cantus dulcis ⁊ lenis

id eſt ſuauis ⁊ nõ aſſ.

Cantus.us.ui.ðꝛ modulatio vod.⁊ ðꝛ a ca

no.is.Sed cãtus.ti.ðꝛ curuatura vł circũ
ferentia rotę.ſ.lignũ quod terrã calcat cui
radius infigit᷑. Uñ Merſius. Vertentẽ ſe
ſe fruſtra ſectabere cantu.
Canus.a.ũ.a caneo.es.⁊ canicꝰ.a.ũ.⁊ h̊ ca
nus.ni.tam ꝓillo qͥ canet qᷓ; ꝓ capillo qͥ in
capite canet. Vñ. Miles parce cani cum
crines ſint tibi can.
Capa.f.p.ðꝛ a caput.qꝛ eſt oꝛnamẽtũ capi⸗
tis. vel ðꝛ a capio.is.qꝛ capit totũ hominẽ
Inñ capat.a.ũ.i.capa indutꝰ.vel qͥ hʒ ca⸗
pam. Iñ h̊ caputiũ.⁊ eſt idem quod capa.

2„ „ „

paculus.li. dimi.i.aliq;tulũ capax.

capula i pne capa.
YZa
Cappadocia.f.p.eſtꝗdã ciuitas. AUñ regio

in qua eſtilla ciuitas dicta eſt cappadotia
Iñ cappadox.docl.ↄ.t.tã gẽtile qᷓ patriũ
coꝛ.pe. VUñ iuuenał.Quãqᷓ; ⁊ cappado⸗
ces faciant equiteſq; bythyni.Et ᷣm MPa⸗
piam. Cappadoces oꝛti ſunt a Maſloth

filio Japhet.

Capana. f.p.i.vilis caſ- a. vel dom' palea co

oꝑta.⁊ ðꝛ a capio.qꝛ capit tĩ vnũ vti vi⸗
neis cuſtodiendis.licet alię dicãt᷑ capanę.

ſea im ppe pᷣm Hugl. NPapias etiam dicit.

Capana a ruſticis dicta.qꝛ vnũ im capiat
Capapellis.huiꝰ capapelłcõponit᷑ ex abla

tiuo ⁊ ntõ.ſicut legeius.qð in rhetoꝛid in⸗

uenit᷑.qꝛ ðꝛ capapelł ãſi pellis cũ capa.
Capax. o. t.qͥ alĩ in ſe caꝑe põt ⁊ ↄtinere
Capedo.dinis.f.t.i ingeniũ ſtudiũ vłſpa⸗
cium.⁊ ðꝛ a capio.is. Vñ ꝑ cõpoſitionem
hec intcapedo.dinis.i.diſtantia locał int
duos parietes. Item capedo vł capica di⸗
citur âdam piſlis.
Capella.f. p.dimi.a capꝛa.⁊ ðꝛ ꝑua capꝛa.
Etiã capit᷑ ꝓ parua eccleſia ꝗ̊ nec hʒ bapti
ſmum nec cęmiteriũ.⁊ ðꝛ a capꝛa.qꝛ oli ta⸗
bernaculuʒ de pellibus capꝛaꝝ erat cooꝑ-
tum Inde hęc capellula.i. parua capella.
Inde p̊ capellanus tã ꝓ ſacerdote illi ec⸗
cleſię qᷓ; ꝓ parrochiano. Iñ capellana nę.
Inuienitur etiam capellanus.a.ũ.adiecti
ue. Capella etiaʒ pꝛo eccleſia dicta eſt qua
ſi capiens laos.id eſt populum vel laudeʒ

Capellus m. s. qð ⁊ B capellũ inuenit ðꝛ a

capillus. qꝛ capillos tegit ⁊ caput. autẽ
dðdꝛe capellꝰ q̃ſi capit pelł.etymo.eſt nõ com

poſitio. Iñ capellatus.a.ũ.i.capello tectꝰ
Caper.m.s.i.hircus.⁊ ðꝛa carpo.is.eo ꝙ;

carpat vᷣgulta. vel a capio.qꝛ capit ardua
vl aſpa.vel ðꝛ ſic ſᷣm qͥſdam a crepitu cru⸗
rium ſuoꝝꝑ. Iñ hęc capꝛa. pee.
Capi.n.g.indecli.eſt ꝗdam mẽſura.
Capitiũ.n s. eſt os tunicę vł alteriꝰ veſtis
vn caput immittit.⁊ ðꝛ a caput. Uñ Job.
iij.Quaſi capitio tunicę ſuccinxerunt me.
Capidula.lę.dimi.i.parua capis.
Capilliciũ.n.s.venit a capillus.⁊ idẽ ẽ qð
capillatura. Vñ Martiał. Draconibꝰ cir
cũplexa crebꝛo ⁊ capellicio fulſa. Anð ca⸗
pilliciũ.capillatura.capillamentũ.oĩa idẽ
ſcz capilloꝝ oꝛnatus.vłſpiſſitudo capillo⸗
rum. Etiam capillamentũ ðꝛ coma arboꝝ
Capillus. m. s. ð quaſi capitis pilus. et ðꝛ
Acaput. Iñ capillulus.i.ꝑuus capillus.⁊
capilloſus.a.ũ.i.plenus pił.⁊ capillatꝰ.a.

ſi.qͥ multos vel longos hʒ capillos.Et eſt

capillus tam viri qᷓ; mulieris. Vñ.Eſt co⸗
ma qdrupedis.colubꝛi iuba ſiue leõis.Cę
ſaries hoĩs.crinis ꝓpꝛie mulieris. uius
illius bñ dicit᷑ eſſe capillus.
Capis.idis.f.t.eſt quoddaʒ vas qð vulgo
ðꝛ caſa.⁊ ðꝛ capis qᷓ̃ſi capiens hydros.i.a⸗
quas. Et facit actũm in es vel in as.vt ca⸗
pides vel capidas. vñ magl gręcũ oſtẽdit
ι ⸗ — . — —
Aapiſteriii n s.eſt qdðᷣdam vas cũ qͥ frumẽ
ta purgamus. ⁊ a capbpioo.

Capiſtrũ.n.s.in ſingulari.ſʒ in plimaſ.vel

neu.eſt qðd am ligamẽ cum quo equus vł
aliud aial ex ꝑte capitl tenet᷑.⁊ ðꝛ a caput.
ꝗꝛ caput iumentoꝝ ſtringit.

Capital.lis.n.t.vel capitale.lis.tam ꝓ pe⸗

cunia vel pena capitali.qᷓ; etiam ꝓ ſenten⸗
tia de capite puniendo.

Capitalis.9.t. ⁊ H le.i.res capiti vx ꝑtinẽs
ad caput.Pap.vo dicit Capitał.aſtutus

vſutus.ſuꝑbus. Capitale caput pecunię

vel ſoꝛs

Capitatus.a.ũ.põt eſſe nomẽ a capite.qui

hʒ caput.⁊ põt eſſe participium huiꝰ ver⸗
bi capito.as.qð eſt alicui caput facere.
Capitecẽſus.us.ui.i.coꝛona ꝗᷓ in capite ge⸗
rit.vł taxatio poſſeſſionũ.Et adiectiue ca
pitecenſus.a.ũ.qͥ de capite ſuo annuatim
reddit cenſuzʒ.i.tributũ.vel qͥ in capite ge⸗
rit coꝛonam. WM
Capitellũ.li.eſt dimi. de capitulũ in quali⸗

bet ſui ſigtione. AUnde ⁊ capitella dicũtur

ãſupponunt᷑ colũnis.qꝛ columnarũ ſunt
capita. quaſi ſuꝑ collũ caput.ꝗᷓ gręce dicũ

tur epiſtilia.

pitis diminutio eſt ſtatus cõmutatio.vt
qñ liber efficit᷑ ᷣuus Et eſt triplex diminu
tio capitis.ſ.maxia.media ⁊ mima. Mi⸗
nima eſt qñ qͥs nec ciuitatẽ in q̃ moꝛat᷑.nec
libertatẽ amittit.ſʒ tũ patit᷑ ↄtra ſe ſtatꝰcõ
mutationeʒ vel minoꝛationẽ circa familiã

yt qͥ iuris ſui eſt. alieno iuri incipit eſſe ſub
iectus veluti ꝑ arrogationẽ.aut cum quis

emãcipat᷑ qͥ pᷣmo erat in aliena ptãte Me
dia eſt cũ ſalua libertate ciuitas amittitur
vt cũ qͥs depoꝛtat᷑ ſeu relegat᷑ ad exiliuʒ ꝑ
q̃nquennium vel banit᷑. Maxima eſt cuʒ
ciuitas amittit᷑.nec libertas retinet᷑. vt cũ
depoꝛtat᷑ qͥs in inſulam ⁊ ᷣuus efficit᷑. aut
in metallũ damnat᷑.⁊ ſic etiãẽ bannit᷑ ĩ opꝰ

metalli. vel ſi maioꝛ viginti annis patit᷑ ſe

venũdari ad pᷣciũ participandũ vłſi mau⸗
miſſus in ᷣuitutẽ ex ingtitudine reuocet᷑.
Capito.tonis.m.t.qͥdam piſcis a qᷓ;titate
capitis ſic dictus. èòèMWVW
Capitolinus.a.ũ.pe.ꝓð.i.de capitolio ex⸗
iſtens vel capitolio ßuiens.
Capitoliũ.n.s.ðꝛa capitulũ.qꝛ ibi conue⸗

niebant ſenatoꝛes.ſicẽ in capitulo clauſtra-

les.vł ðꝛ a caput.eo ꝙ ibi ſit caput rhoma
nę ciuitatis.vel qꝛ ibi cõueniebant capita
ciuitatis.vłqꝛ Tarqͥnus pᷣſcus dũ capito
lij fundamẽta aꝑiret in loco fundamẽti ca
put hois lr̃is tuſcis notatũ inueit.⁊ inð ca
pitoliũ appellatũ a caput ⁊ laos qð ẽppłs

QLapitulũ.n.s.i.paruum caput

Capitulũ etiam ðꝛ qñq; ille pꝑuus locus in
quem conueniũt clauſtrales.qñq; eſt illa
congregatio clauſtraliũ.qñq; aliqᷓ diſtin-⸗
ctio bꝛeuis in quolibet libꝛo. AUñ. Diſtin⸗
guit. inuen it.locat.⁊ collectio fert᷑. Iñ ca⸗
pitularis.ↄ.t.⁊ h re.i.quod cõuenit capiti

vel capitulo. Inde capitulo.as.i.capituł

aliqd diſtinguere. “
Capo.onis.eſt gallus caſtratus. Añ. Can

tat nocte capo. vinũ vult vendere caupo.
Cappsris.f.t.eſt ꝗ daʒ herba vł vgultũ ſile

leutiſco.qꝛ hʒ in ſummitatibꝰ rotunda ſe/
minum capla. ſicut dicit hugl. Diaſcori⸗

des vo dicit ꝙ eſt frutex ſpinoſus expaſſꝰ

ſuꝑ terram vnctione plenus Et ðꝛ ꝙ duri
ciem ſplenis ſuꝑ omia medicamẽta iuuat.
⁊ habet multas radices magnas.⁊ coꝛ.
pe. Vñ Martiał.Capparis vt putcepas
allecę natãtes.Et ſcribit᷑ ꝑ c.vel k. ᷣm qð

eius oꝛigo eſt greca. VUnde Eccleſiaſtes.

ö— 2——ʒ—ỹð

—

☛ ☚ſ⏑ eee

+☛ =

—

—

—

—
—
—

— —
S —

☛

—

xij. Diſſipabitur cappariis.—

LCapꝛa. f.p. aĩal qdã a caper ðꝛ. Capꝛa ve⸗

ro ſiluatica dicta.q̃ſi capiens ardua. AUnð

Aꝛiſcianꝰ in.iij.li. Capꝛeolꝰ viðꝛ a ntõ ca⸗
pꝛeus eſſe.cuiꝰ femininũ in vſu eſt capꝛea
nam capꝛa a capꝛo fit. ex qbus capellus et

capella dimi. fiunt MMVM
Capꝛarius.m.S.qͥ cuſtodit capꝛss.
Capꝛea.f.p.i.capꝛa ſilueſtrl.dicta qſi capi⸗

ens ardua. Capꝛeę vt dicit Papᷣ. ſunt ibt⸗

ces qͥſi auices.eo ꝙ inſtar auiũ alta petãt.

lhe ſi qñ aduerſitatẽ feraꝝ vel hominũſᷣ⸗

ſenſerint. de altis cacumibus ſeſe ſᷣcipita⸗

unt illeſas

Capꝛeolus.li.dimi.taʒ capꝛi qᷓ; capꝛei. Uñ

hec capꝛeola ſiłit᷑ dimi. ta capꝛe q; capꝛeę.
Capꝛeus.i.ſilueſtris caper.Etnõ ꝙ capꝛei
⁊ capꝛeę dicunt᷑ doꝛcades.⁊ etiã ibices

Capcoꝛnus.m.s.ðꝛ aial qdðdam.qð rhino⸗

ceros ⁊ egloceros ðꝛ.⁊ ðꝛ capᷣcoꝛnꝰ q̃ſi cap

na hñs coꝛnua.Capcoꝛnus etiã ðꝛ qddaz
ſidus celeſte. cuius cauda in effigie piſcis

foꝛmat᷑.vt in extrema ſui parte pluuiaſ de

Capꝛiſicus.f. s. qdaz herba eſt. ſic dicta. qꝛ

parietes qͥbꝰ innaſcit᷑ carpit ⁊ fodit ⁊ erũ⸗
pit extra e latebꝛis.qͥbꝰ ↄcepta eſt. Ałðꝛa
ſico.qꝛ ficus arboꝛ eiꝰ remedio fęcundatur
Vñ Perſius.Etꝗᷓ ſemel intus innata ẽ ru
pto iecoꝛe.Exierit capᷣficus ⁊c.

Capᷣgenus a.ũ.pe.coꝛ.qð melius ðꝛ capꝛi /

gena. cõ.p.eſt pecꝰ genitũ de capzaa.
Capnus.a.ũ.⁊ h̊ ⁊ hec caplis ⁊ h le.in eodẽ
ſenſu.i.de capꝛa exñs.vel ad capꝛã ꝑtinẽs
ieell H capᷣle.n.t.eſt ſtabulũ capꝛarum.

apꝛiolus. li. a capio.pis.⁊ ſũt capoli ci⸗

cinni ſiue vncinuli qbus ſe inectere vłſuſ⸗

pendere arboꝛibꝰ ſolent vites.vt ſine lap⸗
ſu ſuſtineãt fructus ſuos.Sʒ capꝛeoli ſm
NDap̃.ſunt filij capꝛę.qͥ acutum viſuʒ hñt

herbas eligũt vt comedãt.ad alta nitũtur

Capꝛona.f.p.eſt anterioꝛ iuba equi qſi ca⸗

piti pꝛona.

Capſa.f.p.i.ciſta vbi aliqd reponit᷑ qð etiã
ꝓ q̃libʒ parua domo ponitur.⁊ ðꝛa capio
is..eo ꝙ capiat in ſe ⁊ ſeruet aliqͥd. Inde
capſella ⁊ capſula ãbo dimi.i.ꝑua capſa.
Capſarij dicunt᷑ qͥ in balneis veſtimẽta ſuſ
cipiunt cuſtodiẽda.vel alit᷑ ſunt illi qͥ poꝛ⸗

tant alijs libꝛos ad ſcholas.

Capſus.m.S.i.carruca vndiq; ↄtexta.qua

ſi capſa.qꝛ multa capit.
Captẽcula.f.p.i.vboꝝ ſubtilis deceptio. ſi

tes.ſuis ſe coꝛnibus in ramis arboꝝ recipi

cuit ſunt ſophiſmata. Añ MMartianꝰ Cap

tenculis ludis illigantibus.

—⏑ 5

Captio.i. deceptio. In captioſũ.i.decepto

riuʒ vł deceptioſuʒ aut doloſũ.vt no. ꝗo.
an. de offi. dele. ſi duo. li. vj. in glo.i in i.

CLaptio cauſa moꝛil alias capio vᷣm Alʒo. eſt

qñ ꝑ moꝛtẽ alicuiꝰ occaſio capiendi obue⸗
nit alicui. except his capiẽdi figuris ⁊ cau
ſis.ꝗᷓ cert ⁊ ꝓpꝛijs nomibus nuncupãtur
yt hęreditas.legatũ ⁊ fideicõmiſſuʒ.qꝛ ta⸗
lis captio vel capio nõ incidit in naturam
acceptiõis hęreditat legati vł fideicõmil⸗
ſi Et cã moꝛt capio ſᷣm Aʒo.in ſum. C.de
dona. cau. moꝛ. eſt cũ poſt moꝛtẽ alicuius
aliqͥd dat alicui cauſa ↄditionis implẽde.

vel aliqͥd pꝓuenit ad aliquẽ moꝛti occaſiõe

nec tñ aliqͥ certo tranſlationis vł acceptio
nis nomine nuncupatr..
Captiuus.a.ũ.ðꝛ q̃ſi captus vel quaſi capi
te diminutus. VUn ⁊ ſic ðꝛ apud legiſtas.
Ingenuitat em̃ foꝛtuna excidit ab eo. Iñ
hęc captiuitas.i.detentio.

Captura.f.p.i.captio Vñ Luẽ.v. Stupoꝛ

circũdederat eũ. ⁊ oẽs qͥ cũ eo erãt ĩ captu⸗

ra piſciũ quam ceperant.
Capua.f.p.ꝗdam ciuitas et.
Capullulũ ⁊ capedulũ.n.S.⁊ caleptra.f.p.
in eodẽ ſenſn.ſ.mitra tegẽs caput ꝗᷓ ⁊ alio
noiĩe ðꝛ pilleus.galerꝰ.calamatꝰ. caliẽdrũ
comatiũ.caticulũ Caleptra tñ ꝓpꝛie dici·

cuphia equi. r
Capulꝰ.m. S. ðꝛ a caput.qꝛeſt caput gladij
Ael ðꝛ a capio.qꝛ ibi capit᷑ gladiꝰvt tenea
tur. Capulus etiã ðᷣ lectꝰ in qͥ moꝛtui deſe
runt᷑.quia ſuꝑ capita hominũ defert᷑ Anñn
Eſt gladij capulꝰ capuluſq; cadauera poꝛ
Capus.pi.i.falco auis.a capiendo dicta.

Caput.n. t. ꝛ a capio pis.qꝛ omnes ſenſus

⁊ etiam nerui ab ipᷣo initium hñt.⁊ ex eo
omnis vigendi cauſa oꝛi᷑. IObi em omnes

ſenſus apparẽt. Vñ ip̃ius aimę quę coꝛpo

ri conſulit ꝑſonam qðammõ gerit. Caput
etiam mentẽ ſiãt. ꝗᷓ caput eſt aie m Hug.
Et ponit᷑ qñq; ꝓ pᷣncipio. Vñ ꝓpha. Jn
capite libꝛi ſcriptum eſt de me.qñq; etiam
ponitur ꝓfine. Ecd.xxxij. Habeat caput
reſponſum ſuum. ponit᷑ etiã qniq; ꝓ domi
natu. Vñ. Pꝛincipiũ caput eſt ꝑs coꝛpo⸗
ris ⁊ dñatus. Item caput cõponit᷑ cũ bis.
⁊ cũ tris.⁊ ðꝛ biceps.cipitl.triceps. cipitl.
ge. oĩis qͥ habet duo vel tria capita. Inue⸗
nitur etiam h̊ biciput.hoc triciput.neu.g.
id ẽ geminum vel trinũ caput. Cõponitur

etiã caput ců occiduũ.⁊ ðꝛ h̊ occiput.pitl.

id ẽ occidua ⁊ poſtrema ꝑs capitis. Ul oc

ciput cõponit᷑ cũ ob ⁊ caput.⁊ ðꝛ ſic q̃ſi cõ

tra caput.q: ſit capiti retroꝛſuʒ.⁊ idem ðꝛ
occipitiũ Itẽ cõponit᷑ cũ ſincerꝰ.⁊ dꝛ ſinci
put.pitl.i.pᷣoꝛ ⁊ anterioꝛ ꝑs capitl.q̃ſi ſin⸗
cera ⁊ pura ⁊ patẽs ꝓpr᷑ capilloꝝ abſentiã
Ate cõponit᷑ cũ ſ̊ ⁊ ðꝛ ſᷣceps.⁊ cũ añ.⁊ ð
arabꝛio.onis.eſt genꝰ auis mu⸗ (anceps.
Carabꝰ pua ſcapha ex vimine (ſtele ſimitł.
facta. ⁊ crudo coꝛio ↄtexta. vt ẽ nauicula
currẽs in pado. Etia ð illud qð eſt in me⸗

Charact.ris.gręce imago nouꝰ (dio nauis
vultus. effigies.foꝛma.vel ſtius. figura.

lra.ferrũ quo norf pecoꝛibus inuruntur.
Vñ ⁊ ipᷣa nota vel ſignũ character dicit
Characteriſmus.m.s.eſt deſcriptio foꝛmę
alicuius.

Caradrion eſt auis qᷓdam alba tota. cuiꝰ in⸗

terioꝛa oculos caliginoſos curãt. Si viue
re debet inſirmꝰ appꝛopinũbit ſibi.ſi vero
moꝛi fugit ab eo. er medias noctes ĩ ſub
lime ceęli ðꝛt volare

Vñ Auianus.Sicẽ nummꝰ hʒcharagma.
ceſaris.ſic hõ charagma dei.
haraxis. f. t. i. notatio. ⁊ ðꝛ a character

Carbaſus.fe.s.in ſingulari.ſʒ in płi carba⸗

ſa. ſoꝝ.n. g. i. velũ.q̃ſi carens baſe.i. ſuſten
tammẽto ab inferioei te. Carbaſus etiaʒ ðꝛ
qðdam genꝰ veſtis ſubtiliſſime. Iñ carba

ſeꝰ.a. i. m Hugl. Et vt ðꝛ hec carbaſus iĩ

ſingulari veſtis ſinuoſa.ꝗqᷓ tam viro qᷓ; mu
lieri cõueniri põt. Sed carbaſa. ſoꝝ.ad ve
. Seibdi afvaſa tenta notbo.
arbo. onis.ðꝛ a carpo.qꝛ ab igue carpit᷑
vel potiꝰ ðꝛ a careo.res.qꝛ flãma caret.et

qñ accenſus eſt ðꝛ pꝛuna.cũ pꝛuna exticta

fuerit carbo vocat᷑ Iñ carbonari.rij.qui

facit carbones. VUñ. Carbo carens flãma
ſuccenſus pꝛuna vocckt

Carbũculus.m.s.tam ꝓ paruo carbone qᷓ;

pꝓ lapide pcioſo ignito vt carbo.cuius ful
gur necnocte vinci᷑ Et ꝓmoꝛbo quodaʒ
inuenit᷑ eo ꝙ mn oꝛtu ſuo rubeꝰ ſit vt ignis.
poſtea niger vt carbo extinctꝰ. Añ.Eſt la
bigeſt moꝛbus carbo carbunculus extat.
arcanusnomen ciuitatis vel lo⁰did
Carcan.calamo.arphat.emath. ciuitates i
oꝛiente ſunr..
Carcer in ſingłari ꝓpꝛie ðꝛ vbi rei claudũt᷑.
Sʒ in pli vñ qdrige emittũt᷑ vel repagula

antepoſita. ⁊ : carcer qſi capiẽs reos. etẽ

lla nauiũ ꝑtinet.⁊ coꝛ.pe.Añ Ouið. Aidi

Agꝛſcirpis ⁊ carduis paſcic.
Cardularij iudices dicebãt᷑ olim illi qui ab

etymo.non cõpoſitio. Iñ carcerarius.rij.

Qqcarcerẽ facit vel cuſtodit Jñ h̊ ⁊ hęc car

ceralis. B le.

CQLarcheſia pocula a loco carcheſi. vlſp lun

ca. vł ſummitas arboꝛis nauis. AUñ Gręci
ſta. Aſt inſtrjm dicas carcheſia nauis. Hu
gui. vo dicit. Carcheſia ſunt in cacumine

arboꝛis nauis trochee qſi. f. l̃a ꝑ ꝗᷓ funes

trahunt᷑. Vñ ⁊ ꝗqdã vaſa ad ſiłitudineʒil⸗

loꝛũ facta carcheſia dicunt. Trocheg etiã

ſunt dicteę.qꝛ rotulas hñt. Trochos enim
gręce rota ðꝛ latine. Itẽ carcheſia ſummi⸗-
tas mali.in q̃ choꝛde ↄcurrũt Añ Lucanꝰ
Ac vtinã ſummi curuet carcheſia mali.

Cardiacus.a.iũ.pe.coꝛ.i.coꝛdis pulſũ pati⸗

ens qᷓſi coꝛ ardẽs hñs ꝓpter ſitim. ⁊ ðꝛ ab
ardeo ⁊ coꝛ.ꝑ cõpoſitionẽ. Al a gręco car
dia quod eſt coꝛ. AUñ Juuenalis.Cardia⸗
co ciathũ nunqᷓ; miſſurus amico. ANelẽ cõ
poſitum a coꝛ ⁊ hio.q̃ſi coꝛũ hians hñs pꝛo
ter ſitim. ⁊ tunc ðꝛ coꝛdiacus.
ardia gręce latine o.

volrer Liardinat. 9. t. 26 le. 2 cardinariꝰ. a. ũ. in eo
Charagma. n. t.i. impꝛeſſio. imago vel la.

dem ſenſu.ſ.qð ad cardinẽ ꝑtinet. Vñ car
dinales venti dicunt᷑ a q̃ttuoꝛ partibꝰ mũ
di flantes. Et qdam vtutes dicũt᷑ cardina

les ad ſilitudinem cardinis.in qͥ motꝰ oſtij

firmat᷑. Et h cardinalis ſubſtãtiue ꝓ noĩe
dignitatis.qꝛ ꝑ cardinales mũdus debet
regi ⁊ gubnari ⁊ moueri ſicẽ oſtium ꝑ cardi

Cardo.dinis.incerti ge.ðꝛ vna pars(nem.

oſtij.ſ. cuneus q̃ in voꝛamine vᷣtit᷑.vłponi
tur ꝓ ipᷣo foꝛamine aliqñ.⁊ ðꝛa cardia qð

eſt coꝛ.qꝛ ſicut coꝛ hoĩeʒ regit ⁊ mouet.ita

ille cuneus ianuam regit ⁊ mouet. Cardo
etiam ðꝛ extremitas rei. Vñ ⁊ cardines cę
li dicunt᷑ extremę partes axis.ſic dicti.qa

p eos vtit᷑ clum. Cardo etiã ponitur pꝛo
opoꝛtunitate vel articulo. Ande ꝓuerbia
liter ſolet dici. Res eſt in cardine.i.in arti⸗
culo vel in opoꝛtunitate. Vñ Virgilius
Aut tãto ceſſabit cardine reꝝx.Sed cardo

donis. eſt herba nociua colonis. Añ.Car
do ſubeſt foꝛibus ſi cardinis eſt gtũs. Sʒ

cardo cardonis eſt herba nociua colonis.
Cardomomũ.n. s.herba qdaʒ ẽ.ꝗnum qð⸗

dam ſpẽs aromatis.
rquelis.f. t. ꝗdam auis dicta a cardquus

imperatoꝛe habebãt poteſtatem iudicãdi.

Lillos ſolum qui coꝛam eis eligebant liti⸗

gare. ⁊ poterãt eligi ſine ↄſenſu ꝓpꝛioꝛum
iudicũ.ſicut tradit᷑ in glo.l.i.ff.de iudi.

CAI

Carduus eſt genus herbe ſpinoſe cuius na pꝓpꝛie media ꝑs nauis.ſ. vent. ſʒ qñq; po⸗
tura moꝛdax ⁊ auſtera eſt.⁊ ideo ſuccꝰ eiꝰ nitur ꝓipᷣa naui. Vñ. SDic latus eſſe rateʒ
alopicias.i.capilloꝛum fluxus curat.⁊ ra ventrem dic eſſe carinn.

1. tatoꝛibus miniſtrat. matrici vtiliſſima eſft ⁊ deriuat᷑ a carinos.
iuuans ad maſculos ꝓcreandos.vłeſt ge Carinꝰ.m.S.ðꝛ qͥdã vir a Terẽtio inductꝰ
ſ nus cardonum Iñ cardetũ locus vbi abũ dictꝰ ſic.q̃ſi carẽs noy.i.mente vel ſenſu.
5 dDat tal herba. Carioſus.a.ũ.i.vetuſtus.putridus.
, Qarectum.n.s.eſt locꝰ vbi creſcit carex. vł Charis gręcũ.⁊ interpᷣtat᷑ gr̃a.⁊ põt ſcribi
reponit᷑. Uñ Virgiliꝰ in bucoł.Tytire o ꝑk.ſiueꝑc. .
n ge pecus. tu poſt carecta latebas. Lariſia. f. P. i. lena vetꝰ ⁊ litigioſa. ⁊ ðꝛ a ca
4 CLarenũ.n. S. ð tertia ꝑs muſti.⁊ ðꝛ a careoo reo.es. Vñ ⁊ fallaces ancillę cariſię dicũt
es.eo ꝙ feruendo tertia parte careat Ter⸗ qꝛ veritate carent
. tia em̃ parte muſti amiſſa qð remanet dici Chariſma.matl.n.t.i.gr̃a.vł donũ gratię.
Nr tur carenum.Cui contrariũ eſt ſapa. quia ⁊dðꝛacharis qð eſt gr̃a.⁊ coꝛ.pe.
6 feruendo ad tertiã partẽ redacta deſcẽdit Chariſteũ.n. s. genꝰ eſt marmoꝛis viridis.
1 Etiã aliqñ capit᷑ ꝓꝑipᷣo muſto. Cbharitas. fę.t. i. dilectio vel rex emptio dif
Carex.cis.f.t.eſtqdaʒ herba acuta.vulgo ficilis.qð magis ꝓpᷣe ðꝛ Charitudo.inis.
liſta. ⁊ vt dicunt.cãna paluſtris eſt. ⁊ ðꝛ a Et hec chariſtia. ſtię.qð etiã ðꝛ feſtꝰ ⁊ gra
cCareo.qꝛ roboꝛe caret. toſus dies. ⁊ etiã ſuauitas ⁊ dulcedo ⁊ g⸗
Cariatharbe.ꝗᷓ ⁊ hebꝛon ðꝛ.⁊ interpᷣtat᷑ ci· tia.Et hęc charitia in eodẽ ſenſu ᷣm Hu⸗
uitas q̃ttuoꝛ. Arbe em̃ quattuoꝛ. cariath gui. Map̃.etiã dicit Charitia dies feſtꝰin⸗
8 ciuitas.qꝛ ibi ſepultus eſt adam maximꝰ. ter cogtos.Et ðꝛ charitas quaſi cara vni⸗
Abꝛaam. Iſaac ⁊ Jacob cum vxoꝛibus tas.qꝛ nos vnit deo.
Ni ſuuius. Farmelus q̊ hebꝛaice chermel ꝛ. mõs eſti
un Cariathſepher interpᷣtat᷑ villa pulcritudis confinio paleſtinę atq; phęnicis. ſʒ nõ ille
ot yel ciuitas litterax. de quo Nabal carmelus. Ille em mõs eſt
ſ Carybdis.f.t.eſt quoddã ꝑiculũ marinum galilłeęin terra ꝓmiſſionis.
4 ſic dictũ. qꝛ carinas abdit.i.abſoꝛbet Rtäs ECarmẽ.inis.ðꝛ qcqͥd pedibus ↄtinet᷑.⁊ ðꝛ
enim accipit vt vomat.vomit vt accipiat. acarpo eo ꝙ carptim ꝓnuncietur.vł ðꝛ a
4 Oñ QOuidiꝰ. Euomit ⁊ potat dira caryb-⸗ carmentl dea carminũ.Carmẽ etiã ðꝛ ſcri⸗
, dis aquas. Vel carybdis ꝗdaʒ vetula vo ptum de aliq delectabili cũ metro. yt iboe
raciſſima fuit.ꝗᷓ qꝛ boues hercułfurata ꝭ. tio.Carmina qͥ quondã ⁊c. Carmẽ etiã ðꝛ
a Joue fulminata eſt. ⁊ in mare ſᷣcipitata dlibet cantꝰ cũ metro. Vñ liber odaꝝ inti⸗
eſt. antiqs ibi exercens rapinas. Anð ille tulatur liber carminũ.i.cantuuʒ.qꝛ glibet
locus dictus eſt carybdis. Ał corybdiſ yt eius diſtinctio eſt cantabil In carmineus
3 dDicit Map. mare eſt vᷣtiginoſum in ſicilia a. ũ.i.ad carmen ꝑtinens. Carmen etiã ðe
1 dicta grece ꝙ gurgitibus occultis naues coniuratio vetulaꝝ ꝗᷓ carminicãt pueros
du abſoꝛbeat Ter in die ſtringit fluctus. ⁊ñ ter æalios infirmos. .
i Vomit. MM Carmentis.tis.f.t.eſt dea carminuʒz. ⁊ fuit
s. Carica.f.p.i.fructus palmę.⁊ ficꝰ ſiccę. vel mater euandri.⁊ ðꝛ a carpo.
poti maſſa illaꝝ.⁊ coꝛ.pe. Añ Ouidius. Carnariũ.n. S.ðꝛ locus vbi carnes reponũ
Quid vult palma ſibi vulgoſaq; carica di tur. vel locꝰ vbi oſſa moꝛtuoꝝ ponuntur.
ECCharientiſmos tropꝰeſt.qͥ dure dicta.(ci. Carnicula.f.p.dimi.i.parua caro.
guius ſiue mitius ꝓferunt᷑.vt cũ interro⸗ Carnifex ðꝛ homicida.vł maccellatoꝛ.vel
gantibus nob.an aliqͥs nos ꝗſierit. reſpõo⸗ carnifex ðꝛqᷣ facit carnes. .
detur bõa foꝛtuna.ex quo dat᷑ intelligi ne Carnificina.f.p.pe.ꝓdu.i.macelluũu.
minem nos ſſiuiſſe. Lar nificiũ.n. S.i.officiũ vłactus carniſicj.
1s Cariel.riei.i.putredo.qꝛ caret ſoliditate ſʒ Carnulentꝰ.a.ũ.i.plenꝰ carnibꝰ.ſ.pinguis
. caries eſt ꝓpꝛie lignoꝝ.putredo vo aliaꝝ ⁊craſſus. Iñ carnulẽtia.i.craſſitudo.
in reꝝ. Item caria.f.p.idem. Caro.carnis.f.t.ðꝛ a creos vła creo.as.vł
il Carina.f.p.eſt media ꝑs nauis.qꝛ cũ remi/ ðꝛ caro quaſi chara Et ẽ caro ex quattuoꝛ
li⸗ currẽs diuidit aquas. ⁊ ðꝛ a cario. vłpoti⸗ elementis cõpoſita ⁊ cõpacta. Ma terra in
carne eſt. aer in halitu. humoꝛ in ſanguine

l dix eius in aqua decocta cupiditatem po⸗

us a curro dicit᷑ carina q̃ſi currina. Et eſt

Carinatoꝛ.oꝛis.i.cõuiciatoꝛ vłmaledicus

ignis in caloꝛe vitali. Et ppꝛie caro dicif

ꝗ viuit Sʒ iam latius vtimur iſto vocabu
lo caro. Itẽ ꝓpᷣe caro in ſingulari.hũana.
Carnes in płi ꝗlibet alię.poꝛcine.pecoꝛĩę.
vel alię. Inde carneꝰ.a.ũ.qð eſt ex carne
vel pinguis.Et carnoſus.a.um.i.craſſus
Iñ carnal. .t.⁊ ̊ le.i.carneũ. vel qͥ ſequi
tur fragilitatem carnis.q̃ſi fragile. vel qð
ꝑtinet ad carnẽ.⁊ hęc carnalitaſ.tatis. Et
munere charo.
Carolus.pe.coꝛ.rex francie fuit.
Carpaſius.ðꝛ coloꝛ ſiłis auro.vel coloꝛ vi⸗
ridis. ANñ carpaſius coloꝛ.i.aureus coloꝛ
Ita exponit᷑ in heſter. =

arpentarius. m. S. qᷓ facit vel ducit carpẽ⸗

tuʒ. Dicit᷑ tñ generalit᷑ oĩs artifex lignariꝰ
c arpentarius. IJñ carpentariolus.
Carpenta.f.p.ðꝛ aſtula ligni.
Carpẽtũ.n.s.eſt quoddã genꝰ vehiculi ſeu
curruũ. Ael eſt currus ſuꝑ quo ſedẽt mu⸗
lieres tectus pãno.⁊ ðꝛ q̃ſi currus pompa
ticus.qꝛ in pompis ſolet haberi.
Carpobalſamũ vel xylobalſamũ.i.fructus
vel ſemen balſami. vel liqͥꝛ qͥ fit ex eius fru
ctu vel ſemine.
Carpocratiani hęretici a carpocrate qͥdam
vocant᷑.qͥ dixit chꝛiſtũ hoĩem fuiſſe tm ex
Vtroq; ſexu ꝓgenitũ
Carpofoꝛus.m.S.ðꝛ qͥdã deꝰ paganoꝛuʒ q̃
latine interpᷣtat᷑ fructifer vel vberrimus.
Carpos gręce.latine ðꝛ fructus vel ſemen.

Carrena ⁊ publica penitẽtia ⁊ quadragẽa

vnũ ſunt.Qui igit᷑ iſtã penitentiã facit q̃⸗
draginta dieb“ non intrat ecclam. ⁊ lanea
yeſte indutus.ab eſcis ⁊ potibꝰ qͥ int᷑dicti
ſũt.a choꝛo.gladio ⁊ equitatu.illos ſupꝛa
dictos dies abſtinet. In tertia aũt ⁊ quin⸗
ta feria ⁊ ſabbato.aliqͥ genere leguminuʒ

ac oleribus.pomis vel piris vel piſciculiſ

cũ modica ceruiſia vtat᷑ tẽperate.hęcom⸗
nia extra de homi. ”ͦ”MVM
Carruca. f. p.i.biga.⁊ ðꝛa carrio qð eſt di⸗
uido.qꝛ currendo diuidit terrã.
arrus.m.s.vel carxꝝ.ri.eſt genꝰ vehiculi.

⁊582 ſica cardine rotaꝝ q̃ttuoꝛ.vel ꝙ currẽ

do ſonet. vel q̃ſi currus dicit᷑.
Charta.f.p.a careo ðꝛ. 9 caret pił ⁊ carni⸗
bus. Iñ hec chartula. pe.coꝛ.i.pua char⸗
ta. Et h chartularius q facit chartas.
Cartago.ginis.eſt ꝗdã ciuitas ꝗ fuit circũ⸗
data coꝛio bouis. Iñ h̊ ⁊ hęc cartaginẽſis

2]B ſe.i.aliqͥs de cartagiiie.
Cartallũ.n.s.ðꝛ caniſtrũ.cophinꝰ vel vas

hʒ pᷣmam bꝛeuẽ. Vñ. Ailis ſepe caro fit ꝓ

in quo moꝛtui efferunt.

Cartallus gręce ſiſcella latine
Cartilago.ginis.i.naris vel auris vel alte⸗
riꝰ rei oſſea teneritudo ⁊ ſine medulla.qð
genus auriculę ⁊ nariũ diſcrimina ⁊ coſta
rum extremitates hñt.⁊ ðꝛ ſic.qꝛ leui attri
tu caret doloꝛe dũ plectit᷑ Et vt diẽ Papᷣ.
Cartilago oſſis ſpeciem hʒ foꝛtitudinẽ nõ
hʒ. ſicut diſcrimen nariũ ⁊ auriculę. AUnð

carne rigeſcit.
Carũcula.f.p.i.parua caro. =
Charus.a.ũ.in duabus ſigtionibꝰ.Charũ

Allexander. Cartilago riget eadem mage

em idẽ eſt quod dilectũ.⁊ chaꝝ eſt cuiꝰ em
tio eſt difficilis.⁊ dicit᷑ a charis.
Caſa. f. p.i.parua domꝰ paupeꝝ vłhabita⸗
culum agreſte.palis.ivgultis.arũdinibuſ
qᷓ; ↄtextum.qͥbus pñt tueri a vi frigorl vł

CcCaloꝛis. .
CLaſellę ſunt ꝗnaria in qͥbꝰ fructꝰ cõponunt

ff.de iudi.l.j.Et ðꝛ quaſi cellulę granoꝛũ.
Caſeus.m.s.ðꝛ a cado.is.qꝛ facile cadit et
cedit. Vñ qͥdã. Caſeus anguilla moꝛtis ci
bus ille vel illa. Ni bibas ⁊ rebibas ⁊ rebi
endo bibas. Inde caſeolus.i.paruus ca
Caſia.f.p.eſt ꝗdã herba cuiꝰ floꝛes cito ca⸗
dunt. Vñ caſia flos illiꝰ herbe vkliqꝛ inde
factus.⁊ debet ſcribiꝑ vnũ s.⁊ coꝛ.pᷣmaʒ.
Vnde Perſius in vltima ſatyra. Hec ſibi
coꝛrupto caſiam diſſoluit oliuo. Itẽ Oui
. aius Qui ſimulas caſias ⁊ nardi lenis ari
ſtas. D
Caſleu nouember mẽſis qͥ eſt nonus.

Laſma.n.t.i.poꝛticꝰ geris.vł fulgoꝛ ętherę

⁊ eſt gręcũ.latie ðꝛ fulgethra.Scom vero
NPap.Caſma hiatꝰ terrę dũ rũpit᷑ terra
Caſoma.fę.p.eſt acꝰ mulier q̃ caput ſcalpit
a cado dicta.eo ꝙ cadere facit immunda.
Caſſabũdus.a.ũ.i.caſſus.fruſtratus
Caſſarius.m.s.i.retiarius qͥ retia facit.
Caſſicula.f.p.i.paruũ rete.qð ⁊ caſſił dicit
vel ðꝛ caſſilis a careo.qꝛ caret ſoliditate in
foꝛaminibus.
Caſſidilis. .t.⁊ caſſidile.n.t.ðꝛ ſacculꝰ.pe
ra. ſarciꝑiũ.ſicatiũ.marſupiũ.moculꝰ.lo⸗
culus.crumena ᷣm Hugl. Nap̃.vo dicit.
Caſſidilis eſt pera paſtoꝛał.Caſſidile etiaʒ
vt qͥdã dicũt. ðꝛ pera aucupis in modũ re
ticuli facta in q̃ ponit aues.qs in caſſe.i.in
reti capit.qꝛ q̃cqͥd capit᷑ in caſſe.ſedetidu⸗
ſum in caſſidilibus. AUl ðꝛ quaſi caſſis ſedi
le.qꝛ bꝛeue eſt vt ſedile.i.fundus caſſis.et
ſimili modo reticulatum ꝓtem in omibus

i,

lin
icl⸗
c
s

antiquis ⁊ non coꝛruptis biblijs inuenies
Tobie. viij. Pꝛotulit de caſſiduli ſuo ꝑteʒ
iecoꝛis.Quędaʒ tñ biblię nouę hñt de caſ⸗
ſidili ſuo. ⁊ coꝛ.pe.⁊ declinat caſſidił. lis.
QAuidam etiã legunt ibi caſſidili ſuo.decli
nantes caſſile. liddis.
Qaſſis.idis.f.t.i.galea.qꝛ caput tegit.et eſt
de ferro.⁊ eſt ꝓpᷣe militũ. Galea vo de co⸗
rio eſt. dicta a galeon qð eſt coꝛiũ.⁊ eſt pe
ditũ.Et fac̃ actm̃ caſſidẽ vel caſſida Vñ ⁊
ſumit᷑ hęc caſſida.dę.idẽ qð caſſis.Sʒ caſ
ſis.ſis.m.t.i.rete venatoꝛiũ.⁊ ðꝛ a careo.
gqꝛ caret ſoliditate in foꝛaminibꝰ. Dicitur

etiã h̊ caſſis.idis.ꝓ helmo. Vnde. Fallit

aues caſſis. munit caput ęnea caſſis. Si

caſſis caſſis dicas.ſigt tibi rete.Sʒ galeaʒ
ſigno cum caſſis caſſidis aio. ”MWD
Caſſus.a.ũ.qñ eſt ꝑticipiũ idẽ eſt quod pꝛi

uuatus.quando vero eſt nomen ideʒ eſt qð
vanus. e 10
Caſtanea.f.p.taʒ ꝓ arboꝛe qᷓ; ꝓ fructu Oñ
Arlrboꝛ eſt in ſiluis quę ſcribit᷑ octofiguris
Fine tribus demptis vix vnam inter mil⸗

le videbis

CLaſtellanus. a. ũ. qͥ inhabitat caſtrũ. ⁊ ðꝛ a
caſtrũ Indeh; caſtellarius.i.dñs caſtri vł V

gqui pßeſt caſtris.

CLCaſtallũ.dimi.i.paruũ caſtrũ.a qͥ caſtellu-
lum.i.paruũ caſtellũ.Caſtellũ etiã vel ca⸗
ſtellus ᷣm Alb. ðꝛ receptaculũ qð aquaʒ
publicã ſuſcipit ꝗᷓ ducit᷑ ad aliquod pᷣdiuzʒ
irrigandũ.vel dicit᷑ vas ad aquã recipien
dam. ⁊ videt᷑ ſic dici.qꝛ ad modũ caſtri ſit

diſpoſitum.

Caſteriũ. n. s. ð locus vbi remi collocan.
Caſtifer.a.ũ.pe.coꝛ.qͥ flagella poꝛtat vt ca⸗

ſtiget. a caſtus. ⁊ fero fers

aſtimonia. f.p.i.caſtitas.a caſtus dicitur
Laſtoꝛ. oꝛis.fuit vnꝰ filioꝝ Jouis ⁊ pollux
fuit frater eiꝰ.qͥ apud paganos ꝓdijs ha-
biti ſunt.q̃ͥs etiã inter ſidera fixerũt quod

ſignũ gemini ðꝛ.Caſtoꝛ etiã eſt aial qdᷣdaʒ

mirabile qð viuit in terra ⁊ in aqua. cau⸗
dDda eius naturam piſcis hʒ ⁊ coꝛpꝰ carneũ
eſt. Vñ cauda eius in ieiunio comeditur ⁊
coꝛpꝰ non. ⁊ hʒ quattuoꝛ pedes.anterio⸗
res duos ãq̃ſi anſerinos cũ quibꝰ natat.po

ſterioꝛes quaſi caninos. In qᷓ;titate parui
canis eſt.dentes habet acutiſſimos.⁊ pel⸗
lem pᷣcioſaʒ. teſticuli eius multũ valẽt me⸗
dicis. Et ðꝛ a caſtro.as.qꝛ cũ ſentit vena⸗

toꝛem ſe ſeq uentem.ſeipᷣm caſtrat vt eu
dere poſſit ſciens ſe fugari ꝓpter teſtickos
Igem ⁊ ſiber. fibꝛi.⁊ beuer.⁊ canis ponti

cus dicitur. Jude caſtoꝛeũ.n.S.i.medica
mentũ.quod ſit de teſticułcaſtoꝛis Et ad⸗
iectiue declinat᷑ caſtoꝛeꝰ.a.ũ.vt caſtoꝛea
caro.i.caro caſtoꝛis.vel de caſtoꝛe exiſtẽs
Vñ qᷣdam dixit. Queęſtio ſoluatur cur ca⸗
ſtoꝛ ab hoſte fugat᷑. Cur ablatiuos dẽtes
gerit in genitiuos.
Caſtra in płi ſunt vbi milites ſteterũt.dicta
q̃ſi caſta.vel qꝛ ibi caſtret᷑ libido. Caſtruʒ
vo in ſingulari eſt oppidũ.⁊ ðꝛ ſic.qꝛ in al
to loco ſitũ eſt.q̃ſi caſa alta.vł ðꝛ a Caſtro
as.qꝛ ibi caſtrat᷑ licẽtia inhabitantium ne
paſſim vagari liceat. Iñ caſtrẽſis.).t.⁊ BH
ſe. aliqͥs vel aliqua in caſtrl habitãs vl ex⸗
iſtens. Et m MPapᷣ. Caſtrenſis ðꝛ digni⸗
tas vel honoꝛ caſtrozx.
Caſtratus.a.ũ.ðꝛ ille qͥ eſt frigide cõplexio
nis.⁊ ꝓpt᷑ frigiditateʒ naturę nedùt exerce
re libidinẽ.⁊ ð quaſi caſte natꝰ ſʒ nõ ſpon

te. Et differt a ſpadone ⁊ eunucho.qꝛ ſpa⸗

do dꝛ q̊ violent᷑ caſtrat᷑ ab homibꝰ. ⁊ ðꝛ a

ſpata. Spata eſt em gladiꝰ ſpacioſus ⁊ la⸗

tus.⁊ foꝛte antiqͥtꝰ tales tali gladio caſtra
bant᷑. Eunuchus ðꝛ qͥ nec eſt ſpado nec fri

gigde naturę vł cõplexionis.ſʒ ꝓ amoꝛe re⸗

gni celeſtis ſe abſtinet.⁊ ðꝛ ab eu qð eſt bo
num ⁊ nyche quod eſt vtus vel victoꝛia.
qꝛ eſt bonꝰ victoꝛ ⁊ vᷣtuoſus.Et de talibꝰ
ait Augꝰ. Beati ſunt quos caſtrauit non
neceſſitas ſed voluntas Ael eunuchi reg!
vel reginę fuerunt miniſtri eoꝛũ qͥ paruuli
caſtrabant᷑. Uñ. Caſtratũ reddit geliduʒ
natura facitq; vtus. Eunuchuʒ genitalia
ſecta ſpadonem. Et de his ſpadonibus qͥ⸗
dam coeunt.ſed vᷣtus in ſemine non eſt

Caſtrimargia vel potius gaſtrimargia.f.p

id ẽ cõcupiſcentia gulę.ventris ingluuies
⁊ ðꝛ a caſtꝰ ꝑ ↄtrariũ.qꝛ non facit caſtos
Caſtus.a.ũ.pᷣmo a caſtratõe dictus.poſtea
placuit veteribus etiaʒ eos ſicnominariꝗ
ꝑpetuã libidinis abſtinẽtiã pollicent᷑. Iñn
caſtitas.⁊ ꝓpᷣe eſt coꝛꝑis incoꝛruptio.Sʒ
cõtinentia eſt poſt coꝛruptionem luxui ab
renunciatio. l
Caſula.f.p.i.parua caſa. Caſula etiã dicit
vulgo planeta pᷣſbyteri.qꝛ inſtar paruę ca
ſe totum hoiem teit
Caſus.us.ui.eſt inopinate rei euẽtꝰ. AVnde
dicimꝰ h accidit a caſu.⁊ ſic accipit phᷣs.ij
phiſicoꝝ.cũ dic. Caſus eſt cã ꝑ accidẽs ⁊c
Scðdo caſus ðꝛlapſus.⁊ ſic ðꝛa cado.dis.

AVñ.Quãto gradus altioꝛ tanto caſus de

ciuioꝛ. Tertio eſt accidens noĩs. Dicitur
etiã foꝛtũa vel omen vel ꝑiculũ. Iñ caſuał
e 2

AE
— . 4
„ . 6

cõ.t. 2 B le. Uñ. Lapſus ⁊ euentꝰ inflectio

ſittibi caausq.
Cata pᷣpoſitio gręca eſt.⁊ qñq; tm̃ valet qᷓ;

tum trans.vt catagrapho.i.trãſcribo.qñn
Lataracta.tę.eſt via ſubrranea. q̃ aqua ſbᷣ

ꝙ tm qᷓ;tuʒ ꝑ. vt Cata antifraſim.i.ꝑ anti
fraſim.qñq; q;tuʒ ſupꝛa vel iuxta.vt cata

Mattheü.i. iuxia Mattheü. ⁊ ponit᷑ ꝓ

breui etiã. vt catalogus.

Catacariſia.f.p.i.ancilla ſuꝑ alias doloſa

72 fallax. ⁊ ð a cata ⁊ cariſia.

Catacliſmꝰ. m. s.i.diluuiũ. Añ Ecd.xxxix

Et qm catacliſmus aridã ineb ꝛiauit
Catachreſis vel Catachriſis eſt vſurpa tio

glieni nomis cũ ꝓpꝛiũ deeſt. At cũ patrici

dam dicimꝰ qͥ occidit fratrẽ.⁊ piſcinã dici
mus ꝗᷣpiſces nõ habet. “́M

Catafrigij.dicunt᷑ her etici qͥ aduẽtũ ſpũſſã
cti nõ in aplłos ſed in ſe adueniſſe aſſerunt.
quoꝛum autoꝛes ontanus ⁊ Priſca ? Catarr
gnnnaarib? du a faucibus venerit ðꝛ bꝛãcus
Catofronicꝰ.i.ↄtuma x.ↄtẽptoꝛ.ſuperbus
Catalecticus.a.ũ.pe.coꝛ.cui nihil ſupabũů⸗
dat. Vñ ille vſus ðꝛ catalecticus.in q̃ͥ ni
chil demetro ſuꝑeſt. Et cõponit᷑ cũ a. vel

Raximilla fuerunt

hyper quod eſ ſuꝑ. Et dicit᷑ acatalecticꝰ
a.ũ.⁊ hy ꝑcatalecticus.a.ũ. Ille aũt vᷣſus

dicit᷑ acatalecticus.ad cuiꝰ pfectioneʒ de⸗
elſt vna ſyllaba. Idẽ dicit᷑ ⁊ caudus. Hy⸗
percatalectus vo eſt ille vſus cui ſupabbũnn MRD
.. LCLCLCLa.iatatypoſis fit qñ aliqͥd iuxta ſui foꝛmã de
. Catalogus.m.sS. ðꝛ enumeratio.oꝛdo.ſeri⸗
es.vłlbreuis intpᷣtatio ſeu deſcriptio. vel
iuſtoꝝ numerus.⁊ ð a cata qð eſt bꝛeue ⁊
logos qð eſt ſᷣmo vel ratio.quaſi ᷣmo mł⸗
ta bꝛeuit᷑ cõp̃hendens.vt Oẽs ſancti oꝛa⸗-⸗

dat vna ſyllaba.

te ꝓnob. Catalogus etiã dicunt᷑ duodeci

libꝛi veteris teſtamenti. AUñ Hiero.in ꝓ⸗

logo Tobię. Q uem hebꝛei de catalago di
uinarũ ſcripturaꝝ ſectante.
Catamane.i.iuxta mane.ſ.diluculo vel ĩ ip
ſo mane. Vñ qͥdam. Quolibet a mane fſie⸗
ri dicas catamane.

Cataplaſma. n. t.i.inductio medicamẽ. qi.
ſupꝛa foꝛmã moꝛbi inducit᷑. Item ðꝛ h̊ im
plaſtrũ vel emplaſtrũ.ab en qð eſt in ⁊ pla

ſtes quod eſt foꝛma. .

Lataplectatio interpᷣtat᷑ conuitiũ. Añ ᷣm

vnã tranſlationẽ ðꝛ obiurgatio.Ecc.xxj.

iuxta. ⁊ plecto.is.qñ.ſ.eſt tanta rixa ꝙ fe
re plectũt ſe.i.puniũt ⁊ vberãt Er̃a auteʒ

lr̃a dicit.Obiurgatõ ⁊ iniurię annullabũt

ſubſtantiam. ſed alia tranſlatio hʒ cataple
ctatio.vt dicit glo. =JèM

Catapuera.i. docta puella.

Catapulta eſt vas vt dicũt.vel poti ſagit⸗

ta cũ ferro bipenni.quãa ſagittã barbatam

vocant.

terra diſcurrit. Vñ ꝑ tranſlationem ĩ ceęlo

dicncuũt᷑ cataractę.nubes vł diſcurſꝰ.⁊ mea⸗

tus pluuiaꝝ vł tonitrua m Hugl. Cap̃.

etiã dicit. Catarectę celi feneſtrę.i.nubes

vel tonitrua.⁊ coꝛ.pᷣmã. Vnde in pãtheõ.

Et cataractaꝝ fundit in oꝛbe faron.

Catarnę vel catarij heretici qͥ ꝓpter mũdi⸗

ciam ſe ita noĩiauerũt.gloꝛiãtes em de ſuis
meritis negãt penitentibꝰ veniã peccatoꝝ

vigduas ſi nupſerint tãqᷓ; adulteras dãnãt.
mundioꝛes ſe cunctis pᷣdicãt ſi nomẽ ſuuʒ
agnoſcere vellẽt mũdanos ſe potiꝰ qᷓ; mũ⸗

dos vocarent. ́”ůẽ
Catarrus.m.s. eſt fluoꝛ reumatis iugis ex

duũ a toꝛace vel pulmone dꝛ tuſſis.
Cataſcopus.eſt qdã genus nauigij qð la⸗
tine ðꝛ ſpeculatoꝛiũ.qꝛ mittit᷑ c indagãdi
⁊ ſpeculãdi.⁊ ðꝛ a cata.i.ꝑ.⁊ ſcopim qð ẽ

intendere vel ſpeculari. AUnð ſepe cataſco

pus ðꝛ exploꝛatoꝛ indagatoꝛ.circulatoꝛ.i⸗

uUeſtigatoꝛ.

Cataſta.f.p.eſt pęnę genus ſiłe eculeo vkle
ctus ferreus.

ſcribit᷑ vel figurat᷑ ſub noĩe pr̃is vel matr
vel alterius rei.vt caluus.criſpus.ventro
ſus. ſophronicus.pheatonicus Socratẽ
ſcribunt hęc omnia ſolũ.

Categoꝛema.n.t.i.pᷣdicamentũ vel ſigniſi⸗

„catiuum.

Categoꝛia.rię.f.p.eſt ſdicamẽtũ vł pdica⸗

tio vel ſigniſicatio. Vñ ſdicamẽta ariſto-
telis dicunt᷑ categoꝛię. Categoꝛię etiam di

cũtur accuſationes.
Cateia telũ ðꝛ lingua pſaꝝ vel galloꝝ.et vt

dicuũt lãcea vel haſta. Vel vt qdam dicũt.

Cateia lingua ꝑſarũ eſt ſagitta barbulata
ſiue haſta qua vtebat᷑ hercules.Erat em̃
cũ ligulis catenaꝝ.⁊ qñ eã ꝓijciebat.iterũ

cũ catenula retrahebat. Vn Virgiliꝰ. So

liti toꝛquere cateias. Quidã m̃ libꝛi in do⸗

anna nato in caplo de barbariſmo hñt catela.i.
Et põt dici cataplectatio. a cata quod eſt

iaculũ longũ qð cum catena ꝓijcitur
Catella.f.p.dimi.i.pua catena. AUñ ⁊ catel

le dicunt᷑ catenulę ⁊ circuli colli inuicez ſe
compᷣhendentes in modum catenę. Item

catella diminutiuũ.i.parua cata. ⁊ veita
catellus. Inuenitur etiam catela ꝑ vnũl.

ſe
n⸗
14
1.

Ideſt iaculũ longũ. vt patet ſupꝛa ĩ cateia.

Catellus. dimi:a catulus.i.paruus catus.
Iñ catellulus.i.paruus catellꝰ.⁊a catellꝰ
bec catella.⁊ a catellulus hęc cãtellula.
Catena ðꝛ acapio.is.qꝛ capiendo tenet.vł
qꝛ capiẽdo ſe tenet᷑ pluribꝰmodis.⁊ ẽ ety⸗
mol.non compoſitio.ſicut illud Catena qᷓ
ſi captiuos tenens. Inð catenula.i.parua
coriaeamm.
Caterua.fę.p.eſt multitudo hoĩm.⁊ videt
Deriuaria cata.i. iura.
Cateruariꝰ.a.ũ.qð eſt caterue.vłquod ſpe
ctat ad cateruã. Cateruariꝰ etiã ðꝛ qͥ ſꝑ in
caterua eſt.i.in multitu dine pplkeii.
Cathecuminꝰ.pe.coꝛ.interpᷣtat᷑ inſtructus

vel audiẽs.qꝛ doctrinã fidei audit.nec dũ

tñ baptiſmũ ꝑcepit.

—

Tathedra. drę f.p. grecu eſt. excelſa ſedes

iudic vłpᷣſidẽt .⁊ ðꝛ a cathos qð eſt ſedes
Yedra ſpõpda.q̃ſi ſpondata ſedes.A quo h

⁊ hęc cathedrał.⁊ h̊ le. Iñ etiã cathedrali

ter. cathedralitas. Item a cathedra cathe

dratus.a.ũ.Cathedrate.cathedraticꝰ.a.
ũ.Cathedratice.Et ponit᷑ etiã ꝓ ſede do⸗
ctoꝛis Ita dicit glo.in cle.dudũ.de ſepul.

Et allegat Oręciſmũ. Vñ. Rex ſoliũ.do⸗
ctoꝛ cathedram.iudexq; tribunal. Moſſi⸗
det ac ſedem pᷣſul.pᷣtoꝛq; curulem.

Catheriſtica.f.p.pe.coꝛ.i.determinata.

Catheſis vl catheteſis gręce doctria vel lo
cus doctrinę ðꝛ latine. In cathetecico. cas

vel cathecigo. cas..i.ↄfirmare.inſtruere.e
docere. imbuere. redarguere. obiurgare.
refutare. Inde catheticeta.tę. ⁊ cathegice

ta.i.doctoꝛ.pᷣceptoꝛ.inſtructoꝛ.⁊ h̊ cathe⸗
ciſmus.mi.i.inſtructio.doctrina.⁊ maxie

in fide.

Catholicon interpᷣtat᷑ vniuſale vel cõe. JIñ

catholicus.a.ũ.i.vniũſalis.vt YFides ca⸗
tholica. Catholicꝰ etiã idẽ eſt qdð rectus
Cathomus.me.coꝛ.eſt flagellũ ex vgis fer

reis factũ.vel flagellũ ex vgis in modum

ſcobę.quo vtunt᷑ religioſi in capituł.
Catilio.onis.m.t.i.gluto.deglutatoꝛ.qͥ q̃⸗
dam guloſitate ad moduʒ catuli ꝑ domos
diſcurrit. Iñ catilioſus.a.ũ.i.auidus ſiẽ
catulus eſt ad eſaaeaeam.
Catillũ.n.s.i.paruũ catinum

—ℳ

Catinũ.n.s. ᷣm Jſið.eſt vas vinariũ ficti⸗

le. qð melius in neu.ge.ðꝛ qᷓ; in maſ.ſicut
⁊ ſalinũ ðꝛ vas aptum ſali. AUnde q̃ͥdam.

Qð capiens vinuʒ teneat dicito catinum

Fictile vel luteũ faciens frigere lieum.
Cato.m.t.ꝓpꝛiũ nomen viri.⁊ ðꝛa catꝰ.qꝛ

aſtutus fuit ad modũ illius aĩalis. Iſi ea⸗
tonicus. a.ſ. Et h hęc catoniſta.ſle. qui
velꝗᷓ catonẽ ſequit᷑.⁊ fectã illius. DOuo au
tem Catones fuerũt ambo amatoꝛes vtu
tis. Maioꝛ cenſoꝛinꝰ.auunculꝰ minoris.
phoꝝ pitiſſimus. Minoꝛ nepos eius rigi
dus dictus eſt. ⁊ vticenſis.qͥ vtice ſe inter⸗

„

fecit. vel Cato ðꝛ a catus.a..

Cattus.ti.m.s.qðdam aial ingenioſum ſcʒ
murilegus.qð alij dicũt gattus ꝑ g. ſʒ coꝛ
ruptę. Iñ catta.tę.⁊ ðꝛ cattus ꝑ ſyncopaʒ
a cautꝰ.eo ꝙ ſit cautꝰ in murib/ capiẽdis.

Catulaſter. m.S.i.paruus cattulus.⁊ catu⸗-
laſtra.i parua cattluaua.?
Catullus ꝑ geminũl.fuit qd poeta Vero⸗

nenſis. de quo dicit OHuidð. antua Air
gilio gaucheit verona Catullo. ſpeligne ge
is gloꝛia dicoꝛesgo.

Catulus.m.s.me.coꝛ.ðꝛ a canis. Et ſũt ca
tuli pꝓpᷣe filij canũ.Abuſiue tñ filij quarũli
bet beſtiaꝝ dicunt᷑ catil.
Catus.a.ũ.i.cautꝰ.⁊ eſt ſyncopatio huius
qʒð eſt cautꝰ ſᷣm hugl. ap. aũt dicit Ca
tus denominat᷑ ſiue denominationẽ aſſu/⸗

mit a cane.i.doctꝰ.ſapiẽs.acutꝰ.ingenio⸗

ſus. In Cato.tonis.vt ſupꝛa dictũ eſt.·
Caucaſus eſt mõs ſcythię ab india vſq; ad
taurum poꝛrectꝰ. ꝓ gentiũ ⁊ varietate lin⸗

guarũ dictus. Nam cũ in oꝛiẽte in excelſũ

conſurgit caucaſuſ ðꝛ.m qð ipᷣoꝝ lingua

ꝓ niue candidum ðꝛ.Et coꝛ.pe. Vñ. Car⸗

baſus abbreuias ⁊ caucaſus eſt comes illi
Cauda.f.p.eſt extrema ꝑs aĩalis. Iñ Cau⸗
datus.a.ũ.qͥ habet caudaeam.
Caudex.m.t.i.truncꝰ.qꝛ eſt quaſi cauda ar
boꝛis.quod ⁊ cadex ůꝛ.—
Caudicę.nauiculę dictę.qꝛ ãttuoꝛ vſq; ad
decem capiãt homies ᷣm 0ab]„K᷑ldcksßw
Caudix.cis.f.t.i.radix ꝗᷓ inhęret terre.·

LCauea.f.p. eſt locus concauus.vł vbi aues

aut alia aimalia includunt᷑. Cauea etiã ðꝛ
theatrum vel ſeſſio hominũ in circũitu cõ
ſidentium. Iñ caueola.i.parua cauea.

Cauerna.f.p.i.ſpelũca. Iñ cauernatꝰ.a.ũ.

⁊ cauernoſus.a.ũ.in eodem ſenſu.ſ.ꝑfoꝛa
tus.pfoſſus.ꝑſcrobatus. Iñ cauernicula
imiel parna cauerna.⁊ cauernula dimi.
Cauilla.f.p.ðꝛ a caueo.⁊ eſt lignum quodi
ſeritur foꝛaminibus ad modum claui. Iñ
cauillo.las.i.clauis infigere.vel confirma
recauillis. Inuenitur etiã cauilla pꝛo rixa
cauillatione.contentione.ſed tunc venita
caog
e z

8
.
14

Caula. f. p.i.ouile a greco aula. Gręci enim

vocãt aulas receptacula aĩaliũ.⁊ inð cau⸗
la addita c. Caula etiã ð cancellus añ iu⸗
dicez vbi ſunt aduocati.vłingreſſus Cau
lę etiã dicunt᷑ munimenta oui.
Caulis.m.t.eſt generalit᷑ oim herbaꝝ ⁊ ole
rum mediꝰ frutex.qͥ vulgo tirſus ðꝛ.quia
aterra ſurſum cõſcendit.Ex quo tractum

qꝛ tirſus ipᷣius ampliꝰ ceteris oleribꝰ coa⸗

leſcit.i.creſcit. AUñ. Dic caules olera dicũ
tur ouilia calule S=
Cauma. atis.n.t.i.incendiũ.caloꝛ.ęſtus

Caupo.ponis.m.t.eſt venditoꝛ vini.⁊ ðꝛa
capio.is.qꝛ capit vinũ vel aquã. aũt ðꝛ
caupo q̃ſi capiens potũ.etymo.eſt non cõ
poſitio. Qui ⁊ alio noie ðꝛ tabernariꝰ.⁊ ta
bernio ⁊ ganeo.A caupo ðꝛ cauponarius

rij. in eodem ſenſu.ſ.tabernarius. Inueni
tur etiã capo.vide ſupꝛa capo.

Caupona.f p.pe. pd. tam ꝓmuliere taber

naria q; ꝓtaberna.
Cauſa. ſe⸗

uſa. ſe. f. . ð: a caſu quo euenit. Eſt eniʒ
oꝛigo ⁊ materia negotij nedũ diſcuſſionis

examine patefacta.ꝗᷓ dũ ꝓponit᷑ cauſa eſt
dũ diſcutit᷑ iudiciũ.dũ fiuit᷑ iuſticia.c.foꝛꝰ

de v. ſig. vbi Ber. dicit in glo. Itẽ cauſa ẽ
res in dicendo poſita cũ interpoſitiõe cer⸗

tarum ꝑſonaxꝝ.ſ.actoꝛis.rei.iudicis.et te⸗
ſtium. Et ðꝛ a caſu.qꝛ caſualit᷑ occurrit pſᷣt
hoim voluntatẽ. Et differũt cauſa ⁊ actio

Nam cauſa eſt negociũ vel ↄtractus ex qͥ
qͥs mouet᷑ ad petendũ vellitigandũ.vt eſt

vẽditio vel locatio rei.ex qua oꝛit᷑ obliga

tio.⁊ eſt cauſa ꝓxima obligatiõis quę ob⸗
ligatio parit actionem. cum obligatio ma⸗
ter ſit actionis Et eſt duplex cauſa ſcʒ ꝓxi

ma ⁊ remota.ꝗ differunt in actione reali ⁊
ꝑſonali.Nam in ꝑſonali remota eſt ipſum

factũ.ꝓxima eſt ipᷣa obligatio. Et in ꝑſo⸗

nali nõ ſufficit exbmere cauſam ꝓpximaʒ di
cendo.Ago contra te.qꝛ obligaris mihi ĩ

decem. ſed opoꝛtet exbmere cauſam remo
tam.vt dicẽdo. Cõuenio te qꝛ mutuaui ti⸗

bi decem. In reali ꝓxima cã eſt dominiuʒ
Dʒ remota eſt ex qᷓ cõſequit᷑ qͥs dominiuʒ
Et nõ eſt neceſſe exbᷣmere remotã.vt dicẽ⸗
do. Ago ↄtra te.qꝛ emi domũ.ſʒ ſufficit ex

pᷣmere ꝓximã cãm dicendo. Ago cõtra te.

qꝛ ſum dñs domus illius.⁊ hęcno.in glo.
⁊ ꝑ doc.c.dilecti filij de iudi. HBe diuerſis

ſpeciebus cauſarũ vide bonã glo. xj.q.i.i
Eſt enim qdam cauſa ſpũał vel an
nexa ſpũali.vt illa ꝗᷓ fit de iurepatronatus

in ſum. E

AQAuedam ciuik. vt cum agit ſup rei vendi⸗
catione in cauſa pecuniaria.QAuędam cri⸗

minalis. vt cum agitur directe de crimine

Quędaʒ mixta.vt cum agit᷑ de crimine ci⸗

uiliter. vt de adulteris ad ſeꝑationem tho

ri. In his tribus vltimis caſibus iuratur
de calũnia.in pᷣmo non.ſed ſolum de veri⸗
tate dicenda. l
Cauſe criminales dicunt᷑ in qͥbus agit᷑ ad
vindictã ſiue ad pęnã. Etiã qũq; agit᷑ cri⸗
minaliter qñ agit᷑ ad vindictã publicã.qñ
q; ðꝛ agi criminalit᷑ qñ agit᷑ ad penã ꝑmo
dum inquiſitiõis.denunciatiõis.vład in⸗
tereſſe ptis ꝑ viã accuſatiõis.

Cauſa mima eſt duoꝝ aureoꝝ vł decem au⸗

reoꝝ.vel qnquaginta ſolidoꝝ. vł illa quę
nõ ſufficit ad ſumptos iudiciales.

Cauſa aũt argumẽto.ſ.naturał rõis ↄſtat.

aut ꝓbatiõe teſtiũ.vel tabulaꝝ ⁊ iſtrumẽ⸗
toꝛũ.c.foꝛus.de v.ſig.facit em ꝓbationẽ
Peſſio vt ibidẽ no.in glo.j.
Cauſe fauoꝛabiles ſunt q̃ttuoꝛ.ſ.de libᷣtate

—

mr̃imonio.dote.⁊ teſtamẽto.c.duobꝰ.de

reiudi. Item cauſa ᷣm logicũ eſt ad cuiꝰ

eſſeſeqᷣt᷑f aliud. Et diuidit᷑ in cãm materia⸗
lem foꝛmalẽ. efficientem. ⁊ finaMlaean.
Cauſarius.m. S.i.amatoꝛ litis.vł reus qui
ex aliquo crimine ad cauſam duci.
Cauſatiuus.aiũ.qð ex cauſa ſequit᷑. Ande
cauſatiua dicunt᷑ effectus cauſarũ.
Cauſidicꝰ.m.S.qͥ dicit ⁊ tractat cauſas vᷣm
Hhugl.Papᷣ.vo dic̃. Cauſidicꝰ.oꝛatoꝛ.de
fenſoꝛ.patronꝰ.⁊ coꝛ.pe. Vñ.Cauſidicus
lites medicus pᷣnoſtica vitę. Nulnꝰ amat
medicus pᷣſbyter interitus.
Cauſtos gręce.latine incenſum.
Cauſula.dimi.i.parua cauſa.
Cauteriatꝰ.a.ũ.põt eſſe participiũ a caute/
rio.as.⁊ tũc tm valet q;tũ vſtus cauterio.
vel diffamatus. Vel põt eſſe nomẽ.⁊ tunc
tm̃ valet q;tum durus.malus. vel coꝛru⸗
Cauteriũ n.S.eſt ferrũ quo vtunt᷑ infirmi.
quaſi cauturiũ.qꝛ caute vrit. Et etiã qͥ in⸗

urunt᷑ damnati ꝓ ſigno.vt dũ caro vritur
volütas refrenet᷑. Iñ cauteriolũ.

Cautes.tl.f.t.eſt petra duriſſima ⁊ aſperri⸗
ma.dicta a cautꝰ.quaſi cauta.qꝛ cauetur.
Vñ Theodolꝰ.Lambũt aimalia cautem.
vᷣm hugl. Pap. vo dieit. Cautes ſaxa aſ⸗
perrima videlicet maris.dictęa cauendo.

6

a nauigantibꝰ.ſ.q̃ſi caute.

Cauticus.a.ũ.i.aſꝑ ⁊ durꝰ.⁊ ðꝛ a cauteriũ.
Vñ. Macer de viribꝰ herbarum. Ame⸗

1

£☛ W

.
we.
we

N.

al
6o.
G⸗
e

dicis ruthe vis cautica dicit eſſe.

Cautio.onis.f.t.i.cautela.iuratio.obvᷣua⸗

tio.⁊ ponit᷑ ꝓ ſcripto vel charta in q̃ ſcribi

tur cõputatio.vt Luc.xvj. Accipe cautio
nem tuã.Et vt Pap.dicit. Cautio eſt bre
ue chirographũ. Item ᷣm iuriſtas. Cau⸗
tio eſt generale nomen oĩm ſecuritatũ quo
tiens qͥs ſecurus reddit᷑ de eo qð ſibi pꝛo⸗
mittit᷑.Et diuidit᷑ in infraſcriptas ſpecies
qꝛ cautionũ alia eſt hypothecaria vłchiro

graphica. ſ. qñ inter aliqͥs interueit hypoe ſtaooo..
Cautio qua legatarius cauet hęredi eſt illa

theca vel chirographũ. ⁊ pñt dici ſatiſda⸗

CQLautio rati danda eſt cũ de mãdato dubita
tur. C. de ꝓpcura.l. j. Et ðꝛ illa ſecuritas ꝗ̊ᷓ

requirit᷑ a ꝓcuratoꝛe actoꝛis ꝓ dño.cuius

noie agit.ꝙ ratũ habebit omne illud qð in
iudicio ꝑ illũ factum fuerit. Añ cauere de

rato vel ſatiſdare eſt ꝓcuratoꝛẽ actoꝛis ꝓ

mittere velle ꝑſeuerare vſq; ad finem litis

Cautio fideiuſſoꝛia.eſt q intuenit ſideiuſ⸗
ſoꝛ pncipali obligationi. Et ðꝛ ſatiſdatio.

Et hęmulte ſunt.vt delite ꝓſequẽda.iu⸗
Dicio ſiſti. iudicatũ ſolui ⁊ de rato

Cautõ fidei ꝓpᷣe interuẽtu ðꝛ ꝗ fit ꝑ fideʒ ſj⸗
ſtitam. ſine ſolẽnitate iurament.
Cautio iuratoꝛia ẽ qñ cõpꝛomiſſio iuramẽ⸗
to firmat᷑.vt qñ iuro ſolẽnit᷑ me debere ali
qͥd.vel impleturũ pmitto

Cautio nudo pacto eſt cũ aliqͥs fidem tãtaʒ

Hʒ de me ꝙ ↄtẽtus ſit nuda ꝓmiſſiõe mea.
Et heęc ꝓpe ðꝛ pollicitatio vel pollicita cõ
uentio. Vñ vere ⁊ ꝓpᷣe ð ſqtiſdatio.⁊ ſat
factio dici põt.Sed ſatiſdatio ꝓpe eſt cuʒ
duo paciſcẽtes.duas ſcripturas ſub eadẽ
foꝛma vboxꝝ int᷑ ſe conficiunt mutuo tra
dunt. Et pollicitatio ⁊ ſatiſdatio cautelę

dici pñt ꝓpᷣe loquendo.

.

„

Cautio pignoꝛaticia ſiue hypothecaria eſt
cũ pignꝰ tradit᷑ aut hypotheca ſuppoꝛtat

⁊8ꝛ etiam ſatiſdatio.

Cautio de euictiõe ðꝛ qñ ſecuritaſ pᷣſtanda

eſt vel ſtita emptoꝛi a venditoꝛe ſit ea cõ/
ditione. vt ſi ab eo euincat᷑ vẽditoꝛ reſtitu
at eſtimationẽ rei in duplũ vel in ſimplum
pꝓut inter eos pᷣus conuentũ eſt.
qutionũ autẽ alię multe pñt eſſe ſpẽs ꝓut
ad diũſas materias applicant᷑. Vñ ſpe.in
tractatu libelli ti.de pigneribus ·S· ſequit᷑
vbi qſdaʒ alias ſpẽs cautionũ ꝓſequitur.

Cautio de dãno infecto eſt ꝗᷓ pſᷣſtat᷑ cum tua

domus ruinoſa minat᷑ domui meęruinaʒ
vel etiã pᷣſtat᷑ ᷣm qͥſdam cũ timeo ꝙ aliqᷣs

mihi inſidiet᷑. poſſum agere vt mihi pᷣſtet

cautionẽne meoffendat.

Cautio de oꝑpe moliẽdo quã Nat ille qñq;

cui nunciat᷑ opus nouũ.ſ.ꝙ ipᷣm opus de⸗

moliat ſi ↄſtiterit eũ iniuſte ędiſicaſſe·
Cautio de vſufructu in q̃ de duobus eauet

ſcʒ ꝙ vſufructuariꝰ re non male vtat᷑ ⁊ ꝙ

etiaã vſufructu finito reſtituat qð exre ipia

ſuꝑextat.

Cauitio qᷓ heres cauet ip̃i legataꝛio cum hę
rres dat ſideiuſſoꝛes legataꝛio de legato R ⸗

ſtando.
q̃ legatarius ſatiſdat hęredi. vt ſi falcidia
locum habʒ ꝙ amplius noie legati recepit
qᷓ; ratio legis falcidię patit᷑.id hęredi reſti

tugt.

Cautio arrogatoꝝ qua arrogatoꝛ ſtipulat᷑
ſeruo publico quod reſtituat arrogato
ab eo habuit vłeis ad quos ꝑuentura ſint

2q dabit ſibi quartaʒ partẽ de bonis ſuis
ſi eum ſine cauſa emancipauerit ſeu erygg-

redaueriit.
Cautio qua cauet᷑ ei cui reſtitutio fieri de⸗
bet ꝑ quã rogatus reſtituere bona alicuiꝰ
ſi ſine liberis deceſſerit.q̃cqd poſt moꝛtem
de hereditate extabit.cogit᷑ cauere illi cui
debet fieri reſtitutio ꝙ ᷣuat ei quartã ꝑtẽ.
Cautio mutiana a Mutio iuriſconſulio di
cta eſt. ⁊ hʒ fieri in vltimis voluntatibꝰ. et
cõiter ᷣm doc.nõ in ↄtractibus. Et fit ĩ cõ
ditionibus negatiuis. puta ſic dicẽdo.Si
Titius capitoliũ nõ aſcenderit.ſi vᷣuũ nõ
mãumiſerit.lego ei decem.l.mutiane cau⸗
tionis.ff.de condi.⁊ demon.

Cautus.a.ũ.q̃ ſibi cauet.aſtutus.callidus

gnarus. ⁊ ðꝛa caueo.⁊ põt eſſe nomen vel
pticipiũ. In Gręciſmo ſic ðꝛ.Cautũ ꝓui⸗

ſum. cautũ ſiãt q firmũ. Itẽ cautela dimi

nuti. eſt.⁊ tñ qñq; ſupꝑabundantis impoꝛ⸗
tat.vt cũ ðꝛ.Abundãs cautela nõ nocet.l.
teſtamẽto in fi. C. de teſta. Iñ cauteloſus
id ẽ ꝓuidus.circũſpectꝰ vł plenus cautel.

Cauus.a.ũ.ðꝛ a cauo as. Et ẽ cauũ natura

cauatũ manu. Et cauus.ui.ſubſtantiue ꝓ
cauna vel foꝛamine. Iñ cauitas.tatl.Etꝑ
compoſitionẽ ↄcauus.a.ũ.in eodeʒ ſenſu.
Cecula.f.p.eſt genꝰ vᷣpentis ſic di
parua nõ habz oculos.
ecuma.f.p.i.noctua a cecus ðdꝛ. D
Ceęcus.a.ũ.qͥ neutro ocło videt.⁊ ðꝛ aceco
as. vel ðꝛa careo.qꝛ caret viſu. Inde cęci⸗
tas. tatis. Iteʒ cgcüs coponſtur ciſem vt
e Ser b .

ſemicęcus. a. ũ.i. ꝓ dimidia ꝑte cecus vt.foꝝ.eccła.Et coꝛ.l. AVñ Ouið.in mo
Cecũ.ci.n.s.eſt quoddã inteſtinũ. ⁊ ðꝛ a ce de arte amãdi. At redit atq; frequẽs lon⸗
cus.qꝛ eſt ſine foꝛamine ⁊ exitu.qð gręciti gum foꝛmica ꝑ agmẽ.Sic ruit ad celebꝛes
uultiſſima femina ludos. Iñ celebritas. ta

loneutron dicunt.

ecuta. f.p. eſt genus fiſtltlle. tis.i. ſolẽnitas. frequentia. ↄuentus.
Cecuticen.ↄ.t.q̃ canit in tali fiſtula. Lelebs. bis. 9.t. i. celeſtẽ vitam ducẽs. ſ. v⸗

Ceda.f.p.i.charta. Iñ cedla.i.ꝑua charta go vel caſtus ſine ſollicitudine ſeculari vł
Cedar eſt nomẽ loci viq; regio ſaracenoꝛuz vir caſtus ſine vxoꝛe.Añ qͥdam. Si mens
trans arabiaʒ ſita. Vñ ꝓpheta. Habitaui lingua man“ tibi ſit celeſtis ⁊ anuſ. Uiuas
cũ habitantibus cedar. Itẽ cedar fuit filiꝰ ſecure clauſtrũ non ſit tibi cuuer.
Hiſmael. interpᷣtat᷑ tenebꝛeę uel meroꝛ. Leler. H̊ ⁊ hęc ris.⁊ re.i.velox.⁊ cõpatur
Cedes.dis.f.t.i.vᷣb eratio vel inciſio.vł oc celer.ioꝛ.rimus.⁊ coꝛ.ce.Sed celer ſubſtã
ciſio.⁊ ꝛ a cędo.is. Iñ cedecula.i. ꝑua ce tiuum ꝓ vᷣuo Rhomuli pꝓð.ce.Et cõponi
des. IIuur c , vt pceler. cũ p̊. vt pceler.
Cedria.f.p. eſt vnguentũ factũ qͥ aſſeres li⸗ Celeriuſculus.a.ũ.i.aliquãtulum celer.
niti non putreſcũt. vel tꝑe vel vmibus. Leleſtis. 9. t. ⁊ B ſte.i. celicꝰ.q̃ſi ſtaãs in celo.
Cedron nomẽ fluuij vel loci.a interpᷣtatur Celeuma.matis.n.t.ẽ clamoꝛ nauticꝰ.quia

tenebꝛę. Et nota ꝙ cedron Joannis.x viij

eſt gtüs płis greęc?.Et eſt ſenſus.Trãs toꝛ

rentem qᷓ ðꝛ cedron.i.cedroꝝ.⁊ nominat᷑

ſic ꝓpt᷑ multitudinẽ cedroꝝ.⁊ eſt vſus oꝛi
entem xpe ierkm. Uel m Joſephum. Ce
Dron eſt vallis vel toꝛrens iuxta hieruſa⸗
lem ad oꝛientalem plalcgs.
CLedrus. dri. f. S. i. arboꝛ quã gręci vocãt ce
dron. qð eſt arboꝛ ardẽt humoꝛis ⁊ impu
tribiłk. Item m Iſið. Cedrus eſt lignum

iocũdi odoꝛis ⁊ diu durans ⁊ nũqᷓ; a tinaa

aut teredine.i.lignoꝝ vme exterminatur.
AVñ ꝓpter eius durabilẽ ppetuitateʒ ex ce
Dris fiunt lacunaria in regum palatijs et i
templis.Huius arboꝛis gumi vel lachry⸗
ma ðꝛ cedria ꝗ ad conᷣuationem libꝛoꝛuʒ
ſũme eſt neceſſaria. NMa libꝛi ex haclachry

ma liniti. neca tineis coꝛrodunt᷑.nec tꝑe ſe

neſcunt. Maſcit᷑ in terris africa ⁊ ſyria. et
mnaxime mõte libani. Et vt dicit Rabanꝰ

leuma vorckt
Celibatus.us.ui.i.vᷣginitas caſtitas.
CLelicola.ↄ.p.pe.coꝛ.qͥ colit deos.vel cęluʒ

ad celũ defert᷑. Dicit᷑ qʒ generalit᷑ ꝓ qᷣibʒ

clamoꝛe.ieremię.xlviij. Neq̃qᷓ; calcatoꝛ
vusę ſolitũ celeuma cãtabit. Iñ celeumati⸗
cus.a.ũ.qð cõponit᷑ ꝓceleumaticꝰ.ci.ſcʒ
pes metricus ↄſtans ex q̃ttuoꝛ bꝛeuibꝰ ſyl

labis.qꝛ ad talẽ clamoꝛẽ deſcribendũ fuit
inuentus. Vñ. Quattuoꝛ ipᷣe bꝛeues pro

celeumatice vᷣues.O aũt ðꝛ celeuma quaſi
calcantiũ oma.i.cantus.etymo.eſt vᷣm hu

gui. Pap. vero diẽ. Celeuma clamoꝛ nau
tarum ſiue carmen ſuꝑ moꝛtuos vel ſuper

lacum. Unde. Bicas celeuma quã dat vi⸗

demia cantum. Editusa nautis clamoꝛ ce

vel qͥ inhabitat celũ.vt deꝰ. Itẽ celicolę. li
colaꝝ facit ꝑ cõciſionem cęliculũ.qð maxi
me fit in cõpoſitis ⁊ patronomicis.vt ãui

genum. capꝛigenũ. omnigenũ. eneadrum

ſupꝑ pſalterium. Cedrꝰ eſt arboꝛ altiſſinma dardanidddn. “
oim arboꝝ dña ⁊ regina. Eſt etiaʒ aſpectu CLelicus.a.iũ.pe.coꝛ.i.celeſtis.a celũ.
pulcra.ſꝑ retinẽs viroꝛẽ ſuũ.⁊ inſuꝑ odo⸗. Chelidõ.i.hirũdo.qꝛ in cęlo.i.in aere cibũ
rifera. cuius odoꝛ fugat ſerpentes omia capit. ”
. Neeno a. Inde cedrinus. a. ũ.i. de cedro Chelidonia. f.p. eſt ꝗdam herba. ꝗᷓ erũpit i
exiſtegg.

duus a i veita cedo qð eſt incedẽ. ⁊ ðꝛ
ſilua cedua.ꝗᷓ eſt apta ad ſuccidendum. et

„

cuius arbuſta recreſcũt. Et ita ſumit᷑ in iu

re ciuili. ”́òM
Celamen. n. t.⁊ celatura ꝓ eodẽ.i. ſculptu⸗
ra vel pictura. Et dicunt᷑ a cclo.as.
Celeber.m.t.hęc celebꝛis.⁊ H̊ bꝛe.i.feſtiuꝰ.
ſolẽnis.ſanct⸗ꝭ. deuotꝰ.frequẽs.frequẽta⸗
tus. Et ꝓpe ille locꝰ ðꝛ celeber qͥ a multis
eſt frequentatus. vel vbi celebꝛia agũtur

dinis foꝛmaf᷑᷑.

aduẽtu hirundinũ.vł qꝛ pulli hirũdinũ ſi

patient᷑ in ocuł.mater ex hacherba mede⸗
ri ðꝛ.⁊ ſtatim viſum recipiũt. Itẽ chelido
nia eſt ꝗdam gẽma ex hirundinum coloꝛe

vocata.ꝗᷓ ⁊ chelonites ðꝛ Jñ h chelidonia
cus.ci. gladius lati ferri.cuius mucro du⸗

plex ⁊ bifurcatus in modum caudęhirun⸗

Celigena. 9.p. pe. ppᷣ.i. genitus a dis
Celites. cęlitũ. ↄ.ge.płalit᷑.vitã cęleſtẽ agẽ

Celiũ.n. s.idẽ eſt qð celtes qð vulgo celio⸗

—

2„ — 2 — — S
S. ςòtz d( — —

—
E☛D

*
* .
.

—

—N——

pem vel ſcalpellu vocant .

Cella.f.p.ðꝛ a cęlo.as.qꝛ cęlat in ea habitã

tes. Iñ cellula.i. pua cella. A cella etiã dðꝛ

cellita. tę.i. ſtudens. vel ſtans in cella

Cellariũ.n.S.ðꝛ a colligo.gis.qꝛ in eo colli
gunt᷑ miſteria mẽſaꝝ vłneceſſaria quę vi⸗
ctui ſuꝑſunt. Et eſt cellariũ paucoꝝ dierũ
ſed ꝓmptuariũ longi tꝑis. Iñ b cellarius
⁊ h cellerarius.i.cuſtos cellar,.j.·

*

Celox.ocis.F.t.vel hęc celonis huiꝰcelonis

.—

.
N

——

ad cenam ptinens. Et cõponit᷑ cena hicet
hec incenis.i.ieiunꝰ.q̃ſi ſine cena. Iñ cena
culum.n. s. ⁊ cenatoꝛin locꝰ cenandi ſcom

Hug. Map. vo dicit Cenaculũ domus ſu

perioꝛ ꝑs dictũ a cõione veſcentiũ. Inð et

cenobi. bij. ↄgregatio młtoꝝ. In cenata
rius.m. S. ⁊ ðꝛ ille qͥ victũ manibus ꝗritat
Cenith eſt punctꝰ in firmamento directe ſu
pꝛapoſitꝰ capitibus nfriss.

Cenobates.tis.m.t.qͥ ꝓpt enam ſup funẽ

id ẽ velox nauis et ad miſteriũ claſſis ap⸗

ta. Vñ Enniꝰ. Labit᷑ vncta carina ꝑ eqꝛa

alta celonis. Iñ h ⁊ hec ⁊ B celox.i.velox.
Celſus.a.ũ.i.altus.qſi celeſtis.⁊ dꝛ a cello.
lis. vela cęlo.qꝛ ſublimis ſit ⁊ altꝰ.⁊ copo

nitur cũ ex. ⁊ ð: excelſus. Iñ celſitudo.id

eſr altitunꝛdo.
Celtes.tl.m.t.ẽ inſtᷣm ferreũ aptũ ad ſcul/⸗/

pẽduʒ. ⁊ ðꝛ a celo.9s. pꝓ pigere vlł ſculpere
Ange Yob. xix. Ael celte ſculpant᷑ in ſili/
ce. QAuidam tñ legunt ibi certe. Al dðꝛa cel

Celtiber nomẽ gẽtile eſt vłppłi. Vñ celtibe

foꝛmat de ſe femininũ in a. vt celtibera.

Qelticus.a.ũ.i.nobił.⁊ ðꝛ a cetlſus.
elũ.n.S. 8: a celo. as.qꝛ celat nos. vla ce⸗
lo. las. ꝓ ſculpere. qꝛ ſculptũ eſt ⁊ inſigni⸗

tum varijs ſtelł.vł cõponit᷑ a caſa ⁊ elios.
qð eſt ſol. qꝛ eſt caſa ſolł.Et ẽ celũ heterocli

tũ genere.qꝛ in ſingłari eſt ge.neu.iĩpłi.m.
Et ſunt pła noĩia idẽ ſignificãtia. AUn. Et⸗
her ⁊ aſtra polus cęlũ dicat᷑ olympus.Et
celũ eſt ſuba coꝛpea m ſui naturã ęterna
vagrijs ſtellis ſculpta 1 oꝛnata.
CLementũ.n.s.i.calx ⁊ minutoꝝ lapidũ con
gregatio.⁊ cęſura lapidũ.⁊ fundamentu;

7*

ambulat. Sed potius ꝑs.debet ſcribi.vi⸗

de loco ſuo.

Cęnobiũ.ðꝛ a cgnon qð eſt coe. habit o. er
idẽ eſt qdð monaſteriũ.ſ.cõis habitatio pi

mox vbi ſunt płes ↄgregati inſił ad cõiter
habitandũ comedendũ. Iñ h̊ ⁊ hec ceno

——

bita. te. ͥ vel illum locũ inhabitat. Qui⸗
danm nn ſolẽt ſcribere H nomẽ ꝑ ſc. vt dicat̃
ſcęnobiũ.a ſcęnon qð eſt vmbꝛa. qꝛ tał lo⸗

cus ſolet fieri in vmbꝛoſis locis ⁊ nemoꝛo⸗

ſis. Iñn ſceęnobita. 9.p. ꝑ ſc. In Pap̃ᷣ. ſcri⸗
bitur ꝑ c.cenobiũ ⁊ cenobita. Ande dicit.
Te lomeé getilee in celt Cenobitę genus monachox qs nos in cõi
ri ſunt ppłi mixti ex gall hiſpanis. Celte
em dicũt᷑ galli ⁊ hiberi hiſpani. inde dicũ⸗
tur celtiberi mixti ex vtraq; gente ppli. Et

viuentes poſſumus appellarlrr.
Cenodotiũ.n.s.i.domꝰ ĩ q̃ cenãdi refugiũ
eſt pauperibus.ſ. hoſpitale. Iñ h̊ cenodo

ciarius.i.elemoſynarius.⁊ hęc cenodocia

ria eius vxoꝛ vel elemoſynaria. Sed hęc
melius ſcribunt᷑ ꝑ x. vt dicãt᷑ a xenos.vt

infra dicet᷑ in x. lra.

Cenodoxus. m. s. ⁊ hęc cenodoxa. xę.q̊ vel

Zeſt cupidꝰ vel cupida cenoſę vlł vane gle

ſcʒ mũdane Iñ hęccenodoxia.i.vana gla

ſicut eſt mũdana glia ᷣm Hugl NMapᷣ. vo

dicit Cenodoxia.id eſt iactantia ſeu vana
gloꝛia. ral Vuir⸗

CEᷓenodoxus. inanis głię cupiddus.

dom. ⁊ ðꝛ a cedẽdo.eo ꝙ ceſo lapide ſur-

at. vel qꝛ fit de ceſis lapidibꝰ. I cemẽta
riꝰ.rij. ͥ diſponit lapides in muro. Cemen

Cenofactoꝛia.f.p.ars eſt illoꝝ qͥ oꝑant᷑ de

ceno.i. luto. Actuũ.xviij. ð:. Scenofacto⸗
ria ꝑ ſc. ⁊ melius.vide infra ſcenofactoꝛia

Eenomia. mię. f. p.i. cõis muſca. a cenõ qð

eſt cõe.⁊ ſcribit᷑ ꝑ oe.m Papiã. qui dicit

tum etiã mendaciũ ſiõt. Iñ cementinꝰ.a.ũ

id ẽ ad cimentũ ꝑtinẽs.vł de cemẽto exñs

CLCena. f.p. ðꝛ comeſtio ſerotina. ⁊ ðꝛ aba et

cenon qð eſt cõe.qſi a cõione veſcẽdi. An⸗
tiq̃ em publice ⁊ in patulo comedebãt non

Cenomia canina muſca ſed onio moꝛdax
Scribit᷑ etiã Cynomia ꝑ y.ſʒ in alia ſignifi
catione.

enon vel cenos grece. latine nouũ vel cõe

ſolitarij ⁊ Ppuati ſicut mõ. neſingularitas i
Delitijs luxuriã generaret.vel ðꝛ cena qua
ſiſcena.a ſcenon qð eſt vmbꝛa.Et ðꝛ cena
pPpe in ſero.ſicut iantaculũ in mane. Prã⸗

1

Dium in tertia. Merenda vel añcęnia pꝛo

nona. Abſoniũ poſt cenam. A cena ꝛ hec

cenula i· parua cena. Et cenaticꝰ.a.ũ. id E V

vel mixtum.

Cenoſus. a. ũ.i. fetidus. ſpurcꝰ. lutulentus

hircoſus. Iñ hęc cenoſitas.i.fetoꝛ vł lutu
Cenotaphiũ.n.S.ẽ.inane ſepulcꝝ.i.(lẽtia.
monumentũ ſine coꝛꝑe.qð ↄſtat ad memo
riã defũcti Hũc aũt locũ placet eſſe religio
ſum. ſicut in ea re teſtis eſt Virgilius. S3
duo fratres Antonius ?1 Deuerus Cumrs

aura cito volãtes terrã cõſumebant.
re. diui. l. intantũ Sfi. Centenarij dicunt᷑ duces vel mgr̃i centum
Cenouectoꝛiũ.n. s.i. iuſtr̃m cũ quo depoꝛ⸗ militũ quoꝝ ptãs dicit᷑ centeann.
tatr᷑ cenũ. Iñ cenouehum.hi.idem. Lentenarius. a. u. cõtinens centũ vł habẽs
Cenſitę dicunt᷑ qͥ cenſent᷑.i.cẽſum ůbent centũ annos.⁊ ðꝛa centũ vel centenuſ.Et
Cenſitoꝛ eſt qͥ recipit ſſentatiões collectoꝝ ; centenarius.rij.ꝓtali numero. Et h̊ cen

ſcripſerunt quoꝝ ſentẽtia Rualet. vt. ff. de

coloni pigner iure vendit ſdiũ ſi cẽſus

non ſoluit᷑. vt. ff. de cenſi. l. foꝛma · 5 illa. et

l.cũ poſſeſſoꝛ · S:cũ ꝓ pecunia.

Cenſoꝛ.oꝛl.m.t.i.iudex.⁊ ꝓpᷣeqͥ iudicat de

erat coꝛrectoꝛ.Et pñt eſſe adiectiua ⁊poſ⸗
ſeſſiua.vt Cẽſoꝛia res.i.res cẽſorl Itẽ pñt

moꝛibus. ⁊ eos coꝛrigit.

CLenſoꝛinus ⁊ cenſoꝛiꝰ.m. S.ꝓ eodẽ.ſ.cẽſoꝛ

Vñ. Cato dictus eſt cenſoꝛinꝰ.qꝛ moꝛum

eſſe deriu atiua a cenſus.vt h̊ cenſoꝛiꝰ.et h

„

Cenſura.f.p.pe.pð.i.iudiciũ.vigoꝛ.ſeueri

4

Cenſus.us.ui. pecunia.facultas. deſcripta
publice vłeſtimata. Dicit᷑ etiã h̊ cẽſus.ſi.

cenſoꝛinus. ille qͥ cenſum ſeruat vel pecu-

Cenſuał.. t. ⁊ B le.i. officialq cenſuʒ exigit

ꝓuincialem ⁊ qͥ dat illũ

tas. mẽſura. vindicta. ptãs.ſnia. decus

quoꝝ pr̃imonia publice annotata ſunt de

ſcripta vel eſtimata. Inuenit᷑ etiã ⁊ cẽſus
a.ũ.pticipium a cenſeo. Itẽ cenſus tribu⸗

tum ⁊ penſio publica idem ſunt.vt.C.qui

cau.pig.cõtra.l.j.⁊.C.ſi ꝓpter penſioneʒ

publicã.l.ſi accipit. AUel cenſus eſt pẽſio ꝗ

ſoluit de puentibꝰ.

Centaurus.m. sS. ðz a gigno vel genitꝰ ⁊ au

ra.quaſi gẽtaurus.i.genitꝰ ex aura.Si qͥ⸗
dem vm fabulas poetaxꝝ xion ſecretarius
Junonis ea interpellauit de ↄcubitu.quę
cũ filio Jouis foꝛmauit quandã nubẽ ĩ ſui

ſpeciẽ ⁊ eã obtulit xioni.quam putans ille

Junonẽ eſſe. effudit ſemen in nubẽ.⁊ inde
nata ſunt qdaʒ mõſtra. in media ꝑte homi

nes.⁊ in media ꝑte.ſ.inferioꝛi equi.Et di⸗

cti ſunt Centauri. q̃ſi gentauri.i. geniti ex
aura. Iñ centaureus.a.ũ.⁊ hęc centaurea

reę.qdam herba ᷣm hugl. Pap̃. vo diẽ.
Centauri a latinis dicti bꝛeuitate. Nã hy

pocentauri dicere debemus ab hypo.id ẽ?

ſubtus.⁊ centaurꝰ equus. qꝛ cũ ſuperius
eſſent hoĩes.inferiꝰ erant eqͥ. Dicit᷑ autẽ h
nomẽ ſiue monſtrũ ↄfictũ fuiſſe.ad expmẽ
dam hüane vite velocitatẽ. qꝛ equus ẽ ve
lox. Scm aũt hiſtoꝛiã xion pᷣmꝰ in gręcia

cen tũ milites armatos adunauit. q eqtes

cũ ab indoctiſpᷣmũ viderent᷑ ſuꝑ eqͥs vnũ
aial reputati ex hoĩe ⁊ equo dicti ſunt cen⸗
tauri. qſi centũ armati.vłqꝛ centũ erãt q̃ſi

tenariũ rij.ꝓ quodam põdere centũ libꝛa⸗

rum.qð pondus rhomani inſtituerũt ꝓꝑ
fectione centenarij numeir.

Centen a centuʒ dꝛ.⁊ in ſingulari tm̃ valet
q;tum ſuũ pᷣmitiuũ.Sed in plitenet᷑ diſtri

butiue.⁊ diſtribuit ꝑ parem numeꝝ ſiẽ bi⸗
ni ⁊ trini.vt Iſti incedunt centeni. Iteʒ hᷣ
centenũ.ni.quoddaʒ genus annonę.ſ.mi⸗
lium.eo ꝙ in pleriſq; locis ſemẽ eius incre
mentũ frugis centeſimũ renaſcat᷑. Anð et

miliũ a multitudine fructus ð.

„ —ä

Centeſimꝰ.a.ũ.nom eſt oꝛdiale.⁊ dðꝛ a cẽtũ
Centimanꝰ.us.ui.ðꝛ a centuʒ ⁊ manus ᷑ᷣm

Vriſcianũ in.vj.li. õt tñ declinari h̊ cẽ⸗

iimanus. ni. vel adiectiue centimanꝰ.a. ũ.

q centum hʒ manus ⁊ coꝛ.pe. NPapᷣ.auteʒ
ſequens Priſcianũ dicit Centimanꝰ a ma
nu cõpoſitum eius ᷣuabit declinationem
h; centimanus.huiꝰ centimanꝰ. Nota igit

nullũ alið ppᷣum participiũ vel adiectiuũ

vel mobile qrtę declinationis eſſe
ento. tonis. m.t.ðꝛ a centũ. Et dicebãtur
olim centones qͥ de carmibus omeri vł
Virgilij ad pꝓpᷣa opera moꝛe cẽtenario ex
multis hincinde cõpoſitis vnuʒ ſartiebãat

coꝛpꝰ ad facultatem cuiuſcunq; materię.

Sed de cuiuſcũq; carminibus.qͥcũq; hoc

mõ faciunt centones dicunt᷑.Et cẽto.oniſ

ðꝛ ſartoꝛ puluinaris.vel velũ de młt pan⸗

nis. vel qͥ facit filtra.vel ipᷣm filtrũ. Vnde

Juuenal. Intrauit callide veteri centone
lupanar.Quidã tñ dicunt ꝙ h̊ cento ðꝛ fe

toꝛ veniẽs ex libidinis aſſiduitate.Et etis
cento ſit panus ille immundus cũ quome

retrices tergunt immundicias.

Centra ðꝛ poꝛtus ęgypti

.

rectus incedens.

Centris.is.ft.eſt qdam vpẽs infectuoſus

Centrix.f.t.a cẽtũ ðꝛ vel a cẽto. Et dicütur

centrices meretrices.i.lupę multiuirę.dia

uolares. nonarię.⁊ dicunt᷑ a centũ ꝓptmł

titudinẽ. Nel ðꝛ a centonibꝰ.i.filtris.quia
ex eis deſiccabant᷑. vel qꝛ ſternant᷑ in lupa
nari vt locus reddat᷑ callidioo.

Centrũ.tri.i.punctũ in mrdto circuli vłal⸗
terius rei.a quo eęqualiter diſtat ꝗlibet ꝑs

pariferię vł circũferẽtię.qð ⁊ B̊ centrũ in⸗

uenit᷑ indecli.⁊ hic centro.tronis.inuenit᷑

ðò

— —

—

—
☛
—

E —
= „

= =

—

Et in qzaã hymno centx ſumit pſ⸗ ole eo

ſit in medio planetaꝝ. Etiã ſumit᷑ ꝓterra

ſingulas ꝑtes pedes centũ.

Centũ.oĩs ge.indecli.⁊ tm̃ płis nu.⁊ eſt pꝛi

mitiuũ vt dicũt vel potius deriuat᷑ a can⸗
tus.ti.qð eſt circulus ⁊ circũferẽtia rotę.

qꝛ ibi circulat᷑ ⁊ curuat᷑ numerꝰ ad pᷣmum
vYel qꝛ ille numerꝰ eſt imꝑfecttus.

4*

Centupeda.f.p.eſt genus aimalis.a mltitu

dine pedum dictũü.

CLCenturia.f.p.i.centũ hoies in re militari.⁊
ðꝛ a centũ vel centurio. Uñ Oꝛatiꝰ.Cẽtu⸗

rię ſenioꝛ agitãt exꝑtia frugis. Et cẽturia

ðʒ ducẽta iugera in agris.ſicut ager ducẽ⸗
toꝛũ iugerũ.qͥ antiqtus a centũ iugeribus
centuria vocabat᷑.ſed poſt duplicata ẽ mẽ
ſura.⁊ nomen pᷣſtinũ retinuit. In numero

em̃ centurię multiplicatę ſunt. ſed nomen

mutare nõ potuerũt ᷣm Hugl. Pap̃.diẽ.

Centurias dicimꝰ ꝑtes exercitꝰ in cẽtenoſ
milites diuiſas. Un ⁊ qͥ his pᷣſunt cẽturio⸗

nes dicũüttr.
enturio.m.t.ðꝛ qͥ ßeſt centũ viris.⁊ dicit᷑
a centũ.vel qͥ peſt centũ militibus.
Centuſſis.m.t.i.centũ aſſes.vłpᷣciũ centuʒ
aſſiũ.⁊ ðꝛ ab as ꝓobolo. Vñ Perſius.Et
centũ gtos curto centuſſe licet᷑. Sʒ hic po
nitur ꝓ centeſima ꝑteaſſis.

—

Cęnũ.n.s.ſoꝛdidũ lutũ.voꝛago ꝓfunda.?ꝰ

ꝛza cęno as.ꝑ Paianili a ncenar Iñ ce⸗
nulentus.a.ũ.i.plenꝰ ceno.⁊ ðꝛ a cenum ⁊
lentos gręco.qð ſigt plenitudginen.
Cepe.n.indecli.in ſingłari ⁊ in płali cepę cę
pax.f.g. ð herba vel legumẽ.cuius vᷣtus
ſolũ cõſiſtit in capite.⁊ ðꝛ a cephas qð eſt
caput.qꝛ nõ eſt niſi caput. Inuenit᷑ etiam
ceępa.pę.in ſingulari. Añ Ouidiꝰ.Caden
Dda eſt hoꝛtis er uta cepa meis.
Ceparius.m.s.hoꝛtolanꝰqͥ cuſtodit vłqui
vendit cepas. Iñ hęc cęparia.rię.i.hoꝛto

lana.Et cępariꝰ.a.ũ.poſſeſſiuũ.vt folium
cępariũ.i.cępę.vł deſigt materiã.vt olus

cępariũ.i.de cępis.

Cephalea.f.p.pe.pð.paſſio capit.Cepha

lim ei gręce caput dicunt ᷣm MPapᷣ. Hugl.
vo diẽ Cephalea vłcephalargia.vena vł
doloꝛ capitis a cephas ðꝛ. Sʒ ſᷣm Papiã
Cephalargia eſt humoꝛ capitis.

Cephas vłcephali gręce dicũt caput. Anñ

cephas dict eſt MPetrꝰ.qꝛ in capite ⁊ pᷣnci
patu eſt cõſtitutus apłoꝝ. Itẽ cephas he⸗
bꝛaice. Netrus gręce.latine agnoſcẽs.ſy⸗

Cẽtua.f.p.eſt mẽſura t᷑re vel vineę.hñsꝑ

a ceriteoppido vbi abundant.

riace caſuWwuuttt..
Cepitiũ.n.s.vel h̊ cępitius.i.ep.
Ceępidines.dinũ.f.t.i.ſaxa.iſ.in mari.velꝗ

” in ruptis locis.

era. re. f. p. ab aue ꝗᷓ ðꝛ apes fit. ſ. cõfectio

qu faciũt apes ex liqͥꝛe aeris ad convᷣuan

dum fauum mell. Item cęra materies fuit
lr̃arum illaꝝ ꝗͥ paruuloꝝ nutrices fuerũüt.

Item vm aliqͥs cera accipit᷑ ꝓ coꝛnu. JInoð
cerica.i.canẽs in coꝛnu.

P Yreramius. m. s. i. figulus qͥ ſicut fingit cerã
Centuplus.a.iũ.pe.coꝛ.i.centies ti. W

ita argyllã. a cera ⁊ liſnus.

Eerarius.m. s.ꝗͥ facit vel vẽdit. cęrã. vel
opatur in ea. .

Ceraſtes vł ceraſta ðꝛ ᷣpens coꝛnutꝰ.Anð
BGBeneb.xlix.Ceraſtes in ſemita.Et ðꝛa ce
ros qð eſt coꝛnu.eo ꝙ in capite coꝛnua ha⸗
beat arietũ. Añ Lucanꝰ in.vj.Aut viuen

tis adhuc libyę mẽſurę ceraſte.

Ceraſus.ſi.f.S.ciuitas fuit põti quã ciuita⸗

tem cũ Lucullus deleuiſſet. qdã genꝰ po

mi inde aduexit.⁊ dicta eſt arboꝛ hęc cera
ſus. fructus eiꝰ hG̊ ceraſuzʒ. vel ðꝛ ceraſus
Ceratim indecli.qðdaʒ põdus.ſ.media ꝑs
oboli hñs ſiliquã vnã ⁊ ſemis hunc latini
ſemiobolũ vocant.Ceratim gręce.latie ſi⸗
liqua coꝛnuũ inter̃ßtat.
Ceratus.a.ſi.⁊ cereꝰ.a.ũ.differũt.qꝛ cereũ
eſt qd totũ ex cęra ↄſtat.ſed qð vel
linitũ vel incruſtatũ eſt cęra. VUñ ⁊ ceratę
dicunt᷑ tabule in qbus ſcribit᷑.
Ceraunia.nioꝝ.płis nu.i.acuitiões.vel ex
Altatiões vndaꝝ in tempeſtate.q̃ſi amnes
coꝛnuti. AVñ Lucanus in.v. Mouitq; ce
raunia nautl. Vñ ceraunia dicunt᷑ ſaxa ſᷣ⸗
eminentia in mari inſtar cornuũ. Itẽ a ce⸗
ra hę ceraunię.niaruʒ.i.vites vel vuę.qͥa
ſunt ſubꝛubeę vt cęra. Alceraunos gręce
latine ðꝛ fulmen.⁊ inde ceraunię.niaꝝ.vi⸗
tes vł vuę.qꝛ rubeant vt ignis.Et hęc Ce
raunia ꝗqdã gẽma ſic dicta.qꝛ alibi nõ inue
nit᷑ niſi in loco fulmine ictu Et h̊ cerauniũ
nij. nota qdã ꝗᷓ ponit᷑ qñ młti vᷣſus im ꝓbã
tur.nec ꝑ ſingulos obelant᷑. Et hęc cerau
nia. oꝝ pruptę ſummitates mõtiũ dicunt᷑
a crebꝛa fulminatiõe.qð cõponit᷑ cũ acros
qð ẽ mõs.⁊ ðꝛ acroceraunia.nioꝝ.illð idẽ
qſi mõtes fulminati Vñ ⁊ ceraunij ⁊ acrxo
ceraunij autonomaſice dicunt᷑ mõtes epy
ri ꝓpt᷑ altitudinẽ ⁊ aſſiduos ictꝰ fulminuʒ
Ceraunos gręce.fulmen latiie.
Cerberꝰ.ri. m.S.canis infernatł. tria capita
habere ðꝛ ꝓpter tres ętates.ſ.infantiam.

luuentutẽ ⁊ ſenectutẽ.Et coꝛ.pe.Uñ Vir
gilius enei. vj. Cerberus h̊ vigens latratu
regna trifantis. “
Cercopa.pę.cõ.p.i.certatoꝛ. ⁊ ðꝛ a certo et

copia.quaſi certans copioſe.

Cerdo donis ðꝛ qͥ ſᷣparat coꝛiũ.ſic calcifer

Anõð Perſius. Tollat ſua munera cerdo
Item cerdo.i.ſutoꝛ. AUñ Pap.dicit.Cer.
Dones ſutoꝛes. Itẽ cerdo dictꝰ eſt quidaʒ
hereticus. Nñ. Cerdoniani heretici dicti
ſunt.qͥ duo aſſerunt ↄtraria pᷣncipia.
Cerdon interpᷣtat᷑ coꝛium.
Cereagiꝰ.gij.i.piſtoꝛ qͥ ad modũ cerę dedu
cit paſtãꝗ. ⁊ a cera v a0aua.
Cerealiũ.lij.n:s.locus vbi panis ⁊ cibꝰpa⸗
ratur.⁊ ðꝛ a ceres. cereris.
Cerebrũ.bꝛi.n.s.pars capitis.⁊ ppᷣe me⸗
dulla capit appellat᷑. Iñ cerebellũ.i.ꝑuũ
cerebꝛum. Iñ cerebꝛoſus.a.ũ.i.iracũdus
vel qͥ vitium habet in cerebro.vel quii eo
patitrr. M

Ceres.cerer..Ff.t.eſt dea frumẽti.⁊ ſepe po⸗
nitur ꝓ ipᷣo frumento.⁊ ðꝛ ſic qꝛ creat fru⸗

ges. IJpᷣa ẽ ⁊ tra.⁊ ops opis.qꝛ melioꝛ ſit
rra ope.⁊ ꝓ ſerpina.qꝛ ex ea ſerpãt fruges

⁊Veſta etia ðꝛ. In h̊ ⁊ hęc cereał.⁊ h̊ le.id

eſt ad cererem ptinens.
Cxrete.tis. n. t. dꝛ a chere.⁊ẽ ꝗdam ciuitas
linã ciuitatẽ.ꝗſierũt a ciuibꝰ qð eſſet nom
ciuitatis. Illi vo inexꝑtes linguę latię vt
pote gręci.ſe a rhomanis eſſe ſalutatoſ cre
dentes. reſpõderũt chere.qð eſt ſalue.tũc
rhomani chere nomen ciuitatis eſſe credẽ

tes ſubtraxerũt h.⁊ addiderũt hanc ſylla

baʒz te. ⁊ dixerũt h̊ cerete.tl. Iñ antiqͥ ſum⸗
pſerũt nomẽ patriũ. h̊ ⁊ hęc ceretis:⁊ ̊ te.
pe.ꝓð. Noſtea rhomani antiqͥ cã differẽ⸗
tię ad pᷣmitiuũ.coꝛruperũt deriuatiuũ mu
tantes e.pe.in i.⁊ dixerũt h̊ ⁊ hęc ceritl.et
H cerite.ſimilit᷑ pe.ꝓð.Sʒ moderni nomẽ
ampliꝰ coꝛruperũt patriũ in ntõ illo maſ.
⁊ fę.ge.ſ.cęretl.ſubtrahẽtes ti ſyllabã dixe
runt ꝑ ſyncopã.⁊ h̊ ⁊ hęc ceres.⁊ h̊ cerete
glõ ceretis vel ceritis. pe. P. Sʒ cã differẽ⸗
tię ad pᷣmitiuum tam in e.q; in i.pe.inueni⸗
tur in iſto noie pe.coꝛ.apð autoꝛes.Cuʒ
in pᷣmitiuo inuenit᷑ i.pe.coꝛ.nimis im ꝓpe
ponit᷑.ſola poetica licentia. “
Cerethi ⁊ phelethi noĩa ſunt indecli.⁊ accẽ
tuant᷑ in fine.Erãt aũt cohoꝛtes ſiue legio

nes pugtoꝝ.⁊ ſonat cerethi exterminato⸗

res. phelethi admirabiles. Hi erãt puãto
res doctiſſimi. VUñ.ij. Re. viij. Banaias

Anñ dů rhomani olim militarent iuxta aq

E

„

filius Joiade ſuper cerethi phelethi. Hhi
erant cuſtodes capitis DHauid. vt dicitur

inhiſtorezs.
,Qc.ereus.a.ũ.qð ſit de cęra.⁊ h̊ cęgreuſ.rei.i.

candela. ⁊ ð a cera.
Cerimonię.niaꝝ.ſunt feſta cũ cęreis facta.
vłcerimonię dicunt᷑ quaſi carimonię.a ca

ſtis abſtinebant.vł qꝛ hoĩes carẽt vſu illa

rendo qᷣbuſdam eſcis.qͥbꝰ olim iudęi in fe

rum reꝝ ꝗ̊ᷓ in ſacrificijs diuinis offeruntur

Iñ hec cerimonia.oꝝ.ipᷣa ſacrificia. Et h̊
⁊ hec cerimonialis.⁊ h̊ le.i feſtiuus. reli⸗
gioſus.diuinꝰ.ſanctꝰ vel ſacriſicatiuꝰ Itẽ
pñt dici cerimonię a charis qð eſt gratia ⁊
mene qð eſt defectꝰ quaſi defectus gratię
qꝛ hmõi obᷣuatiões de ſe gr̃am nõ ↄfere⸗

bant. Et nõ ꝙ in lege ⁊ ꝓpheti qͥnq; erant

quoꝝ noticia valde neceſſaria eſt.ſ.moꝛa⸗
lia.iudicialia. cerimonialia. ꝓmiſſa.⁊ ſaẽ⸗
mentalia. Moꝛalia erãt pᷣcepta decalogi.
de qbus habet᷑ Exo.xxx. Judicialia erãt
illa. de qbus haber Exoðd. xxj. Si emeris
vᷣuum hebꝛeum ⁊c̃. Et hmõi ꝑtinẽt ad pa
cem inter hoies conuandam. Alia erant

cerimonialia. ⁊ hęc erant in differẽtijs ſa⸗

crificioꝝ.in diſcretiõe ciboꝝ.in expiatiõe
immundiciaꝝ.in obſᷣuatiõe ſolẽnitatum.
de qᷣbus habet᷑ in Leuitico fere per totuʒ.
Promiſſa aũt erant ad alliciendũ.ſicut ꝓ
miſſio terręmanãt lacte ⁊ melle. Exo.iij.
Etiã ꝓmiſſio ãgelicę cuſtodię. Exo.xxiiij
Ecce ego mittã angelũ meũ qͥ ſcedat te.et
cuſtodiat te in via.⁊ inducat ad locũ queʒ
paraui.Et ꝓmiſſio de oim bonoꝝ młtipli⸗
catione.Leuit.xxvj. Si in ſᷣceptis meis
ambulaueritis ⁊c̃. Sacramentalia autem
erãt figurę ſacramentoꝝ nouę legis. ſiẽ eſt

phaſe.Exo.xij.Tollat vnuſquiſq; agnuz

ꝑ familias ⁊ domos ſuas ⁊c.Et ſacramẽ⸗
tum vitulę rufe.Numeri.xix. Mręcipe fi⸗

lijs iſrael vt adducant ad te vitulaʒ rufam

etatis integrę.in q̃ ſit nulla macula.

Qerinthiani qͥdaʒ hęretici a Cerintho quo

danm dicti. Hi int cetera circũciſionem ob
Fuant.mille annos poſt reſurrectioneʒ in
voluptate carnis pꝛedicant futuros. Uñ
ſeece chiliaſte. latie millenati ſunt appel

Cernida.dę.f.p.lignũ ſuꝑ qð ducit taratã

tara. ⁊ cernida ð taratatara.qꝛ diſcernit
pollinem a furfſnuer. “
Cernulus.a.ũ.i.inclinatꝰ vł ingenioſus.
Cernuus.a.iũ.i.accliuis.hũił.ꝓnus in ca⸗
pite ruens. Cernui etiam dicunt᷑ ſocci ſiue

7

n

15,
1

44

ſolea. Cernuus etiã ðꝛ magnus infinitus.
Ceroferariꝰ.rij.qͥ cereũ poꝛtat.vt acholytꝰ

vel qͥ fert ad vendenddcçiuũ.

Ceroma.matis.n.t.qðdam vnguentũ vlq

dam confectio ex melle.herbiſ ⁊ cera.qua

paleſtritę capillos ſuos inungebãt vt eſſẽt

labilioꝛes. Iñn ceromaticus.a.ũ.i.ceroma
Ceros gręce ðꝛ coꝛnu latine.

Cerotũ.ti.n.s.idem eſt qð ceroma vl com⸗

mixtio herbaꝝ ⁊ vnguentoꝛ.

Cerritus.a.ũ.me.ꝓð.a ceres.cereris ðꝛ.in
terpoſit a r. ne ſi diceret᷑ ceritus ꝑ vnumr.

putaret᷑ a cera dici. q hʒ frumentũ vlinſa⸗
nus a nimia potatõe vel comeſtiõe.de qᷓ qꝗͥ

plus recipit qᷓ; natura reqrit inſanus effici

tur. ſicut antiqͥtus qñ ſacerdotes cererl ei
ſacrificabãt ſolebãt inſanire. Vel ðꝛ a cere
brum.ſ. furioſus qͥ cerebrũ habʒ cõmotũ.
Ande Gręciſmus.Cerritus dicet᷑ quẽ ve
ſania toꝛquet.

—

Cherſidrus. m. S. qdam vpẽs q alternatim
mõ in aqua mõ in terra moꝛat᷑.⁊ ðꝛ a cher⸗

ſon qð eſt terra.⁊ hydoꝛ qð eſt aq̊. Et ideʒ
ðꝛ chelydrus. Et ab eiſdem cõponit᷑ ſcʒ a
chelon qð eſt curuum. quaſi cherſydrus.
Lucanus tñ videt᷑ velle ꝙ aliud genꝰ ſer⸗

pentis ſit chelydrus qᷓ; cherſydrꝰ.⁊ cõpo⸗

nitur ̃ᷣm h̊ a chelon qð eſt curuũ ⁊ hydoꝛ

aqua.qꝛ ſp curuat᷑ ⁊ moꝛat᷑ in aqua. Inð
chelydrum ðꝛ lignũ vel lapis teres ⁊ lon,/
gus ⁊ volubilis ad modũ ᷣpentis illiuſ q̊
aoarca adęquat᷑. ide ꝙ qdam ſolẽt ꝓferre

has dictiões coꝛrupte dicẽtes celſydrus.

ſegd barbariſimꝰ eſt in omibus. Chelindrꝰ
tñ inuenit᷑ ſʒ in alia ſigtione.ſ.qᷓdaʒ figura
quadrata.ſicut ðꝛ in geometria hñs ſupe⸗
rius ſemicirculum. ⁊ ðꝛ ſic a dicto lapide
vel vᷣpente ꝓpter ęqualitatẽ. Iñ h̊ chelin⸗

droidos.ðꝛ vmbꝛa ęqualiter creſcẽs in lõ⸗
Cherſon.dicunt greci terram. (gum.
Certamen.n.t.venit a certo.as.⁊ eſt idẽ qð
pugna.vel litigiuʒ. Et ſunt nomina plura

idem ſignificantia. Unde. Certamen lites
rixas ⁊ iurgia vites.Et contentio vł diſſẽ
ſio litigiumq;.Aſſit agonia ꝗ iungi᷑ ago⸗

Certus.a.ũ.ðꝛ a cerno.is. Et ꝓpᷣe certꝰ ðꝛ

nicanti. Controuerſia nec non diſceptatio

ille qͥ cernit reʒ de q̃ certificat᷑.licʒ qññq; ad
giam referat᷑. Et certꝰ cõponit᷑ cum qᷓ;. vt
qᷓ;certus.i.valde certus.⁊ cũ in.vt Incer
tus.a.iũ.i.nõ certus pᷣm Hugl. Papᷣ.vero

dicit. Certa clara manifeſta. In certitudo

nihil aliud eſt qᷓ determinatio intellectꝰ

qd yunuYuunnmnmnmm.
Certũ ðꝛnõ dubiũ. Nñ pꝓcuratoꝛ debʒ eſſe

certꝰ.ff. de ꝓcurl.l.ij. Ytem arbit certꝰ de⸗
bet eſſe. ff. de arbi. l. itez ſi vnus · · ſi in du
Aa8. Similit tutoꝛ debet eſſe certus.ff.de te

ſta. tute.l. tutoꝛ incertus.
Certiconditio cõpetit ex oi obligatiõe et ex
oi cauſa ex qᷓ alid certũ ⁊ determinatum
petit᷑.ſiue ex contractu.ſiue ex cã legati.ſi⸗

ue ſuo nomie.ſiue obliget᷑ hereditario. Et

ſunt duę certiconditiões.vna generaliſin

omni ↄtractu vbi certũ petit᷑. Alia ſpalis
in ↄtractu mutui.Et licʒ nulla lex h mani⸗
feſte dicat põt tñ elici ex tex. Inſtic. qbus

mo. re. cõtra. obli · j. in fi. ibi ex eo contra

ctu.ſ. mutuinaſcit᷑ certicõditio.q̃ſi ꝓynom
eo. demonſtret ſpalitatem in mutuo.
Ceruica.cę.f.p.i.alapa vł potiꝰ colaphus.

QLeruical. lis.n.t.i.puluinar aureale.qð ⁊

ceruicariũ ð a ceruix.
Ceruicatꝰ.a.ũ.i.ſuꝑbꝰ.furioſus.ↄtumax.
Ceruicoſus.a.ũ.i.ſuꝑbus.arrogans.
Ceruinus.a.iũ.pe.ꝓð.i.res cerui.vł de cer
uo.a ceruusiu. SJM
Ceruiſia.ſię.f.p.genꝰ potionis.a cerere d.

Ceruix.cis.f.t.eſt poſterioꝛ ꝑs colli.ſic gu⸗

la anterioꝛ.⁊ Ze a cędo.is.qꝛ ibi cedunt᷑ ca
pilli Ceruix etiã accipit 1 ſuꝑpbia.⁊ max
ime in płi.⁊ qñq; etiaʒ in ſingulari. Ande
Job. xv. Cucurrit adũſus eũ erecto collo
1 pingui ceruice armatus. H
Cerulꝰ.la.lũ.pe.coꝛ.i.fluidꝰ inſtar cere.vi⸗
ridis.niger. glaucꝰ. Mꝛope qͥdẽ cęrulũ eſt
viride cũ nigro.vt eſt mare. Iñ ceruleꝰ.a.
i.pe.coꝛ. Et vt diẽ Papᷣ. Cerulus ðꝛ ipſe
coloꝛ. Cęruleus vo qð ex cerulo conſtat.

Itẽ cerulus naturę.cęruleus figmentieſt.

Ceruſa qdam materies apta ad pingenduʒ
ꝗ ex plbo ſtaãnoq; conficit᷑ ̃m NPapᷣ Hu⸗

gui. vo dicit. A ceroma ðꝛ hęc Ceruſa ſę.

gqðdam genus coloOꝛis.
Ceruus eſt aimal qðdã. ⁊ ðꝛa ceros qð eſt

coꝛnu. Iñ hęc cerua. Iñ ceruulꝰ.li.dimi.

id ẽ ꝑuus ceruus. Iñ hec ceruulalę.

CQeſar. ð a cedo.is. cecidi. vłqꝛ abſtractus

fuit de ceſo vtero matris. vel qꝛ foꝛtiter e

debat alios in pꝛelio.vel qꝛ pᷣmo ſecuit cę⸗

ſariem ſibi.vłqꝛ cũ ceſarie ſit natꝰ.vła cę⸗
ſus ðʒ qð eſt elephas.qꝛ in ſingulari certa
mine deuicit elephãtẽ Et fuit ceſar.ſ.iuliꝰ
pmus imꝑatoꝛ rhomanꝰ. a qͥ qlibet impa⸗

toꝛ rhomanus dictus eſt cęſar. ſicut ⁊ Su·

„*

guſtus ab Auguſto. Eta ceſar cęſareus.

a.ij.⁊ ̊ ⁊ hęc ceſariẽſis ⁊ h̊ ſe. Inuenit᷑ eti
am ceęſar aliqñ in płi nũero.
CLelaribus vvtus ↄtigit añ diem.
CLelſarauguſta. ſte. f. p.i. traconenſis hiſpa⸗

nię oppidũ.a cęſare Auguſto factum no

riarea. ree. vel ceſaria rie. as cinias. et
ſu

nt ples ceſareę vel cęſarię nominate

Ceſaries.riei.f.p.eſt coma capitis. poͤeẽ

viroꝛũ.
Ceſia.ſię.f.p.i.lenticula. Iñ ceſius.a.ũ.i.
lenticuloſus Qui em̃ lenticuloſus eſt colo
rem nõ integrũ ſed interciſum habet.
Ceſo.ſonis.m.iC.qͥ de vẽtre mr̃is cęſo ſcidit
Ceſonia.nię.q̃dã caruncula in frõte equini

pulli. cũ pᷣmuʒ ꝓdit ex aluo vñ faciüt mu⸗
lier es qndam potionẽ moꝛtiferã. Itẽ ceſo

nia fuit ppꝛiũ nomen cui uſdã mulieris

Leſoꝛ. oꝛis.i. inciſoꝛ. Vnñ.ij. Marał. xxiiij.

At illi cöducebant ex ea ceſoꝛes lapidum.
Ceſpes.itis.m.t.terra cuʒ herbᷣ euulſa.vel

frutex vel vgultũ.⁊ ðꝛ ſic qſi circa pedes.

Ceſſabundus.a.ũ.i.ſimiłceſſanti. vel ille q

. 5 *

ſepe ceſſat.

Ceſſio eſt iuris ⁊ actionis trãſlatio Nam ꝑ

ceſſiones iura ⁊ actiões in eũ cui ceſſi trani

dQↄg trãſlationẽ rei incoꝛꝑał.ſ.iurl ⁊ actiõis
Vltimur ceſſione.ꝗᷓ reputat᷑ p traditione.
Ceſtus.ſti.m.sS.a caſtꝰ.vel ceſtos.⁊ hoc ce
ſton indecli.i.cingulũ veneris qͥ accingũt
2⁊ vtunt᷑ in legitimis nuptijs.⁊ ðꝛ ceſton q̃
ſicaſton. eo ꝙ in feminis maritatis caſtita

tis ſignũ ſit. Vnde ponit᷑ quandoq; ꝓle-
gitima copula ⁊ maritali concoꝛdia vł ca⸗

ſtitar. ”JVM
Ceſtus.us.ui.a cedo cecidi.i.coꝛiũ cũ plũ⸗
boinfuſo. qͥ manus ſuas pugiles muniũt
2⁊ ſe inuicẽ cędũt.Ceſtꝰ etiã ðꝛ baculꝰpugi
lũ qͥ coꝛio ⁊ coꝛrigijs ſolet eſſe circũdatus.

Etiã generalit᷑ arma pugilũ dicũt᷑ ceſtus.

Inge videt᷑ dici ceſticulus.li.circulus in

capite cũ aliqͥd poꝛtat.
CLelſura eſt finalitas dictiõis in pᷣncipio pe⸗

dDdies. ita ꝙ ſequẽs dictio a longa poſſit inci

pere vel abꝛeui. Nõ aũt fit in ᷣmo pede qᷓ
uis poſſit incipe a monoſyllaba dictõe. qꝛ

monoſyllaba dictio non hʒ aliqͥd ante ſe. a
quo cędat᷑. licet illa cedat᷑ i.ſeparetur a ſe
quenti. vt ſi dicas. Hõ minoꝛ eſt vt' qᷓ; ꝗ⸗

Lere parta tueri.

EFeſus.a. i.i.cuſſus. inciſus maculatus.

Inuenit eti Cetaria.i. vinaria in qbus cęte ⁊ alij piſces
ñn Ouidius

ſunt. vel officina in qua liqᷓmẽ ex piſcibus
conficit᷑.⁊ ðꝛ a ceto. “”M
Cetarius.rij.m s.ðꝛ qͥ cetũ piſcem capit vł
vendit.Et inde h̊ cetariũ.rij.loc vbi ven
duntur cete.vel vbi capiunt᷑ ⁊ abundant.
Qõð ⁊ ꝓipᷣis ⁊ ꝓ quibuſſlibet piſcibus po
Ceteri.i.reliqui.ex eodem numero.
Cethęus.pe.ꝓdu.interpᷣtat᷑ abſciſus.
Cetei qͥdam ſapientes inuentoꝛes vboꝛum
Cethura interpretat᷑ thimiama. vxoꝛ fuit

Abraę poſt Saram. 3

Cetus.us.ui.i.ↄgregatõ hoĩm.⁊ ðꝛ a cedo
ceſſi.ꝑ ↄtrariũ.qꝛ nõ cedit.vel melius ðꝛa
coeundo quaſi coetꝰ Vñ ꝑ oe diphthõgũ
debet ſcribi. Iñ deri uat᷑ H cetus ꝑ ſolam e
malſ. ge. in ſingulari. In płali vo neutrig.
indeclina. Pluralit᷑ cete hoꝛũ cete pꝛo pi⸗
ſce magno marino.quia copioſus eſt iſtar
cętus. VUnde.Eſt hoim cętus.ſed viuit in
equoꝛe cętus.

n

Chalcos gręce.latine ęs vel fex dicit.

Chaldei interpᷣtat᷑ feroces vel captiuantes
ferunt᷑.qꝛ ſicut in venditiõe vel q̃libʒ titko 3

alienatiois rei coꝛpalis neceſſaria eſt tradi
tio qᷓtum ad dominij tranſlationem. Jta

vel q̃ſi dementcs.⁊ dicunt᷑ a Caleph filio

Nachoꝛ fratris Abꝛaę. Vñ dicti ſüt chaſ⸗

dei qui nunc chaldęi dicũtun s mutata il.
Caleph.interpᷣtat᷑ canis.vel q̃ſi viride ſiue
coꝛ.aut quaſi omne tcco.

Cham. interpᷣtat᷑ calidus vel callidus.ſiue
caloꝛ aut calliditas.
Chami gręci dicunt bꝛeue ⁊? humile.
Chamos idolũ moabitaꝝ.
Chamul.interpᷣtat᷑ ſurgẽs doloꝛ vł neceſſa

rie parturiens.ſeu calens doloꝛe.aut cali⸗
ditas parturientis. “”
Chamus.m.s.eſt quoddã genus freni vel
pars.⁊ ðꝛ a chami qð eſt bꝛeue ⁊ humile.
Vvel chamus capiſtrumefft
Chanaan interpᷣtat᷑ poſſidens dñi vel ęmu
latoꝛ gra tię. . “

Chananeus interpᷣtat᷑ emulatoꝛ vł celotes
ſiue paratus aut negociatoꝛ:.

Chaos.n. indecli.vel chaon.⁊ etiam h̊ cha
us.chai.vel hic chaos chaoi.id eſt ꝓfun⸗
ditas.foſſa.vel confuſio.caligo.vel confu

ſto rerum vel initium rerum.ſ.hile in q̊ om

nia fuerunt confuſa ⁊ commixta. ⁊ a q̊ om

nia ᷣm Hugui. Mapias vero dicit. Cha⸗
os greci dicunt materiam celi ⁊ terrę con/⸗

ſam.

Charraʒ interpᷣtatur ira vel iracundia ſiue

du
gi
ne
.
l⸗
r
tin

n

— R
.
7 .
—

furoꝛ aut foꝛamina Vñ Tobię.xj. erue

nerunt ad charrã ꝗᷓ eſt in medio itinere cir
ca Niniuen.

Chaſleu intpᷣtat᷑ ſpes eius vlſi perãs in eũ.
Chele dicunt᷑ bꝛachia ſcoꝛpionis ꝓpt᷑ cur⸗

uitatem. Itẽ chelę.larũ.inuenit᷑ ꝓ ſigno li

bꝛę.qꝛ ex pedibus vᷣginis ⁊ bꝛachijs ſcoꝛ⸗

pionis efficit᷑.⁊ ðꝛ a chelon.

Chelidrꝰ pᷣpẽs qͥdã.vide ſupꝛaĩ cherſydr⸗
Chelis.lis.m.t.i.cithara.qꝛ in modum bꝛa

chioꝝ curuata eſt.

Chelon gręce.latine ðꝛ curuũ. Vel chęlon
gręce latine dicit᷑ bꝛachiũ.ſiue crus ꝓpter

curuitatem. UMU
Chereę interpᷣtat᷑ ſalue vel aue vel gaude.et
pꝓducit che. AUñ Merſiꝰ. Quis docuit pſi⸗
tacum ſuũ cheęrę.i.ſuã ſalutationem.
Chermel.hebraice ðꝛ.q̃ͥ ⁊ carmelus mõsẽ

in cõſinio paleſtine ⁊ phęnicis.⁊ interpᷣta
tur molle vel tenerũ.ſiue agnus tener aut

agnitio.ſeu ſcientia circũciſionis.

Cherub.cherubis.cherubim.cherubẽ. che

rub. cherube.⁊ płalit᷑ cherubim ꝑ oẽs ca⸗

ſus.maſ.ge.⁊ ꝑ m.ſcriptũ. Itẽ cherub in⸗

decli. in ſingulari ⁊ in płi ꝓ eodeʒ. Item h̊
cherubim indecli.maſ.ge.⁊ ſcriptũ ꝑ m.et

tm̃ ſingularis numeri.⁊ ſiꝗẽt vnũquẽq; an

geloꝝ de illo oꝛdine.⁊ tunc debet dici Sã
cte cherubim oꝛa ꝓ nobis. Iteʒ płalit᷑ hec
cherubin ⁊ indecli.⁊ neu.ge.⁊ tm̃ in płali
ſcribit᷑ ꝑ n.⁊ ſiãt illũ oꝛdinem angeloꝛũ.⁊

tũc debet dici Sãcta cherubĩ oꝛate ꝓ nob

⁊ ſm pmã declinatõʒ põt dici Sctẽ cheru⸗
bi oꝛate ꝓ nob Et itpᷣtat᷑ plenitudo ſeu mł
titudo ſciẽtię.qꝛ illi angeli vicinius poſiti

deo. diuina ſcientia amplius cęteris infe⸗

rioꝛũ oꝛdinũ pleni ſunt.

Therucus. ci i. ſummitas mali. ſ. illud qð i⸗

ſtar vexilli malo ſuꝑponit᷑.⁊ ſᷣm ventum
mouet᷑. VUñ Lucanus.Inſtabit ſũmis mi
noꝛ vrſa cherucis.Quidaʒ tñ dicũt ꝙ che
ruci ſunt capita ⁊ coꝛnua ãtennaꝝ vel fu⸗
nes in malo.

Cheruni.ſiãti. vel metuẽtes ſeu foꝛmidan⸗

tes aut inſanientes interpᷣtat᷑.
Chidon interpᷣtat᷑ ſcutũ vel clipeus.
Chilindroidos.ðꝛ vmbꝛa ęq̃liter creſcens
in longum. HM
Chile cum aſpiratione eſt labrũ.
Chiliones cũ aſpiratiõe.hoies bꝛeuioꝛibꝰ
labijs vocanrk.
Chimeęra.rę.eſt quoddã mõſtrum ᷣm fabu
las hnñs caput leoninũ.pectꝰ ⁊ ventreʒ ca⸗
pꝛinũ.⁊ caudã anguinã Et ꝑ ſimilitudinẽ

meretrix ðꝛ chimera. Vñ. Ois reuera me
retrix eſt dicta chimera. NParte leo pꝛima.

medio caper. anguis in ima. Uñ Virgiliꝰ

in. vj. enei. Hoꝛrendũ ſtridens flammata
chimęra. Chimera etiã eſt nauis eneę AUñ

Virgilius in.v. ęenei. Ingentẽq; gigas in⸗

entiq; molęchimera.
hios. inſula ðꝛ lingua ſyra.qꝛ ibi maſtix
gignit᷑. Syri em maſticẽ chion vocãt.⁊ in

de chius. a. ũ.pe.ꝓ.ꝗᷓ in ᷣmitiuo coꝛ. Iteʒ
chios ðꝛ filius. Itẽ Cinbs. chij.qͥdã iare
de quo ðꝛ Actl.xx. Sequẽti die venimus
circa chiũ. Scðm vᷣo aß Chius inſula
in qua bonũ vinũ naſci

qua fons eſt hebetes faciens.
Choa.eccła uel congregatio interpᷣtat᷑.

Chobal. ↄdẽnatus.vłↄdẽnatio interpᷣtat᷑.
Chodoꝛlaomoꝛ.interpᷣtat᷑ q̃ſi generatõ ma

nipuli. vel q̃ſi hñs decoꝛum manipulum.
Choeleth hebraice.gręce eccleſiaſtes. latie
concionatoꝛłâ. H
Chomoꝛ interpᷣtat᷑ laceſcẽs vel ꝓuocãs ſi⸗
ue laceſſiones aut puocationes.
Chonenias.interpᷣtat᷑ ꝑcuſſus dño.vłper⸗
cuſſio dſi.
Choꝛaula. .p.ðꝛ qͥ choꝛũ ducit.vel q ĩ cho
ro cũ cannulis cantat.qͥ alit᷑ ðꝛ choꝛaules.

ex eiſdẽ cõponit᷑. Ael choꝛaules cõponi

tura choꝛea ⁊ ago agis.ſ.qͥ agit choꝛeam.
vm hugl. Napᷣ. diẽ. Choꝛaules pᷣnceps

choꝛi.vłqͥ cũ canulł.i.ſiſtuł canit in choꝛo.

Choꝛe.interpᷣtatur caluaria.vel caluicium
vel caluus..
Choꝛea.reę.f.p.i.ludicris cantilena vł ſal⸗
tatio.⁊ ðꝛ a choꝛus Pap̃ᷣ.vo dicit. Cho⸗
rea ſonus ludoꝝ.cantus vel carmina.

Choꝛeb interpᷣtat᷑ mẽſa.vel maſſa.ſiue tem

☛

rane aut temptatio

oꝛeus interpᷣtat᷑ iracũdus.vel liber aut

de foꝛamine.
Choꝛicanus.ni.m.S.ðꝛ qͥ canit in choꝛo.vł
cum choꝛo.⁊ ðꝛ a choꝛus ⁊ cano.
Choꝛiciſta. idem.
Choꝛulus dimi.i.paruus choꝛus.
Choꝛus.ri.m.S.eſt multitudo in ſacr colle
cta. Dicit᷑ tñ ⁊ choꝛꝰlocus vbi canunt qͥ in
choꝛo ſunt.⁊ ðꝛa cõcoꝛdia. Alij dicuut ꝙ

choꝛus deriuat᷑ a coꝛona.eo ꝙ olim in mo

dum coꝛonę circa aras ſtarent ⁊ canerent.
ſed melius videt᷑ ꝙ coꝛona a choꝛꝰ deriue
tur. Vel choꝛꝰ ðꝛa coęuus.quaſi coęuoꝝ

cantus.vel ſocietas vel locus.Al choꝛus

deriuatur h̊ coꝛus.ri.quidam ventus col⸗

lateral gephyro.qꝛ vẽtoꝝ circulũ claudit·

qð chiuz dicit in

2ð

męẽſura decem modioꝝ.ſed h̊ ex hebꝛeo de
ſcendit qͥ vocat᷑ choꝛa ad ſilitudinem colł

Choꝛia em̃ hebraice colles appellant᷑.Co

aceruati em̃ triginta modij inſtar collis vi
dentur. ⁊ onus cameli efficiũt m ugui.
Item choꝛus eſt genꝰ muſici inſtrumenti
cũ duabꝰ cãnis.i.fiſtuł.p.vnã recipit ven⸗
tum.ꝑ alterã reddit ſonũ. Et coꝛus ꝓ ven
to non aſpirat᷑.ſed ꝓ alijs ſigtis aſpirat᷑.⁊
Pmã coꝛ.ſed ꝓ vento ꝓducit. AVñ. Conſo⸗

na turba choꝛus quotiens eſt aera cous.

mous. choi. m. g. eſt ꝑs celi. ſ. qua cęlũ ↄti
netur. vłipᷣm celũ. Itẽ iuenit᷑ chous choi
ꝓ qͥdam loco deqͥ
ſu venimus choum. =
Chremes.etis.ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã ꝑſonę
introductę in cmedia quadam Terentij.

Chriſeus.a. ũ.i.aureꝰ.⁊ ðꝛ achryſos quod

Actl. xxj. A recto cur

lite tangere chriſtos meos VUñ dñs noſter
antonomaſice ꝓpꝛio nomie dictus eſt chri
ſtus.qꝛ verus rex ⁊ ſacerdos fuit ⁊ chriſ⸗
mate vnctus.i.ſeptẽ donis ſpũſſancti ple⸗
narie delibutus. M
Chus int᷑pᷣtat᷑ ethiops vel tenebꝛoſus.
Chuſan interpᷣtat᷑ tenebꝛans donum vł ni⸗
gredo gtificationis. ů
huſauraſathaim. tenebꝛoſa iniquitas. vlł

.

nigredo im pietatis interptatur.
Chuſi.interpᷣtat᷑ ſecretũ.vel ſilentiũ vel ar
canum. aut ꝓfunditas.

CLiathus. thi. m. S.eſt qdᷣdã den⸗
dum. Et duodeci ciathi vnũ ſextarium fa
ciũt. Itẽ ciathus paruus ciphꝰ. cratercu/
lus poꝛrectoꝛiꝰ.⁊ coꝛ.pe. Uñ. Ex magnis
ciathis multi periere ſciatis.

vas ad biben⸗

eſt aurũ. Iñ chryſatus.a.ũ.i.deauratus. Cibariũ n. S. i. cibus.Et adiectiue cibariu
Criſis gręce.latine ðꝛ ſecretum vł iudiciũ .ij.qͥ vel qᷣ vel quod ptinet ad cibum.
Sed chryſos idem eſt quod aurũ. Cibatus. us. ui.i. comeſtio. declinat᷑ etiam

Chriſma eſt gręcũ.⁊ ſcribit᷑ ꝑ ch.⁊ ðꝛ vn⸗

ctio latine.⁊ ðꝛ a chryſos qð eſt aurum
Chryſolitus.m.s.eſt lapis pᷣcioſus ſimilis
guro cũ marini coloꝛis ſimilitudie.⁊ dicit
a chryſos qð eſt aurum.

Chryſopaſſus qͥdam lapis pᷣcioſus viridis

aureiq; mixturę.a chryſos qð eſt auruʒ ⁊
paſſos qð eſt poꝛrũ ꝓpter coloꝛem viridẽ.
Chryſoporthaſius lapis pᷣcioſus ęthiopi⸗
em̃ igneus.die aureus.
Chryſoſtomꝰ.achryſoſ qð eſt aux ⁊ omos
qð eſtos.dictus eſt Joannes Chryſoſto⸗
mus.i.aureum os.

cus quẽ lux celat. ꝓdit obſcuritas. Nocte

Chriſteeleiſon.ab eli qð eſt deus. dꝛ qödaʒ

vbum grecũ. ſ. eleiſon. i. miſerere. In chri
ſteeleiſon.i.chriſte miſerere.

Chriſtian iſmus.mi.cultus ⁊ ritus chriſtia

nox. ⁊ dicit᷑ a chriſtianus mos.
Chriſtianus.ni. AVñ chriſtiani a chriſto di⸗
cti ſunt.ſicuca iuda iudęi. Seu ab vnctõe
deductũ eſt ̊ nomen quod nomen bmum
in antiochia ꝑ Metri dicationem exoꝛtũ

eſt. vt habet᷑ Actl.xj. :

Chriſucola.ↄ.p.pe.coꝛ.i.chriſtum colens.

Chriſtus a chriſmate dict“ eſt. q̃ſi chriſma⸗
te vnctꝰ. Chriſma em gręce.latine dicitur
vnctõ.qð nomen chriſtus olim erat cõe ⁊

ſacerdotibꝰ ⁊T regibꝰ.qꝛ ⁊ hi qͥ vocabãtur
ad regnũ ⁊ qͥ ad ſacerdotiũ inungebantur
DBe regibꝰ habet᷑ in Eſaia. Bicite chriſto

meo Cyro.De ſacerdotibꝰ ðꝛ in pſal. No

agdiectiue cibatus.a.ũ.
Cibę.barũ.płis numeri.i.teſſere q̃dratę.ſ.
taxilli. “ “
Cibeles. lis.vel hęc cibele.lis.i.mat᷑ deoꝛũ
ſcʒ terra ꝗᷓ cibaria ↄfert.⁊ ðꝛa cibo.as. vel

potius a cubon qð interpᷣtat᷑ ſolidũ vel fir

mum. quaſi cubele. eo ꝙ int᷑ elementa nul
lum ſit firmius ⁊ ſolidius illo.vł ðꝛ ſica cu
belo monte in quo colit᷑.Et a cibele vel ci⸗
belo dicit cibelus. la. lũ.poſſeſſiuũ.⁊ cibe⸗
Ciboꝛiiũ.rij.n.s.quoddã vas ad cibos de⸗
ferendcoss.
Ciboſus.a.ũ.i.cibo plenꝰ. Iñ hęc ciboſitai
tatis.plenitudo ciboꝝ.⁊ ðꝛ acibus.

Cibus. bi. m. s.ðꝛ a capio.pis. aũt ðꝛ ci⸗
bus quaſi captus oꝛe.qꝛ capit᷑ oꝛe. etymo.
eſt non compoſitio. Item ᷣm NPapᷣ. Cybꝰ⸗

grecum eſt. Eſt aũt figura in geometria qꝗᷓ
longitudine.latitudine a altitudine ↄtine
tur. ſitq; coꝛpus ſolidum. Hec etiaʒ texera

dicit᷑ bis binibis. latine cubus.Huguitio
etiam dicit ꝙ a cubon qð interpᷣtat᷑ ſolidũ

ſiue firmũ dicit᷑ h cubus.bi.figura ſolida.

Vide infra in cubus.
Cibutũ.ti.n.s.i.arca cibiaria.

CLicada.dę.ðꝛ a cuculus.qꝛ ex cuculoꝛũ na⸗

ſcunt᷑ ſputo.vel dicũt᷑ ſica ſono quem faci
unt. aũt ðꝛ cicada qſi canendo cadẽs vł
cito cadens.etymolo.eſt non compoſitio.
Et ꝓdu.pe. VUnde Ouidius in pꝛimo de
de arte. Vere pᷣus taceant volucres eſtate

Nr

den⸗

£ .

zan
.

E.l
Va
unll
u

be⸗

lmn

⸗
cl
N
ſo.
l

cicadę. Fęmina qᷓ; inueni blãde. temptata

repugnet.Et vᷣm Seruiũ nõ durat vitail⸗

lius niſi ꝑ diẽ.Dicit em̃ ꝙ eodẽ die qͥ oꝛit᷑.

moꝛit᷑. AUñ qͥdam. Moοετ vita dies vna
cicada tibi. Sed aut falſum dicit aꝑte aut

alia animalia vocauit cicadas qᷓ; nos vo⸗

Cicatrix.i.veſtigiũ.obductio vulnerl. 18

acęco.as.qꝛ cęcat ⁊ obducit vulnera.qua

ſi cecatrix. aũt ðꝛ cicatrix.̃ſi ceſę carniſ
tritio.etymo.eſt non cõpoſitio. In cicatri
cula.dimi.i.parua cicatrix. In ⁊ cicatrico

ſus.a.ũ.i.plenus cicatricibuus.

₰

Cicẽdela.f.p.i.luſula.genꝰ ſcabꝛonũ.eo q

volans candeat.

ponit᷑ ꝓcandela.

Cicer.ris.n.t.eſt genꝰ leguminis.
Cicla.clę.f.p.⁊ hęc ciclas.cladis.quoddaʒ
genus pallij circũtextũ. ⁊ ↄtinens multos
intertextos cyclos.Et hęc cyclas.dis.ðꝛi
ſula ᷓ cum qͥbuſdaʒ alijs in cyclo diſpoſita
eſt.Cyclades em̃ fuerunt ſexagitatres in⸗
ſule circa deluʒ in oꝛbe ſitę. ⁊ ideo ſic dictę

ſunt.nõ qꝛ in oꝛbe ſunt digeſtę.ſʒ ꝓpt᷑ ſco⸗

pulos q̊ contra eaſdem ſunt ᷣm Hug. a

pias dicit. Cyclades iſule ſunt in ęegeo ma
ri. dicto ꝙ in cyclo.i.ĩ oꝛbe ſunt poſitę.Cy

clas.dis.genus veſtis a rotũditate dicta.
ſurſum ſtricta. deoꝛſum ampla. Unð inuue
nit᷑ in legenda beatę Zignetis. Induirme
dñs cyclade auro texta.Et coꝛ.penul.gti.
Statiꝰ.achilleidos. NPuppis ⁊ ĩ mari mu
tabant cyclades auras. Vñ in Gręcimmo.
Eſt cyclas pannus circũdat cyclada pon⸗
tus. Et ita teneas ꝙ a.mediante d. corri⸗

dianr Foeriinoruis tamen eam pꝛoducit
dicẽs. Bractea gemmata cycladem filo ca

uerunt in ſicilia

Cyclops.m.t.dðꝛa cyclus cycli.Et cydopeſ
naſcunt᷑ in India ⁊ in ſcythia.olim ſic di-

cti erant.qꝛ vnum oꝛbẽ.i.vnũ oculum hr̃e

in media fronte ꝑphibẽt᷑ hi ⁊ ariofagite di

cũt᷑.qꝛ ſolas feraꝝ carnes edũt.Cyclopes

iſti dicti ſunt eſſe fabꝛi Jouis.⁊ fabricare

fulmia eiꝰ in ęthna monte ſicilię. Iñ cyclo
peꝰ.a. ũ. Et ꝓð.pe. Vñ Virgilius.in. vij.

enei. Ferrũ exercebãt vaſto cyclopes ĩ an⸗

tro. Et Theodolus. Fulmia cyclopedes

Jouis imperio fabricantes.Et qͥda dicũt
vi cydopes eſt nomẽ cõe gentile ꝓð.pe.
Si vᷣo ꝓbum eã coꝛ. Itẽ inuenit᷑ cxcrops

puteos. cũ catena fera.
Cicur.i.placidus.mãſuetꝰ.prudẽs. łali.⸗/

LQifra eſt figura nihili.

pis ꝑ r. ⁊ tunc coꝛ. pe.ᷣ in obliqᷓs Añ Cheo

dolus. Egregio cycropi debetur cauſali⸗
tandi. ᷑ᷣᷣ“oͦ́ͦ́ð́ỹ

CTCyclus.li. ðꝛ a circulꝰꝑ ſyncopã. velagre⸗

cocydon.qð gręci rotundũ vłoꝛbẽ vocãt.

Cyclus cõponit᷑ epicyclus.ſemicycł.he⸗
micyclus. ab hemis ⁊ cyclꝰ.i.mediꝰ circu⸗

lus. Añ hemicyclꝰ qñq; ðꝛ ſeges dimidiũů
circulũ hñs.i.arcũ.Et ſᷣm cõpotiſtas.Cy

clus eſt ſpaciũ aliquoꝝ annoxꝝ in ſe rediẽs

Hm aliqͥs numeros.
CLiconia.f.p.eſt ꝗdã auis.⁊ ðꝛ a ſono qͥ ere⸗

„ .

pitat.q̃ſi cicania.qꝛ ſonꝰ potius eſt oꝛis qᷓ;

vocis.qꝛ eũ q̃tiẽte roſtro faciũt. Iñ ⁊ cico.:
. andett. nmniã qð ⁊ ciconiũ ðꝛ.vocãt hiſpani lignum
Cicendulũ.li.n.s.i.thuribulũ.vel licinꝰ.et·

longũ qͥ in hoꝛtis hauriũt aquã.qꝛ imitat

naturas illiꝰ auis leuatl ⁊ deponentis ro⸗
ſtra dũ clãgit. Eandẽ hoꝛtolani telonã vo

cant. Tale lignũ inuenit mõ ſuꝑ quoſdaʒ

ter cicures. placidi.quieti m apᷣ.

Licuriꝰ.rij.m. s.i.pꝛudẽs.tꝰ.cautꝰ.aſtutꝰ
vafer. placidus. manſuetus.

Cicurris.ris.m.t.eſt poꝛcus natus ex apꝛo
ſilueſtri.⁊ domeſtica poꝛa.
Cicuta.tę.f.p.pe.ꝓð.qꝗdã herba eſt a cecuſ

Ddicta. q̃ſi cecuta.qꝛ eiꝰ ſuccus nocet oculis

vbłqꝛ in tirio geniculato nodoſ hʒ occultos
vt cãna.ſicut ðꝛ foſſa cęca ꝗᷓ occulta eft
Cicuticẽ.m.t.pe.coꝛ.qͥ canit cũ cicuta.⁊ ðꝛ

acicute ⁊ cano Inð hec cicuticina femiaꝗ

—— .

canit cũ cicuta.

Eidaris. ris.f.t. eſt pilleus pontificał. ⁊ vt

dicunt. mitra. cidaris ⁊ tiara idem ſunt

CLCidon. donis.m.t.pueroruʒ amatoꝛ.Cido
nes pueroꝝ amatoꝛes. .

Cidonia ciuitas cretẽſis. Cidonia genꝰ po⸗

l mmi. Itez cidonia mala ab oppido qð eſt in
Cyclopęa ſaxa in quibus cyclopes habita-⸗ m u cidoniec
ffffiicit. Fit qͥʒ ex eo vinũ quo lãguentiũ deſi

creta dicta.ex quo pᷣmo pomũ cidonicũ cõ

deria fallunt᷑ nam vinũ repᷣſentat.
Cygnus eſt gene auis.ꝗᷓ ⁊ oloꝛ 8ꝛ. qꝛ tot⸗ ſit
albus plumis.a canendo dictus.eo ꝙ car
mina modulatis vocibꝰfundat. Iñn cygnu

lus.li.i.paruus cygnꝰ. Iñ etiã cygneꝰ.a.

ſ.⁊ cygninus.a.ũ.i.cãdidus.vład cygnũ
ptinens.vel de cygno exñs. Iñ cygnitus.
us.ui.⁊ eſt vxoꝛ cygni. Item a cygnus di
ctus eſt amnis qͥda cilicię cygnꝰ.tum quia
miram habet aquarum ſuauitatem. tũ da
autumno ⁊ ęſtate.qñ niues ſolunntur tu⸗
meſcit. QAuadam em lingua qᷣcqd eſt cgd⸗⸗

4

tenuis eſt ⁊ detus.

dum dꝛ cygnus . Reliqs votpibus anni

ℳ

Chile eſt ꝗdam figura apud grecos repꝛe

ſentat mille.

Chilia venter interpᷣtat᷑. Iñ chiliacꝰ qui in

ventre habet paſſionem.

Chiliarcha.chę.m. p.ðꝛ qͥ peſt mille militi⸗

hus queno millenariũ dicimꝰ.
hiliaſt

ppiratis. æ piratę ꝓ chilicibus.
ilicia puintia Aſię minoꝛis iuxta tauruʒ

montẽ. a cilice qdam nomẽ traxit. Iñ cili⸗

cus. a. ũ.pe.coꝛ.i.de cilicia erðĩs.
Ciliciũ.n.s.ðꝛ velamẽtũ factũ de pił capꝛa

rum vłtaxoꝝ vnð tentoꝛia fiunt ⁊ moꝛtui
oꝑiunt᷑ Iñ cilicinꝰ.a.ũ.de cilicio exiſtens

vt cilici na veſtis. —
Ciliuz.lij.n. S.i.oꝛdo piloꝝ qͥ in folliculo qͥ

oculus tegit᷑ ſiue in cilo creſcit.qð cõponi-

tur cũ ſuꝑ ⁊ inter.vt ſuꝑciliũ ⁊ interciliuzʒ.
LCilliba. bę.f.p.pe.coꝛ.mẽſa cibatoꝛia.ꝗ fini

ta comeſtione remouet᷑.⁊ ðꝛ a cilleo les. et

cibo.as.eęc ⁊ aſſidela ðꝛ

Cillones ſine aſpiratione dicunt᷑ hoies an⸗

guſti capitis.quoꝝ capita oblonga ſunt.

Cilũ.li.n.S.i.folliculus quo oculuſ tegitur
qꝛ

a cilleo.les. .

Cima. mę.qſi coma.ſ. ſummitas olex var

boꝛũ. ⁊ comg.
Cymba.bę.f.p.i.ima ꝑs nauis ⁊ viciniora
quis.ꝗ ⁊ ðᷣ cumba. Vñ ⁊ ipᷣa nauis ⁊ ſci⸗

pue parua qñq; ðꝛ cymba. Vñ płalit᷑ cym
bia. bioꝝ. dicunt᷑ pocula facta ad ſiłitudi⸗

nem cy mbeę nauis. =
Cymbala citabula ꝗqdaʒ ſunt.q̃ ꝑcuſſa ſein⸗

uicem tangũt ⁊ faciunt ſonuʒ.ſic dicta.qa
cũ bellematia ſimł ꝑcutiunt᷑.Et eſt cxmba
coꝛ.inſtr̃m muſicuʒ ppᷣe quo acci⸗

tur.i.aduoca.
Cimia vel cimicia ðꝛ qdaʒ herbaꝗ̃ valð fe⸗

trida. Tinea in veſtimẽtis.Eruca in olere

Teredo in lign o.Tarmus in lardo. Iñn ci

micoſus.a.ũ.i.plenus cimicibus.

Ciminile.lis.n.t.ðꝛ vas aq̃ticũ ad abluen

das manus.vt dicũt batinũ.

Ciminũ.ni.n.s.pe.ꝓð.eſt genus herbę vł
ſemis. qd vulgo ðꝛ cuminũ. ⁊ eſt calidum
ſſe putat calidũ me

⁊ ſiccũ. Añ Macer.E
dici ſiccũq; ciminum.

liaſte qdaʒ heretici ſunt. vide ſupꝛa che
hilices qdã pplłi ſunt qͥs vicit rinthiani
Nõpeius. Piratę erãt ⁊ ponunt᷑ chilices

los celat. ⁊ ðꝛa celo.as.vel ᷣm J⸗tlſt.

Limis grece interpᷣtat dulcis latine.

Cimiteriũ vel potiꝰ cęmiterium.n. s.ðꝛaci

mis qð eſt dulcis. ⁊ ſterion qð eſt ſtatio.qii

cimiſteriũ.i.dulcis ſtatõ animaꝝ.vł potiꝰ

coꝛpoꝝ. Nel ðꝛ cimiteriũ quaſi ciniteriu,

qꝛ ibi cinis moꝛtuoꝝ terit᷑. Ael ðꝛa cis.qꝛ
cis.i.añ eccłam ſolet fieri. In cęmiteriolũ.
id eſt paruũ cęmiteriũ. l
Cinara.rę.pe.coꝛ.inſtrm muſicũ eſt.⁊ dici⸗
tur a cieo.qð eſt mouẽ.q̃ſi ciens.i.commo
uens aera ſono ſuo.vłqꝛ ciet᷑.i.mouet᷑ ad
ſonandũ. Vñ dicit Pap. Cinarę ſunt aci /
tabula ꝗᷓ ꝑcuſſa in modulo ↄcitant.
incinnus.m. S. ð crinis qͥ ꝓplixe depẽdet.
Vñ Cantl.v.Cincinni mei guttis noctiuʒ
pleni ſunt. Iñ cincinnaculꝰ. a.ũ.i.capilla -/
tus.qͥ magnos hʒ capilloꝝ cicinnos. JItez

cincinnus ðꝛ pãniculus vetꝰ pannoſus et

detritus. ⁊ tunc idem ðꝛ cincinnoſus.a.ũ.
id ẽ panoſus. lacinioſus.tunicoſus Papᷣ.
vo dicit. Cicinni dicunt᷑ capilli dependen

tes. Iñ cincinnoſus.a.ũ.cui capilli criſpbi

dependent. vel crinitus ſicut mulier.
inctoꝛiũ.n.s.quo cingimur.a cinga

Linctura. rę.pe. pð.i.actus cingendi.⁊ id

△

̊ cingimur ⁊ ðꝛ a cino.

5

Cinctꝰ.cti.m.s.i.lata cinctura vk gona. Itẽ .

Mobilit᷑ cinctus.a.ũ.pticipii.

Cinctutus idẽ eſt qð cinctꝰ. Ande Oꝛatiꝰ
Fingere cinctutꝰ nõ exaudita cheregis
Cyne greęce.latine eniti vel cingre
Cyneędus.a.ũ.⁊ cynicus.a.ũ.in eodẽ ſenſu
a cynos.i.caninus.Dicunt᷑ etiã cyniti vei
cynędi molles ⁊ effemiati ⁊ immũdi. ſicut
canes q publice coeũt.⁊ ad vomitũ rede⸗-⸗
unt. At dicũt᷑ ſic ſatyrici.i.repᷣhẽſoꝛes qꝛ

rrephenſiõe lędunt ſicut canis moꝛſu. Ju⸗

uenał. Caſtigas torpia cũ ſis int᷑ ſocticos
notiſſima foſſa cynędos. Uñ ⁊ ꝑ excellen⸗
tiaʒ immũdicię.qͥdaʒ ph̊ᷣi hęretici dicti ſüt

cynici qᷓ publice ⁊ in patulo cũ vxoꝛibꝰ co⸗
cumbebãt.pᷣdicantes publice eſſe ↄ cũůben
X dum cũ vxoꝛibus in vicis ⁊ platęis ad mo
tet. Iñ h cimex.cis. aial valde fetidũ.⁊ p⸗
pꝛie iſte vmis.ſ.cimex naſcitur in carne ſu

.

dum canũ.qꝛ ↄiugiũ iuſtũ et.
Cinerica auis eſt cinereũ hñs coloꝛem·
Cineus.a.ũ.pe.ꝓð.nomẽ gentis.Et vt die
Maß. Ciuei oꝛti ſunt a Jetro genero moy

Cingulatus.ti. m. s. quoddã genus calcia⸗

menti. ⁊ vocant᷑ cingulati a qbuſdã ſoliati

Eingulũ.n. s. cinctꝰ.cti.ꝑ diminutionem
qð ⁊ h cingulus inuenit᷑. Iñ hec cingula
le.f. p. Et eſt cingulũ hoim.cigula vo alio
rũ aialiũ. Vñ. Cingula ſunt hoim. cigula

in

dan

1

q́; arboꝛ ipᷣa ſic dicic.

. 2* — „ „£

Eynicus.·a.i.i.caninus.a cynos.i.cals E
coꝛ.pe. Uñ Perſius.Si cynico barbã pe⸗

tulans nonaria vellat

Cynifes.fis.f.t.vel cynifex indecli.ꝓeodẽ

vel ꝓ alio genere paruaꝝ muſcaꝝ.i.ꝓ łin
gala cernicula. Et ðꝛ a cynos qð eſt canis.
⁊ ſic viðꝛ ꝑ c.ſcribendũ in pᷣma ſyllaba Sʒ

multi addunts.⁊ dicũt ſcynifes ꝑ ſc.in pᷣ⸗

ma ſyllaba.ita cõiter ſcribit᷑ Exo.viij. Fa
cti ſunt ſcinifes in hoibus ⁊ iumẽtl. Item
NPapias ponit ꝓ pᷣma lr̃ce s.⁊ dicit. Scini
fes culicũ genꝰ eſt.aculeis pꝑmoleſtum.Et
ſcias ꝙ in pſalmo ðꝛ ſcynifes ꝑ s.in pᷣma ⁊
vltima lr̃is. Dixit inquit ⁊ venit cynomia
⁊ ſcynifes.Et põt ſcribi ꝑ f.vel ph.in vlti
ma ſyllaba. In hiſtoꝛijs aũt ðꝛ ꝙ ſcynifes
muſceę ſunt adeo ſubtiles.vt viſũ niſi acu⸗
te cernentis effugiant.⁊ coꝛpus cui inſidẽt

acerbo terunt ſtimulo .

Ciniflo.flonis.m t.ð ille qͥ cum folliculo

ignis flãmã excitat.vel qͥ calamiſtrũ cale⸗

facit.ſ.ferrũ quo crines criſpant᷑ ic vul
go ciniferus dieceicktkt
Eyniphis fluuius eſt lybię.iuxta quem ma
gni abundãat hirci. Inñ cyniphei dicũt ma⸗

ioꝛes hirci a flumine africę vbi płimi funt

Ciner vel cinis huius cineris in eodẽ ſenſu
eſt ſcintilla extincta.⁊ ðꝛ a candeo.des.qꝛ

ex cãdoꝛe vel incẽdio fit Iñ cinereus.a.ũ.
⁊ cineꝰ.a.ũ.i de cinere exñs. Iñ ⁊ ciniſcu⸗

lus.i.paruus cinis. Iñ cinerulentꝰ.i.ple⸗
nus cinre. Et vt ðꝛ in OGręciſmo. Bis duo
noia ſunt ꝗᷓ ſubſtantiua vocant᷑. Quę iis.
vel in er. rectũ poſuere frequent᷑. At pul⸗

uer vel puluis.vomer vel vomis.ciner vł

cinis.cucumer vel cucumis.

2„

CQinnamolegus.pe.coꝛ qͥ legit cinnama. ⁊ẽ
ãadam auis arabię. eo ꝙ legat ⁊ texat nidũ

**

ex fructibus cinnanai–m.
Cinnamũ vel cinnamomũ.n.s.ẽ bꝛeuis ar⸗

buſtula.ſed mirę vᷣtutis ⁊ odoꝛis.cuiꝰ fru
ctus dicunt᷑ ſtacte. Et ðꝛ cinnamũ vł cina

momũ a canna.qꝛ coꝛtex eius in modũ cã⸗

narũ eſt rotundus ⁊ tenuis.⁊ tam coꝛtex

„ 9„ „

Cinnus.ni.m.S.i.toꝛtio oꝛis. Et cinnus cõ

mixtio quarũlibet reꝝ pꝛopoꝛtionał.⁊ cõ⸗
ponit᷑ cõcinnus.ni.

Cynocephalus.li.pe.coꝛ.i.gẽs hñs caput
ad modũ canini capitis.Et etiã quoddaʒ

genus ſimiax ſic dicit.

Eynogloſſa. ſę. ꝗdã herba. a cynos canis et

—

gloſſa qð eſt lingua. de ſimilitudie lingue
canis ſic dicta.vel qꝛ ad moꝛſuʒ uni mtri
ta cũ ſale.⁊ impoſita ſuccurrat.
Cynomia.mię.i.muſca canina ⁊ venenoſa.
⁊ ðꝛa cynos·i. caiss..
Cynos gręce latine ðꝛ canis.
Cinoth hebꝛaice. ðꝛ latie lamẽtatio hHiere⸗
mię. Vñ dicit iero.in ꝓlogo Reg. Hie
ſemias cum cinoth.i.cum lamentatiõibꝰ
ſauuiiiiis.
Cinus.ni.eſt genus arboꝛis vt dicũt lẽtiſcꝰ
Cinxia.xię.f.p.i. Juno a cingo.is.⁊ ðꝛſic.
qꝛ in eius honoꝛe ⁊ noĩe puellę maritatęci
gunt᷑. cum illis pſſit nubentibꝰ.
Cypariſſus.ſi.f.S.ꝗdã arboꝛ ꝗ̊ ⁊ cupꝛeſſus
⁊cypꝛeſſus vocat᷑.⁊ dꝛa cephas qð eſt ca⸗
put.qꝛ caput eius a rotũditate in cacumie
erigit᷑.vel dicta eſt cypariſſus a q̊̃dam eiꝰ
nois puèro in illam arboꝛẽ ᷣm poetas mu
tato. Inde hęc cypariſſa.ſę.nocturna ima
go. Et habet cypariſſus ſiue cypreſſus li⸗
gnum imputribile. ”l
Cyphus.m.s.idem eſt qð crater vłcãterꝰ.
Cyppus.pi.ꝑ geminũ p.ðꝛa cępi pſterito a
capio.⁊ ꝓ trũco ⁊ ꝓ cumulo trę ⁊ ꝓ lapið
moꝛtuo ſuꝑpoſito.⁊ ꝓ ceęmiterio.⁊ pꝛo in
ſtrumento quo reoꝛũ pedes reſtringũtur.
quaſi tenens pedes.
Cypꝛinũ.n.s.vnguentũ a floꝛe cypꝛo voca
tum cuius odoꝛem ꝓpᷣe fert.
Eyptuq'a um deczpꝛo vhinobiles viies
ſunt affluentes.⁊ ðꝛ a cyxpuuuus.
Cypꝛus.pꝛi.f.s.ꝗdam ciuitas.vłinſula in
eſt illa. dicta eſt cyprus. Vel cypros int
ptat᷑ mixtura. Vñ ⁊ illa inſula dicta eſt cy
prus qꝛ multeę ⁊ varię herbę ad ↄfectiões
faciendas in ea repiunt᷑. Iñ cypꝛius.a ũ.
zcyicus a.. gicacypꝛus hucc a. g.
genus coloꝛis.quod ibi valde abũdat. Et
hec cypꝛis.pꝛidis.i.venus.qꝛ in ea coli᷑.
Eadeʒ inſula ðꝛ ⁊ paphus.Et vt diẽ MPꝛi⸗
ſcianus in tractatu poſſeſſiuoꝝ. Cypꝛꝰ faẽc
ypricus. Cypꝛicus vo cypꝛiacus.a.u.
Chiragra grę.i.manuũ infirmitas.ſicẽ po⸗
dagra ðꝛ infirmitas pedũ.a chirus qð eſt
manꝰ ðꝛ chiragra. ⁊ podagra ðꝛ a pos qð

.
7

eſt pes ⁊ agros qð eſt tractus.cuʒ manus

„

vel pedes ↄtrahunf᷑.
Circinus.ni.m.S.i.machinula ꝗᷓ apud car⸗
pentarios circulũ efficit.
Circius.m.s.i.ventus qͥ diuſe ⁊ arit᷑ circũi
tum faciendo volat.⁊ ðꝛa circus.ci.
Circulatoꝛ.torl.m.t.ꝓpᷣe qͥ famã poꝛtat vel

q́́inqͥrẽdo nõ hʒ finẽ.⁊ ponit᷑ ꝓ deceptoꝛe
Fæ

irculatoꝛius. rij m. s. ð: d̊lectos toꝛnati⸗
Circ ũitoꝛes dicunt᷑ qͥ circſeũt vel eircũdãt

patrias a nundinis ad nũdinas deferẽtes
res venales.qͥ alio noie dicunt᷑ circũmea⸗

toꝛes.

Circulus li.idẽ eſt qð circus.q̃ſi dimi. et ðꝛ
a circus. Item circulus eſt figura planad

ſub vna linea cõtinet᷑.ad quã ex vno pun⸗
cto qð inter ipᷣ̃am eſt. omnes quęrecte du.
cuntur lineę ęque ſibi ſunt. Item circulus
armilla vel frerun..

Circũamictus.us.ui.⁊ adiectiue circũami⸗
ctus.a.ũ.a.cir cũa micio.⁊ debʒ ſcribim. ⁊

nõ ꝓferri qñ eſt vna ꝑs. Si aũt ſunt dueꝑ
tes.tũc m. ſcribit᷑ ⁊ ꝓfert᷑ ⁊ ua de ſimilibꝰ

Circũpes dis.m.t.a circũ ⁊ pes ðꝛ.Et ſunt

circũpedes obſeqͥa ᷣuoꝝ.vel ſᷣui obſequẽ
tes.vel ſcandalia ᷣm hug.

Circũcellio.onis.m.t.i.monachꝰ qͥ ꝑ diuer

ſas cellas ſꝑ vagat᷑.deuaſtãdo ⁊ deuoꝛan
do qᷣcqͥd inuenit ibi.qͥ ⁊ circellio ðꝛ.
Circũcilio.onis.m.t.viðꝛ dici a circũ ⁊ cel⸗
la. Et circũciliones ſunt qͥdam heretici ſic
dicti. qꝛ agreſtes ſunt.qͥs ſtocopicos vo⸗

cant. qͥ chꝛiſtum filiũ dei adoptiuũ.non ꝓ

pꝛium aſſerunt.
CLircũciſio.f.t.eſt in carne pꝛeputij abſciſio
q3 ſolis iudęis fit.⁊ ðꝛ a circũcido.
Circũferẽtia.f.p.ẽ extremitas cuiuſlibʒ rei
Circũ foꝛanꝰ.ni.m.s.eſt ille qͥ circũit foꝛum
cauſaꝝ.cauſa aduocationũ. vel foꝝ reruʒ
venaliũ cauſa decipiẽdi ⁊ auferendi aliqᷣd
q luſtrozz.
Circũluuiũ.luuij.eſt locꝰ quẽ aq̃ circũluit
Circũſcriptus.a.ũ.pticipiũ ĩ eadẽ ſiãẽtione

q̃̊ ⁊ ſuũ vbuʒ. Itẽ circũſcpᷣtꝰ.a.ũ.i.cautus

VYel callidus vel argutus vel ſtrictus
Circũſeptus.a.ũ.i.circũdatꝰ.vndiq; cictꝰ.
vel ſępe ambitꝰ.⁊ ðꝛ a circũ ⁊ ſeptus.
Circꝰ. ci.m. sS.i.circularis linea.⁊ ad idem
punctũ rediẽs. Vñ ⁊ h circꝰ.ci.dictꝰẽ locꝰ
rhome in quo eqᷣ currebant in circũitu cir
ca metã.i theatꝝ. Et qͥlibet locus in quo e
gqui ita currunt.põt dici cirecus.
Cirine regina fuit libyę.ꝗᷓ ex ſuo noĩe ciuita
tem ↄdidit.quã cirenen nomiauitt
Cirenus.pe.acuta.interpᷣtat᷑ hęres.

Chirocopus.i.vnguentarius qͥ vendit vel

opat᷑ vnguentũ.⁊ ðꝛ a chiros qð eſt manꝰ

⁊ copus laboꝛ. Idem ⁊ mirocopus qð cõo⸗

. Famirur a miron qð eſt vnguentũ ⁊ copus

Chirogphus.m.s.et h̊ cirographũ.eſt cuʒ
duo paciſcẽtes duas ſcripturas ſub eadeʒ
foꝛma vbox inter ſe ↄficiunt.⁊ mutuo ſibi
tradunt. vel ðꝛ inſtr̃m ſeu illa lr̃a in qᷓ debi
toꝛ ↄfitet᷑ ſe eſſe obligatũ creditoꝛi. Et ðꝛa

chiros qð eſt manus ⁊ graphus vł gphia

id ẽ ſcriptura. Item ab eiſdem ⁊ ſin qð eſt
a vł ſimul cõponitur ſingraphus.m.sS. vł
ſingraphũ.n. g. ⁊ hęc ſingraphia indecli.
Ertichirographus ⁊ ſingraphus ſeępe acci
piunt᷑ indifferenter Differũt tñ ſᷣm ꝓpeta
tem.qꝛ chirographꝰ ðꝛ cõſcriptio manuũ
ſcʒ cautio ꝗ fit ꝓpᷣa manu debitoꝛis.⁊ com
mittit᷑ creditoꝛi. Singraphus ðꝛ conſcri⸗
ptio.i.duoꝝ inſimul ſcriptio.Antiqᷣtus ei
debitoꝛ ⁊ creditoꝛ ſimul in ligno vel char⸗
ta ſcribebant.⁊ nomen creditoꝛis ⁊ nomẽ
debitoꝛis ⁊ teſteſ ⁊ ſummã pecunię.⁊ ime
dio h̊ͥ nomen ſingraphus capitalibus lr̃is
⁊ꝑ medium diuidebãt. Moſtea ſi creditoꝛ
plus exigeret qᷓ; debitoꝛ deberet.vel ſi de⸗
bitoꝛ denegaret depoſitum. vterq; affere⸗

bat partem quã habebat.vtrum duępar⸗

tes cõuenirent.⁊ illud ꝓpᷣe eſt ſingraphũ.
vel ſingraphus. Singraphus etiam dicit
nota aliqua vel ſcriptura in re aliqua con⸗
firmãda facta. ſicut in chartl publicis vbi
non vnus ſcribit tm̃ ſed płes ad confirma⸗

tionem charte.

Cirogrillꝰ.i.erinaciꝰ ſpinoſus maioꝛ eritio

Chiromãtia.tię.f.p.diuinatio ꝗᷓ fit in mau.

achiros ⁊ manus ⁊ mãtia diuinatio

Chironomãta.f.p.⁊ G̊ chironomans.tis.i.

ioculatoꝛ qlibet.qͥ manibus ſuis ludit.mo
uendo eas cũ cutelł.⁊ ðᷣꝛ a chiros manꝰ et

nomos qð eſt mouẽs. Iñ etiam h chirono

mon indeclinabile. in eodem ſenſu. ⁊ B chi
ronomon dictus eſt ioculatoꝛ ꝓpꝛio nomi
ne. quaſi ꝑ excellentiam leccacitatis et io⸗

CcCculationees.
Chiros gręce manus latine. .
Chirotheca. cę. i.manuũ tectura vłrepoſi⸗

toꝛium. a chiros ⁊ tego.gis.vel theca qð ẽ

repoſitio.ſ.ſcriniũ vel aliud vbi aliqd re⸗

ponit᷑. Et nõ ꝙ theca põt eſſe grecũ. et ſic
aſpirat᷑ cũ ſuis cõpoſitis. Ve põt eſſe lati
nuz a tego.gl.⁊ ſicñ aſpirat᷑. JIñ chirothe

carius. m. s. q̊ chirotecas facit vel vendit
Et chirothecariꝰ.a.ũ.adiectiuu.
Cirrus plicatura capilloꝝ in anterioꝛi par⸗
te capitl.⁊ ðꝛ a cirrim qð eſt tõdere. Iñ cir

ritus. a. ũ.i.crini tus. Añ. Eſt hõ cirritꝰ qͥ

cirros vertice potat.
. Chirurgic. pe.coꝛ.i. medicus mãau ⁊ ferro

ebi

bi
eſt
N
li.
cqᷣ
nu

gi⸗
si
bi
mmi

dit

e

s

4

in
in.

CLlis ꝓpꝛium nomen pr̃is Saul.
Ciſon int᷑pᷣtat᷑ lętificans eos vel duricia eo⸗
Lliſta. ſtę.f. p.i.ſcriniũ.⁊ ðꝛ a coſta.ſtę.qa a
coſtis.i.ex cãnis vel lignis qbus texit᷑ fit.
Et ſᷣm Papᷣ. Ciſta eſt grãdis coꝛbis Inðõ
ciſtella.i.parua ciſa.

Litat

mMonte illo exs. D
Cithiſus genus eſt arboꝛis pinguis a cithi

ſciſiõʒopans.⁊ ðꝛa chiros manꝰ et ago. ciuiũ vti poſſe vel gaudere. Añ Actl.xxij.

agis. In etiã chirurgicꝰ.a.ũ. Iñ etiã hec

chirurgia.gig.ipᷣa manuũ eius operatio.

Chirurgia etiam ðꝛ liber docẽs ſanarepla⸗
gas vulneeaer. en t e

.2

Ego multa ſumma ciuilitatem hanc conſe

Ciuis. .t.ðꝛ a coeo.eo ꝙ ciues coeãt ⁊ inſi
mul viuant.vel ðꝛa cio.cis.qꝛ citãt᷑ ad ſi⸗
mul habitandũ. Et inde ꝑ cõpoſitionẽ cõ
ciuis. Et dicunt᷑ ↄciues qͥ habitãt in eadẽ
ciuitate. Uñ qͥdã. HNõ bonus eſt ciuis qͥ ꝓ
fert ciuibus hoſtẽ. Pap.dicit. Ciues vo⸗
cati.qꝛ in vnum cetũ coeãt ſocietatis vicu
lo adunati ad cuſtodiendã legẽ. Iñ ciuita
cula.i.parua ciuitas.

Ciſterna.f.p.ẽ locꝰ aquaʒ colligẽs. Roteſt Ciuitas.tatl.f.t.eſt hoim młtitudo. ſocieta

etiã dici locꝰ ꝓfundꝰ vbi colligunt᷑ a plu
uiales. ⁊ ð ciſterna qſi inferius ſtricta.

Citatio eſt in ius vocatio vłinuitatio.vt ci
q́s de aliqͥ conꝗrit᷑.⁊ qrimonia ſua coꝛam

iudice depoſita. iudex emiſſo citatiõis edi

cto ad eius inſtantiã vocat vel inuitar ilũ

ad ſe in quẽ agere deſiderat qͥ cõqueſtꝰ eſt

Si vero in edicto iudex adijciat hanc caau
ſuuulam. Si in die ſᷣſcripto non veneris q̃ſi
contumax condemnaberis vel reputabe-
ris.tũc edictum olim dicebat᷑ ꝑemptoꝛiũ.
Hodie autẽ ſufficit ꝙ dicatur.Citamꝰ ta-⸗

lem ꝑpemptoꝛie.

2 — „

Etiã citatus idẽ eſt qð ad iudiciũ vocatꝰ.

Cithara doꝛica ligua ðꝛ pectus. Jñ hęc Ci
thara. rę.dicta ſic. qꝛ in initio credit᷑ fuiſſe
ſimiłhũano pectoꝛi.vt ſiẽ a pectoꝛe.ita ex
ipſa cantꝰ vel melodię edunt᷑. Sʒ paulati

poſtea fuerũt płes eiꝰ ſpẽs. Iñ cithariſta

ſtę.qͥ cũ cithara canit.Et citharedꝰ.pe.ꝑ.
Cithariſtes.tl.m.t.gręcũ.⁊ ẽ qͥdã mõs (idẽ

Citherꝰ.ri.m.S.qͥdaʒ mõs eſt. In citherea

rresę.i. venus ꝗᷓ in illo monte colit.vel quia
iuxta illũ montem fuit nata de ſpumama⸗
ris Inde cithereus.a.ũ.i.venereus.vela

ſo iſula vbi abũdat. Itẽ cithiſus genꝰ fru⸗

ticis.herba odoꝛifera.⁊ coꝛ.pe. Vñ theo⸗
dolus. Veſper oues cithiſo capꝛas depel

lit ab humo.
Citimus.i.ꝓximus. “”MYMU
Citropedes.vide infra ſitropedes.

CLitus. a. ſ.i.velox.agilis.viuax.⁊ ðꝛ a cio

cis. Vñ Terentiꝰ. Citꝰ puer natꝰ eſte ã
philo.Et componit᷑ cũ ꝑ.vt ꝑcitus.i.val

vecitus.

ad ciuem ꝑtinens.vel res ciuis

Ciuicus.a.ũ.pe.coꝛ.⁊ ̊ ⁊ hęc ciuił⁊ ̊ le.i.

Ciuilitas.tatj.f.t.mãſio ciuiũ.vel builegio

tis vinculo adunata. ab eodẽ iure viuẽdi.
Et ciuitas nõ ſaxa ſed habitatoꝛes vocãt᷑

lades. dis. f. t. ð᷑ꝛ fames ꝗᷓ fit ex ſterilitate

frugũ.ex quoxꝝ carẽtia ſeò᷑ fames.⁊ dici⸗
tur a dadeo es. eo ꝙ tũc res ĩęq̃lit᷑ ↄtigat
vel a gladius.qſi glades. Mꝛope em Cla⸗
des ðꝛ eſſe peſtilẽtia.ꝗᷓ fit ꝑ gladiũ ſiue ꝑi⸗
terfectionem factã a gladio ᷣm Hugl. Pa
pias vo dicit. Clades dicta ꝙ currẽdo fa⸗
cta ledat vel clã data.clades moꝛbꝰ tabes
calamitas ꝑiculũ. Et differũt. clades.ſtra

S. 4. l. vvelox.a cito. as. ⁊comꝑat᷑. ges.⁊ moꝛbus. Vñ. SDe fructu ſterili põt

clades bñ dici. Dicit᷑ ac ſtrages occiſio fa
cta ꝑ hoſtes Quę venit ex paſtu coꝛruptõ
ſit tibi peſtis. Inde cladecula.i.parua cla
Qlãdeſtinus.a.ũ.i.occultus ⁊ latens.
Clãdeſtinũ coniugiũ eſt deſpecta ꝑſonarũ
ſſentia. vł iur ſolẽnitate vel denũciatiõe
nõ ſmiſſa ſine ſacerdotis bñdictiõe occul⸗
tum mrimonium. N

Qlãdeſtina electio ðꝛ ꝗᷓ in cameris ꝑ occul⸗

ta ↄuenticula fit. vel illa quã canonici in
ſe ſecretã tenent.
Chlamys.dis.f.t.i.palliũ qð ex vna ꝑte in

duit᷑ neq; cõſuit᷑.ſed fibula infrenatur Et

chlamys eſt veſtis militũ.purpura reguʒ
ſtolaſacerdotũ.toga aduocatoꝝ.birrhus
ruſticoꝝ vel cuſtodũ.cuculla monachoꝛũ
vt.C. de veſti.alo.⁊ aura.li.xj.

Llamoꝛ. moꝛis. a clamo. as. ðꝛ. ⁊ eſt clamoꝛ

rationabiliũ. clangoꝛ vo irrationabilium.

Clanculus.a.ũ.i.occultus.dubius.

Clangoꝛ. oꝛis.i.ſonus.⁊ eſt irrationabiliũ.
vt anſeꝝ.tubaxꝝ.alaꝝ.ſʒ clamoꝛ rõnabiliũ
Añ.Clamoꝛẽ faciũt tibi res rõne fruẽtes
Clangoꝛẽ faciũt tibi res ratiõe carentes.
CQlaredo. dinis.f.t.i.claritas.⁊ ðꝛ a clarus.
Inde hęc claritudo.in eodem ſenſu.Et vt

f 3

ro inſula in qua colit᷑.

dicit Papᷣ.Claritas eſt ſplendoꝛis.clari⸗
tudo nobilitatis.

Clarigatio.onis.i.clara actio.ſ. ã exponit

clara ⁊ apta voce.Et põt eſſe vbale a clari

go. as.i.clarigationẽ facere.i.cauſas belli C

exponere.Et eſt ſumptũ a rhomana ↄſue

tudine. Cũ em rhomani hoſtibus bellum

indicere volebãt parpatratꝰ ad fines ho⸗
ſtium ꝓficiſcebat᷑.⁊ clara voce eis expone
bat. ꝗbus de cauſis belluʒ indiceret. Quę
cauſaꝝ expoſitio clarigatio dicebat᷑.quia

clara voce fiebat. Expoſit aũt cauſis.ha⸗
ſta emiſſa ĩ fines. indicebat pugnę pncipiũ

77

Alariꝰ. rij. i. ſol.⁊ ð a clarus.ri.vel ðꝛ a cla⸗

CQlarus.a.ũ.i.ſplẽdidꝰ.pſpicax.illumĩoſuſ

⁊ðꝛa cęlũ.eo ꝙ ſplẽdeat.Et cõponit᷑ cũ ̊

vt ſclarus.⁊ cũ qᷓ;.vt q;clarꝰ.ambo ꝓ val
de clarus.Et ꝓð.cla. Vñ qͥdam. Quid ti⸗
bi nobilitas qͥd vᷣtus clara parentum.

Claſſicariꝰ.i.pꝛoꝛeta qͥ nautis imperat.
Claſſitũ.n.S.i.coꝛnu vel tuba vł alið iſtm
cauſa ↄuocãdi factũ.⁊ ðꝛ a calo.as.qð eſt
vocare.Claſſitũ etiã ðꝛ ſignũ bellicũ vł ſo
nus tubę. vel alterius inſtr̃i bellici. ꝛo/

pꝛie tñ claſſituʒ eſt concentus ⁊ concoꝛdia

oim inſtroꝝ inſimul ſonantiũ.ſiue ſint tu⸗

etiam hoies.

Claſſis.f.t.ð multitudo nauiũ.Dicit᷑ tñ et

claſſis vna nauis.⁊ ðꝛa calõ.qð eſt lignuʒ

qꝛ de ligno fit. Claſſis etiaʒ ðꝛ coꝛnu ꝑ qð

vocant᷑ hoĩes. Et qꝛ alia hẽbãt ſiꝗ bellica
rhomani milites qᷓ; pedites.iõ milites di⸗

cũtur qñq; claſies.qñq; etiã taʒ milites qᷓ;

plebei dicunt᷑ claſſes.Cũ em Rhoiulꝰrẽ
publicã inſtituiſſet rhomanos in duas p⸗
tes diuiſit.ſ.in nobiles ⁊ igbiles.⁊ vtrãq;
ptẽ daſſẽ appellauit a qbuſdã claſſit qꝛ tã

iſti q; illi ſuũ claſſitũ.i.ſuũ ſignũ habebãt.

ſed illi ſcʒ nobiles dicebant᷑ pᷣma claſſis.igᷣ
biles ſecunda claſſis. Añ. Nauem dic claſ
ſis.eq̃tum ſit in oꝛdine claſſis. Naues col⸗
lectas dic claſſem ſigre. ”

Clatrus.m.s.i.repagul ũ qð opponit᷑ oſtio

vel ipm oſtiũ.pcipue hoꝛtoꝝ.vinearuʒ.⁊
viridarioꝝ.vł trũcꝰ. AUñ Oꝛatius. Obie⸗

ctos valeat cõfringere clatros.ſᷣm ab.
Clatri ligna volubilia in caueis validiſſi-

mi fuſtes.qbus oſtia obſerant᷑ vallio

Claua.uę.f.p.eſt baculus hñs maſſam fer⸗
ri in fine.⁊ eti aliqñ in pncipio ꝗᷓ vulgarit
ðꝛ maſſa.⁊ ðꝛ a clauus.ui.qꝛ ẽ clauꝰferreiſ

4

—

beę ⁊ coꝛnua i bello.ſiue ſint campanę.ſiue

relegata. cateig dꝛ. Et differunt dlaua.

dcdauus.⁊ clauis. AUnð. Claua ferit clauis

aperit.clauus duo iungit. Indue te clauo
rege dauo.pcuteclaua.
lauatus.a.ũ.i.clauis.ↄfixus.vł clauo ve
ſte vel inſtro oꝛnatus ⁊ pparatus.⁊ dicit᷑
aclauus Itẽ clauatꝰ.m.S.eſt qðᷣdã genus
calciamẽti peduz. ⁊ dicũt᷑ clauati q̃ſi claui
lati.qꝛ minut clauis.i.acut ſolea calig vi
Claudicariꝰ.a.ũ.qͥ cito claudicat.vł (ciat᷑.
ſepe.⁊ ðꝛ a claudico.as. Inuenit᷑ etiã hec
claudicaria.rię.f.p.i.nauis oneraria vłſo
Claudus.a.iũ.q inęãliter incedit. Jñ(noꝛa
claudulus.a. ũ̊. dimi. a claudus.
Clauiger.a.ũ.pe.coꝛ.qͥ claues gerit.Inue⸗
nitur etiã ſubſtãtiue declinatũ.in quolibʒ

genere. ⁊ cõponit᷑ a clauis ⁊ gero. Poteſt

etiã cõponi a claua ⁊ gero.ris.⁊ tunc ideʒ

eſt quod clauem gerens. .
diltae tus cl entum. Qlauis.is.f.t. faciens actm̃ ſingularẽ in em
Claſſariꝰ.rij.m.s.i.tubicen.⁊ ꝓpᷣe militum

vel in im. ⁊ ablatiuum in e.vel in i.⁊ actm
plem in es.vbłin is.eſt inſt̃m aperiẽdi ⁊ ſe
randi ſeros.⁊ ðꝛ a claudo.is.quia claudit
Inñ clauicula.fę.p.i.parua clauis. In etiã
clauicularius.m. S.qͥ poꝛtat claues. et hęc
clauicularia.rię. in eodẽ ſenſu. Itẽ clauis
pꝓut ſumit᷑ in theologia. eſt ptãs ſoluendi

pere. indignos excludere debeta regno
lauſtrũ.n.s.ðꝛ inhabitatio religioſoꝝ.vł
domus includens monachos ⁊ moniales

⁊ligãdi.q̃ eccleſiaſticus iudex dignoſ reci

ſub certa regula viuẽtes.⁊ ðꝛ a claudo JIñ

clauſtrellũ.i.paruũ clauſtꝝ.⁊ ⁊ hęc clau
ſtrenſis. 2 B ſe. ⁊ B ⁊ hęc clauſtralis ⁊ h le.i
eodẽ ſenſu i. res clauſtri vł ꝑtinẽs ad clau
ſtrum. ⁊ põt eſſe ſubſtãtiuũ.⁊ h ⁊ hęc clau
ſtralis vel clauſtrẽſis.i.monachꝰ vłmona
cha ſtans in clauſtro vel in cęnobio. Item
clauſtrũ etiã idẽ eſt qd clauſura vł ſera.
Clauſula.f.p.pe.coꝛ.eſt diſtinctio ↄſtructõ
nis. ⁊ dicit᷑ a claudo.Et vt Papias dicit.

CQlauſula eſt in orone bꝛeuis ſententia.
Clauꝰ. m. s. ð? ferrũ acutũ qͥ lignũ ligno ad
heret. vel ferrũ ferro. vel ferrũ ligno. ⁊ ðꝛ

a calibs.q̃ſi calibus.i.ferreus.qꝛ fit de fer
ro Itẽ clauus ðꝛ veſtis purpurea q̃ vtebã
tur ſenatoꝛes.qꝛ qbuſdaʒ clauis aureis vł
de alia materia erat oꝛnata ⁊ variata.Eti

tali veſte ſepe denotat᷑ dignitas. Clauus
etiã ðꝛ gubernaculũ nauis.ſ.temo velma
nica temonis. Cꝛoũ.xxiij. Quaſi ſopitus

gubernatoꝛ amiſſo clauo. Bicit᷑ etis repa⸗
gulum. vñ ðꝛ clauus tabernacuii.
Elemẽs,.tis.o.t.i.miſericoꝛs.nobilis.pius

ider
aus
ndi
ſſen
o

& ſanctꝰ. æ ö: a cluo.is.i.defendo.qꝛ cluit
id ẽ defendit ⁊ ꝓtegit ⁊ tuet᷑.ſiẽ ſolʒ pr̃0onꝰ
clientẽ. Iñ clemẽtia ⁊ differt a miſicoꝛdia
WVñ. Juſte dãnato miſeri ſit coꝛdia vere.
Iniuſteq; rei clementia ðꝛ eſſe. In pᷣmov
ſu cõmittit᷑ themeſis.qꝛilla dictõ mibicoꝛ
dia diuidit᷑ ⁊ ſit interponit᷑.
Cleopatra.f.p.regina ⁊ ſoꝛoꝛ Ptolomei re
gis Alexandrię.⁊ coꝛ.p. Uñ Auroꝛa.Nu
bit alexandro cleopatra regia rident.
Cleophas frat᷑ fuit Joſeph ſpõſi virginis
Marię.⁊ maritꝰ ſancte Znne Vñ.Anna
m vginis Marię habuit tres viros ſuc⸗
ceſſiue.⁊ de quolibʒ eoꝝ tm vnã filiã noĩie
Mariã. AUñ. Anna ſolet dici tres ↄcepiſ⸗
ſe Marias.as genuẽ viri Joachi Lle⸗
ophas Salomeq;.has duxẽ viri ioſeph
Alpheus Zebedeꝰ. Prima parit chꝛiſtuʒ
Jacobũ ſecunda minoꝛẽ. Et ioſeph iuſtũ
peperit cum Simone Judã. Tertia maio
rem Jacobum volucremq; Joannem.
Qleos:i.gła. Inde inclytus.i.głoſus.

leps.pis. ↄ.t.vel cleptes.tis.i.fur.
Clepſedra.drę.f.p.pe.coꝛ.i.docillꝰqͥ obdit

foꝛamen dolij.qꝛ ꝑ illũ qͥs furat᷑ liqꝛem.et
viðᷣꝛ eſſe cõpoſitũ a clepo.pis.⁊ hydoꝛ qð
eſt aq ſiue liqͥꝛ. Añ qͥdam dicũt cdlepſydra
pe.coꝛ.qꝗᷓſi clepes hydoꝛ.ſʒ potiꝰ viðꝛ ety⸗
mo.qᷓ; cõpoſitio. Itẽ clepſydra ðꝛ qðdam
inſtrjm qð immittit᷑ in doliũ ꝑ foꝛamen ſu⸗
periꝰ cã furandi vinũ. Itẽ clepſydra ðʒ il
lud iſtt̃m ꝑ qð hoꝛę colligũt᷑.ſ.hoꝛologiũ.
Iñ clepſydrarij dicũt᷑ illi qͥ ꝑ illud inſtr̃m
Hoꝛas colligunt. Clepſydrę etiã dicũt᷑ va⸗
ſa ꝑfoꝛata q habebãt ph̊i—ad dimietiendaʒ
quantitatẽ. Vñ Martialis in ſua aſtrolo
gia. Monſtratũ eſt omia ſigna paria ſpa⸗
cia contineri multiplici appoſitiõe clepſy⸗
Ddrarum. rG
Cleptuſ.a.ſi.i.furatus paſſiue.quod ⁊ pꝛo
guloſo dicitt.
Qlericꝰ.ci.m.S.ðꝛ a clerus vł cleros.Et di

cunt᷑ clerici generalit᷑ oẽs qͥ in eccła chꝛiſti

Debuiũt. dũ tñ oꝛdinẽ habeaãt.⁊ ab illo tꝑe
ſic dicti ſunt.ex q̊ Matthias ſoꝛte electuſ
eſt.quẽ vmũ ab aplłis legimus oꝛdinatum

Inñ clericatꝰ.us.ui.⁊ h̊ ⁊ hęc clerical⁊ ̊ le
id ẽ ad cleꝝ ꝑtinẽs.⁊ hęc clericalitas.tatl.

id ẽ dignitas clericoꝝ ᷣm Hugl. Pap̃.diẽ

Qlericus dictus eſt.qꝛ de ſoꝛte dni eſt. vel

qꝛ dñs ſoꝛs eſt ⁊ ꝑs clericoꝝ.
Clerica ðꝛ coꝛona clericoꝝ raſa.vt no. Jo.
an. de vi. ⁊ hone.cleri.c.cleric.
Cleronomus.m.s.i.hęres.a cloros ðꝛ. Iñ

cleronomia.i.hęreditas.
Cleros gręce.latine ſoꝛs vel hęreditas.
Clerꝰ.ri.m.s.i.multitudo clericoꝝ q̃ſi here
ditarius vel ſoꝛtitꝰ.eo ꝙ ſit ſoꝛtitꝰ deo.i.ð

ſoꝛte dñi. vłqꝛ partẽ dni hʒ.vl ſᷣm qͥſdam

clerus ð a clarus.eo ꝙ ſit chrus.
Clibanus.m.S.pe.coꝛ.i.furnus vłfoꝛnax.
⁊ ðꝛa cliuus q̃ſi cliuanꝰ.qꝛ in erectiõe ẽ col
lectus.Cliuus em aſcenſus ðꝛ.Iteʒ ⁊ alio
noiĩe ðꝛ cliuaciꝰ.cij.ſimilit᷑ a cliuo.Jnð cli⸗
banarius rij.qͥ cuſtodit clibanũ vłfacit.et
hęcclibanaria.rię.vxoꝛ clibanarij.vłꝗᷓ fa

cit vłcuſtodit clibanũ.⁊ adiectiue clibana

rius.a.ũ. In etiã clibaniciꝰ.m.S.i.panis
in teſta vłin furno coctuſ. VUñ.Eſt furnus
clibanus aſcenſus cliuus habek.
Cliens. .t.ðꝛ ſᷣuiens vł famulus qͥcũq; vł
nobił pᷣuus.⁊ ðꝛ q̃ſi colens.a colẽdis patri
bus. vel a cluo.eo ꝙ cluat ⁊ defendat do⸗
minũ ſuũ ſᷣm Hugſ.NPapᷣ.vo dic. Cliẽs a
colendo pr̃onũ dictꝰ.i.amicꝰ domeſticus
Item cliẽtes diſcipuli q̃ſi colentes mgr̃ᷣm.
dqbpus colentes dicebant᷑. Alł cliens ðꝛ ille
cuius cauſam aduocatꝰ tuetur ⁊ defendit
Iñ clientulus in eodem ſenſu.vłparuꝰ cli
ens vel ßuiens.
Qlientela.f.p.i.Fᷣuitiũ.vłmultitudo vFᷣuoꝝ
⁊ ðꝛ a colo.is. AUñ vᷣm NPapᷣ.Clientela of⸗
ficium domeſticũ.⁊ ꝓð te.
Clima.tis.n.t.ðꝛ tanta poꝛtio rę ſᷣm quaʒ
mutat᷑ meridies.⁊ ðꝛ a cleo.cles ꝓ inclina
ri. Et ᷣm h̊ in aſtrologia aſſignat᷑ ſeptẽ cli

mata in nr̃a habltabili regiõe ᷣm qͥſdam.

vłlm alios octo. Itẽ clima ðꝛ plaga vłꝑs
mundi ſiue celi.ſicut cõſueuit dici. Quat⸗
tuoꝛ ſunt climata mũdi.i ptes.ſ.oꝛientał.
occidentalis.ſeptentrionalis ⁊ auſtralis.
Item clima gręce ðꝛ latine gdatio. Iñ cli⸗
materiũ rij. Et ſũt climateria ꝗ̊ gradatim
diſcurrũt vł incerte rei diuinatiões vł in⸗
certa pfuglgsz..
Climax qͥdã coloꝛ rhetoꝛicꝰ eſt.⁊ fit cum de
vno vbo in vbis fit Sdatio.vt Mars vi⸗
det hanc viſamq; cupit.potiturq; cupita.
Ak vt NPap̃.dicit.Climax gdatio cumaj
ſuperioꝛ ſenſus terminat᷑.inferioꝛ incipit.
vt eſt illud. Ex innocentia naſcitur digni⸗
tas.ex dignitate honoꝛ.ex honoꝛe imꝑiuʒ
Cline gręce.latine dicit᷑ lectus.⁊ vertitur ĩ
latinum. ⁊ dicitur clinus.ni.i.lectꝰ.a quo
Qlinicus.ci.m.S.pe.coꝛ.q delecto nõ deſcẽ

Ddit. ? pcipue paraliticus.

Elypeus. pei.i.ſcutũ.Sed ſcutũ eſt miims

clypeus vo peditũ.⁊ ðꝛ acluo.i. defendo.

q̃ſi dupeꝰ. qꝛ defendit nos ab ictibꝰ. vela

clepo.pis.qð eſt furari.q̃ſi cepeus.qꝛ fu⸗
ratur coꝛꝑa nr̃a ictibus. Iteʒ clypeũ.n.s.
id ẽ pictura vłimago vłfigura rotũda vbi
ti caput inpingit᷑.vel ðꝛ ſic.locꝰ vbi ima⸗
gines reponunt᷑. Inð clypeolus.li.dimi.
Iñ clypeola.lę.pe.coꝛ.i.anuluſ eo q; ſit ro
tundus inſtar clypei.vel eſt monile rotun⸗

dum ad moduʒ dlypei. Iñ clypeatꝰ.a.ũ.i.

clypeo ꝓtectus vł armatus. Vñ Quã ma
nibus clypeos ⁊ acutę cuſpidis haſtã.
lyſtere. ris.n.t.⁊ h̊ clyſteriũ inuenit᷑.ſ.in⸗
ſtrm medicoꝝ.q̃ ſtercus infirmi ĩ ventreꝑ
duratũ faciũt exire.ſic dictũ q̃ſi clepẽſ ſter

cus.vel ðꝛ ſic quaſi colus ſtercorl.vłquaſi

colatio ſtercoꝛis.qꝛ ꝑ ipᷣm colat᷑ ſtercus ex
trinſecꝰ.Et coꝛ.pe.clyſtere. Vnð Macer
de puluere anheti. Appoſitis digitis aut
intus clyſtere fuſo. Inuenitur etiã clyſter
Clyto.onis.m.C.i.filius regis vłimꝑator .
yel qͥ multa reſplendet nobilitate.a Cluo
is. ꝓ ſplendeo. “
Clytus.a.iũ.i.gloꝛioſus.nobił.ſed nõ eſtin
vſu.⁊ ðꝛ a cleos.quod eſt gloꝛia.Et cõpo⸗
nitur cũ in.vt inclytus.id eſt valde głoſus
Cliuus.m.s.i.collis ſᷣm qð cõſiderat᷑ in de
ſcẽſu.ſ.aſcẽſus.vłpotiꝰ deſcenſus montis
vłflexuoſitas. Iñ cliuoſus.a.ũ.i.mõticu/⸗/
loſus vł flexuoſus. Itẽ cliuis cõponit᷑ h̊ ⁊

hec accliuis. ⁊ Bᷓ ue.vł accliuꝰ.a.ũ.decliuꝰ

Pꝓcliuꝰ.⁊ qdðᷣlibet iſtoꝝ cõpat᷑ ᷣm ugui.
Pap̃. vo dicit.Cliuꝰ.aſcẽſus.mõs nò al⸗
tus. Iñ cliuoſus.a.ũ.i.inclinatus .
Cloaca.fę.p.ðᷣ ꝗqlibet foſſa ad quaʒ ſoꝛdes
defluũt.⁊ ðꝛ a colo as.eo ꝙ ibi colant᷑ ꝗ e⸗
mittũt᷑.vel ðꝛ a cleo.cles.qð eſt abſcõdere
vel ſoꝛbere.eo ꝙ ſtercoꝛa ⁊ immũda abſoꝛ
beat vł abſcõdat. Alſᷣm NPapᷣ. Cloace di⸗
cte ſunt.qꝛꝑ eas colant᷑ aq.vt q̃tiens plu⸗
uisę inundatio extiterit ꝑ eas aquę extra ci
uitatem emittant᷑. Iñ cloacariꝰ.rij.qͥ cloa
cam facit vłpurgar᷑.⁊ hęc cloacaria.rię.in
eodem ſenſu. Et cloacariꝰ.a.ũ.qð ꝑtinet
ad cloacam vel res clace.
Clotho vna de tribꝰ parcꝗᷓ fingunt᷑ regere

yitã hois Vñ. Clotho colũ baiulat.lache
ſis trahat.atropos occat. Oꝛima dat eſſe.

ſecũda regit. tertia finit.
Qluniculũ.li.n.s.pe.coꝛ.i.ſpata.ſplẽdona
⁊ ðꝛ a clunis eo ꝙ reſplẽdeat alclune. vłðꝛ
a cluo.is.eo ꝙ defendat.Cluniculũ etiam

ðꝛ foꝛamẽ qð fit in camiſijs mulieꝝ circa in
guina. vel generaliter qð fit in pannis eaꝝ
circa latus

Clunis incerti generis.i.nates.⁊ ðꝛ a culꝰ.

eo ꝙ ſit circa culum. vel potius a cluo.is.
ꝓ defendo.qꝛ illa maſſa carnis defẽdit oſ⸗
ſa ſedentis.

Coactio eſt duplex.abſoluta ⁊ ↄditionalis
Coactio abſoluta eſt cui reſiſti nõ põt cuʒ
qͥs violenter trahit᷑ ad aliqͥd faciendum.
caſu qͥs oĩno excuſat᷑.l.di.pᷣſbyteris.i.q.i.

ↄoſtat. Coactio ↄditionał eſt ꝗ̊ metũ crucia

tus vel aliqd gque minat᷑.ꝗ ſi excuſata tan
to.non tñ a toto.c.ſacris.de his ꝗᷓ vi.me.
ve. cau.ſi.in glo.verbi attenuet m Goff.
Coactoꝛ.oꝛis.qͥ cogit Coactoꝛ etiam ðꝛ agi
tatoꝛ aſelli m Pab.
Coactoꝛ.tricis.f.t.ðꝛ mulier ꝗ cogit.
Coactus.a.iũ.i.oſtrictꝰ ⁊ in vnũ collectus.
Coagullatus.a.iũ.i.oↄſtrictꝰ.vłſił ſtrictus.
Coagulum.n.s.i.illud qð ponit᷑ in lacte vt
coaguletur.
Coax. vox ranaꝝ. ”ð
Coccytus.ti.fluuiꝰ infernał.⁊ interpᷣtat᷑ lu
ctus.⁊ ꝓð.pe.⁊ etiã pᷣmam.qꝛc.duplicat.
Vñ Job.xxj. Dhulci fuit glareis coccyti.
Et nõ ꝙ Pap̃.ponit quoccytꝰ in q.⁊ etiaʒ
in c. Vn in c.dicit.Coccytꝰ inferni palꝰ vł
fluuius vel oĩa flumia ignea.a coccytos.i.
luctu vel gemitu.⁊ ſigt qcqͥd homies in lu
ctum lachꝛymaſq; cõpellit. Uñ. Non niſi
lamenta tua dãt coccyte fluenta.Quidam
tñ ſcribunt ꝑ vnũ ctitm.
Coccyteus.a.ũ.ðꝛ a coccytus. AVñ Virgik.
in. vij. enei.Hic ſubitam rabiẽ coccytea ᷣ
o abijcit ⁊c. “ .
Coccus.ci.m.s.eſt genꝰ ticturę.ſ.mediũ in
ter rubeũ ⁊ croceũ.Coccũ dicũt gręci nos
rubeũ ſeu vmiculatum dicimꝰ. Eſt em v⸗
miculus ex ſuueſtribus frõdibꝰ. Iñ cocci⸗

neus. a. ũ. ⁊ coccinus.a.ũ.i.illo coloꝛe tin⸗
ctus.i.rubeꝰ Inuenit᷑ etiã hͥ coccinũ Eſa.

pᷣmo.Si fuerint peccata vr̃a vt coccinuʒ.
vbi dicit glo. idem eſt coccus ⁊ coccinuʒ ⁊
vmiculus. Oapᷣ.dicit.Coccinetum.i.ſan
guineum.a cocco Oꝛꝛ.
Cochlea ðꝛ circũflexus aſcẽſus in muro vł

turri. ⁊ ðꝛ a cõcha q̃ſi cõchula Itẽ cochlee

dicũt᷑ alteę ⁊ rotũdę turres.ſ.a cyclo.quaſi
cycleę.quia ꝑ circulum conſcendũt ad oꝛ⸗
bem. Vñ ᷣm MPapi. Cochlea dicitur per

——

—

ACNV

circulũ aſcenſus. AUñ. Dic cochleã turris
ſcalam teſtamq; limacis.

Cochlear.n.tx.vłcochleare huiꝰ cochlearis

dꝛ inſtrm qͥ cibi liqdi ſolent mãducari.a cõ
cauitate.vel ab vſu pᷣus cochleariũ dictũ.
Cochlear etiã ðꝛ ꝗdam mẽſura.ſ.dimidia
pars drachme appendens ſiliquas noueʒ
quod triplicaiũ cõculam facit. AUñ.Eſt co
chlear ꝓpᷣe quo pultes ponis in oꝛe.

Cochlearius.rij.m.s.eſt lapis marinus co

chleis ⁊ arenis ⁊ lapilł cõcretus et aſperri
muus.
Coctilis.2.t.⁊ h le pe.coꝛ.quod coctum eſt
vłaptũ ad coquendun.

Coctus.a.ũ..a coquo.is.ðꝛ. aũt coctũ qſi

coactũ ab igne ⁊ aq̃ ðꝛ.etymo.eſt.nõ com⸗
poſitio. ⁊ cõponit᷑ ſemicoctus.a ſ.i.ꝓ di⸗
midia ꝑte coctus. ”JU
Cocula vaſa oĩa coquendi cauſa ꝑpata
Codex idem eſt qð caudex.qð eſt trũcus.⁊
mutata a. in o. ðꝛ caudex. Itẽ ꝑ tranſlatio
nem a codex.vel caudex ðꝛ h̊ codex lib qͥ-

dam in qͥ ↄtinent᷑ diuerſi libꝛi partiales.ſi

cut in codice trũco ↄtinent᷑ diuſi rami. Et

appellatio iſta mo ampliata eſt. vt etiã ali

bet liber dicat᷑ codex. Differũt tñ codex ⁊
liber. Quia codex eſt ꝓpᷣe multoꝝ libꝛoꝛũ
ſed liber eſt ynius volumis. Itein codex
ꝓbðe eſt liber qͥ continet diuerſa ſᷣcepꝑta im
patoꝝ. Vnde ãte tꝑs Juſtiniani erat tres
codices.ſ.Gregoꝛianũs.hermogenianus
⁊theodoſianus.⁊ multeę cõſtitutiones ex⸗
tra illos deuagantes.pᷣterea duo pene mi⸗
lia libꝛoꝝ.⁊ treties centena milia verſuuz
Videns igit᷑ Juſtinianus legũ tantarum

multitudinem. voluit circa h̊ adhibere re⸗

medium ſalubꝛe.pᷣmo direxit animũ ſuum
ad impiales conſtitutiões.⁊ de iſtis tribꝰ
codicibus extrauagantibꝰ fecit fieri vnuzʒ
codicẽ. quem ſuo noie appellauit codiceʒ
Juſtiniani. Deinde direxit animũ ad im⸗
mẽſa veteris iuris volumina.⁊ de ilł duo
bus pene milibus libꝛoꝝ ⁊ treties cẽtenis
milibus vᷣſuum fecit fieri librũ digeſtoꝛuʒ

ſiue pandectarũ.quẽ diuiſit in nquagin⸗

ta libꝛos partiales ⁊ in tres integrales.ſ.
ff.vetus.infoꝛtiatum.⁊.ff.nouũ. Poſtea
pꝓ iuuenibus ⁊ legum tyronibus feẽ libꝛũ
Inſtitl.ſ.mediocrem eruditionẽ ꝑ quẽ qſi
pontem iuuenes ad legum ſubtilioꝛa et
altioꝛa puenirent. .
Codicillus.li.dimi.i.paruus codex.Codi⸗
cillus etiã dicebat᷑ illa charta in q̃ ſcriptuʒ
erat teſtamentũ alicuius moꝛtui extra ciui

tatem vel in pegrinationeꝗᷓ poſtea mitte⸗
bat᷑ ad rhomanos Ael codicillus ẽ paruꝰ
codex vłſcriptura.nulla indigẽs ſolẽnita⸗

te. ſed ſolimõ teſtatoꝛis voluntateʒ ſiens

et loco teſtamẽti habef.
Codiculus.li.i.paruus codex.
Coepiſcopus pi.i.vicariꝰ epᷣi.a con ⁊ equs
vel m Papᷣ. Coepiſcopus ↄiũctus et vi⸗
cinus ebs.
Coeſus.a.ũ.i.coꝛroſus.a cõ ⁊ eſus.
Coętaneus.a.ũ.i.vniꝰ ⁊ eiuſdẽ ętatis. AVñ
ad Gal.j. MOꝛoficiebam in iudaiſmo ſupꝛa
multos coętaneos meos. “
Coęternus.a.ũ.i.ſimł ęternꝰ.⁊ dꝛa cõ ⁊ ęt⸗
nus. Iñ coęternittas.
Cogitatiuncula.f.p.i.parua cagitatio.
Cognatus.m.s.i.frat᷑.quaſi ſimłnatus.et
hęc cognata.i.ſoꝛoꝛ ſi ſimł nata ·i.filia.⁊
tũc in᷑ponit᷑ g.ꝑ ꝓtheſim. Itẽ natꝰ cõpo⸗
nit᷑ cũ cõ.⁊ ad.⁊ ðꝛ cognatꝰ.a.ũ.⁊ h̊ cogna
tus.hęc cognata.Et agnatꝰ.a.ũ.⁊ h agna
tas.hęc agnata.qͥ vel ꝗᷓ vel qð eſt de eodez
genere natus vel nata vel natũ.Tñ ibi eſt
dẽa. qꝛ agnati dicunt᷑ qͥ ꝑ virilem ſexũ de/
ſcendunt. Sed cognati q̊ ꝑ femineũ ſexuʒ
Et dicunt᷑ agnati.qꝛ ſuccedunt ꝓ natis.⁊
ſuccedunt loco natoꝝ dũ deſunt filij. Sed
cognati dicunt᷑.qꝛ ſunt de eodẽ genere na

ti.vel qꝛ ſunt pꝛopinquitate cognationis

cõiuncti. Qui ideo poſt agnatos haben.·
qꝛ ꝑ feminei ſexus ꝑſonas veniüit
Cognatio legalis ᷣm lhoſti.eſt ꝗdam ꝓxi⸗
mitas pꝛoueniens ex adoptione vel arro⸗
gatione. UUMM:
Cognatio ſpũalis eſt pꝛopinqᷣtas vł attinẽ⸗
tia.quę ꝓuenit ex ſacramenti datione. vel
ad ſacramentũ recipiendũ atteſtatiõe vel
tentione. Unde ex cognatione ſpũali qᷓ in
baptiſmo contrahit᷑.nouem pꝛopinquita
tes naſcunt᷑ Oꝛima filiatio inter ſacerdo⸗
tem baptiſantem baptiſatum. Secunda
compaternitas inter ſacerdotem ⁊ patreʒ
baptiſati. Tertia commaternitas int᷑ eun⸗
dem ⁊ matrem baptiſati. Quarta inter fili
os ſacerdotis ⁊ baptiſatuʒ.ſ.fraternitas.
xxx.q.i.homies.⁊.q.iij. ita diligere.Quiĩ
ta filiatio inter baptiſatum ⁊ ſuſcipientem
de baptiſmo. Sexta filiatio inter eundem
⁊ vxoꝛem ſuſcipientis. Septima fraterni-
tas inter baptiſatum ⁊ filios ſuſcipientis
Octaua compaternitas inter ſuſcipienteʒ
⁊ patrem ſuſcepti. Nona commaternitas
inter eũdem et matrem pueri.vt.xxx.·iij
f 5

Cognomẽ.n.t.eſt cõe nomẽ totiꝰ cognatõiſ

In hic ⁊ hęc cognoĩs.⁊ h̊ ne.qͥ ſunt eiuſdẽ
noĩs vel cognominns.
Coberes.redis. ↄ.t.i.ſił cũ alio heres. Vñ
NRo. viij. Si aũt filij ⁊ hęredes.hęredes qͥ
dem dei. coheredes aũt chꝛiſiit.
Cohoꝛs.tis.m.t.ðꝛ a cohoꝛtoꝛ a frequẽtia
cohoꝛtatiõis.⁊ eſt multitudo ruſticoꝝ Sʒ
caſtra multitudo militũ Cohoꝛs maioꝛ cõ
tinet quingentos.Cohoꝛs minoꝛ trecẽtos
Item coꝛs coꝛtis ðꝛ qðdam genꝰ munitio
nis.a coartando vel coercendo.eo ꝙ coer
ceat cuncta interioꝛa.i.cõcludat. vel qꝛ co
erceat obiectu ſuo extraneos ⁊ adire ꝓhi⸗
beat. ⁊ m h̊ in tali ſenſu melius ſcribit᷑ ſi⸗
Cohum. hi. n. S.i.coꝛrigia qua iugum ad te
monem religatf. ”M
Coitus.us.ui.i.cõcubitus.a coeo.is.
Colax.acis.fuit qͥdam leccatoꝛ aqͥ ⁊ quili⸗
bet paraſitus põt dici colax. S
Colema.atis.n.t.i.cõmixtio herbę ⁊ olei.
ex qᷓ luctatoꝛes in paleſtra vngebanf.
Cholera.rę.f.p.pe.coꝛ.ðꝛ a colos vel colõ.
quaſi follicula.ſ.felłeffuſio.⁊ eſt vnus de
ttuoꝛ humoꝛibꝰ coꝛꝑis. Dicit᷑ etiã chole

ra ipe folliculus de qͥ fel effundit᷑. Et nõ ꝙ;
ſunt q̃ttuo: hũoꝛes coꝛꝑis hũani.ſ.ſãguis

cholera.melãcholia ⁊ flegma.Et vnꝰqͥſq;
pdictoꝝ humoꝝ elementũ ſuum imitatur.

Sanguis naq; imitat᷑ aerẽ.Cholera ignẽ.

Melãcholia terrã. Flegma aquam. Inð
cholericus.a.ũ.ille in qͥ magiſ dominatur
cholera.
Coliciani hęretici a qͥdã Colicio nominati.
q dicũt deũ non creaſſe mala. ↄtra illð qð

ſcriptũ eſt. Ego dñs creans mala. .
Coliphiũ.n. s.i.panis qͥ poſt pᷣmã vel meri

diem laboꝛantib? dat. vel panis agymꝰ in

modũ virił mẽbꝛi factꝰ.qͥ ſolebãt vti ago⸗
niſte vt eſſent foꝛtioꝛes. Uñ Juuenał.Co

medunt coliphia pauce. Pap̃. dicit. Coli⸗
phia dicunt᷑ panes agymi ⁊ genus carniũ
Carnes aſſę ⁊ ſemicoctę.qui eſt victꝰ ath⸗

letarum.
CLolimbus. bi. m. s. eſt herba creſcens in aqᷓ
yvel tirſus virẽs.vel aqductus.ſ.locuſ per
quẽ diſcurrit aꝗᷓ. In paſſione btithomę in

uenit᷑. Fecit colimbũ ⁊ lacus aquaxꝝ inſlu⸗

entes. Map̃. dicit Colimbus vbi müdant

Yeſtimẽta.vel aquax influens locus.

CLollactaneus.a. ũ.i.in eodẽ lacte nutritus

vel eodem tꝑe lactatus

llacteꝰ. a. ũ.i. eiuſdẽ lactis. Collactei ſüt

q idem lac ſuxerüt. vel in eodem tpe. qua⸗
ſi coetaner.
Colaphus.phi. m. s.eſt colli ꝑcuſſio.
Collariiũ.rij.n.s.id qð eſt in collo canis.

CQLollaterab. 9. t. ⁊ B le. qͥ eſt de latere.vt ven

Collatoꝛes dicunt᷑ a ↄferendo.qꝛ ↄferũt in
fiſcuzʒ. ſiue oꝛdinaria ſit collatio ſiue extra⸗
oꝛdinarii. ”
Collatio ſᷣm Aco. non eſt alið qᷓ; cõicatio q̃
res quõdã non ſua vłnõ heęreditaria iam
eſt ſua vł hęreditaria.vł eſt ↄfuſio ſiue co
adunatio rerũ ↄferentis in res cõmunes.
ſeu cũ rebus cõibus diuidendis.vt nõ.in
l.ſi ſoꝛoꝛ. C. de colal. O
Collatiuus.a.ũ.i.largus.amplꝰ.ſinuoſus.
capax. vbi multa ↄferunt᷑ 3
Collectiuꝰ.a.ũ.a colligo ðꝛ. Vñ collectiuũ
nomẽ ðꝛ qð in ſingulari numero młtitudi⸗
nem ſigt. vt ppłs. Oles em hoies in vno
pplo colligunrrrr.
Collega.gę.m.p.nomẽ eſt officij viroꝝ. Et
ðꝛ a collego.gas. ꝛope qͥdẽ college ſunt
in officio.iſ.qͥ inſi legant᷑ ad aliqð officium
ꝗagendũ.vt ad pacẽ int᷑ aliquos cõponen⸗
dã. VUnde.Cõſoꝛtes ↄiungit amoꝛ.ſocios
laboꝛ vnus.Miſſio collegas ad eundem

tus collaterał.quaſi cõtiguus ⁊ vicinus

cupulat actũ. Aſt eadeʒ comites vnit via

mẽſa ſodales. Item.lego.gis.cõponit᷑ cũ
cõ. ⁊ ðꝛ colligo. gis Iñ h̊ ⁊ hec collega. ge
cõ.p.pe.coꝛ.ſimul colligens vłlegẽs. Sic
em̃ ↄuene dicunt᷑ ſimul veniẽtes.ſic colle⸗
ge dicunt᷑ ſimklegentes
ollegarius vnꝰ ex talibus ſociss
Collegiũ eſt ſocietas collegaꝝ in vno hono
re poſitzzs M
Collegiati dicunt᷑ aliqͥ qͥ ſunt de aliq̃ coꝛꝑe.
id ẽↄgregatione.vel artificio hoim.
Collibẽtia.tię.i.obedientia vł cõſenſus.et

igdem eſt collibeſcentia.

Collibertus.m.s.i.cũ alio libertus
Collibiũ.bij.n.s.ðꝛ paruũ munuſculũ.vel
fructus.vt.poma.nuces.cicer.frixũ.vua

paſſa qð ⁊ bellariũ ðꝛ ⁊ antepometũ ⁊ ðꝛa

collibet.qꝛ ſimłcũ alijs placet.poſt carniũ
fercula fructus ſolẽt diligi ꝑ ſe nõ tm. JIñ
collibiſta.ſtę.ðꝛ q̃ recipit collibia ⁊ hmõi
munuſcula ꝓ vſura vłaliquo ſᷣuitio. Dici
tur etia collibiſta qͥ vendit collibia.
Collibrũ.bri.pe.pð.eſt genꝰpecunię.vł to
ta pecunia ſimł collibrata “
Collyrida.dę.f.p.pe.coꝛ.eſt paniſ tenuis ⁊
qſi ſubcinericius. vel eſt panis modicus

E
n
un

nen⸗

ios
en
47
.

u
191

æ triangulus coctus ⁊ frictus detenſus
Collyriũ.rij.n.s.i.ꝗlibet ſuꝑunctio.ꝓpᷣeta
men ad tgendas feces oculoꝝ. ſᷣm Hugl.
Maßp̃.wo dicit Collyriũ medicamentum.

Collyria ſonant.qꝛ viciaoculoꝝ tergant.
Apoc iij. Et collyrio inunge oculoſ tuos
vt videas. ““““,

LCollis.lis.m.t.a collũ dꝛ. Et ſit unt collesß⸗

eminentioꝛa iuga montiũ q̃ſi colla.vel ipi
aſcenſus circa ſummitates montiũ. Inde

colliculus.i.paruus collis.

Qoolliſio. oniſ.f. t. ðꝛ qſi ſimulleſio.⁊ dicit᷑ a

collido.is. Itẽ colliſio eſt ꝗdã ſpẽs metha
plaſmi.ꝗ alio noĩe ðꝛ ſynalympha Itẽ col
liſiones ſunt cũ aſꝑe ↄſonãtes in ↄſtructio

ne occurrunt ſibi.vt ẽ illud. Si vires auri

ga ꝑ loꝛa. pꝑ flagella.ꝑ frena.vtvult apᷣ.
Et ſic colliſio eſt vitium contentum ſbᷣ bar
bariſſo. H
Colliſus.a.ũ.quaſi ſimulleſus.
Colloquiũ.quij.i.ↄſiliũ vel contio.qð vul⸗
Jgo ð parlamentum.
Collũ.li.n.sS.ðꝛ a colũna.eo ꝙ ſit longum ⁊

rotundũ.vt colũna baiulãs caput.cuiꝰ an
terioꝛ ꝑs gula poſterioꝛ ceruix. Inð collu

lum.n.S.i.paruũ collul.
Colluſio eſt int᷑ actoꝛẽ ⁊ reum latens ⁊ frau
dulenta ↄuentio ꝑ quã alt᷑ in iudicio ſe ſu⸗
Pari ꝑmittit.vt ðꝛ de collu.in glo.c.audi⸗
mus.

Colluuiũ.uij.n.s.⁊ hęc colluuies.ei.et hec
colluuio.oniſ.in eodẽ ſenſu.i.aquaꝝꝑ inun
datio. vel ſoꝛdiuʒ collectio ⁊ ↄgregatio ex
filius. ex eo ꝙ oꝛiginalit᷑ cõditioni colona

multa fluxione ⁊ inundatiõe aquaꝝʒ.
Colobiũ.n.s.ðꝛ palliuʒ vᷣginale vſq; ad ta⸗
los depenſuʒ ⁊ ſine manicis.⁊ ðꝛ colobiũ
ãſi collobiũ a collo depẽſuʒ.vłqꝛ ſit lõgũ.
Et nõ ꝙ nõ ſolũ vᷣgines ſed etiaʒ diaconi
vtebãt᷑ colobio. loco cuius poſtea vſi ſũt
palunatica. a⸗ ſcʒ nuditas bꝛachioꝝ culpa⸗
atur. ðU½

— „

Coloma.mę i.calamus cũ ſpica ſua.

Lolõ greci dicũt. ⁊ interpᷣtat᷑ mẽbꝛum. Itẽ

cholõ vel cholus gręci dicũt fel vel alið in
teſtinũ. Itẽ a colon ðꝛ ꝑ compoſitionẽ mo
nocolos.dicolos vłbicolos.tricolos et te⸗
tracolos.a monos qð eſt vnũ vel dis.ſiue
bis qð eſt duo.vłtris qð eſt treſ vłtria.vł

tetras qð eſt q̃ttuoꝛ.⁊ colõ qð eſt membꝛũ
ſcʒ qð habet vnam vel duas vłltres vel q̃t
tuoꝛ metri varietates. Vnde inuenitur in

oglis Oꝛatij. Hęc oda eſt monocolos.hęc
Dicolos.hec tricolos:.id eſt habʒ in ſe vnã

Eyl duas vltres metri varietates. Mapias

Colonus ad nümũ ↄductus eſt ille q ſtatim
ccũ fructus fuerint a ſolo ſeꝑati.vt vſufru
ctuarius intelligitur m Jo.· ff. de fur. l. ſi

—

Dicit Cholõ. culare inteſtinun.·
Colonia.nię.f.p.i.ciuitas vł caſtruʒ.vł vi ?
la ꝗlibet a nouis inſtituta colonis. Unde

Miero.in plogo Hieremię. Ja terras eoꝝ

colonię gentiũ poſſidebant. Colonia etiaʒ
dicebat᷑ olim ciuitas vel regio captaa rho

manis.in qua veteribꝰ expulſis ſuꝑindu⸗

cebant᷑ noui coloni arhomanis. Colonia
etig dicebat᷑ ciuitas vel caſtrũ vel villa in
cõfinio duarũ regionum.a colonis ibi fre
quenter mutatis a rhomaniſ.ne liceret eis
eſſe infideles. ODODU—U—
Colonus.ni.m. S.i.terrę cultoꝛ.⁊ ꝓpead⸗
uena qͥ aliunde veniẽs agrũ locatũ ſibi co⸗
lit. vłqͥ habet pꝛędium agri colendi cauſa.
Biffert autẽ colonus ab inquilino.quia
in rure.iſte autẽ in ciuitate moꝛat᷑. Et ha⸗
bet plures ſpecies agricoloꝛuʒ ſcðᷣm Axo.
yVt patebit. ès
Coloni cõditionales dicunt᷑ qſi ex ſua ↄdi⸗
tiõe pᷣdiũ vłagrũ colere debentes.

Coloni dñici dicebant᷑ qͥ colebãt agros im⸗

patoꝛis.vt.C. de pᷣ.⁊ oibus re.li.xj.
oloni illiriceni alias ⁊ meliꝰ illiceriani de
illirico.i.de ſclauonia dicunt᷑. ⁊ habentur
in. l. cũ ꝗrebat᷑.C. vñn wvio.
Colonus inqlinꝰ minꝰ eſt aſtrictꝰ qᷓ; colonꝰ
ↄditionał. Vñ inqͥlinus bñ põt in alia pte
cuiuſlibet ſuburbij domũ ↄducere ⁊ inha
bitare. Sed cõditionał colonus nõ audet
cũ ſua familia recederea fundo queʒ colit
nec alibi habitare. 444“2ððUJDR
Colonus oꝛiginarius ðꝛ coloni ↄditionalis

rię ſubiectus eſt. Necrefert ſiue in ſolo fu⸗

erit natus ſiue extra ſolum. qꝛ tanqᷓ; oꝛigi⸗

ſuus ſuſcepit colenda.

narius ad terrã illa reducendus quaʒ pat᷑

7 .

rain colũt ꝓ parte dimidia vłtertia ſm ſte
rilitatem vłfertilitatẽ terrax.·

oloni paleſtini ſunt de paleſtina pꝛouicia

Colonus ſimplicit᷑ ðꝛ qͥ ſub certa ãnua mer
cede in pecunia numerata pꝛędia colenda
acciwbdit.
Colonus pꝓpᷣe ðꝛ qͥ rem ruſticam ↄducit nũ⸗
mis ⁊ cõpetit cõtra eum actio pᷣſcript ver⸗

apes.

Xolonus ſuꝑficiarius eſt qͥ aream ↄducit

lubiugauerunt.

5
6

ea ↄditiõe vt ſibi liceat in ea ędificare ⁊ do

mum tollere cũ voluerit.

Coloni partionarij ſunt qͥ totũ agrũ ſuis ex
penſis colunt ⁊ ex fructibus ſſtant dño fũ
di quantũ cõöuenit.
Coloqͥntida.dę.vłhęc coloqntis.tidis.eſt

—

„ —

tibi ſit coloquintida cucurbita lectoꝛ:.

Coloꝛ.oꝛis.m t.ðꝛ qlitas ꝑceptibił viſu in
luce.⁊ ðꝛa colo.as.qꝛ olim coloꝛes colabia

tur.vt eſſent nimię ſubtilitatis. Iñ coloꝛo

As.Alij dicũt ꝙ a coloꝛo fit color ꝑ apoco

pam Itẽ coloꝛ cõponit᷑ h̊ ⁊ hec bicoloꝛ.rl.
q̃ſi duoꝝ coloꝝ. Iñ bicoloꝛatus.a.ũ.Et h
hec tricoloꝛ.i.triũ coloꝝ. Iñ tricoloꝛatꝰ
g.ũ.Et h̊ ⁊ hęc multicoloꝛ.i.multoꝝ colo⸗
rum.Et h̊ ⁊ hec diuerſicoloꝛ.i.diuerſoꝛuʒ

rum vel alterius coloꝛis Iñ diſcoloꝛatus
g.ũ. Et h̊ ⁊ hęc vnicoloꝛ.vnius colorl. Et

B ⁊ heęc rubicoloꝛ.i.rubei coloꝛis.Et hic ꝰ

hec albicoloꝛ.i.albi coloꝛis.Et cum omni⸗

bus illis componit᷑ coloꝛo.as. Item omia

cõpoſita a coloꝛ vt bicoloꝛ.a decoꝛ.vt De
decoꝛ.a coꝛpus.vt bicoꝛpoꝛ ſunt cõis ge.
licet irregularit᷑ aliqñ repiant᷑ in neu. ge.
qð autoꝛitati attribuimus Exech.x vj. Et

aſſumpſiſti veſtimenta tua multicoloꝛia.
Et coꝛ.pᷣmã coloꝛ. Vñ Auianꝰ. Ingenio
mox ſubſiſtit forma coloꝝ.

Cholos vel cholõ. dicũt gręci fel. vel aliud
inteſtinuum.

Coloſeũ.ſei.n s.qͥdã locus rhomę. vbi oli
erãt imagies oim puicaꝝ. ⁊ i medio erat
imago rhomę tenens pomũ aureũ in mãau
vpuyrpote dna ⁊ regina oim. Et erant ita diſ⸗
proſiteę arte necromantię ꝙ qñ aliqᷓ ꝓuicia
volebat inſurgere cõtra rhomanos ·ſtatiʒ
imago rhomeę obuertebat doꝛſum illius ꝓ

uincię imagini. Vel vt dicũt imago illius

exercitũ. ⁊ ꝓuincia illã ſibi ſubiugabant.
Et tali arte rhomani quaſi totũ mũdũ ſibi

colubꝛinus.a.ũ. Itẽ coluber ceruuʒ
leonem interficit. Inde coluberculus.id ẽ
paruus coluber.
CLolũ.li.n.s.eſt inſtt̃m ꝑ qð muſtum fluit.
AVñ Virgilius.Tũcſpiſſos vimĩe qualoſ

CLoloſus.ſi.m.S.i.aliq̃ res in mẽoꝛiã alicuiꝰ
mMmoꝛtui facta. vt tumuli ⁊ imagines apud
antiquos.⁊ ðꝛ coloſus quaſi colens oſſa.
Et ꝓð.pe. VUnde Juuenalis. Et de mar⸗
moꝛeo citharaʒ ſuſpende coloſo Papᷣ. di⸗
cit. Coloſus vocatur ſtatua marinoꝛea et
cucurbita agreſtis ⁊ vehement᷑ amara. 1
ſidmilit᷑ ꝑ terrã vt cucurbita flagella exten⸗
dDit. fructu rotundo ⁊ folijs ſimilibꝰ cucu⸗
mweri vſuali. Anð.iiij. Re.iiij. Et collegit
ex ea coloqͥntidas agri. Ał vt in hyſtoꝛjs
diꝛ.Colodqntidę ſunt agreſtes cucurbitęa⸗
mariſſimę. minoꝛes his ꝗᷓ in hoꝛt naſcũtł.
Ael vt qᷣdaʒ dicũt.herba eſt q̃ſi vitl ſe dif⸗
fuundens in ſepibꝰ. fructu modico purpu⸗
reo ⁊ rotũdo cũ maturꝰ eſt. Vñ.Agreſtis

ala.
Coloſtrũ.ſtri.n.s.qð ⁊ coloſtra ðꝛ.i.lac cõ⸗
cretũ in mammis. vel potius nouũ lac qð
ſtatim pᷣmo mulget᷑ poſt fetum.qð cito co
agulattr.
Coluber.bri.m.s.pe.coꝛ.⁊ hec colubꝛa bꝛ.
eſt genus ſᷣpentis.eo ꝙ colat vmbꝛã In
ugit

colaq; ſloꝝ. Fumoſis de riſpe tectis Inð
colariũ.⁊ eſt idem qð colum. Itẽ colũ ac⸗
cipit᷑ ꝓꝑ quodam coloꝛe rhetoꝛico.⁊ eſt pũ
ctum ſine vlla vgula qñ vicʒ ↄſtructio eſt
pfecta.ſed adhuc pendet intentio dictato⸗

cöſtans.

ris. ⁊ talis diſtinctio vocatur media ſiue

B Colũbus.m s.⁊ hęc colũba auis ꝗqdã ſic di
coloꝝ.Et h̊ ⁊ hęc diſcoloꝛ.i.diuerſoꝝ colo

cta ꝓpter diuerſos quos habet coloꝛes in

collo. et ðꝛ columba. q̃ſi colens lũbos. Et

hʒ ſeptẽ ppᷣetates.Caret felle.nullũ ledit.
alienos pullos nutrit. gemitũ ꝓ cãtu emit
tit. iuxta fluuiũ moꝛat᷑ granuʒ eligit qð co
medat.in foraminibus petre nidiſicat.Si
gnificat etiã ſpũmſanctũ.
Colũbar.baris.n.t.eſt latibulũ vłfoꝛamen
vbi nidiſicãt colũbę. Colũbar etiam ðꝛ qð
dam genus vinculi a collo.qꝛ eſt aptũ col

lo. Dicunt᷑ etiã colũbaria loca ↄcaua ĩ na

uiꝑ ꝗ̊ᷓ remi emittunk.
Colũbinus.a.ũ.pe.ꝓð.poſſeſſiuũ de colũ⸗
bus. Itẽ h̊ colũbinꝰ.ni.qͥdã lapis a coloꝛe
illius auis ſic dictus. ”M
Columẽ.mis.n.t.i.alacritas vel foꝛtitudo.
Et coꝛ.lu. Uñ omerus.Hinc patrię co⸗

luumen pugnat mauoꝛtius hectoꝛ.

Columis. .t.⁊ h̊ me.i.ſanus.alacer.et ðꝛ

acoluna. eo ꝙ rect ⁊ firmiſſimꝰ ſit. Aqͥ ꝑ
coõpoſitionem hic ⁊ hęcincolumis.⁊ G̊ me

id Einfirmus.

cieim. v Colũna. nę.F. p.i. ſtatua. ⁊ ðꝛ a columen. eo
PYuincię inſurgebat cõtra imaginẽ rhom
tũc rhomani ex impꝛouiſo mittebãt illuc

Hꝙ in ſummo ſit lõga. vel qꝛ culmẽ ſuſtine⸗
at. Inð hęc colũnula.lę.⁊ hec columella.
Et a colũnella ꝑ mutationẽ.m.in b.inueni
tur hęc colũbella lę. Et coꝛ.co VUñ Oꝛatiꝰ

NMNMempe int᷑ varias nutrit᷑ ſilua columnas

Colũnelli.loꝝ.m.s.płis nu.ſunt dentes q̊

r.

medus. a. ũ.q̊ͥ comediã deſcribit. Inð co⸗

⸗
canini dicunt᷑ a lõgitudine ſic dicti.qꝛ ſüét· meędicus.a.ũ.i.ad comędiã vel ad come⸗
longi ⁊ rotundi ad modũ colũne ᷣm hu⸗ dendum ptinens vel delectabilis. Jñ Co
gui. MPap̃. dicit colomelil. mgice. i. delectabilll.
4 Colurus ðꝛa colon ⁊ vrus. ſi colon vri.i. Comes.tis.m.t.eſt nomẽ dignitatis.⁊ dʒ 2
mẽbꝝ.ſ.cauda bouis ſilueſtris.HNa vreſt como. as. Inð comitiſſa. ſeę. Item inueni
bos ſilueſtris. Iñ colurꝰ cauda illꝰ. Anð comes.2.S. ꝓ ſocio.⁊ tunc ðꝛ acommeo.
⁊ quadam ſimilitudine coluri dicunt᷑t duo as.Et eſt comes ꝓpe in itinerea commeã
circuli imꝑfecti in celo.qͥ qdam ideali puu do. ſocius in ꝑiculo.collega in officio.con
dentia fingunt᷑ in firmameto. Sic em cau ſoꝛs in pꝛemio.ſodalis in menſa. .
da bouis facit circulũ imꝑfectũ.ita qdam Comes oꝛientis ſᷣm Aco.in ſum. foꝛte erat
circuli fingunt᷑ eſſe in cęlo imꝑfecti.q;dtum pꝓcuratoꝛ rerum ceſaris. quas bhabebar in
Ad viſum noſtu. oꝛieen.
1 Cholus.li. m. s.apð nos latinos.idẽ eſt q; Comes palatinꝰ. ðꝛ qͥ curã gerebat peipuã.
chole vel choli. apud gręcos.ſ.fel.vł aliꝰ vt miſſoꝝ notarioꝝ.⁊ iudicũ negligentiaʒ
i. inteſtinũ Et in phyſica dðꝛ inteſtinũ culare argueret.⁊a ꝓuincialibꝰ tributa exigeret
lof JIñ cholicus.a.ũ.vt cholica paſſio quę fit ⁊ conſueta depoſceret. ð
15 in iſto mẽbꝛo.⁊ cholicus hõ.qͥ patit ifimi Comes rex bᷣuataꝝ ſᷣm Axo. erat foꝛte ꝓeu
tatem choli. Añ Macer de viribꝰherba⸗ ratoꝛ ceſaris in pᷣuatl rebus.⁊ ſm eũ etiaʒ
rum. Illius ſemen cholicis cũ melle mede illuſtris fuit. Alij dicũt ꝙ buati cõmodi et
4 tur. Item inuenit᷑ hęccolus. us. ui. vel co⸗ fiſcaliũ reꝝ habuit adminiſtrationẽ. vt eaſ
lus li.ꝓ rota feminaꝝ.vel inſtro vñ femie vpuaret ⁊ in eis negociarert.
. nent. a tunc dicit᷑ a colo.lis.Et coꝛ.ᷣmam CLComes ſacraxꝝ largitionũ vᷣm Aco. erat ille
Anð QOuidius. Aptioꝛ eſt digitis lana to ꝑ quẽ pᷣnceps ſua ſtipẽdia largiebat᷑ et h
luſq; meiss. foꝛte erat ꝓcuratoꝛ reipublice qͥ gręce legi
ſel Coma. mę.f. p. ppᷣe capilli mulieꝝ.a comen ſta nuncupat᷑. Alij dicũt ꝙ imꝑatoꝛꝑ bũc
ön do. ſicut cęſaries viroꝝ a cedendo. Vel dͤ ſuam libertatem ⁊ magnificentiam exerce
coma ꝓpe nõ ceſi capilli.⁊ eſt nomẽ grecu bat ⁊ largitudinem agebaet.
in Itẽ cuma.mę. vel potiꝰ coma.mę.ðꝛ bre⸗ Comes ſacri patrimonij erat im tor⸗
uis dictio.⁊ ðꝛa cumulo.las.ꝑ ↄtrarium.„. curabat patrimoniũ. qͥ in hoc differt a Co
Itẽ h̊ coma. tis.n.t.i.cẽſura iudiciũ. Iteʒ mite reꝝ pᷣuatarum. qꝛ hic tenet cuſtodiaʒ
punctũ cũ vᷣgula ſurſum ducta.qñ nec ſen ca mobilia. ſed ille patrimoniũ ⁊ immobi⸗
1 tentia nec conſtructio eſt ꝑfecta.⁊ talis di lia pcueaeaert.
5 ſtinctio ðꝛ ſuſpenſuua. LTLomites coſiſtoꝛiani ſunt qͥ conſiſtoꝛij mili
Comarchus.chi.i.pᷣnceps ſuꝑ comites.et tes dici meruerunt.qui etiam ſpectabilibꝰ
BSZꝛia comes ⁊ archo. NVpVrconſulibus ęquipabant᷑. vel conſiſtoꝛia
Comaticus.m. S.i. vſiſicatoꝛ. ⁊ ðt a Coma ni dicebantur.qui ſerant caſtriſpꝛincipis
mę. Jũ aduerbiũ comatice.i. bꝛeuit᷑. com⸗ oꝛdinanddis.
Nr pendioſe. Comaticus etiã ðꝛ abbꝛeuiatoꝛ Comitarienſes milites alias comitatenſes
cõpendioſus. diuiſus. dTdicuf milites ſtipendari a comitatu dicti
vld. Comatulꝰ.a.ũ.dimi.a coma.mę. Vñ Hie⸗ gqꝛ militant nõ ſoli.ſed in comitatu.
eo⸗ ro. in q̃daʒ epła. Comatulus.comptus.la Comelſatio. onis.ðꝛa comeſo.as.Et ſũt ꝓ⸗
ſciuus.domus tuętecta nõ vide83st. pꝛie comeſationes ſuꝑflua luxurioſa cõ
4e Comatus.a.ũ.i.comas hñs.Et hęc coma⸗ uiuia. Et debet ſcribi ꝑ vnũs.ſicut ſuũ vᷣ⸗
1 ta. tę.eſt ꝗdã gallia.ſ.lombardia.eo ꝙ co⸗ bum. AUñ ad Ro.xiij. In comeſationibꝰ
ne mas ſoleat nutrire. ebrietatibus. Comeſationibꝰ debz ſcri⸗
Comędia.fę.p.i.villanꝰ cãtus. vel villana D bi ꝑ vnũ s.⁊ ſimilit᷑ pferri. =J
laus. ⁊ ðꝛ ab oda qð eſt cantꝰvel laus ⁊ co Comeſoꝛ vel comeſtoꝛ.i.guloſus.
ſe⸗ me qð eſt villa.qꝛ tractat de rebus ruſtica Cometa.te.f. p.ðꝛ oꝛdinatrix comaꝝ. ⁊ de⸗
. nis. ? eſt affinis quotidianę locutioni. qa riuat᷑ coma.mę. Juuenałiñ gra metril⸗
circa villas fiebat ⁊ recitabat᷑.vł ðꝛ comę⸗⸗ terpoſuit s.ibi. Ponunt coſmetę crinitas
8 dia a comeſtione. Solebant em poſt cibuz Item inuenit hic cometa comett. vel hic
5 hroies ad audiendã eam cõuenire. Inð co cometes. metis. vel cometę. Et eſt cometa

ãdam ſtella crinita ⁊ emittenſ de ſe radios
fHamaꝝ ad modũ crinium. Et qñ apparet
ſigt moꝛtẽ vłimmutationẽ alicuiꝰ bncipis
vel alicuiꝰpatrie deſ ructionẽ.⁊ ſp dirigit
radios ſuos ad illã ꝑtem cui minat᷑. Qui⸗
dam tñ dicunt ꝙ nõ ſit ſtella.ſed qdaʒ nu⸗
bes ignea claritate accenſa. Papias dicit
Cometes eſt ſtella dictus.qꝛ comaslumis
ex ſe fundat.qð genus ſideris qñ apparet

peſtilentiã.famẽ.aut bellum vel regni im

mutationem ſigt.qð latini crinitem vocãt
eo ꝙ in moduʒ criniũ flãmas ſpargit. Zilij
dicunt ꝙ cometes nihil aliud ſit qᷓ; vapoꝛ
terreus groſſus.cuius ꝑtes ſibi multũ cõ⸗
iacent paulatim aſcendẽs ab inferioꝛi ꝑte
ęſtus ad ſupioꝛem eiuſdẽ. vbi cõcauitateʒ
ignis contingit.⁊ ibi diffuſus inflãmat᷑.et
ideo viðꝛ longus frequẽter ⁊ diffuſus.
Comicus.a.ũ.i.comędus vel ad comediaʒ
ptinẽs vel facexꝰ.⁊ coꝛ.pe. Vñ duo ſũt ge
nera comicoꝝ.ſ.comędiam ſcribentiũ.ſcʒ
veteres qͥ ioculatoꝛes extiterũt. vt Teren
tius. Noui qͥ ⁊ ſatyrici.qͥbus generalit᷑ vi
tia carpunt᷑.vt Perſiꝰ ⁊ Juuenał.Et nu⸗
di pingunt᷑.eo ꝙ vitia denudent.
Co mis.mis...t.⁊ hͥ me.i.ſuauis vłcuriał.
vel facetus ſed facetꝰ de doctrina. comis
de natura.vł facetꝰ in factis.comis ĩ dictł
Ael vᷣm NPapᷣ. Comis.i.cõpoſitus.hilarl
benignꝰ.Et nõ ꝙ como.mis.⁊ h et hęc co⸗

mis. ⁊ B me.⁊ coma.matis ꝓducũt pᷣmaʒ.

ſed coma.mę.eam coꝛr. Un. Cane coloꝛe
comis me fallit femina comis.i. ſuauis vł
curialis. Inde comitas.tatis.i.curialitas

vel ſuauiigas.
Comitatus.us.ui.i.comit dignitas.vłt᷑ra

ſiue tantũ ſpaciũ q́;tum vnꝰ comes tenet.

⁊ deriuat᷑ a comes.Inuenit᷑ etiã h̊ comita
tus.us.ui.i.ſocietas vel comitatio.⁊ tunc
dðꝛ a comitoꝛ.aris. Item inuenit᷑ adiectiue
comitatus.a.cG.

Comitiũ.tij.n. s.eſt tꝑs in qͥ cõſules eligüf

vel intronixant᷑.ðvel etia ipᷣa electio. vel in
tronięatio ðꝛ comitiũ.vel ſolẽnitas ꝗᷓ tunc

ibi fiebat.⁊ ↄ uentus totius ppłi ⁊ locꝰ in

quo ſiebat. ⁊ ðꝛ comitiũ quaſi coitiũ.qꝛ to
tus ppls ad electionẽ ⁊ intronicationẽ cõ⸗

ſulum ↄueniebat. ſed eſt etymo.potiꝰqᷓ; cõ
poſitio. Iñ comitius vel comitiaemoꝛbuſ
id ẽ caducus. vel paſſiuus.qꝛ in comitijs.

illi qͥ patiebant repulſam ꝑ pudoꝛem moꝛ
bum caducũ incurrebant. Ael eſt comitiũ

placitum qð multi comites faciunt. Anð
NElautus. IJbo inquit vt de capite meo fa

ciant comitia. ⁊ ſic deriuat᷑ a comes.
Comitulus.la.lũ.⁊ comitellus.la.lum.am
bo dimi.i.paruus come. .
Cõmanipularis.2.t.⁊ h re.i.cõſocius a cõ
manipularis q̃ſi cũ alio manipularis
Cõmater. tris. f. t. quaſi ſił mat᷑.a cõ ⁊ mat᷑
Et nõ ꝙ due ſunt ſpecies cõpaternitatis.
ſeu cõmaternitatl. Ana directa.ſ.qñ ego
ſuſcipio de ſacro fonte filium Berte.vłip⸗
ſa meũ.vel ad ↄfirmationem coꝛam epo te
neo filiũ Bertę.⁊ ſi eam accepero.ſꝑ eſt ſe⸗
pandum cõnubiũ.Alia eſt indirecta.quã
do vnus cõiugum poſtqᷓ; ſunt vna caro ef

fecti. filiũ alterius ſuſcipit.in qͥ caſu ambo

parentes infantis cõpatres efficiunt᷑.etiã
alteri cõiugum qui nõ ſuſcipit.⁊ ambę im⸗
pediunt matrimoniũ contrahendũ ⁊ diri⸗
munt contractum.
Cõmeatus.us.ui.i.ſiłmeatꝰ. Itẽ cõmeatꝰ
ctiã ðꝛ expenſa ꝗᷓ eſt neceſſaria in itinere ſił
cõömeantibdoos.
Cõmeatus ðꝛ licentiatꝰ vel recõmendatio.
ſeu remuneratio ip̃is licentiat tꝑe licẽtia⸗
turę facta.vt in epła Alexandri magni et
Ariſtotełiegit᷑. Et eſt quod vulgo dicicur
ↄductus liber.i.tranſitꝰa cõmeado deſcẽ
dens. vt vbi ðꝛ.optimis nos ſuſceperunt
comeatibtnouousz.
Cõmemoꝛatio.onis.f.t.i.recoꝛdatio.
Cõmendaticius.a.ũ.aliqͥs qͥ de ſuo nobᷣ ali
quid dat.vt res eius in nr̃a habeamꝰtute⸗
la. Eſt etiã cõmendaticia res ꝗᷓ nobᷣ et nr̃ę
tutelę cõmendat᷑. Inuenit᷑ etiã cõmenda⸗
ticius qͥ cõmendat nos vel laudat VUnð.ij
Coꝛin.iij. Aut indigemus cõmendaticijs
epiſtoeliis..
Cõmendaticię littereſunt dimiſſoꝛię bus
clericuſ dimittit᷑ ⁊ abſoluit᷑ a poteſtate ſui
epᷣi in àbus ꝑphibetur de vita ⁊ oꝛdinibus
illius teſtim oniũ. J
Cõmentarienſis ðꝛ cuſtos in carcere poſito
ruʒ.ff. de oꝛi.iuris.⁊.C de cuſto.reo.l.ad
cõmentariẽſem.vbi talł punit᷑ tali peęna cũ
ſocio ſuo.qua punitus fuiſſet aufugiẽs ex
negligentia eoꝝ. niſi ex neceſſitate ꝓculab
officio egerit.tunc adiutoꝛ eius pari pęna
conſtringiẽ. f õä
Comenda eſt cuſtodia eccłe alicui cõmiſſa.
c.nemo deinceps.de elec.li.vſ.
Comẽtarius.a.ũ.i.expoſitoꝛius.a.ũ.a cõ⸗
mentũ.Et h̊ cõmentariꝰ.rij.qͥ cõmentat᷑.
Et cõmẽtatoꝛ ⁊ cõmẽtariꝰ qͥ cõmẽtũ cõpo
nit vłſcribit.Et h̊ cõmentariũ.i.armariũ
vbi reponũt᷑ cõmẽta.Et hic cõmẽtariolꝰ.

—

D Cõmenticiꝰ.a.ũ.i.ofictus.falſus vł expon coõiter qd paſcendũ vicinis relictus ee.
toꝛius.vel ad cõmentũ ꝑtinegss. Lopater. tris. m. t. qſi ſi eiuſdem filij pat᷑.qᷣ
1 Cõmentus.a.ũ.⁊ H̊ cõmẽetũ.ti.i.fraus.mẽ⸗ ffiliũ alicuiꝰbaptiat vłchriſtianũ facit. x·
daciũ.machinamentũ.inuẽtũ.ↄfictũ.com ag baptiſmũ vel ad ↄfirmationẽ euʒ tene
mii poſitũ. Vel cõmentũ eſt pluriũ ſtudio vel Iñ compaterniaas.
is. doctrina in mẽete habitoꝝ ĩ vnũ collectio. Compatriota. tę.cõ:p.pe.pð.i.vniꝰ ⁊ eiuſ
n Eαibzliper asliberop deaus⸗ nemipäarnrte.
p⸗ libet arte cõpoſitũ ðꝛ cõmentũ.Sʒ in nrmo Cõpeditus.ta.tũ.·i.cũ pede vłpedica aſtri⸗
bte ylu cõmentũ ðꝛ liber expoſitoꝛius.ſ.qͥ de⸗ ctus.incatenatus. M
ſeruit expoſitioni ſnię alicuiꝰ libꝛi.⁊ nõ ccõo Cõpendiũ.n.sS.qͥcqͥd eſt bꝛeue ⁊ vtile. Ingdö
i ſtructioni litterę.Et ᷣm hoc ſic diffinitur. cõpẽendioſus.a.ũ.bꝛeuis ⁊ vtlis.
Commentũ eſt expoſitio vᷣboꝛũ iuncturam Compenſus.a. ũ.i.redditus.vel eitus vel
Nde non ↄſiderans. ſed ſenſum. rreemuneraaeggg.
c Cõmer ciũ.n.s.i.ex płibus rebꝰvna vẽditõ Compes.pedis.f.t.i.catena circa pedes
ken vel diuũſaꝝ rerũ cõmutatio. vt ſiqs daret Competẽs.tis.oĩs ge.i.conueniens.
zdii yel cmutaret mantellũ ꝓ capa vłecõuer⸗ Cõpilatoꝛ ᷣm Iſið eſtille qͥ aliena dicta fir
ſo. AUñ ðꝛ cõmerciũ qſi cõmutatio merciũ isꝑmiſcet. Etſic ſolẽt pigmẽtarij ĩ picrtu⸗
er. Illa vo mirabilis incarnatio Jeſu chriſti ra diũſa mixta confundere. Añ .· NPictori⸗
fuit cõmertiũ.q̃ſi cõmutatio merciũ.ſ.di⸗ bus atq; poetis quodlibet audẽdi ſꝑ fuit
eſt uinitatis ⁊ humanitatis.Nam hõ q̃dam⸗ equaptãs. oc ſcelere quõdam accuſaba
modo ↄceſit deo humanitatẽ.deꝰ homini tur Hercules mutuanꝰ.cuʒ vᷣſus homeri
gid⸗ largitus eſt diuinitatẽ. deſcendit diuitas. tranſferens.q̃ſdaʒ voces ſuis ꝑmiſcuiſſet.
cau⸗ aſcendit humanitas ⁊ exaltata eſt ſupꝑ cho Etcũ cõpilatoꝛ ab emulis diceret᷑.reſfpons
d⸗ ros angeloꝛũ. Vnde canitur.Oadmirabi dit. Magnarũ viriũ eſſe clauã a mau her
dan le cõmercum. Aullis extoꝛquere. ä
Mi Cõmiſſura.rę.f.p.i.incaſtratura.ↄiũctura Compitũ.ti.n.s.eſt collettio pluriũ viaruzʒ
Den ligutura.a cõmitto.ttis. ſczloc vbi ples vie ſe cõ petũt ⁊ zueniũt.
Comiſſum. ſi.i.in fide traditũ.creditũ.ↄiiu⸗ ſicut eſt biuiũ.triuiũ.⁊ dð a cõpeto.tis.vł
ctum.peccatũ.foꝛefactũ.a cõmitto. acon pital quod eſt via. Iñ h̊ ⁊ hęc com
bil Cõmodatarius eſt ille cui res aliq̃ dat᷑ vtẽ⸗ italis. x ö lle.
e⸗ da. videlicet ipᷣm cõmodaueu. plexus. us. uii. bꝛachijſ cinctꝰ. ⁊ ꝛa cõ
õmodatũ eſt alicuiꝰ vłcertę rei ad aliquẽ piectoꝛ.ris qð eſt ſimul vtriſq; manibꝰ ci⸗
in ſpecialẽ vſum gtuita conceſſio. gere. Iñ cõplexio.i. actus cõplectẽdi Nᷣetkt
1 Cõmodus.a.ũ.i.vtił.bonꝰ.mãſuetꝰ q̃ſi cuʒ ꝗdam argumentatio ꝗᷓ vndiq; cõplectitur
mõ. Vñ cõmodum ðꝛ illð qð eſt noſtri iu⸗ adũſarium.Et hęca latinis dꝛ cõplexio vł
ris.⁊ ad aliũ tꝑalit᷑ tranſlatũ eſt cũ mõ tẽ· coꝛnutus ſyllogiſmus.a gręc dilema. Et
1 poꝛis.qᷓ;diu apud eũ ſit.vñ ⁊ cõmodũ di⸗ coplexio ðꝛ natura vel diſpoſitio. Iñ het
ſi ctum eſt q̃ſi cũ mõ datum. vel ad vtilitatẽ heęc complexionał.⁊ h̊ le. ⁊ complexionali
s nõ ad ꝓpᷣetatem daum. tas. ⁊ coplexionatus. a. ũ. i. cõplexione ꝑ⸗
Cõmoꝛa tio.onis.f.t.i.habitatõ.mãſio.tar ticipãs vel diſpoſitꝰ. Itẽ cõplexus accipi
NNH datio.a cõmoꝛoꝛ. arris. tur in paſſiua ſigniſicatiõe. i. coiunctus v
Ax Cõpactus.a.ũ.i.impulſus vel ↄiunctus.? cõpoſitꝰ.vt Sermo cõplexus ðꝛ ↄſtas ex
md cõfoꝛmatus.ↄglutinatus. Iictionibus. ſ. oro ⁊ cõpoſitio. Et cõponi
q49 Cõpages.gis.f.t.i. iunctio.Et hęc cõpa⸗ tur incomplexus.at.ull.
7 go.gis.idẽ.Cõpagines etiã vłcõpages di Complex.o.t.i.in malo ↄſentiẽs.alteriꝰdo
cunt᷑ capita oſſiũ.qꝛ cõpacta neruis velut lo ſimul ↄſentiens Mꝛopᷣe qͥdem com plex
⸗ qdam glutino ſibi adhereant. In cõpagi-⸗ eſtqͥ aliquo peccato vel crimine ẽ alteriim
neus. a. i. PPppulicitus. Et ſemꝑ ad malum ⁊ nũqᷓ; ad bo
. cõꝑatiuũ.ui ꝑ quod fit comꝑatio.i.colla Cõplexio.onis.eſtactꝰ cõplectẽdi.vł qdaʒ
ch⸗ tio rei ad rem. vel quod ꝑtinet ad compꝑpa⸗ coloꝛ rhetoꝛicus.qͥ fit ex eo ꝙ eadeʒ dictio
che Cõpaſcuus.a.ũ.i.cõis ad paſcua.vł ad pa tera circa finem earũdẽ.vt Bñdicite ange
ſcendũ. Vñ paſcuus ager dictus eſt.quia lii dñi dño.bñdicite ceęli fſiñio.

Complicitas.tatl.f.t.i.cõcoꝛs int᷑ duos vel
plures doloſitas.in malo cõſenſus.
Cõploſus.a.ũ.i.concuſſus vel coniunctus

Complutꝰ.a.ũ.i.pluuia irrigatꝰ. Añ amoſ

iiij. Pars vna compluta eſt. ⁊ pars ſuper
quam nõ pluit aruit. Iñ compluuiũ.⁊ eſt

locus ad quã multę pluuie cõfluunt vł co⸗

pꝓluurrnnnff.
Compos.otis.i.cõpetens aſſecutoꝛ ſui vo⸗
ti cui oia ſuccedunt ad votũ.⁊ eſt cõis ge.

Conſtat eternũ bonũ eſſe ſui copos.
Compotoꝛ.oꝛis.⁊ cõpotrix.i.ſil vłluxurio

ſe potãs. Et cõpotatoꝛ ⁊ cõpotatrix idẽ.ſ.

ſimul potãs.a cõpoto.as.are.

Coöõpotus.ti. m. S.i.numeratõ. vł nũeri aſſi
gnatio. vel doctrinalis ars. ⁊ ðꝛ a cõputo

as.vł cõputoꝛ.aris.Antiqͥ tñ dicebãt com

put ſicut exigit deriuatio.qð nos abhoꝛ⸗
remus ꝓpter vocis abſonantiã. Iñ hicet

hec cõpotiſta.ſtę qui docet cõputũ.vł qui

vacat compu1t.
Compꝛomiſſariꝰ. ðꝛ cui ſimplicit vład tpꝑs

cõmittit᷑ vt eligat vice eoꝛũ qͥ cõ ꝓmittunt
vt de elec.qꝛ ꝓpter.

Comptus.a.iũ.i.oꝛnatus.planatꝰ.a como

comis. VUñ Ouið.Sit ꝓcul a nobis iuue

nes ⁊ femina compti.

. „

CLCompunctio. onis.f.t. eſt peccatoꝝ cũ mę⸗

roꝛe recoꝛdatio.
Nnoꝛ conas.
CLConatus. us. ui. conatus. a. ũ. adiectiue.
id eſt niſus temptattus.

.

Concha. f.p.ðꝛ a cauo.eo ꝙ ſit caua. vel qꝛ

Conamen. nis.n. t.i.niſus temptatio.a Co

deſiciente luna cauat᷑.i.euacuat᷑.Et inue⸗

nit᷑ concha ꝓ q̊dam terreo vaſe. ⁊ ꝓ teſta
cuiuſdã piſcis.⁊ ꝓ ipᷣo piſce qñq; inuenit᷑
Item nota multa eſſe genera conchax.int᷑

as margaritifere habẽt. ꝗ ⁊ cochlee diců⸗
tur.in quaꝝ carne p̃cioſus calculus ſolida

tur.⁊ dicũt ꝙ nocturno tꝑelitoꝛa appetũt

⁊ ex ceęleſti roꝛe margaritas cõcipiũt Jtre,zʒ

concha generalit᷑ appellat oĩs piſcis teſtã
Pabenng.

„—

Concẽtus.us.ui.i:.ↄuenientia ⁊ cõcoꝛdan⸗ “

tia. ⁊ ꝓpe in cãtu. ⁊ ðꝛ a cõcino is.ſᷣm Hu⸗

gui. Map̃. dic. Cocentꝰcãtus mixtꝰ.i.ſym

honia a cõcino. Concentꝰ etiã celi ðꝛ a qui
buſdam eſſe.i.ↄſonantia planetaꝝ.Cõcen
tus etiã ðꝛ cantus ↄtinuus ⁊ laus bonoꝛũ

Ande Job.xxxviij. Coõcentum ceęli quis

doꝛmire faecdct.
Cõceptaculũ.li.loc'»ceptiõis. a ↄcepto.aſ

= H

lum. vel locus in quo accipimꝰ oſilia. vel
locus in quo multi hoies ſunt ſui iuris.

Coöciſio. onis.f.t.pe.coꝛr̃.q̃ſi ſił cęſio.a ↄci⸗
Ddo. is. Vñ Chil. iij. Uidete ↄciſionenm
Coõcitariũ.rij.n.s.i.donũ imꝑatoꝛis.a ↄci⸗
to. tas.qꝛ ↄcitat aimos militũ ad obedien

Cõceptio ðꝛ qſi ſi ł captio. ⁊ eſt ↄceptioqdaã
ſpẽs allothetęꝗᷓ alio noĩe ðꝛ ſilepſis.

Coöõceſſio eſt apð rhetoꝛes cũ reus nõ id qdð

factũ eſt defendit ſʒ vt ignoſcat᷑ poſtulat.

Coõceſſio facta alicui de aliqᷓ re reſpicit ꝑſo⸗

nam cui fit. nõ auũt ip̃am rẽ. adeo ꝙ fimtur
moꝛte ipᷣi cui facta eſt.nec ad hęredes eiꝰ

tranſmittit᷑.niſi in ipᷣa ↄceſſiõe fiat mentõ.

de heredibꝰ.l.cũ ſᷣuus ·5S·ſi qͥs.ff. dele.

1oia ſuccedui otũ. 1 e. Cöcidentia. tię. qᷓſi ſimul cadẽtia. vt ↄcidẽ⸗
decli. ⁊ cõſtructiõe ge.ois. AUñ Boetius.

tia genen eſt. cũ diuerſa genera ſil cadunt
in eadem voce. è

„

na ⁊ fit purpura Vñ ⁊ qñũq; ponit᷑ ꝓ taliti

nens ait. Hoꝝ ego nõ fugiã cõchili.

Coõchilegus. m. s.dꝛ qͥ cõchilia legit i. colli

git. ⁊ ð a cõcha vlegs.
Cõciliabulũ.li.n.S.dꝛ a ↄciliũ.q̃ſi ſnligbi
ſilia. vel

Cociliũ.n. S. ðꝛ a cõ ⁊ ciliũ q̃dã ſimilitudine
cilioꝝ. qꝛ ſicut gii ungun⸗ cũ oculi qͥeſce⸗
re cupiũt. Ita qͥʒ ↄcoꝛ

em̃ quo cauſę agebant᷑ ↄueniebãt omẽs in

vnũ ⁊ cõi intentiõe tractabant. Vñ ⁊ con⸗
cciliũ a ci

tiliũ a cõi intentiõe ⁊ a cõi ↄuentiõe dictũ
eſt. quaſi ↄſilium.vel q̃ſi ↄoſiduum.
Concinnꝰ.na.nũ.i.ↄcoꝛs.affabił.benignꝰ.

in quo moꝛes ↄcoꝛditer cõpoſiti ſunt ⁊ cõ⸗
mirxti. ⁊ ? a con ⁊ cinnꝰ. Inde ↄcinnend
uerbiũ. ⁊ hęc ↄcinnitas.tatis.i.concoꝛdis

cõgruitas.

Losdionabulu li.n. s. ↄciliũ. vł locꝰ ociliox

—

Nñ in decretl Inno.papę Si ſtati decede
res de tuo peſſimo ↄcionabulo.

cipiones qdam ſtelleꝗᷓ ↄcipientibꝰ aptan⸗

tuur fauent.

CLoclauis uis. f. t. vel ↄcl aue.n.t.a cõ ⁊ ca

uis.i.cella vel thalamꝰ. camera ſecreta ſbᷣ

Conchile. lis. n. t. vłcõchiliũ. n. s.i. piſcis
latitat in concha. de cuiꝰ ſanguĩie tingit᷑ a

ctura.qñq; ꝓ vitijs ꝗᷓ coinqͥnant ⁊ tingũt
⁊ inficiunt ad modũ illiꝰ tincturę.qñq; ꝓi
SISnatis ⁊ ſoꝛdidis ⁊ tictis tictura vitioꝛuz.
AVñ Juuenal ꝓ vitijs vel vitioſis illð po⸗

2coꝛdit᷑ iungunt᷑ hoies
ↄcilio.⁊ eſt tractũ arhomano mo:e. Cꝑpꝑp e

Cõcipio.onis.f.t.a ↄcipio.is.Et ſunt cona

claue domus alterius clauſa. vel ꝗᷓ ſub ml⸗-
tis clauibꝰ ↄtinetur. ⁊ ad quã ꝑ młtas ca⸗
ues venitur. Unde.ij. Regum. iiij. JIlMile

lesz
engil
i ptuii
i
gi;
nnon.
llopo
tili

Dſiebe

fun.
Uins.
nlindi
liſ⸗
niir!
e
miizn

id

.
ich⸗
eut⸗

edia
dclia
deole

ſanccnt
den⸗

oA⸗
ium.
⸗
velien

1ch

agen
ginn
i

X.

doꝛmiebat ſuꝑ lectum ſuum in cõclaui.
Cõcoꝛdia.dię.f.p.iouenientia.cum aliquo

coloꝛ rhetoꝛicus.⁊ fit qũ fines medietati v
ſuum ↄueniũt ⁊ cõcoꝛdant.vt patet in ver
ſibus leoniniſ.Fac tibi foꝛtunam feſtines
fragere lunam. Et ↄtra fatum faciet te cu⸗
a beatum. Inde ↄcoꝛdioſus.a.um.

coꝛdis. Iñ concoꝛditer adũ.

Cõcretus.a.ũ.ꝑticipiũ a concreſco.ſcis.i.

coagulatus vel cõmixtus creſcendo.vel ſi

mul cretus. Sed ↄcretus concerno.i.con⸗
iunctus conglobatus. r MM
Cõcuba.bę.cõ.p.qͥ vel q cũ alio cubit vłcu

bat. a ↄcubo.as.vel a ↄcũbo.is.

Concubina.nę.f.p.ꝗᷓ ad vſum veneris non

legitime tenet᷑.⁊ ð: a ↄcubo. as vel a con⸗

na. Et h ⁊ hec ↄcubinalis. ⁊ G̊ le.⁊ ↄcubi⸗
narius. a. ũ.in eodeʒ ſenſu. qð ad ↄcubinã
ꝑtinet. ⁊ H ↄcubinatꝰ.us.ui.talis ꝓpetas.

onchula. lę.f.p.i.pua concha. Et cõchu⸗

la dicit qdam menſura.ꝗᷓ dꝛachma ⁊ dimi

dia eſt.

es. In reliqͥs vero annis vnus tm. VUnde

hhebdomade decies quinę numerantur in
anno. Atq; duę poſt quas lux vna duę ve
fuper ſunt.Et ab illo incremẽto oꝛiginem

habent ↄcurrentes.alij poſtea foꝛmantur

vno addito.ſic tamen ꝙ ſeptenariũ nume⸗

rum non excedant.

Conchus quidã lapis qui in ↄcha reperit᷑.

Cõditio.onis.f.t.eſt lex vel pactũ.⁊ ðꝛ a cõ
⁊ dicio.onis.quod eſt ptãs.⁊ tunc cõditio

ſcribit᷑.ꝑ c.ſolũ ſicut dicio. Inuenit᷑ etiim

cõditio ꝑ.t.ſolam.i.conſtitutio.⁊ tunc eſt

ver bale huius verbi cõdo. dis. Nel con⸗
ditio deriuat᷑ a condico.cis.xi.ctũ.et ſub/
trahit᷑.t.⁊ ſcribit᷑ ꝑ ſolũ.c.Et ſũt ↄdiciões
ꝓpꝛie teſtiũ a ↄdicendo.quaſi ↄdictiones
qꝛ ibi nõ tm̃ vnꝰ teſtis iurat ſʒ plłes. Naʒ in
oꝛe duoꝛũ vel triũ teſtiũ ſtat omne verbũ.

AVel condiciones.qꝛ inter ſe conueniat ſer
mo teſtium quaſi condictiones ᷣm hugj.

NPapias dicit. Conditio.conuentio.ptäs

foꝛtuna.caſus.exitus. .—

Cõditio eſt diſpoſitõnis ſuſpẽſio ex euentu
incerto futuro ei appoſito.in quẽ euentuzʒ

eiꝰ diſpoſitionis facta eſt collatio.ff.ſi cer.

cũbo.is. Iñ ↄcubinula.lę.i.parua cõcubi

Conditio ſine cauſa cõpetit qñ aliqᷣ

ſimilibus.

ald. 2 i Kongditio certi.eſt qᷓ cõpetit ex omni caula.
pacificatõ.⁊ ðꝛ a cõcoꝛs. Itẽ concoꝛdia eſt ⁊om Acopetiter oenn

⁊ omni obligatiõe.ex qua aliqͥd certũ peti

tur. ſiue ex certo cõtractu ſiue incerto.ſiue

ex lege aquilia agat᷑.ſiue ſuo noĩe.ſiue hę⸗
reditario obligetur.
Cõditio ex lege vᷣm Aco.locuʒ habet qñ ſeu

ide coꝛdioſus. AAqͥ rwuotiés ex noua lege ſurgit obligatio neciĩ᷑
Concoꝛs. coꝛdis.om.t.q̃ſi vnius ⁊ eiuſde,zʒ

eadẽ lege cautũ eſt quo genere actionũ ex⸗
periat᷑.ꝗᷓ pꝛo varietate cauſarũ.nũc ex cõ⸗
tractu nũc ex debito naſcit.
Conditio furtiua cõpetit dño rei cõtra furẽ
eiuſq; ſucceſſoꝛes ad ipſam rem ꝓſequen⸗
dam. vel eſtimationem eius quati plurimi

fuerit poſtqᷓ; ablata fuit eo ꝙ fur ſemper ẽ

fuit in moꝛa.

Conditio indebiti cõpetit ei qui ꝑ erroꝛẽ in⸗
debitã pecuniã ſoluit alicui credẽs ei ſe te⸗
neri cũ non teneat᷑.vel cũ a ꝓcuratoꝛe ſuo
ſoluta eſſet ipſo ignoꝛatnte.
Conditio liberationis cõpetit ei qui qð om

nino non debuit pmiſit.

Cõditio ob cauſã datoꝛũ vᷣm Axo.cõpetit ⁊
locũ hʒ vbicũq; duo ↄtractꝰ innoiati inter

ia eſt. ZM Ueniũt. ſcʒ do vt des.facio vt ſacias.
Cõcurrẽs ſm qð ſumit᷑ a cõpotiſtis.eſt ſux E 6
exxcreſcẽtia vnius diei.vel pluriũ ſuꝑ qnqᷓ
gintaduas ſeptimanas. vel pluriũ.ideo ðꝛ
quia in anno biſextili ſupercreſcũt duo di

Conditio obturpẽ cauſam eſt ꝑ qua repeti⸗
mus eaꝗᷓ dedimus alteri cauſa non ſecuta
ob quã data ſunt ſi turpitudo tm̃ ex ꝑte ac⸗
cipientis verſetror.
Cõditio ob cauſaʒ hãc ↄditionẽ parit resa
pud aliũ ↄſtituta.ſiue ab initio ſiue iam ſi⸗
ue poſtea ꝓuenit ad eum ex iuſta cã poſtea
ad inſtantiã reddijt ut chirographũ apud
creditoꝛẽ poſt debiti ſolutionẽ reripit.
pꝛimo
ex iuſta cauſa eſt apud alterũ.ſed poſtea ꝑ
aliquẽ effectũ eſſe nõ debet. Verbigratia.
Mutuaſti mihi centũ feci tibi inſtrm̃ in qͥ
confeſſus ſum me tibi teneri.ſoluo tibi mo
do inſtr m obligatoꝛiũ.eſt apud te ſine cau
ſa ꝑ quam repetam ipſum.

Conditio triticaria generalis eſt de alijs re⸗

bus oĩbus cõpetens.pᷣter qᷓ; de pecunia nu
merata ſiue ſoli mobiles ſiue imobiles ſint

Igeoq; fundus ⁊ vſu fructꝰ ⁊ ceterę ſerui⸗

tutes pdioꝛũ ꝑ ipſam recte petunt᷑. Rẽ aũt
ſuam nemo petit hac actione niſi ex certis

cauſis.vt ex cauſa furti vel rapine.

Conditiones generales ſemꝑ in pactionibꝰ
includunt᷑ ⁊ intelligunt᷑. vtpote. Si deus
voluerit. Si res in eodẽ ſtatu ꝑmanſerit ?
ſimilia.ut no.in glo. verbi intelligenda de
reſcrip.c.ij.⁊.c.quẽadmodũ ð iureiur.cũ

f

Loõdilomata. tę.f. p. eſt quoddã genus glan

diũ inſtar nodoꝛũ minutoꝛũ.⁊ a ↄdilus
Condilomatic. a.ũ.i.nodoſus.puſtuloſus
Oñ condilomatica paſſio ðꝛ manuũ nodo
ſitas.vel etiã alioꝛũ mẽbꝛoꝛuʒ ꝗᷓ plena ſunt
puſtulis.⁊ ðᷣꝛ a condilus. D
Cõdilus.m.S.i.nodus ⁊ ſcipue qͥ apparet
in articulis digitoꝛũ.pugno clauſo.qͥ ſole⸗

mus qñũq; capita pueroꝛũ ꝑcutere ludẽdo

2 maximã inferre leſionẽ. Añ Martialis
capella. Ictibꝰ crebꝛis vticeʒ cõplicatiſq;
in codilos digitos vulnerabat.
Cõditoꝛ. toꝛis.m.t.pe.ꝓd. deriuat᷑ a codio
dis. q idẽ eſt qð ſapoꝛare vel dulcoꝛare.
Ael poteſt deriuari a cõdo.dis.dere.⁊ ſic
coꝛ.pe.⁊ idẽ eſt qð factoꝛ.actoꝛ vel etiã ab

ſconditoꝛ. Añ. Conditoꝛ abſcondit condi

toꝛ fercula condit. 3 .
Conditꝰ.a. um.me. ꝓ. venit a vbo condio.
dis. dire. et idẽ eſt ꝙ ſalſus vel ↄdimentis

pparatus.Sed ↄditus.a.ũ.me.coꝛ.a.con

do. is.i.factus.ędiſicatus.ↄſtructus.cõſti
tutus.vel abſconditus.
Condoliũ.lij.n.S.i.anulus.a condo.is.
Cõdo.donis.m.t.i.gladiatoꝛ.a condo.is.

Cõduplicatio eſt qͥda coloꝛ rhetoꝛicus.⁊ eſt
geminatio dictionis vel dictionũ vel oꝛa⸗

tionis ad laudẽ vel vituperiuʒ alicuius.et
nõõ ſeruat locuʒ. qꝛ fit in pncipio vel medio
vel fine. ut Tu ne patrem gladio crudelis
nate necaſti. Tu ne patrẽ nũquid moꝛs pa
tris moꝛs tua nundd

patera poculum.
Conſtabularius.rij
tur. cõeſtabularius eſtꝗdam dignitas vel

officium. Inde cõeſtabularia.rię.eius vx

oꝛ vel dignitas.
Confectus.a.um.reperit᷑ in ſex ſigtionibuſ
ſicut ſuuʒ verbum ſcʒ cõficio.vide infra in

ta. imunita. exanimaa.
Cõfeduſtus.a.ũ.in eodẽ federe cũ alio con
iũctus.ſcʒ ſocius.ↄſoꝛs.cõmanipularius.
ↄlodalis.collaterał.concomes.collega.⸗

ſocius.cõtubernio.ↄcubinarius.cõuictu⸗

arius.collaterẽſis.a cõfedero.ras.
Cöoſfertus.a.ũ.i.ſpiſſus.ↄſtipatus.repletꝰ.
a cõfertio.is.NPapᷣ..dic̃.Cõferta in vnum
collecta. plena.cõꝑata.ↄſociata. Luc̃.vj.

Menſurã bonã ⁊ cõfertã coagitatam ⁊c.

Cõfinis.cõ.t.⁊ hoc ne. pe.p.i.vicinꝰ.eũdẽ

habens ſinẽ. Iñ ↄſiniter aduerbiũ.Et hęc

Condus.di.m.s.eſt quoddã genus cyphi
a condo.is. el ᷣm Mapᷣ. Condus cyphꝰ

qð frequentius inueni

conficio. ap.ſic dicit.Confecta debilita

confinitas.tatis.⁊ hoc confiniũ. ambo pꝛo

vicinitate.vel locus vbi fines duarũ terra

rum conueniũt. “”
Cõſfinia dicunt᷑ ꝗͥ adeo ſunt ꝓxima vt nullł

paries inter ea ſit. AUñ pᷣdia vꝛbana ꝗᷓ con /

ſueuerũt parietibꝰ diſtingui. ꝓpꝛie non di
cunt᷑ ↄfinea ſʒ potius vicinia. Pꝛedia vo
ſunt diſtincta. .
Conſirmatio eſt iuris pᷣus habiti coꝛroboꝛa
tio.ut colligit᷑ de fi.inſtru.c.inter dilectos

ruſtica pñt dici ↄfinia.qꝛ ſolo partil finalis

Alio modo eſt ſacramẽtoꝝ miniſtratio ſcʒ
in fronte criſmatis aſſignatio.

Conflages.f.t.i.loca montuoſa ad ꝗᷓ multa
ↄfluunt flãmina ſiue venti.⁊ facit gtũs iũ

ↄpflagium.ſicut naues nauium.

onflatoꝛiũ.rij.n. S.locus vbi fit ↄflatio.a.

conflo. as. Vel ↄflatoꝛiũ ðꝛ vbi ferrũ vł ar

gentum ↄflatur

CLonflictus.us.ui.i.bellũ pugna Iñ ↄflicta

tio.onis. cũctatio.ↄtentio.pugna vᷣboꝛuʒ
Vñ.j.Thimot᷑.vj.Conflictationes homi
num mente coꝛruptol.
Confoꝛmis. .t.⁊ hoc me.i.vnius ⁊ eiuſdẽ

foꝛmę. Iñ ↄfoꝛmiter aduerbiũ.et hęc con⸗

foꝛmitas.

Cõfoſſus.a.ũ.ꝑ geminũ.s.q̃i ſimul foſus

iaculatus. vulneratus.a ↄfodio.dis.

Tonfotus.a. ũ.ði.ſiłfotꝰ.a ↄfoueo. Vñ Eſa.

lix.Et qð ↄfotum eſt erũpet in regulũ.

Cõfragus.a.ũ.i.tenebꝛoſus.tumuloſus vł
potius aſpꝑ ⁊ ſpiſſus.ↄdenſatus ↄfractiõe

ramoꝝ aridoꝛum. ⁊ ꝛa cõfringo. VNel ᷣm
NPapᷣ. Cõfraga dicuntur loca vbi vndiq;

venti currũt ac franguntſte.
Confrater.tris.a con et frater cõponit᷑. Et

dicunt᷑ confratres.q̃i ſimul fratres.ſiue in
eccleſia. ſiue in alio loco vel conſoꝛtio. ſiue
etiam ᷣm carnem. ”ZM
Confratiſſa.ſę.f.p.i.ↄſoꝛoꝛ vel ↄgregatio.
ofratrum vel ↄſoꝛoum ?
Cöfreſus a.i. i.ofractus. contritus cõcuß⸗
ſus.⁊ ðꝛ a confrendeo. des.

Confuga. ge.cõ.p.ſimul cũ alio fugiens.

Cõfugiũ.gij.vł ↄfugela.lę.ſecuritas et tu/⸗
tela.vel adiutoꝛiũ.vel locus refugg
Conger vłↄgrus.gri.qͥdam piſcis ſimilis.
anguille ſed grandis.⁊ moꝛat᷑ in cauernis
etrarũ ſub aqua. MV
ongeries. riei. f. g. i. cumulus.

Congeſtus.ſta.ſtũ.i.ſimul geſtus.cõgrega
tus accumulatus. Sed ↄgeſtus.us.ui.co⸗

geries.accumulatio.

CLõgiariũ rij.n. .i bñficiu. donatio ĩpatorl

.

frbo
r ees
lrrſz

üinin
angizi

AMnoa.
müpkar

NRican

Mapdor

nesd

us land

. .
E.

ulliyft
Fii
Ufn
mis
i.

een

ir ſmer

wrinmdi?

mis aun
ſrſnii
ntueni

—

6, .
fusche⸗

M

mtein,

S==
—

KRO

qꝛ quilibet impatoꝛ fauoꝛem ppłicaptans
gqdiciebat ut largioꝛ videret᷑ in donis. Et
etiã congiarium ðꝛ fruſtuʒ carnis vndiq;
equatũ.Et hic et hec congialis.et hoc.le.
id eſt rotundum.
Congius.gij.m.s.genus eſt menſurę.ſ.ſex
ſextarioꝛũ.

—w

Cõgruus.a.ũ.i.ↄueniẽs.⁊ ðꝛ a ↄgruo.is.

Conhibẽtia.tię.i.aſſenſus.idem ⁊ cõniuen

tia ⁊ collibentia.vt ille ſine conhibentia vl
cCconuenientia vel collibentia fratrum receſ

ſit.i. ſine aſſenſu

CLoniectoꝛ. oꝛis.m.t.pe.pd.tam in ntõ qᷓ; in
obliquis. ðꝛ interpꝛes vł ↄiecturl ꝑitus ſa

crilegꝰ.diuinꝰ.⁊ ðꝛ a cõijcio.is. Vñ Geñ.
xj. VUt ↄiecturis veritas ꝓbaretur.

Coniectura.rę.f.p.iuditiũ.ſuſpicio.opinio

ſuſpicioſa cogitatio.vłeſtimatio. Iñ hic ⁊

hec ↄiecturalis.et h̊ le.qð coniectura aliq̃ᷓ

perpendit᷑ vel habetur.vł quod coniectu⸗

ra conſumit᷑. Iñ coniecturalit᷑ adu.quaſi
opinatiue. Iteʒ conieatura eſt veriſimilis

ratio ſuſpitionem inducẽs.nõ de neceſſita
te ꝑſonam vinceaens.
Conifer.ra.rũ.pe.coꝛ.i.ferens conos.

Coniuentia.tię.vide.S.conhibentia.

Coniugatio.onis.f.t.i.verboꝛũ ↄſequens

declinatio. et ðꝛ a coniugo.as.qꝛ ꝑ conſo/⸗/
nãtes ↄiugatas.i.affines et conſiles apud
gręcos diſcernit᷑ ↄiugatio.⁊ hęc oꝛatio ad
grecos ſpectat. Uel ðꝛ declinatio verbi ſic
quia plurima verba ↄiugantur in ea.i.ſbſᷣ
eadem declinatione ponunt᷑.⁊ hęcoꝛatio
ptinet ad latinos. ́ÿ́ÿU

Cõiugiũ.n.s.ðꝛ legitimaruʒ pſonarũ int᷑ ſe

coeũdi et copulãdi ↄtractus.vel legitima
viri et mulieris ↄiunctio induiduã cõſue⸗
tudinẽ vitę continens.⁊ ðꝛ a coniunx.
Coniugus.a.iũ.i.eiuſdẽ iugi vel ſub eodem

ingo poſitus.⁊ ðꝛ a con ⁊ iugũ IJdẽ ⁊ ſyn/
iugus.a.ũ.qð ſimilit᷑ cõponit᷑ a ſyn ⁊ iugũ

Vnñ qdã ꝓnoia ab Arifiarco dicunt᷑ cõiu/
ga vł ſyniuga.i.eidẽ iugo certitudinis vel

diffinitionis ꝑſonarũ ſubiacentia.Et com

ponit᷑ cũ in.vt inconiugus.a.iũ.i.diſſimil

non eiuſdem ↄiugij.

Coniũctio.f.t.eſt ꝗdã parſeꝛationis ĩdecli.

Ziunctiua aliarũ partiũoꝛationis.qͥbus cõ
ſigniſicat. Cõiunctio etiam ðꝛ q dam coloꝛ

rhetoꝛicus.⁊ eſt cũ duę dauſulę claudnnt
ſub vno vbo poſito in medio.vt Aut ętas

foꝛmę decus attęrit.aut valitudo.id eſt in

firmitas. 2= ,2. „ —
Cõiũx.gis.ecõ.t.ſm quoſdã cõponit᷑ a cõ ⁊

ius redditur ex moꝛe.

iugũ.et dicunt᷑ ↄluges quaſi eiuſdẽ iugi a
iugo qð imponit᷑ matrimonio ↄiũgendis
et quo copulant᷑ ne ſeparent᷑. Ael dicunt
coniuges.pe.coꝛ.a ↄiungo.is.qꝛ ſunt con⸗
iuncti. Et habet.n.in ntõ ⁊ nõ in obliquis
Conopeũ.n.s.rete quo culices vłmuſcę ex
cludunt᷑ in modũ tentoꝛij.qͥbus alexandri
ni magis vtunt᷑.qꝛ ibi ex nilo culices copi⸗
oſi nafcüuntſouir.
Conſanguinitas eſt vinculũ ꝑſonarũ ab eo
dem ſtipite deſcendentiũ. carnali ꝓpaga/
tione contractũ.Et ðꝛ ↄſanguinitas a con
⁊ ſanguis. quaſi cõem ſanguinẽ habentes
vel de vno ſanguine ꝓcedentes. Et ſcias

9 m canones duo fratres ſunt ĩ ppᷣmo gra⸗
du. fllij duoꝝ fratxꝝ in ſcðo.nepotes in ter⸗
cio. ꝓnepotes in quarto. Gradus aũt eſt
habitudo ꝑſonaꝝ diſtantiũ quo cognoſci⸗

tur quota generatõnis diſtantia duę pſo⸗
nę inter ſe differarrtt.
Conſciẽtia.f.p.i.cognitõ coꝛdis ſuſjpſius.
Conſcius.a.um.ðꝛ a cõſcio cis.qð eſt ſimul
ſcire ⁊ ꝓpꝛie in malo. AUnde qͥdam. Con⸗
ſcius ipᷣe ſibi de ſe putat om̃ia dicG6.
Conſectaneus.a.ũ.qͥ ſimul ſectat᷑.⁊ ðꝛ a cõ
ſectoꝛ aris.vel cõſectaneꝰeiuſdẽ ſecte.
Conſentaneꝰ.a.ũ.qui facile conſentit.velꝰ
ueniens congruuus.
Conſentes płis numeri ſunt dij ſibi vel bo⸗
nis conſentientes. vel conſentes q̃ſi coeſſẽ⸗
tes.qꝛ diuia eẽntia cui ſemꝑ aſſiſtũt.ſemꝑ
reficiuntur. i et cõſentanei dicuntur.
Cõſeptũ.n.s.i.ambitus.locus circumcirca
clauſus.a cõſepio is. Vñ.iiij. Re.xj.Du/⸗
cite eam extra conſepta templi.i.extra am⸗
bitum.vel clauſuram tempil.
Conſeruatoꝛ eſt iudex datꝰ ad defedẽdũ ali
q́ᷓs ↄtra maifeſtas iniurias iudiciali inda⸗
gine nõ vtẽs.ð offi.dele.ſtatuimꝰ.li.vj.
Conſiliũ lij.n.s.qð ex aĩ ꝓuidẽtia alicui tri⸗
buit᷑. In hoc cõſiliolũ.li.i.paruũ conſiliũ.
Et conſiliarius.a.um.Et cõſiliatoꝛiũ locꝰ
conſilioꝝ. Item oſiliarius qͥ cõſulit. vel ſe
cretarius.ſicut dei filius ðꝛ cõſiliarius pa⸗
tris id ẽ ſecretarius.quia omnia ſecreta eiꝰ
ab eterno nouit. IàJMU
Conſiſtoꝛiũ.n.s.i.veſtibulũ.poꝛticus.locꝰ
ad conſiſtendũ. Vñ HHeſter. v. At ille ſede
bat ſuꝑ ſolium ſuũ in conſiſtoꝛio palatij cõ
tra oſtium domus. Vel conſiſtoꝛium ideʒ
ẽ qð pᷣtoꝛiuʒ vel tribunal.ſcʒ locus in quo
Conſobꝛini vocati ſunt qͥ aut ex ſoꝛoꝛe ⁊ fra
tre.aut ex duabus ſoꝛoꝛibus ſuntnan dn

ð

titudo videndi.
Coſpiratio.eſt quędã fraudulẽ
to.facta in ſiudiciũ alicuius ꝑpſone vel di⸗

äs

conſoꝛini. ſz ſobꝛini ſunt ↄſobꝛinoꝛum filij.

Vñ. Hi ↄſobꝛini qͥs genuere ſoꝛoꝛes.

Conſoꝛs.cõ.t.i.ſocius eiuſdem ſoꝛtis. Ivñ HG̊

cõſoꝛtiũ.n.s.i.ſocietas. .
Conſperſio.onis.f.t.eſt farina ꝑ aquã con⸗

glutinata ſine fermẽto Idẽẽ ⁊ agyma. Uñ
i.Corl.v. Vt ſitis noua cõſperſio ſiẽ̃ eſtis

acymi 4.

Conſpſus.a. ũ.i.infuſus.repletus.

Cõſpicillũ.n.s.locꝰ ad ↄſpiciendũ aptus.
Conſpicuus.a ũ.i.aptus ⁊ habilis ad con⸗
ſpiẽcidũ.vel ſpecioſus.hſᷣclarus.altus.Et
cõſpicax.o.g.in eodẽ ſenſu. vel ſubtus ad
ↄſpiciendum. Iñ conſpicacia.cię. ⁊ hec )
ſpicacitas.tatis.ſpẽs vel ſubtilitas.vłap⸗

☛

gnitatis.xxij.q.ij.ſi qs laicꝰ.⁊ eſt palea

Conſtantinopolis.ciuitas.ꝗqᷓdam imꝑialis
eſt in grecia. Inde conſtantinopolitanus.

a. um. deilla ciuitate.
Conſtellatio. onis.ſepe ponit᷑ ꝓipſo ſigno
ſtellaruz ᷣm Hugl. Pap.dicit. Conſtella⸗

tiones latini vocant ſuperſtitiones mathe

maticoꝛũ.i.notationes ſideꝝꝑ.quõ habeat
ſe vnuſquiſq;.

õſternatus.a.ũ.i.territꝰ.ↄturbatus.Cõ⸗
ſternatus ꝓpꝛie mẽte. ſtratus vo coꝛpoꝛe.
CLConſtitutio vel edictũ ponit᷑ p eo ꝙ rex cõ
ſtituit vel edicit vel facit.⁊ ſm h̊ ſic deſcri⸗
bitur. Eſt ius relatum in ſcriptis redactuʒ
Loõſtitutiones etiã pñt dici qð facit eccle⸗
ſia. vel ↄgregatio aliqua religioſoꝛũ.

Conſtitutoꝛ ðꝛ qui ꝓ alio ſe ſoluturũ pmit⸗
tit vel aliqua facturũ. ⁊ alterius in ſe trãſ⸗

fert. vel ſuſcipit obligationẽ “
Conſtructio.f.t.i.ędiſicatio.oꝛdinatio.pꝛę

paratio.a.cõſtruo.is. Iñn ↄſtructiuus.a.ũ

⁊6B ⁊ hec ↄſtructibilis.⁊ Gq̊ le. Ocðm vero
Map.Cõſtructio a multitudine lapidũ et
lignoꝛũ dicta.⁊ ſtrue quod eſt compoſitio
Itẽ ↄſtructio eſt quędã dictionum congre
gatio. vt Soꝛtes legit Din gilill qa etiã ðꝛ

oꝛatõ. etia locutõ.ſicut ↄſueuit dici. Soꝛ
tes legit Nirgiliũ Heęc eſt vna oꝛatio.vna
conſtructio.⁊ vna locutio

Conſubſtatialis.cõ.t.⁊hoc le.i.eiuſdẽ ſub⸗
ſtantie. VUñ filius dei ð ↄſubſtantialis pa
tri qꝛ eſt vnius ⁊ eiuſdẽ ſubſtantie ⁊ natu⸗

re ſecum.i.cum parrte

Cõſuetudo eſt eius quoddã moꝛib cõſtitu⸗

tũ.quod ꝓ lege ſuſcipit᷑ cum deficit lex. vt
· diſti. conſuetudo Quęeni in ſcripti reda

1 ↄfedera⸗

QLontẽptibilis. lis. et ̊ le.i.ↄtemptui habil
et venit a ↄtemno.

cta eſt. vocat᷑ lex ſiue conſtitutio.qᷓ autẽ in

ſcriptis nõ eſt. retinet nomen ſuum conſue

tudo diſ.iS·cũ ergo.

Cõſul olim dicebat᷑ ſenatus. magilſtrat⸗ vt

fff. de ſena. et Inſti. de. iu. na. gen. et ciui.

lhodie aũt ðꝛa ↄſulendo.qꝛ reipublicę cõ⸗
ſulit. Iñ ↄſulatus.us.ui.⁊ h̊ ⁊ hęc ↄſula⸗
ris.⁊ hoc re.i.dignus ↄſolatu. Et ꝑ cõpo
ſitionem ꝓconſul.lis.loco ↄſulis poſitus.
Excõſul.lis.i.extra ↄſulatũ poſitus cũ eũ

pꝛius habuerit.ſicut dicit hugl. Iſidoꝛuſ/

vero dicit. ꝙ ↄſules appellati ſunt a ↄſulẽ
do ciuibus.vel a regendo cũcta ↄſilia. Ex
coõſules aũt dicunt᷑ q iam a ↄſulatu exierit

ſiue diſceſſerint ꝑacto vicis anno. ꝛzoco⸗

ſul.ðꝛ qui vices ↄſulis fungitnur.

Conſultus.a.ũ.qͥ ↄſulit.vel deſertꝰ ⁊ cũ cõ⸗

ſilio. Oapias dicit.Cõſultus interrogat
ↄſulturus interrogaturus.Conſultũ ꝓui⸗
dentia. ↄſiliuʒ placitũ. Cõſultꝰ etiã ðꝛ cau

ſidicus. Itẽ ↄſultus qͥ ↄſilium a ↄſultoac⸗

cipit.qᷓ ⁊ ð2 ↄſultoꝛ. Uñ.Cõſultoꝛ poſcit.

dʒõ ↄſultus bene noſcit. Cõſultoꝛ rogitat.

Sſuſtue ↄſilium dat.
onſultatio ðꝛ in qua alicui papa deiure re

ſpondet.

Cõſummatio. onis.f.t.i.cõpletio.⁊ ðꝛ ꝓpᷣe

in bono.ſʒ ↄſumptio.i.deuaſtatio.⁊ ſumi
tur in malo. Vñ. Conſummare mea volo.
ſed conſumere nolo.

Cõſummatus.a.iũ.i.ad finem ꝑductus vel

cõpletus.

Cõſummatoꝛ.i.pficiens vel finiens.
Cõſumptꝰ. us. ui.⁊ ↄſumptõ idẽ.ſ.deuaſta
tio ⁊ expenſio inutilis.
Cõſumptoꝛ. oꝛis.m.t.i.expenditoꝛ inutilis
Conſutilis. lis.cõ.t.⁊ H̊ le.ðꝛa con ⁊ ſuo et

cõponit᷑ cũ in.ut incõſutilis. Añ Joannis

xix. Erat aũt tunica incõſutilis.

Contagiũ.gij.n.S.⁊.hec ↄtagio.onis.in eo
dem ſeuſu.i.labes.putredo.lues.vel moꝛ⸗
bus pecox ſiue ouiuʒ. ⁊ ðꝛ a ↄtingo.is.qᷣa
ↄtactu vniꝰ totꝰ grex coꝛrumpit᷑. Uñ ↄta⸗
giuz ð moꝛbus.qꝛ qcqd tetigerit polluit.
Iñ contagioſus.a.ũ.i.ſoꝛdiduuRs.
Contẽplatiuus.a.ũ.qͥ moꝛat᷑ in ↄtẽplatõne
vel ad ↄtemplationẽ ꝑtinens.

Contẽpoꝛaneus.a.iũ.i.cũ tꝑe veniẽs. velſi

mul in tꝑe exñs vel veniẽs. vel eiuſdem tẽ
poꝛis.

Contẽptus.a.iũ.i.ſpꝛetus.repulſus.

Contentio. onis. f. t.i. pugna. diſceptatio.

Et deſcribit᷑ ſic. Cõtentio eſt impugnatio
Vvitatis ex ↄfidentia clamorl. Itẽ ↄtẽtio ẽ
Qqdã coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ fit qñ ↄtrarijſ rebus
ofo ↄſicit᷑.vt In luctu rideſ.int᷑ ↄuiuia lu
ges. Vrbẽ rure cupis. laudas bõa rurl in
Cõtẽtioſus.ſa.ſũ.qͥ nõ rõe aliqͥd ſʒ ſo ( vrbe

la ꝑtinacia contendit.vł ðꝛ litigioſus.
Cõtentꝰ.a.ũ.i.patiẽs.ſufficiẽs pauco ⁊ ve⸗
nit a ↄtineo.nes. Nõt etiã deriuari a ↄten
do. ⁊ tũc idem eſt qð ſiłtẽtꝰ ſiue tẽſus. In⸗

uenit᷑ etiã ↄtemptus.i.ſpꝛetꝰ. Añ.Contẽe⸗
ptus ſpꝛetꝰ.ↄtẽtus ſufficiẽs eſt. Oꝛimum

Eemnor dat ↄtineoq; ſecunddu.
õterminꝰ.a.ũ.i.vicinꝰ.ↄiũctus. Iñ hic ⁊

hec ↄterminał.⁊ hᷓ le.i.ↄfinał.Et ↄtermi⸗

Cõternans ant. ðꝛ illeqͥ eſt in cõpletiõeter

tij anni. Uñ ðꝛ ↄternãs q̃ſi cõplẽs tertium

annũ.q̃ſi triẽnis vłãſi triũ ãnoꝝ exñs Añ
Eſa.xv. AUectes eiꝰ vſq; ad ſegoꝛ vitulam

ↄternantem.i.vitulã triũ annoꝝ. vł ſegoꝛ

ciuitatẽ paruã dicit vitulã ↄternantẽ.i.ro

buſtã.qꝛ ᷣm glo.aĩalia ſunt robuſta tertio

ãno. ſic hõ in triceſimo ãno.Hiere.xxx vij)/
ðꝛa ſegoꝛ vſq; ad aconã vitulã ↄternãätem

vbi qͥdam falſi libꝛi hñt ↄſternantem

lent.⁊ ðꝛ a cõticeo.cQees.

CLoõtignatio. onis.F.t.i.tignoꝝ ↄiunctio. v

coaptatio in ędificio.⁊ ðꝛ a ↄtigno.as.qð

eſt tigna cõponere ⁊ ↄiungere.coaptare in

ſtructura ędificij. Uñ.Tectũ tigna ferunt
ↄtignatio iungit. .
Cõtiguꝰ.a.ũ.i.vicinꝰ.ꝓximꝰ.a ↄtingo.gis
qꝛ ↄtingit domũ alteriꝰ. Inð ↄtiguitas.i.

vicinitas. Sʒↄtinuꝰ eſt vicinꝰ ſine inpo⸗
ſitione eo ꝙ ſił teneat᷑.⁊ deriuat᷑ a ↄtineo.
es. Vñ aq̃ᷓ in vaſeẽ vaſi ↄtigua.ſʒ nõ ẽ cö⸗

tinua ei.ſed aq̃ aꝗᷓ.qꝛ terminꝰ idẽ.nam äᷣm

phm in.v.phyſicoꝝ.Cõtigua ſunt qͥꝝ vl⸗
tima ſunt ſu. Cõtinua aũt quoꝝ terminus partic dam poꝛiont ruitie 10c0
bPeaaſte. Contus ðᷣ etiam inſtrm cũ qͥ piſca⸗

idẽ ⁊ vnus eſt vtriuſq; ꝗ tangunt
Cõtinens.o.t.i.caſtus.abſtinẽs. Iñ ↄtinẽ⸗

tia.i.abſtinentia. caſtitas.

Cõtiqᷣa.i imbꝛiũ collectio q̃ſi ↄtinens aquã

ex qbus videt᷑ cõponi.

vbi qdam fa tem nalis ? Ble.
Cõticiniũ.nij.n.s.tꝑs noctis ðꝛ.qñ cũcta ſi

telam. Ideoq; dicimꝰ ꝙ paciſcẽdo diuſas
in vnũ trahimꝰ voluntates. VUñ emptioões
ↄductiones ⁊ ſimilia ↄtractꝰ dicimꝰ ꝗ aio
obligatiõis ex ↄtractu naſcunt
Cõtrariꝰ.a.ũ.i.aduũſariꝰ.Cõtrariũ etiaʒ eſt
qͥdã coloꝛ rhetoꝛicus.⁊ fit ex q̊ animꝰ ex di

Uerſiſ rebꝰefficit᷑ certꝰ. vt.Qui ſibi nõ par

cit quõ mihi vel tibi parcet. V
Cõtribuł.2.t.⁊ h le.i.eiuſdem tribus.et ðꝛ
acon ⁊ tribſus.
Cõtritio.onis.i.ſiłtritio vel ex toto tritio.
⁊ deriuat᷑ a ↄtero.is.Et ſic deſcribit᷑. Eſt
doloꝛ de peccatis aſſumptus cuʒ ꝓpoſito
fitendi 2 ſatiſfacienild.
õtrouᷣſia.ſię.ðꝛ q̃ſi ↄtraria vᷣſio.⁊ ẽ ↄtroũ
ſia negociũ.certamen.ꝗſtio.ↄtentio.diſce
ptatio.collatio.cõparatio
Cõtubniũ.n. s.ðꝛ tabernaculũ vł ſocietas.
vꝑład tꝑs coeũdi cõuentus.⁊ ðꝛa cõ ⁊ tab⸗
na.qꝛ ſic illi qͥ in tabna cõueniunt ad tꝑus
cõmanent.⁊ cito diſſoluunt᷑.ita ↄtubniu,z
ꝓbe ſumendo cito diſſoluit᷑ ꝑacto.ſ.nego
cio ꝓ quo ad cõtuberniũ conuenit᷑. Iñ cõo⸗
tubernio.onis.i.ſocius.cõmilito qͥ eſt i eo

1 . —

dem ↄtubernio cũ alio Et h ⁊ hec cõtuber

Cõtumax.o.t.i.ſuꝑpbus.iniurioſꝰ.vł repu⸗
gnatiuꝰ. vł inobediẽs.vłðꝛ ↄtumax.qꝛ co
tẽnit ⁊ negligit.⁊ ðꝛ a cõtumeo.es.Et cõ⸗
ponit᷑ cũ ꝑ.vt ꝑcõtumax.i.valde ↄtumax
Iñ contumacia.cię.⁊ ẽ erga iudicẽ vł pſᷣla
tuʒ cõmiſſa inobediẽtia. In ⁊ ↄtumacitas
tatl.i.ſuꝑbia.iiuria.repugnãtia.ↄtẽptus
Contumelia.lię.f.p.i.iniuria.vituꝑiũ.gue
ↄuitiũ.⁊ ðꝛ a cõtumeo.es. Idẽ ⁊ cõtumia
mię. IJñ contumelioſus.a.ũ.qͥ audax eſt ?⁊
tumẽet vbis iniurię ⁊ ſuꝑbię.vel qͥ ↄntume⸗

—☚

lias ⁊ cõuitia inijcit.

Cont.ti. m. s. qddaz genꝰ teli. ppᷣe quod
ferrũ nõ hʒ.ſed eſt acuta cuſpide longũ ſi

partica pacuta quam poꝛtant ruſtici loco

toꝛ piſcat᷑ vel ſciſcitatur aquam inquiren⸗
do piſces. ”MVß
Cõuallis.f.t.i.magna vallis.vel loca terra
rum depreſſa int᷑ montes. D

Cõtractio.onis.f.t.eſt collectio.cõſtrictio. Cõnubiũ.bij.n.s.i.cõiugiũ nuptię vel con⸗
abbꝛeuiatio. vel decurtatio. Añ Exechie. iunctio viri ⁊ feminę. In h ⁊ hęc coõnubia
vij. Ecce venit cõtractio. ⁊ h le. Vñ Virgilius. Cõnubio iungã.ſta
Cõtractꝰ.venditio.locatio.⁊ cęterę ſpecieſ bili ꝓpamq; dicbo. “
ductionis m Map̃. . Cõuena.9.p.i.ſiłcũ alio veniẽs.vel qui cũ
Lõtract' eſt duoꝝ vel pluriũ in idẽ cõſẽſus alio cõuenit. Ael cõuenę dicunt᷑ aduenęð
Et ponit᷑ qũq; ꝓoĩ pacto ↄuentiõe vel ſi diuerſis locis.
ↄtractu.vt ſi qͥs geſſit alteriꝰ negocia vłtu

Cõuentus. us.ui,i.turba. cętus. M

—

Cõuerſio.onis.q̃ſi ſił vſio. Itẽ ↄũᷣſio eſt qͥ/
dam coloꝛ rhetoꝛicus.⁊ eſt qñ eadẽ dictio
flſine clauſulaꝝ repetit᷑. vt Qui vitiũ ſper⸗
nis.te ſpernis friuola ſperſris.

Cõuexꝰ.a.ũ.i.vndiq; inclinatꝰ ⁊ curuatuſ

ãqſi cõuerſus.⁊ ðꝛ a conueho.is.qꝛ vndiq;
vehit᷑ ĩ circũitu ad viſuʒ. In hęc ↄuexitas
tatl.i.curuitas.rotũditas ſiẽ ⁊ celi. łpᷣm
Cõuicaneus.a.ũ.i.cõuicinuug
Conuicanus.a.ũ.idem ſcʒ cõu icinus.
Cõuictoꝛ.toꝛis.m.t.qͥ ſił cũ alio viuit.⁊ tũc
ðꝛ a cõuiuo.is.vel cõuictoꝛ q̃ſi cum alio vi
CLtoꝛ.⁊ tũc deriuat᷑ a cõöuinco. ccis.
Löãuitiũ.tij. n. Ss.i. cõtumelia. vituperiũ. vel
oppꝛobꝛiũ.iniuria.⁊ videt᷑ ꝙ debeat ſcri⸗

NHap̃. Couexa dicunt᷑ extrema celiflea

biꝑ c.ſiẽ viciũ qð deriuat᷑ a vinco.cis.pᷣm

Hugjl.Alij dicũt qð vitiũ deriuat᷑ a veto.
as.⁊ ↄuitiũ a cõ ⁊ vita.⁊ ſic debet ſcribi ꝑ
t. ſicut veto ⁊ vita.⁊ q̊ verius videt᷑ Inde
cõuitiolu m. pe.coꝛ.i.paruũ cõuitium.,.
Cõuiua.2.p.ð qͥ cũ alio viuit ⁊ comedit.⁊
ꝓducit vi VUñ Oꝛatius in epi.Tres mihi

cõuiuę ꝓpe diſſentire vi dennr.

Cõuiuariũ.n.s.eſt locꝰ in quo qͥs cõuiuat.
qð ⁊ cõuiuatoꝛium ñd.—
Cõuiuiũ.n S.i.lauta comeſtio ⁊ maã. Inð
conuiuiolũ.dimi.i.paruũ cõuiui.
Cõuotus.a.ũ.i.eodem voto aſtrictꝰ.⁊ ðꝛa

con 7 voſim.
Conus.ni.m. sS.i.ſũ mitas galeę vłcuruatu

raãſupꝑ galeã ponit᷑.ſup qu ſunt criſte. a

conon gręce qðᷣ ðꝛlatine acuta vłalta rotũ
ditas. Un ⁊ conon ðꝛ figura ꝗᷓ ab aplo inci

5 —“ . 7

Si ⁊ in acutũ finit᷑ ſicut oꝛtogonium.

ophinarius.rij.m.s.qͥ cophinos facit vel
vendit vpottttat.
Cophinus ·ni. pe.coꝛ ðꝛ a cauo.as.q̃ſi cau⸗
eo ꝙ ſit cauꝰ.Et vt dicit Papᷣ. Cophinos
gręce coꝛbis latine.Co phinꝰ vas ex vgul

tis aptũ aliqͥd mund are. Vel cophini ſunt

Yaſa ad fimũ poꝛtandũ.vel cophinꝰeſt ge⸗
ſtatoꝛium fimi vel ceni.
cophini ſunt vaſa viminea ad oꝑpa ſeruilia
Deputata. Juxta illud anus ei? in co⸗
phino fuierunt. Inde coph inulus.i. ꝑu⸗
cophinus. l

Copia. pi p:i multitudo abundtia. di⸗

cta q̃ſi cũ opibꝰ. ⁊8z a copos.i.laboꝛ.quia
oĩs ſba ex laboꝛe ↄſtat. Hõ em ſine laboꝛe

copia haberi põt. Iñ copioſus.a.ũ.i.locu
ples. abundans.plenꝰ copia. Quidam tãñ

dicũt ꝙ copia deriuet᷑ a cops.pis. Ande.

.

ps diues fert᷑.copia naſcit᷑ hinc. IJIñ co

qð qſi idẽ eſt. Nel

iola.dimi.i.parua copia
opos gręce ðꝛ laboꝛ latine.
Cops.pis.o.t.i.diues.opulentꝰ.q̃ſi cũ opi
bus Vñ qͥdam. Fecundus cops eſt deat⸗
rę fertilis ops eſt. YFex domuũ . ſcops ẽ mũ
darum. foſſaq; ſcrops eſt. Inuenit᷑ etiam
heęc cops indecli.fę.ge.⁊ tũc deriuat᷑ a co⸗

pia. pię.⁊ eſt idem ꝙ copia.

opula. lę. i. ↄiunctio. vlid qð ↄiũgit vł vi

culum in collo canis.⁊ in ſingulani ꝛi pla⸗
li eſt ge. f. In pki mñ inuenit᷑ neu. ge. copła.

oꝝ. Et vt dicũt in ſingłari ꝓ ↄiunctiõe ca
num. In pli copula neu. ge. ꝓ älibet alia
ↄiunctiõe ſiue hoim ſiue alia rer
Copulariꝰ.rij.m.S.i.vinculũ in collo canis
Copulatiuus.a.ũ.qð copulare haber
Coquina.nę.locus vbi cibus coqui.
Coquus.qui.i.qͥ cibos coquit. Iñ coquilꝰ
Dimi.i.paruus coquus

CLoꝛ. coꝛdis.n.t.ðꝛ a cardian qð eſt coꝛ.qð

aũt ðꝛ coꝛ q̃ſi cuſtodia oim reꝝ.etymot.eſt
non cõpoſitio.⁊ cõponit᷑ cũ multis.vt cou
coꝛs. diſcoꝛs. excoꝛs. vecoꝛs.ſecoꝛs.vni⸗
coꝛs. ⁊ ſic de alijs ꝗᷓ patent locis ſſis.
Choꝛagios gręce latine villa z.

— 27

Choꝛagiũ.gij.i.ſuffragiũ.Choꝛagiũ etiam

eſt ꝑs ludi.ſ qñ pubia dicũt᷑.vłchoꝛagiũ

eſt vᷣginale ſignũ. vel vginalis põpa qua
ſolent vᷣgines facere in q buſdaʒ loc circa
moꝛtuum.ſ.choꝛea.⁊ ꝗlibet choꝛea ſic põt
dici. ⁊ tunc cõponit᷑ a choꝛea ⁊ ago.agis.
Sed coꝛragium ꝑ duo r.aliud eſt.ſ.qð ex
toto ⁊ intimo coꝛde petitur.⁊ cõponitura
Coꝛaliꝰ.lij.naturã hʒ vimis ſub aq̊.ſed de⸗
tracta ſuꝑ aquã ſtatim dureſcit ⁊ rubeſcit.
⁊ lapideſcit. Ita occupariq; ⁊ euelli retibꝰ
ſolet. aut acri ferramento ciii.
Coꝛax.cis.i.coꝛuus.⁊ tã illud qᷓ; iſtud nom̃
pʒ a ſono pectoꝛis.qꝛ grũnit pectre
Coꝛban.oblatio ſiue donũ vł votum ſonat

Matth̊.vij. Coꝛban qð eſt donrfn.
Coꝛbio.onis.m.t.ille qͥ facit vel vendit vel
oꝛtat cobes.
oꝛbis.bis.vas vimineũ qͥ mẽſurat᷑ vinuʒ
vel etiã annona.vel ꝑ qð etiã fluit muſtuʒ
⁊ðꝛ a curuo.as.qꝛ ex curuatis vᷣgis ↄtexi
tur. vel a colano.

Coꝛbita. te. pe. ꝓ.f.p.i.nauis oneraria
Coꝛbius.bij.⁊ h̊ coꝛbinus.bini.ꝓ eodeʒ.ſ.

ille qͥ duplex hʒ coꝛ. ⁊ za binũ ⁊ coꝛ.qua⸗
i binũ coꝛ hñs.vel reuera qui eſt vſipelliſ.

zincöſttarnrxYÄ–.
Coꝛbonan. vłhec coꝛbona · i. gacophilatiũ.

*

ion
ini
aun

i
14 .
.

onn
1
ng;

ii
lell

.
dli

i.

vbi diuin oblationes reponunt᷑. MPapi.
vo dicit. Coꝛbonã gacophylatium vbi pe

cunia ſacerdotũ erat poſita.⁊ interpᷣtatur
oblatio.Et vt ðꝛ in hiſtoꝛijs ſuꝑ actꝰ aplo

rum. Coꝛbonan erat arca in q reponeban⸗
tur dõaria ſacerdotũ Muſach erat arcai

qua reponebant᷑ donaria regũ vłpᷣncipũ.
Gaxophilatiũ erat arca.in qua reponebã⸗

tur donaria tranſeuntiũ.

Coꝛbulus.li.m.s.pe.coꝛ.i.paruus coꝛbis.

Corcula.i.ioculatrir.
Coꝛculũ.li.dimi.i.paruũ coꝛ.
Corculus.i. Tadeꝰ a coꝛde dictꝰ. IJpe ⁊ ta

dey. ipe ẽ ⁊ Judas Jacobi quẽ eccleſiaſti
ca tradit hiſtoꝛia miſſum Ediſſam ad aba⸗

arum regem. ꝗl
horda.dę.f.p. ðz a coꝛ.qꝛ ſicut pulſus coꝛ
dis eſt in pectoꝛe.ita pulſus choꝛdęẽ̃ in ci⸗

thara. Unde pꝛopheta. Laudate eum in

choꝛdis ⁊ oꝛgano. J

—

da. 2 z a choꝛda.

Choꝛdatiſta.ſtę.ↄ.p.qͥ vel ꝗᷓ canit cũ choꝛ⸗

ordatus.a.ũ.i.ſapiens.gnauꝰ.audax.cõ

ueniens. VUñ Job. xxxiiij. Viri coꝛdati.i.

nit cũ choꝛdis. ”MMM
Cordiacus.vide ſupꝛa cardiacus.
Chordula.lę.dimi.i.parua chora.

Cordꝰ. a. ũ.i.ſerotinꝰ.⁊ ðꝛ a coꝛ. Vñ ⁊ vuę
A tarde veniũt ad maturitatẽ.coꝛde dicũ⸗

—

tur ᷣm Hugl. Et Map̃. dicit. Coꝛdũ ſero⸗
tinũ qð tarde naſcitur.

Coredulus.li.ꝗdã auis ꝗ̃ ſtatim ⁊ citius q;ᷓ

cętera mẽbꝛa coꝛ auis captę edit.

Choꝛiambus.vi.eſt qͥdã pes ↄſtãs ex bͤma

lõga ⁊ duabꝰ medis bꝛeuibꝰ ⁊ vltia lõga

vt Audierant.⁊ ðꝛ ſic.eo ꝙ carmẽ h̊B pede

cõpoſitũ.aptum ſit choꝛo canentium

Coriandrũ.dri.n.s.genꝰ herbę a greco qð

illi coꝛion dicunt. ⁊ vt dicit Rap̃. Corian

drum qð gręci corion dicũt. cuius ſemen

dulci vino datũ ꝓnioꝛes reddit in venerẽ

ſi ſupra modũ dederis amentiã facit In ci
bo ſumptũ calefacit ⁊ ſtringit ⁊ ſomnũ fac
Coriarius.rij.m.s.qͥ parat coꝛia vel qͥ opa⸗

tur de coꝛijs.⁊ ðꝛ a corio.
Coꝛimbus.m.s.fructꝰ eſt hederę.⁊ ðꝛa co⸗
rona.qꝛ inde coronabant᷑ antiqͥ et pᷣcipue
poetę. AUñ Ouið.iiij.meth̊.Et guidus di
ſtinguit tela coꝛimbis.Coꝛimbi etiã dicũt᷑
anuli vitis.qͥ ꝓxima ꝗ̃q; ligant ⁊ cõpᷣhen⸗
dunt ne longius laxati palmites ventoꝛũ

Coꝛithꝰ. thi. m. S.i.tectura

flatibus diſſipearrktt
i arcuũ Uñ Sta
tius thebaidos in.vij. Quã ſuꝑ a go ve⸗
lox coꝛinthos ⁊ arcus. Itẽ coꝛinthos.ti.i.

repoſitoꝛiũ ſagittaꝝ.ſ.pharetra. Vñ oui⸗

dius triſtiũ. In qbꝰ eſt nemo qͥ nõ coꝛithõ
⁊ arcũ.Coꝛinthon actm̃ gręcũ ꝓtulit.pꝛo
corinthum Inuenit᷑ etiã hec corithꝰ nom
ciuitatis. In coꝛinthius.thia.thiũ.Ad co
rinthios ſcribit 0ρaulus duas eplas. Et
ſcribit᷑ ꝑ h. in vltima ſy'llabo.
Coꝛiũ.n.S.a carne ðꝛ q̃ſi carniũ.eo ꝙ carnẽ
tegat.vel qꝛ a carne extrahit᷑. Iñ coꝛioſus
a.ſ.i.coꝛio veſtitus. Iñn coꝛiolum dimi.i.
paruum coaniuiul.
Coꝛnetum.ti.n.s.pe.pꝓð.locꝰ vbi creſcunt
coꝛni.⁊ ðꝛ a coꝛnꝰ.ni.ꝓ quadã arboꝛe du⸗
ra in fructu vel ligno
Coꝛneus.a.ũ.ꝑtinens ad coꝛnu. vel de coꝛ
vu exiſtenn.
Coꝛnicen.nis.m.t.q canit cuʒ coꝛnu.qð ðꝛ

☛ .

etiã h̊ ⁊ hec coꝛnicens.tis.⁊ vtrunq; cõpo
nitur a coꝛnu cano. M
Coꝛnicena.nę.f.p.pe.coꝛ.fęmina ꝗᷓ cait cuʒ
ſapientes audite me. Iñ cordate.i.ſapien
ter.cõuenienter. honefſe.
Choꝛdex.cis.m.t.qͥ facit choꝛdã.vł qui ca⸗

coꝛnu.⁊ ðꝛ a coꝛnicen.
Coꝛniger.a.ũ.pe.coꝛ.i.gerẽs coꝛnu.
Cornipes.dis.oĩs.t.i.corneos hñs pedes
qð ꝓ equo inuenit᷑.⁊ tunc eſt gemaſ.

LCooꝛnix. cis.f.t. ꝗqdam auis clamoſa.⁊ dici

a coꝛnu.qꝛ clamoſa eſt vt coꝛnu.vel qꝛ diu
viuit. vt coꝛnu etiã durat. In coꝛnicula.i.

arua coꝛnir.
oꝛnu ðꝛ a carne qſi carneũ.qꝛ ex carne ꝓ⸗
cedit.Et in ſingulari eſt indecli. In płi vo
hec coꝛnua.nuũ.Inuenit᷑ etiã h̊ coꝛnꝰ.us
ui.in eodẽ ſenſu.Et nõ ꝙ coꝛnua vocãtur
extremę ꝑtes antẽnaꝝ ꝑ tropũ ab aimali.
Itẽ coꝛnua vocant᷑ extremitates exercitꝰ.
qꝛ intoꝛte ſunt ad modũ coꝛnuũ aialis.ſed
in hac ſigtione ꝓpᷣe inuenit᷑ h coꝛnꝰ.us.ui
⁊ ꝓ coꝛnu milit ſimilit.Sʒ coꝛnu in ſingu
lari. ⁊ cornua ĩ płali ꝓpᷣe ꝑtinet ad aialia.
A cornu deriuat᷑ coꝛnutꝰ.a.ũ.⁊ corno.as
id ẽ cornu reſonare.⁊ h̊ coꝛnꝰ.ni.ꝓ qnadã
arboꝛe dura in fructu vel ligno. In h cor⸗
num.ni.i.fructus illius arboꝛis. Uñ.Coꝛ
nu gerit coꝛnꝰ pecuduʒ ſunt cornua coꝛnu
MEWilitis eſt qñ ꝓperat ſua bella gerendo.
tem coꝛnu componit᷑ ̊ ⁊ hęc bicoꝛnis.⁊
B ne.⁊ H̊ ⁊ hec vnicornis ⁊ ̊ ne. Iñ coꝛni⸗
culum.n.S.i.paruũ coꝛnu
Cornicularij dicunt᷑ illi qͥ gerebant coꝛnua.
vel aciem in bello. vel qͥ inaures iudicum
vota ꝓtulerunt ſua. . 2

Cornupeta. te. pe. cor.i.bos. Añ Exo. xxj.

O ſi bos cornupeta fuerit ⁊ c.

Cornuſtibij.t᷑tia filia Job.nomen accepit.
ꝗqꝛ em ꝑ coꝛnu ⁊ tibia vnuʒ vbũ ex vtroq;
cõpoſuit.vtrũq; vᷣbũ ꝑ vnã or̃ois partem

in latina lingua trãſfuſum eſt.qͥ voluit ge⸗
nere licite demõſtrauit 'm Gregg.
Cornut.a.ũ.i.hñs coꝛnua. Et facies moy
ſi erat cornuta ſicut dicit glo.Exo.xxxiiij.
ꝓpter q̃ſdam radios ſplẽdoris quos hũa⸗
nus viſus capere nõ potuit.
Corolla.lę.dimi.i.parua coꝛona.

Corollariũ.rij.n.s eſt pᷣmiũ alicuiꝰ certami

nis.ſ.corona vł aliud. vel corollarium eſt
vnde aliqͥs meret᷑ adipiſci coronam.
orona.nę.f.p. ðöz a choꝛus.qꝛ rotunda ad
modũ chori ſolet fieri.⁊ ẽ in ſignũ victoꝛię
vel regij honoris .ꝗᷓ ideo in capite regum

ponit᷑ ad ſigndũ circũfuſos in orbe ppłos

qbus accinctꝰ q̃ſi cap ut ſuũ coronat᷑. Ma⸗
pias vo dicit ꝙ corona generaliter ðꝛ.dia
dema vo ſpecialit᷑. NMam eſt geſtamẽ regij
capitis.Corona vo quoꝛũcũq;. Iteʒ coro
na ðʒ circulus. Item corona eſt etiaʒ raſu.
ra pilorũ in ſuperiori ꝑte capitis clericoꝛũ
quę ⁊ clerica ðꝛ. Inde Coronula.i.parua
Corꝑalis. .t.⁊ G le.i.ad corpus pertinẽs.
Inñ corꝑalitas.tatis.Et cõponit᷑ cũ in.vt
incorpalis.Et vt dicit Priſcianꝰ. Corpa

le nomẽ eſt iſtud qð corporeã rẽ ſiꝗãt. ⁊ Bi

ꝓprijs ⁊ appellatiuis nomibꝰ. In ꝓprijs
vt Soꝛtes. In appellatiuis vt hõ. Incor
ꝑale vo eſt nomẽ illud qð incorporeã rem
ſigt.in ꝓprijs ⁊ appellatiuis. In ꝓprijs.
vt pudicicia penelopes. In appellatiuis.
vt vᷣtus Item corꝑale ſubſtantiuũ neutri
ge. eſt alba palla in altari ſuꝑ qua ponitur
ſacramentũ euchariſtie. —
Corpulentꝰ.a ũ.i.pinguis.craſſus. I coꝛ
pulentia. tię.i.craſſitudo.⁊ ðꝛ a coꝛpꝰ alẽ⸗
tos qð notat plernum.
Corp.oris.n.t.a corrũpo.pis.dꝛ. eo ꝙ ſit
naturę corruptibilis.⁊ cito corrũpat᷑. Ał
corpꝰ cõponit᷑ a cor ⁊ pus.puris. Iñ Coꝛ
pus q̃ſi cordis pus.i.cuſtodia.ſed potius
yiðꝛ etymo.qᷓ; compoſitio. Ael ðꝛ corpus
ꝗqſi coram poſitus. Inð corporeus.a. um.
Iñ ⁊ corporeitas.tatis.⁊ cõponit᷑ hęcin⸗
corporeitas.tatis.A corpus cõponit᷑ Bi
corpor.tricorpor. quadricorpor ⁊c. Inð
corpuſculum.li.diminutiuũ. id eſt paruũ
coꝛpus.

Corpus qñq; ðꝛ collegium ſiue vniuerſitas

cuius caput eſt platuſ.c.nouit. de his qͥ fi.

a pᷣ.Et tale corpus põt hr̃e vnum ſigilluz3.
de exceſſ.pᷣla.dilecta.Dicit᷑ etiã ↄgregatö
cuiuſcũq; ciuitatis vel villę vel caſtri hr̃e
corpus. Itẽ ꝗqlibet ↄgregatio ꝓ iuſticia fa
cienda.vt cõgregatio ſcabinoꝝ vel totius
vniũſitatis. Item ſocietas cauſa religiõis
cui ꝓuiſum eſt vnũ coꝛpus hr̃e debʒ iſtar
reipublice.Et res cões.ſ.actoꝛem ſiue ſyjn
dicum cõmunẽ ꝑ quẽ agere põt.ff.ꝙ cuiꝰ.
vniũ.no.agit᷑.l.j. Item epᷣs cuʒ capło ſuo
facit vnũ corpus.cuius ipᷣe eſt caput.ſʒ cũ

clero ciuitatis vel dioceſis nõ ðꝛ facẽ vnũ

corpus.ſic nec abbatiſſa cum clericis ſuis.
licet ſit caput.vnũ coꝛpus facit
Correctio.onis.f.t.i.emendatio caſtigatio
acorrigo.gis. Item correctio eſt qͥdam co
lor rhetoricus.⁊ fit qñ tollit᷑ qð pᷣus dictũ
eſt.⁊ qð magis idoneũ videt᷑ apponit᷑. vt
Sum minus oblitus decoꝛis qͥnimo de⸗
decoris.ex quo dicoꝛ amans.imo veraci⸗
Corregionalis.i.ex vna regiõe.
Corrigia.gię.f.p.ðꝛ a coꝛiũ.vła colligo.as
qᷓſi colligia. Iñ corrigiola.lę.i.ꝑua corri⸗
ia.Et corrigiatꝰ.a.ũ.i.cũ corrigijs liga⸗
orrigibił.ↄ.t.⁊ hocle.ad corrigen⸗ (tus
dum habilis m Pap̃ᷣ.
Correptio fraterna eſt admonitio fratrl de
emendatione delictoꝝ ex fraterna charita
e ꝓcedens. U
Corriualis. ↄ.t.⁊ h le.i.cũ alio potans eun
dem riuũ. Vñ ⁊ ꝑ ſimilitudinem corriua⸗
les dicunt᷑ qͥ eandem amicã habent.
Coꝛs.coꝛtl.vide ſupꝛa in coho—nrrs.
Coꝛtex incerti ge.eſt ſupᷣma pars arboriſ.⁊
cõpat᷑ pelli aialis.⁊ viðꝛ cõponi a coꝛium
ſʒ eſt etymo.potiꝰ qᷓ; cõpoſitio.Coꝛticẽ eti
am vocãt qdam coꝛucẽ. Liber eſt ꝑs inte⸗
rioꝛ coꝛticis dictꝰ a liberato coꝛtice.i.abla
to.eſt em mediũ qðdam inter lignũ ⁊ coꝛti
cem. Mõt etiam ibi poni tertium.ſ.ſuber.
Añ. Mars poꝛ eſt coꝛtex.lib alta. ttia ſub
AVnde Theodolus.Mutat flebiliter rigi
dum ꝓ corpoꝛe ſuber Inde corticillus. li.
aruus coꝛtex. “4“2“
oꝛtina.f.p.vt ðꝛ in hiſtoꝛijs.qñq; ðꝛ velũ
qñq; tentoꝛiũ qñq; tabernaculũ. AUñ coꝛ⸗
tina eſt oꝛnamentũ eccłaꝝ vel tabernaclo⸗
rum. ſicut vela depicta.ꝗᷓ in lateribus alta
rium ſuſpendũt᷑.ne ſacerdos i aſpectu cir⸗
cũſtantiũ ↄfundat᷑.⁊ ðꝛ a coꝛiũ.qꝛ pᷣmo ex
coꝛijs ⁊ pellibꝰ fuerũt facte. Itẽ coꝛtia eti⸗
am dicebat᷑ loc' olim in tenplo vñ dabatk

Gs
n
l⸗

e
ni⸗

mn
e⸗

con
ie.
ii
nni

⸗
⸗
nc
oe

reſpõſa.vłpotiꝰ mẽſa in tẽplo Apollinis
ſuꝑ quã ſtabat phębus qͥ dicebat oꝛacula.
⁊ dicebat᷑ coꝛtina.qꝛ coꝛio fetonis erat te⸗
cta. Nel ðꝛ coꝛtina qſi certina.qꝛ ibi certa
dabant᷑ reſpõſa.vł coꝛtia q̃ſi coꝛdicina.qꝛ
ibi hoĩm tenebãt᷑ coꝛda. Iñ coꝛtinatus.a.

um .i. coꝛtina ſparatus. Iñ ⁊ coꝛtinarius
rij.qͥ coꝛtinas extendit vł ſᷣuat vłfacit. Et

hec coꝛtinaria. tinarię. in eodem ſenſu. Et
coꝛtinarius.a.ũ.qð ad coꝛtinã ꝑtinet. Jnñ
etiã coꝛtinula.i.parua coꝛtina.

CQoꝛus. ri. pᷣma ꝓducta p vento ſine aſpira

tione.
Cos.cotis.f.t.ðꝛ a cote gręco qð latine dici
tur inciſio.eo ꝙ ferrũ ad incidendũ acuat.
Propᷣe vo duri lapides appellant᷑ cotes.
qſi cautes.⁊ ꝓducit co. Vñ. Virgił. Sub
iguntq; in cote ſecurſres.
Coſmarcha.chę.dñs vel pᷣnceps mundi.a
coſmos mũdus ⁊ archos pᷣnceps. Iñ hęc
coſmarchia.chię.eius poteſtas.
Coſmarius.rij.m.s.ðꝛ dñs mundi
Coſmicus.a.ũ.pe.coꝛ.i.mundanus.
Coſmographꝰ. phi. ðꝛ q̊ munduʒ deſcribit
⁊ ðꝛ a coſmos qð eſt mundus.⁊ gphos qð
eſt ſcribere.⁊ coꝛ.pe. Vñ in Aurora dicit᷑.
Coſmographo mopſi mihi pꝛeduce carmi

ne huius. Inde coſmographia. phię.mũ⸗

di deſcriptitio.
Coſmopeia.i.mundi factura.
Coſmos dicũt gręci.⁊ ↄuertitur in latinam
foꝛmã.⁊ ðꝛ hic coſmus.i.mundus.
Coſmus.mi.i.mũdus.a coſmos. Item coſ
mus ðꝛ oꝛnamentum pontificis.
Coſta.ſtę.ðꝛ a cuſtodio.dis.qꝛ coſtę cuſto⸗
diuut interioꝛa. Iñ hec coſtula.lę.⁊ coſtel
la.le.dimi.⁊ h coſtariũ.rij.locus coſtaruʒ
Et coſtatus.a.ũ.qͥ habet coſtas vł habẽs
magnas coſtas. H
Coſte. decas.gentos.vnum ⁊ idem ſiãnt.
Coſtus.ti.f.S.eſt radix herbę cuiuſdam.
Cotana.i.mala cogogna.i.genus maloꝛũ.
⁊ declinat᷑ ̊ cotanum.ni.⁊ ſcribit ſine c.i
NPap̃ᷣ. Vñ dicit. Cotana genꝰ fructuũ nu/
cum.Et coꝛ.bᷣmã.vt patet in ̊ vſu.Cũ co
tano moꝛus moꝛiq; ſoꝛoꝛ ſy comoꝛus

Cote gręce.inciſio latine.

—

Kotula. lę.f. p.qdam menſura vini cõtinẽs

ciathos ſex.i.emina.ꝗᷓ iðᷣo cotula ðꝛ.eo q

ita fit cotula. ꝗYMRMU .
Coturnix.cis.f.t.a ſono vocis ðꝛ.quã gręci

inſciſio ⁊ diuiſio ſextarij ſit in dua ęqua.et

oꝛtogon vocant.⁊ ẽ auis regia. Hec patit᷑

moꝛbũ caducum vt hoies.Et ꝓð.pe. VUñ

u 62. Mane coturnices veſpere vulgꝰ
Couterinus.a.ũ.i.ex eodem vtero cuʒ alio
genitus.
oxa. xę.f. p. ⁊ coxę in płi dicte ſunt qſi con
iunctę axes. In ipᷣis em capita femoꝝ iun
guntur. Jn coxula. dimi.
ante P
Cra vox eſt coꝛuo

Krapula dle. ſcpi ſtipabundas edacitas. i⸗

moderata ⁊ noxia voracitas.⁊ ðꝛ a crudꝰ
q̃ſi cruda epula. cuius cruditate guat᷑ cor.
⁊ ſtomachus turbat᷑.Eſt autẽ vini cibiq;.
Vñ. Vina bibit mane cerebꝛum refoꝛmat
inane.Quę ꝑfudit heri crapula młta me⸗
ri. Et ponit᷑ qñq; crapula ꝓ exceſſu in po⸗
tu. Vn pſał. Crapulatus a vio.
Craſſus.a.ũ.i.pinguis.ſʒ abeſus plꝰ qᷓ; pin
guis. ⁊ ð a creſco.cis.vel a creas vł a creã
do. quaſi aptus ad creandas carnes ? c⸗
pat᷑. Iñ hęc craſſitas.tatis.⁊ hęc craſſitu⸗
ðo. dinis. ⁊ hęc craſſicies.ciei.Et ꝑ cõpoſi
tionem craſſilentꝰ.a.ũ.i.plenus craſſitie.
Naßp̃.dicit. Craſſa fecunda pinguis ſpiſſa
CTraſſari coꝛpis eſt ⁊ ſanguinis. Braſlari
animi ⁊ crudelitatis. H
Craſtinꝰ.a.ũ.ðꝛ a cras.a q̊ etiã craſtino.as.
qð cõponit᷑ ꝓcraſtino.as.vide loco ſuo
Crater.eris.m.t.eſt genꝰ calicũ.i.poculoꝛũ
duas hñs anſas.⁊ fiebat pᷣmo de cõnexiõe
vgultoꝝ.⁊ ðꝛ a cratim. eo ꝙ ſe inuicẽ tene
at. Et vt dicit Papᷣ. Crater eſt vas vina⸗
rium. Item crat᷑ facit duplicẽ actm̃ in ſin⸗
gulari.ſ. craterem vel cratera.⁊ cratera eſt
actũs grecꝰ.Et ſimilit᷑ in płi geminũ habʒ
actm. vt crateres vel crateras. Vñ Virgi
lius enei.viij. Indulgent vino ⁊ vtũt cra⸗
teras aenos. Idẽ in pᷣmo ęneið. Crateras
magnos ſtatuũt ⁊ vina coꝛonant. Iñ cra⸗
terculus dimi.i.paruus crater.
Cratera.pe.ꝓð.põt eſſe actũs gręcꝰ.⁊ tunc
eſt maſ. ge. ſicut crat᷑. Vel põt eſſe ntũs la⸗
tinus.⁊ lic eſt. f.g.pᷣme declinationis.
Crates.tis.eſt inſtrm qð fit de vimibus vł
de ferro ad aſſandas carnes vłpiſces deſu
per. Iñ hęc craticula.dimi.i.ꝑua crates.
Et nõ ꝙ iſtud dimi.requirit ꝙ dicat᷑ cratl
in ntõ pi. In multis tñ libꝛis inuenit᷑ cra⸗
tes in ntõ ꝑ e. AUnde in Auroꝛa.Altar me
dio crates prędicta reſedit. In Gręciſmo
Eſt crater patera connexio virgea crates.
Creagra.grę.f.p.ðꝛa creas.qð eſt caro. et
agros quod eſt tractus. Et ſunt Qeng

ðM

R K.—.

tridentes fulcinulę ad carnes de caldarijs

ferendas vel extrahendas

reber. a. i. i. denſus vel ſpiſſus.ſed differt
ab his. qꝛ creber ðꝛ de multitudie.vt Cre⸗

ber paries circũit hãc domũ.i.młti parie⸗

tes. Benſum ſiue denſatũ eſt qð viſu nõ ẽ
penetrabile.vt ebur.licet tenue. Spiſſum
vo qð non eſt tenue.Et ꝓð.cre. AUndeqͥ⸗
dam. Lectio crebꝛa valet quã non obliuio

tollit.

fures.ſ.qͥ ſepe frequentat᷑ a furibus

Crebꝛo. onis.m.t.alio noĩe ðꝛ poꝛca.eſt au=t
poꝛca illa terra ꝗqᷓ ↄtinet᷑ inter duos ſulcos
2z a cribꝛo.quia aqua crebꝛo per ipſam

Diſcurrit.
Eredibilis.ↄ.t.⁊ h le.qð põt credi.

Creditarius. m. s. i. ↄſiliariꝰ vel camerariꝰ
cui ſecreta cõmittunt᷑. Inð hęc creditaria

igd eſt cameraria.

Ereditoꝛ eſt qͥ alieuã fidem ſequit᷑ mutuatẽã

pecuniã numerando. Generalit᷑ vo credi
toꝛ ðᷣꝛ q̊ͥ ex cauſa quacunq; alienam ſidẽ ſe

bitoꝛi.

quitur. Et dicit᷑ ideo creditoꝛ.qꝛ credit de

Credulus ·a.ũ.qͥ ſꝑ vel facile credit. JInde
hec credulitas.tat.Et cõponit᷑ cũ in. vt i⸗
credulus.qui nunqᷓ; vel vix credit. Ande

SGSgrkęciſmus. Rumoꝛ credibilis res credu⸗
laſ cito credit. Sic incredibilis ⁊ res icre/
Crementũ.ti.n.s.i.ſemen virile.⁊ ðꝛ a creo
A8. qᷓſi creamentũ. Vñ Joſephꝰ Cremẽtũ
ad libidinem ſuo potiꝰ nutriuit ex coꝛpoꝛe
Item crementũ ðꝛ a creſco.is.⁊ tũc tm va
let q́;tum incrementũ.

Cremiũ.mij.n.s.i.ſiccamẽtũ lignoꝝ vł fri

xoꝛuʒz in patella.⁊ etiã qð remanet in patel

la aridũ de carnibus poſt pinguedinem li

ꝗfactã ðꝛ cremiũ. Unð ꝓpheta. Oſſa mea
ſicut cremiũ aruerunt. Et ðꝛ a cremo.

Cremiũ.n.S.i.ſacrificiũ.qð ⁊ holocauſtum

dicebat᷑. ⁊ ð a cremo.as.
CTreas gręce.latine ð caor.
Creperon dubium ðꝛ. Inde creperus.a.ũ.
iid eſt dubuis. 1
Crepido.inis eſt ripaꝝ obruptio ſaxi.vłru
pis.vel montis extremitas.altitudo.ſum
mitas. NPonit᷑ tñ qñq; ꝓ cauerna vbi vie
coueniunt.in qua ſolẽt pauꝑes latitare vł
mendicare. VUn Juuenalis. Hulla crepi⸗
do vacat. Et ponit᷑ h̊ͥ ꝓ ſummitate ripaꝝ.
Et ðꝛa crepo.as. qꝛ ibi eſt frequẽtiꝰ ſoni⸗
tus ventoꝝ ⁊ ruptio lapidũ. Quidã tñ vo

lunt deriuaria creperon. qð eſt dubiuz vlł
incertũ.qꝛ dubiũ eſt in tali loco ponẽ pedẽ

Itez ſummitas vel extremitas in circũitu

altar dicebat᷑ crepido.⁊ ipᷣm ꝓpiciatoꝛiũ
Vñ Exech. xliij. Be ſinu terrę vſ. q; ad cre

ibidinein.1. ppiciatorium. è”ð
Er.

epitꝰ. us. ui.⁊ B crepitaculũ.i.ſonitus.

Crepoꝛ.oꝛis.m.t.i.ſonitus vel eleuatio. et
SZaꝛa crepo. gas.
Crepundiũ.dij.n.s.i.cunabulũ.⁊ ðꝛa cre⸗

po.as.qꝛ in ea puer crepat.i.ſonat vagiẽ⸗

do Itẽ ᷣm Papᷣ. Crepũdia puerilia oꝛna

menta indita ꝗᷓ expoſitis infantibꝰadhibẽ

tur vt cunabulũ. Vnde Hierony. Int cre

pundia noui partus.
Crepuſculũ.n.s.i.dubia lux.ſ.hoꝛa ꝗᷓ inter

noctem ⁊ diem eſt. vlint diem noctez du
bia. an ſit diei vel noctis.⁊ ðꝛa crepon qð

eſt dubiũ. Et eſt duplex crepuſculũ.ſ.diei

⁊æ noctis. Abi aduertẽdũ ſᷣm hhug.ꝙ nox
habet ſeptẽ partes. Nꝛima ꝑs noctis dici
tur crepuſculũ vel veſperũ a ſtella occidẽ
tali. Secunda cõticinium a cõticẽdo.Ter
tia galliciniũ.a gallicãtu. Quarta intẽpe⸗
ſtum.i.nõ opoꝛtunũ.⁊ nõ aptũ tꝑs alicui
rei faciendę.qñ nichil agi põt.q̃ſi ſinete.

icdd eſt actu ꝑ quẽ cognoſcit᷑ tꝑs. Quita ite⸗

rum galliciniũ ꝓpter gallos lucis pſᷣnunci⸗
os. Sexta matutinũ inter abſceſſum tene⸗
brarũ ⁊ auroꝛeaduentum.Septĩa dilucu
lum nuncia diei.quę incipit quaſi diei par
ua lux. Idem etiam auroꝛa ðꝛ poſtea iterũ
crepuſculum. D=
Creſus.ſi.m.s.rex lidoꝝ. Ande loierony.
in epła ad Paulinum. viij. ca. Prefert vi
dua diuitis Creill.
Creta.tę.f.p.ꝗda inſula eſt in q̃ fuit nutrit/
Jupit᷑. Iñ cretus.a.ũ.⁊ creſus.a.ũ.Et h
T heęc cretẽſis.⁊ h ſe.in eodeʒ ſenſu.Et hęc
creia. teę. genꝰterrę albę.ſ.argylla.qꝛ in illa
inſula melioꝛ abundat creta. Iñ cretoſus.
a.ũ.i.abundanſ creta ⁊ creteũs.a.ũ.id qð
eſt de creta. òꝗÿMUõ

Creticꝰ. ci.i. iudex vłmedicus.⁊ ðꝛa criſis.

qð eſt iudiciũ.qꝛ ᷣm criſim iudicat de infir
mo. an debeat euadere yel ne. vłðꝛa Cer⸗
no.nis. Iñ creticus.a.ũ.i.iudicialł vel de⸗
terminatiuus. vt creticus dies.in qͥ ſumit
iudicium infirmitatis. M

Xretio.onis.f.t.i.iudicatio vel certꝰnume⸗

rus dier. in q; iſtitutꝰ eſt heres. vl adijt hę
reditatem. vel finito tꝑe cretiõis excludit᷑.

28 cretio.q̃ſi decretio.qꝛ ita decernit᷑ vel

conſtituii.

CTribʒ. bri. n. . eſt inſtm aptũ ad purgãdũ
fruges. 1 ðz a currẽdo.qꝛ ibi currit frumẽ⸗

tum. Ael ðꝛa creber.a. ũ. qð eſt idẽ quod
tẽſus.eo ꝙ ſit crebꝛo ꝑfoꝛatũ. Iñ cribellũ

dimi. i. paruum cribꝛum. Vñ qdam. Hau
rit aquam cribꝛo clericus abſq; libꝛo

ſias: ſimilia quę non occidunt ſed infa⸗

Criminũ capitales erant carceris cuſtodes

q̃ etiam ſtratoꝛes dicunt᷑.a ſternendo. qͥa
damnatos puniebant.

Crimen eccłaſticum eſt qð ꝑtinet ad iuriſdi

ctionem eccłę. vt hęreſis.ſacrilegiũ.ſymo
nia. pꝑiurium.vſura.adulterium.xij.q.ij.ĩ
ſum. lxx vij. di.
oꝛtũ a canonibꝰ ſumpſit.⁊ ſolũ coꝛã iudici
bus ecclaſticis coëſci habeat.de cuius co⸗
gnitiõe iudices ſęculares ſe nullatenꝰ itro
mittere pñt.vt eſt crimen hęreſis.Sed cri
men mere ciuile ꝑ oppoſitum.eſt delictum
legibus ciuilibus ꝓhibitũ. alias in ſe non
peccatũ.vt in ciuitate ire de nocte pꝰ ſonũ
cãpane vel oſilłe. Crimen vo mixtũ eſt qð

ſpectat ad foꝝ vtrũq;. vt eſt ſacrilegiũ qð

ſpectat ad foꝛũ eccłaſticũ.⁊ põt etia iudex
ſecularis de pęna eius cognoſcere ⁊ ſacri⸗
legum punire ̃m glo.in vbo adimimus.ĩ
c.feęlici S.de pę.li.vj.⁊ de hoc eſt glo.ſum.

£

Crimen leſe maieſtatis eſt vbicũq; q̃s ↄtra

vrbẽ aliqͥd molit᷑.aut qͥ ꝓfugit ad hoſtes.

vel iſtos iuuat q̃licunq; cã.ſ.armis.ↄſilio

vel pecunia.vel qͥ ſubie ctas ꝓuincias niti
tur facer e rebelles. vel ſeditiones aut bel⸗
la mouit in ciuit ate.vel qui ſlatum magi⸗/
ſtratum vel pᷣncipem occidit.vel qͥ ↄtra la

tus eiꝰ militat. vel arma fert ⁊ occupat cõ⸗

tra rem publicã. Et idẽ ðꝛ crimen ꝑduelli⸗
onis.i.hoſtile.Nã ꝑduelliones dicũt᷑ ho⸗
ſtes. Secus ſi cõmittit᷑ q̊ crimẽ non cõtra
rempublicã. qꝛ tunc nõ ðꝛ ꝑduellioniſ.ſed
ſimplicit᷑ leſę maieſtatis. Et nõ ꝙ non ſub
ditus crimen leſę maieſtatis non cõmittit.
vt in·Srurſus.in cle.paſtoꝛał.de re iudi.
vbi rex cecilię Ropertus nõ eo mõ ſbᷣfuit
lheinrico imꝑatoꝛi.ꝙ crimen lęſę maieſta
tis in eum cõmiſerit.
Crimen heęreſis in młtis cõuenit cũ crimie

leſe maieſtatl.⁊ hmõi ſᷣm canones eſt ꝓpᷣe

leſę maieſtatis.qꝛ ledit rempublicã. imꝑa⸗
toꝛem etiã diuinum ⁊ celeſteem.
Grimẽ ſacrilegij ſᷣm Axo.ſit ꝓpᷣe qñ ſacruʒ

Crimen mere eccłiaſticum eſt. qð pᷣncipalit

de ſacro aufert᷑ Acetiam m eũ.⁊ſi qͥs nõ
ſacrũ de ſacro recipit.vel ſacruʒ de non ſa⸗

cro. Sed m leges tunc ſacrilegiũ non eſt
dqꝛ qñ res pᷣuate auferũt᷑ de ſacro tũc actio
furti locum habet. Ho ſti. tñ dicit ꝙ ſi acci
it aquam c pitur ſacrũ de ſacro.vel ſacruʒ de nõ ſacro
Crimen.nis.n.t.dicit᷑ a careo.vt furtũ.fal-

ſempꝑ ſacrilegium fit. vt.x vij.q.iiij.quiſqͥᷣs
V. ſimpliciter. ̃ᷣͦ
Crimen peculiatus ᷣm Axo. locum hʒ pꝛo
pecunia publice recepta vł intercepta. vel
quocũq; mõ cõtaminata. vt ſi in aurũ vel
argentũ vel es publicũ aliqs ferrũ vel ſilłe

aliqͥd inducat.i.adijciat. Idẽ eſt in ſac re.
yt in vaſis eccłe. Idem eſt in religioſis.vt
in oꝛnamentis.ſepulcris.

Crimen ſtellionatus ſᷣm Aco.ðꝛ a quodam
aĩali reptili.qð ðꝛ ſtellio. Et cõmittit h̊ cri
men ꝗqͥᷣ in varietate animi rẽ aliqu alti pi⸗
gneri obligatã ſiue pigneratam alij poſtea
obligat. Et ð a ſtellione.qꝛ ſicut ille vmis
eſt varius in coloꝛibus. ſic ille qui cõmit⸗
tit hoc crimen eſt varius in oꝛe ⁊ incõſtãs
in mente.
Crimeu fraudati cẽſus cõmittit᷑ cũ qͥs fura
tur publicã pecuniã ſibi accõmodatam
Crimen fraudatę annonę eſt cũ poꝛtitoꝛes
furantur victualia. a republica ad exerci⸗
tum miſſi.
rimen piaculare eſt qð moꝛte expiatur
Crimẽ concuſſiõis cõmittit qͥ ſᷣtextu officũ

ſibi conceſſi extoꝛquet cõminado aliqͥd ab

inuito.Et tali crimine punit᷑ qͥs pęna qua

Drupli. j.q.vij.ſanximus.in fi.

Criminũ alia ſuut pᷣuata. vt illa quoꝝ exe⸗
cutio.i.accuſatio vel denũciatio ꝑtinet tm
ad illos qbus inferũt᷑.vt furta.dãna illa⸗
ta ⁊ iniurię.Alia ſunt publica quoꝝ execu
tio dat᷑ cuilibʒ de pplo. QAm̃ ad publicam

vtilitatẽ ſpectat.ne maleficia maneant im⸗

punita. vt ſunt homicidia. pr̃icidia. adul⸗
teria.pꝰ q̃drageſimũ tñ diẽ.vt.l.iure mari
ti. C. de adulte. Itẽ crimẽ leſe maieſtatis.
Et nõ ꝙ crimen ðꝛ qͥnq; modis.pᷣmo ſumi
tur ꝓ q̃libʒ peccato ſiue moꝛtale ſit ſiue ve
niale. Scðo ꝓ crimine irrogãte infamiaʒ.
qð eſt accuſatiõe ⁊ dãnatione digniſſimuʒ
Tertio ꝓ peccato qð eueit ex deliberatõe
ſiue moꝛtaleſiue veniale ſit.qð non delet᷑
niſi ꝑ penitentiam. Quarto qð ſemł cõmiſ
ſum ſufficit ad condemnationẽ.nõ tñ infa-
mat. Quito qð irrogat ꝑpetuã infamiam.
vt no.xxv.di.c.vnũ oꝛariũ ·S:nunc aũt.et
lxxxj.di.apłlus. Vñ Si qlibet eſt peccatoꝛ
non tñ qᷣlibet eſt criminoſus.
8§

“

Xrinalis.9.t. ⁊ B le.i.ad crinẽ ꝑtinens ⁊ ðꝛ

gqcrinis. Sed crinalis.m.t.i.acus qua cri⸗
nes aptantur.

Crinis.nis.m.t.a cerno ðꝛ.⁊ ſunt crines ꝓ⸗

pꝛie muliex ſic dicti. eo ꝙ crinibꝰ a vir! di⸗
ſcernant᷑.⁊ ita q;tũ ad vocẽ deſcendit cri⸗
nis a cerno.ſed qᷓ;tũ ad ſigtionẽ potiꝰ a di⸗
ſcerno.E tiã ðꝛ alio mõ h̊ cirrus.ri.qð ⁊ ꝓ
plicatura ðᷣꝛ capilloꝝ.a cirrim qð eſt tõde⸗
re. Iñ criniculus.i.paruus crinis.Et cri⸗
nitus.a.ũ.pe.ꝓð.i.magnos habẽs crines
Crypta.ptę.i.ſpelũca cauerna.vłturba ho

—„N—

minũ.⁊ ð a crepo

ECriſta. ſte.f. p.ðꝛ illud qd eminet ſuꝑ gale,

ſup capita qrundã auium Iñ criſtatꝰ.a.

ſi.i.criſta oꝛnatus.vel qͥ magnã hʒ criſtam

Inuenit᷑ etiã criſtatꝰ.i.galeatus.
ryſtallus.li.f.s.genꝰ eſt candidi lapidis

Aſi nix.⁊ fit glacie durata ꝑ annos.vnð et
gręci ei nomen dederũt. Et nõ ꝙ antiq di⸗
cebant h̊ cryſtallũ.li. Añ Auroꝛa Cryſtal

liuina facit facta feneſtra dicens. Et cryſtal⸗

lus appoſita radijs ſolis adeo rapit flãmã
vt aridis fungis vel folijs pꝛebeat ignem.

fulgidum autem nihil aliud q; frigidũ pa
ti poteſt.

Croceus. a.ſ.⁊ hec crocea. ceę.f.p.i.cuna ĩ
fantiũ Vñ in Threnis Hieremię ðꝛ.Qui

nutriebãt᷑ in croceis.ãplexati ſũt ſtercoꝛa.

Krocodilus.li.quoddã animal qdrupes. æ?
ðꝛ a crocꝰ.eo ꝙ croceũ habeat coloꝛẽ.Et ẽ
plerũq; in longitudine viginti cubitoꝛum

dDentiũ ⁊ vnguiũ immanitate armatꝰ. tãtę

D uritię ꝙ foꝛtiũ ictꝰ lapidum tergo reꝑcuſ

ſus nõ ſentiat. Nocte in aqͥs ⁊ die humi re

quieſcit. Solus ex aimalibus ſuꝑioꝛẽ mã⸗

dibulam mouere ðꝛ. Quidã tñ dicũt ꝙ cõ⸗

ponat᷑ a crocus ⁊ dilus qð eſt metus. Añ
Herba crocus diluſq; metuens venit hic

crocodilus. Nam croceis maculis variat᷑
⁊ eſt metuendus. R.poſt.c.pᷣmuʒ ſibi dãs
l. ſcriptito ſolo.
Crocus.ci.qͥdam puer vᷣſus in floꝛẽ ſᷣm po

etas. Iñ h crocꝰ. ci.dictus eſt flos. Sed ꝓ

pꝛie h̊ crocũ.ci. ꝓ floꝛe.ſʒ ꝓ puero h̊ croc

licet ꝓ floꝛe inueniat᷑ h̊ crocus.ci.tñ h̊ fit ꝗẽ

tia pueri. AUel crocum ðꝛ a coꝛitio oppido

cilitię. vbi melius ⁊ plus abundat q; alibi.

Inge croceus.a. um.⁊ hęc crocea.ceę.ſub
ſtant iue. YYJMVMU

aiſ.qcoloꝛe nõ confundit᷑ nec coloꝛeʒ mu

citur coloꝛ vel humoꝛ.

tat m Hugl. Map̃. dicit. Croma grece. di

delis quoq; crudus.

Cronia.nię. ꝓlixus coꝛꝑis moꝛbꝰ q̃ multo
tꝑe moꝛat᷑.vt podagra vel ptiſis.
Chronicꝰ.a.ũ.i.tꝑalis.terrenus Et płiter
hec chꝛonica.oꝝ.i.tꝑa.vel tꝑm ſeries.vel
oꝛdo vel liber vbi deſcripta tꝑa ↄtinẽtur.
vel facta diuerſoꝝ tempoz.

Chronographus.pe. coꝛ.qᷣ deſcribit tpa.

ðꝛa chronõ qð eſt tꝑs ⁊ gphus qð eſt ſcri⸗
ptoꝛ. Inð chronographia.phisę.i. bꝛeuis

ſcriptũura vel tempoꝝ deſcriptio.

Chronon gręcelatine ðꝛ tempus.

Cruciabil.P.t.⁊ h le.qð eſt dignũ vłaptuʒ

cruciari. B
Cruciamen.inis.⁊ q̊ cruciamentũ.⁊G̊ cru⸗
ciũ.cij.oĩa idem.ſ.toꝛmentũ qðlibʒ. Anð
Lucillius. Vinũ cruciũ inſuaue dixit
Cruciarius.rij.qͥ eſt cruce dignus.vłqͥ fert
crucẽ ad ſuũ diſpendiũ.vład officiũ ſuſpẽ
dij. vel ad ſignum ꝓfeſſionis ⁊ religionis
ſuę.⁊ dicitur a crux. Inde cruciarius.a.ũ
adiectiue. è
Crucibolũ.li.n.s.i.lucerna.⁊ ðꝛa crucio.⁊
bolus.qꝛ bolus.i.moꝛſellłꝰ ſępe ibi cruciat
7 diminuit᷑. Crucibolũ etiã ðꝛ moꝛtarium
Crucicula.lę.f.p.i.parua crux.
Crucifer.a.ũ.qͥ fert crucem.
Crudetł.ↄ.tia G̊ le.i.crudus. Et eſt crudełi
ſanguine. ſęeuus inira.
Crudus.a.ũ.ðꝛ qð non ẽ coctũ.q̃ſi non ſine
ſanguine.Et ðꝛa cruoꝛ.Et inde ꝑ tranſia⸗
tionem ðꝛ hõ crudus. q̃ſi nõ cociꝰ nec eſui

habilis. Eſt em aſper ⁊ crudus. Inde hęc

cruditas.tatl. AVñ crudus nõ coctus ẽ cru
Cruentus.a.ũ.i.ſanguĩie inqͥnatus.vel qui
amat effuſionem ſanguis. Iñ cruentatus
a. ü. ⁊ differt a cruentus.qꝛ cruentat dicit
ꝓbpe ſanguine inqͥnatus.ſed cruentus qui
amat effuſionem ſanguinis.
⁊ cruma.mę.dicitur.
Cruoꝛ.oꝛis.a curro ðꝛ.eo ꝙ cruoꝛ currẽdo
corruat.⁊ eſt cruoꝛ effuſus.ſanguis vo in
coꝛpe. Vñ. Sanguis alit coꝛpꝰ.cruoꝛ eſta
coꝛpoꝛe fuſus. Ael ſanguis eſt hoim.cru⸗
oꝛ victimaꝝ Vel cruoꝛeſt coꝛruptꝰſãguis
q̃ emittit᷑.⁊ ðꝛ ſanguis qꝛ ſit ſuauis.
Crus.cruris.n.t.ðꝛ a curro.is.qꝛ cruribus

Krumena.nę.pe. ꝓð.ſaccus.marſupiũ.qð

currim?⸗ vgreq um facimꝰ. Et ſi an
genib“ vſq; ad ſuras. Ałcrus eſt os tibię
Croma gręce ðᷣꝛ latine coloꝛ. Iñ cromaticꝰ. genibꝰ vſq; ad ſuras. Ałc g.

anterius. Iñ cruſculũ.li.i.paruum crus.
Et cruſculus.a.ũ.qͥ parua habʒ crura. Et
cruratus.a.ũ.qui mag habet crura.

ruſcumulus.li.m.S.eſt tumoꝛ crurũ.⁊ ð:

r
N
,

6

n

— —
. =

CLCubatoꝛiũ. rij.t
nitimur. –a cubo.

Cruſtum.ſti.n. s.vel cruſtuluʒ ꝓfragmẽto

panis ⁊ ꝓ quolibet edulio

Cruſta.ſtę.vel cruſtula.lę.dimi.pe.coꝛ.eſt

lamina ꝗlibet vel fragmentũ auri vł argẽ⸗

ti vel alterius metalli.vel ligni vłlapidis.

AVnde marmoꝛati lapides cruſtati dicunt

Item cruſta vel cruſtula ſuꝑficies vel coꝛ-

tex panis vel alterius rei.

C .2

ſic dicta.

Truſtaria. rię. i. taberna. a vaſis cruſtatis

Cruſtoſus.a.ũ.i.plenus cruſtis.⁊ ðꝛa cru⸗

ſta. Jñ cruſtoſitas.tatis. M

Cruſtumiũ.mij.qðdam genus piri.qꝛ du⸗
rain hʒ coꝛticis cruſtã. vel ðꝛ a cruſtumia
regione.⁊ in eadem ſigtione poteſt declia⸗

.

ri adiectiue.

Crux.crucis.ðꝛ a crucio.as.qꝛ cruciat.⁊ fa

cit gtũs plurał crucũ.qꝛ foꝛmat᷑ ab h abla⸗
tiuo cruce e.mutata in ũ. Et coꝛ.u.ante.c.

AVñ Oꝛatiꝰ in epłis. Nõ hoĩem occidi.nõ

paſces in cruce ceruos. Et in Auroꝛa. Ex

tat imago crud ꝗᷓ domat omne malignum

Et nõ ꝙ crux chꝛiſti q̃ttuoꝛ lignoꝝ genere

fuiſſe ꝑhibet᷑.ſ.palmę.cypꝛeſſi.oliuęet ce⸗
Ddri. Unde qdam. Ligna crucis palma. ce
drus.cypreſſus.oliua.anc differentiam

lignoꝛum videtur apoſtolus innuere cum
dicit. At poſſitis compꝛehendere cũ omi⸗

bus ſanctis ꝗ ſit longitudo.latitudo.ſubli

mitas. ⁊ ꝓfundum.

cui i

am ꝓ lecto q; ꝓ alia re

„

Cubic ulariꝰ.rij.m.S.i.lecti cuſtos vł fabꝛi⸗

catoꝛ vel pᷣparatoꝛ. I cubicularia.rię.in

eodem ſenſu. Põt etiam declinari adiecti
ue cubiculariꝰ.a.ũ.qð ꝑtinet ad cubiculũ
vel ad cubiculariũ. ́ÿUDNB
Cubicularij dicunt᷑ ſerui qͥ cubiculũ dñi ſui

eurant.
Cubiculũ.li.i.lectꝰ.a cubo.as.

inclinamentũ qᷓ; aſcenſus.
Cubio.onis.m.t.i.maſculus.

Cubitꝰ.ti.m.s.eſt ꝗdam ꝑs bꝛachij.⁊ ðꝛ a
cubon eo ꝙ firmũ ⁊ ſolidũ membꝝ ſit. velb
dðdꝛ a cubo.as.qꝛ ſuꝑ cubitũ ſolent cubare ĩ

comeſtione.⁊ durat vſq; ad manũ. Ał eſt

mmDaenſura qdama medio bꝛachij vſq; ad fi⸗
nem digitox ſe extendẽs. Iñn h̊ ⁊ hęc cubi

Cubile. lis.n.t.ꝛ a cũbo.bis.vłcubo.as.⁊
eſt ꝓpᷣe ↄcubinaꝝ.ſicut genialł ſponſarum
Fit em̃ ad lectũ cõcubinaꝝ potiꝰ deſcẽſus

talis ⁊ B le. Et ſunt cubitalia ſuꝑ ꝗᷓ cubitũ
vel ceruicẽ reclinamus.vt aurealia ⁊ pul⸗
uinaria. ⁊ etiã alia. Item cubitał cõponit
bicubitał.le. tricubitalis.le.Similit᷑ cubi⸗
tus cõponit᷑ bicubitus.a.ũ.tricubitꝰ.a.ũ.
Et vt dicit Papᷣ. Cubitus duplicit᷑ ſumi⸗
tur. vnus qͥ naturalit᷑ ad digitoꝝ ſummita
tem a cubito vſq; ꝓtendit᷑.q̃li moyſes ar/
cam mẽſurauit. Alius cubitus eſt ma⸗
ioꝛ ðꝛ.qͥ bꝛachio extenſo toto cubito capiti
plato ſe eſſe demonſtrat.quo arca noe de⸗
metita eſt. AHñ.Eſt ꝓ menſura cubitus cu
bituſq; lacertus

₰

ubon interp̃tat᷑ firmũ ſiue ſolidum.

Cubus.bi.m.s.eſt figura ſolida ꝗͥ lõgitudi
ne.altitudine.latitudine cõtinet᷑. An.Cu
bicus ðꝛ numerus ſolidus.ſ.hñs in ſui de
nominatiõe q̃ttuoꝛ voces.vt bis duo.bis
ter. ter. tria. In cubicus.a.ũ.⁊ h̊ cubicꝰ ꝓ
illo ſolido numero.ſ.idem quod cubꝰ. Et
vt NPap̃.dicit. Cybus gręcum eſt latinum
cubus.
Cucullus.m.s.i.veſtis caputiata ⁊ lata hu
meroſ tm ⁊ caput tegẽs inſtar caputij VUñ
Juuenalis.Sumere nocturnos meretrix
anguſta cucullos. Iteʒ cucullus eſt quod⸗
dam genꝰ poculoꝝ. Vñ Oꝛatiꝰ Reges di
cũtur multis vrgere cucullis.
Cuculus.auis ꝗqdã a ſono voc dictꝰ. Nnð
In ſiluis cuculũ in clauſtris qre cuculluʒ.
Item. Licet ꝑ multos cuculus cãtauerat
annos. Mſallere neſcit adhuc aliũ cantuʒ
niſi guckguck.

Cucuma.mę.f.p.a ſono feruoꝛis ðꝛ.ſicut ca

ℳ₰

cabus.i.vas ęneũ deſuꝑ cooptũ.in qͥ cale⸗
ſcit aqua vel coquit᷑ cibus. Itẽ cucuma vł
cucurma ðꝛ qödam genus clauę

„

Cucumer vel cucumis huiꝰ cucumeris. eſt

herba cuiꝰ fructus humidę naturę eſt. et
ðꝛ ab amarꝰ. eo ꝙ interdũ ſit amarꝰ.qͥ dul⸗
cis naſci ꝑhibet᷑ ſi lacte mellico eoꝝ ſemen
infundaf. M
Cucumerariũ.rij.n.s. locꝰ vbi cucumeres
abundant ⁊ ᷣuant᷑ Iñ cucumerarius.rij.
m. s. ⁊ hec cucumeraria.qͥ velꝗ eos cuſto⸗
dit vel vendit. Uñ Eſa.j.Sic̃ tuguriũ in
cucumerarriio).
Cucurbita.tę.f.p.pe.coꝛ.ðꝛ qꝛ ſit fructu ro
tundo ⁊ folijs vt cucumer vſuał.ſʒ ſcipue
agreſtj cucurbita.ꝗᷓ ⁊ coloqntida ðꝛ ſcᷣm
Hugl.Napᷣ.vo dicit. Cucurbita.i.vuca⸗

ra quaſi ſpeciem cucumeris habet.Eſt au

tem frigida humida. Cucurbita etiaʒ eſt
ventoſa vnde trahit᷑ ſanguis. 3 .

Cudis.f.t.i.malleus

Cuias.cuiatis.ↄ.t.eſt interrogatiuũ poſſeſ

ſiuum.infinitũ.relatiuũ.gentile.⁊ patriũ.
⁊æ deriuat᷑ a cuius.a.ũ.Et hʒ ꝗrere de gen

te vel patria. tñ ſimul ⁊ ſeł nõ põt quęrere

de vtroq;.Ad qð pñt reſponderiiſta duo

ꝓnoĩa nr̃as ⁊ veſtras.vt Cuias eſt iſte.e

ſpõdet᷑ nr̃as.i.de nr̃a gente vel patria.vel
pñt rñderi noia gẽtilia ſeu patria. vt rho⸗
manus.italicꝰ.vel ſpecificantia gentẽ. vel
patriã poſita in ablatiuo caſu cũ hac pᷣpo⸗

ſitione de. vt Cuias eſt iſte. rñderi pot de

.

Cuius.a.ũ.deriuat᷑ ab h̊ gtõ

Tuſcia.de bononia.Et circũflectit᷑ in fine
cuias.qꝛ olim dicebat᷑ h̊ ⁊ hęc cuiatis.⁊ h
te.qð penul.circũflectebat.

cuius. ⁊ eſt in

finitũ. interrogatiuũ.poſſeſſiuũ.relatiuuzʒ
Et differt a cuius gtõ.qꝛ cuiꝰ.a.ũ.poſſeſſi⸗

uum eſt. ⁊ acuit᷑ in fine.⁊ tenet᷑ cõcoꝛdare

Cuũ ſubſtãtiuo in tbꝰ. Vñ Virgi.in buccoł.
Bic mihi Bameta cuiũ pecꝰ an Melibei

Sed gtũs cuius nõ acuit᷑.⁊ eſt pᷣmitiuum

⁊nõ reqᷣrit ᷣdictã ↄuenientiã accidentiuʒ

Itẽ ad interrogationẽ factaʒ ꝑ cuius.a.ũ.
debẽt rñderi noĩa vel ꝓnoĩia poſſeſſiua.vł

gtũs ſpeciſicãs poſſeſſoꝛẽ.vt cuiũ eſt iſtud
mscipiũ.rũdet᷑ petrinũ.meũ.mei.martini
Culcitra.rę.f.p.pe.coꝛ.ðꝛ a calco. q̃ſi calci⸗

Culia.nę.f.p.pe. ꝓð.ðꝛa coqͥna ꝑ diminu⸗

tra qꝛ calcat᷑.i.farcit᷑ plumis.vel ðꝛ a colo
lis.qꝛ colit᷑ diligenti cultura

Culex.cis.m.t.eſt aial puũ volatile dictus

ab aculeo.qͥ ſanguinẽ ſugit.Culices nõ tã
gũt hoĩeʒ ſi abſinthio cũ oleo cocto ſe ꝑun
gat.⁊ coꝛ.li. Vñ Auroꝛa.Diſcurrunt culi
ces hoĩem turbando quietum.

tionẽ. Ael vt dicit Priſcianꝰ in.iiij. libꝛo.

de denoĩatiuis. a coquus ðꝛ hęc coqͥᷣna et
culina. ⁊ pðᷣ.li. Uñ Juuenał.Centũ cõui
uę ſequit᷑ ſua quęq; culina. Papias dicit.
Culina vel coquina locus coquẽdi a coq;
dicta qͥ eſt artifex coquendi.

Culla.lę.fę.p.eſt gen⸗ veſtis monachoꝛuz.
Inñ ullula.f.p.i.parua culla. Et cullatus

à. ñj.i. culla indutus. Et hęc cuculla idem

qð culla. Iñ cucullatꝰ.a.ũ. Alij dicunt ꝙ
cuc ulla ſit dimi. a cella.quaſi minoꝛ cella
vel caſa.alij vero a culla dicunt quaſi mi⸗
noꝛ cula.
Culleus.lei.m.s.eſt qͥdã ſaccus de coꝛio.in
quo dãnati inſuebant᷑.ſ.q̃ͥ pr̃em vel mr̃em
vel fratrẽ occiderant.vel patriã ꝓdiderãt
vel aliud magnũ ſcelus cõmiſerãt.⁊ cũ dã
nato includebant᷑ ſimia.ſerpens ⁊ gallus

leolus.li.i.paruus culleus.
Culmẽ.minis.m.it.i.ſũmitas tecti.qꝛ tecta

gallinacius. canis. ſicin mare vel etiaz
in flumen vicinũ ſᷣm qlitatem illiꝰ regiõis

pꝓiciebat᷑.at tunc canis ſimiã. ſimia gallũ
gallus ᷣpentẽ ꝑſequebat᷑.donec vᷣpens ꝑ
os vel ꝑ podicẽ damnati intrare cogebat᷑.

⁊ ſic magnis pęnis affligebat᷑. Vñ June⸗
nalis.Cuius ſupplicio nõ debuit vna pa⸗

rari. Simia nec ſᷣpens canis nec culleus

vnus.Et ðꝛa claudo.dis.vel ðꝛ ab occulo

lis.quaſi occuleus. De p̃dicta pena ðꝛ ĩ.l.

vnica.C.de his qui pa.vel li.occi. Ałcul⸗

leus eſt ſaccus in quo poꝛtat᷑ triticũ.⁊ ma

xime de coꝛio ꝗ ſupꝛaponit᷑ equo. JIñ cul⸗
leatus.a.ũ.i.in culleum miſſus.Et hic cul

domox apud q̃ſdam culmo cooꝑiunt᷑ Jñ

culmineus. a. ũ.
CQCulmites.n.g.płis.nu.pe.coꝛ.i.diuites.q

ſibi diuitias accumulant.

Culmus.mi.m.s.eſt ipᷣe calamꝰ ſpicę qui a

radicibꝰ naſcit᷑.licet ⁊ culmꝰ qñq; inuenia

tur ꝓ ipo folliculo vñ ſpica exit.vł qñq; ꝓ

ipᷣa ſpica.⁊ ðꝛ a calamo q̃ſi calamꝰ. Ande
beccoloma.mę.i.calamꝰ cũ ſpica ſua
Culpa.pę.i.noxa.crimẽ.mala fama.repᷣhẽ

ſio. Et viðꝛ deriuari a cello.lis.qð nõ eſt ĩ

vſu.eo ꝙ ꝑcellat ⁊ ꝑcutiat hoĩiem. JIñ h et
heęc culpabilł.⁊ h̊ le.⁊ hęc culpabilitas.ta⸗
tis. Jude etiam culpulula.lę.dimi.i.par⸗
ua culpa. . S

Culponeus.nei.m.sS.calciamentũ ruſticoꝝ
amplũ ⁊ latũ.qð alio noie ðꝛ pero.onis.
Culter.tri.m.S.ðꝛ a colo.lis.qꝛ añqᷓ; falces
eſſent reꝑte.vites ⁊ arboꝛes cum cultellis
putabant ⁊ colebant. Inde cultellus.id ẽ
paruus culter. “

Cultrũ.tri n. s. i. patella. Añ Culter cultel

lus ſit tibi cultrũq; patella.
Cultus.a.ũ.ſᷣm Mapᷣ.i.oꝛnatus.aptatus.
ſed cultus. us.ui.i.religio.quam credẽtes
exhibemꝰ. Et cõponit᷑ cũ in. vt incultus.

2 qñ incultus idem eſt qð nõ cultꝰ ẽ nomẽ.
ſed incultus.i.inhabitatꝰ participium eſt

ab incoloꝛ. leris.

Culus.li.m.S.i.anus ani.⁊ ðꝛ culus ãſi cur

rus.eo ꝙ ꝑ eũ interioꝛa diſcurrant.

Cumba. be. f. p. ⁊ cymba.bę.i.ima pars na

uis ⁊ vicinioꝛ aquis.ſic dicta.qꝛ aqͥs incũ⸗
bat. Vñ ⁊ ipᷣa nauis ⁊ ſᷣcipue parua qnq;
ðꝛ cumba ſiue cynlba.
Cuminũ.ni.n.s.pe.ꝓð. latine ðꝛ ciminum
gręce herba qdam eſt. vide ſupꝛa ciminũ.
Cumulus.li.i.ſũmitas ⁊ aliqꝝ coaceruatõ

a

P
de

chi
ki
ha

1.
es
.

ini.

Cunctipotẽs.pe.coꝛ.i.deꝰ cuncta potẽs.

Lunctitenẽs.tis.pe.coꝛ.i.cũcta tenens.
Cunctꝰ.a.ũ.i.vniũſus.vel collecta in vnuzʒ
vniũſa multitudo.q̃ſi cunneꝰ.eo ꝙ oẽs in
vnũ coeant.Cũcti em dicunt᷑ oẽs cũ cũcti
ignotũ eſt.ignoti nulla cupido. Pro fſilio
cti. ⁊ ſcribit᷑ ꝑ u. in pᷣma ſyllaba. Inuenit
etiã contꝰꝑ o.vide ſupꝛa cõtꝰ. Itẽ decliat

ſunt ⁊ ſimul faciũt.alit᷑ dicunt᷑ oẽs ⁊ nõ cũ

heęc cũcta.tę. Vñ qͥdam. Proſpicito cun⸗

cta ſi vis bñ dicere cuncta.
Cuneus.nei.m.S.i.collecta in vnũ milituʒ
vel peditũ multitudo. Vñ qͥ in vnũ coeũt
Dicunt᷑ cuneꝰ.q̃ſi couneus.eo ꝙ in vnũ co
eant ⁊ cogant᷑ oẽs.Cuneꝰ etiã ðꝛ quoddaʒ

inſtrm ligneũ ad findẽdũ ligna.⁊ ad firmã

dum ſtilũ in ferramẽto aliqͥ. vel alia re ſiłit
a coeo.eo ꝙ coeat in ſummitate. vel qͥa ſui
interpoſitione diuerſa faciat coire vł coar

ta ri.Ad cuius ſimilitudinẽ dicunt cuneuʒ
in exped itione dici.

CLuniculus.li.m.s.idẽ eſt qdð cuneus.ſ.via

occulta ⁊ ſubterranea. Iñ h cuniculus.li.
pe.coꝛ.qddam aimal in ſubterraneis habi
tans cauernis.vel ðꝛ cuniculus q̃ſi canicu
lus.eo ꝙ canũ indagine capiat᷑. Hic cuni⸗
culinus.a.ũ.poſſeſſiuũ.vt cuniculineę pel⸗
les. Itẽ cuniculus eſt qðdam genꝰ machi⸗
narũ caute ad vrbes capiendas inuentuʒ.
Ael eſt caſtrũ ſub terra factũ inſtar cunoꝝ
Vñ Ambꝛo.ſuꝑ Egeſippuʒ. Joanneſ pᷣn
ceps.ſeditionum cuniculũ ſuffodit. Et po
teſt intelligi cuniculus tam via illa ſubter⸗

ranea qᷓ; machina in ea facta.naʒ hmõi fo⸗

ueę ſubterraneę ſepe fiunt ad capienda op

A382 a culmus. In cumuloſus.a.ũ.i.plenꝰ
cumulo. cumuloſitas. tatis.
CLuna.nę.f.p.q̃ſi cyna.i.lectulꝰ vbi pueri ia
cere cõſueuerũt. Idem ⁊ alio noĩe ðꝛ Cre⸗
pundiuʒ. ⁊ ðꝛ ſic.qꝛ partui ſolet adhiberi.
vel qꝛ puer iacet in ea cinctꝰ. Cuna etiaʒ ð?
dea paganoꝝ.ꝗᷓ cunã ðꝛ infanti admiſtra⸗
re. Iñ h̊ cunabulũ ðꝛ tꝑs in quo puer iacʒ
in cunabulo.⁊ cõponit᷑ incunabulum ideʒ
guod cunabuullll.
CLuncta tę.i.moꝛa.⁊ ðꝛ a cunctꝰ.a.ũſi. Vndðd
Cato. Pꝛoſpicito cũcta tacitꝰ.qð qͥſq; loqd
tur. Nõ põt h̊ cuncta eſſe płis numeri ⁊ ac⸗
cuſatiui caſus.qꝛ ↄſtructio eſſz incongrua
Eſt ̊ cũcta ablatiuꝰ ſingularl.⁊ eſt tal ſen⸗
ſus. Tu tacitꝰ ꝓſpicito id qð qͥſq; loquae
pPpſſpicito dico cũcta.i.ꝑ cunctã.i.moꝛã.añn
des reſponſum.vt intelligas qð ðꝛ.qꝛ q
pðus reſpondet qᷓ; audiat.ſtultuz ſe eſſe de⸗
monſtrat ⁊ cõfuſione diglnum. mihi cupidenarij.
Lupidineꝰa. ũ.i. voluptarius.

piaas.
Lunnus.ni.m.s.ð a cunio.nis.qð ideʒ eſt
dð putreſcere vel ſtereus facere.⁊ eſt vas
mulierũ. Iñ cunnulus.idem.

Cunus.ni.m.s.i.foꝛamen.occulta via.⁊ ſᷣ

terranagg.
Cupedia. dię.f.p.i.cupiditas edẽdi ⁊ bibẽ

di. 182 a cupidus. AUñ Alugꝰ. in. li. ð doc.
chriſtiana. Fieri põt vt ſine aliqͥ vitio cu⸗

peldieę vel voꝛacitatis pᷣcioſiſſimo cibo ſa⸗

piens vtat᷑. Iñ cupedioſus.a.ũ.i.ſuꝑbus
vel cupidus. H

⏑

Cupes.cupiũ.płis nu.i.cibi lautioꝛes vnð

põt oriri cupido ᷣm hugl. Map. dic. Cu⸗

pes faſtidioſus.ſuꝑbus.cupidus .
Cupidenariꝰ.rij.m.s.i.ðnarioꝝ cupidꝰ ſit
mercatoꝛ.vel adiectiue põt deriuari cupi⸗
denarius. a.ũ.i.cupiẽs denarios. Vñ Te
rentius in eunucho.Concurrũt lęti obuiã

Cupido.dinis.ꝓ cupiditate vłauaricia eſt
ge. f. ſz ꝓ filio venerj.ſ.deo aniorl eſt. g. m.
Et ꝓ ambobꝰ ſiãtis illis ꝓducit pi. VUnð
ꝓ cupiditate in Ouidio de arte. Qðõ latet

veneris in Ouidio de reme. MParce tuum
vatem ſceleris damnate cupido. Inuenit

etiã cupido dtũs vel ablatiuꝰ de cupidus
g.iu. ⁊ ſic coꝛ.pi. AUñ Ouið.in epi.A iuue⸗

ne ⁊ cupido credat᷑ reddita vᷣgo.Et ſic re⸗
pitur in tribus ſigtis. Ande. Ipᷣe cupido
nocet multis cupidoq; cupido.
Cupidus.a.iũ.i.auarus.ſʒ cupidꝰ in acqui
rendo.auarꝰ in retinẽdo. Inð cupidulꝰ.i.

galiquantulũ cupidus.

Cupla.plę.f.p.ðꝛ a copulo.as.Et ſunt Cu
plę ꝑtes ędiſicioꝝ ſic dictę.qꝛ copulant int
ſe luctãtes. Luciãtes ſimilit᷑ ſunt ꝑtes ędi
ficioꝝ ſic dicti.eo ꝙ erecti inuicẽ ſe teneat
moꝛe luctanti,i.
Cuppa.peę.idẽ eſt qð doliũ. Vñ Lucanꝰ in
iiij. Manq; rateʒ vacuę ſuſtentant vndiq;

eupſuueees. .
Cura.rę.f.p.i.ſollicitudo.anxietas.aũt

ðꝛ cura q̃ſi coꝛ edens.vł coꝛ vrẽs.vel qſia
coꝛde ruẽs.vel coꝛ agit ãs etymo.eſt nõ cõ
poſitio. Differt tñ curaa ſollicitudine. qa
ſollicitudo moderata eſt ⁊ tempoꝛal.ſ̊ cu⸗

ra ſine moderamine eſt. Item cura eſt me⸗

dicina. Unde. Cura fugit moꝛbos ⁊ auaꝝ
ectuts achurtt
uratoꝛ. torl. m. t. ð qͥ curã fert de pueri qͥ
eiꝰ ętat ſunt. vt ſua negocia adminiſtrare

non pñt. Vel qͥ curã alicuius gerit defen⸗

dendo ipᷣm a ptoꝛe ᷣm leges legitime datꝰ

NDYel qͥ res adoleſcentis admiſtrat. Et dif⸗
fert a tutoꝛe.qꝛ curatoꝛ dat᷑ pᷣncipaliter re⸗
bus.⁊ ſecundario ꝑſonę. Tutoꝛ vo pᷣmo
⁊pᷣncipaliter dat᷑ ꝑſonę.⁊ ſecũdario rebꝰ
vel patrimonio““
Curculia.lię.f.p.Et curculias vocãt nautę
funes qͥbus in tempeſtate vtunt᷑ ᷣm hug.
NPaßp̃.dicẽ. Curculias nautę ſuo moꝛe vo⸗
cant funes qͥbus in tẽpeſtatibus vtuntur.
Curculio.onis.f.t.q̃daʒ vᷣmis qͥ comedit le
gumina. ⁊ ðꝛa gutture.qꝛ pene nichil alið
eſt qᷓ; guttur.q̃ſi em totus ↄſtat in gutture
Et h̊ nomẽ vitioſe inuenit᷑ ſcriptũ ꝑ g.cuʒ
certũ ſit eſſe ſcribẽdũ ꝑ c.ſ.curculio.ſʒ h er
roꝛ ꝓceſſit a deriuatiòe facta a gutture Di
citur em curculio.quaſi gurgulio a guttu⸗
re.⁊ hinc facta tranſlatiõe curculio ðꝛ pꝛia
pus Cum em̃ pᷣapus eſt inflatꝰ eſt ſimilil⸗
i vmi.Totus em viðꝛ cõſtare in gutture.
⁊ fere nihil aliud eſſe viðꝛ niſi guttur ſcoᷣm
Hugl. Papᷣ.dicit.Curculio vᷣmis frumẽ⸗
ti vel fabę. Inde curculiunculus.li.dimi.
id eſt paruus curculilo.
Curia.rię.f.p.eſt locꝰ vbi reddit᷑ ius.vłha
bitatio pᷣncipis.⁊ ðꝛa cura.qꝛ ibi freqnẽs
cura eſt ⁊ ſollicitudo de rebus admiſtran⸗
dis. Be curia dicit q dam. Curia curaꝝ ge
nitrix.nutrixq; maloꝝ. Inuictl victos in⸗
honeſtis ęquat honeſtos. Et eſt ibi qͥdam
coloꝛ rhetoꝛicus q̊ͥ ðꝛ agnominatio Itẽ cu
ria.i.meretrix. Uñ.Curia ius curat mere⸗
trix eſt curia dicta
Curiał...t.⁊ G le.qͥ eſt de curia.vł ꝑtinens
ad curiã. vel res curię. Item curiał ðꝛ ille
geſt in officio curię vel iudicis obnoxiꝰ.i.
obligatus.⁊ adulat᷑ pᷣncipibꝰ.di.xxx vij.
nõne. Vñ curiales dicimꝰ oẽs qͥ quacunq;
conditione obligati ſunt curię alicuius pu
blice poteſtatis.ſiue milites ſiue aduocati
ſint.ſiue iudices.ſiue officiales. ſiue hiſtri
ones.⁊ bꝛeuit᷑ q cunq;.ſiue habentes offi⸗
cium honeſtũ ſiue inhoneſtũ
Curio.onis.m.t.qͥ eſt de curia.⁊ cõponitur
cũ de. vt decurio. Curiones etiã dicunt᷑ qͥ
accipiunt curã de plebe ⁊ ciuilia officia ꝓ⸗
curant ⁊ exequunt᷑. Idem ⁊ decuriones ⁊
curiales dicti ſuut

Curioſus.a.ũ.i.facetꝰ.dicax.vrban⸗ Iteʒ

Ppfpᷣe curioſus ðꝛ qui vitã alioꝝ inueſtigat
⁊ ſua iterioꝛa igꝛat. Inñ curioſitas.⁊ ſumi⸗

tur ꝓ ſubtilitate nimia cura exq̃ſita. de re⸗

Currax.o.t.i.velox ⁊ curſu potẽs.Iñ cur⸗
raculꝰ.la.lũ.i.aliq;tulum currax vł velox
Curriculũ.li.n.s.i.ꝑuus curſus.vel tẽpis
curſus.ſiue ſpaciũ.vel etiã ipᷣm tꝑs.qꝛ nõ
ſtat ſed currit.vel locꝰ ſiue ſpacium in quo
fit curſus vel officiũ currendi. Et ablatiuꝰ
ſingularis huiꝰ nois ſcʒ curriculo ponitur
aduerbialit᷑ ꝓ cito vel celerit᷑. Añ Plaut⸗
Licet nos abire curriculo.Et Terentius.
Percurrere curriculo.Sed vᷣm HHug.me
lius eſt vt h̊.⁊ ibi ten eatur in vi ablatiui.⁊
ponat᷑ ꝓ curſu.vt ſit ſenſus. Curriculo.i.
cito curſu.
Curritis.tis.i. Juno.⁊ ðꝛa cura.qꝛ crede⸗.
bat᷑ curã gerere ppło.vel poti⸗ ðꝛ a curruſ
qꝛ Juno vtit᷑ curru ⁊ armis. Eſt eniʒ dea
belli ptegẽdo ppłm Et ꝓð.pe.UVñ Mar
tialis. Curriti debẽt memoꝛare bellantes.
Currus.rus.rui.qðdã genꝰ vehiculi. Inð
curriculus.i.paruus currus
Curſilis.2.t.⁊ h le.pe.coꝛ.i.ad currendum
facilis. “
Curſio.onis.f.t.eſt ipᷣe actus currennii.
Curſoꝛ.oꝛis.m.it.ðꝛ a curro.vt curſoꝛ dñi
ape.
Curſꝰ.us.ui.ẽ velocitas pedũ.⁊ ðꝛa crure.
Curruca.cę.f.p.eſt ꝗdã auis.ꝗ̃ᷓ aliẽos pul⸗
los educat vłnutrit.⁊ ðꝛ a cuculꝰ.eo ꝙ dũ
cuculus eius oua ſoꝛbeat ſua relinquens.
curruca tãdiu ea fouet. ⁊ pullos natos e⸗
ducat donec filij inde nati ⁊ excreti eaʒ cur
rucam comedãt. Vñ ⁊ curruca ðꝛ ille qui
cũ credat nutrire filios ſuos.nutrit aliẽos
Hec eadem auis linoſa ðꝛ.
Curulł.m.t.eſt ſedes conſulũ vel ſᷣtoꝛum et
eędiliũ.⁊ ð curułq̃ſi currulis.qꝛ ĩ curru fe
rebat᷑. Iñ h̊ ⁊ hęc curulis.⁊ h le.adiectiuũ
Et h̊ ⁊ hęc curulis.qͥ ex dignitate ſedet in
tali ſede.Et coꝛr.pᷣmam.ſʒ ꝓð.pe. AUnde.
Poſſidet hanc ſedẽ pᷣſul pᷣtoꝛq; curulem.
Cuſpis.dis.f.t.ðꝛ ꝓpe poſterioꝛ ꝑs haſtę.
1ðꝛ a ceſpite quaſia vᷣgulto.Dicit᷑ m qñ⸗
qᷓ; cuſpis ipᷣa haſta.qnq; ſummitas haſtę.
qñq; haſtile amentatũü.
Cuſtos.dis. .t.i.ᷣuatoꝛ.paſtoꝛ.ꝓcuratoꝛ
Iñ hec cuſtodia.dię.⁊ cuſtodela.lę.pe.ꝓp
du. in eodeʒ ſenſu.Et h̊ cuſtodiariꝰ.⁊ hęc
cuſtodiaria. idem qð cuſtos.
Cuſtodia eſt exhibitio reoꝛum.vt diẽ Aco.
Scõm legiſtas eſt cuſtodia ꝗᷓ fit in carceri⸗
bus publicis. ⁊ etiam pꝛohibet carceres p
atos. vtpoter.f. C. æe pꝛiua. carce. mi⸗
Cutis.tis.f.t.i.pelł.⁊ ðꝛa cote gręce quod

de
N
1.
15

e.
w.
.
a
Ni⸗
h
⸗
neß

ſonat inciſio. Sʒ pellis dꝛ qꝛ extraneas in⸗

iurias coꝛporis tegendo pellit.NPelł vero

detracta iam ðꝛ.Coꝛiũ a carne quã tegit ſʒ
hH bꝛutis aialibus eſt ꝓpꝛiũ. Cutis vo ðꝛ.
qꝛ pᷣmam inciſionẽ patit᷑.⁊ coꝛ.cu. Unde
Birrhia. Pena tenet ſtimulos innouatil⸗
la cutẽ. Iñn cuticula.lę.i.parua cutis
Cuticus.a.ũ.i.ſtu pratus.corꝛuptus.⁊ ða
cutis.⁊ cõ ponit᷑ cũ re vt recuticus.a.ũ.in

eodem ſenſu. vł qͥ retrouerſam habʒ pellẽ=

mẽbꝛi virił. Vñ repercutici ꝓpᷣe dicunt᷑ iu
dei.q̃ſi retro habẽtes cutem.i.circumciſi.
Carẽt em̃ anterioꝛi pelle virił mẽbꝛi. Vñ
Martialis ad ſuã vxoꝛem ait. Nec recuti
coꝛum fugis inguina iudęoꝝ.Et Merſius

Recuticaq; ſabbata pelł.Et vocauit ſab⸗
bata recutica ꝓpter recuticos.qꝛ ad eos ꝑ

n

tinent. ⁊ ea celebꝛant W
Abir ſiue dauir oꝛaculũ diei.ſed
in li. Regl.interpᷣtat᷑ loquela.

rum.i.qaralipomenon.
Bactylos gręce.latine digitus ðdꝛ.

Sactylus.li.m. S.i.fruct? palmaꝝ.⁊ dicit᷑

a dactyloy qð eſt digitus.qꝛ digitoꝝ ſimi⸗
litudinẽ imitari viðꝛ. Item dactylus eſt qᷣ

dam pes metricus.qᷣ ad modũ digiti a lon
gioꝛi mõ inchoans.in duas deſinit bꝛeueſ

vt carmina.menalꝰ. Iñ dactylicus.a. um.
vt dactylicũ metrũ.qð ↄſtat ex dactyłl.vel
in quo dactylus magis dominat᷑.Dacty-
lus etiam inuenit᷑ ꝓ digito vłanulo apud
nos. ᷣm Hugl.
Sacus.ci.qͥdam ppłs.⁊ ðꝛ dacꝰ q̃ſi dagus.
qꝛ de gethoꝝ genere dicũt᷑ fuiſſe creati da
ci.Et declinat᷑ ̊ dacus.ci.ꝓ pplo illiꝰ ter⸗
rę.⁊ hęc daca.cę.ꝓ femina.⁊ dacꝰ.ca.cũ.
Iñ hec dacia.cię.terra eox.
Sagon. indecli.maſ.ge.idolũ fuit in acoto
vbi arca dei capta fuit.

Balila inter pᷣtat᷑ pauꝑcula vł ſitula iũx

Sampſonis fuit.
SBalmanuta.locus qͥdam eſt de quo habet
Balmatia regio eſt. Iñ dalmaticꝰ. a.ũ. Itẽ
dalmatica.cę.pe.coꝛ.eſt ꝗqdã veſtis ſacer
dotal. pᷣmuʒ in dalmatia regiõe ↄtexta.

Palum. li.n.s.minimũ velũ ad nauis pꝛso⸗

ram defixum

Bama. mę. f. p. eſt qddã gimal quadrupes

vt dicũt capꝛea.⁊ videt᷑ dicia deet manu.
Iñ dama qſi dema.eo ꝙ de manu fugiat.

Dabꝛeiamin. liber q̊ ðꝛ vᷣmo die⸗

D1¼

NPaßp. vo dicit. DBama incerti ge. aimaliũ
genus timidum ⁊ imbelle.canes nimium

fugiens. s
Bamaris.pe.coꝛ.nomen eſt cuiuſdã mulie
ris. Vñ in Auroꝛa. Credis ⁊ o Damaris
quã moꝛum gratia diiags.

Bamaſcus vrbs eſt ſyrię.ↄdita ⁊ denoia⸗
ta a Bamaſco vłab Eleacaro diſpẽſatoꝛe
Abraę.heęc antea in omi ſyria tenuit pnci
patum. HDamaſcꝰ interpᷣtat᷑ ſanguinem bi
bens.qꝛ interfectus fuit ibi Abela Cain.
abſconſuſq; in ſabulo flumis. In damaſce
nus.a.ũ.pe.ꝓð.nomen gentile. Vñ.j.pa⸗
lipo. xviij. Supuenit aũt ⁊ ſyriꝰ damaſce⸗
nus. Itẽ damaſcena.nę.qdam arboꝛ.ſ.qð
dam gen? prunoꝝ.qꝛ ibi multũ abundat ⁊
melioꝛ. vel qꝛ pᷣmo inde aduecta eſt. Inde
hB; damaſcenum fructus eius.
Damnüũ eſt diminutio vł ademptio pr̃imo
nij.⁊ ð a demo vel diminuo vᷣm Hoſti. ff.
de dã. infec. l.iij. Etiã qñq; dãnũ eſt lucrũ
ceſſans. Itẽ damnũ ſubito ⁊ nob neſcienti
bus fit.ſed iacturã ſciẽteſ ⁊ vltro patimur
Betrimentũ vo leue damnũ eſt. In dam⸗
noſus.a.ũ.qͥ fert damnũ ⁊ cõꝑat᷑ Jñ dam
noſe aduerbiũ.⁊ damnoſitas.tatis.

Bamula.lę.f.p.pe.coꝛ.i.parua dama.· ᷣm

Hugl. Map.dicit. Damula genꝰ ferę cab⸗
oli ſimił. vel vt qdam dicunt muſtela
Ban interpᷣtat᷑ iudiciũ autiudicã Fuit ei
filius Jacob ex ancilla Rachel. Bala em
du eum pepiſſet dixit Ra chel domia eius
udicauit me dñs.⁊ exaudiẽs dedit mihi
liñ. 2 ita cam noĩs expreſſit. vt qꝛ iudicaſ
ſet dñs filio ancillę iudiciũ nomẽ impone⸗
ret. Be cuius genere vel tribu naſciturus
eſt antichꝛiſtus.Et in huiꝰ figurã DHannõ
connumerat᷑ inter centũ qdragintaq̃ttuoꝛ
milia ſignatos. Apocał. vij.
Banai dicunt᷑ grecia Hano rege.
Baniel interpᷣtat᷑ iudiciũ dei.a dan qð ẽ iu⸗
dicium. ⁊ el.qð eſt deus.
Baniſta.ſtę.m.p.i.feneratoꝛ.⁊ ðꝛa danus
Banubius. bij. m. s. germanię fluuius.ð:a
vi ⁊ copia niuiũ qͥbus magl auget᷑. Iſteẽ
qᷣ in europa plus oibus habʒ fama. Jdẽ
hiſter. qꝛ dũ ꝑ innumeras vadit gẽtes mu
tat nomen ⁊ maioꝛes vires acqͥrit. Oꝛitur
aũt germanicis iugis in occidentalibꝰ pax
tibus barbaroꝝ.pergẽs ↄtra oꝛientẽ.ſexa
ginta fluuios in ſe recipit.ſeptẽ oſtus ĩ põ
ticum mare intrat J
Sanus. ni.m.sS.i.feneratoꝛ.a do.das.
Sapax.o.t.i. loquax ⁊ facuudus ex cibo et

S”õ
S=èð
Bð

ðꝛa dapes. Iſñ dapaticꝰ. a. i. pe. coꝛ. qð et

dapticus inuenit.i. manifeſtus.⁊ aptuſ æ

largus.dapſilis.muniſficus.magnificus.
Iñ dapatice aduerbiũ.i.magniſice vłlar⸗
ge dapſiliter vel munificenter.
Baps vel dapes dapis.i.epulũ.ſed dapes
nobiliũ ſunt.epulępᷣuatoꝝ.vł dapes deo⸗
rum.epulę hoim.⁊ coꝛ.da. Vñ qͥdaʒ. No
bilitat viles frons generoſa dapes.
Bapiter.a.ũ.pe.coꝛ.qͥ fert dapem.
Bapfſilis..t.⁊ G le.i.largus.⁊ pᷣcipue ĩ ci⸗
bis. ⁊ comꝑpat᷑. In dapſilitas.i.largitas.
⁊ coꝛ.pſi. Unde.Bapſilis eſt dapibꝰ alijs
rebus quoq; larrus..
Bardanus.pe.cor.filius Jouis ⁊ Electrę.
q̃ ꝓpt᷑ fratricidiũ receſſit de italia ⁊ tenuit
illa loca vbi poſtea troia fuit.qͥ ↄgregatis
hinc inde ruſticis illoꝝ locoꝝ inſił.primuſ

actoꝛ troię extitit.vñ troia ðꝛ dardania.et

troiani dardanij.⁊ dardanides.a cuiꝰ ntõ
danis.nidis.i.fFemina troiana.
ꝗrius rex chaldez
ata vel datũ eſt charactericatio ĩ fine con
ſtitutionũ vel litteraꝝ inſcripta ex qua co⸗
gnoſci põt quo mẽſe vel die inſtrjm vel ꝗli⸗
bet lr̃a emanauit.⁊ a quo tꝑe obliget ↄſti⸗
tutio vel ꝓſit gra in ſcriptis facta.vide de
B Jo.an.in fi.li.vj.ſuꝑ data.
Baticius.a.ũ i.faciład dandũ. Et daticij

77

ſingulari ſubtracta de ſyllaba fit hęc Bar⸗

dicunt᷑ diticij.ſ. qꝛ victi vł vincẽdi tradut

ſe hoſtibus victoꝛibus.

Batio inſolutũ eſt datio ꝓp ſolutioe ⁊ ſatiſfa

ctione.⁊ eſt vna ſpẽs ↄtractus innomina⸗
ti. ſ.do vt facias. Verbi gra.Cum Petr⸗

deberet Joanni centum. agit᷑ inter ip̃os.

vt Metrus det ei in ſolutum.id eſt pꝛoſo⸗

lutione ⁊ ſatiſſactione eiuſdem vnam do⸗

mum. L

Batiuus.ui.ꝓ tertio caſu.a do.das ödꝛ.

Dauid interpᷣtat manu foꝛtis.vł deſidera⸗
bilis. Dicit᷑ etis a deo datus. ſ. in regẽ. Di
citur etiã filiuſſaltus vel ſaltans.qꝛ de ſal⸗

tu vbi oues paſcebat aſſumptꝰ eſt in regẽ.

Etiã ðꝛ polymitariꝰ ex genere.qꝛ m eius

fuit ex genere beſeleel qͥ erat polymitariꝰ.

yt patet in Exoð. Coteſt etiam declinari.
Vn de. Dic Dauid dauidis declinabile ſi

Bauus.ui.m.s.fuit vuus Simonis.ſ⸗ 3
lus ⁊ fraudulentꝰ.⁊ interpᷣtat᷑ deuiꝰ.quia

faciebat Simonẽ deuiare. vel q̃ſi dãs viã
Nam eius ↄſilio oia agebat Pamphilus

Del q̃ſi dans vana.ſicut faciebat Simoni

Bea

Oõ autẽ ꝓ quolibet ſuo fraudulento et
callido ponit. ””l
mbulacrum. cri. n. S. pe. coꝛ. vbi deam
bulari bñ potett.
Beambulatoꝛiũ.rij.qð ꝓpᷣe ðꝛ lobiuʒ qð fit

α

☛

iuxta domos ad ſpacianddu.
Bebilis. 9.t.⁊ h le.qdð facile debellat᷑. et ðꝛ

debello.las.vel ðꝛ a de ⁊ bilis qð eſt hu⸗

moꝛ coꝛpus afficienſ.quaſi ꝑ bilem factus
fragilis ⁊ deoꝛſum a viribus. Inde debi⸗
litas tatis. S“
Bebitũ eſt qð aliquis alteri ex naturali vel
ciuili obligatione tenet .
Bebitor eſt qͥ accipit pecuniã a creditoꝛe
Bebitoꝛes ciuitatũ ſunt qͥ tenent᷑ ciuitatibꝰ
ſed in actiõe debiti fiſcus ſᷣcedit.vt.C.eo.
Peca.i.decẽ. ſʒ deca dicũt greci.nos deceʒ
Becas.coſte.gentos vnũ ⁊ ideʒ ſiꝗnt.A
deca decas.cadis.i.decẽ. AUñ q̃dam.er
decades centũ.ꝑ centũ mille redundãt.
Decachordꝰ. a.uũ.i.decẽ chordaꝛ.

BSecalogꝰ gi. m. S.pe.coꝛ.i.decẽ pᷣcepta leg-

Becania.f.p.i.ſocietas decẽ viroꝝ. vel di⸗
gnitas decain.

BSecaniſſa.ſę.f.p.eſt vxoꝛ decani.vłꝗᷓ decẽ

viros habet ſub ſe Sð
Becanꝰ.ni.m.s.pe.ꝓð.q̃ͥ decẽ viros habʒ
ſub ſe.ſiue in eccłia ſiue extra ᷣm Hugui.
NPap̃.dicit. Decani dicti ꝙ decem militi⸗
bus pferunt᷑ vel clericis.
Becapolis.lis.i.ciuitas vel regio ꝗ̊ decem
hʒ ciuitates ſub ſe.⁊ ðꝛ a deca.qð eſt decẽ.
⁊ polis qð eſt ciuitas. Et facit gtũs deca⸗
polis vel decapoleos. Añ Marci ſeptio.
Int᷑ medios fines decapoleos.Inð deca⸗
politanus dñs illius ciuitatis.vłepũs ve
archiepus illius ciuitatis
Becem.a deca ðꝛ.⁊ eſt nomen numerale in
decli. omnis generis
Becẽber.bris.eſt decimꝰ mẽſis a pᷣmo men
ſe.i.a martio.⁊ ðꝛ a decẽ ⁊ imber.qꝛ pluui
oſus eſt ⁊ imbribus abundare ſolet. Nõt
etiã declinari adiectiue.h̊ ⁊ hec december
⁊ h̊ bre.⁊ facit ablatiuꝰ ſingularli.⁊ actũs
płalis es velis. .⸗ .
PBecemocto cõponit᷑ a decẽ ⁊ octo.⁊ ẽ omis
generis ⁊ indecli.⁊ płalis numeri.a qͥ deci
muſoctauus.a.ũ. ß

Becempeda.dę.pe.coꝛ.i.poꝛtica decem pe

dum. Vñ Oratius in odis. Nulla decem
pedas metata porticus

Becemſeptẽ omnis ge.numeri płis indecli
na. Jñ decimuſſeptimus.a.uũdl.

—

Becẽnalis.i.bellũ decẽ annis geſtũ.poteſt .

h le.i.decem annoꝝ.
Becẽnis.ↄ.t.⁊ h̊ ne.i.decẽ annoꝛum. Inð
decẽnium.nij.ſpaciũ decem annoꝝ.

etiã declinari adiectiue h̊ ⁊ hęc decẽnalis.

Becẽnouẽ.oĩs.ge.indecli.płis numeri Jñ

decimuſnonus. a.d.

Becens.itis.o.t.participiũ.⁊ decẽs aliquã

do nomẽ Et ðꝛ decẽs motu coꝛꝑis.ſpecio
ſus ſpecie.foꝛmoſus natura vłfoꝛma.Itẽ
decẽs.i.cõpoſitꝰ.pꝑfectuſ.egregię foꝛmę ⁊
pfectę.⁊ cõꝑat᷑ decẽs.tioꝛ.tiſſimus.
Becentarius.rij.i.ingenioſus.pꝛomptꝰ pa
ratus.vel copioſus.⁊ ðꝛ a decem.

Becẽtrix.f.t.nauis compta.a decem d.

„

Beceſſus.us.ui.i. mos.
Becibilis. .t.⁊ h̊ le.quẽ decet aliqd vł po
teſt decere. vel qð deÄc-cen

Becimula.lę.f.p.i.parua decima.
Becimus.a.ũ.⁊ hęc decima.mę.a deceʒ ðꝛ
Et nõ ꝙ antiqͥ dicebant decumꝰꝓ decimꝰ
decuma pdeciiimmii.ẽ
Becima ſᷣm Hhoſti.eſt oim bonoꝝ mobiliũ

licite adqſitoꝝ pars decima deo data diui
na conſtitutiõe debita. humanaq; ↄſuetu

dine appꝛobata.de deci.c.j.⁊.c.parrochi⸗
anus.c.non eſt.c.tua nobis ·s·verũ.c.cuʒ
non ſit ab homine.

Decimaxꝝ tres ſunt ſpẽs bm Hoſti. in ſum.
Quęda pſonales ꝗᷓ debent᷑ ex oꝑe ꝑpſonali

vt ex artiſicio.ſcia.militia. negociatione.
Quedam pᷣdiales ꝗͥ ꝓueniunt ex pᷣdijs.vt

vinũ.blada fructus arboꝝ.Tales eĩ dan

de ſunt illi eccle in cu iꝰ parrochia ſita ſunt

hdia.de deci.ad apłicę.Etiã iudęi tenent

ſoluere decimas pᷣdiales.c.de terrl.eo.ti.
Itẽ debẽt ſolui de diuerſis ſeminibꝰ vni⸗
agri. non tm̃ de vno ſi fuerint ſucceſſiue ſe
minati.c.ex parte canonicoꝝ.e.ti.Etia ci⸗
ſtercienſes ⁊ alij qui ſi nullo gaudent pᷣui⸗
legio.dare tenẽt᷑ decimas de terris de no⸗
uo adquiſitis. licet eas ꝓpꝛijs manibꝰ ex⸗
colan t.c.nuꝑ.e.ti.Quędam ſunt decię mi

xtę.⁊ pñt dici hę de quibus dubitat᷑ vtrũ
ſint pdiales vel ꝑſonales.vt de agnis ⁊ f?ę
tibus alioꝝ aĩaliũ.ꝗᷓ ſunt in paſcuis ⁊ gre⸗

gatim paſcdunununrnrnrt..
Becipula.lę.fę.p.pe.coꝛt.ðꝛ inſttm qð ad
aliqd decipiẽdũ efficit᷑.ſicut muſcipula ad

mures capiẽdos. Vñ decipula põt eſſe de

ceptio.muſcipula.laqueus.pedica.⁊ ðꝛ a

Beciduus.a.ũ.i.ad cadendũ facilis. H

decipio. Vñ Job. ix. Abſcõdita eſt in ter⸗
ra pedica eius.⁊ decipula eius ſuꝑ ſemitã
Iñ decipuloſus.i.fraudulentus.
Beclinis.nis..t.⁊ G̊ ne.⁊ declinꝰ.a.ũ.pe.
ꝓð.in eodẽ ſenſu.i.deoꝛſuʒ inclinatus vel
planꝰ.qᷓſi deoꝛſũ a clino. In declinitas.
Beclinatio. p.i inclinatſo⸗ inflerrio.
Beclinabik. 9. t. B le declinatus. a. um.
qð põt declinari.vel qð decline,⸗
Becoloꝛ loris. . ri ine coloꝛe.
Becoꝛ. oꝛl. m. t.i. honoꝛ. ⁊ ðz a decet. ⁊ coꝛ.
o. in gtõ. Vñ Banielł.xj. Et ſtabit in loco

eius viliſſimus ⁊ indignꝰ decoꝛe regio In

uenit᷑ tñ ſ̃m qſdam antiqͥs ꝓ honoꝛꝰ.ra.ꝝ
adiectiue poſitũ.Et cõponit᷑ cũ in.vel de.
⁊ð8ꝛz h̊ ⁊ hec indecoꝛ.coꝛis.⁊ h̊ ⁊ hec dede⸗
coꝛ.coꝛis.coꝛrepta o.in gtõ in eodeʒ ſenſu
ſcʒ inhonoꝛus dedecoꝛoſus. Vñ Virgik.
HNon tñ indecoꝛem tua te regina reliquit.
Inde decoꝛus.a.ũ.me.coꝛ.i.honoꝛꝰ. Ael
decoꝛus.i.honoꝛus põt deriuari a decus
oꝛis. Vñ. Statius theba. Terraꝝ decoꝛa
alta viri decoꝛiq; iugales. Itẽ decoꝛ.oꝛis.
ꝓducta o.in gtõ.i.venuſtas ⁊ pulcritundo
⁊8 a decoꝛo ras. Iñ decoꝛus.a.ũ.me.ꝓ.
id eſt pulcer. egregius vłꝑfectę foꝛmę.ve⸗
nuſtus. Vnde qͥdam. Ad celi decoꝛa nos
erige vgo decoꝛa.
Becrepitus.a.ũ.i.valde ſenex.q̃ſi iaʒ deoꝛ
ſum a crepoꝛe.qꝛ iam deſierit crepare.i.ſo
nare.ſ.aperte loqui vel pꝛolationem expꝛi
mere.
Becretiſta.ſtę.cõ.t.qͥ ſtudet in decretis.

B e cretus g.ũ 7 B decretũ . ti. ſtatutũ p atꝝ D

definitũ iudiciũ. Inð h̊ ⁊ hęc decretalł.⁊ B
le.vt iſta dicta ſunt decretalia.i.ꝗᷓ in decre
tis ↄtinent᷑ Etpłaliter hec decreta ꝓlibꝛo
quo ↄtinent᷑ decreta. Inuenit᷑ etiaʒ decre

talis ſubſtantiue.vt in tali decretali dici᷑.

Item decretꝰ. a. ũ. inuenit᷑ a decreſco.is.
decreui.⁊ põt ibi eſſe augmentatiuũ vłpꝛi
uatiuum. Et decretum eſt ſupinũ duoꝛuʒ
vboꝛum.ſ.decreſco ⁊ decerno.⁊ decreuiẽ

eoꝝ pᷣteritum.
Becretũ ſᷣm Spe.ðꝛ młns modis.qñq; ðꝛ
ſnia diffinitiua.vt.ff.de re iudi.l.decreta.
vel interlocutoꝛia.ff. de aſſeſ.l.j.in fi. QAñ⸗
q; id qð papa ↄſtituit ſeu ſtatuit de cõſilio
cardinaliũ nulla facta conſultatiõe Et tũc
in ſcriptis redigit᷑. vt de reſcrip.pꝛęſenti.
Qñq; ðꝛ conſenſus eligentiũ in ſcriptl re⸗
dactus. vt.ij.q.j.legum.de elec.innotuit.
Qñq; eſt illud quod capitulum vł oꝛdo ſi⸗
ue vniuerſitas.vel maioꝛ pars oꝛdinauit·

vt. ff. ꝙ cuiuſ. vni.no.l.plane. QAñq; eſt in
Dicis autoꝛitas in alienationibꝰ reꝝ pꝛęci⸗
pue minoꝝx int᷑poſita.vt.C.de pᷣdi.minoꝝ

lI. interpoſita. Qñq; ðꝛ autoꝛitas pꝛicipis
in reſcriptis bñficialibus intpoſita.vt de
reſcrip.c.gra.li.vj.Et vᷣm Aco. illð decre

tum eſt cõfirmatoꝛiũ grę.qꝛ ex hoc pᷣncepſ

inſinuat ſuã voluntatẽ ꝗ puanda eſt. etiaʒ

Fm eũ ligat ignoꝛantes.Eſt etiã qdðdaʒ de

cretũ decurionũ.qð in inuitos ſuꝑ mune⸗

ribus reꝝ tribui põt.exceptis qͥ liberaliuʒ

ſtudioꝝ laboꝛibus inſunt ⁊ qͥ medẽdi cau⸗

ſa fungunt᷑.C.de decre.decu.l.exceptl.li.

x.Qñq; decretũ eſt iuſſus iudicis quo mã

Dat bona alicuius ꝓpter eius contumaciã

poſſideri.

VPecretalis ſm Hhoſti.in ſum. eſt epła ĩ qua

papa ad conſultationẽ alicuiꝰ reſpondet.
de reſcrip.c.j.ſiue ſolus.ſiue de ↄſilio fra⸗
trũ.vt de elec.bonęmemoꝛię.pᷣmo. VUnde
decretũ ſtatuit decretaliſq; reſpõdet.Sed

in concilio generali editi

Becubie.arũ.i.vigilię.vłqð vulgo ðꝛ pa⸗

leę mulierl. VUñ ðꝛ. Heęc iacet in decubijs

Becumanus.ni.m.s.i.maximꝰlimes inter

agros.iqͥ ab oꝛiente in occidentẽ ꝑ trãſuer⸗
ſum dirigit᷑.qͥ qꝛ foꝛmã decem efficit.decu
manus eſt appellatus. Ager em bñ diuiſ⸗
figuraʒ denarij numeri efficit Ham cardo
ðꝛ alius limes in agris.qͥ a ſeptẽtrione di⸗
rectus eſt.⁊ ðꝛa cardine ceęli.qꝛ ibi celum
voluitur.

Securio. onis.i. de curia eiectus. vel poti⸗
de curia exñs. In eodeʒ ſenſu inuenitur h;

decures.ris.⁊ H̊ decudes.dis. Inueniun⸗

tur etiã hęc noĩa in alia ſigtiõe.ſ.ꝓ eo q̃ de

cimam partẽ de bonis ducit. vel qͥ eſt ſuꝑ

decem milites ↄſtitutus in curia dñoꝝ vł
vncipũ ſicut cẽturio ſuꝑ centũ. Nñ.Cẽtu⸗

rio centũ.bis qͥnq; decurio ducit. Alij di⸗

cunt ꝙ decuriones appellati ſunt ex eo.ꝙ;

cũ ciuitates ⁊ mancipia ↄſtruebant᷑ cuiuſ⸗

Gloci. gratia conſilij. decima ꝑs hoim pia
colligebant. vt. ff. de v. ſig. ſi pupillus. Al

dicunt᷑ decuriones ex eo ꝙ cũ colonię du⸗
cerent᷑ decima ꝑs eoꝝ qͥ ducebant᷑ ↄſiliuʒ

publicũ cõſtituebant.
Becus. hñs coꝛreptã oꝛis ĩ gtõ.i.honoꝛ vł
veneratio. Et ſᷣm MPap̃.eſt glłe. ſed decoꝛ.

oꝛis eſt foꝛme.⁊ a decꝰ ꝑ compoſitionẽ ðꝛ
dedecus.oꝛis.i.vituperatõ ꝗᷓ fit ↄtra dec⸗
Vnñ Aug.Mũqᷓ; eſt dedecus culpę ſine de

coꝛe iuſticię. Iñ dedecoꝛoſus.a.ũ.i.vitio

plenus. impudibundgdus.
Beęgdalus.li.pe.coꝛ.ðꝛ a dedalon qð interpᷣ

tatur doctus.ðᷣꝛ qdaʒ q fuit valde doctus
æ ingenioſus artifex. Inde quilibet inge⸗
ioſus artifex põt dici dedalus.

„ 2 „

* —

Bedicatio.onis.f.t.i.cõſecratio templi. vł

cõſummatio.a dedico. as.i.ſacro.
Deditio.onis.f.t.ðꝛ traditio aut redditõ q̃
q̃s ſe reddit victñũ vel vincendũ hoſtibus

ctũ reddere. Iñ deditiꝰ.a.ũ.qͥ ſic ſe tradit

Itẽ dediciꝰ ðꝛ etiã qͥ de ſua ꝓuicia ad aliã

ſe tradidit apᷣ.vo dicẽ Deditij a deditõe
dicti. quondam dũ aduůſum ppłm romanũ

ſerui arma ſumpſiſſent. cõpꝛehenſi ſtigina

tibus affecti ſunt.ex his poſt manumiſſio⸗

nem ꝓpter ſupplicioꝛũ notas ad dignita⸗

tem ciuiũ rhomanoꝝ non puenerũüt.
Beductio eſt defalcatio vel ſeparatio.quia
deducere ſeꝑare ðꝛ.

HS relpog d Befecatus. a. ũ. pe. ꝓdu.i.ſine fece.vel ſine
canon eſt ↄſtitutõ eccleſiaſtica vel ſtatutũ

ſoꝛdibus.vel purus.

Befenſoꝛ.ſoꝛis.i.actoꝛ patronꝰ. vł ðꝛ illeqͥ
ſine mãdato cautiõe ſſtita de iudicato ſol
ui aliũ defendit.vel eius defenſioni ſe of⸗

fert.vt.ff.de ꝓcura.l.ſi ꝓcuratoꝛ:S.fi.
Befenſaculum.li.n.s.i.defenſio.vel id qð
Befluus.a.ũ.qð cito diſcurrit.a defluo.
Defluum. flui.n.sS.i.diſcurſio.

Befoꝛmis..t.⁊ h̊ me.i.turpis.q̃ſi deoꝛſuʒ
a foꝛma.ſ.pulcra. Item defoꝛmis.i.vltra
modum magnus quaſi deoꝛſum a foꝛma

ſcʒ iuſta.Et ᷣm Mapᷣ.Defoꝛmiſ.cui deeſt
foꝛma.⁊ ſpectat ad coꝛpꝰ.Turpe auteʒ ad

crimen vel ad animũ refert᷑.

SBefreſus.a.ũ.detritꝰ.decuſſus.a frendeo.

SPefunctus.a.ũ.i.moꝛtuus.⁊ ðꝛa defũgoꝛ
geris. i. deoꝛſuzʒ a functione eſſe.qꝛ deoꝛſũ

eſt a functiõe vitę. Item quondam functi

dicebat᷑ qðᷣdam genus ciuiũ qͥ fungebant᷑

officio ⁊ honoꝛe ali. Inð defunctos moꝛ⸗

tuos dicimus.qͥ compleuerũt vitę officia.
Nichil em iam faciũt. In defunctio.onis
id eſt moꝛs. Item defunctio etiam ideʒz eſt
quod a debũo liberatio.⁊ defunctus.i.li⸗

Segener. 2. g. decli. ſed oĩs ↄſtructiõe eſt qᷣͥ

deoꝛſuz eſt a genere ⁊ nobilitate.i.indecoꝛ
Et coꝛ.pe.gti. AUñ Lucanus in.vj. Dege
neres trepidãt aĩ peioꝛaq; vᷣſant. Papias
vo dicit. Degener qͥ ex nobili genere naſci
tur ⁊ inhoneſte viuit. Degener ignobilis
impari genere. ſuo generi diſſimil.

ne;
oan⸗
lgge⸗

plN

i

4

Begina grece. latine moꝛſus.

Begulatoꝛ .i.gulę deditus.
Behiſcẽs. o. t.i. aptum hiatũ ⁊ diffuſuʒ ha
bens valde hiſcens. H
Deicida. .p.pe.coꝛ.qͥ deum occidit.
Beicola. .p.pe.coꝛ.qͥ deum colit.

₰

Belatoꝛ. oꝛl i. accuſatoꝛ. ⁊ ðꝛ a defero.fers.
qgʒð eſt accuſare. Vñ.ij. Mach.iiij. Simõ

aũt ſdictus pecuniaꝝ ⁊ patrię delatoꝛ. id
eſt accuſatoꝛ. Et vt Papᷣ.dicit. Delatoꝛ
accuſatoꝛ.eo ꝙ ðtegit quod latebat.aut fa
cultates ꝓdit alienas.

Belatura.rę.ðꝛ accuſatio vel ꝓditio.detra

◻

ctio vel depoꝛtatio.

Belatus.i.de vno loco ad aliũ latus.vł de

oꝛſum latus. accuſatus
Belboꝛa interpᷣtat᷑ apex ⁊ loquax.⁊ corri.
pe. Vñ Auroꝛa.Hic ſubijt moꝛtẽ Rebec⸗
cę delboꝛa nutrix.

Delectus.us.ui.i.electio facta ex multis.⁊

delectus.a.ũ adiectiue.i.electꝰ ex multis.
Belegatus eſt cui cã cõmittit᷑ terminanda

yel exequẽda vices delegãi repᷣſentans ⁊
in iuriſdictiõe nihil ꝓpꝛiũ hñs.vt.ff. de of

fi. eius cui man.ẽ. iur.l.j.in fi.⁊.l.iij.ð offi.
dele. VNel delegatus eſt is cui a ſummo põ
tifice vel oꝛdinario vł delegato pᷣncipis cã
committit᷑. Inde ſubdelegatꝰ qui ðꝛ reſpe
ctu delegati. MM
Beletus.a.ũ.pe.ꝓð.i.deſtructus.
Belibatio.onis ·f.t.i.deguſtatio.iĩmolatio.
Et ſᷣm hãc ſigtioneʒ ðꝛ ad Ro.xj. Si deli⸗
batio eſt facta ⁊ maſſa. Belibatio etiã acci
pitur ibi ꝓ particula vel poꝛtione ad ſimi⸗
litudinẽ eius qͥ paꝝ ↄtingit vł deguſtat de
re vt habeat experientiã totius.
Belibatus.a.ũ.i.deguſtatus
Deliberatio eſt puida cauſę circũſpectõ cũ

ratio totũ agit ⁊ furoꝛ ſibi non vendicat

xj. q.iij.illa ppoſitoꝝ.⁊.c.ſe.
DBelibutus.a.ũ.q̃ſi oleo vel liqꝛe inunctus
AVl vt diẽ NPapᷣ. Belibutus.ꝑfuſus.bene
unctus.ↄtactus.delicatꝰ.oleo vnctꝰ
Belicatus.a.ũ.i.delitijs aſſuetꝰ.inſolẽs an
guſtiarum ⁊ doloꝝ.

BSelitig.aꝝ.f.p.dicũt᷑ a delecto. qꝛ delectãt

vel dicunt᷑ delitie.qꝛ inde delectant᷑ homi

nes. Iñ delitioſus. a.ſ. i. plenus delitjs.

AVnde delitioſitas.

Helictü. n. . eſt qñ qs dimittit ill quod ab

ipᷣo debet fieri.⁊ ðꝛ a delinquo.quis.qua⸗

ſi derelictũ.qꝛ derelinquit officiũ ſuuʒ.Et
eſt delictũ in omiſſione.ſ.qñ non impletur

dei mandatum Neccatũ vo in cõmiſſione

Itez demon componit᷑ cũ cacos quod eſt

fit qñ. ſ. phibitu ſit. ſed vnũ ꝓalteroac⸗

Belinimentũ.ti.i.placatio.dulcedo.blãdi⸗
mentũ.⁊ cõponit᷑ vt delinificus.a.ũ.i.cal⸗
lidus.cõſultatoꝛ. vel blandiloquus.

77

Deliquium.quij.deliquatio.i.decurſio.di
ſtillamen. defectus. “
Beliquus. qua. quſi. defluus pnrus. vllt
Beliramentũ.ti.n.S.i.fatuitas.dementia.
diſcoꝛdia vel deuiatio a rectitudine.

Belirus.a.ũ.me.coꝛ.idẽ eſt qð diſcoꝛs.ſed

in alijs ſigniſicatiõibꝰ ꝓducit li.⁊ ideʒ ẽ ꝙ
fatuus. inſanꝰ. inſipiẽs.inſulſus.ſtolidus
8ꝛ a de ⁊ lira. Uñ. Reddunt delirũ fęmi

na vina virnum..
Belos interpᷣtat᷑ manifeſtatio. Añ qdami
ſula dicta eſt delos.⁊ o.conuerſa in u.ðꝛ h
delus. li. qꝛ Apollinis reſponſaꝗᷓ alibi da⸗
bant᷑ obſcura ibi dabant᷑ manifeſta. vł qꝛ
poſt diluuiũ qð Egopei tꝑe fuit añ omẽs
terras radijs ſolis illuminata eſt.⁊ pꝛima
manifeſtata eſt viſibus.⁊ inde dicta eſt de
los.⁊ ciuitas ⁊ inſula.Et h̊ fuit rei veritaſ
licet m fabulas alit᷑ dicat᷑. Iñ delius.lia.
liũ.Et h̊ delius.lij.i.apollo.⁊ hęc delia.i.
Biana.vel quia ibi coluntur.vel quia ibi
nati ſunt.
Belphin. inis.vel delphinos.⁊ etiã delphi
nus.ni.q̃ͥdam piſcis marinus.qͥ voces ho
minũ ſequit᷑. Ael qꝛ ſymphoniã gregatim
faciunt.a phone qð eſt ſonꝰ.Et ꝓdu.phi.
AVñ Ouið.in epłis. Jaʒ noſtras curui no⸗
runt delphines amores.
Belubꝛũ.bꝛi.pe.coꝛ.ðꝛ templũ.⁊ ðꝛa delẽ⸗
do. q̃ſi delẽs vmbꝛã.qꝛ in ſacris tẽplis de
lentur vmbꝛę peccatoꝝ. Itẽ delubꝛa dicũ
tur tẽpla ſacros fontes habẽtia.in quibus
peccatoꝛes diluunt᷑ ſiue abluunt᷑ ⁊ regene
rantur ꝑ baptiſmũnũ.
Belũbis.9.t.⁊ h be.i.debilis.q̃ſi deoꝛſum
a lumbo.i.foꝛtitudine.
Bemarchus. chi.i.pᷣnceps ſuꝑ decem

Bemas.i. oꝛnans.

Bemens.o.t.i.amens.inſanꝰ.q̃ſi deoꝛſum
a mẽte. Iñ dementia.i.amentia. Demens
eſt tꝑalis.amens vo ꝑpetuus. .
Bemenſum.i.inciſum.ſectũ.defectum.vel
menſuratum. .
Bemon. onis. interpᷣtat᷑ ſciens vel ꝑitꝰ Iñ
Hͥ demoniũ.nij. illud idem ſcʒ malus ſpũs
Et dęmonicus.a.ũ.i.a dęmone poſſeſſus.
Et a dęmonium dęmoniacus.a.um.idem

malũ ⁊ calo.qð eſt bonũ.⁊ ðꝛ cacodemon.
⁊ calodęmon. Et ſunt cacodęmones mali

angeli qſi mali ſcientes.vel malũ ſcientes.

Calodemones boni ãgeli quaſi boni vłbo⸗

num ſciente.

Bemonſtratio eſt rei ſi ubiecte okulis vel ſi

ſubiecte ocuł vel intellectui repręſentatio
IJñ h̊ ⁊ hęc demõſtrabilis ⁊ B le.⁊ demon
ſtratoꝛius.a.ũ.⁊ demonſtratiuus.a.ũ.qð
demonſtrat vel qð demonſtratt.
Bemulus.a.ũ.pe.coꝛ.i.ęmulus.⁊ ðꝛa Be⸗

muloꝛ.⁊ pꝛopꝛie demulus eſt eiuſdẽ artis

emulatoꝛ:

Benarius.a.ũ.⁊ h denarius.rij.ꝓ tali nũe⸗

ro. ⁊ ꝓnũmi quodam genere.qꝛ decẽ nũ⸗
mis olim imputabat᷑.⁊ penſat ſiliqs decẽc

octo. Iñ denariolus.li.i.paruꝰ denarius
Denominatiuũ nomẽ eſt illð qð a noie de⸗
riuat᷑.vt iuſticia ab H̊ nomine iuſtus.
Benunciatio eſt crimis alicuiꝰ apð iudiceʒ
ſine inſcriptione legitima facta delatio.ad
pęnitentiã agendã vel aliã legitimã pęnaʒ
imponenda. vel etiã ad vtrüi7.
Sens.tis.m.t.ðꝛ a demo.demis.eo ꝙ aufe

.

rant oia dentes. vel dicunt᷑ quaſi decenteſ

qꝛ pulcri decent. ſicut defoꝛmes dedecent

vel dicunt᷑ qſi diuidentes cibos. vel gręci
dicunt odentes.⁊ inde nos dicimꝰdentes

quoꝝ pᷣmi inciſiui vel pᷣciſoꝛes dicũt᷑.quia

oẽ qð accipit᷑.ipᷣi pᷣus incidũt. Sequẽtes

canini vocant᷑ quoꝝ duo in dexta maxilla

duo in ſiniſtra ſunt ſic dicti.qꝛ ſiẽ canis
ipᷣis oſſa cõfringit.ſic ⁊ hõ.⁊ qð non pñt pᷣ
oꝛes ſſcindere illis tradunt vt cõfringat.
lhi ꝓ longitudine ⁊ rotunditate colũnelli

vocant᷑. Altimi dicunt᷑ molares q̊ͥ contri⸗

ta ⁊ conciſa a poꝛibus.⁊ cõfracta a ſequen
tibus ſuſcipiũt vt molant ⁊ maſticent. Et
ſunt ples dentes in viris qᷓ; in mulieribus
Benſetus.a.ũ.i.denſus vel ſpiſſus.ſ.ꝑſe.
ab aliquo.
Bentana.nę.f.p.ferrum vñ medici dentes
tollunt. =èUMW

Bentale.lis.n.t. ðꝛ illud in qð inducit᷑ vo⸗

mer quaſi dens.

Bentatus. a. ũ. qͥ dentes habet. vel qui ma

gnos dentes haber.
Benticulus.li.dimi.i.paruus dens.

Benter eſt nauis ab anterioꝛi ꝑte ad modũ

dentis acuta
Bentoſus.a.ũ.i.dentibus plenuuus.
Bentrix eſt genus piſciũ.pᷣ magnitudine ⁊
granditate dentiũ ſic dicil.

R

licet aliqñ inueniat᷑ ꝓ denſato ſed dẽſatuʒ

Benus. a. u. in ſingulari tm̃ volet quantuʒ

ſuũ pᷣmitiuũ. In plali accipit diſtributiue
ꝓ pares numeros. vt Iſti incedũt deni.i.
decem ⁊ decem.

Depigis.9. t. ⁊ B ge.pe.pð.i.ſine naribꝰ. 7
ðza de ⁊ piga.qð eſt ſummitas nariiũd.

Depontanꝰ.ni.m.s.qͥ ad tam queʒ deuenit

etatẽ ⁊ vitãꝗ. vt magis ꝓſit ei de põte ſe xp⸗

₰

ijcere qᷓ; viuere.qð etiam faciebant in alicd

bus ꝓuincijs.

Depoꝛtatio ðꝛ in iure exiliũ ꝑppetuum .
Depoſitũ.ti.n.s.eſt pignꝰ ad tꝑs cõmẽda⸗
tum. Item depoſitũ traditũ.vel commen⸗

datum cauſa cuſtodię cõmiſſum.

ℳ₰ℳ

Bepoſitariꝰ eſt apud quẽ res aliꝗᷓ deponit

cuſtodienda. Et differt a ſequeſtro.qꝛ de⸗
poſuarius ad h̊ ſciſe tenet᷑ vt depoſitoꝛiũ

reſtituat. Tenet᷑ etiãõ maximã diligentiam

adhibere.Sed ſequeſter neutri litigatiuʒ
tenet᷑ ſciſe rem reſtituere.ſed indetermia⸗
te illi qͥ vicerit.

Bepubis. 9. t. H be. pe. p i. deoꝛſuʒ a pu

be.i. a barba. AUñ ⁊ depubis ðꝛ poꝛcus ſu
gens quaſi deoꝛſum a ſetis.Et h̊ ⁊ hec im⸗
pubes.⁊ h̊ be.i.imberbis ſine pubeqᷓ non

Berelictu ðꝛ illð qdð caret poſſeſſoꝛe. vł qd
in nullius eſt poſſeſſione. vt Inſtitl. dere.

diui:S· G amplius.circa finem.,gꝰ
Beſertoꝛes dicunt᷑ clerici qͥ ꝓpᷣe eccłe mini⸗
ſtris deſtitutis ad aliã vitio fuge ſe trãſſe⸗

Beriſus.a.ũ.i.deluſi us. ⁊ B deriſus. us. ui.

rũt.vt.xxj.q.ij.placuit.Sed vᷣm leges de⸗

ſertoꝛes dicunt᷑ milites vitio fuge ſuaʒ mi
litiam deſerentes. vt.C. e.ti. l.j.⁊.ij.li.xij.

ſerit. vel põt dici detum. qꝛ deſerit i. ab

homibꝰ non habitatt

Beſes. dis. 9.t.i.piger remiſſus. Iñ ðᷣſidia

id ẽ pigricia. ⁊ deſidioſus.a.ũ.

△

Beſideriꝰ.rij.vtõ o deſideri.ppum nomen

viri. de quo dicit Hiero.in ꝓlogo pẽtateu

ci. Nunc te pᷣcoꝛ Beſideri chariſſimne.

2/

Peſideriũ.rij.i.cupiditas.⁊ ꝓpe celeſtium

Iñ deſiderioſus.a.u.
BGeſolatus.i.de ſolo eiectꝰ.inops deiectꝰ.
Beſpectio. onis l refutatio .
Beſp

ectus.us.ui.idem eſt qð deſpectio. ſʒ

deſpectus.a. ũ.i.refutatus.
Betonſus.a.ũ.i.non tõſus

Setractio vel detrectio.ẽ alioꝝ bona opai 3

malũ malicioſe vᷣſio.vel detractio eſt reue

latio defectus abſentis ꝓximi facta alicuj/

ſonen

inaten
ſe,
in

ope
tur
al

Vt ipᷣm in bono minoꝛem eſtimet.
Betrimentũ.ti.n. s.i.damnum. iactura.di⸗
minutio.

Betruſus.a.ũ.pe.pð.i.incluſus.expulſus

Beuexus.a.ũ.i.inclinatꝰ.incuruatꝰ.in ro⸗

tundũ vſus.q̃ſi deůſus. ⁊ ðꝛ a deuto. tis.
QAel dꝛa deueho.qꝛ vndiq; deoꝛſum vehi

tur. Iñ deuexitas.tat.Et nõ ꝙ celuʒ pbe
ðꝛ conuexum vel deuexum. vel ſi qͥd alið
ita ſit factun.

——

Seuius.a.ũ.i.inuiꝰ.vłauiꝰ.ſ.loca ſecreta

Eextra viã a via remota. vide ſupꝛa in auia
Beuns.i.decẽ vncię.vł qð meliꝰ eſt vnde⸗
cim vncię.q̃ſi vncia dempta de aſſe. AUnð

Perſiꝰ. Per gãtuidos ſudare deunces.

Deus ðꝛa gręco theos.qð ſiãt metũ.⁊ inð

mutato o.in u.⁊ d.poſita ꝓ th. ðꝛ deꝰ.qa

timoꝛ eſt oibus rebꝰ colẽtibꝰ eũ.vł ðꝛ a do
das. qꝛ dat oĩa comoda oibꝰ. vel a diligo.
qꝛ oĩia diligit.⁊ nihil odit eoꝝ ꝗᷓ fecit.vł ðꝛ

a deſum dees. ꝑ ↄtrariũ.eo ꝙ nihil ei deſit
Item de ſumit᷑ triplicit.pᷣmo mõ eſſentia

liter.⁊ ſic eſt vnus deus.⁊ ſic caret plurali

numero. Scðdo mõ vnitatiue vładoptiue
ſic cõpetit hoĩbus.qͥ diuine bonitatis ſunt
participes.ꝑ gr̃am vt ſancti.de quibꝰ ðdꝛ.
Ego dixi di eſtis. ppter h̊ in Exo. ponit᷑
dijs ꝓ ſacerdotibꝰ.Tertio ponit᷑ nücupa-
tiue.vt antiqͥ ⁊ gẽtiles arboꝛes ⁊ młta aia⸗
lia appellabãt deos.⁊ in his duobꝰ ſigtis di u
ggIrchos. ⁊ dicit᷑ ſubdiaconus.hypodiaco⸗
BGeuterogamia.i.ſecũda gamos.ſ.ſecunde

habet pluralem numezZzzql

—

nuptię.⁊ ðꝛ a deuterõ ⁊ gamos qð ẽ vxoꝛ
Eedem dicũt᷑ diagamia ⁊ bigamia. Beu⸗

teron gręce ðꝛ ſecundũ latine.⁊ nomõ vel

nomos lex. Vñ qdam lib dictꝰ eſt deutero

nomium. mij.i.ſecũda lex.qꝛ replicat ea d

dicta ſunt. ita tñ ꝙ vidðꝛ noua lex. ⁊ eſt pᷣſi⸗
guratio euãgelij. Inuenit᷑ etiaz Beutero⸗

nomiꝰ. Vñ in Auroꝛa ðᷣꝛ.lhoc nomie deu

teronomiꝰ.lex eſſe ſecunda.

Seuterobſ.ſis.f.t.i.nouitas.⁊ ðꝛa deuterõ

Bextera.rę.ꝑ ſyncopã ðꝛ dextra.trę.dicit

a do.das. qꝛ ipᷣa pignꝰ pacis ⁊ teſtis fidei
ſolet dari. vel qꝛ ea damꝰ. Eta dextera dꝛ
dexter. tra.trũ.i.ex dextra ꝑte exñs vł bo⸗

nus.ꝓpitius.ꝓſper.

ℳN

Bextralia oꝛnamenta q̃dã ꝗᷓ ſunt coĩia viris
⁊2 femiĩis larga ⁊ ampla.⁊ an manicas poꝛ⸗
tant᷑ ⁊ iungũt᷑ vno clauo.⁊ dicũt᷑ a dexra. H
BSialectica. cę.f.p.ðꝛ a dia qð eſt duo.et lo⸗

Bextral..t.⁊ G le.i.ad dexteraʒ ptinens.

AMIVñnñ dextral ðꝛ ſecuris.i.dextręhabilis

Bextrarius.rij.i.equꝰ.a dextra.qꝛ per dex
tram ducitt.

manus.⁊ eſt toꝛquis aureus

Siadema.tis.n.t.i.regi

ponenteʒ ⁊ reſpondentem. vel dicit᷑ a dia

Bextrocheriũ.rij.oꝛnamentũ dextrę.qua⸗
ſi dextrochiriũ. a dextra chiros. quod ẽ

ia. vel potiꝰ dyo apud gręcos płes habzʒ
ſigtiones. Scom em̃ ꝙ ſcribit Lr .grecuʒ
nomẽ eſt ⁊ ſiòt tm qᷓ;tum duo.Cuʒ vo ꝑi.
noſtrũ ſcribit᷑.valet tm q;tum de. Ande.
Scribe ꝑ y.gręcũ dyo ⁊ duo ſignificabit.
Scribe ꝑ i.ſimplex de tibi ſiãbit.

Siabolaris.rl.f.t.i.meretrix.a dia.i.duo ⁊

obolꝰ qð eſt medalia q̃ſi duobꝰ obolis em

pta. ⁊ põt ſepe haberi ꝓ duobus obolis.
Biabolatoꝛiꝰ.rij.qͥ ꝓ opere ſuo duos obo⸗

los ꝓmeretur. SH

Biabolus.li.m.s.ðꝛ a dia qð eſt duo. bo

lus.q̃ſi duplex moꝛſellꝰ. moꝛdet em aĩam
coꝛpꝰ. Ael diabolus ðꝛ hebꝛaice deoꝛſũ
fluẽs.qꝛ ſuꝑbię põdere deoꝛſuʒ corruens

cecidit.ſed gręce ðꝛ criminatoꝛ.qꝛ crimina

in quę ipᷣe illicit ad deũ refert.vel quia ele

ctoꝝ innocentiã criminibus fictis accuſat

.

Biacones gręce latine mĩſtri dicunt᷑.qꝛ ſiẽ

in ſacerdote conſecratio.ita in diacono mi
niſterij diſpenſatõ habet. Et declinat᷑ hic
diaconus.ni.⁊ h̊ diacon.vł diacones.nis

Iñ diaconatus.us.ui.i.officium vel oꝛdo

diaconi.Et componit᷑ cũ ſub.vel hypo vł

nus. archidiacornuus.
acoꝛona. a dia qðᷣ

eſt duo ⁊ demo. is.qꝛ duo demit. l. pꝛinci⸗

pium ⁊ finẽ.⁊ differt a ſerto ⁊ coꝛona.quia
vtum eſt qð fit de floꝛibus iñtis Coꝛona
ðꝛ qlibet circulꝰ capitis de qͥcunq; metallo
Diadema vo tm̃ de auro ⁊ lapidibꝰ pᷣcio⸗
ſis. Vel diadema ðꝛa dia qð eſt duo.⁊ de⸗
mas qð eſt oꝛnans.qꝛ vtrãq; partẽ capitiſ

oꝛnat. Vel ðꝛa dia qð eſt de.⁊ demos qð
eſt ↄiungere velligare.qꝛ tale oꝛnamentũ
in circũactis extremitatibꝰ retro aſtringit

⁊ poſtea ligat᷑.Et eſt regum ⁊ matronarũ
oꝛnamentum. VUñ. Virginis eſt vtum cle⸗
riq; coꝛona.poetę.Laurea rex geſtat dia
dema vel indupatto.

*

Biafoꝛeſis eſt dubitatio.vt Eloquar an ſi⸗

leam. ⁊ ðꝛa dia qð eſt duo.⁊ foꝛeſis qð eſt
locutio.

gos ᷣmo.quaſi duał ſᷣmo.qꝛ dialectica di
ſputatio tota vſat᷑ ⁊ fini᷑ inter duos.ſ.op

h 2

qðs eſt de ⁊ lectos qð ẽ dictio.qꝛi ea diſpu⸗

tatur de dicctcis.
Bial. 9. t. ⁊ B le. a dies.vt dialis cibusi.

quotidianus. Inde dictus eſt dialis ſacer

dos Jouis.
Bialyton fit ſᷣm Bonatũ qñ ſine ↄiunctiõi⸗
bus punctatim ꝓferũt᷑ dictões.vt Ite fer
teę cito ferrũ.date tela.impellite remos.

Pialogus.gi.pe.coꝛ.i.dualis ſmo.ſ.qui v

ſatur inter duv)eors.
Diamaſ.mantj.m.t.lapis eſt pᷣcioſus illius

naturę ꝙ reddit hoĩem groſum. Etiam ðꝛ

vir diligens vel hñs duas vxoꝛes. AUnde

Eſt diamas cõiũx geminus diamas lapis
„Ccxtaa.
Diametrũ.tri.n.s.vel hęc diametrꝰ.tri. vł
Ddiametros.⁊ in maſ.ge.inuenit᷑ diameter
tri.i.recta linea ꝑ centrũ ducta in duas ęqᷓ
les ꝑtes circulũ diuidens. ⁊ coꝛ.pe.
Bian gręce latine ðꝛ lux vel claritas.
Piameron gręce.n.g.eſt genꝰ liqͥꝛis medici
nNalis a ſucco moꝛi dictum ex quo conſicit᷑.
Biana eſt dea venationis.⁊ ponit᷑ p luna.
Hhãc gręci m fabulas ſoꝛoꝛem Apollinis
venatricem dicũt.⁊ arcũ habuiſſe cũ pha⸗
retra. ⁊ eam errare in montibus ſolã cũ ca⸗
nibus vt caperet ceruũ vel capꝛã. ⁊ ðꝛ q̃ſi
duana. qꝛ ipᷣa eit luna. acluna die ⁊ nocte
apparet. IJpᷣa eſt lucina.eo ꝙ luceat.vł qꝛ
lucem pᷣbet naſcentibꝰ. Eadem ⁊ triuia qꝛ

tres hʒ vias.i.ptãtes. VUñ ⁊ tribꝰ fingit᷑ f /⸗ HP

guris.

eſt em diana in ſiluis. luna in celo.
pfſerpina in inferno m poetass
BSipaſon.muſicę artis ſymphonia. ↄſtans
exqnq; tonis ⁊ duobus ſemitonijs. habʒ
em octo voces.
Biapente ſymphonia ꝗᷓ ↄoſtat ex tribus to⸗
is rſernltomio, zant dncq; voces.
Biaphonia.i.diſſonantia vocum.

Puippſalma ne fe P i diuiſio pſalmi. et vo

lunt qdã h̊ eſſe hebꝛeũ.⁊ ſigt ꝙ illa quibuſ
interponit᷑ ſempiterna eſſe confirmat. Alij
voluũt eſſe gręcũ.⁊ ſigt interuallũ pſallẽdi.
v́vt pſalma ſit qð pſalli᷑ diapſalma vo int
poſitũ in pſallendo ſilentiũ. Et ſicut ſym⸗
pſalma ð vocis copulatio in cantãdo.ita

diapſalma diſiunctio eiꝰ.vbi qᷓdã requies

diſtinctę ↄtinuatiõis oſtendit᷑ ſ.pauſatio
vñ dicit Caſſiodoꝛus. Eſt diapſalma ſer
monum rupta ↄtinuatio. docẽs vbicunq;
repertum fuerit perſonarum fieri mutatio
nem. Hiero.tñ conſirmat diapſalma conti
nugationem eſſe ſpũſſancti.

DHiaptotus. a. i. vel Diptoto. a. i. l. nomen

vyel pic. C. li. x-.

qð in vno numero ⁊ in vno genere hʒ tãtũ

duas terminationes in diuerſis caſibꝰ. vt
tabi tabo. ”M
Biaria.rię.f.p.iugis vẽtris curſus ſine vo
mitu.⁊ dicit᷑ a dies. Item a dies ðꝛ diariũ
rij.id eſt cibus vnius diei vel pᷣcium AUnð
Oꝛatius.Cum ſeruis vrbana diaria rode

re maus.

Bias. dis. f. t. i. binarius.

Biaſcholi vł diaſcholes dicũt iaſij.i. dicta
toꝛes vel diſtinctoꝛes legl.h eſt publice ra
tionis.⁊ ſm h̊ accipit᷑ in glo.de tabu. ſea cp.

Biaſynthactica vł diaſynthetica ðꝛ illa ꝑs

grammatice vbi agit᷑ de ↄſtructiõe. Inde

dyaſynthacticus.a.iũ.i.de ↄſtructiõe.tra⸗
Biaſirtos eſt figura locutiõis in theologia
familiarl.qn aliqua vox vel dictio ad duo
trahitur. vt Eequando rapiat vt leo ani⸗

mam meaʒz. ſcilicet ille qui eſt leo. vł leo nõ

rapiat.

Biſtaſis ð diſſenſio aimoꝝ qð quidaʒ ſedi

BDiaſcole eſt cũ dictio bꝛeuis vnũ tꝑs habe

at. mittit illã in duo tꝑa ꝓducendo. ⁊ ðꝛa
dia qð eſt diuiſio vel diuidens ⁊ ſtolos qð
Biateſſeron.ſymphonia ꝗᷓ ↄſtat ex duobuſ
tonis ⁊ ſemitonio.⁊ habet q̃ttuoꝛ ſonos.
iatoniũ ðꝛ genꝰmodoꝝ in muſic.
Piatonius.i.media diuiſio. vłeſt luna cuʒ

eſt in partes diuſſſ.
Bibellum. li.i.ſecundũ bellun.
Bica. cę.f.p.i.tabula vel cautio.vel charta
ꝓbe vbi ↄtinet᷑ ſumma debiti ⁊ noĩa debi⸗
tox. vel debentiũ.⁊ ponit᷑ ꝓ qualibet ꝑte
charte. DUB ⸗
Bicacitas.tatl.f.t.bꝛeuis ⁊ acuta dictio ad
hominũ riſus. vel immoderata vel multa
locutio. äl
Bicaculus.la.lũ.i.aliq;;tuluʒ dicax. AVnde
plautꝰ. Dicacula inquit eſt meretrix

Bicax. oĩs.t.i.facetꝰ.vrbanꝰ.vł qͥ vbis bñ

loquit᷑.vel qͥ immoderate ⁊ młtũ loquitur

dicus. maledicus.

In dicacitas.tatis.⁊ coꝛ.i.añ c.ſicut veri⸗

Diceriũ. rij. eſt iocoſe vbum dictum.
Sicolos.vide ſupꝛa in collon.
BDictatoꝛ.oꝛis.m.t.qͥ dictat. Vñ dictatoꝛes

oli dicti fuerũt qͥ ſummũ magiſteriuʒ gere⸗

pant. quox erat in minoꝛibus cauſis ſnias

ferre ſeu dictare.vt. ff. de oꝛi.iu.l.ij. Et po
pulo dicũt᷑ autoꝛes.qͥꝝ creati fuerunt tres

zi⸗
y

hey
i
rode

en

C
ir,
Pbist
.
gu⸗

N
zgere⸗
oſtis
E

arhomanis poſt ceſareʒ Jñ dictatura. rg.

eoꝝ dignitas vel honoꝛ. L
Bicio.onis.f.t.i.ptãs.ↄditõ.imperiũ.⁊ ðꝛ
a dico.cis.⁊ debʒ ſcribi ꝑ ſolã c.⁊ ntũs eiꝰ
raro eſt in vſu. Vñ in Judith ðꝛ. In dicio
ne tua dñe ſũt cũcta poſita.Sʒ dictio.oniſ
Pct.eſt pars quęlibet oꝛationis.Et dicit᷑ a
dico. cis.eo ꝙ dicat aliqͥd.i.ſignificet. vel
intelligi faciat.

Bidaſcalus gręce.latie ðꝛ magiſter ſiue do

ctoꝛ. Iñ h̊ didaſcalatus.tus.tui.id ẽ magi
ſtratus Et didaſcalicus.ca.cũ.i.magiſtra
lis ſiue doctrinał. Vñ genus quoddam lo
quendi diſcipłi ad magiſtrum ðꝛ didaſca⸗
licum. quo Boetius vtitur in libꝛo de con
ſolatione phię.

Bidymus.pe.coꝛre.grece.dubius latine.

Thomas apls dictus eſt didymus. quia
diu heſitauit in fide. H

Bidrachma.mę.i.due drachme vl mẽſurę

AVnde Matthei. xvij. agiſter veſter
non ſoluit didrachmaʒ. ⁊ debet ſcribi per
ch. non gg.
Diemeron gręce.ðꝛ biduum latine. ⁊ dicit

a dyo qꝗð eſt duo.⁊ emeras.qð eſt dies.

Bienniũ.nij.i.duoꝝ annoꝝ.

Bierectus.cti.i.malus dies.dictꝰ ſicꝑ con

trariũ.⁊ ᷑z a dies ⁊ rectus.

Birgreſis eſt diuiſio ſyllabę.vniꝰ in duas fa

cta.vt apud Ouið.Tertia poſt aliũ ſucceſ

ſit ęnea ꝓles.

2

Bies. ei.a dian ðꝛ.qꝛ clarus ſit. vłðꝛa dijs

qꝛ eoꝝ nomibus dies appellat᷑.qꝛ noibus

planetaꝝ q̊s qͥdã deos reputauer̃t. Sꝑ ei
dies ſumit nomen ab illo planeta. qͥ in illo

die hʒz ᷣmã hoꝛã. Vñ qꝛ ſol hʒ pᷣmã hoꝛaʒ
in die dñico. dictus eſt dies ſol vl dies do

minicꝰ.qꝛ ſol maioꝛ eſt.⁊ q̃ſi dñs inter pla⸗-
netas.⁊ ſic de alijs.⁊ eſt incerti generis in

ſingulari dies.ſʒ in płali eſt ge.m. Et nõ ꝙ;

q̃dam dies ðꝛ naturał.qͥdam artificia? Di
es artificiałeſt claritas ſołin aere.vłẽ ſpa-⸗ diffin
do. Diffinitio etiam eſt qdam coloꝛ rheto

cium tꝑis in quo ſol vvtitur ab oꝛiẽte in oc⸗

cidentem.Dies naturałeſt ſpacium diei ⁊

noctis.i.ſpaciũ in quo ſol ꝓcedit ab oꝛien⸗

te in occidentẽ.⁊ iteꝝ ab occidente reuerti

tur in oꝛientẽ. Huius aũt diei pᷣncipiuʒ di⸗
uerſo mõ aſſigt᷑.Chaldęi ⁊ perſe a ſołoꝛtu

faciũt initiũ diei naturał. Egiptij ab initio
noctl. Rhomani a media nocte.Atheniẽ⸗

ſes a ſexta hoꝛa diei.Et dies hʒ e.vel u.in
ablatiuo. Vnde Impetus atq; dies ritus
nox e.vel u.caſu.Dicũt in ſexto.qꝗᷓ quattu
oꝛ eſſe memento. Iñ diecula.pe.coꝛ.id eſt

parua dies.⁊ ponit᷑ ꝓ qualibet paruamo
ra tempoꝛis.
Dieſpiter. tris.vel piteris.pe.coꝛ.i. Jupit
1ðd a dies ⁊ pat᷑.quaſi diei pa᷑. Añ MW a
crobius de ſaturnalibuſ. Ipᷣi q́; rhomani
dieſpitrem Jouem appellabꝛtt.
Bikta. te. pe. ꝓ.i.diei itineratio. Iteʒ dieta
ðꝛ obvᷣuatio legis ⁊ vitę vel coꝛpis diſpẽ⸗
ſatio vel cibus infirmoꝝ. Dięta etiã ðꝛ ce⸗
naculum.quo die magi qᷓ; nocte ſolent ho⸗
mines reſidere.vt.ff. de dona.l.Luciꝰ.vel
domücula ↄſtructa in hoꝛtl ꝓ colligendis
fructibꝰ. ſeu oblectatiõis grẽ̃a. Ita accipit
in. l.ſenatus . S-marcellus.ff.de le.j. Item
dieta ðꝛ ſpaciũ vnius diei vel lapſus. Di⸗
citur etiã vniꝰ diei opatio. NPõt etiam dici
vnius diei certa ⁊ determinata comeſtio.
Coõtinet aũt dięta legał vigiti miliaria ita⸗
lica. Hhieęta vo vulgaris ðꝛ illa ꝗᷓͥ habetur
m ↄſuetudinem regionis.

77

Bietarij dicunt᷑.qͥ in cenaculo alieno ſe diri

gunt.animo furãdi.a dięta vᷣm illã ſigẽtio⸗
nem. qua dięta ſigniſicat cnaculum. Sic
ehoni in.l.ſaccularius.in pꝛin.ff.de edi.
Bieticꝰ.a.ũ.i.regularl.ſ.ſe de die in dieʒ cu
ſtodiens. ſicut faciunt clauſtrales.
Biegenſis diſiunctio ðꝛ m NPap.
Bifficax.cacis.oĩs.t.i.difficił.⁊ cõparatur
Iñ difficacia. cię. ⁊ hęc difficacitas.tatis.
in eodem ſenſu-.· MM
Bifficilis.lis. ↄ.t.⁊ h̊ le.cõponit᷑ a dis ⁊ fa⸗-
cilis.⁊ cõꝑat᷑.⁊ facit ſuꝑlatiuus limꝰ. Iñ
difficultas.tatis.i.grauitas. Iteʒ difficile
qñq; ponit᷑ ꝓnullo mõ.vt.ij.q.vj.biduũ.
v. ſed aduſus.

Siffinitio. onis.f.t.i.terminꝰ demonſtrãs

qd eſt eſſe rei. Ael diffinitio eſt oꝛatio exꝰ⸗
mens eſſe rei ꝑ ſubſtantialia.vt aĩal ratio⸗
nale moꝛtale. expᷣmit eſſe hoĩs ꝑ genus et
differẽtias ꝗᷓ ſunt ſibi ſubſtãtialia Et argu
mentatur a diffinitiõe affirmando ⁊ negã⸗

ricus.⁊ eſt bꝛeuis demonſtratio rei ꝑ oꝛa⸗
tionem facta. ppas rei amplectens ppeta
tes.vt Prodigus eſt quaſi vitio retinẽda
ꝓfundens.Largus qui ſumptum facit ex
ratione libenter ⁊c̃. Vel diffinitio ideʒ eſt
quod coꝛona.vt dicit gloſa ſuper illð Exe⸗
chielis.xliij. Diffinitio eius vſq; ad labiũ
Biffugus.diffuga. diffugum. i. in diüſa fu⸗
giens.vel vndiq; fugiens. Inde diffugiũ
gij. fuga. ßYU
Bigamma figura.f.dicta.eo ꝙ habeat dio

eſt duplex.ſ. pᷣma qᷓ dat᷑ ab hoĩe vel a iudi

Bigamus. a. i. pe. coꝛ. ð: qͥ duabus nupſit.
ſcz viris vel vxoꝛibꝰ. ⁊ ðꝛ a dyo qð eſt duo

⁊ægamos.vxoꝛ. Inde digamia.mię.i.duę

nuptisę. vel pꝛop rietaſ qua aliquis dicitur

SBigeries.riei.f. g.i.digeſtio.euacuatio. et
cõponit᷑ indigeries.riei.i.indigeſtio

Bigeſtibilis..t.⁊ H̊ le.quod facile digeri

4 Di geſtiſta. te. 9. p. vel docet digeſtum.

vel qͥ docetur.

nõ digeſtus. Et digeſtio onis.i.ↄſumptio
oꝛdinatio.explicatio.⁊ h̊ digeſtꝰ.tus.tui.

Pigitabulü. li inſtr̃m in qð digit intromit

titur. qð ⁊ dig itale d?.

Bigitellus. li. vel digitulus. li. diminutiua

id eſt paruus digitus.

BSigitus. ti. a decẽ dðꝛ. qꝛ decez ſunt digiti in
vtraq; manu.vel in vtroq; pede. Uł digi⸗

ti dicunt᷑.qꝛ decent᷑ iuncti exiſtũt.naʒ hñt

in ſe numeꝝ ꝑfectũ ⁊ oꝛdinem decẽtiſſiũ

Primus ðꝛ pollex.qꝛ inter ceteros pollet
vtute ⁊ ptãte ⁊ groſſitudine.Secũdus ſa⸗

lutatoꝛius vel demonſtratoꝛiꝰ vyłindex ðdꝛ
qꝛ eo fere ſalutamꝰ vel aliqͥd iudicamꝰ vel

demonſtramus. Tertiꝰ ð medius vel im⸗

pudicus.qꝛ ꝑ eũ plerũq; ꝓbꝛi inſectatõ ex
pmit᷑. Quartus ðꝛ anularis.qꝛ in eo ſolet

ferri anulus.⁊ idem medicinalis dicit᷑. qa

in eo trita collyria a medicis colliguntur.
AQuintus auricularis.qꝛ eo aurẽ ſcalpimꝰ

Vel qꝛ eo ſolemus aurem purgare.
Digma.l. dignitas. vel nomen.decuſ.laus

Dignitas eſt alicuiꝰ honeſta autoꝛitas.cul
tu.honoꝛe ⁊ verecundia digna. Itẽ digni .
18. Biludiũ.dij.locꝰ vbi diuerſi ludi exercẽtur
Bignitoſus.a.ũ.i.dignus. Vñ Chryſoſto
mus ſuꝑ Mattheũ.Cũ in illo ſeculo caro

tas. decꝰ. laus. nomẽ. gła. ſummus.honoꝛ

infirma dignitoſ ę animę fuerit ſubiecta

Bignus.na.nũ.i.ęquus.ↄgruus.cõpetẽs

honeſtus. ppus.

Bilatio. eſt tꝑis in cauſa progatio. Al ᷣm

Bal.eſt tꝑs quod habʒ certũ bᷣncipium et

certum finem. Ael ſic. eſt tꝑus datũ a lege
vel a iudice partibus ad veniendũ. Et ta

ce.ſecunda ꝗᷓ dat᷑ a iure vela lege.yvt patet
in Rub. de ferijs. Et dilationum ᷣm Ho⸗

ſti. in ſum.ti.de dila · S. j. Alię ſunt citato⸗

rięꝗᷓ dant᷑ vocato ad cauſam ad veniendũ
ad iudicem af litis cõteſta. infra q̃s citat
ſe pꝑabit vt veniat in termino.⁊ nihilomi

nus poſt terminũ.vt de offi. dele. ↄſuluit.
Allię reſtitutoꝛięꝗᷓ dent᷑ his qͥ ſpoliati fue⸗

runt ſeu ſunt.velꝗ dant᷑ ad appellandum

ã ſunt decẽ dieꝝ. vel ad reſtitutionẽ in inte
.è grum petendã.ꝗᷓ olim infra annũ vtilẽ ho
Pigeſtũ.n. s.ðꝛ q̃dã liber legał.ſic dictꝰ. ꝓ⸗
pprer legalia pc epta ibi excellent᷑ digeſta. qᷓ
glio noie ð pandecta ſeu liber pãdectarũ
IJñ HB ⁊ hęc digeſtal.⁊ h le.quod ꝑtinet ad
Bigeſtus.a.ũ.i.ↄſumptꝰ.oꝛdinatꝰ.expoſi⸗
tus. Iñ ꝑ cõpoſitionẽ Indigeſtꝰ.a.ũ. q̃ſi

die quadrienniũ contiuuũ dant᷑.vt.C. de

m inte. reſti.l.fi. Alie ſunt deliberatoꝛię qᷓ
dant᷑ reis ad deliberandũ.de qͥbus.C. de

litl.contep.Alię ſunt ꝑemptoꝛie que dant᷑

vYolenti pbare.de qͥbus in.l.j.C. de dila.

Alię ſunt executoꝛięꝗᷓ dant᷑ ↄdemnato ad
H̊ ꝙ ſatiſfaciat.de his.l.ij.C.de vſu. Alię
ſunt reuocatoꝛię ꝗᷓ dant᷑ habentibꝰ ius re⸗
uocandi domũ.de qbus habet᷑.l.ij·S·lega
tis.ff. de iudi. Alię ſunt vacatoꝛię ſiue feri
gles.vt in.l.de ferijs.ff.eo.ti.⁊.xxv.q.iiij.

totum.Alię ꝑſecutoꝛięꝗᷓ dant᷑ ad appel

lationem ꝓſequendaʒ. de qͥbus in Aui.ei
q̃ͥ appellat.C. de temp.app.Alię ſunt ſal⸗
uatoꝛię.vt penitentiales. Alię pᷣceptoꝛię.
de app.c.pᷣterea.Alię electoꝛię.vt de con/

uUer. ↄiu.c.ex publico.ff.de adop.l.manci⸗
pioꝝ.⁊ de elec.ne ꝓ defectu Alię exꝑtoꝛi
vt de frige.⁊ male.laudabilem.Alię exem
ptoꝛię.vt qui mat᷑.accu.poſ.c.fi.Alię refu

tatoꝛię.vt de appel.perſonas. ⁊.c.reqᷣrl.ij
Alieę exceptoꝛię.ſcʒ ad pꝛoponendas exce
uiones conceſſas a iure.de excep.paſtoꝛa
Bilema qdã argumentatio ꝗᷓ a buſdaʒ vo
catur cõplexio.⁊ ð a dyo qð eſt duo.et le⸗/

ma voꝛago.qꝛ vndiq; cõplectit᷑ aduſariũ.

A qͥ buſdam vo coꝛnut ſyllogiſmꝰ ðꝛ.
Bilucidus.da.dũ.i.clarus ⁊ apꝑtus.

BDiluculũ.li.pe.coꝛ.tꝑs illud cuũ incipit par

ua lux eſſe.⁊ a nocte diuidi vᷣm Hugl. Pa⸗

pias vo dicit. Diluculũ. auroꝛa.

vel ludus diuiſus ⁊ diuſus ab alio. AUnde
Oꝛatius in epi. Diſplicet ille locus clamo

7 diludia poſo

Bilutus.a.ũ.i.diſtẽperatꝰ.liq̃dus vł ꝓpt᷑

liqditatẽ diuiſus.⁊ pð.lu. AUnð Merſius
Bilutas ꝗrit᷑ geminet qꝛ fiſtula guttas.
Diluuiũ.uij n. S.catacliſmus.nimia aqruʒ

inundãtia vel deſtructio Et pꝓpᷣe ex nimia
Qodquarũ inundatione.ſic dictum.q; adruʒ

nd⸗
enci
r
hon
Uit,
fe⸗
in
ne
do
R
N
i
di.
wa
Ae
gte⸗
N
keeri
gu.
1
Ata
untſ⸗
o
decon
nanai
wor

dade omnia ꝗᷓ inundauerit diluat.i. cõmi⸗
ſceat deſtra.
Bimẽſio.onis.ðꝛ menſura vel menſuratio

vel numerus vel numeratio.Inð h̊ et hęc

dimenſionalis. ⁊ hocle.i.ad dimenſioneʒ

ptinenssss

Bina. ne.eſt ppᷣum nomen filię Jacob.
BDinaſcia vt habet᷑ in hiſtoꝛijs ſuper Geñ.

caplo de oꝛtu regnoꝝ dinaſciã ęgiptij ſum
mam ptatem vocant

Bioceſis.ſis.f.t.interpᷣtat᷑ gubernatio.⁊ qj

nõ ſᷣm ꝓbetatem vybi vel ptãtem. ſʒ ᷣm ef⸗
fectum. Et eſt dioceſis ppᷣe baptiſmaliſec
cleſię.territoꝛiũ ⁊ gubernatio.
Biogenes.nis. ꝓpᷣum nomen viri. ⁊ coꝛri.
pe.ſicut hermogenes.nis.

„*△

Diomedes.is.pe.pꝓð.ꝓpũ nomẽ ẽ cuiuſdã
viri Et vt narrat Papᷣ. Diomedem paga

ni deũ aſſerunt. cuius ſocios in aues ↄuer
ſos ita ſe ludiſicare dicũt. vt ſuis.i.gręcis
colludant. alienos vberent ⁊ ad templum

BDiomedis roſtro aquã poꝛtant.ſʒ h̊ vłfin

gunt.vel ſi aquam poꝛtant. vel tale aliqͥd
ludificationibus fit demonium. qui eosa
veri dei cultu abſtrahunt.Hugl.etiam di
cit. Diomedes aues dicti ſunt a ſocijs dio

mMcedlis.q̊s ferunt fabulę in illas aues fuiſ⸗
ſe conuerſos.

Dione.i.venus.⁊ ðꝛ a dian.qꝛ pulẽ ſit.vel
dicta eſt dione a mr̃e ſua ꝗᷓ ſimilit᷑ dicta eſt
dione.quaſi duos nectens in amoꝛe.Non

em̃ amoꝛ põt expleri ſine duobꝰ. Nel ðꝛa

dione. quaſi ex duobus nata Iñ dioneus
nea. neũ.i.venereus Vñ Virgilius.Ecce
dionei pꝓceſſit cęſaris aſtrum.

Bionyſius.ſij.dictꝰ eſt bacchus. Nñ plali⸗

ter hęc dioniſia dicunt᷑ feſta bacchi. JItem

dyoniſius ðꝛ qͥdam lapis fuſcus ⁊ rubẽti⸗

bus notis ſparſus ſic dictus.qꝛ ⁊ ſi ad ad⸗
mixtus ſit.contritꝰ nimiũ fragrat ᷣm u⸗
gui. Pap.vo ſic dicit. Dionyſia gẽma ni⸗
gra mixtis notis rubeis valens ↄtra ebꝛie
tatem. Item dionyſius eſt ꝓpᷣũ nom cuiuſ
dam ſancti doctoꝛis.qui areopagitaa vi⸗
co ciuitatis in quo habitabat dictus eſt. et
interpꝛetatur vehementer fugiens vel ele
uatus. D
Bioſcoꝛus.ri.m.ge.pe.coꝛ.i.iunius.
Byota ðꝛ vas vinariũ duas aures.i.duas
anſas hñs.a dyo quod eſt duo.⁊ ota qð ẽ

auris.Hoc alio noĩe ðꝛ amphoꝛa.Et ꝓpð.

o. Ande.Auris otis tibi ſit inde dyota ve

Diotrepes.pis. pe. coꝛ. qͥdã hereſiarcha. 2

plicato. .
BSipondius.dij. m. S.i.duo põdera.ſ.genꝰ

interp̃tat ſpecioſi us. inſi ulſus. vel decoꝛ. in

ſaniens.

VDiauolares ſunt viliſſime meretrices. par⸗
ui ſtipendij. Hel Biauole ᷣm Papᷣ. Ael

heę alio noie dicũt᷑ diuoltres.vt videt᷑ vel⸗
BDiplois.ploidis.f.t.duplex veſtis.⁊ ðꝛ a

diplo. as. eo ꝙ ſit duplex amictꝰ. ⁊ eſt ve⸗

ſtis militaris. Vñ piał.Sicut diploide cõ
fuſioneſua.
Biplonia.nię.fę.p.i.duplex locutio.⁊ ðꝛa

Diplo. as. Inde etiam diplonius. a. ũ. id
duplicatus. Et hic diplonatarius.id ẽ du

ponderis ex duobus aſſibus compoſituʒ.

Vnñ in euangelio. Nõne duo paſſeres ve⸗

niunt dipondio.
Bipfſa.plę.f.p.⁊ hęc dipſas.ſadis.⁊ hęc di

pſis.huius ſis.vel ſidis.genus eſt pent.
⁊ interpᷣtat᷑ ſitibũda. AUñ ⁊ latine ðꝛ ſitula
qꝛ quẽ moꝛdet ſiti facit ꝑire. Añ Beutro.
viij. In qua erat ſerpens flatu adurens et
ſcoꝛpio ac dipſaſ. vbi dicit glo. Dipſas ge

momoꝛderit. ſiti ꝑimit vel perit. adeo pua
yt cum calcat᷑ nõ videat᷑.cuiuſ venenũ añ
extinguit qᷓ; ſentiat᷑.nec triſticiaʒ ſentit mo
riturrros.
Diptica.cę.f.p.tabula manuatł.qꝗᷓ ⁊ pugilla

ris ðꝛ ⁊ ephimeris. Vñ qͥdam. Clerice di⸗

pticas lateri ne depꝛeſſeris vnqᷓ; Al ſcoᷣm

Map̃. Biptice ſunt tabulę quibus corru⸗

ptoꝛes amoꝛem ſuũ inſcribunt puelł.et ꝓ⸗
du. pti. Uñ in decretis.xxiiij.q.ij.canone
Sane pꝓfert᷑.circa pᷣncipium ðꝛ.Et in ſacr

dipticis ſcripſerunt.quod glo.ibidẽ expo

nit dicens. Bipticę.a dico. cis. Et dicit ea
dem glo. poſtea ꝙ dipticę ſunt columne in
quibus imagines patrũ in ſuo cathalago
ponunk.
Dipn:hongus. o eſtco lutinatio duarů
vocaliũ in vna ⁊ eadem ſyllaba vim ſuam
retinentiũ. Et ſunt quattuoꝛ.ſ.au.eu.ae.⁊

oe.quaꝝ duęſcribunt᷑ ⁊ ꝓferunt᷑.ſcʒ au ?
eu. alię duę ſcribũtur ⁊ non ꝓferunt᷑.ſ.ae.

etoe.
Bira.rę.f.p.i.furia.⁊ ðꝛ a durus.qꝛ dura
ſit. Et dicunt ꝓbe eumenides vel erinny⸗
des in inferno.furię in terra.dirę in cęlo.qᷓ
ſi deoꝝ irg. qꝛ ex ira deoꝝ ꝓueniũt.⁊ ẽ ety⸗
mologia non compoſitio ᷣm Hugl. Papi
as dicit. Dire dee penarum dicuntur vl⸗
trices. ßMU
b 4

—

Birus.a:ſ.i.crudetł.reꝰ.immiicoꝛs.aſper
atrox.deteſtabił. aũt ðꝛ dirus. qſi d iui⸗
na ira inundatus.etymo.eſt nõ cõpoſitio.

Probᷣe autem ðꝛ dirum qð diuina infert᷑
ira. Dicit᷑ etiam dirus.i.magnus.⁊ ꝓ.di.
Ande qͥdam. Blãdicię pluſqᷓ; ira venena
nocent. =

Bis..t.⁊ h dite. gtõ huius ditis.i.diues.

opulentus.ſʒ neutꝝ in ſingulari non eſt in

vſu.Et cõꝑat᷑ dis.ditioꝛ.diti ſſimꝰ. Item
dis ditis. i. pluto.a ditando.qꝛ nr̃is moꝛti

E. 5

bus oꝛbe m ſuũ ditat.
Dis gręce.latine ðꝛbbis.
Biſcerniculũ.li.pe.coꝛ.oꝛnamentũ vᷣgiale
vt acus cũ qua vᷣgo diſcernit ⁊ diuidu ca⸗
pillos.

SBiſcidiũ.dij.n.s.i.ſepatio.diuoꝛtiuʒ.a di⸗

ſcindo. dis.eo ꝙ qͥs a pacto diſcedat. Inð
diſcidioſus.a.ũ.qͥ frequẽs eſt in diſcidijs.
⁊ q diſcidia amat. Põt etiã dici diſſidium
à diſſido. diieiies..
Biſcinctus.a.ũ.i.delegatꝰ.remiſſus.incõ⸗
poſitꝰ.⁊ ðꝛ a diſcigo.gis.qð eſt deligare.

NVñ.iij. Re.xxij.Non gloꝛietur accinctus

eque. vt diſcinctus. “
Diſciplina.nę.ðꝛ a diſco vel diſcipulus.qꝛ

diſcit plena. Et eſt diſciplina in diſcipulo.

Boctrina in magiſtro. Facultas vel ꝓfeſ

ſio vel ſcientia in vtroq;.

Piſcipunug.l. m.. addiſcit. Iñ diſe cipla

lę.⁊ B ⁊ hęc diſcipularl.⁊ h̊ re.Et diſcipu⸗

—

latus. tus. tii. ———
Diſcofoꝛus.a.ũ.pe.coꝛ.i.diſcũ ferens.Vñ

Hieronymus in ꝓplogo DHanieł. Cũ vero

ad abachuc venerat ⁊ de iudea ad chalde⸗

am raptũ diſcofoꝝ lectitabat.

.

rius colorl. Vñ Hieremie.xxij. Nunquid
guis diſcoloꝛ. hęreditas mea mihi.
Biſcholus.la. lũ.pe.coꝛ.i.diſcoꝛs a ſchola
indoctꝰ.idiotha.illiteratus.a ſchola diui⸗
ſus diuſus. Vñ.j. NPe.ij. Nõ tm bonis ⁊
Mogeſtis.ſed etiã diſchof.
Diſcoꝛs..t.q̃ſi diuſi coꝛdis.vel q̃ſi deoꝛſũ
a coꝛde alterius. Iñ hęc diſcoꝛdia.dię. Et
diſcoꝛdioſus.a.cdü.

Diſeretio. onis. F.t. i. diuiſio. ſcia. diſcuſſio
Irũlibet reꝝ ↄſideratio ad qͥd tendant. Et

vt dicit qdam poeta. Oibus in rebus res
eſt diſcretio ſumma. Itẽ diſcretio eſt attri
butio actus vel paſſionis aliqͥbꝰ cũ excluſi
one alicuius vel aliquoꝝ. “VB
Diſcrimen.inis.i.ꝑiculuʒ vitę aliqñ diſcri⸗
men ðꝛ linea vel diſtãtia ꝗᷓ diuidit capillos

Biſcoloꝛ.loꝛis.9.t.i.diuſoꝝ coloꝝ. vł alte⸗

capitis alicuiꝰ.qñq; ðꝛ differentia.ſepatõ
in duo. Vel m NPapᷣ. Biſcrimen eſt peri
culuʒz. diſtantia laboꝛ a diſcernendo. quia
aliquãdo duaꝝ reruʒ ſeparatio oſtendit qᷓ
coniunctę eſſe poſſunt.vt in oꝛnament mu
lierũ. Vn diſcriminalia dicunt᷑ ꝗᷣ diuidũt
capillos ꝑ mediam fronrem.
Biſcriminalis.ↄ.t.⁊ G le.qð diuidit.⁊ ðꝛa
diſcrimẽ.Et hoc diſcriminalelis. Et ſunt
ꝓpᷣe dð iſcriminalia mulierum capitis oꝛna
menta dicta ꝙ caput mulierla viro diſcer⸗
nunt vel crines diuidũun.
SDiſcumbens.tis.oĩs.t.i.ad diſcũ ſedẽs.et
fercula ſumens.a diſcumbo. bis.

SDiſcus.ci.m.s.i.ſcutella.⁊ ðꝛ a ſcus.qð eſt

rotundũ.ꝗᷓ olim ⁊ ſcus dicebat᷑.ſic ⁊ diſcꝰ
a rotunditate.ſʒ nunc diſcus ðꝛ.qꝛ ⁊ efñcas
fercula apponit.vel potius eſt etymo.di
ſcus quaſi dans eſcas Inde h diſculus.li.
dimi.i.paruus diſcus.Et diſcumbens.id
eſt ad diſcum ſedens. Et nota ꝙ diſcus ꝓ⸗
prie eſt ſcutella ⁊ non menſa.licet ꝓea po/
natur qñq; ꝑ metonomiam. Eta diſcus di
ctus eſt diſcꝰ ludus plumbeęſcutellę.⁊ ip⸗
ſa plumbea ſcutella. qꝛ facta erat ad ſimili
tudinem ſcutellę.⁊ in aereʒ ꝓijciebatur.qᷓ
ludus nunc ðꝛ ludus ꝓijciendi lapidem.
Vñ Oꝛatius in poetria. Indoctuſq; pilę
diſci ve trochi ye quięſcit. Diſcus etiã ðdꝛ
mapa vel menſale Un ⁊ aimalia dicuntur
apparuiſſe Petro in diſco.qð alibi Liber
Actuum apłoꝛum lintheum vocat. Vnde
Biſcus ſcutellam menſam notat atq; ma/
pellam. vel ſic.Eſt diſcus ludus diſcus oʒ
regia menſa. Diſcus ſcutella ſit tibi diſcus

Bip̃tus.a.ũ.nomen.i.ſapiens.eloquens ⁊
facundus. ⁊ ðꝛ a diſſero.ris.⁊ m Hugui.

ſubtrahit᷑ vnũ s.qᷓ;uis ſint duo in vbo.ꝑ⸗

ticipio.⁊ vbali. vt diſſero.diſſertoꝛ.diſſer

tus. Vñ ⁊ pᷣma coꝛripit᷑ in diſertus. Vnð

HPHꝛatius.Fęcundi calices quem nõ fecere

diſertũ. Et comꝑatur. dip̃tus.tioꝛ.tiſſimꝰ
Alij dicunt ꝙ dißtus cõponif a di. et ars.
interpoſita S. ⁊ ſic eſt nomẽ. Cum voẽ par
ticipium ſcribit᷑ ꝑ geminum s. Inð diſer⸗
tatio.⁊ eſt ciuiłſapientia.vt.C.de oꝛ.cog.
I. quals.
Biſinteria.rię.f.p.pe.acuta.i.diuiſio conti

nuationis. vel vlceratio inteſtinoꝝ. Et fit

añcedenti fluoꝛe.quẽ gręci diarã vocant ⁊
ðꝛ ab interia vel enteria. quod eſt inteſtia.
Et ſm hoc põt dici diſinteria vel dilente⸗
ria ᷣm hugl. Napias vo diẽ ꝙ diſinteria

eb⸗
hen
lia
ti
nimn
uidit

158
tſunt
a

cdi
Tele
wo
oh.
is.id

sd

—

And .

a.

Mpiden.
gn
geli
Mnt
Qer
e
ma/

ſans

eſt ſanguineus fluxus ventris cũ excoria⸗
tione inteſtino

Biſnoicus.i.ſi ulbicioſt us. ᷓ plus recipit qS

emittit.⁊ viðꝛ eſſe cõpoſitũ a dis.qð eſt di

uiſio. vel diüſum ⁊ noicus.quod eſt infir-
mmus. Inde diſnoicus qͥ nõ ęquo modore⸗
cipit ⁊ emittit.
SDiſpectus.a.ũ.i.cõtemptus.Et diſpectio

faſtidiũ. ſuppia

Biſpendiũ.dij.n.s.⁊ hęc diſpenſa ſe. i. ni⸗

mia largitas vel nimia diſpenſa. ⁊ ðꝛa diſ
pẽdo.dis. Et diſpendiũ ðꝛ qð eſt ↄtrariũ

cõpendio.i.longũ ⁊ inutile.Jñ diſpendio

ſus.a.ũ.i.lõgus ⁊ inutił.Et cõꝑat᷑ diſpen
dioſus.ſioꝛ.ſiſſimꝰ. Iñ hęc diſpẽdioſitas.
tatis.ſᷣm lhugl. Dapᷣ.vo dicit. Diſpẽdiũ
damnum vel detrimenti.
Biſpenlſatoꝛ ᷣm Mapᷣ.ðꝛ cui credit᷑ admi⸗
niſtratio pecuniaꝝ.qꝛ pᷣus qͥ dabãt pecuni
am nõ numerabant.ſed appendebãt eam.

Biſpenſatio eſt iuris cõis pꝛouida relaxa⸗

tio vtilitate ſeu ncc̃itate pẽſata.vᷣm Guilł.
in ſpe.ti. de diſpẽ. Vel ſic. Eſt rigoꝛis iurl
ꝑ eũ ad quẽ ſpectat canonice facta relaxa⸗
tio.j.q.vij.niſi rigoꝛ.⁊.c.ſe.Qñq; tamen

diſpenſatio capit᷑ im ꝓpᷣe.ſ.ꝓ iurl declara⸗

tione. vt in.c. qntauallis. de iureiur.
Diſploſus.a.iũ.i.diſſutꝰ.aꝑtꝰ.diruptus

Biſſyllabus.a.ũ.i.duaꝝ ſyllabaꝝ.⁊ dicit᷑¶ a

dis. ſyllabaoa. DM
Diſſitus.a.ũ.pe.coꝛ.i.ſepꝑatus.
Diſſuria eſt arida vrinę digeſtio vł difficul
tas mingendi.
Biſſutus.a.ũ.pe.ꝓ.i.diſiunctus.⁊ in ſutu
ra fractus. ð

BDiſtichon.n. S.⁊ h diſtichiũ inuenit᷑.i.car⸗

men vłopus duoꝝ vſuũ.⁊ ðꝛa di.i.duo.
⁊ ſtichon qð eſt vſus. AUnð Theodolus.
Quos in diſtichij carmẽ complecter emi.
Item diſtichon ðꝛ quoddam genus dicen
Ddi. cum.ſ.autoꝛ totũ loquit᷑ ꝑ ſe ſine ꝑſona
introducta. M
Diſtinctus.a.ũ.i.diuiſus.ſeꝑatus.deſigtꝰ
punctatus.determinatus r
PBiſtinctio.onis.i.diuiſio.pũctatõ.ſeꝑatio
Et diſtinctiõis tres ſunt ſpeties.ſ.colum.
coma.piodus.de qͥbus vide locis ſuis

BSiſtrictus.a.ũ.i.ſeuerus.aſper.auſterꝰ.et

SDiſtrophos ðꝛ oda illa q̃ ſꝑ in ſ. ecundo ver
ſu repetit varietatem verſus.vide infra in
ſtrophoogs

Biual. 9.t.⁊ B le. pe. p.i.diuinꝰ. Añ diuakl

dðd. pᷣnceps vel imꝑatoꝛ.qui quaſi deꝰhabe

deo. qui magis pꝛopꝛie dicũtur theologi.

bateu HM”MUVMU.
Biuerſicliniuʒ.nij.n.s.i.locꝰ vbi diuſę vię
ↄiungunt᷑.⁊ ðꝛ a diũſus.a.ũ.⁊ clino.nas.·
qꝛ illic diuerſe vię acclinant᷑.vł qꝛ illic via
inclinat᷑ ad diuſa.qð aliter gręce dicitur B
eteroclitũ. Item eteroclita ſiue diuſiclinia
dicunt᷑ ꝗdam nomia in arte grãmatica q̃ſi
ad diuerſa ſe inclinantia.ſ.ꝗ inclinãt ſe ad
diuerſas dictiones in diuerſis caſibus.vt
Jupiter iouis.vel ad diuerſas ſigniſicatõ
nes.vel ad diuerſas declinationes.vel ad
diuerſa genera in diuerſis numeris.vt ve⸗
ſpera. rę. vas.vaſa.ceęlum. celi.
Biuerſoꝛium.rij.n.s.i.diuerſitas viarũ.ſ.
vbi viatoꝛ ad callem diuertit᷑. vel locus re
motus ab alio.vel receptaculũ.ſ.hoſpitiũ
vel hoſpitale.⁊ ðꝛ a diuerto.tis.quia illuc
diuertimus. vel qꝛ ex diuerſis vijs ibi con
uenitur. Ande in Luca. Mon erat ei locuſ
in diuerſoꝛio.Et vt dicit glo. Diuerſoꝛiu,ʒ
eſt domus inter duos muros duas habẽs
ianuaſ.vt.ſ.ex diuerſis vijs recipiat adue
nientes.⁊ ſiẽt eccleſiam inter paradiſuʒ et

mundum.
Diuerſus.ſa.ſum.i.diuiſus.ſepatus.non
concoꝛs.malus.⁊ cõꝑat᷑. Iñ hec diuſitas
tatl. i. varietas.
Diuerticulum..li.n.S.i.flexus viarum. vbi
vna via diuertit ab alia. vel ipᷣe callis per
quen diuertimus ab alia via.quaſi diuer
BGiues.cõis.ge.declinatione.ſʒ oĩs cõſtru⸗
ctione ðꝛ quaſi diu habens.i.cupiẽs diui⸗
tias.id eſt opulentus.vel pecunioſus.ſiue
vtatur ſiuenon. ðð
Biuitioſus.a.ũ.i.copioſus.plenꝰ diuitijs.
Iñ diuitioſitas.tatis.i.copioſitas.
Biuidens.dentl.m.t.i.ouis vłagnuſ duos
hñs tm̃ dentes. ⁊ ðꝛa duo ⁊ dens.Iteʒ di⸗
uidens.tis.omnis ge.põt eſſe participiuʒ
de diuido. dis.
DBiuidia.dię.f.p.i.diſcoꝛdia. vel bellona.
Iñ diuidioſus ·ſa.ſuʒ.i.diſcoꝛdioſus.qͥ ꝑ
ſjuã diſcoꝛdiã alios diuidit ⁊ diſcoꝛdare fa
cit. q̃̊ ⁊ diuiſioſus dꝛ. M
BPiuidiculũ.li.n.S.ðꝛ caſtelluʒ in diuiſione
terraꝝ poſitum. MZMUMD
iuiduus. a. ũ.qͥ diuidit vel diuidit. Inð
diuiduitas.tatl.⁊ ꝑ cõpoſitionẽ idiuiduꝰ.
a.ũ.⁊ hec indiuiduitas.tatis.

—s

Siuinus. a. i. qð eſt deoꝝ. vł ꝑtinẽs ad de

—

os. ⁊ za diuus.a. ũ.Et diuini dicunt ce⸗
leſtes deificati. Item diumi qui tractat de

b 5

Et diuini q diuinant ⁊ aſtutia qdam frau⸗
dulenta homibus futura cõiecturant. Jñ

diuinitas. tatis.

Biuinatoꝛ. futura ↄtemplãs ðꝛ.⁊ſꝑ in ma⸗

lo accipitur.

„

Biuinatio.accipit᷑ triplicit᷑.rio ꝓſciẽtia

theologię.a qᷓ theologi dicunt diuini. Se
cũdo ꝓ ſcia infuſa a deo.⁊ ſic accipit᷑ ꝛo

uerb.xlij. Diuinatio in labijs reg. Nam i

iudicio nõ errauit os eius. Tertio ꝓ ſcien
tia magica vel fallaci ꝓphanatiõe vel pꝛo
pheticatione.qua falſi ꝓphetę ⁊ magi ſin⸗
gunt ſe ᷣuidere vel ſſcire futura.ita capit

in. I. nemo. C. de male. ⁊ mathe. Et vt diẽ
NVarro.quattuoꝛ eſſe genera diuinationiſ/

id eſt terrã.aquam.ignem.aerẽ.hinc Geo
mantiam. hydromantiam. aeromantiam.

pꝓyromantiã dicimus.
DBiuiſoꝛiũ ðꝛ cella ab alijs diuiſiſa.
Diuoltres viliſſimę meretrices.ꝗ̃ᷓ ſe ſuaq;

gratia nũmoꝝ pſᷣbent. Et dicũt᷑ diuoltres

q̃ſi deſideriũ volantes.vel quaſi ꝓnũmo .

Biuoꝛiiũ.n.S.ðꝛ qſi diuerſum.i.via vel ſe⸗
mita in diuerſum tendẽs.⁊ ponit᷑ genera⸗

liter ꝓ ſeꝑatiõe ⁊ diuiſione.⁊ ſubt᷑fugitio
ne. Vñ Biuoꝛtium ſᷣm BGoff. ⁊ oſti. eſt

inter virũ ⁊ mulierem legitime facta ſeꝑa⸗
tio. ⁊ dicitur a diuerſitate mentium. qꝛ hi
qui matrimonium diſtrahunt in diuerſas

partes eunt.

Biurnus.a. ũ.i.vnius diei. vel duranſ per

vnum diem. ⁊ ðꝛ a diu ᷣm qð accipit᷑ pꝛo
determinato ſpacio tꝑis.
Dius.a.ũ.j.diuinꝰ ⁊ ſanctus.⁊ ðꝛ a deus.
Biuturnus.a.ũ.ðꝛa diu ſᷣm qð accipit᷑ pꝛo
indeterminato ſpacio tꝑis.⁊ eſt qð habet
indeterminatam ſigniſicationem tẽpis.ſiẽ
diurnus determinatã. Et diutin us.a.ũ.i
eogdem ſenſu.i.longus.plixus.diu durãs

continuans.⁊ ðꝛ diutinus.na.nũ.a diu ſi᷑
diurnus m Hhuguitioneʒ. Papias vero

dicit. Diutina dicta ab eo ꝙ diu duraue⸗
rint. diuturna a perpetuitate dicta. quaſi
eterna.

☛

Diuus.a.ũ.i.deiſicatus.⁊ ðꝛ a deus. Sed

deus eſt ſp. diuus vero fit quaſi qͥ ex᷑moꝛ⸗
tali fit immoꝛtalis. AUñ ſᷣm ap̃. Hiuus
ðꝛ deus vel imꝑatoꝛ.qͥ poſt moꝛtem velut
deus habe.
Docibilis. 2. t. ⁊ hle.⁊ H̊ ⁊ hęc docił. ⁊ B; le.
ꝑ ſyncopã differũt. Nam dociłeſt diſcipu

ſus ⁊ ad diſcendũ ꝑatꝰ.Socibił voe

Nneüũ.poſſeſſiuum
Bodrans.antj.eſt qdam ꝑs aſſis ꝗᷓ ex nouẽ
vncijs pficit.nec ðꝛ ad totum.vt Inſti.de

lus; facile docet. Non em ðꝛ docit qꝛ ſtt

doctus.ſed qꝛ doceri bse En eß ngenio⸗

q̊ facile diſcit᷑ vel diſci põt.ponit᷑ tñ vnum
P altero AUnde Joannis.vj.Erũt omnes
docibiles dei.i. dociles

Bocillus.li. m. s.i.clepſydra.
Bocimen.inis.qð ⁊ B documen inuenitur.

Seadi doct menti.

octiloquus. qua. quũ.qᷣ docte loqᷣf. Inð

doctiloquiũ.quij.i.doctũ eloquiuʒ. vł do
cta ⁊ ſapiens locutio

Bodona.nę.f.p.i.dea glãdiũ .Et dodona

etiã dicta eſt ꝗdam ſilua epiri a dãdo dõa.
id eſt glandes homibꝰ. In dodoneus.nea

here. inſti ˖ Schereditas.

Dogma. tis.n. t.i doctrina vel iteratio do⸗
trinę. vel decretũ.placitũ.conſenſio. cõſo⸗
latio Iñ dogmaticus.a.ũ.i doctus ſagax

prudens.ſophiſticꝰ.inſtruẽs vel inſtruct⸗
vel ↄſolatus. “

ib

Dolabꝛa. bꝛe. f. p.⁊ q̊ dolabꝛũ.bri.p eode,z

ſcʒ inſtrumẽto dolandi.ſ.ꝓ bipẽni. Inde
dolabella. le. ⁊ B dolabelluʒz. li. ambo dimi

nutiua M M
Dolatura.rę.f.p.i.dolatio.vel id qð dolã⸗

do aufert deligno. vel id cũ quo dolatur.
⁊ð8za dolo.as.a quo etiaʒ dolatił.2.t.⁊ HG̊

le.i.aptum ad dolandũ.⁊ hB̊ dolatoꝛiũ.rij.

locus in quo dolat᷑. èG
Boliũ.lij.n.sS.ðꝛ vas terrę rotunddcin.

Bolo vel dolon. onis a dolus dꝛ Et ſũt do 3

lones tela abſcõdita in ligneis vaginis ꝓ⸗
pter dolũ.⁊ etia ipᷣę ligneę vaginę dicunt
dolones. inter qs latet pugio ſ̊ ſpecie ba⸗
culi.⁊ dicunt᷑ ſic. eo ꝙ fallant ⁊ decipiant
ferro cũ ſferant ſpeciẽ ligni. Hos etiã vul

gus gręco noie oxos vocant.i.acutoſ Vñ
⁊apud medicos acutus moꝛbus oxea ðꝛ.

ab oxi qð eſt acutůũ.

Boloꝛ. oꝛis.m.t.eſt coꝛpis inqᷣetudo Etnõ

ꝙ doloꝛ nõ eſt leſio ſed leſionis ſenſus.
Boloꝛoſus.a.ũ.i.plenus doloꝛe.

Boloſus. a.ũ.i.inſidioſus.vel malignꝰ. eo

ꝙ deludat. Vt em decipiat occultam mali

clam blandis monibus adoꝛnat.

Bolumen. inis.n.t.idem eſt qð dolabꝛa

Bolus.li.m.s.i.fraus.malicia occulta blãä⸗
dis monibus adoꝛnata. calliditas mentt
Et dicitur a doloꝛe.eo ꝙ doloꝛem inferat.

DZel componitur Dolus a deludo.quaſi

„

P

ſgel⸗
wchc
nwn
onne

i.

9
Ndeo

Nng
d.
se

rnai
de

odo⸗
Golo⸗
grr

decle
F
odeni

di⸗
oher.
1115

de
6;
unt
che.
ai
V
Nran.

bui
s,

nnai

dn
labli⸗

SNe

gfan
,

delus. eo ꝙ deludat ? decipiat. Et fit dol⸗
gio.inſidię loco vel telo.fraus circa fidem
mwutuataʒ. Et eſt dolus cum aliud agitur.
aliud ſimulatur. Et inde per compoſitio⸗
nem ſubdolus.a. um. Et ſubdoł. li. ſubſtã
Poli capax eſt ꝓximus pubertati.ſ.quãdo

mas hʒ vndecim annos ⁊ dimidiũ. Tunc

eñm poteſt delinquere.pᷣterq; in adulterio.
Fßm Accurl. Fęgmina wo qñ hʒ nouem ⁊ di
midium annos.vt no.ff. de re.iurl.in.l. pu
pillis. Augꝰ. vero dicit in epła ad renatuz
ꝓppuer dðdꝛ doli capax. cum eſt ſeptẽ annoꝝ
gꝗqꝛ tunc mentiri ⁊ verũ loqui põt. vt no.in
CL. ois vtriuſq; ſexus.de pe.vxre.
BSoma.matis.n.t.gręci tectuʒ dicũt.poteſt
etiã dici doma tectũ. vel etiã atriũ qð non
tegitur. Vnde Chiſiologus. Deq; pilis

eius fiat ſub domate fumus. Et.ij. Re.v.

BSomatum ſiſtulas c. Et appellãt᷑ doma
tum fiſtulę cannales. quibus ſtillicidia de⸗

fluebant. MB

domo eadem ſtans.

Domeſticus.a.ũ.i.notus ⁊ familiaris.qᷣſii

BSoymeſtici ſunt libertus.colonus.aſcripti⸗
tius mercẽnarius. oẽs de familia alicuiꝰſi
ue ſint liberti ſiue nõ.⁊ oẽs familiares qui
h'abitant cũ aliquo ⁊ vxoꝛ.⁊ ſi ſunt in eius
poteſtate ⁊ ꝓppinguu.
BSomeſtici iudices dicunt᷑ eſſe ex qbꝰ ꝓ ma
ſolũ naturalit᷑ poſſidet ⁊ nõ ciuilit᷑.vt em⸗
phyteota ⁊ vſufructuarius ⁊ feudatarius

gIna parte ius pendet ⁊ ↄſiliũ.Hi etiam di
cunt᷑ aſſeſſoꝛeſ.eo ꝙ aſſident iudici.⁊ i cuu
ſe cognitiõe ſuum pᷣbent ⁊ſiliũ.vel officiũ.

vt patet ex Rub. C. de aſſeſ.

Somicellus.li.⁊ dominellus.li.dicuntura
dñs ꝑ diminutionẽ. ⁊ domicella.leę.⁊ Do⸗
minella. lę. äbo diminutiua a dña. Bomi⸗
cellus etiam ⁊ domicella dicunt᷑ qñq; pul-
cri iuuenes magnatũ ſeu liberoꝝ.ſiue ſint

puientes ſiue non.

Homicilii. lij. n. S. i. dom⸗ faſtigiũ altitu⸗
do. ⁊ðꝛ ſic qſi cilium domꝰ. Dicit᷑ tñ qñiG
domiciliũ domus ipᷣa vel habitatõ vmã⸗

ſio. vel ius ⁊ poteſtas ᷣm Hugl. In pſał.
gutẽ vbi ſic ðꝛ Sicut nycticoꝛax in domici

lio. Dicit gloſa. vel in parietinis.quę vul-⸗
go dicuntur ruinę vbi parietes ſtant ſine

tecto. Dicitur autem parietina quaſi pari⸗
etum ruina.

HSonicilium alicuius eſt ibi vbi maioꝛẽ ꝑ⸗
teum foꝛtunę ſuę conſtituit vel magnãẽ pꝑteʒ
bonoꝝ ſuoꝝ vel ſi ibi hʒ larem.i.familiam

vt. C. de inco.⁊ cenſi.l.ſi ciues.li.x.

HSomicula.lę.f.p.i.parua domus.

BSominati

Somiduca. ce. . p. pe. coꝛ. Juno vꝛ qꝛ vſh
in domũ puellas maritatas introducẽ cre⸗
debatur.

io. onis. idem eſt qð dominatus.
Bominationes etiã dicunt᷑ qdam angeli.
⁊ vt Gregꝰ.dicit. Ea angeloꝝ agmia quę
mira potentia peminent ꝓ eo ꝙ eis cetera

dqd obediendum ſubiecta ſunt. dñationes

vocant.

Bomicus.a.ũ.a dñs vel dña ðꝛ. Iñ domi⸗
ca. cę.ſubſtantiuũ ꝓ pᷣma feria. Et h ⁊ hec

domicalis ⁊ B le. quod ſumit᷑ tam a dñica

Pilla die qᷓ; a domicus.a.ũ. Et vt Mapiaſ
dicit. Bominicus dies ꝓ inde ðꝛ.qꝛ in eo
reſurrectionis domini noſtri a chriſtianis
gaudium celebꝛatur Item hic dominicus
ci. dictus eſt quidam egregius confeſſoꝛ.
pater ⁊ inſtitutoꝛ oꝛdinis fratrum pꝛedica
tozꝛuaunnnn. èMN
BHominiũ.nij.n. S.i.ius.tutela.ptãs. Inde

dominoſus.ſa.ſum.i.imperioſus.dñs. et

hõ qͥ hʒ ardua ſᷣciꝑe.ſ.homo magnę auto
Sominiũ directũ ſᷣm Aco. in ſum. de iure
emphi. ðꝛ hr̃e ille qui poſſidet ciuilit᷑ tanq;
dñs.⁊ ideo ðꝛ habere dominium directũ .

qꝛ ſine omni alia obligatione liberã ptãteʒ

habet rei.qualit᷑ non eſt in illo qͥ habet do⸗

minium vtile vel mixteu.
Bominium vtile ᷣm Axo. dðꝛ habere ille qᷣ

Bñs.m.sS.i.heros.⁊ ðꝛa domus.eo ꝙ do⸗
mui pᷣſit. autẽ dominꝰ ðꝛ quaſi dans mi
nas.vel quaſi dans munus ſcʒ ſuitiũ. vel
dans minus. ſ. penę. etymologia eſt nõ cõ
poſitio. Et componit᷑ cum hoc gtõ legum.
2ðꝛ dominuſſlegum.iuriſꝑitus.ſed quan⸗

do ſunt due ꝑtes. tunc ðꝛ ðñs legũ ſolꝰ im

hatoꝛ. qꝛ ipe habet ptatem condendi ⁊ de⸗
ſituendiiunrana.

SBomini recti.erãt qdã officiales defenſo⸗

res ciuitatuʒ ⁊ municipio.
Somini minoꝛis magiſtratꝰ ſic dicti.qꝛ dni
recti.qꝛ ſuffragio duoꝝ eligebant᷑. vnꝰ co⸗

ſtituebat᷑ a plebe.alter a maioꝛibuſ.vt.C.

de iudi.l. vl.

Domnus. ni. ⁊ hec domna.nę.per ſyncopã
dicuntur a dominꝰ dña. qð ꝓpꝛie cõuenit

clauſtralibus. ſed dominus domina mun

danis. Vñ in eccleſia cãtat᷑. Jube domne

benedicere.⁊ domnus abbas.domnꝰ pꝛi⸗

Somus ſecunde vel quartę declinatiõis ẽ

ãa ↄſtat ex parietibꝰ.tecto ⁊ fundamẽto ꝓ⸗
tegens nos a caumatibus ⁊ imbꝛibꝰ. Ael

eſt vniꝰ familię habitaculũ.ſiẽ vrbs vniuſ

ppłi.⁊ ſicut oꝛbis domiciliũ eſt totiꝰ-huma
ni generis. Item domꝰ dꝛ cõmixtio viri et
vxoꝛis.⁊ etiam familia.ſed incipit a duo⸗
bus. Nam ꝓpe familia eſt liberi ex liberis

legibꝰ ſuſcepti a femoꝛe dicta. Itẽ aliquãä⸗

do ſumit᷑ ꝓ agnatõe.yt.l.cuʒ vnus.in pᷣn.
ff. de ali. ⁊ ciba.le.⁊ ad ſylle.in pn. Recipi

tur etiam ꝓ omibus gerentibus eadem ſiö5

vel arma. Inde domũcula.lę.i.parua do⸗
Bomuſiuramenti i.domus fęderis.ſ.tab⸗
naculum.

Bomuſſaltus libani. de habet ij. Negu

dij dicebof. quia erat ędificata de ligniſ li

Bonariũ.rij.n. S.idem eſt qð donũ. Itẽ do

narium eſt locꝰ vbi dona ꝗ offerunt᷑ i tem⸗

plo reponunt᷑.Et donarius.a.ũ.qð dona

tur vel qð facile donari põt.
BHonatica. cę.f. p.i.coꝛona q̊ͥ autoꝛ donatur

Et donaticus.ca.cũ.quod donat᷑ vel acci

Bonatio ſᷣm Aco.in ſum.C.de dona. ẽ rei
licitę nullo iure cogente mera liberalitate
facta collatio.vt.ff.e.ti.l.donaria.
Bonatio añ nuptias vel ꝓpter nuptiaſſᷣm

Axo.eſt illa quam facit ſpõſus vel aliquis

ſuo noie ſponſeę vel alteri n oĩie ſpoſe.

Bonatio cauſa moꝛtl ſm lhoſtiẽ.eſt timoꝛe
moꝛtis imminentl.vel futurę alicuiꝰ rei ꝓ⸗

uide ⁊ liberaliter facta collatio.Et hꝰ tres
ſunt ſpecies. Mria cũ qͥs donat metu moꝛ⸗
talitatis futurę ⁊ non inſtantis. Secunda

cũ quis donat metu moꝛtalitatis inſtantiſ

deſperans de conualeſcentia.⁊ hęc dona⸗
tio comꝑat᷑ ei quęeſt inter viuos. Tertia
quãdo magis vult ſe habere qᷓ; euʒ cui do
nat. magis donatarium qᷓ; ſuũ heredeʒ.

Donatio inter virũ ⁊ mulierem vᷣm Axo.in

ſum. eſt quę fit conſtante matrimonio quę
Vvm leges eſt ꝓphibita. ideo nemutuo amo⸗
re inuicem ſpoliarent᷑.donationem nõ ſpe
rantes ſed ꝓfuga erga ſe facilitate abuten
tes. Nec eſſet eis ſtudium liberos potius

„

educaniid.
Bonatio inter viuos vᷣm Aco. in ſum. ẽ qñ
rem quam dono.malo habere illuʒ cui do
no q; me.
Bonatio mera.eſt eadem cum ſimplici.ſcʒ

qn inter viuos donatio fit.Añq; etiam ðꝛ
pura liberalitate nõ ob cãm ſecutã. Si vo

ſi ex cauſa pcedente tund ðꝛ remuneratio
potius q; donatio.vt.C.de bo.lib.l.cum

opoꝛtet · S cum at.

BHonatio facta ob cauſam interpoſitã ſcom
Hoſti.in ſum. eſt ꝗda donatio inter viuos

Afit ob cãʒ interpoſitã. ⁊ denotat vt aliqͥd

fiat vel non fiat.vel ꝓpter quid fiat dona⸗

tio ſecuta ꝓpter ſinem iuxta ea quę habẽt
l. · §· j. ff. de Dona. .

Bonatio pfecta ⁊ pura eſtſpecies donatio⸗
nis ſimplicis.⁊ eſt qñ ſtatim pura liberali⸗

tate tranffert᷑ dominiũ rei datę.

„

Bonatio imꝑfecta ſiue cõditionalis vł ſub

modo. eſt etiã ſpẽs donatiõis ſimplicl.Et
eſt qñ ſtatim tranſfert᷑ dominiũ rei dateę et
non niſi ſub conditiõe.vel modo.vłin diẽ
vt dono tibi ſi rex intrauerit italiam. vłdo

quid hmoi.

dedit vel daturum ſe pꝛomiſit.vt.ff.de do

Honatio ſponſalitia m Aco. ðꝛilla que a
ſponſo ſponſeę fit vel econuerſo. licet raro

accidat.

Bonatus.iti.eſt qͥdã autoꝛ. hic lib ab eo cõ
poſitus ðꝛ donatus. Iñ h̊ ⁊ hec donatiſta
ſte. qͥ ſequit᷑ donatũ. vel qͥ ſtudet in eius l⸗
Bonatiſteę.dicũt᷑ qͥdã hęretici a dona (bꝛo.
to qdam afro dicti qui aſſerebant filiuʒ dei
eſſe minoꝛem patre.⁊ minoꝛeʒ filio ſpiritũ

Bonifer.a.ũ.vel doniferus.ri.pe.coꝛ.qui
defert dona. .
Bonum.ni.n.s.eſt datio irreddibił.Et dif
fert a munere.qꝛ donũ deo debet. munus
vo homi. Itẽ donũ honoꝛariũ eſt.munus
vo debitũ. vt patrono. Nam ꝓpᷣe munera

dicunt᷑ obſeqͥa ꝗ̊ pauꝑes diuitibꝰ loco mu
nerũ ſoluũt.ſic dicta.qꝛ manibus accipiũÜ.

tur vel dant᷑. Item donũ dantis eſta dan

do vel donando.munus accipient a mani

bus. vel muniendo vel monendo.⁊ ꝓduẽ
do./ AUñ Ouið.de arte.Nlacat᷑ donis Ju
piter ip̃e datis.
Boꝛcas.cadis.f.t.i.capꝛea.⁊ ðꝛa hoꝛcas
vl doꝛco.qð ẽ videre.eo ꝙ acute videat ⁊
de longinquo.heę etiã ibices dicunt᷑ qua⸗

ſiauices.eo ꝙ inſtar aui ardua ⁊ excelſa
teneãt.⁊ in ſublimis habitẽt.ita vt de ſub⸗

lunitate vix humanis obtutibus pateant.
Item doꝛcas ꝓbum nomen eſt mulieris

Voꝛciũ.cij.ꝗdã mlłir ſic dicta cã adulatiõis

no non ꝙ tuum ſit hincad annum. velali⸗

Bonatio ſimplex eſt cauſ⸗ an nõ hz. 7 cum
donans nullo caſu velit ad ſe redire quod

— —

nern
iſ
r

id d

tdong.
hab

natio⸗
derli⸗

N
N 1
iduet
ndi
n.d⸗

wal⸗
tan
od
dede

acte

an

beeod
domai
mausl⸗
a br.
flizar

ſni

2

gi

dif
wans
N
N
onn
Aapi⸗
Ktadal
mamen
s

Enũ-&
— — =

Seus
et
liqnn⸗
cſin
deſuh⸗
Men.
wlien
Nuis

æ blandimenti.q̃ſi iuucula.⁊ ðᷣꝛ a doꝛcas

⁊ interpᷣtat᷑ pulcra viu·

7

Boꝛco.onis.m.i..i.auidus.voꝛatoꝛ.dictuſ
ſica doꝛcaſ.qð eſt videre.qꝛ ſolo viſu accẽ
ditur ad leccacitaten.
Boꝛus fuit filius Neptuni. Vñ doꝛi vl do⸗
res qͥdam gręci dicti ſunt.qꝛ ab eo oꝛiginẽ
duxerunt. Inñ Boꝛicus. a.ul.
Boꝛica.cę.pe.coꝛ.eſt vna ex liguis gręcoꝝ
quã habent egiptij 1 ſÜ/rſi.
Soꝛſum.n.s·eſt illa ꝑs a ceruice vſq; ad re
nes.⁊ ðꝛ a durus.q̃ſi durſum.eo ꝙ illa ꝑs
coꝛꝑis ſit durioꝛ ad modum ſaxi.foꝛtis ad
poꝛtandũ ⁊ ppetiendum.
BGos. tis. f.t. qð dat᷑ vxoꝛila marito quã⸗

do nubit. Sonatio qð dat᷑ eidẽ ab eodẽ ꝓ

pter deuirginationeʒ. Narafernũ qð dat

ei ab amicis poſt nuptias ꝑ aliqͥt dies ſpᷣm
ↄſuetudinem diueriaꝝ terraꝝ.⁊ ðꝛ MPara
fernum a para.qð eſt iuxta.⁊ fernos qð ẽ
dos.qꝛ iuxta ⁊ poſt dotem dat᷑ Et nota ꝙ

antiquus ritus erat vt maritus ⁊ vxoꝛ in⸗

uicem ſe emerent ⁊ dotarent.ne vxoꝛ vide

ret᷑ ancilla.⁊ ideo dicunt dotẽ q̃ſi doit. qͥ a

p̃cedente in nuptijs viri donatione ſequit᷑
dos vxoꝛis. Et nota ꝙ dos qñq; ðꝛ ꝓpꝛie
tas ⁊ vᷣtus alicuius. AUnde Boetius inpᷣ⸗
mo de conſolatione dicit. At bꝛeuit᷑ omẽs
eius dotes includam. patri ſimilis eſt. Et

ꝓdu.o.ante t. AUnde Ouidius de remeðö.

J Auam potes in peiuſ dotes deflectere pu
Bos vᷣm Aco.in ſum.C.de iur̃.dotiũ.ẽ qð

daf a muliere marito.vel ab eius pre.vel
ab extraneo ꝓpter onera matrimonij ſup⸗

poꝛtanda.

SBos aduẽticia ſᷣm Alco. eſt ãnõ pficiſcit᷑ a

parente vel tanqᷓ; a parente. vt ſi extraneꝰ
dederit pr̃i vt daret in dotẽ.l.ꝓfecticia · S·
&s certam. ff. de iu.do. Vel ſi pat᷑ non ta/⸗

qᷓ; pater.ſed vt extraneus ðdit.puta quia

debebat filie. ⁊ eius voluntate dedit in do
tem viro.vt dicta.l.ꝓfecticia ·· fl. v. cete⸗

DBos pꝓfecticia eſt ꝗᷓ nõ a patre vel tãqᷓ; a pa

tre vel ab auo vel ꝓauo ꝓfecta eſt.ſ.ð bo⸗
nis eius vel facto eiꝰ ꝓfilio vel nepote eiꝰ

vel quam alius de mandato eoꝛũ cõſtituit
vt pręſes aut curatoꝛ dedit de bonis alicꝰ
roꝛiliſi erat parens prodigus vel furio⸗

SBotalis 29.t. ⁊ B le.i. doti aſcriptus.vłĩ do
te habitus, ⁊ ε a dos. Iñ dotalicius. a. ũ.
idem qð dotalis. Iñ h̊ dotaliciũ.cij.i.dos

vel dotis pcum.
Botatus.a.ũ.qͥ dotem hʒ. In dotati ⁊ do⸗
tate aduer.i. abundantdter.
Boxa gręcelatine ð gloꝛia. Iñ doxula.id
eſt parua doxa ſiue gloꝛia—

Bracena.nę.f.p.i.vxoꝛ vel filia dꝛaconis.
78 à draco. l
Brachma.mę.qðdam põdus.ſ.octaua pxps
vncię ⁊ denarij pondus.tribꝰ ↄſtãs argen
ti ſcrupuł.i.decemocto ſiliquis ſᷣm Hugj.
NPapias vero dicit.Drachma octaua ꝑs
vncię. conſtat a tribus ſcrupulis.
Brachma denarij genus. vel certũ ponduſ
argenti. Uñ Luce.xv. Aut ꝗ̊ mulier hns
drachmas decem cc.
Braco.onis.ðꝛa gręco dracon. Gręci eniʒ
draconẽ dracontẽ vocant.⁊ ðꝛ ᷣpens.etẽ
draco tẽploꝝ.anguis aqꝝ.vᷣpẽs terrę Bũ
em eſt in tẽplo ꝓpe ðꝛ draco. Bũ in aquis
anguis. Bum in terra pens. Glo.autem
Eſa. xx vij. dicit ꝙ draco vt ferũt in fra ſer
pit. natat in aquis. volat in aere.Et vt diẽ
Iſidoꝛus etymo.xij.Draco maioꝛ eſt cun
ctoꝝ vᷣpentium. ſiue oim animantiũ ſuper
terrã.qͥ ſepe a ſpęluncis abſtractus fert᷑ in
gerẽ.cõcitat᷑q; ꝓpter ipᷣm aer.Eſt aũt cri⸗
ſtatuſ.oꝛe paruo ⁊ arti fiſtuł.ꝑ qs attrahit
ſpũm.⁊ linguam exurit. im aũt nõ in dẽ
tibus ſed in cauda hʒ. ⁊ verbere potius q;
ictu nocet.innoxius eſt a venenis.ſed iðo
huic ad moꝛtem faciendã venena nõ erũt
neceſſaria.qꝛ ſi quem ligauerit occidit.aqͥ
nec elephas tutus eſt ſui coꝛꝑis magnitu⸗
dine. Ham circa ſemitas deliteſcens ꝑ qs
elephantes ſoliti gradiunt᷑.crura eoꝛũ no
dis illigat. ac ſuffocatos ꝑimit. Gignit᷑ au
tem in ęthiopia. ⁊ in india.⁊ in ipᷣo incen⸗

dio iugis eruuuus.
Braconarius.narij.i.vexillifer. vexillariꝰ

ſignifer. qui fert vexillum vbi eſt draco de
pictus.
Bracontea.teę.ꝗq̃dam herba.ꝗ vulgo dicit᷑
herba draconis.qꝛ haſta eiꝰ varia ſit i mo
dum colubri. ⁊ ſimilitudinẽ draconis imi⸗
tet᷑.vel qꝛ eã herbã vipera timeat. NPapi.
vo dicit. Bracontea herba dicta ſic.quia
a ſanguie draconis fert᷑ nata.⁊ eſſe draco⸗
nis colorl.⁊ flos eius vt lingua draconis.
Si qͥs radicem huiꝰ herbe ſanis confricet
manibus. ᷣpentes ſine ꝑiculo prendet.
Sraconia.nię.vel draconita.tę.f.p.qdam
gemma ex capute draconis eruta.

=

40 DALa KA,Aà Ra ,
mialid A. Amad ſeA Alms.
Me a 4 ſe ſt αιιſ‧
ere arNalend a ealaE

. png a l CaA Manaen. L

e h ſen n 1 .
De.

6R

malis Gs, ine B

Braculus.li.dimi.i.paruus draco

Ins dragmaticus.a.ũ.i.interrogatiuus.

AVũ qðdã genꝰ loquẽdi ðꝛ dragmaticum.

ſcʒ qð ſit inter interrogantẽ ⁊ reſpondẽteʒ
⁊ ꝓpᷣe ꝑ ꝑſonas introductas.vt in Teren

tio m Hugl. Map̃.dicit ꝙ dragmaticon

eſt genꝰ dicendi.in quo poeta nuſqᷓ; loqͥt᷑.
ſed pſonę introductetm.

Briades deeę arboꝝ a dridos qð eſt arboꝛ.

Brindides.didis.m.t.ðꝛ qͥdã lapis a drin⸗

Ddos qðò eſt arbo.

BGrindos gręce.i. arboꝛ latine

Dꝛomedarius.rij.m. s.camelariꝰqͥ.ſ.duẽ
dromedos. Vñ Eſa.vj. Oromedarij. ma

BSromo. onis. m. t. lõgs nauis ⁊ velox ĩ cur .
ſu. ⁊ a dꝛomos qð eſt curſus. velocitas. Suellũ ðꝛ ſingularis pugna.ꝗ̃ fit ꝓpt᷑ ꝓba
tionem alicuiꝰ. ita vt qͥ vicerit ꝓbaſſe cre⸗

Bromones dicunt᷑ qͥerãt nauibꝰ ad ßuan datur. ⁊ victus in ꝓbatione defeciſſe. ⁊

Brindus.di.arboꝛ.⁊ ðꝛa drindos

dian epha.

Bromedus.di.m.s.⁊ hęc dromeda.dę.qð

dam gen? cameloꝝ. minoꝛis qͥdem ſtaturę

ſed velocioꝛis. vndea velocitate currẽdi
nomen habuerũt. Centũ em ⁊ ampliꝰ vno
die miliaria pergere ſolent.⁊ dici᷑ a Bro⸗

mos gręce.quod dicitur curſus vel veloci
tas latine.

vel curuitas.

dum traiectuʒ maris in hoc reipublice mi⸗
litantes ⁊ maris tranſitũ tenentes vł tuen
ies. C. de offi. pfec. ptoꝛis.afri.l.ij. Iñad
huc eoꝛum naues nomine vulgari dromo

nes appellant.
„ο ante A
Bualis.9.t. ⁊ Gͥ le.geminꝰ.diuiſus. Inde
heęc dualitas.i. duplicitas. altriplicitas.

Bubitatio eſt qdam coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ fit cũ
aAliqͥs oſtendit dubioſũ ſe eſſe ⁊ ignoꝛat dd
ſit potius eligendũ. vt Tu qͥs es ignoꝛo qͥ

te quoq; noie dicim.

Dubiꝰ quaſi duuius.i.incertꝰ q̃ſi duarum

viaxꝝ. vel quaſi duas vias tenens.

Bubiüũ ſiue obſcuꝑ vbum interp̃tandũ eſt
P reo.niſi in q̃ttuoꝛ caſibꝰ.ſ.qñ agit᷑ de ca
liberali. de inoffi. teſta. de mrimonio. ⁊ de
Dote. vt de fi. inſtru. c. int᷑ dilectos. in glo.

lloꝛem pteʒ interpᷣtanda. de re.iur.eſtote.
In obad cõem intelligentiã vboꝝ recur
rendũ eſt. c ex l̃is. de ſpõſa. Et tutioꝛ ve

Bubius in fide eſt infideł. de here.c.j.

yYlt!. de re iudi c.vl. Item dubia ſunt ime⸗

in dubis eſt eligenda. de homi. ad audien
tiaqm. ? de ſpon. iuuennis.

ragma. tis.n.t.eſt quęſtio ſiue int᷑rogatõ

Bucatus.tus.tui.i.dignitas ducis vkeius
terra. Et ducatus.i.ductꝰ vel guida. ⁊ ðꝛ

a dux. coꝛ.pᷣmam.

Bucenti.te.ta. ðꝛ a do ⁊ centũ. In ducenti

es adũ.numerale. ⁊ ducẽteſimꝰ. a. ũ.⁊ du⸗

centenus.na.nũ.

Bucentarij dicuntur duces vł mgr̃i ducen

toꝝ militũ quoꝝ dignitatẽ dicimꝰducenã
Bucentuplus a.ũ.i.ducenties tm. .
Bucilla.lę.dimi.i.parua dur
Bucillus.li.dimi.i.paruus dur

PBuctilł...t.⁊ h le.ðꝛ qͥcq̃d ferẽdo feriendo

vel extendendo ꝓducit᷑.ſ.res vł metalluʒ
q̃ duci põt in longum vel latũ. Añ. Mal⸗

bet infuſa cribꝛum vas futilę futit. Ars ar
gylla rota foꝛnax vas fictile fingit.Ars na

tura laboꝛ tibi lignũ ſiſſile findit. Iñ ducti
liter adu. ⁊ ductileus. a. ũ. ⁊ ducillꝰ.la.lũ.
quod ⁊ docyllus.la.lum. dicitur. id ẽ clep

Buctoꝛ. toꝛis m t. ðꝛ a duco.q. Iñ ductrix

cis.⁊ ductus.tus.tui.⁊ ductim aduerbᷣ.i.
tractinm. .

q̃ſi duebellũ vel dubelliũ.i.duoꝝ bellũ fa

ctum ad ꝓbationẽ vitatis.ac ſi ꝑ teſteſqs
intentionẽ ſuam funda ſſet.vt.c.ij.de pur.

vul. Iñ duellatoꝛ. torl.ille qͥ duellũ ꝑegit.
7 h duellio.onis.i.pugil.qͥ etiã duellus ðꝛ
Et inde ꝑ cõpoſitioneʒ ꝑduellł.lis.i.pugil

ò„ pſeuerant᷑ durat in bello. Añ. Militis

eſt bellũ foꝛtis pugiliſq; duellũ.
Bulcis. 9.t.⁊ B ce.i.ſuauis.iocũdus.ama⸗
bił.mitis.miſericoꝛs. Iñ dulciculus.la.lũ

id ẽ aliquantulũ dulcis.

₰

Bulcoꝛatus.a.ũ.i.dulcedine repletus

Dulenſis. ſis. .t.. charitatiua ßuitus. fit

int᷑ duos. ⁊ ðꝛz a duo.vel deriuatur a dulia
gð eſt ᷣuitus. .

.

ſicut latria eſt ᷣuitus ꝗ debet᷑ deo. ⁊ dicit
a dulos. Et cõponit᷑ cũ hyꝑ qð eſt ſupꝛa.
⁊ðꝛ hypꝑdulia.lię.quaſi ſupꝛa duliã.⁊ hęc
chhriſti humauitati debe..

BSulos gręce. ð: ſuitus lane
Dumetũ.ti pe.ꝓ.i.locꝰ dumo plenꝰ.quod

7 dumicetũ.ti. ð.i.ſpinetũ.

leus ars ignis argentũ ductile cudit.Ars
folbłfoꝛma foꝛnax vas fuſile fundit. Quęli

Bulia. lię. f. p.i Puitus ꝗᷓ exhibenda eſt hoiĩ

Bumus. mi. m. s. eſt ſpina. vł potiꝰ ſpinax
collectio. Inde dumoſus.a. um. id eſt ſpi⸗
noſus. vel ſpinis plenis. Inde OHumoſe.

--

2— -

SNä
in

idun

la

üdn
en

En
an d
it Qu
1.Aoe
Nonn
1

iA.

didey
Nan
Auabi⸗

i
poaſece
alend
ꝛbelit
Pleleſc;
1eu.
lipeg:
luso
yug
Hllis

se.
nsal

gens
—MRZũKHZ
mradun

micti
e.
vckinn.

Gnod
otbſon
Dm

—
—=

97

☛

adubiũ. ⁊ hęc dumoſitas.⁊ h̊ ⁊ hęc duma

lis. ⁊ B le.i.ſpinoſus.

Buo a dyo ðꝛ. plalit᷑ hi duo. hę duę. ⁊ hec
duo. gtõ hoꝝ duoꝝ. haꝝ duaꝝ. hoꝝ duoꝝn

vel duum. dtõ his duobꝰ ⁊c̃.

Buogdecẽnis.2.t.⁊ G̊ ne.i.duodeci ãnoꝛũ.
⁊ðꝛ a duodecim ⁊ annꝰ. Iñ h̊ duodecẽniũ

X

nij.i.ſpaciũ duodecim annoꝝꝛ.

Buodecim ðꝛa duo ⁊ decẽ.⁊ eſt ois ge.nu// ¶

meri płalis ⁊ indeclinabile.

Buogdenariꝰ.a.ũ.ðꝛ a duodeci.a qͥ etiam h

duodenarius.rij.⁊ duodecimꝰ.a.ũ.⁊ duo
decies aduer.i.duodecim vicibus.

Buodẽnis.i.duodeci annoꝝ.⁊ videtur cõ
poni a duodecim ⁊ annus.ſicut ſeptennis

a ſeptem 1 annus.
Buodenus.a.ũ.a duodecim ðꝛ.
Buogdeuiginti.i.duo minus de viginti.
Buonus.i.bonus.qͥ libenter tribuit.⁊ ðꝛa
Buplex. oĩs.g.i.duplus a.ũ.

Duplicarius.rij.m.S.qͥ duabus ꝑtibus fa
EkEhrhbrius.a. ũ.i.extra menſurã bibẽs.⁊ ðꝛ ab
e.⁊ bꝛia.qð eſt mẽſura. Iñ ebꝛioſus.a.ũ.

uet.ſ.fraudulentus.

BDuplicatio eſt allegatio ꝗᷓ dat᷑ reo ad infir⸗
mandũ replicationẽ actorl.vt Inſti. de re
pli · S· rurſuʒ. l ſm alios eſt eliſio vłani⸗
hilatio replicationis. ⁊ hʒ fieri a reo cõtra
replicationem actoꝛis.
Buplonia.vt ðꝛ.ff.de vᷣ. obli. l.ↄtinuus·S·

cum ita eſt int᷑ duplicatũ vel ſterilitas ſvᷣm
glo.ibidẽ.vel ðꝛ ille qͥ duplata vtit᷑ dieta.

Vt ille qͥ foꝛtuito tꝑis euentu de duab die

tis facit vnam.

SDurã indecli.eſt qͥdã fluuius iuxta quẽ gy⸗
gantes edificauerũt turrim. Item ſicut ?ꝭ

Danieł.iij. Durã eſt cãpus in qͥ rex nabu⸗
chodonoſoꝛ poſuit ſtatuam aureã
Duribuccꝰ ðꝛ ille qͥ nunqᷓ; vult agꝑire os.
Duricies.ei.f.g.i.duritia.⁊ ðꝛ ga durus.

Burus.a.ũ.i.aſꝑ.firmꝰ.vel nõ molł.Inde

dure. durit. adù. ⁊ duritas.tatis.⁊ cõpo⸗

nit᷑ durus.ꝑdurus.a.ũ.pᷣdurus.a.ũ.⁊ qᷓ
dDurus.a. ũ.⁊ edurus.a.ũ.i.valde durus.

Buſius.ſij.m.s.dęmon qͥ hoĩes eduẽ a ſen⸗

ſu.vłqꝛ ducit eos vſq; ad moꝛtẽ. Papᷣ.di

mani faunos ſicarios dicunt

cit. Duſios galli demones noĩant qͥs rho⸗

Buſtria.pe.coꝛ.in ſimplici nõ eſt in vſu.ſʒi

cõpoſitis.ſ.induſtria.i.nobilitas.⁊ venit
a noie adiectiuo duſtrius.a.ũ.i.nobił.qð

in fę.genere ſubſtantiuatur.ſicut curiꝰ.iu⸗

DSux.cis..t.ðꝛ a duco.cl.⁊ deſigt dignita

caſuo. J

tit eburna.

tem ⁊ officiũ.Dr em̃ dux.qꝛ ſit ductoꝛ ex⸗
ercitus.ſʒ nõ ſtati qͥcũq; pᷣnceps vł duces
ſunt etiã reges dici pñt In bello vo meli⸗
eſt ducem noĩare qᷓ; regẽ. Nam h̊ nomẽ ex
primit in plium ducentẽ. In duciſſa. Itez
dux cõponit᷑ h̊ ⁊ hęc redux.cis.⁊ h ⁊ hęc

tradux. cis. l
nte A vel B

Acides. pe. coꝛr̃.i.Eaci nepos.i.
Achilles. UVñ qͥdam. Aio te Ea⸗
cida romanos vincere poſſe.
Eadem.me. ꝓð.qñ eſt ablatiuꝰ
n reliqͥs caſibꝰ me.coꝛ. NHñ. In re
liqͥs eadem.facit ablatiuꝰ eadẽ. Et eſt ꝓ⸗
nomen cõpoſitũ ab is.⁊ dem.⁊ ponit᷑ ĩ fę.
ge ⁊ in neu.⁊ declinat᷑ ſicut ſuũ ſimplex

æa tenus. ſunt duę ꝑtes.⁊ ſub duobꝰaccen
tibus ꝓferunt᷑.i.eodẽ mõ.vel eadem rõe.

Ebꝛiolus.la.lũ.dimi.i.aliq;tulũ ebꝛiꝰ. Añ
Plautus.Triſtes ac ebrioſi incedunt.Et
coꝛripito. D

q̃ ſepe ⁊ multũ bibit. ⁊ hęc ebrietas. tat.
Itẽ ebꝛius qñq;.ebꝛioſus ſepe ⁊ multũ bi

bdit. Vñ ebrietas aliqñ. Ebrioſitaſ frequẽſ
vini temulentia.

Ebur. eboꝛis.os elephãt Iſ eburneꝰ a. ſ.
illud qð eſt de eboꝛe.vel qð eſt candidũ ſi⸗

cut ebur. Unde in Cant. Collũ tuuʒ ſicut

turris eburnea. Inuenit᷑ etiam eburnus.
na nũ. in eadem ſiãtione. AUnde Virgiliꝰ
in. vj. ęnei. Rꝛoſequit᷑ dictis poꝛtaq; emit

—

Ecbaſis.huiꝰ ecbaſisẽ euagatio ſᷣter mate

riam. ⁊ ðꝛ ab e.qð eſt extra.⁊ baſis qð eſt
fundamentũ.q̃i extra materiã ꝗ eſt füda⸗
mentũ.cũ ſᷣm materiã inqrẽdi ſint ᷣmões
Vñ doctrinale Extra materiã deſcribens
vana vagat᷑ Autoꝛ ⁊ hãc płes ecbaſim di⸗
xere figuram. Quidã dicunt eubaſis. ꝑ eu
diphthongon. Et eſt eubaſis bona digreſ
ſio ſicut ſepe autoꝛes faciũt qn relictama⸗
teria digreſſionem facciun.
Eccleſia.ſię.f.p.ↄuocatib interpᷣtat᷑.qꝛ oẽs
ad ſe ↄuocat.⁊ eſt fidelium. Sʒ ſynagoga
qð interpᷣtat᷑ ↄgregatio ppᷣe eſt iudęoꝛum
qᷓ;uis etiam eccla dicta ſit. ſed noſtrã apłi
nunqᷓ; ſynagogam dixerũt.ſed ſꝑ eccłiam
ſiue diſcernendi cauſa. ſiue ideo. quia int
ↄgregatiõem ⁊ ſynagogam ⁊ ↄ uocationẽ

vnde eccła nomen accepit diſtet aliqd. qꝛ
ſcʒ congregari pecoꝛa ſolent quoꝝ greges
ppe dicimus.Cõuocari aũt eſt magl vten
tium rõne ſicut ſunt hoĩes. Ut aũt notare

tur iudęoꝝ inſidelitas.dicta eſt hoꝝ ſyna⸗
goga.i.ↄgregatio quaſi pecoꝝ ⁊ indiſcre⸗
toꝝ.Et vt fidelitas nr̃a io vocabulo inu

eret᷑. dicta eſt nra eccła.i.ↄuocatio.q̃ſi rõ⸗
nabilium ⁊ diſcretoꝝ.Quę eccła ðꝛ catho

lica.i. vniuerſał. Non em ſicut ↄuenticula
hereticoꝝ in aliqbus regionũ partibus co
artat᷑.ſed ꝑ totũ oꝛbeʒ terraꝝ dilatata dif⸗

funditur. Inde eccleſiola.lę.dimi.⁊ eccle⸗

ſiaſticus. 4euaacal.
Eccleſiaſtes gręce.hebꝛaice coeleth. latine
cõcionatoꝛ ðꝛ Salomon. Vñ dicit Hiero
nymus tribus noibus vocatũ fuiſſe Salo
monem.ſcirpturę manifeſtiſſime docent.
Pacificũ.i.ſalomonem.⁊ ididã h̊ eſt dile⸗

ctum dñi.⁊ qð nũc ðꝛ coeleth.Eccleſiaſteſ

aut greco ᷣmone appellatꝰ.eo ꝙ cętum.i.
eccłlam ↄgreget.quẽ nos nũcupare poſſu⸗

⁊ moeius nõ ſpãliter ad vnũ.ſed ad vni
uerſos generalit᷑ dirigi.
Eccleſiaſticũ libꝝ Jeſus fiius Sirach ne⸗
pos Jeſu ſacerdotis magni Hieroſolymi
tani compoſuit.q̃ liber apud latinos ꝓpt

eloquij ſiłlitudinem titło Salomonis pᷣno⸗

tatur. Dictꝰ aũt eccleſiaſticꝰ.qꝛ de totius
eeccleſię diſciplina religioſę cõuerſationis.
magna ſit editꝰ cura ⁊ ratiõe.hic apð he⸗
bꝛeos reperitur.ſed inter apocrifos habe
tur ab eis. 3

lis ſic dict'. qꝛ hęrendo nauẽ retineat. Li⸗
cet em̃ ruãt venti.licʒ ſonãt ꝓcellę nauis.

tñ qᷓi radicata in mari ſtare viðꝛ nec moue
ri niſi retinẽdo.ſed tmmõ adhęrendo. At

em dicit Augꝰ. Nõ ↄtingit h̊ ex ppᷣa foꝛti
tudine.ſed ex natura eius.Hũc latini mo⸗
rem appellãt.eo ꝙ cogat moꝛari nauigiũ.
Et hinc ðꝛ h echinus vas ad ſimilitudinẽ
illius piſcis factũ. Idem Amb. in. iij. hex⸗
ameron dicit. Echinus aĩal exiguum vile
ac deſpicable.mariũ loquoꝛ.plerũq; index
futurę tempeſtatis. aut trãquillitatis.aut

nnuncius ſolet eſſe nauigantibꝰ Deniq; dũ

Pcellã ventoꝝ pſ̃ſenſerit.calculũ validum
arripit. eumq; velut ſaburrã vehit. ⁊ tãqᷓ;
ancoꝛã trahit.ne excruciet᷑ fluctibꝰ. Itaq;

ſe non ſuis liberat viribus.ſʒ alieno ſtabi⸗

lit ⁊ regit põdere.quo viſo.nauteę velutſi⸗
gno futurę ꝑturbationis tabeſcũt.⁊ ſibiſᷣ

Echinus.ni.i.paruus piſciculus ſemipeda

cauent.ne eos impatos turbo impꝛouiſus

inueniat.Et ꝓð. pmã. Vñ Lucanꝰ.in.vj.
In medijs echinus aqᷣs ocułq; draconuʒ.
Item inuenit᷑ echinus ꝓiritio. Anð dicit
Ambꝛo.in.vj.hexame. Echinus iſte ter⸗
reus quem vulgo iriciũ vocãt.ſi quid inſi⸗
diarũ ſſenſerit ſpinis ſuis claudit᷑.atq; in
ſua arma ſe colligit.vt q̃cunq; cum eũ con
tingere putauerit uulneret᷑. Idemq;. Hic
echinꝰ futuri ꝓuidens geminas ſibi reſpi⸗
randi vias munit.⁊ cum boꝛeam flaturuʒ
collegerit. ſeptẽtrionalem obſtruit.quan⸗
do notho cognouerit detegi aeris nubila.

dad ſeptẽtrionalem ſe ↄfert. vt flatus decli⸗

net obuios ⁊ eregione noxios. .
Eclipſis.ſis.f.t.eſt defect ſolis vł lunę.vł
alterius rei. In dictamie vo ſi fiat defectꝰ
dictionis vel oꝛationis ðꝛ eclipſis.ſed de⸗
fectus litterę vel ſyllabę nõ ðꝛ eclipſis.ſed.
aufereſis.vel ſyncopa vel apocopa. Inð
eclipticus.a.ũ.i.defectiuus. Vnde linea
godiaci ꝑ quaʒ ſol diſcurrit dicit᷑ ecliptica

Add hoc eniʒ ſol velluna patiat᷑ eclipſim

£

opoꝛtet vt in illa linea ſit ſol velluna.

Echo.indecli.n.g.eſt ſonus aeris vł valliũ
vel rupiũ vel montium.iſ.ſonus reditiuus
qꝛ eſt imago ⁊ repᷣſentatio vocis.QAuidaz

tñ dicunt ꝙ echo ſaxum eſt qð hũanę vo.

cis ſonum captans.verba loquentiũ imi⸗
tatur.Et ðꝛ ſic.qꝛ ad vocem rñdens alie⸗
ni.efficitur imago ſermonis.ſed potius et
verius videtur hoc euenirea natura loco
rum.ſicut cõuallium ⁊ hmõi ſᷣm lihugui.
Papias dicit ꝙ echo eſt vox aeris.ſonus
in ſilua vel in cauernis reſonans. Vñ Sa⸗

pien. xvij. Aut reſonans de altiſſimis mõ⸗

tibus echo. .
Economus.pe.coꝛ.gręce.latine ðꝛ diſpẽſa
toꝛ domus.miniſter.qͥ mõ aduocatus di⸗
cit᷑ vel diſpẽſatoꝛ pͤf familię. Iſ Econo⸗
mia.i.diſpenſatio talł.⁊ ęconomicus.a.ũ.
pe.coꝛ.i.diſpẽſatiuus Inde ęconomica.i.
ſcia qua inſtruimur in diſpenſatiõe ꝓprię
familię.
Ecoꝛs.dis.oĩs ge.ãſi ſine coꝛde.⁊ ð ab e.⁊
coꝛ.⁊ eſt idẽ qð excoꝛs. Inuenit᷑ etiã hic ⁊
hęc ecoꝛdis.⁊ q̊ ecoꝛde. M

Ecquis.i.ecce qͥs.⁊ ðꝛ ab en adubio.⁊ quis
mutata n. in c.vt ecquis.

„

Eculeus en genoton ad modum crucis

diſpoſitũ.

. de male. ⁊ mathe.l.et ſi exce,

pta.i

4

ſuye⸗
ſsld.

., 5
dea

d
ſen
n.
SNwli

8fedieaae

Aui
hüne
miüin⸗
npal⸗
ptll
lH
lgl.
us
ior
nenmd⸗
en

anusd⸗
enn

niclsd
Mie

ſcie N

Ane
u

zucin
uncnic

laſen

Edaculus.la.lũ.pe.coꝛ.i.aliqtulum edax.
voꝛax. 7 ab edax.

Edax. cis. oĩs. ge. qͥ multuʒ aſſidue come⸗
dit. ⁊ cõpat᷑ Iñ edacit᷑ adu.⁊ hecedacitaſ

tatis.⁊ coꝛ.pᷣmã in ntõ.⁊ in obliqͥs. VUnde

Ouið.de reme. Rumpere liuoꝛ edax iam

magnũ nomen habemuus.
Eden hebꝛaice ðꝛ ꝑadiſus terreſtris.⁊ in⸗
ptatur delitię. AUel eden ðꝛ ꝓ eiden qð eſt

videre.⁊ ſm hoc poteſt etiam cõuenireil⸗
li loco.Eſt em ibi viſus diuinus quodam
mõ ⁊ delitioſus.
Edentatus.a.iũ.i.extra dẽtes.qui dentibꝰ
caret. H Mc HWZ
Edentulus.la.lũ.i.extra dentes qͥ dentibꝰ
caret. Vñ Gręciſmus.Dẽte carẽs edẽtu⸗

lus ẽ ſed natus hr̃e.Qui dẽtes habuit nec

habet dentes nec habebit. Eſt edentatus.

Hoꝛ eſt infans.vetus alter.

Egepol.i.ꝑ ędem pollucis.adü.iurandi
Eges.ędis.t᷑.t.i.domus.⁊ ðꝛ ab edo es.eſt

qꝛ pᷣmo facta fuit ad edendũ. In euãgelio
auũt ðꝛ de Zacharia.ꝙ perijt inter altare et
ędem.⁊ ðꝛ h ędem.i.templum.

gęgDicula. lę. dimi.i.parua ędes.⁊ coꝛri.cu.
AVñ Augꝰ. in.ij.li.de ciui.dei.Ne aimalis

qſcipue cauenda ſunt moꝛes coꝛrumpen⸗

tur humani.nulla ſacra ędicula dignũ pu⸗

tauerunt. .
Edictum.ti.n.s.i.hᷣceptũ ſiue mandatum ⁊
ꝓbe regum ⁊ imꝑatoꝛum. Ande in Luca
Exijt edictũ a cęꝗſare auguſto. Qñq; idem

ẽ qð generale ſtatutum pncipis. Vñ.Edi⸗
cũt reges.indicit feſta ſacerdos.Et differt
Qg9ſtitutõe.qꝛ ↄſtitutio põt eſſe generał vł
ſpãlis.vt.l.j.ff. de.ↄſti.bnci. Qnq; idẽ eſt

ð ſtatutum vel mandatũ pᷣtoꝛis.ſicut oĩa
ptoꝛia edicta.vt edictũ ð albo ſcribẽdo.⁊
de in ius vocando.⁊ hmõi. de qbus vide
ſpe.de act.ſeu.peti.ꝓponendis ·s/poſtre⸗
mo. v. nunc dicamus de edic.

Egictũ ꝓhibitoꝛiũ.eſt illud in quo regula⸗
rit᷑ ois ꝑmittit᷑ qͥ non ꝓhibet᷑.vt in ꝓcura

toꝛibꝰ ⁊ teſtibꝰ. ff. de teſti. l.j.⁊ de traſla.pᷣ⸗
la.c. inter coꝛpallla.
Edictũ ꝑmiſſoꝛiũ eſt illud qð regularit᷑ ẽ ꝓ
hibitoꝛiũ.⁊ tñ in certis caſibꝰ ꝑmittit᷑.vti
c. romana. .
Edictũ ędiliciũ eſt idẽ qð actio ędilicia Nã

actio edilicia ab ędicto edilicio deſcendit.
yt. l.cũ aũt.S:hęc actiões.iũcto ·s·ędilicię

Edictũ ptoꝛiũ eſt quod ptoꝛ edixit iubendo

mãdando.vł ↄſtituẽdo. vt fecit in edicto

EF

de dã. infec. vt. ff. de dã. infec l. ᷣtoꝛ ait
Edictũ ſucceſſoꝛiũ eſt quo ꝓuidet᷑ credito⸗
ribus.ne eis longa moꝛa fiat.
Ediliciũ.cij.n.s.honoꝛ vel officiũ ędilis.et
⁊ðꝛ ab ędilł.a quo etiã ędilitas.tatis.illud
ideʒ. ⁊ ędilicius.a.ũ.i.res ꝑtinẽs ad ędilẽ.
Edilł.lis.m.t.pe.coꝛ.i.cuſtos ędis.qͥ cuſto⸗
diebat de dignitate ⁊ officio grariũ vel ca⸗
pitolium vel curiã regis ſiue imꝑatorl ne
moꝛboſa aialia.vt caprę vel poꝛci ⁊ hmõi
intrarent ⁊ aerem ibi coꝛrũperent.

Eglibłolim dicebat᷑ qͥ nõ ſolũ conſtituebat᷑ a
plebe ad h̊ vt ſeſſet ęedibꝰ.ſed etiaʒ pꝛęfuit

plebiſcitis.q̃ etiãẽ ędituus dicebat᷑ a nomi⸗
ne ędes ⁊ vbo tueoꝛ.qꝛ tuebat᷑ ędes ne in
ciuitate eſſent domꝰ ruinoſę.vł inoꝛdinate
poſite in ſiudiciũ reipublie.
Ediles curules ſu nt ↄſtituti poſtqᷓ; placuiſ⸗
ſet plebi.qͥ etiam curãt de ędibus patrum
⁊ negociationibꝰ.vel etiã de ędendis curã
habebãt. vt no. ff. de offi. pfec. vigil.l.j.
Edilł cerealis ðꝛ a cerere.qꝛ pſᷣfuit annonę.i.
frumento diſtribuenodoY*6
Ediſſa.ſe.vrbs meſopotamię.quã cõdidit
Nemroth ꝗ̊ antea dicta eſt areth.
Editio.onis.f.t.i.expoſitio.⁊ ðꝛ ab edo.is.
Editus.a.ũ.pe.coꝛ.i.altꝰvel manifeſtꝰ.vel
natus.vel emiſſus.cõpoſitus.expoſitus.

Edituus. tui.tuo.ideʒ eſt qð eędił.ſ.cuſtos

edis.⁊ ðꝛ ab ęde.⁊ tueoꝛ.quaſi ędeʒ tuens
⁊ cuſtodiens. Vnde boni poetę dicuntur
editui.qꝛ ꝑ carmina ſua foꝛtia facta viroꝝ
cuſtodiunt. —;——
Edom fſilius Eſau.a quo idumęi.⁊ interpᷣ⸗
tat᷑ terrenus aut ſanguineus.
Edulł..t.⁊ G le.i.habilis ad edendum.
Eduliũ.lij.n.s.i.cibꝰ.⁊ ðꝛ ab edo.is. nð

dicit Pap̃ᷣ. Eduliũ ab edendo dictũ q̃ſip⸗

guſtiua comeſtio vł eſca. edulia cibi alimẽ
ta apta ad manducandiuůũn.
Edulus.li.i.eſtoꝛ vł voꝛatoꝛ qͥ mł tũ cõedit

Ante

Effabil lis.9.t. Hle. qdͥ aptum eſt vt quis

loquat᷑ illud:a cõponit᷑ cũ in.⁊ ðꝛ h̊ ⁊ hęc
ineffabil. 1 hocle. HW
Effectiuus.a.ũ.qui habet.vel põt hr̃e effe⸗
ctum. vt medicina eſt effectiua ſanitatis.
Effamen.inis.n.t.i.loquela locutio.
Effęminati dicũt᷑ ſacerdotes.Cibelis.ꝗᷓ ðꝛ
mater oim deoꝝ naturali actu.vt dicit ma
giſter in hiſtoꝛijs ſuꝑ.iij. Regl. Itẽ effemi
nati dicunt᷑ molles ⁊ eneruati ad fragilita⸗
tem feminę deducti. Item dicunt᷑ caſtrati
i

⁊ feminis turpit᷑ abutentes.vł in epheboſ
turpiter peccantes.

77

Effęminatoꝛiũ.rij.domus meretricũ.

Efferratus.a.ũ.ðꝛ mente feria effectus ſine

ratione.

Efferus.ra.rũ.i.valde ferus.crudelis ⁊3Dim

manſuetus. Ml
Effęta.i.adaꝑtio vel adaꝑire. ſicut marcꝰ
euãgeliſta exponit.⁊ coꝛ.pe.Vñ Auroꝛa.
Effeta ſic audit ſichomo vba ſongat.
Effetus.a.iũ.i.debił.q̃ſi ſine fętu.i.ſine foꝛ⸗
titudine viri.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ fętus.a.ũ.Sed
ꝓbᷣe ðꝛ de muliere effeta quaſi extra fetum
poſita.ꝗᷓ iam parere nõ põt. Et hinc facta
eſt tranſlatio vt ille dicat᷑ eff ſeius q̃ iaʒ eua
cuatus eſt a viribus.⁊ ꝓð.f-.

6„ 2£ ☛

Efficax.cacis.ois.ge.i.po tẽs.qͥ nullaʒ diffi

cultatem hʒ in qualibet re facienda.ſʒ eam
ad effectũ ducit. Vñ ⁊ eam medicinã dici⸗
mus efficacẽ ꝗᷓ efficit illud ꝓpter qð data ẽ
⁊ comꝑat᷑ Pap.dicit.efficax effectꝰ capax
q̃ facile põt implere qð vult.
Effigies.ei.f.qͥn.i.imago.

*

Effractoꝛes dicunt᷑ qͥ ſiue diurni vł noctur

ni furãdi cauſa ſolẽt domos effringere. vt

72

ff. de effrac. ⁊ expila.l.j.⁊.ij.vel qͥ carcereʒ
ſeu aliqͥd frangunt vt eundduan
Effraim filius Joſeph dict eſt. qꝛ auxit

tranſfer ᷑ augmentũ.

Effrateus.tea.teũ.pe.pꝓð.ðꝛ ab effraim. et
ſcribit᷑ ꝑ gẽm inũ ff. ſed ephrateꝰ ab ephra

ta per pp.·

Effrenatus.a.ũ dꝛ.qꝛ ſceps.⁊ ꝓnus ⁊ ſine

freno rationis ſit.
Effrenis.9.t.⁊ H̊ ne.⁊ effrenus.a.ũ.in eodẽ
ſenſu.i.ſine fren. =ð
ffrons. ontis.ↄ.g.i.inuerecũdus ſine frõ
te ſine verecundia. ⁊ ðꝛ ab ex ⁊ frons.

Effugiũ.gij.i.fuga.effectus fuge.vel locus

refugij.⁊ ab effugio.gis. VUnð Job. xj.
Et effugiũ ꝑibit ab eis. 3 “
Effugus.a.ũ.pe.coꝛ.i.fugitiuus vel extra
fugiens.qͥ ſcʒ ↄtinue ⁊ ſepe fugit. .

Ega grece latine dꝛ capꝛa. E
Egens. tis. ois ge.i.non hñs.vł opus hñs
vꝛab egeo.⸗.,¼ge.

Egenus.a.ũ.pe.ꝓð.i.pauꝑ.egens.inops.

.

Eger. gra.grũ.i.triſtis vel infirmus.⁊ dici

tur ab egeo. ges. eo ꝙ egeat viribus vłleti

cia. Iñ ęgritudo dinis.i.triſticia vł ifirini
tas.⁊ hęc ęggrimonia.nię.idẽ.⁊ egrotꝰ. ta.

Egeus. egei. pat᷑ fuit
ris factus. qñ in illud ſe cipitauit. Inde

— .

deus. Et ex eo vocabulo in linguã noſtrã

tũ.i.ęger ꝓpᷣe anio.⁊ ęgrotus coꝛpe. Iteʒ 8

eęger.i.triſtis ⁊ infirmus ad tps.Sʒ ęgro⸗
tus tm infirmꝰ ⁊ diu ⁊ ſepe. Unde quidã.
Ingemit egrotus qꝛlanguet coꝛpe totus.
Eger langueſcit mentis vitiũ qꝛ creſcit
Egeſtas.ſtatis.f.t.i.pauꝑtas.vłinopia.⁊
eſt egeſtas peioꝛ qᷓ; pauꝑtas.pauptas em

honeſta põt eſſe.ſed egeſtas ſꝑ eſt turpis.
Inð egeſtuoſus.a.ũ.i.egeſtate * miſerijs

plenus.

Egeſtus.a.ũ.i.euacuatus vel foꝛas p anuz

emiſſus vel vomitꝰ. Vñ qͥdam. Poſt res
egeſtas multos gi, egeſtas.

egeus dictum eſt mare illud in quo ſepci⸗
pitauit. Inde ęgeus.a.ũ.⁊ hͥ ęgeatoꝛ.or.
id ẽ hoꝛtatoꝛ nauis in mari.

— 7

Egilopiũ.pij.n.s.⁊ hec egilopa. pę.i. vlc⸗
vel caro ꝗ naſcit᷑ in angulis oculoꝝ. Vnð

QMMacer de viribus herbaxꝝ. Egilopã cu⸗
rat ſiquis cõmaſticat illam. Inde eligopi⸗

cus.a.ũ.pe.coꝛ.qͥ talem infirmitatem pati

tur vel curat.

Egyptus.ti.f.s.eſt ꝗdaʒ regio. In ęgyptiꝰ

tia.tiũ. ⁊ interpᷣtat᷑ ęgyptij lingua hebꝛai⸗

ca af fligẽtes.qꝛ afflixerũt pplłm dei.buſq;
diuino auxilio liberaret᷑. Et ęgyptiacꝰ.a.
ſ.pe.coꝛ. Vñ in q̃libet mẽſe dicũt duoma

li dies egyptiaci.qꝛ ab ęgyptijs fuerũt de

pᷣhenſi ᷣm qͥſdam In ęgypto vo erãt peri

tiſſimi aſtronimi.⁊ inuenerũt q̃ſdã cõſtel⸗

lationes eſſe nociuas actibus hoĩm.in his

diebus. i. in aliqua hoꝛa hoꝝ dieꝝ. ⁊ iõ no

tauerunt hos dies.ſed nõ debẽt obſᷣuari.

qꝛ ſancta mater eccła ꝓhibet fideʒ talibus
adhiberi. ——
Egloga. ge.ðꝛ q̃ſi egaloga.⁊ eſt ᷣmo de ca⸗

pꝛis. vel q̃ſi de ruſticis vel vilioꝛibꝰ rebus

vel ðꝛ ęgloga.i.capꝛinus ſᷣmo.vel ꝓpt fe⸗

ditatem turpitudinẽ materiei. vt apð ſa
tyricos.vel qꝛ ibi ſmo habeat᷑ de capᷣs pci

pue.vt apud Virgiliũ in buccol.⁊ coꝛ.pe.
Anð Virgilius. Egloga vbenaſq; adole
pingues.⁊ maſculathura.

Ego.onis.⁊ egona.neę.i.ſeculũ vel vt dicit

Pap̃. Egones penul. pdu. ſunt ſacerdo⸗

2„ 2.

tes ruſtic.

Egoceron.ontis.qðdam aial qð alio nomꝛ

neðꝛ capꝛicoꝛnus.Et põt dici ꝓ eodẽ ani⸗
li ęgoceron. vel ęgoceros.⁊ acuitur in fine
Vnñ qͥdam. Eſt tibi ſaturne domꝰ ęgocerõ
tis ⁊ vrne.

Egomet .i. ego ⁊ nõ ali. Vñ diẽ Priſcianꝰ

heſei poſtea deema

keni
veten
greſct
nopi.
Pasen
Uupis.
mienzs

dann,
Mles

Nn
. Me
goſeje⸗

e ,.

ind-

2. Cs

ohäclt .
eigoe⸗
Nen dNia

Fiegnt
nda au
iidaon
Pfit

Niccto⸗

s
no
ſun.
uihes

oded⸗
res
Aife
Kwin
decheft
ANN

EJ

in iij li. de caſib⸗ pnois. Dicendo ego di/
co vel poſſum ⁊ ſolus ⁊ cũ alio intelligi.ſo

let tñ met addita plerũq; ſigniſicantiam vł
diſcretionem oſtendere. Egomet.i. ego. ⁊
non alius. Necnõ egoipᷣe vł egometipſe.

ſq no ſquram. Aſi egomet eſt ſpeciei de⸗
riuatiuę ab ego.ſed figure ſimplicMis.
Egregius.a.iũ.i.nobił.maximꝰ.pcipuus.⁊

ðꝛ ab e.⁊ grex ãſi extra gregem alioꝝ.⁊ cõ
ꝑatur. Egregius magis egregiꝰ egregijſſi
mus Inde egregietas.tatis.talis ꝓpetas

ſcʒ nobilita

Esrimonia. nię.·F.p.i.triſticia vł infirmitas

28z ab eger. ⸗
Eiulath indię regio ſic dicta. eo ꝙ poſſeſſa

ſit ab Eiuloth filio Jectan poſt diluuium.

doloꝛe ↄfuſus.

Eiulatus.tus.tui.i.ploꝛatus vel clamoꝛ pſᷣ

Eiulatio. onis.idem eſt qð eiulatus.

. 1⸗

El.eloi. eloe noĩa dei ſunt apud hebręos.

4

⁊ interpᷣtat᷑ el deus vel kiros qð eſt foꝛtis

Eſt autem el apud hebꝛęos pᷣmum nomen

dei.eloi ſecundũ.eloe.tertiũ.

Erite pe. po dicuni perſe ab Elam filio
Elatę ſunt palmaꝝ foliaꝗᷓ ſurſum eleuãtur

ne pendẽt deoꝛſum ſicut aliaꝝ arboꝝ Ela⸗

tę ⁊ palmaꝝ ſunt ꝓductioꝛes rami ⁊ excel
lentioꝛes interdũ aurei coloꝛis criſpantes

vꝑłcircũſtãtes.a ſꝑ ad excelſa tẽdẽtes nun

q; viroꝛẽ amittunt. Quid elatas abietes
dicũt. ita dicit Rapᷣ.⁊ ſᷣm h ðꝛ elata q̃i ele⸗

uata ab effero.effers.⁊ ꝓð.la. Vñ quidaʒ

Catl.v. vbi ðꝛ. Comę eiꝰ ſicut elatę pamma

rum.ꝓducunt ibi mediam de elatę.ſʒ hoc
non videt᷑.qꝛ ibi glo.dicit.Alia trãſlatio.
Crines eiꝰ abietes.Abies gręce elates vo
catur. Vñ ibi elateę vel elates nõ eſt latinũ
ſed gręcũ viðꝛ.⁊ ideo multi coꝛripiũt hãc
ſyllabam la.ad differentiam de elatę ꝓra⸗

mo palmę.⁊ ꝓipᷣa palma.⁊ adiectiue ela⸗
tus. a. um. ? vt dicunt. Elatę eſt nomen ar
boꝛis ſimilis palmę altitudine vel foljs.

Elatus.a.ũ.i.extra latus.q̃ſi eleuatꝰ.ſuper

bus.⁊ ðꝛ ab effero.effers. Iñ hęc elatio.i.

iactantia.ↄfidentia.

Elbus.a.ũ.ſiue elbidus.da.dum. eſt coloꝛ

medius inter nigrũ ⁊ albũ.⁊ ðꝛ ab albus.

Iñ elboe ãſi alboe.dicunt᷑ vites vel vug.

Eleadaberim he

Et nõ ꝙ ſyllabica adiectio immutat ſpẽm.

E

nec; purpureę.neq; nigrę.neq; albę quas

qdam varias appelllt.
m hebꝛaice. deuteronomiũ grę
ce.qͥdam liber eſt. M

—

Eleacar interpᷣtat᷑ dei adiutoꝛiũ.

Electros dꝛ ab helios qð eſt ſol. Inð hᷣ ele⸗
ctruʒ.tri. ꝗdaʒ ſpẽs metalli.eo ꝙ ad radiũ
ſolis clarius auro argentoq; reluceat. Et
ſunt tria genera electri. Anũ genꝰ eſt gum
mi. qð fluit ab arboꝛibus ⁊ dureſcitiĩ lapi⸗
dem. qð ⁊ ſuccinũ ðꝛ. Secundũ genus ele
ctri eſt qð ex auro ⁊ argento fit.auri.ſ.tri⸗
bus partibꝰ et argenti vna.Tertiũ eſt me⸗
tallum qð naturalit᷑ inuenit᷑ ⁊ pᷣcio habet
Vñ. Electrũ ſuccus.electrũ gemma voca
tur. Electrũ cũctis ſlucẽs dico metallum.
Electuariũ.rij.n.s.dꝛ ab electione reꝝ qui⸗
bus ↄficitur.

Electus a.ũ.i.ſplendidus.excelſus.clarus

77

ex alijs lectus. Iñ electio.onis.cũ quis ex
multis eligi. R
Electio eſt alicuius ꝑſonę idoneę ad digni⸗
tatem vel fraternitatem ſiue ſocietatẽ ſᷣua
ta foꝛma canonice facta vocatio.
Elefrons gręce ð mos..
Elegans.tis.oĩs.ge.ðꝛ valẽs.excellẽs.no⸗
bilis.egregius.decẽs.pulcer.bonus. Jñ
elegantia. tię. ſſtantia.excellẽtia.pulcritu
do. valitudo. Iñ etiam elegant᷑.i.vrbane
nobilitter. M
Elegus.ga.gũ.i.miſer.⁊ ðꝛ ab eleiſon qð ẽ
miſereri. Vñ viri ſancti de miſeria dicunt᷑
elegi. Inde hęc elegia.gię.i.miſeria.⁊ ele⸗
giacus. a. ũ.i. miſer. vel de miſeria compo
ſitus.⁊ coꝛ.lę. Ande Boetius.Et ver ele
gi fletibus oꝛa rigant. Et vt MPapias dicit

Elegiacũ carmẽ dict ũ ꝙ modulatio eiuſdẽ

carmis miſerl ↄueniat. qð metꝝ cõſtat pᷣ⸗
mo vᷣſu heroico.ſecundo pentemimeri pͤ⸗
ma heroica. ſecunda dactylica.vt Carmi⸗

na q quondam ſtudio floꝛente ꝑegi. Flebi

s heu męſtos cogoꝛ inire modos.
Elementũ ðꝛ quaſi ilimentũ.ab ile.qꝛ deus
pꝛimo de nichilo creauit ilem. ⁊ ex ile fecit
elementa. ⁊ ex elementis oĩa alia. Vel dici
tur elementũ/quaſi elicimentũ.qꝛ omia ex
elementis elicita ſunt ⁊ extracta. Vel dici
tur elemẽtum quaſi eleuamentũ.quia vnũ
ſup aliud eſt eleuatum.ſ.aqua ſup terram
ger ſuꝑ aquã.ignis ſuꝑ aerem. Uelemen
tum quaſi alimentum.qꝛ oia aimalia alun
tur in elementis. Et nota ꝙ elemẽtũ qnq;
dicit᷑ ipᷣm elementatum.vt terra quam vi
demus ⁊ calcamus.⁊ aqua qusa videmus

veꝝ elementũ.cuius ꝗlibet ꝑs eſt eiuſdem

generis cũipᷣo toto. vt elementũ terra ðᷣꝛ il

ud coꝛpus cuius ꝗlibʒ pars eſtterra.⁊ ſic

de ceteris.ſed h̊ potius ad phiam pertinet

Iñ p̊ ⁊ hec elementaris ⁊ h̊ re.i.res elemẽ⸗

ti. vel qð ꝑtinet ad elementũ.Et qꝛ elemẽ⸗
tum eſt pᷣma pars coꝛpis in cõpoſitiõe ⁊ vl
tima in reſolutiõe.inde eſt q quodam mõ

loquendi. quicqͥd eſt pars pᷣma alicuiꝰ rei
in cõpoſttione ⁊ vltima in reſolutiõe ðꝛ ele
mentum.vt lr̃a eſt elementũ vocis littera⸗
te. dictio eſt elemẽtũ vocis ſignificatiue.
Zieinan gręce.mivᷣicoꝛs laie.
Elemoſyna.nę.f.p.i.mandatũ mivicoꝛdię
vel munus datũ ꝓpter deũ.⁊ ðꝛ ab elemo
nia qð eſt miicoꝛdia.⁊ ſyna qð eſtmãda⸗

tum. vel ðꝛ ab ely. qð eſt deus.⁊ ſyna man

datuʒ.qᷓſi mandatũ dei. Ipᷣe em mãdauit
fieri ejã. Ande in Luca. Sate elemoſynã.
⁊ ecce oia munda ſunt vob. Ael ðꝛ ab eli.
⁊ moys aqua quaſi diuina aqua.Siẽ eniʒ
aqua extinguit ignem. ſic elemoſyna extin
Suit peccatũ. Et nota ꝙ ſunt ſepteʒ elemo
ynę coꝛpoꝛales ꝗᷓ ↄtinent᷑ in ̊ verſu. Viſi
to.poto.cibo.redimo.tego.colligo.cõdo.
Item ſeptem ſunt elemoſynęſpũales.quę
ↄtinent᷑ in hoc vᷣſu. Conſule.caſtiga.ſola⸗
re.remitte.fer.oꝛa. Inde h̊ elemoſynarius

7

moſynarius.ria. riiul.
Elenchus.chi.m.S.i.titulus libꝛi. eo ꝙ to⸗
tum opus illuminet. AUnde euangeliũ Lu
ce ſic intitulat᷑. Elenchus Luceę.i.titulus.
Hainc etiam elenchos vocamꝰ⸗ hcioſos la⸗
pides in ſuꝑſficie oꝛnamẽti. eo ꝙ illuminẽt
illud.Et qͥcunq; pcioſi lapides in loco no⸗
tabili ponunt᷑ dicunt᷑ elenchi. Anð Juue
nalis. Auribus extenſis magnos comiſit
elẽchos Elẽchos etiaʒ ðꝛ in dialectica qð⸗

dam genus argumentationũ.ſ.ſyllogiſmꝰ

⁊tradictionis.Et diffinit᷑ ſic. Elench⸗ eſt
ſyllogiſmus ↄtradictionis vniꝰ ⁊ eiuſdeʒ.

nõ nomis ſolũ ſed rei nois.nõ ſynonymi

6*

ſed eiuſdeʒ. ſʒ ex his ꝗᷓ data ſunt de neceſſi
tate accidere.non connumerato qð erat in
principio ᷣm idem ⁊ ad idem. ſimilit et in
eodem tpe.

Elephantus.ti.m.s. ⁊elephas qð hʒ n. in

obliqs elephantis. anti. ſed nõ in ntò ẽ ani
mal qð apud Indos vocat᷑ barrhus.vnð

⁊eius vox barrhitꝰ ðꝛ.⁊ ð ab elephon qð

eſt mons.a magnitudine ſui coꝛpis. eo 4
foꝛmam montis pᷣferat.Et vt ðꝛ irgeglc

=

nec plures

rij. ⁊ hec elemoſynaria. rię. ⁊ mobiliter ele

letur.int᷑ ſiluas ſolus cõmoꝛat᷑ Biẽnio au

tem poꝛtat Eeruz nee amplius qᷓ ſeł gignit
res ſed vnum tm. Aiuit aũt trecen
tis annis.

Elephantia.tię.f.g.eſt qꝗdam ſpecies lepꝛę

⁊ ðꝛ ab elephas.qꝛ ſicut elephaſ eſt maioꝛ
omibus alijs aimalibꝰ.ita paſſionibꝰ cęte⸗
ris hec maioꝛ eſt. MèẽR
Eleſmoth.liber eſt qͥ ðꝛ Exodus.

Eliachim interpᷣtat᷑ reſurrectio dñi.

Elicon.conis.m.t.eſt vnum de duobꝰ cacu

minibꝰ parnaſſi in qͥ ſolebat eſſe oli ſtudiũ.
⁊ ðe ab elicio.cis.qꝛ olim eliciebat᷑ inde ſa

pientia. Inde eliconius.a.ũ.
Eliconis.eliconidis.f.t.ðꝛ muſa ꝗ̃ i parnaſ

Elimas interpᷣtat᷑ magus.Et ſic oẽnomen

maleficoꝝ appꝛopꝛiatuʒ eſt elimę mago in

actibꝰ aploꝝ.⁊ coꝛ.pe. Anð Auroꝛa.Ob
ſtat eis elimas mago vtens arte recenti
Elinguis.2.t.⁊ ̊ gue.i.ſinelingua.vłmu⸗
tus.⁊ ðꝛ ab e.⁊ lingua. —=

Elion qͥntum apð hebꝛęos nomen dei. Eti

terpᷣtat᷑ excelſus. ”
Elypſis eſt ſaam ſpeckes metaplaſni⸗ eſt

qñn in ſcanſione abijcit᷑ ↄſonans cũ pᷣceden

ti vocali.qñ ſequens dictio incipita voca

li. 1 H fit fregnente in hac Ia m. vt apud
Oꝛatium.
inter amicos.Qñq; fit in haclr̃a s.vt apð
Catonem. Succeſſus indignos noli tu fer
re moleſte. Qñq; abijcitur ſine vocali. vt
apud Oꝛatiũ. Regis opus ſterilis diu pa
lus aptaq; remis.

Eliquus.qua.quũ.i.purus liqͥdus.vel liqᷣ

replenus. —
Eliſabeth interpᷣtat᷑ dei mei ſaturitas. Vel

dei mei iuramentũ.
Elpſins.a.ũ.i.valde ſolutus.vel extra ſo

lutionẽ poſitus. AUñ ⁊ elyſij in iferno dicũ
tur cãpi vbi requieſcũt animę beatoꝝ.ᷣm
fabulas poetaꝝ. Et dicunt᷑ illi cãpi elyſij.
q́ſi ſolutoꝝ.vel quaſi extra ſolutionẽ poſi

toꝛum.ſunt em̃ ibi cõmoꝛantes beati.⁊ ita

nunqᷓ; patiunt᷑ diſſolutionen.
Eliſus ſa. ſum pe. po i. valde. vkextra. vk
euident᷑ lęſus.⁊ ðꝛ ab elido.

Elixũ.xi.n.s.vocat᷑ qð in aã ſolũ decoqͥtur

Lixa em̃ aqua ðꝛ.eo ꝙ ſit ſoluta Vñ mem
bꝛa loco mota lixa dicun.
Elleboꝛus fluuius eſt. Itẽ hęc elleboꝛus.⁊
H elleboꝝ eſt ꝗdam herba.ꝗ circa fluuium

ſo habitabat. vel femina illius loci.⁊ dicit

mibus h̊ vitiũ eſt cantoꝛibuſ

gd
irnen
esle
Kmein
lbreet

.
Waat
Ai.
finde⸗

N. 1dici

Eonen

ngon

dn.Oh

ANN.

glſnit

Sciaan

nre
,N

ns
udr
aN.

illũ płimum naſcit᷑. hãcrhomani veratxꝝ

dicũt.qꝛ ſumptũ in potu mentẽ in inſaniaʒ

deducit.Eſt aũt elleberus pabulũ nocens
eęeelca tñ coturnicũ.⁊ plerũq; tꝑat᷑ ad ſalutẽ
homis.⁊ coꝛ.pe. Vñ Macer de viribus

herbaꝝ. Qualiter elleboꝛus ſit nobis acci

Elogiũ.gij.n.s.i.eloquiũ.pubiũ.⁊ reſpon

ſum diuinũ ⁊ ignominia ⁊ oꝛdo ⁊ textꝰcar
minum. ⁊ ꝓpᷣe maloꝝ vel criminũ.vłtext⸗
maloꝝ geſtoꝝ.vel deoꝝ myſteriũ. Inde h
elogius vſiculus.

Eludiani hęretici qͥdã ab Eludio dicti. qui

dicunt poſt natiuitatẽ chriſti ariã ali⸗
os filios de viro Joſeph peperiſſe.

Elul nõ ebul. vt qͥdam legunt ᷣm Bedã ðꝛ

ſeptember.vel ᷣm alios october.

Elumbis. bis. 9. t. ⁊ B be.i.debił. quaſi ex⸗
tra lumbos.i.extra foꝛtitudinen.
Elutus.a.ũ.pe.ꝓ.i.mũdꝰ.madidꝰ.iſipidꝰ

luuieſ.ei.⁊ G eiuuiũ.uij.⁊ hęc eluuio.oniſ
id ẽ nimia aquax inundãtia. vlł deſtructio
ex aquaꝝ abundantia.ſ.diluuiũ.

Emacitas. tatis.f. t.i. emendi auiditas.
Emaculus.a.iũ.pe.coꝛ.i.aliquãtulũ emax.

Emanceps.pis.m t.qͥ cum pᷣmo fuiſſet mã⸗

ceps.iam ab illa ᷣuitute ⁊ poteſtate eſtli⸗
berattſuos..
Emancipatio ᷣm Axo. eſt relaxatio patrię
priaãtis coꝛã iudice facta. ⁊ ðꝛ q̃ſi extra ma⸗
num.i.ptãtem pr̃is poſitio.qꝛ qñ filius ex⸗

tra manũ pfr̃is ponit᷑.tunc emancipat᷑.vti
ti.C. de em anci. libero.
Emancipatus ðꝛ filius vłnepos qͥ a iugo ⁊
ptãte vel manu patris vł aui eſt relaxatu
⁊ ſui iuris effectus.

Emanſoꝛ vꝛ qͥ diu vagꝰ fuit extra caſtra tã⸗

dem rediẽs ad caſtra.vt.ff.de re mili.l.iij.

.Semãſoꝛ.⁊ ponit᷑ de pe.di.j S: pene. Vk

ðꝛ qui imminente lite fugit extra caſtra.et
pace refoꝛmata redit

Eñmanuel hebraice. quod in latino ſermone
ſigt nobiſcũ deus.ſ.qꝛ ꝑ vginem deꝰ natꝰ

homibus in carne apparuit.
Emaus ꝓpᷣum nomen caſtelli.qð poſt nico

polis dictum eſt.

Emax.acis.i.emptoꝛ auidus. vel qð facile

emit᷑. Iñ emaciter adũ.

Emblema. matl. n. t.i. eminẽs ſculptura. vł
oꝛnameutũ vaſoꝝ.vel varietas pauimẽti

ſiue diuerſitas coloꝝ in pauimẽto qͥ ðꝛ Li⸗
thoſtratos.vel fruſtũ auri vłargẽti. Unð

Vrudentius in ſychomachia. Soꝛdẽt ar⸗
genti emblemata. ⁊ ꝓducit ble.⁊ coꝛripit

m..
Emboliſmus.mi.m.s.i.ſuꝑaugmentũ. Iñ
h̊ ⁊ hęc emboliſmał.⁊ h̊ le.i.ſuꝑexcreſcẽs

vt annꝰ emboliſmał ðꝛ quaſi ſuꝑexcreſcẽs
qꝛ ſuꝑat duos annos pſcedentes vna luna

tione.Habʒ em annus emboliſmal trede⸗
cim lunationes.ſ.duodecim ſicut alij anni
Cõmunes. ⁊ illa tertiamdecimã ſuꝑadditã
ꝗnullo menſi tribuit᷑. HM
Emẽbris..t.⁊ h̊ bre.i.ſine mẽbꝛo.ab e.et

membꝛũ.quaſi extra mẽbꝛũ.i.extra foꝛti⸗

tudinem.

Ememoꝛ. 9.t.me.coꝛ.i.oblitus.

Emenſus.ſa.ſum.quaſi extra menſus. vel
euidenter menſus. H
Emeras.interpᷣtat᷑ dies.

—☛ £

Eñmeritus. ta. tũ.i.iam extra meritũ poſitꝰ.
]q̊ nõ põt iam mereri ⁊ exercere officiũ ſuũ

imo liberatus ⁊ ſolutus e ſta laboꝛe ſui of⸗
ficij. Sicut miles oli poſt ſexaginta annos

nõ cogebat᷑ militare ſed ſoluebat᷑ a laboꝛe

ſolito. ⁊ dabat᷑ ei ager vel villa vł alið vñ
viueret.⁊ tunc erat emeritꝰ.q̃ſi extra meri
tuʒ poſitꝰ.qꝛ nihil poſtea laboꝛe ſolito me⸗
rebatun hec emeritio.onis.tał ꝓbetas
vel tał liberatio. Item emeriti milites ve⸗
terani.qꝛ iam ſoluti a militia ſunt.
Emerita ciuitas quã poſtqᷓ; ceſar ędificauit
veteranos ibi cõſtituit. Vel emeritꝰ.i.val
demeritus. Z

Emigraneus vᷣmis capitis. Vñ dicimꝰ do

loꝛem capitis emigraneũ eſſe. .
Emina.nę.f.p.ꝗdã mẽſura mediũ ſextariũ

ↄtinens ad emendum vinũ vel annonam

Eminens.oĩs.g.i.excellẽs.apparẽs. Inde
eminulus.i.aliqᷓ;tulum eminẽs
Eminus.i.ꝓcul.q̃ſi extra manũ.⁊ ðꝛ ab e.⁊
minus. Sʒ cõminus.i.ꝓpe.a con ⁊ minus
Vñ qͥdã. Eminus ad lõge.ſʒ cominus ad
pꝓpe ſpectat.Et ſunt aduùbia loci.

Emiſſariꝰ.a.ũ.i.valde ad mittendũ aptus
ſicut ſunt curſoꝛes regũ vel alioꝝ diuitum

q̃ frequent᷑ mittunt᷑ ad nuncia ferẽda. Iſtẽ
hircus a pompeius dicebat᷑ emiſſariꝰ.q̃a

emittebat᷑ in debtum. Apompeius gręce.

emiſſarius latine. Itẽ h̊ emiſſarius.rij.ðꝛ
equus foꝛtis ⁊ velox.qͥ extra alios eligit᷑.
⁊ ad eqs mittit᷑ ad coitũ Idẽ ⁊ admiſſariꝰ
ðꝛ. Item emiſſarius ðꝛ Seu ſo⸗. ladiatoꝛ
vel flagitioꝝ ⁊ luxurię ſatelles. Uñ Emiſ
ſarius equus hircus atq; ſatelles.
Emiſſicius.a.iũ.quod ſepe ⁊ cito in diuerſa

loca emittit᷑. vt oculus.⁊ ðꝛ ab emi tto.

Emola.lę.eſt vas coqͥnariuʒ ſicut caldaria
vel coculũ. Cocula aũt dicunt᷑ vaſa coqui

nęa coquendo dicta.oĩa nanq; vaſa cauſa
coquẽdi ꝑata cocula dicunt᷑. Añ Eſdre.ij

vbi nos dicimus.Hoſtias coxerũt in emu

lis ⁊ ollis.gręci hñt. oſtias coxerunt in
neis oliss.
molimentũ. ti. n. s. ppe eſt lucrũ molendi
nl.ſ.gs habet᷑ ex molẽdino ꝓpter molitu⸗
ram ſʒ ponit᷑ ꝓ quolibet lucro.vel ꝓ quali
bet cõmoditate Añ Malachię.iij. Et qð

emolimentũ qꝛ cuſtodimus ſcepta eiꝰ AU

emolimentũ capit᷑ ꝓ ſuſtẽtamẽto in diſpo⸗
ſitione contento.⁊ onere ſibi annexo.qꝛ ex
emolimento regulatur onus.vel oner vel
quolibet alio medio diſponente cõcluſum
videt᷑.⁊ materia ſubiecta pꝛti.
Emorrois. roidis.eſt qᷓdã infirmitas qñ ali
ds patit᷑ fluxum ſanguinis.⁊ dicit᷑ ab he⸗
mach qð eſt ſanguis. Iñ emorroiſſus.ſa.
ſum.qͥ talem infirmitatẽ patit᷑. Añ in euã⸗
gelio ð. qꝛ dñs mulierem emoꝛroiſſam ſa⸗

nauit.i.fluxum ſanguinis patientẽ. quod
etis emorrogius ðᷣꝛ. Itẽ ðꝛ qͥ ſanguinẽ mi⸗
git ꝑ vrinam. Itẽ emoꝛrois ðꝛqͥdam ſer ,/

pens.ã̃ſi ſanguinolenta.qꝛ eiꝰquẽ moꝛdet
totũ ſanguinẽ effluere facditt.
Emphaſis eſt expᷣſſio loquendi.⁊ ſit cuʒ vo
leentes expᷣmere aliqð accidens vtimur no
mine ſubſtãtiuo ꝓ adiectiuo ſiãnte illð ac⸗

cidens ad maioꝛem expꝛeſſionẽ.vt ſi pona

tur ſcelus ꝓſcelerato. vᷣtus ꝓ vtuoſo

Eiphyteolis.oſis.f.t.i.melioꝛatiolſiue cõ⸗

tractus melioꝛationis. Vñ cũ qͥs dat agꝝ
alicui.vt excolat ⁊ melioꝛat illum. iſte dat
ggrũ in emphiteoſim. Et ille accipit in em⸗

phiteoſim. Et videt᷑ cõpoſitũ ab en qð eſt

m. ⁊ phitos qð eſt fides.⁊ theſis poſitio.q̃

ſi in fide poſitio. Inde h̊ ⁊ hęc emphyteo⸗
ta vel em phyteotheca.qͥ rem accipit in em

phyteoſim. Et emphyteoticus.ca.cũ.qð
ptinet ad emphyteoſim. Et emphyteothe

emphyteotis.
Emphyteomata vel Emphyneumata. ᷣm
Axo.ſunt res melioꝛatę. Ałmelioꝛationeſ

carius.ria. riũ.idem qð emphyteoteca v

quibus ager laboꝛe ſic retinentis melioꝛ ef

Empicus.m. S. ðꝛ ſpuens ſanguineʒ. ⁊ pð.

ſanauerit. Idem ſunt ſanioſf

Empyreũ.n.s.ðᷣ q̃ſi intus ardẽs.ab en qd
eſt in. ⁊ pyr ignis.q̃ſi intus igneũ nõ ardo
re.ſed ſplendoꝛe. ⁊ eſt cęlum intellectuale
vel ſpuale.
Empirici.pe.coꝛre.ſunt medici qui ſolam
experientiam ſiue pꝛacticam ſectantur vł
ſequunt᷑.
Emplaſtrũ.ſtri.n.S.ðꝛ ab en qð eſt in ⁊ pla
ſtes foꝛma.eo ꝙ ſuꝑ foꝛmã moꝛbi inducit

NPõt etiam dici implaſtrũ.
Empos tis..t.i.patiens emptoꝛ. Iteʒ em

pos põt eſſe cõpoſitũ ab en qð eſt in ⁊ pot

quaſi nõ potẽs.cui adimit᷑ ptãs.quaſi ad⸗
empta ptãte.i.imminutus.

Empticius.a.ũ.i.emptus vł facił ad emen-·
dum. Vñ vᷣui empticij dicebant᷑ illi qͥ ĩſer⸗
uitutem emebant.
Emptoꝛiuʒz.rij.n. s locus vbi emit᷑.qð et ̊
emptiriũ ðꝛ. Vñ Joſephus in.ix. Ad poꝛ
tum nauigare ad emptiria neqqᷓ; ßualuitt.

Et ðꝛ emptoꝛiũ vbicunq; negociatiões ex
ercent᷑. Inuenit᷑ etiam h̊ empoꝛiũ.qð deri
uatur ab empo gręce.qð latine ðꝛ foꝛũ vel
mercatũ.Et ðꝛ empoꝛiũ ꝓpᷣe locꝰiuxta ma

re vbi negociationes vel mercationes ex⸗
ercentur. Inde empoꝛicns.a.um.qð perti
net ad empoꝛium. Inde empoꝛica charta
dicitur quoddaʒ genus chartę. quia in ea
merces inuoluunt᷑ cum ſit in ſcripturis mi

nus idonean.

„

Emulus.la. li.i.diligens vłinuidus.vłſe⸗.

quax vel eiuſdem rei ſtudioſus.

Emunctoꝛiũ.rij.n.s·/i.purgatoꝛiũ.ſ.ferruʒ
cũ quo candelã emũgimus.⁊ ðꝛ ab emũgo

gis. Iñ etiã emunctꝰ.a.ũ.vłemũxus.xa.
xũ.i.purgatus Vñ Exo.xxv. Emũctoꝛia
ʒ ⁊ vybi ea ꝗᷓ emuncta ſunt extinguuntur.
Emunitas ſm Goff. in ſum.eſt libertas co⸗
ceſſa eccleſijs vel eccleſiaſticis ꝑſonis ⁊ re
bus alijs ad eas ſpectantibꝰ. Alłeſt pᷣuile⸗
gium eccleſiaſticę libᷣtatis vł ꝑſonaꝝ vł re
rum ad eã ꝑtinentiũ.⁊ ðꝛ ab e.qð eſt exrrra
⁊ munia.i.officia vel onera.a quibꝰ eccie

ſunt immunes.

.„ . 7 .
„
. —

Encauſtum.ti. ðꝛ ab en. qð eſt in.⁊ cauſtos
quaſi muſtũ.ſ.tinctura ſcribendi. Ideʒ in⸗

= —

1

pe. Unde Macer de betonica. Empicos cauſtun.
tuſſimq; iuuat ſuſpiria ſedat. Etiã m pa⸗ Encenia. nioꝝ. dicunt᷑ initiatõnes vł initia .
piam. Empici dicunt᷑ illi qbus collectio fa ſiue noua feſta.ſicut dedicationes eccleſia
cta eſt in pulmone vel toꝛace.⁊ crepuerit ? rum.⁊ðꝛ ab en.quod eſt in.⁊ cenon qð eſt

i
len

iſobe
nnur

nrp
duck

Pn
Wi
guſ

grß
Apoꝛ
zualun.
öese
igöͤde⸗

Reford.
Curun.

monest⸗
ncen
Aun

ns

ien
nigo
u.
Cor
wmur.

5 0

nis
Gtpule⸗
R

zctan.

itec⸗

n

nouũ. Ael dicunt᷑ illa dona vel fercka que

amicus infert alteri cauſa honoꝛis velre⸗
ui anni. Vñ.Eſt nouũ cenon ex hinc encę⸗
nia dicos. ——

Enchiridion.i. liber manuał. ⁊ ðꝛ a chiros
qð eſt manꝰ.⁊ en qð eſt in. Itẽ enchiridiõ
ðꝛ inſtt̃m medicoꝝ ſic dictuʒ.qꝛ mãu aſtri

gatr dum plura contineat ferramenta.

Encleſis.ſis.f.t.i.iĩclinatõ.⁊ ðꝛ ab en ⁊ cleo
qð eſt inclinare. Inde encleticus.a.ũ.i.in⸗
clinatiuꝰ. vt encletica coniunctio dicit᷑ illa
ꝗqiuclinat ſe ſub accentu ſcedentis dictio⸗
nis.remittendo ſuũ accentum in illa ⁊ icli⸗
nat accentuʒ illius ſupꝛa ſe.vt q̃ſi ſub accẽ
m illi? pfert.
Endecas.adis.f.t.i.vndecim.⁊ ðꝛ ab ena.
qð eſt vnitas ⁊ deaa.
Endecaſyllabus.a.ũ.i.vndecim ſyllabarũ

Engelicia.cię.f. p.fuit mater ſiches.i.aię.⁊

interpᷣtat᷑ intima ętas vel abſoluta ꝑfectõ
Ael endelicia ſᷣm Calcidiũ ꝑfecta ętas.q̃i
endos lechia.i.intima ętas ᷣm Ariſtotelẽ
abſoluta ꝑfectio.ſᷣm Platonem.aia mun
Endiadis eſt cũ duo adiungũt᷑ ſubſtãtiua.
⁊ alteꝝ reſoluit᷑ in adiectiuũ.vt Arma vi⸗
rumq; cano.i.armatũ vioẽ?
Endogenia.i.natura. Iñ endogenicꝰ.a.ũ.
id eſt naturał.⁊ endogenice adũ.
Endoꝛ gręce aries lattie
Endromis vel endromides.i.veſt villoſa
de arietinis pellibꝰ facta.qua induebant᷑
rhomani ↄtra frigus.⁊ ðꝛ ab endoꝛ.qð eſt
aries. Akendromis ðꝛ duplex veſtis. du⸗

plex palliũ foꝛte ⁊ villoſum ⁊ hyemale.

Eneades.dę m.g.i.filius vel nepos Eneę.
æ etiã qcunq; deſcenderũt ab Enea dicũt
ęneades. vt rhomani.⁊ inde ſubtracta de
yllaba ðꝛ hec eneas.ęneadis filia vł neptl
fner Yrem inuenitur h̊ gneus.ęnei.⁊ inde
hec ęnides.dę.⁊ ſubtracta de.ſyllaba.ab
eo quod deberet dici gneides fit hic ęneis.
dis.i.filia vel neptis enei Sed iam hoc no
mie mag vtimur ꝓ hiſtoꝛia facta de ęnea

Et coꝛ.pe.ęneades. Vñ liber AVirgilij ſici

titulat᷑. Incipit eneis Virgilij.⁊ coꝛri.pe.
eneidis.gtũs de eneis.huius gneidis.vel
neidos

Eneatoꝛ. toꝛis. i. coꝛnicen. coꝛnicrepa. lyri⸗

cen. lyricinatoꝛ.ſ. ęre canens. vel in eneis
inſtrument canenns9
Energia eſt vis ⁊ efficacia effectꝰ. Añ Hie⸗
ronymꝰ in epła ad Paulinum. Habet ne⸗

ſcio qd latentis energię viuę vocl actꝰ ⁊c.
Energia etiã ðꝛ agilitas.⁊ rerum geſtarũ.
aut q̃ſi geſtaꝝ ſub oculis inductio. Dicit
etiã animi anxietas. Uñ Fulgentius. Dę
mones ꝑ ener giã no credimꝰ illabi aię.Et
nõ ꝙ iuenit᷑ inerguminꝰ⁊ inergia ſcriptuʒ
Pin.⁊ idem valet.qꝛ tantuʒ valet en apud

gręcos quantũ in apð latinos. Uñ hmõi

noĩa gręca ſiue notha ꝗ̊ ſdicta pᷣpoſitioneʒ
hũñt in ſui cõpoſitione pñni ſcribi ⁊ ſcribunt᷑
indifferent modo ꝑ en.mõ ꝑ in. vt encau⸗
ſtum ⁊ incauſtum. enthymema ⁊ inthyme
ma. emplaſtrum ⁊ implaſtrũ.energuminꝰ
a inerguminus.⁊ ſic de ſimilibus. Alł dici
tur energia interioꝛ laboꝛ vel interioꝛ ope⸗
ratio.ab en qð eſt in.⁊ erge qð eſt operatõ
vel labo.
Energuminꝰ.i.demoniacus.a deęmone poſ
ſeſſus ⁊ vexatus.⁊ ðꝛ ab en qð eſt in.⁊ er⸗
ge quod eſt opus vel laboꝛ. ⁊ mene qð eſt
defectus vel luna qſi inefficax.nõ laboꝛãs
nõ operãs.ſed in oꝑe deſiciẽs.vel ðꝛ ener⸗
guminus.ab en.i.in.⁊ erge laboꝛ.⁊ mene
defectus.noys.i.mens.q̃ſi laboꝛãs in coꝛ⸗
poꝛe.deſiciens in mente

Eneruis. uis. 9.t.⁊ B ue.i.ſine neruis ſolu⸗

tus. debilł.effeęminatꝰ. ab e.qð eſt fine ⁊ ner
uis. q̃ſi ſine neruo.i. vtue.
Engaddi. indecli. eſt locus vbi finit᷑ mare
moꝛtuum.⁊ interpᷣtat᷑ hebraice fons.i.ba
ptiſmus vel oculus cęli aut vituloz
Enigma.matl.n.t.eſt ſᷣmo figuratiuꝰ vł ob
ſcura locutio.ſiue ſimilitudo vłquęſtio oc
culta vel obſcura. ꝗᷓ difficile intelligit niſi
apiat᷑.vt illud Judic. Se comedenti exi⸗
ui cibꝰ ⁊ de foꝛti egreſſa eſt dulcedo.ſigni
ficans ex oꝛe leonis fauum eſſe extractum.
Iñ h̊ ⁊ Bc enigmatiſta.ſtę.qui vel quę ob
ſcure ⁊ figuralit᷑ loquit᷑.Et ęnigmaticꝰ. ca
cũ.i.obſcurus ad exponendum vłqͥ ꝑ eni⸗
gmata loquitnrnr.
Enixa.i.conata ad efficiendñ aliqͥd.vł par
tu liberata.
Ennoian.i.in mente.i.accidẽs qð ðꝛ eſſe in
mente.qꝛ nullo coꝛpoꝛeo ſenſu compᷣhẽdi
tur.ſʒ ſolo intellectu mentis. In ennoima
ticus.a.ũ.i.accidentał. AUñ Iſið.acciden⸗
tales diffinitiones vocat ennoian vel en⸗
noimaticas.qꝛ nõ ſubſtantialia.ſʒ accidẽ⸗

talia declarant᷑ .

—w

Ennos interpᷣtat᷑ habitatoꝛ vel ꝓfundum.
Ennoſigeus.ðꝛ ab ennos qð interpᷣtat᷑ ha⸗
bitatoꝛ.⁊ ſigeũ.qð eſt qͥdã mõs iuxta troi⸗
om. vnde dictus eſt Nepiunus ennoſig⸗

id eſt habitatoꝛ.ſigei illiꝰ ꝓmõtoꝛij in quo

habebat tẽplũ iuxta troiã. Al ennoſigeus
interp̃tat᷑ ꝓfundũ ſilentiũ Ennos em pꝛo
fundũ ðꝛ. ſige ſilentiũ vłlatibulũ.⁊ vocat᷑
HNeptunꝰ ſica ꝓfunditate maris.⁊a ſilen⸗

tio qð eſt in pfundo maris. Ulł ennoſigeꝰ

dꝛ ab ennol. qð eſt habitatoꝛ ⁊ ſiche qð eſt
ꝓfundũ.qſi ennoſicheus.i.habitatoꝛ ꝓfũ
Enoch interpᷣtat᷑ ediſicatio. I=pius em̃ (di.

noie ciuitatẽ ędiſicauit Cain filius Adam

Enodis. dis. 9,·t. ⁊ de. pe. pv i. ine nodob

extra nodum

Enoꝛm is.mis..t.⁊ G̊ me.i.defoꝛmis.tur⸗

pis. inanis. grãdis.irregularis. illitteratꝰ
craſſus.ſine menſura vel foꝛma
Enos leticię locus interpᷣtat᷑.
Ens. entis.oĩs.ge.põt eſſe nomen vlł parti⸗
Enſatꝰ.ta.tũ.i.enſe armatꝰ.⁊ ðꝛ ab enſis
Enſicium. cij. occiſio facta cum enſe.⁊ dicit
ab eniſiees
Enſiculus.li.m.s.i.paruus enſis.
Enſifer. ra. rũ. pe. coꝛ. qͥ fert enſem.
Enſis.ſis.m.t.i.ſpata.⁊ ðꝛ a ſecando.
Enteria.rioꝝ.i.in teſtina ?LM
Entheca.cę.i.repoſitę rei copioſa ſuba. q̃ſi
in theca repoſita. Ael entheca.cę.i.pecu⸗
lium vel ꝓpᷣum. Iñ enthecarius.ria rium

⁊ h enthecariꝰ rh.i.negociatoꝛ.pe.pð.eſt

theca ſicut ⁊ apotherc.

Enthymema. n. t. eſt qdᷣdã gen⸗ argumẽta⸗

.

tionis.ſ.feſtinata ↄcluſio.⁊ ðꝛ a Chymo.

qð eſt mens.⁊ en.qð eſt in. q̃ſi in mẽte vni
cum.qꝗꝛ in enthymemate vnũ ex vno infer
tur. AUel ðꝛ aben ⁊ thymos. vl thyme. qðᷣ
eſt mens.⁊ monos vnum. q̃ſi in mete vnũ

qꝛ vna ꝓpoſitio tacet᷑ in mẽte vel retinef.
Enthymema aũt eſt ſyllogiſm⸗ impfect·

—

id eſt oro in q̃ non oibus pꝓpoſitionibꝰ añ⸗

poſitis feſtinata infertur ↄcluſio. vt Om⸗
ne aial currit. &oĩs hõ currit. In hac argu
mentatione ſub intelligit᷑ hec ꝓpoſitio oĩs
hõ eſt aial.⁊ non apponit᷑ ibi.qꝛ ſi appone
etur eſſet ſyllogiſmus. ð
huʒ. ni. n. s. : ab es. Iñ h̊ enulũ.li.dimi.
id ẽ paruum ęnum.ſ. caldarium.

Eos.eoi. grece dꝛ ſol vel oꝛiẽs.vel pꝛimus

ſplendoꝛ aeris clareſcentis qͥ auroꝛa dicit.
Eous.eoi. pᷣmus equus ſoł.declinat etiam
adiectiue.eous.a.ũ.i.oꝛiental Et nõ ꝙ ſol
quattuoꝛ equos habere ðꝛ. ppter quattu⸗
oꝛ ꝓbpetates q̃s in ſe hʒ ⁊ oſtendit quotidie

Nam de mane dꝛ eous.i.oleos vł rubeus
dqꝛ tunc eſt auroꝛa. Circa tertiam vo pallet

qꝛ tunc aſcendit aera.⁊ tunc ðꝛ echous.qꝛ
tunc ap paret in aera ſiluis montibꝰ. In
meridie ð: pyrous. ⁊ tunc feruet ⁊ maxie

circa hoꝛam nonã. Sed hoꝛa veſperoꝛum

in occidente.⁊ tunc ðꝛ phylogeus.qꝛ tunc

apparet ſubire terram.
Epacta eſt numerus inuariabil datꝰ anno

ad ſciendũ qͥta ſit luna in kalẽdiſ cuiuſlibʒ
mẽſis. ⁊ ðꝛ ab epi qð eſt ſupꝛa.⁊ aucta qð
eſt augmẽtũ.i.exceſſus anni ſolaris ſupꝛa
lunarem. ”
Epanalepſis vel epinalepſis eſt ᷣmonis in
pncipio vᷣſus poſiti eiuſdẽ in fine repetitio
vel replicatio. vt Multa ſuꝑ pamo rogi⸗

tans ſuꝑ Hhectoꝛemulta.
Epar.n.t.eſt inteſtinũ aialis.ſ.iecoꝛ vłfica⸗
tuʒ. ⁊ ð ab epi qð eſt ſupꝛa.eo ꝙ ſupꝛa po

ſitum ſit. Iñ epaticꝰ.a.ũ.pe.coꝛ.qͥ patit᷑ in
epate. Et facit gtũs epatis ꝑ t.penul.coꝛ.
vm vſum.iñ ſᷣm hugl.facit eparj vł epa⸗

Epatiarius.a.ũ.qð ꝑtinet ad epar. Vnde

Nlautus. Cũ te moꝛbus agitat epatiariꝰ.
Epentheſis eſt appoſitio ad mediã dictiõʒ

lę vel ſyllabę.vt Reliqͥas danau. ꝓ reli⸗

quas.⁊ induꝑatoꝛ ꝓimꝑato.

Ephebia. bię.f. p.eſt pᷣma ꝑs adoleſcentię.

ſm Pap Ephebia etiam ðꝛ iuuenum emi
nens pulcritudo.vel collectio epyheboꝛum
⁊ö ab Ephebus.Et vt dicit Alexander.
Quo ꝓſtant pueri locus eſt ephebia dictꝰ
⁊ ſic ponit᷑ ꝓ eppebiann.
Ephebian. fe. ge. eſt locꝰ ꝓſtitutiõis vbi iu
uenes meretricabant᷑ ⁊ ꝓſtituebãt᷑. Vnð
ij. Machab. iiij. Super hoc ꝓmittebat ⁊
alia centũ qnginta ſi ptãti eius ↄcederet᷑
gymnaſiũ.⁊ ephebian ſibi ↄſtituere.

Ephebus.m.s.i.valdelucidus.ſ. iuuenis
pulcer ⁊ imberbis. Iñ ephebiolus.li.di.
idẽ paruus ephebus.Et põt mobiliter de

clinari. ephebus.ba.bũ.⁊ ephebiolꝰ.la.lũ
pe.coꝛ. Sed ephebus ꝓð.pe. Undeluca⸗
nus in tertio. Grandęuoſq; ſenes mixti ar
Ephi qdã menſura eſt.ſ.triũ modioꝛum

Ephimera. rę.qͥdã piſcis qͥ vno die oꝛi᷑ et

in eodẽ moꝛit᷑. Inde ðꝛ Ephimera.rę.pe.
coꝛ.febꝛis ſimplex ⁊ non moleſta.ꝗ in vno

die affligit holem. ⁊ eodem die perit.qua⸗
ſi ſupꝛa diem nõ excedens.q; vltra vnum

——

nar
Gse

a.

doi
p⸗

umen

nor.
ic

ſdiin

t.
ens
1. O.

disẽ non ſolet durare. Et inde hec ephime⸗
ris. idis.genꝰ eſt hiſtoꝛię.ſ.vniꝰ diei dige⸗
ſtio. vel vnius diei regularis ab bꝛeuiatio
coõputatio.calculatio. Ephimeris etiaʒ ðꝛ

tabula manualis.vłliber in quo quotidia
ni act ſcribi ſolent Et ſonat ephimerl apð
nos diurnum vel quotidianũ. Nam qð la
tini dicunt diurnum.greci dicũt ephimeri

da. Vel ephimeris ðꝛ ab epi.i.ſupꝛa.⁊ mę
reo. es.qð eſt dolere. Iñ ephimeris.meri⸗

dis. dꝛ tabula vel liber in quibus vſurarij

ſcribunt denarios qͥs mutuo dãt ad pigne

ra ꝗᷓ recipiunt.pꝑ quod cognoſcũt ſi lucrãt᷑
vel non. Et ſi damnificant᷑ dolẽt ſuꝑ dam
no qð ipᷣis creſcit. ’ð”ð
Ephot indeclinabile.eſt veſtis ſacerdotał.
qð latine interpᷣtat᷑ ſupindumentuʒ. Erat
em palliũ ſuphumerale.quo tota ſacerdo
talis ambitio tegebat᷑.Et erant duo gene⸗
ra. vnũ lineũ ⁊ ſimplex.qð ſacerdotes ha⸗
bebant. Aliud ex diſis coloꝛibꝰauro gem
miſq; ↄtextũ.hñs in vtroq; humero lapi⸗
des duos ſmaragdinos auro cõcluſos.in
bus ſculpta erant noia patriarcharuʒ. qͥ
olim pontifices vtebantur Unde. Aeſtis
ephot ꝓpᷣe dicat᷑ pontiſicalis Ex auro mũ

Ddo filo qz texta äterno.

ephrata. Inde ephratęus.tea.teęũ.penul.

ducta.

pi gręce latine ðꝛ ſupꝛa M
Ephialtes eſt ꝗdam ſpẽs phantaſmatis.qᷓ
ↄtingit in ſomnis.⁊ ðꝛ ab epi qð eſt ſupꝛa
⁊ altes qð eſt pᷣmens.quaſi ſupꝛa pᷣmens.
qꝛ ſuo põdere videt᷑ ſuffocare ⁊ uare doꝛ

mientem. ð
Epibata.tę. .t.pe.coꝛ.gręce qð latine dici

tur laicꝰ vel ſupueniẽs.h̊ nihil negocij ha⸗

bet in naui.ſed naulo dato in alias terras
ire diſponit. ⁊ ꝛ ab epi qð eſt ſupꝛa. et ba⸗

ton qð eſt nauis.

— 77

.

„

ignẽ cauſa emittendi fumum.⁊ ðꝛ ab epi ⁊

H Epicauſtoꝛiũ.rij.n. . eſt inſtrm qð ſit ſuper

cauſtos qð eſt incenſum. Itẽ epicauſtoꝛiũ
ðꝛ locus vnguentoꝝ. vbi ſe vngebant ad

ignem. vel vbi vnguenta fiebant ad ignẽ.
Epicauſtoꝛium etiã ðꝛ locus diſcernendi
cauſas. Et in qualibet iſtarum ſignificatio
num accipit᷑ competenter in paſſione ſan⸗
cti Thoee.
Epicęnus.na.nũ.pe.ꝓð.i.ſupꝛa cõe.Anð
Aadam noia dicunt epicena. vtaddlaa
Epicyclus.cli.pe.ꝓð.i.paruus circulꝰpoſi

Ephrata.tę.pe.coꝛre.ciuitas eſt q dicta eſt
Bethleem.⁊ nõ debet vltima accentuarii

tus ſuꝑ maioꝛ? circulũ ita vt epicycli ccetx

ſit in linea maioꝛis circuli.
Epictaſis.ſis.f.t.eſt adiectio lre vel ſyllabę
ſuꝑ ſtatum dictionis.
Epicurus.ri. m. s. qðdã genꝰ phᷣoꝝ qͥ curã
ſupꝑ cutem coꝛꝑis habebãt.⁊ ðꝛ ab epi ⁊ eu
ra uel cutis.Picebant em voluptateʒ eſſe
ſummũ bonũ.ignoꝛãtes aliã eẽ volupta
tem ſter carnalem. dimiſſa aia.tm̃ coꝛpoꝛi
curam impendebãt. Iñ epicureꝰ.rea. reũ.
Nel epicurei dicti ſunt ab Epicuro qͥdam
philoſopho amatoꝛe volupta tis ⁊ vanita
tis.nõ ſapientie quem ipᷣi phᷣi poꝛcũ nomi
nauerunt. quaſi voluptatem. qui vanitatl
⁊ voluptatis amatoꝛ.nõ ſapiẽtię.ſummũ
bonum voluptatẽ coꝛꝑis aſſerebat cuius
traditiones epicurei ſequebant᷑. Unde di
cebant deum ex pꝛouidentia nichil agere.
In mundo oiĩa conſtare ex coꝛpoꝛibꝰ.Ani
mam nichil aliud eſſe qᷓ; coꝛpus. VUnde et
dixiſſe fertur. Non ero poſtqᷓ; moꝛtuꝰ fue⸗

Epicus. ca. cũ.i. laudabił.⁊ ð.ab epos.id ẽ

laus. VUnñ Martialis. Epica vulgo lyrica
q; pagina ↄſonaret.Niðꝛ tñ hęc epica po⸗
ni ꝓ dactylico. Dactylꝰ em inuent eſt ad
delcribendũ geſta heroũ.ex qbus ↄſecuti
ſunt laudem. Ael epicus dicitur ab e.⁊ pe
de.i.pꝛoſaicus. NPoteſt ergo ibi legi epica
id eſt pſaaiigg.e
Epidioceſis fit cum ſupꝛadictũ in melioꝛeʒ
partem corrigit᷑.vt Iſte eſt certus amans

imo certioꝛ.imo certiſſimus.
Epidromus.mi.pe.coꝛ.eſt quoddam genꝰ
nauis.⁊ ðꝛ ab epi ⁊ dromos qð eſt nauis.
Et ðꝛ epidromos vel epidromus veluʒ ſe
cundęamplitudinis.ſ.ad puppim.
Epiphoꝛa.rę.pe.coꝛ.i.lippitudo oculoꝛuʒ
qñ.ſ.pellicula ſuꝑducit᷑ oculo.⁊ ðꝛ ab expi
qð eſt ſupꝛa.⁊ phoꝛos qð eſt fere
Epigrãma.tis.n.t.i.ſuꝑſcriptio.ſ.titulus.
vel bꝛeuis annotatio eoꝝ ꝗᷓ diffuſius dicũ⸗
tur in ſequenti oꝑe.⁊ ðꝛ ab epi qð ẽ ſupꝛa.
⁊ gramma qð eſt linea vellr̃a.Etiam epi⸗
gramma ðꝛilla ſuꝑſcriptõ ꝗ̊ᷓ ſuꝑponitur ti
tulo.ſ.epithauiũ.vel ꝗᷓ ſuperponit᷑ imagi⸗
ni alicuiꝰ.ad ſignandum cuius imago ſit.
vel ad ſignandũ aliquã ꝓpᷣetateʒ illlꝰ cuiꝰ
imago eſt. et ꝓducit penul. Ande Theo⸗
dolus. Gręcoꝝ pᷣmus veſtigat grammata
Caduus.ðʒ
Epigrus.gri.maſ.ge.i.clauus quo ligno li
gnum adhęret Et dicitur ab epi. qð eſt ſu⸗
pra. ⁊ agros qð eſt tractus.qꝛ ſuptralit

Epilema. mat.i. emplaſtr. ⁊ : ab epi. le
ma vłlemos qð eſt voꝛago.qꝛ ſuꝑlema.i.

vulneris vel vlceris voꝛagine ponaf.
Epilenſia.ſię.eſt ꝗdaʒ paſſio ſic dicta.quia
mentẽ appᷣhendẽs parit᷑ ⁊ coꝛpꝰ poſſideat
Bręci em appᷣhenſionẽ epilenſiam vocãt.

hec paſſio dicit᷑ caduca.⁊ alias lunatio.⁊
moꝛbus comitiał.qꝛ apud gentiles cuʒ co

mitioꝝ dies cuidam accidiſſet comitia di⸗

mittebant᷑. Cui tanta vis eſt vt hõ valens
cõcidat ⁊ ſpumet. os vulgus lunaticos
vocat. eo ꝙ ſꝑ lunę curſuʒ ↄtingat eis. Iñ
epilenſiacus.ca.cũ.qͥ talẽ infirmitatẽ pati⸗
tur. Et epilẽticꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.in eodẽ ſẽſu
Epilogus.ga.gũ.idem eſt qð reuolutio.vł
ſuꝑlocutio alicuiꝰ rei vel ſupꝛadictoꝛũ bꝛe
uis recapitulallo.
Epimelas ðꝛ cũ in cãdida gẽma ſupernigre

ſcit coloꝛ. Añ ⁊ nomen accepit ab epi ⁊ me

lon quod eſt nigrũ èðü
Epimenia.nioꝝ.plurał numeri .i.expenſę
vłexenia vłtributa ꝗᷓ dant᷑ ꝑ ſingulos mẽ

ſes poſt defectũ lunę.i.poſt nouilunium.

Epimone eſt tropus in theologia qñ dictio

repetit᷑ ad maioꝛẽ certitudinẽ vł deſiderij

dicũt ꝙ epimone fit qñ dictio nõ tota repe

titur.ſed pᷣncipiũ ⁊ finis variat᷑. vt Expe⸗
ctãs expectaui dñm. Canẽs canebat. Lau

dans laudabo.

Epinichia. oꝝ. ðꝛ feſtiuitas ⁊ grarumactio
ꝓ victoꝛia phabita. NVñ.ij.acha. viij.

ↄꝛ.Et cum epinichia agerẽt᷑ hieroſolimis

⁊ ðꝛ ab epi qð eſt ſupꝛa.⁊ nichos qð eſt vi⸗

ctoꝛia.
Epinirion ſicut dicit gloſa interlinearis ·.j.
NParal.xv. In citharis ꝓ octaua canebãaãt
epinirion ⁊c.⁊ interpᷣtat᷑ victoꝛi deo triũ⸗
phus ⁊ palma.Alia lr̃a dicit epinichiõ qð
(vt dicunt) interpᷣtat᷑ victoꝛi deo palma.
vel victoꝛis dei triumppbus.

Epiphania.ni f. p.i.ſuꝑna apparitõ. ⁊ ðꝛ

ab epi qð eſt ſupꝛa.⁊ phania qð eſt appari

tio. Vel ðꝛ ab epi ⁊ phone ſonus. Jũ Epi
phania quaſi ſuꝑnus ſonus. vel diuinus
Pnuginieo die vox patris ſonuit de celo.
Hic eſt filius meus dilectus. Ael plenius
æ clarius ſic põt dici.Epiphania q̃drupli⸗
ci vocabulo nuncupat᷑.ſᷣm quod quadru⸗
plici miraculo iſta dies decoꝛat᷑. Hoc eniʒ
die magi chꝛiſtũ adoꝛant. Cum em chꝛiſt⸗
eſſet tredecim dieꝑ. magi ad eum ſtella du
ce venerunt.⁊ inde ꝓpᷣe ðꝛ epiphania. ab
epi quod eſt ſupꝛa.⁊ phanos qð eſt appa⸗

ritio. Eadem etiam die reuolutis viginti⸗
nouem annis ⁊ tredecim diebus in ioꝛda⸗

ne baptiſatus eſt. ⁊ ob H v 0 cat heopha .

nia.a theos qð eſt deus ⁊ phanos appari⸗
tio vel phanos ſonus.qꝛ deus trinitas tũc

apparuit.pater in voce.filius in carne.ſpi

rituſſanctus in columbe ſpecie. Jpᷣo iterũ
die anno reuoluto.cũ eſſet chꝛiſtus anno⸗
rum triginta ⁊ tredecim dieꝝ.aqua ĩ vinũ

mutauit in nuptijs.⁊ ideo vocat᷑ bethpha

nia a beth qð eſt domus ⁊ phanos appari
tio.qꝛ miraculo facto in domo veruſ deus

apparuit. Jpᷣa inſuꝑ die. reuoluto ãno.cũ

eſſet chriſtus annoꝝ trigintauniꝰ ⁊ trede/⸗
cim dieꝝ.ſatiauit qͥnq; milia hoim de qui⸗

qᷓ; panibus.ſicut dicit Beda. Et ob h̊ vo⸗
catur phagiphania a phage vłphagin qYꝓ

eſtbuora vel manducare.⁊ phanos appa⸗
Epiphia.oꝝ.płis nu.ge.neu.ſunt oꝛnamẽ⸗
ta equoꝝ vt frena vel pectoꝛalia. AUñ Oꝛa
tius.Optat epiphia bos piger.optat ara⸗

re caballus. Iñ epiphiare.i.equuʒ totalit᷑

oꝛnare.

Epirhediũ. dij.n. s. ⁊ epirhedia in płi dic,cd

tur ꝓpᷣe parua minoꝛa vehicula
Epiſcopus.pi.i.hſᷣſul.⁊ ðꝛ ab epi qð eſt ſu⸗

pra ⁊ ſcopim qð eſt intendere vel ſpecula⸗

ri.q̃ſi ſuꝑſpeculatoꝛ ⁊ ſupintendẽs curam
ſubditoꝝ gerẽs. ANel ðꝛ ab epi ⁊ copos qð
eſt laboꝛ.q̃ſi ſuꝑlaboꝛans.ſ.ſuꝑ gregẽ ſuũ

⁊ eſt nomen operis ⁊ oneris.vt Papᷣ.diẽ

m illud apłi.Qui epiſcopatum deſiderat
bonũ opus deſiderat.ſed nücmagis viðꝛ
honoꝛis qᷓ; oneris. Inde h̊ ⁊ heęc epᷣalis et
h le.⁊ aduerbiũ epiſcopalit᷑.⁊ h epiſcopa⸗
tus.us.ui.⁊ G epiſcopiũ pij.i.dignitas vł
officiũ epiſcoic.

Epiſynnallepha F. p. i. curſus duar v oca

lium in eadẽ ſyllaba ⁊ in eadem dictiõe po
ſitarũ cum colliſione vtriuſq;.lhꝑęc alio no

mine ðꝛ ſynęreſis ᷣm quoſdam. Vñ dicit
Nap̃. Epiſynallepha vel ſynereſis eſt co⸗

glutinatio duaꝝ ſyllabaꝝ in vnam. vt Ne
ri ꝓnerei.

Epiſtiliũ.n. S.eſt capitellüi qð ſupponit᷑ co⸗

lumnę.⁊ ðꝛ ab epi ⁊ ſtilus.qꝛ ſegponit i
lo colũnę. VUñ epiſtilia dicunt᷑ qſi ſuper ſti
los.i.ſuꝑ colũnas.Et nõ ꝙ tres ſunt ptes
colũnę.ſ.baſis.i.fundamentuʒ.ſtilus.:.il⸗
lud rectũ qð ſuꝑ baſim erigit. Epiſtilium
vo ðꝛ illud qð ſtilo ſuꝑponit.
Epiſtola.f.p.eſt legatio litterał abſenti per

ſonę vel abſentibus mittentis plene ſigns

= ☛ „

—

voluntatẽ. ⁊ ꝛ ab epi ⁊ ſtolon. qð eſt miſ⸗

ſio. quaſi ſupꝛa miſſio.qꝛ ſupꝛa intentionẽ
mittentis gerit officiũ nũcij.vłqꝛ epla i di⸗

gnitate ſeminet ſimplici miſſioni Inð epi
ſtolaris..t.⁊ h̊ re.qð eſt epiſtolę. vel qð
pertinet ad epiſtolam. Et hoc epiſtolare.
ris. ⁊ hoc epiſtolarium.id eſt liber epiſto⸗

larum.

Epithauiũ.uij.n.s.eſt ſcriptura ſiue titulꝰ

in lapidibus ſepulcroꝝ ſcriptꝰ.⁊ ðꝛ ab epi
⁊taphos qð eſt tumulũ vel ſepulcrũü.
Epithalamiũ.mũij.i.cantꝰqͥ fit ſuꝑ thalamũ
id eſt ſuꝑ ſpõſum vel ſpõſam. In epithala
mius.mia.miũ.ſᷣm Hugl. NMap dic. Epi⸗
thalamia ſunt carmina nuptiaꝝ.ꝗ decata⸗

tur a ſcholaſticis in honoꝛem ſpõn ⁊ ſpoſe
Hoc pᷣmum Salomon ędidit in laudẽ chꝛi

ſti ⁊ eccleſię. ex quo gentiles epithalamiũ
ſibi vendicauerunt. AVñ Hieronymꝰi epi⸗

ſtola ad CPaulinum ca. vij. Salomon paci

ficus ⁊ amabilis.domini moꝛes corrigit.
naturam docet. eccleſiam iungit chꝛiſtũ.

ſanctarum nuptiarum dulce canit epitha⸗

Epithematicus.ca.cũ.i.ſuꝑpoſitus vel ap

poſitꝰ AUñ Jpe ipᷣa ipᷣm ðe epithematetõ.

id ẽ appoſitiuũ.qꝛ apponit᷑ i.iũgit᷑ cũ pꝛi⸗

ma ⁊ ſecunda ⁊ tertia ꝑſonis.vt Jpᷣelego

ipe legis. ipᷣe legit.

Epithetũ.ti.eſt adiectiuuʒ qolibet. ⁊ ðꝛ ab

epi ⁊ theſis.qꝛ ſupponit᷑.Sed ꝓpe epithe
tum ðꝛ illud adiectiuũ qð cõuenit omni rei

glicuiꝰ maneriei ſed nõ ſoli.vt cygni ẽ epi⸗

thetũ albus ⁊ coꝛui niger. Itẽ epithetũ dðꝛ
accidẽs qð eſt ꝓpᷣum.ſed differunt.qꝛ epi
thetum eſt qð ↄuenit omni rei alicuiꝰ ma⸗
neriei ſed nõ ſoli.vt eſſe nigrũ cõuenit coꝛ⸗
uo.ſed nõ ſoli. Pꝛopᷣum vo omnibꝰ vniꝰ
maneriei rebus ⁊ ſolis cõuenit. Iñ epithe
ton ðꝛ qdam figura cũ tale accidens velad
iectiuũ addit᷑ tali rei immediate.
Epitoma.tis.n.t.vłepitome.mes.i.abbꝛe⸗
uiatio ᷣmonis.⁊ ðꝛ ab epi ⁊ tomus vel to⸗
mos diuiſio.pᷣciſio.quaſi ſſectio ᷣmonis⸗

AVñ liero.dicit in epłla ad Paulinũ Pa⸗

ralipomenon liber inſtrumenti veterl epi⸗
tome tantus ac talis eſt ⁊c. Dicit᷑ aũt epi⸗
tomia abbreuiatio veteris teſtamẽti qð di
citur inſtrjm. qꝛ inſtituit in doctrina fidei ⁊
moꝝ.⁊ ponit᷑ h̊ abſolute ꝓ abbꝛeuiatione
qꝛ bꝛeuit᷑ tangit pᷣmiſſa. In epitomaticus.
ca.cũ.i.bꝛeuiter dicens vel dictus.
Epithymũ.mi.i.flos thymi.⁊ eſt tymbꝛeę ſi
mil.⁊ ðꝛ ab epy ⁊ thymũ qð eſt flos.qͥa ſo⸗

in thuricremulo.

peres infantes.

let ſupponi a medicis alijs adiutoꝛijs ßcoe.
dentibus. Iñ epithymicus. ca. cũ.i. concua
piſcibile. Et epithymũ etiã ðꝛ thuribuluʒ

quod alio nomie ðꝛ thymiamaterium.a ſu
perpoſitione thymioꝝ. qð alio noie dicit
thuricremulũ. VUnð ðꝛ. Pone thymiama

Epilenſis eſt eiuſdem vᷣbi in eodem vſu ſi⸗

ne aliqua dilatione cõgeminatio. vt ο

me. Item Conſurge conſurge.

Epitrophiũ.n.s.eſt domus in qᷓ alunt᷑ pau

Epos gręce.latine ðꝛ laus.

Epto.onis.i.memoꝛia.

Epudoꝛatus.a. ũ.i.extra pudoꝛem poſitꝰ.
Epudoꝛus.a.ũ.i.extra pudoꝛẽc.i.verecun⸗
diam impudens. ⁊ 82 ab e.⁊ pudoꝛꝰ qð eſt

pudoꝛe plenus.

Epulũ.li.n.g.in ſingulari.⁊ hę epulę. arũ.
in plali ẽ heteroclitũ genere ⁊ declinatiõe.

ðꝛ quaſi opulũ ab opulentia reꝝ Et ðꝛ ᷣm
quoſdam epulũ ꝓ coꝛpoꝛali.ſed epulę.aꝝ

ꝓ ſpũali.i.ꝓ refectione ſcientię vel vᷣtutis

Unde Plato in Thi. Aeniſtis ad epulas

heſternas.
Epulonus.ni.m.s.i.gluto.epulis deditus
q alit᷑ ðꝛ hic epulo.onis Vñ Aug. de ciui
tate dei. Epulones etiã deos Jouis para⸗

ſitos eſſe dixerunt.

Epulugi. lux.
Equabil.lis.9.t.⁊ Hle.⁊ ꝑ ſyncopã h̊ ⁊ hęc

equal.⁊B le.i.ſimilis in qualitate.⁊ ðꝛ ab

ęquo ęquas. Iñ hęc ęqualitas.tatis.⁊ vxqᷓ
liter. ⁊ ꝑ compᷣoſitionem inęquabilis vł in
eęqualis. inęquale. inęequalitas.inęquali᷑.
inęquabiliras. inęquabili.
Equanimis.ↄ.t.⁊ h̊ͥ me.⁊ ęquanimꝰ.a.ũ.i.
equi ⁊ patientis animi. Inde eqnimitas.
tatis.i.animi ęquitas ⁊ patientia

Equarius. rij.i.cuſtos equoꝝ.⁊ ð ab equ⸗

equi. Iñ etiã equaria. riee.
Eques.eqᷣtis.cõis.t.i.miles. Iñ hęc eqtiſ⸗

ſa femina equitãs.⁊ coꝛ.e.ſicut equus ſub

ſtantiuũ. Añn qͥdam. Et mõ vadit eques qͥ
ſolet ire pedes.

Equeſter. 9.t. vel equeſtris T hoe equeſtre

vel potius ſᷣm modernos h̊ equeſter. hec
tris.⁊ G tre.qui vadit in equo.⁊ dicit᷑ ab
equus equi. AUnde.ij. Machabeoꝛuʒ. xj.·
Apparuit pꝛęcedens eos equeſter. Eque
ſter etiam ſcom Papiam ſumitur pꝛo il⸗
lo qui in certaminibus medius intueit. N

quem vtraq; ps ęquam fidem ſectat. ⁊ tũc
videt᷑ dici ab ęquus.ęqua.equum.

Egueſtris etiã dignitas erat in his q romã
cuſtodiebãt. Nam ⁊ hi habent᷑ ꝓ abſenti⸗

brvus reipublicę cã.Et dicit Accurl. aliqͥ
erant ſſidentes.quia ſimplex militia non
erat digniiiiass.
Equidiũ.dij.idem eſt ꝙ ęqͥnoctiũ.q̃ſi ęequi⸗
tas dieꝝ cũ noctibꝰ. In h̊ ⁊ hęc qͥdialis .
5ᷓ le.i.ęqͥnoctialis.
Equiferꝰ.ri.m.s.pe.coꝛ.i.ferꝰ equꝰ ⁊ ſilue⸗
ſtris.⁊ ðꝛ ab equus ⁊ ferus
Eqmanus.na.nũ.qͥ eqqualit᷑ vtraq; mãu ad

gladiũ vel ad aliud tenendũ vtit᷑. ⁊ ðꝛ ab

equus manus.
Eqnoctiũ.tij.i.ęqualitas noctiũ cũ diebus
2 ſit bis in anno.ſ.in feſto ſancte crucis. et
igdibus martij. Uñ Equa crucis feſtũ dat
tꝑa martis ⁊ idus. Itẽ ęqnoctium ẽ maxi⸗
ma diei artificialis ⁊ noctis adęq̃tio. Inð
ᷣ ⁊ hęc ꝓquinoctiał.⁊ h le.⁊ h̊ quinoctiał
lis. tam ꝓ paralello qᷓ; ꝓ coluro in quo fit
equinoctium. 2ðl
Eguiricia. cię. vel equiria eſt armentũ eqͥꝛũ
vel vaccaꝝ.⁊ ðꝛ ab eqdqauus
Eqſtatiũ.ſtatij.n.S.i.ſtabulũ vbi equi ſtãt.
⁊ ð ab equus ⁊ ſto. ſtas.
Eqtania.nię.ꝗdã terra.⁊ ðꝛ ab ę̃tate aquę
cuiuſdã fluuij.qꝛ fere eã cingit.vel ꝑ ↄtra⸗
rium.qꝛ oblique eam cingit. vel ðꝛ ab aq̃.
Inñ eqtanicus.ca.cum.pe.coꝛ⁊.de illa ter⸗

raga exiſtens.

Egqjuitatus. us. ui.i. actꝰ eqͥtandi. vłmłtitu

dDdo eqᷣtum. Vñ in Cantl. Equitatui i curri
bbus Pharaonis aſſimilaui te.

gquiuocꝰ. ca. cũ.qð vna voce plura ſigniſi

cat. Et deſcribit᷑ ſic. Equiuoca ſunt quoꝝ
ſolũ nomẽ eſt cõe ⁊ ᷣm illud nomẽ ratõ ſb⸗

veꝝ ⁊ aial pictũ.nomen eſt eis cõe ſoluʒ et
ratio ſubę vtriuſq; ᷣm illud nomẽ eſt diu⸗
ſa. Dicimus em̃ de leoue picto in pariete.

Eecce terribile aial. ⁊ de alali vo qð eſt leo
ideʒ dicimus ęquiuocando h̊ nomẽ aimal

ad vtrunq;. Item ęqͥuocatio ſic deſcribit᷑.

Eit eiuſdem dictiõis diuerſa intentio ſiue

ſigtio. Ael ̃m alios. Equiuocatio eſt cuʒ

pliciter vniunt᷑.

dicas cü ſit amaꝑꝝ. Montus ponte caret. ſʒ
ab equo ðꝛ ęquoꝛ.

Equuleus.lei m.s.p quodã toꝛmẽto facto

Equoꝛ. oꝛig.n.t.i.mare tranquillũ. 48: ab
eqlitate. Añ. Cum fremit eſſe fretuz mare

ad modũ equi m hugl. Papias vo diẽ.

Eguulus vel equuleuſ.dimi.ab equus.i.
pꝓaruus equus.vel genus toꝛmenti.
Equus.qui.m.s.i.caballus.⁊ ðꝛ ab ęquus
ęqua.ęquum.eo ꝙ ęquecurrat. Vel ðꝛ ab
ęquo.as.qꝛ olim qñ equi qdrigis iũgebã⸗
tur ęquabant᷑. Iñ equa equę.fęmina equi
vequinꝰ.na.nũ.pe.ꝓ.i.res eqͥ vład equũ
ptinens.Et ſcribit᷑ ꝑ e.ſolã.⁊ coꝛri.òmam
Sed ęquus.a.ũ.ſcribit᷑ ꝑ ae.diphthõgũ.
⁊ ꝓducit ᷣmam. Vñ.Noõn eſt dignus eqͥ.
cui charioꝛ eſt equus ęquo. Miles pũgit
equum ſed iudex iudicat quũ.Et nota ꝙ
nomina equoꝝ ⁊ genera ſunt diuerſa.⁊ di

uerſis de cauſis impoſita. Equus nãq; eſt
generale nomen oim equoꝝ. Caballus ðdꝛ

quaſi cauallus.qꝛ pede cauat terrã.vel qͥa
pedem hʒ cauum vt dextrarius. Ałcabo
dðꝛ equus caſtratꝰ.quaſi cauo.inde cabal⸗
lus. quaſi dimi.i.vilis equus. SDextrari⸗
ðꝛ quia ꝑ dextram ducitur. Palefredꝰ ðꝛ
a paſſu ⁊ leni ⁊ freno ⁊ ducendo. quia leni

paſſu ꝑ frenum ducit᷑.⁊ idem ðꝛ gradariꝰ
QA gradu.⁊ ðꝛ ſic. Gradarius eſt equꝰ molł

inceſſus ſine ſuccuſſura incedens. Iteʒ po
teſt dici mãnus.quia manu nitat᷑ ⁊ ducat
vel qꝛ manſuetudine manũ ſequit᷑. Nere⸗
dus ðꝛ equus qͥ vehit rhedam. Badiꝰdici
tur equus quaſi vadius.a vado.is.qꝛ foꝛ
tius vadit inter cetera animalia. Ipᷣeẽ eti
am ſpadix. quem frenaticuʒ vocant.Et ðꝛ
ſpadix a coloꝛe palmę.quam ſiculi ſpadicã
vocant.⁊ eſt glaucus qui quaſi pictos ha⸗
bet oculos.⁊ quodam ſplendoꝛe perfuſos
Nam glacum album gręci dicunt. Et ſci⸗

as ꝙ equi non coeunt cum matribus.ſicut

neccameii
Equus.ęqua.ęquũ.i.rectus.iuſtus Et dif

fert a iuſto.qꝛ iuſtus ex lege eſt q̃ſiius cu⸗
ſtodiens. Equus ęqua ęquum ex natura.
Iñ eqͥtas.tatl.⁊ eſt ↄueniẽtia reꝝ ꝗᷓ cũcta

coęquiparat.⁊ in paribꝰ ratiõibꝰ paria iu⸗
ra vel iudicia deſiderat.vt.C.ad..l.falci.l.
fi. verbigratia. utuaſti mihi centuʒ au
reos mutuo.modo ęquũ eſt vt iſti nume⸗

rationi conueniat ſolutio m eandẽ qlita⸗
n l tem ⁊ quantitatẽ.vt.ff.ſi cer.pe.l.mutuũ.
diuerſe rerum rationes in eodem noĩe ſim

Item dedi tibi domũ centũ aureoꝛum di⸗
gnum.ęquum ⁊ iuſtũ eſt vt ̃m eandẽ quã
titatem damnum tibi reſartiã. Eqtas etiõ
ð quędam mitigatio temperãs iuris ſcri⸗

pti rigoꝛem.

(E ante PB

gun
1
eonn
en
lgebi⸗
hgeqei
gegni
Pmam
hogi.
nsec.
igt
mwa
thad

Snigcid

balio
ihel
Mae

l⸗

Mrar
ed

Nialen.

iidc
ni. Gr
Berdie
W

Peia

. G

voha⸗
niſs
Eſi⸗
ſau

Edi
as ⸗
wun.
ziaͤn

Sda

ltul.
icanzar
hnn⸗
iſn⸗
n.
mund,
nde
asenn
Uris ſa⸗

—

atii

Era.erę.f.p.i.pecũia ſiue mõeta.⁊ dꝛab ęs
Eramentũ.ti.n.s.eſt inſtrjm de ęre.ſic ferra
mentũ de ferro.⁊ ðꝛ ab es WDKWZ
Erariꝰ.rij.m.S.i.monetarius.⁊ heęc ęraria
id ẽ monetaria.vł ęgrariꝰ ſiue ęraria ðꝛ qui

cũq; vel ꝗcũq; opꝑat᷑ in ęre. Itẽ grariꝰ.ria.
riũ.qð ad ęs vel ad ęram ꝑtinet.

Eregionei.ex oppoſito.ſicut vna regio op
ponit᷑ alij.vt ↄtra eam diſtinguit᷑ ⁊ ẽ ꝗdã

irregularis vocum congeries potiꝰqᷓ; com

—

Ereus.a.ũ.⁊ ęneus.a.ũ.in eodem ſenſu.ſ.

qð cõſtat ex ere. H
Ergaſteriũ.rij.n.s.eſt locꝰ vbi aliqð opus
fit.⁊ ðꝛ ab erge qð eſt opus.⁊ ſteriõ qð eſt
ſtatio.q̃ſi oparia ſtatio. Et ergaſteriuʒ ðꝛ
magiſterium qð fit in tali loco.
Ergaſtulũ.li.n.s.i.carcer ruſticus ⁊ locus
damnatoꝝ.ſ.ad quẽ rei ligati mittebãt᷑ er
ibi opabant᷑ ſibi iniuncta. AUñ Exo.vj.de
ergaſtulo ęgy ptioꝝ ðꝛ. Inuenit᷑ etiã qnq;

ꝓ carcere coꝛpis in quo aĩa in hac vita te⸗

netur q̃ſi incarcerata. Itẽ ergaſtula dicũt
vincula ⁊ cõpedes qᷣbus illi qͥ erãt in erga
ſtulis ligabant᷑. AUñ Lucanus in.v. Vtpᷣ⸗
mum foꝛtuna redit pᷣunlia ſoluit. Agmina
conflato ſeuas ergaſtulo ferro exacuẽ Pa
pias vero dicit. Ergaſtulũ earcer vel locꝰ
vbi damnati marmoꝛa ſecant aur aliquid
operant᷑. Item ergaſtnlũ durum opus ali
quod dicitur. ßMVD
Ergata.tę. .p.i.operatoꝛ vel vicinus.
Erga gręce latine ðꝛ opus.
Erica.cę.f.p.ðꝛab Vro q̃ſi vrica.qꝛ igneę
ſir vrutiiies.
Ericanus.a.ũ.pe.coꝛ.q̃ canit cũ ęgre.⁊ dicit
ab es eris.⁊ cano. Idem ðꝛ ęriſonus
Ericius vel iricius eſt aĩal ſpinis ſuis cooꝑ
tum. ⁊ ðꝛ ab erigo.is.qꝛ erigit ſe qñ ſpinis
claudit᷑.q̃bꝰ vndiq; ꝓtectus eſt cõtra inſi⸗
dias. Mam ſtati cuʒ aliqd pſenſerit pᷣus ſe
ſurrigit ⁊ in globum ↄuerſus ſe in ſua re⸗
colligit arma. Huius qdam prudentia eſt
qꝛ vitẽ aſcendit ⁊ vuã exacinat vt acini ca
dant ſuꝑ terram.tũc ſpinis ſuis volutat ſe
ſuꝑ illos ita vt acini figant᷑ in ſpinis ſuis ⁊
ſic poꝛtat eſcã filijs ſuis IJdẽ aĩal ẽ erinaciꝰ
irinaciꝰ.Quidã tñ dicunt ꝙ ſunt diuer⸗
ſa aialia Dicũt em̃ ꝙ erinacij ſunt aimalia
de caunis petraꝝ aggregatim ꝓcedentia.
Erinacius figurã poꝛcelli lactant hʒ.ſʒ de

foꝛis ſpinoſus eſt.
Eridanus.i.paddgus.
Erinnys.nys.vel dis.i.furia infernał.⁊ ðꝛ

ab eris grece qð latine ðꝛ lis.q̃ſi ad litẽ et
diſcoꝛdiam nata.⁊ ꝓdu.ri. Andeqdam.
Ergeq; notat litem. ſignat erinnys idem.
Eripes.dis.ge.oĩis.qui hʒ pedes ęreos.et
ðꝛ ab es ⁊ pes.
Eris gręce.latine ðꝛ lis. Itẽ eris eſt verbuʒ
futuꝝ indicatiui de ſum es eſt.⁊ coꝛ.pᷣmaʒ
tẽ eris eſt gtũs huiꝰ nois ęgs.⁊ ꝓð.pᷣmã.
ñ qͥdaʒ. Ver bum fiet eris.gtũs ðꝛ ęris.
Eriſonus.na.nũ.pe.coꝛ.qͥ ſonat cũ ęre.⁊ ðꝛ
ab es.⁊ ſono.nas. Idẽ ⁊ ęricanus.
Erpica.ceę.f.p.inſtrm ruſticoꝝ ad terendaſ
glebas.⁊ trahit᷑ a bobꝰ.⁊ ðꝛ erpica q̃ſi ar⸗
pica.ab arpe qð eſt raꝑe. Ael aſiarapeta.
id ẽ arata petẽs.pᷣus eĩ terra arat᷑ ⁊ poſtea
erpicat᷑. Iñ erpicariꝰ.qͥ erpicã facit vłtra⸗
hit. ⁊ põt adiectiue declinari erpicariꝰ.a.

u. Inde ⁊ eripicoos.
Errĩo.onis.m.t.i.qlibet vagus ⁊ inſtabilis

⁊dꝛ ab erro.as. AVñ Oꝛatius in vᷣmonibꝰ.
Teq; ipᷣm vitas fugitiuus ⁊ erro. Ałerro
eſt puſillus fugitiuus.q̃ͥ nõ qͥdem fugit.ſ,ʒ
ex ↄſuetudine quadã aberrare ſolet.⁊ fre⸗

quent ſine cauſa vagat᷑ tꝑibuſq; in rebus

nugatoꝛijs ↄſumptis. tadẽ licet ſero redit
ad domũ.vt.l.ſi qs ſit fugitiuus ·S· erroꝛẽ
ff. de gdi. edic.
Erroꝛ eſt qn aliqͥd alit᷑ ↄtingit.vel aliud eſt
qᷓ; credit᷑ vel putat᷑. ꝗ
Erroꝛ calculi eſt erroꝛ cõputationis. vet᷑es
em̃ cõputabant ꝑ lapillos qͥ calculi voca/
bant᷑.ꝓ eo ꝙ pedibꝰ aliqñ calcant.
Erroꝛ intolerabił eſt erroꝛ a iure repꝛobatꝰ
Eruca.cę.f.p.eſt modicus vᷣmis frondiuʒ.
2 ðᷣʒ ab erodo.dis.q̃ſi eroda.Itẽ eruca eſt
ãdã herba.⁊ tunc ðꝛ ab vro.is.quaſi vri⸗
ca. eo ꝙ igneę ſit vtutis.⁊ in cibo ſepe ſum
pta veneris incendiũ ſępe moueat.⁊ coꝛr.
pe. VUñ QOuið.Nõ te minus erucas iubeo

vitare ſolaco.

Erugo.ginis i.ſanguiſuga. Item erugo vi
tiũ rodens ferꝝ ⁊ ſegetes.⁊ naſcit᷑ heęc cor
ruptio ex minutiſſima pluuia circa feſtum
ſancti Jo annis. Et ponit᷑ ſepe pꝛo amore
pecunię. ⁊ ð ab erodo.eo ꝙ erodat. Ałðꝛ
ab es eil. ⁊ 5m H eſt ppᷣe eris Vñ ðꝛ erugo
quaſi ęgris rubigo.ſicut ferrugo ferri rubi⸗
go Iñ erugine. nea. neũ.i.de erugie exns
⁊ eruginoſus.ſa.ſum.i.erugine plenꝰ.⁊ ꝓ
du.ru. Vñ Matthęi. vj. Abi nec erugo
nec tinea demoli.
Erũna.nę.f.p.i.miſeria.inopia.calamitas
7 ðꝛ ab e.⁊ rumen.quaſi extra rumen.i.cił⸗

duz. In erumnoſus. la. ſum . i. miſer. pauꝑ

inops. ſic dictus.qꝛ ꝑ inopiã miſer factus

eſuriat ⁊ ſitiat. Et erũno.nas.i.inopem et

miſerum facere.
Erutus.ta.tũ.pe.coꝛ.i.extra raptꝰ vel ere⸗
ptus aut euerſus. Uñ Zacharię.iij. Tor⸗
ris erutus de igne.

Es. eris.n.t.ðꝛ ab aer.eo ꝙ ſit eiuſdẽ colorl
cuũ gere. Iñ h̊ grariũ.rij.locuſ vbi pecunia
publica reponit᷑.qꝛ olim pᷣuſ ibi ęes repone
bakt᷑. Es em̃ pᷣus olim fuit in vſu auro ⁊ ar⸗
gento ⁊ ferro nondũ inuentis.ex qbus me
tallis q́;uis poſtea facta fuiſſet pecunia no
men tñ ęgrarij ꝑmanſit ab eo metallo.vñn pe
cunia initiũ ſumpſit.⁊ qꝛ ęs vtpote pᷣus in
uentũ habebat᷑ in vſu cuiuſlibʒ metalli.in
de eſt ꝙ inuenit᷑ ꝓ quolibet metallo gene⸗
raliter.⁊ ſcribit᷑ pa.
Eſca.ſcę.fe.p.ab edo.es.eſt.⁊ ðꝛ eſca.eo 62
eã os capiat.⁊ eſt etymo. Iñ eſcoſus.ſa.ſũ
id eſt eſcis plenus pinguis.craſſus.
Eſcale.lis.n.t.ðꝛ qðlibet vas ad eſcas defe
rendas.vel accipiendas aptũ. “
Eſcaria.rię.f.p.i.menſa eſcis plena.
Eſcarius.rij.m.sS.qͥdã piſcis ſic dictꝰ.qꝛ ſo
lus eſcam ruminare ꝑhibet᷑.nã alij piſces
non ruminant. ”ů”

Eſchynes ⁊ Demoſthenes fuerũt duo oꝛa

toꝛes. Eſchynes impugnauit cãm Ctheſi
fontis.⁊ Demoſthenes defendit ⁊ ſualu⸗
it.⁊ coꝛ.pe.De his facit mentionẽ Hiero.
in epła ad Paulinum. ij. capło.
Eſculentꝰ.ta.tũ.i.pinguis.vel eſcis plenꝰ.
Iñ eſculentia.tię.i.pinguedo.craſſitudo.
Eſculentũ.ti.pe.ꝓ.locus vbi multę creſcũt
eſculi. ⁊ ð ab eſculus.
Eſculus.li.f.s.eſt arboꝛ cuiꝰ fructꝰ eſca eſt.
2 vt dicunt qᷣdã eſt ſoꝛbꝰ vel neſperus ᷣm
Hhugl.Et ſᷣm Map.eſt arboꝛ glandifera.

Eſebon interpᷣtat᷑ cigulũ triſticię vłcogita⸗

tio męrois.
Eſquilię.liaꝝ.płis nu.q̃dam vicus rhomę
ybi erat vſtrina publica. Uñ Juuenalis.
Eſqͥlias dictũ ꝗᷓ petunt a vimie collẽ.QAui
locus ð hebraice carnariũ.Et ðꝛ ille locuſ
eſqlię.q̃ſi alitũ eſcę. qꝛ aues ibi comedebãt

hoim cadauera. VUñ qͥdam mõs vicinꝰ di⸗

ctus eſt eſquilinus. .
Eſſedũ.di.genus eſt vehiculi.Iñ Oꝛatiꝰ.
Eſſeda feſtinant.⁊ coꝛ.Pbe.
Eſſentia.tię.f.p.i.ſubſtatia vł ppᷣetas eſſẽ⸗

di. Iñ h ⁊ hec eſſentialis.⁊ h̊ le. Iñ eſſenti
aliter eſſentialitas m hugl. Oap. vero

nus autũnat

dicit. Eſſentia ſuba. natura vel eternitas.

eo ꝙ ſp eſt. Et diſſert eſſentia ab eſſe. qꝛ ee

eſt actus eſſentię.Eſſentia aũt ðꝛ cuiꝰ actꝰ

eſt eſſe. Subſiſtentia cuiꝰ actꝰ eſt ſubſiſtẽ.

Sũubſtantia cuius actus eſt ſubſtare

Eſtas atl.f.t. eſt qrta ꝑs anni.⁊ eſt calida ꝰ
ſicca. Et ſunt qᷓttuoꝛ tꝑa anni.ſ.hyẽs.ver.
ęſtas.autũnꝰ. NVñ. Dat clemẽs hyemem.

dat Petrus ver cathedratꝰ. Eſtuat vrba
at Bartholomeus.
Eſtacula.lę.dimi.i.parua ęſtas.

Eſtifer.fera.feꝝ.pe.coꝛ.i.ferens ęſtatẽ vel

eſtum. ⁊ ð ab ęſtas.vel eęſtus ⁊ fero.

ſtiuus. ua. uũ. i. ad ęſtatẽ ꝑtinens. Ande
Eſtiua.uoꝝ.płalit᷑ dicunt᷑ loca in nemoꝛi⸗

bus vbi in eſtate beſtię ſub vmbꝛa moꝛãt᷑

vt vitent caloꝛẽ. Item ab ęſtas vlł ęſtiuus
ðꝛ h̊ ⁊ hęc eſtiual.⁊ h̊ le.i.ad ęſtatem vład

eſtiuum ptinens.

Eſtoꝛ.oꝛis.i.voꝛatoꝛ.epulo.mãducus.ma

dax. ardelio. ⁊ ð ab edo.es.
Eſtrix.cis.f.t.i.mulier guloſa.

eſtuoſus.ſa.ſum.i.plenus ęſtu.
Eſus.ſa.ſum.i.comeſus.corroſusg·

Etacula.lę.dimi.i.parua ętas.

Etas.· etatis.f.t ðꝛ ab euo.qſi euitas. Etas

plerũq; ꝓ vno anno.⁊ ꝓ ſeptem ⁊ ꝓ cẽtuʒ

⁊ꝓ quouis tꝑe ſic dicta.q̃ſi euitas.ſ.ſiłitu

do eui. Nam euum eſt ętas ꝑpetua.cuius
nec initiũ necſinis extremꝰ noſcit᷑.qð grę⸗
ci vocant eonas.qð aliqñ apud eos pꝛo ſe

culo qñq; ꝓ ęterno ponit᷑ Añ apð latinoſ
eſt deriuatiuũ ab euũ vel ab eſſe ꝓpt᷑ eius
durabilitatem. Item Etas ðꝛ duobꝰ mo⸗

dis. aut mũdi.aut hois. ũdo autẽ non
aſſignant᷑ ętates q;tum ad ſubam.qꝛ ſic i⸗

ppetuũ durabit.ſed qᷓ;tũ ad ſtatũ.ſicenim

trãſibit mũdus. qꝛ pᷣterit figura mũdi vᷣm

apłm. Figura intnõ eſt ſuba. Et ſicmun

dus antiquat᷑ ⁊ ſeneſcit.⁊ ᷣm h diſtiguun
tur mundi ętates metaphoꝛice ad ſimilitu
dinem etatis vniꝰ hois. Nariat᷑ em̃ in ho

mine etates m diuͦſas notabiles varieta⸗
tes in ſtatu ipᷣius. AUñ pᷣma ętas hoĩs ðꝛ in

fantia vſq; ad ſeptem annos.Exinde vſq;
ad ãttuoꝛdecim annos eſt eętas ſecũda ſcʒ
pueritia. necdum ad generandũ apta Un
puer ðꝛa puritate.qꝛ purus eſt.necdũ la⸗
nuginem ⁊ floꝛem habet genaruʒz. Tertia
etas eſt adoleſcentia ad gignendum apta

⁊ adulta.quę pꝛorogatur vſq; ad viginti

ſtus. us.ui.ðꝛ q̃ſi vſtꝰ.i.caloꝛ.feruor. JjJĩ

„ ö EqfN44—

ð —

—2 —0 —æ — — – — — —, r—

ni

e
nenon⸗
amoni
keſtune
na

ns. mi

N. N

..

dcn

G

Ais
vor⸗
oe
uno
eius
po⸗
W
M
Kcunmn
nüdifn

Euſcrdꝛdn

octo annos. tres ętates cõputãt᷑ qñq; ꝓ
vna.Quarta eſt iuuẽtuſ firmiſſima omniũ

aliaꝝ ętatum finiens in qnãgeſimo anno.
Quinta eſt ſenioꝛis.i.guitas.ꝗ̃ eſt declina

tio a iuuẽtute in ſenectuteʒ nondũ ſenectꝰ**

ſed iam nõ iuuentꝰ.qꝛ ſenioꝛis ętas ẽ.quã

gręci pᷣſbyten vocant.Nam ſenex apð grę

cos non pᷣſbyter ſed geron ðꝛ.ꝗ ętas a qui

quageſimo anno incipiẽſ in ſeptuageſimo

anno terminat᷑. Sexta eętas eſt ſenectꝰquę
nullo annoꝝ termio finit᷑.ſed poſt illas qͥn

qᷓ; ętates q;dtumcunq; vitę eſt.ſenectuti de

putat᷑. Senium aũt eſt vltima ꝑs ſenectu⸗

tis.durans vſq; ad finem dicta ſic.qᷣa ter⸗

minus ſextę eętatis. Etates autẽ mundi ſic
diſtinguunt᷑. Mam pma ętas mũdi fuit ab
Adam vſq; ad noe in q fuit generis huma
ni inſtitutio ⁊ lapſus. Secũda a Noe vſq;

ad Abꝛaham in q̃ fuit generis humani de⸗

ſtructio ꝑ diluuium. ⁊ renouatio.Tertia
fuit ab Abꝛahã vſq; ad Dauid. in qua fu⸗
it circũciſionis ⁊ legis inſtitutio. Quarta
a Bauid vſq; ad tranſmigrationẽ Baby⸗

lonis ſiue Judęin Babyloniã. in q lex flo

ruit ſub regibus ⁊ ꝓphetis. Quiĩtaa tranſ
migratione babylonis vſq; ad chꝛiſtũ. in
qua fuit ppłi captiuatio ⁊ liberatio Sexta

a chꝛiſto vſq; ad finem mũdi. in q̃ eſtgene⸗
ris humani redemptio. In ſeptima geta⸗
te ⁊ vltima venit chriſtus. Anð dic aplus

ad Coꝛin. Nos ſumus in qͥs fines ſeculoꝝ
deuenerunt. Et nota ꝙ a pncipio mũdi vſ
q; ad incarnationem chriſti fluxerũt anni
q̃nq; milia ducenti vigintiocto.ſicẽ dicunt

Pꝛoſper ⁊ Euſebius ceſarienſis.⁊ Hiero

nymus in chronicis ſuis. Oꝛoſius autem
p̃ſbyter ſcribens ad Auguſtinum dicit ſic
Sunt ab Adam pᷣmo homine vſq; ad Ni⸗

num magnũ vt dicunt regem qñ natus eſt

Abꝛaham anni tria milia centum octogin
taquattuoꝛ.qui ab omibus hiſtorioãẽphiſ

vel omiſſi vel ignoꝛati ſunt.A Nino auteʒ

vel ab abꝛahã vſq; ad cęſarem Auguſtuʒ
id eſt vſq; ad natiuitatem chriſti.quę fuit
anno imperij cęſaris quadrageſimoſecun
do facta pace cum parthis iam poꝛtę non
clauſe ſunt ⁊ bella toto oꝛbe ceſſauerunt.
colliguntur anni duo milia quindecim. et
ſic colliguntur anni quinq; milia centuʒ ⁊
nonagintanouem a pᷣncipio mũdi vſq; ad
chꝛiſtum. H

Etas legitima ſp intelligit᷑ de naturali.non

+ „

de ea ꝗꝑ oncipis bñficiũ implet᷑. vt.C.de

his qͥ ve.ęta.impe.l.vlt.

Etas pupillaris eſt mioꝛ.xiiij.ãnis ĩmaſcun
lis. in femina.xij. ff. de. w. ſig. l. pupillus.
Etas pubtatis diuerſimode accipit᷑. Nam
in nuptijs ↄtrahendis ętas pubtatl eſt in
maſculo.xiiij.annis.⁊ in femina.xij.ãnis.
vt Inſti. de nup.in pᷣn.cũ ibino. Non aũt
idem tꝑs reqͥrit᷑ ſʒ alimenta reqͥrunt᷑ vſq;
ad pubtateʒ ꝗᷓ debẽt᷑ maſculo ad.x viij.an
num.feminę aũt vſq; ad.xiiij.ff.de ali.⁊ ci
ba.l.mela.ait in pn.
Etatis venia eſt bᷣuilegiũ qð impetrat mioꝛ
apᷣncipe vt habeatur ꝓmaioꝛe. Impetrat
aũt eam maſculus maioꝛ.xx.annoꝛũ.fęmi

na auũt maioꝛ.xviij.vt.l.ij. C. de his qͥ ve.

eta. impe.

pPio ⁊ carebit fine.ſ.qð non habuit pꝛinci⸗

pium ſue eſſentię. nec habebit finem qualiſ
eſt ſolus deus. Iñ eterne adu. Et vt dicit
Boetius in.v. li. de ↄſolatiõe.Eternitaſ ẽ
interminabilis vitę tota ſimł ⁊ ꝑfecta poſ⸗
ſeſſio. Et nõ ꝙ ęternum eſt qð caret pꝛinci
pio ⁊ fine. Merpᷣetuum qð in tꝑe incipit eẽ
⁊ caret fine.Sempiternũ eſt qð cũ tꝑe inci
pit eſſe ⁊ in tꝑe deſinit eſſe. Lemꝑaleẽ qð

in tpe incipit eſſe ⁊ in tꝑe deſinit eſſe. Solꝰ

Sdeus etern⸗ eſt. Angeli ⁊ aie ꝑpetuę ſũt.
MWMunaͤus tꝑs ſemdiena. Tepalz ſunt

hoies ⁊ hoĩm facta. Itez ab eternꝰh ⁊ hec

eternalis.⁊ H̊ le. Iñ ęternalitas.tatis. Et
eternaliter aduer.
Ether. terl.m.t.eſt ſuꝑius elementũ.ſ.igniſi
⁊ eſt nomẽ gręcũ. Inde ęthereꝰ.a.ũ.⁊ hęc
ethra. eęthrę.i.ſplẽdoꝛ etheris Vñ illud in
hymno. Quẽ terra pont ęthra colũt ado⸗
rant pᷣdicant. Quidã tñ legunt ibi ęthera.
ita ꝙ ſit nti caſus.dicimꝰ ei ętherẽ vłethe⸗
ra. Iñ hec ethera ethere. ſz ethra m Hu⸗

guli. debz dici. Cois tñ eccle vſus diẽ ethe

ra. Itẽ ether ðꝛ ſuꝑioꝛ ꝑs aeris.
Eteroclitum ðꝛ dictionũ irregularium con
tra regulas artis grãmaticę variatio. Ael
eſt ſigti vłↄſigti in vna ⁊ eadẽ ꝑte oronis
variatio.⁊ ðꝛ ab eteron qð eſt variũ et cli⸗
ſis declinatio. Etiã eteroclitum eſt diuerſi
tas viaꝝ. Itẽ eterocliſis ẽ varia declinatõ
ꝗ habet fieri qᷣttuoꝛ modis.genere vt celũ.
li.in ſingulari. In płali vo hi celi loꝝ. Cõ
ꝑatione.vt bonus.melioꝛ.optimꝰ. Decli⸗
natiõe. vt vas qð in ſingulari eſt tertię de-
clinationis ⁊ in płali ſecundę. Sẽſu ſiue ſi⸗
gnificatiõe.vt ops opis in ſingulari ꝓ au⸗
xilio. In płali.ſ.opes ꝓ diuitiss.
Eterogeneus.nea.neũ.pe.coꝛ.i.diuerſarũ

§

naturaxꝝ. ⁊ ðꝛ ab eteros vel eteron. qð eſt

diüſum. ⁊ genꝰ qð eſt natura.vt ptʒ in ho⸗

mie q;ͥ eſt tot eterogeneꝰ.i.diũſaꝝ natura

rum. oc etiã patet in ꝑtibus oꝛganicl.vt

in manu vel in pede. qꝛ manus ⁊ pes con-

ſtat ex rebꝰ diuerſaꝝ naturaꝝ. puta ex pel
le.carne.neruis.oſſibus.⁊ venis. Sʒ alit
eeſt in homogeneis.qꝛ ĩ homogeneis totũ
ꝑs ſunt vniꝰ naturę.ſicut frumentũ.piꝑ

vinũ.argentũ.caro ⁊ oſſa.qꝛ ꝗlibʒ ꝑs fru⸗

menti frumentũ eſt.⁊ ſic de aljs.Et ðꝛ ho
mogeniũ ab homos qð eſt vnũ.⁊ genꝰ na⸗
ttura. quaſi vnius naturr.Z
Ethicus.a.ũ.pe.coꝛ.i moꝛał.⁊ ðꝛ ab ethos

qð eſt mos. Iñ ethica. cę.i. moꝛalitas vel
ſcia ꝗᷓ tractat de moꝛibus.Et ethicꝰ.a.ũ.i.

ꝓbum vᷣm hugl. Itẽ vt dicit Papᷣ. Ethi
ca gen“ febꝛis eſt. cuiꝰ tres ſunt ſpẽs. pᷣma
ſecuũda ⁊ tertia.⁊ habet eſſe in mẽbꝛis. De
ppma leuiter liberat᷑ aliqs.de ſecũda vix.ð
tertia nunqᷓ;.

Etymologia eſt expoſitio vni⸗ vocabuli ꝑ
gliud vocabulũ.ſiue vnũ ſiue płla mag no

tum vel magis nota in eadem lingua vłdi

uerſis ᷣm reꝝ ppᷣetatem vellr̃aꝝ ſimilitu⸗
dinem. vt lapis q̃ſi ledẽs pedẽ.piger. qua

ſipedibꝰ eger. ⁊ ðꝛ ab etymos vel etymon
Agrece qð eſt verum latine.⁊ logos ſermo.

£

Iññ etymologicus.a.ũ.i.ſiguratiuꝰ.vł qð

gtinet ad etymologiã. vl qetymologixat.
tem etymologia eſt vna ſpẽs gmaticę ſci
entie docẽs de ſigtis vel ↄſigtis dictionũ.

*

quaꝝ ſunt q̃ttuoꝛ.ſ.oꝛtographia.etymolo

gia. diaſinthectica. ⁊ ꝓſodia
Ethiopcia.peię.f.p.i.ↄfirmatõ moꝝ.iqua

hois pſonã fingimꝰ ꝓ exbmẽdis effectibꝰ

etatis.ſtudij.foꝛtitudinis. leticię.ſenſus.
merorl.audacię.⁊ ðꝛ ab ethos qð eſt mos

⁊ poio.pois.i.ſingo.g..ſᷣm lhugl. Papi.

dicit. Ethiopeia eſt cũ ſᷣmonem ex aliẽa ꝑ

ſona inducimus. vt cũ fingimꝰ ꝑſonã mu⸗

lieris vel vocem.

ops interpᷣtat᷑. Iñ ethiopia.pię.f.p.qð in
terpᷣtat tenebꝛę. In eęthiopicꝰ. a. ũ.⁊ ethio

pilus. 9.ũ.ambo gentilia.
SEthos gręce.latine ðꝛ mo

Etna.nę.eſt mons ſicilię ex igne ⁊ ſulphure

Ethnicus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.gentilis.
Ethnos gręce. latine ðꝛ gens

Eu grecelatine

Eup hrates huius euphrati
mal.ge.⁊ h̊ euphrate huiꝰ euphrates.eſt

Ethronus.na.nũ.pe. coꝛr. q nullü hʒ thro⸗
num. ſ.qui nullã ꝑtem regni hʒ. ⁊ ðꝛ abe.

⁊ thronus.q̃ſi extra donun.
ne bonũ ðꝛ. Nel ſ
vox reſpondentis.Eus wo aduerbiuʒ eſt

vocantis. =ðè
Eua interpᷣtat᷑ vita.ſiue calamitas ſiue veę
Vita.qꝛ oꝛigo fuit naſcendi.Calamitas ?

vę.qꝛ ꝓpter ſuaricationẽ cã extitit moꝛiẽ⸗

di. A cadẽdo em̃ nomẽ ſumpſit calamitas

q̃ſi cadamitas.
Euan.tis.m.t.i.bacchus. dictus ſic a voce

ſacriſicantiũ ꝓclamãtiũ euoe. Ałðꝛ ab eu

qð eſt bonũ.q̃ſi bonus deus.

Euangeliũ.bona annũciatio iterpᷣtat. Grę
ci em̃ eu bonũ.latine angelꝰ nuncius inter

p̃tat᷑ ᷣm NPapᷣ.hugl.aũt dicit ꝙ angelus
ðᷣꝛ ab agios qð eſt ſanctꝰ. inde h̊ euãgeliuʒ
id ẽ annunciatio.qð cõponit᷑ ab eu qð eſt

bonũ.v. vocali ↄuerſa in ↄſonantem. ⁊ fit

euangeliũ.i.ponũ nunciũ Iñ h euãgeliſta
ſte. qͥ euangeliũ cõpoſuit.

Eucharis.ris.vel charidis.i.hõ bñ gratio
ſus.⁊ coꝛ.cha. VUñ Eccl.vj.Et lingua eu⸗

charis in bono hoie abundabit.

Euchariſtia.ſtię.i.bona gratia vel ẽtiaru

actio. ⁊ ðꝛ ab eu qð eſt bonũ.⁊ charis gr̃a.

Ael euchariſtia ðꝛ ſacr̃n panis ⁊ calid.ſ.
ſacrificiũ coꝛpoꝛis ⁊ ſanguinis chriſitt.
Euchius.chij.i.bacchus.⁊ ðꝛ ab eu qð eſt

bonũ.⁊ chios filiꝰ.q̃ſi bonus filiꝰ.qͥ nomie
eũ Jupiter nominauit.cũ gigantẽ intfecit
Eudoxia.xię.f.p.i.bona gła.claritas.
Eudulia.lię.f.p.i.bonũ vᷣuitiũ.⁊ ðꝛ ab eu.

gõð eſt bonũ ⁊ dulia.qð eſt uitus.

Euentus.us.ui.i.caſus.finis.pᷣncipiũ Añ
Ouið.Exitꝰ acta ꝓbat careat ſucceſſibus
octo. Quiſqͥs ab euentu facta notãda pu⸗
tat. De pdictis tribus ſigãtionibꝰ diẽ qdaʒ

Euentus dic pᷣncipiũ.finem qͥʒ caſum
Etcchiops ꝑ ps ſcribit᷑.⁊ coꝛ.pe.tam in ntõ
qzᷓ in obliqͥs. Et ęthiopes dicti ſunt a filio
Cham ã̃ vocutus eſt Chus.a qͥ oꝛiginem
traxerunt. Chus em hebraica lingua ęthi

Eueunus filius Chanaan.a qͥ dicti ſunt Euęi

ZBßpi ſunt ⁊ gabaoniteę de ciuitate gabaon.
Qſupplices venerunt ad Joſue.

Eufemia.mię.i.bona foꝛtuna. ab eu qð eſt
bonũ. Iñ qdam vgo dicta eſt eufemia. qſi
bñ foꝛtunata

— 7

Eufoꝛtuniũ.nij.i.bonũ foꝛtuniũ.⁊ ðꝛ ab eu

qð eſt bonũ ⁊ foꝛtuniũ.

„

s8. vł euphrate

fluuius meſopotamię de paradiſo exiens

copioſiſſimus gemmis.qui per mediam

m Wap. Eu

hr⸗

babyloniã influit.q̊ ab vbertate nomen ac ſunt deliece.
cepit. Naã hebꝛaice euphrata fertilitas in· Euocatio eſt dictionũ diuerſaꝝ intrãſitiua
pᷣtatur. Meſopotamiã in q buſdam locis adiunctio.ita ꝙ vna trahat᷑ ad im ꝓpeta⸗
ie ita irrigat ſicut nilꝰalexandriã.⁊ ꝓdu.pe. tenm alterius.vt ego CPetrus lego.
tbirze Vñ Lucanꝰ. Tigris ⁊ euphrates vno ſe Euphemiſmos eſt bona vbi ꝓ vbo muta
fonte reſoluunt. Item Auroꝛa. Frugifer tio. vt Exultabit lingua mea iuſticiã tuaʒ.
ſey⸗ euphrates natat h̊ ꝙ plurima pfert. id ẽ exultando ꝓnunciabit. ⁊ öꝛ ab eu qd
mins: Euphrateus. tęa. tęũ. ðꝛ ab Euphrates fltu bonũ.⁊ phemiſmos qð eſt mutatio q̃i bõa
R uio.ſed effrateus ꝑ duo f ab effrata venit. mutatio. Uñ. Euphemiſmos erit ꝓ vbo
lning Euphauia eſt pulcra locutõ.vt meridieſ pꝓ ponere vᷣbum.Exultat dñi vocem lingua
medidies. Et ſm quoſdam ſit dupliciter. mea ſupin. ”
Kne Del qñ lra tranſponit᷑.vt nobiſcũ pꝛo cuʒ Eupolis.f.t.pe.coꝛ.latine eupoleos grece
Ae nob. Ael ſcribit᷑ non ꝓfert᷑.vt Circũeo. id ẽ bona ciuitas.⁊ ðꝛ ab eu qð eſt bonum.
ircũamicto. ꝓpt᷑ mala ↄſonoꝛoſitateʒ. et ¶⁊ polis ciunuttuiuias..
rötii ðꝛ ab eu qð eſt bonũ.⁊ phonos ſonꝰ.quaſi Euprepia.pię.i.pulcritudo.deco....
WZ bo na ſonoꝛitas vel bonꝰ ſonꝰ. Jñ eupho⸗ Euripus.pi.m.s.i.maris eſtuatio.vłlocuſ
— nicus a. i.i.bene ſonans. Et excuſat cace⸗ in mari piculoſus.⁊ ðꝛ ab eu qð eſt bonuz
* pꝓhaton ſᷣm doctrinale. Añ. Cum retices ⁊ripa.quaſi bona ripa.ꝑ ↄtrarium. Vnð
o turpe ſonant euphonia habet. Boetius.Eſtuantis moꝛe fert᷑ euripi. vm
Eugenes.pe.coꝛ.gręci dicũt.qð nos inge-⸗ Hhugl. ap̃.dicit.Euripꝰ eſt reductio ma
in: nuos vel nobiles.i.boni generl dicimus. ris vel aquaxꝝ.qð fit ᷣm crementũ vel de⸗
ugiſe Euictio ſᷣm Axo.in ſũ.ſic diffinit. Euictio crementũlurn.
11 eſt rei emptę vłex alia iuſta cauſa accepta Euroauſter. ſtri. eſt vẽtꝰ collaterał. ⁊ ðꝛ ab
Kige ꝑ ſniam iudicis abductio vel vt petat alio euro ⁊ auſter.qꝛ eſt int᷑ eurum ⁊ auſtrum.
linge euincẽte omiſſio. Nec em̃ ſꝑ eſt neceſſarũũc Inuenit᷑ etiq euroqdlo.

d renm abduci vt videt euicta. vt. ff. de eit. Europa fuit ſilia Agenoꝛis regl libye quazʒ

ANe 5. f. IXIupir ab africa raptã.cretam aduexit.et
1crzn Euidens.tis.oĩs.ge.i.clarus vel aꝑtꝰ. JIſ ab ea tertiã ꝑtem mũdi europam vocauit.
ielall hec euidentia.tię.i.aꝑtio vel claritas. Et Jũ europicus.ca.cũ.⁊ europius.pia.piũ
cit cõpõit᷑ cũ in.⁊ ðꝛ ineuidẽs oĩ s.ge.i.obſcu Et nõ ꝙ ſunt tres ꝑtes mũdi.ſ.europa.li⸗
ba rus vłinaptꝰ. Iñ ineuidẽtia.tię.i.obſcuri bya.⁊ aſia.Se qͥbus Lucanus in.vj.Eu⸗
gone Euilath filiꝰ Chus.a qͥ getuli.i.mauri ( tas ropam miſeri libyã aſiamq; timrre.
ürteat Item euilath ðꝛ ꝓpᷣum terrę Eurus.ri.m.s.eſt ventꝰ flans ab oꝛiente.⁊
ne, Euitatus.a.ũ.i.valde vitatus vł euidẽter vↄꝛab eos.eoi.quaſi ab eoo ruens.
echel. vitatus.⁊ ðꝛ ab euito.tas. AUl põt compo Euſebia.bię.i.pietas. Iñ euſebius.i.pius.
ni ab e.⁊ vita.⁊ tũc euitatus.i.vita puatꝰ*. ⁊ cõponit᷑ ab eu qð eſt bonũ.⁊ ſebes quod
g AH AVñ dicit Papᷣ. Euitatus.i.vita priuatꝰ* eſt pietas.q̃ſi bõa pietas. hinc etiã gręce
Ccſides id eſt ꝑterritus. ALaiiconia ðᷣꝛ euſebes.i.bonę pietatis auis.
dat :. Eulogiũ.gij.n.s.i.ſapia.vłbona fama vel Fert᷑ em̃ ꝙ ſicut alit᷑ a parentibꝰdũ parua
R teſtimoniũ.vel cantus. Itẽ eulogia dicin elt.ita poſtmodũ ſenes parentes alat
Saiun tur laudes electę ⁊ ſummatim collectę. vt Euſtochium. f.s.i.bñ foꝛtunata.⁊ ð ab eu
zum bui ſi aͤs in imagine alicuiꝰ laudes ſcribat eu⸗ qʒð eſt bonũ.⁊ tuchis qd interpᷣtat᷑ foꝛtũs.
—NRH logia dicũt᷑. Itẽ eulogia. gię.ᷣf.g.ðꝛ ab eu Euticiani qdã hęretici dicti ab Eutice con⸗
. að eſt bonũ a logos. ſunt eulogię benedi ſtantinopolitano abbate. chriſtum poſt
anhze ctiones. ſalutationes ⁊ bone donationes. humanã aſſumptioneʒ negauit exiſtere in
innſi⸗ Vñ in decret.x vj.di.de eulogijs ad ſarra duabꝰ naturis.ſed ſolam diuina aſſeruit ĩ
ↄcilia ↄſtitutis. Iñ eulogicus.a.ũ.⁊ eulo eoeſſenaturam. MP
Acbeal gius. gia. giũ.i.bñdictus. ü&Egcguui.n. s.i.ſeculũ vel tps vel ſpaciuʒ qð cũ
1 Eumenis. dis.f.g.furi a in fernał.quaſiibo mundo cepit eſſe.⁊ ðꝛ ab h inſnitiuo eſſe.
acher⸗ no deſiciẽs.⁊ ðꝛ ab eu qð eſt bonũ.⁊ mene ¶ Euũ etia eſt pſentarius ſtat oim ſunt ⁊ fu
ds.4 defectus. ⁊ coꝛ.pe. Ande Gręciſmus. Eu ecrunt ⁊ futura ſunt.i.in cuius ſſentia ſunt
oeuen menides qꝛ deſiciũt bonitate vocan᷑t.· oĩa pſᷣterita ⁊ futura tanqᷓ; ſſentia.Inñ eui⸗
. Ad⸗ Eunuchus.chi.m.g.gręcũ eſt.i.ſpado. Et ternus.na.num.a ęuitaneus.a.ũ.i.ꝑdura
n eunuchia. chie. i. facies. Sʒ eunuchię aꝝ. “̊ð”MMßM

pilis in euo.

K

Exactio.onis.f.t.i.iniuſta petitio.
Exactoꝛ.oꝛis.i.iniuſtus petitoꝛ.
Exxactus.a.ũ.i.pfectus.ꝑqͥſitꝰ.delectabił.
gularis ponit.
Examen.inis.i.filũ m ediũ quo trutia ⁊ ſta⸗
tera regit᷑ ⁊ lances ęquant᷑. Vñ ⁊ in lãceis

amentũ ðꝛ. Nel examen ðꝛlingula ꝗ̊ in fo⸗
ramine trutinę vtit᷑ huc ⁊ illuc.vᷣm quam

conſiderat᷑ ęqualitas po nderatoꝝ. Vnde
⁊examen ðꝛ iudiciũ.diſcretio.ꝓbatio.in⸗
qſitio. Examen etiã ðꝛ apum ↄgregatio.⁊
tranſſlationem hoim. DMU
Exanguis.9. t. ⁊ B gue.i.extra ſanguinem.
yel pallidus. ⁊ ðꝛ ab ex ⁊ ſanguis.

Exrxaminatus.a. ũ.i.debilitatus.perterrefa

ctus. ↄſternaauss.
Excedra.drę.ab hydoꝛ vł hydro quod eſt
ꝗqua.ðꝛ h hydrus vel hydra ſᷣpens aqua
ticus.De hydra legit᷑ ꝙ fuit Oracomłto⸗
rum capitũ.q̃lis fuit in leerna palude ꝓui
cisę archadię lhęc latine excedra ðꝛ qꝛ vno
ceſo tria capita excreſcebãt. Sed h̊ fabulo
ſum eſt. Nam oſtat hydram locũ fuiſſe vo
mentem aqs vaſtantes ciuitatẽ vicinam.

in quo vno meatu clauſo młti erũpebant.

ODð hercules videns loca illa cõbuſſit. et
ſic aquę meatꝰ clauſit vnde ⁊ hydrã ðꝛ int᷑⸗-
feciſſe.Et nõ ꝙ in aliqᷣbus libꝛis ſcribitur
erxcedra ꝑ d.⁊ tunc eſt etymo.excedra.qð
excelſa hydra. In aliquibus ꝑ t. excetra.
quaſi excelſa tria.Et iſta lr̃a cõmunioꝛ eſt.

æ hʒ mediã naturalit᷑ pductã.Excetrę aũt

cõꝑat Hierony mus emulũ ſuũ ꝓpt᷑ detra
ctionis ſibiluʒ. vel foꝛte qꝛ qñ aufert᷑ vna
via detrahendi. inuenit detractoꝛ aliã viã
vel płes. Unde in ꝓlogo Eſdrę ðꝛ. Itaq;
licet excetra ſibilet victoꝛq; Sinon incen⸗
dia iactet Sinon autem fuit qͥdam ꝓditoꝛ
cuius inſidijs capta fuit Troia Et ideo ðꝛ
victo ⁊ cui comꝑat Hieronymus ęmulum
ſuum detractionis incendia iacientem.
Excelſus.a.ũ.i.altꝰ vel ſublimis. Iñ excel⸗
ſitudo.inis.i.altitudo.ſublimitas.
Exceptio eſt rei defenſio ꝑ quaʒ ſe defendit
2⁊ tuet᷑ ab actoꝛe.Et m Moin ſü. C. e. ti.
qñq; ponit᷑ large ⁊ impꝛopᷣe ꝓ omni defen
ſione ꝓut reo competit. etiaʒ ſi nulla acto
ri cõpetit actio. Et tunc qͥdam vocant eaʒ
exceptionem facti.vt qñ ſine actione quis
calũnio ſe ponit
Exceptio dilatoꝛia eſt quę cauſaʒ differt.vt

Erxrallage eſt mutatio qñ ꝓ numero pli ſin⸗

Exceptio peremptoꝛia m ſpe.vocat᷑ ſic.qꝛ

actionẽ vel intentionem agentis ꝑpimit.
Exceptio ꝑpetua eſt ꝗͥ ꝑpetuũ hʒ effectum.
vt cum petis a me debuuz. excipio ꝙ tu re⸗

miſiſti mihi. Hec exceptio ꝑpetua dici po⸗

teſt.⁊ ꝑpetuo competit qñcũq; actoꝛ agit.
qꝛ exceptio nõ competit niſi qͥs agat.ff.de
excep.l.exceptio.
Exceptio tꝑalis eſt ꝗᷓ ad tꝑs vtilis eſt.vt cũ
petis debitũ.excipio ꝙ feciſti pactũ mecũ
de nõ petendo.lhęc exceptio vſq; ad annũ
vtilis eſt.poſtea vo non.de q̃ dereſcrip.c.
plerũq. ”M

Exceptio anoꝛmala eſt ꝗᷓ̃ no ſequit normaz

aliaꝝ. qꝛ põt opponi an litis ↄteſta.⁊ poſt
infra litis ↄteſta.vt exceptio excõicatio

nis ⁊ alię.ſ de quibus dubitatur an ſintꝑ⸗

petuę an tempoꝛales.vt exceptio mr̃imo⸗
nij ⁊ exceptio non numeratę pecunię.⁊nõ
numerate dotis. vt no. Inſti. de excep · S·
appellank.
Exceptio rei iudicatę non põt opponi.quã

do fit ſuꝑ eadẽ re ⁊ qñ eſt ex eadeʒ cã ⁊ ea⸗

dem pſona.
Exceptoꝛius.a.ũ.ðꝛ ab excipio.pis.Exce⸗
ptoꝛia ſunt ꝗ̊ excipiunt᷑ vel debent excipi.

Excidium.cidij.i.deſtructio vel euerſio vł

caſus. Inde excidioſus.a.ũ.i.excidio ple⸗
Exciduus.dua.duũ.qð facile cadit.
Excipulũ.li.i.venabulũ.⁊ ðꝛ ab excipio iis
eo ꝙ accipiat apꝛum venient.
Excipuus.a.ũ.i.ſᷣcipuus ⁊ melioꝛ.⁊ ðꝛ ab
excipio.pis.qꝛ melioꝛa ſolẽt excipi ⁊ eligi.
quaſi extra alia
Exclamatio eſt cuʒ frequent᷑ clamat᷑. vt O
qᷓ;tis.o qbus.o qlibus es vidueta.

Excluſoꝛ.oꝛis.qͥ ⁊ excluſarius ðꝛ.i.ianitoꝛ

q̊foꝛas excludit hoĩes.

Excolens.entl.oĩs.ge.qͥ excolit vel purꝰ et

delicioſe diligent ꝑatꝰ.⁊ tũc comꝑat᷑ex
colẽs.tioꝛ. tiſſimꝰ. VUñ Joannes Caſſianꝰ
diẽ. Excolentioꝛes cibi aię nõ adimũt pu⸗
ritatem. ſi cũ moderamine ſumant.

Excolitꝰ.ta.tũ.i.bñ cultus ⁊ diligente
Excõicatõ.f.t.eſt extra cõionẽ eccłę ſeꝑatõ

vłcẽſura eccłaſtica excludẽs a coione fide

lium. xj.q.iij.c.nihil.⁊.S·euident᷑. Vel eſt

eternę moꝛtis dãnatio.xj.q.iij.nemo epᷣo⸗

rum. ⁊.c.nullã. Et excõmunicationis duę

ſunt ſpẽs ꝗᷓ frequent᷑ vſitant᷑.de quibꝰ .iij.

q.iiij. Engeldrudã. Ana ꝗᷓ maioꝛ eſt. et ðꝛ

ganathema. ⁊ excludit ab ingreſſu eccleſię.

öicin
mmſin
9 mno⸗
unie. dſi
tercep

Ppong
dezcns

dho r
thanancn
Aagſon
Nado
i

O

ianm.

vapur
R
Nsiſn
initt
.

Mii
ineſe
Gt
ſenoep'⸗
foris d
dguid'l
orek
ſtouc

tio ⁊ etiam ꝓthalamo.
Exemplũ.pli.ðꝛ ab amplus.pla.pluʒ.⁊ ð

qa cõione fideliũ ⁊ a ſacramentis. Alia mi

noꝛ.ꝗᷓ ſolũ ſeꝑat a ſacramentoꝝ ꝑceptiõe.
de qua in. c. Si celebꝛat. de cele. miſſa. ex

noſrriiis.
Exconſul eſt qͥ deſijt eſſe conſul.
Excoꝛs.coꝛdis.oĩs.ge.i.ĩers.fatuꝰ.iſipiẽs

⁊8 ab ex ⁊ coꝛ.q̃ſi extra coꝛ. Et in eodem
ſenſu ex e.⁊ coꝛ ðꝛ ecoꝛs.dis.ge.oĩs.quaſi
ſine coꝛde. AUñ Oꝛatius in epi. Sub domi
na meretrice fuiſſet turpis ⁊ excoꝛs

Eyxcrementũ eſt qð ſuꝑexcreſcit.vt in arbo

ribus qð putat᷑.ſeu qð expuimus
Excubię.aꝝ.i.vigilię.cuſtodię.inſidię.
Excuſatio eſt alicuius iuſtę cauſę allegatio
in defenſionem vel ſuppoꝛtationẽ alicuiꝰ.
ne cogat᷑ cõparere in iudicio.de qͥ ĩ lege.ij
ff. ſi qs cautionibus.

Erxcuſatoꝛ ſᷣm Axo.eſt qͥ venit ad ꝓponen⸗
dum cauſas abſentię alicuiꝰqͥ non poterat
eoſdem.

ſimul ratione ſui vel cauſę pcuratoꝛẽ con
ſtituere. vt in cauſis criminalibꝰ. in quibꝰ
licet ꝓcuratoꝛ nõ interueniat.tñ allegatis

cauſiſ abſentię bñ admittit.vt in.l.abſens

ff. de ꝓpcura. vel vocatus erat vt ꝑſonalit᷑
copareret

Evrecutoꝛ m ſpe.eſt officiałꝑ quẽ litis exe
cutio vel ipᷣius cauſę ſᷣparatio iubẽte iudi

ce ſuo expedit᷑. Ael m Axo. ppᷣe eſt ille qᷣ
diſcuſſam cauſam ⁊ ſententiam executioni
mandat. qui etiam in iure vocatur appari

Exrecratio. onis. fe.t.i.maledictio vel dete⸗

ſtatio. Iñ execrabilł.i.deteſtabilis

Execratus.a.ũ.i.maledictus vel excõicatꝰ
Exedra.drę.i.cathedra.thronꝰ.ſedeſ.ſella

ſuggeſtus. Ael exedra eſt camera ſecreta.
vłloc theſauri.vel locꝰ ſubſellioꝝ.·i.abſi⸗
da.vłcamera vł locꝰ qͥdã ſepatꝰ modicũ a

Htoꝛio vel a pallatio. Ał exedra genus eſt
feneſtręꝗᷓ exterius dilatat᷑.ſed interius co

artat᷑. Item inuenit᷑ exedra ꝓ gaçophyla⸗

illud qð fit. Iñ exemplar.arl ad cuius ſilłi
tudinẽ fit Añ qͥdam. Exemplar genus eſt

exemplũ quo trahis inde. ł exemplar li

ber eſt. exemplũ qð trahis inde.Et eſt exẽ

plum alicuiꝰ dicti vel facti ptiti ꝓpoſitio.

cũ certi autoꝛis noĩie.vt Oẽs ꝓ ſuꝑnapa⸗
mia laboꝛare debemus ſiẽ fecit apłs. qͥ tot
ꝓbera paſſus eſt. Item exemplũ eſt ꝗqdam
ſpecies argumentationis.⁊ ᷣm hͥ exepluʒ

eſt qñ fit pceſſus ab vno ꝑticulari ad aliðö.

vt athenienſes pugnare cõtra thebanos ẽ

—

malum.ergo thebanos pugnare cõtra fo⸗
cenſes eſt malum. l
Exemplaris ðꝛ illa ſubſtitutio ꝗᷓ fit filio fu⸗
rioſo ſeu mente capto in euẽtu moꝛt i furo

re ſeu non ſana mene.
Exemptus.ta.tũ.i.ſubtractus.ſublatꝰ.ex⸗
tractus.⁊ ðꝛ ab eximo.mis.ſi ex aliqͥ em⸗
ptus.i.tractus. H

Exemptus ðꝛ iſte qͥ a ſuo iudice ſiue iuriſdi

ctioue oꝛdinarij ſubductus efff.

Exemptio ꝓpᷣe eſt vbi aliq̃ ↄuentuał eccłia

canonicoꝝ ſeculariũ vel regulariũ mona⸗
choxꝝx vel monialiũ immediate ſubeſt papę
Et eſt duplex.ſ. vniuerſał ⁊ particularis.
Vniuerſał eſt ꝗᷓ cum vniuerſitate iuri ſpe⸗
ctat ad papã.ita ꝙ metropolitano aut dio
ceſano nihil iuris maneat in eadem. Par⸗
ticularis eſt ꝗᷓ pꝛo parte in certis caſibꝰ ab
eox iuriſdiciione eximit᷑.⁊ alias ꝑtinet ad
Exenium.nij.n.s.munꝰ paruũ.⁊ qdðcunq;
munus mittit᷑ alicui.⁊ ðꝛ ab exenos qð eſt
pegrinũ ſᷣm hugl. Papᷣ.diẽ. Exenia pꝛe⸗
mia. dona. munera. bñficia. Anð Eccl.ij.
Exenia ⁊ dona excecant oculos iudicum.
Exenſis.ſis. .t.⁊ h ſe.i.extra ſenſum.⁊ ðꝛ
ꝗab ex ⁊ ſenſus.
Exentera dicunt᷑ inteſtina.ꝗ̃ ſic dicunt᷑ qſi
exinter.
Exequię.aꝝ.płis numeri.f.p.i.officiũ moꝛ

tuox.⁊ obſequia ꝗᷓ fiunt circa ſepulturam

Iñ h̊ ⁊ hec exequialł.⁊ h̊ le.i.ad exequias
ptinens.vel res exequia,.
xercitoꝛ ðꝛ is ad quẽ quotidianus queęſtꝰ
⁊ vtilitas nauis ptinet. Magiſter vo na⸗
uis ðꝛ cui tota nauis ⁊ ancoꝛa cõmiſſa eſt.
Exercitus.us.ui.i.collectio hominũ in ex⸗
peditione. l
Exermis..t.⁊ B̊ me.i.extra arma.⁊ exer⸗
mus.ma.mũ.idem.
Exeſus.a.ũ.i.coꝛroſus.extra vł valð eſus
cõſumptus.euacuatus. HD
Exhauſtus.ſta.ſtũ.i.cõſumptꝰ.euacuatus
extenuatus.
Exhebenus.ni.f.s.ꝗqdã gẽma pᷣcioſa ⁊ can
dida.qua aurifices auꝝ poliũt.

„

Exheredatio eſt alicuiꝰ a ſua ſuba vłhere/⸗
ditate excluſio.⁊ alteriꝰ ſeu alieni inſtitu⸗
tio. veluti cuʒ parentes exhęredant filios.
⁊ ſcribunt alienos hęredes in teſtamento.
Ita accipit᷑ Inſti.de exhere. liber.
Exitiũ.tij.n.S.i.toꝛmentũ vłmoꝛs.clades.
calamitas. caſus aduerſus. exitus malus.
Inge exitioſus.a.ũ.⁊ h ⁊ hęc cxitlalig. et

6 (EX

H le.i.ꝑiculoſum.vel qð infert exitiũ. Inð
⁊ exitiolũ.li.dimi.i.paruũ exitium.
Exiguus.gua.guũ.i.paruꝰ.⁊ ðꝛ ab exigo.
qò eſt diuido.qð em exiguũ eſt alteriꝰeget
ſuffragio.vᷣm Hugui. Napias dicit.Exi⸗

guus.imbecillis infirmus.multum egens

paruñs

E xxilis.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.tenuis ⁊ macer.⁊ ðꝛ

ab ex ⁊ hilus.vel exilis.quaſi ſine ilibus.
Nõ em̃ exilis videt᷑ haberi ilia.vel exił᷑ ðꝛ
ab exeo.qꝛ poſſit q̃ſi ꝑ anguſtũ exire. Inð
hec exilitas.tatis.i.tenuitas.Et ꝓdu.pe.
exilis. ⁊ viðꝛ eſſe aſpirandũ qñ còponitur
ab hilus.alias nõ. VUñ Oꝛatius in epi.Ex
ilis domꝰ eſt vbi nõ multa ſuꝑſunt.
Exiliũ.lij.i.pegrinatio vel damn atõ.q̃ſi ex
tra ſolium eiectõ.

4

Eximius.i.maximꝰ.pᷣclarꝰ.nobił.ſbᷣlimis.

⁊ 8 ab ex.⁊ imus.q̃ſi extra imum poſitus
Et hʒ vim ſuꝑlatiui.vñ ↄſtruit᷑ cũ gtõ płi

vt Dauid eximius ꝓphetaꝝ. Ałðꝛ ab ex

qð eſt valde ⁊ eminẽs.quaſi valde eminẽs
Inde eximietas.tatl.i.ſublimitas.magni
tudo.nobilitas.claritas.

Exitus.tus.tui.pla ſiãt.Nã exitus. i. finis

Vñ Ouið.epi.Exit acta ꝓbat caret ſuc⸗
ceſſibus opto. Quiſqͥs ab euẽtu facta no⸗

tanda putat. Item exitus.i.moꝛs. Itẽ exi
tus.i.egreſſus. Añ ꝓpheta. In exitu iſrk

4

ðꝛ abex ⁊ller.
Exodiũ.dij.i.pᷣmꝰ cantꝰ.initiũ cantilene.et
ð ab ex ⁊ oda qð eſt cantꝰ. Iñ h̊ ⁊ hec exo
diarius.rij.i.pᷣcentoꝛ.q cantũ incipit ante
alios.⁊ exodiarius.ria.riũ.i.ad exodium
vel exodiariũ ꝑtinens.
Exochł. di. pe.coꝛt.m.s.i.exitꝰ.⁊ ðꝛ ab ex 2
oda qð eſt via.q̃i itus.viatio extra.hic ⸗

Exlex.exlegl.oĩs.ge.i.ſine lege. extra lege.

.

dam liber ðꝛ exodus. qͥ ↄtinet exitum vel

egreſſum populiiſrael de gypto.
Exoletus.a.ũ.i.excretꝰ.nutritꝰ vel adult⸗
Vnñ Plautus in empidico. Gomi reliqui
vᷣginẽ exoletã.i.grandẽ.⁊ ðꝛ ab ex et oleo
les. Itẽ exolet⸗.ta.tũ.i.valde fetidꝰ.⸗ tũc
ðꝛ ab ex ⁊ oletꝰ.i.fetidus.⁊ eſt nomẽ.
Exomnis..t ⁊ ̊ ne.i.extra ſomnum. ⁊ ðeꝛ

ab ex ⁊ ſomnus.

vel eee ſiue ſit laudis. vt cũ ðꝛ Gatth.
xj. Conſiteoꝛ tibi pr celi ⁊ terreę ⁊c. ſiue ſit
peccatoꝝ.Et differt a keranhs Ainterßtan
1

tur rogationes.qꝛ ex omologeſis pꝛo ſola

cõfeſſiõe peccatoꝝ agit. Letanię aũt ppr

Exomologeſis.f. g. gręce. latine ðꝛ cõfeſſio

roganduʒ deũ impetrandũ in aliqͥ malo .

mivicoꝛdiam eius fin.
Exoꝛabilis.2.t.⁊ h le.qð facile põt exoꝛari
ſq; concedere rogata. Inde exoꝛabilit᷑ ad⸗

uer. Et componit᷑ inexoꝛabilis.i.non exo⸗

rabilis. VUVMWUd
Exoꝛciſmus.mi.eſt increpatio vel ↄiuratõ
aduſus diabolũ. vt recedat. vt ẽ ill ʒacha
rię.iij. Increpet in te dñs ſathan. Iñ hic ⁊
heęc exoꝛciſta.ſtę.i.cõiuratoꝛ vłicrepatoꝛ.
Snuoegreri ſuꝑ cathecuminoſ.⁊ ſuꝑ eos

habent ſpũm immundũ nomen domino
ſtri Jeſu chriſti. adiurans ꝑ eum vt egre⸗

diatur ab o. ð
Exoꝛdium.dij.n.s.i.inceptio. Itẽ exoꝛdiũ

dðepᷣma pars or̃onis in rhetoꝛica. Naʒ ym

Iſið.in libꝛo etymo. Narteſoronis in rhe

toꝛica arte ſunt quattuoꝛ.ſ.exoꝛdium. nar
ratio.argumentatio.⁊ ↄcluſio.aꝝ pᷣma

auditoꝛis aim ꝓuocat Secũda res geſtas

applicat. Tertia fidem aſſertoꝛibus facit.

Quarta finem totiꝰ oronis cõplectit᷑. Et
vt dicit MPapᷣ.Exoꝛdium ðꝛ pᷣncipiũ oro⸗
nis.qð oꝛatoꝛ in ſua cauſa facit in qͥ reddit
auditoꝛes beniuolos dociles ⁊ attentos.

Iñ exoꝛdiarius.ria.rium.i.ad exoꝛdium

ꝑtinens.Et hic exoꝛdiarius.rij.qͥ incipit
vel exoꝛdium facit.
Exoꝛia.rię.f.p.i.naſcẽtia.⁊ ðꝛ ab exoꝛioꝛ
Exoꝛs.oꝛtl. .t.i.extra ſoꝛtẽ.⁊ abijcit᷑ s.pᷣ⸗
cedentex. Vñ Sapię.ij. Nemo nr̃m ſit ex
oꝛs luxurię nr̃ę.i.alienus vel extra ſoꝛteʒ
Exoꝛſus.a.iũ.i.locutꝰ.jnceptꝰ.⁊ ðꝛ ab exoꝛ

Exoſus.a.ũ.i.valð vł ꝑfecte odiens.(dioꝛ

⁊ ↄſtruit᷑ cũ actõ.vt exoſus bella.i.odiẽs

valde. Et ᷣm Pap̃. Exoſus eſt qͥ aliquezʒ
ogit. Odioſus vo q̊ odit᷑. MDM

Expeditus.a.ũ.i.exolutus.lib. ꝓpmptus.
ðꝛ ab expedio.is.qð idem eſt qð liberare.

explicare.exoluere. Itẽ expedire.i.ↄueni

re.vł ꝓdeſſe vł vtilẽ eſſe.⁊ vᷓm h̊ ſepeinune

nitur imꝑſonale Expedit.vt ibi.Expedit
vobis vt vnus hõ moꝛiat᷑ ꝓ pplo ne tota
gens pereat.

Expenſe ſunt ſumptus volũtarij ⁊ non ne
ceſſarij.⁊ ðꝛ expenſa quaſi extra penſas et
debitum facta. SJ

Experectus.a.ũ.i.ꝑ ſe vigilans
Expers.pertl.2.t.i.imunis.ſine parte. Jñ

expertiꝰ.a.ũ.i.expers vᷣm Hug. Papias

vo diẽ.Expers.i.extra partẽ vł patriam
glien?. extraneꝰ. In expertia. i, extraneg.
Expes.oĩs.g.⁊ deſic in obliqs.i.extra ſpẽ.

vel ſine ſpe deſperatus. Unde Perſius.·

Ue

D
Abile
Lhoner⸗

niun
lözah
Nibie⸗
hepaor.
ſihens
Nnino

ne.

ianli
a Eyn

wnisinhe

Wiun. n
herum
Ggeſtas
us faet.
cait. Et
dd⸗
iredas
1mends,

HaNdon

aͤugt

enn.

ials⸗

GN

;
*.
(do
odis
lige

hns
bbem.

t Nei

zſeine
Eyent

hote

nin
nlet

Pees

iNmen
erN

emnſt

Exrpiatus.a.ũ.i.mundatuts.

Bonec deceptꝰ a expes. Et eſt qͥnte decli.

Expilatoꝛes ſᷣm Axo.in ſum.hi ſunt q exre
bus vacãtis hęreditatis aliqͥd ſurripiunt

*

⁊ exKpilant.de pe.di.j.aut facta.

Expinis..t.⁊ G ne.i.extra ſpinas.vel ſine 1ðꝛ b
ſpinis.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ eerny q eſt extra. ? ſtaſis qð eſt ſtatus.q̃ſi ex
Exrpiatio.onis.f.t.i.purgatio.pia actõ.mũ

ſpinis.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ ſpina.
datio Expiamen. pe. ꝓ. idem.

xpletus. a. ũ.i. finitus.

ꝗᷓ replicationem infirmat ⁊ reũ adiuuat

Explicitus. ta. tum. i. extenſus. finitꝰ vlter⸗
Exploſa.i.excluſa.c.inqͥſitioni.ð ſen.excõöõ.

Expolia.lię.f.p.pręda ſic dicta.ab expoli⸗

Expulſoꝛ.oꝛis eſt aliqͥs expellens. Inde ex
pultrix. tricis.mulier expellens.⁊ foꝛmat᷑
ab expulſoꝛ.⁊ deberz dici expulſrix.ſ̊ mu⸗

tatur s.int.

Expunctoꝛ ðꝛ ab expungo. Et expũctoꝛes
dicim?eos qͥ expellunt alios ab hęreditate

⁊ delẽt noĩa eoꝝ de tabula teſtamẽti. Vel
eos ſic dicimꝰ.qꝛ in ſignãdiſ ſerãt teſtamẽ
tis.⁊ eoꝝ inſer ebant punctos qͥ erãt in hę⸗

reditate.vel eoꝝ quotiẽs expediebat aufe

rebant noĩa qͥ erant exheredanhdii.
Exqueſtoꝛ eſt qͥ publice pecuuię ↄgregãdę
ↄpᷣuandę ⁊ ꝗqrendęofficiũ habebat. Abł dðꝛ

ille qui ꝗſtoꝛis deponit adminiſtrationeʒ.

Exta ſunt medieę pecoꝝ ꝑtes. inteſtia fibre
Hm Napᷣ. Scðm aũt hugꝗl.ðꝛ h̊ extum ti.

inteſtinũ.⁊ ðꝛ ab exeo.is. vel ab exto.as.

Vnde Exech.xxj. Interrogauit idola ex⸗

ta conſuluitt.
Extales ⁊ ani idem ſunt.i.vię alui purgãdi

Vñ.j.Regl.v.Cõputreſcebãt ꝓminẽtes

extales eoꝝ.Qð dicit Joſephus factũ fu⸗
iſſe ex violenta paſſione diſinterię.vt ⁊ pu

trefacta inteſtina egererent. Ande mures lis.⁊ pꝓe ius in. vj
H Znei⸗Mit laboꝛ illa domꝰ⁊ extricabił erroꝛ

ebullientes de agris comedebant extales
eoꝛum Et declinatur hic extalis.lis.⁊ pꝛo
ducit ta. ð

Eyxrtaſis.ſis.f.t.pe.coꝛ.i.exceſſus mentis.ſ.

cũ hõ ponit᷑ extra ſtatũ ſuę mentis.ſicut in
articulo moꝛtis.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ ſtaſis quod ẽ
ſtatus. Nel ᷣm MPapᷣ.Extaſis eſt exceſſus

mentis ꝗᷓ ſit pauoꝛe mentis vel aliq̃ reuela
tione. Item extaſis eſt qꝗdaʒ ſpẽs metapla

tur ignis patrię.
Ex traduce ſunt du ex pᷣpoſit MM
traduce nomen. qð eſt caſus ablatiui ò rra

Exultatio.onis.f.t.i.gaudium. Et differt a

ſmi. x eſt extenſio ſyllabę ↄtra naturã vbi.
yt Italiam vado ꝓfugus.cũ italiam co.

pᷣma ſyllaba dici debeat. ꝗᷓ diaſtole a buſ⸗
dam dꝛ. Ael extaſis eſt ꝓductõ ſgallabt na
turalit᷑ bꝛeuis.⁊ interpᷣtat᷑ extẽſio. ⁊ ðꝛ ab

tra ꝓpᷣum ſtatũ poſitio.Et ðꝛ extenſio ſyl⸗

lbe. qꝛ bꝛeuitas extendit in longitudine,ʒ

Quidam tñ dicunt extheſis ab ex ⁊ theſis

etus. a. . yoyodlſitio. quaſi extra ſuam poſitionen
xplicatio onis.f.t.eſt allegatio ꝗᷓ ſuppli/
cationẽ infirmat.⁊ eſt actorſ ↄtra reu. Añ
replicatio eſt allegatio ↄtra exceptioneʒ.?
adiuuat actoꝛẽ.Et ſupplicatio ẽ allegatio

Exter.ra.rũ.i.vltimus. vel extraneꝰ.exter

Externus.na.nũ.i.alienus. Iñ externo.as

Are. i. alienare.
Evxterus.ra.rũ.i.externus.

ſpicireraa.
Extollẽs.tis.oĩs.ge.i.ſuꝑbꝰ.elatꝰ.inſolẽs
Iñ extollentia.i.ſuppbia.
Extorris..it.i.expers.vel extra terrã poſi
tus exul. ⁊ ꝓpᷣe expulſus de terra ſua vi.?
ðꝛ ab ex ⁊ terra. Uł põt cõponi ab ex ⁊ tor

Extipex. oĩs.t.vel extiſpex.cis.i.augur q i⸗

ris. ⁊ ðꝛ extoꝛris.i.exul ꝓpᷣe cui intdiceba

epartes. ⁊ ex ſpoſitio.

dux. ci7gg..

Extraneus.nea.neuũ.quaſi exterraneꝰ.i. ex

tra terrã ſuam poſitus.⁊ ðꝛ ab exra.

Extraoꝛdinariũ remediũ eſt qð ob aliquez

cauſam extra vel vltra curſuʒ ſolitum ali⸗
cui datur. vt reſtitutio minoꝛi lęſo.vel ab⸗
ſenti cauſa iuſta neceſſaria vel ꝓbabili. ad
Q rremedia nunqᷓ; recurrendũ eſt q;diu re⸗
medio oꝛdinario locus eſt ad qð põt habe

rirecuruursz.
Extraoꝛdinariũ iudiciũ eſt coꝛam delegato
vel qñ non ꝓcedit᷑ in figura iudicij.ſed ex

officio iudicis in modum inqͥſitiõis vł de⸗

nunciatiõis.vide tex.iuncta glo.in.c.qm̃
contra. de ꝓpba.
Extremus vel extimꝰ. ab extra exterioꝛ ad⸗
uerbio.i.pᷣclarus.pᷣcellens.nouiſſimus

Erxtricabilis.ↄ.t.⁊ h le.i.explicabił.ſolubi

lis. ⁊ ꝓducit tri. Ande Virgilius in. vj.

xuberis. ↄ.t.⁊ h̊ bere.ðꝛ ab ex ⁊ vber pꝛo

mãma. Et dicunt᷑ exuberes infantes qͥ ex⸗

tracti ſunt ab vpere. . „
Exul.lis. .g.i.extra ſolum ꝓpꝛium poſitꝰ
2 dicit᷑ ab exulo.lis.remota o. Inde Exi⸗

lium. lij. quaſi extra ſolum ppꝛium poſitõ

extra terminũ.⁊ exulariꝰ.ria.riũ.q exulat

K 3

leticia. qꝛ exultatio eſt vboꝝ atq; mẽbꝛoꝝ

leticia vero mentis gaudiũ efff.
Exutus.a.iũ.i.ſpoliatꝰ.extractꝰ.expulſus.
Exuſtus.a.ũ.i.cõbuſtus.de qͥ nihil ſuꝑeſt.

Exuuieę.arũ.i.ſpolia.veſtes.indumẽta.qa

exuunt᷑. Exuuieę ⁊ induuię dicunt᷑ tunicę
pᷣpentum.qꝛ induunt᷑ ⁊ exuunt᷑ ᷣm hHug.

Papias vo dicit. Exuuię ſpolia occiſoꝛũ

hoſtiũ vel tunice ſpentum.
Exechias interpᷣtat᷑ foꝛt dñs vł foꝛtitudo
domini. ”U
Exechiel interpᷣtat᷑ foꝛtitudo dei.vel impe⸗

rium d ei. 1

is dictionibꝰ ponimꝰ.vt

In latin .
fama filiꝰ. In grecis vo di ctioni
bus ph. vt oꝛpheus.pheton Sci
. re tñ debes ꝙ non tam fixis labꝛiſ
eſt ꝓnuncianda f. quõò ph. atq; hoc ſolum
intereſt. ſicut dicit Priſcianus in pᷣmolib.

Faba fabeę. ðꝛ q̃ſi faga.a fagi qð eſt comede
re. Iñ Yabariꝰ.ria. riũ.qð fit de fabis.vel
qð ꝑtinet ad fabas.Et h̊ fabarius.i.cãtoꝛ

Et diceba nt᷑ apud gentiles cantoꝛes faba

rij.qꝛ illo legumine maxime vtebant᷑ in ci⸗

bo. Et ꝑ cõpoſitionem hęc Fabafreſa. ſe
qꝛ eam hoies frendẽt.i.frangunt cũ molẽ⸗
do eam cõminuunt. AUel ſunt duę partes.
ð2 freſus. a. ũ.i.fractus a Frendeo. des.
Fabella. lę. dimi. i. parua fabula.
Faber. bꝛi. ð q̃ſi facer a faciendo ferꝑ.⁊ ðꝛ
A facio.is.qꝛ faciẽs ferrũ.Hic etiaʒ poſtea
HB vbum trauctũ eſt ad aliaꝝ reꝝ artificeſ
ſcqʒ cũ adiectione. vt faber lignariꝰ. faber
carpentariꝰ. Iñ h̊ Faberculus.li.dimi.et
hec fabriſa.ſę.vxoꝛ fabri. Iñ hęc fabrilla
lę.⁊ fabercula lę.dimi. Inde ⁊ fabrica.cę.
locus fabricandi. Item fab componit᷑ hic
aurifab. bri. Item a faber. bri. ð fab. bra.
brũ.i.ingenioſus.cautus.pulcer.cõpoſitꝰ

Iñ Fabreadü. qð componit᷑ Fabrefactꝰ

cta.ctum.i.artificioſe ⁊ ingenioſe factꝰ Et
cõponit᷑ Faber affaber. bra.brũ.i. valð fa

non pulcer.nec cõpoſitus.

ber. ⁊ etiam infaber. bꝛa.bꝛũ.i.non faber.

Fab lignarius ð non ſolum qͥ ligna dolat.
ſed generalit omnis qͥ ediſicat.ff.de v. ſig,.

l. fere:S· fabros.
Fabricenſes dicebant᷑ qͥ erant deputati ar⸗

mis faciẽdis.reparãdis ⁊ vendẽdis. vt.l.

X. e.ti.li.xj. Sʒ Jo. an. ð ſen. excõ. ſi iuðx

li.vj. dicit ꝙ fabricẽſis ðꝛ qͥ publica arma

facit.⁊ ĩ publicis fabricis ⁊ nõ albi.⁊ dat
pᷣmicerioꝛi vt reponat in public armamẽ⸗
tis.quoꝛum brachia ſtigmate figurabant

Fabꝛateria.rię.i.oꝛnatꝰ fabꝛoꝝ.vłlocꝰ vel
domus vbi fabrice ſunt AUel Fabrateria.

rię.eſt ciuitas cãpanię. Iñ fabraternꝰ.na.
num. MNoia em deſinentia in teria faciunt
poſſeſſiuũ in nus.r. pᷣcedennte.
Fabril. .. t. ⁊ B le.pe.ꝓð.i.ad fabricã perti
nens. vel a fabꝛo ꝑfectum M
Fabula.lę.f.p.i.res ꝗᷓ̃ nec vera eſt.nec veri
ſimił.Et fabula illa eſt vera.ꝗᷓ nihil vitat

habet in ſe. Et illa falſa eſt ꝗᷓ aliqd vitatis

in ſe ↄtinet admixtuʒ. Sic em eſt in amoꝛe
modus nõ habuiſſe modũ.ſic eſt in fabula

Vitat non habuiſſe vitatem.⁊ ðꝛ fabula a
fando. qꝛ in ſolo fatu ↄſiſtit. Item fabula

qñq; ðꝛ hiſtoꝛia ſimilit᷑ a fando.qꝛ eam fa⸗

mur.quandoq; locutio. Inde fabuloſus.

ſa.ſum. ⁊ H̊ ⁊ hęc fabularſ.⁊ hoc re.Et hęc

fabulo.onis.recitatoꝛ fabularum vł inuẽ⸗
toꝛ.Et fabuloꝛ.laris.id eſt fabulas dicere

vel fallſa.
Facetia. tię.i. curialitas.vrbanitas.elegan
tia. ſuauitas.⁊ ꝓpᷣe in factis.⁊ ðꝛ a facetꝰ.

Facetus.ta.tũ.i.curialis.vrbanus.ꝓpᷣe de

doctrina. ⁊ ꝓbpe in factis.ſ.q iocos ⁊ luſus
geſtis.⁊ factis cõmodat.⁊ cõꝑat᷑.O auteʒ

ðꝛ facetus quaſi fauens cetui.etymologia

eſt.
Facies.ei.ðꝛa facio.cis.qꝛ facit noticiã ho
minis.vłqꝛ facta ſit a natura.Eſt em faci⸗
es naturał ⁊ certꝰ⁊ immutabił oꝛis habitꝰ
Aultus ergo artiſiciał ⁊ varius eſt.⁊ ᷣm
affectionem animi mõ triſtis mõ letꝰ AUnð
ſolet dici ꝙ facies facta eſt. vultus vo fit.
AUngde. Conſiſtit facies.ſed vult/ ſepe mu⸗
tatur Inde faciecula. le. dimi.id eſt parua
facies. ́́èŹMẽ
Facil.9.t. ⁊ B le.qð de facili põt fieri vyłſine
difficultate. Et vt dicit Oreciſmꝰ. Dr id
facile qð nõ quat ad faciendũ.Cui non põ
dus ineſt ðꝛ eſſe leue. Oppoſitũ facili gue
dico leui q́; pondus.
Facinus.noꝛis.ðꝛ a SFacio.cis.Et differt a
flagitio. Quicqͥd em agit indomita cupidi

tas ad coꝛrumpendũ animũ flagitiũ voca

tur. Sʒ qᷣcqͥd agit vt alteri noceat facinus
ðꝛ.Et hec ſunt duo genera oĩim peccatoꝛũ
Sed flagitia peioꝛa ſunt ꝗᷓ cũ coꝛruperint
animũ.ad facinoꝛa ꝓſilit᷑. Sũt em flagitia
in dictis vel cogitationibꝰ. ſed facinoꝛa in
factis. Unde ⁊ illa dicunt᷑ flagitia a flagi⸗
tãdo facere.qð ſibi noceat.vel a flagitãdo

2 — — 8 — —

——
——

„R—— —

õ n ait r . 128r. vt vo
wmi. coꝛruptelã libidinis.Sed hęc dicunt᷑ fali eis eueniat qð gręce ſignificantiꝰ ð vevO
wri noꝛaa facti cõmiſſione. qꝛ facit qð altino⸗ ent oolydoros, Beſ nauducires ſene
cet. Iñ facinoꝛoſus.ſa.ſum.Et nõ ꝙ Faci cias.q̃ſi diceret. vereoꝛ ne ipᷣis ſpõte legen
Nenn. nus aliqñ accipit᷑ in bona ſigtione.ſ.ꝓ fa⸗ tibus ⁊ detrahentibus eueniat qð grece ſi
wen, gð fereſp diſcernit᷑ ex adiũct IlI⸗ gnantius ð in deteſtationẽ talium q; lati⸗
e. cco qð fereſpꝑ diſcernit᷑ ex adiũcto.vt pul- . getalu H
dan crum facinus. clax facinis. ne. qꝛ apud gręcos vbum vſitatũ eſt ma
Facitergiũ. gij.i. togilla.ſiue paruulũ gau⸗ xime detractionis expᷣſſiuum. vt vocẽtur
iheni ſape ad tergendum faciem . au⁊ufagolydoꝛos. i. maledicta comedentes vi⸗
feige ſ. a factus Et ð: nomẽ facti coꝛpoꝛantes ſibi eadẽ ꝗᷓpus maledixerunt
Sctriug de des ſact ilitudiné ſoni illiꝰ detrahẽdo.Quidã vo exponũt fagolydo
Rin nalom ih i. comedentes maledictum vłmaledi⸗
li rei ꝗ noiat᷑. Ałfacticiũ nomen eſt illð qð a ros. I. comedente ihil aliuh vi
betate ſonoꝝ inuentũ eſt p imitationem ctionẽ. Tales ei detractoꝛes nihil aliud vi
Nus Pperate ſono it . dDentur hre in oꝛeniſi maledictiões vel de⸗
Bmnac Griurtur. taratantara tintinabulum. ſſio tractiones maledictas.hᷣ eſt apð nos man
nfcel 5 õ Peird. wel pa le⸗ ducãtes ſenecias. Orędicti apud gręcos
ſbrun ſendi. Et Hetiod⸗ ctaactio. um ana 1. aupharre porent mlp d⸗⸗ 6. Arpm
nilk qs fingit ſealiqd Scerc derm. genn e allos ſenccia grecum eſt. ⁊ latine ðꝛ belua.
Be Dii rficnos paino. Zudde faeno, immund aigtktose ebtſteleg, ie aliai
. ſe a Kitte os ſefingit facere vt pſit marem.aliqñ femina.⁊ qꝛ eſt aial immun⸗
. aLAienol t. Ind ctioſt r dum ponit᷑ H̊ ꝓimmũdicia. Et eſt ſenſus
ne⸗ Paltve vt noceg In e r. ac 0 ns mãducantes ſeneciaſ.i.qð vn⸗ detrahẽdo
Net ctus.ᷣ tus. tui. ðꝛ a facio. ⁊ hoc factuʒ. cti. euomit. alius audiendo deglutit. ita in
Factus. tus tui. ꝛ Heo rhoclactuz cli. hmõi immũditijs delectant ſicut famelici
3 vł potius a fio.⁊ eſt actꝰ faciendi vł paſſio hmõiimmũ e jas. i. detra
i fiendi. Factũ qð fit. Declinat᷑ etiã adiecti⸗ in cibo. AVñ manducãtes ſenecias.i.detrę
ainch. neacege aam (Ltionum immüdicias. dectebunterma⸗
ere ,Sn n e. Iñ faculo.las ducantes.i.incoꝛpoꝛãtes ſibi.ſ.in occulto
R Facula.lę. dimi.i.parua fax.Iñ faculo.las e1 deabgoin puhileo nslegtelt, 8
en id eſt fingere faces vel facere ä dam qlzdifera. æ8
duu lentus.ta. tũ.i.lucidus.clarꝰ.et dicdci· Eagus.gi.eſt arboꝛ ꝗdam g
mmog Faculentue kaeſ. ñ faculent⸗.i. pienꝰluce fagin qð eſt comedere qꝛ eius fructꝰ olim
pbos entos, ꝗᷓ rent⸗:l. . ber hoies comeder᷑̃t ⁊ eſcã habuerũt. Vñ ſepe
anin Reiertta een nler brregae iper ꝓ agro ponit᷑.qꝛ olim pauit homies ſicut
Wnsn „ El⸗ 9„O ₰ — . I592 7 .
na⸗ Facultas.tatis.f.t.i.facilitaſ vłpoſſibilitaf mõ ager.Et n Gifeine. Thite
tmß⸗ Vñ ⁊ facultas alicuius ðꝛ ſcia illiusĩ que tu patule recubans ſub tegm .
n ſcultas 5 ndũ Falcarius. rij. qͥ falces facit. vł qͥ falce ſecat
an p ceteris eſt facit ⁊ potẽs ad reſpondendũ 16: ialxr. ſalces facit. v
I. a ſitur lltenal SFocn deettzveſ Falcaſtrũ ſtri. n. .ð: inſtrẽm ferreũ curuuʒ
on. ibet ſcia eo ꝙ reddat eum facilẽ ⁊ potentẽ a Ar t. 1,6. rrem voereiig
le js 1 cũ longo manubꝛio ad denſitatem vepꝛiũ
un ad pᷣdicta faciẽda. Item facultas ðꝛ copia c10 8. du. voꝛa falr. qerecrurid eſt. 3 ſi
Spbau ilitudine is. Idẽ co. onis ðꝛ
Facũdus,.da.dũ.i.diſertꝰ. qͥ facile fari po⸗ miineaga venete
einin teſt að intelligit Inde hec facundia. dię. Falciciſlo le.f pei pua far.
vRi Kannchlas igtig Eteſt taeuadia n6Se Falcidia lex ðꝛ a Falcidio tribuno plebis qͥ
dig,/e dei donũ. vſi is cõmode dod cloquid et ſub Octauiano pam adinuenit ad y qs
ecii⸗ moge unelligit. faeunioſus ſa ſu et extraneo in teſtamento ſuo legare non poſ
fanmdatus ha:c. plenus ſacidia. Fa ſetqͥn ad minus quarta parſremaneret hę
in⸗ cundo. as.i.facun um — redibus ꝙ ſi ↄtra faceret locum non haba
B Faeerthgn Se cor a ugine⸗nen nell ret. Etnora cvſiheredes ſunt ſl. ſunt
Gim in eodẽ ſenſu. qd eſi de fago vł qð ptinet quattuoꝛ vel pautioꝛes. legitima oim ẽ er.
nneg in code ſenſi: gfn defgoit an Peinet na pars hęreditatis. Si vo ſunt nq;ʒ vel
– ka tagun 26zafagh gineru.tt: plures.legitima oĩm erit medietas hęredi
locus vbi abundant fag. EScn i ſiue pauci. ſiue
cpern Se oE tes. maledi tatis. Si aũt ſunt extranei ſiue pauci. ſiu
Fagolydoꝛos gręce manducantes. male H ditatis erit legitia
fugn ctum latine. Fage em̃ comedere.lydoros En auandd ſ, ercditange legitima
nan ictũ. acuit᷑ vltima. Añ Hiero.ĩ p Etin quolibet iſtoꝝ ca uum iſta legitims
d, maledictũ.⁊ acuit᷑ vltima. Añ Hiero.ĩ ꝓ COWE kes ſunt eälir
u logo ſuꝑ Ecech.dicit. Sed vereoꝛ neillõ eſt inter ipᷣos hęredes vbi p k 4

diuidenda. Vñ qͥdam. Quattuoꝛ aut ĩfra
dant natis iura trientẽ. Semiſſem vo dãt
natis qͥnq; vel vltra. Arbitriũ ſequit᷑ ſub⸗
ſtantia cętera patris. è
Falco. onis.auis qdam eſt. ⁊ ðꝛa falx.cis.

eo ꝙ vngues habeat recuruos ad ſimilitu

dinem falcis.

Falera.rę.pe.coꝛ.eſt oꝛnamentũ equoꝝ.ſʒ

ponit᷑ qnq; ꝓ oꝛnatiõe aliaꝝ reꝝ.vt vboꝝ

Itẽ falera inuenit᷑ etiã ꝓ ſuꝑbia ⁊ iani ia⸗

ctatione. Et coꝛr.fa. ANn Auroꝛa. NPlumę
ſunt falerę Ciceronis picta poetę. Inueni
tur etiã fallere infinitiuus de fallo.lis.⁊ ꝓ

ducit mã po ſitione Vñ Ouið.epi.Falle

re credentẽ non eſt operoſa puellam.
Falernus.ni.mõs eſt in campania vbi opti
mum abũdat vinũ. Jõ falernũ ðꝛ bonũ vi
num Iñ falernꝰ. a. ũ.⁊ falernicꝰ.ca.cũ.pe.
coꝛ.⁊ pᷣma.qꝛ oĩa illa ſcribunt᷑ ꝑ vnuml.
Fallax.lacis.oĩs ge.i.deceptoꝛ.⁊ ðꝛ a fallo
lis.qꝛ fand o decipit. Iñ fallacia.cię.i.de⸗
ceptio. Et nõ ꝙ fallax differt ab eo qͥ men⸗
titu r. qꝛ ois hõ fallax id agit vel dicit vnð
q̃ͥs fallat᷑.ſed nõ oĩs hõ vult fallere qͥ mẽti

tur vt ioculatoꝛes qͥ ſepe mentiunt᷑ magis

ſtudio delectandi qᷓ; volũ tate fallẽdi. AUñ

⁊ fallacia ðꝛ apud dialecticos in argumen
tatione vel voce aliq̃.vt cum qs videt᷑ ali⸗
ud fari.i.dicere.vel ſigre qᷓ; ſigniſicat.vnð

⁊ hõ decipitur.
Falſarij ſunt qͥ crimine falſi tenent᷑.vel qui

crimen falſarioꝝ admittunt.vt de cri.fal.

ad falſarioꝝ.

—

Falſidicus. ca. cũ.i. falſa dicens. coꝛ. di.
Falſus.ſa.ſum.vm qͥſdam eſt participiũ. ?
idem eſt qð deceptꝰ.Scõm vo qð ẽ nomẽ

falſus.eſt qͥ fallit.vel qͥ negat qð verũ eſt.
Iñ h falſum.ſi.⁊ falſus.ſa.ſuʒ.ðꝛ qð veꝝ

non eſt.qꝛ fallat. In falſe aduũ.Et hec falſi
tas.tatis.⁊ differt a mẽdacio.qꝛ falſitas
negare qð veum eſt. Mendaciũ eſt fingg
qð veꝝ non eſt. AUnde qͥdaʒ. Si va ſuppꝛi

mas falſus agnoſceris eſſe. Si falſa confin

gas.ſic mendax eſſe videris. Item falſum
differt a ficto. qꝛ falſum ad orones ꝑtinet

vbi vitas ita ſepe videt᷑ vt ꝗᷓ facta ſint ne⸗

gent᷑. Sed fictum ad poetas ꝑtinet vbi ꝗᷓ
facta non ſunt facta dicunt᷑. Falſuʒ ergo
qð veꝝ non eſt. Fictum qð veriſimile eſt.

Itẽ falſus.a.ũ.i.iniuſtꝰ.vt falſo ꝗrit ð ſua

natura humanũ genꝰ.i. iniuſte.ſic ⁊ veru
ðꝛ iuſtũ.Et hic denariꝰ ðꝛ falſus.qͥ non hʒ
iuſticiã ſuã. Deeſt em ei vłin pondere veil

in foꝛma vel in ſuꝑſcriptione. Ande ⁊ mo

neta ðꝛ.qꝛ monet ne qua fraus ⁊ iniuſticia
Falx.cis.eſt inſtr̃m aptũ ſegetibus. vineis
⁊ pratis.⁊ ðꝛ a filice.qꝛ hac pᷣmum milites
herbã filicem abſcindẽ ſolebant. Vñ. Fal⸗
ce puto vineã meto ſata tondeo prata Itẽ
Falx metit ⁊ ſcindit.fax vrit.faux quoq;
mandit. “MM
Fama.mę.f.p.eſt ſine certo autoꝛe inuẽtus
rumoꝛ.cui malignitas dedit initiuʒ.fides
aũt incrementũ. AUel eſt vehemens vulgi
vel maioꝛis partis opinio rei de q̃ᷓ querit
ↄſentiẽs vel ↄſonans.⁊ ðꝛ a famuloꝛ.aris
q̃ᷓſi famula.qꝛ famulat᷑ nobis dũ ad modũ
famuleę diſcurrendo rumoꝛes de nob poꝛ⸗
tat ꝑ diuerſas terras.etiã nob ignoꝛãtibꝰ.
velðꝛa fando.qꝛ fando puagat᷑.Etẽ no⸗
men bonaꝝ ⁊ malaꝝ rex.ſed ſine adiuncto
ſepius accipit᷑ in bono. Nñ. Fama volat
tranſitq; modũ quocunq; feraſ. Iñ famo⸗
ſus.ſa.ſum.de q̊ͥ fama loquit᷑ ſiue bñ.ſiue
male. Vñ qũq; accipit᷑ in bono.ſʒ ſepiꝰ in
malo.ſ.ꝓ infami. M
Famoſum carmẽ ſᷣm Aco.in ſum. C. dein⸗
iur̃.eſt dictamen.vel hiſtoꝛia cõpoſita ad
alicuius infamiꝗõ. OUW
Famoſus libellus põt dici lib ↄſcriptus ob
alicuius in famiam.vt. ff. de iniur̃.l.lextoꝛ
mentoꝝ · S· ſi qͥs libeꝝ.Et imponit᷑ ei pxna
capitis qͥ edidit libellũ velq inuentum nõ

corrupit. ſed alij manifeſtauit.⁊ q eum di⸗

ctauerit ſi nõ ꝓbauerit de calũnia.capita⸗
liter puniet᷑ ṽm Aco.in ſum.
Famelicus.ca.cũ.i.eſuriẽs.ieiunꝰ.⁊ ðꝛa fa
mes. ⁊ coꝛ. pe. AVñ.j. Re.ij. Et famelici ſa
turati ſunt.
Famen.inis.n.t.i.locutio.
Fames.mis.ſf.ge.qð antiqui fames famei.
dixerũt. vñ achu⸗ ablatiuꝰ deſinit in e. p⸗
ductã. q̃ſi qͥntę declinationis. Et eſtfamel
appetitꝰ edendi.contuſio faucis.qſi ppos
means.⁊ eſt etymologia In famelicus.ca
cũ.⁊ fameticus.ca.cũ.⁊ fameteꝰ.tea.teũ.
in eodem ſenſu.i.eſuriẽs. Fameteus etiaʒ
ðꝛ moꝛtifer. Et coꝛ.pᷣmam fames.ſʒ Fama
eam ꝓð. Vñ.Nil magetriſte fame.nil cla
rę comparo fam. “
Famicus.ci.m.s.pe.coꝛ.locꝰ tabernarũ in
vrbe quẽ frequẽtant ꝓpter famẽ pellẽda.
Familia.lię.f.p.a femur ðꝛ. Et eſt familia
liberi ex liber legibꝰ ſuſcepti.Naʒ familia
ꝓ Fᷣuis abuſiue non ꝓpᷣe ðꝛ. Et cõponitur
cũ pat᷑. mat.filius.vt paterfamilias.mat⸗
familias.filiuſfamiliaſ.Et ẽ familias gtũs

Pies
nrs
ſin⸗
N
clo

Nins

ſtes
i
wi
ars
iä
ench⸗
adiun
ma o
Bifane⸗
bi. ſue

en

Cden
olur

ird
fan
nuni
ma⸗
r

daf
iciſi

ſmä.
zne
Giumd
inde
ncicns
Ceusan

FS

Nnin
Nlili⸗
faumin
Ponin
mnon
z

. .
. . „
. PYA

grecꝰ. Et incipit familia a pr̃e ⁊ terminat᷑ i
tritauo..ſed ſtirps ex longa generis ſigca⸗

tione vocat᷑. Item familia. familias gręco
moꝛe facit ꝓ familię. Vñ hec Familia.Fa
milię. vel familias.

Familiaris.O.t.⁊ h re.i.domeſticꝰ.amicus

de ꝓbᷣa familla.aſſuetꝰ vſitatꝰ. JInuenitur

etiã ſubſtantiue poſitum. vt iſte eſt nimis
familiaris.
Famulamen.inis.i.famulatꝰ.ᷣuitiũ vłvᷣui
tus. ⁊ ð a Famuloꝛ. laris. HM
Famular..t. ⁊ B re.ðꝛ a famulus.⁊ cõꝑa⸗
tur. Iñ famularit᷑ adũ.⁊ hęc famularutas
id eſt famuloꝝ ſᷣuitium vel ᷣuitus
Famulitiũ.tij.i.ſᷣuitium vel obedientia.

Famululus.li.i.paruus famulꝰ. Iñ famu⸗

lula.i.parua famula

Famulus.li.ðꝛ a famuloꝛ.arl.Et ſunt ꝓpᷣe
famuli qͥ ex ꝓpᷣa ſuoꝝ familia ſunt oꝛti.Et
ðꝛ famulus q̃ſi vnus de familia.Sʒ vbuus
ex ↄdicione vᷣuitutis. Iñ hęc famula.lę.⁊
famulus.la. lum. adiectiue. Et ſunt plura
noiĩa idem ſiãntia. AUñ. Mantipiuʒ famu

luſq; cliens ⁊ vᷣna miniſter.Atq; miniſtra
toꝛ puer aſſecla vernula ſeruus. Satrapa

pᷣdictis coniungit᷑ atq; Satelles.Necnon

athleta hec vnum ſignificabunt

. E

Fandus.da.dũ.qð qͥs debʒ fari.⁊ ðꝛa foꝛ.

⁊cõponit᷑ infandus ⁊ nefandus.
Fans.tis.oĩs.ge.i.loquẽs.⁊ põt eſſe nomẽ
vel participium. D”ðMD

ℳ₰ℳ

Fãtaſia.ſię. võm MPap̃. eſt imago alicuiꝰ coꝛ⸗
poꝛis viſa. ⁊ cogitando in aio poſtea figu⸗
rata. vtputa pr̃is ſpẽs quã vidimꝰ. Fanta

ſia poetica eſt rei inaĩmate ſenſum dare.vt

mirant᷑ arboꝛes. Fantaſma wo eſt quã nũ

qᷓ; vidimꝰ ſpẽs aio figurata.vtputa ſpẽs a

uis quã nũqᷓ; vidimus.fantaſma viſio va⸗

na. Sʒ ᷣm HhHugl. Fãtaſma ðꝛ a phaſmos

qð eſt apparitio.⁊ hęc fantaſia.ſię.idẽ qð

phaſma.ſʒ phaſma ſꝑ eſt dubia.fantaſma

vel fantaſia qñq;. Itẽ fantaſia eſt ð cogni
tis ſpecies in aĩo figurata.Sʒ fantaſma eſt
de incognit. Et hinc tractũ eſt vt fallacia
in argumentatiõibꝰ ðꝛ fãtaſia cum appar,zʒ

aliud qᷓ; ſit Iñ fantaſticus.ca.cũ.qð ſic ap

paret.vel qð ꝑtinet ad fantaſma.vel qð in
ſe ↄtinet fantaſiã. VNñ ⁊ cellula ꝗᷓ eſt in an⸗
terioꝛi ꝑte capit.in qᷓ eſt vis intelligẽdi ðꝛ
fataſtica.qꝛ ea hõ fataſtice ⁊ imagiatoꝛie
cõphẽſa ꝑ intellectũ ꝑcipit.Et pᷣdicta no⸗

miĩa poti ſcribẽda ſunt ꝑ ph.cũ ſint gręca
Far.farrl.ðꝛ quoddã genꝰ ãnonę.⁊ dicit᷑ a
frango.gis.Generalit᷑ t omnia ſemia fru

gum farra dicunt a frangendo. qꝛ oli fran

gebant᷑ in pila anteqᷓ; vſus molax eſſʒ. Iñ
farreus.rea.reum.i.de farre exiſtens. vel
factus.
Farcimen.inis.n.t.⁊ h̊ farcimentũ.ti.i.re⸗
pletio extoꝝ vel ventris.i.caro conciſa et
minutata. eo ꝙ ea inteſtina faꝛtiant᷑ id eſt
repleant᷑ cũ aliaꝝ reꝝ cõmixtiõe.⁊ ðꝛ a far
tio.tl. Idẽ fartũ.ti.qð ⁊ fertũ.ti.inueni
Farina.nę.f.p.ðꝛa far.ris.eo ꝙ ex eo fiat.
Iñ hec farinula.lę.dimi.i.parua farina.⁊
farinaceus.cea.ceũ.i.de farina factꝰ.⁊ fa⸗
rinoſus ſa.ſum.i.plenus faria.
Farracũ.ci.n.s.eſt puls ex farre facta. vel
pinguis cibus generalit᷑.⁊ ðꝛ a far farris.
Farrago.ginis.f.t.i.ſtramẽ vel qlibʒ vilis
annona. vel ꝗlibet mixtura pabuloꝝ. Añ
Perſius. In tenui farragine mendax Et
hinc facta tranſlatione farrago ðꝛ multitu
do ſcholarium quaſi deſpectiue.qꝛ ex diũ
ſis ⁊ varijs gentibus ſit coleca Rrohrie
tñ farrago eſt herba hoꝛdeacea adhuc vi⸗
ridis ⁊ guis ad maturitatẽ.adhuc nõ tur⸗

geſcentibus.

Fartũ ·ti.vide ſupꝛa in farcimẽ Itſtẽ fartum
eſt ſupinũ de fartio.tis. H

Fas.i.licitũ. ⁊ ðꝛa facio.cis.Et differt aiu
re.qꝛ fas eſt lex diuina. Jus ẽ lex humana

Fas eſt ꝑ alienũ agꝝ traſire. Nõ aũt ẽius.

Faſcenia.nię.f.p.i.clauſibił vallatio circa

caſtra ⁊ ciuitates.ꝗᷓ ſolet fieri quibuſdam
faſcibꝰ ſtipulaꝝ ⁊ lignoꝝ.⁊ ðꝛ a faſcis.
Faſcia.cię.i.ligatura.ſ.pannꝰ quo ſtringit

pectus vel mamillę mulieris. ⁊ ða faſcis.

qꝛ ea tegit᷑ pectus.⁊ papillę cõpᷣmunt᷑ Vł
ligatura q̃ puer inuoluit᷑.qꝛ in modũ faſci⸗

culi coꝛpus ligat.

Faſciale.lis.n.t.i.faſcia Et ꝓpᷣe faſciale eſt
latũ cingulũ quo puer circũligat᷑ in faſcjs
Faſcinus.ni.m.s.vel h̊ faſcinũ.ni.i.incan
tatio.⁊ ðꝛ a faſcis vel faſcia.qꝛ in àbuſdaʒ
faſcicuł vel faſcijs herbaꝝ ſoleat fieri. Fa⸗
ſcinus etiã ðꝛ pᷣapꝰ.qꝛ qbuſdam faſcijs ſo⸗
lebat olim inuolui cũ carerẽt bꝛachis. Itẽ
Faſcinus ſiue faſcinatio ðꝛ etiam vulgoꝗ
nocet infantibꝰ. dicunt᷑ em quoꝛundã ocu
li viſu vrẽtes.ꝙ ſi hõ aliq̃s vł aliud aĩmal
ab eis inſpectũ fuerit.ex tali viſu emarce⸗
ſcit.⁊ hinc eoꝝ actus faſcinatio ðꝛ.
Faſciola.lę.dimi.i.parua faſcia.qᷓ vulnera
ligantur.
Faſcis.ſcis.m.t.i.onus.Et plłalit᷑ hi faſces
ſciũ.i.inſignia honoꝝ.⁊ qñq; ipᷣůi honoꝛes
dicunt falces auaſio faſclbus in i.

2 3 8

graues ſunt pondere dignitat autoꝛita⸗
tis ſᷣm hugl. Map̃.etiã dicit YFaſces.ſciũ.
dignitates cõſulares.Faſcis colligatio li⸗
gnoꝛum ad depoꝛtandum colligatoꝛum.
Ande. Mondera ſunt faſces.faſces dicũ⸗

tur honoꝛes.

Saſianꝰ.ni.m.s.pe.ꝓdu.qdam auis.⁊ ðOꝛa
faſis.ſis.vł faſidis.q̃daʒ inſula grecię. q
inde pᷣmũ aſpoꝛtat eſt.vł ðꝛa fagin qð eſft
comedere.q̃ſi fagianus.qꝛ eiꝰ caro ſuauis

eſt ad comedendũ ”U

Faſſio.onis.f.t.i.ↄfeſſio.⁊ ðꝛ a fateo:
Faſſus.ſa.ſum.i.oↄfeſſus.locutꝰ.a ðꝛa fate
. Vñ OQuið.in epi. Da veniam faſſi mi⸗

hi non tua munera tanti.

77

Faſtigiuʒz. gij.i. ſummitas. altitudo. honoꝛ

a faſt⸗. qð
idem eſt qð ſuꝑbia. Inde faſtuoſe aduer.
Et faſtuoſitas.tatis.i.ſuperbia.elegãtia .

Iñ faſtigiolum.li.dimi.
Fatuoſus.ſa.ſuʒ.i.ſuꝑbus.⁊ ðꝛ

elatio.

Faſtus.a. ũ.i.licitus.⁊ ðꝛ a fas.vt faſtꝰ di /
es.i.licitus in quo licebat rhomanis nego
cia agere.cauſas exercere vel aliquid tale
Nefaſtus vo dies ðꝛ qſi illicitꝰ.qꝛ illicituʒ
aut q̃ſi nephas erat in illo die ſdicta agere
qꝛ in illo die male ↄtigerat rhomanis.⁊ ðꝛ
nefaſtus a nefas.Et hinc qͥdam liber Oui

dij in quo tractat᷑ de faſt ⁊ nefaſtis diebꝰ.

a dignioꝛi intitulat᷑ liber faſtoꝝ. Hinc etiã
annales libꝛi in bus ſcribebãt᷑ facta rho⸗

manoꝛum totius anni.ſititer a dignioꝛi ꝑ⸗

te dicti ſunt faſti Inuenit᷑ etiã h̊ faſtꝰ.tus.
quartę declinationis ꝓ annali libꝛo. Unð

Lucanuſin.x. An nimis andoxi vincetur

faſtibus annis.Sʒ magis ꝓpᷣe ꝓlibꝛo an⸗

nali eſt ſecundę declinationis. Nam faſt⸗

ꝓ ſuꝑbia eſt quartę declinatiõis. Añ. Fe
ſta dies faſtus faſtuſq; ſuperbia fertur Fa
ſtus.i.licitus.faſtos quoq; dicito libros.
Bat terram faſtus operi faſtuſq; nefaſtꝰ.

Fatatus.a.ũ.i.fato deſtinatus. ⁊ ðꝛ a fato
as. are. ” .R
Eatidicus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.fata dicens
Fatum. ti.n. S. ðꝛ a foꝛ faris.⁊ dicunt fatuʒ
eſſe quicqͥd deus fat᷑. Ael fatũ eſt tꝑał ſuc

ceſſio. vel euẽtus rex a deo ꝓuiſaꝝ. Et fin
gunt tria fata in colo ⁊ fuſo ⁊ digitiſ fila ex

lana trahentibus ꝓpter trinã variationeʒ

reꝝ. Quedam vo deſinunt eſſe. ꝗdam inci
piunt eſſe.qdam ꝑſeuerant.vel ꝓpter tria
tꝑa.ſ.pᷣteritum qð in fuſo iam netum et in⸗
uolutum eſt. Pręſens qð int digitos men

tis trahit. Futuꝑꝝ qð eſt in lana qin coloi⸗

plicita eſt. ⁊ quod adhucꝑ digitos mentiſ
ad fuſum tanqᷓ; ſens ad ſteritum traijciẽ

dum eſt. Et eſt idem fatum ⁊ foꝛtuna.Sʒi

hoc differunt.quia foꝛtuna eſt in his ꝗᷓ foꝛ

tuitu veniunt.nulla palam cauſa. Fatum

yer o eſt appoſitum ſinguł ſtatutum. ſed
hocalterius conſideratiõis eſt. Scom ve.
ro Quintilianum de cauſis Fatum ðꝛ a fa

cio vel fio. Uñ ait.Quid eſt fatũ niſi quod

fit ⁊ non habet cauſas. Boetius vo in. iiij
libꝛo de conſolatione dicit. Pꝛouidentia
eſt ipᷣa diuina ratio in ſummo oĩm pᷣncipe
conſtituta.ꝗᷓ cuncra diſponit Item fatum
eſt inhęrens rebus mobilibus diſpoſitio.
quaʒ pꝛouidentia ſuis quęq; nectit oꝛdi⸗

9„

nibus.

Fatus.a. ũ.i. locutus. ⁊ ðꝛ a foꝛ faris .
Fatal dies ᷣm Aco.in ſum.C. ð tẽ.⁊ repa.
appel.ðꝛ ſpaciũ tpis infra appellãs debet

appellationẽ ꝓſeqauu.

—,

Fatuus.tua.tuũ.i.ſtultꝰ.⁊ ðꝛ a foꝛ.farl.qꝛ

impitiam ſuam oſtendit fando qᷣcqͥd latet
in animo.vłreſpondendo ad interrogata.

vel ideo ðꝛ fatuꝰ a fando.qꝛ qð necipᷣe fa⸗

tur.nec qð alij dicunt intelligit. Et differt

a ſtulto.qꝛ ſtultus eſt qͥ ꝑ ſtupoꝛẽ non mo⸗

uetur.iniuriã ⁊ ſeuiciã ꝑfert.nec vltus eſt

nec vllo ignominię cõmouetr᷑ doloꝛe. quia
ſtultus eſt hebetioꝛ coꝛde. AUnð qͥdã. Ego

ſtultũ me eſtimo.fatuũ eſſe nõ opinioꝛ

Faudicus.a. ũ.pe. coꝛ. eſt illeq vera dicit.
cui cũcti fauent.⁊ videt᷑ cõponi a faueo et

dico.qꝛ eius dictis fauef. .
Fauilla. lę.f. p.i.ſcintilla.⁊ ðꝛ a phos qð ẽ

ignis.Sed ſcintilla ꝓpᷣe ðꝛ accenſa.fauilla
vo extincta ⁊ igne deſᷣta.qꝛ fauilla eſt ex
tinctus ſcintillę ignis vel cnis.
Fauillus.li.dimi.i.paruus fauus. Idẽ eti⸗
gam fauulus. li. ꝛ. ôM
Fauiſſoꝛ.ſoꝛis.eſt piſcatoꝛ qͥ ſp rogat et fa-

uet deo vt ſibi bñ eueniat.⁊ ðꝛ a fauoen

Fauius.a.ũ.i.leuis ⁊ imponderoſuſ.⁊ ðꝛ a

fauonius.nij.qͥ ðꝛ ventus lenis.

Fauni dicti ſunt qͥdam dij ſiluax. a fado vl
phonos.aqꝛ voce non ſignis oſtendebãt fu

tura in lucis ↄſulti a paganis.i vulgo in

ficarij dicuntt.

7

cubi vel incubones.a rhomanis vᷣo fauni

Fauoniꝰ.nij.lenis ventꝰqͥ ⁊ ephyrus dici
tur. Et vocat᷑ ſic.qꝛ eius fauoꝛe floꝛes pꝛo
ducunt᷑ terra germinat. Unde Ouidiꝰ.
Aſq; ſub aduentu ſpirantis leue fauoni.
Inde Fauonius.nia.niũ.Et h̊ fauoniuʒ.

nij.leue odiuʒ quod cito tranſit ⁊ cadit ad

döne
mnnic
hung
bisifn
1Finn
tumn. ſc
K ve⸗

mdeg

iſio
honn i
üdenie
hch
Nonfanmn
dihenn

znecnte

ns
ernpe.
lis dede

ff
icah

Mienn

Pnecißen
1. Edikr
winonne
Neryluss
dolge gun
inor
mi dd.
Mwa

oi
1 faudl
lcker⸗

ic

ſognan

Afe
golan

is.
„D
ſoltii
iun

mns di
etorsnt
leich⸗
uefnon
pfauoni
1tcnl

modũ illius venti. Fauonj etiã dicebotur

ſpurij.qͥ ex pr̃e incerto ⁊ mr̃e vidua ſũt ge⸗

niti.⁊ G̊ ideo.qꝛ ꝗdam aĩmalia fauonio ſpi

ritu hauſto conciꝑe extimannr.
Fauoꝛ.oꝛis.m.t.i.auxilium.laus.
Iñ fauoꝛoſus.ſa.ſum.i.fauoꝛe plenꝰ Jdẽ
⁊ fautoꝛius.ria.riũ.a.fautoꝛe.⁊ h̊ ⁊ hec fa
uoꝛabił.⁊ G̊ le. Iñ fauoꝛabiliter aduũͥ.⁊ hęc
fauoꝛabilitas. tatis.

Fauſtus.a.ũ.i.felix.cui foꝛtuna fauet. Jĩã

adu.fauſte.felicit᷑.ꝓſpere.Et hęc fauſtitu

do. dinis. i. felicitas. Et fauſtꝰ cõponit᷑ in⸗

fauſtus a.ũ.i.infęlix.cui foꝛtuna nõ fauet
ſed ſꝑ eſt aduſa. ⁊ ei nõ ↄtingit niſi male
Fautoꝛ.oꝛis.m.t.i.laudatoꝛ.ↄſenſoꝛ in ma
lo. ⁊ ðz a faueo.ues. Iñ fautio.onis.i.lauſ

vel ↄſenſus in malo.ſicut amicitia ↄſenſuſ
in bono. Qð em̃ eſt amicitia inter bonos h
igem eſt fautio inter malos. Jñ fautioſus
ſa.ſum.i.in malo ↄſentiers..
Fauus.ui.mel eſt in cera.ſ.briſca.⁊ ðꝛa fa⸗

gin grece qð eſt comedere latine.q̃ſi fagus
qꝛ magis comedit᷑ qᷓ; bibit᷑.

Faux. cis.m.t.ðꝛ a phos qð eſt vox. Et ſũt
fauces anguſtę fiſtulę gutturis quaſi phoſ
idẽ voces ꝑ qs vocalis ſpũs ab intimo ꝑe
ctoꝛe exiliens.ſonũ vocis emittit.Et ðꝛ ſic

vela fundendis vocibꝰ. vel qꝛ per eas fa⸗

mur voces. Vel fauces dicunt a phos qðd
elſt aer.quaſi phos capientes.id eſt aerem

NYel dicunt᷑ fauces a fagin qð eſt comede⸗

re. ⁊ ſm h̊ fauces dicunt᷑ maxillęqbus co
medimus. Et ad ſimilitudinẽ fauciũ dicũ

tur fauceſ loca ſtricta ⁊ anguſta ſicut ẽ adi
tus viarum int᷑ altos montes. Similit᷑ ad

ſimilitudinẽ fauciũ dicũt᷑ fauces oſtia flu⸗

uiaꝛum ⁊ exitus in mare.qꝛ locus iſte ſolet
eſſe ſtrictus ⁊ anguſtus ad modũ fauciuʒ.
vłqꝛ ꝑ illum locũ aquę ⁊ naues exeunt ſiẽ

ꝓ fauces voces. Vñ. Faux eſt faſq; licʒ re⸗

ſecat falx fax qͥʒ lucet.

Fax.facis.f.t.i.teda.⁊ ðꝛ a phos qð eſt lux
Aꝛ: facit lucem. Inde Facula.lę.i.ꝑua fax.

Febris moꝛbus qdam. 1 8a Ferueo. ues.
qaꝛ facit hoĩem feruere. Ulłðꝛ a frigeo.ges

qꝛ facit hoieʒ frigere.Et deſinit actũs ſin⸗
gularis in em. vel in im. vt febrẽ vł febrim

ablatiuꝰ in e.vłin i.⁊ actũs płis in es vł

in is. vt febres vel febris.

Februa. oꝝ. n. s. pl is numeri ·i. ſacriſicia et
purgatões.ꝗ oli ſolebant fieri ꝓ aimabus
defunctoꝝ. Iñ februatꝰ. ta. tũ.i.purgatuſ

aſſenſus

ta. tũ. Et h̊ februus. brui.i.pluto. Februi
etiã dicunt᷑ manes. qꝛ in eis fiebant hmõi

purgationes. Eta februus vel febriꝰ dꝛ H

februarius.rij. qͥdã menſis dictꝰ ſic.qſi ſa⸗

ccrificatoꝛius vel purgatoꝛius ſiue purga⸗

tiuus.qꝛ in illo menſe olim pcipue fiebant
februa ꝓ aimabus defunctoꝝ ipᷣi plutoni.
Fecialis.lis.m.t.q̃ſi fediał.i.ſacerdos per

quẽ fędera fiebãt.vel qͥ bella annũciabat·

q potius dicebat᷑ ſęcularis. Vñ olim fecia
les dicebant᷑ fediales.qꝛ ꝑ eos fędera fie
bant. ſicut ꝑ ſeculares bella.Fecialis 8 p⸗
pꝛie dicebat᷑ ille qͥ legatiõe vtebat᷑ ꝓ fede⸗
re ⁊ pace ᷣm ugl. Dapᷣ. dicit. Geciales
dicunt᷑ ꝑ quos federa ⁊ bella indicebãtur
id eſt ſacerdote.

Feciniũ. nij. n. s. ðꝛ a fex. Et dicunt᷑ fecinia

minuti acini ⁊ durę cutis.qꝛ plꝰ fec faciat

—- „7

q; alij acini.

Fecula. le. dimi. i. parua fex. Fecula etiam H

ðꝛ vua decocta vel pingus.
Feculentus.ta.tũ.i.fetidus.⁊ ðꝛa fece vel
fecula.vel ðꝛ a fęce.⁊ lentos qð eſt plenũ.
Iñ feculentꝰ.ta.tũ.i.fece plenꝰ vel fetidꝰ.
Iñ hec feculentia.tie.i.fętiditas.
Feęcundus.da.dũ.i.fertił vel abundãs.qᷣſi
gtundus. i. fetu vndas vel ãſi fetũ dans.
ñ fecunditas.tatis. Itẽ cõponit᷑ fe⸗ udꝰ?
infecundus. da.dũ.i.nõ fęcunqus.ſteritł.
Fedoſus.ſa.ſum.i.fedus.da.dũ.

Fedus.derl.i.pactũ vel paxã fit inter dimi
cantes. ⁊ ðꝛ a fedus.da.dũ. Fuit em olim
ↄſuetudo ꝙ cum aliq̊s vellet inire fedus.·
q̃dam poꝛca ſacrificaret᷑ in hunc modum.
maioꝛ ex iſta parte.⁊ minoꝛ ex alia.ſiue eſ⸗
ſet imꝑatoꝛ.ſiuerex.ſiue alius bnceps.te⸗
nebani illam poꝛcã ⁊ ipᷣaʒ ꝑcutiebãt ⁊ tur
piter occidebant. quaſi dicerẽt.ſicoccidat̃
ille qͥ a pace reſilierit.⁊ inde dictũ eſt fedꝰ.
apoꝛca feda.⁊ turpit᷑ occiſa.cuiꝰmoꝛs op⸗
tabat ei qͥ a pace reſilieret. Vel ðꝛ fedus a
fide. Vel ðꝛ ab hirco ⁊ hedo f.l̃a addita.
vel potius poſita ꝓh.ꝗ̃ habet᷑ in öᷣ nomie
Hircus.⁊ ðꝛ fedus ſic qꝛ hircꝰ ⁊ hedus cũ
poꝛca immolabant᷑ in fędere faciendo. Et
fedus pſuenit pacẽ.ſʒ federis ꝑtes ſunt in⸗
ducię dictę.ãſi in dies ocij.vel iducta ocia
⁊ ſcribit᷑ ꝑ oe.diphthongum. Inuenit᷑ fe⸗
dus. da. du. adiectiuũ.i.turpis.defoꝛmis
ſoꝛdidꝰ. a fedo. as. Inde fede. dius.ſi
me. aduer. ⁊ hęc feditas. tatis. ⁊ ſcribitur
eſt fedus ꝓ pacto dicito fedus.
Fel.lis.ðꝛ a follis.eo ꝙ ſit folliculꝰ geſtans

humoꝛeʒ qͥ vocat᷑ bił. Et ðꝛ fel tam follicu
lus q; ille humoꝛ.⁊ ſcribit᷑ ꝑ geminuml.in
gtõ Inde felleus.lea.leum.i.de felle exñns atus. ta. tun ”M
Feeniciũ. cij. eſt herba fullonũ.ꝗᷓ nigrã fae
tincturam. Vñ Eſa.j. Si fuerint pctã vra
guaſi fenicum.
Feniculũ.li.pe.coꝛ.herba qᷓdam.⁊ ðꝛ a Fe⸗
num.qꝛ tirſus huiꝰ herbę ⁊ radices acuůt
viſum. Iñ ⁊ feniculũ ðꝛ q̃ſi oculoꝝ fenum
yel ðꝛ ſic.qꝛ hęc herba eſt calida ⁊ ſica.
Fenum. vni.n.S.ðꝛ a Mhos qð eſt ignis. qa
facile igne accendit᷑. vel eo flãma facilenunuu
tritur. ⁊ ſcribit᷑ ꝑ oe.diphthongi.
Fenus.noꝛis.n.t.i.vſura.ſed vſura ẽ lucx
de capitali acceptũ. Fenus vero lucrũ de
vſura acceptũ. AUel vſura eſt ſine determi
nato tꝑe.ſicut qͥ accõmodat duodeci dena
rios pꝛo vno denario qͥtqͥt menſibus acce
ptoꝛ voluerit Fęnus vero eſt cũ tpe deter
minato.ſicut qͥ accõmodat viginti ꝓ trigi⸗

vel amarum.

Felena. nę.f. p. ꝗdaz beſtia valð timida. ſcʒ

cerua. Et ꝓ eodem inuenit᷑ hec feles inde⸗
cli. Vñ Ouið.in.v.meta.Feles ſoꝛoꝛ phę
bi niuea ſaturina iacas. 7.

Felix.cis.oĩs.g.i.beatꝰ.foꝛtunatus.diues

Et ðꝛ Feęlix.⁊ qͥ dat fęlicitatẽ.⁊ qͥ accipit.

⁊p qð dat᷑ feęlicitas. vt feęlix tꝑs.felix locꝰ
luer. felicitas.tatl.Et ꝓð fę

Z felicit᷑ aduer. ⁊ feęlicitas.
Ande Lucanus in.iiij. Fęlix qͥ potuit mu
di vitare ruinam. Quo iaceat iam ſcire lo⸗
Feqmella. lę. dimi.i.parua femina.

Feęmellarius.larij.i.mulierarius.fęmineis

vł femineo oꝑi deditus. vł femineos hñs
moꝛes.vel voluntati feminę deditus ⁊ ob
noxius.qͥ alio noĩe ðꝛ vxoꝛarius.
Feemen. iinis.n.t.ðꝛ a femur.⁊ ſunt ille ꝑtes

femoꝝ.qᷣbus in eqtando tergis equoꝝ ad

heremus. Vñ ⁊ pliatoꝛes olim ſub femini
bus amiſiſſe equos dicebant᷑. Ael Femen

inis.eſt coxa feminę. AUñ Cantl.vij. Et iũ
cturę feminũ tuoꝝ ſicut monilia. In h̊ Fg

minale. lis. bꝛachę feminaruʒz. eo ꝙ tegant
fęmina. Et hinc ðꝛ femen qñq; piguedoil⸗

la quę eſt in pube mulieris. Et femur quę
eſt in pube viroꝝ.hęc tñ ppᷣetas ſepe coꝛ⸗
rumpit᷑ apud autoꝛes vtentes pᷣdictis vo⸗

cabulis indifferenter

Eemina. nę.f.p.ðꝛ a phos qð eſtignis.qua
ſi ignita.qꝛ vehementius viro ardet ⁊ con

cupiſcit. Vel ðꝛa fetiditate.quaſi fetida.

qꝛ generat fetũ. Iñ h ⁊ hęc femella.lę.⁊ fę
minella. lę. ? feminula. lę. oia dimi. ⁊2 femi⸗

neus.nea.neũ.⁊ SFęgmininus.na.nũ.i.res

ſmiegk: vej piinen⸗ ad feminam. Item fę
mina pöt eſſe
ruma Femen. innuis.
Femur. oꝛis.n.t.pe.coꝛ.Et ſunt femoꝛa ab
inguine vſq; ad genua.dicta a femina. qͥa

ibi eſt diſtinctio eius ⁊ viri. Ael femur eſt
coxa virilis ꝓpᷣe. Iñ h̊ femorale.lis.bra⸗

chę viroꝝ.eo ꝙ femoꝛa tegant.Et ſcias y
emur. genus.⁊ ſtirps .
oꝛis actoꝛ. GMU
Feneſtra.ſtrę.f.p.ðᷣꝛa phos qð eſt lux.qa

lucem ferat.vel qꝛꝑ es videamꝰ for luce,ʒ
Vmñ ⁊ feneſtra ðꝛ q̃ſi ferẽs nos extra. Alłlfe

neſtra cõponit᷑ a phos ⁊ miniſtro.qꝛ mini
ſtrat lucẽ domui Et ſunt ppe feneſtrę qͥb⸗

plurał numeri ꝓ coxis mulie

exterioꝛ ps anguſta eſt. ſed interioꝛ diffu⸗

ſa. In feneſtrella.lę.i.parua feneſtra.⁊ fe⸗
neſtratus.ta.tum. ôòMl

ta vſq; ad menſem. Vnð fenus vocat᷑ aui

dum. qꝛ qᷓ ſic accõmodat ſpꝑ auet vt illo tẽ⸗
pus veniat cito. Unð Lucanus. Hic vſu⸗ .
ra voꝛax auide qð in tpe fenus. Indiffere:

—

ter tñ vtimur ſdictis vocabulis. In fene⸗

reus.rea.reũ.

Fera.rę.ðꝛ oĩs beſtia.⁊ ðᷣꝛ a fero fers.eoq
toto coꝛꝑe ferat᷑.vłqꝛ vtat᷑ naturali liber
tate ⁊ deſiderio ſuo.⁊ voluntate ꝓpᷣa feaa
tur.ferę ſunt etiã ſinon ſeuiũt Beſtię voa
vaſtando dictę ſunt.qꝛ moꝛſu vel vngui⸗

ℳ☛—

bus ſeuiunt. qſi vaſtię. IJñ ferinus.na.nũ

id eſt de fera errs.
Feraculus.la.lũ.i.aliquantulũ ferax.

Feralis.9.t.⁊ B le.moꝛtał.lugubꝛis.fune⸗

bris. ⁊ ðꝛ a Feron qð eſtmoꝛs.

Feratrũ.tri.n.sS.ðꝛ a fera. Et ſunt Feratra

tecta ſiluaꝝ ſpiſſa.

Fcrax:cie ls. ge i. ſruqus abundao JIñ
er

Feracit᷑ adu.⁊ hęc feracitas tatis.

Ferculũ.li.n.S.i.miſſoꝛiũ.⁊ ðꝛ a Fero fers
Ferculũ etiã ðꝛ menſa ſuꝑ quam ponũtur

fercula. Itẽ ferculũ etiã ðꝛ vaſculũ in quo

poꝛtat᷑ ferculũ. Vñ in Cantl. Ferculũ fec

Salomõ rex delignis libani ᷣm hug. Ma

pieas vo dicit. Ferculũ. diſcus.menſa ed⸗ꝛ⸗
fe⸗ tium. aut vaſculũ miſſoꝛiũ.in quo epulę fe
eneratoꝛ. oꝛis qͥ dat ⁊ qui accipit fenꝰ. qſi èôe
en Ferentarius. rij. m. s.i. vexillifer vł füdibu
lus vel ſagittarius.qꝛ ferat arcũ. Añ em
bꝛoſius ſuper Egiſippum Sed vt ſolet in
ferentarioꝝ plijs plura vulnera qᷓ; necesi⸗

runtur.

ferebantur.

Feretrũ.tri.n. s.eſt qðdam inſtrumẽtũ cuʒ

— — — -—-——

nigit
ci
1dee K
ai

P fnun
ſcaa.

gis de

idenn

.
ſmi
wolin
nrhen
wae
in
aigi
mize.
hor⸗

ein

is

guft

ungl⸗
Nuili

.
ie:⸗

Fmn

mdis
Ws.
afan ⸗
uumponn

dsen

fralifi

mhel⸗

wglt⸗
fidh

OAn.

Betrn

quo poꝛtant᷑ coꝛpa moꝛtuoꝝ. ⁊ ðꝛa feron

qð eſt moꝛs.eo ꝙ ferat moꝛtuũ.qe autẽ ðꝛ
feretrũ qſi ferens atrũ etymo.eſt.Quidaʒ
m volũt deriuari feretrũ a fero fers.qꝛ fe⸗

rat moꝛtuos.Alij dicũt feretrũ dici.q̃ſi fe⸗
rat tetrũ.i.moꝛtuũ.ſed potius eſt etymo.

Feria. rie.i.ceſſatio ab oꝑe ᷣuili.⁊ ðꝛ a Fe⸗
rio.ris. VUñ ⁊ feria ðꝛ feſtiuus dies in uuo F

ceſſare debemꝰ ab oꝑibus vᷣuilibꝰ.in q̃ ſo⸗

la res diuĩa dʒ geri.⁊ ðꝛ feria a ferẽdis vi⸗

ctimis. ⁊ m h̊ ſoli feſtiui dies dicũt ferię
ꝓbpᷣe in qͥbꝰ ſacrificia ſᷣcipue ſolent fieri Sʒ

qꝛ q̃libet die debemꝰ ceſſarea vitijs.inde
eſt ꝙ qᷣlibet dies põt dici feria. Scðᷣm gS ccõo

ſuetudinem chriſtianoꝝ ſic appellãdi ſunt
dies. Dies ſolpᷣma feria vel dies domica.
Et dies lunę ſecunda feria. Et dies mart

tertia feria.Et dies mercurij rta feria. et

dies Jouis qnta feria. Et dies veneris ſe
xta feria.Et dies ſaturni ſeptia feria. Et ẽ
duplex ſenſus.qꝛ vo dies ab initio habitꝰ
eſt ferial.iõ dies dñica nuncupat᷑ pᷣma fe⸗
ria.qꝛ pᷣmꝰ dies eſt a feria.i.a ſabbato qð
feriale ſolet eſſe.Dies lunę ðꝛ ſecũda feria
qꝛ ſecũdus a feria.i.a ſabbato.⁊ ſic de cęte

ris. Vl dies dñicus ðꝛ ma feria.qꝛ eſt pꝛi

mus dies ſeptim anęꝗᷓ eſt feria.⁊ ſic ð aljs

Itẽ ferię ſunt qdam ſolẽnitateſ.in quibus

cauſę trac tari non debent.

+△

Feriatus.ta.tũ.i.fe ſtiuꝰ. NPꝛopᷣe qᷣdeʒ dies

feriati dicũt᷑.qͥbꝰ res diuia fit.⁊ abſtinere

etiã opoꝛtʒ hoĩeʒ a litibꝰ ⁊ oꝑibꝰ ſᷣuilibus

Ferinus.na.nũ.eſt poſſeſſiuũ.⁊ ðꝛ a fera.et
hec ferina.nę.i.venatio. Vñ Virgiliꝰ Im
plent᷑ veteris bacchi pinguiſq; ferinę.
Fermentũ.ti.i.yma.⁊ ðꝛa ferueo.ues.q̃a
excreſcat. Iñ fermentatꝰ.ta.tũ. Nñ qͥdaʒ
panis ðꝛ fermentatꝰ.i.fermento coꝛruptꝰ.

Et qꝛ paꝝ fermenti totã maſſam paſtę coꝛ2ꝛ
rũpit.iõ qñq; ponit᷑ ꝓ peccato.qꝛ etiã par

uum moꝛtale magnã maſſaʒ vtutũ moꝛtifi
cat.qꝛ q̊ in vno offẽdit factꝰ ẽ oĩm reꝰ.teſte
Ferocia.cię.f.p.idẽ eſt qð ferocitas.(apło.
⁊ðꝛa ferox. Vñ Martial. NPythagoꝛici

edocuerũt ferociã animi cũ tibis mollire.

Et in hymno martyꝝ. Hi ꝓ te furias atq;
Feron gręce.latine ðꝛ moꝛs (ferocias

Feronia.nię.qͥdaʒ fons vł palus.⁊ ðꝛa fe⸗

ro.fers.eo ꝙ ↄferat vtilitatẽ bibẽtibꝰ. Et
hec ferocinia.nię.ðꝛ dea illiꝰ aꝗᷓ vel fontis
Ferrarius.rij.qͥ in ferro oꝑat᷑.vel qͥ ferruʒ
equi facit.⁊ ðꝛ a ferrum.
Ferriminatio eſt eiuſdem generis materia⸗

rum ſolidatio ⁊ ↄiunctio.vt ſi cxpho argẽ
teo fũdus ferreus apponat᷑.de h̊ no.in.A.

in rem. ff. de rei. »ʒvuVnn.
Ferrifodina.nę.locus vbi ferrũ foditux
Ferrugo.ginis.i.ferri rubigo. Itẽ ferrugo
Bðꝛ qͥdam coloꝛ ſiłis ferro.⁊ ẽ purpurę ſub⸗
nigrę.⁊ fit in hiſpania. Iñ ferrugineꝰ.nea
neũ. de ferrugine exñs.⁊ ferruginoſus. ſa

ſum.i.plenus ferrugine.

— —

errũ. ri. n. S. eſt metallũ qödam. ⁊ ðꝛ a far
farris.qꝛ farra.i.ſemina frugũ trę condit.
Iñ ferre.rea.reũ.i.de ferro exñs. Itez a
ferrũ ðꝛ q̊ ferramentũ.ti.i.inſtr̃m ferreum

accipit᷑ collectiue.⁊ h̊ ferꝝ.ri.ꝓ ferro ed

qꝛ ex puro fit ferro. Et in tali ſigtione fer⸗
rum hhʒ płalitatẽ.Et nõ ꝙ purgamẽta fer⸗
ri ſunt rubigo ⁊ ſcoꝛia. Iẽ reꝑit᷑ h ferꝝ.ri
maſ. ge.ꝓ ꝓpᷣo noĩe.qꝛ q̃litas vocl eſſentiẽ
rei nõ mutat.põt tñ declinari h̊ ferrus.ri.

Fertilł.lis.ↄ.t.⁊ G le.i.abundãs młta ferẽs.

Fertilis ager eſt. Fructuoſus vo qcunq;
compendio eff.

Fertũ.ti.i.oblatio ã altari offert. ⁊ poſtea a

põtificibꝰ ſacrificat᷑.⁊ ðꝛa fero fers. IJtem
fertũ qñq; ponit᷑ ꝓfartũ.vide ſupꝛa fartrũ

Feruidus.da.dũ.i.calidus ⁊ iracũdus Jũ

feruide adu.⁊ hęc feruiditas.tatis.

Ferula.lę.f.p.pe.coꝛ.qdðᷣdã genus herbę.?

palmatoꝛiũ inde factũ ðꝛ ferula.Dic enim

Loꝛnutꝰ ꝙ ferula eſt gen? feniculi qð cre⸗

ſcit in mõte gargano.⁊ inde affert᷑ a ꝑegri⸗
nis in modũ retoꝛti baculi.qð ẽ tam calidę
natureę ꝙ cu auſter flat qſikiter eſt calid⸗ ſit
qͥdam ↄflictus ⁊ ↄfractio int᷑ herbas illas
⁊ inde ꝓcreat᷑ ignis adeo magnus ꝙ qnq;

comburit᷑ tota regio.a qua cõbuſtione bea

ta agatha ſiculos ⁊ rhomanos liberaſſe le⸗

Ferularium. rij. locus vbi ferulę abundãt.

⁊8ꝛz a Ferula.Et ꝓ eodem inuenit H feru⸗

Feruoꝛiũ:rij.i.caldariũ.⁊ ðꝛ a ferueo.ues.
Ferus.ri. m. s.ðꝛ a fero.fers. Uñ pſał. Sin

gularis ferꝰ depaſtꝰ eſt eã. Et hęc fera. rę.
de qᷓ ſupꝛa loco ſuo.Eta fera deriuat᷑ ferꝰ
a.ũ.i.crudeł.durus.aſp. Iñ feritas.i.cru⸗
delitas. Et h̊ ⁊ hec ⁊ erox. cis.i.crudetł.
immanſuetꝰ. Itẽ a ferox ðꝛ ferocitas.tatl.

Et hec ferocia.cię.in eodẽ ſenſu.Et nõ ꝙ

ferox eſt animꝰ. ferꝰ ẽleo. Itẽ ferocitas ſe⸗
pe laudi habet᷑. Eſt em ferocitas militũ.⁊
ferox iuuentꝰ ðꝛ.Sʒ feritas diri animieſt.
Et ferox cõponit᷑ ̊ ⁊ hec ⁊ B ferox..Et
coꝛ.fe. AUñ Lucanꝰin.iiij. Mon ſonipes in
bella ferox non iret in equozzs.
Feſcenia. nię.f.p.mulier ꝗ expellit faſcina .-
Feſcenini.noꝝ.maſ ge.pluralis nũeri ſunt

EFEe

carmina ꝗ dicit młr qñ expellit faſcinũ Et
hę faſceninę.aꝝ.carmina q̊ mi dicit mouẽ
do cunas vt ſopiat pueꝝ. Et qñq; faſceni
ne dicunt᷑ laudes. Vñ habet in qdam ſer⸗
mone.ꝙ angeli aſtãtes dño nato in pᷣſepio
canebant.Gla in excelſis deo.⁊ in tra pax
hoĩbus bonę voluntatl.ꝓ faſceninis qua⸗
ſi loco faſceninax.i.tales faſceninas dice⸗
bãt circa eũ vt q̃ſi doꝛmiret.ſ.gła in excel⸗
ſis deo ⁊c.⁊ ſic laudabãt eũ Itẽ inuenit᷑ fe
ſceninꝰ.a.ũ.a.feſcenino oppido. Añ Oꝛa
tiꝰ. Feſcenina ꝑ hũcinuẽta licẽtia moꝛuʒ.
Hm hugl. Pap.etiã dic̃. Feſcenina cãtica

nuptialia ꝗ in nuptis cãtãt᷑. Feſceninꝰ.a.

u.i.nuptial.a feſcenino oppido q̊ͥdã cãpa⸗
Feſſus.a.ũ.ðꝛ a findo.dis.q̃i fiſſus.i.( nię
diuiſus a ſanitate.nec iã integer ſalute Et
eſt generale nomẽ.ad omĩa em refert᷑.dici
mus vo feſſus aio.feſſus coꝛꝑe.qð magis
eſt ꝓpᷣum ⁊ feſſus reꝝ ad caſuʒ venientiuʒ
ãqᷓſi inops copiaꝝ.a ſᷣm h̊ eſt nomẽ.vᷣm vo
ꝙ eſt participiũ ðꝛ a fatiſcoꝛ.ſceriss.
Feſtiał.ↄ.t.huius feſtiał.i.ſacerdos vłoꝛa

toꝛ ꝑ quem bellũ indicit᷑ ⁊ pax cõponitur.

qui ⁊ fecialis dOꝛ.
Feſtiuitacula.lę.dimi.i.parua feſtiuitas.
Feſtiuus.ua.uũ.idẽ eſt qð feſtꝰ. AVñ ꝑ trãſ
lationem ðꝛ hõ feſtiuus.i.lętus.cõptꝰ.ſua

uis. Iñ feſtiue aduͥ. Et h̊ ⁊ hęc feſtiuałl ꝛ 5

le. In feſtiualit᷑.⁊ hęc feſtiualitas.ta tis.i.
ſolẽnitas vel ſuauitas. dulcedo. oꝛnatus.

leęticia. Et ðꝛ feſtiuitas q̃ſi feſtiditas.a fe⸗

ſtis diebus. eſt etymo. ðJUMUB
Feſtra.ſtrę. a feneſtra ꝑ ſyncopaʒ i.pua

feneſtra. Uñ Macrobi de ſaturnalibus

Feſtra qͥdem eſt minuſculũ oſtiũ in ſacrio
Feſtuca.cę.i.ſtips.ſ.minimũ pondꝰ vł pul
uis vel atomꝰ. Inde effeſtucare.vbũ iurj.
id eſt abrenunciare. .
Feſtulũ.li.pe.coꝛ.i.paruũ feſtum.
Feſtũ.ti.eſt illud lignũ in ſummitate domꝰ⸗
ad qð oĩa dirigunt᷑ tigna ⁊ in qͥ cõueniunt
Iñ H̊ feſtũ.ti ꝓ ſolẽnitate.Sic em ad feſtũ
ignützgua dom ↄueniũt.ſic ad feſtum.i.
ad ſolẽnitateʒ hoĩes ↄueniũt. Ael feſtum
ðꝛ a feria.q̃ſi feriatũ. Iñ feſtus.ta.tũ.vt fe
ſtus dies. Et ſunt feſti dies tm ocij ⁊ religi
onis.qꝛ in eis ſola res diuia fit. Et nõ ꝙ fe

ſti dies dicunt᷑ ex ↄſuetudine. ſʒ ſolẽnes qᷣ

dad hoiĩes ꝑtinẽt.vt parentela.vt cũ qͥs de⸗
functi officia expleuerit ðꝛ ſolẽnia pſtitiſſe
Fetulentus.ta.tũ.i.plenus fetoꝛe. In fetu⸗
lentia. tię.i.fetiditaas.
Fetura.rę.i.fetus partus.⁊ ðꝛ a fetus.a.ũ.
Fetus.us.ui.i.partꝰ.natꝰ.filiꝰmłier vl pe⸗

coꝛis.⁊ ꝓpᷣe adhuc exñs in vtero. ſic dict⸗
qꝛ adhuc in vtero foueat᷑.licʒ ꝓ iam parto

inueniat᷑. Vñ fętus.a.ũ.i.plenꝰ.⁊ qnq;li

beratus.vt iſta mulier eſt feta.i.partu vel
filio plena vel iam liberata. Et ſiłr ſi inue⸗
niat᷑ feta partu.i.liberata vel plena.
Fetutina res.i.fetida ⁊ inqͥnatiſſima ac mu
liebꝛis.ſoꝛdida actio.ꝗ ꝑ mulierẽ fętũ face
re poteſt ᷣm Pab. VM
Feudũ.di.eſt bñſicium ⁊ beniuola actio tri
buens gaudiũ capiẽti.capiẽſq; tribuendo
in id qð facit.⁊ ſua ſponte parata. Ael feu
dum eſt illð bñficiuʒ qð ex beniuolẽtia ali⸗
cuiꝰ ita tradit᷑ alicui.vt ꝓpᷣetate rei que in
feudũ datr᷑ penes dantẽ remanente vſufru

ctum eiuſdẽ rei ita ad accipientẽ traãſfferat.
vt ad eũ hęredeſq; ſuos maſculos ⁊ feias

ſi de eis noĩatim dictũ fuerit ⁊ impheruu
ptineat.ad h̊ vt ipᷣe ⁊ eiꝰ hęredes fideliter

PFuiãat dño. ſiue illud ᷣuitiũ noiatim dictũ

fuit a dño qle eſſe debeat.ſiue indetermia⸗
te ꝓmiſſum ſit.DBicit᷑ aũt feudũ a fidelita⸗

te vel a fide.quã vaſallus dño pſᷣſtare tene

tur. MNec em̃ debet aliqᷓ inueſtitura fieri ei
q̃ fidelitatẽ facere recuſat.niſi feudũ eo pa
cto ſit acqͥſitũ.vt de eo fidelitas nõ pſſtetur
vt in ↄſtitutionibꝰ feu.ꝑ qͥs fiat inueſti. et
p qs recipit᷑.ibidẽ in qͥbus cau.feu.amit.iĩ
c.ij · S· j.in vſi.feu.xno.
Feudũ legiũ vᷣm ſpe.eſt qñ cã ⁊ occaſio ho⸗

magi ceꝑit a dño. vt qui baro dixit alicui

pauperi militi ꝙ aliquã rem immobilẽ ſibi

daret ſi ei faceret homagiũ.⁊ illã dedit.tał
res vocat᷑ feudũ legium.⁊ tal vaſallus ho

molegius. .
Feudatarius eſt qͥ feudũ recipit.qͥetiaʒ va
ſallus dicic. 2=ðèð
Fex. cis.f.t.ðꝛa figo.gis.qꝛ ſe mergendo in
fundo vaſis affligit.⁊ ðꝛ a fedo.asg.

Fiber. bri. m. . eſt qð

vñ ⁊ alio nomie ðꝛ caſtoꝛ.qꝛ ipᷣe ſe caſtrat.

Hm q̊ ſdã. Iñ fibrinꝰ.na.nũ.⁊ h̊ fibrinũ.ni.

lana illius aialis. Iñ hęc fibrina.nę.ðꝛ ve⸗
ſtis.ꝗᷓ tramã de fibri lana habet

Fibra.brę.f.p.idem eſt qð vena.ſ ʒ differüt

qꝛ fibra eſt ipᷣa choꝛda ſcʒ ipſe folliculus ꝑ
quem ſanguis diſcurrit. Vena ipᷣe ſangui
nis curſus. Ael fibrę ſunt iecoꝛis extremi⸗
tates ſic dictę.qꝛ apud gẽtiles in ſacrificijs

ad phebi aras ferebantur ab arioł vt ibire

ſponſa acciperent. Fibrę etiam dicunt ve
nę interioꝛes.vel venę iecoꝛis.vel viſcera

dã aĩal qð cũ Venato⸗
res ſequũt᷑ ſe caſtrat.⁊ ſibi mentulã findit.

fu⸗
nt
fionk
ag
M
holt

ficoꝛ

ſan
git

Firut

boꝛe

colne

lsg.
tins
d.
fio⸗

fein

ſtte
qgeb

lde
men
qſil⸗
varu
ſ ihre⸗
m.
marmn
fnüfne

atiotri
tduendo
Wind
cen
nemnerſein
migäü.
los 1fin
enger
les ſddltr
iatin dici
ndetermi⸗

üaſdclitu

iſtaretene
mumſei
iadüo

vrtlat
muhiliſc

SddA

lloho
an

ondo

4.
„

6 .
N

8 äwnd

Gniſtqa.

15ſnn

Foen

üans

cuntur ficte agentes. —”òêòD
Fictilł. .t.⁊ B le.pe.coꝛ.qð facile fingi põt.

vel mẽbꝛoꝝ iuncturę. IJñ ſibꝛoſus.ſa.ſu.i.
plenꝰ fibꝛis. Vñ in hymno ſancti Joanniſ
baptiſtę. At queant laxis reſonare fibꝛis.

Fibula. le. f. p. ðꝛ illud quo pectꝰ⸗ feminarũ
oꝛnat᷑.⁊ ðꝛ a fibulim gręco. Ałſibula dicit᷑
firmatoꝛiũ quo palliũ tenet᷑ in humerl.vel

cingulũ in lübis. Inð h̊ fibulariũ.rij.illud

qð apponit᷑ in matello.vel ꝑ qð immittũt

— .

bendũ eſtꝑ ph. Phibula.
Ficarius.rij.qͥ colligit ficꝰ.Itẽ Ficariꝰ.rij.
ðꝛ qdaʒ deꝰ ſilueſtr.ſ.pan vel faunꝰ vel ſa
tyrus.⁊ ðꝛ a ficus. Vñ Hieremię.v.dicit᷑.
Habitabunt dracones cũ fatuis vicarijs.
Vbi dicit glo. interlinearis.i.cũ hoĩbus ſil
uanis. Alij dicũt ꝙ Ficarij dicũt᷑ fauni et

fibuleę ne diſſipent mantellũ. Et potiꝰ ſcri⸗

ſatyri qͥ int ficus ⁊ alias arboꝛes moꝛant᷑.

qᷓ Eſa.xxxiiij.onocẽtauri ⁊ pilloſi appellã
Ficatũ.ti.i.iecur ſiue epar.⁊ ðꝛa Ficꝰ.(tur
Ficedula.lę.pe.coꝛ.ꝗdaʒ auisa ficu dicta.
qꝛ Ficꝰ magis edat.lheęc eadẽ ⁊ ficedulen⸗
ſis ðꝛ. Quidam tñ dicũt ꝙ Ficedulenſes
ſunt parui piſces. r

Ficetũ.ti.pe.ꝓ.locꝰ vbi creſcũt arboꝛes fici

Ficoſus.ſa.ſuʒ.qñ deriuat᷑ a ficꝰ ꝓmoꝛbo.

ðe tali infirmitate plenꝰ. Ficoſus.ſa. ſum.

etiã põt dici a Fico arboꝛe.q̃ſi plenꝰ ilłar⸗

fructu. ſ. ficduunz.—
Ficticiꝰ.cia.ciũ.⁊ Ficticioſus.ſa.ſuʒ i.qui
fingit. vłqð fingit. Itẽ Ficticij vł ficticioſi
Pße ſunt falſi amici ⁊ ſimulatoꝛij.ſ.qui fin⸗
gunt facere aliqͥd ad ᷣuitiũ amici.⁊ faciũt

boꝛibus. Et a Ficu fructu. q̃ſi plenus tali

vyt ei incõmodũ pſtẽt. Vñ ⁊ fictio ðꝛ falſa ⁊
ficta amicitia.quaſi ficta actõ.⁊ Fieticij di

vel qð iam fictũ eſt.⁊ ðꝛ a Fingo.gł. Uñ ⁊
vaſa terrea Fictilia vocant᷑.qſi ficta ⁊ cõ⸗
poſita vt aliquã foꝛmã habeant.

Fictoꝛ. oꝛis. m. t. q cõponit vel oꝛnataliqᷣd.

ſicut qͥ capillos mulieꝝ linit ⁊ ꝑtractat vn

git ⁊ miti⸗ at. In Fictoꝛiꝰ. ria.riũ.qui fin⸗
git vel q fingit
Ficulnea.neę.eſt ꝑua Ficꝰ.⁊ ðꝛ a Fico ar⸗

boꝛe. Iñ H ficulnetũ.ti.loc vbi creſcũt Fi

culneę.qð ⁊ B Ficetũ ðꝛ a fico.Et Ficulne

us. a. i. de ficulnea exñs. vł ad Ficulneaʒ
p tinẽs.qð ⁊ Ficeꝰ.cea.ceũ.⁊ Yiculnꝰ.a.
u. ðꝛ. Ficeꝰ etiã põt deriuari a Ficu fructu

Ficꝰ?. ci.f. S pꝓ arboꝛe Dñ Lu ce. xi ijj. Arbo

rem fici habebat qͥdã. Et ðꝛ a fecũdꝰ.eo ;

ſit fęcũdioꝛ ⁊ feracioꝛ oibus alijs arboꝛibꝰ

qꝛ bis vel ter generat fructũ in ãno.⁊ vno

„

matureſcente ali oꝛit᷑. Hinc ⁊ carica ðꝛ fru

ctus eiꝰ vel maſſa fructuũ eiꝰ a copia. Inð
heęc Ficꝰ. us.ui.ꝓ fructu illiꝰ arboris artę
decli. ⁊ deſinit ablatiuꝰ in ubus. Inuenit᷑

etiã ꝓ q̃dã in firmitate.ſiłr Ficꝰ us. q̃rtę de

cli.ſed differũt.qꝛ Ficꝰ ꝓmoꝛbo eſt. g. m.
ſed Ficus ꝓ fructu eſt ge.fę. Cecilianꝰ tñn
voluit ꝙ Fic' ꝓmoꝛbo eſſet ſecũdę decli.
Vñ Martial coquus. Cũ dixi ficꝰ rides
quaſi barbara vba.Et dici ficos Cecilia⸗

ne iubes. Bicemus ficus qs ſcimꝰ in arbo

re naſci. Dicemꝰficos Ceciliane tuos. Itẽ
VYſus. Arboꝛe de fico maturos collige ficꝰ.
Sʒ tumidos ficos nullꝰ mihi mittat amic⸗
Inuenit᷑ etiã Ficus. ci. fę. ge. ſecũdę decli

na. ꝓ fructu. Hiere.xxiij. Et ecce duo ca⸗

lati pleni ficis. Item Marci. xj. Non eniʒ

erat tꝑs ficoꝛũ. AUñ Gręciſmus. Eſt ficus

moꝛbus eſt ficꝰfructus ⁊ arboꝛ.Dicit᷑ h fi⸗
cus ꝓ moꝛbo.ſed ꝓ reliqs hęc.
Fidecula.lę.dimi.i.parua fides.
Fidelia. lię.f. p.i. olla dicta a fideł.qꝛ ſit fide
lis in vFuando. Vñ Perſiꝰ. Reſpodet viri

—

di nõ cocta fidelia limo. Fidelia etiam põt

„ 2

eſſe płis numeri.⁊ tũc declinat᷑ H̊ ⁊ hec Fi

del ⁊ ̊ le.vt in pſal. Fidelia omĩa mã.eiꝰ .

Figeliola. lę. dimi. i. pua fidelia ſiue olla.
Gideł...t.⁊ le.i.Fidꝰ.⁊ ðꝛ Fidełab eo ꝙ
dicit vel ꝓmittit bonũ. Añ qͥdam. Eſt vir
in obſequijs fidus.ſᷣmone fidelis. Inð Fi
deliter adu. ⁊ hęc Fidelitas.tatis.
Fidelitas ᷣm Hoſti. nihil aliud eſt niſi iuſ⸗

iurandũ.qð a vaſallis ſſtat᷑ dño.

Fides.dei.f.g.eſt q̃ veraciter credimus qð
nequaqᷓ; videre valemꝰ. ⁊ ð: a Fio fis Hã
credere nõ poſſumus qð videmꝰ. Et eſt ſi-
des ſi in aĩo fiat qð dictũ eſt vel ꝓmiſſum.
yel placitũ int᷑ vtroſq;.qſiint᷑ deũ ⁊ hoĩeʒ
Añ ⁊ Augꝰ.diẽ ꝙ Fides ðꝛ ex h̊ ꝙ fiũt di
cta. Et nõ ꝙ ðꝛ hęc Fidis.is.ꝓ choꝛda.et
coꝛ.pᷣmã. Ne inuenit hec Fides.dis.ꝓ vᷣ⸗
gine qdã. ⁊ coꝛ.etiã pᷣmaʒ.⁊ hęc fides.dei.
qð etiã coꝛ.pᷣmã.ſʒ YFido.diſ.vbũ.ꝓ.pᷣma
Vñ. Oꝛphea nulila fidis tagit ꝗͥ tangere fi⸗
dis. Item. Airgo fides fidis eſt reſonat fi-
dis in citharando. Jungit amicoꝝ coꝛda
fides fidei. Ponitur etiã Fides fidei ꝓ cre
dulitate ⁊ pꝛo articulo fidei Vnde.Credu
litaſq; fides articuluſq; fides. Ernota ſi
cut dicit Caulus. Fides eſt ſubſtatia ſpe⸗
randarum rerum argumentũ non apparẽ
tium Et appellatur hicfides ſubſtatia.nõ
gꝛ ſuba ſit in genere ſubſtantię.ſʒ qꝛ quan⸗
dam ppetatem habz ſubſtantię. ſicut eniʒ

ſuba eſt fundamentũ ⁊ baſis omniũ alioꝝ

entiũ.ita fides eſt fundamentũ totiꝰ ſpũał

ediſicij. Et ꝑ hunc modũ ðꝛ etiaʒ ꝙ lux eſt
hypoſtaſis coloꝛis.qꝛ in natura lucis oẽs

coloꝛes fundan᷑. .
Fideicõmiſſum eſt illud legatũ vel relictuʒ

qð cõmittit᷑ fidei hęredis alicui dandũ ab

eo cũ teſtatoꝛ dicit.heres fidei tuę cõmitto
yt des legata ⁊ cõmiſſa.vt ſᷣm Axo.iſum.
CL. e. ti · S· ſedtur.

Fideicõmiſſarius eſt ille cuius fidei legati

Vel relictũ cõmitti.
Fideicõmiſſaria hereditatis petitio eſt q̃ cõ

petit ei cui fideiuſſoꝛia hereditas reſtitui
ex ſenatu ſconſulto trebelliano.vt qͥ habet
agros conſines ꝙ ꝑ ipᷣaʒ diuidant᷑ agri vł

Fideiuſſoꝛ eſt qͥ alienã obligationem in ſuã

recipit vel ſuſcipit fi dẽ.pᷣncipali nihilomi⸗
nus manẽte obligato.videlicet qͥ ſe ꝓ alio

obligat vt eo.ſ.pᷣncipali debitoꝛe nõ ſatiſ⸗

faciente ipᷣe ſatiſfaciat.Et ðꝛ quaſi iuſſu al

terius ponens fidem ſuaʒ. vt Inſti. e. ti. in
Ppn. 7. ff. e. l. j. 7. ji.

Fideiuſſoꝛ in rem ſuaʒ ð qͥ ſdeiubet p aliä

re in ea cauſa q̃ res futura eſt Saeebi /
tia. Dedi ꝓcuratoꝛem ad defendenduʒ in
cã mea.⁊ ſideiuſſi ꝓ eo iudicatũ ſolui. hoc
caſu fideiuſſoꝛ in rem meã dicoꝛ.vt.l.ſi de⸗
functus.ff. de pcuX.

Fideiuſſio ita fit. Si ĩterroget᷑ fideiuſſoꝛ ſic

fide tua iubes ꝙ iſte debeat. Et ille reſpon

deat ſideiubeo. vt Inſti. e. ti · · in ſtipula⸗
tionibꝰ odie tñ ᷣm Hoſti.in ſum.e.ti ·..

qualiter. vulgares vtunt᷑ q̊ modo.es fide⸗
iuſſoꝛ ꝓ tali.⁊ mittis mihi ꝓ eo.⁊ iſte re⸗
ſpondet ſic.vel ꝓmitto. =

Fidicẽ.cinis.pe.coꝛ.m.t.qͥ canit cũ fide ſiue

choꝛda. 8 a fidis. choꝛda. ⁊ cano.is.
Fidicina. nę.pe.coꝛ.f.p.cithariſta ꝗᷓ cũ fide

canit. ⁊ a fidDdien.
Fidicula.lę.f. p.ðꝛ quoddã gen⸗ toꝛmenti.

ſcʒ parua choꝛdula vñ ligabantur manus

martyꝝ. ⁊ ðꝛa ſidis choꝛda. Vñ NMruden⸗
tius in hymnis. Ignis ⁊ fidiculę ſeuiãt.et

tunc ðꝛ a fides.qꝛ Sanere tomentl rei in

eculeo toꝛqbant᷑ vt ſides inueniret᷑. Jdeʒ
etig vngula z.
Fidifragus.ga.gũ.i.ſidem frangens.
Fidis.dig.f.g.i.choꝛda citharęg. ⁊ ðꝛ a Fin
do. dis. m Hugl. Vel ᷣm NPap̃.Fidis.i.
choꝛda dicta.qꝛ ſibi fidem pᷣuet. ne alteriꝰ
ſonos imitet᷑.⁊ coꝛ.fi.vide ſupꝛa in Fides
Fiducia.cię.f.p.dꝛa fidꝰ. Et ẽfiducia in bo

1

Iñ fiduciał.2.t.⁊ h le.Et fiducialiter adü
biũ.⁊ hęc fiducialitas.tatl. Itẽ a Fiducia

nis rebꝰ ⁊ in mal.ſed ſępius in bonis rebꝰ.

reg aliq̃ ſumendę pecunię mutuę gratia vł
mãcipa t᷑ vłin iure credit᷑.⁊ hinc ſiduciari
us ð poſſeſſoꝛ.vel qͥ rem aliquã fiducialit᷑
accipit.i.in fiducia ⁊ tutela.

eſt in vſu. ⁊ a findo.dis. Et cõponit᷑ bi⸗
dum. multifidus.da. dũ.qð eſt fiſſũ in du⸗
as vel tres vel quattuoꝛ vel multas ptes.
Itẽ fidus põt deriuaria fido. dis. ⁊ tũc dðꝛ

cus.ſideł amicꝰ. Iñ ſide. dius.ſime. aduũ.

Itẽ Fidus cõponit᷑ infidꝰ.da.dũ.i.non fi⸗

dus.⁊ ꝑfidus.da.dũ.⁊ ꝓ.fi. AUñ Lucan⸗

Infidus pᷣmis ducibꝰ dubiuſq; poꝛi. Itez

⁊ de ↄſimilibꝰ.ꝙ ſi cõponat᷑ aſidꝰ ꝓ.pᷣmaʒ

yt ꝑſidꝰ.i.valð ſidus.ſi aũt a fides coꝛ᷑. ſi.
AVn qͥdã. erfſidus eſt neqᷓ; ꝑfidus coꝛde
fidet. Item. Hõ caret ille fide cui ment g⸗

tiã fidi.

Figmen. minis.i.figmentũ.⁊ binc h fimẽ
tum. ti.i.cõpoſitio.inuentio Iñ ſignẽtatꝰ

ta.tũ.i.ſictus.

Figulus.li.pe.coꝛ.i.ollariꝰ.luti cõp oſitoꝛ. .
qlutum ↄfingit ⁊ redigit in aliquà foꝛmã.

⁊8ꝛz a Fingo. gis.
ſiguli vaſa terrea.ſ. oll1llas.
Figura.rę.i.foꝛma.vel ſiłitudo Et ẽ figura

Figulina.nę.pe.pð.eſt foꝛnax in q̃ co quut

hois.foꝛma naturę. Itẽ figura in gramati
ca eſt ex eodẽ vł diuſo ꝓueniẽs qᷣdã diſpo-
ſitio dictõis.Tres aũt ſunt figurę.ſ. Sim

plex.cũpoſita.⁊ decompoſia.

.

Filatiſta. ↄ.p. ðꝛ qͥ vel ꝗᷓ ꝓ mercede filat. et

„

ðꝛ a filum. li.

Filiał. 9. p. pe. pdᷣ. res filij vłfilię. vłptinẽs
i filiũ vel filiã. Iñ filialit᷑ adu. Et hęc fi⸗
lialitas.tat.⁊ hęc filiatio.onis.in eodẽ ſẽ⸗

ſu.ſ. ꝓpetas q̃ quis ðꝛ filius vel filia

Filiaſter. ſtri. m. S. qͥ fliam hʒ vxoꝛẽ. vłpo⸗

tius huignus. Iñ heęc filiaſtra.i.ſᷣuigna.
Filiatus.ta.tũ.pe.ꝓ.i.curuatꝰ.⁊ ðꝛa Filũ
qꝛ filum cito curut᷑
EFilica.cę.i.curiał.⁊ ðꝛ a phile.qð eſtmtr

Filicariũ.rij.locꝰ vbi filix abundat.⁊ dici=

a Filix. cis. Filicetũ.ti.pe.ꝓ.idem.

ð: fiduciariꝰ. a.ũ.i.fidus. Itẽ fiducia Ecuz

Fidus. da. dũ. i·fidet. qd ⁊ fius vꝛ. ſed non
fidus. da. dũ. trifidus. da. dũ.q̃drifidꝰ. da

dus qͥ fidit ⁊ in quo qͥs fidit.⁊ ðꝛ fidꝛami⸗

infidus põt cõponi ab in ⁊ ſides.⁊ tũccoꝛ.
fi. AUñ Virgiliꝰ in qdaʒ libello. Infida me
celeri facta tuliſſe moꝛa. Siłr fic de ꝑſidus

Filiceꝰ. cea. ceũ. de filice exñs. vel ad filiceʒ

ptinens. 8z a flix cis.—

„

liolus. li.i.paruus filiꝰ. vel quẽ de ſacro

fonte leuamꝰ. ⁊ ðz a filius Itẽ a filia ðꝛ hęc

filiola.i.parua filia.vel etiã quaʒ de ſacro

fonte extrahimus.

Filius. lij. m. s. ðꝛ qſi famulus a familia Jñ

hec filia.lię.⁊ deſinit dtũs ⁊ ablatiuꝰi abꝰ
vt filia.fliabꝰ ad differentiã maſculini.Et

dicunt᷑ filij ⁊ filie a familia.qꝛ pᷣmi exiſtunt

in oꝛdine naſcentiuʒ. Familia em incipit a
pr̃e ⁊ terminat᷑ in tritauo.Sʒ ſtirps ex lon
ginqᷓ generis ſanguie vocat᷑.Quidã tñ di
cunt ꝙ filius ðꝛ a philos qð eſt amoꝛ.quia
ſit amoꝛ pr̃is vel mr̃is. AUłðꝛa filo genera⸗
tionis.Eſt em̃ filius filũ generationis ꝓce
dendi in poſteris ſed vbi deeſt filius.fran

gitur filuʒ generatõis.nec vltra ꝓcedi põt

Scdðm vo Aug..filius ðꝛ.qꝛ fit vt ille.i.vt
pat᷑.ſed potius eſt etymolo.qᷓ; cõpoſitio.⁊

ↄuenit ꝓpe filio dei.qꝛ ꝑ oĩa ſiłis eſt patri.

Et nõ ꝙ adriptitꝰ eſt oꝛdo filioꝝ.ſ.vnige⸗
nitus. pᷣmogenitus:mediꝰ.⁊ nouiſſimus.
Primogenitꝰ ðꝛ añ quem nullus. Anige⸗
nitus ðꝛ añ quem vel poſt quẽ nullꝰẽ natꝰ
Medius inter oẽs. Nouiſſimꝰpoſt omẽs
Idẽ eſt ⁊ minimꝰ a monade. Nouiſſimus
aũt qꝛ nouus.Na cęteri ſᷣcedendo antiqo
res exiſtũt. Itẽ q̃ttuoꝛ modis dicunt᷑ filij.
ſcʒ natura.vt filij naturales Imitatiõe.vt

iudei cũ dicunt᷑ filij abraę ipᷣius fidẽ imitã

tes ex gentibus.Adoptiõe.⁊ põt adopta⸗
ri qlibet taʒ maſculus qᷓ; femina.dũmodo

ſit minoꝛis ętatis pr̃e adoptiuo ita ꝙ filiuſ

naturał eius eſſe poſſit. Doctrina ſic apłs
appellat eos filios qͥbꝰ euãgeliũ pſᷣdicauit.
Itẽ dicunt᷑ filij liberi.qꝛ ſicut vᷣuus ẽ in po
teſtate dñi.ſic filius eſt in ptãte pr̃is. Et in
de etiã filio fit emancipatio vt ſit lib a pr̃eſi
cut vᷣuo manumiſſio. Ael dicunt᷑ liberi qꝛ
ex libero ſint matrimonio oꝛti. Naʒ filij ex

libero ⁊ ancilla oꝛti.ſeruilis ↄditiõis ſunt.

ſp enim qͥ naſcit᷑ deterioꝛeʒ parentis ſtatũ
Filiuſfamilias ðꝛ qͥ eſt in ptãte pr̃is vł parẽ
tis vt accipit᷑ in.l.fi.ff.de his qͥ ſui vłalieni
iuris ſunt.ſicut filius emãcipatꝰ ðꝛqͥ extra
poteſtatem patris eſt.
ilij naturaleſ pᷣm Axo.in ſum.C. eo.ti.ſũt
młtiplices. Aliqͥ ſunt naturales ⁊ legitimi
vt qͥ naſcũt᷑ ꝑ legitimũ thoꝝ. Alij ſunt legi
timi tm vt adoptiui.Alij naturales tm.vt

nati ex cõcubina vnica ⁊ in domo indubi/

tato affectu ↄiuncta. Alij neq; naturales.
neq; legitimi.vt qͥ ex illicito ⁊ dãnato coi⸗

Filix. cis. m. t. ge
vitra. ⁊ ðꝛ a filũ.qꝛ eiꝰ folia q̃ſi fila ſunt.et
coꝛ.pe.in gtõ. Vn Virgilł.in.ij.geoꝛ. Et fi

Finitimus.ma.mũ.i.ꝓpinquus.yici
Finitus.ta.tũ.ðꝛa finio.nis. Iñn finitiuus.

S

tu nati ſunt.

Filij ſpurij dicunt qͥ de adulterio ex ſoluta
cũ non ſoluto vel ecõuerſo ↄcepti ſunt
Filiuſſaltꝰ ðꝛ Dauid. Vñ.ij. Re.xxj.dicit᷑

Tertiũ qͥʒ bellũ fuit in iob ↄtra philiſteos
in qͥ ꝑcuſſit adeodatꝰ filiuſſaltus polymita
rius bethleemites goliad getheum.

——

dã herba de cuiꝰ cinẽ fiunt

licem curuis inuiſam paſcit aratris.

Filtrũ.tri. n. S.ðꝛ a filũ.qꝛ ex fił.i.pił aĩaliũ

fit. Iñ Filtratus.ta.tũ.Filtrũ etiã ðꝛ qᷣdã
herba venenoſa. Vñ ⁊ ſepe inuenit᷑ ꝓ ve⸗
neno acutiſſimo poſiteiuil.

Filum. li.n. S.ðꝛ a philõ.vel ðꝛ Filũ qſi pi⸗

lum.qꝛ ex piłanimaliũ fit.

Fimarius.rij. ðꝛ hõ vel equꝰ qͥ poꝛtat fimũ.

⁊ðꝛ a Fimus.

Fimbria.brię.f.p.ðꝛ extremitas veſtis.vł
filũ qð appendit᷑ ad decoꝛẽ in extremitate

veſtis.ſicut fit in ſtolis ⁊ mauipuł. Item
Fimbꝛie dicunt ille ſciſſure vel lingule in

tunicis ioculatoꝝ ⁊ quoꝛundã nobilium ꝗͥ

potius diſſolutionis ſiꝗ ſunt qᷓ; nobilitatl.
Iñ Fimbriatus.a.ũ.i.fimbꝛijs oꝛnatꝰ
Fimus.mi.m.S.i.ſtercꝰ qð ꝑ agros iacit᷑
qð vulgo letamen ðꝛ.qꝛ ſuo nutrimẽto lę⸗
ta facit arua.⁊ reddit piguia.Et coꝛ.pᷣmã.
Vnde qͥdã.Fetat vbiq; fimus vitioſi coꝛ⸗
poꝛe fimus.

Finis.nis.incerti ge.i.terminus.⁊ ðꝛ a Fu
nis.qꝛ agroꝝ fines funicuł ſunt diuiſi. Nñ
pꝓphᷣa.Funes ceciderũt mihii pſᷣclar. Mẽ

ſurax em lineę in terraꝝ partitiõe tendũt᷑

vt dimenſionis ęqͥtas teneat᷑. Et nõ ꝙ Fi

nis ðꝛ fminꝰ.ↄſũmatio.moꝛs patria. VNñ
Eſt finis patria moꝛs ↄſũmatio meta.Iñ
h ⁊ hęc finał.⁊ h̊ le. Iñ Finalit᷑.Et ẽ Finiſ

ↄſummans.⁊ eſt finis ↄſumẽs. Vñ Finis

ↄſumens.⁊ ↄſummatio finis. In eo ꝙ cõ⸗
ſummat ſiue ꝑficit hʒ nomen maris.ſeu hʒ
ſead modũ maris. In eo ꝙ ↄſumit habet
ſe ad modũ feminę. Uñ ↄuenient eſt incer
ti ge.i.maſ.vel fę.

i. ꝓpinquus. vicinus.

ua.uũ.qð finit vel finit᷑. ⁊ cõponit᷑ infinitꝰ
ta.tũ.i.non finitꝰ.ſ.cuius mẽſura non hʒ ſi
nem. Et inſinitiuꝰ.ua.uũ.i.nõ finitiuꝰ. Et
hinc qͥdã modus vbi ðꝛ infinitiuus.

4. : .

Firmaculu.li.pe.coꝛ. vel firmatoꝛiũ eſt illð

quo aliqͥd firmat᷑.

Firmamentũ.ti. n. . ðꝛ eo e nõ ſtinualldu

neq; remiſſum.vel cęlũ in quo ſidera ſunt.
2⁊dꝛa firmo.mas.eo ꝙ firmum ſit nec caſui

ſubiacens.

Firmus.ma.mũ.i.valẽs.ſed firmꝰex natu⸗
ra. valẽs vo ex pſᷣcipuis viribꝰ.vt athleta.
⁊ðꝛ a foꝛmon qð ẽcaloꝛ.q̃ſi cũ caloꝛe.⁊ cõ⸗

ꝑat᷑. Iñ Firme.miꝰ.ſime.adũ.⁊ etiã Fir⸗

miter ðꝛ. Et hęc firmitas.tatis.⁊ hęc firmi

tudo.dinis.q̃ aliqᷣd frmaft.
Fiſcella.lę.f. p.dimi.i.parua fiſcina.Et hic
fiſcellus. li. i. mollis caſei appetitoꝛ.
Fiſcina. nę.f.p.i.vas vel coꝛbulus ex iũcis

vel vimine factus.in quo fit caſeꝰ.⁊ coꝛri.

ei Virgiliꝰ.Nunc faciłrubea ↄtexit

ſcina vga. Iñ fiſcinula.lę.pe.coꝛ.dimi.i.

arua fiſcina.

iſcus.ſci.m.S.i.ſaccꝰ vel burſa regis vbi

publicus cẽſus reponit᷑. Ał eſt ſaccꝰ regiꝰ
in quẽ reducũt᷑ vel cui applicant᷑ bõa ban
nitoꝝ vł ꝓſcriptoꝝ.ita accipit᷑.ff.locati.l.
Pecka. zifſcus Ponit᷑ iñ qñq; ꝓ qͥlibet
ſacco Iñ h̊ ⁊ hęc ſiſcał.⁊ G le.⁊ h̊ ſiſcale.liſ
id ẽ redditꝰ regalł. Oia em publica dõa di⸗
cunt᷑ fiſcalia Et vt dicẽ Augꝰ. ↄtra auaros
AQõð non accipit chriſtꝰ accipit fiſcus. Itẽ
ſiſcus etiã eſt pellis in qua teſticuli ſunt

Fiſſilis. lis. 9.t. ⁊ I le.qð facile fingi vł frã⸗

gi põt. ⁊ coꝛ.be.
Fiſſus.ſa.ſum.i.diuiſus vłſciſſus.⁊ dicit̃
a findo. dis. Iñ hęc fiſſura. rę.i.ſciſſura.et
ſcribit᷑ ꝑ geminũ s.ſʒ fiſus.ſa.ſũ.a fido dis
bP vnũ. Qnò. A fido fiſum ſʒ findo dat tibi
iſtula. lę. f. . eſt inſttm ad canẽdũ (fiſſum
ex canulis cõpactũ.⁊ ðꝛ a phos qð eſt vox
⁊ ſtolon qð eſt miſſio.qꝛ vocẽ vł aerẽ emit
tit. Vñ qͥdã. Fiſtula dulce canit volucreʒ
dũ dalrancepe Pi ⁊ fiſtula ðꝛ aq̃ductꝰ
⁊ meatꝰ.qꝛ aquã fũdat ⁊ emittat ſiẽ ſiſtula
inſtr̃m voces. Fiſtula etiaʒ ðꝛ qdã infirmi
tas. Iñ fiſtulatus.ta.tũ.⁊ ſiſtuloſus.ſa.ſũ
qillam patit᷑ infirmitatẽ. Añ. Fiſtula dul
ce canit.eſt fiſtula moꝛbꝰ durꝰ Fiſtła etiaʒ
ðꝛ aroma vel arbuſtula bꝛeuis aromatica

/

⁊ caſia ðꝛ. Vñ.Cantl.iiij.Fiſtula ⁊ cina⸗
momũ cum vniüſis lignis libani.
Fixula. lę.f.p.i.phibula ꝗᷓ ad firmandũ pal
lium in figitur.
Fixus. a. i.i.ſtabilł. firmus.⁊ ðꝛ a Figo.is.
Inuenit etiã fiſſus.ſa.ſum.a findoꝛ.deris
Vñ.Al ſigoꝛ fixus a findoꝛ ſit tibi ſiſus

Elabellũ.li. muſcariũ.ſ.cũ quo muſcas abi⸗
Simus ⁊ flatum facimus. ⁊ ꝛ a flabrum.

Flabꝝ.bꝛi.i.vẽtꝰ vel flatꝰ venti.⁊ ðꝛa Flo
Flactꝰ.cta.ctũ.i.maꝛcidus.⁊ ðꝛa Flacio..
Flagitiũ.tij.n.s.i.ðdecꝰ.peccatũ.⁊ ðꝛa fla
gito. tas. Iñ flagitioſus.ſa.ſum.i.vitioſꝰ
libidinoſus.turpis.criminoſus.ſic dictꝰ.
qꝛ frequent᷑ flagitet ⁊ appetat libidinẽ. vł
noceat ſibi. Iñ Flagitioſe.ſius.ſime.adu.

⁊ hec Flagitioſitas.tatis.

Flagrũ.gri.n. S. ðꝛa Flo. as.⁊ inde 5 Fla⸗
gellũ.li.dimi.Et ſunt flagra vłflagella viꝛ
gulę vel potiꝰ ſummę ꝑtes vᷣgaꝝ.qꝛ cũ fla

tu ⁊ crepitu in coꝛpoꝛe ſonãt. Ałſũme par
tes arboꝝ dicunt᷑ flagella.qꝛ crebꝛos vẽto

rum flat-ſuſtinẽt.Eadẽ rõe dicũt᷑ ⁊ flagra
Itẽ qꝛ flagrũ ꝑcutit ⁊ vrit ðꝛ flagrũ qnq;

—à

vberatio.qñq; ardoꝛ. 2
Flãma ðꝛ radiꝰ flatꝰ ignis.vel fumꝰ ardẽs.
⁊ðᷣꝛa flo.as.qꝛ flatu excitat᷑. Iñ flãmula.
id eſt parua flãma. .
Flamẽ.inis.m.t.ðꝛ ſacerdos Jouis.⁊ dðꝛa
filũ.q̃ſi flamẽ.qꝛ reliqͥas a collo ꝑ fila pen⸗
dẽtes poꝛtet. Ael iõ ðꝛa filo.qꝛ quicunq;
erat ſacerdos.in ſignum ſacerdotij defere⸗

bat almuciũ.ſʒ ingruẽte caloꝛe cũ ex calorſ

nimietate nõ poſſet id deferre.ligabat ſibi
capillos q̃daʒ filo.vłfloculũ lanę filo in vx⸗
tice ligatũ deferebat in ſignum ſacerdotij.
Sʒ Flamẽa flo.as.neu.g.i.flatꝰ.ſpiramẽ
vel ventꝰ Vñ.oc flamẽ flatus.h̊ flamen
pᷣſbyteratus. Dum cantat flamẽ reſpõdet

filius amen.
Flameũ.mei.n.s.eſt vitta ſiue infula nupti
arũ tenuis ⁊ rubea.q̃ vtebant᷑ nubẽtes ad
deſignãdũ pudoꝛis lęſionẽ.operiẽtes vul
tum cũ ea. Uñ Lucanꝰ in.ij. Cutea dimiſ
ſos velarũt flamea vultus. Iñ Flameolũ
li.i.paruũ flameũ. Vñ Prudentius in ſy⸗
monile.
Flameꝰ mei.m.s.i.ſminiſter ſacroꝛꝛ
Flamita.tę.i.ſacerdotiſſa.⁊ ðꝛ a Flamen.
Flaminia.idem. vel eſt filia ſacerdotis.

Flamineũ.nei.n.s.i.ſacerdotiũ vel officiuʒ

Flaminis.

Flammiger. ra.rũ. pe. coꝛ.i.gerẽs flammã.

Flãdria.drię.pe.coꝛ.qdã ꝓuincia vłcomi-
tatus. Iñ h̊ ⁊ hęc Flandrienſis.natus vel
nata de illa ꝓuincia vel illo comitatu.

Flatus.us.ui.i.vẽtus.ſpũs.vel aer.

Flatił.lis.płę.coꝛ.ↄ.t.⁊ h le.i.facił ad flãdũ
Iñ Flatilit᷑ adu.⁊ hęc Flatilitts.
Flauus.ua.uũ.i.albus vel rubeus.⁊ dicit
a flaueo.ues.ſed ꝓpᷣe flauus eſt qui vulgo
dicitur blũdus.Flaui etiam dicti ſunt an⸗

chomachia. Flameolũ ſtropheũ diadema

.

gi
lun
Vu⸗

Flu

dn
.⸗
ed.
n
neadi,

bſh⸗
run
gaͤch.

merr

weſin

Gigg

INnmiH
Ffn.

X
Kog
dr
tügae

“ 8 1
er eee
l. ℳ

nsbin
ic

gich upe
Nhuzed
is
ndini
neond
usincf⸗
dudca

ee⸗
en

glici teutonici flandrienſes. Iteʒ flaua eſt
arena.Flaua eſt ſpica cũ eſt matura. Inð
flaue.ius.ſime.adũ.⁊ hęc flauedo.inis Et
vt dicit Gręeciſmus.Flauus eſt crinis.ſed
fuluum metallũ. Vñ.Dic apte flauũ crinẽ

fuluumq; metalluü.

Fleuus.ia.uũ.i.vanuauus.
Flexibil.lis. ↄ.t.⁊ hocle.qð facile flectitur
vel flecti põt. Iñ flexibilit᷑ aduer.⁊ hęc fle
xibilitas.tatis.
Flexuoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ flexu.nõ rectus
vel qͥ nõ cedit recta via. In flexuoſitas.tl.
Floccꝰ.ci.m.S.i.parua maſſa lane vłniuis.
æ ðꝛa flo.as.qꝛ leuit᷑ flato impellit᷑ huc et
illuc. Inde flocculus.li.dimi.id ẽ paruus
HoccuiiiKKKuss6.«.
Floꝛa.rę.f.p.eſt dea floꝛum.
Floꝛalis.lis.ↄ.t.⁊ h̊ le.qð ꝑtinet ad floꝛam
deam.⁊ ðꝛ a floꝛa.rę.Etplit᷑ floꝛalia.liuʒ.

vel floꝛalioꝛum.feſta floꝛe ꝗᷓ ab antiqs cele

brabant᷑. Item inuenit᷑ h̊ ⁊ hec floꝛał. et h

le.qð pertinet ad floꝛes.Et tunc ðꝛa flos.

Vnñ ⁊ floꝛalia dicunt᷑ tꝑa floꝛuum.

77

Floꝛarium.rij.locus vbi floꝛes creſcunt y? F

vbi reponunt᷑.

Floꝛetũ.ti. locus vbi floꝛes abundant
Floꝛulentus.ta.tũ.i.plenꝰ floꝛibus.⁊ dicit᷑

a flos ⁊ lentos qð ſigt plenitudinẽ.Floru⸗
lenti ſunt campi ⁊ prata. Sed floꝛidę ſunt
arboꝛes ⁊ herbb.
Flos.oꝛis.m.it.ðꝛ a fluo.is.q̃ſi fluos.et flo⸗

res.q̃ſi fluoꝛes.qꝛ cito fluant. IJñ.floꝛeus.

rea.reũ.de floꝛibꝰ totꝰ exñs vel floꝛibꝰple⸗
nus.vel ꝓcreandis floꝛibus aptus
Floſculus.li.i.paruus flos.⁊ coꝛ.pe.
Flucticulus.li.i.paruus fluctus.⁊ coꝛ.pe.
Fluctiuagus.a.ũ.pe.coꝛ.i.vagãs ꝑ fluctꝰ.
Fluidus.da.dũ.i.madidus vel currẽs. IJñ
fluiditas.i.madiditas.decurſio. .
Flumen.inis.n.t.eſt aqᷓ decurrẽs.Sed flu⸗
uius ipᷣe aꝗ decurſus ðꝛ.Et a flumẽ flumi⸗
neus.nea.neũ. .
Fluoꝛ.oꝛis.m.t.i.decurſio vłmadiditas.
Fluſtrũ.ſtri.i.aq̃ vel vnda criſpans.⁊ ðꝛa
fluo.is. Mꝛope fruſtra ſunt maris motꝰ ſi⸗
ne tempeſtate fluctuantis AHñ qͥdam. NUa
ſtabant in fluſtris.ac ſi diceret. In ſalo ⁊ i
criſpantibus aquis.
Fluuidus.da.dũ.idem eſt qð fluidus. AVñ
Lucanus. Traxit iners telum fluidum cõ

tagia peſtis.

Eluuiolus.li.dimi.i.paruus fluuius.
Fluuius.uij.m.S.eſt ipᷣe aq decurſus. Inð
fluuioſus.ſa.ſum.⁊ h ⁊ hęc fluuial ⁊ B le.

Foca ꝓpᷣum nomen ceſaris.vel foca ðꝛ poꝛ
cus vel piſcis marinuus.
Focaciꝰ.cia.ciũ.a focus ðꝛ.⁊ ðꝛ panis foca
cius in cinere coctꝰ. Idẽ ⁊ ſubcinericiꝰ ðꝛ.
Focaria ðꝛ coqͥnaria a foco. Nñ.j.Re.viij
Filias qͥʒ vr̃as faciet ſibi vnguentarias et
focarias. Item focaria ðꝛ ↄcubina.
Focaris. .t.⁊ B re.eſt aliqͥd hñs in ſe ignẽ
vtualiter.⁊ ðꝛ a focus. Vñ focarem petrã
vulgus vocat.quę ferro ꝑcuſſa ſcintillam

Focariü rij locus in quo ſtignis.

Focus.ci.ðꝛa phos qð eſt ignis.⁊ colo.is.
vela foueo.ues.qꝛ fouet ignẽ. Ignis etiã
eſt ipᷣ̃a flamma.⁊ qͥcqͥd ignẽ fouet foc vo⸗
catur.ſiue ſit ara.ſiue ſit illud in quo ignis
fouet᷑.ſicut locꝰ in quo ignis fit in domibꝰ.

ponit᷑ tñ qñq; ꝓigne. Inde foculus. li. id

eſt paruus focus. “
Fodine dicunt᷑ loca vel foueę vbi aliqᷣd fo⸗
ditur. di. xxj. cleross.
oliobalſamũ.mi.m.S.ðꝛ foliũ balſami vł
liq̃̊ꝛ manans de certis folijs illiꝰ.⁊ ðᷣꝛa fo⸗
liuʒ ⁊ balſamus. Vñ in Greciſmo ðꝛ Bal
ſamus eſt arboꝛ foliũ folibalſama reddit.
Et ſᷣm h̊ dicendũ eſt folibalſamũ.ita ꝙ nõ

eſt o. tertia ſyllaba.ſed bal.ſed põt dici ꝙ

ibi eſt ſyncopa.

Foliũ.lij.n. S. ðꝛ a foueo.es.qꝛ fouet floꝛem

qñ pᷣus ꝓrũpit.vel ðꝛ a fluo.is.quia facile
ffuit. Et inde foliũ ðꝛ qꝗdã herba.qꝛ ſine ra
dice vlla innatat huc ⁊ illuc. Et dicũt ꝙ ꝓ
cedat de fontibꝰ paradiſi.⁊ colligit᷑ in lito
ribus Indię.⁊ inde ↄſicit᷑ pᷣcioſuʒ vnguẽ⸗
tum qð vocat᷑ foliatũ. Item folia dicunt
libꝛoꝝ ꝓpter ſimilitudinẽ folioꝝ arboꝛuʒ.
vel qꝛ ex follibꝰ.i.ex pellibꝰ fiũt.quoꝝ par

tes paginę dicunt᷑.qꝛ ſibi inuicẽ cõpingãt᷑

id ẽ ↄiũgant᷑. Itẽ a foliũ ðꝛ foliatus.ta.tũ
id ẽ hñs folia.vel abũdans folijs.vel cur⸗
uatus. Itẽ foliũ cõponit᷑ trifoliũ.qᷣnq;fo⸗

liũ.⁊ coꝛ.fo. Vñ alexander. Pampinꝰ eſt
foliũ vitis ramuſculus huſꝰ.
Follicia. cię. vel follentia. tię. i. vanitas.ſi u⸗
pbia.ſtulticia.

Folliculus.li.i.paruus folł.Folliculꝰ etiaʒ
eſt theca frumẽti in q̃ granũ ᷣuat᷑ interius
Mic ſuꝑ ſpicã vallo inſtructa munimenꝑ⸗
tendit. ne auium minoꝝ moꝛſibſpica ſuis

fructibus exuat᷑. vel veſtigijs pterat᷑. Et

vbicunq; aliqᷣd ita ↄtinet᷑· poteſt etiã dici

3 .
i — * . ℳ½
.

Folliſ. lis. m. t. mantibꝛũ fabri. ⁊ ðꝛ folk äſt

fouis a fouendo.qꝛ fouet ignẽ flando. Et
gqggꝛ folles inflant᷑ qſi qdam re inani. inð eſt
ꝙ foll ðꝛ ſtultus.ſuꝑbus.vanus.inflatꝰ
Fomen inis. n. t. i. nutrimentũ.eſcaꝗᷓ fouet

Fomentũ.ti.n.s.i.nutrimentũ.eſca.

Fomes.itis.m.t.idẽ eſt qð fomẽ vel fomen
,Z tum. ſ nutrimentũ. eſca ꝗᷓ fouet. Fomites
etiã dicunt᷑ ſcintille ꝗᷓ ꝓſiliũt ex ferro cãdẽe
te. ſicut aſtule ꝗᷓ cadut ex aſſeribꝰ cũ dolan
tur. Item Fomes ðꝛ radix ᷣm Papᷣ. AVñ
peccatũ oꝛiginale ð fomes. .
Fonaſgũ vel fonaſgo indecli.ðꝛ qdã potio
⁊ a phonos qð eſt ſonus.⁊ ge. qð ẽ ter⸗
ra.⁊ ðꝛ ſic.qꝛ creat vocẽ. Nam terra creat

dia. qua potione vtebant᷑ poetę cũ recita/
re habebant.

Fons fonti. m.t. ðꝛ qſi aquã fundens.⁊ ðꝛ a

fundo. eo ꝙ aquã ex ſe effundat. Eſt enim
oꝛigo naſcentis agu.

Kontana.nę.idem eſt qð fons. =

—

o ntanus.na.nũ.i.iuxta fontẽ habitans.
Vel ad fontem ꝑtinens.⁊ ð a fons

Fonticulus.li.dimi.i.paruus fons.
Fontoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ ⁊ abũdãs fõtibꝰ
Foꝛago.ginis.ðꝛ illud filũ alterius coloꝛis
qð mulier ponit in capite vel in fine.vł ĩ la
tere telę.ad diſtinctionem vel oꝛnatum fa⸗
ciendum.

Foꝛamen acus de quo Matth. xix. Facili
us eſt camelũ ꝑ foꝛamẽ acus trãſire ⁊c̃.ſic
Eexponit᷑ in hiſtoꝛijs. Quidam dicũt in hie
ruſalẽ fuiſſe poꝛta ꝗᷓ dicebat᷑ acꝰ. ad quam

cũ veniebãt cameli ꝓ cõpẽdio vię.cũ one⸗
ribus ſuis nõ ꝑoterãt ꝑtrãſire vł ſbire eaʒ
exoner ati &tra nſibant.⁊ iteꝝ receptl one⸗
ribus minabant᷑. Scom Hq̊ ̊ ſunilitudo vo

catur.nõ impoſſibilitas. Opoꝛtʒz eiĩ auarũ

Amoꝛẽ opũ dimittere.ſi vult ad vitã ingre
di eternam. Item alia expoſitio. Facilius
ſigt h minus poſitiuo ſui ↄtrariji.minus
difficile. qꝛ minus impoſſibile. NPoõt enim
Deus facere vt camelus ꝑ foꝛamẽ acꝰ tran
ſeat nullo obſtante piculo. Ruaꝑꝝ vo qͥ hic
Noie diuitis intelligit᷑ ponere in głaj. ſi põt

de potentia non põt de iuſticia. Foꝛamen
etiaz dicit᷑ perſpicuitas alicuius rei groſſ·.

ſecziieanng. migene . e
Foꝛaneus ðꝛ q̃ foꝛũ tenet vel de foꝛo venit.
Foꝛceps.cipis.m.t.eſt inſtr̃m fabrile cuʒ
renet ferrũ ad fabricanduʒ. licet antiqͥ po⸗

ſluerũt h̊ͥ nomen in fę.ge. Vñ Nenius. Si

gnare opoꝛtet frontẽ calida foꝛcipe. Et ðꝛ
a ferrũ ⁊ capio.q̃ſi ferriceps.eo ꝙ ferrum
candẽs capiat ⁊ teneat. Ał ðꝛ foꝛceps.q̃ſi
foꝛmiceps.qꝛ cũ eo aliqͥd foꝛmũ capimus
⁊ tenemus.Nam foꝛmũ eſt calidũ. Itẽ fer
rum cõponit᷑ cũ filo.⁊ ðꝛ h̊ foꝛfex.cis.q̃in-
cidit᷑ filum. qſi ferrũ filoꝝ.i.aptatũ ad fila

incidenda. Ułcõponit᷑ a foꝛis ⁊ capio. qa

capiat qð foꝛis eſt in veſte vłin panno.Et
Hm h̊ ꝓpe eſt fullonum. Itẽ cõponit᷑ ferrã
cũ pilo.⁊ ðꝛ hęc foꝛpex.cis.qua incidit᷑ pi
lus.ſ.ferrũ piloꝛum.ſ.aptatũ ad pilos inci
dendos.Et ab iſtis tribus nomibꝰ deſcen
dunt tria diminutiua.ſ. hec foꝛcicula. hec

foꝛſicula.⁊ hęc foꝛpicula. Añ. Foꝛſice fla

piluʒ cape foꝛpice.foꝛcipe ferrũ. Itẽ.Fex
eſt filoꝛum. ceps ferri.pexq; piloꝛuʒ. F. co⸗
dit filum. c. ferrum.p.q; capillum. VUelſic.
SSr ecat filum. p.pilum. ceps quoq; ferꝑ
oꝛculus.li.pe.coꝛ.deus qͥ peſt foꝛibus vt

e.s cuſtodiat. ⁊ ðꝛa foꝛes.teiuill.
Foꝛenſis.ſis.ↄ.t.⁊ Gſe.i.in foꝛo vel in for.

manens ⁊ habitãs. Añ Oꝛatiꝰ. Ac velut
innati triuijs peneq; foꝛenſes.
Foꝛes.riũ.f.g.płaliter.i.poꝛtę.⁊ ðꝛ a foꝛis
vel foꝛas.qꝛ foꝛis ponunt᷑ ⁊ foꝛis apiunt.
⁊ voluunt᷑. In ſingulari tñ inuenit᷑ geniti⸗
uus foꝛis.actũs foꝛem. ablatiuus foꝛe.

Foꝛica. ce.f.p.i.cloaca.ad quã publica ciui

tatis ſtercoꝛa ↄfluunt ⁊ ꝓijciunt᷑. Nam la
trinę dicunt᷑ a latendo.ſ.cloacę bᷣuatę.ꝗᷓ in
domibus latent. Foꝛica etiaʒ dicunt᷑ foſſa
extra poꝛtã ad quã ↄfluunt immũdicię.et
ðꝛ ſic qꝛ foꝛis eſt. Si vero eſt intra poꝛtam
ðꝛ latrina. Item Foꝛica ðꝛ qͥcqͥd immũdũ
foꝛas iacituiuiir.
Foꝛeſta eſt locus vbi ferę inhabitãt vel in⸗
cludunt᷑. ⁊ vbi qͥs hʒ vſum venandi ſcõm
Ber. de dona. cũ dilectus. in glo..
Foꝛinſecus.ca. cũ.i.extraneꝰ.de foꝛis veni
ens vel exñs Et ponit᷑ foꝛinſecus qñq; ad

Uer. ſicut ⁊ intriſecꝰ ⁊ extrinſecꝰ.⁊ coꝛ.pe.

Foꝛma.mę.f.p.i.pulcritudo.pulcra diſpo⸗
ſitio.⁊ ð: a foꝛmon qð eſt caloꝛ. ꝓpᷣe em̃ ca
loꝛ ſanguinẽ mouet ⁊ ſanguis pulcritudi⸗
nem. Iñ foꝛmoſus.ſa.ſum.i.pulcer.cui ca
loꝛ ſanguis ex ruboꝛe pulcritudinẽcreat.
Iñ foꝛmoſe.ſius.ſime.⁊ hęc foꝛmoſitas ta
tis. Itẽ a foꝛma ꝑ compoſitionẽ bifoꝛmis
trifoꝛmis.cõfoꝛmis.defoꝛmis.diffoꝛmis.

infoꝛmis. vnifoꝛmis. multifoꝛmis. a qbuſ
Qadübia q̃litatis. ⁊ noia ꝓpᷣetatis in tas.vt

bifoꝛmiter. tas.ↄfoꝛmiter.tas.defoꝛmiter.

tas.vnifoꝛmiter. tas.⁊c̃.

F

Foꝛmella. lę. ðꝛ paruus caſeꝰ. Añ mgf i hi⸗
ſtoꝛijs ſic exponit illud qð ſcribit᷑.j. Reg.

x vij. Decẽ foꝛmellas caſei.i.decem caſeos
paruos ⁊ recẽtes. Vñ Alex.neq;. Caſeus

exiguꝰ dat qð foꝛmella figurat. Item YFoꝛ
mella. le. ⁊ foꝛmula. diminutiua ſunt a foꝛ
ma.⁊ ſunt ꝓpᷣe inſtrumẽta alutarioꝝ.qui⸗
bus foꝛmant ſubtalarreas.
Foꝛmica ðꝛ a fero qð eſt poꝛto.⁊ mica.eo ꝙ
ferat micas annonę. VUñ Ouidiꝰ. Grãde
opus exiguo foꝛmicas oꝛe gerẽtes. Iñ foꝛ

foꝛmicariũ.rij.locus foꝛmicaꝝ.qð ⁊ foꝛmi
cetum ðꝛ.Et dicit qͥdam ſapiẽs. Exẽpluʒ
hbet nobis foꝛmica laboꝛis. De qua dicit
Iſidoꝛus etymo.xij.Foꝛmice ſolertia mł⸗
ta. Mꝛouidet em̃ in futuꝝ.⁊ pparat ęſtate
qð comedat in hyeme. In meſſe aũt colli⸗
git triticũ.hoꝛdeum nõ tangit. Dum pluit
ei ſuꝑ frumentũ totum eijcit.
Foꝛmicales.lium.m g.plłalit᷑.i.foꝛcipes fa
bꝛoꝝ.qꝛ phoꝛma.i.calida de foꝛnace extra

Foꝛmicoleon ontis.m.t.eſt aial puũ (hũt.

Hᷓ foꝛmũ.i.calida materia ferri.ſicut extra
hitur ab ignge.
Foꝛnax.cis. ðꝛ a phos qð eſt ignis.q̃i phos
vrna.vel quaſi phos vrgens. Itez foꝛnax
cis. dicebat᷑ ꝗdam dea apud gentiles. In
hec foꝛnacula. lę. dimi. ⁊ B fo ꝛnacalium.lij

vel foꝛnacale lis. Et dicunt᷑ fornacalia fe
ſta illius deę apud antiquos. Fornacalia

micin. na. nũ. ⁊ foꝛmiceus cea.ceũ. ⁊ ho

etiam dicunt᷑ qdam inſtrumẽta ad opꝰfoꝛ⸗
nacis aptaa.

Foꝛnicatio.onis.f.t.eſt cuiuſlibʒ illiciti coi
tus genꝰ qͥ fit extra vxoꝛem legitimã. ſpeci

gliter in vſu viduarum.meretricũ.vel cõ⸗
cubinarum.

.

foꝛmicl.ſatis infeſtũ.qð ſe in puluẽ abſcõ⸗

„ *

dit. ⁊ foꝛmicas frumentũ geſtãtes intficit.

⁊dꝛa foꝛmica.⁊l eon qð eſt leo.q̃i foꝛmica⸗
rum leo.vel certe foꝛmi ca parit᷑ ⁊ leo.ꝓin⸗

de aũt foꝛmica ⁊ leo vocat᷑.qꝛ alijs aialibꝰ

vt foꝛmica eſt.foꝛmicis aũt vt leo eſt
Foꝛmicula.lę.dimi.i.parua foꝛmica.
Foꝛmido.dinis.f.p.i.pauoꝛ vel metꝰ.vel ti
moꝛ. ſed differunt. qꝛ formido obijcit᷑ ocuł
vel aimo ſine habita rõe.⁊ maxie paruuł.

Sed pauoꝛ cũ timiditate animi ſubita eſt.

ↄturbans oculos. qñ tñ ſoluit᷑ ratiõe vł tẽ
poꝛe non conſtat. Metus eſt interioꝛ mo⸗
tus animi ſubitꝰſiue coꝛdiſ.factꝰex aliqua

triſti recoꝛdatiõe. Sʒ timoꝛ eſt accidẽs do
loꝛ mentis extrinſec? ex aliqᷓ occaſiõe acci⸗
denti Item foꝛmidines etia dicunt᷑ pennę

ſagittę alligatę.quibus venatoꝛes ceruos

capiurnnnrr.
Foꝛmidolus.la. lũ.pe.coꝛ.̊ hʒ foꝛmidineʒ

Inð foꝛmidoloſus.ſa.ſum.in eodeʒ ſenſu
id ẽ qͥ patit᷑ foꝛmidinẽ. Ponit᷑ m̃ impꝛobe

pꝓ eo qͥ infert foꝛmidinem. Vñ Saluſtius.
Non aliena virtus ſemꝑ eſt foꝛmidoloſa.

hies.i. inferens foꝛmidinem. Inde Foꝛmi⸗

doloſe. ſius.ſime.aduerbiũ.Et foꝛmidolo
ſitas. tatis.
Foꝛmidus.da.dũ.pe.coꝛ.i.calidus.⁊ dici⸗
tur a foꝛmus.
Foꝛmon.i.caloꝛ.vel ignis. Iñ foꝛmꝰ.ma.
mũ.dixerunt antiqui calidus ⁊ feruẽs Et

Foꝛnix.cis.m.t.ðꝛ arcus triũphalis iuxta
ſuꝑbiam gentiliũ.in ſignũ victoꝛię erectꝰ.
Et ſicut ð in hiſtoꝛis ſuꝑ.j. Re.xv. Fie⸗
bar de mixtis vel palmis vel oliuis.Et ſicẽ
dicut ibi. depingebat ſeries belli gla tri⸗
umphi. ⁊ dicebat᷑ fornix qſi forl nitens·i.
apparẽs.qꝛ in loco eminẽti fiebat vt ab oi
bus poſſet videri. ⁊ coꝛ.pe.in obliqͥs. Vñ
Virgilius enei.v.Menia ↄſpicio atq; ad
uerſo fornice poꝛtas. Vel foꝛnix ðꝛ arcus
lapideus.⁊ ðꝛa foꝛnax.qꝛ de coctura for⸗
nacis extruit᷑. vłqꝛ curuatus ⁊ arcuatus
ſit vt fornax. Et qꝛ meretrices ſolent mere
tricari in hmõi fornicibꝰ.iõ etiã fornix ðꝛ
lupanar.ſ.domus meretricũ. AUnð Juue⸗
nalis. Lenonum pueri qͥcunq; in fornice

nati. Item Gręciſmus. Fornix lenonis lo
cus eſt pariter meretricis.Aſt arcus muri
ðꝛ exterioꝛ. Item. Eſt arcus fornix ſed foꝛ
nax ſaxa ꝑpurit.
Foꝛs.f. g.l.euentꝰ reꝝ.⁊ ðꝛa foꝛos Vñ ſe/⸗
pe inuenit᷑ poſitũ adubialit᷑ p adubio euẽ
tus.nec hʒ h̊ nomen niſi iſtas duas voces
ntõ hęc fors.ablatiuo ab hac forte
Fortis tis. 9.t. ⁊ B te.m Rabanũ ðꝛ a fe⸗
ro fers.eo ꝙ fortiter ferat adũſa.⁊ ꝗcunq;
accidunt. Scoðm vo Iſið.a ferro.qꝛ durꝰ
ſit ad flectendũ nec molliat᷑. Et eſt foꝛtl ad
picula. Inuictus ad labores. autem ðꝛ

fortis quaſi phos vel phormon tenẽs.ety

mologia eſt. Iñ fortit᷑.tius.ſime.adũ. Et
hęcfortitudõ.dinis.vna de q̃ttuoꝛ cardia
libus virtutibus.Et eſt fortitudo mentis
queę aduerſa ęquanimiter tolerat.licʒ quã
doq; dicatur. corporis. Et deſcribitur ſic
Fortitudo eſt ꝑiculoꝝ ↄſiderata ſuſceptõ
⁊ laboꝝ diuturna ꝑpeſſio.vt ſicnõ timea⸗
mus. ⁊ ſic eſt fortitudo cõtra timoꝛeʒ. Itẽ
fortis cõponit᷑ qᷓfortis.tamfortis.valde

Fortuitus. ta. tũ. id qð forte ↄtingit. vt bo
na fortunętꝑalia. Iñ fortuitu adũ. euẽtꝰ-.

quo etia qnq; inuenit᷑ fortuito ablatiu⸗
poſitus aduerbialir.

Foꝛtuna. ne. f. p. ðe qſi forte vna. quia vix
Aut raro ꝑmanet eadẽ. Vñ depingit᷑ eus
imago q̃ſi voluens rotã ꝓpter ſui volubi

litatem. Et ſcribnnt᷑ ibi vſus. Gloꝛioꝛ ela⸗
tus. deſcendo minoꝛiſicatꝰ. Infimꝰ axete⸗

ror. rurſus ad aſtra feroꝛ Dẽ qᷓ dicit Iſið.

etymo. viij. vbi loquit᷑ de dijs gentiũ.
Fortunã a fortuitis nomen hr̃e dicũt. qua

ſi deam quandã res humanas varijs caſi⸗

bus ⁊ fortuitis illudentem. Vñ ⁊ eã cęcaʒ

appellãt. eo ꝙ in quolibet paſſim incurrẽs

ſine vllo examine meritoꝝ ⁊ ad bonos et
dQà malos venit. Sed hec dea aut nihil eſt
aut eſt tꝑalis euentꝰ reꝝ a deo ꝓpuiſarum.
Scðm Papᷣ. Fortuna ðꝛ felicitas.euentꝰ
exitꝰ. Et licet fortuna ſe habeat ad ꝓſperi
tatem ⁊ ad adũſitatem.tñ ſine adiuncto ſꝑ
accipit᷑ in bono. Iñ fortunatus.ta.tum.i.
cui fortuna fauet.⁊ ſꝑ eſt ꝓpſpera.Et cõpo
nitur Infoꝛtunatꝰ. ta. tũ. cui fortuna ſem⸗
per eſt aduſa. ⁊ vtrũq; cõpatur
Fortuniũ.nij.n.s.ꝓſper euentus
Forulus.li.pe.coꝛ.i.burſa vłſcriptoriũ. et

dSdꝛꝛa forus ꝓ foꝛamie.qꝛ crebꝛo ſit ꝑfoꝛatũ

ad pennas ⁊ coꝛnua imponẽda Ael theca
vel ciſta libroꝝ. AVñ Juuenał. lic libꝛos
dabit ſed ⁊ forulos mediamq; mineruam
Foo ʒ. ri.n.s.ðꝛ locus deputatus ad emẽdũ
vł vendendũ.⁊ ðꝛa foꝛis.qꝛ ſꝑ fit for.Fo
rum etiã ðꝛ locus vbi tractant᷑ cauſę.⁊ tũc
ðꝛa fando. Iñ h̊ foꝛulum.li.dimi.i.paruũ
foꝛum.

Foꝛũapij.quod Apius ſenatoꝛ condidit

Foꝛus.ri.m.s.ad multa ęqͥuocat Foꝛꝰ em̃

eſt exercendaꝝ litiũ locus.a fando dictus

Nela Choꝛonio rege qͥ pᷣmo gręcis ir̃is le

gem degit. vt de v. ſig. c. foꝛus. ⁊. vij. diſ.

Moypſes. Et ↄſtat ex tribꝰ. ſ.cauſa.lege.

⁊iudicio.Foꝛus etiã eſt locus vbi vua cal
catur. ſic dictꝰ.qꝛ pede calcantl feriat᷑.qð

⁊calcatoꝛium ðꝛ. Item foꝛus etiaʒ ðꝛ vbi
res vendunt᷑.a fando. vel qꝛ foꝛis eſt. Et
foꝛus eſt tabulariũ nauis.a ferendo.qꝛ fe⸗
rat inceſſum hoĩm. Foꝛus etiã ðꝛ foꝛamen

illud in naui ꝑ qð remoimmittit᷑ a foꝛãdo.

Vñ qͥdam dicunt.Cauſaf vẽditq; foꝛum.

rina foꝛos.

Foſſa. ſę.f. p.i. fouea. Iñ foſſatü dictum eo

ꝓ multas foſſas habeat.

Foſſoꝛ.ſoꝛis.ille qͥ fodit ter.
Foſſoꝛiũ.rij.i.ligo cum quo fodik
Fotilis. lis.9.t.⁊ h lę.i.nutribił.vel aptus
ad vouendum. coꝛ.be.
Fotiniani.pe.ꝓð.qͥdam heęretici a Fotinio
gallo grecię ſmirnę epo dicti q hebionitaꝝ
hereſim ſuſcitãs.aſſeruit chriſtuʒ a maria
Joſeph nuptiali coitu fuiſſe ↄceptum.
äe foueo.

Fotus.tus.tui.⁊ fotus.ta.tũ.i.nutritꝰ.re⸗

focillatus. refectus. ⁊ ꝛa founo.

Fracticius.cia.ciũ.qð facile frangi poteſt.
Fractillus.li.m.s.cauda vł fragmen panni
fiſſi. cauſa oꝛnat? pendens ex inferioꝛi ꝑte
Fractillus etiã ðꝛ villus in tapeto vel alia

veſte villo0na.
Fractꝰ.cta.ctũ.i.debilitatus.ᷣlaceratꝰ.diſ⸗
ſolutus.⁊ ðꝛ a frango. Iñ hęc fractio.oniſ

⁊ hęc fractura.rę.⁊ fragmẽ.⁊ fragmẽtüũ.
Fraga. poma ſilueſtria. vł genꝰ rubicũ⸗(ti.
de herbe ꝗᷓ terrę adheęret.⁊ ðꝛ camelia. vel

loca montoſa. Iñ fragoſus.ſa.ſum.
Fragidica.cę.i.ſtilus.⁊ ðꝛa frango.gis.

Fragil. lis.9.t.⁊ h̊ le.i.debilł.⁊ còpat᷑. Inð

fragilitas.tatis.⁊ fragiliter aduerbiiũ/

Fragoꝛ.oꝛis.m.t.eſt tonitruũ vel aliꝰſonꝰ.

⁊ ðꝛa frango.gl.qꝛ qq; ſicca ⁊ arida facile

frangit. In fragoſus.ſa.ſum.i.plenus frra
goꝛe.vel aſp.vel ſpiſſus denſitate reꝝx fra⸗
ctarum. vt ſunt loca in ſiluis vbi frequen
flunt fragoꝛes fractione ramoꝝ aridoꝝ

Fragus.gi.m.S.i.curuatio genuũ.vel ipᷣm
genu. ⁊ ðꝛa frãgo.qꝛ videt᷑ ibi os fractum

Framea.meę.ſf.p.eſt gladiꝰ ex vtraq; parte

acutꝰ.⁊ ðꝛ a ferrũ.q̃ſi ferrea. Idẽ eſt ⁊ ſpa
ta ⁊ romphea.Sʒ machera eſt gladiꝰlon⸗

gus ex vtraq; ꝑte acutꝰ. Vel ſm alios fra

mea ðꝛ quaſi fremea.a fremo.mis.qꝛ men

ticuloſos fremere facit. Uñ ꝓpheta Erue
gaframea deus aiam meã. AUn Alex. neqᷓ;.

Id qð dat gladius frameaʒ ſignare memẽ

to. Item framea multas alias ſigniſicatio
nes habet que poſſunt haberi ꝑ hos vſus

Framea v indicta rogus enſis lãcea dicta
Framea moꝛs aĩmę deus hic defendat ab

Francigena. nę. 9.p. aliqᷣs vel alij genitus
mags vel genita a franco.vel in francia. ⁊ dicit᷑
ſigtq; foꝛamen. Inuenieſq; foꝛos datq; ca

a francus.⁊ genero vel genitus.

——

Franciſta. ſte. ðꝛa francꝰ. Et ſunt franeiſte
inſignia ꝗᷓ añ ↄſules ferebãt᷑ vt ſecures ſic
dDieiictę q ↄſuetudine francoss

R. — ,. – -

—

r.. — —

con
ſue

ſo

fie

uiit

pot
ſpi⸗
fit

.

4
”M

Francus.ci. fuit dã dux francoꝝ. Jũ hec
francia. cię. ⁊ francꝰ. ca.cũ. AUł frãci dicũ⸗

tur a feritate moꝝ. Iñ dicta eſt francia.cię
teerra eoꝝ.⁊ hinc francus.ca.cũ.gentile

Fratellũ.li.n.S.i.ſtillicidiũ ſtercorl vłſter⸗

*

Frat.tris.m.t. a fructu ðꝛ. Gaüt ðꝛ frater
q̃ſi fere alter etymolo.eſt. ꝓpᷣe aũt fratres

ſunt qͥ ſunt nati ex eodem pre.ſed diuerſis

matribꝰ. vñ dicunt᷑ fratres eo ꝙ ſint de ea
dem fructu.i. ſemine nati. Sʒ germani ſüt
dòq̊iſunt ex eadẽ mr̃e.ſed diũſis pr̃ibꝰ ꝓcrea

ti. Vñ ⁊ germani dicunt᷑ q̃ſi ab eadẽ geni⸗

trtrice manantes non vt aliq dicũt ex eodeʒ
germine. q̊ tm fratres dicunt᷑. Itẽ germa
ni dicunt᷑ vterini.qꝛ ſunt ex diuſis pr̃ibus

⁊ vno vtero ęditi.Germanę etiaã intelligũ

tur vt germani. ⁊ ſoꝛoꝛ vt frat᷑ Et eſt ſoꝛoꝛ

ex eodem ſemie dicta.qꝛ ſola cũ fratribus

in ſoꝛte cognationis habet᷑. Si vo habeãt
eundẽ pr̃em ⁊ eandẽ matreʒ dicũt᷑ fratres
ermani. Et ſimiliter intellige de femineo

ſexu. Quattuoꝛ aũt modis in ſcriptur: ſa⸗
cris fratres dicunt᷑. Natura.vt eſau ⁊ Ja
cob. Netrus ⁊ andreas. Coãtione qͥ ſunt

de eadem familia ſiue parentela ſiue ↄſan⸗
guinitate. vt Abꝛaam ⁊ Loth. Vñ Geñ.
xijij. dixit abꝛaam ad nepotẽ ſuũ loth. Nõ
ſit rixa int᷑ me ⁊ te ⁊ int᷑ poſteros meos et

tuos.fratres em̃ ſumꝰ Gente vt oẽs iudęi

intr ſe fratres dicunt᷑. AVñ apłs ad Ro·ix.
DOyptabã em̃ egoipᷣe anathema eſſe a chri⸗
ſto ꝓ fratribꝰ meis qͥ ſunt cognati mei ᷣm

carneʒ qͥ ſunt iſraelite. Affectu etiã fratres
dicunt . ⁊ B duplicit᷑.ſ.cõiter ⁊ ſpãalit᷑.Cõ⸗

munit᷑.ſ.cõmuni affectu ſicẽ oẽs hoĩes q̃ͥ de

eodem patre nati ſunt fratres vocant᷑.et

pvpyvari germanitate adinuicem ↄiunguntur
Añ.Dicite his qͥ oderũt vos.fratres nt̃i

vos eſtis. Spũãli affectu oẽs chriſtiani vo

cant᷑. Añ pſał.Ecce q; bonũ ⁊ qᷓ; iocundũ
habitare fratres in vnũ.Et nõ ꝙ pᷣm iura

inuenit᷑ fraternitas ſpũalis ꝗᷓ atiendit᷑ int
illũ qui ſuſcipit᷑ de ſacro fonte.⁊ filios ⁊ fi⸗

lias carnales patris ſui ſpũałſiue patrini.

DBeßpᷣdictoꝝ matrimonio ſine aliqᷓ dubita⸗
tone ita teneas ꝙ oẽs filij duoꝝ cõpatruʒ
ſiue añ cõpat᷑nitatẽ geniti ſint ſiue poſtea.

poſſunt legittime matrimonialiter copula

ri. excepta illa ꝑſona qua mediante cõpat᷑
nitas eſt contracta. Nam illa pſona nunqᷓ;

poteſt copulari alicui filioꝛum patris ſui

ſpiritualis.

Fratres ↄſanguinei ſunt fratres ex eodem

Fremebundus.da.dũ

pr̃e ⁊ ex eodẽſanguine geniti.ita exponit
tex. in · S ſunt aũt cognati. Inſti. de legi.
Fratres patrueles ſunt duoꝝ fratrũ filij

Fratres vterini ſunt filij eiuſdẽ mr̃is.vt ex⸗
ponit glo. Inſtitl. de legi.ag.ſuc:S hoc ha

bendum. s
Fraterculus.li.dimi.i.paruus frater

Fraternus.na.nũ.i.res fratrl vel ad fr̃es ꝑ

tinens. Iñ fraternitas.tatl.⁊ h ⁊ hęc frat⸗
nalis ⁊ B le.⁊ fraternalitas.tatis.

Fratriſſa.ſeę.f.p.eſt vxoꝛ fratris
Fratria. rię.i.filia vel vxoꝛ fratris.vł ↄgre⸗

gatio. ⁊ ð? a fraaer.
Fratruus.trui.m.S.i.filiꝰfratrl. Jñ hęc fra
trua.truę.i.filia vł vxoꝛ fratrl. Iñ h̊ et hec
fratrueł.⁊ h̊ le.qð ꝑtinet ad fratreʒ.vł res
fratris. Ael fratrueł.i.filiꝰ fratris vel filia
fratris vel fratrui. Et ðꝛ fratrueł vel fra/
truus q̃ſi frater aliꝰ.ſed eſt etymolo.Fra
trueles etiã dicunt᷑ duoꝝ fratrum filij
Fraus. dis.f.t. i.doluſ.ſʒ differũt.qꝛ fraus
eſt circa fidẽ mutuatã. Dolꝰ i aio. Inſidię
vo loco vel telo. Iñ fraudulentꝰ.ta.tũ.i.
plenus fraude.Et hͥ ⁊ hęc ⁊ ̊ fraudulens
tis.in eodem ſenſu. Iñ fraudulenter adũ.

Fraxinetum.ti.pe.pð.locꝰ vbi fraxini cre⸗

Fraxinꝰ.ni.pe.coꝛ.ꝗdã arboꝛ.⁊ ðꝛ a fragꝰ.
qꝛ magis in aſperis ⁊ mõtanis locis ſolet
naſci.ſicut ⁊ fragus. Vel ðꝛ a frango.gis.
qꝛ facile frangit᷑. Iñ fraxineus.nea.neũ.
Frea. freę.i.ptãs vel mũdia.⁊ a parẽte ſuo
relicta. Et ðꝛ a fremo.mis. Vñ h̊ mundiũ
u. i. ſimił fremẽti. vel
q̊ cito fremit. ”M
Fren.neu.ge.indecli.qdã exagitatio furo⸗
ris a cerebꝛo deſcendẽs.⁊ ðꝛ a frendeo.
Freneſis.ſis.m.t.ipᷣa rabies.⁊ dicit᷑ a fren
Iñ freneticus.ca.cũ.q freneſim hʒ.qꝛ dẽ⸗
tes ↄcutiat. Vel freneſis ðꝛ ab impedimẽ
to ment.qꝛ gręci frenas mentem dicunt.
Frenũ.ni.n.g.in ſingulari.ſʒ in płi inuenit᷑
mal. ge. ⁊ neu.ſ.hi freni.⁊ hęc frena.⁊ ðꝛa

frendeo. des. qꝛ dentibꝰ equi ſꝑ ↄcutitur
impmit᷑.Nam equiſ̊ ſꝑ frendẽt.i.imp⸗

munt dentibꝰ ⁊ ↄcutiũt ⁊ moꝛdent. vel ðꝛ
a fremo.qꝛ facit equũ fremere.⁊ ꝓdu.fre.
AVñ QOuidius. NPrępoſitis frenis ſepe re⸗
pugnat equus. Iñ frenulũ.li.pe.coꝛr̃.id ẽ
paruum frenum. ”ä
Frenuſculꝰ.li.pe.coꝛ.ðꝛa frenũ.Et ſũt fre⸗
nuſculi vlcera circa rictũ oꝛis ſimilia bis 5

flunt iumentis al peritate frenoꝛ

Frequens.oĩs.ge.i.multꝰ.vel aſſiduꝰ.vel

creber.qꝛ ſepe fruat᷑ curia. RPrope quideʒ

frequens ðꝛ qͥ aſſiduus eſt in curia. et ſepe
fruit᷑ ea.⁊ coꝛ.fre. Vñ Ouið. Atreditat⸗

ꝙ; frequens longum foꝛmica ꝑ agmen

Frequęẽtidicus.ca.cũ.qͥ frequẽter dicit. vł
frequẽs eſt in dicendo.ſicut eſt incantatoꝛ

2ðza frequens ⁊ dio.

Freſus ·ſa.ſuʒ.i.fractꝰ.ↄtritꝰ.ocuſſus. ?Añ
⁊ fabã freſam dicimꝰ.qꝛ hʒ thecã molitaʒ

id ẽ fractã.ↄcuſſam ⁊ ↄtritam.

Fretũ.ti.n.s.ðꝛ a ferueo.ues.eo ꝙ ferueat.
vła fremendo.Et eſt ꝓpe fretũ ipᷣe feruor
maris.ſʒ ponit᷑ ꝓmari. Itẽ fretũ eſt angu
ſtum ⁊ qſi fluens mare. ab vndaꝝ feruoꝛe F

dictũ. vt gaditanũ ⁊ ſieulũ. Et nominatur
mare diuſis nomibꝰ. Vñ. Cum fremit eſſe

fretũ mare dicas cũ ſit amaꝝ. NPõtus põ⸗

te caret.ſed ab ęquo ðꝛ ęquoꝛ.

Fretus.ta.tũ.i.fultꝰ.tutꝰ.impauidꝰ.⁊ ðꝛ a

ſeru orrarid: fretum facit hoĩiem pa⸗
Jel ð a feruoꝛe. qꝛ feruoꝛ ⁊ ira reld

uiduʒ
dit hoiĩiem impauiduʒ. Vł potiꝰ ðꝛ a fruoꝛ

eris.ruitio em̃ natura ſolet reꝝ conferre

tutelãa. Ille em eſt fretꝰ qͥ auxilio alicuius

fruit᷑. HNõ aũt fretꝰeſt participiũ.ſʒ nomẽ.

⁊ ꝓducit fre.ſed fretum.ti.coꝛri.eã. Anð

Moſcit nauta fretum.tu debił appete fre⸗
ta fretũ. ventoꝛum

tum. Item Intrat nau

turbine fretus.
Frigdoꝛ. doꝛis.m.t.i.frigus.

Frigidariũ.rij.locus vbi aliqͥd ponit᷑ ne ca

loꝛe corrumet.
Frigidus.da.dũ.ðꝛ a frigeo. ges.⁊ cõpat᷑.

Inge frigide frigidius.ſime.aduer. ⁊ hęc

frigiditas.tatis.

ðꝛ a frigeo. ges.

Frigoꝛes.goꝝ.pluralł numeri.maſ.ge.i.fe⸗

bres ꝗᷓ faciunt hoĩem frigere.
Frigoꝛoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ frigoꝛe.
Frigus.goꝛis.m.t.i.gelu.ðꝛ a frigeo.

Fritillũ.li.n.s.i.molinellũ in quo piꝑ terit᷑

2⁊ðꝛa frango.gis.qꝛ Ina piperis vel alia

frangit. ⁊ e ſt ꝑfoꝛatũ ab infeꝛioꝛi parte. et

inde piper tritũ recolligit᷑. Conit etiaʒ P

q̃ͥdam vaſe ꝑfoꝛato.ꝑ qð ſolẽt ꝓijci taxilię

ne fiat ibi fraus. Unð Juuenal. Naruoq;
cadere monet arma fritillo.

Friuolus.la.lũ.pe.coꝛ.i.vanꝰ.inutił. men⸗
dax. caducꝰ. incertꝰ. dubiꝰ.ſimulatꝰ. par⸗
ui Hcij. Eñ friuolum qjſi fere valẽs obolũ.
Inuenit᷑ qñq; ſcriptũ ꝑ b. fribolus.la.lũ.

„—
“
..„ℳWNWW( 5

ſegd antiqᷣtas eſt. ppᷣe aũt friuola dicuntux
ſict ilia vaſa ⁊ inutilia.
Frixa.xę.f.p.i.carbonella.ſ.parum carnis

Frigilla. le.f. p.eſt auis ꝗᷓ frigoꝛe cantat. et

—

vel ſagimine.

Frixatura.rę.f.p.⁊ becfrixura. rę. in eodẽ .
ſenſu.ſ. coctura illa. tał actio.vł qð frigit᷑
Frixura. ðꝛ a frigo.gl.ſed frixatura a frixo

as.frequentatiuo. =èò
Frixoꝛiũ.rij.n.S.patella vel ferrũ ſuper qð

coquit᷑. Vñ ꝓpheta.Cõfrixa ſũt oſſa mea
tanq; in frixoꝛio. Itẽ frixoꝛiũ cõponit᷑ cuʒz

con.vt cõfrixoꝛiũ ⁊ ðꝛ patella ſartago
rondatoꝛ. oꝛis.m.t.qͥ frondes colligit ad

paſtũ aĩaliũ Ael qͥ euellit frondes a vitibꝰ

yt citius matureſcãt. Vel qͥ canit fronde.

Zalenio g er frondibus niduʒ facit.
Hic alta ſub rupe canet frö⸗

Vñ Virgiliꝰ.
datoꝛ ad auras.

Frondatꝰ.ta.tũ.⁊ fronde.dea.deũ.⁊ fron
doſus.ſa.ſuzʒ. differũt.qꝛ frondeũ eſtqð ð
frondibꝰ totũ eſt. Frondatũ vł frondoſuʒ
eſt qð frondes hʒ ⁊ eis abundat.vt locꝰ ar

boꝛum.ſicut gramineũ ⁊ ꝗminoſum.

Frondicula.lę.dimi.pe.coꝛ.i.parua frons
Fronitꝰ.ta.tũ.i.prudẽs.vel ſapiens.⁊ ðdꝛa
phronos vel phronꝰ.Et cõponit᷑ infroni⸗
tus.ta.tũ.i.inſipiens.inſulſus. Añ Eccl.
xxiij. Animo irreuerẽti ⁊ infronito netra-

das me. Sed ibi cõiter legit᷑ infrunito.
Frons frondis.f.t.ðꝛ a foꝛos.quaſi foꝛõs.

qꝛ ferat vgulta vel vmbꝛam. Vel ðꝛ a fluo
fluis.qꝛ cito fluat Iñ frondoſus.ſa.ſum.i.
plenus frondibus. Iñ frondoſitas.tatis.
abundantia frondiuʒ. Et frons frondis —*
rboꝛis.ſed frons frontis eſt pars capitis .
ñ. Frons folium frondis.frons eſtin vꝰ

tice frontis.

Frontiſpiciũ.cij.n. s.i.inſpectio frõt. Anð

⁊ anterioꝛ ꝑs eccłę frontiſpiciũ dicit᷑.

Fructuariꝰ.ria.riũ.i.vtił vel fructu abun⸗
dans. vel ad fructũ ꝑtinẽs. Itẽ fructuariꝰ
eſt qui rei dñs non eſt. vt in.l.vti.fru.ff.ſi
vſufruc.peta.tñ in qͥbuſdam caſibꝰ ꝓ dño
habet᷑.ſ.in ꝑcipiendis fructibꝰ.ff.de vſu⸗

7

Fructꝰ. tus. tui. ð a fruoꝛ. In fructuoſus.
ſa. ſuzʒ.⁊ fructuoſe.ſius.ſime.⁊ hęc fructu⸗
oſitas. Item fructus.cta.ctũ.eſt ꝑticipiũ

de fruoꝛ. eris

Fructus dicunt q̊ ſupſunt deductis expen
ſis fiunt gra fructuũ qrẽdoꝝ colligẽdoꝝ.

ꝗ ſuper carbones cito ſolet decoqui.⁊ ð᷑ꝛ a
frigo.gis.Et hoc frixum. xi. gen⸗ cibi di⸗
ctum a ſono queʒ facit quaãdo ardet ĩ oleo

, —¶— —

——

Kiaen

fige
iſſo

neg
nne
Gmig

eh⸗

Nünn

wn.

en

grür

eh⸗
m,
Hiris.
kufo⸗
umi.
zms.
cise
cis
sdn

onit.
idai.
m
Tifmann
„ 6
gaiy/ N

ſmmmonu.
Oeeftuc,

Egiani

gncnarn,

Frugeria. rię. dea frugum. 2 ðꝛ a fruge

⁊ conſuandoꝝ.qð locũ bʒ tam in bonę q;ᷓ
in malę fidei poſſeſſoꝛibus ⁊ in donibus.

vt. ff. de peti. here.l. ſia te · S fructus. Fru⸗

ctuũ aũt alij ſunt induſtriales.vt frumẽtũ
vinũ.oleu.⁊ſiłia.ſ.lac ⁊ lana.ꝗſine indu⸗
ſtria hoĩs nõ ꝓueniũt.Alij ſunt fructꝰ na⸗

turales qex ipa natura pueniunt. ſinema
gna induſtria hominis.vt poma.pira.fic

⁊hmõi.

Fructus ꝑcepti dicunt᷑ q̊ aliquo mõ ſunt 4a

ſolo ſeparati.⁊ in hoꝛreis reconditi

Fructus ꝑcipiendi dicunt᷑ qͥ immaturi ſůͦüt

quos verus dñs poſſidet.
Frugał.lis.ↄ.t.⁊ B le.i.vtił.ſobꝛius.mode
ratus.ↄtinens. Iñ frugaliter adũ. Et hęc
frugalitas.tatl.i.vtilitas.parſimonia.mo

deſtia.ↄtinentia.temperãtia.parcitas.ſo⸗

brietas. Eſt aũt frugalitas vtus int᷑ auari
ciam ⁊ ꝓdigalitatem

Frugi. ois.ge.indecli.ꝑ oẽs caſus.i.bonꝰ.
vtil. valens. temperatꝰ.modeſtus Uł ᷣm
Priſcianũ frugi eſt dtũs huius noĩis Fru
ges. ? figurate ⁊ intrãſitiue ↄiungit᷑ cũ oĩ
caſu.cũ vtroq; numero. cũ qͥlibet genere.

AVñ Ecq.xxxj.hõ frugi.Idẽ dicas de ni

chili. coꝛdi.mancipi.nemancipi.
Frugifer. ra.rũ.i.ferens frugẽ.i.vtilitateʒ

vel fructũ. Et hęc frugifera.rę.i.terra.⁊ H

frugifer.i. ager.

Frumen.inis.n.t.i.ſumma ⁊ eminẽs ꝑs gu

le vel gutturis.ꝓxima ꝑs gurgulioni.q̃ ci
bus ⁊ potio deuoꝛat᷑.q̃ ſapoꝛ cibi et potus
diſcernitur. ⁊ q̃ fruimur cibis ⁊ veſcimur.
Et eadẽ ructa ⁊ rumẽ. Sʒ rumen in beſtia
Ructa vel rumen in hoĩe.Sʒ in gręciſmo
dicitur. Gutturis eſt imũ rumẽ. frumen q́

2 ⁵ „

Frumentũ.ti. n. s. a frumen vel fruoꝛ.q?ꝛ

pᷣcipuũ eſt ad fruendum. Iñ frumentoſus
ſa.ſum.i.plenus ⁊ abundans frumento
Fruſtratꝰ.ta.tũ.ðꝛ laboꝛ fructu euacuatꝰ.
illuſus.⁊ ꝛ a fruſtoꝛ.aris.
Fruſtũ ſti.n.S.ſine r. in vltima ſyllaba ẽ p⸗

ticula carnis vel panis.⁊ ðꝛ a frumen. a

capit᷑ a frumine
.cis. in. t. i. dẽſitas gulaꝝ vł ꝑpuaꝝ
arboꝝ velſi pinag. ðꝛ a Fruoꝛ.eris. vela
fruge. aũt ðꝛ frutex qſi fronde terraʒ te⸗
gens etymo.eſt.⁊ coꝛ.fru. Vñ Ouidiꝰ de
arte li. ij. Turpe pecus mutilũ turpis ſine

Smine campus.Et ſine fronde frutex.⁊ ſi-

ne crine caput. Item in epi. Moõs fuit ap

parens frutices in vᷣtice rari Jñ frutetum

ti. locus vbi frutices creſcunt. Vñ Hiere.
xj. Et combuſta ſunt fruteta eus.
ux. vel fruges. gis.f.g. ſz ntũs deficit in
vſu vᷣm NMPapᷣ. ðꝛ anni vtilitas.alimonia.
copia.cibaria.annona.Et ſunt fruges lid
de. frumenta vo arida ⁊ ſicca.Et ſunt fru
menta oia ꝗ̊ habent ariſtas.fruges vo reli
qua.Et nꝗ ꝙ ſegetes dicunt᷑ dũ ſeruntur.
a ſerendo.i.ſeminando. Meſſes dũ colli⸗
guntur.a meto.tis.fruges dũ fruuntur. a
fruendo.i.veſcendo. HH
Fucatus.ta.tũ.i.coloꝛatꝰ vłfuco ſuꝑpoſi⸗
tus. Et vt dicit Pap̃ᷣ. Fucata depicta. tin
cta.adulterio ↄtaminata. ficta nõ vera.i.
diuerſi coloꝛis. “́?DRUMð

Fucoſus.ſa.ſuz.i.ſuꝑtictꝰfuco.⁊ ðꝛ a fucꝰ

Fucus.ci.eſt maioꝛ ape.minoꝛ ſcabꝛone.et

ꝛa fagin qð eſt comedere.q̃ſi fagus.eo

alienos laboꝛes edit. Nõ em mellificat. ſʒ
aliaꝝ mel comedit. Vñ Virgiliꝰ. Ignauũ
fucus.pecus apᷣſepibus arcet.Et hinc hic
fucus.ci.genus herbę vñ fit ꝗdam tictura
ꝗ ſimilit᷑ ꝛ fucus.⁊ ꝓ qͥlibet coloꝛenatura
li ſuꝑpoſito ðꝛ fucus.qꝛ alienum mentitur
coloꝛẽ. AUnde Sap.xiij. Rubicundum fa⸗
ciens fuco coloꝛem. Item fucus ponitur ꝗ
dam ſimilitudine ꝓ deceptiõe ꝗᷓ ſuꝑponit᷑
Sitati celandę. AUn Boeiius de ↄſolatioe
Jatelliso incui multiplices fucos illius
Aige ge. pot ptineread illi àͥ fugit. tune
deſcendit a fugio. vel ꝑtinere ad illũ ò in⸗

ſequit᷑ fugientẽ.⁊ tuncðꝛa fugo.as. nð

A fugio fuga cum venerit ſit tibi fugiẽtis.
Sed fugo ſi caput illius ſolet eſſe fugant.
Fugax. gacis.oĩs..i.aſſiduus.freques in
fuga.Et comꝑat᷑. Iñ fugacit᷑.⁊ hęc fuga⸗
citas.tatis. .
Fugillus. li. m. s. ferrũ quo extrahit᷑ ignis
depetra. ⁊ viðꝛ dici a phos gð eſt ignis et
gero quaſi phos gerẽs. In Fugillo. as i.
ignem de petra fugillo extrahere. Iñ h fu
gillatoꝛ. oꝛis. ⁊ hinc ꝑ figurã fugillatoꝛes
dicunt vmbre demonũ. q ignem ferunt
ugitiuus. ua. u. ðꝛa fuga. Et fugitiu⸗ re
cte nemo ðꝛ niſi qͥ fugit dñm. Nã ſi puuluſ
puer a nutricę auta ſchola diſe ceſſerit fugi⸗
tiuus nonettt
Fulcimen. inis.n. t.i. ſuſtentamẽtum.· ſrma
mentũ. auxiliũ. Fulcimentũ.ti. idem
Fulcrũ. cri.n. s. ppe ðꝛ ſponda ſiue pes le⸗
cti.⁊ ðꝛ a fulcio.cis. arlulcitlectu. Inucit

tum.i.fulcrum hns. —NR—

—

Fulgethra. thrę. luxꝗ apparet añ tonitruu

7 9ꝛ a fulgeo vel fulgẽs.⁊ ęthra.q̃ſi fulgẽs

ethra.vel quaſi fulgoꝛ ethre. H grece dici=
caſina vulgo aeris poꝛticus.Et h̊ ppe eti-

am dꝛ ſplendoꝛ ignis. ”
Fulgetũ.ti. i. fulgoꝛ.⁊ ðꝛ a fulge..
Fulgidus.da.dũ.i.ſplendidus. ⁊ cõponit

pfulgidus ⁊ qᷓ;fulgidus.ainbo ꝓ valð ful

gidus.

Fulgoꝛ.oꝛis.m. t.i.ſplendoꝛ.⁊ ðꝛa fulgeo.

Vnñ in euangelio.Sicut lucerna fulgoꝛis
illuminabitte. .

Fulgoꝛus.ra. rũ.i.ſplẽdidꝰ. afulguro

Fulgur.uris.eſt ictus cęleſtis iaculi.⁊ ðꝛ a
fulgeo. Fulgus i;eem..
FEulica.cę.f.p.vłfulex.cis.ꝗdã auis.⁊ ðꝛ a
fuligo. ginis. Vel fulica ðꝛ q̃ſi fuliga.qꝛ ca

ro eius q̃ſi lepoꝛina ſapit Lagos em grece
lepus ðꝛ latine. AUñ ⁊ apud gręcos lagos

vocat᷑.⁊ eſt auis ſtagnẽſis.i.in ſtagnis et

praludibus moꝛãs.Hęc hʒ nidum ĩi medio
aqꝓueę vel petris qᷓs aqua circũdat.mariti⸗

moc; ſpꝑ delectat᷑ ꝓfundo.qꝗᷓ duʒ pᷣſenſerit
maris cõmotionem fugiẽs in vado ludit

Sm Ilið. coꝛ. li. Anð Alex. Cum fulicis

puppiſq; petunt excelſa volando.

Fuligo.ginis.f.t.i.nigredo illa qᷓ depẽdet

de trabibꝰ⁊ fit ab igne. aũt ðꝛ fuligo q̃ſi

fumo ligata.etymo.eſt. Iñ fuligine?. nea. F

neujüu.i.niger.vel de fuligine exñs.vład fu⸗
liginem ꝑtinẽs. Item a fuligine fuligina⸗

tus. ta. tũ.i. fuligine denigratꝰ.qð poͤt eſſe
participiũ.⁊ fuliginoſuſ.ſa.ſum.i.plenus

fuligine. Et ꝓdu.fuligo pe.nti.ſed penul.

gti coꝛri. Unde Juuenalis. Ille ſuperci⸗

lium madida fuligine tinctum. Obliquo
pꝓducit acu. ⁊c. ò
Fulina.nę.f.p.i.coquina. Iñ fulinariꝰ.rij.
id eſt coquus.⁊ fulinarius.ria.riuX6.

Fullo.onis.m.t.qͥ pannos parat ⁊ excandi
dat. ⁊ eos fulgere facit m hugl. NPap̃.di

cit Fullo lauandarius. decoꝛatoꝛ.
Fulmen.inis.n.t.eſt ictꝰceleſtis iaculi.⁊ dꝛ
a fulgeo.ges. Iñ fulmineꝰ. nea. neum. Et
nõ ꝙ m opinionẽ hougl. qñ duo vel tres

yel plures venti in aere intercipiũt nubezʒ
aliquã eam ↄfringunt ⁊ collidunt.⁊ ex illa
in aere ⁊ ꝓcreat᷑ igniſ

colliſione fiat ſonus
2 ſonus ille pꝓpe ðꝛ tonitruum. q̃ſi tonꝰ i.

ſonus terrens.qꝛ terreat. Splendoꝛ illius

ignis ꝓpᷣe ðꝛ fulgethra vłfulgoꝛ. Ignis il

le ſiue iaculum ex eo factũ vel ictus ſlli⸗ ia⸗

culi ppᷣe dꝛ fulgoꝛ vel fulgus vel fulmen 4

fulgendo vel fulgus feriẽdo vłꝑcutiendo
Sed ꝓpᷣe ðꝛ fulgur.qꝛ incendit ⁊ vrit Ful
gus.qꝛ tangit.Fulmen.qꝛ findit. Sũt em
tria genera fulminis. Anuʒ qð afflat ⁊ tã
git. ita ꝙ non vrit. Secundum quod vrit.
Tertium qð findit.⁊ ideo cũ tribus radijſ
depingit᷑ fulmen.Hinc ⁊ trifſidam flãmam
ðꝛ habere.qñq; tamen pſᷣdicta noĩia cõfun⸗
duntur. ⁊ dicuntur eſſe nomina vnius et
eiuſdem rei.

Fultus.ta.tũ.i.ſuſtentatꝰ.ſi ubnixus

Fuluus.ua.uũ.i.rubeꝰ aliquantulũ.vł cũ

nigro rubeus.⁊ comꝑat᷑.Jũ fulue aduer.

T hęc fuluedo.dinis..
Fumariũ.rij.i.caminꝰ ꝑ quẽ exitfumus.

Fumidus.da.dũ.⁊ fumoſus.ſa.ſũ.ideʒ.ſ.

fumo plenrnus.
Fumus.mi.m.S.ðꝛ q̃ſi ppos meãs.⁊ ẽ ety⸗
mologia. Iñ fumoſus.ſa.ſuʒ.⁊ fumoſitas
tatis. In fumulus.li.dimi.

Funalis.lis.ↄ.t.⁊ le.ptinẽs ad funem.et

ð a funis.Et h̊ funale.lis.idem qð funis
Et funale licinius ad candelã faciendam.
Vñ ⁊ ſepe ponit᷑ ꝓcandela.Et dicunt᷑ fu⸗

nalia licinij a funibꝰ int᷑ cęrã quos añ vſuʒ

papyri cera circũdatos habuere maioꝛes

Funambulus.li.pe.coꝛ.eſtille qͥ ſuꝑ funeʒ

ambulat.⁊ ð a funis ⁊ ambulo.
Functoꝛiũ.rij.i.tranſitoꝛium m NPapiam
unctus.cta.ctũ.i.vſus.⁊ ðꝛ a fügoꝛ.gerl.

Hainc functi dicebat᷑ qðdam genꝰ ciuiuʒ qͥ

fungebant᷑ officio ⁊ honoꝛe aliquo.
Fu nda.dę.ðꝛa fundendis lapidibus.quia
ex ea lapides fundant᷑.i.mittant᷑. Iteʒ in⸗

uenit᷑ hęc funda.dę.genus piſcatoꝛię retl.
dqꝛ in fundum mittat᷑ IJdem ⁊iaculum a ia
cio. ⁊ tunc deriuatur funda a fundus. di.
Fundamentum.ti. ðꝛ a fundo.as.dictũ ſic.
q uia ſit fundus domui.⁊ eſt etymologia.

.

Idem ⁊ cementuʒ.quia cęſo craſſo lapide
Fundanus.ni.i.ruſticus qͥ fundos colit
Fundibalũ.li.n.s.machina bellica. Vnde
pñt dici fundibalarij qͥ talibꝰmachinis pſᷣ⸗

ſunt.⁊ videt᷑ cõponia funda ⁊ balim qð ẽ̃

iacere vel emittere. AUnð.j. achab. vj.
dꝛ. Et ſtatuit illic baliſtas ⁊ machinas et
ignis iacula ⁊ toꝛmenta ad lapides iactan
dos ⁊ ſpicula ⁊ ſcoꝛpios ad mittendas ſa⸗
gittas fundibaal.
Fundibalus.li.m. s.⁊ ̊ͥ fundibalarius.rij
⁊5B ⁊ hęc fundibaliſta.ſtę.in eodẽ ſenſu.i.
cüũ funda iaciens ⁊ emittens.⁊ coꝛ.ba.

2

Wer
nnn
ufl
Ji
ſſni
A
Nena
nfinn
oͤt
M

i
lere.

“

ſic

tich⸗
moſts

inen
fs
RM
ami⸗
ostiſß
enun
.
npen
iug,
un
9.
Nli
n⸗
eete.
nunei

Aes R.

3iſ
ndo.
ſohi

Fundibula.lę.pe.coꝛ.i.fungga.
Fundatoꝛ.toꝛis.m.t.q cum funda iacit.
Fundula.lę.f.p.i.parua funda.

Fundulus.li.i.paruus fundus. Itẽ fundu
lus ðꝛ qͥdam piſcis paruꝰ.qͥ füdo adhęret.
Fundus. di. m. S. ð ⁊ ꝓfũdo aqᷓ ⁊ ꝓagro.

⁊ ꝓpe ꝓ allodio.eo ꝙ fundat aq̊s vł opes

ſiue diuitias. Et ðꝛ fundus tam in ciuitate
q‚; extra. Vñ fundus ðꝛ vrbanũ ędiſiciũ ⁊
ruſticanũ ſᷣm hugl.Multi dicũt ꝙ ꝓfüu⸗

do aſ ðe h̊ fundũ.ſʒ pagro h̊ fundꝰ. Unð

dicit Rap̃. Fundi ſunt poſſeſſiones agri.

campi.pᷣdia.vici.Fundum.ima ꝑs aꝗ.fũ⸗

dum mar imum. Añ greciſta. Allodiũ fũ

fũdit opes diffundit funda ſapilloſ. Fũdũ

ſtabilitur patrimonium.

Fundus eſt manſio alicuiꝰ cũ acceſſionibꝰ.

Fundus dotał eſt qui matrimonio contra⸗

cto datus eſt ſponſo

Fundns q̃ſi dotał ðꝛ qͥ traditus eſt ſponſo
NUondũ ſecuto matrimonio. ꝓ qͥ ⁊ ſuperioꝛi
Dicto. facit.l.j.ff. de funda.dota.
Fundus inſtruct eſt ędiſicatus vel cultus.
Fundus vigẽs eſt terra ꝗᷓ mõ nõ arat᷑.licet
olim fuerit fertił.alias quęmõ arat᷑.licer
olim fuerit ſterilis. ”M
Fundus limitatrophꝰ alias militatrophuſ
ðꝛ a trophus.i.deſcriptio ⁊ milite.q̃ſi de⸗
ſcriptus ad vſum militũ qͥ imperiũ cuſto⸗
diunt. vt. C. de fun.limitato.l.j.⁊.l.ſi acci
pitur. li. xj. Alit᷑ ðꝛ fundꝰ limitoſus.vt ibi
Dem. de fun. limi. pal.

Fundus ſaltuenſis eſt fundus inq eſt ſalt⸗.
LL. de fun. ſaltu. li.x x. rJ
Fundus reuelatus ðꝛ qͥ olim erat paluſtris

C. de fun. pa.l.fi. li.xj.

„

nüc aũt factus eſt ſerenus alias terrenus.

Fundum diuidi in certas regiones.ẽ ipſuʒ
Ddiuidi in determinatas partes.
Fungus.gi.i.boletuſ.⁊ ðꝛ a phos quod eſt
ignis.eo ꝙ fungi aridi ignẽ acceptũ conci⸗
piant ⁊ retineant. Vlł dicunt᷑ fungia Fun

goꝛ.gerl. m vocẽ.a defungoꝛ ſᷣm ſigtionẽ

qꝛ ex eoꝝ genere qͥdam ſunt interemptoꝛij

Vñ ⁊ defuncti moꝛtui dicunt᷑. Nñ qdam.
HBoleti leti cauſa fuere tui. Inueni
fungus ꝓ veteri panno.
Funiculus.li.i.paruus funis.
Funis.nis.m.t.i.choꝛda.⁊ ðꝛa phos qð ẽ
ignis.qꝛ funes ante vſum papyri oli i vſu
Juminis fuerunt circũdati cęra.

nifeſtus.

etiam

Funus.neris.n.t.i.cadauer.⁊ dꝛ funꝰa fu

nibus accenſis.i.candeł.quos añ feretruʒ
ganñ papyri vſum cęra circũdatos ferebant
Iñ funererea. reũ.⁊ funeſtus.ſta.ſtũ.et
hic ⁊ hęcfunebris.⁊h̊ funebre. oĩa ĩ eodẽ
ſenſu.ſ.luctuoſus.moꝛtał.Tñ differũt m
Pbpetatem. qꝛ funebre eſt luctuoſuʒ. Et fu⸗

nerum eſt qð ex funere conſtat. vel qð ad
funus ꝑrinet. Funeſtum wo qð funere eſt
inquinatũ. Et funebris coꝛ.pe.naturalit.
Anñ Oꝛatiꝰ in epi. Ira truces inimicititai
Tfunebre bellum.

Funuſculũ.li.i.paruum funus.

Fur furis..t.ppe eſt ille qͥ clam ⁊ plerũq;

de nocte rem alienã amouet inuito dño g⸗
tia lucrãdi.Et ſubaudi ſine armis.vtĩ Au
cũ tenui murmure fundit aq̊s. Et diẽ Iſi⸗
doꝛus. Fundus dictꝰ eſt qꝛ in eo fundat᷑ ⁊

ten. ſqznouo iure.C. de fur. ⁊ ſer. coꝛ. Et ðꝛ
a furnꝰ.na.nũ.qð eſt nigrũ.qꝛ vt płimum
in obſcuro furat᷑. Sʒ latro ðꝛ q latet in ſil⸗

uis ⁊ expoliat tranſeũtes. Vñ. Fur latʒ in
furno. latro ſe fert obuiꝰ vltro. Et ꝓdu.fu

in gtõ. Vñ Oꝛatius in epi. Et dñm fallũt
⁊ pꝓſunt furibus ergo. Inde furunculꝰ.li.
Dimi.i.paruus fftur.
Fur manifeſtus ðꝛ qͥ in ipᷣo maleficio eſt de
p̃henſus.vel in loco in quo cõmiſſuʒ ẽ fur
tum vel poſt furtum factũ duʒ tñ de furto
depᷣhendit᷑ anteqᷓ; depoꝛtauerit ad locum
ad quem deſtinauerit. Inſtitl.eo.ti·S ma

Fur non manifeſtꝰ dꝛ qͥ cũ re furtiua in ipo

actu furandi nõ dep̃hendit᷑.ſʒ iaʒ depoꝛta
uerat ad locũ in quẽ deſtinauerat.nichilo⸗

minus poſtea ↄuincit᷑ defuroo.
Furabula.loꝝ.numeri płis.ge.neu.i.tene

brę.qꝛ furant᷑ nobᷣ viſum ⁊ diſcretiõʒ reꝝ.

Furca.cę.fę.p.ðꝛa fur ⁊ cilleo.qꝛ ibi fures
cillent᷑.i.mouent᷑.⁊ hʒ minꝰ pęneęq; crux.
qꝛ ſtatim ſtrãgulat ⁊ int᷑ſicit. Itẽ furca eſt

inſtr̃m qdðᷣdam ruſticoꝝ.⁊ ᷣm h̊ ðꝛa frumẽ

tum ⁊ cilleo.qꝛ cũ ea mouet᷑ frumentum in

area. Ael furca ðꝛa fero fers ⁊ eaput.qͥa

antiqͥ ſolebant deferre capita occiſoꝛũ ho⸗
minum in ea Inuenit᷑ etiã furca trãſlatiue
ꝓãdã violentia. AUñ Oꝛatiꝰ in epi. Natu
ram expellẽs furca tñ vſq; recurret. Inde

furcatꝰ. ta. tũ. qdᷣ cõponit᷑ bifurcatꝰ.ta. tũ.

trifurcatus. ta. tun.
urcella. leę. dimi.i. parua fura.
Furcelles. liũ. f. t. ſunt ꝓpe ille furcę vbi ſu⸗
ſpendunt᷑ fures ⁊ latrones.qꝛ ibi cillẽtur.
Furcifer.ra.rũ.pe.coꝛ.i.ferẽs furcã.⁊ ðea
furca ⁊ fero. Furcifer etiã dicebat᷑ olim
ob leue delictuz cogebat a domis igminie

magis qᷓ; ſupplicij cauſa furcã circa viam

ferre.pᷣdicãs peccatũ ſuũ ⁊ monere ceętos
ne qͥd ſilłe peccarẽt. Furcifer etiaʒ dicebat᷑
homicida damnatus ad furcã. vel qui di⸗
gnus erat furca.qꝛ conſuetudo olim erat
damnatos ſua patibula poꝛtare ad locum
ſuſpenſionis.ſicut legit᷑ chriſtũ Jeſũ dñm
noſtrum feciſſe. èèGä
Eurcula.lę.dimi.i.parua furca.
Furfur. furis.m.t. a farina. vel farre. qͥa
eoꝝ purgamẽtũ eſt. Inñ Furfureꝰ.rea.reũ
id ẽ de furfure factꝰ.Et vide fur ſimplex ẽ

latro.ſed fur geminatũ.i.furfur.eſt cibus

poꝛci. Vñ qͥdã. Fur ſimplex eſt latro. ge⸗
minatũ fit cibus apro.Et eſt ge.maſ.licet

q̃dã dixerũt eſſe ge.neu. ↄtra quos ðꝛ Fuꝛ

fura qui dixit ſꝑ de furfure vit Jif fur⸗
fur.furis.eſt qdã auis ꝗ nõ paſcit᷑ niſi fur⸗
fure.hęc eadem ðꝛ furfurio.onis.
Furia.rię.f.p.i.inſania.⁊ ðꝛ a ferio.ris.qͥa

ferit coꝛda hoim.⁊ ea reddit cõmota. JIJndðd

h; ⁊ hec furialis ⁊ le. Iñ furialit᷑ adu.Et
hęc furialitas.tatis.Et furioſus.ſa.ſum.
q ritu furiaꝝ fert᷑.⁊ ab eo furoꝛ nunqᷓ; rece

dit. Et furiatus.ta.tũ.qͥ furit ex cauſa Jtẽ

furię.ax.ſunt penę infernales.eo ꝙ furere
faciant . . èWVM
Furibundus.da.dũ.i.ſimiłfurenti.
Furnuſ.ni. m. s. ð a furfure.qꝛ panis ex eo
factus ibi coqͥt. Nel ðꝛ a phos qð eſt ignis

inde furnus quaſi phos vrna. Inde fur⸗

narius.ria.riũ.i.ad furnũ ꝑtinens.⁊ h̊ fur
narius.rij.⁊ hęc furnaria qͥ vel quę cuſto⸗

dit furnum Inde Furnulus.li.i.paruus

furnus.
Furo.onis.m.t.qdᷣdam aial.⁊ ðꝛa furnus

Tenebroſos em ⁊ occultos cuniculos ef⸗

fogit. ⁊ eijcit pdam quam inuenit.

Furtü.ti.n. s.eſt alienę rei inuito dño ↄtre⸗
ctatio. Iñ furti adu.⁊ furtiuus. ua. uũ. et

furtuoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ furto qͥ ſępe cõ⸗

mittit furtũ.vel qð ꝑtinet ad furtũ.Furtu

olſus etiam ð qui pugnat vbi merces cer⸗
ta parat᷑. Iñ etiã furtulũ.i.paruũ furtum
Furtũ ↄceptũ eſt cũ qͥs pᷣſentibus teſtibus

apud aliquẽ rem furtiuꝗ ꝗrit. ⁊ inueit. vðvt Sum futurus miles.i.ego fiam miles

Inſtitl.de obli.ꝗᷓ ex delic.naſ S· cõceptuzʒ

Furtũ oblatũ eſt cũ qͥs rẽ furtiuã alicui ob⸗

tulit. vt potiꝰ peneſ eũ qᷓ; penes ſe iuenirer

urtũ ꝓhibitũ ð cũ qͥs volentẽ rẽ furtiuaʒ

Arere ꝓhibuit. vt dic. ti. de obli ex delic.

·S.eſt etiꝗ. vbi ðꝛ ꝙ hęactiones furti cõce⸗
pti oblati. ꝓhibiti ⁊ nõ ꝓhibiti in diſſuetu

dinem abierunt.
Fuſarius.rij.m. S.ðꝛ qͥ faẽ fuſos.⁊ adiecti⸗

ue fuſarius.ria.riũ.qð ad fuſum ꝑtinet

Fuſcina.nę.qðdam inſtrjm ferreũ ⁊ tridẽẽs

q̃ vtunt᷑ gladiatoꝛes ad ſe capiendum. pi⸗

ſcatoꝛes ad piſceſcapiẽdos.coqͥ ad carneſ

extrahendas de caldaria vel de lebete vel
de olla. ⁊ coꝛ.pe. Vñ in Auroꝛa. Carbões
carnes foꝛceps vel fuſcina tollit. Iñ fuſci⸗
nula.i.parua fuſciia
Fuſi.lis. .t.⁊ h le.qð tm̃ fundit᷑ ſiẽ ducti⸗
le qð tm̃ malleo ꝓducit᷑ m aß.
Fuſoꝛiũ rij.n.s.i.vas in quo aliqᷣd infũdit᷑
Fuſt..ſtis.m.t.i.palus vłbaculꝰ ad vberũ⸗
dum. Et dicunt᷑ pali fuſtes q̃ſi fixi ſtantes

qꝛ fixi in foſſis ſtant.

Fuſus.ſa. ſum.i.fugatꝰ.vł ꝓſtratꝰ.ſparſus

⁊ ða fundo.dis. Inð fuſio.onis.⁊ fuſim
adu. Itẽ a fundo.dis.h̊ fuſus.ſi.i.inſtrjm
filandi. eo ꝙ ꝑ eũ fundat᷑ qð netũ eſt. Inð
fuſellus.i.paruus fuſus.

Futikł. 9. t. ⁊ B le. qð cito ⁊ facile decurrit.vł
decurrere põt. Ael futiłðꝛ qð nihil põt re
tinere quẽadmodũ necillud vas qð ðᷣꝛ fu⸗

tis. AUñ ꝓpᷣe futilia dicunt᷑ vaſa illa fictilia

ꝗcaſſa ⁊ rimoſa nõ tenẽt ea ꝗᷓ immittũtur.
Et hinc facta tranſſatione futił ðꝛ hõ vanꝰ

ſuꝑfluus.loquax qui nihil ſcit velare.nec
audita poteſt retinere. nec abſcõdere. Uñ

Futile vas illud quod nulla receptio clau

dit. Sic homo futilis eſt diuulgans omne
quod audit.
utis. tis.2.t.qðdã vas in tẽplo vbi repo⸗
nebat qð de ſacrificio reſtabat. Non em li
cebat cuiq; manu tãgere vel efundẽ AUas
aüt illud os habebat amplũ ⁊ latũ funduʒ
Vvo acutiſſimũ.adeo ꝙ inſtare non poſſet.

AIñ ſtatim inclinabat᷑ ita ꝙ illud ſacrificij

qð intus erat effundebat᷑.qꝛ non licebat il
lud reßuari. —”M
Futurus.ra.rũ.põt eſſe participiũ de ſũ.es

eſt. ⁊ de fio.fis.fit Et ꝑ h̊ cognoſcit᷑ ꝙ ẽ ꝑti
cipiũ de ſum.qñ exponit᷑ ꝑ eius futuꝑ.vt

Sũ futurꝰ ep̃s.i.ero epᷣs.qñ aũt exponit᷑
p futuꝝ de fio.ſis.tũc eſt participiũ eiꝰ. vt

G ante A
Apug latinos nullius ſyllabę eſt
terminał.niſi cũ loco d.vel b.po⸗
nitur.vt in ad vel ſub vel ob pꝛę⸗
poſitione.vt Agger Aggredioꝛ.
ſuggero.

Babaon fuit qdam ciuitas. Inde hic ⁊ hec

——

— — — —

is
ihi
hon
,.

⸗
ior.

gabaonita te. nomen patrii. Et eadem ci⸗
uitas gabaa dꝛ. HWZ “ò?ò

+

Gabelus.li.ppᷣum nomẽ cuiuſdaʒ viri.Et

ꝓð.pe.Vñ Auroꝛa.Angelus implet opꝰ
iamq; gabelus adef. .
BGabriel hebraice. in noſtra lingua intp̃tat
foꝛtitudo dei. Abi em potẽtia diuina vel
foꝛtitudo manifeſtat᷑ Gabriel mittit
Saddir. ris.n.t.ciuitas eſt in hiſpania
Gades.dis.f.t.ciuitas eſt.⁊ gades.dis.in⸗

ſula eſt in fine hiſpanię ꝗᷓ dirimit europam

Abafrica. in qua Hercuł colũne inferunt᷑.

ꝗ de noie inſulę gades.dictę ſunt.

Saius. gai gaio. pꝓpᷣum nomẽ cuiuſdã viri
WBVala gręce latine ðlact. —
HGSalata.tę.cõis ge.nomẽ ppłi.ad quem ſcri
pſit beatus Paulus. Et ðꝛ a gallus. Iteʒ

galata eſt nomen gentile.⁊ coꝛ.pe. Unde

uroꝛa. Inde petit galatas phrygiam lu⸗

ſtrans regionem. H
Balatia.tię. ꝓuincia galatazx.

2 7

Galaticie. ay. F p. i leticig . delitie. lauticie.

ſcʒ cibi delicati ꝓpᷣe ex lacte ⁊ inteſtinis fa⸗

cti. Iñ galaticioſus.ſa.ſum.i.delitioſus.

Galaxias.vłgalaxia.xię.i.lacteꝰ circulꝰ q̃

vulgo ðꝛ via ſancti Jacobi. Et ſcias ꝙ ga
laxia ꝗᷓ idẽ eſt qð via lactea ſiue alba.vłla⸗
cteus circulus.nihil aliud eſt niſi młtę ſtel
le paruę quaſi ↄtiguę in illo loco oꝛb in q⸗

2

bus diffundit᷑ lumen ſoł.⁊ ideo viðꝛ circu
lus albeſcens quaſi fumus.

Galbanũ.ni.n. s.eſt genꝰ pigmẽti vlł ſucc

æ lac ferulę. Iñ h̊ͥ galbanum qͥdã coloꝛ in⸗

de factus. ⁊ hinc galbaneus.nea.neũ.⁊ B
galbanũ.ni. qᷣdam genꝰ veſtiũ dictum a
galbaneo coloꝛe qᷣ eſt ſi ublucidꝰ ⁊ ſubalbꝰ
cũ paloꝛe. AUñ Lucanus in.ix. Hic ebuluʒ

ſtridet pegrinaq; galbana ſudãt. Inueni⸗
tur tñ in maſ.ge.Eccl.xxiiij. Quaſi galba⸗
nus non inciſus. Et vt dicit Papias. Gal
Panim eſt ſpecies multis apta medicami⸗

Salea. ieę.f. p. pe.coꝛ.i. caſſis. Sz caſſis eſt
de ferro ⁊ militũ. Galea ex coꝛio ⁊ eſt pedi

tum. Iñ h̊ galear.arl.i.galea. galeatꝰ. ta
tũ.q hʒ galeaʒ. Inuenit᷑ etiã hec galea. lee

pe. pð.genus nauigij. Anð.Armo caput
Salcaeldgu pcurro galea

Saleron grece latine ðꝛ coꝛium

le ceſe hoſtię factũ. In galeratus.ta.tũ · i.

galeꝝ hñs. vel galero oꝛnatus.⁊ ꝓdu. pe.
IVñ Statiꝰ thebaidos. Obnubitq; comaſ

tperat aſtra galeer.
Galicia.cię.f.p.ðꝛ a gale qð eſt lac. eo ꝙ gi⸗
gunat homies candise

n lioꝛes reliqs hiſpanie
popuł. Iñ gallicianꝰ.na.nũ. getile. Hi ga
liciani gręcam oꝛiginẽ ſibi aſſerũt Ande æ
naturali ingenio callenr.
Galilea.leę.f.p.regio eſt paleſtię. Iñ galile
us. lea. leũ. Et galileus interp̃tat volubil
Añ ſepe inuenit᷑ SGalilei ſunt.i.volubiles
Et eſt duplex galilea.ſ.ſuꝑioꝛ ⁊ inferioꝛ.
tra optia ⁊ ferax.⁊ coꝛ.pᷣmã. Vñ Auroꝛa.
Hic tantã terrã galileã pace beaunuitt.
Balla. lę.f.p.eſt inſtr̃m cerdonũ ꝗͥ coꝛia puꝛ
gant᷑ dealbãt Galla etiaʒ ðꝛ ꝗdã herba

2 fructꝰ quercinũ. Añ fit ſi puluis ad ap⸗

tãda coꝛia.qui ſimilit᷑ galla vocat᷑. Galla
etiã fuit nomen cuiuſdã młierl. Iñ h galla
riꝰ. rij.⁊ gallicariꝰ.rij.i.icerdo qui igallo
opat᷑.Et adiectiue declinat᷑ gallariꝰ .a.u .·
vel gallicariꝰ. ria. riũ. qð ꝑtinet ad gallaʒ.
Gallus.li.fluuiꝰ eſt phrygię de qͥ hoĩes po⸗
tãtes reddunt᷑ inſani ebrij. Vñ ſacerdo⸗
tes Cibeles dicti ſunt galli. ab illo fluuio
vbi colit᷑ Cibele. de qͥ potãtes in ſacriſicio
nimietate furorl agitabant᷑.q̃ſi vini mmie
tate. Ał dicti ſunt galli.qᷓi gallinacij.qᷣa ca
ſtrati ſunt. Et ꝑ copoſitionẽ archigall. li.
id ẽ archipᷣſbyter.⁊ q̃ſipᷣnceps galloꝛum·
Galliacus. ca.cũ.pe.coꝛ.i.gallicus.
Galliciniũ.nij.⁊ H gallicantꝰ.tus.tui.in eo
dem ſenſu. ſ. cant? galli. AUñ ⁊ ꝗdam pars
noct ðꝛ galliciniũ vł gallicãtꝰ a cãtu galli.
Gallina.nę.f.p.tam ꝓ vxoꝛe galli q; ꝓ quo
dam ſigno celeſti.
Gallinacius.cia.ciũ.qð ad gallinã ꝑtinet
Hallinaciꝰ etiã ðꝛ gallus.qꝛ vocẽ foꝛmaz
gallinę expᷣmit. Gallinaci etis copus ve
capo dꝛ. qꝛ q̃ſi gallina eſt. Uñ gallinacios
dicim? imbecilles molles ſiue vxoꝛarioſ
hoies. Et nõ ꝙ gallus gallinacius ðꝛ qͥ ãſi
gallina nutrit pullos. qꝛ mulieres ſolłẽt ei
deplumare ventrẽ. ⁊ fricare cũ vrtica.qui
talit vrticatꝰ libẽtiſſime cubat ſuꝑ pullos
1 nutrit eos ſicut mater ⁊ Scillat ſic gallia
Item gallus gallinaciꝰ reꝑto cibo dat vo⸗
cis ſignum vt gallie..
Gallinella. le. f. p.i.parua gallina.

Hallinula. le. dimi. iidlen.
Gallio. onis. ppᷣum nomẽ viri. de qͥ habef
HGalerus.ri.⁊ G̊ galeꝝ.ri.⁊ h̊ galeriũ.rij.in
eogem ſenſu. ſ. pilleꝰ ex coꝛio. ⁊ ꝓpᷣe ex pel

Zctl. xviij.⁊ ꝓðᷣ.pe.in obliss.
Gallogręcus.a.ũ.ðꝛa gallo ⁊ grecus. Gal⸗
logręci idẽ ſunt qͥ ⁊ galatę. Ind bę gallo⸗
grecia. cig. eadẽ regio a galatia. Sideʒ
olim galli in auxitium a Rege Bptbinig

„

euocati. regũ cum eo pacta victoꝛia diuiſe

runt.ſicq; de eiſdẽ gręcis admixti.pꝛimuʒ

gallogręci dicti ſunt.⁊ eoꝝ regio gallogrę
cia.nunc ex antiquo noĩe galatę dicunt᷑.et
eoꝝ regio galaiaeag.
Gallulus.li.dimi.i.paruus gallus.

BGallus.li.eſt auis ꝗdã.⁊ ðꝛ gallꝰ q̃ſi caſtr⸗.

vel caſtratꝰ.a caſtro.as.qꝛ int᷑ aues hec ſo

la caſtrat᷑ Itẽ a gala gręco ðꝛ gallus.la.lũ

tam ꝓ gẽte qᷓ; ꝓ hoie illiꝰgentl.⁊ dicti ſunt

galli a candoꝛe coꝛꝑis.Scðm em̃ diũſita-⸗

tem cęli.⁊ facies hoim ⁊ coloꝛes ⁊ coꝛpoꝝ

q̃litates ⁊ animoꝝ diuſitates exiſtunt. Et

hincrhomanos gues.gaios leues.afros
verſipelles.gallos natura feroces ⁊ acrio
res ingenio videmꝰ.qð natura climatũ fa⸗
cit.in quam nõ neceſſitate.ſed q̃dam incli⸗
natione vel diſpoſitione. AUñ inuenit᷑ apð
autoꝛes ꝙ pſᷣdicta gentiũ noĩa deſignãt ꝓ⸗
pꝛietates ſᷣdictas.vt Iſte eſt afer.q̃ſi mali
gnus ⁊ vᷣſipellis ᷣm ugl.Eta gallus de
riuat᷑ gallia.lię.regio eoꝝ.Et ſunt tres ꝑ⸗
tes gallię.ſ.comata.togata.bꝛachata Gal
lia comata eſt lombardia.ſ.ab alpibꝰ vſq;
ad rubiconẽ. Gallia togata eſt ab alpibus
vſq; ad mare britanicũ.Gallia brachata ẽ
qrheno adiacet.vt pars burgundię.loto⸗
ringia.flandria.colonia. ⁊ terra ligonẽſiũ
⁊ etiam q̃dam alię regiones cõtinentur in
gallia brachata. Et hinc gallus.la.lũ.gen
tile. ⁊ gallicanus.na.nũ. ꝛopᷣe tñ gallus
q in gallia natus eſt ðꝛ gallicꝰ ex gallia la⸗
tus.gallicanus qͥ ex gallia aliqͥd affert Itẽ

galli germani ſunt teutonici. ſed galli Se⸗

nones ſunt franci. NPapᷣ.aũt ſic dicit. Gal⸗
lię ſunt tres. Logata.i.lombardia admo⸗
reʒ rhomanoꝝ. Comata.i.burgũdia DBꝛa
chata.i.teutonica.a longis brachis.AUnð
Sunt populi galli tenebris dãt cãtica gal⸗
li. Gallus auis.pplłs.fluuius.bacchiq; ſa⸗
cerdos.
BGamaliel interpᷣtat᷑ retributio dei.
BGamma eſt tertia lr̃a apud grcos.
Gamo gręce nubo ðꝛlatine.⁊ inde gamos
id ẽ nuptię.vel vxoꝛ vłmulier.Et cõponi⸗
tur monogamꝰ. vnigamꝰ. bigamꝰ. trigãꝰ.
qdrigamꝰ. pentagamꝰ. ſexagamꝰ. ſ. q vl ꝗᷓ
yni vel duobus vłtribꝰ vel qttuoꝛ vłqui⸗
6q vel ſex nupſit. Iñn hęcmonogamia. vni⸗
gamia. bigamia. trigamia. q̃drigamia. pẽ⸗
tagamia.ſexagamia. ppᷣetas qua qͥs dicit
monogamus. vnigamus.⁊ ſic de ſingulis

Ganearia. rię.f. p.i.tabna.⁊ ðꝛa ganea qs

eſt leccacitas.qꝛ ibi multa inutilia ganiũt.

Indeh̊ ganearius.i.tabernariꝰ.⁊ hęc ga⸗

nearia.i.tabernaria.
Ganeo.onis.i.leccatoꝛ in ganea

—

Ganeũ.nei.ðꝛa ganeo.nis.ſ.locꝰ in fra de⸗
foſſus.ad quẽ ad ludendũ ⁊ ſcoꝛtandũ cõ⸗

fluebant.Sʒ vbicunq; eſt leccacitas ille lo

cus põt dici ganeũ.qꝛ ibi młta inutilia ga⸗
niunt. Inde hęc ganea.neę.leccacitas q in
ganeo fit. Inuenitur ganea qñq; ꝓ puta⸗

na.ſed h̊ fit ꝓpter expreſſionẽ leccacitatis
Inde hic Ganeus.ganei.id eſt luxurioſuſ
leccatorꝛ.

Ganges.gis.m.t.qͥdam fluuiꝰ qͥ exiens de
ꝑadiſo pergit ad regiones Indię.Hic et
phiſon ðꝛ.i.catua.qꝛ deceʒ magnis flumi⸗

bus ſibi adiũctis implet᷑ ⁊ effici᷑ vnus Et

ðꝛ ganges a gangariꝰ qͥ fuit rex Indi⸗-.

Garamas.matl.m.t.qͥdã rex fuit apollinis
filiꝰ. Iñ hęc garama.nię.qðdã oppidũ qð
ille in africa condidit.⁊ ex ſuo noie Gara⸗
mam appellauit.Et h̊ ⁊ hęc garamas.mã
tis.qdam populus africę locum illum in⸗
habitans. AUnde Lucanus. Mudi Gara⸗
mantes arant.
Garganꝰ.ni.pe.ꝓ.mõs in apulia.Sed pꝛo

hoie coꝛ.pe. Vn. Mons eſt garganꝰ. ſed

garganus incola montis.
Garrulus.la.lũ.ðꝛ q̃ſi graculus.⁊ ðꝛ ꝓpꝛie
garrulus qͥ vulgo vboſus appellat᷑.acce⸗
dente leticia nec volens nec valens tacere
Et eſt ſumptũ nomen a gculis auibꝰ.quia
impoꝛtuna loquacitate ſꝑ ſtrepũt.nec vn
qᷓ; qeſcunt. Iñ garrulitas.tatl.i.vᷣboſitas
vel talis leticcaaas..
Gaſtaldus eſt maioꝛ dñs qͥ hʒ curã exterio⸗

.

Gauata.teę.f.p.eſt vas eſcariũ.q̃ſi cauata g
poſita ꝓc.Et differt a concha.qꝛ hęctaua
ta.illa concaua.
Gauſape.pis.n.t.i.mãtile.Et inuenit᷑ ꝑqͥ⸗
dam genere pallij. Et cũ deberet regularit᷑
facere ablatiuũ in i.frequẽs vſus hʒ vt fa⸗
ciat in e.tm̃.Et ab iſto ablatiuo fit płe gau
ſapa.nam a gauſapi gauſapia deberet eſſe
⁊ non gauſapa ſᷣm hugl. riſcianꝰ auteʒ
in.iiij. li. ſic dicit. Antiquiſſimi ⁊ hęc Gau
ſapes ⁊ hęc gauſapia.⁊ h̊ gauſape.⁊ plu⸗

rale neu.hec gauſapa.quaſiantõ Gauſa⸗
pum ptuliſſe inueniunt᷑. Item in eodem.
BGauſape facit ablatiuũ ine. AUñ Oꝛatius

ij. ᷣmonum. Gauſape purpureo menſam

pter ſit ⁊ alter. Ande Perſius ãqſi in e.tm̃

deſinẽte ſupradicti noiſ ablatiuo gauſapa

— -—

—— —

— —,

4

t
tſ⸗
c

11

dicit płaliter. nõ gauſapia. Jã chlamydes

regum iam lutea gauſapa captis.
Bata.ce.f.p.lingua perſaꝝ dicunt᷑ diuitię
theſaurus. Iñ h̊ gacetũ.ti.pe.ꝓ.i.gaxarũ

repoſitoꝛiũ.qð ⁊ ꝓipᷣa gaga ponit᷑.Et hęc
gax. c. qdam ciuitas paleſtinę. qꝛ ibi Cãa⸗
biſes rex perſaꝝ theſauros ſuos poſuit cũ
bellũ ęgyptijs intuliſſet. Inde h̊ gagetũ.ti

vinum inde latum,

Gaxophylatiũ.tij.n.s.arca vel locꝰ vbi cõ⸗

munis cenſus reponebat᷑. Ael vbi ĩ tẽplo
colligunt᷑ ea ꝗ in vſus indigentiũ paupeꝝ
repᷣuant᷑ ᷣm Hugl. In hiſtoꝛijs aũt ſuper

euangeliũ ðꝛ ꝙ gacophylatiũ erat arca de
ſuꝑ foꝛamen hñs.poſita ad dextrã ingre⸗
dientibꝰ ↄtra altare.in q̃ mittebat᷑ pecũia
offerentiũ ad ſartatecta templi inſtaurãda
⁊ Fᷣuabat᷑. In Exechiele autẽ gacophyla⸗
tia dicunt᷑ cellulę paruę vbi theſauri recõ⸗

BGaxophylax.lacis.vel lagl.vtrunq; em̃ in
uenit᷑ maſ.ge. Vñ Joſephꝰ. Non ꝑmiſit
vt qñ opus eſſet a gaçophilage peteret᷑ eiſ
dem pontificeʒ Hiſmaelẽ ⁊ Exechiã gato⸗

phylacem. Et ðꝛ gacophylax qͥeſt gaxco⸗
o vel qͥ cuſtodit vel ſᷣuat illud

phylati
Cacula le dim

Ge gręce latine ðꝛ terra. Iñ h̊ geon fluuius

de paradiſo exiens.⁊ vniuſam ęthiopiam
cingens.dictꝰ ſic.qꝛ incremẽto ſuęinunda

tionis terrã ęgypti irriget. Hic apð ęgypti
os nilus vocat᷑.ꝓpter limũ quẽ trahit qui
efficit fecunditatẽ. AUñ ⁊ nilus q̃ſi nilõ.i.li

mum trahẽs. Nã antea nilus latine melo

dicebat᷑. ⁊ ſcribit᷑ geon ꝑ e.⁊ nõ ꝑi.ſᷣm hu

gui.⁊ Papiam.⁊ etiã vᷣimn Iſið.xiij.li.ety⸗

mo. vbi agit de fluminibꝰ. Vñ patz ꝙ Ge

ne.ij.⁊ Eccl.xxiiij.dicendũ eſt geon nõ gi⸗
on. Bion em eſt qͥdam locus in qͥ inunctꝰ
eſt Salomon in regẽ.de quo habetur.iij.
Regl. j.Et poſuerunt inquit Salomoneʒ
ſuꝑ mulam regis DHauid. ⁊ adduxerũt eũ
in ion. ððJM
Gedeon interpᷣtat᷑ exꝑimentũ iniqͥtatĩ eoꝝ
⁊ ꝓð.pe.gti.Añ Auroꝛa.Angelꝰ accedit
cũ Gedeone loquens. H
BGBehennon eſt vallis qdã iuxta hierlm.quę
fuit filioꝝ hhennõ.⁊ inde dicta ẽ gehẽnon
q̃ſi terra lhennõ vel filioꝝ eius Et fuit hęc
vallis olim conſecrata idolis.⁊ ſcelẽ idola
trię plena. repleta cadaueribus moꝛtuoꝝ.

Ibi em hebręei filios ſuos imolabãt demo

i. parua gaga. l

nibus. Inde dicta eſt gehenna.id eſt locuſ
ignis ⁊ ſulphuris.infernus vł pęna infer⸗
ni. Futuri em ſupplicij locus vbi peccato⸗
res ſunt cruciandi.pᷣdicti loci vocabło de⸗
ſignatur ᷣm hug. r
Gela.lę.fluuius ſicilię.qꝛ frigidus eſt Inð
qda ciuitas dicta eſt gela.⁊ h̊ gelaus.a.ũ.
Gelicidiũ.dij.i.gelu cadẽs.⁊ ðꝛ a gelu.
Gelima.mę.f.p.i.garba vel coma ſegetis.
⁊ðꝛ a genu ⁊ ligo.gas qꝛ cũ manu ligatur
ſuꝑ genu.
BGello vel gillo. lonis.ðꝛ ruſticꝰ ineptꝰ.qui
alit᷑ bacalis vel bacalaris vel lucalis dicit᷑
Gelonus.ni.qͥdam ppłs.qꝛ ſit frigidę conę
ꝓpinquus.⁊ ðꝛ a gelu.
BGelos gręce.latine ðꝛ riſus.

9

Gelu.neu ge.indecli.in ſingulari. ſʒ gelua
geluũ in płi.i.frigꝰ.⁊ ðꝛ a ge qð eſt tra.⁊ li
go. as. eo ꝙ ligat terrã.i.ſtringat. Iñ geli⸗
dus. da. du. ⁊ cõpat᷑. Iñ gelide.diꝰ. ſime.
aduer.⁊ hęc geliditas.tatſ.Et coꝛ.ge. VUñ
Ouidius epiv.Quęq; micat gelido ꝑaſis
yrſa polo. l
BGemebundus.da.dũ.i.ſimiłgemẽti.velq̃
facile gemit.⁊ ðꝛ a gemo.⸗ mis.
E emellipera.rę.pe.coꝛ.q geminos parit:et
ðꝛ a gemellus ⁊ pario vel pariees
Geminus.na.nũ.i.duplex vel duo.et dicit᷑
agigno.nis. Iñ gemini dicunt᷑ duo ſiłna⸗
ti. ⁊ non tm duo ſimul nati dicunt᷑ gemini.
ſed etiã plures.De geminis vno aboꝛtiuo
alter qui legitime fuerit natus volpiſcꝰ ðꝛ
Gemini etiam qñq; dicunt᷑ pares.ſimiles
equales. Inde gemellus.la.lũ.dimi. Iteʒ
Beniamin qꝛ vtraq; manu eqᷓ vtebat᷑ pꝛo
dextra. geminus eſt dictus.⁊ eius filij Be
minei. Unde.ij. Re.xx. Vir gemineꝰ. ⁊ vi
detur ꝙ deberet dici. vir geminius. ita ꝙ
i. eſſet in pe.ſyllaba.ſi vſus non obſiſteret.
qꝛ cõiter ðꝛ gemineus ꝑ e. .
Gẽma.meę.ðꝛ q̃ſi guma.qꝛ inſtar gumi traſ
lucet. ⁊ ſcribit᷑ ꝑ duo m. ⁊ ꝓpðᷣ.pᷣmam. Nñ
Ouið.epi.Nec pᷣcium ſtupꝛigẽmas auru
q; popoſci. In gẽmat.ta.tũ.i.gemis abũ
dans. ⁊ gẽmoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ gemmis
vel pulcer. ⁊ gẽmoſe.ſius.ſime.adu.
Gemmula.lę.f.p.i.parua gemma
Gena. nę eſt locꝰ lachrymaꝝ vel inferioꝛ ꝑs
oculoꝝ. iſta pars vultus ꝗ eſt inter malas
⁊auriculas vnde barba inchoat.ſic dicta.
qꝛ ibi barba gigni incipit. Gena etiam di⸗
citur palpebra. Ande Terentius . Hodie
non compreſſi genã. Et corri.ge. Añ Ou 1
dius epiſto. v. Et ſecuri madidas vngue

rigente genas. Item Auroꝛa. Et ſteriles
Habuit ⁊ ſine floꝛe genas.
Benealogus.ga.gũ.i.de geneſi loquẽs.ſiẽ
beatus Mattheus. In hec genealogia.
gie i. generatio. vel mo de genere. vel li⸗
nea generatiois..
Genearcha..p.i.pᷣnceps vel caput totius
generis. ⁊ ꝛa geneſis.⁊ archos.

Bener.generi.i.maritꝰ filię.⁊ ðꝛ a gyne qð

eſt mulier.qꝛ ꝓpter mulierẽ habet.vła ge
nus.qꝛ ꝓpter augmentandũ genꝰ aſciſcit
u. Sum ſocer eſq; gener tibi ſi mea filia
Generalł.. t. ⁊ B le.i.vniũſalis.⁊ ðꝛ a genꝰ.
Iñ generalit᷑.lius.ſime.adũ.⁊ generalitaſ
id eſt vniuerſalitas. Nomen etiam genera
le ðꝛ qð in diuerſas ſpecies poteſt diuidi.
vt animal ⁊ arboꝛ.

BGeneroſus.ſa.ſum.i.nobił.boni generis.⁊

ðꝛ a genꝰ. Licet em̃ ruſtici genꝰ habeãt.nõ
tñ dicunt᷑ generoſi. Soli em̃ nobiles ſolẽt
deſcribere ſuas genealogias. Vñ ipſi ſoli
dicunt᷑ hre genus nõ ruſtici.licet genꝰha⸗

beant Vñ ⁊ aboꝛigines dicunt᷑ q̃ſi ſine oꝛi

gine Iñ generole. ſius. ſime. ⁊ hec genero
ſitas.tatis.i.nobilitas.pulcritudo.
Benelſar eſt ſtagnum ſiue lacus in iudęa am
pliſſimꝰ. longitudine centũ q̃draginta ſta⸗
dijs extendit᷑. latitudie qᷓ̃dragita diffundi⸗
tur. Lacus etiã iſte ðꝛ ſtagnũ genecareth.
BGeneſis.f.t.i.natura vel generatio. et dicit
a gigno.nis.ſᷣm ugl. Vł potiꝰ ſᷣm alios
a genos qð eſt natura. Inuenit᷑ etiã h̊ Ge⸗

neſis.gtõ huiꝰ geneſis vłſeos.qͥdam liber

veteris teſtamẽti ſic dictꝰ.qꝛ exoꝛdiũ mun
di vel generatio in eo ↄtinef᷑.
BGeneſtra.ſtrę.pua arboꝛ ⁊ vtiłmulieribus

ꝓpt lanificiũ quod inde habet᷑ ̃ᷣm Hugl.

Ael vt dicit PMapᷣ. Geneſtra genꝰ vgulti

omariſiin.
Genetaliacꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.i.mathematicꝰ.
BGenetaliaci qͥdã magi dicti ſunt ppt coſi⸗
derationes naturaliũ dieꝝ.qꝛ geneſim ho
minũ ꝑ duodeci ſigna celi deſcribũt ſideꝝ
ꝙ curſum naſcentiũ moꝛes ⁊ actꝰ ⁊ euent
pdicare conant᷑.i.quo ſigno fuerit natus.
aut quẽ effectũ habeat vitę qͥ naſcitur. Hi
ſunt qͥ pulgo mathematici vocant᷑. Inð hᷣ
genetaliacũ. ci. i nariuitas.
BGeniatus.ta.tũ.i.ꝗtus delectabilis.
Beniculuʒ. li.dimi.i.paruum genu. Jñ h ⁊

hec genicularis. ⁊ Bre. qð ptinet ad genu.

Et hęc genicularis qᷓdaʒ herba qᷓ ob repel
lendam vim ſcoꝛpioni ubſternik. “

BGenimen. inis.i.generatio vel germẽ. ⁊ðꝛ
agigno.nis.Et coꝛ.pe.tã in ntõ qᷓ; in obli⸗

q̃ͥs. Vñ Matthᷣ.xxiiij. Genimina vipera

rum qs oſtendit vob fugere a vẽtura ira.
BGenioſus.ſa.ſum.i.plenꝰ genio.ſcʒ genio

deo. vel genio.i.ingenio.
BGeniſta. ſtę.2.p.ðꝛa genꝰ.Et ſũt geniſtę q̃ͥ
qIgdam heretici ſic dicti. qꝛ de genẽ Abraę

ſe eſſe gloꝛiant. Na ⁊ in babyloniam cũ ve
niſſet ppłs dei.pleriq; relinquẽtes vxoꝛes

ſuas babylonijs mulieribꝰadheęſerũt.qᷣdã

aũt iſraeliticis ↄiugijs tm̃ ↄtenti.vł ex eis
geniti dum reüſi eſſent de babylonia diui⸗
ſerunt ſe ab oĩ ppło ⁊ aſſumpſerũt ſibi hoc
nomen geniſte iactantięg cauſa.
Genitale.lis.n.t.ðꝛ a genio deo vła gignẽ⸗
do. Et genitalia dicũt᷑ ꝗdã coꝛꝑis ptes.ſ.

ſexus virił ⁊ feminei.HHec ⁊ pudẽda et ve

renda. a verecundia dicũt᷑ vnð ⁊ operiũt᷑.
Dicunt᷑ etiã inhoneſta.qꝛ non hũt ſpecieʒ

decoꝛis ſicut mẽbꝛa ꝗ̊ in ꝓmptu ſunt. idez
qð veretrum. Iñ h̊ ⁊ hęc genitalis.⁊ q̊ le.

quod ſpectat vel ꝑtinet ad genitale vel ad

genituram ᷣm hugl. Papias etiam dicit

Benitalia vnde vir generat aut mulier pa

rit.

Genitiuꝰ.ua.uũ.quod ꝑtinet ad geniturã.
ſcʒ naturał.vt genitiua foꝛma.vłimago.i.
qua genitus eſt.Et hic genitiuus genitiui
ꝓ quodam caſu.qꝛ alios caſus ex ſe gignit
vel qꝛꝑ ipᷣm genꝰ ſigniſicamꝰ.vt cuʒ ðꝛ.h̊

genus Priami.

Genitoꝛ.toꝛis.m.tx.ðꝛ a gigno.nis.⁊ ẽ nom

naturę veloꝛigis. MPater vo dignitatis et
honoꝛis. Vnde ſenes patres dicdimus.
BGBenitura.rę.i.generatõ vłſecłi poſteritaſ

Oenitus.ta.tũ.ðꝛ a gigno.nis. Et h̊ genitꝰ

ti. ꝓ filio.⁊ hęc genita ꝓ filia. Et componi
tur genitus Ingenitꝰ.ta.tũ.i.nõ genitus.
pᷣmogenitus.ta.tum.⁊ vnigenitus.ta.tũ.
Primogenitus añ quẽ nullus eſt genitus
Anigenitus ante quem ⁊ poſt quem nul⸗
lus eſt genitus.

Benius.genij.m. s.deus qui peſt nuptiiss.
vel deus naturę.⁊ ðꝛa gigno.nis.qꝛ quaſi
vim habeat oĩim reꝝ gignendaꝝ. Nelðꝛ a

gignendis liberis. In h genialis.lis.dicit
lectus qͥ in nuptijs ſternit᷑.ſ.in quo ſpõſus
⁊ ſponſa cubant.Sed cubile eſt cõcubina
lis lectus.a cubando.non a gignẽdo dict⸗
Inde hic ⁊ hec genialis ⁊ hocle.i.natura⸗
lis vel nuptialis vel voluptuoſus.et hinc

Genialiter aduerbium. id eſt naturaliter
vel nuptialiter vel voluptuoſe. Añ Oui.

— –☛ —= —⸗=

e⸗
uuͤ.
fuus
⸗

tis.
gen
idea
us
bina
dich
wara⸗
ghine
ralue

xj.meta. Hoſpitis aduẽtu feſtũ genialiter

gerit. Item genius ⁊ geniũ inueniũtur in

vero dicit. Geniũ honoꝛ aut dignitas.vi/

goꝛ.oꝛdinatio. Genialis gratus ꝓpiquus

BGenoꝛbadũ.di.n.s.qð vulgo ðꝛ gerinouꝰ.

Añ qdam. Murilegus bñ ſcit cuius ge⸗

noꝛbada lambit.

HGenos gręce latine ðꝛ barba. vel natura
Gens.genti.f.t.eſt ab vno pᷣncipio oꝛta mł⸗

titudo.vel ab alia natiõe ſᷣm ꝓpᷣaʒ collectõ

neum diſtincta. vt Grecię. Aſię. Dicta gẽs
Pppter generationes familiaꝝ.a gignendo
ſicut naſci a naſcendo. Gens genus eſtna⸗

tionis vel familię.vt Claudię.iulię.
Gens ad q̃litateʒ refert᷑. vt pomi pecorl Et

nõ ꝙ gens inuenit᷑ in eodem ſenſu in q̊ͥ gen

tilitas. VUñ in actibus aploꝝ.Ecce conuer

timur ad gentes. Et in euangelio. In viazʒ
gentium ne abieritis.
HBentilicus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.de gentibꝰ exñũs
vyel ad gentiles ꝑtinẽs.⁊ ðꝛ a gentilis
Gentil.lis.ↄ.t.⁊ h le.ðꝛ a gens.⁊ ſunt genti
les ꝓpᷣe qͥ nec circũciduntur.vt iudei.nec
bapticant᷑.vt chriſtiani. Nñ ⁊ gentiles di
cunt᷑ qꝛ tales exiſtunt.vt ſunt geniti. Sed
chꝛiſtiani ita nõ ſunt vt fuerunt geniti.qͥa
ſWuunt bapticati. Similit᷑ ⁊ iudęi mutantur.
qꝛ circũcidũt᷑. Iñ gẽtilitas.tatl.i.collectio

gentilium. vel ꝓpetas qua alids ðꝛ gentil
gentilicus.ca.cũ.

Gentos.i.decẽ.⁊ cõponit᷑ cũ bis.⁊ ðꝛ vigin

ti. q̃ſi biginti.⁊ cũ tris.⁊ ðꝛ triginta.⁊c̃.

Henu. n. g. in ſingulari indecli. ſed in płi ge
nnua genuũ.nibus.Et ſunt genua cõmiſſio

nes femoꝝ ⁊ crurum dicta a gena.nę.eo ꝙ
in vtero ſint genis oppoſita. Ibi enim co⸗
herent ſibi.qꝛ infans in vtero caput tenet
inclinatũ inter genua. 8
Genuinꝰ.na.nũ.i.naturał.Et h̊ genuinꝰni.

id ẽ dens maxillaris.⁊ etiã qͥlibet dẽs põt

dici genuinus.a genio vel gigno.qꝛ natu⸗

raliter gigni hʒ. AUñ Perſius.Et genuinũ

fregit in illis.

Genus.nerl. n. t. pła ſiãt. pᷣmo em̃ ſiãtpᷣnci//

pium generatiõis.vt Rhomulꝰ fuit pnci/

pium rhomanoꝝ. Itẽ genꝰ ſumit᷑ ꝓ multi
tudie ab vno pᷣncipio deſcendente.vt rho⸗

mani ſunt vnũ genꝰ. Itẽ ðꝛ locus naſcẽdi.
Itẽ ſumit᷑ p parentela.vt ille eſt de gene/

fre meo. Itẽ eſt diſcretio ſexꝰ. Itẽ ſigt ma/⸗

teriẽ. vel eſt generał ↄditio ꝓpetat.vt iſte

arboꝛes ſunt eiuſdẽ generis. Itẽ ðꝛ vnum

gerit. Item * ge de qnq; vniuſalibus. a deſcribit᷑ ſic. Oen
glijs ſigtionibus. Geniũ honoꝛ pꝛiuatus.
GBenius honoꝛ publicus ſᷣm Hugl. Papᷣ.

eſt qð ſᷣdicat᷑ de pluribus differentibſpe⸗
cie in eo qð quid. Itẽ capit᷑ ꝓ accidẽte par

tiumoꝛationis.
BHeographus.phi. m. s.i.terrę deſcriptoꝛ.
⁊ðꝛa geos terra ⁊ graphus ſcriptoꝛ. Inð

hec geogphia. ph ie.i. terre deſcriptio

Beomãtia.tię.f.p.i.diuinatio ꝗᷓ fit in terra.

2⁊82 a geos qð eſt terra ⁊ mantia diuinatõ
Et nõ ꝙ deęmones expᷣſſe iuocati aliqñ fu⸗

tura pᷣnunciant ꝑ hoĩes viuos.ſicut in ar/

repticijs patet.Et hęc diuinatio fit ꝑ phi/
tones. QAñq; vo futura pſᷣnunciant ꝑ aliãs
figuras vel ſigna.ꝗ in rebꝰ inanimatis ap⸗

parent in aliq coꝛꝑe terreſtri. puta vngue

vel ferro. aut lapide polito.⁊ vocat᷑̃ Seo⸗

mantia. Si aũt in aq hydromãtia. Si aũt

in aere aeromãtia. Si aũt in igne pyromã⸗

tia. Si aũt in viſceribꝰ animaliũ imolatoꝝ

in aris demonũ vocat᷑ auruſpiciiũ.
BGBeometer vel geometra.i.terrę menſoꝛ.
Geometria.trię.i.menſuratio terrę.Ge em̃
terra.metron gręce menſura ðꝛ.

WGeoꝛgicus. ca. cũ.pe. coꝛ. i. agricultoꝛ. vel
de cultura terrę tractãs. Vñ liber virgilij

intitulat᷑ liber geoꝛgicoꝝ.i.de cultura ter

re ſᷣm hHugl. Map. vo dicit Geoꝛgia terre

opa vel cultura. Iñ ⁊ geoꝛgicũ carmẽ. de

terre cultura factum. Seoꝛgicus ruſticis

oper arius terrę.ruſticanus.

Gerara. rę.⁊ geraris in płi ðꝛ Heñ.xx.Et ẽ

gerara pe.coꝛ. ꝓuincia. vbi Berſabee op/
pidum ↄſtat. Vñ Auroꝛa. Sapaciã ghe/
raram quos liber iſte notaat.
Gergeſeus filiꝰ Chanaana q̃ Gergeſei
Gereõ.onis.fuit rex hiſpanie tricoꝛpoꝛ qdð
nichil aliud fuit.niſi ꝙ fuerũt tres fratres
tãte ↄcoꝛdię.vt in tribꝰ coꝛpoꝛibꝰ q̃ſi vna
aĩia eſſet. Ałqꝛ ille habuit tria regna. ꝛę
fuit em Balericę maioꝛi ⁊ Balericę mino/
ri.⁊ Ebuſo.ſ.his tribus inſuł.⁊ ideo fictuſ
eſt eſſe tricoꝛpoꝛ.
Germania.nię.f.p.terra diues ppłis imani
bus. ⁊ ðꝛa gigno ⁊ immania. AUnð ꝓpt fę
cunditatẽ gignẽdoꝝ ppłoꝝ imaniũ.dicta
eſt germania. Et ſunt due germanie. ſ. ſu/
perioꝛ iuxta ſeptẽtrionalem oceanũ. Infe

rioꝛ circa rhenum. Vel ðꝛ germania aſi ge

rẽs ĩimania qꝛ pkimum habũ dãt ibi coꝛpo⸗
ra immania hominũ.⁊ immães natiões ſe
uiſſimis duratę frigoꝛibus Quę moꝛes ex
ipo ceęli rigoꝛe traxerũt Feroces animi ſüũt
ibi homies ⁊ ſꝑ indomiti.raptu venatuch

S

viuentes. Hoꝝ płimę gentes varię armis

diſcoꝛdes habitu.linguis diſſonę. ⁊ oꝛigi/
ne vocabuloꝝ incertę. IJñ germanus.na.

num.⁊ germanicus.ca.cũ.i.de germania
exñs.vel natus.Et hinc germanicꝰ.ci.qͥ/

dam celar qͥ germaniaʒ deuicit.vłqꝛ eo an
no natꝰeſt.quo pr eius germaniã deuicit.

Bermanus.na.nũ.ðꝛ a genitrix æmano.as

Mꝛope qͥdem germani vel germane dicun
tur qͥ velꝗ hñt eandem matrẽ. ſed diuſos
patres.i.ab eadem genitrice manãtes. Et
hinc qodam genus anatũ dicunt᷑ germãę
qꝛ plus cęteris diligant nutriãt fratres.
Germani etiã dicunt᷑ qui hñt eundẽ patreʒ
T eandem matrem
BGermen.inis.i.ſurculuſpgnãs.vel botrus

q exit a ramo.vel a radice turgeſcẽdo.i.ini

tium floꝛis. ⁊ dꝛ a gigno. Et germen dicit
ſemen. Ael ðꝛa gero.ris. Jn germineus.

nea.neũ.de germine exñs. vel ad germen

ptinens.
Beron. ontis. vel geronta. tę.i.ſenex. Inð
geronteꝰ. tea.teſũ.⁊ gerõticꝰ.ca.cũ.i.ſenił.
BGerotecomiũ.mij.n.s.i.hoſpitale.locꝰ ve⸗

nerabił in quo pauꝑes ⁊ ꝓpter ſenectuteʒ
ſolã infirmi hoĩes curantur ⁊ paſcuntur.

Gerra. rę.f.p.i.nuga vł ineptia.⁊ ðꝛ a gero
ris.Et gerra eſt piſcis inſipidꝰ ⁊ nulli⸗ ſa⸗
poꝛis. In płi vo adhuc aliud ſiãt. Nã ger
rę. raꝝ. dicunt᷑ ſepes ferreę circa altaria et

chhoꝛos Inde gerratus. ta. tũ.i. gerr circũ

datus et ſeptus.
Gerſa. ſe.f. p.i.baltea.⁊ ðꝛ a gero.ris.

Gerulus.la.lũ.qͥ gerit.i.baiulus poꝛtatoꝛ.

ſomarius.iumentũ.⁊ ðꝛa gero.ris.

Berula.nutrix.poꝛtatrix.⁊ inuenit᷑ ̊ nonm

ſubſtantiue poſitũ in quolibet genere.
Gerundia vel gerũdiua dicunt᷑ qꝗdam noĩa
ggerũt omnimoda ſigtionẽ ſuoꝝ vboꝛum
Et inſupꝑ ſi veniunt a vbis actiuis vel cõi⸗
bus.vtranq; gerũt ſigtioneʒ.ſ.actiuam et
paſſiuã ᷣm Hugl. Alij dicũt ꝙ gerundiuʒ
deſcendit a vbo actiuo rpaſſin
nali neutro cõi ⁊ deponenti. Et ſi deſcẽdit
a vbo actiuo.exponit᷑ ꝑ vbum actiuuʒ.vt
Mgym legendũ eſt Airgilum SDi vo de
ſcendita vbo paſſiuo.debet exponi ꝑ paſ⸗
ſiuum. vt grm honoꝛãdũ eſta diſcipu

lis.i. magiſtrũ dignuʒ eſt honoꝛari a diſci

pulis.
Beſa.ſeę.f.p.eſt genꝰ armox.qð gallice dici
tur giſarma. vel ceęſa.ſę.a cedendo. Et ge/

ſe vel ceſe galloꝝ. pila rhomanoꝛuʒz. ſariſſeę

macedonum.

—

Geſſemani interpᷣtat᷑ villa pinguiſſima

o imꝑſo-

Geſſon.loc' ęgypti in qͥ habitauit Jacob.
Geſtatoꝛiũ.rij.illud in quo aliqͥd poꝛtatur.
vt feretrum. ⁊ ꝛa geſto.as.
Geſtiuncula.lę.dimi.i.parua geſtio.vłres
aliqua minuta. .
Geſtoꝛiũ.rij.n.S.i.ferculũ.⁊ ðꝛ a gero.
Geſtuoſus.ſa.ſum.i.flexibił.⁊ diuſis moĩs
agitabil. Iñ geſtuoſe adu.i.agilit᷑.flexibi⸗
liter. ⁊ hęc geſtuoſitas.tatis.

Geſtus.a.ũ.i.factus.poꝛtatus.admiſtratꝰ
Eth̊ geſtus.us.ui.i.actus.vel corꝑis agi
tatio. Inuenit etiaz hoc geſtum geſti. pꝛo

actu.
BGBeteę.i.gothi.poſt getuli dicti.
HGetulia.lię.f. p.qdã terra.lhic getulus.la.
lũ.nomẽ gentile.a quo getulicus.ca.cum.
Et vt fert getulia piſcatoꝛes non

Sibberus. ra. rũ q̃ ſarcine nimis incumbit

ſed ſuccũbit.⁊ ðꝛ a gibber

BGibbus. m. S.i.ſtruma.Sʒ ſtruma eſt tũor

in pectoꝛe. Gibbꝰ in poſterioꝛi.ſ.in doꝛſo.

Vñ Juuenał.Strumoſuʒ atq; vtero prri
ter gibboq; tumentem. Inð gibboſus.ſa.

ſum. q̊ hʒ gibbum. ſicut ſtrumoſus.qui hʒ

ſtrumã. ⁊ comꝑat᷑. Iñ gibboſe.ſius.ſime.

adu.⁊ hęc gibboſitas.tatis. Item a gibb⸗

B; gibber. huius gibberi. qᷣ hz gibbũ. vylpo
tius ipᷣe tumoꝛ.ſ.idem qð gibbus.Iñ gib
beroſus.ſa.ſum.qui hʒ gibbeꝝ.qͥ pluribꝰ

tumoꝛibus oneratur. Quidã tam ponunt
Differentiam inter gibbus ⁊ gibber. Anð.
In doꝛſo gibbus.in pectoꝛe gibber habe/
BGiganteus.tea.teũ.a gigas ðꝛ. Añ Nume

ri. iij. De genere giganteo.⁊ ꝓpð.pe. Vnð

Ouið. Jamq; gigantes iniectaʒ faucibus
etnam. Tranſierunt.⁊c̃.

Gigantimachia. chie.F. p. i. pugna gigãrtiũ
adüſus deos.⁊ dicit᷑ a gigas ⁊ machia.id

eſt pugna. —2
Gigas. gantl. 2.t. ðꝛ a ge.qð eſt terra.⁊ Gi
gno vel genitus.q̃ſi gegãtes.i.de tra geni
ti. Vel dicunt᷑ gigantes qſi gegines.i.ter/

rigenes.qꝛ filij terrę fabuloſe dicũt᷑ fuiſſe.

Be em terra.gignes genus ðꝛ.
Billo. vide ſupꝛa gello.

BGymnas.dis.i.pugna.lucta.curſus.⁊ ðꝛ a

gymnos qð eſt nudus.qꝛ ſolent nudi exer

ceri in talibus ludis. Iñ h̊ gymnaſiũ.ſij.i.
gymnas.vel locus in quo fiebat.Añ enim
in loco alieno certantes cincti erant.nenu

habet

E*

—

—

☛ 2 =—

darent᷑. poſtea relaxato cingulo repẽte ꝓ⸗
ſtratꝰ ⁊ exaiatus eſt qͥdaʒ curſoꝛ.q̃re ex cõ

cilij decreto archonipomenes vt nudi de/
inceps exercitarent᷑ permiſſum eſt Ex illo
deinceps gymnas ⁊ gymnaſiũ dictuʒ eſta

nuditate.qꝛ iuu enes nudi exercẽt᷑ ibi. vbi

ſola tm̃ verenda coopiebant᷑. Et hic facta

æYæqñũq; ipᷣm ſtudiũ.qꝛ ſicut in paleſtra coꝛ/⸗

prus ſie in ſtudio animꝰ exercet᷑.Et hic ac/
cigit vt oim ꝓppᷣe artium exercitiũ vłlocus

cexereitij Gymnaſium dicat᷑ vtſchola. Et
yt dieunt qͥdam gymnaſium gręce exerci /
tium vocat᷑ latine. Et hinc gymnaſium ðꝛ
generał locus exercitiox. Nam a balnea.

æloca ſcholariũ.⁊ curſoꝛum ⁊ athletarum
Dio exercenaent.
SBymnaſiarches.chis.pᷣnceps in gymnaſio
27 8z a gymnaſiũ.⁊ archos pnceps.

gymnaſia ſunt.qꝛ ibi hoĩes in ſui artis ſtu

SBGymnaſioluz. li.i. paruũ gymnaſiũ. vł par

uus locus ſtudij. vel paruum ſtudium.
Gymnaſiſta.ſtę.ↄ.g.luctatoꝛ.paleſtrixatoꝛ

a gymnas. dis

GSymnia.nię.f.p.i.exercitiũ quod fiebat in

gymnaſio.Hęc gymnitia.tię.idem.
Symnicus.ca.cũ.ðꝛ a gymnas.vt gymni/
cus ludus.Et eſt gymnicus ludus veloci⸗
tas.⁊ viriũ gła.Cuiꝰ qͥnq; ſunt genera.ſcʒ
ſaltꝰ.curſus.iactꝰ.vtus ⁊ luctatio.
BGgzymnos gręce latine ðꝛ nudus.⁊ vtitur iĩ
latinũ.⁊ ðꝛ gymnus.na.nũ.

Gymnoſophiſta. ſte. 2. p.i.doctoꝛ vel mgẽ

in gymnaſio.⁊ ðꝛ a gymnos.⁊ ſophiſta.et
inde gymnoſophiſte dicti ſunt qͥdam phi.
q̃ nudi ꝑ opacas indię ſolitudines ſolebãt
philoſophari.adhibentes tm̃ genitalibus
tegmina ad modum iuuenũ qui nudi exer
cebantur in campo. Vñ Hiero.in epiſtola
ad Paulinum capło pᷣmo. VUt gymnoſo/⸗/
phiſtas ⁊ famoſiſſimam ſołmenſam vide⸗
ret in ſabulo. “
Gyne gręce latine mulier ðꝛ.
Synęcęũ.pe.acuta.eſt locꝰ vbi młtę mulie⸗
res ↄueniũt.vel eſt lupanar. vel textrinuʒ
qꝛ ibi młtitudo feminaꝝ ad meretricandũ
vel ad opꝰ lanificij exercendi conueniunt.
Iñ gynecęariꝰ.ria.riũ.qͥ vtitnr vel pꝛęeſt
ynecęo. vel textoꝛ in gyneceoo.
yvnęcęarij ſunt qͥ pannos impiales texũt.
inſerendo ſericũ ⁊ aurüu. .
Gyn ęcęũ etiam ðꝛ locꝰ vbi hęc fiunt.vt.C.
de murileg.⁊ gynęcęa,. li.xj.

ο2.

Hin gina. ne. eſt caro vbi dẽtes gignunt.et

dðꝛ a gigno.nis.eo ꝙ ibi dẽtes gignat. Iñ
ginginariꝰ.ria.riũ.qð ad ginginam ꝑtinet

Bion locꝰ eſt vbi Salomõ fuit inunctus

BGipſum.pſi.n.g.cognatũ eſt calci.⁊ eſt no/⸗
men gręecũ. Iñ gipſeꝰ.pſea.pſeũ. de gipſo
exñs vel ad gipſum ꝑtinẽs.Et gipſo.ſas.
id eſt gipſo linire. Inde gipſatus.i.gipſo
linituuos..
BGiraculũ.li.eſt illud cũ quo pueri ludunt.
qð in ſummitate cannę vel baculi voluit᷑.
⁊ ↄtra ventũ cum impetu deferkt.·
Birgillus.li.m. S.ðꝛ initrᷣm fęmiaꝝ.qð alio
noie ðꝛ volutoꝛiũ.⁊ ðꝛa girus.ri.qꝛ vᷣten⸗
do in girũ inde fila deuoluunt᷑. Filum em
de colo ducit᷑ in fuſum.a fuſo in alabꝝ vel
traductoꝛiũ. ab alabꝛo in girgillum vel de
uolutoꝛiũ.a girgilio in glomicellum. a glo
micello in pannũ.a panno in telam. Item
girgillus eſt lignum mobile ex quo funisi
puteum cum ſitula dimittit᷑ ad hauriẽdaʒ

.

gqaquam.

Sirouagus. ga. gũi.i. erroneus inſtabilis.
circũcirca vagans. .

R“

Birus.ri.m.s.⁊ H̊ girum.ri.inuenit᷑ i.cir/⸗

cuitus.curuus.coꝛona.circulus.

Sit eſt genꝰ leguminis ſile cimino in quãti/⸗

tate.ſed nigri colorl. ⁊ in pane dulcoꝛãdo
ſpargit᷑. vt dicit Glo. Eſaię.xxvij. Nel vt

dDicunt medici. Git calidum ⁊ ſiccũ eſt in ſe

cundo gdu. Et eſt Git herba.ꝗ int᷑ frumẽ⸗
tum oꝛit᷑.⁊ ſemen nigrũ.⁊ qſi triangulum
facit. aliquantulã hñs amaritudinẽ vtutẽ
hʒ diſſoluendi ⁊ conſumenni.
ante T.
Glabellus.la.lũ.i.nudus.ſine pił. Iñ hęc

glabella. le. gna capitl.qꝛ nuda ẽ ⁊ line pił.
BGlaber.bra.brũ.i.lenis facie.imberbis.ſi/⸗

ne pilis. curioſus. nudus vel timoꝛoſus.

Anñ Augl.de ciui.dei.Glabꝛoſ inquit aut
male barbatos videmus. HWZ
Glabrio.onis.m.g.i.caluus.vel imberbis
vel timoꝛoſus.⁊ ðꝛ a glaber.
Glaciecula.lę.i.parua glacies.
Glacies.ei.ðꝛ q̃ſi gelaquies.i.gelata aqua.
⁊8z a gelu.⁊ aq̃. Iñ glacialis.⁊ h̊ le.i.frigi
dus glacie plenus. De glacie dicit Bona⸗/
tus. Mater me genuit eodem mox gigni/⸗
Eladiatoꝛ.oꝛis.m.it.ðꝛ qui gladio dimicat
Et eſt nomen cuiuſdã officij.qð olim rbo/

me exercebat᷑ in arena. Iñ hęc gladiatura

rg. ars illa. vel ludus ille. Et gladiatoꝛins

ria. riũ. qð ꝑtinet ad gladiatoꝛes. vł qð ex
ercet᷑ a gladiatoꝛe. Vñ gladiatoꝛiꝰ enſis.
id eſt enſis gladiatoꝛis.⁊ gladiatoꝛius lu/

dus qᷣ exercet᷑ a gladiatoe.

77 „.

ſpata. Gladius tñ generalit ðꝛ.Enſis in
lio. Sʒ enlſis ferrũ tm eſt. gladiꝰ vo totus.
Prope aũt gladiꝰ ðꝛ q̃ſi guladius.qꝛ gulã

diuidit. Na ceętera mẽbꝛa ſecuri magis ſo/

lent truncari ſ gladio collũ tm.⁊ ad h pꝛi/⸗
mum factꝰ eſt.⁊ eſt etymo.Et ſcias ꝙ mu⸗

croenſis. ſpata ſunt ſynonyma. Inde gla

diolus.li.paruus gladius. Gladiolꝰ etiaʒ
ðꝛ qdam herba.qꝛ ſit folijs gladio ſimilis.
tirſo cubitali.floꝛibus purpureis.
Glandicula.lę.i.parua glans Et coꝛ.penł.
Glandioſus.ſa.ſum.i.glandibus abundãs
G landula.lę.f.p.⁊ B; glandulũ.li.idem.ſcʒ
ꝑs inteſtino ꝝ. vel nodus qͥ ſub cute naſcit᷑
ex humoꝝ abundantia. Et coꝛr.p.
Glans.dis.f.t.eſt fructꝰ quercuũ. Glãdes
etis dicunt᷑ maſſę plũbeę factę ad modum
andil. ꝓijciunt᷑ cum fundis.

larea.reę.i.argylla.ſ.terra humida vłla/

pilli parui quos fluuius trahit. AUnð Job
xxx. Aut ſuꝑ glaream. .
Glaucoma. matl.qð antiqͥ dicebãt hęc glau
coma.mę.i.macula in oculo vel nebula vł
caligo oculoꝝ ⁊ obſcuritas. Añ Plautus

77

Blaucomã oculis ſubijciemus eũq; ita fa⸗

ciemus. vt qð videt ne videat. .
Glaucꝰ. ci.m. S.ðꝛ.qdã piſcis.⁊ ðꝛ a glaucũ

qð gręci dicũt albũ. eo ꝙ ſit albus. Inde

glaucꝰ. ca. cũ.i.ſplẽdidus.vt oculi glauci.
id eſt ſplendidi. hñt em candoꝛẽ admixtuʒ
viroꝛi.Et glaucus.a.ũ.i.ſubniger.Eſt.n.
glaucꝰ coloꝛ ferrugineꝰ ſubniger Etr glau/
cus viridis ⁊ flauus. Glaucus albꝰ ſplẽ⸗
didus. ſubniger.rube. flauus viridis ðꝛ.
glaucus ð albns. vel ſplẽdidꝰ.vłflau⸗
tractum eſt a greco.& vo glaucus ðꝛ viri⸗
dis. vel ſubniger.tractũ eſt a glauco.qͥ ðꝛ
deus maris. Nam coloꝛ maris viridis et
ſubniger eſt. Inde glaucitas.tatis. et hec
Sucrdo dine òòM
5leba. bę. f. p. i. durus ceſpes cum herba.
ðꝛ a globꝰ. qꝛ ſit q̃ſi globꝰ. Iñ hec glebula
le. ⁊ hęc glebella.lę.dimi.⁊ gleboſuſ.ſa.ſũ
Z inde gleboſitas.iat Itẽ a gleba h̊ glebo
bonis.i.ruſticus.aratoꝛ.
Glyceriũ.f.s.ppᷣum nomẽ mulieris. cauſa

adulationis ⁊ blandimẽti.quadam dimi//

nutione impoſitũ. vt mea glyceriũ. quaſi
mea dulcicula. ꝛ a glii.

BGladius.dij.m.s.i.enſis.pugio.mucro vł

BGlyci vel glycon gręce.latine ðꝛ dulce.
Glyriꝰ.ria.riũ.⁊ gliricꝰ.ca.cum.i.ſtupidꝰ.
toꝛpens ſomnolentus.qͥ multũ doꝛmit.
Glirius.ria.riũ.etiam ðꝛ de glire factus.vł
ad glirem ꝑtinegs.

Glis.ris.qdᷣdam genꝰ muriũ qð młtũ doꝛ⸗

mit. ⁊ ðꝛ ſic.qꝛ ſomnus facẽ glires pingues
⁊ creſcere.Tota em̃ hyeme doꝛmiũt.⁊ q̃ſ
moꝛtui exiſtunt. ęſtate reuiuiſcũt.⁊ dicit
a gliſco.cis.A quo etiã glis gliſſis.i.Car/
duus qͥ alit᷑ ðꝛ lapa. Itẽ a gliſco.cis.dicit᷑

hec glis glitis. terra argylloſa. Añ. Glis

aial.glis terra tenax.glis lapa vocat᷑ Ris

pmum. glitis tenet altera.t᷑tia gliſſis. Ris

animal. tis terra tenax. ſis lapa vocatur.
Hic aial.hęc terra tenax. hoclapa vocat.
Sic genus ⁊ nomen cognoſcit᷑ ⁊ gtũs Itẽ

a gliſco.cis.hęc glis glidis.i.mufa panis

Gliſſoſus.ſa.ſuʒ.i.lapoſus. vłlapa ſeu glii
ſeplenus.⁊ ðꝛ a glis gliſſis.
Gliteꝰ.tea.teũ.i.terreꝰ.⁊ ðꝛ a glis.tis.
GBlitoſus.ſa.ſuz.i.argilloſus.⁊ ðꝛa glis.tj.
lobus.bi.m.sS.⁊ h̊ glomꝰ mi.⁊ h̊ glomus
meris.differũt.Glomꝰ.merl.eſt coaduna⸗
tio ⁊ glomeratio filoꝝ. Glomꝰ.mi.illð idẽ
vel circulꝰ. Globꝰ vo eſt aliaꝝ reꝝx coadu⸗
natio ⁊ cumulꝰ. Tñ ꝓpᷣe ðꝛ globꝰ qolibet
ſolidũ ⁊ rotundũ.ſ.ſolida rotunditas hñs
tres ęquales dimenſiones. vt mũdus Vñ

mũdꝰ ðꝛ ꝓpᷣe globoſus vłglobatus. Anð

Martiał. Müũdus genitus ex q̃ttuoꝛ ele
mẽtis. IJdemq; totus in modũ ſphęre glo

batus. Iñ globoſus.ſa.ſum.⁊ comꝑatur.

Rae Goboſitas tatig. .
loꝛia. rię.i.frequẽs fama cũ laude.⁊ dicit

Aaclarus.q̃ſi claria a frequẽtia claritat.vel

ðꝛ gloꝛia quaſi glaurea.i.gerens lauream
⁊ eſt etymo. Iñ gloꝛioſus.ſa.ſum.⁊ cõꝑat
Iñ gloꝛioſitas. tatis.Et cõponit᷑ ingloꝛio
ſus.ſa.ſum. qͥ eſt ſine gła.i.triumphis.et
ingloꝛioſus.immemoꝛ głię.
Gloꝛiola.lę.dimi.i.parua gła

Glos. glotis. f.t.i.cognata.ſ.vxoꝛ fratrl.ſʒ

los gloꝛis.i.flos.ſed glos gloſſis ẽ lignũ
urr qu. Afi Slos ris. flos eſt. ſʒ gloſ glo
tis femina fratris. Glos gloſſis lignuʒ ve⸗
tus eſt de nocte ſererruum.
BGloſa.ſe ðꝛa gloſſa qð eſt ligua.Et diſtat i⸗
ter cõmentuʒ. gloſam trãſlationẽ ⁊ textuʒ

Cõmentũ expoſitio eſt vboꝛum iũcturam

nõ ↄſiderãs.ſed tm ſenſum.debſᷣuit em ex/⸗
poſitioni ſnĩę alicuiꝰ libꝛi.⁊ non ↄſtructiõi
lr̃e.Accipit᷑ tñ qñq; commentum largius.

☛

—

Nan

Gnarus.ra.rũ.i.ſciẽs.peritus.doctus. ſcʒ

Gο

ſcʒ ꝓ qͥlibet libꝛo.⁊ tunc ſic diffinit. Com

mentũ eſt pluriũ ſtudio vel doctria in mẽ/

te habitoꝝ in vnũ collectio Gloſa eſt expo
ſitio lre ⁊ ipᷣius ſnĩę.ꝗᷓ non ſolũ ſententiam
ſed etiã vba attendit. AGloſa ðꝛ expoſi⸗

tio ſnię lr̃aꝝ ↄtinuans ⁊ exponens. Vñ ðꝛ
gloſa.quaſi gloſſa i.lingua.qꝛ tãq; lingua

doctoꝛis adeſſet ⁊ exponeret.ſiclrę expo/⸗
nendeę inſiſtit.⁊ ſenſum enucliat. Tranſla⸗
tio eſt expoſitio ſentẽtię ꝑ aliam linguam.

Textus eſt lib ipſius doctoꝛis ↄtinẽs tra⸗

ctatum ſine litterę vel ſentẽtię expoſitione
Et a gloſa ðꝛ hec gloſula.lę.i.parua gloſa
gloſarius.ria.rium.qui gloſat.vel qͥ glo
latur ́ÿMUẽ=

BGloſſa. ſe i. lingua. 7 ꝓð p̃mã. Ande Oſſe
caret gloſſa ꝑ quam frangũt᷑ ⁊ oſſa. Inde

oluait.partis gloſſa .
BGluten. tinis.n.t.eſt terra tenax vtił ad cõ⸗
pages nauiũ ⁊ alioꝝ vaſoꝝ.qð ⁊ bitum en

inis.ðꝛ. Iñ glutineꝰ.nea.neũ.i.de glutine

exñs.vel ad glutinẽ ꝑtinens.⁊ glutioſus.
ſa.ſum.i.plenus glutine vel tenax.

Hlutinũ.ni. n. s. ðꝛ qᷣcqͥd ↄiũgit.ſ.viculum
Iñ h̊ glutinariũ.rij.idem. Propᷣe tñ gluti

num eſt illud tenax qð fit de glutine ad ali⸗
q́d liniendum.⁊ coꝛ.ti. Unde in Auroꝛa.
Inuiſcat limus.ſic ⁊ ex glutino quodam.
Gluto.onis.m.t.i.leccatoꝛ vel deuoꝛatoꝛ.

q̃ ex arte ſcit q̃liter aliquid ſfiat vel ſit faciẽ
dum. vel qualiter fieri debeat.ſiue illð fa/⸗
ciat ſiue nõ.⁊ ðꝛ gnarus ꝓ narus.⁊ appo⸗
nit᷑ g. ꝑ ꝓtheſim.
Gnatus.ti.i.filius.quaſi generatꝰ. Et hęc
gnata.i.filia.quaſi generata.
Gnauus.ua.uũ.ðꝛ ꝓnauus.⁊ apponit᷑ ibi
p ꝓtheſim.
Sräns. di. ido. inſinla eſt. de qua Act.
xxvij.Et vix deueniſſemus circa gnidum
Gnoſtici qͥdam heęretici qͥ ꝓpter excellẽtiaʒ
ſcientię ſe ita appellare voluerũt. Animã
naturam dei eſſe fingunt. deum autem eſ

ſebonum ⁊ malum ſuis dogmatibus fin/

entes. „ „. ,
Golgotha ſyrũ eſt.⁊ intpᷣtat᷑ caluaria.non

ob caput vel caluitiũ Adę.qð mentiuntur
ibi ſepultũ.ſed ob decollationẽ damnatoꝝ
AUVñ Joanis.xix.lhebraice golgotha.

Goliardi.bufoues.ioculatoꝛes idem ſunt.

Holias. lię. ppᷣum nomen cuiuſdã philiſtei
quẽ interfecit dauid Vñ Auroꝛa Exiguꝰ

GR

magnum vicit puerile Soliam
BHGomoꝛ. menſura eſt antiqua ↄtinens qᷣnq;

ſextarios.
Goꝛgon interpᷣtatur terroꝛ.

„

Goꝛgones q̃s fingunt poetę meretrices fu⸗/

iſſe crinitas ᷣpentibus.qꝗ̊ ſe aſpiciẽtes con
uertebãt in lapideʒ habentes vnũ oculuʒ
quo inuicẽ vtebãt᷑.Fuer̃t vo tres ſoꝛoꝛes
ſcʒ. Stẽnio. Euriale ⁊ Meduſa vniꝰ pul
critudinis. hoꝛcynis filię vnius oculi.q̊
ita ſpectatoꝛes ſtupefaciebãt.vt etiã vote/
re eos putarent in lapides. Goꝛgones di⸗
ctę.quaſi geoꝛgę.i.terrę cultrices.namge
terra.oꝛge cultura ö?.

Grabatũ.ti.n. S.i.reclinati capitl ſuſceptio
⁊ viðꝛ cõponi ex gra.qð eſt caput.⁊ batin

qð eſt gdus.ſ.ad qð gdimur vt ibi caput

Ge. = 4 4 74
Y C. e-Y

i nfih, 4 aſerate aſt.

reclinemus. Genus letti eſt.⁊ ꝓðᷣ.pe. In/). . d. g ,

uenit᷑ etiam h̊ gbatum pe.coꝛ.pꝛo gremio.
AVnde.Pro gremio grabatum ꝓ lecto po
ne gbatum.
Graculus.li.auis ꝗdam.⁊ ðꝛ a garrio.ris.
Eſt em loquaciſſimũ genꝰaĩalis.⁊ vocibꝰ
impoꝛtunum.⁊ coꝛ.cu.
Gradale.lis.ðꝛ a gdus.qꝛ gdatim canitur
poſt reſponſoꝛiũ vᷣm Hugl.Quidã tamen
dicunt gduale.lis.
Gradarius.rij.i.palefredus.⁊ ðꝛa gradus
Et eſt equꝰmolł inceſſus ſine ſuccuſſatura
in nitẽs ⁊ incedẽs.Et gdarius.ria.riũ.qð
fit gdatim. .
Hradatio coloꝛ rhetoꝛicꝰ eſt.⁊ fit cũ de pᷣce/⸗
denti voce ſubſequẽs foꝛmat᷑.q̃ſi ꝑ gradũ
vocum.vt Quid leuius fumo vłflamma:
flamen.q̃d flamine: ventꝰ.qͥd vento:młr.
q̃ͥd muliere:nihil.

1

Sradiuus. ui.i.mars.⁊ ðꝛa gẽdus.qꝛ ẽdati

incedit᷑ ad bellum. Vel gꝗdiuus a gdin ðꝛ.
qð eſt vibꝛatio haſtę. Vel gdiuus ðꝛ qua⸗
ſi craton diuus.i.potens deus.
Gradus.dus.dui.ðꝛ illud ꝑ qð aſcenditur
ad altare.vład pulpitũ.vel ad aliũ locum
Gradus etiã eſt ſtatꝰ.⁊ ꝓpᷣe dignitatis. Et
Gdus eſt iter oꝛdinatũ. Inð gdatim.i.per
Idus Itẽ gdus ſᷣm Goff. ⁊ Hoſti.in ſum.
de ↄſan.⁊ affi.eſt ꝗdã habitudo.ſiue diſtã
tia pſonaꝝ adinuicẽ ↄſanguinitate ⁊ affini
tate ſibi ↄiunctaꝝ facta collatiõe ad cõem
parentẽ. Vel eſt vniꝰ ꝑſonę diſtãtia ad ali
am in linea ↄſanguinitatis.vt.l.j.cum ſe.
CS· vſq; ad ·S:affinitalis.
Grãme.mes.gręce latine ðꝛ linea. v orkeil

, ſ ſr 7 a. bipe

2 er,

—

ger minãdo multiplicet᷑ Ael dðꝛa ſitu.ſ.ab
agro.qꝛ plurimoꝝ agroꝝ ſit. Unde ⁊ ip̃ᷣm
gręci agreſte nuncupauerũt. Qñq; etiam

diclit ̊ grãma.tos.i. la. Añ Theodolus

Gręcoꝝ pᷣmus veſtigat grãmata Cadmꝰ.
Iñn gramatus qui ſumit initium legendi.
vel qͥ paginas legere põt.

Grãmatica. cę. vl grãmatice. ces. ðꝛ a gram

ma qðò eſt littera.q̃ſi lralis ſcia. non a pᷣma
ꝑte ſui.qꝛ pᷣmo tractat de lr̃is.ſʒ ꝑ effectũ.
qꝛ efficit litteratum. VUnde ſic deſcribitur.

Grãmatica eſt ſcia recte ſcribendi recte pꝛo

nunciandi. recte ↄſtruendi gnara.

Bramen. inis.n.t.põt dici qlibet herba. et
ꝛ germino.nas.eo ꝙ germinet.ſicut ro/
bruvur omis ligni cutl.⁊ ſpẽs.qꝛ ſit firmiſſima
Specialit᷑ tñ qmen. eſt qdaʒ herba quę na

ſcitur ex humano ſanguine. Et etiã ꝗqdam

naſcit᷑.⁊ vulgo ita vocat᷑.⁊ ðꝛ ſic.qꝛ młtuʒ

inuenit ꝓ radice talis herbę Iñ gramine⸗
nea.neũ qð totũ eſt ex ᷓmine.vel qð ad ꝗ̊/
men ꝑtinet.⁊ graminoſus.ſa.ſum.qð gra

mine abundat.vt locus.

BGrãdeęuus.ua.uũ.pe.pð.i.grãdis eui.ſ.ſe
nex. ⁊ ð a grãde ⁊ ecuũ. VUñ Innoc.lxx vij

dib. Quicunq; in vbo grãdęuus æc̃.

Grãdis.dis. .t.⁊ h de.i.magnus.Sʒ grã

dis ad coꝛpꝰ.magnꝰ ad animũ refert᷑. In

grãditudo. dinis. ⁊ hęc granditas.tat Et

cõponit᷑ grãdis.ꝑgradis.tamgrãdis.q;//

grandis.i.valde grandis.
Brandiſonus.na.nũ.i.grãdia ſonans.
Grandiuſculus.la.lũ.pe.coꝛ.i.aliquãtulũ
grand́is.

Sni habeat. Inde grandineus.nea.neũ.⁊

grandinoſus.ſa.ſum.

BGranũ.ni.n.s.eſt generale nom cuiuſlibet

ſemis. ⁊ ð a grãdis.qꝛ creſcendo grãde ef

ficit. Rer excellentiaʒ tñ frumentum dðe q⸗
num. Iñ B gnulũ.li.⁊ B; ꝗnellũ.li.dimi.et

B Snariũ.rij.locus vbi gnum reponit᷑

Graphia. ꝓhię.i.ſcriptura.⁊ ðꝛa ãp hos. i.
ſcriptoꝛ. Iñ graphiꝰ. phij. ⁊ B gphiũ. phij

id eſt ſtilus cũ quo ſcribit᷑ in ctear.

Graſſatoꝛ.oꝛis.m.t.qͥ crudelit᷑ agit.latro.ᷣ

datoꝛ.ſeuiens crudelit᷑ ⁊; homicida.
BGrates.tiũ.f.g.i.gratię.Sʒ ꝗtes deo agun

tur. Gratia vo hominibꝰ Sed ſepe vnum

pꝓ alio poni᷑.

Bratia.tię. ðꝛa gtis.Et eſt donũ vel dona⸗

lio.amoꝛ.⁊ ð gra.q̃ſi Stis data. Inde hęc

ſtiola. le. dimi. i. parua gra. Iñ gratioſus
ſa. ſum.i.plenus gra.Et ðꝛ ꝓpe gratioſus

QQI plus vnicuiq; q; meretur tribuit.

Gratuitus.ta.tũ.i.gtis datus ⁊ habitus

Gratus.ta.tũ.tria ſignat.Na gtus.i.gr̃am
Fuans.ꝗtioſus.acceptabił.placitus.Etꝗ̊

tus.i.memoꝛ bñficij.Et gratus.i.remune

1+

ratus.Et ꝓð.pᷣmam. VUn Oꝛatiꝰ. Grata

ſupueniet ꝗ non ſperabit᷑ hoꝛꝛa.

Grauaſcellus.li.m.s.i.aliquantulũ quis
Grauis.uis.ↄ.t.⁊ ̊ ue.ðꝛ a grãdis.quia ꝗqᷓ
grandia ſunt.guia ſolent eſſe Et eſt graue
de natura.ſed guidũ de accidẽti.i.feęcũdi/⸗

tate. vt arboꝛ guida pomis ⁊ młr gᷓuida fe
man te tu. Itẽ gues dicimꝰ autẽticos.venerabłeſ
glia herba.ꝗ etiam moꝛtua recẽti herba re

Vn ⁊ ↄtemptibiles.leues dicimꝰ.Et dici⸗
tur guis ꝓ conſilio ⁊ ↄſtantia.qꝛ non leui

motu diſſilit.⁊ fixa ↄſtantię gᷓuitate conſi/

ſtit. Iñ hec guitas.tatis.i.firmitas.vene/
rabilitas. maieſtas.⁊ hęc guedo.dinis.

Brauitas ex pondere animi ⁊ ſnia conſtat.
Sʒ grauedo vel grauitudo coꝛꝑis eſt. Itẽ

qnta hoĩs ętas ðꝛ grauitas ꝗᷓ eſt declinatõ
a iuuentute in ſenectutẽ.nec dũ ſenectꝰ. ſʒ
iam nõ iuuẽtꝰ. Item grauis młta ſigᷓt. Uñ
Nondus ꝑſona.vir.lectio femina pᷣgnãs
Qõðq; moleſtat᷑ ðꝛ eſſe graue.
Grauiſonꝰ.na.nũ.⁊ Grauidicus.ca.cum.

⁊ Grauiloquꝰ.qua.quũ.i.ꝗuia ſonans.di

cẽs.loquẽs.i.põderoſa.moleſtia.vehemẽ
Gręcꝰ.ci.fuit rex grecie.Iñ hęc gręcia(tia.
cię.⁊ hĩc gręcꝰ.ca.cũ.⁊ gręculꝰ.la.lũ.Iteʒ
gręci diuiſi ſunt in quiq; ꝑtes. Quid di/
cunt᷑ attici.qͥdã boetes.qͥdã ęoles.qͥdã do
res.qdam iades. Vñ ⁊ linguę gręcoꝛũ di/⸗
cũtur qͥnq;.ſ.attica.boetica.ęolica.doꝛica
iadia.

BGremiũ.mij.n.S.i.ſinus. Iñ gremiolũ.li.

dimi. gremioſus.ſa.ſum.⁊ gremiatꝰ.ta.

tum.q habet gremiũ.
Greſſus.ſus.ſui.i.paſſus.vłpes.vel veſti⸗
gium pedis.⁊ ðꝛ a gdioꝛ. Iteʒ greſſus.ſa.
ſum. participium. ðð
Greſſutus.ta.tum.pe.pð.qͥ magnos hʒ pe
des. vel magnos facit greſſus
Grex.gis.differt ab armẽto.qꝛ armentum

maioꝝ eſt animaliũ.vt equoꝝ.boũ. Grex

minox. vt capꝛaꝝ. ouiuum.?
Grillus.li.nomen hʒa ſono vocis.h̊retroã
bulat.terram terebꝛat ſtridet vocibus.ve
natur eĩ foꝛmicã. Iñ h̊ grilletũ.ti.locꝰ vbi
Abundanr grilii.
Griphes.phis.maſ.g.vel griphe.phel.eſt

4—1

.
N
a;
gi

n,

alites fere. ⁊ ſunt in oibus leonibꝰ ſiłes ſt
alas ⁊ facies.qͥbus aquił cõueniũt.⁊ młtũ
equos infeſtãt ⁊ eis inimicant᷑ adeo ꝙ eqͥ/

tem armatũ cũ equo in ſublime rapiãt

Hm Remigiũ.Griphes ſunt aĩmalia terri
bilia ⁊ foꝛtia ꝗᷓ coꝛpus hñt leoninũ.pedes
auũt ⁊ alas ⁊ roſtrũ vt aqᷣla.ideoq; ꝑ terraʒ
currũt vt leones.ꝑ aera volant vt aues

Gripꝰ.pi.i.ſuꝑbꝰ.ceruicoſus. Vnð canes

ſuꝑbos ignobiles gripos vocamꝰ. quia
Scęteris ſuꝑbi ſut.Zß
Groſſus.ſa.ſum.i.rudis.villanꝰ. Inð hęc
groſſitas.tatl.⁊ hęc groſſitudo.inis.⁊ hęc
groſſicies.ei.Et h groſſus.ſi.Et ſũt groſſi
ficus imaturę.inabiles ad comedẽdum. ⁊
pepᷣmitiue.ꝗᷓ ad pulſuʒ vẽti facile cadũt

nð Apoca.vj. Sicut ficꝰ mittit groſſos

ſuos.cũ a vento magno mouet̃

Brucula.lę.dimi.i.ꝑua grus.
Gruinus.na.nũ.qð ꝑtinet ad grum,.

Grumus.mi.i.cumulus.aceruus.ↄgeries

Inñ h̊ grumulus.li.in eodẽ ſenſu. Itẽ gru/

mus vel grumulꝰðꝛ ager a tumoꝛe.et hęc

gruma.mę.cruſta ꝗᷓ fit in lateribꝰ dolij pꝛo

pter vinũ. Iñ grumoſus.ſa.ſuʒ.⁊ hęc gru
moſitas.tatis.

Grunda.deę.f.p.i.inferioꝛ ꝑs tecti capanea

q̃ ſtillat aq. In hęc grũdula.lę.dimi. Et h
grundatoꝛiũ.rij.idem ꝙ grũda vł qð ſtil/
lata grunda.vel ſuꝑ qð ſtillat.Et ꝑ cõpo⸗
ſitionem hęc ſuggrunda.dę.qð eſt int᷑ te/⸗
ctum ⁊ parietem.vel ip̃ᷣa grunda.
Grus gruis auis ꝗ̃dã.⁊ ðꝛa ſono vocis.

Guadia debita

ↄſtitutio. Iñ guadiare.id ẽ
Sad ↄſtituere vel guadiam firmare.
uardia feuda ſunt ꝗᷓ ↄſtituunt᷑ aliqᷣbꝰ ꝓ/
pter cuſtodiã rei dñi ↄſtituentis.
Guardio ðᷣꝛ ille cui talcuſtodia eſt cõmiſſa
vel ðꝛ guardianꝰ qͥ etiã eſt ſuꝑioꝛ inter fra⸗
tres minoꝛes cuſtodiens ↄuentum.

BGubernio. onis.i.gubnatoꝛ.⁊ ðꝛ a gubno.
Guidagia.dicunt᷑ ꝗ dant᷑ ꝓ ducatu.vłcon

Dductu ꝑ terrã alicuius vt ſecuriꝰ vadat.ſʒ
Babelle dant᷑ de ↄtractibꝰ.vt de emptiõe
Pemptoꝛũ 7cccc.
Gula.lę.f.p.i.anterioꝛ ꝑs colli. Poſterioꝛ
vo ðꝛ ceruix.⁊ ðꝛa gala.qꝛilla ꝑs colli ſo⸗
let eſſe cãadida.vł ðꝛ a gutture. Iñ guloſus
ſa.ſuʒ.i.leccatoꝛ.⁊ guloſitas.tatis.Et coꝛ
ri.gu. Unde Auroꝛa. Cepas poſt manna
trurba guloſa ptit..
Gulo.onis.⁊ gulonꝰ.ni.ambo ꝓ leccatoꝛe.

Gulus.li.genꝰ nauigij.pene rotundum ad
modum gutturis. =ðèð

2.

umi. n. g. indecli. eſt lachryma arboꝝ ꝗẽ
qſi gutta.⁊ pᷣmo gutta exit a ligno. et inde
dureſcit. ⁊ fit gumi. IJñ gumoſus.ſa.ſum.
Gurdꝰ.a.ũ.i.ineptꝰ.ſtultꝰ.iutił.ipoꝛtunꝰ.
⁊ pcipue in cõmeſationibꝰ recipiendis.
Gurges. gitl.m.t.ꝓpᷣe eſt locꝰ altus ⁊ ꝓfun
dus in flumine CPer tapinoſim tñ ponit᷑ ſe
pe ꝓ mari vel ꝓloco ꝓfundo in mari quã
tapinoſim ſolent etiã autoꝛes eleuare per
adiunctionẽ epitheti iſtius.ſ.magnꝰ ⁊ al/
tus.vel vaſtus vel ↄſimiliũ.⁊ ðꝛ gurgesa
guttur.qꝛ eſt qſi guttur flumis.Et coꝛ.pe.
in gtõ. Vñ Ouið.de arte.Quo mime cre/
dis gurgite piſcis erſit.
Gurgulio.onis.f.t.ꝗdam ꝑs in oꝛe.cui ꝓxi

mum eſt rumẽ. cuius meaiꝰ ad os ⁊ nares

ꝓtendit᷑.hñs viam q̃ vox ad linguã tranſ⸗
mittit᷑.vt poſſit vba collidere. Iteʒ gurgu
lio inuenitur ꝓ quodam verme.qui come
dit legumina. ſed in hac ſigtione debet po⸗
tius icribic.eʒo
Gurguſtiũ.ſtij cella modica vłdomꝰ pau/⸗
peʒ. anguſta. ſecreta ⁊ tenebꝛoſa. Uł loc⸗
tabnaꝝ tenebꝛoſus vbi turpia ↄuiuia fiũt
Nel vbi piſces mittunt᷑.vł rete piſcatoꝛiũ
AVnde Job.iiij.Nunquid implebis ſage/
nas pelle eius.⁊ gurguſtium piſciũ capite
BGurgutinꝰ.na.nũ.i.ad gurgitem ptinens.
⁊ðꝛz a gurges.gitis.⁊ ꝓpð.i.
Guſtꝰ.us.ui.vnꝰ de qͥnq; ſenſibꝰ coꝛporis

Gutta. tę.eſt aq̃ꝗᷓ ſtat ⁊ paꝝ fluit.Stilla vo

q cadit. hinc ſtillicidiũ ſtilla cadẽs Stiria
em gręcũ.i.gutta. Iñ ðꝛ ſtilla dimi. Dum
aüũt ſtat ⁊ pendet de tectis vel arboꝛibꝰ.q̃ſi
glutinoſa gutta eſt. Vñ gutta q̃ſi glutta.i.
glutinoſa a glutine.dũ ceciderit ſtilla Gut
ta etiam ðꝛ qdam infirmitas. Itẽ gutta eſt
ꝗ̃dam ſpecies aromatica ſuauis odor.gu
ſtus aũt amariſſimi. ⁊ ðꝛ alio noĩie aroma.
Añ.Eſt pluuię gutta ſpẽs vel aromatlex⸗
tat. Dicit᷑ ⁊ ſepe paſſio gutta foe.
Guttoſus.ſa.ſum.i.guttis plenus.
Buttula.lę.dimi.i.parua gutta.
Guttulus.li.qͥdam minutus piſcis

Guttur. turis.n.t.eſt ꝑs colli.⁊ ðꝛa garrio.

ris.q̃ſi garrur.qꝛ inde garritꝰ ꝓcedit.⁊ ꝓ
du. pᷣmã. Vñ Auroꝛa. Quod guttur tran⸗
ſit non comꝑituriooblblb.
BGutturna.nę.f.p.i.iſirmitas gutturis q ſo.
let cũ inflatione gutturis euenire. Iñ gut/
turnoſus.ſa.ſum.habens talẽ iofäfinlſtakt

HGutturniũ.nij.qdᷣdã vas aꝗtile in inferioꝛi
pte ꝑfoꝛatũ qð inferius deguttat aquam.
BGutt. ti.m. sS.genꝰ vaſis vnguẽtarij.ꝓ bꝛe
uitate a gutta dictꝰ. Iñ hoc guttuz. gutti.
vnguentũ in eodẽ repoſitũ. Añ Juuenał.

Nõ oppoſito pauidꝰ tegit inguina gutto.

Buua vel guina. vas vitreũ. vel cucurbita

ſa in ſanguine accipiendo. Papias vo di⸗
cit. Guua vas vitreum ꝗa latinis a ſimili/
tudine c ucurbitę ventoſa vocat᷑.ꝗ anima⸗
ta ſpũ per igniculum in ſuꝑficiem trahit ſã

ir . bel interpᷣtat᷑ iuſtus vel luctus
Iggem ⁊ vanitas. qꝛ cito ſolutus
vel ſublatus eſt ⁊ ſubtractus
Habena.nę.f.p.i.loꝝ ⁊ retinaculũ freni.et
dSdꝛ ab habeo.qꝛ ea habemꝰ.i.retinemꝰ eqͥs
Inge habenatus.ta.tũ.i.habenam hñs.

yel habena oꝛnatus.
Habenula. lę. dimi.i. parua habena.

Hhabil. lis. 9. t. ⁊ B le..i ad habendũ cõmod

Aaptus ⁊ opoꝛtunꝰ.congruus.⁊ cõꝑat᷑ Iñ
habilit᷑. adu.⁊ hęc habilitas.tatis. Et cõ/
ponit᷑ inhabilis.i.non habił Inde inhabi
litas. tatlllis.

habitabil. Et q̊ habitaculum. li.
Habitus.tus.tui.i.q̃litas coꝛꝑis ꝑ applica
tionẽ adueniens.difficile mobił.Habitus
ille nihil aliud eſt qᷓ; habilitas ad actũ Itẽ
habit? eſt veſtimentũ. vt Iſte monachus

ſtatus vel volũtas.vłappetitꝰ.vel actus.

ſiue paſſio habendi. Itẽ habitꝰ ẽ pticipiũ

doe habeo. Itẽ habitꝰ. ta. tũ.ponit᷑ ꝓ pigui
Iß habitudo. dinis.i. compoſitio coꝛpor!
vyel moles. vel pinguedo. Vel Habitudo
ðꝛaptitudo.ve l ꝓpetas habendi.vel ↄue
nientia Inde habitudinarius. ria. riũ.qui
aliqᷓ habitudine ſe habet ad aliqͥd. vłqðꝑ
tinet ad habitukdunen.
Haeriani.qᷣdam heretici ab haerio dicti ſũt

Hi o fferre officium vel ſacrificium pꝛo de⸗

functis ſpernunt.
Halitꝰ.tus.i.odoꝛ.vel ſpũs.⁊ ꝓð.ha. ñ

la ꝗſuſtinet rete qͥ capiũt᷑ ferę.vel ꝗleuat

nomie ſfigurabat᷑ occidendus

Habitabil. lis. 9. t. 7 t le. q habitari põt.
ðꝛ ab habeo.Et cõponit᷑ inhabitabił.i.nõ

Hamꝰ.mi.m.s.eſt ferꝝ recuruũ cũ qͥ capiũ

tur piſces.⁊ ꝓð.pᷣmã.ſʒ amo.as.eam coꝛ.
AVñ. Anã ſꝑ amo cuiꝰ nõ ſoluoꝛ ab hamo
lhamꝰ etiã eſt macula loꝛicę.⁊ ꝓð.pꝛimaʒ
Iñ hamatus.ta.tũ.i.curuatꝰad modũ ha

mi vel vncinis circũdatus.velſqmis con
textus Vñ.j. Regl.xxvij. Et loꝛica hama
qgð ventoſa ðꝛ.⁊ videt᷑ dici a gula q̃ſi gulo

ta. Dicit᷑ em hamꝰ aſſer cõclauis.qͥ ſubte/⸗
gitur terrę in vineis ſub arboꝛibꝰdefendẽ⸗

dis. vel in domo circa ſcrinia ⁊ theſauros
yt ſi aliqñ fur ingrediat᷑ eiꝰ pedibꝰ infigat

⁊ ita fur depᷣhendat᷑.⁊ ſic coꝛ. pmam.

Hhara.rę.qñ ponit᷑ ꝓ ſtabulo poꝛcoꝝ aſpira
tur. ⁊ coꝛ.pᷣmã.ſʒ ꝓ altari ꝓð.pᷣmã.⁊ nõ al
pirat᷑. vide ſupꝛa in ara. l
Haſta. ſte.f. p. ab aſtu ðꝛ.qꝛ aſtutuʒ ꝗ̃rit do

minum in ea vtenda.

laſtifer. ra. ru.q fert haſtam.
haſtiger. ra. rũ.i. haſtam geren.
lagiellis u be. p vounr ꝓ ligno lanceę

2 ꝑte cãdelabꝛia ſtipite directe ꝓcedẽte
Haſtiludiũ.dij.qͥdam ludus militũ cum ha
ſtis.ſ.qñ eqͥtes currũt ⁊ frangũthaſtas

Hauſtus. tus.tui. attractio. euacuatio. vel

bibitio. Itẽ hauſt eſt ius hauriẽdi aquaʒ

de puteo vicini cui eo inuito iure ſeruituti

2.

aſcribik.

Hauritoꝛiũ vel hauſoꝛiũ.n.s.ðꝛ locus deqͥ

vel vbi haurit᷑.vel inſtt̃m hauriendi

Hauritoꝛiꝰ.ria.riũ.qð ꝑtinet ad hauriẽdũ

Hauſtra.ſtrę.f.p.qð ⁊ hauſtruʒ inuenit᷑.i.
rota hauritoꝛia. ab hauriendo aquas.qð
etiam hᷣ girgillus dðꝛ.qꝛ in girum vtif.

er e d Er, SI Hebdoas.adis.pe.coꝛ.eſt ſpaciũ ſeptẽ die⸗
habitü gerit monachalẽ. Item habitus. i.

rum. ⁊ ðꝛ ab hepta qð eſt ſeptẽ.⁊ doas qð
eſt dies. Et ſimilit᷑ ð h̊ͥ ogdoas.adis.ſpa⸗

cium octo dieꝝ.⁊ ðꝛ ab octo ⁊ doss.

Hebdomas.dis.⁊ hęc hebdomada.dę. ðꝛ
ab hepta gręce.qð latine ðꝛ ſeptem.q̃ſi he⸗

ptomada. a numero ſeptẽ dieꝝ quoꝝ repe
titiõe ⁊ mẽſes ⁊ ãni ⁊ ſecłla pagunt᷑. AUnde
Banieł.ix. Hebdomas vna. ⁊ coꝛ.do. Iñ

hebdomadariuſ.ria. riũ.qð ꝑtinet ad heb

domadã. Et hebdomadari rij.ͥ ꝑ heb

domadam curã gerit ꝓ ſocijs ſuꝑ cibarijs
vel in choꝛo officiũ facit Et vt dicit Papᷣ.

hebdomada deberet ſcribi ꝑ p. nam deri⸗
uatur ab hepta gręco.i.ſeptem latine.ſed
Halitus eſt flatus alitus nutritꝰhabetur. qꝛ
amis. tis. m. t. i. fuſtis aucupabilł.ſ. vgu /

qꝛ apud latinos p añ d.non reꝑitur.trãſit
p. in. b. Item hebdomades etia ſunt cõce⸗
ptiones ꝗᷓ fiunt in mente.ꝗ partim notę ſũt

omibus. vt Si de equalibꝰ gqlia demas.

R
8
⸗

gq
us

coe⸗

nn.

ßſtinos erroꝛes relinquant

irelinquunt᷑ ſunt equalia. partim nota ſa

pientibꝰ tm̃.vt incoꝛpoꝛea in loco non eſſe

Et declinat᷑ hec hebdomas.adis.et płalir

hebdomades. haꝝ hebdomadum.

Heber. fuit ꝓpnepos Sem.⁊ interpᷣtat trãſi

tus.Et hęc iterpᷣtatio eſt myſtica.eo ꝙ ab

ei ſtirpe trãſiret deꝰ.nec ꝑſeueraret in eis
trãſlata ad gẽtes gra. Ex ipᷣo em oꝛti ſunt
hebꝛei. Ab heber hebꝛeꝰ. bꝛęa.bꝛęũ.qð in

terpᷣtat᷑ tranſiẽs.vel traſitꝰ.vel tranſitoꝛ.
ꝓpter pᷣdictã cãm. Vñ hebꝛei dicti ſunt qᷣ⸗
dam heretici. qſi tranſitoꝛes.quo noĩead/
monent᷑.vt de peioꝛibꝰ ad melioꝛa trãſeãt

——

hHheben“. ni. pe. p. fę.g. arboꝛ ceſa dureſcit
in lapidẽ. cuiꝰlignũ nigrũ eſt. ⁊ ðꝛ hebenũ
Iñ hebeninꝰ.na.nũ.i.de hebeno exiſtens
Hebes.bet.i.piger.tardus.obtuſus.ſtupi
dDus. amennn. ã
hebeo.onis.vel hebeon.onis.i.pauꝑ. Inñ
hebeonei. vel hebeonite dicti ſunt qdã he

retici. qſi a pauptate intelligẽtię. Chꝛiſtuzʒ
em ꝑ ꝓuentũ ſolũ viꝝ iuſtũ putãt effectuʒ
li ſemiiudęi ſunt. ⁊ ita tenent euangeliuʒ
vt legẽ carnaliter ſᷣuẽt. Iñn hebeonę. nea.

neęum. ⁊ hebeonicus. ca. lcul.
Hebetudo.inis.f.t.i.pigritia.fatuitas.ob/⸗

tuſio. tarditas. Et inuenit᷑ ſcriptũ ꝑ bi.q/
dam tñ volunt ꝙ ſcribat᷑ p be.

lhectheca. cę.ðꝛ ſolariũ Vñ dicit glo. ſuper

illð Exech.xlj. ecthecas ex vtraq; ꝑte.

⁊c̃. ecthęcas qs rhomę vocãt ſolaria de
cenaculoꝝ ꝑietibus eminentia. vłmęnia/

lia ab eo qͥ ea pᷣmo inuenit.

.£

Mhectoꝛ. oꝛis.pe.gti coꝛ.ſicut gręca ꝓba ĩ oꝛ

vt Actoꝛ.toꝛis.ectoꝛ.torl. AVñ Huidiꝰ.

Hectoꝛa donauit priamo.prece mot ach

Hedera. rę. pe. coꝛ. eſt genꝰ herbe qd arboꝛi

bus adhęret. ⁊ ðꝛ ab hereo.res.qſi arboꝛi⸗
bus repẽdo adhęreat Iñ hederinꝰ.na.nũ

Hedus.di.m. S.eſt fetus capellę. Iñ hedu⸗

lus.li.dimi.i.paruus hedus

Helchana interpᷣtat᷑ dei celus. vl dei polſel
ſio.⁊ coꝛ.pe. Vñ Auroꝛa.echana qͥ do⸗

minum poſſeſſio ð illoss.
Heleiſon vel potiꝰ eleiſon eſt qdᷣdã verbuʒ
greęcũ.⁊ idem eſt qað miſerere. Uñ ðꝛ Chri
ſte eleiſon. i. chriſte miſerrer.

hHelena. nę. pe. coꝛ. ꝓpum nomen cuiuſdaʒ

—

mulieris.

Heliades. de. m. g. fllius vel nepos ſok. 8
ab helios qð eſt ſol.Et ſubtracta de.ſylla⸗
ba ab heliades ðꝛ hęc helias heliadis.filia

vel neptis ſolis.

+

Heli.vel potiꝰ eli lama aſabthani.idem qð

Helias ꝓpᷣum nom̃.⁊ interpᷣtatur dñs de.

de meus. deus me⸗ vt quid derelidſti me

Heliodoꝛ ꝓpᷣum nomen cuiuſdã viri.⁊ in⸗

uenit᷑ pe. pð. AUñ Oꝛatiꝰ hoſpitio modi/

co recto comes Heliodorꝰ. Inuenit᷑ etiaʒ
⁊ coꝛrepta. Añ Pantheõ.Coꝛpus Helio

doꝛi fodiũt abeuntq; latent᷑ Sic em theo⸗
doꝛus coꝛ. pe. ᷣm cõem vſum.ita ⁊ Helio/

doꝛus. licet aliqñ inueniat᷑ pe.ꝓ. Nñ JAu/
uenalis. Lautoꝝ pueros arteʒ dicẽs theo

doꝛus. quod autoꝛitati aſcribimus.

Helios gręce latine ðꝛ ſol.
Heliotropia.pię.qᷓdã gemma valð clara et
pſpicua ꝗᷓ coloꝛes mutat m variatioẽ co/⸗
loꝛum in ſole.vñ rubea apparet in mane ⁊

yelpe. 8ꝛ ab helios qð ẽ ſol.⁊ tropos qð
eſt ↄuerſio. Alðꝛ ſic.qꝛ poſita in labr ene⸗
is. radios ſolmutat ſanguineo coloꝛe reꝑ/

cuſſos. ſed extra aquazʒ in modũ ſpeculi ſ 0
lem accipit. Inuenit᷑ etiam heliotropius.

pij. p eodem lapide. V
Heliotropiũ.pij. ſt qdam herba.⁊ ðꝛ ab he

lios. qð eſt ſol tropos ↄuerſio.ꝗꝛ ſokmo⸗

tibus folia circũacta ↄuertit. Vñ ⁊ a latis

ſolſequium ðꝛ. Naʒ ⁊ ſole oꝛiente floꝛes ſu
os aperit.ſero claudit cum ſol occubuerit.
Zpa eſt quam latini incubum ſiluaticũ vo

ant. Hęc ⁊ verrucaria ðꝛ.qꝛ extiguit ver⸗

rucas.

Heliſeus interpᷣtat᷑ dñi ſalus.qꝛ młras vtu

tes fecit. ⁊ famem pellens ppłm a moꝛteli⸗
berauit ⁊ ſaluauit.

ℳ

Hema gręce. ſanguis interpᷣtat᷑ latine

Hemathia.i. ſanguinolenta ppt᷑ młta bella
Hemicyclus.cycli.i.dimidiꝰ circulꝰ.⁊ dici
tur ab hemis ⁊ cyclꝰ. Vñ hemicyclè qnq;

2

Zdꝛſedes dimidiũ circulum hñs.i.arcum.

Hemma. mę. qdam mẽſura mediũ ſextariũ

2tinẽs. ⁊ ðꝛ ab hemis qð eſt dimidium.

Hemioli⸗. lia. liũ.i. ↄtinẽs totũ ⁊ dimidieta
tem. Iñ hemiolicus.ca. cum.

Hemis dicunt gręci dimidium.

Hemiſpheriũ.ſpęrij..i.dimidiũ ſt phere Et

ſunt duo hemiſpheria. ſ. ſupius ⁊ inferius
Supius colim nos ⁊ antei nri. Inferius
colunt antipedes nr̃i ⁊ eoꝛũ antei ſi ̃ veꝝ
eſt iſtos populos eſe—
Hemiſtic hium. chij. ðꝛ dimidius vᷣſus. Et

: ab hemis qð eſt dimidiuʒ. ⁊ ſtichos qð
eſt verſfſus..
Hemitheos. thei.i. dimidiuſ dey.ſ.qᷣ ex ꝑte

patris vł matris eſt ti deus. ſcõm poetaſ

hemis. ? toga.qð eſt veſtis.
Hemitriceus.tricei.i.febris acuta.Et ſunt
tres hemit ricei.minoꝛ.medius.⁊ maioꝛ.
Henatini gigantes.ſiue robuſti.ſiue poten
tes.aut humiles ↄſurgentes.

Hemitogiũ.gij.n.s.i.dimidia toga.⁊ ðꝛ ab

Hẽnon vallł triſticię. vł valłinterfectionis.

Heęnophoꝝ.ri.vas vinariũ aptũ ad ferẽdũ

vinũ.⁊ ðꝛ ab hęnon qð eſt vinũ.⁊ phoꝛos

Henon grece vinum ðꝛ latne.

ctio.⁊ ðꝛ ab hęnon qð eſt vinum ⁊ mel

Hepta gręce latine ðꝛ ſepten.

Henomellũ.li.i.vini vłmulſi ⁊ mellis cõfe

Hepth emimer..eſt qꝗdam ſpẽs ceſurę. ſe ,.

ptima ſyllaba naturalit᷑ coꝛrepta pducit᷑.

Septima dico reſpectu triũ ſpondeicoꝛuʒ
pedũ.vt h̊ Tantalus ⁊ ſene perijt iniuria

ſuꝑ ſeptimam ſyllbbbo.
Herba.bę.ðꝛ ab aruo. Jacto em̃ ſemine ĩ ar
uum nõ lõgo tꝑe poſt ipᷣm pullulat in her⸗
bam.vel qꝛ terręſixis radicibus adheret.

☛

menſe. Et fit in pncipio quarti pedis. ſiue

Iñ h herbariũ.rij.i.locꝰ vbi herbeę creſcũt
vel abũdãt Iñ herbe.bea.beũ.ðe herba

factꝰ.vel ad herbã ꝑtinens vel viridis. et
herboſus.ſa.ſum.i.plenꝰ⁊ abundãs herbᷣ
Et herbidus.da.dũ.pe.coꝛ.i.herba ple/
nus herboſus.vel qui hʒ herbam. In hęc
herbiditas. tatis. è
Herbilł.2.t.⁊ H le.pe.coꝛ.i.herba abundãs
HHerbil etiam vocat᷑ anſer herba paſtus.
Herbula.le.pe.coꝛ.i.parua hero
Hercules ðꝛ q̃ſi heris cleos.i.lite gloꝛioſus
ab her!qð eſt lis.⁊ cleos gła.vel q̃ſi heros
głoſus.ab heros ⁊ cleos.vel q̃ſi herę.id ẽ

dDyię.ſ. Junonis gła. ab hera ⁊ cleos Inde

herculeus.lea.leũ.⁊ herculinꝰ.na.num.

Herebus.bi.i.infernuſ.⁊ ðꝛ ab hęreo.qꝛ ni

mis adheret illi quem capit.Et ẽ herebus
Pꝓpe tartarꝰ.ſ. ꝓfundiſſimꝰ locus inferoꝝ
Et coꝛ.pe. AUñ Lucanus in.ij. O vtinã ceę
liq; deis herebiq; liceret. .

Heredicapa. pę.2.p. hereditatẽ alterius
Heredipeta. tę.9. p.q̃ alterius hęreditateʒ
petit vel cupit. M
Herediſcinda. dę. 9. p. qͥ alteriꝰ hęreditatẽ

ſcindit vel aufert.

Hereditacula.lę.dimi.i.parua hęreditas.
Hereditał.lis.ↄ.t.⁊ G le.⁊ hereditariꝰ. ria.
riũ.in eodem ſenſu.ſ.ad hęreditatẽ ptinẽs
el q hereditatẽ accipit. vel accipe debet.
Hereditas.eſt ſucceſſio in vniuſum ius. qð

defunctus habuit. vt. ff. de v. ſig. l. nichil.
aliud eſt hereditas.⁊.l.bonoꝝ.eo.ti.
Hereditas addita.eſt illa de qua hereſſe in
tromiſit autoꝛitate ſtoꝛis.imo autoꝛitaſ pᷣ

toꝛis non eſt neceſſaria. ſed ſola voluntas

ſufficit.vt Inſti.de here.qua. ⁊ differẽ · S·

Item extraneus.Secus in petitiõe bono⸗

rum poſſeſſionis.vt ibi no.

Hereditatus. tus. tui.i.hęreditas.

Herediũ.dij.i.pᷣdium hereditatis.
Heremicola.lę.f.p.i.hęremum colens.
Heremipeta.tę. .p.qͥ heremum petit
Heremita.tę. .p.ðꝛ ab heremus.q̃ſi ab aſ⸗

pectu hoĩm remotus. Moꝛat᷑ em in hęre⸗

mo ſolitarius. IJdem ⁊ anachoꝛeta. Inde
heremiticus. ca. cum. ⁊ pð mii.
Heremiũ.mij.i.heremus.
Heremꝰ.mi.f.s.ð ab hęreo.res.pꝑ ↄtrariũ

qꝛ nũqᷓ; vel raro fit ibi manſio. A heremꝰ
ðꝛ inuia ſolitudo.vbi nunqᷓ; habitatuʒ eſt
Sed deſertum. vbi aliqñ habitatum eſt.
⁊æ nũc derelictũ eſt. In heremiticus.ca.cũ.
Heres.dis. .t.ðꝛ ꝓpe filius heri.quia he/

ro ſuccedere debʒ in hęreditate.licʒ ⁊ hę/
redes dicant᷑ alij qͥ in hereditatẽ ſuccedũt.
Nel heres eſt ille qͥ ſuccedit in vniuſuʒ ius
defuncti. l. c heres. ff. de diu. ⁊ temp. pꝛe⸗
ſcrip. Vel eſt dñs hęreditatl. qͥ fit a diciõe
in voluntarijs · S· fi. Inſti.de here.qua.et
diffe. Sed in neceſſarijs defertur ipſo iure
heregiiasssq.
Heęredẽ inſtituere.eſt aliquẽ poſt moꝛtẽ ſuã
loco ſui in oibꝰ bonis ſuis dñm ↄoſtituere.
Heres ab inteſtato. eſt ille qͥ ſuccedit in ius

defuncti ſine omni teſtamẽto.vt Inſti. de

here.ꝗᷓ ab inteſtato deferunk.

—

Heres ſideicõmiſſariꝰ.eſt cui ex fideicõ

diſpoſuit. dicendo ſic.fidei tuę cõmitto.ut
HB des illi. e

Heres legatari⸗.eſt ille qͥ legatũ accipit vr
cui legatũ factũ eſt.vt.l.qͥtiẽs.C.de hęre.

Heres legitimꝰ.eſt qͥ ex lege.xij.tabu(inſti.

laxꝝ. aut ex iuris ↄſti.etiaʒ ſine teſtam ento

ſuccedit defuncto.vt ſunt agnati.ꝓximi.
Inſti. de legit. ag. ſuc. in ſfſfn.
Heres neceſſarius eſt vᷣuus heres inſtitutꝰ
in teſtamento dñi ſui. ab eo qͥ facultates ſu
as habet ſuſpectas.ne poſſit ex ipᷣis ſatiſſi
eri creditoꝛibus.quibus eſt obligatꝰ adeo
ꝙ non credit alienum hereditatem ſuã ad⸗
ire.ſi heredem eũ inſtituerit.qui vᷣuus hę⸗
res factus.ideo neceſſariꝰðꝛ heres.qꝛſiue
velit ſiue nolit cogit᷑ ſuã hęreditateʒ adire

mil/
ſo relicta eſt hęreditaſ dãda illi cui teſtatoꝛ

—

N

NtN

ehn.

nn

gun.

ſinr
nesſi
ſini
adeo

ind⸗

voh⸗
crſre

ue

vt ſatiſfaciat creditoꝛibꝰ.vt Inſti. ð here.
Heres ſuus.ðꝛ filius qͥ eſt in ptãte pr̃is.tꝑe

moꝛtis ipᷣius patris.

Heres domeſticꝰ d qͥ eſt in ptã te moꝛientis

tpe moꝛtis.dũ eũ aliꝰ nõ pᷣcedit. Filio em
ſuꝑſtite ⁊ in ptãte patris exñte.nepos ex
eo qui in ptate aui eſt.ſuus hęres non eſt.
Inſti. de here. qua.⁊ diffe ˖ S. ſui.

Heres ſubſtitutꝰ. ð qͥ alij hęredi inſtituto
ſubſtituit᷑ vᷣbi gr̃a Si teſtatoꝛ ita dicat il
le heres eſto.qͥ ſi nõ velit.vłnon poſſit eſſe

her es.iſte eſto ei ſubſtitutꝰ. Et h̊ ſiue ſecũ
Do. tertio. vel quarto loco alio in locũ inſti
tuto deficiente ſubſtituat᷑. Naã ſecundꝰ dðꝛ
oĩs qͥ poſt pᷣmum ſequit᷑.etiã ſi decimus ſit

ff. de vul. ſubſti. in yn.
Heredes ſui ⁊ legitimi ſᷣm Axo. de ſuis ⁊ le

gitimis hęredibꝰ appellant᷑ qͥ in ptãte mo⸗
rient fuerunt.vt filiꝰ.filia.nepos.neptis.
erxy nepote natus.ex filio ꝓnatꝰ.ꝓnata.ſeu
Ppnepos. pꝓneptis.legitimi ⁊ naturales.vł

etiam legitimi tm ut adoptiui.

Heredes teſtamentarij dicunt᷑ qͥ ex teſtamẽ

to heęredes ſcripti ſunt.

Heredes tutoꝝ licet nõ ſint tutoꝛes. tenẽt

ttñ in q buſdã qſi tutoꝛes inchoatiõis.ſcʒ ꝑ

defectũ omiſſum.vt. ff. de here. inſti. l. j.

Hereſiarcha. cheę. 9. p.i.hęreſis pᷣnceps.ſcʒ

q̃falſaʒ de fide opinionẽ gignit. vł pᷣmo in
uenit ſicut Arrianus.⁊ alij ↄſites

Pereſis. ſis. vłſeos.f.t. ab electiõe ðꝛ.eo ꝙ;

qcũq; vnã opinionẽ heęreticaʒ. vl diſcipli⸗
nam ſibi elegerit.putat eã eſſe melioꝛeʒ.vt

xxiiij.q.iij. hęreſis. AUel hereſis interpᷣtat
Diuiſio. ⁊ eſt grereunm.
Hereticus ðꝛ errãs in fide. Vñ qͥcũq; i ſide

dubitauerit friuola adhęſione heęretic cẽ⸗
ſetur. vt. c. j. de here. Etiaʒ ꝓ heretico hẽt

q̃ ſcient᷑ hereticũ non reuocat.vt eo.ti.c.ij

Et ſᷣm Augꝰ. hereticus ðꝛ qͥ certã opinio⸗

nem nouã ⁊ ꝑuͦſam gignit vel ſeqͥ᷑ gra ali⸗
cuius tempoꝛal cõmodi vel alicuius głię.
yel pᷣncipatus Item qͥ puertit ſacramenta
eccłę.ſicut ſymoniacus.j.q.j.eos. Item ſa

cręſcripturę ꝑuerſus intellectoꝛ. xxiiij.q.

iij. hereſis. Item oĩs excõicatus.iiij.q.j.
qð aũt. Item romane eccleſię publicus in⸗
iuriatoꝛ. xxij. di. ois. Item qͥ aliter ſentit ð
articulis fidei qᷓ; rhomana eccła.xxiiij.q.j
Hereticꝰ.ca.cũ.diuiſus ab vnitate fidei eli⸗

gengdo qð ſibi melius videt᷑. Sʒ ſciſinatici
ſunt.q ab alijs ſunt ſegregati, Solo em̃ coo⸗

gregatiõis gaudẽt diſcidio. qꝛ eodẽ cultu
⁊ eodem ritu incedũt vt ceęteri.⁊ qſi eadeyʒ

opinant᷑ heretici vo penitꝰ alia opinant᷑.
Herił.lis. .t.⁊ B.le.i.res heri vłꝑtinẽs ad
hex.⁊ ðꝛ ab herꝰ. Iñ hęc herilitas.tatis.
Heritudo.dinis.f.t.i.dominatio.
Hermaphroditꝰ.ti.m. S.⁊ hęc hermaphꝛo
dita. ðꝛ qͥ vel ꝗᷓ vtrunq; ſexũ hʒ. ⁊ dicit᷑ ab
herma qð eſt maſculus.⁊ phrodi.qð fęmi
na nuncupat᷑. Hic alio noĩe ðꝛ androgenꝰ.
hi dextrã mamillã virilem. ſiniſtraʒ mulie

bꝛem habẽtes.viciſſim coeundo ⁊ gignũt

⁊ pariunt.Et qꝛ talis hõ nec vir nec muli/

er videt᷑.ideo quadam ſimilitudie herma⸗

phroditus ðꝛ caſtratus.qꝛ nec vir nec mu
lier videt᷑. Alł hermaphroditus ðꝛ ab her
mes quod eſt mercurius.⁊ phrodita.qð ẽ
venus.i.filius veneris ⁊ mercurij qui cõ/
mirxtus ex illis vtrunq; ſexum habuit. Jõ
ab illo ðꝛ hermaphroditus ⁊ hermaphro⸗
dita in quo vterq; ſexus apparet.

Hermagedo. ↄſurrectio in poꝛa. ſiue mons
globoſus interptatr.
HBermenia.nię.dicit᷑ interpᷣtatõ.Et vᷣm grę

cam declinationem hermenias facit gtüm
quod componitur cum peri. ⁊ dicit᷑ peri/⸗

hermenias. —dRRW
Hermeneuma.matis.i.interpᷣtatio.⁊ ðꝛ ab
hermenia Iñ hermeneumatixo. ticas. id ẽ

interpᷣtari.
Hermeneuticus.ca.cũ.i.interpꝛetatiuus.⁊
ðꝛ ab hermenia.nię.quod eſt interpᷣtatio.

Inde quoddaʒ genꝰ loquendi dicitur her

meneuticum.i interpᷣtatiuum.quo ſcʒ ali-

quam rem interpᷣtamur.id eſt exponimuſ

vel enarramus. vt in rhetoꝛica oꝛatiõe. vr
in vulgari ſermone. Sunt autem tria pꝛin

cipalia genera loquendi.ſ.dragmaticum.
Didaſcalicum. hermeneuticum.ſiue enar/

ratiuum. Gragmaticum eſt quod inter in

terrogantem v reſpondentem fit ſiue ver/⸗
ſatur. qðᷣ.ſ.deciſum eſt frequenti interro/
gatiõe ⁊ reſponſione.vt in dialectico tumt
tu. Et dicit᷑ dragmaticum. quaſi interro/
gatiuum. a dragma. matis . quod eſt inter
rogatio. Didaſcalicum eſt quod conſiſtit

inter doctoꝛem ⁊ diſcipulum.Et dicit᷑ di/

daſcalicum quaſi doctrinale.a didaſcalo.
quod eſt doctoꝛ vel magiſter. Herme/
neuticum vel enarratiuum eſt.quod con/⸗
ſiſtit inter continuam oꝛationem decurrẽ

tem et audientem. vbi vnus continue lo⸗

quitur. alter vel alteri tacent et audiunt.
Et differt a didaſcalico in hoc.quia illud

fit cũ doctrina.illud vo mime eſt docenale
Hermes.mę.mal.ge.vel h̊ hermes.mis.vł
hermetis.i. interpᷣtatiuus.⁊ ðꝛ ab herme/
nia. Iñ ⁊ mercurius dict' eſt hermes. qꝛ ẽ
interpꝛes dei ⁊ hoim. Iñ hęc herma. me.
⁊ hęc hermula.lę.dimi.ðꝛ imago mercurij

Zſtatua.hic etiã tractũ eſt vt ꝗlibʒ ſtatua

⁊æjcipue ſine manibns dicatur herma. vł

hermula. lę. Similit᷑ ðꝛ capitellũ columnę

* .

maſculus dꝛ.
Hermogenes.nis.pe.coꝛ.ꝓpᷣum nomẽ viri
hyermon. monis. monseſt.
Hherne lingua ſabina.ſaxa vocant᷑

Hernia.nię.eſt tumoꝛ vł defluxio inteſtino

rũ in mentulã. Iñ hernioſus.ſa.ſum.taleʒ
tumoꝛẽ inteſtinoꝝ patiens

ſidarius hernica ſaxa colunt.

rus.⁊ eſt etymo.Et nõ ꝙ tres fuerunt lhe
rodes. Primus fuit Herodes aſcalonita.
filius Antipatriſ.qͥ bmus alienigẽa regna
uit in Judea poſt Hircanũ. Iſte totum re
gnum obtinuit dolo. Iſte herodes pueroſ

interfecit bethleemitas a bimatu æ infra.

Fuit aliꝰ Herodes antipas.qͥ fuit filiꝰiſtiꝰ
ſub q̃ͥ paſſus eſt dñs.vt habet᷑ Luce. xxiij
AQui etiam decapitauit Joannẽ baptiſtã.
väy3it habet᷑ Matthᷣ.xiiij. Iſte etiã idem lhe
rodes adiudicãte Ceęſare imꝑatoꝛe ſucceſ⸗

ſit patri in galilea. ⁊ frater eius Archelaꝰ

in iudęa.Fuit ⁊ tertius Herodes qͥ dictuſ

eſt Agrippa nepos magni herodis a quo

Jacobꝰ frat᷑ Joannis occiſus eſt gladio.
vt habet᷑ Actſ. xij. rimꝰ g lherodes di/
ctus eſt Aſcalonita. Secundus Antipas.

Tertiꝰ Agrippa. AUnð.Aſcalonita necat

pueros Antipas Joannẽ. Agrippa Jaco
bum. claudens in carcere Petrum.

Herodias.diadis.⁊ h̊ herodiꝰ.dij.inuenit᷑

ꝓeodẽ. ⁊ i. gti mutata in a.⁊ aſſumpta deſ
iit h herodiades.herodiade.nom prony/
micum.i.filius vel nepos herodis.et hinc

ſubtracta de. ſyllaba.fit hec herodias.dis

id eſt filia vel neptis herodis.

Herodius dij.idẽ ẽ qð herodes. Itẽ hero ⸗

dius eſt rapaciſſima auis. oĩm volatilium
maioꝛ. ⁊ aqlã vincit. Ita dicit glo. ſuꝑ illð
pflſal. erodij domꝰ dux eſt eoꝝ. Alia lr̃a
hz Fulice domꝰ Itẽ Beutro. xiiij. ſuꝑ illð

N.N.

ſuperiꝰ ⁊ inferiꝰ.ſ.qð ſuꝑponit᷑ ⁊ ſuppoiĩt᷑

colũnę ðꝛ herma.erma etiaʒ apð gręcos Herois.idis.f.g.i.baroniſſa.ſ.vxoꝛ herois

leęc aũt ne comedat. Accipitrẽ iuxta gẽ⸗

ſuũ herodiũ ⁊c. Dicẽ glo.interlinearl Aul
go grifalco ðꝛ.qͥ aqlam rapit. Herodion.
onis.idẽ eſt qð herodiꝰ.Pap. vero dicit.
lerodiꝰ gręce fulica.i pſalmo ardea puta

Heroicus.ca. cũ.ðꝛ ab heros. Vñ ðꝛ (tur.

Hoc eſt heroicũ carmen. Heroica geſta qᷓ

ſunt de magnis viris ⁊ heroid. Et heroi/⸗

cus inuenit᷑ ꝓ dactylicꝰ.qꝛ geſta heroũ da

ctylico metro ſolent deſcribi.

IJñ intitulatus eſt liber Ouidij epiſtolarũ
Incipit liber heroidũ.qꝛ fere oẽs eplłę i eo
ↄtentę ſunt miſſę ab heroidibus ad viros.

Et ſi aliq̃ ibi eſt miſſa a viro ad mulierẽ nõ
fuit de ꝓppoſito autoꝛis
Heronicus.ca.cũ.i.heroicus vel antiquus
t Heros.herois.maſ.g.i.baro vel vir foꝛtis
Hernicꝰ. ca. cũ.pe.coꝛ.i.ſaxoſus vł mõticu
loſus.vłqͥ habitat in loc ſaxoſis kmõticu⸗
loſis.⁊ ðꝛ ab herne. AVñ Virgilius.Et ro

⁊ ſapiẽs ⁊ potens.q̃i vir herus.⁊ q̃ſi dñs
terrę.⁊ ðꝛ ab her vłheros. Ael ðꝛ heros qᷓ
ſi ethereus.qꝛ ꝓ ſapia ⁊ foꝛtitudie cęlo di⸗

5 gInus eſt. CPrope qdem heroes dicũt᷑.qui
Hherodes interp̃tat᷑ pelliceꝰ. vłgłoſus.cla/ 5 wrobe d

olim poſt moꝛtẽ credebãt᷑ deificari ob ſua

merita.vt lhercules Eneas ⁊ ↄſiles. Et ẽ

Hqͥ nomen tractũ a Junone.Gręce eĩ Juno

dicta ẽ hera. Vñ qdã eiꝰ filiꝰheros dictꝰẽ
Herus.ri.m.g.i.dñſterrę Iñ hec hera.id ẽ
dña.⁊ coꝛ.he. Vñ Eſopus. AVtiliter vᷣuit
nemo duobus heris.
Heſdras.drę.interpᷣtatur adiutoꝛ.
Heſperia.rię.i hiſpania.⁊ dicit᷑ ab Heſpe/⸗

ro ſtella.ꝗᷓ in ea parte lucet.Et hęc heſpe/
ria reſpectu italię.ꝗᷓ ðꝛ ſimilit᷑ heſperia Si
q̃ͥdem heſperꝰ fuit frat atlãtl pulſus a ger/
mano italiã tenuit.eãq; de ſuo noie.ł noĩe

pſtine regionis quã reliqrat heſperiam ap

pellauit. Si ̊ dicas heſperiã ſine addita/

mento.italiã ſigt. Si addis aliqͥd ſᷣm diũů⸗/

ſa addita põt ſigre.nũc hiſpaniam.vt ſi di
cas vltimã vel aliqd tale.nũc italiam.vt ſi
dicas magnã vel ↄſile. Iñ heſperius.ria.

riũ.i.hiſpanꝰ vel italicꝰ.Et hęcheſperes.

ridis.i.italia vel hiſpania. Iñ filię atlãtis
dicte ſunt heſperides.vł ab hiſpaia.vel a
Heſpera.rę.dicũt gręci (patruo heſperon.

idẽ hoꝛa ꝗ eſt int᷑ diẽ ⁊ noctẽ.vłecõũſo int
noctẽ ⁊ diẽ. Vñ h̊ heſperꝰ.ri.ſtella occidẽ

talis ꝗᷓ in veſpe poſt ſolẽ apparet.eęc etiã
ðꝛ veſperus.⁊ veſper.⁊ coꝛ.ſpe.
Heſter indecli:.mulier qdam fuit

Heſternꝰ.na.nũ.ðꝛ ab heri ꝓ herinꝰ cauſa

alternitat vitãdę.Heſternꝰ dies.i.heri.⁊
heſternꝰ cibꝰ.i.heri coctꝰ.ſ.ab heri ſᷣuatꝰ.

Hex dicunt gręci ſex.

6

.

ſ
i
wo
gi
idi
fun

Hexameron.i.lib ſex dieꝝ.⁊ ðꝛ ab hex qð ẽ
ſex. ⁊ emera quod eſt dies
Hexameter.tra.trũ.i.vᷣſus ↄſtãs ex ſex me

tris vel pedibus.Et coꝛ.pe.naturalit᷑ Añ
q̃dam.Fungit᷑ hexametrũ pedibꝰ ſex mo⸗

bile metrum.

Hexaplois. ðꝛ ab hex qð eſt ſex. ꝛ plois qð

eſt plica.q̃i ſex hñs plicas.i.ſex colũnellaſ

Et ſᷣm q̃ſdam debet ꝓferri hexaplis.qð ẽ
triũ ſyllabaꝝ.Oy em diphthongus greca
ꝗ ſonat i.tam apð nos qᷓ; apð gręcos. Vñ
Hieronymus in ꝓlogo Joſue. Ut ꝓ grę/
coꝛum hexaplois ꝗᷓ ⁊ ſumptu ⁊ laboꝛema/
ximo indigent editionem noſtrã habeant.
Et ponit᷑ hexaplois h̊ ꝓſex exemplaribꝰ.
vel interpᷣtationibus.
Hexaptotus.ta.tũ.eſt nom̃ ſex caſus hñs.
2Z coꝛ.pe. Vñ illa noĩa dicunt᷑ hexaptota.
q̃ in vno nũero ⁊ genere ſex diüſas termia
tiones hñt in diũſis caſibus.vt vnus.

it dã puer vſus in floꝛeʒ

Hyacinthꝰ. thi. fu

pm poetas Vñ ⁊ ille flos ſimilit᷑ dictus eſt

hyacinthꝰ. ⁊ eſt purpureꝰ.Et hic qͥdam la
pis ẽ dictꝰ hyac ithꝰ hñs purpureũ et ceru
leũ coloꝛẽ ad modũ illius flor. Vñ flos eſt
hyacinthꝰ. lapis eſt hyacinthꝰ hõq;. Inð

hyacinthus.tha.thũ.⁊ hyacinthinus.na

num..qqð eſt de coloꝛe hyacinthi. .
Hyas.adis.f.g.eſt qðda ſignũ celeſte.Et ꝗᷓ
libet ſtella illiꝰ ſigni põt dici hyas.⁊ hoc ſi
gnum eſt in fronte tauri.Et dicũt᷑ hyades
ab hyados gręce qð eſt pluuia latie.qꝛ oꝛ⸗
tu ſuo efficiũt pluuię. Vñ ⁊ latini ſucculaſ
illas appellant. Vel dicunt hyades ab hy

doꝛ. qð eſt aqua.Et coꝛ pe. Ande Auroꝛa

BGręce dicunt᷑ hyades guttęe pluuiarum.
Hialin gręce latine ðꝛ vitrũ. Iñ h̊ hialũ.li.
qdðdam genus puriſſimi vitri. Iñ hialinꝰ.
na.num..i. vitreus.

Hiatus.tus.tui.i.fiſſura.aꝑtio tᷣrę pᷣruptõ

terrę ꝓfunda q̃ſi itus Sʒ ꝓpe hyatꝰ eſt oꝛ
hois aptio. Itẽ hyatꝰ eſt qᷣdã vitium qð
ↄtinet᷑ ſub barbariſmo. Vñ dicit donatꝰ.
Fiunt aũt barbariſmi ꝑ hyatꝰ. Et dicunt᷑
hyatꝰ.qͥtiẽs du ę vł płes vocales ꝓnũciãt᷑
ſił.vt muſa amabit.vel muſe aonides
Hybernꝰ.na.nũ.ðꝛ ab hyems. Vñ hybᷣnũ
tpꝑs eſt inter hyem ẽ ⁊ ver.q̃i hyeme vᷣnum

gʒð tꝑs plerũq; aꝑte totam hyemẽ ſignat.

Nñ.ij. Heſdre.ix.Hłtitudo maꝗ eſt ⁊ tẽ
pus hibernũ. Iñ h̊ hibernũ.ni.⁊ h̊ hiber⸗

naculum.li ꝓ eodẽ.ſ.domꝰ in q̃̊ hiemamꝰ

in expeditione. Et hec hibernia. nię. puin
cia ꝗdã.qꝛ ibi eſt hyems pſcipue dura. Iñ
hibernus.na.nũ.⁊ hibernicꝰ.ca.cũ.⁊ h et

hec hibernenſis.⁊ Bᷓ ſe.gentilia.

Hiberus.ri.m.g.fluuius hiſpanię. Iñ hęc
hiberia. rię. dicta eſt hiſpania. Et hiberuùſ
ra.rũ.gentile.Et nõ ꝙ hiberꝰ gentile deſi⸗
gnat gentẽ hiſpanię.⁊ quẽlibet de illa gẽte
Et cã differẽtię ad nomen fluuij apocopat
ab autoꝛibꝰ ntũs tm.⁊ ðꝛ hiber.ra.rũ.⁊ hi
ber. beri. Et hinc hiber. beris.nomẽ alte/
rius gentl ab hiberis ꝓfecte.qꝗᷓ eſt vltra ar

meniaʒ Df tñ ⁊ hiber. beri. ꝓhiſpania.⁊

hiber. hiberis. qñ de illa gẽte loqmur quę
eſt vltra armenios.⁊ hiberꝰ.ri.i.fluuius.
AVñ Lucanꝰ in.iiij.Qui ſᷣſtat terrl tibi no
men aufert hiberus. .
Hydoꝛ vel hydro gręce.latine ðꝛ aqdua
Hydra.drę.vł hydrꝰ.dri.við ſupꝛa i exce/⸗
Hydria.drię.eſt qðdã vas aq̃tile.⁊ ðꝛ( dra
ab hydoꝛ vłhydro gręce qð eſt aqua latie
Et coꝛ. pe.
Hydrius.drij.i.aq̃rius.⁊ ðꝛ ab hydro.
Hydrophoba.bę.i.aq meatꝰ.ũc moꝛbuʒ
latini ab aq meatu lymphaticuʒ vocãt.Et
fit ex canis rabidi moꝛſu. vel ex eiꝰ ſpuma
quã ſi hõ vel beſtia tetigerit.aut dementia
repletur. aut in rabiem vtet᷑. Et ðꝛ ab hy/
dro. phobos.qð gręci timoꝛẽ vłmeatuʒ
dicunt. “M
Hydromalũ.li.pe.p.i.vnguentũ qð fit ex
aqua ⁊ malis macianiis ·ẽ
Hydromãtia.tię.eſt diuinatio ꝗᷓ fit in aqꝗ. et
ð ab hydro.⁊ mãtia.qð eſt diuinatio Eſt
em̃ ꝓpᷣe hydromãtia in aꝗ inſpectione vm
bras dęmonũ euocare. ⁊ imagies ⁊ ludiſi⸗
cationes eoꝝ videre.⁊ ab eis aliqᷓ ibi audi
re vbi adhibito ſanguie etiã infans phibe
tur ſuſcitari. qð genꝰ diuinatiõis a pſis feꝛ
tur illatũ. In hydromãtiꝰ.tia.tiũ.thydro
mãticꝰ. ca:cũ.q talẽ arteʒ exercet diuinãdi
Hydromellũ.li.n. S.eſt a mellita.ꝗq cõſtat
ex aq̃ cocta ⁊ melle.⁊ cõponit᷑ ab hydoꝛ.i.
aqᷓ mel. Idem ⁊ medo ðꝛ.Sed mulſumẽ
qð fit ex aqᷓ cruda mele.
Hydropis.piſis.vłhydrops.pis.i. aqᷣſus
humoꝛ. Eſt em humoꝛ ſuccutaneꝰ cũ infla
tione ⁊ anhelitu fetido. Iñ hydropicꝰ.ca.
cũ.pe. coꝛ.q̃ talem infirmitatẽ patitur. Et

hec hydropiſiſ.idẽ qð hydropiſ.⁊ coꝛ.pe.

Hyems.mis.ðꝛ ab hemys.qð eſt dimidiuʒ
qꝛ tũc bꝛeuioꝛi ⁊ diminuto vſq; ad medie⸗
tatẽ vł vltra ſol vtit᷑ circulo.vł potius ab
pyein.qð eſt pluere. Et eſt hyems frigida

c humida. IJſ B ⁊ hęc hyemalis ⁊ Ble.

Hiera gręce latine ð ſacrũ vel ſanctum.

Hierapigra. vł hierapitagra.ðꝛ a hiera qdð

eſt ſacrũ. ⁊ pigra qð eſt medicina. q̃ſi ſacra

vyel ſancta medicina ppt᷑ eius vtilitatem.

7* 4

Elſt em optima medicina.

*.

ceps Iñ hierarchia. chię. ei ptãs.vłſacer

pncipatꝰ.Et ſunt tres hierarchię.⁊ in q̃li/

.

„
„

cus. ca. cũ.i. ſacer vłſactꝰ. ł ad hierarchiã

ptinẽs. vyt actꝰ hierarchici.i.ad hierarchi ipᷣa eſt ſion quę hebraice ſpeculatio interpᷣ
tatur.qꝛ in ſublimi cõſtructa ⁊ de lõge ve

nientia contemplat᷑. Et nõ ꝙ hieruſalem

Hierapoł.pe.coꝛ.ꝗqdã ciuitas.(am ꝑtinẽteſ

Hieremias interpᷣtat excelſus dñi.qꝛ dictũ
elſſ ei. Ecce ſtitui te ſuꝑ gẽtes ⁊ regna.

Hieroboã interpᷣtat᷑ ſupius diiudicans. v

cꝗ ppli aut diuiſio ppli.ſiue diſcernẽs po/
puluʒ.qꝛ in regno eius diuiſus fuit pplus
iſrł.⁊ pciſus a regno ſtirvis dauid.
Hieronym interpᷣtat ſac lex. Fuit em ſan/

ctus.i.firmꝰ.⁊ mũdus vłſanguine tinct.·

yel ſacro vſui deputatꝰ. ſic vaſa tẽpli dice
bant᷑ ſacra.qꝛ ſacro vſui deputata. Et nõ

cuz olim in eccła vnuſquiſq; caneret qd
volebat Theodoſius imꝑatoꝛ Hamaſum iſti ciuitatem in tumultum. vrbem foꝛtem
in ruinam. autem in alio loco ſit mõ hie
ruſaleʒ qᷓ; eſſet cum fuit dñs cruciſixus.pa
tet ex B. qꝛ locus in quo crucifixus eſt dñs
hoꝛtus in quo ſepultus eſt.mõ ſunt i me

papa rogauit.vt alicui viro docto eccłaſti
cum officiũ cõmitteret oꝛdinandũ. IJpᷣe igi
tur ſciens Hieronymũ in lingua latia. gre⸗
ca ⁊ hebraica ꝑfectum ⁊ in omni ſcia ſum/
muʒ. eidẽ pſdictũ officiũ cõmiſit. Hierony⸗
mus g pſalteriũ ꝑ ferias diſtixit.⁊ vnicui⸗
q ferie ꝓpuʒ nocturnũ aſſiguit ac Gloꝛia
patri ⁊c.in fine cuiuſſibet pſalmi dicendũ

inſtituit. Deinde eplas ⁊ euãgelia ꝑ anni
circulũ decãtãdas.cęteraq; ad officiũ pti/

nentia. pter cãtũ rönabilit᷑ oꝛdinauit. Mi
ſitq; idẽ de bethleem ad ſummũ pontiſiceʒ

⁊tqa papa q; a cardinalibus fuit valð ap⸗
pꝓbatũ. ⁊ ꝑpetuo autenticatũ.Zãdem aũt
in oꝛe ſpelunce. vbi dñs iacuit monumẽtũD
ſibi ↄſtruxit. vbi expletis nonagintaocto

annis ⁊ menſibus ſex ſepultus fuit.

Hieroſolymipeta. tę. pe. coꝛ.ↄ.p.pegrinus

q petit hieruſalem

Hieruſalẽ gręce latine pacifica vel viſio pa
cis interpᷣtat᷑. Itẽ Hiebꝰ pbũ nomen fuit

cuiuſdã viri. In hiebuſeꝰ.ſea.ſeũ.iebu⸗

ſei ediſicauerũt hiericho Vñ a dicta ẽ hie

richo q̃ſi hiebico.qꝛ hiebus hieruſalẽ am/
pliauit. ideo hieruſalem dicta eſt hiebus.
Siqdem hieruſalem pᷣmo dicta eſt ſalem.
aditoꝛe.qͥ dicebat᷑ ſalem. Moſtea dicta ẽ
hiebus. ab ampliatoꝛe qͥ vocat eſt hiebꝰ.

Hierarcha. che.i. ſacer pᷣnceps. ſiẽ ẽs.⁊ ðdꝛ
Aa Hiera qð eſt ſacer.⁊ archos qð eſt pꝛin-

vel a hiebuſeis habitatoꝛibus. Poſtea il ½

duobus nomibus ↄiunctis ꝑ coppoſitionẽ
ſcʒ hiebus ⁊ ſalem dicta eſt hieruſalem q̃ſi
hiebuſalem. ⁊ videt᷑ ꝓferendum eſſeꝑ ge⸗
minum s.ſed dic ꝙ in cõpoſitione vnums

gabijcit. ec poſtea a Salomone dicta eſt
hieroſolyma.q̃ſi hieroſalomonia Et nõ ꝙ
inuenit᷑ hec hieroſolyma.mę.⁊ hę hiero/
ſolymę. maꝝ.⁊ hieroſolymis indecli.i eo/
elpat. Et Iun ere in denmnm ſenſu.ſ. ꝓ illa ciuitate. Et hęc etiã coꝛ
bet ſũt tres oꝛdies angeloꝝ. Jñ hierarchi

rupte a poetis ſolyma dicta eſt.Et poſtea
ab Helio Hadriano vocata eſt Helia. In

hiſtoꝛice eſt nomen ciuitatis cuiuſdã Tro
pologice eſt typus animę fidelis.Allegoꝛi

ce figura eſt eccleſię militantis. Anagogi/⸗
ce typum gerit eccleſię triumphantis Itẽ
ſcias ꝙ Hieruſalem ciuitas eũſa eſta Na/
buchodonoſoꝛ.reſtituta eſt a Eeemia ⁊ ie

ſu ſummo ſacerdote.Euerſa vvo eſta rho/
manis. reſtituta eſt ab Helio hadriano.ſʒ
non in eodem loco.nec in pᷣſtinum ſtatum.
vt dicit Gloſa ſuꝑ illud Eſaię.xxv. NPoſu

dio ciuitatis.⁊ tunc erant extra. Añ apo/

ſtolus ad heb.xiij. Mꝛopter quod et Je/
ſus vt ſanctificaret pplm ꝑ ſuũ ſanguinem

extra poꝛtam paſſusefft
hieu ꝓpᷣum nomẽ viri.⁊ interpᷣtat᷑ patiẽs.
vel faciens.ſiue cõmotus.vel cõmotio.
Hilaramen. minis.n.t.i.lęticia vel gaudiũ
18 ab hilaro. ras.

Hilariꝰ.rij.qͥdã ſanctꝰ dictꝰ ab hilaro.ras.
qꝛ ſp fuit hilaris in dei ᷣuitio.Et hic hila⸗
rio. onis.ꝓ alio ſancto. “

Hylas eſt fluuiꝰ Aſię. Item hylas vt hyla

fuit q̃dam armiger. vł amaſius hercuł.qͥ

fuit raptus a nymphis.cum exhaurireta⸗

gquam de qdam fonte m fabulas poetax.
Hyle. hyles.f.g. interpᷣtat᷑ ſilua.⁊ dicta eſt
ſic pᷣmoꝛdiałmateria.quã q̃dam vocauer̃t

ſiluam.qͥdam poſſibilitatem. q̃dã inter ali
q;d ⁊ nihil.qͥdam inter aliquam et nullam
ſubam.quidam receptaculum oĩm foꝛma⸗

rum. quidam coꝛpus incoꝛpoꝛeum. ⁊ alijs
adhuc nomibus phᷣi eũ vocauerũt. Si q̃r

vtrum hyle ſit aliquid vel nichil. Nõ hoc

concedimus. ſed eſt inter aliqd ⁊ nihil De

—VG

—— —

—— fõ

——,
=☛⁰

n
ni
/

le
!

tie

thoN

no.5
un.
Ni
ſuen
vöhe⸗
s
Ni
in
/
1/
n

Nn
gi
unes⸗
ocn
nui
gauert
Nerali
nullam
form⸗
aalis
7
Pi
hib⸗

chi⸗

h dicit Calcidius ſuꝑ platonẽ.Siẽ nichil

videndo videmus tenebꝛas ⁊ nihil audiẽ
do audimꝰ ſilentiũ.ſic nihil intelligẽdo in⸗
telligimus hylẽ. AVñ Augꝰ.Cũ aliquid in

foꝛme ↄcipio.pᷣus nihil intelligo qᷓ; intelli⸗

gam. Et ab hyle dictus eſt hyleus quidaʒ

gigas ꝓpter confuſionem ⁊ magnitudinẽ

elementoꝝ. MM
Hylus.li.m.s.⁊ hilũ.li.gꝗᷣnũ.putamẽ quod
adheret fabę.vel medulla pennę.i.illð te⸗

nue qð eſt in medio pennę.
Hymen.inis.m.g.eſt mẽbꝛanula illa in qua

ppyuer inuoluit᷑ in vtero mr̃is.ꝗᷓ alio nomie
matrix ðꝛ. In qua ſunt ſeptẽ cellulę foꝛma
humana imp̃ſſe.nec plures. Undenõ con
tingit plures qᷓ; ſeptem pueros ſimłcõcipi

g muliere.
Hymeneꝰ.nei.deꝰ nuptiaꝝ.Aliqñ aũt po/⸗
nitur ꝓ nuptijs.qñq; ꝓ coitu. ⁊ interpᷣtat
doꝛmiens.Et ꝓdu.penł. Vñ Ouið.a
ioꝛ hymeneꝰ. adeſt nõ illi gra lectoꝛ Item
Ouið.Ecce vocãt hymeneo ⁊ ignibꝰatria
fumant.
Hymnicanus.ni.qͥ canit hymnos.
Hymnidicus.ca.cũ.qͥ dicit hymnos.

Pymnigphus.pha.phũ.i.hymnoꝛuʒ ſcri/
ptoꝛ. In hęc hymnigraphia.phię.i. hym⸗

noꝛum deſcriptio.

Hymniloquꝰ.qua.quũ.qͥ loquit᷑ ð hymno

Itẽ ꝓ eodẽ hymnilogus.ga.gũ.IJñ hym/⸗/
nilogia.gię.i.Fᷣmo vel laus de hymno.

Hymniſta.ſtę.ↄ.g.qͥ faẽ̃ vel cõtat hymnos
Hymnꝰ.ni.m.g.laus dei cũ cãtico. Mꝛopᷣe

em̃ hymnus eſt ↄtinẽs laudem dei.Si er/
go ſit laus.⁊ non ſit dei nõ eſt hymnꝰ. Si
ſit laus ⁊ ſit dei.⁊ non cantet᷑ nõ hymnus
eſt. Si ergo in laude dei ðꝛ ⁊ cantat᷑ tuncẽ
hymnꝰ. Cui cõtrariũ eſt threna.qð eſt can

ticum lamenti ⁊ funeris.
Hin ꝗdam menſura eſt.ſ.ſextarius

Hinnitus.tus.tui.ꝑ geminuʒ n. clamoꝛ eſt
equoꝝ.Et ꝓdu.ni. AUnð Job.xxxix.Aut
circũdabis collo eius hinnitum.
Hinnulus.li.ðꝛ filius ceruoꝝ. Iñ hinnuli/

nus.na.nũ.⁊ hinnuleꝰ.lea.leũ.in eodẽ ſen
ſu.⁊ h hinnuleꝰ.lei.idẽ qð hinnulus. Iñ
Cantl.ij. Simiłeſt dilectus meus capꝛeę

hinnuloq; ceruoez
Hyppalage ſᷣm Iſið.ſit qͥtiẽs ꝑ ↄtrariũ vê/

ba intelligunt. vt Date claſſibꝰ vẽtos.cuʒ

ecõtrario.claſſes ventis.⁊ nõ vẽtos claſſi
bus demus. Item. Perflauit fiſtula buc/
cas. Nłeſt ecõuerſio caſuũ vłↄſtructionũ
vel qñq; totius ſentẽtię.⁊ ðꝛ ab hypo qð ẽ

trans. ⁊ allage.qð eſt mutatio. Iñ hypal/
lage.i. tranſmutatio.
Hypaton dicunt gręci iecur. Iñ hypaticus
ca.cũ.qͥ patit᷑ in iecoꝛe.vel ꝑtinẽs ad iecur
Et coꝛ.ti. H
Hyper gręce.i.ſuper latine.
Hypꝑaſpiſtes gręce idẽ ereckorlatie Vñ
Hieronymus in ꝓlogo Geñ.Ariſtes eiuſ⸗
dem Ptolomei hyperaſpiſtes.

Hypꝑbaton. eſt ꝗdam trãſcenſio vboꝛum oꝛ

dinem turbãs. AVel eſt lõga ⁊ ſuꝑgrediẽs
ↄſtructionis vel ſnĩę tranſcenſio.ſ.cũ vꝓbũ
aut ſnia oꝛdine cõmutat᷑. Cuius qnq; ſunt
ſpecies.ſ.hyſterologia vel hyſteron. ꝓte/⸗
ron. anaſtrophe.parantheſi.temeſis.ſyn
creſis. ⸗.
Hypbole eſt dictio fidẽ excedẽs.augẽdi mi
nuendi ve cã.Augendi.vt iſte eſt niue can
didioꝛ. aquilis velocioꝛ.leonibus foꝛtioꝛ.
Minuendi ve. vt Terrebit te ſonitꝰ folij
volantis.⁊ denigrata eſt ſuꝑ carbones fa
cies eoꝝ. ..Zẽꝰ
Hyꝑbolicus.ca.cũ.i.excedẽs veritatẽ ela⸗
tus.⁊ ðꝛ ab hyꝑbole.
Hypboꝛeus.rea.reũ.i.ſuꝑ qð boꝛeas flat.
⁊ ð ab hyꝑ.⁊ boꝛeas. Vñ ⁊ qdaʒ montes
dicunt᷑ hypboꝛei. ſuꝑ qs ⁊ a qbus boꝛeas

flat. q̃ et hypbata. batę. dicunt᷑.

Hypꝑcatalecticus. vide ſupꝛa in catalecticꝰ

Hoypdulia vide ſupꝛa in dulia.

— £

Hypphanꝰ.na.nũ.i.ſuꝑbus.⁊ ðꝛ ab hyp .
2 phonus qð eſt apparitio. Iñ h hyꝑpha

△

ſuꝑ llud quod eſt.
Hypereon.onis.i.ſuꝑ oĩa.⁊ ðꝛ ab hyper.⁊
on.qð eſt totũ vel oẽ.qð qñq; ðꝛ de ioue.
qͥ ſuꝑ oĩia eſt.qñq; de ſole.qͥ ſupꝛa facieʒ to
tius terrę in circũitu fert᷑.qñq; de quoda
gigante q̊ ſuꝑ omnes alios fuit.
Hyplydiꝰ ðꝛ ab hyp ⁊ ł ci. ꝗb eſt acutus
ſonꝰ in mu ca. v ei byplyce e idem qö li
dius. ſ.acutus ſonus in muſiia.
Hypſintelicon.i ꝓluſq;ꝑfectũ.qð pᷣterituʒ
apð grecos deſigt rem młto añ pſteritam.⁊
ðꝛ ab hyꝑ.⁊ ſintelicon.qð eſt ꝑfectum
Hy pſophia.phrę.i.ſuꝑgrediẽs ſapientia
yphen.interpᷣtat᷑ copulatio.Eſt em Hpy/⸗
phen modus ꝓnunciandi q cõſiſtit in con
tinua ꝓlatione dictionum ſine vlla diſtin/
cctione.vt h Populus Fenin ⁊c. Et ðꝛ ſic
qꝛ vna dictio ſub.i.poſt aliam ſine diſtin/
ctione copulatim ꝓfertur ”MM
Hippocentaurus.ri.ideʒ eſt qð centaurus
ſcʒ mõſtrũ ex parte homo.⁊ ex ꝑte equus

nia.nię.i.ſuꝑbia.iſ.cuz aliqs vult apparẽ

ſicut onocẽtaurus monſtrũ ex ꝑteaſinus.
Zex ꝑte hõ. Nam onꝰ aſinꝰ ðꝛ. Et dicitur

ab hippos qð eſt equus.⁊ centaurus.
Hypocrita.tę.ↄ.p.ð fictoꝛ.ſimulatoꝛ.rep/
ſentatoꝛ alterius pſonę. Simulat em ſe eẽ

id qð non eſt.Et ðꝛ ab hypo.⁊ criſis.qð ẽ
iudiciũ.qꝛ dũ intꝰ malus ſit bonũ ſe palaʒ
oſtendit. ⁊ ideo de eo habet᷑ falſuʒ iudiciũ
dũ falſo vultu incedit.⁊ ſimulat qð nõ eſt.

Inñ hypocriſis.ſis.i.ſimulatio

tur ſubdiaconus latine.

hypodꝛomus. mi. m. s.i. ſtabulum equo ꝝ
vel toꝛmentũ factũ ad modũ vel ad ſimili/

tudinem eq.⁊ ꝛ ab hippos qð eſt equus.
7 dromos q eſt curuitas Ul'hypodꝛomꝰ
mi. ð locus obſcurꝰ.⁊ domꝰ declinãdi ad

neceſſitatẽ. vł'locꝰ ſupꝛa vłcitra.qͥ ſũt arc

deambulatoꝛij ſuꝑ s homĩes ambulant.

Et pᷣm h̊ hypodꝛomꝰ cõponit᷑ ab hypo qð

eſt ſub.⁊ dꝛomos qð eſt curuitas. Ael ab
hyꝑ qð eſt ſupꝛa.⁊ dromos qð eſt curſus.

qꝛ deſuꝑ hoĩes currũt ⁊ ambulant. Añ in
legenda beati Sebaſtiani ðꝛ. Lüc iuſſit en
in hypodꝛomo palatij tamdiu fuſtigari q;

diu ſpũm exalaret.Et coꝛri.dro. VUñ hy/⸗
podromiq; decus par ſit locus his duode
nus. “
Hypophoꝛa eſt obiectio ꝗᷓ põt fieri ab adu/

ſario. ⁊ ðꝛ ab hypo qð eſt ſub. ⁊ phoros
gõð eſt fero.i.dico. = 8
Hippogabꝰ.gabi.m.s.i.nauis q̃ eqͥ trahũt᷑

7ðꝛ ab hippos qð eſt equus. S
Hypogeũ.gei.i.ſub terriſ ↄſtructũ ędificiũ

qð nos antrũ vel ſpelunca dicimꝰ. ⁊ ð ab

hypo.⁊ ge.qð eſt terra. Sʒ h hypogeꝰ.m.

hypogeus ð ab hyꝑ.qð eſt ſuꝑ.⁊ ge.qð ẽ
terra.qꝛ in die ſuꝑ terra ferat᷑. Añ Auro/⸗

ra. Uulpibus hypogeis aſſociandꝰ abis.

HPypolidius.dij.ꝗuis ſonus in muſica.qͥ et
ſublidius ðꝛ. ab hypo ⁊ lidius. “
lippomanes.nis.m.t.q̃ſi velox ad moduʒ
eqͥ. vñ ꝓpter ſus velocitatẽ ðꝛ ſuꝑaſſe At/
lante curſu. Sʒ h̊ͥ hippomanes indeclina.

neu. ge. eſt ꝗdam herba ꝗq̃ ſe comedẽtes fa

cit furere. Vel potiꝰ hippomanes. eſt vir⸗

dʒõ ſtillat ab inguie equę ex nimia luxuria
dum amoꝛis rabie fert᷑. Et ðꝛ ab hippos
qð eſt equus ⁊ mano.nas.qꝛ ab inguie ejʒ

Diſtillat. Hoc nouercę ⁊ maleficę ſolẽt col/⸗

nes.

ge. Zε ſol. qꝛ ſub terris vadit in nocte. Hel

Hypopirgiũ.gij.n.S.ðꝛ illud ferreũ inſtrẽm
qð r̃tinet ⁊ ſuſtinet ligna in igne.⁊ dicitur
Ab hypos. ⁊ pyr.⁊ gero.quali ſubtꝰ ignem
gerens.
Hypo.i.ſub. Sed hyppos.i.equus.

Hypoſtaſis.ſis.f.t.i.ſuba intellecta ſine foꝛ

ma.ſ.bmoꝛdial materia.⁊ ðꝛ ab hypo qð ẽ
ſub.⁊ ſiaſis.qð eſt ſtatus vel ſtãs.qſi ſub/
ſtãs.qꝛ hʒ ſubſtare omnibus accidentibꝰ.

ile 2 in ſe oĩia accidentia recipit. nullo tñ infoꝛ
HPypodiaconus vel hypodiacon gręce dici

matur. Iñ ypoſtaticꝰ. ca. cũ. Et nota ꝙ

gręci viunt᷑ eodem mõ hoc noĩe hypoſta/
ſis.ſicut nos vtimur h̊ noie ꝑſona. Unde
põt dici ꝙ tres ꝑſonę ſunt in diuinis vłhy
poſtaſes.i.tres ſubſiſtentes.

Hippotamus.mi.i.equus fluuiał.ſ.qdam
piſcis ſic dictꝰ. qꝛ ſit equo ſimił. doꝛſu.iu/
ba. hinnitu. roſtro reſupinato a pᷣmis dẽti

bus.cauda toꝛtuoſa.vngułbinis.die in a⸗

qqs comoꝛat᷑ nocte ſegetes depaſcit.
Hypotheca.cę.f.p.eſt cũ res cõmodat᷑ ſine

diſpoſitione pigneris pacto vel cautione

ſola interueniente.Et differt a piguere. ꝗqꝛ

—

pignus eſt qð ppter rẽ creditam obligat᷑.

Item fiducia differt ab vtroq;. Eſt autem

fiducia cum res aliqua ſumendę mutuępe

cunisę gratia vel mancipat᷑ vel in iure cre/

ditur. Item Hypotheca ð idem qð apo/
theca. IJñ hypothecarius.ria.riuʒ.qð ad

hypothecam ꝑtinet. Et h̊ hypothecariꝰ.i.
Alpothecarius.vel qͥ rem noie hypothecę

Hypotheſis ðꝛ cauſa vbi cũ certa pſona cõ

trouerſia eit. Et hypotheſis eſt ſuba vl di

ſputatio ⁊ conditio.vel ſuppoſitio.vel cõ⸗
ſenſus. Iñ hypotheticus.ca. cũ.i. ditio/⸗

nalis. vel ſuppoſitiuus. ⁊ ðꝛ ab hypo.qð

eſt ſub. ⁊ theſis qð eſt poſitio In hypothe
ſis. id eſt ſuppoſitio.
Hypoſenſis. eſt vbi diuerſa verba ſingulis
qbuſq; clauſulis ꝓpᷣe ſubiguntur. vt Sic

regem adijt.⁊ regi memoꝛat.nomenq; ge/

nuſ-h.
Hir vigil intertatur..
Hyrcania. nię. ð: qdam ſilua ꝗᷓ ſubiacet ſcy

thię. Iñn hęc hyrcania.nię.qdam regio il/

li ſiluę adiacens. Iñ hyrcanus.na.nũ.pe.

ꝓð. Vñ Auroꝛa. Moſt annos ples hyrca
nus ſurripit vnum. 9

Hircinus. na. nũ. pe. ppᷣ. ⁊ hircoſus.ſa.ſuʒ
uriuar. Pol . ſolet col / in eodẽè ſenſu qͥ eſt fetidꝰ inſtar hirci.q̃i qui
ligere. potionem moꝛtiferam inde facere
quod venenum ſimiliter dicitur hippoma

ſudoꝛe coꝛꝑis fetido fetet.Hircinus etiaʒ
eſt poſſeſſiuum de hircus.
Hircus.ci.vide infra in hirquus.

X

— — — e — —

Hirquulus.li.dimi.m.g.puer libidinoſus

⁊ laſciuus vt hircus.⁊ qͥ oculos ſꝑ retoꝛqt

ad angulos ex nimia laſciuia.

Hirquus.qui.maſ.ge.ſᷣm Suetonium eſt

oculoꝝ angulus vbi putredo colligit᷑. Et
qꝛ ex nimia laſciuia ⁊ luxuria ſolent qdam
retoꝛquere oculos ad hirquos. Iñ ðꝛ hic

hircus.ci. caper.ſ.aĩal laſciuũ ⁊ petulcum

⁊ feruens ſꝑ ad coitum.Cuiꝰ oculi ad libi
dinem in tranſuerſum aſpiciũt.⁊ ad hirq̊ͥs
retoꝛquent᷑.⁊ inde dictus eſt hircus. Dici
tur em in naturali hiſtoꝛia hircos ita libi/

dinoſos eſſe. vt indignent᷑ ſi videãt aliäs
coeũtes.vt in eos impetũ faciant. Iñn hir⸗

culus.li.⁊ hirciolus.li.dimmii.
Hirſutus.ta.tũ.i.aſper pilis.vł piloſus.vt

hircus. Iñ hirtꝰ.ta.tũ.ꝑ ſyncopã ꝓ hirſu

tus.ta.tũ. Vñ de ſancto Joanne ðꝛ. Prę⸗

buit hirtũ tegimen camelus. Prope qᷣdeʒ
eſt hirſutus.cuius pili erecti extant.
Hirudo.dinis.i.ſanguiſuga.⁊ ðꝛ ab hereo

eo ꝙ carni adhęreat.Et ꝓð.ru. Vñ Oꝛa⸗

tius. Non miſſura cutem niſi plena cruo/
ris hirudo. Iñ hirudineus.nea.neũ.⁊ hi⸗

rudinus.na.num. in eodẽ ſenſu. Inueni᷑

hec hirundo.dinis ꝑ n.ꝓ q̃dã aue Inð hi

rundininus.na.nũ.⁊ hirundineꝰ nea.neũ

in eodẽ ſenſu. Hirundininꝰetiã ðꝛ paruus
filius hirũdinis. NHñ.Ales hirundo volat

nat hirudo.agitat᷑ arũdo. AVel ſic. Cantat

birundo. ſugit hirudo.creſcit arundo
Hyſchiros gręce.latine ðꝛ foꝛtis.

Hiſpanꝰ.ni.fuit qͥdam rex ↄditoꝛ hiſpanię

Inñ dicta eſt hiſpania. nię. Et hic hiſpanꝰ.

na.nũ.genti le ⁊ poſſeſſiuuũ.⁊ h̊ ⁊ hęc hi/

panienſis.⁊ B ſe.gentile. Et hʒ ſex pꝛouin

cias.ſ.terraconenſem. cartaginenſem.luſi
taniam. galiciã. beticam.⁊ trans fretũ in

regione africę.tingitaniã.Et ſunt dueę hilſ⸗

panię.ſ.citerioꝛ ꝗ in ſeptentrionali plagaa
pirenio vſq; ad cartaginem poꝛrigit᷑. Al/⸗

terioꝛ ꝗqᷓ in meridie a celtiberis vſq; ad ga⸗/
dicanum fretũ extendit᷑.Citerioꝛ autem ⁊

vlterioꝛ dicta eſt quaſi citra vel vltra. Sʒ

citra quaſi citra terras.⁊ vltra. vel qð vl/
tra ſit. vel qꝛ non ſit poſt hanc vlla et alia
tera. MMMl
Siſpidus. da. dũ. i. aſper. fetoſus. piloſus.
hirſutus.ſqualidus.⁊ coꝛ.ube.
Hiſter.ſtri.maſ.ge.fluuiꝰ eſt qͥ ⁊ Banubiꝰ
ðꝛ. Vñ hiſtri dicti ſunt.Siqͥdeʒ de colcho
inſula quidam miſſi ad ꝑſequẽdos argo/
nautas.a ponto intrauerunt hiſtꝝ fluuiuʒ
zindea vocabulo amnis qͥ a mari receſſe/⸗

munt hiſtri dicti ſunt. In hechiſtria.ſtrie.

dicta eſt terra quam incoluerũt. Iñ hiſter

ſtra. ſtrum. gentile. Et heęc hiſtrix.cis.qð/

dam animal qdrupes ſpinoſum:qꝛ in ter/⸗
ra illa abundaaat.

Hiſtoꝛia ðꝛ ab hiſtoꝛin.qð interpᷣtat᷑ vide/

re vel cognoſcere. Antiqᷣtus enim nullus
ſcribebat hiſtoꝛiaʒ.niſi qꝛ interfuiſſet.⁊ ea
q̊ ſcribenda eſſent vidiſſet. Vel iõ ðꝛ ab hi
ſtoꝛin.qꝛ diu pᷣterita ad noſtram memoꝛiã
noticiam reducit. Eſt autem hiſtoꝛia rei
geſta a memoꝛia hominũ ꝓpter vetuſtatẽ

remota. In noſtro tamen vſu ⁊ ſi nuꝑ vel

aliquantulum res retro geſta ſit tamen di
citur hiſtoꝛia. Inde hiſtoꝛiola.hiſtoꝛiolę.
diminutiunu. Mõ
Hiſtoꝛicꝰ.ci.qͥ hiſtoꝛiã deſcribit vel narrat

⁊ coꝛ.ri.⁊ põt adiectiue declinari.

Hiſtoꝛiographꝰ.phi.i.deſcriptoꝛ hiſtoꝛia/

rum. Inde hiſtoꝛiographia. phię. hiſtoꝛie

deſcriptio.

Hyſterologia vel hyſteronpꝛoteron. eſt ſen

tentię cum vbis oꝛdo mutatus.vt Toꝛre⸗

re parãt flammis. ⁊ frangere ſaxa. Qð ſic

intelligas. yſterologia eſt mutatꝰ oꝛdo

ſententig cum vbis. vt in ſdicto exemplo.

Toꝛrerẽ parãt ⁊c.bᷣmo ei ſolẽt in mola frã

gi triticũ. ⁊ poſtea toꝛreri.i.flamis coqui.

Ergo ⁊ ſenſus ⁊ vba confundunt᷑. Item
Virgiliꝰ.Moꝛiamur ⁊ in arma ruamus.
Itẽ Nutrit ⁊ peꝑit. Itẽ ⁊ vomit ⁊ potat.

Hiſtrio.onis.m.t.i.geſticulatoꝛ.ioculatoꝛ.
q diuſos geſtus ⁊ habitꝰ hoim ſcit repñta⸗
re.⁊ðꝛ ab hiſterion qð eſt geſticulari.qua

ſi hiſterio. AUñ hiſtriones dicebant᷑ repſen

tatoꝛes comędiax qͥ i recitatiõe laruas ſuę

faciei apponentes reſſentabãt habitus ⁊
geſtus diuerſonk. H

☛

Hiulcus.ca.cũ.i.hiãs.fiſſus.rimoſus.⁊ ðꝛ

ab hio. as. In eſtate tra eſt hiulca. cum eſt
fiſſa ⁊ rimola caloꝛe ſoł.Et cõponit᷑ Semi
hiulcus.ca.cũ.i.aliq;tulũ hiãs aꝑtꝰ ex ꝑte

Holigopomenon.eſt ſub paucis vᷣbis mul⸗

toꝝ cõp̃henſio.vt h Vrit amoꝛ paridẽ Vł

B. Moꝛs mala. moꝛs intus. malus actus

moꝛs foꝛis vſus. Tumba.puella.puer.la⸗
carus iſta notanrt.

Holocarpaniũ.nij.n.S.ðꝛ ab holon.qð eſt
totũ.⁊ carpos qð eſt fructus.q̃ſitotus fru

ctus.⁊ coꝛ.pa.

Holocauſtoma.matis.n.t.idem eſt qð ho/⸗

7

Holocauſtũ.ſti.n.s.i.ſacrificiũ qð olim fie⸗ Hom ęoſis eſt minꝰ note rei ꝑ ſimilitudineʒ
bat de aĩialibus bꝛutis.⁊ ðꝛ ab holõ qð eſt eiꝰꝗ magis nota eſt demõſtratio.⁊ intpᷣta
totũ.⁊ cauſtos.qð eſt incenſum.q̃ſi totum tur ſiłitudo.Huius tres ſunt ſpẽs. Ion/
incenſum.qꝛ totũ incendebat᷑ ⁊ cobureba⸗ pabola. paradigma.i.imago.cõꝑatio.ex?
tur. ⁊ non comedebat᷑. G plum. vide locis ſuis. “

Holofernes ðꝛ ab holon qð eſt totũ. et fero Homęoptoton eſt cũ in ſiłes caſus exigũt

fers.⁊ necis.q̃ſi ferens oibus necem. vnd ba diũſa. Sicut apud Ennium inuenitur.
Merẽtes.flentes. lachꝛymãtes ⁊ miſerã⸗
tes.vᷣm Donatũ Ael ᷣm Bedam. lHomę
optoton eſt cũ diuerſis caſibus variat᷑ oꝛa
tio.vt ait apłs Rho.xj. Qm ex ipᷣo ⁊ ꝑip
ſum. ⁊ in ipᷣo ſunt oia.ipᷣi gla in ſecula.

bñ diabo lum ſignat.

Hologr aphũ.phi.i.teſtamentũ manu au/
toꝛis totũ ſcriptũ.⁊ ðꝛ ab holon qð eſt to/
tum ⁊ gr aphia ſcriptura.
Holon gręce latine ðꝛ totum.

e .

Holoſe

Homagiũidẽ eſt qð fidelitas.tñ ſpe.e.ti.in
li. de feu. ponit illam dr̃am ꝙ homagiũ eſt

de his ꝗad tempoꝛalia ꝑtinent. Et ideo ꝓ

ſpũalibus indignũ eſt vrqͥs homagiũ fa/
cere cõpellat᷑ idelitas tñ ꝓ ſpũalibꝰpᷣſta

tur. qꝛ ſlati bn pſſtant fidelitatem. vtin. c.

autiqua. de pꝛiuił. Vel poteſt ſic deſcribi.

Homagiũ.eſt qdam aſtrictio Puitutᷣ liberi

hois facta dño ſuo ꝑ pactionẽ vł petitiõeʒ
ſiue ſtipulationẽ. ꝓmittente libero homie
dño ſuo ſidelitatem. ⁊ ↄſtituente ſe hoĩem
vel vaſallũ ſuũ.Et in aliqͥbus ꝑtibus fit hᷣ
mõ.ille qͥ facit homagiũ coꝛam dño ſuo fle
ctit genua tenens manus ſuaſ ↄiũctas ſim
plicit᷑ inter manus dñii. iuſiurandũ de fide
litate pᷣſtans. Et mutuo ſe in ſignũ fidelita
tis oſculant᷑. M

vel ſaluo.qꝛ nolo tibi otra talem iurare

ololericus. ca. cum. i. totus ex ſerico. ⁊ ðꝛ
ab holon gð eſt totũ. ⁊ ſericꝰ. Iñ hecholo
ſeri ca. cę. qda m veſtis tota ex ſerico facta.

Homęoteleuton eſt cum ſimili mõ dictiöes

plurię finiunt᷑.vt eos reduci.qᷓ; relinqͥ de/
uehi. qᷓ; deſeri malui.⁊ fit ꝓpᷣe in verbiſ.vt

Albijt. abſceſſit.euaſit erupit.

Homerocẽtonas 7 vgiliocentonas. excer/
ptiones ꝗdã ſunt delibꝛis Homeri ⁊ Nir⸗

gilij in duobꝰ libꝛis redactę in qbus multi

vYſus pᷣter dictoꝝ autoꝝ intentioneʒ adap⸗
ratur chriſto. Af Hiero.in eplłla ad Pau/
linum. vj. Quaſi nõ legerimꝰ homerocẽto
nas ⁊ vgiliocentonas.i.opuſcula de ver/
ſibus Homeri ⁊ Virgilij cõpoſita Et pð.
to. Quidã ſane excerptoꝛes libꝛoꝝ home
ri ⁊ Virgilij trãſcurrẽtes. vbicũq; inuene
runt aliqd qð ſuę materię poſſent adapta/⸗
re pũcto ſiguerũt.vr qñ cõpilarẽt ꝓmptiꝰ
nuenirẽt. ⁊ ab hmõi punctatiõe centones

dicunt ſcripta ex vſibus cõpilata hincinð
cCollectis. ⁊ m materiã ↄtinuatis.Cẽto ei

nutus eſt etiaʒ hõ in tꝑibus. qꝛ antiqͥſſimi

·—

yäy3fẽtprt dicunt. eſt vbum gręcũ.idem qð pũgo.
Homagiũ decretale tale eſt Nã heres hois Indeðꝛ cento. onis.idem qð punctus Et.
mei q cum de oſuetudine poſſit infeudari. declinat᷑ ̊ vgiliocento.tonis. h lhomero⸗
⁊pꝑ ↄſequẽs in homagiũ ſuccedere debeti cento.tonis. Añ vgiliocentonas ⁊ home⸗
fra certũ tꝑs me in dũm agnoſcere ⁊ fideli rocentonas ſunt acii plurales greccei. 1
tatem mihip̃ſtare.⁊ ego teneoꝛ eũ ratõe ta Homicida.dę.pe.ꝓð.i.homineʒ cedens.i. ſ
lis feudi in hoiem reciꝑe.⁊ in recipiẽdo vi occidennss62 “èYèMM H
Ddeoꝛ ſibi ius feudi decernere. ꝓpter qð di⸗ Homicidiũ.dij.ðꝛ hoĩs occiſio ab homine 1
ci põt homagium decretale. facta..
Homagiũ edictale ſiue hereditariũ ſᷣm ſpe. Hominiũ.nij.n.s.i.hoĩs Fᷣuitiũ.vł eſt ideʒ
eſt qꝗð ali q habet eoipᷣo ꝙ eſt heres. Naʒ Qqòͤ homagiunun.
eoipᷣo ꝙ adit hęredit atem hoĩs mei ꝑſonã Homo.inis.ↄ.t.ðꝛ ab humꝰ.q̃ſi humo.q̃a
eius repᷣſentat. ⁊ videtur hois homagiuz ex humo eſt effectus. Iñ q̃ttuoꝛ dimi.ſ.ho
ſubiſe. munculꝰ. homuncio. homulus homullu .
Homagiũ legiũ ᷣm ſpe.eſt qð ſit impatori lus.Nam vt dicit Priſc.. in.iij. li.ꝗᷓ gemi/⸗ h
yel regi nullius alteri⸗ fidelitate ſalua. Jtkl⸗ nantl.añ us..vel a.vel um. vł i ulus. vla. 1,
lud auũt qð fit alijs non ðꝛ legiũ.qꝛ fit vel iu vlũ.faciunt iteꝝ dimi.vt homullꝰ.homul ſe
ratur ſalua impa toꝛia vłregia fidelitate. lulus.pauxillus.pauxillulus.Et põt dici i
Homagiũ non legiũ.eſt q aliqᷣͥd excipitux ꝙ homo q̃ttuoꝛ dimi. habuit ꝓpter eiꝰ q̃t/ lur
puta facio tibi homagiũ excepta fidelitate tuoꝛ tranſgreſſiones. rima fuit in para/ ſi
quã dñno tali legio teneoꝛ.vel ſaluo ꝙ poſ/diſo. Secunda legis naturał. Tertia legiſ
ſum cũ voluero dñm legiũ mihi ↄſtituere moſaice. Quarta legis euangelice. Dimi/ no

hor
ho⸗

N⸗
lui

P.
oe
uae

e/
i

vi

vt dicit Priſcianus in. vj. li. declinabant
hõ homonis.ſʒ mutata eſt o.ꝓð.ini.coꝛ.⁊

dicimꝰhõ hoĩs. Uñ Ennius. Aulturis in

ſiluis miſeꝝʒ mandebat homonem.

Homophagia gię.f.p.vna vel ſimiłcome⸗

ſtio.⁊ ðꝛ ab homos qð eſt vnũ.et phagin.
qð eſt comedere.
Homogeneus.nea.neũ.i.vniꝰ naturę.við
ſupꝛa eterogeneus.

hHomonymꝰ.ma.mũ.i.ęquocꝰ ſᷣm dialecti⸗

cos.ſ.vnũ nomẽ pᷣncipalit᷑ ex diüſis impo⸗

ſitionibus plura ſignificans. Inð hęc Ho
monyma.mę.i.ęquiuocatio ᷣm hug. Ał
vt Priſcianus dicit homonymũ eſt vnũ
nomen plura ſigniſicãs.⁊ ̊ in ꝓpꝛis ⁊ ap
pellatiuis. In ꝓpꝛijs.vt pirrhus ſili ach⸗

illis.⁊ MPirrhus rex epirotaruʒ. In appel
latiuis.vt Nepos.ſilius fili.⁊ nepos luxu

rioſus. Item acies ferri.oculoꝛũ ⁊ militũ.
Hom opaſia.eſt attributio ppᷣetatl vniꝰ al/⸗
teri. vt Lingua mea meditabit᷑ iuſticiam
tuã. Linguę em eſt loqui.⁊ coꝛdis medita
ri. ANñ qð coꝛdis eſt attribuit᷑ linguę
Homophoſis eſt expoſitio ignoti ꝑ ęã ma⸗/
Ae ignotũ.vt qͥd eſt palmito.as.pᷣtaxoas
Akrqñn ꝑ gręcũ exponit᷑ latinũ.vt quid eſt
homo Antropos.
homos gręce.latine ðꝛ vnum.

2 2 „

Homouſion vłhomouſios.i.vniꝰ ⁊ eiuſdẽ

ſubſtantię vel aſſimilatio.⁊ ðꝛ ab homos.

qð eſt vnũ vel vſia. qð eſt eſſentia vel ſub⸗

ſtantia. Vñ ieſus chꝛiſtꝰ dũs nr dictus eſt
homouſius.i. vnius eſſentię vel ſubſtan/⸗
tię cũ patre. AVñ ipᷣe dicit Joanis.vj.Ego

⁊ p vnum ſumꝰ.Itẽ vᷣm NMapᷣ. homou/⸗
ſio.i. ſimił ſubſtãtię.qꝛ qlis deus talis ima

go eius
Homogeuſis interpᷣtat᷑ ſiitudo ꝑ quaʒ mi⸗
nus notę rei ꝑ ſimilitudinẽ eiꝰ qmagẽno⸗
ta.pandit᷑ demonſtratio ᷣm Hug.
Honeſtus.a.ũ.q nihil hʒ turpitudis.q̃ſi ſta

tum honoris conſeruans. Inde honeſtas

ſtatis.i.perpetuus honoꝛ.quaſi honoꝛis

Honoꝛ vel honos ſᷣm Pap̃. eſt gra digni/

tatis collatio in rebus vel dictis. pꝛemiuʒ

ſacrificiũ.dignitas aliq. Młeſt reuerentia

glicui exhibita. ⁊ eſt in honoꝛãte.⁊ attẽdi⸗
tur non ſolũ in reuerẽtia ſʒ etiã ĩ admiſtra⸗

tione eoꝝ ꝗᷓ ſunt coꝛpi neceſſaria. Et vt di⸗
cit pᷣs in.iiij.ethicoꝝ. Nirtut ſᷣmium ho
noꝛ eſt.⁊ attribuit᷑ bonis.

loonoꝛculus.li.pe.coꝛ.i.paruus honoꝛ.

Hoꝛa.rę.cũ h.eſt dieꝝ.⁊ eſt ſpaciũ in qme⸗

dietas alicuiꝰ ſigni oꝛitur in oꝛiẽte.⁊ medie⸗

tas alterius occidit in occidente. Iteʒ oꝛa
rę.ſine h. eſt regionũ vel finiũ vel veſtium
Cũ em regionè᷑ vel finẽ vel extremitatẽ ve
ſtimentoꝝ deſignare volumus. ꝑ HG̊nomẽ
ſcribendum eſt ſine h. Itẽ aliqñ eſt plurat
numeri de os.oꝛis.oꝛa. Hñ. Oꝛas mũduſ
hʒ.nox hoꝛas.chlamys oꝛas.Aſpiras ho

ram vbi tempus ſignificabit

Hoꝛdeaceus.cea. ceum. vel hoꝛdeiceꝰ. cea.
ceũ.qð ſit de hoꝛdeo vel eſt

Hoꝛdeolũ.li.dimi.i.paruũ hoꝛdeum. JInd
H Hoꝛdeoluſ.li.dimi.paruiſſima collectio

in pił palpebꝛaꝝ in medio lata hoꝛdei gra

num ſimilans.

Hhoꝛdeũ.dei. eſt quoddam genus frumenti

⁊eſt frigidum ⁊ humidu.
Hoꝛno adũ.tꝑis.i.h̊ anno.⁊ ðꝛ ab G̊ ⁊ ann
Iñ hoꝛnus.na.nũ.⁊ hoꝛnotinꝰ.na.num.
pe.coꝛ. in eodem ſenſu.i.huius anni. deſi /
gnat tñ qñq; tꝑs indeterminte

Horologicus. ca. cũ.pe. coꝛ. qͥ in hoꝛologio

colligit hoꝛas.vel quod ꝑtinet ad Horo/
logiunmn. ððMMU
Horologiũ.gij.n.sS.vbi hoꝛę legunt᷑.i.colli
guntur vel intelliguntkt.
Horoſcopus.pi.m.s.i.hoꝛaꝝ inſpectoꝛ.et
ðꝛ ab hoꝛa.⁊ copos qð eſt laboꝛ velinten⸗
tio. quaſi in cognitiõe hoꝛaꝝ intendẽs vel
laboꝛãs.vel ðꝛ ab hoꝛa ⁊ ſcopim.qð ẽ ſpe/⸗

culari.qꝛ ꝑ hoꝛas natiuitates hoim ſpecu

lãtur diſſimili ⁊ diuſo fato. JIñ h hoꝛoſco⸗
pium. pij.i.hoꝛaꝝ ſpeculatio.

Hoꝛreu.rei.eſt locus vbi reponit᷑ hoꝛdeuʒ

275: ab hoꝛdeũ.dei.q̃ſi hoꝛdeum. Genera
liter tñ locus vbi reponit᷑ annona quęlibʒ
ↄꝛ hoꝛreum.vel ðꝛ ab hoꝛreo.res. qꝛ ſpid
hoꝛret. .
Hoꝛridulus.la.lum.dimi.i.aliquantulum
hoꝛridus. ð
Hoꝛridus.da.dum.i.terribił.abomiĩabilis
frigoꝛoſus. tremenng?
Horripilatio.onis.eſt qñ pili capit p hoꝛ/
roꝛe eriguntur.
Hoꝛtolanus.ni.m. S.i.cultoꝛ horti. Et nõ
ꝙ antiq; dicebãt hoꝛtulanꝰ ꝑ u. in ſecunda
ſyllaba.ſʒ moderni dicũt hoꝛtolanus po.

Hoꝛtꝰ.ti.m.S.i.ager amenꝰ oleribꝰabũd ĩs

vlpadiſꝰ. In hoꝛtulꝰ.li.dimi.i.puꝰhoꝛtꝰ.
Horula.lę.dimi.i.parua tꝑis hoꝛa.
Horus.ri.qͥbmus hoꝛas inuenit.
Hoꝛuſpex.cis.vłhoꝛiſpex.cis. ille q̃ inſpiẽ

hoꝛas. Et Hh hoꝛuſ picus. pici. i. hoꝛax iſpe
ctoꝛ.qͥ etiam hoꝛoſcopus ðö.

Hoſpes. pit H. t.qͥ recipit 2 recipit᷑. ⁊ S
ab hoſtiũ.⁊ peto.q̃ſi hoſtipes.i.hoſtiũ pe

tens.q̃ſi hoſtio pedẽ inferat. Antiqͥtꝰ eniʒ

hoſpites.qͥ recipiebant ⁊ qͥ recipiebantur

veniebãt ad oſtiũ.⁊ ponebãt pedẽ in eo.et

firmabãt ꝙ vnus nõ deciꝑet aliũ. AUnde q́
recipit ⁊ qrecipit᷑ hoſpes ðꝛ. Aterq; enim
ponẽdo pedẽ in oſtio amicitię pactũ firma

bant. Unde qͥdam. Eſt qͥ ſuſcipit᷑.⁊ qͥme

ſuſcipit h oſpes.
Hoſpitiarius.rij. ⁊ hęc hoſpitiaria.rię.cu/⸗
ſtos hoſpitij.⁊ ðꝛ ab hoſpitium

Hoſpitiolũ.li.dimi.i.paruũ hoſpitiũ.

Hoſpitium. tij.n. s. vbi qͥs ad tꝑs hoſpitati

iure inhabitat.⁊ inde tranſiens migt. Ho⸗

ſpitiũ vo ſcholarium eſt. ſʒ domꝰ ẽ burgẽ⸗

ſis.qui eam l ocat.

Hoſpita.tę.f.p.in ſingulari ꝗ̃ recipit vkreci

pitur in hoſpitiũ.ſ.pegrina.aduena.ſed ĩ

pti eſt ge.neu. hñs tm ntũm. actm ⁊ vtm ⁊
ſic eſt heteroclitũ Vñ plalit᷑ ntõ hec hoſpi

ta. actõ hęc hoſpita.vtõ o hoſpita.

Hoſpitabił.lis.⁊ h le..t.qͥ libent hoſpita

tur.vel qͥ eſt dignꝰ vt recipiat᷑ in hoſpitiũ.

Hoſpitał..t.⁊ h le.pe.ꝓð.qͥ benignꝰ ⁊ px/

nus eſt ad hoſpitanduʒ. Itèẽ hoſpitale.lis

neu.ge.eſt vbi ꝑegrini recipiunt᷑ in hoſpbi⸗

tio. I h̊ hoſpitalariꝰ.rij.cuſtos hoſpital.

vel qͥ eſt de hoſpitali. Et hec hoſt pitalaria

rię.in eodem ſenſu. G
Hoſtia. ſtię.f.p.ðꝛ ab hoſtis.oſtię autem
erant ſacrificia ꝗᷓ fiebãt anqᷓ; ꝑgerẽt ad ho⸗
ſtes.q̃ſi ꝓ hoſtibus deuincẽdis facta. Sʒ

victimę erant ſacrificia ꝗᷓ poſt victoꝛiã vi⸗

ctis hoſtibꝰ immolabant᷑.Et erat victimę

maioꝛa ſacrificia qᷓ; hoſtię. AVñ. Nictima

ꝓ victis dat᷑.hoſtia ꝓſuꝑa ndis.
Hoſtiatoꝛ.orl.m.t.i.viatoꝛ.qͥ ⁊ hoſtiarius

ðx.qꝛ cuſtodit oſtiũ.Et inde hoſtiarius vꝭ

in ecclła ab offitio.qꝛ pręſit hoſtijs templi.

Ipe em̃ tenens clauẽ.oia intus ⁊ exterius

cuſtodit. ⁊ inter bonos malos hñs iudi/

cium. ſi deles recipit ⁊ infideles reſpuit.et
hecoſtiaria.rię.ꝗ cuſtodit oſtiũ.Et hoſti⸗

arius.ria.riũ.qð ꝑtinet ad hoſtium.

Hoſticapa.pę.ↄ.p.qͥ vel ꝗ capit hoſtem

Hoſticida.dę. .p.qͥ vel ꝗ cedit hoſtem.
Hoſticinda. .p.qͥ velꝗ ſcindit hoſtem.

Hoſticꝰ.ca.cũ.i.hoſtił vel inimicus.vel ho
ſtis. ⁊ coꝛ. ſti. Añ in Auroꝛa. Hoſtica ſunt

eius colla ſubacta manu.

Hoſtilis.lis.ↄ.t.⁊ H le.qð pꝑtinet ad hoſtezʒ

2p.penul. Iñ hoſtiliter adu. ⁊ hęc Ho/⸗
ſtilitas.tat).i.inimicitia. .M

Hoſtimentũ.ti.n.s.i.ęqᷓmentũ.ęq̃litas.vei

illud ↄtra qð pondus exequat᷑ in libꝛ.
Hoſtiolũ.li.dimi.i.paruum hoſtiũ

Hoſtis.tis.ↄ.t.ðꝛ ab hoſtio. is. qd eſt ere.
Qꝛ ꝗqᷓ fronte eat ad bellũ.ropᷣe qͥdeʒ ho/

ſtes dicunt᷑ qͥ quales ſunt ⁊ eq̃lit᷑ ſibi inui

cem debent.q̃ſi qͥ nihil ſibi debent.nec vnꝰ
magis tenet᷑ alteri qᷓ; ecõtrario. ndeho
ſtes ꝓpe non poſſunt eſſe chriſtiani int᷑ ſe.
nec hoſtile liuʒ inter eos.qꝛ chriſtiani ſoↄ
debent ſibi inuicem aliqͥd ſaltem cã chꝛiſti

anitatis.ſed chriſtiani ⁊ ſarraceni ꝓpᷣe di⸗/
cũtur hoſtes.qꝛ nihil ſibi inuicem debent.

Si em viliſſimꝰ ſarracenus caperet regem
frãcię. tantum deberet illi q;tum rex frãciæę

deberet illi ſi eũ capet. Vel hoſtes dicunt

ab oſtiendo.i.ęquado męnia victoꝛũ.So⸗
lent em hoſtes victoꝛes męnia victoꝛũ ho
ſtium adęqre.i.cum t᷑ra ęqua facere.i.de /

ſtruere ⁊ deijcere ꝑ terram.

Hoſtiũ.ſtij.n.s.i.introitꝰ domꝰ.ſ.ianua.et

ð ab hoſte.qꝛ hoſtes arcet.⁊ ſic aſpirat᷑ in
pᷣncipio. Vel potiꝰðꝛ ab obſtando.⁊ ſicnõ

aſpirat᷑.⁊ ſimilit᷑ oĩia ꝗ̊ veniunt ab eo non

aſpirant᷑. Hinc etiã hoſtia dicunt᷑ fluuioꝝ
exitus in mare.ſ.loca vbi intrant mare.qꝛ
hoſtibus illuc ſolemꝰ occurrere.⁊ nos eis
ibi opponere.Ael dicunt᷑ loca illa hoſtia.

qꝛ ꝑ illa loca tanqᷓ; ꝑ hoſtia in domum in /
trant flumina mare. vel res expoꝛtant᷑ vel

impoꝛtant᷑ ꝑ loca illa tãq; ꝑ hoſtia. Nel qꝛ
hoĩes ꝑ loca illa tanqᷓ; ꝑ hoſtia egrediunt᷑

⁊ ingrediunt᷑ fluuiũ vel terram ſuam qus

ſi domum.

Hoſtoꝛium. rij.n. S. ðꝛ lignũ cũquo modiut
vel ſextariꝰ adęquat᷑.illud videlicʒ lignuz

qð ducit᷑ ſuꝑ menſuram. vt ſi quid ibi eſt

ſuꝑfluum amoueat᷑.⁊ ſi quid deeſt ſupple

ec 5

Huiuſcemodi eſtↄ.g. ⁊ indecli.ab huius et
modi ⁊ interponit᷑ ce.ſyllabica adiectio. ?
deſignat iſte gtũs modi q̃litatẽ.vt Huiuſ⸗

cemodi.i.talis.

Humanus.na.nũ.qð hʒ humanitatẽ vłqð
ptinet ad hoiĩem. Itẽ humanus. benignꝰ.

mãſuetꝰ.miſicoꝛs.qͥ circa hoies hʒ amoꝛẽ
⁊ miſerationis affectũ.Et ꝓð.pᷣmam. Nñ
Oꝛatiꝰ.umano capiti ceruice pictoꝛ eqᷣ⸗

nam. Jũ gere ſi velit varijs inducere plu/
mas. Iñ hũanitas. tatl.⁊ ẽ ꝓpᷣetas q̃ qs ðꝛ
hõ. ⁊ hũanitas.i.mãſuetudo.mivicoꝛdia.

qdam affectio qua nos inuicem tuemur

.

mi

n.
En

un⸗
Go⸗
ho
e/

An

ſdöd

N
ni
ss
m
nin
Ge
luf
au

iul
;
wde

31

Humectus.cta.ctũ.i.humidus. M
Humeral.liſ.ↄ.t.⁊ h le.qð ꝑtinet ad hume
ros.⁊ ðꝛ ab humerus.Et h̊ humerale.lis.
ðꝛ quoddã palliũ.qð ⁊ ſuꝑhumerale dici⸗
tur. AUñ Eccl.xlv. Et humerale poſuit ei.
Humerillus.li.qͥ extremitati axis infigitur
Humerus.ri.m.sS.ðꝛ ab armus.q̃ſi armerꝰ
vt eſſet diſtinctio hoim quoꝝ ſi unt humeri
ad aĩmalia quadrupedia. quoꝝ ſunt armi
Iñ humeroſus.ſa.ſuʒ.i.fortis ⁊ magnos
bishumero[.
Humidus.da.dũ.qð interius hʒ humoꝛeʒ
Sed vuidũ quod exteriꝰ habet humoꝛem
Iñ hęc humiditas.tatis.
Humil.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.abiectꝰ.ignotus vel
mitis.⁊ ðꝛ ab humꝰ.q̃ſi humi accliuis Et
cõꝑat᷑.humit.lioꝛ.illimꝰ. Añ Saniel.iiij.
lhumillimũ hoĩem. Et ſcribit᷑ ꝑ duo l.ſuꝑꝑ

latiuus.licʒ humił ſcribat᷑ ꝑ vnũ l.Foꝛma

tur em ab humilł.remota is.⁊ addita limꝰ.
Et ſunt qͥnq; ſuꝑlatiua ꝗᷓ deſinunt in limꝰ.
Vñ.In limꝰ qͥnq; dat fagus cętera linque
Humoꝛ. oꝛis.m.t. ðꝛ ab humeo.mes. Inde
humoꝛoſus ſa.ſum.i.humoꝛe plenꝰ Et ꝓ
du. pᷣmã humoꝛ nomẽ.ſʒ humoꝛ.arl.paſſi/⸗
uum ð humo.as.coꝛ.eã. Vñ qͥdã Me ter
ret ꝙ humoꝛ.nõ terret ꝙ ſonat humoꝛ.
Humus.mi.f.S.i.terra.⁊ ꝓpᷣe humida.⁊i/⸗
ferioꝛ.Et nõ ꝙ humus eſt qſi ꝓbum nomẽ
terrę. Vñ ⁊ caret pluralitate. Et coꝛr.hu.
Vñ Oꝛatius epi. Luxuriat frigido ſãgui
ne pinguis humus. ðð
Hus terra eſt in finibꝰ idumeę.⁊ interpᷣtat
feſtinans. vel conſiliatto.

A eſt nomẽ dñi ᷣm qð eſt inuiſibi
lis.ex quo ⁊ allelu.quod eſt laus
vel laudare componit᷑ alleluia. i.
laus inuiſibilis. vel laudate inui
Jabel interpᷣtat᷑ aſcenſio.
Jabin interpᷣtat᷑ ſapiẽs.vłſenſus.ſiue pꝛu⸗
Jachus.chi.m.g.i.bacchꝰ. Vñ Virgilius
Populus alcide gtiſſima vitis Jacho.
Jacob interpᷣtat᷑ ſupplãtatoꝛ.qꝛ ĩ oꝛtu ſuo
plantã naſcentis fratris appᷣhendit.vel qꝛ
poſtea fratrem arte decepit.
Jacobipeta.tę.ↄ.p.qͥ velꝗᷓ petit eccleſiam
ſancti Jacobi. l
Jacobus cebedęi a pr̃e cognominatꝰ ẽ quẽ
cum Joanne relinquẽs.veruʒ pr̃em ſecuti
ſunt. Hi ſunt filij tonitrui q etis boanergeſ

ex infirmitate ⁊ magnitudie fidei nomiati
ſunt. ic eſt Jacobus filiꝰ cebedeęi frat᷑ io⸗
annis.qͥ poſt aſcenſionẽ dñi ab herode oc/

ciſus eſt.Et interpᷣtat᷑ ſupplantatoꝛ.qꝛ cu

raʒ carnis ſupplãtauit dño vocãte.⁊ ipᷣaʒ
carnẽ herode cruciante ↄtempſit. Iñ iaco

bitanus.na.nũ.⁊ hͥ ⁊ hęc iacobẽſis ⁊ q̊ ſe.

Jactãtia.tię.i.arrogãtia.ſuꝑbia.vanitas.
Jactura.rę.f.p.i.iactus. Jactura ðꝛ etiam
damnũ.⁊ ꝓpᷣe qð nautę patiũt᷑ cũ imminẽ
te ⁊ ingꝗueſcẽte tẽpeſtate.res ſuas ĩ mare ia
ciunt.ſ.panẽ.vinũ.pannos.⁊ generaliter
qͥcqͥd hñt qñq;.ne ipa nauis nimio ponde
re reꝝ ſubmergat᷑. Inð h̊ iactariꝰ.rij.qͥ fre
gquent᷑ damnuʒ patit᷑. ⁊ ꝓpe q ita res ſuas
iactat. Et iactuarius.ria.riũ.i.dãuoſꝰ.pa
tiens vel inferẽs damnũ. Inter damnum
aũt ⁊ iacturã eſt differẽtia.qꝛ iacturã ſcien
tes ⁊ vltro patimur DHamnũ vo inſolito ⁊
nob neſcientibꝰ. Item iactura aliqñ capit
pꝓ quocũq; dãno alicui ꝑ violentiã illato.
vndecũq; pueniat. Ael ðꝛ lęſio facta cum
lapide vel ligno.
Jaculũ.li.n.S.i.miſſile.⁊ ðꝛ a Jacio.cis.eo
qꝙ iacit᷑ ⁊ mittit᷑ impetuoſe. Itẽ iaculuʒ ðꝛ
qðdam rete piſcatoꝛiũ. Iñ iaculatoꝛ.oꝛis
q iaculum iacit vel facdcit.
Jaculus.li.m.s.qͥdam vᷣpẽs volatilł.a iaci⸗
endo dictꝰ. qꝛ de arboꝛibꝰ ſe iacit ſuꝑ aia/
lia ⁊ ea ꝑimit. Añ Lucanus.in.ix.Et na⸗
trix violatoꝛ aquę iaculiq; volucres.
Jair interpᷣtat᷑ vigilans ſiue illuminans
Jairus.iairi.pꝓpᷣuʒ nomẽ cuiuſdã viri. cuiꝰ
filiã dñs ſuſcitauit.vt habetur Marci.v.
Et interpᷣtat᷑ illuminans ſiue illuminatio
ſeu vigilie. aut vigilantiꝰ.⁊ ꝓðᷣ.pe. Nñ in
Auroꝛa.Menſa leui ſplendet curat᷑ nata
Jambus.bi.eſt qdam pes metricus.ↄſtãs
ex bꝛeui ⁊ lõga Et ðꝛ a iambuſim.qð eſt re
pᷣhẽdere vel detrahere venenũ. qꝛ inuẽt⸗
fuit ad deſcribendũ venenũ irę.⁊ repᷣhen⸗
ſiones ⁊ detractiões. Vñ Oꝛatiꝰ Archilo
cũ ꝓbᷣo rabies armauit iambo. Jñ iabeus
bea. beũ.⁊ iambicꝰ.ca.cum. Et eſt biſſylla
bunm iambus.qᷓ;uis in pdicto vſu ſit triſſyl
labum p diereſim iambo. .
Jamin.i.dextra.⁊ componit᷑ cũ ben.et dici
tur beniamin.· l
Jamnes interpᷣtat᷑ marinꝰ ſiue vbiẽ ſignuʒ
eiꝰ. Ceſſit em ⁊ defecit ſignũ eius coꝛam ſi
gnis moyſi. Vñ dixerunt magi. Hic digi⸗
tus dei eſt.
Janiculũ.li.templũ Jani.⁊ dicit a Janns

JYaniculũ etiã ðꝛ oppidũ qðdaʒ italię. Et hᷣ
Janiculus mons apud Rhomã.qꝛ ibi oli
colebaf᷑ Januus.
JYanitoꝛ.orl.qͥ ⁊ ianuatoꝛ ðꝛ.i.cuſtos ianuę
ſcʒ qͥ obᷣuat ianuã. ⁊ ianuna.
Yanitrix.tricis.f.t.ðꝛ illa ꝗ obſeruat ianuã

Et ianitrices dicunt᷑ vxoꝛes duoꝝ fratrũ

q̃ſi eandem ianuã terentes.vel ꝑ eandẽ ia⸗
nuam iter habentes. ”M
Jantaculũ.li.n.s.ðꝛ cibus quo ſoluit᷑ ieiu/
nium añ prandium. 2SD
JYanua.nuę.f.p.ðꝛ ꝓpᷣe pᷣmꝰ ingreſſus.bᷣm⸗

introitus.ſ.poꝛta.⁊ ðꝛa ianus.qꝛ Janꝰeſt

deus pᷣncipioꝝ. cui antiqͥ omnẽ introitum

⁊ exitum ſacrificabant. Aelianua ðꝛ oſtii’n
pfoꝛatũ.q̃le videmus in cellarijs ꝑ qð vi/

deri põt intuſ ⁊ extra.ſicut ianus videt añ

⁊ retro. Iteʒ a ianua poꝛta dicta eſt ianua

qdam ciuitas iuxta mare ſita.⁊ eſt quaſiĩ/⸗
troitus ⁊ poꝛta lombardię.tuſcie pꝛouicię
Iñ h̊ ⁊ hc ianuenſis.⁊ h̊ ſe.patrium.⁊ ia
nuinus.na.num.poſſeſſiuum. =
Januarius menſis qͥdã.⁊ ðꝛ a ianua.q̃a ia⸗
nua eſt ⁊ introitus anni Uel ðꝛa Jano.qꝛ
ianuarius eſt pᷣncipiũ anni. ſiẽ ianꝰ eſt pᷣn/

cipium oim opeꝝ Et inde ianuariꝰ.a. um.

HBalio noie iouoniꝰ ðꝛ.qꝛ oim mẽſiũ eſt pr.
Jenꝰ.ni.a paganis dictꝰ eſt deꝰ pᷣncipioꝛũ.
Et ðꝛ bifrõs.i.hr̃e duas frontes.ſ.añ ⁊ re
tro.Et ſᷣm h̊ ðꝛ Janus mũdus vel cęlum.
gð hʒ duas facies.i.duas poꝛtas.ſ.oꝛien⸗
tem ⁊ occidentẽ.vel cancrũ ⁊ capcoꝛnum.
Sʒ cũ ianus ðꝛ qdrifrõs.h̊ refert᷑ ad q̃ttu⸗

penul

Icarꝰ. ri. fuit ſi

Ichthyophagꝰ. ga.gũ.i.piſces comeden .

Nunãdd noſti tꝑs partus ibicuz in petris.
Angde.Coꝛnua fert ibex. Job teſtis ⁊ ibi /
cis ine. .
Ibis.bis.vel ibidis.f.t.eſt ciconia.ſ.auis ĩ

munda.qꝛ nunqᷓ; ꝓijcit ſe ad volandũ niſi

pus potet aqus.qꝛ roſtro poſterioꝛa pur/
gat Et qꝛ auis eſt immũda.ideo Ouidius
vocauit ibi aduſarium ſuũ ⁊ coꝛriualemqᷓ

cũ vxoꝛe ſua męchabat᷑.⁊ libꝛũ quẽ in euʒ

ſcripſit ſic intitulauit. Ouidius in ibim.i.
dtra ibim. Vñ ſic dicit. Ibidis interea tu

q̃ͥʒ nomen habe.

Ibix. cis.f.t.auis eſt aqtica ſᷣpẽtibꝰinimica
vt dicit Glo.ſuꝑ illud Eſa.xxxiiij. Poſſi/
debüt eũ onocrotalus ⁊ eritiꝰ.⁊ ibix. Iteʒ

Iſið.etymoł xij. Ibices aues meridiana
plaga vocat.ꝗ nili fluenta inhabitãt. Vñ.

Ibix ibicis auis eſt niliq; fluent Et ꝓdu.
namsii.

lius Bed

merſus eſt.
152 ab ichthyus qð eſt piſcj. ⁊ phagin qd
eſt comedere. IJñ ichthyophagi ſunt qdã
populi. qꝛ venando in mari valeãt. ⁊ piſci⸗
bus tm̃ alantur. ů

Ichthyus. thyi. dam piſcis eſt
Icon eſt pſonaꝝ int᷑ ſe vel eoꝝ ꝗᷓ ꝑſonis ac/

ali. Iñ icariꝰ. a. ñ.
Et hinc mare dictũ eſt icariũ in qͥ ſbᷣmerſuſ
eſt. Et hęc icaria. rię. inſula iuxta quã ſub

cidũt comꝑatio.vt Nidimꝰ glam eiꝰ.glo/ .
oꝛ mundi ꝑtes vel ad quattuoꝛ elementa. riam quaſi vnigeniti a patre.
Vel ad quattuoꝛ annita. Icon.conis.⁊ beęc iconia.nię.⁊ hęc IJcona P
Japhet interpᷣtat᷑ latirudo. Ex eo em̃ ppłs nę.i. imago. vel ſignum ᷣm hugj.
gentiũ natꝰ eſt. Et qꝛ lata eſt ex gentibꝰ mł Iconomꝰ vel potius ęconomus.pe.coꝛ.eſt P
titudo credentiũ ab illa latitudine iaphet tã pecunię qᷓ; frugũ ⁊ oĩm ꝗᷓ poſſidẽt diſpẽ
dictuseft. ſatoꝛ. Inð ęconomicus.ca.cũ.xenofontis
ZJas.: viride zz. pulcer liber eſt. ͥnõ gubernationem villeę
Jaſpis. dis. f. t. qdam gẽma pcioſa eſt ⁊ vi ſed diſpenſationeʒ vniuerſe dom?ꝰ Tulliõ
ridig. Jas em viride. pinaſim gemma dꝛ. interpᷣtante deſignat. l
Ibex. cig.f.t.genus eſt qdrupedałaĩmal.ſ. Jdaliũ.lij.qdam ſilua in cypꝛo inſula ĩ qua 3
capꝛea. ꝗ alio noĩe ðꝛ doꝛcas. Et dicũt᷑ ibi colit᷑ venꝰ. Añ ⁊ ip̃a venꝰ ⁊ qdam terra ei 4
ces. qi auices. qꝛ inſtar auiũ ardua excel adiacẽs dicta eſt idalia.lię.vel idalis.lis. i
ſa teneat. ⁊ in ſublimi inhabitant. ita vt de vel idis. Iñ idalius.lia.⸗nium. „
ſublimitate vix humanis obtutibus cerni Idea.deę.pe.acuta exemplar vel foꝛma.et
pñt. he ſi qñ aduerſitatẽ aĩaliũ vłhoim pH ꝛab idos qð eſt foꝛma. In h̊ ⁊ hęcidealis
ſenſerint. de culmibus ſaxoꝛũ altiſſimis ſe ⁊ h; le.i.foꝛmał.imaginarius.
ſeſcipitates ſuiſ; ſe coibus illeſas ſuſci ¶IJgem coponit exis. ⁊ demũ qiis demũ. H K
piunt.ſᷣm MPap̃. Et declinat᷑ hec ibex. hꝰ Eiteꝝ is.⁊ eiꝰ femininũ eſt eadẽ.⁊ neutruʒ SðUZß
lbic.⁊ coꝛbi. in obliquis. Vñ Job. xxxix idem.j.coꝛrepta.ꝗ ĩmaſculio ꝓducit᷑. An’n

—

222.eh.e6e

in

d

maet

edis

geunt,
tin

E &

HNeutrũ curtat idem.ſed mas ꝓducit᷑ ideʒ
Et geminat᷑ cõpoſitio in neu.ge.Sicimꝰ
em idemtidẽ.i.idem ⁊ idem.
Idida.dę.pe.coꝛ.nomen eſt Salomonis.⁊
interpᷣtat᷑ dilectus dñi ꝓpter deũ.vł ama⸗
bilis dñi pꝓpter dun.

Iglin interpᷣtatur videre.

Idioma.tis.neu.ge.eſt ꝓpᷣetas loquẽdi in

ilibet lingua. ⁊ ðꝛ ab idios qð eſt ꝓpᷣuʒ et

omũ.qð eſt ᷣmo vel inodulatio. Quot ei
ſunt linguę.tot ſunt ⁊ idiomata. Anuſqͥſ/
q; em ſuo idiomate loquit.
Idiopathe.thes.gręca declinatione.⁊ hęc

idiopathia. thię.i. ppᷣa paſſio ꝗᷓ aliũde nõ

infert᷑ ſed intrinſecus naſcif.

Igios gręce latine ðꝛ ꝓpꝛium.

Idiota. .p.i.illiteratꝰ.indoctꝰ.⁊ inſipiẽs
ðꝛ ab idus qð eſt diuiſio.⁊ iota qð eſt lit

tera.q̃ſi diuiſus a lris.Et ꝓð.pe. VUñ Air
bñ veſtitus in veſtibus eſſe ꝑitus. Cedit

a mille qᷓ;ᷓuis idiota ſit ille.

Idithũ interpᷣtat᷑ trãſiliens eos vel ſaltans
Anð.Saltatoꝛ eſt idithum.ſed amabilis

idida conſtat.

Idolatra.trę.pe.coꝛ.i.cultoꝛ idoloꝝ.ſ. qui

culturã quã debet impẽdere deo ſuo crea⸗
toꝛi impẽdit idolo. Inð hęc idolatria.trię
id ẽ cultura idoloꝝ.ſ.quam idolatra idolo
impendit.

Igoliũ. lij. ðꝛ locus vbi idolatrę venerãtur

2⁊ colunt idolũ ſᷣm Papᷣ. Vñ.j.Coꝛi.viij.
In idolo recũbentem. vc.

Jdolothitũ.ti.n.s.cõponit᷑ ab idolũ ⁊ theꝰ

qð eſt deus.q̃ſi idolo deificatũ.i.ſacrifica/⸗

tum.i.illud qð idolo cõſecrat᷑ ⁊ offer᷑. Et

m cõpoſitionẽ penultima deberet coꝛripi

quã qͥdam ↄſueuerant ꝓducere.Et põt di

ci ꝙ eſt ſimplex ⁊ deriuat᷑ ab idolũ.⁊ ſic ꝓ
du. pe. ſicut hmõi noĩa a noibus deriuata
AVñ qᷣdã.Eſt locꝰ idoliũ qð tibi dat᷑ idolo⸗
thitũ. AUnde.j.Coꝛ.viij. IJdolothitũ man
Ducant.
Idolũ.li.i.ſimulacrũ.qð humana effigie fa
ctuʒ ⁊ ↄſecratũ eſt.⁊ ðꝛ ab idos qð ẽ foꝛma
Idoneꝰ.nea.neũ.i.irrepᷣhenſibił.aptꝰ.vti⸗
lis.ↄueniẽs.q̃ſi cõfoꝛmis cuilibet.⁊ ðꝛ ab
idos.qð eſt foꝛma. Iñ idoneitas.tatl.id ẽ
Huenientia. aptitudo. vtilitas.

dos gręce latine ðꝛ foꝛma. Inde hęcidea.

ideę.i. foꝛmalis. .
Idumęa.męę.ãdã regio indię. JIn idumęꝰ
męa.męũ.pe.acuta.Et interpᷣtat᷑ rufa vel
rubea.ſeu terrena.aut ſanguina.
Idus.iduũ.idibus.ſ.ge.q̃rtę decli.płis nu

ta frequens.

meri.i.diuiſio. AUñ qͥdaʒ dies mẽſis dict⸗
eſt idus q̃ſi diuiſio.qꝛ tunc diuidebãt᷑ a nũ

dinis. ꝗᷓ durabanta nonis vſq; ad idꝰ. Ał
qꝛ tunc diuidit᷑ mẽſis.nõ qꝛ in idibꝰ ſit me

dietas cuiuſlibet mẽſiſ.ſed qꝛ in idibus eſt
diuiſio menſis qᷓ;dtum ad appellationẽ die
rum. Ab idibus em̃ mẽſis nõ cõputat᷑ niſi
ꝑ kalendas ſequentis menſis.

Jecur.orl.i.epar.ſiue ficatũ.⁊ ðꝛiecur q̃i ia

pyr.qꝛ ignis ibi iaceat.⁊ ibi habeat ſedem
q̃ in cerebꝛũ ſubuolat.⁊ inde ad oculos et

ad alia mẽbꝛa diffundit᷑.⁊ caloꝛe ſuo ſuccũd]
ex cibo tractum vtit in ſanguinẽ. Et nõ ꝙ

antiqͥ dicebant h̊ iecoꝛ.oꝛis.vel iecus.oꝛis
ꝓ quo nos dicimus h̊ iecur.oꝛis.Et conſi
ſtit in iecoꝛe concupiſcentia.Sicut em̃ coꝛ
de ſapimus.ita iecoꝛe amamus.⁊ coꝛ.pe.
in gtõ. Unde.Splẽ ridere facit cogit ama
re iecur.

. 96

ZJeiuniũ.nij.ðꝛ quoddã inteſtinum tenueſẽ
per vacuũ. Iñ ðꝛ ieiuniũ.qꝛ ſui inedia vi /

ſcera vacua ⁊ exinanita exiſtunt.Et eſt ie⸗

iuniũ parſimonia victus ⁊ abſtinẽtia cibo

rum. Qnñ aũt ieiunia q̃ttuoꝛ temꝑibꝰ anni
agant᷑ his vſibus habet᷑. Ault crux lucia.

cinis. chariſmata dia. O. det vota pia.q̃r/
ta ſequens feria.

Jepte interpᷣtat᷑ aperiẽs vel apertus.
Jeſſe interpᷣtat᷑ in ſole ſacrificiũ.vł incẽſum

vbłincendẽs ſiue incendiũ.⁊ fuit ꝑpr̃ dauid

Jeſus hebꝛaice gręce ſoter.latie aũt ſaluta⸗
ris ſiue ſaluatoꝛ interpᷣtat᷑.qꝛ cũct gẽtibꝰ

ſalutifer venit.

Jetro.cognitoꝛ veritatis interpᷣtat᷑.

ante

Ignarus.ra.rũ.i.inſcius.rudis.⁊ ðꝛ ab in
narus.vel ab in ⁊ naris.Et qͥ ignoꝛat · et
q̃ignoꝛat᷑ ſic appellat᷑. Et ðꝛ ꝓpe ignarꝰ qͥ
eſt oblitus ⁊ ꝑdidit memoꝛiã. q̃ſi ſine nari
bus. Alfeciſſe em veteres ſciſſe dicebant.
Et nõ ꝙ g. apponit᷑ huic nomi gnarus per
ꝓtheſim.⁊ oĩbus ab eo deriuatl.Quidam
tñ dicũt ꝙ ſit ibi naturalit.⁊ in cõpoſitiõe
nõ tranſit in g. ſed ſubtrahit᷑. Et ꝓdu.pe.

Andeqͥdam. Mandit ⁊ ignaris aſtio cer /

Ignauus.ua.uũ.i.inefficax.pi er. inſipiẽs

ſtultꝰ. Iñ ignauia. uię.i. pigritia. tarditas
ſtulticia.⁊ eſt coꝛpoꝛis.

Ignearius.ria.riũ.i.ignem ↄtinẽs.Inð 6

igneariũ.rij.i.focarium.
n 4

Isneꝰ.nea.neũ.i.ad ignẽ ꝑtinẽs vłde igne

exñs.vel reſplendens.vel ardens.⁊ ðꝛ ab

ignis. Inde igneolus.la.lũ.pe.coꝛ. Ande

Mrudentiꝰin libꝛo hymnoꝝ. Nigoꝛ igneo
lus non vrituur. M
Ignibulũ.li.i.thuribulũ.⁊ ðꝛ ab inge
Isnicremꝰ.ma.mũ.pe coꝛ.i.igne crematꝰ.

vel ignecremags..
Isniculus.li.dimi.i.paruus.ignis.

Isnis.nis.m.t.ðꝛ ab in ⁊ gigno.quaſi non

gignẽs.qꝛ nihil ab eo gigni põt.ſʒ cõſumit

Ccũcta ꝗᷓ rapit.⁊ eſt ꝓpᷣe ignis ipſa flamma.
Qð aũt fouet ignem focus eſt. Et ſũttres
ſpecies ignis.ſ.lux.flamma.carbo.Et nõ

ignis in ſua ſpher a non lucet.qꝛ ſic tege
ret coꝛpoꝛa cęleſtia.

Isniti ᷣpentes in Numeri dicebant᷑ quia

minimi ⁊ veloces erãt ad modũ ſcitillarũ.

Del qꝛ tactu veneno inflammabat vſq; ad
tumoꝛem ⁊ ruboꝛeʒ igneum. ita dicitur in

hiſtoꝛijs.

Isniuomus.ma.mũ pe.coꝛ.i.ignẽ vomẽs

⁊ ð ab ignis ⁊ vomo. mis
Ignobil. 9. t. ⁊ B; le.i.nõ nobił.obſcurus.cõ
temptus.qͥ fere nõ cognoſcit᷑.cuiꝰ ⁊ nomẽ
7 genus ignoꝛat. ĩòẽ
Ignominia.nię.i.infamia.q̃ſi cõtra nomẽ.
Sed ignominia imponit᷑ ptãte alicuiꝰ Sʒ
infamia fit multoꝝ ↄſentiente mõe. Inð
ignominioſus.ſa.ſuʒ.i.infamis.vituꝑatꝰ.
Et vt dicit Iſið.in.v.etymo.octo pęnarũ

genera in legibus cõtineri Tullius ſcribit

ſcʒ damnũ.vincula.vbera.talioneʒ.igno⸗
miniam. exiliũ. uitutẽ.⁊ moꝛtẽ. Inuenit
etis ignominiũ.nij.vt diẽ Mapᷣ. Ignomi/⸗
nium dictũ.eo ꝙ deſinat haberenomen is
q̃ in aliquo crimi ne dep̃henditur. quaſi ſi⸗
ne nomine.

Ignoꝛãs.antis.oĩs ge.ðꝛneſciẽs.negligẽs
obliuioſus. Iñ ignoꝛãtia.i.obliuio.negli⸗

gentia. ignauuuiua. M
Ignotꝰ.ta.tũ.i.obſcurus.nulli notꝰ.igno/⸗
bilis.incerus——

Ile.ilis. tertię decli. inſing
Yel tm płis numeri. Vñ Alexander. IJlia
declinat tibi tertia ſed nõ niſi plura.⁊ ĩunt

Jlia inteſtina parua ⁊ rotunda circa reneſ 7
animaliũ.Et dicunt᷑ ab ilios qð eſt obuol
uere.qꝛ nos ibi obuoluimꝰ. An Lucanus
in. iiij. Alligat ⁊ medium cõpꝛeſſis ilibus
artat. Et m quoſdam cõponit᷑ exilis qua

ſi extra ilia.

ulari in płali

Ylex. cis.tf.t.eſt ꝗdaʒ arboꝛ glandifera ⁊ d·
ilix qſi elex. ab eligẽdo ſiue eligo.gis.quia
huius arbor fructum pᷣmũ hoiĩes elegeft.
⁊ ſcribit᷑ ꝑ vnũ l.⁊ ꝓð.pᷣmã. Vñ in auroꝛa

ðꝛ. Tres iuuenes vidit ſtates inde ſub ili/
ce mambꝛe. Inde iliceꝰ.cea.ceuʒ.i.de ilice
exñs. vel ad ilicem ꝑtinens

ANleos gręcelatine ðꝛ obuoluere. Ind ilios

vel ilion obuolutio.⁊ ðꝛ doloꝛ inteſtinoꝛũ
qꝛ inteſtina ſepe ꝓ doloꝛe obuoluunt᷑. Iñ

iliacꝰ. ca. cũ.qͥ talẽ infirmitateʒ patit᷑. hi
toꝛminoſi dicunt᷑.ob inteſtinoꝝ toꝛmenta

Ilus fuit qdaʒ rex troianus. AUñ Troia di⸗
cta eſt ilium. Et nõ ꝙ troia dicta eſt regio
gſie. Jliũ vero eſt ciuitas troie. Qñq; tam

troia accipit᷑ ꝓ illa ciuitate.⁊ tunc iliũ accio
pitur ꝓ quadam eminentiſſima turri illiuſ
ciuitatis.Et inde inuenit᷑ h ilion indecli. ?
H̊ iliuʒ.ilij.⁊ H ilios ilioy.⁊ hinc põt dici D
ilius.ilij. Iñ h̊ ⁊ hęc ilienſis ⁊ B̊ ſe.Et ilia ,/

cus.ca.cũ.i.troianus.⁊ h iliades.dis.troi

gnus.⁊ ſubtracta de.ſyllaba ðꝛ ilias.dis.

femina troiana.

minem illicit. licet ⁊ ꝓ alia delectatione in⸗

ueniat᷑. Iñ illecebꝛoſus.ſa.ſum.i.delecta⸗-

bil illecebꝛis plenꝰ.fallax.inſidioſus. Inð
illecebroſitas. tatis.

Illectus.ta. tũ.i.illaqueatus.ſeductus. in
licio poſitus. AUñ Jacobi.j. ðꝛ. Abſtractꝰ

2 illectus v7. = .
Allepidus.da.dũ.i.inſuauis.inſipidus.
Ilex.cis.oĩs.ge.qͥ ducit aliquem in fraudẽ

Qõ etiã abſolute ꝓ fraudulento ðꝛ ⁊ dece

ptoꝛe. Vnde Plautus. Eſca eſt meretrix

pectus iler.
AIllibatus.ta. tũ.i.intactus.

Illiberal.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.non liberał.

llicitus.ta.tũ.i.non licitus.

lliria. rię. f. p.regio eſt iuxta mare adriati-⸗
cum ꝗᷓ ðꝛ ſchlauonia. Iñ illiris.dis. ⁊ illi/

ricꝰ. ca. cũ.pe.coꝛ. AUn Rho. xv. Aſq; ad
illiricũ ⁊c̃. Et illiris ðꝛ idẽ qð illiria.⁊ hęc

illirica.cę. herba qdã ꝗᷓ in illiria abundat.

Illiteratus.ta.tũ.i.ſine lris.non litteratus

idioggz.
Illotus.ta.tũ.pe.ꝓð.i.non lotus.immũdꝰ⸗

Illunis. nis.9.t.⁊ h̊ ne.i.ſineluna łobſcurꝰ

lluſtris.ſtrl.ↄ.t.⁊ h̊ ſtre.i.ſᷣclarꝰ.ꝑſpicuꝰ
nobił.qui valde illuſtrat᷑. —

Illuuies illuuiei.f.g.ðꝛ ſqualoꝛ.vłimmun

dicia. moꝛbus vel ſoꝛdes.⁊ ðꝛ ab illuo.is.

qð eſt maculare.qꝛ deturpat ⁊ maculat rẽ
in qᷓ eſt. Añ Virgiliꝰ. enei.iij. Reſpicimꝰ

Illecebra.bꝛę.f.p.i.carnał delectatio ꝗ̃ ho⸗ “

N

——

dira illuuies immiſlaq; barba. Et Deute.

xx viij. Sup filij ⁊ filię carnibꝰ.⁊ illuuie ſe/
cundinaꝝ.i.ſuꝑ illuuioſis ⁊ putridis ſeci

dinis. vt fiat Endiadis.

£☛

IJmaginatio.onis

nag onis.f.t.vis aĩę.q̃
dit foꝛmas cũ materia re abſente. Sed hoc
aut eſt recoꝛdationis.aut imitationis.aut

cõfictiõis. Recoꝛdatiõis cũ rem imagina /

mur. ꝗpᷣus fuit ſubiecta nr̃o ſenſui. JImita
tionis cũ rem ſiłem nõ eandẽ. Conſictiõis
qñ ↄfoꝛmamꝰ aliqd in mẽte qð in rerũ nu⸗

mero natura nõ patit᷑inueniri.vt chimerã

ex capite leonis.pectoꝛe hoĩs.ventre aſini

cauda ᷣpentis. NMrima imaginatio nobis
cõis eſt cũ beluis. ſecũda ⁊ ttia ẽ ꝓpᷣa hoĩiſ
Imago. gis. f. g. reſentatio alicuiꝰ rei.⁊ ðO

ab imitoꝛ. ar. q̃ſi imitago.qꝛ imitat᷑ rẽ cuiꝰ
eſt in coꝛpalibus liniamentis ⁊ diſpoſitõe

7 quadam imaginatione.

Imbecillus.la.lũ.⁊ h̊ ⁊ hęc imbecilk. B le.
in eodem ſenſu.i.ſine baculo.i.ſuſtẽtamen

to viriũ.i.debił.fragilis. H
Imbelllia. lię.i.debilitas.fragilitas

Imbellis. lis. 9. t. ⁊ B le.i. eneruis.fragilis.

debilis..

Imber. bꝛis. m.t. pluuie vis repentina. ad
nubes vel pluuiã ꝑtinens.ſic dictꝰ.qꝛ t᷑rã

inebꝛiet ad germinandum.

Imbꝛiciũ. cij. n. S. p qð aqᷓ elicit᷑.ſ.laariuʒ.

fluariũ. vel cannał.qð alit᷑ ðꝛ imbꝛex.cl.et

coꝛ.pe.gti. Añ Nrudentius JImbꝛicibus
ruptis vndanti deſuꝑ auxi. Imbꝛices etis

dicunt᷑ tegule. qꝛ capiunt imbꝛes.
Imbriculus.li.dimi.i.paruus imber

Imbꝛicꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.⁊ imbricoſus.ſa.ſũ.

id eſt pluuioſus.⁊ ðꝛ ab imber.

„

Imbulus.buli.m.ge.pe.coꝛ.poꝛticꝰ lata et
ſpacioſa.Et ðꝛ imbulus.q̃ſi inambulꝰlocꝰ
ad ambulandũ ſpatioſus.pᷣm Hugl. Pa/

pias vo dicit. Imbuli dicti. vel qꝛ ſub vo⸗

lumine ſunt.vel qꝛ ſub his ambulamꝰ Sũt

em̃ platęaꝝ poꝛticus.
Imeon vel imon gręce ðꝛ cerunurrx.
Imitatoꝛiꝰ.ria.riũ.i.dignus imitatione.vł
qͥ aliquem imitafk.

Immanis.niſ.O.t.⁊ h̊ ne.q nõ eſt bonꝰ.ſed
crudeł.terribił.efferꝰ.⁊ ðꝛ ab in ⁊manum.

qð eſt bonũ.q̃ſi ſine manu.i.bono.Scðm
Pap. Immanis ðꝛ ingens.infoꝛmis.hi⸗
ſpidus ⁊ hoꝛrẽdus. Itẽ imanes ſunt qͥ ele

q̊s cõphen

—

ctis cogitationibꝰ ſe extollũt. Ita exponit

Gregl.in moꝛatł.illud Job.xxxvj. Imma
nibus abſcõdit lucem. Idem alit᷑ exponit

in manibus. vt ſint due dictiöes. Atrãqq

expoſitionẽ inuenies in moꝛalibus.
Immaturus.ra.rũ.i.nõ maturus.acerbꝰ.
AVñ Eſa.x viij.Añ meſſeʒ eĩ totꝰ effloꝛebit
⁊immatura pꝑfectio germiabit. Iñn hęcim
maturitas. tatl.i.nõ matura.acerba. Im/
maturitas etiã ðꝛ nocturnũ tꝑs qð non eſt
matuꝝ.i.opoꝛtunũ vt aliqͥd agat᷑ vigilan⸗

do. fquod etiam vulgo dici ſolet hoꝛa ipoꝛ

tuna.

Immemoꝛ. orl. ͥ oblitꝰ eſt. ⁊ coꝛ. me. Vndö
qͥdã. Immemoꝛ accepti nõ timet eſſe boni

Immemoꝛatio.onis.f.g.i.obliuio. in titu
do. non recognitio. Vñ Sap.xiiij. Bono
rum dñi immemoꝛatio.
Immitis..t.⁊ h te.i.non mitis

coꝛpalibus liniamentis ⁊ diſpoſitöe Immot.ta.tũ.põt eſſe ꝑticipiũ de imoue/
partiũ. In imaginarius.ria.riũ.qð ꝑtinet
ad imaginem. vel qð ꝑcipit᷑ vmbꝛatiliter

oꝛ. Vel põt eſſe nomẽ cõpoſitũ ab in ⁊ mo
tus.qᷓſi non motus. 11727
Immũdus.da.dũ.i.impurꝰ. IJIn immundi
cia.cię.i.impuritas.
Immunis.nis..t.⁊ B ne.i.ſine munio.id
eſt tributo.ſ. liber qͥ nulli eſt tributariꝰ Añ
⁊ ſepe immunis ðꝛ expers.alienꝰ.ſine ꝑte
Itẽ immunis.i.ñ munificꝰ.q̃ſi ſine munio
id ẽ munẽ. Vñ in pubio veteri ðꝛ. Inmmu⸗
nes ciues odere ſui. Itẽ imunis ðꝛ ꝗͥnõ fa-
cit munia.i.officio nõ fungit᷑.Eſt em oĩ p/
uilegio vacuus ⁊ dono.ſ.vitioſus.piger·
ventri indulgẽs. In hec immunitas.tat .
Impar.imparl.oĩs.ge.i.ſine pare.non par
infimus. inequatł. ⸗ W
Impatiẽs.tis.oĩs.ge.i.nõ patiens.ſine fre
no. Iñ impatienter aduũ. ⁊ hęcimpatia.tię
Impedatura.rę.f.p.ðꝛ pede mẽſura.vł im
pꝛeſſio.vel inueſtigatio. Peda autẽ ðꝛ ve⸗
ſtigiumbomnlYiis.
Impendiũ.dij.n.S.⁊ hęc ipẽſa.ſe.ambo ꝓ

expẽſa vel diſpẽſa. Inuenit᷑ etiã impẽdiind

ꝓſtudio ⁊ ſedulitate. In impẽdioſus.ſa.
ſum.i.ſedulꝰ.intẽtꝰ.⁊ inpẽdioſitas.tatis.
Impenetrabile.i.inacceſſi ibile. õm Pap.·
Impenitẽs.tis.oĩs.ge.i.nõ pęnitens
mꝑatoꝛ.torl.m.t.qð ðꝛ aliqn induꝑatoꝛ.

du. ſyllaba interpoſita cauſa metri.et tunc

opoꝛtet m mutari in n. añ d. Inð imꝑatrix
trid.⁊ impatoꝛius.ria.riũ.Et h imperiuz

rij.i. ptãſ.iuſſio. ꝑpetuũ regnũ. Iñ hv heꝑc

impꝑiał. B le. ⁊ imꝑioſus.ſa.ſuz.i.altꝰ.no
bilis ⁊ autenticus. imperio ⁊ ptãte ⁊ digni
tate plenus. Inde imperioſe rioſiusnine

adu.Et hęc imperioſitas.tat.i.maieſtas.
Imperitus.ta.tũ.i.nõ peritꝰ.nõ inſtructꝰ.
non doctus. Iñ imperitia. tię.
Impers.impertl.i.expers.ſine ꝑte Vñ am
bꝛoſius ſuꝑ Egeſippũ. Neſtro pꝛelio oẽs
implicabunt᷑.nec erit noſtra vlla regio ve
ſtri impers decoꝛis.
Impetigo. gis.f.t.i.ſicca ſcabies ꝓuenienſ
cũ aſperitate ⁊ rotũditate foꝛmę. Iñ impe
tiginoſus. ſa. ſum i ſcabiolus. Ifbecim/
petiginoſitas.tatis.i.ſcabioſitas.
Impetus.tus.tui.⁊ h̊ impes.i..in eodẽ ſen
ſu.animi feruoꝛ.incurſus.impᷣſſio. Iñ ipe
tuoſus.a.ũ.i.furibũdꝰ.cũ ipetu oĩa faciẽs
Impiger. gra.grũ.pe. coꝛ.i.nõ piger.
Impius.a.ũ.qͥ ſine pietate eſt. Et ponit᷑ p
inſideli. iniquo.qꝛ nõ eſt equꝰ.ſed inęalis.
⁊ pꝛauis operibꝰ maculatꝰ.⁊ omĩs impiuſ
eſt iniquus.ſed nõ ecõöuerſo.
Implumis.con.t.⁊ q̊ me.i.ſine pluma.ſine

calue puer cetuſq; fuerunt.

7

Impluuiũ.uij.i.lauariũ.

decidit pluuia in domũ.

barba.⁊ ꝓð.plu. Vñ Ouið. Implumes

Jinpolitus.ta.tũ.ðꝛ inoꝛnatus.nõ compla

natus.non ſculptus.

Impomentũ.ti n. s.eſt id qð extremiꝰ i cę/
na ponit᷑.ſicut ſunt nuces ⁊ poma

Impoꝛcitoꝛ.oꝛis.maſ.ge.qͥ poꝛcas facit.id

eſt ſulcos in agro. Nõ poꝛca ðꝛ terra emi/
nens inter duos ſulcos.
Impoꝛtunus.na.nũ.i.infeſtus.pteruꝰ.in⸗
quietus.⁊ ðꝛ ab in ⁊ poꝛtunus.qꝛ nõ habʒ
poꝛtũ.i.qͥetem ſine opoꝛtuno. Vñ Jmpoꝛ
tuni dicunt᷑ qͥ in naufragium cito ferũtur.

Iñ hec impoꝛtunitas. tatl.i.infeſtatio.in/

quietudo.

Impoꝛtuoſus.ſa.ſum.locꝰ vacuꝰpoꝛtubꝰ.

Inge hęc impoꝛtuoſitas.tatis.
Impos.tis.cõis.ge.i.impotẽs qͥ votũ ſuũ
ad effectũ deducere nõ põt.puſillanimis
Impoſtoꝛ.oꝛis.m.t.i.deceptoꝛ qͥ male agit
In impoſtoꝛius.ria.riũ.i deceptoꝛiꝰ.ria.
riũ.Et impoſtus.ta.tum.in eodem ſenſu.
ſceʒ deceptoꝛiꝰ.malus ꝑuſus. Vñ Statius
thebaidos. ens cunctis impoſta mãet
Et heęc Impoſtura.rę.i. deceptio. dolus.

IVnde. Gecipit impoſtoꝛ. dolus impoſtu/

ra vocatur.
Imprecatio.onis.f.t.ðᷣꝛ optatio mali
Impꝛobus.ba.bũ.i.nõ ꝓbus.vłinſatiabił
impoꝛtunꝰ.ꝑſeuerãs. Uñ. Laboꝛ im ꝓbꝰ

dia vincit. Et ð impꝛobus. q̃ſi inſtäs phi

benti. eſt etymo. Vñ in Gręciſmo. Im ꝓ

guttatoꝛiuz. ꝑ qð

bus eſt aliqͥs vbis factiſq; ꝓteruus. Inð
impꝛobulus.la.lũ.pe.coꝛ.i.aliquantuluʒ
impꝛoboos.
Impꝛoperiũ.rij.n.S..i.onuitiũ.dedecꝰ.iniu

ria. deriſio. Vñ in pſalł. Im ꝓperia im ꝓpe

rantium tibi ceciderunt ſuꝑ me.

Improuiſus.ſa.ſum.i.nõ ꝓuiſus.⁊ ðꝛ ab i

⁊ ꝓuiſus.Et eſt im ꝓuiſum qð nõ ꝓuidet
ſed ſubito accidit qð fit.
Impꝛudẽs.tis.oĩs.ge.i.nõ prudẽs.vł val⸗
de prudẽs.in quo ſenſu raro inuenit᷑. Añ
Virgilius in geoꝛgl. Nunqᷓ; impꝛudẽtibꝰ
imber offuit.
Impubes vel impuber. vłimpubis.beris.
id eſt puer qͥ nondũ hʒ barbã.vel qͥ nondũ
generare poteſt.

Impudens.dentl.i.nõ pudens.nõ verecũ⸗

dus.cui pudoꝛ ⁊ pudicitia ꝓcul eſt. Ande

Baniel.viij. Cõſurget rex impudẽs facie.

Et coꝛ.pu. Vñ Ouið.de arte.Si doctꝰ vi
deare rudi petulanſve pudenti. .
Impudicus.ca.cũ.i.adult᷑.obſcenꝰ.libidi/⸗
noſus coꝛruptoꝛ.⁊ ðꝛ ab in ⁊ pudicꝰ. Qui

dam tñ dicunt ꝙ cõponat᷑ ab in ⁊ podice.
quia podicem.i fetoꝛem dicit q̊ turpitudi

nem infert.

Impulſus.ſa.ſum.i.valð pulſus.vł intus

pulſus.⁊ ðꝛ ab ĩpello.lis.⁊ h̊ ipulſus.ſus.

Impunis.nis.2.t.⁊ q̊ ne.⁊ impunꝰ.na. nũ
in eodem ſenſu.i.nõ punitꝰ.ſine pęna. Et

qñq; impunis ðꝛ immunis. Iñ ipune ⁊ im
punit᷑.adu.Et hęcimpunitas.tatl.Et eſt iĩ
pune ſine pena.liber.ſine vindicta.vt JIm
pune non cedit.i.non hʒ ſucceſſum.vł non
accidit ſine pęna.

„ — „ ₰

Impunitus.a.ũ.i.nõ punitꝰ qͥ pęnã euaſit.

Impurus.ra.rũ.i.nõ purus.coinquinat .

pollutus.turpis.fedlus.
Imus.ima.imũ.i.depꝛeſſus.in

Inacceſſus.ſus.ſui.locus quo no
Inaffabil.lis.2.t.⁊ G̊ le.i.inſuauis ⁊ auſte⸗
rus ad loquendum.
Inamis.nis. .t.⁊ ne.ðꝛ ab in ⁊ vanꝰ. q̃ſi
inuanus.i.valde vanꝰ.⁊ vim nullã habẽs

12

Iñ inanitas.tatis.Et inanio.nis.niui.i.iĩ⸗
anem facere. adnihilare. euacuare.depᷣme

re.Et ꝓð.a. Vñ Cato.lhoc faciunt ſtulti.
quos gła vexat inanis.
Inauris.ris.i.anulus qͥ in aure pfoꝛata ge

ſtatur. Item inaures dicũt᷑ philateria ido

loꝝ. ſicut dicit glo.ſuꝑ Geñ.xxv.

Incãtatoꝛ.orl.q artẽ incãtãdi vᷣbis peragit

non accedit᷑

2— — — —. „

cohi
auſe

5
1

one
ſuli.

zug
ruid⸗

Incaſtratura rę.f.p.ðꝛ incauatura lignoꝝ

ꝑ quã mutuo ſibi copulant᷑.ſicut ptʒ in ex⸗

tremitatibus aſſeꝝ ↄtinuatoꝛũ.⁊ ðꝛ Inca

ſtraturo.qꝛ in ea.q̃ſi in caſtro vniũt᷑ ligna.
muniunt᷑.

Incauſtum.vide ſupꝛa encauſtum

Incenatꝰ.a.ũ.i.nõ cęnatꝰ. Uñ Danieł. vj.
Et abijt rex i domũ ſuã ⁊ doꝛmiuit icenatꝰ
Incendiariꝰ eſt qͥ ob inimicitiã.aut ſᷣt᷑ graʒ
edes. arboꝛes.ſiue ſegetes incendit.vt.ff.
de penis.l.capitaliũ ·S· incendiarius.

Inceęnis.nis..t.⁊ h ne.qſi ſine cena.i.ieiu

nus.⁊ ðꝛ ab in ⁊ cęna.

Incenſum. ſi.i.thus vłdðꝛ holocauſtum. eo

ꝙ ab igne cõburat᷑ ⁊ ↄſumat᷑ dũ offertur.

7 dꝛ ab incendo.dis.

Incentiuꝰ.ua.uũ.⁊ hͥ incentiuũ.ui.qð incẽ
dit. vt eſtus libidinis. deſiderium carnis.
ſtimulus irritamentũ.⁊ ꝓdu/pe.

„

Incentoꝛ.oꝛis.ſᷣm Iſið.ðꝛ ab eo ꝙ incẽdat

ꝗatq; inflãmet. Et addit. Incentoꝛ eſt ù pꝛa

ua ſuggeſtione coꝛ alioꝝ ſuccendit.⁊ ꝑſua⸗
dendo inflammat. ðð
Incertꝰ.ta.tũ.i.dubiꝰ.nõ certꝰ.obſcurus

Inceſſus.ſus.ſui.i.itio.⁊ ðꝛ ab incedo dis.

Inceſtus.ta.tũ.q̃i incaſtꝰ.qͥ cũ moniali con
ſanguinea vel vgine ↄcũbit. In h inceſtũ.

ti. Et inceſtus.tus.tui.tał coitus illicitus.

Inceſtuoſus ðꝛ qͥ cognatã vel affinẽ vł etiã

ſanctimonialeʒ nefario amoꝛe vłcoitu vio
lat ſeu maculat.ſiue in matrimonio.ſiue ſi

ne matrimonio.

Incinctus.ta.tũ.i.nõ cinctus.Itẽ incincta
tę. f. g.i.pᷣgnans.q̃ſi ſine cinctu.qꝛ pꝛęcigi

foꝛtiter vterus nõ ꝑmittit.

Incircũſcriptus.ta.tũ.i.termino carens.q

circũcludi neqͥt.
Inciſiuus.ua.uũ.i.nõ in tꝑe ſectus.vł im/
maturus.vel ſuꝑfluus. Vñ Oꝛatiꝰ i odis
Vt gaudet inciſiua decerpẽs pira.Et hoc
inciſiuũ.ui.ſubſtãtiue põt dici ſuꝑfluũ il/
lud qð incidit᷑ de aliqua materia

Incitamentũ.ti.i.inflamatio.pꝓuocamẽtũ.
Inciti dicunt᷑ calculi qͥ in ludo ſcaquoꝝ oio

moueri nõ poſſunt. I ⁊ hoĩes egẽtes inci
ti vocant᷑ q bus ſpes vltra ꝓcedendi.i.ꝓſi
ciendi nulla reſtat.
Inclemẽs.tis.oĩs ge.i.inexoꝛabił.crudelis
immivicoꝛs.impiꝰ. Iñ inclemẽtia.tię.⁊ ꝓ
du. cle. Mñ ĩ Auroꝛa.HDonec honoꝛet eas
ſummi dementia regis.
Inclytꝰ.ta.tũ.i.gloꝛioſus.inuictꝰ.illuſtris
Incuſoꝛ.orl.m.t.⁊ h̊ incluſoꝛius.rij. ðꝛ ille
àͥ vicinoꝝ claudit pecoꝛa ꝓ foꝛe facto.ſᷣim

lhug. Incluſoꝛ etiã põt dici qͥ aliq̃d inclu

Dit. ſicut aurifaber qͥ includit gemmam in

anulo. ⁊ ꝓðᷣ.pe.tam in ntõ q; in gtõ.

Incola lę. 9. p. pe. coꝛ. ð qͥ in aliquã regio/
nem domiciliü otulit vel contrahit. quaſi
ſedeʒ ibi poſiturus vel mãſionẽ.ita ꝙ traſ

actis decẽ annis domiciliũ retinuit.licʒ eti
am cauſa ſtudij ibideʒ ſteterit. vt.ff. de V.
ſig.l. pupillꝰ. æ. l. incola. vel qͥ ꝓpᷣam terrã
colit. Itẽ incola.i.aduenticiꝰ.Incola eni,
nõ indigenã ſed aduenã deſigt.
Incolatus.tus.tui.i.inhabitatio vł mãſio
Vñ ꝓpheta.lheu mihi qꝛ incolatꝰ meꝰ ꝓ⸗
longatus eſt.i.inh abitatio.peregrinatio.
manſio. H DM
Incolumis.mis..t.⁊ h me.idẽ eſt qð colu
mis. Et ẽ ibi in nõ pᷣuatiuũ.ſʒ intẽtiuũ. q̃ſi

valgde erectꝰ. foꝛtis ſtabił.alacer. Inð heęc

incolumitas.tatis.i.ſanitas.alacritudo.
Incõmodũ.dij.i.diſpendiũ.damnum.
Incõmutabil.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.nõ mutabilis
vt deus q̃ ſp idẽ ꝑmanet nec mutat.
Incõpetẽs.ent oĩs.ge.i.inconueniẽs. Jñ̃
hęc incompetẽtia.i.incõuenientia
Incõplexus.xa.xũ.i.nõ cõplexus. Anð a
dialecticis terminꝰ cõplexus ðꝛ qͥ cõſtat ex
pluribꝰ dictionibꝰ. vt homo albꝰ. Termi⸗
nus vo incõplexus ðꝛ ille qͥ vnica dictione
ↄtentus eſt. vt hõ. M
Incõcinnus.na.nũ.i.incõgruus.nlłi ↄcoꝛſ
in q̊ diſcoꝛdant moꝛes int᷑ ſe ⁊ ab alijs. JIñ
inconcinnitas.tatis.
Incõditus.ta.tũ.i.incõpoſitꝰ.inoꝛdinatꝰ.
impolitus rudis.
Incõiugus.ga.gũ.i.diſſimił.non eiuſdem
ↄiugij.⁊ ðꝛ ab in ⁊ cõiugus.
Incõſultus.ta.tũ.ðꝛ ab eo ꝙ nõ accipiat cõ
ſilium. ⁊ ðꝛ ab in ⁊ cõſulttuus.
Vncõſutił lis.2.t.⁊ h lei.cũ paucl ſuturis.
⁊coꝛ.pe. Vñ Joãnis.xix.Erat aũt tunica
incõſutił.i.cũ paucl ſuturis.vt eſſʒ minorꝭ

ſumptꝰ. MPaupes em ſolent q;to minꝰ pñt

pannos diuidere. ⁊ paucaſꝑtes facere. vt
foꝛtioꝛa ſint indumẽta minoris ſumptꝰ.
Quidam vero ſic exponũt. Inconſutil.i.
ſine ſutura acus.ſed reticulato opere facta
⁊ideo apte ſcindi non poterat. Sed nõ eſt
veriſimile. ꝙ iſta tunica tantę eſſet art. cũ
chriſtus paupꝑ eſſet ⁊ ſummęhumii.
Incontaminatus.ta.tum.id eſt impollut?.
incorruptus.non deturpatus.non conta⸗
minatus. “
Incõtinẽs.tis.oĩs.ge.i.nõ ↄtinens Inde
hec incontinentia.tię. i. non continentio·

Incuba. bę..ge.pe.coꝛ.qͥ vel ꝗ ſꝑ incũbit

vel incubat.

Incubi vel incubones.idẽ ꝙ piloſi. quidaʒ

dęmones ſunt qͥ aſſumũt coꝛꝑa ad oppri/
mendas mulieres vel ſupponẽtes ſe viris
qꝛ ſunt ſpũs multum luxurioſi.
Incudineus.nea.neũ.qð ꝑtinet ad incudẽ
Incunabula ſunt infantis pmoꝛdia
Incuria.rię.f.p.i.negligẽtia.ab eo ꝙ curę
Incurioſus.a.ũ.qͥ ẽ ſine cura ⁊ ſollicitudie
Incus.dis.ðꝛ inſtrjm ferreũ ſuꝑ qð fabꝛica
tur. ⁊ ðꝛ ab in ⁊ cudo.is.qꝛ in ea cudit᷑ ali/
qͥd.i.feriendo ꝓducit᷑. Neteres em nõ in/

cudẽ.ſed intudẽ vocabãt.qꝛ in ea metallũ

tundat᷑.i.tendat᷑. Vñ intudis ðꝛ malleus
a tundẽdo.i.tendendo. “
Indago.ginis.f.t.i.inueſtigatio.inqͥſitio.
Indecoꝛ.oꝛis i.inhonoꝛꝰ.vide ſupꝛa decoꝛ
Indoni us.ſa.ſũ.i.infatigabił vł indeficiẽſ
ndemnis.nis.2.t.⁊ B ne.i.ſine damno vł
damnatiõe.ſ.nõ damnatus. Vñ pꝛoſper.

Sadernrab ꝓbum buat ſapientia cenſum.

Ingemutabil.. t.⁊ ; le.i.incõmutabił.
Indeptus.ta.tum.i.acqͥ ſitus.
Indetonſus.ſa.ſum.i.non detonſus.
Index.cis.oĩs.ge.qͥ indicat. Iñ h̊ indiciuʒ
cij. Index etiã ðꝛ penultimꝰ digitus ſ.col⸗
laterał pollici.qꝛ eo indicamus.⁊ tũc ẽ tm
maſ.ge. ⁊ coꝛ.di.in gtõ.
India.dię.ꝗdam regio Jñ indus.da.duʒ.
⁊ indicus.ca.cũ.gentile. VUñ ⁊ qðdã genꝰ
coloꝛis dictũ eſt indiciũ.qꝛ in indicis cala⸗
mis inuenit᷑ ſpuma adherẽte limo.⁊ ẽ colo
ris cianei mixturã purpurei ceruleiq; mi/
rabilẽ reddẽs.Et indicꝰ.ci.qͥdã lapis albꝰ
Vñ Job. xx viij. Non ↄferret᷑ tinct indię
coloꝛibꝰ. Et nõ ꝙ indiętres ab hiſtoꝛioo/⸗
phis aſſerunt᷑. Prima eſt ꝗᷓ ad ęethiopiam
mittit. Secunda ꝗᷓ ad medos. Tertia quę
finem facit. In hanc ingreſſus eſt Bartho
lomęus apoſtolus.
Indictio.onis.eſt numerꝰ annoꝝ cõſiſtens

ex tribꝰluſtris.Eſt aũt luſtrũ quinquẽniũ
Itẽ indictio.i.edictio.vel annũciatio.ſiue
edictũ.Itẽ idictio ſolet appellari indictio

num cycł.i.qndeci annoꝝ tꝑus.vt patet.
NQñq; etiã indictio appellat᷑ qlibet annus
illius tempor..vt pᷣmus annus dicat᷑ pᷣma
indictio.ſecundus ſecunda. tertius tertia.
⁊ita ꝑ ſingulos annos.Sic vſq; ad qͥntuzʒ
decimũ annũ. indictiões veniẽtes rurſus
ad pᷣmũ annipᷣncipium reuoluunt᷑. Qñq;

etiam dicebat᷑ olim indictio illud tꝑs in qᷓ

ↄſimilia tributa ꝑſoluebant᷑ rbomanis.ſ.
ſpaciũ qͥnq; annoꝝ.Et nõ ꝙ indictiões in⸗

uentę ſunt ad denotandum quo tꝑe aliqd

actum ſit. Et inoleuit talis conſuetudo a
rhomanis.⁊ talis appellationis ratio ab
eis ſumpſit exoꝛdiũ. Rhomani em debel/

lato oꝛbe ⁊ ſibi tributario facto.triplicem
oꝛdinem tempoꝝ ad triplex genꝰtributoꝝ
pſoluendum ꝑſcripſerũt. Erat em edictuʒ

in vniũſos dictioni eoꝛũ ſubditos. vt ſem
per infra qndecim annos auro vel argẽto
ęre.ferro.ſoluerent tributa.Et h̊ tali oꝛdi⸗
ne.vt pᷣmo qnquennio ſoluerent auꝝ ⁊ ar
gentum.ad ſuſtentandã rempublicam. Et
ita illi qᷣnq; anni dicebãt᷑ pᷣma indictio.De

inde in alio quinquẽnio.i.in alijs qᷣnq; an⸗

nis ſolueret᷑ es ⁊ hmõi metallum ad faciẽ/
das imagines illuſtribꝰ virl qͥ ꝓmeruerãt

⁊ ad depingenda foꝛtia facta eoꝝ vt eſſent
in memoꝛiã. Vnõð finitis pᷣmis qͥnq; annis

in bncipio ſexti anni fiebat ędictum. vt de⸗
inceps ſolueret᷑ ęs. Et iſti qnq; anni dice/
bãtur ſecunda indictio. In tertia indictio

ne ſoluebat᷑ ferrũ. ex quo fiebant arma ad
debellandos hoſtes. Vñ finita ſecunda in

dictione.in pᷣncipio vndecimi anni ſiebat
edictum.vt in ilłqͥnq; annis ſolueret᷑ ferꝝ

Altra aũt numeꝝ quindeci annoꝝ nõ ꝓce
debant. Et appellatum eſt h̊ tꝑs quideciʒ

annox indictio vna.vel indictionũ vnꝰ cy
clus.in quo plenarie mũdus expleuit.qð

arhomanis indictum erat.Sicut aũt rho⸗

mani actiones ſuas notabiles ꝑ indictiõeſ

annotauerũt.ſiceccłla rhomana adhuc ſpi

ritualia ꝑſoluens tributa. notabilia facta
ꝓ indictiones conſueuit annotare. Iteʒ in

dictio reperit᷑ in alijs ſigtionibus a pᷣdict.

Vnde.iij. Regl.v.vbi ðꝛ.Et erat indictio
triginta milia viroꝝ.i.ſumma eoꝝ.quibꝰ
indicebat᷑. Vel ſicut exponit᷑ in hiſtoꝛijs.
Indictio eſt ibi determiata hoĩm collectõ
ſicut eſt cohoꝛs vel legio. Item indictio ꝓ
exactione vel pꝛeęcepto graui ⁊ intolerabi⸗
li ponitur.ij. Heſdre.viij.vbi ðꝛ.Nec vlla
aglia indictio irroget̃᷑ ⁊c̃. Inuenitur etiã in

dicio caſus ablatiui huius noĩis indicium

cij.ſed tunc coꝛri.antepenultimam. VUnde
DOuidius epi. Eminet indicio pꝛodita flã/
ma ſuo.
Indictus.cta.ctũ.i.pᷣceptũ vel annũciatuʒ
Vñ.ij.eſdre.iiij. Sz nec indicto.i.nõdũ
imperato vel annũciato.

Ingdifferẽs. entis.oĩs.ge.i.nõ differẽs.ſine

differẽtia iidẽ vlſimil. Iñ hecidifferẽtia

2 — —— — ‚——

nn

— — ᷑̃—

— — —.

Jugdiſertus.ta.tũ.i.ineloquens. ’
Inditꝰ.ta.tũ.i.impoſitꝰ.immiſſus.inſert*
Indiuiduus.dua.duũ.qð non diuidit.vel
nõ diuidit᷑. Iñ indiuiduitas.tatl.Et nõ
indiuiduũ ðꝛ tribus modis.vł carẽtia par
tium. vt atomꝰ. vel duritia vt adamas. vł
qꝛ p inferioꝛa ſuęnaturę philoſophice di/⸗

tię.i.idẽtitas. vel expreſſa ſimilitudo

Indigena.nę.ↄ.p.ðꝛ q̃ſi inde genitꝰ.vel q̃ſi
in eo loco natꝰ in quo habitat ſᷣm IJſið.

Indigens.gent.oĩs ge.pauꝑ.egens. Inð

indigentia.tię.i.pauꝑtas.egeſtas.

Indiges.getl.i.deificatꝰ. rope qdeʒ indi
getes dicunt᷑ de hoibus facti dei ⁊ imoꝛta

les Et dicunt᷑ indigetes ab indigeo.ꝑ con

trariũ.qꝛ nulliꝰ rei indigẽt. Nñ ⁊ qᷣlibʒ dij
dicũt᷑ qnq; indigetes.ſʒ im ꝓbe ⁊ abuſiue.
Nel indigetes dicunt᷑ q̃ſi int deos agẽtes
id ẽ ↄuerſantes.vel q̃ſi de die in diẽ agen/
tes.i.ꝓficientese vel q̃ſinumeꝝ dieꝝ augẽ
tes.vel quaſi inde geniti.i.ex terra Ge em
terra ðꝛ. AUel indiges apud quoſdam dici⸗
tur ab indigito.tas.Et dicebantur indige
tes.indigetei.apud antiquos qͥs nomiare

non audebat.
Indigeſtus.ſta.ſtũ.i.inoꝛdinatꝰ.nõ cõſum

ptus.vel nõ ↄfectus. Iñ indigeſtio.onis.

qñ cibus nõ digerit᷑.i.non ↄfici.
ndignꝰ.na.nũ.i.nõ dignus.inhabił

Ingdiguus. a. i.i. pauꝑ. egenus. indigens.
Indiſcretus.ta.tũ.i.inſipiẽs.nõ facundus

nõ eloqus.

uidi nõ põt. vt Socrates.

Indocilł.lis.ↄ.t.⁊ h le.pe.coꝛ.i.nõ docilis.
q̃ nihil diſcere põt.Sed indoctꝰ.cta.ctum

ðꝛ qͥ nõdum diſcit.ſed tñ diſcere põot

Indoles.lis.f.t.pe.coꝛ.q̃ſi ſine dolo.i.ętas

iuuenił.ingeniũ.oꝛigo.ꝓgenies ſᷣm hugl.

Scðm vo Napᷣ. Indoles eſt oꝛigo.vłin/
crementũ ſobolł.nobilitas generis.ꝓgeni/
es: ꝓpago Scdm aũt Iſið.in.x.etymolo.
Indoles ppᷣe eſt imago qdam vel ſignum
vel initiũ futurę ꝓbitatis.ſicut apparet in

multis pueris.
Indomitus.ta.tũ
impudens. .
Inducię.aꝝ.ſunt ꝑtes federis.⁊ ðꝛ ab indu

co.cis.quaſi inducta ocia.vel ðꝛ ab in ⁊ di

es.⁊ ociũ.vñ inducię.q̃ſi in dies ocia JInð

induciarius.ria.riũ.⁊ h̊ ⁊ hęc induciał.et
HBle.vt hoc eſt tꝑs induciale.i.in qͥ haben

tur vel debent haberi inducię.

Inductio.onis.f.t.eſt ꝗdam ſpẽs argumen

tatipis apud logicum. Et ſᷣm h̊ ſic deſcri/

i. inuincibił. effrenatus.

bitur. Inductio eſt oro ꝑ quã fit ꝓgreſſio
a particularibꝰ ad vniũſale. vt Hh Soꝛtes
currit. Nlato currit.⁊ ſic de ſinguł.ꝗ̊ omis
homo currit.
Inducka.lę.pe.coꝛ.i.ĩidumẽtũ.⁊ ðꝛ ab iduo
Indumen.inis.n.t.qᷣcq̃d induimꝰ. Un JO‿Hep
ſephus.in.x vij. Qñ ciuitatemintrabat /
uatis indumibus vtebat᷑. Iñ h̊ indumen⸗

Induperatoꝛ aliqñ ðꝛ Impꝑatoꝛ.int᷑poſita

du. cauſa metri.qꝛ in heroico carmie impe
ratoꝛ ſtare nõ põt.⁊ ibi eſt epentheſis.
Induſrl,.2 n rpgcinduiſris eͤſtte.
ꝓ eodem ðꝛ.i.ſtudioſus.agił.vigilãs.effi⸗
cax. ꝑſeuerans.im piger.ſollers. Iñ indu⸗
ſtrie. aduũ.⁊ hęc iduſtria.ſtrię.i.aſſiduitas
ſtudiuʒ. cupiditas.ardoꝛ.auiditas.ꝑſeue
rantia.ſollertia.vigilantia.

Induuisę. aꝝ. płis. numeri. i. indumenta. et

ꝓbe tunice ſᷣpentum Eędem exuuię.quia
Znnt urndans m aliut dei3
neędia.dię.f.p.i.pauꝑtas ꝗᷓ eſt in ęde.i.ĩ re
familiari.⁊ ðꝛ intdia iſiſin⸗ eſu. a Job
xviij. Inędia inuadat coſtas illiꝰ.
Ineffabibł.lis. .t.⁊ h le.qð qͥs nõ põt loqui
vel qð quis põt loqui cũ difficultate Anð
⁊ deus eſt ineffabił.nõ qꝛ dici nõ põt.ſʒ qa
finiri ſenſu ⁊ intellectu humano nullatenꝰ
põt.Et qꝛ nihil de eo digne dici põt.iõ in-
effabilis ðꝛ. Siłr ⁊ eadem ratiõe quoddazʒ
nomẽ dei ðᷣꝛ ineffabile.
Inefficax.cis.oĩs.g.i.nõ efficax.ſ.qͥ nõ põt
deducẽ ad effectũ qð intẽdit Et ᷣm Papᷣ̊.p/
Inefficax.ignauus.iners.piger.·
Inenarrabil..t.⁊ h le.pe.coꝛ.qð enarrari
nõ põt.vel qð cum difficultate narratur
Inenodabił.9.t.⁊ h le.pe.coꝛt.quod ſolui
nõ potefft.

Ineptiola.lę. pe.coꝛ.dimi.i.parua ineptia.

neptꝰ.ta.tũ.i.apto contrarius.quaſi non
apt'.i.ſtultꝰ ᷣm NPapᷣ. Hugui. vero dicit.
Ineptus.ta.tũ.i.indiſea cretꝰ.q acqͥrit.ſed nõ
habet modum in expendeno.
Inergia idẽ qð energia.vide ſupꝛa energia

Inerguminus. idem qð energuminus.

Inermis.mis.9.t.⁊ me.⁊ Inermus.ma.
mũ.in eodẽ ſenſu.i.ſine armis.ſine viribꝰ.
Añ Tirgilius. Tũc ſtudio effuſę matres
⁊2 vulgus inermum. H ⸗
Iners.tis.oĩs.ge.q̃ſi ſine arte. q̊ ad nihiluxʒ
faciendũ vel patiendũ eſt aptꝰ. Iñ hęcin/
ertia. tię.i. hebetudo qᷓ s neſcit d facere
debeat ex nimia pigritia. H

„ „

Inerticula.lę.f.p.i.vitis nigra.quaʒ greci

amaranõ vocãt boni vini ⁊ lenis. AUñ ⁊ ſic
ðꝛ.qꝛ iners int᷑pellandis neruis habeatur

Inerticꝰ.ca.cũ.i.guis.ignarus.remiſſus.

Inexoꝛabił.ↄ.t.⁊ h le.i.non exoꝛabilł. infle

—

xibilł.implacabił.⁊ immiſicoꝛs.qͥ nulliꝰpᷣ

cibꝰ flectit᷑. inc etiã ðꝛ Inexoꝛabile odiũ

inter eos eſt.i.tale qð pacificari vłexoꝛari
ad pacem non poteſt .

Inexpiabil. 9.t. ⁊ hle qð nõ purgat᷑ vł qdð
expiari non poteſt

Infaber.bꝛa.bꝛũ.i.inartiſicioſus.inoꝛnatꝰ

Iñ Infabꝛe aduᷣ.i.inoꝛnate. Vñ Oꝛatiꝰ i.
li. pᷣmo. Quid ſculptum infabꝛe qͥd fuſum
durius eſſett·

Infamis.ↄ.t.⁊ h̊ me.i.ſine bono nomie.vł

malę famę. Iñ infamia q̃ſi nõ bõa fama
Infandus. da. dũ.i. execrandus.ſceleſtus.
nec noiandus.q̃ſi qdð non debet nominari

nec aliqs de eo fari.Et in eodem ſenſu ðꝛ

nefandus.da. dũ. G
Infans.tis.oĩs ge.i.nõ loquẽs.⁊ cõpatur.
infans.tioꝛ.tiſſimꝰ Nñ Prudẽtius in lib.
hymnoꝝ. Largite mihi carmen infantiſſi/
mo. Bicit᷑ etiã infans ꝓ puero.⁊ tũcẽ ge.

cõis tm̃.Et eſt infans vſq; ad ſeptennium

⁊ðꝛ ifans.qꝛ neſciat fari.i.ũñ expedite ⁊ di

ſtincte loqui.cum nõ habeat adhuc bñ oꝛi⸗/

dinatos dentes. Inde infantia.tię.i.ętas
infantis.
Infantitł.lis.ↄ.t.⁊ G le.i.res infantl.vłꝑti⸗
nens ad infantẽ. Iñ infantilit᷑ aduũ.

Infantioſus.ſa.ſum.i.plenꝰ ĩfantia.i.ifãtił

Infantulꝰ.li.⁊ infanticulꝰ.li.⁊ infantiolus
li.⁊ infantillus.li. ꝑ geminũ l.oĩa ꝓ paruo
infante. S
Infauſtus.ſta.ſtũ.i.infęlix cui foꝛtuna nõ
fauet.ſed ſꝑ eſt aduerſa ⁊ ei non ↄtingit ni
Infectꝰ.cta.ctũ.i.nõ factꝰ. Anð ðꝛ. Qõð eſt
ꝓ infecto haberi non põt.⁊ ðꝛ ab in ⁊ factꝰ

Vñ Virgilius.Et parit᷑ facta atq; infecta
canebat. NPõt etiam eſſe participiũ de infi⸗

cioꝛ.ce ris.

Infenſus.ſa.ſum.i.iratꝰ.offenſus.cõmotꝰ

moleſtus.
Inferię.aꝝ.plurałnumeri.ſũt ſacrificia fa/

cta inferis ꝓmoꝛtuis. ⁊ ðꝛ ab inferus. ri.

Infernas alis cois ge l. deinferno exiſtes
vyel q infernũ colit. ſicut ſupuas.natl.ðꝛ q́
eſt ſuꝑnus.vel qͥ colit ſuꝑna.
Infernus.ni.maſ.ge.in ſingulari.ſʒ in pła/⸗

li neu.tm.hęc inferna. noꝝ. Et ðꝛ infernuf

ab infra. qꝛ ſub terra ðꝛ eſſe. Sicut em̃ coꝛ
eſt in medio homis.ita ⁊ infernꝰ in medio

trę credit᷑ eſſe. Vel infernus ðꝛ ab infero.
fers.qꝛ aĩę reoꝝ illuc inferant᷑. In h̊ et hec
infernał. ⁊z hocle. ⁊ infernus.na.num. idẽ
infernalis vel imus.vel inferno ſuppoſi /

tus.
Infertum.ti.n.s.vinũ qð altari offert᷑ vł li

batur.⁊ ðꝛ ab in.⁊ fertum.qð eſt oblatio qꝗ

dam. vel deriuat᷑ tm̃ ab infero. infers.
Inferus.ri.maſ.ge.ꝓ inferno vel ꝓ deo in⸗

fernali.ſ.ꝓ deo moꝛtuoꝝ.vel ꝓ manibꝰ ſi⸗

cut ſuperꝰ ꝓ deo ceęleſti.vel ꝓ deo viuoꝛũ.
Infeſſus.ſa.ſum.i.non faſſus.negans.
Infeſtus.ſti.idem eſt qð iratus.infenſus.
cõtrariꝰ.moleſtus.inqetus.⁊ ðꝛ ab in ⁊ fe⸗
ſtus.q̃ſi nõ feſtus.non feſtiuus
Inficię.aꝝ.plural numeri.i.negatiões.mẽ
Ddaccas. .
Infidus.di.qͥ caret fide.ſed inſideł qͥ caret
firmitate. vide ſupꝛa in fidus. =
Infſimas.atis. .t.ðꝛ ab infimꝰ. Et dicũtur
infimates. infimi ⁊ minoꝛes in pplło & aũt
infimi vel infimates dicũt᷑ quaſi in fine po⸗
ſiti. etymo.eſt.

Infimus. ma. mũ.i.imꝰ. ſed differunt. Añ i
Gręciſmo ðꝛ. Infimus oꝛdine ſit imꝰ at il/

le loco

infra poſito.

ℳ₰

Infinitus.ta.tũ.i.nõ finitus.ſ.cuius meſu⸗/

ra nõ habet finem,.
Infinitiuus.ua.uũ.i.nõ finitiuus.Et hinc
q̃daʒ modus vbi ð h infinitiuꝰ.ui.⁊ h inſi
nitiuum. ui.qꝛ ꝑſonam vbi nõ deſinit.
Infirmus.ma.mũ.i.nõ firmus qi ſine phoꝛ
mo.i.caloꝛe. . .
nfoꝛmis.9.t.⁊ B̊ me.i.turpis.⁊ ðꝛ ab in ⁊
foꝛma.quaſi ſine foꝛmitate.non qꝛ oĩno ca

reat foꝛma.ſʒ qꝛ careat pulcra ⁊ pꝛęcipua

foꝛma.

Infoꝛtuniũ.nij.i.aduerſitas mala foꝛtuna.
infelicitas. miſeria.

Infreniſ.ↄ.t.⁊ G̊ ne.⁊ infrenꝰ.na.nũ.i.ſine
freno. indomitus.qͥ frenis nõ regit

Infrequens.ent..i.nõ frequẽs.rarꝰ.nõ aſ/⸗

ſiduus. Iñ infrequentia.tię.i.raritas

Infrunitus.ta. tũ.pe.pð.idem eſt qð infro
nitus.i.nõ frunitus.i.ſtultꝰ.inſipiẽs.indi

ſcretus.ſine freno ratiõis.⁊ ðꝛ ab in et fru
men qð eſt ꝑs gutturis vbi cibꝰ ſapit. Jñ

infrunitꝰ qſi ſine frumine.i.ſine ſapoꝛe ſa /
pientie. AVñ Ecd.xxiij. Animo infrunito

ibidem infronio.
Infucatus.ta.tum.i.ſincerus.ſine fuco.
Infula.lę.eſt faſciola ſacerdotalis capitis

⁊ irreuerenti netradas me. Inuenit᷑ etiaʒ

Et ponit᷑ etiã infimus ꝓ deiecto vł

2 n

— f fUMM

„ — —

wr
de⸗
Pal
doſt

alba in modũ diadematl.a q̃ vitte ab vtra⸗

q; parte dependent.ꝗᷓ infulã vinciãt.vñ et
vittę dictę ſunt qꝛ vinciant.Sʒ infula ple⸗
runq; lata erat. plerũq; toꝛtilis de albo et
Infuſoꝛiũ.rij.n.s.vas in quo eſt oleum qð

ponit᷑ in lucernis. Itẽ infuſoꝛium ðꝛ ꝑ qd

ꝓijcit᷑ ablutio caliecĩ7cs.

Ingeniculãs.antl.oĩs ge.i.genu vel genua

flectens vel inclinan.

Ingeniũ.nij. eſt interioꝛ vis animi qͥ ſepei⸗

uenimꝰ ꝗᷓ ab alijs non didicimꝰ dictũ qua/⸗

ſi intus genitũ.ſ.a natura. Iñ h̊ ingeniolũ

li. dimi. ⁊ ingenioſt us. ſa. ſum. Et ingenio/
ſitas.tatis.i.aſtutia.calliditas.prudentia
ſubtiliias.
Ingenuus.ua.uũ.i.nobiłqͥ in genere habʒ

libertatẽ cũ facto ſicut libertus. Vñ gręci

ingenuos.eugenes vocãt.qꝛ ſunt boni ge⸗

neris. Inde hęcingenuitas.tatl.i.nobili/
tas.Et coꝛ.ge. Vñ Ouidius de arte.De/⸗

decet ingenuos tedia ferre ſiu.

Ingloꝛioſus.ſa.ſum.i.immemoꝛ głę vel q̃

eſt ſine gka.i. triumphis.

Ingloꝛiꝰ.ria.rium.i.ſine gła.abſq; honoꝛe

Idem qð ingloꝛioſus. Ande quidã. Nec

quęras gloꝛiam ⁊ non dolebis cũ ingloꝛiꝰ

Ingluuies.ei. fę. g. i. voꝛacitas .x ðꝛ ab in /
glutio.tis.vel ðꝛ ab in ⁊ gula.q̃ſi in gulaʒ

veniens. Iñ ingluuioſus.ſa.ſum.i.vorax
Ingtus.ta.tũ.tria ſigt. Nam ingratꝰ.i.nõ
gratus non acceptabił.Et ingratus.i.im/
memoꝛ bñficij.Et ingtus.i.irremuneratꝰ.

Et ðꝛ ingtus quaſi ſine gratia. Uñ.Dicik
ingratꝰ acceptoꝛ immemoꝛ oĩs bũficij. Et

cuiꝰ merita ſequit᷑ retributio nulla.Et cui

dicendi deeſt gratia vel faciendi. Iñ grati

tudo. diniiis.
Inguen. inis.neu.ge.ꝑs coꝛꝑis cirea pudẽ
da. ſic dicta. ab vnguo. gis.
Inhabik. lis. ↄ.t.⁊ H le.i.non habił.
Inhibitoꝛ.toꝛis.m.t.i.pedellꝰ.qͥ ⁊ angariꝰ

xactoꝛ 82.2 ðꝛ ab inhibeo.bes.qꝛ nimis
petendo ⁊ iniuſte ferendo inhibet homĩies

vel qꝛ inhibet lites inter eos.

Inhumanꝰ.na.nũ.i.nõ humanꝰ.ſ.effrenis

efferꝰ ⁊ crudelis.⁊ imiſericoꝛs. Iñ Inhu⸗
manitas.tatis.i.feritas.crudelitas.impi⸗
etas. Itẽ inhumanꝰ põt dici ſtudens totꝰ

deditus ſtudio.qͥ raro ↄuerſat᷑ cũ hoibus

Vñ Oꝛatius.Surge ⁊ inhumanę ſenium
depone camen.
Initiiũ.tij.n.s.et eſt initiũ rei a q̃ aliqs inci⸗

pit. vt fundamentũ domus.ſed bncipium
vboꝛum eſt exoꝛdiil.
Inimicus.ci.q̃ſi nõ amicꝰ. ↄtrarius.inſide
lis. Iñ h ⁊ hec inimicał.⁊ hocle.
Ininterpᷣtabil.lis.ↄ.t.⁊ h̊ le.qð interpᷣtari
non põt.vel non abile ad interpꝛetandum
Ande Hebᷣ.v. Ininterpꝛetabilis ad dicẽ⸗
Iniquus.qua.quũ.i.nõ ęquꝰ.Iñ iniqtas.
tatl.Et coꝛ.pᷣmam. AUnde NMPamphilꝰ Sꝑ
iniquoꝝ ſcelus impedit acta bonoꝝꝛ
Initus.ta.tum.pe.coꝛ.i.inceptus.
Iniuriꝰ.ria.riũ.i.toꝛtuoſus.nõ ſᷣuãs ius.⁊
ðꝛ ab in ⁊ ius.quaſi ſine iure. Iñ hęc iniu⸗
ria.rię.i.iniuſticia.q̃ſi ſine iure vlł ↄtra ius
qñ·ſ.ñit aliqͥd contra oꝛdinem iuris. Iñ in
iurioſus.ſa.ſum.i.cõuiciatoꝛ.inſectatoꝛ.iĩ⸗
iurius.vel potius ille qͥ patit᷑ iniuriam ab

gliqͥ. Inde iniurioſitas. tatis.

Iniunx.iugis.2ↄ.t.ðꝛ ab in ⁊ iugũ.Et ſunt
iniuges boues nondũ iugo coniũcti. Idẽ
dicunt᷑ ſeiuges. quaſi ſeoꝛſum a iugo. AUñ
in Gręciſmo ðꝛ. Bos nondum domitus a
multis ðꝛ iniunx. —JJU
Innocens.tis.oĩs ge.i.nulli nocenę
Innocuꝰ.cua.cuũ.i.innocẽs.⁊ cui ñ nocet
Innoxius.xia.xiũ.q̃ſi ſine noxa. Innoxiꝰ
Bie⸗cul aulſch nd nocere nouit.nec ipſe
Innuba.bę.i.innuptaqꝗᷓ adhuc nulli nupſit
q adhuc vultum ſuum non velat.Et coꝛ
ri.nu.ſicut ꝓnuba.licet nubo.bis.ꝓducat
canrn. SA ed.

Inofficioſum teſtamentũ ðꝛ.qð factum eſt

ↄtra officiũ pietatl.vt.l.ij. ff. ð inoffi. teſta.
quo.ſ.extraneus heęres inſcribit᷑.alias in⸗
ſtituit᷑. Idem ſi nõ extraneꝰ.Filiꝰ vo pꝛo⸗
pᷣus aui pſterit᷑. aut iniꝗ exhęredat᷑.hoc eſt
qñ pr vel mat᷑ fecit teſttamentũ. Idẽ ſi filiꝰ
in teſtamento pr̃em ſine cauſa exhęredat.
Etiã ſi frat᷑ fratrẽ exhęredat tribꝰ ꝑſonis ĩ
ſtitutis in duobus caſibus Item officium
inter patrem ⁊ filium ðꝛ pietas. Inter pa/⸗
tronum ⁊ libertuʒ ðꝛ obſequium. Int᷑ deũ
hominem religio. Inter hominem ⁊ ho
mineʒ ſtat in nomine generali. vt qð debz
homo homini ex natura.ff. deſer.expoꝛ.l.
ſeruuus. “
Inofficioſa donatio. dicitur quę cõtra offi⸗
cium pietat facta eſt.⁊ fit ad ſimilitudineʒ
inofficioſi teſtamenti.vt.C. eo.ti.l.j.⁊ per
totum titulum ſequentem.quia pene libe/
ri vel parentes excluduntur a bonoꝛum
ſubſidio. vel ex pꝛopoſito donantis. vel

8

reipᷣa ꝙ ꝑ ſe ſufficit ad reuocationeʒ dona
tionis.licet ꝓpoſitum vel ↄſiliũ donantis
non interueniat.vt no.in glo.in.l.ſilique⸗

at C. e.ti.

Inops.pis.oĩs ge.i. ſine opib⸗. paup. 82
ab in ⁊ ops qð eſt diues. fecundus. opulẽ⸗

tus. Sed differunt inops ⁊ pupp

Inops ꝓpe ðꝛ.qͥ nihil hʒ.qͥ nec ſibi ſi uffice/
re põt nec alijs largiri.Sed paupꝑ ðꝛ.qͥ licʒ

alijs largiri nõ poſſit.ſibijpᷣi tñ ſufficit. vñ

copulationem recipiunt vtibi.Ego ſum
pauꝑ ⁊ inops.Et alibi. Dauperi ⁊ inopi
tu eris adiutoꝛ. Vel inops ðꝛ ab in et ops

pis.ꝓ terra qſi ſine fra.i.inſepultus.ſ.qui
caret ſepultura. Inð hęc inopia.pię.ſcõᷣm
Hugl. Vñ in Gręciſmo ðꝛ. Nulliꝰ poſſeſ⸗

ſoꝛ inops hõ ðꝛ eſſe. 4
Inqͥlinꝰ.ni.i.aduena.q̃i incolẽs aliena Nõ

em ꝓpᷣam ſedẽ.ſʒ in tra aliena inhabitat.⁊

ðꝛ ab incolo.lis.Sed dĩra eſt inter inqlinũ
aduenam vel incolã. Nam inqlini ſunt qͥ

emigrant.⁊ non ꝑpetuo ꝑmanẽt Aduenę
vel incolę aduenticij ſunt ſed pꝑmanentes.
Idem ⁊ accolę. Peregrini vo dicunt᷑.qͥa
parentes eoꝝ ignoꝛ ant᷑.Sũt em̃ de lõgin⸗
qua regione. Indigenę vo ſunt inde geni⸗
ti in eodem loco nati vbi habitãt. Vel in
qlinus ðꝛ ab in ⁊ culina.ſ.viłciuis ⁊ aduẽ⸗
ticius m quoſdamœm

Ingquiſitio. onis i ꝑſcrutatio. Ael eſt alicꝰ

criminis ꝑ ſuperioꝛem reſpectu inferioꝛũ
ſuoꝝ inueſtigatio.vt in ti.ð accu.⁊ inqui.
⁊ denunc.
Inſana.nę.f.p.eſt genꝰ herbe ꝗᷓ ſi edat᷑ inſa
niam facit. èè
Inſanꝰ.na.nũ.i.non ſanꝰ.amẽs vłfurioſuſ

*

Iñ inſania. i. fu roꝛ. amentia.

Inſcitia.tię.f.p.i.ignoꝛãtia. AUñ Oꝛati⸗ in
epi. Sʒ turpẽ putat inſcitię metuitq; litu /
ram Itẽ Sap̃.xix. Aliã aſſumpſer̃t ſibi co

gitationem inſcitię. Itẽ Sap̃. xiiij. Sʒ ⁊ in
magno viuentes inſcitię bello. Et nõ ꝙ in
ſcitia foꝛmat᷑ ab inſciti gtõ de inſcitꝰ. ta tü
addita a. qꝛ regula eſt ꝗJ añ cia bꝛeuiat᷑ in
Denoĩiatiuis.ꝗᷓ foꝛmant᷑ addita cia.vt Ju⸗
ſtus.ſti.iuſticia. Sʒ inſcitia nõ foꝛmat᷑ ad⸗
dita cia. ſed addita a. vt inſcitus ti. addita
a. fit inſcitia. ⁊ ideo nõ pducit᷑ i. añ cia Añ
⁊ ſcribit᷑ ꝑ t.in penuł.ſyllaba. Iteʒ inſcitia

eſt ſine doctrina. Inſcientia vero ſine ſci⸗
entia .
Inſcius.a.ũſ.quaſi ſine ſcientia.⁊ ðꝛ ab in 7

ſcius qð eſt ſciens.

Inſcriptio eſt qdam libellus quẽ accuſatoꝛ

9

offert iudici ſub hac foꝛma.Ego.N. coꝛaʒ
vel apud.N.pᷣtoꝛem vel iudicẽè refero talẽ
reuʒ legis iulię.de adulterio qð cõmiſit cũ
dum eſſet cũ ea.menſe tali.in domo ta⸗/
li.ↄſule tali regnante.Et oꝑatur iſcriptio

ꝙaccuſatoꝛ ſi crimen nõ ꝓbauerit qð im/

poſuit ad talionem obligatur.
Inſenſis.ſis.2ↄ.t.⁊ G ſe.i.ſine ſenſu.

Inlſidię.aꝝ.płis numeri.fę.ge.ðꝛ ab Inſi//
deo. des. Et fiũt inſidięloco vłtelo. fraus
circa fidem mutuatã. dolus in aĩio. Iñ inſi

.

dioſus.ſa.ſum.

Inſignis.gnis..t.⁊ ne.i.ſclarꝰ.oꝛnatꝰ.
nobil. gloſus. magnę famę.quaſi hñs emi
nens ſignũ p̃ alijs. Iñ h̊ inſigne.gnis.ſub

ſtantiue.i.oꝛnamenti.

Inſipidus.da.dũ.pe.coꝛ.i.non ſapidus.

„ .⸗

i inſipiditas. tatis.

hec inſipientia.tie.

in ⁊ ſapiẽs.qſi ſine ſapoꝛe ⁊ ſapientia. Iñ

Inſitio.onis.f.t.idem eſt qð plantatio. Atł
inſitio ð cũ fiſſo trũco ſurculus inducitur

Etiam inſitio eſt tꝑs ſerendi aliqͥd. łactio

qua ſeri᷑. Añ Ouið.de reme. Nenerat in

ſitio fac ramum.ramos adaptet.
Inſolens.entl.ois ge.i.ſuꝑbus fatuꝰ.moꝛi

bus nõ conueniens. Iñ inſolentia.tię.id ẽ

ſuꝑbia. fatuittas.
Inſomnis.nis. ↄ.t.⁊ h ne.i.ſine ſomno.p/⸗

uigil qͥ doꝛmire nõ põt. Iñ hec inſomnia.

nie. i. vigilia vel vigilãtia.Et h̊ inſomniũ.

qð videt᷑ ꝑ ſomnum. Et eſt ꝗdam ſpecies

ſomnij.vide infra in ſomniũn. .
Inſons.ſontl.oĩs ge.i.innocens.innoxius
Vñ Eſopꝰ. Inſont aios floꝛida ligua po/
lit. Iñ hec inſontia.tię.ſ.innocentin.

Inſtans.tis.ðꝛ tꝑs ſimplex. Et ſic deſcribi .

tur.qð cũ ſit finis pᷣteriti.⁊ pᷣncipiuʒ futuri
vel cũ incipit ſtatim eſſe deſinit. Al inſtãs
eſt bꝛeuiſſima pars tempoꝛis ꝗ̊ non expe/

ctat ſucceſſionem. Iteʒ põt eſſe participiũ

de inſto. ſtas. .

Inſtantia.tię.eſt tꝑs quo iudiciũ diſcutit᷑.
finiri debet.c.venerabil de uli..
Inſtar.neu.ge.indecli.i.ſiłitudo.vł potiuſ

ad ſimilitudinẽ. Habet em in ſe vim huiuſ

hpoſitionis ad. Vñ nõ debet reciꝑe ſᷣpoſi

tionem ad.niſi in expoſitione. Vñn dicẽdũ

eſt. Hoc eſt inſtar illius.i.ad ſimilitudinez

illius. Aliqñ tñ inuenit᷑ adinſtar.ſed tunc
ppoſitio abundat. MUN
Inſtinctus cta.ctũ.i.inſtigatio.ꝑſuaſio.ſti
mulatio.incitatio.

ſipiens.entl.oĩs.ge.i.nõ ſapiẽs.⁊ ðꝛ ab

y
,
gni
in⸗

rer
fit

N

ebbe — =— —

☛

un

eii

na.

Inſtita.tę.f.p.eſt ꝗdã veſtis talar ꝗᷓ et ſto/
la ðꝛ. Inſtita etiã latũ cingulũ ðꝛ.cuʒ quo
puer ligat᷑ in cuna. Inſtitę etiã vt dic NRa
pias.ſunt paruę linteolęꝗ moꝛtuũ iuoluũt
Vñ Joannis.xj.Ligatus manus ⁊ pedeſ
inſtitis.⁊ coꝛ.ſti. M

Inſtitoꝛ.toꝛis.i.mercatoꝛ.⁊ ðꝛ ab inſto. as

qꝛ inſtat mercibꝰ emẽdis. Vñ Job. xxviij
Filij inſtitoꝝ ⁊c. Vnð.Qui vẽdit merces
mercatoꝛ ðꝛ ille. Inſtitoꝛ eſt inſtat qͥ pꝛo pᷣ⸗
cio minuendo. Mercatoꝛ vendit inſtitoꝛ
Inſtitoꝛ eſt ille qͥ tabernis.vinis vendẽdis

vel alicui alteri negocio eſt pᷣpoſitus.l.in/

ſtitoꝛ pᷣma.ff.de inſti.acci. D
Inſtitutũ.ti.n.sS.⁊ hęc inſtitutio.onis.id ẽ
moꝝ infoꝛmatio. Sʒ ponit᷑ etiã ꝓ qͥdam li
bꝛo legali tm̃ in płi.hę inſtitutiões.inſtitu⸗
tionũ.⁊ hęc inſtituta.hoꝝ inſtitutoꝝ dicit
Et ðꝛ liber inſtitutionũ.q̃ſi inſtructionuʒ.
qꝛ in h̊ pᷣmis legũ pᷣcepti inſtruimur.vł qꝛ
in ſtatũ humani vł rhoma ni iuris nos eri
git. vt dicit Accurl.in glo.in pᷣn.inſtitutio
num vel inſtitutoꝝ.

1 „₰

Inſtitutio.eſt pᷣmꝰ qdus oĩm inſtitutoꝛuzZ.
vt no.C.de libe.pᷣte.l.j.etiaʒ ſi mille eſſent

Em leges. Sʒ m canones. Inſtitutio. eſt

eccłe vłeccłaſtici bñficij collatio.q̃i ius ha⸗

bentem ad bñſficium ꝑ pᷣſentationem intus

vel in bñficium ſtatuens.

Inſtrumentũ art ðꝛ ꝑ qð ipa ars oꝑꝛtur.
Inſtrumentũ in iure ðꝛ qͥcqͥd cauſa inſtruit

NAel inſtrm eſt ſcriptura ad aſſertioneʒ ſeu
ꝓbationẽ alicuius rei facta.

Inſtrumentũ publicũ eſt ſolẽnis ⁊ rite oꝛdi
nata ſcriptura ꝑ autenticę ꝑſonę manum
publicę facta cauſa memoꝛię.c.ſcriptura.

De fi. inſtrtu.
Inſtrumentũ pᷣuatũ eſt qð ꝑ manũ pᷣuatam

confectũ eſt. vel a tabellione. non tñ in foꝛ
ma publica ſcriptũ.vt qꝛ nec nomẽ imꝑa/⸗

toꝛis nec ↄſulis.nec papę appoſuit.

Inſubulus.li.qðdam inſtrjm in texendo te
lam. ſ.circa qð pannꝰ vłſtamẽ inuoluit᷑. ?
dꝛ ab inſubulo.las.qꝛ inſubulat᷑.i.ꝑfoꝛat

vt poſſit inuolui ⁊ retineri ꝓ volũtate texẽ
Inſula.lęðꝛ fra vndiq; mari circũſepta(t.
vñ inſula ðꝛ.qꝛ in ſalo ſit ſita.i.in mari.

Inſularij ſᷣui ſunt qͥ in inſula retinent᷑.vt.l.

in lege. ff. de w. ſig.
Inſulſus.ſa.ſum.i.nõ ſalſus.q̃ſi ſine ſapo/

re ſał vel ſapientię. AUñ Job. vj. Aut pote

rit comedi inſulſum qð nõ eſt ſale ↄditũ⸗
Inſultus.tus.tui.m.g.i.inuaſio aggreſſio.

Aſi ſaltus in alium impetuoſe factus.
Integer.gra.grũ.i.incoꝛruptus.icolumis

plenꝰ. In itegritas.i.religioſitas.caſtitaſ

Intellectus.intelligẽtia.⁊ intelligibilitas.

differũt. Mrope qͥdeʒ intellectus ẽ vis aĩę
comp̃henſiua incoꝛpoꝛeaꝝ ſubſtantiaru,z
foꝛmis ſubtractaꝝ vel foꝛmaꝝ circa aas.
Intelligentia vo eſt vis aimęꝗᷓ aſpirat vt
aliqd circa diuinã ſubſtantiã cõphendat.
Intelligibilitas vo eſt ꝗdam vis aię oim
foꝛmaꝝ in quadam ſimplicitate cõplicati/
ua abſq; oꝛdie naturali vel tꝑali.⁊ tali mõ
deus compꝛehendit res.quia eas oẽs vno
intuitu abſq; omni ſucceſſione dicit᷑ comp
henderer.

Intemerata. incoꝛrupta. intacta. ? nulla te

meritate violata.

Intemperies.riei.⁊ q̊ intemperiuʒ.rij. vbi

nulla ſecuritas ⁊ nullũ temperamentũ eſt.
Intempeſtiuus.ua.uũ.i.incõgruus ⁊ incõ
ueniens.nõ in ſuo tꝑe veniẽs.ſʒ añ ł poſt.
Vñ Boetius in pᷣmo de cõſolatiõe. Intẽ/⸗
peſtiui fundũtur vᷣtice cani.
Intempeſtꝰ.ta.tũ.i.incõgruus.inutibł.qſi ſi
netꝑe.i.actu. Vñ nox ðꝛ intempeſta qſi in
cõgrua.qꝛ non hʒ idoneũ tꝑs gerendis re⸗
bus. Et nõ ꝙ qdam ꝑs noctis ðꝛ intẽpeſtũ
vide ſupꝛa in crepuſculum. HW
Interaſile.ðꝛ intpolatũ.celatura.et plano.
lanũ em inter celaturas qſi raſum viðꝛ.
⁊ declinat᷑ h̊ ⁊ hec interaſił.⁊ h le.pe.coꝛr.
Ael ſᷣm Cap̃.interaſił᷑ ẽ anaglypha ſcul /
ptura. Alexander vo dicit.& nũc ſculptu

ris.nunc planicie variat᷑. oc ⁊ nõ aliud

opus interaſile dicõoss. .
Intercalarl.ris. ↄ.t.⁊ G re.i.interpoſitiuu.
vel intpoſitũ.ſ.qð interponit᷑. vt Aerſus
intercalar ðꝛ qͥ ſepe interponit᷑ IJnñ hęc in
calaritas.tatis.i.interpoſitio..
Intercapedo.dis.i.diſtãtia local. vt inter
duos parietes. MM

Inktceſſoꝛ ðꝛ qͥ ꝓ alio pᷣces facit vel fundit.

Item dicim⸗ interceſſoꝛẽ illũ q intercedit
interponit ſe inter debitoꝛem ⁊ creditoꝛẽ
ad h̊ ꝙ ei pecunia mutuet᷑.⁊ eſt qſi ſideiuſ⸗
ſoꝛ ⁊ conſtitutoꝛ.
Interciliũ.lij.i.ſpaciũ qð eſt inter duo ſuꝑ⸗
cilia. qð ſine pilis eſt.
Intercolumniũ.nij.ðꝛ illud qð eſt int᷑ duas
colũnas vel ſpaciũ diuidẽs eas.⁊ ðꝛ ab in
ter ⁊ colũna.q̃ſi inter colũnas exns. Anð
iij. Regl.vij. Media intercolũnia ädrata
non rotunda.

Interconfiniũ.nij.terminus.vel locꝰ inter
Nern e un

duos fines exiſtens.

Intercus.cutl.oĩs ge.i.illa res quam pati/

mur inter carnem ⁊ cutẽ.ſicut eſt iſirmitas
vel malus humoꝛ vł aliud hmõi. Iñ inter

cuticus.ca. cũ. ⁊ intercutaneus.nea.neũ.

Et intercutanus.na.nũ.oĩia ꝓ eo qð eſt in
ter cutem carnen. JGMU
Interdictũ.ti.n.s.ðꝛ ab interdico.cis.q̃i in
terim dictũ.ſ.qð interim annunciat᷑ a iudi

ce.nõ ꝙ ꝑpetuo maneat. q̃ſi q;diu dictum

⁊ ſtatutũ eſt a iudice. Nõ h̊ ꝙ in generali ĩ
terdicto debent iſta cõferri ab eccla.ſ. Ba⸗
ptiſmus paruuloꝝ. penitẽtię moꝛientium
Põt etiam epũ s paruulos baptitatos cõ
firmare. Item ſemel in menſe vel ſeptima⸗
na pplu m interdictũ ⁊ etiã excõicatum ad
eccłam aliquam conuocare ⁊ ei pꝛedicare
Item põt euchariſtia in moꝛte vere peni/
tentibus dari. Vñ decretal noua. Nermit
timus ecclarum miniſtris ſemel in hebdo/

nis.voce ſubmiſſa.ianuis clauſis.excõmu
nicatis ⁊ interdictis excluſis miſſarũ ſolẽ/

nia celebꝛare.cauſa conficiendi coꝛpꝰ dñi

qð decedentibus in penitentia non dene/
gatur. Item ꝑmittit᷑ ꝙ clerici decedentes
qͥ penę ᷣuauerunt interdictum. in cęmite/
rio eccłę.ſine campanarũ pulſatione.ceſſã
tibns ſolennitatibus omibꝰ cũ ſilentio tu/
mulentur. Item ↄcedit᷑ ꝙ in ↄuentualibꝰ
eccleſijs bini ⁊ bini vel ſimul tres hoꝛas ca
nonicas valeant legere. potius qᷓ; cantare
ianuis clauſis interdictis ⁊ excõmunicat
excluſis.voce ita demiſſa ꝙ exterius non
pñt audiri. er qð patet ꝙ intdicti ⁊ mul

ſignũ crucis.ob reuerentiã crucifixi nõ eſt
psgnitentia deneganda. qð etiam alijs per/⸗
egrinis põt miſericoꝛditer indulgeri. Iteʒ
nota ꝙ extrema vnctio non debet dari ali⸗

cui pſonę laico vel clerico vel etiaʒ reli gio
ſoin loco generali inter dicto ſuppoſito.ni

ſi ſuꝑ h̊ habeant pᷣuilegium ſpeciale.

Interdictum olim erat ꝗdam foꝛma ⁊ ſolen

nis cõceptio vᷣboꝛum q; bus pᷣtoꝛ aliqͥd fieri

iubebat vel ꝓhibebat. qð tunc maxime fa
ciebat cum de poſſeſſione vel qſi poſſeſſio⸗
ne inter aliquos ↄtendebat᷑.vx Inſti. de i⸗

terdic.circa pᷣn.⁊.ff. eo.ti.

Interdictũ de aqua quotidiana ⁊ ęſtiua da

tur habenti ius aquę quotidianę. vłetiazʒ
eſtiuę ducendęad ſdia ſua.cũ aliqͥs duce⸗
re ꝓhibet. vt. fl. e. ti. l. j. in pn.

Interdictũ de aq̃ᷓ de caſtello ducẽda.datur
habenti ius ducendi aquã de cannali łca/
ſtello ad irriganddaumn.
Interdictũ de arboꝛibꝰ cędendis dat᷑ ↄtra
hos qui hñt arboꝛes quaꝝ folia pẽdent ſu
per ędificia vicinoꝝ vel agrũ.ita ꝙ eis dã⸗
num inferat. ⁊ ↄſulit᷑ eis ꝙ hmõi arboꝛes
ſuccidãt ⁊ ligna tollent.⁊ eas deglobent a
terra vſq; ad qndecim pedes. Idem eſt ſi

P radices minat᷑ ꝑiculũ.vt.l.j.C. de inter⸗

Ddic. Et h̊ interdictũ ꝓhibitoꝛiũ eff
Interdictũ de cloacis pꝛiuatis reficiendis.
BSi volẽs qᷣs ſuã cloacã pᷣuatã. vel etiã pu⸗
blicam.vel fiſtulas. vel meatꝰ reſicere vel

purgare. vel de nouo facere ab alio phibe
tur.tuc ꝓuiſuʒ eſt ei de interdicto cloacis.

qð eſt interdictũ publice deputatũ.⁊ pᷣua⸗

tum depᷣuat doacis.⁊ ẽ ꝓhibitoꝛiũ.Etiã

eſt aliud reſtitutoꝛiũ.ſ.qð dat᷑ ↄtra initien

cclarum tris ſei bdo / tem in cloacã meã vel publicã. vł qð imiſ/
mada tempoꝛe interdicti.nõ pulſat cãäpa /

ſum in coacãimpedit. vel qͥ iubet᷑ auferri
qð immiſſuʒ eſt.vt.ff.de cloacl.l.j.⁊·s·j.⁊
S·deinde.⁊·S:cloace.l.ſfi.e.ti.
Interdictũ de aqua pluuiali arcẽda.vel de

aq̃ pluuia Si facis opus aliqð in fũdo tuo
ꝓpter qð aqua pluuialis nocere põt fũdo
vicini tui. dat᷑ contra te actio pluuię arcen
de per quam tuis expenſis opus teneris
deſtruere. damnum contingens emenda

re. Si vo poſſideas opus ab alio factum

teneris patiam ſſtare vt deſtruat᷑.ar. l.j.⁊
ij · S· iij. in fi. ⁊ I.ſi tertiꝰ colonꝰ.s:celſꝰ ſcri⸗

bit. vᷣ ſiqͥdem aliꝰ.ff.e.ti.⁊ ſpe.ibidem.

Interdictũ de fonte eſt.qð dat᷑ ei q duxit a
udi quam de fonte ſ̊ anno.nec vi nec clã nec pᷣ
to foꝛtiꝰ excõicati nõ debẽt auſcultare ho /
ras canonicas. Item pegrinis accipiẽtibꝰ

cario de alteriꝰ fonte.vł lacu.puteo.piſcia
foſſa.ſtagno. vt. ff. e. ti.l.j.inyn.
Interdictũ fraudatoꝛiũ.eſt qͥ tutoris credi⸗

pticipaſſe conſtabit vt fraudaret᷑.vt.ff. de
ſolu.l.pupilli.circa pᷣn. oc interdicto te/

netur qui fraudem ꝑticipando emita cre/
ditoꝛe qnõ ſit ſoluendo melius foꝛte dice/

retur a debitoꝛe. 4““?l
Interdictũ de glande legenda.vł alios fru

ctus dat᷑ ei cuiꝰ glans vel aliꝰ fructꝰ in fun
dDuñm alienũ ceciderit. vt ſingulo tertio die
legere ⁊ expoꝛtare liceat.Et glãdis nomiĩe
oss fructus ↄtinent᷑.vt.l.vnica.ff. e.ti.

Interdictũ de itinere actuq; puato reſtituẽ
do ꝓhibitoꝛiũ ad tuendas tmmodo ruſti/

cas Puitutes dat᷑ ↄtra phibẽtes aliquẽ vti
Fuitute ſua. vt. ff. e. ti. l. .S. j. Et dat ↄfeſſo
ria contra negantem ᷣͦuituteʒ. vt.l. ſi foꝛte

— —

= –T---ͦ

ODH
feni

⸗„ †
*
I

wad

dono

1füch
eme
lnen
nen

4
s

gel⸗

randis

Ntſde
liaote/
sae/
gedie⸗

losft
uin
oe
Monie
ſekitne
oruſti
aev
ifa
1 ſto⸗

Ssſciendũ.ff.ſi ſᷣuitus vẽdi.Et etiã aduſꝰ
eũ qͥ alium iniuſte ꝓhibet ſua vti ᷣuitute.
imo etiã tunc dat᷑ ↄfeſſoꝛia.vt dicto ·· ſci⸗/
endum. l. palk.
Interdictũ de libero homie exhibẽdo cõpe

tit vnicuiq; de ppło ad petendum in publi
cum hoĩem libeꝝ contra ⁊ adũſus eum qli

berũ hoĩem inuitũ captũ dolo malo detiet

in buitute. MM
Interdictũ de liberis exhibẽdis ſeu dedu⸗

cendis dat᷑ patribus ſeu parentibus ↄtra
eos qͥ liberos ſeu nepotes in poteſtate eoꝝ
exñtes ſine eoꝝ voluntate detinẽt. vñ.l.j.

ff. e.ti. ait ptoꝛ.Qui ꝗᷓ ve in ptãte Lucij CTi

tij eſt. ſi is ea ve apud te eſt. dolo vetuo fa
ctum eſt. quo minus apud eſſet.ita eum eã
ve exhibeas.
Interdictũ de migrando dat᷑ inqᷣlino vt ip
ſe libere cũ rebus ſuis poſſit de habitatiõe

migrare.ſi tñ locatoꝛi ſatiſfaciat.⁊ de pen/
ſione totius tempoꝛis. vt. ff. e. ti. l.j·S· ſi pẽ?

ſio

Interdictũ ð moꝛtuo iferẽdo hʒ locũ.vt qͥs

nõ ꝓhibeat᷑ moꝛtuũ inferre ⁊ ſepelire quo
licet ei inferre ⁊ ſepelire. vt.ff. eo. ti.l.j.in
pᷣn. vt ſi via ꝓhibeat᷑ vel ſepulcruʒ ędiſica

re.vel lapides ad ędiſicandũ ꝑ funduʒ du

cere.vt. ff. e. l.j·S· Ptoꝛ ait.⁊· S ſi iter mihi.
Interdictũ momentaneę poſſeſſionis eſt qͥ

agit᷑ de poſſeſſiõe retinẽda.ſicut vti poſſi /

detis. vt. ff. vti poſſi.l.j:S·j.vel qua agitur

de poſſeſſione adipiſcenda.vt eſt quoum

bonoꝝx quox legatoꝝ.vel quo agit᷑ de poſ
ſeſſione recuꝑanda. vt vñ vi. ff. e. ti. S·j.

Interdictũ ne qͥd in loco ſacro fiat. ⁊ oĩa ſe/⸗
qjuentia hmõi dant᷑ cuilibet ex pplło ad ex⸗

hibendũ ne flat. ↄtra quã ꝓhibitionem ſi

qd factũ fuerit interdicto qð vi aut clã ſu/

is ſumptibꝰ vel deſtruere coget᷑ om̃e qð fa
ctuʒ fuerit.aut in pᷣſtinũ ſtatũ reducere.vł
reddere tenet᷑.vt.ff. neqᷣd in lo.pu.l.ij·s
ait ptoꝛ ꝙ in via.

Interdictũ ne qᷣd fiat in loco publico vk iti/

nere. oc interdictũ ꝓhibitoꝛiũ eſt. Et tã
publicis vtilitatibꝰ q; buatoꝝ ꝑ hoc ꝓſpi
citur. Loca em̃ publica vtiq pᷣuatoꝛũ vſi/
deſeruiunt iure ſcripto ciuitatis.vt.l.
Interdictũ ne qͥd fiat in mari vel flumie pu⸗
lico ripa ve eiꝰ qͥ peius nauigaret᷑.aut in
via publica q̃ peius eat. Hoc interdictum
dat᷑ ꝑpetuo oĩbꝰ ⁊ in oẽs hʒ ↄdẽnationem
in id qð actor interat.vt.l.j.in fi.ff.de via

Seſe

publi.⁊ itinere pub.reſiciendo.

Interdictũ ne qͥd fiat in flumine publico vt

aliter fluat qᷓ; poꝛi eſtate fluxit.i.vt aqᷓ fiat
altioꝛ. depꝛeſſioꝛ. rapidioꝛ.cum incõmo do
euellẽtiũ. vt. ff. ne q̃ d in flu.pub.l.j.in pᷣn.
S'‚non autẽe omne. älä
Interdictũ de noui oꝑis nunciatiõe datur
ei qͥ ꝓhibet᷑ ędiſicare poſtqᷓ; ſatiſdederit.
vt. ff. e. ti. l.Rtoꝛ ait · S hoc aũ t interdictum
Interdictũ de loco publico fruendo eſt pu⸗
blice vtilitatis cã ꝓpoſitũ.qꝛ tuet᷑ vecti ga
lia publica.qͥ ꝓhibet᷑ q̊s vim facere ei ſo/
cio ve eiꝰ qͥ ↄduxit locũ publicũ fruenduʒ
ab eo q̊ locandi ius habuit qͥ minꝰ loco pu
blico ſibi frui liceat ex.l.locationis vel cõ⸗
ductionis. ⁊ hec habent in. l. ·S. j. ⁊ in pn.
ff. de lo pu. fru. ðð
Interdictũ de pᷣcario qð reſtitutoꝛium eſt.
datur ei qͥ pᷣcario rogauit ⁊ pᷣcario hʒ.imo
etiã ſi non rogauit dum tñ poſſidet.vt.ff.e
ti. l.in rebus ·S· j. ⁊ ꝑ totã legẽ pᷣcariũ viðꝛ
rogare.⁊ habereſi rogauit ꝓ ſe ⁊ hʒ ꝓ ſuo
vel ſi rogauit ꝓcuratoꝛ ſuus vel negocioꝝ
geſtoꝛ ⁊ ipᷣe ratum habet. vt. ff. e. ti. l. certe
·S·j.dum tñ accipiat in ꝑſonam ſuam con/

tractum aliter non. vt. ff. de acqͥ. poſſ.l.poſ

nterdictũ qð vi aut clam dat᷑ adũſus eum
q̃ in loco alterius aliqð opus ↄſtruxit vel
deſtruxit.dũ tñ ſit factũ in ſolo. ff.e.ti.l.j.
.S ·G interdictum.Et etiã ſi vi.i.ꝑ violen/
tiam.aut clam.i.occulte ſine notiſicatione
alteri facta fecit cum timeret ne ſi ſciret ſi⸗
bi ꝓhiberet᷑. vt.ff. e. ti l. j.

— 4

☚

Interdictũ quoꝝ bonoꝝ a ptoꝛe inuentum

eſt. ⁊ dat᷑ filio emãcipato adũſus hęredem
vel poſſeſſoꝛẽ.vel ↄtra illũ qͥ ꝓ herede vel
poſſeſſoꝛe poſſidet.ad vniũſa bona adipi/
ſcẽda nõ ad ſingulas res. Et eſt duplex.ſ.
directũ ⁊ vtile.Sirectũ dat᷑ ei qͥ eſt bono/⸗
rum poſſeſſoꝛ. Atile dat᷑ ei q̊ͥ ſuccedit in re
ciuili ex teſtamento vel ab inteſtato.
Interdictũ quoꝝ legatoꝝ competit hęredi
ad repetendũ legata ꝗſine voluntate eius
legatarius occupauit repetet itaq; heres.
vt deducat falcidiã.alioqͥn ſi repeteret ſta⸗
tim repetiturus exceptione doli poterit re
moueri.
Interdictũ de riuis eſt vtiliſſimuʒ.qꝛ riuos
ſpecꝰ ⁊ ſepta reficere ⁊ purgare pſᷣtoꝛ aquę
ducendę cauſa ꝑmittit. dum tñ non aliter

agquam ducat qᷓ; poꝛe ęſtate fluxit.vt in. l. ĩ

pᷣn. ff. de riuis.

Interdictũ ſaluianũ competit domio fuch
0

aduſus colonuʒz in ſua domo habitantẽ et

eius heredes de rebus coloni tacite pigne

ratis ꝓ mercedibus qᷓs colonus in funduʒ
Iterdictũ de ſepulcro ędiſicando locum hʒ

vt qs nõ ꝓhibeat᷑ ediſcare ſepulcruʒ quo

licet moꝛtuum inferre

Interdictũ de tabulexhibendis. dat᷑ oibbuſ
qᷣbus aliqd eſt aſcriptũ in tabuł vel pure

in diem. vel ſub conditione.ſiue ſint hęre/⸗
des. ſiue legata rij ſiue cõmiſſarij.

Interdictũ de ripa munienda merito ꝓpo⸗

ſitum fuit. Nam ripas fluminũ publicoꝛũ

reficere ⁊ mun ire vtiliſſimum eſt. ne ob id

omiſſũ nauigatio deterioꝛ fiat. vt in.l.vni
ca·. S· j. ff. de ripa muniena.

Inter dictũ vt in flumine publico nauigare

liceat.eſt quo ꝓſpicit᷑ ne quis in flumie pu

blico nauigare nauim ratem ve agere veli

ripa onerare ꝓhibeat᷑.Sed vt ꝑ lacuʒ.foſ

. ſam. ſtagnuz publicum nauigare liceat. vt
l. vnica.S· j. ⁊ in pᷣn. ff. e.ti.vbi ſubdit AQul

pianus.Lacus eſt qͥ pꝑpetuam habet aquã

Stagnum vo qð tempoꝛalẽ ↄtinet aqua,ʒ

ibidem ſtagnantem ꝗqqdam aqua plerũq;
hyeme colligit᷑. Foſſa eſt receptaculuʒ aꝗᷓ
manufactum. UũN

Interdictũ vñ vil ocum hʒ cum qͥs poſſeſſi
onem ſoli ꝑ vim amiſit. Et dat᷑ directe cõöo⸗

tra deiectoꝛem illi qͥ vi de poſſeſſione alicꝰ
rei immobil deiectus eſt ſine omni cã vt re/
ſtituat᷑ poſſeſſio de q̃ deiectus eſt.⁊ oĩa ab
lato.imo dato ꝙ ibidẽ eſſent aliq̃ ꝗᷓ penes

violentũ fuerint moꝛtua. vel aliꝗᷓ res ꝗᷓ ca/

ſu foꝛtui tu ꝑierunt.nõ ꝓpt᷑ h̊ liberabit᷑.ſʒ
in totũ ↄdemnabit᷑ ad earũ extimationem
qꝛ nec moꝛtał.nec foꝛtuitus caſus liberat

Deiectoꝛreeen.
Interdictũ de vi ⁊ vi armata cũ interdicto

vñ vi.dat᷑ ⁊ ꝓponitur ei qui deiectus eſt.

Fuit em ęquiſſimũ vi deiecto ſubueniri. ꝗê5
ad recuperandã poſſeſſionẽ ̊ interdictum
inuentũ eſt. Me qͥd em ꝑ vim omittat᷑ legi
bus ꝓſpicit᷑ publicoꝝ ⁊ puatoꝝ necnõ cò/

ſtitutionibus pᷣncipiũ.vt.l.j.ff. e. ti · S. HBin⸗
terdictum. 7·S ſe. .

Interdictũ vti poſſidetis locum hʒ in rebꝰ

immo bilibꝰ. l. ſi de fundi vel ęediũ poſſeſſi⸗
one ↄtendit᷑. Inſti. e.ti.S. ſed interdictum

Habet etiã locũ in coꝛpoꝛalibꝰ.vt in quaſi

poſſeſſione.⁊ dat᷑ poſſidenti ciuilit᷑ ⁊ natu

raliter. ve l etiam quaſi poſſidenti gra reti

nendę poſſeſſionis. Et pꝛoponitur quoti/

ens inter litigatoꝛes contentio eſt vtx poſ

—

ſiqeant. quia alteruter magis ſe poſſidere

ꝗffirmat.

Interdictũ vtrobiq;. idẽ eſt cum interdicto

vti poſſidetl.niſi ꝙ in h̊ differũt.qꝛ illud lo

cum hʒ cum ſſtio eſt de retinenda poſſeſſi/

one reꝝ mobilium.vt.ff. vtrobiq;.l. vnica
.S.h; interdictũ.Sed vti poſſidetis locum

habet cum ͤſtio eſt de retinenda poſſeſſio⸗

ne reꝝ immobilium. M

—

Interdictũ de vxoꝛe deducẽda marito. da

tur marito aduerſus eum qͥ dolo eam obti
ger nne volũtate mariti.licet ipſa volente.
.EC. ti. *
Interdin cõponit᷑ ab int᷑ ⁊ diu.i.interĩ duʒ
dies eſt. Iñ interdius.dia.diũ.i.iugl ⁊ cõ⸗
tinuus. Inuenit᷑ etiam perdius.dia.diũ.
in eodem ſenſu. M

Interduca.cę.i. Juno.⁊ðꝛ ab inter ⁊ duco

cis.eo ꝙ intererat qñ puellę maritabãtur

vel qꝛ eas introducebat.vel qꝛ interim dũ

erãt in itinere eas ducebat.Eſt em ꝓnuba
q̃ etiam domiduca dicebat᷑.qꝛ vſq;i domũ

puellas maritatas introducere credebat᷑.

1

⁊ ꝓdu.penultimã “ÿMBͤ:
Intereſſe h̊ vᷣbũ cũ ꝓnoĩe neutrali ponit᷑.⁊
qñq; ſigt dãnum qð euenit.qñq; lucruma
miſſum. Damnũ qð accidit. vbigr̃a. Ner
ſuaſiſti familię meę ꝙ de domo kpoſſeſſiõe

cederet qͥ facto damnũ mihi euenit tu tene
ris ad inteſſe mihi pᷣſtãdũ.i.dãnũ qð paſſꝰ

ſum reſartiẽdũ.Itẽ de lucro amiſſo ponit
exemplũ.Debuiſti mihi ſoluẽ cẽtũ aureo
Rhome.tu ſoluere deſideras Baſileę. ex
timãdũ eſt q;tũ infuerit mea pecunia ſuo
loco mihi ſolutaʒ fuiſſe.i.lucrũ qð ex mea

negociatiõe ex eo loco facere potuiſſeʒ. Et
heęc actio ꝑ quã h̊ fit ðꝛ arbitraria loci. Ał

inteſſe eſt danũ emergẽs.vel lucrũ ceſſans
ſuꝑ eo qð dari vel fieri omiſſum ẽ. vbigr̃a.
In papia mihi dare pecuniã ꝓmiſiſti tali
die ⁊ nõ feciſti.h̊ dãni ⁊ lucri ratio ẽ habẽ/

da. Bani. qꝛ in moꝛa fuiſti ⁊ nõ ſoluiſti die

tali ſicut ꝓmiſiſti.nõ habui vt ſoluerem.qᷓ

re penam incurri ⁊ damnũ. qð nõ incurriſ⸗

ſem ſi mihi loco ⁊ termino ſſixis ſoluiſſes.
nec damnũ h̊ paſſus eſſem. Lucri etiã con⸗

termino debitis ſoluiſſes. mercimonia cõ
paraſſem. ⁊ multa lucratus fuiſſem. Eſt g

intereſſe extimatio damni quod talit᷑ eue/

nit. vłlucri qð ceſſat ex eo quod aliquid ti⸗
bi non detur. uel non fiet vt debet.

Intereſſe ↄuentum eſt.ſ.cum nõ facl quecd
ꝓmiſiſti mihi.vel cuʒ non fecero qð ꝓiniſi

5

ſideratio habenda eſt. qꝛ ſi mihi in loco ?z

SD emeee — „

de
dl⸗
nice
n
ſo⸗

da
bti
e.

IS

dii.

itur
nda
nube
doni
chei.

ii
onn
utce
Ho⸗
e
ſuo
nen
Gans
.
dehee/
Ouihide
Mueren
enan
ſolices.
nci
Nnio
nona c0
n.Elg

Ulteue/

ini⸗

..
gno
es zni

tibi aliud intereſſe eſt cõe.ſ.extimatio cõis

damni vel lucri.qð euenit vel ceſſat. Aliðö
ſingulare.ſ.extimatio ꝗᷓ euenit ex ſpeciali
caſu vel vtilitate. vide de h̊ ſpe.ti.de fruc.

intereſſe.

Interia qð ⁊ enteria etiã dðꝛ. i. inteſtina. Jñ
Interici dicunt᷑ qͥ diſſolutionem patiütur

ventris.⁊ ꝓdu.ri.

ℳ

*

Interiectio ꝗdaʒ parſoꝛationis indeclina. MMM
Interſignũ.gni.vel interſigniũ. nij.qð eſt ĩ
ter duo ſigna.vel ſignum qð eſt int᷑ aliäs.
ſicut aliqͥd ſolet mitti de vno loco ad aliuʒ

apud latinos. ⁊ ðꝛ ab interiaceo. ces.
Interitio.onis.f.t.i.moꝛs. Vñ ꝓpha.Eri⸗
pꝓuit eos de interitionibus eooꝛꝝũꝰ.
Interlinearl.ↄ.t.⁊ H̊ re.qð eſt int᷑ lineas.et

ðꝛ ab int᷑ ⁊ linearis. Vñ ꝗqdam gloſę dicũt

interlineares ꝗᷓ ſunt int lineas. Atłinterli/

nearis põt deriuari ab interliniũ.-ni.

77

Interliniũ.nij.i.ſpaciũ tꝑis qð videt᷑ inter

defectũ lunę.⁊ crementũ eiuſdem.

Interminꝰ.na.nũ.i.ſine termio exñs. Vñ

in hymno ſancteę trinitatis ðꝛ. In ſimplici
ſuba virtus manens intermina. RPap̃. vo
dicit. Intermina.internũcia mediatrix in

.

ſeperabili termino carens

Internecio.onis.f.g.q̃ſi q dam homis mag

nectio.moꝛs vel pęna. Interneciũ ðᷣꝛ bel/⸗
lum in qͥ oẽs ꝑierunt nullo remanente.
Internicida.dę.idẽ qð homicida.q̃ſi enici⸗
da. I. q̊ͥ falſum teſtimoniũ fecit ⁊ cõmiſit.⁊
ob id ho iem occidit. Iñ hęc internicies.ci
ei.moꝛs ab illo factaas

+☛ q 77

Internicidiũ.dij.vel interniciũ.i.moꝛs.oc

ciſio.quã internicida cõmittit Et interni/

cidiũ vel interniciũ q̃ſi ꝗdã hois enecatio.

Et iudiciũ internicidij dabat᷑ in int᷑nicidã
⁊ accuſatoꝛẽ eiꝰ ⁊ poſſeſſio bonoꝝ ſeqbat᷑.

Interniciũ etiã ðꝛ bellũ in quo oẽs ꝑierũt

nullo remanente.
Internodiũ.dij.ſpaciũ int᷑ nodos. vel illð
groſſum os qð eſt in genu. Et ðꝛ int᷑nodiũ
qꝛ innodat ſimł crus ⁊ coxã inter ſe. Vnð

internodia popler.

Ouið.in.v.meta.MMollia nodoſus facit

Internunciꝰ.cij.⁊ Pfanzerndcig ctt vel
Sꝑt d nũciat. vel nunciu,z
poꝛtat. Iñ h̊ internunciũ.cij.id qð intꝛnun

ꝗᷓ int᷑ duas ptes ali

cius nunciat vel poꝛtat.

Internꝰ.na.nũ.i.interioꝛ.⁊ ðꝛ ab intus.
Interpola.lę. eſt ꝗdã veſtis ꝗᷓ dũ ſit vetus

ad nouã ſpẽm reducit᷑.⁊ ſit quaſi noua.
nterpres.pᷣtis. .t.ðꝛ qͥ diuerſa genera li⸗
guarum nouit.iſ.qͥ vnã linguã exponit peꝛ

galiã. vel vnã lingu trãffert in aliã.⁊ ðꝛ ab
inter ⁊ pres.qð eſt diues.qꝛ interpᷣtes di/

tant loquelã tranſferẽtes vocabula ð vna

Interſcalare.ris.eſt lignũ ex trãſi .
la poſitũ. Iñ interſcalarl..t.⁊ B re.ðꝛ in

loquela in aliã. Ael ðꝛa pars partis.qꝛ in

terpres eſt medius duaꝝ linguaꝝ.cũ tra/

fert vel exponit vnam ꝑ aliam

poſitiuus. Vñ vᷣſus interſcalarðꝛ qͥ nõ cõ

tinue interponit᷑ ad modũ ſcalariũ in ſcala
Interſcapulũ.li.n.s.eſt ſpaciũ qð eſt inter

ſcapulas.⁊ coꝛ. pbuu.b

cauſa ſigni ⁊ noticie.

77

Interſtitiũ.tij.i.interuallũ.ſpaciũ inter ali⸗

qua. ⁊ ðꝛ ab inter. ⁊ ſto. ſtas.
Intuallũ.li.n.S.i.ſpaciũ int᷑ capita valloꝝ

id ẽ ſtipitũ qͥbꝰ vallum fit. AUñ ⁊ cętera ſpa

cia qñq; dicunt᷑ interualla Sʒ magis ꝓpᷣe

interuallũ ðꝛ ſpaciũ tꝑm. Intercapedo ve

ro locał diſtantia ꝓbe appellat᷑ Iñ h̊ inter
uallulum.li.dim.

Interuentus.tus. tui.i.interceſſio.

Interula.lę.f.p.i.camiſia.⁊ ðꝛ ab intus. qꝛ

intꝰ iuxta carnẽ induit᷑. Iñ interulatꝰ.ta.

tũ.i.interula ſiue camiſia indutꝰ.Itẽ ab in

terula ðꝛ interulꝰ.la.lũ.i.interioꝛ. Et coꝛ.

pe. Vñ Martiałcapel.Quin etiã interu⸗

los gaudẽs diſſoluere nerus.

Inteſtata hęreditas.eſt ꝗᷓ teſtimonio ſepta
nõ eſt. aut ſi ſcripta ſit iure.tmñ nõ eſtedita.

in teſtẽ recipiat᷑.vel vt teſtamentũ faciat.

Inteſtatꝰ ðꝛ qͥ oĩo nõ fecit teſtamẽtũ.vłſi fe
cit ſʒ non rite ⁊ poſtea rupit ex ceri cauſis
vel ſi ex iſto teſtamẽto nemo ſit heres. In/

ſti. de here. ꝗᷓ ab inteſta. deferunt᷑. in öͤn.
Inteſtinꝰ.na.nũ.i.intrinſecꝰ.ca.cũ.⁊ ðꝛ ab

74.

intus. Iñ h̊ inteſtinũ ni. Et dicunt᷑ inteſti

na interioꝛa. qꝛ in interioꝛi ꝑte coꝛpis co/

hibent᷑ ꝗᷓ ideo longis nexibus ad modum

circuloꝝ oꝛdinata ſunt.vt ſuſceptas eſcas

paulatim egerãt.⁊ ſuꝑadditis cibis nõ im

bellũ ðᷣr inteſtinũ.qð eſt inter teſtas.i.mu

ros ciuitatis. Et inteſtina.interioꝛa.qꝛ qᷓſi
in teſta recondita ſunt.

cretarius.vel ↄſiliarius.ceditariꝰ.qͥ ſcit
ſecreta ⁊ intima coꝛdis vel domus.

Intolerabil.lis.2.t.⁊ h le.qð nõ valet.nec
Odebet tolerari. ⁊ ſcribit᷑ ꝑ. vuulm.
Intonſus.ſa.ſum.i.non tonſus. H

pecdiant᷑. Vel inteſtin? ðꝛ ab in ⁊ teſta. Iñ

Inthroniſatio. onis. eſt alicuiꝰ in ſuã digni
tatẽ vłſuũ thronũ itroductio.łiueſtitura.
Intimas.atis.ↄ.t.i.interiꝰhabitãs.vel ſe/⸗

Introneus.nea.neum.i.interioꝛ.⁊ ꝓpᷣeqͥ q
dam impoꝛtunitate ſe ingerit intro vt co/
medat.
Introꝛſus.ſa.ſum.i.intrinſecꝰ.Sʒ frequen
tius introꝛſum inuenit᷑ in vi aduerbij.

Inualitudinarius.i.languens.ſine valita /

dine ᷣm Pap̃.

Inualitudo. dinis.f. g.i.debilitas.ĩbecilli⸗

tas. infirmias.
Inuectiuus.ua.uũ.i.detractoꝛiꝰ.malignꝰ.

7 dꝛ ab inueho.his.Et h̊ inuectiuum. ui.⁊ꝰ

hec inuectiua. uę.ipᷣa inuectio.detractio.
vituꝑ atio. Vñ ⁊ qͥdaʒ lib Ciceronis dictꝰ

eſt q nuectiue.aꝝ. ꝓpt᷑ inuectiuas factas

ibi in cantilenas.

Inueſtitura eſt alicꝰ in ſuũ ius introductio
Z eſt ꝓpe poſſeſſio.vel poſſeſſiõis traditio
Inuentariꝰ.ria.riũ.i.facił ad inuenienduʒ
Itẽ inuentariũ in iure ðꝛ libellus qͥdã in qᷓ

oia bona hęreditaria ꝗᷓ apud aliquẽ inue/

niunt᷑ conſcribunt᷑. Et omia in illo libello

ↄtinent᷑.vt ſciat᷑ q;tum eotꝑe vel die quo
ſcribebat᷑ in bonis ſuis cõtinebaf.
Inui dentia.tię.i.inuidia.⁊ ðꝛ ab inuidens
OZñ Augꝰ.Non eſſet inuidentia ſi eſſʒ con
Ccoꝛꝛs differenias.
Inuidus.da.dũ.qͥ inuidet. Iñ hęci nuidia
dix. Et eſt inuidia odiũ alienę felicitat Atł
inuidia eſt ex aliẽa feęlicitate in aio cuiuſcũ
Nq innata triſticia. Iñ inuidioſus.ſa.ſum.
cui inuidet᷑.⁊ raro qͥ inuidet. Vñ. Inuidi
oſus ego nõ inuidꝰ eſſe laboꝛo. Et vt dicit

NMOMiꝛatiꝰ. Inuidia ſiculi nõ inuenere tyrani

Toꝛmentũ maiꝰ ⁊c. Criſcianꝰ dic. Jnui⸗
Dus qui hʒ inuidiam.
Inuiolatꝰ.a.ũ.i.intactꝰ.integer.vᷣin NPapᷣ.

Inuitus.ta.tũ.i.nõ volẽs.q̃ſi ↄtra vitaʒ.i.

voluntatem. ⁊ ðᷣꝛ ab in ⁊ vita.

extra viam. ⁊ ab in ⁊ via.

Inuolutruʒz.tri.n.S.i.inuolutio cuiuſlibet

rei qð fit cũ in nr̃is dictis aliud inuoluitur
q̃ᷓ dici videat.m Hugl. Papᷣ.vo diẽ In

uolutrũ abſcõſum.occultũ.dictũ ſic ꝙ ĩ ſe

habeat aliud inuolutũ. Añ Excech.xxvij.
In volutris hyacinthiniis.

Inuoluulus.li.maſ.ge.pe.coꝛ. qdaʒ beſtia

¶ vt hoies facilius decipiat inuoluit ſe ali
qua rę.

Joab interpᷣtat ſpirans.vel dñi robur.

Joas interpᷣtat᷑ vbi ẽ incẽſum dñi. Pꝛopᷣa

etymologia ẽ nois Iſte ẽ qͥ ſilacra cõbuſſit

Joathan. interptat pfect·pulcer. Etymo

logia nois eſt. Fecit em rationẽ in ↄſpectu

dñi. ⁊ poꝛtã dñi ędificauit excellam.
Job interpᷣtat᷑ dolens ꝓpter ꝑcuſſionẽ car⸗
nis. ⁊ paſſionem dolo.
Jociſta.ſtę.ↄ.g.qͥ vel q iocis ſemꝑ intendit

Iyſi in iocis ſtaans.

Jocoſus.ſa.ſum.i.vſus iocl.vłplenꝰ iocis

Joculus.li.dimi.i.paruus iocus.

Jocundus.da.dũ.i.lętꝰ.hilarl.⁊ ðꝛaiocꝰ.
qꝛ ſꝑ iocis ſit aptꝰ ⁊ hilaritati frequentioꝛ.
ñ iocunditas.tatis.

Jocus.ci.mal.ge.in ſingłari.ſʒ in płali.m.

⁊ neu.hi ioci.⁊ hęc ioca.i.lepoſ.vrbanitaſ
feſtiuitas.ridiculꝰ.Et eſt iocꝰ ꝓbe in vbiſ
onas vłiona interpᷣtat᷑ colũba vłdolens.

Colüba p̃ gemitu.qñ in ventre ceti triduo

fuit. Dolẽs ꝓpt triſticiã quã de ſalute ha⸗
buit niniuitaꝝ.vel ꝓpter hederam ſubito

areſcẽtẽ cuiꝰ vmbꝛa tegebat᷑ ↄtra ſoł ardo

Jonathan.interpᷣtat᷑ colũba dñi. (rem.
Jonicꝰ ðꝛ qͥdã pes metricꝰ ab inuentoꝛe. vł
ꝓpt᷑ nüeroꝝ.vłſyllabaꝝ inęq̃lẽ ſonuʒ. Jo
nos em gręce inęqle ðꝛ.hʒ em qttuoꝛſyl/⸗
labas. duas bꝛeues. ⁊ duas lõgas.Et ẽ io
nicus duplex.ſ.maioꝛ ⁊ minoꝛ.vła maioꝛi

yvel a minoꝛi. Jonicꝰ maioꝛ vła maioꝛi con
ſtat ex duab? longis pcedentibꝰ.⁊ duabui

bꝛeuibꝰ ſequentibꝰ. vt Acerrimꝰ. Jonicꝰ
minoꝛ vel a mioꝛi ↄſtat ex duabꝰ pmis bꝛe
uibus.⁊ duabꝰ ſequẽtibꝰ lõgis.vt ꝑpama/
bas. Vñ.Lõgat bmoꝛes.⁊ curtat poſteri⸗
oꝛes. MPes ionicꝰ maioꝛ.obuiꝰ huicq; mi⸗

noꝛ. Itẽ ionica eſt vna ex liguis gręcoꝛũ.

Joppe.ioppes.ioppen.ioppe.oppiduʒ pa

leſtinę maritimũ. Iñ ioppita.tę.

Joꝛdanis.nis.m.g.iudęę fluuiꝰ.a duobus

m. 7 9 n „v.. fontibꝰ noĩatꝰ.quoꝝ vnus iuꝛ.alt᷑ dan ðꝛ.
Inuius.a.ũ.i.nõ patẽs vię.vbi nõ eſt via.

lhi copulati ioꝛdanẽ faciunt Naſcit᷑ q; ſub

libano monte ⁊ diuidit iudęã ⁊ arabiam qᷓ

poſt multos circũitꝰ iuxta hiericho ĩ mare

moꝛtuũ fluit. Et interpᷣtat᷑ riuus iudicij.
Jos.i.flunuuus. naich

Joſaphat.interpᷣtat᷑ iudicium dmni.
Joſeph qꝛ mater alium ſibi addi optauerat

vocauit augmentũ. ſhũc harao ſapha⸗
net appellauit. qð hebraice abſconditoꝛũ
reꝑtoꝛ ſonat.qꝛ obſcura ſõnia reuelauit et

pdixit ſterilitatẽ. Interpᷣtat᷑ em ſaphanet
eęgyptio ᷣmone.ſaluatoꝛ mũdi.qꝛ oꝛbẽ ter
rę ab imminente famis liberauit excidio.
Joſue interpᷣtat᷑ ſaluatoꝛ. Ipᷣe enim in figu
ra chꝛiſti populum a deſerto liberauit.⁊ in
terram ꝓmiſſionis induxit. Et dictus eſt

icho

ſco

KN
rſft
Bin
m
ic
Nuthe
i⸗
lotr
.

m
m.
N

odrs
dand⸗
ctggin
beni

Honn

ziudſch

euen
vl
oln
Cuunte

oeen

colin
ziniift
ort

Jouenſiles.cõis.ge. i.dij

Joſue bennun vel bentheleon.i.filiꝰ Nun

Itẽ dictus eſt ieſus filius Naue. AUñ HHie⸗

ronymꝰ in plogo Regl.Et incipiunta Je
ſu filio naue.qui apud eos Joſue bennun
Jota ꝓpᷣe ðꝛ hęc ̃a.j.apud gręcos.⁊ ẽ mi⸗
noꝛ ceter lis.qꝛ vno ductu fit ſm Aug?.
Sʒ qũq; pouit᷑ ſimplicit᷑ ꝓ qlibet lĩr̃a. AUñ

pteribit a lege.

Jotaciſmus.mi.eſt vbi i.płimũ ſonat. vt ſi

dicas Juno Jouis iure iraſcit᷑. Uel Jota
ciſmus eſt cuʒ vᷣboꝝ ↄiunctio in huiꝰ i.lre
aſſiduitate collidit᷑.vt in pᷣdicto exẽplo pa
tet. Vel m Hugl. Jotaciſmꝰ eſt vocaliuʒ

l̃aꝝ exilis ꝓnunciatio. Ałqñ in iota lr̃a ẽ

duplicatus ſonus.ſ.qñ ꝓ vno iota ꝓnũci/⸗

antur duo. vel econuſo. vel qñ vnũ exiliuſ
duo ſpiſſius ſonant.Nã vnũ ſpiſſius duo

exilius ꝓferri debent.

„ 77

in attheo. Jota vnũ aut vnꝰapex non

ad nũcia pferẽda

deputati.q̃ſi Joui.i.creatoꝛi ſaltatoꝛes.et

dðꝛa Joue ⁊ ſalio.Et coꝛ.ſi. Añ Martial

capella.Lymphe dijq; iouenſiles. A m

aliam l'am nouenſiles.

Jouinianiſte. qdam hęretici a Jouiniano

q̃dam monacho dicti. aſſerentes nullã nu⸗
bentium ⁊ vᷣginũ eſſe diſtantiã.nulliuſq; ĩ
ter abſtinẽtes ⁊ ſir epulãtes eſſe diſcrimẽ.
Jouoniꝰ.i.ianuarius.qꝛ oim mẽſiũ eſt pat

ante W

papanti. indecli.i.obuiatio vel occurſus
⁊8z ab ipa gręce.qð latine ðꝛ ire.⁊ ati.qð
eſt ↄtra. Anð repᷣſentatio dñi in templo.i.
feſtũ purificatiõis beatę vginis ðꝛ ipapan
ti.qꝛ tunc Symeon chriſto occurrit ⁊ ob⸗
uiauit.⁊ in vlnis ſuis accepit eũ.⁊ in tem/
plo repſſentauit.ſᷣm Hug.Nap̃. etiã diẽ.

„

2 Annę ⁊ cęteroꝛum.⁊ ſcribit᷑ ꝑ a.antepe
nul. ſyllabo. —.

Ipſe.ipᷣa.ipᷣm.põt iũgi cũ pᷣma ⁊ ſecũda et
tertia pſona.vt ipᷣe lego.ipᷣe legiſ.ipᷣe legit

Ipapanti gręce. obuiatio ðꝛ ſymeonis.ſ.

Sed cũ pᷣma ⁊ ſecũda figuratiue.cũ tertia

ſine figura. ⁊ eſt p.de ſecunda ſyllaba.Et
vt dicit Priſcia. in. xij.li. de ꝓpnomibꝰ. Il
lud attendendũ ꝙ cũ ille illud.iſte iſtud.is
id.faciũt neutra ipᷣe ſolũ qð ⁊ ipſus inuei⸗
tur a vetuſtiſſimis ꝓlatũ.neutrũ in ũ.deſi
nens fecit. AUñ Terentiꝰ in andria. Ipſus
mihi Bauus. q̃ intimꝰ eſt eoꝝ ↄſilijs. YOpa
em̃ ꝗᷓ qbuſdã viſa eſt ratio non adeo firma

videt᷑ iõ in ũ.facit neutrũ.qꝛ in us deſinit

gr.

—

aliug iñ neutrũ facit.

Vvis mna.vir na.dabit᷑ tibi nantl in ir mna
Ira.rę.f.p.eſt furoꝛ recẽs cito trãſiẽs.quę
ſic diffinit᷑. Ira eſt repentina ai motio ex qᷓ

noõ ꝓuenit odiũ. Nel ira eſt ſanguis accen-

ſio circa coꝛ ᷣm phᷣm. Et eſt ira bꝛeuis fu/⸗
roꝛ.ſed iracũdia vel odiũ qð idẽ eſt inuete
rata ira de vltiõe ſꝑ cogitans. Itẽ ira eſt pᷣ
ſens cõmotio animi.⁊ ex cauſa naſcit᷑.

Jracũdia eſt vitiũ naturale ⁊ ꝑpetuum.Et

ſic iratus eſt ꝓ tꝑe ↄcitatus Iracũdus fre
quent᷑ iratus ⁊ leuter.
Iris.iris.vel iridis.m.g.eſt arcꝰ celeſtis.et

ðʒ ab aere.qſi aeris.eo ꝙ ab aere deſcẽdat
ad terrã. Sed arcus ꝓpe eſt via ipius deę

ſed Iris ipᷣa dea. Et ðꝛ iris qſi eris.qdð la/
tine ðꝛ lis.qꝛ raro mittit᷑ niſi ad litem ⁊ di/

ſcoꝛdiã ↄcitandã.Et eſt nuncia ⁊ pediſſeã

Junonis. Et nõ ꝙ iris nihil alið eſt qᷓ; nu⸗
bes ſoli oppoſita.radijs ſol młtipliciter in
foꝛmata. Ea em̃ eſt natura lumĩoſi coꝛpo⸗

ris. vt ſꝑ in oppoſitã partẽ radios dirigat
Sol em cũ ſit luminoſum coꝛpꝰ radios ſu/⸗
os mittit in partem oppoſitã in qᷓ qñq; nu⸗
bem inuenit ꝗᷓ in vna ꝑte ſui eſt denſa.ina

lia denſioꝛ.in alia denſiſſima. Item in alia
ſui pte eſt rara.⁊ in alia rarioꝛ.⁊ in alia ra/
riſſima. In illa ꝗᷓ eſt denſa ſolares radij qſi
in vitro incluſi rubeũ coloꝛem faciũt.in dẽ
ſioꝛi ceruleũ.in denſiſſima nigrũ. Item in
rara ꝑte faciunt viridẽ. in rarioꝛi ccoceum
in rariſſima albã.Et ita ᷣm maioꝛẽ dẽſita⸗
tem illius nubis magis accedit ad coloꝛes
nigredini affines. Scoᷣm maioꝛẽ raritateʒ

magis accedit ad coloꝛes albedini affines

Vręterea nubes illa qödam coꝛpus eſt cõ
poſitũ ex q̃ttuoꝛ elemẽtis ⁊ aquoſum. ꝗᷓ ſo
lis radio accenſa a q̃ttuoꝛ element q̃driꝑ/
titum cõtrahit coloꝛem. Cõtrahit ab igne
rubeũ.ab aere ceruleũ ſiue lucidũ vel pur⸗
pureum.ab aqua viridem.a terra nigrum

Hinc eſt ꝙ ſi videat᷑ iris in mane.videt᷑ in

occidente.ſed in veſꝑe videt᷑ in oꝛiẽte. Si

in meridie videt᷑ in ſeptentrione. In meri⸗

die videri nunqᷓ; põt cũ ſol in oppoſita ꝑte
nunqᷓ; poſſit eſſe. Et hinc ꝓpter varietate
coloꝛum iris ðꝛ ꝗdam gẽma.⁊ etiã quędaʒ

herba.qꝛ eius flos coloꝛũ varietatem cele
ſtem arcum imitet. Vñ. Circulus eſt iris ·

4

lapis eſt. herbaq; ör iris.

maſculinũ. Nam alius cũ in us.terminek.

neu.ge. indecli.i.palma. manꝰ. Añ. Si

Irinos eſt ſeries oꝛationis vłↄſtructio te/
noꝛem ſuũ vſq; ad vltimũ ſᷣuans.vt apud

Virgiliũ. In pncipio cęlum ac terras cam
poſq; liquẽtes. Lucentẽq; globũ lunę tita
niaq; aſtra. Spũs intꝰ alit. m Donatum
Beda vo dic. Irinos.i.ↄuenientia ðꝛ qñ

ſeries oro nis renoꝛẽ ſuũ vſq; ad vltimum
Ppust.nulla videlicet alia cã vłꝑſona muta
ta.vt in pſał. Deꝰ in noie tuo ſaluũ me fac
⁊c. vſq; dũ ait.Et non ꝓpoſuerunt ?c.
Jronia eſt tropꝰ ꝑ contrariuʒ.quod conat᷑

oſtendẽs.i tropꝰ oſtẽdẽs id ꝑ ↄtrariũ qð

conat᷑.i.qð vult.vt in libꝛo Regũ. Clama
te voce maioꝛi. BDeꝰ em̃ baal foꝛſitan loqᷣt᷑.

Vl in diuerſoꝛio eſt. aut doꝛmit vt excitet.
Hanc niſi Suitas ꝓnunciatiõ is innuerit.

Oſiteri vid ebit᷑.qð negare ↄtendit ᷣm Do
natum. Hugl. vo dicit. Ironia eſt ſnia ꝓp/
nüũciationi ↄtrariũ hñs intellectum. ſcʒ ſic
Laudans vt vituperare intelligat᷑.
Irrefragabil.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.inuincibilis.
cui reſiſti vel inſtari non pòoolt.
Irregularitas eſt ꝗdã nota ſiue impedimẽ
tum canonicũ ex facto ſiue defacto ꝓpueni⸗
ens. qͥ qs ad ecclaſticos oꝛdines ꝓmoueri
⁊ iam ꝓmotus in eis mĩſtrare ꝓhibetur.⁊
degdari ſiue deponi qñq; meretur.
Irreuerens. enti.i.nõ reuerẽs.inuerecũdꝰ
Inge irreuere ntia.tie. .
Irriguus. gua.guũ.i.madidus. vel fertił.
vłfecũdus.vł ſtercoꝛatꝰ.⁊ ðꝛ ab irrigo as
Vñn Oꝛatius in ᷣmonibꝰ. Irriguo nihil ẽ
elucius hoꝛto.Et hoc irriguũ.gui. Vnde
ZJudic/j. Irriguum ſuꝑius v c.
1S anfe EX

JIs.· ea.id.ſcribit᷑ ſine h. Vñ in płali ij. et eę.
⁊ ijs.ſine h. debent ſcribi ꝑ geminũ i.Sed
hi.hę.his.debent aſpirari.⁊ ꝑ vnũ i.et ꝑ
vnũ e.ſcribi.Et nõ ꝙid eſt.⁊ B; ẽ.ſũt duę
ptes.vt cũ ðꝛ Marcꝰ.id eſt Tullius. vel
MWarcus.h̊ eſt Tulliꝰ. Id eit vł h̊ eſt.nõ
põt eẽ vna dictõ cõpoſita.qꝛ ↄſtat ex ntõ ⁊
vbo. Etiaʒ nõ ſunt ↄiunctiões expoſitiue
vt qͥdam putauerũt.qꝛ nec etiã tałſpẽs cõ
iunctionum inuenta eſt. Sunt ̊ oꝛationeſ
expoſitiue. Et illud ꝓnomen h̊ veit demõ
ſtratiue. ⁊ B ꝓnomen id relatiue.⁊ reſpicẽ ĩ
tellectum pſᷣcedentis termini.⁊ nõ ſuppoſi
tuʒ.⁊ ideo ſumit᷑ in neutro genere.⁊ in ſin⸗
gularinumero.
Ilaac interpᷣtat᷑ riſus.vᷣm Paß5.
Iſachar interpᷣtat᷑ merces.Et coꝛ.pe. Vñiĩ
Auroꝛa.Eſt aſinꝰfoꝛtis Jſachar recubãs

ppemetas. =W
IYla goga .· gę. i.inſtitutio.vel introductio.

nñ apud dialecticos introductiões ad ar

tem dialectic iſagoge dicunt᷑ Et etia Lib
Poꝛphirij ðꝛ Iſagoga.qꝛ introductoꝛius

eſtad libꝛũ ſdicamẽtoꝝ. Iñ hiſagog. gi.

introductoꝛ lrarum.
Iſboſeth. vir cõfuſionis interötar.
Iſcalidus.da.dũ.ðꝛ ab excolo.lis. vt ager
iſcalidus.q̃ſi excolidꝰ.qꝛ iam a cultura ex⸗

ierit.ſic excõſul.qꝛ a cõſulatu diſceſſerit.

Iſis.idis.fe.t.eſt dea lanificũ.ſᷣm fabulas

egyptioꝝ.ꝗᷓ habuit duos fratres.ſ.oſirim

⁊ tiphonẽ. Et ipᷣa dea Iſis nupꝑſit oſirĩ ꝓ
marito.qð alter frater dolẽs.eũ occidit.ꝗ
ꝓpter oſirim cũ filio ſuo oꝛo fugit in biblũ

ſyrię qrendo occiſuʒ oſirim amariſſime la/

mentando donec oꝛus creuit.qͥ int᷑ fecit ti/

phonem patruũ ſuũ.ſui patris occiſoꝛeʒ ⁊

fratrem.ac ſuũ auunculũ.

Iſopꝰ pi.ẽ herba apta pulmonibꝰpurgan-

dis. Iopꝰ etiã ðᷣꝛ ſparſoꝛium aꝗᷓ.qꝛ in qui
buſdam locis fit ex illa herba.vel ðꝛ ſic. ꝓ
pter ſimilitudinẽ purgatiõis.Et eſt fe.ge.
vm Hugl. Inuenit᷑ tñ in neu. ge.h̊ iſopuʒz.

Vñ Macer de viribꝰ herbaꝝ. Et iſopuʒ

ſiccũ calidũ q̊ʒ tertius illi. Eſt in vtroq; g
dus ⁊c. Et ᷣm aliqs coꝛ penł. Vñ in auro
ra. Pectoꝛis humoꝛes iſopi decoctio mũ/
dat. Item alius dicit Iſopus ẽ herba pur
gans de pectoꝛe phlegma.Alij dicũt ꝙ iſo
pus ſit gręcũ.⁊ ꝓð.pe. VUñ Bernardꝰait.
Pector herba cauas.rupes inſedit iſopo
Itẽ alius.Ad pulmonis opꝰ cõfert medi/
camen iſopus. Itẽ Jus ſinapis cerebꝛuʒ.
ſed purgat pectus iſopus.

Iſpal eſt qdam ciuitas hiſpanie. JIñ iſpali

enſis. ſis..t.⁊ Bſe.
Iſrael.m.g.indecli.⁊ etiã decliabile iuenit
hiſrael.huiꝰ iſraeł. Jacob dictfuit iſrael.
⁊ interpᷣtat᷑ vir videns deũ. Is em ðꝛ vir.
ra.vidẽs.el.deus.Tunc em nomẽ h acci⸗
pit. qñ tota nocte luctatus vicit angelũ in
certamine.⁊ oꝛiente lucifero bñdictus eſt.
⁊æ inde ꝓpter viſionẽ dei.iſrael appellatꝰẽ
Sic̃ ⁊ ipe ait. Nidi dñm facie ad faciẽ. Et
ex hic duodecim tribꝰ ſilioꝝ iſrł vocabulũ
ſoꝛtiteę ſunt. Uñ Exo.xiiij. Fugiamꝰ iſrae
lem. Iñ h̊ ⁊ hęc iſraelita.tę.pe.ꝓ. ⁊ iſraeli

ticꝰ. ca. cũ.pe.coꝛ. Et ſolẽt qͥdã in hͥ noieiſ⸗

rael tacẽ s.qꝛ s.añ r. in eadẽ ſyllaba ſonare
nõ põt in latinis dictionibꝰ.ſʒ errãt. Non
em iſrłeſt latina dictio vłgręca.ſed barba
ra ⁊ in barbaris dictionibus in multi licet

„ — — — —

E -

Italia. lię. dicta e

Juba. be. f. p. eſt crinis equoꝝ zet

barbarigare. Mõ em barbaries vł lingua

hebꝛea artat᷑ regulis artis grãmaticæ.

ſt ab Italo rege. Etnõ ꝙ
italia olim a gręcis occupata.mag grecia

dicta eſt. In italicus.ca.cũ.⁊ italꝰ.la.lum
Szʒ h̊ mag ðꝛ ab italo rege.Et coꝛ.bᷣmam

italia. licʒ aliqñ inueniatur lõga ꝑ extaſim
vt Italiã ꝓfugꝰ ⁊c̃.vt dicit Honatus.

Yter.iterl.neu.ge.⁊ h itiner.nerl.⁊ hęc itio
onis. ⁊ H itus.tus.oĩa ab eo.is.ſʒ differũt.
qꝛ itus ẽ via qᷓ iri ab hoĩe qqᷓ; vſum põt.ſʒ
iter ⁊ itiner diũſam hñt ſigtionem. Iter ei

eſt locꝰ tranſitu facił. Uñ ⁊ eũ appellamuſ

gaditũ. Itiner aũt eſt iter lõge vię. ⁊ ipſe la⸗
boꝛ ambulandi. vt quo veł puenias. Acci
piũtur tñ qñq; in eadem ſigtione.Et ſᷣm H

ex iſtis duobus nomibꝰ. ſ.iter ⁊ itiner effe

ctum eſt vnum h mõ. Iſte ntũs iter eſt in
vſu.ſed eius obliqͥ nõ ſunt in vſu. Iteʒ iſti

obliq itineris.itineri.itinere.ſunt in vſu ſʒ
eoꝝ ntũs aboleuit.⁊ ſic factuʒ eſt vt ex iſt
obliqᷣs ⁊ ex illo ntõ iter efficereẽ᷑ vnũ nom̃.
⁊ declinat᷑ h̊ iter.itineris.

Itinerarchę dicũt᷑ itineris cuſtodes.ab eo.

is. ⁊ archos gręce.i.pᷣnceps h̊ nomẽ trahẽ
tes.qꝛ ad ꝓuinciaꝝ tutelã ꝑ ſinglła loca pa
cis ⁊ qͥetis faciunt ſtare cuſtodiã.vt in.l.j.
C. de cuſto. reoꝝ.

ante

Jube 1 iã alioꝛũ
aialiũ irrationabiliũ.⁊ ðꝛ a iubeo bes. Ju

ba etiaã ðꝛ criſta ꝗᷓ galeę ſuꝑponit᷑. vel ꝓpt᷑
noticiã.vel ꝓpter fruſtrationem ictuũ Jñ

iubatus.ta.tũ.i.crinitꝰ.vel criſtatꝰ.⁊ Ju⸗
boſus.ſa.ſum.i.iubis abundans.

Jubar.bar..i.ſplẽdoꝛ vel initiũ oꝛtus ſolis.

vł ſol. vel lucifer.⁊ ðꝛ a iuba.bę.qꝛ ꝓpt᷑ ra
dios qolibet iſtoꝝ videt᷑ iubatũ.qꝛ dirigit
radios ad modũ iubarl.Et coꝛ.pᷣmã. AUñ.

Exemplũ q̃ſi ſol collaterale iubar.
Jubileus.lę.m.sS.i.annꝰreqͥetiõis gaudij ⁊

leticię ⁊ remiſſionis.qͥ ſᷣui liberati donabã
tur. debita relaxabant᷑.captiui abſoluebã
tur.poſſeſſiões gtis reſtituebant᷑. Ita diẽ
Hugl. In hiſtoꝛijs aũt ſuper Geñ.xiij.ðꝛ
Ab hac victoꝛia Abraę tradunt iubileum
habuiſſe initiũ ꝓ hac remiſſiõe captiuoꝛũ.
Jobel em remiſſio vel initiũ ðꝛ Iñ iubilęꝰ
id ẽ remiſſiuꝰ vel initiãs. Ob h̊ aũt ↄſtitu/
tus eſt qͥnqgeſimꝰ.qꝛ tũc erat Loth.vt di⸗

cunt qdam qnq̃ginta annoꝝ. vel tunc erat

da indecli. In Juda.dę.vł iuda in

„ 5

anägeſimus annus ex q̃ dñs deꝰ locutus

erat Abꝛaę in via. vel ex qͥ egreſſus eſt de
tairam. Et nõ ꝙ ſi iubileus deriuat᷑ a iubi

lo. las. tunc dicendũ eſt iubilę? ꝑ i. in ante⸗
penul.ſyllaba. Si aũta Jobel. tunc dicen
dum eſt iubeleus e. in anpe. ſyllaba. In
pᷣma aũt ſyllaba cauſa euphonię ſcribitur
pu., nonꝑpo. ”M
Jubilus.li.i.argutus.ſonoꝛus ⁊ letabũdꝰ⸗
cantꝰ. rope qdem iubilus eſt vox ↄfuſa

p gaudio. Vel ᷣm qſdam Jubil? eſt gau/

dium qðs verbis explicari non põt. nec ta⸗
men penitus reticeri. Vel iubilus eſt cum

tanta lęticia coꝛde ↄcipit᷑ quanta ſermoniſ

efficatia nõ explet᷑.vt dicit ab̃. Anð in
Breeiſmo ðꝛ. Fertur inexpleta iubilus le/

ticia mentis.

Juda filius Jacob .cõfeſſio interptat AQnñ

em̃ eũ peꝑit Lia. laudẽ dño retulit dicẽs.
HNunc ſuꝑ h̊ dño ↄfiteboꝛ.Et nõ ꝙ ꝓ filio
Jacob inuenit᷑ Judas vel Jada v. nin/
eclia⸗
bile. tam ꝓ pplło qᷓ; ꝓterra iudeoꝝ. Et qn

ẽ indeclinabile debet accentuari in fine in /
da cã differentię. m Hugl. Vñ Alex. Cũ

declinat demittit vltima iuda.Cüũ manet
immota ipᷣius poſtrema leuat᷑. Et a Juda

vel Judęa ðꝛ iudaicus.ca. cu.
Judas iacobi qͥ appellat᷑ alibi lebeus.figu⸗

ratum nomen hʒa coꝛde.qð nos diminuti

ue coꝛculum poſſumus appellare. Jpſe in
alio euangelio Taddeus ðꝛ. quem eccłia/

ſtica hiſtoꝛia tradit miſſum Ediſſã ad aba
garum regen.
udas ſcarioth. vłſcariothis.vel a vico in
qͥ natus eſt. vel a tribu Iſachar vocabulũ
ſumpſit. q̃dã pᷣſagio futuri in ↄdẽnationeʒ
ſui YJſachar em interpᷣtat᷑ merces. vt ſigre
tur pcium pditionis.quo vendidit domi/
num. Scarioth interpᷣtat᷑ memoꝛia moꝛtl.
qꝛ? non repẽte ꝑſuaſus.ſʒ diutiꝰ meditatu
pegit ſcelus. —,.

Judeęi dicunt᷑ q moſe aicam legeʒ ad KFaʒz imi

tantes tenent circũcidendo. ⁊ alia legalia
faciendo. H

Judę.dea. deuz öꝛa iuda filio Jacob qð

nomen ſciſſura decẽ tribuũ hebꝛeis impo/
ſuit. Nam añ hebꝛei vel iſrł dicti ſunt. ſed

exquo in duo regna pplłus dei diuiſus eſt.
tüc due trib? ꝗ de ſtirpe iuda reges habe/
bant iudęoꝝ nomen ſoꝛtitę ſunt. Reliqua
vs decẽ tribuũ ꝗᷓ in ſamaria regem ſibi cõ/

ſtituit. ob ppłi magnitudinem pᷣſtinum no
men obtinuit iſrael. Et interpᷣtatur wae⸗
.

cõfeſſoꝛ ſiue confitẽs. Nomẽ vo mõ nõdũ

eis ↄuenit.interpᷣtatio aũt eiꝰ ab eis longe

abſentat᷑. Mon em vero noĩe nũc dicũtur
ofeſſoꝛes.ſed diffeſſoꝛes potius.

Judex.dicl.ðꝛ q̃ſi ius dicens ppło.vel iure
diſceptãs. ⁊ eſt etymo. Jure aũt diſcepta/

eſt in eo iuſticia.vt in.c.foꝛus:s:in oi q̃ ne
gocio.de v.ſig.Et iudex ẽ.qͥ ex iuriſdictio
ne ꝓpᷣa. aut ſibi delegata.⁊ commiſſa ius
habet ſuꝑ cauſas litigioꝛũ vel litigatoꝛum

cognoſcenid. 1.
Judex oꝛdinarius eſt ille qͥ hʒ poteſtateʒ iu
dicandi a ſe iure ſuo hocipᷣo ꝙ eſt talis. vt
epᷣs.baliuus.pᷣſes.ꝓuincię.⁊ ↄſimiles.
Judex delegatus eſt ille qͥ hʒ ptatem de cã
aliqua cognoſcendi ab aliqͥ ſibi cõmiſſam
q̃ etiam ðꝛ iudex extraoꝛdinarius.

Judex cõpetens ðꝛ qͥ cauſę iuriſdictionẽ hʒ
cũ exercitio dato qð ꝑ exceptionem poſſit

elidi.ſiue exceptio ↄtingat ꝑſonã.vt qꝛ ſu⸗

ſpectus.ſiue iuriſdictionẽ vt qꝛ reſcriptuʒ
ſurrepticiũ.vt ĩ glo.i cle.cũ lite.vt lite pẽ?.

Judex incõpetẽſ eſt in quẽ licet ↄſenſerimꝰ
vel qꝛ ipᷣe nullam iuriſdictionẽ habeat.vlł
qꝛ interuenit erroꝛ in adducendo vł adeũ/

do ip̃m. vel qꝛ vi cõpulſus ſum in eum con

ſentire. . =
Judex cõpꝛomiſſarius.eſt ille q ex compꝛo

miſſo.i.ex ↄſenſu partiũ ⁊ ex litigantiũ ele

ctione de cauſa cognoſcit.qͥ nullã hʒ iuriſ⸗
dictionẽ ꝓpᷣam ſeu delegatã.ff. de arbi.l. j
Judices pedanei.dicũt᷑ illi quoꝝ officiũ eſt
de minut cauſis ⁊ infimis cognoſcẽ.⁊ iuti
libus vel vilibus. licet ſint oꝛdinarij.

puilegiati erãt. vt qͥ vellent coꝛã eis litiga⸗
re poſſent.ſʒ ipᷣi non poterãt cogẽ aliquem

ad litigandũ coꝛam eis. Et dicunt᷑ etiã ho

die iudices oꝛdinarij creati a comite pala/

tino.q non hñt admiſtrationem niſi habi/
tu. vt no. in. l. j. ff. de iudi. ⁊.l.f. C. vbi ⁊ a⸗

pud quos reſti.agen. ſit.

Judices domeſtici.vide ſupꝛa domeſtici.

Judiceʒ delegare.eſt vice ſua aliũ de cauſa
cognitoꝝ conſtituere. 1

—

Judiciũ.Hec dictõ młtiplicit᷑ ſiẽt.öᷣmo mõ
idẽ eſt qd caſus foꝛtuitꝰ.vt ðꝛ. Hoc ðᷣ meo

iudicio veit.ſecũdo ẽ diſcretio.vt dicẽdo.

In puernõ eſt iudiciũ.fac̃ Inſti.q non eſt

Pmiſ.fa.teſta·S.pᷣterea.tertio eſt actio. vt
cũ ðꝛ. Judiciũ familię herciſcũdę.ff.de iu⸗
di. l. ĩ familię. qrto eſt vltia volũtas teſta/
toꝛis.qnto eſt iudiciũ vel ſnia iudicl.l.j.ff.

les curruum.,./
Jugeꝝ.ri.ſᷣm ꝙ cõit᷑ accipit᷑ eſt ſpaciũ terꝛe
qð vnũ aratrũ põt arare in die. Et iuenit
iuger.gerl.in eadẽ ſigtiõe. Iſið.dicit in

de re iudi.ſexto ponit᷑ pꝑ examiatione vel

deliberatiõe.ſeptio ꝓ autoꝛitate.lxij.di.c.
i.octauo qnq; ꝓ pena.l.di.c.expurgabat
nono capit᷑ ꝓ inſtatia vel oꝛdinatiõe cauſę

diſcutiendę in iure coꝛã iudice.ſic ſumit᷑ in
ti. de iudi ⁊ in.l.ꝓperandũ.S· j.C. ð iudi.
⁊.ff.e.ti.l.ꝓponebat᷑.Et in hac ſigtiõe dif

finit᷑ ſic. Judiciũ eſt actus legitimꝰ triũ ꝑ/⸗

ſonaꝝ.ſ.iudicl.actorl ⁊ rei.ſuꝑ eadẽ qſtio⸗

ne.aut ſuꝑ eodẽ iudicio ↄtractꝰ.de vᷣ. ſi.

c.foꝛus.in glo.Et ðꝛ iudiciũ.q̃ſi iuriſd/
⁊ oſtenſio.Et eſt iudicium dum diſce iit.

Cauſa cũ ꝓponit᷑. Juſticia cuʒ fini Et a
iudiciũ ðꝛ hͥ iudiciolũ.li.dimi.⁊ iudiciariꝰ
ria. riũ.qð ꝑtinet ad iudiciũ.⁊ h̊ ⁊ hęc iudi

cialis.⁊ h̊ le.in eodem ſenſu.
Jugdiciũ ↄtradictoꝛiũ ðꝛ.ſi dicerem hoc eſſe
ↄſluetudinem. ⁊ tu aduſarius meus dice/
res non eſſe ↄſuetudinem.vt in.c. abbate.
Judicia capitalia ſunt qbuſ caput eximit᷑ a
ciuitate moꝛte vłexilio.de his vide Inſti.

de pub.iudi.in·S· publicoꝝꝛ.

Judicia publica ſunt de publicl cauſis. di

cunt᷑ q̃ſi populica.qꝛ cuilibet de ppło com

miſſa eſt executio vt ↄtra crimen leſe maie
ſtatis in quo oẽs de ppłlo poſſunt accuſare

Qñq; iudiciũ publicũ ðꝛ eſſe iudicium qð
Judicia pᷣuata.ſunt ꝗ̃ ciuiliter tractantur ſi
ue intentant . ”RUD

Judith vidua laudanda ꝗᷓ interfecit Holo⸗
fernem.⁊ liberauit iſrł de manu hoſtis.et
. .licet ſin interpᷣtat᷑ laudans.vel iudęa. vel ↄfitens.
Jud ices cartularij erãt olim qͥ ab imꝑatoꝛe

Jugabil.lis. .t.⁊ h le.qð etiã h̊ ⁊ hęc iuga
lis. ⁊ B le.inuenit᷑ ꝑ ſyncopã.i.iungibilis.

yel iugo habik. D
Jugal.lis.2.t.⁊ h le.i.iugo aſſuetꝰ.ſub iu/
go poſit. qᷓſi domitus. Itẽ inuenit᷑ iugał.

id ẽ iungibił.⁊ tunc ðꝛa iugabilłꝑ ſyncopã
NVñ.ij. Re.viij. Subneruauit omẽs iuga

lib. etymo. Jugerum ↄſtat longitudie pe/

dum ducentoꝝ qdraginta.latitudine cen /
tum vigininit.

Jugl gis. 9. t. 12 ge. i. aſſidu. tinuus. p/

ſeuerãs. ⁊ ꝓðᷣ.pᷣmã.ſed iugũ eã coꝛ.Ande
Expers eſſeiugi venerl nequeo pᷣce iugi.

Jugitas tat..f.t.i.aſſiduitas. ꝑſeuerãtia

Juslas · dis dꝛ a Jonen glans. Et dicunf

intendit᷑ a crimine.de h̊ Inſti.de publi.iu

rrr. — — —

————”M”

iuglãdes caſtaneę.qſi iouis glandes.quia
ſunt ↄſecratę ei.vel qꝛ ſunt cibꝰioue dignꝰ
IJugulus. li.i. guttur vl guttun inciſio. Añ
Aucanꝰ in.ij. His dabit h̊ pacem iugulus

finemq; maloꝝ.

JZuguld li. dimi .. varnum iusi.
Jugu.gi.n. S.eſt cacumẽ

gis. qꝛ ꝓpindqtate iugoꝝ colles iugat. Jñ
iugoſus.ſa.ſuzʒ.i.cacuminoſus vł montuo

ſus.Dicit᷑ etia iugũ illud ligneũ inſtrm cũ
quo boues iungunt᷑. Vñ äadam ſimilitudi
ne iuguz ð: uitꝰ. æ inde h̊ iugulus. Et coꝛ2D
ri.pmam iugum. Vñ ꝓſper. Non Pᷣuile Sg⸗

uat libere coꝛda iugum.

☛

Julianus.na.nũ eſt nomẽ poſſeſſiuũ de iu⸗
lius ceſar. Iñ Julianꝰ. ni. ðꝛ ꝓpum nomẽę

cuiuſdam viri.

Zulus. li. fuit filiꝰ Eneę. Et eſt biſſyllabũ.
licʒ qñq; cã metri ponat᷑ triſſyllabum. Et

hic ceſar dict'eſt Juliꝰ.qꝛ de eiuſdẽ pꝛoge

nie pceſſit. Añ illð. Juliꝰ a magno dimiſ⸗
ſum nomẽ Julo. Jñ iuliꝰ.lia.liũ.nom poſ
ſeſſiuum. ⁊ hęc iulia.lię. qdam colũna rho
mein cuiꝰ ſũmitate ẽ vrna. in q poſita fue/

₰ℳ

rüt oſſa ⁊ cinis coꝛꝑis cęſarl.⁊ hic dicta eſt

iulia. Itẽ a iulio imꝑatoꝛe dictus eſt h iu/
lius.lj.qͥdam mẽſis.qͥ pᷣmo vocabat᷑ qntit
ſed poſtea in honoꝛẽ Julij ceſarl q eo mẽſe

natus eſt. vel qꝛ in eo aliqua victoꝛiã obti⸗
nuit dict' eſt Juliꝰ. Iñ iulius. lia.lium.

Julos ꝓpᷣe ðꝛ pᷣma barba.ſ.lanugo

Jumentũ. ti. ðꝛ a iuuo.uas.vel a iuuamẽtũ

ꝑ ſyncopã. bos.vłequꝰ.vł aſinꝰ.⁊ dicunt

moi aialia iumenta. qꝛ nẽ̃m laboꝛem vel
onꝰ ſuo adiutoꝛio ſubuectãdo ⁊ arãdo iu/
uent. Mam carpenta trahit bos. ⁊ duriſſi⸗/
mas terrę glebas vomere eütit. Equus et
galinus poꝛtant onera.⁊ hoim in gdiẽdo la
boꝛem temperãt.vñ ⁊ iumẽta appellãt᷑.qꝛ
iuuant hoies. Eadẽ qͥʒ dicunt᷑ armẽta JIJñn·

iumentarius. ria. riũ.qð ꝑtinet ad iumen⸗

rię. cuſtos iumentt. H
Juncata.tę.eſt lac ↄcretũ ⁊ iuncl inuolutũ.
7 à iuncus. ci. M

tum. ⁊ h; iumentariꝰ.rij.⁊ hęc iumentaria

Juncꝰ. ci.i.ſcirpꝰ vłpapyrꝰ. ⁊ ðꝛa iũgo .gl.

qꝛ eo aliqͥd iungit᷑ ⁊ ligat᷑ vel qꝛ iũctis ra⸗
dicibus hereat. Inde h̊ iunculus.li.dimi.
⁊ Gᷓ iuncetũ.ti.locus vbi iunci abundãt.et
iunceus. cea.ceũ.i.de iuncis exñũs.vel ad
iuncos ꝑtinens. vel macer.vel ſubtilis ad

modum iuu..
Jügibil. lis. 2.t. 2 B le. aptꝰ ad iungẽdum.
Junipyrꝰ.ri.ꝗqdaʒ arboꝛ cuiꝰ cineres pleno

montl. 1 ðz aiũgo

ano ᷣuãt ignẽ. ⁊ ðꝛ qſi gignipyrꝰ.i.gignẽs

pyr.i.ignem. qꝛ ↄtectum diu teneat ignem
adeo vt ſi prunę eiꝰ cinere fuerint cooꝑtę
vſq; ad annũ ꝑueniũt. vel qꝛ ab aplo vſq;
in acutum finit vtigiiiiis
Junius.nij.menſis qdam. vide infra maiꝰ
Junix. cl.f.t.idẽ eſt qð iuuẽcula.i. pua bos
Fm ugl. Map̃. wo dicit Jüces boues iu
uenes. Et p. pe. gti. AUnð Perſius. Lot
tibi in flãmis iunicũ omẽta liqueſcunt.·
Juno.iunonis.f.g.ðꝛa iuuo.as. qᷣſi iuuãs
nouos. Eſt em Juno diuina bonitas qno
uos iuuat.qꝛ creata gra ſua nutrit.Eſt eti⸗
am aer q̃ ſimilit iuuat nouos qꝛ infantes a
calido humido vtero veniẽtes.⁊ ſimiliũ
qlitatum bñficia poſcentes recipit fouens
bumoꝛe ⁊ caloꝛe.qꝛ ipᷣe ſolus int᷑ elementa
calidus eſt ⁊ humidus. Hec etiã eſſe ðꝛ lu/
cina.i. dea partus. Ael iuno ðꝛ qſi iano a
ianua.i.ianua ꝓpagationis fęminaꝝ.q q
ſi poꝛtas matronaꝝ pandit.⁊ naturas nu/
bentiũ maritis. Eſt em dea parturientiuʒ
2 nubentiũ. Iñ iunoniꝰ.nia.niũ.i.res pti⸗
nentes ad iunonẽ. vłres iunonis.ſicut pa⸗
uo. ̊ ðꝛ auis iunonia. Uñ Ouidi. de arte.
Laudatas oſtendit auis iunonia pennas
Jupiter. iouis.eſt vnus de ſeptem planetiſ
erraticis in ſuis qlitatibꝰtẽperatꝰ.calidus
æzhumidus. Maliciã nanq; Saturni tem

perat. Curſum ſuũ in duodeci anis cõplet
Itẽ ᷣm fabulas poetaꝝ fert᷑ alioꝝ deoꝛuʒ
mam poſitiõe. AUñ Ouidius in epi. Jupit
eſſe piũ ſtatuit qðcunq; iuuaret. Et inueni
tur in ntõ iupiter vel iouis. vt dic Prilſcia
nus. Tamen mogeerni vtunt tm h nto Ju
piter. Hug.aũt dicit. A iuuo. uas. ðꝛ hio⸗
uis. huius iouis. ⁊ h iupiter.teris vel iupi
tris. Antiqtus em ita declinabant᷑ ola iſta
ſed poſtea obliqᷣ iſtius nois iupit ⁊ iſte no⸗
miatiu iouis aboliti ſunt. Anð poſten ex
obliqs iſtius nti iouis. ⁊ iſto noie iupit fa⸗
cta eſt ꝗdam cõmixtio. redacta ſunt qi in
vnum nomẽ. ſ.h̊ iupiter.huius iouis · Iñ
Hhᷓ̊ ⁊ hec Jouiał.⁊ B le. —.“
Juramentũ ti.eſt affirmatio vel negatõ ſa
cre rei aſſertiõe vel atteſtatiõe firmata. vm
Goff. vel adhibita religione ſcom ſola.
Juramentũ aſſertoꝛiũ.eſt cũ iurat depunn.
vel de ßterito ſic eſſe vel nõ eſſe. fuiſſe Hnõ
fuiſſe. Sed iuramentũ ꝓmiſſoꝛiũ eſt an iu
ratur de futuro aliqᷣd daturũ vel facturuʒ

pat. ðꝛa iuuo vel iuuans.⁊ pr. Et ꝓð.p

Aliqñ etiam iurat᷑ ꝑ execrationem. vt ⸗
hocnon fecero. hoc accidat mihi vel filijs

ͦðx êcl õäl

meis.aut hmõi.

Juramentũ calũnię.eſt cũ qͥs iurat ſe bõa fi

de ⁊ nõ aio calũniandi agere vel reſpõdẽ.

nec egiſſe vel reſpõdiſſe.vñ illð iuret᷑ ꝙ ſi/

bi lis iuſta videt᷑.Et ſi ꝗqretur verũ non in⸗
ficie. Nihil ꝓmittet᷑.nec falſa ꝓbatio de/⸗
tur. Atilis tardet᷑.dilatio nulla petet᷑.c.j.
de iura. calũ.in glo.iii.

—

Juratus.ta.tũ.ðꝛ a iuro.as.⁊ ponit᷑ actiue

vel paſſiue. Ande Ouidius.Tu mihi iu/

ratus ꝑ numina matris aquoſę.actiue di /
xit. Et alter Jurata numina nõ reducũt te

5 „

paſſiue dirit.
Jurgiũ.gij.i.litigatio.vel vberatio.⁊ ðꝛ a

iurgo.gas.q̃ſi iuris garriũ.vłq̃i iurl actio

vm hhugl. Vel ᷣm Papᷣ. Jurgium ðꝛ cõ/

uicium. caſualis contentio. Ideʒ iurgamẽ
Juridiciał.lis.ↄ.t.⁊ h le.q de iure tractat.
m ? quędam ↄſtitutio in arte rhetoꝛica
ð iuridiciał.qꝛ de iure tracaat.
Juridicus.ca.cũ.i.rectus.qͥ dicitius.

Juriſconſultꝰ.i.iuriſꝑitus ᷣm apſj.

Juriſdictio eſt ptãs de publico introducta
cũ neceſſitate iurl dicẽdi vł ęqͥtatl ſtatuẽdę

Hm AIco. ⁊ ðꝛ a ius.⁊ dicio.onis.quod eſt

poteſtas.

Juriſpꝛudentia.eſt diuinarũ ⁊ humanarũ
reꝝ noticia.iuſti atq; iniuſti ſcia.iuſti.ſ.ad

faciendũ.iniuſti ad euitandũ.qꝛ nõ ſufficit
ſcire qͥd ſit iuſtum aut iniuſtũ. niſi ⁊ iparũ
rerũ ↄtrariaꝝ vel coꝛpoꝛaliũ habeat quis
noticiã. m quam ᷣm varias ↄditioneſ va
ria iura ſunt ſtatuenda. Inſti. de iuſti.⁊ iu
ZJus. iuris.ð a iubeo.beſ.qꝛ iubet. Et ẽ iuſ

lex diuina. Fas lex humana. Trãſire autt

ꝑ agrũ alienũ fas eſt. Jus vo non eſt. Itẽ
ius ðʒ eſſe lex ſcripta. Iteʒ leges humanę
ſunt. Jura diuina ſunt. Itẽ ius generale ẽ
Lerx eius ſpẽs.Et caret q̊ nomen ius. gtõ.
dtõ. ⁊ abltõ plalibus ᷣm vſum Et nota ꝙ
ius reꝑit᷑ in alijs ſigtionibꝰ. Vñ. Jus aq̃.

ius rectũ.ius ðꝛ eſſie ptãs. Item ius ꝓpha

num ðꝛ bꝛodiũ vłaq in q̃ coquunt᷑ carnes
poꝛcinę.ꝗ/ ꝓphaneę ſũt iudęis.Et vt dicũt

qdam. Jus iurl ꝓlege. vel ptãte. vłratiõe
ꝑ ris. Sed ius iutis ꝑ t. paqua vł brodio
Vnde. ꝗus iutis mando.ius iur in agmi

ne pando.
Juſiurandũ.di.neu.ge.i.iuriſiuratio.

Ius naturale eſt qð eſt cõe omi natiõi.eo ꝙ

vbiq; inſtinctu naturę habet᷑.nõ aliq̃ ↄſti/
tutione facta ab hoie.ſʒ ab ipo naturęcon

Gm Axco. eſt
in ſignũ ſemiplenę ingenuitatis. Aiuebãt

ditoꝛe. vt maris ⁊ feminę ↄiunctio.libero⸗
rum ſucceſſio.⁊ pueroꝝ educatio. Itẽ ius

naturale ð equiſſimuʒ. veluti qð ſibinon
vis irrogari.alijs nõ irroges. Jñ dicũtur

——

etiã pᷣcepta naturalia.ꝗ in lege et euãgelio

4

ↄtinent᷑.vt non chaberis vc.

Zus ciuile inuenit accipi diuſimode. vt di.

*

manaq; cauſa ↄſtituit ſᷣm Iſið.lib.v.ſcðo

ðꝛ ius ciuile.l.xij. tabulaꝝ. tertio ðꝛ qð ex

legibꝰ plebiſcitl.cõſtitutionibꝰ.ſenatuſcõ⸗
ſultis.pᷣncipũ decretis.vel autoꝛitate pꝛu⸗
dentiũ inuenit᷑.q̃rto ðꝛ ius.qð ñ eſt pſᷣtoꝛiũ

qnto ðꝛ diſputatio pꝛudẽtiũ.ꝗᷓ fuit facta ſſᷣ

lege.xij.tabłaꝝ.ſexto qͥcqͥd habẽꝰſcriptuʒ

de iure.ſeptio qcqͥd iure naturali kiure gXẽc.
tium ſubtrahit᷑.vel qð nõ eſt ius naturalae
nec gentiũ.Et ſic capiẽdo ius canonicũ ꝛ
ius ciuile.Et ita ſumit᷑.j.diſ.ius autẽ. aut

naturale. vt in glo.j.no.ini.
Jus gentiũ.eſt ſediũ.i.hoſtilium occupatõ
munitio.bella.captiuitates.vᷣuituteſ.poſt
liminia.fędera pacl inducię legatoꝝ nõ ve

tandoꝝ vel violandoꝝ. religio.cõnubia iü /

ter alienigenas ꝓhibita.Et ðꝛ ius gentiũ.

qꝛ eo oẽs fere gẽtes vtũt᷑.c.ius gẽtiũ.j.di.
Jus aureoꝝ anuloꝝ m qͥſdam ðꝛ. qð oli li⸗
berti anulos aureos ferre nõ poterãt Sed

„+

builegiũ qð ↄcedebat᷑ libertis

em vt ingenui.ſed moꝛiebant᷑ vt liberti

Jus militare eſt belli inferendi ſollennitas

federis faciendi nexꝰ. ſigno dato egreſſio ĩ
hoſtes ⁊ pugnę cõmiſſio. Iteʒ ſigno dato
receptio. Iteʒ flagitij militar diſciplina ſi
locus deferat᷑ Et ᷣm canones qͥ fugit ĩ bel

lo publico infamis eſt.vj.q.j.infames Et
hm leges capite puniũt᷑.ff.dere mili.l.cau

ſe · S· q in acc.

Jus poſcendi. eſt ex habitatione domicilij

7 cõmunitatis.

Jus patronatꝰ.eſt autoꝛitas ſiue ptãs quã
patronus hʒ in libertũ.Aliter ᷣm Goff. ẽ

autoꝛitas ſiue ptãs ꝓueniens ex beneficijſ

añ ↄſecrationem eccłę collatis. Et puenit

ex tribus.ſ.fundatione.dotatiõe ⁊ ędiſica

tione. aut ſola collatiõe.vt.xvj.q.vj.ᷣſilijs
⁊.c.qcunq;ʒ.x viij.q.ij.abbates. Anð. Da
tronũ faciũt.dos.ędiſicatio.fundus.

ZJuſpublicũ eſt qð generalit᷑. alias pᷣncipali

ter ad publicã depuit vel ſpectat vtilitatẽ

veluti.ne in poꝛtis vel muris ciuitatis et
alijs ſacris iudicibus vel ſacerdotibus vł

.c. ius naturale. VUno mõ eſt qð qͥſq; po/
pulus vel ꝗqq; ciuitas ſibi ꝓppᷣum diuia hu

6
I
iut

9

e
ns
von
tu
lio

magiſtratibus aliqͥd cõmittat᷑ vel inferaf

Jus pᷣuatũ ðꝛ qð ſpecialit᷑ ad ſingularẽ vti⸗

litatem ptinet.ſecũdario tñ etiam ad rem/

publicã.vt in pactl ⁊ ↄuentionibꝰ mutuis

pᷣuatoꝝ ſpecialit᷑ initis conſpicit᷑ Inſti. de

7

Jus quaſinaturale.eſt að dñs vł patronuſ

habet in ᷣuum vel libertum.

Jus qritũ ðꝛ a qᷣrino.i.a rhomulo.⁊ eſt po
pꝛie rhomanoꝝ.qꝛ nulli tenent h̊ ius niſi q̊

rites.i.rhomani ſᷣm Iſið.li.v.etymo.
Jus ſibi facere vł dicere eſt aliqᷣd facere qð
manifeſte ſpectat ad iudici officiũ.ſ.qð a iu

dice faciendũ ſit. veluti.qͥs rem ſuam ꝓba r⸗ 3.
Juſtus. ſta. ſtü. ðꝛ a ius q̃ſi ius tuens vel te

rapuit autoꝛitate. putãs ſibi h licerei iure
ↄfitet᷑ ſe ̊ feciſſe.de quo ꝗ̃rit᷑ vtroq; caſu

ipᷣe facit.vñ debet ſuſtinere ↄtrarium cal⸗
culum.i.ↄtrariã ſniam vt ꝓ debito qͥ tene⸗

ris alicui.is pignus tuũ capit te inuito ius
qð ſibi iure cõpetebat amittit.

JIus ſtoꝛiũ.eſt qð pſtoꝛes induxer̃t adimen

di. ſupplendi.vel coꝛrigendi iurlciuiłgra.
vt. ff. de iuſti. ⁊ iu. l.ius aũt. Hoc etiaʒ ius
ðꝛ honoꝛariũ.qꝛ qͥ honoꝛes gerũt.ſ.mgr̃a⸗
tus.autoꝛitatẽ huic iuri deder̃t.vt Inſti.
de iu.na. gen. ⁊ ciui ·S.· ptoꝛiſq; edicta.

Ius ſuccedendi habet hęres. Itẽ patronuſ

in bonis liberit. HMU4
Jus verſutũ.dicunt᷑ pᷣſtigia. veſtigia.ſiue
captiones vboꝝ.qͥbus obumbꝛantur deli
cta. Et dicebant᷑ vſuta m Aco.qꝛ qs re/

pellebat᷑ ab actione ꝑ qſdam vᷣſutias.id ẽ

machinationes vboꝛum.
Juris auſpiciũ.i.exoꝛdiũ litl.vt in.c.paſto⸗
rał.de cau.poſ.⁊.C. de excep.l.penł.⁊ de
codicilł.l.vltima.j.reſponſo.
Jurj pſᷣcepta tria ſunt.ſ.honeſte.viuẽ.alteꝝ
nõ lędere.⁊ ius ſuũ vnicuiq; tribuere.
Jus canonicũ diuidit᷑ in decretũ ⁊ decreta
les qrũ volumẽ ðꝛ extrauagans in qnq; li⸗
bꝛis maxie reſpectu iur ciuił.Quoꝝ libꝛo
rum materia his habet᷑ vᷣſibus. Pars poꝛ
officia.creat eccłieq; miſtros.Alta dat te/

ſtes. ⁊ cętera iudicioꝝ. Tertia de rebus et
vita pᷣſbyteroꝝ.Sãs thoꝝ qrta mulieruz

q̃ docet ea. Altia de vitijs ⁊ penis tractat
eoꝛũ.Ael ſic.Judex iudiciũ.clerꝰ.ſponſa
lia crimen.

Jus vo ciuile diuidit᷑ in qttuoꝛ libꝛos pᷣnci

pales. ſ.ff. C. Inſtl.⁊ Aut. Quibꝰ addit
collatio decima.ſeu liber feudoꝝ c.
Juſta.oꝝ.płis nu.i.exequię moꝛtuoꝛuʒ.qꝛ
iuſtũ eſt.vt hõ hoĩem. cinis cinerẽ ſepeliat
Vñ QOuið.niuſta iuſta ꝑegi.

Juſticia. cie.f. p. eſt oſtãs 7 ppetua volun/

tas.reddẽs vnicuiq; qð ſuũ eſt. Et diſfer̃t
ius ⁊ iuſticia.qꝛ ius eſt ars ęqͥ ⁊ boni. ſʒ iu
ſticia eſt ↄſtans ⁊ ppetua volũtas.vłẽ vir
tus tribuẽs vnicuiq; qð ſuũ eſt. JItẽ omne
ius eſt iuſticia.ſʒ nõ ecõuerſo. Itẽ ius ðꝛ i
re.ſʒ iuſticia in actu ⁊ exercitio vłoꝑatõe.

AVñ ⁊ ðdꝛ iuſticia. qſi iuris ſtatꝰ vel ſtatio.

qꝛ ꝑ iuſticiã ſtat ius.i.exercet᷑.

JIuſtitiũ.tij.i.taciturnitaſ iur ⁊ ceſſatõ ⁊ ðꝛ

a ius ⁊ taceo.vel ðꝛ a ius ⁊ ſtatio.q̃ſi iuris
ſtatio.i. iurl ceſſatio. Tũc em ius ſtat.i.ceſ
ſat cum nõ exercet᷑. Añ Lucanus in.ij. Fe
rale ꝑ vrbem iuſtitium. H

nens.ſ.qͥ ius cuſtodit.⁊ m legẽ viuit. Et
differt iuſtus ab equo.qꝛ iuſtus ex lege eſt
q̃ſi ius cuſtodiens.ęquus ex natura eſt.
Jutus.ta.tũ.i.adiutꝰ.pticipiũ de iuuoꝛarl

Juuenal. lis. 9. t. ⁊ B le.qð ꝑtinet ad iuue/

nem. vłlaſciuꝰ ſiue ſtultꝰ ⁊ fatuꝰ ad modũ
iuuenis. Inuenit᷑ etiã h ⁊ hec iuuenik. ⁊ B
le.in eodẽ ſenſu. Añ Oꝛati in epi.Alta iu
uenales tardat arena pedes. Inuenit᷑ etis
HB Juuenalis.lis.ꝓpum nomen viri.⁊ de/⸗
ſinit ablatiuus in e.tm.
Juuenculus.li.dimi.i.paruꝰiuuẽcus JInð
heęc iuuencula.lę.ꝗᷓ alio nomine ðꝛ iunix.
Juuẽcus.ci.m.s.i.bos nouellus cũ a vitlo

diſcedit.⁊ iuuare incipit hoĩs vſus terraʒ

excolẽdo. Iñ hęc iuuenca.cę.Et coꝛ.bᷣmã

AVñ Ouidius epi.Quãmale inęqles veni

unt ad aratra iuuenci. H
Juuenis.nis.cõis ge.ðꝛ a iuuo as.qꝛ iuua⸗
re poſſe incipit. Et eſt iuuenis in ipo ętatiſ
in cremento poſitꝰ ⁊ ad auxiliandũ parat⸗
Et nõ ꝙ antiqͥ dicebãt h̊ ⁊ hec iuuenis.⁊ 6
ne. ⁊ cõpabat᷑ iuuenis.iuuenioꝛ.ſimꝰ. ſed
mõ iuuenis cõꝑat᷑ im ꝑ duo genera ⁊ carʒ
ſupꝑlatiuo.⁊ hʒ comꝑatiuũ irregularez. l. .
hic ⁊ hęc iunioꝛ.⁊ h̊ iuniꝰ.Et hic ðꝛ hic iu/⸗
nius.nij.qͥdã menſis.ſicut maiꝰa maioꝛibꝰ
Iñ iuniꝰ.nia.niũ.vt Junie kalendę.
Juuent.tutl.f.t.ẽ collatio iuuenuʒ.et etas
płimoꝝ iuuenũ. Sed iuuẽta.tę. ętas vni⸗
iuuenis. Et eſt iuuẽtus vł iuuẽta a.xx viij
anno vſq; ad qͥnãgeſimum Iteʒ iuuentus

etiam ðe dea iuuentutis.

Irion. onis. m. g. pater fuit centauroꝝ qui

iunonẽ de ↄcubitu interpellauit.⁊ interp⸗
tatur dignitas. Vñ ⁊ ðꝛ ixion q̃ſi anxion·
qð eſt dignitas. vel qſi anxion ab ango gj·
qꝛ dignitas reddit hoiem anxium. Iñ ixi⸗
oneus.nea.neũ.et hic ixionides.ixionidę

flli⸗ vel nepos ixionis. ſubtracta de.ſyl/
laba ðꝛ hęc ixionis.hꝰ ixionidis.ſilia vłne

ptis ixionis Et ẽ ixion. onis.auis de genẽ
vultur alba ⁊ minoꝛ q; vult᷑. Nñ Deute.
xxiiij. Ixion ꝓ aue in qbuſdam libꝛis ðꝛ.

2

Et. q.qᷓ;uis figura ⁊ noie videãt᷑
aliquam hr̃e dram cum c.tñ eãdẽ

caput ſiue ꝑ c.ſiue ꝑ k.ſcribant᷑.nullam fa

ciunt nec in ſono nec in ptãte eiuſdem cõſo
nantis differentiam. ſicut dicit Priſcian
in pᷣmo maior .Et vt dicit Papᷣ.Oia grę⸗

ca qualicũq; ſequente vocali ꝑ k.ſcribẽda

ſunt. ſed ha ſcript oꝛibus nõ puat᷑. Hugl.
vo dicit.ꝙ hęc figura k.ſuꝑſluit apð nos.
ſed nequaqᷓ; apud gręcos. Abi em noſſcri

bimus c.gręci ſcribunt k.⁊ vocat᷑ apð eos
kappa. In nullis ̊ latinis dictiõibꝰ debʒ
ſcribi k.ſed tm̃ in grecis. In nothis vo in
different᷑ põt ſcribi tam c.qᷓ; k.qꝛ em redu⸗
ctę ſunt ad latinitatem pñt ſcribi ꝑ c. Sed

tam in ſono vocuz qᷓ; in metro cõ⸗
ilitiinent ptãtem. Et k. qdem penitꝰ
ſupuacua eſt. Nulla em videt᷑ ratio cur ſe
quente a. debeat ſcribi k. Cartago enim et

ſtoꝛuʒ. Nẽdicat auſonias iunonis cura ka
lendas. Vel dicunt᷑ Ralẽdęe a kalon qð eſt

bonũ.qꝛ in pᷣmo die mẽſis ſolebãt ſibi inui
ceʒ munuſcła mittere ⁊ dare ⁊ ex illo bonã
foꝛtunã ꝑ totã mẽſẽ ſibi ſperabãt euẽturã.
Nonę aũt dicebant᷑ a nũdinis.qꝛ ꝑ tot di⸗

es durabant nundinęqͥt ſunt nonę. Al di /
cebant᷑ nonę.qꝛ in iſtis diebus nullus de⸗

habuit feſtũ.qꝛ ꝑ tales dies durabant ſola
feſta nundinaꝝ ⁊ non deoꝝ. AUñ Ouidius
Nonaꝝ tutela deo caret.i.nonę carent tu/

tela dei vt fiat hypallage Jdus vo dicunt

quaſi diuiſiones.ab iduo qð eſt diuido.qꝛ
fere quemlibet menſem diuidunt in duas
partes ęquales.vel qꝛ tunc ppłs diuideba
tur a nundinis.Ab iſtis ̊ tribus diebꝰap⸗
poſitis dictionibꝰnumealibus .cęteri om
nes denominant᷑.vt.vj.kalẽdas.iij.idus.

iiij.nonas ⁊c.vt patet in kalendario. Eti

omibus iſtis ſubintelligenda eſt hęc dictõ
añ. vt ſit ſenſus.iiij.nonas.i.q̃rto die ante

nonas.vj. kał.i.ſexto die añ kał.⁊c.Etnõ
ꝙ vbi ponit᷑ numerꝰ binariꝰ circa pᷣdicta.

nõ debet ꝓferri ſic.ſecundo kał.ſecũdono
nas.vel ſecundo idus.qꝛ hęc dictio ſecun⸗
dus ð a ſequoꝛ.eris.talis aũt dies non ſe

quit᷑ diem kalendaꝝ.nonaꝝ vel iduũ.ſed

qꝛa gręcis hñt oꝛiginẽ pñt ſcribi ꝑ k.
Rala gręce. latinelaxa ð.

lati SZFSZZEEcedit. Uñ debʒ dici pdie kal.pdie nonas
Kalendariũ.rij.lib eſt vbi Ralendę diſtictę

vel idus.i.poꝛi die an kał.nonas vel idqus

ſunt,. ⁊ ð a kalendę.aꝝ. = Item nõ ꝙ feſta ꝗᷓ occurrunt in kalendis.
Ralendę.darũ.i.pᷣmus dies menſis.⁊ ðꝛ a nonis ⁊ idibus.debent in ablatiuo ꝓpnun /
kalo qò eſt voco.qꝛ eo die ſolebat põtifer ciari.ſ.kalendis.nonis.idibus.apᷣlis.lũa .
aſcendere turrim de conſuetudine rhoma tali. Et eſt ſenſus.Luna eſt in kalẽdis.no
noꝛum. ⁊ volens nunciare quota eſſʒ luna nis vel idibus.Qnñ vero feſta ſᷣcedunt de⸗ 1
eo die. vel pᷣncipiũ menſis. dicebat plurieſ bent ꝓnunciari in actõ. Et eſt ſenſus.Lu/ 1
kalo.kalo.q̃ſi voco vos.venite ⁊ audite e na eſt talis tali die ante Ralẽdas.nonos.
tatem lunę.vel pᷣncipiũ menſis.⁊ ideo mẽè xpyelidus. Vñ SBe RKalo ſiue colo nos dici⸗
ſis ille dictus eſt kalendę.q̃ſi vocationes. mus eſſe kalendas. —
Vel alit᷑ de conſuetudine rhomanoꝝ erat Ralo.onis.m.t.i.ille qͥ fertligna.⁊ ðꝛ a Ra
ꝙ in bncipio cuiuſlibet menſis celebrarẽét lon qð eſt lignum. Ralones etiam dicunt .
nundinas. ⁊ eas incipiebant in nonis.qꝛ & galeę militmum. .
venturi neſci ebãt pᷣncipiũ menſiſ.ideo ſp i Ratherina.nę.ꝓpᷣum nomẽ cuiuſdã ſanctę 1
pᷣma die pco turrim aſcendebat.⁊ totiens vginis.⁊ dꝛa catha.qð eſt vniſuzʒ.⁊ rui/⸗
vocabat kalo quaſi voco vos ad nüdinas na.qſi vniuerſał ruina. Omne em̃ ędificiũ 4
quot dies reſtabant vſq; ad diẽ in quo vo dyaboli in ea vniuerſalit᷑ coꝛruit. Mã i ea (Ao
lebant incipꝑe foꝛũ.vt ſi q̃rto die. quat᷑ dice ruuit ędiſñciũ ſuꝑbięꝑ hũilitatẽ quaʒ habu
bat Ralo.ſi in ſexto ſexies.vñ ⁊ illemenſis it.Carnalis ↄcupiſcentię ꝑ vginitatẽ qus iu
hqʒ quattuoꝛ nonas.iſte vo ſex nonas. qð Fuauit. Cupiditatis mundanę.qꝛ oĩa mũ⸗ E
ideo ſic diuiſerunt vt latrones neſcirẽt qñ dana deſperit. .
deberet eſſe foꝛum. qꝛ abſcondebant᷑ ĩ ſil/ Ryrios ꝑ vnũ r.i.dñs. Ryrrios ꝑ duor.i. .
uis.⁊ venientes ad foꝛum occidebãt ⁊ p poꝛcus ſiueſus. ôꝗMV
dabant. Ael kalende dicunt᷑ q̃ſi colende. RKyrie eleyſon.i.dñe miſerere. Et ſunt due V 1
qepma dies cuiuſlibet menſis colebat᷑ an / ptes ⁊ non dictio cõpoſita. Naʒ Ryrie.i. I
tiqtus in honoꝛe Junonis. Vñ in li. Fau⸗ dñe. Eleiſon.i.miſerere. fin

us

t
NE
dch
⸗
non
s,
Eti
a
Me
W
.
on
Nſecun
nonſ
ui
eno

Nldr

londs
nun
8.
6,
de⸗

L
nds.

dDck

Ran
Rc

Giſne
n.

i And

1.Eiis

ig

on niy⸗

do

i.ſignũ bellicũ quod ex

bax. ri.

xillum ſancteę crucis trãſfoꝛmatũ.
inter alia bellica ſigna pꝛecioſius

erqak.
hoc ſignum ⁊ adoꝛationeʒ eiꝰ Conſtanti⸗
nus ſieri iuſſßßiit.
LCabdaciſmus eſt vbil.plurimum ſic ſonat
vt ſol ⁊ luna luce lucent. Labdaciſmꝰ etiã
eſt vel ſi ꝓ vnol.duo ꝓnũciant᷑.vł qͥtiens
ynũ l.exiliꝰ duo largiꝰ ſonant. Nam vnuʒ
largius.duo exilius ꝓferri debent.
Cabecula.lę.dimi.i.parua labes.

Labellũ.li.dimi.i.paruũ labꝛũ. Iñ labellu

lum. li. aliud dimi.

Labeo.onis. m.t.i. tabernarius vł leccatoꝛ
⁊dz a laboꝛ.berl.Et labio fuit qͥdam legiſ⸗

pitus.⁊ etiam qdam vilis poeta.
Laberintꝰ.ti.i.pplexũ ędiſiciũ q̃le erat apð
cretã factum a Oędalo.⁊ ðꝛ h laberintus.
qꝛ nemo poſſet inde labi.vel qꝛ erratilis ẽ.

⁊æ ad labendũ facił.⁊ ðꝛ a laboꝛ.berl. Ałðꝛ

laboꝛintus ꝑ o.a laboꝛ.oꝛis.⁊ intus.qꝛ ha
bet intus laboꝛꝛeem.
Labes. bis.fę.t.i.putredo.ꝑnicies.ruina.
miſeria. ⁊ ð a laboꝛ. beris.

Labil. lis.ↄ.t.⁊ h le.qð cito labit vl in quo

quis facile labit᷑.
Labiolũ.li.dimi.i.paruum labium

Labina.neę.f.p.terra aquoſa ⁊ mobilet la 6.

bilis in q̊ quis facile labit᷑.

Labioſus. ſa. ſum. ꝗ̊ groſia habet labia DW

Laboꝛ vłlaboſ.oꝛis.i.ſtudiũ.cura.vigilię.
miſeria. calamitas. conatꝰ. ⁊ ð a laboꝛo.
g8s. Jñ laboꝛoſus.⁊ laboꝛioſus.ſa.ſum..i.
plenus laboꝛe.qͥ patit᷑ laborẽ.⁊ qͥ exigit la
boꝛem vt fiat. J
CZaboꝛoſus.ſa.ſum.i.groſſa labia habens.
Labꝛucetũ.ti.locus vbi labꝛuſteę abundãt.
Labꝛũ.bꝛi.⁊ h; labiũ.bij.ambo a lambo.bil
Ddifferũt.qꝛ labiũ ðꝛ ſuꝑius.labꝛũ inferius
Vel labiũ mulieꝝ.labꝝ viroꝛũ ꝓpt᷑ pilos

qquã aſpitatẽ ſigt hec lr̃a r.poſita in ; noie

labꝛũ. Vñ. Labꝛa ſunt viroꝝ.ſʒ labia ſunt
mulieꝝ. Ael labrũ eſt vaſis. labiũ vo oꝛis
Vñ ⁊ labrũ inuenit᷑ ꝓ ipᷣo vaſe in quo pe/
des lauant᷑.⁊ tunc labrũ ðꝛ a lauãdo q̃i la⸗
uum.aqꝛ lauatio ſiue lotio infantium in eo
fieri ſolet. Idem ðꝛ ⁊ alueus.

Labruſta. ſte. f. p. vitis ſilueſtri ſic dicta. qꝛ
in labris.i. extremitatibꝰ terrę vel agroꝛũ

finibꝰ⁊ marginibꝰ naſcit.Et ponit᷑ qñq;

—

auro fit ⁊ lapidibus pᷣcioſis in ve

imperatoꝛ ⁊ conſules adoꝛabant.

pꝓfructu illius vitis. Añ Eſa.v. Et expe/
ctauit vt faceret vuas ⁊ fecit labruſtas.
Labruſtetũ.ti.i.locꝰ vbi labꝛuſte abundãt.
Labruſtoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ labruſtis.

Lac.lactis.n.t.a coloꝛe noiat᷑.eo ꝙ ſit albꝰ
liqͥꝛ. Leucos em greęci.albũ dicunt.Cuius
natura ex ſanguie ꝓcreat᷑. Nã poſt partũ
ſiqͥd ſanguis nondũ fuerit veteri nutrimẽ

to ↄſumptũ.naturali meatu fluit in mam/

mas.⁊ eaꝝ vtute albeſcens lact accipit q̃/

litatem. Et a lac ðꝛ hęc lactis.tis.quędam

ꝓs inteſtinoꝝ.Et lactis eſt id quo laccoa/
gulat᷑.⁊ vt dicũt illud inteſtinũ eſt quędaʒ

pelli cula in qᷓ lac in qbuſda locis coagulat᷑
Vnñ Nerſius. Nulmone ⁊ lactibꝰiunctis.
Lactis etiam eſt gtũs de lac.

ſum.in eodem ſeſiun.
Lacerua.uę.f.p.eſt palliũ fimbriaꝝ quo oli
ſoli milites vtebant᷑.⁊ ðꝛ lacerua.qꝛ ſit la⸗
ceratis.i.amputat capitibꝰfimbriaꝝ neq;
ita laxis vt ſunt penularum.i.pallioꝛum.
Vñ Juuenał.Criſpinꝰ tyrias humere re/

uocante laceruas. Iñ laceruatus. ta. tũ ·i.
illo pallio indutus. Añ Juuenat. Jpᷣe la⸗/

ceruateę dum ſe iactaret amicę.

Lacertoſus.i.foꝛtis q magnos hʒ lacertos

⁊ ðꝛ a lacertꝰ. AUñ Oui.in.xj.meta.Dura
lacertoſi fodiebãt arua coloni. Item lacer
toſus.i.plenus lacertis.⁊ ðꝛ a lacertꝰ.vła
lacerta reptiiiitt.
Lacertulꝰ.li.⁊ h lacertellꝰ.li.dimi.a lacertꝰ
Item lacertulus etiam ðꝛ auis qdam.
Lacertula.lę.⁊ lacertella.lę.dimi.a lacerta
Lacertus.ti.m.s.ðꝛ bꝛachiũ.⁊ ðꝛa lacero.
qꝛ ſit ad lacerandũ habił.vel qꝛ a coꝛꝑe vi
detur laceratꝰ.Et eſt ꝓpᷣe lacertus ſuꝑioꝛ
pars bꝛachij vel muſculus. Et hic deriua⸗
tur lacerta tę.⁊ Glacertꝰ.ti.qðdaʒ reptile
ſic dictũ qꝛ bꝛachia habeat. Ał qꝛ lacerta
in hoꝛto ſolet moꝛari.ideo qnq; ponitur ꝓ

hoꝛtulo. Et lacertus ſiue lacerta eſt cõple⸗

xus bꝛachioꝝ.ſ.tantũ ſpaciũ qtũ aliquis

brachijs põt cõplecti.Et coꝛ.pᷣmã lacertꝰ.
Añ Quidius epi. Eſt aliud collũ ſolitl. te⸗

tigiſſe lacertis.

Lacheſis ſᷣm poetas vna eſt de tribꝰ parc

ꝗtrahit filũ.i.pducit vitaʒ. ⁊ interpᷣtatur
ſoꝛs vel alteratio quã recipimus in hac vi

ta. ⁊ ð lacheſis.quaſi lactis cheſis.i.ꝓdu

ctio vite. . .
Lacinia. nię.eſt veſtis lacerata vel oꝛa ſiue

extremitas veſtimenti. Iñ lacinioſus. ſa.

ſum.i. laceratus vel pannoſus.

Lacer.ra.rũ.i.laceratus. Iñ laceroſus.ſa.

Lachryma.mę.f.p.i.gutta fluens de ocuł.
78ꝛ a lacero.as.qꝛ lacerat mentem. Unde

lẽte triſtamur.qñ ocułlachrymamur.
Iñ lachꝛymoſus.ſa.ſum.i.plenus lachry

mis vel lachrymas ↄferens.

Lachꝛymabib. 9.t. ⁊ P le.i.flebił vel triſtis.
Lachrymula.lę.dimi.i.parua lachryma.

Lactans.antis.ꝗ lac pꝛębet.ſed lactens cui
hbetur lac.

Lactati.ti. cibus qui fit ex lacte. vt ex lacte

amygdaloꝝ. GM
LCacteolus.la.lũ.pe.coꝛ.idem qð lacteus.

lactea.qͥdam circulus in cęlo.ſ.galaxias.
Lactuca.cę.f.p.herba ꝗqdã.⁊ ðꝛ a lac.eo ꝙ

ex abundantia lactis exuberet.vł feminaſ
lacte nutrientes impleat. Hec etiã in viris
venerl vſum coercet. Iñ h̊ lactucetũ.ti.et

hB; lactucariũ.prij.locꝰ vbi lactuce creſcunt ⁊

abundãt.⁊ lactucarius.ria.riũ. Et vt diẽ
¶MMacer. Frigida lactucę vis cõſtet et hu/

mida valde.
Lacturnus.ni.deꝰ qͥ eſt ſegeti lactenti.

Lacula.lę.f.p.ꝗq̃dã veſtis ꝗ qͥſdam lacꝰqua

dratos cũ pictura habet intextos.

LCacuna.nę.ꝗᷓ alio noie ðꝛ lacus.⁊ eſt foſſa

vbi remanent aꝗᷓ poſt effuſionẽ imbꝛiũ vel
ad quã confluunt immũdicię.Et eſt ꝓpꝛie
intra foꝛes ſicut foꝛica extra. Et q̃daʒ ſimi
litudine lacuna ðꝛ vẽter vel foſſa ventris.
Iñ h̊ lacunar. naris.qð qñq; idem eſt qð
lacuna. “

Lacunar.narl.n.t.i.teſtudo ꝗᷓ ſolet eſſeĩ ca⸗

meris ⁊ in domibus arcuata ⁊ concaua ad
modũ lacunę.Antiqͥtus em fiebant teſtu/

dines curuę.⁊ ↄcauę in domibꝰ.⁊ iõ lacu /
nar ðꝛ a lacuna.vel a lacu.qꝛ teſtudo qͥſdã
lacus rotundos vel quadratos gipſo. vel

alijs coloꝛibus habet depictos cum ſignis

intermicantibus. VUñ etiam ipᷣa teſtudoſe

pe ðꝛ lacꝰ. Vñ Lucilius. Reſultãt ędeſq;
lacuſq;.Et inde h̊ lacunariũ.rij. ꝓ eodem
Item lacunar eſt ↄiunctio trabiũ .a lacu.
qꝛ ſicut plures riuuli i vno lacu.ita trabiũ

capita ⁊ lignoꝛum in vno loco cõöueniunt.
Itẽ lacunar idem eſt qð lacuna.Et Lacu
nar ðꝛ ſuppellex domus vel locꝰ vbi tota

ſupellex domꝰ reponit᷑. Itẽ lacunas ðꝛ lã⸗
pas ardens in aere.⁊ tunc ðꝛ aluce et aer.
qꝛ lucem pᷣbeat aeri.

Cacus.cus.cui.m.g.⁊ etiã h lacus ci.ſecun
de declina. inuenit᷑.i.cuppa in q̃ vinũ de/
currit.⁊ foſſa ꝗᷓ alio noie ðꝛ lacuna.⁊ eſt re⸗

Lagena.nę.f.p.eſt vas vinarium ꝓpᷣe.licʒ
etiã aq̃tile inueniat᷑. AUñ in euãgelio. Itei
ciuitatem ⁊ occurret vobis hõ lagenaʒ aad
baiulans.Et ꝓð.pe. Vñ Auroꝛa. Coꝛꝑa

ceptaculũ aquaꝝ. Et differt a ſtagno ? pi /
ſcina. Stagnũ em eſt aqua ſtas aruſficio. 7

hũñs piſces. Miſcina eſt aqua ſtãs artiſicio

carens piſcibꝰ. AUñ ⁊ ðꝛa piſce ꝑ ↄtrariuʒ.
Lacus eſt aqua ſtans naturalit᷑ vel paruʒ
fluens. ſiue habeat piſces ſiuenon.
Laganũ.ni.n. S.eſt qðdã genꝰ cibi.qð pᷣus

in aqua coquit᷑.poſtea in oleo frigit᷑. Et ſi
unt lagana de paſta.q̃ſi ꝗqdam mẽbꝛanulę.
q̊ qñũq; ſtatim in oleo frigunt᷑.⁊ poſtea mel
le cõdiunt᷑.qñq; pꝛius in aqua coquunt᷑.

. 4 us · poſtea in oleo frigũt᷑. Ala vo in vulgo di⸗
Lacteꝰ.tea.teũ.de lacte exñs.vel ad lac ꝑti
nens.vel albũ vt lac Iñ h̊ lacteus.vel hęꝑc

cuntur cruſtella.iſta laſania. Et coꝛri.ga.

Vnde in Auroꝛa. Lagana nata notant et

fratris ⁊ hoſtis amoꝛem.

ſubdentes moꝛti fregerelagenas.

Lagois.f.g.qdam auis hñs lepoꝛinã carnẽ
2 ðdꝛa lagos qð eſt lepus.Et etiã lagois dꝛ

piſcis qdam eadem ratione.

Lagos gręce ð curſus vel velocitas. AUnð
apud gręcos lepus vocat᷑ lagos vł lageoſ
eo ꝙ velocit᷑ currat.Et inde ꝗqdaʒ vitis ðdꝛ
lageos gręce.lepoꝛina latine.qꝛ velocius

currat ad maturitatem vt lepꝰ. vł qꝛ vinũ
eius venas hoim cito tranſit

Laguncula. ię.dimi.i.parua lagena Ande
Ela. v. Decem em iugera vineaxꝝ faciẽt la

gunculam vnam.

— „

Laicus.ca.cũ.i.popularl.⁊ ðꝛ a laos qð eſt

populus.qð ðꝛ a laas.qð eſt lapis. Iñ lai
cus.qꝛ durus ⁊ extraneus eſt a ſcia ſraruʒ
Inde h̊ ⁊ hęc laicalis ⁊ Gͥ le. Inde laicalit᷑
adu.⁊ laicalitas.tatis.pꝛopᷣetas pua quis
ðꝛ laicus.vel laicoꝝ congregatio

Lama.meę.f.p.eſt locus voꝛaginoſus.vłla

pis in via abrutus ⁊ obrutus. ⁊ ðꝛ a lema
vel lemos. Lemos enim vel lema ðꝛ voꝛa⸗
go Indehec lama.mę.locus vel via aſpa

vel voraginoſa. Inde lamoſus.ſa.ſum.i.
voꝛaginoſus. plenus lamis Item lama.i.
fruſtum latum auri vel argenti vel alteriꝰ*

metalli.⁊ tunc ðꝛ a latus.ta.tuʒ.eo ꝙ lata
ſit ſpacioſa m hugl. NMapias autẽ dic.
Lame dicuntur confractiones viarũ quę
fieri ſolent pluuia interueniente. Lamę fa
cturę cuiuſlibet metalli ſunt.

Lamjna aſabthani. Matthei. viceſimoſeè//
ptimo. Eli eli lamma aſabtani. Hoc eſt. de

me.

tur

us meus. deus meus. vt quid dereliquiſti Lan

un

e

been
ſid
D
ei

e

fi
fr
KN
acbis

4 X ;ð õs .
. Z D — ð
8 —M 8

.AI

Lamech. interpᷣtat᷑ ꝑcutiens.qꝛ pꝑcuſſit ⁊i
terfecit Cayn.qð ⁊ ipſe poſtea perpetraſſe
vxoꝛibꝰ ↄfitek. M
Lamẽtatio.onis.i.lachꝛymę.gemitꝰ. fletꝰ.
vlulatio. Itẽ lamẽtabilis.i.flebilis.
Lamia.mię.f.p.i.ſtria ðꝛ q̃ſi lania.a lanian
do pueros.qꝛ fabulant᷑ vetulęlamias ia⸗
nuis clauſis domos intrare.ĩfantes coꝛrũ
pere aclaniare. ⁊ poſtea viuos reſtituere.
⁊ habent facies hois ⁊ coꝛpus beſtiarum.

Suꝑ illud aũt Thꝛeñ.iiij. Sʒ ⁊ lamię nu
dauerunt mãmas dicit gio. Lamia crude⸗

lioꝛ ſuis fetibꝰqᷓ; cęterę beſtię ðꝛ. AUñ lamia

q̃ſi lania ðꝛ.qꝛ catulos ſuos laniare fert᷑.

Item Eſaię.xxxiiij.dicit gloſa.Lamia pe
des habet equinos.cętera membꝛa vt fę⸗
mina.

Lamia.nę.ðꝛ ꝑua lama.vñ Job.xix.Quis

mihi der vt exarentur in libꝛo ſtilo ferreo
Riplumbt lamina.vel celte ſculpantur in ſi

Lampas.padis.f.t.⁊⸗ heclampada. dę. dici

tur vas quoddã quod eccleſiaʒ illuminat.
Et ꝓpꝛie lampas.ẽ vas vel flãma in verti

ce lucẽs.⁊ ðꝛ a lambo.bis.qꝛ lambẽtis mo

dum oſtẽdere videt᷑. AUnde fax ⁊ candela
ðꝛ lampas Et facit actũs ſingnlarl lampa
dem. vel lampada. HD́MV
Lana.nę.i.vellus.⁊ ðꝛ a lanio.qꝛ laniat᷑ cũ
carpit᷑. Vel qꝛ olim lanę pᷣus laniarent᷑.id
eſt. euellerent᷑. nõ tonderent᷑. Vñ ⁊ vellus

Ddictũ ẽ a vellẽdo. IJñ lanoſus.ſa.ſum.⁊la⸗
nutus.ta.tũ.i.lanã habẽs.vel lana abun⸗
dans.⁊ laneus.nea.neũ.de lana exñns.
Lancea.ceę.ẽ ꝓpꝛie haſta habẽs in medio

amentũ.⁊ ð a lance.ꝓ libꝛa.qꝛ ẽ lance.i.
ęãli amento ponderata vibret᷑.
Lanceola.lę.di.i.ꝑua lancea.vel ẽ herba.
Landula.lę.i.alauda.genus auis ẽ.
Langoꝛ.oꝛis.m.g.i.doloꝛ.ifirmitas.laboꝛ
ſtupoꝛ.pigritia.defectus. Iñ langoꝛoſus.
ſa.ſum.i.plenus langoꝛe.Et ſcribit᷑ ſine.u
tam in ntõ qᷓ; in gtõ.

⁵

Languidus.da.dũ.i.infirmus vel excoꝛs.

ſtupidus vel deſiciens.
Laniarius.rij.i.retiariꝰ.⁊ ðꝛ a lana.
Laniatoꝛiũ.rij.i.macellũ vbi carnes laniãt᷑
⁊8 a lanio. as. M
Lanicꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.i.laneus.⁊ ðꝛ alana.
Laniena.ne.f.p.domꝰ medicoꝛũ vbi laniã⸗
tur infirmi. Vñ Mꝛudẽtiꝰ in libꝛo hymno⸗
rum.Laniena qñ ſeuit hypocrita.
anifex.ſicis.ↄ.t.q vel ꝗ lanã facit.vel qui
yel ꝗ̊ ex lana oꝑi᷑. H

Laniger. ra.rũ.i.gerẽs lanã vt ouis.
Lanio.onis.m.g.q laniat.qͥ etia laniſta.ſtę
dðꝛ.⁊ lanius.nij. Laniones ⁊ laniſtę ⁊ lanij
dicunt᷑ carniſices ⁊ homicidę macellato
res.a laniando.ſ.carnes.
Laniſcus.ſci.faſciola ex lana facaa.
Lanoculus.la.lũ.qͥ frequẽter lanã adhibet
ad infirmos oculos tergendoss.
Lanuginoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ lanugine.
Lanugo.inis.f.t.i.lana ſuꝑ poma. vel flos
tribuli.qͥ poſtq; bñ ſiccatus ẽ.leui flatu ef⸗

ferft in aerẽ.⁊ ðꝛ a lana.qꝛ coloꝛẽ lanę habʒ

⁊ẽ leuis ad ſiłlitudinem lanę. Uñ Sap.v.
Spes impij tanq; lanugo ẽ ga vento tolli
tur. Item lanugo ẽ pᷣma barba ad ſilitudi

nem lane. Et ꝓdu. nu.

Lanus.ni.mai.ge.quidaʒ fluuius eſt vltra
danubium. —
Lanx lancis.f.g.ẽlatus diſcus.⁊ ðꝛa latus

ta.tum. Sʒ ꝓpꝛie lances ſunt ſcurellę de li⸗

bꝛa pendẽtes.Et hinc lanx ponit᷑ qnq; ꝓ
libꝛa. Añ Homerꝰ. Suſtinet auratas eq̃li
pondere lances. Et ᷣm h̊ cõpõit᷑.h̊ bilanx
cis. libꝛa vel ſtatera duas quaſi habẽs lan
ces. .
Laodicia.ciuitas aſię.⁊ interpꝛetat᷑ amabi
lis tribus. l
Laas greęce latine ðꝛ lapis. Iñ apð gręcos

laos dðꝛ populus.quaſi lapideus.vel durꝰ

qꝛ nõ ſequit᷑ rationz. M
Lapa.peę.f.p.genꝰ ẽ tribuli.herba ſpinoſa
ſic dicta eo ꝙ habeat ingentẽ caulẽ ꝑ tram
diſpoſitũ. Hec herbaa grecl philantropꝰ
ðꝛ. Et ꝓd. bᷣmã. Quidã tñ dicunt.ꝙ gemi

netẽ ibi. p. ⁊ ſic ẽ ibi poſitio.

Lapas.patis.ſᷣm mgrm in hiſtoꝛijs ẽ cibuſ
ex oleribꝰ ↄfectꝰ. Ita ðꝛ in lib. Judith.
Lapatica.cę.f p.ꝗqdã herba ãi cibo ſumpta
ſtomachũ cõfoꝛtat.venerẽ repᷣmit.vꝛinaʒ
ꝓuocat. ructũ excitat.
Lapenę.ſtellę fulgẽtes.
Lapes gręce.ignoꝛãtia vel turpitudo latie.
Lapetũ.ti.pe.ꝓd.locus vbi lapę abundãt
vel creſcunt.
Lapiceędina.nę.pe.ꝓd.locꝰ vł dom vbila
pigdes cedunt᷑.qð ⁊ lapicidina ðꝛ.
Lapicida.dę.pe.ꝓd.i.lapidis ceſoꝛ.
Lapide.dea.deũ.i.de lapide exñs.
Lapidicędius.dij.i.cęſoꝛlapidis.
Lapidoſus.ſa.ſum.i.plenus lapidibꝰ.
Lapillꝰ.li.dimi.i.puꝰlapis. ”
Lapis.idis.ðꝛ ᷣm hug..a laas qð ẽ lapis.
Aela lędo.dis.quia ledit pedem. autẽ
ðᷣꝛ lapis.quaſilędens pedem. etymok. ⸗

x lapis mollis. Metra vo dura ⁊ aſpera.
Baxa aũt hęrent.⁊ de montibꝰ excidunt᷑.
WPerra gręecũ cẽ.⁊ ðꝛ ꝓpꝛie de durl.a petroſ
qð ẽ durũ vel firmũ.Silex lapis durꝰ qͥ et
focaris ð.

Lapiſta. ſte.f. p. genꝰ vaſis lapidei ⁊ arij

Lappates ſᷣm glo. Judith.x. ðꝛ cibꝰ ex ole
ribus cõfectus. VUn quidã. Lappates cibꝰ

S.⁊ olus cõponit eundem. Hugl.vo dicit.

Lappates caricę.ficus ſiccę.

Laquear.arl.n.t.i.ↄiũctio trabiũ in ſũmita

te domus.⁊ ð a laqueꝰ. Vel laquearia ſũt

Iſup tigna ponunt᷑.⁊ ipſis tignis illaque⸗

ant᷑. Itẽ laquearia ſũt ꝗᷓ camerã ſubtegũt
⁊ oꝛnant.Sʒ laquear ipſa teſtudo camerę

dꝛ.inſtar laquei curuati facta.qð alio noie
ðꝛ teſtudo ⁊ lacunar. Iñ h̊ laqueariuʒ.rij.

idem qð laquear. Iñ laqueari. ria. rium.
Vnð Joſephus in. viij. De lignis celatis
ope laqueario auroq; veſtitis.

qqueatꝰ. ta. tũ. ðm laquearbꝰ oꝛnatũ.vł te

ſtudinatũ.ad modũ laquei curuarꝗũ.
Vñ Aggei. j. vbi nos dicimus. In dom⸗i

bus laqueatis. Septuaginta interp̃tes d
cunt. In domibe ocauis. Itẽ laqueat ðꝛ

laqueis capt vel ligat?ꝰ.
Laqueolus.li.dimi.i.puus laqueꝰ.

LCaquetiſmus.mi.maſ.ge.i.tendicula.⁊ ð

laquetiſmꝰ. q̃ſi laqueꝰ tenſus.
aqueus.quei.i.vinculũ.vel retiaculuʒz. et
ðꝛ a liciũ.qꝛ de filo ſolet fieri.
Lar.larl.m.g.i.domꝰ.⁊ ðꝛa largioꝛ. giris.
vela largꝰ.gi.qꝛ inde ꝓcedit largitas. Et
HBlar. larſ. ðꝛ ignis. Vñ in antiquoꝝ ꝓuer⸗

bio ðꝛ. Nidi larẽ in laribꝰ.i.ignẽ in domi⸗
bus. Itẽ lar. larl. ðꝛꝗqdã nympha q pᷣmo ꝓ
pter garrulitatẽ ſuã dicta ẽ larlar. quaſi la
trans.ſʒ ꝓpt᷑ turpẽ ſonũ abſciſa ẽ vna ſyl⸗

laba.⁊ dicta ẽ lar. Et ꝓdu.pᷣmã lares. Vñ

Lucanꝰ in.v. O vite tua facultas pauꝑis

anguſti lares. O munera nondũ intellecta

Deüu. Itẽ lar fuit quidã rex.ſʒ tũc facit gtm
lartis.interpoſita.t.cꝗ differentię. NRonit᷑

etiã lar ꝓ loco vbi fit ignis.

Eardariu.rij.locꝰ vbi lardũ ſᷣuat᷑ ⁊ retinet

Lardũü.di.neu.ge.ẽ pinguedo poꝛci adhę⸗

rens cuti..⁊ ðꝛ a lar.qð ẽ ignis vel domus
eo ꝙ in igne cõſumat᷑ vł qꝛ in lare.i.domo

repoſitũ.oſeruat᷑. Ael ðꝛlarduʒ. q̃ſi large
aridũ.vel potiꝰ eſt etymologia. In lardu⸗

lum. li.dimi. Et lardoſus. ſa.ſum.i.plenꝰ
lardo. Et lardo. das.i.lardo. impinguare

vel guttatim lardo aſſare.vłlardatũ facẽ.

Largitoꝛ.oꝛis.m.g i.donatoꝛ.qi

em laruas eſſe demones factos ex hoibꝰ qͥ

Lar giflu⸗. flua. flui.i. largy. Indelargiflue

qadũ.i. affluenter.

—

f. g. p. ꝓ tã. in ntõ qᷓ; igtõ.i.donatrix.

Largitio.onis.i.retributio.donatõ.⁊ ẽ am

bitiõis. ſʒ largitudo ł largitas ẽ hũanitatl

Cargiuſculus.la.liũ.i.aliquãtulũ largioꝛ.

Largus.ga.gũ.i.abũdãs.affluẽs.⁊ qͥ libẽt

-

dat. Et cõponit᷑ plargus q́;argus. dilar⸗

QJgus. oia ꝓ valde largdu0us.

*

Larua.uę.ẽ ſimulacrũ qð terret.qð vulgo

ſolet dici maſcara.qꝛ apponit᷑ faciei ad ter

rendum pueros. Itẽ larua ð malefic ican

tatoꝛ.⁊ vmbꝛa dęmonũ,/vl dęmon.Sicũt

meriti mali fuerũt quoꝝ natura ðᷣꝛ eſſe ter⸗
rere gpuulos.⁊ in angulis garrire tenebꝛo⸗
ſis. Vñ in hymno aploꝝ Petri ⁊ Cauli.
LCaruas repellũt demonũ vltra mundi li⸗
mites. Et inde tractũ ẽ illð qð apponitur

faciei.ne quis cognoſcat᷑. Vel ad terroꝛeʒ

dðꝛ larua.qua vide eſſe imago dęmõis pᷣm

ug.. ap̃.etiã dic. Laruę noxię vmbꝛe
damnatoꝛũ aĩę. Larua imago quã qs poꝛ
. ante vultuʒ. JIñ laruula.lę.dimi.i.pua
lIarua.. ́ôꝗM
arus. ri. vt dicit glo. Leuitl.xj. Aial ẽ taʒ
in terra q; in aquis habitãs.volat em ⁊ na

tat. Itẽ Beut᷑.xiiij.dicit glo. At auis vo⸗

lat.vt aquatile natat.pua auis ẽ vt fertur

nigra ⁊ pinguis.ſemꝑ habitãs iuxta aq̃̊s.

nec põt longe volare. Uñ ⁊ agiles homies

frequẽter eã capiunt.

4

Laſciuus.ua.uũ.ðꝛ q̃i laxiuus.qꝛ ſit laxus
.i. ſolutꝰ ⁊ vanus.⁊ ðꝛa luxꝰ.xa.xũ. Mꝛo⸗

pꝛie laſciuus ẽ.qͥ ꝓpter luxuriã ẽ ſolutus ⁊

vanꝰ.qð vulgariter ventoſus vel petulãs
dꝛ. Iñ laſciuia. uię.i.luxuria.
Laſciuioſus.ſa.ſũ.i.luxurioſus.plenus la⸗

ſciuia.qͥ multũ ⁊ petulant᷑ ludgit.
Latebꝛa. bꝛę.f.p.i.obſcuritas. Iñ latebꝛo⸗
ſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ latebꝛa vel obſcurus.
Lateralis. .t.⁊ h le.i.a latere exñns.
LCaterculus.li.di.i.puus later.

Later.terl.m.t.eſt gleba cocta vñ fit murus
Et dicunt᷑ lateres a latꝰ.ta.ũ.qꝛlati ⁊ ſpa
cioſi foꝛmant᷑.Et nota hanc naturã laterl
ꝙ quãto plus abluit᷑ tanto plus exaſpera
ſcit ⁊ deterioꝛ fiit. Añ quidam volẽs ſiõẽre
ſeruire ſe iutiliter cuidã a quo nunqᷓ; remu

nerationẽ ↄſequi deberet.interrogatꝰ a qͥ⸗

dam quid ggerer puerbilit dixit. Lauo
iinutiliter ſeruio.ſicut inutilix

laterẽ. qua
laboꝛat q laterem lauat.

.

iĩ largitrix

ani.

ba⸗

71r

cn
enn
Moo⸗
.
l⸗
Ur
6
W
ühe

li
ſen
i⸗
His

s

d⸗

Ws

nnse⸗

lch .

uns.
66

ünms
ui h
wibuen
hen
Gchren
Gon
d Lun

. 4

Latericius.cia.ciũ.i.de latere exñs.

Laterna.nę.f.p.dꝛ a lateo.tes.qꝛ ibi intꝰ la

teat candela. Uñ dicit Pap̃ᷣ. Laterna ðꝛ
eo ꝙ igniſ i ea luceat ⁊ lateat.vas lucernę ẽ

⁊ coꝛ.pᷣmã. Vnñ.Quo cãdela latet tibi ſit lo

cus illelaterna.

Laternula.lę.dimi.i.pua laterna.

Latex. ticis.m.t. ꝓpꝛie ẽ aqua ſubterranea
⁊ꝛa lateo.tes.qꝛ latet i venis terrę.Qui⸗
libet tñ liquoꝛ ðꝛ latex ſʒ determiate ꝑ ad⸗
iunctũ vt bacchicꝰ latex. vł aq̃ticꝰ latex. et

Latomia.mię.f.p.ẽ lapidis ceſio. (ſilia.

Latomꝰ. mi.i.cęſoꝛ lapidũ.⁊ ðꝛalaas.qð cẽ

lapis.⁊ tomos.qð ẽ diuiſio ſectio vel inci⸗
ſio.qꝛ incidit lapides ⁊ diuidit.
Latibulũ.li.pe.coꝛ.i.latebꝛa vł obſcuritas
Laticoſꝰ.ſa.ſũ.i.aq̃ticꝰ vłaqͥſus vłliqroſꝰ.

Latinus.na.nũ.pe.ꝓd. Et ꝓpꝛie latini di⸗

cti ſunt italici.a latio vel a latino pr̃e laui⸗
nię. Sʒ poſtea etiã latini dicti ſunt ⁊ alij ex
tra italiã.ſʒ nõ niſi litterati ꝓpꝛie.quilr̃as

habẽt latinas. Inñ hęclatinitas.tat.i. mul
titudo latinoꝝ. ⁊ ꝓpꝛietas qᷓ ͥ ðꝛ latinus

vel lingua latina.

Latini dicebant᷑ olim qͥdã qͥ ita erãt a důdis

manumiſſi vt erãt in vita liberi.⁊ gaude⸗

rent plenaria libertate in bonis ſuis.ſed in
moꝛte ſerui erant.q̃re poſt obitũ eoꝛuʒ non
poterãt ſuccedere hęredes eoꝝ.ſʒ bona eo

rũ tanqᷓ; ᷣuoꝝ ad dños deuoluebant᷑.

Latiũ.tij.ponit᷑ ꝓ Roma.Et vt dicunt hi⸗

ſtoꝛię. Saturnꝰ e gręcia Jouẽ filiũ fugiẽs
circa fines vbi nũc roma ẽ latuit.⁊ ab eius

latebꝛa latium eſt appellata. Añ Lucanꝰ⸗
in pᷣmo. Gentibus inuiſio latiũ pᷣbere cruo

rem.Et latiũ põt ibi poni adiectiue. vt lati
um cruoꝛem.i.romanũ cruoꝛẽ. Iñ latialis
2.t.⁊ h le. Vñ idẽ i eodẽ. Mercuſſit latiale
Latratus ẽ vox canu. (caput.

Latria.trię.ẽ ſeruitꝰ.qͥ ſoli deo debet exhi⸗

beri ⁊ exhibet᷑.Et ẽ latria qdã vᷣtus cardi⸗
nalis.⁊ reducit᷑ ad iuſticiã. Cõſiſtit em la⸗
tria i eo ꝙ reddit᷑ ðo qð ſibi debe᷑. ⁊ ꝓpt᷑
B ad iuſticiã reducit᷑ nõ q̃ſi ſpẽs ad genus.
ſed ſicut vᷣtus annexa ad bᷣncipale ꝗ ꝑtici⸗
pat modũ pᷣncipalis.

₰

Latrienſis..t.⁊ hᷣ ſe.q̃ latriam impẽdit.

Latrina.nę.pe.ꝓd.ẽ pᷣuatus ſeceſſus.ſcilʒ

cloaca.ꝗᷓ latet in domo in loco pꝛiuato. vñ

⁊priuata ðꝛ. aũt ðꝛ latrina.q̃ſi latratus
ani.quia ibi anus latrat.etymol.ẽ. Super

illud aũt.iiij. Regl.x. DBeſtruxerunt dem

HBaal. ⁊ fecerũt ꝓ ea latrinas. Dicit magi⸗

ſter in hiſtoꝛijs.i.ſubterraneos cunicuios

ad mũdandas vias vaͤbis.
Latro.tronis.cõis.ge.ðꝛ a latꝰ.Et dicunt᷑
latrenes.ſatellites magnatũ.qͥ circũdãt la
tera eoꝝ. q̃ſi latrones. Itẽ latro ðꝛ viſpilio
qui in ſiluis latet ⁊ expoliat tranſeuntes ⁊
tũc ðꝛ a lateo.tes. I latrociniũ.ni.
Latrunculus.li.dimi.i.puus latrro.
Latumia.mię.ẽ vinculũ.catena carcer. vel
cuſtodia carceeis.
Latus.lateris.n.t.ẽ ꝑs coꝛꝑis humani vel
alterius rei.⁊ ðꝛ a lateo.tes.qꝛ nobis iacen
tibus latet.ſʒ latus.ta.tũ:i.amplus.patu⸗
lus.ſpacioſus.a lato.tas. VUñ. Eſt amplꝰ
latus. etiã latus ẽ hois ꝑs. Eſtq; pꝛioꝛis ĩ
i. gtũs in eriſq; ſecüdi.
Latuſculũ.li.dimi.i.puũ latus.
Lauacrũ.cri.n.s.i.lotio.ablutio.⁊ coꝛ.pe.
naturalit᷑. licʒ in verſu poſitiõe poſſit eã ꝓ
ducere. Vñ Auroꝛa. Illud de lauacro gal
lica lingua tenet.

Lauatio. onis.i. baptiſmus. ablutio. Unoð

Eccl.xxxiiij.Qui baptigat᷑ a moꝛtuo.⁊ ite
rum tangit moꝛtuũ.qͥd ꝓſicit lauatio eius
Laudabilis..t.⁊ h le.qͥ dignꝰ ẽ vt laudet᷑.
Laudũ.ẽ ſententia arbitri.

Lauerna.nę.ẽ dea latronũ ⁊ furi.
Laurus.ri.f. g.⁊ H laurus.rus.rui.⁊ H̊ lau⸗

rea.reę.ꝗᷓda arboꝛꝗ nũqᷓ; viriditatẽ depo⸗
nit. q̃ſi laudus vt laudea. vñ a laus dici᷑.
qꝛ olim cũ laudibꝰ ea victoꝛum capita coꝛo
nabant᷑. Añ laudea dicebat᷑.ſz poſtea mu⸗
tata ẽ. d. in.r. ⁊ ð laurea.⁊ inde laureꝰ.rea
reũ.i.de lauro exiſtẽs.vel ad laurũ ptinẽs
Et hęc laurea.xreę.i.victoꝛia.vel coꝛona ð
lauro. Iñ laureatꝰ.a. i. i. laurea coꝛonat.
Itẽ a laurea ðꝛ h̊ laureũ.rei. Iñ h̊ͥ laureo⸗
um. li. Laureũ etiã ðꝛ remuneratio ꝗᷓ cõſe
quebat᷑ ex ludo.ꝓq̃ͥ laurea coꝛona victo⸗
res remunerabant᷑. Laureolũ vo ðꝛ luduſ
ille. Et dicũt quidã ꝙ ludus ille ẽ diſc' vel
vga ꝗᷓ ſupponit᷑ oge ⁊ ibi voluit᷑. AUñ Ju⸗
uenalis. Laureolũ velox etiã bene lentuł

Laus. dis.f.t.ẽ ipᷣa vtꝰ innitẽs ꝗᷓ etiam ſine
celebꝛatione ↄſtat. Itẽ laus claritas.oꝛna⸗
mentũ.decꝰ.gloꝛia nomen. Itẽ laudatio ẽ
ipſa laudantis oꝛatio.

*

Lauſans.i.laudãs. Lauſantes.i.laudãtes

Lauticigꝗ.ticię.⁊ hęc laucia.cię.i.epularum

magniſicẽtia. Oꝛope laucię vel lauticie di
cunt᷑ delitioſi ⁊ delicati cibi vel mundicię.
Inñ lauticioſus.ſa.ſũ.⁊ laucioſus.ſa.ſũ.i.

21 .

delitioſus. Iñ lauticioſitas. tatl. ⁊ hęc lau
cioſitas.tatis.i.delicioſitas. 52

Lautus.ta.tũ.i.lauatus.ta.tũ.ſiue lotꝰ.et

ðꝛa lauo.as.vel lauoꝛ.arl. Itẽ lautꝰ accipi

tur actiue ᷣm ꝙ ẽ nomẽ.⁊ tũc tm valet lau
tus. quãtũ ſe bñ pcuras q̃ſi mũde ⁊ deliti⸗
oſe ſe ꝓcurãs. Unde Gregꝰ. Lautioꝛes ci

bos qnq; ſine culpa ſumimꝰ.i.pᷣcioſioꝛes

vel delicatioees.

Lagorus. interpᷣtat᷑ adiutus.eo ꝙ a moꝛte

a dñno fuerit reſuſcitatus.

Eanegi leeęna. nę. ð vxoꝛ leonis. Anð

„

Job.iiij Vox leene 7 dẽtes catuloꝛuʒ leo⸗

ſRum contriti ſun.
Lebes.bet.m.g.pꝑuus cacabus coquinalis

⁊ facit actũs ſingularl lebetẽ vłlebeta. Jñũ
ſumit᷑ hec lebeta. tę. ꝓ eodẽ. Vñ lebetas i⸗

uenit᷑ in płi numero.in veteri teſtamento.
vt patet Exoð.xxvij.Et ꝓducit pe.geni⸗

tiui. Unð Aurora. HDignos ſ̊ ſbiteros cre

do ſignare lebetas. Et nota ꝙ ꝓpꝛie caca⸗

lapidein.
Zebeus.dictus ẽ Judas Jacobi.

Lecca.cę.ẽ ꝓpꝛietas lingẽdi.⁊ ðꝛ a lingo. g
Iñ heęc leccacitas.tatis.⁊ h̊ leccatoꝛ.toꝛis

et hec leccatrix. cis. HNã taliũ ẽ lingere.
Lechi.i.maxilla.ſicut habet᷑ Judicl.xv.

Lechitus.ti.m.g.ẽ vas.ſ.ampulla de auri⸗

chalco. vm hugl. Papᷣ. vo dicit Lechit⸗

in regꝝ libꝛo. ampulla olearia. Et ꝓd pe.
Vñ in doctrinali ðꝛ. Et ꝓducunt᷑ lechit

⁊ hermophꝛoditus.

Lectica.cę.i.currus in qua defert᷑ lectus.et
ðꝛ a lectus. Nel ẽ coꝛtina circa lectũ.vł eti
am ipſe lectus.⁊ ðꝛ tunc lectica.ᷣm qͥſdam

a lectis herbis.⁊ eſt idem quod thoꝛꝰ. vᷣm

Hugl. Map̃. wo dicit. Lectica ðꝛ lectꝰim⸗

peratoꝛũ. Et ꝓd.pe. Vñ Ouidiꝰ.Lecticã
dñne diſſimulant᷑ abi. Itez Eſaię.lx vj. In

lectic ⁊ in mulis ⁊ in carrucis. Iñ lecticari
us.rij.qui ducit currũ.vel qͥ facit lectulos

vel qͥ in lectulo iacẽs poꝛtat᷑.Et lecticariꝰ.

ria. riũ.mobiliter in eodẽ ſenſu.vel qͥ perti
net ad lecticã. ⁊ B ⁊ hęc lecticalis.⁊ Hͥ le.in

eodem ſenſnnſu.
Lectio.onis.f.t.id qð legiẽ.

Tectiſterniũ.nij.i.lectꝰ.ſtratꝰ.⁊ pᷣꝑatꝰ. Ael
locꝰ in quo lectuli ſternunt. i.pᷣparant᷑. Ał
panni ⁊ ſtramẽta lectoꝝ. AUel locꝰ in qͥ ho⸗
mines ſedere veliacere ↄſueuerürt.

ectiuncula. lę. dimi. i. pua lectio.

Eectoꝛ. oꝛis m. t. : alegedo i. pcurrendo.

—

Ael alegendo.i.colligẽdo oia quęlegit qi

collectoꝛ. Vel a legendo.i.figurarũ ſonos

ꝓnunciando. Et differt a pticipio. qꝛnon

ↄueniunt alicui ex eadẽ cauſa. Narticipiũ
em ↄuenit alicui ex actu vel paſſione.ſʒ no
men vbale ↄuenit alicui nõ ex actu vł paſ⸗
ſione.ſed ex frequẽtia vel aſſiduitate vł in

duſtria. DOr em aliqᷣs lectoꝛ vel qꝛ ſcientiXã.

vel etiã peritia habet legẽdi vel quia aſſi⸗

due. vel qꝛ frequẽter legit. VUnde ⁊ ab offi
cio dicunt᷑ in eccłia lectoꝛes a legendo fre⸗

quẽter. ſicut pſalmiſtę.a pſalmis canẽdis.
Lectoꝛiꝰ.ria.riũ.qð ꝑtinet ad legenduʒ vel

qd lectoeeem.

71

Lectrũ.tri.⁊ h̊ legiũ.gij.ꝓ eodẽ. ſ. ꝓpulpi⸗

to. ⁊ dicunt᷑ a lego.gis. ”
Lectus.ti.ðꝛ a legendo. quia antiqui ſole⸗

bant legere i lectis.qui ⁊ circa lectulos ha
bebant parietes illitos cera. vt ſi aliqd di⸗-

gnum memoꝛia occurreret animis. eoꝛum
ſtatim graphio in illa cera illud deſignarẽt

ne poſſent tradere obliuioni. Inde lectulłꝰ

li. dimi. Et nõ ꝙ exterioꝛ ꝑs lecti dꝛ ſpõda

interioꝛ pluteum. Item lectus.ta.tuʒ.mo

legoꝛ. eris.

ma ẽ eiuſdẽ retracio.
CTegatio.onis.f.t.i.miſſio.⁊ ðꝛ a legatus.

biliter declinatur.⁊ tunc eſt participiuʒ de

Ledo. onis.f.g.i.maris exundatio.ſiẽmal⸗

Legatũ.ti.ẽ donatio ꝗᷓdã in teſtamẽto.a te

ſtatoꝛerelicta. Inſti. de lega· §.j. 2. ff. dele

ga.ij. l.legatũ.Et differt a caduco.qð ſcilʒ

cũ filius deeſt cadit ſuꝑ nepotẽ.vel aliũ de

cognatiõe.ſed legatũ extraneo dimittitur

Vnñ Juuenalis. Legatũ omne capis nec⸗
nõ ⁊ dulce caducũ. Iñ legatariꝰ.⁊ hęcle⸗
gataria.cui aliquid legatũ ẽ.velqͥ vel ale⸗

gatũ accipit. .
LCegatus.ti.m.S.⁊ hęc legata.tę.i.miſſus.
ſiue miſſa.vel nuncius.vel nuncia.⁊ dici᷑

alego. gas. ꝓ mittere. Añ. Legatus milſ⸗

ſus legatũ moꝛte relictũ.

— .

Legatus ẽille cui certa patria vel ꝓuincia
committit᷑ gubernanda.vt in.c.nouit. de

appel. Nõt etiam dici legatus quicũq; ab
aliquo ad aliquos ẽ miſſus.Aliter legatoſ
dicimus eoſdem quos aduocatos vel pa-⸗

tronos cauſarũ qui in foꝛenſibus negociis
heminẽtibꝰ litigatibꝰſuũ ſᷣbẽt patrociniuʒ
Et nõ ſüt tria genera legatoꝛũ. Quidã ð

latere dñi papę mittunt᷑. vt cardinales qͥs

appellat fratres. Et tlłes pñũt abſoluere ho
mines ſuę ⁊ alterius ꝓuincię.in ꝓuincia ?
extra.⁊ ęquiꝑant᷑ ꝓ ↄſulibꝰ.Alij ſunt non

die

pel
G
V

ge
Len

Len

6
i
in
li.
l
ſi
e⸗
ils
G

ſe⸗
nr
d:

hit
Gn
chun

S6 ,l

dNan
N
N

cat legib?ꝰ.

E

de latere.ſʒ datiui. Illi ſimplicit᷑ in legatio
nem mittunt᷑.vt pꝛęlati qͥ tm abſoluunt ꝓ
uinciales ⁊ in ꝓuincia.nõ extra cõſtitutos
Et ęquiꝑant᷑ ꝑſidibꝰ ꝓuinciaꝝ.Tertij ſũt

natiui qui ſuarũ eccleſiarũ pᷣtextu legatiõe

fungunt᷑.vt archiepᷣus cantuariẽſis. de qͥ
in. c.j.de offi. dele.no.li.vj.Et ſunt q̃ttuoꝛ
ſcʒ archiep̃ᷣus Eboꝛacenſis. Cantuariẽſis

Remenſis.et Piſanus.vt no.in al.c.j.eo.

Legatus ꝓconſulis ẽ cui ꝓcõſul poſtq; pꝛo
uinciã e ingreſſus mãdat iuriſdictionẽ de⸗

terminatã ⁊ aſſignataʒ. aut qñq; in itinere

moꝛꝗ paſſus vel neceſſariã trahẽs.vt in.l.
aliqñ.de offi. pconſul.⁊ leags.
Legia.gię.f.p.ẽ ꝑua nauis.⁊ dꝛ a lego.gis.

eo ꝙ legat.i.ꝑcurrat ⁊ ꝑtrãſeat aq̃s.

Legibilis.ↄ.t.⁊ G le.aptꝰ ad legendũ.
Cegifer.ra.rũ.i.legẽ dans vel ferẽs.

Legio.onis.f.g.ðꝛ a lego.gis.qꝛ legebant

i. eligebant᷑ qui deberent eſſe delegione.
Vel ðꝛa lex legis.qꝛ lege in caſtris ſe habe

bant. vel lege in legione diſpoſiti erant.
ꝛopꝛie qdẽ lingua macedonũ ðꝛ phalãx
vel phalanga. Galloꝝ caterua.nr̃a legio.

Et ſunt in legione ſex milia ſexcenti ſexagi

taſex hoĩes. In cohoꝛte qͥngenti. In mani

pulo ducẽti. In centuria centũ. In turma
vel ala triginta. Sed turma eſt peditum.
D militum. In decania decem ſunt vᷣm
Dug.
Legionariꝰ.ria.riũ.de legione exñs.vel ad
legionẽ ptinens.

—

Legiſta.ſtę.cõis ge.qͥ docet legẽ.vel qͥ va⸗
Legitimꝰ.ma.mũ.i.bonꝰ vſᷣm legẽ habitus
vel factꝰ.⁊ coꝛ.añpenł. VUñ Ouidiꝰ de ar⸗
te. Legitimũ finẽ flãma virilis habet.
LCegumẽ.inis ðꝛ a lego.gis.qꝛ legit᷑.i.colli
git᷑ manu. Vñ ⁊ legumẽ.q̃ſi lectũ manu ðꝛ
⁊ eſt etymoł.”el legumẽ a legendo.ii.eli⸗
Fnao: Deicres eiſ quęq; melioꝛa erant.
ſcʒ fabã.piſam.⁊ lenticula legebãt.i.elige⸗
paut: Eicl qꝛ melioꝛa eligunt᷑ ꝓ ſemine.Et
pꝓdu,/pe.
Leguminariꝰ.rij.⁊ hęc leguminaria.rię.qͥ
vel quę cuſtodit vel vendit legumina. Et
adiectiue leguminarius. ria.riũ.qð fit de
legumine.vel qð ꝑtinet ad legumẽ.
Lelex.lelegis. .t.quidaʒ ppłus ẽ qui pᷣmo
dicebat᷑ lex legis.ſʒ poſtea cauſa differẽtieę
geminata ẽ ſyllaba. Iñ lelegiꝰ.gia.giũ.

Cema vel lemos gręce.latine ðꝛ voꝛago.

LCemanus.ni.qͥdã fluuiꝰ in alemania.

dicit Iſidoꝛus.xj. etymobł.

Lembus.vi.im.g.i.pua nauicula.⁊ ðꝛa le⸗
ðꝛ linter.i.carabꝰ.qua naue in fluuijs ⁊ pa
ludibꝰ vtunt᷑.

Leminas. in lybia tradũt trũcos ſine capi⸗

tenaſci. ⁊ os ⁊ oculos hre iu pectoꝛe. Ita
Lemur. lemuris.m.g.fuit frater Rhomuli
Vñ lemur.q̃ſi remur. Lemures dicte ſunt
ꝓpꝛie fantaſticę apparitiones ⁊ nocturnę

gqgapparebãt Rhomulo pꝑꝰ moꝛtẽ Rhemi

quẽ interfecerat.vłinterfici fecerat.Et iõ

dicti ſunt lemures.q̃ſi remures. Quęlibet
tñ fantaſticę apparitiones ⁊ nocturnę di⸗

cunt lemures. AUñ Oꝛati/ epi. Nocturno
lemures poꝛtentaq; theſalaride.

Lena.neę.i.leccatrix vłoſiliatrix ſtupꝛi.e

8

na etiã inuenit᷑ ꝓ quodã genere pallij. Añ

Werſius. Cui circa humeros hyacithina

ieaass.
Lendex. cis.f.g.i.tarmus.vmis in lardo.
Lendiculus.li.dimi.i.puus lens.

Lendoſus.ſa.ſuʒ.lendibꝰplenꝰ.⁊ ðꝛ alens

Leneus.nei.m.g.i.bacchꝰ.⁊ dꝛa lenio.nis.

qꝛleniat curas.vel qꝛ ſit lenis ad poꝛtãdũ.
Aelleneus a lenoy.qð ẽ lacus.vel cuꝑpa

in quẽ vel in quã vinũ decurrit expꝛeſſum

Et etiã bacchꝰ ðꝛ ꝓducere lacũ.inde leneꝰ
nea. neũ.i. bacchicus. H
Lenimen.inis.i.lenimẽtum.

Lenipes.pedis.oĩs ge.i.lenes habens pe⸗

des.⁊ coꝛ.pe.tã nti qᷓ; gti.

ℳ₰ℳ

Leno.onis.m.g.ẽ qͥ pcium ꝓ comꝑato ſtu⸗
pꝛo accipit. vel damnatã de adulterio du⸗

xit. vel qͥ eã adulterio ſubijcit.vel adulteꝝ

ſe facit. vel queſtũ de adulterio vxoꝛis ac⸗

cipit.vel qͥ mancipia queęſtiaria habet. l. ᷣ
taberne vel alicui negociationi ꝓponit me

retrices vt plus lucret᷑. Et hẽ infamis.vel

qui vxoꝛem dep̃henſam in adulterio ima
dunoneo retinuit vt. C. ad.l. iuliã. ð adul.
l.crimen lenocinij. äs.
Lens.dis.f.g.ẽ fetus ſextupedis.Sʒ lens
tis. qdᷣdã genꝰ leguminis. Añ qͥdã. Cenſ
lendis capiti.lens lentis ↄuenit oꝛi. Item
aliꝰ. Lens moꝛdet ꝑ.d. moꝛdet᷑ ſi capiat.t
Item lens animal lendis lens ꝓ legumine
lentis. SZ
Lenticula.lę.di.qdᷣdã legumẽ. ideʒ qð lens
lentis. Item lenticula. pua rotunda ma⸗
cula in carne ad ſiłitudinem lentis. Iñ len
ticuloſus.ſa.ſum.id eſt.plenus lenticulis.
Et in his ſigtiõibꝰ lenticula ðꝛa lens leit

Item lenticula dicit᷑ vas oleariuʒ ex auro

⁊ argento ꝓpꝛie.⁊ tũc ðꝛ a liniendo.qꝛ re⸗
ges ⁊ lacerdotes inde liniebant᷑ et inunge⸗
baantur.

*

Lentigo.ginis.f.t.i.veſtigiũ ꝑuulaꝑꝝ macu

larũ in corꝑe.ſ.lenticula.⁊ ꝓd.ti. Uñ qdã
Eſt bona lens comedi.nõ lẽtigo faciei. In
lentiginoſus.a.ũ.i.plenꝰ lentigine.
VVentilcꝰ. ſci.f.g.ꝗdã arboꝛ dicta alentꝰ.qꝛ
cuſpis eiꝰ lenta ſit.i.mollis ⁊ flexibilis.
Lentos gręce.ðꝛ plenꝰ vel plenitudo latine

Et hinc còponũt᷑ deſinẽtia in lentus.vt vi

nolent. ſomnolentus. òJM
Lentus.ta.tũ.i.flexibilis.vt lenta ſalix.Et
lentꝰ.i. ocioſus. Et lentꝰ.i.piger tardus.
Et lentꝰ.i.mollis nõ foꝛtl.vt arcus lentus
Et lentꝰ.i.nõ bene ſiccus.vt Frumentuʒẽ
lentũ cũ nõ ſit bñ ſiccũ. aũt quidã dicũt
lentus.i.plemꝰ. ꝓpter hec cõpoſita vinolẽ
tus.ſomnolentꝰ.⁊ ſilia.friuoluʒ ẽ. Nunqᷓ;
em̃ lentus inuenit᷑ in tali ſiãtiõe.nec pꝛędi⸗
cta noia cõponunt᷑ a lentus.ſʒ a lentos grę

co qð ſiãt plenitudinẽ. pᷣm Hugl. Oapᷣ.di

dus. ocioſus.
enulus.li. dimi.i.puꝰ leno.
CLenũculus.li.dimi.i.puus leno.

cit. Lentus.i.tardꝰ.ſegnis inefficax.lãgui

Leo.a leon abiecta.n.dicimꝰ nos latini hic
leo.onis.Et vt dicit Iſidoꝛuſ.xij.etymolłl.

Leo gręce interpᷣtat᷑ rex latine.eo ꝙ ſit pᷣn

ceps oĩm beſtiarũ. Airt eoꝝ in pectoꝛe ẽ.

Firmitas in capite.Cũ doꝛmiunt vigilant

culi.Cuũ ambulant cauda ſua cooperiũt.

veſtia ſua ne eos venatoꝛ inueniat.Cũ ge⸗
nyuerint catulos.tribus diebꝰ ⁊ tribꝰnocti⸗
bus catulus doꝛmire fert᷑.tũc deinde pr̃is
rugitu vel fremitu veluti tremefactꝰ cubił

locus ſuſcitare ðꝛ catulũ doꝛmientẽ.Circa

hoĩies em eoꝝ natura cẽ.vt niſi leſi nequeãt

iraſci. Patet em eoꝛũ miſericoꝛdia exẽplis

aſſiduis. Pꝛoſtratis em ꝑcunt. captiuos

obuios repatriare ꝑmittunt hoiem nõ niſi
iin magna fame interimũt. MD
Leuchꝛyſis.m.t.gẽma ẽ coloꝛe aureo vena
cangdida interueniente. ⁊ : a leucos.qð
Albũ.⁊ chꝛyſos.qð ẽ aurñd.

Leoninus.na.nũ.pe.ꝓdu.i.res leonis.vel

dg leonẽ pꝑtinẽs.

Leontophonus.phoni.fę.ge.ẽ quędaʒ be.-
ſtia modica. ⁊ ð a leon.qð ẽ leo.qꝛ ſi capia
tur ⁊ exurat᷑.⁊ eiꝰcinere carnes aſpſe ponãa
tur pꝑ vias.leones necant.ſi quãtulũcunq

ex illis ſumpſerin..
Leo pardus.leopardi.m.g.qð regulari di

leon qodã aial.qꝛ

impetrandũ.

ceret᷑ leoniſpdi. vt ex vtraq; ꝑte declinare

tur. Et naſcit᷑ leoꝑdꝰ ex adulterio leęnę et

parqdi. vel pardę ⁊ leonis. Et hinc leoꝑda

de. m Hugl.

Leos apud gręcos eqͥuocũ ẽ᷑. Leos.i.ppłs
Et leos.i.bᷣnceps vel rex. Vñ gręci dicunt

„

pnceps ſit oim beſtiarũ.

Lepidus.da.dũ.i.ſale ſapiẽtię ↄditſuauis
curialis. mollis. dulcis. Iñ lepiditas.tat
⁊ lepiduł. la. lũ.i.aliquatulũ lepidus. Et

pec lepida.dę.i.antiquoꝛũ patruʒ imago.
Et gręciſinꝰ facit differentia int᷑ lepidus et
facetus. Uñ. Sed verbis lepidꝰ aliqͥs fa⸗
ctiſq; facetus.

Lepos.oꝛis.m.ge.ẽ dulcedo ⁊ ſuauitas in
Jbis.⁊ ðꝛ a lepus.qꝛ lepoꝛina caro ſuauis

ẽ.⁊ ꝓdu.pe.gti.ſed lepꝰ.oꝛis.eaʒ coꝛ. Uñ
Silua tenet lepoꝛẽ.ſapientis lingua lepo⸗

rem. Lepus etiã interpᷣtat᷑ vꝛbanitas.⁊ fit
qũñ vnus vel ad vnũ fit locutio pluraliter.
v́yet Moſtis bone p̃ſul. UVMBĩ
Kepꝛa pꝛę.ẽ aſꝑpitas cutis ſquamoſa cũ pꝛu

ritu.⁊ ðꝛa lepida herba cuiẽ ſiłis in aſpita

te ⁊ in ſquamoſitate. Iñ lepꝛoſus.

—,

Lepus. oꝛis.m. g. ẽ aial timidũ.⁊ ðꝛ a leuis

⁊ pes.q̃ſi leuis pes.qꝛ leues hʒ pedes ⁊ ve

lociter currit. Inde lepoꝛinꝰ.na.nũ.pentł.

ꝓdu.⁊ lepoꝛius.ria.riũ.pe.coꝛ.Itẽ hęc le
poꝛia rię.ðꝛ qdã vitis ꝗ cito tendit ad ma⸗
turitatem.

Lepuſculus.li.dimi.i.ꝑuus lepus. Ande

PMꝛoũuᷣ.xxx. Lepuſculus plebs inualida.
Aeſibilis.o.t.⁊ h̊ le.idẽ qð lędibilis.

Leęſio.onis.i.lęſura.

Leſus.ſa.ſũ.i.afflictꝰ.offenſus.
Lętalis..t.⁊ B le.i.moꝛtalis.
Letamẽ.inis.n.t.i.fimus.ſic dictꝰ.eo ꝙ ſuo

nutrimẽto lęta reddat gramina.

Letania.nię.i.rogatio vel inuocatio ⁊ ꝓe

ꝓ moꝛtuis facta.⁊ ðꝛ a letu ʒ.ti.ᷣm Hugl.

SPaßp̃. vo dicit Letanię gręce.latine dicũt

rogationes ꝗᷓ inducunt᷑ ꝓpt᷑ rogandũ deũ
Methargus.gi.m.g.moꝛbꝰ obliuionem affe
rens ⁊ ſomnũ.⁊ ðꝛ a lethe.qð interpᷣtatur
obliuio. AUnde in Boetio philoſophia in⸗
quit. Lethargũ patit᷑.ſcʒ cõem moꝛbũ illu
ſarũ mentiũ. Iñ lethargicꝰ ca.cũ.pe.coꝛ.i.

obliuioſus vel qͥ lethargũ patit᷑.Et hęc le
thargia gię.pe. acuta.ipſa obliuionis infir
mitas.ſ.oppꝛeſſio cerebꝛi cuʒ obliuione et

ſomno iugi.

*D

Leętatus.ta.tũ.i. moꝛtu⸗ vel moꝛtiſicatus.
⁊ ðꝛa lętũ.lęti. Añ Ouidius.meta.Quo

— —¶ — 22

l
n

——

pe

His.

dicif
lüde⸗

nm.
öum
hui⸗
büllu
.⸗
thecle
isinſt

onec⸗

feans
1C

Lethes.f.g.quędã

ſimul itrauit letata quoq; coꝛꝑa vidit. Et
ſcribit᷑ ꝑ oe dipthongũ.ſiẽ letuʒ. Inuenitẽ
etiã lętatus.ta.tũ.a lętoꝛ.lętarl.ꝑticipiuʒ.

Añ in põ. Letatus ſum in his ꝗ dicta ſunt

mihi. Et tũc ſcribit᷑ ꝑ ae dipthongũ.ſiẽ lę⸗ rMM
Leui interpᷣtat additꝰ vel aſſumnptꝰ.
Leuia.leuię.q̃dã menſura terręꝗ angentis
palſibus finit᷑.⁊ ðꝛ aleuo.as.

toꝛ.aris.

Lethe.thes.i.palus infernalis.⁊ ðꝛ a leo.
les.qꝛ delet memoꝛiã. Uñ ⁊ interpᷣtat᷑ ob⸗
. liuio.qꝛ ex quo aĩe bibũt de aqua illiꝰ.pati
unt᷑ obliuionẽ peccatoꝝ.ſᷣm poetas.vl fu
turoꝛũ.ſᷣm phᷣos. Iñ letheus. thea.theüũ.
i.infernalis.vel ꝑtinẽs ad lethem. vłobli

uioſus. Vñ ⁊ lethea papauera dicim'. qꝛ
obliuionẽ mandẽtibꝰ ↄferũt.Et acuit pe.

Vñ Lucanus in.iij.meta.Nõ letheę con⸗

iunx obliuio ripę.

—

ↄfert obliuionẽ.⁊ ðꝛ a lethe.Itẽ lethes cõ

ponit᷑ cũ phagin. qð ẽ comedere.⁊ ðꝛ h le⸗

thophagus.gi.fructꝰ illiꝰ arboꝛis.qͥ valet

ad irritandũ amoꝛẽ. AVUñ Ouidiꝰ de reme.

Illo lethophagos. illo ſerenos in antro.

Eſſe puta ⁊c. Al legit ibi lethophag' per

oe diphthongum in pᷣma ſyllaba. ⁊ ſine. h.

in ſecunda ſyllaba.Eſt autẽ lętophagꝰ ver
mis coꝛꝑa moꝛtuoꝛum comedens.⁊ ðꝛ alę

tum. ti. quod eſt moꝛs.⁊ phagin. quod eſt
comedere.
Leętifer.ra.rũ.pe.coꝛ.i.ferẽs moꝛteʒ.⁊ ðꝛ a

letũ ⁊ fero. Ael letifer.ra.rũ.i.ferẽs leętici⸗

am. ⁊ alętus.vel lęticia.⁊ fero.fers.
Ceętum.Li.i.moꝛs.⁊ ſcribit᷑ ꝑ oe.et ðꝛ aleo.
les.qð in ſimplici nõ eſt in vſu. Iñ lętũ res

ipſa ꝗ delet vitã. Uñ quidã. Linque metũ

leti.nam ſtultũ eſt tpꝑe omni.

LCetus.ta.tũ p ae ſcribit i. hilarl. gaudens
ð8 alatus. quia latã ⁊ extẽſam hʒ faciem

Solẽt eni lęti faciẽ diſtẽdere.ecõtra triſteſ

coꝛrugare. Itẽ a letus.ti.addita.cia.ſit lę⸗

ticia.cię.quaſi laticia.Et eſt lęticia vultus

gaudiũ mentis.exultatio vo vᷣboꝛũ et mẽ⸗

bꝛoxꝝ. Iteʒz letus cõponit᷑ ꝑletus.qᷓ;lętus.
tamlętus.i.valdeletus.
Leua.uę.feę.ge.i.ſiniſtra.⁊ ðꝛ a leuo.as.q̃a

optioꝛ eſt ad leuandũ ⁊ poꝛtandum aliqͥd.

Ipſa enĩ poꝛtat clypeũ ⁊ enſem ⁊ cetera vt
dextera expeditioꝛ ſit ad agẽdũ. Iñ leuus
ua.uũ.i.ſiniſter.vel malus.vel ꝑuerſus.
Leuatoꝛiũ.rij.locus in quo leuat᷑ vel plana
tur aliquid.
Leucos gręci dicunt album.
Leucothoe.leucothoes.f.g.i.alba dea.ſcʒ
auroꝛa. vel ino mat᷑ poꝛtuũ.et ðꝛa leucos

H quod eſt album.et theos deus.vᷣm Hugl.

arboꝛ cuiꝰ ſuccꝰ guſtat⸗

Papias etiaʒ dicit. Leucothoe vel leuco⸗

thea.i: alba dea ꝗᷓ eſt auroꝛꝛ.
Leuca.cę.f.p.finit᷑ paſſibꝰ mille qngentis.
Leucas galli vocant Gręci ſtadia.nos mi

Leuiathan ẽ ſerpẽs toꝛtuoſus in aquis. ſeʒ
diabolus in mundo. qui in huiꝰ ſeculi ma⸗
ri volubili verſat᷑ aſtutia.⁊ interpᷣtat᷑ ad⸗

—— —

ditamenta eoꝛũ quoꝛũ ſcʒ niſi hominũ qbꝰ
iparadiſo ſemel culpã puaricationis intu⸗
lit. hanc vſq; ad ęternã moꝛtem quotidie
peſſimis ſuggeſtionibꝰextendit qbꝰ dũ re⸗
atum feęnoꝛe peccati multiplicat.pęnas ꝓ⸗
culdubio ſine ceſſatione coaceruat.

Leuidenſis mal. ge Qda veſtis dicta. quia

charo filo ⁊ leuiter ſenſata ſit.⁊ videt᷑ com
poni a leuis ꝓnõ ponderoſo ⁊ denſus.
Leuiga. geę.inſtrm leuigandi.qð etiã cõpla⸗
Leuipes.dis.oĩs ge.pe.coꝛ.i.leues habẽs
pedes.ſ.planos ⁊ agiles.

Leuir leuiri.maſ.ge.i.cognatꝰ.ſ.mariti vel

vxoꝛis.q̃ſi leuus vir.

Leuis. 9. t. 1 6B ue. hʒ duo ſiãta. Leue em.i.

agile ⁊ nõ ponderoſum. Et leue.i.planum
ſcʒ qð pilis ⁊ aſꝑitate caret. Et ſm q̊ etiaʒ
ẽ differentia in tꝑe. Uñ qͥdã. ꝛo plano le
uis. ꝓ leuitate leuis.

Leuita.tę.pe. ꝓd.i.diacouꝰ.⁊ ðꝛa Leui fi⸗

lio Jacob. Be leui em̃ leuitę exoꝛti ſunt a
quibus in templo dei myſtici ſacramẽti mi
niſteria explebant᷑. Hi gręce diacones lati
ne miniſtri dicunt᷑.qꝛ ſicut in ſacerdote cõ
ſecratio.ita in diacono miniſterij diſpenſa
tio habet᷑. Inde leuiticus.ca.cũ.penł.coꝛ.
res leuite vel ꝑtinẽs ad leuitã. Añ qdaʒ li⸗
ber appellat᷑ Leuiticus.ci.eo ꝙ leuitarum
miniſteria ⁊ diuerſitates victimarũ.totuſ
qʒ in eo oꝛdo leuiticus annotee.
Leuitiſſa.ſę.i.vxoꝛ leuite.vel ꝗ habet illud
officium.

Leuitonariũ.narij.i.collobiũ lineũ ſine ma

nicl.i.dalmatica.q̃li egyptij monachi vtũ⸗
tur. Hoc leuitę olim vteban.
Leunculus.li.dimi.i.puus leeld.
Lex legis.f.t.ẽ ius ſcriptũ.aſciſcẽs honeſtũ
phibẽs 2trariũ. Vel lex ẽ ſcriptũ.ppło ꝓ⸗
mulgatũ.magiſtrato querẽte ⁊ pplło reſpõ
dente. Solebat em mgy ciuitat cũ aliquaʒ
legẽ vellet ↄſtituẽ. aſcẽdere pulpitũ in me⸗
dia cõtione ⁊ ꝗrere a populo a verid illud

ratum eſſe. ⁊ accepta reſpõſione a pplło de⸗

inceps ꝓ lege habebat᷑. Itẽ lex ẽ ↄſtitutio

ppłi q̃ maioꝛes natu ſimul cũ plebibꝰaliqᷣd

ſanxerunt. ſᷣm Iſidoꝝ lib.v. ⁊ diſ.j.lex eſt
Et dicit glo. ꝙ olim ppls ſtatuit leges. S
hodie tranſtulit hanc ptãtem in imꝑatoꝛẽ.

Inſti. de iu. na. gen. et ciui · S·ſed quod pᷣn

alicui damnũ dederit.veluti equũ.ſeruuʒ
rtit ſeu veſtẽ ſuã ciderit.aut i illis reb?ꝰdam⸗

num dederit. talis tenet̃᷑ ad damnũ reſtitu
endũ ſiue pecus tradere in extimationem.

Lex cõmiſiaria. ꝓpꝛie nõ ẽ lex neq; ſenatuſ

ↄſultũ.ſed potiꝰ pactũ.Et habet locũ cum

ita venditoꝛ ↄuenit cum emptoꝛe.vtſinon

fuerit ſolutũ pᷣciũ totũ vłꝑs cũ qdã poꝛtio
ſtatim ſoluta ẽ.vt in tali die vel tꝑe ſit res
inempta vł inuendita ſi dictũ ſit vt redeat
poſſeſſio vel dominiũ ad venditoꝛẽ Tale
aũt pactũ nõ habet locũ in pigneribꝰ.ſʒ in
fundus. ”ñs
LCex coꝛnelia de falſis penã irrogat his qui

falſum teſtimoniũ dixerũt. vel falſuʒ teſta
mentũ vel aliud quolibet inſtr̃m ſcpſerüt

emptionibꝰ.vt. ff. de le.cõmil.l.vltl.⁊.l.ſi

Nex fauia de plagiarijs. eos pſequitur qun
liberos aut ſeruos vel filios alienos ab vꝛ⸗
be vel de vna pꝛouincia ad aliaʒ ſubducũt
⁊ eos vendunt fraudulenter inſcijs domi

„

j. 7.l. lege. “
Lerx fuſia alias ſuſia vel ſuffia canina non
=òUòUGWGW mittebat in teſtamẽto manumiſſiones fieri
Lex adlia.loqͥt᷑ in eo caſu cum qͥs culpa ſua

niſi vſq; ad certũ modũ vel numerũ vᷣuoꝛũ

0 ſeruuʒ licz int᷑ viuos ſit.Sʒ hodie iſta ſublata eſt
vel aliud animal occiderit vel vulneraue⸗-

⁊ multomagis h̊ liceret in vltima volũtate

Et ðꝛ canina foꝛtea quodã inducta quica
nis vocabatt.
Lex heliaſcentia.deditioꝛũ.eſt de lata liber
tate. de qᷓ Inſti. qͥ ⁊ qͥ. mo. manumit. non
pol.S:eadẽ lege heliaſcẽtia qua dño mino
ri viginti annis nõ aliter manumittere per
mittit᷑.qᷓ; ſi vindicta.i.vᷣga pᷣtoꝛis apð con
ſiliũ.i.apð locũ ↄſilij ſuꝑ h̊ iuſta cauſa ma⸗
numiſſionis appꝛobata fuerint manumiſ⸗

Lex iulia de adulterijs ſtupꝛo. pſeq̃t adul

teros ⁊ eos qͥ ſine vi virgies ⁊ vid uas aut
honeſtas.aut honeſte viuẽtes coꝛrũpunt

aut violant. Et nõ ſolũ temeratoꝛes aliaꝝ
nuptiarũ gladio punit.ſʒ etiã eos qͥ cũ ma⸗
ſculis nefandã libidinè exercere audent ſi⸗

gut ſigillauerũt. aut alias falſuʒ cõmiſerüt uenõ verent᷑. Inſtl.de pub.iudi S:iteʒ lex
pPuta in moneta vel mẽſura.Et ðꝛ coꝛnelia iulia. de adulteris.—
a Coꝛnelio inuẽtoꝛe.Dr etiam teſtamenta Lexiulia de ambitu.punit eos qͥ pꝑ ambitũ
rig. üüffſeu ambitionẽ muneribꝰdatis ad honoꝛes
Lerx coꝛnelia de ſiccarijs.loquit᷑ de his qui ad officia publica accedunt ſeu ſucceÄdunt.
hHoiem dolo malo inter ficiunt.ſ.telo vel ia de quo Inſti.de publi.iudi.in·S.ſunt ſte⸗
ctu furtiuo. ⁊ hmõi. Ael etiã ðꝛ lex coꝛne-⸗ rea.in glo. ”ü
lia de veneficijs a veneno.puta qñ qͥs alii Lex iulia leſę maieſtatis.eos punit q̃in pn⸗
interſicit veneno aut magic ſuſurris vłin-⸗ cipem. aut in rempublicã aliqͥd cõmittũt ⁊
cantationibꝰ.vel qꝛ mala medicamẽta pu- machinant᷑. Et eſt ↄtra tales ſtatuta pęna
blice vendidit. CcLapital. Itẽ ꝙ vſq; ad quartã ꝓgeniẽ non
Lex duodecim tabularũ.fuit oꝛigo totiꝰiu-⸗ ſuccedunt nati ab eis niſi ꝑ pᷣncipẽ diſpen⸗
ris ciuił.ſm glo. Inſt.de iu.na.gẽ.⁊ ciui. ſet᷑ c eis.
ðs:ex nõ ſcpᷣto.i v.oꝛigo.ff.ð oꝛigi.iur.l.iꝭj. TLex iulia repetundarũ loquit᷑ de his plectẽ
S·j.Et ðꝛ lex ſcpᷣta in.xij.tabuł. q̃ꝝ decẽ a dis qui tꝑe admimiſtrationis aliqͥd accepe

ciuitatib athenienſiũ ⁊ lacedemonioꝛuʒ a
decẽ viris fuerunt allatę.Et duę ad illarũ
declarationẽ ꝑ eoſdẽ decẽ viroſ poſtea ad

Dite. vt dicit glo. in v. decẽ viros · · deide
c. Moyſes.diſ. vij.

Cex falcidia.diſ.ij.c.qdã in ſi. phibet ne ᷣs
in teſtamẽto plꝰ extraneis legare poſſit q;

vt quarta ꝑs ſit hęredibꝰ data. DOr aũt fal

cidia a Falcidio tribuno autoꝛe. Vel ᷣm

Aco. dicta ẽ a fabꝛi falce.id eſt diminutiõe
quia iam in pꝛimo ſingularibus relictis re

ſecat legatis. vt falſe reſecantur ſegetes.

rint vt iudicarẽt vel nõ iudicarent vel ali-

quem in vincula deijcerent velnon.

ℳex iulia de reſiduis.punit eos qͥ officiũ pu
blicum aut adminiſtrationẽ habuerunt.et

tempoꝛe adminiſtrationis ſuę publicaʒ pe

cuniã quꝗ acceperunt in qöcunq; negociũ
erogandã retinuerũt ⁊ nõ erogauerũt.vel

qui rem publicã quã acceperũt tradendaʒ
in cõi ęrario nõ repoſuerũt ibidẽ.ſʒ penes

ſe furtiue ⁊ doloſe retinuerunt.vt. ff.ad. I.
iul.pec. l. ij. 7.l. iij. Seles.
Lex iulia de vi publica punit eos q̊ vim cũ

=

—e

2— —Nẽ᷑— — =,Ü=

n
n
in
nr
ſ⸗
le

=

—

on
hen⸗

gei

he
Ndd

fün
MA

e
ai
vel
da;
enes
d

armis fecerũt vel intulerũt.Et ẽ pena de⸗
poꝛtationũ.vt Inſti.de pub.iudi ·Sitẽ ler
Leerx municipalis ð quã aliqua ciuitas con

iuliiaas..
Lex iulia ð vi bᷣuata punit eos qͥ ſine armis
inferunt in publicatiõe tertię ꝑtis bonoꝛũ
Si aũt vir raptꝰ vᷣginis.viduę vel ſancti
monialis. aut alias fiat faciẽtes ⁊ opẽ flagi
tio dantes.peęna capitis puniunt᷑. Inſti.ð
pub.iudi ·S:itẽ lex iulia.de vi.puata.
Lex iulia noꝛbana.loquit᷑ de latina liberta
te. vt Inſtit!. de liber ˖ · libertinoꝝ aũt.
LZex iulia de ãnona.cõpetit ↄtra illũ q facit

vel ꝓcurat annonã fieri carioꝛẽ.qꝛin h̊ l

dit reſpublica. vt. ff. ad. l.iuł.de ãno.l.ij.
Lex iulia peculiatus cõpetit ↄtra illos qͥ pe
cuniã vel rẽpublicã vel ſacrã vł religioſaʒ
furant᷑.vt Inſt.de publi.iudi ·S·lex iulia.

Lerx iulia miſtellia alias viſtellia.hʒ locum

qñ maritꝰ relinquit vxoꝛi in teſtamẽto ali⸗

quid ſub certa ↄditione ſi alteri non nuppſſe P Hn
Lia interpᷣtat᷑ laboꝛioſa.

rit.⁊ ↄditione nõ vᷣuata nõ tenet᷑ hęres da
re relictũ ꝑ iſta legem.

Kex oꝛtenſia lata.i.facta ⁊ a rege nomẽſſoꝛ⸗
tita ẽ q eã ſtatuit ⁊ fecit.ꝗᷓ ↄcoꝛdauit inter
plebẽ ⁊ ppłm ⁊pᷣncipẽ q̊ ↄſtituit᷑ vt nõ mi⸗

gnitates.aſſerẽdo ſe ingenuũ eſſe.

Lex viarũ.ðꝛ ſolitaria excellentia.

ſtituit ſibi.⁊ eſt ius ciuile. Inſti.de.iu.na.
gen. ⁊ ciui.S· j.in tex.⁊ in glo.
LCex canonica appellat᷑ diuina.c.nimis.de

iureiut᷑.⁊.c.de iura.calũ. Et lex ciuilis ðꝛ

lex huana. c.ij. de pſcrip.li.vj. MPõt tñ ius
canonicũ dici lex humana.qꝛ ſunt i eo mul

ta ab hoibꝰ ſtatuta. licet reſpectu alioꝛum

iuriũ ciuiliũ dicat᷑ lex diuina. Siliter lex ci
uilis põt dici diuia aliqͥ reſpectu imo ſacra
82. 1 ipſam quis religioſus efficit᷑.vt.C.

de legi. ⁊ oſti. l. leges.

nus aut plus valeant plebiſcita q; lex ppłli

ð qͥ Inſti. ð iu.na.gẽ.⁊ ci:S.ſʒ ⁊ plebiſcita
Lex papia patrũ ↄtinet pſᷣmia ꝓ ſuſcipiẽdis
liberis.Et ðꝛ a Papio autoꝛe.alias papi⸗
niana a Papiniano autoꝛe.vide de h̊ In⸗

ſtitl.ꝑ quas ꝑſo.no.ius acqui.in · S:·ſanci⸗

tum etenim.
Lex pompeia ð patricidijs.alias paricidijſ
punit eos qui patri aut matri.aut auo.pꝛo
auo.aut alteri de conſanguineis.aut parẽ
tibus ſuis moꝛtẽ infligunt.

Tex ppliantomaſtici.ðꝛ lex ꝑ excellentiam
Lex publiciana. dicta ẽ a publiciano pᷣtoꝛe

gutoꝛe.

Levx rhodia de iactu ſbuenit his quoꝝ mer

ces cauſa cõis ꝑiculi euitandę eiectę ſunt.
⁊ ꝓpt᷑ iactũ nauis ſalua facta ẽ.Quibꝰ da
tur actio ↄtra mgr̃m nauis.vel eos quoꝛũ
merces ſunt ſaluę.Et ðꝛ rhodia ab inſula
rhodo.alias rhodiſis.in q̃ antiquitꝰ pluri
mũ fuit vſus mercatoꝛũ.

Lex ſatyra.ẽ ꝗᷓ de plib⸗ ſimul loqt rebꝰ deã

ſica copia rerũ.⁊ q̃ſi a ſaturitate.

Tex attilia.loquit᷑ de cõmiſſiõe tutelę in ꝓ⸗
uincijs.⁊ ꝓ pſſidibꝰ earuʒ Romę pꝛecario
vꝛbani ⁊ maioꝛi ꝑte tribunoꝛũ plebis.deq̃

Inſti. de attilia tu.

Lex vitellia. loquit᷑ de liberto appetente ea

ãingenuis tm cõpetũt. puta honoꝛes t di⸗

Texis interpᷣtat᷑ pauſatio vel ſermo.Etide
barbarolexis.ſᷣm ugl. Mapiaſ.vo dicit
Lexis greęce.latie locutio.i.ꝗlibet ſyllaba.
vel vox ꝗᷣ ſcribi debet vel pot.
Atiq; fuit laboꝛio
ſa in generãdo. lures em doloꝛes qᷓ; Ra

chel fecunditate pariẽdi ꝑpeſſa vel exper⸗

ta eſt. l
Libamen. inis.neu.ge.i.ſacriſiciũ vel cibꝰ.
Idꝛa libo. as.⁊ ꝓdu.ba.Et ſcias ꝙ ſic ðꝛ
in hiſtoꝛijs in pᷣncipio. Leuitis.triplex eo⸗
rum queę offerebãt᷑ occurrit diſcretio. Aut
em erat oblatio de aialibꝰ.⁊ ſacrificiũ dicae
bat᷑nec ante octauũ dieʒ natiuitatis pote⸗
rat offerri. nec eadẽ die ⁊ mat᷑ ⁊ fetus eius.
Alut de ſicca materia.vt ð ſimila pane thu
re. ⁊ ꝓpꝛie dicebat᷑ oblatio.Aut de liqdis
vt de vino ⁊ oleo.qð ꝓpꝛie libamẽ vł liba
tio dicebat᷑.lʒ his noibꝰ ſcriptura qnq; in⸗
differẽt᷑ vtat. Itẽ alibi ðꝛ libamẽ ⁊ libamẽ
tum erat ſimila oleo glutinata ⁊ vinũ ꝗᷓ cũ
hoſtia adolebant᷑.vt q̃ſi vinũ ⁊ panis ⁊ ca
ro dño offerat.
Libanus.bani.m.g.mons phenicuʒ altiſſi
mus.dictł ſic ꝓpter thus qð ibi colligitur
vnde fit libatio.vᷣm Hugl. Uł vt Pap̃.di⸗
cit.Libanus eſt phenicuʒ mons.in quo ce
dꝛi ſunt altiſſimę.Alter libanꝰẽ mons ara
bigę. vbi colligit thus. Sed h̊ libanꝰ arboꝛ

eſt arabię imenſa atq; ramoſa.ſuccum ara⸗

maticum fundens.Et dicit᷑ ꝓpꝛie h̊ libanꝰ
ꝓ monte.hęc libanꝰ ꝓ arboꝛe.h̊ libanũ ꝓ
thure. & aũt ðꝛ Eccj.xxiiij. Quaſi libanꝰ
nõ inciſus.in maſ.ge.autoꝛitati aſcribimꝰ
Itẽ libanꝰ ponit᷑ ꝓ tẽplo Eſa.xxxiij.Con
fuſus ẽ libanus ⁊ obſurduit.vbi dicit glo.

CLoöõſuſus ẽ libanꝰ.i.tẽpluʒ. ⁊ obſurduit ne

ibi audiant᷑ pᷣces a dño ſicut ante.
pzs5

Libatoꝛiũ.rij.locꝰ vbi ſacriſicaX.

Libat.ta. tũ.i.ſacrificatꝰ.vel parũꝑ degu⸗

ſtatus. Et cõpõit᷑ illibatꝰ.ta.tũ.i.nõ tactꝰ.

Libella. lę.i.pua libꝛa.

7. „ 2

Libellulus.li.dimi.i.puus libellus.
Libellus.li.pluribꝰ modis accipit᷑.bᷣmo eſt
puus liber vel codicillus vłcedula in qua
actoꝛ cauſaʒ ⁊ actionẽ expᷣmit.Et ẽ duplex

quidã accuſationis.⁊ ille in criminalibꝰ lo

cum habet. Et qdã ↄuentionis.⁊ ille in ci⸗

Vilibus. Et debẽt plura ↄtineri in libello.

vt in his vᷣſibꝰ ↄtinet᷑.Quis.qͥd. coꝛã qͥ.qͥ
iure petat᷑.⁊ a q. Recte cõpoſuꝰ.qͥſq; libel
lus hʒ. ſcðo ponit᷑ ꝓ pane agymo ſeu ſucci⸗
neritio. vt. C. de epiſ.audiẽ.l.iudices.vbi
tex.inqͥt ꝙ incarceratis debet victual ſub

ſtantia miniſtrari vel tradi libellis duobꝰ
aut tribus diurnis.Et dicit glo.ibi.i.pani
bus. a libũ.bi.vel a liba.bę.qð ẽ panis al⸗

bus vel ſuccinericius.tertio capit᷑ ꝓ pꝛeci
bus bncipi oblatis.C. qñ libel.pᷣn.ob.fa.
lit. ↄteſ.qrto ꝓ iudice delegato.ff. de offi.
ↄſul.l.nec q̃ſq;.qͥnto ꝓ ſcriptura demãda

toꝛis.ſexto ꝓ ſcpᷣtura recuſatiõis.ſeptimo

ſcpᷣtura quã vir dat vxoꝛi quã repudiat

⁊ illa ðꝛ libellus repudij.octauo ꝓſcpᷣtura
appellationis.ff.de appel.l.j.nono ꝓ ſcri⸗
pptura quã iudex dat appellanti.ſ.aplis.ð
appel. c. coꝛdi.li.vj.decimo ꝓ ſcbtura infa
matoꝛia.ꝗᷓ ð libellus famoſus quã nullus
debet ſcribere nec dictare ſub pęna capitiil
Sm leges. Mꝛopꝛie tñ libellus ẽ ſcriptura

agentis queſtionẽ continẽs ⁊ futurã actio
Libẽs.entl.oĩs ge.i.volũtariꝰ.q̃ſi plena vo
luntate volens.⁊ ðꝛ a libeo.bes.
Liber. ra.rũ.ðꝛ qͥ nõ ſubiacet iugo ſeruitut
8 a libero. as. Iñ libertas.tatis. Iteʒ a

libero.as.ðꝛ h̊ liber qð in quattuoꝛ ſigtiöi
bus inuenit᷑.Nã liber.i.coꝛtex.vel codex.
pacch' vl ingenuꝰ. ſʒ ẽ dꝛña in gtõö. Naʒ ꝓ
baccho vł igenuo fac gtm liber.beri. Sed
pꝛo codice vel coꝛtice liber. bꝛi. Unde. LCi

ber ẽ bacchꝰ. vł vir ſine compede natus.
Alcliber ẽ codex vłraptꝰ ab arboꝛe coꝛtex.
Liber. beri. ðꝛ filiꝰ ingenuꝰ qꝛ ex libero ma

trimonio ſit nar vel oꝛtus. Nã filij ex libe⸗
ro ⁊ ancilla oꝛti.ſᷣuilis ↄditionis ſunt.Sꝑ

em̃ qͥ naſcit᷑ deterioꝛẽ ſtatũ pentũ ſeqf.
Liber. beri.ðꝛ bacchꝰ.qꝛ liberat hoĩeʒ a cu⸗
ris.vel quia mares in coeundo ꝑ eiꝰbñſici
um emiſſis ſeminibꝰliberant᷑. Itẽ liber mu

liebꝛi ⁊ delicato carne depingit᷑.qꝛ dicunt

Libaſiꝰ.ſij.m. g.i.bacchꝰ.⁊ dꝛ alibo. as.

Liber. bꝛi.ẽ interioꝛ tunica vel ꝑs coꝛtic ꝗ̊
ligno adhęret.⁊ ðꝛ a libero.ras.qꝛ liberat

mulieres ei attuliſſe vinũ ꝓpt᷑ excitandam

luxuriã vel libidinẽ. vñ ⁊ frons eiꝰ pampi⸗

no cingit᷑.ſʒ ideo coꝛonã vitreã ⁊ coꝛnuhʒ

qꝛ cũ grate ⁊ moderate vinũ bibit᷑ leticiaʒ
pſtat.cũ vltra modũ.excitat lites ⁊ q̃ſi coꝛ

nu addit. Uñ illud. Cuʒ venere ⁊ baccho.
lis cẽ.ſʒ iſcta voluptas. Uñ Ouidiꝰ. Nina

parant animũ veneri ſi plurima ſumas.

—

⁊ defendit interiꝰ lignũ.vel qꝛ iſte interioꝛ
coꝛtex defendit᷑ ab exterioꝛi. vel ðꝛliber a

liberato coꝛtice.i.ablato. Eſt em medium

qðdã inter lignũ ⁊ coꝛticcẽ. Iñ liber ðꝛ in qͥ
legimꝰ.qꝛ añ vſũ charte vel mẽbꝛane deli⸗
bꝛis arboꝛũ fiebãt volumia ⁊ cõpaginebã
tur. Vñ ⁊ ſcriptoꝛes a libꝛis arboꝝ libꝛarij
vocant᷑.Et inde dicti ſunt bibliopolę ⁊ an
tiq̃rij. Sʒ libꝛarij ſũt qͥ noua ſcribũt ⁊ vet᷑a
Antiq̃rij qͥ tm vetera vñ et dicti ſunt. Vel
ðꝛ liber a libertate legentiũ.qꝛ olim ſolis li
beris ſtudiũ legendi dabat᷑.

Liberabł.lis. .t.⁊ h le.i.largꝰ.humanꝰ.be⸗

nign'. ſ. qᷣ libẽr donat ⁊ nõ murmurat. IJñ
liberalitas. tatl.i.largitas. humanitas. be
nignitas.⁊ ꝓ libertate inuenit᷑.ſʒ ꝓpꝛieli⸗

bertas ẽ ↄditionis.liberalitas vo bñſicen
tię.⁊ largitatis. Itẽ liberalis ðꝛ qð ad libe

rũ ꝑtinet. Vñ ꝗqdã artes dicunt᷑ liberales.
qꝛ nõ niſi liber licebat eas addiſcere.vł qꝛ
volũt liberũ ab oĩ cura ⁊ ſollicitudie. Vn

paupes ſtudere nõ pñt.qꝛ nõ ſũt liberi ab

oi cura. ꝓpt᷑ defectũ rerũ tꝑaliũ.

Libertas.ẽ naturalis facultas ei qð cuiq;

facẽ libet niſi qð vi aut iure phibet᷑. In⸗

ſtl. de iure ꝑſo. in hn. Et heęc facultas quiſ
late pateat.tñ ei qñq; reſiſtitur de facto.vt
qñ nõ poſſumꝰ qð deſideramꝰ. vł de iure.

vt qñ nõ facẽ furtũ aut rapinã phibemur
Libertas latina.fuit libertas ꝗᷓ habebat qð
ſi moꝛeret᷑ ille cui dabat᷑ libertas tũc tenu⸗
it.ſʒ ſi ſuꝑuixit tũc nõ tenuit. Sʒ hod ie eſt
coꝛrecta ꝑ.l.j.C.de lati.liber.tol.
Libertas fideicõmiſſoꝛia.ẽ quã teſtatoꝛ di⸗

recte voluit cõpetẽ.ſʒ ꝑ manumiſſiõeʒ alte

riꝰ cuiꝰ fidei h̊ cõmiſit.ſ.vt manumitteret.
Libertas teſtamẽtaria.ẽ ꝗ̃ ex ipo teſtõ dire⸗
recte cõpetit.vt.C. ð teſta.ma.i pᷣn.ĩ glo.

—

Libertas vindicta.ẽ ꝗᷓ at ꝑ vindictaʒ.C. de
vingdi. liber. in pᷣn. glo.
LCibertus.ti.ẽ qui ex ſᷣuo factus eſt liber q̃i
liberatus a iugo ſeruitutis. Iñ liberta. tę.
que de ancilla facta eſt libera. Et hic liber

tinus.ni.filius liberti. ⁊ hęc libertina.nę.

N⸗
F
l⸗
le
6.

1

fllia liberti. q̃ſi de liberto natꝰ vel nata. Et

libertinꝰ.na.nũ.ad libertũ ꝑtinẽs. Iteʒ li⸗

bertus cõponit᷑ collibertus vel colliberta

q̃ vel ꝗᷓ cũ alio ẽ libertꝰ vłliberta vłfit. Eſt
goꝛdo vᷣuꝰ libertus qͥ de vᷣuo ſit liber. Iteʒ

collibertꝰ vel manumiſſus. libertinꝰ filius

libertifiliꝰ libertini ſimplicit iã liber. Anð
Libertꝰ ömus. libertinuſq; ſecũdus.Ter⸗
tius ẽ liber poſteritaſq; ſua. In legibꝰ aũt
p eodẽ habent᷑ libertꝰ. collibertꝰ.libertinꝰ
cqʒ ꝓ illo qͥ ex iuſta cauſa a ſeruitute manu
miſſus ẽ. Magiſter aũt in hiſtoꝛijs ſuꝑ il⸗

lud Actuũ.Surrexerũt aũt quidã deſyna

goga libertinoꝛũ ſic dicit. Libertini a regi⸗
one ſic dicti. vel libertini.i.manumiſſi.qui

cũ pᷣus fuiſſent ſerui poſtea fuerũt liberta-⸗

ti donati. ⁊ ſic fuerũt de ſeruili ↄditiõe qui

SZimno ſidei reſtirerrt.
Libertus aboꝛtiuꝰ.ẽ qͥ in teſtamẽto eiꝰ q ab

oꝛtus ẽ.i.moꝛtuus.manumittit᷑

Nibertus aſſignaticius ẽ quẽ patronꝰ eiꝰ ex .viij. Scril ꝛari .
Libꝛellũ.li.quidã flos.⁊ ðꝛ a libꝛo.bꝛas.qꝛ

liberis ſuis eſſe velit.ipſum aſſignauit.

Libpya. byę.filia fuit Epaſi ꝗᷓ regnum liby
poſſedit.ex cuiꝰnoiĩe terra illa dicta Elibya
Iñ libyc. ca.cũ.⁊ h̊ ⁊ hęclibes.vłlibys.i.
ſibyc'. Et hlibyœ ventꝰ flans alibya.qui
gliter ðꝛ africꝰ. Et libyꝰ.bya.byũ.i.libyc.·
hi ⁊ hę libyes indeclinabile qdaʒ ppli li

byeę. AUñ Exech. xxvij. Perſę ⁊ lydij ⁊ liw-

byes. Et ðꝛ libya tertia pars oꝛbis. Ande

Lucanus in.vj. Europam miſeri libyam
aſiamq; timere.

Libyana nę. qdd gen chartę.ſic dicta ad

₰

honoꝛẽ libyę.⁊ libyanꝰ. a.ũ.i.libyc.
Nibido.dinis.f.t.i.voluptas.vl luxurioſa
voluntas. ⁊ ðꝛa libet.vel a libero.qͥ puel⸗
larũ coꝛpe depingit᷑. In libidinoſus.ſa.ſũ

voluptuari.vel luxurioſꝰ.qꝛ fac qð libet

Et libidineꝰ.nea.neũ.Et ᷣm Nap.Libi⸗
do cupiditas ai ẽ.Sũt aũt młtę varię li⸗
bigines. ſicut vlciſcẽdi. ꝗ ira vocat᷑.vel ha
bendi pecuniã. ꝗᷓ auaricia noiat᷑.⁊ ceęterę.

Cũ igit᷑ nõ addit᷑ cuiꝰlibido nõ ſolet aio oc

currere.niſi illa q in carne illa coꝛruptibili
plł oibꝰ ſeuit.hęc ãt ſibi nõ ſolũmodo coꝛꝛl

pus.verũ etiã itrinſecꝰ totũ cõmouet ⁊ vẽ
dicat hoiem. MUU
Libitina.nę.dea libidinis.qð etiaʒ ꝓ fere⸗
tro ⁊ moꝛte accipit᷑.

Libitus.ta.tũ.pe.coꝛ.ðꝛa libet. ⁊ cõponit
illibitus. ta.tũ.i.nõ libitꝰ.Et h libitus.tus

tui. ⁊ libitůũ.it.
Libꝛa. bꝛę.f. p.pficit᷑᷑ duodecim vncijs.⁊ in
de habet pfecii ponder genꝰ.qꝛ tot cõſtat

vncijs.qt mẽſibꝰ annꝰ.⁊ ðꝛ libꝛa.qꝛ ſit libe
ra ⁊ cũcta in ſe pondera ſcedẽtia vel mino

ra ↄcudat.Et nota ꝙ libꝛa dicunt᷑ viginti
ſolidi.qꝛ tantũ ſolent ponderare.Itẽ libꝛa

ðꝛ qdᷣda ſignũ in cęlo.qð ſol itrat in ſepte⸗
bꝛi. ⁊ ð? libꝛa.qꝛ tũc dies ⁊ noctes ęquant᷑

Et cõponit᷑ libꝛa. h̊ ⁊ hec bilibꝛis.⁊ Hͥ bꝛe.

i.duarũ libꝛarũ pond' vłmẽſura.⁊ ſictri-⸗

libꝛis ⁊ qdrilibꝛis.⁊ ꝓducunt li.ſic ⁊ libꝛa
naturalit᷑ ꝓducit li. ſʒ liber. bꝛi. coꝛ.li. Iñn
ꝛo centũ libꝛis nolo carere libꝛeis.
Libꝛamẽtũ.ti.i.ęquamentũ.·

—

Libꝛarius.ria.riũ.qð ad libꝛã pꝑtinet. Ites

nendo pondera cauſas rerũ determiat. vel
ðe tenẽs libꝛã. Itẽ libꝛariꝰ. vłlibꝛaria dicik
ſeruꝰ vel ancilla.qꝛ ad libꝛã.i.ad mẽſuram
cibũ accipiant. Itẽ libꝛariꝰ vel libꝛaria ſcri
ptoꝛ vel ſcriptrix.qͥ vel ꝗ ſcribit libꝛũ velli
bꝛos vendens vel cuſtodiẽs.⁊ ꝓd. li. EE
Heſter. viij. Scribis ⁊ libꝛarijs regis.

creſcẽdo cito ſurſũ libeet.
Libꝛilla.le.ẽ baculus cũ coꝛrigia plumbata

ad libꝛanduʒz carnes. Et libꝛilla ð inſttm

libꝛandi.i. pcutiendi lapides in caſtra.ſcili
cet manganuus. . M
Libꝛipẽs.dis.ðꝛ tenẽs libꝛã.qꝛð manu eiꝰ
pendeat libꝛa. vel qꝛ libꝛã pendenteʒ luſti⸗
neat. AUñn Nenius. Qui libꝛã tenet appella

tur libꝛipens.

Libũ.bi.ẽ panis imolaticius.ſ.qͥ ſacriſicat᷑

vyel offert᷑.alio noĩe ðꝛ placẽta. Vñ Nũeri

xxviij. Pꝛeter holocauſtum ſempiternuz

⁊liba eius.·
Liburnia. nię. qdã regi⸗ oies ſuͦt
les. ⁊ ad currendũ habiles? veloces. In

liburnaꝰ. a. ũ. gentile. Et qꝛ libur ni ſũt ve⸗

loces. ideo pua nauis habilis ad curren⸗
dum dðꝛ hec liburna. nę. Et qꝛ litr illi ibur⸗
ni ſunt adeo agiles 2 veloces..ideo a illis

ↄꝛ: ̊ liburnꝰ. qda gen' currꝰ velociſſimi.
Añ Juuenalis. Oiues ? ingeti curret ſup

ara liburno. Et ab eadẽ rõne ð: h liburnuſ
ni. ſco vl diſcurſoꝛ. Añ Juuenał. Pꝛimꝰ

„ —

Licentia.tię. ꝓpꝛie ẽ abuſio et im ꝓpꝛietas
cũ aliqᷣs de ↄfeſſiõe cõi vł aliqͥ facit qð non

debet vel ↄtra artẽ. Vñ licẽtia autoꝛis di⸗

cimꝰ.cũ coꝛripiũt ꝓductas. vel ꝓpducunt
coꝛreptas.⁊ ðꝛ a liceo.ces.vel a licet.qð ẽ
licitũ. inde licens.entis.ti.addita.a.ſit licẽ

tia. Item licentia ðꝛ quecũq; cõceſſio. Itẽ
licẽtia dicitur commeatus: qd vulgariter

libꝛariꝰ vel libꝛaria ðꝛ qͥ vel ꝗ in libꝛa appo

. adã regio cuiꝰ hoies füt agi⸗

”M

trucidat.
Lictoꝛ.oꝛis.m.g.qͥ de officio poꝛtat gladiũ
⁊ ſecurim ante regem vel imꝑatoꝛẽ. vt ad
puniendos reos pᷣſto ſit. ⁊ ðꝛ a lito.tas.q̃ſi
litoꝛ. qꝛ litat ⁊ interficit reos. AUñ ⁊ qͥcunq;

ð: cõmeatio. Iñ licentioſus ſa.ſũ i.laſciu⸗
Vyel cui oia liceoort.
Lycia.cię.regio ẽ. Iñ lyciꝰ.cia.ciũ.pe.coꝛ.

AVñ Ouidiꝰ epi. Sanguine tricolomi lyci⸗
am tepefecerat haſtã.Autoꝛes tũ qñq; po
etica licẽtia penł.iſtiꝰ noĩis ꝓpꝓducůut.
Liciatoꝛiũ.rij.lignũ in qͥ liciũ inuoluit᷑.
Lychnos grece. latine ð lux. vel lumẽ vel

lucerna. Iñ h̊ lychw. ni. vel lychin. ni. in
ceogdẽ ſenſu.ſ.funis candelę qͥ ardet in can⸗

dela. vel cincendela lucernę. Et dicunt᷑ ſic

qꝛ dent lumẽ ⁊ ponunt᷑ qñq; ꝓ ipſis cãdelł
vel lucernis. Uñ Virgilius in pᷣmo enei.

Fit ſtrepittectis voceſq; ꝑampla volutãt
Atria dependent lychini.

Liciniũ.nij.genꝰ veſtis.dictũ aligo.as.qꝛ

7

textura eiꝰ ligata ẽ ꝑ totũ.q̃ſi lignuʒ.⁊ c.c.
poſita p. g. ”M

Lycyſci. ſci.⁊ hęc lycyſ. ca. ſce. ð alycos qd
blupꝰ.⁊ cynos qð ẽ canis.Et vt dicit Pli
nius. Lycyſci vel lycyſcę dicunt᷑ canes na

ti ex lupis ⁊ canibꝰ.cũ foꝛte int᷑ ſe cõmiſcẽt

Licitatio.onis.f.g.ẽ ꝓpꝛie qñ aliqd vendi⸗
tur. ⁊ emptoꝛes ſuꝑ ſe augmẽtũ vel dimi⸗
nutionẽ faciunt.vel ſponſionẽ.vel ꝓmiſſi
onẽ. Vñ ⁊ ſepe licitatio ðꝛ ſponſio vel pꝛo
miſſio.ſʒ ꝓpꝛie ſᷣdicto modo facta.
Licitarij dicunt᷑ qͥ emendo. vendendo. vel

ↄducendo rem aliquã. vel negociando ali

quod aliud. plus offerẽdo alt᷑ alterũ contẽ

dit ſupare.

77

Liciũ.cij. ilũ innodatũ teleꝑ qað ſtamen tra

hit᷑̃ ⁊ licit᷑.

Licon vł potiꝰ glycon gręce.latine ðꝛ dulce
Cycos greęce. latine ðꝛ lupꝰ ab auiditate vel
rapacitate.quia rabię rapacitatis ꝗᷓ iuenit

regi vel iudici.vel alicui pᷣſidi obſequẽtur

ad puniendos reos. lictoꝛes dicunt᷑. Item
lictoꝛ ðꝛ poꝛtitoꝛ cadaueꝝ.ſ.qͥ poꝛtat cada⸗

uera ad buſtũ vel ſepulturã. Itẽ lictoꝛ põt

dici leccatoꝛ. vel qui lingit. ⁊ tunc dicitur a

lingo. gis.

ydia. die. regio ẽ. Iſ lydus.da. dũ. ⁊ lydi
us dia. dil. Undẽ Ececß. xxx. Ethiopia
1. EuVa elpdi. Ete th/ XN. Kt
Laien. enis.maſ.ge.ꝑ.i.id ẽ ſplen.ſʒ lyen p
eſi venus. plen. ſz lyen py
Eienon. i.e leuu.
Lienteria. rię. ðꝛ a lienon.qð ẽleue.⁊ ente⸗

ria qð ẽ inteſtina.q̃ſi molle inteſtinũ. quia

☛—

cibũ tanqᷓ; ꝑ aliena inteſtina nullis obſtan

tibus facit ꝑlabi.qualẽcũq; em cibuʒ acce⸗
pit incoctũ egerit. Iñ lientericus.ca.cum.

Qtalem infirmitatẽ pati᷑.
LCyeus.lyęi.m.g.i.bacchꝰ vel vinũ dictum
ab eo ꝙ curã ſoluat. Jñ lyeus.eęa.ęũ.i.bac
chicꝰ. Et ꝓd.pe. Un Ouidiꝰ de arte.Tur
pe iacẽs mulier mito madefacta lyęxi.

Lignũ.ni.ðꝛ a lychnos gręco.eo ꝙ incẽſuʒ

ↄuertat᷑ in lumẽ.vel qꝛ ↄuerſuʒ in ignẽ lu⸗

men faciat. vel qꝛ aptũ ẽ flãmis ⁊ luminibꝰ
SIñiñ ligneꝰ.nea.neũ.de ligno exñs.vład li⸗
gnũ ptinẽs.⁊ h lignariũ.rij.locꝰ lignoꝛum
vel lignoꝛũ aceruus. Itẽ h̊ lignariꝰgenera

liter opifex lignoꝝ appellat.

Ligo.onis.m.g.i.ſarpa qðdã inſtim ruſti⸗

canũ ad fodiendũ aptu. ⁊ ð: aleuo. as. qꝛ
leuat terram. VUñ ligo.q̃ſileuo.⁊ ligones.

q̃ſileuones.Et ꝓd.pe.gti.ſʒ ligonis.ligo⸗

nes.nomẽ gentile eã coꝛripit.

Ligula.lę.i.ꝑua faſcia vel coꝛrigia cũ q̃ ali⸗
qͥd ligat᷑. In ligulatꝰ.ta.tũ.i.ligulis ligatꝰ
vłlplenꝰ.Et hic ligulatꝰ.ti.i.coquꝰcui mul
teę ligulę ſunt neceſſarię ꝓpter veteres pan

nos quos induit.

Liguria.rię.qdã ꝓuincia in qſũt vcelle no⸗
uaria.mediolanũ.papia.dcã ſic ab abũdã

tia leguminis. Iñ h̊ ⁊ hec liguris vłligus.
guris. gentile.

Liguriꝰ. rij.m.g.quidã lapis pᷣcioſus dict

alinx.qꝛ ſit ex vꝛina linc tꝑe ĩidurata. Vñ

Eroð.xxxvj. Liguriꝰ achates.
Liguſticus.ca.cũ.pe.coꝛ.ðꝛ a liguria. Añ

Juuenalis.Nã ſi ꝓcubuit qͥ ſaxa liguſtica
poꝛtat. Itẽ hoc liguſticũ.ci.ꝗdã herba a li
guria Dern Aaronoier liguria.

ba liguſtra cadũt vaccinia nigra legunt᷑.

Liliũ.lij.ðꝛ flos lacteꝰ.⁊ ꝗdam herba lactei

coloꝛis.ſilr ðʒ liliũ a lacte.qi lacteũ.⁊ lilia.
q̃ſi lactea.quoꝛũ candoꝛè in folijs.

Lima. me.f.p.ẽ inſtẽm fabꝛile ⁊ ferreũ quo

metalla rodunt᷑.poliunt᷑ minuunt᷑.⁊ pur⸗
gant᷑.⁊ ðꝛ a limꝰ.qꝛ limũ aufert ð metallis
Limaca.cę.f.p.⁊ limax.cis ꝓ eodẽ vme.qꝛ
in limo moꝛat᷑.vel de limo naſcit᷑.vel qꝛ to

tus ẽ immundꝰ limoſus.

Limarius.rij.i.retiarius.⁊ ðꝛ a limus.
Limas.at..f.g.veſtis ꝗ ꝓtendit᷑ ab vmbili
co vſq; ad pedes. ⁊ ð a limꝰ.qꝛ inferiꝰ i ex
tremo ſui hʒ limbũ limũ i.obliquũ.⁊ eadẽ

veſtis ð limugs.

Ligu dã flos dict' a liqueo.ques.
qꝛ cito liquet ⁊ marceſcit. AUñ Airgiliꝰ Al

ignr
inul
pan

ene⸗

in
B

does.
ni.
dabe
all.

rtii⸗
netnlis
zne.:
aqtio

16.
vnb
ferbie⸗
in

Hhac publice vtebant᷑ ſerui ⁊ coqui.
Limbellus.li. dimi. i. puꝰ limbus.
Limbulus.li.dimi.i.puus limbus.
Limbus.vi.quã nos oꝛnaturã dicimꝰ.faſci
ola ẽ ꝗ ambit extremitatẽ veſtiuʒ.aut ex ſi⸗
lis.aut ex auro ↄtexta.aſſumptaq; extrin⸗
ſecus in extrema ꝑte veſtimẽti.vel chlami
dis. Dr tñ limbus vndecũq; fiat tłis oꝛna
tura. DOr etiã limbꝰ qñq; circũitꝰ cuiuſlibʒ
rei vel oꝛa marl.vel veſtis vel chlamidis.
Iñ limboſus.ſa.ſũ.limbo oꝛnatꝰ vel plenꝰ
Item limbus ponit᷑ ꝓ quadã ꝑte inferni.
Quattuoꝛ em ſunt loca inferni.ſ.infernus
damnatoꝛum.limbus pueroꝛuʒ.purgato⸗

rium. ⁊ limbus patru.
Limen.inis.ẽ terminus domus vel lignuʒ
in foꝛibus domoꝛũ ꝑ qð intrat᷑.dictum ali
mes.MNã limina oſtioꝛũ dicunt᷑ a limes.qꝛ

trãſuerſa vt limites ſunt.⁊ ꝑ ea ſicut ꝑ limi
tes in agros.in domũ introeat᷑ vł exeatur

Iñ h⁊ hęcliminaris.⁊ h̊ re.ad limitẽ perti
nens. Et h;̊ liminare. ris. idẽ qð limen.

Limes.mitl.m.g.i.callis.⁊ ðꝛ a limus.qꝛ p

tranſuerſuʒ ducit ⁊ extra viã. Vel limes ẽ
terminus agris poſitus vel pꝛatis ſeu cam

pis vel etiã ðꝛ meta. Itẽ limes ẽ regionum

vel finiũ.Limẽ vo ędiuz. Et limes coꝛ.pe.

gti. VUñ Mꝛoſpꝑ. Anguſto virt'limite celſa
petit.
Liminarchę.dicunt᷑ pᷣncipes locoꝛũ.in qᷣbꝰ
ſunt diuerſarũ ꝓuinciarũ/aut regnoꝛũ di⸗
uerſoꝛũ limites ⁊ ᷑mini. Iñ colliminarchęe

qui ↄfinia oppida vel ciuitates tenẽt trani
limitẽ locoꝛũ. M
Liminiſcus.ſci.virgula int᷑ duos punctos
iacens. ⁊ ðꝛ a limo.as.i.obliqͥ.qꝛ ex tranſ⸗
uerſo iacet.Et ponit᷑ in his loc ꝗᷓ ſacręſcri
ptureę interpᷣtes eodẽ ſenſu.ſʒ diuerſis ſer⸗
monib' trãſtulerür.

Liminiũ nij.n. S.i.captiuitas.exiliũ.expul

ſio extra limẽ vel extra domũ.Et cõponit᷑
poſtliminiũ.nij 1i. reuerſio ð exilio ad iura
ꝗa miſerat.vł.ius qð qͥs vẽdicatſſibiſſuꝑ re

bus ſuis poſt reuerſionẽ de exilio.vide in⸗

fra loco ſuo.

Limis.mis..t.⁊ B me. limus.ma.mũ.id

ẽ obliquꝰ vel diſtoꝛquẽs oculos.ſ.ſtrabo.

—w

„ .

tur h̊ ⁊ hęc ſublimis.⁊ H̊ me.

₰

Limitan. ni. deus qpeſt limiti qͥ etiã termi

nus ðz. 1 a limes. itts.
Limoſus.ſa.ſum.i.plenus lino.

Lympha n.aana.n dra nympha. mu⸗
eympha etia ðʒ qdam humoꝛ

Iñ h̊ limes.mitis.i.callis.Et inde cõponi

vel ſpuma in fronte canũ qua diſpſa Pca

put inſaniũt ⁊ in rabiẽ vertunt᷑ ⁊ ð a ynmn
pha liquoꝛe. qꝛ ad modũ illiꝰ diſcurrit. vel
qꝛ patiẽtes h̊ vitiũ vitãt ⁊ timetaqug.

Lymphaticꝰ. ca. cum.i. inſanꝰ. ⁊ ðꝛ ſic. eco

aquã timeat quẽ gręci hydrophobã dicut
Et ðꝛ ꝓpꝛie lym phaticꝰ.qͥ vitiũ exaq con⸗
trahit. cuiꝰ vitiũ ẽ huc ⁊ illuc curſu ire. ſũÜů⸗
pto vitio a fluoꝛe aquę. Sed iã poetę vſur
pant nomẽ h̊ generalit᷑ ꝓfurioſus. nde
lymphaticꝰ. ꝓpꝛie ðꝛ canis a lympha qua
habet.⁊ hinc trãſlatũ ẽ ad alis.
Lympidus.da.dũ.i.purus.lucid. claruſ
maniteſt'. ̃ſi linphidus. Et ↄpꝑpat limpi-
dus. dioꝛ. diſſimꝰ. AUñ Ezech. xxiiij. Sux

limpidiſſimã petrã effudit illud.

Limula.lę.dimi.i.pua limn. ·
Limꝰ. mi. f. g. terra humida ⁊ ceęnoſa.ſieut
ãẽ in ꝓfundo aꝗ. ⁊ ðꝛ aleuis. Itẽ adiectis
ue declinat᷑ limꝰ. ma. mũ.i.obliquꝰ vel diſ⸗

toꝛquẽs oculos.ſ.ſtrabo.

Zinarius.rij.i.retiariꝰ.⁊ ðꝛa linũ. Et lina⸗
rius.ria. riũ.⁊ G̊ linariũ:i.loeꝰ vbi abũdat
linü vel ſemenlin.
Linea.neę.ẽ coꝛda cũ q aliqd dirigit᷑ ⁊ 8 a
linũ. ni. eo ꝙ fiat delino. Et ſi nõ fiat etiam
de lino tñ linea ðꝛ. Et etiã ſignũ qð ꝑ linea
fit ðꝛ linea. vt in ſcriptura. Et linea etiã lon
gitudo ðꝛ ſine latitudine. Itẽ linea e colle
ctio. pſonarũ ab eodẽ ſtipite deſcẽdẽtium
diuerſos gradꝰ ↄtinẽs ⁊ numeros diſtin⸗
guens. Itẽ in veteri teſtamẽto appellat᷑ li
nea ſtricta.camiſia totũ coꝛpus oꝑiẽs.quę
ita ſtrictis manic adhęrebat coꝛꝑi.vt nul⸗
la ineſſet ruga.⁊ deſcẽdebat vſq; ad pedeg
vnde gręce poderis.id eſt. talaris dicebat̃
inearſ. ↄ.t. ⁊ B re.qð ꝑtinet a d lineã.⁊ co⸗

ponit᷑ interlinearis. ris.2öre.
Nineus.nea.neuũ.de lino exñs.vel ad linuz

Ptinẽs. ⁊ ðꝛ aliunn.
Ningua. uk. dicik a linguo. gl. quia ea lingi⸗
mus.vlł dicit᷑ a ligo.gas.quia ligat verba
2 voces per articulatos ſonos. vel dicit a
ledo.dis.quia dentibus illiditur. Sic em
plectrum choꝛdis ita lingua illiditur denti
bus et vocalem efficit ſonuʒ. Inde linguo⸗

ſus. ſa.ſum. id eſt. loquela plenus ⁊ abun⸗

dans ſcʒ loquax. Et linguatꝰ.ta. tum. qui
magnã habet linguã. vel in lingua potena
Itẽ lingua ponit᷑ ꝓ linguagio. Uñ.j.Coꝝ
xiij. Siue lingue ceſſabũt. Sunt autẽ tres
inguę ſacrę.ſ.hebꝛaica. gręca.⁊ latina.ꝗ
maxime toio oꝛbe colunt᷑. Et his linguis
titulus ſuꝑ crucẽ domini fuit ſcriptus. vt

pHaber᷑ Joh. xix. Itẽ lingua ẽ ęquocũ. Uñ
Eſt inſtjm modꝰ ac idioma loquendi.Ex⸗
amẽzq; libꝛi lingua vocari ſolet.
Linguax.cl.oĩs ge.i.multũ loquax.aſſidue

loquẽs. copioſus linguę. Iñ linguacitas.
Linguilata.tę.f.p.piſcis qͥ foꝛmã hʒ linguę

vel auguratrix ſiue incantatrix mulier.
Tingula.lęii. pua lingxua. =
Laniamentũ.ti.i.diſpoſitio.ſiłlitudo vel ſi⸗
gur a ſimilitudinis.

inifex.ficis.pe.coꝛ.tam in ntõ qᷓ; in gtõ.jq

yel ꝗᷓ facit vel opat᷑ linuũ.
Liniſiciũ.ficij.ẽ ipſa lini opatio.

dDdeum ſenſu.ſ. lineũ calciamentũ.

Liniſtema matis.ẽ veſtis ex lino ⁊ lana cõ ciati f.
ſtina lipſanuʒ Abꝛaę hʒ Joſeph oſſa vnũ

texta. ⁊ ðꝛ a linũ ⁊ ſtamẽ.qꝛ in ſtamine linũ
c⁊in trama lanã habet. ⁊ ꝓdu. ſte.

Linna. nę.f.p.i.ſagũ qdrũ ⁊ molle.⁊cẽ gal⸗
loꝛũ. Quibuſdã em nationibꝰ ſua cuiq; ꝓ
pꝛia veſtis ẽ. vt parthis.ſaraberę.gallis.

linnę.germanis. renones.hiſpanis. ſtrin⸗
ges.ſardis.maſtrucę.Eta linna.linnatus
ta.tũ.i. linna indutus.
Linoſis.ſis.f.t.moꝛbus ſplenis.⁊ ðꝛ a lien.
qõð ẽ ſplen. Et hinc linoſus.ſa.ſũ.⁊ lienoſꝰ

ſa. ſũ.i.ſpleneticꝰ qͥ patit᷑ in ſplene. Ande
lautus.Coꝛ vt opinoꝛ lienoſum habet.

inter. terl.f.t.i.ꝑua nauicula dicta a linio
quia vadit ⁊ currit ſuꝑ aquã q̃ſi liniendo.
L inteũ.tei.i.velũ qð in lectulo.ſternit᷑. vel

mantile. ⁊ ðꝛ a linũ.ni. Iñ h̊ linteamẽ. mi⸗/

nis.qð in lectulo ſternit᷑.⁊ ꝓd.pe.nti.Et a
linteum ð h̊ linteolũ.li.dimi. Uñ Exech.
xxx. Faſciet᷑ lintheolis.
Linuũ.ni.ðꝛ a lenis.qꝛ ſit molle.⁊ lene. Vel
greci dicũt linatin. ⁊ inde nos dicimꝰ linũ.
Lynx. cis.gener icerti.⁊ hęc lynca.cę.ꝓ eo
dem aiali.qð vulgo ðꝛ lupꝰceruariꝰ.⁊ ðꝛ a
lycos.qꝛ in lupoꝝ genere nüerat᷑.⁊ ẽ eis ſi

milis.Et ðꝛ lynx oculos hr̃e taʒz acutos vt

etiã viſu parietes penetret. Iñ ðꝛlynceus

2*

oculos tã claros ⁊ tã acutos ꝙ exiſtẽs in ſi

cilia vidit naues exeuntes de africa. vt ðꝛ
Itẽ lynce.cei.qda mons archadię. dictuſ

ſic ab abundantia lupoꝛũ

Cynxa.xx. dicta ẽ dea beſtiarum. HHec dea
ſplendoꝛ vel viuacitas viſus itelligit᷑. DOrf̃

aüut hec dea magis dea beſtiax qᷓ; hoim. qꝛ
acutius vidẽt bꝛuta aialia qᷓ; hoĩes. Vnð

nocte habẽt ſui viſus ↄtempamẽtũ.qꝛ tũõc

aliqᷓ inueniũt obſtacula de die aũt qꝛ nulla

inueniunt.fere nihil vident.

„

Lipper.ra.rũ.i.tener.mollis.delica

Lippitudo. dinis.lachꝛymatio vł putredo
otculi. ⁊ a lippus.pi.

—ss

Lippus.pa.pũ. geminũ. p. ðꝛ q̊ͥ habet ocu

los lacrimãtes qdã marcoꝛe plenos.⁊ ðꝛa

pus.i.putredo.i.a putredine oculoꝛuʒ. vt
deriuatio ſumat᷑ ab vltima ſyllaba.x aũt

ðꝛlippus.quaſi liquoꝛẽ putridũ ꝑ oculos
emittẽs potiꝰ ẽ etymol.qᷓ; cõpoſitio.

Lipſanũ.ni.gręcũ ẽ.⁊ eſt ge.neu. Nꝛopꝛie
lipſana dicũt᷑ reliqͥe ꝗ̊ remanẽt m hhugl.

Lini chj. opatio. Inuenit etiã lipſanũ vt qdã dicũt ꝓ vaſe
Linipes.pediſ.m.g.⁊ h̊ linipediũ.dij.in eo

mn qͥ ponunt᷑ oſſa ſcõꝝ. Nap̃.etiã dic. Lip
ſana reliquię. Johãnes ep̃us in quodã ſer
mone de annunciatione dñica dicit. Pale

amplectit᷑ ſepulcrũ oyſi nec inuenit᷑ ſe

pulcrum.

Liquamen.inis.n.t.⁊ h liqmẽtũ.ti.ꝓ eodẽ

Liquamẽ ꝓpꝛie dicit᷑ piſciũ.qꝛ ſoluti ĩ ſal

ſamentũ piſcituli eundẽ humoꝛem liquant
Cuiuſmodi liqr ðꝛ ſalſugo vel muria.ſʒ ꝓ

pꝛie muria ðꝛ aq̃ ſale cõmixta ⁊ effecta gu⸗

ſtu in modũ maris.
Liqueſcẽtia.tię.f.p.i.apparẽtia.vł defectꝰ
yel liquiditas.⁊ ðꝛ a liqueſcẽs.tis.
Liquidꝰ. da.dũ.i.fluidꝰ.manifeſtꝰ.clarꝰ.ꝑ

„2

ſpicuus.⁊ ðꝛ a liqueo.ques.

Liquoꝛ.ori.m.t.aq̊.humoꝛ.ſoluta puritas
Lyra. rę.f.p.ðꝛ qðdã inſtrumẽtũ canẽdi.et

ðꝛ a lyrin. q̃ia varietate vocũ.qꝛ diuerſos
ſonos efficit.⁊ coꝛ.pᷣmã. Itẽ lyra ðꝛ ſulcus

⁊ ꝓpꝛie aratri.⁊ ꝓd.pᷣmã. Vn. NMollice tã

go lyrã.facio cũ vomere lyram.
Lyricen.inis.m.g.i.cũ lyra canẽs.
Lyricina.nę.mulier ꝗͥ cũ lyra canit.

Lyricus.ca.cũ.i.dulc ⁊ ſuauis.⁊ ðꝛa lyra.

Uñ carmina Hꝛatij dicunt᷑ lyrica.qꝛ cum
lyra cantabant᷑.vł a lyrin ðꝛ lyricꝰ.ca. cũ.
.i.variꝰ vel diuerſus.Et hinc carmia Oꝛa

tij dicũt᷑ lyrica a varietate carminũ ꝗᷓ in eis

⁊tinẽt᷑. Et lyrici poetę.qꝛ lyrica ſcribebãt.

Itẽ lyricꝰ cõponit᷑ ꝑlyric.ca.cũ.i.dulcis

7 delectabilis ſuꝑ alios vł ſuꝑ cantũ lyrę.
Xyrin gręce.latie ðꝛ diuſitas vel varietas.
Lis.lit:.f.t.ðꝛ a limes. mit.qꝛ cõmittit᷑ ĩter
duos.⁊ moꝛa fini᷑. Rixa inter mitos ⁊ in⸗
iuria ↄſtat.Et ðꝛ lis a ↄtẽtione limitis qui
agros diuidit. Vñ. Limes erat poſitus li⸗
tem vt diſcerneret agri.Et pꝓd.i.añ.t. Añ
quidã. Abſentis ꝑ tem ſtudeas in lite tueri
Et ſcribit᷑ litiũ gtũs płis ꝑ.t.⁊ etiã retinet
ſonum. t. licet ponatur inter duas vocales

—

äßꝑ ʒ

n.

⁊]h;ᷓ ad differẽtiã de liciũ.cij. Et facit actũs

pluralis es vel is. Uñ Cicero in frumenta

ria. Sedaſti inquit etiã litis illoll.
LCitẽ pẽdere.ẽ litis ↄteſtationẽ eẽ.vel litem
in certo eſſe cũ tũ ambiguꝰ ſit eiꝰ exitꝰ ⁊ euẽ
tus. Hũ litis ⁊ iudicioꝛũ euent ẽ incertus

ff. de peculio.l.qð debet.
Litẽ ↄteſtari ðꝛ qñ actoꝛ ꝓponit intentionẽ
ſuã ⁊ actionẽ coꝛã iudice ↄtra aliquẽ.⁊ ille

ſtatim negat.tũcẽ lis ↄteſtata ⁊ ðꝛ pẽdere

nã in ſuſpẽſo ſũt oia donec lis ſopiat᷑.i.ter⸗
minet᷑.vład ſuꝑioꝛẽ negociũ trãſmittat᷑

77

Litis ↄteſtatio E negocij pncipalis ab acto⸗
re.⁊ reo hincinde facta narratio.quã nar⸗

rationẽ pcedere debet libellłꝰ. niſi foꝛte de

cõſenſu ptiü remittaX7.

₰

Litigioſa res ẽ ſuꝑ ãlis mouet᷑ vłmotaẽ̃.

Litis qſi ↄteſtatio ẽ qñ aliqͥs ↄuentꝰ in iudi

cio ſuꝑ rebꝰ mobilibꝰ q̊s poſſidet noĩe alie
no.noĩiat dñm in iudicio.⁊ accipit iducias
ad denũciãdũ dño.vt ad iudicẽ veniat vel
mittat.ſʒ ipſe dñũs nõ cõparet in termino ſi

bi dato. tũclis ẽ q̃i ↄteſtata ↄtra dñm.ſiue

habet᷑ ꝓ ↄteſtata ad interrumpẽdũ longi
tpis pᷣſcriptionẽ.vt in.c.qm frequent᷑ · S·i
alijs. v. ꝙ ſi ſuꝑ. vt lite nõ te.

2

Lila vl liſan hebꝛaice ðꝛ aplłs grece. miſſe us

latine. m Mapᷣ.
Liſciuiũ.uij.ðꝛ a lixen.qð eſt aqua.qꝛ fit ex

Lyſis interpᷣtat᷑ ſoluti.
Liſtrimos.ẽ cũ plures ſenſus in vnũ locum

bꝛeuit᷑ expeditos coaceruat.⁊ cũ quadã fe
ſtinatione decurrit.vt Ciceꝛo rem publicã
ꝗritans vitãq; hoĩm coniuges liberos ᷣm
Lithargyriũ.gyrij.purgamẽtũ ar⸗ (NPapᷣ.
gęti qð ſpuma argẽti vocat᷑.⁊ fit ex argẽto
⁊ plũbo.⁊ ðꝛ a lithos qð ẽ lapis.⁊ argyroſ
qð ẽ argẽtũ. Idẽ ⁊ h̊ lithargyrũ.gyri.dici
tur. Iñ lithargyricꝰ.ca.cũ.qð fit de lithar
gyro. vel qð ꝑtinet ad lithargyru.
Littera.rę.fę.p.ſic diffinit᷑. Eſt minima ꝑs

cõpoſitę voc.vłẽ vox idiuidua ꝗ ſcribi po

teſt.⁊ ð a lego.⁊ iter vel itero.qᷓi legittera
qꝛ legendi pᷣbet iter. vel qꝛ legẽdo iteratur.
Iñ h̊ ⁊ hec ĩalis.⁊ h̊ le.vt Scia lr̃alis quę
de lr̃is tractat.vel ꝗᷓ lratũ efficit. Itẽ a litte

ra ðꝛ h̊ litterat.ti.⁊ h litteratoꝛ.oꝛis.⁊ lit⸗
teratus.ta.tũ.Litteratoꝛ vel litteratꝰ.nõ

ðꝛ ille qui habet multos libꝛos.⁊ inſpicit ⁊
reuoluit.vt monachꝰ qͥ ꝓpꝛie põt dici anti
quariꝰ.qꝛ antiquas hiſtoꝛias habet ad ma
num. ſed ille dicit᷑ litteratoꝛ vel litteratꝰ q́ᷓ

ex arte de rudi voce ſcit foꝛmarelr̃as ⁊ con

⁊ dictiones in oronibꝰ.⁊ oꝛatiões ſic con⸗
grue ꝓferre ⁊ accẽtuare. Uñ Hieronymꝰ

ſuꝑ Oattheüũ. Litteratoꝛ inqᷣt erat qͥ grã⸗
maticꝰ gręce . “r

NLitteratoꝛius.ria.riũ.qð pꝑtinet ad ras vł

ad litteratoꝛc.vel qð tractat delris.vłqð

efficit litteratoꝛẽ.vel litteratit.

.

Litterarius.ria.riũ.idẽ qð litteratoꝛiꝰ.velł
lr̃is plenꝰ. AUñ Augꝰ de ciui.dei. Cũ qdaʒ

litterariꝰ Varronis oꝑa pᷣdicaret.
Litterula.lę.dimi.i.ꝑua littera.

Lithimos.i.impatiẽtia calcata.vel crudeli

tate irriſa.⁊ ðꝛ a lithos.
Lithos gręce.latine ðꝛ lapis.

Lithoſtraiũ.ti.n.s.⁊ hęc lithoſtrata te. ic

ẽ.pictura arte elaboꝛata.⁊ ðꝛ a lithos.qð ẽ

lapis.⁊ ſtratos.qð ẽ variatio.Fit ãt puuł
criſtis ac taxillis.i.q̃drat lapillis.tinct in
varios coloꝛes. Idẽ ðlithoſtratos.⁊ Hli
thoſtratꝰ. VUñ Job̃.xix. In loco q ðꝛ litho

ſtratos. Eſt glithoſtratos variatio coloꝝ
in pauimẽto.⁊ ↄgeries diuerſoꝛũ lapiduʒ

diuerſoꝛũ coloꝛũ.vel pauimẽtũ vel opꝰᷣmi
rifice factũ. vel etiam aliud opꝰ dũtaxat ſit
lapidũ varioꝛũ coloꝛũ.Et nota ꝙ glo.int᷑⸗
linear! Johᷣ. xix. diẽ. Lithoſtratos grece.

ii.iudiciũ vel iudiciale latine.

Liticen.cinis.i.canẽs cũ lituo.⁊ ðꝛ a lituꝰet

cano. Iñ hęcliticina.nę.pe.coꝛ.mulier ꝗᷓ
cũ coꝛnu cantat.

Litote.tes.vel litota.tę.vt ait greciſmꝰſub

ſcemate.interpᷣtat᷑ minꝰ dicẽs ⁊ płᷣ ſiẽꝗns.
vt Nõ nouꝰ imo vetꝰ. Iſte nõ ẽ inſipiẽs ſʒ
ſapiẽs. Genꝰ ⁊ ſpẽs nõ viden᷑ ſimpliciter
dici imo multiplicit᷑. Et munera non ſper

nas.ꝓ libent᷑ ſuſcipias. Nel ecõuerſo cum

plus dicit ⁊ minꝰ ſiãt. vt dicit Pab. Et vt

dicit doctrinale. Fiet ſub ea firmãdo nega
tio bina.Et ſic litote fit cũ duę negationes

vnũ faciũt affirmationẽ. vt Sedeo necnõ
⁊ ſcribo.⁊ ðꝛa litõ.qð ẽ diſſolutio.qꝛ duę
ptes reſoluunt᷑ in vnã.

Nitura.rę.i.deletio.vel feditas.nõ qualiſ⸗

cũq; ſʒ maxime litterarũ.

Litus.oꝛis.n.g.ẽ terra aquę vłmari vicina

⁊8ꝛ a lędo.dis.qꝛ fluctu elidat᷑ vel illidat᷑.

NVel ðꝛ a lito.tas.qð ẽ ſacriſicare.qꝛ mari⸗

narij ꝑiculis marinis libati. in litoꝛe ſolent
dijs marinis litare. Hñ Bonatꝰ dicit in cõ
mento ſuper Virgilium. ꝙ litus ðꝛ locus
iuxta altare vbi litatio ⁊ mactatio beſtiaꝝ
fiebat. Seruius autem cõtradicit ei dicẽs.

hoc nõ valere.quia pꝛima hui nois litus

ꝓducit᷑. Uñ Ouidiꝰ epi. Mõ ꝓfectoꝛis li⸗

toꝛa bobus arat. Sʒ pᷣma huiꝰ vbi lito coꝛ

ripit᷑.B tñ magis friuolũ ẽ.qꝛ ſepe ſyllaba

q̃ ꝓducit᷑ in ᷣmitiuo.coꝛripit᷑ ĩ deriuatiuo

vel ecõuerſo. Vel lit ðꝛa ligo.as.qꝛ ligat

terrã. Iñ litoꝛeꝰ.rea.reũ.⁊ B ⁊ hęc litoꝛatł.
⁊ B le. Inuenit᷑ etia litus.ta.tũ.a lino.nis.
Lituꝰ.tui.m.S.i.coꝛnu gcile.⁊ ðꝛ (⁊ coꝛ.li.

a lito.tas.qꝛ eo ↄuocabant᷑ ad litandũ.Li

bant᷑ vel paſtoꝛes.⁊ tũcẽ ge. fę.
Liuens.entis.i.niger.liuidꝰ.inuidꝰ.

tuus etiã ð baculus curuꝰ qͥ augures vte⸗

Liuidus.da.dũ.i.niger.ſubniger.iratus.i

uidus.⁊ ðꝛ a liueo. ues.

Liuoꝛ.oꝛis.m.t.i.liuiditas.vel inuidia do
loꝛ vel vulnꝰ ᷣm lHugl. Nap̃.dicit. Liuoꝛ

eſt macula nigra. nigredo vel iuidia. Mꝛzo
pꝛie aũt liuoꝛ ẽ plaga vᷣgaxꝝ.inflatio vulne

ris cũ palloꝛe.Et ꝓd.i. Añ Ouidiꝰ. Oa⸗

ſcitur in imis liuoꝛ poſt facta quieſcit.
Lixa.xeę.m.p.i.mercennariꝰ.puta qͥ ſequit
exercitũ in expeditione.⁊ poꝛtat aquã ad

opus exercitus in caſtris.

Lixabund. da.dũ.qͥ latis incẽdit paſſibus

ad modũ lixę.vel ſilis lixanti.
Lixen.i.aqua.⁊ ðꝛa luxos.q̃ſi luxẽ.qꝛ ſit ſo
C ixiuiũ.uij.i.liſciuiũ.⁊ ðꝛ a lir—en. ( luta
Lixoꝛ.oꝛis.m.t.poꝛtitoꝛ aquę.
Lixus.xa.xũ ·i.in aqua coctꝰ.

nte

Locatoꝛ.oꝛis.ẽ illeqͥ rẽaliquã ꝓ certo p̃cio

vel certa mercede alicui vtendã ↄcedit.vł
gliũ re ſua mercede ſibi ↄuenta vti pꝑmittit
vyt cũ loco tibi domũ meã ad habitandũ in
ea. ego dicoꝛ locatoꝛ.Tu vo q̃ ſic vterl ſeu
dg vſuʒ recipis ↄductoꝛ nücuparl.vt in.c.
j. de lo. ↄdu. Sðð
Loculus.li.di.a.locꝰ.vñ ⁊ locellꝰaliud di.
Eſt aũt loculus pe.coꝛ.ꝑuꝰ locꝰ. Itẽ locu⸗
lus eſt burſa. Uñ Joh̊.xij. Fur erat ⁊ locu
los habẽs.ea ꝗᷓ mittebant᷑ poꝛtabat. IJItem
eſt feretrũ. Un Ludl.vij. Et tetigit loculũ
ii.feretrum. . .
Locuples.pletis.oĩs ge.i.diues.⁊ ðꝛ a locꝰ
⁊plenꝰq̃ſi loc plenꝰ.⁊ plurimarũ poſſeſſio
num poſſeſſoꝛ. òM
Locus.ci.nomen eteroclitũ ẽ. Nã in ſingła
riẽ ge. m. H loc. ſʒ in płi ẽge.maſ.⁊ neu.hi
loci ⁊ hęc loca. Et ðꝛ loc tã ſuba qᷓ; quãti⸗
tas qua aliqui locale circũſcribit᷑. Item lo
cus ð maxima ꝓpoſitio vel h abitudo vñ
trahit᷑ argumentũ tã in dialectica qᷓ; in rhe

toꝛica. Iñ h̊ ⁊ h localis.⁊ Hle.qdð loco cõ

4 sl 2

tinet᷑ vl circũſcribit᷑. Iñ localit᷑ adu.⁊ hęc
localitas.tatl.Et nõ ꝙ locꝰ ꝓpꝛieẽ quanti
tas circũſcribẽs coꝛpꝰ.Sʒ hęc loca.oꝛũ.p

pꝛie de his dicũt᷑ ib⸗ poſſeſtiões hñt. Lo

ci aũt ad logicos pꝑtinẽt.Et ſic talis fit diui
ſio locoꝛũ.alij intrinſeci.alij medij. Iteʒ lo
cus ẽ ſedes argumẽti.vel id ex qͥ ad ꝓpoſi⸗

tam qſtionẽ ↄueniẽs trahit᷑ argumentum
Itẽ locus ðꝛ facultas.copia ptãs.ↄditio.

tꝑs.occaſio.opoꝛtunitas.dignitas.auto⸗

ritas. honoꝛ.magnitudo.maieſtas.faſtigi

um. ſplẽdoꝛ.gradꝰ.głia.Et vt gręciſmꝰ di⸗

cit Argumẽta locos.hoies loca dicis hĩe.
Locuſta.ſtę.ẽ puũ aial dẽte noxiũ.⁊ pluſqᷓ

cętera aialia frugibꝰ nocet.⁊ ðꝛ a longus ⁊
haſta.eo ꝙ pedibus ſit longis velut haſta

Rabanꝰaut ſuꝑ attheũ dicit. In dictl
Arnulphi galliarũ epᷣi reꝑpimꝰminimũ ge⸗

nus locuſtarũ fuiſſe in deſerto iudeę qͥ pa⸗

ſtus ẽ baptiſta.⁊ vſq; hodie apparẽt ꝙ coꝛ

puſculis in modũ digiti man exilibꝰ ⁊ bꝛe
uibꝰ in herbis facile capiũt᷑.coctęq; ĩ oleo
pauperũ pſᷣbent victũ. Chꝛyb. vo diẽ. Iſte
locuſte ſunt volatilia ꝗdã mũda.ſʒ ꝑua.et
nõ ſatis in altum volantia.Locuſta etiã in
uenit᷑ ꝓ quodã genere herbarũ.

Locutus.ta.tũ.pticipiũ ſcribit᷑ ʒ.c.licʒ ſuũ
vVbü. ſ. loquoꝛ ſcribat᷑ ꝑ.q. Bicit em̃ Pꝛi⸗
ſtianus ꝙ deponẽtia deſinẽtia in quoꝛ.mu

tant eam in cu.⁊ ſumẽta tũ.faciũt ſupinuʒ.
vt loquoꝛ.locutũ.ſequoꝛ.ſecutũ. .
Lodix.dicis.m.g.qͥcqͥd in lectulo ſuꝑponi⸗
tur.⁊ ꝓpꝛie pannꝰ villoſus.Et ꝓd.pe. gti
Vñ Juuenalis.Magnę mẽtis opꝰnec de
lodice parat.
Logicus.ca.cũ.i.ſermocinalis vel rõnalis.
7z a logos.qð ẽ ſermo vel rõ. Vñ logica
ðꝛ triuiũ qſi ſermocinalis qꝛ ↄſiſtit in ſᷣmo
nibus ⁊ excellenter dialectica ðꝛ triuiũ.qꝛ

Halijs artibꝰtriuij cõſtitit in bmonibꝰ. Et

inuenit᷑ grece declinari ꝓ eodẽ.hęc logice.
ces. Vñ logici dicunt᷑ triuiales vł dialecti
ci. Itẽ logica ðꝛ ꝗdã ſpẽs medicinę.i.rõna
lis. Vñ logici dicunt᷑ qͥdã medici q diſcuſ⸗
ſis eętatũ. regionũ.vel ęgritudinũ q̃litatibꝰ
artis curã rõnabiliter ſcrutant᷑. Eta logi⸗
ca ᷣm qualibet eiꝰ ſiãtionẽ.h̊ ⁊ hęc logicał
⁊5ᷓ le. Inñ logicalit᷑ adu.⁊ Hͥ logicalitas.at
Logiſma.mę.f.p.i.cogitatio vel ᷣmo vłrõ
ſm Hugl. Oap̃.vo diẽ. logiſmꝰ cogitatio
Logiſtricꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.i.vᷣmocinał vel rõ
nalis.vel cogitabilis.
ogiũ.gij.n.S.i.rõnabilerñſi u.i. ſine inuo⸗
lutro.⁊ ðꝛ a logos.qð eſt rõ. Itẽ h̊ logium

+☛ —à ,ne/ —

Loe

gij. ðꝛ manuale.ſ.exiguus pãnꝰ ⁊ duplex Loꝛamẽtũ. ti. ð: aloꝝ. ⁊ dicunt᷑ loꝛamenta
auro ⁊ gẽmis.⁊ q̃ttuoꝛ ↄtextus coloꝛibus pla loꝛa vel laquearia velin parietibuſ ta
hñs magnitudinẽ palmiꝑ q̃drũ cui itexti bulę.vel aliqua ligna q̊ mittunk.

— — — — —

erant duodecim lapides pᷣcioſi. Hic pãnꝰ
etiam rõnale ðꝛ.⁊ ſuꝑhumerali circa pectꝰ
pontificis annectebaeackt.
Logogphus.i.ſcriptoꝛ publicę rõnis.⁊ ðꝛ
a logos.qð eſt rõ.⁊ graphos ſcriptura.

Loꝛariꝰ.ria.riũ.qð ad ioꝝ ꝑtinet vel toꝛtꝰ*

⁊ ſolutꝰ.vel ligatꝰ.⁊ ̊ loꝛariꝰ.rij.i.toꝛtoꝛ.

Loꝛeꝰ.rea.reũ.i.toꝛtꝰ.vel ſolut.velligatꝰ

vel ad loꝝ ꝑptinens.

Loꝛica.cę.pe.ꝓð.ðꝛa loꝝ.ri.qꝛ loris caret

Logos.i.ſᷣmo vel ratio ſᷣm Hugl. Ael ym

Hiero.in epła ad paulinũ. In pᷣncipio in/
q̃t erat vbũ ⁊ vbum erat apud deũ.⁊ deꝰ

erat vbũ. Logos gręce multa ſigt. Naʒ et
vbum eſt. ⁊ ratio.⁊ ſupputatio ⁊ cã vniuſ

Sob em circułferreis ↄtexit᷑. Iñ loꝛicatꝰ.

ta.tũ.qͥ hʒ loꝛicã. vel loꝛica indutus.
Loꝛipes.dis.cõis.g.i.daudꝰ.q̃ͥ hʒ pedes

toꝛtos ad ſiłitudinẽ loꝛi. ANel qͥ hʒ pedeʒ li⸗
gneum.qbuſdã loꝛis religatuʒ.Et coꝛ.pe.

J cuiuſq; rei ꝑ quẽ ſunt ſingula qᷓ ſubſiſtunettã in ntõ q in gtõ. Anð Juuenatl.Coꝛipe⸗
vniuſa recte intelligimꝰ in chriſto.qꝛ vi⸗ dem reci? derideat ethiopem albus.
4’r delicet chriſtꝰ ðe vbu. qᷓtũ ad patri dicen / Lon. ri.i. coꝛrigia. vł coꝛiũ. vł habena freni
. tis manifeſtationẽ. Cauſa q;ẽtuʒ ad rerum Et ꝓð.lo. AUñ Oꝛatiꝰin epi.Seruꝰhabẽs
4 creationem. Ratio q;tum ad creataꝝ oꝛdi pcium loꝛis non vter ao.
. nationẽ. Supputatio qtum ad oꝛdinato/ Loth interpᷣtat᷑ declinãs. vł inuictus.qꝛ fa
D rum diſtinctionen. cctis ſodomoꝝ non oſenſit.ſʒ eoꝛum illicita
=S Logotheca.cę..p.qͥ vel ꝗ ſᷣmoneʒ facit in carnis incendia declinait.
ppło. Ael qͥ edictũ imꝑaioꝛis vlł alicuius Lotio.onis.i.ablutio.vel lauatio.
Sncipis ppło nuncaat. LLotii. tij. eſt lixiuiũ cũ quo veſtes abluunt
N Loligo.gis.f.t.qͥdã piſcis.vt dicunt ſepzia Aellotiũ ðꝛ vrina.Et vt dicunt. Arinas
4 q̊ͥhʒ ſtrumã nigerrimi coloꝛiſ⁊ amariſſimi hoim. ſed lotia dic aſinoxz.
in ſapoꝛ plenã. Vñ ponit᷑ qñq; ꝓnimia ama Lotus. ta. tũ.i.ablutus. z alqug. las.
ritudine. Monit᷑ eti loligo ꝓ herba ama / 2
zu⸗ ra. Iñ loligineꝰ.nea.neũ.ad loliginem ꝑti Ste- —
nens vel de loligine exñs Et loliginoſus. Lubricus.ca.cũ.i.labil.⁊ ðꝛ a laboꝛ.beris.
c ſa. ſum. plenꝰ abundãs loliginibus. Propelubꝛicũ eſt illð qð q;tomag tenet᷑.
Loliũ.lij.n. s. illa mala herba ꝗᷓ creſcit intee tantomagis labit vt anguilla. Et etiam il
=òW ſegetes. malũ ſemen facit qð ſimilit ðdꝛ: LCo lud ðꝛ lubꝛicũ ĩqͥ qͥs labit yt via lutoſa ⁊
lium. Inñ lilioſus. ſa. ſum. i. plenus lolio. aqſa ⁊ glacieſ. Nñ ĩ pſał. Fiat via illoꝝ te
”WMUBMͤ Lõganimꝰ.ma.mũ.⁊ G̊ ⁊ hęc lõganimis.et nebꝛę ⁊ lubꝛicũ.Et vt dicit Papᷣ. Lubꝛic⸗
Re BG me.ꝓ eodẽ.ſ.qͥ nulł paſſionibꝰ ꝑturbat᷑. differt a labili. qꝛ labile eſt qð labit ſiẽ flu/
’ ſz ad vniũſa ſuſtinenda patiens elt. uius. Cubricũ vo nõ ðꝛ ꝓbe qꝛ labit.ſʒ in
MB Lõgeuus.ua.uũ.i.lõgi ęui.ſ.ſenex. Im hec qͥ qs labit᷑. Item lubricꝰ dðꝛ qcqͥq labit᷑ dũ
we lõgeuitas.tatis.i.lõgi ęui vita vel ętas tenet᷑.vt picis ⁊ pens. AUnð.Labil ẽ flu
Wo. Lõgiquꝰ.q̃̊.quũ.i.remotꝰ. Jñ lõginq̃tas. uius.dicat᷑ lubricꝰ anguis. Itẽ lubricꝰ ali
i Lõgiturnus.a.ũ.i.diuturnꝰ.longe durs. qñ ðꝛ leuis.vitioſus.friuolꝰ.vanꝰ.iĩeptꝰ.
5 V zogitnlens diurnin s Dij Baruth. laſciuus. luxurioſus. defluens.
dN. nij. In lögit nis dieb⸗. Et. iij. At ſcias ſi ł Lucanar. narl. n. t. fouea in luco. ⁊ ðꝛ a lucꝰ
huich vbiſit longiturnitas vitę. Ael m aliã li / Lucanica. cę.qdᷣdã genꝰ cibi. ⁊ vt dicũt ſal/
itin teram. Abi ſit longiturna via. cicia.⁊ ðꝛ q lucania.qꝛ pᷣmo in lucaia ẽ fcã.
c⸗ ALoõgus . ga. gü. ðꝛ alien. eo ꝙ ſit poꝛrectum Nucaniſta.ſtę.9. p.· legit Cucanũł imitat
Ib ad modũ lienis.Et cõꝑpat᷑ lõgꝰ.gioꝛ.ſimꝰ. Lucanꝰ.ni.q̃dã poeta.⁊ ðꝛ alux.qꝛ int cete
„ AIgß loge. giꝰ. ſime. hec lõgitudo. inis. et ros poetas eluxit. ⁊ vt dilucide tractares
cõponit᷑ lõgꝰ. bilõgus. oblõgꝰ.ſemilong?. longũ ↄſtructionis hyꝑbaton ſꝑ euitauit.
BA Itẽ tãlõg. q.õgus.i.valdelongus. Itẽ lucanus.a. i. adiectiue põt eẽ patriuʒ
e6 Tophos vłpotiꝰ laphos gręce.i.ceruus vel gentile Item hec lucania ꝓuicia vltra
tni⸗ Loãᷣculus.la.lũ.pe.coꝛ.i.aliqtulũ loquax rhomã. Itẽ iuenit hecluca. cę. qdã ciuitaſ
wid Loquax. cl.oĩs ge.i.aſſiduꝰ.abũdãs i locu⸗ Iñ lucanꝰ.na.nũ.patriũ.⁊ h̊ ⁊ hec lucẽſis
en tie. Iſ hecloqcitas. atl.i. abds locuts 25ſe. Itẽ inuenit᷑ hlucanus.ni.i.ſplẽdoꝛ
it⸗ Loquela.lę pꝑ vnũ l.pe.ꝓð.⁊ ðꝛ a loquoꝛr. matutinꝰ.⁊ tunc componit᷑ añlucan.ni.i.

pp

eru ptio auroꝛe añ lucẽ canens.i.albens.⁊

adiectiue anñlucanꝰ.a.ſ.i.añ lucẽ ſurgens
Lucar. carl.n.t.pecunia vłpᷣciũ ex luco col

lectuʒ.qð vulgo ðꝛ ſiluaticum.⁊ foꝛeſtage

gallice.⁊ ðꝛ a lucꝰ.ci.⁊ ꝓð.pe.gti. Item in

uenit᷑ h̊ lucar.car m.g.ꝓ dam aueꝗᷓ pul
cre ⁊ dulciter canit pᷣmo mane qñ lux ema

nat.⁊ tunc ðꝛ a luce.⁊ coꝛ.pe.gti.

Lucas inter pᷣtat᷑ ipᷣe conſurgẽs.vel ipᷣe ele

uans.⁊ ðꝛ a luce. Jpᷣe em fuit ↄſurgens a

mundanoꝝ amoꝛe. eleuanſ ſe in amoꝛẽ dei

p ↄtemplationem.
Lucellum..li.i.p aruum lucrũ.
Lucerna.nę.ðꝛa luciniũ.vł a luce q̃ſi intra
ſe lucem arcens. Eſt iñ bꝛeuis hęc ſyllaba

lu. Vñ NPerſius.Diſp onite pinguẽ nebu⸗

lam doꝛmire lucernõ. Iñ hec lucernula leę.
dimi.i.ꝑua lucerna.Et h̊ lucernariũ.rij.i.

riũ.qð ꝑtinet ad lucernã.Et h̊ lucernariꝰ.

rij.qͥ facit lucernas.⁊ hęc lucernaria. rię.
vxoꝛ eiꝰ.vel etiã mulier faciens lucernas.
ucibil. 9.t. ⁊ B le. qð aptũ eſt vtluceeaet.
Lucidariꝰ.darij.qͥdam liber in q̊ młta eluci

dantur. za lucidus.
Lucidulꝰ.la.lũ.pe.coꝛ.aliq;tulum lucidus
Lucidꝰ. da.dũ.i.ſplẽdidꝰ.Et differt a luci/⸗
bili. qꝛ lucidũ eſt qð aliũde illũiat᷑. Lucibi
le vo eſt. qð ꝑ ſelucet. Iñ luciditas.tatis.
Lucifer.ra.rũ.pe.coꝛ.i.lucẽ ferens. Itez H
lucifer.ri.i.venꝰ vłſol.⁊ hęclucifera.rę.i.
luna.·qꝛ ſᷣ alijs ſtelłiſte ferũtlucẽ. Lucifer
auüt ſolẽ pcedens mane nücians tenebꝛaſ
noctis lumie ſui fulgor aſpgit Lucifer eti
am metaphoꝛice ðꝛ qdam angelus malus
Luciferani hęretici a Lucifero ſmirnę epᷣo

oꝛti.qͥ epᷣos catholicos qͥ inſtãti pꝑſecutiõe

pfidię arrianoꝝ ↄſentiẽtes erant.⁊ poſtea
cor recti in cathedrã redire deleger̃t.dam/
nanteſ qð pᷣus crediderũt.ᷣ ſiue qð credidiſ
ſe diſſimulauerunt.qͥs eccła catholica ma⸗

terno recepit ſinu tãq; NMetrũ poſt fletum
negationis.hanc illi matris charitatẽ ſup⸗
be accipiẽtes eos reciꝑe volentes ab eccłe

coione receſſ erũt. ⁊ cũ ipᷣo lucifero autoꝛe
ſuo ꝗq mane oꝛiebat᷑ cadere meruerunt
ucifuga. ge. 2. g. lucem fugiẽs. ⁊ alux.
⁊ fugio.gis.Itẽ hęclucifuga ge · ðꝛ qdam
auis ꝗᷓ ſꝑ fugit aſpectum diee.
Lucigena.nę..g.luce genitus vel genita.
Lucina.nę.dea partꝰ.ſ.iuno vł Pallas. vł

Diana.⁊ dꝛ a lux. eo ꝙ naſcentibus pᷣbeat
lucẽ.vlł qꝛ ſſit in luce naſ. centibꝰ. 2 eos re/

cipit ⁊ fouet. vt fingũt poetę. Et dẽpta me
dia ſyllaba ðꝛ hec luna. Et ꝓð.penł.ſicut

alia denoĩatiua deſinentia in na.ſicut vult
Priſcianus.Et in Gręciſmo ðꝛ. Ipᷣaq; ca
ſtrenſis ſimulł eſt lucina curia.
Lucinia.nię.auis qᷓdã eſt ꝗ mãe canẽ ĩcipit

⁊ ðꝛ aluce.qꝛ cãtu ſuo ſiãt oꝛtũ diei q̃i luci

dia. Hec eadeʒ ðꝛ acredula.hęc vulgo ðꝛ

roſinolus.i.philomena. Añ Oꝛat᷑.i pᷣmo.

Lucinias ſoliti impẽſa pꝛãdẽ coemptas.

Luciniũ.nij.cincẽdela lucernę.qꝛ dat lumẽ
LCucratiuus.ua.uũ.i.acqͥſitꝰqð aliqͥs lucra

tur. vłꝑ qð qͥs lucrat᷑.⁊ ðꝛa lucrum.

Lucrinꝰ.ni.m.g.qͥdam lacꝰdictꝰa lucrum.

qꝛ olim ꝑ copiã piſciũ vectigalia maã pᷣſta
bat. Inñ lucrinus. na⸗-lnunm.
Lucrũ.cri.i.acqͥſitio.vłex negocõ incremẽ

1 tum. Iñ lucròſus.ſa.ſum.i.plenus lucro.
delabꝛũ.qꝛ ſuſtinet lucernã.⁊ lucernolſꝰ
ſa. ſum.i.plenꝰ lucernis.⁊ lucernariꝰ.ria.

ucta. tę.i.pugna.⁊ ðꝛa latꝰ.terl.i.a cõple⸗

xu lateꝝ qͥbus cominus certãtes innitũtur

q gręca appellatione athletę vocant

Luctiſicus.ca.cũ.pe.coꝛ.qͥ facit vel deſiãẽt
luluctũ.vel de quo habet᷑ luctus.
Cuctuoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ luctu.
Luctus.tus.tui i.ploꝛatus.⁊ ðꝛ a lugeo.

Lucublandus.da.dũ.i.lucens blande

Lucubꝛatio.onis.f.t.noct᷑na.vigilia. Jnð

lucubꝛatiuncula.lę.dimi.i.vna modica vi
gilia. ſ.ſtudiũ ⁊ vigilantia vniꝰ noctis.vel

minimũ deluce.
Lucubꝛũ.bꝛi.i.m mé
qͥ ſolet ex ſtuppa ⁊ cera fieri.ſʒ vndecunq;

fiat ſic ðꝛ.⁊ fit in vmbꝛa Idẽ ⁊ lucubꝛ.

Lucubꝛatꝰ.ta.tũ.i.parum lucens.

Luculentꝰ.ta.tũ.i.plenꝰ luce.i.clarꝰ.apꝑtꝰ.
ſplendidus. ⁊ ðꝛa luce ⁊ lentos qð eſt ple/
num. Vñ ⁊ hõ ðꝛ luculẽtꝰ.qᷣ eſt lingua cla⸗
rus ⁊ ᷣmone ſplẽdidus. Iñ.luculẽtia.tię.

id eſt claritas ⁊ lucis plenitudo.

Luculeũ.lei.genꝰ eſt albi marmorl.⁊ naſci.
tur in chio inſula.cui lucullus ↄſul nomen

dedit.q̃ delectatus in illo pᷣmũ rhomã vex

it vel aduexit.ſolũq; pene q;ͥ marmoꝛ aba/

matoꝛe nomen accepit.
Luculus.li.paruus lutus..
Lucus.ci.m.g i.dẽſitas arboꝝ ſoli lucẽ de

trahẽs.i.nemꝰ adeo dẽſuʒ ꝙ ſol ibi lucere
nõ põt. Vñ ꝑ ↄtrariũ ðꝛ lucꝰ a lucendco.
Xudibilł.⁊ B le.aptꝰ ludo vład ludendum.
Ludibriũ.bꝛij.i.deriſio.⁊ qð illudit᷑.⁊ vdOꝛñ aea
ludo is. Ał ludibꝛiũ eſt res aliꝗᷓ ꝗ̊ ludoet·
ↄtẽptui haberi dig eſt. Vñ. ij. ¶Oachab.
viij. Ludibrio habiteę ciuitatis iniuriam.
Ludibundꝰ.a.ũ.i.ludo plenꝰ ⁊ ſimił ludeétti

odicũ lumẽ ł'modicꝰignis

—

⸗ „ ——

— —
SS. —

Ludicrũ.cri.n.S.i.ludus.⁊ ðꝛaludo.dis.
Et ludicrus.cra.crũ.⁊ ̊ ⁊ hecludicr:.et h̊
cre.⁊ in płiludicres.ludicra.⁊ nõ ludicria
vt vult Priſcianꝰ.⁊ ſunt in eodẽ ſenſu.ſcʒ

ludo plenꝰ.vłqð ludis gerit᷑. Iñ ludicro

ſus.ſa.ſum.i.plenꝰ ludicris.vł ludibilis.
Fm Hhugl. Map. wo dicit. Ludicra ſunt lu
doꝝ carmina vel turpia ⁊ inhoneſta.łcer/⸗
tamina ꝗᷓ in ludis gerunt᷑.Et coꝛ.di. Vnð
Auroꝛa. Ludicra dicturus ocia nr̃a noceſ

Ludius.dij.m.g.i.ioculatoꝛ. Iñ hęc ludia

die.i · ioculagtrir.
Ludix.cis.f.g.qdam veſtis eſt.⁊ ðꝛa ludo
dis. Et dicunt᷑ ludices veſtes a ludis thea
tri.Cũ em̃ egrediebant᷑ de ludi ꝓſtiblo iu⸗
uenes haꝝ velamento tegebãt caput et fa⸗
ciem ne cognoſcerent᷑.qꝛ ſolebat erubeſcẽ

qllupanar intrauit. W

Ludulus.li.pe.coꝛ.dimi.i.paruus ludus.
Luecula.lę.dimi.i.parua lues.
Lues.luis.f.t.i.macula.ſoꝛdes.vł peſtilen
tia.moꝛbꝰ repentinꝰ.⁊ ðꝛa luo.is.ꝓ detuꝛ

pare. vłðꝛ a labe.vel a luctu. qꝛ luctũ fac̃.

Eſt em repentinus languoꝛ ſił cũ moꝛte ve

Lugubris..t.⁊ h̊ bre.i.flebi. (niẽs.

Luidꝰ.da.dũ.i.maculoſꝰ.vel lue.i.tabe flu
ens. ⁊ ðꝛ a lues. Itẽ liuidus reꝑit᷑ ꝓ eodẽ.
Tumbago.ginis.f.t.i.lũboꝝ debilitas

Lũbare. ris.n.t.qð ⁊ h̊ lombar.baris.ðꝛꝑ

apocopã.i.cingulum circa lũbos.⁊ ðꝛ a lũ
bus.qꝛ eo lumbi religaut᷑.vel qꝛlũbis ihę
reat. Ideʒ ðꝛ ⁊ coxale.⁊ bꝛachariũ.⁊ rena
le.Sed ꝓpᷣe renale eſt qð renibus alligat᷑.
ſicut ventrale circa ventrem cingulum.
Lumbatoꝛiũ.rij.idem qð lumbare

LTumbifragiũ.gij.n.S.i.fractio lumboꝝ
Lumbricus.ci.pe.ꝓð.vmis inteſtinoꝛũ.et
terrę.⁊ ðꝛ a lubricꝰ.vel lũbus. q̃ſi lubꝛicꝰ.

gꝛ labit᷑. vel qꝛ in lũbis ſit. Iñ lumbricoſ
ſa.ſum.i.plenus lũbricis.
LZũbulus.li.dimi.i.paruus lumbus.

Lũbus. vi. ob libidinis laſciuiã dictꝰ eſt.qꝛ

in viri coꝛpoꝛe voluptatis cauſa in lumbiſ
eſt. ſicut in vmbilico in feminis.
Qumen. inis.ðꝛ a luo.is.qꝛ luit.i.purgat ⁊
delet tenebꝛas. In lumineꝰ.a.ũ.de lumie
exñs.vel ad lumẽ ꝑtinẽs.vł clarꝰ Et lumi
noſus.ſa.ſuz.i.elaruſ.eo ꝙ ex ſe habeat lu
men. Sʒ lumiatũ ẽ qð aliũde lum accepit.
Lumiare.ris.n.it.i.lumen. vel qð lumen fa

Luna.nę.f.p.dicta eſt q̃ſi lucina.qꝛ (iectm̃.

luce lucet aliena. Lumẽ.n.a ſole accipit et

acceptũ reddit.Et eſt eadeʒ luna diana.et

ꝓſerpina.ſʒ luna in cęlo ðꝛ.diana in ſiluis
ꝓſerpina in infernis. Iñ lunatꝰ.ta.tum.i.
curuatꝰ ad modũ lunę iam dimidię. Et lu
natio.onis.i.tꝑs in qͥ luna recedit a ſole et
poſtea ↄſeqͥt eũdẽ.Itẽ lunatio.i.curuatõ
⁊ tunc ðꝛ a luno.nas.Itẽ inuenit᷑ hecluna
nę.ꝓ adã ciuitate olim ędificata ad modũ
lunę iam dimidię.ſed mõ deſtructa ẽ. Inð
h ⁊ hęclunenſis.⁊ h̊ ſe. r
Lunaticꝰ.ca.cum.iqͥ ſingulis lunationibus
vexat᷑.⁊ mẽte laboꝛat.⁊ ðꝛ a luna.qꝛ ſingu
lis lunationibꝰ cõtingit.cũ luna eſt plena.
lhos etiã lunaticos vulgus vocat.qꝛ ꝑlu
ne curſum ↄcomitant᷑ eos inſidię demonũ
Et nõ ꝙ ex vitio lunę nõ patiunt᷑ lunatici
ſed demenes eos his vexant tꝑibus. vtꝑ
lunam infament lunę creatoꝛem.
Lunula.lę.dimi.i.parua lũa. Ałeſt qdᷣdaʒ
gen? moniliũ. NPrope innnn ſũt aureę bul
lule dependẽtes in ſimilitudinẽ lunę factę
Vnñ Elſa.iij. In die illa auferet dñs oꝛna⸗
mentũ calciamentoꝝ ⁊ lunulas ⁊ toꝛques
Iñ lunulatꝰ.ta.tũ.i.moniliatꝰ.lunułoꝛna
Tupa.pę.vxoꝛ lupi.Et etiã meretrix (tus.
ðꝛ lupa ꝓpter ſimilitudinẽ rapacitatis.
Lupanar.nar..i.ꝓſtibulũ.domꝰmeretricũ
Lupariꝰ.rij.⁊ hęcluparia.rię.ðꝛ canis q lu
pos ꝑſequit᷑.⁊ ad h̊ officiũ eſt ſcipuus.
Lupatũ.ti.n.s.qðdã genꝰ aſperoꝝ frenoꝝ
factũ ad modũ dentiũ lupoꝝ.qͥ inequales
ſunt.Silr. ⁊ lupatũ inęq̃le eſt ⁊ Suiꝰ moꝛ⸗

det. Alij dicunt ꝙ lupatũ eſt molinellum

ipius freni.Et ꝓð.pa.
Lupcus.ci.i.pan.vel ſacerdos panis.et ðꝛ
luꝑcus.q̃t lupos arcẽs a pecoꝛibꝰ.qꝛ pã.i.
deus paſtoꝝ lupos arcet. Iñ h̊ luꝑcal.cał.

pe. pð.feſtũ vłtemplũ panis.vel foſſa pa⸗
ſtoꝛaliũ ludoꝝ in luco qſi theatrum facta.
LCupillus. li. dimi.i.paruus lupus.

Lupinariũ.rij.⁊ lupinetũ.ti.in eodeʒ ſenſu
id ẽ locus vbi creſcunt vel abũdãt lupini.
upinꝰ. ni.m. S.pe.ꝓðᷣ.qðdã genꝰ legumiſ

7 dꝛa lupus.qꝛ ſonitu ſuo terret lupoſ Cũ
ei lupus lupinos intrat.ipᷣi folliculi ſonãt

⁊ ita ille terret᷑. IOtẽ luꝑinꝰ.a.ũ.adiectiuũ.
id ẽ res ꝑtinẽs ad lupũ.vel de lupo exñs.
Lupꝰ.pi. eſt beſtia voꝛax ꝗᷓ valð inſidiatur
ouibꝰ.⁊ ðꝛ a lycos gręce.qð ðꝛlupꝰlatine.
Ael ðꝛlupus q̃ſileopꝰ.qꝛ q̃ſi leoni ita ſit il

li vtus in pedibꝰ. Vñ qͥcqͥd pede pᷣſſerit ñ
cit.Et ðꝛ a lumẽ.⁊ h̊ ⁊ hęc luiarl.⁊ q̊ re.ad . 5

viuit. Accipit᷑ etiã lupus ꝓ lupato. AUnde
Ouið.triſtium. Et placide duros accipit
oꝛe lupos.i.frenos. Item lupus dicit᷑ eti//
am quidã piſcis ad ſunilitudinem lupi.qꝛ
pp 2

etiã impꝛoba voꝛacitate piſces alios ꝑſeqͥ
tur. Lupus etiã ðꝛ ferreus arpax qͥ ⁊ cani

cula ðꝛ.Et ðꝛ ſic.qꝛ ſi qͥd in puteũ ceciderit
rapit ⁊ extrahit. Itẽ lupus etiaʒ ðꝛ moꝛbꝰ

q̃ vt płimũ in q̃libet diuite ðꝛ naſci.Et dici
tur ſic.qꝛ rodit carnem hois.ſicut lupꝰ.ni⸗

ſi remediũ aliqð fiat.ſ.gallina vel alið alal

loco dolenti ſupponat.

Lura.rę.f.p.i.os ventris vel cullei.

Lurco.conis.m.g.i.auidus ⁊ immundus

deuoꝛatoꝛ.qͥ multũ ⁊ turpiter comedit.

XLuridus. da. dũ.i. pallidꝰ. opſcurus. tene/
broſus. ſoꝛdidus. ð a lura. Sʒ ꝓpᷣe luri/⸗
dus coloꝛ ðꝛ coloꝛ mortui. Vel luridus ðꝛ

Aloꝛo.qꝛ hmõi habeat cutẽ.ſ.pallidam

Luſcicio.onis.ipᷣm ocu loꝝ vitiũ.

Luſcilioſus.ſa.ſum.qͥ ⁊ luſticio ſus.ſa.ſum

Zꝛ.i.qͥ ueſpe nil videt.⁊ ðꝛ a luſcus vł luce

Luſcus.ſca.ſcũ.qͥ tm hʒ vnum oculũ ⁊ alte
ro caret.⁊ ðꝛ a luce ⁊ carens.qꝛ luſcꝰ parũ
lucis hʒ. vel qꝛ caret luce.⁊ non lucibus.
Ael ðꝛ a luce ⁊ cuſtos.quaſi lucis cuſtos.
ſcʒ oculi nõ oculoꝛ.

Luſoꝛ.or.m.t.ðꝛa ludo.dis.⁊ luſoꝛiꝰ.ria.

riũ.⁊ GB luſoꝛiũ.rij.locus vbi ludit᷑.

Luſtral L.t· ap le. Idẽq; ꝛ luſtrabib bile

id ẽ qð facile põt luſtrari. Itẽ luſtralis qð
luſtrat. vel qð aptũ eſt ad luſtrandum..i.

purgandũ circũdãdũ. velluminandum
Luſtramen.inis.n.t.i.purgatõ vł circũitio

vel luminatio. . ⸗
Luſtri cus.ci.pe.coꝛ.i.nouꝰ dies naſcẽtiuʒ

⁊ ðꝛa luſtro.ſtras.qꝛ foꝛte in tali die puer

purgabat᷑ apud gentiles. .
Luſtro. onis.m.g. ðꝛ ille q̊ͥ vagus eſt et ni

Hhil aliud agit.niſi ꝙ foꝛas luſtret.
Luſtrũ.ſtri.ðꝛ ſpaciũ qͥnq; annoꝝ.⁊ ðꝛ a lu
ſtro. as.qꝛ olim ſꝑ in fine quinquennij ſole

bant luſtrare ciuitatem ⁊ purgare.facien/
do in circũitu eius amburbale.Siłit᷑ circa
agros faciebant. Anð in hymno Luſtra
ſex iam ꝑacta ⁊c. Itẽ luſtrũ ðꝛ obſcurũ la/⸗

tibulum ferarũ.i.cubile feraꝝ. Et luſtruʒ

ðꝛ lupanar meretricũ.Et in vtraq; ſigtiõe
Zꝛa luſtro.as.pꝑ ↄtrariũ.qꝛ paꝝ illuſtrat᷑.

id ẽ illuminat᷑. AUñ Luſtra cubile fere qui
quẽnia luſtra fuere. ANel ſic. Luſtrũ circũ⸗

itus.ſpacium purgatio.ſiluua.

Euſus.ſus.ſui.i.iocus.a ludẽdo dictus
Lutatus.ta.tũ.i.inunctꝰ ⁊ luto obuolutus

⁊ a luto ꝓ cęno.⁊ eſt tractũ a poꝛcis qui

lutoꝛ.taris.paſſiuo.

Nuter.ter.i.concha.vel cantarus aquariꝰ

ſm Hugl. Luter etiã ðꝛ lauatoꝛiũ .7 qocũ

q; vas purgandis ſoꝛdibꝰdeputatũ. Anð
qdam. Dic luteres vaſa purgandis ſoꝛdi/
bus apta.

Luteꝰ.tea.teũ.i.croceus.vłq̃ſi rubeus vel

roſeus. ⁊ ða lutus ꝓ coloꝛe. Iſ luteolus

la.lũ. Item a lutũ ꝓ ceno ðꝛ luteꝰ.tea.teũã.

id ẽ ſoꝛdidus.vel luto plenꝰ. Item luteus
ðꝛ de luto exñs.vel ad lutũ ꝑrtinens.
Lutoſus.ſa.ſum.i.luto plenus vel ſoꝛdid⸗.

7 8ε aluto ꝓ ceno.

Lutulentꝰ.ta.tũ.i.ſoꝛdidꝰ.fetidꝰ.luto plẽ⸗
218z a lutũ ⁊ lẽtos.qð eſt plenũ. Iñ lutulẽ⸗
tia.tię.i.fetulẽtia.fetiditas.ſoꝛdidatio.
Lutũ .ti.i.ſoꝛdeſterrę.cenũ.⁊ dꝛ a luo ꝓ tur
pare.vel maculare. Nel lutũ ðꝛ q̃ſi lotum

ꝑ ↄtrariũ.qꝛ nõ ſit lotũ.i.mũdũ.Et nõ q i

uenit᷑ ̊ lutus.ti.ꝓ qͥdam coloꝛe croceo. et
q̃ſi rubeo.Et differũt in tpe.qꝛ lutꝰ ꝓ colo
repᷣmã ꝓð.ſʒ lutũ ꝓ ceno eam coꝛripit.li⸗
cet qnq; gra metri heęc diſtinctio ↄfundat᷑
Item lutũ eſt ſupinũ de luo.is.⁊ tũc ꝓð.
pmã. Vñ.Tellus vnda lutũ faciũt ⁊ a luo

lutum. Item. Cenum dico lutũ.croceꝰ co⸗

loꝛ ſit tibi lutus. Aas luteũ fragile.toga lu
tea tegmen herile.
Luuio.oois.i.tabes.fluxus.fetiditas.ſoꝛ/
des. vel turpis voꝛacitas. Vñ in hymno.

ONentibus pulſa luuione.i.tabe vitioꝛuʒ

vel feditate.
Lux.lucl.f.t.ꝓ ꝓe eſt ipᷣa ſuba.ſed lumẽ qð
ꝗ luce manat.i.candoꝛ ⁊ ſplendoꝛ lucis. et
ðꝛ a luceo.ces.ſᷣm Hugl.Sʒ Priſcianus
videt᷑ velle ꝙ luceo deriuet᷑ a lux.
Luxos gręce.latine ðꝛ ſolutio.
Luxus.xus.i.ſolutio libidis.voluptas.de
lectatio. diſſolutio.abundãtia.licʒ etiã po
natur ꝓ qlibet ſuꝑfluitate ⁊ magnificẽtia.
⁊8 aluxos.Et luxus.a.iũ.i.libidie ſolutꝰ

AVñ ⁊ mẽbꝛa loco mota dicunt᷑ luxa.i.ſolu

ta. Iñ luxuria.rię.idem ꝙ luxus.ſ.ſolutõ

libidinis ꝓpe. Sed mõ ampliata eſt appel

latio.vt luxuria dicat᷑ ſuꝑfluitas in coitu.

⁊ in cibo.⁊ in veſtitu.⁊ etiam in alijs rebꝰ.

Inð luxurioſus.ſa.ſum.i.ſolutus in volu

ptatibus ⁊ in libidine ꝓmptus.Sʒ ꝓdigꝰ

eſt ſumptuoſus qͥ omnia poꝛro agit ⁊ qua/

ſi ꝓijcit. Itẽ a luxus ðꝛ hęc luxuries. riei.

idẽ ꝙ luxuria. Sʒ luxuria ꝓpe eſt in coitu
Luxuries in alijs attẽdit᷑.Et differt luxu⸗

e ns oꝛcis qui ria vel luxuries a libidie. Añ. Factũ luxu
ſe luto obuoluũt.Et põt eſſe participiũ de ries notat affectumq; libido.Aluxus pꝛi/
munm dica libet eſſe ſecundnd.

Luga interpᷣtatur nux velamygdalum.

m.
nuy,

ig

tem ſola heęc ſemiuocałpoſt s.ponit᷑ qð

Rhamnus.⁊ añ s.poſita in finali ſyllaba

nois.moꝛe muteę int᷑poſita i.facit gtũm.vt
lyems.hyemis.velut inops inopis.Cę/⸗
lebs.libis. Itẽ m.tranſit in n.⁊ maxie.d.c
q.t.ſequẽtibꝰ. Nocali q̃ͥʒ ſequẽte int᷑cipit

b. vt Combuſtꝰ.cõburo. Final dictionis

ſubtrahit᷑ m. in metro plerũq; ſi a vocalii/⸗

cipiat ſequens dictio. vt Illũ expirantem
tranſfixo pectoꝛe flãmas. Vetuſtiſſimi tñ

nõ eã ſp ſubtrahebãt.Enniꝰ in.x.aialiuʒ.

Inſignita fere cũ milia miliũ octo Ancepſ

etia vel liqͥda ðꝛ.qꝛ poſt mutã poſita ſicut

l.n.r. in eadẽ ſyllaba cõem facit ſyllabam.

Macedo.donis.fuit qͥdam rex. Vñ qᷓdam

terra dicta ẽ macedonia. Jñ macedonius
nia.niũ.⁊ h et hęc macedo.inis.⁊ h̊ et hęc
macetes tl.gẽtilia.Et coꝛ.ce. AVñ Lucanꝰ
n macedum rras miſcẽs aduſa ſecundis
Iteʒ Auroꝛa Maulo vir macedo poſt hoc
in troiade paret H

Macedoniani.heęretici a acedõio epᷣo

Dicti ſũt negãtes deũ eſſe ſomſanctiũ.
Macellum. li.n. S.ðꝛ a macto.as.qꝛ ibi ma

ctant᷑ pecoꝛa. Iñ macellulũ.li.dimi.Et h̊

macellio.onis.⁊ h̊ macellariꝰ.rij.qͥ pecoꝛa
mactat ⁊ carnes vẽdit. Vel macellũ dicit
a macero.ras.qꝛ ibi carnes macerant᷑.

Macer.cra.crũ.i.tenuis ⁊ ſubtił. Inð ma

critudo.dinis.⁊ hęc macies ciei.i.exilitaſ
coꝛꝑis. Macer etiã eſt ꝓppum nomen
MQEWacera.rę.i.macellũ In h̊ macerarius.i.
macellarius. D
Maceria.rię.f.p.ðꝛa macros.Et macerię
dicũt lõgi ꝑietes.qbus vineę ułaliud clau
dunt᷑. Itẽ maceria ðꝛ membꝛanula ſecũdi
naxꝝ.q̃ inuoluunt᷑ pueri in vtero.ꝗᷓ diuidit

in partu. ⁊ ſequit᷑ pueꝝ. Vñ ſuper Gene.

xxx viij.Quare diuiſa eſt ꝓpt᷑ te maceria.

diẽ vna glo.Secũdinaꝝ mẽbꝛanula quaʒ

rupit cum manum emiſii.
Macerio.onis.i.maceriarũ ↄſtructoꝛ.
Machera.rę.f.p.pe.ꝓð.i.gladius lõgꝰex
vna ꝑte acutꝰ.⁊ ðꝛ a machia qð eſt pugna

MNPachia gręce.latine ðꝛ pugna.

Machil. eſt tunica talarl tota hyacinthina
hñs ad pedes ſeptuagintaduo tintinablła.

Littera.obſcuruʒ in extremitate
dictionũ ſonũ habz. vt Templũ
Alptuʒz in pᷣncipio.vt Magnus.
MMediocrẽ in medio. vt Ambꝛa

mutarũ eſt.vt Smaragdꝰ.⁊ añ liqdaʒ. vt

totidẽq; immixta ac dependẽtia mala pu /
nica. ⁊ acuit᷑ in fine. ðͦJMUD
Machina.nę.f.p.oẽ qð ingenio parat᷑. vt
manuałbaliſta.⁊ ſiłia.⁊ ꝓpe illa qad pu /
gnam parant᷑. licʒ etiã ꝗlibʒ artificioſa cõ/
poſitio.vel ↄſtructio dicat᷑ qñq; machina
Et iuenit᷑ etis machia ꝓ inſidijs.⁊ coꝛ.pe.
Machinis.inis.ðꝛ a machina. Et ſuntma
chies inſtr̃a ędiſicioꝝ.ſic dicta a machinis
bus inſiſtunt ppter altitudinem parietrũ
ONachinoſus.ſa ſum.i.plenꝰ machinis v
argumentoſus. ⁊ ingenioſus ad machias
faciendas.vel inſidioſus.
Machinula.lę.dimi.i.parua machina.
MMacia.cioꝝ.płalis numeri.i.inteſtina.ſ..ꝗ
ſoꝛdes eliciũt. Inuenit᷑ etiã macia.cię.ꝓ qᷣ

danm ſpecie valde cara.

„

Maciecula.lę.dimi.i.parua macies.
QNacilentus.ta.tũ.i.macer.macie plenus.
Iñ macilentia.tię.i.macies.

£

acoꝛ.oꝛis.i.macies.⁊ ðꝛa maceo.ces.

acredo.inis.i.macies. Vnde Aluroꝛa.

Moꝛtał maculę nulla macredine fuſca
Macrobiꝰ.bij.lõgeuꝰ intpᷣtat᷑.⁊ eſt nomẽ
phᷣi platonici latini.⁊ ðꝛ a macros qð ẽ lõ/⸗
gum. ⁊ bios.qð eſt vita.q̃ſi longę vite·
Macrobij etiã dicti ſunt qdaʒ in india duo
decim pedum ſtaturam habentes
Macrocoſmꝰ.mi.i maioꝛ mundus.⁊ ðꝛ a
macros qð eſt longũ.⁊ coſmꝰ mũd Anðöð
Gręciſmus. Sed ſignas mũdũ maioꝛeʒ ꝑ
macrocoſmum. Hic alio noĩe dicitur me/
gacoſmus . MV
ENacrologia. eſt longa ſententia.res nõ ne
ceſſarias cõpᷣhendens.vt Legati nõ impe
trata pace retro vnde venerant domuʒz re⸗
uerſi ſunt.

Alacros vel macron gręce.latie ðꝛ longũ.
ONHact.ta.tũ.i.magl auctꝰ.i.plenꝰ głia.ſ.

bonus. valens.⁊ ðꝛ a magl adbio ⁊ auctꝰ
Inuenit᷑ etiã mactus ꝓ mactatꝰ.⁊ tunc ðꝛ
a mactoꝛ.arl.Et nõ ꝙ nulla terminatio iſti
us nois mactus.cta.ctũ eſt in vſu.niſi ter/
minatio vti.ſ.macte qua terminatione vti
mur tam ꝓntõ q; ꝓ vtõͥ.
ANacula.lę.i.nota.vitiũ.turpitudo.macu
la etiã ðꝛ ſquama loꝛicę.⁊ filum retis
Naculatꝰ. ta.tũ.i.ↄtaminatꝰ.deturpatus
coꝛruptꝰ. innatus.⁊ ðꝛ a maculo.las.
OMadian ⁊ epha regiões ſunt.vbi habitãt
dromedari.
Madiditas.tatl.idẽ eſt qð madoꝛ doꝛis.
Madidulus.la.lũ.i.aliquãtulũ madidus
Madidꝰ.da,.dũ.i.humidꝰ.⁊ ðꝛ a madeo⸗

Madius dij. Pm Naö̃. mẽſis qͥdã ſic dictꝰ

eo ꝙ tũc terra madeat.qͥ ⁊ maiꝰðöO.
Madoꝛ.dorl.m.t.i.pluuia.humiditas.
Aadula. lę. vas ad vrinã recipiendaʒ. qðᷣ
etiã q;̊ madellum öꝛ.
Magale.lis.n.t.ðꝛ a magar. q̃ſi magarel.
poſita ꝓr.Et ſunt magalia caſę paſtoꝛaleſ

vel caſę afroꝝ viles.Eadem ⁊ mapalia.ſʒ
in magalia pᷣma ꝓducit᷑.⁊ in mapalia coꝛ 3

Magal lingua punica noua villa dꝛ

Magdalũ.li.qðdã oppidũ fuit. Inð ma/
gdalenus.na.nũ. Hinc dicta eſt maria ma
gdalẽa.Et h̊ͥ magdalenę nes.gręce.⁊ acui
tur in fine. ⁊ interpᷣtat᷑ turris ᷣm Hugl.et
eſt g.eiuſdẽ ſyllabę cũ d.Et nõ ꝙ cũ additt
maria. debet dici maria magdalena.licʒ B
nomen magdalena ꝑ quandam noticiam
ſumat᷑ ꝓꝑ Maria peccatrice. Poteſt etiaʒ
dici magdalenę ſi magdalenę ponat᷑ expo

ſitoꝛie.
QHagiſter. ſtri.i.autoꝛ.didaſcalꝰ.eruditoꝛ

Inde hęc magiſtra.ſtrę.⁊ G̊ magiſterculꝰ.

li.i.paruus magiſter in ꝑſona vł poti in

ſcientia. Iñ magiſtercula.lę. Item a magi
ſter. ſtri. magiſter.ſtra.ſtrum. adiectiue
Et h̊ magiſteriũ.rij.honoꝛ vł dignitas. vł

officiũ magiſtri.⁊ H̊ ⁊ hęc magiſtrał.⁊ q le

Item magiſtri dicunt᷑ maioꝛes ciuitatis.

vel ſenatoꝛes.cõſules.iudices. Iñ h̊ magi
ſtratus.tus.tui.eoꝝ dignitas.Et ſepe ma
giſtratus inuenit᷑ collectiue ꝓ ipᷣis.ſ.qͥ ma
giſtratum hñt. Et magiſtratus eſt verba/

le huius vᷣbi magiſtro. as. Item magiſter

cõponit᷑ cũ gtõ militum. ⁊ ðꝛ magiſtermili
tum.huiꝰ magiſtrimilitũ.⁊ tunc notat di/
gnitatem magnã qua qs habebat in vrbe
rhomana.⁊ is modo dicit᷑ mareſcalcꝰ. Sʒ
qñ ſunt duę ꝑtes poteſt fieri ſuppoſitio ꝓ
quocunq; aliquos milites magiſtrante

AQAMagmas loc qͥdã ẽ.de qͥ hẽ᷑ .j. Re.xiij.

Magnamentũ.ti.i.diuinamẽtũ.Etꝑ ſyn/
copam h̊ magmentũ.ti.qðdam pinguiſſi/
muñm extũ vel ſecundũ ꝓſectũ. NPap. etiaʒ
dicit. ¶agmentũ alij pinguiſſimũ inteſti
num. alij ſecũda ꝓſecta.Coꝛnutus vo qͥc/
qd mactat᷑ i.diſtrahbic.
MUWagnal. lis. . t. ⁊ B; le.i. magnus. vłq̃ͥ ma
gna facit. Vñ illud. Loquebant᷑ varijs li⸗
guis aplłi magnalia dei.
M¶I Dagnanimꝰ. ma. mũ.pe. coꝛ.⁊ Bͥ ⁊ hecma

gnanimis.⁊ h; me.in eodeʒ ſenſu.i.audax.

foꝛtis.magni animi ad difficilia incipiẽda
⁊ patienda. Vñ Judicl.v. Magnanimo.

rum repta eſt ↄtentio. Inde magnanimi/

tas ſtano. ſ. ſpontanen rerũ difficilium ag⸗
Sgreiio. . .
Masnog noris P:tiumagn eltin pplo et
potens. Et ꝓ eodẽ ðꝛ magnatus.ta. tum.
pe.ꝓð. Vñ Eccl.xx. Vir pꝛudẽs placebit
magnatis. .

Magnes.netis.m.t.qͥdam lapis pᷣcioſusi

dicus.ferrũ ad ſetrahens.⁊ ꝓð.pe.gti.

Magniſicꝰ.ca.cũ.i.ſublimiſ.generoſꝰ.glo
rioſus.qͥ må facit. IJñ magnificentia.tię.

ſpontanea rerũ difficilium ↄſummatio

MMagniloquus.qua.quũ.qͥ mag loquitur

Iñ h̊ magniloquiũ.quij.i.mag locutio

Magnꝰ. na. nuʒ. cõpat᷑ irregularit᷑. maioꝛ
maximꝰ. Et cõponit᷑.pmagnꝰ.pᷣmagnus.
tãmagnꝰ. q;magnꝰ. oia ꝓ valdemagnus.
Hagog ⁊ gog. ſunt gẽtes ferociſſimę inter

caſpios montes ⁊ mare caſpium.a magno
alexandro incluſę.⁊ hę ſunt exitureę circa ſi

nem mundi. ⁊ magnã ſtragẽ hoĩbꝰillaturę
Maguderis.m.g.vel maguder ꝑ apoco⸗/
pam. Et eſt maguderis ſecũdus cauł qna
ſcitur in tirſo abſciſo.vel ipᷣe tirſus abſciſꝰ
Vñ Priſcianus dicit.ꝙ ſiãt frugem.i.ge

nus caułq naſcit᷑ ex ea parte cuiꝰradix ſir⸗
pis auellit᷑. Ael vt alij dicunt ſaligineʒ Et

facit actũm in im. ⁊ ablatiuũ in i.tm. Anð
In im tm̃ faciunt hęc quartum nomina ca

um. Nim burim tuſſim maguderimq; ſi-

IANagus.gi. m. ge. vt ðꝛ in hiſtoꝛijs magi

dicũt a magnitudine ſcię. Quos em̃ gręci

phos perſę magos appellãt. iudęi ſcribas
latini magiſtros ᷣm Hug. Papᷣ. diẽ Ma
gi olim ſtellarũ interpᷣtes dicebant᷑ſ.qͥſ/
diuina bant q̃liter ſe haberet quiſq; cũ na/
ſceret᷑.ſicut de his legit᷑ in euangelio qͥ na
tum chriſtum annunciauerũt. Cuius art/

ſcientia vſq; ad euangelium fuit ↄceſſa.vt

edito chriſto nemo deinde natiuitateʒ ali/

cuius de cętero interpᷣtaret᷑. Poſtea magi
etiam dicti ſunt qͥ vulgo incãtatoꝛes ⁊ ma
lefici ob facinoꝛum magnitudinẽ nũcupã⸗
tur. i elementa ↄcutiunt.mentes turbãt
hoim. ⁊ ſine vllo veneni hauſtu violentia
tm carminis interimunt. Iñ magicus.ca.
cum.Et nõ ꝙ oꝛientales ſolent pualere in

arte magica. Unde qñq; oẽs oꝛientales di
cuntun magi. Et diuidit᷑ ars magica in /

ſtigium ⁊ maleficiũ. reſtigiũ eſt ſenſuuzʒ

humanoꝛũ illuſio.ſm h̊ incredibiles reruʒ
mutationes vident᷑ fieri.vt.ſ.terrę cumu/

lus videat᷑ caſtrum. lapillus talentũ. ſegeſ

R
z
g
n
apr⸗
utdit
Nence
16,0.
genn
es
ing/
gſonz
rerz

1

1ſ

htñ ſpecialit᷑ illð ðꝛ quo nobᷣ ita demones
ſubijcimuſ.vt nob pareãt miſſatica noſtra
deferentes. Uñ q̃dam. Vir magus eſtma
gnus.magus eſt cũ fu lupus aguus

¶QMaial.lis.m.t.poꝛcus domeſticꝰ ⁊ piguiſ

carens teſticulis.
MNaieſtas.tatl.f.t.i.honoꝛ dignitas.ſplen

doꝛ. ⁊ ð a maioꝛ.q̃ſi maioꝛ ptãs. Jn maie

ſtatiuus.ua.uũ.i.poteſtatiuus.
Maioꝛica ⁊ minoꝛica.inſulęſunt hiſpanię
maioꝛ ⁊ minoꝛ.ꝗ et baleares dicunt᷑.
,AQ aiꝰ.maij.qͥdã menſis dictꝰ a maioꝛibus
ſiẽ iuniꝰ a iunioꝛibꝰ.Cũ em Rhomulꝰ in⸗/

ſtituiſſet rẽpublicã.diuiſit ppłum in duas

ꝑtes.ſ.in ſenes ⁊ in iuuenes.i.in maioꝛes
⁊ minoꝛes.⁊ ad honoꝛẽ ꝑtiũ.ab ilł partibꝰ

duos mẽſes noĩauit.ſ.a maioꝛibꝰ maiuʒ.a

iunioꝛibꝰ iuniũ.ſicẽ habet᷑ in Ouið.faſtoꝝ
MMaius ðʒ a maieſtate.vła maia mr̃e mer
curij.⁊ iunius a iunone vłiuuẽtute vła cõ
iunctione rhomanoꝝ⁊ ſabinoꝝ.

aiuſculꝰ.la.lũ.pe.coꝛ.i.aliq;tulũ maioꝛ
MVHMala. lę. f. p.i.maxilla.⁊ ð a malon qð eſt
rotundũ.qꝛ rotũda eſt. Ael ðꝛ mala qi mo

la.a molo.lis.vel a mãdo.dis.Et eſt mola

ſuꝑioꝛ.mãdibula vo inferioꝛ. Propᷣe aũ=t

malę ſunt eminẽtes ꝑtes ſub oculł. ſic dictę
ꝓpt rotunditatẽ. Itẽ a malon ðꝛh̊ malus
li.ꝗqᷓdã arboꝛ.qꝛ fructꝰ eiꝰ oĩm pomoꝛuʒ ſit
rotundiſſimꝰ. Vñ ⁊ illa ſunt vera mala.ꝗᷓ

vehement᷑ ſunt rotũda. Iñ h̊ malũ.li.fru⸗

ctus illiꝰ arborl.Et h̊ malꝰ.li.arboꝛ nauis

ðꝛ.qꝛ rotũdus eſt ad modũ mali.vel dicit᷑

malus q̃ſi malleꝰ qꝛ aſi qbuſdã ligneiſ mal

leolis ſit. quoꝝ volubilitate vela facilius

eleuãt᷑. VUñ Eſa.xxx.Sonec relinq̃mi qſi

malus nauis.Et ꝓð.pᷣmã mala ꝓ maxilla

⁊ malus ꝓ arboꝛe.⁊ malũ ꝓ fructu.⁊ malꝰ
ꝓ arboꝛe nauis.⁊ hi mali.loꝝ.ꝓ dẽtibus.

⁊ malo vᷣbuʒ.i.magis volo.Sʒ malus.la.
lũ.⁊ h malũ.li.i.peccatũ.coꝛripiũt mam
Vñ.Mala mali malo mala ↄtulit omnia
mũdo. In rate triſti malũ cũ frãgit nauita

malũ.Malo carere małqᷓ; mala mandere

mał.ala etiã ðꝛ ouis alba.⁊ inde cõpo

nitur malonomus. ⸗—
Malach hebꝛaice. latine rex interpᷣtatu
Malathias.interpᷣtat᷑ angelus dñi.i.nun⸗

cius.Quicqͥd em̃ loquebat᷑ iſia dño eſſet

andatũ ita credebat᷑.

Palachim.i.regũ.q tertio ⁊ rto regnoꝝꝛ

volumine ↄtinet᷑ Meliuſq; eſt młto mala

c. j de cle. male.

MA

cohoꝛs militũ galeata.Maleficiũ aũt cuzʒ
generalit᷑ poſſet dici qdðᷣlibet malefactum.

chim.i.regũ.qᷓ; malachod.i.regnoꝝ dicẽ.
NHõ em̃ mſłtaꝝ gentiuʒ regna deſcribit.ſed
vniꝰ iſraelitici ppłiqͥ tribubus duodecim
ↄtinet᷑.ſicut dicit hiero.in plogo regdum

Malagma.mat..n.t.qdᷣdã medicamentuʒ

⁊ðꝛ a malus.la.lũ. ANel malagma ðꝛ.qꝛ ſi⸗
ne igne marcet᷑.i.ↄterit᷑. Sine igne ðꝛ.q̊a
herbe vel ſpẽs ex qͥbus ſit nõ decoquunt᷑.
ſʒ macerant᷑.i.ↄterunt᷑ Et ðꝛ malagma ſic
qſi molagma.qꝛ molẽdo.i.terẽdo agitur.
Ael põt dici malagma.q̃ſi malũ agẽs.id ẽ
educẽs curando. Uñ Sapᷣ.xvj.Eteniʒ ne
q; herba neq; malagma ſanauit illoo.
NHaledicꝰ.ca.cũ.i.maledicens.⁊ coꝛt.pe.
Item maledicꝰ eſt qͥ obloquit᷑ homi.ei de⸗
trahendo. ⁊ euʒ obloquijs debmendo. vt
aleficus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.malefaciens.in
cantatoꝛ. Iñ h̊ maleficiũ.ciu.,h)h.
Malekaus. da Hi. af eſt vna dictõ cõpo/

ſita ex male ⁊ fides.ſigt illũ qͥ leuitatem hʒ

⁊ non bᷣuat fidem. Sed qñ ſunt duępartes

ſigt illũ cui non ſᷣuat᷑ fides.vt iſte eſt fidus
male inter hoſtes. ꝗ”
QEMalicia.cię.f.p.ðꝛ cogitatio pꝛaue mentł.

Malicioſus.ſa.ſuʒ.i.deterioꝛ malo.qꝛ fre

quent᷑ malus callidꝰ.aſtutꝰ.vᷣſutꝰ.ſubdo/⸗
lus.inſidioſus. Iñ hęc malicioſitas tatis.
Ealignꝰ.na.nũ.i.malꝰ.rixoſus.Et ꝓpꝛie
ðꝛ.q̃ malicię votũ ⁊ opꝰꝑagit. In maligni
tas.tatis.i.malicię opus vel votum
Maliuolus.la.lũ.ðꝛ a malꝰ.⁊ volo viſ Jñ
maliuolens.entl. Iñ maliuolent᷑.tiꝰ.ſime.
adũ.Et hęc maliuolentia.tię.
Malleatoꝛ.toꝛis.m.g.ðꝛ faber ferrarius.
Malleolus.li.dimi.i.paruus malleꝰ. Iteʒ
malleolus pe.coꝛ.ðꝛ nouellus palmes ina
tus pᷣoꝛis anni flagello.dictus ſic.ob ſimili
tudinem rei.qꝛ in ea ꝑte qua decidit᷑ ex ve
teri ſarmento ꝓminẽs vtriuſq; mallei ſpe⸗
ciem pᷣbet. In glo.aũt Daniel.iij.dicũtur
malleoli vimina vel ſarmẽta arẽtia.⁊ coꝛ.
o. Vñ quidam. Malleoli ſarmẽta notant
atq; vimina ſica.
MWalleus.lei.eſt inſtrm fabri.⁊ ðꝛ a ol
lio.lis.q̃ſi molleus.qꝛ mollit ferrũ.vel qa
dũ calet ⁊ molle eſt cędit ⁊ ꝓducit illð. Jñ
malleolus.li.dimi. ““

Alalluuiũ. uij. vas ad abluẽdas manus.?

ad ſoꝛdes manuũ recolligendas aptũ. Jñ̃

malluuianꝰ.na.nũ.vt malluuiane ſoꝛdes.

id eſt ſoꝛdes manuũ in malluuio collecteę.
Malo.lonis.m.g.⁊ ðꝛa malon.qð eſt rotũ
dum. Malonem gręci comã capitl.dicũt.

quẽ nos cirrũ vocamus.
Malobatrũ.tri.n.s.qðdam vnguentum.

ꝗ mał lauandis ſic dictũ.

ANalognatus.ti.ꝗdam arboꝛ cuiꝰ fructus
ðꝛ malognatũ.ti.qꝛ habeat gna interius.
Idẽ ⁊ malũpunicũ.Et nõ ꝙ ſepe inuenit᷑

malũgnatum ꝓ malognatum. ⁊ malagna
ta ꝓ malogranarta.
Malomellũ.li.genꝰ pomi melliflui ⁊ dulq

⁊ðꝛa malũ ⁊ mel.qꝛ fructus eius hʒ ſapo/

rem mellis. vel qꝛ in melle ßuetur.
Abalon gręce.latine ðꝛ rotundduñn.
Malonolnus. mi.paſtoꝛ ouiũ. ala em
ðꝛ ouis alba.no mos paſtoꝛ.⁊ coꝛr.pe.
Malua ue. ðꝛ adam be
lis. qᷓſi mollia.qꝛ vẽtrẽ molliat. Iñ malua⸗
ceus.a.ũ.res maluę. vel ꝑtinẽs ad maluã

Aaluaceus etiã ðꝛ vił.non bonꝰ vt malua

Aaluicia.cię.ꝗqdam veſtis dicta a malua.

„

cinam. alij mauellã vocant.

qꝛ ex maluaꝝ ſtamine ↄficit᷑.quã alij malo

Aꝑalũ. li i. pomũ. Et ðꝛ malũ młtis modis

Eſt em malũ armenicũ vłarmeniacum.qꝛ
ab armenia pᷣmuʒ ſit aduectũ. Et eſt malũ

cidoniũ dictũ ab oppido cretę.ex cuius po

mo cidonicũ ↄſicit. Et eſtmalũ macianũ a
loco dictũ vñ pᷣmũ aduectũ eſt.Et ẽ maluʒ

amerinũ.qꝛ amari ſit ſapoꝛis.Et eſt malũ
ſicũ.qꝛ ea arboꝛẽ in ęgypto inſeruit Rer

ſius. Hec arboꝛ in ꝑſida fructũ ſiccũ gene/⸗
rat interfectoꝛiũ. Apud nos vo rotunduʒ

⁊ ſuaue.Et eſt malũpunicũ dictũ ſic.qꝛ ex
punica regiõe ſit aduectũ.vłqꝛ gqna habe/

at rubea.q̃ſi punicea. IJdẽ ⁊ malũgnatum

qꝛ int coꝛticis rotunditatẽ gnoꝛũ cõtineat

multitudinẽ. Item vt dicit Rapᷣ. Mala
dulcia vix egerũt᷑.phlegma nutriũt.fellis
ardoꝛẽ mou ẽt.inflatiões faciũt.qꝛ ſunt fri
gida ⁊ humida. Mala vo acida mat᷑̃a.
oibꝰ cõmoda ſunt ⁊ bñ digerũt᷑ Sunt ⁊ a⸗
greſtia mala. ſtridunt cocta bñ digerunt᷑.
¶ Salꝰ. la.lũ.ðꝛ a melan qð eſt nigrũ.qꝛ ni/⸗
ger ſit ⁊ ꝑpũſus.⁊ cõpat᷑ anoꝛmale.malus.
peioꝛ.peſſimꝰ. Iñ male.peius.peſſime.ad

Uer. ⁊ hęc malicia. cię.⁊ H malũ.li.ſubſtãti
Mabꝛes interpᷣtat᷑ mare pelliceũ.kłma( ue.

re in capite. Et fuit ꝓpᷣum nomẽ cuiuſdaʒ
VAñ gd ciuitas dcã fuit mãabꝛea noie illiꝰ
Hãma.mę.f.p. ðꝛ a malũ.li.qꝛ rotũda eſt

vt malũ. Jñ mamilla.lę.dimi. Et ſunt mã

mę mulieꝝ.mammillę viroꝝ. vbera pecoꝝ
Napillę vo ſunt capita mamaꝝ ꝗᷓ ſugẽtes

cõpᷣhendũt.Et coꝛ.pmã mãmilla. Vñn Ju
uenal.Et nuſqᷓ; viſis triginta clara mãmil
lis.Licʒ in illo vſupᷣma ponat᷑ lõga.Mã

millas vir hʒ.pecus.vber.fęmina mämas
Maãmona interpᷣtat᷑ diuitię.⁊ eſt nomẽ de⸗
monis. qᷣ ſeſt diuitijs.⁊ ð a mãmon.nõ qᷣꝛ
in eiꝰ ditiõe ſint diuitię.ſʒ qꝛ eis vtit᷑ ad de

cipiendũ.irretiendo laqueis diuitiarum.
EHãmotrephꝰ.phi.puer qͥ lac diu ſugit.

Man.i.videre. Ael vt dicit Capᷣ. Man

qð eſt mãna.interpᷣtat᷑ qͥd eſt ; Cũ em de⸗

pus plueret mana filijs iſrł.q̃ſi mirãtes di /

xerunt. Manhu. B eſt. qd eſt ̊.

Manaa int᷑pᷣtat᷑ munꝰ vl ſariſiciũ.vłholo
cauſtũ.vel ↄſolatio. Uñ Baruth.j. Be q̃⸗

bus emite holocauſtomata thus ⁊ facite

memanaa. vbi aliqͥ libꝛi hñt miicoꝛdias vel
erba. ⁊ ðꝛ a mollio.

manna. ſed manaa eſt vera Ira. .
Manaſſes hebꝛaice.ðꝛ obliuio latine. Añ

dict' eſt manaſſes.q̃ſi obliuioſus.eo ꝙ pa⸗

ter eius Jacob ſit oblitus laboꝝ ſuoꝝ.
Hanceps.pitl.m.t.i.Pᷣuus.⁊ ðꝛ mãceps

—

ſimanu captꝰ.qꝛ maxie illi ̊ noie cẽſebã

q̃ in bello capiebãt᷑.⁊ in vᷣuitutẽ redigebãt᷑
Iñ h̊ mãcipiũ.pij.in eodẽ ſenſu.ſʒ mõ am⸗
pliata eſt appellatio huiꝰ nois maceps.vł
mancipiũ vt dicat᷑ filiꝰ vel filia nõdũ emã/
cipata a pr̃e Et inde qͥcqd manu capi ⁊ſb⸗

di põt. ð mancipiũ.vt hõ.equꝰ.ouis lhec
em aĩalia ſtatim vt nata ſunt. mãcipia eſſe
putant᷑.Nã ⁊ ea q̊ de numero beſtiaꝝ ſunt
tũc vident᷑ mãcipia eſſe.qñ capi vłdoma/
ri ceperit. Itẽ mãceps cõpõit᷑ cũ e.vt emã

ceps.⁊ cũ ne.vt nemãceps.Et vt diẽ a lbP

pias.Mãcipiũ nõ ſexũ ſʒ ↄditionem ſiãt.

tera. vel econuerſo. ⁊ ꝓpð.pe.

Mãcinꝰ.na.nũ.qͥ vtit᷑ ſiniſtra mãu ꝓ dex·

Mancus.ca.cũ.ðꝛ quaſi manu carens

Manc- etiã ðꝛ cui aliqͥd deeſt ad ꝑfectionẽ
Inñ mancatus.ta.tũ.i.manu truncatus

Mandatela. l.i. mãdatum.
Mãdatum.ti.n.s.qð mittit᷑. Vel mãdatũ

id ẽ pᷣceptũ. Vñ dñs in euãgelio Joannis
Madatum nouũ do vob. Uel mandatuʒ
H Aco.eſt officiũ ab eo qͥ gtuitum gt ſuſci⸗
pit exhibendum.
MRãdatoꝛ ð ille qͥ aliqd mãdat alicui vt ſi/
bi vel alij aliquid faciat.
Mãdatariꝰ.ẽ qͥ mãdatũ ſuſcipit ad iplẽdũ
Mãdibula.lę.inferioꝛ maxilla.⁊ ðꝛ a man

. Snurn F9 maxilla

id eſt maãdibulã aſini Et inf
gaſini ⁊ in mãdibula pulli aſinaꝝ ðöleui eos.

MEHãdo.donis.m.t.qͥ multũ madit.ſ.lecca/⸗

toꝛ. ardelio. gulo. comedo. auidus.eluo.⁊

epulo. Et in eodem ſenſu h̊ ⁊ hęc ⁊ H man /

dax. dacis. ⁊ pðᷣ.pe.gti.

4

Mancipi.indecli.qͥcqͥd manu capi poteſt.

e

i
nns
un

ſ⸗
Uſ

Gii
nan
rüla
zel⸗

„

MMãdra. drę.m. g. i. bubulcus.⁊ ðꝛ a bobꝰ
ſibi cõmendatis.vel qꝛ noia bouʒ mandat

memoꝛię. Vel mandros ðꝛ ouis. Iñ man⸗

dra. paſtoꝛ ouium.
Mandragoꝛa.goꝛę.pe.coꝛt.eſt genꝰ pomi
ſimiłparuo peponi.odoꝛe vel ſapoꝛełſpe/
cie.vel qꝛ habeat mala ſuaue redolẽtia in

magnitudine mali maciani. vñ ⁊ eam etiã

latini vocant malũ terrę.Hãc poetę antro
poꝛeos appellãt.eo ꝙ habeat radicem foꝛ⸗

mam hois ſimilantẽ. Antropos em grece.

latie ðꝛ hõ. Cuius coꝛtex vino mixtus.ad
bibendũ dat᷑ illis quoꝝ coꝛpus ꝓpt᷑ curaʒ
ſecandũ eſt.vt ſopoꝛati doloꝛẽ nõ ſentiant
Huius ſpecies duę ſunt. Fęmina folijs la
ctuce ſimilibꝰ.mala generas in ſimilitudi/
nem pꝛunoꝝ.Maſculus folijs bethę ſimi
libus.De h̊ aũt pomi genere qͥdaʒ opinan
tur ꝙ acceptum in eſcã fęminis ſterilibus

fecunditatem pariat. AUn Eeñ.xxx.Egreſ

us Ruben tpe meſſis triticeę.in agro rep
perit mãdragoꝛas quas matri Lię detulit
Et infra. Doꝛmiat tecũ hacnocte pꝛo mã⸗
dragoꝛis filij tui vir tuus. MUM

Maãducus.ci.pe.pð.i.ioculatoꝛ.oꝛe hiãss

turpiter mandẽs.

Mane.nomẽ indeclinabile eſt.vł adubiuʒ

tpis.⁊ ðꝛ a manum.qð eſt bonum. Quid
eĩ melius mane qñ de tenebꝛis deuenitur
adlucem

Alane. tethel. phares. exponit᷑ in textu da

nielis.v. AUñ. Mane tethelq; phares vi/⸗
gili ſi mente notares. Rapta reſignares et
melioꝛa dares.

Aanes. niũ. nibus. actõ manes vłmanis.
m. g. i. dij infernales. ⁊ aĩę infernales. ⁊ di
cunt᷑ a manum qð eſt bonũ ꝑ ↄtrariũ.quia

nõ ſunt boni.ſʒ efferi ⁊ crudeles. Vel ma⸗
nes dicunt᷑ a mano.as.qꝛ late manãt ꝑ au⸗
ras. Et pð.pᷣmã. Vñ Oꝛatiꝰ epi.Carmie
di ſuperi placant᷑ carmine manes
Mãgo.gonis.m.t.i.mercatoꝛ.⁊ ꝓpᷣe vẽdi
toꝛ equoꝝ.⁊ ðz a manꝰ eo ꝙ mau agat eqͥs
Et etiã qͥlibet mercatoꝛ põt dici mãgo.qͥa
res ſuas manu agat.
Mania.nię.eſt ſane mẽtis alien atio.furoꝛ

dicta ſic ab inſania.quã gręci mãniam vo⸗
cant. Vel ðꝛ a mantin.qð eſt diuinare.qa

heęc amẽtes ⁊ inſanos facit.quoꝛꝝ alij effici
untur leti. alij triſtes. alij furioſi. Q Oania
etiam ðꝛ qdam furia infernał.
Manica.cę.pe.coꝛ.eſt catena vel vinculũ
adino manus ligant᷑.⁊ ðꝛ a manꝰ.q̃ſi
manũ capiens. Vñ ꝓpheta.Et nobileſ eo

—

rum in manic ferreis. Iteʒ manica eſt illa
pars tunicę. ꝗᷓ eſt ab humero vſq; ad ma/
num. Ande dicit Papᷣ. Manicę ſunt vin
cula qͥbus manus vinculant᷑. licet etiaʒ tu
nicarum ſint. Iñ manicatus.ta. tum.

Manichei. heretici a daʒ perſa extiterũt

q̃ vocatꝰ eſt manes. Hic duas naturas et
duas ſubas introduxit.ſ.bonam ⁊ malam

7 gias ex deo quaſi ex aliquo fonte mana/

re aſſeruit. Teſtamentũ vetus reſpuũt.no
uum ex parte recipiunt.
Manifeſtꝰ. ſta.ſtũ.i.apertus.clarus.certꝰ
⁊ðꝛa manus ⁊ feſtꝰ.q̃i ad manũ poſitus ⁊
ꝓmptus. Mam manifeſtus exponi ſolet et
non abſcondi. VUñ etiã ðꝛ manifeſtus qua
ſi manens feſtus.⁊ eſt etymo. Itẽ in feſto
oĩa debent extrahi pulerioꝛa ⁊ in aꝑto po⸗
ni. vñ ⁊ manifeſtus.i.ꝓmptꝰ.apt.⁊ pa
lam poſitus. Iñ manifeſtariꝰ.ria.riũ. qui
manifeſtat. vel manifeſtat. vl manifeſte er
apte aliqͥd faciens. Itẽ manifeſtũ ẽ publi⸗
ca ⁊ famoſa ꝓclamatio.ex certa ſcia ⁊ cer/
tis autoꝛitatibꝰ ꝓueniens. Et põt manife⸗

ſtum ꝓbari ꝑ multos teſtes vł autoꝛes.nõ

tñ ꝑ tot qð fiat notoꝛiuʒ. vide glo. iij. in . c.
ↄſtitu onuz. de v. ſig li. vj. . vj. g. ij. pla⸗
cuit. Spe ci. de noto.crimine· Sſeqtur de

manifeſto circa pᷣn. v. ðꝛ. Manifeſtu eſt.

D qð patet pluribus.ſed nõ oibus.Sʒ noto⸗

rium omibus publice patet.
MMantin grece.i. dininre.
Manipuian. 9. t. ⁊ B re. ⁊ manipulariꝰ.ria
riũ.ad manipulum pꝑtinens.vel de mani/
pulo exñs. vt manipulares milites.qͥ ſunt

de manipulo. Manipulares etiã dicimuſ

eos qͥ ſigna añ regem poꝛtant.Et cõponik
cõmanipularis.x ris.
Manipulus.li.eſt tm ſegetis.q;tum manꝰ
caꝑe põt.⁊ ðꝛa manus qſi manũ implens.
⁊ eſt etymoł. Item manipulus ðꝛ ſocietas
ducentoꝝ militũ.qꝛ anteqᷓ; ſigna eſſent ma
nipulos.i.faſciculos ſtipulę vł alicuiꝰ her
be ſibi ꝓ ſignis faciebant.vel.qꝛ oli belluʒ
manibus incipiebant. Inuenit᷑ etiã mani⸗
plus ꝑ ſyncopam. AUnde Lucanus Cõuo
cat armatos extemplo ad ſigna maniplos
Item manipulus ðꝛ oꝛnamentum ſiniſtreę
manus ſacerdotis.
MNanna indecli.⁊ q manna.natis.pe.coꝛ.
p: qͥdam cibus qualis de ceęlo cecidit filijs
iſrael. ⁊ ð a manum quod eſt bonuʒ.qꝛ bo
num erat. Cuiuſcunq; em rei ſapoꝛem exi⸗
gebat qui manna comedebat.talem habe/

bat. Unde Sapie xvi. Doratum penein

de celo pſtitiſti illi ſine laboꝛe om̃e delecta⸗

mentũ in ſe habẽtẽ.⁊ oĩs ſapor ſuauitatẽ.
Vel mãna dictum eſt a manhu adubio ad
mirantl apud hebꝛęos.q̃ſi qdð ſignuʒ eſt .

vel qͥd eſt h.Et inde a manhu.i.ab admi/
ratione quã in mane habuerũt cum pᷣmuʒ
manna reppererũt.dictũ eſt manna.Cũ ei
in mane pmo vidiſſent mãna admirantes
ceperũt dicere mãhu. q̃ſi dicerẽt qͥd eſt B.
qᷓ; bonũ.qᷓ; dulce Inuenit᷑ etiã q̊ mãnane.

neu.ge.ſicut ⁊ paſca.cę.ſed h̊ viðꝛ eſſe con

traregulas Priſciani.qꝛ nullũ nomẽ neu⸗
trũ in pᷣma declinatiõe vł qͥnta inuenit᷑ Sʒ
põt dici ꝙ Priſcianꝰ intelligit de noibꝰla

Haãnus.ni.i.palefredꝰ.⁊ ðꝛa man (tinis.

ſuetus.eo ꝙ mãſuetudinẽ manuũ ſeq̃t. vł
qꝛ mõſuet?ſit.vła manus.qꝛ mãu nitat

Hũãſionariꝰ.ria.riũ.i.manẽs.vł( ducatur

ad manſionem ptinens.⁊ ð a maneo nes.

Manſiuncula.lłę. dimi.i.parua manſio.

ens vł domitꝰ.q̃i manu vel manui aſſuetꝰ

Mãſus.ſa.ſũ.i.comeſtꝰ.⁊ ðꝛ a mando dis

Itẽ maſus.ſa.ſũ.i.mãſuetꝰ.⁊ tũc ðꝛa mã
ſueo.ſues.ſᷣm Hugl. Itẽ manſus põt deri

6 integrũ ſit duodeci iugeribꝰ Itẽ mãſus
m vulgare italicoꝝ ðꝛ ꝑs terreęq̃ duobus
bobus ſufficit in anno ad laboꝛandum.

MMãtia.tię.i.diuinatõ.⁊ ðꝛ a mãtos.Et ab
eo cõponit᷑ necromãtia.pyromantia.aero
mãtia. hydromantia.geomãtia.chiromã/
tia.oꝛnicomãtia.de qbus vide locis ſuis

Maãtica.cę.f.p.i.ſarcina.ſ.mola.⁊ ðꝛa ma

nus. Iñ manticatus.ta.tũ.i.mãtica onera

tus.⁊? coꝛ.ci.
Manticula.lę.dimi.i.parua mantica.
Manticula etiã ðꝛ pera pa ſtoꝛalis.

Manticulus.li.dimi.i.paruus mantellus

Mantile.lis.pe.ꝓð.⁊ H mãtele.lis.i.vela
men mẽſę vel mapa.⁊ ? a mãdo.dis.qua
ſi mãdele vł mãdile. Ałmãtile.ſiue mante

le qſi mãu tergile. ⁊ m h̊ ppᷣe ſicðꝛ gauſa
pe.qꝛ in tergẽdis manibus ſᷣbet᷑.vñ ⁊ dici

tur mãtile vel mantele. q̃ſi manus tela.

.

Man tos.i.diuinatio.⁊ ðꝛ a mantin.qð eſt

diuinare. Item h mate. tes. illð idem.ſ. di
uinatio.ſ.viſio poſitoꝝ.i.ſuiſoꝝ a deo Et

hincſilia Tireſię dicta eſt mantes. q̃ſi diui

natrix. Vel mãtes dicta eſt tam diuin atio

q; filia Tireſię.a manes.⁊ tueoꝛ.quia ma/

nes tueatur.

ug . Ste manſus AEanulea. leę.i.manica.⁊ ðꝛ a manꝰ. Inð
uari a maneo.nes. Vñn diẽ MPap̃ᷣ. Manſa
comeſta.mãſueta.mãſus dictꝰa manẽdo.

õ

oꝛiundus fuit Virgili⸗. Añ Ouið. ¶Man
tua virgilio gaudet. Neroma catullo. Pe

ligne gentis gla dicar ego. JIñ mantuanꝰ?.

na.num. gentile vel patrum.
¶Hantus.ti.eſt bꝛeuis amictus.⁊ ðꝛ a ma/
nus.qꝛ manus tegat tmi.
Hanual.lis. .t.⁊ ͥ le.ad manum ptinẽs

Et h̊ manuale.lis.ꝓ qͥdaʒ libꝛo qͥ quaſi ad

manum ſp habet᷑.

1Manubisę. biaꝝ.i.excubię ꝗᷓ ꝑ ſpacia noct
vigilãt.⁊ ðꝛ a manꝰ.qꝛ ꝑ manꝰ.i.cateruas

fiunt. Manubisę etiam dicunt᷑ ſpolia exu⸗
uię.ꝗᷓ victis extrahunt᷑.ſic dictę.qꝛ mani⸗
bus victoꝛũ extrahunt᷑ ᷣm hugl. Napi.
vo dicit Manubisg ſpolia rapineę.res ð p/⸗
da mãu collecte. Wanubig. dictęe ſunt. qꝛ
manibꝰ detrahũt᷑.i.veſtes moꝛtuoꝝ. Vn
Ecech.xxx viij.Et diripies manubias infi

ulg. le. Dimi. i. paruam Manubꝛiũ.bꝛij.ðꝛ manica vel ma (nitas.
Manſuciꝰ cij.i. edax.ad madẽdũ paratus
MHaãſuetus.ta.tũ.i.mitl.nulli iniuriã faci/

nicum cuiuſlibet ferri.⁊ ðꝛ a manꝰ.qꝛ mãu
tenet᷑. Iñ manubꝛiatus.ta.tũ.Et viðꝛ cõ/
poſitum a manu ⁊ bꝛia.qð eſt menſura.qꝛ
ita cõmenſurat᷑ ꝙ poſſit teneri in manu.ſi⸗
cut patet in cultello ⁊ ſecuri. S
manuleatus.ta.tũ.i.manicatus.
Manum greęce.latine ðꝛ bonum.

Manumiſſio.onis.eſt datio libᷣtatis.ff. de

acq.re.domi.l.adeo .S:cũ qͥs in fi. Et mau

miſſus ðꝛ qͥ eſt liberatus a manu ⁊ poteſta

te dñi.⁊ ðꝛ ſic.quaſi extra manũ.i.ptãtem

dñi ſui miſſus.

NMEPanupiariũ.rij.i.gauſape.q̃ſi manꝰ piãs

Manus.nus.nui.f.g.ðꝛ a munꝰ eo ꝙ ſit to
tius coꝛpis munus. Ipᷣa em oꝛi cibũ mini⸗
ſtrat.⁊ facit.⁊ diſpenſat.oia dat.⁊ accipit
Vñ ab Ariſtotele.manꝰ appellat᷑ oꝛganũ

oꝛganoꝝ. IJñ manutus.ta tum.i.magnas

hñs manꝰ.Et coꝛ.pᷣmã. Vñ prou.xj.Ma
nus in manu nõ erit innocens. malus.

MWManut giũ. gij. eſt togilla cũ q tergit᷑ mãꝰ.
MUãter. geris.m.g.i.filiꝰ ſcoꝛti.vł adulteri
nus. Vñ Beutero.xxiij. Nõ ingredietur

maner. H eſt de ſcoꝛto nat in eccłiam dñi
vſq; ad decimã generationẽ. Iñ mãgerinꝰ
na.nũ.i.adulterinuuns.
Mapa.pę.i.togilla.⁊ ðꝛ a manꝰ.q̃ſi manu
pia.i.manũ pians. Iñ hęc mapella.lę. vel
mapula.lę.vł mapellula.lę.dimi. Mapa
etiam ðꝛ pictura vel foꝛma ludox. Nñ ðꝛ
mapa mundi. .
Mapalia. paſtoꝛalia.tabernacula.
QMaranatha.vt dic ꝗdã glo.ſuper illud.j.

Alãtua.tuę.qᷓdã ciuitas lõbardię. de qua

ad Corl. xvj. Sit anathema maranatha.

Sit anathẽa.i.ſepatꝰa deo vł ↄdẽnatus.

¶Maranatha.i.donec veniat dñs.vł in ad

uentu dñi. Maranatha em interpᷣtat᷑ do
minus venit. HMM

Maratron greęce.i.feniculum.
MWarceſcibil..t.⁊ B le.i.putreſcibił.
Marcha ðꝛ comitat terrę alicuiꝰ. Anð et
marchio ðꝛ pᷣnceps vel dominus marche

Marcha etiã ðꝛ qdᷣdã põdus.ſ.mediali/

bꝛa. vt ðꝛ marcha argenti. .
¶ Harciaton.n.g.genus vnguenti.

Marcidulus.la.lũ.i.aliquatulũ marcidꝰ.
Marcidus.da.dũ.i.putridꝰ.areſcens.lo⸗

guens. Iñ hęc marciditas.tatis.

Warcioniſtę qͥdam hęretici a marciõe ſtoi

co phᷣo appellati.qͥ Cerdonis dogma ſecu
tus.alteꝝ bonũ.alterũ iuſtum dñm aſſeru
it.tãqᷓ; duo pᷣncipia creatiõis ⁊ bonitatis.

arcoꝛ.orl.i.marciditas.macies.defectꝰ*

qdã. Iñ marcoroſꝰ.ſa.ſũ.i.plẽꝰ m arcoꝛe
Harculus.ili.i.puſillꝰ.malleꝰ.⁊ eſt dimi.a

marcus.qð ⁊ martellus ðꝛ.

EHarcꝰ.ci.ðꝛ malleus.⁊ eſt marcꝰmaioꝛ q;
malleꝰ.⁊ ðꝛ a mollo.lis.ſicẽ ⁊ malleuſ.vłqꝛ

maioꝛ eſt ⁊ foꝛtioꝛ ad ccdendũ. Marcus
etiam ðꝛ qͥdam euãgeliſta.⁊ int᷑pᷣtat᷑ excel⸗
ſus mãdato Excelſus vtiq; ꝓpt᷑ euãgeliũ
altiſſimi qð ſᷣdicauit. Ał ſublimis manda
to ðꝛ rõe ꝑfectiõis ĩ vita.qꝛ nõ ſolũ ſᷣuauit

mãdata cõia.ſʒ etiã ſublimia. ſic ſũt ↄſilia
Et vt ðꝛ in ãdam chronica Claudiꝰ ipat
arcꝰ euãgeliſta ſcribit.apłi ꝑ oꝛbeʒ di⸗

uidunt᷑.Marcꝰalexãdrię martyrium cõ/⸗/
¶ Nare.ris.n.t.põt dici aquaꝝ ge/ (pleuit.
nerał collectõ.⁊ ðꝛ a meo.as.q̃ſi meare.qꝛ
ſpꝑ eſt in motu. Ois.n.aq̃ꝝ collectõ ſiue ſal

ſa ſit ſiue dulcis. abuſiue ðꝛ mare. ñ Ge⸗

ne.j.Cõgregatiões aquaꝝ aꝑpellauit ma
ria. Sʒ ꝓpᷣe mare ðꝛ.cuius aꝗᷓ amarę ſunt
Igdẽ ð ęquoꝛ.pelagꝰ.fretũ.põtꝰ.oceanꝰ.

abyſſus. Iñ marinꝰ.na.nũ. Et marinariꝰ

ria. riũ.q̃ſi iuxta mare exñs. Iteʒ inuenit
mare tiberiadis.⁊ eſt idẽ qð lacꝰtiberiadiſ
Itẽ iuenit᷑ mare rubꝛũ.Et vt ðꝛi hiſtoꝛijs
ſuꝑ Exo. Mare rubꝝ nonẽ aq̃ rubea.ſed
oĩs terra circũſtãs rubea eſt.ex qᷓ vitiatur
gurges ⁊ inficit᷑.vñ miniũ acutiſſimuʒ de⸗
cerpit᷑.qͥcqd etiã ad eſũ ĩ fructibꝰẽ i hũc co
loꝛẽ cadit.Ob h̊ gẽmę ibidẽ rubeęinueni/⸗
unt᷑ ꝗ humo inuolutę.⁊ int᷑ arenas attritę
terrę coloꝛẽ ⁊ marl hñt.Et vbi nos dicimꝰ
rubꝝ.hebꝛę hʒ cãnoſum.eo ꝙ cãnęiĩ lito/⸗
ribus abundãt. Itẽ inuenit᷑ mare moꝛtuũ

¶QV—Haria. rię.f.p. mater dñ

Et ðꝛ moꝛtuũ vt dicit Iſið.ꝓpter h̊qni/
hil gignit viuũ.nihil recipit ex genẽ viuẽ/
tiũ. Hã neq; piſces hʒ.neq; aſſuetas ads ?æ
letas mergẽdi vſu patit᷑ aues.ſʒ ꝗcunq; vi
uentia mergenda tẽptauerl.q̃cũq; arte de
merſa.ſtatim reſilient.⁊ q;uis vehemẽter
illiſa. ſtatim excutiunt᷑. Hoc ⁊ mare ſalina
rium vocat᷑.qð eſt in iudęa. s
Margarita. tę.f.p.eſt ꝗdam gẽma pᷣcioſa
cãdida.a mari dicta. Unð dicit Jið.xvj.
etymo. Margarita pᷣma cãdidaꝝ gẽma?z?
quam inde margaritã aiunt vocatã ꝙ i cõ
chułmaris h̊ genꝰ lapidis inueniat᷑ Ineſt
em in carne cochleę calculus natꝰ ſiẽ in ce⸗
rebꝛo piſcis lapillus.Gignit᷑ aũt de celeſti
roꝛe.quem certo anni tꝑe cochleę hauriüũt
Jem inuenit᷑ h̊ margaritũ.ti.Prou.xxv.
Inauris aurea ⁊ margaritũ fulgẽs qui ar
guit ſapientem. Inuenit᷑ etiã hęc marga /
rita.tę. ꝓ qdam vgine gloꝛioſa.a margari
ta gemma dicta .
AHargo. ginis.incerti ge.licʒ qͥdã dixerint
ꝙ ſit cõis.eſt litus maris.⁊ ðꝛa gyro.ras.
⁊mare.q̃ſi girãs mare.Tranſfert᷑ etiam H̊
nomẽ margo. vt dicat᷑ qdᷣlibʒ litꝰ vłlimbꝰ
⁊ generalit᷑ extremitas. vel extrema pars
cuiuſlibet rei. Im margineꝰ.nea.neũ.⁊ H
hec marginał.⁊ Hle.qð ꝑtinet ad marginẽ
vel qð eſt in margine. Vñ gloſe dicuntur
marginales ꝗᷓ funt in marginibus libꝛi.ad

differentiã interlineaꝝ gloſaꝝ.ꝗᷓ ſunt inteꝛ

lineas textus. ́MÿMD
ni ꝓpter claritateʒ
Añ ⁊ maria illuminatrix ſiue ſtella maris
interpᷣtat.qꝛ genuit lumen mũdi.De vir
⁊filis duaꝝ mariaꝝ ſoroꝝ beatę Marig
matris dñi.vide ſupꝛa Cleoppas.
MEariſan octauus menſis ef.
MECMariſca. cę.f. p.ðꝛ ꝓpᷣe veſica ꝗᷓ circea po/
dicẽ mariũ ex nimio fricatu ex vſu agendi
opus ſodomiticũ ſolet eructare Vñ Juue
nalis. Si podice leni. Scindunt᷑ tumidę
medico ridente mariſce. Dicit᷑ iñ qnñiq; ma
riſca ꝗlibet veſica q ex aſſiduo carnis frica
tu naſcitur. M
Caritellus.li.m. S.dimi.i.paruus maritꝰ
⁊ hec maritella lę.parua vxoꝛ vel marita.
¶Naritimꝰ.ma.mũ. q̃ſi iuxta mare exiſtẽs
Iñ hec maritima.mę.ðꝛ terra qiuxta ma/
re eſt. Ael maritima dicunt᷑ loca mari viei
na ſic dicta.qſi maris intin.²
¶Garitus.ti.m.g.vir qͥ coniugem hʒ.⁊ ðꝛ
a mas. Inde hęc marita.tę.i.vxoꝛ. Etma
ritus.ta.tum.pertinens ad maritum. vel

maritã. vel maritatꝰ. ta. tũ. Eth̊ ⁊ hec ma

ritalis.⁊ H le.

MWars.marti.ðꝛ deꝰ belli.Et ꝓ ipᷣo bello i/

uenit᷑.⁊ ðꝛ a mas marl.qꝛ mariũ eſtmars.
Ad h̊ em̃ ꝙ ſit mars.i.bellũ ꝑ viros pugt̃
maxie apð nos vbi ſoli mares pugnant

War ſia.ſię.qdam terra eſt. Inñ marſus ſa.

ſum. Ael marſi ſunt dicti.q̃ſi martẽ ſciẽteſ

vel ſitientes.qꝛ bellicoſi ſunt. Et qꝛ marſi

multũ valent incantatiõe ſᷣpẽtũ.iðo qñq;

inuenit᷑ marſus ꝓ incantatoꝛe ſerpentum.

QAñq; generalit᷑ ꝓ incantatoꝛe.

Aarſilia.lię.qdam ꝓuincia eſt ſiue regnũ

Marſupiũ.pij.ſacculꝰ pecunię ſiue burſa.

⁊ ðꝛ a marſupõ gręco.qð gręci ſic vocant.

Martellus.li.dimi.mediocris malleus.
Martyr.tyrl.cõis.ge.gręce. latie ðꝛ teſtis
Vñ ⁊ teſtimonia.gręce martyria dicuntuꝛ
Iñ martyr teſtis ðꝛ.qꝛ ꝓpter teſtimoniuʒ
chꝛiſti paſſiones ſuſtinuit.⁊ vſq; ad moꝛtẽ

ꝓ vitate certauit.Et inde h̊ martyriũ.rij.
cruciatꝰ martyris.vel locus vel templum

martyrl.qꝛ in mẽoꝛia martyrl ſit ↄſtructũ
yvel qꝛ ſepulcra ibi ſunt ſanctoꝝ martyrũ.

Nartiꝰ.tia.tiũ.i.ad martẽ ꝑtinẽs.vł belli

coſus.⁊ ðꝛa mars Et h̊ martiꝰ.tij.qͥdã mẽ
ſis.ſic dictus ꝓpt᷑ martẽ rhomanę gẽt au⸗
ctoꝛem.Fuit em pr̃ Rhomuli. Et iõ rho/
mulus in honoꝛẽ pr̃is.pᷣmũ mẽſem ob eiuſ
noĩe martiũ vocauit. Vel iõ martius dici/
tur a marte.qꝛ in eo eſt feſtũ martl.⁊ ei ↄſe

cratus eſt mẽſis ille.qꝛ eo tꝑe cuncta aian⸗
tia ad martẽ agunt᷑ ↄcubendi volũtate Et

idem ðꝛ menſis nouoꝝ.qꝛ martiꝰolim erat
initiũ anni.Et inde martius.tia. tiiiũ.
M:as. marl.m.g.i.maſculus vel maritus.
⁊ coꝛt.ma. Ande. Illibata timet foſſoꝛem
gleba timeſcit.Ad maris acceſſum vᷣgini⸗
tatis hono.
¶M Maſculus.la.lũ.i.maſculini ſexꝰ.vłfoꝛtis
vł baro.vel vir.⁊ ꝛ a mas.Et hic maſcu/
linꝰ.na.nũ.Et cõponit᷑ cũ cõ ⁊ ðꝛ cõmaſcu
lus.la.lũ.ſᷣm Hhugl.Et ſᷣm Papᷣ.maſculꝰ

eſt dimi. a ma.

¶ Naſloth lib eſt qᷣ ðꝛ ꝓuᷣbia Salomonis.
AHMaſpit᷑.maſpiteris.vłmaſpitris.m. ge.i.
mart pr.⁊ ðꝛ a mars ⁊ pr. Ałmaſpiter ðdꝛ

maris pr.⁊ tũc cõponit᷑ amas ⁊ p.
Maſſa.i.villa vł caſula.vł maſſa apud he⸗
bꝛeos gue põdus ðꝛ. ⁊ ꝓpᷣe metalli alicui⸗
In h̊ maſſariꝰ.rij.cui còmiſſa eſt cura toti⸗
familię. Et hec maſſaria. rię. Itẽ maſſa pa

lataꝝ inuenit᷑.⁊ ð pondus ficuũ. Ficꝰ em

int᷑ palas cõpꝛeſſę dicunt palatę. AUñ mgr

in hiſtoꝛijs.ij. Reg. xvj. Onerati maſſis
palataꝝ.i.ficuũ.qꝛ inter tabulas q̊s palas
dicimus pꝛeſſe cõpingunt᷑.

QMaſſageta vłmaſſagetes ðꝛ a maſſa qð eſt
pondus gque.⁊ geta.qð eſt gothꝰ. Et ſunt
maſſageteę vt ðꝛ gentes habitãtes inter ſcy
thas. ⁊ albanos.Et coꝛ.pe.Añ Lucanus
in. ij. Agmina maſſagetem ſcythius nõ al/
liget iſte. Item Hiero.in epła ad paulinũ.

pᷣmo ca. Pertranſiuit caucaſum albanos
ſcythas maſſageteas.
Maſſicus.ci.mons eſt vbi optimum vinũ

abundat.Et ponit᷑ qñq; ꝓ vino. Jñ maſſi

cus.ca.cũ.⁊ maſſicũ.ci.ꝓ optimo vino

AQRHaſtigia. gię. 9. p. malus ⁊ neqᷓ; ſeruꝰ. vel
ancilla.⁊ ðꝛ a mano.nas.q̃ſi a ſtige manãs

Item maſtigia põt deriuari a maſtico.as.
⁊ tunc eſt ge.f.⁊ eſt coꝛrigia baltei.vł qua

mantellus ↄglutinat᷑ añ.Et ponit᷑ qñq; ꝓ

flagello.

tiſci arboꝛis gutta eſt. Iñ hecmaſticia. nę.

qdam veſtis.qꝛ coloꝛẽ maſticis habet.ſᷣm

Hugl.Et vt fert᷑.maſtix eſt genꝰ gumi con

ſolidans dentes. èM
Maſtruca.cę.f.p.veſtis ſardoꝝ ex pellibꝰ

feraꝝ.⁊ ðꝛ a mõſtrũ q̃ſi mõſtruoſa.qꝛ qͥ ea
vtit᷑ q̃ſi in feraꝝ habitũ tranffoꝛmat᷑. Inö

maſtrucatꝰ.ta.tũ.i.maſtruca indutus.
Mater.tris ðꝛ a meter gręce.qð idẽ eſt qð
mater. aũt ðꝛ mater q̃ſi mammas tritas
hñs.vel q̃ſi mãmas gerens.etymolo. eſt.

Iñ matercula.lę.dimi.ꝑua mat᷑ vł in ſta /

tura vel in diuitijs. Et maternꝰ.na.num.

Et h̊ ⁊ hęc maternał.⁊ h̊ le.Et ꝓð.pᷣmam

mat᷑ naturaliter. Añ Ouið.epi. Mat er!
tauro ſenioꝛ ipᷣe truci. In materfamilias.
materfamilię. vel materfamiliaꝝ.fę.ge.i.
mater ſuꝑ familiam.vel ꝗᷓ̃ ꝑ quandã iuris
ſolennitatẽ in familiam tranſit mariti. Ta

bulę em matrimoniales inſtr̃a fiũt ſuę em//

ptionis. Vel materfamilias eſt illa ꝗᷓͥ płes
enixa eſt.qꝛ familia ex duobus eſſe incipit
EKHateria.rię.ðꝛ a mater.q̃ſi mater rei Jnð

materiola.lę. dimi.Et eſt materia in voci/

bus ⁊ ſcientijs.ſed materies in alijs rebus
Item a materia materiatus.ta.tum.qð ex

materia conſtat.Et materio.as.i.materiiã
conſtruere.Et h̊ ⁊ hęc materialis.⁊ hoc le

ad materiam ꝑtinens.vel ex materia con⸗
ſtans. vel in ſua materia deſignanda poſi/
tus. VUnde ⁊ hoc vocabulum ðꝛ materiali
ter poſitũ.quod ponit᷑ ad deſignandũ ma
teria ſuã.i.ſeipſum ⁊ qualitatem ſuijpſius

che⸗
ena
hoce
⸗
oſ,
nenil

ANbatertera. re.eſt ſoꝛoꝛ mr̃is.⁊ ðꝛ a mat᷑. ꝗq

ſi altera mater.ſicut amita ðꝛ ſoꝛoꝛ patris.
Mateſis.ſis.pe.coꝛ.i.vanitas.

Mateſis.ſis. pe.pð.⁊ ſine aſpiratiõe.i.di⸗

uinatio. In matematicꝰ.ca.cũ.i.diuiatoꝛ
Vñ Juuenał.HNemo matematicꝰ geminũ

indemnatus habebir.
MWMatheſis.pe.coꝛ.cũ aſpiratiõe.i.doctria

ſcʒ qdruuiũ Vñ. Scire facit matheſis.ſed
diuinare mateſis. In mathematicꝰ.ca.cũ

id ẽ doctrinal q̃druuiał.Et hęc mathema⸗

tica.cę.i.ſcia q̃druuialis ſiue quadruniuʒ
q̃ſi doctrinałſcia.vłqꝛ ꝑ illã venit᷑ ad the⸗
ologiam.ꝗ eſt doctrina doctrinaruʒ ⁊ ſcia
ſciaꝝ.vel qꝛ maioꝛ doctria ſit in mathema⸗

tica qᷓ; in alijs.Et cũ in alijs artibꝰ ſolo ſer

mone ſit doctrina.in hac etiã viſu fit.quia

. qð vbo ðꝛ.⁊ rõne ſub figur ocułoñditur.
ABel ðꝛ doctrinal.qꝛ circa poſterioꝛa conſi

ſtit qꝛ ibi fit doctrina de coꝛꝑibꝰꝑ ea ꝗ cir/
ca coꝛpa ſunt. Vñ mathematica dat iitiuʒ

pꝓhyſica ꝓfectũ.theologia ↄſumat iꝑfectũ
OEEDatheſicẽtrũ.tri.n.sS.i.diſciplinał vł do/

ctrinalis punct circuli.⁊ ðꝛa matho.vel
matheſis.⁊ centrũ qð eſt punctus.
Matho gręce.i.diſco latine.

MℳMatricida.dę.9. p.pe. ꝓð.qͥ velꝗᷓ occidit

matrem. Iñ h ⁊ hęc matricidał.⁊ h le.res
matricidę. vel ꝑtinens ad matricidaʒ. ⁊ B
matricidium. dij. ðBUB

AWatricula. lę. pe. coꝛr̃. eſt dimi. de matrix.

cis.qð etiã ꝓ cartula inuenit᷑.⁊ ꝓpᷣe ꝓcar

tula ꝓmiſſiois. Vñ in vita beati Silueſtri
legit᷑ ꝙ habebat noia viduaꝝ ⁊ oꝛphanoꝝ

in matricula ſua ſcripta.h̊ᷣ eſt in ꝓmiſſiõis
cartula.

¶Matrimes.mis. .t.q vel ꝗ̃ viuit ſuꝑſtes
defuncta matre. Nel matrimes ðꝛ puer ſi/

miłmatri. Unde ⁊ ðꝛ tunc matrimes qua⸗
ſimatrem imitans

Matrimoniũ.nij. idem qð nuptię.⁊ dicit

a mat᷑.⁊ ſic diffini᷑. atrimoniũ eſt viri
⁊ mulier legitima ↄiunctio.indiuiduã vi/⸗
te ↄſuetudinẽ retinẽs.xxvij.q.ij·S· j. ⁊ de

Pſump.c.illud.de ↄuer.in fide.ex lris.Et

ſubaudi h.ſ.ad ꝓpoſitũ in quo debent eſſe

tpe quo nubũt vel matrimoniũ ↄtrahunt
Inſti. de.pa.po.in pᷣn. Et matrimoniũ eſt
duplex.ſ.verũ ⁊ pᷣumptũ. Veꝝ qð cõtra⸗

hit᷑ inter pſonaſ legitimas ꝑ vba apta nul

lo impedimẽto ſubſiſtente. ręſumptum

ðꝛ qñ int᷑ pſonas legitimas interuenit tra⸗

iIm ↄditiõis vel arbitrij alieni ⁊ ſuccedit co

MWattheus in hebꝛeo donatꝰ exbmit J

pula carnał.vt inqᷣt Goff. Et nõ ꝙ non ðdꝛ
patrimoniũ.licet a dignioꝛi debeat fieri de
nominatio.⁊ tantũ votũ habeat pat᷑ ĩlibe

ros.ſicut mater.qꝛ mat᷑ maius exercitium

vel officiũ exercet circa liberos q; pateꝛ.qꝛ
añ partũ oneroſa.in partu doloꝛoſa.⁊ p⸗
partũ laboꝛioſa.igit᷑ ad honoꝛẽ eius dicit᷑
matrimoniuʒ.vt de ↄuer.in fide.c.ex lĩ̃is.
Et ꝙ matrimonij ſunt tria ſubſtantialia q
dicũt᷑ bona eius.ſ.fides.ꝓles ⁊ ſacramen⸗
tum. Et ſi apponit᷑ ↄditio ↄtra aliqð iſtoꝝ
nullũ erit matrimoniũ. Exemplũ de pᷣmo.
Sic dico. Cõtraho tecũ ſite ꝓ ſſtu adulte
randam expoſuerl. nõ eſt matrimoniũ. q̃a
eſt ↄtra bonũ ſidęi.qð aſiſtit in eo ꝙ alt᷑ cõ
iugum ſuũ coꝛpus.qð ſuũ nõ eſt.ſed coꝛ
tis ſuę non exponat vel det alteri. alias At
adult᷑.fur.⁊ fidei fractoꝛ. Exemplũ deſe/
cundo.vt ſi dico.Cõtraho tecũ.ſi genera⸗

tionem plis euites.ſi venenũ ſterilitat ac⸗

cipias.nõ eſtmrimoniũ.qꝛ ↄtra ſecunduʒ
bonũ.ſ.bonũ ꝓlis ꝓpter quã młtiplicãdãʒ
fuit mr̃imoniuʒz a deo inſtitutũ. Exemplũ
tertij. Si dico. Cõtraho tecũ donec ditio/⸗
rem vel pulcrioꝛẽ habebo.nõ tenet matri/

moniũ.qꝛ eſt ↄtra ſacramẽtũ indiuiduita/

* 7„

tis.qꝛ nullũ debʒ eẽ diuoꝛtiũ int᷑ ↄiuges.

Aatrina. nę.f.p.ꝗᷓ aliquẽ de ſacro fõte le/

uat. vel in ecckam introducit. Itẽ matrina

id eſt nouerca.⁊ ꝓð.penul.

¶Matrix.cis.f.t.eſt locꝰ ↄceptionis.vł pel/

licula qᷓ puer inuoluit᷑ in vtero mr̃is.⁊ a
mat.qꝛ fetus in ea generat᷑. Semen em re
ceptum matris cõfouet.cõfotum coꝛpoꝛat
coꝛpoꝛatũ in membꝛa diſtinguit.

„ . —

Matrona.nę.f.p.ꝗ iam nupſit ⁊ genuit.et

ðꝛa mater.qſi mat᷑ nati.vel qꝛ põt fieri ma
ter. Iñ h̊ ⁊ hęc matronał.⁊ G le.

Natros.vł potiꝰ met᷑ gręce.latine ðꝛ mat
AEOatrueł.lis.f.t.idẽ qð mat᷑tera.Itẽ hic ⁊

hec matrueł.a B le. ꝑtinẽs ad materteram
QMatrueleſ etiã dicũt᷑ filij vł filię marte⸗
Idé
etiã appellat᷑ leui ex tribu a q̊ oꝛtus eſt In
latino aũt ex opere publicani nomen acce
pit.qꝛ ex publicanis fuit electus.⁊ in apo/

ſtolatum trãſlatꝰ.Et ſcribit᷑ ꝑ duplext.ſiẽ

Matthias.

Matthias qᷓ inter apłos ſine cognomento

ſolus habet᷑. interpᷣtat᷑ donat? vt ſubaudi
atur ꝓ Juda. Iſte em in loco Judę elect
ẽ ab apłis.cũ ꝓ duobꝰſoꝛs mitteret᷑.vñ et

matthiaſ põt dici a manũ qꝛ ẽ bõũ ⁊ theſis
poſitio/qi bonũ poſitum ꝓmalo.ſ.p iuda

Maturus.ra.rũ.ðꝛ q̃ſi mãdurus.i.ad mã⸗
dendũ aptꝰ. Itẽ maturus.a.ũ.i.feſtinus.
Matuſalẽ interpᷣtat᷑ moꝛtuꝰ eſt. Euidens
etymo.eſt nois.Quidã em̃ eũ cũ pr̃etranſ
latũ fuiſſe.⁊ diluuiũ ſteriſſe putauer̃t.ſed
ioõ h̊ noiĩe dictus eſt vt ſignificet᷑ nõ vixiſſe
eũ poſt diluuiũ.ſʒ in eodẽ catacliſmo fuiſ/
ſe defũctũ. Vixit em matuſalẽ filiꝰ Enoch
nõgentl.ſexagintanouẽ anis.vt ðꝛ Geñ.v
QNatuta.tę.pe.ꝓð.i.auroꝛa.ł dea ꝗ̃ eſtil
li hoꝛę.ſ.ꝗ eſt int᷑ noctẽ ⁊ diẽ.⁊ ðꝛ amane.
In matutinꝰ.na.nũ.⁊ Gq̊ matutinũ.ni.tam

P ipᷣo officio qᷓ; ꝓipᷣa hoꝛa in q̃ canit᷑ łpul⸗

Iñ B ⁊ hęc matutinał.⁊ Ble.
¶AMauoꝛs.tis.m.t.i.mars. IJñ mauoꝛtius.
tia.tiũ.ꝑtinens ad mauoꝛtẽ.vłbellicoſus.
Bfr etiã mauoꝛs matronale opimentũ. q̃ſi
mas vłq̃ſi mars. Signũ em eſt maritał di
gnitatis.⁊ ptãtis eſt caput in qͥ eſt. Caput
em̃ mulieris vir eſt. AUñ ⁊ ſuꝑ caput młie/
ris eſt. Idem ⁊ ſtola ðꝛ.

ſat. Sed płalit matutini.noꝝ.ipſa officia.

Mauriciꝰ.cij.ðꝛa maurõ.qð eſt nigrũ Fu
it em niger ꝓpter ſui deſpectionẽ mundi

ↄtemptũ.Mauricius martyr vir inclytꝰ.
⁊ in ſanctiſſima legiõe ꝗᷓ thebea ðꝛ dux ex/⸗
titiſſe ꝑhibet᷑. Et debet ſcribiꝑ c. Añ.Di⸗
cere mauriti multi voluere periti. Sed pu
to maurici iubet ars ⁊ regula dici.
Mauruſia.ſię.eadẽ terra ẽꝗᷓ ⁊ mauritania
⁊ ð a mauron vel maurus. Iñ mauruſiꝰ.
Mbauron gręce.latine ðꝛ nigrũ.
Maurꝰ. a. ſ. ð qdã ppłs a maurõ qð ẽ ni /
grum.qꝛ hoiĩes illiꝰ ppłi nigri ſunt. Eſtife⸗
ro qᷣppe caloꝛe afflati.ſpẽm acri color tra/
hüũt. Iñ mauritania.nię.terra quã poſſide
bst. Et hinc mauritanꝰ. na. nũ. maurus.
ra. rũ.qcũq; eſt de terra illa. ſiue ſit niger.
ſiue nõ. Vel maurꝰ dictus eſt a medis qua
ſimedus. Medi em in africa tranffretaue
runt. ⁊ mixti ſunt cũ libys.quoꝛũ nomẽ li/

byes paulatim coꝛrũꝑe cęperunt barbara

lingua mauros ꝓ medos appellantes.
AUauſoleũ.lęi.dꝛ ſumptuoſuʒ monumẽtũ
a mauſoleo rege ſic dictũ. Anð dicit Iſið.
etymo. xv. Mauſolea ſunt ſepulcra regũ
ſiue monumenta. dicta ſic a mauſ. oleo rege
Eegyptioꝝ. Mam eo defuncto vxoꝛ eiꝰmirę
magnitudinis extruxit ei ſepulcrũ intantũ
yvt vſq; hodie oia monumẽta pcioſa ex no

gnaq; mauſolęa. Itẽ qda. Qui mauſoleũ

ꝓnunciat aut canopęũ aut telonęũ. haud

reoꝛ eſſe reum.

Aaxilla. lę. di. a mala. Iñ h ⁊ hęc maxilla

ris.⁊ h re.⁊ h̊ maxillarſ.ris.dens molaris

ante 8

¶QMWeandrus.dri.m.g.vłh̊meęander.dri.i.
flexuoſitas cuiuſlibet amnis.qð etiã gene
ralit ꝓ qlibet toꝛtuoſitate ⁊ deceptõe inue
nit. Uñ Prudẽtiꝰ in li.hymnoꝝ.Toꝛtuo
ſe ᷣpẽs q mille ꝑ męandros fraudeſq; fle/⸗
xuoſas agitas qeta coꝛda.Et inde etiaʒ ðꝛ
meander vel męandrus qdam amnis aſię
flexuoſus ſic dictus.qꝛ ſit flexuoſus ⁊ nun

qᷓᷓ̃ᷓ currat rectus. —
Meapte ꝓnomẽ eſt.i.mea cã Et eſt ſpeciei

deriuatiue a mea. Et eſt figurę ſimplic Et
pte eſt ſyllabica adiectio. Nã vt dicẽ̃ NPri/
ſci.in.xij.li.hꝑęc ſyllabica adiectio pte ad/
dit qñq; ablatiuiſ.fęmis poſſeſſiuoꝝ ꝓno
minũ.vt meapte.tuapte.ſuapte noſtrapte
veſtrapte.Et vt exponit NPapi.meapte.

tuapte.ſuapte.i.mea.tua.ſua.ꝓpᷣemea ca

vel meapte.i.meo vſu vel moꝛꝛee.
MEHeatꝰ. tus.tui.i.trãſitꝰ.decurſus. Itẽ cõ
ductꝰ ꝑ quẽ aliqͥd tranſit ðꝛ meatus.
¶ Oęchanicꝰ.a.ũ.i.adulterinꝰ.⁊ dðꝛa mech
us. Vñ artes dicũt mechanicę.q̃i adulte/
inbreſpectu liberaliũ.etiã quẽcũq; remo
ueut defectũ ⁊ ↄferãt cõm oditatẽ ł vtilita
tem. Iñ hęc męchania.nię.i.ſcia humano
rum opeꝝ neceſſitati coꝛpoꝝ obſequẽtiuʒ.
Nechia. chię.i.adulteriũ.⁊ ðꝛ a mechus.
Mechꝰ. chi.i.adult᷑.⁊ hęc męcha.i.adul/
Mechꝰ. a.ũ.adiectiue.i.adult᷑.a.ũ.(tera.
MNedela.lę.pe.ꝓ.i.meditatio ſiue medica⸗
ANedianꝰ.na.nũ.i.medius. (mentũ.
Mediarcitus.ta.tũ.i.in medio ſtatutus ⁊
artatus.⁊ ðꝛ a medius ⁊ arceo

Mediatoꝛ.torl.m.t.qͥ ziũgit int aliqs ẽ

medius vt eos cõiungat ⁊ paciſicet. Unð
Jeſus chriſtuſ ðꝛ mediatoꝛ dei ⁊ hoim.qꝛ
inter deũ ⁊ hoĩem conſtitutus eſt medius.

vt hoĩes ad deũ ꝑduceret.

Qedica. ce. qdda genꝰlegumis. ö: a me

dia ꝓuincia.qꝛ a medis eſt trãſlata in grę/

cisã tẽꝑe àq; eã xerxes rex ꝑſaxꝝ inuaſit.Hoc

genꝰ legumis ſemel ſerit᷑ ⁊ decẽ annis per⸗

manet. ⁊ quater vel ſexies ꝑ annũ põt re/
ſcindi. Et hec herba abundat venetijs. ⁊ẽ
vyt vſq; hodie oia mot trium folioꝝ. ⁊ ſꝑ vireſcit. Quida dicunt
mine eius mauſolęa nuncupent᷑.Et p.pe.
Vñ Lncanus. yramides claudũi indi/

Oſit illud legumen quod vulgo ðꝛ triſicũ.
Item medica eſt quędam arboꝛ primum
aſpoꝛtata a medis.vnde ⁊ dicta eſt. Hanc

—
—
—

AM
— —

A
e
l⸗
ſeh⸗

Me

3

fat

6
no
e
.
a

.

i⸗
1.
/

gręci hydromellã.latini citrũ vel citriãõ vo

cant.qꝛ eiꝰ poma et folia citri odoꝛẽ refer̃t

malũ eius eſt inimicũ venenis.Hęc arboꝛ
pene oi tꝑe plena eſt pomis.parti maturl.

partim acerb.paret adhucin floꝛe poſitis.
qð in alijs arboꝛibus raꝝ eſt. Et dicunt ꝙ
reuera hęc arboꝛ eſt citrꝰ.ſʒ Apuleiꝰ h̊ ne⸗

gat. Itẽ inuenit᷑ ̊ medicꝰ.ci.i.phyſicus.⁊

heęc medica.cę.⁊ adiectiue medicꝰ.ca cum

tunc deriuat᷑ a medeoꝛ.deris.

Medicina.nę.ðꝛ q̃ſi modicina.qꝛ cum mõ

debet exhiberi. Iñ h̊ ⁊ hec medicinał.⁊ B

le.ad medicinam ꝑtinens.

Medieſtinus.na.nũ.i.in medio ſtãs.łme

dium tenens. ⁊ ðꝛ a medius.⁊ ſto.ſtas.et

teneo. Itẽ medieſtinꝰ.na.nũ.i.in medio ci

uitatis exñs.⁊ tũc cõponit᷑ a mediꝰ.⁊a ſti
qð eſt ciuitas. AUñ Oꝛatiꝰ in epi. Tu medi
eſtinꝰ tacita pᷣce rura petebas. Itẽ medie/⸗
ſtinꝰ Zᷣꝛ balneatoꝛ. IJdem ⁊ mediuſtinus.

Mediminꝰ.ni. m. s.ðꝛ a mina vłemina.q̃ſi

media mina.vłmẽſura qͥnq; modiox ſic di
cta.qꝛ mediet᷑ qnq; modijs.qͥ ſunt perfecti
numeri medietas.Et inuenit᷑ mediminuʒ

ꝓ mediminoꝝ ꝑ ſyncopam. Vñ Cicero in
frumentaria.Sʒ tritici ſepties mediminũ
ex niphonis oꝛationibus tollit. edimi
num ꝓ mediminoꝝ ꝑ ſyncopam poſuit.ſi-

cut iugeꝝ ꝓ iugeronꝝ.
MBäediocris. 9. t. ⁊ B cre. cui mediũ qͥd ſuffi⸗
cit.q̃ſi qͥ excedęre nõ vult vltra vłcitra.ſʒ
in medio.i.in vᷣtute ↄſiſtere. Jñ mediocri
ter adu.⁊ mediocritas.tatis.
ANediocriculꝰ.la.lũ.i.aliq;tulũ mediocris
Qbediolanũ.ni.ciuitas ẽ in lõbardia.⁊ ðꝛ

a mediꝰ ⁊ lana.qꝛ ſus media lana fuit inuẽʒ

ta in eiꝰ ędificatiõe.Et fuit factũ mediola/
num a gall illuc olim venientibꝰexpulſis ĩ
digenis. Iñ H̊ ⁊ hęc mediolanẽſis.⁊ h; ſe.
Medioximꝰ.a.ũ.qð eſt int mediũ ⁊ extre/⸗
mum. vt duę habitabiles coneꝗ̃ ſunt inter

extremas ⁊ toꝛridã.ꝗᷓ media eſt.medioxi/
mę.Et dij qͥ ſunt int᷑ aereos ⁊ terreſtres vł
int᷑ aereos ⁊ cęleſtes.medioximi ſunt. Iñ·

Plautꝰ.Atq; ita medij deiq; ſuperi inferi
⁊ medioximi. Et Martiał capel. Quos
reci demones.latini medioximos vocãt.
editatiũcula.lę.di.i.parua meditatio.

Mediterraneꝰ nea.neũ.ðꝛ äſi in medio ter

ręhabitãs.vel m edium terrę tenẽs. VUnð
i.Mach.viij. Ner mediterraneã fugiẽs.
Meditatio.onis.f.t.i.excogitatio.delibe/⸗
ratio.⁊ ðꝛ a meditoꝛ.arl.A qͥ etiã meditati

uus.ua.uũ. Vñ vba dicunt᷑ meditatiuaꝗ

deſignant meditationem.

”M l
Meditulliũ. lij i. medietas·ſid qð imedio

eſt. vt in ouo vitellus.⁊ qᷣcd emineti me/

dio rote ðꝛ meditullium.⁊ eminens locus

in medio campo. ”ü
MMedius.dij.vᷣm NPapᷣ ðꝛ internunciꝰ.pa⸗
cificatoꝛ.actoꝛ ↄcoꝛdię. Iteʒ medius.a.ũ.
adiectiue. Iñ medietas.tatl. Et medio as
⁊coꝛ.bmã. Itẽ mediꝰ ðꝛ qͥ diuidit ⁊ ſeque⸗

ſtrat. Mediatoꝛ vo qͥ ↄiũgit et pacificat.

Itẽ medius cõponit᷑ cũ fidus.⁊ ðꝛ mediuſ
ſidius. aduũ.iurandi.i.ꝑ mercuriũ q̊ͥ media
toꝛ eſt ⁊ fidus interpꝛes deoꝝ ⁊ hominum
Ael mediuſfidius cõponit᷑ a medius et fi /
des. quaſi mediante fſ»le.
Aediuſtinus.ni.i.balneatoꝛ.q̃ſi in media
vſtione poſitus. Idem ðꝛ medieſtinus.

Medo. onis. potio melle mixta. 2 ö2 a mel

q̃ſi melo. Idẽ ⁊ medus ãſi melus. quia ex

melle fit. ſicut calamitas ꝓ cadamitas ð:.
Igẽ ⁊ mulſum qſi melſum vł a mulceo.ſʒ
mulſum ex aq̃ cruda vel vino. Sed medo
vel medus ex aqua decocta fi.
Abedulla.lę.f. p.ꝓpᷣe ðꝛ illud molle qð ẽ in

ↄcauitate oſſis interiꝰ.⁊ ðꝛ a mediꝰ. quiai

medio eſt Iteʒ medulla qñq; large ſumit᷑

ꝓ intimis lignoꝝ.p adipe frugũ et hmõi.
Añ ⁊ ðꝛ medulla cedri.⁊ medulla tritici.
Iñ medullinꝰ na.nũ pe.pð.i.ad medullã
ptinens.vel de medulla exñs.Sʒ hec me⸗
dullina. nę. pbũ nomẽ eſt cuiuſdãa feminę.
Oedꝰ. di. qͥdam rex. a q dicta eſt media re
gio vel ꝓpuicia. A qua medus.da.dũ. gen
tile.⁊ ꝓð.pᷣmã medꝰ.⁊ media ab eo deſcen
dens. Añ Baniek.v. Dariꝰmedꝰ ſuccedit
Neduſa ꝓpum nomẽ filię phoꝛ(in regnũ.

cynis.⁊ interpᷣtat᷑ obliuio.ꝗᷓ oẽs aſpicien⸗

tes ſe dicta eſt in ſaxa cõöuertrer.
CMega vłmegalon gręce ðꝛ magnũ latine.
Megacoſmus.mi.i.maioꝛ mũdus. ⁊ ð a

mega vel megalon vłcoſmꝰ. qð eſt mũdus

Item alio noie ðꝛ macrocoſmſis.
Megera. rę.ꝗdam furia infernatł.et interp
tatur magna contentio.
MRMegiſtus.i. maximus.

Meli.melł.n.t.gręce appellatõis eſt. qd ab

apibꝰ nom hr̃e ꝓbat᷑ N apis gręce.meliſ
ſe ðꝛ. Iñ melleꝰ.lea.leũ.⁊ mellinus.na.nũ
⁊æ mellicꝰ.ca cũ.Et diẽ̃ Auicẽna vbi loqui

tur de ſimplicibus medicinis ſic dicẽs.x

2

mel eſt occultꝰ ros cadẽs ſuꝑ floꝛes ⁊æ aliaſ

plãtas.⁊ ſuꝑ lapides qð apes recolligunt

Et aliqñ eſt ros manifeſtꝰ ꝙ pñt colligere
hoies In idẽ em redit generatõ manat qꝛ

=ð

mãna vm Auicennã eſt ros.⁊ eſt de gene/
re melłin terris calidis cadẽs ſpiſſiꝰ melle
cõi. VUñ ⁊ exicat᷑.⁊ multã vᷣtutem ↄtrahit
ab eo ſuꝑ qð cadxit
MWel ſilueſtre.ðꝛ mel in ſilua reꝑtũ vᷣm hie⸗
ronymũ.Cũ quo videt᷑ ↄcoꝛdare Iſidoꝛꝰ
etymo.xx.dicẽs.Canna de roꝛe mel gerit.
inuenit᷑ ꝙ in arundinũ folijs. Uñ ⁊ Virgi
lius. Hactenꝰ aerij mellis cęleſtia dõa. Si
q̃dem hucuſq; in iudęa ⁊ arabia colligatũ
reꝑit᷑.ramis inhęrens in ſimilitudineʒ ſał.
Arnulphus aũt qͥdaʒ expoſitoꝛ ſic diẽ JIn
debto iudęę ſunt arboꝛes folia lata ⁊ rotũ⸗
da habentes lactei coloꝛis ⁊ mellici ſaporl
ꝗnatura fragilia manibus cõfricãt᷑ ⁊ edũ/
tur. Chryſoſtomus aũt ſic dicit. Mel ſil/
ueſtre inueniebat᷑ in truncl ſiue arũdinibꝰ
Sunt em ꝗdam arũdines plenę mellena/
turaliter. de quo fit cuccardun.
Mela.lę.ꝗdam veſtis.a melan dicta.eo ꝙq;
ſit nigro colell. .
AUNelan gręce.latine ðꝛ nigrrum.
MNMelancholia.lię.f.p.eſt nigri ſanguis cuʒ
felle mixtio.⁊ eſt peſſima cõplexio.et ðꝛ a
melan qð eſt nigrũ.⁊ chole.qð eſt fel.eo ꝙ
ſit ex nigri ſanguis fece admixta abundan
tia felł. Iñ melancholicus.ca.cũ.in q̊ me//
lancholia dominat᷑. Melancholici etiam
ↄuerſationeʒ humanã refugiũt.eo ꝙ gau⸗
dium cũ alijs habere non pñnt.Et eſt melã⸗
cholia frigida ⁊ ſicca. “

MNelanurus.ri.qͥdã piſcl.dict a melan qd

eſt nigrũ.qꝛ nigram hʒ caudã ⁊ nigras pẽ⸗
nas.⁊ in coꝛꝑe lineas nigrras.
AUelchiſedech interpᷣtat᷑ rex iuſtꝰ. Rex qꝛ
impꝑauit ſalẽ.iuſtus.qꝛ diſcernẽs ſacmẽta
legis ⁊ euãgelij.nõ pecudũ victias. ſʒ ob⸗

lationẽ panis ⁊ calicis in ſacriſiciũ obtulit

Melchiſedechiani dicti ſunt qͥdaʒ heretici
pꝓ eoꝙ melchiſedech ſacerdotẽ dñi nõ ho
minẽ fuiſſe.ſʒ vtutẽ dei eſſe arbitrant᷑.
Melchon.qð ſonat rex eoꝝ.idolũ eſt ãmo
nitaꝝ. de quo dicit glo. ij. Re. xij.
Melculũ.li.dimi.i.paruũ mel.⁊ coꝛr.pe.
Meliſſe gręce dicunt᷑ apes.
Melibeus eſt
paſtoꝛale. Vñ Virgilius in bucoł.O me/
libee deus nobis hec ocia fecit.
Melioꝛ.oꝛis..t.⁊ H melius.ðꝛ a mollioꝛ.
iris. q̃ſi mollioꝛ ⁊ non duuus.
Melipepo.ponis.qdᷣdã genꝰpepõis.⁊ ðꝛ
Amelo ⁊ pepo.⁊ ꝓð.pe.tã in ntõ qᷓ; in gtõ.
Meliuſculus.la. lũ.i.paꝝ vel aliquãtuluʒ
melius.⁊ eſt dimi.a meluus.

ꝓbuũ nomẽ ruſticũ bucolicuʒ

Mella. le. quã gręci latio vocant.qꝗ̃ vulgo

ꝓpt᷑ foꝛmã ⁊ coloꝛẽ faba ſyriaca ðꝛ Arboꝛ
em̃ eſt maꝗᷓ fructũ ferens ⁊ comeſtibileʒ et
guſtu dulcẽ. vñ ⁊ mella dicta eſt. De quai
laudẽ ſapiẽtię ðꝛ.Et ſuꝑ mellã dulcis eſt.
Itẽ inuenit᷑ hęcmella.lę.ꝓ qͥdam fluuio.
Et cõponit᷑ cũ a.vt amella.le.

dulcem ſuccũ emittens.⁊ ðꝛ a mello.

Hellariũ.rij.n. S.vas in quo mel ↄᷣuat᷑.ł
n quo vinũ ponit᷑.vel vuę calcant
Mellicratũ.ti.ↄfectio ↄſtansex aq̃ ⁊ mel/
le.quam latini mulſum vocant.
Mellifluus.flua.i.fluens ⁊ abundãs mel/
le ⁊ dulcedine. H
ANMello indecli.erat pᷣcipitiũ ⁊ qſi ꝗdã ꝓfũ⸗
da voꝛago valł.⁊ poſtea ipᷣa ciuitas voca
ta eſt mello. Ita ðꝛ in hiſtoꝛijs. Andreas
vo qdam expoſitoꝛ ſuꝑ illũ textũ.iij. Re.

xj. Salomon ędiſicauit mello ⁊ coęquauit
voꝛaginem ciuitatis ⁊c̃.ſic dicit. Ideʒ eſt

voꝛaginem coęquare ⁊ mello ędificare.ñᷣ/⸗
cedentis em̃ expoſitio eſt.
⁊ ꝓ idẽ accipi debet mõs ſion in qͥ arx erat
ciuitas DHauid dicebat᷑. Int᷑ montẽ ⁊ ciui
tatem erat ꝗdam vaſta ꝓfunditas ⁊ vora

go mello noie hanc repleri.⁊ reliqͥ ſolo co⸗

ęquari conſtituit Selomon.
Meloflos.f.g.arboꝛ ꝗdam in africa.eo ;

habeat floꝛẽ in ſimilitudinẽ maloꝝ.vł dici

tur ſic ligua punica.Ex hac ꝓfluit

. lentus
ſuccus qa loco armoniacus ðꝛ.

Melon gręce. rotundũ ð: latine.
Melopęus.peęi.i.dulql cantꝰ.vel cantus ſi

ctoꝛ.⁊ ð a melos.⁊ pęo.qð eſt finggo.
Melos.f.g.ꝗdam inſula ex nũero cycladũ

oim rotundiſſima. ⁊ ðꝛ a melon.qð ẽ rotũ⸗

dum. Iñ H mellinũ.ni.genus colorl.quia
eiuſdẽ metalli ferax ſit melos. Iteʒ melos
põt derinari a mel.Et declinatuꝛ h̊ melos
odis.vel h̊ melos indecli.i.dulcis cantus.
dulcis modulatio. Iñn hęc melodia.die.et
h melodiama.atis.in eodem ſenſu.

QHeloſonꝰ.na.nũ.pe.coꝛ.q dulcit᷑ ſonat.
elota.tę.f.p.vłmelus.li.vel melo. onis
Qdam aial.ſ.taxus.⁊ ðꝛ a mel.eo ꝙ fauoſ

mell petat ⁊ aſſidue mella captet.
Melo etiã olim dictꝰ eſt nilus.⁊a melo ðꝛ
h melotes.tis.⁊ hęc melota.tę.ꝗ̃dã veſtis

de pil vel de pellibꝰ illiꝰ aiał facta. a collo
pendẽs vſq; ad lũbos.q̃ monachi vtunt᷑.
Et iſte habitꝰ eſt neceſſariꝰ ꝓpᷣe ad operis

exercitiũ.Eadẽ ⁊ pera vt dicũt. Uñ heb.
xji· Circũiert in melotl.⁊ in pellibꝰ capᷣnis.

aut ſupponit

—— — — —

ui

p
S

lice⸗

ina

= ——

Quidã dicunt ꝙ melota ſit veſtis aſpera
de pil cameloꝛum facta.⁊ ꝓð.pe. Vñ.ic
ſi pcedat ⁊ idem melota vocat᷑.
¶ Relus.la.lũ.i.dulcis.vł ducit᷑ ſonans.vł
ꝑptinens ad melodias.vel qð ↄſiſtit in me⸗

6/

cus.ca.cũ. ꝓ eode⁵m.

lodijs.vel qð tractat de melodijs. Iñ meli

in alis veſptilionis.Dicit᷑ etis membrana
charta.vel ꝑgamenũ.qꝛ ex mẽbꝛis aialiuʒ
excoꝛticet᷑. Et ſic ſumit᷑.ij. himo.iiij.Aſ
fer tecũ ⁊ libꝛos.maxime aũt mẽbꝛanas
MARẽbranula.lę.dimi.i.parua mẽbrana
A Rembrulũ.li.dimi.i.paruũ membrum.
Mẽbꝝ.bri.n.s.ꝑs coꝛꝑis. Iñ mẽbꝛatꝰta.
tum.i.magna hns mẽbꝛa. Et membroſus

Alembꝛana. nę.f. p. illa pelł tenuiſſima ẽ

ſa.ſum.idẽ.vł mẽbris plenꝰ. In mẽbꝛoſi/

tas. tatis.mẽbroꝝ magnitudo. vł plenitu
do ⁊ abundantia. Itẽ mẽbꝛũ cõponit᷑ h̊ et
hec vnimẽbr.⁊ h̊ bre.bimẽbri.bre.trimẽ

pris.bre.q̃drimẽbris.bre.ſeximẽbrl.bre.

¶ENemere.i.triſtis. (emembris. bre.
Memeris.idem quod meris.i.diuiſio.vel
pars.⁊ coꝛ. Ppe.

EENemon gręce.latine dicit᷑ memoꝛia. ł mo

nimentum.
AMemoꝛ.oꝛis.qͥ memoꝛia tenet.⁊ qͥ memo⸗
ria tenet᷑.⁊ ð a memoꝛo.ras.
MHMemoꝛia. rię.f.p.eſt firma cõpᷣ henſoꝛum
moꝛa in mente. In memoꝛioſus.ſa.ſum.qͥ
bone eſt memoꝛie.

AUEemphis. i. egyptus. Et ð: ęgvptus mẽ/

phis a mẽphi ciuitate ęgypti quaʒ ędifica⸗
uit .emph filius Jouis. vt dicit JIſið.
Et declinat᷑ hęc mẽphis. huiꝰ memphis.
vłymẽpheos. Vñ Hieremię.ij. Filij thane
os ⁊ mẽpheos. IJñ memphiticus.ca.cum
AVñ Hiero.in epła ad NPaulinum. Sic py
thagoꝛas adijt memphiticos vates.i.ęgy
ptios philoſophos.⁊ coꝛ.pe.

AUena. nę.q̃dã piſcis.q cũ luna creſcit ⁊ de

creſcit.⁊ ðꝛ a mene qð eſt luna vł defectus
Nenãdriani.qͥdã hęretici q̊ͥ mundũ nona
deo ſʒ ab angeł factũ eſſe aſſerũt.⁊ dicunt᷑
amenãdro mago diſcipulo Simonis
¶Menas.nadis.ſf.g.i.ſacerdotiſſa bacchi .

ANMenceps.pitis.oĩs.ge.i.mẽte captꝰ.inſa⸗

nus. 1 a mente ⁊ captus. Quotiens em̃
captꝰ cõponit᷑ vel iungit᷑ cũ dictione deſi /

gnante mẽbꝛũ.ſꝑ deſignat carentis iſtius

mẽbri. vt Menceps.i.mente captus.ocu
liceps.i.captus oculis ⁊c.

Menda. dę. f. p. ⁊ B mendum. di.i. macula
maxie illa ꝗ ſolet eſſe in libꝛis nondũ emen

1*
6

datis. ſʒ mendũ in alijs rebꝰ.Et poĩt᷑ qũq;
ꝓ mendacio.vel culpa coꝛꝑis.Eta mẽda
ðꝛ mendus.da.dũ.i.ſoꝛdidus.maculoſus
Vñ Ouið.de reme.Tunc aio ſigna quod
cunq; in coꝛpe mendũ eſt. ́ͦðUVD
Mendaciolũ.li.dimi.i.paruũ mendaciũ.
Mendacium.cij.ſᷣm Augꝰ. eſt falſa ſigtio
vocis cũ intentiõe fallẽdi. Et nõ ꝙ vt diẽ
Augꝰ.in li. de mendacio.octo ſunt genera
mendacioꝝ. Mrimũ eſt qð fit in doctria re
ligionis.vt chriſtũ nõ eſſe natũ de vgie vlł
non eſſe paſſum. vel ſile ↄtra articłos fidei
Secundũ vt aliquẽ ledat iniuſte.qð taleẽ
vt nulli ꝓſit ⁊ obſit alicui.vt eſt mendaciũ
detractionis.⁊ falſus teſtis in cã criminali
Tertiũ qð alicui ꝓdeſt ita vt obſit alicui.
qᷓ;uis non ad immundiciã coꝛpoꝛalem. vt
mendaciũ teſtis in cã pecuniaria. Quartũ
qð fit ſola mentiendi fallendiq; libidine.ſi
ne cauſa ⁊ vtilitate.qð mirũ mendaciũ eſt
Quintũ qð fit ſola placendi cupiditate.vt
mendaciũ adulatoꝛis.Sextũ qð nulli ob/
eſt ⁊ ꝓdeſt alicui ad vitandũ ꝑiculũ pecu⸗
nię. vt ſi s pecuniã alicui iniuſte tollẽda
a fure vel ſᷣdone vbi ſit neſcire ſementiat᷑.
Septimũ qð nulli obeſt. ⁊ ꝓdeſt alicuiad
euitandũ piculum ꝑſonę.vt ſi s mentiat᷑
nolens ꝓdere hoiem qſitũ ad moꝛtẽ Octa
uum eſt qð nulli obeſt.⁊ ad h̊ ꝓdeſt.vt ab
immũdicia coꝛꝑali aliquã tueat᷑.vt ſi volẽ
te coꝛrũpere vginem mentiat᷑ eã eſſe cõiu/⸗
gatam. M
ẽdaculꝰ. a.ũ.dimi.i.aliquãtulũ mẽdax
MMendax.dacl.qͥ mentẽ alteriꝰ fallit Et eſt
differentia int mendacẽ ⁊ vanum.qꝛ men
dax ðꝛ q̊ gra ⁊ ſpe lucri vel voluntate deci
piendi mentit᷑. Sed vanus qͥ ſine cauſa vł
vtilitate mentit᷑. Jñ mendacitas.tatl.Itẽ
mendax.i.fragilis ⁊ mutabił. Vñ ꝓpheta
Omnis hõ mendax.

—

Mendiculus.la.lũ.i.pauꝑ tenuis

—

AUCendicus.ca. cũ.i.ex toto pauꝑ. Et ð᷑ꝛ a

manꝰ ⁊ dico vel duco. q̃ſi mãdicus qꝛ moſ
erat antiqtus egenũ os claudere ⁊ manuʒ

extendere.qᷓſi manu ducere.vel qſi manuʒ

ducere. Jñ h̊ ⁊ hec mendicitas.tatis.
Mendoſus.ſa.ſum.i.maculoſus.ſoꝛdidꝰ.
ſpurc. turpis in factis.ſed mẽdax in vbiſ
Iñ mẽdoſe adu.i.maculoſe.turpit᷑.mẽda
citer. Anð Oꝛatius in epi. Falſus honos
iuuat mendax infamia terret. Queʒ niſi
mendoſum c.
Nene.i.defectꝰ. Añ apud gręcos luna ðꝛ
mene.eo ꝙ ſingulis menſibus deſciat. Et

ſic mene. i. luna vel defectus.

„ — 3. „

Menia.niũ.nibꝰ.ſunt ꝓpᷣe muri ciuitatl.a
munio.is.q̃ſi munia.qꝛ muniãt ciuitatem

Sed abuſiue dicunt᷑ męnia oĩa ędiſicia ci/
uitatis.⁊ ſcribit᷑ ꝑ oe.diphthongu.
Menia nũ.ni.n.s.i.ſolariuʒ.⁊ ðꝛ a menia.

qꝛ męnibus ſolet addi. Ael nianꝰ col

lega Craſſi in foꝛo ꝓiecit macerias vt eſſẽt
loca in bus ſpectates inſiſterẽt ꝗᷓ ex nomi

ne eius męnia appellata ſunt. Hęc ⁊ ſola /

riga dicunt᷑.qꝛ patent ſoli. Et inde inoleuit
poſtea ↄſuerudo. vt męniana domibꝰ ad/

iacerent. Inñ enianatus.ta.tũ.i.męnia

nis oꝛnatus ⁊ pparatus. èD
eniatus.ta.tũ.i.męnibus circũdatꝰ.cõ⸗
ſtructus vel abundans.
Mennon fuit filius auroꝛę.rex oꝛientalis.
Iñ mennoniꝰ.nia.niũ.lhic in troiano bel⸗
lo perijt. cuiꝰfilię mutatę ſunt in aues.ꝗᷓ ab
eo dicte ſunt mennonides.lhę cateruatim
ex ęgypto ad iliũ volare dicunt᷑ iuxta mẽ/
nonis ſepulcr uʒ.⁊ inde iliẽſes menonides
eas vocat. Quito aũt ãno ad ilium veniũt
⁊ cũ biduo circũuolauerit.tertia die ineun
tes pugnã viciſſim ſe vnguibꝰ dilacerant.
QHens.ent.ẽ ꝑs aię ꝗdã.ꝑ quã ois rõ itel⸗
ligentiaq; ꝑcipit᷑.mẽs vocata.eo ꝙ emine

at in aia. ᷣm Mapᷣ. Ael eſt ipᷣa aia duʒ me

minit ⁊ ſenſibilia ad memoꝛiam reducit

AUenſa. ſe.eſt tabula ſuꝑ quã comedit᷑etẽ

Ppꝓpe paupeꝑ.⁊ ðꝛ a mene q ð eſt defectus.

multa em ibi ſolent deficere. Sʒ tabula di
uitum eſt. qᷓſi tenabula.qꝛ tenet młta. Ael
mẽſa ðꝛ q̃ſi mẽſurata.qꝛ menſurati res ibi

miniſtrant. VUel menſa q̃ſi comeſa.a come
do. dis. Iñ h ⁊ hec menſalł.⁊ h̊ le.ad men⸗

ſam ptinẽs. Et hͥ menſale.lis.i.mantile

Menſicolus.li.dimi.i.paruus menſis

QHenſis.ſis.m.g.ðꝛ a mene qð eſtluna. q.
Em lunationes mẽſes olim fuerũt diſtincti
aũt ðꝛ menſis.i.mene ſaltꝰ etymolo.eſt
Quot aũt dies qͥlibet mẽſis habeat.his x
ſibus declarat᷑. Junius apᷣlis ſeptemq; no
Uemq; tricenos lus vnũ reliqͥ.ſed habʒ

febꝛuus octo vicenos. Cui ſibi ſextus fue⸗
rit ſupaddit᷑ñ vnus.Et nõ ꝙ menſis nouo⸗

rum ðꝛ martius.qꝛ anni initium hic mẽſis

eſt apud hebꝛęos.qui olim erat apud rho⸗
manos.

Nenſoꝛ. ſoꝛis.m.g.qͥ menſurat. Nñ cach⸗

arię.ij. In manu eius funiculꝰ menſoruʒ.

ũHenſoꝛiũ.rij.n.S.qð eſt in menſa.vt man⸗
tile.⁊ vas eſcarium. 7

Alenſtruum.ſtrui.n.sS.ðꝛ qð ſolet euenire

—

MNeraca. cę.f.p.

Sm mẽſem. vel ſᷣm circũitũ lunę. ſiẽ doloꝛ

capitis.⁊ ꝓfluuiuʒ ſanguis mulier. ⁊ ðꝛ a
mẽſe. Prope mẽſtrua ſunt ſuꝑfluꝰ ſãguis

mulieris.dicta a circũitu mẽſis vel lunę qͥ
ſolet h ꝓuenire ꝓfluuiũ. Heęc ⁊ muliebria

dicunt᷑.qꝛ ſola mulier aimal mẽſtruale eſt.

Cuius cruoꝛis ↄtactu fruges nõ germinãt
aceſcunt muſta.moꝛiunt᷑ herbę.amittunt

arboꝛes fętus.ferrũ rubigine coꝛrũpit.ni/⸗

greſcunt ęra.Si qͥ canes inde ederit in ra /

biem efferunt᷑.glutinũ affalti qð nec ferro

nec aquis diſſoluit᷑.cruoꝛe ipᷣo pollutum.
ſponte diſpgit. Iñ h ⁊ hec menſtrualis.et

B le.qð patit᷑ menſtruũ.vel ꝑtinẽs ad mẽ⸗

ſtruum. Et menſtruoſus.ſa.ſum. ⁊ mẽſtru
atus.ta.tum.i.menſtruis pollutus.vłmẽz

ſtrua patiens.

Menſula. le. dimi.i. parua menſa.

Mſura.rę.f.p.res aliq̃ ſuo mõ vel tꝑe cir
cũſcripta. Ael mẽſura eſt qͥcqͥd põdere. ca

pacitate. longitudine. altitudine. latitudie
gimoq; finit.hec aũt eſt ꝑs coꝛꝑis aut tẽ/⸗
poꝛis.Coꝛpis.vt hoim.lignoꝝ.colũnarũ

⁊ ſimiliũ lõgitudo vel bꝛeuitas.Tꝑis.vt
hoꝛaꝝ.dieꝝ.annoꝝ Nrope aut mẽſura ðꝛ
qꝛ ea metiamur aliqd.vt vrna vł ampho/

ra. Iſið.etiam dicit. Nropᷣe aũt menſura

vocata eſt.qꝛ ea fruges mẽſurant᷑.atzʒ fru⸗
mentum.i.humida ſicda

AHẽſurnus.na.nũ.i.mẽſtruus.⁊ ðꝛa mẽſii/

Menſus.ſa.ſũ.vide infra in metioꝛ.tiris.

Henta. cę.f.p.eſt herba odoꝛifera.de qus
Macer. Trita canis moꝛſũ ſuꝑaddita cũ

ſale curat.

ICentula. lę. ðꝛ vga virilis. vł vas vitreũ

vldeus hircoꝝ. VUñ. ẽtula vas vitreũ
deus hircoꝝq; pꝛiapus.

Nentũ.ti.ðꝛ q̃ſi mouentũ.a moueo.ues.
qꝛ ſp eſt in motu. ANel ðꝛ mentũ.qꝛ inð mã
dibule oꝛiant᷑.vel qꝛ ibiiungant. In men⸗
toſus.ſa.ſum.Et mentatus.ta.tũ.i.habẽſ

magnum mentũ.

ca.cũ.i.purgatoꝛiꝰ.⁊ ꝓð.pe. Uñ MPerſiꝰ.
Alntichiras melius ſoꝛbere meracoas

MMHeraculꝰ.la.lũ.aliquantulũ merax. ⁊ ðꝛ

a merax.Et h̊ meraculũ.li.ꝗdam potio de
vino facta. idem qð meraca
AMMerax.cis.g.oĩs.i.purus.clarꝰ defęcatꝰ
Et cõpat᷑ merax.tioꝛ.ſimꝰ. Vñ Beutero.
xxxij.Et ſãguinẽ vuę biber̃t meraciſſimũ.
Iñ meracitas.tatl.i.puritas.claritas.

Abercatꝰ. tus. tui. cet multoꝝ vendentiuʒ

tiatũ cerebꝛũ purgãdũ facta. meracus

in

1 1

en
d
nen

eö.

wöm
aner
u

waln
Herndis

6
.10.
wtode

eſten
eutero⸗

Kird .

itns.
ndond

Per. .

vel ementiũ.vel locꝰ vbi vendit᷑ ⁊emitur.

Vñ Gech.xxvij. Et auro qð ꝓpoſuerũt

in mercatu tuo.Et h̊ mercatũ.ti.res ꝗ̊ ven
ditur ⁊ emit᷑.Et ponit᷑ qñq; ꝓmercatu
ercedariꝰ.darij.m.sS. uus vel alius qͥ
diſtribuit pecuniã ſub dño ſuo.
ercedonius.nij.qͥ ꝓ laboꝛe ſuo impenſo
dat mercedẽ.ſ.dñs qͥ ſoluit mercedem ope
rarijs ſuis.⁊ ðꝛ a merces.⁊ dono.
QHercedula.lę.dimi.i.parua merces
Mercennarius.rij.i.pᷣcio ↄductꝰ.ſ.qͥ acci⸗
pit mercedẽ. Idem ⁊ baro.qꝛ foꝛtis eſti la
boꝛibus a bari.qð eſt guis.i.foꝛtis.cui cõ⸗
trarius eſt leuis.i.infirmus.
MHerces.cedis.i.pᷣmiũ vel pᷣciũ.⁊ ðꝛ a mer
coꝛ.vel merx.cis. Sed pᷣciũ cũ par ꝓ pari

dat᷑.merces cũ minus.

Mercula.lę. dimi.i.parua merx.
Mercidiꝰ.dij.i.ꝓpter mercedẽ dicens vel

loquens.⁊ ðꝛ a merx.cis.⁊ dico.

Mercimoniũ.nij.idẽ qð merx.vł res ꝗᷓ de
vvna pr̃ia poꝛtat᷑ ad aliã vt chariꝰ vendat᷑.

ENercuriał.lis.⁊ G̊ le.i.res mercurij.vel ꝑ⸗

tinens ad mercuriũ. Inuenit᷑ etiã hic mer

curialis ꝓ ꝓpᷣo nomiue cuiuſdam viri.
Mercuriꝰ.rij.deꝰ mercatoꝝ.ſic dictus q̃ſi
mercatoꝝ kyrios. Mercuriꝰem nepos at
lantis.multaꝝ artiũ peritꝰ claruit.quas ⁊

hoies docuit. vñ pꝰ moꝛtẽ deũ eſſe volue⸗
rũt.Et int᷑pᷣtat᷑ ſᷣmo vł eloquẽtia.nã mer/
catoꝛibꝰmaxie neceſſaria ẽ affabilitas. Ał

ðꝛ mercuriꝰ q̃ſi mercatoꝝ chere.i.aue.Il/

li em ad reꝝ venaliũ coemptionẽ pace ſalu

tatiõis alliciũt. Ael mercuriꝰ ðꝛ q̃ſi mediꝰ
currẽs.eo ꝙ ſᷣmo medius currat int᷑ audi⸗
toꝛem ⁊ loquentẽ.vñ ⁊ hermes grece dici⸗

tur.i.interpꝛes.Et ſᷣm h̊ bñ ðꝛ deꝰ mercan /

toꝛum.qꝛ int᷑ ementes ⁊ vendẽtes ᷣmo eſt

medius.ideo fingit᷑ hr̃e pennas.quia cito

diſcurrit.qᷓ;cito exit ab oꝛe loquentis et re
plet aures audientis. Nunci ðꝛ qꝛ ꝑ ᷣmo
nem oĩa cogitata enunciant᷑. ẽ’ðZ
QÖMerda.dę.⁊ G̊ merdũ.di.ð a merus.a.ũ.
ꝑ ↄtrariũ.qꝛ nõ eſt mera. Uł ðꝛ a merl qð

eſt diuiſio.vł ꝑs.qꝛ ſtercꝰin digeſtiõe diui

ditur ab eo qð incoꝛpoꝛat᷑.⁊ ꝑ ſeceſſũ emit
titur. Iñ merdula.lę.dimi.Et ꝑ cõpoſitio
nem merdifer.a.ũ.pe.coꝛ.i.merdã ferens
MMerẽda.dę.ðꝛ cibus qͥ in nona ſumit᷑ dẽ

⁊ añcęnia.ię.⁊ ðꝛ a merꝰ ⁊ edẽdꝰ.q̃ſi mere

edẽda.qꝛ tunc purus panis dat᷑ de ↄſuetu

dine. Ael ðꝛ a meridies ⁊ edẽda.q̃ſi poſt

meridiẽ edenda. Iñ hęc merendula.lę.di.

Meretricula lę.dimi.i.parua meretrix.

Meretrix.tric.f.g.i.ſcoꝛtũ.⁊ ðꝛa merces.
⁊trico.cas.q̃ſi ꝓmercede hoĩeʒ tricans.i.
impediens vł decipiẽs. el ðꝛ a Mercoꝛ

. „ ₰½

gris.qꝛ mercat᷑ pciũ libidis Iñ meretriciꝰ

cia.ciũ.Et h̊ meretriciũ.cij.domꝰ meretri
cum.vel turpis actus eaꝝ vel officium.
Merga.gę.f.g.i.furca.cũ q̃ ſegetes vel fe/⸗
nuʒz ſuꝑ currũ leuat᷑ vel cona ſegeti poꝛtat
Merges.tis.m.g.i.garba ſegetis.ſ.gono⸗
nus.ſiue cona vel manipulus.⁊ ðꝛa mer/
go.gis.qꝛ ligatus mergit᷑ in tera.
AMergulus.li.m.g.pe.coꝛ.eſt di.de mergꝰ
Et eſt eqᷓuocum ad ferrum qð mergitur ĩ
lampade.⁊ ad tenendũ papyrũ ⁊ ad auem
merglun.
Mergus.gi.m.g.ꝗdaʒ auis dicta ſic ab aſ⸗
ſiduitate mergenilld.

UVEGergus. goꝛis. neu. g. ſitula cũ qᷓ aqua de

puteo trahit᷑.⁊ ðꝛa mergo.gis.

Meridies. diei. : qſi medidies.i.medius

dies. . aũt ðꝛ meridies.q̃ſi merꝰ dies.qͥa
tũc merus dies eſt.i.purioꝛ.etymolo.eſt.

In meridianus. na. num.

Meringa.geę.fę.p.eſt pellicula in aure vbi
Meris.i.diuiſio vel pars. (fit auditus.
Meriſcę.dicti ſunt qͥdã hęretici.qͥ ſeparãt
ſcripturas ⁊ partiunt᷑.nõ credẽtes in oibꝰ
ꝓpheti.dicẽtes alijs ⁊ alijs ſpiritibꝰꝓphe
taſſe.Et dicũt᷑ a merl qð ẽ diuiſio vłpars.

MMeritoꝛiũ.rij. domũcula vbi ciues res ſu⸗

as faciũt.vel vendũt.⁊ vbicũq; mercimo⸗

nia tenent᷑ vel taberna. vel locꝰ tenebꝛoſ⸗

vbi patrant᷑ adulteria ⁊ foꝛnicatiões dici/⸗
tur meritoꝛiũ. Iñ hęc meritoꝛia ðꝛ meretx

ſicut etiã caupona tam ꝓ loco qᷓ; ꝓ femina

Eadem ðꝛ ⁊ meraria.vel a merendo.vela
mero.i.vino. Item meritoꝛius.ria.rium.
qð meret᷑. vel qð dignum eſt merito. vłre
muneratione. MMVMH

Meritũ.ti. n. s. eſt bñficioꝝ pᷣmiũ qð qᷣſq;

meret᷑. Item meritꝰ.ta.tũ.adiectiue.⁊ cõ⸗
ponit᷑ emeritus.ta.tũ.⁊ immeritꝰ ta.tum.
Merops.pis.ðꝛ ꝗdã auis viridis color ꝗᷓ
etiã apiaſter ðꝛ.qꝛ libent᷑ apes comedit.et
etiã gallus ðꝛ merops.pis. Merops etiã
fuit ꝓbum nomen cuiuſdam homis.
Meroſus.ſa.ſum.i.vinoſus.⁊ ðꝛ a merũ.
Meroſum dicimꝰ vinũ. Meracã potiõʒ
MMerotheca.cę.pe.ꝓð.ſ.meri.i.vini cuſto
dia. vel repoſitoꝛiũ. IJñ h̊ merothecarius.
rij.vini cuſtos.vel etiã repoſitoꝛ. Inð hęc
merothecaria. rig. —
Merulꝰ.li.⁊ hęc merula.lę.auis nig. ⁊ ðꝛ
a merus.ra.rũ.q̃ſi mera volãs.vł merꝰ.qꝛ
a2

mere cãtat. Vel merula ðꝛ q̃ſi modula. eo

modulet᷑. Anð ⁊ olim dicebat᷑ medula.
ñ merulinus.na.nũ.pe.pddauu.
Merũ.ri.n.s.i.vinũ.⁊ ꝓpe bonũ.⁊ claꝝꝑ ⁊
a fece ſegregatũ.⁊ ðꝛ a meriſ qð eſt diuiſio
vel pars. In merus.ra.rũ.i.purus.clarꝰ.

manifeſtꝰ. Iñ meritas.tatl.i.puritas.cla/⸗/

ritas ᷣm Hugl.apᷣ.vo dicit. Merũ vi⸗

num purum ſigt. Nã merũ dicimꝰ qcquid

pux eſt.ſicut aqua mera.nulli vtiq; rei in⸗
iecta vel admixta.⁊ coꝛ.me. Vñ Auroꝛa.

Nãq; merũ reddit coꝛlętũ.ſphęraq; figu/

rat.Et ouidius de reme. Non ſtupeãt mł⸗
to coꝛda ſepulta mero. „.
MMer x. cis.eſt ipᷣa res ꝗᷓ vendit᷑.ſed ntũs ñ

eſt in vſu. Vñ Alpocl.xviij. Merces eoꝛũ

nemo emet ampliꝰ.mercẽ auri ⁊ argenti.

Al eſpil a.lę.arboꝛ ſpinoſa fructũ in ſititu /
dinem maloꝝ faciens.ſʒ paulo breuioꝛem
⁊ ðꝛa malũ ⁊ pila.qꝛ pillulę foꝛmã habeãt

eius poma.

Aeſopotam ia. ꝓuicia eſt gręcię. dicta ſic.

qꝛ ambiat᷑ fluminibꝰtigride ⁊ euphrate

A Heſſiaſ hebꝛaice.gręce chriſtꝰ.latie vnctꝰ

MHeſſicula.lę.di.i.ꝑua meſſiſ.⁊ coꝛ.pe.(ðꝛ
¶MHeſſio.onis.f.g.ðꝛ a meto.t·. Vnð Job.
xxix. Et ros moꝛabit᷑ in meſſione mea.
Meſſis.ſi s.f.g.i.ſeges. Sʒ ſeges a ſerẽdo
dũ ſeminat᷑. eſſis a metẽdo dũ matura

colligit᷑. Meſſis etiam ðꝛ tꝑs vłactus me

eſſoꝛ.ſoꝛis.m.g.qͥ metit. (cendi.
Meſſoꝛiũ.rij.i.vas eſcariũ.⁊ ðꝛ a meſa. q̃i
MMeſſoꝛius.a.ũ.aptꝰ ad metendũ (mẽſoꝛiũ
MÖQReſſulus. la. lũ.i. maturus ad meſſem.
ANeſtus.a.ũ.i.triſtis.⁊ ðꝛ a męreo.res.⁊ẽ
tm nomẽ.non pticipiũ vt qͥdam voluerũt.
Et eſt meęſtus naturalit᷑.Lriſtis vo caſu.
Idẽ ⁊ męrẽs. Itẽ meſtus vel męrens aio.
Triſtis aſpectu Iñ hec meſticia.cię.⁊ hęc

męſtitudo.dinis.Et eſt eſticia coꝛdis

Triſticia vo vultus. Item triſticia ipᷣius
ſpũs eſt. ⁊ fit qñq; ex aliqͥ accidenti doloꝛe
ſʒ meſticia vitiũ naturale ppetuũ eſt.

Meta.tę.f.p.i.circũitꝰ.vel alicuiꝰ rei ſfiniWs

vel terminꝰ. Meta etiã ðꝛ ꝓmiſſio. vel co

nofigio.i.obligatio in die nuptiaꝝ Itéme

——

ta eſt pᷣpoſitio gręca.⁊ valet tm qᷓ;tũ trans
vel de. vel iuxta.

Metac iſmꝰ.mi.c᷑.m.lr̃e ꝑ ſcãſionẽ colliſio.

Et ẽ o.ſecunda lra ſicut videt᷑ velle Hugl.
Itẽ MPap̃.dicit. Motaciſmꝰ eſt quotiens
m.lr̃am vocałſequit᷑. Sed metaciſmꝰ eſt.

quotiẽs vocałſeqt m. vt bonoꝝ.aurũ.Et

ita vult ꝙ ſecũda lr̃a ſit o:in vno loco. In

alio vo loco ꝙ ſit e. Sed cõiter in donatoi

ca. de barbariſmo in fine ſcribit᷑ ꝑ e.in ſecũ
da la. vbi ðꝛ. Sunt etiam male cõpoſitio/

nes.i.cacoſyntheton quas nõnulli barba⸗
riſmos putant.in qͥbꝰ ſunt metaciſmi.lab/

daciſmi.⁊ iotaciſmi.⁊ Hq̊ magis placet.

MMetalenſis eſt dictõ gdati pꝑgẽs ad id qd
oſidit. ⁊ ab eo qð pſcedit id qð ſequitur inſi

nuans.vt Laboꝛes fructuũ tuoꝝ mãduca

bis. laboꝛes em̃ poſuit ꝓ his ꝗᷓ laboꝛando
acqrũt hoĩes.ſvᷣm Beda. Vel metalenſisẽ

diſtinctio gdatim ꝑgens ad id qð oſtendit

ſcʒ de cauſa euenire ad cauſatuʒ ꝑ młtame
dia. vt Poſt aliquot mea regna vidẽs mi⸗
rabar ariſtas. Hic em gdatim pꝑgit dictio

vel diſtinctio ad id qð oſtendit.quia ꝑ ari⸗
ſtas ſegetes.ꝑ ſegetes.ęſtates.per ęſtates
annos intelligere debemus.

MHetallũ.li.n.s.ðꝛ a metallon.qð interta

tur ſpes.qꝛ nat᷑a eiꝰ ea eſt.vt vbi vna vẽa
opparuerit.ibi ſit ſpes inueniendi aliãõ Se
ptẽ aũt ſunt genera metalloꝝ.Auꝝ argẽtũ

es.electꝝ.plũbũ.⁊ qð domat omia ferruʒ

Spslit᷑ ñ h̊ noie ðꝛ qddam metallũ Inde
metallicꝰ.a.ũ.Et nõ ꝙ qñq; hmõi noia cõ

plexiua. vt ęs ⁊ metallũ.ſunt noia genera⸗

lia.qñq; ſpalia NMrout ſũt generalia ĩ vtro
q; numero declinãt᷑.qꝛ multe ſunt ſpẽs eęrſj
⁊ metalloꝝ. Orout ſunt ſpãlia declinant᷑ ĩ
ſingulari tm. vt auꝝ ⁊ ferꝝ ⁊c.
traſmutatio.⁊ ðꝛa meta qð ẽ tranſ.⁊ moꝛ/
phoſis.qð ẽ mutatio.⁊ ꝓpᷣe ſubę. Vñ in ti
tulo ouidião ðꝛ. Incipit lib metamoꝛpho⸗
ſeos. NPoſſunt tñ ibi eſſe due ꝑtes ꝑ appo/
ſitionẽ. vt Incipit lib meta moꝛphoſeolſ.i.
de mutatione ſubeę. Greci em carentes ab⸗

latiuo.gtũm ponunt ꝓ eo ↄſtructũ cũ ſᷣpo

ſitione ad modũ ablatiui.

Aetaphoꝛa. rę.eſt rex vᷣboꝝq; trãſlatio.⁊

ðꝛ a meta qð eſt traſ.ł iuxta.⁊ phoꝛos.qð

eſt ferre. eęc aũt fit ttuoꝛ modis.ſ.ab aia
li ad aiale.vt Thiphin aurigã celeres fece
recarinę Ab inaiali ad inaiale.vt elagꝰ
tenuere rates. Ab aiali ad inaiale.vt Exic
catus eſt vtex carmeli.Ab inaiali ad aĩale
vt Auferam a vobᷣ coꝛ lapideum.
etaplaſmus.eſt trãſmutatio ꝗdã rectiſo
litiq; ᷣmonis in alteraʒ ſpeciẽ metri.oꝛna⸗
tus neceſſitatis ve cauſa.⁊ ðꝛa meta qð eſt

tranſ.⁊ plaſma qð eſt foꝛma.q̃ſi traſſoꝛma
tio.qꝛ lra vel ſyllaba.vel eius accidẽtia de

Ppa poſitione in aliã ſpẽm traãſfoꝛmantur
CTuius ſᷣm Bonatũ ſunt qttuoꝛdeci. ſpes.

Wetamoꝛphoſis. phoſis. vłphoſcos id ẽ

— — 1 – cee —

ne

Ne
10
i

non
bo⸗
/
i.

„

R

io
164

(Nn

nes ſee
Pchke
nbee
maite

mi⸗
ona⸗
forma
getade
mann
iſpin

ſcʒ ꝓtheſis.epentheſis.paragoge.afęreſiſ
ſyncopa.apocopa.extaſis.ſyſtole.diereſiſ

ſynereſis.vel epiſynallępha.elipſis.anti/

theſñis. metatheſis.de qͥbus vide locl ſuis.
AWetarpus.pi.m.g.i.caſtroꝝ metatoꝛ.

MUWetatheſis eſt traſlatio lr̃aꝝ iĩ alienũ locũ

ꝑte nulla tñ ex dictiõe ſublata.vt Euãdre
ꝓ Euãder. ⁊ hᷓ fit cã neceſſitat. Uñ Ouið.
Agnoſcẽs in me frat᷑ meleagre ſoꝛoꝛẽ.Nã
ſi dixiſſet meleager.non fuiſſet vſus.

OQHetatoꝛ. torl.m.g.qͥ caſtra deſignat
QMetaxariꝰ.rij.m.g.qͥ foꝛo imponit rebus

ꝗᷓ vendunt᷑ metã pᷣcij. IJdẽ etiam licitatoꝛ
⁊ taxatoꝛ dᷣ. .M
etellue i m g. neicknarita merit.
Seticulus. la. lͦͥ. pe. coꝛ. ⁊ meticuloſus.ſa
ſum.i.foꝛmidoloſus.

Metis. it.. f. g. ꝛ alibz locus de ſe fetoꝛem
emittẽs.⁊ ðꝛ a mitto tis. Ał vt diẽ Seruiꝰ

QMetis eſt ꝓpᷣe fetoꝛ tᷣrę qͥ ex ads ſulphu/⸗
reis naſcit᷑. ⁊ in ſiuis płlimum abundat ꝓ
denſitate arboꝝ AUñ Perſiꝰ. Gutture ſul
phureas lente exalente metites.
MMetodica.cę.ꝗᷓdã ſpẽs medicię q̊ ᷣmedia
ſectat᷑ ⁊ carmina.⁊ ðꝛ a metodus qð eſtre⸗

mediũ. Iñ metodici dicũt᷑ hi qͥ nec elemẽ/

toꝛuʒrõnẽ obſᷣuãt.nec tꝑa nec ętates.nec
cauſa s.ſed ſolas moꝛboꝝ ſubſtãtias

Methodus.di.i.via vł potiꝰfinal terminꝰ

⁊ðꝛ a meta qð eſt trãſ.⁊ odos qð eſt via.qꝗᷓ
ſi trãſitiuũ.i.bꝛeuis via.AUñ Ariſto.in pꝛi
cipio topicoꝝ dicit. NPropoſitũ qdẽ nego/
cij eſt methodũ inuenire.a qͥ poterimꝰ ſyl⸗/

logiſare de omi ꝓbleumate ex ꝓbabilibus

Inñ dialectica trãſumptiue ðꝛ methodus.

qꝛ ad oim methodoꝝ pᷣncipia viam habet
Sola em dialectica ꝓphabilit diſputat. de

pncipijs oiĩm artiuʒ.

MMetonomia eſt veluti qdam trãſnoĩatio.

Huiꝰ ſunt młte ſpẽs.aut em ↄtinẽs ponit᷑
ꝓ ↄtento.vt Fundite hydrias.i.vinũ vel
aquã ꝗᷓ eſt inbydrijs.Aut ↄtentũ ꝓ ↄtinẽ/⸗
te. vt dimittite arcaʒ ire.⁊ aſpicietl.vt hẽt
j. Regl.xj. Mon em arca vt diẽ Beda.ſed
plauſtrũ qͥ ↄtinebat᷑ arca vł boues ire po/

terant. Aut inuẽtoꝛ ꝓ inuento.vt Sine ce

rere.⁊ baccho venus friget. Ceres ſᷣm po⸗
etas ðꝛ fuiſſe dea ⁊ inuẽtrix frumẽti.⁊ bac
chus inuẽtoꝛ vini. Per iſtos ̊ inuẽtoꝛes
ſignt᷑ inuẽtiões ſiue inuẽta.er venerem

intelligit᷑ ↄcubitꝰ.vt ſit ſenſus Sine cere/

re ⁊ baccho friget venꝰ.i.ſine pane ⁊ vino
deficit voluptas.Aut ecõũſo inuẽtũ ꝓiuẽ
toꝛe.vt vinũ pᷣcamur.i.bacchũ vini iueto

rem. Itẽ ꝓ efficiẽte effect.vt frig; pigꝝ.i.
efficiẽs pigritiã. Aut ecõũſo.effectꝰ ꝓ effi/
ciẽte.ut Spumãtia frena.i.equꝰ.Fit etiaʒ
cũ materia ponit᷑ p materiato vt Alccictuſ
ferro.i.gladio. Vel ↄſequẽs ꝓ añcedente
vt Pallet.i.timet.Et ðꝛa meta qð ẽ de.et
onoma.qð eſt noĩatio.vel nomẽ q̃ſi deno/
minatio.qꝛ vnũ ꝓalio noĩat᷑. Añ ⁊ Htro⸗
pus a Tullio vocat᷑ den omiatio.
Metreta.tę.ꝗdã mẽſura eſt liq̃doꝝ.⁊ ðꝛ a
metioꝛ.tirl.vła metron gręco qð eſt mẽſu⸗

rga.Et licʒ vrna ⁊ ãphoꝛa.⁊ qᷣcq̃d plus vel

minꝰ capit.ſic bñ poſſet dici metreta.tñ iõ
h ſpãlit᷑ ſibi ̊ nomẽ aſſumpſit.eo ꝙ ſit mẽ/
ſura pfecti nũeri.i.denarij. Qñ Joannis.
ij. Capientes ſingulę metretas binas vel
ternas. Eadem ðz metron. r
Metricꝰ.a.ũ.ðꝛ a metruʒ. Vñ ars metrica
ðꝛ ꝗᷓ eſt vel tractat de metrl.łꝑtinẽs ad me
tra.Et cõponit᷑ bimetricꝰ.ca.cũ.trimetri/⸗
cus.ca.cũ.q̃drimetc.a.ũ.iãbimercꝰ.a.ũ.
ANetron vłmetros gręce.latie ðꝛ mẽſura.
Metropol.lis.ciuitas ad cuiꝰ mẽſurã alię
ciuitates diſponunt᷑.ſ.vbi eſt archiepᷣs.⁊
ðꝛ a metros.qð eſt mẽſura.⁊ polis ciuitas
Iñ metropolitanꝰ.na.nũ.⁊ h̊ metropoli⸗
tanꝰ.ni.archiepᷣs illius ciuiratis.
MMetrũ.tri.n.s.qð ↄſtat ex vno pede. Iñ
ille vſus ðꝛ hexameter vbi ſunt ſex pedes.

Itẽ metrũ ðꝛ legitima pedum ↄiunctio.⁊
Fm h̊ metrum qũq; ðꝛ vſus.qñq; ↄſtat ex

duobꝰ iãbis. Itẽ metrũ ðꝛ qͥcqͥd menſura
ſyllabax pficit᷑.vt in rychmis. Et vᷣm quã
libet eiꝰ ſigtionẽ cõpetent᷑ ðꝛ a metros qð
mẽſurl pedũ vel ſyllabaꝝ fit.i.menſurãdo
ſyllabas longas ⁊ bꝛeues.vł nũeꝝ ſyllaba

rumin ↄſtructiõe eiꝰ.Et cõponit᷑ metꝝx bi⸗

meter.tra.truʒ. trimet᷑.a.ũ.tetramet᷑.a.ũ.
pen tamet.tra.trũ.iambimet᷑.a.ũ.hexame
ter. a. ũ..vbi ſunt duo.tria.q̃ttuoꝛ.qͥnq; vł
ſex metra.Et coꝛ.pᷣmã metrũ. Uñ Ambu/

lat in tenebris errãdo clericus ois. Qui ſi/

ne metroꝝ lege legenda legit.
ANetus.tus.tui.eſt mot ai interioꝛ ſubitꝰ
fact' ex aliqᷓ triſti recoꝛdatiõe. Ael ſᷣm iu⸗
riſtas. Metus eſt inſtant vel futuri ꝑicu⸗

li mentis trepidatio.
Mica.cę.f.p.reliqe panis.vel qð cadit de

pane dũ frangit᷑ ⁊ comedit᷑.⁊ ðꝛ aminutꝰ.
a.ũ.q̃i minutatim cadẽs Iñ micatꝰ.a.ũ.i.

ptritus. ⁊ in micas diminutꝰ. confractꝰ.

Mica etiaʒ ponit᷑ ꝓ pane modico.qͥ fit i

curijs magnatoꝝ vel in mõaſterijs.⁊ pðᷣ.
pᷣmã mica nomẽ.ſʒ mica vbũ eã coꝛ. AUnð.
Chare phebe mica dabit᷑ tibi cũ ſale mica
ANichael.elis.vł michael indecli.int᷑pᷣtat
qs vt deus.Et quotiẽs mire vtutis aliqd
agit᷑ Michael mitti ꝑhibet᷑.vt ex ipᷣo ac/

tu ⁊ noie det᷑ intelligi ꝙ nullus põt facere

qð facere ſualet deꝰ.vt diẽ beatꝰ. Grego.

ANichane mites.tis.m.g.i.michanatoꝛ vł

pᷣnceps michanatoꝝ.⁊ ð a michania.
¶ Pichania.nie.i.ingenioſitas Jñ michani
cus.ca.cũ.i.ingenioſus.

Nicheas int pᷣtat᷑ qͥs h.vel qͥs iſt e.qm mi⸗

natur ſamarię ob cãm ſimulacroꝝ illo mõ

qͥ ðꝛ de heliu. Quis eſt iſte inuoluẽs ſentẽ

tias ᷣmonibus imp eritis
AMMicon interpᷣtat᷑ celſum.

MMWMicrocoſmus.mi.i.minoꝛ mũdus.ſ.hõ qͥ

ðꝛ minoꝛ mũ dus. Minoꝛ.qꝛ nõ cõſtat ex
Ittuoꝛ elementis intelit᷑.ſicut maioꝛ mun
dus. Müudus vo ðꝛ ꝓpter expᷣſſam ſimili

tudinem quã hab et cũ maiori mũdo. ⁊ ðꝛ

gꝗa micron qð eſt mioꝛ.vel breuis.⁊ coſmos
qʒð eſt mälus.
ARicrologus.gi.m.g.qͥ breuiter loqͥt᷑.vel
q̃̊ magnã rem annullare cupiẽs.q̃ſi paruã
deſpiciendo narrat. Iñ h̊ micrologiũ.gij.
id eſt breuiloquiũ.⁊ coꝛlo.
AMicros ylł micrõ intpᷣtat᷑ mioꝛ vel breuis
Nicropſychꝰ. chi. m. g. i. puſillanimis et
dꝛa micros.i.minoꝛ.⁊ pſyche.qð eſt aima
Migale. lis. pe. coꝛ.aĩal eſt natũ ad deridẽ
dum. doloſum. rap ax. in gluuioſum.
Migma. atl.n.t.eſt hoꝛdeũ cũ palea. Unð
Elſa.xxx. Et pulli aſinoꝝ qͥ opant᷑ terram

cõmixtũ migma comedent.ſiẽ in area ven

tilatũ eſt. Et nõ ꝙ Daniel. xij. Migmaẽ
hoꝛdeũ cũ palea vñ faciunt mulieres deco
ctionem.forte ad nitorẽ faciei. Quidaʒ tñ
Dicüũt ibi ſmigma ꝑ s.uide infra ſmigma.
Milago gręce.piſcis dictꝰ.qꝛ euolat ſuper
aquã.qͥ quotiens cernit᷑ tẽpeſtas ſigtur.
Miles. itis.ðꝛ a mille.qꝛ in vno nũero erãt

olim mille. vtpote ꝑ millenarium diſtincti
Nel qꝛ vix vnꝰ de mille erat electꝰ.vt mili

tiam exerceret. Iñ h̊ ⁊ hęc militarl.⁊ B re.
Et debet miles ſcribi ꝑ vnũ l.pð.tñ pᷣmã.

Zñ qdam. Miles pugit equũ.ſʒ iux iu
dicat equũ.Et nõ ꝙ mileſiuſticięnr̃o tꝑe
põt eſſe vna dictio cõpoſita. ⁊ tunc ꝑtinet

ad quodd officiũ reddendi iuſticiã. Sed
qñ ſunt due ꝑtes miles iuſticię. ðꝛ qͥcunq;
eeſt miles iuſtus.
Miletũ.ti.qᷣdam locus eſt. de quo habet᷑

ti cũ Naulo ꝑpuenimus vſq; miletũ
MMEiliariũ.rij.vłmiliare.ris.ſpacium mille

Actj. xx. ⁊ pð. penul. Vñ in Auroꝛa. Le/

paſſuũ.vel mille eqͥtũ.⁊ ðꝛ a mille q̃i mille

nariũ.Menſuras viaꝝ nos dicimus mili
aria.ſed gręci ſtadia. gallici leuccos.
Militia.tię.eſt officiũ militis.⁊ ðꝛ a miles.
AVñ qñ vnus miles pcutit aliũ ⁊ deijcit ðꝛ
militiã facere. Et militia ðꝛ expeditio. Et
etiã qdam locus rhomę ſic vocatuſeſt vbi
olim milites poſt militiã ſolebãt reqͥeſcere
curari.
Militaris.ris.⁊ H re.i.res militl.vel quod
pꝓtinet ad milittemm.

lilito. tonis.m.g.i.miles.⁊ ðꝛ a miles

¶QMilii.lij.n.S.eſt genꝰſemis minuti.a mul
titudine fructꝰ dictũ.qꝛ vt ðꝛ qͥ vnũ gnum

milij ſemiat.poſtea facit mille. Iñn mileus.

lea. leü. milinꝰ.na.nũ.⁊ miliaceus a. um.

multꝰ.qᷓſi multe. Vñ płalit᷑ hec milia. hoꝝ
miliũ.Et cõponit᷑ duomilia. triamilia.q̃t⸗
tuoꝛmilia.⁊ ſic de alijs Et differt Millea

milia. Mam mille copulat millenariũ. mi /½

lia vo plures millenarios copulat indeter
minate.vñ recipit hec adiuncta. duomilia
triamilia. Et etiã põt eſſe or̃o.⁊ ſic ↄſtruit
duo milia hoĩim currunt.⁊ põt eſſe vna di/
ctio.⁊ tunc ſic ↄſtruit᷑ duomilia hoies cur
runt. licʒ ſit im neu.ge. Jũgit᷑ tñ imediate
⁊ intrãſitiue cũ maſculino.feęminino ⁊ neu
tro genere.ut duomilia homies.duomilia

mulieres. duomilia aialia. Et ſcribit᷑ mille

p duplex l.milia vo ꝑ vnuull.
Millenꝰ.a.ũ.ðꝛ a mille. IJñ millenarius.a.
um. milleſimus.a.ũ.⁊ h̊ millenariũ.
Milleus.lei.m.g.i.calciamentũ.⁊ ꝓpᷣe cal
ciꝰ regis ðꝛ milleꝰ ꝓpt᷑ diuſos eiꝰ pũctos
Millus.li.i.collare circa collũ canis.
Miluus.ui.eſt auis rapaciſſima.⁊ q̃i ſem/

per domeſticis auibꝰ inſidiat᷑. ⁊ ðꝛ amolł.

qſi molł.qꝛ auis molłeſt.⁊ viribus ⁊ vola
tu. Iñ miluinus.na.nũ. DU—
Mimilogus.gi.pe.coꝛ.qͥ mimos docet.vł
alloquit᷑.vłmimis loquẽs. Iñ mimilogiũ
gij.i. locutio mimi.

Eimus.mi.m.g.i.ioculatoꝛ.⁊ ꝓpe reruzʒ

humanaꝝ imitatoꝛ. ſicut olim erant in reci
tatiõe comędiaꝑ.qꝛ qð vᷣbo recitatoꝛ dice
bat.mimi motu coꝛꝑis exbᷣmebãt. Iñ heęc
mima.mę.i.ioculatrix. .
Mina.nę.f.p.ðꝛ libꝛa vna vel talentuʒ.ſic

dicit Pap̃ᷣ. Et ſubdit. Mna gręce appel/

latur. ⁊ habet. Ix. ſiclos. qui faciũt obolos

= B= = SS

— — — —

————U

DR

Mℳinutulus.la.lũ.i.aliq;tulũ minutus

mille. cc. lyugl. aũt ſic dicit. Aina in pon

deribus dragma. vl duelibre. ſemis ex/
timat᷑. MMna aliud pondus eſt qð appen/

ditur centũ dragmis. Item minas altitu
dines muroꝝ dicimus.

₰

Minax.cis.ois.ge.i.iracundus ⁊ feruidꝰ

Iñn minacit᷑ ad. Et hęc minacitas. tatis.

Minera.rę.f.p.ðꝛ herba vł radix vł vena

terrę. Iñ mineralia.i.coꝛpa in venis terrę

generata.vt plumbũ vel aliud metallum.
Meinerua.uę.apud gręcos athena ðꝛ.i.fę⸗
mina.Apud latinos aũt vocata q̃ſi dea et
multaꝝ artiũ inuẽtrix.ſ.lanificij.oliuę ⁊ fa
bricę.Eadẽ dicta eſt ⁊ Pallas.a pallõe in
ſula thracię vbi nutrita fuit.vel qꝛ pallan⸗

—

tem gigantem occidit.

Ainiatoꝛ. torl. qᷓ minio ſcribit. vel ſᷣparat

miniũ.⁊ ðꝛ a minio..gas.
Ainiographus.phi.m.g.qͥ minio ſcribit.
Iñ miniogphia phię.ſcript᷑a cũ minio fcã
Miniſter.ſtri.i.q̃ſi minoꝛ in ſtatiõe.vel qͥa

officiũ debitũ manib? exeqᷣt᷑. Iñ hec mini⸗
ſtra.ſtrę.⁊ miſter.ſtra.ſtrũ.⁊ H̊ ⁊ hęc mini⸗
ſtrab.⁊ B le.res miſtri.vłꝑtinẽs ad miſtrũ
Miniſterculꝰ.la.lũ.i.pa ruus miniſter
Miniſteriarches.i.pᷣnceps miſterij.⁊ ðꝛa

miniſter ⁊ archos.qð eſt pᷣnceſs.
Miniſteriũ.rij.i.Fᷣuitiũ.vel officiũ miſtri.

Miniũ.nij.n.sS.genꝰ eſt color rubei.⁊ ðꝛa

minuo.is.eo ꝙ minuat᷑ añq; coloꝛ inde ef⸗

ficiat᷑. Itẽ miniꝰ.nij.ðꝛ qͥdam fluuiꝰ gali /

cię. Et h̊ ⁊ hęc minia.nię.qͥdam ppłus.

inoꝛculus.la.lũ.i.parũ minoꝛ.

MMinotaurus.ri.monſtrũ dictũ.qꝛ ex hoĩe

id eſt paſiphe ⁊ tauro natꝰ fuit.caput tau

rinum.ꝑ cętera mẽbꝛa homo fuit.

Ninſabibł.9. t. ⁊ B le.qð facilemingit᷑. vel
qð cito emingimus. ſicut nimis aquoſum

⁊ parũ coctum. ⁊ ðꝛ a minſo.ſas.

Minſatoꝛiũ.rij.locꝰ vł vas ad mingenduz

ſcʒ qð recipit vꝛinaʒ Minſaterium.idem.
Minutia.tię.i.minima cuiuſlibet rei poꝛ⸗
tio. Vñ legitur in paſſione beati vincentij
martyris. Sales ignibus ſparſi crepitan⸗

tibus minutijs ꝑ membra diſſiliüit
Minuritio.onis.i.cãtilena minutiſſimarũ
Minuſculus.la.lũ.i.paꝝ minoꝛ ( auicłkarũ

Minutal.talis.n.t.i.minutũ fruſtum. vel

genus cibi. ſic dictuʒ a minuo. is.eo ꝙ fiat

ðᷣ piſcibꝰ ⁊ micis ⁊ minutis oleribꝰ minuta
tiʒ ↄciſis. AVñ Inuenalis Heſternũ ſolit
medio ſeruare minutal

Minutũ.ti.qðdaʒ põdus.ſcʒ media pars

Airica. cę.f.p.nom eſt arboꝛi

quadrantis. Añ Maupꝑ vidua miſit duo

minuta.i.quadrantẽ. Vñ in alio euãgelio
ðꝛ.ꝙ miſit in coꝛbonã vnum qdrantem
Item minutus.ta.tũ.adiectiue declinat᷑.

Mioparo. ronis.eſt nauicula vł ſchapha

piratarũ ex vimine ⁊ crudo coꝛio cõtexta.
Vñ legit᷑ in hiſtoꝛiis. Gẽs ſaxonũ miopa
ronibus nõ viribus vtunt᷑ fuge potius qᷓ;
bello parati. Et pðᷣ.pa. AUñ Harca celox
paro dent᷑ muſculus mioparo.
ANirabil.lis. ↄ.t.⁊ H̊ le.ðꝛ a miroꝛ aris.qð
idẽ eſt qð ꝓſpicere.vłlaudare. vel ꝓmiro
hr̃e Iñ mirabilit᷑ adu. ⁊ mirabilitas.tat.
Miraculũ.li.n.S.ðꝛ a miroꝛ.arl.⁊ licʒ mul
ta naturalia ꝗᷓ qͥtidie fiunt aliqũ bicunt᷑ mi
racula. ꝓpᷣe iñ ðꝛ miraculũ qð fit ↄtra con

ſuetum curſum naturę. vt partꝰ vgis reſu

ſcitatio moꝛtui.⁊ ↄſiłia. IJñ miraculoſus.
ſa. ſum.i.plenꝰ mirac.
ð. ⁊ ð ab amarus.qꝛ valde amara eſt. et
naſcit᷑ in depto ⁊ in ſaxoſa humo. VUñ Hie

remię.xvij. Quaſi mirice in deſto.⁊ ꝓdu.
pe. Vñ Ouidius meta. Merpetuoq; virẽſ

buxus tenueſq; miric..

Mirificus.ca.cũ.qͥ facit mira. Item mirifi

cens.entis.idem. Iñ hęc mirificentia.tię.
QEyrmex gręce latine ðꝛ foꝛmic.
Myrmica. cę.i.foꝛmica.⁊ ðꝛa myrmicõ vł
myrmex. In myrmiceus.cea. ceuũ .i. foꝛmi

ce-. ⁊ hęcmyrmicea. ceę.i.verruca coꝛpis
Myrmicites.tis.m.g.qdaʒ gẽma ꝗᷓ foꝛmi
cxg reptantis effigiem imitat᷑.

Myrmicoleon.onis.m.g.idẽ eſt ꝙ foꝛmi/
coleon. Uñ Job. iiij. Tigris perijt eo ꝙn
haberet pſᷣda. Uñ ſm alis lr̃am myrmicole
on. Myrmicoleon qppe paruũ aimaleſt.
valde foꝛmicis aduſuzʒ.qð ſe in puluẽ ab/
ſcondit. ⁊ foꝛmicas frumẽta geſtãtes int᷑ſi
cit.interfectaſq; cõſumit. Myrmicoleon
gũt latine ð.vel foꝛmicaxꝝ leo. vel certe ex

pᷣſſiꝰ foꝛmica ꝑiter ⁊ leo. Recte aũt foꝛmi/

ca ⁊ leo noĩat᷑.qꝛ ſiue volatilibus.ſiue qui
buſdã alis minutaialibꝰ foꝛmica eſt JIpiſ
aũt foꝛmicis leo. Has em̃ vt leo deuoꝛat.
ſed ab il'quaſi foꝛmica deuoꝛꝛaet·
Myrmidones gẽs gręca.dolipes dicti. ꝓ⸗
pter aſtutiã.q̃ſi myrmicę.i.foꝛmice.
Miro.ronis.m.g.i.miratoꝛ.⁊ ðꝛa miroꝛ.
aris. Itẽ miro. onis.i.vnguentariꝰ.ſʒ tũc
ðꝛ a miron gręce.qð latine ðꝛ vnguentum

Virobalanũ.ni. ðꝛ a mirõ ⁊ balanũ.qð eſt

vnguẽtũ de balano factũ.q̃ſi redolens ba
9

s geneſtra

lanum. qꝛ ex glande balani odoꝛata fit.
Mirocopus.pi.i.vnguentariꝰqui laboꝛat

circa vnguẽta faciẽda vel vendẽda.et ðꝛ a

miron qð eſt vnguentũ.⁊ copos laboꝛ.Et
idem ðꝛ chirocopus.
QNiron gręce latine ðꝛ vnguentũ

¶MHiropola. lę.qͥ velꝗᷓ vendit vnguenta.et

dSdeꝛa miron.⁊ pole.qð eſt vendere. Iñ h̊ mi
ropoliũ.lij.i.domꝰ vnguentaria. vbi ven⸗
dũtur vnguẽta. Eadem domꝰðꝛ ⁊ ppola.
le.a ꝓ ⁊ pole.qð eſt vẽdere.q̃ſi ꝓ vendere
facta. Hoc etia noie põt dici ꝗqlibet domuſ
ad vendendũ aliqͥd facta.⁊ ꝓð.po.
Mirotheca. cę.i.vnguentoꝝ repoſitoꝛiuʒ.

MWirrha.rhe.f.p. arboꝛ eſt ꝗ gręce ſmirnia

ðꝛ.cuiꝰ vᷣgulta arabes exurũt vt meliꝰ ex⸗

udent ⁊ fructiſicent.ſiẽ ðꝛ in hiſtoꝛijs. Jtẽ

mirrha eſt gumi illiꝰ arboꝛis.⁊ ðꝛ mirrha.
ſi amara. Vñ Iſið. Mirrha ẽ arboꝛ ara

bie altitudinis qnq; cubitoꝛuʒ ſimiłſpine. 4

cuius gutta viridis eſt ⁊ amara.vñ ⁊ nom
accepit. Et mirrha gutta eiꝰ ſpõte manãs
pᷣc ioſioꝛ eſt. elicita coꝛticis vulnere vilioꝛ
iudicat᷑.⁊ ſic patet ꝙ mirrha ðꝛ tam arboꝛ
c̃ỹ gutta illius. .
OANirrhũ.rhi.vnguẽtũ eſt odoꝛifeꝝ ex mir
rha fem. Vñ Judith. x. VUnxit ſe mirrho
optiio.
Pyrtetũ.ti locus vbi myrtus creſcit
Hyrte.tea. teum.i.de myrto exñs. vł ad
Myrt ꝑtinengg..
ENyrtus.ti.eſt ꝗdã arboꝛ ꝗ̃ in litoꝛe maris
Abũdat.⁊ ðꝛ a mari. Vñ a gręc myrene ðꝛ
DZel ðꝛ myrtus.eo ꝙ mire redoleat. Inde
myrtoſus.ſa.ſum.i.plenus myrtis.

AEHiſach. interpᷣtat᷑ gaudiũ vel riſus. Jdẽ

⁊ Miſael.qͥ interpᷣtat᷑ ppłus dñi.

AEiſcelio.onis.m.g.qͥ nouit artẽ miſcendi

diüſos cibus vel potꝰ.⁊ ðꝛ amiſceo.ces.
Miſcelaneꝰ.nea.neũ.⁊ miſcelanus na.nũ.
in eodẽ ſenſu.i.mixtꝰ. Iñ h̊ miſcelaneũ ·i.
cõmixtũ.vt cibꝰ gladiatoꝛum. Ałmiſcela
neum ðꝛ vas in qͥ pꝛandia gladiatoꝝ miſce
bant᷑. VUñ Juuenalis. Fictile ſic veniunt
dQd miſcelanea luii. M
Miſellus.la.lũ.dimi.paꝝ miſer. Iñ miſel
lulus.la.lũ.ſimilit᷑ dimi.pe.co.

¶Miſer. ra.rũ.ſᷣm vocẽ ðꝛa mitto.tj.ſʒ ſᷣm
ſitionem ab amitto. tis. Et ppᷣe miler öꝛ
q̃oẽm fęlicitatem amiſit. Miler etiam ðꝛ·
triſtis. Iñ miſeria.rię.erũna vbi nullaẽ fe

licitas.

Miſe ericoꝛs. coꝛdis. oĩs. g. ðꝛ a miſerũ. vel
potiꝰa miſerãs.⁊ coꝛ.q̃ſi miſeꝝ vłmiſerõs

coꝛ hñs ſuꝑ aliquẽ afflictũ cõpatiẽdo. Juñũ
miicoꝛdia.dię.qꝛ miſeꝝ vel miſerãs facit

coꝛ dolent aliena miſeria. In deo tñ eſt mi
Ficoꝛdia ſine vlla coꝛdis miſeria. Et drt a
miſeratiõe qꝛ bñ velle mipicoꝛdia eſt.⁊ bũ
facere miationis.Eſt em miſeratio mibi⸗
coꝛdię actio.qꝛ mivᷣicoꝛdia tm affectus coꝛ

dis eſt. q cõpellimur vt miſeris ſubueniãꝰ
vel cõpatiamur ſi ſuccurrere non valeamꝰ

ſed miᷣatio ex oꝑpe cõ ꝓppeot·

Miſſus.ſa.ſum. ðꝛ a mitto.tl.⁊ miſſus ſi.
id ẽ nunciꝰ.Et hęc miſſa.i.nũcia.Et hincei

eccła ðꝛ miſſa.qꝛ pᷣces nr̃as ferat ⁊ mittat

qad deũ. Sʒ miſſa ꝓpᷣe ðꝛ in tꝑe ſacriſicij qĩũ
cathecumini foꝛas mittunt᷑ clamãte leuita
Di qᷣs remanſerit cathecuminꝰ exeat foꝛaſi
Et inde miſſa.qꝛ ſacramentl altaris inter /
eſſe non poſſunt.qꝛ nondum regeneratino

ſcuntur.

⁊ tunc deriuat᷑ amiſa.

Hiſſia.ſię.qdã ꝓuincia.⁊ ð a meſſis.qua
ſi meſſia a meſſiũ ꝓuentu. Vñ ⁊ eam vete⸗
res cereris hoꝛreũ appellabãt.Iñ miſſius

¶AHiſſił. lis. 2. t. ⁊ Rle.i. ad mittendu habik.
Vñ ⁊ qdᷣdam iaculũ h̊ miſſile ðꝛ . ⁊ coꝛri.
pe. AUñ Mrudentiꝰ. Miſſile de mltis quę 8

fruſtra miſerat yauunu.
MWiſſilia als miſſalia.dicũt᷑ donalia.ł qdã

pᷣſtationes s nouꝰ pᷣtoꝛ creatꝰ mittebati

vulg'. vt qð qͥſq; appᷣhẽderet eiꝰ fieret. vt
in coꝛonatiõe papę vel imꝑatoꝛis fieri ſolʒ
vt ꝑ h̊ ſᷣſſura minuat᷑.de quo.glo.in·S·GB
ampliꝰ. Inſtitl.de re. diii.

*

Miſſicius.cia.ciũ.ad mittendũ aptꝰ.vel d

militiã exhibet.⁊ ðꝛ a mittotis.

Aiſſoꝛiii. rij. concha modica vbi aliqd lid

ris immittit᷑.⁊ ðꝛ a mitto.tis.

Myſta.ſtę.cõis.ge.i.ſecretariꝰ.ł myſterij
auctoꝛ. ⁊ ðꝛ a myſtis gręce qð latine ð mpy

ſterium.

Eyſteriũ.rij.n. s.i.ſecretũ.diuinũ.⁊ figu⸗/

ratiuũ.ſeu occultũ.⁊ ðꝛa myſtis. vl myſti⸗
cen. Iñ myſticus.ca. cũ.i.ſacer. diuinus.

oceultꝰ.figuratiuꝰ.eo ꝙ in ſe ſecretã et re/⸗
conditã habeat intelligentiã.ſ. cũ aliud ðꝛ

Hiſſal.lis.ↄ.t.⁊ h; le.ad miſſam ꝑtinẽs. et
pꝛa miſſa. Et h̊ miſſale.lis.ꝓ qͥdam libꝛo.
vbi ↄtinet᷑ myſteriũ miſſe.⁊ ꝓdu. ſa.
Miſſaticꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.q frequent᷑ mitti᷑
⁊ ðꝛa miſſo.ſas.Et h̊ miſſaticꝰ.i.nuncius.
⁊ hec miſſatica.i.nũcia.⁊ h̊ miſſaticũ.i.nũ
ciũ.qð ꝑ miſſaticũ mandamꝰ. Itẽ inueni
h miſſaticus.ci.qͥ frequent᷑ canit miſſam.

po⸗

iig

tni

l

— — —

— —

— — —
— ,
E =

i

ſun⸗

.
ale
N
a.N
ciſch
n

i
lisi

edem/

ſg
lntt⸗
iwinus.

kian
dd

⁊z aliud intelligit. Et hᷣ myſteriũ. rij. id ẽ ſa
cramentũ ſacꝝ vel abſconditũ vel figura

tio occulta.vel occultũ ſecretũ.qꝛ ſecretaʒ

⁊ reconditam hʒ diſputationẽ ⁊ intelligen
tiam. Et differt a miniſteriũ.qꝛ miniſterin
ANobibl.lis.2.t.⁊ G le.i.monitioni habilis
A¶ Hoderatus.ta.tũ.i.tẽperatꝰ.Et ẽ mode⸗
ratus qͥ nec plus nec minꝰ facit qᷓ; debeat.
MEogdernꝰ. na.nũ.i. iſtius tẽꝑis.⁊ ðꝛ 1a mo⸗

in tempalibus attendit᷑.ſed myſterium in
ſpũalibus.vt fuit incarnatio Jeſu chriſti

Z ſicut eſt cõſecratio panis ⁊ vini in altari.

⁊ fimilia.ꝗᷓ ſecretã in ſe ↄtinẽt intelligẽtiaʒ

pype myſteria dicunt᷑. Vñ apłs.j.Coꝛl.xv

Ecce myſterium vob dico. Omẽs quideʒ
reſurgemus.ſed non omẽs immutabimur

Et ꝓducit᷑ e.in myſterium. Unde Oꝛati⸗
Nandimus interdũ doctis myſteria regu
Licet in libꝛo ſacrificioꝝ coꝛripiat᷑. AUnde

myſteriũ fert einuiſſe cruci Sed foꝛte h̊
ꝓpter neceſſitatem metri accidit.

ECyſtis vłmyſticẽ gręce.latine ðꝛ ſecretuʒ

MWMpſtrũ.ſtri.i.latens odiũ.⁊ ðꝛ a myſtis.
Mitia. tię.f.p.i.mãſuetudo. Iteʒ mitia eſt
plurale neutrũ de mitiss.
¶EKitilena.nę.qͥdã locꝰ. de qͥ habetur Actl.

xx viij. Et pðᷣ.pe. Vñ in Auroꝛa. NPoſt tã

tas clades nos inſula ꝗ mitilena.

Mitis. tis. .t. ⁊ B te.i.humił.molt.beni/
gnus. nõ durus.maturus. Unõ poma di⸗
cũtur mitia. mata mollia.⁊ ꝓð.mi. Vñ

Ouið.ð arte. Sed caret inſidijs hoim. qꝛ

mitis hirundo. Et nõ ꝙ licet mitis æ man
ſuetus. vel mititas ⁊ maſuetudo idẽ vide⸗

antur in eſſentia. differunt tñ in efficacia.

qꝛ mititas attendit᷑ in affectu. Mitis enix⸗

vt dicit glo. ſuꝑ illud atth. v. Brimi/
tes ⁊c᷑.Mitis inquit eſt queʒ mentisaſpe

ritas.ſeu amaritudo nõ afficit.ſed ſimꝑlict
tas ad omnem iniuriã ſuſtinendã patiẽter

inſtruit. Mitis eſt quẽ nec rancoꝛ.nec ira

afficit. ſed oĩa eq̃nimiter ſuſtinet. ſue⸗

tudo vo attendit᷑ in effectu. Anð dic Caſ⸗

ſiodoꝛus ſuꝑ pſalteriũ. anſueti. quaſi
manuſueti.i.tolerantes iniurias.non ma⸗

lum ꝓ malo reddentes.
Mythos gręce.fabła ðꝛ latine ſm Mapᷣ.

Mitra. trę.f.p.pilleũ phꝛygiũ caput ꝑcin⸗
gens. q̃le eſt oꝛnamentum capitis deuota

rum fęminaꝝ. Sed pilleum viroꝛum eſt.

mitra feminarum. Mitra etiam eſt epiſco
poꝛum. Et mitra funis eſt quo media na/⸗

uis vincitur.

Aitridates.rex ponti ðꝛ fuiſſe.⁊ coꝛ.pe.

VOñ in Auroꝛa Antonius Marc' et Mi
tridates id in aurem. H

A ythus.thi. m.g.i.fabuloſus.iocoſus.⁊

relatu dulcis.⁊ ðꝛ a mythos.

ſupꝛa in JIr. ⁊ in ina
Moab ⁊ Ammon filij Loth. a qᷣb
bite. ⁊ ammoniteę dicti ſunt.

us moa/

dus. JIñ hęc modernitas.tatis.
Modeſtus.a.ũ.i.tẽperatus ⁊ diſcretꝰ.nec

plus qcqᷓ;. nec minus agẽs.nec etiã iraſcẽs

Iñ modeſtia.ſtię.i.mãſuetudo verecũdia
Et eſt modeſtia in facto ſed modꝰ in dicto
vel cõcupiſcentia.
Modicꝰ. ca.cũ.i.rõnalis.mẽſuratꝰ.mode⸗
ratus. Et modicus.i.paruus.ſʒ im ꝓpe et
abuſiue ðꝛ In modice adu. Et hęc modici
tas. tatis. Et cõponit᷑ modicus immodicꝰ
ca.cũ.i.intemperatꝰ.immenſuratus.
ANodiolus.li.dimi.i.paruus modius.ſᷣm
Hugl. Sicit᷑ etiã modiolus pe.coꝛre.illud
groſſum lignũ in rota ꝑ qð caput axis im⸗
mittit᷑.in quo radij in circũitu infixi ſũt Et

8: tunc modiolus a modio.qꝛ in modum

modij capax eſt ⁊ cõcauus..
AModius.dij.eſt mẽſura libraꝝ q̃draginta
q̃ttuoꝛ.i.ſextarioꝝ vigintiduoꝝ.⁊ ðdamo
dus. qꝛ in ſuo mõ ꝑfectꝰ eſt. Cuiꝰ nũeri cã
inde tracta eſt.qꝛ in pᷣncipio deus viginti⸗
duo opera fecit.nam pꝛima die ſepteʒ ope
ra fecit.i. materiam infoꝛmẽ. angelos.lucẽ
ſupioꝛes celos.terrã.aquã ⁊ aerẽ. Secun⸗
da die firmamentũ ſolũ.Tertia die qttuoꝛ
ſcʒ maria. ſemia. ſatiões ⁊ plataria. Quar
ta die ſolem lunã ⁊ ſtellas.Quita die tria.
ſcʒ piſces ⁊ reptilia aquarum ⁊ volatilia.
Sexta aũt die q̃ttuoꝛ.ſ.beſtias.pecudes.
reptilia terrę ⁊ hoĩem. Et facta ſunt oĩa vi
gintiduo genera in diebus ſex. Et viginti
due generationes ſunt ab Abꝛaazʒ vſq; ad
Jacob. ex cuius ſemine nata eſt ois gens
Urk. Et vigintiduo libri ſunt veteris teſta⸗
menti vſq; ad lheſter. Et vigintiduo ſunt
lr̃aꝝ elementa. qᷣbus cõſtat diuinę legl do⸗
ctrina. His igit᷑ exemplis modius viginti
duox ſextarioꝝ a moyſe m ſacre legis do
ctrinam effectꝰ eſt. Et qᷓ;uis diuerſe gẽtes
huic menſurę pondus vel adijciãt ignoꝛa⸗
ter vel detrahant. tñ apud hebꝛeos conſti
tutione diuina tali ratiõe vᷣuat᷑. Item mo⸗
dius eſt cui arboꝛ nauis inſiſtit ob ſil itudi
nem menſural vaſis ſic dictus.
Modulamẽ.inis.i:cãtatio dulcl ⁊ mellie⸗

2èòèòG

lCodulus.li. dimi.i.paruus modꝰ. tẽ H

modulus. li.tropus.cãtꝰ qͥ ſcinit᷑ in pᷣnci/⸗
pio miſſę.vel matutini.vel veſperaꝝ.
Modus.di.m.S.i.terminꝰ.finis vł menſu

ra. vel maneries.vel ↄditio.vłtẽperamen

tum.Et ponit᷑ dtũs ⁊ ablatiuꝰ huius nois

ſcʒ mõ aduerbialit᷑ ꝓnũc vel aliqñ vł pau

loante.vel tmmõ. Et cõponit᷑ Amodo.ii.
deinceps. Tmmodo.ſolũmõ ⁊ poſtmodũ
id ẽ poſtea. ⁊ admoduz.i.valde. Item iſte
gtũs modi cõponit᷑ Iſtiuſmodi.illiuſmõi
aliuſmodi.huiuſmodi. huiuſcemõi.noia

indeclinabilia. ⁊ ois gene. Modus etiam

eſt accidens vbi.
AURoys gręce.latine ð aqua.
Moypſaicus.ca.cũ.pe.coꝛ.res moyſi.vład
mopſen ꝑtinẽs.⁊ ðꝛ a moyſes.⁊ tacet᷑ pri/⸗
mum y.in ꝓpnũciatiõe.licet ſcribat᷑.

Moyles.ſi.i.aq̃ticus.⁊ ðꝛ a moys qð ẽ aq̃ᷓ

gꝗ in aqua fuit inuentꝰ.⁊ ex aqua ſumptꝰ.
Nũ mopſes interpᷣtat᷑ ſumptus ex aq̃. In
uenit em eũ ad ripam fluuij expoſituʒ filia

Pharaonis.quẽ colligens adoptauit ſibi
⁊ vocauit eum moyſen.qꝛ de aqua aſſum⸗

ſiſſet eeum.
Mola.lę.f.p.ðꝛ lapis latꝰ ⁊ rotũdusĩ quo

molit᷑ ⁊ acuit᷑ ferrũ.⁊ ðꝛ a molo.lis.⁊ mo
la. lę. ð puls ex farina ⁊ aqᷓ ⁊ ſale.q̃ oliʒz v.
ctime int᷑ coꝛnua ꝑfundebant᷑.⁊ ſi patiẽteſ

erat bonę erãt.⁊ ſi recalcitrabãt malę erãt
⁊æ reijciebãt᷑. Iñ ꝑ cõpoſitionẽ ðꝛ iĩmolo as

id ẽ ſacrificare.q̃ſi molã infundẽ. Itẽ mo/
la.lę.ð lapis in qͥ frumentũ molit᷑ ⁊ teri᷑.

⁊ ðꝛ a molẽdo. Vel ᷣm Iſið.ðꝛ mola.qua
ſi mala.a malon.i.a rotũditate ſui.ola

aſinaria ðꝛ qꝛ cũ ea molit aſinꝰ.qꝛ in qͥbuſ/

dam moledinis aſinꝰ voluit rota cũ mola.
Nel mola aſinaria ðꝛ ꝗuis ⁊ põderoſa.vt
aſinꝰ.qꝛ onerat aſinũ.⁊ coꝛr.mo.

Holarl. ris. 9. t.⁊ B re.ad molã ꝑptinens.?

ðꝛa mola.Et h̊ molaris lapis molę.vł vñ
fiunt molę.vel magnus ad modũ molę Et

B molaris.dens maxillaris.qꝛ cibum illis

dentibus.q̃ſi mola molimug.
Rolendinũ.ni.n. S.domꝰ vbi molit᷑ faria

lendinaria. rie.

⁊terit᷑. Iñ h̊ molendinarius.rij.⁊ hęc mo⸗

3 A Woles. lis.f. g.i. difficultas. magnitudo.

magnũ podꝰ.⁊ ꝓðᷣ.pmam.ſed molo.lis.
mola. lę. coꝛ. mo. Vn. Quę frumẽta molit
mola. ſit moles tibi põdꝰ. Mõ leuitate mo⸗

dis ⁊ grandis.⁊ ꝓðllo.
Molucrũ.cri.ðꝛ illud cuʒ q̊ͥ mola vtit᷑. Et

leſtus etiam ðꝛ moleſtiaʒ inferẽs.inqetãs.

Inñ hec moleſtia. ſtię. Iñ moleſtioſus.ſa.

ſum.i.moleſtiam inferens

Molimẽ.inis.n.t.i.conamẽ.⁊ ðꝛ a molioꝛ

lirl. Noõt etiã hre ſigtiones de molioꝛ.

Molimẽtũ.ti.n.s.i.conamẽ.⁊ ðꝛ a molioꝛ

Holitoꝛ.orl.m.t.artifex.fabricatoꝛ.⁊ ꝓð.
li. Vñ Quið.in.x.meta. Nrimeęq; rat mo
litoꝛ Jaſon. ⁊ ðꝛ a molioꝛ.liris.
ONolleſtra.ſtrę.pelłouina.⁊ ðꝛ a mollio.
Mollicia.cię.⁊ hęc mollicies.ei.in eodẽ ſẽ
ſu.ſ.fragilitas.eneruatio.mitigatio.
OHolliculus.la.lũ.i.aliq;tulũ mollis

MHoll. lis. 2.t.⁊ B le.i.fragił.tener.tẽpera/⸗

tus.blandꝰ.iocũdus.placitꝰ.in vbiſ leniſ
effemiatꝰ.⁊ ðꝛ a mollio.lis.qꝛ vigoꝛẽ ſexꝰ
eneruati coꝛꝑis dedecoꝛet.⁊ q̃ſi młr emol/
liatur.Et cõponit᷑ ꝑmollł.qᷓ;mollis.Et in/
uenit᷑ molł nomen ⁊ vbum. ⁊ vtrũq; ᷣmãa
ꝓð.poſitione. Vñ qͥdam.Zu vbis molliſ
me blandis femina moll.
Moloch qðdam idolũ fuit. S
Moloſus.ſi.i.magnus canis.⁊ ðꝛa molo.
lis.q̃ſi ad molendũ aptꝰ.ſeu paratus. Ael
moloſus fuit p Pirrhi Iñ dicta eſt molo
ſia.ꝗdã terra.ſ.epirus.vel ꝑs epiri. Inde
moloſus.ſa.ſum.⁊ moloſius.ſia.ſiũ.Et h
moloſus.ſi.qͥdã pes ↄſtans ex tribꝰlõgis.
dict' a ſaltatiõe moloſoꝝ quã exercuerunt

armati. Et h̊ moloſus.ſi.ꝓ cane.qꝛ ibi op⸗

timi ⁊ magni abundant canes.Et hic mo/⸗
loſicus.ca.cũ.i.moꝛdax vel rapax.hic eti
am videt᷑ dici h̊ moloſius qdam lapis viri

molucrũ.i.tumoꝛ ventris.⁊ ðꝛ a mola ·.
Homen. inis.n.t.i.momentum tã ꝓ motu

qᷓůᷓ; ꝓ ſpacio tpis.et coꝛ.pe.gti.

Aomentũ.ti.minimũ tps a motu ſideꝝ di
ctum q̃ſi monimẽtũ.qꝛ cito ⁊ in trãſitu mo

uetur tam breue ſpaciũ tꝑis. Momentuzʒ
etiã ðᷣꝛ ſtilus in q̊ momẽta colligũt᷑.qꝛ cito

ad modũ momẽti inclinat᷑. Itẽ momẽtuʒ
ſtatere. Eſaie.iiij. ðꝛ ſtilꝰ vel ligula in trãſ/
uerſali ligno poſita ꝑ quã dinoſci᷑ vtrum
lãces in trutina ęq̃lit᷑ ponderẽt.Et nota ꝙ
hoꝛa eſt viceſimaqrta pars diei naturalis
Punctũ eſt quarta ꝑs hoꝛę. Momentuʒ
eſt decima ꝑs puncti.vel qdrageſima pari
hoꝛę Iñ momentaneus.nea.neũ.⁊ momẽ
tarius.ria.riũ.i.tranſitoꝛiꝰ.cito trãſiens.

2 R0 ——

=

leę. ſed aquę currit rora mole. parũ durans. .
Moleſtus.ſta.ſtũ.i.eger.triſtis.turbatus Monachus.chi. gręce.i. ſingularis latnirne nen
⁊ a moles.q̃ſi a mole turbatiõis.Et mo

⁊ ðꝛa monas.quod eſt ſingularitas.eo ꝙ

a
une
henun
gan
ni,
uunit
imn

hn

as
nnu,
uper
mone
iſiens⸗

uͤbi⸗
,,0

M

ſingulari ſit ⁊ ſolitariꝰ.qꝛ mõachi a ſecula
ribus actibꝰ ⁊ vita ſegregati.q̃ſi ſoli moꝛã
tur. Si g̊ ſolitariꝰ interpᷣtat᷑ vocabulũ mo

nachi.qͥd facit in turba qͥ ſolꝰ eſt? & autezʒ

2 monach?. qᷓi vniꝰ. aig cuſtos.etymo.eſt
Et ſũt pla genera mõachoꝝ.ſ.cęnobitę qͥs
in cõi viuẽtes poſſumꝰappellare.Anacho
retę. Idẽ ⁊ heremitę ⁊c. Et a mõachus ðꝛ
heęc mõacha.chę.a fac dtũs ⁊ ablatiuꝰpła
lis mõachabꝰ. Et h̊ ⁊ hęc mõachal.⁊ Ble.

⁊5 ⁊ heęc monachil.⁊ Hᷣ le.⁊ mõaſticꝰ.a.ũ.

MMonar.i.ſtulttuus.
Monarcha chgiincens vniꝰ ciuitatl. vl
ingularis pᷣnceps.ſ.qꝛ ſingularẽ poſſidet
pᷣncipatum.ſicut Alexander apud gręcos
⁊ Julius apud rhomanos. Iñ hęc mona⸗
h.chit .i.ingularis pᷣncipatus vłpote/
Monarſiculus.li.i.ſtultus.iracũdꝰ.⁊ ðꝛa
moneo.nes.⁊ ardeo.vel ardoꝛe.quia cito
mouet᷑ ad iram. Vñ Plautꝰ.Quid tu mo
eß ⁊c. ⁊ coꝛ.pe.
Honas.monadis.i.ſingularitas.vᷣncipiũ
ſcʒ numeriqͥ ðꝛ vnus vł vnitas.i.ſingula/
ritas. Iñ h̊ͥ ⁊ hęc monał.⁊ hᷓ̊ le.i.vnial.ſin⸗
gularis. Iñ monalitas.tatl.i.ſingularitaſ
⁊ monalit᷑ ad.i.vnialit᷑.ſingulariter.
Monaſteriũ.rij.n.s.habitatio mõachoꝛũ
⁊ðꝛ a monos.⁊ ſterion.qð eſt ſtatio.quaſi

ſingularitas ⁊ ſolitaria ſtatio.qꝛ ibi habi/

tantes a ſęcularibꝰ ſegregati actibꝰ ⁊ vita.
iſſi ſoli moꝛant᷑. Iñ h̊ monaſteriolũ.li.di.
25hᷓ ⁊ hęc monaſteriał.⁊ GBle.
Monedula.lę.f.p.eſt auis qdã.⁊ ðꝛa mo⸗

neta. q̃ſi monetula.qꝛ cũ auꝝ vel aliquam
monetã inueit aufert ⁊ occultat.⁊ coꝛ.pe.
Moneta.tę.f.p.i.nomiſma.⁊ ðꝛ a moneo.

nes.qꝛ monet ne q̃ fraus in metallo vłpõ/⸗
dere ſit. Iñ h monetariꝰ.rij.⁊ monetarius
ria.riũ.Et h̊ monetariũ.rij.locus monetę.

qͥ etiã ðꝛ monetũ. Item moneta dicta eſt

Juno.qꝛ monuit rhomanos per anſerem.
Oñ Lucanꝰ.Numina caſtrenſis miſcebiſ
flãma monete. .
Qoniał.lis.f.t.pe.ꝓð.i.monacha. Jñ H

⁊ heęc moniał.⁊ h̊ le.⁊ cõpoĩt᷑ ſãctimonialł.

Monibil.lis.⁊ h̊ le.qð cito monet
Monile.lis.n.t.qðdã oꝛnamentũ pectoꝛiſ
mulierl.⁊ ðꝛ a munio.nis.eo ꝙ muniat pe⸗
ctus mulieris ne leccatoꝛes poſſint manuʒ
immittẽ in ſinũ eiꝰ. Vel a monẽdo.qꝛ caſti
tatem monet Monet em vidẽtes eã abſti

nere ab ea tãqᷓ; viro ↄiuncta.qꝛ ſolę mari/
tatę olim ferebãt monilia. Nel ðꝛ monilea

erum ſignant᷑. ⁊ pduniinnn.
Monimen.inis.n.t.⁊ GB monimentũ ti.per

munere. qꝛ ꝓmunere ſolebat dari. Vñ in

xx. etymo. diẽ Iſið. Monile oꝛnamentuʒ
ex gẽmis eſt qð ſolet ex feminaꝝ pendẽ col

lo. dictũ a munere. Hoc etiã ſᷣpentum dici
tur.qꝛ ↄſtat ex ãphoꝛulis qbuſdã aureis.
⁊ varijs gẽmis in modũ facturę ſerpentis.
Tlerũq; etiã ꝑ monile oĩa oꝛnamẽta muli

qð ad aliqͥd monemur.⁊ nobᷣ aliqͥd reduci
tur ad memoꝛiã. Vñ hiſtoꝛię dicũt moni⸗
menta.qꝛ pᷣterita ammonẽt.⁊ ad mẽoriam
reducũt. Et etiã indicia amoꝛis.ſ.ꝗ nobis
relinquunt᷑ in ſignum amoꝛis ⁊ memoꝛig.
monimenta dicunt. Et ðꝛ monimentũ. qſi
monens mentẽ. AUñ Gręciſmꝰ. Momẽtũ
dicas tpꝑs monimen monimenti.

Monitoꝛiũ.rij.locꝰ monendi.ſicut ſchola

nitur etiã monitoꝛiũ ꝓmonimen.

Monocentarus.ri.malſ.ge.i.monſtruʒ ca⸗

put hñs bouis.

MWonoceros.rontis.m.g.i.vnicoꝛniſ.⁊ ðꝛ

amonos.qð eſt vnũ.⁊ ceros.qð eſt coꝛnu
eo ꝙ in media frõte habeat vnũ coꝛnu.ete

idem aial qð rhinoceros. NPõt etiã declia⸗

ri latine monocerus. ri. ⁊ rhinocerus.ri.

2„

Monocolos.qð hʒ vnam metri varietatẽ

⁊ðꝛ a monos.i.vnũ.⁊ colõ.qð ẽ mẽbꝛum

onocoſmꝰ.mi.genꝰ vehiculi qð ab vno

iumẽto trahit᷑. Et h̊ monocoſmũ.i.carrus
vnũ tm̃ poꝛtãs.⁊ ðꝛ a monos.⁊ colmus

Monoculus.li.i.qð vnũ hʒ oculũtem
Monogamus.mi.pe.coꝛx.qͥ vni tm vxoꝛi

nupſit. Iñ monogama.vxoꝛ vnius viri.

Monopol.lis.f.g.ciuitas ſub ſe hñs ciui/

tatem vnã.vel qſi vnica ⁊ ſingularis ciui/
tas.ſ.ꝗ reliquis in aliqua regioe melioꝛ ſit
Tliberioꝛ.⁊ coꝛ.po. YèdJMUNũK

Monopolium.polij.eſt ſtatio vbi vna res

vendit᷑.⁊ ð a monos.qð eſt vnũ.etpolo.
qð eſt vendere. Ael monopoliũ eſt alicuiꝰ
negociationis aut officij ſuꝑioꝛis vnica ex
ercitatio cũ p̃rogatiua ⁊ ſingulari inito pʒ
cto. vbiãtia. Cauſa negociatiõis aliqᷣ int
ſe paciſcũt᷑ ne poſſeſſio aliq̃ pᷣcio mioꝛi ven
datur qᷓ; ipi inter ſe ↄſtituerũt. Vel vendi

toꝛes panis vel cuiuſcũq; negociationis i⸗

ter ſe pacti ſunt vt rem aliquã venalem vt

lem ?⁊ neceſſariam reipublice non debẽt ꝓ
minoꝛi pcio qᷓ; conuenerunt vendere. vel
ne aliqs inſtruant in arte ſuaniſi filios vel

nepotes. vt ipi ſoli commoduʒ artis vłne⸗

gociationis faciant ⁊ habeant. Iſti enim

dicunt᷑ monopoliũ exercere. Et guiſſime
puniẽdi ſunt.qꝛ directe hmõi ↄuentiones

ſũt ↄtra pᷣncipẽ. Itẽ monopolꝰeſt qͥ vult eſ
ſe ſolꝰi ciuitate vẽditoꝛ.ſ.is qͥ impetrat

ſibi ſoli liceat in ciuitate aliq̃ ſpalia vẽdere
emere vel facere. Itẽ monopoli ſuntq im⸗
petrant ꝙ ipᷣis ſoł liceat hmõi facere.etiaʒ
in vendendis rebꝰ certũ pᷣciũ ſtatuere con
tra qð nemini licet venderer.
Monoptotus.ta.tũ.i.vnũ caſum hñs.
Monos gręce.latine ðꝛ vnũ vł ſingularis
Monoſtichon vł monoſtichiũ.neu.gene.
opus vnius vſus.⁊ acuit᷑ in ſfie.
Monoſtrophꝰ.ðꝛ oda illa ꝗ tm vnam me/
tri varietatem habet
ons.montl.m.g.altꝰ terrę tumoꝛ.Et di
uidit᷑ in tria.ſ.radicem.latꝰ ⁊ iugũ.qð eſt
ſummitas montis. Idem ⁊ collis. Et ðꝛa
moueo.ues.eo ꝙ a tᷣra qſi in altũ moueat᷑.
Nelꝑ ↄtrariũ ðꝛ mons a moueo.qꝛmime
mouet᷑ de loco ad locũ. Vel a munio.nis.
qꝛ munit.nos. Vel ab emineo.eo ꝙ emine

at. Mam ᷣm Iſið . Motes ſunt iumoꝛes

terraꝝ altiſſimi dicti.qꝛ ſunt eminẽtes.
aũt ðꝛ mons q̃ſi moles oppoſita ſoli naſcẽ⸗
ti.etymo.eſt. Iñ mõtanus.na.nũ. VUñ qui
dam. Pro vanis vbis montanis vtimur
herbis. Moõtanus.ni.m.g.etiã dictus eſt
qͥdam vir ꝓpᷣo noĩe. Itẽ a mõs ðꝛ mõtana
noxꝝ.tm̃ in płali numero.i.mõtes.⁊ ꝓprie

montes magni. Vñ Lucę.j.Abijt in mon

tana cum feſtinatione.
¶Hõtani dicti ſunt qͥdam heęretici qͥ tꝑe ꝑſe
cutiõis in montibꝰ latuerũt.q̃ occaſiõe ſea
catholicę ecclłe coꝛpoꝛe diuiſerunt.
MHõticulus.li.dimi.i.paruus mõs. Inde
mõticuloſus.ſa.ſum.⁊ mõticuloſitas.tat
Moõtuus.tua.tuũ.⁊ hic montuoſꝰ.ſa.ſum
in eodẽ ſenſu.i.aridꝰ.aſper.macer.incult⸗
plenꝰ montibꝰ Iñ mõtuoſitas.tatis.
MHõſtꝝ.ſtri.n.S.vt ait papᷣ.ẽ qð extra na/
turã naſcit᷑.vłnimis grãde vłnimis bꝛeue
⁊8z a mõſtro.ſtras.qꝛ mõſtrat aliqͥd futu⸗
rum. Et ſicut diẽ hHug. Monſtʒx ꝓpe eſt
qð ſtatim monſtrat qͥd apparat.
Monumentũ.ti.n.s.eſt ſepulcrũ mortuo⸗
rum. ⁊ a moneo nes.qꝛ monet trãſeũtiũ

mẽtes vt cogitent de moꝛte. Itẽ monet ad

memoꝛiã defuncti ⁊ ad ſui ↄtemptum.
MHora. rę.f.p.i.impedimẽtũ.tarditas.mo
ra aũt eſt qipedit.tarditas ꝗᷓ impedit᷑ Itẽ
mora in re.tarditas in hoie. Iñ morulalęe.
di. Et moꝛoſus.ſa. ſũ.i.tardꝰ. ⁊ hęc moro/

ſitas.tatl. Et coꝛ.bmã. Et a moꝛa ðꝛ mora

tus. ta. tũ. ⁊ coꝛ. pᷣmã. ſʒ qñ deriuat᷑ a mos

ꝓð.pᷣmã. Itẽ inuenit᷑ etia h ęc moꝛꝰ.ri. pꝛo

qdam arboꝛe.⁊ ̊ moꝝ.ri. ⁊ płalit᷑ hęcmo/

ra ꝓ fructu.⁊ ꝓð.mo. Vñ. Sunt matura
mora.pira.perſica.coctana moꝛa.
Moracia.cię.f.p.i.nux dura diu vuata
Moral.lis..t.⁊ h le.qð ꝑtinet ad moꝛes.
vel qð hʒ mores.vel qͥ tractat de moꝛibꝰ.
Iñ h̊ moꝛale.lis.ꝓ q̃ͥdaʒ libꝛo qͥ tractat de
moꝛibꝰ.Et hęc moꝛalia.liũ.ꝓ eodeʒ libꝛo.

⁊ hęc moꝛalitas.tat.Et nõ q; moꝛale vbũ

ſiue imitatiuũ ðꝛ vbũ ſignãs moꝛẽ ſui rei pᷣ
mitiui.vt patrio.i.moꝛem pr̃is gero.
Moratꝰ.ta.tũ.i.moꝛibꝰ inſtructꝰ ⁊ ifoꝛma
tus ⁊ bonos hñs moꝛes. Iteʒ moꝛatꝰ.i.ſe
quẽs moꝛes. Item moꝛatꝰ.i.ſᷣm moꝛes de
ſcriptꝰ.i.vᷣm ꝓpᷣetates.Et pð.pᷣmã. Anð

Oꝛatiꝰ in poetria. Interdũ ſpecioſa iocis
morataq; recte. Itẽ moratꝰ.a.ũ.põt deri/⸗

uari a mora.Eſt etiã ꝑticipiũ de moꝛoꝛ ar

⁊ tunc coꝛ.pᷣmã. AVñ Mos me moꝛatum.

mora me facit eſſe moratetu.
Horbꝰ.bi. m. S.i.infirmitas.⁊ ðꝛ a moꝛte.
eo ꝙ inferat moꝛtẽ. In moꝛbidus.da.dũ.
id ẽ infirmꝰ vł inſanꝰ.Et morboſus.ſa.ſũ.
id ẽ plenꝰ moꝛbo ⁊ aſſuetꝰ.vłqꝛ ſua coꝛru⸗

ptiõe morbũ infert. AUnð poꝛci.⁊ caprę.et
hmõòi aĩialia dicũr̃᷑ moꝛbida.qꝛ corrũpẽdo

aerẽ moꝛbũ inferũt. Iñn moꝛboſitas.tatis.

Mordax.dacl.ois.ge.ðꝛa moꝛdeo.des.⁊

comꝑat᷑. Iñ mordacit᷑ adu.⁊ hęc moꝛdaci
tas.tatl.Et cõponit᷑ ꝑmoꝛdax.i.valð moꝛ
dax. ⁊ ꝓð.pe.gti.Et a mordax ðꝛ morda/
culus.la.lũ.i.aliquantulũ moꝛdax.
¶MHoribũdus.da.dũ.i.ſilis moriẽti.vł mo
ri incipiẽs.hmõi em̃ noĩia in bũdus deſinẽ

tia ſient ſiłitudinẽ vłaptitudinẽ AVUñ Oſꝰ

plena notat.bundus ſimilat.bilis aptat.

Aoriger. a.ũ.i.obediẽs.⁊ ðꝛ a morigeror

Morio.onis.ſᷣm NPapᷣ.i.amẽs.⁊ ðꝛ a moꝛ
te.eo ꝙ nõ vigeat intelłctu Moꝛiões vul
go dicunt᷑ fatui.nõ multũ a pecoꝛibus di/⸗

ſtantes. ⁊ ꝓðᷣ.mo. Vñ qͥdaʒ. HNõ eſt vngẽ⸗
dus. furioſus morio paruus.

QMHoroſus.ſa.ſũ.i.laſciuꝰ.faſtidioſus.tar/
dus. ſuꝑbus vel nobił.⁊ ðꝛ a mos.Tamẽ
moꝛoſus potiꝰ ponit᷑ in mala ſigtiõe q; in
bõa.q̃ſi malos hñs moꝛes.Et ꝓð.pᷣmam.

Itẽ moroſus põt deriuaria mora.et tunc
coꝛ. pᷣmam. Uñ. Mos me moꝛoſuʒ mora
me facit eſſe moroſum ”M

¶Morphea. pheę.qdaʒ infirmitas. ſ. qñ ali⸗

qs mutat᷑ in aliũ colorẽ.⁊ ðꝛ a moꝛphe qð
eſt mutatio. M

— — 2 —

— — * =

i
de
N
ſocß
en/
e
m.

W.
a.
aſ.
n
m
nigit
de
nondr
.
d/

ne
dene
n.
Nigeac⸗
Rann
iesfl
prs
Gck

luſig,
s
ie
inn.
1AnN.
1

glaf⸗

guptetl

Moꝛphoſis. ſis i. mutatio ppꝛię ſube. Et

poit᷑ ſimplicit᷑ ꝓ mutatiõe.⁊ ðꝛ amoꝛphe.
⁊ vſios qð eſt ſubſtantig.

ANoꝛs.moꝛtl.f.t.eſt diſſolutio coꝛpis ⁊ ai
vł pᷣuatio vitę.Et poit᷑ ꝓ qlibʒ deſtructõe

⁊coꝛruptioõne.⁊ ðꝛ a moꝛdeo.des.qꝛ moꝛſ
moꝛdet. Nel a moꝛſu pᷣmi hois. qͥ vetitę ar
boꝛis pomũ moꝛdens moꝛtẽ incurrit. Vel
ðꝛ moꝛs q̃i amaroꝛ.qꝛ ſit amara Et fũt tria
generã moꝛtis.ſ.acerba.immatura ⁊ meri
ta. Acerba infantiũ.ĩmatura iuuenũ.meri
ta.i.naturalis ſenũ. Iteʒ alit᷑ ſᷣm ternariũ

diſtinguit᷑ moꝛs. Alia eſt naturał.alia Fa
talis.alia caſuał.HNaturałeſt.ꝗᷓ de nat᷑a cõ

tingit cui vltra centum vigiti annos nõ eſt
ↄceſſum.qꝛ naturalit᷑ centum viginti ãnis
põt homo viuere.Fatalis eſt.ꝗᷓ ↄtingit fa
to.i.conſtellatione. Zali em conſtellatiõe

poteſt qͥs naſci vel diſponi ꝙ viuit plus vł
minus fato nonaginta annis. ſi tres curſꝰ

ſaturni exitium creat.niſi foꝛte benignitas

aliarũ ſtellarũ ſuparet curſum. Caſual. id
eſt accidentalis.eſt ꝗᷓ contingit vel contin⸗

gere poteſt aliquo accidenti.ſ.ꝑ occiſionẽ.
vel ſubmerſionẽ.vel ruinã.⁊ hmnöi.

oꝛſił.lis.ↄ.t.⁊ B le.qð eſt aptuʒ ad moꝛ

dendum. Iñ moꝛſiliter adũ.⁊ coꝛ.ſi.

Moꝛſus.ſus.ſui.actꝰ vel paſſio moꝛdendi

vel vulnꝰ qð fit moꝛdendo vel bolus.IJnð
moꝛſellus.li.dimi. Item moꝛſus.ſa.ſum.iĩ
uenit᷑ in actiua ſignificatione.q̃ moꝛdet et

comedit. q̃ſi nõ ieiunꝰ. Iñ cõponit᷑ immoꝛ
ſus.ſa.ſuzʒ.i.ieiunꝰ qͥ nibil momoꝛdit. Vñ

Oꝛatius in ᷣmo.Flagitat immoꝛſus refi⸗

ci. Inuenit᷑ etiam moꝛſus.ſa.ſum in paſli⸗/
ua ſignificatione.a moꝛdeoꝛ.deris.
Moꝛtal.lis.⁊ ̊ le.i.moꝛti ſubiacens.Quę
cunq; ſunt a luna inferiꝰ.ſunt moꝛtalia.icd

eſt moꝛti ⁊ corruptioni ſubiacentia. Inde

moꝛtalit᷑ adu.Et hęc moꝛtalitas tatl. Et H̊

⁊ hęc moꝛtalł ſubſtantiue.i.hõ in oĩ genere

Et qᷓ;uis multa alia ſint moꝛtalia.ðꝛ tñ hõ
moꝛtał ꝑ excellentiam miſerię et anguſtię.
Pluribus em moꝛtibus.paſſionibus.an/
guſtis.miſerijs. tribulationibus. dolori/

bus ⁊ infirmitatibus ſubiacet miſer hõ qᷓ;
gqliq̃ alia res. AUnde cũ inuenit᷑ moꝛtałpoſi

tum ſubſtãtiue in maſ. ge. vel fe. ge. vel in
cõi genere ſꝑ deſigt hoiem. Et cõponit᷑ H
2⁊ hec immoꝛtał.⁊ h le. Inð immoꝛtalitas.

tatis.Et immoꝛtalis etiam ponit᷑ pꝛo deo

pexcellẽtia immoꝛtalitatl ⁊ incoꝛruptiõis
Moꝛtariũ.rij.n.sS.ðꝛ a moꝛte.eo ꝙ ibi iam

ſemina in puluerẽ redacta ⁊ moꝛtua ↄdiat᷑

Vel cõponit᷑ a moꝛte.⁊ tero.ris.qꝛ ibi qe/
quid terit᷑.moꝛitur. Inde h̊ moꝛtariolum.
li. dimi. èéä
AHoꝛticinus.na.nũ.pe.ꝓ.i.moꝛte ceſus.?
int᷑fectus.⁊ ð a moꝛs.⁊ cędo.dis.⁊ ꝓ.pe.·
Itẽ moꝛticinꝰ.na.nũ.ðꝛ a moꝛs.⁊ cado.i.
moꝛte cadẽs.ſic qñ eſt moꝛtalitas alaliũ. ⁊
tũc coꝛ.pe. Vñ Be cado moꝛticinũ.de cę⸗
do moꝛticinum. Itẽ Moꝛticina ferro ca⸗
dunt. moꝛticina moꝛte. Moꝛticina de cę/
do comedunt᷑.oꝛticina de cado come/
di nõ debent. ¶Moꝛticinũ non eſt nomẽ ni⸗
ſi moꝛtuoꝝ.Sed moꝛtalia nomẽ eſt viuen
tium coꝛpoꝝ. Et inde h̊ moꝛticiniũ.nij.tatł
moꝛtalitas.vel moꝛticinũ.Et nõ ꝙ moꝛti⸗
cina Eſa.iiij. vbi ðꝛ. Ooꝛticina eoꝛuʒ ⁊c.
ꝓdu.penł.qꝛ dicit glo. Moꝛticina eoꝛũ ꝓ
ſtrata a rhomanis. Item moꝛticina Hiere
mię.vij.ꝓdu.penł.Et erit moꝛticinum po
puli huius in cibum. ðÿ
Eoꝛtuariũ.rij.ðꝛ qð qͥs reliqᷣt in moꝛte.vt
in.c. conquerente. de offi. iudi. oꝛdli.
EHoꝛtuus.tua.tuũ.eſt ꝑticipiũ de moꝛioꝛ.
rerl.Et cõponit᷑ ſemimoꝛtuꝰ.tua.tuũ.i.ex
ꝑte moꝛtuꝰ. Immoꝛtuꝰ.tua.tuũ.i.nõ moꝛ
tuus.vel valde moꝛtuus.
Moꝛus.ri.ꝗdã arboꝛ.⁊ deriuatur a greco
mauron. qð latine ðꝛ nigrũ eo ꝙ fructꝰ eiꝰ
ſit niger. Iñ H moꝛum.ri.fructꝰ eiꝰ. Hanc
arboꝛem latini rubũ vel celſam appellant.
qꝛ fructus eiꝰ vel vᷣgultum rubeat.
Mlos. moꝛis.m. g.i.ↄſuetudo.vt Talmoſ
eſt in partibus noſtris.i.talis conſuetudo
2 Iſte ſequit᷑ moꝛem patrię ſuę.i.ↄſuetu/⸗
dinem. Sed differũt. qꝛ mos eſt quod feẽ
moꝛã. VUñ ⁊ ſic diffinit᷑. Mos eſt quędam
lõga ↄſuetudo de moꝛibꝰ tracta tantũmo.
NDelũc. Mos eſt qdam lex viuẽdi. nullo
vinculo aſtricta.ſiue lex nõ ſe cripta. ſed tm̃
vſu eui retenta. AUel mos eſt vetuſta et ꝓ/⸗
bata conſuetudo ſiue lex nõ ſcripta. Sʒ cõ
ſuetudo eſt qödam ius moꝛibus inſtitutũ
qð ꝓ lege ſuſcipit᷑ cũ lex deficit. Iteʒ mos
id eſt vtus hoĩs.ſed ꝓbe in płali habʒ hac
ſigtionem. vt Iſte hʒ bonos moꝛes.⁊ ꝓpᷣe
ðꝛ de bono.ſicut vitium de malo.Jnð mo
roſus.ſa.ſum. ⁊ pꝛoducit primam Mos
moꝛis. M
Moſculus. li. dimi. a mos.moꝛis.i.paruꝰ
mos. Iñ moſcillus.li.aliud dimlYii.
Wot. tus. ðꝛ a moueo.⁊ motus.ta.tũ.ad
iectiue. Et vt diẽ Ariſtoteles in ſdicamtj.
ſex ſũt genera motꝰ.ſ.generatio.coꝛrupto
augmẽtatio. diminutio alteratõ. m locuzʒ

mutatio. Sex ; modis mouet᷑ res.ſ.gene/⸗
rando. vel coꝛrũpendo.vel augmentando
vel diminuẽdo.vel alterãdo.vel ſᷣm locuʒ

mutando. Et nõ ꝙ generatio ẽ exitꝰ a non

eſſe in eſſe. Coꝛruptio ẽ ꝓgreſſꝰ ab eẽ ad ñ
eſſe.Augmẽtũẽ pexiſtẽtl quãtitat addita⸗
mentũ.DBiminutio eſt pexiſtent quãtitatl
minoꝛamentũ.Alteratio.eſt mutatio a cõ

traria q̃litate ad ↄtrariã vel in mediam. vt
cũ qͥs mutat᷑ ab albedine in nigredinem v
in medios coloꝛes.Motus aũt ſᷣm locuʒ.

eſt mutatio ab vno loco in alteꝝ. Motus
Em locũ ſex ſunt ſpẽs ſiue differẽtię.ſ.ſur/

ſum. deoꝛſum.añ.retro.dextrũ.ſiniſtrum.

Ad oẽs em has ꝑtes fit motus.
Mogina.nę.f.g. genꝰ eſt repoſitoꝛij. ⁊ ðꝛ a

modus.q̃ſi modinax.ꝓ d.ſic antiquiſſimi

„ .

ſolebant dicere.hoge ꝓ hodie.

Mucidus.da.dũ.ðꝛ a mucꝰ.⁊ ðꝛ mucidꝰ
panis.qͥ hʒ mufa vłmucũ. Vñ Juuenał.
NVix fractũ ſolidę iam mucida fruſta farię
QHucro.cronis.i.cuiuſlibʒ rei acum.⁊ ðꝛa
macros.qð eſt longũ. Vnð ſeępe inuenitur
ꝓ gladio.Et ſunt iſta ſynonyma.enſiſ.gla
dius.mucro.ſpata. romphea.
MMucꝰ.ci.m.g.eſt lanugo ꝗdam.vel putre
do in pane ex vetuſtate ꝓueniẽs.⁊ dicit᷑ a
marceo.ces.q̃ſi marcꝰ. Iñ h̊ mucoꝛ.oris.
idẽ. Sed ꝓpᷣe mucꝰ in pane.mucoꝛ in vino
2 dqdqᷓ.ſ. mufa vini. In mucoroſus.ſa.ſum.
Itẽ mucus põt deriuari a mũgo gl.⁊ tunc
mucꝰ eſt putredo ꝗᷓ de naſo extrabit᷑ ⁊ pij⸗
citur. Iñ muculentꝰ. ta. tũ.i.ſoꝛdidus.ple
nus muco. Iñ hec muculentia.tię.i.abun
Dantia ⁊ plenitudo muc.
ufa. fę.idem eſt qð mucus vel mucoꝛ
Hugil. lis.qdam piſcis velociſſimꝰ.⁊ ðꝛa
multũ ⁊ agilł.eo ꝙ ſit multũ agiłin fugien/
do retia piſcaro aa⸗ vbi diſpoſitas ſen⸗
ſerit inſidias.ↄfeſti retroꝛſuʒ rediẽs ita trã
ſilit rhete vt volare videat᷑.⁊ coꝛt.pe.gti.
Mugitꝰ.tus.tui.pe.ꝓ.i.vox boũ.ſtridoꝛ.
Moulcebris. bris..t.⁊ h̊ bre.i.ſua⸗(doloꝛ

uis.delectabił.mulcibił.⁊ ðꝛ a mulceo ces

Item heęc mulcedo.inis.i.ſuauitas
Qulcibil. lis. ↄ. t. B le.i. ſuauis. delectabił
MMulcifer.feri.m.g.ðꝛ a mulceo.ces.⁊ fer⸗
rum. Et h mulciber. beri. vel bri. ðꝛ a mul⸗
ceo.ces.⁊ imber.⁊ vtroq; hoꝝ noim voca
tur vulcanꝰ.eſt em faber Jouis.⁊iõ dict⸗
eſt mulcifer.i.mulcens ferrũ. Idẽ ⁊ mulci
ber. q; mulcet imbꝛem.i.aquã.temperãdo

ferrũ.vel qꝛ mulcet ferꝝ imbꝛe.i.aqua.

Mulctrale.lis.⁊ q̊ mulctꝝ.tri.⁊ hęc Mul

ctra.trę.vas in qͥ intꝰ mulget᷑i.lactatur.
Mulctꝝ etiã vel mulctra ðꝛ hoꝛa mulgen
di. ⁊ B mulgariũ.⁊ q̊ mulcꝝ.ideʒ.ſ.vas in

àq̊ mulget᷑. Vel mulcrũ ðꝛ nouum lac
Quliebria.bꝛiũ.płalit᷑ dicũt᷑ menſtrua.qꝛ
młrxr ſolũ aial menſtruale eſt.Et dicit mgr i

hiſtoꝛijs ſuꝑ illð Señ.Deſierãt Sare mu
liebꝛia.i.menſtrua.qbus deficientibꝰ defi/
cit vis pariendi.

QMulier.eris.f.t.ðꝛ a mollis.q̃ſi mollier.qꝛ

molkeſt ⁊ debił reſpectu viri. IJdeo vte vi
ri eſt maioꝛ.⁊ mulieris minoꝛ.vt patiẽs vi

ro eſſet.ſ.ne feminis repugnantibꝰ libido
cogeret viros alias appetere vel in alium
ſexũ ꝓruere DOr gmulier ᷣm femineũ ſexũ
non Fm coꝛruptionem integritatis.⁊ hoc
ex ſacra ſcriptura. NHam eua ſtati facta de

latere viri nondũ ↄtacta a viro.młir dicta

eſt ibi. ⁊ foꝛmauit eã in mulierẽ. autẽ ðꝛ

mulier. q̃ſi mulcens virũ. vel q̃ſi molliens
virũ.etymo.eſt.⁊ ꝓð.pe.in obliquis. Nñ
Statius. Si qua deũ ſoboles ſi q mulieriſ
oꝛigo. Inð h̊ͥ ⁊ hec muliebris.⁊ h̊ bre.res
mulieris.vel ad mulierẽ ꝑtinens. Inð mu
liebritas.tatis.⁊ muliebrit᷑ adcdiu,.
ulierariꝰ.rij.m.g.frequens mulieꝑ ap/

petitoꝛ.vel voluptati mulieris deditus

Muliercula.lę. dimi.i. parua mulier
Mulio.onis.muloꝝ cuſtos.vłſeſſoꝛ.ł du/
ctoꝛ.⁊ ðꝛ a mulus. Et h̊ muliꝰ.lij. ꝓ eodẽ.
Et a mulio.mulionicus.ca. cil.
Mulleꝰ.lei.m.g.eſt genꝰcalcia mentoꝝ Et

dicti ſunt mullei a mullo piſce ſiue a coloꝛe

rubꝛo q̃lis eſt coloꝛ mulli piſcl. Itẽ adiecti
ue ðꝛ mulleꝰ.a.ũ.qð ꝑptiet ad mullũ piſcem

MWulla. ſ. e.f.p.potio ꝗdã ex vino.vł ex aqᷓ
Z melle facta. ⁊ a mulceo. Eadeʒ ðꝛ et hᷣ
mulſum. ſimilit᷑ a mulceo.vła melle.quaſi

melſuʒ. Inuenit etiã H̊ mulſum ꝓ nouo vi
no. Neemie. viij. Comedite piguia ⁊ bibi
te mulſum.i.vinũ nouũ. Ael ſᷣm glo.mul⸗

ſum eſt vinũ melle dulcoꝛatũ. Itè mulſum
idem eſt qð medo. Monit᷑ etiã mulſum in

glia ſigtioue in greciſmo.i.ꝓlacte a Mul
geo. ges. Vñ ð. In qͥ mulget᷑ lactꝑs mul

cra vocat᷑. Vas eſt mulctrale.mulſum qð

defluit inde. Itẽ mulſum etiã eſt ſupinum
de mulceo. ces.⁊ mulgeo.ges.

Multa. tę.i.vindicta.pęna. AUñ.iiij. Regl

xxiij. Impoſuit młtã trę cẽtũ talẽta argẽti
EMulta.tę.eſt aiaduerſio.vłpęna pecunia

ria arbitrio iudic inflicta ad correctionem

— — — —

maloꝝ moꝝ. Cena eſt aũt certa impoſita

a lege.quã q̃ſq; euitare põt.vt nõ.in.l.qñ/⸗

cunq;.in glo.ſuꝑ.v.vl rertio.C. de ſer.fu

gi. ⁊ in.l.multa.ff.de condi.⁊ demon.
Multatꝰ.a.ũ.i.vberatꝰ.punitꝰ.daãnatus.
ultatio.onis.i.vᷣberatio.punitio.dãna

ORulticiũ.cij.Et ſunt multicia ve⸗ (tio.

ſtes ſubtiles ⁊ lucidiſſimę factę de nobili ſe
rico.vel nobiliſſima lana.vłlino.Et dicũ⸗
tur ſica multitudine coloꝝ. vela multitu/
dine ↄtexionis filoꝝ.Quo em̃ veſtis ẽ ſub
tilioꝛ.eo plura fila in eo ↄtexunt᷑ AUł dicũ/⸗/

tur ſic.qꝛ ſua lenitate coꝛpus hoĩis demul/
ceant ſuauit᷑. Añ Juuenalis.Quid faciũt

alij.cũ tu multicia ſummaas.
QHulticoloꝛ.loꝛis.i.multoꝝ coloꝝ.⁊ dicit
amultꝰ.⁊ coloꝛ.oꝛis.⁊ eſt g.cõis.⁊ coꝛ.co.

SH tñ aliqñ in neu.ge.in płali nüůero

ñ Exech. xvj.Et ſumpſiſti veſtimta tua
multicoloꝛia.⁊ operuiſti illa.

Multifarius.ria.riũ.i.multũ vel multalo

quens ⁊ varijs modis Iñ multifarie adũ.

Et inuenit᷑ actũs qñũq; aduerbialit᷑ poſitꝰ

multifariã ꝓ młtifarie. ⁊ eſt multifarie.id
eſt mult modis.multiplici ſermone.
M9 ultifidus. a. i. i. fiſſus in multas partes.

Oltifoꝛmis.⸗ k. 7 B me.ðꝛ a multus.a.ũ *
⁊ foꝛma.Cũ qͥ cõponit᷑ etiã bis.tris.qtuoꝛ

⁊ ſeptẽ.⁊ ðꝛ h̊ ⁊ hę bifoꝛmiſ.⁊ H̊ me.trifoꝛ
mis.⁊ h̊ me.⁊ abijcit᷑ s.de bis ⁊ tris. in bi/

foꝛmis ⁊ trifoꝛmis.q̃drifoꝛmis.me.ſepti /

foꝛmis.me.i.duaꝝ vel triũ vel q̃ttuoꝛ.vel

ſeptẽ.vel multaꝝ foꝛmaxꝝ.Et hic multifoꝛ
miter. bifoꝛmit᷑.trifoꝛmit᷑ ⁊c̃. Et multifoꝛ:

mitas.tatis.bifoꝛmitas.tatis.⁊c.

Multiloquus.qua.quũ.qͥ multa loquitur

Hqͥ multiloquium.quij.i.multa locutio.

ultipedes. dis. m.g.i. vmis capitis.młl⸗

tos hñs pedes.⁊ coꝛ.ti.
ultiollea ce liel. veſtis multas plicas
ñis.⁊ ðꝛ a multus.⁊ plica.⁊ coꝛ.pli.
Dultiuolus.la.lũ.ðꝛa multꝰ ⁊ volo.as.q̃
iꝑ diüſa volãs. Vñ mulier ðꝛ multiuola.
qꝑ diũſa loca volat. Item multiuolus.la.
lum.i.multa volens.⁊ tunc cõponit᷑ a mul
tus ⁊ volo vis.⁊ coꝛ.uo.ſemꝑ.

Multus.ta.tũ.ðꝛa moles.Qð em̃ multuʒ
eſt. molẽ facit. Nñ ⁊ ðꝛmultus.ta.tum.qi

molẽ tenens.vel tuens.⁊ eſt etymotł.
MHulꝰ.li.a mola ðꝛ.qꝛ molẽdo tarde ducat

molas in girũ. Vel mulus eſt nom grecuʒ.
Induſtria q̃ppe hũana diuerſuʒ aimal in
coitũ coegit.ſicq; adulterina ꝑmixtiõe ge⸗

nus aliud repperit. IJñ hęcmula.lę.⁊ facit

dtũs ⁊ ablatiuus płalis mulabus.
Mulus ⁊ mula ſpẽs aĩalium ab eᷓ ⁊ aſino
generant᷑ nec generant.
AMHũdiũ.dij.n.g.i.dominiũ.⁊ ðꝛ a mũdus
ANũdus.a.ũ.i.purꝰ.integer. ſinemacula.
Et cõꝑat᷑ mũdus.dioꝛ.ſimꝰ. Iñ mũde.di
us. ſime. Et hec mundicia.Et ̊ mũdũ di.
id ẽ mũdicię pᷣciũ.vel qð fac mũdicia. AUñ
in libꝛo Heſter. Accipiãt mundũ muliebꝛẽ?

ꝗ ad vſum neceſſaria ſunt.i.vnguenta et

pigmenta. 2 cetera qbus mulieres mũdio⸗
res ⁊ oꝛnatioꝛ es haben.
MWundus.di.ſᷣm Iſið.in.xiij.etymo.ðꝛ a
mouendo.qꝛ ſpꝑ in motu eſt. Mulla em req;
es eius element ↄceſſa eſt. Idem in.xiiij.
Müdus eſt celuzʒ. ⁊ fra.⁊ mare.⁊ q in eis

2

ſunt oꝑa dei.Mũdꝰ latine a phis dictus.

eo ꝙ in ſempiterno motu ſit. Greci vo de

oꝛnamẽto nomen mũdo impoſuer̃t.⁊ ꝓpt᷑

diüſitatem elementoꝝ pulcritudinẽ ſide
rũ. Appellat᷑ em apð illos coſmos.qð ſigt
oꝛnamentũ. Nihil em mudo pulcriꝰ aſpici
mus ocułcarnis.Et nõ ꝙ mũdus qnq; ðꝛ
vniuerſitas creaturaꝝ.ſ.qð ↄſtat ex quat⸗
tuoꝛ elementis totis.qñq; mundꝰ ðꝛ archi
typus.qñq; hõ.vñ ⁊ microcoſmus ðꝛ qũ⸗
q; ſuꝑioꝛ ⁊ dignioꝛ ꝑs magni mũdi.ſcʒ fir
mamentũ ꝑ excellemtis.qꝛ ſcipue eſt imo/
tu.⁊ qꝛ ſᷣcipue purũ ⁊ mundũ eſt. nihil ha
bẽs trenę fecis ⁊ ꝗuitat.Mũdi etis noĩie
amatoꝛes mũdi deſignãt᷑. AUñ Joannis.j.
Miũdus ꝑ ipᷣm factꝰ eſt.⁊ mũdꝰ eum non
cognouit. In pᷣmo loco deſigt hüc mũduʒ
In ſecũdo amatoꝛes mũdi.IJñ mundanꝰ.
na. nuũ.⁊ B ⁊ hec mundiał⁊ hle.Etꝑ cõpo
ſitionem mundiuagus.ga.guũůü.,.
Munerariꝰ.rij.q munera dat ⁊ ðꝛa mun⸗
⁊ muneroſus.ſa.ſum.i.largꝰłmunẽ dignꝰ
Muniacꝰ.ca.cũ.ðꝛ a muniuʒ. Et muniaci
dicunt᷑ regis ↄſiliarij.vłqͥ munia.i.officia
ſua adimplent.vel tributarij.vel largi.·
Municeps.cipis.⁊ H̊ ⁊ hęc municipał.⁊
le.⁊ municiparius.ria.riũ.oĩa in eodẽ ſen
ſu. Hoc em noie cenſent᷑ caſtellani ĩ mũici /
pio nati.⁊ ꝑmanẽtes.⁊ etiã milites ſtiben⸗
diarij qͥ ꝑ cuſtodiã municipij munera capi
unt Et etiam oꝛiginales ciues.⁊ in loco of
ficium gerẽtes dicunt᷑ ſic. Et etiam qdðda,z
genꝰ rhomanoꝝ ciuiuʒ olim dicebatur ſic.
Vñ Actl.xxj. Naulus cũ depᷣhenderetur
dixit. Ego ſum paulꝰ tarſenſis non ignotę
ciuitatt municeps. volẽs eis ſignificare ꝙ
eſſet ciuis rhomanus.⁊ ſtatim eũ dimiſert
Item monicipalis.le. ⁊ municipialis.le·

₰

⁊ municipiarius. vel municipariꝰ.ria.riũ
post dici qð ꝑtinet ad municipiũ.
Municipiũ.pij.n.s.ðꝛ a munium ⁊ capio.
⁊ eſt mũicipiũ qð manẽte ſtatu ciuitat ius

aliqð maior vel minon officij a pᷣncipe im
petrat᷑.Et ðꝛ mũicipiũ a munijs.i.officijs

qꝛ tm̃ munia.i.tributa debita vel munera

reddit. Ma liberales ⁊ famoſiſſimę cauſe ⁊

Aſerxbncipe ꝓficiſcũt᷑. ibi nõ agunt he em
ad dignitatẽ ciuitat ꝑtinẽt. Nel mũicipiũ

ðꝛ caſtrũ munitiſſimũ.⁊ ꝓpe in ↄfinio regi
onum vbi ſolẽt moꝛari ſtipẽdiarij milites
ꝓ cuſtodia. Vñ ⁊ ðꝛ municipiũ.q̃i capiẽs
munia.i.munera. ꝓprt ſtipẽdiarioſ militeſ
ibi ꝓ cuſtodia manẽtes ⁊ mũera capiẽtes.
Municiũ.cij.n.s.i.obſidio. AUnð.iiij. Re.

xix.ðꝛ. Rex aſſyrioꝝ nõ ingrediet᷑ vrbem

hanc.nec circũdabit eam munitio.

Munificens.centl.oĩs.g.⁊ h̊ ⁊ hec ⁊ B mu
nifex in eodẽ ſenſu.i.muniſicꝰ. Et cõꝑatuꝛ
munificẽs.tioꝛ.ſimꝰ. Iñ munificent᷑.tiꝰ.ſi⸗
me.adu.Et hęc munificẽtia.tię.i.largitas
Et nõ ꝓꝙ poſitiuꝰmunificẽs nõ eſt in vſu.ſʒ
loco eius ſubit munificus.⁊ fit comꝑatio a

noꝛmala.munificus.tioꝛ.ſimus. G
QNunificꝰ.ca.cũ.i.largꝰ.q̃ſi munera faciẽs
vel qͥ muniũ.i.officium qð debet adimplet
Hm hugl.ap̃.etiã dicit. unificꝰ ho/

noꝛiſicus, largitoꝛ.liberał.largꝰ.copioſus
Munimen. inis.i.defenſio.fir (abundans
mamentũ. auxilium. ⁊ pðᷣ. pe.nti.
Munimẽtũ.ti.n.S.i.firmamentũ.defenſio
Munitiũcula.lę. di.i.pua mũicio (auxiliũ

27

AEunitoꝛiuũ.rij. locꝰ in qͥ fiunt munimenta

vel ipᷣm munimentũ.

AIWMuniũ ·nij.i debitũ. officium vel tributũ.
yel munꝰ. ⁊ ð muniũ.qꝛ manu ſit factum.
Vnñ de beato martino ðꝛ. Munia tua de/

uotus implebo.

AERunꝰ. neris.n. t. i. donũ. Et dat᷑ munꝰ ex

merito.ſed donũ ↄfert᷑ ex gra. Ande qͥdã.

Bat meritũ munꝰ.ſed ↄfert gr̃a donum.
Munuſculũ.li dimi.i.puũ munꝰ. Jñ mu /
nuſculariꝰ.a.ũ.qͥ ꝓ mũere ᷣuit.vłqͥ munꝰ
NMurale.lis.n.t.idẽ eſt qð murus. (dat
Murena. nę. f. p. ðꝛ a mus qð eſt tra.⁊ẽ ꝗq/
Dam gema quã humoꝛẽ ſub terra putãt dẽ

ſatum coloꝛe.vñ ⁊ nomen aſſumpſit.

i CNMur ena etiã eſt qͥd piſcis ſimiłanguille.
Vñ dicit Iſið.etymo.xij. Murenã gręci
iſmyrenã vocant. eo ꝙ cõplicat ſe in circu/
los.Hãa c feminini tm ſexus eſſe tradunt et

cõciꝑe a ſpente. Ob id a piſcatoꝛibꝰ tãqᷓ;
a pente ſibilo euocat᷑ a capit᷑ Ictu auteʒ

fuſtis difficuli interimit᷑ferula aũt ptinꝰ.
Aiam hr̃e in cauda certum eſt. Naʒ capite
ꝑcuſſa vix interimit᷑.cauda aũt ꝑcuſſa exa
nimat᷑ Jn murenula.lę.dimi.urenula
etiã ðꝛ qdᷣdaʒ oꝛnamentũ mulieꝝ.qð.ſ.au
ri metallo in vᷣgulas lateſcente quadã flux
uoſi oꝛdinis catena cõtexit᷑ in ſimilitudinẽ
murenę vᷣpentis.ꝗᷓ ad collũ oꝛnandũ apta⸗
tur.h̊ interdũ auri ⁊ argenti cõtexit᷑ vᷣguł
Vñ Canti.j.MMurenulas aureas faciemꝰ
tibi vmiculatas arge;no.
lurex.cis.f.g.i.eminẽs acutũ ⁊ pruptuʒ
⁊ exeſum ſaxũ.vel acumen mont᷑. Anð et
murex ð frutex. vel vgultũ aſpeꝝ in acu/

tis ⁊ pruptis mõtibꝰ. Et inde h̊ murex ðꝛ

q̃da piſcis.ſ.cochlea marl.ſic dicta ab acu⸗
mine ⁊ aſpitate ꝗᷓ alio noĩe cõchilũ vel con
cha ðꝛ. Vel qꝛ circumciſa ferro lachꝛymas
purpurei coloꝛis emittit.ex bus purpu/
ra tingit᷑. VUñ ⁊ oſtrũ appellatũ eſt.qꝛ hęc

tinctura ex teſte humoꝛe elici᷑. Et hic mu//

rex ſępe inuenit᷑ ꝓꝑ ipᷣa tinctura.ſępe ꝓipᷣa
purpura.Et coꝛ.pe.in obliqs. Añ Ouið.
epi. Scilʒ ipᷣa geraʒ ſaturatas murice ve/
ſtes. Item idem de arte.Cõſule de gẽmis
de tincta muricelana.
Murgiſſoꝛ.orl.i.callidꝰ ⁊ fallax murmura
Muria.rię.f.p.ſuꝑioꝛ fex olei.⁊ ðꝛ a (toꝛ.
murꝰ.eo ꝙ ſit oleo q̃i ꝓ muro.qꝛ naturaliꝰ
retinet liquoꝛẽ qᷓ; ſi eſſet ſine fece.
Muricida.dę.p.ꝓ.qͥ mures intfiẽ ⁊ cędit.
Murilegꝰ.gi.m.g.⁊ hęc murilega.gę.id ẽ
cattus vel catta.qꝛ legit.i.colligit mures.
ñ qdã.Murilegꝰ bñ ſcit cuiꝰ genoꝛba⸗

AMDurinus.na.nũ.res muris.vel (da labit
ad murem ptinens. pð. ri.

ũHuriſcidus.dij.m.g.hõ ignauꝰ a remiſſ
⁊ piger.ad nichil aliud vtil niſi ad mures
ſcindendos.i.excoriandos.⁊ coꝛ.ſci.

Murmur. mur.n. g. m modernos. Inue
nitur tñ in maſ.ge. AUnð Joannis.vij. Et

murmur multus erat de eo in turb.
¶ Purtetũ.ti.n.S.i.aq̃ calida ð terra manãſ

ſcʒ balneum. ⁊ ðꝛ a moꝛioꝛ q̃ſi moꝛitetum.
eo ꝙ ibi moꝛbi moꝛiant᷑ ⁊ ꝑeant. Uel quo⸗
ſi moꝛtuetũ.qꝛ a moꝛtuis.i.ab inferis tra⸗

dit venire. Vñ Oratius in epi. Sãe mur⸗

teta reliqͥ. Legit᷑ h̊ͥ ⁊ hec murteta.⁊ ponit᷑
balneis myrtis obſitis.

NHurꝰ.ri.m.s.ðꝛ a munio.nis.eo ꝙ muni/⸗

at. ⁊ ðr murꝰq̃ſi muniẽs robur.⁊ eſt etym.
Inñ h murulꝰ.li.di.Et h̊ ⁊ hęcmurał ⁊ B; le

qð ꝑtinet ad muꝝ.⁊ muratꝰ.ta.tũ.i.muro

oꝛnatꝰ. Itẽ hͥ muratoꝛ torl.i.faciẽs muruʒ

d = —

ures.
ti
libit

ric
wures
d. e
65
.
mmnni
noreun.
4o⸗
nirost

en

1. onil

hgtnum
ckehn

Grk:tee

mWinm
disnun

Muſcula.lę.dimi.i.parua muſca.

Mus.idem eſt qð terra. Iſi h̊ mus muris.
qðdã aial.qꝛ ſub terra facit ſuũ cubile Pᷣm·
Hugl. Pap.vo dicit ¶ius terra. ;:ς
puſillũ aial.i.ſoꝛex.Alij dicũt mureſ.quia
ex humoꝛe terrę naſcãt᷑. AUñ diẽ Baſilius

in nona omeł.haxameron. Mures etra/⸗
nas ex terra generari videmus. Deniq; in
egyptiacis thebis ſi pluuias largioꝛes ęſti

uo temꝑe fuderit.mox infinitis muribꝰ re⸗

gio tota replet᷑.
¶Muſa. ſę.f.p.ðꝛ a moys.qð eſtaq̊.Et vᷣm
ph̊os ſunt nouẽ muſę.i.nouem inſtrᷣa loq̃n
di. ſ. duo labia. qᷓttuoꝛ dentes pꝛincipales

plectrũ linguę. arteria gutturl. concauitas

pulmonis.Et hec inſtra dicuntur muſę.a

moys.qð eſt aq̃ᷓ.qꝛ ſine humectatõe iſtoꝛũ

non põt naſci vox. Itẽ muſa ðꝛ qũq; canti
lena.qñq; ſapia.Et a muſa ðꝛ muſicus ca.
cuũ. muſaicus.a.ũ. Aſtrologi vo nouem
muſas dicunt nouẽ ſonos qͥ celeſtem armo

niam faciũt. Nrimiſſeptem.ſunt ſeptẽ pla

4

netarũ. Octauus eſt firmamenti. Honum

qdẽ aſſignãt terręꝗ lʒ nõ moueat᷑ ꝑ ſe. mo⸗
uetur tñ circũactioe aliaꝝ ſphęraꝝ circa ip
ſam. Et adeo hʒ ſonũ raucũ.vt vix etiã cõ

putetur inter alios ſono.

Mulach. erat arca in q̃ reponebantur do⸗
naria regũ vłpᷣncipum ad reficienda ſarta

tecta templi. Hñ. . Regl.xvj. Muſach
qʒ ſabbati qð ędificauerat in templo. etin
greſſũ regis exteriꝰ ↄuertit in tẽplũ dũůi

¶Huſca.ſcę.eſt aial ꝑuuʒ volatile et debile
⁊ da mus.ꝓ terra vel ꝓ ſoꝛice.q̃ſi muris

eſca ⁊ eſt etimologia
MMHuſcetũ.ti.⁊ G̊ muſculetum. ti.locus vbi
abũdãt muſcę.Et h̊ muſcariũ.rij.et h̊ mu⸗
ſculariuz. rij. ꝓ eodẽ loco. vel multitudine
muſcaꝝ.uł ꝓ flabello qͥͥ muſcas abigimꝰ.
Muſceraneuſ.nei.eſt aial exiguum aranei
foꝛma et muris. qð et ſolifuga ðꝛ.qꝛ diem

fugiat Et ðꝛ muſceraneus.qꝛ eius morfu

aranea interimitur

ſtũ bibat.⁊ ðꝛ a muſtũ. Idẽ et bibio ois
Muſcipula.le.f. p.deceptio ad mures ca⸗

piẽdos.ſic muſtricula.⁊ ðꝛ a mus ⁊ capio
Et põit᷑ generalit᷑ ꝓ ãlibʒ deceptione Iñᷓ

muſcipulatoꝛ.toꝛis.i.deceptoꝛ. Itẽ muſci
pula ponit᷑ ꝓpedica.i.laqo qͥ pedes ligãt

EᷓHuſco.onis.i.magna muſca.⁊ ðꝛ amuſca
Et muſcoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ ⁊ abundans
mulſcis. Iñ hec muſcoſitas. tis.i.abũdan⸗

tia ⁊ plenitudo muſcaꝝ.

ſupet. Ael mu
Muſiũ.ſij.i.nidus muris.⁊ ðꝛ a mus
Muſtacium. cij. n. S. potꝰ qͥ ex muſto fit et
glijs potionibꝰ. Vñ Juuenal.Cauſa necc
eſt qre cęnã muſtacia perdas.
MWVuſtela.lę.qðdã aial.⁊ ðꝛ a mus ⁊ telon.

6

QHuſculoſus.ſa.ſum.i.foꝛtl.lacertoſꝰ.ple⸗

nus muſcuł. Iñ muſculoſitas tatis.i.foꝛti
tudo.plenitudo muſculoꝝ.

MMuſculꝰ.li.pe.coꝛ.i.paruꝰ mus.⁊ muſcu⸗

lus etiã ðꝛ curuũ genꝰ nauigij. Et muſculi
dicũt᷑ capita neruoꝝ ex ſanguine ⁊ neruis
copulata.ſ.illa nodoſa caro ꝗ eſt in tibijſ ⁊

bꝛachijs.⁊ ðꝛ muſculꝰa muriũ ſimilitudie

qꝛ lateat in mẽbꝛis ſicẽ mures ſub terra.vel
qꝛ diſpoſita eſt ad ſiłitudinẽ murl.Ideʒ ðꝛ
⁊ lacertꝰ. In hac ſiãtiõe inuenit᷑ a Malla⸗
dio poſitũ vbi docʒ eligẽ bonos eqͥs dicẽs
ꝙ; pulcritudo boni eqͥ in his cognoſcit᷑. Si
coꝛpꝰeiꝰẽ vaſtũ ⁊ ſolidũ.latꝰlõgiſſimũ.clu
nes rotũdę ⁊ maxie pectꝰlate patẽs ⁊ totũ
coꝛpꝰ muſculoꝝ denſitate nodoſuʒ.pes ſic
cus.coꝛnu ↄcauũ.altiꝰcalciatꝰ. Itẽ muſcu
li ſunt cochleę.ð quaꝝ lacte ↄcipiut᷑ oſtreę

Et dicunt᷑ muſculi q̃ſi maſculi.qꝛ ſuntma⸗
ſculi oſtreaꝝ.⁊ etiã balneaꝝ.Eoꝝ em̃ coi⸗

tu ↄciꝑe balenę ꝑhibent᷑. Itẽ muſculus ðꝛ

bellicũ machinamentum ſimile cuniculo q

murus ciuitat ꝑfodit᷑ ⁊ diſſoluit᷑.⁊ tũc ðꝛ
ꝗq murus.q̃ſi muruſculus.

Muſcus.ci.ꝗqdã herba.vłlanugo in fonti⸗

bus ⁊ circa arboꝛes creſcẽs. In muſcoſus
ſa.ſum.muſco plenꝰ ⁊ cooꝑtꝰ. Vñ Virgi.

MWuſcoſi fontes ⁊ ſono mollioꝛ herba Jñ

muſcoſitas.tatis.

AEuſica. cę. eſt vna de ſeptẽ artibꝰ liberali⸗

bus.⁊ ðꝛ a moys.qð eſt aq̃.qꝛ tractat ð vo

cibꝰ łde ꝓpoꝛtiõibꝰ vocũ.⁊ ſine hũorl.bñũ

ficio nulla cãtilenę vł voclſtat vel ſubſiſtit

delectatio. Iñnl muſicꝰ. ci.q tractat de muſi
ca.vel qͥ docet eã.⁊ muſicꝰ ca.cũ.⁊ h̊ ⁊ hec

muſicał.⁊ h le.in eodẽ ſenſu.Itẽ muſica.i.
ſapia.⁊ tunc deriuat᷑ a muſis.ꝗ ſunt cã ſa⸗
pientię.vel inſtr̃a ſapię ⁊ eloquentię.

Mouſcino vocat᷑ aimal qð ex capꝛa ⁊ ariete
naſcit᷑.Eſt aũt dux gregis. Muſcino mõ
ſtrum ſimile ſimieę. m Rap̃.

„

uinten — MVuſio. onis. ðz a mus.eo ꝙ muribus infe
Muſcio.onis.m.ge.ðꝛ q̃ſi muſtio.qꝛ mu.

ſtus ſit. Hunc vulgꝰcattij a captura vocat
Alij dicũt ꝙ captat.i.videt.Neaʒ tãto acu⸗
te cernit.vt fungor lumis noctis tenebꝛaſ

io ðꝛ fatuus.

qð eſt longũ.q̃ſi longus mus.Et ſunt duo
genera muſtelaꝝx. Anũ eſt ſilueſtre diſtas
maguitudine.Alteꝝ in domibꝰ oberrans.

sää
ðððMU
„K HZ

bec ingenio ſubdola in domib⸗vbi nu trit

catulos ſuos trãſfert.mutatq; ſedẽ.ſerpẽ/

tes etiã ⁊ mures ꝑſeqᷣt᷑. Falſo aũt opinan⸗
tur qͥᷣ dicũt muſtelã oꝛe ↄciꝑe.aure partuʒ
effüdẽ. Jñ muſtelinꝰ.a.ũ.pe.ꝓð.i.ꝑtinẽs

ad muſtelã. vel de muſtela exns. Et H̊ mu

ſtelariũ.rij.fouea muſtelę.ꝗq ⁊ muſteliũ ðꝛ.
¶ Huſtricula.lę.inſtrm ad mur es capiẽdos
dicta ſic. qꝛ ſtringit mures.

MMuſtũ.ſti.eſt vinũ nouũ ex plo ſtatim ſub

latũ.⁊ ðᷣꝛ a mus qð eſt fra. eo ꝙ credit᷑ i ſe
hr̃e terrã ⁊ limũ mixtũ. Iñ muſtꝰ.a.um.i.
nouũ.Ael põt deriuari muſtũ a młceo ceſ
eo ꝙ mulſu m ſit.i.ſuaue ad bibendum.
Mutatoꝛiũ.rij.veſtis pᷣcioſa ꝓ qᷓ ſumenda
alia mutat᷑.⁊ ðꝛ a muto.tas. Vn legit᷑.iiij
Regl.v.de Naaman qͥ cũ tuliſſet decẽ mu

tatoꝛia veſtimentoꝛum detulit litteras ad

rregem iſrl.

nibus vel alia ꝑte. Et a mutilus dicti ſũt
mutili qdranguli qͥ minus hñt. Et mutili
dicunt᷑ capita nabin. inutilata ſunt. et
coꝛ.pe. Vñ Ouið.Turpe pecus mutilum
turpis ſine gmine campus.
¶QRutꝰ.ta.tũ.ðꝛ a mugio.gis.eo ꝙ mugiat
⁊ non loquat᷑. Nox em̃ eius nõ eſt ᷣmo ni⸗
ſi mugitus. Vocalẽ em̃ ſpũm ꝑ nares qua
ſi mugiens emittit. “M
MQMutuus.tua.tuũ.i.mutuo datꝰ vel acce/
ptus.⁊ ðꝛ a muto.tas. Iñ h̊ motuuʒ.quia
mutuo dat᷑ ⁊ accipit᷑. aũt ðꝛ mutuũ. q̃ſi
meũ tuũ.qꝛ id qð a me tibi dat᷑ ex meo tuũ

—

Abal ſtultꝰ intpᷣtat᷑ vel inſipiẽs.
D= HNabilt. lis. 9. t. ⁊ B le.pe.coꝛ.i.ad
7 andũ abil.⁊ ðꝛ a no.nas.Et na⸗
undus.da.dũ.i.faciład nandũ
vel ſimilis nanii.
Nablũ.bli. hebraice.gręce pſalteriũ. latine
oꝛganũ ðꝛ ᷣm NPapᷣ. NPonitun tñ dra inter

pfſalteriũ ⁊ nablũ.qꝛ pſalteriũ eſt canoꝛa ci

.

tara decem coꝛdis coaptata ꝗᷓ ꝑpcutitur cũ

plectro. Nablum vo duodecim ſonos ha⸗
bens digitis tangit.
Nabulü. li. i. merces nautica. ⁊ ð: a no. as.
eo ꝙ natare videat᷑ cũ ꝑ mare tranffertur.
Nactus.a.i.i.inueniẽs.acqͥſitꝰ.adeptꝰ.cõ
ſecutus. Vñ.ij. Mach. xiiij. Tempꝰ autẽ
oppoꝛtunũ dementię ſuę nactus.

Naides.ſunt deę aquaꝝ vel nymphaꝝ. vel

nymphę pluuioꝝ ⁊ fontium.

2 ante A1

Nanea.neę.með.pð.ðꝛ dea foꝛtunę.vel ðꝛ
diana. de qᷓ.ij. MMach...
NHaos gręce latine ðꝛ templũ.
Naophylax grece.cuſtos templi ðꝛ.

Napea.eſt dea floꝛum.
Napocaul.lis.m.g.genus olex.qͥ cuʒ ſit ſa

poꝛis ſimil napo.nõ in radicẽ.ſʒ in tirſum

condeſcendit vt cauxk.
Mapta. tę. f. p. vt in daniele. legit᷑ genꝰẽ fo/⸗
mitis apud pſas.qͥ maxie nutriunt᷑ incen⸗
dia. alij oſſa oliuaꝝ ꝗ ꝓnjciũtur cũ amurca
ꝗarefacta.naptam eſſe dicũt ᷣm Hugl. Na
pta etiꝗ ᷣm Papᷣ.ðꝛ purgamentũ lini.vel
cuiuſlibet rei. Pliniꝰ aũt dicit.Naptã cir⸗

ca babyloniã mõ liq̃di bitumis ꝓfluere. et

nutriendis ignibus amicã eſſe. vt etia lon⸗
ge admota ignem cõcipiat. Vñ. Igneʒz na
pta ſouet.manatq; bituminis inſtar.Oſſa

h hanc olei reꝑta vocant᷑ amurca.

Eutilus.la.lũ.i.minutꝰ.truncatꝰ.ſine coꝛ

tudinẽ rapę.niſi ꝙ folijs eſt latioꝛ.⁊ radicl
guſtu ſubacrioꝛ. Nois aũt affinitas eſt in/
de ꝙ vtriuſq; ſemẽ in alteꝝ viciſſim muta/
tur.Nã rapa in alio ſolo (vt ðꝛ) ꝑ bienniũ
mutat᷑ in napũ.in alio vo ſolo napꝰ traſiti

Nar. narl.qͥdã fluuiꝰ qͥ hʒ duos mea(rapi.

tus ad modũ nariũ.vel qꝛ ꝑ nares ęrei tau
riexit. Iñ narinꝰ.na.nũ.pe. pðo.
Narciſſus.genꝰ herbę odoꝛiferę purpureę

fabuloſe dicta a puero eiuſdẽ nomis.cuiꝰ

mbꝛa dicunt in hunc floꝛem tranſiſſe.
Mardꝰ.di.f.g.herba eſt ſpicoſa ⁊ aromati/
ca. fragili radice. ſz nig. ⁊ folijs dẽſa.qͥruʒ
ſũmitates ↄſurgũt in ſpicas. Iñ h̊ͥ narduʒ
di. ðꝛ vnguentum. vel confectõ ex eo facta
nardũpiſticũ ðꝛ.i.fidele.pux.ſine oĩ ipoſi⸗
tura ⁊ cõmixtura cõpoſitũ.nõ adulteratũ
alijs herb. Piſtis eni gręce. latie ðꝛ fides.
Naudũpiſcatũ ðꝛ.qꝛ ſpecies nardi in eo ſit.
yvel qꝛ ſpicis ⁊ folijs nardi eſt ↄfectum
Naricia. cię.ꝗdã regio. Iñ naricius.a.ũ.

Naricꝰ.ci.i.brucꝰ.cuiꝰ nares ſꝑ ſtillant.

Marl. ris. f. g. ð a narus.ra.rũ.⁊ dicũt᷑ na⸗

res.q̃ſi gnares.qꝛ ꝑ eas cognoſcimꝰ et ſci/
mus aliqͥd odoꝛare. Ael nares d icuntur a

mano. as.qꝛ ꝑ eas manat odoꝛ ⁊ ſpũs.Et
ſunt in eis tria officia.vnum ducendi ſpm.
aliud capiendi odoꝛẽ.tertiũ du cẽdi purga

mentũ cerebꝛi. Et pð.pᷣmaz. VUnð Ouið.

de arte. Ferre nouę nares tauroꝛum terga
Marratio. onis.f. g. a narro.ras. Et eſt

aut qſi geſtaruʒ expoſitio.Aliqñ enim res

Hapus. pi. a rapa. qſirapꝰ. ⁊ ðe ſicad ſir

Hvm Tullium. NMarratio rerum geſtarum.

2
— —

ge
tus
lita
mno⸗
lio

Har⸗

nan

geſtas. exponimꝰ aliqñ nõ geſtas. ãtñ ſůt

ad narrationis officiũ q̃i geſtę.Debʒ autẽ

narratõ eſſe bꝛeuis.lucida ⁊ veriſimił Bꝛe

uis eſt.qñ nõ niſi neceſſaria cõpᷣhẽdit.ha/⸗/

bito reſpectu ad materię quantitatẽ. Luci
da eſſe debet. i. intelligibil ⁊ aꝑta m capa
citatẽ ingenij auditoꝝ.nihil hñs ãbiguuʒ

licium. cij. i. natiuites.
i frequent na⸗

Natatoꝛiũ.rij.i.locꝰ in aq̃ vb

tat᷑.⁊ ðꝛ a nato.as. Dr etiã hęc natatoria.·
rię. Vñ in hiſtoꝛia ſup illð Jo.ix. Aað la /
ua in natatoꝛia ſiloe ⁊c.ðꝛ.Siloefõs ẽad
radicem mont ſion qͥ nõ iugibꝰ aqs.ſediin
certihor ebullit. cuiꝰ aq̃ vt exciperent᷑ qſi

nihil toꝛtũ.nihil curuũ.nõ ſumẽs pᷣncipii ſtagnũ nõ lõgea fonte ↄſtructũ erat quaʒ
aremotis nec nimis lõge materiã ꝓſequẽſ collectionẽ mõ natatoꝛiã. mõ piſcinamſcri
de his aũt ꝗ ꝑtinẽt pᷣncipalit᷑ nibhil omitts ptura vocat. Vel ᷣm qſdam ðꝛ natatoꝛia
AVeriſiłis ẽ narratio ſi rebꝰ ⁊ ꝑſonis debi / anato.as.ꝑ antifraſim.qꝛ ibi nullus naas·
tas circũſtantias aſſignemꝰ narrantes. vt bat. ſicut ⁊ piſcina.qꝛ piſcibus crrte.
mos ⁊ opinio ⁊ matia videbit᷑ poſtulare. Nates.tis.f.g.ðꝛ illa ꝑs inferioꝛ molł cira
4 Harratiũcula.lę.dimi.i.parua narratio poſterioꝛa.ſ.clunis.⁊ ðꝛ a nitẽdo.qꝛ inna
r Marus.a.iũ.i.ſciẽs.peritꝰ.ſ.qͥ ex arte ſcit ꝗ/nfdbibus nitimur.dũ ſedemus. Vñ ⁊ conglo
1 liter aliqͥd fiat. uel ſit ad faciendũ. vel fieri bata eſt in eis caro.ne pᷣmentis coꝛpꝑis m.
1 debeat. ſiue illud faciat ſiue nõ Et aliqñ g le vel face oſſa dolerent. Raro tñ inueniſi·
apponit᷑ ꝑ ꝓtheſim. ⁊ ðR gnarus. ſiingulari. Et pdu. pᷣmam. ſed nato. as. eaca
i Haſilis.lis.9.t.⁊ H le.ad naſum ꝑtinens.? coꝛ. Ande qͥdam. Quẽuis arte nates tim
pð.pe Et h̊ naſile.lis.qð naſum ꝓtegat apparent tibintes.
o Maſo.ſonis.dictꝰ eſt Ouið.qꝛ magnuʒ ha⸗ NMathan interpᷣtat᷑ dedit.ſiue dantis
n buit naſuʒ. Añ Cato Naſonem petito. Nathanael interp̃tat᷑ donũ dei. qꝛ dolusteii.
i Maſla. ſę. quoddam inſtrm ex vimibus tan ſimulatio dono dei in eo non fuiutt.
ri qᷓ; rete ↄtextũ ad capiẽdos piſces. HNathinei hebꝛaice.hypodiacõi grece. ſub⸗
i Naſtale.lis.n.t.cinguluʒ.vel fibula. quod diaconi latine dicunt᷑.Et dicunt᷑ nathinei 7 W
reſtringit palliũ circa colull. eſt in humilitate deo Puientes . uaur ſu K er Wrn
. Naſturciũ.cij.ꝗdam herba ꝗ acrimonia ſu Matica.cę.i.nates. Iñ naticoſus.ſa.ſũ.ma crrnn ,.
e naſum toꝛquet. ⁊ ðꝛ a naſus ⁊ toꝛque. gnas hns nates. L. . 1 P
Naſus.ſi.m.g.eſt id ꝑ qð odoꝛintrat ⁊ exit Naticula.lę.dimi.i.parua nates. e lot. weunl, S
eſt ꝑs faciei.⁊ ðꝛ a narus.a.ũ.qᷓi narus. Natio.onis.f.g.i.ꝓpetas naſcendi.ſ.actuſ he ſi loi⸗ ..
i D qꝛ ſapiẽs eſt in diſcernendo res odoꝛe.vel vel paſſio naſcendi Propᷣe natio ðꝛgen 4 17
8 dꝛa nãdo.qꝛ ſꝑ nat·i.fluit putredinem A¶ Em ꝓpaʒ cognationẽ ⁊ collectionẽ ab alia
naſus ðꝛ elatio.Et a naſus ðꝛ h naſellꝰ.li. diſtincta. vt gręci.italici.franci. Et natio
4 ⁊ naſiculus.li.⁊ naſitellus.li.omia dimi. Ppuincia eoꝛuʒ eſt.Et natio qũq; regio.vel
E Et naſoſus.ſa.ſum.⁊ naſut.ta.tũ.in eo/ terra pax vel nihil habitata .
zn Natale.lis.n.t.⁊ h̊ natał.lis.in eodeʒ ſenſu Natiuus.ua.uũ.i.naturat vel genitiuuus.
6s. id ẽ natiuitas. Uñ Ouið.de arte arcite Natrix ·tricis.f.g.młr ꝗᷓ natat. Item h̊ Na⸗
t⸗ natales timidi numerare deoꝝ. Cęſaribꝰ trix ðꝛ qͥdã ᷣꝑẽs qͥ veneno ſuo inficit aqs i
virtus ↄtigit añ diem. In kalẽdario tñ yt qbus fuerit. Uñ Lucanus Eſt natrix vio
ad. dicit Hug.differũt natale.lis.⁊ natiuitas latoꝛ aꝗ iaculiq; volucres. Vel ſᷣm qſdaz
n. qꝛ ibi natiuitas appellat᷑ a mr̃e in terra.vt eſt ge.t᷑ę.ſed Lucanus maſ.ge.ſ.violatoꝛ
doäin natiuitas chriſti. ſanctę marię.ſci Joanniſ retulit ad ſerpentem. Cegit in quibuſdam
naſ baptiſteę. Et nõ ꝙ beata ygo.⁊ ſanctꝰ Jo/ libꝛis rinattir.
dionmn annes baptiſta in vtero in nouo teſtamen⸗ Matura. rę.f. g. ðꝛa naſcoꝛ.⁊ idẽ eſt qðð nati
his to ſanctificati ſunt. Iñ eſt ꝙ eoꝝ natiuira / uitas Ernatura ðꝛ deꝰ.qꝛ oia creauit xẽna
ihet. tem ex vterop̃ alijs ſancij eccłia celebꝛat. ſci fecit.Et nat᷑a ðꝛ ꝗqlibʒ creata.Et natu /
Gog Sed natale vel natalis ðꝛ obitꝰ ł dies obi/ ra ðꝛ cõplexio.Et nat᷑ a ðꝛ qdã vis nat alit
hud. tus ſanctoꝝ.qꝛ eoꝝ obitꝰ in terra fuit nati/ reb inſita. de ſil ib ſilia ꝓcreãs.Nat᷑ a eti⸗
negn uitas in celo. Tunc em de nõ eſſe ad eſſe. ? am ðꝛ qdã ſigtio vocabuli.⁊ cãẽ qᷓre vooz
moꝛte ad vitã. de tenebꝛis ad lucẽ.de exi / bulũ naſcat᷑.i.ĩponat᷑. Mat᷑a etiã ðꝛ ipoſi/
bick lio ad regnũ tranſierunt. to vlinuẽtio vocabuli.qꝛ vocabulum na
Aanun. Nataliciꝰ.cia.ciũ.i.natal.vład nataleʒ ſiue ſcinihil aliud eſt qᷓ vẽᷣtus naturałex ꝓpꝛio
iinds natiuitatẽ ꝑtinens.⁊ ðꝛ a natał.⁊ h̊ nata / bypñplacito ipᷣm inueniri vel imponi.

r 2

Naturab lis.⁊ B le.i.ad naturã ptinens. vł

de natura ꝓcedẽs. VUñ naturales dicũt᷑ fi⸗
lij ↄcubinarum. qͥs ſola natura genuit.nõ
honeſtas ↄiugij. ꝓducitrra.
Nat.tus.tu i.i.natiuitas.⁊ ðꝛa naſcoꝛ.ſce

ris. Et natus.ta.tuʒ. Et h̊ natus.ti.i.filiꝰ.
Et hęc nata.i.filia.Et ſepe ſolent inueniri
ꝑS. ꝓtheſim.i.poſitionẽ. vt gnata.gna⸗

te. gnatꝰ. velſineg. Eſt em de naturali in⸗
tegritate iſtaꝝ dictionũ.qꝛ ðꝛ gnatus.qua
ſi generatꝰ.⁊ gnata.q̃ſi generaa.

Naual.lis.ↄ.t.⁊ B le.i.ad nauem ꝑtinens.

Vnñ Ariſtoteles. Meceſſe eſt nauale bellũ
foꝛe vel nõ foꝛe. Item h̊ nauale.lis.locus

vbi naues ſtant.ſ.poꝛtꝰ.vel locꝰ vbi fabri⸗
cant᷑. hoc ⁊ textrinũ vocat.⁊ ꝓð.vo.

NMauarchus. chi.i.pᷣnceps nauis ”M
MNauargus. gi. i. magiſter. nauis. ⁊ ð? a na/
uis ⁊ argus m Paß.

HNauci. indecli.n. g. i. putamen nucis.vł ex
terioꝛ coꝛtex nucis. vel id qð eſt intra nu/
cleum nucis q̃ſi in medio qð eſt nigrum qũ
nux deſiccat᷑.vel illð in quo voluit᷑ nucleꝰ

dqð qᷣdem nihil valet. Et ideo nauci ponit
„PnihiiioPuooo

auclerus.ri.vel naucleriꝰ.rij.qnauem in

ſoꝛte ⁊ ptãte hʒ.⁊ ðꝛa nauis ⁊ clerus.Et

pð.cle. Vñ Actj.xxvij. Cẽturio auũt mag

credebat gubernatoꝛi naucdlero.

77

Naufragiu.gij.n. S.i.nauis fractio.quod æ

naufragũu. gi. ðꝛ. D
Naufragus. ga.gũ.i.nauem frangẽs.vel q̃
Matit naufragium ꝑiclitatus.

auicula. le. dimi.i.parua nauis. Item na

icilla. le. aliud dimi. idem. W
Mauiculariꝰ.rij.i.nauis cuſtos vłnauifex.

Nauigabił.9. t. ⁊ B le.qð aptũ natuʒ eſt ad

nauiganduzʒ.i.vt nauiget.ſicut hõ.vel vt
nauigetur. ſicut mre.“—
Nauigiũ.gij.i.actionauis.ſ.nau igatio.vł
nauis.vel multitudo nanuu.

Nauis nauis.f. g. Gręci dicuntnays.inde
nos dici nau is int᷑poſita u.ↄſonante.vel
ðꝛza no nas.vel nauis ðꝛ.qꝛ gnarum.i.ꝑi/⸗

tum rectoꝛẽ ꝗqrat.Et fit actũs plłalis in es.
vel in is.vt has naues vłnauis. Et actũs

ſingularis in em vel in im. vt hanc nauem

Yel nauim. ⁊ ablatiuꝰ in e.vel inii.
Naulũ.li.n.s.ðꝛ pᷣciũ ꝓ trãſmeatiõe datuʒ

tur naulũ.q̃ſi nauis lucrũ.

—

HNaum interpᷣtat᷑ germẽ. ſiue ↄſolatoꝛ oꝛb.

Increpat em ciuitatẽ ſanguinũ.⁊ pꝰ eüſio
nem illiꝰ ↄſolat᷑ ſion dicẽs Ecce ſuꝑ mõteʒ

ſiue qdð dat᷑ ꝓhis ꝗ̊ poꝛtant᷑ in naui.⁊ dici

acuit᷑ in fine.
Naumachia. chię.i. naual pugna.⁊ ðꝛa na⸗
uis ⁊ machia.qð eſt puagnae.

Nea. grecid

pedes euangeligantis annunciantj pacs.

Naupicus.ci.nauis pater.i.dñs vł factoꝛ.
⁊dꝛ a nauis ⁊ pater.⁊ coꝛ.fbi.
Nauplus.pat᷑ fuit palamedis.a qͥ nauplia
dictus eſt qͥdam ludus ab eo inuẽtus.veli
honoꝛẽ illius pᷣmo celebꝛatus circa eius ſe
pulturã.Et fit de q̃ttoꝛ pomis.duobus in

aerem miſſis. Vnde Ouið.de arte.DLiſce
etiã duplici genitalia nauplia palma. er

tere ve.

Nauiea.ſeę.i.vomitꝰ in naui ex turbatione
cerebꝛi ꝓpter aquã vel fetoꝛẽ. Ael potius
nauſea eſt voluütas vomendi ſine effectu.?

Pꝓpe in naui. Iñ nauſeola.lę.dimi.

NHauſtrologus.gi.nauis dil⸗ pẽſatoꝛ. vel al⸗

locutoꝛ. vel exhoꝛtatoꝛ.⁊ coꝛ.pe.

Nauta.tę.m.g. qcunq; ducit nauem velna
uigando laboꝛat.vel maioꝛ in naue. Inde
hᷣ nauita.tę.ꝓ eodem.lHoc frequentiꝰ vte

bantur antiq́ q; nos.

Nautea. teę. aq̃ fetida in q coꝛia maceranf.
Nauticꝰ.ca.cũ.ðꝛ a nauta.ſicut nauiticus.

ca.cũ.a.nauita.i.nauał.⁊ coꝛ.ti.

Nauꝰ.ua.uũ.i.doctꝰ.ſapiens.ſtudioſus.iĩ⸗
uigilãs.ſtrenuus.agił.impiger. Jñ naue.
vel nauit᷑ adu.Et hęc nauia.uię.i.ſapiẽtia
ſtrenuitas. inuigilãtia. Et aliqñ apponit

S. ꝑ ꝓtheſim. ⁊ ðꝛ gnauus.ua.uid.
NHaxareth.qͥdã vicꝰ eſt vel ciuitas in ꝗᷓ dñs

noſter ieſus chriſtus ↄceptus eſt ⁊ nutritꝰ

Et interpᷣtat᷑ flos ſiue germen ſiue mundꝰ
Jñ nacaręenus.na.nũ.Et nacaręꝰ.ręa.ręũ

Et hinc qͥdam heretici dicti ſunt nagarei.
qꝛ cũ chriſtum qͥ a loco dictꝰ eſt nacarenus

filiũ dei ↄfiteant᷑.omia tñ veteris legis cu

ſtodiunt mãdata. Nacareus etiã ðꝛ ſãctꝰ.

vel mundus a merito. MNaçareus olim di⸗
cebat᷑ qͥ ſanctimoniam nutriebat. ⁊ nichil

contaminatũ accipiebat. abſtinens ſea vi/

no ⁊ omni ſicera ꝗq mentẽ ab integra ſanita
te ꝑpuertit. Etiã nagareus interpᷣtat ſanctꝰ
dei. Fm Hhugl. Item nõ. ꝙ dicebant naca⸗
rei qdam qͥ ex voto ſe obligabãt ſanctimo
nie vſq; ad determinatũ tꝑs.yvel iugit. vt
Samuel.⁊ conſecrabant ſe dño.⁊ qſi ſeꝑa
bant ſe a cõi vita hoim.ſicut qͥs mõ ꝑ vnũ
annum vel duos ſeruit in hoſpitali hieru/

ſee
tun
fa

f
n

de.
ſui⸗

R
hunt
ninh
11
m.
mus
ge
.

nN.

aich
Pſenn
Ptſnn
Uiſenc

e

ſuann
ugt.
ie⸗
o
Ubien

6

–

NMNeapol. lis.ꝗqdã ciuitas. ⁊ ðꝛ a nea qd no
ueum. ⁊ polis ciuitas.q̃i hñs ſub ſe nouem
ciuitates. Nel ðꝛ a neos qð eſt nouũ.⁊ poł
ciuitas.q̃ſi noua ciuitas. IJñ neapolitanꝰ.

na.nũ. Ei h̊ neapolitanꝰ.ni.dũs vel epũs

Nebel interpᷣtat᷑ vter. (illius ciuitatis.

7

Hebrida. dę.f.p.i planeta induebat᷑ tpe
ſacrifrcz. 1

Nebris. bridis. f. g:eſt pelłlyncis vel cerui
Nebula. lę. a nubes. Exalant em valles
hyumidę nebulas.ꝗᷓ ſurſuʒ aſcendentes nuu

bes fũt. Sunt em ꝓpᷣe nubes cęli. nebulę

terrę ⁊ circa terrã. Uel ðt nebula a nubo.
bis. ꝓ tegere.qꝛ tegit trã. Jñ nebuloſꝰ.ſa.
ſum.i.obſcurus.q̃ſi nebula plenꝰ. Iteʒ in
gręciſmo ðꝛ.Aeris eſt nubes.nebule ð flu⸗

mine ſurgunt.Ac panis nebula tibi ſubti /
liſſimus erart.
Nebulo.lonis.i.leccatoꝛ.⁊ ðꝛ a nebula.qͥ lh

vianus eſt vt ne bula ⁊ cito vaneſcit
MNeceſſe.n.ge.in decli.i.ineuitabile.qð alit᷑
elſſe nõ põt.⁊ ðꝛ a necto.tis.qꝛ nexum eſt ?
firmũ.nec diſſolui põt. Itẽ neceſſe.i.vtile

vt Neceſſe eſt oꝛare deũ. aũt ðꝛ neceſſe.

q̃ſi nõ ceſſans eſſe.etymo.eſt.⁊ coꝛ.bmam

Vñ Ouið.epi. t culpent alij tibi me lau

dare neceſſe eſt. Iñ neceſſariꝰ.ria.riũ.i.in⸗
euitabił vel vtilis. Et h̊ neceſſarius.i.aiſii
cuſ.domeſticus.qͥtidianꝰ.q̃ſi a qͥ nõ ẽ ceſſꝗa
dum. ⁊ cõponit᷑ ꝓꝑneceſſarius qᷓ;neceſſariꝰ*

abo ꝓ valde neceſſarius. Inuenit᷑ etiam B

neceſſariũ ꝓ ineuitabili. vel vtili.poſitum

–

ſubſtantiue.Et ponit᷑ neceſſa

ꝓ neceſſarie aduůbialit.

Neceſſitas.tatis.fe.t.⁊ neceſſitudo.dinis.
dDirifferũt.qꝛ neceſſitas aliqͥd fieri cogit.ſed
neceſſitudo.i.amicitia.dilectio.affectꝰ.af⸗
finitas. ꝓpinqͥtas. vel vinculũ ꝓpinqͥtatl.
vyt vxoꝛ vel filius. Sed hęc ꝓpᷣetas ſępe cõ
fundit᷑.Et hinc neceſſitudinarius.ria.riũ

Et nõ triplex eſt neceſſitas ſ.abſoluta.

ſicut neceſſariũ eſt deũ eſſe. vel triangulũ
hr̃e tres angulos. Alia neceſſitas eſt ex ca
efficie nte.ꝗᷓ ðꝛ neceſſitas coactionis. Ter/

tia eſt neceſſitas ex ſuppoſitione finis. Et

hec eſt duplex.qꝛ vno mõ ðꝛ neceſſariũ ſi /½
ne q̊ aliqd nõ põt ↄpᷣuari ineſſe ſic nutrimẽ
tum alicui.Alio mõ ſine quo nõ põt habe.-
ri. qð ꝑtinet ad bñ eſſe.ſicut equus ðꝛ ne/
ceſſarius ambulare volẽti. ⁊ medicina ad
6eß ꝙ hô ſane viuust.õ
Mecro mãtia.cię.i.diuinatio moꝛtuoꝝ. vel

ꝗ̃ firꝑ moꝛtuũ.⁊ ðꝛ a necros.qð ẽ moꝛtuuſ

2 mantia.qð eſt diuinatio.qꝛ quibuſdam

tius.tia. tiul.
Necros gręce ðꝛ moꝛtuus latine. 2
Nectar.taris.n.g.i.dulcl liqͥꝛ. vinũ pigmẽ/

rio ⁊ neceſſe.

SS *
2,„„ Kf.

incantationibꝰ vident᷑ moꝛtui reſuſcitati
diuinare.⁊ ad interrogata rũdere.ad qͥs
ſuſcitãdos hũani cadauerl ſanguis addit

NHam amare ſanguinem dicunt᷑ demones
Ideoq; q̃tiens necromantia fit.cruoꝛ aq

miſcet᷑.vt coloꝛe ſanguis facilius ꝓuocen

tur. Iñ necromanticus.ca.cũ.⁊ necromaã⸗

tatum. ⁊ coꝛ.pe.gti. Unde Lucanus. Sti
pant ⁊ dulci diſtentat nectare cellas. Inð

nectareus. rea. reud.
Necula.lę.i.parua nex.i.moꝛs.⁊ eſt dimi.
de nex. licet nex non ſit in vvſu.
Neemias. ſolatoꝛ.ſiẽ Heſdras interpᷣtat᷑
adiutoꝛ. Quodam em̃ pſagio futuri noia
iſta cõſoꝛtiti ſunt. Fuerũt em ad adiutoꝛiũ

⁊2ſolationẽ oĩ illo ppło redeũti ad pr̃iam

MNam ⁊ templũ dñi reed iſicauerunt.⁊ mu

roꝛum ⁊ turriũ opus ipᷣi reſtaurauerunt.

Hefandus. da. dũ. qð qͥs nõ debet fari
HNHefariꝰ.ria.riũ.i.nõ dignꝰfarre.⁊ ðꝛa ne ⁊

far. qͥ cibi genere vita hoim pᷣmo ſuſtenta/

batur. Vel nefarius.i.nefandus.nec dicẽ
dus.a ne ⁊ foꝛ faris. Vel nefarius.i.ſcele/⸗

Nefas.n.g.indecli.q̃ſi non vas.i.illicitum
Vñ ⁊ qñq; ponit᷑ ꝓſcelere.qꝛ illicitum eſt

Iñ nefarius.ria.riũ.i.ſceleſtus.
Hefaſti dies erãt in qͥbꝰnõ licebat ius fari.
Nephrendus.di.m.g.i.poꝛcꝰ domeſticus
carens teſticuł.⁊ ðꝛ anephren.qð dicunt
greci renes. Nel ðꝛ a frẽdeo.des.qꝛnõ frẽ

det dentibus Hic alio noie ðꝛ maiał.qui ⁊

cituris ðꝛ.natꝰ ex apꝛo ſilueſtri ⁊ domeſti⸗

ca poꝛca.Et hinc ðꝛ h̊ ⁊ hęc nephrẽdis dis
poꝛculus vel poꝛcula adhuc lactens.eo ꝙ

nihil frendeat.i.nihil dentibꝰ ↄcutiat ⁊ cõ
minuat. Et eadẽ rõne nephrẽdis ðꝛ infas.
qᷓſi nõ dentibꝰ frendẽs.i.ↄcutiẽs aliqᷣd.vł
cõminuens dentibꝰ. Eta nephrẽdus vel
nephrendis ðꝛ nephrendinꝰ.na.nũ.Et ne
phrendiciꝰ.cia.ciũ.vt nephrendina caro.

2 nephrendinũ ferculũ. Et indeh̊ nephrẽ
dicium. dich. i. annuale tributũ.qð ruſtici
ſuis domis circa natiuitatẽ vel alio tpe an

ni ſolẽt afferre.Et etiam qð parui diſcipu

li ſuis doctoꝛibus appoꝛtant dumtaxat ſit

carneũ.ſ.poꝛcellus vel hmõi.

Nephreſis.f.g.qᷣdam moꝛbus.ſ.doloꝛre/⸗
num. 1 ö a nephren.qð gręci dicũt renes

Iñ nephreticꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.q̃ talẽ doloꝛẽ

patit᷑. Et coꝛ.pe. Vñ Macer de viribus num ſic repat illi. Item in Greciſmo dicik
herbaꝝ. Idẽ nephretic elixũ ſumẽ iuſſit. Nenia ſunt nuge funebꝛia carmia nenę.ö
Negatio. onis.eſt enũciatio alicuiꝰ ab alij nenę.qꝛ nenię no potuit in vᷣſu poni Et eſft
vt Hõ non eſt lapbis. nenia noméẽ onomatopeiũ. vel ſicticium. qᷓ
Negatiũcula. lę.dimi.i.parua negatio. ſiſictum a ſono. vt ne.ne. ne. ⁊ maxie qᷓ;tuʒ
Negligentia.tię.eſt eiꝰ qdð ſieri debet vłpõt ad cantilenã ꝗᷓ fit ſuꝑ cunis puero.
Negocita.tę. cõis.g.pe.ꝓpð.i.ne(omiſſio. MNeomenia.nię.quoddã feſtum iudeoꝝ.qð ę
gociatoꝛ.inſtitoꝛ.op ifex.mercẽnarius. faciũt in nouilunio.⁊ ðꝛ a neos.qð eſt no S
Negocii.cij.n.S.i.mercatꝰ.vel actꝰ alicuiꝰ duum ⁊ mene.qð eſtluna q̃ſi noua luna vel

rei.cui ↄtrariũ eſt ociuʒ.⁊ ðꝛa nego.as.et
ociũ.q̃ſi negãs ociũ. Vel negociuʒz q̃ſi nec
ociũ.i.ſine ocio. Mõ etiã negociũ ſigt ac⸗
tionem ꝑ modũ cauſeę qð eſt iurgiũ lit Eſt

nouiluniũ AUñ neomenia ſonat innouatio

lunę.⁊ qꝛ iudeęi in legitimis ſuis lunatiões
ꝓ mẽſibꝰ habebãt ex lege.iõ diẽ nouę lunę

vocabãt Ralendas legales.⁊ erat dies ſo /

gnegociũ in cauſis.Negociatio in cõmer⸗ lẽnis apud eos.Et nõ ꝙ ſeptẽ ſolẽnitates
cijs.vbi aliqͥd dat᷑ vt maioꝛa qͥs lucretur. legales erãt.ſabbatum.neomenia. phaſe.
Iñ negociolũ.li.dimi.Et negocioſus.ſa. penthecoſtes.feſtũ clangorl.feſtũ ꝓpicia⸗
ſum.i.vtił vel plenus negocio ⁊ rebꝰagẽè triionis ſcenophegia.Alias feſtiuitates ad
dis intentus. eeteccerüt his hebꝛei ꝓpt᷑ varios euet. ſicut
Nemanceps.cipis.i.emãceps.⁊ ðꝛa ne.et encenia ⁊ phurim.i.feſtũ heſter.ſed nõ di⸗
mãceps.q̃i qͥ iam nõ eſt manceps. IJItema cuntur legales.i.lege inſtitute. “
mãceps ⁊ nemaceps ðꝛ mãcipi ⁊ nemãcipi Neophicus.ci.gręce.i.nouellus.nouicius .
noiĩia indecli.⁊ oĩs ge. Alm Priſcl.potiꝰ rudis.fideł.vł nuꝑ renatꝰ.⁊ ðꝛ a neos.qð
ſunt dti ſdictoꝝ noim figuratiue coniũcti eſtnouũ.⁊ phicos.qð eſt fides. AUlła neos
cũ qlibet genere ⁊ cũ qͥibʒ nũero ⁊ cĩ quo ⁊ phico.qð eſt ꝗro.q̃ſi nouus ꝗſitoꝛ. Qui
libet caſu intranſitiue. Ael maãcipi eſt com em̃ ad fidem nuꝑ ↄuerſus eſt de fide ꝗqrere
poſitũ a manu ⁊ capio.qð vlteriꝰ cõoponi᷑ ſolet.
cũ ne.⁊ ðꝛnemãcipi.⁊ ſunt noĩa indecli. et Neos gręce.nouum ðꝛlatine. D
oĩs ge. Res mancipi ðꝛ ꝗ cũ alienat᷑.i.quę Meotericꝰ. ca.cũ.pe.coꝛ.ðꝛ a neos. Et ſunt
cum ptate vendent trãſit in ptatem emen- neoterici hoĩes huius tꝑis nouicij recẽteſ
tis ꝙ manu capi põt vt equus.Sed resne vel cõmunes. èMU
mãcipi ðꝛ cũ Hmiſſo mõ alienat᷑.manu ca Nepa pę.f.p .qdam p pẽs 4 natos ſuos cõ/
pinon põt.vt lgger. H ſumit excepto eo qͥ in doꝛſo eiꝰ inſederit uł
Nemo.ſiue ſit ex nõ ⁊ hõ cõpoſitũ.vt qͥbuſ inhelſerit.poſtea ipᷣe qͥ ᷣuatꝰ eſt ↄſumit pa 1.
dam vidꝛ. ſiue non. cõis. ge. eſt. ⁊ o. muta⸗ trem.Et ðꝛ nepa.q̃ſi necãs parti.i.necans 1
ta ini.⁊ addita nis.fit gtũs nemis.et ðꝛ ñ fflilios.vłnepa q̃ſi necãs part.i.ſliuſ qꝛ ne lo
ſolũ de homibus. ſed etiam de djs. cat pr̃em. Et hinc tractũ eſt ꝙ hoies ͥ bo⸗ 0
Nemus.orl.n.g.i.ſilua.⁊ ðꝛ a numẽ q̃ſinu⸗ na p rentũ ꝑ luxuriã cõſumũt nepotes di
mus.a numinibus ibi ſacrificatis ⁊ cultis cutur.i.luxurioſi ⁊ pdig. E
Iñ nemoꝛoſus.ſa.ſũ.⁊ hic nemoꝛoſe adui. Nephi.i.puriſicatio. . 1
⁊ hęc nemoꝛoſitas.tatl.⁊ coꝛ.ne. Un. DHo⸗ NMepos.pot..ma.g.i.filiꝰ filij vel filię. et ðꝛ a 4
nat ligna nemus ꝗᷓ coꝛde numine nemus. naſcoꝛ.ſcerl.q̃ſi nat poſt.ſ.pꝰ filiũ vł filiax
Nenia.nię.eſt funebris cãtꝰ.ſ.catilena ¶ fit Iñ nepotulus.li.dimi. Etiã nepos capit᷑ h
ſuꝑ moꝛiuũ.Et ponit᷑ qñq; ꝓ cãtilena pu- Pꝓfilio fratrl.c.ij. de arbi.c. fundamẽta.de
eroꝝ. qꝛ pueroꝝ eſt flere.⁊ facile mouẽtur elec.li.vj.Et nepos.potl.puũ vgultũ.qͥa
ad fletũ. Item nenię dicũt᷑ viles ⁊ vanę fa de poma qſi de filio naſcit᷑. Itẽ nepos com i
buleę. Unde Hiero. in ꝓplogo pentateuci. ponit᷑ ̊ pnepos.fili ꝓnepot..qſi ꝓpe ne/⸗
Et hiberas nenias liberis autẽticl ſᷣferüt potẽ.lic abnepos.ſfilr ꝓnepot.qꝛ abin⸗
Hiberas nenias appellat fabulas ab hibe git᷑ ab nepote.ic atnepos.ſfiliꝰ abnepot dei
ris.i.hiſpanis inuẽtas.vel apð eos vulga Trinepos.fſilius atnepoti.q̃ſi tetrranepos dec
tas. Item vt qdã dicũt nenia ðꝛ cantilena idẽq̃rtus poſt nepotẽ. Itẽ nepos ðꝛ luxu ſi⸗
Afit ſuꝑ moꝛtuo vel ſuꝑ cunis pueroꝛũ vt rioſus.ↄſumptoꝛ.dict a nepa quodaʒ ge⸗ Ven
doꝛmiãnt. Item nenię fabuleę viles. Item nere ſcoꝛpionuʒ qð natos tuos ↄſt umit. vt gen
nenię.i.nugę. AUnde Nenia nutricis dict ſupꝛa dictũ eſt in nepa.⁊ tũc eſt g.cõis. Iñ n
qſi cantus inanis. Queʒ canit infanti ſom nepotatio onis.i.luxuria. Pen

qai

N

16

8
i
tee

tio interpᷣtatur.

Neptalim.latitudo vel dilatatio vel cõpa
Nepti.tis.f. g. ðꝛ ilia filij vł filie. Iñ nepti/

cula. le. dimi. Et cõpõit᷑ ꝓneptis. abneptl
atneptis.trineptis. M

Neptunꝰ.ni.deus marl.vel ipᷣm mare.⁊ ðꝛ

a nein.i.mare.⁊ ptai.i.volare.q̃ſi volans
mare. Ael ð a nubes.⁊ tono.nas.q̃ſinu⸗
be tonãs.Mare em̃ vapoꝛalit᷑ erectũ nu⸗
bes facit.⁊ ↄtrario ventoꝝ pulſu tonitrua
creat. Nel ðꝛ a Eubo.bis.qꝛ nubit ⁊ tegit
terrã. IJñ neptuniꝰ.nia.niũ.⁊ ꝓdu.pe.

HNeqᷓ;. o.g. ⁊ indecli.i. malus. Sed malꝰ vt
dicũt naturalit᷑. Nequã voqͥ neqt ſe ↄti /
nere a ſceleribꝰ. Itẽ nequã ðꝛ luxurioſus.

qꝛ incõtinens eſt. I neqᷣcia.cię.i.malicia
⁊ luxuria. Vñ qͥdaʒ. Neqͥ cia ẽ ꝗ te nõ ſinit
eẽ ſenẽ. Iñ neqͥciola.lę.dimi.(q̃ſi nõ aliqs
Nedqs.nequa.neqð vłnedqd.ðᷣꝛ a ne et quis
Nereꝰ.nerei.m.g.ðꝛ deꝰ marl.Et ponit ꝓ
ipᷣo mari.⁊ interpᷣtat᷑ motus.qꝛ mare ſꝑ ẽ
in motu Iñ hec nereis.nereidis.nympha
marina.qᷓſi nerei filia. Et hęc nerina.nę.⁊
nerinis.nis.ðꝛ filia nerel.

4

Nero.onis.ꝓpum nomẽ cuiuſdaʒ tyranni

ꝑſecutoꝛis eccłe Itẽ nerones rhomani im
patoꝛes poſt Auguſtum dicti ſunt.

NHeruiceus.cea.ceũ.i.de neruo exnñs. AUnð

Judid..xvj. Si ſeptẽ neruiceis funibus li⸗
gatꝰ fuero. Ael vſᷣm aliã lr̃aʒ neruicl. ⁊ tũc
eſt abltũs płarl de neruicꝰ.ca.cũ.qð idẽ ẽ
Neruꝰ.ui.eſt vinculũ mẽbꝛo (qð neruiceꝰ
rũ dictuſ a gręco. OGręci em̃ neruos neura
uocant. Alij latine vocari neruos putant
eo ꝙ artuũ ↄiũctõnes ſibi iuicẽ inhereant

vñ dicũt᷑ ab inherendo. Iñ neruulꝰ.li.di.

Et neruoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ neruis vł foꝛtiſ
tobuſtus firmꝰ.Et qnq; ſic ðꝛ ſupbus. Iñ
neruoſitas.atl.Et neruatꝰ.ta.tum.Et ner
uuloſus.ſa.ſũ.idẽ qð neruoſus Itẽ neruꝰ
ponit᷑ ꝓ cippo q̊dam pedũ toꝛmento. Vñ
Job. xiij. Poſuiſti in neruo pedem meum

Neſtoꝛiani qͥdaʒ hęretici a Neſtoꝛio ↄſtan
tinopolitano epᷣo nũcupati.qͥ beatã M.a⸗

riã vginẽ nõ dei. ſz homis tmmõ genitricẽ
aſſeruit.vt aliã ꝑſonã carnis.aliaʒ faceret

deitatl. nec vnũ chꝛiſtũ in vbo dei ⁊ carne
credidit. ſʒ ſeꝑatim atq; ſeiunctim alteruzʒ

filiũ dei.alterũ filiũ homis pᷣdicauit

Netus.ta.tũ.i.filiatꝰ.⁊.ðꝛ a neo.nes ⁊ hin

netus.tus.tui.i.filamen. Vñ Marcialis
capel.Ex cadẽt byſſi netibꝰ ludebatur

Neuma.mat..n.g.⁊ hęc neuma.mę.i.vocũ
emiſſio.modulatio. Iñ neumaticꝰ.ca.cuʒ

i. modulatoꝛ dulcis ⁊ ſuauis.ↄſonans Et
coꝛ.pe.in t᷑tia decli. Añ in Auroꝛa.Chri/
ſtus mõs vitę cũ ſancti neumatis igne.
Neuter.tra.truʒ.gtõ neutriꝰ.i.nec iſte.nec

ille. nullꝰ. Et nõ ꝙ antiqͥ dicebat neut᷑ tra.
trũ.gtõ neutri.trę.tri.dtõ neutro.trę.tro.
Vñ adhuc dicimꝰ. Cuius generis neutri.
Eſt em neutri gti caſus. 3
Neutrobi.i.in neutra ꝑte.ſ.in neutro loco.
qð etiam ðꝛ neutrobiq;. Ande lautus.
HNHeutrobiq; habeo ſtabile ſtabulũ.
Neuus.ui.m.g.i.macula ꝗᷓ naſcit᷑ in coꝛꝑe
hois.Et ponit᷑ qñq; ꝓculpa.vel offenſa.
Iñ neuulus.li.dimi.i.paruꝰ neuus.et ne⸗
uoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ neuis. Jñ neuoſe.
adu.⁊ hęc neuoſitas.tatl. Añ Bernarduſ
in Cantſ.ſᷣmõe.lxxj.dic̃.Si in ↄſcia neuꝰ
fuerit.nec qð ex ea ꝓdierit carebit neuo.
Nex.necis.i.moꝛs vł ſuppliciũ.⁊ ðꝛ a neco
cas.ſʒ ntũs nõ eſt in vſu.quẽ tñ Ambꝛoſi⸗
ſuꝑ Egeſippum poſuit dicẽs. Et erit nex
Nexibil.lis.ↄ.t.⁊ ̊ le.qð ( moꝛtuoꝝ płima
⁊B ⁊ hęc nexił.⁊ h̊ le inuenit᷑.Et eſt nexi/
bilis vel nexił qð põt necti. vel qð multis
nexibus eſt nexũ.vt rhter.
Nexus.a.ũ.i.ligatus.ↄiũctus.⁊ ð a necto
tis.Et nexus.xus.cuiuſſibet reiligatura.
Iñ nexuoſus.ſa.ſum.i.nexibus plenus.
Nibatꝰ.ta.tũ.i.ſplendidus.⁊ ðꝛa niue.Et
hęc nibata.tę.aq̃ ex nubibꝰ vel ex niuibus
Nice vł nicos gręce.latie ðꝛ victoꝛia ł victꝰ
Nicea.ceę.ꝗqdã ciuitas.⁊ ðꝛa nice q̃i victo/
rial.quam Alexander ↄdidit in India pꝰ
victoꝛziam. „b
PHicepoł.polis.pe.coꝛ.ꝗ̃daʒ ciuitas.anc
Auguſtus fecit.⁊ a victoꝛia ſic appellauit

poſtqᷓ; deuicit Antoniũ.
Niceteriũ.rij.ðꝛa nice vłnicos. Et dicũnt᷑
niceteria philateria ꝗᷓ geſtabãt athelte fcã
de ſummitatibꝰ armoꝝ ꝗa vict acceperãt
ea collo ſuo ſuſpenſo gerebãt. qͥtiens vi⸗
ctoꝛes extiterãt.q̃ſi ſigna victoꝛꝛie.
Nichanoꝛ.norl. ꝓpᷣuʒ nomẽ.de qͥ ðꝛ in Au⸗
roꝛa. Enſe metũt dextrã linguamq; nicha
Nicodemus.mi.pe.ꝓð.ꝓpᷣũ ( norl hoſtes.
nomen cuiuſdam viri eſt QMUZU
Nicolaitę dicti ſunt qͥdã heretici a qdã Ni
colao diacono ecclłe hieroſolymaꝝ qui cũ
Stephano ⁊ ceterl ↄſtitutus eſta Petro.
qͥ ꝓpt᷑ pulcritudinẽ reliquẽs vxoꝛẽ dixit.
vt qᷣcũq; vellet vtẽt᷑ ea.pꝰea vᷣſa ẽ iſtupen

talłoſuetudo vt inuicẽ cõiugia coĩcarent᷑
Micolaus.lai.ꝓpᷣũ nom.⁊ interpᷣtat᷑ victo⸗
ria ppłi.i.vitioꝛũ ꝗ ſunt ppłuria ⁊ vilia.et

Zꝛ a nice.qð eſt victoꝛia ⁊ laos ppłs. AUnð

Greęcl. laos ẽ ppłs.mõſtrat ve Nicola⸗

Nyctages.hęretici a ſomno nücupati.ꝙ vi

gilias noctis reſpuant ſuꝑſtitioneʒ eſſe di⸗
centes iura temerari diuina qͥ nocteʒ ad re
quiem tribuit. ð
Nyctalinꝰ.ni.i.ꝗdã paſſio q̃ ꝑ diẽ viſus de

negat᷑ patentibꝰ ocuł.⁊ nocturnis irruen⸗

tibus tenebris reddit᷑. Vel ecõũſo die red
dit nocte ðnegat᷑.⁊ ðꝛ a nyctos qð eſt nox
Iñ nyctal inicꝰ.ca.cũ.qͥ talẽ moꝛbũ patit᷑.
M yctamen.inis.n.t.i.vigilamẽę.
N ycticoꝛax.acis.a qͥbuſdã noctua ꝗᷓ et bu⸗

bo appellat᷑. Quidã aũt dicũt eſſe oꝛi ẽtalẽ

gauẽ.qͥ noct᷑nꝰ coꝛuꝰðꝛ.⁊ ðꝛ a nyctos qð eſt
nox. ⁊ coꝛax qð eſt coꝛuꝰ.q̃i coꝛuꝰ noctis.
qꝛ de nocte volat.vel qꝛ de nocte vigilat.
Eyctiliꝰ.lia.liũ.i.nocturnꝰ.⁊ ðꝛ a nyctos.
qð eſt nox.Et h̊ nyctiliꝰ.lij.i.bacchꝰ.qꝛ ð
nocte ei ſacrifſicabant. vel de nocte pota/⸗
tioni vacabant ⁊ inebriabant᷑.
Ny ctimene nyctimenes.f.g.i.noctua
Nyx.huius nyctos gręce.latine ðꝛ nox.
Nyctꝰ.tus.i.vigilamẽ.vł motꝰ palpebrax

HNidoꝛ. dorl. m. g. i. odoꝛ.⁊ ꝓpᷣe aſſatoꝛum.

Nidulus.li.pe.coꝛ.i.paruus nidus AUnde
Job. xxx. In nidulo iam moꝛiar.

Nidus.di.ꝓpᷣe habitatio volucrũ.ex diũ/

ſis vᷣgultis cõtetta.
Nigellus.la.lũ.i.aliq;tulum niger. Inð ni
gellulus.la.lũ.aliud dimlii.

Niiger. gra.grũ.ðᷣꝛ q̃ſi nubiger.i.nubem et

obſcuritatẽ gerens. vñ ⁊ a nubes ðꝛ.qꝛ nõ
eſt ſerenꝰ.ſed fuſco oꝑtus.⁊ viðꝛ eſſe com
poſitio. Item niger cõponit᷑ ſubniger.id ẽ
aliq;tulum niger.⁊ coꝛ.ni.
Nihilũ.li.n.g.inuenit᷑.⁊ ꝑ apocopã ðꝛ hoc
nihil indecli. A qͥ ꝑ ſyncopã. B nil indecli.
Et ðꝛ nihilũ q̃ſi nõ hilũ.i.nõ aliqͥd. Naʒ h
hilus.vel h̊ hilũ.ðꝛ illð tenue qð eſt in pẽ⸗
na. qð nullius valoꝛis eſt. Itẽ i nuenit᷑ h̊ ⁊

heęc ⁊ Bᷓ nihili indecli. vł potiꝰ ſᷣm Hugl.ẽ
glrũs.⁊ figuratiue ↄſtruit᷑ cũ qͥlibet caſu ert
genere. ⁊ cũ v troq; numero intranſitiue.

vt nihili hõ.nihili hois. nihili hoi ⁊c. id ẽ

nullius vtilitatis.vel pᷣcij.vel valoꝛis hõö.

Et debent pᷣdicta ſcribi ꝑ h. ⁊ ſinec.

Niliacus.ca.cũ.ptinens ad nilũ.vłęgypti⸗

acus.⁊ ðꝛ a nilus.Et niloticus.ca.cuᷣ.i eo
dem ſenſu. Vñ Lucanus in. ix. Rege ſub

impuro nilotica regna tenente.

Niligena. nę.cõis ge.pe. coꝛ. genitꝰ a nilo.

vel in ęgypto.

Nilotis. tidis.ęgyptiacus. ⁊ ðꝛ a niuus.
Nilus.li.m. g.i.fluuius egypti.ſic dicus.

q̃i nilion.i.limũ trahẽs qͥ fecunditatẽ effiẽ
Nimbꝰ.bi.m.g.i.denſitas nubis in tempe

ſtate obſcura.⁊ ðꝛa nubes.Et ſunt nimbi

repẽtinę pluuię.Sʒ pluuias vocamꝰ len/
tas ⁊ iuges.q̃i fluuias vel q̃i fluẽtes. Inð
nimboſus.ſa.ſũ.i.tempeſtuoſus.nubiloſꝰ
Et hinc nimbus vẽtꝰ aꝗᷓ mixtꝰ. Item nim
bus eſt faſciola tranſuſa ex auro inſuta i li
theo.qð eſt in fronte feminaꝝ. IJñn nimbo/

ſus.ſa.ſum.ł nimbatꝰ.ta.tũ.i.nibo oꝛnatꝰ

Nimmarus.i.maritus cuius vxoꝛ męchat᷑
7 ipe tacet.

Nympha.pheę.f. g. eſt dea aqꝝ.⁊ ſpalit᷑ fon
tium. 2 ð a nubes.qꝛa nubibꝰ aꝗ veniũüt.
⁊ hñt oꝛiginẽ.⁊ dicũt᷑ nymphę eędem ꝗ̊ͥ et

muſeę.nec imerito. Nam aqmot muſa effi⸗
cit. Itẽ nympha ðꝛipᷣa ad. Anð nympha
ðꝛ ſpõſa in nuptijs.ſic dicta ꝓ officio laua⸗
tionis.qð etiã ad nomẽ nubentis alludit.

Vñ Ouið.epi.Grata ferũt nymphis pꝛo

ſaluis dona maritis.⁊ cõponit᷑ cum para.
qð eſt iuxta.⁊ ðꝛ paranympha R
Ningidꝰ.da.dũ.i.niueꝰ.cãdidꝰ.⁊ coꝛ.gi.

Niſus.ſus.ſui.i.conamẽ.⁊ ðꝛ a nitoꝛ.teris.

Et niſus.ſa.ſuʒ.ꝑticipiũ. Itẽ h̊niſus.niſi
ꝓ q̃dã aue ꝗ̃ alio noĩe ðꝛ alietꝰ.⁊ ðꝛa Niſo

rege magarenſiũ. qͥ in illã auẽ ᷣm fabulas

poetaꝝ mutatꝰ fuit.⁊ ꝓdu.pᷣmã. Iteʒ niſi
eſt ↄiunctio.⁊ tũc coꝛ.pᷣmã. VUñ qdaʒ. Nõ
ſunt qͥnq; niſi dño dare vulnera niſi.Non
eſt tuta niſi ſine niſo filia niſſ.

Nitedula. lę. pe. coꝛ.qðdaʒ aĩal quaſi ignis

in nocte lucens.⁊ ðꝛ a niteo.nites.
Nitella.lę.f.p.i.paruus nito
Nitens.entl.oĩs ge.pꝑticipiũ de niteo.tes.i.
lucẽs.micans.ſplendẽs.⁊ coꝛ.pᷣmam.Itẽ

nitens ꝑticipiũ de nitoꝛ.terl.i.incumbens

laboꝛãs.⁊ tũc pð.pᷣmã. Vñ enitẽs.renitẽſ

⁊ ↄſiłia pñt pe.coꝛri.⁊ ꝓducẽ diũſis reſpe

ctibꝰ. Vñ. Rex byſſo renitẽs aſinꝰ ſit clu⸗

ne renitẽs. Itẽ.Eſt vgo renitens ad amã/
tum vbs reniten.
Nitidus.da.dũ.i.ſplẽdidus.clarꝰ.oꝛnatꝰ.
cultꝰ. ꝓbꝰ.⁊ ðꝛ a niteo.tes.qſi nitoꝛi datꝰ.

Iiñ nitiditas. tatis.

Nitoꝛ.orl.m.g.i.ſplendoꝛ.candoꝛ.⁊ ðꝛa ni
teo.tes. ⁊ coꝛ.pᷣmã.ſed ꝓð.pe.gti.ſed Nij/
toꝛ.terl.vbũ eã ꝓdu. Vñ. Res ẽ pulcrani
toꝛ.in quem ſupꝑ oia nitoꝛ.

Nitrũ. tri. n. s. qdã ſpẽs trę ſimib minuto ſa

Mobil. lis. 9

pulo.cui ſi a infundit᷑ fumigat ex qͥ medi
cinę fiun t.⁊ ſoꝛdes veſtiũ ⁊ coꝛpoꝝ lauat.
Anñ ⁊ ðꝛ a niteo vela nitẽdo.qꝛ res nitidaſ
facit. Vel ðꝛa nitria regione vel oppido
vbi naſcit᷑. natura eius nõ młtũ diſtat a ſa
le.Habet em vtutẽ ſał.⁊ ſimilit᷑ oꝛit᷑ in lito
ribus caneſcentibꝰ ſiccitate m Hugl.Na
pias vo dicit. Nitrũ ſpẽs ſał ex aq ⁊ terra
factũ inuenit᷑ in egypto. Nitrũ de aq̃ fit ex

nimio ſoł caloꝛe in paleſtino. Añ ꝓu · xxy
Acetum in nitro. Item Hiere.ij. Si laue/

ris te nitro t ⁊c. .
Niuoſus.ſa.ſum.i.niue plẽꝰ.⁊ ðꝛa nix.

Nix. niuis.f.g.ðꝛ a nubes.qꝛ a nube venit.

Iñ niueꝰ uea.ueũ.i.cãdidꝰ.⁊ h̊ ⁊ hęc niua
ſis.⁊ h le.⁊ coꝛ.ni.nix.uiſ.⁊ ab eo venietia
Nixus.xus.xui.i.ꝑtus vł conat.⁊ dꝛ a ni/
toꝛ terl. Itẽ ðꝛ mobilit᷑ nixus.a.ũ.ꝑticipin
2 t. æ le.i.ingenuꝰ. generoſus
nclarus.feſtiuus. vetuſtus. ⁊ ðꝛ nobik. qſi
notabił. eo ꝙ facile notat᷑.ſ.cuius nomẽ et
genus cognoſcitᷣ

Nocticorax.racl.vłnycticoꝛax.ipᷣa eſt ⁊ no

ctua. qꝛ nocteʒ amat. Eſt em lucifuga ⁊ ſo
lem videre nõ patit᷑.⁊ coꝛr᷑..

„ £

Nocticula.lę.pe.coꝛ.dimi.de nox.i.parua

nox. Item nocticula.i.luna.

Noctiluca.cę.qͥdã vᷣmis nocte lucens.et ðꝛ

a luceo.ces.vel alux.⁊ ꝓdu.lu.
Noctipugnꝰ.a.ũ.i.obſcurus.⁊ ðꝛ a nox. et

pugno.qꝛ q̃i noctibꝰ cõpugt᷑ vel copugt.
Noctiũ.ctij.dixer̃t antiqͥ.a qͥ cõponit᷑ trino

ctium.q̃drinoctiũ qͥnqnoctiũ.eqͥnoctium.
Itẽ pᷣm qͥſdã noctiũ eſt gtũs plalis de nox

Noctua.tuę.hęc ⁊ nyctimene ðꝛ.⁊ ðꝛ a nox

5 eo ꝙ de nocte circũuolat.⁊ ꝑ diẽ nõ poſ
it vidẽ.nã exoꝛto ſplendoꝛe ſoł.viſus illiꝰ
hebetat᷑ ãc aũt ſola inſula cretẽſis nõ hʒ
q ſi veniat aliunde.ſtatim moꝛit᷑. Noctua
aũt nõ eſt bubo.nam bubo maioꝛ eſt
NHocturnus.na.nuʒz.⁊ h̊ͥ ⁊ hęc nocturnal.et
H le.res noctis.vel ptinens ad noctem.
Hocuꝰ.cua.cuũ.i.nocens.vel cui nocetur.
⁊cõponit᷑ Innocuus. (nodꝰ
Nogellꝰ.li ⁊ nodulus.li.ãbo di.i.paruus
Nodus.di.m.g.i.ligatura.inuolutio.et ðꝛ
nodus in exercitu dẽſa pedituʒ multitudo
ꝓ difficultate dictꝰ.qꝛ vix poſſit ſolui. Jñ
nodoſus. ſa.ſum.i.plenꝰ nodis.⁊ cõponit
Enodis.trinodis.q̃drinodis.Et hinc tri⸗

nodiũ.q̃drinodiũ.⁊ ꝓð.no. Vñ Ouidiuſ

epi. Ofſ⸗ a mei fratris claua perfracta trino
di. Idem Ouið. in meta. Mollia nodoſ

facit internodia popllllter.
Moe interpᷣtat᷑ reqes.qꝛ ſub illo o ia vetera
opa qeuerũt ꝑ diluuiũ. VUñ ⁊ cũ pater eiꝰ
vocaret nomẽ eiꝰ Noe dixit. Iſte reqeſce/
re nos faciet ab omnibꝰ oꝑibus nrpis
Noemi interpᷣtat᷑ ↄſolata.qꝛ marito ⁊ libe/⸗
ris ꝑegre moꝛtuis Ruth moabitidẽ in cõ/
ſolatione ſua tenuit.

MWoetiani heretici a dã Noeto vocati. qui

dicebãt chriſtũ eundẽ eſſe ⁊ prem ⁊ ſpiritũ
ſanctũ.ipᷣamq; trinitatẽ in officioꝝ noibꝰ

. nõ ꝑſonis accipiũt. Vñ ⁊ patripaſſiani vo

cant᷑.qꝛ patrem paſſum dicũr.
Noys.i.mẽs.vel ratio.ſũma ꝑs aię. Item
noys. volũtas dei vłmẽs ꝗᷓ ꝓuidentia ðꝛ.
Mola. le. f. g. ꝗdã ciuitas capanię. Itez hec
nola. le. illð tintinabulũ qð appẽdit᷑ collis
canũ. vel pedib- auiũ. vel alið qð appẽdit
frenis ⁊ pectoꝛibus equoꝝ.vt cũ qͥdã ſoni
tu incedãt eqͥ. Et ðꝛ a nola ciuitate.qꝛ ibib

mum fuit factũ ⁊ inuentũ tale inſtrᷣm.⁊ am

pliato noie. inuenit᷑ nola ꝓ libʒ pua cam⸗
pana. vel ꝓ libet capanella refectoꝛij. Et
coꝛ. no. Un nołpłis nũeri caſus ablti coꝛr.
no.ſed noł vbũ ꝓdu.no. Nñ qͥdam. Cuiꝰ
colla nołreſonant hęc tangere nolis.
Noma foꝛte apð gręcos nõ eſt in vſu. ſʒ ap/
ponit᷑ o.⁊ O onoma idẽ qd nomen. ⁊ O a
nemin vbo greco. qð eſt tribuere. q̃ tribu
ens.qꝛ tribuit vnicuiq; rei q̃litatẽ. Et cõ⸗
ponit᷑ cũ dis tris ⁊ tetras.⸗ ðꝛ B diony⸗/
mum. trionymũ.tetraonymũ. Item cũ po
lis.⁊ ðꝛ polyonymũ.dionyma.trionyma.
tetraonyma. polyonyma. ſunt duo vl tria
vel q̃ttuoꝛ.vel pła nomina idẽ ſigntia ⁊ ap
pellatiua. Iñn dionymus.ma.mũ. triony/
mus. ma. mũ. tetraonymus ma. mũ.poly
onymꝰ. ma. mũ.in eodem ſenſu.ſ. illeqͥ hʒ
duo vel tria vel ttuoꝛ vel plura nomina.
Nomen. inis. ðꝛ ab onoma greco. qð ideʒ ẽ
qð nomen. ſicut dicit Priſcian Vk vt alij
dicũt a notamine.q̃ſinotame.q per ipſuz
ſubam ⁊ qlitatẽ alicꝰ notamꝰ.Nomẽ etiaʒ
Zꝛ fama. vel opinio. Jñ nominoſus.ſa. ſũ.

idẽ famoſus. Itẽ a nomẽ cõponit Bbino⸗

men. inis.i. duo noĩa. p̊ trinom. inis. qᷣdri
nomẽ.inis.i.tria łqttuoꝛnoĩa. In h⁊ hęc
binomis. 1 B me. trinomiſ. 2 B me. qdrino
mis. ⁊ B me.Et binomiꝰ.a.ũ.Atrinomius
a.ũ.q̃drinomius.a.ũ.qͥ duo veltria vlãt/
tuoꝛ noĩa hʒ. Et vt dicit Priſcl. ꝓpũ nois
eſt ſigre ſubam ⁊ qualitatẽ. Noĩim aliud ꝓ
pum. aliud appellatm. Probum nome eſt

„

illud quod puatam ſubam 7 puatã enat⸗

niat. vt oannes. Appellatm nom̃ eſt illð
aret de cõe eſt młtoꝝ.qͥs eadẽ ſuba vel
Adlitas generał vel ſpalis iũgit.generał. vt
aimal.ſpãlis vt hõ.Spẽs ꝓpᷣoꝝ noim tm

ſunt qttuoꝛ.ſ.nomẽ.pſᷣnomen.cognomen ⁊

agnomen. Nomẽ eſt ppᷣe ꝓbuz qð impõi⸗
tur alicui nõ hñti nom.vt Socrates. Lrę
nomen qð imponit᷑ alicui cã differẽtię. vt

Luciꝰ catilina. Cognomen eſt cõe totiꝰ co

gnationis nomẽ.vt Scipio. Agnomẽ qð
imponit᷑ aliqͥ euentu. vt ab africa dictꝰ eſt
Scipio africanus.qꝛ deuicit africam.,.
Nomia vel nomos gręce.i.lex.

,

Nomiſma.atl.n.t.i.ſigura vłimago ꝗᷓ fit in

numis. vel etiã idẽ eſt qð numus. et coꝛr.·

pmã. Vñ Oꝛatiꝰ in epi. Retulit acceptos
regale nomiſma philippos

Nomius.mia.miũ.i.legał.⁊ ðꝛa nomos vł
nomia. Itẽ h̊ nomiꝰ.i.paſtoꝛ a nomeos.i.

a paſcuis ſic dictꝰ. In nomiꝰ.mia.miuʒ.i.

paſtoꝛał. VUn apollo dictus eſt nomius.i.

paſtoꝛał.vel legala lege choꝛdaꝝ.
HNHomos gręce ðe paſtoꝛ latine.

Nonaginta ðꝛ a nouẽ ⁊ gentos.qð eſt decẽ

qſi nonies decẽ. Iñ nonagenꝰ.na.num.et
nonagenariꝰ.ria.riũ.⁊ nonageſimꝰ.a.ũ.

Nonaria. rię.i.meret᷑x.⁊ ð: a nona. qꝛ ante

nonã nõ licebat ei exire de ꝓpſtiblo. Cõſue
tudo em̃ erat olim apð rhomanos vt vſq;
ad nonã hoꝛã ð cõmodo rei publicę diſpu
tarent.neq; alicui delectationi añ nonã va
carent. VUn meretrices dicte ſunt nonarię

qꝛ ad hoꝛã nonã ⁊ nõ añ de ꝓſtibuł exibãt

neſi pᷣus egrederent᷑ iuuenes impedirent.
Nonariꝰ.ria.riũ.ð a nouẽ. Et nouenꝰ.na.
nũ.Et nouenus.ni.Et nouenarius.rij.
Nonę.nonaꝝ.qͥdã dies mẽſis.ſ.qͥntus łᷣſe/
ptimꝰ. qꝛ tunc incipiebant nundinę. Inde
B ⁊ hec nonał.⁊ Ble.

Nongenti.te.ta.i.nonies centum. ⁊ ðꝛa no
uem ⁊ centũ.⁊ mutat᷑ c.in g. añcedenten.

ſicut etiã in qdringenti.qͥngẽti.ſeptingẽti
octingẽti. In alijs aũt noibus retinent c.
Vt tricenti. ducenti. ſeſcenti vel ſexcẽti.
Nonus.na.nũ.ðꝛa nouẽ.Et hęcnona.nę.
ꝓ quadam hoꝛa diei. “
Norj.f.g.ꝗdã ciuitas eſt. Iñ noꝛicꝰ.ca.cũ.
Vt Noꝛicꝰ enſis.qꝛ ibi optimi fiunt enſes.

Noꝛma gręce.i.regula latie. Et inde ðꝛ noꝛ

—

ma cemẽtarioꝝ.ad quã opoꝛtet rũdẽ ſtru⸗
ctura parietũ extra quaʒ nihil rectum fieri

—

põt. Itẽ a noꝛma cõponit᷑ abnoꝛmis. de/

noꝛmis.enoꝛmis.innoꝛmis.oia in eodem

ſẽſu.ſ.defoꝛmis.turpis.inanis grãdis.

irregular illitterat?. craſſus. In hec Ab⸗

Nota.tE.f. g.i.macła vłcul⸗(ſaq; minerua.
pa vel ſignũ qð aliqd notat.vt litẽ vel repᷣ

henſionẽ. Iñ hęc notula.lę. ⁊ hęc norella.

lę.ambo di. Et eſt notula bꝛeuis lucida et
apta traditio eoꝝ ꝗᷓ ſunt alibi diffuſiꝰ ꝑtra
ctata. Itẽ a Mota ðꝛ h notariꝰ.rij.qͥ notas
fac.vt in charti publicl. Et adiectiue nota
rius.ria.riũ.qð ad notariũ vel notas per/
tinet. VUñ ⁊ ars notoꝛia dicta eſtꝗ olim cõ

ſiſtebat in ſol notuł. Itẽ note dicunt argu
mẽta. ſig. rönes.iudicia. teſtiõia. ↄiecturę

ſuſpicatiões. Et coꝛ.ᷣmã nõ.ſʒ notꝰ. ta. tũ
eã ꝓð. VUñ Eſt ĩ frõte nõ furti ꝓ crimĩe nõ
Nothus.thi.m.g.⁊ hęc notha.theę. qͥ vel ꝗ

natus vel nata eſt de nobili pr̃e ⁊ ignobili
mre.ſicẽ de ↄcubina.Et ðꝛ nothꝰ.qꝛ natus

ſit de nota.i.de infamia ⁊ culpa.huic ↄtra
rius eſt ſpuriꝰ.qͥ.ſ.natꝰ eſt de nobili mr̃e ⁊
igbili pr̃e. Iñ nothꝰ.tha.thum. adiectiue
NVñ noia a grecl.ĩpꝑte detoꝛta dicũt᷑ notha
qꝛ nobilem hñt preʒ.i.pᷣncipiũ.ſ.gręciſmũ
⁊ ignobilẽ matrẽ.i.finem.ſ.latinitatẽ Sũt

Slatina noia ꝗᷓ pᷣncipiũ ⁊ finem hñt latinũ.

vt albꝰ. Gręca ſunt ꝗᷓ gręcũ hñt pᷣncipium
2 finem. vt ggios. Notha vo ſunt ꝗ grecũ
hnt pᷣncipiũ.ſed latinũ finem. vt p.Ex af⸗

finitate tñ pᷣncipij notha dicunt᷑ qñq; gre/

ca. Sed ex affinitate finis qñq; dicunt᷑ lati
nam hugg. .

Notoꝛiꝰ.ria.riũ.i.mãifeſtꝰ. Et pᷣm iuriſtas

notoꝛiũ mitiplicit ðꝛ vł diſtinguitur. Naʒ

aliud eſt notoꝛiũ iuris.alið facti. Notoꝛiuũ
iuris eſt de qͥ eſt canonice ↄdemnatus.
vel in iure ↄfeſſus.vłꝑ legitimas ꝓbatio⸗

nes ↄuictꝰ.Notoꝛiũ vo facti ẽ cuiꝰ teſtis ẽ
ppls.⁊ diſſimulationi ſiue iuſtificatiõi nõ

eſt locꝰ Et intelligit ppls eſſe teſtis ſiue ſit
crimen oĩbus notuʒ qͥ ſunt in loco illo ſiue

maioꝛi ꝑti. Itẽ in notoꝛio iuris exigit᷑ qñ/⸗
qᷓ; ꝓbatio ↄtra negantẽ. In notoꝛio vo fa

cti nõ reqͥrit᷑ oꝛdo iur qͥẽ als regularit᷑ ob⸗

Fuãdꝰ.Euidẽtia em̃ patrati ſceler clamo/
re nõ indiget accuſationis.Et ſi foꝛte iuðx
velit talit᷑ delinquentẽ ſᷣm qð ius poſtulat
coꝛrigere vel punire.⁊ ille appellat.nõ eſt
appellationi hmõi deferendũ. Item noto
rium facti ſubdiuidit᷑.qꝛ alið eſt notoꝛium
facti pꝑmanentis actu. vt cũ qͥs publice te/
net adulterã vel ↄcubinã in domo. Aliud

eſt notoꝛiũ facti trãſeũt actu. vt ſi aliqs in
publico intfic hoĩeʒ.vel feẽ ſacrilegiũ. vel

aliqͥd ſiłe. Aliud eſt notoꝛiũ factipᷣſumpti.

yt ſi aliquis publice habitus eſt pꝛo filio.

noꝛmitas. denoꝛmitas. enoꝛmitas innoꝛ/
mitas. Vñ Ruſticꝰ abnoꝛmis ſapiẽs cral⸗

— —

——- ——B ðõ £W

— n —

1
i

S

coõſanguineo vel affini alicuiꝰ. Et aaͤbuſ

dam dꝛ notoꝛiũ pᷣſumptũ. Bicũt aũt quod
eſt notoꝛiũ iurl.notoꝛiũ facti.⁊ notoꝛii pꝑ⸗

ſumptũ.Et eſt notoꝛiũ pſũptuʒ.vt ſi aliqs
publice habit eſt ꝓ filio alicuiꝰ.vbi nõ ſe⸗

quit᷑ alia ꝓbatio neq; reqͥrit.O eniʒ aliqs
ſit filius iſtiꝰ.nõ põt vere ꝓbari Idẽ dicũt

in foꝛnicatiõe. Si em cleric' iuuenis et cu⸗
pidus ſecũ habeat euidẽt᷑ in domo iuuẽcu

lam ſuſpectã.nõ eſt notoꝛia foꝛnicatio.ſed

pᷣſumpta Nam vt dicit Ouið.epi.A iuue

ne ⁊ cupido credat᷑ reddita vgo.

NMotria.trię.f.g.i.pinna.

Notus.noti.qͥdã vent. . auſter. ⁊ coꝛ.pᷣmã

ſed notꝰ. ta. tũ. ꝓ cognitus ꝓducit pmam.

Vñ qͥdam. Merflat ſumma notcrebꝛo mi
hi flminenotuus.
Notꝰ.ta.tũ.i.cognitꝰ.⁊ ðꝛa noſco.ſcis.

NHouacula.lę.fę.g.i.raſoꝛium.⁊ ðꝛ a nouo.

uas.qꝛ nouat hoĩeʒ. Vñ Judid..xiij. No/⸗
uacula nõ aſcendet ſuꝑ caput eiꝰ. Et pſał.
Quaſi nouacula acu ta feciſti dolũ. Noua
cula etiã ðꝛ ferreũ inſtr̃jm quo ſolet radi et
parari pgamen.
Nouale.lis.n.g.⁊ hęc nouał lis.in eodem
ſenſu.i.ager q̊ͥ ſingułãnis renouat᷑ arãdo.

vłqͥ mũ nouus pᷣſcindit᷑ ⁊ arat᷑.vłqͥ alter

nis annis vacat nouãdaꝝ ſibi viriũ cauſa
⁊ðꝛ a nouo.uas. Vñ Airgilius in bucoł.
Impiꝰ hęc tam culta noualia miles habe⸗
bit. Ecce in neu.ge.poſuit. Idem in geoꝛ.
Alteriꝰ ſi tu tõſas patiare nouales.ecce in

feę.ge. Et h̊ ⁊ hcnoualł innenit᷑ in eodem

ſenſu m Hugl. Pap̃. wo dic. Mouales di
cimꝰ ſiluas vel campos nuꝑ ſatos.

NHouatiani hęretici a Nouatio rhomę vrb

pᷣſbytero exoꝛti.q̃ adũſus Coꝛneliũ cathe

dram ſacerdotalẽ conat inuadere hęreſiʒ

inſtituit. noluit apoſtatas ſuſciꝑe.⁊ reba/
ptixans bapticattoss.
Nouatio.eſt pᷣorl debiti a pᷣorl obligationis

ptibꝰ h̊ volentibꝰ expᷣſſe in aliã obligatõeʒ

trãſfuſio vel tranſactio. vbi gra. Debui ti
bi centũ aureos ſub ↄditiõe ſi nauis vene
rit ex aſia.placuit int᷑ noſ nonare obligatio
nem. vt illud qð debui tibi ſub ↄditiõe pu
re ⁊ ſine cõditione debeeam.
Nouellus.la.lũ.ðꝛ a nouꝰ.Itẽ nouella.lę.
ðꝛ ramus arboꝛis.tener ⁊ nouus. Vñ pſał
Filij tui ſicut nouellę olinaz.
Nouem.nomẽ nũerale płis nu.oĩs.ge.ide⸗
cli.⁊ ðꝛ a nea gręco.qð eſt nouem.
Nouẽber.mẽſis qͥdã dictꝰ a nouẽ ⁊ imvᷣ.qꝛ
non'a martio pᷣmo mẽſe.⁊ tũc imbꝛeſ abũ
Nouẽnis.nis..t.⁊ h̊ ne.i.nouẽ an⸗(dant.

noꝛũ.⁊ ðꝛ a nouem ⁊ annꝰ. IJñ h̊ nouẽniuʒ

nij.ſpaciũ nouem annae.
NMouẽſiles.płałnu.cõis ge.qͥdam dij ſic di⸗

cti a nouem ⁊ ſalio.qꝛ nouẽ inſultibꝰ nauẽ
infeſtãt. AVñ dicũt ꝙ ſi euaſerit nauis deci
mum inſultũ nõ deinceps timẽt. Añ luca⸗
nus in.v. Hoc fatũ decimus ductu mira⸗
bile fluctus. In valida tunc puppeleuat.
NPaßp̃.etiã dic. Nouẽſiles.i.ſaltatoꝛes io/
Nouerca.cę.f.p.pr̃is vxoꝛ ſecũda.di⸗( uis.
cta ab eo ꝙ noua ſuꝑducat᷑.⁊ coꝛ.pꝛimam
AVñ qͥdam. Gaudet in afflictos ſeuire no/
uercę ptãs. Iñn nouercał..t.⁊ B le.id ẽ ad
nouercã ꝑtinens. vel malus vel peſſimus
qꝛ nouerca ſolet eſſe mala puignis.
HNHouiciꝰ.cia.ciũ.i.nouit᷑ ↄuſus.⁊ ðꝛa nonꝰ
qſi ad noua paratꝰ. Et coꝛ.j.añ c. Juuena
lis tñ neceſſitate cõpulſus eam ꝓð.dicẽs.

Janm ſedet in ripa tetrũq; nouiciꝰ hoꝛret.
Nouiluniũ.nij.tꝑs qñ luna noua eſt.i.cum

incipit illuminari a ſole.

ℳ

Houus. ua. uũ.i. recẽs.nõ vetuſtꝰ.ſ.in pᷣnci

pio ſui.⁊ ðꝛa neos vel neon.qð eſt nouum
Et nõ nouus ðꝛ qñq; inuſitatꝰ.qnq; ma
gnus. ꝓtẽ nouiſſimꝰ eſt ſuꝑlatiuꝰ de nouꝰ
⁊ tñ mutat eiꝰ ſigtionẽ. Dicit᷑ ei nouiſſimꝰ
id ẽ vltimꝰ. Et raro inuenit᷑ in ea ſigtione
quã debet hr̃e ſuꝑlatiuꝰiſtiꝰ poſitiui nouꝰ
ua. uũ. Añ ¶ atih.ij. Sic erũt nouiſſimi
pᷣmi. ⁊ pᷣmi nouiſſimi.i.vltimi. .
Nox nocti.qð gręce ðꝛ nyx.nyctos.eſt ſoliſ
abſentia qᷓ;diu ab occaſu ad oꝛtum rurſus
aſcendat. Iñ hęc nocticula. lę. di. Moctis
ptes ſunt leptẽ. ſ.veſpeꝝ.crepuſculuʒ ⁊c.

2

vide ſupꝛa in crepuſculũ.

Noxa. xk. f. p.i.culpa.delictũ.⁊ ðꝛa noceo.

Noxius.xia.xiũ.i.nocuus.culpabilł.mal.
⁊8ꝛz a noxa. Iñ h̊ ⁊ hęcnoxiał.⁊ hᷣ le.idem
qð noxius. MUD

Nubes. bis.f.g. ᷣm Iſido.in xiij. etymol.
ð a nubo.bis.i.tego.qꝛ nubit.i.tegit celũ
Inde ⁊ nuptę.qꝛ vultus ſuos velent. ⁊ ne
ptunus.eo ꝙ nubat.id eſt mare et terram
tegat. Nubes autem aeris denſitas facit.
Venti enim aerem conglobãt.nubẽq; fa⸗
ciunt. Iñ nubecula.lę.dimi.i.pua nubes.
2 ꝓdu. nu. S
Nubidus.da.dũ.i.obſcurꝰ.⁊ ðꝛ a nubes qᷣ
nubi datus.⁊ coꝛ.bi. M ⸗
Nubil.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.ad nubendũ habilis

Mubifer. ra. rũ.i.ferẽs nubem.⁊ coꝛ.pe ·

NHubiger.ra.rũ.pe.coꝛ.gerens nub?·
Nubili. li.i⸗nubes vłobſcuritas. ⁊ dicit a

Nubes. Jñ nubilus. la. lũ.i.obſcurꝰ.ſpiſſꝰ.

Vñ Ouið.triſtiũ.Cũ fueris fęlix multos
nuinerab amicos. a ſi fuerit nubila ſo-

lus eris. Iñ nubiloſus.ſa.ſum.
Mucicula.lę.dimi.i.parua nur. .
Nucilla.le.i.amygdala.ſ.minoꝛ ſtur
Nucleariꝰ. rij. f. g. arboꝛ ꝗ fert nuces. ⁊ ðꝛa

nux. Jñ nucleariũ.rij idẽ ł locꝰ vbi nuces
Nucdleꝰ. clei.id qð latet intra teſtã (creſcũt.

nucis. ⁊ ðz a nux. vłnucleꝰ ðꝛ anubo. bis.
So ꝙ duro coꝛio ſit nuptꝰ.i.tectꝰ. Iñ nucle
Nucula.lę.dimi.i.parua nux. (olus.li.di.

Nudipes.dis.F.g.i.nudis pedibꝰ. IJñ hęc

Nudipedalia. lię.i. nuditas. et ꝓpe pedum
Naudulus. la. lii. pe. coꝛ. i. ex toto nuldſuu.
Miudus. da. dũᷓ. i. expoliatꝰ. ſiue veſtibꝰ er /

uutus. In hęc nuditas. tatis.

Muga.gę.f. g.i.beffa. deriſio. mendacium.

turpitudo. macula. za nugoꝛ. arl. Inde

heęc uugula.lę. ⁊ hęc nugella.lę. ãbo di. et

nugoſus.ſa.ſũ.i.plẽꝰ nugl. Iñ nugoſitas.

tat. Iñ H ⁊ hec ⁊ nugax.c.i.vanꝰ.fatuꝰ
Qoaſſidue nugis intendit. Iñ nugacitas

7 Nugaculus.la.li.i.aliq;tulum nugax.
Nugicanꝰ.na.nũ.pe.coꝛ.i.canẽs nugas P

NMNaugidicꝰ. ca. cũ pe. coꝛ. i. nugas dicens

NMNMugiger. ra. rũ.i.nugas gerens.

toꝛ. ⁊ turpis nuncius.

Mugigerulus.la.lũ.pe.coꝛ.i.nugaꝝ poꝛti/

HNugiparus. ra. ri. pe. coꝛ.i. nugas pariẽs.
Nugas. ois.g. indecli. in ſingłari. ⁊ in plali

idẽ eſt qð nugax. Et vt dicũt nomẽ eſt he/

bꝛeuʒ. Vñ Sophonis.iij. NMugas qͥ alege
receſſerat cõgregabo. Nugas.i.vanos. v

q̃ ad nullã vtilitatem ꝑtinẽt. Siẽ qdam ex

poſitio vt noſſe poſſum⸗ hebꝛaicã linguaz

oĩim linguaꝝ eſſematrem. .

MHNullatenus. vłeſt dictio cõpoſita. vł potiꝰ

Iñ numellat. ta. tũ.i. numella ligatus

Numen. inis.n. g.i.diuinitas.vel ipᷣe deus

xel dei ptas. vel maieſtas. Et coꝛ. pe.gti.

Inñ numinoſus.ſa.ſü.i.plenꝰnuminibus.
Numeraria. rię.f. g. dea numeri.
Numerꝰ.ri.m.g.ðꝛ a Numa impatoꝛe rho

mano. qᷣ pᷣmo repperit numex apð rhoma

nos. Et eſt numerꝰ collectio vnitatuzʒ. ſiue
aceruꝰ ex vnitate ꝓfuſus. Et ſᷣm h̊ tm pla
ritas ðꝛ numerꝰ.ſ.binarius vel ternarius.

vel maioꝛ numerꝰ. Itẽ numerꝰ de qñq; ſin

gularitas.i.vnitas. Numerꝰ etiã ðꝛ acci/

dens ꝑtiũoronis.ſ.q̃dã modus deſignãdi
q dictioni ineſt.eo ꝙ ꝑ ipᷣm fit ᷣmo.vłtãqᷓ;
de vno vel tãq; de pluribꝰ qð ꝑ determia⸗
tionem diſcernit᷑. vel ↄſtructionẽ eiꝰ. Inð
numeroſus.ſa.ſum.i.multꝰ.nũero abun/

dans. Et numeroſitas. tatl.i.młtitudo Et

numerarius.ria.riũ.

Numida.dę.ligua numidaꝝ vagę ⁊ incer/
te ſedes dicunt᷑. Iñ h̊ ⁊ hęc Numida. dę.
. he.·coꝛ.i.vagãs.incertꝰ.incõſtãs.ifidelis.
Et qꝛolim numidę vagabãt᷑ huc⁊ illuc ñ

hñtes certã mãſionẽ.iõ dicti ſunt numidę

IJñ hecnumidia. dię.t᷑ra eoꝑ. Et hincmõ

ſumit᷑ h ⁊ hec numida.dę.qͥ eſt de kra illa.
ſiue ſit iſtabił ſiue ñ.⁊ numidicꝰ. ca. cũ.idẽ

Numillus. li. dimi. i. paruꝰnummus
Numiſma. atl.n.t.idẽ qð numꝰ. Et numiſ/

ma.i.numi ꝑcuſſura.figura.imagoꝗ̃ in nu
mis fit. Idẽ ⁊ denariꝰ ðꝛ. Añ ðꝛ numiſma
q̃ſi numi imago. Vñ Matth.xxij. Oſten
dite mihi numiſma cẽſus.at illi obtulerũt

Numoſus.ſa.ſum.i.numis ple (ei denariũ
nus. Iñ hec numoſitas.tatis.
HNumulariꝰ.rij.i.monetariꝰ.mẽſariꝰ.cam/
pfſoꝛ. negociatoꝛ. Vñ matth.xxv. Opoꝛ/
tuit & te cõmittẽ pecuniã meã numularijs.

—, — „ 5—

—, —

qdam irregularis vocũ ↄgeries.loco vniꝰ Numulꝰ.li.⁊ numillꝰ li abo di.i.puꝰ numꝰ
Dictionis poſlta. HBum'. mi. i. denari. T 8ꝛ äſi nomꝰ a noie.
Nullus.la.li.ðꝛ a non ⁊ vllus.⁊ facit gträ qꝛ noĩiat᷑.vel qꝛ noibus pᷣncipũ numi effigi

NMNuma. rex rhomanoꝝ qͥ pe' rhomulũ ſecun

nullius ſm modernos. a dtũs nulli. CLam antur. wo qdã dicũt ꝙ a numa põpilio.
gAIntiqui dixerũt.gtõ nulli. nullę.nulli.dtõ

nullo. nullę.nullo. AUñ Hiere.xiij. Lũba/
re qð nullo vſui aptum eſf. .

D' reguit. hpᷣmꝰ rhomais ſaẽ iſtituit deoꝝ

Numarius.rij.m.g.ðꝛa numꝰ. Et diceban

tur numarij qͥdam ciues q̃ publicũ numuz
eęgrario inferebant. Itẽ a numus ðꝛ hecnu⸗
maria.rię.lex de numwie.
Numatus.ta.tũ.i.plẽꝰ numis. Vñ Oꝛatiꝰ

in epi, Ac bñ numatũ decoꝛat ſuadela ve/

NHumella Ie. qddã genꝰ catenaꝝ qͥ (nuſq;.

drupedes ligant᷑.ĩnũerł macuł ↄtextum

vel a nũero dicat᷑.nõ ꝓcedit.cũ numꝰ pri⸗
mam longaz habeat. numa vel numeruſ
pmã breuẽ.alit᷑ neceſſariũ eſſʒ ꝙ numꝰ per
duplex m. ſcribẽt᷑.qð tñ antiq̃ꝝ autoꝛitati

⁊ vſui repugt. Vñ iuuenał. Ereſcat amoꝛ

epi. Et bñ numatũ decoꝛat ſuadela venuſ

q;. Itẽ Cato. Diues hʒ numũ.ſed numus

nonñ hʒ ip̃m. Et olim num dicebat᷑ argyrꝰ

qꝛ fiebant numi ᷣmũ de argento.qð gręce

argyros dicit᷑.Et tria queruntur in numo
ſcilʒ metallum. figura.⁊ pondus. ⁊ ſi ali/⸗

quod iſtoꝛum defuerit numus non erit.

— V — — —

N

er/
e.
i
nie
en
i
d

Nn
i

w
NR
auns.
pund
1i.

Nole⸗
un e-
nunen
un er
Worlen
una:
au'i
6 enul
gumus
iugtt
ogle
Ununno
1ſ
cn.

”

Nucius. cij. m. g. ⁊ hecnũcia.cie. q. vłꝗ nũ/
caiiat. Et h nũciũ.cij.qð nüciat᷑. Cõfundit᷑

tñ hęc ꝓpetas. Iñ nuciolus.li.⁊ hęcnun/⸗
ciola. lę.⁊ B nunciolũ.li.dimi.⁊ coꝛ.so.

Nundinę.naꝝ. ꝓłis nu. In ſingulariaũt ra
ro inuenit᷑.⁊ ſũt nũdinę mercatiũ publicꝰ
puẽtꝰ ad merces emẽdas vel vendẽdas.

ſqͥs cõponit᷑ ex nũ ⁊ qs.⁊ mutat᷑ m. inn.
ſequẽte q.Cũ qui aũt nũq; cõponit᷑ nũ.

Nuperꝰ.ra.rũ.dicebãt antiq.i.nouꝰ.noui /
cius.a nuꝑ adubio.ſ̊ nuperꝰ ð qſi nuper
veniẽs.ſʒ nouiciꝰ q̃ſi ad noua ꝑat. Vnde

Vlautꝰ. NPoſtulaſti hoĩem nupeꝝ atq; no

uiciũ JIñ nupere adu.Et hęc nuꝑitas.tati
Nuptię. aꝝ. viri ⁊ mulierl legitia ↄiunctio.

indiuiduã vitę ↄſuetudinẽ ↄtinẽs. Et di/

cunt᷑ a nubo.bis.eo ꝙ nubentiũ capita in

ſolẽni bñdictiõe velabant᷑.⁊ q̃ſi nube coo⸗

periebant᷑. Iñn hę Nuptiolę.aꝝ.i.ꝑuęnu/

ptię.⁊ h̊ ⁊ hęc nuptialis.⁊ B le.

△

Nuptisę ſecũdę dicũt᷑ oẽs ꝗ ſequunt᷑ pᷣmas.
licz ſint ktie ärte vel ante ⁊c. vt ſi alias nu⸗

bit pꝰ pᷣmas nuptias.C.e.ti.ſi qs·S·tale.

Nuptoꝛiũ. rij. vel nuptatoꝛiũ.rij. domꝰ vel
lllocꝰ vbi fiũt nuptię. vel vbi nubüurt
Nuptꝰ.ti.i.maritꝰ.⁊ hęc nupta.tę.i.vxoꝛ.
dicũt᷑ a nubo bis.i.tego.eo ꝙ vultꝰſuos
nubãt.vel velẽt.i.tegãt. Iñ nuptꝰ.a.cui.
Nurus.rus.rui.f.g.eſt vxoꝛ ſilij ſic dicta.a
nouꝰ.ua.uũ.qꝛ nouella ⁊ iuuẽcula eſt. vñ
⁊ ꝓ iuuencula ſepe ponit᷑.⁊ coꝛ.nu. VUnde

Ac vxoꝛ nati ðꝛ eſſe nurus.⁊ cõponit᷑ cũ ꝓ

⁊8z ꝓnurus.q̃ſi ꝓpenurũ.
Nus ſenſus. Iñ cõponit᷑ anus.q̃i ſine nus.

8 ꝓnurus. rus.i.vxoꝛ filij filij.i.nepot.

id eſt ſine ſenſu.idem eſt qð vetuua.
Nutabũdus.da.dũ.i.dubiꝰ.⁊ incertus nu

tanti ſimilis.⁊ ðꝛ a nuto.tas. H

Nutio.onis.fę.g.i.ↄſenſio.pmiſſio.
Nutriciꝰ.cia.ciũ.qͥ nutrit vel nutrit᷑.⁊ ðꝛ a

nutrio.tris.Et h̊ nutricius.cij.qͥ nutrit vł

nutrit᷑.Et hec nutricia.cię.in eodẽ ſenſu

Mutricula.lę.dimi.i.parua nutrix.
Mutritoꝛ.orj.m.g.ðꝛ q̃ſi nutu eruditoꝛ.⁊ ꝓ
du. pe.tã in ntõ qᷓ; in gtõ.ſʒ pᷣmã hʒ cõem ĩ
vſu. Iñ nutrix.tricis.f.g.ðꝛ cã euphonię.
Beberet em̃ dici ᷣm foꝛmationẽ hęc nutri

trix.tricis.ſed cã euphonię.ſiue alłnitatis

mediã ſyllabã cõcidit.⁊ ꝓð.pe.gti.
Nutritoꝛiꝰ.ria.riũ.qͥ nutrit vel nutrit᷑
Nutꝰ.tus.tui.i.volũtas.ↄſenſus.vł geſtꝰ.

vel ſignum. ⁊ ꝓbe oculoꝝ

Nux.nucl.fe.ge. ablatiuo nuce.e.in um. fit
nucum gtũs płalis.⁊ dꝛa noceo.ces.eo q/
yVvymbꝛa vel ſtillicidiũ folioꝝ eiꝰ ꝓximis ar⸗

boꝛibus noceat. Hãc alio noie luglandem

vocãt.q̃i Jouis glandem . Fuit em hęc ar
boꝛ ᷣm poetas ↄſecrata Joui.⁊ dicũt᷑ nu//

ces generałr oĩa poma tecta coꝛio durioꝛe

vt pineę. nuces.caſtaneę.auellanę.glãdes
amygdali.hic ⁊ nudei dci ſũt.qꝛ ſũt duro
coꝛio nupti.i.tecti.At ecõtra oĩia poma ex
teriꝰmollia.i.mollẽ coꝛticẽ hñtia dicũt᷑ ꝓ/
pꝛie poma łmala.ſʒ cũ adiectiõe terraꝝ iqᷓ
bus antea nata ſũt.vt ꝑſica.punica macia
na. cidonia ⁊c.⁊ coꝛ.pᷣmã nux in grõ. Vñ
Auroꝛa. Arida vga nuces integ vgo deũ

Nomen eſt l̃ę.⁊ eſt neu.indecli.
Et vt dicit Priſcianꝰ o. pła ſigt.
Mñ. O ſtupet. o dubitat. vocat.
indignat᷑ adoptat. Clamitat.con
querit᷑.velut exemplis reꝑit᷑. Vel ſic.O
dolet. o clamat. vocitat mirat᷑ ⁊ optat. O
dedignat᷑ ſe nominat vt ꝑhiber
Obab interpᷣtat᷑ ſpes.

MObba. bę. genus eſt calicccs.
Sbduct. cta. ctũ.i.ſecretꝰ.vel obuelatꝰ. vł

optus.⁊ ðꝛ ab obduco.cis. Vñ ⁊ cicatrix
ðꝛ obducta qñ ex oꝑtione labioꝝ vulneris
ſibi adhęrentiũ apparet caro integ. Simi
lit᷑ cicatrix ꝑiet obducta ðꝛ qñ ſciſſura vel
rimulę opiũt᷑. Iñ hęc obductio.onis.i.ob
ducta actio. optio. deletio.obuelatio. Et
obductꝰ.tus.in eadẽ ſiãtiõe.Obductõ eti
am ðꝛ moꝛs.qꝛ in moꝛte palpebꝛę obducũ⸗
tur.i.ↄtra ſe ducunt᷑ in clauſione oculoꝛũ.
Ec ſimilit᷑ labia in clauſione oꝛis.

MHbeditio. onis.f.g.i.obediẽtia. Añ Rho⸗

ma. vj. Siue obeditionis ad iuſticiam.
Gbelus. li pe.pð.ðꝛ ꝗqdã vgula iacẽs ſic fa
cta Qapponit᷑ in vbis vel ſententijs
ſupꝑflue iteratl.vel in his locis vbi lectõ ali
qua fallacia vel falſitate notata eſt.vt qua
ſi ſagitta iugulet ſuꝑflua ⁊ falſa cõfodiet.
Obeleem ſagitta ðꝛ.Aſteriſeꝰ eſt alia vᷣgu
la ſic facta · ⁊ ponit᷑ in his de quibꝰ
dubitat an tolli debeant vel apponi.
HGberatꝰ.ta.tũ.i.ęre ↄductꝰ. Añ in vita bti

artini. Obęratos hʒ meos ſcriptoꝛes.

Obeſus. ſa.ſũ.pe.ꝓð.i.pinguis.imo plꝰqᷓ;
pinguis. Mꝛopᷣe qdẽ obeſus.pinguis ⁊ ro
tundus vndiq;. q̃ſi circũquaq; eſſet eſus.
Et eſt obeſus.foꝛinſecꝰ.Craſſus intriſecꝰ.
Añ Beñ.xlj. Obeſis carnibus.
MObex. bicl. m. g.i.obſtaculũ qð obijcit᷑. In
uenitur etiam in feminino genere apud au
toeeeeess.

SHbitus. tus. i. moꝛs. trãſitus. ⁊ ꝛ ab obeo

obis. Et differta moꝛte. qꝛ obitꝰ ptinet ad
bonos hoĩes. Moꝛs bonis ⁊ mal.⁊ etiaʒ

beſtijs cõuenit. “
Oblatiuncula.lę.dimi.i.parua oblatio.
Obligatio eſt iuris vinculũ quo neceſſitate
aſtringimur mutuo ↄtrahẽtes. vt Inſti.

de obli. in ᷣn. Et eſt duplex.ſ.ciuił ⁊ pꝛeto
ria. Ciuiłꝗ aut legibꝰ conſtituta. aut certo
iure ciuili cõpꝛobata eſt. Sʒ pſtoꝛia eſt quia

htoꝛ ex ſua iuriſdictione ↄſtituit quęetiaʒ
oneraria voca. õ

blit. ta. tũ.eſt ꝑticipiũ de obliuiſcoꝛ.ris.
⁊ tũc ꝓð.pe. Itẽ eſt ꝑticipium de oblinoꝛ.

ℳ

nerꝗ. ⁊ tũc coꝛr.pe. Vñ Immemoꝛ oblitus
manet oblitꝰ atq; linitꝰ. AUel ſᷣm gręcl. Im
memoꝛ oblitꝰ notat oblitus immaculatus

Hainc obliuiſcoꝛ eſt. illius obliuio caput.

Oblõgus. ga.gũ.ðꝛ ab ob. ⁊ lõgus. Et illð

tibus reſtringit᷑.vt nauis ⁊ ouũ.

Bbnixꝰ. xa. xͥ. i. ↄtra conatꝰ. ſbiectꝰ hülk

Obnoxiꝰ.xia.xium.i.ſubditꝰ.⁊ ðꝛ ab ob.⁊
noxiꝰ. Ael obnoxiꝰ ðꝛ ab ob.⁊ noxa. Pꝛo

pꝛie qͥdẽ obnoxius alicui ðꝛ.qͥ ꝓpt᷑ noram
id ẽ culpã.vel ꝓpt᷑ offenſam aliquã illi efſft
ſuppoſitꝰ.debitus vel obligatꝰ.⁊ ponit ꝓ O

ſubiecto vel ſuppoſito qͥcunq; mYõ.
Obolus. li.pe.coꝛ.i.dimidius ſcrupulus q̃

pẽſat ſiliqs tres.hñs cerates duoſ.chalcoſ

qttuoꝛ. ⁊ fiebat olim ex ęre ad inſtar ſagit/

teę. Vñ etiã a gręcis nomen hʒ. SGr eniʒ ab
obelus qð eſt ſagitta. Obolus etia ðꝛeme/

dalia ſiue medietas denari.

Mbrigi.rigi.i.aurũ dictum ſic. qꝛ obradiet
ſplendoꝛe. Eſt em colori optimi qð hebꝛęi
offon. gręci chiron vocãt. Ael obricum ðdꝛ

q̃ſi obrude auꝝ.⁊ eſt etymo. Et ꝓð.pᷣmaʒ
poſitione.qꝛ ..eſt duplex cõſonans.
Obſceęnꝰ.na.nũ.ðꝛ ab ob ⁊ cenũ.Ał ab ob

⁊ cena.q̃ſi ↄtra cenã. Nã obſcęna ſũt cene
ↄtraria.⁊ intpoĩt s. Naʒ vt diẽ̃ CPriſcia.i

ij. maio. Ob qͥ eſt qñ aſſumit s.cũ cõponi
tur cũ dictõe incipiẽte a c.vt obſcurus.ob
ſcenꝰ. Nłobſcęnꝰ põt cõponi ab obs et ca⸗

nendo. Vñ die Priſcia. in.ix. li. Inuenik

obs a qͥ cõponit᷑ obſcenꝰ. Obſcenus em ꝓ
pꝛie dꝛ de voce. Vox. n. obſcena ðꝛ.i.dura
⁊turpis.lʒ de alia re imũda ⁊ turpi dicat᷑.

Itẽ obſcura dicebant᷑ ſacrificia ꝗᷓ de nocte

fiebãt ꝓſerpine vel alij in loco obſcuro Inñn

obſcure aduũ.Et hęcobſcuritas.tatis.

VBbles. ſidis. cõis. ge.i. vas vadis. coꝛri.
pe. gti. ⁊ εab obſideo. des. dicunt᷑ pe
obſides.qᷣͥ ab obſeſſis dant᷑.vł qͥ dari ſolet

⁊ cum honoꝛe cuſtodiri.

„

OPbſoniũ.nij.n. s.i.paruꝰ cibꝰ ⁊ delicatꝰ d
pvcęnã ↄtra ſomnũ ſumit᷑. Itẽ qͥlibʒ modi
cus ⁊ delicatꝰ cibꝰ int᷑ alios ſumptꝰ ðꝛ ob
ſoniũ qð vulgo cõpanaticũ ðꝛ. Iñ obſonag
tꝰtus.actꝰobſonadi.vłipᷣa cena hobſoni’ũ
vel ſumptꝰ qͥ expẽdit᷑ in cena ſiue obſonio
Obſtetrix. tricl. fę.g. me. coꝛ.i.femina ꝗᷓ ſte,j1
ram tractat.ſ.ꝗ colligit pueꝝ de vẽtre po
cegdentẽ. ⁊ ðꝛ ab ob ⁊ ſtera. Ael ab obſto.

ſtas.qꝛ obſtat parturientt.

☛

Obſtinatus.ta.tũ.i.in malo induratꝰ.offir
mat.vel intẽtus. Inuenit᷑ etiẽ obſtinatuuũ“n
in bõa ꝑte.i.in bono ꝓpoſito firmꝰ⁊ ſtabik
. E AIñ Ruth. j. VNidens ꝙ obſtinato eſſʒ aio
ðꝛ oblongũ.qð in medio dilatat᷑.ſʒ in capi O

bſtructus.ta.tũ.i.pſᷣcluſus.oppilatus

MObſtruſus.ſa.ſũ.i.incluſus.abſcõditus
Obtentus.tus.tui.i.impetratio.acqͥſittio·
Obtrectatio.onis.i.detractio.iuidia.liuoꝛ
Emulaio““
PObtuſus. ſa. ſum.i.ſtolidus.hebes.ſtultt.
Obtutus.tus.i.intuitus.viſus.aſpectus.

facies immobil.intentio oculoꝝx.

Occa.cę.qðdã inſtr̃m ad trã ſcidẽdã.ſidut
Mcecatoꝛ.torl.i.inſitoꝛ arboꝝ.vel(raſtrum.
ſubrũcinatoꝛ.ſatoꝛ.vel actoꝛ.aratoꝛ lhos
obss agricolę pagani deos habuerut.
Occaſio.onis.f.g.i.facultas.copia.ptäs.
ↄditio.tꝑs.locꝰ.caſus.foꝛtũa.⁊ etiã poit᷑

Occaſus.ſus.ſui.i.occidẽs.ab occi/( ꝓ cã.

dẽte ibi ſole. Añ ꝓphᷣa.A ſoł oꝛtu vſq; ad
occaſum. Itẽ occaſus ðᷣ obitꝰ.eũſio.occi /½

ſio. vel dies ſupᷣma.⁊ ðꝛ ab occido.dis.

Oceanꝰ ni. ðꝛ ab ocys.i.velox qꝛ velox eeft·
vel oceanꝰ ða cęlo. vt deriuatio ſumatꝛa
media ſyllaba.qꝛ oceanum.i.mare magnã
Obſcurꝰ. ra. rũ. pe. pᷣ. ð ab ob ⁊ cura.⁊i/
terponit᷑ s.⁊ eſt ꝓpe obſcurꝰ qͥ eſt ob curã
iq ẽↄtra curã hoim i. de qͥ nõ curãt hoies.
Itẽ obſcuꝝ.i.obuelatũ.tectũ.tenebꝛoſum

ſignilitudinem hʒ cũ celo in coloꝛe. Iñ oce⸗
anus.na.nũ.⁊ h oceanides.dę.i.fllius vel
nepos oceani. Iñ hęc oceanis.nidis. filia
yel neptis oceani ᷣm Hugl. Am Papᷣ.
Oceanũ gręci ⁊ latini iõ noiant.qꝛi circdi·
mõ abiat oꝛbẽ. ſiuea celeritate ꝙ ocyꝰ cur⸗

rat.⁊ coꝛ.pe.Vñ theodolꝰ.Sol petit ocea

Obſtipꝰ. pa. pũ. i. inclinatꝰ. ⁊ ? ab ob ⁊ ſt ·
pus.aqꝛ qͥ petit ſtipẽ ⁊ accipit.caput incliat
Nel cõponit᷑ ab ob ⁊ ſtipes.q̃i ↄtra ſtib? i
Pbſtringillꝰ.li.m.g. qdᷣdã genꝰ cal (clinatꝰ
ciamenti. ⁊ ð ab obſtrigo.gꝗl.Et ſũt obſtri
gilli q ꝑ plãtas ↄſuti ſunt. ⁊ ex ſuꝑioꝛi ꝑpte
coꝛrigia ↄtrahũt᷑ vt ſtrigant᷑ vñ ⁊ noiant᷑.

ſat
m.
R

hi,
ni N
600
nien
iſoc
lo do⸗
nlrcl
al
.

ſa⸗

ſusve
leii
n⸗
cgicnli
B N.
ſ 4
eu

numfrigus ſuccedit opacũ.Et nõ ꝙ omia

maria ↄtineant᷑ ad oceanũ.Et ſᷣm deſcri /
ptionẽ factã ſub Julio cęſare maria medi/

terranea toto oꝛbe habitabili ſunt trigita.

Occidens. dẽtl.m. g. vbi ſol occidit. In hᷣ⁊

hec occidental.⁊ h le.res occidẽtis.vłꝑti⸗
nens ad occidẽtẽ ſᷣm hugl. Mapᷣ. wo dic.
Hccidẽs dictꝰ.qꝛ diẽ faẽ occidẽ.Abſcon⸗
dit eĩ lumẽ mũdo.⁊ tenebꝛas ſuꝑinducit.

Gcciput.pitis.poſterioꝛ ꝑs capitis ðꝛ. n

in greciſmo ðꝛ. Sinciput anterioꝛ ꝑs capi
tis ðꝛ eſſe. Occiput ac partem deſigt poſte
rioꝛem. Inde h̊ occipitiũ.pitij.idem qð oc

Occultus.ta tü.i.abſcõſus.tect.clauſꝰ. et

pð.pᷣmã poſitiõe. AUñ Oꝛatiꝰ i pᷣma epla.
Occultũ viſus decurrit piſcis ad hamum

Occupatio eſt coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ fit qñ diciꝰ

nos pᷣterire. aut neſcire. aut nolle dicẽ hec
qmaxime dicimus.ð̊ mõ. Quid referã qͥn
tis tua ſit maculata iuuentus flagicijs. Et

SGreciſmꝰ dicit. Occupat h̊ coloꝛ cuʒ quid

trãſire ꝑabat.nec trãſit Nrętereo ceędes ꝑ
iuria furta rapinas. Tedia foꝛte darem ſi
Yba iſta referrem.

Ocellus.li.dimi.i.paruus oculꝰ.Et coꝛ.p⸗

mam. Vñ in Aluroꝛa. Spõſa colũbinis ſi⸗
ne felle potit᷑ ocelł.

Ocyma.mę.ðꝛ vehiculũ velox. 1 dicik ab

ocys.⁊ ꝓðᷣ.cy.

Ocys gręce ðꝛ velox latie.⁊ cõpat᷑ ocyoꝛ.ſi

mus. Et nõ ꝙ vt diẽ ugl. antiqͥ dicebãt
ocus.ca.cũ.i.velox.ab ocys greco. Et inð
ocyoꝛ.ocyſſimꝰ.ſʒ ocus mõ nõ eſt in vſu.⁊

iõ ocys gręcũ ſubit loco poſitiui.⁊ ðꝛ ocys

cyoꝛ. ſimꝰ. JIñ ocyus.ocyſſime.adgi.
Ocitabulũ.li.qðᷣdã põdus eſt hñs drach/
mas ſedeci ſcrupulos qdragintaqnq;.
Ociũ.cij.n.S.i.q̃es.ſecuritas.Sʒ ociũ coꝛ/⸗
por eſt. q̃es ai. Iñ ocioſus.ſa.ſũ.i.qᷣetꝰ.ſe
curus. ocio vacãs.ocio plenꝰ.nil operãs.
inutił. Añ vbũ ð: ocioſũ.qdð ſine vtilitate
⁊cã ꝓfert᷑. Iñ ocioſitas.tl.Itẽ ocium phi
loſophicũ eſt ſtudiũ.qꝛ ph̊s ociat᷑ qñ ſtu
det. ſz ociũ vulgare qñ vacat᷑ ab oꝑe ſᷣuili
Et nõ ꝙ triplex eſt ociũ.ſ.deſtitutoꝛiũ qð

eſt ribaldoꝝ qͥ apud athenas ſuſpendebat᷑

1 de h̊ ðꝛ ꝙ ocioſitas ⁊ voluptas arma ſũt

Hhoſtis antiqͥ ad miſeras aias capiẽdas.de

renũ.niſi cũ pᷣdẽ · S· veꝝ ſi ꝓpter. Secũduʒ
eſt reſtitutoꝛiũ qñ qͥs ceſſauita lagcee Tite
rum accedit ad opꝰ. Tertiũ retributoꝛiuʒ.
dð datr᷑ emeritis ⁊ ſenibꝰ. Iñ ociolũ li.id ẽ
paruũ ociũ. Iñ ociabũdus.da.dũ.i.ocio⸗
ſus.vel ſimi ocianti.⁊ ꝓð.o.añ c.

Gcrea.creę.ðꝛa crus.Et ſũt ocreę tibialia
calciamẽta ꝗᷓ ſuras tegũt.ſic dictę.qꝛ cru/⸗
ra tegãt. In ocreatꝰ.ta.tũ.q ocreas hʒ. et
ſunt ocreę ſiue de ferro.ſiue de coꝛio ſint.
Octauꝰ.a.ij.ðꝛ ab octo. Iñ hęcoctaua.uꝑ.
id ẽoctauꝰ dies alic'feſtiuitan.Et octen⸗.
a.ũ.⁊ octonariꝰ.ria.riũ.⁊ h octonariꝰ.rij.

ectingenti.tę.ta.i.octies cẽtũ.⁊ ðꝛ ab octo

⁊ centũ.⁊ mutat᷑ c.in g.añcedente n.
Octo nomẽ numerale indeclinabile.
Octogita oĩs.g.nũeri płalis.i.octies decẽ.
Gctuber. bris.qͥdam mẽſis.ab octo ⁊ imꝰb
dictꝰ. Eſt em octauꝰ a martio qͥ ẽ pᷣncipiuʒ
anni. Iñ H ⁊ hec octubrl.⁊ h bre.Et yt di⸗
cunt qdã debʒ ſcribi ꝑ o.in ſecũda ſ yllaba
qꝛ cõponit᷑ ab octo. Alij dicũt ꝙ debz ſcri⸗
biꝑ u.qꝛ mutat᷑ o.in u.in copoſitiõe cã eu⸗
Octuſſis.ſis.m.g.i.octo a ſſes vel(phonig.
pciũ octo aſſiũ. Añ Oꝛatiꝰ in vmo.Qus⸗
to etem parua qᷓ;ti octuſſibus heu.
Oculatꝰ.ta.tũ.⁊ oculoſus.ſa.ſum.⁊ oculeꝰ
a.ũ.in eodẽ ſenſu.ſ.plenꝰ ocuł.Et comꝑa
tur. oculoſus. ſioꝛ.ſimꝰ. Itẽ inuenit᷑ oculiſ
ſimꝰ. ma. mũ.qͥ plenꝰ ẽ ocuł.ł qð frequent
iſpicit᷑ ab ocuł.ſicut dicũt qͥdã. Oſtiũ aĩcę
tuę oculiſſimũ ẽ.eo ꝙ oculi tuiſꝑ aſpiciũt
in illö. AUñ MPlautꝰ. Hic ꝓximũ illo oſtiuʒ
oculiſſimũ ſalue. Itẽ oculatꝰ inuenit᷑ i alio
ſenſu. ſ.mãifeſtꝰ.aꝑtꝰ.acutꝰ.vt Fideſ ocu
lata. i.mãifeſta ⁊ apꝑta.ſ.ꝗ ocułhaber.
Oculus.li.m.g.vidꝛ dici ab oculo.lis.qð ẽ
abſcondo. Uñ diẽ Iſið. xj. etymol. Oculi
dicti ſunt. qꝛ eos cilioꝝ tegmina occultant
ne q incident iniurię offenſiõe ledant᷑ ſiue
qꝛ occultũ lumen hñnt.i.ſecretũ.vł intꝰ re/⸗
poſitũ.hi int᷑ oẽs ſenſus vicinioꝛes aimę
exiſtunt. In ocul em̃ oẽ mentis iudiciuʒ ẽ
vłaĩ ꝑturbatio.vel hilaritas in ocułappa
ret. ⁊ coꝛ.pᷣmã. ⁊ ab eo deriuata. Nñ Oui
dius epi. Inuit oculhec mea v̈ba leges.

ante B

Hda gręce.latine ðꝛ laus.⁊ oda ðꝛ cantus
7 oda finis. Et odos via. Hinc dam liber
Oratij intitulat liber odaꝝ ·i. cantuuʒ. vł
laudũ.qꝛ ibi laudare intẽdit Et qlibʒ eius
diſtinctio ðꝛ oda q̃ſi laus vel cantus
Ogenta ðꝛ dens.

depoꝛicꝰ. ca. cũ.i.itinerariꝰ.vł viatoꝛius
Sed odepoꝛiũ ðꝛlaus cantilenę.
HOdibilł.lis.ↄ.t.⁊ G le.i.odio habitꝰ łhabitł
diũ.dij.i.inueterata inimicitia de vltiõe
cogitãs. In odioſus.ſa.ſum.i.odio plenꝰ
odio habitus.⁊ qñqʒ dicit᷑ ſic odio habẽs
Et in eodem ſenſu odioſicus.ſica.ſicum·

Mdiolũ.li.dimi.i.paruum odiũ.
MOadolla.lę.qdam locus eſt Z
Mdoꝛ vlłodos.m.g.ðꝛ ab agere.qꝛ tractu ae

ris ſentit᷑.Et ðꝛ odoꝛ ꝓbpe de bono. Inde

odoꝛꝰ. ra. rũ.i. odoꝛe plenus.ſ.qðᷣ ex ſe mit
tit odoꝛẽ.yvt flos.thus.pomum. Iñ odoꝛe
adu.Et cõponit᷑ odor odoꝛifer.ra.ruʒ.qð

ogorẽ fert.Et odoꝛiſequus.qua.quũ.pe.

coꝛ.q̃ odorem ſequit᷑ vt canis.Et licet hęc

noĩa odoꝝ. odorifeꝝ.odoꝛatum.⁊ odoꝛile

quus ita diſtinguat᷑.vt odoꝝ dicat᷑.qð ex
ſe emittit odoꝛẽ. vt flos. Idem ⁊ odoꝛifeꝝ
Odoratũ qð odore receptũ eſt.vłqð odo
rem ꝑcipit.vłodoꝛẽ aliũde accepit. ⁊ odo
riſequũ.qð odoꝛẽ ſequit᷑ vt canis.ↄfundũ
tur iñ hęc vocabula apð autoꝛes.⁊ ſepe ꝓ
ſe inuicẽ poſita inueniunt᷑. Et nõ ꝙ ſũt q̃t⸗
tuoꝛ noĩa ꝗ faciũt ntm in oꝛ vł in os. Anð

Bis duo ſunt oꝛ ⁊ os caſꝰ retinẽtia rectos

Arboꝛ odoꝛq; laboꝛ his ſociat᷑ honoꝛ.

Odoꝛabilł.F.⁊ h le.qdð aptũ eſt ad odoꝛãdũ.

Odoꝛculꝰ.li.dimi.i.paruus odoꝛ.
doria. rię. dea ꝗᷓ odoꝛibꝰ putabat᷑ ßeſſe.
Et ꝓ ipᷣo odoꝛe inuenit᷑ Uñ Plautꝰin am
phitrione. Odoꝛia afficit plures filios.
Oeſtrũ.ſtri.n.s.qðdaʒ genꝰ muſcaꝝ.ſ.aſi⸗
lus vł tabanꝰ. Et ðꝛ gręce a ſono quẽ facit
⁊ ita oeſtrũ nomẽ gręcũ eſt ⁊ ficticiũ.
Oeſtrũ ponit᷑ qñq; ꝓ ſapia vel ſpũ poetico
qꝛ ſicut oeſtrũ aialia mouet ⁊ pungit.ita ⁊

ſpũs poetam. AUnde Statius thebaidos.

Tempus erit cũ laurigero tua foꝛtioꝛ oe/
ſtro facta coann. ——

Al A
PHffella. lę. dimi. de offa.i. pua offa. ſbtra⸗

hit᷑ ð offella vnũ f.qnq; in metro.vt poſſit
bpᷣma bꝛeuiari.ſicẽ dicit hhug. Et ſic videt
velle Hug. ꝙ ofſſella debeat ſcribi ꝑ gemi⸗
num f.licet vnũ aliqũ ſubtrahat᷑ cà metri.
Itẽ dicit Papᷣ. Offa gemiat f. fac tñ dimi
nu.nõ geminata f. offella.qꝛ in diminutõe

młta mutant᷑. Vñ qͥdam. Hhec eſt excepta

quam guſto libent᷑ ofella
Offa.fę.fruſtrũ panis hũectati.⁊ ðꝛ ab ob
⁊ fans.q̃i obfans.i.ↄtrafantẽ.eo ꝙꝙ noce/
at fanti.qꝛ os implet VUñ Bani.xiuij.Offa
pid. Vñ Offa nocet fanti. ſʒ ꝓdeſt eſuriẽti
Iñhoff⸗ ariꝰ.rij.i.coquꝰ.⁊ offatim.i. parti
culatim. Et offatꝰ. ta.tũ.i.ꝑticulatꝰ.cõmi⸗
nutus. Et vt dicunt ora eſt int offam ⁊ vi⸗
pam. Vipa em ꝓpe fit in vino. vñ vipa ðꝛ
iſi panis in vino. Offa in alijs liquoꝛibꝰ.
Offendix.cis.m.g.i.nodus.⁊ ꝓpᷣeqͥreſtri/⸗
gitur ⁊ remittit᷑.vel qͥ liber liga.

Offenſa. ſe.i.culpa.foꝛefactum.

Offenſaculũ.li.i.ſcandalũ.vel ira velimpe

dimentũ.⁊ ð ab offenſo. ſas.
Offendiculũ.li.i.culpa.vel id ad qð pedeʒ
Senglm vel obex. vel impedimentum
Oſfenſio.onis.f.g.i.culpa.foꝛefartum.
Hſffenſiuncula.le.dimi.i.parua offenſio

Offenſus.ſa.ſũ.i.leſus vł cõmotꝰ ad iram.
Hfferẽda.dę.i.aniiphona ꝗᷓ canit᷑ c obla ,,/
tio dz celebrari. ⁊ ð: ab offero.fers. Iñ of/

ferendus. da. dũ.i. dignus offerri
Offertoꝛiũ.rij.i.oblatio q̃i pᷣfertũ.qꝛ pꝛimo
loco fu oblatio. ⁊ poſtea ſacrificiũ.⁊ offer/
toꝛiũ ðꝛ locꝰ vbi reponũt᷑ vel vbi fiũt obla

ℳ

Adam. Ael põt deriuari ab offero.

fficina. nę.f.p. ðꝛ locꝰ vbi fiũt officia ⁊ ꝓ.

fi. Ael officina eſt q̃ſi tuguriũ. vel tegmen

qñ videlicet paleę.i.ſtramia ponũt᷑ ſupꝛa
arboꝛes.vt paſtoꝛes ſubtus exiſtentes ab
imbribus ꝓptegant᷑.

Officiũ.cij.ðꝛ multis modis.pᷣmo mĩſteriũ

ſcðo obſeqͥũ.t᷑tio actꝰ ꝑſõę coꝛrigẽt xxj.q

„

Ij mõachꝰ. q̃rto plebania. de ſta. monach.
qð dei. Itẽ aliqñ ſumit᷑ ꝓ dignitate vłꝑſo

natu.de pᷣbẽ. ad hec. de cle.ñ reſi.qꝛ decõ⸗

ceſ. bẽ. c. ij · · j. Aliqñ ꝓ litigio.xxj.q.j.ð

Hſentiũ.in fi.vbi litigates dicũt᷑ officiũ ex/

ercere. Itẽ is cui cõmiſſa eſt diſpẽſatio hʒ

officiũ. Itẽ is qͥ hʒ ptãtem ſecularẽ ⁊ tabel

lionatũ. Itẽ ðꝛ ppoſitura. Sʒ ꝓpe eſt alið
a dignitate ⁊ ꝑſonatu.⁊ ðꝛ ſimplex officiũ

qũñ qͥs hʒ admiſtrationẽ aliq̃ꝝ rerũ ſine ali

qua p̃rogatiua in choꝛo.vłcapitulo vltra

alios ſui oꝛdinis rõne hmõi officij. ⁊ ſic hzʒ
onus annexũ ſine honoꝛe vłprogatiunho
noris. vt ſyndici. ꝓcuratoꝛes.gaſtaldi.j.

q.iij.ſaluatoꝛ.v.in noĩe. Itẽ vicedominꝰ

qhʒ epᷣatũ diſponẽ ðꝛ hre officiũ.lxxxxix.
di · 5 officiũ. j. q.j.ſi qs epᷣs.j.rñſo. Iteʒ of

ficium ᷣm cardinalẽ.eſt ptãs exñs in iudi⸗

ce exercẽdi oĩa ea ꝗᷓ ꝑtinẽt ad eiꝰiuriſdictõ

nem. ⁊ capit᷑ h̊ iuriſdictio generalit᷑.vt in/

cludat oĩa ꝑtinentia ad meꝝ ⁊ mixtũ impe
riũ.Itẽ officiũ ꝓpe ðꝛ qð hõ dʒ hoi ex na /

tura.vt in.c.cũ in officijs.de teſta.

Officiũ iudicis ſᷣm Goff.eſt ptãs iudicis a

iure aſſumpta. Et hʒ locuʒ tam in his ꝗᷓ añ
iudiciũ fiunt qᷓ; in his ꝗᷓ in iudicio occurfr̃t.
faciẽda.Et imploꝛat᷑ loco pᷣncipał actiõis

cũ alia oꝛdinaria actio deſicit.vt in.c.fi. de
offi. iudi. ⁊ eſt duplex.ſ. nobile mercẽna /
rium.nobileiõ appellat᷑.qꝛ a ſeipo inꝛpo ⸗
nit᷑ nec iure actiõis.ſeu obligationis. vt /

puta ſi minoꝛ petit ſe reſtitui in integrum

tiones.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ fertũ.ti.qð eſt oblatio

— =
= —

bur
füne
Od
Ll
ho⸗
eſt

noki
iſnei
omr

ſex

inho
Mi.
wrrr⸗
gzit
isnniil⸗
iunicic⸗
Nali Nn
ninim
gboian
ubuge
mufft.
! ciots
ncin
nercen
hoipe
nonis
inuge

ante

hoc nõ cõpetit iure obligatõis qꝛ iudexnõ

fuit obligatꝰ.nec iure actõis ſed iudicis of

ſiciũ miſcditer iploꝛet ⁊c. Mercẽnariũ iu⸗

dicis officiũ eſt.ſeu ſic appellat᷑ qꝛ deſeruit

actiõi intẽtate. Nuta peto a te viginti acti
one mutui.iudic offitiũ deſeruit.mihi hac
actõe qꝛ ↄdẽnat te.vt reſtituas mihi vigiti
Officioſus.ſa.ſũ.i.ſedulus officio intentus

Inge hec officioſitas.tatl. Itẽ officioſa di⸗

—s

cunt᷑ ꝗ ↄtinent pietatẽ ꝗᷓ nulli obſunt ⁊ ali⸗

cui ꝓſunt Siẽ a ↄtrario teſtimoniũ ðꝛ inof
ſicioſũ qð eſt ↄtra officiũ pieratis.diſ.ix.ſi

Offula.lę.di.i.ꝑua offa.(ad ſcriptas ĩ gl.i.
Ophimachꝰ. chi.pe.coꝛ.ẽ qͥddã aial qð pu⸗
gnat ↄtra ſerpeniẽ.ð qͥ h Leuitl.xj.Et ðꝛ

ab ophis. qð ẽ ſerpẽs.⁊ machia.qð ẽ pug.

Ophiophagite ꝑs ethiopũ dicta ꝙ ſerpen⸗

tes comedat. Ophis eni gręce.ſerpẽs pha

gin comedere m Papᷣ.⁊ ꝓdu.gi.

Ophis vel ophi gręce.latine ðꝛ ſerpens.
Ohite quida hęretici a colubꝛo nomĩati di⸗
centes ipᷣm colubꝛũ in paradiſum induxiſ-

ſe veritatis cognitionem.
Ophites.tis.quidã ꝑuus ſerpẽs multas et

ꝑuuas hñs maculas. Et vt dicunt ſtellio

eſt. Uñ lucanus.Quã ꝑuꝰ pictꝰ macułthe

banꝰ ophites Vñ ⁊ quidã lapis ſerpentuzʒ

maculis ſimilis. dictus ẽ ophites.

Ophiulcus.ci.i.ſerpẽtinꝰ.⁊ ðꝛ ab ophi qð

eſt ſerpẽs.ſic dictꝰ ẽ ęſculapiꝰ qͥ in ſpẽ ſerpẽ
tis colebat᷑ apð romãos.⁊ cictꝰ pẽte.trãſ
latꝰfuit i celũ.vñ ðꝛ ophiulcꝰq̃ſi ſerpẽtiſ cu

ſtos.vel ophiulc ðꝛ q̃ſi pẽs loq̃ns Tegit᷑

eni in fabulis poetaꝝ ꝙ qdã ſerpẽs locutꝰ
ẽcũ Ope vxoꝛe.Saturni ⁊ eã docuit vſuʒ

ſeminãdi ⁊ ꝑ hũc volũt quidã itelligere ſer

pentẽ qͥ Euã decepit qꝛ poſtqᷓ; peccauit ſi⸗
ne agricultura viuere non potut.
Ophix gręce.latine dicitur aurum.
Ofni.interpᷣtat᷑ diſcalciatꝰ. Fuit eni filiꝰ HHe
li electus in miniſteriũ ſacerdotij cuiꝰ amiſ
ſionem ſuo expꝛeſſit vocabulo.

Og. interpᷣtat᷑ concluſio.rex baſen fuit.

Oggo dicunt gręci octo. Inde hęc ogdos

ogdoagidis.i.octo vel octonarius ⁊ apud

noſhi ⁊ hę ⁊ hęc octo ĩdecli.ct.poſit. ꝓgd.
Olax acis.ois.g.i.olidꝰ qͥ aſſidue olet.⁊ cõ⸗

parat᷑.olax.cioꝛ.ſimus.Inde olaciter.ciꝰ.
ſime.aduer.⁊hęc olacitas tatis.
Olda interpᷣtat᷑ diſtinctio.ſiue diuerticulũ.
Hlea oleę. dicit᷑ fructus oliue. vel ipa ar⸗
hoꝛ oliuę. Alł ſᷣm Iſidoꝝ. Olea ipᷣa arboꝛ

„

eſtfructus oliua.ſuccus oleum.

G Pl T.

Gleaginus.na.num.i.de olea exiſtẽs.vład
oleam pertinens.⁊ coꝛ.gi. M
Olearium. rij. vas vbi oleum reponitur.
Oleaſter ſtri.m.g.i.ſilueſtris oliua vel olea
Et vt diẽ Jſidoꝛꝰ. Oleaſter dicit᷑.qꝛ ſit fo⸗
lijs oliue ſilłis.ſed latioꝛibꝰarboꝛ inculta et
ſilueſtris.amara atq; infructuoſa cui inſer
tus oliuę ramus. vim mutat radicis ⁊ ver
tit in pꝛopꝛiam qualitatem. l
Oleomella.lę.ꝗd am arboꝛ.⁊ dicit᷑ ab olea.
⁊ mel. eo ꝙ ex eius trunco oleuʒ defluatin
craſſitudinemellis ſapoꝛe ſuaui.

Olerinus.na.nũ.pe.p.i.olus vłõð olẽ exñs

Oletũ ti.i.fetoꝛ vł locꝰ vbi freqnt᷑ mingit᷑ q̊

grauiter fetet et dicit᷑ ab oleo les. MPonitur

eciam ꝓ q̃libʒ re fetida. Inuenit᷑ eciã oletꝰ⸗
ta.tũ.i.fetidus.Et cõponit᷑ exoletus ta.tũ
leũ vłoliuñ ſᷣm hhugl.pꝛo eodẽ accipit᷑i.
pꝛo liquoꝛe oliue.Et vt oicũt Oleũ ſi qs in
ter aqᷓs merſus.ex oꝛe emiſerit. clarioꝛa fa⸗
cit eaꝗ pꝛofundi tegũt᷑ occulto.Nam eius

—

naturã hʒ vt cibos condiat.lumini fomẽtũ

ßbeat. et laſſũ longo itinere coꝛpus dum eo

vnctũ fuerit.pᷣſtine ſanitati reſtitnuaat.
Olfatoꝛiũ.rij.dr ab olfacio.cis. Indeſᷣ ol⸗
fatoꝛialum.li.dimi.vas vnguẽtarium mu
liebre.in quo odoꝛamẽta geſtantur. H
Olfatus.ta.tũ.i.odoꝛatus.ta.tũ.⁊ dr ab ol

facio.cis.Et hic olfatꝰ.tus.tui.ꝓ odoratu

Olidus.da.dum.i.fetidꝰ.⁊ ðꝛ ab oleo les.
Olibanꝰ.pe.coꝛ i.albũ incenſum.⁊ coꝛ.pe.
Olympias.adiſ.⁊ hec olympica.cę.in eodẽ
ſenſu. feſtũ vel ſolẽnis ludꝰ qð vel qͥ fiebat
ad honoꝛẽ Jouis ſemel ꝑ qͥnquẽnim.ne ſi

Vlrerius ꝓtenderet᷑ in negligentiã. ⁊ obli⸗

uionẽ coꝛrueret.vel ſi citra ꝑ nquẽniũ ce⸗

lebꝛaret᷑ expẽſe nimietas eos grauaret In

ipᷣa celebꝛatiõe lex tal erat ꝙ qcunq; victoꝛ
exiſteret ibi in aliqͥ ludo haberet quodcũq;
munus vellet requirere. Vñ inuenit᷑ i rhe
toꝛica.vt quicũq; tyrãnũ interficeret olxym
picaꝝ pᷣmium acciꝑet. Inde olympic'.ca.

cum. ⁊ olympiacus.ca. cum pe.cołü⸗ũ¶

Glympus.pi.quidã mons macedonie.tãtę
altitudinis vt in eiꝰ cacumie.nec ventꝰ ſen
tiat.nec nubes ſe colligant.qꝛ excedit iſtuʒ
aerẽ humidũ in quo aues cęli volitant.qð
ab eis pditũ eſt qͥ ſolebant neſcio.quoꝝ ſa
crifi ioꝝ cauſa memoꝛatũ montẽ aſcẽdere
a aliq̊s notas ĩ puluere ſcribebãt qᷓs ꝓ alio
ãno integras inueniebãt.qð fieri nõ poſſet
ſi locꝰ ille vẽtis aut pluuia patere᷑. Deide

tæãta eſt tenuitas illiꝰ aeris.vt nõ ſuſpirare

durarent. Illuc eni ire nõ poterant niſi ſpõ
gias humectatas naribus applicarent. vñ

ðð

craſſioꝛẽ ⁊9ſuetũ ſpm̃ ducerẽt. mi gindi⸗
cauerũt etiã nulſã auẽ in loco illo aliqñ vi⸗
diſſe. ⁊ ðꝛ ab holon.qð eſt totũ ⁊ phos qd

eſt lux.q̃ſi totus lucẽs.qꝛ eſt q̃ſi cęlũ altitu⸗

dine ſua.vñ ⁊ ſępe põit᷑ ꝓ celo. Inde olym

piuſ.pia.piũ.⁊ olympicꝰ ca cũ.⁊h olympũ

i.i.mons vel opidũ. Inð hec olympicaceę
Bligopomeno ẽſub paucis vᷣbis multoꝛuʒ
cõpꝛehenſio.vt hic. VUrit amoꝛ. Parideʒ.
nuptã rapit. armat atridẽ vltro pugnat᷑.ſit

machina troia cremat᷑.

Blitoꝛ toꝛis.i.oꝛtolanꝰ.ſ.cuſtos olerũ.⁊ ðꝛ
ab olus. Olitoꝛ etiã ðꝛ fimarius qui poꝛtat

fimum.et coꝛ.li.

Oliua.uę.dr ab oleon.qð gręce dicunt oli⸗
uã. Inde hec olea. oleę. ⁊ ab iſtis h̊ oliuuʒ
vł oleuũ. Oliua arboꝛ.olea fructꝰ.oleũ vel
oliuũ liqͥr. bacca fruct.Sed hec ppꝛietas

ↄfũdit᷑ ſepe.Quidã dicũt olea vł oliua ar⸗

boꝛ.Ab oliua ðꝛ h̊ oliuetũ.ti.⁊ G̊ oliuariũ

Omen.inis.auguriũ vel hoſpitiuʒ.⁊ ðꝛ ab
oꝛe.quaſi oꝛimen.qꝛ ſit oꝛe auguriũ. Inde
ominoſus.ſa.ſũ.i.plenus augurio.vel fotꝛ
tunatus. Vñ. Quintilianꝰ ð cauſis Senex
ominoſus moꝛte filij mei viuo. Inde omi⸗
noſe.adu.i.foꝛtunate.⁊ coꝛ.pe.gti omen.
Vñ.iij. Reg.ij.Qð acceperũt viri ꝓ omie
Omentũ.ti.n.s.mapa vẽtris.ſ.membꝛana
q̊ ↄtinet maioꝛẽ ꝑtẽ inteſtinoꝛũ.⁊ dicit᷑ ab
omẽ.Et qñq; dicunt᷑ omẽta inteſtia
Ssmnebonũ.boni. ꝓpꝛiuʒ nomẽ.m.g. eſt.qꝛ
qualitas vocis eſſentiã rei nõ mutat.Et in
de licet omnebonũ cõponat᷑ ex duobus re⸗
ctis non declinat᷑ mñ ex vtraq; pte recti.ſed

ris. vel dulcis cantus.i.tractus.

tm in fine.vt omnebonũ omneboni.

. 5
6

Omnimoꝛbia.bię.qd herba ſic dicta.eo

multis moꝛbis ſubueniat.

Omnipotẽs.tis.m.g ꝗ oĩa põt.ſ.deus.AIe
re eni deus oſpotẽs eſt.qꝛ põt quicqͥd vult

rij. locꝰ vbi oliuę creſcũt.⁊ h̊ ⁊ hec oliuaris fieri.vel qꝛ põt qͥcqͥid poſſe eſt potẽtię.Ex q̃
⁊ Bre.ad oliuã ꝑtinẽs.⁊ ꝓ.li.oliua. patet ꝙ deus nõ põt peccare.mentiri.vin⸗
Oliuifer.ra.rũ.pe.coꝛ.i.ferẽs oliuas. (i vel moꝛi.qꝛ ſdicta ⁊ ↄſimilia poſſe nonẽ
Olla. le. f. ꝗ. vas ad coquendũ aptũ. ⁊ ðdꝛ a potẽtiꝑ.ſed defectus ⁊ impotentię. Itẽ oĩj⸗
bullio lis.q̃ſi bolla eo ꝙ bulliat in ea aqua potens põt declinari adiectiue h̊ ⁊ hec ethᷣ
igne ſuppoſito Ułoꝛ ab vleo.les.eo ꝙ diu oipotens. Inde hecoipotentia.
ſeruet imiſſũ odoꝛẽ. Inde h̊ ollarius.rij. q Milſ..t.⁊ H oẽ.ẽ nomdiſtributm⁊ faẽacti
AMllifer. a. i. q fert ollas vłpoꝛtat. (fac ollai plalem in es. vel i.is. vtoẽs vłois. Et dif⸗
Mllula.P lę. dimi. id eſt parua ola,. enatotd at oẽ ꝑtinet ad multitudinẽ Co
Bloꝛ oloris.auis qd ꝗ.ſ.cygnꝰ. Añ Ouidiꝰ tum ad magnitudinẽ. Oẽ ſingularia ↄten⸗
epi. Ad vada menandri. ↄcinit albꝰ oloꝛ. ta ſub noie cõpꝛehendit cui adiungit᷑ diſtri
BVIngde oloꝛinus. na. nũ. Itẽ inuenit᷑ H olo?ꝛ buẽdo. Sed totũ ꝑtes ſingulares contẽtai
loꝛis.i.fetoꝛ. ⁊ tunc deriuat᷑ ab oleo. les. ſub nomine cui adiungit᷑ compᷣhendit. vYt
Olus.leris qdã herba oꝛtolana.⁊ ðꝛ ab alẽ. totus hõ.i.totaliter acceptꝰ.ſ.cum oĩbꝰ ſu⸗

0. qꝛ pꝛimũ hoiĩs alebant᷑.de olere anteq; is ptibus.ſ.hõ ⁊ ꝗlibet ꝑs hois.
fruges vel carnes ederẽt Olus etiã ðꝛ cibꝰ Omnitenẽs.nẽtis.m.g.i.deus qͥ oĩa tenet.
ingde factus. ⁊ ſummitas herbaz. Its pöt declinari adiectiue. B hec ⁊ B om S
Oluſculum.li.dimi.i.paruũ olus. mſitenẽs.entis. Inde hec omnitenentia. ſ
B 2 1 WE MW „ ₰„
Bmaſus.ſi.m.g.i.tripa vel vẽtriculus.qui On gręce.ðꝛ ens.Et hinc etiã deus dicr' eſt
ↄtinet alia viſcera.⁊ ðꝛ ab omẽ.qꝛ in iſßore on.aqꝛ ſuper oiĩa eſt.⁊ in oibus eſ.
rũ euentꝰ inſpiciebant.⁊ ꝓd. ma. Uñ Oꝛa nager. gri.m.g. pe.coꝛ.i.ſilueſtris ⁊ feruſ
2 tius in epi. Patinas cęnabant omaſi. Iteʒ aſinus.⁊ ðꝛ ab onos qð eſt aſinꝰ.⁊ ager vel
aliꝰ. Noſcit᷑ ꝑ naſũ mulier ꝗᷓ vendit omaſũ agrios.qð eſt ferũ vel agrete.
Omega.ðꝛ abo qð eſt apud gręcos nomen Sneſimus.mi.pe.coꝛ.ꝓpꝛiuʒ nomen viriẽ G
iſtius elemẽti. o. ⁊ mega vel megalon.qð ẽ Oneſiphoꝛus.pe.coꝛ. ꝓpꝛiũ nomen viri.
magnũ.quo noie vocant hoc elementũ.o. Onias.onię ꝓpꝛiũ nomẽ viri.⁊ acuit penł.
cum ꝓducit᷑. Cum vo bꝛeuiat᷑ vocãt iſtuld Onyca.herba aromatica ẽ jm Papᷣ. Al vt y
elementũ.⁊ illiꝰ repᷣſentatiuã figuram omi dj in hiſtoꝛijs. Onyca ðꝛoſtreola ꝑua ſuu2⸗ di
crxron quaſi bꝛeuis vł minoꝛ. o. a micros.qð ue redolẽs.magnitudie hũani vnguis. Jñ d
eſt bꝛeuis ſiue minos. vonyca. qꝛz onix gręce. vnguis larine dicit OUðUJU
Omelia.lię.gręce.latine ðꝛ ſermo.vł collo, Mſtreola aũt eſt qͥdã piſcis. Itẽ Alexãder *
um. ⁊ d ab omelein.i.colloqui Ałomelia neq; dicit. Angula dat nobis quod ⁊ ony⸗ 9
dicit popularis ſermo. vł cantus popula⸗ ca ſignat ⁊ onyx. ? B

k

„

Hpacus.ca.cũ.pe. ꝓd.i.obſcurus. vel viri

.

Gpera.xrę.f.g.ðꝛ in rebꝰ agendis ſedulitas.

Gnypcinus.m.g.pe.coꝛ. eſt genus lapidis.ł
metalli m NPapiã. Et eſt appoſitiua ↄſtru
ctio cũ ðꝛlapis onycinus. Doteſt ecia ðcli⸗
nare mobiliter. onycinus. na.num. poſſeſſi
uũ de onyx.⁊ tũc pꝛod.pen.
Onyculus.li.pe.coꝛ.idẽ lapis q̃ͥ ⁊ onxx
Onyx. onycis.ꝗᷓdã gẽma appellat᷑.oicta ſic

eo qꝙ habeat in ſe ꝑmixtũ candoꝛem in ſimi

litudinẽ vnguis humani. Onica enĩ gręci
vnguem dicunt. Inde h onycus vl onycu
lus ꝓ eodẽ lapidẽ.⁊ coꝛ.pe.gti onycis.
Onocentaurꝰ.ri.m.g.hõ mixtuſ aſino natu
ra agreſtis. ⁊ ? ab onos.qð eſt aſinus ⁊ cẽ
taurus.eo ꝙ ſuꝑioꝛ pars ſit ſimilis hoi. po
ſterioꝛ vero aſino.vt dicit Capias.
Onocrocalus.li.vel onocrocalon qdã auis
⁊8z ab onos.qð eſt aſinus.eo ꝙ faciem ge
rat aſini. Nam ſic ðꝛ ſculpta facies ⁊ obdu
cta. Vel onocrocalos gręce. latine longuʒ
roſtrum ðꝛ.⁊ eſt auis ſimilis cygno ⁊ coꝛ.

pe. Ande in Auroꝛa dicit. Par onocroca

lus cygno ſonitum dat in vndis.
Onoma gręce latine dicifẽ nomen.
Onomatopęia.pęię.i.ↄfirmatio vel ↄfictio
nominis vt in noĩe fictitio.⁊ ðꝛ ab onoma.

quod eſt nomen. et pęo. quod eſt fingo.

Onomatopeia tñ qñq; ita large ſũit ꝙ eti⸗
am cõpꝛehendit verbi ↄfirmatões. Inde
onomatopęius.a.ũ.ad onomatopęiã ꝑti⸗
nens. vel ꝓlatũ vel fictum ꝑ onomatopęiã

m Hug. Honatus aũt in tractatu de tro⸗

pis ſic dicit. Onomatopęion eſt nomen fi⸗
ctum a ſono.vt tinitꝰ ęris.clangoꝛq; tuba⸗
rũ. Beda vo diẽ. Onomatopęion ẽ nomẽ
de ſono factũ.vt cymbalũ tinniens clãgoꝛ

—

leonis.balatꝰ ouis.ruditus aſinoꝝ.ſibul⸗
ſerpentũ.latratus canũ.cęteroꝛuq; voces
ↄfuſę aĩantiũ.ꝗᷓ in ſcripturis ſctis ſepe re⸗

piunt. vt in Job. iiij. Rugit/ leonis ⁊ vox

leenę.Et feruẽs ⁊ frendens ſoꝛbet terram.
Hnos gręce.latine ðr aſinuus. H
Hnꝰ. eriſ.n.g.i.ſarcina.pondꝰ. ⁊ cor.pe.gti
Inð h̊ onuſculũ.li.Et onuſt.ſta.ſtũ.i.ſar
cinatus. Et oneroſus.ſa.ſũ.i.ponderoſus

Wante ☚

ditate ↄdenſus. Inde hęc opacitas. tatis.
Opalia.ſũt opis deę feſta.ꝗᷓ ⁊ fautia dꝛ.q̃a
fauet frugibꝰ. ⁊ faria etiã vocat᷑.qꝛ tũc pu⸗
er fari pᷣmũ ⁊ loqͥ incipit cũ eã attingit.
Opella. le. f. g. dimi. i.parua oꝑa.vel domũ
cula vbi opes vendunt᷑.vel vbi officia agũ
tur in foꝛo.

tubarũ. Et ſir ꝓpꝛietas aĩalium.vt rugit⸗

vel ſtudiũ.intentio vłlaboꝛ.vel auxilium.
Operepꝛeciũ.pᷣcij i.vtilitas. vel neceſſitas
m Hug. Ael ſᷣm CPapiã. Operepᷣcium e
neceſſariũ.vtile vel magne opre.
Operimen. inis.n.g.i.tegimen.⁊ ꝑd.ri.
Operoſus.ſa.ſũ.i.laboꝛioſt/ us. intent'. ſtudi
oſus.⁊ ðꝛ ab oꝑa. AUel operoſus ðꝛ ab oꝑe
i. vtilis vel operibus plenus.
Opic.ca.cũ.i.coꝛrodẽs.⁊ dꝛ ab opico. caſ.
Vñ Juuenalis.Et diuina opici rodebant
carmina mures. Et hinc opici dicunt᷑ bal⸗
butiẽtes.⁊ vba qdãmõ diminuentes.
Opicꝰ etiã ðꝛ qͥ alteriꝰ lingue gen coꝛrũpit.
Opifer.a.iũ.i.opẽ ferẽs.⁊ ðꝛ ab opis ⁊ fero.
Gpifex.ficiſ.pe.coꝛ.coĩs ge.i.opẽ faciẽs.vl
ferẽs. ⁊ ðꝛ ab opis ⁊ facio vel fero. Itẽ opi
fex. cis.i.artifex. ꝑitꝰ.ſ.opus faciens.
Opilio.onis.cuſtos vel paſtoꝛ ouiũ.⁊ ðꝛ ab
oue.q̃ſi ouilio.⁊ eſt idẽ qð ouilio Nota v⸗
ſus differẽtiales ð greciſmo. Mango ca⸗
balloꝝ ſit.poꝛcoꝛumq; ſubulcus. Aſt aſini
paſtoꝛ agaſo.boũq; bubulcus Mulio mu
loꝛũ.dux ennoicuſq; capꝛaꝝ. Nam caperẽ
ennos.ouiũq; ſit opilio dux Et ꝓ.o.opilio
Vñ Virgilius i bucoł. Nenit ⁊ opilio tar⸗
de venere bubulci. Alexander vero dicit.
Bux eſt opilio cui nomen ouile miniſtrat.
EOpmatus.ta.tũ.i.opulentus.fęcundatus.
⁊8 ab opimo.mas.Et comꝑat᷑ opimatus
tioꝛ. tiſſimus. AUñ Judith. ij. Ciuitatem
opimatiſſimã. i.opulentiſſimam. quidã tñ
legunt ibi opinatiſſimã. i.famnoſiſſimaʒ.
Opimus.ma.mũ.i.opulentus.diues.abũ⸗
dans. pinguis. ꝓfluens.fertilis campeſtr
⁊ ꝓdu.pe. AUñ Oꝛatius in epi. Inuidꝰ al⸗
terius marceſcit rebus opimis.
Opinatus.ta.tũ.i.opinione ꝑceptus vłma
nifeſtus. Et cõparat᷑.opinatus.tioꝛ.tiſſi⸗
mus. Iñ opinate.tius.ſime.aduũ.
Opinax.nacis.coĩs ge i.freqᷓnt᷑ opinatꝰ. vł
manifeſtus.ſicut dicimꝰ leccatoꝛẽ opinacẽ
eſſe.i.manifeſtum omnibus.
Opinio onis. f. t.i. putamen. vel ſuſpitio vł
fama. ? ppꝛie ðꝛ dubia. Et eſt opinio qdaʒ
extranea poſitio.vt vult Ariſtoteles in.ij.
topicoꝝ. NPapias vᷣo dicit. Opinio rumoꝛ
fama.nomen.aura popularis.
Opinoſus.ſa.ſum.i.opinione plenus ꝑcep
tus vel percipiens. S
Opipar. a.ũ.i.elegãs.vł abũdãs Iñ opi⸗
pare adu.i.elegant᷑ vł abũ dant.⁊ coꝛ.pa.
Gpit. opitrl. vl opiter.i. J upit.q̃ſi opiſ pa
ter. i. auxilij. vel illi⸗ dee. ſ. terrę. vel opum
pr.⁊ tũc componit᷑ ab opis pater. vl opit
22

dꝛ q̃ſi obiter.i.puer.q̊ natus eſt poſt obitũ
pr̃is. Idẽ ⁊ poſthumus.Ael ðꝛ opiter pu⸗
er cui auo viuo pater eſt moꝛtuꝰ.anteq; ile
puer naſceret᷑.Et ðꝛ opiter q̃ſi obpater.qꝛ

auus in loco eſt parris.
Opobalſamũ.mi.i.inciſio val cauerna.vel

coꝛtex balſami.vel liquoꝛ manãs de ↄciſio

ne coꝛticis balſami ꝑ cauernas. Coꝛtex vo
illiꝰ ligni ꝑcuſſus virgulis ferreis ꝑ cauer⸗
nas eximij odoꝛis diſtillat guttas.

Opoꝛtunus.na.nũ.i.vtilis.ↄueniens vłne
ceſſarius. Inde opoꝛtunitas tatis.i. facul⸗

tas. copia. vtliitas.

Bpos ðꝛ inciſio vel cauerna.vel coꝛtex.
Oppidanꝰ.na.nũ.i.caſtellanus.i opidoma

nens v pꝛoducit as.
Oppidulũ.li.dimi.i paruũ oppidum.
Oppidũ.di.ðꝛ ꝗqlibet ciuitas ſᷣter rhomam.

Et oppidũ ðᷣꝛ caſtrũ ⁊ ꝓpꝛie magnũ caſtrũ

Et ꝓducit bᷣmaã. VUñ Lucanus in.iiij.Eru
erent nulli vallarent oppida muri
Oppꝛobꝛiũ.bꝛij.n.s.i.vituꝑium.dedecus.
deriſio. Inde hoc oppꝛobꝛiolũ.li.dimi.
Ops.pis.f.g.⁊ płalit᷑ hę opes.opũ.ſʒ ntũs
ſingłaris deſicit ᷣm vſù. Et eſt nomẽ diũſi
cliniũ.i.aliud ſignat i ſingłari ⁊ aliud i płi.
Opis.opi.opẽ.ope.i.auxiliũ.tutela.ſtudi
um.niſus.Sed opes in płi.i.diuitię. Inue

nit᷑ tñ qñq; in ſingłari ꝓ diuitijs.⁊ in płali

ꝓ auxilio. Et hinc hęc opis. opis ꝗdã dea

—

g putabat᷑ opibus peſſe.⁊ coꝛ.o. AVn.Quę

rit pauꝑ opẽ.quęrit auarus opes.Et nota

ꝙ ops ꝓ terra habʒ ntm in vſu.⁊ interpoſi

ta.i.facit gtm̃ opis ⁊ eſt pꝛimitiuum.Et ðꝛ

ops terra.eo ꝙ opẽ ferat frugibꝰ ꝗ alio no⸗

mie ðꝛ cybale. Itẽ ops antiqͥtꝰ dicebat᷑ i oiĩ

genere.i.diues.fſęcundus.opulentꝰ Et in⸗
de põt cõponi inops.i.pau

Op tatius.tia.tiũ.⁊ interpoſtta. v. oↄſonãte
frequentiꝰ ðꝛ. optatiuus. ua.uũ.i.deſidera

tiuus. Inde h̊ optatiu. tiui.quidã modus
verbi.qꝛ deſignat optationẽ.
Optimas.matis.cois ge.ðꝛ aboptimus Et

ſunt optimates optimi ⁊ maioꝛes ⁊ hono⸗
rabilioꝛes in pplło. Et etiã milites electi di⸗

cunt᷑ optimates ⁊ pd.- ma.

Optato onis.f.g.⁊ ꝑ ſincopã hęc optio oni/
i. deſideriũ vel electio. Et optiones etiã di⸗

cti ſunt qͥdã milites.qꝛ ſunt electi.

Opulentus.ta.tũ.⁊ h̊ ⁊ hęc ⁊ B opulẽs.tis.
in eodẽ ſenſu.i.diues.vel opibus abũdas.

⁊a plenus.⁊ vtrunq; comꝑat᷑.
Opus.periſ.n.t.ðꝛ ab ops opis.qð ẽ terra
⁊ eſt id qð fit.ſʒ opatio ipᷣa rei actio ẽ Et ab

opus dr h̊ opuſculũ.li.i.ꝑuũ opus. Et ope

rarius.ria. riũ.ad opus ptinẽs. vel qͥ fac
opus. Et h opariꝰ.rij. ꝓ eodẽ. Et operoſu

ꝛa re.ſine aſpi

ſa.ſum.i.vtilis vel opibus plenus.

ratõ

₰

Saulis.qñq; eſt ꝑlis nũeri de os oꝛis.⁊ ſic

etiã non aſpirat᷑.ſʒ qñ ſigt tpᷣs aſpiraf.

Oꝛaculũ.li.i.diuinũ rñſum.⁊ de ab os oꝛis.
qꝛ oꝛe petit᷑ ⁊ oꝛe dat᷑.Et oꝛaculũ eſt locus

vbi dat rñſum.⁊ ſic accipi᷑ oꝛaculum ᷣm

hug. Mapias etiã dicit. Oꝛaculũ cęleſte

rñſuʒ vel ipᷣm delubꝝ.Et ſᷣm quoſdã ðꝛ ab

oꝛo.oꝛas. VUñ in hiſtoꝛijs ðꝛ. Reſponſũ di

uinũ oꝛaculũ ðꝛ qꝛ oꝛantibꝰ da᷑.

Pꝛariũ.rij.ðꝛ limbꝰ qui apponit oꝛę.i. mar⸗

gini ⁊ extremitati alicuius veſtimèti cauſa
oꝛnatus.⁊ ðꝛ ab oꝛa oꝛę.ꝓ extremitate ve⸗

ſtium. Itẽ oꝛaꝛiũ põt dici ab os oꝛis ⁊ñ tunc

oꝛariũ ðꝛ peplũ.ſ.infula illa ꝗᷓ iuoluit ⁊ ope

rit oꝛa.i.vultus.Oꝛariũ etià ðꝛ ſtola ſacer⸗

—

dotis. eo ꝙ ofones ⁊ qlibet ſacramenta ec.
eſie ſine eo fieri non debent. ZVMU
Oꝛatio.onis.f.g.ðꝛ q̃ſi oꝛis rõ.nam oꝛare ẽ

loqui ⁊ dicere.Eſt aũt or̃o ↄtextꝰ verboꝛũ

cũ ſenſu. Cõtextus aut ſine ſenſu nõ eſt ofo
qꝛ nõ ẽ oꝛis rõ. Itẽ oꝛatio.petitio eſt. quia

oꝛare idẽ eſt qð petere.ita diẽ Rapᷣ. Item
or̃o copulata ⁊ ligata eſt ĩ metris.abſoluta
in ꝓſa. allocutiua i epłis.diſputatiua ĩ dia⸗
leticis. relatiua in hiſtoꝛijs. Itẽ oꝛationuʒz.
alia ꝑfecta. alia imꝑfecta. erfecta eſt illa

ſ ꝑfectũ ſenſũ generat in aio auditoꝛis. vt
hõ currit. Vłor̃o ꝑfecta eſt oꝛdinatio dicti

onũ ↄgruam pꝑfectãq; ſniam demonſtrãs.

Impfecta oro eſtilla ꝗ impfectũ ſenſuʒ ge

nerat in aio auditoꝛis.vt albus hö.

Oꝛatiuncula.lę. dimi. parua oꝛatio.
ꝛatoꝛ oꝛis.i.actoꝛ.defenſoꝛ.patronꝰ.cau⸗

ſidicus. aduocatus ᷣm CPapiã.

77

DOꝛatoꝛiũ.rij.i.locus oꝛandi.tm oroni cõſe⸗
cratꝰ.in qͥ nemo aliqͥd aliud agere debet ni

ſi ad qð factũ eſt.vñ ⁊ nomẽ accepit.

Oꝛbis.oꝛbis.m.g.i.rotũditas circuli.⁊ eti⸗

am cuiuſlibet rei.⁊ ðꝛ a rota.qꝛ q̃ſ rota eſt
Itẽ oꝛbis ðꝛ circulus ſeptimanę. Vñ Job

.·Cuũq; in oꝛbẽ trãſiſſent dies ↄuiuij Itẽ oꝛ

bis ðꝛ mundꝰ vłcircuł terrę ꝓpt᷑ rotũdita

tẽ. Iñ h̊ oꝛbiculꝰ.li.di. Et oꝛbiculꝰ dr etiaʒ
AÄlibet bꝛeuis rotella. Et cõponit᷑ oꝛbis cũ

terrę vel terrarũ.⁊ ðꝛ h̊ oꝛbiſterrę vel oꝛbiſ

terrarũ.m.g. qð dinoſcit᷑ ex ſui pꝛincipio.
ſicut qᷣſq;.quia ſcʒ oꝛhis eſt maſ.ge.et quis

Pꝛa. rę. ſin eſignat finẽ vlextremi 4
tate reꝝ. ſcipue regionũ vel veſtiũ. VUñ.j.
Begj.xxiiij. Dauid oꝛã pᷣſcidit chlamydis

dan

iln
ſrec
771 o
gis
tüdhen
dienn,
ickisc
mncht.

— ——

l

Oꝛbita. te. pe. coꝛ. i. veſtigiũ carri vel roteę.
ab orbe ⁊ rota dicta.ſ.actus quo pecꝰ agi
ſolet. Et ðꝛ oꝛbita q̃ſi oꝛbis iter vel via.

Hꝛbiuuei. cõponit᷑ ex integris diüſoꝝ gene

rũ ⁊ nũeroꝝ.Et videt᷑ mirabilis cõpoſitio
Et declinat᷑ oꝛbiũuei.gtõ oꝛbijueoꝛũ.dtõ
oꝛbioueis ⁊c̃. Ciuitas eni eſtꝗ vocat᷑ oꝛbi⸗
um.⁊ vocat᷑ vei.ſed coꝛrupto noie nunc ðꝛ
oꝛbeuetus.⁊ inde ꝓpꝛie dicebant᷑ ciues oꝛ
biti. ſiue vientani. Ael ↄiunctim oꝛbitiuiẽ
tani.qͥ nunc dicunt᷑ oꝛbiuetani.

Oꝛbus. ba. bũ.i.pᷣuatꝰ cec. ſʒ oꝛbus q̃ filios

amiſit.ſʒ cecus qͥ ocłos ꝑdidit.ſʒ ſepe vnũ
ponit᷑ ꝓ reliqͥ. In hęc oꝛbitas.tatil.i.amiſ
ſio ocłoꝝ vłetiã filioꝝ. Itẽ oꝛbꝰ ðꝛ ſine pa⸗
rentibꝰ ᷣm hug. Itẽ gręciſmꝰ ponit talem
differẽtiã. Vñ cec inutilit᷑ gerit inſtrumẽ⸗
ta vidẽdi.Lumie pᷣuatus violent᷑ ðꝛ oꝛbuſ
Bð oꝛbatus cęcatus vel viduatus.

NMꝛca.cę.vas olei vel ſpẽs ãphoꝛę magnę.⁊

ðꝛ ab oꝛce.qð eſt reciꝑe.⁊ h̊ oꝛceꝰ.cei.quaſi
vꝛceus.ꝓ eodẽ vaſe. Inde h̊ oꝛceolꝰ.li.di.
Oꝛcas.cadis.qͥddã genꝰ oliuaꝝ.⁊ ðꝛ ab oꝛ⸗
ce. qð eſt reciꝑe.qꝛ multũ liqͥris ꝑcipit. Ał
oꝛce etiã ðꝛ gręce rotundũ. Inde oꝛci apud

grecos dicunt᷑ teſticuli ꝓpt᷑ rotũditatẽ.Et

inde ꝗqdã oliuę dicunt᷑ oꝛcades ãq̃ſi teſticula
res.qꝛ i modũ teſticuloꝝ creſcũt.⁊ coꝛ.pe.
Oꝛce.greęce.latine d reciꝑe.AVł (oꝛcades
oꝛce gręce ðꝛ etiam rotundũ latine
Orceſtra.rę.i.pulpitũ vł cathedra nobiliũ
er ðꝛ ab oꝛce.qꝛ eos ſeꝑatim a pplo recipie
bat. Et oꝛceſtra dicebat᷑ loc ſeꝑatꝰ ĩ cena.
vbi nobiles ſedebãt. Vñ ⁊ ſępe ponit᷑ pꝛo
nobilibꝰ Añ Juuẽał.Quos repoꝛtãdiſ po
ſita eſt oꝛceſtra cathedris.
Oꝛcula.lę.pe.coꝛ.dimi.i.ꝑua oꝛca.

MHꝛcus.ci.m.g.i.infernus.⁊ dr ab oꝛce.qð

eſt reciꝑe.qꝛ ſꝑ parat⸗ eſt recige vl qꝛ mul
ta recipiat. Uñ Oꝛatiꝰ in epi.Quid viciꝓ

ſunt aut hoꝛrea ſi metit oꝛcꝰ. Gꝛandia cum

paruis non exoꝛabilis auro.

H Oꝛdinarius eſt.qͥ iure ſuo vłpꝛincipis bñſi

miſſa eſt. AUñ m ſpe. officiales epoꝝ oꝛdi⸗
narij vocant᷑. Itẽ ᷣm Goff.oꝛdinarius iu⸗

dex eſt qͥ a collegio eligit᷑ ⁊ a ſuꝑioꝛe confir
mat᷑.vt elecx in rectoꝛẽ.qͥ ꝑ confirmationẽ

ſoꝛtit iuriſdictõʒ. ſicut ⁊ eps in oibꝰpᷣter ea
ꝗ maioꝛẽ diſcuſſionẽ exigũt.Itẽ oꝛdinariꝰ

miles eſt qͥ ꝑ integrũ oꝛdinẽ militat.qͥ alio

nomine ð gregarius.i.humilis.
Oꝛdinarij locoꝝ ſunt nõ tm epᷣi.ſed etiã qui

cio vniuerſałr iuriſdictionẽ exercẽ põt vbi
libet. Itẽ eſt is cui vniuerſitas cauſaꝝ cõ⸗

cunq; inferioꝛes qͥ hñt inſtitutõʒ ⁊ deſtitu⸗
tionẽ.c. cum ab eccliaꝝ.ð offi.oꝛdi.⁊.c.iij.
Syin conferendis eo.iti.li.vi.
Oꝛdinaria onera ſunt illa ꝗ ex ↄſtitutõe vel
ↄſuetudine ſſtant᷑.vt ꝙ Aibe⸗ talis fundꝰ

vel dom qᷣlibet ano tm debeat pſtare dño
ſuo vel pᷣncipi.Sed extra oꝛdinaria onera

ſunt ꝗ extra curſũ ⁊ moꝛẽ ex inopinato euẽ

tu.vel caſu ſeu neceſſitate emergẽte indu⸗
cunt᷑.vt ſi dñs velit maritare filiã ſuam vel
guerrę imieãt ⁊ iõ a ſuiſ ſbitis exigat᷑ alid
Oꝛdinatꝰ.a.iũ.i.diſpoſitꝰ.electus.
Oꝛdo.inis.m.g.i.diſpoſitio.vłgdꝰ ⁊ ðꝛ ab
oꝛdioꝛ.diris. IJñ oꝛdinariꝰ.ria.riũ.i.oꝛdie
ſtatutꝰ.factus vel electus.Eth̊ ⁊ hęcoꝛdi⸗
nalis ⁊ B. le. Itẽ oꝛdo ẽ vnũ ſcr̃m de ſeptẽ.
Oꝛea.reę.i.mons.⁊ ðe ab oꝛos.qð eſt viſio.
Iñ hęc oꝛeas adiſ.i.nympha vł dea mõtiũ
ꝛexis.xis.i.vomitꝰ exiens ab oꝛe.⁊ ðꝛ ab
os oꝛis Inde hęc oꝛexa.xię.poliphagia.i.
multa comeſtio.nimiũ deſideriũ comeden
di. Et ↄtingit hęc iſirmitaſ cũ extra natura
comedimus. “́ÿRDBü
Oꝛganicꝰ.ca.cũ.p.coꝛ.i.ad oꝛganũ ꝑtinẽs.
Oꝛganũ.ni.pe.coꝛ.ẽ generale nomẽ oiuʒ in
ſtrumẽtoꝝ vel vaſoꝝ muſicoꝝ. DOr etia ſpã
liter ꝓ qͥdam inſtrumento. Oꝛganũ etiã ðꝛ
modulatio ꝗᷓfit in cãtilena ⁊ ꝓpꝛie cũ talibꝰ
inſtrumentis vel vaſis. Inde h̊ ⁊ hęc oꝛga
niſta. ſtę.qͥ vel ꝗᷓͥ in tali inſtrumento canit.
Oꝛge gręce ðꝛ ira.
Oꝛgia.oꝛũ.płis nũeri tm̃.ſac bacchi miſte
ria vel ſacrificia. dicta a ſaltatõibus.
Oꝛia.rię.i.frenũ qð oꝛi iponit᷑.⁊ ðꝛ ab os.
Oꝛicꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.i.loq̃x.⁊ ðꝛ ab os oꝛis.
Oꝛidicus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.oꝛe dicens.
Oꝛdurꝰ.ra.rũ.i.aſper loquẽs.vel qͥ nõ vult
apire os.⁊ ꝓdu.du. .
Oꝛiẽs.entis.m.g.ꝓ oꝛientali plaga mundi
Iñ h̊ ⁊ hęcoꝛiẽtal ⁊ h le.õt etia eẽ.g.o.⁊

Hiꝛificiũ. cij.n. S.i. foꝛamẽ inferiꝰ (ꝓticipiũ

12 dỹ ab os oꝛis.⁊ facio. NMõit᷑ etiã ꝓ qᷣlibet

foꝛamie. Et vt diẽ Amb. Aẽtris duo ſunt

Oꝛiganũ.ni.q̃d herba calida. (oꝛificia.
Oꝛigenes ꝓpꝛiũ nomẽ doctoꝛis.ð qͥ ðꝛ Abi
cunq; Oꝛigenes bene poſuit nullus eo me⸗
lius.⁊ vbi male nullus eo peius.
Oꝛigeniani hęretici ab oꝛigene autoꝛe exoꝛ⸗
ti ſunt. dicentes ꝙ non poſſit videre filius
pr̃em.nec ſpũſſctũs filiũ.Aias qͥʒ in pꝛinci⸗
pio mũdi peccaſſe dicũt ⁊ ꝑ diuerſitate pec
catoꝝ de celis vſq; ad terrã diuſa coꝛꝑa q̃ſi

——

vincula meruiſſe. eaq; cã factũ eſſe mundũ.

ꝛiginarius.rij.i.vernaculus.
23

ꝛiginarij dicunt᷑ aſcripticij.ſ.litones ſic di
cti eo ꝙ ita glebe ſüt aſtricti ꝙ terrã ſine vo
luntate dñi ſui non pnñt dimittere.dicti oꝛi⸗
ginarij.qꝛ ad terrã talẽ ipᷣa oꝛigine patris
aui ꝓaui ad ſeruitutẽ tenent᷑.⁊ hi ᷣm legeſ
ſerui glebe vocant᷑.qui ᷣm vulgus manen
tes a manendo dicunf.
Mꝛigo.ginis.f.g.i.genus.ſtirps.pᷣncipium
Inde.oꝛigineꝰ.nea.neũ.⁊ h̊ ⁊ hęc oꝛiginał
7B. le. Iñ oꝛiginalłr aduù. Uñ Oꝛigiale pec
catũ ðꝛ qð ab oꝛigine natiuitatis ↄtrahit᷑.

MOꝛion.onis.m.g.ðᷣꝛ qͥddã caſtrũ anñ thauri
veſtigia fulgẽs.Et ðꝛ orion. q̃ſi vꝛion. ab

vꝛina.i.ab inundatõe aquaꝝ.Tꝑe eni hye
mis oꝛit᷑.⁊ mare ⁊ terras aqᷣs ac tẽpeſtati⸗
bus turbat.ſᷣm Papᷣ.⁊ ꝓd.pᷣmã ſillabã ⁊
mediã oꝛion. Uñ Ouidius Obſtitit oꝛion
lacona nitentibꝰ aſtris. Iteʒ oꝛion inuenit᷑

ꝓ qdam citharedo.⁊ tunc ꝓ.pe.ſed pᷣmam

coꝛ. Vñ Virgiliꝰ.Oꝛpheus in ſiluis inter
delphinas oꝛion.h̊ ſumit᷑ ꝓ citharedo. Et
nota ꝙ ſ̃ᷣm Lucanũ.oꝛion ꝓ.pe.in gtõ.vñ
dicit in.j.ge.Enſiferi nimium fulget latus

oꝛionis. Idẽ in.ix.f. Teſte tulit c-lo decus

⁊ victi oꝛionis.Sʒ Ouidiꝰin meta.xiij.coꝛ
ripit dicens.diuerſaſq; vꝛbes nitidũq; oꝛi
onis enſem. Płimũ vſus ſequi᷑ Ouidium
q́; Lucanũ. Vñ in vocabulis i quibꝰ auto
res ſibi ↄtrariant᷑.ſꝑ tenẽda ẽ ↄſuetudo lo
Oꝛiundꝰ.da.dũ.nomẽ.i.na (ci in qͥ legitur

tus vel naſcendꝰ. ⁊ regit gtm. VUñ in Boe⸗

tio. Si reminiſcaris cuiꝰ patrię ſis oꝛiundꝰ
MHꝛix vt dicit glo.Eſaię.lj.aĩal eſt immundũ

nec ſecrificijs aptũ.Et vt dicũt qͥdãa. Oꝛix
eſt aial qͥddã in heremo ſilłe capꝛę. cuiꝰ pili
ſũt reflexi vſus caput ↄtra naturã oiuʒ aia
liũ.Alij dicũt ꝙ ſit mus aq̃ticꝰ qͥ cum captꝰ

ẽ ꝓijcit᷑ in vijs ſiue ĩ cõpitis.Alij dicunt ꝙ

oꝛix eſt aĩal ſimile muri qð nos dicimꝰ gli⸗

rem.Et declinat᷑ h̊ oꝛix.oꝛigl oꝛigi oꝛigẽ ⁊c

de qͥ h Beut.xiiij.Oꝛigẽ camelopardulũ
Noia eni deſinẽcia ĩ.x.faciũt gtm in cis v
in gis.exceptis nix.nox.ſenex.⁊ ſuppellex
Mꝛiga.ceę.maneries eſt pulmẽti.⁊ vt dicũt ð

Oꝛixon.cõtis.m.g media ſphęra (hoꝛdeo
apparẽs ſuꝑ terrã ſm papiam.
Oꝛnia iterpᷣtat᷑ anathẽa vłanathematiʒatõ
HOꝛnix eſt gallina ſilueſtris vel vt diẽ RPapᷣ.
Hꝛnix eſt gallina africa pinguiſſima.
Oꝛniomãtia.tię.i.diuinatõ ꝗ fit in pectoꝛe.
vl in oꝛtu.vel in guſtu pulloꝝ ⁊ ðꝛ ab oꝛnix
gqð interpᷣtat᷑ gallina ſilueſtris.⁊ mãtia qð
Mꝛoma viſio interpᷣtat᷑ ſᷣm NPap.(ẽ dinatõ
Oꝛos oꝛontis.ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã montis

Hainc videt᷑ dici h Oꝛontes. ontis. duxli⸗

cioꝝ.qꝛ magnus ſut.
Oꝛphanotrophiũ.phij.hoſpitale vel alius

locus venerabilis in qͥ oꝛphani ↄuerſan

vel paſcunt᷑. Inde h̊ ⁊ hęc oꝛphanotrophi
ta.tę.q vel ꝗ eſt cuſtos oꝛphanotrophij.ſi⸗
ue dñs.ſiue dña talis loclolcd.
Oꝛphanus.na.nũ.idem eſt qð pupillꝰ.Sʒ
illud gręcũ nomẽ eſt.⁊ hoclatinũ. Añ i ps

vbi legit᷑. Pupillo tu eris adiutoꝛ.gręcus

3

habet oꝛphano.

ꝛſum.ſi.i.pꝛincipiũ loquendi vłlocutio 2—

ðꝛ ab oꝛdioꝛ.oꝛdiris.
Oꝛſus.ſa.ſũ.i.inceptus.⁊ ðꝛ ab oꝛdioꝛ.diri
Et h̊ oꝛſus.ſus.ſui.i.actus oꝛdinãdi telam
vel locutio vel pꝛincipiũ locutionis.
Otticula.lę.pe.coꝛ.i.oꝛtolanꝰ.⁊ ðꝛ ab oꝛtui
⁊ colo quaſi oꝛtũ colens.
Oꝛtygia.gię.ꝗq̃dam inſula.ſ.delos.
Oꝛtigometra trę.qdã auis.⁊ vt dicũt eſt e
turnix.ꝗ gregem ducit terrę eam appꝛopin
quantẽ accipiter vidẽs rapit.vᷣm ugui.

Pap̃.etiã diẽ. Oꝛtigometra.genꝰ auiũ.i.
coturnices.q̃s veteres veſci interdixerunt
Solũ eni h̊ aial ſicut hõ moꝛbũ caducũ hʒ.

Et ꝓd.pe.ab Alexãdro. Nñ. dic coturni⸗
ces deſignare oꝛtigometra.
Oꝛtilio.onis.m.g.idẽ qð oꝛtolanꝰ.

Oꝛtix.oꝛtigis.f.g.gręce latine ðꝛ coturnix.

Oꝛthodoxus.xi.m.g.i.vir rectę gloꝛię.ſ.re

ctę credẽs.⁊ vt credit viuẽs.⁊ ðꝛ ab oꝛthos

qð eſt rectũ.⁊ doxa gloꝛia. Quo noie non
põt vocari qͥ aliter viuit qᷓ; credit. Inð hęc
oꝛthodoxa.xę.i.femia rectę gloꝛię. Et hęc

oꝛthodoxia.xię.i.recta gloꝛia.⁊ põt declia

re adiectiue.oꝛthodoxus.xa.xũ.m Hug.

Papias vo dicit. Oꝛthodoxꝰ gręce. rite
catholicus hõ ðꝛ.fide rectus.⁊ vita ꝓbabi

lis.qͥ latine vir rectę gloꝛię d.⁊ ꝓdu.pe.
poſitione.

Oꝛthogomenꝰ.na.nũ.i.recte accentuatꝰ..
ðꝛ ab oꝛthos.qð eſt rectũ ⁊ gomenos.qð ẽ

accentus.quaſi non encleticatus.
Oꝛthogonus.na.nũ.i.rectę angulatus ⁊ ðꝛ
ab oꝛthos ⁊ gonos.qð eſt angulus.⁊ G oꝛ⸗
thognoiũ.nij.i.rectꝰ ꝗgulꝰ.⁊ figura plana
Eſt eni triangularis.⁊ habet angulum re⸗
ctum.⁊ coꝛ.go. Ml
Oꝛthographia.phię.pe.acuta.i.recta ſcrip

tura lraꝝ ⁊ ſillabarũ.⁊ ðꝛ ab oꝛthos qð eſt
rectum.⁊ graphia ſcriptura. M
Oꝛtolanus ni.i.cultoꝛ oꝛti.⁊ ðꝛ ab oꝛtus.ti.
OOꝛthoneumenꝰ. a. i.i.recte modulatꝰ ⁊ dẽ
Ab oꝛthos qð eſt rectũ.⁊ neuma. Nñ qdaʒ

teſt co

S.

ſto
pin
d.
Wi.
nnn
i
.

nt.
Vn
ie
hohe
Eihet
declia
p⸗
e Ne

upii
A

4
RKR
s4 e⸗

mpn

gun e⸗
aaſaig

ecet

hcnsti
lar
4

Viss

ꝓnomina apud gręcos.ſ.diſcretiua dicũt
oꝛthoneumena ãſi recte modulata.i.recte
accentuata. ad differentiam illoꝛum ꝗᷓ ſunt
inclinatiua.

Oꝛthonoycus.q̃ tm emittit q;tum recipit. ?

ðꝛ ab oꝛthos.quod eſt rerum. ⁊ noycꝰ. In⸗
de oꝛthonoycꝰ.qͥ equo mõ recipit ⁊ emittit
⁊ coꝛ.pe.
ꝛthos gręce.latine dr rectum.

ꝛtus.ta.iũ.participiũ ab oꝛioꝛ oꝛiriſ Et h

oꝛtus.tus.tui.i.natiuitas.Et hicoꝛtus.ti.
ſcðę decli.qꝛ ſꝑ ibi aliqͥd oꝛiat᷑.⁊ nũqᷓ ſit ſi⸗

ne fructu ᷣm hug. Mapias vo dicit. Oꝛ⸗

tus.ta.tũ.natus.genitꝰ.ſubito viſus.Oꝛt
vo tus.tui.natiuitas.genitura.ſubita ap⸗
paritio.ꝓceſſus. Oꝛtus vo oꝛti oꝛto ager

amenus oleribus abundans vłparadiſus
Oꝛtus oleꝝ inde dictus.qꝛ ſꝑ ibi aliqͥd oꝛi

at᷑. Mam cũ alia terra ſemel i anno aliquid
creet. oꝛtus nunqᷓ ſine fructu eſt. Inde oꝛ⸗
tulus.li.di.i.parfuus oꝛtus.

.

Ms oꝛis.n. g. ðꝛ ab oſtiũ.q̃ſi oſtiũ.qꝛ ꝑ ipᷣm

qſi ꝑ oſtiũ cibos intromittimꝰ.⁊ ſpm foꝛaſ
eijcimꝰ.vł qꝛ ꝑ os egrediant᷑ verba ⁊ igre⸗
diant᷑ cibi. Et ꝓducit᷑ os oꝛis.ſed os oſſis
coꝛripit᷑. Añ.Os oꝛis loq̃t᷑ coꝛio veſtit᷑ os
oſſis.Ab os oꝛis.ðꝛ hoc os oſſis.qð antiqᷣ

dicebant h̊ oſſum.⁊ h̊ oſſu.⁊ inde gtũs plu

ralis oſſuũ.ſed nũc dicimꝰ.os oſſis oſſe.oſ⸗
ſium.p.i.in penultima ſillaba gti pluralis

Et dicunt᷑ oſſa ab oꝛe.eo ꝙ pateãt i oꝛe aꝑx⸗

tius qᷓ; alibi.imo in alia ꝑte coꝛpoꝛis nõ pa

tent. Nam vbiq; cute ⁊ viſceribus obtecta

celant᷑. Ael dicunt᷑ oſſa ab vꝛo.ris.q̃ſivſta

qꝛolim cremabant᷑.
Gſa. ſe.f.g.qddã genꝰ calciam̃ti.⁊ dr ab os

oſſis.qꝛ pᷣmo de coꝛijs boũ oſeę facte ſunt.
q;uis nunc ex alio genere fiãt.pᷣſtinũ tñ no⸗
mẽ retinẽt. Iñ oſat.ta.tũ.i.oſas habens.

Oſanna hebꝛeũ eſt.⁊ accentuat᷑ in fine.⁊ vt

dicit. Hieronymꝰ in. cxx vij pſalmo qͥ mai⸗
feſte de aduentu ſaluatoꝛis ſcriptuſ eſt pꝛo
eo ꝙ in ſeptuaginta habet᷑ interpꝛetibꝰ.O

dñe ſaluũ me fac. In hebꝛęo legimꝰ. Oſan

na.adonai.oſanna.qð manifeſtius Sym⸗
machus interpᷣtatus ẽ dicẽs Obſecro dñe
ſaluũ me fac.obſecro. Nemo ergo putet ex
duobꝰ verbis. greco vicz ⁊ hebeꝛo ſermõe

oſanna eſſe cõpoſitũ.ſed totũ hebꝛaicũ.⁊ ſi

gnare ꝙ aduentus xp̃ᷣi ſalus mundi ſit.nec
non ꝑ hoc 9 ſubiungit Oſanna. i. ſalus in
excelſis.ꝑſpicue oñdit᷑.ꝙ aduentꝰ xpᷣi nõ

tm̃ hoiuʒ ſalus.ſed totius mũdi ſit terrena
iungens ceęleſtibus.vt omne genu ei flecta⸗
tur. cęleſtium.terreſtriũ.⁊ inſernoꝛuʒ. Eſt
aũt vt dicit Remigiꝰ. Oſanna compoſitũ
ex integro ⁊ coꝛrupto. Oſi enĩ latine dicit
ſalua ſiue ſaluiſica. Anna vo apud illos in
teriectio obſecrantis. HNã apud illos ab ob
ſecrante dr anna.ſicut apud nos latinos a

dolente ðꝛ heu. Et ᷣm hoc deberet dici in⸗

tegre oſiãna ſed coꝛrupte ðꝛ oſanna dẽpta
i. vocali.⁊ interpᷣtat᷑ oſanna ſalua vłſaluiſi
ca obſecro.qꝛ ſicut dictũ eſt oſi interpᷣtatur
ſalua vel ſaluifica. anna eſt interiectio obſe
crantis apud hebꝛęos.Et ſubaudit᷑ popu
lum tuũ vel totum mundũ.hoĩes ⁊ ãgelos
ipᷣoꝝ ruinam ex hoibus reparando .Qui⸗
dam dicunt ꝙ oſanna interpꝛetat᷑ ſalus qᷣſi
dicat. Due tibi debet᷑ ſalus mundi.Augu
ſtinus vo dicit ꝙ oſanna eſt vox obſecran
tis. magis affectum indicãs qᷓ; rem aliquaʒ
ſignans.ſicut ſunt in lingua latina interie⸗
ctiones. Et ideo oſanna in aliã linguã traſ⸗
ferri non potuit.ſicut necracha.
Oſaureũ.rei.dictꝰ eſt Chꝛyſoſtomus.⁊ de⸗
clinat᷑ tm in fine.licʒ componat᷑ ex duobus
rectis ſicut ⁊ omnebonum
Oſcen.oſcinis.m.g.qͥ oꝛe canit.vel folijs vł
alio mõ vt decipiat aues.⁊ ab os ⁊ cano
Dicunt᷑ etiam oſcines ꝗlibet aues oꝛe cane
tes.i.cantu auguriũ faciẽtes m Hug. Et
Napias etiam dicit. Oſcines oꝛe canenteſ
aues dicunt quarum auguriũ voce capit᷑
vt coꝛui.⁊ coꝛ.pe.oſcines.
Oſcillũ.li.quoddã genus ludi.ſ.cum funis
ſuſpendit᷑ ð trabe.in quo pueri ⁊ puellę ſe⸗
dentes impellũt᷑ huc ⁊ illuc.⁊ ðꝛ ab os oꝛiſ
⁊cilleo eo ꝙ ibi oꝛa cilleant᷑ i.moueãt᷑ huc

illuc. Itẽ oſcillũ.li.i.paruũ oſculũ ⁊ tunc

eſt di.oe oſculum.⁊ eſt ſimplex.

Sſculũ.li. foꝛmat᷑ ab os.addita culũ.ſicuta

mas maſculus.⁊a flos floſculus.⁊ a mus
muſculus. Et eſt oſculũ dimi.de os oꝛis qᷓ;
tũ ad vocẽ. Et qꝛ aliã habuit ſignificatõʒ a
ſuo pꝛimitiuo.iõ os facit aliud dimi. ex ſe
ſ. oſcillũ.i.paruũ os vt dicit MPꝛiſci. Et dif
fert oſculuʒ a baſio.qꝛ oſculum eſt religio⸗
nis. vñ ðꝛ. Recepit eũ oſculũ pacis.HPaſiũ
vo eſt amoꝛis. Suauiũ luxurię ⁊ libidinis
Añ Baſia cõiugibus.ſed oſcula dant᷑ ami
cis. Suauia laſciuis miſcent᷑ grata puellis
Itẽ oſculũ ſilijs.pacẽ amicis Haſium vxo
ribus. Suauiũ ſcoꝛtis. IJtem Olſculũ cha⸗
ritatis. Baſium blandiciei.Suauium vo⸗
luptatis.

Hſoꝛ. oꝛis.m.g.i oditoꝛ.⁊ ðꝛ ab odi odiſti.

Oñ lautꝰ in amphitrione Scito illũ ma
didũ ⁊ incontinentẽ atq; oſoꝛẽ vxoꝛis ſue

vm hug. Nap. aũt dic Oſoꝛ oꝛis. ab odio

Ddis. dictꝰ.i.inimicꝰ qͥ aliũ odio habet
Oſſeus.ſea.ſeũ.pe.coꝛ.i.de oſſibꝰexñs vłfa
ctus vel ad oſſa ꝑtinẽs.vel oſſibus plenus
Inuenit᷑ etiã hoc oſeũ.ſei.ꝓ burſa inteſti⸗
noꝑ. VUñ Auicẽna Cũ inteſtina deſcendũt
ĩoſeũ ⁊c.⁊ tũc ꝓd.pe.⁊ ſcribit᷑ ꝑ vnũ.s.

Oſſiculu.li. dimi.puum os.

Oſſifragiũ.gij.i.oſſiũ fractio.ſiẽ dicimꝰ ali⸗
quẽ feciſſe oſſefragiũ qꝛ oſſa alicuiꝰ fregit.
HGſſifragꝰ.ga.gũ.i.oſſa frangens.⁊ coꝛ.fra.
Oſſillü. li. di.i. paruum os.
Oſſoſus.ſa.ſum.i.oſſibus plenus.
Oſulũ li.di.i.paruum os. òòèẽGMU
ſtentũ.ti.ðꝛ monſtꝝ ſiue res admirationẽ
faciẽs.qꝛ ꝓpoſita ad oculũ põt oñdi.

Oſtentꝰ.tus.tui.ðꝛ irriſio ⁊ maxime ꝗᷓ fit cũ

aliqͥ ſigno notabili. q; irriſi us oſtendit. Uñ
Hebᷣ.vj. Crucifigentes filiũ dei ⁊ oſtentui
habentes.

Oſtentaculũ li.i.demonſtratio.

Mſtia. ſtig. eſt qdam ciuitas. Inde oſtienſis

vyt ep̃s oſtienſis.
ſtrę. teſta cuiuſdã piſcis.Et hic h̊ oſtreũ o⸗
ſtrei ⁊ heęe oſtrea. oſtreę qͥdã piſeſ qͥ i oſtra
latitat. Sʒ oſtrea. ox. ꝓ ipis piſcibꝰ ðꝛ in
neu. ge. Sʒ oſtreę. arũ. in. f. g. ſunt carnes
eoꝝ. Iñ hoſtreariꝰ.rij.qͥ piſcẽ illum vẽedit
vel capit Et h̊ oſtrũ.oſtri.i.purpura.quia
oſtroꝛũ ſãguie tigit᷑. Inð oſtreꝰ.trea.treũ.
i. purpureꝰ. Et oſtreatus.ta.tũ.i.purpura
tus.Et h oſtrearius.rij.qui ĩ purpura ope
rat᷑.vel qͥ eaʒ facit vel tingit. m Hug. a
pias dicit. Oſtrea aialia marina.dicta a te
ſta. qꝛ mollicies carnis interioꝛ mutat᷑ vel
minuit᷑. Oꝛęce eni teſta oſtra dr.
Oſtratites.tis.m.g.qͥdã la pis qͥ ſimilitudi⸗
nem teſte hʒ. ⁊ vſus eſt ꝓ pũice.
Oſtratus.ti.m.g.i.pauimentum teſtaceum
dictũ ab oſtra.qꝛ qͥbuſdã minutis ⁊ fractiſ
reſtis vel lapidibꝰ calce admixto fiat. Inð
H oſtratarius.tarij.qͥ oſtratũ facit.⁊ oſtra⸗
tarius.ria.riũ.ad oſtratariũ ꝑtinens
Oſus.ſa.ſum.i.odiens.⁊ ðꝛ ab odi.odiſti.⁊
hʒ vim ꝑticipij.vnde conſtruitur cuz accu
ſatiuo ad modum ꝑticibeij.

“

otagię. doloꝛ auricularum.

latine ð teſta. Inð hęc ontra.

Mta grece. latine : auris. Inde ec otagia

Ouale.lis.n.t.coꝛona ꝗᷓ ꝓpter pugnaʒ dat᷑
victoꝛibꝰ.⁊ ð a ouo.uas.
Ouatio.onis.i.letitia. vel exultatio.victo
rũ.ſ.ꝗ exhibet᷑ quaſi triũphꝰ victoꝛibus.
Ouicula.lę. di.i.parua ois.
Ouile.lis.n.t.i.caula ouiũ.⁊ ꝓd.pe.Vñ q̃⸗
dã. Bux eſt opilio cui nomẽ ouile miſtrat.
Ouilio onis.i.opilio.⁊ ðꝛ ab oue.
Ouilla. le.di.i.parua ouuius.

Ouinꝰ.na.nũ.pe.ꝓd.i.res ouis.vel ð oue.

exñs.vt carnes ouuine.
DOuis.ouis.f.g.dr q̃ſi oblauis. ab oblatiõe.
eo ꝙ antiqᷣtus in initio non tauri.ſed oues
ſacriſicarent᷑.ſeu in ſacriſicio mactarentur.
pꝛiſcianꝰ vero dicit. ꝙ deſcendit a gręco.
Beeci ei dicũt oyos ⁊ nos cã vitãdi hiatuʒ
ouis dicimꝰ Ex his.ſ.ouibꝰ.ꝗqdam dicunt᷑
bidentes.qꝛ inter dẽtes ſuos duos altioꝛeſ
habent. cum quibꝰ dicunt᷑ naſci.q̃s gẽtilel
maxie in ſacrincijs offerebant.⁊ coꝛ.pᷣmaʒ
ouis ſed ouũ.ui.ꝓdu. VUñ Quę male fetet
ouis nõ eſt melioꝛ tribus ouis. Itẽ. Non ẽ
vilis ouis.centũ mihi charioꝛ ouis.
DOuiſpex.ſpicis.cõis.ge.qui vel ꝗ̊ viſcera
ouium inſpicit.⁊ coꝛ.ſppi.
Ouũ.oui.dicunt gręce.oum.⁊ interpoſita.
u. ↄſonante. inde nos dicimus. hq̊ ouũ.oui
AVel ðꝛ ouũ.q̃ſi vuũ ab vua.eo ꝙ ſit humi⸗
dum ſicut vua.qꝛ ſicut vua exterius ſicca ẽ
⁊ interiꝰ vuida ⁊ humida.ſic ouũ exterius
ſiccũ eſt ⁊ interiꝰ humidũ.Inð h̊ ouulũ.li.
di. ⁊ hoc ouiculũ.li.ſiłr di.Vm Hhug.Et ꝓ.
pmã. ſed ouo. uas. eã coꝛ. Mñ. pꝛudẽs frat
oua.cuʒ dant᷑ tibi ſepiꝰ oua Mapias vo di
cit. Oua dicta. qꝛ ſunt vuida ab eo ꝙ intri
ſecus humoꝛe ſint plena. Nam humiduʒ ẽ

quod exteriꝰ humoꝛẽ habet. vuidũ quod

interius. “

Oxea.oxeę.vel oxia.eſt acutus moꝛbus vł

velox.⁊ ð ab oxi.qð eſt acutũ.vel velox.
qꝛ cito trãſit vel necat.vt freneſis. Et hęc
oxea vel oxia. acutus accentus. Sunt eni
decẽ figurę accentuũ ꝗa gręcis ꝓuerbioꝛũ
diſtinctionibꝰ apponuunt.
Oxi apud gręcos ⁊ acutũ ⁊ velocẽ ſigꝗt. Jñ
oxus.xa.xũ.i.acutus.vel velox. VUñ ⁊ qͥd
dam genus teli acuti ðꝛ h oxus.xi.Et moꝛ⸗

boꝝ quidã dicũt᷑ oxi.qͥdam chꝛonici. Oxi

ſunt ꝗ cito interficiunt vel tranſeunt. Chꝛo
nici aũt ſunt qui diu languere faciunt. Iilẽ
Aob oxi. qð eſt actiuũ.dꝛ apud gręcos acetũ
oxi,eo ꝙ ſit acutũ. Itẽ ab oxi qð eſt acutuʒ

vol

vel velox.ðꝛ oxi ꝗdam medicina.

„

lum. vel ocitabulũ.⁊ ꝓpꝛie ad acetum ferẽ

dum. vñ ⁊ ð oxiphalus.q̃ſi oxiphoꝛus.vł

8z a phalon. qð eſt lignum.eo ꝙ ligneuſſit
⁊coꝛ.pha. M
Oxigaros.maſ.g.vel hic oxigarus.gari.i.
acetum cum liquamine.

77

Oxigoniũ.nij.in qͥ tres anguli ſunt acuti.

ðe ab oxi. qð eſt acutum.? gonos qð eſtan⸗
gulus.Et oxiganus.na.nũ.i.habens tres

angulos acutos.

Oximel. n. g. vel oximelli li.ec aceti ⁊ mel⸗

lis ꝑmixtio.i.duas partes habens aceti et
tertiam mellis.vnde talis confectio dulce⸗
dinem retinet ⁊ acoꝛem. JMM
Oximentum.ti.acetũ cum vino mixtũ.
O..ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã viri.De qͥ ha⸗
bet. ij. Regl. vj. Iratꝰ eſt dñs indignatiõe
ↄtra Oga. Et ifra.Et vocatũ eſt nomẽ loci
illius ꝑcuſſio Oce.Et non debet accentua
ri in fine cũ ſit decli. Et interpᷣtat᷑ Og ro⸗
bur vel viſio.ſiue vidẽs.vel robuſtus.
Oaas.oa.vłl oci.interpᷣtatur robur Ande
ODaas dictus eſt.qꝛ interpꝛetat᷑ foꝛtitudo
dñi. Je eſt qͥ ⁊ Agarias.duplici noie Iſte
eſt qͥ illicitũ ſibi ſacerdotiũ vendicare cona
tus eſt. lepꝛa in fronte ꝑcuſſus eſt. vt ðꝛ.ij.
WWar alipo.xx vj. Itẽ.iiij. Regl.xyv.
Hęimuʒ.mi.dr ab oca vel ogi.qð interpᷣtat
robur Et ocima inteſtina boũ dicunt᷑.ſ.tri
ꝓg. quia in eis conſiſtit foꝛtitudo AUñ Per
ſius. Cuz bene diſtincto cantauerit ocima

neruo.
Littera apud hebꝛęos non habetur

nec ulluʒ nomen eſt apud eos quod
Whoc elementum ſonat.Abuſiue igit᷑
accipienda ſunt nomina hebꝛęa.qñ ꝑ.p.in
ueniunt᷑ apud nos ſcribta.
Nabulũ.li.a paſcendo ðꝛ.ſ.paſtus vel paſ⸗
cua. Inde pabuloſus.ſa.ſum.id eſt pabulł
plenus. ð
Pacalł.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.pacẽ deſignãs.vład
pacẽ ꝑtinẽs. Vñ Ouidiꝰ in.vj.meta. Cir⸗
cuit extremas oleis pacabilibꝰ hoꝛas.
Pacatꝰ.ta.tũ.i.pacificatꝰ.⁊ ðꝛa paco.cas.
qi pacẽ tenẽs Et cõpat᷑ ᷣm ꝙ ẽ nomẽ paca
tus tioꝛ.ſimꝰ VUñ ad heb.xij. Fructũ paca⸗
tiſſimũ exercitatꝰ ꝑ eã reddet iuſticie.
Paciſica.dicebat᷑ oblatio ꝗfiebat pꝛo pace

.

Oxiphalus.li.genus eſt menſurę.ſ acitabu

ad deũ vel ad hoĩes. vel qꝛ ad bonũ pacis
fiebat ſicut ſalutaria ſacriſicia ꝓ ſalute da⸗

ta. vel danda vel reſeruanda offerebant᷑.ſi
cut 8: in hiſtoꝛꝛis.
Pactio.onis.f.g.ↄuentio. ditio.ꝓmiſſio.
Nactoꝛius.ria.riũ.i.ad pactũ ꝑtinens.⁊ ð

a pactũ.⁊ hoc pactoꝛiü.rij.idem qð paciũ.

vel locus vbi fit pacteu.
Pactũ.cti.ẽ inter partes ex pace ↄueniens
ſcriptura.legibus ac moꝛibꝰ cõpꝛobata.ð
v.ſig.c.pactũ. Ael pactum eſt conſenſus
duoꝝ vel pluriũ in idem placitũ.ſ. ad dan⸗
dum vel faciendum aliqᷣd alteri ab altero
eox. ff. de pacti.l.i·S. j. ⁊ ðꝛ a paciſcoꝛ.ſcer
q̃ſi de pace factũ.vłpacis actũ. Itẽ vᷣm qſ⸗
dam pactũ eſt contractus qꝛ paciſcendo di
uerſas in idem contrahimus voluntates .
Et capit᷑ qñq; late ꝓ eo ꝙ non tranſit incõ⸗
tractũ noiatũ.vt venditio ⁊c.Et ſic oẽ pac
tum põt dici cõtractus inoiatus. vttranſ⸗
actio. do vt des ⁊c. Qñq; ſtricie ꝓ ſimpli⸗
ci pacto gratis facto.vt pꝛomitto tibi decẽ
ac. Et ſic a tranſactione ⁊ pollicitatiõe dif⸗

fert.qꝛ pollicitatio eſt ſolius offerentis.Et

aſſignat᷑ differẽtia inter pactũ ⁊ tranſactio
nẽ.qꝛ pactũ eſt de re certa ⁊ non litigioſa ⁊

gratuita. Trãſactio wo de re incerta ⁊ liti⸗

Sioſa. ⁊ nõ gratuita.

ta foꝛma factũ expᷣſſum ⁊ redactũ eſt.

Pactũ tacitũ dꝛ.qð in veritate nõ eſt expᷣſſe
factũ. ſʒ ex aliqᷓ lege ſpãli ac ſi fieret ſtatutũ

ex cau habere iubet᷑. verbi gra. Cõduxi do
mũ a Seio.⁊ res meas intuli.iĩ hoc caſu res
meę illate ꝓ mercede domꝰ debent᷑ Seio

iure hᷣ ſtatuente vł iubẽte lege pigneri ita el
ſe obligatę. ac ſi ſpecialr ⁊ expᷣſſe inter nos
2coꝛdatum eſſet.⁊ cõuentum dato ti ꝙ nõ
ↄueniemus ⁊ ſuꝑ hoc dixeriſmus.
PNPactũ adiectiõis in diẽ talẽ eſt.vt vendo ti

bi domũ.⁊ ſi potero habere maius pᷣciũ vſ⸗
q; ad mẽſem. ego repeto ip̃am domum.
Pactũ legis cõmiſſarię eſt vt vendo tibi do

mũ.⁊ ſiñ ſolueris infra mẽſẽ.volo ꝙ ſit in
empta. vt. C. de pac. interẽp. ⁊ ven.
Pactuʒ ꝑſonale eſt qð nõ generalit᷑ fit ſʒ tm̃
p vna ꝑſona vel duabus. Et ðꝛ pꝛo tanto
pſonate.qꝛ fit ꝑſonę ſoli.ſic ꝙ tali ⁊ nonal

teri ꝓdeſſe poſſit.vt ſi paciſcoꝛ pecuniama

te mihi debitã nõ petiturũ a te ſz a tuo hęre

de . tüc illud pactũ tm ꝑſonã tuã tuetur et
non heredẽ tuu. —
actũ reale vel in rẽ ẽ generale.⁊ nõ ↄtinet
ſpecialit᷑ vnã duas vel plures ꝑſonas 24

Pactũ ↄuẽtũ ðꝛ.qð ſub certis vbis ⁊ſb cer

—

gfalit᷑ cõplectit᷑ oẽs ad qᷓs illa res ꝑtinet vł
ptinere põt.vt cum debitũ meũ oino remit
to tam tibi qᷓ; hęredibus tuis.ita vt oẽs li⸗
beremini tu ⁊ heredes ⁊ fideiuſſoꝛes.⁊ nul
lus mihi reſeruet᷑ regreſſus ad pecuniã vel
ad rem petendam.
Nactũ nudũ dici põt qð ab oĩbus iuris ſo/

lẽnitatibus eſt deſtitutũ.i.iuris ſolennita⸗

tibus eget.ſ.qñ nec chirographũ.nec iſtru
mentũ interuenit.quo pactũ pfirmet᷑ vłro
boꝛet᷑ Et ðꝛ nudũ a cauſa ꝗ ſufficere põt ad

vfect zohligarloncz: vt vo- vrfacias facio

vt des ⁊c Cuiuſmodi cõuentiones dicunt
ↄtractus innominati. Item ðꝛ nudũ a foꝛo

nnegocij. vt qñ negociũ non incidit in certũ

nomẽ contractus.vt in nomine emptionis
venditionis.locationis ⁊ ſimiliũ. Item nu
dum dꝛ a rei interuentu vt tali non interce⸗
dat res ꝗᷓ poſſet ſuo interuentu ꝑfectã red⸗
dere cauſam obligationis.ſicut i mutui da
tione. Item ðꝛ nudum a continentia.qm̃ ſi
in cõtinenti poſt contractũ adijciat᷑ pactuʒ
ex pᷣcedenti obligatione vires ↄtrahit vt vi
deat᷑ ineſſe ↄtractui.⁊ cauſaʒ veſtire vt pa

ctũ qñ ſemel factũ eſt.⁊ poſt traditionem ĩi⸗

tercedit reſ ſi veſtit᷑ iteruẽtu rei. NPactũ ve
ſtitũ ðꝛ ſex modis ſᷣm ꝙ ſex modis veſtit᷑.
ſcʒ re.verbis.lr̃is.conſenſu.cõtractu.cohę
rentia: rei interuentu.vᷣm Goff. Inſti. de
v. obli.
Padus.di.fluuius lombardię.ſic dictuſ ab
vno triũ fontiũ.ex quibus hʒ oꝛiginẽ qͥ pa
dus ðꝛ. Itẽ fluuius padus dictus eſt erida
nus a phetõte in eũ ſubmerſo qͥ eridanꝰ di⸗
cebat᷑. Inde padanus.na.nũ.pe.ꝓ.
NPaganiſmus.mi.i.ritus ⁊ mos paganoꝛũ.
Naganus.na.nũ.i.villanꝰ.velincultꝰ ⁊ ðꝛ

a pagus qð eſt villa.Et quicũq; habitat in

villa dẽ paganus. Pꝛeterea qͥcũq; ẽ extra
ciuitatẽ dei.i.eccłiam ðꝛ paganꝰ.q̃ſi villa⸗
nus.⁊ non habitãs in ciuitate dei.i.ecclłia.
ſed longe eſt in pago ᷣm Hug.Scom Ili⸗
doꝛũ aut pagani dicunt᷑ a pagis athenienſi
unm vbi oꝛti ſunt. IJbi eni in locis agreſtibꝰ
⁊ pagis.gẽtiles lucos ⁊ idola ſtatuerũt. et
a tali initio pagani vocabulũ ſoꝛtiti ſũt Jñ
paganicuſ.ca.cũ.a hęc paganitas.tatis.i.
multitudo ⁊ collectio paganoꝝ.vel ꝓpꝛie⸗
tas qua pagani dicunt᷑.vel terra eorum.
Naganicũ aduentitiũ.ẽ peculiũ qð ex ꝓſꝑa
foꝛtuna aduenit veluti ex teſtamento cog⸗
natoꝝ vel etiã agnatoꝝ.
Pasgella.lę.di.i.parua pagina. Vñ lHiere.
mię. xxx vj. Cunq; legiſſet tres pagellas vł

quattuoꝛ. ſcidit illud ſcapello ſcribę.

Pagina.nę.f.g.i.pars filioꝝ libꝛoꝝ.⁊ ðꝛ a

pango. gis.ꝓ iũgere vel impellere.qꝛ pagi
nę ſibünuicẽ compigunt᷑.vel qꝛ folia ibi iũ
gunt᷑. NPagina etis ðꝛ qñq; charta qñq; li⸗
ber. qñq; ſcriptura. AUn ↄſueuit dici. Hoc
inuenit᷑ in diuina pagina Inde hęc pagi⸗
nula.lę.di.i.parua pagina.
NPagulus.li.i.paruus pagus.
Pagus.gi.i.villa.⁊ ðꝛ a pige qð apud grę⸗
cos ſonat fons.qꝛ iuxta fontes villę ſolent
ędificari. Et ꝓducit pmam.
Pala.lę.ẽ inſtrumentũ qͥ ventilat᷑ frumen⸗
tum vt a palea purget᷑.vide ifra in pale.

Palefrędꝰ.di.pe.ꝓd.ẽ genꝰ equi qͥ alio no⸗

mie ðꝛ mãnus.⁊ gradarius.⁊ ðꝛa paſſu et
leni.⁊ freno.⁊ ducendo.qꝛ leni paſſu ꝑ fre
num ducitur.
Palãs.antis.oĩs ge.qͥ nunqᷓ; in aliqͥ loco hʒ
certã manſionem. ⁊ ðꝛ a palo.las. Inde pa

lanter.i.manifeſte vel vaganter. Et pala⸗

bũdus.da.dũ.i.errabũdus.vagabundus
Hʒ ug. Vñ Judic.ix.Duę aũt turmę pa
lates ꝑ campũ aduerſarios ꝑſequebant᷑.
NPap̃ᷣ. vo dic. NPalãtes gaudẽtes.palã va

gantes. diſpſi. alant᷑.i.incõpoſite.vł dil

Palanteũ.tei.n.g.qͥddam oppidũ (ꝑſe.
in palatino monte.vbi mõ ẽ Roma.Et qꝛ
palanteũ altũ erat.ideo palanteum ðꝛ mu⸗
rus altus.vel faſtigiũ.
Palata.itę.pe ꝓd.maſſa ꝗᷓ fit de palis Et pa
latę ſunt maſſęꝗᷓ de recentibꝰ ficubus com⸗
pingi ſolent.qs inter palas ad ſolem ſiccãt
Et ſic ſumit᷑.ij. Regl. xv. —G
Nalatinus. na ni pe e de palatio exñs.
Et tũc ðꝛ a palatiũ. Ael palatinus.na.nũ.
i. ꝑptinẽs ad palatũ.⁊ tũc dẽ a palatũü.
NPalatinus comes ðꝛ.qͥ curã gerebat ſcipu⸗
am. vt miſſis noto ꝛijs ſuis negligentiã iu⸗
dicũ argueret.C. de offi. recto.l.nullã.
Palatiũ.tij. ampla domus in ꝗ multi vaga

ri pñt. Inde palatinus.na.nũ.pe ꝓ.i.ð pa

latio exñs. Vel hic Malãs tis.rex fuit ar⸗
chadię.in cuius honoꝛe regina aulã ipᷣius
noie conditam palatium vocauerat.Sicg
appellauerunt a NPalante. hoc palatiũ.Et
coꝛ.pa. VUñ Lucanus in.iij. Vix odiſſe va
cat phębea palatia compllet.
Palatũ. ti.ðꝛ a palatiũ.eo ꝙ magnũ ſit ⁊ ã⸗

plum. vel qꝛ ſit qſi palatiũ oꝛis.vel linguę.
vłðꝛ a palo.las.qꝛ ibi lingua vagatur. Ał

palatum ðꝛ quaſi poletum a polo. qꝛ ibi ꝓ
ſui concauitate celi habet ſimilitudinem.

Vnñ ⁊ gręci palatũ vꝛanon vocant. Inde

⸗

ſe

he⸗
gawe

giin
tfuun⸗
Ni ſis
11’;
u4
en

iſtti
lnge
m.
geihi
winen⸗
*

palatinus. na. nil.i. ad palatium ꝑtinens.
NPalę.laꝝ.f.g.płalis numeri.i.doꝛſi dexte⸗

ra leuaq; eminẽtia mẽbꝛa.⁊ dicunt᷑ a palin
qð eſt motus.vel lucta.qꝛ in luctando eas
pᷣmimus.qð.ſ.luctari vel luctam gręci di

cunt palin. Inuenit᷑ etiã in ſingulari.ſed in
alio ſenſu.qꝛ.ſ.pala ðꝛ ventilabꝛũ ⁊ latum
inſtrumentũ ferreũ ad opus ignis. Pala

etiã ðꝛ ille concauus locus in anulo in quo

ponit᷑ lapis pꝛecioſus.

NMalea. lex. ſicut dicit Iſidoꝛin. xvij. ety. ðꝛ

a pala eo ꝙ pala ventilet᷑. vt frumenta pur
gent᷑. Vel a pale.frugũ inuentrice.quã gẽ
tiles cererẽ eſſe volũt. De q̃ virgilius Te

qͥ̊ʒ magna pales. ⁊ te memoꝛanda canemꝰ.

Velðꝛa pabulo eo ꝙ palea ſola paſcendis
animalibus pꝛimũ ᷣbebat᷑.Cuius natura
ex contrario frigida eſt intantum vt obꝛu⸗

tas niues fluere non ſinat. Adeo calida vt

matureſcere poma compellat.vt dicit Au
gu. de ciuitate dei. Et coꝛ.pa. Vñ in Auro
ra. Non vult nudari paleis donec ſit adu⸗
ſta. Inde.hęc paleola.lłę. dimi.

— 7

Naleare.ris.n.t.⁊ ͥ paleariũ.rij locus vbi

paleę reponunt᷑.⁊ ðꝛ a palea.Et etiã ſic ðꝛ
pellis.ꝗᷓ ſub collo bouis fluitat huc ⁊ illuc
ad modũ paleę Inde h̊ ⁊ hęc palearl.⁊ B re

Vel a pelle deriuat᷑ h̊ paleare.ris.vel pale

ariũ.rij.pellicula quę pendet ante pectꝰbo
uis.q̃ſi belleariũ. Ael ſic ðꝛ a palo.las.qͥa
vagat᷑ huc ⁊ illuc ⁊ fluitat. Inde palearia

dicunk qdam ꝑtes iugi ꝗ ſub illa pelle col⸗

ligant᷑.⁊ coꝛ.pa. AUnð Ouidius.meta.xj.
Colla toꝛi extant aruis palearia pendent.
Pales fę.g.indecli.vel pales.lis.eſt dea pa

buloꝝ. Inde h̊ palatualis.eiꝰ ſacerdos.Et
pł hec palilia. hoꝝ.paliliũ vel palilioꝛum.
illius deę feſta. Unde Perſius. Fumoſa
palilia feno. Et palilioſus.ſa.ſũ.i.fumoſuſ

a feſto palis.in quo fenum comburebatur.

Paleſtina.a philiſtim.vꝛbe oĩs regio circa

eã dicta ẽ paleſtina Iñ paleſtinꝰ.a.ũ.gẽtile

Paleſtra.ſtrę.ðꝛlucta vel locus luctatiõis.

7 dr a palin. qð eſt lucta. vel motus. qꝛ ibi
frequenter ſe moueant. Vel ðꝛ a pale dea
paſtoꝛum.in cuius honoꝛem pꝛimo fuit ce⸗
lebꝛata. Uel a palude qua vngebãt᷑ lucta⸗
turi anteqᷓ; haberẽt oleũ. Inde paleſtricus

ca.cũ Et.hęc paleſtrica.cę.qͥ in paleſtra lu

ctat᷑.Et qꝛ ad paleſtrã foꝛtes vocabant᷑.iõ
palęſtrica qñq; ꝓ foꝛti põit᷑ ſm ug. MPa⸗

2 *

pias vero dicit Maleſtra gręce lucta. vbi

athlete exercent ſe. Luctatio ꝗᷣ fit in gym⸗

naſio.⁊ coꝛ.pꝛimam VUñ Ouidrꝰi xvj.epi.

mut fera nos retinent aut vncta dona palę
NPalimbacchius.bacchij.idẽ ẽ qð antibac⸗
chius. ſ. pes contrarius bacchio. Conſtat
eni ex pꝛimis duabus longis.⁊ tertia bꝛeui
vide.S.in antibacchius.
Nalin.i.iterũ.Itẽ palin.i.motus vel mobi
litas. Item palin.i.luca.
Palinodiũ.dij.ðꝛa palin.qð eſt iteꝑ.⁊ oda
qð eſt cantus.vel laus.Et p alinodia dicũ
tur laudes iterate.vel cantus iterati. Inde
palinodius.dia.diũ.i.iterũ cantus vel lau
datus. Et hic palinodicus.ci. qui palino⸗
dia facit vel dicit.
Paliſcus.ci.ðꝛ a palin.i iterũ quaſi iterum
veniens.vel q̃ſi iterũ natus. VUñ paliſci di⸗
cti ſũt duo filij Jouis.⁊ ętnę·ꝗſi bis editi.
qꝛ ſemel de mr̃e.⁊ poſt ea iterũ de terra.vm
poetas AUñ Ouidius.in.v.meta.Stagna
paliſcorũ.rupta feruentia terra.
Paliſma.matis.locus luctę.⁊ ðꝛ a palęſtra
Paliurus.ri.carduus eſt ſpinoſus ⁊ alpri.
mus. Be qͥ habet᷑ Eſa.xxxuij. NPapias eti
am dicit Paliurus herba aſꝑrima ⁊ ſpino
ſa. Et ꝓd.pe. AUñ. Virgiliꝰ in bucoł.Car⸗
duus ⁊ ſpinis ſurgit paliurus acutis.
NHalla.lę.f.g.q̃drũ palliũ mulierũ deductũ
vſq; ad veſtigia. affixis in oꝛdine gẽmis di
cta ſic a palin.i.a mobilitate.quę circa finẽ
eſt huius indumenti. Nel qꝛ virgis vibꝛã
tibus ſinuata criſpet᷑. Nelðꝛ pannus qus
drus quo tegit᷑ ⁊ oꝛner. MW
Pallas.dis.f.g.dea belli eſt.⁊ ðꝛa palin.i.
a motu ⁊ excuſſione haſtę. Ael ðꝛ pallas a
pallone inſula.thꝛacię vbi nutrita fuit. Ał
qꝛ pallantẽ gigantẽ occidit.ꝗᷓ ⁊ minerua ðꝛ
quaſi moꝛtalis.vel quaſi minus variarum
artiũ.qꝛ fuit inuentrix multoꝛũ ingenioꝛuʒ
vt dicunt. Et a pallas hoc palladium.diij.
imago vel ſimulacrũ palladis Et palladiꝰ
dia. diũ. ad palladẽ ꝑtinens.
Nallex.icis.cois ge.i.adulter vel iuuenis.
Pallidus.da.dũ.qͥ habet palloꝛẽ.defoꝛma
tus. abiectus vultu. diuſi colol. ⁊ ð;a pal⸗
leo.les. Inde hęc palliditas.tatis Et eſt ſi
gnũ amoꝛis paliditas. Ande quidã. Mal⸗
lida furtiuũ facies maifeſtat amoꝛe.
NPalliũ ·lij. ðꝛa palla.qð eſt pallium. Et eſt
palliũ qͥ miſtrantiũ ſcapulę tegunt᷑.⁊ vt dũ
miſtrant expedite diſcurrãt. Un Plautus
Si qͥd facturus es appẽdei hũeris palliũ.
⁊ ꝑgas qᷓ;tum valet tuoꝝ pedũ ꝓmptitas
Ael dicitur palliũ a pellibꝰ vñ fiebat pmũ
Sʒ mõ dicit᷑ palliũ quoddã genus panm

erxfſerico. Et q̃ͥlibet mãtellus Inde palliolũ

li.di.i.paruũ palliũ.Et palliatus.ta.tũ.i.

palliũ hñs.vel pallio indutꝰ NPõt etiã palli

atus deriuari a pallio.as. Et tunc pallia⸗
tus.i.pallio tectus.vel occultꝰ.coopertus

vt iſte hʒ verba palliata.i.occulta.coopa⸗

ta.Et ꝓd.pꝛimã palliũ. Uñ Auianus.Ex
iguo paruus circũdans pallia collo.
Halloꝛ.loꝛis.m.g.i.defoꝛmitas.timoꝛ.
Palma.mę.ðꝛa pando.dis.q̃ſi panſa ⁊ ex⸗
tenſa.Eſt eni palma manus extenſa.ſ.extẽ
ſis ſiue expaſſis digitis ⁊ explicatis Cui cõ
trarius eſt pugnus.ſ.manus digitis cõtra
ctis ⁊ clauſis.Eſt g̊ palma extenſa Mugnꝰ

vo clauſus. Itẽ a palma manu ðꝛ hęc pal⸗

ma mę.ꝗdam arboꝛ.qꝛ ad manus victoꝛis
oꝛnata eſt. vel qꝛ oppaſſis eſt ramis in mo⸗
dum palme hoiĩis.Eſt eni arboꝛ inſignis vi
ctoꝛie ꝓcero oecoꝛoq; vᷣgulto diuturniſ eti
am veſtita frondibꝰ ⁊ folia ſua ſine vlla ſuc

ceſſione ↄſeruãs.anc gręci phenicem ap

pellant.qꝛ diu durat ex nomie auis illius
arabie ꝗ multis annis viuere ꝑhibet᷑ Quę
dum in multis locis naſcat᷑.non tñ in oibꝰ

fructus perficit maturitatem. Frequenter

gũt in ęggypto ⁊ ſyria.Sola hęc arboꝛ vul⸗

go fulminari mime credit᷑ Fructus aũt eiꝰ

dactyli dicu nt᷑ ad digitoꝝ ſiłitudinẽ. Iteʒ
palma ðꝛ victoꝛia.qꝛ palma arboꝛe victo⸗
res coꝛonabant᷑. In de h̊ ⁊ hęc palmał.⁊ B
le.⁊ palmoſus.ſa.ſũ.i.victoꝛioſus.trium⸗
phał.aioſus.Et hoc palmariũ.rij.palmę.

pᷣmiũ.⁊ ðꝛ palma.q̃ſi pacis alma.quia a vi

ctoꝛibꝰ ferebat᷑.⁊ eſt ethymologia. Vñ pal
ma manus.palma ẽ arboꝛ.victoꝛia palma

Palma notat laudẽ.belli victoꝛia finem,.

Palmes.mitis.m.g.ðꝛ ramꝰ vitis vbi vua
naſcit᷑.⁊ ðꝛ a palma ꝓpter fęcunditatem.⁊
coꝛ.mi.in obliquis.

Palmetum. ti. locus vbi palmę abundãt.et

creſcunt.

Nalmula.lę.di.eſt a palma.Et palmula eti

qm eſt extrema latitudo remi qꝛ extenſa eſt
ad modum palmę.Et palmula eſt inſtrum
tũ ruſticoꝝ iarea cũ tribus vel q̃ttuoꝛvłeti
am pluribus ramis.eo ꝙ habeat ramos ex
tenſos.ſicut p alma digitos vᷣm Hug. Et

NMap̃. dicit. Malmula extrema latitudo re

mi. qua mare impellit᷑. Palmula guberna
culi parsima. —è
Palmus.mi.m.g.ꝗda menſura.ſ.palme.et
ð a palma ꝓ manu.Et eſt palmusa polli⸗

ce vſq; ad minimũ digitũ extẽta manꝰ Pu

gillus vo eſt contractis digitis pugnus. ſi

⁊ pãnatus dr̃.

—

li.m.g.dimi.i.paruus palmus

Palpebꝛa.bꝛę.f.g.i.ſinus oculoꝝ ⁊ ðꝛ apal

po.pas.qꝛ palpebꝛę ſp mouent pilis in oꝛ⸗

dine aſtantibꝰ ad eoꝝ munirionem. Et con
currũt iõ inuicem.vt aſſiduo motu reficiät

intuitũ Inde palpebꝛoſus.ſa.ſũ.i.magnaſ
hñs palpebꝛas.⁊ coꝛ.pe. „*„

Palpo.ponis.qͥ palpat vt cęcꝰ. Nel palpo
ðꝛ adulatoꝛ. Uñ. Palpo manu tractãs.et
palpo vocat᷑ adulaans.
NHaludamentũ.ti.n.s.ꝗdã veſtis regũ ⁊ im

ꝑatoꝝ.qua vtebat᷑ rex vel imꝑatoꝛ ad oſtẽ
dendũ bellum in ꝓximo eſſe futurũ.⁊ ðꝛ a

pala.qꝛ tunc oibus fiebat etiã palã ⁊ mani

feſtũ bellũ in ꝓximo eſſe futurũ. Inde pa/
ludatus.ta.tũ.⁊ paludamẽtat.ta.tũ.i.pa
ludamẽto indutꝰ.vłpaludamẽtũ hñs.

Palũbes.bis.m.g.i.ſilueſtris colũba ꝗ i ar

boꝛibus nidiſicat. Sed columba ꝗᷓ in domi
bus.Et dicunt᷑ palũbes a pabulũ.qꝛ ſunt

foꝛtes pabulo. aũt dicunt᷑ palumbes qꝗi

parcentes lũbis.ſicut colũbę colentes lum

bos. etymologia eſt. Inuenit᷑ etiã hic paliũ

bus.bi.ꝓ pullo palũbis. Uñ NPerſiꝰ. Aut
cur non potius teneroq; palũbo. Inde pa⸗
lumbinus.na.nũ.ſᷣm ug.

Palus.paludis.f. g. ð a pales dea pabuli.

qꝛ paleam.i.pabulũ nutriat iumẽtoꝝ Inð
paludoſus.ſa.ſũ.⁊ h̊ ⁊ hęc paluſtris.⁊ hoc
tre.ſimilis paludi. vel in palude exñs vel

creſcens. Et paludanus.na.nũ.paludi im
mixt. vel in palude moꝛans. Et ꝓdu. lu.
AVnð Lucanꝰ. Tuta fruge triconos addit
nil leſa palude. Sðß =S
Valus.li.ðꝛ ſudes vł lignũ qð terrę infigit
in vineis. ⁊ a palam.qꝛ in apto ſigit᷑ In

de paxillus.li.di.i.puus palus vinearum

Pambphilus. li. interpᷣtat᷑ totꝰ amoꝛ.⁊ coꝛ.

pe. Vñ. Pãphile tolle manus.male nũc of

fendis amicã. Janq; redit anus pamphile

tolle manus.

Pampinus.ni.foliũ vitis.⁊ ðꝛ a palmes.eo

ꝙ a palmite depẽdeat. Inde pãpineꝰ.nea.
neũ.qð totũ eſt de pampinis.Et pampino
ſus.ſa.ſũ.qð eſt plenuʒ pampinis. Et coꝛ.
pi. Vñ Ouidiꝰ.Non hic pampineis amit⸗
tit᷑ vitibus vlmus.

Pan grece. latine ðꝛ oẽ. Iñ h̊ pan panos di

ct eſt qͥdã deus paſtoꝝ.quẽ in ſiłitudineʒ

naturę foꝛmauerũt qꝛ volũt eũ rerũ ⁊ totiꝰ

naturę deũ eſſe.vñ pan.q̃ſi oia dicunt.
Panates.herba eſt ex qua ꝓfluit ſuccus.qͥ

cut diẽ qdã glo. Eſa.iiij. Indepalmulus

hui.
N

Nancelenos dꝛapan.qð eſt oẽ. ⁊ celenos.

qð eſt lucens.⁊ ðꝛ pancelenos.quo nomie
dỹ luna in plenitudine.q̃ſi tota lucens.

Nancrariü.rij.n.s.genus eſt ſpectaculi vt
fieri ſolet ab his qͥ cum beſtijs cõgrediunt᷑

ferociſſimis ⁊ ðꝛ a pancracioꝛ.aris.

Pancra.crę.i.rapina.

Pancraciũ.cij.i.toꝛmentũ vel flagellũ vłqᷣ⸗

dã ludus qͥ fit ſubtrahẽdo aliquid ò manu
in manũ. Vłpancraciũ eſt colluctatio cum

fuſtibꝰ vel locus lignis circũdatus.in quo
certo oꝛdine ſtant pugnãtes.vt in pugilibꝰ
videmꝰ.Glo.eſt in.l.qua actioneS:ſi quis
in colluctatione.ff.ad.l.acqui.
Nancrus.cri.lapis variꝰ.pene ex oibus co⸗
loꝛibus ↄſtans.⁊ðꝛ a pan.qð eſt oẽ.
Mandecta.tę.f.g.liber oĩa ferẽs ⁊ ↄtinẽs ſi⸗

cut totũ coꝛpus legis.vł vetus ⁊ nouũ te—-

ſtamentũ ᷣm hugl. Papias videt᷑ dicere
pandacter.

NPandicularius.rij.m.g.hõ hiãs ⁊ toto coꝛ

ꝑe oſcitans.⁊ ðꝛ a pando dis.

Mandona.nę.ꝗᷓdam poꝛta aput Romamꝗ

ſꝑ pandebat᷑.⁊ dicit᷑ a pando.dis.

Nandox.cis.i.ebꝛioſus.vłguloſus.lecca⸗

toꝛ.qui ſp pandit oꝛa ꝓpter eſcas.⁊ ðꝛ a pã

do. dis. Inde pandociũ.cij.ileccacitaſ.vł

ebꝛioſitas.taberna.vel caupona.
Panduca.cę.f.g.genus eſt oꝛgani.

Nandus da.dũ.i.curuꝰ.⁊ ðꝛ a pando.dis.
Sʒ pandũ ꝓpꝛie eſt qð dirigit capita in in⸗

ferioꝛẽ ꝑtem. Curuũ qð in ſuꝑioꝛẽ. Oẽ tñ

curuũ põt eſſe pandũ.⁊ ecõuerſo diuerſis
reſpectibꝰ. Inde pãdulus.la.lũ.i.aliq;tu⸗

lũ curuus.Et cõponit᷑ repãdulus.la.lum.
Panegyriſta.coĩis ge.i.laudis decantatoꝛ.
Panegyricꝰ.ca.cũ.i.laudando decantatus
Iñn.panegyrice.i.laudant.laudabiłr.⁊ hG
panegyricũ.ci.ſ.licencioſũ ⁊ laſciuioſũ ge⸗

nꝰ dicendi in laudibꝰ alicuiꝰ. In cuius ſpẽ?
⁊ cõpoſitõe hoĩes multis mẽdacijs adulãt᷑

Paneta.tę. .p.qͥ vel ꝗᷓ facit panem.

Pãphagius.gia.giũ.dt q̃ſi oia comedẽs.?

dỹ a pan. qð eſt oẽ.⁊ phagin.qð eſt come⸗
dere. Vñ ⁊ panphagi dicti ſũt quidã hoieſ

in ethiopia.qͥbꝰ eſt cibus oẽ qð mandi põt

⁊ oĩa foꝛtuitu gignentia.

77

Nangitoꝛiũ.rij.n.s locus vbi multi ſimul
canunt.ſ.choꝛus.

„

Paniceus.cei.m.g.⁊ hęc panicea.ceę.qͥ vel

qfacit panẽ.⁊ ðꝛ a panis.⁊ paniceꝰ.cea.ce⸗

unm.ad panẽ ꝑtinẽs.vel de pane exñs ſicut
dicim paniceas menſas.quę ad paneʒ co⸗
medendum parant᷑.vel quęfiunt de pane.

ne coꝛpus ex eis contegant.

NPaniciũ cij.qͥddã genus annone.⁊ ðꝛ a p-

nis.qꝛ in quibuſda locis eo hoies ſuſtenta

tur vice panis.vñ ⁊ ðꝛ paniciuʒ.q̃ſi panis
viciũ.qꝛ vice panis fungit᷑ ̃m quoſdã.

Naniculus.li.di.paruus paniis.
NPanifex.cis.coĩs ge.qͥ vel qᷣ fac panẽ. Idẽ
⁊ paniſicus.ca.cũ. Añ.j. Reg..viij. Filiaſ

q́̃; veſtras faciet ſibi vnguentarias.⁊ foca
rias ⁊ panificĩzs.
Paniſiciũ.cij.locus vbi panis fit.vel factio
panis.vlł artificiũ piſtoꝛis.⁊ ðꝛa paniſico.

NPanificina.nę.ſiłr ðꝛ locus vbi fit panis.

Panis.panis.m.g.ðꝛa pan.qð eſt oẽ.qꝛ e’i
oi cibo apponit᷑.vel qꝛ oẽ aial eum appetit
Itẽ vt ðꝛ in hiſtoꝛijs ſuꝑ Exodũ. Panes
ꝓpoſitionis vocant᷑ duodecim panes aʒy-
mi de ſila mũdi valde.qͥ ponebant᷑ ſuꝑ mẽę
ſam ſeni altrinſecus.⁊ ↄſtabant ſinguli de
duabus decimis ephi.⁊ ſingulis ſuppone⸗

bat paterna aurea. ⁊ ſuꝑ patenã pugillus

thuris. Joſephꝰ dicit hialas aureas ſu
ꝑpoſitas plenas thure. In diluculo ſabba
ti recentes ⁊ calidi panes imponebant᷑ mẽ⸗
erãt ibi immotivſq; ad ſabbatũ ſequẽſ
unc illis ſublatis ⁊ thure incenſo ſuꝑ al⸗
tare noui cũ alio thure ſubſtituebant᷑ Sub
latos vo ſoli ſacerdotes comedebant.vnð
ſacerdotales dicedant᷑. Vel etia ideo qꝛ vt

git Joſephus dñs pᷣceperat ꝙ ſoli ſacerdo

tes panes illos foꝛmarent.⁊ coquerẽt ⁊ po
nerent in menſa. tollerent. Dicebant᷑ etiã
panes ꝓpoſitionis.qꝛ ꝓpoſiti erant coꝛaʒ

dñño in memoꝛiã ſempiternã duodecim tri⸗

buum filioꝝ iſrael. vel poꝛro poſiti.i.a lon⸗
go tꝑe poſiti.qꝛ ꝑ totam hebdomadã.veli
ęternũ ꝑ ſucceſſionẽ ponendi.
Pãnoſus.ſa.ſũ.i.cincinnoſus.vilibꝰ pãnis
indutus. Itẽ pãnoſus põt dici plenꝰ ⁊ abp-
undans pãnis. Iñ heęc pãnoſitas.tatis.
Pãnucius.cia.ciũ.i.pãnoſus vilibꝰpãnis i
dutus. a panus. Et hęc pãnucia. cięg.
ðꝛ qdã veſtis qꝛ ſit ð diuſis pãnis abſciſſa.
Pãnꝰ. ni.m.g.ðꝛ a pan qð ẽoẽ qꝛ ab oĩ hoĩe

appetit᷑. Inde pãniculꝰ.li.di.i.ꝑuꝰ pannꝰ

anocius.cia.ciũ.ðꝛa pan.qð eſt oẽ.⁊ ota
vel oti. qð eſt auris.Et ſunt panocij ſᷣm qͥſ

dam apud ſchytas quidam hoies mõſtru⸗

oſi cum diffuſa magnitudine auriũ vt om⸗

Hanſelenos.i. tota lux noctis.ſ.luna plena
vel plenilunium. ⁊ ð a pan.qð eſt totuʒ. ?

ſelenos.qð dr lux noctis.

qſus.ſa.ſum.i.aꝑtus.extẽſuſ.diffuſus.ſ.

dꝗ ambulat nudis pedibus

Pantapoles gręce ðꝛ negociatoꝛ q̃ multa
vendit.q latine ſeplaſſarius . .
Pãther theris.actõ pantherẽ vel ra.⁊ hęc
panthera. rę.pe. ꝓ. genus lupi.⁊ ꝛa pan.

qð eſt oẽ.eo ꝙ oĩuʒ aialiũ ſit amicꝰ niſi dꝛa⸗

conis.vłqꝛ in ſui generis ſocietate gaude⸗
at.⁊ ad eãdẽ ſiłitudinẽ qͥcqͥd accipit reddit

Pantheus.thei.deus in ſe oia reſentans.

⁊ðꝛ a pan qð eſt oẽ.⁊ theus deus qſi oium

deus. Idẽ qui ⁊ pan. Et hoc pantheũ vel

pantheon.tẽplũ illius dei vel templũ oibꝰ

dijs conſecratũ.ſiẽ eſt tẽplũ oĩuʒ ſctõꝝ.Et

vt fert᷑romani cũ vniuerſo oꝛbi dñarent᷑.

q̃ͥddã templũ maximũ ↄſtruxerũt in cuius

medio ſuũ idolũ collocãtes.oĩuʒ Puncia⸗
ſimulacra ꝑ circũitũ ſtatuerũt.reſpicientia
rectis vultibꝰidolũ romanoꝝ Si qñ aũt ali
qua ꝓuicia rebellaret. ↄtinuo arte diaboli
ca illius ꝓuincię ſimulacrũ idolo romano⸗
rũ poſterioꝛa voluebat.tãqᷓ; inuẽs ꝙ ab ei
dominio receſſiſſet Cõcitati ergo romãi ad
ipᷣam ꝓuinciã.copioſũ exercitũ deſtinabãt
⁊ ipᷣam ſuo dominio ſubiugabãt Veꝝ non
ſuffecit romanis ꝙ oiuʒ ꝓuinceaꝝ ſimula⸗
cra in vꝛbe ſua haberẽt.qͥn potiꝰ fere ſingu
lis dijs templa ſingula ↄſtruxerũt.tanqᷓ; qͥ
eos oiuʒ ꝓuinciaꝝ victoꝛes ⁊ dños effeciſ⸗
ſent.ſed qꝛ oia idola templũ ibi habere non
poterant.ad maioꝛẽ ſuę veſanię oſtentatio
nẽ.vnũ tẽplũ cęteris mirabilius ⁊ ſublimi
us in honoꝛẽ deoꝝ oiuʒ erexerũt.⁊ panthe
on qð ſonat oĩ dei nuncupauerũt. NPontifi
ces eni idoloꝛũ ad maioꝛẽ populi deceptio
nem finxerũt.ꝙ ſibi a Cybelle quã oĩuʒ de
oꝛũ matrẽ appellabãt fuit imꝑatũ. vt ſi de
oĩbus gentibꝰ vellent victoꝛia obtinere.ſi⸗
lijs ſuis templũ magnificũ fabꝛicarẽt.

Pantomimꝰ.i.p oia ioculator.⁊ ðꝛ a pan.

vel panton.i.oẽ ⁊ mimus.

Panꝰ.ni.m.g.virgula illa circa quã trama

inuoluit᷑.⁊ ðꝛ a pannus.qꝛ eo pannus texi
tur. Idẽ ⁊ cannellus ðꝛ.qꝛ ⁊ de cannis fit ĩ

qbuſdã locis. Uñ Luciliꝰ. Intentus mon

ſtret rectus ſub tegmine panus. Inde hęc
panucula.ę.dimi.nauicula textricũ qꝛ eiuſ
diſcurſu panni texunt᷑.
NPapa.papę.i.admirabilis maioꝛ pater et

cuſtos.⁊ ðꝛ a pape.qð eſt interiectio admi⸗

rantis.qꝛ vices dei gerit interris.Et vica⸗
rius illius eſt.cuius ẽ terra ⁊ plenitudo ei
c.tua.de deci.⁊.ix.q.iij.cuncta ꝑ munduʒ
aũt ðꝛ papa.quaſi pater patruʒ etymo.
eſt. Inde h̊ ⁊ hec papalis ⁊ hoc.le.⁊ h̊ pa⸗

pale. lis. Et hicpapatus. tus tui.

‚—

Napas. pantis i. gnartio.qꝛ circa culinas 1

papando incedit. Uel papas ðꝛ edagog.
cui infantis diſciplina cõmittit᷑. Uñ Juue

nalis. Timidus pguſtat pocula papas Sʒ

h papas.atis.ðꝛ gręce qddã genus lini can
didiſſimi ⁊ molliſſimi.

Papauer. ueriſ.n.g.herba eſt ſomnifera. ð

.

qᷓ diẽ Virgiliꝰ. Letheo ꝑfuſa papauera ſõ

₰ „

no. Sopoꝛẽ eni languentibus facit Et alia

eſt vſualis.alia agreſtis.ex q̃ fluit ſuccus.
q apiõ appellat᷑. Et papias addit. Papa⸗
uer ſiluaticũ.i.agreſte cũ aceto trituʒ ⁊ fõti
impoſitũ ſedat doloꝛem. Succus vo eius

ſi frontẽ ex eo ꝑungas ei qͥ vigilias patitur

ſomnũ cum ſopoꝛe adducit.

Paphus. f.g.inſula eſt veneri ↄſecrata. In
de paphiꝰ. phia. phiũ.qð ſepe inuenit᷑ pꝛio

venere. rea. reũ.Et inde qdam oliuę dicũ⸗
tur. paphie.

NPapia.f.g.admirabilis ciuitas.⁊ ðꝛ a pape
Inde h̊ ⁊ hec papiẽſis.⁊ hoc ſe. Et ðꝛ pa⸗

pia q̃ſi paupibꝰ pia.heęc oli dicebat᷑ ticinũ

Papias.pię.nomẽ cuiuſdã autoꝛis ⁊ conſe

quenter libꝛi ſui.ſiue voluminis.

Napilio. onis.f. g. auicula da ꝗin ſuoad

uentu meret᷑ admiratõe. Ge qua dicit Iſi⸗
doꝛus in. ij etimo. Napiliones auiculę ſüt
q̃ maxime abundãt floꝛẽtibꝰ maluis ⁊ faci

unt naſci vermiculos de ſtercoꝛe ſuo.qͥ ſitli

nomie nuncupant᷑. Et addit Mapias.hę
auiculę lumie accẽſo ↄueniunt ⁊ circũuoli⸗
tantes.ab igne ꝓximo interire cogunt᷑. In
de papiliones dicunt᷑ tentoꝛia ad ſimilitu⸗
dinẽ illius auis volantis.

apilla. le.f. g.ẽ caput mãmillę.⁊ ð a papo
r qꝛ pueri eã q̃ſi papant dũ lactãt.Mã⸗

milla eni eſt ois eminentia vberis. Sed pa
pilla eſt illud bꝛeue vnde lac trahit᷑ Et coꝛ.
pa. Unde Virgilius. aſta ſubexertã do⸗
nec ꝑlata papillã.

Pappyrio.onis ẽ locus in qͥ creſcũt papyri.
Papyrus.ri.f.g.pe.ꝓd.ꝗqdam herba vl ge⸗

— 2

nus iũci. vt dicũt.Et ð papyrus.qſi pa⸗

rans pyr.i.ignẽ. eo ꝙ in cęreis ⁊ lampadi⸗

bus ponit᷑ ad ardendũ DOr etiam hęc papy
rus charta bombicinata.ſiue bombicina.
Inde papyrus.ra.rũ.ad papyrũ ꝑtinens.

vel de papyro exiſtẽs. Dr etia papyriꝰ.ria

riũ. ꝓ eodem. vñ Eſa.xviij. Quę mittit in
mare legatos.⁊ in vaſis papyrijs vel papy
riſuper aquas. In vaſis papyreis ·id eſt ĩ
nauib de papyris.i. iuncis.quę papyri
tãtę ſunt magnitudinis m hiſtoꝛiam Ale
xandri vt naues fiant ex eis. Ael in vaſis

bar⸗
Per

vel

cleſ

— —

—
—

d⸗

Npe

ce

zſuon
aleſit
1a
R
dß
19
nlin⸗

o
i⸗
R
.
üd

1s
4 nn,
nhethg

tine.

zrapah
ebini
intt
an ℳ

Para ppoſitio gręcaẽ̃.

5 Ad

papirijs.i. in chartis de bapyris factis. äs

2

egyptij 3 legatos mittebãt duobꝰ tribubꝰ
tes ſuꝑ aqᷓs. Vel in vaſis papyrijs. i.
pyxidibus de papyro factis.in quibus ↄti
nebãt᷑ vel defer ebat eple miſſe. a begyptijs
legatos ad exhoꝛtandũ ⁊ animandũ dua
Napula le. ſic diẽ Iſidoꝛus. eſt paruiſſima

euntes

cutis erectio circũdata ruboꝛe.⁊ iõ papula

dicta ẽ q̃ſi papilla.hug.aũt diẽ. RPapula ẽ
carbunculus.ſunt eni papulę minutiſſima
vlcera ꝗᷓ naſcunt᷑ alicui ĩ cute.⁊ doloꝛẽ affe⸗
rũt ⁊ ſcabiẽ ⁊ ardoꝛẽ. Vñ Virgilius in ge
oꝛ. Ardentes papule atq; imũdis olẽtia ſu
doꝛ. Mẽbꝛa ſequat᷑ ⁊c. Inde papuloſus.
ſa.ſũ.i.papulis plenus. Inde papuloſitas
tatis.i.plenitudo ⁊ abundãtia papularuʒ.

Et papulentus.ta.tũ. in eodẽ ſenſu. Inde
hęc papulentia.tie.idem qð papuloſitas.

NHar. aris.deriuat᷑ a paro.as.qᷓ;tũ ad voce,ʒ
ſʒ q;tũ ad ſigtionẽ a cõparo.as. Dꝛopꝛie ei
pares ſunt q inter ſe cõparari pnñt Indepa
riter adu. ⁊ hec ꝑitas.tatis.Et cõpõit᷑ par
Coõpar. paris.i.coęqlis ↄſiłis.DOiſpar.ris.
iſſitis Japar ig i n ſimilis. non par
5 i. ſeoꝛſũ a pari.i.diſſiłiſ. Suppar
ris.i.ſubiectꝰ pari. Inde diſparitas.cõpa⸗
ritas.iparitas.ſeparitas.ſupparitas.Etẽ
par oĩs ge.cũ ſuis cõpoſitis.⁊ coꝛ.pa. Uñ
Ouidi epi.Si qua voles apte nuberenu⸗
be pari. Inuenit᷑ etiã h̊ͥ par.paris.tm̃ in.n.

Separ ri

g· vt vnũ par boũ.duo paria caligax

7 ₰—

re.vel pter. vel trans.

Parabola.ſicut diẽ donatꝰ eſt rerũ gñe diſ
ſimiliũ cõꝑpatio.⁊ ðꝛ a para.qð eſt iuxta et
bole. qð eſ ſnia.q̃ſi ſimilitudo ſiue cõꝑatio
ex diſſilibꝰ ſũpta iuxta ſniam. vt cũ ſemen
ponit᷑ ꝓ euangelio.leo ꝓ xpᷣo. Semen eſt
verbũ dei. VNicit leo de tribu Juda ⁊c. In

de parabolicus.ca.cũ.i.ſimilitudinariꝰ vł

parabo lis vtẽs. Itẽ diẽ Nap̃ᷣ. Parabolę
gręce.latine ꝓuerbia vocant᷑.eo ꝙ in ibis
ſub compꝑatiua ſimilitudine figurę verbo⸗

rũ ⁊ imagines vitatis oſtendunt᷑.

Parabolãai.ſũt medici qͥ ad curãdũ egra mẽ
bꝛa vł coꝛꝑa debiliũ deputat᷑. dicti ꝑabola

ni. a pabola. qꝛ płla ꝓmittũt hoibꝰq; faciãt

⁊qꝛ ſępiꝰvtũt᷑ ꝑabolł.vt.C.de epi.⁊ cle.l.
parabolani. vbi tex.parabolani qui ⁊ c.

Naracleſis gręce latine dicitur aduocatio

—

vel conſolatio.

NHaracletus.ti.m.g.i.ↄſ. olatoꝛ. Sꝛa para⸗
cleſis. qð eſt ↄſolatio.Et m hoc ſpũſſctũſ

. iuxta. vel apud vel

8ꝛ paracletus.i. ↄſolatoꝛ. qꝛ conſolat᷑ nos i
oibus anguſtijs noſtris. Itẽ paracletus.i.
aduocatus.⁊ ðꝛ aparacleſiſ.qð eſt aduoca

tio. ⁊ ᷣm h̊ conuenit filio qꝛ ipe pꝛo nobisi

terpellat apð patrẽ. Mõt etia ſpũſſctũs cõ
grue dici paracletus ⁊ idẽ aduocatꝰ ↄſola⸗

toꝛ qꝛ pꝛo nob aduocat.⁊ nos conſolatur.

Naradigma.eſt ꝓpoſitio vel enarratio exe

pli hoꝛtantis. aut deterrẽtis.Hoꝛtantis vt
lelias homo erat ſimilis nobis paſſibilis
⁊oꝛatione oꝛauit vt non plueret ſuper ter⸗
ram.⁊ non pluit. Seterrentis. vt In illa
hoꝛa qui fuerit in tecto ⁊ vaſa eius ĩ domo

nõ deſcẽdat tollere illa ⁊c.et ðꝛ a para qd ·

iuxta et digma.qð eſt dignitas vel nomen
vel decus.laus ⁊ gloꝛia.

NParadiſus.ſi.m.g.ẽ locus in oꝛiẽtis ꝑtibuſ

ↄſtitutus.cuius vocabulum ex gręco in la
tinũ vertit᷑ hoꝛtꝰ. Doꝛro hebꝛaice.edẽ dðꝛ
qð in noſtra lingua delitię interpꝛetat᷑. qd
vtrũq; iũctũ facit hoꝛtũ delitiaꝝ Eſt eni oi
genere ligni ⁊ pomiferaꝝ arboꝝ ↄſitꝰ hñs
etiã lignũ viteę. non ibi frigus. non eſt; . ſed
ppetua aeris temꝑies.ex cuiꝰmedio fons

pꝓrũpens. totũ nemꝰ irrigat.diuidit᷑ in ãt⸗

tuoꝛ naſcentia flumina. Cuius loci aditus
poſt peccatum hois intercluſusef.

Paradoxus.xi.i.admirabilis.⁊ ðꝛa paro

as. vel para pᷣpoſitione gręca.qð eſt ad. vł
iuxta.⁊ doxa głia.q̃ſi patꝰ ad vanã giam
huiꝰ mũdi.Inð hec ꝑadoxa.doxę.mulier
talis. Et adiectiue pòt declinari paradoxꝰ

xa.xũ. Vñ quidã liber Tullij intitulatur.

Tullius de ꝑadoxis.qꝛ in eo tractat᷑ ð pa⸗
radoxis.Ei dicunt᷑ ibi paradoxa dicta ve
ſentẽtie ad mundanã gloꝛiã ꝑtinentes qſi
laudes gloꝛioſę vel paratę. Inde hęc para
doxia.xię.talis gloꝛia vel llaus.

Parafernalia bona vłres parafernales di

cunt᷑ res qs muliereſ iuxta dotẽ iferũt ĩ do

mũ viri.a ꝑa.qð ẽ iuxta.⁊ ferna.qð ẽ dos.
vl donatio. Inð ꝑafernale.dr qᷣcqͥd muli⸗
er hʒ vltra dotẽ vndecunq;.Et ſi eſt ↄſue

tudo põt talia retinere ꝓ ſe.nec marituſ de
bet ſe dehis intromittere.muliere inuita.

m lhoſti.ð do.⁊ dona.ꝓpter nup.

NParaphꝛaſtes.tis.m.g.i.loquax.⁊ ðꝛa pa⸗

ra. qð eſt iuxta. vel a paro. ras. ⁊ phꝛaſis.

ſi iuxta loqᷣlã vel locutionẽ vel paratus.i.

ꝓmptus ad loquendũ. Ael paraphꝛaſtes
dẽ pꝛopꝛie non diſertoꝛ.non bonus.ſʒ ma⸗
lus interpꝛes. Vel ᷣm qͥſdã ðꝛ q minus be
ne interpᷣtat᷑.qͥ ſcʒ non traſſfert litteram ex
lintera. ſʒ ſenſũ ex ſenſu. Vñ paraphꝛaſtes

locutoꝛ iuxta ſenſum.ſed nõ iuxta lr̃aʒ Uñ
hieronym i ꝓplogo regũ. Akinterpᷣtẽ me
exiſtimato ſi gtus es.vel paraphꝛaſtẽ ſi in
gratus.qᷓ;qᷓ; mihi oino ↄſcius non ſim mu⸗
taſſe me quippiã de hebꝛaica veritate.

Naragoge. eſt appoſitio qdã in fine dictcois

litterę vel ſillabę.vt magis ꝓmagi.⁊ pote
ſtur ꝓ poteſt.⁊ amariter pro amari. Hanc
alij ꝓparaleſim appellant. DB
Paraganda. oꝛnamẽtũ pallij vł veſtis ꝗdã
Naragoꝛia.rię.i.mittigatio.Et paragoꝛia
dicit᷑ ꝗdam medicina. quia lenit.
Paragraphus.phi. vłh̊ paragraphũ.phi.
nota ſic facta·Sꝗᷓ apponit᷑ ad ſeparandas
res a rebus.ꝗ inconnexu occurrũt.⁊ coꝛ.
Paragus.gi.auis mali ominis. vt dicunt.
Parakimenon. ð a para qð eſt ad. ⁊ kime⸗
non. qð eſt iacens. ⁊ ðꝛ parakimenon.i.ad
iacens.qͥ nomine vocat᷑ apud gręcos ſteri
tuʒ imꝑfectũ.qð deſigt rẽ paulo añ ꝑfectã
q̃ſi adiacẽs tp̃s.vłpot dici paraqͥmenon.
Paralella. lę.ðꝛ a para qð eſt iuxta.⁊ ſũt pa
ralellę.lineꝑ ęque diſtantes.qꝗ̃ q;uis in infi-
nitũ ducant᷑.nunqᷓ; ↄcurrũt.qð non fieret
ſi vna lineaꝝ ad aliaʒ plus ex vna pte qᷓ; ex
alia accederet. Et h̊ paralellus.li.⁊ hoc pa
ralellum li. circulus ęque diſtãs ab alio Et
ſũt circuli illi qnq; in ſphęra qͥ paralelli vo
cant᷑.q̃ſi eque diſtãtes.nõ qꝛ ęqualis ſit di⸗
ſtãtia inter quoſlibet ſibi ꝓximos.ſed qꝛqͥ
libet paralellus a ſibi pꝛoximo ſᷣm oẽs ſuaſ
partes equaliter diſtat.
Naralipomenon gręce ðꝛ.qð nos derelicto
rum vel ſtermiſſoꝝ dicere poſſumus.q da
liber eſt veteris teſtamenti ſic dictus eo ꝙ
ea gin lege vel libꝛis regũ ſtermiſſa vel nõ
plene relata ſunt.in ipᷣo ſummatim ⁊ bꝛeui
ter explicant᷑ Et ðꝛa para.qð eſt de.velpᷣ⸗
ter. ⁊ lipomenon..i.relictũ.Et acuit ipent. .
Vñlhieronimꝰ ĩ epła ad Paulũ.vij.capi⸗
tulo. Paralipomenõ liber inſtrumenti ve⸗
teris epitome talis ac tantus eſt. vt abſq; il
lo ſi quis ſcientiã ſcripturarum ſibi volue⸗
quippe nomina iuncturaſq; verboꝛuʒ ⁊pᷣ⸗
termiſſe in libꝛis reguʒ tanguntur hiſtoꝛię

4

7 innumerabiles explicantur euangelij ꝗ. Parca. cę.f.g.i.furia infernalis.Et dicunk

ſtiones. “
NPar alyſis.ſis.f.ge.i.reſolutio.ſ.moꝛbus q
membꝛa diſſoluunt᷑. ⁊ ðꝛ a para qð eſt re.
⁊lyſis ſolutio. Inde paraliticuſ.ca.cũ.qui
patitur talem infirmitatem. ”M
NParalogiſmus.mi.m.g.i.ſophiſtica argu⸗

ratio.q̃ſi iuxta rationẽ vel diffinitionẽ ſyllo

giſmi. Inde paralogiſticus.ca.cum.

NParanympha.phę.i.pꝛonuba ꝗᷓ viro nym⸗
phã iungit.⁊ ðꝛa para qð eſt iuxta. vnym
pha ſponſa. Et hinc paranymph' phi. i.i⸗
ternuncius inter ſponſum ⁊ ſponſaʒ.ſ.qui
viro nympham coniunit.
Paranomaſia.ẽ qtienſcunq; de nomine effi
cit᷑ aliud nomẽ.veluti ꝗdã denominatõ.vt

Terentius in comedia.Nõ inceptio ẽ amã
tiũ.ſed amentiũ ᷣm Bonatum.

Paranomeon.eſt cũ ab eiſdẽ lr̃is multa in⸗

choant verba vel finiunt᷑. vt O Tite tu te

tate tibi tãta tyrãne tuliſti. vt talis ſit oꝛdo
O tite tante tyranne tuliſti tu te.i.tu ipᷣe tã
Parapſis.ſidis.f.g.i.diſcus. (tatibi.

7 ðꝛ a par ⁊ abſidia qð eſt latus ⁊ mutat᷑.b

in.p. ⁊ ſcribit᷑ ꝑ.ps. Vñ Juuenalis. Qui

multa magnaq; parapſide cenat.Et ðꝛ pa⸗

rapſis vas quadrangulũ.⁊ quadrilatriũ.

quaſi paribus abſidis.i.lateribus.

Paraſceue.ues.n.g.i.pᷣꝑatio cene.hocno⸗

mine dicebat᷑ feria ſexta ſabbatii q̃ ppara⸗

bãt᷑ neceſſaria ſabbati m hugl.In hiſto⸗
rijs aũt ðꝛ. Paraſceue gręce latine ᷣpara⸗

tio. Sic dicebant feriam ſextã.qꝛ in ea pᷣpa

rabant᷑ neceſſaria ſabbato.ſicut ⁊ in deſer⸗

to duplex colligebat᷑ mãna Gꝛęc eni admi
xti iudęi.⁊ gręcis coutebant᷑ vocabulis

NParaſiius.ti ᷑ a parapſis.⁊ ſitus qſi in pa
rapſide ſitꝰ.i.lectatoꝛ. Uł paraſitus cõpo⸗
nit᷑ a paro ras.⁊ ſitus.tus.quaſi parans.i
repᷣſentãs ſitꝰ.i.cõpoſitões ⁊ geſtꝰ diuerſo
rum.i.ioculatoꝛ vł leccatoꝛ qͥ ſcit ſuo geſtu
entare geſtus ⁊ cõpoſitiones multoꝛũ⸗
Ael ð a para.i. iuxta.⁊ ſitꝰ vẽter.qᷓi iuxta
v́yxẽtrẽ. Vła para.i.iuxta vel apud ſitos.i.

frumentũ.q̃ſi ad aliquẽ frumẽtat.i.nutri⸗
tus.⁊ paſtus. Vñ ſitoꝛiũ dicit᷑ vas vbi ci⸗

bus de frumẽto ſolet reponi. Et a paraſitꝰ
hic paraſitulꝰ.li.dimi.Et hic paraſitaſter.

tri. Et hic ⁊ hęc paraſita.tę.Et paraſitula
le. dimi. .

rit arrogare.ſeipſuʒ irrideat. er ſingula Maraſtata.tę. ðꝛa par ⁊ ſto.ſtas.Et ſunt pa
. raſtate ſtipites pares ſtãtes quibꝰarboꝛna

uis ſuſtinetur.

parcę a parcendo.ꝑ contrariuzʒ.qꝛ minime

parcũt. Quas tres eſſe voluerũt. Anamꝗ
vitã hoibus oꝛdinet. Alteram ꝗ contexat
Tertiã ꝗᷓ rumpat.Incipimus eni dũ naſci
mur. Sumꝰ cũ viuimꝰ. Deſinimus cũ inte

rimꝰ. Iñ h̊ ⁊ hęc parcalis ⁊ ̊ le.lᷣm Hugl.

mentatio. ⁊ ð: a para qð eſt iuxta.⁊ logos. Papa vero dicit. NParcę. fata dicta ſunta

el
Oiuere
ogekt
orü⸗
liurta

nnte
Wich

paganis quę qdeʒ tria eſſe dicunt᷑ clotho.
lacheſis.atropos dicta cata antifraſim.qͥa

nemini parcunt. Vñ Clotho colũ baiulat.

lacheſis trahit. atropos occat.
Narcopollex.cis.i.tramellũ.⁊ ðꝛa parco.

cis..⁊ polex.qꝛ parcit pollic.
NParcꝰ.ca.cũ.ðꝛ a parco.cl.⁊ qñq; deſignat

auarũ.qñq; iter auaꝝ ⁊ ꝓdigũ.plus tñ ac
cedit auaro qᷓ; ꝓdigo.ſicut ecõtrario largꝰ
plus accedit ꝓdigo qᷓ; auaro Vñ quida.p
digus eſt ai vitio retinẽda ꝓfundens.Lar
gus qͥ ſumptus facit ex rõne libent᷑. Parcꝰ

qui retinet qͥcqͥd non poſtulat vſus.q re

tinet cupide qð res poſcit auarus Et cõꝑa
tur parcꝰ.cioꝛ.ſimꝰ. Inde parce cius.ſime

aduũ.Et cõponit᷑ q;parcus.ꝑparcꝰ.i.valõ
parcus pᷣm lHoug. Oap.vo dic. Parce ho

neſte.moderate.non nimium.

Parcus.i.frugi.qð eſt moderatoꝛ. uatoꝛ. V
⁊ abſtinẽs aliẽo.ſuo ↄtẽtꝰ. Parc nimis te

Pardus.di.beſtia varia eſt (nax ſoꝛdid⸗

⁊ velociſſima. Inð cõponit᷑ leopardꝰ.di.

Parenetic ca.cũ.i.monitoꝛiꝰ AUñ quedam

odę Oꝛatij ititulat᷑ paręneticę.i.mõitoꝛie.
Narẽs.entis.duũ generũ.i.pr ⁊ mater.Et
facit gtũs płis parentũ. Inuenit᷑ etiã parẽ

tiũ.qð ꝓbat᷑ ꝑ actm̃ płalem qͥ deſinit in es.
vel in is.qͥ ꝓpꝛius eſt in ium terminantiuʒ
gim̃ Et dicũt᷑ pr ⁊ m ꝑẽtes.a pariẽdo ⁊ ñ

parẽdo.qð pʒ.qꝛ pareo pᷣmã ꝓducit.ſʒ pa⸗
rens in pᷣdicta ſigtione pꝛimã coꝛ. Parens

etiã accipit᷑ ꝓ conſanguineo.vel affine. Iñ
hec parẽtela.lę.i.cognatio ↄſãguinitas cõ
germanitas. ↄtribulitas.Et h̊ ⁊ hęc pareʒ
talis.⁊ hoc le. Inde parẽtaliter aduer. Et
heęc parentalitas.tatis.i.conſanguinitas.
Inuenit᷑ etiam parẽs.tis.oĩs ge.id eſt obe
Diens.a pareo.res.⁊ tunc pꝛodu.pꝛimam.
Vñ.Non ſum ꝓle parens.non ſum niſi pa
reo parens.

Parental. 2. t. 6 le. öꝛa parẽs Et hec pa⸗

rentalia. lium. vel lioꝝ. dies feſtꝰ pagano⸗
rum.cũ ſacrifſicabant aiabus parẽtum.vᷣm
Hug. Mapias vo dicit. Parẽtalia dies fe
ſti paganoꝝ ꝓpinquitas.

Parẽtheſis.ẽ interpoſita ratiocinatõ diuũſe

ſnię. vt Eneas(neq; enĩ patrius conſiſtere
mentem Paſſus amoꝛ) rapidum ad naueſ
mittit Achatẽ ᷣm Donatũ.quotiẽs ſnia

inchoat᷑.eiq; interponit᷑ ꝗlibet ratiotinatõ

parentheſis ẽ.vt in pᷣdicto exemplo Debu

it eni dicere. Eneas rapidũ Achatem pꝛe⸗

mittit ad naues. Et ſic demum ſubiungere

Neq; eni patrius amoꝛ paſſus eſt cõſiſtere

mẽtẽ. Vel parentheſis eſt ſnię interpoſitio

qua ex medio remoto.integer ſermo ꝑ du:⸗-
rat.vt Gij.ceptis ( nam nos mutaſtis ⁊ il
las Aſpirate m/eis.
Marenticida.deę.pe.ꝓd.qui vel q parẽtẽ oc
cidit.⁊ ðꝛ a parẽs ⁊ cedo.dis. Ino h̊ ⁊ hec
parẽticidalis.⁊ hoc le.Et hoc parẽticidiun/
dij.i. occiſio Parenu.
Paries.etis.m.g.ðꝛa par.qꝛ ſꝑ fũt duo pa
rietes.vła latere vel a fronte qͥ ↄſpiciũt ſe.
alit᷑ ſtruct᷑a defoꝛmis eẽt.⁊ coꝛ.pe ĩ ntõ et
Parietina.nę.pe.ꝓd.eſt parietũ rui (gtrö
an. ſ.voi parietes ſtant ſine tecto.⁊⁊ habitã
tibus. VUñ Ecech.xxx vj. Montibꝰ⁊ colli
bus vallibuſq; ⁊ deſertis perietinis.
Parietulus.li.di.i.paruus paries.
arilis.lis.ↄ.t.⁊ G le.i.ęqualis. Inde pari
litas.tatis.i.ęqualitas.ſimilitutdo.
Paris. paris vel paridis fuit ſiliꝰ Pꝛiami qͥ
helena rapuit.Et coꝛ.pe paridis.
Pariſcus.ſci.m.g.quęſtoꝛ qui clamat in fo.
ro. æ —a parorrras.
NParitonus.ni.pe.coꝛ.i.cantoꝛ qui paritto-:
nos. 7 à pario. torſrus.
NPariꝰ.rij.ðꝛ a paros inſula. Et qꝛ in illa in⸗

ſula marmoꝛ abundat.ideo qũq; etiã pariꝰ

ponit᷑ ꝓꝑmarmoꝛeus.Qñq; etiã pari pla⸗
nus vel albus ad modũ marmoꝛis ðꝛ. Uñ

inuenit᷑ j. palip.xxix. armoꝛ pariũ Eꝑt·

Heſter.j. ario ſtratum lapide.

Parma.mę.f.g.leue ſcutũ.rotundũ. oꝛna⸗

mentũ militare. ⁊ &ι a paruus. q̃ſi parua.
Et ꝗlibet leuia arma poſſunt dici parmę.ꝗ
ſi paruę. Itẽ parma.dictus eſt quidã fiuui
us a paruitate. A qͥ ciuitas adiacẽs ð hęc
parma mę.a eſt ꝓ fluuio.m.g. ſed ꝓ ciuita
te ge.f. Indeh̊ ⁊ hęc parmenſis.⁊ HB ſe.
Parmeus.mei.i.partus means. D
Parnaſſus.ſi.m.g.qͥdã mons theſſalię cuiꝰ
duo ſunt iuga. Circa ⁊ Niſa in qbe ſinguliſ

Alpollo ⁊ Liber colebant᷑.hęc iuga a duo

bus fribꝰ Cicherone ⁊ Elicone appellan᷑.
aro.onis.m.g.i.nauis pirataru·
Parochia.chię.i.adiacẽs domus dei velin
colatus vel dioceſis. Vel parochia eſt locꝰ
in q̊ͥ degit ppłs alicuius eccłię deputatus.
Hm Goff.i ſũ.e.ti.Et parochiarũ diuiſio i⸗
cepit a Bionyſio.xiij.q.i.c.i.Conſiſtit aũt
ius parochiale ĩ hoc m Goff.in ſum.e.ti.
oẽs parochiani in diebus dominiciſ ⁊ fe
ſtiuis miſſam audiant in eccleſijs.in quarũ
parochijs habitant. vt. c. j. e. ti. de aſe. diſ.
ſi quis.Etiã conſiſtit in decimis ꝑſonalibꝰ
ꝗeccłię parochiali debent᷑.xvi.q j.ſi quic.

4 õ ”õs 4 “ E⸗ 4
5

Paroximiũ.i.cõmotò febr vłetiã alteriꝰrei

r, S,-

ei AS½ frne⸗ gmehe

4 SW wer⸗, 5 . ſs. enn

Peſe H *9 2. Ph ſin
.-

Pars. ptis.f.g.ðꝛ a partioꝛ.tiris AUñ Si fu

hicus. Etin oblationibeꝗᷓ dandęſũt ſacer

doti parochiali.qͥ ꝓ ppło oꝛare debet.x.q.

i. qꝛ ſacerdotes. Eta parochia ðꝛ parochi⸗
anus.na.nũ.i.de parochia exñs NParochi

ani etiã ⁊ parochij oli dicebant᷑ q legat rei
publicę iterfacientibꝰ neceſſaria ſbebant.

NParoemia. eſt Pscsmodati rebus tpibuſ⸗
q; ꝓubiũ. Rebꝰ vt aduſus ſtimulũ calcitra

i. ſupbis reſiſte. Cꝑibus vt Lup eſt in fa⸗
bula.i.tace.Fert᷑ q hõ ſi a lupo pꝛiꝰ vi⸗

deat. amittit loquelã. Uñ lupꝰ eſt in fabu⸗

la. ð cũ aliqͥs i media locutione tacet Et vt
dicũt aliqͥ naturales Lupusẽ aĩial veneno

ſum. inficit aerẽ.aer vo infectꝰ veniẽs ad
hoiem ipᷣius arterias ingredit᷑ vñ loquelã

aufert. Sed ſi hõ pᷣus videt lupũ naturalit

confoꝛtat᷑.⁊ ideo non inſicit᷑.

Parophõiſta.tę.i.cãtatoꝛ.⁊ ðꝛ a paꝛo.as.⁊
phonos qð ẽ ſonꝰq̃i parãs.i.icipiẽs cantuſ
NParotida.dę.globqͥ naſcit᷑ ĩ aure ⁊ ðꝛ a pa
ra.i.iuxta.⁊ ota qð eſt auris. Inde paroti⸗

dus. a. ſ.qͥ globos hʒ in aure.⁊ coꝛ.ti.

NParricida.dę.ðꝛ a parẽticida ⁊ abijciunt᷑.e

⁊. n. ⁊ mutat᷑.t.in.r.vel ðꝛ a pr̃e.vela pari.
vel a patria.ſ.qͥ occidit patrẽ.vel parẽ.vel

patriã ꝓdit. Inde h̊ ⁊ hęc parricidalis ⁊ B

le. ⁊ B; parricidium. Et hęc parricidia. dię.
lex de parricidio.quę ⁊ parenticidia ðꝛ pᷣm

Hug.Et vt dicit Rꝛiſcianns.parricida ſi⸗

ueꝗ pari.ſiue a pr̃e ſiue a parente cõponat᷑
dicẽdũ eſt parricida ꝑ geminũ.r.Et NMapᷣ.
dicit. Narricida ꝓpꝛie ðꝛ qui parentẽ occi
dit. quẽ quidẽ veteres parenticidã dixert
qm parricidiũ in quocunq; intelligi poſſit
cum ſint hoĩes hoibus pares.Et nota ꝙ ãä⸗
tiꝗ dixerüũt patricida. dę. qui patrẽ occidit
NVñ.j.CTimot.j.inuenit᷑ Patricidis ⁊ ma⸗
tricidis. NPapᷣ.etiã dicit. Patricida ⁊ par-
ricida qͥ parentes occidit.Et hoc eſt veruz
m antiqs Nã ſᷣm ꝛiſcianũ ⁊ modernos
dicendũ ẽ parricida.ſiue a pari ſiuea patre

ſiue a parente componat᷑.

eris qᷓꝝ diuiſoꝛ ꝑticularũ.anc diſcas ar⸗

tẽ maioꝛẽ ſuſcipe ꝑtẽ JIñ ꝑtim adu.Etapſ

B ⁊ hęc partialis.⁊ Gᷓ le. Inde partialitas.

tatis. ⁊ ꝑtiatr adu. Et cõponit᷑ ꝑs Cõpers
tis. Expers. tis. Impers.tis.ola ois ge.
Parſimonia. nię.f. g. i. abſtinentia. ſ. mẽſu⸗
rã refectionis nõ excedẽs.Et eſt vtus m

Hhug. Map̃. vo dicit. Parſimonia frugali

D

tas.tẽperãtia.parcitas.pietas modica co⸗

Vartha. the.ẽ qda ꝓuincia. Iñ (tinentia.

Alctl.ij. NMarthi ⁊ medi elamite.

Narticeps.cipis.oĩis ge.i.capiẽs ꝑtem con

ſoꝛs.ↄſcius.adiutoꝛ.ſocius. Vñ ꝓpheta.

NParticeps ego ſum oiuʒ timẽtiũ te.⁊ coꝛ.

pe.tam in ntõ.qᷓ; in gtõ.

Narticipiũ.pij.n.sS.dꝛa particeps.q̃ſi ꝑtica

piũ qꝛ ꝑtẽ ſuoꝝ accidentiuʒ capita vbo.⁊
ꝑtem a nomie. Iñ h̊ ⁊ hęc participial.⁊ h̊ le
Et ðꝛ nomen ꝑticipiale illud qð a partici⸗
pio deſcẽdit.vt amãs.amatoꝛ.trix.⁊ ama⸗
tus. Inde amatio m Mꝛiſcianan.

NParticula.lę.di.i.ꝑua ꝑs. Inde h̊ ⁊ hęc ꝑti
cularis.⁊ h re. Inde particulariter aduũ. ⁊
hęc particularitas.tatis. J
Particus.ci.m.g.i.negociatoꝛ.particulas
vendẽs.⁊ ðꝛ a pars. “?VMc
Partꝰ.tus.tui.i.actus.vel paſſio pariendi

⁊ id qð parit᷑.i.puer fetꝰ.ſoboles ꝓgenies

Et deſinit dtũs ⁊ abltũs plłlis in vbꝰ ad dif⸗

ferentiã dti ⁊ ablti de ꝑs ꝑtis partibꝰ. Itẽ
partus ta.tũ.adiectiue.i.acqͥſitus. AUñ oui
dius. Nõ minoꝛẽ virt qᷓ; ꝗrere ꝑta tueri.
NParunculus.li.i.parua nauicula pirataruʒ

⁊ eſt di.de paro.ronis.

Paruus.ua.uũ.i.exiguꝰ.modicꝰ: inualidꝰ.
Et cõparat᷑ ꝑuꝰ.minoꝛ.mimꝰ.irregulr vel
paruꝰ ꝑuioꝛ ꝑuiſſimus regułr. Inde ꝑue.
adu.Et heęc ꝑuitas tatis.Et ꝑuulus.la.lũ
Et dr̃ ꝑpuꝰ q̃ſi paꝝ valens.⁊ ẽ etymologia.

Paſca.cę.hebꝛeũ eſt ⁊ interpᷣtat trãſuꝰ⁊ ðꝛ
aphaſe.q̃ſi phaſca.Tunc enĩ dñs nr a moꝛ
te trãſiuit ad vitã.de mundo ad preʒ. Ma⸗
ſca eni fuit qñ iudęi ęgyptum exeuntes ma
rerubꝝ tranſierũt ⁊ poſt trãſitum lęticię cã
ticũ cecinerũt. Et paſce tũc pꝛimũ celebꝛa⸗
tũ eſt. Iñ h ⁊ hęc paſcalis.⁊ hͥ le Et nota
paſca declinat᷑ irregulariter ſᷣm genus ve
m declinatõʒ. Cum eni ſit pᷣmę declinatio

lariter declinari.h̊ paſca paſcatis.vel hoc
paſca.cę.ſed mõ declinat᷑ ↄtra regulã.hoc
paſca.ce. AUlłfoꝛte hebꝛea ẽ declinatio. Itẽ

ius loco nos vtimur.ch. Scom vo hebꝛe⸗
os ſine.h.videtur ſcribi.cuʒ a phaſe quod
eſt tranſitus latine.nomen hoc eſſe videat᷑.
Paſcilis.lis.m.g.aial vel auis gi manu pa
ſcitur. ⁊ coꝛ.ci. J

Maſcua cne. in ſingulart eſt ge. fe. Añ i poᷣ

nis in. a. deſinẽs.non deberet eſſe. n. g. Nẽ
cum ſit neu.ge.nõ deberet eſſe pꝛimę decli⸗
natõis cum deſinat ĩ.a.ergo deberet regu⸗

paſcha m aliqͥs ſcribit᷑ ꝑ.ch.ꝑ oẽs caſus.
MNam apud gręcos ꝑ. chi. littera ſcribit. cu

—

.

.
ſin
ſe
vel⸗
grl
Mn

lat
ad
bor

In loco paſcuęibi me collocauit.ſed ĩpłiẽ

g. n. ſ.paſcua cuoꝝ. AUñ Exech.xxxiiij. Nõ

ne ſatis erat vobis paſcua bona depaſci.in
uenit᷑ etiã in fę.ge.hꝑ paſcuę.aꝝ. Nñ idem
ꝓpheta in eodẽ capło Inſuꝑ ⁊ reliqas pa

ſcuaꝝ veſtraꝝ ↄculcaſtis pedibꝰvr̃is. J dẽ

in eodẽ capło. In montibꝰexcelſis iſrł erũt

paſcue earum.

Naſiphe fingit᷑ a poet fuiſſe ꝗdã ſolis filia
Acum tauri amoꝛe fureret. Dedalo opera

2*

veſe cebank coꝛam dño. Item paſtophoꝛia

Amos.j.dicuntur loca paſtoꝛum paſcen⸗
dis aialibus apta.

Naſtoꝛ ſtoꝛis.i.mg pecoꝛis.cuſtos ⁊ dici᷑

a paſco ſcis.. Inde paſtoꝛculus li.di.i.par
uus paſtoꝛ. Et paſtoꝛius.ria.riũ.⁊ paſtoꝛi
cus.ca.cũ.⁊ h̊ ⁊ hęc paſtoꝛalis.⁊ hoc le.in
eodem ſenſu. V

Paſtos gręce.i.ſpacium.

77

Matagiũ gij.i.gula.ad ſũmũ tunice vel mã

dante. lignea vacca incluſa.ad nephariũ i-⸗ telli aſſuta.⁊ ðꝛ a pateo tes. Vel palliũ au⸗
ſ uitata eſt. ex q̃ natus eſt minotaurus. ro vel argento purpuraq; variatũ.
8 Paſſer.ſeris.auis ꝗdã minuta.⁊ d a puus Patena nę.i.operculuʒ calcis.⁊ ðꝛa pateo
qꝛ paruus eſt. Inde h̊ paſſerulꝰ li.di.⁊ paſ tes.eo ꝙ fit patẽs ⁊ diffuſa.Et videt ꝙ de⸗
ſerinus.na.nũ.Et h̊ paſſerinus.ni.ꝓ filio beret ꝓferri pe.coꝛ.ſed vſus h̊ nõ recipit.

paſſeris. Vł ðꝛ paſſer a patiendo libidine,y ſed oino repugnat. vñ eam ꝓducas.
ni qꝛ petulcũ.i.luxurioſũ aĩial eſf. Patenula.lę.di.parua patena. H
Paſſio.onis.f.g.ðꝛ infirmitas ſicut dicimꝰ Pater tris.gręce dicũt patir.inde nos dici⸗

n extaſis eſt paſſio.i.infirmitas. Vel ðꝛ qua⸗ mus pater.i.genitoꝛ. autem dicitur pa⸗
ji litas nata immutare ſenſũ cito recedẽs.vt ter quaſi panthotir.i.ſ. eruãſ omnia.a pan.
Ni ira.⁊ ſic capit᷑ in hdicamento qualitatis cei quod eſt omne.⁊ thotir quod eſt ſeruans.
ðꝛ. Tertia ſpẽs eſt paſſio vel paſſibilis qli/ netymologia eſt Et dicitur pater multis mo
tas. Ael ðꝛ motus ĩ .ipᷣo paſſo.ſicut dicim dis. Dicitur eni pater natura. Item ſimi⸗
i calefactio eſt paſſio calefacti. Ael ðꝛ ꝓpꝛie litudine curę. Item pater foꝛmalis vel do⸗
tas vt riſibile eſt paſſio hois. cctirinalis. Item pater ętate. Irem pater re⸗
Maſſionariũ.rij.liber ↄtinens paſſiones ſã uerentia ⁊ dignitate. Mater naturalis di⸗
4 ctoꝝ.vel paſſiones.i.moꝛbos. citur qui generat. NMater ſimilitudine curę
NHaſſiũcula.lę.di.i.pua paſſio. Iicit᷑ qui qualẽ curam pater gerit filij. talẽ
Paſſꝰ.ſa.ſũ.i.ſparſꝰ.diffuſꝰ.patẽs.extẽſus ille gerit alterius.⁊ qualeʒ curam pater im
Paſſus.ſus.ſui.ſpaciũ ſeu longitudo nq peenait filio.talem impendit ille alteri.a⸗
s pedũ.Et hercules inuenit paſſus. ⁊ ð a ter foꝛmalis vł doctrinalis dici᷑ magiſter
iind pateo tes.qꝛ patet in itinere. Inde paſſut qui infoꝛmat diſcipulum bonis moꝛibus ?·
zn ta tũ.i.hñs magnos paſſus. dDiuiſciplinis. Oater ętate ſenex. Tales enim
yn NPaſtus.tus ðꝛ a paſco cis.Et hęc paſta.te. patres appellare ſolemus. Nater reueren⸗
nakch Inde paſtillus.li.di.quidã paruus paſtꝰ tia vel dignitate dicitur quem reueremur.
acn ex paſta vbi piſcis vel caro vel alius cibſus Mam cuihonoꝛem ⁊ reuerentiam impedi⸗
N includit᷑ Añ Oꝛatius. Naſtillus rufillus mus ſępe patrem vocare ſolemus. Inde
mun olet goꝛgoniꝰ hircum. paterculus.li.di.i.paruus pater.Et pater
deckti Naſtinaca.cę.f.g. qdam herba cuius radix nus.na.num.Et hicet hęc paternalis.⁊ h
ens fit cipuus paſtus hois.⁊ ðꝛa paſco.ſcis. le.Inde paternitas tatis.Et hęc paterna⸗
neden Inge paſtinaceus.ce.ceũ. litas tatis. Ael dic ꝙ pater in ſacra ſcriptu
utp NHaſtophoꝛũ.rij.gręce cellula latine.⁊ tha⸗ ra.quinq; modis dicitur. ſcilicet. natura
.Ja lamus ðꝛ.vel atrium templi.vel gacophi⸗ imitatione.adoptione.doctrina.⁊ etiam ꝓ
i latiũ vel paruũ ſacrariũ ante templum. Et honoꝛe.reuerentia ⁊ ętate. Natura. vt Ab
Pu, videt᷑ dici paſtophoꝛiuʒ. quaſi foꝛis ſic po⸗ raam fuit pater Iſaac. Amitatione. vtin
csais ſitũ. Gloſa aũt ſuꝑ.i.Machab.iij. dieatt. euangelio dñs dicit. Si filij Abꝛaę eſſetis
Poti Moſtophoꝛia gręce latini dicunt᷑ thalami opera Abꝛaę faceretis.imitando.ſ.fidẽ ei⸗
etp vel cubilia in quibus leuitę excubabantin Item vos ex patre diabolo eſtis deſide
Gecod atrijs domus dñi.quoꝝ cõmemoꝛatio fiti ria patris veſtri vultis facere. ſcʒ imitãdo
ſcl⸗ vltima viſione Banielis ꝓphetę In hiſto eius maliciam. Adoptione.ſic cũ aliqͥs hu
rijs aüt ſuper.ij. Reg.ix. ðꝛ. In poꝛticibꝰ mana conſuetudine adoptat aliquẽ in filiũ
6enah laterũ erant paſtophoꝛia.i.loca ſeparata Et ſicut nos deo.nonnatura ſz adoptione
n ad comedendũ.in quibus ſacriſicantes de dicimus. Mater noſter qui es in celis DoO

biſs

partibus ſacriſicioꝛuʒz ꝗ̊ eos contingebant

ctrina.ſicut aplus ad Gatł. ait. Fiioliine
2

quos iteruʒ parturio donec foꝛmet᷑ xpᷣs in
vobis. Itẽ ꝓ honoꝛe. reuerentia. ⁊ ętate ſi
cut.iiij. Regi.v. Serui ad Maaman dixe⸗

runt. Pater ⁊ ſi rem grandẽ dixiſſet tibi ꝓxꝓ

pheta.certe facere debueras Vñ gręeciſm⸗

Eſt pater h̊ cura. pater eſt alius genitura.

Hic pr ętate pater ille vocat᷑ honoꝛe Ac ſũ
mũ regem vocat ipᷣa creatio patrẽ. Et no⸗
ta ꝙ qñ latinũ eſt ꝓꝛſus eiuſdẽ ſigtiõis cuʒ

greco noie vel hebꝛeo.nulla eſt ibi deriua⸗
tio.ſed ſolümodo ꝗqdã detoꝛſio vniꝰ linguę

ad alterã. vt Jacob. inde Jacobꝰ. Et ideo
ꝓpꝛie loquẽdo deus nõ deriuat᷑ a theos.

nec pater a patir.nec mater a metir.qꝛ ideʒ

ſunt.nec differũt in ſignificatione.nec i mõ
ſigniſicandi. Item pater componit᷑ cum B
gtõ gręco familias ⁊ acuit᷑ ĩ fine.h̊ paterfa⸗
milias.huiꝰ patriſfamilias.Et ðꝛ paterfa⸗
milias.is qui eſt ſuis iuris ⁊ poteſtatis ꝓ⸗
pꝛię cuiuſcunq; ſit ętatis. Ul ðꝛ paterfami
lias.qꝛ oibꝰ in familia ſua poſitis.tã ſeruis

qꝙñ0w mié filijs. p̃ pari deuotõe conſulit Sʒ qcũqʒ
dñat᷑ ſeruis.h̊ n oĩe nõ dʒ appellari.⁊ in o
dẽ ſenſu inuenit᷑ prfamiliaꝝ.vel prfamilię
m hug.Et nõ ꝙ ꝓpꝛie prfamilias qñ eſt

vna dictio ſigt illů qͥ eſt dñs hereditatis ð
iure etiã ſi nõ eſſet natus dũmõ eſſet viuus

in vtero mr̃is. Sed qñ ſunt duę ꝑtes ſigt il

lũ cuius ꝓles iam eſt vna familiia.
NPatres conſcripti dicebant᷑.quoꝝ noĩia i ta
bulis aureis ſcribebant᷑. S
NPatera ter ę.f.ge.i.magnꝰ ⁊ patens cyph.
⁊8 a pateo.es.Fᷣm Hug. Papᷣ. wo dicit.
Paterę phialę ſunt dicrę.qꝛ in ipᷣis potare
olem“ vel qꝛ patentes ſint. diſpaſſiſq; la⸗
bꝛis. Et coꝛ.pe. Vñ quidã. In fundo pate
rę ſcio turpia multa patere.
NPaterniani quidã hęretici a Paterno ſunt

exoꝛti. q̃ iferioꝛes coꝛꝑis ꝑtes a diabolo fa

ctas opinant

Natibulũ.li.toꝛmentũ ⁊ ppꝛie furca.⁊ ðꝛa

patioꝛ.Et eſt patibuli minoꝛ pęna qᷓ; cruciſ
qꝛ patibulũ ſtatim exanimat appenſũ. ſed
crux affixos diu cruciat.⁊ coꝛ.bu.
Pathicus.ca.cũ.i.ſodomita.ĩihoneſta ⁊ tur
pia patiẽs.⁊ ðꝛ a patioꝛ eris ᷣm Hug. Na
pi. vo dic. Pathici patiẽtes libidinẽ. Naʒ
pathos gręce paſſio ðꝛ.⁊ c oꝛ.thi.
Natiens entis.oiĩs ge.eſt ꝑticipiũ de patioꝛ
teris.põt eẽ nomẽ.⁊ ſᷣm h̊ compat᷑ patiẽs
tioꝛ.ſimus. Iñ patienter. tiꝰ.ſime.adu.Et
hec patientia.tie.Et eſt patientia ai vigoꝛ
aduüſitates foꝛtunę ⁊ vb oꝝ aſperitates ęq̃⸗
nimiter poꝛtans. Mzopꝛie mñ patientia coꝛ⸗

poꝛis eſt Tolerantia vero auimi
Patina.nę.f.g.ſaꝛtago vłſcutella.⁊ dicit᷑ a⸗
pateo.tes.qꝛ ſit patens. Inde hec patella.
lę dimi.Et coꝛ.penuł.patina. Añ Perſiuſ

BSed grandes patin-.

MHatinaꝛius.ria.riũ.ad patinã ꝑtinens.vel

in patina coctꝰ. ⁊ dicit᷑ a patina Et patina⸗

rius.rij.qui facit patinas.
Matinula.lę.di.pua patina.i.patella.
NPathos gręce.latine ðꝛ defectus vłpaſſio.
Patratio.onis.f.g.eſt oꝑis venerei cõſum

matio. ⁊ a patro.tras. “
NPatreus.trei.i.vitricus.⁊ ðꝛa pr. Et hic

patrinus. ⁊ patriaſter ꝓ eodẽ.

Natriꝰ.tria.triũ.ðꝛ a p. Et hęc patria trie..
eſt locus in q̊ quis natus eſt.⁊ eſt ꝓpꝛie pa

tria ciuitas vł villa.lʒ qñq; põat᷑ ꝓregiõe

vel ꝓuintia Uñ NPatriꝰhonoꝛ.i.honoꝛ pa
tris.vel honoꝛ patrię.Itẽ nomẽ patriũ eſt
qð a ꝓpꝛio noie loci deriuat᷑ vt a baſilea ba

Patria poteſtas vᷣm Aco.ni.ſũ.C.eo.ti.eſt
ius qͥddã qð hñt hi qͥ ſunt de imꝑio roma⸗
no in libꝛos naturales ⁊ legitimos.qð ius
alij non hñt. vt Inſt. de pa. poteſ.

Patriarcha.chę.i.ſũmus ⁊ pꝛinceps patrũ
⁊ð a pt.⁊ archos.qð eſt pꝛinceps.qꝛ pꝛi
mũ hoc eſt apłicũ retinet locũ.ſicut roma⸗
nus.anthiocenus.alexandrinus. Inde h
patriarchatus.tus.tui.eius dignitas.vel
eius diſtrictꝰ. Et hͥ ⁊ hęc patriarchalis ⁊2 65

le. 'm hHug. Oap. aut dic Patriarcha gre
ce ſũmꝰ patrũ pat᷑ iterpᷣtat᷑.qꝛ pꝛmũ.i.apo

ſtolicum tenet locũ.ſicut romanus anthio⸗
cenus.⁊ alexandrinus. Sunt eni autoꝛita

te beati Petri apoſtoli inſtituti. MPꝛima qᷣ⸗
dem petri apłi ſedes romana. Scða apud
alexandriã beati etri nomine a Marco
eius diſcipulo ⁊ euangeliſta ↄſecrata.Ter

tia apud anthiochiã btiſſimi NPetri haber

honoꝛabibł.eo ꝙ illic pᷣuſqᷓ; romã veniſſet fu

it ⁊ illic pmũ nomẽ chꝛiſtianoꝝ nouelleę gẽ⸗
tis exoꝛtũ eſt. Quãuis aũt per oꝛbẽ diffuſeę

eccleſię catholicę vnus thalamus xps ſit.
ſancta tamen romana eccleſia nullis iudici
bus conſtitutis ceęteris eccleſis pᷣlata eſt.
Aliter ſumunt quidam nomen patriarchę
dicunt ꝙ patriarche ſunt minoꝛes papa.
maioꝛes autem metropolitanis.Et dicunt
hec nomina patriarcha.pꝛimas.pꝛo eo⸗
dem ſupponunt. Mam inter patriarchaʒ ⁊
pꝛimatẽ non eſt realis differentia.ſed voca
lis Vł ꝓpꝛie dicũt᷑ patriarchę ãttuoꝛ pᷣnci
pales.ſ.Cõſtantinopolitanꝰ. alexandrin

anthiocenus.hieroſolymitanus Alij vero

dicunt᷑ ꝓppꝛie pᷣmates. ſiẽ qqͥlegienſis.grã⸗

dẽſis bituricẽſis lʒ ⁊ iſti qñq; noĩent ſe pa⸗

NMatriciani.ſunt qᷣdã hęreticia (triarchas
quodã patricio dicti.eo ꝙ ſubſtãtiã huma
ne carnis a diabolo ↄditã dicunt.

Patricius.cia.ciũ.i.nobił.⁊ de genẽ patrũ

natus. Itẽ patriciꝰ eſt is quẽ imꝑatoꝛ ſibi
elegit i pr̃eʒ vt Inſti.q̃ͥ.mo.iuſ.pa.po.ſol.
.5Sfiliuſſamilias.⁊.C. de ↄſoꝛ.eiuſdẽ.li.l.ſi
Del patricij dicũt᷑ qͥ ꝓuidẽt rei publicę.ſiẽ
pr filio. Vel patricij ſunt qͥdã nobiles de ci
uitate.⁊ olim dicebant᷑ pꝛẽs pꝛincipũ.ſ.ad
conſilia ſtan.
Patricus.ca.cũ.i.paternus.⁊ ðꝛa p̃.
NPatrimes.mis.i.puer ſuꝑſtes defũcto pa⸗
tre. Vel patrimes ðꝛ puer pr̃i ſitis.Et com
ponit᷑ a pr̃e ⁊ imitoꝛ.q̃ſi pꝛẽm imitans.
Primoniũ.nij.ðꝛ hęreditas ꝑꝛĩs ⁊ ðꝛ a pr̃e
Patrimus.mi.ðꝛ ille qͥ cum ſit p hʒ auum
viuum. ⁊ ꝓducittri. .
Natrinus vel patrina ðꝛ filius vel filia ſpũa
lis cõpatrũ vel cõmatrũ mr̃is vel pr̃is quẽ
vel quã qͥs de ſacro fonte leuauit vel ad ſa
cramentuũ ↄfirmationis tenuit.
Patripaſſiani ſunt qͥdã heretici qͥ dicũt de⸗
um pꝛẽm fuiſſe paſſum. Vñ dicit btũs Au
gu.Erubeſcant ſabelliani.qͥ dicũt ipᷣm pa⸗

trẽ eſſe qͥ eſt filius ↄfundentes ꝑſonas.qͥ et

dicti ſunt patripaſſiani qᷓ;uis dicunt patrẽ
fuiſſe paſſum. ꝓdu. pe.

—⏑ % ₰, *„

NPatrociniũ.nij.i.auxiliũ.ꝓtectio.defenſio

atronymicũ ðꝛ nomẽ.a noie patris deri⸗

uatũ.Naʒ noĩia patronymica dicunt᷑ eo ꝙ
trahunt᷑ a noibꝰ patrũ ᷣm Iſidoꝛũ vt ene⸗
agdes Eneefilius.qᷓ;uis etia a matribꝰ dicã
tur ⁊ ab anis. ð
Natronus.ni.i.cauſidic. aduocatꝰvł defẽ⸗
ſoꝛ. qͥ talẽ effectũ clientibꝰ vel alijs exhibet
vt ãq̃ſi pr illos regat Jñ hęc patrona nę. et

hec patroniſſa. ſę. ⁊ P patronatus.tus.tui.

Patronꝰ m canones dĩ ille qͥ habet ius pᷣ⸗
ſentãdi aliquẽ ad beneficiũ eccłiaſticũ. Sʒ

Em leges eſt q̊ͥ manumiſit ſeruũ ſuũ ſponte

qui ſeruus ðꝛlibertus eius. D
NPatruelis.lis.ↄ.t.⁊ B.le.ad patruũ
⁊ ðꝛa patruus.⁊ h̊ ⁊ hęc patruelis.huius
lis.filius vel filia patrui. Filij duoꝝ fratrũ
ſunt patrueles inter ſe m hhug. Vñ Hie⸗
remię.xxxij. atruelis meus filius patrui
mei.Et ſᷣm Iſidoꝛum etymo.viij.atrue
les ſunt dicti eo ꝙ patres eoꝛũ germani fra
tres fuerunt inter ſe. Conſobꝛini vero vo⸗

cati.qui aut ex ſoꝛoꝛe ⁊ fratre.aut ex dua⸗

ptinẽs

bus ſoꝛoꝛibus ſunt nati qſi conſoꝛini.So⸗
bꝛini. ↄſobꝛinoꝝ filij. ⁊ ꝓ.pe.patruelis.
NPatruꝰ.trui.m.g.fr patris.q̃ſi pater alius.
vñ ⁊ moꝛiẽte pte.pupillũ pꝛioꝛ patruꝰ ſul⸗
ſcipit. ⁊ q̃ſi filiũ lege tuet᷑.vt dic̃ Iſidoꝛus.
Natulus.la.lũ.pe.coꝛ.i.diffuſus patẽs ſed
ꝓpꝛie patulũ eſt qð ſꝑ patet.vt auris naſꝰ.
naris arboꝛ.⁊ ſilua.Sed patẽs qð ad hoꝛã
patet.⁊ ad hoꝛã non ptʒ.ſed occultatur vt
oculus. Et componit᷑ ꝓpatulus.la.lum.i.

vyalde patulus ⁊ apertus.

Paucedo.dinis.⁊ hęc paucitudo.dinis.in
eodẽ ſenſu.i.paucitas. .
Paucus ca.cũ.ðꝛ reſpectu multi. vt multi
hoies. pauci hoĩes.Et comꝑat᷑ paucioꝛ.
ſimꝰ. Iñ pauce.ci.ſime..⁊ hęc paucitas ta
tis.Et pauculus.la.lũ.di.Et paucꝰ cõpo⸗
nit᷑. ꝑpaucus.ca.cũ.qᷓ;paucus.ca.cũ.id ẽ
valde paucus. Itẽ a paucus ðꝛ pauciẽs en
tis.ois ge.i.paucꝰ.rarus.⁊ noiatiuꝰ qnq;
ponit᷑ adu. ꝓraaor.
Pauia.uię.vel pauſia.eſt quoddã gen oli⸗
uę quã coꝛrupte ruſtici puſiam vocant vi⸗
ridi oleo ⁊ ſuaui ſic dicta a pauio eo ꝙ pa⸗
Pauidus.da.dũ.quẽ vexat trepidatio mẽ⸗
tis.Habet eni coꝛdis pulſationẽ. Inde pa
uiditas tatis.Et ðꝛ pauidꝰ qͥ ſ pauet.
NPauẽs.qͥ ad tpᷣs pauet ex cauſa.Et coꝛ.pe.
Vñ Pamphilus.HMõ mare trãſiſſet paui⸗
dus ſi nauta fuiſſet.
NPauimentũ.ti.n.ge.i.elaboꝛatũ ſolũ eccłię

vel palatij. vel vici. ⁊ ðꝛ a pauio.uis.qð ẽ

ferire.ꝑcutere.qꝛ ſepe pede ferit᷑ vłqꝛ lapi
dibus minutũ cęlis ſit factũ. Inde pauimẽ
tatus.ta.tũ.i.pauimẽto oꝛnatus ⁊ h̊ et hęc

pauimentalis.⁊ B le.ad pauimentũ ꝑtinẽs

Naulani qͥdã hęretici a quodꝗ paulo exoꝛti

qui dixit xpᷣm nõ ſꝑ fuiſſe ſed a ¶aria ſü⸗

pſiſſe initium.
Paulus.la.lũ.i.paruꝰmodicus. Iñ paulu
lus.la. lũ.di.Et vt dicit pꝛiſcianus in.iij.li
Paulus non geminat.l.in diminutiuo.nec
mirum cum au dipthonguſ poſt ſe gemina
ri ↄſonantẽ ꝓhibeat Fac̃ igit᷑ paulus.pau
lulus. ex q̊ pauxillus.⁊ pauxillulꝰQuaſ
foꝛmaſ ſeruãt femininũ ⁊ neutꝝ paula pau
lula. pauxilla pauxillula. ⁊ ſimiliter neutꝝ
Et ponunt᷑ qñq; adübialiter iſta noia pau
lum paululũ.⁊ paulo. äs
Naulus interpᷣtat᷑ mirabilis.vel requies vł
mileſ. ex tribu beniamin. apoſtolus gentiũ
ſcdo anno poſt paſſionem dñi baptiſatus
ſub. Nerone romę eodem die quo erras

5 auxillus. li etiam nomẽ menſure. ell.

Doecollatuselt.
NPauo.onis.auis ꝗdã oculatis pennis. no⸗. Pax.pacis ſᷣm Goff.ẽ diſcoꝛdię finiſ.vti.c.

mẽ de ſono vocis hʒ. & aũt ðꝛ pauo.quaſi
pauoꝛẽ vehẽs oꝛe.etymologia eſt. HHabet
eni hoꝛribilẽ vocẽ.⁊ ſepe incutit audienti

pauoꝛẽ. Itẽ hʒ pulcras pẽnas ⁊ turpes pe
des. ⁊ hinc ẽ ꝙ libent extẽdit ⁊ reſpicit cau

dam ⁊ alas.ſed reſpiciẽdo pedes triſtatur

Vñ Ouidius de arte. Laudatas oſtendit

auis iunonia pennas. Inuẽit᷑ etiã.h̊ pauuſ
vi.in eodẽ ſenſu. In hęc paua.uę.ꝓ femĩa

Vñ.iij. Regl.x.ðꝛ ꝙ claſſis Salomõis de

ferebat aurũ ⁊ argentũ.dentes elephanto⸗

rũ ſimias ⁊ pauos Et vt refert Aug.xix.ð

ciui. dei. Caro pauonis tam dura eſt vt vix
putredinẽ ſentiat.nec.facile decoquit᷑.qꝛ i
quit Cũ incredibile videret᷑ euenit ⁊ apud

cartaginẽ nobis apponeret᷑ cocta hec auis

de cuius pectoꝛe pulpaxꝝ qᷓ;tũ viſũ eſt.dil/⸗

crętũ ſeruari iuſſimꝰ.qð poſt dierũ tantuʒ

ſpaciũ qᷓ;tuʒ alia caro ꝗcũq; cocta putreſce
ret. ꝓlatũ atq; oblatũ nihil noſtrum offen⸗
dit olfatũ. Ideoq; repoſitũ ꝑ dies ampli
qᷓ; triginta.idẽ qð erat.inuentum eſt. Idẽ⸗
q; poſt annũ.niſi ꝙ aliqᷓ;tulũ coꝛpulẽtię ar⸗
tioꝛis fuit ⁊ ↄtractioꝛis.
NPauoꝛ oꝛis.m.g.ðꝛ a pauio uis.eo ꝙ men⸗
tẽ hoĩs feriat ⁊ ceat.
Naup.peris.d q̃ſi paꝝ potens vłpaxꝝ pu⸗
tans vel parũ imꝑans.⁊ eſt etymo.Inð h
pauꝑculus.li. Et hęc pauꝑpcula. lę. di. Et
pauꝑculꝰ.la.lũ.Et pauꝑus.ra.rũ.Et hec

paupꝑies. riei.⁊ hęc pauꝑtas tatis. Sʒ pau

ꝑies eſt dĩ nũ Paupꝑtas vo cõditio.⁊ com

ponit᷑.pauꝑ ꝑpauꝑ qᷓ;pauꝑ.i.valde paup

Et vt diẽ Dapᷣ.paupꝑ ðꝛ qͥ aliquid hʒ.licet

i. de treu.⁊ pace.in glo.i. Itẽ pax eſt vincu
lũ charitatis.vt in.c.nouit ·S:ſed foꝛſan.ð
iudi.Et ſunt ſex cauſę ꝓpter quas non eſt
pax inter hoies. Pꝛima qꝛ non puniuntur
maleficia. Scða abũdantia tpᷣaliũ.Zertia
qꝛ non pugnamꝰ ↄtra demones. Quarta.
qꝛ non ↄſideramus damna litis vbi diuiti⸗
as.coꝛpus ⁊aiaʒ pꝑdimus.Quinta dubius
euentꝰ belli qͥ non ↄſiderat᷑. Sexta qꝛ non
ſeruamus pᷣcepta dei nec ſoluimꝰ decimas
⁊ ſic qð non capit chꝛiſtuſ tollit fiſcus.x vij
q.vij.maioꝛes.lec eſt glo.no.de re.iudi.
li.vj.ad apoſtolicę. Et ꝓd.pa.pax. Añ ꝓ

ſper. Moꝛibus in ſanctis pulcra eſt cõcoꝛ⸗

dia pacis.

2

genus ferramẽti. ⁊ vt dicũt cultrꝗũ.

—

Peañ. m. g. dictus eſt ſol. a phos qð eſt lux

q̃ſi phoan. qꝛ luceat. Alpęan qſiphian.a
phitone quẽ iĩterfecit Vñ ⁊ pęan peanis ðꝛ
qñq; laus ⁊ ꝓpꝛie Apollinis.Iʒ ⁊ ꝓ laude

generałr cuiuſtibet inueniat᷑.⁊ ꝓd.pe.gti.

Vñ Virgilius in.x.enei.Cõclamant ſocij
letum peana ſecuti.
Pctõꝛ.toꝛis.dr a pecco cas.⁊ antiquitꝰhoc

nomẽ tm flagicioſos ⁊ libidinoſos ſignifi⸗

„*

cabat.ſed poſtea tranſijt in appellationẽ oĩ

um iniquoꝝ.⁊ ðꝛ pctõꝛ.q̃i pellicatoꝛ.

Peccatũ.ti.ðꝛ a pecco.as.Et eſt pctüm ſᷣm

Augu.ſpꝛeto icõmutabili bono.bono com
mutabili adheęrere. Ael ſic Mctm eſt oẽ di
ctũ vel factũ vel cõcupitũ.qð fit ↄtra legeʒ

axillus. ii.ẽ puꝰ palus vineax Vlpaxill·

parũ. Inops vo qui nihil hʒ Item nota ꝓq dei. Vłpctm eſt voluntas retinendi vel cõ
paupꝑ ẽ ge.cois decliatiõe.ſʒ ois ↄſtruct ſequẽdi qð iuſticia vetat. Et nota ꝙ peta
vñ põt dici Pauꝑ hõ.femina regnũ. Silr moꝛtalia ſunt ſeptẽ ꝗᷓ in ̊ verſu ↄtinentur
7 diues. vñ ouidi. Addidit heſterno mar Luxus.guſtus.auet.triſtis.furit. inuidet.
more diues opus.Et hoc intelligas niſiin ambit. Cuxus.i.peccatum luxurię. Guſt⸗
terminatione. tem. vel. tes. Unde. Teʒ v? i.peccatum gulę.Auet.i.peccatũ auaritię.
tes neutrum fugiunt. ſed cętera ſumunt. Triſtis.i.peccatũ triſticię.ſeu.accidię.Fu
NHauperies.eſt damnum ſine iniuria facien rit.i.peccatum irę. Inuidet.i.peccatũ inui
tis ipſum datum vt ab animali quod ſenſu dię.Ambit.i.peccatum ſuperbie
caret factum.vt ſi equus tuus ſegetem me Pecten. inis.m. g.inſtrumentũ pectẽdi vel .
am pauit. vel aliter mihi damnum dedit. texendi.plectrũ citharę.inferioꝛ pubes vi⸗ er
MNoõ eni poteſt dici iniuriam feciſſe cũ ſenſu ri vel mulieris. raſtrũ qd piſcis.agmẽ vel Pe
careat. Inſti.ſi qua.pau.fe.di·S. pauperi⸗ choꝛea Vñ pecten agit telas laudes trahit ale
es. vbi dicit glo. ꝙ eſt mirabilis expoſitio os ſubit aures. Mulcet ⁊ ẽ pubes pecten e
et legalis. 1 oꝛdo ſimul. Be pᷣmo dicẽ. Ouidius meta. N
NPaula.ſe.f.g.i.requies quando paululum vj. Mercuſſi feriũt inſerti pectine dentes. a⸗
intermittit᷑ laboꝛ. BGe.ij. dr in.iiij.eiuſdẽ.Sępe cithariſta de de

Nauxilſ.li. di. a paululꝰ. vide. . . paulus.

ducit pectine crines. De. iij. Oꝛatius Pec

Per

— —

W.

Klur
an.
nise
Plue

N

NK
o.
aünfn
mocon⸗
cced
nelepe
im
1 Nn
enen
iwwide.
—
öaund,
eein

tinibus patulis iactat ſe molle tarentum

Be.iiij.ðꝛ in Cheodolo. Traitius vates
cõmouit pectine manes. De.v. Juuenalis
Inguina tradũt᷑ medicis cũ pectine nigro
Nꝛo choꝛea ponit᷑ in Statio vbi dicit NPe
ctine amaconio qͥ ↄcitat vꝛbe lacenas Mꝛo

roſtro ponit Ouidius dicens. Raro pecti

ne vertit humum. H
Pecticus.ca.cũ.i.digeſtibilis.⁊ ðꝛ a pectuſ
dectinariũ. rij. locus vbi pecten ponit᷑.
Dectinarius. rij. ⁊ hęc pectinaria.rię. qͥ vel
ꝗ facit pectines.
Nectoꝛalis.lis. .t.⁊ G̊ le.ad pectus ꝑtinẽs
Et h̊ pectoꝛale.lis.gona circa pectꝰ eqᷓ vel
mulieris.vel alteriꝰ aialis. Uñ Hieremię.
ij. Faſcię pectoꝛalis ſuę.Et ꝓdu.ra.

dect“. toꝛis. ö? a pecto.tis.qꝛ mulieres i pe

ctoꝛe ſolent ſibi pectere capillos. Uldꝛpe⸗
ctus a plecto.tis.qð eſt flecto eo ꝙ ſit flexũ
inter eminẽtes mamillarũ ꝑtes Vłðꝛ a ſpe
cio.cis. Alia qͥdẽ aialia pectꝰ hñt ad terrã
oppꝛeſſũ.⁊ ab aſpectu remotuʒ. ſed hoĩes
patẽs ⁊ erectũ.vtpote plenũ rõne.⁊ ideo ñ
decebat latere. aũt ðꝛ pectus.quaſi pcti
chov.etymo.eſt. Inde pectoꝛeꝰ.rea.reũ.⁊
pectoꝛoſus.ſa.ſũ.magnũ hñs pectus.
NPectuſculũ.li.di.ꝑuũ pectus.⁊ coꝛ.ſcu.
ecudariꝰ.rij.m.g.i.paſtoꝛ.⁊ ðꝛa pecꝰdiſ.

2 pecudarius.a.ũ.ad pecudes ꝑtinens.

PHeculiũ.lij.ẽ puſilla ſubſtatia vel pecunia
ſepata a rebꝰ ⁊ raciocinijs pꝛis vel dñi da⸗
ta vel ꝓmiſſa filio vel ſeruo.ff.de pecu.l.de
pPoſiti · S peculiũ.Itẽ peculiũ ðꝛ res pafer⸗
nalis.ff.de.iure do.l.ſi ego · S· do. Itẽ pecu
liũ ponit᷑ ꝓ hereditate vłpatrimõio.C.de

epi. ⁊ cle.l.ſi qͥs pᷣſbyter.ſff.ad trebel.l.cogi

Peculiũ caſtrenſe ẽ qð miles adqrit dũ mili
tat in caſtris.⁊ illud eſt filij pleno iure tã qͥ
ad ꝓpꝛietatẽ.qᷓ; qͥ ad vſufructum.
NPeculiũ qſi caſtreſe ðꝛillud qð aduocatꝰad
qꝗrit ſtando cliẽtulis ſuis patrociniũ ĩ cau
ſis. Vel qdð magiſter grãmatic logicus vł
rhetoꝛicus in ſcholis ſuo lucrat᷑ exercitio.
in. l. fi. C. de inoffi. teſta. H
Neculiũ palatinoꝝ.ðꝛ etiã caſtrẽſe.ſ.militũ
palatij qͥ pꝛincipem ſequunt᷑ m accur. C.
eo.ti.li.xij.in rub.
NPeculiũ aduenticiuʒ eſt qdð filio aduenit ab
auo paterno vel materno vel ab altero. vt
ex ꝓſꝑa foꝛtuna.⁊ ex reſtamẽto agnatoꝛuʒ
vel cognatoꝝ.⁊ qð ſic filio aduenit.ipᷣiꝰ eſt
q̃ͥ ad ꝓpꝛietatẽ.pr̃is vo qͥ ad vſufructũ Et
ð alio noie paganicũ.aduẽticium.
NPeculiũ ꝓuẽticiũ.ðꝛ illud qð de rebus pat

—

nis vel dñicis pꝛoficiſcit᷑.⁊ filio vel ſeruo
dat᷑. vt in eo negociet᷑.Et illud eſt patris qͥ
ad ꝓpꝛietatẽ.ſed filij vel ſerui qͥ ad vſufru⸗
ctum ⁊ etiã alias ðꝛ paganicũ ꝓuecticiũ.
NMHeculiũ clericoꝝ.ẽ patrimoniũ clericoꝛum
NHã peculiũ patrimoniũ appellat᷑.ff.ad tre
bel. l. cogi. i.pᷣn. Vñ illud qð a clerico velut
ꝓpꝛiũ poſſidet᷑ eius peculiũ ðꝛ.ſcðo modo
tñ ⁊ vſualiter peculiũ dici ſolet filioꝝ ⁊ ſer⸗
uoꝛũ patrimoniũ.qð eis a dño vel pr̃e dat
vt. ff. e. ti. ꝑ.to.
Neculiũ clericoꝝ ꝓuecticiũ eſt.qð de bonis
eccłię ꝓcedit vł qð ecłię ↄtẽplatiõe acqrit᷑.
Peculiũ aduẽticiũ eoꝛũdẽ cẽ.qð acquirit᷑ ex
opera eoꝝ.vel alias ꝓuenit ex intuitu ꝑſo⸗
nę.⁊ hoc no. Goff.in ſũ.eo.ti.
Peculiaris.ↄ.t.⁊ G̊ re.i.ad peculiũ ꝑtinen
vel ꝓpꝛius vel puatus vel familiaris.
Peculatoꝛ.oꝛis.reipublicę defraudatoꝛ et
Heculatus.tus.tui.furtũ de cõi (furatoꝛ.
pecoꝛe.⁊ generałr de cõmuni re.
Peculiariꝰ.rij.i.armẽtariꝰ.qui cuſtodit pe⸗
cua vel ad pecua ꝑtinẽs.
Pecunia.nig.f.g.ðꝛ a pecus ãſi pecudia.qꝛ
olim de coꝛio pecudũ numi incidebant᷑ ⁊ ſi
gnificabant᷑. Ael qꝛ oĩs ſubſtãtia antiqͥꝛuʒ
in pecoꝛibꝰ vł pecudibꝰ erat.vñ ⁊ ꝓpꝛie ðꝛ
q̃ ↄſiſtit in hmõi aialibus.ſed iam appella⸗
tio iſtiꝰ nois ãpliata ẽ ad alia. Iñ pecunio⸗
ſus.ſa.ſũ.i.pecunia plenꝰ.q̃ſi pecudioſus.
Mꝛope qͥdẽ olim ſic dicebat᷑ q plurimã ha
bebat pecuniã.i.pecoꝛa ſed modo ad aliud
traſfer᷑. In pecunioſitas.tatis Itẽ a pecu
nia ðꝛ q̊ pecuniariũ.rij.locꝰ vbi pecunia re
ponit᷑. Et coꝛ.pᷣmã. Vñ Oꝛati in epi. Et
genus ⁊ foꝛmã regia pecunia donat.
Pecus.oꝛis.n.g.⁊ hec pecꝰ.cudis.f.g.⁊ G̊
pecu.indecli.in ſingulari.ſed i płali hęc pe
cua.pecuoꝝ vłpecuũ.deriuant᷑ a paſco.c.
Et dicimꝰ pecꝰ oẽ alal qð humana effigie
caret ⁊ hũana ligua.ſʒ ꝓpꝛie nomẽ pecoꝛũ

his aialibꝰaccõmodari ſolet ꝗ̊ ad vſũ hoim

aliquo mõ ſpectãt.ſicut ꝗ ſunt ad veſcendũ
apta. vt oues ⁊ ſues.Aut in vſũ hoim cõ⸗
moda. vt eqͥ boues.Et olim pecoꝛa genera
lit᷑ ꝓ oibꝰ aĩalibꝰ pecudes vo tmilla aĩalia
q edunt᷑.q̃ſi veſcudes Sʒ modo pecoꝛa di⸗
cimus maioꝛa vt boues equos aſinos Pe
cudes vo minoꝛa. vt oues capꝛas.poꝛcos
Pecua vo dicimꝰ coĩa aialia.⁊ coꝛ.pꝛima
pecus. VUnde Ouidius de arte.Turpe pe⸗
cus mutilũ.turpis ſine gramine campꝰ.
Peda.dę.ðꝛ veſtigiũ hũanũ.⁊ ð a pes.
NPedegia.dicunt᷑ ꝗ dant᷑ a trãſeuntib u in

locũ ↄſtitutũ a pᷣncipe.Et capiens pedagi⸗
um dʒ dare ſaluũ ↄductũ.⁊ territoꝛiũ eius
tenere ſecurũ.adeo ꝙ ſi aliqᷣs ſpoliet᷑ tenet

ei dñs terrę rapinã reſartire m Bal.ĩ vſi.

feu.de pa.iura.firma.in.S.ↄuẽticulas.
NPedagogus.gi.pe.ꝓd.qſꝑ puerũ ſtudẽtẽ

ducit.ſ.cui ꝑuulus aſſignat᷑.⁊ ðꝛa peęs pe⸗

dos.qð eſt puer.⁊ ago agis eo ꝙ agat ⁊ du
cat puerũ.vt laſciuientẽ refrenet ętatẽ. Iñ

B pędagogiũ.gij.i.magiſteriũ.vel officiuʒ
pedagogi circa pueꝝ vel locꝰ vbi puer eru

dit a pedagogo. VUñ ad Gał.iij. Lex pęda

„

iuſtiſi cemur ⁊c.

gogus noſter fuit in chꝛiſto Jhu. vt ex fide

NMedalis.lis..t.⁊ h le.pe.pd.ad pedem ꝑ⸗

tinẽs. Itẽ pedalis.i.menſurã pedis hñs.

Et in hac ſigtione ponit᷑ hHieremię.lj. vbi

ðꝛ. Venit finis tuus.pedalis pſciſionis tuę

qſi diceret. Ita ſᷣcidet᷑ regnũ tuũ ꝙ nec paſ

ſus pedis de terra remanebit tibi.Et cõpo
nit᷑ ſemipedalis.bipedalis. VUñ oꝛatiꝰ To
tus.moduli bipedalis ⁊c̃. Dapᷣ.diẽ Peda
lis ſi mẽſura pedis.

MPedana.nę.f.g.i.catenacirca pedes.ſ.com

pes. Itẽ pedana ðꝛ pedules nouꝰ.vel ð ve
teri pãno factus qͥ calige veteri aſſuit᷑.
Pedarius.ria.riũ.i.nudis pedibꝰ abulãs.
Pedellus.li.i.paruus pes. S
Pedes pedit.cois ge.i.pedeſter pedibꝰ ꝓ

equo vtẽs. VUñ qͥdã.Et mõ vaditequus ̊q

—

ſolet ire pedes.Et coꝛ.pe.gti.

Pegeſter.9.t.vel pedeſtris ⁊ h ſtre.i.pedi⸗

bus ambulãs ᷣm ug. Map vo dicit Hic
pedeſter ⁊ hęc pedeſtris.⁊ h; ſtre. Et illud
magis tenẽt moderni.

Nedica.cę.pe.coꝛ.catena pedũ.vłqðdã in⸗
ſtrumentũ capiendũ pedes aialiũ.vel laq⸗

us.⁊ ð a pes ⁊ capio.q̃ſi capiẽs pedeſ AUñ
Job.xviij.Abſcondita eſt in terra pedica
eiꝰ. Inde pedicatꝰ.ta.tũ.i.catenatus vł pe

dica captus. AUñ Ouidius.meta.xv. Re⸗

tia cũ pedicl laqueos arteſq; doloſas.Tol
lite.nec volucrẽ viſcata fallite.vga.
Nediculus.li.pe.coꝛ ðꝛ illud qð ſuſtinet fru
ctũ ad ramũ.⁊ ð a pes. Etiã pediculus ðꝛ
vermis cutis.eo ꝙ mimos ⁊ multos hʒ pe
des. Inde pediculoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ pedi
culis Inde pediculoſe adu. Et hec pedicu
loſitas.tatis.i.pediculoꝝ plenitudo ⁊ abũ
dantia. Mediculi etiã dicunt᷑ ꝗdã argẽtea
ſuſtentacula.a quibꝰ vaſa vł res ꝗlibet ve⸗

lut pedibꝰ ſuſtentant᷑. Ita ponitur.in.l.pe

diculis argẽteis.ff.de auro ⁊ argen.le.

Pegicuus.cua.cuſ.⁊ pedoꝛoſus.ſa.ſum.qͥ

ſoꝛdidos hʒ pedes.⁊ ðꝛ a pedoꝛ.doꝛis.
Pediſſequus.qᷓ.quũ.qͥ ſequit᷑ pedeſ dñi ſui
⁊ hęc pediſſiq̊.quę ꝓ ipᷣa famula vłãcilla.
Et etiã h̊ pediſſiquꝰ ꝓ ſeruo vel famło.vñ
iij. Regl.ij.ðꝛ Ner pediſſeq̊s pꝛincipũ pꝛo⸗

uinciaꝝ.Et ſcribit᷑ vltima ſyllaba ꝑ.q.nõ

P· c. Si eni ſcriberet᷑ ꝑ.c.diceret᷑ pediſſecꝰ.
ꝗſi ſecãs pedes.a ſeco.as.⁊ non a ſeqͥr eris
cõponare. .
Pedicatus.tus.tui.i.peditũ multitudo.vł
ꝓpꝛietas peditandi.
Nedo.onis.i.pedes vel pediculꝰ.⁊ ðꝛa peſ
Iñ h̊ pedunculus li.di. Rẽ h̊ pedo onis.qͥ
pedit vł fac bõbũ.⁊ tunc ðꝛ a pedo.dis.
Pedoꝛ.oꝛis.m.g.i.pedũ fetoꝛ vel ſqualoꝛ ⁊
ð a peſ.vñ Lucanꝰ Lõguſq; i carcẽ pedoꝛ
Pedoꝛa.rę.f.ge.płis.numeri.i.pedum vel
aurium ſoꝛdes.

Pes pędos gręce.puer latine ðꝛ.

Pedules.lis.m.g.ꝑſ caligaꝝ ꝗ pedẽ capit
Pedulus.li.⁊ h̊ pedellus.li.di.i.puus pes.
NHedũ.di.n.g.i.bacculus paſtoꝝ recuruꝰ.⁊
ðꝛ a pes eo ꝙ eo coercent᷑ pedes aiĩaliũ.vñ
Virgiliꝰ in buco.Et tu ſume pedũ ⁊c̃.

NPedux.cis.videt᷑ cõponi a pede.⁊ capio.?

ſunt peduces laq̃i bꝰ pedes illaqueant᷑.
Pegina.ne.f.g.i.baculus cũ maſſa plumbi.

in ſũmitate pẽdente.⁊ ðꝛ pegina q̃ſi ꝓpug.

qð antiqͥ dicebãt. VUñ Juuenalis Et pegia
⁊ iam ad velaria raptos.Et vt diẽ Coꝛnu⸗
tus Tali baculo ſcenici ludebant.
Pelagaris.ris. .t.⁊ B re.⁊ hęc pelagiaris.
ris.i.magna nauis pelago apta.⁊ ðꝛa pela
gus. ⁊ ꝓd. ga.
alagiani. qdã hęretici a Celagio mona/
cho exoꝛti Hi liberũ arbitriũ diuinę grean

teponũt.dicentes ſufficere voluntatẽ adi⸗

plenda iuſſa diunua.
NHelagin.interpᷣtatur latitudo.

—.

Pelagus. gi. interpᷣtat᷑ latitudo. Indehᷣ pe

lagus.gi.latũ ⁊ ꝓfundũ mare vel latitudo

maris ſine poꝛtu ⁊ litoꝛe.Et eſt neu.g.i ſin

gulari.ſed in płi eſt ge.m.hi pelagi Et coꝛ.
pꝛimã.vñ in gręciſmo ðꝛ.Qð penitꝰ lateat

pelagus. mare cũ ſit amarũ. Inuenit᷑ etiaʒ

pelagus.gi.m.g.apud antiquos.
Pelaſaus ga.gũ.i.gręcus ⁊ ſunt gręci dicti
pelaſgi a pelago qꝛ ꝑ pelagus pᷣmo vt dicit
Aarro ad italiã applicuerũt vlł ſic dicti ſũt
a pelaſgo. Jouis ⁊ Lariſſę.filio Iñ bec pe
laſgias.pelaſgiadis.i.gręecia.
Pellex licis.ↄcubina.⁊ dꝛa pellicio cis eo
ꝙ pelliciat. i. decipiat. vel pellex ðꝛ a pello
lis.qꝛ ante vxoꝛem pellex tenetur.⁊ poſtea

lu

veniẽte vxoꝛe de domo pellit. Ael pellex
ðꝛ illa ꝑ quã vxoꝛ de domo pellit᷑.ſilr a pel
lo.lis.x aũt ðꝛ pellex quaſi pelle decipiẽs

etymo.eſt ſᷣm Hug.Quędã glo.ij. Petri.

ij. dicit. NPellices dicunt᷑ meretrices a pol⸗
lutione.vła pellis foꝛmoſitate q̃ incautos
alliciunt.Et ꝓd.pe. Vñ Ouidiꝰ in.v. epi.
Et mihi ꝓ dira pellice blanda.fuiſti. Itẽ i

vj.epi.Argoꝛicas.timui nocuit mihi bar⸗

bara pellex.
Pelicanus.ni.vt dicit Iſidoꝛus etymo·xij
eſt auis egyptiaca habitans in ſolitudine.
nili fluminis vñ ⁊ nomẽ ſumpſit. Nã ⁊ ca⸗
napos ęgyptus ðꝛ.Fert᷑ ſi veꝝ eſt.eam oc⸗
cidere natos ſuos.eoſq; ꝑ triduũ lugere de
inde ſeipᷣm vulnerare.⁊ a ſꝑpſione ſue ſãgui

nis viuificare filios ſuos.Augu.etiã h̊ nar

rat ⁊ addit ꝙ vt ðꝛ roſtro occidit filios.⁊ ro
ſtro ſanguinẽ ſuũ ſuꝑ eos fũdit ⁊ viuificat
E eſt auis nimię maciei ꝗ habitat in ſolitu
Nellicatus.tus.tui.i.ocubinatus.ſ.pctũm
qð cum pollice cõmittit᷑ Et ðꝛ a pellex Itẽ
pellicatus.ta.tũ.i.luxurioſus.pellici dedi⸗
tus. ᷣm hug. Nap̃. vo dicit ellicat' lo⸗
cus concubinę.ↄcubinatus.
NMellacia.cię.i.fallatia.pellis deceptio.
Pellax.cis.oĩs ge.i.deceptoꝛ.fallax.frau⸗

Ddulentꝰ. ⁊ ðꝛ a pelle.i.a vultu.Foꝛis enivt

fallat arridet.ſʒ intꝰ neqͥtiam gerit vt dolo

ſus. aũt dỹ pellax.quaſi pelle fallax .ety

molo. eſt.
Pellicea.ceę.qͥddã indumentũ qð de pelli⸗
bus fit ⁊ ð a pellis. Inde pelliceatꝰ.ta.tũ.
i. pellicea indutus. Itẽ a pellis ðꝛ pelliceuſ
cea.ceũ.i.pellibus indutus. vel magnã vł
groſſam habens pellem. Inuenit etiã pel⸗
licia.cię.⁊ pellicius.cia.cium.⁊ pelliciatuſ
ta.tum.in eodem ſenſu. R ”M

Pelliparius.rij.m.g.qͥ parat.i.pparat pel⸗

les.⁊ ðᷣꝛ a pellis.⁊ paro.ras.
Pelliris.ris.f.g.i.galea ex coꝛio vel pelle.
Pellis.lis.f.g.i.cutis.⁊ ðꝛ a pello.lis.qꝛ ex

ternas iniurias coꝛꝑis tegendo pellit. Inð

hec pellicula. le. di. i. parua pellis.
Pelluuiũ.uij.n.s.vas ad pedes abluẽdos.
ſoꝛdes pedũ recolligendas aptũ ſeu para
tũ. Inde pelluuianus.na.num.

Melta. te. . g. eſt ſcutũ bꝛeuiſſimũ in moduʒ
lunę dimidię factũ.quo amacones vtunt

maxime. AUñn. iij. Regl.x. Fecit Salomon

ducenta ſcuta de auro puro.⁊ trecẽtos pe⸗
ltas de auro pꝛobato ⁊ dicitur a pello lis.

Ande q̃dã Alpello pelta qꝛ pellit foꝛtit᷑ icx

NPeluis.uis.f.g.vas vbi pedes lauant᷑ ſeʒ
concha vel aliud vas ᷣm Hug. Et Pap.
dicit. Celuis vocat᷑.qꝛ ibi pedes lauant.
„ορσaX)t ö peluis. quaſi pedum lauandoꝛuzʒ
vas.etymo.eſt.⁊ facit actm ſingularẽ iem
vel in im. Vñ in euãgeio Johis. Noſuit
aquã in pelui.Et abltmi e.vel in.i.Eta
pelui addita.ũ.fit gtũs plłalis peluium. Et
actm̃ płalem in es velinis.
Neluſiũ.ſij.ẽ oppidũ alexãdrinũ foꝛtiſſimũ
Pena.nę.i.ſuppliciũ.vlł eſt delictoꝝ debita
coertio vel ſatiſfactio ꝗ̊ᷓ a lege vel a miſtris
legis iponit᷑.⁊ ðꝛ a pẽdo dis.qꝛ pęnã quaſi
debitũ pendimꝰ.i.ſoluimus ⁊ ſuſtinemꝰ ꝓ
foꝛefacto.Et ſũt octo.genera pęnaꝝ ĩ legi⸗
bus.ſ.vincul a. vba.talio.d ãnũ.ignomia.
ſeruitꝰ.exiliũ.⁊ moꝛs.Itẽ pena ⁊ ſuꝑplici
um differũt. Adena ſineſanguie eſſe põt Sʒ
ſuppliciũ non niſi cũ ſanguine.vel ſupplici
um dðꝛ ꝓpꝛie cuim qͥs ita damnat᷑ vt eius bo
na ↄfiſcntur. ⁊ in publicũ redigant᷑. Inde
hͥ ⁊ hęc penalis ⁊ ; le. Iñ penaliter aduũ.et
hec penalitas tatl.⁊ ſcribit᷑ ꝑ oe dipthõgũ
Penariꝰ.rij.i.cellariꝰ.⁊ ðꝛa penꝰ.Et pena⸗
rius.ria.riũ.i.ad penũ ꝑtinẽs. B
Penates.pen atũ.m.g.pluralis numeri.i.
domus iterio ꝛes ꝓpꝛie vel domeſtici ⁊ pꝛi⸗
uati dij domibe pſidentes.qͥs antiqͥ in do⸗
mibus colebã t.⁊ eoꝝ imagines i domoha
bebant. Vñ ⁊ dicti ſunt penates.q̃ſi penes
nos nati.⁊ eſt etymo.⁊ ꝓd.na.
Pẽdulus la.lũ.pe.coꝛ.qð pẽdet ⁊ ẽ eleuattũ
Penetralis.lis.ↄ.t.⁊ hoc.le.⁊ ðꝛa penetro
as. ⁊ B penetrale lis.⁊ h ⁊ hęc penetrabił ⁊
B le. Et ðꝛ penetrale qð penetrat vłaptũ ẽ
penetrare. NPenitrabile vo qð penetrat᷑ vł
aptũ eſt penetrari. Qñq; tñ ponit᷑ vnũ ꝓ
altero. vt Frigus penetrabile.i. aptum pe⸗
netrare.Et h̊ penetrale lis.vel B̊ penetral.
lis.eſt ſecreta camera.ſecretus interioꝛ lo⸗
cus in domo vel in templo vbi dabant᷑ oꝛa
cula.Et ponit᷑ qñq; pꝛo domo. In gręeciſ⸗
mo tales ponunt᷑ vſus.Qõð leuit᷑ penetra⸗
ri põt penetrabile dices. Qð dom iterioꝛ
capit h̊ penetrale vocabis. Pap. aüt dicit
Penetralia interioꝛa ſecreta domoꝛuʒ.di⸗
cta ab eo ꝙ eſt penitus.i.pene intus ſecreta
Et ſᷣm h̊ videt᷑ ꝙ debeat dici in pſal mo In
penetralibus regum ipᷣoꝛum.Et in Amos
iij. 2. vj. ⁊ atth. xxiiij In penetralibus
⁊nõ inpenetrabilibꝰ.Et hoc maxie m mo
dernos Bciũt etiã qͥdã penetrale ſiue pe
netral eſt qdð penetrat. Vnde dicit CPapi.
Menetrale quod penetrat. Penenbile

vo qð penetrat᷑ ⁊ ᷣm h̊ ↄſueuit dici Eſt pe

netral penetrãs. penetrabile qð penetrat᷑.
Penicillũ.li.⁊ q̊ peniculũ.li.⁊ hęc penicilla

le.i.molle genus ſpongię ad tergẽdos hu⸗

moꝛes.⁊ ſcutellas.a pẽdeo.des.
NHeniculus.li.quidã panniculus de quo di⸗
ſci tergunt᷑.⁊ ðꝛ a pannus.
Penis.nis.f.g.cauda eqͥna ⁊ ðꝛa pendeo.
des. eo ꝙ pendeat ⁊ ſuſpenſa ferat᷑. Et hic
penis.nis.i.pꝛiapus.ſ.virile membꝝ eo ꝙ;
pendeat.vel qꝛ ſuſpenſus ferat᷑ Ael penis
ðꝛ a penetro.tras.qð eſt officiũ ei circa iũ⸗
cturã humani generis ᷣm !hug.
Nenitẽtia.tię.ðꝛ q̃ſi punitẽtia eo ꝙ hõ in ſe
puniat pęnitẽdo qð male admiſit. AUłpeni
tentia ðꝛ quaſi penę tentio.a eſt etymo.Et
ſcribit᷑ ꝑ oe dipthongũ. Et eſt penitẽtia ve
ra ⁊ pfecta.mala pᷣterita deplangere.⁊ plã
genda iterũ non cõmittere.i.ꝓpoſitum cõ⸗
mittendi non haberrrr..
Nenitudo. dinis.f. g.i.pęnitentia. VUnde.j
Rel.xv. Penitudine non flectet.
Penitꝰ.ta.tũ.i.ſecretus.interioꝛ.intimꝰ.et
ðꝛa penitus aduerbio.q̃ſi pene intꝰ.vł po⸗
tius q̃ſi pan intus.i.totus intus.
Nenna.nę.f.g. ðꝛ a pendeo.des.eo ꝙ pẽde⸗
at.i.volet.qꝛ auxilio pennaꝝ mouent᷑ aueſ
⁊ volant. Ukłpenna ðꝛ a pennũ qð eſt acu⸗
tũ.eo ꝙ ſit acuta. Inde pennoſus.ſa.ſum.
⁊ pennatus.ta.tunm.

NPennula.lę.di.i.parua penna.⁊ ðꝛ a pẽna.

Itẽ pennula.lę.i.ſũma pars auris.⁊ tũc ðꝛ
a pennũ.qð idem eſt qð acumen.
Pẽnũ.ni.dicebãt ãtiqͥ acutũ. Iñ h̊ pẽnũ ðꝛ
acumẽ.vel extremitas ferri acutt.
Nenſatiões.i.pᷣciũ.exolutio.tributa.libꝛa⸗
tiões.vñ.ij. Paralipo.xxj.Deditq; eis pr
ſuus multa munera auri ⁊ argenti ⁊ penſa⸗
tiones.
Penſilis.lis.⁊ B.le.penuł.coꝛ.i.leuis. Reci
pꝛoca eni ſunt penſilis ⁊ leuis.i.vnũ ponit
ꝓ alio viciſſim. Inde pẽſiliter adũ.i.leuit᷑.
Et hęc pẽſilitas.tatis.i.leuitas.Et cõpo⸗
nit᷑ ꝑppenſilis.le.i.valde lenis.
NPenſio.onis.f.g.i.liberatio.ęquatio.vłpõ
deris ęqualitas. Et penſio.pcij ſolutio vł
ipᷣm tributũ vłpᷣciũ qð dat᷑ pꝛo agro ad pẽ
ſionẽ conducto. Iñ penſionariꝰ.ria.rium.
ad penſionẽ ꝑtinẽs.vłqͥ penſionẽ reddit.
NHenſitatões.publicę ſᷣm Ao.in ſũ.C. ſi ꝓ
pter pub. pen.ven.dicunt᷑ annuę exactiõel
tributoꝝ.vel veſtiũ auri.vel argentiꝗᷓ a ce
teris ꝑſonis pᷣſtabant᷑ fiſco. Sed penſiões
publicę dicunt᷑ ꝗqad viarum vel pontiũ re⸗

fectionẽ pſtanda ſunt a poſſidẽtibus yt ſic

fiat oiuʒ datoꝝ ꝗdam collatio. Et ſic penſi⸗
tatio eſt qſi penſionis ſolutio.
Menſũ.ſi.n.g.i.deliberatio cogitatio.ↄſili⸗
um. ⁊ a pẽdeo. des.qꝛ dũ aliqͥd delibera
mꝰ. pẽdemꝰ.i.in pendulo ⁊ dubio ſumus.
Itẽ h pẽſum.ſi.ðꝛ mulieꝑ.ſ.lana.linuʒ ad
opus datũ.vel filatura.⁊ ðꝛ a pãdeo vł põ
dus. qꝛ ad pondꝰ ⁊ mẽſurã dabaf.
NHenſus.ſa.ſũ.i.pꝑſolutus.vel ſuſpẽſus vel
ponderatus.vel liberatus.ęqtus ⁊ ðꝛ a pẽ
do. dis. ⁊ m h̊ cõparat᷑ penſus.ſioꝛ. ſimꝰ.
Iñ penſe.ſius.ſime.adũ.Vñ in epła. Feli
cis papę. In epo poſiti ſunt in ceęleſti mili⸗
cia.ꝗ penſius ponderãda eſt.
NHente gręce.latine ðꝛ qͥnq;.
Pẽtacõtarchꝰ.trachꝰ.chi.pᷣnceps ⁊ ingr ſu
pdqnq; hoĩes vñ.j. Machab. iij. Cõſtituit
Judas duces ppłi cẽturiones ⁊ pẽtacõtar
chos. Ael vt qͥdã dicunt.pẽtacontarchus

ðꝛ qui nquaginta regit. Sed pentarcha.
q̃ qnq;. Uñ in gręciſmo ðꝛ Quinquaginta

regẽs pentacontarcha vocat᷑. NPentarchã
dices qͥ ſibi quinq; tenet. Et tunc põt cõpo

ni.pẽtacontarchꝰ a penta.qð eſt qͥnq; ⁊ co⸗

ſte decẽ. ⁊ archos pᷣnceps qſi pꝛinceps ſuꝑ

qnquaginta. Mentarcha vo a pẽta. qð eſt

qnq; ⁊ archos pᷣnceps.q̃i bnceps ſuꝑ qͥnq;
NPHentagamus.ma.mũ.pe.coꝛ.qͥ velꝗ cũ qͥn
qᷓ; nupſit. Inde hęc pẽtagamia.mię.i.qͥn⸗
q; nuptiꝑ.vel ꝓpꝛietates qua aliqͥs dicitur
pẽtagamus. JJ

Nentameter.tra.trũ.pe.coꝛ.i.vſus ↄſtans
ex qnq; pedibꝰ. Vñ illud Ouidij Nil mibhi

reſcribas attamen ipᷣe veni.

—

NPentaãgulus.la.liũ.i.quinq; angulos hñs.

Inge pentangulat ta. tũ. Et ſubſtãtiue H

pentangulus.li.ꝓ tali figura.

Pentaphilon herba a nũero folioꝛũ dicta.

Hanc latini qnq; foliũ vocant.

NPentapolis.lis.f.g.pe.coꝛ.ciuitas hñs ſub

ſe qͥnq; ciuitates.vel regio in ſe ↄtinẽs qͥn⸗

q; regiones.Et hinc ſpecialiter ꝗdã regio ĩ

cõfinio arabię ⁊ paleſtine ſita dicta eſt pẽta
polis a qͥnq; ciuitatibꝰ impioꝝ.·ꝗ celeſti ig⸗

ne.cõſumpteę ſunt.i.ſodoma.⁊ gomoꝛraa⸗

dama coboim bale.ipᷣa ẽ ſegoꝛ Eſt et alia
pentapolis in libya ſiłr dicta a quinq; ciui⸗

tatibꝰ. Eadẽ etiq cauſa regio quedã dicta

eſt tripolis a tribus ciuitatibus.
Pentaptotus.ta.tũ.pe.coꝛ.nomẽ hñſqͥnqʒ
terminationes. vt dñs.⁊ dr a pente.qð eſt
quinq;.⁊ ptotus caſus.

Nentarcha. pꝛinceps habens ſub ſe quinq;

.

it

Nentateucus.ci. liber diſtinctus in quinq;
voluminibꝰ. vt ſũt qͥnq; libꝛi oyſi.⁊ öà

a pẽte quinq;. ⁊ teucos volumẽ. indepẽta⸗
teucus.pe.ꝓd.i.qͥnq; volumina vłliber di

ſtinctus in quinq; voluminibus. .
Nentecoſte.ſtes.vel pẽtecoſtẽ indecli.ðꝛ a
pente. qð eſt qͥn q;.⁊ coſte decẽ. q̃ſi nes

decẽ. qꝛ quinquaginta dies ſunt a reſurre⸗
ctione dñi vſq; ad pentecoſten vtroq; die
incluſio.⁊ acuit᷑ in fine.Et ſonat quingin

ta. vel eſt ipᷣa quinquagena dieꝝ.quibꝰ cõ

pletis vltima dies dicebat᷑ feſtum penteco

ſtes. i. completiua quinquaginta dierũ Et
flebat in memoꝛiã datę legis.ꝗ̃ in qͥnquage
ſima die ab exitu ſfilioꝝ iſrł de egipto eſt da

ta. Nũc aũt in memoꝛiã ſanctiſpũs dati diſ

ſcipulis. qð qͥnq̃geſima die poſt reſurrecti⸗
onem dñi fiebat.Et ſic pentecoſte ẽ ęquo⸗

cũ ad quinqgenã ⁊ ad ſolẽnitatem ſeptẽ di

ebus ꝓtelatã. Vñ in actibꝰ apłoꝝ.Cum cõ

plerent᷑ dies pentecoſtes.i.quinqᷓgeſimę.

Illa eni dies erat qͥnquageſima a reſurre⸗

ctione.Er cũ ichoarent᷑ dies penthecoſtes
i. illius ſolẽnitatis ſeptẽ diebus ꝓtelandę

erant oẽs diſcipłi in eodẽ loco in qͥ facta eſt

electio Matthię.ſ.in cenaculo.

Nẽterꝰgręce.latie ſocer.Nẽtera vo ſocrus
NPenthemimeris.f.g.i.media diuiſio v-me

dia ꝑs vᷣſus pentametri.quaſi ſemiqnaria

Diuiſio vel ꝑs.⁊ ðꝛ a pẽte.qð eſt quinq; . et

hemis.qð eſt dimidiũ. Itẽ penthemimeriſ

dꝛ ꝗdã ſpecies cęſurę ꝑ quã poſt duos diüu⸗

ſos pedes in pꝛincipio tertij pedis ſyllaba
naturaliter coꝛreptia ꝓducit᷑.vt ptʒ in exẽ⸗
plo. Qui petit excelſa debet vitare ruinaʒ.

Ecce hęc ſyllaba ſa.ꝓducit᷑ cum ſit natura
liter bꝛeuis.⁊ quaſi ſubleuat᷑ quadã ꝓdu⸗
ctione.⁊fit ad oñdendũ ꝙ licet ille duę ſyl⸗
labę. ſ.ſa. ⁊ de. efficiant vnũ pedẽ tñ nõ ſũt
eiuidẽ dictionis. Et ðꝛ penthemimeris.q̃ſi

diuiſio ſuꝑ qͥntã ſyllabã.qð dicit᷑ reſpectu

duoxꝝ ſpondeicoꝝ pedũ.qꝛ ſi duo ſi pond ei
Hcedunt.q̃ttuoꝛ ſyllabę pᷣcedẽt.⁊ erit diui
ſio ſuꝑ quintã ſyllabã.⁊ ſi duo dactilivł da

ctylus ⁊ ſpondeꝰpᷣcedãt.ſꝑ pꝛo duobꝰſpõ
deis reputant᷑. ᷣ,ð

Penula le·i. palliũ quoddã ⁊ ppꝛie cũ lon⸗
gis fimbꝛijs. ⁊ ðꝛ a pendeo.des.vłðꝛa pe⸗

nis pplłis.qꝛ maxime tali feſte vtunt᷑ ⁊ apð

quos initium habuit. Vñ Juuenalis. Et
multo ſtillarʒ penula nimbo. Inde penula
tus ta. tum. illo pallio indurꝰ. vel illud pal⸗
lium ha bẽs. ᷣm Hug. VUñ.ij. Timor. iiij.
dicit apłs enulq qu reliqui trade apud

Carpũ veniens affer tecũ ⁊ libꝛos. biſic

ðꝛ in ↄtinuo.lhęc penula ſᷣm Haimonẽ da

ta fuit patri Rauli i inſigne a romanis qn

ſuſceptus eſt in ſociũ ⁊ ciuem romanu. An
⁊ Paulus ſe ciuem romanũ appelat. Pe⸗
nula eni erat veſtis conſularis ꝗͥ indueban
tur ↄſules romani ingredientes curiã Hac
aũt penulã ſiue veſtẽ aulus poſt moꝛteʒ
patris ob recoꝛdationẽ ſibi retinuit Arpe
nula ðꝛ volumẽ legis. Vñ ieronymus.
Volumẽ hebꝛęũ replico.qð NPaulꝰ iuxta
quoſdã penula vocat.⁊ coꝛ⸗.ſuu.

Nenultimꝰ. ma.mũ.i.pene.vltimꝰ.ſ.qui eſt
in ſcdo loco ante vltimum.
Penur ia. rię.f. g·i in opia egeſtas pauꝑtaſ

⁊ ꝓpꝛie ꝗẽ i penoꝛe ⁊ ðꝛa penus ym Hug.
Et nõ ꝙ; penus coꝛ.pᷣmꝗ.ſe ed penuria eã ꝓ.
Vñ Virgilius ene.vj.Exigu incerere pe
nuria adegit ededi. Et ideo videt᷑ qbuſdã
ꝙ penuria dicat᷑ qſi penurgia.a pena ⁊ vʒ

geo. vel a peęna æ vꝛo.quaſipena vꝛẽſ vyl vꝛ

gens ſed potiꝰ ſunt etymologię.

Penus. ni. m. g. ⁊ hęc penꝰ.ni.⁊ h penü. ni.

⁊ h̊ penus.nus.nui.⁊ 6 penu indecli 7 hoc
penꝰ. noꝛis. oĩa in eodẽ ſenſu.i. cellariuz. 2
dicunt a peno greco qð ðꝛ nutrio.qꝛ in eo

reponunt᷑ ea vñ hoies nutriunt᷑ Et nota ꝙ

penoꝛa etiã dicunt᷑ res neceſſe grię. ad nutri
mentũ. vel victũ quotidianũ.vᷣm hug. Et
coꝛ.pꝛimã penus.⁊ penũ. Sed penus pꝛo
cartaginẽſi ppło ꝓducit pꝛim. vñ. Eſt po
pulus penꝰ. ſeruat edenda penꝰ. Etr yt die
Papᷣ. Nenus.i.afer ꝑ oe ſcribit᷑ ſed penꝰ
ꝓ cellario ꝑ ſimplexxe.
eon. medicus qͥdã fuit A qͥ poenia herba
ꝑhibet᷑ eẽ inuẽta. Itẽ pęon fuit qdã autoꝛ
aq̃ qdã pes inuent dictꝰ eſt pęon. ⁊ oſtat
ex quattuoꝛ ſyllabis qlibet pęon Sunt eni
q̃ttuoꝛ peones ⁊ ſunt ↄtrarij epitric. eõ
pꝛimus ↄſtat ex pꝛima longa ⁊ trib bꝛeui⸗

bus. vt legimus. Mxon ſcðs conſtat ex ſe⸗
cunda longa ⁊ cęteris bꝛeuibus.vt amabil

Eeon tertiꝰ ↄſtat ex tertia lõga ⁊ reliquis
bꝛeuibꝰ vt habitato. Peon quartꝰ ↄſtat ex
quarta lõga ⁊ ſcedentibꝰ bꝛeuibꝰ vt habi⸗
litas.hũilitas Itẽ a pęon dicit᷑ pęoniꝰ.nia
niũ.⁊ pęonicus.ca.cũ.
deplũ. pli. eſt matronale palliũ ex purpura

ſigtũ cui fimbꝛię aurei ſtamis ſũmitate re⸗
ſplẽdẽt. Et vt dicũt ꝓprie capitis eſt

Pepo.onis.idẽ eſt qð melo. onis. vᷣm Hug
Et vt diẽ Mapᷣ. MPepo gręcũ eſt ⁊ oꝛigo eiꝰ

latinis icerta. cuiꝰ nata nimiũ frigida diffi

cile digerit ⁊ creſcit i ſilitudine cucurbutę

—

Pera. rę.f.g.i.ſacculus qͥ taſca vulgo dꝛ.et
dea peꝛi.qð eſt circũ.eo ꝙ lata ſit ⁊ ſinuoſa
vm hug. r
a collo pendẽs pcincta vſq; ad lũbos. Eſt
aũt habitus ꝓpꝛie neceſſarius ad oꝑis ex⸗
ercitiũ. eęc etiã melotis ðꝛ. Itẽ pera ſpoꝛ⸗
tella.ſacculus paſtoꝛalis.i.mãtica. Vel vt
ðꝛ in hyſtoꝛijs ſuꝑ.i. Regl.xvij. Mera eſt
vas in qͥ mulget᷑.vel panis poꝛtat᷑.
Nerãgaria.eſt ſeruitꝰꝑſonaxꝝ ⁊ rerũ.⁊ dꝛ q̃
ſi ꝑfecta ⁊ magna ãgaria. Eſt aũt angaria
ſeruitꝰ ꝑſonaꝝ.⁊ non rex. Itẽ pangarię di

cunt᷑ exactões.⁊ pᷣſtatiões patrimonioꝝ·.ſ.

onera ꝗdã ꝗ̊ ſdio incumbunt vł imponun

tur. Et erãt foꝛte exactiones equoꝝ vł vec

rurarũ ad poꝛtãdũ annonã militib.vt col⸗
ligit᷑.C.de curſu.pub.an.in.rubᷣ.li.xij.
NPercitus.ta.tũ.i.valde velox.
Merculſus.ſa.ſũ.i.aio cõmotus.pterritꝰ.
turbatus. ⁊ ð a ꝑcello.lis.
NMerditio.onis.f.g.i.amiſſio. VUñ Auroꝛa.
Sint tua ꝑditio nobis ꝗᷓ dona paraſti.

Nerdius.dia.diũ.i.iugis continuus.⁊ ðꝛa

ꝑ diu.⁊ coꝛ.di. —R
Perdix.cis.epiceni ge.de voce nomẽ habʒ
auis doloſa atq; immũda.nã maſculus in

maſculũ inſurgit.⁊ obliuiſcit᷑ ſexũ libido pᷣ
ceps.Adeo aũt fraudulenta eſt. vt alteri ꝑ

dici oua diripiens foueat.ſed fraus fructũ

nõ hʒ. Nam cũ pulli vocẽ ꝓpꝛie genitricis

audierint naturali quodã inſtinctu hanc qᷓ

fouet relinquũt.⁊ ad eandẽ ꝗqᷓ̃ genuit reuer

tunt᷑.Dr aũt ꝑdix.a perdo.dis.qð eſt amit
tere. delere. deſtruere. Bicit eni hHhug. ꝙ ſi

maſculus nidũ ſuę ↄiugis inuenit deſtruit

⁊oua abſoꝛbet. Vel ðꝛa ꝑdẽdo eo ꝙ amit⸗
tit oua ſua. ⁊ altera foueat vel qꝛ deſtruat
nidũ. Nel ðꝛ a ꝑdice nepote LHeędali quem

fabuleę dicunt in illam auẽ mutatũ fuiſſe.et

ꝓducit pe.gti.Et nota ꝙ ꝓaue declinatur
hęc ꝑdix. AVñ Ouidius. Garrula ramoſa

ꝓſpexit ab ilice perdix.

Nerdix. cis.ſoꝛoꝛis. Oędali filiꝰðꝛ inuenil⸗

ſe ſerram ⁊ circinũ.
NPerduellio.onis. eſt qͥ in ſuos ciues cõiura

tionem exercet.
Perduellis. lis.i.hoſtis.

Meredia. dię.i.edendi ſupꝑfluitas ſicut bibu

la bibẽdi.⁊ a ꝑ ⁊ eÄdaꝛ.

NPeregrinus.na.nũ.ðꝛa ꝑegre.q̃ſi ꝑgẽs lõö.
gius. Vñ peregrini large dicunt᷑ oes quia

loco ſui domicilij ꝓficiſcunt᷑. ꝛopꝛie aũt
dicunt᷑ romipetę apłoꝝ ⁊ alioꝝ ſanctoꝛum

Nel vt dicit Papᷣ. Pera eſt pelliſ

—

dicunt᷑ oẽs qui non ſunt de ep̃atu oꝛdinan⸗

tis.ſiue ſint clerici.ſiue laici.vᷣm goff.in ſũ.
eo. de cle. pegri.
NHeremptx.ta.tũ.i.occiſus.⁊ ðꝛ a perimo.

Neremptoꝛiũ a ꝑimendo.eo ꝙ oino peri

mat.vt terminus peremptoꝛius.vltra quẽ

non dant᷑ vlterioꝛes delationes. Similiter

exceptio ðꝛ pemptoꝛia ꝗ ꝑimit actionẽ. xeti⸗

am citatio ðᷣ ꝑemptoꝛia.qꝛ oẽs aliaſ citatõ
nes abbꝛeuiat ⁊ accellerat

NMerẽnis...t.⁊ h.ne.i.iugis.⁊ ðꝛa ꝑ ⁊ annꝰ

ↄuerſa a.i.e. Iñ pꝑennit᷑ adu.⁊ hęc bẽnitas
tatis.i.iugitas.ppetuitas.ſᷣm Hug. papᷣ.

vo dicit ſerennis quaſi ꝑpetuꝰ annus.
Perfſid'.da.dũ.i.ꝑdẽs fidẽ.⁊ a ꝑ ⁊ fides

⁊ coꝛ.fi.Et eſt mercatoꝛũ.⁊ ꝓpꝛie cauponũ

Inde heęc pſidia. dię.Et ꝑſidioſus.ſa.ſuʒ.
i. plenus ꝑfidia. Itẽ perfidus.i.valde fide⸗
lis. vel fidus.⁊ tunc ðꝛa ꝑ.⁊ fidus.⁊ ꝓdu.
fi. Unde. erfidus eſt nequã. perſidꝰ coꝛ⸗
de ſideis.
Perfuga.gę.coĩs ge.qͥ de vno exercitu fu⸗

git ad aliũ.⁊ ð a ꝑfugio.gis.⁊ coꝛ.fu.
Herfugiũ.gij.i.tuta.latebꝛa.locus refugij.
Perfunctoꝛiꝰ.ria.riũ.i.ad pꝑfungenduʒ ap⸗

t. vel deſtructoꝛiꝰ.leuis.⁊ tranſitoꝛius vł
imaginarius Vñ in Platone. inuenit᷑ ꝑfü
ctoꝛia foꝛma mũdi.i.oſtructoꝛia ⁊ tranſito

ria. ⁊ ð a ꝑfungoꝛ geris. ..
NPergama mox.ſunt ędificia troiana.⁊ ðꝛ a
pijr. qð eſt ignis.⁊ gamos qð eſt mulier ãſi
pignẽ ⁊ mulierẽ deſtructa. AUła ꝑ ⁊ gamoſ
Iñ ꝑgame⸗.mea.mei.i.troianus.Et qꝛꝶ
gama altiſſima erat.ideo olim oĩa alta ędin
cia vocabant᷑ pergama. S=WJèM
Pergamenũ.ni.pe.ꝓ.i.cartha.⁊ ðꝛ a ꝑga⸗
mo ciuitate.qꝛ ibi pꝛimo excogitatũ fuit ⁊ i
uentũ. Itẽ põt declinari adiectiue ꝑgame⸗
nus.na.nũ.i.res de ꝑgameno.

NPergamũ.mi.q̃dã ciuitas. Inde pꝑgameus

mea. meũ.Et ꝑgamenus.na.nũ Et h̊ ꝛhęc
ꝑsgamenſis ⁊ hocſe. MDU
Vergulũ.li.i.paruũ tuguriũ in alto poſitũ.

Z a ꝑgo.gis.Et hęc ꝑgula.lę.i.famula.

qꝛ ad diuerſa ꝑgat officia ⁊ coꝛ.gu.

Peri. i. circũ. vel de. ⁊ acuit᷑ in fine.
Periarchon gręce.latine ðᷣꝛ de pᷣncipibus ⁊

pꝛincipatibus.Archos eni gręce dicũt pn⸗
cipes. Libꝛi ſunt ſic dicii.
eribolus.li.m.g.⁊ h̊ peribulum.li.deam

bulatoꝛiũ.deãbulacꝝ.ſpaciatoꝛiũ.peram.
bulatoꝛiũ ⁊ a peri ⁊ ambulo.Itẽ Ecech
xlij.ſigt murũ qui erat exterioꝛ ad deambu

limina ⁊ oꝛatoꝛia viſitãtes. Neregrini etiãlandũuũ.a cingebat gacophilatium cantoꝛũ

er 8—1

S.—

germ.
End
demnol
Cnen

cuſtodientiũ altare.⁊ coꝛ.bhbo.

Merichelis. lidis.f. g. oꝛnamẽtũ mulieꝝ cir⸗

ca bꝛachia. vł potiꝰ circa crura q̊ͥ greſꝰ ea⸗

rum oꝛnat᷑ ⁊ ðꝛ a peri qð eſt circũ ⁊ hele qͥd

eſt curuũ vᷣm ug. NPap̃.etiã dicit. NMeri⸗

ſcelides armillę pedũ mulieruʒ Periſceli⸗

des dicunt᷑ qͥbus noſter greſſus oꝛnat᷑. Et

ſcribit apᷣ.piſcelides ꝑ.ſc.ſicut antiqͥ cõo

ſueuerunt ſcribere.Sʒ moderni ſcribũt ꝑ⸗
chelides ꝑ.ch. In gręciſmo ſic ðꝛ.Atq; ꝑi⸗
chelides exoꝛnant bꝛachia nymphis.

Nericulũ.li.neu.ge.i.exꝑimentũ. Vñ Te⸗
rẽtius in eunucho.Yac ꝑiculũ in lr̃is.fac i

palęſtra. ⁊ ð a perio ris. Itẽ hoc ꝑiculum
li.⁊ qñq; ſincopat᷑.⁊ ðꝛ h̊ ꝑpiculũ.li.i.diſcri
men vel damnũ Inde ꝑiculoſus.ſa.ſũ.ſᷣm
Hhug. apᷣ.vo dicit Pericłũ a ꝑio.ris.qꝛ

pene perire faciat.i.diſcrimẽ vel experimẽ

tum

Periphꝛaſis.eſt diſcriptio vel circumlocu⸗

tio cum vna res płlbus verbis deſigt ⁊ de
ſcribit᷑ pꝓpt᷑ veritatẽ ſplẽdide pducẽdã vł

veritatẽ circũitu euitadã. In ꝑiphꝛaſicus

ca.cũ. vt Iſte loqᷣt᷑ piphꝛaſie.i.ꝑ piphꝛa⸗
ſim. Et periphꝛaſtic. ca.cũ in eodẽ ſenſu.

Peri hermenias ſunt duę ꝑtes Peri ei gre

ca ppoſitio ẽ.⁊ valet tm q;tũ ð.hermeniaſ

eſt gręcus gtũs a noie gręco hermenia.qð̊
latine ſonat interpᷣtatõ.qui gtũs hermeiaſ

ponit᷑ in intitulatione illius libꝛi.Ariſtote

lis vbi habet᷑. Incipit liber perihermeniaſ

Eteſt ſenſus.Liber perihermenias.i.de ĩ

terpᷣtatione.ꝛeęci eni carẽtes ablatiuo cõ
ſtruunt ſuas ſpoſitiones cum gtis loco ab
latiuoꝛũ. Quidam tamen minus intelligẽ⸗

tes vtunt᷑ h̊ quaſi nomine cõpoſito.

Perimetrum.tri.i.linea circũcirca menſu⸗

rans.⁊ ðꝛa peri.i.circũ.⁊ metros menſura
⁊ coꝛ.me naturaliter.

Periodica.cę.ðꝛ a peri.i.circũ.⁊ odos via.

Meriodicę febꝛes ſunt.quas quotidianas
tertianas.quartanas vocant ſic dicte eo ꝙ

certo tꝑis circulo moueant᷑.⁊ nõ ↄtinue af

fligant.⁊ coꝛ.di.

Periodus.di.pe.coꝛ.ðꝛ qſi circũitꝰ.vel am

bitus.vel q̃ſi circa finẽ.⁊ ðꝛ a peri qð eſt cir

cum. ⁊ odos qð eſt via vel finis. Vel ꝑio⸗
dus.i.clauſura. Itẽ ᷣm Papᷣ. Periodus

vltima diſtinctio ꝗ totã ſniam claudit.Cu⸗
ius ptes ſunt colũ ⁊ coma.

Peripateticus.ðꝛ a peri.qð ẽ circũ ⁊ patos

qð eſt calcans.vel ambulãs.qſi circumcal⸗
cans vel ambulans. Ael peripatetici ſunt

quidam ph̊i ab ambulatione.quaſi circum

rat. Velqꝛ ꝑambulant de ſchola ad ſcho⸗
lam diſputates ⁊ inqͥrentes quid meliꝰ ſuę
ſnie poſſent acquirere vł adiũgere.⁊ coꝛ.ti

NPeripetaſma.matis.neu.ge.i.velũ vel ten
toꝛiũ. vel coꝛtina.vel potiꝰ ꝗlibet adiectio
eius in circũitu facta.⁊ ðᷣ a peri ⁊ petaſma
ds eſt velũ.vel tentoꝛiũ.vel coꝛtina. Iñ ꝓ
pꝛie peripetaſma ðꝛ ſuꝑioꝛ ꝑs in coꝛtinis

ꝗ depicta eſt. Jmpꝛopꝛie tñ dẽ peripetalſ⸗
ma qñq; limbus. Antiqͥ dicebant hoc pi⸗
petaſmatum ii.
NPeripetio inciſio ſcripturarum.vel capitu⸗
lum vel ſnia m apᷣ. ⁊ acuit᷑ in ſie.

Peripneumonia.nię.i.vitiũ pulinonis cuʒz

doloꝛe. ⁊ ð a peri.⁊ pneumonia.

Peripſima.matis.n.t.i.purgamentũ qð eij
cit᷑ de tritico qñ ventilat᷑.vel purgamentũ
pomoꝝ ⁊ raſura ⁊ limatura cuiuſlibet rei.
qᷓ circumcirca res ſemat᷑ i.diminuat᷑.⁊ ð

a peri qð eſt circum. ⁊ ſimus.ma.ũ.qð eſt

curuꝰ.vel ſemus qð eſt imꝑfectus.vel ſeco

cas.ſᷣm Hug.peripſima ðꝛ etiã ꝗqlibet do⸗

moꝝ quiſqͥlia. Uñ Qð purgas de re dic el
ſe peripſima vere. At ſuber pomi quiſqui
liaſq; domi. i. purgamentum. vel ſoꝛdes
Vnñ aplus.j.Coꝝ.iiij.Omniuʒ peripſima

factus ſum.

Neriſſologia. eſt ſupuacua vboꝝ adiectio

ſine vlla vi rerũ.vt Ibant quo poterant ⁊
quo non poterant non ibant.

Peritomũ.mi.i.circũciſio.⁊ dꝛ a ꝑi.qð ẽ cir

cũ.⁊ tomos qð ẽ diuiſio.vel inſciſii.
Peritꝰ.ta.tũ.i.doctꝰ.inſtructꝰ.ſapiẽs.⁊ ðꝛ
a pio.ris. Et cõꝑat᷑ peritꝰ.tioꝛ.ſimꝰ. Inde
ꝑite.tiꝰ.ſime.adu.Et hęc ꝑitia tię.i.diſcre
tio. Et pꝑitꝰ põt eẽ ꝑticipiũ de ꝑeo ris.⁊ tũc

coꝛ.pe.ſ̊ ꝑitꝰ a perio ris ꝓd.pe. Uñ Oꝛa⸗

tius in epi. Niuere ſi recte neſcis.diſce de
peritis.Et quidã dicit. Ne tẽdas perituʒ.
poſt vpᷣm tende peritũ.Nõ vadit peritũ qᷓ
vult audire peritum. =

Periurꝰ.ra.rũ.pe.coꝛ.ðꝛ a ꝑiuro.ras.q̃i ꝑ⸗

dẽs vlł ꝓdẽs ius. Inde hoc ꝑiuriũ.rij.

Neriurium ꝓpꝛie ð qñ aliquis iurat ↄtra
canonica ſtatuta vel temerarie.Et ðꝛ mul⸗

tipliciter. ᷣmo.i.falſa iuratio ꝗᷓ ſi ignoꝛant
adhibhita oi diligentia facta fuerit.ſic nullũ

petm̃ eſt. xxiiij.q.ij.hoĩes.ſcdo ðꝛ traſgreſ⸗

ſio liciti iuramẽti. ⁊ ſic ẽ moꝛtale.vj.q.j.qᷣ⸗

cunq;. Illicitũ aũt ſcient᷑ iurãs peccat.ſed

nõ ↄtraueniẽſ.tertio ðꝛ idiſcretũ iuramẽtũ

et eſt veniale. xx vj. dil· Sr criminis. in fine.

calcantes vel ambulantes. qꝛ Ariſtoteles
autoꝛ eoꝝ deambulãs diſputare ſolitus e⸗

iiij. mendaciũ iuramento firmatuʒ. ⁊ eſt

ſempꝑ moꝛtale.xxij.q.ij.qð ait Et eſt crimẽ

adeo magnũ ꝙ clericus ꝑiurus ab officio ꝰ

beneficio ſuſpendi debet.c.puenit.de fide

iuſ. c. inter dilectos.de ex ceſ.ſla.⁊.c.quę

lam. de iureiunaean.
Perioma.matis.neu.ge.ẽ ꝗqdam veſt ho⸗

minũ antiqͥſſima.i.ſuccinctoꝛiũ femoꝛale.

q̃ tm genitalia ↄtegunt᷑. Alij dicũt ꝙ ſit tu

nica folijs ↄſuta.qualẽ dñs fecit Adępoſt
lapſũ. Ita dicit. Hug.tñ Geñ.iij.ſcribitur

Fecit q; dñs deus Adę ⁊ vxoꝛi eius tuni⸗
cas pellicias.i.de pellibꝰ moꝛtuoꝛũ aialiũ

yt ſignũ ſue moꝛtalitatis ſecũ ferret. In hi
ſtorijs aũt ðꝛ ſic. Fecerũt ſibi picomata.i.
ſuccinctoꝛia.q̃ſi bꝛachas bꝛeues Et ꝓ.pe.

Werliſus.ſa.ſũ.pe.ꝓd.i. (nti.ſʒ coꝛ.pe.gti

Perlitoꝛ.torl.mai.ge.i.occiſoꝛ.( valð leſus

NPerna.nę.i.petaſo.ſ.baconus vł baffa poꝛ
ci. Vñ Map̃.dicit. Perna vulgo quę baf⸗
fa dici᷑. Añ quidam.Eſſe vbi perna retur
nec foꝛſon toꝛquis habetur.
NPernicies.ciei.feę.ge.i.moꝛs vłinteritus.⁊
dĩ̃ a ꝑneco cas. Iñ ꝑnicioſus.ſa.ſũ.i.moꝛ⸗
tifer letał. Inde ꝑnicioſitas.tatis. Itẽ per
nicieſ.i.velocitaſ pedũ ⁊ ðꝛ a ꝑnix.i.velox
NPernix. cis.oĩs ge.pe.coꝛ.i.pꝓnicioſus de⸗
ſtructoꝛ.⁊ ðꝛ a ꝑneco cas. In hec ꝑnicitas
tatis.⁊ hęc ꝑnicioſitas.i.deſtructio interi⸗

us. Item ꝑnix cis.ois ge.pe.ꝓ.in obliqs.
i.pſeuerãs in conatibꝰ.vel velox ⁊ ppꝛie iĩ

pedibus.⁊ ðꝛ a ꝑnitoꝛ teris. Inde ꝑnicitaſ

tatis.i.velocitas.ſceleritas Et eſt ꝑnicitaſ

pedũ.Sed celeritas ⁊ velocitas pennaruʒ

yel veloꝝ. VUñ Pꝛo ꝑnice citum. ꝓ ꝑnice

dico nociuũ. Pernitoꝛ pꝛimũ perneco dat
reliquũ.Oui necat ẽ ꝑnix.feſtinat currere
Pernox noctis.oĩs.ge.i.vigilans.⁊ ꝓpꝛie
nocte Vñ de btõ dñico cãtat᷑. ernox cuʒ
xpᷣo ꝓpꝛiũ nõ poſſidebat lectulũ ⁊c̃.
NPero.ronis.m.g.quoddã calciamentũ ru⸗
ſticoꝝ.amplũ ⁊ altũ.qð alio noie ðꝛ culpo

neus. Et ðꝛa peri qð eſt circũ.qꝛ ſ̊ nimia ã

plitudine circũcirca vagat᷑. Inde perona⸗

tus.ta.tũ.i.ponibꝰ calciatuſ Añ NMPerſius

nauiũ ſi poſcat ſibi ponatus aratoꝛ.
Perpaucꝰ.ca.cũ.i.valde paucꝰ. Vñ lheb̊.
xiij. Eteni ꝑ paucis ſcripſi v 7.
Perpẽdiculũ.li.inſtrumẽtũ eſt cementario
rũ plũbatũ qð alio noie ðꝛ amuſſis.qð ipſi
dimittũt ad ꝑpendenduʒ qualitatẽ muri.

Juñ h̊ ⁊ hęc ꝑpẽdicularl. ⁊ H re. Illa liea d·ꝛ
ꝑpẽdiclaris ꝗͥ ſurſũ vł deoꝛſũ recte dirigit᷑

Item ꝑpendiculũ.li. dꝛ illud vñ lebetes fe

runt᷑.⁊ ſuſpendunt᷑ Et in iſta ſiẽtõe ðꝛ per

pẽdiculũ.a ꝑpẽdeo des.qꝛi eo lebetes ꝑ⸗
pẽdẽt. ꝛo inſtrumẽto aũt cementarioꝛuʒ
ðꝛ ꝑpendiculũ.a ꝑpẽdo dis.qð eſt intelli⸗
gere.ↄſiderare aiadutere.ꝑciꝑe trutinare
Nerpẽſilis.lis.pe.coꝛ.i.valde leuniis
NPerꝑus.ra.rũ.i.ꝑuerſus.pꝛauꝰ nõ rectus.

inð ꝑpere aduũ.i.ꝑuũſe malę.pꝛaue nõ recte.

b quo ſępe ponit᷑ ꝑperã.qð non dʒ acui in
ne.ſicut nec multifariã.nec palã.vñ Apo
ſtolꝰ.i. Cox.xiij. Non agit pꝑperã.
NPerpes petis ois ge.i.ppetu.⁊ coꝛ.pe.gti
Perpeſſiuꝰ.ua.uũ.qͥ freq̃nt᷑ aliqͥd patitur.
Perſus.ſa.ſum.i.valde vel diu paſſus.et
ðꝛ a ꝑpetioꝛ.teris. AVñ Mar.v. Et fuerat
multa ꝑpeſſa.a cõpluribꝰ medicis.

NPerpetuus.tua.tuũ.qð nunqᷓ; habebit finẽ

ſed habuit pꝛincipium. vt aię ⁊ angeli. Iñ

hec ꝑpetuitas.tatis. ſtat vite qua hʒ res
aliqua ex eo ꝙ habuit pꝛincipiũ.ſed non ſit

habitura finem.

NPerplexus.xa.xũ.i.implicitꝰ.irretitꝰ.inuo
lutus.colligatus.obſcurus. Inde hęc per
plexitas.eſt ↄſtringẽs ⁊ ineuitabilis necel
ſitas peccãdi.ꝗᷓ ꝓuenit ex erronea volunta

te. vt. c.i.⁊ in ſũ.diſ.xiij.vbi glo.bo.
NPerpꝛopus.ra.rũ.i.valde ꝓperus.

Perſepolis.lis.pe.coꝛ.ꝗdam ciuitas qua,zʒ

Perſus condidit. M
Perſeuerãatia.tię.i.aſſiduitas.cura.ꝑtina⸗
tia. Sed ꝑſeuerãtia eſt in virtute.Nertina
tia vo in vitio. “ððMVGW
Nerſicꝰ ꝗdã arboꝛ.⁊ ðꝛa Merſo rege qui in
egypto pᷣmo iſeruit illã.Iñ h̊ pſicũ.ci.fru⸗

ctus illius arboꝛis. Et h̊ pſicetũ.ti.locus
vbi pſici creſcunt Itẽ adiectiue declinatur

perſicus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.perſeus ſiue de ꝑ⸗
ſide exiſtens. ͦ”ÿM

erſis ſidis.mulier de ꝑpſia ᷣm PaBöß.
Pert olens. entis. ois ge.i.aſſiduus. Inde

ec Rlolentla ele .aſſiuitge⸗ —M
Perſolus.la.lũ.i.aſſiduꝰ.⁊ ðꝛa ꝑſoleo.les.
⁊ coꝛ.ſo. Uñ NPlaut. Ebꝛioſę ⁊ ꝑſolę nu⸗

ge. Si aũt inueniat᷑ ꝑſolus compoſitũa ꝑ
rſolus.⁊ tunc ꝓducit ſo.

Perſona.nę.f.g.ẽ rationabilis creaturę in⸗
diuidua eſſentia.⁊ ᷣm hoc ðꝛ perſona qua
ſi per ſe vna. ⁊ eſt etymologia Et ̃m hoc
pſona videt᷑ ſpectare ad deitatẽ. Item per

ſona ðꝛ hiſtrio.reſᷣſentatoꝛ comędiarum.
qꝛ diuerſis modis ꝑſonat. diuſas ꝑſonas

repſſentãdo Et hic ꝑſõa ðꝛ in grãmatica ip
ſü ſuppoſitũ qñq; ꝓpꝛietaſ ſuppoſiti.qnq;

ſee

= -= d„f –— „ — — — —— ——MN

—
E
—.

S

⸗
b

1

₰—

ignificandi.⁊ qñq; ꝑſonalis ꝓpꝛietas Jté Peruigil. i. valde vigills
ꝑſona ðꝛ in ecckia. qᷣ dignitatẽ hʒ pᷣ cęteris. Peruigiliũ. lij i. vigilatõ 18 a puiglil.
Et hoc ab hiſtrione ſumptũ eſt.qͥ diuerſas Meruiꝰ.uia.uiũ.ꝑ qð via patet.
ꝑſonas repꝛęſentando diuerſos ſolet acci⸗ Nerula.lę.di.i.ꝑua pera ⁊ coꝛ. pP.
pere oꝛnatus.⁊ ſᷣm dignitatẽ ꝑſonę quã ha Peruſiũ oppidũ ĩ italia. Jñ puſiuꝰ.na.nũ.
bebat repꝛęſentare.Et hinc tractũ eſt.vtꝑ Pedes.pedis.m.g.ðꝛa pos podis.gręco.

Perſpicax. cacis.oĩs g
pfecte ⁊ plła vidẽs.⁊ ðꝛa ꝑſpicio.ciss
Perſus Perſi q̃dã rex fuit qͥ quãdã terrã ð
bellauit.⁊ eius noie dicta eſt ꝑſia.ſię ⁊ hęc

ſona dicat.in eccłia. Nam ſm diuerſos g⸗
dus dignitatis ꝑſone diſtinguunt in eccle⸗

ſia.Et hinc etia tractũ eſt vt in gramatica

vna pſona dicat᷑ pꝛima alia ſecũda.alia ter

tia.qð fit ratione dignitatis.Et deberet ꝑpp⸗
ſona penł.coꝛrepta dici. ſed ad differentiaz

huius imꝑatiui.ꝑſona ꝑſonet.qð coꝛripit
dꝛ penł.ꝓ. Vñ quidã. NPauꝑ ꝑſonanonẽ
mea ꝑſona regi. aũt dicit᷑ ꝑſona q̃ſi ꝑ ſe
ſonans etymologia eſt. Inde h̊ ⁊ hęc ꝑſo⸗
nalis ⁊ ̊ le. Inde ꝑſonaliter aduũͥ. ⁊ hęc ꝑ⸗
ſonalitas.tatis. Itẽ a ꝑſona dĩ ꝑſonatꝰ.ta
tũ.Et h̊ ꝑſonatus.tus.tui.dignitas vłof⸗
ſiciũ ꝑſonę.pᷣm Bhug.

Werſpicuus.cua.cuũ.i.clarus.lucidꝰ.pſpi⸗
cui peruius. ⁊ ðꝛ a ꝑſpicio.cis.

pſis idis.⁊ hęc ꝑſida dę. Inde ꝑſeus.ſea.
ſeũ.⁊ pſicus.ca.cũ.Et h̊ ⁊ hęcꝑſa.ſe.

Merteſus.ſa.ſũ.ꝑmoleſtꝰ.odioſus.faſtidi⸗
tus. AUñ Macrobiꝰ. Perteęſus neceſſitatſi
dixit. ⁊ ðꝛ a teędet.

.

Pertinax.nacis.pe.coꝛ.in ntõ.ſʒ.ꝓd.gtiõ.
omnis ge.i.valde vel impudenter tenens.
durus. perſeuerans.impudens.conſtans

irreuocabilis indocilis obſtinatus. Inde
ꝑtinacitas.tatis.i.aſſiduitas.ꝑſeuerãtia.
ĩpudẽtia. Idẽ ⁊ ꝑtiatia.cię. Et ᷣm NMPapᷣ.
Perſeuerãtia ẽ ĩ vᷣtute.ꝑtiatia voĩ malo.

Nertuſus.ſa.ſũ.i.ꝑfecte ↄfractꝰ.⁊ ꝓd.tu.
Añ Aggei. j. In ſaculũ ꝑtuſlſul.
Peruicax.cacis.i.impꝛobꝰ.ꝓteru malicio
ſus impoꝛtunꝰ. ⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ vice.qꝛ vicẽ ſuaʒ

obtinere vult. vel qꝛ ꝑuertit vices rerum.
qð bonum eſt iudicãdo malũ.vel ecõuerſo
Ael ðꝛ a per.⁊ vitio.as.eo ꝙ in vitio perſi
ſtat. Ała ꝑ ⁊ vitio.⁊ cadẽs q̃ſi per vitiũ ca
dens. Vela per ⁊ viribus.⁊ cadens q̃ſi ꝑ

ſuas vires cadẽs.vłcõpõit᷑ a ꝑ ⁊ vitia quã

antiqui victoꝛiã dicebant.inde ꝑuicax pꝛo

pꝛie dꝛqͥ in ꝓpoſito ſuo ad victoꝛiã pſeue⸗

rat In puicacia.cię. Et ꝑuicatitas tatl.ſᷣm

MWug. Map̃ vero dicit. Peruicax. id eſt ꝑ⸗
ſeuerans.cõtumax.obſtinat?.durꝰ imobil

e. i. clar? ſubtilis vel V

qð idem eſt qð pes. Et accipit᷑ triplicit.ſ.
ꝓ membꝛo cum q̃ͥ ambulamus. Vel ꝓme⸗

troꝝ pede A ꝓmenſura. Pes in metroẽ

ſyllabaꝝ ⁊ tẽpoꝛũ certa dinumeratio Pes
in mẽſuris agroꝝ.digitos.xv. hʒ.palmos
quattuoꝛ. Itẽ pedes dicunt᷑ extremi angu
li veloꝝ vel potius illi duo in naui funes ᷣ
extremos veloꝝ angulos tenẽt. Item pes
cõpõit᷑ h̊ ⁊ heęc. ⁊ bipes.dis.tripes.dil.q̃

dꝛupes. dis. i. habẽs vel aptũ natum habe

re duos vel tres vel ãttoꝛ pedes. Inde bi⸗
peqdius. dia. diũ. ⁊ B hęc bipedał hocle.

⁊ hęcbipedalitas.tatis Tripedius.dia. di

uum ⁊ B ⁊ hec ipediai hoc le. ⁊ hec tripe⸗
dalitas.tatis. Quadr h.
⁊hecãdrupedalis ⁊ le. quadrupedalitaſ

uadrupedi, dia. diũ. 25

—

tatis. ⁊ drupedãs.dantis.oĩs ge.i.q̃dru

pes. Item pes aię intelligit᷑ amoꝛ quoitur

ad delectationẽ ꝗᷓ eſt locꝰ aię. qꝛ amoꝛ cum

pꝛauus eſt. dẽ cupiditas vel libido.cuʒ vᷣo
rectus eſt ſeu bonus drẽ charitas. ½

Weſſariũ. rij eſt genus medicaminis. ⁊ e a

peſſũ.eo ꝙ intꝰ initiat᷑.vł intromittat᷑.

Peſſulũ.li.⁊ h̊ peſſellũ li.i.ſera lignea.q fir⸗

mat᷑ oſtiũ. ⁊ ðꝛ a pello lis.qꝛ pellit᷑ ⁊ repel⸗
lit᷑. Et coꝛ.ſu. Vñ Cant᷑.v. Meſſulum oſtij
mei aperui. Papᷣ. vo dicit Peſſulũ i. oſtiũ

apede dictũ. Habet eni inferioꝛẽ cardineʒ

quaſi pedem.

Peſti grece. latie humoꝛ ðꝛ ⁊ acuit᷑ inſine.
Peſticla.lę.dimi.i.ꝑua peſtis ⁊ coꝛ. penul.
Peſticus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.peſte plenus.

eſtilens. tis. oĩs. g. ⁊ peſtilẽtꝰ.ta.tũ.ideſt

plenꝰ peſte. Jñ peſtilentia. cię. ẽ idem q

peſtis. Sʒ ꝓpꝛie peſtis.ẽ nomen ipſiꝰmoꝛ⸗
bi. Peſtiletia vero eſt id quod ex ſe efficit
moꝛbũ. Iſidoꝛus vo dicit. Peſtilentia eſt
ↄtagiũ qð duʒ vnũ appꝛehendit. celeriter
ad płes trãſit. Gignit᷑ aũt ex coꝛrupto aere

viſceribꝰ penetrãdo innitit᷑ Dicit᷑ aũt pe
ſtilẽtia q̃ſi paſtulentia.eo ꝙ veluti incendi

um depalſcat. dũ deſcẽdit ꝑ totũ coꝛpꝰ.Et
ſunt tres modi peſtilentię.aut ex terra.aut
ex aqua.aut ex aere m Pap.

Peſtis. ſtis.f⸗ ge. ðꝛ qdã moꝛbus qñ ſcilicʒ
Riehra diſfſoludlt etputreicuit. et dꝛa peſti

quod eſt humoꝛ. vel öe peſtis.qſi paſtis.

.
4.
4
4*

paſcendo.qꝛ veluti incendiũ depaſcit.duʒ
deſcendit ꝑ totũ coꝛpus.⁊ gignit᷑ ex coꝛru⸗

pto aere.Et eadẽ.contagio ðꝛ.⁊ contagio
a contingẽdo.qꝛ quẽ contigerit polluit vel
qꝛ tactu vnius deſcẽdit ꝑ oẽs. Ipᷣa ⁊ ingui
na. ab inguinũ ꝑcuſſione. Eadem ⁊ lues a
labe vel luctu.vel luendo dicta.ꝗᷓ tanto eſt
acuta.ꝙ non habeat ſpaciũ tꝑis in quo vł
vita ſperet᷑.vł moꝛs ſʒ repẽtinꝰmoꝛbꝰ ſiłcũ
moꝛte venit.⁊cẽ q̃ſi idẽ qð peſtilentin.
PHeſtuoſꝰ.ſa.ſũ.i.peſte plenꝰ Iñ hęc peſtuo
Netalũ.li.i.foꝛma.marmoꝛęa (ſitas tatis.
inſtar teſſere qᷓdrata vñ pauimẽta ſternebã
tur. Vñ Joſephus in. viij. Strauit aũt pa
uimentũ templi petalis aureis. Itẽ petalũ

eſt lamina aurea i fronte vł in pectoꝛe põti⸗

ficis ꝗᷓ illud nomẽ dei ieffabile tetragrama⸗
ton qᷓttuoꝛ lr̃is hebꝛaice habebat ſcriptum
NHetaſo.ſõiſ.i.ꝑna poꝛci.ſ.baconꝰſiue baffa

Iñ h̊ petaſũculꝰ.li.di.⁊ foꝛmat᷑ a petaſo.o

mutato i vnculꝰvłi vn. ⁊ addita culus.
Netalſus.ſi.m.g.⁊ hͥ petaſũ.taſi.iĩ eodẽ ſen⸗
ſu.qddã calciamẽtũ ercurij ad volãdũ

⁊ ð a peto vbo gręco.qð eſt volare. Ande

Martialis coquꝰ Cetaſo aut a talaribus
concitatis cepit hire ercuriuus.
Netaurus.ri.m.g.quidã ludus qñ hoies a

tapetibus mittunt᷑ in auras.⁊ ðꝛ a peto. et
aura.quaſi petens auras Uel ðꝛ petauruſ

q̃ſi petens taurus In africa eni ſunt quidã

tauri.ita edocti ꝙ cum coꝛnibꝰ emittũt ho⸗/

mines in aura. ⁊ illeſum inter coꝛnua reci⸗
piunt.Et dicunt᷑ petauri.q̃ſi petentes tau⸗
ri. Vel petaurꝰ ðꝛ a peto gręco ꝙẽ volare.
⁊aura.qꝛ cuʒ hõ in tali ludo emittit᷑.videt᷑

ꝑ aurã volare. Uñ Juuenalis. An magis

oblectãt aiuʒ iactata petauro.

PHeticiũcła lę.i.ꝑua petitio (vłpoſtulatio.

Pet itoꝛ.oꝛis.m.g.i. poſtulatoꝛ. v el aſt oꝛ. 7

NHetitꝰ.ta.tũ.i.poſtulatꝰ.⁊ ðꝛ a peto tis.Et
hic petit.tus.tui.i.poſtulatio.⁊ ꝓd.ti.

Netoꝛicũ.ci.qͥddã genꝰcurrꝰ.⁊ ðꝛ a peto.il.
Hetra. trę.gręcũ eſt.i.lapis.⁊ ð a petros.
qð eſt durũ.qꝛ dura eſt. aũt ðꝛ petra.q̃ſi
pedibꝰ trita.etymologia eſt. Inde petrinꝰ
na.nũ. ⁊ petroſus.ſa. fuũũ.
Petrella.le di.i.parua pera.

— 7

Petro onis.m.g.ðꝛ a petra.Sũt aũt petro⸗

nes particulęeꝗ abſcindunt᷑ de petris ſicut
quiſquilias dicimus inutilem materiam ꝗᷓ

DPHHoexus. xa. xu. i. pectina
Pericgcnecb.s Peticl,. cinicil. öetit vel . ,n ee
NMetiliꝰ.lia.liũ.qͥ ſp pe (amat aliqͥd petere.
Petitio. onis.f.g.i.ꝗo (tit.⁊ dr a peto.tis.

abꝛadit᷑ de lignis qñ dolant. =
Petros gręce.latine ðꝛ durum.

Netroſelinũ.ni eſt qdã herba ſiłis apio ⁊ d
a petros.⁊ ſelinũ.qð eſt apiũ. eo ꝙ ſit ſiſis

apio.⁊ naſcit᷑ in petris ⁊ in mõtibus pᷣrup⸗
tis.qð nos petrapiũ dicere poſſumus. Se⸗
linũ eni gręce. apium ðꝛ latine. Et eſt gen⸗

apij. Aliud eſt genus hypoſilinũ. Tertiuʒ .

oleoſelinũ.⁊ ꝓdu.lii.

Petrꝰ aplłs dictusẽ a petra.qꝛ durꝰ ⁊ firmꝰ
fuit in fide. Ułpetrꝰ dictꝰẽ a petra.i.a xp0o
ſuꝑ quem fundara eſt eccłia vᷣm hHug. Eti⸗
terpᷣtat᷑ petrus agnoſcens vel diſcalcians.

Agnoſcens qꝛ videlicet deitateʒ xpᷣi agno
nit. cum dixit. Tu es xpᷣs filius dei viui BDi
ſcalciãs vo interpꝛetat᷑.qꝛ pedes affectuũ
ſuoꝝ ab oĩ oꝑe moꝛtuo ⁊ terreno diſcalcia⸗

ſecuti ſumus te.

Petulãs.lãtis.oĩs ge.i.luxurioſus.laſciuꝰ

impoꝛtune petens.plus petens vñ ⁊ ꝓcax

dẽr.qꝛ petulantia ⁊ ꝓcacitas vicina ſibi q̃⸗

dam mentis iungunt᷑ inſania.vt plus velit

petulãs temeritate.laſciuꝰ ludo. Inde pe⸗

tulantia.i.laſciuia.libido.impoꝛtunitas.

Petulcꝰ.ca.cũ.i.iĩpoꝛtunꝰipetẽdo.⁊ dðꝛa pe
tuloꝛ.laris. Uñ meretrices petulcas voca
mꝰ.Et petulcꝰ ðꝛ luxurioſꝰ.qͥ ſepe petit cos
lũ.qð ꝓpꝛie de aĩalibꝰ irrõnabilibus dicic
Petulus.li.equꝰ qͥ hʒ albos pedes.
NHetus.ti.m.g.i.guelcꝰ.ſtrabo.aliqntulũ.ſ.
cuius.oculi qdã velocitate cito voluuntur
huc ⁊ illuc.⁊ ðꝛa peto.tis.Et hęc peta.te.
i. guelca.⁊ aliqᷓntulũ ſtraba.Et ꝓd.pe.ſe.cdd
peto.tis.⁊ peti infinitiuꝰ coꝛ.pe. ñ Nult

ſibi ſtrabo peti ſe dicit noĩe peit.

eſt ignis qſi totus ardẽs. Ipᷣe eni ᷣmo vo⸗
cabat᷑.Eridanꝰ.qͥ cũ male regeret curã pa⸗

tris fulmie a Joue extinctẽ ⁊ cõbuſtꝰ .a q̃
cõbuſtione dictus ẽ poſtea phaeton Etqꝛ
tũc cecidit i padũ.inde poſtea padus dict

eſt Eridanus.ab illo in eo ſubmerſo Inde

phaetonte.tea.teũ.Et hęc phaetõtides.
de. filiꝰ vł nepos illiꝰ. Iñ bec phaetõtis. ti
dis. ſlia vł neptis.ppꝛie ⁊ ipꝛopᷣe ſoꝛoꝛ illiꝰ

Phala.lę.i.lignea t᷑ris.⁊ ðꝛ a phalõ Vñ iu

uenalis.Cũſulit añ phalas delphinoꝛũq;

Phalax.gis.⁊ hęc phalãga (columnas.

ge lingua macedonum. ð legio ſine cater⸗
ua. Inde phalãgariꝰ.ria.riũ.i. legionariꝰ

uit. cum dixit. Ecce nos reliquimus oĩa. et

— & —ꝑꝗẽ

l

ſiy⸗
dece
(onm

bn

ſai

ar
dus

ſcins
pear
dii⸗
N
ee⸗
nns.
Re
e
tc
nodc⸗

.
Wunn.
e.
Cn

wns

ſeʒ de phalanga exiſtẽs vład phalangã ꝑti
nens. ⁊ phalago.gas.i.phalãgam facere.
Phalarica.cę.qdda telũ ingẽs toꝛnofactuʒ
hñs ferrũ cubitale. ⁊ rotũ ditatẽ de plũbo
ad modũ ſphere ⁊ in ipᷣa ſũmitate ðꝛ igneʒ

h'e affixũ. Hoc telo pugnat᷑ de turribꝰ.qᷓs
gręci phalas vocant.⁊ mittit᷑ toꝛmẽtonon

manibꝰ.Et qꝛ hoc telũ toꝛmẽto mittit. Iñ
eſt ꝙ qñq; ponit᷑ ꝓ toꝛmẽto.qð vulgo dici
tur petraria vł manganũ. Iñ phalaric'ca.
cũ.qͥ fert tale telũ vel qð ꝑtinet ad phalari⸗

cã.⁊ coꝛ.pha.ſicut ⁊ phala. Uñ Lucanus

*

in. vj. Hũc aut toꝛtilibꝰ vibꝛata phalarica
neruis.obꝛuat c.
Thalon gręce.latine lignũ dd.
Phanaticus.ca.cũ.i.lunatic. inſanus ꝓpt
phanũ violatũ.vłqꝛ ad phanũ ducebat᷑ vt
liberaret᷑.⁊ ð a phanũ.⁊ phanaticũ ðꝛ qð
ꝑtinet ad phanuzʒ. Ei hinc ph anaticꝰ.ci.i.
cuſtos phani.ſ.ſacerdos. Ohanatici etiaʒ
dicunt᷑ qͥ futura canũt.⁊ coꝛ-ii.
Phantaſma ⁊ phantaſia.ſpẽs viſiõis. no⸗
cturne imagines. vide. S. in. f.,a.
Phanũ.ni.i.tẽplũ.⁊ ðꝛ a phonos vl phone
qð eſt ſonꝰ.q̃ſi phonũ.qꝛ ibi dij rũſa dabãt
in voce hũana. Inuenit᷑ etiã aliqñ phanũ
in bona ꝑte.ꝓ eccłia.⁊ ꝓd. pma.
Tharao nomẽ eſt honoꝛis apud egyptios.
ſicut ceſar apud nos In latino aũt expᷣmit

denegans eũ vtiq; deũ.ſiue diſſipatoꝛ No

„

puli eniz dei fuit afflictoꝛ.vᷣm Mapᷣ. Hug.
vo dicit. ꝙ pharos ciuitas vel turris qnq;

ponit᷑ ꝓ ęgypto. vñ inuenit phariꝰ.ria.riũ
i.ęgyptiacꝰ Et hinc oẽs reges ęgypti dicti

ſunt pharaones.

Pharees interpꝛetat᷑ diuiſio.

haretra.trę.f.g.pe.coꝛ.vbi poꝛtant᷑ ſagit
te. ð a pheron. qð eſt moꝛs.qſi pharetra
i. moꝛtis repoſitoꝛiũ Quot eni fert ſagittaſ
tot fert ⁊ moꝛtes. Inde pharetratꝰ.ta. tũ.
i. armatus ⁊ inſtructus pharetra.velqᷣ hʒ

pharetrã vᷣm hug. Map. vo dicit Phare⸗

tra eſt theca ſagittarũ. WQ
hariſeęus.ſęa.ſeũ.i.diuiſus ⁊ ðꝛa phares

qð eſt diuiſio.Et hinc qdam heretici dicti

ſunt phariſei. qᷓ diuiſi interpᷣtant᷑.qꝛ tradi⸗
tiones ⁊ obleruationes legis quas illi deu
teroſas vocant iuſticia pferunt. Vñ ⁊ diui
ſi vocant᷑ a pplo.quaſi ꝑ iuſticiã dei vel qꝛ

decalogũ legis in mẽbꝛanulis ſcribentes ꝰ

complicantes eas ⁊ ligãtes in fronte geſta⸗
bant vt religioſi iudicarent᷑.⁊ inde phari⸗
ſexi.i. diuiſi a pplo dicti ſũt Et vt ðꝛ in hiſto
rijs ſuꝑ euangelia Tres erant ſectę iudęo⸗

rũ a coi.reliqͥꝝ vita ⁊ opinione diſtantes.
phariſei.ſaducei ⁊ eſſei. hariſei cultu au
ſtero.⁊ victu pauco vtebant᷑.traditiões ſu
as ſtatuẽtes.quibus traditiones oyſi
determinabãt. pictatia chartarũ in fronte
gerebant. in ſiniſtro bꝛachio circumliga⸗
ta.quibꝰ decalogus inſcriptł erat.q dixe⸗
rat dñs.eęc habebis qſi àd appenſũ.⁊ in
manu tua ⁊c. Et hęc dicebãt᷑ phylateriaa
phylaxe.qð eſt ſerùare ⁊ thoꝛath qð ſonat
legẽ. Iſti eriã maioꝛes fimbꝛiss alijs defe⸗
rentes ſpinas eis alligabãt.qͥbus punctii
deãbulatiõe mẽoꝛes mandatoꝝ dei fierẽt.
Pharma vłpharmacõ lingua ſyroꝝ ðꝛ vn⸗
guentũ vel medicamenti.
harmacẽticca.cũ.ðꝛa pharmaci⸗ Et nõᷣ
ꝙ tria ſunt genera curationis. Unũ ẽphar
macenticũ.a pharmacia.ꝗᷓ eſt medicamẽto
rũ curatio. Scom eſt dięticũ a dięta. að eſt
obſeruatio legis ⁊ vite Tertiũ eſt chirurgi
cũ.a chirurgia ꝗ ẽ ferramentoꝝ inciſio.
Pharmacia.cię.ẽ medicamẽtoꝝ medicina.
vl domꝰ vnguẽtaria ⁊ ð a pharma Vl dic
ꝙ pharmacia largo mõ ðꝛ ois medicia ma⸗
xie cõpoſita.ſʒ ſtricto mõ ⁊ ꝓpꝛie pharma
cia ſumit᷑ ꝓ medicina laxatiua.
Pharmacopula.lę.i.vnguentoꝝ ſiue medi
camentoꝝ venditoꝛ vel venditrix dicit a
pharmacon.⁊ pole qð eſt vendere. Ael cõ
ponit᷑ a pharma ⁊ copos qò eſt laboꝛ.⁊ 8ꝛ
pharmacopola. lę. i. vnguentart Adq labo⸗
rat circa vnguẽta.⁊ coꝛ.po. Jðð
Pharmacꝰ.ci.i.malefic'.Et he pharmaca.
ce. Ael m gręcã declinatõʒ pharmace. ceſ

i. mulier maleſica. ſ. maleſicia faciens.

Phaꝝ.ri.vel h̊ pharos ⁊ vtit᷑ in launũ ⁊ ðꝛ
Hpharus phari turris maxima iuxta gle⸗
xandriã in mari dicta a phos qð eſt lux vr
ignis.qꝛ flammarum iudicio longe videatr᷑
quaſi phoſphoꝛos.vłq̃ſi phoſoꝛos.Oꝛos
viſio dicit᷑.⁊ inde pharos quaſi phoꝛos.i.
viſio ignis. Viſus enĩ luminis eſt ad eᷣnun

ciandum nauigantibus vada ⁊ poꝛt intro

itus. vel poꝛtũ ibi eſſe. Hinc etiã quẽlibet
mõtẽ iuxta poꝛtũ poſitũ ⁊ quãlibʒ turri ſili
iuxta poꝛtũ poſitã.ſuꝑ quẽ vel ſupꝛa quaʒ
igne accẽſo poſito deſignabat nauigaãtibuſ
ibi eẽ poꝛtũ ⁊ introitũ ad poꝛtũ.pharõ vo⸗
cabãt. VUñ ⁊ qdã turris i italia dicta ẽ pha
ros. ꝓpter vtilitatem talẽ. Et hinc etiaz in
poꝛticibꝰ machina ad pᷣlucendũ fabꝛicata.
pharos dicta ẽ. Itẽ a pharos turri alexan
dꝛie. Jdã ciuitas in ęgypto dicta eſt phaꝛoſ
Et pharos ciuitas vł turris ponit qnq; ꝓ
5

ſunt pharaones.

Phale.i.trãſit dñi.Nõ ꝙ qrtadecima die

bmi menſis ad veſpam comedebant iudęi

agnũ paſcalẽ.⁊ nox illa dicebat Phaſe 14.
trãſitus dñi ſic ðꝛ in hiſtoꝛijs ſupꝑ Exo.xij.

qꝛ in ea trãſiuit angelus ꝑ gyptũ ꝑcutiẽs
pmogenita ab hoie vſq; ad pecus.⁊ tranſi

uit ſuꝑ tecta hebꝛeoꝝ linita ſanguine.⁊ ag

greſſus eſt iter traſeundi iſrłab ęgypto.
NPhaſelus.li.f.g.ðꝛ parua nauis habilis ad
tranſeundum huc ⁊ illuc. Phaſelus dicit
qdam inſula.gręcię Item hic phaſelus.li.

quodd genus leguminis quod plurimuz

Abungdat in illa inſula.vel qꝛ pꝛimum inde

allatum eſt. Inde hic phaſeolus.li.dimi.⁊ꝰ

hoc phaſelarium.larij.herba phaſeli. vel

locus vbi abundant. ⁊ pꝛoducit penł.pha⸗

Phaſma.mę.f.g.⁊ h̊ phaſma.matis.i.ap⸗

paritio. ꝓpꝛie phana ⁊ incerta.vt innocte.
Et hinc ꝗdã fabula menandri dicta ẽ pha-

ſma.a quadã apparitione. .
Phaſmos gręce.apparitio interpᷣtat᷑ latie.
Phebe. bes.i.luna ⁊ ðꝛ a phos qð eſt luxvł

clarũ. Itẽ h̊ pheębus. bi.i.appollo.vel ſol.
Vñ diẽ NPap. dhebus ⁊ phebe ſol æ luna

dicunt᷑ a phos.i.a claritate. hebus. i. cla

rus.ab eo ꝙ eſt phos.i.lux.ug.vero diẽ
Al phos qð eſt lux. dictus eſt ſol phebus.i.

lucidus.⁊ eſt quaſi adiectiuũ. vñ phebus
appollo quaſi lucidꝰ. Vel phebus gręce.la
tine interpᷣtat̃ coĩis.qꝛ cõmuniter tpat ⁊ fri

gidos.⁊ calidos planetas IJñ phebe? bea.

beum.

Nheleti ⁊ cereti noia ſunt indeclinabilia Et

ſonat pheleti admirabiles. Cereti extermi⸗

natoꝛes.Et ſcribit᷑ ꝑ.l.pheleti.ſʒ cereti ꝑp.r

Nheniceon greęce latine ðꝛ rubeũ. JIñ phe⸗
niceus.cea. ceũ.i.rubeus. Vñ pheniceani
veſtem dicunt gręci. quam nos coccineam
dicimus. Iñ puniceus.cea.ceũ.i.rubeꝰq̃ſi
pheęniceꝰ.Et h̊ ⁊ hc phenix.cis.i.hõ rube

us. qꝛ g illi ex vi cinitate ſolis ſunt punicei
ſeu pheniciei. dicti ſunt phenices Vñ etiazʒ

qꝛ ipſi pꝛimi inuentoꝛes litterarum fuerũt
adhuc capitales litteras rubeo coloꝛe.i.mi
mo varmilione ſcribimus. vt coloꝛe repꝛę⸗
ſentemus illos fuiſſe inuentoꝛes litteraruʒ
Tab eis terra quam coluerũt.dicta eſt phe

nicea.cię. Iñ h̊ ⁊ hęc f. nix.cis.gentile.ſ.q⸗

cunq; eſt de terra illa.ſiue ſit rubẽs.ſiue noõ
Et pheniceus.cea.ceum. in eode ſenſi u. Itẽ

ꝓgypto. Vnde inuenit᷑ pharius.ria. rieumu.
i.eęgyptiacus Et hinc oẽs reges eęgyti dicti

⁊ hinc puniceꝰ.cea.ceũ.oĩa in eodeʒ ſenſi u.
Et nõ ꝙ peni ⁊ puni ⁊ punici puᷣicei dicũ
tur tam illi de punicea qᷓ; carthaginenſes ⁊

affricani. DOido quidam qui fuit de tyro ?

ſidone ciuitatibus phęnicię fugiens fratrẽ
ſuum Pigmalionem venit in africam cum
magna multitudine ſuoꝛum cum quibus
cartaginem edificauit. Et hinc cartaginen

ſes dicti ſunt peni vel puni. vel punici vel
punicei ⁊ terra cartagini adiacens.dicta &
punica.Tñ poſtea ampliata eſt appellatio
⁊ dicta eſt generaliter africa.terra punica.
Zafricani dicti ſůt.punici.pęni.vel puni.

AVñ ⁊ quoddam genus maloꝛum ðꝛ malũ

punicũ.qꝛ de illa regione fuit allatũ.vel qꝛ
ibi plurimum abundet.vel quia grana ha⸗

beat rubea.

Pheniceus.cea. ceũ.ĩ tribus ſiãtionibus in 2
uenit. Na pheniceus.i.rubeus a phęnice⸗

on.Et phęniceus.i.de phenicea. Et pheni

ceus. cea. ceũ. qð ꝑtinet ad phenicem auẽ.
NPhenix.cis.cois ge.i.hõ debe Dꝛa bni⸗
ni ⁊ ſic

niceus. Itẽ phenix. i. hõ de phenicia. ꝛ ſic
ðꝛ a phenicia. ſic in iſtis duobus ſigtioni

bus eſt ge. coĩs. Itẽ phenix. cis.m. g. pe.p
Du. eſt ꝗdam auis arabię de qua dicit Am

bꝛoſius in hexameron. Phenix qdam auiſ
in locis arabię ꝑhibet᷑ degere.atiq; ea vſq;

ad annos qngentos longeua ętate pꝛocede

req cum ſibiſinem vitę adeſſe aduerterit.
facit ſibi thecaʒ dethure ⁊ mirrha ⁊ ceteriſ

odoꝛibus in quã impleto vitęſuętꝑeitrat
⁊ moꝛit᷑ de cuius humoꝛe carnis. vermis

exurgit. paulatimq; adoleſcit. ac ꝓceſſu ſta
tuti tꝑis induit alarum tegmina.atq; inſu⸗
pioꝛis auis ſpecieʒ foꝛmamq; reparat᷑ Iſi⸗

doꝛus auũt dicit. Phenix arabieę auis dicta
qꝛ? coloꝝ phęnicum habet. vel qꝛ ſit in toto

oꝛbe ſingularis ⁊ vnica. Nam arabes ſin⸗

gularem phenicem vocãt Hic qͥngentos ⁊
vltra ãnos viuẽs.dũ ſe viderit ſenuiſſe.col

lectis aromatũ virgulis. rogũ ſibi inſtruit
Tↄuerſa ad radiũ ſolis alarum plauſu vo⸗
luntariũ ſibi incendium facit.ſicq; iterum
de cineribus ſuis reſurgit.

Phiaia.le.pe.coꝛ.vas patulũ ad potandri.

vel ad oleum retinendũ.⁊ ðꝛ ab hialin.qð
eſt vitrũ. Vñ phiala qſi hiala.qꝛ olim ex vi
tro fiebat Et vt diẽ NPapᷣ. Phiale vaſa am

plitudie diffuſa. coꝛda charitatis ſigniſicat
Phibulin gręci dicunt inde nos dicimus

aphenicea dicit᷑ pen. pena. penũ. ſubtra⸗
cta aſpiratione. ⁊ a pęnus mutata. ę. in. v.
fit punus.na. num. Inde punicus. ca. cuʒ.

nn
ien
po.
pai
lge
aha⸗

won
denie⸗
A
mu.
1de
nen.
nn!
einut
fenmis

Aaan

nſe⸗
mi N
mod

Giuincn

Atdesſ⸗
dpgen⸗
anbecl
jininſn
ngtuin⸗
Rgienn
Uhaln.d.
gounchn
ennn

bulariũ.rij.illud quod opponit᷑ mantello.

vel ꝑ quod immittunt᷑ phibulęne diſſipẽt

mantellum.
Philadelphia.phix.ciuitas arabię.
Philantropus.herba ꝗᷓ dicit᷑ lapa eo ꝙ ve⸗

ſtibus hoiuʒz inhereat ob ſui aſꝑitatẽ. ⁊ ?ꝭ

a philos qð eſt amoꝛ.⁊ antropos qð eſt hõ
qꝛ quadam affectione videt᷑ veſtibꝰ hoiuʒ
agdherre.

hylargiria.i.auaritia.amoꝛ pecunię.vel

argenti. ⁊ a phylos.⁊ argyro.
Phyplateriũ.rij.ðꝛ membꝛãula vel bꝛeuicel

lus in qͥ erat ſcripta lex.⁊ ſeruabat᷑.quã de

ferebãt añ frõtem vel pectus. vt ſic vide⸗

rent᷑ religioſi. Sed ̊ nõ ſiebat niſi cauſa ia-

ctantię ⁊ vanitatis.vñ ⁊ ſepe inuenit᷑ ꝓ va

nitate.⁊ ðꝛ a phylaxe qð eſt ſeruare.⁊ tho
rat qð eſt lex. Añ Matthei. xxiij. Bilatat
eni phylateria ſua.⁊ magnificant fimbꝛias
Phylaxe gręce. latine ðꝛ ſeruare. Inde hęc

philaxa. xę. vas vbi aliquid recondit᷑ ⁊ ſer
uat᷑.hoc fuit a pꝛincipio.ſed poſtea phyla
xein vſum vini tranſierunt. Et a phylaxe
trahit᷑.phylaxo.xas.i.ſeruare.
Phile gręce.latine ðꝛ mulier.

Pylippica.eſt liber queʒ ſcripſit Cicero cir⸗

ca philippum.
Philippis.vꝛbs macedonię.ſᷣm Pap.
Philippus.pi.interpᷣtat᷑ amatoꝛ equoꝛum
Mhilos eni grece.ðꝛ amatoꝛ.⁊ componit᷑

cum bippos qð eſt equus. Inde philippꝰ.

i. amatoꝛ equoꝝ. Vel philippus interpᷣtat
os lampadis ꝓpter ſuã luculentam pᷣdica⸗

tionem. Dr etiam os manuũ ꝓpter aſſidu⸗

am oꝑationẽ Chilippus etia dictus eſt pr
Alexandri putatiuus. Inde ⁊ philippi po
rum dicti ſunt campi theſſalici i quibus re⸗
gnauit.vñ Lucanus.Et mutina lẽtos pꝛa
uos facere philippos.Et bixantij in quibꝰ
erat ſcripta illius imago. Unde Oꝛatius.

Retulit acceptos regale nomiſma philip⸗

pos. Inde philippenſis. Ad philipenſes
ſcribit aplus Et ſcribit᷑ ꝑ vnum.l.⁊ ꝑ gem
minũ.p.⁊ coꝛ.phi.
Philiſtim vꝛbẽ condiae ſit allophili.ꝗ aſca
lon nunc ðꝛ. Inde philiſtęꝰ.tea.tęũ.Rhili
ſtei. ipi ſũt ⁊ allophili.i.alienigenę.qꝛ ſꝑ fu
erũt inimici iſrael.⁊ ab eoꝛum genere ⁊ ſo⸗
cietate ſeparati. Sed philiſtim per duo.j.

dicit᷑ pꝛo gente.

—

Philohiſtoꝛicus.ca.cũ

phibula.lę.⁊ eſt illud qͥ pectus feminaꝝ oꝛ
nat᷑ vel firmatoꝛiuʒ quo palliũ tenet᷑ in hu⸗
meris vel cingulũ ĩ lumbis. Inde hoc phi

pe. coꝛ.i.amatoꝛ hi

ſtoꝛiarũ. ⁊ ðꝛa philos qð eſt amoꝛ.⁊ hiſto⸗
ſtoꝛia. Uñ Hieronimꝰin epła ad NPaulinũ
vij.Et totiꝰ mũdi philohiſtoꝛicus.
Philoſtratos.p.ꝓ.ꝓpꝛiũ nom cuiuſdã viri
Philocalus.li.pe.coꝛ.i.amatoꝛ boni.⁊ ðꝛa
philos qð eſt amoꝛ.⁊ calon bonrtn.
NPhilocopꝰ.pi.pe.coꝛ.i.amatoꝛ iactantię qᷣ
vult vt laboꝛ ſuus appareat ꝓpter vanam
gloꝛiã. ⁊ ð a philos qð eſt amoꝛ. ⁊ copus.
qð eſt laboꝛ. HMUW ̊ðDMU

Philogeus. gei. m. g. pe. p. quartus equus

ſolis ⁊ a philos qð eſt amoꝛ.⁊ ge.terra.
quaſi amãs terrã. Videt᷑ eni ſol amareter⸗
ram cũ poſt nonã declinat ad eã. Tunc eni
ad occaſum tendit. .
Philon greęce.latine ðꝛ foliũ.
Philos gręce.latine ðꝛ amoꝛ.

hiloſophꝰ. phi.i.amatoꝛ ſapię.⁊ dꝛ phi

los qð eſt amoꝛ.⁊ ſophia qð eſt ſapia. Inð
philoſophia.phię.amoꝛ ſapię Et hinc phi
loſophicus.ca.cum.Et philoſophoꝛ.aris
i. ſtudere vel docere phᷣiam. vł tractare eã
vlmoꝛẽ philoſophi ſequi.⁊ põt eſſe verbũ
moꝛale vel imitatiuũ. Et nota ꝙ ph̊s pꝛo⸗
pꝛie ðꝛ.qͥ diuinarũ ⁊ humanarũ rerũ ſciam
hʒ. ⁊ oẽm bene viuendi tramitem tenet Et
fert᷑ hoc nomẽ pꝛimũ eſſe exoꝛtum a Pyta
goꝛa. Nam gręci veteres cum atea ſophoſ
vel ſophiſtas.i.ſapiẽtes vel doctoꝛes ſa pi

entie ſemetipos iactantiꝰ nominarẽt.iſte i⸗

terrogat qͥd ꝓfiteret. verecundo noie phi
loſophũ.i.amatoꝛẽ ſapię ſe eſſerñdit.qꝛ ſa
pientẽ ꝓfiteri arrogãtiſſimũ videbat᷑. Ita

deinceps. poſtea poſteris placuit vt qᷓ; tali

bus de rebead ſapiam ꝑtinentibus doctri⸗
na quiſq; vel ſibi vel alijs videret᷑ excelle⸗
re.non niſi pᷣs vocare

B .

Phyſicus.ca.cũ.i.naturalis.⁊ ðꝛa phyſis.

qð eſt natura. Inde phiſiculo las.i.diuina
re vł ꝓnũciare Inde phyſiculatꝰ.i.diuina
tus vel pꝛonunciatus.

Phbyſica. cę.ꝗdã ars ꝗᷓ de rerũ naturis tra⸗

ctat. ⁊ a phyſis qð eſt natura.q̃ſi ſcia de
naturis. Inde phyſic. ca. cũ.ͥ de. arte illa
tractat. vłqð ad artẽ illã ꝑtinet.vt phyſicꝰ
liber. Et ̊ phyſicus.ci.⁊ hęc phyſica.cę.q
vel quę tractat artem illã.vel m artẽ illaʒ.
hiſiologus.gi.qͥ loquit᷑ vel tractat de na
turis.rerũ.⁊ ðꝛ a phyſis qð eſt natura.⁊ lo
gus ſermo. vel rõ. Et coꝛ.lo.
Vhyſis gręce.latine ðꝛ natura.
Phiton. nis.m.g.fuit quidam ſerpẽs crea⸗
tus a terra quem apollo in pernaſſo monte
iterfecit. Et interptat᷑ phiton conſulere r
8 .

interfecit.qꝛ ſapia dubitatõʒ abſoluit. Et
hinc ipᷣe apollo dictus eſt phiton vel phiti⸗
Et hinc phitia phitioꝝ dicti ſunt ludi.vel
feſta facta in honoꝛem apollinis. ꝓpter vi

ctoꝛiam quã habuit de phitone Eta phitõ

ðꝛ phitius.tia.tiũ.vłphiteꝰtea.teũ.i.apol
lineus. vel a phitone ſerpente poſſunt hęc
deriuari. S==
Phitonicꝰca.cũ.pe.coꝛ.⁊ h̊ phiton.onis.⁊
hec phitoniſſa ſę.i.dinatoꝛ vłicãtatoꝛ.ple⸗
nus phitonico ſpũ.⁊ dinatrix vł ĩcãtatrix
phitonico ſpũ plẽa.⁊ dicunt᷑ a phitõe apol
line.qꝛ apollo autoꝛ fuit diuinationis
Phlebotomũ.ᷣm Iſidoꝝ etymo.iiij. ab in⸗
cLiſione vocatũ ẽ. Nã in ciſio greęce tomũ ðꝛ
Phlegeton.tontis.m.g.fluuius infernalis

totus ardens.⁊ ðꝛa phos qð eſt ignis. vel

getonteus.tea.teũ.
Phlegi gręce.latine ðꝛ inflämans.
NPHhlegma.matis.eſt vnꝰ de q̃ttuoꝛ pᷣncipa
libus hũoꝛibꝰ hũani coꝛꝑis ſic dictuʒ qꝛ ſit
frigidũ Gꝛęci eni frigoꝛẽ phlegmon dicũt
Inde phlegmaticꝰ.ca.cũ.in qͥ dñat᷑ phleg⸗
ma. ⁊ qð ↄfert ⁊ efficit ⁊ generat phlegma.
⁊ qð ꝑtinet ad phlegma.⁊ qð ꝓcedit ⁊ pꝛo
uenit ex phlegmate. Et phlegmatixo. cas.
i.phlegmate abundare vel phlegma eijce⸗
re.multũ ſaliuare ⁊ ſpuere.
Phlegmẽ. inis.n.g.ẽ tumoꝛ ſanguinis ſicut
vybi abũdãt crura ſanguine. Itẽ phlegmia
ſunt cũ in manibꝰ ⁊ pedibꝰ calloſi ſulci ſũt.
Phleumon.ẽ moꝛbꝰ inqetus cum ruboꝛe et
doloꝛe. ⁊ tenſione ⁊ ouritia. ⁊ ꝛ a phlegi.
qð eſt inflammans. =
Phobos gręce. latine ðꝛ timoꝛ vel metus.
Phonos gręce.latine ðꝛ ſonus.⁊ veꝛtit᷑ ĩ la
tinũ.⁊ ðꝛ phonus.i.ſonus. Iñ phonicus
ca.cum.ↄſonãs muſicꝰ qͥ do cet phonos.et
NHhoꝛos gręce.latine ðꝛ ferre (coꝛ.ni.
Phos gręcũ ẽ.⁊ ad mła eqͥuocũ.qꝛ phoſ.i.
lux. vel ignis. phos.i.vox.⁊ phos.i.aer.
Phoſ Ploolſkppon phoꝛꝰgręce latie lucifer
Mhoſoꝛos.i.viſio ignis.
Nhraſis.i.locutio.vłinterpᷣtatio.vł ſᷣmo.
pm Map̃. ⁊ a phꝛaxo verbo greco. qð
ide ẽ qð loquoꝛ.Et inde phꝛaſis.i.locutio.
vłmochł loqndi.Et h̊ phꝛaſtes.i.locutoꝛ.
Nhꝛygia. gie.· fuit ſilia europę. In hec phꝛy
gia dicta ee ꝓuincia. ęc ⁊ dardania a
DBardano ſilio Jouis. Hmõi regio troia ẽ
quam ex ſuo noĩe appellauit. Tros rex tro

phlegi.qð eſt inflãamans.⸗⁊ totꝰ. Inde phle

dubitatio 78 a vbo greco . phito qð ſt
Aro. hinc phiton dubitatio ð:.quẽ apollo

ianoꝛũ pr ganimedis. Et ſunt due phꝛyglie
maioꝛ ⁊ minoꝛ. Maioꝛ phꝛygia ſmirnã hʒ

Minoꝛ vero illam. Inde phꝛygius gia.
giũ. Et h̊ ⁊ hęc phꝛyx. gis.qͥ noie ſepe vocãa

tur troiani.cũ volumus eoſ appellare timi
dos. Mꝛo qlitate etiã negotij autoꝛes dant

troianis diuerſa noia. Si volũt eos appel⸗

lare timidos appellãt eos phꝛyges vł phꝛy
gios. Si generoſos. dardanidos. Si pfi⸗
dos. laomedonciades. Si foꝛtes.troios.ſi
audaces hectoꝛes Itẽ phꝛygia. gie. ðꝛ qdã
yeſtis ꝗᷓ alio noĩe ðꝛ acupicta.ꝗq̃ ſit in phꝛy⸗
gia. Huius veſtis artiſices phꝛygiones di⸗

cunt᷑.qꝛ in phꝛygia eſt reꝑta.vel qꝛ illi pe⸗

riti ſunt in tali veſte faciendhdd.
Nhꝛygiü.n.g.i.phꝛyſellũ vel qᷓdã mitra põ
tificalis.eo ꝙ in phꝛigia melius fiat Inde

phꝛigio as.i.phꝛygiũ appõere vłphꝛygio
oꝛnare. Itẽ a phꝛigia.ðꝛ h̊ p hꝛygiꝰgij.qui

da lapis qui naſcit᷑ in ppꝛygia. .
Nhꝛoneſis.ſis.f.g.i.pꝛudẽtia vel ſapia.et
ð a phꝛonos qð eſt pꝛudes. .:
Mhꝛõit.ta.tũ.i.pꝛudẽs vłſapiẽs.Et cõpo
nit᷑ imphꝛonitꝰ.ta.tũ.i.inſipiẽs.inſulſus.
ñ Ecd.xxiij. Aio irreuerẽti ⁊ imphꝛoni⸗
to ne tradas me. Sed ibi coiter legit᷑ infru⸗
nito. Et ꝓducit pe.
NPHhꝛonos grece.latine ðꝛ pꝛudẽs.Et verti⸗
tur in latinũ.⁊ ðꝛ phꝛonus.na.nũ.
NPhur.i.ſoꝛs.vt habet᷑.lheſter.ix. In phu⸗
rim.i.ſoꝛtiun. rW

Piacularis. .t.⁊ G re.qð piat.velqð ẽ di⸗

gnũ expiatõe. ⁊ ðꝛ a piaculũ.⁊ piacularis
ðꝛ hoſtia ꝗᷓ offert᷑ p peccato.
Niaculũ.li.n.g.i.culpa.pctm.ſcelus.⁊ ðꝛa
pio.as.eo ꝙ piandũ ſit.vt Eua intulit pia
culũ.i.moꝛtẽ.culpã.pctũm..Et piaculũ ðꝛ

qð piat.ſ.ſoꝛdis.ablutio peccati.⁊ culpe pi

atio.remediũ culpę.vt Maria coutulit pi
aculũ.i.vitã ⁊ remediũ culpę.Inde ⁊ qdã
ſacrificia dicunt᷑ piacula.

Pica.cę.auis ꝗdã.⁊ ðꝛ pica quaſi poetrica.

qꝛ picę verba i diſcrimine vocis expꝛimũt.
yt hõ. Et ſi linguas ĩ ſermone explicare ne
gqunt.ſonũ tñ hũane vocis imitant᷑.⁊ ꝓd.

pᷣmã.ſʒ obliqͥ de pix coꝛripiũt pi. Vñ. Sũt
nigra vaſa picis roſtra rodolẽtia picis. Ni

grioꝛ vna ꝑs pice altera cãdida pice.
Picea.ceę.quedã arboꝛ.de cuius ſucco pix
efficiturr. DS
NPicrta ctę.tinctura ſiue pictura ⁊ ðꝛ a pingo

᷑ —VN

gui

u.
N
inin

—

Pictaciũ.ᷣcij n. g. epla bꝛeuis ⁊ modica Itẽ
pictaciũ ðꝛ ſcedula demembꝛana exciſa Jñ

hec pictaciuncula.lę.i.membꝛanula. Item
pictatiũ ð illa coꝛij ꝑticula ꝗᷓ ſolee repetia⸗
te inſuta eſt.Et ðꝛ a pingo.gis.qꝛ ſicut par

tes picturę diſtincte ĩ pauimẽto ſuntſica
paret pictatia in calciamento. Inde picta-

ciatus.ta.tũ.i.repetiatus.
Pictauis indeclinabile.f.ge.qð antiq dice⸗
bant. ᷓ pictauiũ.uij.ꝗdam ciuitas Inde h
⁊ hęc pictauiẽſis ⁊ h̊ ſe. Inde hęc pictauia
regio adiacens.Et ſi inueniat᷑ pictauiẽſis.
nomẽ gentile.ſit ꝑ ſyncopã.Et nota ꝙ pe.
de pictauis inuenit᷑ pducta. Vñ qͥdaʒ ait.
Erige pictauis libera facta caput Itẽ inue
nit᷑ coꝛrepta. Vñ alter ait. MPictauis iner⸗
mis ſubigit ſua rura nec vltra. In talibus
emulandus eſt vſus autoꝝ.
Mictura.re.f.g.i.imago expꝛimẽs ſpẽm ali
cuius rei.⁊ ðꝛ a pingo gis.Et ðꝛ pictura q̃⸗

ſi fictura. ſicut pingere. quaſi fingere. ⁊ eſt

imago ficta non veritas. Inde picturatus
ta.tum.i.pictura variatus. Ml
Hicus.ꝗdã auis a pico.Saturni filio dicta
q̃ ea in auſpicijs vteba᷑?.

—

Pierus.fuit pater nouẽ picaꝝ.quas noue,ʒ

muſe deuicerunt. Inde hęc pieris. idis.fi⸗
lia vel neptis pieri.⁊ quia eas.ſcʒ pierides

muſe deuicerunt.ideo ab illis muſę pieri⸗

des dicte ſunt. ⁊ coꝛ.ri.Et pierius.ria.riũ
nuſaticus. Ande pierijs tedet inſeruiſſe
ilum.
Pieticus.ca.cũ.i.pius.ↄpaſſiuꝰ.⁊ ðꝛa piuſ
Piga.gę.f.g.i.ſũmitas natiũ vel natis.⁊ ðꝛ
a pige að eſt deßſſuz. qꝛ deſſa ẽ. Iẽ piga
ðꝛ burſa.⁊ ꝓpᷣe teſtickoꝝ VUn oꝛatiꝰ.Ne mi
mi peãt aut piga aut deniq; fama.
Pigargus.gi.m.g.ꝗdam auis.⁊ ðꝛ a pige.
qð eſt denſſum qꝛ foꝛte auis parua eſt. Et
numerat᷑ int᷑ aialia comeſtibilia Deu.xiiij

Pigargon vel pigargum.

Pige gręece.ðꝛ depſſü. vl deñſſio latine AUñ
locis ſolet eſſe.
Pigella.lę.quoddã genus vaſis.ſ.artopta
2 dꝛa pige. qꝛ deßſſa eſt.
Piger.gra.grũ.i.tardus.lentꝰ.⁊ ðꝛ a piget
eo ꝙ ſp eũ pigeat.Et ðꝛ piger qſi pedibus
eger. Eſt eni tardus ad incedendũ. Iñ pi⸗
gritia.tię.Et hęc pigritudo dinis.i.toꝛpoꝛ
ſʒ pigritudo vigilantis.toꝛpoꝛ doꝛmitatis
Pigmęa.meę.qdã regio eſt. Inde pigmę“.
męa. meü.pe. ꝓd. Et ſunt pigmei. vt dicit
Augu. ſemicubitales hoĩes qtertio ano ꝑ⸗

pige apud gręcos ðꝛ fons.quia in depᷣſſis

fectę ętatis ſunt.ſeptimo ſeneſcunt.⁊ dicũ⸗
tur pugnare cum gruibꝰ. ⁊ armati deferri
ab ipᷣis.ſiẽ narrat Hug.Iſidoꝛꝰvo diẽ JIn
india ẽ gens.ſtatura cubitali.qͥs gręci a cu
bito pignęos vocant lHi montana indię te
nent.quibꝰ eſt vicinus oceanus.

Pigmentũ.ti.ẽ ↄfectio ex vino ⁊ melle ⁊ di⸗

uerſis ſpeciebus ſuauis ⁊ odoꝛfera.⁊ a
pila.qꝛ in pila agit᷑.i.tundit᷑. Añ.iij. Regl
xx. Nigmenta.i.odoꝛamẽta.ſᷣm glo. Inð
pigmentariꝰ.ria.riũ.ad pigmentũ ꝑtinens
Et pigmẽtarius.tarij.qͥ facit vel vedit pig
menta.⁊ pigmẽtatus.ta.tũ.i.pigmẽto mi⸗
xtus.vel conditus.
Pigneratus.ta.tũ.res ꝗᷓ pꝛo pignere ponit᷑

vel accipit᷑.⁊ ðꝛ a pignero.ras Vñ Zlmos

ijj. Et ſuper veſtimentis pigneratis accubu
Pignus.noꝛis.ꝑ o.n.g.i.ſlius.vel amoꝛvł

indicium. vel ſignũ amoꝛis. vel ↄfederatõ

vel ↄſideratio amoꝛis. Itẽ inuenit᷑ hoc pi⸗
gnus.neris.ꝓ.e.in obliqͥs.i.vadiũ qð pꝛo
gliqua re dat᷑.vt poſtea recolligat᷑. Am
Pap̃.eſt qð ꝓpter rẽ creditã dat᷑.cuiꝰ poſ
ſeſſionẽ ſolũ ad tpᷣs conſequit᷑ creditoꝛ.ſʒ
dñium penes debitoꝛem eſt. Unde quidaʒ
NPignoꝛa natoꝛum dicunt᷑ pignera rerum
Pisgnus in.o.natum.ſed in.e.facit eſſe va⸗
diatum.
NPigra ãdã medicina eſt.⁊ interpᷣtat᷑ amara
qꝛ eius guſtus eſt amarus.⁊ ꝓd.pbi.
Niguus.gua.guũ.i.piger.vel verecunduſ
ila.lę.i.pilocellus cũ quo ludit᷑.⁊ ðꝛ a pi⸗
lus.eo ꝙ ſit pilis plena.ila aũt ðꝛ taber⸗
na. CMyla etiã ðꝛ pes pontis vel qð ſuſtiner
parietem. vel effigies hominis in competiſ
poſita.Et pyla inſtrumentum concauumi
quo frumentũ terit᷑.vel aliud. In hac ſig⸗
nificatione dicit᷑ a pindo. dis.Et pyla dicũ
tur tela romanoꝝ. Et nota ꝙ pila ꝓ taber⸗

na. ⁊ pꝛo inſtrumento.⁊ ꝓ telis pꝛimaʒ ꝓ⸗

du. ſed in alijs ſigtiõibꝰ eaʒ coꝛ. Unde.Eſt
pyla pes pontis.pila ludus.pila taberna.
Pyla terit pultes.in bellis pyla feruntur.
Pila ꝓ pilo cello componit᷑ cum ludus.et
ð piludius.a. um. ⁊ ludipilus.la.luʒ.q cũ
pila ludit. m Hug. Dicũt tñ alij ꝙ pila ꝓ
ludo.⁊ ꝓ menſula rotunda.⁊ pila ꝓ q̃dam
ciuitate coꝛripit ᷣma.ſed h̊ pylũ.⁊ h̊ pylus
inſtrumẽtũ terẽdi.⁊ hęc pila ꝓtabna. ⁊ ꝓ
vaſe piſtãdi.⁊ ꝓ pede põtis ꝓd. pᷣmã VUñ il
lud vitioſũ ẽ. Eſt pyla pes põtis.pila ſudꝰ
pila tabna nã Airgiliꝰ i. viij. ene. ira dic. ſa
xea pyla cadit longiſq; mollibꝰ an Koꝛ ins
86

la. pila ludus. pila taberna. Et h̊ videt᷑ ve⸗
rius ꝙ. ſ.pyla ꝓ pede pontis pᷣmã ꝓducat.

vt patuit ꝑ virgiliũ. Itẽ de pila ꝓ taberna
⁊ ꝓ ludo dicit q dã Ludũ luado pile pl'lau

do pocula pile. 3
Hylanꝰ.ni.qͥ.cũ pylo.i.telo gradit᷑ armat.
Hilaſca.cę.i.vas vinariũ coꝛio piloſo optũ
Nylata. tę. cois.g.i.fur ſiue latro ⁊ ðꝛa py⸗
lũ.⁊ lateo. tes. Inde h̊ pylatulũ. tale latro⸗
ciniu. qꝛ? cum pylo.i.telo lateat.
Pxylatus.ta.tũ.i.pylũ hñs vel pylo armatꝰ
218 a pylo ꝓtelo. =
Hilatus.ti.interpᷣtat᷑ os malleatoꝛis.qꝛ dũ
xXpᷣm oꝛe ſuo iuſtiſicat.⁊ ↄdẽnat.moꝛe mal⸗
leatoꝛis vtraq; parte ferit. Et coꝛ.pi. AUnð
in Auroꝛa ðꝛ. MMutari titulũ rogat hoſtis
atꝙ Pilatꝰ. Nel vt fert᷑ᷣ. Pilatus fuit ba⸗

ſtardus. Vñ legit᷑ in quadã hiſtoꝛia ꝙ fuit

quidã rex noie Tyrus.qͥ quandã puellam

noiĩe Pilã filiaʒ cuiuſdã molendinarij noie

Altus. carnaliter ↄ gnouit. ⁊ filiũ de ea ge⸗
nuit. NPila aũt ex noĩe ſuo ⁊ noie pr̃is ſui.qͥ
dicebat᷑ atus vnũ no men cõpoſuit.⁊ nato
Puero impoſuit nomẽ Milatus.
Nilax.acis.m.g.cattꝰmurilegꝰ.⁊ ðꝛ a pilus
eo ꝙ multis pilis abundat. vel qꝛ eius pil⸗
eſt pᷣcioſus. VUñ in vita bti Sanſonis legi⸗

tur. ꝙ cellerarius fecit venenũ ⁊ ꝓbauit ꝑ

pilacẽ eſſe moꝛtiferũ.
Nylentũ.ti.n.g.quoddã genuſcurruũ ⁊ ðꝛ

a pyla ꝓ inſt o terẽdi eo ꝙ tereat terram.

NHeliludius.dia.diũ.qͥ cum pila ludit.⁊ ðꝛa
pila ꝓ pilocello.⁊ ludo.dis. =
Pilleus.m. g. ⁊ B pilleũ.lei.eſt genus ſacer⸗
dDotaliũ veſtimentoꝝ in lege ꝗᷓ ſunt poderiſ
ab aneth. pilleũ. machil. ephot. legiũ peta⸗
lu. bathin ſiue feminalia. Et eſt pilleum ex
byſſo rotundũ q̃ſi ſphęra media.caput te⸗
gens ſacerdotalę ⁊ in occipitio vitta oↄſtri⸗
ctũ. oc gręci ⁊ nri tyarã ⁊ galleꝝ vocant
Segd modo pilleũ generalr pꝓ capello ſumi⸗
tur.⁊ ðe pilleꝰ.a pilis.qꝛ pilos capitiſ tegit
yel ꝗꝛ ex pilis fit. Inde pilleolus.li.⁊ h̃ pil
leolũ. li. di.i.puus pilleus. Vñ Oꝛatiꝰ AVt

cum pilleolo ſoleas ↄuiua tribulis. Et pil⸗

leatus.ta.tũ.i.pilleũ hñs vel pilleo indut⸗
NPiloſi ſicut dicit glo. Eſa xxxiiij. oõſtra
ſüt ad ſimilitudinẽ hoiuʒ. vel demones in⸗
cubones. vel ſatyri.i. ſilueſtres hoĩes. qᷓrũ
foꝛma ſᷣm Mapᷣ.ab humana effigie incipit
ſ beſtiali extremitate terminat᷑. IJſidoꝛus
at ety. viij.ſic ait. Ciloſi dicunt᷑. greci pa
nite. latine icubi appellant᷑ ſiue innij ab ine

8

ergo pᷣdictũ vſũ.⁊ dicas. Pes pontis py⸗

undo paſſim cũ aialibꝰ.vñ ⁊ incubi dicun
ab incubãdo.i.ſtupꝛando Seępe eni ipꝛobi

exiſtũt mulieribꝰ.⁊ eaꝝ pagũt ↄcubitũ.qͥs

demões galli duſios noĩiant.qꝛ aſſidue hãc

pagũt imũdiciã.ſʒ quẽ vulgꝰ incubonẽ vo
cat. hũc romani faunũſicariũ dicunt.
NPylumen.inis.ðꝛ quicqͥd in pyla tundit᷑ vł
potius qð ꝓijcit᷑ arebus vel granis in py⸗

la tunſis.⁊ ꝓpducit lu.

WMilꝰli. ꝓ capillo ðꝛ ⁊ pelle q̃i pellꝰqꝛ a pelle

ꝓcedit. Itẽ pylus ðꝛ inſtrm cũ qͥ tũdit᷑ ⁊ te
rit᷑ i pila. Sʒ ꝓ inſtro.bᷣmã ꝓ.alit eã coꝛ.vñ
Qui terit ẽ pilꝰ.pilus ẽ in fronte capillus.
Pilü.li.n.g.qͥdda genus teli.⁊ ẽ romanoꝛũ

7 ðꝛ a pello lis.qꝛ pellit᷑.i.emittit᷑.⁊ toꝛ’que

tur. ꝓdu. pᷣmã. VUñ lucanꝰ in.j. Signa pa
res aquila ⁊ pyla.minãtia pylis. Itẽ h̊ py⸗
lu.li.ponit᷑ ꝙ raſoꝛio.⁊ ꝓd. bm. Añ ad ta
ctum pili mille ruere pili. èèD
Pin gręce.ðꝛ altũ latine.
Pina gręce.fames d.

Minax.acis.i.pugillaris. ephimer.tabula

manual ex pino facta. Et pinax ðꝛ tabula

in qᷓ phi ſiguras faciũt i ſuppoſito puluere.
Nincerna.nę.m.g.ðꝛ vini diſpẽſatoꝛ vłpo⸗
ti ꝓpinatoꝛ.qͥ poꝛrigit ex officio poculum

dno ſuo.⁊ ðꝛ picerna q̃i penꝰ cernẽs.i.cel⸗
lariũ qꝛ ſꝑ hʒ oculũ ad vinũ ſuo tpe ꝓping
NHinguis.guis.coĩis.g.⁊ h̊ gue.i.craſ ( dũ
ſus.⁊ cõꝑat᷑.pinguis.pinguioꝛ.ſimus.
Pinna.nę.eſt ſũmitas cuiuſlibet rei.ſed ꝓ⸗
pꝛie temploꝝ vel muroꝛuʒz. ⁊ ð a pin gręce
qð ð altũ. Item pinna ðꝛ qð ſupeminei in
doꝛſo piſcis.qð aliter ð notria. Inde pin⸗
nula.lę.di. Item a pinna hoc pinnaculũ li.
cuiuſſibet domus vel tẽpli faſtigiũ. Vnde

Matthᷣ.iiij. Et ſtatuit eũ ſupꝛa pinnaculũ
tẽpli.Et ſepe ꝓ cuiuſlibet rei faſtigio poni

tur. ᷣm Hug. Beda vo dicit. Pinna vel
pinnaculum eſt ſũmitas tẽpli.ꝗᷓ ðꝛ tabula⸗
tũ.Et Anſelmus dic̃. Mos erat in paleſti
na ꝙ tecta eſſent plana ⁊ a latere qdã appo

diationes.ne qͥs laberet᷑ incautꝰ. Pinna⸗

culũ vo tẽpli erat eius deãbulatoꝛiũ quod

erat tabulatũ.planũ in ſũmitate tẽpli.in q

Edicabant ſacerdotes. m glo.de qͥ Mat.

x. Qðò in aure auditis. pdicate ſuꝑ tecas
Pinnirapus.pi.i.gladiatoꝛ.⁊ ðꝛ a pinna.⁊

rapio.eo ꝙ rapiat pinnas.i.ſũmitates ga⸗
learum a deuictis.quas colũnis in ſignum

victoꝛię ſuſpenſas ferebant.vel pinnirapꝰ

quaſi pennirapus.ſcʒ qui plumat aues vel

qui rapit pennam de capite alterius. Qui

enim ſe de velocitate iactabant. pennam in

1
Pu
nie

N
i

capite ſuo ponebant in ſignuʒ velocitatis. det. Buſtũ poſtq; arſerit. AUñ Actl.xx viij
Beniq; ſias iterueniret yelocioꝛ rapiebat Accenſa eni ppra reſiciebant nos omnes ꝓ
pennam de capite eius. Ande Juuenalis. pter imbꝛem. D
Pinirapi cultos iuueneſ. iuueneſq; laniſtę Pyracmõ. onis. faber Jouis. fulminũ eius
Pinnoſus.ſa.ſũ.i.altus.ſuꝑbꝰ vł lanioſus fabꝛicatoꝛ.⁊ dꝛa pyr q eſtignis.⁊ acmon
Inge hęc pinnoſitas. tatis i.altitudo.vel gð eſt incus q̃ſiignea incus.eo ꝙ ſꝑ ſit iux⸗
ſuꝑbia vel lanioſias. ta ignem ⁊ incudem. HZ
Vinnula. le. di. i. pua pinna m Hug. Vñ i Pyrama.atis.n.g.⁊ hicpyramis.idis quę⸗
Leuitl.dʒ legi pinnula illud ꝑ qðᷣ piſcis in dam alta ſtructura quę febat antiqᷣtſupꝛa
altü leuat᷑ licet qdã legãt ibi pennulę Na⸗ ſepulcrum moxuoꝝ. talis ędificatio ſur⸗
pi. vo. dicit. Pinnula ſũma ꝑs auris vIna git. vt a latitud ne incipiat.⁊ in anguſtum
ris. ab acumine dica füfiniat ſicut ignis. Nam apud maioꝛes po⸗
NPinniũ nij.ꝑ duo. n.i. acutũ.vt diẽ RNab. tentes.aut ſub mentibus.vlł in montibus
Minſus.ſa.ſũ.i.piſtritꝰ.vłpinſus.i.trit.tũ ſepeliebant᷑.inde ttactũ ẽ vt ſupꝛa cadaue⸗
ſus. ⁊ a pindoꝛ.deris. Iteʒ hęc pinſa. ſe. ra. aut pyramides fierent. aut ingentes co⸗
maiꝰ inſtrm pinſendi.⁊ ð a pinſ. oſis. And lünęe collocarent᷑. Item ⁊ pyramis ðꝛ qdã
qdam. Meq; pinſis pinſui.neq; molis mo⸗ figura quę in modum ignis ab amploiĩ acu
lui. Inde hęc pinſula.lę.di. tum conſurgitt.
Pinnꝰnus.uui.vł pinꝰni.ꝗqdã arboꝛ 7 ðꝛz; a Pryrata. tę. pe. ꝓd.i.marinus.latro. viſpi⸗
pin qð eſt altũ.q̃ſi ab acumine folioꝝ·pinu lio. Inde pyraticus.ca.cũ.ſᷣm Hug. Pap̃
aliã picin. aliã gręci pecuẽ vocãt.quaʒ nos vo dicit pirate. ſunt pᷣdones marini ab in⸗
piceã dicimus.q? deſudat picem. Inde pi- cendio nauium. vłinſularum.quas capie⸗
neus.nea.neum.⁊ hoc pinetũ.ti. locus vbi bant dicii.

pini creſcunt. NPiratica. cę.f. g. latrociniũ in mari.
. Piper. peris.n. g. Et inuenitur in. m. g. ðꝛ a Pyreneus.· nei.⁊ Hpyrene.nes.mõs hiſpa⸗
8 pyr. qð eſt ignis.qꝛ calidũ eſt vł qꝛ ab igne nie altiſſimus.dictus a pyr. vl quia igneul
2 denigrat᷑. Et piperis arboꝛ in india naſcit eſt vłqꝛ igni.i.ſuꝑioꝛi elemẽto eſt ꝓpinquꝰ
. in latere montis caucaſi. folia hʒ ad iunipe 27 ꝓdu. pe. 2
ri ſimilitudinẽ cuiꝰſiluã ſerpẽtes cuſtodiũüt Pyretxꝝ tri. vłpyretron.ꝗqᷓdam herba ꝗ̊ᷣ hʒ
ſegd cum maturum fuerit. incendunt᷑ illa lo radicem incendioſam. ⁊ a pyr.
3 ca vt fugiant ſerpentes.vt poſſi it colligi. ſʒ Pyrgus.gi.m.g.lignũ vł tabula in alia ſuꝑ
piperis diuer ſus eſt fructus. Ham qð im: qð ponunf illa rotunda inſtrumenta ſed ꝑ
4 maturum eſt. piper longum vocatur.incoꝛ ſinedochen qñq; ponit᷑ pꝛo ipſa alea.vt cũ
ruptũ ab igne piper album ðꝛ.quod vo cu dicit. Iſte amiſit oĩa ĩ pyrgo.et dicit᷑ a pyr
4 te rugoſa ⁊ hoꝛrida fuerit ex caloꝛe ignis qꝛillud lignum eſt acutũ in ſumitate ad mo
trahit coloꝛẽ ⁊ ex coloꝛe trahit nomẽ piber dum ignis.
. Sileue eſt. vetuſtũ eſt. ſi graue nouellum. Pyr us gręce. ð: turris.a pyr.qð eſt ignis
Aitanda eſt ĩ his mercatoꝛum fraus. So⸗ qꝛa modũ ignis ↄſcendit. Et hinc pyrgꝰ
n lent enĩ vetuſtiſſimo piperi humecto argen ðꝛ eo ꝙ ſpeciem turris habaeaeet.
ti ſpumã ⁊ plumbũ aſpgere vt ponderoſiꝰ Pyritus.ti.m.g.quidam lapis aeris quali⸗
SLZ fiat. Inde piꝑatus.ta.t ũ.i.pipere ↄditus. tatem ſimilans. dictus a pyr. eo ꝙ pluri-
. vkofect Et hęc piꝑata tę.qda ↄfectõ ex pNi mum ignis inſit ei. Eſt alius pyritus vul⸗
p ꝑpe.⁊ pipereꝰ.rea.reũ.⁊ piꝑpinꝰna.nũ.Et h garis.quem viuum lapidem dicunt.ſ. pe⸗
⸗ piptinus.ni.ſubſtantiue.qͥdã lapis ſubal-⸗ traʒ focarem.qꝛ ferro vł lapide ꝑcuſſus ſci
vt bidus cum pictis venis nigris. tillas emittit.
d Pipio.onis.m.g.pullus columbaz. Pyramantia.tię.i.diuinatio ꝗᷓ fit in igne. vl
Ne⸗ Pipiunculꝰ.li.⁊ hęc pipiuncula. lę. i. accipi in aſtris. ⁊ in ſcintillationibus ignis. ⁊ ðꝛ a
ter. ⁊ coꝛ. cu. pyr qð eſt ignis.⁊ mantia qð eſt diuinatio
4 Pipleę. dicunt᷑ muſę.a pipleo föte macedo Inde pyramanti.tia. tin. ⁊ pyromanticuſ
nie vel monte ⁊ peplo veſte. ca.cũ.⁊ acuit ti. èM
ÿl Pyr grece. lattine ðꝛ ignis. RK Pyropus.pi.m.g.quędam ſpecies metalli
PHyra. rę.f.g.i.rogꝰ vł congeries lignoꝝ in ca ex tribus denarijs auri.⁊ ex ſex eris vel
c igne. ⁊ 82a pyr. qð eſt ignis Sed rogus eſt quidam lapis flãmaticus.ſic dictus. quila
Au duũ nondũ eſt accenſus. Cira eſt ex quo ar⸗ yviſionem ⁊ coloꝛem habeat isnis. Abde
Du 1ccend. wr N Niucn orem Ponde

Ouidius. Flimas imitante pyropo.
Pirrhikius.kij.qͥdã pes metric' ↄſtans ex

duabus bꝛeuib. vt Lealit ſic dict a Miirr⸗
ho filio Achillis.qͥ ad ſunus pr̃is armatus

eo metro ſalutauit. ñ ⁊ pirrhikia apud
gręcos.ſalutatio dẽ.

Nirrhus.rhi.filius Achillis.⁊ ðꝛa pyr. qᷣa
igneos ⁊ rufos habauit capillos. Itẽ phir⸗
Tſic eſt nomẽ ononymũ

rhus rex hiror⸗
⁊ ponit᷑ aſpirano

poſt.r. n pꝛiſcianum.

Nirus.ri.ꝗqdã arboꝛ. Indes⸗ pirũ fructꝰ illi

us arboꝛis.⁊ h̊ piretũ ti.locus vbi piri cre⸗

ſcũt.Et hec pirula. lę. eytremitas a foꝛma

ipius piri.⁊ coꝛ.pi.vᷣm Hug. Map̃.aũt diẽ
Mirula ðꝛ extremitas naſi.a foꝛmula piri.
NPis grece.latine ðꝛ aurum.

NPiſa.ſę.quoddã genꝰ leguminis.⁊ ðꝛa pis

qð ẽ aurũ.qꝛ ea penſabat᷑ aliqͥd auri minu⸗

tim. Et peccant qͥ dicũt ꝙ piſa ſit plis nũe⸗

ri. et neu.ge.ſ.piſa.ſoꝛũ. NPeccauit ergo qͥ

dixit. eęc piſa ſũt bona.ſũt qͥq; piguia ſũt

ſine lardo. A pis vłpiſa dicta eſt piſa que⸗
dam ciuitas geecię ab abũdãcia auri vxłilli⸗
us legumis. In piſeus.ſea.ſeũ.Et płit᷑ hę

piſę.ſaꝝ.ꝗdam ciuitas tuſcię.qꝛ illi qͥ hanc

ciuitatẽ edificauer̃t.ab illa piſa ciuitate grę
tię venerũt.vel piſę ãſi penſę.a penſando.
i. deliberando.cum eni ſpolleat ſapia cum
penſatiõe.⁊ ↄſilio agit. Iñ piſana.na.nuʒ.

NPHiſcẽs oĩs ge.indecli.i.piſcãs vel piſcatoꝛ.

vVñ Juuenal.Tũc piſcẽs accipe dixit.
Piſculus.li.di.i.ꝑuus piſciis.

Miſcina.nę.aq̃ collecta non hñs piſces.⁊ dðꝛ

a piſce ꝑp ↄtrarium.qꝛ non hʒ piſ. ces.
NHiſcarius.rij.m.g.i.piſcatoꝛ.ſed piſ. catoꝛ ꝓ
pꝛie qͥ capit piſces. Piſcarius qͥ vendit.

Piſcis.ſcis.m.g.ðꝛ qſi piſcis.a paſcendo eo

iſtis gręce.latiue dicit᷑ ſi,ſes.
Niſtoꝛ.oꝛis.m.g.qͥ facit panẽ.⁊ ꝓd.pe.gti
ßʒ hec piſtoꝛis ꝓ quadaʒ ciuitate.coꝛ. pe.

cum.i fidele. purum non adulteratuz com

—

mixtione aliarũ rerũ.⁊ coꝛ.ſti.

Niſtilli.li.n. g. ⁊ hoc piſtelli li. qdᷣ 2. m. g.·
inuenit hic piſtillꝰ. li. vel piſtellus cũ q̃ pi⸗

per terit᷑.vel aliud in moꝛtario.

Vñ. Piſtoꝛis eſt rectus piſtoꝛis ſit gtüs.

NHiſtoꝛis ris.fę.ge.quęda ciuitas q̃ a qduſ-
dã mõ dicit᷑ piſtoꝛia ab alijs piſtoꝛiũ.ſed B
fit ex ↄſuetudiẽ vulgaris ᷣmõis. NPꝛopꝛie

enim ðꝛ piſtoꝛis yt penultima coꝛripiatur.

et ntus fit par gtõ in ſillabis. Si vo ibiin⸗
ueniat᷑. piſtoꝛ ꝓ ntõ pꝛędicti noĩs dicendũn
eſt litterã ibi eſſe coꝛruptã Jñ piſtoꝛẽſis.ſis

cois.ge.⁊ h̊ ſe.gẽtile

ctuarium.

Niſtrinũ.ni.locꝰ vbi piſtrit᷑i.molendinum
vł furnꝰ.⁊ ðᷣꝛa piſtrio tris. Iñ hec piitril⸗

la. le. ꝓ eodẽ. Ael piſtrinũ qſi piliſtrinum

a pilo.qꝛ pilo antea tũdebat᷑.⁊ findebatur
granũ. Uñ ⁊ apud veteres non molitoꝛes
dicebant᷑.ſed piſtoꝛes.q̃ſi pinſoꝛes a pinſẽ̃·
dis granis frumenti.i. terendis. olarũ 6
eni vſus nonduʒ erat.ſed granum ibi pilo
tundebat᷑ ⁊ findebat.Et hinc tractum eſt.

yt dicatur piſtrinũ pena ſeruilis.qꝛ ſeruii⸗
piſtrinum mittebant᷑ ligati. ⁊ ibi ad modũ
iumẽtoꝝ molam trahebant. Et ̃m hoc vi⸗

detur piſtrinum magis propꝛie dici molen

dinũ qᷓ; furnus. Aſus tamẽ habet vt piſtri
num vłpiſtrilla dicatur furnus potiꝰ a pin⸗
ſendo qᷓ; a pilo. Et ꝓd. peuł.piſtrinũ. Añ

Haieronymꝰ in prologo. Banielis. Cũ mei .

linguę huius priſtinũ recluſiſſem.

Niſtricꝰ.ca.cũ.i.mixtexdiuerſis.ſicut ele

ꝙ ſit paſtus hoiuz. Inde piſcoſus ſa. ſũ.ei. Piſtrix. cis. f. mina ꝗ pinſit. Et hec piſtrix.
piſcibus plenus vł abũdas. etiã piſcolentꝰ tricis.quoddam moſtrũ marinuʒ. ſ. balena
ta.tũ.ðꝛ q̃ſi piſcibꝰ plenus. Inde hęc piſco vt dicũt. Sed piſtris per.s.nomẽ fuit cuiuſ

lentia. tię. plenitudo ⁊ abundantia piſcium dã nauis Eneę.

Miſciuoꝛus.ra.rũ.pe.coꝛ.i.piſciũ voꝛatoꝛ.
MHiſantia ẽ qſtio cuinõ põt vna voce reſpõ
deri. vt Qua gerembellũ. ꝗqᷓ auxilia nobis
parata erũt.qͥs erit qͥ ſubuenire velit cũ taʒ

acerbe ſocios tractauerimus.⁊ vocat᷑ atul

lio hec ſigura interrogatio.
Nilſaygra. grę. F. g. i. pix liquia.
Miſſaxera.xerę.i.pix ꝗᷓ dura eſt ⁊ ſica.

„

Niſtacia.cię.quędã arboꝛ a piſtis vłpiſticꝰ

eo ꝙ coꝛtex pomi eius nardipiſtici odoꝛ»em

ferat

Mitiaſis. vrinę feruoꝛ. Ael pitiaſes ſũt fur

fures qͥ fiunt in vrina.

Nitiſma. tis. n. g. eſt genus ludi qͥ mirabili
arte voluit᷑ ⁊ girat᷑. AUñ Juuenał.Qui lao⸗-⸗

te dęmõio pitiſmate lubricat oꝛbem.

NHituita.tę.i.humectacio ſiue illa in firmi⸗
1 28. quę ex abũdancia phlegmatis acctidit
et facit capita gallinarũ diſtoꝛqueri. Añ
ponit᷑ ꝓ vana gloꝛia.quę meritũ cõſciẽcię
diſtoꝛquet. cum quis ad fauoꝛẽ populoꝛiũ
. et ad oculos facit. Et pdu. ᷣmã. Anñ ;ter
Niſticus.ca.cũ.i.fidelis.⁊ dicit᷑ a piſtis gre ſit
ce.qð latine dicit᷑ fides. VUnde nardũpiſti

tant. Et coꝛ.pe.

ſius Somnia pituita qui purgatiſſima m

E = S

= —
EE

8

ir

whi
i⸗
ini⸗
lci
i¹
ia
lord

a

—
—

NPius. pia.piũ.i.religioſus.miſericoꝛs.be⸗

nignꝰ.propicius. Iñ pietas.tatis.i. vtus

ꝑ quã pr̃ię.⁊ beniuolis.⁊ ↄiunctis ſãguine

offm ⁊ diligẽs attribuit᷑ cultus. vel qſlagui

ne ↄiuncti beniuoli efficiunf.
NPix.cis.f.g.qð ex pino fit. Hoca gręcis ðꝛ
doma. quaʒ nos ramellã dicere poſiumꝰ.⁊
inde piceꝰ.cea.ceũ.de pice exñs vł ad picẽ

ꝑtinẽs.vł niger vł obſcurꝰ.⁊ hęc picea.ceę

7

qdã arboꝛ de cuiꝰ ſucco pix efficit᷑. Et nota

9 pix alio noie apud gręcos ðꝛ piſſa.ſeę. Iñ
m quoſdã ðꝛ apud nos pix.
NPyxis.xidis.f.g.i.buſſula.ſ.vas vbi medi
ci reponunt᷑ ſuas ↄfectiones.⁊ ðꝛ a pyxos
qð ðꝛ buxus.Similiter ðꝛ vas vbi mulie⸗
res ſuas lauaturas ponunt.Et ſic coꝛrup⸗
te dicimꝰ buxũ.Silr ſeruãtes eandẽ coꝛru
ptionẽ.qͥdã a buxꝰ dicũt.heęc buxis.xidis.
ꝓvyxis.dis.Et fac̃ actũs ſingłaris hãc py
xidẽ vłpyxida.Et actũs płis.has pyxideſ

vel das. Vñ Ouidiꝰ de reme.yxidas in

uenies ⁊ rerum mille coloꝛes.
Pyxos grece.latine ðꝛ buxus.

Placenta.tę.i.libũ.focacia.⁊ ðꝛ a placeo eo

placeat. Inð h̊ placentar.rij.⁊ hęc pla

centaria.rię.qͥ vel ꝗᷓ facit placẽtas.qð etiaʒ
ðꝛ h placentinꝰ.⁊ hec placẽtina.nę. Itema
placẽta.hec placentia tię.ꝗdam ciuitas in
lombardia.eo ꝙ ibi optime fiant placentę.
Inde placentinus.na.num.nomen patriũ
Hlacidus.da.dũ.i.mitis.mãſuetꝰquaſi pla
coꝛi datus. Inde placiditas tatis ᷣm hug.

NPap̃.vo.dicit.Placidus qͥ oibꝰplacet ꝓ

pitiꝰ.ſerenus.qͥetus trãquillus.

NPlacitꝰ.ta.tũ.qð placʒ vlł placuit.⁊ ðꝛa pla
ceo.ces.⁊ h̊ placitũ.ti.n.g.ſiłr a placeo ꝑ ãẽ
tifraſim.qꝛ diſplicet.ſ.ꝓ lite. Inde placito

tas.vł placitoꝛ.taris.i.litigare.⁊ hinc pla⸗

toꝛiũ.locus vbi fit placitũ.

citatoꝛ vł placitatoꝛiꝰ.ria.riũ.Et h̊ placita

Placoꝛ.oꝛis.ma.ge.i.trãquillitas.mitiga⸗
tio.⁊ ꝓducit pla. Uñ Ecc.iiij.Complectit᷑
placoꝛẽ eius ? ꝓdu.co. MVMĩẽK
Plaga. ge.i vulnꝰ.tuber. q̃ſi flagra.qꝛ cũ qꝛ

3

dã ſtrepitu.i.flatu.⁊ flagris plagę coꝛpisi

fligunt᷑.Et nota ꝙ plaga qñq; dꝛ circulus
vel ꝑs cęli.eadẽ ⁊ clima.Et ſilr ꝓ patria vł
vico aliqͥ accipit᷑.⁊ plaga.i.rete vł potius

funis retis. Pꝛopꝛie q̃dẽ plage ſunt funes
illi quibus retia tendunt᷑̃ circa imam ⁊ ſũↄ⸗

mam pꝑtem.ſʒ ponunt᷑ qñq; ꝓipᷣis retibus
Et plaga ꝓ vulnere ꝓdu:pꝛimaʒ In.alijs

vo ſigtionibus eamn coꝛripit. Añ. Aulne⸗
ra ſunt plage. regio plaga. fit plaga rete·

Itẽ nota ꝙ plage q̊ Pharaoni inflicte fue⸗

rüt ſunt decẽ. vt prz in his verſibꝰ. Saguil
rana culex muſce pecus vlcera grãdo Lꝛu
cus caligo moꝛs obtinuere necando.
Plagiari.rij. ⁊ hic plagiatoꝛ toꝛis.in eodẽ
ſenſu.ſ.vẽditoꝛ hoiuʒ. vel ſeductoꝛ hoĩiuʒ.
vel deceptoꝛ.ſ.qͥ ſeducit ⁊ ſollicitat pueros

⁊ ſeruos alienos. Vñ Aplus.j.Zimotl.j.

Plagiarijs mendacibꝰ ꝑiuris. Ael plagia
rius etiã ðꝛ qui mancipiũ aut pecus alienu
ſeducendo diſtrahit. Et ðꝛ plagiarius vel

plagiatoꝛ. a plagio.i.obliqͥ.qꝛ nõ recta vis
gradit᷑ ſed pelliciẽdo doł ⁊ polliciẽdo. VUñ
Alexãder Qui pueros vendis plagiarius
Stibi nomẽ. Itẽ plagiariꝰ.vel plagariꝰ di
retiariꝰ. vel plagas faciens. vel inferẽs. v

curãs.vt eſt medicꝰ.q̃ſi plagã agens.ſʒ pla
gariꝰ magis eſt in vſu in iſta ſigtõe. AInde

Papᷣ. NPlagariꝰ plagas curãs.plagiariꝰ dq
ſeducit pueros ⁊ ſollicitat ſeruos alienos.
Plagiũ.gij.eſt plaga vel doloꝛ qͥ ꝑẽtibꝰ vel
dñis infert᷑ de ſurreptione ſilioꝝ vel ſeruo
rum ab ipᷣis plagiarijs.

VPlagilla.lę. ⁊ hęc plagella. lę. ambo di. id ẽ

parua plaga. H
Vlagioſꝰſa.ſũ.łplagoſꝰ.ſa.ſũ.i.plagl plenꝰ
Plagioxipꝰ.pi.i.acutã plagã inferẽs.Hoc
noie dicunt᷑ hoiuʒz vẽditoꝛes.qͥ acuta infe⸗
rũt vulnera Vñ cicero Uidete iudiceſ quẽ?
admodũ plagioxipus iſte me tractautt.
Plagiꝰgia.giũ.i.plagas faciẽs vł curãs v
obliquꝰ. qꝛ plage hoiuʒ faciũt obliquari.
Planca.cę.i.tabula.vel aſſer.⁊ ðꝛ planꝰ.v
platos. eo ꝙ plana ſit ⁊ lata. Inde plancu⸗
la. lę.⁊ hec plancella.lę.i.parua planca. et
plancus. ca. cũ. qͥ pedes habet planos ⁊ la⸗
tos inſtar plance.

Planeta. tę. m. g.i.errans. Sed hęc planun

2*

ta.te.i.erroꝛẽ incutiẽs. Dicunt᷑ ̊ qdã ſtellæę

planetę.i.errãtes.qꝛ ſingulis diebꝰmouẽt

oꝛtũ ⁊ occaſum ſuũ.lhę ⁊ dicunt᷑ planuntę

i.erroꝛẽ incutientes.qꝛ ſingulis diebus oꝛ:
tũ ⁊ occaſũ ſuũ ſic variando hoibus incu⸗
tiunt erroꝛẽ ⁊ faciũt eos errare Uñ ᷣm oꝛa
tiũ.nõ debẽt planete dici. i. errãtes ſʒ pla⸗
nũteę.i.erroꝛẽ incutiẽtes. NRlanetę eni non
errãt.imo eũdẽ ⁊ eandem mouendi legem
nunc habent.quã ab initio ſuę conditionis
habuerunt.ſed errare vident᷑ moꝛtalibus
cum ita variant oꝛtus ⁊ occaſus ꝑ diuerſa
loca. VUñ potiꝰ debẽt dici planũtę.i.errare
faciẽtes q planteę.i.errãtes.non enim g G
. 8 5

errant ſed nos circa eoꝝ motus errare faci⸗
unt. Itẽ planeta ð febꝛis erratica Itẽ pla
neta ðꝛ qdã veſtis laxa circa oꝛas.qꝛ errãti
bus oꝛis euagat᷑.Et a planeta dr planeticꝰ
ca.cũ. Et hic ⁊ hęc planetaris.⁊ B re.⁊ pla
neta eſt. g. m. ꝓ ſtella. In alijs vo ſigniſfica
tionibus eſt. ge.f.⁊ ꝓdu.pe. Et m apᷣ.
UTPlanetes gręce eſt g. m. vñ apud nos pla⸗
neta q̊z eſt ge.maſ. Et ſũt ſeptẽ planetę.ſcʒ
Saturnus. Jupiter. Mars.Sol. Venus
Mercuriꝰ.Luna. tẽ plãeta gręce latine
ðꝛ caſula.qꝛ totũ tegit.⁊ ſiꝗt charitatem.
Planipes.dis.ois ge.i.planos hũñᷣs pedes.
vt Funabulꝰ vłrecitatoꝛ cuiuſdã fabule.ꝗᷓ
planipedia dicebat᷑.et diceb at᷑ planipedia
pedibus recitabat᷑. l
TPlanos gręce latine ðꝛ erroꝛ vł vagatio.

dis. tale genus fabulaꝝ.qꝛ planis ⁊ nudis

Tlanta. te.ðꝛ planicies pedũ.⁊ ðꝛa planus
qꝛ plantę non ſunt rotũdę vt in drupedi⸗
bus. Non eni hõ cum ſit bipes poſſet ſtare P 4
pꝓpfthoplauſtus.i.pꝛimus foꝛmatus.
Plaſus.ſus.ſui.manuũ ꝑcuſſio. exultatio

Et ſunt plãte anterioꝛe s ꝑtes.ꝗ ex multis

oſſibus ↄſtant. Calx vo pꝛima ꝑs plantę
ſic dictꝰ a callo qͥ terrã calcamꝰ Hic ⁊ calca⸗

neꝰ. Itẽ plãta ðꝛ olꝰ qð plãtat᷑.⁊ ramꝰ ar⸗
boꝝ q iſerit᷑ Iñ hęc plãtula.lłę.di.⁊ H ⁊ hęc
plãtaris ⁊ Bᷓ re.ad plãtã ꝑtinẽs.⁊ B plãtaꝛe

ris .i.plãta arboꝛis ꝓpᷣe. Biffert iñ. qꝛ plã⸗
teę ſüt raptę ð ſũmitate arboꝝ.ſʒ plãtaria ꝗᷓ
cũ radicibꝰ ⁊ fra euellũt᷑.⁊ alibi plãtant᷑.⁊

B platatoꝛiũ.rij idẽ qð plantare.

Plãtago.ginis.m.g.qꝗdã herba ⁊ ðꝛ a plan⸗
ta ꝓ ramo arboꝛis qᷣ inſerit᷑.qꝛ planta eius

adhęret terrę.⁊ ꝓdu.ta.

ta ſũ iuxta aq̊s i plateis Et coꝛ.pe. Vñ oui
dius.⁊ platanꝰ hyemałatq; coloꝛibꝰimpaꝛ
Platea.teę.i.lata ⁊ ſpacioſa via ⁊ ðꝛ a pla⸗
tos. In h ⁊ hęc plateał ⁊ B le.⁊ h̊ ⁊ hęc pla

Plato.tonis.quidã ph̊s.et (tearis ⁊ B re.
ðeꝛa platos.qð eſt latitudo. Vñ a latitudie
argumentox ſic dict' eſt. Inde platonicus
ca.cũ.pe. coꝛ. Et hͥ ⁊ hec pl atoniſta.ſtę.qᷓ
ſequit᷑ platonẽ. vel ſtudet in oWſa
Platos gręce.latine ↄꝛ latũ vel latitudo.
Plauſidicus.ca.cũ.qͥ dicit plauſum,.

Plauſificus.ca.cũ.qui facit plauſum.

rũ.2 ð a pila ꝓ inſtrumẽto terendi. vel a

pila ludo.q̃ſi pilauſtrũ.qꝛ voluit᷑. Iñ plau
ſtellũ. li. di. mutata au in. o. ð ploſtꝝ Jñ
ploſtellum. Item vt dicit Papᷣ. NPlauſtrũ

ſeptentrio dictũ eſt.qꝛ in modum vehiculi
voluitur.modo tres ad ſumma eleuat.mo⸗
do quattuoꝛ inclinat. èDMU

mannsrepenllendon ðꝛa plaudo.dis, et
plauſus.ſa.ſum.⁊ h̊ ⁊ hęc pluſibilis ⁊ hoc

le.ſᷣm hhug. Nap. etiam dicit. Plauſus.
ſus.leticie inditium.fauoꝛ ppłi. Plauſibi⸗

le ⁊ plaudibile. vnũ ẽ qð fit ad aurã pplłi.
Plebes.bei.f.g.ꝓ ecclłlia baptiſmali.⁊ pꝛo⸗
pꝛie in villis inter plebẽ.⁊ ðꝛ a plebs bis.ꝓ
collectione hoĩuʒ.vñ ðꝛ ſic a polis.qꝛ a pła
litate pplłi. Inde plebanꝰ.na.nũ.ad plebẽ

ptinẽs.Et h̊ plebanatꝰ.tus.tui.eius digni

tas vel decſtinctus plebai.⁊ ðꝛ ꝓpꝛie plebſ

lauſtus.ſta.ſtũ.i.foꝛmatus.⁊ cõponitur

Planus.na.nũ.pe.coꝛ.i.clarus.certꝰ.ęqua

lis. manifeſtꝰ aptus.⁊ ꝓdu.pla. .
Alaſmatoꝛ.toꝛis.m. g.i.foꝛmatoꝛ.factoꝛ.
Plaſmatura.re.⁊ q̊ plaſma.matis.pe.coꝛ.

gti.i.factura foꝛmatura.iſ.qð eſt foꝛmatuʒ
vł foꝛma.⁊ qũq; põit᷑ ꝓqd electuario qð

foꝛmat vocem,.ß
Plaſtes.ſtis.m.g.i.foꝛma vł foꝛmatio vłſi⸗
gulus VUñ Eſa.xlv. Jpᷣe deus formãs ter
ram ⁊ faciẽs eam ipᷣe plaſtes eiꝰ.Et põt di⸗

ci h̊ plaſtes huiꝰ plaſte.Et inde plaſticẽ.ſ.

pietũ ex gipſo vł alio effigies
Plaſtographꝰ.phi.i.falſus ſcriptoꝛ. Inde
plaſtographia.i.falſa ſcriptura. Et h̊ pla⸗
ſtographũ.i.falſum ſcriptũ.⁊ coꝛ.gra.
Platanꝰ.ni.ꝗdã arboꝛ alatitudie folioꝝ ſic
dicta.vel qꝛ ipᷣa arboꝛ patula eſt ⁊ ampla.

Nam gręci platos latum vocant. Expᷣſſit

Aaũt ſcriptura hoc arboꝛis nomen ⁊ foꝛmaʒ

dicens Eccj.xxiiij.Quaſi platanus exalta

hoĩuʒ ſed plebs eccleſiaꝝ Vñ plebs hoiuʒ

dicas. ſed plebs eccleſiaruʒ m modernos
Antiqui tñ dixerũt plebes.bei.ꝓ populo.
Plebicka lę.coĩs.g.q colit ⁊ amat plebem.
Plebiſcitũ.ti.ðꝛ qð in ↄmũi ſenſu plebis ſta

tuit᷑ ⁊ ſancit᷑. Uñ ⁊ ðꝛ plebiſcitũ.i.ſcitũ.et
ſtatutũ ppłi.vel qꝛ ſciat᷑ a ppło ⁊ ꝓdu.pe.

AVlplebiſcitũ eſt qð plebeio magiſtratu.i.
tributo interrogante an oibus placeat ple⸗
bs inſtituit dictũ q̃ſi ſtatutum. Oꝛta enim

inter plebẽ ⁊ maioꝛes ciuitatis romanę diſ

coꝛdia.plebs ſibi leges ↄſtituix ꝗ dictę ſũt
plebiſcita. vt. ff. de. oꝛi. iur.l.ij·S ijſdẽ. Re
liquꝰ vo ppls cum ſenatoꝛibus ⁊ patritjs
ius ſibi conſtituit.qð ðꝛ lex ppłi antonoma

ticę.i.p excellentiã vᷣm ſdor.
Plebs. bis.ðꝛ ppłs ignobilis ſiue vulgus.

dicit᷑ plebs a płalitate.quia plures ſunt

isdbiles q; nobiles. Eſt eni plebs collectio
tmtm ignobiliũ ſʒ tiqͥ dicebat hec plebel. bei

OVñ.lucanus in.iij. Ootentes vulgꝰ alunt
neſcit plebs ieiuna timere. Iñ hec plebecu
la. le. di. Sʒ a plebs hęc plebicula lę. di. Et
plebeius.beia.beiũ.de plebe exiſtẽs.vład
plebem ꝑtinẽs.ſ.ruſticus.Et nota ꝙ gtũs
plebei coꝛ.pe.qꝛ regula eſt qñ gti ⁊ dti qͥn⸗
te decli.hñt tres vocales continuas ꝓdu⸗
cunt.e.ante.i.vt dies diei.Si aũt habeant
ↄſonantẽ ante ei.coꝛripiunt.e.ante.i.vt fi⸗
des ſidei.ſpes ſpei ⁊c.

Plecta.tę.ð qͥlibet nexus ex virgulis. vel

papyro.vel charecto factus.vñ cophinos
faciebant. ⁊ ðꝛ a plecta.ctę. Inde hęc ple⸗
ctula. lę. di. Uñ Joſephus in. viij. Erant
crateres ex criſpantibus plectulis factę.
Plecta etiam ðꝛ calix duas ãſas hñs.Idẽ

⁊ crat᷑.ſᷣm hug.Glo.aũt.iiij. Regl.vij.ſic

dicit. Tabule qbus baſes factę ſunt.q̃dra⸗
tę fuerãt in qͥbꝰ rotũdę erant foꝛmulęꝗᷓ co⸗

rõulę ſiue plectę appellabãt᷑ circłi qͥdà erãt

Plectx.tri.n.g.i.gubernaculũ nauis.vel li
gua in coꝛꝑe.vel potiꝰ vltima ꝑs linguę.et

ꝑcuſſoꝛiũ citharę.⁊ ðꝛ a plecto.ctis.ꝓ fle⸗

ctere.qꝛ flectit᷑ huc ⁊ illuc.vel ðꝛ a plecto.
ꝓ pũire.vł vberare.qꝛ plectꝝ vberat ⁊ ꝑ⸗
cutit. Iñ h̊ plectellũ.li.di.i.puũ plectrum.
Pleias.iadis.pe.coꝛ.ðꝛ ſignũ celeſte.⁊ ðꝛa

pluuia.⁊ ſunt ſeptẽ illę ſtellę. ſcilicet pleia
des. Et dicuntur ſic quaſi pluuiades qua⸗

locuta eſt. Et auribꝰ audite ſidera ceęli &ρ
terat eni ſufficere.ſi dixiſſet ſic. Locuta eſt
etiã ſi nõ addidiſſet oꝛe.Oꝛe eni loquimur
non oculis vel aure.

Plerꝰ.i.freq̃ns.ex maioꝛi ꝑte a płibꝰ deri⸗

uaf̃. Inde pleriq;.i.aliqtuli.nonulli mul⸗
ti. m NPapᷣ.Et nõ ꝙ pleraq;.f.g.acuit pe.
ꝓpter ↄſoꝛtiũ maſ.⁊ neu.ſ.pleruſq; ⁊ ple⸗
rũq;.ꝗ de neceſſitate acuunt penn.

Vleureſis.ſis.f.g.ẽ doloꝛ lateris acutꝰ cum

febꝛe ⁊ ſputo ſanguinolento.⁊ ðꝛ a pleron
gręce.qð ðꝛ latus latine Inde pleureticus
ca.cũ.qͥ talẽ infirmitatẽ patit᷑.vł ad pleure
ſim ꝑtinẽs.vt pleuretica paſſio.

¶lexus.xus.xui.i.flexus vel punitio Ind

plexuoſus.ſa.ſum.i.flexuoſus.vel punitꝰ.
Et h̊ ⁊ hec plexibilis.⁊ hoc le.i.habilis ad
plectend um. Item adiectiue declinat᷑ ple⸗
xus. xa. xvum.

Plica.cę.f.g.ðꝛa plico.cas.Et cõponit hic

⁊ hec ⁊ ̊ ſimplex.cis.q̃ſi ſine plica malitię.
Itẽ ſimplus.pla.plũ.i.ſimplex. Itẽ duplꝰ
pla.plũ. Triplus pla.plũ. Quadruplus.
pla. plum. ⁊c.

Ploꝛatus.tus.tui.i.fletus vel planctus.ſʒ

ploꝛatꝰlachrymaꝝ ẽ.plãctꝰ tm vocũ Fletꝰ
vo ad vtrũq; ꝑtietꝗᷓ plerũq; poetę ↄfũdũt

Ploſus.ſa.ſũ.ðꝛ ꝓ plauſus.i.reꝑcuſſus.vł

clauſus.⁊ ↄiunctus.

ſipluuiam dantes.quia eis oꝛientibus ab⸗ Pluma.me.f.g.ðꝛ q̃i piluma.a pilus ꝓca-⸗

undat pluuia. Vel dicunt᷑ pleiades a le

ione coniuge.Atlantis mr̃e eaꝝ vel a plu⸗
ralitate.Sunt eni ſeptẽ ⁊ non apparent ni⸗
ſi ſex. Scðm eni fabulas poetaꝝ ſex ↄcubu
ere cum dys.ſed vna tm̃ cum moꝛtali.vñ ꝓ

pter verecundiã apparere non vult.Etnõ

ꝙ pleias qñq; ðꝛ ſignũ illð.⁊ ᷣm hoc caret
plurali nũero.qũq; vna illaꝝ ſtellaꝝ ðꝛ ple
ias.⁊ m h̊ hʒ pluralẽ nũeꝝ.Et ꝑ ſincopã
inuenit᷑ plias pliadis ꝓ pleias pleiadis vñ
Job. xxxviij.Nunqͥd ↄiungere valeb mi⸗
cantes ſtellas pliades.Et coꝛ.pe.las ſtel
las dicit vulgus gallinam.
Plemina.ſũt vlcera ⁊ ſulci in manibꝰ ⁊ ĩ pe
dibus calloſis. H

Pleniluniũ.nij.n.g.ðꝛ tempus qñ luna eſt

plena.Et vt dicit phᷣs. Noctes pleniluuij
ſunt callidioꝛes.

pillo.qꝛ ſicut pili ſunt in coꝛꝑe drupeduz
ita pluma in auibꝰ. Inde hęc plumula. lę.
⁊ hęc plumella.lę.di.i.parua pluma.Et B
plumatũ.ti.ceruical vel pluteum. Et plũa
tus.ta.tum.i.plumis tectus Et plumoſus
ſa.ſum.i.plenus plumis. Inde plumoſi/
tas.tatis.Et ꝓdu.plu.Itẽ a pluma ðꝛ plu
marius.ria.rium .ad plumas pertinens.
Inde hplumarium.rij.ðꝛ opus in moduʒ
plumę.factum ⁊ depictũ ᷣm Hug. In hi⸗
ſioꝛijs aüt ſuꝑ Exo.ðꝛ ꝙ pluma lingua q̃⸗
dã ðꝛ acus.Et inde hic ðꝛ pulmariꝰ.rij.m.

g.i. oparius quicunq; oꝑat᷑ cum pluma.i.
cũ acu.Et inde pulmariuſ.ria.riũ.ðꝛ opus

acu pictũ vel variatũ.

₰ 2 „

lumaciũ.cij.i.ceruical. vel ſcriptoꝛin.
Nlumbũ.bi.ẽ metallũ fragile ⁊ molle.⁊ ðꝛa

pila. eo ꝙ ex eo pꝛimũ.pilis factis maris al

titudo tẽptata eſt.Huiꝰ duo ſunt genera.

Plenus.na.nũ.i.diſtẽtus.coꝛpulentus.cõ 1 ge⸗
nigrũ ⁊ cãdidũ.ſed meliꝰ eſt candidũ JInd

pletus.⁊ ðꝛ a pleo. ples. Et pꝛoducit ple.

Ande Oꝛatius.Oẽ ſuperuacuũ pleno de
coꝛpoꝛemanat. R
leonaſmos pᷣm Bonatũ eſt adiectio vobi
ſuꝑuacua ad planã ſigtionem. vt ſic. Oꝛe

plumbe.bea.beũ.i.de plũbo exiſtens.
Plũbatũ.ti.i.plũbo aptatũ vel toꝛmẽtũ vł
flagellum de plumbo factun.
Pluralis.lis.ↄ.t.⁊ hle.dicit᷑ a plus.Inde

pluralit᷑. aduũ. Et hęc pluralitas. tatisv)

Plurimus.ma.mũ.dꝛa plus Et cõponit
cõplurimus.ma.mũ.qᷓ;ᷓplurimꝰ.ma.muʒ.

Pluris.9. t. ⁊ qᷓ re.ðꝛ a plus. Et cõpoit᷑ q;

pluris qᷓ;plure.cõpluris cõplure.ꝑpluris.
re. taãpluris.re.oĩa ꝓ valde pluris.
Plus pluris.ðꝛ a polys qð eſt pluralitas.⁊
eſt in ntõ actõ ⁊ vtõ.n.g.in ſingulari. Ina⸗

lijs vo caſibus tã in ſingulari qᷓ; in plurali

eſt ge.oĩs.in vna voce vel in diuerſis. Uñ
cum per tres caſus neutrũ genus obtineat
plus.Caſibus in reliquis obtinet oẽ genꝰ.
Et deſinit ablatiuus ſingularis in.e.vel in

i. vt plure vel pluri. Itẽ ntũs pluralis facẽ
plures vel plura. ⁊ antiquitas pluria. Itẽ
actũs pluralis facit in es.vel in is.plures.

vel pluris. Item plus eſt comꝑa tiuum de
multus. Vnde dicit Pꝛiſcianus.in.iij.li⸗
bꝛo. Plus quoq; videt᷑ eſſe compatiuum
huius nominis multus.ſed ſingłaris ntũs
non inuenit᷑ niſi neu.ge. luralis vo inue
nit᷑ etiam oĩs ge.hi ⁊ hęplures.⁊ hęc pła.
Antiqui tñ pluria dicebant. Suꝑlatiuus.
tñ ab h̊ ipſo oim generum inuenit᷑ plurimꝰ
manum.
Pluſculus.la.lũ.i.parũ pluſ.⁊ ðꝛa plus ad
dita culus.Et cõponit᷑ cõpluſculꝰ.la.lüũ.

Pluteũ.tei.ðꝛ a plãtis ꝗ ibi ſuſtentunt᷑ i.ta⸗
bulis ligneis a quibꝰ libꝛi ſuſtẽtant᷑.⁊ plu⸗
teũ eſt ſcriptoꝛiũ.ſuꝑ qð ſcribit᷑. Itẽ plute

um ðꝛ tabulatũ.vel cratis crudo coꝛio inte
xta.ꝗ in oꝑe faciẽdo oſtio obijcit᷑ ᷣm hug.
NPap̃. vo dicit NPuteus iterioꝛ ꝑs lecti ſcri
ptoꝛiũ. Plutei ſunt crates coꝛio crudo inte
xte.ꝗᷓ in opere faciendo oſtię iungunt᷑.ſed
magis eſt ᷣm vſum neu. ge.
Pluto.tonis.deus inferni d. Pluto gręce
latine dies vel diues dicitur quia infernuſ
omnia recibbit..

NViuuia. uię. ð qſi fluuia. a fluo fluis.qꝛ flu⸗

it. Maſcit᷑ eni de terrę ⁊ maris halitu ꝗ cuʒ
altius eleuata fuerit.aut ſolis caloꝛe ſoluta
aut vi ventoꝝ cõpꝛeſſa.ſtillat ad terram.⁊
eſt pluna lenta iugis aqua Inde hęc pluui
ola. lę. di.i.parua plui.
Pneumon gręce.latine ðꝛ pulmo.?Alpneu
mon. ð ſpũs ꝑ quẽ mouer᷑ ⁊ agitat᷑ ⁊ ape⸗
rit᷑ pulmo vt capiat flatunm.
NHneumonia.nię.doloꝛ vłtumoꝛ pulmonis

firmi paſcunt᷑ ⁊ a pochos.qð eſt pauꝑ ⁊

trophos.qð ẽ cõuerſio Inde hic ⁊ hęc. po

loci.⁊ ꝓducit phi.

NPoculũ.li.i.potꝰ.vel vas cũ qͥ bibit᷑ dꝛa

poto.tas.q̃ſi potulũ. MUD
Nodagra.grę.q̃d infirmitas pedũ.⁊ ðꝛ a

pes.⁊ agros.qð eſt tractꝰ vłagrios qð eſt
ferũ agreſte. immite.crudele.qſi retractio

pedũ.vel ferus doloꝛ pedũ.nã oẽ qð immi
te eſt. abuſiuie agreſte vocamꝰ Inde poda
ger.gra.grũ.Et podagricus.ca.cum.

Noderis.ris.f.g.veſtis ſacerdotalis.lineaa
coꝛꝑi penitus aſtricta.⁊ vſq; ad pedes de-

ſcendẽs. Vñ ⁊ camiſia ⁊ ſubucula ðꝛ.⁊ ðꝛ
a pos podis. Inde poderis q̃ſi pedibꝰ hę⸗
rens.⁊ coꝛ.pe. VUñ quidam.Talarem tuni
cam poderem cenſere memento.

Pogdex. dicig u. gi Elug co ꝙ feteat ⁊ ꝛ

a pedoꝛ.doꝛis.

nde Juuenalis. Sed po
dice leui. SDUMU

Nogdiũ.dij baculus ſuꝑ quem innitimur cũ
ſepe terram ferimus. Unde ⁊ poduʒ dicit᷑

vbicunq; innitimur.

Hoema.matis.pe.ꝓd.in ntõ.⁊coꝛ.in gtõ.

ꝓpꝛie eſt opus vniꝰ. lłʒ generalr ꝓ oꝑe poe

tę accipiat᷑. Inde poematicꝰ.ca.cũ.Sed

poeſis ẽ locus multoꝝ libꝛoꝛuʒ.

—

Poemaneꝰ.nea.neũ.i.in poemate manens

Poeſis.ſis.f.g.ipᷣa ars poetandi.vel ſigmẽ
tũ.⁊ ðꝛ a peo.qð eſt fingo Ael poeſis ẽ ma
teria totius carminis.in qua poeta verſat᷑.

Ael poeſis eſt opus multorum libꝛoꝛum.

Sed poema eſt pꝛopꝛie opus vnius.Et ꝓ
ducunt. e.poeſis ⁊ poema. AUnde in gręciſ⸗
mo ðꝛ.Arte poetria fũgoꝛ dũ fingo poema

IBye poeta vocoꝛ.ſit fictio dicta poeſis.
Moeta.tę.coĩs.ge.i.fictoꝛ ꝓpꝛie carminis.

alta verba loqns.⁊ ðꝛ a pęo.qð eſt fingo.

Inde hec poetiſſa.ſę.vxoꝛ poetę.velꝗᷓ fin⸗
git. Eadem ðꝛ hęc poetrida.dę.Et inð po

etridus.da.dũ.i.poeticus.Itẽ a poeta po
etricus.ca.cũ.Et hęc poetria.trię.id ẽ ars
poetica. YMU
PMole greęce. latine ðꝛ vẽdere.⁊ ꝓdu ꝓo.

Volemos ⁊ polemẽtũ.i.pugna ſiue belliꝗũ.
Polenta.tę.genus leguminis vel farina ſb⸗
tilis de fabis vel de tritico. vel de hoꝛdeo.

vel qdam cibus inde factꝰ ðꝛ polẽta.Et ðꝛ
a polis vel pollen pollinis. Et coꝛ. pᷣmam.
Vñ Perſius. Inuigilat ſiliquis ⁊ grandi
paſta polenta.i.farina mixta aqua.In hi⸗
ſtoꝛijs aũt ſuꝑ Joſue ðꝛ.Molẽta ſũt grana

toſta ⁊ manibus ↄfricata ad moduʒ grani

pilo tunſi.vnde ðꝛ polenta q̃ſi pilẽta. Qui⸗

dam tamen tradunt polentas eſſe pultes.

chotrophita. te. ̊ vel eſt dñs vel dña tak

P — 2 D sl M

de purgatiſſima farina factas. ⁊ dictam po

lentã a pollen.qð eſt purgatiſſima farina.
Polya.polyę.i.armentũ vel grex. Et ꝗlibʒ
pluralitas vel collectio equoꝝ vel alioꝝ iu
mentoꝝ vel generalłr beſtiaꝝ ðꝛ polya ⁊ ðꝛ
a polys qð eſt płalitas.

NHolyandrũ.dꝛi.n.g.i.cumulus terrę.vłſe⸗

pulcrũ.vł cęmiteriũ.⁊ ðꝛ a polio.lis.⁊ ãtꝝ
quaſi politũ antrũ.qꝛ ibi ſepulcra moꝛtuo
rũ poliunt᷑ ⁊ polyandrũ interpᷣtat᷑ multitu
do viroꝝ.a polys qð ẽ pluralitas.⁊ ãdros
qð eſt vir. Et ſᷣm H̊ ꝓpꝛie ðꝛ cemiteriũ ꝓpt᷑
multitudinẽ hoĩuʒ ihi ſepultoꝑ.

Polictoꝛ.toꝛis.m.g.ðꝛ a polys qð eſt pkali⸗

tas. ⁊ lictoꝛ toꝛis.qð eſt poꝛtitoꝛ cadauerũ
Et ſᷣm Papᷣ. Polictoꝛes ſunt humatoꝛes
oſſiũ.ſiue cadaueꝝ ſepultoꝛes. M
NPolydamas.mę.vel matis.m.g.i multicu⸗
ba ⁊ multigamꝰ qͥ plures vxoꝛes habebat.
ſicut fuit Eero qͥ dictus eſt polydamas nã
ðꝛ fuiſſe vir oiuʒ mulieꝝ.⁊ mulier oĩuʒ vi⸗
roꝝ.vtpote qͥ veſte talari ſepe indutus.ne
agnoſceret᷑.lupanar intraut.

NHolydectes.vel polydectꝰ.i.plła tinens.
ↄvꝛa polys qð eſt płalitas.⁊ dectes.quod ẽ

continens. rU
Polyloquꝰ.qua.quũ.pe.coꝛ.i.multiloquꝰ
verboſus vaniloquus.
Polymnia.ðꝛa polys qð ẽ płalitas.⁊ mni⸗
mon qð eſt memoꝛia. Et dicta eſt vna mu⸗
ſarũ.⁊ interpᷣtat᷑ plura recoꝛdans.
Nolymitꝰ.ta.tũ.i.textꝰ vel oꝛnatus multis
coloꝛibꝰ.⁊ rotundis imaginibus.⁊ ðꝛ a po
lys qð eſt pluralitas vel a polus.li.

Polymita. te. ꝗqdã veſtis ſic dicta ꝓpꝑt᷑ mul⸗
tos coloꝛes.⁊ imagines tungs i po⸗

lymitariꝰ.ria.riũ.i.variatꝰ. Vñ i ↄſtructõ
ne tabernaculi pᷣcipit᷑ vt illa fiant opere po
lymitario.Et h̊ polymitarius.i.ſculptoꝛvł
pictoꝛ in tali oꝑe.vel qui operat᷑ tales ve⸗
ſtes ⁊ ꝓducit penł. Vñ in auroꝛa & poly⸗
mita fuit oſcula dãdo pedi. Papᷣ. vo dicit
Polymita veſtis multi coloꝛis.a.rotundi
ta te ðꝛ qð eſt polus. Uð

—

Polyonos.ꝗdam herba quã latini herbam

ſanguinariã vocant.qꝛ miſſa in nares ſan⸗
guinem vomit.⁊ ð a polyyys.
PHolyos.ꝗ̃daʒ herba ꝗ a latinis ðꝛ oĩmoꝛbia
eo ꝙ multis moꝛbis ſubueniat.
Polypodiõ.dicta ẽ ꝗdã herba cꝰradix ẽ hir
ta ⁊ crinita vt ẽ polypꝰ ⁊ d a polypo piſce.
Polyptoton eſt multitudo caſuũ varietate
diſtincta. vt Litoꝛa litoꝛibus cõtraria. flu
ctibus vndas.Et nota ꝙ polyptoton grg⸗

NPolipus.pi.m.g.i.

ce. latine dicit multitudo caſuum. vbi ſcili
cet multi caſus ponuntur ſed diuerſi.vt in
pꝛędicto exemplo. ß
fetoꝛ ⁊ maxime qui ſolʒ
eſſe ĩ ciuitate.⁊ ðꝛ a polis ciuitas.⁊ pus qð
eſt putredo. Sed ponit᷑ ꝓ quolibet fetoꝛe.
Sicut in libꝛo mo. Oꝛatij. ꝓ fetoꝛe naſi.
vt ibi. Veluti balbinũ polipus agne Etr de
licentia poetica ꝓducitur pꝛima. Itẽ poly
pus ponit᷑ p quodã piſce qͥ multos habe⸗
bat pedes. Anñ Ouidius i.iiij.meta LVtq;
ſub ęquoꝛibus depꝛenſũ polypꝰ hoſtẽ. Et
tunc cõponit᷑ a polys qð eſt plalitas.⁊ pes
pedis.⁊ ꝓd.pᷣmã vt patuit ꝑ Ouidiũ. ſed
ꝓfetoꝛecoꝛ.eã. AUñ in gręciſmo ðꝛ.Eſ po
lipus naris.oſcedoq; ðꝛ oꝛis. Molipus eſt
piſcis.polipus fedatio naris.

Polis ꝓ ciuitate hᷣmã coꝛ.ſed ꝓ pluralitate

eã ꝓducit. Uñ VUrbs ẽ dicta polis. dicunt
plurima polys. Polis ꝓ ciuitate cõponit.
hec tripolis.tetrapolis.penta polis. hexa⸗
polis.neapolis.decapolis vndecapolis.i.
regio in ſe cõtinens. vel ciuitas ſub ſe hñs
tres vel ãttuoꝛ.vel q̃nq;.vł ſex.vel noueʒ.
vel decẽ. vł vndecim ciuitates.Et a pᷣdicld
deſcendũt adiectiua.ſ.tripolitanus.na.nu
Et h̊ tripolitanꝰ.ni.i.dñs vel eps illiꝰ ciui⸗
tatis vel ꝓuincię.a ſimiliter diſtingue eaꝗ
deſcendũt ab alijs. ð

Polyſyllabus . ba. bi i. pluriũ ſyllabax et

dỹ a polys qð eſt płalitas ⁊ ſyllaba Et coꝛ.
li. Unde in doctrinali. Quę polyſyllaba
ſũt bꝛeuies. baliſtaq; demes.Et in gręcil⸗
mo. Eſt plurale polys.⁊ ab hoc polyſylla⸗
ba dicas Et ponitur hic.po.bꝛeue cum ꝓ⸗

Nolylyntheton. eſt multis annexa aiũctio⸗

nib“ dictio vt. at paterq; nepoſq; Iteʒ
in pſalmo. Dñs ↄſeruet eum.⁊ viuiſicet en
⁊ btũm faciet eũ in terra.⁊ non tradat eum
in aiam inimicoꝝ eius. 3

Holyſenꝰ.na.nũ.i.pluriũ ſenſuũ vl ſignifi⸗

cationũ.vt h̊ verbũ cano ẽ polyſenũ.

Polyſtoꝛia.rię.i.płalitas hiſtoꝛiaꝝ VAVñ ⁊ q

dam liber quẽ Solin' cõpoſuit ex multis
hiſtoꝛijs vel compilationibus polyſtoꝛ di⸗
ctus ẽ.q̃ſi pluralitas hiſtoꝛiax.
Politicus.ca.cũ.i.ciuilis.⁊ ðꝛa polł qð ẽ ci⸗
uitas. Iñ hec politica cę. ſcia quę tractat ðᷣ
gubernatione ciuitatũ. Et H̊ politicus. ci.
liber vbi deſcribit vita vꝛbana Et politici
dicunt᷑ qui valent in policia. vel qui guber
nant ciuitates. coꝛ.sit.

Noliuus.ta. tij liniatus. oꝛnatus mundus

4

planat. ſculptus.⁊ ðꝛa polio.lis.
Wolyxenus.na.nũ.qð eſt pluriũ ſ- enſuũ vel
ſigtionũ.⁊ ð a polys qð ẽ pluralitas.⁊ xe
nos.qð eſt ſenſus. Inuenit᷑ qñq; polyxe⸗
mꝰ.ma.mũ.in eodẽ ſenſu.ſʒ lr̃a coꝛrupta ẽ.
Pollen.linis.vel h̊ pollenꝰ.ni.i.tenuis flos

farinę vel farina illa mutata ꝗᷓ volat in mo⸗

lendino amola. Inde pollineus.nea.neũ.
ve holline factus. vel ad pollinem pertinẽſ
7 coꝛ. li.
Pollex.licis.m.g.groſſioꝛ digitꝰ ⁊ dr a pol

leo.les.eo ꝙ polleat inter cetęros vtute et

poteſtate.Et coꝛ.li.in obliquis.

Pollinctoꝛ toꝛis.i.ſepultoꝛ moꝛtuoꝝ ⁊ ðdꝛ a

polingo.gis.q̃ſi pollutoꝝ vnctoꝛ.i.cadaue
rũ crematoꝛ Vñ Exech.xxxix. Bonec ſepe
liãt illud pollictoꝛes.Et h inc pollictoꝛium

rij. locꝰ vbi cadauera ponunt᷑. Et pollinct

cta.ctũ.i.funeratꝰ.ſepultꝰ.quaſi pollutus.
vnctus.i.cadauer crematůü.

NPolliones. poꝛtitoꝛes moꝛtuoꝝ dicunt᷑.

NHollutio.onis.i.deturpatio.inqͥnatio.ma⸗

culatio.ꝗ accidit aliqũ.qñ quis coꝛrumpit
in ſomno.

Nollutꝰ. ta.tũ.i.macłatdeturpatinqͥnatꝰ.

Pollux.lucis.qͥdã deꝰðꝛ qͥ bonũ oẽ credeba
tur donare. ꝓd.pe gti.

Holoſus.ſa.ſũ.i.altus vłſuꝑbꝰ.vłoꝛnatꝰ.

Polubzx. bꝛi. n. g. i. peluis.

VNomeriũ.ᷣrij.n. g. ⁊ Bpometũ.ti. ꝓeodem.

Molus.pli.ðꝛ a polio.lis. Doli ppe ſunt dueę

ſtelle in capite axis. Et dicũt᷑ a poliẽdo qꝛ
plani ⁊ rotundi ſunt.Et ponit᷑ polus qũq;
P cęlo.qꝛ politũ ⁊ ſculptũ eſt varijs ſtellis
Itẽ polus a rotunditate ðꝛ.vñ ꝓ rotundi⸗
tate ponit᷑ ⁊ coꝛ.po. Vñ Jure poli.nõ iure
foꝛi coia ↄſtat.ſupple oia. 3

Nomarii.rij. locus vbi poma reponunt᷑ et

ðꝛa pomũ.mi.⁊ hoc pomariũ mollis ⁊ liqͥ
dus cibus. vel potius ex pomis factus. et
hęc pomaria. dea pomoꝝ.
NHomellũ.li.di.i.paruũ pomum.

i. locus vbi poma creſcunt.⁊ ðꝛa pomꝰ Ał

ðꝛ pomeriũ locus pximus muro.q̃ſi poſt⸗
meniũ.vel quaſi poſtmuriũ.qꝛ poſt menia

vel poſt muros poſitum eſt.
Homilio.onis.vel pomo onis. i.venditoꝛ

pomoꝝ.vel pomoꝝ cuſtos. Pomiliões eti
am dicunt᷑ aquax vel lignoꝝ poꝛtitoꝛes q

vili pᷣcio.qᷓſi pomo ↄducebann.
Nompa. pe. f. g. i. laus magnificẽtia.gloꝛia
ꝓceſſio.ꝗ ſolet eſſe victoꝛibꝰ in triũpho vł

obſequiũ funeris. Et bompe dicuntur lu⸗
doꝛum imagines. Et dỹ a greco pompei. i.

publiceoſtentari. Inde pompa qſi publiee
oñſa.Et victoꝛia ꝑcedit pompã.qꝛ ituris

ad certamẽ pᷣmiũ ⁊ votum victoꝛię ꝓmitte
bat᷑. Inde põpoſus.ſa.ſũ.i.ſuꝑbꝰ.altꝰma

gnificus Inde põpoſe aduũ.Et hęc pompo

ſitas.tatis. Itẽ a põpa ðꝛ põpaticꝰ.ca.cũ.

pe.coꝛ.i.pompoſus.

—

Nõpatoꝛ.toꝛis.qͥ.aliqd ſuꝑbe ⁊ ſſi,⸗ üptuoſe

NHompeiꝰ.pei.qͥdã nobilis int᷑ reliqͥs (agit
ſcellẽs romanus.qͥ multotiens pompã du
xit.ſed poſtremoa cęſare victꝰ eſt. .
Pompula.lę.di.i.pua pompa.

„ — ☛,

Nompulenius.ta.tũ.i.põpa plenus.põpo

ſus. Inde hęc põpulentia.tię.i.ſuꝑbia.

Av

NHomolũ.li.i.paruũ pomludl.
Nomus.mi.arboꝛ qdã.Et h̊ pomũ.mi.fru
ctus pomi arboꝛis.Et notandũ ꝙ oiĩs fru⸗

ctus : pomũ.ſed ꝓpꝛie coꝛticẽ mollẽ hũs

licet ſpaliter poma dicunt᷑ mala.

Pundo indeclinabile.n. g. q̃dã moꝛbo et

ꝓ pondere.⁊ Z a põdus. VUñ in vita beati
Nicolai hr̃ ꝙ auri pondo trium virginum
ademit pudoꝛem.

Nondus. deris.n.g. onus vł qᷓuitas.vłqð
trutinat᷑ ⁊ mẽſurat᷑.⁊ ðꝛ a pondeo.des.qꝛ

in ſtatera liberaꝝ ponderat.hinc ⁊ penſuʒ

ðꝛ.q̃ſi ponſũ.Sʒ abuſiue pondꝰ vna libꝛa

vel vnꝰ as eſt Inde põduſculũ.li.di.i.par

uũ pondꝰ. Et ponderoſus.ſ a. ſü. ⁊ hec põ/
deroſitas tatis.Et nõ ꝙ ſunt diuerſa noia

ponderũ.ſtrutina.ꝗͥ ⁊ moneta ðꝛ.⁊ ſtatera

campana.examen.calcus.ſiliqua.ceratin.
obolus.ſcrupulus.dꝛachma.cochlear.ol.

che.ciathus.ocitabulũ.denarius.ſolidus

ſextula. ſtatera. qdrans. ſichel. vncia. libꝛa

mna. talentum. centenarum.
Pons.põtis.m.g.i.iter ſuꝑ fluuiũ.ſcalana
uiũ.ędiſiciũ vltra aquã vłaliquã vallẽ ⁊ ðꝛ
a pono.nis.qꝛ ad traſmeãdũ ponii.
Nontellꝰ.li.illud cui aliqͥd initi.⁊ ðꝛ a põs
Honticulus.li.di.i.paruus pons.
NPõtifex.ficis.i.epᷣs vel ſacerdos.⁊ ðꝛa põ⸗
tifico.cas.q̃ſi põtẽ vel iter alijs facis.
NPõõtificatꝰ.tus.tui.dignitas vłofficiũ epᷣi.

NPontius interpᷣtat᷑ declinãs ↄſiliuʒ. Fugit

vtiq; conſiliũ iudęoꝝ.accepta eni aqua la⸗

uit manus ſuas dicẽs. Innocens ego ſuʒ a
ſanguine iuſti huius.Et ðꝛ a pontus inſu⸗
la de ꝗᷓ oꝛiundus fuit.Eo vo tpeq̊ xpᷣs cru

cifixꝰ eſt ꝓuincię ſyrię pᷣſidebat.
Pontus.ti.m.g.i.mare.⁊ ðꝛ a ponte ꝑ ↄtra

riũ.qꝛ nõ poſſit pontari ſiue ibi pons ſieri.

Velðꝛ pontus q̃ſi.punctus.a pũcto. Pꝛo
prie enim pontus dicitur mare bꝛeue quaſi

.

ad modũ puncti. Inde h̊ pontulus.li.di.?
p pontus.ti.ꝗdam inſula.eo ꝙ ſit in ponto
Inge ponticus.ca.cũ.Et hęc pontica.cę.

ꝓ quadam gemma.

Popa.pę.i.pinguedo.ſʒ ponit᷑ qũq; ꝓ pin⸗

gui.vel craſſo.vel graui.ſpiſſo.
Popeanũ.ni.n.g.eſt qͥddã vnguentuʒ.vel
medicamentuü ad ꝓpuocandũ cutiſcandoꝛẽ
⁊ eſt craſſũ. Añ Juuenalis parte tumet fa⸗
cies.aut pinguia popeana ſpirat.
NHopellus.li.di.ꝑuus ppłs. Vñ Perſius.
Añ diem blando cuidã lactare popello.
Popina.nę.i.coqͥna.⁊ ðꝛ a popa.qꝛ ibi tra
ctat᷑ pinguedo.⁊ ꝓd.pe. Vñ Juuenalis.
Sed cum puigiles placet inſtaurare popi⸗
nas. Inde popinarius.ria.riũ.ad popinã
ptinẽs.Et h̊ popinarius.narü.i.coquꝰ Et

hec popĩaria.i.coq̃.vide etiã ifra i ꝓpina.

NPopino.onis.gluto luxurioſus.ãbꝛo deuo
ratoꝛ.coquꝰ vł leccatoꝛ qͥ frequẽtat coòͥnã
Vñ Oꝛatiꝰ Imbecillis iners ſi quid viſ ad
di popioon.

PHopiſma matis.n.g.idẽ eſt qð popeanum

Atẽ popiſma eſt extrema ꝑs coitus dũ pin
guedo exit.vel ſemen qð emittit᷑ in coitu.
Et hinc ponit᷑ ꝓ coitu. Añ Juuenal Pꝛę⸗
bebit vati crebꝛũ popiſma roganti.
Poples.plicis.m.g.i.genu.vel potius cur⸗
uatura ſub genu.⁊ ðꝛ poples.qꝛ poſt plicã
i.flexaturã habet ⁊ coꝛ.pe.gti.
Pplaris.ↄ.t.⁊ G̊ re.ad ppłm ptinens.vłfa⸗
miliaris Oapᷣ.aũt dicit. Pplaris.i.ſuper⸗

bus.inflatuſ. ventoſus arrogãſ.immemoꝛ

incertꝰ.ambitioſus.⁊ ðꝛ a ppłs.
NPopulona.nę.i. Juno.⁊ ðꝛ a pplłs ꝓvulgo
qꝛ credebat᷑ tutari ppłim.
NPopulonia.nię ꝗdam ciuitas. dicta ſic ab

abundantia pploꝝ.vel qꝛ populona·i. Ju

no ibi colebat᷑. H
NHopulus.li.ðꝛ a polis qð eſt ciuitas. Eſt
eni.pplus humanę multitudinis cetus.iu⸗
ris ↄſenſu.⁊ ↄcoꝛdi coione ſociatus Ałpo

pulꝰ ẽ collectõ tã nobiliũ qᷓ; ignobiliũ eiuſ⸗
dẽ ciuitatis Sʒ plebs ẽ collectio tm̃ ignobi

liũ.Et ðꝛ a pluralitate.quia plures ſuntig

nobiles qᷓ; nobiles. Vel ðꝛ a pleo.ples.qa
plebs replet. Aulgus eſt paſſim inhabitãſ

multitudo a volendo.quia quiſq; facit qð
vult Tribus tm̃ dicunt᷑ turmę ⁊ congrega
tiones diſtincteę ppłoꝝ.ſic dictę.qꝛ in pꝛici⸗
pio romani fuerunt a romulo diſpertiti tri
farie.ſ.inſenatoꝛes.milites.⁊ plebem ꝗᷓ tũ

tribus multiplicatę.pᷣſtinũ retinent nomẽ.

Eta pplłs ðꝛ populoſus.ſa.ſi.i.plenus po

puł. Jũ heęc ppłoſitas.tatis.i.pploꝝ abun
dantia. JItẽ a pplłs populatꝰ.ta.tũ.i.pplo
habitatus vlplenꝰ. Inde hęc pplatio oniſ
ppłi abundãtia.vel ꝓpꝛietas ꝗᷓ aliqͥd ð᷑ꝛ po
pulatũ. Itẽ inuenit᷑ hec pplłs.li. ꝓ quadã
arboꝛe vel trüco.⁊ tunc ꝓducit pꝛimã.ſed
ꝓ vulgo coꝛripit eã. AUnde ppłs eſt arboꝛ.
ppls collectio gentis. płs ꝓ arboꝛe dici⸗
tur a polys qð eſt pluralitas.qꝛ ex eius rna⸗
dice multitudo pullulat ⁊ creſcit ac naſcit᷑.

Vñ Ouidiꝰ. Ople viue pᷣcoꝛ ꝙ ↄſita mar
gine ripę. Inde populeus.lea leũ. Et po⸗
pulinus. na.nũ.in eodẽ ſenſu. AUñ Geñ.iij
Tollẽs Jacob virgas populeas.Et h po⸗
pulentũ.ti. locus vbi ppłi creſcunt.
Poꝛca. cę.f.g.terra illa ꝗ eminet inter duos
ſulcos. ⁊ ð: a poꝛus.ri.Sed qð defoſſũ eſt
j̃ lira. IJdẽ ⁊ ſulcus.Et ðꝛ ſic qꝛ cũ poꝛca

fit. terra eleuat᷑. ⁊ ita aperit᷑ ⁊ manifeſtat᷑.

lhHec ⁊ alio noĩe ðꝛ crebꝛo.bꝛonis.qꝛ aq̃ cre

—

bꝛo ꝑ ipᷣam decurrit. Inde hęc poꝛcula.lę.
di. Item poꝛca.cę.ðꝛ ſu.
Poꝛciſtetũ.ti.n.g.locꝰ vbi poꝛci ſtant.ſ.ſta⸗
bulũ poꝛcoꝝ.⁊ ðꝛ a poꝛcus.
Poꝛcitoꝛ.toꝛis.qͥ fac poꝛcas.Et cõponit᷑ i-
poꝛcitoꝛ.toꝛis.ꝓ eodeYe.

NPoꝛcula.lę.di.i.pua poꝛca.

Poꝛcus.ci.ðꝛ a purus.cata antiffraſim.qa
mime ſit purus.vñ ⁊ poꝛcꝰ ðꝛ.q̃ſi puro ca⸗
rẽs. Ałðꝛ poꝛcus.q̃ſi ſpurcus ⁊ immundꝰ
qꝛ ingurgitat ſe ceno.⁊ luto ſe ĩmergit.vñ

18: poꝛcus.q̃ſi pus cuſtos.⁊ ẽ etymo. IJñ

poꝛculus.li.⁊ poꝛcellus.li.di.Et hęc poꝛ⸗
ca. ⁊ poꝛcula.⁊ poꝛcella.Itẽ a poꝛcus poꝛ⸗

cinus.na.nũ.Et h̊ poꝛcariꝰ.rij.Et hęc poꝛ

caria. rię.cuſtos poꝛcoꝛ?. ẽ
NMoꝛiſma.matis.i.aptio.⁊ ðꝛa poꝛꝰ.ri. Vñ
⁊ illumiatio ſenſuſ ðꝛ poꝛiſma Et etiã regu
le.quas geometre ſupponunt ad aliquid
oſtendendũ dicunt᷑ poꝛiſmata.eo ꝙ aperi⸗
ant ⁊ illuminẽt mentẽ lectoꝛis Moꝛiſma eti

am dꝛſſtus vellurrum. —T
HNoꝛme. mei.i. poꝛtꝰ vbi freqnt᷑ meat᷑. Uel

poꝛme.i.nauta qͥ ꝑ vadũ vł poꝛtũ poꝛtat
hoies vltra fluuiũ ⁊ ð a poꝛtꝰ⁊ meo.as.q̃i
poꝛtũ meãs. Vñ ⁊ Charõ poꝛtitoꝛ aiaꝑ vl
tra paludẽ infernalem ð poꝛmeus.
Poꝛmina.i.foꝛnicatio.
oꝛphirio. onis. vel poꝛphyrius.rij. ꝓ qᷣͦ ſe
ptuaginta interpᷣtes tranſtulerũt pelicanũ
auis eſt ꝗdam.ꝗ in lege comedi pꝛohibeat᷑
7 pdu. pe. gtiiiiitii.
Poꝛrigo.ginis.pe.ꝓd.ẽ infirmitas ꝗ ſolet
poꝛcis cõtingere.⁊ ð: a poꝛcus. Ułdicit a

poꝛrigo. gis. qꝛ de vno poꝛrigit᷑ ad aliũ Et

ponit᷑ generalr ꝓ moꝛbo ⁊ vitio capitis ca
risẽ facientẽ.ſ.ꝓ ſcabie. Inde poꝛriginoſus
ſa. ſũ.i.poꝛrigine plenus.vel ſcabioſus.

Poꝛrũ.poꝛri.n.g.in ſingulari.ſed iĩ płlali hi
poꝛri. ⁊ hęc poꝛra.ꝗdã herba.⁊ ðꝛ a poꝛri

go.gis.qꝛ in longũ poꝛrigit᷑. Inde h̊ poꝛru
lũ.li.di.Et poꝛroſus.ſa.ſũ.poꝛris plenus.
Et hoc poꝛrariũ.rij.locꝰ vbi poꝛri creſcũt.
⁊ abundant.Et hęc poꝛrata.tę.cibꝰde poꝛ
ris. Itẽ hoc poꝛrũ.ri.ꝗdaʒ infirmtias ꝗ fit
in manibꝰ vlł in pedibꝰ ad ſimilitudinẽ poꝛ⸗
roꝝ.Et poꝛro aduerbiũ.qꝛ eni poꝛri plan⸗
tant᷑ ↄſequenter.ſ.vnũ poſt aliud.iõ inde
ð poꝛro.i.ↄſequenter.adũ.oꝛdinis. NRoꝛ⸗

ro etiã ð certe.vł valde vel longe.vel ſed.
Poꝛta.te.f.p.ðꝛ q̃ aliqᷣd expoꝛtat᷑ vłimpoꝛ⸗
tat᷑.⁊ eſt ꝓpꝛie vꝛbiũ ⁊ caſtroꝝ.et dr a poꝛ⸗

to.tas. łpoꝛta ð a poꝛtatõe aratri ⁊ ᷣm
H̊ poꝛta eſt ꝓpꝛie tm̃ vꝛbiũ ⁊ ẽ tractum a cõ
ſuetudine antiqͥꝝ.Antiqtꝰeni qñ deſigãbãt᷑
muri ciuitatis.trahebat᷑ aratrũ ĩ giro.⁊ fie

bat aratiũcula vbi muri debebãt ędiſicari.

vbi aũt debebãt eẽ poꝛtę ſuſtollebat᷑ ⁊ poꝛ
tabat᷑ aratrũ.vñ poꝛta ðꝛ ab aratro poꝛta⸗
to. Inde poꝛtarius.rij.cuſtos poꝛtę.
Poꝛtella.lę.di.i.parua poꝛta.
NPoꝛtenſis.ſis.m.g.i.ianitoꝛ.

Noꝛtentũ.ti.neu. ge.i.monſtrũ ⁊ ðꝛa poꝛtẽ
do. dis. Inde poꝛtentuoſus.ſa.ſũ.i.mon⸗

ſtruoſus. Et nõ ꝙ poꝛtẽtũ nõ eſt ↄtra natu
ra natũ.vt Varro dic̃. Nã nihil ↄtra volũ
tatẽ dei ꝗᷓ natura ẽ oiuʒ reꝝ põt fieri.ſed eſt
poꝛtẽtũ nõ ↄtra naturã.ſʒ ↄtra qð eſt nat᷑a
Itẽ poꝛtẽtũ ꝓdigiũ.mõſtꝝ.⁊ oſtẽtũ diffe⸗
rũt.HNã poꝛtẽetũ ðꝛ.qꝛ aliqͥd pꝰ oñdit ꝛo⸗

digiũ. qꝛ poꝛro dicat.i.futura pᷣdicet. Ael

poꝛtẽtũ in terra.ꝓdigiũ ĩ ceęlo.q̃ſi ꝓcul a di
gito. Vel poꝛtẽtũ qð poꝛro futurũ ſiẽt. p⸗
digiũ qð deuaſtationẽ ſiꝗt. onſtruʒ qð
ſtatim mõſtrat qð apparet. Oſtẽtũ qð ali⸗
qͥd futurũ demonſtrat Et hęc ꝓpꝛietas eſt
ſz abuſiõe autoꝝ plerũq; coꝛrpit᷑. Itẽ dria
eſt int poꝛtẽtũ ⁊ poꝛtẽtuoſũ.qꝛ poꝛtẽta ſũt
ꝗᷓ traſſigurant᷑.ſiẽ fert᷑ in libya mulierẽ pe⸗

piſſe ſerpẽtẽ. Moꝛtẽtuoſa vᷣo ſunt ꝗ leuem

ſumunt mutationẽ.vt natus cũ ſex digitis
NMoꝛticulus.culi.baculus ꝑpuꝰ a d poꝛtandũ

habilis. ⁊ za porto.tas.Et h̊ poꝛticułꝰli.
vel poꝛtuſculus.li.malleolus ĩ naui.cum q̊ͥ

gubernatoꝛ dat ſignũ remigantibꝰ in vna
vel ĩ gemina percuſſione ”M
MHoꝛticꝰ.cus.cui.f.g.i.domus illa ꝗ eſt fo⸗

ribus. ⁊ ðꝛ a poꝛta.tę.quia ibi tranſitꝰſit ꝰ

non ſit ibi ſtandũ.quaſipoꝛta.
Poꝛtio.onis.f.g.i.ꝑs vel partitio.

Poꝛtitoꝛ.toꝛis.i.ianitoꝛ ⁊ ðꝛ a poꝛta. Item

NPoꝛtula.lę.di.i.pua poꝛta.

*

poꝛtitoꝛ.i.poꝛtatoꝛ.⁊ tũc ðꝛ a poꝛto.tas.

Poꝛtunus.ni.m.g.qdã deus marinꝰqͥ poꝛ
tubꝰ peſt. ᷣm fabulas.Et poꝛtunꝰ na.nuʒ.
i.quietus trãaquillus.

—₰.

Poꝛtuoſus.ſa.ſũ.i.poꝛtubꝰ plenꝰ .⁊ abun⸗
dãs. Inde hęc poꝛtuoſitas.tatis.

Poꝛtꝰ.tus.tui.m.g.i.ſtatio nauiũ tuta ⁊ cõ

tinua.⁊ ðꝛ ſic a depoꝛtãdis cõmertijs queʒ
locũ a baiulãdis cõmercijs baias vo cabãt
antiqͥ. Et ẽ ꝓpꝛie poꝛtus locꝰ ab acceſſuvẽ
toꝝ remotus vbi naues hyemant. Et facit
dtus ⁊ ablatiuꝰ in vbus.poꝛtubꝰ. Vñ Ju⸗
dicl. v. ⁊ in poꝛtubus moꝛabafß.

Poꝛꝰ.poꝛi.mimũ ⁊ ſubtile foꝛamẽ in coꝛꝑe
qð ſudoꝛ emanat. Iñ poꝛoſus.ſa.ſuʒ.i.
plenꝰ poꝛis.vm Hug. Mapᷣ. vo dicit. Po⸗
ri meatꝰ.qͥdã tranſitus.vel vię in carne vel
oſſe ſubtilioꝛa foꝛamina.
NPos podis dicũt gręci.inde nos dicimꝰ peſ

dis. MPos etiã inuenit᷑ ꝓ pot. Anð Caco.
Hoc bibe qð pos ſis ſitu vis viuere ſanꝰ.
Et cõponit᷑ cõpos.impos.pſᷣpos.Noſſum
aũt non cõponit᷑ a pos ſed a potis.

Poſitiuꝰ gradus ðꝛ eo ꝙ ponat᷑ pꝛimꝰin cõ

ꝑationis gradibꝰ.quaſi fundamentũ gra⸗
ðuũ.vel quaſi depoſitiuus.qꝛ deponit ca⸗
ſum.vt doctus.ctioꝛ.ſimus.

Poſſeſſio ᷣm Aco.C.de acqͥ.⁊ retinẽ.poſ.ẽ

coꝛpꝑalis rei detentio coꝛꝑis ⁊ ai ⁊ iurisa⸗
miniculo ↄcurrente.vel ſic. Eſt ius q̃ddaʒ
q̊ͥ aliquis rem coꝛꝑalẽ vere in ptãte hʒ. Et

ðꝛ coꝛꝑpalis rei iõ.qꝛ ſola coꝛꝑalia poſſidẽt᷑

Jnco Palia aũt dicunt᷑ quaſi poſſideri.⁊ q̃
i tradi ꝑ patientiã ⁊ vſum. Nã incoꝛꝑalie
nõ poſſunt coꝛꝑalit᷑ appꝛehẽdi.ſicut iura ⁊
ſeruitutes.⁊ iõ non poſſident᷑.c.ↄqſtus.ð

fo. cõpe.in glo.ff.de vſuca.l.ſequit᷑ · S·ſi vi

na. Et tñ ſᷣſcribun.
NPoſſeſſiões ſũt agri.fũdi late patẽtes.pub⸗

lici. puati. qs etia initio qͥſq; vt potuit occu

pauit atq; poſſedit. vñ nũcupati ſunt.
Poſſeſſiuncula.lę.di.i.pua.poſſeſſio.
Poſtela.lę.f.g.i.coꝛrigia ꝗ ſub cauda e tẽ⸗
dit᷑. ſiẽ antela ꝗᷓ ante tẽdit. Et ðꝛ poſtela q̃⸗
ſi pꝰ fellaʒ. ⁊ ãtela.q̃ſi añ ſellã.Et vᷣm h põt

dici ſic. qͥdlibet oꝛnamentũ eqͥ añ vel retro.

vel mantica ꝗ ante poꝛtat᷑ vel retro ⁊ pꝛo⸗
ducit penuk.
Poſterioꝛa.rioꝝ vocata eo ꝙ retro ſunteta

vultu auᷣſa. ne duʒ illa purgant᷑.inqnemur

—

aſpectu. Et ſunt ppꝛie ipe podex.
Poſteritas tatl.f.g.i.gꝗdꝰſbᷣſtitutõis.ſ.ꝓge

nies. vł ꝓpagatõ filioꝝ ĩ nepotes.vłnepo⸗

tũ ĩ ꝓnepoteĩ Nã poſteritaſ a nepote ĩcipit
q̃i poſtẽa ętas.łpoſteritas ſeq̃ns generatõ
Poſterꝰ.ra.rũ.i.ſeq̃ns.Et cõponit᷑ ſpoſte⸗
rus.ra.rũ.i.trãſũſus.nõ rectꝰ ñ recto dꝛdi⸗

ne diſpoſitꝰ.qñ qͥ dʒ eẽ poſterioꝛ fact ẽ pᷣoꝛ.

Poſthac ꝗ̃dã vocũ irregularis ↄgeries ſeu
aggregatio videt᷑ eſſe.fungẽs loco vni di
ctionis.i.poſt. VUñ ad HHebᷣ.iiij. Nunq; de
alia loq̃ret᷑ poſthac die. Ael hac eſt ibiſyl⸗
labica adiectio.

Poſthepthemimeris. ris.f. g. qdã ſpẽs ceſu

rę.qᷓ ꝓducit᷑ ſyllaba naturalr buis poſthe⸗
pthemimerim.i.in pꝛincipio qͥnti pedis.ſic
pheptoemimeri ĩ pncipio q̃rti vt h Qð pax

lõga remiſerat arma bona reꝑpabant.

NMoſthumꝰ.mi.⁊ hęc poſthũa qͥ vłq̃ naſcit
poſt hũationẽ pr̃is.i.poſt obitũ.⁊ coꝛ.pe.

AVñ quidã Poſthumꝰ eſt natꝰ poſt exeqᷣaſ

genitoꝛis Et virgiliꝰi.vj. Tu poſthuma ꝓ

les ⁊c. Impꝛope aũt qͥlibet ðꝛ poſthumꝰ qͥ

naſcit᷑ pꝰ teſti ſᷣm Aco.C.e.ti.poſthumꝰ
etiã ðꝛ nepos qͥ poſt humatõʒ aui natus eſt
ꝓpꝛio pr̃e ſuꝑſtite.⁊ ille ꝓpe ðꝛ nepoſthu⸗
mus qſinepos poſthumus.
Poſtica.cę.f.g.ðꝛlatẽs ingreſſus a ꝑte po⸗
ſterioꝛi. ⁊ ð a pꝰ.⁊ B poſticũ.ci.idẽ.⁊ ꝓd.
pe. Vñ Oꝛatiꝰ.Atria ſeruãtẽ poſtico falle
clientẽ.⁊ hoc poſticiũ.cij.ꝓeodẽ. Añ Da
nieł.xiij. Irruer̃t famuli ꝑ poſticiũ vłꝑ po
ſticũ m aliã lr̃am. Itẽ a pꝰ poſticꝰ.ca.cuʒ.
i. vlterioꝛ vła poſterioꝛi factꝰ. Vñ ꝑſiꝰOc
cipitiq; ceto poſtice occurrite ſamne.
Poſtis.ſtis.m.g.i.latẽs ingreſſus a ꝑte po
ſterioꝛi. ⁊ dicũt poſtes. eo ꝙ poſt oſtiũ ſtẽt
Inde poſticulus.⁊ h̊ poſtellꝰ.⁊ hęc poſte⸗
rula. lę. oia dimi.
Noſtliminiũ.nij.i.reuerſio ð exilio ad iura
ꝗ amiſerat vłius qð qͥs vẽdicat ſibi ſuꝑ re
bus ſuis poſt reuerſionẽ de exilio. Iñ po⸗
ſtliminiꝰ. nia. niũ. qͥ poſt captiuitatẽ reü⸗
ſus iura ſua ꝗᷓ amiſerat recepit. Uñ pꝛudẽ⸗
tiꝰ.ũc poſtliminio redeuntẽ ſuſcipit alto
Noſtpᷣdie.i.altera die poſt tertiã diem.vᷣm
Papᷣ. Vel ᷣm Hug.Noſtpᷣdie.i.hodie.
Poſtremꝰ.de multis ðꝛ.poſterioꝛ de duobꝰ
⁊8 a poſt.qð comꝑat᷑ pꝰ poſterioꝛ poſtre
mus. Inde poſterius poſtreme vłpoſterri
me.⁊ hec poſtremitas tatis.Et poſtremus
qñq; in vi poſitiui accipit᷑.⁊ cõꝑat᷑ poſtre⸗
mus.mioꝛ.ſimꝰ. Inde poſtreme.miꝰ.ſime
adũuũ.Et poſtremo.i.ad vltimũ.adũu.tẽꝑis

vel oꝛdianis.
Poſtridie.i.pꝰ treſ dies.⁊ ðꝛ a pꝰ⁊ triſ ⁊ die
Hoſtulatio eſt alicuiꝰꝑſonę ad dignitatẽ vł
ſocietatẽ fr̃naʒ canonica facta vocatio.vel
ꝑſonęad eligendũ petitio ꝗᷓ eligi nõ poteſt
Ael ſic ᷣm Goff.eſt gre petitio.
PHoſtulaticiꝰ.cia.ciũ.qͥ freqnt᷑ poſtulat vel
NHotẽs tẽtis.oĩs.g.i.rebꝰ late pa (poſtula᷑
tẽs. Iñ potẽtia.tię.i.valitudo firmi coꝛꝑiſ
NPotẽtatus.tus.tui.i.potẽtia vł. (vłptas.
ptãs dñatoꝛis opus ſualidduů.
Poteſtas.tatis.qð qͥs põt.⁊ id ꝑ qð qs põt
⁊ ille qͥ põt. Iñ poteſtatiuꝰ.ua.uũ.i.potẽs
vłqͥ videt᷑ dignꝰ ptãte ᷣm Hug.apᷣ. vᷣo
dicit. Mtãs ðꝛ qꝛ pateat illi qͥcqᷣd velit o
teſtas ab eo qð eſt poſſe nomẽ accepit.⁊ vt
ðꝛ in gręciſmo.Si recte dicas ſolet eẽ potẽ
tia ſani Bicq; ptãtẽ digni. da poſſe cui vis
Et nõ ꝙ ſicut ſubſtãtiuũ recipit adiectiuũ.
vt bonus hõ.ita h̊ verbũ ſũ vt ſum bonus

1 ſumus boni.ita ꝙ nullũ aliud ſubſtãtiuũ

eſt ibi neceſſariũ.⁊ hoc in pᷣma ⁊ ſcðᷣa ꝑſõa
ſed non in tertia. Uñ põt dici. Ego ptas ſũ
bonus.ita ꝙ adiectiuũ recipiat verbũ tim

ratione ſuppoſiti ↄſignati. Sʒ in tertia ꝑ⸗

ſona male ðꝛ. NPtãs eſt bonus.qꝛ verbum

tertie ꝑſonę non hʒ in ſe ſuppoſitũ finitum
Ptãtes etia vt dicit Gꝛegoꝛius vocant᷑ hi

angeli qͥ ̊ potentiꝰ cęteris in ſuo oꝛdine re⸗
ceperũt.vt eoꝝ ditioni vtutes adũſę ſubie
ctę ſint. q; ptate refrenant᷑ ne coꝛda hoiuʒ
tẽptare pᷣualeant qᷓ;tum volunt.
Potatio.onis.⁊ hęc potio.onis.ꝑ ſyncopã
Etẽ potio idẽ qð potatio vł oↄfectio ex vi⸗
no ⁊ herbis vel medicina.⁊ ðꝛa poto.tas.
PHoiis.tis.2.t.⁊ G pote.i.poſſibił vłpotẽs.
Et cõꝑat᷑ potis.tioꝛ.ſimꝰ.⁊ hęc cõꝑatõ eſt
tm ſ̃m vocẽ.qꝛ ſigtio mutat᷑.potioꝛ ei ⁊ po
tiſſimꝰ.i.melioꝛ ⁊ optimꝰ. Iñ potiter.tiꝰ.ſi
me.adu.⁊ potiſſime qũq; ponit᷑ ꝓꝑ maxime
vłpᷣcipue ᷣm HHug. apᷣ.vo dic. Potioꝛ
melioꝛ.ſuꝑioꝛ.altioꝛ.valẽtio.
Potomiũ.mij.eſt nauigiũ fluuiale tardũ et
que.qð non niſi remigio ꝓgredi põt.hinc
etiã traiectꝰ ðꝛ.extẽtus eſt eni ⁊ latus.

Pꝛagm.matis.n.g.i.cãa Inde pꝛagmatic
ca.cũ.i.cãtiuꝰ.vel cauſidicꝰ ſᷣm Hug.a
pi. etiã dic. ꝛagma gręce.latine cã ðꝛ Iñ
⁊ pꝛagmatica dicunt᷑ negocia.⁊ actoꝛ caſa⸗
rũ ⁊ negocioꝝ pꝛagmaticꝰ noĩiat᷑.
Pꝛagmatica ſanctio ðꝛ cauſa in conſiſtoris.

pꝛincipis vẽtilata coꝛã ꝓcerib ſacri pala⸗
tij. ⁊ eſt ↄſtitutio quã imꝑatoꝛ cõſilio ꝓce⸗
rũ ſtatuit ſeu ſanxit.qñq; etiã ðꝛ ↄfirmatio
in ſcriptura facta ab imꝑatoꝛe cũ cauſę co⸗
gnitione ſuꝑ ↄtractu ꝑmutationis.vt in.c.

i.de rerũ ꝑmu.in glo.Et pꝛagmaticũ ſac?
eſt pꝛincipis reſcriptũ.vt in.c.fundamẽta

de elect. li. vy.

Yi:agmaticarij ſũt qſcribunt pꝛagmaticas

ſanctiones. ⁊ alio mõ dicunt᷑ ſcrinarij vel
mgi ſcrinioꝝ.vel ſcrinioꝝ memoꝛiales eo
ꝙ adeptã ſcripturã ſanctiõis in ſcrinio po⸗
ſitã cuſtodiebãt ad memoꝛid.
Pꝛandeũ.dei.ꝗdam ona.⁊ ðꝛ a pꝛandium
NPꝛãdiũ.dij.ðꝛ qſi paratũ ab apparatu edẽ⸗
di qꝛ plura in mane ꝑant᷑ qᷓ; ĩ ſero ad come⸗

dendũ.⁊ olim ꝓpꝛie dicebant᷑ pꝛãdia oiuʒ

militũ.ſ.cibus añ pugnã.q̃ſi cito paratũ.ſʒ
nunc ðꝛ comeſtio in tertia. Inde h̊ pꝛandio
Mꝛãſoꝛiũ rij.n.g.domꝰ vłlocꝰ vbi pꝛandet᷑.
Nꝛanſus.ſa.ſũ.accipit᷑ actiue.i.qͥ pꝛãdet.⁊

tũc deſcendit a pꝛandeo.des. Iteʒ accipit᷑

paſſiue.pꝛãſus.i.comeſtꝰ ↄſumptꝰ.⁊ tunc
deſcẽdit a paſſiuo iſtius vbi.qð inuenit᷑ in
tertia ꝑſona.ſ.pꝛandet᷑ pꝛandeba.
Pꝛaſis vel pꝛaſin grecę.latine ðꝛ viride Jñ
pꝛaſis ðꝛ creta viridis.
Pꝛaſius.ſia.ſiũ.i.viridis.⁊ ðꝛ a pꝛaſis.⁊ ;
pꝛaſius.ſij.quidam lapis viridiis.
Pꝛatũ.ti.n.g.locus vbi creſcũt gramina ꝓ

na admiſtrans.⁊ ðꝛ a paratꝰ.q̃ſi paratũ.qꝛ

paruũ exigit laboꝛẽ culturę. Iñ h̊ pꝛatellũ

li.⁊ H̊ pꝛatulũ.li.⁊ H̊ ⁊ hęc pꝛatẽſis.⁊ h ſe.⁊
hH pꝛatũ pꝛati.q̃ddã caſtꝝ qꝛ herba pꝛatenſi
abundat.vłqꝛ in pꝛato fuerit ↄſtructũ.Jñ
H ⁊ hęc pꝛatenſis.⁊ h̊ ſe nomẽ gentile eſft.
Pꝛauicoꝛs coꝛdis.ois ge.dr pꝛauꝰ coꝛde vł
pꝛaui coꝛdis Vñ Ecẽ.iij.ꝛauicoꝛs ĩ illis
ſcãdaliabit᷑.h ęcẽ lr̃a antiqͥꝝ ⁊ coꝛrectoꝝ

libꝛoꝝ. Rabanꝰ tñ dic pꝛauicoꝛdius.
NPꝛauus.ua.uũ.i.malus.⁊ puſus.Sʒ malꝰ
natalr pꝛauꝰ exercitõ ⁊ vſu ⁊ ꝓdu.hãc ſyl⸗
labã pꝛa Vñ qͥdã Opto placere bonis.pꝛa

uis odioſꝰ hr̃i.qͥs niſi ſit pꝛauis nẽo placere

Pꝛeambulus.la.lũ.i.ante ambulans (põt

qð etiam põt ſubſtantiue piin.
Pꝛebẽda.ẽ ius ꝑcipiẽdi puentin eccłia col
legiata ex actiõe ꝓueniẽs.cõpetens alicui
tanq; vni de collegio.qð ius ex canõica de

ſe cendit. Non debet eni canonic' ſine ben⸗
da eb. vt in. c:relatũ.e.ti.Et ꝓcedit ex inſti

nutrimẽtis aialiũ domeſticoꝝ. Ael campꝰ
abſq; graui laboꝛe ⁊ cultura.multa grami⸗

tutione ⁊ officio.qꝛ ex h̊ͥ ꝙ fac̃ qͥs officiumn
dz pciꝑe ſᷣbendã ⁊ bñſiciũ. Itẽ benda qñ
qᷓ; capit᷑ large ꝓ iure qð alicui nõ tanqᷓ; de
collegio.ſed rõne miſterij.officij.pauꝑtat⸗
vel vtilitatis ↄcedit᷑.vtẽdo ⁊ fruendo i vi
ta ſua certis rebus eccłię vt redditibꝰquos
canonici recipiũt vel alij. Et laici maxime

nobiles hũt tales pᷣbendas.

Pꝛebẽdariꝰ.ria.riũ.qð ꝑtinet ad pbendaʒ.
Pꝛebẽdariꝰ.rij.qͥ bẽda dat.łpotiꝰ qͥ rcipit

Pꝛebendula.lę.di.i.ꝑua ſbenda.
NPꝛebendicula.lę.di.i.pua pbenda.

NPꝛecarius.ria.riũ.i.pᷣcabilis. Ael pᷣcariu,
dꝛ qð pᷣce obtinet᷑.quaſi pᷣcadiũ.qꝛ pᷣce au⸗
dit᷑.⁊ videt᷑ potiꝰ etymologia. qᷓ; cõpoſitõ
Iñ pcarie aduũ.i.pᷣcabiłr vel ꝑ pᷣces. Et ꝓ
eo ſepe iuenit᷑ pcario. Vñ terẽtiꝰ i Eunuc.
ZJam vel pcario fac.tradas ᷣm Hug.papᷣ.
vo dicit. Oꝛecariũ eſt. cum pᷣce creditoero
gat᷑ ⁊ ꝑmittit debitoꝛẽ in poſſeſſionẽ fundi
ſibi obligati demoꝛari ⁊ fructꝰ caꝑe.dictũ

quaſi pᷣcadiũ.qꝛ pᷣce audit᷑.

Pꝛecariũ ſᷣm Aco. in ſü.eſt id qð pᷣcibꝰ vtẽ⸗
dũ ↄcedit᷑ petẽti.tamdiu qᷓ;diu patit᷑ q̊ con

ceſſit. Sed ſᷣm Goff.ẽ illud pignus obliga⸗

tũ creditoꝛi.⁊ a creditoꝛe ipᷣi debitoꝛi ↄceſ⸗
ſũ ⁊ vtendũ.qᷓ;diu patit᷑.⁊ ꝑmittit qͥ ↄceſ-
ſit. vt ẽ tex.i.l.j.ð pᷣca.ff. vbi diẽ Aulpanꝰ
ꝙ h̊ genus libertatis ex iure gẽtiũ deſcẽdit
Er ſubdit ibidẽ.D.iffert aũt pᷣcariũ a dona
tione.qꝛ qui donat ſic dat vt nõ recipiat il⸗
lud qð dat.ſed qͥ pꝛecariũ ↄcedit.pᷣmo ſic
ↄcedit vt recipiat qñũcunq; placebit. Apᷣ⸗
cariũ eſt ↄtractus int᷑ dñm ⁊ colonũ.⁊ ẽ cõ
tractus gratuitus ⁊ ſitis cõmodato intm̃
vt quida dicerẽt hos ↄtractꝰ nõ differre ni
ſi v̈bis. q tñ etiã differũt in re. Na lʒi mul⸗
tis ↄueniãt pᷣcariũ ⁊ cõmodatũ differt tñ pᷣ
cgriũ a cõmodato.nã cõmodatũ fit ad cer⸗
tũ vſuʒ.nec põt reuocari niſi vſu expleto.
Nꝛecariũ vero qñcunq; placuerit põt re-
uocari. Itẽ pᷣcariũ qñq; ðꝛ ↄtractꝰ de quin
quẽnio ĩ qͥnquẽniũ reuocandꝰ Et ſi qnquẽ
nio elapſo ſub taciturnitate ſtereat᷑.tiũc re⸗
uocari intelligit᷑ tal ↄtractus Dr aũt pᷣcari

um iõ.qꝛ eſt ↄtractus ad pᷣces factus.

NPꝛecaria ðꝛ donatio ad pᷣces facta vſq; ad
moꝛtẽ recipiẽtis.xij.q.ij.ſepe.x vj.q.iij.cle
rici. Et eſt ↄtractꝰ ille affinis emphiteoſi.
Itẽ pcarię dicunt᷑ qdã pſſtationes ſeu ↄceſ⸗
ſiones vſufructꝰ ad pᷣces facte in recõpen⸗
ſatõem eius ꝓpꝛietatis ꝗᷓ dat᷑ eccłię. cuius

foꝛma habet᷑.x.q.ij.pᷣcarie.

Pꝛecatoꝛ.toꝛis.i.rogatoꝛ Iñ pᷣcatrix.tricl.

,/ů
= *

222è
=

—
—
—

—— ==

Et pd.pe. Añ Augu.Adhibe p̃catoꝛes.iĩ

Pꝛecẽtoꝛ toꝛis.m.g.qͥ in ecclia (rogatoꝛes
vocẽ mittit ĩ cantu.ſ.pꝛincipalis cantoꝛ.
Mꝛecẽtꝰtus.tui.i.dignitas vł ptãs pſcẽtoꝛiſ

Pꝛeceps.pitis.oĩs.g.qͥ cadit capite inclina

to ⁊ coꝛꝑe ſeqnte.⁊ coꝛ.pe.gti.hᷣceps etiaʒ
ðꝛ hõ oia ſine mõ.⁊ cum ꝑiculo faciens.
Pꝛeceptoꝛ.toꝛis.ãpcipit vł męr̃ vł doctoꝛ

⁊ð aſcipio.pis.⁊ h̊ pceptus.tus.tui.⁊ ß⸗
ceptoꝛiꝰ.ria.riũ.qð ſcipit᷑.

— —

Pꝛeęceptũ.ti.n.g.i.mandatũ.⁊ ðꝛa ſcipio.

pis. Et ſᷣm Pap̃. hcepta ſũtꝗ an aliqd fa⸗
ciendũ ſit.an nõ faciẽdũ docẽt.Et nõ ꝙ de

cẽ ſũt ſᷣcepta decalogi.ꝗ ↄtinent᷑ ĩihis vᷣſi⸗

bus. Idola ſꝑne.dei nò ſit tibi nomẽ inane
Sabbata ſctinces.hẽas ĩ honoꝛe parẽtes.
Nõ occiſoꝛ eris.męchꝰ.fur.teſtis iniquus
Nõ alij nuptã. nec rẽ cupias alienõ.
Pꝛecidaneꝰ.nea.neũ.i.aptꝰ ad ſcidẽdũ.

Pꝛeciniũ.nij.i.laus alicꝰ rei.łlaus añcedẽs

Pꝛecioſus.ſa.ſũ.i.multũ pᷣciũ valens ⁊ dr

aßciũ. VUñ pcioſi lapides dicti ſũt.qꝛ cha⸗

re valent. ſiue vt a vilibꝰ diſcerni pñt.ſiue
qꝛ rari ſunt.oẽ eni qð rarũ eſt magnũ 2 pci
oſũ vocat᷑ Nñ.j. Regl.iij.Sermo dñi erat
pcioſus.i.rarꝰ. Inde pᷣcioſitas.tatis.

ꝛecipiciũ cij.pᷣrupta foſſa vel rupes.

—

Mꝛecipuꝰ. pua.puũ.i.maximꝰ.pᷣmus.ſigła

ris ſenioꝛ.m Papᷣ̊.

Pꝛeciſio.onis.f.g.i.añciſio.Iteʒ pciſio eſt
qdã coloꝛ ⁊ eſt cũ dictis qbuſdã qð ↄceptũ

relinquit᷑ in audientiũ iudicio. Vñ grecd.

Cõcipe ↄceptũ cela hciſio fiet. vt te ñ ęequũ
certamẽ ponere mecũ. Munqͥd ego recolo

qð tu feciſti.ſʒ dicere nolo Ułpciſio fit cum
qs vᷣba in aĩo ↄcipit ⁊ loãndo interrũpit.
NPꝛeciũ.cij.n.g.illud qð ꝓre aliqua emen⸗
dat. dictũ a pꝛex pᷣcis qꝛ cum pᷣce ſolet dari
Indepciolũ.li.di.i.ꝑuũ pᷣcium.
Pꝛecliuis.uis.i.inclytus.valde głioſus.nã
grece cleos. ðꝛ latine glłia.vᷣm Mapᷣ. ug.
vo diẽ A pᷣcluo.is.ðꝛ h̊ ⁊ hęc pᷣcliuis.uis.i
celticꝰ.nobił.valde fulgẽs.⁊ ꝓdu.cli.
Pꝛeco.onis.m.g.qͥ ãdꝗ pᷣconatu aliqd ãnũ⸗

„

ciat.⁊ ðꝛ a pcino.nis. Nelp̃ co etiã ðꝛ mer⸗

catoꝛ.qͥ qda pᷣconatu inuitat ad merces ſu⸗

as emẽdas. Inde hic ſᷣconatus.tus.tui.ta

lis annunciatio.
NPꝛęcocia.cię.genꝰ vini vel vuaꝝ ⁊ ðꝛa co
quo.q̃s.q̃ſi pcoqua.qꝛ añ alias ſole coquit
⁊ citius ad maturitatẽ venit.Et eadẽ ðꝛpᷣ⸗

coqua.ꝗᷓ.Et hic pſᷣcox.cis.Sed.a gręcis ðꝛ
lageos·eo ꝙ velociꝰ currat ad maturitateʒ
vtlepꝰ.⁊ pot declinari mobilłr ſᷣcoquꝰqua

quũ .i.ſᷣ alijs coctũ ſᷣmatuꝑ p̃ caloꝛe ſoł co⸗
ctũ. Vn pᷣcoq̃ ficꝰ vel vua ᷣm Hug. Mapᷣ.
vo diẽ. Pꝛecocię genꝰ vuaꝝ dicte quaſiſᷣ⸗
coque.qꝛ ante alias matureſcut.
Pꝛeconiũ.nij.neu.ge.⁊ h̊ pconat.tus.tui.
i. annũciatõ pᷣconis. Itẽ pconiũ ðꝛ laus vł
annũciatõ laudis.ponit᷑ etiã qñq; ſimplici
ter ꝓ annunciatõe.ſed ꝓpꝛie in bono.
NPꝛeęcoꝛdiũ dij.n.g.qͥdda iteſtinũ.⁊ ðꝛa pᷣ.⁊
coꝛ. eo ꝙ pᷣſit coꝛdi. Iñ h̊ ⁊ hec ſᷣcoꝛdial⁊ B
le qð qnq; ponit᷑ ꝓ intimo ſecretoq; ⁊ fami
liari.vᷣm lug. IJlidoꝛꝰ vo dic̃.pᷣcoꝛdia ſũt
loca coꝛdi vicina.qͥbꝰ ſẽſus ꝑcipit᷑.dicta ſic
qꝛ ſit ibi pncipiũ coꝛdis ⁊ cogitatõis.
Pꝛecurſoꝛ.ſoꝛis.ancedẽs pᷣueniens.
Pꝛeda.deę.f.g.eſt cum aliena violent᷑ rapiũ
tur. Et ᷣm Hug.pda eſt de vicinis ⁊ ↄfede
ratis. Rapina de hoſtibꝰ. vel ᷣda de tota
patria. Rapina de ꝑte. Itẽpda ẽ ex hoſte.
Lucrum ex negociatione. Compendiuʒ ꝓ
pꝛie ex pondererr.
Pꝛedanꝰ.na.nũ.i.de pᷣdio exiſtẽs.⁊ ðꝛa P⸗
diuũ. Uñ Amb. Inter cõuiuia ſᷣdanas epu
las ructanten.
Pꝛegeſtinatõ.ẽ pſᷣpatõ gre in pᷣſenti.⁊ glie i
Pꝛediat.ti.m.g.deus pᷣdioꝛum.ſcʒ (fut̃o
Saturnus vt dicunt.
Pꝛediolũ.li.di.i.puum pᷣddii.
Pꝛeditꝰ.ta.tũ.i.pdijs datꝰ vlłpſᷣ alüs ditatx*&.

7 dr̃ as pᷣdijs. AUel pdit/ ðꝛa hdo.dis.qð
eſt aljs dare. Et eſt pditꝰ ſᷣm Map̃.ᷣ ſubli

mat“ oꝛnatꝰ.clarus pᷣclarus.antepoſitꝰ.et
coꝛ. di. UVñ Theodolus. Mꝛeędit ingenio
decoꝛauit menia templo.
Pꝛediũ.dij.i.poſſeſſio.villa.ager ſʒ ꝓpꝛie
allodiũ.⁊ ð pdiũ a pda.qꝛ antiq agros qᷣs
ceperãt pᷣde noie vocabant Nel ſᷣdiũ ðꝛ qꝛ
ex oĩbus ꝑtibꝰ pꝛiſfamilias puidet.i.appa
ret. Vñ dꝛ pᷣdiũ q̃ſi ſuidiũ.vel ſᷣdiũ ðꝛ.qᷣt
p alijs ditãs. a p ⁊ dis ditis.qð eſt diues. ſʒ
potius eſt etymologia. —
Pꝛedo donis.m.g.i.raptoꝛ.⁊ ðꝛ a pda.Et
vt dicit Pap. Mꝛedo vel ſdus dr qui pꝛę
dam hz. vel ſcit. ꝗ
Pꝛeęfatio.onis.f.g.Fm Hhug.i.ꝓlogus.pᷣlo

—

cutio. VUñ in miſſa ðꝛ pfatio.qꝛ pᷣcinit᷑ ante

ſacramentũ coꝛꝑis ⁊ ſanguis xpᷣi.papᷣ. vo

——

dicit. pfatio.plocutio libꝛoꝝ ꝗ ante oẽz nar.
rationem fit ad inſtruẽdas audientiũ aureſ
ad qð optauit dicta pᷣfatio.quaſi ſlocutio
i.pꝛima locutio.
Pꝛefaciũcula.lę.i.pua pᷣfatio.
Pꝛefatus.ta.tũ.i.ante locutus.⁊ ðꝛa pfoꝛ.

faris.⁊ ꝓducit fa.
ſſ 2

BU
„ ——

hil faciẽs. i. ſine cedenti iudicio.in alterazs
Ptem declinanos.
Neꝛeiudiciũ eſt quaſi qᷓdã platio vłp̃poſitio

Peꝛęfectus cti.i.alijs ppoſitꝰ. dignitatẽ deſi
gant. In hec pfectura. rę.i.dignitas 2P⸗
fectoꝛiꝰ.ria.riũ.qð ad pᷣfectũ ꝑtinet ⁊ ẽ idẽ
pfectus qð pto.

NPNꝛefect auguſt vłauguſtał.dꝛ pfect⸗ egy⸗

pPti. vt. ff. ð off. fec.auguſta.l.vna.C. e.ti.
l.qꝛ iꝑatoꝛ. HN iꝑatoꝛ maximꝰ Auguſt in
egypto pᷣmo ſfecti ptãtem introduxit.
Pꝛeęfectꝰpᷣtoꝛio ab initio mgr eqͥtũ creatꝰeſt
ciũ dictatoꝛes ſibi antiqᷣtꝰ mgr̃os militũ eli⸗

gerẽt.qͥ pncipali ſollicitudi aſſociati ſmãa

poſt dictatoꝛes gerebãt ptãtẽ.h̊ exẽplo pᷣn

cipeſad qͥſ gubnaculũ fipublice ꝑpuẽit peea
eligerũt pᷣfectos pᷣtoꝛio qbꝰpublice diſcipli

nę emẽdatõ ↄceſſa ẽ qͥꝝ autoꝛitaſ ita ẽ ãplia
ta. ⁊ adeo appꝛobata.vt nec ab eoꝝ ſenten⸗
tijs appellari.nec in integrũ reſtitutio faci⸗

le poſſet poſtulari. Et erãt quattuoꝛ.ſ.pᷣfe⸗
ctptoꝛio oꝛiẽtl.pᷣfectꝰptoꝛio affricę cꝰſedeſ
cẽi cartagie ſᷣfectꝰ pᷣtoꝛio illuſtris pᷣfectus
Værbis. ff. ð off. pfec.ᷣto.l.j.⁊ ibi nota.
Pꝛefectus vigilũ.idẽ eſt qð pfectꝰnocturnꝰ
HMox aũt officiũ eſt de nocte facere excubi⸗
as. ꝛęfuerũtq; incẽdijs arcẽdis.qͥ etiã ca
uebãt.inqͥrebãt.⁊ puniebãt incendiarios.

fures graſſatoꝛes. effractoꝛes niſi delinqni

eẽt tam famoſa ꝑſona vt ad pᷣfectũ vꝛbis ð
berer mitti puniẽda Coterãt etiã iudicare
de capſarijs qͥ in balneis veſtimẽta cuſtodi

enda ſuſcipiũt.ſi aliqͥd dolo fecerũt.vt. ff.

Dde offi. pfec. vigil.l. ij·S cognoſcit.
Peefectus annonę dicebat᷑ qͥ de annona. i.
de blada curã habebat.
Pꝛefectꝰ vꝛbis dicebat᷑ cui ab nbarone cõ⸗
ceſſa ẽ vꝛbis admiſtratõ qͥ cęteriſ mgr̃atibꝰ⸗
ex ꝗcũq; cã ab vꝛbe ꝓficiſcẽtibꝰ ⁊ recedẽti⸗
bei vebe relict ius dicebat. oib? dignita⸗
tibꝰ i ciuitate añcedebat ſi ua dignitate. qͥ cũ
ab vebe ꝓgrediebat᷑ nõ hũit iuriſdictionẽ
quã pᷣbere tñ potuit i ciuitate Sʒ vᷣm Aco.
C. e.ti.extra vꝛbẽ itra cẽteſimũ miliare ha⸗
bebat iuriſdictõʒ vide de off. pfec. vꝛ. pto.

Pꝛefica. cę. coĩs ge.i.ſacerdos.qͥ incipiebat G

cantus.⁊ ſerat plangentibꝰ.
Nꝛefulgoꝛꝰ.ra. rũ. ð: pclarꝰ p̃fulgidus.
Pꝛegnans. antis.i.grauida.ſed pgnans eſt
ↄcepit. Gꝛauida quã vteri grauedo ꝓxi⸗
mam patrui oſtendit. V

Mꝛeiudiciũ cij.n. g.i.cauſeę impedimentuʒ
⁊ * a ſiudico.quaſi ſuꝑ alia iudiciũ.i.da⸗
natio alioꝝ. VUñ ſeruiꝰ ĩ cõmento ſi uꝑ TWir⸗
giliũ. Quicqͥd fit ſᷣter naturã non aufert p⸗

iudiciũ generalitati NVñ ſiudiciũ.i.ſcedẽſ

iudiciũ. Nñ.i.Timot᷑.v. Sine Riudicio ni

ſiue plocutio vniꝰ rei reſpectu alterius.
P

Peeliares dies ſũt quibus fas eſt hoſtẽ bel⸗

lo laceſſere. Sicut in li. Regl. legit᷑ Tpech
reges ſolebãt ad bella pcedere.
Peꝛeliũ.lij.n.g.i.bellũ vel pugna.ſed plium
Ppꝛie pᷣmꝰ ↄgreſſus ðꝛ.vel ipᷣe ↄflict? Bel⸗
lũ vo ipᷣa guerra. Vñ dictũ eſt rhomãai ſe
pe victi ſunt in pᷣlio.ſʒ nũqᷓ; in bello. qꝛ ſe⸗
pe in ↄgreſſib⸗ vincebant᷑ vl in ipis oflicti
bus.ſed nũqᷓ; in fine vel in guerra. Indeſᷣ⸗
liolũ.li.di.i.paruũ pᷣlium. MUD

NPꝛeludiũ.dij. ð ꝑuus ludus añ maioꝛẽ fa⸗

ctus. ⁊ a ludo dis.

Peelũ.li ðꝛ trabs q̊ vue calcant᷑a ſᷣmẽdo qᷓ

ſipſſoꝛiũ latũ.⁊ a pᷣ.⁊ longũ.qꝛ p alijs eſt
valde longũ. Vñ in ꝓlogo ſuꝑ pꝓübia diẽ
Hiero. Sʒ ſtatim de hlo puriſſime cõmen⸗
data teſte ſuũ ſapoꝛẽ ſeruauerint.

Peꝛeluſtris.ↄ.t.⁊ ſtre.i.hᷣclarꝰnobił.altus

2

qß oibus luſtrat᷑. ambit᷑. ⁊ ꝓd. lu.
Mꝛemiũ.mij.n. g. ð: a ᷣmo mis.qꝛ ꝑ miuʒ
ſolet ᷣmere alios. Alðꝛa pᷣ.⁊ emo qð eſt
alijs emere. Ael a ̊ ⁊ muniũ q̃ſimunium

i..p. officio datuʒ Papß̃. vo dicit. Pꝛemia
mercedes. dona. emolimẽta. palmę. mune⸗

a victolile.
PHꝛenomẽ.mĩs.n.g.i.nomẽ qð imponit᷑ cã

differetie. vel cã amicitię ⁊ ꝛ pnomẽ qꝛ ſh⸗
ponit᷑ ꝓpꝛio nomini. 2ðð
Pꝛepes petis.ois ge.ðꝛ a ppeto tis.qð eſti

alijs petere Et pᷣpeteſ dicunt᷑ ꝗdã aues aui
um eni ꝗqdam dicunt᷑ oſcines ꝗᷓ oꝛe ⁊ cantu
auguriũ faciũt vt coꝛuus.coꝛnix.⁊ picus.
Quęgdã dicũt᷑ alites ꝗᷓ futura volatu oñde

re vident᷑ vt aqᷣla accipit᷑ ꝗᷓ ſi aduerſę ſũt in

hibe dicunt qꝛ inhibeant.i.vetẽt.ſi ꝓſꝑę
ppetes.Et dicunt᷑ ppetes.qꝛ ſᷣ alijs petũt᷑
ad auguria. vł dicunt᷑ ppetes qꝛ oẽs aues

ℳ

H·i. boꝛa petunt.volantes.Et ſᷣm h̊ ꝗqlibet
auis põt dici ppes.Itẽ pᷣpes ðꝛ velox. qͥa
petat anterioꝛa Sed ꝓpꝛie iõ dr pᷣpes qꝛpſᷣ
pedibus hʒ alterã velocitatẽ. vt auis ꝗͥ pꝛę
pedibus hʒ velocitatem alarũ ⁊ tũc dꝛa p̊
a pes.dis.⁊ coꝛ.pe.gi.
Miezpos. tis ois. g.i. valde vt pꝛyalis potẽſ
⁊ da pꝛę. ⁊ pos.potis.⁊ coꝛ.pe.gti.
Nꝛepoſitõ onis.f.g.i.añpoſitio vñ pꝛepoſi
tio ε qdã ꝑſoronis ꝗᷓ alijs ꝑ appoſuõʒ vel
cõpolſitõʒ pꝛeponikk·
NMꝛepolſitoꝛ toꝛis.⁊ h̊ ppoſit ti. ꝓpꝛie ĩ eccle
ſia ſʒ ptoꝛ ĩ ciuitate Iñn hec pᷣpoſitura.turę

—õ

i

ei dignitas. Itẽ p̃poſitꝰ.ta.tũ.i.añpoſitꝰ.
NPꝛepoſitꝰ põt dici qͥlibet qͥ alijs ſeſt. vſus
tñ obtinuit vt ſpoſit dicat᷑ qͥ quondã ꝑꝛio
ratus curã ſuꝑ alios geſſit ð.v.ſig.c.qᷓ;uiſ
NPeꝛepoſiti labaꝝ.alias loboꝝ vel ᷣm aliqͥs
labioꝝ a labijs dicunt᷑.qꝛ foꝛte coꝛrigebat
eos qͥ male de pncipe loqueban.ꝛ.
Pꝛepoſiti ſacroꝝ ſcriioꝝ erãt illi qͥ heꝛãt ſcri
nijs impialibꝰ.qͥ alias dicebant᷑ ꝓpximi eo

ꝙ magis pᷣncipi appꝛoximabãt qᷓ; alij.

Pꝛeputiũ.tij.ðꝛ anterioꝛ ꝑs pellis pᷣapi qꝗſʒ
putiat᷑ ⁊ ſcindit᷑ iudęis IJñ pᷣputiatꝰta.tũ
dðꝛ hñs ſputium pᷣciſũ ſicut iudęi qͥ dicunt᷑
puciati. Pꝛeputiũ etiã qñũq; ðꝛ ipᷣe pꝛiap⸗
nde pᷣpuciatus ðꝛ magnũ hñs ſputiũ.i.
papũ.⁊ pputiũ aliqñ ponit᷑ punßpurinro
q̃ habet pputiũ non putatũ ſi .
tiles ⁊ oẽs alij a iudęis qͥ ꝓpter h̊ͥ a iudęis
immũdi reputant᷑. Itẽ ſputia dicunt᷑ pᷣmi
fruct'. qꝛ immũdi dicebant᷑ ſicut ſputiati.
Vñ pſceptũ fuit filijs iſrł Leuit.xix.cum in
trarẽt terrã ꝓmiſſionis vt auferrẽt pᷣputia
arboꝝ quas plantarent.
Pꝛęrogatiua.uę.i.ſingularis excellentia vł
pꝛiuilegium. .
NPꝛerogatiuus.ua.uũ.i.excellẽs vel ad pꝛo
gatiuam ꝑptines.
Pꝛeruptꝰta.tũ.i.ante ruptꝰ.vel ab anterio
ri ꝑte ruptꝰ.⁊ ðꝛ a hrũpo.pis.Itẽ pꝛuptuſ
ðꝛ in alto poſitꝰ.pᷣceps.excelſus.⁊ tũc ðꝛ pſᷣ⸗
ruptꝰ.q̃ſi raptus.qꝛ ſᷣ alijs ĩ altũ rapit᷑.
ꝛes. dis. m. g. i. diues.⁊ ðꝛ a pᷣdiũ q̃ſi ſdi⸗
es ⁊ ꝓpꝛie qͥ multa hʒ ſdia.⁊ hs drĩ mediuſ
vel mediatoꝛ. Et pᷣs.i.ſfideiuſſoꝛ vel obſes.
Indeꝑ cõpoſitionẽ cõpꝛedeſ dicunt᷑ ſimul
ſideiuſſoꝛes vel obſides.⁊ ſunt iſtę ſigtiõeſ
tractę ex pᷣma. Diuites eni ſolent eſſe medi
atoꝛes inter aliquoſ a ſolẽt eſſe fideiuſſoꝛes
⁊ obſides. aũt ðꝛpᷣs quaſipᷣ alis diues.
vel ditans etymologia eſt. —
Pꝛeſagiũ.gij.i.diuinatio futuroꝝ ſᷣſcia.vł
annunciatio.⁊ ðꝛ a pᷣſagio.gis.
Pꝛeſagus.ga.gũ.i.pſcius futuroę.
Pꝛeſbiter gręce.latine ſenioꝛ interpᷣtat᷑ non
pꝓ ętate vel ꝓ decrepita ſenectute.ſed ꝓpt᷑
honoꝛẽ ⁊ dignitatẽ quã accepit.pᷣſbyt᷑ vo⸗
cat᷑. łideo qꝛillo vtit᷑ officio ⁊ ſinõ ętate
m ſenſu ⁊ diſcretiõe ſenioꝛ pᷣſbyter dz eſſe.
Igdeo aũt pᷣſbyteri ſacerdotes vocãt᷑.qꝛ ſa⸗
crũ dãt ſicut epᷣi.qͥ licet ſint ſacerdotes. tñ
pontificatꝰ apicẽ non hñt. qꝛ nec criſmate
frontẽ ſignant.nec paracletũ ſpm̃ dant.qð
ſolis debet᷑ ẽis. vñ ⁊ apud veteres idem
epᷣi ⁊ p̃ᷣbyteri fuerũt.qꝛ illud nomẽ ẽ digni

cut ſunt gen-⸗

tatis ętatis ⁊ officij. Iñ pᷣſbyterculꝰ.li.⁊ſᷣ⸗
ſbitellꝰli.⁊ pᷣſbytericulꝰ li.di.⁊ hęc pᷣſbya
rę.i.vxoꝛ pᷣſbyteri.vel ſacerdotiſſa.Et hp
ſbyteratꝰ.tus.tui.⁊ G̊ pᷣſbyteriũ.rij.i.offi⸗
ciũ vel dignitas.vel oꝛdo pᷣſbyteir.
Pꝛeſciꝰ.ſcia.ſciũ.i.pᷣſagus futura ſciens.

Pꝛeſcriptio.onis.f.ge.eſt acqͥſitio dominij/

ſuꝑ aliquã rem. aliqͥ certo ſpacio tpis poſſi
dendo Ael ſſcriptio eſt exceptio rei ex tꝑe
congruens.ab autoꝛitate legum vim capi⸗
ens.negligẽtibꝰ penã infligens.⁊ finem li⸗
tibus imponẽs.Et requirũt᷑ ſex ad pᷣſcrip
tionẽ ſi valere debet.ſcʒ.titulus.poſſeſſio.
bona fides.res pᷣſcribenda.ꝑſona pſᷣſcribẽs
⁊ pſona cõtra quã pᷣſcribit᷑. Inter quę poſ
ſeſſio ⁊ bona fides ſunt maxime ſubſtantia
lia. ⁊ no.in.c.illud de pſᷣſcrip.Et eſt quedaʒ
pᷣſcriptio longi tꝑis.ſ.continuata poſſeſſio
inter pſentes decem annoꝝ.inter abſentes
viginti. Alia eſt pᷣſcriptio longiſſimi tꝑis.
ſcʒ triginta vel quadraginta vel centuʒ an-
noꝛuuu.
NPꝛeſegmẽ.inis.ðꝛ illud qð ſſcindit᷑. ⁊ ðꝛ a
pᷣſeco.cas ᷣm ug. Papᷣ.wo dicit pᷣſegmi
na ꝑtes coꝛꝑis inciſ. =ð
Pꝛeęſens.tis.oĩs.g.ðꝛ qͥcqͥd alicui qnq; ſen⸗
ſuũ ſubiectũ ẽ.⁊ ðꝛ a p̊ ⁊ ſenſus qſi pᷣ ſenſib?
poſitũ.i.ante ſenſus.vłpᷣſto ſenſibus.ſicut
oculo ⁊ alicui ſenſui.Et ðꝛ qñq; pᷣſens.pꝛo
ſper.⁊ benignus.⁊ ꝓpitius.qꝛ ꝗq nobis ꝓ⸗
pitia ſunt.quaſi pᷣſentia ſunt.Et aliquoꝛuʒ
pſentia qſi fauoꝛ eſt.vt deoꝝ. Iñ hęc pᷣſen⸗
tia.tię.⁊ hic ſᷣſentialitas.tatis.vᷣm Hug.
Pap̃.vo dicit. Mꝛeſens dictũ.qꝛ p ſenſibꝰ
1. coꝛam oculis.pſᷣſens tpᷣus ðꝛ illud inſtãs
punctũ qð diuidi nõ põt.quod eſt finis pſᷣte
riti ⁊ pꝛincipium futuri.Eſt igi᷑ terminus
vtriuſq; cõis. Itẽ ſᷣſens.i.pᷣſtans.ſuꝑſtãs
⁊ tunc deriuat᷑ a pſum pᷣes “”8
Pꝛeſentaneus.nea.neũ.i.in pᷣſentia exñs.
vel ſepe reſſentans.⁊ ðꝛ a ᷣſentia.
NPꝛeſepiũ.pij.n.g.⁊ h̊ pᷣſepe pis.locus pᷣſep
tus.in quo beſtię rodunrr.

mꝛeltoſic cs ge⸗ßſige in aliqͥ loco. vᷣm
Hug. icit Pee
Pꝓuinciaꝝ.dicti.qꝛ ſᷣſunt ⁊ coꝛ.pe.

Pap̃.dicit Oꝛeſides rectoꝛeſ ſunt
Pꝛeſidiũ.dij.i.auxiliũ.vel defenſio ꝓpꝛie
ꝗ dat᷑ a maioꝛi. Item pᷣſidiũ ðꝛ refugiũ ſub
ſidiũ.locus refugij.munitus ad quẽ qs ꝓ⸗
fuit vt ſe defendat ab hoſtibus.
Pꝛeſſoꝛiũ.rij.i.toꝛcular vbi vuę calcant et
ᷣmunt᷑.⁊ potius illud lignũ longũ qͥ vuęp

munt᷑ idem ö⸗pluiuun.
Pꝛeſtans.ſtãtis.i.multuʒ ſcellens ⁊ ſ alijs

valens Iñ becpſtatia. tie. 2 bec pſtabi

lis. ⁊ B le.i.multũ ⁊p alijs valẽs. Dap̃. vo
dic.p̃ſtãs.i.añ ſtãs.nobił.ꝑſeueras.pcipu
us. Iñ pᷣſtãtiꝰ.ſigntiꝰ.ſblimiꝰ.pſᷣclarius

NPeꝛeſtigiũ.gij.qdã ſpẽs magicę artis.ſ.hũa

noꝝ ſenſuũ illuſio.⁊ ðꝛ a pᷣſtringẽdo qꝛ aciẽ
oculoꝝ pſſtringit. Scom pᷣſtigiũ incredibi⸗
les reꝝ mutatiões vident᷑ fieri vt terrę cu⸗
mulus videt᷑ caſtꝝ.⁊ lapillꝰ talentũ.ſeges

cohoꝛs militũ galeatoꝝ. Vel cõponit᷑ pᷣſti⸗

gliüu. a ⁊ ſtige qꝛ qdã ſtigialia facta pᷣ.i.ãte
faciũt.Hanc ſpẽm artis magicę ðꝛ inuẽiſſe
mercuriꝰ. Inde pſſtigioſus.ſa.ſũ.⁊ h̊ ⁊ hęc
pſtigialis ⁊ B le.?m hug.NPap̃ᷣ.vo dicit pᷣ
ſtigiũ dolus fraus.mẽdacium.fallatia.ma
leficium.

Hꝛeſtites.ſtitũ.m. g. plalis nũeri pe. coꝛ.qᷓ

ſſto erãt ad petitiones hoiuJz.
Pꝛeęſumptio.onis ᷣm ſpe.eſt argumẽtũ ad
credendũ vnũ factũ.ſurgens ex ꝓbatione
alterius. vt ex coexiſtẽtia vel ↄiacentia ꝑ⸗

ſonaꝝ ſuſpectaꝝ ſſumit᷑ coitus.c.lr̃is.e.ti.

vvbi ſolus cum ſola.nudus cum nuda in eo
dem lecto ex ſſumptione violenta ꝓbant᷑.
copulari carnaliter Sʒ vᷣm Goff. diffinitur
ſic.eſt alicuius facti dubij aliquotiẽs plẽa
aliquotiens ſemiplena inueſtigatio ſeu pꝛo
batio. Itẽ ſſumptio eſt quoddã mediumi

tellectuale veritatis eliciendę ex circũſtan⸗

tijs inſurgẽs.Et ſunt tres ſpẽs pᷣſumptõis
Ana ẽ temeraria.ꝗᷓ ↄſurgit ex malis hoibꝰ
⁊ ex cauſis pluribus.alias puerilibus.⁊ ſu
ſpitionibus leuibus. Et hęc repellit᷑.⁊ re⸗
ꝓbabil.ẽ.ij.q.j.pᷣmo.vj.q.i.oueſ.ð ſen.ex.
inqᷣſitioni.Alia ẽ ꝓbabilis ſiue veriſimilis
q̊ ↄſurgit ex multis cãis ⁊ ſuſpitiõibꝰ ⁊ hęc
QAdld mittit᷑ ad ꝓbatõʒ ſemiplenã vñ adiuuat
dQdg ꝓbationẽ ſi ſint alia coadmicula. c. a no
bis.qͥ mat᷑.accu.poſ.v.glo.admittit᷑ etiaʒ
ad purgationẽ indicendã.c.ſi qͥs de pur.ca
no.ij.q.iiij.pᷣ ſbyter.Tertia eſt violenta.ꝗ
ad ꝓnunciandum vel condemnandum ſuf
ficiens reputat᷑.vt.xxxij.q.j.dixit dñs.ff.
de his qͥ ſui. vel alie iur.ſunt.l.filium ⁊.c.
Iris de PRluup-..—

Peꝛel ul. lis. cois. g. qͥ vel ꝗᷓͥ peſt ſollicitudine

vel nũc ꝓ ep̃o ponit᷑.pᷣſul ꝓtectoꝛ.fauẽs iu
dex. actoꝛ.⁊ coꝛ.pe.gti.

NPꝛeſũptuoſus.ſa.ſũ q ſũit vłpſũit᷑ audax
impudẽs. Iñ ſᷣſumptuoſitas tatis.⁊ pᷣſũp

tiuus. ua. uũ.i.pᷣſũptuoſus.⁊ h̊ ⁊ hęc pſũp

tibilis.⁊ B le. Iñ hęc pᷣſũptibilitas.tatis.
Pꝛetexta. tę.ꝗdã veſtis nobiliũ rhomanoꝝ
⁊ðꝛ a ſtexo.xis.qꝛ ſtexebat᷑ ei.qͥ ea vteba

tuür. hac veſte vtebãt᷑ pueri nobiles vſ;
ad qͥndecim ãnos ſub diſciplia.poſtea vte⸗

bankt᷑ virili toga. Iñ ſtextatꝰ.ta.tũ.i.pſᷣtex⸗
ta indutꝰ vłoꝛnatꝰ.Et hęc pᷣtexta.tę.⁊ hęc
ptextata.tę.ſ.comędia de factis nobiliũ.ſʒ
a latinis ↄdita ꝗͥ nulliꝰpᷣcij erat. Añ Oꝛati

us Vłqͥ ptextas.vłqͥ docuere togatas ſᷣm
it ꝙ dicebat texia qꝛ ſte⸗

xebaft ei latioꝛ qᷓ; purpura.

Pꝛętoꝛ.toꝛis.m.g.i.ppoſitꝰ.Sed poſit⸗ in

eccłia.pᷣtoꝛ in ciuitate.Et dicunt᷑ ꝑtoꝛes qꝛ

plſunt ⁊ toꝛꝗqant vel qꝛ perant toꝛmentis.a
⁊ toꝛqueo.ques.AVbł dicunt᷑ a peundo.vł
Pptoꝛes dicuut᷑ q̃ſi ppoſitoꝛes. AUl ſtoꝛes q̃i

pceptoꝛes ciuitatis.⁊ pꝛincipes.ita ꝙ ſce⸗
ptoꝛ ſyncopet᷑.⁊ dicat᷑ h̊ ptoꝛ.q̃ſi ſᷣceptoꝛ.

qꝛ pᷣcipiat. Idem ⁊ pfecti.qꝛ pᷣtoꝛia ptateſʒ

ſint. Idem ⁊ qſtoꝛes.qꝛ ſᷣ oibus ꝗqrunt. IJn

heęc ptura.rę.dignitas ptoꝛis. Et ſtoꝛius.
ria.riũ.⁊ B ptoꝛiũ.rij.locꝰ vbi pᷣtoꝛ reſidet

ad diſcuciẽdũ domꝰ iudiciaria ⁊ ꝓ.pe.gti.

Pꝛetoꝛ eſt qͥ in vꝛbe romana iudicio ſenatꝰ.
ad diſſipaãdum vel diſceptãdũ dubios ac⸗
ctus ⁊ cauſas oꝛdinabat᷑.Et erat eius offi⸗
ciũ annuuʒ vel annale. qꝛ ſolo anno dura⸗

bat.⁊ anqᷓ; a ppłlorhomão ad pᷣncipẽ trãſſa

ta fuiſſʒ ptãs.łanqᷓ; rhomaa ptãs ſb̊ iꝑato

re veniret habuit poteſtatẽ plenã faciendi

ius ⁊ ſtatuta ⁊ edicta cuiꝰ edicta iuris one⸗

rarij nomine cenſent᷑.qꝛ hmõi honoꝛe ⁊ au
toꝛitate pollebant vt.C. de offi. pꝛęto.l.j.⁊
Inſti. de iure gen. na.⁊.ciui:S· ſtoꝛum qͥʒ

edita.⁊ no.in.l.certum.C. vñ legit ꝙ ſᷣtoꝛ
viuus potius debet ſeqͥ ſtoꝛẽ moꝛtuum qᷓ;
ius ciuel.
Pꝛetoꝛ fideicõmiſſarius dicebat᷑ ille qͥ de ſi⸗

deicommiſſiõis relictis cognoſcebat.⁊ ius
dicebat ⁊ reddebat dicens.ius dabo.ff.de
oꝛigi.iuris.l.neceſſarium.

Pꝛetoꝛ ꝑegrinus dicebat ille qᷓ inter pegri⸗

nos q in ciuitate af fluebãt vel confluebant
ius reddaebat.

NPꝛetoꝛ vꝛbanus dicebat᷑ q̃ cum cõſules ad
bella finitima alias vicina vocarent᷑ ius ne

celſſariũ in ciuitate reddebat ff. de oꝛi. iur̃.

Pꝛeroꝛiũ eſt locus in qͥ ius ex amoꝛe reddit
Etiã locus in q̃ͥ qs pᷣfecturã exercet cũ ſuis
officialibus ⁊ cauſam tractare ſolet. Jdẽ ẽ

domus pᷣſidi ꝓpuincię aſſignata. vt locꝰ. de
putat iudicibus ad cognoſcenduʒ ⁊ depu

tandum. vel ad ſniandũ de cauſis.
ꝛetoꝛiũ pignꝰðꝛ illð qð alicui dat᷑ a iudice
Pꝛetoꝛiolum li. di.i. paruum toꝛium / vel

——–——

= hfh
—

N—– — ——ð —

1
6

us
NR

,
con

lesil
uene

4
.

iſnis
di⸗
, de
dehn

—
—— =-—
—

X

parua domus in naui.
Pꝛeuaricatoꝛ.toꝛis.i.trãſgrediẽs.⁊ ðꝛapᷣ⸗
uarico. cas.⁊ dicunt᷑ ſuaricatoꝛes legis.i.
trãſgreſſoꝛes legl.qꝛ pᷣ alijſ ⁊ pluſq; debeãt
ĩ legẽ varicãt.i.claudicãt.vel ambulant
NPꝛeuius.uia.uiũ.i.ſᷣcedens pſᷣcurſoꝛ ãtepo
ſitus in via pambulans. M
Pꝛex.cis.hępᷣces.haꝝ pᷣcum. ſed ntũs ſin⸗
gularis non eſt in vſu.i.rogatões.ſuppli⸗
cationes.⁊ coꝛ.p̃̊. S
ꝛiamꝰ. mi. pe. coꝛ. ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã.et
ðꝛ a pꝛiaſce qð ẽ emere vel redimere.q̃i em⸗
ptus vłredẽptus.Et a gtõ pꝛiami addita.
des fit pꝛiamides.huiꝰ pꝛiamidę filius vel
nepos pᷣami.⁊ a ntõ pamides.remota.de.
ſyllaba.fit hec pᷣamis pꝛiamidis.pe.coꝛ.ſi⸗
lia vel neptis pꝛiami. M
Pꝛiapus.pi.fuit iuuenis qͥdã de lapſato ci⸗
uitate helleſponti. vñ depulſus eſt ꝓpt᷑ ma
ghitudinẽ virił mẽbꝛi.⁊ habitꝰ ꝓ deo ẽ a fę
minis.⁊ ðꝛ deꝰ hoꝛtoꝝ ꝓpter fecunditateʒ
eoꝝ.qꝛ hoꝛtus nũqᷓ; eſt ſine fructibꝰ.Et ꝓ⸗

*

ducit pe. Uñ Ouidiꝰ in libꝛo faſtoꝝ Ac ru

bet hoꝛtoꝝ deus ⁊ tutela papus.Itẽ ðꝛ de
us furũ ⁊ deus auiũ.⁊ ab illo ðꝛ pꝛiapꝰviri
le membꝝ. Vel vᷣm Hhug.ðꝛ a paſce qð ẽ re
dimere.qꝛ ge neris hũani iacturaʒ redimit

Inde pꝛiapiſmus.mi.pudendoꝛum tenſio

vel paſſio.

Pꝛiaſce grece ðꝛ emere vel redimerelatine.

Nꝛimarius.ria.riũ.i.pꝛimus.⁊ ðꝛ a pᷣmus.
Pꝛimas.matis.cõ.g.ðꝛ qͥ pᷣmus habetur in
pplo. Inde pmatus.tus.tui.eius dignitaſ
vłmagiſtratus. Itẽ pᷣmas deſignat quan⸗
dã dignitatẽ in eccleſia.⁊ tunc eſt.g.m. Et
vt dicit RPapᷣ. Pꝛimas.matis.inter reliqͥs
maioꝛis dignitatis ⁊ poteſtatis eſt.⁊ ꝓdu⸗
NPꝛimęuꝰ.ua.uũ.pe.ꝓd.i.pᷣmꝰ in ęuo.vel pᷣ
mi eui.i.ſenex vel pᷣmus.vel antiquus.
Pꝛimiceęrius.rij.qͥ pᷣmum cęriũ poꝛtat ante
epiſcopũ.vel regẽ de dignitate. ⁊ ðꝛ a pꝛi⸗

mus vcereus. Inde hęc pꝛimiceęria rię.ei⸗

dignitas. ”M
Pꝛimitię.arũ.pluralis nũeri.ſunt ꝗ̃ pᷣmo de
frugibus pcipiunt᷑.velꝗᷓ deo pᷣmo offerun
tur.hinc eſt ꝙ ſacerdos pmã miſſam cãtãs
dðꝛ celebꝛare bmitias. Inde pmitiꝰ.tia.tiũ.
i.pᷣcipuus.⁊ inter alios pᷣmus vłmaioꝛ.Et
declinat᷑ in plłali nũero tm ſᷣm vſum. Inue
nit᷑ etiã in ſingulari pᷣmitia.tię.i.pᷣma pars

frugũ dño offerenda. Hec aũt debet᷑ pcep⸗
to dni qͥ Exo.xxij.pcepit. Decimas ⁊ pᷣmiti

as nõ tardabis offerre dño.⁊ vt dicũt.h̊ß⸗

☚

ceptũ ex toto fuit cerimoniale.Sʒ ſᷣceptuʒ
de decimis ꝑtim fuit cerimoniale.⁊ ꝑti mo
rale.Et vt dicit Hiero.Qui plurimũ qdra
geſimã ꝑtem dabãt ſacerdotibꝰ qͥ mimũ ſe⸗
xageſimam. Inter qdrageſimã ⁊ ſexageli⸗
m licebat offerre quodcunq; voluiſſent. ?
hoc in aridis ⁊ liquidis. In fetibus aial pᷣ⸗
mogenitũ dabat᷑.
Pꝛimipylus.li.m.g.⁊ h̊ pᷣmipylius.lij.⁊ h
pᷣmipylaris.in eodẽ ſenſu.vexillifer q̊ͥ poꝛ
tat pꝛimũ pylũ.i.pᷣmũ vexillũ añ regẽ vel i
bello In h ⁊ hec pᷣmipylaris.⁊ G̊ re.⁊ H̊ pꝛi
mipylatꝰ. tꝰ.tui.dignitas vł offm pᷣmipyli
NPꝛimiuirgius.gij.qui pꝛimam virgam fert

gnte regem.

Pꝛimogenitꝰ.ta.tũ.i.bmo natꝰ.⁊ poſt quẽ
eſt alius vel alij.ſicut Eſau dr pᷣmogenituſ
Iſaac. Item pꝛimogenitꝰ ðꝛ ante quẽ nul⸗
lus.nec poſt quẽ alius.⁊ ſic xpᷣs IJh;s ðꝛpᷣ⸗
mogenitus beatę virginniis.
Pꝛimogenita dicunt᷑ ius pᷣmogẽiturę vñ ſu
ꝑ illud Geñ.xxv. NMaruipẽdẽs ꝙ pᷣmoge⸗
nita vẽdidiſſet.ðꝛ in hiſtoꝛijs.Erãt aũt pꝛi
mogenita dignitates q̊s habuerũt pᷣmoge⸗
niti ĩ ↄgnatiõibꝰ ſuis vſq; ad Aaron. Ha⸗
bebat eni pᷣmogẽitꝰ veſtẽ ſpalem. qᷓ indue⸗
baf tm in ſacriſicio offerẽdo.⁊ recepturus
finalẽ bñdictionẽ a pr̃e. Itẽ in ſolẽnitatibꝰ
⁊ ↄuiuijs benedicebãt mioꝛibꝰ.⁊ in his du

plieẽ ciboꝝ poꝛtionẽ recipiebat. Cradunt

etiã ꝙ in diuiſione hereditatis ſꝑ duplum
reciꝑet pmogenitꝰ. Nõ etiã ꝙ pᷣmogenita
moꝛs ðꝛ ſuꝑbia.ꝗᷓ fuit bᷣma ca apoſtaſię.
ꝛimoꝛ.oꝛis.ðꝛ maioꝛ ⁊ dignioꝛ in ppło.vł
pmꝰ in oꝛdine ᷣm Hug. NPapᷣ. vo diẽ Pꝛi⸗
moꝛes.pe.ꝓ.ſũt pᷣmarij pᷣmi viri electi Vñ
Oꝛatius ĩ ſermo. Mꝛimoꝛes ppli arripiũt
populumq; tributũ.
Pꝛimoꝛculus.la.lũ.dimi.i.aliqntulũ pᷣmoꝛ
Pꝛimulus.la.lũ.di.de pmus.Et inuenit᷑ ꝓ
pꝛimus. coꝛ.-nmuuu.
Pꝛinceps.cipis.cõ.g.ðꝛ qſi pᷣmꝰ capiẽs vel
q̃ſi pmũ capiẽs.⁊ ðꝛ a pꝛimũ ⁊ capio x aũt
dðꝛ pᷣnceps q̃ſi ᷣmũ caput etymo.eſt. Si eni
cõpoſitũ eſſet a caput faceret qͥdẽ gtmĩ tis
ſed qꝛ a capio cõponit᷑ ⁊ fac in pis.⁊ deſig⸗
nat oꝛdinẽ ⁊ dignitatem pꝛinceps. Inde hᷣ
pꝛincipiũ ᷣm Hug. Scom papᷣ. Pꝛincepſ
dictus eſt qꝛ pꝛimus capiat ſubſtantiã. lo⸗
cum vel dignitaten.
NPꝛincipatus.tus.tui.i.dñatio.Et vt dicit
Ariſtoteles in.v.ethicoꝝ. ꝛincipatꝰ vix
oſtendit. Eſt etiã ſicut ðꝛ qdam oꝛdo ange
loꝛum quibus deus maxime beincipocle

vel qꝛ alijs ſſunt.⁊ ſubditos ãgelos ad ex.

plendũ diuinũ myſteriũ diſponũt.
Peꝛinus gręce.lentiſcus latine.arboꝛ ðꝛ Pᷣm
Mapᷣ. Vel vᷣm hug. NPꝛinꝰ arboꝛ eſt. ſ. ilex
vt dicunt.Et eſt grecum.

Mꝛioꝛ. oꝛis.qñq; eſt comꝑatiuũ a pᷣdẽ pꝛioꝛ
pꝛimꝰ. Itẽ poꝛ qñq; non hʒ vim comꝑati⸗
ui.ſed ſimpłr deſiãt oꝛdinẽ.ſ.ſine comꝑati

one.⁊ tũc pꝛioꝛ ꝓpꝛie ðꝛ de duobꝰ.pᷣmuſð

tribus.vel quattuoꝛ.vel de pluribꝰ Nã de

dictõne diſſyllaba qñq; ſolet ꝗri pᷣoꝛ quãta
BZe pollyſyllaba.pꝛima quãta. AUñ de mul
tis ꝓpꝛie pᷣmus dies.aliuſue.Sʒ pᷣoꝛ ac al⸗
ter dic concoꝛdare duobus Itẽ pᷣoꝛ qũq; ð
ſignat dignitatẽ i eccleſia.⁊ tunc eſttm.m.
g. ſicut h̊ poꝛ poꝛis. Iñn hęc pᷣoꝛiſſa.ſę.muli⸗
er talem hñs dignitatem. vel vxoꝛ pꝛioꝛis
2 B poꝛatꝰ.tus.eiꝰ dignitas.vl diſtrictꝰ Et
nõ ꝙ inueit᷑ ſepe pᷣoꝛ ꝓ melioꝛ poſitũ.⁊ tũc
ſine dubio hʒ vim cõpatiui.Et pᷣmꝰ ꝓopti
mus.⁊ tũc ſuꝑlatiui ſigniſicationẽ obtinet
ſeu comꝑatiui. AUñ virgilius.Et pᷣmos iu⸗
uenũ tot miſerit oꝛdo pᷣmos. ꝛimos po⸗
ſuit ꝓ optimos.Pꝛimus etiã ꝓ maximꝰ in

uenit᷑. Vñ.j.Timot᷑.j.ðꝛ.Chꝛiſtꝰ venit in

hunc mundũ pctõꝛes ſaluos facere.quoꝛũ
pꝛimus ego ſũ.vbi dicit glo. ꝛimꝰ.i.ma⸗
ximꝰ. NPeioꝛ enĩ oibus ſum.qꝛ ꝑſecutoꝛ.qͥ
nõ erat peioꝛ. Pꝛimꝰ & fuit nõ oꝛdine tꝑis.
ſſed magnitudine iniquitatis.
Pꝛioꝛculus.li.i.paruus pꝛioꝛ.vel in perſo⸗
na vel in dignitate. ð
Pꝛiſcillianiſtę.qͥdã hęretici a pꝛiſcillião do⸗
cati.q in hiſpãia ĩ erroꝛe gnoſticoꝛũ ⁊ mani
chęoꝝ.ꝑmixtũ dogma compoſuit.

Pꝛiſcꝰ.ca.cũ.i.ãtiquꝰ.vetuſtꝰ.vellongeuꝰ

Piꝛiſtinꝰ.na.nũ.pe.coꝛ.i.antiquus.·

Pꝛiuatus.ta.tũ.i.expoliatus.oꝛbatus vel
glienatꝰ ab aliquibꝰ rebus.vel honoꝛe vel

dignitate. et olim pᷣuati dicebant᷑ ab officijſ
publicis extranei.Eſt eni nomen magiſtra⸗

tum habenti cõtrariũ. Itẽ pꝛiuati ꝓpꝛie di

cuntur qͥ non ſũt conſtituti in aliqua digni⸗
tate xxiiij.q.i.qͥ cõtra. Itẽ dicũt᷑ omẽs exẽ⸗

pti a iure cõi.ſiue ſit collegiũ.ſiue aliq̃ ſpẽał

ꝑſona.vij.q.i.petiſti. ⁊ diſ.iij.puilegia.
NPꝛiuata ꝑſona. eſt ꝑſona carens functione
publica. 3

Pꝛiuatum ius ẽ illud qð bncipaliter ad ſin⸗

guloꝛũ vtilitatẽ ꝑtinʒ. vt in pactis.⁊ cõuẽ⸗
tione ſingulariũ ꝑſonaruiꝗiz..
NPꝛiuata delicta dicut᷑.quę ciuiliter tractãt
vt ſi mihi furatꝰ ſis decẽ. ⁊ ego vt re habeã
ago.nõ vt coꝛpoꝛaliter puianris.
Prinignus. gni.eſt qͥ expoꝛi viro genitus ẽ

dictus q̊i pᷣuigenꝰ.i.expᷣoꝛi viro genitꝰ ve
Iſi pᷣuatꝰ igne.i.dilectione.qꝛ parũ diligit᷑
a nouerca.vela vitrico. Uñ vulgo antena
tus dicit᷑.ſ.anteqᷓ; marer ↄtraheret cum al
tro viro. In hec puigna.nę.quę ex vxoꝛe
viri nata fuit anteqᷓ; eſſet vxoꝛ ſua.Et eſt ſi
lia vxoꝛis ab alio viro pᷣoꝛi genita.

„— 77

Pꝛiuilegiũ. gij ẽ lexuata ⁊ ſingularis ad

vnũ ꝑtinet vel ad paucos.et pᷣuilegium ðꝛ

pꝛęrogatiuũ.vł honoꝛ ſinglłaris vel ꝓpꝛia
pꝛꝑęſũptio. Mꝛiuilegiũ etiã dicitur qð iure
debet᷑. ⁊ beneficiũ qð a pꝛincipibꝰ cõcedit᷑
Nel pꝛiuilegiũ eſt pꝛincipis bnſiciũ contra
ius cõe indultum HNõ eni eſt priuilegiũ niſi
aliquid indulgeat ſpãle.c.abbatẽ ð v.ſig.⁊
c.inhis.ð pꝛiuile.Et ðꝛ q̃ſi pᷣuãs legem.vł
eſt lex pꝛiuata.i.vnius ante alios honoꝛ vł
dignitas aut imunitas quę ſibi cõuenit eo⸗
rum quę alijs incũbunt vel quę deiure cõi
allegantur. Jñ builegiat.ta. tũ. Et puile-
giariꝰ.ria.riũ.i.pᷣꝛogatus. vel qͥ vtitur pᷣui
legio.Et nota ꝙ puilegiũ meret᷑ amittere qᷓ
cõceſſa ſibi abutit᷑ ptãte Itẽ vt diẽ Hiero⸗

nimꝰ. pᷣuilegia paucoꝛũ non faciunt legem

Priuus.ua.uũ.i.pᷣuatꝰ vel ꝓpriꝰ.

ꝓpe murum arboꝛü.
Pꝛoauliuʒ.lij.n.g.i.poꝛticus.
Pꝛobaticꝰ.ca.cũ.i.pecualis.⁊ ðꝛ a ꝓbaton
qdð interpᷣtat᷑ ouis.Hinc dicta eſt ꝓbatica

piſcina.i.pecualis.qꝛ cadauera hoſtiaruz

ibi abluebant᷑. Vñ Johis.v. Erat aũt hie
roſolimis ꝓbatica piſcina ꝗᷓ̊ cognominaba
tur hebꝛaice bethſaida.i.domus pecudum
latine.Et ſatis ↄ coꝛdat cum gręco.ſ.ꝓba⸗
ton.vł ꝓbatica.Et nõ ꝙ tres piſcine erant
hieroſolimis. Ana piſcina ibi erat ꝗ dice⸗

bat᷑ ſuꝑioꝛ.Et hęc erat extra ciuitatẽ. SDe

q̃ Eſa. vij. dicit dñs ad Eſaiã. Egredere in
occurſũ Acham tu.⁊ qͥ derelictus eſt. Ja⸗
ſub filius tuus ad extremum aquęductus

piſcinę ſuperioꝛis in via agri fullõis.Alia

piſcina erat inferioꝛ. et hec erat in ciuitate
qd vſum ciuium. Tertia autem erat iuxta
templũ quaſi ad radicem montis ſion. De
qua piſcina ſumebat᷑ aqua ad ſacriſicia ab
luenda.Et fiebat hęc piſcina ex congrega⸗

tione aquaꝝ ſiloe.qð erat fons ad radicem
montis ſion. In hac piſcina nathinęei hoſti

as lauabat ſiue oues ſacrificandas. Itẽ ꝓ⸗
baticꝰ.i.qui ꝓbat vel ꝓbatur.⁊ tunc ð a
pꝛobo. bas.·

Pꝛoaſtiũ.ſtij.locꝰ ante ciuitatẽ.ſ.ſuburbiũ.
⁊ dicit᷑ a ꝑpꝛo.i.ante.⁊ aſty.qð ẽ ciuitas.ſᷣm
hug. Pap̃ vo dicit Pꝛoaſtiũ viri darium

vłpꝛceoſteria dicũt᷑ loca extra ciuitatẽ de.·

NPꝛobaton grece latine ðꝛ ouis. .
Pꝛoblema.matis.n.g.qð latine ðꝛ ꝓpoſitõ

ſtio eſt difficilis hñs aliqͥd qð diſputatio⸗

ne ſoluendũ ſit.⁊ coꝛ.pe.gti Inde ꝓblema
ticus.ca.cũ.grauis ⁊ difficilis vel qͥ ꝓble⸗
ma ꝓponit Et videt᷑ pblema componia ꝓ

⁊ lema qð eſt voꝛago.qꝛ ꝓponit᷑ vt voꝛet.

⁊ decipiat ⁊ pꝛoducit ble.

—

Nꝛobus. ba. bũ.i.moleſtus.moꝛigeratꝰ qt

cõmodus.aptus.bonus. Inde ꝓbitas ta⸗
tis.⁊ coꝛ.pꝛo. Uñ.Es pꝛobus expirat pꝛo
bitas.es honeſtus honeſtas.Labit᷑ es foꝛ
tis.foꝛtia moꝛte iacent.

Pꝛoboſcida.vel pmuſcida. roſtrũ elephan

tis.qꝛ illa pabulũ oꝛi admouet.⁊ videt᷑ de⸗
clinari.hęc ꝓboſcis.ois.vł pꝛomuſcis.diſ
Pꝛobꝛũ.bꝛi.n.g.i.crimen turpitudo.cõuiti
um. dedecus. Inde ꝓbꝛoſus.ſa.ſũ.i.dede
coꝛoſus. Inde hęc ꝓbꝛoſitas.tatis.
NPꝛocaſtriũ.trij.locus foꝛis añ caſtra vł ca⸗
rũ.⁊ ðꝛ a ꝓ ⁊ caſtrũ vel caſtra.

Pꝛocax. cacis.oĩis. ge.i.petax.auidus peti⸗

toꝛ impoꝛtunus ad petendũ qð maxime ſo

lent facere ꝓci.⁊ ꝑtinet ad meretrices. In⸗

de ꝓcacitas.tatis.i.impudẽtia.intemꝑan
tia.⁊ ꝓculus.la.lũ.i.aliquãtulum ꝓcax.
Pꝛoceleumaticus.ci.vide.S.in celeuma.
Pꝛocella.lę.f.g.i.ſubita vis ventoꝝ cũ plu
uijs.⁊ ðꝛ a ꝓcello.lis.eo ꝙ ꝓcellat.i.ꝑcuti
at. Et eſt ꝓcella ppꝛie terrarũ ⁊ cęli. Tem⸗
peſtas fluctuũ tm Br tñ qñq; ꝓcella eleua
tio fluctuũ.ſed ꝓpter ventos. Inde ꝓcel⸗

loſus.ſa.ſũ.i.tempeſtuoſus. Inde ꝓcello⸗

ſitas.tatis.i.tempeſtuoſitas.
NMꝛoceres vt ait Map.ſũt pꝛincipes ciuita⸗
tis qſi ꝓcedes.eo ꝙ añ oẽs honoꝛe pᷣcedãt
Itẽ capita trabiũ ꝗ eminent extra parietes

pꝓceres dicunt᷑.eo ꝙ pᷣmo ꝓcedãt.inc fa

cta trãſlatõe ad pᷣmoꝛes ⁊ ad quoſdã nobi⸗

les ꝓceres dicunt᷑.qꝛ cęterę multitudini p⸗

minẽt.Et declinat᷑ H ꝓcer.huiꝰ ꝓceris.ſed
raro in ſingulari inuenit᷑ niſi ꝙ iuuenalł di⸗
xit. Agnoſco ꝓcerẽ ⁊c̃.Et coꝛ.pe.ꝓceres.

Vñ Lucanus in.v.Facta vacẽt ꝓceꝝ mo

tus hic cuncta ſequunt᷑.
Pꝛocerus.ra.rũ.i.longus.altꝰ.foꝛmoſus.

⁊ðꝛa ꝓcedo.dis Iñ hęc ꝓceritas.tatis.i.

longitudo.altitudo.⁊ ꝓ.ce. Vñ Banielis

iiij. Et pꝛoceritas eiꝰ ↄtingẽs cęlũ.⁊ Deu
ij.Ppls magnꝰ ⁊ multus ⁊ pꝛocere longi⸗
tudinis.⁊ Eumeri. xiij. Ppls quẽ aſpexi⸗

mus pꝛocere ſtatureęeſt.

NPꝛoceſſpęſus.ſui.i.ꝓſpꝑ.euẽtꝰ.vel augmnẽtũ.

ꝛoceſtria.oꝛum pluralis numeri loca ex⸗
tra ciuitateʒ. ſicẽ ꝓcaſtria loca extra caſtra.

gdata.ꝑ ꝗᷓ murus aſcendit᷑

Nꝛocinct.i.apparatꝰ belli vel pugnę. Iẽ

pꝓcinctus.cta.ctũ.i.expeditꝰ.armatus.

Nꝛocliuus.ua.uũ.⁊ h̊ ⁊ hęc ꝓcliuis.⁊ Bue.
in eodẽ ſenſu.i. ꝓcuruꝰin anterioꝛẽ ꝑtẽ q̃ſi

pᷣceps.Et ponit᷑ qñq; ꝓ intentus.ſedulus

ꝓmptus qũq; ꝓ facilis.Qui eni in ꝓcliui⸗
tate eſt. valde ẽ intentꝰ ne cadat.⁊ ideo po

nit᷑ ꝓ intentꝰ. Itẽ facile ſcipitari põt ⁊ iðᷣo
ponit᷑ ꝓ facilis. Inde ꝓcliuitas.tatis.

Pꝛocõſul ðꝛ.qͥ vice cõſulis fungit᷑. Uñ diẽ
Iſidoꝛus.ix.etymo. MPꝛocõſules ſubiecti
erant ↄſulibus.⁊ dicti ꝓconſules.eo ꝙ vi⸗
ce conſulis fungeren.
Pꝛocõſul ðꝛ iudex oꝛdinarius.⁊ eſt iudexa

ppło cõſtitutꝰ nõ a pꝛincipe.nec ab alio ſʒ
ante imꝑatoꝛiã dignitatẽ creatus.cuius of

ficiũ erat in puincijs dirigi.ſ.in regno tri⸗

butarijs.vt ꝑ eum ꝓuinciales ſua negocia

expedirent.Hic vo pluries non potuit vti
faſcibus qᷓ; ſexies. Nemo eni ſeptimo ẽ cre

atus ꝓconſul.⁊ niſi ſemel ꝓconſulat fũge

baft inſignijs.⁊ in ꝓuincia.⁊ ad eum ꝑtine
bat. vt ad quoſcunq; mgr̃atꝰ reſpiceret.ff.

de officijs ꝓconſul.l.ꝓconſules.

Pꝛocõſullegatꝰ.ẽ cui ꝓcõſul ꝓuinciã igreſ

ſus mandat iuriſdictionẽ.

NPꝛocoꝛus.ri.pe.coꝛ.ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdaʒ
viri. Vñ in auroꝛa Ohilippus ꝓcoꝛus ſte

phanus pdlarus honoꝛe.⁊ addit᷑ vnũ.l.in

Phillippus.vt ppᷣma ꝓducat᷑.

Pꝛoculus.li.pe.coꝛ.ſlius qͥ naſcit᷑ p̃ᷣeexi
ſtente ꝓcula patria Et hec ꝓcula.lę.i.flia
talis.Et ꝓcula qdã veſtis pᷣciola ꝗ de pꝛo⸗

cul afferebat᷑.vn ⁊ ðꝛ ꝓcula.q̃ſi ꝓcul lata.

Pꝛocꝰ.ca.cũ.ðꝛ a ꝓcoꝛ.caris.⁊ h̊/ ꝓcꝰ.ci.i.
petitoꝛ ⁊ ꝓpꝛie mulieꝝ vel nouę.ↄiugis et

nuptiarũ. Ael ðꝛ a ꝓcando qꝛ freqnter ſo⸗
let pᷣcari ⁊ petere donis eam quã vult.
NPꝛocuratoꝛ toꝛis.eſt qͥ aliena negocia man
dato ſibi a dño facto gerenda gratuue ſuſ⸗
cipit vnũ vel plura.ff.de nego.geſt.l.iij · S·
Pꝛodigialis lis.cõ.t.⁊ hoc.le.i.monſtruo⸗
ſus. In hęc ꝓdigalitas.tatis.i.mõſtruoſi⸗

tas.⁊ H̊ ꝓdigiatoꝛ.toꝛis.i.ꝓdigioꝝ iterpᷣs

Pꝛodigiolũ.li.di.i.ꝑuũ ꝓdigiũ.
dũ paratũ.⁊ ðꝛ a ꝓdigo.gis. Seępe tñ ſim⸗
pliciter ꝓ monſtro accipit᷑. Jñ ꝓdigioſus
ſa.ſum.i.monſtris plenus. Nel ſᷣm quoſ⸗
dam. Pꝛodigium appellatuʒz eſt qſi poꝛro

dictũ. eo ꝙ poꝛro dicatur.id eſt poꝛro ſig⸗

nificet.et aliquid futurum eſſe pꝛotendat.

Pꝛodigiũ.gij.i.monſtꝝ turpe.⁊ ad vaſtan⸗

Pꝛo

Jul. maieſt. l. fi. êcſ
NMꝛoditoꝛ ẽ qᷣ ſecreta ſibi cõmiſſa reuelat.de

Ar ꝓdigiũ põt dici qſi peul a digito.qꝛ ſſi

gurat aliqͥd remotũ ⁊ futurũ.

Nꝛodigua. guę.i.hoſtia młtũ ↄſũmẽs. Jñũ

Bec palguital:tar 2⁊ ꝓdiguꝰgua.guũ.i.cõ
i

Nꝛodigus.ga.gũ.i.diffuſus vltra modum
largus.⁊ effundẽs vᷣm ug. NPapᷣ.vo diẽ
Pꝛodigus.i.ꝓfuſus ↄſũptoꝛ.luxurioſus
ſũptuoſus.gluto. AUñ ꝓdigus excedit mẽ⸗

ſurã.largus honoꝛi Seruit.fructificat par

cus. auarus eget.

NPꝛodigus eſt qͥ neq; tꝑs. neq; finẽ expenſa⸗

rum aduertit. neq; modũ.ff. de cur.furioſiſ

l. i. ſed bona ſua dilapidãdo. diſſipado p⸗
fundit. cui in terdicit᷑ bonoꝝ adminiſtratõ
a iudice ꝑ legẽ.xij tabularũ.vel alias a lege

vt qꝛ in.l. Juli.maieſt. cõmiſſit.vt.C. ad.l.

pe. dil. vj. ſacerdos.

Pꝛoductilis.cõ.t.⁊ h le.pe.coꝛ.ðꝛ a ꝓduco

cis.⁊ opus illud ðꝛ ꝓductile qð non eſt fu⸗

ſile. ſʒ ꝓductũ tunſionibus malleoz.
Pꝛop hanꝰ.na.nũ.i.execratus.ſacrilegꝰ.et

ðꝛ a ꝓ ⁊ phanũ q̃ſi ꝓcul a phano. ꝓphanũ

ettiã ðꝛ qð non eſt ſacrũ. AUñ ꝓphani dicun

tur oẽs laici ⁊ illitterati.qſi pcula phano ꝓ
phetię Vñ ſuꝑ illð Exech̊.xlviij. Pꝛopha

*½ *

bitare liceat.nõ ꝙ immũda ſint.

na erũt vꝛbis ⁊c.laica.ſ.q paſſim ppło ha⸗

Pꝛofect?.tus.tui.i.itus.⁊ ðꝛ a ꝓſiciſcoꝛ.ce⸗

ris⸗ De ꝓfectꝰ ðꝛ ꝓficuũ.⁊ tũc ðꝛ a ꝓficio.
cis. Uñ qdã. Mꝛo ꝑuo ꝓfectũ eſt quis ſę⸗

pe pꝛofectus. ùê
Peꝛofeſſio.onis.f.g.i.ſcia.ſed nõ ꝗ̃libet imo
illa ðꝛ ꝓpꝛie pꝛofeſſio alicuius in qua ille a
ſe ⁊ ab alijs credit᷑ excellere AVñ ꝓfeſſoꝛ ali

cuius artis ðꝛ qͥ p ceteris ſe eam ſcire ⁊ alij
h ipᷣm pꝛofitent᷑. Ał ꝓfeſſio eſt ſtudẽdi ali
cuius vitę vłſcię qdam ſingularis electio.

In nr̃o tñ vſu ðꝛ ꝓfeſſio alicuiꝰſecta.vł di⸗
ſciplina quã ꝓfitet᷑ ſiue in ea excellat.ſiue

nõ hm ꝙ eſt chꝛiſtiane ꝓfeſſionis. Vñ dðꝛ.
Cuius pꝛofeſſionis es tu chꝛiſtiãe an Tul⸗

lian. Et ego feci ꝓfeſſionẽ vel ꝓfeſſus ſuʒ

in oꝛdine fratrũ minoꝛu.

Pꝛofeſtus.ſta.ſtũ.i.dies oĩno feſtus.⁊ ðꝛ p
feſt“.q̃ſi pꝛſus feſtus. Mꝛofeſtus etiã dies
ðꝛ vigilia feſtoꝝ dieruʒz.q̃ſi ppe feſtũ.i.añ

feſtũ.Et qᷣlibet dies non feſtiuꝰ ðꝛ ꝓfeſtꝰq̃i
longe a feſto vel ꝓcul.hinc macrobiꝰ ð ſa
aut interciſos vocauit.
Pꝛoficuũ.cui.n.g.i.ꝓfectus.

turnalibus dies oẽs aut feſtos. aut ꝓfeſtoſ

galitas tatl.f.t.i.vaſtitas (ſumens

Pꝛofligat⸗. ta. ti. Fm pap̃.i. piect. deui⸗p⸗
uerſus afflict' iteruectꝰ.ſceleratꝰ ⁊ ꝓdu.fli

NPꝛophoneſis.ẽ cũ aliqs exclamado deü le⸗
titia vlł idignatõʒ exbmit.vt O deus i qn⸗
tis aimꝰ vſat᷑ amatis.⁊ ðꝛ a pꝛos qð eſt ad

2 phonos ſonꝰ. q̃ſi ſe hñs ad ſonũ.i.excla⸗
mationt.qꝛ h coloꝛ ðꝛ exclamatio.
NPꝛofugus.ga.gũ.pe.coꝛ.i.ꝓcul fugiẽs.fu⸗
gitiuꝰ. expulſus. ꝛofugus ꝓpꝛie ðꝛ qͥ pꝛo
cula ſedibꝰ ſuis vagat᷑.qſi poꝛro fugatus.
Pꝛofüch da. du. i. ꝓdigꝰ. largꝰ. diſſi patoꝛ.

qͥ nimis ꝓfũdit.⁊ ðꝛ a ꝓfũdo.dis. Iñn ꝓfũ⸗

ditas tatis. i. pdigalitas Itẽ pfũd' da. duͦ
ðꝛ q̃ſi pcul a füdo hñs ſuꝑſiciẽ vł qſi ꝓcul

hñs füdũ.⁊ ðꝛ a ꝓ ⁊ füdꝰ Jn G̊ ꝓfundũ ðꝛ
mare altũ.⁊ ꝓfunditas alicuiꝰrei ᷣm hug.

pap.ðdicit Pꝛofundũ voꝛago altus.immẽ

ſum. magnauum.
Pꝛofuſus.ſa.ſũ.pe.pꝓ.qð i vi nois accipit᷑ i

actiua ſigtõe. VUñ ſaluſtiꝰ.Alica appetẽs.

ſui ꝓfuſus.ardẽs i cupiditatibꝰ. Pꝛofuſ⸗

ſui.i.ꝓfũdẽs.ſua.i.diſſipãs.vel diſpgens

Pap̃ dicẽ̃. MPꝛofufus.i.largus diſſipatoꝛ.

Pꝛogenies. niei.f.ge.i.ꝓpago.poſteritas.
ſtirps. ⁊ a ꝓgigno. nis. Et nõ ꝙ filij zne

potes nõ ſunt ꝓgenies.qꝛ non ſũt ꝓcul ge⸗

niti. ſed ꝓnepotes.⁊ exinde ſunt ꝓgenies.
q̃ſi ꝓcul geniti.⁊ inde pꝛogenies.incipita

ꝓnepotibus.ſed poſteritaſa n epote.q̃i po

ſtera ętas.Et ſicut inferius longe ęditi p-

genies dicunt᷑.ita ſuꝑius pꝛoaui abaui.a⸗
taui.tritaui.pꝛogenitoꝛes vocant᷑ quaſi ꝓ

cul generantes.

Pꝛogama m qͥſdã ðꝛ ſcedẽs ſ. cripturaꝗᷓ pP
plures ꝓuincias ſiue loca deſtinat᷑ Sʒ vᷣm
AlLo. in ſu.C.eo.ti.ẽ ſcriptura publice ꝓpo

ſita vt ibi ðꝛ i·Ss:mutationes.

Pꝛohemiũ ẽ ſermo general pambulãs ipᷣn-
cipijs libꝛoꝝ oñdens iĩ generali ꝗ poſtea cõ

tineant᷑ in ſpãli.interdũq; alia pla comple

ctens.vt no. Jo.an in exoꝛdio.cle.ſup ver
bo qm.et ðꝛ a ꝓ vł ꝓtos.qð ẽ pᷣmũ ⁊ hemi

qð eſt ſermo.vłmodulatõ.q̃ſibᷣmus ſerino
vł pᷣma modulatio.ſ.ꝓlogus.

Pꝛoheres ðꝛ q loco hęredis fungit᷑.aut iſti
tutꝰ. aut ſubſtitutꝰ.⁊ ꝓducithe.
Pꝛohibeſis. ꝓbũ defectiuũ.i.ꝓhibeas.nec
de eo inuenit᷑ amplius. Uñ Plautus Vñ

gſo vt pꝛohibelis.
Pꝛolatibilł.lis.cõ.t.⁊ B le.qð ẽ aptũ ꝓferri.

Pꝛolepſis ẽ ſſumptio rerũ explicãdaꝝ oꝛdi

ne ſecutaꝝ vt aqͥle volauerunt.hęc ab oꝛiẽ

te. illa ab occidente.⁊ ðꝛ a pꝛo quod eſt pꝛe
et lepſis quod eſt ſumptio.quaſi ſtſumptio

1

H
M
N.
en
ſenne

iti

vet
0

non
o
Zckor
mnpuo

H Pꝛoles. lis.f. g. i. pgenles. ppago. nati. vl

ples.i.filius vel filiia.
NMꝛoletariꝰ.rij.m.g.qͥ ad ꝓlem tm̃ gignẽdã

vacabãt Erat eni qͥdã apud rhomãos in
vvsbe ſp moꝛabant᷑ cã gñandox filioꝝ. ⁊ no

cogebant᷑ ire i arma. ⁊ hi ꝓletarij dicebãt᷑.
Pꝛolios herba ꝗ floꝛẽ velut cqãdoꝛẽ hʒ.⁊ ca
nos hoĩiuʒ capillos facit. .
Nꝛolixus.xa.xũ.i.ꝓductꝰ.longꝰ extẽſus.i⸗
plicitꝰ qð nomẽ tractũ eſt a longis lixaruʒ
paſſibꝰ. Inde hęc ꝓlixitas tatis.
Pꝛolog. gi.i.pᷣfatio.pᷣlocutõ.⁊ ðꝛ a pꝛotos
qð ẽ pmũ.⁊ logos qð ẽ ſᷣmo.ãſi ꝓꝑtos log
Pꝛoludiũ.dij. imago veri lu (.i.pᷣmꝰvᷣmo
di. i. exercitiũ m aß.

Peꝛoluuies. uiei. f. g. ⁊ ꝓluuiu. uij i. aq i

undatio.vł deſtructõ.ex aq̃ꝝ inundatiõe.
vel ſoꝛdes.vel purgatio vel decurſus q in

deuaſtatione iuuenik.

cuiuſlibet rei larga ⁊ indiſcreta effuſione v

Pꝛomethe⸗ atlãtis fr a pagãis de luto fin⸗

xiſſe hoĩes ðꝛ ꝓpt᷑ mirã igenij excellãtiã. cę

llũq; aſcẽdiſſe ignẽ furatũ hoibꝰ dediſſe vñ

dij irati ipᷣm ĩ caucaſo mõte ferrea catẽa ad
ſaxũ ligauer̃t eiuſq; coꝛdi aqlã appoſuerũt
hoibus vo febꝛes ⁊ moꝛbos dederunt.

NPꝛomiſcuũ vulgꝰðꝛ ex vtroq; ſexu ꝑmixtũ

⁊ declinat᷑ ꝓmiſcuꝰ.cua.cuũ.⁊ ðꝛ a pꝛomi
ſceo.ces. Itẽ ꝓmiſcuũ genus in noie quod

gręce epicęnũ.i.ſupꝛa cõmune ðꝛ.eſt qð ſſ
vna voce.⁊ vno articulo cõpꝛehendit aĩia⸗

lia vtriuſq; ſerus.

NPꝛomõtoꝛiũ.rij.dr mons qͥ pꝛoculapparet
ꝓ ſui eminentia. P

— 77

Pꝛomptuariũ.rij.n.g.i.cellariũ.⁊ ðꝛ a pꝛo⸗

mo.mis.qꝛ inde neceſſaria victui ꝓmunt᷑.

i. ꝓferunt᷑. Añ ꝓpha Pꝛomptuaria.eoꝛũ

plena. Et eſt ꝓmptuariũ longi tꝑis. Sed

cellariũ paucoꝝ dierum.

Pꝛomptus ta.tũ.i.paꝛatꝰ ⁊ expeditꝰ ad ali
qͥd agendũ.vł dicẽdũ.⁊ ðꝛ a ꝓmo mis Jñ
Pꝓmptulus.la.lũ.i.aliqntulũ ꝓmptꝰ.⁊ cõ⸗
ponit᷑ ꝑpꝛomptus.i.valde ꝓmptus. Iteʒ
ꝓmptus.tus.tui.i.aꝑtio.⁊ ꝑ cõpoſitionẽ

impꝛomptu.i.in aꝑto.ſed potiꝰ in pᷣpoſitõ

adiungit᷑.ꝓmptu ꝑ appoſitionẽ.
Pꝛomulcꝰ.ci.m.g.ðꝛ funis cũ qͥ nauiſ ducit
vel ſcapha.ꝗᷓ maioꝛẽ nauẽ ducit ⁊ regit.
Pꝛomurale.lis.n.g.i.murus ante murũ di
ctũ.ex eo ꝙ ꝓ munitione muri ſfſit.
Pꝛomuriũ.rij.i.añſpaciũ circa murum.

ꝓ cuſtode ipᷣius pꝛomi.

Pꝛomus.mi.m.g.i.cellariũ.Et ponit᷑ qñq;

Pꝛonefas ſceluſ ↄtra fas.ↄtra iuſticã.⁊ ſũt
due ptes ꝓ interiectio.nefas nomen. Non
eni põtr ibi eẽ vera cõpoſitio.qꝛ interiectio
non põt compoin.
Nꝛonepos eſt filius neptis.ſicut pꝛoneptis
eſt filia neptis. M

Pꝛonoe.es.ðꝛ a ꝓtos qð eſt pꝛimũ.⁊ noys

qð eſt mens.quaſi pꝛotonoe.i.pꝛima noyxs
ſ. diuina mens.

Mꝛonoſticũ.ci.n. g.i.ſignũ futuri ⁊ 8za p⸗

noſco.ſcis. Et ꝓnoſticꝰ.ca.cũ.qͥ pᷣcogno⸗
ſcit. vel añ ſiãt ᷣm Hug. Pap. dicit. Mꝛ0
noſtica. puiſio.ęgritudinũ. dicta a pᷣnoſcẽ⸗
do. Opoꝛtet enimedicũ pᷣterita pᷣſetia ⁊ fu
tura puidere.

Nꝛonoſticon. liber eſt. ⁊ pt ſcribi ſine. g. vel

põt addi.g. ꝑ ꝓtheſim. vt ꝓnoſticõ vel ꝓ⸗
Pꝛonuba. be. dicta ẽ Juno.qꝛ (gnoſticon
nubentib Beſt qſi hnuba. generalr ꝓnu⸗
ba ðꝛ ꝗᷓ aſtat nubẽti.⁊ q nubẽtẽ viro viügit

Ipa eſt ⁊ panympha. Inuenit ena hic ꝓ⸗

nubus.ſicut ⁊ H panymphus AUñ Judic.
xiiij.ðꝛ ꝙ vxoꝛ Sanſonis accepit maritum
vnũ de amicis eiꝰ.⁊ ꝓnubis i. panymphi

ſibi aſtantibus. Et coꝛ. nu. Vñ quida ꝓnu

ba curtat᷑ cui ꝓpnubus aſſociat᷑.? Ouidiuſ
in ſcdᷣa epi. ꝛonubacteſiphoe thalamus
vlulauit in illis. ðð

Pꝛomurus.ri.i.ſpacium iuxta murum.

Pꝛonus.na.nũ.i.in ãterioꝛẽ ꝑtem flexus.i⸗
clinatꝰ.curuꝰ. ſubiectꝰ hũil.⁊ a ꝓ. ⁊ no.
nas.tracta metaphoꝛa a natante qꝛ caput
in anterioꝛẽ ꝑtem inclinat.⁊ poſterioꝛa ele

uat. zonus etiã ðꝛ obſequẽs ⁊ ꝓmptus.

Inde pꝛonitas tatis.i.ꝓmptitudo.

Pꝛopagineus.nea.neũ.i.ad ꝓpaginẽ ꝑti⸗

nẽs vel ð ꝓpagine exiſtẽs.

Nꝛopago· ginis.f. ·i·linea. oꝛigo. extẽſio.

flagellũ vitis extẽſũ ſub terra.⁊ coꝛ.pe.gti

Pꝛopaſſio.onis.f.g.ðꝛ a ꝓ ⁊ paſſio.⁊ dꝛ p⸗

paſſio qñ caro titillat viſo vulnere. Sʒ paſ

ſio quãdo ille malus affectus erumpit.po⸗

ſtea in effectum. Unde dicit Hieronimus
in gloſa. Matthi.v. ſuꝑ illð Qui viderit
mulierem ad cõcupiſcendum eã ⁊c. Pꝛo⸗
paſſio ẽ ſbitus motus ani ſine deliberatiõe
boni vel mali oꝑis. NPaſſio vero ẽ affectio
deliberati ai ſi ſit locus ꝑficiẽdi. Itẽ nota

paſſio ĩpoꝛtat imutationeʒ paciẽtis HNNõö

aut ðꝛ aliquid ĩmutari ſimplicit᷑ qñ id qð ẽ

bnncipale i ipſo imutatum permanet ⁊ ij50G
ſimpliciter loquẽdo qũ rõ non mutat᷑ a ſu

ęqͥtate vł ęqlitate nõ ðꝛ paſſio .ſed ꝓpaſſio

iſi pᷣmo vłicepta paſſioł ꝓpaſſio qi iꝑfetã

—

paſſo ſ paſſo vi afumata pallio p oſenſi
Mꝛopatulus.la.lũ.i.valde patulus.in pala

q; vo pꝑte oꝛaculi.ſ.in duobꝰ angulis ante
rioꝛibꝰ poſiti ſunt duo cherubin aurei.⁊ ꝓ
ductiles.non.iſ.fuſiles.ſed tũſionibꝰ malle
oꝝ ꝓducti. In glo.aũt ad Hebᷣ.ix. ðꝛ.ꝙ di
cebat᷑ ꝓpiciatoꝛiũ ſiue oꝛaculũ.qꝛ ibi appa
rebat angelus dñi loquẽs moyſi qũ dñs ꝓ
piciaturus erat pp;o.
Pꝛopitiꝰ.tia.tiũ.i.bonꝰbenignꝰ.miſericoꝛs
mitis. ꝓſper placatus ⁊ 9 a pp.
Pꝛopitiatio.onis.i.placatõ.mia.⁊ ðꝛ a ꝓpi
tioꝛ.aris.⁊ ꝓpiciatoꝛiꝰria.riũ.⁊ ꝓpitiariꝰ
ꝛopina.nę.f.g.locus iuxta bal (ria.riũ

ductus.coꝛã factus.
Pꝛopatruus.trui.frater pauii.
Pꝛopenſus.ſa.ſũ.i.extenſus dilatatꝰ.Inð
ꝓpenſius adũ.quaſi extenſius.
Mꝛoperꝰ.ra.rũ.i feſtinꝰ ⁊ citus.⁊ ðꝛ a ppe.
Pꝛopes.dis.m.g.eſt funiſ qͥ pes veli alliga
tur. qᷓſi ꝓpe pedes.⁊ coꝛ.pe.gti.
Mꝛopheta.teę q̃ſipᷣfatoꝛ.a ſdicẽdo futura.
dꝛa ꝓfoꝛ faris.qð eſt ꝓcul ab intentione fa
ri.ſ.aliud vbo ꝓferre.aliud coꝛde. Ael ðꝛ

a ꝓcul.⁊ phanos gð eſt ſonus q̃ſi longe pᷣ⸗
uiſa ꝓnũcians. Iñ hec ꝓphetiſſa ſeę. vates
femia. vel ipa femia pphetãs. Et ꝓpheti⸗

cus.ca. cũ.⁊ H ⁊ hec ꝓphetalł.⁊ h̊ le.Et vt

diẽ Iſido.etymo.vij.qͥs gẽtiles vates ap⸗

pellat.hos nr̃i ꝓphas vocãt q̃ſi pᷣfatoꝛes.

qꝛ ꝓcul fant᷑.⁊ fułᷣa pᷣdicãt qͥ ⁊ ĩ veti teſtõ
vidẽtes appellabãt᷑.qꝛ videbãt ea ꝗᷓ cęteri

nea publica vbi poſt lauacꝝ a fame ⁊ſiti re
ficiunt᷑.hoĩes.Et ðꝛ ſic q̃ſi ꝓcellẽs famẽ eo
ꝙ h̊ locus famẽ pellat.⁊ dicũt gręci popia
⁊ inde coꝛruꝑte nos dicimus ꝓpina ꝓ tali
loco ſimpłr. LZñ ꝓpina modo ðꝛ tabernaꝗᷓ
libet.eo ꝙ famẽ pellat. Inde hęc ꝓpinula

lę.dimi. Et ꝓpino.nas.i.vinũ miſcere.po

tũ admiſtrare. Iñ h̊ ꝓpinatoꝛ.toꝛis.qͥ po⸗

nõ videbãt ⁊ ꝓſpiciebãt ꝗ i myſterio abſcõ
Hꝛophetia.tię.ẽ ſſcia futuroꝝ (dita erant
Itẽ ꝓphetia ẽ reꝝ latẽtiũ ſᷣteritoꝝ vłpᷣſen⸗
tiũ vł fut᷑oꝝ ex dina iſpiratõe maifeſtatio.
Cuiꝰ ſeptẽ ſũt genẽa. ꝛimũ genꝰ pphetig
ðꝛ extaſis qð eſt mẽtis exceſſus.ſic̃ vidit pe
trꝰ vas de cęlo ſũmiſſũ.in ſtupoꝛe mẽtis cũ
varijs aialibꝰ Act᷑.x.Scom ẽ viſio.ſicut. Pꝛopinula.lę.di.i.pua ꝓpina.
Eſa.vj.Nidi dñm ſedẽtẽ ſuꝑ ſoliũ excelſũ Mꝛopiꝰ.pia.piũ.i.ꝓpinquꝰ ⁊ ↄiũctus.
Tertiũ genꝰ eſt ſomniũ.ſicẽ Jacob ſubnixi Pꝛopola.lę.f.p.domꝰvbi vẽdũt᷑ vnguẽta.
in cęlo.ſcalã doꝛmiens vidit Geñxx vij. ponit᷑ etiã ꝓ q̃libet domo vbi aliqͥd vẽdit᷑.
Quartũ genꝰ ẽꝑ nubẽ.ſiẽad ovſen.et Pꝛopontides ðꝛ illud mare ꝑ qð trãſijt Jo.

tũ admiſtrat. AUñ Ouidius. Iñ ꝓpinatoꝛ
nimiũ qͥ vinum ꝓpinat. —RK
Pꝛopinatoꝛiũ.rij.domus vel locus vñ ꝓpi
nat᷑.vel vbi ꝓpinaß. .
Pꝛopinqneꝰ.nea.neũ.i.ꝓpinquꝰ⁊ ↄiunctꝰ
NPꝛopinquꝰ.qua.quũ.i.ↄiunctꝰ vel vᷣm lo⸗
cũ vel ᷣm ſanguinẽ. In ꝓpinqᷣtas tatis.

ad Job pꝰ plagam loqᷣt᷑ deꝰ.Oe moyſe hr

Exo.xix. Veniã ad te in caligine nubis vt
audiat me ppłs loquẽtẽ ad te. Quintũ ge⸗
nus ẽ vox de celo ſic ad abꝛaã ſonuit dicẽs
DGeñ.xxij.Ne extẽdas manũ tuã ſuꝑ puezʒ
Et ad ſaulẽ Actl.lx. Saule ſaule quid me

icqueris. Scxtu genus eſt accepta ꝑabo⸗

ſicut apud ſalomonẽ in ꝓuerbijſ ⁊ apud

Palaã cum euocaret᷑ a Balach MNMumeri.
xxiiij. Septimũ genus eſt repletio ſpũſſcti
ſicut pene apud oẽs pphas.
Pꝛopiciatoꝛiũ.toꝛij.locꝰ ꝓpitiãdi.⁊ ðꝛa ꝓ⸗
pitioꝛ.aris.q̃ſi ꝓpitiatõis oꝛaculũ Et ſicut
ðꝛ i hiſtoꝛijs ſuꝑ Exo. Mꝛopitiatoꝛiũ erat
tabula aurea eiuſdẽ lõgitudis ⁊ latitudis.
cuiꝰ⁊ arca.vt arcã tegere ſufficeret De ſpiſ
ſitudine vo eiꝰ non legit᷑. Hoc dicebat᷑ oꝛa
culũ.qꝛ dñs de illo rñſa dabat. Rñſum aũt
ðꝛ oꝛaculũ diuinũ.qꝛ oꝛantibꝰ dat᷑ Diceba
tur etiã ꝓpiciatoꝛiũ.qꝛ exinde loquẽs dñs
ꝓbitiabat᷑ pplo.vel qꝛ die ꝓpitiatiõis di⸗
cebat gliam dñi ſꝑ ibi deſcendere.Ex vtra

in ſpẽ bouis.vłꝑ qð Jupit᷑ in ſpẽ tauri de
tulit europã Idẽ ⁊ alio noie ðꝛ boſphoꝛus

Inuenit᷑ etiã ꝓ noĩe cuiuſdã ſtellę.

NHꝛopoꝛtio.onis.f.g.i.ſilitudo.habitudo.

cõpatio. Inde h̊ ⁊ hęc ꝓpoꝛtionał ⁊ B le.
Iñ ꝓpoꝛtionalr adu.⁊ hęc ꝓpoꝛtionalitaſ
tatis.⁊ differt a ꝓpoꝛtõe qꝛ ꝓpoꝛtio ẽ habi

tudo vnius ad aliud. Sed ꝓpoꝛtionalitas
płimũ habitudinũ int᷑ ſe cõgatio.ſm hug.

Et nõ ꝙ locus a ꝓpoꝛtione vᷣm logicũ dif⸗
fert a loco a ſimili.qꝛ in loco a ſiłi accipit᷑ cõ
patio ᷣm ſiłitudinẽ ihęrẽtium vt ſicut riſi⸗
bile ineſt hoi. ita ⁊ hinibile ieſt eqͥ. In loco

aũt a ꝓpoꝛtiõe nõ attẽdit᷑ ſic ſiitudo ihęrẽ=

tiũ ſʒ cõꝑatõ habitudis. vt ſic ſe hʒ nauta

ad nauẽ.ſic ſe hʒ mgr ad ſcolas.
ꝛopꝛius.pꝛia.pꝛiũ.i.pᷣuatum ſuum.quod

alij non ꝑtinet. dictum ſic q̃ſi poꝛro pꝛiua⸗
tũ.i.ſepatũ.a cõitate.vel ðꝛa ꝓpe.qꝛ qʒ ꝓ

pꝛiũ eſt ꝓpe ẽ.Et cõpat᷑ ꝑ ſuppletionẽ ma

gis.pꝛopꝛiꝰ magis pꝛopꝛius pꝛopꝛijſſimꝰ.

Inde pꝛopꝛie magis pꝛopꝛie pꝛopꝛijlſime.

O— — —

1RN

ls

e.
un
dwi
uns
br
i
Gti
mint⸗

Ctemn
inn⸗

⸗⸗

adu. ⁊ hęc ppᷣetas tatis. IJnuenit᷑ tũ ppi⸗
oꝛ. AUñ ad Roma.xiij. ᷣm vnã lr̃am. Muũc
ꝓbpioꝛ ẽ nr̃a ſalꝰ q; cũ credidimꝰ.Et nõ ꝙ ꝓ

pᷣum vᷣm dialeticũ ðꝛ q̃drupłr. Ano mõ qð

ineſt alicui ſpẽi.⁊ nõ oĩ vt eſſe grãmaticum
ↄuenit tm hoi ⁊ non oi.ſcðo mõ ðꝛ ꝓpꝛiuʒ
qð ineſt oi.ſed nõ ſoli.vt eẽ bipedẽ ↄuenit

oĩ hoi ⁊ nõ ſoli.tertio mõ ðꝛ ꝓpꝛiũ qð ineſt

oĩ ⁊ ſoli ⁊ nõ ſp.vt caneſcere ineſt oĩ hoi et

ſoli.ſj nõ ſꝑ.qꝛ nõ niſi ĩ ſenectute.q̃rto mõ

ðꝛ ꝓpꝛiũ qð appellat᷑ ꝓpꝛie ppꝛiũ.⁊ ꝓpꝛi
um ꝑ ſe dictũ.qð ineſt oĩ ⁊ ſoli ⁊ ſp.vt riſi⸗
bile ineſt oĩ hoĩ ⁊ ſoli⁊ ſꝑp.Nõ tñ hõ ðꝛ riſi
bilis ꝙ actu rideat ſed qꝛ aptꝰnatus ẽ ad ri
dendũ.Et h̊ qrto mõ ðꝛ ꝓpꝛiũ qð appella

tur vnũ de qnq; pᷣdicabilibꝰ.Et diffinit ſic
ab Ariſtotele. Mꝛopꝛiũ ẽ qð ſoli ineſt.⁊ cõ

uerſim pᷣdicat᷑ de re.i.ſpẽ ⁊ ñ indicat quid

eſt eẽ. vt riſibile eſt ꝓpꝛiũ hoĩs.qꝛ ↄuerſim

Sp̃dicat᷑ de ipᷣo.Nam ois hõ eſt riſibilis. et
oẽ riſibile eſt homo.
NPꝛopudiũ.dij.pꝛęſcurribilis locus.
Pꝛopudioſus.ſa.ſũ.i.ignominioſus iniuri
oſus.turpis impudibũdus.iuerecund'. i⸗
pudẽs irreuerẽs.infrontuoſus.

Mꝛopugnaculũ.li.ðꝛ a ꝓpugno.gnas⁊ di

cunt᷑ ꝓpugnacula.pinnę muroꝝ ſiue ſũmę
etes qꝛ ex his pugnat᷑.
MPꝛoꝛa.rę.f.g.eſt anterioꝛ ꝑs nauis.

Mꝛoꝛeta.tę.m.g.q in pꝛoꝛa.i.in pᷣncipio na

uis moꝛat᷑ vt maioꝛ q hoꝛtat᷑ ſocios vłgu⸗
bernatoꝛ Na in Jona vbi Hiero.guberna
toꝛẽ.ſeptuagita ꝓꝛetã interpᷣtati ſunt.

Pꝛoſus.ſa.ſũ.i.longꝰ ⁊ ꝓductꝰ.⁊ ꝓlixus.?⁊

Odr apꝛoſon.

Pꝛoſa.ſę.or̃o ꝓducta.⁊ a lege metri ſoluta

⁊ ꝛa pꝛoſon q̃ſia ꝓlixitate vboꝝ.qꝛ nõ co
artat᷑ nüero pedũ vel ſyllabaxꝝ.ſʒ in lõgũ ꝓ
vYolũtate ꝓducit᷑. Nel ꝓſa ðꝛ ſi ꝓfuſa.vł
Iſi ꝓꝛua.qꝛ ꝓꝛuit ſpacioſe ⁊ excurrit nullo
termino ſibi ſᷣfixo vłpᷣfinito. Inde ꝓſula.
lę.di.i.pua pꝛoſa.⁊ ꝓſaicus.ca.cũ.

Peꝛoſapia pię.⁊ hęc ꝓſapies.piei.i.ꝓgeni⸗
es.generatio.⁊ ðꝛa ꝓſipo.pas.qꝛ ꝓcul ſi⸗

pat᷑.⁊ ſpargit᷑ vſq; in poſteros.
Pꝛoſceniũ.nij.i.locus añ ſcenã vbi ludebãt
vłſacriſicabãt ᷣm hug.apᷣ.vo dic. Nꝛo
ſcenia pulpita ſũt añ ſcęnã vbi ludicra ex⸗
ercebant᷑.theatrales ludi.
Pꝛoſcriptio ẽ aduerſus abſentẽ iudicialis
ꝓnunciatio vt ipoſterũ ꝓcul agat.i.mane⸗
at ab imꝑio.⁊ talis ↄtra quẽ fu pꝛonuncia⸗
atio talis.⁊ cuius bona palam ⁊ aꝑte ſcri⸗
bunt. d pꝛoſcriptus. H

Mꝛoſectu. cti.i. extũ.⁊ ðꝛ a pſeco.cs.
Mꝛoſelitus.ti.eſt aduena ⁊ circũciſus qͥ mi⸗
ſcebat᷑ pplo dei.⁊ eſt gręcũ.x aũt ðꝛ ꝓſeli

tus.q̃ſi ꝓcula ſolo ſitꝰ.etymologia ẽ.Cõit᷑

aũt dicunt᷑ pꝛoſeliti de gẽtibus ad ritũ iu⸗
deoꝝ ↄuerſi.⁊ coꝛ.pe. “
Pꝛolſeneta.tę.ẽ ꝑanymphꝰ.i.media ꝑſona.
p quã aliquis ↄtractꝰ celæbꝛandꝰgaut ineun
dus ꝓcurat᷑.⁊ tał ꝓcuratoꝛ i ſpõſalibus ðꝛ
tanynphꝰ. q exploꝛat vorusatẽ hoiuzʒ. qͥ ⁊
cũ quibꝰ velint ↄtrahere ⁊ ſit facultas cõ
trahentiũ vel ↄtrahere voleriũ. cuiꝰ remu
neratio vel merces ðꝛ ꝓſeneticu. ⁊ cõſiſtit
officium eius circa amicitias complẽdas.
⁊ circa aſſeſſoꝛes ↄquerẽdos oꝛdinarijs iu
dicibus. vide.c.j.ð h in glo.ij.ð teiti.li.vj.
NPꝛoſeqͥum.quij.i.ſeruitiũ.⁊ ꝛ a ꝓlequoꝛ.
ꝛoſerpina.nę.filia cereri.ſ.luna vł ipᷣa ce⸗

res.vlterra.⁊ ðꝛ a ꝓſerpo pis.qꝛ circa noſ
ſerpit.⁊ ẽ lũa vicinioꝛ nobis ⁊ ĩferioꝛ oĩbꝰ

planetis. Vñ qͥdã. inferioꝛ reliqͥs eſt luna
planeta planetis. Uł ꝓſerpina filia cereris

ðꝛ ſemẽ vel ſeges.eo ꝙ ꝓcul ſerpat a terra

creſcẽdo.Et coꝛ.pe.AVn Virgilius ene.vj
Hec ſibi pulcra ferri pſerpina munus.

Pꝛoſeuca.cę. ðꝛ domꝰ pauꝑũ ⁊ mẽdicoꝝ in

q̃ elemoſynas petũt.⁊ ðꝛ a ꝓſeutõ.gręce.
qð latine dr oꝛaꝛe ⁊ depᷣcari Itẽ ꝓſeuca ðꝛ
or̃o vel depᷣcatio. Inde ꝓſeuticus.ca.cuʒ.
i. depꝛecatoꝛius. Inde ꝓſeutice.i.humilia
tiue.⁊ depᷣcatoꝛie ⁊ depᷣcatue0e.
Pꝛoſicius.cia.ciũ.⁊ ꝓſiciuꝰ.ciua.ciuũ.qͥc⸗
qͥd ſuꝑfluitatis abſcindit᷑ ð q̃libet materia
qdð alit᷑ ðꝛ ſucciſiuꝰua.uũ.⁊ ſuccidaneꝰnea
neũ.⁊ inciſiuꝰua.uũ.⁊ põt dici ſbᷣſtãtiue.hq̊
ꝓſiciũ.cij.ł ꝓſiciuũ.ui.ł᷑ſucciſiuũ.ł iciſiuũ
qdð ita ſuꝑfluũ abſcidit᷑ ð aliq̃ materia.
Pꝛoſicũ.ci.ðꝛ pᷣma ꝑs extoꝝ.⁊ ðꝛ a ꝓſeco.
cas.vł potiꝰ ꝓſicũ ðꝛ a pꝛos qð ẽ ad.⁊ icos
qð eſt ſignũ vłimago. Inde pꝛoſicũ.q̃ſi ad
imaginatio vel ſignum. JMU
Pꝛoſimetricꝰ.ca.cũ.i.ↄſtãs ex ꝓſa ⁊ metro
Pꝛoſintũ.ti.ðꝛ funis qͥ nauis alligat᷑ ĩ lito⸗
re ad palũ.⁊ ðꝛ a ꝓſon quod eſt longũ eo ꝙ
longus ſit.
Pꝛoſocẽ ðꝛ mariti auꝰ Pꝛoſocꝛꝰẽvxorl auia
Pꝛoſodia.dię.f.g.i.accentꝰ.⁊ ðꝛ a pꝛos.qð
eſt ad. ⁊ oda cantꝰ.
Pꝛoſon gręce.latine ðꝛ longũ.ꝓlixũ.ꝓdu⸗
ctũ.vel rectũ.⁊ acuit᷑ in fſine.
Pꝛoſopõ gręce ꝑſona ðꝛlatine.q̃ſi ad facieʒ
⁊nõ ꝙ h̊ nomẽ ꝑſona ſiãt.ſubſtaãtiã ꝑticu⸗
larẽ.ꝗ ſonat ĩ dignitatẽ.Et ſilr pꝛoſopa vł
pꝛoſopon apud gręcos. Et ideo perſona

non eſt niſi in natura intellectuali. Et ᷣm

Boetiũ ſũptũ eſt nomẽ ꝑſonęa ꝑſonando
eo ꝙ in tragedijs ⁊ comędijs recitatoꝛes ſi⸗
bi ponebãt quãdã laruã ad reſſentãdũ illð

cuiꝰ geſta narrabãt decantãdo.⁊ inde ẽ eti

am ꝙ tractũ eſt in vſũ vt qͥdlibet indiuidu

um hoiĩs de qͥ põt talis narratio fieri ꝑſona

dicat᷑. Et ex hoc etiã ðꝛ ꝓſopon in gręco.a
vadeſt in ⁊ ſopos qð eſt facies.qꝛ hmõi
aruas añ facies ponebant.

Pꝛoſopopęia fit qñ res fingit᷑ loqͥ ꝗ loq non

põt vel qñ ſermo dirigit᷑ ad rem qnon ꝑci⸗

pit.⁊ ðꝛa ꝓſopon.qð eſt ꝑſona.⁊ pęo dð ẽ

hingo.quaſi fictio pſonę loqntis vel fingen
tis loqͥ vel ꝑcipiẽtis.vt terra loquit᷑ fonti⸗
bus ⁊ maribꝰ Ael Ego terra calcoꝛ ab hoĩ
bus.vel audite cęli ꝗᷓͥ loquoꝛ. ⸗
NPiꝛoſper. ra.rũ. ð fauſtus ſecundꝰ felix JIñ
ꝓſpitas.tatis.i.ſucceſſus.vł fęlicitas.
Pꝛoſtibulũ.li.n.g.i.lupanar.domꝰ meretri
cũ.⁊ðꝛ a ꝓſto.ſtas.ibi ei meretrices ꝓſtãt

i.ꝓ p̃cio ſtãt.⁊ meretricant᷑ AUł ðꝛ ꝓſtibu⸗

lũ.a ꝓſternẽdo.eo ꝙ poſt ludoſ ꝑactos ibi
meretrices ꝓſternant᷑.vel ðꝛ a ꝓſtituo.tu⸗

is.qð eſt ꝓ pꝛecio ſtatuere ꝓponere.qꝛme

retrices ꝓ pꝛecio ſe ſtatuunt.
PHꝛoſtibula.lę.pe.coꝛ.i.meretrix.⁊ ðꝛ a pꝛo
ſtituo tuis. AUn ieronimns. Inter virgi⸗

nem ⁊ pꝛoſtibulam.

Pꝛotectoꝛ. toꝛis.eſt qͥ ſtat armatꝰ cũ pᷣncipe

NVñ oliuiꝰ ⁊ belliſanꝰerãt domeſtici ꝓtecto
res Juſtiniani.m Accurl.
Pꝛoteruꝰ.ua.uũ.i.crudelis.valde terribitł.
2ðz a ꝓ vel pꝛos.⁊ toꝛuꝰ. IJIñ ꝓterue adũ.
⁊ ꝓteruia.uię.i.crud elitas vł terribilitas.
Et hęc pꝛoteruitas.tatis. Vñ in greciſmo
ðꝛ. Impꝛobus eſt aliquis verbis factiſq;
peꝛoteruus.
Pꝛotheſeoſpalange ꝗdã figura eſt ⁊ fit qñ
yrvna pᷣpoſitio ponit᷑ pꝛo alia.vt Accepit eũ
in vlnas ſuas.i.inter vlnas ſuas. Rogitãs

ſuꝑ pꝛiamo.i.de pꝛiamo.⁊ ðꝛ a ptheſeos.
qð eſt pᷣpoſitio.⁊ ꝑ alange.qð eſt trãſmuta

tio qſi hpoſitionis tranſĩmutatio.
Pꝛotheſis eſt qdã figura. ⁊ eſt appoſitio qꝗ⸗

dã ad pᷣncipiũ dictõis lr̃e vel ſyllabevt gna
to ꝓ nato.⁊ tetulit ꝓ tulit.ſic eni dicebant

antiqᷓ. ⁊ ð⁊ a ꝓtos ⁊ theſis

Pꝛotociũ.cij.i.xenodocium.⁊ ðꝛa pꝛotos.

qð eſt pꝛimum.
Pꝛotocollũ.li.ẽ abbꝛeuiata ſcriptura de ali
qͥ ↄtracta añqᷓ; charta fiat ⁊ : a ꝓptos ꝙ eſt
pᷣmũ.⁊ collũ qꝛ in collis cartaꝝ pᷣmo loco fi⸗

ebat talis ſcriptura.⁊ poſtea habebat pex

emplari. Eadẽ. ſceda vpO.
Pꝛotologia.i.ſubtilis locutio qñ res ſingłę

minutatim ꝓferunt᷑. ᷣm CMap̃.

+.

Pꝛotomartyr.tyris.i.pᷣmꝰ martyr.ſicut ha
bel in veteri teſtamẽto ⁊ ſtephanꝰ in nouo.
⁊28ꝛ a ꝓtos qð eſt pꝛimus ⁊ martyr.

Pꝛothoplaſtus.ſti.i.pᷣmꝰ foꝛmat vt Aldã.
⁊ðꝛ a pꝛotos qð eſt pꝛimꝰ.⁊ plaſtꝰ. Andei

hymno. Be parentis ꝓthoplaſti fraude fa
ctoꝛ condolens ⁊c.
Pꝛotos.i.pꝛimus.⁊ accentuat᷑ in fine.
Pꝛotribunali.i.intribunali. ꝓtheſeoſꝑalã⸗

ge.i. ppoſitio ꝓ ſpoſitione. Ael ꝓtribuna

li.i.ad tribunalAlł ꝓ tribunali.i.ꝓ iudicio
dãdo in tribunali.i.in ſede iudiciaria.

Pꝛotus.ta.tũ.i.pꝛimꝰ.⁊ ꝛ a pꝛotos.

ꝛouectꝰ.ta.tũ.i.ꝓcul vłañ vectꝰ.ꝓmotꝰ.

ſublimatꝰ.auctꝰ.cumulatꝰ.vñ ꝓuecta eętaſ .

ðꝛ annis aucta ⁊ cumulata.

ꝛouent. tus. tui.i. abundãtia.⁊ ð? a pꝛo⸗

uenio.nis. Itẽ ꝓuent caſus bonꝰ.euẽtus.
ſoꝛs.fructꝰ.ꝓſperitas.ſpᷣm Mapᷣ.

77 „„

ꝛouerbiũ.bij.n.g.i.ſimilitudo parabola.
vbi aliud ðꝛ.⁊ aliud itelligi᷑.quaſi poſt v⸗

bũ poſitũ.vel qſi verbũ ꝓ alio.Inde h̊ pꝛo

uerbiolũ.li.di.i.paruũ ꝓuerbiũ.⁊ ̊ ⁊ hec
ꝓuerbiał.⁊ h̊ le.apᷣ . vo dicit pꝛouerbia

ſunt aliud habentia in medulla. aliud in ſu
ꝑficie pollicentin.

Mꝛouerbioꝝ libꝝ edidit Salomon. Vñ diẽ

Iſidoꝛꝰ etymo.vj.Salomon filius DHauid
regis iſrael iuxta numeꝝ vocabuloꝝ ſuoꝝ

tria volumina edidit. Hoꝝ pꝛim maſloth
hebꝛei greci ꝑabolas.latini ꝓuerbia vocãt

eo ꝙ in ipᷣo ſub comꝑata ſiłitudine figuras
verboꝝ ⁊ imagines veritatis oſtenderit.
Ipſam aũt veritatem ad intelligendã legẽ
tibus reſeruauit.

Pꝛouidentia.tię.f.g. vm Boetiũ in.iiij. de

ↄſolatione.ẽ ipa dina rõ in ſũmo oĩuʒ pᷣnci
pe ↄſtituta.ꝗᷓ cũcta diſponit.hᷣ qð tu iuſtil⸗

ſimũ ⁊ ęeq̊ ſeruãtiſſimũ putas oĩia ſcientię ꝓ

uidẽtię diuerſũ videt᷑.qͥcqd circa ſpẽ vide

as geri. Rebꝰ qͥdẽ rect oꝛdo ẽᷣ. Opinioni
vo tuę ꝓuerſa ↄfuſio.Et in.v.li.idẽ dicit.
Quis poſtulat vt neceſſaria fiãt ꝗq a diuino

lumie illuſtrant᷑.cũ nec hoies neceſſaria fa

ciãt eſſe ꝗᷓ videant᷑.dina ſᷣnotio naturã re⸗
rum ꝓpꝛietatemq; nõ mutat.mõet inteme⸗

rata moꝛtalibꝰ arbitrij libertas. Iẽ ꝓpuidẽ
tia ſumit᷑ etiã ꝓ quadã cura ⁊ ſollicitudine

rerũ tꝑalium in futurũ. ”””R
Pꝛouicia.cię.ðꝛ a ꝓ vel pꝛocul.⁊ victus q̃ſi
ꝓcul poſita ⁊ deuicta.Cũ enirhomãi olim

vincẽdo totũ oꝛbem in ius ſuũ redigerent.
pꝓcul poſitas regiones puincias appellaue
rũt ꝓuintia etiã ðꝛ regio ſubiugata ⁊ tribu
taria facta. Iñ h̊ ⁊ hec ꝓuinciał ⁊ h lę.i.tri
butariꝰ. NMꝛouintia etis ðꝛ cõfiniuʒ regio⸗
nũ.Et ꝓuintia ſigt celeriter adů.⁊ ꝓuincia
i. ꝓuidęẽtia.⁊ officiũ.vt ex ꝓuintia factũ ẽ

i. ex officio. Itẽ hec puintia ðꝛ regio ſpãlit

vñ comes ꝓuincięðꝛ. Inde ꝓuincialis.lis

⁊ h; le. gentile nomen.
Pꝛouid.da.dũ.ðꝛ a ꝓuideo.des. Et eſt ꝓ

uidus qͥ puidet pꝛouiſus cui puidet᷑.⁊ per

ↄpoſicõʒ impꝛouidus.da.dũ.⁊ impꝛouiſꝰ

ſa.ſũ.Et ꝓuidus.coꝛ.vi.Et pꝛouiſus pꝛo⸗

Pꝛoximus.ma.mũ.eſt ſuꝑlatiuũ de pꝛope

Dfr eni ꝓpe ꝓpioꝛ.ximus. Iñ ꝓpe ꝓpius

xime.adũ.⁊ hęc ꝓximitas tatis. Itẽ ꝓxi⸗
mus qñq; accipit᷑ ꝓ cognato vel ppinquo

vel ᷣm ſanguinẽ.vel ſᷣm locũ.⁊ ſvᷣm hochʒ

vim poſitiui.⁊ cõꝑat᷑ ꝓximus ꝓximioꝛ.et

caret ſi uß atiuo In.iij. aũt ſniaꝝ ðꝛ.ic no
tandũ e

ne. pᷣmę natiuitatis.ſpe ↄuerſatõis.ꝓpinqᷓ

tate ↄngatõis ratione beneſicij exhibitio⸗

Mꝛudẽs.dẽtis oĩs ge.ðꝛa poꝛro ⁊ vidensã
ſi poꝛro.i.longe vidẽs.futura ꝑitꝰ.vſu do⸗

ctus.callidus exercitatõe artis inſtructus
ↄſideratus.facundus. qqͥ facile fari põt Jnñ
hęc pꝛudẽtia.tię.virtꝰ cardinalis.ſ.bonaꝝ
⁊ malaꝝ rerũ vtrarunq; diſcretio.
Pꝛudentiũcula.lę.i.pua pꝛudentia.
Pꝛuina.nę.f.g.frigus vel gelu matutini tẽ

pis.⁊ ðꝛ a pyr.qꝛ vꝛit ſicut ignis.rigꝰ eni
ſicut caloꝛ vꝛit. Inde h̊ ⁊ hęc pꝛuinalis.⁊

le.⁊ pꝛuinoſus.ſa.ſũ.⁊ ꝓdu.pe.

Pꝛuna. nę. eſt carbo viuus.⁊ dum ardet ðꝛ
pꝛuna a ꝑeundo.vela pyr. Sed dũ extin⸗
cta fuerit ðꝛ carbo.eo ꝙ careat flama. Inð
pꝛunalis.lis.⁊ h le.⁊ pꝛunoſus.ſa.ſũ. Iteʒ
pꝛunus.ni.ꝗᷓdã arboꝛ cuius fruct'rubetvt
ignis. Iñ h̊ pꝛunũ.ni.fructus eius.⁊ h̊ pꝛu
netũ.ti.locus vbi pꝛuni creſcunt.Et pꝛune
us.nea.neũ Et ꝓdu.pꝛu.vñ Ille calet pꝛu

na.fert pꝛunꝰ dulcia pꝛuna.

Pꝛurigo.ginis.ðꝛ ardoꝛ.⁊ aduſtio carnis.
vł auriũ.cogẽs ad ſcalpendũ. Itẽ pꝛurigo
dðꝛ ipᷣa ſcabies ꝗᷓ pꝛuritũ ↄfert ⁊ ardoꝛẽ.vñ
2 dðꝛ pꝛurigo.qſi purigo.i.puſtionẽ agens

Iñ pꝛuriginoſus.ſa.ſũ.i.ſcabioſus.⁊ pꝛu⸗
ridus.da.dum.in eodem ſenſu.ſ.pꝛuritu.
⁊ ſcabie plenus.⁊ ꝓdu.u.anter.
Pꝛuritus.tus.tui.idem eſt qð pꝛurigo.

ꝓximũ dici diuſis mõis.ſ.ↄditio

ſalma.matis.vłhęc pſalma.mę.i.pſalmꝰ
⁊ componit᷑ diapſaaum.
Hualmodis dicicant pſalmi. ⁊ ðꝛ a pſalmꝰ
⁊ oda. Sed pſalmodes.i veſica arenę ſunt
q ex indigeſtione ciboꝝ naſcun.
ſalmographus.phi.pe.coꝛ.i.deſcriptoꝛ
pſalmoꝝ. Inde hęc pſalmographia.phię.

i..deſcriptio pſalmo

Vlſalmus.mi. Zꝛ.a piaiterta. q ad pſalteriũ

cantabat᷑. Iñ h̊ ⁊ hec pſalmiſta.ſtę.q pſal⸗

mos cantat vel componit. M
Vſalteriũ.terij.qͥdda inſtrumentũ muſicuʒ
7 ðꝛ a pſallo lis.qꝛ eo ꝙ pſallebãt᷑ ⁊ catabã
tur pſalmi Inde pſalteriũ ðꝛ vbi pſalmi cõ
tinent᷑. Itẽ pſalteriũ gręce.hebꝛaice nabliũ
latine oꝛgann rr.
Plſaltes.pſalte.ðꝛ peritus in cithara vlł oꝛ⸗
gano Un.i. Caralipo.xxiij. Quattuoꝛ mi
lia ianitoꝛes ⁊ totidẽ pſalte canẽtes dno in
oꝛganis. Uł ſᷣm Eab⸗ R altes. i. pſallẽs.
⁊ vt ſcribit᷑ in hiſtoꝛis.Tradũt phᷣi ꝙ ar⸗
monia lętũ reddat lętioꝛẽ ⁊ triſtẽ triſtioꝛẽ.
Et vt dicunt mathematici. lti demões
armoniam ferre non poſſunt.⁊ qnq; nulli
Vñ etiam.j. Regl.xvj.qꝙ ſpũs dñi malus
recedebat a ſaul.qñ DBauid coꝛam eo pſal⸗
lebat in cithaar. MVU⸗
Pſeudo gręce latine ðꝛ decipiẽs. vł falſus.
Dnaev eudomenꝰ. i. fallax. ⁊ pſeudulꝰla.
ſi.i. fallax falſus decipiẽs vl pſeudolus ðꝛ
falſus ſeruꝰ ⁊ malus.a pſeudo.qð ẽ falſus.
dulos qð eſt ſeruus. Et cõponit᷑ pſeudo
apłs.i.falſus apłs. ſeudo ꝓpha.i.falſ
ꝓphᷣa Vñ Apod.xvj. Aidi de oꝛe pſeudo
ꝓphe exire ſpũs tres.imũdos.Et pſeudo
xpᷣianꝰ.i.falſus ⁊ decipiẽs chꝛiſtian pſeu⸗
dographus.i. falſus ſcriptoꝛ. Et ſic in ſili⸗
bus põt eſſe cõpoſitio vel appoſitio.Et eſt
pſeudo indeclinabile in vtroq; numero. et
oĩs ge.vᷣm Bug.
Pfſychomachia.chię.ẽ virtutũ vitioꝛum;
pugna. ꝗfit in aia.⁊ ðꝛa pſychi.qð eit aia.

⁊ machia pugna.ãſi pugna ai.
Pſitacus.ci.qdã auis ꝗͥ in indię litoꝛibꝰ gig
nit᷑.coloꝛe viridi.toꝛquẽ habens puniceuʒ
circa collũ.grandilingua.⁊ cęteris auibuſ
latioꝛe.vñ ⁊ articulata verba expꝛimit.ita
vt ſi eã non videas.hoieʒ loqui putes.ſʒ ex
nata ſalutat.⁊ diẽ chęre qð ẽ aue.ſʒ cetera
Yba diẽ iſtructõe. Un qͥda ſub ꝑſona pſita
ci dicit. Pfſitacꝰ a vobis alioꝝ noia diſco.
Hoc ꝑ me didici dicerecęſar. aue.

Ptolomęi dicunt᷑ reges ęgypti.ſicut roma⸗
ni imꝑatoꝛes cęſares appellan.
Ptiſana. nę.f.g. eſt ſuccus hoꝛdei vł pulmẽ
tũ inde factũ Ael ptiſanę dicunt᷑ gręce q p

pe fieri ſolẽt in pyla Inde h̊ ptiſanariũ rij.

vas victite in quo coquit᷑ ptiſana. ⁊ ptiſa⸗
nariꝰ ria.riũ.ſᷣm hug. MDapᷣ.vo dicit. pti⸗
ſanę ex diũſis pigmẽtis fiũt ⁊ liqͥꝛibꝰ.Has
quidã faciũt de hoꝛdeo qð in pyla decoꝛti⸗
cant.Et ſcribit᷑ ſᷣm eum ꝑ.p.in pᷣma ſylla⸗
ba. Blo. dicit. ij. Regl.x vij. Quaſi ſiccans
ptiſanas. NMtiſana ðꝛ hoꝛdiũ ſiccatuʒ pylo
tunſum.decoꝛticatũ.⁊ fit inde cibꝰ aptꝰ ca⸗

rentibꝰ dentibꝰ. VUñ quidã. Coꝛtice nuda-

to ptiſanas nempe hoꝛdea dicsos.
Phthongus. gi. i.ſonꝰ. Inde diphthögus
i. dualis ſonuus.
Ptotos.i.caſus Indeꝑ cõpoſitõʒ polypto
ton. monoptotus. Mä

ante W
ge. vel pub

Puber coĩs

pit eſſe a ãttuoꝛdecim annis.ſed fęmia inci

pit eſſe viri potẽs ab annis duodecim. Et

ita volũt quidã puberem ex annis dici.ſ.qͥ
quattuoꝛdecim ãnos expleuerit.qᷓ;uis tar
diſſime pubeſcat. Sed certũ eſt puberẽ eſſe
q ex habitu coꝛꝑis pubertatẽ ondit ⁊ gene
rare iam poſſit. vñ ⁊ puber a pube.i.a pu⸗
dendis coꝛporis.qꝛ hęcloca tunc pꝛimituſ
lanuginem dutcunt.
Huberculus. li.m.g.⁊ hęc pubercła.lę.di.
ſ.adoleſcentulus.⁊ adoleſcentula.
NPubertas.tatis. ẽ collectio pubeꝝ.vłętas
definita qttuoꝛd eci ãnis vłqᷓ puer pubeſcit
Pubes. bis.ętas pueri iam qᷓttuoꝛdecim an
noꝝ.Et pubes.i.collectio taliũ iuuenũ pꝓ⸗

pꝛie.Et pubes.i.pꝛima barba.ſ.lanugo.et

ꝓpꝛie ꝑs inferioꝛ.ſ.pecten. AUñ ðꝛ pubes.
quaſi nubes pudendoꝝ. . SJ
Pubeta tę.⁊ pubeda.dę.i eodẽ ſenſu.i.ado
leſcẽs puer.⁊ ðᷣꝛ ſic.q̃ſi pubi datuts.
Publicanꝰ.na.nũ.ðꝛ a publicus.Et publi⸗
cani dicebant᷑ ↄductoꝛes victigaliũ fiſci.vł
reꝝ publicaꝝ ſiue qͥ vectigalia publica exi⸗
gut. vel qͥ ꝑ ſecularia ⁊ publica negocia lu⸗
cra ſectant᷑ vñ ⁊ dicti ſunt ᷣm hHug.vł ſᷣm
Bedam. Publicanus ðꝛ qͥ amiſſo pudoꝛe
publice peccat.vel qͥ vectigalia.i.tributa
publice exigit.Glo.aũt ſuꝑ illud Mat.v.
Honne publicani hoc faciunt ſic dicit Ou
blicani exactoꝛes romanoꝝ.quos iudęi ſic

ge es. vł pubis.gtõ hu
ius puberis.i.puer pubẽ iam hñs vel emit
tens.ſ.qui iam generare põt. Hic vir inci⸗

vocant.qꝛ de re publica curã gerebãt. Di⸗
cunt᷑ etiã nomen traxiſſe a ;ublio romão
rege.qͥ pꝛimus eos oꝛdinauit.Scdom vero
Remigiũ publicani dicebant᷑ miniſtri he⸗

rodis ↄſtituti a publio romão rege.ad exi⸗

gẽda vectigalia.ſiue qͥ publica negocia ex⸗
ercebãt.⁊ ꝑ fraudes ⁊ pꝑiuria.iniuſta lucra

ſibi accumulabant.
NPublicaria dicunt᷑ ea ꝗq ob aliqð delictũ ſic

enoꝛme in publicũ ęrariũ deuoluunt᷑.⁊ in⸗
de ðꝛ publicatio bonoꝝꝛ.

Publica iudicia.ſunt dicta q̃ſi populica.qꝛ

cuilibet de ppło ꝑmiſſa eſt eoꝝ ꝓſecutio.

NPublicũ ius eſt qð pꝛincipaliter ſpectat ad

publicam vtilitatẽ.

NPublicus. ca. cũ.i. cois. Sed ꝓpꝛie cõeẽ q
ꝑtinet ad oẽs hoĩes eiuſdẽ ciuitatis.Pub⸗

licũ ̊ qð ad oẽs generalr.⁊ ðꝛ publicus a

publio.publius eni fuit quidã qͥ rem ſuam

pmo loco cõem fecit ⁊ publicam

Pugdens dentis.i.verecundus.ſed pudens

opinionẽ veram ⁊ falſam metuit. Sed ve⸗

recundus nõ niſi veram

Pudenda.i.genitalia. ab eo ꝙ pudeat illoꝝ

vel a pube dicta ᷣm Paß.
udicus.ca.cũ.i.caſtus ⁊ ðꝛ a pudoꝛ quaſi

pudoꝛis cuſtos vel amicꝰ. Inde pudicicia

cię.i.integritas vel caſtitas.Differũt tñ in
hoc.qꝛ caſtitas eſt virtus motus libidinis
domans.⁊ eiꝰ ſigᷓ abhoꝛrẽs Sed pudicicia
eſt virtus motũ libidinis domans.ſed eiuſ
ſigna non abhoꝛrens.Signa aũt eius ſunt
geſtus coꝛꝑis.vox blanda.accurate oꝛna⸗
ri. Vñ virgines caſtas dicdimus. Matro⸗

nas aũt pudicas.Et ꝓdu.di.pudicꝰ. Anð

Ouidius epi.Ille tñ pietate mea pᷣcibuſq;

pudicis. Itẽ quidã. Sobꝛius a menſa.ð le

cto ſurge pudicus.

Nudoꝛ.doꝛis.ẽ verecũdia ex aliqͥ caſu inna

ta ꝗᷓ nõ auferẽs memoꝛiã linguã impedit.⁊
eſt coꝛꝑis.ſiẽ pudicicia mẽtis. Inde pudo⸗
roſus.ſa.ſũ.Et pudoꝛ.ra.rũ.i eodẽ ſenſu
i.pudoꝛe plenꝰ.Et coꝛ.pu. Vñ poꝛcoꝝx ſili⸗
qͥs pudoꝛ eſt inhiare fauillis.

Pudoꝛatus.ta.tũ.i.pudoꝛe ſuffuſus.⁊ ðꝛ a

pudoꝛ.Et cõponit᷑ expudoꝛat i.extra pu
doꝛẽ poſitus.impudẽs.Et impudoꝛatꝰta.
tũ.in eodẽ ſenſſu.

Puer. ri.ðꝛ a pus puris.qð eſt cuſtodia. qꝛ

in pure.i.in cuſtodia tenet᷑. Vel vt Nonio
marcello placet.puer dicitur a punio.nis.
q? pueri verberibus ſolent puniri ⁊ coerce
ri. Vel puer ð a puritate vel a paruitate ⁊

piloꝛum ⁊ aliarũ rerum.⁊ notãduʒ ꝙ tribꝰ

mõis ðꝛ puer. atiuitate.I.vt puer nat? adheęrens. Ide ⁊ clunabulũ vel clumiculũ
nobis.Etate.vt nouẽnis decennis. Obſe eo ꝙ religet᷑ ad clunẽ. Vñ Nüũe.xxv. ddu
quio.vt fidei puritate. Vñ dñs ad hiere⸗ gione arrepto.⁊ ꝓð.pe.giti.

riter aduer. ⁊ hęc puellaritas.tatis. Et no gitoꝛũ.⁊ ðꝛa pũgo.gis.qꝛ cũ pungere vo⸗
ta ꝙ puellꝰ⁊ puera nõ ſunt in frequẽti vſu lumus.manu pugnũ facimꝰ.⁊ cũ eo pũgi⸗
nec puerꝰ. licet ab eo dimi.ſit in frequenti mus. Itẽ pugnꝰ qũq; accipit᷑ pꝛʒo modico
1 vſu.ſ.puerulus.pe.coꝛ. Nã a puer ðꝛ pu- qð ãqſipõt cõpꝛehẽdi in pugno.qð tñ ꝓpe
n erculus.⁊ a puerꝰ puerulꝰ ꝓpꝛie ꝛa. hoeoc pugillũ dicit. 4
Puericia.cię.f.g.ðꝛ ſcᷣa ętas.⁊ ðꝛ a puer. ulcer. cra. crum. a ſpẽ cutis ⁊ pellis ðꝛ.ſ.
15 quaſi pura ⁊ nõ ad gignẽdũ apta.⁊ durat q; pulcrã habet ſuꝑficiẽ cutis.Et nota ꝙ li
e⸗ a ſeptimo vſq; ad quartũdecimũ annum. cet pulcer ꝓpꝛie dicat᷑ de coꝛꝑe.trãſfertur
Szʒ pubertas eſt ętas adulta ꝗᷓ iaʒ gignere tñ ad alia.⁊ nõ debet aſpirari pulcer. Vñ
SH põt.⁊ incipit a rtodecimo anno. dicit Apuleiꝰ ꝙ errãt qͥ pulcer ⁊ ſepulcruʒ
Nuerpera.rę.f.g.ꝗ pueꝝ vel puerã parit p.ch.ſcribenda eſtimãt.qꝛ in latinis dicti⸗
la EEt ꝓpꝛie puerpera ð i mo ꝑtu. Et inde onibus poſt. c. nota aſpiratiõis.ſ.h.nũqᷓ;
ↄꝛ hoc puerperiũ.rij.ptus pueri vł puerę repitur. .
lan ⁊ ꝓpꝛie bᷣmꝰ. Ael puerperiũ ðꝛ locꝰin qus Pulex.licis.maſ.ge.ðꝛa puluis.qꝛ ex pul⸗
iu puer ↄcipit᷑ ⁊ moꝛat᷑ in vtero mr̃is vſq; ad uere naſcit᷑.vel qꝛ magis ex puluere nutri
n ptũ.ſᷣm Augl. MPapias vo dicit Puerpe⸗ tur. Iñ pulicoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ ⁊ abũdãs
laä rium pᷣm ꝑtus.vel puer in vtero foꝛmatꝰ. pulicibꝰ. Iñ heęc pulicoſitas.tatis.i.pleni
ſun ⁊ coꝛ.pe.puerpera. tudo ⁊ abũdãtia pulicũ. Et pulicariꝰ.ria.
n⸗ Mugil.gilis.maſ.ge.qͥ certat pugnis. riũ.Et h̊ pulicinũ.⁊ pulicetũ.locꝰ vbi pu
ro⸗ ugillatoꝛ.toꝛis.i.pugnatoꝛ.pugil.ſʒ pu⸗ lices abũdãt.⁊ coꝛ.pe.gti.
4 gil ex ꝓpꝛia foꝛtitudine. Pugillatoꝛ ex ar Pulios.ꝗdã herba.qꝛ ſemẽ ſile pulicibꝰ hʒ
te. Et pugillatoꝛ.i.pancraciariꝰ.ſ.qͥ ali,d AVñ ⁊ ea latini herba pulicariã vocant.
de manu in manũ ſubtrahit. Nullus. la. lũ. a ꝑuꝰ vel pupꝰ. Et ̊ pull⸗
Nugillatus.tus.tui.ars vel actꝰ dimicãdi li.i.ꝑuꝰ. Uñ hõ paruꝰ ðꝛ pulłꝰ. Itẽ nati re
da ſeu pugillandi. ⁊ ꝛ a pugil vł pugillatoꝛꝛ. centes omniũ auiũ ⁊ etiãẽ quadrupedũ pul
aa Nugillẽ. li.m.g.⁊ Hqͥ pugillum.li.qð pugno li dicunt᷑.q̃ſi puppi vł ꝑui.Ael pulli dicũ⸗
d dDefert᷑.⁊ in quo ſcribit᷑.vt liber vłtabula. tur.q̃ſi polluti a polluo.is.qꝛ polluti ſunt.
ein vel charta.⁊ ðꝛ a pugnꝰ. Vñ Marcialis Ingde h̊ pullꝰla.lũ.i.niger.gra.grũ.quod
Nrii capel. MPugillo aſſeuerante dictauerit. Et em nigrũ ẽ.qſi pollutũ ẽ. Uñ ieronymꝰ
7 idem pugillar. ris.⁊ B̊ pugillare.ris.et hic ad Nepotianũ. Veſtes pullas ęque vita
36t pugillaris. ris.in eodẽ ſenſu. ſ. venna vel vt candidas. Et inde pullatꝰ.ta.tũ.id eſt.
mn coꝛnu. vel tabula manualis. AUnð Luc.j. nigris veſtibꝰ indutꝰ. Añ Juuenal.Hoꝛ⸗
WZ Et poſtulãs pugillarẽ ſcpᷣſit dicẽs.⁊c. Et rigda mater pullati ꝓceres. Itẽ a pullꝰpꝛo
hͥ ⁊ hęc pugillaris.⁊ h re.qð ꝑtinet ad pu nato.ðꝛ pullulꝰ.la.lũ.diim.
lin g gnũ.vel qð põt replere pugnun. pPulmentü. ti. n. g. cibe delicat ⁊ ſuauis. et
hoi Nugillo.lonis.maſ.ge.i.cũ gladio pugnãſ ðꝛa pulpa.pę.Iñ ⁊ Hͥ pulmẽtariũ.rij.pꝛo
ois ⁊dðᷣꝛa pugio.onis. — eodẽ.Et pulinẽtariꝰ.ria.riũ. Itẽ pulmẽtũ
ce NPugio.onis.maſ.ge.ẽ qdðᷣdã iſtrumẽtũ fer xel pulmẽtariũ.ðꝛ qlibet cibꝰpᷣter panem.
reũ longũ ⁊ acutũ.⁊ ðꝛ a pungẽdo.i.trãſſfi Quidam tamen dicunt ꝙ pulmentum de

miam. Puer meus es tu noli timere. Iteʒ
nota ꝙ antiqͥ dicebant hic puerꝰpueri.⁊ h
⁊ hec puer pueri.Et a pueꝛ ðꝛ hęc puera.i.
puella.Et hic puerulꝰ.Et hic puercuł.li.
dimi. Et hęc puerula.lę.⁊ puercula.lę.di
mi.ſunt ſiliter. Et hic ⁊ hęc puerił.⁊h le.
pe ꝓ. Iñ puerilit᷑ aduer. ⁊ hęc puerilitas.
Irtẽè a puer ðꝛ h̊ puellus.li.dimi. Iñ h̊ pu⸗
ellulus ſili᷑ dimi.Et hec puella.⁊ hinc pu
ellula. oia dimi. Itẽ a puellus ðꝛ hec puel⸗
la. ⁊ B ⁊ hęc puellarl. ⁊ B re.⁊ hinc puella⸗

gendo. Ael ẽ gladiꝰ ꝑuus bis acut lateri

NPugna.nę fę.ge.ðꝛ a pugny.qꝛ olim ab ini
tio vſus fuit in bello pugnis ↄtendere.vel
qꝛ olim pᷣmo bellũ pugnis incipiebat᷑. Anñ
⁊ pugna etiã duoꝝ cẽ.⁊ aliqñ ſine ferro.

Pugnella. lę. dimi.i.pua pugna.

NPNugnax.nacis.qͥ ſepe ⁊ aſſidue pugnat.et
3d9 pugno nas. Ii pugnaculꝰ.la.lũ.i.ali
quãtulũ pugnãs.
Pugnabundꝰ da. dũ. i. pugnãti ſiłis.
NPugnula.lę.dimi.i.pua pbugxgang..
Pugnꝰ gni.ðꝛ manꝰclauſa cũ cõpᷣhẽſiõe di

riuet᷑ a puls pultis. .

NPulmo.monis.eſt quoddã inteſtinũ aialii
gquod gręci pleumon vocant. eo ꝙ coꝛdis
abellũ ſit.in quo pneuma.i.ſpũs ineſt.ꝑ
quẽ ⁊ agitat᷑ ⁊ mouet᷑.vñ ⁊ pulmones vo
cati ſunt. Mã gręce pneuma ſpũs ðꝛ qͥ flan
do ⁊ agitando aerẽ emittit ⁊ recipit.a quo
mouent᷑ pulmones ⁊ palpitãt ⁊ aperiẽdo
ſe vt flatum capiant.⁊ ſtringẽdo vt eijciãt
Nulpa.pę.caro ſine pinguedie.ſicut ẽ groſ
ſa ⁊ tumida caro crurũ ⁊ bꝛachioꝛũ ⁊ ðꝛ a
palpo.pas.q̃ſi palpa.qꝛ palpitat.⁊ reſilit
epe. Et ponitur ſſpe pꝛo adulatione ⁊ de
lectatione.quia talis caro ſuauis eſt ⁊ de⸗
lectabilis ad veſcẽdum. Inde hęc pulpu⸗

la. lę. dimi. Et pulpoſus.ſa.ſum.i.pulpis

plenus. Inde pulpoſitas. tatis. AUel dici⸗
tur pulpa a puls.quia olim cum pulte mi⸗
xta comedebatt. “
Pulpamentũ.ti.i.pulmẽtũ,.vel delectamẽ
tum. ⁊ ð a pulpa. .

ulpitũ. ti. n. g. analogiũ.legiũ. lectꝝ. legi
Fag,20 a publicꝰ. qꝛ ibi publice legunt

yt poſſint ↄſpici a pplo.
Eu dula. s. diinii pua pulpa.
Puls.tis.f.g.pulmẽetũ ſimplex ex farina a
pellendo ſcʒ infirmitatẽ ⁊ debilitatẽ dicta
Vultes.placẽtę ꝗᷓ tenuiſſimę ſunt dicunt

m Mapbis.
Pulſus.ſa.ſũ.i.eiectꝰ.fugatuſ.⁊ ðꝛ a pello
Pulſus.ſus.ſui.vocatus eſt qꝛ pulſitat vł
palpitet.cuius iuditio aut infirmitatem in
telligimus.aut ſanitatt.
quaſi pluuinꝰ. qꝛ de pluma fit. Vlł dicit᷑ a
pullus.qꝛ de plumis pulloꝛuʒ fit. Inde B;
puluinar.naris.idẽ qð puluinꝰ.Et pului⸗
naria dicũt᷑ qñq; ipſi lectuli vłlectiſternia
gquę ſternebant᷑ in templis vñ ipᷣa tẽpla et
feſta dicunt᷑ puluinaria.Sʒ puluin puati
hois ẽ. Ceruical vel puluinar regũ ⁊ diui⸗
tum. Muluini etiã ſunt machinę qͥbus na⸗
ues deducunt᷑ ⁊ ſubducunt᷑ in poꝛtuʒ. Et
pꝓdu.pe.puluinꝰvł puluinar. AUñ Ouidi⸗
in. xvj.epi. Collaq; puluino nr̃a ferẽda de
Di. Iñ puluillus.li.⁊ puluinulus.li.dimi.
i. paruꝰ pulun.
NPuluis.uis.vel puluer.ðꝛ qð vi tollit᷑ ven
ti. Tollit᷑ n. flatu. nec reſiſtit nec ſtare no⸗
uit. Vñ ꝓpha.Tanqᷓ; puluis quẽ pꝛoijcit
ventaa facie terrę. In puluere. rea. reuz.
gð eſt de puluere. vel ad puluerẽ ꝑtinẽs.
Et pulueroſus.ſa.ſũ.i.puluere plenꝰ. Et
puluerulentꝰ. ta. tũ. in eodẽ ſenſu. Et vtrũ
q; comꝑat᷑.Iñ hęc pulueroſitas.tatis. et

NPuluinꝰ. ni. mal.g.i.ceruical.⁊ dᷣta pluma

hec puluerulentia tie. YDU
NPumex.micl.ðꝛ lapis leuis ⁊ cauernoſus.
⁊8ꝛa ſpuma.q̃ſi ſvumex.qꝛ ſpumę denſi⸗
tate ↄcretus fit.⁊ tãtã hʒ refrigerandi na⸗
turã.vt in vas miſſus muſta deferuere de
ſinãt. Iñ pumicoſꝰ.ſa.ſũ. Et pumiceꝰcea.
NPumicellꝰ.li.dimi.i.ꝑuꝰpumex. (ceum.
dunctoꝛiꝰ. ria. riũ. ða pungo. gis. Et hoe
punctoꝛiũ.rij.cũ qͥ pungimꝰ.
NPuncx.ctus.tui.actꝰ vel paſſio pungendi
vel qd pungẽdo facimꝰ ⁊ ꝛa pungo. gis.
Et hic punctꝰ.cti.⁊ B pũctũ.cti.in eodem
ſenſu. ſ.qð pungẽdo facimꝰ. vel pᷣncipiuʒ
lineę. Itẽ punctũ ẽ ſimplex vel indiuiſibit
qᷓ;titas.pᷣma in cõpoſitiõe lineę.⁊ vltima i
reſolutlone Ie punctũ ðꝛ in cõpoto q̃rta
pars hoꝛę.Et nõ ꝙ maſculinũ.ſ.punctus
cti.iam ceſſauit in frequẽti vſu qꝛ non vti⸗
mur niſi neutro. Dicimꝰ em h̊ punctũ.cti.
Idẽ dicendũ ẽ de ſtadius ⁊ ſtadiũ.catinꝰ
⁊catinũ.qꝛ eoꝝ maſculinũ iã ceſſauit ĩ fre⸗
quẽti vſu. Itẽ punctũ eſt ſignũ ſegregãs iĩ
tellectũ.⁊ ſpm̃ recreãs pꝛolatoꝛis. Et ᷣm
hoc coma.colũ.⁊ periodus.ſunt pũcta.
Punicꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ. vide.õ.phęniceon.
Pupa.pę.ðꝛa pupꝰ.Et pupę dicunt᷑ ꝗdaʒ
ſtatiunculę qᷓs virgines ſolẽt facere in mo⸗
dum filiaꝝ ⁊ veſtibꝰ obuoluere.q̃s poſtqᷓ;
ad annos nubiles veniebãt ⁊ puerilibꝰab
renũciabãt.quaſi ſub ptãte veneris futuri
veneri ſacriſicabãt. Vñ Nerſius. BDicite
pontiſices in ſacro quid facit auruʒ. Nẽpe
hoc qð veneri. donarea virgine pupę.Iñ

pupula. lę.dimi.i.pua puppo.
Pupilb. li.ðꝛ qͥ cũ impubes ſit.deſijt eẽ in
ptãte pr̃is.aut moꝛte pr̃is.aut emancipa⸗
tione patris.Et ſic pupillꝰ ðꝛ etiã ſi habe⸗
at pꝛẽm.il.ſi ſeruꝰ.sS:pupillꝰ.ff. de v. ſigni.
Puypilla ſiłiter ðꝛ infra annuʒ pubertatis
einãcipata. vel moꝛte patris deſinẽs eẽ in
poteſtate eius.ſcʒ duodecim annoꝛum.ſiẽ
pupillus infra qᷓttuoꝛdeci. Vel pupillꝰ vel
pupilla ðᷣꝛ qͥ vłꝗ caret pr̃e vel mr̃e.vł vtro
q;. ſcʒ oꝛphanꝰ.vłoꝛphana.Sed oꝛphanꝰ
eſt grecum. NPupillus vero latinum. Naʒ
in ps. vbi legitur. Pupillo tu erl adiutoꝛ.
gręecus habet oꝛphano.⁊ dicit᷑ a pupꝰ. qꝛ
habet paruam conſolationem. Iteʒ pupil
la. le. ðꝛ meditulliũ oculi ſcʒ medius pũctꝰ
oculi.in quo vis eſt videndi.⁊ dicit᷑ a pu⸗
pus.eo ꝙ ſit parua.vłðᷣꝛ a puella.eo ꝙ ſit
pura ⁊ impolluta.ſicut puella. Hanc ple⸗
riq; papulam vocant.ſʒ falſo.Et hincpu⸗

hnen⸗

pilli dicunt᷑. quaſi ſine oculis.i. a parẽtibꝰ

oꝛbi. Sed hi vere dicunt᷑ pupilli quoꝛum

parẽtes añ deceſſer̃t qᷓ; ab illis nomen acci
perẽt. Ceteri oꝛbi vocãt᷑. Iñ h ⁊ hec pu⸗
pillaris.⁊ Gᷓ; re.⁊ pupillarit᷑ aduer. Et hec
pupitllaritas.tatis.Et nõ ꝙ pupillus ꝓd.
pᷣmã.ᷣ licʒ Anticlaudianꝰ eã coꝛripiat dicẽſ
Suſtẽtʒ regat ⁊ paſcat.foueatq; pupillos

Oꝛatiꝰ.n. cõtradicit ei dicens. MSupillos

q̃ͥs dura pᷣmit cuſtodia matrũ.

NPupillaris ſubſtitutio drĩꝗ fit impuberi in

euẽtu moꝛtl eiꝰ i ętate pupillari.ſiue verba
ſint expᷣſſa.ſiue tacite itellecta. Inſti. e.ti.

Puppis.puppis.f.g.ꝑ geminũ.p.ẽ (»§Fj.

poſterioꝛ ꝑs nauis.⁊ ðr a pꝰ.q̃i poſtpoſita
Et ponit᷑ ſępe ꝓ naui. Vñ in gręciſmo dr.
ꝛoꝛa pᷣoꝛ nauis ꝑs.vltimam dicito pupꝑ
pis.Dic latꝰ eẽ ratẽ. vẽtrem dic eẽ carina

Pupus.pa.pũ.i.paruus.
Purgatoꝛiuʒz. rij.n. g. locus vbi purgãtur

aĩę. ⁊ d a purgo.gas. Et purgatoꝛiꝰ.ria.

Purgatio.onis.f.g.ẽ de obiecto (rium

crimie inocẽtię oſtẽſio Et ẽ duplex.ſ.canõi
caꝗᷓ fit ꝑ iuramẽtũ.⁊ hec appꝛobat᷑ Et vul
garis ſcilicʒ quã ſibi vulgus inuenit ⁊ hec
fitꝑ ferrũ ca ndens.ꝑ duelluʒ. ꝑ aquaʒ fri
gidã ſiue bulliẽtẽ.⁊ hęc repꝛobat᷑ vt.e.ti.
c.ex tuarũ.⁊ ꝑ totũ ti.⁊.ij.q.iiij.memina.
Nurpura.rę f.g. d a purus.ra.rum.eo ꝙ

ſit pura mũda. Vñ dicit Iſido.xix.ety⸗

mo. vbi agit de coloꝛibꝰ veſtiũ. Purpura
apud latinos a purit ate lucis vocata.apð
gręcos vero poꝛphyra cũ aſpiratione Itẽ
ſuꝑ illð ꝓuer.xxxj. Byſſus et purpura in
dumentũ eius. dicit glo. Byſſus eſt candi
di coloꝛis. Nurpureꝰ aũt coloꝛ de ſangui⸗
ne aĩantis qð purpura vocat᷑.ſic ⁊ ſangui
nis habʒz ſpẽʒ. Itẽ alia glo. Cãt. vij. ſuper
illð. Purpura regis iũcta cãnalibus dicit
Cochleę maris ferro circũciſę lachꝛymas
purpurei coloꝛis emittũt. quibus collecti
purpurei coloꝛis tinctura cõficit᷑. Iñ pur
pureus.rea.rũ.⁊ purpurinꝰ.na.nũ.⁊ pur
puratꝰ.ta.tũ.i.purpura ĩdutꝰ vel oꝛnatꝰ.

NPurus.ra.rũ.i.mũdus.liqͥdus.ſine cõmi⸗

xtione alicuiꝰ rei.imunis.inocẽs.expers.
Et ꝓdu.pu. Vñ Ouidius epi. Quãtũ cõ
fulges radijs argentea puris.Et Juuena
lis. Dauca licʒ poꝛtas argẽtivaſcula puꝛi

Pus puri s.f.g.i.cuſtodia.⁊ d a purus eo

ꝙ purum cuſtodiat ⁊ retineat. Item inue⸗
nitur h̊ pus indeclinabile.i.putredo.vel

ꝗdam infirmitas ꝗᷓ hoĩem reddit putridũ

⁊ tunc dr a puteo.tes.qð eſt fetere. AUnde

quidã. Mus ꝓ putredo nõ declinabile cre
do. Pus declinat᷑ cuſtodia qñ vocat᷑.

Puſca. ſcę.f.g.quęda cõmixtõ aquę ⁊ vini
vbi plus aquę adhibet᷑.quę puſculẽtl ma⸗

xime ꝓdeſt. ⁊ a pus vel puſcula.
Puſillanimis.cõ.t.⁊ q me.⁊ puſillanimus
ma.mũ.iĩ eodẽ ſenſu.i.puſillũ hñs animũ.
⁊2ðꝛ a puſillłꝰ ⁊ animꝰ. Iñ puſillanimit᷑ ad⸗
uer.Et hęc puſillanimitas.tatis.⁊ coꝛ.ni.

Puſillꝰ.la.lũ.i.puulus.⁊ ðꝛa puſio.qð eſt

ꝑpuus puer. Iñ hęc puſillitas.tatis.i.pui⸗

tas. Et nota ꝙ puſillus coꝛ.pᷣmã.licet pu⸗

ſio eam ꝓducat.Sʒ Oꝛatius ꝓducit pᷣmã
de puſilla dicẽs. Rufam aut puſillã appel

lat foꝛtiq; marito.ſʒ dic ꝙ ibi ẽ ꝓpũ nomẽ
Puſinn“. na.nũ.i.puꝰ.⁊ ðꝛ a puſio. Et ſixe

hic puſinnꝰ.ni.i.ꝑuꝰpuer. Nñ.Labeo po
eta.Crudũ mãduces pꝛiamũ pꝛiamiq; pu
ſinnos.
Puſio.onis.i.ꝑuꝰ infans.vel puer.Et ꝓ⸗
ducit pᷣmã. Un Juuenalis. Nonne putas
melius ꝙ tecũ puſio doꝛmit.
NVuſiuncuł.li.dimi.a puſio. Et puſiuncu⸗
lus.la.lũ.Et puſillłꝰ.la.luʒ. Et puſiolꝰ.la.
lũ. dimi. ſiliter.
Puſtella.lę.i.pua puſtula.

Puſtula.lę.ẽ inſuꝑficie coꝛꝑis turgida cok

lectio.⁊ ðꝛ a pus.qð ẽ putredo.vel ifirmi.
tas. Iñ puſtuloſus.ſa.ſũ.Et puſtulẽtꝰta.
tũ.i.vlceroſus.puſtulis plenꝰ.tali infirmi

tate infirmatꝰ. Iñ hęc puſtuloſitas.tatis.

Et heęc puſtulentia.tię.
Putamẽ.minis.i.alicuiꝰ materię reciſio et
purgatio. Itẽ putamẽ põt dici cogitatio.
⁊ ꝓdu.hãc ſyllabã ta.
Puteal.alis.n.g.qͥdã locus vbi pecunię di
ſtribuebant᷑ ad vſurã.Et dicebat᷑ puteal.
qꝛ ibi ſepe ꝑdebant᷑ pecunię diſtributę ac
ſi eẽnt in puteũ demiſſę vł ꝓiectę.vł quia
ibi hauriebat᷑ pecunia.ſicut ð puteo aqua
Vñ Perſius.Si puteal multa tantꝰ vibi⸗

ce flagellas.ſᷣm Hugl. Papᷣ.vo dic. Pu⸗

teal.locꝰ in foꝛo vbi fęneratoꝛes dabãt et
accipiebant pecuniã.
Puteolus.li.maſ.ge.i.ꝑuꝰ puteꝰ. Item ſiẽ
diẽ qdã glo.ſuꝑ illud Actj.vlt .Scða die
venimꝰ puteolos. Puteoli locus vltra ro

mam vbi Virgiliꝰ fecit balnea medicina⸗

lia.ſingula ꝓpꝛijs ſchbᷣta titulis.vt ðꝛ.ↄtra
quã.ſ.valerẽt ęgritudinẽ. VUñ.ſalernitani
inuidia ducti ſupueniẽtes in manu foꝛti ti
tulos deſtruxerunt.⁊ ędiſicia mutilauer̃t.
Pute⸗. tei. ðꝛ a poto.tas.quaſi potae Eſt
2

güt ois puteus fons.ſʒ nõ ecõuerſo.Si tñ

in ꝓmptu ⁊ in ſuꝑficie ſit aã.fons tm̃ dicit᷑

Si aũt in alto ⁊ ꝓfundo ſit.pute c̃. In h

heęc putealis.⁊ hoc le.ſᷣm hug Ufons

ꝓpꝛieẽ qͥ aquas fundit i ſuꝑficie er lau.
teus aũt ðᷣ qͥ eas tenet intrinſecꝰ. AUn diẽ
Chꝛyv.fons ðꝛ vbicũq; aꝗᷓ manat de ter⸗
ra.Sʒ ſi in ſuꝑficie fons tm.ſii ꝓfũdo etiã
puteus ðꝛ.Et Pap.dicit. Puteus aqᷓ vi⸗

ua in alto eſt. Fons in ſuꝑficie. Ois puteꝰ

fons.ſʒ nõ cõuertii.
Puticub. li. i. buſtũ. ⁊ a putoꝛ. toꝛis. eo

q ibi puteat cadauer. Et puticulꝰ ðꝛ qͥ ca

Dajuer inſpicit ⁊ coꝛ.pe.
Putidus.da.dũ.i.feticꝰ.⁊ ðꝛ a puteo.tes.
Iñ putitas.tatl.Et putida.dę.i.meretrix
eo ꝙ puteat.i.feteat. YMVM
NPutio.putionis.⁊ hęc putatio.onis.i.ali⸗

cuiꝰ rei abſciſio vł purgatio. Vñ Cantl.ij.
Tempꝰ putatiõis aduenit. Suꝑ qͥ loco di
cit Berñ. NParũ ẽ ſemel putaſſe. ſepe putã

dum c. Na ⁊ putata ſępe repullulãt. Iteʒ
putatio põt dici excogitatio. Z
SPMutoꝛ.oꝛis.m.g.i.fetoꝛ.

Putris. .t.⁊ q tre.i.putridꝰ.marcidus.⁊
ðꝛ q putreo.tres.Et putris.i.ſolubił.pul⸗
gerulentꝰ*. Et putrꝰ. tra.trũ. in eodẽ ſenſu
AAVñ AVirgiliꝰ. Quadrupedante leuis pu⸗

trũ ferit vngula campũ. Iñ hęc putredo.
dinis. Et putrid'“. da. dũ. Et heęc putridi⸗
Mutulentꝰ.ta.tuzʒ.i.putoꝛe ple⸗(tas.tatis.
nus. IJñ hęc putulẽtia.tię.i.fetulentia.

Jlutus.ta.tũ.i.purgatꝰ ⁊ purus. Vñ aurũ

excolatum purũ dicimꝰ. Et nuces expur⸗
gatas eſſe affirmamꝰ.Et rõnẽ purã ⁊ aper
tam putam foꝛe aſtrnumus.

cta ſcripſerunt.
nulli reſonãt vel habẽét.

merũ ꝑtinens.ſ.ad quadraginta.
Nuadrageſimꝰ. ma. mũ. ðꝛ a quadraginta
yvt Ann q̃drageſimꝰ. Et hęc q̃drageſima
mę.ð tꝑs ieiunij.Et hic h ⁊ hec qdrageſi
malis.⁊ B; le.qð ẽ q̃drageſimę.vład q̃dra

Quadragita. plis numeri (geſimã ptinẽs.

ois ge.ð a q̃ttuoꝛ vel quad

4 . dr. 7 gẽtos. qð
eſt decẽ.quaſi quater decẽ. .

uadrãguł. la. lũ.i.qttuoꝛ angulos hñs.
Iñ quadrangulatꝰ ta. ti. Et ſbſtatiue pt

Littera pᷣus nõ erat. Añ ſupua⸗
cua vocata ẽ.qꝛ B.eretes cun
ãc pter latinos

Auadragenariꝰ ria. riũ.⁊ dragenus.na.
nũ.i.q̃draginta annos hñs.vel ad illũnu

declinari. ðᷣ quadrãgulꝰli.p tłi figura.
Quadrãs.dꝛãtl.i.quarta ꝑs numi vłlibꝛe.

Iñ h̊ quadratal.vłquadrãtale.lis.qðdã

vile vas pᷣcij vniꝰ quadrantis.

Muadreſſis.ſis.F.g.i.quattuoꝛ oboli vłpᷣ⸗

cium quattuoꝛ oboloꝛũ.

Auadriennis. 9. t. ⁊ B;Bne. quattuoꝛ anno⸗

rũ. Iñ h̊ qdrienniũ.nij.i.ſpaciũ q̃ttuoꝛ an

noꝛũ. Iñ ;̊ ⁊ hęc q̃driẽnal. ⁊ h̊; le.

Quadriſidꝰ. da.dũ in q̃ttuoꝛ ꝑtes effuſus.
vel diuiſus.⁊ coꝛ.fi.

Quadrifoꝛmis..t.⁊ h̊ me.i.q̃ttuoꝛ foꝛma

rũ. Iñ hęc quadrifoꝛmitas.tatis.

Quadriga.gę.i.carruca a quattuoꝛ equis

tracta vel ducta. In quadrigariꝰ. ria.riũ.
qᷓ quadrigã ducit.⁊ ꝓducit dri. 3

Quadrigamꝰ. mi.qͥ q̃ttuoꝛ nupſit vxoꝛibꝰ.

Quadriiugꝰ.ga.gũ.⁊ h̊ ⁊ hęc driiugis et
H ge.in eodẽ ſeniu.i.cũ q̃ttuoꝛ iugat ad iu

gum. Et ſubſtãtiue inuenit᷑ h̊ quadriiugꝰ

⁊ B̊ ⁊ hęc quadriiugis.huiꝰ iugis.equꝰad

lugũ cũ quattuoꝛ ↄiugatꝰ. coꝛceuiu.
Qusadrilibꝛis.i.q̃ttuoꝛ lib ꝛaꝝ pondꝰvł mẽ

Quadrimat.tus.tui.i.quat⸗(ſura. ⁊ ꝓ.li.
tuoꝛ annoꝛũ ſpaciũ.⁊ ꝓduema.
Quadrimẽſis.ſis.ↄ.t.⁊ h ſe.i.q̃ttuoꝛ mẽſi⸗
um. qð alit᷑ ꝛ.h̊ ⁊ hęc qdrimeſtrl.⁊ G ſtre.
Quadrimodł. da.dũ.⁊ h;̊ ⁊ hec q̃drimodis
⁊ hoc de.ĩ eodẽ ſenſu.ðꝛ a q̃ttuoꝛ vł q̃druſ
Quadrimꝰ.ma.mũ i.q̃ttuoꝛ anno(⁊ modꝰ
rũ. NUñ Oꝛatiꝰ in odis.De bmo qdrimuʒ

ſabino metu diota. Iñ q̃drimułb. la. lũ. di.

uadrigẽti.tę.ta.i.qt᷑ cẽtũ.⁊ mutat᷑.c.i.g.
uadrinoctiũ.ctij.ſpaciũ quattuoꝛ noctiũ

Quadrinodis.9.t.⁊ B̊ de.i q̃ttuoꝛ nodoꝝ
Vlq̃ttuoꝛ nodos hñs. Iñ q̃drinodiũ. dij.

Quadrupedãs.dãtl.oĩs.gene.i.q̃drupes.
Vñ Virgiliꝰ i.viij.ęnei.Auadrupedante
utrẽ ſonitu ätit vngula campi.
unaropen vocio Aemor hñs pedes. et
ðꝛ a quadrꝰ ⁊ pes.Etẽ ge.cõis.ↄſtructiõe
ſed oĩs declinatiõe ſicut ⁊ diues.Et h̊ qua
dꝛupes. dis. id eſt. equus. Et hic quadru⸗
pedes.dis.ꝗlibʒ beſtia q̃ttuoꝛ hñs pedes.
Quadruplꝰ.pla.plũ.ðꝛ a q̃ttuoꝛ ⁊ plica.q̃ſi

quattuoꝛ hñs plicas.

Quadruplatoꝛ.toꝛis.⁊ q̃druplicatoꝛ.dicit
yſurarius in quadruplũ ſua recipiẽs.

Quadruplatoꝛ etiã ðꝛ ſenex vłↄtractꝰqͥ du

obus pedibꝰ. ⁊ duobꝰ baculis ſuſtentat ꝑ
plãtas incedit.⁊ coꝛ.dꝛu.naturaliter.
uadrus.dꝛa.dꝛũ.i q̃ttuoꝛ angulos hũñs
in qᷓttuoꝛ lateribꝰ.⁊ ð a quattuoꝛ. Iñ hęc

quadra. dꝛę.i.q̃rta ꝑs panis vel alteri rei

OQOB

Añ Juuenal. At bona ſumma putes alie
na viuere ädra.Et qdro.dꝛas.vbuʒ acti⸗
uum. Iñ hec q̃dratura.rę.⁊ coꝛ.d.
Quadruuiũ.uij.n.g.locꝰ vbi q̃ttuoꝛ vię cõ
ueniũt ⁊ tendũt ad idẽ. Iñ q̃druuial.cõ.t.
⁊ B le.qð ꝑtinet ad q̃druuiũ.

——

Qualia.lię ẽ qdã auil.⁊ ðꝛ a qlis.vłðꝛ ãlia

a voce quã facit.ſ.quaquera.

Qualis. g. cõ.⁊ B q̃le. nomẽ relatiuũ ⁊ inter
rogatiuũ qlitatis. Iñ qlit᷑ aduer. interro⸗
gatiuũ.Et heęc q̃litas.tatis.Et q̃liſicatiuꝰ

ua.uũ.Et ẽ qualitas ſᷣm quã q̃les eſſe dici
mur. vt ᷣm albedinẽ albi dicimur. Et ẽ ꝓ

pꝛiũ qualitat. m eã ſiłe vł diſſile dici. Et
nota ꝙ relatiuũ qlitat trahit genꝰ a ſequẽę

te dictiõe.vt Nullũ deo tale ſacrificiũ qua
lis eſt ʒelus aiaꝝ.⁊ ꝓdu.qua.
Quãpaucꝰ.ca.cũ.i.valde paucus.
Quãtꝰ.ta.tũ.ðriuat᷑ ab actõ q̃ʒ Inde ⁊ hęc
quãtitas.tatis.⁊ quãtitatiuus.ua.uũ.Et
ablatiu płis de quãtꝰ.ſ.quãtis. cõponit᷑
cũ ꝑ.⁊ ðꝛ ntiſper.i.quãtũ.vt Quãtiſper

valet res iſta. tantiſper. Et nota ꝙ quãtꝰ

ꝗrit de quãtitate ↄtinua.ad qð debemꝰ re
ſpondere noĩa quãtitatiua.vt Quãtus es
tu monocub itꝰ. tricubitꝰ.magnꝰ pꝑuꝰ. Sʒ
qͥt ꝗrit de qntitate diſcreta.ſiue nũero ad

qð rñũdent᷑ noia nũeralia. vt Quot ſunt
iſti. duo. tres. Et huic expoſitiõi ↄcoꝛdat

Pap̃.dicẽs.q̃nta.q;magna.qᷓ;pua. Unð

Jacobꝰ in epla ſua.Ecce quantꝰ ignis qᷓ;

magnã ſilua incẽdit.i.q;ꝑuus ignis q;ma
gnã ſiluã incendit.Quãtꝰ ⁊ tantꝰ ad men⸗

ſuram. Quot ⁊ tot ad nũerũ ꝑtinẽt. Inde

quãtillus.la.lũ.⁊ q̃ntulꝰ.la.lũ.ãbo dimi.

Quartanꝰ.na nũ.i.q̃rtꝰ.vł qð iqrta die con

tingit. vel af fligit.⁊ ðꝛ a q̃rtꝰ.Et hęc quar
tana.nę.ꝓ quadã febꝛe ꝗᷓ qrta die vexat.
Quartariũ.rij.qdã mẽſura.ꝗ rtã ꝑtem ſe⸗
xtarij capit. Qð etiã h̊ rtallũ ðꝛ. Quar⸗

tallũ etia ðꝛ caniſtrũ vel cophinꝰ. in qͥmoꝛ

tui efferunt᷑. J
Quartaꝝ tres ſũt ſpecies. Ana ẽ debita iu⸗
re naturę.ꝗᷓ ðꝛ bonoꝝ ſubſidiũ.q̃ hodie eſt
aucta ad trientẽ ⁊ ſemiſſem. ᷣm numex fili

oꝛũ. VUñ Quattuoꝛ aut infra dãt natis iu⸗

ra trientẽ. Semiſſem vo dant nati qnq; vł

vltra. Alia ẽ trebellianica. Tertia falcidia
de qͥbꝰ in.c.renũciꝰ.ð teſta.in glo.ſuꝑ ver

bo qrtã ꝑtẽ.⁊ in.c.ſi pr.e.ti.li.vj.Et dꝛũt
trebellianica ⁊ falcidia in B.qꝛ teſtatoꝛ pᷣt
auferre falcidiã ⁊ grauare hẽdẽ ꝙ ipamn
detrahat.trebellianicã vᷣo nõ põt intdicẽ.
Quartꝰ.ta.tũ.tã oꝛdiale qᷓ; nüerale. (ſibi.

Quat᷑denariꝰ.vłq̃ttuoꝛdenari.ria.riũ.ðdꝛ
aq̃ttuoꝛdeci. Uñ Hiero.ĩ ꝓlogo ath.

Sicq; q̃tdenaꝛio nũeꝛo trifoꝛmit᷑ poſito.i.

ter vł triplicato qtdenario poſito ĩ ſerie ge

nealogię. Hoc aũt dixit.qꝛ i genealogia il

la tres qᷓrdenęponũt᷑. Ana patꝝ.alia re⸗
gũ.t᷑tia ſimpliciũ.Et ſũt qdragitaduę ꝑſo
nę ibi nũeratę qꝛ ter ãttuoꝛdeci.vłtres q̃⸗

terdenę faciũt quadragintaduo.
Quaternariꝰ.ria.riũ.ðꝛa quaternꝰ.Et hic

quaternariꝰ.rij. ꝓ tali niero.
Quarnio.onis.ðꝛ qͥ qttuoꝛ milites habʒ ſſᷣ

ſe. ⁊ ðꝛ a quattuoꝛ. Vñ Act.xij.Tradenſ

q̃ttuoꝛ quaternionibꝰ militũ ad cuſtodien
dum eũ.Quidã ꝓferũt quaternio.ꝓ qua
terno.ſed falſo. èH
Quaternꝰ.na.nũ.ðꝛ a quattuoꝛ.Et h̊ quat᷑
nus.ni.vbi quattuoꝛ chartę.ſcʒ octo folia
ſunt. Iñ quaternulꝰ. li. dimi.
Quatriduũ.dui.n.g.i.quattuoꝛ dieꝝ.⁊ ðꝛ
a quattuoꝛ ⁊ dies. Iñ q̃driduanꝰ.na.nuʒ.
i.hñs quattuoꝛ dies.
Quattuoꝛ ẽ oĩs ge.⁊ indecli.et tm̃ plis nũe⸗
ri. Et vt dicit Rapᷣ.duobꝰ. t. ſcribik.

Quattuoꝛ vigilias noct ponit mgr̃ i hiſto⸗

rijs ſuꝑ illũ textuʒ atth̊.xiiij. Quarta

dut vigilia noctis venit ad eos. vbi dicit.

Quattuoꝛ vigilias faciũt excubãtes in ca
ſtris. Mꝛima ðꝛ ↄticiniũ.in qᷓ oẽs ſimul vi
gilant. Scða vo intempeſtũ in q̊ adoleſcẽ
tes. Tertia galliciniũ.in qua viri. Quar⸗
ta antelucanũ.i qua ſenes. as dñs alijs

noibꝰ nomiauit.ſ.ſero an media noct e.an

gallicantu an mane. Marci. xiij.
Quattuoꝛdeci ẽ ois ge.płis nũeri.⁊ id ecli.
⁊cõponit᷑ a quattuoꝛ ⁊ decc.
Quattuoꝛdenꝰ.na.nũ.⁊ quattuoꝛdenariꝰ.
ria.riũ.a quattuoꝛdeci. Et h̊ qttuoꝛdena⸗
rius.rij.Et qttuoꝛdecimꝰ.ma.mũ. Et q̃r⸗
tuſdecimꝰ.ma.mũ. Et q̃ttuoꝛdecies.i.q̃t⸗
tuoꝛ vicibꝰ decẽ.aduerbi6.
Quaxũ vel quaſquũ.ðꝛ ſonꝰ ranarũ.

Quend p.n.ſcribit᷑ in ᷣma ſyllaba.qꝛ.m.i

n. mutat᷑ ⁊ ðꝛa qͥ.⁊ declinat᷑.qͥdã.ꝗdã.qð
dã. vel qddã.Et vt diẽ hugl.Cũ dicimuſ
quendã.certũ aliquẽ volumꝰintelligere.ſi
nõ expᷣſſerimus nomẽ q̃ dinoſcit᷑.vt illud
Matth̊. xx vj. Ite in ciuitatẽ ad quẽdã.ſi
em dixiſſet ad quẽcũq; vel ad quẽlibet.nõ
eſſet certus hõ. Sciebat em quippe domi⸗
nus ad quẽ mittrer.
Quenqᷓ;.eundẽ.eandẽ.verũtñ ſcribũt᷑ ꝑ.n
mutat᷑ em.m.in.n.⁊ ita de ſilibꝰ.

Auercetum. ti. locꝰ ybi quercus creſcũt. et

abundãt ⁊ ðꝛ a quercꝰ.Et querceꝰcea.ceũ
qð de quercu totũ ẽ.⁊ ꝓð.pe.quercetum.

Querc.cus.cui.arboꝛ ẽ multum annoſa.⁊
ðꝛ a ꝗro.ris.eo ꝙ ea ſoliti erãt dij gentium
AIrentib reſponſa pᷣcinere.ſicut ait Iſido⸗
rus etymo.xvij. Vel ðꝛ a ꝗrẽdo.qꝛ antiqͥ⸗

tus quęrebãt ibi glãdes ad comedendum

Querimonia.nię.i.lamẽtatõ.⁊ ðꝛ a quęroꝛ
ris. Iñ qrimonioſus.ſa.ſum.

Querela.ẽ ius qðdã reſcindendi teſtamen⸗

tum vel donationẽ vel dotẽ in totũ ceptaʒ
⁊ cõpetebat reo ex his ꝗ acta ſunt veli ꝑtẽ

Mõ em̃ eſt ꝓpꝛie actio.quia nõ agit᷑ vt qͥd

det᷑ vel pꝛeſtet᷑. Nec ẽ ꝓpꝛie accuſatio.qꝛ
nõ accuſat᷑ quis vt puniat᷑ in coꝛꝑe.ſʒ ob⸗
tinet mediã viam.⁊ aperit viã ſuccedendi
Em Aʒo.in ſũ.C.de inoffi. teſta.
Querela inofficioſe damnatiõis inducitur

ad iſtar ĩofficioſi teſtamenti.⁊ cõpetit libe
ris vel parẽtibꝰ a dño debito bonoꝛuʒ poſ

ſeſſoꝛi.ſubſidio iniquo excluſo. Et dat᷑ cõ
tra illos qͥbꝰ datũ eſt in vſum ᷣm Aʒo.

Querela inofficioſe dotis inducit᷑ ad inſtar

donationis inofficioſę.⁊ cõpetit filijs cum
matre cũ oĩa vel pęnę oĩa in filioꝝ fraudeʒ

Deldit. ꝓ ſe vel pꝛo filia vł muliere alia ᷣm
Querela inofficioſi teſtamenti( Aʒo.eo.ti.

dakt oibꝰ qͥ tꝑe moꝛt iminẽtis ab inteſtato
pñt ſuccedere exhęredat vel ſteritl.cõtra
ſcriptos hęredes vel fidei cõmiſſarios.
Quernꝰ.na.nũ.i.ad quercuʒ ꝑtinẽs.vel de
quercu exñs. .

Querquera.rę.i.febꝛis acuta.⁊ ðꝛa qroꝛ.

reris.qꝛ facit hoĩiem ↄqueri. ⸗.
Querułꝰ.la.lũ.pe.coꝛ.i.garrulꝰ.la.lũ.vłſę

pe vel frequẽter querelas faciẽs. Jñ que⸗

ruloſus.ſa.ſũ.i.querela plenus.
Queſitio.onis.f.g.ðꝛ a quęro.ris.⁊ ſynco
patur. ⁊ ðꝛ ꝗſtio.onis.i.inqͥſitio.cã.vłdiſ⸗
ceptatio. Iñ hęc queſtiũcula.lę.dimi.⁊ ꝗᷓ⸗
ſtionariꝰ.ria.riũ.qð ad ꝗ̃ſtionẽ ꝑtinet.Et
bic quęſtionariꝰ.rij.qͥ facit ꝗſtionẽ.
Queſtio ſᷣm Aʒo.in ſũ.C.e.ti.ẽ inqͥſitio ve

ritatis ꝑ toꝛmẽta. Vel ẽ oꝛatio interrogati

ua. Ael alia ſignificatiõe idem ẽ qð toꝛmẽ
tum.quia toꝛmẽtis veri tas inquirit᷑ vt cũ
ſeruus toꝛquet᷑ ꝓ crimine fraudati cenſus
gaut leſe maieſtatl. vt de dño dicat ꝗ nouit
ita capit᷑ ꝓ toꝛtura in.l.ſi ſeruus·Sſi quis
añ queſtionẽ.ff. de vſufru. In ꝗ̃ſtionarij.
dicunt toꝛtoeszq.
Queſtio incidẽs.ðꝛ illa qᷓ̃ ante litem ceptaʒ

cõpetebat reo.ex hiſ queę acta ſunt int ſe ꝓ

actoꝛẽ.vt pac.de nõ pe.rem iudi.

2*

Queſtio emergens. ðꝛ ea ꝗ ſponit᷑ ex his

5 emergunt i lite. vt ſi qrit᷑. an iſte poſſit te

ſtari. vel an danda ſit dilatio.vel ↄſiſia.
Queſtio ꝓpꝛietat eſt.in q̃ de ſola ꝓpꝛieta⸗
te. HB eſt de dominio vł q̃ſi dominio ẽãſtio.

de cau. poſ.⁊ ꝓpꝛie.cũ dilectꝰ. Et dico q̃ſi
dominio. ꝓpter res incoꝛꝑales ꝗᷓ nõ poſſi⸗
dent᷑. vt in ſpualibꝰ. Inſti. de re. coꝛ. T in⸗

coꝛ·S incoꝛpalia.

Queſtio poſſeſſiõis in de ſola poſſeſſiöe

ↄtrouerſia ventilat᷑.de oꝛ.cog.ſuꝑ ſpo.

Queſtio ſtatꝰ mouet᷑.cũ qͥs vendicat᷑ in ſer

uum. C. de aſſer. tollẽ. l. vnica. i. pn. ⁊. liiij.
diſ. frequẽs. Itẽ quęſtio debʒ eẽ de dubio

c.cũ in iure.de elec.c.de muliere.de ſpon.
⁊. l.ancillę.C. de fur. Itẽ debet eẽ de diſfi

cili. ff. ad caro.
MNueſtiuncula.lę.f.g.i.pua ꝗſtio.

MQueſtoꝛ.ſtoꝛis.idẽ ẽ qð ꝗſitoꝛ.ſ.qi loco iu⸗
dicis exqᷣrit de cauſis.⁊ a quęro.ris.ꝑ
ſyncopã ꝓ ꝗſitoꝛ. Ał ðꝛꝗſtoꝛ.qͥ ꝗſtionibꝰ

heſt. Et quęſtoꝛ dicebat᷑ oliʒ qͥ quęrebat ⁊
pꝓcurabat tributa ppłi romani. In hec q̃⸗
ſtura.rę.eiꝰ dignitas.Et ꝗqſtoꝛiꝰ.ria.riuʒ.
gð ad queſtoꝛeʒ ꝑtinet. Siłit᷑ ꝑ ſyncopam
ðꝛ hec queſtrix.idẽ ꝙ quęſitrix.vł vxoꝛꝗ̃⸗
ſtoꝛis ᷣm ugl. Itẽ ꝗqſtoꝛ qñq; ðꝛ mercen
narius.qͥ pᷣdicat ꝓpter ſumptus.
Queſtoꝛes illuſtres.ſic dicti ſunt.eo qͥ pecu
nię publicę qrẽdę ꝑ mundũ ⁊ ↄſeruadeę ſi⸗

ue ↄgregãdę curã ⁊ ſollicitudinẽ haberẽt.

⁊ ad h̊ creati erant.⁊ dicebant᷑ quęſtoꝛes

erarij.ab ere.i.pecunia dicti.ff.ð oꝛi.iurl.

l.i⸗S· exact deinde regibꝰ.poſt bn. le.
Queſtoꝛes ſacri palatij dicunt᷑ qui in pala⸗
tio pncipis libꝛis pᷣncipalibꝰ legẽdis vaca

bant. nõ dico ſententijs. qꝛ illuſtres tm il⸗
las legebant. Vel dicebant᷑ qͥ idẽ officium

gerebant in domo imꝑatoꝛis.Talis etiaʒ

candidatpᷣncipis dicebat᷑.⁊ ſic capitur in
ꝓhe. Inſti. ⁊. ff. de offi. Iſto. l. j.ĩ fi. ⁊. ff. de

oꝛi. iurl. l. ij·S deinde.
Quęſtoꝛes patricidij dicunt᷑.q cauſis capi⸗

talibꝰ pfecti vel ppoſiti erãt.ff. de oꝛi.iurl.
l. ij . S. Palł. Iñ exqſtoꝛ.i.extra qᷓſturam po

ſitus.

Queſtuariꝰ.ria.riũ.qͥ qſtu viuit.ſicẽ merca⸗

toꝛ.⁊ ðꝛ a ꝗſtus. Iñ ꝗſtuarię dicunt᷑ mere⸗
trices.qꝛ quęſtu coꝛꝑis viuunt.
ueſtus.tus.tui.i.acqᷣſitio alicuiꝰ rei.⁊ ðꝛ
ꝗꝗro ꝑ ſyncopaʒ ꝓꝗſixꝰ. Iñ ꝗſtuoſus.ſa.
ſum.i.quęſtibꝰplenus vel lucroſus. Item
Aſtꝰ.ſta.ſtũ.mobilit᷑.ẽ ꝑticipiũ de q̃roꝛ.erl
uicunq; cõponit᷑ ex qͥ ⁊ cũ ⁊ q;.Ab h̊ rela

tiuo qͥ trahit vim relationis. quia requirit
duo vba ſiẽ h relatiuũ qͥ. A ppoſitioe cuʒ

eo. qe8.i.· qeuit. Et qe

habet vt ſit collectiuũ. A cõiunctiõe q; ha
bet vt ſit diſtributilu.
Muiddã.i.aliqͥd modicũ.n.g.ẽ. Quidã vo
Auies. qetis.⁊ qes.qᷣei.in eodẽ ſenſu:.id ẽ.
trãqͥllitas. vel pax. ðꝛa quieo es. Et cõ⸗

ponit᷑ reqͥes ei. ⁊ reqͥes.etis. in eodẽ ſenſu
S3 diſtingue.ſimplex in vſu ẽ m tertiam
declinationẽ. ⁊ nõ ſᷣm qͥntã. Sʒ cõpoſituʒ
Sm qntã declinationẽ in vſu.⁊ no ſᷣm ter
tiã. Itẽ a qᷣeo.vła qes.ðꝛ qes.qetis.ge.o.
i.qetꝰ. Et cõponit᷑ inqes etis.oĩs.ge.i. ſi

ne qᷣete. Et lʒ qͥes ⁊ iqes hẽant.e.coꝛ.ĩntõ

—

Muietꝰ.ta.tũ.pticipiũ (tñ eã pð.in oblids

.

H ta. ta.tũ. nomẽ
Quinariꝰ. ria. riũ. ðꝛ a qnq;.(.i.qete plenꝰ.
Et ſubſtãtiue.h̊ qᷣnariꝰ.rij.ꝓ tali numero.
Muincuns ẽ ꝑs aſſis cõſtãs ex qnq; vncijs

nõ ðꝛ reſpectu totiꝰ aſſis.qꝛ nec multipli

cat. nec duplicat' reddit ſuũ totũ. Inſti.

de here. inſti . S hereditas in glo.

Quindecim nũeri płis oĩs ge.⁊ idecli. cõ⸗
ponitur a qͥnq; æ deem.
Auindenꝰ.na.nũ.pe.ꝓd.d a quindecim.
Et qͥntuſdecimꝰ.a. ũ. Et qͥndecies aduer.

Quingenti. tę.ta.i.qͥn⸗ (.i.q̃ndecim vicibꝰ

qes cẽtũ.⁊ ðꝛa qnq; ⁊ cẽtũ.⁊ mutat᷑.c.i.g.
Quinio.onis.ðꝛ a qͥnq;.ſiẽ h qternio.onis.
a q̃ttuoꝛ.vñ ⁊ i ꝓlogo Sophonis diẽ Hie

ronymꝰ.Hocſi veꝝ ẽ. Sophonias ꝓpha

quinione(ita vt dicaʒ) ꝓphetico. glioſa

maioꝛũ ſuoꝛũ ſtirpe generat eſt. hec dicit
lieronym.qꝛ Sophonias qͥntꝰ nũerat᷑ ĩ

generatiõe ſua. Sʒ qꝛ qnio nõ ẽ in frequẽ⸗
ti vſu ideo diẽ Hieronymꝰ vt ita dicã.
Quinquagenꝰ.na.nũ.pe.ꝓ.ðꝛa quinqua⸗
ginta. Itẽ quinquagẽi dicunt᷑ qᷣ in capite
ſunt qͥnquaginta militũ ↄſtituti.
Quinq̃geſima ðꝛa qͥnquaginta. ⁊ durata
dũica q̊ cantat᷑. Eſto mihi ⁊c.⁊ terminat᷑ ĩ
ipſa die paſce.

MQuinquãguł.i.qͥnq; angulos habẽs.

NQuinquatres.hoꝝ nquatriũ. ⁊ hęc qnq⸗

tria.hoꝛũ triũ vel trioꝝ.qdᷣdã feſtuʒ ſic di⸗
ctum a qnq; atris diebꝰ. Quinq; em dies
atros.i.aduerſos habuerunt romani ab
Anibali ⁊ gallis obſeſſi.qᷣbꝰdiebꝰnemo fu
it auſus exire.ſ̊ poſtea liberati.ad illoꝛuʒ
dierũ memoꝛia. fecerũt illud feſtũ. AUnde

Oꝛatiꝰ ĩ epi. Ac potiꝰ puer vt feſtꝰ qnqua
tribꝰolim. Alij dicũt ꝙ qnqtria dicunt a

ànq; .tribꝰ qꝛ nqes nũti tribꝰanis. vel
qꝛ ter i qͥnq; ãniſ ⁊ durabat tle feſtũ ꝑ anq;

AQuinqtriũ.trij.vel qnſtriũ.i.qnq; (dies.
poꝛticuũ abivłſpaciũ vbi ſũt qͥnq; poꝛticꝰ

um. ctij. ſicut dicebant antiqui.
Quinquir.uiri.qui ſub ſe hʒ qᷣnq; v

Quinq; nomẽ idecli. ois ge płis nũeri. Iñ
Anqͥes aduer. Et qͥntꝰ.ta.tũ.⁊ qnꝰ. na.nũ.
Quinq; foliũ.lij.herba qdã.quaʒ gręci vo⸗

cant pentaphilon a nũero folioox.

Quinquẽnis.nis. .t.⁊ G ne.i.qͥnq; annoꝝ

Inñ h qnquẽniũ.nij.ſpaciũ qnq; anoꝝ.Et
bPæ hęc qnquennal. hᷓ le. Uñ.ij. Mach.
iiij. Cuũ aut qnquẽnalis agon tyro celebꝛa
ret᷑.Et ꝓð.na. IJñ hęc qnquẽnalitas.tat.

i.qͥnquẽniũ.ł qnquẽnis tꝑis ętas.Etnõ
qnquẽnale tꝑis ẽ.ſʒ qnquẽnę ętatl. Itẽ

AInquẽenalẽ dicimꝰannũ.ſʒ qnquẽnẽ pueꝝ
Quin queſſis.huiꝰ qͥnqueſſis.i.qͥnq; oboli
vel pciũ qͥnq; oboloꝝ ⁊ ðꝛ a qnq; ⁊ aſſis.
Quinquinatꝰ.tus.tui.i.ſpaciũ qͥnq; ãnoꝝ.

—

Quinqmꝰ.ma.mũ.i.qͥnq; annoꝝ vł qͥndes

annus. Siẽ em dicimꝰ. bimꝰ duoꝝ annoꝝ

Trimꝰ.triũ annoꝝ.Quadrimꝰ. q̃ttuoꝛ an

noꝛũ. Sic dicim⸗ quinquimꝰ qnq; annoꝛũ
Ißñ qnquimulus. la. lü. diimm.

Quinquinoctiũ. ctij.ſpaciũ quin q; noctiũ

⁊ ðꝛ a quinq; ⁊ nox.ctis.vel potiꝰ a nocti⸗

ðꝛa qnq; ⁊ vir. Et hinc qͥnquiratꝰ.tus.tui
eiꝰ dignitas. Et qͥndquira. rę. vxoꝛ qnq; vi

ri. vel qnquira pe. coꝛ. ð mulier ꝗ̊ͥ hʒ dniq;
viros ſub ſe. H

Quintanꝰ. na. nü.i. qntꝰ vel qnta die. ↄtin⸗

gens vel affligẽs.⁊ ð a qͥnq; vel qͥntꝰ. Jñ

qntana.nę.ðꝛ febꝛis ꝗᷓ anto die affligit. Et
heęc q̃ntana vel qntina. qnta ꝑs plateę.
qua carpentũ ꝓgredi poot.
Quintine etiã dicunt᷑ floꝛes maloꝝ punico
rum.⁊ tunc eſt grecũ nonneon.
Quitilis.lis.qͥdã mẽſis.ſ.iuliꝰ.⁊ ðꝛ a qͥnq;
vel qntꝰ.q̃ſi qnt/ a martio. Iñ h ⁊ hec qᷣn⸗
tilis ⁊ le.Et nõ ꝙ iuliꝰ ⁊ auguſtꝰ olim di
cebãt᷑ qͥntilis ⁊ ſextilis a nũero qͥ diſtabãt
apncipio ãni.i.a martio.Antiqͥ em annuʒ
incipiebãt a martio vſq; ad tempus Nu⸗
meę pompilij qui addidit ianuariũ ⁊ febꝛu⸗
ariũ. ⁊ appoſuit illos in pᷣncipio anni.ſʒ di
ſtinxit illos menſes ᷣm lunationes.ſicut ⁊
omnes alij erant diſtincti.Et ita qnꝰ remã
ſit incoꝛrectꝰ vſq; ad tempꝰ Julij cęſaris.
qͥcũ moꝛaret᷑ in ęgypto cũ Cleopatra. an⸗
num coꝛrexit ⁊ diſtinxit ᷣm curſũ ſolis ad
idẽ punctũ in fine anni redeũtis. Scoõm er
go cõſuetudinẽ antiquoꝝ qͥ annũ incipei⸗
bant a martio. oẽs mẽſes dicti ſunta nüe⸗
ro quo diſtabant a pꝛincipio anni.id eſt.a
martio poſt iunium. vt quintilis quintus
a martio. Sed poſtea ad honoꝛem Julij

N

iectiones.ſ.quidam.quiuis.quilibet ⁊ q⸗ /

ceęſaris qui mn illo menſe natusẽ vł aliquã
victoꝛiꝗ obtinuit.dictꝰ ẽ iuliꝰSextił vo di
ctꝰẽ q̃i ſextꝰa pᷣncipio ãni.i.a martio.ſʒ po

ſtea ad honoꝛẽ Auguſti qͥ ĩ illo mẽſe natꝰẽ

vł ĩ eo aliquã victoꝛiã obtinuit.dictẽ au

guſtł“ Noia wo ſequẽtiũ mẽſiũ ↄpoſita ſũt
a nüero vicʒ qͥ diſtabãt a pᷣncipio anni.i.a
martio.⁊ ab h̊ noie imber.vt ſeptẽber a ſe
pꝓtem ⁊ imber.october ab octo ⁊ imber.q̃i
octauꝰ ab imbꝛe.i.a martio.in qͥ imbꝛes ⁊
luuie abundant. ſic de alis.

— „

QAuiparũ.ri. n. g. ẽ genꝰ herbę a gręcis dem

qꝛ habeat vtutẽ feruentẽ.Et vt dicũt qui

dam. ſpẽs quipari ðꝛ cinciber. Et videtur

tur ęquari igni ꝓpt᷑ caloꝛl.
Quiris lingua ſabinoꝛũ ðꝛ haſta. Iñ hęcq̃

componi ab ęquo ⁊ pyr.qð ẽ ignis.qꝛ dici

rina. nę.i.haſta.Et h qrinꝰ.ni.dictꝰ eſt ro⸗
mulus.qui ſemꝑ haſtatus icedebat.vł qꝛ
haſta eiꝰ poſt moꝛtẽ in auẽtino monte fixa
ciuis romam.qꝛ romani a romulo. Ałro
mani dicti ſũt quirites.quaſi haſtati ⁊ foꝛ

tes.vn ⁊ qnq; quirites dicunt᷑ militeſ qui

haſtam ſecum deferunt. Et ꝓdu.quir pe.
gti.quiritis.⁊ circũſlectit vltimã quiris in
ntõ. ſicut olim in integro fiebat.qꝛ declina
batur. hic quiritis.huiꝰ quiritl.Et deſinit
ntüs in is ꝓdu. quiris. G

Quis vel qͥ. Quis habet ſedecim cõpoſitio
nes. ⁊ ſyllabicas adiectiões.Cõpoſitiões

em ſunt ſeptẽ.ſ.ſiquis.neqͥs.aliqᷣs.nũqᷣs.
ecqͥs. vnuſquiſq;.⁊ qᷣſqͥs. Quiſãt hʒ qͥnq;

adiectiões.ſ.qͥſnã.quiſpiã.quiſputas.q̃ſ⸗ /

qᷓ;. ⁊ quiſq;. Sed qui recipit quattuoꝛ ad⸗

cun. =DW
Quiſpiã deriuat᷑ a quis.⁊ eſt figure ſimpli
cis ⁊ impoꝛtat purã inſfinitateʒ.ſicut aliqͥs
diuerſaʒ.qꝛ piare ẽ facẽ puꝝ. vñ qͥſpiã hõ
currit.i.pure vnꝰ.⁊ ſic quãdã diſcretionẽ
facit circa inſinitatẽ. Recipit aũt hͥ femini
num piaʒ in accuſatiuo caſu. quia femin a
de facili imutat᷑.⁊ cũ q̊ nomẽ piaʒ videat᷑
pati ⁊ extra ſuã naturã poni.recte ſumit᷑ ꝑ
accuſatiuũ qͥ rem denotat patientẽ. Pap.
dicit. Quidpiã. aliqͥd modiccd.
Quiſputas ſpeciei der iuatiuea qͥſ.Et ẽ ibi
putas ſ yllabica adiectio.⁊ eſt accentus pᷣn
cipalis ſuꝑ qs. AUñ Luc̃.j. Quiſputas pu
er iſte erit. Et Matth. xviij. Quiſputas
maioꝛ ẽ in regno cęloꝝ.Et debet acui qͥs ⁊
ſequẽtes duę ſyllabę debẽt grauari.qꝛ ſu⸗

per ſyllabica adiectiõe nõ ẽ ponẽdꝰ pꝛinci⸗
palis accentus.Et nõ ꝗ qͥs ideo recipit S

ðꝛ floꝛuiſſe. Iñ h̊ qͥris. ritis.dictꝰẽ q̃libet

verbũ putas in ſcdᷣa ꝑſona.qꝛ oĩs interro
gatio mouet.⁊ pᷣcipue illũ ad quẽ ſᷣmo di⸗

rigit᷑.⁊ ſic talis adiectio cã cuiuſdã excita⸗
tionis inuẽta fuit.Ois aũt excitatio fitad
ſubſtantia ⁊ nõ ad accidẽs ⁊ ideo cũ alijs i

finitis nõ iungit.

Quiſquilię.arũ.ſunt ſtipule ĩmixte ſurculii

ac folijs aridis.ſ.ꝗdã paleę minutiſſimę q̃ſ
vocant ſtipulas.Dicunt᷑ etiã quiſquilię qᷓ
ſi qcqᷣd cadit.i.qͥcqͥd ſuꝑfluitatis ex arbo⸗
re vł aliq̃ materia cadit.vt purgamẽta fru
menti ⁊ terrarũ.⁊ modici ſurculi.ſtercoꝛa
⁊ſitia.⁊ ſic m HHugla qͥd neutro.et cado

cõponit᷑. Iñ quiſquilioſus.ſa.ſum.i.ple⸗

nus quiſquilijs. VUel dicunt᷑ quiſquilię a

quis ⁊ curo.ras.q̃i cui curę ſunt ille.vł qͥs
curat ð ilł ꝓpt᷑ ſui vtilitatẽ.⁊ coꝛ.i.añn.l.
Quotẽnis.9.t.⁊ B ne.⁊ quotẽnꝰ.na.nũ.i.
q̃dt annoꝝ.⁊ hʒ ꝗq̃rere de nũero annoꝝ.?ld

qð debẽt rñderi hmõi noia. decẽnis.trien
nis ⁊c.vł iſte gtũs annoꝛũ.cũ noĩe nũera⸗
li. vt q̊tennis es tu. Biennis.triẽnis.bimꝰ⸗
trimꝰ. Triũ vel quattuoꝛ annoꝛu;z.

Quot.o.g.idecli.⁊ tm̃ płis nũeri ẽ.⁊ inro⸗

gatiuũ.infinitũ.relatiuũ. Iñ quotꝰ.ta.tũ.

numerale.⁊ oꝛdinale.vt quot esĩ bancho
pimꝰ.ſecũc'.Quotꝰ es in oꝛdine.quartus.

quintꝰ.i.acholytꝰ.ſubdiaconꝰ.
Siſne aſpiratiõe ponit᷑ in latinis
dictionibꝰ. In grecis vo ſi in oͤn⸗
cipio dictionis fuerit.debet aſpi
rari. vt rhetoꝛ.rhodꝰ.⁊c. Si vo
in media dictione. debet tunc geminari. et
poſt geminationem aſpirari. vt Pyrrhꝰ?
mirrha. ⁊ huiuſmodi. Ita enim Pꝛiſtia⸗
no linguę gręcę ac latinę doctiſſimo placʒ.
Raab. meretrix fuit in hiericho quę abſcõ⸗
dit ſpeculatoꝛes de fulijs iſrł.⁊ iterpᷣtat᷑ la⸗
titudo vel fames.vel impetꝰ.⁊ acuit᷑ ĩ fine

e

cens me.aut mgr meus.
Rabboni.idẽ.⁊ acuit᷑ in iie.
Rabies.biei.f.g.i.furoꝛ.inſania.decurſus
cũ impetu. Iñ rabiecula.le.dimi.i.pua ra
bies. Et rabioſus.ſa.ſũ. In hęc rabioſitaſ
tatis. Itẽ a rabies.ð rabulꝰ.la. lũ. Et ra⸗
bidus.da.dum.pe.coꝛ.i.rabie plenus ra⸗

Rabbi. acuit᷑ in fine.⁊ int᷑pᷣtat᷑ mgr̃.ſiue do

biei dat. furoꝛe plenꝰ.iratꝰ. inſanꝰ. IJñ ra

Rabſates.ſcribit᷑ ꝑ.b.in interpᷣtatiõibꝰ.⁊
coꝛ.pe. ꝓpꝛiũ nomẽ viri e.

Kacemifer ra. rũ.i.racemos ferẽſ.⁊ coꝛ. mi
Racem. mi.ẽ botriõis ꝑs.ſ.ramuſcułꝰ cuʒ

che

eins
pr⸗

o⸗

Racha.i inanis ⁊ vanꝰ.quẽ vulgata iniu⸗
ria abſq; ſenſu.vel abſqʒ cerebꝛo dicẽ poſ⸗
ſumus.⁊ eſt hebꝛęũ.⁊ acuit᷑ in fine. Ałqð
meliꝰ ẽ. Racha eſt interiectio affectũ indi⸗
gnantis oñdẽs.ſiẽ cũ dolemꝰ dicimꝰheu ⁊
cũ letamur vah.⁊ ſilr cuʒ idignamur dici⸗
Rachel. interpᷣtat᷑ ouis.qꝛ ꝓ ea(mꝰ racha.

Jacob pauit oues Laban ſoceri ſui. Iteʒ

interpᷣtat᷑ viſum pncipiũ.vel mũda.vl vi⸗
dens deũ. Et põt eẽ indecli.vel põt declia

ri hęc Rachel. lis. Et pð.pe.gti.⁊ ſignifi⸗

Radioſꝰ.ſa.ſũ.i.plenꝰ(cat vitã ↄtẽplatiuã

Radicula.lę.dimi.i.ꝑua radix. (radicibꝰ

Radius.dij.m.g.inſtrumentũ ẽ texẽdi ſcʒ
pecten vel nauicula.vel lignũ qð diſtiguit
ſtamina. ⁊ ðꝛ a rado.dis.eo ꝙ radẽdo ſiat
Itẽ radius ðꝛ quodda genꝰ oliuarũ ob lõ⸗
Gitudinẽ.qꝛ longe ſunt ad ſiłitudinẽ radio
rum. Radius etiam ðꝛ virga q̃ geometri ſi

guras faciunt in ſuppoſito puluere. Item

radius ðꝛ ſplendoꝛ ſtellarũ ⁊ ſolis.⁊ ðꝛ ſic
ꝓpter longitudinẽ.quia longe emittitur ⁊
dirigit᷑. Itẽ radius ðꝛ illud rectũ ⁊ ſubtile
lignũ qð a modiolo fotf vſqʒ ad cantũ di⸗
rigit᷑ ⁊ in vtroqʒ infigi᷑. AUñ gręciſmꝰ.Di
cas textoꝛis radiũ.radiũ quoqʒ ſolis.At⸗
qʒ rote radius tibi ſit.nõ inuenio płꝰ.Foꝛ⸗

te nõ fuit memoꝛ virgulę geometri. Vñ di

camꝰ ſic. Sitqʒ rotęradiꝰ.radi ſit pulue⸗
re tractus. 4V
Radix.cis.f.g.ðꝛ a radiꝰ.qꝛ q̃ſi qbuſdã ra⸗
dijs fixa trę in ꝓfundũ demergit᷑. Vel ðꝛ
a rado.dis.qꝛ ſi eradat᷑ nõ repullulat. IJñ

radicitꝰ aduer.i.funditꝰ vſqʒ ad radice.et

ꝓdu.radix pe.gti.
Raphanꝰ.ni.gręci.nos radiceʒ vocamꝰ eo
ꝙ totꝰ deoꝛſuʒ mittit᷑.cũ reliq̃ olera magis
in ſũma ꝓſiliant.Cuiꝰſemine macerato qͥſ
qʒ ſuas manꝰ infecerit.ſerpẽtes ipune tra
ctabit.Ex ipſiꝰ radice etiã ebur albeſcit.
Raguel. elis.ꝓpᷣũ nomẽ viri. Be qͥ ĩ Auro

ra ðꝛ.Clauſit opes habuit ꝗᷓ Ragueł erãt.

Ralla.lę.f.g.veſtis quę vulgo dicit᷑ raſilis
et dicitur a rado.dis.Et hoc rallum.li.id
eſt. raſoꝛium. r’

Rama ciuitas ẽ iuxta gabaa. ſiẽ habet᷑ Ju

dic! xix. Et diſtat duodecim miliaribus a

bethleẽ.ſic diẽ glo.ſuper illud Matth̊.ij.

Vox in rama audita eſt.⁊c̃. Et interpᷣtat
excelſa. vel exaltata.ſeu tonitruũ aut exal
tatio. Et eſt ideclinabile ⁊ acuit᷑ ĩ fine. Alł
vSm Papᷣ. Rama eſt viculus ſecus bethle
em.in quo ſepultus fuit Samuel.ſed nũc

tranſlatꝰ eſt in thꝛaciam ⁊ poteſt declinari

hec rama.mę.⁊ tũc non accentuat᷑ in fine.
Rameſſes indecli.acuit᷑ in fine.quędã ciui⸗
tas.de qua ðꝛ Exo.j.Ediſicaueruntqʒ vꝛ
bes tabernaculoꝛũ pharaoni.phiton ⁊ ra
meſſes. Itẽ Geñ.xlvij. In optio ſolo ter⸗
ręrameſſes. Be hac ðꝛ in Auroꝛa. Rameſ
es ex ſe nomẽ myſteria pfer.
Ramix. cis.i.mẽtula vł virga virilis. Uñ
Juuenalis. Jacet exiguꝰ cũ ramice neruꝰ
Iñ ramicoſus.ſa.ſum.qͥ magnã habʒ mẽ⸗
tulam. ſcʒ hernioſus. .
Ramus.mi.ðꝛ a radix.q̃ſi a radice means.
IJñ h̊ ramuſculus.li.dimi. Ramus ꝓpꝛie
eſt qð a radice vel trunco manat.ſicut a ra
muſculo cętera.Et ramoſus.ſa.luzʒ.i.dila
tatus ⁊ ramis diffuſus. Item a ramus. ðꝛ
BH; ⁊ hec ramalis.⁊ hoc le.Et h̊ ramalis.lis
i.ramꝰ.Et ꝓdu.ra. VUñ qͥdã. Mampinuſ
ẽ folium vitis ramuſculus huiꝰ. Itẽ Per
ſiꝰ. At ramale vetꝰpurgãdi ſub ęre coctũ.
Ran indecli.i.ira vel locꝰ iręg. Vñ etiã eue⸗
nit ꝙ efficit᷑ hõ rabioſus. ODJUMD
Rana.nę.f.g.ðꝛ a ran.qð ẽ ira.q̃ſi iracũda.
Cũ em iupiter omnibꝰ aialibꝰ dediſſet re⸗
gezʒ. ranis dedit quoddã lignũ bꝛeuiſſimũ
pꝓ rege.qð cũ nũq; ſe moueret.ranę id ſpꝛe
nerlit.rcZutik itat⸗ dedit eis ibim. ꝗra⸗
nas veſcit᷑.⁊ iõ pᷣoꝛe rege amiſſo. ranę con
ꝗrunt᷑ ⁊ iraſcunt᷑. Ita dicit hhugl. Iſido⸗
rus aũt dicit etymo.xij. Ranęa garrulita
te vocateę.eo ꝙ circa genitales ſtrepũt pa⸗
ludes.⁊ ſonos vocis ipoꝛtunis clamoꝛibꝰ
reddunt. Itẽ dic magiſter in hiſto:ijs ſuꝑ
Exo. Tria genera ſunt ranaꝝ. AUnũ fluui
ale ⁊ vocale.Aliud minimũ.quod calami
tum dicit᷑. qdð ſi pꝛoijciat᷑ in os canis.ob⸗
muteſcit Tertium magnum venenoſum.
qò rubera zTÜCÜ. .
Ranetũ.ti.locꝰ vbi rane abundant.
Rancidꝰ.da.dũ.i.iracundꝰ vel fetidꝰ ama
rus ex vetuſtate.⁊ inſipidꝰ'.⁊ ðꝛ a rancoꝛ.
Iñ randicułꝰ.li.dimi.i.aliquãtulũ iracun
dus. vel rancidus. Uñ Perſius in pꝛima
ſatyra. Rancidulũ qðdãa balba.ð narelo⸗
cutus. Mõt etiam rancidum dici ex vitio.
eo ꝙ rancos faciat.Et coꝛ.pe.rancidus.
Rancoꝛ. coꝛis.dicitur ira.indignatio. do⸗
loꝛ.amaritudo mentis.vel fetoꝛ.et ꝓpꝛie
carnis ex vetuſtate pꝛoueniens. Inde ran
coꝛoſus.ſa.ſum.i.rancoꝛe plenꝰ. Et hic ⁊
hęc rancoꝛs.dis.id eſt.iraſcens vel iratꝰ.
Inge rancoꝛditer aduerbiuz. id eſt. iraſci
biliter. Et hęc rancoꝛdia.dię.i.ira. Inde
rancoꝛdioſus.ſa.ſum.iracũdia vel ira ple

☛

Nanella. le. dimi. i. pus ran.
Ranũculus.li. dimi.i.puarana.⁊nõ vᷣuat

gen ſui bᷣmitiui.qꝛ rana ẽ ge.fę.ranũculꝰ

So mal. ge.vt dicit ꝛiſtianꝰ.
Napa. pę.f. g. ð: a rapio.piſ.eo ꝙ rapiat.i.
cõpꝛehẽdat plus terrę radice qᷓ;napꝰ. Iñ
hec rapula.lę.dimi.qð ⁊ h̊ rapulũ.li.iuue

nitur. Et h̊ rapariũ.rij. locus vbi creſcunt

rapę.qð ⁊ q̊ rapulariũ ðꝛ.Et h̊ rapulatuʒ
ti. cibus de rapis. ⁊ ꝓð. pᷣmãa.
Raphael interpᷣtat᷑ curatio vłmedicina ði
Abicũq; em̃ curãdi vel medendi opus ne
ceſſariũ eſt. H̊ angelus a deo mittit.
Rapax. cis.i.auidꝰ.ſpoliatoꝛ cupidꝰ vłali⸗
ena violenter rapbiens.
Rapidus.da.dũ.i.velox vel rapax cũ im⸗
petu currens. ”?ͦòèĩꝗe
NRapacitas.tatl.i.cupiditas.expoliatio.
Rapina eſt violẽta receptio reꝝ.vt ĩ.l.i.C.

—

vi. bo. rap. Et ð a rapio.pis.Et ẽ rapina

pgeęraptatio ex pondere. Iñ rapinula.łę.
Dimi. i. pua rapina. Et rapinoſus.ſa.ſum
ii.rapina plenꝰ. Cõmittit᷑ aũt ꝓpꝛie crimẽ
rapinę cũ ꝑ violẽtiã vi ⁊ aꝑte res alienas

Oos rapit vndecũ q;.excepto loco ſacro. vł

re eccłiaſtica.qꝛ tũc cõmitteret᷑ ſacrilegiũ.
Raptoꝛ.toꝛis.maſ.g.ðꝛ duobꝰ modis.Eſt
eñm raptoꝛ rerũ qui bona aliena vi rapit et
apte. ff. ne qͥs eũ qͥ in ius.l.qj eximẽdi. Et ẽ

raptoꝛ hoim.a maxime mulierũ. Et ðꝛ ra⸗
ptoꝛ a rapiendo.i.coꝛrũpendo.q̃ſi coꝛru⸗

ptoꝛ. Et põt raptoꝛ excõicari.nõ ſolum a
ſuo epo ſed etiã ab ipſo in cuiꝰ epᷣatu rapi⸗
nam facit. Itẽ denegat ei penitẽtia.niſi re
ſtituat ablata vel plenã ſecuritatẽ faciat ð

reſtituendo.ſi tñ habeat vñ reddẽ poſſit.

Raptus. tus.tui.ð actꝰ vł paſſio rapiendi
⁊8z a rapio.pis. Vel raptꝰ ꝓpꝛie ẽ illicit
ↄcubitꝰ ⁊ ð a rapiẽdo.i.coꝛrumpendo.
Ethh; raptũ.ti.inuenit᷑ ꝓ eodeʒ ſᷣm lhugl.
Itẽ ꝓpꝛie rapina ẽ rerũ ⁊ raptꝰ mulierum
Toõmittit᷑ aũt crimẽ raptꝰ duplicit᷑.videlʒ
cũ ipſa puella violent᷑ rapit᷑ vt ĩꝑpetuũ te
neat᷑. Itẽ cũ nõ ipᷣa violent᷑ rapit᷑.ſʒ vſus
eniꝰ ea ꝓhibẽte violẽt᷑ vſurpat᷑. Itẽ tũc de
mũ cõmittit᷑ raptꝰ.cũ ipᷣe raptoꝛ nõ deſpõ
ſauerat pᷣmo ipſaʒ puellã. Large nõ ſoluʒ

cõmittit᷑ in vᷣginẽ ſʒ etiã i viduã ⁊ ſcimoni

alẽ. Aliqñ accipit᷑ ꝓ qͥlibʒ illicito ↄcubitu
vcoitu.Et nõ ꝙ foꝛnicatio lʒ videat᷑ eſſe
genꝰ cuiuſlibet illiciti coitꝰ q̃ſit extra vxo⸗
rem tũñ ſpalit᷑ itelligit᷑ i vſu viduaꝝ ⁊ mere
tricũ ⁊ ↄcubinaꝝ.Stupꝛũ aũt ꝓpꝛieẽ vᷣgi
nũ illicita deſloꝛatio. Adulteriũ vo ẽ alie⸗
ni thoꝛi violatio. VUñ adulteriuʒ ðꝛ.q̃ſi ad

alteriꝰ thoꝛũ acceſſio. Inceſtꝰ ẽ ↄſanguine

arũ vel affiniũ abuſus.vñ iceſtuoſi dicun⸗

tur qͥ ↄſanguineis vel affinibꝰſuis abutũt

Rapt“ cõmittit᷑ cũ puella violent a domo
pfis rapit᷑ ſeu educit᷑ vt coꝛrupta in vxo⸗

rem habeat᷑.ſiue puelle ſolũmodo ſiue pa
rentibus tm.ſiue vtriſq; vis illata fuerit.
Rarus.ra.rũ.i.nõ ſpiſſus.⁊ compat᷑. Inð
rare rariꝰ.ſime.aduer.⁊ hęcraritas.tat.
Ralilis.lis. .t.⁊ G le.i.res raſa vel piloſa
vt radi poſſit.vel apta ad radendũ.⁊ ðꝛ a

li. ⁊ coꝛ.pe.raſilis. “=
Raſtrũ.ſtri.n.g.⁊ płarit᷑ hi raſtri.ſtroꝛuʒ.i

rado.diſ.Et h̊ raſoꝛiũ.rij. Iñ h̊ͥ raſoꝛiolũ.

ſtrumẽtũ ruſticoꝛũ.i.foſſoꝛiũ duplex vt di
cunt.⁊ ðꝛ ſic a raritate dentiũ. vel a rado.

dis.qꝛ radit trã. Raſtxꝝ etiã ðꝛ aliud iſtru

mentũ ruſticoꝝ dentatũ q̃ͥ paleã remouẽt
a granis. In hᷣ raſtellũ.li. diii.

Ratio.onis.ðꝛ a ratꝰ.ta.tũ.i.firmꝰ.eo ꝙ ſir

ma ſit. Et eſt ratio mentis motus in his ꝗᷓ
dicunt᷑ diſcernere vel ↄnectere valẽs. AUlł
ratio ẽ qͥdã morai viſũ mẽtl acuẽs veraq;
a falſis diſtinguẽs. Sʒ ratiocinatio ẽ rati⸗

onabilis ſbᷣtiliſ q; diſputatio ⁊ a certis ad
incertoꝛũ indagationem nitens cogitatio
Itẽ ratio.i.diffinitio.Et coꝛ.pᷣmã rõ. Vñ

quidam. Sic volo.ſic iubeo.ſit pꝛo ratiõe

Ratio vᷣm Aʒo.C. de eden.eſt ſciptura cau

ſa negociationis mutuę edita de dat ⁊ ac

ceptis.ſecꝰ ſi ibi ↄtinet᷑ de pignere tm. vel

de mandato tm̃.vl de ↄſtituta pecunia tm
Alit ſumit᷑ ratio dũ ðꝛ.rõnẽ eſſe reddendã
de oibus.ar.de reſcpᷣ.ſi qñ in v. rõnabileʒ
cãm.quia teſtis nõ valet niſi rõnẽ ſui dicti
reddat ſi quęrat᷑ ab eo.ij.q.j.in pᷣmis.tũc
em̃ ratio ſumit᷑ ꝓ cauſa.Siliter ibi qð ra⸗
tione caret extirpare neceſſe eſt.vt.lx viij.
diſ. coꝛ.epᷣi. Etiam pᷣlatus debet eẽ paratꝰ
rõnẽ reddere oĩ poſcẽti:S/ecce.in fi.xxx vj
diſ. 1 in. l.ſiqͥs · S ſed interduʒ.ff.de reli.et
Ratiocinia ſunt rationũ redditiones ad q̊s
aliqͥs obligat᷑ ex adminiſtratiõe reipubli⸗
ceę vel pᷣuatę quaʒ geſſit. Vñ publica.ſicut
illa qbꝰ obligant᷑ officiales curię ex admi⸗
niſtratione aliqua ad rẽ publicã ꝑtinentẽ.

vt in. l. officiał.C. ð epiſ.⁊ cle. Pꝛiuata ãt

ſunt illa qbꝰ obligant᷑ aliqͥ ex adminiſtrati
one reꝝ ꝑtinẽtiũ ad pᷣuatos.vt tutoꝛes.cu
ratoꝛes. vel ꝓcuratoꝛes ⁊c. Vñ obligatuſ
ad ratiocinia.ẽ ad rationẽ reddẽdã alicui
aſtricuss.
Roõnal.lis.cõ.t.⁊ G le.⁊ H ⁊ hec rationalis

1

2 Hle. dicunt᷑ a ro. Et licʒ qda iſta noia in⸗
different accipiãt. dꝛñt tñ.qꝛ rõnale ðꝛ qð
vtit᷑ rõne.vt hõ.Sʒ rõnabile ẽ qð ratione

agit᷑ vel ducit. ⁊ rõnabilit᷑ viuit. AUñ mlti

imo oẽs hoĩes ſunt rõnales.i.aptitudineʒ
hñt ratiocniãdi.ſʒ nõ oẽs ſunt rõnabiles
quia nõ oẽs ducunt᷑ ratione.Et hoc ratio

nale lis.n.g.dicebat᷑ pannus in pectoꝛe ſa
cerdotis quadratus in quo lapides ſcioſi
erant inſerti.

Ratis.tis.f.g.dicebat᷑ pᷣmum ⁊ antiquiſſi

mum nauigij genus.erudibꝰ tignis aſſeri⸗

buſq; cõtextũ.ad cuiꝰ ſiłitudinẽ factę ſunt

naues ꝗᷓ ratarie dicunt᷑. Nũc vo ratis ꝗli⸗
bet nauis abuſiue ðꝛ. Nã ratis pꝓpꝛie dici⸗
tur cõnexio nauiũ vel ſtrues lignoꝝ ⁊ tra⸗
bium vel incaſtratura nauiũ.Ael rat ẽ il⸗
la ꝑs nauis.ſ.ꝗ eſt inter carinã ⁊ pꝛoꝛaʒ vł
puppim.dicta qꝛ radit aquã vel qꝛ ſit rata

⁊ firma.Et ꝑ ſynodochẽ ꝗlibet nauis dici

tur ratis.qꝛ radit aquã.vel qꝛ rata ſit ⁊ fir
ma ⁊ firmiter currat. Iñ hęc raticła lę.di.

i. ꝑua rat.Et coꝛ.ra.VUñ qͥdã. Dic latꝰ eẽ
ratem.vẽtrẽ dic eſſe carinã. Itẽ aliꝰ.ra⸗

ta ſit.rat ẽ.ꝙ ↄcaua dicta carina.
Ratiuncula.lę.dimi.i.ꝑua ratio.

Ratus.ita.tũ.pticipiũ ẽ de reoꝛ.rerl.ratꝰſũ

reri.i.extimare.putare. Iñ ratus ſũ.i.pu⸗
taui.Et ratꝰ.ta.tũ.nomẽ. ⁊ tunc tm̃ valet

qᷓ;tũ firmꝰ. Iſidoꝛꝰ aũt dicit.ratũ ðꝛ qð ra

tionabile ⁊ rectũ eſt.vñ ⁊ qᷣ pollicet᷑ dicit.
Ratũ eẽ ꝓfiteoꝛ.hᷣ ẽ.firmũ atq; ꝑpetuum
Et Pap.dicit. Ratũ.firmũ.ſtabile.iĩmu⸗

tabile. acceptũ. Itẽ ratus.i.arbitratꝰ. Et

coꝛ.pᷣmã. Itẽ inuenit᷑ rata in alia ſignifica
tione.vt Iſte ſoluat vel recipiat ꝓ rata.id
eſt. ꝓ ꝑte ſibi ↄtingente. MM
Nauciduo da:pt raueus. Iñ raucidulꝰ
a.luũ.i.aliquãtulũ raucꝰ qͥ ⁊ rauculꝰ ðꝛ.

Raucus.ca.cũ.ðꝛ a rauni qð ẽ raucitaſ.Et

comꝑat᷑ rauc. cioꝛ.ſimꝰ. Iñ rauce.cius.ſi
me.aduer.Et heęc raucitas.tatis. Et hęc
raucedo.dinis.i.vocl ãputatio.ſiue impu
Rauia.uię.i.vox rauca. Iñ hęc ra⸗(ritas.
uilla lę.i.cauſidicꝰqꝛ clamãdo efficit᷑ raucꝰ
Rauiatꝰ.ta.tũ.i.raucꝰ.⁊ ðꝛa rauio.as. Iñ
hec rauiatio.onis.i.raucitas.
Rauni.nomẽ indeclinabile.i.raucitas.
NRauus.ua.uũ.i.rapax vel fului coloꝛis.et
ðꝛa rapio.pis. Anð inuenit᷑. Lupa raua.
Et in vtraq; ſignificatiõe ↄuenient᷑ ðꝛ lu⸗

pa raua. Nã rapax ẽ.⁊ fului coloꝛis. Inð

rauulus.la.lũ.⁊ rauiſcellꝰ.la.lũ.ambo di.
Et raua. uę talis coloꝛ.vel rapacitas. Et
Nap̃.dic. Raua:niger coloꝛ mixtꝰ fuluo.

aute EGE

Zꝛ a reus. qſi rei actus. Et

accipit᷑ reatus in ſcriptura multipliciter.ſ.

ꝓ culpa.ꝓ pena.ꝓ obligatiõe penę tꝑalis
⁊ ęternę. Si em moꝛtale ẽ obligat nos pę⸗
ne eternę. Si veniale.obligat nos penę tẽ?
poꝛali.vt dicit mgr in.i.ſniarũ. Tñ ſcias

ꝙ reatus ðꝛ ſᷣm qð qs eſt reꝰ penę.et ideo

ꝓpꝛie reatus nihil aliud ẽ qᷓ; obligatio ad
pęnã.Et qꝛ obligatio quodãmodo eſt me
dia int᷑ culpã ⁊ penã.ex eo ꝙ ꝓpter culpaʒ
aliqͥs obligat᷑ ad pęnam.ideo nomẽ medi
trãſumit᷑ ad extrema.vt interdũ ipᷣa culpa
vel pęna. reatus dicat᷑. rßMVs
Rebecca.interpᷣtat᷑ patiẽtia.vłꝗᷓ multũ ac⸗
Rebellis.lis.2.t.⁊ h le.i.iobediẽs (cepit.
reſiſtẽs.ↄtrariꝰ. Iñ hęc rebellio.onis.⁊ B
rebelliũ.lij.in eodẽ ſenſu.i.repulſio.vel re
ſiſtimẽtũ.⁊ poſt pacẽ factã ad bellũ reuer⸗
ſio.belli iteratio. M
Recaluaſter.ſtra.ſtrũ.i.retro aliquãtuluʒ
caluus. Et ꝓ eodẽ iuenit᷑ recauluꝰ.ua.uũ
Recẽs.ent.oĩs ge.i.nouꝰ.⁊ ðꝛ a reci qð eſt
iterũ vel retro.q̃ſi renouatꝰ vel iterũ nouꝰ
Sʒ recẽs naſcit.nouuũ fit. Iñ recentulus
la. lũ. aliquãtulũ recens. Et cõponit᷑ ꝑre⸗
cens.qᷓ;recens.i.valde recẽs.

Recenſit' pe. pðᷣ. ð: renouatꝰ. recẽs factꝰ.

Sʒ recenſitꝰ.pe.coꝛ.ẽ idẽ qð nũ erat᷑.reci⸗
tatus. rememoꝛatus. Vñ Aaſa recenſita
ſz poma recenſita dicas.
Receptaculũ.li.n.g. locꝰ vbi fit alicu iuſ rei
Receptatoꝛes dicunt᷑ qͥ aliqͥs re- (receptio.
ceptant.⁊ vt frequẽtiꝰſonat in malũ.Sũt
em illi.qͥ fures.raptoꝛes.⁊ cęteros male⸗
factoꝛes recipiũt.vt.C.de his qͥ latro.l.j.
et. ff. de recepta. le.j. Sine quibus latere
non poſſunt.vt in.capitulo ſicut ait.de hę
re.vbi hęreticoꝝ receptatoꝛes anathema⸗
tiʒant᷑. S ʒ receptoꝛes ſᷣm Innoc.dicunt᷑
aduocati.in.c.ex ꝑte.de poſtu.
Reci.i.iteꝝ.vel retro gręcũ efſrf.
Recidiuus.ua.uũ.⁊ rediuiuus.ua.uũ i.re
nouatꝰ.poſt caſuʒ reꝑatꝰ.qð nõ põt eẽ ni⸗
ſi caſus pᷣceſſerit vmoꝛs. Vñ recidiua ar

boꝛũ ſũt ꝗͥ alijs ſectis repullulãt. Et eadẽ

dicunt᷑ rediuiua.qꝛ redeũt ad id qð fuer̃t.
quaſi denuo viua.

—

Reciduus.dua.duũ.i.retro vel iteꝝ cadẽs

Recinũ.ni. vłh̊ reciniũ.nij. matronale ope

rimentũ.quędã.ſ.veſtis vł palliũ.⁊ ð ſic
q̃ſi reucinũ.qꝛ dimidia ꝑs eiꝰ retro abijcit᷑
Igẽ ⁊a gręcis ðꝛ ſtola.

Recip 200, c9. ch.i.iteꝝ ouer ſiuꝰrepetitiuꝰ

Vñ recipꝛoca ðꝛ ↄſtructio in q̃ eadẽ ꝑſona
iterũ repetit᷑.vel in qua eadẽ ꝑſona videt
agere ⁊ pati. vt Ego diligo me. Tu diligl
te. Petrus diligit ſe. Et coꝛ. p.

Recõſus.ſa.ſũ.i.recõditꝰ.⁊ ðꝛ a recõdo.is

Recõuẽtio.onis.f.g.ẽ actio rei ↄtra actoꝛẽ
Recta linea aſcẽdẽs.ſũt pĩ.auus.pꝓauꝰ.ab
gauus. atauus.tritauus.ſicut in femis line

ain dicimꝰ. mr̃em. auiã. ꝓauiã. abauis.

Recta linea deſcẽdẽs.ſunt ſiliꝰ.filia.nepos
neptis.ꝓnepos.ꝓneptis.abnepos.
Rectoꝛ.toꝛis.m.g.ðꝛ regẽs aliqͥd ꝑ ſuũ of⸗
ficiũ.⁊ ðꝛ a rego.giſ.A qͥ etiã rectꝰ.cta.ctũ
Iñ rectitudo.dinis.i.iuſticia.ęqtas.
Recuſatio ſᷣm ſpe.e.ti.ẽ iuriſdictionis vel
audiẽtię cã ſuſpitionis ꝓpoſita declinatio
vt. C. ð iuð.l.aꝑtiſſimi.Et fit vſq; ad.xx.
dies m leges.ᷣm canões dũtaxat ꝑ decẽ
Recuticus.ca.cũ.idẽ ẽ qð cuticus vel recũ
ticus.qͥ retrouerſaʒ hʒ pellẽ virib membꝛi

Vnñ recutici ꝓpꝛie dicunt᷑ iudei. q̃ſi retro

hũñtes cutẽ.i.circũciſi.Carẽt em anterioꝛi
pelle virilis mẽbꝛi. Añ Perſiꝰ. Recutica
q; ſabbata pelles.Et vocauit ſabbata re⸗
cutica.ꝓpter recuticos.qꝛ ad eos ꝑtinent
⁊ ea celebꝛant.Et ꝓdu.iti.
Redditus.ta.tũ.ðꝛ a reddo.dis. VUñ Oui
dius epi. A iuuene ⁊ cupido credat᷑ reddi
ta virgo. Itẽ redditꝰ.tus.tui.i.lucrũ mer
ces.fructꝰ.vectigal.pᷣſtatio.cenſus.
Redibitio.onis.ẽ emptionis reſolutio.vt
ff.ð acqͥ.poſſeſ.l.pomponiꝰ/S.pᷣterea.in fi.
NRedimiculũ.li.n.g.monile vel coꝛona vel
vitta.qᷓ mitra in capite feminaꝝ alligat᷑.et
ðꝛ a redimio. mis. Vel redimiculũ ſuccin⸗
ctoꝛiũ vel bꝛachiale qð ꝑ ceruicẽ deſcẽdẽs
⁊ a lateribus colli diuiſũ.vtrarũq; alaruʒ
ſinus ambit ⁊ hincinde ſuccingit vt ↄſtrin
gens latitudinẽ veſtis ad coꝛpus ↄtrahat
⁊ iũgẽdo cõponat.oc vulgo bꝛachile dꝛ

q̃ſi bꝛachiale.qᷓ;uis ñ bꝛachioꝝ.ſʒ renũ ſit

Redimitꝰ.ta.tũ.i.oꝛnatꝰ.coꝛonatꝰ (cigulũ
Relditus. tus.tui.p. coꝛ.ðꝛ a redeo.dis.Et
ſigniſicat duo. Redituſ em ðꝛ qð redit.qꝛ
ſingulis annis redeat. Uñ Ouidiꝰde ſine

titulo. Turpi thoꝛi reditu cenſus augere

pat᷑ nos. Itẽ reditꝰ.i.reuerſio. AUñ Ouidi
us epi. Uela ꝗqroꝛ reditu vbi carere fide.
Redux. cis.ois ge.qͥ redit.⁊ ðꝛ a re.⁊ dux
cis.vel a reduco.cis.⁊ coꝛ.du.qꝛ tenet na
turã huiꝰ pſteriti duxi. “”VZMẽ
Refectoꝛiũ.rij.locꝰ vbi reficiunt᷑ famelici.

Itẽ refectoꝛiũ ðꝛ locꝰvbi iſimul comedũt

fratres vel monachi.
Refectꝰ.cta.ctũ.i.repletꝰ.recreatꝰreleuat⸗

Refertus. ta. tũ.i. repletꝰ. Et ðꝛ a refertio.

tis. ᷣm Hugl. NMap̃. vo diẽ. Referta ple⸗

na. bñ ferta. obeſa. craſſa ⁊c.

Refrigeriũ.rij.n.g.i.ſubſidiũ opitulamen
auxiliũ.ſolatiũ.leuamẽ redes.

Refugiũ.gij.i.auxiliũ.tutela.ſecuritas.ad

iutoꝛium.⁊ ðꝛa refugio.gis.
Refugus.gi.pe.coꝛ.qͥ fugit ꝓpꝛiã patriaʒ.
⁊ ꝓpꝛie apoſtata.q̃ſi refugiũ quęres.
Regillũ.li.eſt veſtimẽtũ regiuʒ.⁊ ꝓpꝛie dðꝛ
reginę latũ veſtimẽtũ vel peplũ ſericũ.
Regio.onis.f.g.patria regi ſubiecta. et ðꝛ
a rex. regis. In regionarꝰ.ria.riũ.ad re⸗
gionẽ ꝑtinẽs.vel de regione exñs.

Regia. gię. ðꝛ domꝰ regis.dicta a rege.

Regiſtrũ.ſtri.n.g.qͥdã liber ð regimineec⸗
clelſię. ſcʒ ex cuiꝰ dictis ecclia regit᷑ ſᷣm hu
gui. Pap. vo dicit. Regiſtrũ liber qͥ rerũ

geſtarũ memoꝛis ↄtinet. Vñ ⁊ ðꝛ quaſi rei

geſteę ſtatio.
Regiuncula.lę.dimi.i.ꝑua regio.
Regiꝰ.gia.giũ.regalis.

Regula.lę.f.g.i.noꝛma viuẽdi.⁊ ðꝛ a rego

gis. qꝛ rectã viã viuendi pᷣbet.vel quia ad
recte viuendũ regat ⁊declinare nõ permit
tat.vel qꝛ qð pꝛauuʒ ẽ ⁊ diſtoꝛtũ coꝛrigat.
⁊ ad rectã viam ducat. Regula ðꝛ etiaʒ in
ſtrumentũ ędiſicioꝝ quaſi rectula.qꝛ ſit re
cta ⁊ impedimẽtũ nõ habeat. Uñ. Regu⸗

la pceptũ dat noꝛma regula lignuʒ. Jñ re⸗
gularis. ris. 9. t. ⁊ B re. ⁊ hęc regularitas.

Regula ſᷣm Aʒo.ẽ pluriũ reruʒ narratione
facta cõpendioſa traditio. ANel eſt compẽ⸗
dioſa diffinitio reꝝ vniuerſitatẽ cõplectẽs

Itẽ regula qñq; ðꝛ ſpalis noꝛma.vel mo⸗

dus viuendi monachoꝛũ. vel canonicoꝛũ
qꝛ talis noꝛma recte viuendi pſᷣbet. de ſta.
monach.pꝑ to. Et ide ðꝛ regularl. Itẽ qnq;
regula ðꝛ ↄſtitutio canonica.xj.diſt. G ve⸗
ſtre idicimꝰ charitati. Itẽ regla ᷣʒ Goff. ⁊
legiſtaſ ẽꝗᷓ rẽ ꝗͥ ẽ bꝛeuit᷑ enarrat.ñ ex vt ea

ius ſumat᷑.ſʒ ex iure qð ẽ regulare fiat.na,z

ex regula nõ fit ius.ſed ex iure qð eſt regu
lare.fit regula.alias em dici öberet ius re⸗
gulariũ.⁊ nõ regula iuris.Et ðꝛ regula iõ
quia recte ducit.nec alioꝛſum trahit.qua⸗
ſi a rego.eo ꝙ recte regat.Et deberet regu
la fieri ſigno vniuerſali.vel idiffinito.Ali⸗

ter in gramatica regula ẽ multoꝛ ũ ſimiliũ

collectio vel ↄiunctio.
Regulares ſᷣm Goff.ſũt qͥ ad viuẽdũ ſe re⸗
gularit᷑ aſtringunt ſiue ſint monachiqͥ de
bent vacare diuis.ſiue ſint canonici regu⸗
lares.Nã idẽ eſt iudiciũ de ambobꝰ. vt in

c.ex ꝑte.de poſtu.⁊.c.ñ magno.ne.cle.vł

N
. —

monach.Et h ẽ verũ q̊ ad rem.nõ qͥ ad re⸗
gulꝗ latioꝛẽ. vt in ti.de ſta.⸗monach.
Regul. li. m. g. i. puus rex. ętate vel regno
vel dignitate. Et cõponit᷑ ſurreguł.li.id

. ꝓuꝰ reguł. Itẽ regulꝰ ðꝛ q̃dã ꝑua auis.

ſic dicta a ꝑpuitate ſui. Itẽ regulłꝰ ðꝛ qͥdam

ſerpẽs.ſ.baſiliſcꝰ.rex ſerpẽtũ. Idẽ ⁊ ſibilꝰ

dꝛ qꝛ ſibilo occidit añqᷓ; moꝛdeat ⁊ exurat
Vn Regulꝰ ẽ ſerpẽs auis ⁊ rex puułꝰoĩs.
Relatio.onis.f.g.ẽ rei pᷣus cognitę iterata

cognitio. Ael relatio. añ late rei ſca reß
Relatio ᷣm ſpe. C. e.ti.ẽ iudicl du⸗(ſentatõ

bitãtð iure ad pᷣncipẽ miſſa ↄſultatio.

Relatiuꝰ.ua.uũ.qð ad aliqͥd refert᷑. Ał po
tius qð iteꝝ fert aliqͥd ad memoꝛiã.q̃i itezʒ l . te metri addatu
vnũ.l.vt pᷣma ꝓducat᷑. Uñ Virgili in.j.

poꝛtatiuũ. Cũ em̃ dico Soꝛtes legit.peꝛ h̊
nommẽ ſoꝛtes. ſoꝛtẽ cognitioni ſubijcio.Cũ
gai poſtea ſubiũgo ⁊ ipſe diſputat.ꝑ illud
ꝓnomẽ ipſe.ſoꝛtes refert᷑.i.iteꝝ fert᷑ ad co
gnitionẽ. Vñ ⁊ illud ꝓnomẽ ipᷣe ðꝛ relati⸗
uum. eo ꝙ ſic aliqd referat.

„

Relatꝰ. ta. tuʒ. ðꝛ a refero.fers. Et vt dicit

₰

Nap. Relatũ.pe.pð.i.repoꝛtatũ.vel ad

Aliqͥd datũ vel dictuAm. .
Relegatio.onis.f.g.qðdã genꝰ dãnatiõis
cũ aliqͥs ꝓ aliqͥ cõmiſſo in᷑dicebat᷑ a pr̃ia.

⁊pᷣuatim videbat᷑ recedere ⁊ ſua nõ amit⸗
tebat. ⁊ ſpeʒ habebat reuertẽdi. Et differt

a depoꝛtatiõe.qꝛ relegatio fit ad tempꝰ.ſʒ
depoꝛtatio imꝑpetuũ. Iñ relegatꝰ.ta.tũ.
ſic damnatus.

Religio. onis ẽ vᷣtus ꝗᷓ ſuꝑioꝛi naturęquaʒ
diuinã vocãt cultũ cerimoniãq; confert.⁊
ðꝛ a religo.gas.eo ꝙ nos religet ad dei ſer
uitiũ vel cultũ. Ał ðꝛ a relego.gis.qꝛ reli⸗
gioſi relegũt ⁊ tractãt ꝗᷓ dei ſunt. Ael ðꝛ a
rigeo.ges.eo q rigida ſit. Iñ religioſꝰ.ſa.
ſũ.⁊ cõpat᷑.Et cõponit᷑ irreligioſꝰ.ſa.ſuʒ.

i.nõ religioſus.⁊ ſilit᷑ comꝑat᷑. Et vt diẽ

ap̃ᷣ. Religio ẽ appellata.qꝛ ꝑ eaʒ relige

mus vni deo aias nr̃as ad cultũ diuinum

vinculo ſᷣuiẽdi.Tria ſunt aũt ſiẽ ait Iſið.

in. viij. etymo.que in religiõis cultu ad co
lendũ deũ in hoibꝰꝑquirunt᷑.ſ.fides.ſpes

——

qigd ſperandũ. In charitate qͥd amã

charitas. In fide quid credenduʒ. Pe
ſ. Et
Aſſignat Nap.dꝛñam int᷑ religionẽ ⁊ ſup

ſtitionẽ dicẽs. ꝙ religio ẽ in vᷣtute. ſuꝑſti⸗
tio vo in vitio.i.in cultu illicito.

Religioſi ſũt qͥ vitã regularẽ ꝓfeſſi ſũt. Et
large dicunt᷑ religioſi qͥ in ꝓpꝛis domibꝰ
rreligioſe viuũt qᷓ;uis nõ ſint ꝓfeſſi. Ande
tria ſbalia vitę regularis ꝓfiteri debet re-·
ligioſus.ſ.obedientiã.caſtitatis cuſtodiãs.

„

7 ppꝛietatis abdicationẽ. vt. xij. q. nõ di
catis.xix.q.iij.qꝛ ingrediẽtibꝰ.Nec in hiſ

diſpenſandũ ẽ.vt in.c.cũ ad monaſteriuʒ.
de ſta. monach.in fi. Maʒ ꝓfeſſio ẽ ſolẽnis

ꝓmiſſio religionis.in q̃ ſᷣdicta tria concur
runt.Et religioſiſicẽ̃ ⁊ alij plati phyſicaʒ et
leges nõ legat neq; audiat.Et ſi ↄtra fece⸗
rint ipſo iure ſũt excõicati.vt.c.nõ magno
⁊. c.ſuꝑ ſpecula.ne.cle.vel mona. .
Reliqᷣę.quiaꝝ.dicũt᷑ ꝑtes reſiduę. Itẽ reli
quię dicũt᷑ oſſa ⁊ veſtimẽta ſcõꝝ ꝗᷓ nob re⸗
linquunt᷑ vt eoꝛũ merita recolẽtes.eos di
gne veneremur. et eoꝝ vitã imitemur.Et
hʒ pᷣmã bꝛeuẽ ᷣm Sonatũ.vñ ꝑ vnum.’l.
ſcribi dʒ licʒ aliqñ ncc̃itate metri addatur

—☚

Achilli. Et eſt ibi epentheſis.
Reliquũ.qͥ.ẽ qð reſtat vłſuꝑat m Papᷣ.
Reliſus.ſa.ſũ.pe.pð.i.retro.veliteꝝ lęſꝰ.
Reluctãs.tantl.i.ↄtra luctãſ.reſiſtẽs.repu
gnãs.ĩcertꝰheſitãs.pẽdẽs.⁊ ðꝛ a reluctoꝛ.
Rematopęia.pęię.f.g.i.vbi ↄfirma(taris.
tio.vt in vᷣbis ficticus ꝗᷓ ſũt ꝓlata ⁊ inuen⸗

enei. Troas relliqͥas danauuʒ atq; imitis

ta ꝑ rematopęiã. vt Tinnit. Iñ rematop
ius.peia.peiũ.i.ad rematopęiã ꝑtinẽs.v

platũ.vel fictũ ꝑ rematopęiã3.

77 ——

NRemediũ. dij. n. g. medicia ꝗᷓ pꝰ lapſuʒ ſuc⸗

currit.⁊ ðꝛ a remedeoꝛ.derſ. Iñ h̊ remedi
olũ.li.dimi.i.puũ remediũ.

£

Rewmex. remigis. m. g. nauigatoꝛ q̊ remum

agit. ⁊ ðꝛ a remigo.gas. aũt ðꝛ remex qᷓi

remi actoꝛ.etymologia ẽ. Et foꝛmat᷑ gtũs

antõ.e.mutata i.i.⁊ ablata.x.⁊ addita giſ
Vñ diẽ Nꝛiſtia.in. vj. In.x.deſinẽtia ſia
verbis ſint in go deſinẽtibꝰ.ablata.x.⁊ ad
dita gis. faciũt gtm vt grex. gis.
Remigiũ.gij.actꝰ vel officiũ remigis.Qui
dam tñ dicũt ꝙ remigiũ ẽ remoꝝ collectio
vñ ðꝛ in grecis.Eſt remex ducẽs.ẽ remex
duct'i amne.At vbi remoꝝ collectio remi

NRhemis.indecli.ꝗdã ciuitas fran⸗(giũ ſit.

cię. Iñ h̊ ⁊ hec rhemẽſis.⁊ h ſe.patriũ.
Remiſſio.ẽ cauſe cõmiſſe ad cõmittẽtem fa
cta miſſio. Itẽ qñq; ſignificat idẽ qð idul⸗
Weri m ſpe. Et ſic ſumit᷑ in ti.de pę.⁊ re.
emiſſus.ſa.ſũ.qð retro mittit᷑ vł qð non
ex toto intendit᷑.ſʒ parũꝑ leni᷑. Uñ ⁊ qð⸗
dam aduerbiũ ðꝛ remiſſiuuʒ.qð deſignat
remiſſionẽ alicuiꝰ rei m Hhugl. Map. vo
dicit. Remiſſus. feſſus. benignꝰ.ſimplex.
indulgens.dimiſſus.diſſolutꝰ.leuis negli
gens.tractabilis. ↄdona-.
Remoꝛa.rę.i.moꝛa ipedimẽtũ. Vñ Liui

O nã nox greſſui meo remoꝛã facit. Repertoꝛ.toꝛis.i.autoꝛ.inuẽtoꝛ ᷣm apᷣ̊.H.
IRemoꝛamẽ.inis.n.g.i.moꝛa vel ipedimen Repetitio ẽ coloꝛ rhetoꝛicꝰ ⁊ fit ex eo ꝙ ea⸗

tum. ⁊ ꝓpꝛie greſſuum. ⁊ ðꝛ a remoꝛoꝛ.Et
ꝓdu.ra. Añ Ouidiꝰ meta.iiij. Remoꝛa⸗
mina.ꝗ̃ᷓ ipſaʒ nocebãt.

„ £✕

Remultũ.ti.n.g.funis quo nauis deligata

trahit᷑ vice remi. IJñ remulto.tas.i.remul

to nauẽ trahẽ.vłnauẽ remſto ad litꝰducẽ.
Remꝰ.mi.malſ.ge.ðꝛa remoueo.ues.eo ꝙ;
remoueat ⁊ↄcutiat fluctꝰ. Iñ h̊ remulꝰ.li.
dimi. Et remillꝰ.li.idẽ.Sʒ palmula eſt ex⸗
trema latitudo remi. a palma dicta.q̃ ma⸗
re impellit᷑. Itẽ remꝰ cõponit᷑ biremis.et
eſt nauis que habet oꝛdines duoꝝ remoꝝ
Et hic triremis.quadriremis.qnqremis
vel pentiremis.hexaremis.a pẽte quodẽ
q̃nq; ⁊ hex qð ẽ ſex.⁊ remꝰ.ſ.nauis ꝗᷓ ha⸗
bet tres vel q̃ttuoꝛ vel qͥnq; vel ſex oꝛdies

remoꝛũ. Inueniũt᷑ aũt oĩia hęc adiectiue ⁊

mobilit᷑ öcliata.ſ.h̊ ⁊ hęc biremis.⁊ G̊ me.
Ren. renis.m.ge.ſᷣm Varronẽ ðꝛ a riuꝰ qꝛ
a renibꝰ riui obſceni ⁊ cenoſi hũorl deriuã
tur. Mã venę ⁊ medullę tenuit᷑ liqͥrẽ deſu⸗
dant ĩ renibus.qui liquoꝛ rurſus a renibꝰ
caloꝛe venereo reſolutꝰ decurrit ad geni⸗
talia.Et a ren ðꝛ h̊ rien rienis.idẽ ꝙ ren vł
poꝛcellꝰ. Vel rien ðꝛ qðᷣdã inteſtinũ.⁊ int᷑

pꝛetat᷑ fluẽs.⁊ tũc deriuat᷑ a vᷣbo gręco.ſ.

reo. quod eſt fluuo.
Renale.lis.n.g.ẽ ʒona circa renes.⁊ dicit᷑

a ren. Et h̊ ⁊ hęc renał⁊ h̊ le.ad renes ꝑti⸗

Renitẽs.tentis.vide.S.in nitens. (nẽs
Renũculꝰ.li.dimi.i.pꝑuꝰ ren. Vel renũculi
dicuũt᷑ inteſtina qdã renibꝰ adheęrẽtia ⁊ ſũt
rotunda ad modum teſticuloꝛũ.⁊ ſuut co⸗
meſtibilia. Vñ gred. Inteſtinoꝛũ ꝑs ẽ re⸗
nũcuł.aut ſunt Renes luxurię ſedes.nec
non alimẽta. ZUVMW
Renunciatio ꝓpꝛie eſt rei vel iuris ſponta
nea refutatio.Et põt fieri ꝑ illũ ad quẽ ꝑ⸗
tinet illud cui renũciat᷑.alias generalit᷑ re⸗
nunciatio põt fieri ꝑ quẽlibet de re ſua vel

iure ſuo ꝓpꝛio:vt.vij.q.j.qᷓ; ꝑpiculoſũ.C.

de pac.l.ſi qs in ↄſcribẽdo.
Repagulũ.li.n.g.i.obex.qð ad ipedimẽtũ

opponit᷑.⁊ ðꝛ a repãdo.dis.eo ꝙ claudat

⁊ pandat iter. vt ſera.⁊ coꝛ.gu.
Repandus.da.dũ.i.recuruꝰ.qð acutũ eſt
cũ illð retundit᷑ repadũ ẽ ᷣm HHugl. ap̃.
VYo dic̃. Repandũ.recuruũ.patũ.repãſũ.
Repẽs.entis.nomẽ.i.ſubitꝰ. Iñ repete ad
uerbiũ. AUñ Ouidiꝰ in libꝛo faſtoꝝ. Bina

repens oculis obtulit oꝛa meis. Et inde

repentinꝰ.na.nũ.ſubitꝰ.impꝛouiſus.

dem dictio in bᷣncipio pluriũ clauſulaꝝ re⸗
petit᷑.vt Laudate dñm de ceęł laudate eũ i

Repetitio capit᷑ ĩ iure ꝓ reaccepti⸗(excelp.

one in teſtõ vel ſbſtitutiõe heredu vt duzʒ
grit᷑ de repetitiõe emolimẽti.onerl.aditio
nis.mõi.vłalteriꝰ q̃litatl.⁊ ſigniſicat᷑ eodẽ

mõ qꝗͥ ꝓbabilit ſignificari ↄcludit᷑. vbigrã
Teſtatoꝛ heredẽ iſtituit.qͥ legata ab eo re⸗

liqt ⁊ vulgarit᷑ ei ſſtituit. ibi repetitõ fcã
cenſet᷑ a ſſtituto.vt in.l.lʒ.ff. de le.j.⁊ rõ
ſumit᷑ ex volũtate in ſubſtitutide.

Repetẽc. da.dũ.ſᷣm modernos.⁊ vᷣm an⸗

tiquos repetunc. da.dũ.ðꝛ a repeto.tis.
Vñ repetundę darũ.dicũt᷑ pecunię repeti

te.Siqdẽ mos erat romę.ꝙ ſi qͥs depoſuiſ

ſet pecuniã alicui.nec poſſet eã rehr̃e.veni
ebat ad ſtoꝛẽ.ſᷣtoꝛ vo mãdabat debitoꝛi.
⁊ ↄſtituẽs terminũ quẽdã pᷣcipiebat vt in
fra terminũ illũ pecuniã ꝓfiteret᷑ ⁊ redde⸗
ret.⁊ tũc poterãt dici petũdę.darũ.Si vo

debitoꝛ in ᷑mino nõ ↄfiteret᷑.iterũ depoſi

toꝛ veniens ad pſtoꝛẽ pecuniã repetebat.⁊

tũc dicebant᷑ repetũdę darũ. Tũc vo de⸗

bitoꝛ clamãte pſtoꝛe reꝰ erat repetũdarum
AVñ Saluſtiꝰ oſt paulo. Catilina pecu
niarum repetũdaꝝ reꝰ. Itẽ ↄſuetudo erat
antiqt romę ꝙ legatꝰreipublicę acciꝑet ꝓ
ſe ⁊ ꝓ ſuis victualia de cõi vbicũq; eẽt ſed

nõ vltra qᷓ; deberet. Finito poſtea mino

illius cũ aliꝰ legatus eadẽ deberet fungile
gatione.ſecũ ducebat legatũ p̃teriti anni.
⁊ licebat cuilibet infra quadragita dies ꝗᷓ⸗
rimoniã facẽ de eo ꝙ pecuniã vltra qᷓ; de⸗
beret accepiſſet.⁊ pecuniã repetẽ ſuꝑflue
acceptã.⁊ tlłis pecunia ſic repetita diceba

tur repetũdę.darũ.⁊ tũc ſi ille nõ poſſet ſe

excuſaꝛe.reerat repetũdaꝝ ⁊ cogebat᷑ eaſ
Repofociliũ.lij.ẽ id qð tegit ignẽ (reddere
i nocte.vł qð retro ponit᷑.q̃ſi ciliũ foci ſuꝑ
qð a poſteꝛioꝛi ꝑte foci ligna ponũt᷑.quod
vulgo lar ðꝛ.⁊ ðꝛa repono ⁊ focꝰ ⁊ ciliũ.
Replicatio vᷣm Spe.e.ti.ð.excep ·S:multũ
ẽ exceptionis factę excluſio.Et ſicẽ ꝗq dam
acceptio cõpetẽs actoꝛi ↄtra exceptionem
rei.⁊ iſtã ſpꝑ opponit actoꝛ.Et ↄtra replica
tionẽ actoꝛis dat᷑ duplicatio reo. Et iterũ
ↄtra duplicationẽ rei dat᷑ actoꝛi triplicatõ

⁊: ſic in ĩſinitũ extẽdere licʒ.inſti.e.ti.ĩ pᷣn.

Repꝛeſſalia.ẽ ptãs pignerãdi ↄtra quẽlibʒ
de terra debitoꝛis data creditoꝛi ꝓ ſiurijs
damnis. De his repꝛeſſalijs dicitur de
iniur̃.⁊ dam.da.c.⁊ ſi pigneratiões.li.vj.

4
l
ti
i.
tin
le⸗

ee

n

ali⸗
uni
id
tonn
plan
1lten

a,
ib.

aip⸗
ſuns
Gurd

vbi phibent᷑ extendi ↄtra ꝑſonas eccleſia

ſticas ſbᷣ pena excõicatõis vłint᷑dicti. Añ
bꝛeuit᷑ repꝛeſſalię dicũt᷑ qñ aliqͥs oꝛiundꝰ
de vna terra ſpoliat᷑ vł damnificat᷑ ab alio

oꝛiundo ab alia terra.vel etiã ſi debitũ nõ

ſoluerit ei.tũc em̃ dat᷑ ptãs iſti ſpoliato ꝙᷓ

ei ſatiffaciat ↄtra quẽlibet in tra illa.vnde
eſt ſpoliatoꝛ vel debitoꝛ.

Re pꝓmiſſio.ẽ ꝓmiſſionis iã factę ↄfirmatio

⁊ differt a ꝓmiſſione.qꝛ ꝓmittẽdo negoci
um inchoamꝰ ſʒ repꝛomittẽdo ad impletũ

ↄſolidanꝰ.Et ẽ repꝛomiſſio q̃ſi iterata ꝓ·

miſſio. vt res magis ſit in ſecuro.
Reptitł.lis.2.t.⁊ B le.ðꝛ a repo.pis.et coꝛ.

pe. Vñ in Auroꝛa. Reptile ſubijcit᷑ cũ ſů⸗

ſtas ei famulatũ. Et nota ꝙ reptilium quę

dam genera ſunt terreſtria.quędã aq̃tica.
Dicitw᷑ em̃ reptile qð ſe rapit Hoc aũt con

tingit multiplicit᷑.Qðdã em rapit ſe vᷣtu⸗
te coſtarũ.vt ſerpẽtes.qðdã vi anuloꝛum

vt aial anuloſum. qðdã vi oris. vt quidã

vermes.qͥ oꝛe vrę affixo totũ coꝛpꝰpꝰſe tra
hunt.qðdã vo ẽ qð ĩ vi pinnulaꝝ qrũdaʒ

ſe mouet.vt piſcis.⁊ vniuerſalit᷑ ome aial

vigdet᷑ reptile dici cuiꝰ coꝛpꝰ a tra nõ mul⸗
tũ eleuat᷑ ꝑ iſtrumẽta motꝰ.Et vt dicũt qᷣ⸗

dam reptilia ppꝛie ſũt aqᷓꝝ. Reptẽtia vO

terrę. Iſta tũ ꝓpꝛietas nõ ſꝑ obvᷣuat᷑.

Repudiũ.dij. ↄꝛ repulſio vel ſcriptũ repul

ſionis qð ſub teſtimonio teſtiũ pñti vel ab

ſenti mittit᷑. ⁊ ðꝛa re ⁊ podiũ.qð ẽ baculuſ

ſuꝑ quẽ innitimur. MDRodiũ etiaʒ dicit᷑ vbi
cunq; innitimur. Vir aũt ẽ podiũſiue ſu⸗
ſtentamentũ mulieris. Iñ repudiũ ðꝛ diſ⸗
cidiũ.diuoꝛtiũ.vel repulſio młieris a viro
vł cõponit᷑ a re.⁊ pes.pedis.ĩde repudiũ
q̃ſi repediũ.Cũ em̃ repudiat᷑ mulier.tunc
repedat.i.reuertit᷑ ad ſuos. Vel cõponit᷑
a repello.lis.⁊ ędes.qð ẽ domꝰ.inde repu
Diũ ðꝛ q̃i repellediũ.i.repulſio ab ede.
Repulſus.ſa.ſũ.i.retro pulſus.fugatꝰ.eie
ctus.⁊ ðꝛ a repello.lis.Et hęc repulſa.ſę.

i.repulſio iiuria q̃ repellũt᷑ hoies ab hono

Reputatio ᷣm Pla.ẽ cõpẽſa (ris petitiõe.
Reqes ẽ refrigeriũ.ſola(tio.vt.j.ff.ð ſolu.
Res rei.a reoꝛ reris.ðꝛ vm (tiũ.pauſa.
Hugl. Mꝛopꝛie qͥdẽ res ſunt qs ſola exti⸗
mationẽ ⁊ intellectu cõpꝛehẽdimꝰ.vt icoꝛ
poꝛeę.Alia vo appellant᷑ coꝛpoꝛea. Unð
diẽ Priſti. Coꝛpoꝝ ſeu rerũ. Res etiã ðꝛ
quęilibet. Eſt em res vnũ de trãſcẽdẽtibꝰ.
Nam q̃ttuoꝛ ſunt trãſcendẽtia. Res.ens.
vnũ.⁊ aliqͥd. Et etiã ᷣm leges res ſunt ꝗ̃ in

nẽo iure ↄſiſtũt a recte habendo. VUñ dicit

AIſidoꝛus ĩ qͥnto etymo.vbi agit de rebus
Res ſũt qͥ in nro iure ↄſiſtũt. Jura aũt fũt
quęa nob iure poſſidet᷑.nec aliena ſũt. Dti
cta aũt res a recte hñdo. Jus autẽ a iuſte
poſſidẽdo.Hoc.n.iuſte poſſidet᷑ qʒ bene.
Qõð aũt male poſſidet᷑ alienũ eſt ale ãt
poſſidet.qͥ male ſuis vtit᷑ vł aliena pᷣſumit
Poſſidet aũt iuſte qͥ nõ irritatur cupidita
te. Qui aũt cupiditate tenet᷑ poſſeſius eſt
nõ poſſeſſoꝛ. Verba ſũt Iſidoꝛi. Itẽ a res
ðꝛ h̊ͥ ⁊ h real.⁊ h̊ le. Iñ realit᷑ aduer.⁊ hec
realitas.tatl.Et cõponit᷑ res cũ publica.⁊
ðꝛ reſpublica. gtõ huiꝰ reipublicę. Sʒ pᷣt

Iri. an ſiẽ fit iſta cõpoſitio reſpublica poſ⸗

ſit fieri hec cõpoſitio mulier alba. Rñdet
qꝙ oiĩs cõpoſitio imutat.⁊ cõmoditatẽ hẽt
alioquin eſt inutił.⁊ nõ tenẽda. Reſpubli
ca ergo qꝛ aliqͥd imutat.eſt vna cõpoſitio.
Nã qũñ reſpublica ſũt duę ꝑtes.idẽ eſtres
publica. qð res notoꝛia manifeſta. Cum
gut ẽ vna dictio cõpoſita idẽ ẽ reſpublica
qð cõe.hęc ãt mutatio nõ ↄtingeret ĩ mu
lier alba.qꝛ ſiue eẽt vna dictõ.ſiue duę.ſꝑ
fieret ſuppoſitio ꝓ muliere alba.⁊ ſic nul⸗
la eẽt vtilitas ĩ tli ↄpoſitiõe.vñ ñ ẽ faciẽda
Res iudicata ſᷣm Aʒo.e.ti.ðꝛ ſnĩa ꝗᷓ finẽ cõ
trouerſiaꝝ ꝓnũciatõe iudicl accipit.vt.ff.
e.ti.l.j. Nel ẽ qdðᷣ ↄdẽnatiõe vel abſolutio⸗
ne ↄtingit. Itẽ res iudicata ẽ a iudice ⁊ in⸗
iudicio eius qð deductũ ẽ rõne ꝑ eũ adiu⸗
dicatio.vt dicta.l.j.cũ ibi nota.Nã ibi no
tat᷑ ꝙ res iudicata ñ ẽ ſnia ſʒ id qð ẽ deciſũ
ꝓnũuünciatione iudicis. Snia vᷣoẽ diſpoli⸗
tio vel ꝓnunciatio iudicis legaliter decla
rata.Ex quo ſequit᷑ ꝙ interlocutoꝛia non
põt appellari res iudicata.qꝛ nõ capit finẽ
cõtrouerſiarũ.lʒ qñq; ex iterlocutoꝛia au
ſa diffiniat᷑. Mec ſnię arbitroꝝ dicunt᷑ ces
iudicatę.quia nõ imponũt finẽ.nã ꝑ ſoluti
onẽ pene poſſunt reſiliri.
NRes còes naturali iure dicũt᷑ q̊ꝝ vſus oibꝰ
gialibꝰ ẽ cõis vt aer.aqᷓ ꝓfluens ⁊ mare.⁊
eiꝰ litoꝛa.vᷣm Aʒo.Et inſtitl.de re.diui · S·

flumina aũt. . ff. de aqͥ.re.do.l.ſ.

—

NRes publicę dicunt᷑ ꝗᷓ ſunt omniũ ppłoꝝ⁊
hoĩm tm.vt ſunt flumina ⁊ poꝛtꝰ.⁊ ꝗ ſunt
dedicata vſibꝰ ppli.vt foꝛũ.ſtadiũ.
Res ſanctę dicũt᷑.ꝗ ab omni lęſione muni⸗
te ſunt.vt muri ⁊ poꝛteę ciuitatis.queę ideo
ſanctę dicunt᷑.qꝛ pena ſanguinis ↄſtituta
eſt contra eos.ſeu aduerſus eos qͥ aliqd in
his delinquũt violãdo vel aliud cõmittẽ⸗
do vel tales res trãſcẽdẽdo ſcalis admot

yel ctiã aliqd in eoꝝ leſionem. auf erendo

vtqualibet alia röne occupãdo.vt Inſti.
de re. diui · S:ſi qͥs vo.Nã ciues romanos
alias qᷓ; ꝑ poꝛtas egredi nõ decet. cũ iſtud
hoſtile ⁊ abominandũ ſit.Nã ⁊ rhemꝰfra
ter romuli occiſus tradit᷑ ob id ꝙ murum

tranſcendere voluit. Uñ Lucanus. Fra⸗

terno pꝛimi maduerunt ſanguine muri.

Res ſacreę dicunt᷑.quę rite deo per pontifi
ces conſecrate ſunt. vt edes ſacre ⁊ alias do
na pia quęad diuina miniſteria conſeruã⸗
da degicata ſuut. vt Cruces ⁊ thuribula
quę etiam alienari phibent᷑.excepta cau⸗

ſa redẽptiõis captiuoꝝ.vt.C. ð poſ.li.re.
l. ab hoſtib“. 2.l. fi. c poreteI

Res religioſe e. ſepulcra ſi unt i qbꝰ hoies ſe⸗

peliunt᷑.vt Inſti.de re.diui ·S:religioſum

Res ſoli.ẽ res imobilis.vt.ff.de diuer.⁊ tẽ

Res emphyteotica.ẽ

diñs dominio ⁊ ꝓpꝛietate retẽta ↄceſſit em
phyteotę qᷓ;tũ ad ſolã poſſeſſionẽ. VUñ ſih

emphyteota rem illã in aliã ꝑſonã trãſpo⸗
ner e velit. nõ põt tradere eâ.i. dominium
trãſferre. eo ꝙ ipe.nec habet.nec habuit il

lud.⁊ ideo alteri dari nõ põt.qꝛ nemoi ali
um plus iuris tranſferre poteſt qᷓ; ipſe ha⸗
beat. vt in regula. Nemo plus ⁊c.de regl.
iurj. lib. vj. =èò
Reſcriptũ vᷣm Goff.õ mãdatuʒ pᷣncipis qð
ad inſtantiã alicuiꝰ vel aliquoꝝ ſiue ꝓp:io
motu. vel ex relationibus abſentiũ.vł ex
ſuggeſtionibꝰ pᷣſentiũ.vel ad alicuiꝰ ↄſul⸗

tationẽ facit.vel cũ alicui vel aliquibꝰ.coꝛ

poꝛi collegij. vniuerſitati.vłciuitati aliqͥd
mãdat᷑ vel indulget᷑.talia em ius faciunt.
nõ generale ſʒ ſpèale in negocijs.a int᷑ ꝑſo

nas in qbꝰ.⁊ int᷑ ᷓs ꝓmulgata ſunt.vt.C.

De. l. 2 cõſti. l. j.
Reſes.ſidis.cõ.ge.i.piger.⁊ q̃ſi retro mo⸗
rans. ⁊ coꝛ.ſi.
Reſina. nę.pe.ꝓð.ðꝛ lachꝛyma ſudoꝛe liqͥ⸗
ris exaltata lignoꝝ.vt ceraſi.lentiſci.bal⸗
ſami. ⁊ aliarũ arboꝛũ virgultoꝝ ꝗᷓ ſudoꝛe
Reſolutoꝛiciniũ.nij.i acꝰ pectoꝛa⸗(ꝓbant᷑
lis.ſ.firm aculũ qͥ camiſia ſuꝑ pectꝰ firmat
yel q palliũ reſtringit᷑.⁊ ðꝛ a reſoluo.uis.
Akẽ iſtr̃m qͥ crines diſcernũt᷑.⁊ tũc ðꝛ a re
ſoluo ⁊ cincinnus.qð ẽ capillꝰ. Añ ar
cial. Reſolutoꝛicinioq; flamaꝝ iſtar. Qui
dam tñ legunt ꝓ duab dictiõibꝰ. ſ. reſolu
to ⁊ ricinio.Et eſt ricinio idem quod dici⸗
mus eſſe reſoluto ricinio. quod qᷓuis veꝝ
lit.tñ ꝓ vna ꝑte melius legit᷑ reſolutoꝛici⸗

ca. res emphyteoticę cõ⸗
ditiõi ſubiecta.ſ.illa quã eccłia vel aliquis

nio.ſi qs cõſideret copulatiõis vim ⁊ oꝛdi

Reſponſum.ſi.n. g. ðꝛ a reſponſo.ſas. qðẽ

frequẽtatiuũ de reſpondeo.⁊ h rñſoꝛium.
rü.Sʒ reſponſũ qð dat᷑. Reſponſoꝛiũ ver

bum vel verſus q ſępe iterat᷑. Et ðꝛ ſic.qꝛ

vno deſinẽte id alter reſpondeat.

Reſticula.lę.ẽ dimi.a reſtis.i.parua reſtis

Iñ reſticulariꝰ.ria.riũ.qui facit reſticulaſ
vel ad eas ꝑtinẽs. Reſticulęetiaʒ ſunt q̃s
ſuccinctoꝛia.vel redimicula.⁊ ꝓpꝛie bꝛa⸗

chiatoꝛia appellare poſſumꝰ.

Reſtis.ſtis.f.g.i.funis.vel qð fit ex funib⸗
ad aliqd trahendũ.Et dicunt᷑ reſtes.quia
his retia tendunt᷑.vel qꝛ rates ↄtineant.

at piſces vel aues.Et habet i.tm̃ in abltõ.
licet olim faciebat e. Iñ Ouidiꝰ in.v.fa⸗
ſtoꝛũ. Cur tibi ꝓ libitis claudunt᷑ rete leo⸗
nes. Rete dixit ꝓ reti. Et dicũt᷑ retia qua

Rete. tis. len⸗ retineo.nes.eo ꝙ retine⸗

ſi retinẽtia.⁊ nõ aſpiraß. M
Retiaculũ.li.ðꝛ a retineo.nes. Et dicũtur
retiacula in modũ retis facta.Et eſt retia⸗
culũ.ſicut ⁊ reticulũ.dimi.a rete retis.ſcʒ
pꝓuũ rete.Et reticulũ etiã ðꝛ ꝑpuũ inteſtinũ
tenue.vł q̃ſi reticulatũ qð oꝑit vitalia.
Retiariꝰ.ria.riũ.i.ad rete ꝑtinẽs vel deci⸗
piens.vel qͥ retia facit.

Reticula.lę.dimi.i.ꝑuũ rete vel mitra vᷣgi

nalis capitis.
Retiolũ.li.n.g.ðꝛ illud qð colligit comas.
⁊ ðꝛ a rete.qꝛ q̃ſi paruũ rete ẽ.vel qꝛ retiet
Einesne effundannr. .
Retinaculũ. li.i.haber
qꝛ eo retinet᷑ impet equoꝝ. vel idẽ eſt qð
reticulum.

Retoꝛtꝰ. ta. tũ. vel retoꝛſus ſa.ſũ.qð ẽ idem

.i. iteꝝ cruciat.vel retro.vel iteꝝ flexꝰ.vł
iteꝝ volutꝰ. ſiẽ̃ filũ bis filatũ. Ael retoꝛtus
ii.iterũ miſſus.ſicẽ iaculũ qð iteꝝ mittit᷑ in
hoſtes.⁊ ðꝛ a toꝛdo.queſ.qð ſigniſicat cru
ciare.flectere.voluere.mittere iaculari.
Retrimẽtũ.ti.ðꝛ q̃ſi retinimẽtũ.Et ſunt re⸗
trimẽta ea loca iĩ bꝰ digerunt᷑ ſtercoꝛa.vl
ꝗretinẽt capita venaꝝ.qͥbꝰ laxant᷑ vincu⸗
la.qbꝰ retrimẽta vſq; ad digeſtionis opoꝛ

tunitatẽ continebantur.et iterum muſculi

quibus naſcebantur retrimentoꝛum mea⸗

Retrogradus.da.dũ.i.retroiẽs.vel retro⸗

gradiens. vt Cancer ðe retrogradus. Et
planeta eſt qũq; retrogradus.qñũq; eſt ꝓ⸗
ceſſiuus quandoq; ſtationarius. Et muł

vicioſus ſimiliter quãdoq; eſt retrograd

a. dictũ a retinendo

— —, —

2 —

n 2

Reu.i.radix.Et cõponit᷑ cũ barbarũ vłpõ

Reuerẽs.entl.oĩs ge:i.valde verẽ

qñq; ꝓceſſiuꝰ.qñq; ſtationarius.

tus.⁊ ðꝛ reubarbarũ.ſiue h̊ reuponticũ.il⸗

lud qð ẽ trãs danubiũ in ſolo barbaro. et

H circa pontũ colligit᷑ ſic dictuʒ.q̃ſi radix
barbara.vel qſi radix pontica.
Es. vł ho⸗
noꝛans.⁊ ðꝛa reuereoꝛ.rerl.Et põt eẽ no⸗
men vel ꝑticipiũ. Iñ hec reuerẽtia.tię.⁊ ẽ

LQ

honoꝛ qͥ cũ pauoꝛe exhibet᷑.

—

Reuma.matis.n.g.i.tẽpeſtuoſa maris iun

datio. vel ille feruoꝛ aquę qͥ ſit ex remoꝛuʒ

agitatiõe. Reuma etia ẽ eruptio vl feruoꝛ

humoꝛũ.qð ducit᷑ vela capite vel ab alio
mẽbꝛo. In h̊ͥ reumatiſma.matis.i.ſluxus
abundantis aquę.vel humoꝛis.

Reuolutilis. .t.⁊ hͥ le.pe.coꝛ.⁊ h̊ ⁊ hec re

uolubilis. ⁊ B le. in eodẽ ſenſu a reuoluo.
uis. Uñ Augꝰ. de ciui.dei.Mũdi reuolu
tilis oꝛtus eiuſdẽ circũitibꝰ inſerite.

Reus. rea. reü. Zꝛ a re q petit᷑ q quis ſcele⸗
ris cõſcius nõ ſit.reus tñ ðꝛ q;diu ius ĩ iu-

dicio ꝓ re aliq̃ petit᷑. Et reus fideiuſſoꝛ ðꝛ
q re de ̊ ẽ obnoxius. Iñ h reatꝰ. Itẽ reus
maieſtatis pus dictꝰ qꝛ aduerſus rẽpubli
cam aliqͥd egiſſet.Et q cunq; hoſtibꝰ ↄoſen
ſiſſet.dictus ẽ reus maieſtatis.qꝛ malꝰ eſt
ledere patriã.qᷓ; ciuẽ vnũ. Moſtea etia ille

aduerſus maieſtatẽ pᷣncipis egiſſe videt

vel qui leges reipublicę detulerat.vel vti
les abꝛogauerat.õm Map.

Rex regis dictꝰ.eo q regere debeat rẽ ppli

⁊ ſalutẽ. Int᷑ regẽ ⁊ tyrannum pꝛiꝰ nulla
erat differẽtia.nũc in vſu accidit reges vo

care modeſtos ⁊ temperatos. Tyrannos

vo impios.Et rex.a recte regẽdo dꝛ.Nõ
aüũt regit qͥ nõ coꝛrigit. Recte igit᷑ faciẽdo
regis nomẽ tenet᷑.peccando amittit᷑.Et ꝓ
du. re.ſʒ rego.gis.coꝛ.eam. Vñ.Si bñ re
gna regis.es dignus noie regis.

Rhann. ni. gem ẽ ſpinarũ.vt dicũt.ᷣ ſpina

alba. vel ramꝰ eꝰ. NPap.etiã dicit. Rhan⸗
nus ẽ ſpina alba.vel lignũ ſpinoſuʒ. Rhã
nus genus ſpinarũ denſiſſimũ. ꝗ in herba
ẽmollis ⁊ pulcra.ibi ſunt tñ ſpinę poſtea.
Vñ in põ. Oꝛiuſqᷓ; intelligerẽt ſpinę vre

Rhea. ppꝛiũ nomẽ mr̃is. Rho⸗(crhãnũ ⁊c

muli ⁊ rhemi.ꝗᷓ ⁊ Jlia ðꝛ. ANel rhea ðꝛ dea

terręãᷓ ⁊ ops vel ceres ðꝛ. ANel Hm aliq̊s fu
it vxoꝛ ſaturni.

Rheęda.dę. geny ẽ vehiculi ad eundũ et re⸗

deundũ habilis.⁊ eſt quattuoꝛ rota.

Rheno.nonis.veſtis de pellibꝰ. Sũt em
rhenones ᷣm Iſidoꝛũ.velamina hũeroꝝ
⁊ pectoꝛis de pellibꝰ villoſis vſq; ad vm⸗
bilicũ.⁊ non ðꝛ a renibꝰ.ſj arheno germa⸗

nig fluuio vbi his maxime vtunf.

„

Rhenones etiã vulgo dicunt᷑ repti.qꝛ lon⸗
gitudine villoꝝ q̃ſi repptant.
Rhenus.ni.ẽ qͥdã fluuiꝰ diuidẽs germani
Im 7 gallim. ”ƷMẽ
Rheſis interpᷣtat᷑ locutio. Iñ hęc rhetoꝛi⸗

ca cę.q̃ſi a copia locutionis dicta. Nel rhe

toꝛeſis ðꝛ copia dicẽdi.vel loquẽdi a rhe⸗
ſis. Iñ rhetoꝛica ars illa. Iñ rhetoꝛ.toꝛis
⁊ rhetoꝛicꝰ.ca.cũ.de arte illa tractãs.vel
ad illã artẽ ꝑtinẽs.Et heęc rhetoꝛica.cę.et
plalit᷑ rhetoꝛica.coꝝ.⁊ rhetoꝛici.coꝛuʒ.li⸗
ber in qͥ docet᷑ ars üla.Et coꝛ.pe.gti.rhe⸗

toꝛ. toꝛis. Añ Juuenalis. Cedũt graãmati

ci vincunt᷑ rhetoꝛes oẽss.

Rhinoceros.ceroti.idẽ aial.qð ⁊ egoceros

m q̃ſdã.vł ꝓ alio aĩali.⁊ ð a rhinos qð ẽ
naris.⁊ ceros qð ẽ coꝛnu. Dr qͥʒ rhinoce⸗
ros ꝓ virili mẽbꝛo.eo ꝙ rigeat. vel qꝛ ſit

vyrvnicoꝛne inſtar rhinocerontis. Uñ Juue

nalis. Et magno cũ rhinoceronte lauari.
EOrędictũ etiã aĩal ðꝛ monoceroſ.i.vnicoꝛ
nis.eo ꝙ vnũ coꝛnu in media fronte habe
at. Et nota ꝙ inuenit᷑ ̊ rhinoceros.⁊ tũc
facit gtũs rhinocerotl.int᷑poſita.ti.pe.ꝓ.
vt ſacerdos.dotis.⁊ actũs ſingularis deſi
nit in em. vel in a.vt rhinocerotem.velta.
Itẽ inuenit᷑ rhinoceron.⁊ tũc facit geniti⸗
uus rontl.⁊ foꝛmat᷑ gtũs a ntõ.addita tis
⁊ actũs deſinit in em. vel in a. vt rhinoce.
rontẽ vel ta. MPõt etiã dici h̊ rhinocerus.
ri. pe.coꝛ.⁊ tũcẽ ntũs latinꝰ. Itẽ Gregoꝛi
us exponẽs illud Job. xxxix.Munqd vo
let rhinoceros ſeruire tibi.ita diẽ Rhino
ceros indomitę oĩo naturę ẽ. ita vt ſi qñ ca
ptus fuerit. teneri nullatenꝰ poſſit. JImpa
tiens quippe vt fert᷑ ilico moꝛit᷑. Eiꝰ vero
nomẽ in latina lingua interpᷣtatũ.ſonat in
nare coꝛnu.Et qͥd aliud in nare.niſi fatui⸗
tas.quid ĩ coꝛnu niſi elatio deſignat᷑. Rhi
noceros iſte qͥ etiã monoceros gręcis exẽ⸗
plaribꝰ noĩat᷑ tantę foꝛtitudinis ðꝛ.vt nul
la venantiũ vᷣtute capiat᷑.Sʒ ſicut hi aſſe.
runt qui in deſcribendis naturis aĩaliũ la⸗
boꝛioſa iueſtigatiõe ſudauerũt vᷣgo ei vju
ella ᷣponit᷑.ꝗ veniẽti ſinum aꝑit ĩ qͥ ille oĩ
ferocitate poſtpoſita caput deponit.Sic⸗
q; ab eis a qbꝰ capiꝗqrit᷑.ſopoꝛatꝰ velut in
ermis inuenit᷑. Buxei coloꝛis quoq; eẽ de
ſcribit᷑ .q etiam cũ elephantis qn certamẽ
J dUĩ⸗ vV

agredit᷑eo coꝛnu qð in nare ſingularit᷑ ge

ſtat.ventrẽ aduerſantiũ ferire ꝑhibet᷑. vt
cum ea quę melioꝛa ſunt vulnerat ipugnã
tem ſe facile ſternat.hęc Gregꝰ. Solinꝰ au

tem dicit. Rhinoceros ẽ monſtrũ qðdam
rugitu hoꝛrido.coꝛpoꝛe equino.capite cer
uino.ex eiꝰ fronte media coꝛnu ꝓtenditur

ſplendoꝛe miriſico. ad magnitudinẽ quat⸗
tuoꝛ pedũ.ita acutũ.vt quicqͥd impetierit

facili enloret naehir indomitę qui ſi ca

ptus teneat᷑.cito moꝛit᷑
Rhinos interpᷣtat᷑ auris vel naris. .
Rfhod'. inſula ẽ ꝗᷓ an ophicus dicebat᷑.Et
coꝛ. ml.

Rhodij dicti ſunt qda q̃ͥ venerũt iuxta rho
donuʒ.a ędificauerũt qdðdã oppidũ quod

rhodum vocauerũt.

Rhodanus.dani.qdaz fluui⸗ gallig. öꝛ a

rhodaniʒo.ſas.qð latine ðꝛ toꝛqueo.quia

toꝛquet lapides.⁊ arboꝛes euellit impetu

Rhoma.mę.ðꝛ a Rhemꝰ.qꝛ ille fuit pᷣmus
fundatoꝛ illius ciuitatis. Et non ðꝛa rho⸗
mulus.Tüc em̃ deberet dici rhomula. lę.
⁊ nõ rhoma. Jñ rhomanus.na.nũ. Et vt

dicit Priſtianꝰ. Sunt quędã gentilia ſile,z

poſſeſſiuis habẽtia foꝛma.vt rhomanꝰ ci⸗
uis. rhomanus ager.

Romphea gręce. latine ðꝛ gladiꝰ. MNaʒ vbi
Beñ.iij. ðꝛ.Gladiꝰ flãmeꝰ ⁊ vᷣlatilis ĩ gre
co romphea habet᷑. Itẽ romphea ẽ gladiꝰ

ex vtraq; ꝑte acutꝰ quẽ vulgo ſpatã dicũt
Jpᷣeẽ ⁊ framea.pᷣm aß.
homulus. li. fuit frat rhemi. Iñn rhomu⸗
leus. lea. leũ. Et rhomulides.dðę.filiꝰ vłne
pos rhomuli. Rhomolide etiã dicũt᷑ rho⸗
mani qui fuerũt de ꝓgenie illiꝰ. Inde hęc
rhomulis rhomulidis.i.filia vel neptis il
lius vel rhomæ̃an.

„ „ „ N% „ ₰ . , T
Riciniũ.nij idẽ ẽ qð reſolutoꝛiciniũ.Fʒ Hhu
gui. Map̃.dic. Riciniũ ẽ matronale operi
mentũ.latine dictũ ꝙ dimidia eiꝰꝑs retro

abijcit᷑ qð vulgo mauoꝛtẽ dicut.

Riciniũ.acꝰ ſiue ſpinula.qͥ virginei crines

diſcriminant᷑.

Ricinꝰ.ni.vermis caninꝰ.⁊ ðꝛa rhinos qð
eſt auris.⁊ cynos qð ẽ canis.eo ꝙ inheret

auribus canũ.

Rictus.ctus.i.ferarũ oꝛis aꝑtio.⁊ ðꝛ a rin
go. gis. Vel qð ðꝛ riſus in hoĩe.ðꝛ rict in
velqᷣ ali deridet. velq in rebꝰ turpib ri: cũ alio potqs eüde riuũ.⁊ ð: a riuus. Añ

Ridiculꝰ.la.li.ð qͥ põt hr̃i deriſio (beſtia.

☛

det. ꝛa rideo. des. Et h̊ ridiculũ.li.i.de
riſio. Iñ ridiculoſus.ſa.ſũ.⁊ Bͥ ⁊ hęc ridi⸗

Rien. rienis. vide S in ren. (cularis.⁊ B̊ re.

Rigid. da.dũj.i.durꝰ reſiſtẽs.validus.ſe⸗
uerus.imobilis.⁊ ðꝛa rigeo.ges. Iñ hec
rigiditas. tatis.
Riguus.gua.guũ.i.madidus.vel fertilis.
vel fęcundus.⁊ ðꝛ a rigo.gas.

Rigoꝛ. goꝛis.m. g.i. durities. rigiditas.

Rima.meę.i.fiſſura Iñ heęc rimula. lę.⁊ hec

O

ridella. lę. ambo.dimi.i.ꝑua rima. Et ri⸗
moſus. ſa.ſũ.i.rimis plenꝰ. .
Rinatrix. tricis.ẽ ſerpẽs aquã veneno inſi⸗

ciens. De qͥ Lucanus. Rinatrix violatoꝛ

agquę. Legit᷑ ibi ⁊ natrix violatoꝛ. vt.S. di

ctũ ẽ.in natrix. apᷣ.vo dic. Rinatrix ſer

pens aquã veneno inficiẽs.in qͥ cũq; enim

fonte fuerit.ſuũ ibi imiſcet venenũ.
Ripa.pę.locꝰ ꝓximꝰ fluminibꝰ.a rapiẽdo

dicta.qꝛ ab aqua qͥtidie diſſoluit᷑. Nam ri

pe ꝓpꝛie ſũt fluuioꝝ.ſicut litoꝛa marl. Iñ

hec ripula. le. dimi. i. hua ripa. Et ripatus
ta.tũ.i.ripã hñs.Et h̊ ripatũ.ti.tributum
qʒð accipit᷑ in ripis. Et ripatim.i.ꝑ ripas.

vel de ripa in ripã.⁊ deſignat locũ riparũ

ſicut oſtiatim oſtioꝝ. Et ꝓdu. pᷣmam ripa

Vñ Lucanus i.iij. Ne nõ lecteę ↄiũx ob

liuio ripę. Ripa etiã ðꝛ puꝰfluuiꝰ veniens

Riphe.interpᷣtat᷑ impetꝰ.Inde(a magno.
ripheꝰ.phea.pheũ.i.iĩpetuoſus. Vñ qͥdaʒ
montes dicti ſũt riphei.ab ipetu grãdinũ

Riſcus. ſci. m. g.i.fiſſura vel fe(æ ventoꝛũ.

neſtra patens in pariete. VUñ Terẽtiꝰ. In

riſco vel odioſa ſita ẽ.ſᷣm Hugl. Papᷣ.vo

dicit. Riſcus feneſtra parietis.vas ex iun
cis ⁊ viminibus. u vaSEXI

*

Rythmus. mi. pe. coꝛ. ðꝛ pſa 2ſe onãtias re⸗
tinẽs in fine clauſulaꝝ.⁊ ðꝛ a rythmos grę

mero ſyllabarun.
Ritus.tus.tui.i.ↄſuetudo a moꝛibꝰ tracta
⁊ ꝑtinet ad iuſticiã.⁊ ðꝛa ratꝰ.ta.tũ.qð ẽ

ce.qð ðꝛ nũerꝰ latine.qꝛ ↄſtat ex certo nu⸗

firmꝰ. vñ ritꝰ ðꝛ q̃i ratꝰqꝛ ꝗ rata ſũt ⁊ fima

ritui dñt tradi. Ałritꝰðꝛ q̃i rectꝰa rego.gil
exqͥ ęquũ.piũ ⁊ ſanctũ ꝓſpicimꝰ.Etẽ riti
re.mog in ſᷣmone.Ael ritus eſt mos vetu
ſtioꝛ ⁊ firmioꝛ ᷣm Hugl.Et dicit Pꝛiſtia.
A ritu etiaʒ rite ꝓ recte ðꝛ.qꝛ nihil tradit᷑

ritibus niſi qð rectũ credit᷑ eẽ. RCapᷣ.vero
dicit. Rite recte.iuxta moꝛẽ.legitime ꝓbe

Ritus mos inſtitutũ.ſequela.exemplũ.⁊
pꝛoducitri. in. 5½

ad riuum ptinẽs. vel

”

W

⁊ ſilitudinẽ riuales dicunt᷑ illi q eandem

habent amicã cõem.qꝛ q̃i de vno riuo.i.ð

vno amoꝛe bibũt.Et ꝑ cõpoſitionẽ.h̊ coꝛ⸗
riualis. ⁊ hoc le.in eodem ſenſu.⁊ ꝓducit

banc ſyllabã va. MMc
Riuꝰ.riui.ðꝛ a ruo.ruis.eo ꝙ cito ruat.vł
ðꝛa rigo.gas.qꝛ ducit᷑ ad irrigandũ terrã

Et ſic dicit Iſið.etymo.xiij. Riuus.fons

toꝛrẽs fluuiꝰ ⁊ amnis ita diſtinguunt᷑. Ri
uus ſubito fit.⁊ celeriter decurrit ⁊ deficit
Fons vo ẽ caput ⁊ decurſus aquęꝗ̃ᷓ natu
raliter manat. Toꝛrẽs aũt ẽ ⁊ repẽtinis im
bꝛibus factꝰ. magnũ impetũ hñs.ſʒ adue⸗
niente ęſtate.caloꝛe ſolis toꝛreſcit.vñ ⁊ no
men habuit.Fluuiꝰ ẽ ꝑennis aquarum de
curſus. Flumẽ ẽ aqua decurrẽs. Amnis ẽ
fluuiꝰ nemoꝛe ac frondibꝰ redimitꝰ. Iteʒ a
riuꝰ ð riuul.li.dimi.i.ꝑuus riuꝰ.Et riuo
ſus.ſa.ſũ.Et ꝓð.ri. AUn.Virgiliꝰ Claudi

te iã riuos pueri ſat pꝛata biberũt. Itẽ aliꝰ

Riuꝰ meſſis agro meſſe ꝓbat᷑ ager.

„— 2

Rixa. xę.ſiẽ diẽ Rap.ðꝛ lis ꝗ int mitos cõ⸗
mittit᷑.⁊ iiuria ↄſtat.⁊ ðꝛa ringo.gis. Jñ

rixula.lę.dimi.i.pua rixa. Et rixoſus.ia.
ſum.⁊ rixuoſus.ſa.ſũ.i.rixa plenꝰ ⁊ vtrũ⸗
q; comꝑat᷑. Iñ rixoſe vłrixuoſe aduerbi.
Et rixoſitas.vel rixuoſitas.tatis.

Roboam. inter

due tm tribꝰ ei relicte fuerant. .
Robur. borl.m.g.i.foꝛtitudo valitudo cõ⸗

ſtatia.firmitas. Itẽ robur generalit᷑ ðꝛ ex

oĩ materia qͥcqͥd ẽ firmiſſimũ. Iñ etiaʒ qð⸗

dam genus arboꝛũ ðꝛ robur.qꝛ valde fir⸗

mũ ẽ.Et etiã qͥlibet arboꝛ vel lignum ðꝛ ro
bur. IJñ robuſtꝰ.ſta.ſtũ.i.foꝛtl validꝰ⁊ fir⸗

Roda.dę.gręce.latine ðꝛ roſa. (mus. R

Rodomellũ.li.n.g.ðꝛ vinũ vel cõfectio ex
ſuco roſę ⁊ melle.⁊ðꝛ a roda gręco.qð ðꝛ
roſa.⁊ mel.lis. ”MM
Rogatiuncula.lę.dimi.i.ꝑua rogatio.
Roga. ge.fę.i.elemoſyna.

* . Z 7

Ragus.gi.m.g.i.ignis ꝓ moꝛtuo accẽſus.

⁊ ðꝛa rogo.gas.Itẽ rogꝰ ꝓpꝛie eſt cõpoſi
tio lignoꝛũ. Pyra.qñ coꝛpus cõpoſitũ eſt

⁊ ardet.Funꝰ moꝛtui apparatꝰ. Buſtum
coꝛpus cõcrematũ.Sep ulcrũ vbi oſſa cõ⸗
dunt. Tumulus ↄgeſtio terrę i regiõe ſcã

q ⁊ ſine oſſibꝰ põt eſſe. Monumẽtuʒ voẽ
cuiuſlibet rei memoꝛia quę monet menteʒ

Ros.roꝛis.ðꝛ a ratus.eo ꝙ ſit ratꝰ⁊ nõ ſpiſ

ſus vt pluuia. Ur dꝛoſoꝛ dicũt greci. ⁊ ide

tat latitudo ppłi. Ethoc
ꝑ antifraſim.qꝛ decẽ tribubꝰab eo ſeꝑatis

quẽ

RB

—

nos dicimꝰ.ros.rorl. Ałros ðꝛa ruo.ruis
qꝛ ab gere ruit ad trã. roſcic'. da. dDũ. i.
roꝛe plenꝰ.Et hinc roſciduł.la.lũ.dimi.
Rola.ſę.ẽ genꝰ floꝛis.⁊ ðꝛa roda gręco.qð
apud nos roſa ðꝛ. łroſa ðꝛ a rubeo.bes.
eo ꝙ eiꝰ coloꝛ rubeat. In hec roſula.lę.et
heęc roſella.lę. ambo dimi. Et h̊ roſariũ.rij
collectio roſarũ.vłlocus vbi roſę reponũ⸗
tur vel abundãt. Itẽ a roſa ðꝛ hoc roſetu⸗ꝭ⸗
ti. locus vbi roſę creſcunt. Et roſaceꝰ.cea.
ceũ.⁊ roſe.ſea.leũ. Iñ roſeoł.la.lũ. Ro⸗
ſeꝰ ðꝛ a coloꝛe. Roſace ex materia. Roſe⸗
um ruboꝛ fac̃. Roſaceũ ex materia.Et ita
coloꝛ roſeus erit. Roſacea coꝛsꝛona.
Roſata.tę.qdã veſtis.quã gręci phęniceã
vocant.nos coccinu.
Roſella.le.dimi.i.ꝑua rof.
Roſoꝛiꝰ.ria.riũ.i.coꝛroſoꝛiꝰ.vel repᷣhẽſoꝛi
us. ⁊ a roſoꝛ.oꝛis. Et h̊ roſoꝛiũ.rij.locꝰ
vbi aliqd rodii. .
Roſtrũ.ſtri.n.g.ðꝛ os auiũ.Et gra ſiłlitudi
nis ðꝛ nauiũ.Et roſtrum ðꝛ etia foꝛũ.vbi
tractabãt᷑ cauſę romę.qꝛ deuict Antonio
⁊ Cleopatra.Auguſtꝰ de roſtris nauiũ il⸗
loꝛũ fecit fieri ſedes in foꝛo cauſarũ. JIñ h̊
roſtellũ.li.dimi.Et cõponit᷑.H̊ ꝓꝛoſtrũ.i.
roſtrũ.qꝛ in anterioꝛi ꝑte ẽ. Itẽ a roſtrum
ð8 roſtrat'. ta.tũ.i.roſtro armat“.
Rota.tę.ðꝛa ruo.ruis.eo ꝙ ruat.Inð hęc
rotula.lę.dimi. A qͥ hęc rotella.lłę. alið di.

Et h̊ rotulꝰ.li.Et hec rotula.lę.ð illud ro

tundũ de charta aliqᷓ. Iteʒ a rota.ðꝛ roto.
tas. Iñ hͥ rotabulũ.li.i.furca.vłillð lignũ
cũ qͥ ignis mouet᷑ in foꝛnace grã coquendi
⁊ðꝛ ſic.qꝛ rotat ⁊ ꝓꝛuit ignẽ furni grã co⸗
di. vel ſtercoꝛa grã purgandi.
uber. bꝛa. bꝛũ.i.rube. Iñ ruberculꝰ.la.
lũ.⁊ rubellłꝰ.la.lũ.ambo dimi.i.aliquãtu⸗

lum rubeus.Et h rubellũ.li.ſubſtãtiuum
genus ruberrimi vini. .

H Rudoa t auain iubis maneſ. r dicif a

rubus. Vñ Juuenalis. Poꝛrectura viro
miſcet ſitiẽte rubeta.Sʒ h̊ rubetũ.ti.ðꝛ lo⸗
cus vbi rubi creſcunt.
Rubia. bię.f. g. ꝗdam herba.⁊ ðꝛa rubeo.
bes.eo ꝙ radix eiꝰ ſit rubea.vñ ⁊ coloꝛare
lanas phibet᷑. Iñ rubiatus.ta.tũ.i.rubia

Rubicũd'. da. du. i. ſilis rubẽti vł(tinctus

rubeꝰ. Iñ rubicundulus.la.lũ.i.aliquãtu
lum rubeus.
Rubigo. ginis.f.g.eſt vitiũ ferri ⁊ ſegetuʒ
⁊ðꝛ ꝗ rodo.dis.q̃ſi rodigo eo ꝙ rodat vel
vV 2

arubeo. bes.qꝛ facit aliq̃ͥd rubere. Jñ ru⸗
pingieꝰ nea. neũ.i.de rubigine exns. Et
rubiginoſus.ſa.ſũ.i.rubigine plenꝰ.
Rubiliana.nę.f.g.ðꝛ vitis vel vua.dicta a
rubeo.bes.qꝛ eiꝰ materia rubet.

Rubos ideclinabile.qðdã oppidũ.ex abũ

dantia ruboꝛũ dictũ. Iñ rubeꝰ.bea.beuʒ.
nomẽ patriũ.pᷣma pducta.
Rube⸗. bea. beũ.etiã põt deriuari a rubeo.
bes. ⁊ idẽ ẽ qð rubicundꝰ.
Rubꝛica.cę.f.g.regła vel filũ rubꝛo tinctuʒ
q̃ᷓ aliqͥd dirigit᷑.⁊ ðꝛ a ruber.bꝛa.bꝛum.Et
rubꝛica.cę.ipᷣa tinctio.vel terra illa rubꝛa.
vel qð ſit de illa tinctura. Añ Nerſi. Nõ
cęcꝰ ac in oculo rubꝛica dirigat vno.

Rubꝛica etiã ðꝛ qͥdã coloꝛ rube . Añ Iſið.

etymolł.xix. Rubꝛica vocata. eo ꝙ ſitru⸗
bꝛa ⁊ ſanguineo ꝓxima. heęc locis płimis
gignit᷑.ſed optima ponto.vñ ⁊ pontica di
citur.

Rubus. bi. m. g. ẽ genꝰ ligni ſpinoſi de q̊ di

cit Iſið.etymo.x vij. Rubuzʒ latini appel⸗
lant eo ꝙ fructus vel virgula eius rubeat

Hec arboꝛ a gręcis moꝛꝰ ðꝛ. Iñ h̊ rubetũ.

ti. locꝰ vbi creſcit rubꝰ Vñ dicit Ouidiꝰ.j.
meta. de pmitiuis hoibꝰ. Contentiq; cibis
nullo cogẽte creatis. Arboꝛeos fetꝰ mõta⸗

neq; fra ga legebãt.Coꝛnaq; ⁊ in duris hę

rentia moꝛa rubetis.
Ruce. cea. ceũ.i.ſoꝛdidꝰ. ⁊ ðꝛa rus.
KRucta.ctę.ẽ eminẽs ꝑs gutturiſ vide infra
i rumẽ. Iñ ructxꝰ ccꝰ.ctui.ẽ cũ ſapoꝛ cibi ad
rumẽ reducit᷑. Iñ ructim aduer.⁊ ructati

⁊ ructant᷑.Et ructuoſus. ſa.ſũ.i.plenꝰ ru⸗.

ctibꝰ. Iñ hec ructuoſitas.tatis.
Rugens.dẽtis.⁊ ðꝛ choꝛda rudis. Vñ diẽ
Iſið.etymo.xix. Rudẽtes ſunt funes qͥbꝰ
velũ ſurſũ trahit᷑.⁊ dicũt᷑ ſic ex nimio ſtri⸗
doꝛe quẽ faciũt. Vñ.ij. NPetri.ij.ðꝛ.Sʒ ru
dentibus inferni detracios in tartarũ tra⸗
didit cruciandos.
Ruditus.tus.tui.clamoꝛ aſini.vł alterius
aialis.⁊ a rudio.dis.

Rudis.dis.ↄ.t.⁊ h de.i.nouꝰ indoctꝰ.vel

nouit᷑ inſtrucł.qͥ q̃ſi adhuc rudit ⁊ ꝛa ru
dio. dis. Jñ rudit᷑ aduer. Et hęc ruditas.
tatis.i.nouitas.vł noua iſtructio.vłidio⸗
tatio.inſipiẽtia. Inuenit᷑ etiã rudis.diſ.i.
virga pᷣtoꝛis.q̃ ſerui tacti efficiebant᷑ libe⸗

ri. Vel rudis erat qᷣ dabat᷑ emeritis i ſignũ

ſue emeritionis. Et ſepe ponit᷑ ꝓ libertate
ñi gręciſmꝰ. Virga rudis.rudis eſt incu

riꝰ ⁊ ſine laude.Et rudis qñq; ẽnouũ.qð

ſepe reꝑtũ eſt.

Rudimẽtũ.ti.i.nouũ initiũ.noua ĩſtructio
⁊82 a rudo.dis.
Rudiſta.ſtę.2.g.qͥ vel ꝗ rudera de humo
Rudus.rudi.ðꝛ a rus.Et rudi dicunt᷑ lapi
des ↄtunſi.⁊ rotundi.⁊ calce admixti qͥ in
pauimẽtis faciẽdis ſuꝑfundunt᷑ ⁊ dicunt
ſic a rure qꝛ in fra ponũt᷑.⁊ dicũt᷑ ſic a du⸗
ritia.vt deriuatio ſumat᷑ ab vltima lr̃a ru
di q̃i duri qꝛ duri ſũt. Jñ h̊ ruder vel rudꝰ
huł ruderl.ſtercꝰ bꝛutoꝝ aialiũ.⁊ coꝛ.pe.
gti. Rudi etiã duri ſunt ⁊ rotũdi ⁊ inde di
cunt᷑ rudera ſtercoꝛa bꝛutoꝛũ aĩialiuʒ. Ru
dera illa ꝓpꝛie quę ita facta ſũt vt rudi.vt
ſtercoꝛa capꝛarũ.aſinoꝛũ.ouiũ. Rudꝰ vel
ruder etiã ðꝛ oẽ illud qð eijcit᷑ ⁊ extrahit᷑
de kra effoſſa. AUñ Beda in expoſitiõe ſuꝑ

pabolas. Qui theſauros effodit eijcit ru⸗

dus terreſtrę.Et etiã ruinę maceriarũ vel
ipſe macerię rudera dicunt᷑. Uñ NMꝛuden
tius in libꝛo hymnoꝛũ.Auxꝝ qð ſatis effo⸗
ſa gignũt rudera.
Rufus. fa. fũ.i.rubeꝰ.⁊ ðꝛ a rubeo. Jñ ru⸗
fatus.ta.tũ.i.ſanguine cruẽtatꝰ.Et cõpo⸗

nit᷑ cũ ſub. ⁊ ðꝛ ſurrufus.fa.fũ.Et ꝓð.ru.

ta deo.Et ſcribit᷑ ꝑ vnũ.f.
Ruga. gę.f.g.collectio vel plicatio cuiuſli⸗
bet rei ĩi vnũ. Iñ rugula.lę.dimii.pua ru
ga.Et rugat.ta.tũ.i.contractꝰ rugis col⸗
lectꝰ.Et rugoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰrugis.
Rugix.tus.tui.pe.ꝓdu.i.clamoꝛleonis.⁊
ðe a rugio. gis. .
NRuina.nę.i.interitꝰ.caſus.incẽdiũ.⁊ ðꝛ a
ruo.ruis. Iñ ruinoſꝰ.ſa.ſũ.i.ruina plenꝰ.
Ruma. mę.ẽ eminẽs ꝑs gutturis.vide ĩfra
in rumen. Itẽ ruma.i.mãma vel papillaſ
ruminat᷑ a puero.vide in rumes.
Rumẽ.inis.⁊ hęc ruma.mę.ðꝛeminẽs ꝑs
gutturis ꝓxima gurgulioni.qᷓ cibꝰ ⁊ potꝰ
deuoꝛat. ⁊ vbi ſapoꝛ cibi diſcerni᷑. Eadẽ
ðꝛ frumẽ ⁊ ructa.Sʒ frumẽ velruca i ho
mine. Ruma vel rumẽ i beſtijs. Vñ rumi⸗
nare dicunt᷑ aĩalia.⁊ ructare hoĩes.⁊ dici⸗
tur ſica ruo.ruis.qꝛ inde cibꝰruit ⁊ demit
titur in ſtomachum.

Vñ in Auroꝛa.De vitula rufa victia gra

Rumes.mis.vel ruma.mę.i.mãma.vlpa⸗

pilla ꝗ ruminat᷑ a puero. Iñ hęc rummał
lis.i.ſicꝰ qꝛ ſub ipa Rhemũ ⁊ Rhomuluʒ
lupa aluit.vłqꝛ ſepe ruminat᷑ ꝓpt᷑ fructũ

NRumigerulꝰ la.lũ.pe.coꝛ.i.gerẽs rumoꝛes

Rumoꝛ.moꝛis.i.murmur vel qð vulgo ðꝛ
nouũ.⁊ ðꝛa ruo.ruis..eo ꝙ celeriter ruat
Iñ h̊ rumoꝛculłꝰ.li.⁊ rumurculꝰ.li.ãbo di.

is. Sʒ rura ꝓpꝛie inculti agri. vt ſiluę pa⸗

Runcina ponit᷑ p quadã dea. Itẽ rùüncina

nę.ẽ qdᷣdã artiſiciũ lignarij gracile ⁊ recur
uum.qͥ cauant᷑ tabulę domꝰ. vt vna alteri

ↄpnectat᷑.De qͥ Eſa.xliiij. Artifex lignariꝰ
extẽdit noꝛmã.foꝛmauit illð i runcina. Et

vt qͥdã dicũt.ꝓdu.pe.qꝛ ſᷣm eos deriuat
ꝗa runco.cas.qꝛ runcina aufert ⁊ auellit in
terioꝛa ligni cauando ipᷣm. Vel ðꝛ rũcina
a runcone qꝛ curua ẽ ad modum rũconis.
Vñ Alexander nequã dicit. Rũcina run⸗
co lectoꝛ generare memẽto. Itẽ alꝰ Atilis
ẽ runcina fabꝛo.ſed runcina nulli.quia ni⸗
hil ſigt m iſtos dũ penł.coꝛripit. Itẽ aliꝰ
dicit. Runco rucinã parit vt medeoꝛ me⸗
dicinã. Alij dicũt ꝙ runcina coꝛ penł.ꝓ in
ſtrumẽto fabꝛili.⁊ ẽ pᷣmitiuũ. Vñ quidaʒ.
Nil runcina fabꝛo ↄfert ſʒ runcina multũ.

Itẽ vt diẽ Aug in. iiij. libꝛo de ciuit.. dei.
Rũcinã dixerunt antiqͥ deã illã ꝗ̊ ſſidet ſe

getibꝰ cũ runcant᷑·i.a tra auferunt᷑ Mam
runco. cas.ðꝛ herbas a tra euellere.Et ꝓ⸗

Dducit pe.ſine opinione. Itẽ inuenit᷑ runci⸗

na ꝓ quodã aiali.
Runco.conis.qͥ herbas euellit.vel inſtru⸗
mentũ qͥ herbę euellunt᷑ ⁊ vepꝛes ſecant᷑.
Rupes.pis.fę.g.i.rupta ꝑs montis.⁊ ðꝛa
rũpo.pis.eo ꝙ ibi ſit rupia.vel ꝑ ↄtrariũ

q nõ facile rũpit᷑.⁊ ꝓdu.ru.

——2 *

Ruricola.lę.cõis ge.pe.coꝛ.i.colẽs rus.
Rurigena.nę.cõis.ge.i.in rure vel in villa
natus.
Rus. ruris.i.villa.t᷑ra.ager.⁊ ðꝛ a ruo.ru⸗

ſcua qᷓſi rudia.Ager vo qᷣ colit᷑. Iñ hoc ru
ſculũ.li.i.puũ rus.

Ruſc. ci. m. g. qödã genꝰ ſpinoſũ frutid.et¶

ð a rus. In ruſcub.li.dimi.Et hic ruſcuʒ

vel ruſculũ. 8 qð colligit᷑ ⁊ ↄgregat᷑ imũ⸗

dum in terra. vel ad dandũ pullis. vl igni
Iñ ruſcoſus.ſa.ſũ.i.ſpinoſus.ĩmundꝰ.ru
ſco plenus.

Ruſticꝰ. ci.m.g. ⁊ hec ruſtica.ce.⁊ ruſticus

ca. cũ. adiectiue. põt dici a rure.ſ.oꝑarius
qꝛ in rure moꝛat᷑ ⁊ colit rus.Iteꝝ aũt dici
tur ruſticꝰ.q̃ſi ruris cuſtos vel rus colens

etymo.ẽ. Vel ruſticꝰ ð inoꝛdinatꝰa defoꝛ
mis in moꝛibꝰ. Et ᷣm h comꝑat᷑ ruſticioꝛ.
ſimus. Iñ ruſtice aduer. Et hęc ruſticitas
tatis.⁊ hęc ruſticatio.onis. Sʒ ruſticitas
eſt moꝛũ. Ruſticatio vo oꝑis. Uñ ruſtica

tio ðꝛ opꝰ ył oꝑa ruſtici.vt cultura trę.ãſi
ruſtici actio.⁊ eſt etymolo. Unð Eccſ.vij.
Hõ oderis laboꝛioſa oꝑa.⁊ ruſticationeʒ

ab altiſſimo creatã.i.hoĩ impoſita in p'nã

pmi peccati. Itẽa ruſticꝰ ðꝛ ruſtican.na.
nũ.i.ruſticus vel ruſticanus.paterfamili⸗
as. Vñ in gręciſmo ðꝛ Ruſticꝰa rure qm

rus ẽ ſibi cure. Aillic a villa qꝛ res diſpo
Ruta. eis herba ꝗdã dicta ſic.eo ꝙ ſit fer⸗
uentiſſima hãc venenis repugnare muſte⸗
le docẽt. ꝗ dũ cũ ſeꝛpẽte dimicauerint cibo
eiꝰ armant᷑.vt dicit Iſidoꝛꝰ ety.xij.in fine
Et ẽ calida ⁊ ſicca in ttio gradu. AUñ .a
cer dicit A medicis ruteę vis calida ð eſſe.
Siccaq; fertur in his gradus ille tertius

eſſe.
Rutellus.maſ.ge.i.foꝛnicato.

*

Rutenꝰ. ni. qdã ppłs. vt dicũt flãdrenſes.

2 ðꝛ a rubeo coloꝛe.⁊ ꝓdu.ru.

Ruth. interpᷣtat᷑ feſtinãs Alienigena enim

erat.ſ.ex pplo gentili.qꝛ relicta patria fe⸗
ſtinauit traſire ĩ terr iſrł.dicẽs ſocrui ſuę.
quocũq; perrexeris ꝑgoiaom.

Rutilus. la. lũ.i.ſplendidꝰ. vłcriſpꝰ vł tre⸗
Rutili. dicti ſũt dã ppłi apulięa ru(mulꝰ.

tilo coloꝛe. Iñn hec rutilia.lię.terra eoꝛũ vł
rutilia a Rutilo rege. Jũ rutilł. la. lu. gen
tile.⁊ coꝛ.ti.

Rutrũ. tri. foſſoꝛiũ. vł antrũ vñ arenę mo⸗

uenkt᷑ vbi ſal efficik.
Zlba.ſiẽ dicit glo.Eſa.xliij. ciui⸗
E α tas eſt in finibethiopię ſita. Sed
Fm Pap̃.ſaba ẽ arabia regio. in
¾aęAàè qua nüc ſabei habitant dicta aſi⸗
lio Chus.qͥ nuncupatꝰ ẽ ſaba.Alij dicunt
ꝙ ſaba eſt fluuius a quo tota regio nuncu⸗
patur. säü
Sabanũ.ni.pe.coꝛ.gręcũ ẽ idẽ qdð mapa vł
facitergiiil.
Sabaoth. vynũ ẽ de decẽ noibꝰ qbꝰ de nola

tur apud hebꝛęos. interpᷣtat᷑ exercituuʒ
ſiue virtutũ.Et nota ꝙ decẽ ſunt noia dei

apud hebꝛęos. Mꝛimũu ẽ El. qðᷣ alü. deum

alij etymologiã eius ponẽtes Iſchyros·i.

„

foꝛtem interpᷣtati ſunt. Scoðm ẽ Eloi.Ter

tiũ Eloe. að vtrũq; in latino de ðꝛ. Eſt ãt

nomẽ latinũ ex gręca appellatione tranſia
tum. Mam deus gręece theophobos ð.i.

timoꝛ colentibꝰ eũ.Quartũ nomẽ ðꝛ. Sa⸗

baoth qð ↄuertit᷑ in latinũ.exercituũ ſiue

virtutum. Quintũ ẽ Elion.qð interpᷣtat i

latinũ excelſus dñs.Sextũ uomẽ ẽ Eleie.
i. qᷣẽ. deꝰ em ſolꝰ ęternꝰ ẽ.i.qꝛ exoꝛdiũ nõ
habet.eſſentię vᷣere nomẽ tenet.in cõꝑati⸗

one em̃ eius qui vereẽ.quia incõmutabil
one ein eius qui vercc. qiis Mo

eſt. que mutabilia ſi unt. ſunt qᷓi nõ ſint. Se

ptimũ ẽ Adonai.qð interpᷣtat generaliter
oñs. eo ꝙ dñet᷑ cũcte creaturę. Octauuʒ ẽ
Ja.qð in deũ tm̃ ponit᷑.qð etiã in alła i no

uiſſima ſyllaba ſonat. Nonũ ẽ. Tetragra⸗

maton.i.quattuoꝛ lr̃aꝝ.qð ꝓpꝛie apud he

bꝛeos in deo ponit. Joth. he. vau. he. id ẽ

duabꝰ ia.ꝗᷓ duplicata ineffabile illð ⁊ głio⸗
ſum dei nomẽ efficiüt.Or aũt ineffabil. nõ
qꝛ dici nõ põt.ſʒ qꝛ finiri ſenſu vel itellectu
humano nõ põt.⁊ ideo qꝛ nihil digne dici
de eo põt. ineffabile ẽ. Decimũ ẽ Sadai.i.
omnipotens.quia omnia põt.⁊ omnia ip⸗
ſius ſunt.

Sabath dꝛ febꝛuariꝰ.nõ ianuariꝰ ſiẽ ſcribi᷑
in NMapia. Sed foꝛte vitio ſcriptoꝛũ ſic er⸗
ratum eſt. Sic ⁊ hodie multi erãt legentes
ſabbato ꝓ ſabath Zach. j. vbi vera lr̃a eſt

Hec in die viceſimaquarta vndecimi men
ſis ſabath. vbi dicit glo. Sabath interpᷣta

tur virga. Illud idẽ ꝓbat᷑ ꝑ textũ qui diẽ

vndecimi menſis. Sabath em. id ẽ.febꝛua
rius vndecimus eſt apud hebꝛęos.ſiẽ oſtẽ
ſum eſt ſupꝛa vbi exponit᷑ adar.

BGabbati iter. dicuntur mille paſſus vltra
quos non licebat iudęis ire die ſabbati.

Riczuſ paimo. Ermille paſſus faciũt octo
adia.
Sabbatũ dꝛa ſabbe.qð ẽ ſeptẽ.ſᷣm hebꝛęoſ
YVela ſabba.quod lingua ſyroꝛũ ðꝛ ſeptẽ.

Et eſt ſeptima dies ſeptimanę. Et ipſa ſe⸗

ptimana ð qũq; ſabbatũ. AUn Luẽc.xviij.
Jeiuno bis in ſabbato.i.in ſeptimana. ſcilʒ

quarta ⁊ ſexta ferijs. Ael ſabbatum inter⸗

pꝛetat᷑ requies. Inñ ſabbatiʒo. ʒas.i.requi
eſcere.vł ſabbatũ obſeruare. Iñ h̊ ſabatiſ
mus.mi.i.requies.Et ſᷣm hoc ſabbatũ ðdꝛ

ꝓpꝛie ſeptimus dies ſeptimane.quia tunc

actoꝛ oĩm reqeuit ab oĩ opere ꝙ patrarat.
Beñ.ij.Et ꝑ ſynędochẽ ſabbatum ðꝛ ipſa
ſeptimana. Sabbatũ etiã inuenit᷑ ꝓ quoli
bet die ſeptimanę. cũ tali adiuncto pꝛima
ſabbati. ſecũda ſabbati. ⁊c.ſʒ ſeptimꝰdies

ꝑ excellẽtiã. AUñ ĩ euãgelio legit᷑ Ueſpeãt

abbati. ꝗ luceſcit ĩ pᷣma ſabbati.⁊ ẽ ſenſꝰp
ma ſabbati.i.pꝛima dies ſeptianę. vłpma

Ddies quę eſt ſabbatuʒ vel pꝛima dies a ſab
bato vel poſt ſabbatũ. Scom ergo hebꝛe⸗
os nominandi ſunt dieſ ſic. pꝛima dies ſab
bati ⁊c. Sed ſeptima dies ſimpliciter dici

tur ſabbatum.vel ſabbatum ſabbatoꝛuʒ ꝑ

excellentiam. Scoõm vero conſuetudinem
chꝛiſtianoꝛũ. ſic nominandi dies ſunt. Di⸗
es dominicus. vel dominica. vl pᷣma feria

—

r

ſimplicit᷑ ðꝛ ſabbatũ.vłſabbatũ ſabbatoꝝ

ſecũda feria. tertia feria. quarta feria.qui⸗
ta feria.ſexta feria. ſeptima feria. Dies do
minicꝰ dicxłꝰ ẽ.quia tali die dominus nr̃ re

ſurrexit.
Sabburra. rę.i.arena litoꝛis.vel lapis.vel
multitudo lapidũ. vel inutilis ſarcina na⸗
uis.quę ſolet eẽ de lapidibus ⁊ arena. Et

geminat᷑ ibi.b. ⁊.r. vn pᷣma ꝓducit᷑ poſiti⸗

one. ſed qñq; in metro ſubtrahit᷑ vnũ b. et
coꝛ. pᷣmã cauſa metri. VUñ Virgiliꝰin geoꝛ.
At tumbe inſtabiles fluctu iactãte ſabur⸗
ram Tollunt ⁊c.

GSabelliani.qͥdã heęretici vocati ſunt a ſabel
lio. i vnã pſona patris ⁊ filij ⁊ ſpũſſancti

aſſerunt. aſtrtuun..
Saber. bꝛa.bꝛũ.i.aſper vel nodoſus.
Sabulũ.li.eſt terra leuis.⁊ arenoſa.

Babeus. bea. beũ.i. arabs.
Saccus.ci.i.marſupiũ vel fiſcus. qͥ ncẽria
⁊ↄdunt᷑.⁊ ðꝛa ſagũ.gi.qꝛ eo ↄſuto efficitur
Ili ſagum. Iñ ſaccellus.li.⁊ ſacculꝰ.li.am
bo dimi.i.puus ſaccus.
Saccatum.ii.ẽ liquoꝛ aquę.feci vini admi

xtus ⁊ ſacco expꝛeſſus.⁊ ðꝛ a ſaccus.

Saccularij dicunt᷑ qui vetitas artes exercẽ
tes.ex ſacculo ꝑtim ſubducũt.⁊ ꝑtim ſub⸗

trahunt vel diſtrahunt. vt. ff. de extra oꝛ.
cri. in rub.

Sacer, cra. crũ. ðꝛ a ſancio.cis. vel a ſanctũ
cti.q̃ſi ſanctũ vel ſancitũ.Et nõ ꝙ ſacer po

nit᷑ ſępe ꝓ execrabili. de veteri ↄſuetudie

numãtinoꝝ.Numãaãtini enim quendã pau

peꝛem per totum annuʒ delicatis cibis pa
ſcebant.⁊ optimis veſtibꝰ induebant. In

fine aũt anni.eum lapidibus obꝛuebant.?⁊
de alto monte ſcipitabat.⁊ ſic quẽ pꝛo ha
bebant pꝛo ſacro ⁊ ſancto.poſtea havebãt

ꝓ execrabili.

Sacerdos.dotis.cõis ge.ðꝛ ſacra dãs. JIñ
hec ſacerdotiſſa.ſę.vxoꝛ ſacerdotis.Et h̊
hec ſacerdotalis.⁊ hͥ le.Et ðꝛa ſacer ⁊ do
das. q̃ſi ſacra dãs.qꝛ largꝰ debet eſſe. hi

apud gentiles flamines dicebant᷑. Initiũ

aũt ſacerdotij pꝛimus Aaron fuit.hhic em

in lege.ſacerdotale nomen pꝛius accepit qͥ

iubẽte dño.victimas obtulit. In nouo au
teʒ teſtamẽto ſacerdotalis oꝛdo pꝰ chꝛiſtũ

—

a Petro cepit.ipᷣi em pᷣmũ datus ẽ pontifi

◻

catus.in chꝛiſti ecccia. ·
Sacerdotulus li.dimi.i.filliꝰ ſacerdotl. In
hec ſacerdotula.lę.ſiłiter dimi. nata vel fi
lia ſacerdotis.⁊ coꝛ.tu. U
Sacernus.ni.i.ſacer animus vel excellenti
oꝛ ꝑs aię.⁊ videf cõponi a ſacer ⁊ animus
Sacra.ſancta.⁊ ſanctaſanctoꝛũ.ita diſtin⸗

7

in⸗

L guunt ab

ſidoꝛo.xv. etymo. vbi agit de

ſacris ędificijs. Sacra ſũt loca diuinis cul

tibus inſtituta.vtpote ea in quibus alta⸗

ria litantibus de moꝛe pontificibus conſe

crant᷑.Sancta iuxta veteres exterioꝛa tẽ⸗

pli ſunt. Sanctaſancioꝝ loc templi ſecre⸗
tioꝛ.ad quem nulli erat acceſſus niſi tm ſa
cerdoti.dicta auũt ſanctaſanctoꝛũ qꝛ interi

oꝛa oꝛacula ſanctioꝛa ſunt.vłqꝛ ſcõꝝ com⸗

paratiõe ſanctioꝛa ſunt.ſicut canticacanti
coꝛũ.qꝛ cantica vniuerſa pᷣcellũt. Sanctũ

Aut a ſanguine hoſtię nũcupat᷑. Nihil em
ſanctuʒ apud veteres dicebat᷑ niſi qð ſan⸗

guine eſſet hoſtię cõſecratũ aut conſperſũ

Waßp. vo diẽ ꝙ lacra dicunt᷑ ſacriſcia ſo⸗
lennia. Sancta religiones.cerimonię. arę

foci.delubꝛa.templa.

Sacramẽtũ.ti.n.g.ẽ inuiſibilis gratię viſi⸗
bilis foꝛma.ita vt eiꝰ ſiłitudinẽ gerat ⁊ cã

exiſtat. aũt ðꝛ ſacramẽtũ q̃ſi ſacrgrei ſi⸗

gnum. vel ſacrans mentẽ. vel ſacrũ ſecre⸗
tum. etymologia ẽ. Itẽ ſicut ait Papᷣ. Sa
cramentũ eſt pignꝰ ſponſionis.ſicut ẽ iuſ⸗

iurandũ ⁊ ðꝛa ſacer.qꝛ cuſtodiri debet ãſi
ſacroſanctũ.quia violare qð qͥs ꝓmittit ꝑ

fidie ẽ. Itẽ ſacramẽtũ eſt cũ celebꝛatiõe cũ
res geſta ſit.ita vt ſignare credatur.vt ba⸗

ptiſmus.criſma.coꝛpꝑꝰ.ſanguis.ꝗ̃ ſacramẽ
ta dicunt᷑ ideo.quia ſub tegumẽto coꝛꝑa⸗
lium rerũ.virtꝰ dei ſecretiꝰ ⁊ latent᷑ eoꝝ ſa
cramentoꝛum opat᷑ effectũ. Vñ a ſacrl vel
a ſecretis vᷣtutibꝰ ſacramẽta dicunt᷑.quę
⁊ gręce myſteria dicunt᷑.qꝛ ſecretã ⁊ recõ⸗
dita hñt diſpẽſationẽ. Iñ ſacramẽtarius.

ria. riũ.Et h̊ͥ ⁊ hęc ſacramẽtalis.⁊ h̊ le.Et
nõ ꝙ ſacramẽta nouę legis ſiue eccliaſtica
ſunt ſeptẽ ⁊ ↄtinẽt᷑ in ̊ vſu. Abluo.firmo
cibo. dolet. vngit᷑.oꝛdino.iũgo. L

Sacra annotatio ðꝛ reſcptũ qð imꝑatoꝛ ꝓ⸗
pꝛio mẽtis motu alicui indulget ↄſtituens
Evm pces illiꝰ aliqͥd fieri vel nõ fieri.
Sacrariũ.rij.n.g.ꝓpꝛie locꝰ templi in qͥ ſa
cra reponunt᷑.ſicut donariũ in quo collo⸗
cant᷑ oblata.a ſicut lectiſternia dicunt᷑ vbi
Hoiĩes ſedere vel iacere ↄnſueuerüt.
Sacrificiũ.cij.ðꝛ q̃ſi ſacrũ factũ qꝛ pᷣce my⸗
ſtica ↄſecrat᷑ ꝓnobis i memoꝛiã dnicę paſ
ſionis.j.q.j.c.multi.Sʒ generaliꝰ accepit
Iſidoꝛꝰ ſacrificiũ.cũ dicit.Sacriſiciũ ẽ vi
ctima ⁊ quęcũq; in ara cremant᷑ ſeu ponũt
AVñ dicit ꝓph̊a. Sacrificiũ deo ſpůs con⸗
tribulatus.
Sacrificulꝰ.la.lij.i.ſacriſiciũ faciẽs.⁊ dicit
a ſacriſico.cas. Añ acrobiꝰde ſaturna

—

libus. Pontifex lunę obbuabat aſpectum
inſaniq; regi. ſacrificulo nũciabat.

Sacrilegꝰ.ga.gũ.pe.coꝛ.q legit.i.furat᷑ ſa⸗
crũ de ſacro.vel nõ ſacrũ de ſacro. Iñ h̊ ſa
crilegiũ.gij.ſacrę rei furtũ.ſicẽ ſacrilegꝰ ſa⸗
crę rei fur. Inuenit᷑ etiã ſacrilegꝰ ꝓ ſcelera
to vel flagitioſo. Et ſacrilegiũ etia inuenit᷑
ꝓ ſcelere vel enoꝛmi facto.vel ꝓ ſacriſicio
demonibꝰ facto. Vñ diẽ CPapᷣ. Sacrilegꝰ
q ſacra legit.i.furat᷑.vel cultũ dei veri fu⸗
ratur.idolis tribuẽdo.Et ðꝛ ᷣm quoſdaʒ
ſacrilegiũ.quaſi ſacrilędiũ.qꝛ ſacrũ lędit.
ſʒz potiꝰ ẽ etymo.Et põt ſic deſcribi.
Sacrilegiũ ẽ ſacrę rei violatio vel eiuſdem
vſurpatio. Cõmittit᷑ aũt ſacrilegiuʒ qñq;
rõne ꝑſonę.vt cũ qͥs verberat clericuʒ vel
ꝑpſonã religioſam. Ratiõe loci.cũ eccłię vł
cimiterij emunitas violat᷑. Rõne rei cum
res ſacrata vłſacro vſui deputata vſurpa
tur. Circa aũt hoc vltimũ membꝛũ. ſic di⸗
ſtinguit᷑. Sacrilegium cõmittit᷑ auferẽdo

ſacrũ de ſacro.vel nõ ſacrũ de ſacro.vel ſa

crum de nõ farrro.
Sacriſta.ſtę.vł ſacriſtariꝰ.i.ſacroꝝ cuſtos

Sacrũ.cri.i.templũ vel loc diuinis cultibꝰ

inſtitutꝰ. Iñ ſacellũ.li.dimi.i.puũ tẽpluzʒ.
Vñ Virgili.Nimphe riſere ſacello.
Sadai.nomẽ dei.i.oĩpotẽs.q̃i potẽs oĩa.ſ.
a faciendo qð vult.qꝛ ſi ei accideret nõ eẽt
oĩpotẽs.Facit em̃ qͥcqͥd vult.Et inde om
nipotens ẽ.qꝛ eiꝰ ſunt oĩia.quę vbicũq; ſũt
Sol em totiꝰ mũdi habet imꝑpium.,.

Sagdoch. interpᷣtat᷑ iuſtus ſiue iuſtificans.

Sadaducei.qͥda heretici.iuſti interpᷣtantur
vendicabãt ſibi qð nõ ſunt.coꝛpoꝝ reſur⸗

rectionẽ negãt.⁊ aĩam cũ coꝛꝑe interire di

cunt.qͥn q; tm libꝛos Royſi recipiũt pꝛo⸗
phetaꝝ vaticinia reſpuũt. Vñ Actl.xxiij.
Sadducei dicũt nõ eſſe reſurrectionẽ moꝛ
tuoꝛũ.neq; angelũ.neꝙ ſpm̃. harilſei at
vtrũq; ↄfitent᷑.⁊ acuit penł. BDeda eti di⸗
cit. Sadduceęi dicunt᷑.qꝛ ſadducęũ quẽdã
mgrm legis ſequẽtes.neq; reſurrectioneʒ
credẽtes.neq; angelos.neq; ſpũs eſſe.lhi
tm qͥnq; libꝛos Soyſi recipiẽtes oꝛacula
pꝓphᷣarũ reſpuebant. NPhariſęi ecõtra qui
diuiſi interptant᷑.eo ꝙ a cęteris in äbuſdã
obſeruationibus ſe ſeꝑarent.⁊ reſurrectio
nem credebant coꝛpoꝛũ.⁊ angelos ⁊ ſpũs

elſſe fatebant᷑.⁊ nõ ſolũ qᷣnq; libꝛos Moy

ſi.ſʒ etiã oꝛacula ꝓharũ recipiebant.
Saphon. pꝓhonis.ẽ funis ĩ pꝛoꝛa nauis po⸗
ſitus. Vñ Ceciliꝰ.Aenero curſu veni pꝛo
bato pede vſq; ad ſaphonem.

OOGO

7 . —

terroꝛes magicos miracula ſagas. Iteʒ ſa

ga ðꝛ gẽma puriſſimi coloꝛis Inuenit᷑ hoc
ſagũ plalit hęc ſaga.goꝛũ.ꝓ veſte.et tunc
coꝛ.pᷣmã. Un qͥda. æ ęmina ſaga malis me

fallit.ſunt ſaga veſtis.

Gagana. nę.f.g.i.ingenioſa incantatrix.di
uinatrix.Sagana etiã fuit ꝓpꝛiuʒ nomen
cuiuſdã incantatricis. Sagana genꝰgumi
vel veſtis ðꝛ.⁊ coꝛ.ga. Vn gręciſmꝰ. Sa⸗
gana gumi. ſagana veſtis.ſagana vates.
Sagax. gacl.ge.oĩs.i.ingenioſus.vel inue
ſtigatoꝛ.vel diuinꝰ.vel velox.aſtutꝰ.ꝓui⸗
dus. pſcius futuroꝝ.Et cõpat᷑. Iñ ſagaci
ter aduer. Et hęc ſagacitaſ.tatl.Et ſagacu

lus.la.lũ.aliquãtulũ ſagax.⁊ coꝛ pᷣmã.

Sagena.nę.ẽ gen retis piſcatoꝛij.⁊ ðꝛ a ſa
guʒ. gi. ꝓpt᷑ ſui raritatẽ. Iñ ſaginariꝰ.rij.
i.retiarius.Et ſaginariꝰ.ria.riũ.ad ſage⸗
nã ꝑtinẽs.⁊ ꝓdu pe.ſagena. Uñ ĩi Auro⸗
ra.Agri theſaurꝰ inuẽtaq; gẽma ſagena.
Sagina.nę.f.g.i.pinguedo.qð ⁊ h ſagimẽ
2. Iñ ſaginatꝰ.ta.tũ.i.pinguis vel ad ſa-
gina ꝑtinẽs.incraſſatꝰ.obeſus.Et ꝓð.gi.
AVñ Juuenalł.Iſta dies ꝓſpeꝛa ſtomachũ

. „

2

neris ſuſpirat ad vſum.

laxare ſaginis. Itẽ aliꝰ AUẽtre ſaginato ve

BGaginula.lę.dimi.i.pua ſagina.
Sagitta. tę.f.g. ðꝛ a ſagio.gis.eo ꝙ ſagaci.
id e. ingenioſo. vel veloci iactu mittit᷑ pen
nis fert᷑ q̃i auis vt moꝛs celerit᷑ ꝑcurrat ad
hoiem. Et hinc ruſtici ſagittã vocãt noui/
ſi nã ꝑtẽ ſurculi in ſarmẽto.vel qð longiꝰ

a matre ex qᷓ ꝓſiliit receſſit.vłqꝛ acuminis
tenuitate teli ſpeciẽ pᷣferat.ſũmitates viti⸗
um ⁊ fruticum flagella dicunt᷑ eo ꝙ flatu
agitent᷑. Jñ ſagittula.lę. ⁊ hęc ſagittella.

le. dimi. Et ſagittariꝰ. rij.⁊ hęc ſagittarin.
rię. Et ſagittariꝰ.ria.riũ.Et coꝛ.pmam ſa maxima vis int᷑ oia venenata. Cetera vo
ſingulos feriunt.hęc płimos ꝑiter intimit
⁊ ſi arboꝛi irrepſerit.vel in puteũ cecide
rit poma ⁊ aquã veneno inficit.⁊ omes co
mekdẽtes ⁊ bibẽtes intficit.Et ẽ vnũ de q̃t
tuoꝛ aialibꝰ illis.ꝗᷓ ſingula ex ſingulis pur

gitta q;uiſ ſagio eã ꝓ.⁊ ſcribit᷑ ꝑ duplext.

Gagittifer. ra.rũ.qͥ fert ſagittas.
Sagma.mę.ſ.g.quę coꝛrupte vulgo ðꝛ ſau
ma vel ſalma.i.ſella vel pondꝰ vel ſarcina
ga ſuꝑ ſella ponit᷑.Et ðꝛ a ſtractu ſagoꝛum
i.ſellarũ.vel qꝛ ſellę ſago ſolẽt ſterni. IJñ
ſagmariꝰ.i.caballus. Et hec ſagmaria.i.

equa vel mula. vel vt generalit᷑ dicat᷑ qdli
bet iumẽtũ põt dici ſagmariꝰ yłſagmaria

ꝓ diuerſitate ſexuum.
Sagmula.lę.dimi.i. ꝑua ſagna.
Sagũ.gi.n.g.ẽ qdᷣdã genꝰ pani vel veſtis
tenuis ⁊ abꝛaſa.⁊ dicit᷑ a ſagio.gis.⁊ coꝛ.pᷣ

Gaphoꝛiũ.rij.i. atriũ tempili.
Sega. gę.i.ingenioſa incantatrix.dinatrix
7 dꝛ a ſagio. gis. AUñ Oꝛati in epi. Sõnia

mam. quis ſagio eã pducat. Añ Juuena

lis. An ſaga vendenti nubat caupone reli
cto. Iñ h̊ ſagulũ.li.idẽ In hiſtoꝛijs at ſuꝑ

Exo.ſic dr. Scom opimentũ erat ſaga c⸗

licina.ꝗᷓ ⁊ vela caplaria vł capillaria qñq;
vocant᷑ ꝗᷓ facta erãt de pilis capꝛaꝝ.qͥs ca
pillos qñq; dicimꝰ.ad dr̃am lanę ouiũ.de

Abe cilitia fiunt. vñ ⁊ illa ſaga cilicina dcʒ
ſunt que ꝓ aſperitate ſaga dicebant᷑. Vñ

quoſdã pannos aſperos ſagias dicimus
vel foꝛte ex quadratura ſaga dicta. AUnde
2 militare palliũ a gallis inuentũ qꝛ qdruʒ
erat.ſagũ dictũ ẽ.qð tñ quia ex aſpero ſie⸗
bat panno contra aeris intẽperiem potuit
etiã dici ſagũ. Mapᷣ. vo dicit. Sagu veſti⸗
mentũ cilicinũ.ſagũ.ſaccũ. diplois palliũ
virgatũ. Nõt etiã dici ſagũ veſtis moꝛtuo

rum vt ciliciũ. Añ quida. Moꝛtis cerne

ſagũ.tu vita mobil e ſau.
al. ſalis. m. g. qd antiqͥ dicebant. hoc ſal.
ſalis. neu. ge. AUñ.lccipe ſalem ſapię. Et
Marci .ix. Bonũ ẽ ſal.Et ðꝛ a lalio ſalis
eo ꝙ ſaliat in igne. Fugit em ignẽ cum ſit
aqueꝰ ⁊ naturã aquę ſequat᷑.qꝛ ignis ⁊ aq̃ᷓ

int ſe inimica ſũt. Ułſal ðꝛ a ſalo ⁊ ſole.qꝛ

de aqua maris fit.⁊ ſole ſiccat᷑. Añ diẽ Iſi
doꝛus xvj.etymo. Sal aqs maris ſponte
gignit᷑. ſpuma in extremis litoꝛibꝰ vel ſco⸗

pulis der elicta ⁊ ſole decocta.ſunt ⁊ locus

⁊ flumina ⁊ putei ex qͥbꝰ haurit᷑.de hinc i
ſalinas ingeſta ſiccat᷑. Itẽ in gręciſmo ðꝛ.
Sal neu.ge.condimentuʒ notat oꝛis. Hic
ſal ſi dicas.id qð ſapia ſigt.Cuiꝰpłale repᷣ
benſio ðꝛ eẽ. Verbaq; cum ſalibꝰ aſperioꝛ
dedit. M

BGalamãdra. vel ſalamãdria qdᷣdã aial tmi
ingne viuẽs.qꝛ ſola int᷑ aĩalia incendia ſuſti
nere valeat. qſi ſola amãs pyr.i.ignẽ. Siqͥ
Ddem in medijs flãmis exiſtit.⁊ nõ ſolũ non

vꝛit᷑.ſ etiã incendiũ extinguit. Et iſtiꝰ eſt

viuũt elemẽtis. Vñ.Talpe terra cibꝰ.cha

meleon in aere viuit. Allec vnda fouet.flã

me paſcunt ſalamandrnꝰz.
Salamina.minę.⁊ hęc ſalamẽ.inis.ciuitas
qdã. Iñ ſalaminꝰna.nũ.Et h̊ ⁊ hec ſalami

nenſis. 1B ſe. Et ſalaminat. ta. tũ. Et ꝓð.

mi. Vñ in Auroꝛa Ad cypꝛũ tendũt poſt
intrantes ſalamimnã.

Salaria.rię.vnda vel ęſtuatio marl quęad

mare redit.ſiẽ venalia ðꝛ ꝗᷓ ad litꝰ venit.

Salariũ.rij.n.g.i.ſtipendiũ.reddit.⁊ ꝓpe
cõis. diariũ quotidianũ.cibariũ victꝰ Iñn
legit᷑.ꝙ olim poetę viuebant de cõmuni ſa

lario.i.ſtipendio.

—

Salathiel.interpᷣtat᷑ petitio mea de⸗.

Salax.cis.oĩs ge.i.luxurioſꝰ.⁊ ðꝛa ſal.qi
luxuria ſalſa ẽ amara. Vñ Ouidiꝰ. Cau
daq; ſalacẽ. Vel ðꝛ a ſalio qꝛ frequent᷑ ſ⸗

lit.ſicut facit pꝛiapus exluxuria.

Salebꝛa. bꝛę.f.g.i.fractura ⁊ aſperitas via
rum. ⁊ ðꝛ a ſal.qꝛ ſal aſper ⁊ amarꝰ eſt.
ſalebꝛa locus lutoſus.vł molle lutũ in via
⁊ tũc ðꝛ a ſalio.eo ꝙ facile ſaliat. Iñ Oꝛa⸗

tius. Qui ſequit᷑ ſalebꝛas. Iñ ſalebꝛoſus.
ſa. ſum.i.aſper.durꝰ.amarꝰ.vel lutoſus.

olim dicebat᷑ hieruſalem. ſalẽ̊.

Salẽtinũ.qͥdã mons vel oppidũ italię. Iñn

ſalentinꝰ.na.nũ.patriũ.⁊ ꝓdu.ii.

Sgales.płalis nũeri de ſal.qð ĩ ſingulari ac
cipit᷑ ꝓ cõdimẽto vel ſapientia.ſʒ in płlali
hi ſales ꝓ vbis amaris. AUñ Auianꝰ. Ner
baq; cũ ſalibꝰaſpioꝛa dedit. Item ſales di 2
ctus. Et ſaliceꝰ.cea.ceũ.Et ſalicimꝰ.na. nu
Et hoc ſalicetũ.ti.locꝰ vbi ſalices creſcüüt.
BGalmentũ.ti.vel hoc ſalſamentum.ti.in eo
dem ſenſu a ſalio. lis. vel a ſale. vela ſallſo
Ael ſalmentũ ꝓpꝛie ðꝛ piſcis confectio et

cunt᷑ verba iocoſa ⁊ facete iuẽta vel dicta.
Iñ h̊ ⁊ hęc ſalaris.⁊ h re.ſicut dicimꝰ ſala
res ludos.vbi vba iocoſe vel amare inter⸗

miſcent᷑.⁊ dicunt᷑ ſales a ſalio. Itẽ a ſalio.
lis.h̊ ſaliꝰ.ſalij.⁊ plalit᷑.hi ſalij ſalioꝛuʒ.hi
ſales ſaliũ.Et dicunt᷑ ſalij vł ſales ſacerdo
tes martis.qꝛ ſaltando ei ſacrificabãt. Iñ
Lucanꝰ.Et ſaliꝰ lęto poꝛtãs ancilia collo.

Itẽ idẽ.HNeõ ſoliti luſere ſales. Hi tñ ſales
pñt dici ioculatoꝛes.

uo. gamos.⁊ coꝛ.ga. HMU
Salinatoꝛ.toꝛis.qͥ facit ſal im ab.
Salina.nę.ðꝛ locꝰ vbi ſal efficit᷑ vel inuenit᷑

vel vbi vendit᷑. Iñ ſalinariꝰ.ria.riũ.ad ſa

linã ꝑtinẽs.Et hᷣ ſalinariꝰ.rij.qui facit vel
Salinũ.ni.n.g.i.vas vbi reponitur ſal.Et

ponit᷑ ꝓ tota ſuppellectili.qꝛ ſal ẽ ↄdimen

tum oĩm ciboꝛũ. Vñ Perſi in illa ſatyra.
Nẽpe aſſidue.⁊c.Eſt tibi far modicũ pux
⁊ ſine labe ſalinu.
Saliſatoꝛ.toꝛis.ðꝛa ſalio.lis. Et dicunt᷑ ſa
liſatoꝛes diuini qdã.qͥ dũ eis mẽbꝛoꝝ quę
cunq; ptes ſalierint.aliqͥd ſibi inde ꝓſpeꝝ
vel triſte ſigniſicari ſᷣdicůt.

Saliua. uę.ẽ humidũ in oꝛe.ſ.ſputũ.⁊ ðꝛ a

ſal. eo ꝙ ſalſa ſit.⁊ ſalis habet ſapoꝛẽ vł a
ſalio.lis.eo ꝙ ſaliat de oꝛe. vela ſaluo ſal⸗

uas. eo ꝙ ſaluat nos. Inde ſaliunoſus: ſa.
ſũ.Et nõ ꝙ ieiuni hois ſaliuã ſi ſerpẽs gu⸗

ſtauerit moꝛi7.

Saliũca.ceę.qdã herba ſpinoſa.⁊ ð a ſalio.
lis.qꝛ eã calcantes facit ſalire. vñ ⁊ vul/g.
calcacrepa ð. qꝛ calcantes facit crepDꝛrre.
Vñ Tirgiliꝰ. Nuniceis qᷓ;tũ cedit ſaliun⸗éũ
ca roſetis. Eſaię aũt.lv.ſuꝑ illud. ro ſa⸗
liunca aſcẽdit abies.glo.dic̃. Saliũca acu
leis ⁊ cõpunctionibꝰ plena.abies alta pꝛꝛo
cera fabꝛicãdis domibꝰ apta. MPꝛo ſaliũca

ergo aſcendit abies.i.ꝓ vitijs vtutes.pꝛo
vitioſis ⁊ ſpinoſis virtutibꝰ exaltati.

Saliuncula.lę.herba medicinalis hñs ſpi⸗
cas miri odoꝛis.creſcit in montibꝰ. Sʒ ſa⸗

liuncula herba ſalſa. ᷣm M0ρa5ßß.

. Hyalius.ſalij.vide.S.in ſales.
Salem acuit᷑ in fine. Et interpᷣtat᷑ pax. Et

☛☚

Salix. cis.f. g. arboꝛqdazʒ. ⁊ ꝛ a ſalio.eo
cito ſaliat. i.excreſcat. Arboꝛ lenta. vitib
habilis vinciendis.cuiꝰ ſemẽ huiꝰ dicunt

eſſe naturę vt ſi qs illð in poculo hauſerit

liberis careat.⁊ feminas ifęcũdas efficit.
2 In ſalicib?ime
dio eiꝰſuſpendimꝰoꝛgana nr̃a. Iñ ſaliginꝰ

Et coꝛ.pe.gti. An ꝓpha.

gina. ginũ. ad ſalicẽ ꝑtinẽs.vel de ſalice fa

mnc :a ſalmo onis piſce e ſic aſale g·

inde fit ſalſamẽtũ. vel qꝛ habeat ſapoꝛẽ ſa⸗
lis. Sed ſalſamẽtũ oĩs res ſalſa.vt piſcis?
himõi. Et inde h̊ ſalſum.ii.
GBGyoealmo. onis. quidã piſcis.
BSalgamũ.mi.i.culcitra.⁊ ðꝛa ſalio.vel ſal

—

Salomon.interpᷣtat᷑ pacific qꝛ in regno eiꝰ

fuit pax. Idẽ dictc ⁊ Iditha.qꝛ fuit dlilie
ctus ⁊ amabilis dño.Idẽ ⁊ celeth qð gre⸗
e ðꝛ eccłiaſtes.latine cõcionatoꝛ eo d ald

ppłm loqueret᷑.

Galona. ne. vel he ſalonę. narũ. inſula. ⁊ f⸗
dam ciuitas dalmatię iuxta mare. Iñ ſalo

ninꝰ.na.nũ.Et ſaloninꝰ dict' ẽ filiꝰ pollio⸗

nis qͥ natꝰ ẽ in eo anno qͥ pater ſuꝰ deuicit
illã ciuitatẽ. Et ꝓdu.pe.ſalona.

ſis locis.⁊ ðꝛ a ſalim. qð eſt locꝰ.⁊ pige:.qð

depꝛeſſũ.Heęc eadẽ ðꝛ ⁊ cęcula.qꝛ parua

E 2

eſt ⁊ oculos nõ habe.
Galſicia.cię.qdᷣdã genꝰ cibi.⁊ vt dicunt lu⸗

canica. ⁊ ðꝛ a ſalſus.eo ꝙ ſalſa ſi.

rus.⁊ ſalſus humoꝛ äl

Salpiga. ge qd ſerpes habitati depꝛeſl⸗

GBalſugo.ginis.f.g.i.liqͥr ſalis.vel res ã ſal DWMUD—
ſum fac̃. ⁊ ðꝛ a ſalſus. Itẽ ſalſugo ðꝛ ama⸗

ſa. ſum. Et ſalſugineꝰ.nea. nef.
BGalſus.ſa.ſũ.ꝑticipiũ a ſallo.lis. Nõt etiã
eſſe nomẽ. ⁊ tuc deriuat᷑ a ſale.Et ðꝛ ſalſus
Alſi ſale aſperſus ⁊ condii.
GSaltia.tię.ðꝛ a ſalſus.qꝛ ſalſlſa.
Saltria.trię.f.g.i.ioculatrix mulier. Unde

Juuenał.HNouer̃t mauri atq; indi quęſal-⸗
tria panẽ. Vel ẽ ibi pſalteria.a pſallo.lis.
Saltrix.tricl.młier ſaliẽs.vel ſaltũ faciens

⁊ ðꝛ a ſalio.lis. In ſaltricła.lę.dimi.i.pua

Saltus.tus.tui.actus vel paſſio (ſaltrix.
ſaliẽdi.⁊ ðꝛ a ſalio.lis. Itẽ ſaltꝰ ðꝛ locꝰ ſil⸗
ueſtris ⁊ vaſtus vbi arboꝛes exiliũt in al⸗
tum pluſq; in alijs locis. Vel ſaltus ðꝛ ſil⸗
ua rara vbi beſtię int᷑ arboꝛes facile pñt ſa

lire. Vñ extremitas ſiluarũ ðꝛ ſaltꝰ.qꝛ ar⸗
boꝛes ibi iam rareſcũt. Iñ ſaltuoſus.ſa.ſũ
ſaliendi ðꝛ actꝰ.
Saluber. ↄ.t.vel ſalubꝛis.⁊ h̊ bꝛe.ſᷣm anti⸗
quos.Scdm ãt modernos.h̊ ſaluber.hęc
ſalubꝛis.⁊ h̊ bꝛe.i.ſamꝰ.vtił.ſalutẽ ↄferẽs.
Ijiñ hec ſalubꝛitas.tatis.Et eſt ſalꝰ integri

tas coꝛꝑis.Salubꝛitas.ſaluti ↄueniẽs cã

ꝑ quã ſanitas vel ſeruat᷑ vel reſtaurat᷑. Et
ꝓdu.lu.Et ᷣm Papᷣ. Saluber ad locũ re
fert᷑ vel cibũ.ſalutaris ad ↄciliiũ.

Galuia. uię.ẽ herba ꝗqᷓdã ſalubꝛis.⁊ ðꝛ a ſa⸗

lus.quaſi ſalutis via.
Sala en gi marer ðꝛ a ſal. qꝛ ſalſum ẽ et
gamarũ. Vñ hieronymꝰ ad atlliad: va
Et herẽtis in ſalo nauiculę funẽ magis pſ⸗
cide ꝙß ſole.
Salus.lutis.f.g.ðꝛ a ſal.qꝛ ſicut ſal ẽ condi
mentũ oĩm ciboꝛũ.ſic ſalus ẽ ↄdimentum
oim mẽbꝛoꝛũ. Et eſt ſalus itegritas coꝛpo
ris. Salubꝛitas ſalutis ↄueniẽs cã.ꝑ quã
ſanitas ſeruat᷑ vel reſtaurat᷑.Et coꝛ.pᷣmaʒ
ſabꝰ. Uñ Pꝛoſp.Cur dubiũ expectat cras
Salutatio.onis.f.g.ðꝛ q̃ſi ſa(hodierna ſalꝰ
lut optatio. Illũ em̃ ſalutamꝰ cuiꝰ ſaluteʒ

deſideramus.Et eſt ſalutatio pᷣma ꝑs epi
ſtoleę. Et ᷣm h̊ ſalutatio ẽ limẽ epłe debita

oꝛdinatione tã noia qᷓ; merita ꝑſonarũ cõ⸗
nectens. ⁊ affectione declarans.Et nõ ꝙ il
lud qð eſt ꝓpꝛiũ narrationũ ſalutatiõe nõ
debet claudi. Unde vitioſa ẽ illa ſalutatio
Johãni patri reuerendo.p.eiꝰ filiꝰ hũilis
Bononię leges audiẽs vel decreta cũ ſub
iectione ſalutẽ.Nã eadem rõne poſſet dici
Hononię comedẽs vel ſcribens codicẽ vł
digeſtu. Sufficit dicere Bononie ſcho⸗
laris. Si aũt dicat Bononię dedit ſchola
ſticis diſciplinis.vel ſtudio lr̃arũ dicimus

ii.ſaltibꝰ plenꝰ. AUñ qͥdã.Eſſe nemus ſaltꝰ

ꝙ ſtudiũ ẽ attributũ ꝑſonę. Anð cõmode

pst dici. At ſi attributũ ſolius negocij eẽt.
nõ eẽt dicendũ.vt Bononię legẽs las.vł

leges audiẽs.vel decreta.

lutandum excipiebanr.
Salutifer.ra.rũ.qͥ ſalutes fer.
Salutiger.ra.rũ.⁊ ſalutigerulłꝰla.lũ.qͥ fert
vel gerit ſalutẽ verbis vel ope.

Samaria.rię.ẽ ꝗ̃daz regalis ciuitas. Iñ ſa⸗

marita vel ſamaritanus.na.nuʒ.i.cuſtos.
lhi nõ cõicant iudęis.imo vitãt eos ĩ cibis
⁊ in vaſis eoꝛũ.Et vt dicit Mapᷣ.ſamarita
ni vel ſamaritę interpꝛetant᷑ cuſtodes.eo
ꝙ a babylonijs illic in cuſtodiã locati ſunt
ſuqcon. Bded hͥ nõ ꝙ ſamaritani erãt illi qᷣ
miſſi fuerãt ad inhabitandũ t᷑rã illã deceʒ
tribubus captiuatis.⁊ dicti ſunt ſamarita
ni ꝓpt᷑ locũ.⁊ iſti recipiebant qͥn q; libꝛos
moyſi ⁊ nõ ꝓphas.⁊ vocabãt᷑ a iudęis du

arũ tribuũ iacobitę.qꝛ videlicʒ ſupplanta
uerant iudęos decẽ tribuũ de terra ſua. et

iõ hos ſamaritanos abomĩabãt᷑ iudei. Et
ab illa ciuitate oĩs regio circa illã dicta ẽ ſa

Sabuca.cę.vłhᷣ ſambucꝰ.ci.pe.ꝓ.(maria.

dðꝛ ꝗdã ꝑua arboꝛ ⁊ mollis. Iñ ſambuceꝰ.
cea.ceũ.⁊ ſambucinꝰ.na.nuʒ.de ſambuca
exñs.Et h̊ ſambucetũ.ti.locꝰ vbi ille arbo
res creſcunt. Item hęc ſambuca.cę.qðdã
gen?ſimphonię.muſicũ.qð fit deilla arbo
re. Vñ Perſiꝰ.Sambucã citius caloni ap
taueris alto. Iñ ſambucinariꝰ.rij.q canit
cuʒ ſambuca.Et hęc ſambuſtria.ſtrię.mu
lier ꝗᷓ canit cũ tali inſtrumẽto.Et h̊ ſambu
culus.li.ſaltatoꝛ ad vocẽ ſambucę.
Samia dicunt᷑ vaſa fictilia.a ſamos inſula
vbi figuloꝝ ars pᷣmo iuẽta ẽ.Pap.vo diẽ
Samia tra a ſamio dicta.glutinoſa ⁊ can⸗
dida medicamẽtis ⁊ vaſculis nccria. Uñ
Eſa.xlv. ðꝛ.Teſta de ſamijs terre.

Samna.nę.ẽ frũcatio naris vel os diſtoꝛtũ

cũ vultu. Iñ ſamnoꝛes dicunt᷑ qͥ rectũ vul
tum nõ hſñit. Et qꝛ cũ ridemꝰ ⁊ os ſolemus
diſtoꝛquere ⁊ naſũ frũcare.ideo ſamna ðꝛ
deriſio. Añ Perſp. Occipiti zeto poſtice
occurrite ſamnę.
Sãnis.ciuitas ẽ in apulin.
Samnũ.ẽ beneuentũ.ſᷣm Pap.

Sãnula. lę. dimi.i.pua ſamna.

Samothꝛacia.cię.ꝗqdã inſula.cuiꝰincolęcõ
mixti ſũt ex thꝛac ⁊ ſamnis.⁊ ðꝛ a ſamnos
quadã inſula. ⁊ thꝛacia alia inſula. Inð h
⁊ hec ſamothꝛax.thꝛacl.⁊ ̊ ⁊ B ſamathꝛa
céſis.⁊ G̊ ſe.Et ſamothꝛace.cea.ceũ.⁊ ab
illo loco dict' ẽ ſamothꝛates. aureꝰ anuł

Salutatoꝛiũ.rij.loc' in qadueniẽtes ad ſa⸗

e e

väystt nò.iij. diſ. in ſũ.E

ſed capulo ferreo.qꝛ ibi pᷣmũ factꝰ eſt.

Samuel.indecli.ꝓpꝛiũ nomẽ viri.vel etiiẽ

põt declinari ̊ Samuel.elis. Vñ ĩ Auro⸗
a. Cũ Samuele loquẽs ſcã futura dabat
anctimonia.nię.i.ſanctitas.⁊ ðꝛ a ſancio

cis. Uñ heb.xij. Racẽ ſeqͥᷣmini cũ oibꝰ et
ſanctimoniaʒ. Jñ ſanctimonialis. femina

ſanctitati ðdita. Ael cõponit᷑ a ſanct' cta.

ctũ.⁊ monialis.qð ẽ monacha. Iñ ſcimo⸗.⸗

nialis q̃ſi ſcã ⁊ ↄſecrata monialis. Iñ hic

Theęc ſcimonialis.⁊ G̊ le.i.ſcm̃ vład ſcimo

niã. vł ad ſcimoniales ꝑtinẽs.

Sanctio ðꝛ ppꝛieilla ↄſtitutio vel lex ↄtra

quã ſi factũ fuerit.pena irrogat᷑ ⁊ iponit᷑
t capit᷑ qñq; late.vt ĩ
Pheę. cle. no. Jo. an. in v. ſanctio.
. BGanctlo impatoꝛis. eſt cuipęna ſanguinis
Sancrio qñq; ðꝛ ꝗlibet impialis cõſtitutio
yel inſtitutio.qñq; ðꝛ totiꝰ iuris collectio.

Et ſumit᷑ etiã ſtricte ꝓ ↄſtitutione penali.

yt no.iij.diſ. in ſũ.
Sanctiões.leges.purificatiões.ſᷣm Napõ̃.
Sanctuariũ.rij.res ſcã.vel locꝰ.vel cubicu
lum vbi ſanctę res gerunt᷑.vel vbi res ſan

☛

ctę reponunt᷑ vel cͤdun,–·.k.s

Sanctitas.tatl.i.caſtitas.religio itegritas

Sanctũ ðꝛ qð defenſũ ⁊ munitum ẽ ab iniu
ria hoĩm. vt.ff. de re.diui.l.ſacrũ.

Sanctcta.ctũ.i.mũdꝰ.firmꝰ.ſine tra.qꝛ ſci
nihil hñt terrenę fed.⁊ ðꝛ a ſancio.ciſ.id ẽ

ↄſecro vel firmũ facio. Vñ ⁊ leges ſceę ſũt
Tmoꝛes ſancti dicũt᷑.ſᷣm hHugl.
Sanctaſcõꝝ.õ.exponit᷑.vbi Sacra.
Sandaliũ.lij.qͥdã pãnꝰ qͥ eqͥ nobiliũ ſolent

operiri.vt papę ⁊ cardialiũ.⁊ ðꝛa ſandix.

dicis. Sãdalia etiã dicunt᷑ ſubtalares qui

bus papa aut epi ſolẽt miſſas celebꝛare q ⸗

les btũs Bartholomę deferebat. Sanda

lium etiã ðꝛ pannꝰ qͥ operiebant᷑ vulnera

vel coꝛꝑa moꝛtuoꝝ vᷣm ugl.Itẽ ſuꝑ illũ

textũ M atth. vj. Sʒ calciatos ſandaljs.

⁊c.dicit Beda. At pes nec tectꝰ ſit.nec nu
dus ad terra. Et in hiſtoꝛijs ðꝛ. Juſſit eos
vti ſoleis.i.ſandalijs ⁊ peronibꝰ.

Sandapila.lę.i.ſcurra.⁊ ðꝛa ſamna.qð eſt
deriſio. Itẽhec ſandapila.feretrũi q̊ moꝛn⸗

tui poꝛtant᷑.⁊ maxime plebei gladiatoꝛes
Et tũc deriuat᷑ a ſandaliũ.qð ẽ panꝰ q̃ ope
riebant᷑ vulnera vel coꝛpa moꝛtuoꝝ. Vnñ
Juuenalis.Inter carnifices ⁊ fabꝛos ſan⸗
dapilarũ.⁊ coꝛ.pi. JMV
Sandix.dicis.f.g.genꝰ rubꝛę herbę.ð qua

fiit ꝗdã tinctura. In ſondic. ca. cu. Et ſan⸗

A

dicius.cia.ciũ.tali coloꝛe inſertus.Et ſan
dicinꝰ.na.nũ.in eodẽ ſenſu.Et hęc ſanda
rica.ricę.genus coloꝛis.coloꝛe cinabanio
odoꝛe ſulphureo.Et ꝓ.pe.gti ſandix.cis.
anguinariꝰ.ria.riũ.i.ſicarꝰ homicida ꝑ⸗
cuſſoꝛ.vel ſanguine abundans.vel fluxuʒ
ſanguinis patiẽs. gaſangnig Innenit
etiã h̊ ⁊ hec ſanguinaris.⁊ B̊ re. Vñ Ececl.
xlij. Latꝰ ſanguinare. Itẽ inuenit᷑ h̊ ſägui

nariꝰ.rij.ꝓ q̃dã arboꝛe. Et hęc ſanguina⸗

ria.ꝗdã herba ſic dicta qꝛ miſſa in naribus
ſanguinẽ moueat.

Sanguinꝰ.ni.qdã pua arboꝛ.⁊ ðꝛa ſãguis

qꝛ fructꝰ ⁊ coꝛtex erꝰſit ſãguinei colorl. Inñ
h ſanguinetũ.ti.locꝰ vbi abundant ſangui
ni. ? coꝛ.gui.

BSanguis.inis.m.g.latine vocatus eo ꝙ ſit

ſuauis. Vñ hoĩes qͥbꝰ dñat᷑ ſanguis dul⸗
ces ⁊ blandi ſunt.vel ðꝛ a ſalio.lis.eo ꝙ ſa
liat. Et vt dicit Pꝛiſtianꝰ.caret pluralita⸗
te. Inuenit᷑ tñ in diuina pagina.Qui non

ex ſanguinibꝰ. Et alibi. Viri ſanguinuʒ ⁊

doloſi ⁊c̃. Itẽ libera me de ſanguinibus.

Aldq;ᷓ põt dici.ꝙ ꝓ peccatis põt inueniri ĩ
pli. VUlłdic ꝙ qᷓ;uis alicubi inueniat᷑ in pri
noõ idcircoẽ in vſu. Et Mꝛiſtianꝰ diẽ de

ficit in płi ſolo vſu.ſʒ illud ðꝛ eẽ in vſu qðʒ

cõiter ẽ apud oẽs.Tñ ſcias ꝙ cõplexiua ꝗ̃
magis vim vnitiuã hñt ꝓpꝛie debẽt in ſin⸗

gulari nũero declinari.vt puluis.ſanguis

lutũ. ec em vehemẽtẽ hñt aggregatiõeʒ

Itẽ a ſanguis ðꝛ ſanguinoſus.ſa.ſũ.i.ſan⸗
guine plenꝰ ⁊ abundans.Et ſanguineus.

nea. neũ. Et eſt ſanguis calich ⁊ humidus
7 2ↄuenit cũ aere ⁊ vere.Et cõponit᷑ hic et

hecexanguis.⁊ h̊ gue.i.ſine ſanguie. Iteʒ
ſanguis pla ſigt. Uñ. Sanguis ꝓgenies.
ſanguis quoq; ðꝛ humoꝛ. Sit tibi peccatũ
ſanguis.ſanguis quoq; vita.

Sanguiſuga. ge.ẽ vermis aquatilis.ſ.hiru

do. Ceno alit᷑.potantib' inſidiat᷑.cũq; illa
bit᷑ faucibꝰ vł vbi vſpiã adheęſerit.ſangui

nẽ haurit.⁊ cũ nimio cruoꝛe maduerit euo
mit qð hauſit.vt recẽtioꝛ denuo ſugat.Et
yt dicũt quidã.licet cõponat᷑ a ſanguis et

ſugo.qð pᷣmã ꝓdu.tñ ſanguiſuga pe.coꝛ.

Alij dicũt ꝙ ſanguiſuga.pe.pꝓð.qð cõpo⸗
nit᷑ a ſugo. gis.cuiꝰbpᷣma ꝓducit᷑ Mecinue

nit᷑ ĩ aliq̃ bono autoꝛe ꝙ ſit pe.bꝛeuis. Añ̃
ꝓuer.xxx.Sanguiſugę duę ſunt filię dicẽ
tes affer affer. Penultima ſine ſu.debet ꝓ
duci. ⁊ debet ſcribi ꝑ vnũ s. Deq̃ diẽ Oꝛa
tius in poetria.Non miſſura cutẽ niſi ple⸗

na cruoꝛis hiruldo.

1
3J

f hfhfh 3 252
.

BSßm nomẽ ei eſt.

Sanies.niei.f.g.i.putredo.⁊ ðꝛ a ſanguis
Añ Iſið.iiij.ety.vbi agit de moꝛbis in ſu
perſicie ſic ait. Sanies dicta qꝛ ex ſanguie
naſcit᷑. Excitato em caloꝛe vulnerl.ſaguis
in ſaniẽ vertit᷑. Hã ſanies nõ ſit in qᷣcunq;
loco niſi vbi ſanguis aduenerit.qꝛ ome qð
putreſcit. niſi calidũ ⁊ humidũ fuerit qð ẽ
ſanguis.putrefieri ñ põt. Et differt ſanies
ꝗ tabe.qꝛ fluere ſanie viuoꝝ cẽ.tabe moꝛtu
oꝛum. Item ſanies ẽ ꝗᷣ fluit.tabes quę ſtat
quaſi ſtabes. OèèZGM
Ganir interpᷣtat᷑ lucerna.⁊ ſiẽt noct᷑ nã auẽ
BGanſon.interpᷣtat᷑ ſol eoꝝ. vel ſolis foꝛtitu
do. Fuit em vtute clarꝰ.⁊ liberauit iſrl de
Gantonicꝰ.ci.m.g.coloꝛ fuſcꝰ ⁊ viliſſimus
qͥ inficiebant ſe.qͥ nolebãt agnoſci.
Banus.na.nũ.ðꝛ a ſanguis. Sanꝰ vo ſine
palloꝛe ẽ.⁊ ſanguis ſanitat ↄſeruatiu'eſt.
Iñ heęc ſanitas.tatis.i.integritas coꝛꝑis.
2⁊ tpantia naturę ex calido ⁊ humido qð ẽ
ſanguis. vñ ⁊ ðꝛ ſanitas q̃ſi ſanguis ſtatꝰ.
Itẽ ſanꝰ qñq; ponit᷑ ꝓ validꝰ.Itẽ ſan cõ⸗
ponit᷑ cũ male ⁊ ðꝛ maleſanꝰna.nũ.i.lepꝛo
ſus.Sʒ qñ male ſam ſunt duę dictões ſis8st
illũ qͥ habet ſanitatẽ imꝑfectãa.
Sapa.pe.f.g.dulce acetũ. vel dulce aciduʒ
vinũ.⁊ ðꝛ a ſapio.pis.qᷣſi ſaporl parũ hñs
BSaphira. rę.nomen cuiuſdã młieris.⁊ coꝛ.
pe. Vñ in Auroꝛa ð. Cõiuge cuʒ ſaphira
fallente cupidine vicus.
Sapphyrꝰ.ri.m.g.lapis ẽ pꝛecioſus.Et vt
ðꝛ in glo.Apocl.vltl.Sapphyrꝰ ſilis eſt ſe
reno celo.qͥ ꝑcuſſus radijs ſolis ardentem
eymittit fulgoꝛẽ.⁊ ꝓdu. penrrk.
BGapidus.da.dũ.i.ſapoꝛẽ hñs.ſapoꝛidatꝰ.
Sapiẽtia.tię.f.g.ẽ reꝝ diuinaꝝ ⁊ hũanarä
cognitio. Et ðꝛ ſapiẽtia. q̃ſi ſapida ſciẽtia.
? ety. VUñ Eccl.vj. Sapiẽtia em doctrig

GSapiẽs. entis. oĩs ge.ꝑticipiũ.⁊ nomen et
tüũc cõpat᷑.Et ſapiẽs diuina ⁊ hũana rima
tur. Sʒ pꝛudẽs ea ꝗ̊ ſenſib coꝛpoꝛeis expe
riunt᷑. Ałſapiẽs ĩ diuis.ꝛudẽs i hũani/
Sapo.ponis.mal.ge.ꝗdã ↄfectio mliebꝛis
8ᷣeq ſapio. pbbisq.
BGapoꝛ.poꝛis.ð a ſapio.pis. Iñ ſapoꝛꝰ.ra.
rũ. Et coꝛ.ſa. AUñ Virgiliꝰ Coꝛꝑa curamꝰ
feſſus ſapoꝛ irrogat artus.
Gapoꝛifer.rꝗa.rũ.pe.coꝛ.i.ſapoꝛẽ ferens.
Sara.rę.fuit vxoꝛ Abꝛaã.vide in Sarai.
Sar aballũ.li.a ſaraballa.loꝝ.lingua chal⸗
daiacꝗa vocant᷑ crura hoim. vel tibię. Uñ

⁊ bꝛachę qᷣbꝰ hec tegũt᷑ dicũt᷑ płalit᷑ ſara
balla.q̃ſi tibiales ⁊ crurales. Uñ Danieł.
iij. ðꝛ ꝙ ſaraballa eoꝝ nõ fuiſſent imutata.
Saraballa eiꝰ dixerũt ibi.Aqͥla ⁊ theodo
tion.nõ vt coꝛrupte qͥdã legunt ſarabara.
Et ſunt ſarabara laxa ⁊ ſinuoſa veſtimẽta

yel capitũ tegimina qualia videm in capi

tibus magoꝛũ picta.Et ſunt ſarabarę pꝛo
pꝛie parthoꝝ. Etẽ nomẽ tractũ a ſarabal⸗
lis quę laxa ⁊ ſinuoſa ſunt. vel a ſare qð ẽ
laxare. Iñ ſarit.ta.tũ.i.laxatꝰ⁊ deſtructꝰ
Et ꝓdu.ſaraballa penł.poſitiſde.
Saraceęni dicti ſunt.vłqꝛ ex ſara ſe genitos

phibet. cũ nõ ſit veꝝ. Et ita dicunt᷑ ſaracę

ni qſi ſarageni.i.ex ſara geniti.⁊ ẽ etymotł.

AUVel ſiẽ getiles aiũt.qꝛ ex oꝛigine ſyroꝛum

ſint. qſi ſyriceni. Ipᷣi ſunt ⁊ hiſmaelite.qꝛ
ipſi ſunt ex hiſmaele. Ipſi cedar a filio hil⸗
maelis. Ipßi agareni ab agar. qꝛ vt dicim⸗
puerſo noie ſaraceni vocat᷑.qꝛ ex ſara ſe eẽ

genitos gloꝛiant᷑ q;uis ex ancilla ſint. Vñ

Dicit glo. ſuꝑ illud Eſa. xxj. On in arabia
Arabes inqt ſunt.ſaraceni ab hiſmaele.et

cedar filio e qͥ meli a mre ſua agareni.ſed

maluerũt vocari ſaraceni.q̃ſi ſare liberę.ñ

agar ancillę ſint filij. Iñ ſaracenic.ca.cu.
Et ſaracenꝰ. na.nuz. Et ſaraceniʒo. ꝭas.i.

moꝛe ſaracenoꝝ ſe hre.Et ſaracenia.nię.i.
mkłtitudo ⁊ ſocietas ſaracenoꝝ vł rit' eoꝝ
Sarai interpᷣtat᷑ nceps(vel regio ipſoꝛuʒ.
mea. Cũ eſſet tmn vniꝰdomꝰmaterfamiliaſ
poſtea cã nois imutata. ablatað fine nois
.i. lFa. . Sara.i.pnceps. Oim dppe geti

unm futura erat nceps. ſic ⁊ oñs pollicituſ
fuerat Abꝛaã Geñ. xvij. D
Albꝛaã. Sarai vxoꝛẽ tuã nõ vocabis Sa⸗

Dixit qͥʒ deus ad

rai.ſed Sarã.⁊ bñdicã ei ⁊c.
Sarcina.nę.i.onus vel pondꝰ ꝓpꝛie qð ex
carne fit. ⁊1 a ſarcos qð ẽ caro. Caro vo
pondus facit.Et hinc qðlibet pondꝰdicit᷑
ſarcina. AUel a ſartiendis reb in ſimul. In
hec ſarcinula. Et hęc ſartiũcula.lę. ambo
dimi. i. pua ſarcina.⁊ coꝛ.ci. UVñ. Sarcia
degdecoꝛis dãno ꝓpondeat ois ⁊c.

Garcitectꝰ.cti.⁊ H ſarcitectoꝛ.toꝛis.q tecta
facit.⁊ ðꝛ a ſarcio.⁊ tectũ.qꝛ ex młtis hinc
inde ↄiunctis tabellis vnum tecti faciunt

coꝛpus. Idem et tignarius quia tectoꝛia

tignis inducit. Et hoc ſartatectũ.i.reſtau⸗

ratio tectoꝛũ vel temploꝝ.vel tributuʒ qð
colligif᷑ ad reſtauranda tecta temploꝛum.
Vñ.iiij. Reg.xij. legit᷑. Et inſtaurẽt ſarta

tecta tẽpli. Et nõ q Map̃. ⁊ BHuguitio ſcri
bunt per. ci. ſarcitectoꝛ.a ſarcio. et tectum

a

de⸗
pen

ſed cõiter habet᷑ in libꝛo regũ.ſartatectuʒz.

⁊tunc cõponit᷑.a ſartio.tis.ſartũ.⁊ tectuʒ

⁊ tenet naturã huiꝰ ſupini ſartuʒ.Et vᷣm h;
ſartatectoꝛ.a ſarti poſſet dici ꝑ t.
Sarcophag. vt ait Hugl.ðꝛ lapis in quo

moꝛtuoꝛũ coꝛꝑa cõdunt᷑.⁊ ðꝛ a ſarcos.qð

ẽcaro.⁊ phagin.qð ẽ comedere.qꝛ coꝛpo⸗

ra ĩ eo ↄdita abſumũt᷑. Vñ ⁊ qðlibʒ ſepul
crũ vel arca ĩ qͥ ponit᷑ moꝛtuꝰ ðꝛ ſarcopha⸗
gus.qꝛ ibi carnes ↄſũmũt᷑ ſᷣm NPapᷣ.⁊ Iſi
doꝛũ videt᷑ ꝙ debeat dici h ſarcophagum
Sarcophagus em lapis ĩ troade ſilua na⸗

ſcit᷑.⁊ coꝛꝑa moꝛtuoꝝ ↄdita in eo infra ⸗

dꝛaginta dies abſumi dicunt᷑. except den
tibus.vñ ⁊ nücupat᷑. Idẽ ðꝛ ſoꝛophagus
a ſoꝛos qð ẽ arca.vłſepulcrũ.⁊ phagin.
Sarcos vłſarcian gręce.latine ðꝛ caro. JIñ
ðꝛ ſartia.i.ſuꝑfluũ carnis incremẽtũ.qͥ vl

tra modũ coꝛpoꝛa ſaginant᷑.
Sacroſmicꝰ.ca.cũ.i.irriſoꝛiꝰ.vel hoſtił.vel

amarus.⁊ ð a ſarcoſmos.
Sarcoſmos.ẽ plena odio vł hoſtilis irriſio
auxiliãte modo dicẽdi ſigata.vt Alios ſal
uos fecit.ſeipſũ nõ pᷣt ſaluũ facere. Si rex
iſrael ẽ.deſcẽdat nũc de cruce ⁊ credimꝰ ei
Itẽ. Oẽs qͥs gladio ꝑcuſſiſti moꝛtui ſunt.
cũ h̊ ð alicui qͥ neminẽ gladio ꝑcuſſit.
Sarculũ.li.n.g.vel hic ſarculꝰ.li.ẽ ferramẽ

tum cũ manubꝛio ad culturas agroꝛuʒ ne-

ceſſariũ vel foſſoꝛium duos dẽtes hñs.Et
pm Ouidiũ ſarculũ ẽ ge.neu. Vñ dic.xj.
meta.Sarculaq; raſtriq; graues lõgiq; li⸗
gones. Itẽ ſarculũ idẽ ẽ qð ſarpa.
Sarda.ðę.⁊ hęc ſardina.nę.qðdã genꝰ pi⸗
ſciculoꝛũ.a ſarra qð lingua tyria ðꝛ qͥdã pi
ſcis. In hęc ſardinia.nię.q̃dã inſula iuxta
quã multũ abũdãt ſardinę piſciculi.vel qꝛ
ſardus de hercule ꝓcreatꝰ cũ magna mul⸗
titudine a lybia ꝓfectꝰ ſardiniã occupauit
⁊ex ſuo noĩe inſulę nomẽ impoſuit. Et in⸗
de ſardini.nia.niũ.Et h̊ ⁊ hęc ſardinienv
⁊ h̊ ſe.Et ſardus.da.dũ.ð ſardinia exñs.
Sardinia ⁊ toꝛſita inſulę.ꝑuo freto.i.decẽ
miliaribꝰ diuidunt᷑. In ſardiniẽſis.ſe.
Sardis.dis.f.g.ꝗdã ciuitas vłlinſula. ⁊ ðꝛ
a ſarda piſce. AVn Oꝛatiꝰ ĩ epla. cręeſi re⸗
gia ſardis. Etiã inuenit᷑ in płali he ſardes
diü. dibꝰ. ſardis in actõ ꝓ eodẽ loco. Inð
ſardicꝰ.ca.cũ.Et ſardo.das.i.intelligẽ.qꝛ
hoies iſtiꝰ loci ſᷣtiles ſũt ad itelligẽdũ.
GSardiꝰ.dij.qͥdã lapis pᷣcioſus ⁊ rubeꝰ mar

moꝛibꝰpᷣſtans.⁊ inter gẽmas viliſſimus.⁊

ðʒ a ſardinia inſula.eo ꝙ pᷣmũ a ſardis re⸗
pertus ſit.

Sardona.nę.ꝗ̃dã herba amariſſima.ð cui/
floꝛe fit fel amariſſimũ Et ẽ ſiłiſ apiaſtro.ꝗ
oꝛa hoiuʒ ſic doloꝛe ⁊ amaꝛoꝛe ↄtrahit.vt
q̃ſi ridẽtes intereãt.⁊ ðꝛ a ſardinia qꝛiĩ illa
inſula abundat. Iñ ſardoniꝰ.nia.niũ. Et
ſardonus.na.nũ. VUñ Virgiliꝰ. Imo ego
ſardonijs videoꝛ tibi amarioꝛ herbis.

GSardonyx.nycis.ꝗdã gẽma. ⁊ ðꝛa ſardiꝰ.

⁊ onyx.eo ꝙ habeat coloꝛẽ vtriuſꝙ illarũ
gẽmarũ. VUn NPerſiꝰ.Et natalicia tandem
cũ ſardonyce albꝰ. IJn ſardonycꝰ. ca. cum.
pe.coꝛ.i.ad ſardonycẽ ꝑtinẽs.vł de ſardo
nyce exñs Danenin etiã Job. xx viij. Hic
ſardonyc ſubſtantiue. vbi ðꝛ. Nõ ↄferet᷑
tinctis indie coloꝛibꝰ.nõ lapide ſardonico
pcioſiſſimo vłſapphiro. Itẽ glo.Apoc vl
timo ſuꝑ illud. Quintꝰ ſardonyx ⁊c. dicit
Sardonyx iferiꝰ niger i medio cãdidꝰ. ſu⸗
Garepta.tę.erat vꝛbs modica(periꝰᷣrubeꝰ.
int᷑ tyrũ ⁊ ſydonẽ. Et etiã ſilua iuxta vꝛbẽ
illã ſarepta dicebat. ſiẽ ðꝛ in hiſtoꝛijs. JIn
ſareptamꝰ.na.nũ.ad ſareptã ꝑtinẽs.vł de
ſarepta exñs. H
Saricus.ca.cũ.vide.S.in ſaraballa.
Sarmata.tę.qͥdã pplus.⁊ ðꝛ ab arma.quia
ſarmatę patẽtibꝰ cãpis armati eqtabant pᷣ
uſqᷓ; eos Lentułdunubiꝰ ꝓhiberet. Et iõ
ob ſtudiũ armoꝝ ſarmate dictę ſũt.qꝛ ſem
per arma tenẽtes.vel q̃ſi ſciẽtes arma tene
re.Et coꝛ.pe. Añ Lucami.j.Et qͥ te laxis
imitaãt ſarmata bꝛachis. Iñ ſarmaticꝰ.ca.
Sarmẽtũ.ti.n.g.ðꝛ a ſario.ris.vel ſar⸗(cũ.
po. pis.q̃ſi ſarimẽtũ.qꝛ prugat᷑̃ ⁊ ſᷣſcidit᷑.

AUNel ſarmẽtũ ðꝛ a ſero.ris.q̃ſi ſerimẽtũ.qꝛ

ſerit᷑. In ſarmẽtinꝰ.na.nũ.Et ſarmẽtoſus
ſa.ſũ.vᷣm Hug NMap̃.ſic dicit. Sarmenta
purgamẽta.arboꝛũ putamina. VUñ quidã
Pampinꝰẽ foliũ vitl ramuſcułꝰhuiꝰ.Pal
mes ſarmentũ ram pſᷣciſus ab ea.
Sarpa.pę.f.g.idẽ ẽ qd ſarculũ.qð ⁊ lirpa.
Sartago.ginis.pe.ꝓð.i.patel (pę.iuenit᷑.
la. olla enea ⁊ ð a ſarcos.qð ẽ caro ⁊ ago.
gis. qꝛ ĩ ea caro agitat᷑. Al ſartago dicit᷑ a
ſtrepitu ſoni qñ ardet in ea oleũ ⁊ poni᷑ ꝓ
garrulitate tracta metaphoꝛa a ſtrepitu ei
us ad multiloquiũ garrulitatis. Itẽ qñq;
ponit᷑ ꝓ ariditate.qꝛ ſartago arida ẽ.et in
ea areſcũt oia. Sic ⁊ loquela qrũdã arida
c.⁊ ſine ſuco ⁊ humoꝛe ſapię. AUñ Perſiꝰ.
Vnde heęc ſartago loquẽdi venerat in lin⸗
guas. Et inde ſartagineꝰ.nea.neũ. de ſar⸗

fagine exiſtens. vel ad eam ꝑtinẽs. vel in

ea coctus. Et ſartaginoſus.ſa.ſum. idem
vel ſartaginibus plenus vel abundans.

Sartatectũ.cti.ðꝛ reparatio tectoꝛũ vłtem

plon. vel tributũ qð colligit᷑ ad reſtauran

da tecta temploꝛũ.vide in ſarcitectoꝛ.
Sartoꝛ.toꝛis.ðꝛ ſutoꝛ vel veſtiuʒ reꝑatoꝛ.
Iñ ſartrix.cis.i.ſutrix vel mulier ꝗᷓ ſartit.
Sartoꝛiuʒ.rij.locus vbi veſtes ſartiunt᷑.qͥ
⁊ hoc ſarcinũ ðꝛ. Iñ hic ſartoꝛius.qui ve
ſtes ſartit.Et ſartoꝛius.ria.riũ.

Satelles.litl. maſ.ge.miniſter crudelitatis

⁊ſceleꝝ.⁊ miles tirani.⁊ malefactoꝛũ ſoci
us latronũ domeſticus ſiue fautoꝛ non bo

nus ad ſatiſfaciendũ.a tunc ſatelles ðꝛ qſi
ſatis ledẽs vel deſtruẽs.⁊ ẽ ety. Itẽ ſatel⸗

les etiã ðꝛ. qͥ adheęret alteri ad eiꝰ cuſtodiã
⁊Ltũc ðꝛ ab alt᷑ ⁊ latꝰlateris qꝛ adheret alte

ri iuxta latus ad eiꝰ cuſtodiã.⁊ tũc ðꝛ ſatel

les q̃ſi ſatis tuens latus.qꝛ tuetur ⁊ defen
dit illuʒ. cui aſſiſtit. Quilibet tñ miles põt

dici fatelles. Et coꝛ.penulł.gti.ſed penuł.

nti.poſitione ꝓducit. Vñ Dꝛatius in.x.
epi. Interea patruis vlłtu męrẽte ſatelles
Gatellitiũ.tij.n.g.officiũ vel exercitiũ.vel
ſtipendiũ ſatellitis. Iñ etiã cuiuſiibet art

⁊ cuiſlibet officij.ſuũ eſt ſatellitiũ.non tiᷣ

Sathan vel ſathanas.ſonat aduerſariꝰ. vl

cõtrariꝰ.ſiue tranſgreſſoꝛ.⁊ ſunt noĩa dia⸗
boli. Vñ. Eſt ſathan aduerſans. belialq;
apoſtata ſigẽt.Eſt quoq; leuiathan tibi tã⸗
qᷓ; pace ſiniſter. Or eſſe demõ.qꝛ płima no
Uerit vſu. Iñ diabolꝰ.qꝛ duplex ẽ bol'eiꝰ.

Gacietas tatis.ðꝛ a ſatis vel ſatio.tias. Et

ſacietas.diuerſo ⁊ vario genere ſpectacu⸗
loꝝ ↄtingit. Saturitas vo ciboꝛũ tm. Itẽ
ſatietas ex vno cibo dici põt.qꝛ ſatj ſit. Sʒ
ſaturitas ex vario alimẽtoꝛũ apparatu.
Satio.onis.f.g.dicit᷑ quaſi ſeminis actio.
vel quaſi ſatoꝛum actio.ſᷣm Papᷣ. Vnde
Eccj.xl. Gratiam ⁊ ſpeciẽ ðſiderabit ocu

lus.id eſt.gratioſam ſpeciem artificialiuʒ.
⁊ ſuꝑ hoc virides ſationes.id eſt.ſata virẽ

tia.quaſi diceret. Nulcrioꝛa ſunt oꝑa na⸗
turę qᷓ; artis. UBD
Sartyra.rę.f.g.ẽ carmẽ repᷣhenſoꝛiũ vel re
pᷣhenſio coꝛrectoꝛia.qꝛ ad hoc repᷣhendit.
vt coꝛrigat ⁊ ðꝛa ſatura.qð eſt lanx.qꝛ ſic
ſatura erat repleta diuerſis generibꝰfercu
loꝛum. ſic ⁊ ſ. at⸗ plena ẽ diuerſis generi⸗
bus vitioꝛuʒ. Nel ſatyra ðꝛa ſatyris deis
nemoꝝ ꝓpr᷑ qſdã ꝓpꝛietates taʒ ſatyrę qᷓ;
ſatyr ↄueniẽtes.Sũt vo ſatyri leues ludi
ficates deriſoꝛes ſaltatoꝛes.Siłr ⁊ ſatyra.
Et hincẽ ꝙ ſatyri qñq; ponunt᷑ p ſatyra.
qñq; ꝓ ſatyricl.Eta ſatyra ðꝛ ſatyrics. ca.

cũ.i.ſatyrarũ deſcriptoꝛ vel repᷣpenſoꝛ.
Satyrus.ri.m.g.pe.coꝛ.ðꝛa ſatur.Et ſaty
ri ſunt homuntiões dicti ab vncis naribꝰ.
habẽtes coꝛnua in frontibus ⁊ capꝛaꝝ pe⸗

dibus ſiles.qualẽ in ſolitudine ſanctꝰ An⸗

tonius vidit.qui etiã interrogatꝰ a dei ſer
uo.reſpondiſſe fert᷑.dicẽs.Hoꝛtalis ego
ſũ vnꝰ ex accolis heremi. Quos vario de
luſa erroꝛe gentilitas.faunos ſatyroſq; co
lit.Oicunt᷑ qͥdẽ ⁊ ſilueſtres hoĩes q̊s non⸗
nulli faunos ſatyroſq; vocant. ſicut dicit

Ilidoꝛus etymo.xj. Et dicunt᷑ ſatyria ſa⸗

turitate.qꝛ laſciui ⁊ luxurioſi ferunt᷑
Satyriaſis.iuge deſideriũ veneris.

Satyrion.herba dicta a ſatyris ꝓpter incẽ

dium libidinis. .

Satiſdatio.onis.eſt cautio fideiuſſoꝛia vel
etis iuratoꝛia ſi fideiuſſoꝛiã qͥſ daꝛe ñ poſſit

Satiffactio.onis.f.g.ðꝛa ſatis ⁊ facio.Et ẽ

ſatiſfactio ꝑs penitentię. Nã ꝑtes tres ſũt

penitẽtię.ſ.ↄtritõ.aↄfeſſio.⁊ ſatiſſactõ.Cõ

ſiſtit aũt ſatiſfactio in tribꝰ.ſ. in oꝛatione ie

iunio.⁊ in elemoſyna.vt iſte ternariꝰ ↄtra

illum nefariũ diaboli trinariũ opponatur
Oꝛatio contra ſuꝑbiã. Jeiunium contra

carnis concupiſcentiam. Elemoſyna con⸗
tra auaritiam.
Satoꝛ.toꝛis.ðꝛ ſeminatoꝛ qͥ ſpargit ſata.i.
Satrapę.dicũt᷑ ſapiẽtes iudices vel(ſemia
reges vel duces ⁊ pfecti ꝑſarũ.Et dicunt
ſatrapę.q̃ſi ſatis ſapiẽtes vel potẽtes. Añ
.j. Regl.xxix. Satrapis nõ places. Et de
clinat᷑.h̊ ſatrapa. p..

₰—

Satũ.ti.genꝰẽ mẽſurę.iuxta moꝛẽ ꝓuincię

palęſtinę.vnũ dimidiũ modiũ capiẽs cui
nomẽ ex hebꝛeęo ᷣmone tractũ ẽ.Satũ em
apud eos noiat᷑ ſumptio vel eleuatio eo ꝙ
q̃ metit᷑ eandẽ mẽſurã ſumat vł leuet. Et
eſt aliud ſatũ mẽſura ſextarioꝝ vigintidu
oꝛum capax aſi modiꝰ. Uñ Geñ.xviij.ðꝛ.
Accelera.tria ſata ſimile cõmiſce.⁊ facſb⸗
cinericeos panes. Item ſatum etiaʒ eſt ſu⸗

pinum. de ſero.ris. Et a ſatu addita. S. fit
ſatus.ta.tũ.i.ſeminatus. Ande ¶ Catth.
xij. Abijt ieſus ſabbato ꝑ ſata. Et Marci

ij. Cum ſabbatis ambularet ꝑ ſata.id eſt.
ſeminata.
Satur.ra.rũ.i.ſaturatꝰ.cibo plenꝰ vłreple
tus. vñ Lucanꝰ. Saturũ cũ obſidet hoſtẽ

Satura. rę.f.g.qͥdã diſcus vellanx qin ſa⸗
crificijs deoꝝ diuerſis ferculis referta ſup

altare ponebat᷑ vñ ſacerdotes ſaturabant᷑
Sat᷑ cia.cię.ꝗqdã herba calida.⁊ ꝓpꝛie igni⸗
ta.vñ ⁊ ſic ðꝛ eo ꝙ ꝓnos faciat iĩ libidinem

2—

Saturnalia. lioꝝ.vel liũ.feſta ſaturni.ꝗᷓ ab
antiqͥs colebant᷑. Et nõ ꝙ ſicẽ diẽ Priſtia.
tractãs de dtõ ⁊ abltõ ſcðę declinationis.
Feſtoꝝ noia dieꝝ in a. deſinẽtia.ſꝑ plura⸗
lia. gtm qͥdẽ ſᷣm foꝛmã ſecũdęq; tertię ꝓfe
runt. Otm̃ vo ⁊ ablatiuũ.vᷣm t᷑tiã. vt hęc
ſaturnalia.hoꝝ ſaturnalioꝝ.vel ſaturnali
um.his ⁊ ab his laturnalibꝰ.Silit᷑ vulca⸗
nalia. floꝛalia ⁊c.

Saturnus.ni.qͥdã de.oꝛigo deoꝝ.⁊ dicit᷑

ꝗ ſatur.⁊ annꝰ. q̃ſi ſatur annꝰ.Eſt em tꝑs

qð qſi annis ſaturat᷑. Vñ ⁊ gręci eũ chꝛo⸗

non vocant.i.tꝑs. Ael ſaturnꝰ ðꝛa ſatur.
qꝛ ad ipſum ſatio ꝑtinet omniũ rerũ. Inð

ſaturninꝰ.na.nũ.Et ſaturniꝰnia.niũ. Añ

Varro. Jã redit ⁊ vgo.redeũt ⁊ ſaturnia
regna.Et dicũt᷑ ſaturnia regna.aureuʒ ſe

culũ.qð ſõ Saturno rege pᷣmũ fuiſſe figũt
Sauciatꝰ.ta.tũ.vel ſauciꝰ.cia.ciũ.ꝑ ſynco⸗
pam. vulneratꝰ. ꝑpcuſſus. Sʒ ſauci ſemel.

ſauciatꝰ. ſepiꝰ. Vel ̃m qͥſdã ſauciꝰ.vulne⸗

ratus.vel ętate ↄſumptus quaſi ſanguine

hauſtus.

Saul.indeclina.vel põt declinari. B Saul.

hui ſaulis.ꝓpꝛiũ nomẽ pᷣmi regis iſrael.

Et iterptat̃ petitio. qꝛ ppis iſti petiuit eü

regem.⁊ accepit eũ.nõ vᷣm deũ ſʒ ᷣim volũ
tatẽ ſuã.Et ẽ triſſyllabũ ſaulis.⁊ ꝓdu.pe.
AVñ in Auroꝛa ðꝛ. Regis cui vitaʒ ↄceſſit
mucro ſaulis.
Saulus hebꝛaicę.temptatio vł anguſtia la
tine ðꝛ.eo ꝙ pᷣus ĩ temptatiõe eccłię ſit ver
ſatus. Nerſequebat᷑ em chꝛiſtianos.⁊ in⸗
de habuit h̊¶ nomẽ. oſtea mutato nomie
de ſaulo factus ẽ paulꝰ.qð interpᷣtat᷑ mira
bilis ſiue elect. Latino aũt ᷣmõe paulꝰ a
modico dict'ẽ.quia humilis fuit ⁊ modi⸗

cus. Vñ ⁊ ipſe ad Gal.dicit.Ego ſum mi⸗

nimus aploꝝ.
Sauma.mę.ðꝛ onus ᷣm quoſdã.
Saurex antiquitꝰ.nũc ſoꝛex dðdůZ.
Saxifraga.gę.ẽ q̃dã herba ⁊ ðꝛ a ſaxum et

frango.qꝛ ſemẽ eiꝰ petras frangit ⁊ cõmi⸗

nuit.⁊ coꝛ.fra.

Saxon. onis.cõis ge.ðꝛa ſaxũ co ꝙ ſit du⸗
rum ⁊ validiſſimũ genꝰhoim. Jñ hęc ſaxo.
nia.nię.regio eoꝝ. Iñ h̊ ⁊ hęc ſaxonis gen

tile.Et ſaxonꝰ.na.nũ.⁊ coꝛ.pe.ſaxones.

Saxũ.xi.i.lapis vel petra.Et ſunt ſaxa du

riſſima. ſed lapis mollis.⁊ petra dura.Et
dicunt᷑ ſaxa. a ſcindo. dig.qꝛ cum difficul⸗
tate ſcindunt᷑ ⁊ ſecant᷑. AUel ſaxa ꝓpꝛie ſciſ
ſa ⁊ prupta ſunt.ſicut in mõtibꝰ. Iñ ſaxe/
xea.xeũ.Et ſaxoſus.ſa.ſũ.vt lhęc res eſt

ſaxea. i. ð ſaxo. vel . inẽs ad ſaxũ. Et iſte

. .

locꝰ eſt ſaxeus.i.plenꝰ ſaxis.

Scabellũ.li. ðꝛ illud qð ꝑpuulis lectulis ap⸗
ponit᷑. Scamnũ vo qð altioꝛibꝰ. Iñ h̊ ſca
bellũ.li. di.⁊ ðꝛ q̃i ſcamellũ mutata.m.i.b
Scabies.biei.⁊ lepꝛa.vtraq; paſſio ðꝛ ab a⸗
ſperitate cutis cũ pꝛuritu ſquamatione.
ſed ſcabies tenuis aſperitas ⁊ ſquamatio.
vñ ⁊ ðᷣꝛ ſcabies.q̃ſi ſquamies.⁊ ẽ etymo.
Lepꝛa voẽ ſpiſſa. In ſcabioſꝰ.ſa.ſũ.i.ſca
bie plenus. Iteʒz a ſcabies ſcabiecula.lę.et
ſcabiola.lę.dimi.id eſt parua ſcabies.
Scaber.bꝛa.bꝛũ.⁊ ſcabioſus.ſa.ſum.⁊ ſca⸗
bidus.da.dum.in eodem ſenſu.i.aſper vi
tioſus. Inde ſcabidulus.la.lũ.i.aliquãtu
lum ſcabidus. Item ſcaber.bꝛis.ſᷣm qͥ̃ſdã
eſt illud inſtrumentũ quo purgat᷑ pes eqᷣ.
vel ferrũ quo pꝛeſcindunt᷑ vngulę equoꝛũ
⁊dꝛ a ſcabo bis.i.ſuꝑfluã cutem remoueo
⁊ tunc ẽ ſubſtantiuũ. AUñ.Eſt ſcaber ferrũ
quo pes purgat᷑ equinus.Ac hominẽ ſca
ꝛum dic quẽ cernis ſcabioſum.
Scabꝛeꝰ bꝛea.bꝛeũ.i.aſper vel vetuſtus et
etate plenus.⁊ decrepitꝰ. Jñ ſcabꝛeoł.la.
lũ.Et ſcabꝛitudo.dinis.i.aſꝑitas coꝛꝑis.
Scabioſa.ſę.ẽ ꝗdã herra.
Scabꝛo. bꝛonis.ſm qͥſdã.ðꝛ a ſcaber.bꝛa.
bꝛũ. Et ſunt ſcabꝛones veſpe longioꝛa cru
ra hñtes.ſᷣm NPapᷣ. Itẽ inuenit᷑ cabꝛo bꝛo
nis.⁊ tũc deriuat᷑ a cabo.vide.S.in cabꝛo
Gcalaria.rię.f.g.nauis piratica.⁊ ðꝛ a ſca⸗
la. qꝛ ibi ſunt trãſtra diſpoſita ad modum
ſcalariũ in ſcala.
Scale.le.volũt tñ qdã dicere ſcalę laꝝ.ſiue
ſit vna.ſiue plures. Inuenit᷑ tñ in ſingula
ri nũero. Geñ.xx vij. Aidit Jacob ĩ ſom⸗
nis ſcalã.Et eſt ſcala inſtrumentũ cuʒ gra
dibꝰ aptũ ad aſcendendũ.⁊ ðꝛ a ſcãdo.dis

qꝛ ꝑ eã ſcãdit᷑. Añ Airgiliꝰ enei. viij. Re⸗

ſcindit vallũ ⁊ ſcalã in męnia poſcit. IJIn H
⁊ hęc ſcalarl.⁊ h re.Et h̊ ſcalare.ris lignũ
ex trãſuerſo in ſcala poſitũ.qð ⁊ h̊ int᷑ ſca⸗
lare. ris. ðꝛ. Itẽ ſcala eſt poculoꝝ genꝰ ex
ligno factũ.⁊ ðꝛ a calon. VUñ dicit Iſidoꝛꝰ
etymo.ij. vbi agit de vaſis potatoꝛijs.Ca
lices ⁊ calathi ⁊ ſcalę poculoꝛũ genera ſũt

ome lignũ calon diceban.

Hcalenos gręce.latine ðꝛ gradatio.

Scalinus.ni nauis.vłillð ad qð nauis re⸗
Scalpꝛum.pꝛi.neu.ge.⁊ hic ſcalpꝛꝰ(ligat᷑.
eſt ferrum cum quo coꝛium aptatur. vel

antea ex ligno facta vñ vocata gręci enin

radit᷑. vel cultellus.vel capulus ſcriptoꝛũ

Itẽ ſcalpꝛũ vel ſcalpꝛus ðꝛ qdã ferreum
inſtrumẽtũ.qð alio noie dacAlees J hoc
ſcalpellũ. li. ⁊ B ſcalpelł. li. dimi. VUñ HHie
remię.xxx vj. Scidit illud ſcalpello ſcribę
Scamnellũ.li.dimi.a ſcamnũ.Et ꝑ ſubtra
ctionẽ.n. inuenit᷑ q̊ ſcamellũ.li.ſitit dimi.
Inñ hoc ſcamellulũ.li.aliud dimi.

Scãnũ.ni.n.g.qð altioꝛibꝰlectulis apponi

tur.ſʒ ſcabellũ qð puulis lectulis apponit᷑

Idẽ ðꝛ ſuppedaneus ⁊ hypodeon a grec.

Etẽ̃.m.de vltima ſyllaba in ſcamnũ.
Scandalũ.li.n.g.eſt dictũ vel factũ.minuſ
rectũ.pᷣbens alijs occaſionẽ ruinę. Vel ſic

Scandalũ eſt dictũ vel factũ vel ſignũ oc

caſione cuiꝰ trahit᷑ ͥs in ↄſenſum peccati
moꝛtalis.⁊ ðꝛa ſcãdalon grece.qð nos of⸗

fenſionẽ vel offendiculũ vel ruinã.vł im⸗

pactionẽ pedis dicere poſſumus.
Scandula.lę.f.g.qðdã genꝰ annonę quod

⁊ ſcandella ðꝛ.Et ðꝛ ſcandula q̃ſi ſcindula

eo ꝙ ſcindat᷑ ⁊ diuidat᷑. Scãdula etiã põt
dici idem qð ſcindula.
Scanſilis. ↄ.t.⁊ h̊ le.pe.coꝛ.ðꝛ a ſcãdo.dis
Et h̊ ſcanſile.lis.ferrũ ꝑ qð equũ aſcendi⸗
mus. Scãſilia etiã ſunt gradꝰ.vbi honoꝛa
ti in ſedibꝰ ſedent.
Scapha.phę.ẽ modica nauis.⁊ dicit᷑ a ſca

phon grecę.qð ẽ ſpeculũ.qꝛ hmõi nauicu⸗
lis vtunt᷑ pirate ad ſpeculãdũ.⁊ exploꝛan

dum. Et dererunt᷑ hmõi nauiculę vel ſca⸗
phę in nauibus ⁊ piculo iminẽte deponũ⸗
tur in mare ad ſubueniẽdũ nauibꝰ.qꝛ his
nauis accigit᷑.⁊ ꝓ cinctu ipſiꝰ armat᷑. Uñ
Alct..xx vij. In iſulã aũt decurrẽtes ꝗ vo⸗
cat᷑ cauda potuimꝰ vix obtinere ſcapham
Scaphiũ.phij.n.g.locꝰ vbi arma reponũt᷑
vel genus vaſis ad turpes vſus aptũ.ſcʒ
ad requiſita naturę ſcʒ vas ad mingendũ
⁊? egerendũ.⁊ ðꝛa ſcando.dis.
Scaphus.phi.m.g.certus numerus.
Scapula.lę.ðꝛ ſpatula vel humerus ⁊ ðꝛ a

ſcaphus. Iñ ſcapuloſus. ſa.ſum.i.ſcapuł

Dilatatꝰ.Et h̊ ⁊ hec ſcapularis.⁊ h re.ad
ſcapulã ꝑtinẽs.Et h̊ ſcapulare.ris.ꝗdam
veſtis ſcapulas tm tegens. Et cõponit᷑ in⸗
terſcapulũ.li.Et coꝛ.pe. Añ ꝓpha.Sca⸗
pulis ſuis obumbꝛabit tibi.
Scapus.pi.m.g.i.ſũmitas.vel cacumẽ vel
humerus. VUñ Aug. de ciui.dei. Suꝑ pꝛi
api ſcapũ noua nupta ſedere videbat᷑.
Scaria arboꝛ ẽ ſpinoſa.⁊ facfructũ rubeũ.
Scarioth.qͥdã vicus eſt. Iñ h̊ ⁊ hec ſcario⸗
this. ⁊ B the. Hinc Judas dict' eſt ſcario⸗

this Johãnis.xiij. At traderet eũ. Judaſ
Simeonis ſcariothis.i. Judas Simeõis
filiꝰ.ſ.ſcariothis ſica loco illo noiatꝰ. õt
etiã declinari h̊ ſcariothes.huiꝰ ſcariothę
ſicut teſbites huiꝰ teſbitę. ⁊ coꝛ.Po.
Scarus.ri.genꝰ piſcis qð ſolũ inter piſces
ruminare phibek.
Scatebꝛa.bꝛę.aquę eruptio vel ebullitio ꝗᷓ
fit cũ aq̃ fluit ꝑ aliqs rimas.vł int᷑ ſaxa.vł
cũ erũpit in loco humido.⁊ in balneo. Jn
ſcatebꝛoſus.ſa.ſũ.ii.ſcatebꝛis plenꝰ. Jnð
ſcatebꝛoſitas.tatis. Et coꝛ.te.naturaliter
Vñ Virgi.Scatebꝛiſq; arẽtia tꝑat arua.

Scaturigo.ginis.ẽ aquaꝝ ebulitio vel eru⸗

ptio. Vñ Augꝰ.de ciuitate dei. In occidẽ
tis plagis ſcaturigines ⁊ ꝓluuiones dicit
ſtrages dediſſe. Et Martialis capel. Si
vo ↄcepta ex ipſi ſcaturiginis vena. Pꝛo
fluxerint.ꝓperus ſcrutatoꝛ iquirit.Et po
nitur in loco h̊ͥ tranſlatiue ꝓ ſciẽtia. Nam
aꝗᷓ tres habet ꝓpꝛietates.Abluit ſoꝛdes.

ſequit᷑ ðcliuia.⁊ reficit ſitiẽtes.Sic ⁊ ſci⸗

entia purgat ignoꝛantiam.de mꝗgto trãſit
ad diſcipulũ faciẽs decliuia.qꝛ oĩis imita⸗
tio citra ꝑfectionẽ eſt.nec par erit imitatoꝛ
gautoꝛi.reſicit hauſtu ſui ardoꝛe cognoſcen
di vera flagrantes. 4
Scauillũ.li.ᷣda ðꝛ.

Scaurꝰ.ri.ðꝛ qͥ aliquãtulũ bulbutit vł qui
habet talos extentos.vel excedẽtes. Vel
ſcaurus gręce.latine ðꝛ calix. Jñ ſcaurus
ra.rũ.i.aſper.ra.rũ.
Scaʒon ðꝛ claudũ.vel claudico.ſiue inęqᷣli
tas.⁊ ẽgręcũ.⁊ẽ vitiũ metri.uũc metruʒ
ðꝛ hr̃e ſcaʒon.i.tũc ðꝛ claudicare qñ ſylla⸗
ba coꝛrepta ꝓducit᷑.⁊ ꝓducta coꝛripit᷑.
Sceda.dę,/gręcũ ẽ.i.charta ſcripta.vel ſcri
ptum qð adhucnõ ẽ emendatũ nec ĩ libꝛũ
redactũ. Pꝛopꝛie qͥdẽ ſceda ẽ abbꝛeuiata

ſcriptura de aliqͥ cõtracta anqᷓ; charta fiat

Eadẽ ðꝛ ꝓtocollũ. IJñ ſcedula.lę.dimi.id
c.pua ſceda.Et ſcedariꝰ.ria.riũ.Et a ſce⸗
dula ſcedulariꝰ.ria.riũ.i.ad ſced vel ad
ſcedulã ꝑtinẽs.ſᷣm Hugl. NPap.vo dicit.
Scedula.pagina. epla.

Scebł. leris.n.g.i.facim.flagitiũ. Iñ ſcele⸗
ſtus.ſta.ſtũ.i.facinoꝛoſus.ꝓteruus.Dici

tur etiã h ⁊ hęc celeſtis.⁊ h ſte.in eodẽ ſen
ſu. Inuenit᷑ cęleſtis a celo ſines. Undeq⸗
dam. Regi celeſti nunq;; placuere ſceleſti.
AVt ſis cęleſtis nõ aſſimulare ſceleſtis. Itẽ
a ſcelus dicitur ſceleroſus.ſa.ſum.id ẽ.ple
nus ſcelere. Inde ſceleroſitas.tatis. Iteʒz

aſcelus ðꝛ ſcelero.ras.⁊ inde ſceleroꝛ.rar

Schena. nę. f. g.i. vmbꝛa.⁊ ðꝛ a ſcenos ꝙ ẽ

Inde ſceleratus.ta.tũ.in quo ẽ ſcelus.Sʒ
ſceleſtus.ſta.ſtũ.ꝑ quẽ fit.Sceleroſus vo
q̊ facit. Et ẽ ſceleroſus pluſqᷓ; ſceleratus.
Schema.matis.n.g.i.imago vel figura vł
modus loquẽdi.ſ.ſoleciſmꝰ figura. Et ſit

ſchema ꝓpꝛie ſolũ oꝛnatꝰcã etaplaſmꝰ
vo cã neceſſitatis fit.vel oꝛnatus in metro

Tropus cauſa vtriuſq;.taʒ in metro q; in

la. 'm Hugl.

⁊ ðꝛ a ſchema qð ẽ modꝰ loquẽdi.⁊ mene.

qð ẽ defectꝰ. Itẽ ſchema ðꝛ oꝛnatꝰ vel ſigdu

ra. Vñ in donato zzd.
Schemata lexeos kę dianęas ·i.ſigurę di⸗
ctionis.⁊ ſnię. Sicut em̃ hõ varijs veſtibꝰ
decoꝛat᷑.ita oꝛatio latinitatis taʒ ſoluta ;
ligata ſchematibꝰ adoꝛnat᷑. Et ſic ðꝛſche⸗
matiſmenos.i.defectꝰ oꝛnatꝰ ⁊ figurę.qui
fit ex carentia debitę intelligẽtię.vel dicif
ſententia figuratiua ⁊ defectiua.Sigtio g
dictionis ẽ q̃ſi oꝛnatꝰ ⁊ figura ipſiꝰ.vñ qñ
deficit a ꝓpꝛia ſignificatiõe.eſt ibi defectꝰ
oꝛnatus ⁊ figurę.i.foꝛme dictionis quę eſt
ſigtio. Et coꝛ.me.⁊ acuit᷑ in fine. Uñ Hie⸗
ronymusi ꝓlogo Job. Et gręci rhetoꝛes
vocant ſchematiſmenos. ð
vmbꝛa.Et ſcena.i.vmbꝛaculũ locꝰ obum⸗
bꝛatus in theatro ⁊ coꝛtinis coopert ſiłis
tabernis mercẽnarioꝛũ quę ſunt aſſeribus
⁊coꝛtinis cooptę.Et ſᷣm hoc ſcena poteſt
dici a ſcęnos qð eſt domus.quia in modũ
domus erat ↄſtructa. In illo vmbꝛaculo
latebant ꝑſonę laruate quę ad vocẽ recita
toꝛis exibãt ad geſtus faciendos. Et hinc
ſcęna ðꝛ qũq; totũ theatrũ.qñq; recitatio
ſcripturę.qnq; ipᷣa ſcriptura.qnq; allocu⸗
tio diuerſarũ pſonarũ vel diſtinctio ſcbtu
ręꝗ ibi recitabat᷑.vt in Terẽtio. Iñ ſceui⸗
cus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.vmbꝛatilis.vel thea⸗
dꝛalis vel qͥ faciebat ludos ⁊ geſtꝰ in thea⸗
tro.vel qͥ recitabat ibi ſcripturas.

Sceęnobates.tis.i.funãbułꝰ qͥ gradit ſuper
funẽ. Et coꝛ.ba. Vñ Juuenał.Augur ſcæ

nobates medicꝰ magꝰ oĩa nouit.
Sceęenobiũ.bij.vide.S.in cęnobiũ.

Scęnofactoꝛia ars de qua fit mentio Actl.

xviij. ðꝛ ars faciẽdi tabernacula vł vmbꝛa
cula vł funes. Scenos em̃ gręce.dicit᷑ vm

bꝛa vel funis. A ſcenos. qd ẽ vmbꝛa. dici·

tur gręce domus ſcenos ab vmbꝛatione.
Hinc ⁊ ſilit᷑ gręce ðꝛ tabernaculuʒ ſcenos.
Tabernaculũ em ad ſilitudineʒ domicilij

factũ ẽ.Scnos ꝗ̊ ſiue ꝓ vmbꝛa ſiue ꝓta⸗

bernaculo.ſiue ꝓ fune põt cõponi cum fa⸗

cio.vt dicat᷑ ſcenofacio.cis.i.vmbꝛaculuʒ

vel tabernaculũ vel funes facere. Iñ h ſcę

nofactoꝛ ð᷑ artifex faciẽs tabernacula vm

bꝛas.vel funes.Et ſcęnofactoꝛiꝰ.ria.riuʒ.
ad ſcenofactionẽ. Fad ſcęnofaciẽdũ ꝑtinẽſ

Scenophegia. gię.f.g. qdᷣdã feſtũ iudeoꝛũ.

ſcʒ fictio vel dedicatio tabernaculi.⁊ dicit̃

248 üüüAauacenos. qò eſt vmbꝛa. phagin qð eſt co
chematiſmenos.i.defect' modi loquẽdgxi.

medere.quia tunc in vmbꝛaculis ſalicũ co
medebant. Ael eſt compoſitũ a ſcenos.qðᷣ
eſt tabernaculũ ſic factum ad ſimilitudieʒ
domicilij.quod gręce ſcenon ðꝛ ab obum⸗

bꝛeꝛatione. Iñ heęc ſcenophegia. gię. feſtum

ſdictũ.ſ.dðedicatio tabernaculi.in q̃ vt di⸗
ctum ẽ comedebãt ſub vmbꝛis ſalicum. Et
celebꝛat᷑ a iudeis in memoꝛiã expeditiõis.
qñ ab eęgypto ꝓmoti in tabernaculis ege
bant. AUn Job. vi. Dies feſtꝰ iudęoꝛũ ſcę

nophegia. Qõ ſcʒ feſtuʒ iudęi ſingulis an
nis faciebant in memoꝛiã beneſicioꝛũ.queę

—

eis dñs contulerat in deſerto.qñ in taber⸗

naculis habitabãt. De hoc feſto habetur
Leuitl. xxiij.II quitodecimo die mẽeſis ſe⸗

ptimi erunt ferię tabernaculoꝛum ſeptem
diebus dño. Et vt vult Hugl.in hoc noie

ſcenophegia licet coꝛripere⁊ ꝓducere pe⸗
nuł. ꝓ voluntate legentis. Eſt vero nomẽ
nothũ. qꝛ ̊ a gręco deſcẽdit põt penł.ꝓð.

Apud gręcos em̃ in multis.vocalis añ vo

*△

calem ꝓducit᷑.ſed qꝛ ad foꝛmam latinita⸗

tis reductũ ẽ. pᷣt etia coꝛripi ĩlegẽdo Apð
latinos em vocalis ante vocalẽ ñ ꝓducit

niſiin pauc In ſcanſiõe tñ ſine dubioilla
penl. bꝛeuis . „

Sceęnos.i.funis.Et ſcenos velſ. cenon greę⸗

ce ðꝛ vmbꝛa latine. .—
Scenotaphiũ.phij.n.g.i.vacuũ ſepulcrũ.i

imaginaria ſepultura ꝗᷓ fit cũ coꝛpꝰ deeſt.

ðꝛ a ſcęnos ⁊ taphos qð ẽ ſepulcrũ.

Sceptriger.ra.rũ pe.coꝛ.qͥ gerit ſceptrum

⁊2 ðꝛ a ſceptrũ.⁊ gero.

7 ä

Sceptrũ.tri.n.g.virga ptã

terito de capio.ſᷣm Hugl. NPap. vo dicit.
ſceptrũ vel ſceptron ðꝛ regimẽ vel vᷣga re⸗

galis. ⁊ eſt grecũ. . .
Sceſioſonomaton ᷣm Bedã eſt multitudo

noĩm ↄiunctoꝛũ. diuerſo ſono vnam reʒ ſi

gnifi cantiũ. vt in Eſaia. VUę genti pecca⸗
trici ppło graui imiquitate.ſemini nequo⸗
filijs ſceleratis.Et in pſalmo. Peccauimꝰ

cum patribus nr̃is. iniuſte egimꝰ. iniqta⸗

tem fecimus.vel ᷣm alios ſic dicã. Nebu⸗
la.nix.grãdo.ꝓcella.flumina venti.

tis. ⁊ ðꝛ a cępipᷣ

mi. Et ſcintilloſus.ſa.ſũ.

Sceuus. ua.uũ.i.ſiniſter malꝰ.puerſus ini

micus.

Gcibilis. lis. .. t. ⁊ h le. ad ſciendũ habilis.
Sciens.entis.ẽ peritꝰ ſcientia ⁊ rebꝰ*.

Sciolꝰ vo ſimulatoꝛ ſcię ac peritię qͥa ppe

tit videri ⁊ ſcire.qcqͥd alius ſciat.aut qͥ ſe
ſcire ꝓfitet᷑ oia. aut etiã futura ſdicere.
Sciẽtia.tię ſᷣm Ariſtotelẽ.ẽ habitꝰ ↄcluſio
nis ꝑ demonſtrationẽ acquiſitꝰ.
Gcientiſicꝰ.ca.cũ.i.ſapiẽs.ſciens.
Scylla.lę.nomẽ ẽ herbę.⁊ ſcylla gręce lati⸗

ne ðꝛ herba.ſiue ſda.Et ſcylla ppꝛium no

men puelle. Et fuerũt duę ſcylle ᷣm fabu⸗

las ſcʒ filia Niſi. ꝗᷓ fuit mutata in alaudam

filia phoꝛſy.que fuit mutata in monſtrũ

marinũ. Vñ ſcylla ſępe ðꝛ illud monſtruʒ
vel locꝰ piculoſus maris in quo ẽ illð mon

ſtrũ. Iñ ſcylleꝰ.lea.leũ.ſm Hugl. Iſidoꝛꝰ
vo dicit in. xiij. etymo. Scyllã a colle ſaxũ

eminẽs appellant ſiłe celatę foꝛmę ꝓcul vi
dentibꝰ. VUñ ⁊ monſtruoſaʒ faciẽ fabule il
li dederũt q̃ſi foꝛmã hois ſuccinctã capiti⸗

bus caninis ⁊ colliſi illic fluctꝰ latratꝰ vidẽ
tur expᷣmere.carybdis dicta.qꝛ gurgitibꝰ

occultis naues abſoꝛbeat. Papᷣ.vo dicit.

Scyllę ſaxa latentia in mari.

5 indula. lę. latꝰ aſſer. quo dom⸗ operiunk
cyniphes qͥdã ſcribũt ꝑ s.in pᷣma ſyllaba

vige.S. in cyniphes. M
Scinodenta. ð ab odenta qð eſt deus. Et

vocanm ſcinodẽtas qͥbꝰ voces cuʒ gemitu

prcedunt ⁊ duplices habẽt dentes.

Gcintilla.lę.f.g. a ſcindo.dis.eo pꝛoſi

lit ab igne. Et eſt ſcintilla dũ ardet. Fauil⸗
la dum extincta ẽ. Iñ hec ſcintillula.lę.di

2

Sciolus.la.lũ.i.aliquãtulũ ſciens.
Sciopodas ſicut dicit Auguſtinꝰ i.xvj. de

ciui.dei.ferunt eſſe gentẽ vbi ſingula cru⸗

ra in pedibꝰ hñt.nec poplicẽ flectunt.⁊ ſũt
mirabilis celeritatis.quos ſciopodas vo
cant.eo ꝙ ꝑ ęſtũ in tra iacẽtes reſupini pe⸗

dum vmbꝛa ſe ptegant. Iſidoꝛꝰ etiã in.xj

etymo. dicit. Sciopoduʒ gens fert᷑ eſſe in
ęthiopia.a ſingulis cruribꝰ ⁊ celeritate mi
rabili quos inde ſciopodas gręci vocant
4 Pęſtum in terra reſupini iacentes pedũ
ſuoꝛũ magnitudine adumbꝛannr.
Skcyphus.phi.calix maioꝛ.poculũ quo bi⸗

Et eſt s.pᷣma lr̃a.ſᷣm ugl.⁊ in Mapᷣ.nec
debet s. in ꝓnunciatiõe omnino taceri nec
olo ꝓferri.ſʒ q̃i medio modo.qꝛ s.ibi q̃n⸗

tum ad ſonũ liqueſcit aliqliter. Alij auteʒ
ſcribunt ſine s.cyphus. JJ
Scipio.onis.virga conſulũ.vel baculuſad
capiendũ aptus.⁊ ðꝛ a cępi pſᷣterito. Añ ⁊
quidã romanus dictus eſt Scipio. qꝛ ba⸗
culus ⁊ ſuſtentamentũ reipublicę fuit.vel
parentũ ſuoꝛum.Et fuerũt duo ſcpiones

auus nepos.

Sciroma.ſaxa dicunt᷑. Iñ hęc ſciroſis duri
tia in ſenſibus ſine doloꝛe. S
Scirpus.pi.genꝰiũci ẽ.⁊ ẽ planꝰſine nodo.
Iñ ſcirpeꝰ.pea.peũ.i.de ſcirpo exñs. AUñ
Exo.ij.Fiſcellã ſcirpeã.
Sciſma.mat..n.g.ðꝛ diſcoꝛdia diuiſio. Añ
AIſidoꝛꝰ etymo.viij.Sciſma ðꝛ q̃ſi a ſciſſu

ra aĩoꝝ.Eodẽ em cultu ⁊ eodẽ vo ritu cre
dit ſciſmaticus vt ceteri ſolo ↄgregatiõis

delectatur diſcidio. Inde ſciſmaticus.ca.

cum.i. diuiſus. Et diffinitur ſic m Goff.

VBciſma eſt illicita diſſenſio diuiſio vel diſ⸗
ceſſio eoꝛum inter quos vnitas eſſe debe⸗

ret. Ael ſic.Eſt illicitꝰ ab vnitate eccłię. vł

ab vniuerſitate diſſenſus. Differt aũt ſciſ⸗
ma ab hereſi.quia hęreſis ĩ pᷣncipio ſui ha
bet puerſum dogma.ſed ſciſma in fine fin⸗
git aliquã hęreſim vt recte ab eccłia videa
tur receſſiſſe. vt diẽ Hieronymꝰ. xxiiij.q.
iij. hęreſis ⁊ ſciſma differũt ſicut genus et
ſpecies quia omnis hęreticus eſt ſciſmati⸗

cus. ⁊ nõ ecõuerſo niſi durauerirt.

Sciſſura ręi.diuiſio ſeꝑatõ ⁊ ðꝛa ſcido.diſ
Scitalis.lis.qͥdã ſerpẽs qͥ ſolꝰ cũ oẽs ſerpẽ
tes pellẽ ſuã deponũt in eſtate ipᷣe deponit
ſuã in hyeme. Vñ ⁊ ſic dicta ẽ.quia ſcien⸗
tioꝛ eſt alis deponẽdo pellẽ. cũ eam depo⸗
nit in hyeme ſine lęſione. Ael ðꝛ ſcitalis.a
ſcile. vel a ſcele.qð ẽ lux. Iñ ſcitalis q̃ſi lu⸗

cens. qꝛlucens ⁊ noua efficit᷑ depoſita pel

le.vł quia tanta pfulget varietate tergi ſui

vt notarũ grã aſpicientes retardat. Et q

reptando pigra eſt.quos aſſeqͥ non valet.
miraculo ſui ſtupẽtes capit. Uñ Lucan i
. Et ſcitalis ſparſis etiã nũc ſola pꝛuinis
Et coꝛ. pe.
Scythę.dicti ſunt a quodã milite perſico.qͥ
ſcythasab eis diuilit. ſcytha cognomiato
Jñ hec ſchytia.tię.eoꝛũ regio. Iñ h̊ et hęc

ſcytha. thę. gentile. Et ſcyticꝰ. ca. cA.
i Scythipolis. oppidũ ẽ qðdã ſcythie.
bimus ᷣm Hugl. AUel ᷣm Pap̃ᷣ. Scyphꝰ
calix regius qͥ ⁊ patera vocat᷑ vel phiala.

Scitus. tus.tui.i.ſciẽtia vel cognitio.⁊ ðꝛ
aſcio.ſcis.Etnᷣ ſcitũ.ti.i.decretũ.ſtatutũ

yt indictũ.Et cõponit᷑ h̊ plebiſcitũ.Et ſci
tus.ta.tũ.i.ſapiẽs. Iñ ſcite aduer.i.ſapiẽ⸗

ter. Et ꝑ cõpoſitiõʒ.ꝑſcitꝰ.ta.tũ.ꝑfcẽ ſcitꝰ

— — ———

1
⸗

4
⸗
⸗
d
nie.
i
uns

ſee
onina
gahe⸗
.

.
9,40
ſuunn
e
glili

BEC

Et inſcitus.ta.tũ.i.inſipiẽs. Iñ hęc inſci⸗
tia.tię.i.inſipiẽtia.vel ignoꝛãtia.

Scius.ſcia.ſciũ.i.ſapiẽs.⁊ ðꝛ a ſcio ſcis.Et

ꝑ cõpoſitionẽ inſciꝰ.inſcia.inſciũ.i.neſciẽſ

Hcobs. bis.f.g.ferrũ quo ligna planantur

vel purgamẽtũ domꝰ. Vñ qͥdã. Vilia ſco⸗
ba leuat.ſcobs ſcobis aſpera tollit.·

Schhola grece. latine ðꝛ vacatõ.quia ibi ſtu
dio vacamꝰ. Et in ſingulari cuʒ dicimus.

Magnã ſcholã habeo.de loco intelligit᷑.

Cum vo ðꝛ in płali. agnas ſcholas de
ſcholaribe intelligit.q̃ſi multos ſcholares
habeo. Iñ ſcholaſtic. ca. cũ.i.ad ſcholas

yel ad ſcholares ꝑtinens. vel aſſiduus vł
frequẽs in ſchola.Et h̊ ⁊ hęc ſcholarl.⁊ B
re.ad ſcholã vel ad ſcholas ꝑtinẽs.Et ſub
ſtãtiue ſepe ponit᷑ tm in cõi genere ꝓ ſcho

Scholar ſẽ pſona vacãs ab hũanislaribꝰ.

negotijs.ſcholaſticis dedita diſciplinis.⁊

qðẽ virt.qſi vtutibꝰ vacans.

Scopa.pę.f.g.qdã arbuſtula.Et ſcopa.pę
etiã ðꝛ illud cũ qͥ domꝰ purgat᷑.⁊ fit ſepe ex

ſcopa arboꝛe. Vñ in euãgelio. Inuenit eũ

ſcopis mundatã ⁊ oꝛnata. Iñ hęc ſcopula
leę.dimi.i.ꝑua ſcopa.Jũñ ſcopuloſus.ſa.ſũ
.ſcopulis plenꝰ.qð ⁊ ſcopoſus.ſa.ſũ.ðꝛ.

Scopetũ.ti.pe.ꝓ.locꝰ vbi abundãt ſcopę.

Scopeus.pea.peũ.i.de ſcopis exñs.
Scopin gręce.latine ðꝛ itendẽ.vł ſpecłari.
Scopułꝰ.li.pe.coꝛ.i.arduũ ſaxũ.ardua et
hꝛupta rupes.apta ad ſpeculandũ.⁊ ðꝛ a
ſcopin.vel qꝛ inde facile poſſumꝰ ſpecula⸗

ri. vłqꝛ a longe videt᷑ talis locꝰ. Iñn ſcopu

loſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ ⁊ abundãs ſcopulis.

Scoꝛia. rię.f.g. purgamẽtũ ⁊ ſoꝛdes metal⸗

loꝛum. ⁊ ðꝛ ſcoꝛia ab excoquẽdo vel excu⸗
tiendo.qꝛ qñ excoquunt᷑ metalla tunc ſoꝛ⸗
des cadunt ⁊ excutiunt᷑. Añ Eſa.j.Argẽ⸗

tum tuũ verſũ ẽ in ſcoꝛiã. Itẽ ſcoꝛia.rię.eſt

ſuffocatio veſice.ita vt vꝛina deneget. vel
ventris officiũ.⁊ tumoꝛ in pectoꝛe reꝑiat᷑.

Scoꝛio.onis.m. g.ð ſtultꝰ.ſtolidus.fſatuꝰ.

⁊ ðꝛ a ſcoꝛia.

Scoꝛpio.onis.m.g.vel ſcoꝛpiꝰ.pij.qð ideʒ
ẽ.ðꝛ qðᷣdã animal venenoſũ.⁊ ðꝛ ſcoꝛpio.

aᷓſi ſcoꝛte poio.qꝛ ab ãterioꝛi ꝑte fingit blã
dicies.ſed a poſterioꝛi pungit. Capite em
blandit᷑.ſed cauda pungit. Nel ðꝛ ſcoꝛpiꝰ
ab arcu.vel ab arpe.qð ẽ incuruatꝰ gladi
eo q; caudã figat. vel arcuata venena dif⸗
fundat. Item ſcoꝛpio ðꝛquidaʒ piſcis vel
vermis qui ledit dũ manu tollit᷑. Scoꝛpio
etiã ðꝛ ſagitta venenata.arcu vel toꝛmẽtis

excuſſa.quę dũ ad hoĩem ꝑuenit.virꝰ qð
habet infundit. Itẽ ſcoꝛpio ẽ gen duplic
flagelli. vel magni fuſtes. Itẽ ſcoꝛpio ẽ qð

daʒz ſignũ in celo. in qð ſm poetas ſcoꝛpio
animal fuit tranſlatũ. vel quia cum ſol eſt

in ſcoꝛpione.bmos ſentimus frigoꝛis acu⸗
leos.ſᷣm hugl. Uñ Scoꝛpiꝰeſt ſignũ. ver
miſq;. ſagitta flagellũ. Magiſter aũt in hi
ſtoꝛijs ſuꝑ illud.iij. Regi.xij.ater meuſ

cecidit vos flagellis ⁊c.ſic dicit. Scoꝛpio
eſt rubus aculeatus vel flagellũ virgaruz

nodoſũ vel ſcutica.hũñs in ſummitate glã⸗
des plumbeas..
Scoꝛpitis.huiꝰ ſcoꝛpitis.ꝗqdã gẽma ſcoꝛpi⸗
onẽ.⁊ coloꝛe ⁊ effigie referẽs.
Scoꝛte gręce.latine ðꝛ dulce.
Scoꝛtes.tis.f.g.pellis arietis.

Scoꝛtũ.ti.n.ge.i.meretrix.ꝗqᷓ apud grecos

1 ſcytha vocat᷑.⁊ ðꝛ a ſcoꝛtes pelle arietiſ qꝛ
ðꝛa ſcholi gręce.qð ẽ vacatio latine.⁊ ari

defricat᷑ pelles qbꝰcoꝛruptela fit. Uel ðꝛa
ſcoꝛte.qð ẽ dulce.qꝛ ſcoꝛtatoꝛibꝰ dulce eſt

AVñ Job. xxxj.Scoꝛtum alterius ſit vxoꝛ

Scotomia.mię.qꝗdã iſirmitas.⁊ accepit no
men ab accidenti. eo ꝙ repẽtinas tenebꝛaſ

ingerat oculis cum vertigine capitis. Jñ

ſcotomicus.ca.cũ.talẽ infirmitatẽ patiẽs.

Screa.ſcreę.f.g.pituita.ſtercꝰ.ſpurcitia ꝗ̃

7

pꝑ os pꝛoijcit᷑.

—

GScriba. bę. nomẽ ẽ officij.i. cancellariꝰ. Jñ

ſcribatꝰ.tus.i.ſcribę officiũ vel dignitas.
Szʒ ſcriptoꝛ ðꝛ qͥ frequent᷑ vel aſſidue ſcri⸗
bit. vel qͥ peritiã habet ſcribẽdi.
Scribę tabularij.ſm qͥſdã olim creabantur
ad tꝑs triennij ad ſcribendũ publica ratio
cinia ꝓuinciarũ.ſeu ciuitatũ. ſᷣm Accurl.
C.e.ti.ĩ rub.li.x.Et ꝓpꝛie ſunt illi qui ſcri
bunt noiatos ad munera.⁊ honoꝛes.⁊ tri⸗
buta ſoluta.⁊ ſunt tabularij.qꝛ public in⸗
ſtrumẽtis pᷣſunt in ſingulis ciuitatibꝰ. Et
hi appellant᷑ libellarij.vt.ff. de re iudi.l.li⸗
bellariꝰ. Et tabelliones. vt in Autl.de ta⸗
belbł.colł.ij. Alias ſcribę dicunt᷑. q̃ circa pᷣn

cipes vł alios magnos iudices ſunt depu

tati ꝓ actis ⁊ geſtis ↄficiendis. Hi qͥʒ vo⸗
cant᷑ ſcriptoꝛes notarij.libellẽſes.pꝛagma
ticales.epłares.exquęſtoꝛes.vt.C.de ap⸗
ele Seibint rlin offerẽédis.
cribę logographi. m Accurl.dicũt᷑ qͥ pu
blicis rõnibꝰ ſcribẽdis deputati ſunt.Naʒ
logos gręce.rõnes publicas dicimꝰ latine
2 graphos ſcriptura. Hi etiã nũerarij ap⸗
pellant᷑. vt.C. de ſuſcepto.pᷣpo.⁊ archa.l.
dDduos. li. x.
x 2

Sc ribe cenſuales ſunt qͥ ſcribũt cenſuʒ. C. Scurra.re.malſ.ge.id eſt.leccatoꝛ. vanilo⸗
deoee tabu. in rub. lib. xxiiJj.. quus. MPꝛopꝛie ſcurra dicitur. qui ſequit
Scriniũ.n. g. ð q̃ſi ſecretoꝛũ vel ſcriptoꝛu, curiam gratia cibi. Unde.ij. Regl.vj. Et
publicoꝝ reconditio.iſ.locꝰ vbi ſecreta re-⸗ nudatus eſt quaſi ſi nudet᷑ vnus de ſcurr
bonnunnt. Inde hic ⁊ hęe ſcurrilis.⁊ hocle.pe. ꝓð.
Scriniarij ſcrinioꝝ memoꝛiales ideʒ ſunt ꝛpꝑ geminũ.t. Inde ſcurriliter aduerbiũ.
2 mgri ſcrinioꝛũ.Etiã ſcriniarij appellan?ꝭ Et hec ſcurrilitas.tatl.i.leccacitas.turpi-
tabelliones. vt.c.ad audientiã.de ſᷣſcrip.i tudo.turpis ludus.iocularitas qͥ a ſtultis
Scrobs.bis.f.g.i.foſſa maxcſime glo. ðꝛcurialitas. Uñ ad Eph̊.v. Scurrilitas
illa quã ſcrophę faciuunt. quead rem no ptien.
Scropha.phę.f.g.i.poꝛca.⁊ ẽ nomẽ fictici:-. cus.neu.ge.indeclinabile.i.rotundũ uel
um. ſ.de ꝓpꝛietate ſoni ſumptũ. Indehec rotundias..
ſcrophula lę.⁊ ſcrophella. leę. ambo dimi. Scutella. lę. ðꝛz a ſcus vel ſcuta.qꝛ rotunda

——

Scrophule etiã dicũt᷑ ꝗdã apoſtemata. q

ſolẽt naſci pueris circa collũ. Iñ ſcrophu⸗

loſus.ſa.ſũ.⁊ ſcrophulatꝰ.ta.tũ.i.plenus

⁊æabundans ſcrophulis.⁊ coꝛ.phu.

Ecroppina. nę.g. qodi inſtrumetu carpe

tarij.⁊ ðꝛ a ſcrobs.qꝛ herẽdo ſcrobẽ facit.

Scrupus.pi.m.g.lapis puus ⁊ aſper qͥ ſe-

pe ſub talo iacẽs in calciamẽto multum lę⸗

dDit ⁊ offendit.⁊ ð a ſcrutoꝛ.aris. qꝛ qñ la⸗
tet in calciamẽto.lędit noſ.⁊ cogimur ipᷣm

ſcrutari.Cui ↄtrariꝰ ẽ calculus.Et inde h

ſcrupulus li.dimi pe.coꝛ. Et hͥ ſcrupꝰ.vel
ſcrupulus. ð&ε qödâ pond? ſex ſiliquarum
pongere conſtans. Et ꝑ ſititudinẽ ſcrupuſ

vł ſcrupulus ðꝛ moleſtia.ſollicitudo anxi

etas.⁊ dubietas animi.remoꝛſus ↄſciẽtieę
AVñ.j. Regl.xx v. Hõ erit tibi h̊ in ſingul⸗
tum ⁊ in ſcrupulũ coꝛdis. Iteʒ difficultas
ſubtilis queſtio. Sicut em ſcrupus paruꝰ

eſt. ſic ſubtilis quęſtio ꝑua ẽ ad videnduʒ

Et ſicut ille multu ledit ita ⁊ ſubtilis qᷣſtio

Multũ ledit eum qͥ nõ eſt ꝓmptus in diſcer

nendo. Inquiſitio em ⁊ queſtio rerũ ſubti
lium.multũ ſolẽt lędere. Itẽ a ſcrupus ðdꝛ

ſcrupeꝰ. pea. peũ.Et ſcrupoſus.ſa.ſũ.id ẽ

ſcrupis plenꝰ⁊ abundans.⁊ aſper.anxius
Durus. difficilis. nodoſus. obſcurus. Inö
hec ſcrupoſitas.tatis. Vñ ſcrupea vłſcru

pola ſaxa dicunt᷑ aſpera. Itẽ a ſcrupul⸗ ðꝛ

ſcrupuloſus.ſa.ſũ.i.ſcrupłis plenꝰ.⁊ abu

dans. vel aſper. anxiꝰ.dubiꝰ.difficilis.no

doſus. obſcurꝰ. Zn hec ſcrupuloſitas.tatl
SGcrutiniũi. nij .i. cruc(.i. ãxietas. difficłtas.
tatio. vł qcqd qͥs ſcrutat᷑ iterius ð aliq re.

Vñ ꝓphᷣa.Defecerũt ſcrutãtes ſcrutinio.

1 7 detrita. 8àaſcrutoꝛ. arl. Itez ſcruta

Didcunt᷑ exta.ſ.tripę.qꝛ in extis ſcrutabant᷑

futura.vel ſoꝛdes purgant᷑. Añ Oꝛatius

rpi. Nilia vẽdente tunicato ſcruta popel⸗

. .

eſt. Iñ ſcutellula.le. dimi. Et ſcutellarius

ria. riũ.Et hic ſcutellarius.rij.qͥ facit vel
vendit ſcutellas.Et hoc ſcutellariũ.ri.lo⸗
cus vel vas vbi reponunt᷑ ſcutelle.
Scutica.cę.pe.coꝛ.i.loꝛũ cũ qͥ verberantur

pueri. ancillę.ſerui.⁊ ꝛ a ſcuta qð ẽ foꝛma
rotunda ꝓpt᷑ rotunditatẽ coꝛrigiarũ.

Scutiger.ra.rũ.pe.coꝛ.i.gerẽs ſcutum.Et

inuenit᷑ ſubſtantiue in qͥlibet genere.

Scutra.trę.vas qðdã ẽ.⁊ ðꝛa ſcus vłſcuta

Et enũerant᷑ ſcutrę.iij. Regl.vij. int᷑ vten
ſilia tẽpli altaris vaſa.ſ.ęqualis amplitu⸗

Dinis in oꝛe ⁊ in ꝓfundo ad caleſaciendũ.
Vcutula.lę.f.g.monile rotundũ ex auro vł

argento. ⁊ ðꝛ a ſcuta.qð ẽ foꝛma rotunda.
Vnñn.j.Machab.iiij.Oꝛnauerũt faciẽ tẽ⸗
pꝓli coꝛonis aureis ⁊ ſcutuł. Et coꝛ.tu. Jñ

ſcutulatus.ta. tũ.i.ſcutula oꝛnatꝰ.vel ſcu⸗

tulã poſſidens.vel quod habet in ſe oꝛbes

in ſił itudinẽ ſcutularũ.ſicut ꝗdã veſtes.et
quędã aialia. VUñ ⁊ ſcutulatꝰ ðꝛ equꝰ ꝓpt᷑

oꝛbes quos habet candidos int᷑ purpure⸗
os. Iñ hęc ſcutulata.tę.vel h̊ ſcutulatum.

ti. ðꝛ indumentũ qdã pᷣcioſum.⁊ ẽ ꝓpꝛie

veſtis quę habet in ſe quoſdã oꝛbes vłcir⸗

culos.ſicut patet in quibuſdã pannis ſeri⸗

cis. VUñ Eʒech.xx vij. Gẽmã purpuram ⁊
ſcutulata ꝓpoſuerũt in mercatu tuo. Itẽ

inuenit᷑ h̊ ſcutulũ.płaliter hęc ſcutula. di⸗

mini.i.paruũ ſcutum,.B

ℳ

Scutũ.ti.n.g.ðꝛ a ſcuta.tę.qẽ foꝛma rotun

da. eo ꝙ antiqͥtꝰ ſcuta fiebat rotunda. AUel
ðꝛ ab executio.onis.eo ꝙ a ſe excutiat ⁊ eij

ciat ictum teloꝝ. Iñ h̊ ſcutulũ.li.dimi.Et
ſcutatus.ta.tũ.i.ſeutũ hñs vł ſcuto arma
tus.vel inſtructꝰ. Et ſcutariꝰrij.qͥ facit vel

vendit ſcuta. “ð
Sebaſtus. ſti.i. auguſtꝰ menſis. GOręco em̃

ſermõe ſebaſtꝰ tantũ valet quãtũ auguſt⸗

†

Inde ſebaſtia. nũc Seſicaz ciuitas. ꝗᷓ olim

dicebat᷑ auguſta ab Auguſto.

Gebũ.bi. ðꝛa ſus.qð modo ðꝛ vulgo. ſepũ

pi.i.adeps.pinguedo axungia.Et ðꝛ ſica
ſue.q̃ſi ſuenũ.qꝛ plꝰpinguedinis habet il⸗
lud animal qᷓ; aliud.
Gecenti.tę.ta.ðꝛ a ſex.⁊ centũ.⁊ abijcit᷑.x.
⁊ 8ʒ ſecenti.vel mutat᷑ in.s.ᷣm quoſdam.
⁊ðꝛ ſeſcẽti. tę. ta. Sʒ vſus fere oim ſcribit
ꝑ · x. Nec valet rõ in cõtrariũ cũ ðꝛ tres cõ
ſonantes nõ ſimul poſſe cõiungi.qð alij di
cunt ſieri ſi ꝑ.x.ſcribat᷑.cũ.x.vim duplicis
ↄſonantis habeat. MPatet erroꝛ eoꝛũ.quia

nõ intelligit᷑ regula illa niſi cũ vna enad?e

ↄſonãs duplicat᷑ imediate ad aliã ↄſonaãtẽ

Seceſſus.ſus.ſui.locꝰ ſecretus.⁊ ðꝛ a ſecae:

do. dis. qſi ſine acceſſu. RM
Secius.i.aliter.a ſecꝰ comꝑatm̃.m Map̃.
Secmentũ.ẽ faſcia qua matrona faſciat ca⸗
put. VUñ Juuenalis ĩ ſatyra ꝗq incipit qua⸗
dꝛingenta c. Secmenta ⁊ longos habit/
⁊flammã ſumpſit.
Secoꝛs.dis.ge.ois.i.ignauus.ſtultꝰ.⁊ ðꝛa

ſe ⁊ coꝛ.q̃ſi ſeoꝛſũ a coꝛde. In hęc ſecoꝛdia

die. i. ignauia.
Secretꝰ.ta.tũ.ðꝛ a ſecerno.nis. Et h̊ ſecre⸗
tum. ti.i.arcanũ.occultũ.oꝑtũ.myſticum
Iñ ſecretariꝰ.rij. Et hᷣſ. ecretariũ.rij. locuſ
vbi dant᷑ vel ↄſeruant᷑ ſecrtaea.

„ — „ .

Gecta. cte. f. g. ðꝛ ꝓpoſitũ in malo circa ali⸗

quã diſciplinam. ⁊ ðꝛ a ſeco.cas. Vñ ſecta
heęreticoꝛuʒ.qꝛ ſũt ſecti ⁊ diuiſi ab vnitate
ecchię vel ſidei. Secta etiã accipit᷑ in bono.
vt Secta phoꝝ.⁊ tũc ðꝛ a ſeᷣr.qꝛ tũc ſeq̃n
da.i.teneuda ẽ.vt ſecta apłloꝝ.ſecta ꝓphᷣa
rum. Quidã tñ dicũt ſectã in malo.a ſeq̃n⸗
do. Et ẽ ſecta habit aĩoꝛũ ⁊ inſtitutuʒ vel
pꝓpoſitũ in malo circa aliquã diſciplinam.
quã tenẽdo ſequunt᷑ longe.alia in religio⸗
nis cultu opinãtes qᷓ; ceteri. H
Seculũ.li.eſt ſpaciũ centũ decẽ annoꝛuʒ.et
dꝛa ſequoꝛ.queris.qꝛ vnum ſequitr᷑ aliud.
Iñ h̊ ſeclũ.cli.ꝑ ſyncopã. Itẽ ſeculũ qñũq;
ponit᷑ ꝓ vita vł ꝓ qͥlibet ſpacio tꝑis aliqᷣn
tulum longo. Vñn dicit MPap̃ᷣ. Seculũ dici
tur ętas euũ.tꝑis.ſpaciũ.interuallũ.vitę

curius. Iñ h̊ ⁊ hęc ſecłaris.⁊ B re.i.res ſę⸗

culi. vel ad ſeculũ ꝑtinẽs. Iñn hęc ſeculari⸗
tas. tatis. ⁊ ſęculariter aduer. H
Gecundus.da.dũ.nomẽ oꝛdinale.⁊ ðꝛa ſe
quoꝛ.querj.qꝛ ſtatim ſequit᷑ poſt pᷣmũ.Et
ſecundus.da. dũ.i. ꝓſper. ⁊ bonꝰ a ſequen
dDo.quia quę ſecũda ſunt de ꝓpe ſequunt᷑.
OAñ ⁊ lecũda ðꝛ foꝛtuna ꝓſpera.quia ꝓpe

nos ſequit᷑.⁊ iuxta nos ẽ ſicut aduerſa op⸗
poſita é. recedens. Itẽ ̊ nomẽ ſecunduũᷣ
ponit᷑ loco aduerbij loci vei älitatis vłpo
tius ſiłitudinis.cũ ðꝛ. Scoᷣm Lucam vbi
gręci dicũt cata Lucã. Itẽ ſecũda.dę.dici
tur folliculus in quo puer inuoluit in ven
tre matris. ⁊ ͥ ſimul cũ infante naſcit et ſe
quit᷑ eũ.⁊ egredit᷑. Itẽ ſecũda.dę.ðꝛ qdã
vicꝰ in hieruſalẽ.De quo habet᷑.ij. Keg-.
Qui habitat in hieruſalẽ in ſecũda.Napᷣ.
vo dicit. Secũda. ꝓſpera.abundãs. felix
btã. Secunde dicunt᷑ folliculi qͥ ſimul cum
ifante naſcunt᷑.dictę ſic.qꝛ cũ infans egre⸗

dit eum ſequunt᷑. Macer etiã de viribus

herbarũ dicit. Iſtas pelliculas medici di⸗
xere ſecundas. Oeutil.aũt.xx viij dꝛ. Et il
luuie ſecũdarũ. Inuenit᷑ etiã ibi ſecũdina
rum. ſed meliꝰ ð ſecũdarũ. Mõt tñ deriua
ria ſecũda dę. ſecũdinꝰ. na.nuũ.i.ꝑtinẽs ad
ſecundam. vel res ſecũdę.⁊ ꝓð.di. Vnde
Berñ.Tunica tua fuit pellis ſecũdina.

Secur..ris.f. g. ðꝛ a ſeco.cas.qꝛ ſecat. AUel

ſecuris. ðꝛ q̃ſi ſuccuris.qꝛ ea arboꝛes ſucci
dant᷑. vel ſecuris ãſi ſemicurl.Ex vna em
pte acuta ẽ.⁊ ex altera foſſoꝛia. Iñ hec ſe⸗
curicula. leę. dimi. Et inde ſecuriculari. 4

ſecurim defert. Et coꝛ. pᷣmã ſecur.ſed ſecu

rus eã ꝓdu. AUñ qͥdã. Rebꝰ ſecuris ẽ ſepe
minata ſecuris. ll
Securꝰ.ra.rũ.ðꝛ qſi ſeoꝛſũ a cura.⁊ ðꝛ a pe
poſitione ſe ⁊ cura. Iñ ſecuritas.tatis.vm
lhugl. Oap̃. wo dicit. Secur; nõ dubitas

firmus. munitus. Securꝰ ðꝛ qſi ſine cura.

id ẽ. frigidꝰ.ꝑ qð inutile accipit᷑.Et ponit
differẽtia int ſecurũ ⁊ tutũ. AUñ ĩ gręciſmo
2. Eſt hõ ſecurꝰ a cura quaq; remorꝰ. Sʒ
vir in agminibꝰ ↄfidens ẽ hõ tutꝰ.Et vide
qꝛ qͥdã voluerunt dicere ſecuriter. ꝓ ſecu⸗
re.ſed ĩpꝛopꝛie. Uñ.Aſſere ſecure ſecurit
penitus uerrr..
Secutus.ta.tũ. ꝑticipiũ de ſequoꝛ.⁊ ſcribi
tur ꝑ.c. quis ſequoꝛ ſcribat᷑ ꝑ.q. Nã vt di
cit ꝛiſtian in. x. Verba deſinẽtia iquoꝛ
mutãt eã ĩ cu.⁊ ſumẽtia.tũ.faciũt ſupinũ.
vt loquoꝛ locutũ.ſequoꝛ ſecutũ.
Sedat ta.tũ.placidꝰ.leuis.temperatꝰx-
Sedes. dis. F. S. ðꝛ a ſedeo.des. ꝓdu.ſe.li
cetſedeo. des.eã coꝛripiat. Uñ. Dum ſuꝑp
alta ſedes. caſuz ſbet tibi ſedes. Sedes nõ
vniꝰ tm ſʒ multoꝝ.ſed ſolium ⁊ thꝛonus
vnius tm. Iteʒz ſedes in ſingulari numero
ꝓpꝛie ẽ regni.qð gręce thꝛonos ðꝛ. Et idẽ
nos dicim ſoliũ. Subſellia vero ceteroꝛũ
quaſi ſubſedia. Cathedrę doctoꝛũ. Iteza

—¾

ſedes ð hec ſedecula.lę. di. ⁊ B ſedile lis.

Sedecim.cõponit᷑ a ſex.⁊ decẽ.⁊ ðꝛ ſedeciʒ

vel ſeſdecim. vt.x. abijciat᷑. vel mutet i.s.

Iñ ſedenariꝰ.ria.riu.

Seditio.onis.f.g.i.diſſenſio ciuiũ.⁊ dicit

a ſedeo.des.ꝑ ↄtrariũ.qꝛ ſeoꝛſum alij eũt
ab alis.vel qꝛ ſedendo ſolent machinari.
Alij dicũt ꝙ ſeditio ẽ diſcoꝛdia ⁊ diſſenſio
aioꝝ.quã gręci diaſtaſim vocãt. Iñ ſediti
oſus.ſa.ſũ.qͥ ſeditionẽ facit.⁊ diſcoꝛdiam

tu ſpẽs ſeditionis eert.
Sedile.lis.pe.p.ð a ſedeo. des. Et ſunt ſe
dilia loca in quibꝰ qͥs ſedere poſſit. Añ.iij

tes ſedile.

Regl. x. Et due manꝰ hinc atq; inde tenẽ⸗

Sedulus.la.lii.i.aſſiduus.intentus.bonꝰ.

ſtudioſus.firmꝰ. frequẽs. Et ðꝛ ſeduł q̃ſi

ſine dolo.quia ex aĩo ⁊ tota voluntate facẽ
Iñ ſedule aduerbiũ.Et hęc ſedulitas.ta⸗

tis.i.ꝗaſſiduitas.et coꝛ. du.p

Geges. getis. f. g. ðꝛ a ſe eco. cas. 1 bm H pꝛo⸗
pꝛie ſeges. matura.ſ. meſſis. Uel ſeges

ðꝛ a ſero.ris.⁊ m h ſeges ðꝛ ſemẽ qꝛ ſerit
Et illud in quo ſerit᷑ ſq; terra. Sʒ trãſlati⸗

ue ſemen etiã dðꝛ verbũ dei. Vñ Luẽc. viij.

Semen eſt verbum dei. Et coꝛ.ambas ſyl

labas ſeges.

Segmentũ.iti.n.g.ðꝛ veſtis mliebꝛis ⁊ lon
ga cuiꝰ neceſſe ẽ ꝑtem ſecare.⁊ ea ſolẽt vti
nubẽtes.Et ꝓpꝛie eſt limbus ſiue faſciola
quę mulieribꝰ indumentis in extrema pꝑte

cauſa oꝛnatus aſſuit᷑. Ande Juuenał.Se
gmenta ⁊ longos habitus vt flãmea ſum⸗
pſit.Aliqñ aũt inuenit᷑ ꝓ pticulis veſtimẽ

toꝛum.⁊ dicunt᷑ ſegmẽta.q̃ſi ſecamẽta. Iñ
ſegmentatus.ta.tum. tali veſte indutꝰ vI
oꝛnatus ſegmẽtis. Vñ ⁊ ſegmẽtata ðꝛ ve⸗

ſtis.quę eſt quibuſdam ʒonis.vel quaſip⸗

ciſis ſegmentis oꝛnata.Nã ꝑticulas cuiuſ
⸗ materię abſciſas.pꝛęſegmenta vocamꝰ

vm Hugl. Map. vero dicit. Segmenta ſüt
faſcię quibus faſciat᷑ caput. Item ſegmen
tum dicitur monilea collo in pectus depẽ⸗
des.

Segnis.cõ.t.⁊ h̊ ne.i.piger ⁊ ðꝛa ſe ⁊ ignii

quaſi ſine igne.ingenio carẽs.frigicꝰ.ocio

Vt non ſegnes efficiamini. Inde ſegniter

aduer. Et heęc ſegnicies.ciei. Et hęc ſegni

cia. cie i. pigritia.

tatur loquela inutilis.

Segrex. gis. ois. ge. i. nobik. 8: aſe. ⁊ grex

ſus.per qð inutilẽ accipimꝰ. Vñ HHeb. vj.

quaſi ſeoꝛſum a grege alioꝛũ.⁊ coꝛ.gre.

Geir. dict' ẽ quidã qꝛ fuit hiſpidus ⁊ pilo⸗
ſus.qũ em natus ẽ.totꝰſicut pelliſpiloſus
erat.Et idẽ dictꝰ ẽ Eſau.i.rufus.ob cocti
onẽ.ſ.rufę lentis.cuiꝰ edulio pᷣmogenitaꝑ
didit. Idem ⁊ edom.ob ruboꝛem coꝛporj
dictus.quod latine ſanguineus dicitur.
Seiuga.gę.maximus currus Jouis. vide
ſupꝛa in bliag.
Seiunx.gis.dicuntur boues nonduʒ iugo
coniuncti.quaſi ſeoꝛſum a iugo.⁊ dicitur

aſe xiugiun.
Selectus.cta.ctũ.i.ab alijs elect.

Belenos.ðꝛ lux noctis.ſ.luna.⁊ ðꝛ a ſele x
ſile. quod eſt lux.⁊ nox. Eadem ⁊ ſilenos

2.7 gcuit in fine.

Seleucus.ci.ꝓpꝛiũ nomẽ viri.triũ ſyllaba

rum. Et ibi eſt diphthongus eu. vñ.e.⁊. u

eiuſdem ſyllabę ſunt. Vñ in Auroꝛa.Tũc
gromana demetri vꝛbe ſeleuc.

Selinũ ðꝛ apiũ.A qͥ cõponit᷑ petroſelinum
Hypoſelinũ.oleoſelinun.

Gella. le. ðꝛ a ſedeo.des.q̃ſi ſ eda. qꝛ ibi ſup

ſedemus. Iñ h̊ ſellarius.rij.qͥ facit ſellas.
Et ſellariꝰ.ria.riũ.ad ſellã ꝑtinẽs. Et ſel⸗
larius.qui ſeſſurꝰ poꝛtat ſella. Itẽ inueni⸗
tur hec ſella ꝓ dã muliere in pᷣmo Regũ.
Gellio.onis.i.caballus.⁊ ðꝛ a ſell.
SGellula.lę.dimi.i.pua ſella.

Selluũ fuit quida vir qͥ fuit cuſtos veſtiũ ſa⸗

cerdotũ.⁊ acuit᷑ in fuen.
Pem. filius Moe dictus eſt.⁊ ex pſagio po⸗
ſteritatis nomẽ accepit. Ex ipᷣo em patri⸗
arche. ⁊ ꝓphᷣe.⁊ apli.⁊ pplłs dei pꝛogreſſi
ſunt.Ex eiꝰ quoq; ſtirpe eſt chꝛiſtꝰ cuiꝰ ab
oꝛtu ſolis vſq; ad occaſum magnũ ẽ nomẽ
in gentibꝰ.õt
Semẽ.inis.n.g.ẽ qð in agro ſpargit᷑ ad gi⸗

gnendũ fructũ.Itẽ ſemẽ ẽ aĩaliũ qð ſpar⸗

gitur ad gignendũ fetũ.

SGementis.tis.f.g.ẽ ſemen frugü. vel tẽpuſ
ſeminãdi.vel dea ſemẽtis.vel ipᷣe actꝰſemi

nandi. Iñ ſementinꝰ.na. ddſdu.
Semeſus.ſa.ſũ.i.in media pꝑte coꝛroſus et
comeſtus.ſemicomeſtus.⁊ ðꝛ a ſemis.qð
ẽ dimidiũ.⁊ eſus.Et ꝓdu.pe. VUñ Virgi⸗
lius in.iij.ęgnei. Semeſam pᷣdaʒ ⁊ veſtigia
feda relinquur.
Semianimꝰ.ma.mũ.⁊ h̊ ⁊ hęc ſemianimis
⁊ h̊ me.i.ſemiuiuus.

a. cig, pigriia. Jemibos.bouis.cõ.g.i.in media ꝑte bos.
Segoꝛ.qͥdã locus ẽ.⁊ acuit᷑ in fine.⁊ interꝰ

yvt monotaurus.Et coꝛ.pe.tam nti qᷓ; gti.
Vñ Ouidiꝰ.Semiuirũq; bouem.ſemibo

uemq;.virũ;.

Semiceęcus.ca.cũ.q in ꝑte ẽ cecus ⁊ in ꝑte
videt.vel qui non clare videt.⁊ ðꝛ a ſemis
cecus. MD H

Semicinctiũ.ctij.ẽ zona minꝰ lata.ſicut cin

gulus cinctura lata. ⁊ ð a ſemis ⁊ cinctus
qſi dimidiꝰ cinctus. Iñ ſemicinctiuʒ ðꝛ eo
ꝙ dimidiũ cingat. In glo.autẽ Acti.xix.

dicuntur ſemicinctia veſtes ex vno latere

dependẽtes.vł ʒonę ſiue veſtes nocturnę
vel genꝰ ſudarij quo hebꝛęi vtunt᷑ i capite

Semicinctũ.cti.i.ona minus lata.quia di

midiũ cingit. ⸗
Semicoꝛs.dis.oĩs ge.i.dimidiũ coꝛhñs.⁊

ðꝛ a ſemis.⁊ coꝛ.

Semideus. dei. pe. coꝛ. i. dimidiꝰ de vel ãi

ſemꝰ.i. imꝑfectꝰ ⁊ nõ plenꝰ dueus.
Bemiermis.mis.con.t.⁊ Gq̊ me.i.ex ꝑte ar⸗

Semifer.ra.rũ.i.in media ꝑte (matus.

fera. vt centaurus. ⁊ coꝛmi.

Semihiulc. ca.cũ.i.aliqntulũ hians.aꝑtꝰ
ex ꝑte. ⁊ ðꝛ a ſemis ⁊ hiulcus.
Gemilacer.ra.rũ.i.ex ꝑte laceratꝰ.

Semilongus.ga.gũ.qſi medio modo lõ Gg.

Semiluniũ.nij.i.media luna.

„

Semimaris.cõ.ge.i.ſemimaſculus.vel im

pfectꝰ mas.iſ.caſtratꝰ q̃ſi minꝰ hñs qᷓ; mas
7 coꝛ. ma.
Geminariũ.rij.n.g.i.ſemen. vel cuiuſlibet
rei exoꝛdiũ.vel vas in quo ponit᷑ ſemen.⁊

ðZꝛ a ſemen. Et ſeminarius.ria.rium.id eſt

ad ſemen vel ſeminatũ ꝑtinẽs:vel exoꝛdi⸗

alis vel initialis.Et h̊ ⁊ hęc ſemialis.et 6
ſeminale. J

Seminecis.cõ.t.⁊ h ce.i.ſemimoꝛtuꝰvł ne
catus.exanimis.int᷑ moꝛtuos ⁊ viuos.
GSeminiuerbiꝰ.bij.m.g.i.ſeminatoꝛ vᷣboꝛũ
Iñ hec ſeminiuerbia.bię.i.verboꝛũ ſemi⸗
natrix. AUñ Actl. xvij. Quid vult ſemini⸗

uerbius h̊ dicere. Hugl. aũt videt᷑ dicere.

Semiuerbiꝰ.⁊ ſemiuerbia.⁊ tũc tenet na⸗
turã de ſemen..ſed ſeminiuerbiꝰ naturam
tenet de ſemini. MPap. dicit. Seminiuerbi
us.i.ſeminans verba. 4
Seminiũ.nij.i.ſemẽ.vel cuiuſlibet rei exoꝛ
diũ. vel lucrũ de ſemine.
Seminudus.da.dũ.i.nõ totꝰ oꝑtus.et ðꝛ
a ſemis.⁊ nudus.⁊ ꝓdu.nu.

Semipaganus.na.nũ.i.nõ ex toto vꝛbanꝰ

nec ex toto villanꝰ.vel nec ex toto facetus

nec ex toto ruſticus.

Semipes. dis. maſ. ge.i.dimidiꝰ pes.⁊ coꝛ.

pe. gti. Jñ h̊ ⁊ hec ſemipedalis.⁊ h̊ dale.
pe. ꝓd. menſura dimidij pedis.⁊ hec ſemi

Semiplagiũ.gij i. minus rete. vel adiũctę

retibus lineę reſtes plage dicunt.
Semiplenꝰ. na.nũ.pe. ꝓdu.i.dimidius.
Semipondiꝰ.dij.i.dimidiũ pondus.
Semiputatus.ta.tũ.i.ex ꝑte putatus.et in
pte nõ. VUñ Virgiliꝰ in bucoł.Semiputa⸗
ta tibi frondoſa vitis in vmo.

ℳ

GSemirutus.ta.tũ.pe.coꝛ.qͥ ex pte coꝛruit.

BGemis ois ge. ideclinabile.i.dimidiꝰ. dia.

„ —

diu. ðꝛ ab hemis. qð ẽ dimidiuz. ſubtra⸗

cta aſpiratiõe.⁊ ꝓ ea poſita.s. Añ qdam.
UVas tribꝰ ⁊ ſemis ſolidis ego ꝓdig emi.

Itẽ ſemis põt cõponi. a ſemis. ⁊ as aſſis.⁊

dꝛb ſemis lemiſſis.⁊ ſicẽ decli.⁊ ponit᷑ ꝓ
quadã mẽſura. NPonit᷑ etiã ꝓ quodã pon⸗
dere. qð conſtat ex ſex vncijs quaſi ſemis

as. Als enim conſtat ex duodecim vncis.

Semiſpatiũ.tij. gladius a media longitudi
ne ſpatę dicua)sss
Semita. te i.dimidiũ iter.q̃ſi ſemis iter. Et
eſt ſemita duoꝛum peduʒ ſcilicet via adeo

ſtricta vt alter in tranſitu tranſirenon poſ
ſit. Et eſt pꝛopꝛie ſemita hominum. callis

ferarum et pecudum.a calcando. vel a cal

lo.Et eſt callis pꝛopꝛie ſemita ſtricta et te⸗
nuis callo pecoꝛum perdurata. Tramites
vero tranſuerſa ſunt in agris itinerz.
Semitonus.ni.m. g. ⁊ B ſemitoniũ.nij id ẽ
nõ plenus ſonus. ⁊ coꝛtto.
Semiuir. uiri.i.imꝑfectꝰ vir.vel caſtratus
et dicitura ſemus. quod eſt imperfectus.
et vir. Poteſt etiam ſemiuir componia le⸗
mis.quod eſt dimidium.et vir quaſi dimi
dius vir.ſicut fuerunt centaurus.⁊ mono
taurus. ? coꝛ –bbe.
Semiuiuus.ua.uũ.pe.ꝓð.i.ex ꝑte viuꝰ.i.
nõ totus moꝛtuus.
Semiuocalis. cõ.t.⁊ B le.ðꝛa ſemis ⁊ voca
lis. Et ſemiuocales dicunt᷑ quędã lr̃e qua
ſiimꝑfecte vocales. quia nõ habentitabo
nam ſonoꝛitatem. ſicut ⁊ vocales. Iñ ſemi
uocaliter aduer. Et hęc ſemiuocalitas.ta⸗
tis. Df etiã hęc ſemiuocalis.lis.ſubſtanti

ue. Ĩa ꝗᷣ cũ vocali facit vocẽ.quaſiſema et

impꝑfecta vocalis:
Semiuſtus.ſta.ſtũ.⁊ ſemuſtuſ.ſta.ſtũ.i.ex
pte vſtus. ⁊ ? a lemis.⁊ vſtus.⁊ ponitur
ſemuſtus ꝓ ſemiuſtus.

Semo. monis. m. g. ſemihomo. ſiue ex ꝑte

homo. et dicit᷑ a ſemis.⁊ homo homonis
quod dixerunt antiqui, Et B;ᷓ fuit ad dr̃aʒ
gti ſeminis. AUñ ¶Marcialis capel. Quoſ⸗
q; hemicheos quoſq; latine ſemones di⸗
x 4

—

Sempiternꝰ.na.nũ.i.ſemꝑ cũ tꝑe durans
v́yt mundus.aq̃ſi ſemꝑ ęternus. Iñ hęc ſem

piternitas. tatis.

Semunculus.li.vel ſemiunculꝰ.li.dimi.de

ſemo.monis.ſed meliꝰðꝛ ſemuncubł qꝛ foꝛ

mat᷑ a ſemo.o.in um.ↄuerſa.⁊ addita culꝰ

m regulas Priſtiani.
emus.ma.mũ.i.imꝑfectus.nõ plenariuſ

—

vel domus illa.
enatus. tus.tui.ðꝛ a ſenex. ⁊ natus.quaſi
ſenex natus vłnatu.qꝛ in illa dignitate eli
gebant᷑ ſenes. ſaltem pꝛudẽtia. AVel ſenat⸗
ðꝛ a ſinendo.qꝛ ſenatoꝛes facultateʒ agẽdi

dabant. Hõ em ſine eoꝛũ licentia vlli ma⸗
giſtratui licebat aliqͥd agere. Et ðꝛ ſenat⸗
etiam ipe locus in quo conueniũt ſenato⸗

res. Iñ h̊ ſenatoꝛ.toꝛis.qͥ habet illã digni⸗

tatem. Iñ ſenatoꝛius.ᷣria. riſ.Et nõ ꝙ ſe⸗
natuſdecretũ quãtũ ad imediatã cõpoſiti⸗

onem cõponit᷑ ex noibꝰ. ſ.ex gtõ ſenatus ⁊
noie qð eſt decretũ.ti.ſed quãtũ ad imedi⸗

atam compoſitionẽ cõponit᷑ a ꝑticipio.qꝛ

ſenatuſdecretũ eſt illud ius qð eſt a ſenatu

decretum. Itẽ in pᷣdicta cõpoſitione bᷣnci

piuʒ dat᷑ ei qð ẽ digniꝰ. ⁊ hac rõne dicim⸗

ſenatuſdecretũ.⁊ magiſtermilitũ.quia ſe⸗
natus eſt dignioꝛ ſuo decreto cũ poſſit illð
congdere ⁊ deſtruere.⁊ declinat᷑ decretum
ſau ſenarus genitiuus remanet indeclina-
bilis.vt h̊ ſenatuſdecretũ ſenatuſdecreti.

⁊c̃.Et idẽ dicas de ſenatuſconſultũ.

HGenatoꝛes dicunt᷑ magiſtratꝰ ppli qſi ſenio

res. Nã ſᷣm Aʒo. leges pᷣus fiebant a ppło
eiuſq; interuẽtu.ſʒ qꝛ aucto pplo cepit dif

ficile ↄuenire in lege condendo.ideo elegit

ppłs centũ ſenatoꝛes.vt.C. de pe. here.l.
vltl. vt ipſi vice pplłi ↄſulerent᷑ ⁊ qᷣcqd ſta⸗
tuerent lex eſſet. Senatoꝛes aũt ſunt qui a
pᷣncipibꝰ ⁊ ↄſulibꝰ vſq; ad viros illuſtres
deſcenderũt.Et hi ſoli ſolebant dicere ſen
tentiã in ſenatu.quare etiã cõſulẽ romanũ
vocamus ſenatoꝛeʒ magiſtratus.vt.ff. de
ſena.l.vltl.⁊ Inſti.de iur̃.na.gen. et ciui.

.5 lex eſt. Senatoꝛes etiã dici debent ſena
toꝛum filij et nepotes ex filijs nati.non au⸗
tem nati ex filiabus.vt.l. liberos.ff. de ſe⸗

Senatus. ẽ cetus iſte honeſtiſſim⸗ ſ⸗ enatoꝛũ

q̃ centũ erant numero. vt dicit Aʒo.C. de
ſena. con. nomẽ cõſulis pariſicat᷑ ſenatu

nõ plenus. Mꝛofecto illud ſemũ eſt. qð vl⸗
tra medietatẽ ⁊ citra ꝑfectionẽ ẽ. Iñ ſemi⸗
I198. tatis. JG
Benaculũ.li locus vbi ſenatus congregat

pᷣncipis. vtputa cũ habeat᷑ vice ppli. ⁊ añ
imꝑatoꝛẽ ꝑ ppłm.⁊ poſt impatoꝛẽ ꝑ pꝛin⸗
em onſtitutue fuit ſenatus vt. ff. ð oꝛi.

Senatuſconſultũ.ẽ q tmmodo ſenatoꝛes

habito ↄſilio ppłis ↄſulendo decreuerunt
m Iſido.li.v.
Senatuſcõſultũ romanũ. alias ſepꝛinianũ
omnibꝰ ciuitatibꝰ fideicõmiſſariaʒ hęredi
tatem iubet reſtitui.⁊ in eã.⁊ ad eã omnes
actiones trãſferri.

Senatuſconſultũ artiſicianũ.alias artiſicu

lianũ.quo cauet vt ſſides puinciaruʒ co⸗
gnoſcant in ꝓuincijs de libertate.licet hę⸗
res nõ ſit illius ꝓpuincię.

Senatuſconſultũ claudianũ tollendũ ſtatu

erat ꝙ mulier libera ſeruili amoꝛe capta ſi

ei denũciata eẽt a dño ne cõmiſceret᷑ ſeruo
ſuo.⁊ iudex ſuꝑ ea cauſa ammonuiſſet nec

ipſa acquieſceret.ſubſtantiã ſuã ⁊ liberta⸗

tem amittebat ⁊ fiebat ſerua vel ancilla do

mini denunciantis.qð qꝛ viſum ẽ miſera⸗
bile ⁊ indignũ.ſublatũ eſt.

Genatuſconſultum leboneanũ euʒ coercet

q ob inſtruendã actionẽ vel teſtamentum.
publicã pecuniã acceperit.pactuſue fuerit
Itẽ qͥ ꝑfecto teſtamẽto legatũ ſibi aſe cribit
Itẽ heredem.qui in exhęredatione aut in
alicuiꝰ ↄdemnationẽ legatũ aſcribit.

Senatuſconſultũ macedonianũ habet locũ

qñ aliqᷣs filiofamilias in ptãte pr̃is exiſtẽ⸗
ti mutuo pecuniã tradidit.q h ſenatuſcõ⸗
ſultũ ꝓhibuit mutu pecuniã dari filijffa⸗
milias.ne onere debitoꝛũ pꝛęgrauati.eẽnt
occaſio machinãdi moꝛtẽ patri. Si aũt cõ
tra ſenatuſconſultum iſtud qͥs filiofamili⸗
as numos tradiderit.traditos amittat ni⸗
ſi ipſe filiuſſamilias habeat caſtrenſe pecu
lium. vel qſi caſtrenſe. Eo em̃ vtit᷑. vt pa⸗
terfamilias.

Senatuſcõſultũ oꝛphitianũ ad ſucceſſiõem

matris inteſtare filias vel filios legitimos
ſiue vulgo quęſitos vocat.niſi mr ſit illu.
ſtris.cuiꝰ filiũ noĩare ſpuriũ ſatis acerbuʒ
ẽ.vocatq; ex teſtamẽto nepotes et neptes
qui oĩno ſᷣferunt᷑ conſanguineis ⁊ cogna⸗
tis ſiue agnais.
enatuſconſultũ pagaʒianũ ſtatuit vt quã
do ſcript' heres rogatus ẽ totaʒ heredita
tem vel pluſqᷓ; dotantẽ reſtituere alicui li
ceat ſcripto hęredi toti⸗ hereditatis quar⸗
tam ꝑtem retinere.quo caſu onera heredi
taria ſuſtineat inter ſe ⁊ illuʒ cui hereditas

12

reſtituitur. inter quẽ ⁊ ipſũ cui hęreditatẽ

reſtituit ſtipulatiões ſolebãt in᷑poni vt cõ

municẽt ꝓ rata ꝑte lucrũ ⁊ damnũ.
Senatuſcõſultũ piſanianũ.vt ſi penę obno
xius ſiue ſeruus veniſſet quando aiaduer
. un ſitiu eum pᷣcium venditoꝛ pꝛeſtat em⸗
oꝛi.

Senatuſcõſultũ plautianũ deliberis agno

ſcendis loquit᷑ qͥ poſt diuoꝛtiũ educant᷑.ꝑ
H ꝑmittit᷑ mulieri ſi putet ſe pꝛęgnantẽ de⸗
nũciare marito ſuo ifra.xxv.dies. vł.xxx

poſt diuoꝛtiũ.ita ꝙ niſi maritus cuſtodes

miſerit.aut ↄtrariũ nũciauerit ex ſe eã non

elſſe pſgnatã.cogat᷑ partũ agnoſcere tanqᷓ;

ſuũ. Si vo vi ipᷣa oppꝛeſſa fuerit.nulluʒ ᷣ
partui generat piudiciũ. entee

Genatuſconſultũ iulianũ ðꝛ quo directã ſi⸗

bi ſerui accipiunt libertatẽ cum illi a quibꝰ

libertates erãt relictę a ſtoꝛe vocati nolũt

Senatuſconſultũ ſylleianũ ⁊ claudianũ pſu

nit ſeruos capite qͥ dñis ſuis cũ vocarent᷑.

oimodaã opem vel auxiliũ inquãtũ potue⸗

runt nõ tulerunt vel impenderũt cum ipſi
hoc viderẽt ⁊ audirer.
Senatuſcõſultũ terculianũ.quo cauet᷑ ma⸗
tri nõ auię de teſta. ſucceſſiõe deferenda.
vt mater ingenua triũ liberoꝛũ ius habẽs
ſi libertina quarto filio ſuccedit defuncto

nsõ exiſtentibus vltimis liberis vel eman⸗
cipatis.nec a patre.nec a matre defuncti.
ſed nouo iure.⁊ ſi ſolũ vnũ peperiſſet.ſiue

ſit ingenua ſiue libertina idẽ ius verſatur.
NVel ſenatuſconſultũ terculianũ ðꝛ cũ ma⸗
tres vocant᷑ ad hęreditates filioꝝ ſenatuſ⸗
conſul.tercul.vt Inſti.de teſta.ꝑ to.
Senatuſconſultũ traianũ.alias caruianuʒ
ſtatuit ſi inter plures hęredes infans.ſit qͥ
fari nõ poſſit.⁊ ipſi rogent᷑ ſeruũ mãumit⸗
tere.nõ ideo libertas intercidat᷑.quia fari
nõ põt infans.nec ſeruũ põt vendere.ſed
extimatis ꝑtibꝰ ſeruũ manumittant ſalua
poꝛtione infantis.
Senatul⸗ conſultũ damaſianuʒ dicitur quo
cautũ eſt ſi abeſt illi iuſta cauſa qui liberta
tem debet.⁊ hoc ꝓnunciatum ſit ꝙ ꝑinde
libertas ei cõpetit.vt ſi ab ipſo directe da

ta eſſet. MM “YYMVYMV
GSenatuſconſultum trebelł.a nouo iure in⸗

crementum ⁊ foꝛmã hãc accepit.vt exclu⸗
ſo ſenatuſconſulto pagaʒiano liceat here⸗
Dditatem reſtituenti quartã ꝑtẽ retinere in
ter ipſum ⁊ fideicõmiſſariũ ꝓ rata poꝛtio⸗
ne.dimiſſis actionibus contra cõem ſtipu
lationem.⁊ ſi totam hęreditatem volẽs re

ſtituerit. ad eum ⁊ in eum omnes tranſſert
ſtipulationes. Mc
Senatuſconſultũ turpilianũ.quo ſtatuitur

ne qs publici iudicij crimẽ intentans ab ac

cuſatione publici criminis cauſa oꝛdinata
1.poſt inſcriptionẽ ⁊ ſideiuſſionẽ datã de⸗
ſiſtat abolitione nõ impetrata.

Senatuſconſultũ velleianũ inductũ ẽ in fa

uoꝛem mulieꝝ.ſcʒ illarum queę leuitate ſua
X ſexus fragilitate ſe ⁊ ſua obligant ꝓ alijs
fideiubendo vel obligationẽ in ſe recipien
do ꝑ hoc in ſenatuſconſultũ eis ſubuenit᷑.
concedit᷑ vt ipſe indẽnes ſeruent᷑ ⁊ ſi cõ⸗
ueniant᷑ ꝓ tali obligatione poſſunt oppo⸗
nere exceptionẽ ſenatuſconſulti velleiani.
Ceſſat aũt hoc ſenatuſconſultũ cuʒ mulier
nnciauit vellei.et omni auxilio.ff. e.ti.
Senatuſconſultũ voluſianũ ſtatuit ꝙ qͥ im⸗
pꝛobe in litem coeunt.aut qcqd ex ↄdẽna⸗
tione in rem ipſi reddituʒ ſiue relatũ ſit.l.
iulia de pᷣuata vi tene. ’J
Senatuſconſultũ fauianũ in diſſuetudineʒ
abijt. introducãs adoptionẽ fieri per tres
mares adoptãtes.⁊ tres intercedẽtes emã
cipationes.
Senatuſconſultũ largitianum merito obꝛo
gatum ẽ.latinã inducẽs libertatẽ.qua qͥs
moꝛte ſua recipiebat᷑ extra libertatẽ.
Seneca.cę.pe.coꝛ.ꝓpꝛiũ nomẽ viri.
Senecia.cię.f.g.ðꝛ pilatura labioꝛũ vella⸗
bium vel verbũ ſenis.⁊ ðꝛ a ſenecio qð eſt
gliquãtulũ ſenex. AVel ſenecia ẽ illud rubꝝ
qð eſt ſub aure piſcis.ꝑ qð diſcernit᷑ an ſit
recens an nõ.Alij dicunt ꝙ ſenecię dicun⸗
tur ſaliuę defluentes ꝑ genas ſenis. q̃s pſᷣ
ſenectute retinere non poteſt.⁊ eas emittit
per molares dentes qui canini.i.detract
res dicunt᷑.quod congruit inuidis.de qͥꝝ
molaribus frequens imunditia detractio
nis emittit᷑. Ande HHieronym in pꝛologo
Eʒech. Sed vereoꝛ ne ill eis eueniat.qð

grece ſigntiꝰ ðꝛ vt vocent᷑ fagolidoꝛos. SD

. manducantes ſenecias. Item ᷣm Pabp.
Senecie herbeę ſunt cito areſcẽtes.quę per
macerias naſcunr. ððð
Senecio.onis.i.aliquãtulũ ſenex.
Senecta.ctę.⁊ heęc ſenectus.tutis.in eodeʒ
ſenſu.Et ẽ ſenectꝰ ſexta ętas.quę nullo an
noꝛũ nũero finit᷑.ſʒ poſt qͥnq; ętates quan⸗
tũcunq; vitę ẽ.ſenectuti deputaX᷑.
Seniũ vo eſt vltima ꝑs ſenectutis.⁊ ðꝛ a ſe
nus. na.num. eo ꝙ ſit terminus ſexte eta⸗
tis. vel dicitur a ſenex. Unde Piatihiſta.

Aſq; in ſenectã ⁊ ſeniũ deꝰne derelinquas

me. Item ſenectuʒ eſt ſupinũ de ſeneo hm

antiquos. Et vt ðꝛ Sapᷣ.iiij. Senectꝰ em

venerabilis eſtnon diuturna.neq; anno2ꝛn—
numero computata. Cani aũt ſunt ſenſus

hominis.⁊ ętas ſenectutis vita imaculata

quia videlicet in moꝛibus ſenectus quęda

honeſtas eef.
Senex.ſenis.m.g.ðꝛa ſenſus qꝛ in ſenibus
ſolent ſenſus abundare.qꝛ in antiqͥs eſt ſa⸗
pientia. ⁊ in multo tꝑe pꝛudentia.vt ðᷣꝛ in

Job. Ael ꝑ ↄtrariũ.qꝛ in eis ſenſus dimi⸗

nuunt᷑ vnde ð ſenex.quaſi ſe neſciens.de
lirat em ꝓpter nimiam ętatem. ⁊ ẽ etymo.
Inñ h ſenioꝛ maſ.ge.ſicut ⁊ ſenex eius poſi
tiuus.q;uis antiqui dixerũt h̊ ⁊ hęc ſenex
25ᷓ 7 hęc ſenioꝛ. ⁊ q̊ ſenius.⁊ in ſuꝑlatiuo
ſeniſſimus.ma.mũ.ſed nunc caret ſuꝑlati⸗
uo. Et coꝛ.pᷣmã ſenex. ſed ſenus.na.num.
eam ꝓdu. Unde quidã. Facta notãda ſe⸗
nis volo verſibus edere ſenis. Et a ſenex
ðde h̊ ⁊ hec ſenilis.⁊ h le.pe.ꝓd.i.res ſenis
vel ad ſenẽ ꝑtinẽs.⁊ hęc ſenilitas.tatis.et
hec ſenitudo. dinis. Et cõponit᷑.qᷓ; ſenex.
id eſt. valde ſernnrne.
HSennaar.vallis latiſſima.in qua turrl aſu⸗
perbientibꝰediſicari ceperat. ʒ Hugl. Et
NMap̃.dicit. Sennaar.locꝰẽ babylonis.in
quo fuit campus duran.⁊ turris quã vſq;
in cęlũ leuari conati ſunt.⁊ acuit᷑ in fine.
Benones.galloꝝ qͥdã qͥ roma inuaſerunt.⁊
coꝛ.no.Et nõ ꝙ galli ſenones ſunt franci.
Balli germani funt teutuniic.
Senos.vel potius ſynos.interpᷣtat᷑ ſenſus
Senſibilis.cõ.t.⁊ h le.i.ſenſu ꝑceptibile.ſ.
aptũ ſentire.vel aptum ſentiri. Jñ h̊ ⁊ hec
ſenſilis. ⁊ B le.pe.coꝛ.ꝑ ſyncopã in eodem
ſenſu. Iteʒ ſenſibilis etiã ſᷣm aliam ſigniſi
cationem ſui verbi dicitur intelligibilis.
AQuidam ponunt dr̃am inter ſenſibilis et
ſenſilis. Unde. Quod ſentire poteſt ⁊ ſen

„2 »7 „

tiri tibi ſit res. Senſibilis.ſentire potens ẽ

ſenſile tm.
Sẽſus.ſus.ſui.ẽ quędã vis aĩęꝗᷓ ꝑcipit foꝛ
mas in pᷣſenti materia.vłqua hõ audit vł
videt. vel tangit. vel guſtat. vel olfacit et
ðꝛ a ſentio.tis. Vel ſenſus ðꝛ intellectus.
Em aliã ſigniſicationeʒ ſui verbi. Et ſic ſu⸗
mitur.j. Johᷣ.vltl.vbi dꝛ.Et ſcimꝰ qm fili⸗
us dei venit ⁊ dedit nobis ſenſum. vt co⸗
gnoſcamus deum verũ ⁊c. In qua ſigniſi
catione mnuenit᷑.⁊ hoc ſenſum.ſʒ ſenſuʒ p⸗
pꝛie attribuit᷑ vocibꝰ.Senſus vo alijs re⸗
bus. Et hinc ſenſuoſus.ſa.ſuʒ.i.ſenſu ple⸗

nus. Item a ſenſu dꝛ Hh T hec ſenſualis.⁊ H

le.i.ad ſenſuʒ ꝑtinẽs.vel ſenſui.vel coꝛpo
ri deditꝰ.vel ſenſu ꝑcipiẽs. Iñ hęc ſenſua

litas. tatis. Iteʒz a ſenſus dicit᷑ ſenſatus.ta

tũ. Et nota ꝙ ſunt qnq; ſenſus.ſcʒ auditꝰ.

viſus.guſtus.odoꝛat.⁊ tactꝰ.Tres ape⸗

riunf᷑ claudunt᷑.duo ſemꝑ patentes ſũt.

Itẽ ſenſus ðꝛ qũq; ania.qꝛ ſentit.qñq; cu⸗

iuſſibet rei adinuentio. Sʒ memoꝛia rei in
uente recoꝛdatiio.

Sententia. tię. ᷣm Hugl.eſt iudiciũ vel liti

deciſio. vel firma ⁊ indubitata reſponſio.

yel aiaduerſio.vel ſenſus.ſiue intellectus

⁊ ðꝛa ſentio.is. Item ſententia quidaʒ co⸗
loꝛ rhetoꝛicus ðꝛ.ſcʒ bꝛeuis oꝛatio aliquid

moꝛalitatis generaliter compꝛehendẽs vt
Obſequiũ amicos vitas odiũ parit. Inð

ſententioſus. ſa.ſum. i.ſententijs plenus.

.

Itẽ vᷣm Iſidoꝛũ.ſententia eſt determina⸗
ta acceptio alteriꝰ ꝑtis ↄtradictiõis.

Sententia ſᷣm Aʒo.iĩſũ.C.qũo ⁊ qñ iudex

ſen. ꝓfer. debet. qñq; põt dici cuiuſcunq;
oꝛationis ſignificatio.qñqꝙ ponit᷑ ꝓ opini

one magiſtroꝛũ.qũq; ðꝛ quicqͥd alicui ð re

aliqua placet.qñq; eſt depoꝛtatio.qñq; ex
cõicatio vł interdictum.ſed impꝛopꝛie.qꝛ

excõicatio vłinterdictũ potius punit quã

finem cauſę imponit. ideo potius põt pę⸗
na dici qᷓ; ſentẽtia vel diffinitio. NRñq; ſen
tentia ðꝛ qðcũq; iudicantis ſᷣceptum.non

naturę.nõ iuri.nõ bonis moꝛibꝰ otrariuzʒ.
Et ᷣm hanc ſignificationẽ diſtinguit᷑. Aꝛ

ſniaxꝝ alia ẽ diffinitiua.alia interlocutoꝛia

alia cõuentionalis.alia ꝗᷓ ð ſᷣceptuʒ. alia
mulcta. alia diſpenſationlis.

Gententia diffinitiua. eſt diffinitio iudicial

controuerſię finem imponẽs ex ꝓnunciati

one iudicis damnationẽ vel abſolutioneʒ

continẽs.Et hęc pꝛincipalẽ diffinit queſti
onem.vt qñ auditis vtriuſq; ꝑtis allegati

onibꝰ cã terminat᷑.⁊ finis pꝛincipali nego⸗
cio imponit᷑.quam ſemel lataʒ iudex reuo

care nõ poteſt.

Sententia interlocutoꝛia.eſt ſententia ſemi

——

plena.ꝗᷓ ꝓfert᷑ inter pncipiũ ⁊ finem cauſę

nõ ſuꝑ pᷣncipali. ſz emergentibus ⁊ incidẽ
tibus queſtiõibus.puta ſuꝑ libello offerẽ⸗

do. vel concipiendo.vel danda dilatione.
aut deneganda.⁊ ſiłibꝰ.pᷣncipali cã duran

te. vt qñ iudex nõ reſidens ꝓtribunali in
terloquendo int᷑ ꝑtes.ſine ſolẽnitate ſeptu

ręaliquid ꝓnunciat de plano.vel ſuꝑ alidq
incidẽti.vel emergẽti.extra pᷣmũ intentu,

pꝛincipale. Et hanc poteſt reuocare iudex

⸗

ed
ſos
oe⸗

„

ch
h

—— ð

ſiue ſit oꝛdinariꝰ.ſiue delegatꝰ.ſiue arbit.

debet tñ cũ cauſę cognitione ferri.⁊ iudice
cõcedente nõ ꝓcedente.iij.q.iij ·S:ſpaciũ.
Sin Gofff.
Sententia ↄuentionalis.ẽ amicabilis cõpo

ſitio.vt qũ iudex cõuenit aliquẽ ⁊ commo

net eũ.ne faciat cõtra cõuentionẽ.
Sniĩa ꝑ erroꝛẽ lata.a qua nõ ẽ appellatũ re
uocat᷑ ſi erroꝛ ꝓbabilis poſtea detegat᷑.vt
in.c.fraternitatis.de fri.⁊ male.
Sententiuncula.lę.i.pua ſententia.
Sentes.tis.i.ſpina.vel arboꝛ ſpinoſa.quę
⁊ ſentix.ticis.ðꝛ.⁊ ðꝛ a ſentio.qꝛ grauiter

ſentit᷑ cũ pungit. AVel ſentes ðꝛ a ſitu.qð ẽ
terra inculta.in qua ſentes ⁊ ſpine naſcun

tur. Vñ Job. xxx. Eſſe ſbᷣ ſentibꝰ.delitias

cõputabant. In ſent.ta. tũ. Et ſenticoſus
ſa.ſũ:in eodẽ ſenſu.i.hoꝛridꝰ. aſper. ⁊ ſen⸗

tibus plenus.ſpinoſus. VUñ Terentius in
eunucho.Nideo ſentũ ⁊ ſqualidũ.Et ſen
toſus.ſa.ſũ.⁊ ſentariꝰ.ria.riũ.Et deſinit
gtũs plis in iũ.ð ſentes.⁊ ẽ magis in vſu ĩ
GSentina.nę.pe.pð.ẽ locꝰ ĩ (płi q ĩ ſingłari
naui ad quẽ vndiq; ↄfluũt aquę.⁊ dicit᷑ a
ſentio.tis.qꝛ grauis fetoꝛ ibi ſenti.
Separ.paris.oĩs ge.i.ſeoꝛſũ a pari.i.diſſi⸗
milis. Iñ hęc ſeparitas.tatl.⁊ coꝛ. pa.
Gepes pis.ę.g.i.munitio de ſpinis vel li⸗
gnis.qꝗᷓ fit circa ſegetes.ad arcẽda pecoꝛa.
Fiüt etiã ſepes in obſidiõibꝰ vbi muri nõ
ſufficiũt.ad arcẽdos hoſtes.Et ꝓ.ſe. Vñ
Virgiliꝰ. Religio vetuit.ſegeti ſᷣtendere
ſepẽ. Iñn he e
bo dimi.i. pua ſepes.

Sephoꝛa. re. ppꝛiũ nomẽ mulieris. Et coꝛ.
pe. Vñ in Auroꝛa. atribꝰ aſtaãtes gra⸗

uidis phua fephoꝛa moꝛti.

Sepia· pię dã piſcis dicta a ſepes quia qͥ⸗
buſdã ſepibꝰ ẽ intcluſa.⁊ habet in ſe quan
dam ſtrumaʒ nigerrimi ⁊ amariſſimi ſucci

plenã. de qͥ fit optimũ incauſtũ. Vñ ſepia
ꝓ incauſto vel atramẽto poni.
Sepiola.lę.dimi.i.ꝑua ſepes.

Seps indeclinabile.vel ſeps ſepis quidaz

exiguus ſerpẽs.qͥ nõ ſolũ coꝛpus.veʒꝝ eti⸗
am oſſa veneno ↄſumit. Iſte ſiquidem ſer
pens qñ pungit aliquẽ.facit carneʒ et oſſa
eiꝰ effluere.ita ꝙ ad minimũ puluerẽ redi⸗
gunt᷑. vñ dict' ẽ ſeps a ſepio.pisqð ẽ clau
do vel ligo.ꝑ ↄtrariũ qꝛ aꝑit ⁊ diſſoluit oſ

ſa ⁊ carnes vulneratas ab eo. Unð Luca
nus in. ix. Oſſaq; diſſoluẽs.cũ coꝛꝑe tabi⸗

ficus ſepʒzʒ. —
Septenariꝰ.ria.riũ.ðꝛ a ſeptẽ.Et ſigt ſepte

hec ſepecula.lę.⁊ ſepicula.lę.am

narius ſũmã vniuerſitatis.qꝛ oẽ tempꝰſe⸗
ptem diebꝰ cõſummat. —è?
Geptẽnis.cõ.t.⁊ ̊ ne.i.ſeptẽ annoꝝ.IJñ h
ſeptẽniũ:.i.ſpaciũ ſeptẽ annoz.
Septẽtrio.trionis.ð⁊ꝛ qdðᷣdã ſignũ a ſepꝑtem
ſtellis notabilioꝛibꝰ q; alię. habet em plu⸗
res qᷓ; ſeptẽ. ðꝛ ergo ſeptẽtrio a ſeptẽ ſtelliſ
quas vocant triones.qꝛ quaſiboues ara⸗
toꝛij ſemꝑ terũt aream noſtri cęli.Et com⸗
ponit᷑ aſeptẽ.⁊ trio.trionis.qð ẽ boſ.qua
ſiterio. qꝛ terrã terit. el qꝛ in quibuſdaʒ

regionibus cũ bobus ſolent triturare fru⸗

mentũ.vñ ⁊ quędã ſtelle dicunt᷑ triones.
qſi teriones.qꝛ ſꝑ nobis apparẽt ⁊ terunt
aream nr̃i celi. Vel trio gręce latine ðꝛ ſteb
la.qð cõponit᷑ cũ ſeptẽ.⁊ ð ſeptẽtrio a nu
mero ſeptẽ ſtellarũ.q̃ſi ſeptẽ ſtellę.q illud
ſignũ ſeptẽ ſtellis eſt depictum. Et nota
duo ſunt ſeptentriones.ſ.maioꝛ et minoꝛ.
Maioꝛ vt dicit Ariſtoteles. vigiti ꝗttuoꝛ
ſtellas habet. inoꝛ vo nõ niſi ſeptem.⁊
gratia illius. alteꝝ ſignum ðꝛ ſeptẽtrio. vr
a ſepteʒ ſtellis notabilioꝛibus. Itẽ vterq;
ðꝛ plauſtrũ ſiue currus ſiue carꝝ ꝓpter di⸗
ſpoſitionẽ ſtellaꝝ.ſed G̊ͥ maius illud minꝰ
Itẽ vterq; ᷣm fabulas ðꝛ vꝛſa vel arctos.
qð gręce ð vꝛſa.ſed hęc maioꝛ illa minoꝛ.
Itẽ maioꝛ ðꝛ helice ⁊ caſma.Minoꝛ dici⸗
tur cynoſura ⁊ arctophilax. Et hinc tota
iſta plaga mundi ðꝛ ſeptentrio.Et etiã ve⸗
tus pꝛincipalis ab illa plaga mũdi venies
ſimiliter ðꝛ ſeptentrio. In hic ⁊ hec ſeyten
trionalis. ⁊ hoc le.ꝑtinẽs ad ſeptentrionẽ
vel de ſeptentrione exiſtens. Et h̊ ſepten⸗-
trionalis. ꝓ quodam paralello. quia illõ
ſignũ.ſ.ſeptentrionem includit.Eadẽ cau
ſa dicitur arcticꝰ. Itẽ nota ꝙ trio. ideʒz eſt
Septẽ.nomẽ nũerale indecli.oĩs.ge.ꝗnde
ſepti.ma.mũ.Et ſeptenꝰ.na.nũ.Et ſepte
nari.ria.riũ.Et ſeptenariꝰ.rij.
Septem.na.nũ.ðꝛ a ſeptem. Vñ Geñ.vij.
Ex oibus aĩiantibꝰ müudis tolle ſeptena et
ſeptena.Et ꝓð.pe. Vñ in Auroꝛa ðꝛ.Se⸗
ptena nolunt luce quietefruu.
Septimana.nę.ſᷣm quoſdã.ðꝛa numero di
erũ.videlicet a ſeptẽ.⁊ mane.qð ẽ lux.qꝛ

ſeptẽ luces vel dies in ſe cõtinet. ſicut vVm

eos hebdomada ðꝛ a hepta.qð ẽ ſeptem.⁊
doas. qð ẽ dies.qꝛ ↄtinet in ſe ſeptẽ dies.
Iñnñ ſeptimanariꝰ i.hebdomadari“. Et ſe⸗
ptimanari. ria. rrſrſiul.
Septingenti.teę.ta.i.ſepties centũ.⁊ ðꝛa ſe

ptem. ? centũ.⁊ mutat.c.in. g.·

Septuageſimus. ma.mũ.8ꝛ a ſeptuaginta.

Et hec ſeptuageſima.mę.ꝓilla dñica in q̊
alleluia intermittitur. ⁊ cõplectitur ſeptua
ginta dies. vnde merito ſeptuageſima di⸗

citur.
ſeptuagenarius.ria.riũ.
Septuaginta.nũeri plłis oĩs ge.⁊ indecli.i.
ſepties decẽ.⁊ cõponit᷑ a ſeptem ⁊ gentos
S5 decem.
Septũ.ti.n.g.ðꝛ loc circũcluſus.vt ſtabu⸗
lum pecudũ.vel ambitꝰ.⁊ ðꝛa ſepio.pis.
Vnñ. Intra ſeptũ templi.i.intra ambitum
vel clauſurã. =
Beptuns. vncis.i.ſeptẽ vncię. M
Septuſſis.f.g.i.ſeptẽ aſſes.vel pꝛecium ſe⸗
ptem aſſium. è
Sepulcrũ.cri.ẽ locꝰ vel tumulꝰ in qͥ defun⸗
ctus vel moꝛtuus ↄtinet᷑.⁊ ðꝛa ſepelio.lis
Sʒ monumentũ.ðꝛ idẽ loc ſine coꝛꝑe.Iñ
B ⁊ hęc ſepulcralis.⁊ h̊ le.pe.ꝓð. Et vt di
cit Apuleius Vitiuʒ facit.qͥ poſt.c. ponit

aſpirationẽ in latinis dictionibꝰ. VUñ viti⸗

oſe aſpirat᷑.ſepulcrũ.⁊ pulcrũ.
Sepulcrulũ.li.dimi.i.puũ ſepulcrũü.
Sepultura ſᷣm Goff.qnq; ðꝛ officiũ qð ipe⸗
dit ſepeliendis.qñq; ipᷣa terra ad vſum ſe
pulturę deputata.qñq; tumba marmoꝛea
yel lapidea.vel locꝰ ↄcauus in eccłiaſtico

cimiterio factꝰ.in quo coꝛpꝰ catholici reqᷣ⸗

eſcit. Itẽ ſepultura ẽ ius funerãdi in eccłię
cimiterio. ꝓueniens eccleſijs.ex ↄceſſione
pontificis.Et nota ꝙ in tredecim caſibꝰ ꝓ
hibet᷑ eccłiaſtica ſepultura.pᷣmo in pecca⸗
to moꝛtali publice decedẽti. xiij.ꝗq.ij.non
eſtimemus.ſcdo latroni ⁊ furi.c.fures.de

fur. tertio ĩ adulterio occiſo.xxiij.q.v.pla
cuit.quarto in toꝛneamento occiſo.de toꝛ⸗

nea.c.j.qͥnto raptoꝛi occiſo.c.ſuꝑ eo.ſexto
heretico.xxiiij.q.ij.ſane ꝓfert᷑.⁊.c.ſacris
de ſepul.ſeptimo ſeipſũ int᷑ſiciẽti.c.placu⸗

it.pᷣalł.octauo excõicato.etiã minoꝛi ð ſen.

excõ. a nobᷣ.⁊.c.ſacrl.hᷣalł.nono intdicto.
de pe.⁊ re.qð in re.decimo publico vſura
rio de vſur.qꝛ i oibꝰ.vndecimo ↄtẽnẽti cõ
ſiteri ⁊ cõicare.c.oẽs.ð pe.⁊ re.duodecio
in taberna occiſo.xxiij.q.v.placuit.trede
cimo ꝓpꝛietario monacho vel regulari. c.
mona.de ſtatu mona.⁊.c.cũ ad monaſteri

Sequax.cis.oĩs ge.i.dili(um.cũ ſilibꝰ.e.t.

la.lũ.i.aliquãtulũ ſequr.
Sequela.lę.pe.pdu.i.mos ↄſuetudo.exẽ⸗
plum. ritus. ⁊ ð: a ſequoꝛ.eris. vN

—

Septuagen. na.nũ.ðꝛa ſeptuaginta. Indð

Segqueſter.ſtri. qd ⁊ tertię declinatiõis in⸗

uenit᷑ ſʒ regularit᷑ ẽ ſecũdę.Et ðꝛ ſequeſteꝛ
recõciliatoꝛ.qͥ diſcoꝛdes paciſicat.et qͥ cer
tantibꝰ medius interuenit.qͥ apud gręcos
ameſos ðꝛ.apð quẽ pignoꝛa deponi ſolẽt.
8 a ſequẽdo vel ſequoꝛ eo ꝙ eiꝰ qͥ electꝰ
ẽ vtraq; ꝑs ſeqt fideʒ. AUñ Beutl.v. Ego
ſequeſter ⁊ medi fui int deũ ⁊ vos. Inde

hbec ſequeſtra. ſtrę.i. recõciliatrix.⁊ ꝓpꝛie

certantes paciſicãs. Item ſequeſter eſt is
apud quẽ res liitgioſa deponit᷑ a pluribꝰ
⁊ ſequeſtrat᷑ vt ei qui in cauſa vicerit red⸗

BPBequeſtrũ. ðꝛ ill ſcriptũ.qð de ſequeſtra⸗

tione ↄficit᷑.⁊ ſi ſit ex cãẽ voluntaria.tranſ⸗
fert poſſeſſionẽ in ſequeſtrũ.
Sequeſtratio.ẽ rei de qua agit᷑ ſepatio vel
diſpoſitio vel poſſeſſionis interitio. Inte⸗
rim em̃ ꝙ res apud ſequeſtruʒ ẽ.nec actoꝛ
nec reus poſſidet.vt.ff.ð ſta.homi.l.liber⸗
tus. L
Sera.rę.f.g.ðꝛ firmatura oſtij.⁊ pꝛopꝛie li⸗
gnũ qð ex tranſuerſo obijcit᷑ ⁊ apponitur
oſtio. Iñ h ſero indeclina. vłpotiꝰ aduer.
licʒ qñq; ponat᷑ noĩalit᷑.ſicẽ ⁊ mane.vt cum
ðꝛ. Obſcurũ ſero.pulcruʒ mane. Vel ðꝛa
ſero.ras.Claudit᷑ em ſero celũ.ſicut mane
apit᷑.vñ ⁊ nocte ðꝛ ceęlũ clauſũ.⁊ die aꝑtũ
Lita ſero ẽ.q̃ſi ſera cęli.Et hinc ſerꝰ.ra.rũ.
.i.tardꝰ extremꝰ. In hec ſeritas.tatis.id ẽ
tarditas. Itẽ a ſera ðꝛ ̊ ſerũ.ri.i.liquoꝛ qͥ
fluit de recẽti caſeo dũ pꝛemit᷑. Et nota ꝙ
ſeres ꝓpꝛiũ nomẽ ppłicuiuſdã ẽ.Et ſerus

ra.rũ.⁊ ſero aduer. ꝓdu.ſe.ſʒ ſero.ris.fu⸗

turo ſerã. res.⁊ hęc ſera.rę.⁊ h ſerũ ri.ꝓli
quoꝛe caſei. ⁊ ſero.ras.coꝛ.ſe. AUñ OQuidi⸗
de reme. Pꝛincipijs obſta ſero medicina
parat᷑.Cũ mala ꝑ longas ↄualuere moꝛaſ
Itẽ alij verſus. Si far vere ſero creſcunt

mea ſemina ſero. Fur obſtante ſera nõ fſur

ta facit niſi ſera. Spernere pingue ſerũ nõ
me facies niſi ſerũ. Illis ſiqua ſeres dabit
⁊ byſſum tibi ſeres.
Seraph. pꝓhis.ðꝛ qlibet de oꝛdine angeloꝝ
illoꝝ qͥ dicũt᷑ ſeraphin. Et nota ꝙ leraphi
p.m.⁊ ſeraphin ꝑ.n.ita diſtinguuntur. ſi⸗
cut et cherubim ⁊ cherubin. vide ſupꝛa in
cherub. ”Mc
Serenꝰ.na.nũ.i.lętus.hilarl.lucidus. cla⸗

rus.tranquillus. Sʒ ſerenũ ad ceęlũ refert

Trãquillũ ad mare. Vñ quidã.Hic mare
tranquillũ.cęlũ dic eſſe ſerenũ. Iñ hec ſe⸗
renitas.tatis.

Geria. rię.i.olla.⁊ ðꝛ a ſyria.qꝛi ſyria bᷣno

6

le⸗
0

ſelt

ir.

.
tan

.
N
i
nüt
N

gdl.

n

n
ſprann

dG

reten
lcma
ihet

in

BGeries. riei.i.oꝛdo.tenoꝛ.⁊ ðꝛa ſero.ris.
Serius.ria.riũ.i.vtilis ⁊ neceſſariꝰ. Ande
Theodolus. At tua iaʒ nro poſtponas ſe
ria ludo.Et ðꝛ a ſerus.qꝛ ſerij ſeries necel
ſaria ⁊ vtilia tractare ſolent. Inð ſerie ad
uer.i.vtiliter. vel intente.ſedulo.ſtudioſe

n 2 . — „ —
ex aio. Inuenit᷑ etiã ſerio ablatiuꝰ poſitus

facta eſt. vel ꝛa ſerijs.qꝛ vtilis ẽ ⁊ neceſſa

ria. vel a ſerie.quia oꝛdine fit. AUnde. Re⸗
leui omnia dolia mea ⁊ om̃es ſerias meas
Inde hec ſeriola.lę.dimi.i.ꝑua ſeria. Uñ

Perſiꝰ. Seriolę veterum metuẽs eradere 5Dice
sU HY ſi ſerpentis caput cũ duobẽeuaſerit digi

Limum. 8

Geres ris. ? ad ppłs. aqðebz ſericũ. ci. 8

vulgo ðꝛ ſera.qꝛ apud eos abundant ver⸗

mDes ꝗ ſericũ egerũt.ſ.bombices a quibus
hec ſila circũ arboꝛes ducunt᷑.Et hinc ſeri

cus.ca. cũ. Et hęc ſerica.ce.quędaʒ veſtis
de ſerico. Et ſericatus.ta.tũ.i.lerico oꝛna
tus vel intextus. ððBðBð

ꝓ illo aduerbio ſerie.

Germo. onis. ſicut dicit Pap. ẽ duoꝛu vel
plimoꝝ collatio.quẽ gręci dialogũ dicunt

Ael ſermo ẽ oꝛatio humili ſtilo cõpoſita.
humanę locutioni finitiua. AVel ſermo eſt

collocutio vniꝰ ꝑſonę ad aliã. Iñn ſermun⸗

culus.li.dimi.i.ꝑpuꝰ mo.
Geron ſepulcrũ.vel idolũ ðꝛ.

Seros gręce. oppidũ ẽ.⁊ ðꝛ latine ſerũ. Jᷓ uu pue
vel munꝰ. Et ſᷣm Iſido.v. etymo. Serui⸗

h; ſeres.ris.qͥdã pplłs.

„.

Gerotinus. na. nu.i. tardus. vel tarde veni

ens.vł veſptimꝰ.⁊ ðꝛ a ſerus. Vñ Geñ.iij.
Factaq; ſunt ea quę erant ſerotina. Labã
⁊ quępᷣmi tꝑis Jacob. Et nota ꝙ tempo⸗
raneus imber ð in autũno vłin hyeme ia⸗
ctis ſeminibus nutriendis. Serotim ad in
crementũ in vere vel in eſtate.⁊ coꝛ.pe.

Gerpedo.dinis.i.ruboꝛ cutis cũ mẽbꝛoꝛuʒ

mẽbꝛa. ⁊ ꝓdu. penuł.

Serpens.tis.ðꝛa ſerpo.pis.eo ꝙ mulris et
Geruitus pꝛędialis. eſt quędã cõſtitutio qꝗᷓ
piꝛeędiũ pꝛędio ſubiugat᷑.Et ſeruitutes pꝛę

minutis ſquamarũ niſibus ſerpat ⁊ repat.
Illa aũt ꝗᷓ q̃ttuoꝛ pedibꝰ nitunt᷑.ſiẽ lacertę
⁊ ſtelliones.nõ ſerpẽtes.ſʒ reptilia dicunt᷑

BGerpẽtes aũt illa reptilia ſunt ꝗᷓ vẽtre ⁊ coꝛ
poꝛe reptant quoꝝ tot venena quot gene
ra. tot ꝑnicies q̃t ſpẽs.tot doloꝛes q̃t colo⸗
res habent. Iñ ſerpẽtim.na.nuʒ.Et nõ ꝙ

ſerpens habet quattuoꝛ naturas. Prima

eſt. ꝙ cũ ſenuerit. caligant oculi eiꝰ.⁊ ſi vo
luerit fieri nouus. abſtinet ſea cibo donec
pellis relaxet᷑.⁊ inde coartat ſe vt ſenectu
tem ſuam deponat. Scoa eſt cum venerit
aquã bibere.in cubiculo ſuo venenũ depo

extantia. dictus a ſerpẽdo.eo ꝙ ſerpat peꝛ

nit. ſic aquã inſitient bibit. Tertia vo ?
ſi viderit hoiem nudũ timet. ſi viderit ve-
ſtitum inſilit ĩ eũ. Quarta qñ aliqs volue⸗
rit eum occidere. totũ coꝛpꝰtradit ad pęnã
caput aũt ſuũ cuſtodit. Añ Plinius dicit

tis.nihilominꝰ viuit. vñ totũ coꝛpꝰ obijcit
pꝛo capite defendendo. Et eſt ſerpẽs ge.·in
certi. vel vt quidam volunt cõis. ſicut bi⸗
den. 2
GSerpẽtigena.nę.ge.cõis.pe.coꝛ.i.a ſerpen
te geninn.

Gerpẽtul li. dimi.i. pu ſerpés. S
BGerpillũ. li. ꝗdã herba ꝗᷓ ⁊ trifoliũ ⁊ plioliũ

dꝛ. AUnñ Airgiliꝰ in buccoł. Alia ſerpillum
ↄtundit olenteſq; herbos.

*

Gerra. rę.f.g.ẽ ſtennuis ferri lamina. denti

uʒ moꝛdacitate reſecãs ꝗᷓ attigit m Mabp.
Et ſicut diẽ Iſido.xiiij.etymo.Serręno⸗
men de ſono factũ eſt.i.a ſtridoꝛe.qi dicet.
Ficticiũ nomẽ ẽ a ſono. Uel ðꝛa ſeco. cas.
Iñ ſerratꝰ.a.ũ.i.ſerra ſecꝰ
Serrula.lę.dimi.i.pua ſerra.

Sertum. ti. n g. i. coꝛona de floꝛib' inſertis

cõiunctis facta. Iñ ſertatꝰ.ta.tũ.i.ſerto
oꝛnatꝰ vel coꝛonatꝰ. Et ſertulũ.li.dimi·i.
paruũ ſertũ.

Seruit.tus.tui.ẽ ↄditio ſeruiẽdi.⁊ ðꝛa ſer

uus. Seruitiũ vo ius vel actus ᷣuientiuʒ

tus eſt maloꝛũ hominũ poſtrema penaali
beris oi ſupplicio grauioꝛ c.Na vbi liber⸗
tas perit vna.ibi pereũt ⁊ oia. Vñ q̊dam.
Mõ bñ ꝓ toto libertas vendit᷑ auro. Hoc
celeſte bonũ pᷣterit oꝛbis opes. Et accipit
duobꝰ modis vᷣuitꝰ.ſ. ꝓ latria.⁊ pꝛo dulia
grece. boc eſt quod deo ⁊ hominibus com
petit.⁊ coꝛ ii. MM
Geruitꝰ. m leges eſt conſtitutio iuris gen⸗
tiũ qᷓ qs contra ius naturale alieno ſubijci
tur dominio. ŕJUZẽ

diales. lex reales appellat.ꝗᷓ ſequunt᷑ dia
2 eaꝝ ↄſtitutio eatenꝰ tenet.q̃tenꝰ expedit
p̃dijs.i.ad fructꝰ eoꝝ ꝑcipiẽdos. Seruitu
tes ruſticę ſunt ꝗſdus ruſticis debentur.
veluti iter. actꝰ.via aquęductꝰ.aquęhau⸗
ſtus.pecoꝛis applauſus ad aquaʒ.ius pa⸗
ſcendi. calcis coquendi. arenę fodiendę.ꝗ
tria vltima pñt dici nolate ſuitutes ruſti⸗
cę.ſʒ ſuꝑioꝛa ꝓpꝛijs noĩbꝰ carẽt. Mã iter ẽ
ius quo ex ęde mea per agros tuos poſſuʒz
in vicos publicos exire velintrare. Sed

. aquehauſtus eſt. vt aquã haurire poſſim

de puteo tuo. D
Geruitutes vꝛbanę ſũt.ꝗ pᷣdijs vꝛbanis de
bentur. ſcʒ intuitu alicur edificij. Mã ędiſi
cijs inhęrẽt. veluti altiꝰ tollendi aut nõ tol
lendi.ne deficiat luminibꝰ vel pſpectu do⸗
mus vicini. Itẽ ſtillicidiũ aduertendi vel
nõ aduertendi in tectũ vłin areã vicini. vt

eius. Item vt liceat imittere vel ꝓijcere ti
gnũ in parietẽ vicini. S=
Serula.lę.dimi.i.ꝑua ſer.
BGeru. ui.m.g.ðꝛ a ſeruando.qꝛ olim in bel
lo capti.cũ iure poſſent ocecidi ſeruabãtur.

⁊ Riebant ſerui.Et ideo ſeruus ðꝛ a ſerunn

do pꝛopter antiquã conſuetudineʒ. Licet
etiam quidam dicant᷑ modo ſerui. qͥ ſicſer
uati non fuerunt. Seruus ergo ex conditi

one ſeruitutis dicitur. Item ſeruus in bel

lo captus et ſeruatus. Famulus ex ꝓpꝛia

ſtibus. quaſi mancipatuʒ. vel quaſi manu
captum. Idem ẽ ſeruꝰ empticiꝰ qui pꝛecio
emit᷑. Item verna ſiue vernaculus.in do⸗

mo nutritus.quia vernat.i.claret ĩ domo

Et a ſᷣuꝰðꝛ hęc ſᷣua.uę.Et ſeruꝰ.ua.uum.

Et h̊ ⁊ hęc ᷣuilis ⁊ hoc lę.pe.pꝛo. Jñ hec

ſeruilitas.tatis.Et ſeruilit᷑ aduer. Et hoc

guitiũ. Iñ ᷣuitioſus.ſa.ſũ.i.vᷣuitio plenꝰ

Itẽ ſeruꝰ cõponit᷑.Conſeruus.i.cum alio
ſimul ſeruus. =OOèG
Geruus eſt. qui de iure gentiũ vel ciuili do
minio alieno ſubijcit᷑. In hac ꝑte ⁊ ius gẽ⸗

tium ⁊ ius ciuile.detraxerũt iuri naturali

Et dicunt᷑ ſerui nõ a ſeruiendo ſ a ſeruan
do. Imperatoꝛ enim vł önceps captos ab

hoſtibus qui ſerui ſunt capientiuʒ. vende

re iubet. ꝑ hoc ſaluare non occidere.ho
ſtibus em̃ captis ⁊ ſic in ſeruitutẽ redactis

hoc ſeruandum eſt. quod vtile eſt. ⁊ beni-

gnius viſum.ſcʒ eos omnes ſeruari ⁊ non
occidi. Hoc em̃ benignitatis ẽ.ſed occidi
crudelitatis. Ideo etiam dicta ſunt manci
pia.quia ab hoſtibus manucapiuntur.vt
Inſti. de iure ꝑſo. ⁊ ff. de ſta. ho. l. libert⸗.
Sunt etiam ſcrui vernę.qui ſunt ex ancil⸗
lis manentibus in domo.l.ticię textoꝛes.
ff. de le. j. Alij ſunt ſerui lecticarij qͥ faciũt
lecticas.e.i.
Seruus oꝛdinariꝰ ðꝛ q alüs ſeruis ẽ p̃poſi⸗
tus.ſcʒ qͥ habet alios ſeruos ſub ſe qᷣbꝰpeſt
⁊ ſcepit eis qͥd vult. .
Seruus vicariꝰ ẽ.qͥ ſeruo oꝛdinario ſubmi⸗
niſtrat.

Seruus mediaſtinus velmedian eſt.qͥ me
diũ gerit actũ.ſcʒ qͥ necẽ oꝛdinarius nec vi
carius.ſed medius inter hos ⁊ illos cõnu⸗
meranddu.

Seruꝰlibꝛariꝰ.a libꝛa dictꝰ ẽ. ſq ponderibꝰ

ßeſt. ⁊ libꝛe numoꝝ ⁊ ꝑmutatoeũ cuſtodiã
habet in domo dñi ſiuu.

t Gerui inſulani. alias inſularij ſunt.qͥ retinẽ
ſtillicidiũ tecti mei cadat in areã vł fundn

tur in iſula.i.in domo.nec mittunt᷑ ĩ agroſ
nec in villã. DHomꝰ aũt ðꝛ inſula.eo ꝙ iſũt

ei habitatoꝛes. licʒ inſula qñq; dicat᷑ in ſo

Jo. i. mari ſftiii.
Serui villici ſunt.qͥ ad villã mittunt᷑.

SBerui victoꝛes ſunt.qͥs qs victos habet ſ⸗

parandi cauſa.

Serui cubicularij dicunt᷑.qͥ lectũ ⁊ cubicu⸗
lum dñi ſui ꝓcurãt.qͥ vulgo camerarij vo

canf acamerg.
Serui dedititij dicunt᷑ qͥ in moꝛte liberi.eti

p yvita ſua ᷣui ſunt.quoꝝ libertas ſublata ẽ
familia ſuoꝛum oꝛtus.Mancipium ex ho nſti. de lib
Geruui latini ſunt.q̃ a dñis erant manumiſſi

vt Inſti. de liberti ˖ S libertinoꝛũ.

vr in vita eſſent liberi.⁊ in moꝛte vᷣui.⁊ eo⸗
rum bona tanq; ſeruoꝝ ad dños deuolue⸗
bant᷑. vt in · · palł. Inſti. de libert.
Serui atriarij vel atrienſes. ſunt illi qͥ atrij
cuſtodiã faciũt.

Seruus coꝛruptꝰ ðꝛ ſeruꝰ q̃ͥ ꝑ alicuiꝰ iducti

onẽ facx ẽ de bono malus.vel de malo de
terioꝛ.ſ.in anima ⁊ coꝛpoꝛe.

—

Seruus publicꝰ. ðꝛ tabellio.nõ qꝛ ſeruꝰ ſed

e publicũ exercet officiũ.ff.de adop.l.nõ
Seſſibilis.lis.ↄ.t.⁊ h le.qð aptũ ẽad ſedẽ⸗

duü. vel vt qs ſedeat ſuꝑ illð.⁊ ꝑ ſyncopã

ſeſſilis. le. idem. ⁊ coꝛ.pnł. Añ ſerſiꝰ. Ex
halet vapida lęſum pice ſeſſił obba.Et ðꝛ

ſeſſilis.qꝛ apta ẽ ſedere.hʒ em fundum am

plum ⁊ latũ.⁊ ita meliꝰ ſedet. .
Seſſillus.la.lũ.i.ꝑuus ſtatura.qꝛ non vi⸗
det ſtare.ſʒ ſedere.⁊ ðꝛ a ſedeo.des.

Seſſis.i.ſex oboli.vel ſciũ ſex oboloꝛum.

ↄꝛa ſex. ⁊ as.aſſis.

vela ntg⸗fovaleatdchirnal.
ſetoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ.⁊ abũdãs ſeta. Inð
ſetoſitas. tattlils.
Getariꝰ.ria.riũ.⁊ h̊ ſetariũ.rij.qð ⁊ ſetatiũ
ðꝛ. inſtrumẽtũ purgãdi faring.
Seth. nliꝰ Adę.⁊ interpᷣtat reſurrectio.eo
ꝙ poſt fratris reſurrectionem natꝰ ſit. q̃ſi

reſurrectionẽ fratris ex moꝛtuis ſuſcitaret

Idẽ⸗ poſitio.qꝛ de eũ ꝓ Abel poſuit.
Sethiniani quidam heretici dicti a Seth

Geta. te.g dꝛa ſus qꝛa ſue ꝓcedit in ꝑte
u

ai

de

nicn

au⸗

ue
Ne

1

filio Adę. dicẽtes eũ eſſe chꝛiſti.

Sethin. gen ſpinaꝝ eſt in heremo.ex bus
fit lignũ iputreſcibile.vᷣm HHugl. Et vt ðꝛĩ

Napia. Sethin ligna quãto accenduntur
tato durioꝛa efficiunt᷑. In hiſtoꝛijs autem

ſuꝑ Exo.ðꝛ.Sethin nomẽ ẽ montis regio
nis.⁊ arboꝛis quęſilis eſt albę ſpinę in fo⸗
lijs.⁊ eſt leuiſſimũ lignũ incremabile ⁊ im

putribile. ⁊ acuit᷑ in fine.
Setula. lę.dimi.i.ꝑua ſeta.

Seljuerus.ra.rũ.i.auſterꝰ.diſtrictꝰ.rigidus

vel purus. ⁊ ðꝛ a ſatis ⁊ verus qualſi ſatis
verus. tenet em ſine pietate iuſticiã. Con⸗
trra illud. Eccleſiaſtes. vij. Moli eſſe iuſt
multum. vbi dicit glo. Sümũ ius ſũma in
iuria eſt. Item ſuꝑ illud Eſa.iij.ecẽ via

ambulate in ea.neq; ad dexterã neq; ad ſi
niſtrã declinabitl.dicit glo. In vtraq; ꝑte

quicquid ſuꝑ modũ eſt in vitio eſt. & auüt
ðꝛ ſeuerus qſi ſequẽs vera.etymo.ẽ. Inð

heęc ſeueritas. tatis.i.auſteritas.rigoꝛ.vel

integritas iudicij vel vehemẽtia vltionis.

Seueriani qͥdam heretici a Seuero exoꝛti.

vieinũ nõ bibũt. vetus teſtamentũ ⁊ reſurre

ctionẽ nõ recibuuuntt.
Sęuus.ua.uũ.i.crudelis.Sed ſeuus in ira
Erudelis in ſanguine. Iñ hec ſeuicia.cię.

2 hęc ſeuicies.ciei.i.crudelitas. Et ſeuus

cõponit᷑.tamſęuus.qᷓ;ſeuus.i.valde ſeuꝰ.
72 pdu. ſez. H

Sex ab hex. ſubtracta. h. pea poſita S. ðꝛ
apud latinos hi ⁊ hę ⁊ hęc ſex.oĩs ge.ĩde⸗

clinabile. Iñ ſenus.na.nũ.⁊ ſenarius.ria.
riũ. ⁊ hec ſ. enaritas. tatis. Et h̊ ſenariꝰ.rij
pillo nũero.⁊ ꝓdu.ſe.ſenus.

PBexsgeſim ma.mũ. Zꝛza ſ. exaginta. Et hec

ſexageſima. mę. dñica poſt ſeptuageſimꝗ.
Et inchoat a dñica q cantat᷑. Exurge dñe
æ terminat᷑ in quarta feria poſt paſca.ſcilʒ

Aenite bñdicti ⁊c̃. complectens octo heb⸗

domadas et quattuoꝛ dies.et habet ſexa⸗

ginta dies. H
HGerxaginta. ois ge.płis numeri. indeclina-
pile.i.ſexies.decẽ.⁊ ðꝛ a ſex ⁊ gentos.qð ẽ
decẽ. In ſexagenꝰ.na.num.⁊ ſexagenariꝰ
ria. rium. ð MU
HSerxangulus. la. li,i. ſex angulos hñs. Iñ

ſexangulatꝰ. ta. tũ. Et ſubſtantiue dicit hᷣ
ſexangulꝰ. li. ꝓ tali figura.

Berxennis.9.t.⁊ ne.i.ſex ãnoꝛũ.⁊ ðꝛ a ſex

4

⁊z annus. Iñ h̊ ſexenniũ.nij.i.ſpacium ſex

annoꝛum.
Fexqui.i.totũ. Iñ ꝑ compoſitionẽ. h̊ ſexã⸗
pes. dis. i. totus pes.ſ.menſura vnius pe⸗

i.totũ ⁊ dimidium.ſc
dimidium.

HW Siban ðꝛ tertiusmẽſis a martio.
racuit᷑ inne..
SGibylla. lę. interpᷣtat᷑ mens ſiue conſilium

dis. Zñbie æ hecſexquipedalis.⁊ hocle.
penuł. ꝓdu. i. qui ↄtinet menſurã totiꝰ vni

us pedis. Un Oꝛatiꝰ. Pꝛoijcit ampullas

⁊ ſexquipedalia verba.i.totum pedeʒ ob
tinentia. Inde hęc ſexquipedalitas. tatis
Item ſexqui componitur cũ alter.⁊ fit ſex
quialter. ra.rum.i.continens totuʒ ⁊ toti⸗
medietatem. Ande ternarius eſt ſe exquial
ter binarij vel ad binarium. quia continet

ißpm totũ ⁊ eius ꝑtem ſiue medietatẽ. ſcilʒ

vnũ. Et cõponit ſubſexquialter. ra.ruzʒ.q
ab alio ↄtinef̃ totus ⁊ eius altera ꝑs.vnð
binarius eſt ſubſexquialter ternarij. vł ad
ternariũ. Item ſexqui componit fexqᷣter⸗
tius. tia. ttiũ. ⁊ ſexquioctauus.ua.uũ.i.cõ⸗
tinens aliud totum ⁊ eius tertiaʒ ptem. vt
quaternarius ternarium. vel contines ali⸗
ud totum ⁊ eius octauam parteʒ. vt noue
narius continet octonarium. Et ꝑ cõpoli⸗
tionẽ ſubſexquitertius. tia. tin.⁊ ſubſt. exq⸗
octauus. ua. ui·i. q ita cõtinet ab alio. Et
ſimiliter põt dici ꝑ cõpoſitionẽ᷑. ſexqquar⸗

tus. ta. tu. a ſexquiqntꝰ.ta. tũ. ⁊ ſexqſexiꝰ.

Sextarius.rij.duarũ libꝛaꝝ ẽ.qui bis aſſũ⸗
ptus dicitur bilibꝛis. aſſumptꝰquat᷑ fit gre
co noĩe cerix.quinquies complicatus qui⸗
narem ſiue gomoꝛ facit. Aduce ſextuʒ red
dit congiu. Mam congius ſex metit᷑ ſexta⸗
rijs. hinc ſextarij nomen tractũ c. Et con

ſtruit᷑ cum genitiuo.vt ſextarius vini. Et

nota ꝙ ſextarius ſiue dicat menſuratuz ſi⸗
ue menſura. ſiue quantitas illi mẽſurę ad

iacens. ſiue aliquid aliud ſemꝑ eſt maſculi

ni generis.⁊ nõ neutri.

Sextertium. tij. qdᷣdã pondus duarũ libꝛa

rum ⁊ ſemis.quaſi ſemiſtertiũ. IJñ ſexterti
arius. ria.riũ erogar ſextertiũ vel ad ſex
tertium ptinens.
Sextilis.vide.S.ᷣin qͥntilis.

GSextupes. dil. mal ge. i. pedicub. ꝛa ſex

2æ pes.eo ꝙ habeat ſex pedes. Iñ ſextupe
doſus. ſa. lũ.i.ſextupedibꝰ plenꝰ“.
Sextupł.pla.plũ.dicit᷑ quaſi ſexquiplus.
id eſt.ↄtinẽs totũ ⁊ plicã totius.i.medieta
tem. 18z a ſex ⁊ plica. Iñ hęc ſextupla. plę
ſumma capitalis ⁊

SGextus. ta. tũ. nomẽ numerale oꝛqlnale.

ſ. maius

7
2 VS .

dei. 1 ðꝛa ſios qð eolico mone ð: deꝰ vel

ſanctꝰ ⁊ bulę ↄſiliũ ſiue ſnia qſi diuina ſen⸗
tentia vel dei mens. Et eſt nomen appella
tiuum. ſibylla. quaſi ꝓphetiſſa. Sicut em
om̃es viros ꝓphetantes. ꝓphetas vel va
tes dicimus.ita omnis femina ꝓphetans
ſibylla vocat᷑. Decem auteʒ ſibyllas aper
tiſſimis autoꝛitatibꝰ fuiſſe tradunt᷑. Qua⸗
rum pꝛima chaldęa vel perſica fuit cuius

Vde.— erat nomẽ ꝓpꝛiũ Sambethe. Secundali⸗
byca.Tertia delphica.in templo delphici
appollinis nata quę troiana bella vatici⸗
nata eſt. Quarta italica. Quinta erythꝛaa
noie Herophila in babylone oꝛta. quę grę
cis ilion petentibꝰ vaticinata eſt perituraʒ

troiam. ⁊ Homerum mendacia ſcripturũ

Sexta ſamia a ſamos inſula quę ðꝛ he⸗

to. Septima cumana ab vꝛbe cumax. quę
7 dicitur amalthea. ⁊ taraxãdra ⁊ deipho
be ſᷣm Virgilium.cuiꝰ ſepulcrum adhuci

ſicelia monſtrat᷑.Octaua helleſpontia. in

agro troiano nata.quę Solonis ⁊ Cyri tẽ
poꝛibus fuiſſe memoꝛat᷑. Nona phꝛygia.
Becima tiburtina vel potius ęgyptia.no⸗
mine Abunęa. Quarum oĩm carmina of⸗
ferunt᷑ in quibus de deo ⁊ chꝛiſto ⁊ genti⸗
bus ſcripſiſſe vaticinando manifeſtiſſime
compꝛobat᷑. Celebꝛatioꝛ autem inter cęte⸗
ras erythꝛęa phibet᷑ quã eo tempoꝛe vati

cinatam nonnulli ferunt.quo roma condi

ta eſt. ⁊ in iudęa rex erat Achas vel ſiẽ alij

dicũt. qui ei ſucceſſit Eʒechias. Hęc ſane

de chꝛiſto quędam manifeſta conſcripſit.
Cuiꝰ carmia i qͥdã gręco codice inueniũt᷑
ita in capite habentia. Jeſus chꝛiſtus filiꝰ
dei ſaluatto.
Gica. cę.f.g.dicit᷑ gladius bꝛeuis vel cultel
lus ex vtraq; ꝑte ſcindens ⁊ acutꝰ qͥ maxi
me vtuntur qui apud italos latrocinia ex⸗
ercent. Et vt ðꝛ.telũ ẽ in baculo abſcondi⸗
tum. Iñ ſicarius.rij.qͥ ſicam defert.vel ho

micida.⁊ ꝓð.bpᷣmã. VUñ Oꝛatiꝰ in libꝛo ſer

mo. męchus foꝛet aut ſicarius aut alio⸗
quin. Itẽ Actl.xxj.Eduxiſti in deſertum
quattuoꝛ milia viroꝛũ ſicarioꝝ.⁊ ſcribit᷑ ꝑ
vnũ.c. Pap. dic. Sicariꝰ dict'. qꝛ ad ꝑpe
trandũ ſceł ſit telis armat-.

Gicera.rę.fę.ge.eſt omnis potio quę extra

vinũ inebꝛiare poteſt. Cuiꝰ licet nomẽ he⸗
bꝛeũ ſit.tamẽ latinũ ſonat. ꝓ eo ꝙ ex ſuco
frumenti vel pomoꝛũ efficiat᷑ aut palmaꝝ
fructus in liquoꝛẽ expꝛimant᷑.coctiſq; fru

gibus.aqua pinguioꝛ.quaſi ſucus colaf.

⁊ ipſa coctio ſicera nücupat᷑. AUnde Luẽ.

pSmo. Vinũ ⁊ ſicerã nõ biibet.

☛

Sicima.mę.dicta ẽ ſichen. ſʒ nũ

cem Jacob ſicimis manet exit.

Sichen ſfiliꝰ fuit Emoꝛ qͥ quãdã vꝛbẽ ędiſli-

cauit quã ſuo noie appellauit ſichen.hů̊ he⸗
bꝛaice latine ðꝛ ſicima.mę.Et ẽ ciuitas ſa⸗

marię. Ipſa eſt nunc meapolis ciuitas ſa-

. 7

maritanoꝛum. 3

SGycophanta.tę.i.falſus calũniatoꝛ vel vi⸗
lium rerum appetitoꝛ. Fertur tamen ſyco
phanta apud gręcos dici ficus comedens
a ſycos quod eſt ficus ⁊ phagin quod ẽ co

medere. Sed hac ratione dicitur ſic falſus
calũniatoꝛ.Cuidam domino apud gręcos
miſſę ſunt ficus.quas latenter quidam ſuꝰ

famulus comedit. ⁊ cepit calũniari aliuzꝛ ꝰ
accuſare ꝙ ipſe eas comediſſet. Tunc do⸗
minus pꝛęcepit aquam calidã bibi ab eoqᷣ

comederat ficus.qua bibita ſtatim euomu
it ficus.vnde poſtea ſemꝑ dictus eſt ſyco⸗
phanta.i.ficus comedẽs.⁊ qꝛ falſe fuit ca⸗
lumniatus ſocium comediſſe eas ideo ino⸗
leuit cõſuetudo.vt falſus calumniatoꝛ di⸗
ceret ſy cophanta. .
Sycos gręce.ficus ðꝛ latue.
Siclus.genꝰ ẽ ponderis.Deqͥ Iſidoꝛꝰety.
xvj. Sichel qui latino ſermone ſiclus coꝛ⸗
rupte appellat᷑ hebꝛęũ nomẽẽ.hñs apud
eos vncie pondꝰ*. Apud latinos aũt ⁊ grę⸗
cos.q̃rta ꝑs vncię.⁊ ſtater medietaſ ⁊ dꝛa
chmas appẽdẽs duas. Vñ cũ in l̃is diui⸗

nis legit᷑ ſiclus vncia eſt. Cũ vo apud gen

tiles.tũc qrta ꝑs vncięcẽ̃.

Sycomoꝛus.ri.arboꝛ quędã eſt in folijs ſi⸗

milis moꝛo.i alijs ficui.vnde ⁊ ficus fatua
deꝛ.anc arboꝛem latini celſam vocant ab

gltitudine. quia non eſt bꝛeuis vt moꝛus.
Inde hoc ſycomoꝛum.ri.⁊ hoc celſuʒ pꝛo

fructu illius. Et pꝛoducit mo. Vnde qui⸗

dam. Cum cõcauo moꝛus moꝛiq; ſoꝛoꝛ ſy⸗
comoꝛus.Et facit gtũs płis ſycomoꝛoꝛuʒ.
Inuenitur tamẽ ſycomoꝛum per ſyncopã
ꝓ ſycomoꝛoꝛum ſicut viruʒ ꝓ viroꝛũ. VUñ
ij. Paralip.ix.Tantãq; copiã pꝛebuit ar⸗
genti in hieruſalẽ q̃ſi lapidũ.⁊ cedroꝝ tan

tam multitudinẽ velut ſycomoꝛũ ꝗ̊ gignüů⸗

tur in campeſtribus.

Sicub.li.rex fuit ſicelię. vñ illa terra dicta
eſt ſicelia. Sicut eadẽ dicta eſt ſicana a SZSi

cano rege. Iteza ſicelia dicitur ſiculus. la.
lum. penulł.coꝛrepta patrium. Unde Oꝛa

Toꝛmentũ maius ⁊c̃.Et hic ⁊ hęc ſicelien

c neapolis
ðꝛ. ⁊ coꝛ.ci. VMñ in Auroꝛa. NMDoſt Eſaupa

tius. Inuidia ſiculi non inuenere tyranni.

— —ð —

—
—

S=

———
£

f⸗
.

c!

Gitc

1dien
191
duh.

ed⸗

—
☛ —

ſen

ſis.⁊ h ſe.Et h̊ ſicelides.dę. Iñ hęc ſicelis
Dis.i. ſicelienſis.⁊ declinat᷑ patronymice.
Vñ Virgiliꝰ Sicelides muſępaulo maio
Sidon.ſfuit filius pᷣmogenitꝰ Chanaan. A
quo dicti ſunt ſidones.Et hinc ciuitas eo⸗
um in phenicia ſidon dicta ẽ. Iñ h et hec
ſidon donis patriũ.Et ſidonia.nię. puin
cia adiacens. Iñ ſidonius.nia. niu. Sido
nij interpᷣtant᷑ venundantes. Aellingua
pheęnicũ.piſcis ðꝛ ſidon.vñ a copia piſciũ
ſidon pſdicta ciuitas ẽ dicta. Et interpᷣtat

tingens vſq; ad ſidonẽ.⁊ ꝓdu.do.

venatoꝛ vel venatrix. VUñ Geñ.xlix. er

Sigrach ligua chaldęa.int᷑pᷣtat᷑ decoꝛ me⸗

Sidus.deris.n.g.i.ſtella.vel collectio ſtel⸗

larũ in aliquo ſigno.⁊ ðꝛ ſica ſimul ſeden⸗

do. Iñ ſidereus.rea.reũ.i.res ſideris vel
ptinẽs ad ſidus.

Spyenes.ciuitas ꝗdã ęgypti.

7

concha.ſiue vas in quo mingebãt.in quo
cũ vꝛina cadit facit ſibilatuʒ.⁊ ideo ponit᷑

ꝓ ſibilatu vꝛinę.vel ꝓbombo. AUñ Juue⸗

nalis. Effigiẽq; deęg longis ſiphonib' im⸗
plent. Vel põt h̊ teneri in ꝓpꝛio ſenſu.Nã
hmõi vaſa ſuppendebant mulieres ad ſi⸗
mulacrũ pudicitię.faciẽtes quęq; turpia iĩ
tẽplo eiꝰ. Siphon etiã vas ðꝛ qͥ vtũt᷑ i oꝛi⸗
ente ad extinguendũ ignẽ.
Sigalũ.li.pe.coꝛ.ꝗᷓ
mus panis. qͥ qdã minꝰintelligẽtes ſolẽt
lerte ſiliginẽ.⁊ ðꝛ a ſige.qð ẽ ſilentiũ. vł
ilere.quia videt᷑ ſilere ⁊ tacere inter alias
ꝓpt ſui vilitateʒ vel põt dici a ſiligo. Iñ ſi
galinꝰ na.nũ.pe.ꝓ.Et ſigaliceus.cea.ceũ
Et ſigaleꝰ.lea.leũ.⁊ ſigalonius.nia. niũ.

NUñ terra illa ꝗᷓ tali annona abũdat. dicta

Eẽ ſigalonia.lonię.
Sige. ðꝛ ſilentiũ vel ſilere. Iñ h ſigeuz. gei.
ꝓmontoꝛiũ iuxta troiã. Iñ ſige.gea.gcũ
qð qñq; tm̃ valet quãtũ troianꝰ7.
Sigena.nę.ðꝛ genꝰ piſcis.
Sigillũ.li.n.g.dimi.a ſignũ.ðꝛſignũ anuli
⁊illud qð fit in cęra litterarũ ſignum eſt ſi⸗
gillum.
Signifer.ra.rũ.pe.coꝛ.i.ferẽs ſignũ.
Signũ.ni.n.ge.i.nota.oſtẽtũ.vexillũ.Si⸗
gna dicunt᷑ minoꝛa. oſtenta vero maioꝛa.
Itẽ ᷣm Pa¶p̃.ſigna dicunt᷑ argumẽta ra⸗

tionis indicia.notę coniecturę.veſtigia te

+☛

ſtimonia Itẽ ſs ſtelleę dicuntk ſigna. quia
eas nautę obſeruant in gubernandis remi
gijs. Itẽ ſignũ ponitur qñq; ꝓ cuſtodia.

AVñ Ecol.xlij. Supꝑ mulierẽ

Siphon.phonis.mal.g.i.tuba vel potius

dam annona vñ fit peſſi

equã. bonuʒ
eſt ſignum.i.ſigta cuſtodxia.

Syllepſis.eſt diſſimiliũ clauſularũ ꝑ vnuʒ

verbũ cõglutinata cõceptio.⁊ ðꝛa ſyn.qð
eſt con. ⁊ lepſis.qð ẽ ſumptio vel captio.

Silentiũ.tij.n. g. vt dicũt nihil ẽ.ſʒ vbi vor
nulla ẽ ðꝛ eẽ ſilentium. Similiter tenebꝛę

nihil ſunt.ſed vbi lux non eſt tenebꝛę eẽ d

Silentiarł. rij.qͥ in palatio vel alibi ſilenti⸗

um indicit.⁊ ẽ nomen dignitatis.

BGilentiarij.idẽ ſunt qð ↄſiliarij vel ſe ecreta

rij pᷣncipis qͥ ſilere debẽt ⁊ occultare pᷣnci⸗
pis cõſilia.vt.ff.de mino.l.verũ.glo.iij.l.
illud. C. de coobll.

Silex. licis. incerti generis. ðꝛ duriſſimꝰ la⸗

pis qͥ ictu ferri ignẽ emittit.qͥ ⁊ focariꝰ ðꝛ.
⁊ coꝛ.ſi. Hñ Virgiliꝰ in.vij.ęnei. Stabat
acuta ſilex ſᷣciſis vndiq; ſaxis. Itẽ coꝛ.pe.
gti. JIñ ſilicinꝰ.na.nũ.pe.ꝓdu.i.petroſus

Et ſiliceus.cea.ceũ.i.res ſilicis.vel de ſili⸗

ce exiſtens.

Silicernus. ni. qð 1 ſilicerniꝰ.nij dðꝛ.i.mo
ribundus.i.ſilis moꝛtuo.q̃i ſilices cernẽs.
i.ſepulcrũ. Vel ðꝛ ſilicernꝰ.ſenex.vetꝰ.in

curuus ꝓpt᷑ ſenectutẽ.vicinꝰ moꝛti.⁊ ðꝛ a

ſilex ⁊ cerno.eo ꝙ ↄſideret ⁊ cernat terraz

⁊ ſilices.vel quia ꝓpter curuitateʒ cernat

terraʒ ⁊ ſilices. Itẽ ſilicernꝰ ponit᷑ qiq; ꝓ

firmo ⁊ duro vt ſilex. vt in Phyſiologo.
Denuo ſi peccas ſilicernꝰ extas.

Giligo. ginis. f.g.ẽ qðᷣdã gen⸗ tritici. ⁊ dici

tur a ſeligo.gis.eo ꝙ ſit ſelectũ ab alio.Nã
in pane eius ſpecies eſt ᷣcipua. Unð qñq;
tenuiſſimus ⁊ puriſſimꝰ flos farinę ðꝛ ſili⸗

go. vñ fit nobiliſſimꝰ panis. Et ꝓducitli.
Vnde Juuenalis. Sed tener ⁊ niueꝰ mol
liq; ſiligine factus. Iñ ſiligineus.nea.neũ

ad ſiliginem pertinens. vel de ſiigine fa⸗

Siliqua.ſicut dicit hugl.genus eſt legumi
nis quod poꝛci in africa comedunt. Item

ſiliqua dicitur follicułꝰ cuiuſlibet legumi⸗
nis ⁊ purgamenti eius.Et coꝛri.li. Unde
Virgilius in pꝛimo geoꝛ. Andepꝛius lę⸗
tum ſiliqua quaſſante legumen. Aut tenu
is fetus vicię triſtiſq; lupini. Suſtuleris.
⁊c̃.· Item ſiliqua dicitur quędã arboꝛ. Uñ
dicit Iſidoꝛetymo.xvij. Silicon quã lati
ni coꝛrupte ſiliquã vocant.ideo a gręc tłe

nomen accepit. eo ꝙ ligni eius fructus ſit

dulcis Eylon quippe dicunt lignum li⸗
con dulce. Inde hęc ſiliqua dicitur fruct
eius qui colligit᷑ ad opus poꝛcoꝝ.Et n

eſt viceſimaquarta ꝑs ſolidi. vel rta parſ

glſſſis. In hiſtoꝛia ſuꝑ Lucã. xv. ðꝛ ſic. Si⸗
e ni rcoeuen dixit. Et eſt m qᷣſ⸗
dam ſiliqua fructus arboꝛis ſonũ faciẽtis
dũ comedit᷑.eſt aũt genus leguminis ſono

ris folliculis ⁊ vacuis.qð magis ventrem
onerat qᷓ; reſfciat.

Syllaba.bę.f.g.i.compᷣhenſio lr̃arũ.⁊ ðdꝛ a
fFyllabin grece.qð ðꝛ compᷣhendere. JInde
ſyllabicus.ca.cũ. Itẽ ſyllaba cõponit᷑ cuzʒ
monos.⁊ ðꝛ monoſyllabꝰ.ba.bũ.i.vnius

ſyllabę. Item cum dis.bis.tris.et dicitur
diſſyllabus. ba. bum. ⁊ biſſyllabus.ba.bũ
id eſt. duarum ſyllabarum. Triſſyllabus.

bis. ba. bũ.i.triũ ſyllabarũ.⁊ ſcribunt᷑ per

geminũ.s. Itẽ a ſyllaba cõponit᷑ tetraſyl⸗
labus.ba.bũ.i.q̃ttuoꝛ ſyllabarũ. NPẽtaſyl

labus.ba.bũ.i.qᷣnq; ſyllabaꝝ.lhexaſylla⸗.
bus.ba. bũ.i.ſex ſyllabarũ. Hheptaſyllabꝰ
ba. buũ i. ſeptẽ ſyllabaꝝ Becaſyllabus. ba

bü.i.decẽ ſyllabarũ. Rolyſyllabꝰ. ba.bũ.
i. pluriũ ſyllabarũ.Et inde monoſyllabi⸗

uer.⁊ ſic de aljs pdictis.

cus.ca.cũ.⁊c.Et hinc monaſyllabice.ad⸗

HGsSyllogiſmus.mi. ð a ſyn.qð ẽ con.⁊ logoſ
ſermo. ſqſi collectio ⁊ ↄiunctio ßmonũ. Jñũ
fſyllogiſticꝰ.ca.cũ. Eſt aũt ſyllogiſmꝰ oꝛa⸗
tio.in qua qᷣbuſdaʒ poſitis.neceſſe ẽ aliud
accidere ꝑ ea ꝗᷓ poſita ſunt. vt Oẽ animal

eſt ſubſtantia.ois hõ ẽ aial.g oĩs hõ ẽ ſbᷣa.

hoc totũ ẽ oro qdã· in qua quibuſdã poſi
tis.i.pmiſſis duabꝰ pᷣpoſitionibꝰ.neceſſe
ꝑ ea aliud ſequi.i.ↄcluſionẽ. Ois g̊ ſyllo⸗

giſmꝰ conſtat ex tribꝰ terminis.⁊ duabus

Ppꝓfpoſitionibus quarũ pma vocat᷑ maioꝛ.
ſcða vo mino.

Biloa vel ſiloe.fons ẽ ad radicẽ montl ſion.
qui nõ iugibꝰ aquis.ſʒ in certl hoꝛis ebul⸗
lit. ⁊ ꝑ terrã concauaʒ. ⁊ antra ſaxi duriſſi⸗
mi cũ magno venit ſonittut.
Silua.uę.ẽ ſpiſſum nemꝰ ⁊ bꝛeue.⁊ dicit᷑ a
ſilen.qð ẽ vaſtitas vel ſilentiũ.qꝛ ſilua eſt.
vvbi loca vaſta ſũt ⁊ deſerta et ſilentio ple
na Silua etiã int᷑dũ ðꝛ ⁊ fructuoſę arboꝛeſ

⁊infructuoſę. Iñ ſiluoſus.ſa.ſum.i.ſiluis
plenus. Silua põt etiã dici a xylon qð ẽ li⸗

Agnũ.q̃ſi xylua.eo ꝙ ibi ligna cedant᷑. et ſic
Hm aliqͥs ſcribit᷑ ꝑ.y.gręcũ.

ad ſiluã ptinens.

Biluius.uij.filiꝰ fuit Eneę.⁊ ðꝛa ſilua.qꝛ

natus fuit in ſiuis.

Silurus.ri.ꝑuus ⁊ minutꝰ piſcis. Añ Ju⸗

uenalis. Fracta de merce ſiluros.

SBGiluula. le. dimi.i.pua ſilua.

—

Sima ĩterpᷣtat᷑ curuũ. AIñ hecfigura. vo
cat᷑ apud gręcos ſima.q̃ſi ſinuʒ.⁊ repᷣſen⸗
tat apud nos hoc elemẽtũ.s. IJñ ſimꝰ.ma.

mũ.i.curuus.Et ꝓpꝛie ſimꝰẽ qͥ naſum ha

bet recuruũ ſurſũ. Inñ hęcſimia.mię qðdã
aial.qꝛ naſum habet recuruũ. Iñ ſimius.

mia.miũ.i.ad ſimiã ꝑtinẽs.vłſiłis ſimię.

Symmachꝰ.chi.pe.coꝛ.i.cõpungnãs.⁊ ðꝛ
a ſyn.qð ẽ con.⁊ machia qð ẽpugna. JIndè

hec ſymmachia.chię.i.cõpugnatio.

Symbolum. li.eſt collectio ſermonũ.vtĩ cõ
ſilio.vel pecuniarũ. VUnð Mꝛouerb.xxiij.
Bãtes ſymbola ↄſũment᷑.⁊ ðꝛa ſyn qð eſt

con.⁊ bolus moꝛſellus.qꝛ qͥlibet ponit ibi

moꝛſellũ ſuũ.i.ꝑticulã. MHapᷣ.vo diẽ Sym

bola ꝓpꝛie dicunt᷑ qñ a diuerſis pᷣciũ ↄfici

tur in vnũ.vt ⁊ ↄuiuiũ inde paret᷑.hicno
ta ꝙ ᷣm theologos nomẽ ſymboli ſilitudi
nẽ ⁊ collectionẽ impoꝛtat. Vñ a q̃ttuoꝛ col

lectionibus nomen ſymboli imponit᷑.pᷣmo

a collectione multoꝛũ hoĩm in vnam ſideʒ

ſcðo a collectione ſdicantiũ fidẽ.qꝛ omneſ
apli collecti hãc regulã fidei ędiderunt.ita

yw vnuſquiſq; að ſuũ erat appoſuit. Anð
vt tactũ ẽ.ſymbolũ ðꝛa ſyn.⁊ bołꝰ.qꝛ qui⸗
libet poſuit ibi bolũ ſuũ.i.ꝑticulam.tertio

qꝛ ex diuerſis locis ſacrę ſcripturę colligũ
tur ea ꝗᷓ credenda ſunt.vt in ꝓmptu habe⸗
ant᷑.q̃rto qꝛ oia bñficia nobis diuinitꝰcol⸗

lata ibi col ligunt᷑ Scias etiã ꝙ q̃ttuoꝛ ſũt

ſymbola.ſ.apłoꝝ.qð ſecreto ðꝛ imatutis.

in pᷣma ⁊ in completoꝛio.ſ.Credo in deum
patrẽ ⁊c̃. Item Nicenũ qð ðꝛ dñicl dieb
alta voce poſt euangeliuʒ.qð incipit.Cre⸗

do in vnũ deum. Iteʒz Athanaſij.qð dðꝛ in

pᷣma in dñicis diebꝰ alta voce.quod icipit
Quicunq; vult ſaluus eẽ.Quartum ſym⸗

bolum eſt iuris.ſ.pᷣmꝰ titulꝰde ſü. tri. etſi.
catho.vt ait Iſido.vij.li.etymoł.c.vij.in

quo id quod de fide catholica ⁊ ſumma tri
nitate in ſdictis ſymbolis continet᷑ confir·

mat᷑ ⁊ repetit᷑.

BGilua cedua.ẽꝗᷓ ad h̊ vt cedat᷑ deputata ẽ. “M
2 apta cedi.q; facile ſuccreſcit. Sinmils. leę. ẽ flos farinę tenuiſſima. quę ⁊ ſi
BGilua paſcua. ðꝛꝗᷓ paſcuis pecudum eſt alſ,⸗: milago ðꝛ.⁊ pollen. vel polł. ⁊ coꝛ.mi. Uñ
(ſumunf. in Auroꝛa. Sʒ ſimilã ſpargat oleo ſartagi

Simia.mię.vide.S.in ſima.

ſignauus.
Silua palaris.ẽex qua pali ad podimenta ne friram. —. „— .
Silueſtris. cõ. t. ⁊ H ſtre.i. res ſilueſtris. x Gimilago. ginis.f.g.idẽ ẽ quod ſimila.vel

ſimilago ðꝛ genꝰ frugis. ? ꝓducitla. Iñ ſi

milagine.nea.neũ.de ſimilagine exñs.vł

ad ſimilaginẽ ꝑtinẽſ. AUñ Eccl.xxxix.a

nis ſimilagineus.

Similis. cõ.t.⁊ H le.i.ęqualis.talis qualis
ille. ãſi ſimul ille. Et nota qñ dicitur ſimi⸗
lis illi refert᷑ ad vultuʒ. ſed ſilis illiꝰ refert
ad moꝛes. Vñ ꝓpha. Quis ſimilis tuiin

ℳ₰ℳ

Similitudo ẽ cum ᷣm aliquã ſpecieʒ viſam

imago exbmit᷑. vel pingit᷑. vel foꝛmat᷑. Fi

gura voẽ cũ impꝛęſſione foꝛmę alicuiima
go expᷣmit᷑ veluti ſi cera ex anulo effigiẽ ſu
mat. Ita dicit Oap. Ael ſimilitudo eſt re
rum differentiũ comꝑatio n Boetiũ.
Similitudinarius.ria.riũ.ꝑ ſimilitudinem
loquẽs.vel ad ſiłitudinẽ ꝑtindsss.
Symma.mę.ꝑ duo.m.i.camera. Vñ in vi⸗
ta beati ſilueſtri. Larquinio in ſymma pꝛã
dente. vltio diuina manifeſtata ẽ. vbi 4as
coꝛrupte legunt ſina. l
Symmiſta ſte.i.camerarius.⁊ ðꝛ a ſymma

in veteri teſtamento voluit vendere grãm
ſanitatis.ſ. ſanitatem gratis data Naama
ſyro. Añ ppꝛie venditoꝛ ſpũalium ðꝛ gie:

zita a Gieʒi. Emptoꝛ vo ſimoniacus a Si

mone. viu tñ vterq; ðꝛ ſimoniac.Cõmitti
tur aũt ſimonia tribꝰmodis.ſ.ꝑ muna ma
nu. ab obſequo.a lingua. ꝛimũ eſt pecu⸗

nia. Scoᷣm ſeruit indebita impenſa. Ter⸗

tium ẽ fauoꝛ.

GSimoniac ca. cũ. q̃ͥ faẽ ſimoniã. ⁊ ðꝛaſimo⸗ ðMD

nia. Et ſimonicca. cũ.ĩ eodẽ ſeſu.qð magl
deriuat᷑ a Simo. monis. Itẽ a ſimone di⸗

cti ſunt quidã heęretici ſimonici. Hi dicunt

creaturã a deo nõ eſſe. ſed a virtute quadaãa
ſuperna creatt.

Simonides. dis. pe. coꝛ. poeta qdã fuitlyri

epla ad Wanalinus Dapis
nr.qꝛ ſcʒ ly

Vñ iuenit᷑. Hauid ſymmiſta dñi. Ał ſym

miſta cõponit᷑ a ſyn.qð ẽ con. myſta. ſteę.
qð ẽ ſecretariꝰ.vel myſterij actoꝛ. Iñ ſym⸗
miſta.i.ↄſecretariꝰ.myſterij ↄſc.

Simo.monis.fuit ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã ru⸗

cus. Uñ ſimonida metra. Sauid etiam di
ctus ẽ ſimonides. AUñ dicit Hieronymin
ſimonides
rice ſcripſit apud hebꝛęeos ſiẽſi⸗
monides apud gręcos.

ſonoꝛũ.vł vocũ.⁊ ðꝛ a ſyn.qð ẽ con.⁊ pho

nos. qð ẽ ſonus. Itẽ ſymphonia ð qodã
inſtrumẽtũ pꝓpter conſonantiã vocũ. Ind
ſymphoniacus. ca.cũ.Et h̊ ⁊ bec ſympho

ſtici a Terentio introducti. ⁊ interpᷣtat᷑ cõ

pugnans.⁊ ꝓdu.o.in obliquis.ad dr̃am

noĩis apli.qð coꝛripit᷑ in obliquis. IJItẽ Si⸗
mo vel Simon dictus eſt qͥda magus.qſi

compugnans.quia cum apoſtolis dei pu⸗
gnabat.

2

niſta. ſte. canẽs cuʒ ſymphonia. Ael vt di

cit Pap. Symphonia. vulgo appellat li⸗
gnũu cõcauũ ex vtraq; nte pelle extẽſa quã
virgulis hincinde mulici feriunt.fitq; i ea

grauis ⁊ acuti ex ↄcoꝛdantia ſuauiſſimus

cantus. Item ſuꝑ illud Luẽ̃.xv. Audiuit

Simon.monis.pe.coꝛ.nomẽ ẽ NPetri apłli.

Z interpᷣtat᷑ audiens.vł obedies. Et eadẽ
cã aliꝰ aplłs dicxꝰ ẽ Simon.ſʒ ad diſtinctio

riarũ choꝛdaꝝ indiſcreta ↄcoꝛdia.
Symphonides.dis.pę.coꝛ.dictus eſt

nem Simonis. Netri.dictꝰ eſt SZimon ca⸗

naneus de vico galileę cana. vbi dñs aqm

mutauit in vinũ. Ipᷣe em ẽ qui in alio euz⸗

geliſta dictus ẽ zelotes. Cana quippe ʒelꝰ
interp̃tat. Iñ ʒelotes.i.ęmulatoꝛ. Interpᷣ
tatur etiã Simon ponẽs triſticiã. MPꝛeędi⸗
cta bñ ↄueniunt vtriq;. Simoni petro.vi⸗
delicet. ⁊ Simoni cananeo fratri Judę et
Jacobi minoꝛis qꝛ vterq; eoꝝ habuit obe
dientiã pceptoꝛũ ꝑ executionẽ.triſticia af⸗

ſymphoniam ⁊ choꝝ. dicit glo. Sympho
nia eſt diuerſarũ ętatũ ⁊ virtutũ.velut va

Ba⸗
uid a muſico inſtrumẽto. qð ẽ ſymphonia
Vñ dicit Hieronymꝰ in epla ad Paulinũ
vij. Hauid ſymphonides nr. Hic etiam di

*. 2*

ctus ẽ ſimonides.vt.S.patuit.

Simplex. plicis.oĩs ge.ðꝛa ſine⁊ plica. ſi
ſine plica vel ꝑtiũ varietate.⁊ coꝛ.pli. Iñ
ſimplicitas. tatis. Itẽ ſimplex aliqñ ſumit
ĩ bona ꝑte.i.ſine plica malitię ſine duplici⸗
tate. purus. VUñ de Job dicitur. Erat vir

ſimplex et rectus. Simplex in effectu. Re

flictoꝛũ per paſſionẽ· zeluʒ aiaꝝ per ↄſtan

tem feruoꝛem.

Gimonia ẽ ſtudioſa cupiditas vel volütas
emendi vel vendendi aliqͥd ſpũale vel ſpi

rituali annexũ qð ſpũale cenſet᷑ ⁊ ðꝛ a Si⸗
mone mago qui fuit pᷣmꝰ in nouo teſtamẽ⸗

to hui ſceler inuentoꝛ.qͥ voluit emere gra

tiã ſpũſſancti a ſancto Metro Siẽ ⁊ Giezi

ctus in intellectu. Aliqñ in mala ꝑte ꝓ idi⸗
ota vel fatuo. Et differt ſimplex a ſimplo.
quia ſimplex eſt quod caret parte. Sʒ ſim⸗
plum eſt quod habʒ omnes partes eiuſdẽ
generis et eiuſdem ſpeciei ⁊ naturę.vt ele⸗
mentum ignis ſimplum eſt. quia quęlibet
pars eius ignis eſt. Et quicquid cõſtat ex

partibus eiuſdem generis cũ toto ſimpluz

BGrymphonia. nig. i. oſonantia vel cõcoꝛdia

non duplum v ſi
eeſt duplum illius vel triplum. et hoc ẽ ſim

Bympfſalma. mat! n. vel hecſympſalma.

4 dicttur. IJtemſimplum quaſi tantundẽ.i.
lum vel triplum. ⁊c. vt cũ ðꝛ hoc

lum.

mę.i.conſonantia pſalmi.vel vocis copu⸗

latio in cãtando.⁊ dicit᷑ a ſ yn.quod ẽ con.

pſalmus. ”ůü
Simulacrũ.cri.pe.coꝛ.i.imago.effigies.et
ðꝛ a ſimulo.las.q̃ſi ſimulãs aliud qᷓ; ſit.

Simultas. tati.f. g. i. diſcoꝛdia.lis. inimici⸗

tię. ↄtentio. dolus.⁊ ꝓpꝛie latens odium.
Vñ Leo Pap̃. Ceſſent odia. deficiantſi⸗

multates. oia chꝛiſti mẽbꝛa ↄuenidt.

qͥ facit eos coꝛnupetare.

Gsyn gręce. latine ðꝛ con.vel ſimul ſiãt. Itẽ

ſin ↄiunctio cauſalis vel ↄfirmatiua. Iteʒ

ſin qͥdã locꝰẽ in deſerto.qͥ ⁊ ſina ðꝛ.Et inę
ptat᷑ ſina mandatũ.qꝛ legẽ ibi ſuſceperunt

filij iſral.

Synagoga interp̃tat cõgregatio. ⁊ eſt pꝛo⸗
piꝛie iudęoꝝ. 2 dꝛa ſyn qð ẽ con. ⁊ goge. qd
Eↄgregatio. Sʒ nr̃a ecclia.i.ↄgregatio.cõ

Uocatio interp̃ta᷑.

Synallępha. eſt abiectio vocalis in ſcanſio

ne metri de ſine dictionis.cũ ſequẽs dictõ

incipit a vocali. vt apud Juuenalẽ. Sem⸗
per ego auditoꝛ tm nunqᷓ; ve reponam. O

77

em̃ abijcit᷑ de ego. ⁊ hoc poterelegantiam
yvyt tollat᷑ hiatus.⁊ ſic in
Fynallepha aliqñ ĩ ꝓſa obᷣuat᷑ vt ſumopꝑpe

ucit oꝛnatũ. Iteʒ

magnope.

„

Sinapis.pis.herba ꝗdã.⁊ dꝛa ſilis.⁊ napꝰ

eo ꝙ folijs ſit napo ſiłis. Iñ ſinapi.ĩdecli⸗

nabile ꝓ ſemie illiꝰ herbę ⁊ ↄfectiõe illius.

herbeę. que fit ex illo. Et inde ſinapicꝰ. ca.
cu. pe. coꝛ.⁊ ꝓdu.na.ſinapis. Vñ qͥdã. Si
napis cerebꝛum ſed purgat pectus yſo⸗
pus „2

Synaxis grece ſolennitas. latine conuentꝰ

Z. a ſyn. qð ẽ con. ⁊ axis.qð ẽ pſalmꝰ.qua
ſipſalmoꝝ ↄcurſus. ”

Fncategoꝛema.matis.i.ↄſigniſicatiuũ.⁊
ꝓdu. pe. nti.ʒ coꝛ.pe. gti. Vñ ꝑteſoꝛatio⸗
nis alięa noie ⁊ verbo dicunt ſyncatego-
BGoyngraph'. phi. dꝛ ↄſcriptio.i.duoꝝ inſi⸗

emata.i.ↄſigniſicatiua ſᷣm dialeticos.
incerus.ra.rũ.⁊ h̊ ⁊ hec ſinceris ⁊ ̊ re.in

eogẽ ſenſu. i.ſine cera. ſine mollicie. ſine fle
xibilitate. ſ.purus. cõſtans. firmus. mun⸗
dus. ſine vitijs. Et pdu.penł. Vñ Dꝛatiꝰ

in fine ſcoðę eplłe. Sinceruʒ niſi vas qðcũq;

S infundis aceſcit. Itẽ Virgiliꝰ in moꝛeto.
Subſedit ſincere foꝛaminibuſq; liquatur.

Emundata ceres. Iñ ſinceritas.tat..i.pu
ritas.ſine fermẽto malicię ⁊ nequitie.
Sinciput.pitis.anterioꝛ ꝑs capitis. Ande
Sinciput anterioꝛ ꝑs capitis ðꝛ eſſe.
Syncopa.ẽ ablatio de media dictiõe litte⸗

reę aut ſyllabe ↄtraria epentheſi.vt Auda⸗

cter ꝓ audacit. ⁊ cõmoꝛit ꝓ cõmouerit.
Synchꝛyſis. ? hyꝑbaton ex oĩ pte cõfuſus.
vt Tris notus arreptas in ſaxa latẽtia toꝛ
quet. Saxa vocant itali mediſſq; in flucti⸗
bus aras.Eſt em oꝛdo.Tris ſcʒ naues ar
reptas notus.i.ventus.in ſaxa toꝛquet q̃
ſaxa in medijs fluctiblatentia. itali vocat

Simultum.ti.qͥdã vmis in coꝛnib⸗ arietuz

Synchꝛonon.i.vnius tpis.⁊ de aſyn. qd E

con. vel ſimul ⁊ chꝛonon.qð ẽ tps q̃ſi vni⸗

tpis.vel ſimul in eodẽ tꝑe. Anð ſhierony
mus in ꝓplogo Oſee. Et Oſee ſynchꝛonon
Eſaię.i.cõtempoꝛaneus.qꝛ eiſdẽ tempoꝛi
bus ꝓphetauerunt.
Syndereſis.ðꝛ ſuꝑioꝛ ꝑs rõnis.
Syndiaſmos.ẽ eadẽ figura cũ antitheta.
Syndicꝰ.ẽ ꝓcuratoꝛ vniuerſi tatis vel col⸗
legij ꝓ certo ſalario ad iudicia ↄſtitutꝰ. ſ. qͥ
cam vniuerſitatis agit vel defendit ⁊ dꝛ q̃
ſinguloꝝ cãm dicẽs.Eſt em ſyndicus grę⸗

cc defenſoꝛ latine. Maã officiũ eiꝰẽ agere vy
defendere noie vniuerſitatis cauſas p̃ſen⸗

tes vel emergentes.vt. ff.qð quiſq; iurl.in
rub.in glo. ́Yñÿ

SGꝛtydon. donis.ſf.g.ðꝛ lineũ amictoꝛiũ muli

erũ quo humeri operiunt᷑.⁊ qñq; ſimplici
ter ðꝛ ꝓ lineo panno. Vñ Matth̊.xxvij.

Et accepto coꝛꝑe Joſeph.inuoluit illud ĩ

ſyndone mũda.⁊ coꝛ.pe.gti. Vñ i Auroꝛa
ua veſtitus erat ſyndone nudus abit.

Sinedra.ẽ idem qð ↄceſſus.vt habetur in
hiſtoꝛjs.
BSyntheſis ſᷣm doctrinale ſit duplicit᷑. Ano

modo ẽ accidẽtis mutatio ſeipue numerii
numerũ.vt vnica facta fuit mulier qᷓ ſunt
modo multę.Sʒ iſte modꝰ nõ ẽ multuʒ in
vſu.Alio modo eſt mutatio de ſcða perſo⸗
na ad tertiaʒ.vt Nobis parce de⸗ nr̃os la⸗
net ille reatus. AUnde.Dr ⁊ binę ſpẽs hęc

ſyntheſis eſſe.

mul ſcriptio.vide.S.in cirographꝰ-.ỹ.

Singultus.tus.tui.eſt pꝛotractio anhelit

cũ difficultate. AUel ᷣm medicos.ſingultuſ
eſt ſonus violentę commotionis oꝛis ſto⸗
machi ex famoſa eius diſpoſitione pꝛoue⸗

niens. Inde ſingultoſus.ſa. ſum.id eſt. ſin
gultibus plenus. Et ſingultim aduerbid.

⸗;ð

—
=

— ☛.

N
i
in

Paßõ̃. vo dicit. Singultꝰ.ſuſpiriũ.viſcex

4

pulſus.ploꝛatio.gemitꝰ.triſticia.planctꝰ.
Et ſbᷣdit. Singult ex ſtomacho fit.aut ex
frigoꝛe aut ex frigido bibẽdo.aut ex młto
cibo vel potu.aut ex ꝑuo.

Singulꝰ.la.lũ.i.vnus vel vnicꝰ. Sʒ in plu
rali accipit᷑ diſtributiue. Vñ ſinguli come

dunt. i. ſepatim qᷣlibet ꝑ ſe. vnꝰ ⁊ vn ꝑſe.
Itẽ a ſingulłꝰ.ðꝛ h̊ ⁊ hęc ſingularis.⁊ hoc
re. Iñ ſingularit᷑.Et hęc ſingularitas.tat
Siniſtra.ſtrę.dðꝛ a ſino.nis.qꝛ rẽ fieri ſinat.
Q aüt ðꝛ ſiniſtra.q̃ſi ſine dextra.etymo.ẽ.
Iñ ſiniſter. ſtra. ſtrũ.⁊ ſiniſter.ſtera.ſterũ
i. a ꝑte ula.vel malꝰ.contrariꝰ nociuꝰ.Et
compꝑat᷑ ſiniſterioꝛ.ſiniſtimꝰ.qð regularit᷑
deberet eſſe ſiniſterrimꝰ. Itẽ a ſiniſter ðꝛ ſi

niſteriꝰ. ria. riũ.i.ꝑ ſiniſtrã ductꝰ. vel qͥ ſi⸗

niſtra vtit᷑ ꝓ dextera vel ecõuerſo.

BSyniugus.ga.gũ.i.eiuſdẽ iugi.vel ſub eo⸗

dem iugo poſitꝰ.vide.S.in cõiugus.
Synecdoche.ẽ ſigtio pleni intellectłꝰ capax
cũ plus minuſ ve ꝓnũciat.aut em̃ totum a
ꝑte oſtendit.vt Verbũ caro factum ẽ.Et

Eramꝰ in naui vniuerſę aĩę cẽtũ ſeptuagi⸗
taſex.ic em minꝰ dicẽs pł ſigt.Aut ecõ⸗
tra.a toto ꝑtẽ.vt Mropt᷑ paraſceuẽ iudęo

rum.aqꝛ iuxta erat.in monumẽtũ poſuerũt

illũ. Et tulerũt dñm meũ. ⁊ neſcio vbi po⸗-
ſuerũt eũ.dñm dicit.cũ ſolũ dñni coꝛpꝰquę⸗
reret. NPlus em̃ dicẽs minꝰ ſigt. Hugl. vo

dicit. ꝙ ſynecdoche.ẽ ꝗdã figura.cũ quod

ptis ẽ attribuit᷑ toti.⁊ ecõuerſo.Et ẽ etiaʒ

qdã coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ appellat᷑ apud lati⸗

nos intellectio. Eſt em intellectio totiꝰ per

ꝑptem.vel ꝑtis ꝑ totũ.vel vniꝰꝑ plura. vł

pluriũ ꝑ vnũ cognitio.

Synodus.di.f.g.pe.coꝛ.i.cetus ↄuentꝰ co

mitatus. ↄgregatio.⁊ ꝓpꝛie ſenũ vel ſſbi⸗

teroꝛũ.qð ſolẽt fecere epᷣi.

Sinon.fuit qͥdã ꝓditoꝛ.vide.S.in excedra.

Synonymꝰ.ma.mũ.i.vnius noiĩs cũ alio.⁊
ðꝛa ſyn qð ẽ con.vel ſimul.⁊ onoma qð ẽ
nomen. Synonymũ nomẽ ẽ illud qð ideʒ

cum alio noie ſigniſicat. Sũt aũt ſynony⸗

ma quę ⁊ multiuoca ⁊ vniuoca dicunt᷑ no
mina.i.diuerſa nomina pᷣncipalit᷑ idem ſi⸗

gnificantia ⁊ appellantia. Inde hęc ſyno⸗
nymia. mię.i.vniuocatio. Sʒ qũq; poni

ꝓ ononymia hac ſimilitudie.qꝛ ſicut ſyno⸗
nymia ẽ.qñ idem ſub diuerſis vocibus ſi⸗
gnat᷑.ita ononymia c.qñ vna voce diuer⸗
ſa ſignt᷑.Et deſcribit᷑ ſic ſynonymum.Sy

nonyma. ſunt plura noĩa idem ſigniſicãtia
tam in ꝓpꝛijs qᷓ; i appellatiuis. In ꝓpꝛijs

vt publius. Coꝛneliꝰ. Africanus.Scipio.

In appellatiuis latinis.vt mucro.gladiꝰ.

ata. enſis.

Synopis. pidis. coloꝛ quidã rubeus. ⁊ p6 6
dici ſynopis. ̃ſi ſanguis nobilis.quia ſan

in. xix. etymo. vbi agit de coloꝛibꝰ. Syno⸗
pis inuenta eſt pᷣmũ in ponto inſula. vnde
aſynope vꝛbe ponti nomẽ accepit. Speci⸗
es eius ſunt tres rubꝛa.⁊ mimꝰrubẽs.⁊ in
has media. Unde ieremię.xxij.Et facit
laquearia cedrina.pingitq; ſynopide.Et
coꝛ.pi. H
Syntagma gręcũ ẽ.i.dogma.ſtructura.oꝛ⸗
dinatio. Vn Hieronym' in ꝓlogo. Geñ.
Queę ꝓpꝛiũ ſyntagma deſiderãt.

Syntalis.taſis. vel ſyntaſeos.i. ↄſtructio.
28ꝛz a ſyn. qð ẽ con.⁊ ſtaſis.qð ẽ ſtans vel

ſtatus.q̃ſi ↄſtans.ppꝛie illa ↄſtructio vvbi

voces ſimul ſtant ⁊ ↄgruũt cũ intellectibꝰ
vkecõuerſo. ſᷣm Hugſ. Map. vo dic. Syn
taſyn gręci dicunt oꝛdinationẽ ſiue ↄſtru⸗
ctionẽ dictionũü.

Syntheton.ẽ qdã figura.qñ ſcʒ due oꝛatio⸗

nes iungunt᷑ in vna.

Syntoma. pe. pdu. Syntomata.i. acciden

„

tia febꝛiũ ſunt. vt doloꝛ capitis.fluoꝛ nari⸗
um. vomitꝰ.impetus.⁊ ſimili.
Syntonomia.vel ſyntomia.i.conciſio.⁊ ðꝛ

a ſyn. qð ẽ con. ⁊ tomos.qð ẽ diuiſio.vłſe
ctio. vel ceſio.

Syntonus. ni. pe. coꝛ. ðꝛ a ſyn. ⁊ tonus.qſi
totus ſonus.vel duplex ſonꝰ.

2 „ ☛

Sinus.nus.nui.m.g.i.gremiũ.collectõ ve

ſtis. Et ſinus.palpebꝛa.Et ſinꝰ receptacu

lũ maris.ſc naturalis poꝛtus vellitus ex⸗
elſum fluctibus. Vñ Actl.xxvij. Sinũ vo

quendã ↄſiderabant habentẽ litus. in qu
cogitabant ſi poſſent eijcere naue. Itẽ ma

ioꝛes receſſus maris dicunt᷑ ſinus. Itemſi
nus altaris dicebat᷑ in quo ↄſumebantur·
igne que ponebant᷑ ſuper altare. Et in iIſta
ſigtiõe accipit Eʒech.xliij. Eta ſinus ðꝛ ſi
nuoſus.ſa.ſũ.i.ſinibꝰ plenus vel amplus.
dilatatus. vel curuatus. Iñ ſinuoſitas.ta
tis. Itẽ a ſinus ðꝛ hocſinũ.ni.vas in qu-

mulget᷑ lac. pᷣma ꝓducta ꝗ in ſinus coꝛripi

tmur. AUñ Airgilius. Sinu lactis ⁊ hec celi··
ba pꝛiape quot aniis.
Sinus Abꝛaę ſicut dicit magiſter i hiſtoꝛijſ

locus eſt in ſuperioꝛi margine inferni. ali
quantũ habẽs lucem ſine omni pena mate
niali. in qͥ erant aiepdeſtinatoꝝ vſq; ad de
ſcenſum chꝛiſti ad inferos.qui loc pyl ſui

guineum habet coloꝛẽ. Et vt dicit IJlido.

tranqᷣllitatẽ ſinus Abꝛaę ðꝛ. vt ſinũ maris

dicimus. Et dicebat᷑ Abꝛaę.qꝛ ipᷣe fuit pᷣ⸗
ma via credẽdi. Ipᷣe em pᷣmꝰ publice ſdi⸗
cauit vnũ deũ tm ee. uũc tñ locũ vocauit
JYob tenebꝛas ꝓ tedio expectandi dicens.
Straui lectulũ meũ in tenebis.
Synzygus. ga. gu. i. ↄiuũctꝰ vel ↄiugatꝰ.vñ

aſyn. qð ẽ con.⁊ ſygũ vł iugũ. Iñ hec ſyn

3 ygia.gię.i.ↄiugatio.vñ ⁊ ꝓpoꝛtional cõ

iunctio elementoꝛũ vel numeroꝛum ðꝛ ſyn
Iygia. Et ẽ ꝗqdã plana.ꝗdã cubica.i.ſolida
figura.ſʒ h̊ͥ ad aliã ſcientiã ſpęctat. Synʒzy
gia etiã ð ſi pes extendat᷑ vltra numerum
quattuoꝛ ſyllabarũ. Vñ ſynʒygię dicũtur
pentaſyllabi ⁊ hexaſyllabi pedes.hi non
ſunt pedes.ſʒ appellant᷑ penthaſyllabi. et
HRsrackhab. s vltre qnq; vel ſex ſyllabas
nõ ꝓcedunt. Sʒ apud gręcos dicunt᷑ ſyn⸗

7

ygię.q̃ſi ꝗdã ↄiunctiones vel declinatio⸗

nes.quia ex quo menſuratio dictiõis quę
pes eſt. extẽdit᷑ vltra numeꝝ quattuoꝛ ſyl⸗
labarũ.nõ ðꝛ pes.ſʒ ſynʒygia. Papᷣ.vero

dicit Synʒygia ↄiuga ſyllaba vt mei.tui.

ſui. vel ſapiẽs.ſapient᷑.ſapientia.
Gion. mons eſt in hieruſalẽ.⁊ ſepe ponitur
ꝓipᷣa ciuitate.Sion hebꝛaice.latine inter
ptat᷑ ſpeculũ.vel ſpeculatio.qꝛ in ſublimi
ↄſtructa eſt.⁊ de lõge venientia cõtempla
tur vel ſpeculat᷑.Hheęc ſepe eccliam militan
tem ſiꝗt. in qua deũ ꝑ ſpeculũ ⁊ i enigma⸗
tę ſpeculamur. Or etiã aliqñ ſion. mr hie⸗
ruſalẽ.qꝛ ſion tanqᷓ; mr̃.filiã hieruſalẽ ꝓte
gebat ⁊ defendebat.
Siparũ.genus veli vnũ pedẽ hñs. qͥ iuua⸗
re nauigia ſolent quotiẽs vis veli langue⸗
ſcit.qð ex ſeparatiõe extimat᷑ dictum vᷣm
SBiparla ri .dꝛ cibꝰ vel pᷣciũ cantoꝛis.et qͥc⸗
qᷓd ante cantantẽ ꝓ pᷣcio ſuſpendii.
Siqͥs.ſiq̃.ſiquod.vel ſiqd.i.aliqs. ⁊ habet
grauẽ accentũ.ſicut neqͥs.
Siracuſa.ſę.ciuitas ſicilię. Jñ ſyracuſanꝰ.
na.nũ. AUn Act..xxviij.Et cũ veniſſemus
ſyracuſam. ⁊ ꝓpdu. ctlu. 3
Syraſirim.libᷣ qͥ ðꝛ canticacanticoꝛũ.vt diẽ

Hhieronymꝰ in ꝓlogo puerbioꝝ. Syraſi⸗

— — ☛Rt — „

rim. qð in lingua nr̃a vertit᷑ cãticũcãticoꝝ

SGyren.i.tractꝰ.⁊ acuit᷑ in fine. Itẽ ſyrẽ.nis
⁊ tũc acuit᷑ ſy.⁊ ꝓd.pe.gti.vide in ſyrena.

Syrena.nę.⁊ hęc ſyren.renis.⁊ facit actm

ſyrenẽ.vel ſyrena.ẽ mõſtrũ marinũ quod
dulcedine ſui cãtus.nautas ad ſe trahit. ⁊æ
ſubmergi facit. Iñ ſyrenicꝰ.ca.cũ.i.dulciſ

⁊ ꝓnoia dicunt᷑ ſynʒyga vel ſyniuga latie

1 delectabilis. ⁊ affectiu⸗ ſeu attractiuꝰcã⸗

tus ⁊ periculoſus. Itẽ ſyrenę.dicunt᷑ ſer⸗

pentes cũ alis.qui plus currũt qᷓ; equi.ſed

etiã volare dicunt᷑.quaꝝ tm̃ virus ẽ.vt p⸗

moꝛſũ añ moꝛs ſequat᷑ qᷓ; doloꝛ ſentiatur

Ehñm lHugl. In glo. at Eſa. xiij. ſuꝑ illð. Et

ſyrenę in delubꝛis voluptatis. ðẽ ſic. Sy⸗
renę ſunt aĩalia vel ſerpẽtes criſtati ⁊ alati
Vel vt alij dicunt.piſces marini in ſpecie
muliebꝛi. Iſidoꝛꝰ aũt.xj.etymoł. vbi agit
de poꝛtẽtis. ſic dicit. Syrenes tres fingũt
fuiſſe. ex ꝑte virgines. ⁊ ex ꝑte volucres.
habẽtes alas ⁊ vngulas.quaꝝ vna voce.
altera tibijs. tertia lyra canebat.ꝗᷓ illectos

nauigantes ſuo cantu in naufragia trahe⸗
bant. Scom aũt vitatẽ meretrices fuerũt.
Aqnq; tranſeuntes ducebant ad egeſtateʒ

Ps ſictę ferunt inferre naufragia. Alas

aüt habuiſſe ⁊ vngulas dicunt᷑.qꝛ amoꝛ ⁊

volat ⁊ vulnerat.quę ideo in fluctibus cõ
moꝛaſſe dicunt᷑.qꝛ fluctꝰ.i.venerẽ creaue⸗
runt. ⁊ pdu. hanc ſyllabäre.

Syria. rię.qdã ꝓuincia dicta a qͥdã indige⸗

na. vel vt dicunt qͥdam. Syrin fuit nepos
Abꝛax.⁊ Cethurę.a cuiꝰ noie ſyria dicta ẽ
Et antiqͥ aſſyrios vocabãat.qͥs nunc ſyros

yocamus. Iñ ſyri.ria.riũ.⁊ ſyrꝰ.ra.rum
Vnñ ⁊ ſyri lapis ðꝛ qui in ſyria reperit᷑. Et

ſyriacus.ca.cũ.de ſyria exñs. Vñ ⁊ ſyria⸗
ca ðᷣꝛ vitis vel vua. vel qꝛ de ſyria allata ẽ
vel qꝛ nigra ẽ. Inuenit᷑ etiã Syrus ꝓ pꝛo
pꝛio noie.

Syrina.ſyrinatis.i.cauda veſtis feminarũ
Syrina.etiã ðꝛ ſeries longa oꝛationis.teno
reim ſuum vſq; ad vltimũ ſeruãs. Syrina
etiã ðꝛ liber.vel reuolutio chartarũ.qꝛili

bꝛo ſunt multę reuolutiões ⁊ plicaturę.ſiẽ
in cauda veſtis muliee.·

Syromates.tis.m.g.i.gladiꝰ. .

Spromaſte.tes.i.foꝛtitudo.

Syropheniſſa. dicta ẽ mulier cananea gen⸗

tilis. Cananęi em̃ quondã iudęã incolue⸗
runt.ſʒ poſt diſperſi ſunt.Ex hac diſpꝑ ſio⸗
ne erat mulier iſta ex ſyrijs ⁊ phenicib oꝛ⸗
ta. Uñ Marci.vij.Erat aũt mulier gẽtitł᷑.

ſyropheniſſa genere. Itẽ iuenit᷑ ſyrophe⸗

nix. cis. UVñ Juuenalis. Teret idumeęſ
rophenix incola poꝛte.
Sura eidem en goHipe. „
yrtis.tis.f.g.ðꝛ a ſyren qð ẽ tractus. Et

ſunt ſyrtes loca ꝑiculoſa in mari dicta ab

attractiõe arenę ĩ cumulos.Eſt vo ibi ieqᷓ

litas maris ⁊ terrę.⁊ in vno loco eſt aq̃ pꝛo
fundiſſima.in alio vadoſa.vñ ꝑiculum eſt

2%2——

N
cle⸗
dloe⸗
nic
R
opbe⸗
neeſ

s.Et
dnch
oie
kaiſn⸗
uunch

Syrtus.ta.tũ

ulac trãſire. vm lHugl. Paß. vo diẽ. Syr

tes.tractus aquaꝝ rapaces.ſcopuli ſupꝛa

mare.loca arenoſa vel arida accedũt et re

cedunt.

—

id eſt. ſpinetiu.

Siſara interpᷣtat᷑ futurũ iudiciũ.vł gaudij
excluſio.vel ęqui miſſio.ꝓpꝛiũ nomen cu⸗

iuſdã viri ĩ lib. Judicl.⁊ coꝛ.pe. Vñ ĩ Au
roꝛa.Currũ deſeruit. Siſara terga dedit.
Siſtarcia.cię.vas ẽ repoſitoꝛiũ.ſic ſaccꝰvel
pera.Et ſunt ſiſtarcię nautaꝝ dictę ꝙ ſint
ſute. vel vaſcula in qͥbꝰ poꝛtant᷑ cibi. Anð
j. Regl.ix. Manis deficit in ſiſtarcijs nr̃is.
Et iſta lr̃a cõiter habet᷑ in biblijs coꝛrectis

Quidã vo dicunt ciſtarca.vñ Pᷣm eos de

bet dici i ciſtarcis nr̃is.a ciſta.⁊ arca.Alij

dicunt ꝙ a ſuo ſuis.ðꝛ hęc ſiſtarcia.cię.id

ẽ ſubſtantia.⁊ ꝓpꝛie nautaꝝ.eo ꝙ ſuta ſit
vel qꝛ ſit ſita.i.collocata.oc videt᷑ ſenti⸗
re Huguitio. W
Syſtole.les.⁊ ſyſtola.lę.eſt coꝛreptio ſylla⸗
be naturalit᷑ longe ↄtraria extaſi.qꝛ ſic ex⸗
taſis ꝓducit bꝛeuẽ ſyllabã.ita ſyſtole coꝛ⸗

ripit longam.vt Aquoſus oꝛion.cũ oꝛion

ꝓducte dici debeat in penł.Et apð Cato⸗
nem.Hoc vide ne rurſus leuitatis crimie

dãnes. Vltima em huiꝰ verbi vide coꝛripi

tur.cum ſit ſecundę coniugationis ⁊ ꝓdu
ci debeat.

Viſtrũ.ſtri. n. g. i. tuba. ⁊ ðꝛ a ſiſto.ſtis. vel
ð ſic ab inuentrice. Ael ſiſtrũ lingua egy⸗

ptiaca ðꝛ tuba cũ qua Iſis deſcribit᷑. Naʒ
in hmõi ſacrificijs ea vtunt᷑. Uñ.j. Regl.

xviij.legit᷑. In tympanis lęticię ⁊ i ſiſtris

⁊pſᷣcinebant mulieres.
Sitis.tis.f.g.deſideriũ bibendi. Inde ſiti
cula.lę.dimi.pꝑua ſitis. Et ſiticuloſus.ſa.
ſũ.qͥ aſſidue ſuit vel aliquãtulũ ſitiens.
Sytropodes.ſunt coquẽdi cã vaſa fictilia.

cũ tribꝰpedibꝰ.ſᷣm NPapᷣ.⁊ videt᷑ cponi
a ſyn.qð ẽ con.⁊ tris ⁊ pes.q̃ſi cũ tribꝰpe

dibus vas. Quidã aũt dicũt citropodes a
citra ⁊ peſ.qꝛ pedes hʒ citra ſuꝑioꝛẽ fabcã

Situla.lę.pe.coꝛ.reſtis ẽ qua aqua trahit᷑.
vel potiꝰ ipᷣm vas.⁊ ðꝛa ſitio.qꝛ apta ẽ ſiti

entibus ad bibendũ.qð vas greci cadum

vocant. Itẽ ſitula.lęẽ qdðᷣdã genꝰ ſerpen⸗

is. Iñ ſitella. lę. dimi. i. Pua ſitula.

itus.tus.tui.i.repauſatio.vel oꝛdinatio

vel repoſitio.vel modꝰ.vel natura.vel ve

tuſtas vel humoꝛ vellongitudo tꝑis. vel
negligentia. N negligẽtia ex vetuſtate ſe

.i. attractiuꝰ ſpinoſus.⁊ ð?
a ſyren quod eſt tractus.Et hoc ſyrtuʒ.ti.

quit᷑⁊ ðꝛa ſino.nis.Et ſitus.ta.tũ.nomẽ
i.poſitꝰ.⁊ voluerũt qͥdã ꝙ in hac ſigatiõe

ſitus deriuet᷑ a pono.nis ꝑ aufereſim. aſi
poſitus.ſed aufereſis nõ fi niſi in cõpoſita
dictione. ᷣm hugl.

i.l

apis pᷣcioſus.viridẽ hñs
coloꝛẽ.cui nihil viridius comꝑat᷑.Nã her
bas qͥʒ virẽtes.frondeſq; exuperat.Solo
em intuitu implet oculos.nec ſaciat.Scul
pentibꝰ quoq; gẽmas.nulla gratioꝛ oclkoꝝ
refectio reficiens circa ſe viriditate reꝑcuſ
ſum aerẽ. IJñ ſmaragdinꝰ.na.nuʒ.nomen
poſſeſſiuũ.pe.p. Vn i Auroꝛa. Seq; ſma
ragdinis miſcet vbiq; coloꝛ. Inuenit᷑ etiã
ſmaragdo.dinis.idẽ qð ſmaragc. et coꝛ.
pe. gti. Iñ ſmaragdineꝰ.nea.neuʒ. AUnde
Apoc.iiij.habent quędam biblię.Et iris
erat i circũitu ſedis ſilis viſioni ſmaragdi⸗
nis.Alię habẽt ſmaragdine.⁊ tũcẽ nome
poſſeſſiuũ.
Smigma.matis.n.g.ẽ qdðᷣdã vnguentũ vel
cõfectio vnguẽti vel ſapoꝛis.vel aliquarü
aliarũ reꝝ boni odoꝛis. Vñ Danielis.xi/
Afferte mihi oleũ ⁊ ſmigmata vt lauer In
uenit᷑ etiã migma ſʒ aliud ſigt.vide.S.
pꝛetat᷑ canticũ eoꝛũ.

Sobna.nę.ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdaʒ viri.de q
habet̃ Eſa.xxx vj.Et ſobna ſcriba.⁊ inter
pꝛetat᷑ ſedẽs.vel ſedes ſeu diuertẽs.
Soboles. lis.i.ꝓgenies.ſ.ſiliꝰ vel filia.⁊ ð
a ſuboleo.les.eo ꝙ ſuboleat.i.ſuccreſcat.
Sobꝛinꝰ.ni.m.g.i.ſliꝰ ſoꝛoꝛis.⁊ ðꝛa ſoꝛoꝛ.
q̃ſi ſoꝛoꝛinꝰ. In hęc ſobꝛina.nę.filia ſoꝛor!
qſi ſoꝛoꝛina.Et ꝑ cõpoſitionẽ h̊ ↄſobꝛinꝰ.
ni.i.cognatꝰ. Ael cõſobꝛini dicunt᷑ filij du
arũ ſoꝛoꝛũ.vł fratris ⁊ ſoꝛoꝛis.ãſi ↄſoꝛoꝛi
ni. IJñ hec ↄſobꝛina.nę.⁊ coꝛ.hbe.
Sobꝛius.bꝛia.bꝛiũ.i.abſtinens.⁊ ðꝛ a ſe. ?ꝰ

SGmirna. ne. f. g. ali? minoꝛis ꝓuincia. ⁊ int

bꝛia. qð ẽ mẽſura.q̃ſi ſebꝛiꝰ.i.ſecũ habens

bꝛiã. Iñ hec ſobꝛietas.tatl.Et differt a pu
dicꝰ. Vñ qͥdã. Sobꝛiꝰ a mẽſa.de lecto ſur⸗
ge pudicus. Iñ ſobꝛiolus.la.ũ.i.aliquãtu

lum ſobꝛius.

Soccus.ci.m.g.ẽ qdðᷣdã calciamentũ comę⸗
doꝛu. ⁊ ðꝛa ſaccus.eo ꝙ ſaccũ habeat in
ps plante imittit᷑.⁊ ꝑ metonomiã ðꝛ qniq;
comędus. Iñn ſoccellus. li. dimi.i.puꝰ ſoc⸗
cus.Et ſoccatꝰ.ta.tũ.i.ſoccis indutus.vł
ſoccos habens. dD

l

GSocer. ceri. m.g. ðꝛ pater vxoꝛis vel mariti

⁊dꝛa ſocio.as.qꝛ ſociat᷑ genero vel nurui
⁊ ipᷣe ei. Inde ſocerinꝰ.na.nũ.Et hęc ſocrꝰ
hui ſocrus.mater vxoꝛis vel mariti.Etꝑ
cõpoſitionẽ hic ꝓſocer.ri.pater ſoceri vel
ſocrus.q̃ſi ſecundus ſocer.Et hęc pſocrꝰ
mater ſocrus vel ſoceri. Et coꝛ.ſo. Vñ in

gręciſmo.Eſt ſocer vxoꝛis genitoꝛ ſocrus

genitrirB;. .
Socius ꝓpꝛie ẽ in ꝑiculo.Collega in officõ
Comes in itinere.Conſoꝛs ĩpᷣmio.Soda⸗
lis in menſa. vel in ſede.qſi ſedalis. Iſido.
etymo.x.dicit ꝙ ſocij dicunt᷑ ppter pericu
li aut opis ſocietatẽ. quaſi in vna caliga vł
ſocco. vel in vno veſtigio manẽtes.⁊ tunc
ſocius ðꝛ a ſoccus.qð ẽ calciamentũ comę

doꝛũ. vel a ſequoꝛ. queris. Iñ ſocia. ie

Inuenit᷑ etiã ſociꝰ.cia.ciũ. Et᷑ coꝛ.pbmam.
Vñ Ouidiꝰ de arte. Nõ bñ cum ſocijs re⸗
gna venuſq; manet. Iñ ſocietas.tatis.ðꝛ
pax. fedus.⁊ ſocioꝛũ vnitas.
Sodalis.cõ.t.⁊ h̊ le.i.ſocius in menſa.vel
ſcutella.vel in ſymbolis. Iñ hec ſodalitas
tatis.i.ſocietas.amicitia. Et h̊ ſodaliciuʒ
cij.ꝓ eodẽ. Unde Ouidi. Jure ſodalicij.
qui mihi iunctus erat.Et ſodalis p amico
ðꝛ.⁊ comꝑat᷑.vñ inuenit᷑ ſodaliciꝰ.i.ami⸗
cabilius. Et ꝓdu. pe.
Sol. ſolis.m. g. ðꝛ a ſolꝰ.eo ꝙ ſoł luceat ob
ſcuratis cũctis alijs ſideribꝰ ſuo ſplendoꝛe
Iñ h ⁊ hec ſolaris.⁊ h re.i.res ſolis.vład
ſolem ꝑtinens.Et ſolanus.na.nũ.pe.pð.
poſſeſſiuũ.Ex qͥ ſubſolanus.Et ðꝛ ſol. q̃ſi
ſolus luceaen. W

Solaciũ.cij.oblectamẽtũ.leuamẽ refrigeri

um. ↄſolamẽ. Solamẽ.inis.idẽ.
Solariũ.rij.ðꝛ a ſol.q̃ſi ſolauriũ.qꝛ ſoli ⁊ ae
ri.vel auris patauat. —M
Solax.lacis.ẽ pecꝰ multũ depaſcs.
Solea.leę.f.g.ðꝛ a ſolũ.eo ꝙ ſolũ pedes te⸗
gat. vel qꝛ ſolo terrę adheęret. IJñ ſoleola.
le.dimi.i.ꝑua ſolea.
Solẽnis.cò.t.⁊ H̊ nę.i.celebꝛis feſtiu⸗ Indð
ſolennitas. tatis. Et h̊ ſolẽne.nis. ꝓ eodẽ.

Et cõponit᷑ a ſoleo ⁊ annus.qꝛ ſolet eẽ ſin⸗

gularis annis. vela ſolido. das.i.firmo:qꝛ
ſolidũ ꝓpter religionẽ mutari non debeat
Et ſdicta vocabula ſcribenda ſunt ꝑ vnũ
l. duo. n. ⁊ nunqᷓ; E-m. .Pp. W
Solers. lertis.oĩs.ge.i.ſi/ apiẽs.ingenioſus.
ſagax. cautus. ⁊ a ſolon qð ẽ totum vel
multum.⁊ ars quaſi totus vel mult⸗ in ar⸗
te.Et ſm hoc põt ſcribi ꝑ vnũ.l. Ael com
ponit᷑ a ſollici.ta.tũ.⁊ ars. q̃ſi ſollicitus

inarte ⁊ vtilis. ⁊ m Gᷓ ſcribit᷑ ꝑ duplex.l.

Iññ hec ſollertia. tię.i. ſollicitudo. vigilan⸗
tia. aſtutia.ſagacitas.induſtria.⁊ ꝓdu.ſo

—

NVñ quidãaã. Exiguo pulcrã ducit ſollertia

vitã. i. ſapiens ⁊ cautus hõ.
Sollicitus. ta.tũ.i.curio ſus.anxiꝰ.⁊ cõmo

tus. Iñ ſollicitudo. dinis. curioſitas. anxi

etas.

Solidus.da. di.i.integer. firmꝰ. dðꝛa ſoli⸗

do. das. qð ẽ firmare.itegrare.⁊ qnq; ſyn
copat᷑.⁊ ðꝛ ſoldus.da.dũ. Itẽ hicſ. olidus

di.ẽ qdᷣdã pondus.⁊ dðꝛ ſolidꝰ.qꝛ nihil illi

deeſſe videt᷑. Solidum vo integrũ ⁊ totuʒ
veteres dicebant. Jpm. vel ipe quoq; nu⸗
miſma a numa vocat᷑.vel nomiſma.qꝛ no⸗
minibus pᷣncipũ ⁊ effigie ſignet᷑.Ab initio
vo vnũ numiſma. vn argenteus erat ſoli
dus. Apud latinos alio noie ſextula dicit̃
qꝛ vncia compleat᷑ ſex ſolidis. Huũc vulg⸗
aureũ ſolidũ vocat.cuiꝰ tertiã ꝑtẽ dixerũt
tremiſſeʒ.qꝛ ſolidũ faciat tremiſſis. Et nõ
ꝙ ꝓillo pondere dicendũ ẽ ſolidꝰ.⁊ nõ ſol
dus. niſi ſyncopet᷑ in ſyllaba. Iñ ſolidari⸗

ria. riũ.ad ſolidũ ꝑtinẽs.vel ſcʒ ſolidos ac

cipiens..vel ꝓ ſolidis ſeruiẽs.
Solifuga.gę.pe.coꝛ.qðdã aial.eo q fugiat
ienn vt dicuͦt muſeraneus.qui eſt aranię

Soliloquiũ.quij.n.g.i.ſolitariũ eloquium

ſcʒ cũ noſipſi nobis ad interrogata reſpon
demus. Ande quid liber Auguſtini di⸗

ctus eſt ſoliloquin.

Solyma. hieroſolyma dicta eſt coꝛrupta a

poetis ſolyma. Iñ ſolymꝰ.ma.mũ. AUnde
Juuenalis. Interpꝛes legũ ſolymoꝛum ⁊
magnꝰ ſacerdos.
Soliſequiũ.vel ſolſequiũ.q̃dã herba.ſ.he⸗
liotropiũ qꝛ ſe ↄuertendo ſequit᷑ ſolẽ. Nã
ſole oꝛiente ⁊ occidẽte floꝛes aꝑit ⁊ claudit
Solitariꝰ.ria.riũ.i.oſuetꝰ.⁊ ðꝛa ſolit. Et

hec ſolitudo.i.ↄſuetudo. Itẽ ſolitari põt

deriuari a ſolus.vide in ſolus.
Solitudinariꝰ.ria.riũ.i.ↄſuetus.⁊ ðꝛ a ſo⸗
litus. Itẽ ſolitudinariꝰ.i.ſolitariꝰ.vel ĩ ſo⸗
litudine cõmoꝛans.vel ad ſolitudinẽ per⸗
tinens. ⁊ tũc ðꝛ a ſolus. ’”GDGU
Solitudo.dinis.i.ſingularitas.deſertũ.ſo
litaria manſio.ſiue locus carẽs frequẽtia
hoim. ⁊ ðꝛ a ſolus. ——
Solitus.ta.tũ.i.frequẽs.aſſuerꝰ.aſſiduus
vſitatus.Et componitur inſolitus.ta.tũ.
.i. inconſuetus. ”M
Soliuagus. ga.gũ.pe.coꝛ.qͥ ſolus vagat᷑.
Soliiũ.lij.neu.ge.regia ſedes.⁊ ðꝛa ſedeo.

— — ⸗— ——- —

— 8

gquaſi ſediũ a ſedẽdo.vel ſoliũ ðꝛ q̃i ſolidũ

qꝛ de ſolidis lignis fiat.vel ðꝛ a ſolꝰ q̃ſi ſoli
us ſedes.

Soloe.q̃dã ciuitas int᷑ gręciã ⁊ barbariam

Solęciſmꝰ ðꝛ a ſoloe ciuitate.vel a pplo illi
us ciuitatis.qͥ ex vꝛbe ſoloe ꝓfecti.cũ apð

athenienſes cõmoꝛarent᷑ vt illoꝑ linguam

diſcere vellent. ſuã parit᷑ ⁊ eoꝝ linguã coꝛ
rumpebant.vñ ⁊ libuit athenienſibꝰ vt il⸗

lud vitiũ ſolęciſmus vocaret᷑. Aela ſoloe

ciuitate ðꝛ ſolęnſis ſe.⁊ h̊ ⁊ hec ſolęcenſis.
⁊h ſe.⁊ cõponit᷑ cũ mos moꝛis.⁊ ðd h ſolę⸗
ciſmus.mi.quaſi mos ⁊ ↄſuetudo ſolecen
ſiũ.Cũ em̃ ſolęcenſes in confinio gręcię et
barbarisę ſiti eſſent.ptim barbaroꝛũ moꝛe.

ptim gręcoꝝ loquẽtes.linguã habebãt cõ

fuſam.Cũ em vtrãq; vellẽt ſibi defendere
vtrãq; coꝛrumpebãt.li cũ romã venirẽt

vt linguam latinã addiſcerent.eã maxime

coꝛrũpebant. vñ inoleuit ↄſuetudo.vt qð
libet vitiũ in oꝛatiõe.diceret᷑ ſolęciſmꝰ.q̃ñ
mos ⁊ ↄſuetudo ſolęcenſiũ.Et ẽ ſolęciſmꝰ

figura vel vitiũ qð ↄſiſtit in icõpetẽti iun⸗

ctura dictionũ.Et vt donatus dicit. Solę

ciſmus eſt vitiũ in contextu ꝑtiũoꝛatiõis.
cõtra regulas artis grãmaticę factũ. Intt

barbariſmũ aũt ⁊ ſolęciſmuʒ h̊ intereſt.qꝛ
ſolęciſmꝰdiſcrepãtes aut in conſequentes
int᷑ ſe dictiones habet. Barbariſmus aũt
in ſingulis verbis fit.aut ſcriptis aut ꝓnũ
ciatis.vñ barbariſmꝰ fit in dictione. Solę
ciſinus in oꝛatiõe. Vñ qͥdã. Eſt barbarilſ⸗
mus cũ dico dña dñs. Eſt ſolęciſmus vir
mea. ſponſa meꝰ. JMN
Solon interpᷣtat᷑ totũ vel multũ.

Solſtitiũ. ti.i. ſtatio ſolis. Iñ h ⁊ hec ſolſti

tialis.⁊ hoc lę.res ſolſtitij.vel ꝑtinens ad
ſolſtitiũ.Solſtitiũ ẽ maxima diei artificiał
⁊ noctis inęqualitas.ſiue ingreſſus ſolis i
capꝛicoꝛnũ vel in cancrũ.Et ſunt duo ſol⸗
ſtitia.ſ.ęſtiuale ⁊ hyemale. Eſtiuale circa
feſtũ ſancti Johannis baptiſtę.lhyemale
circa feſtũ natalis dñi.
Solũ.li.i.terra.⁊ ðꝛ a ſol.qꝛ ſoli pateat. Iññ
H ſolu.li.ĩferioꝛ ꝑs pedis.qꝛ eo terrę veſti
gia imbᷣmimꝰ Et qꝛ terra firma ẽ ad ſuſtinẽ
dum.ideo ðꝛ ſolũ quicquid ſuſtinet aliqͥd.
vt Aqua ẽ ſolũ nauis ⁊ piſciũ.Aer ẽ ſoluʒ
auiũ.Celũ ẽ ſolũ deoꝛũ ⁊ ſtellarũ.Et inde
ſolũ ðꝛ pedis.qꝛ totum molẽ coꝛpoꝛis poꝛ
tat. Et coꝛripit ſo. AUñ Auianꝰ. Aſtu vin⸗
cit hõ cuncta creata ſolo.Sʒ ſolꝰ.la.lũ.pꝛi
mã ꝓdu. Vñ.ixũ pone ſolũ bꝛeuẽ longũ
mobile ſolm.

Solus. la. lij.i. ſine alio. ſingularis. Iñ ſoli

tariꝰ. ria. riũ.i.ſingularis. Añ Heremitę
dicunt᷑ ſolitarij.qꝛ ſoli in heremitario com
moꝛant᷑.Et ꝓdu.ſo. Añ qͥdã.Non facias
ſolus qð fugit ois h.
Solutoꝛ.toꝛis.ẽ ille qͥ ſoluit.⁊ ðꝛ a ſoluo.
Soma.i.coꝛpus. Iñ ſomatopteia.
Somniũ.nij.n.g.id qð videt᷑ in ſomno.Et

nota ꝗꝙ ſomniũ qñq; large accipit᷑.ita ꝙ ſit
genꝰ oim ſomnioꝛũ.Aliqñ vo accipit᷑ pꝛo

ſpẽ ſomnij. Sũt em̃ qnq; ſpẽs vł mõi ſom⸗

niandi. quaꝝ duęnihil ſignt. ſcʒ fantaſma

ſiue viſũ ⁊ inſomniũ. Sed tres aliqͥd ſioẽnt

ſcʒ oꝛaculũ viſio ⁊ ſomniũ.Et ẽ inſomniũ
quotiens ex aliqua cogitatiõe et cuʒ cura
vpcedente naſcit᷑ aliqð ſomniũ.⁊ ðꝛ ab in.⁊
ſomnꝰ. quia tmẽ in ſomno ⁊ ꝑiter euolat⁊
euaneſcit cũ ſomno. Sed cetera aliquid
ſignant etiã poſt ſomniũ ſubſiſtũt in ſua ſi⸗

grnifſicatiõe aut a ſua ſiãtione. Fantaſmaſi
ue viſũ ẽ cũ aliqͥs in pncipio ſomnij videt

foꝛmas diuerſas ⁊ varias ⁊ alienas a na⸗
tura reꝑ. In h genere ↄtinet ephialtes.
Somnolentus.ta.tũ.i.piger.vłſomno ple

nus. Iñ ſomnolent᷑ aduer. Et hęc ſomno⸗

lentia. tię. in eodẽ ſenſu. Et in eadẽ ſigtiõe
vel cõpoſitiõe ðꝛ ſomnolẽs.entis.oĩs ge.
Sommꝰ. ni.m.g.ipᷣa quies in doꝛmiẽdo.Et
deſcribit᷑ ſic. Somnus ẽ quies aĩaliũ vᷣtu⸗
tũcũ intentiõe naturaliũ.Aiales virtutes
dicunt᷑ hic q̃nq; ſenſus ⁊ rõ ⁊ intellectus.
Sʒ naturales virtutes dicunt᷑ appetitiua
retentiua. digeſtiua.expulſiua.Sʒ in ſom
no quieſcunt aĩales virtutes.Cũ eniʒ doꝛ
mit hõ.nec videt.nec audit.nec diſcernit.
nec intelligit. Sed naturales virtutes tůe
intendunt᷑.nã in ſomno melioꝛ fit digeſtio
a melius mutat᷑ cibus.⁊ ex ̊ ſequit᷑ ꝙ me
lius appetit᷑. Itẽ a ſomnus hic ſomnulus
li. ⁊ ſomnellus.li.⁊ ſomniculꝰli.oĩa.dimi.
Iñ ſomnickloſus.ſa.ſũ.i.ſomno plenꝰ.Et
hec ſomniculoſitas tatis.Et vt diẽ NPap.
Somn ẽ qð doꝛmimꝰ. Somnium voqð
doꝛmiẽtes videmꝰ.
Somatopeia.ẽ cũ res incoꝛpoꝛea introdu⸗
cit᷑ ad loquendũ.vt cum dicimꝰ deos ⁊ an

elos loqui. l
Sonipes.pedis.m.g.ðꝛ dextrariꝰ qꝛ pede
ſonat terrã ꝑcutienndo.
Sonoꝛus.ra.rũ.i.qð ſonat.ſʒ ꝓpꝛie bñ vł
grauiter ſonans. Iñ ſonoꝛe aduer.Et hęc
ſonoꝛitas.tatis.i.ſonantia.et ꝓpꝛie bona
vel grauis.Et cõponit᷑ ↄſonoꝛus.ra.rũi.
cõſonus.Et ꝓdu.xo. .

Sons.ſontis.oĩs.ge.i.nocẽs vel culpabił.

ret.ſic aliqͥs inſipiẽs nõ inſtructꝰ ſapia vi⸗

tioſus.ſ.ſi iterrogat᷑.ſuo ſono ⁊ ſua reſpõ⸗
ſiõe vitiũ ſuũ manifeſtat ⁊ ꝓdit.IJñ ſonteꝛ
aduer.Et h̊ ſontia.tię.i.nocẽtia. Et ſonti

cus.ca.cũ.i.nociuus.⁊ coꝛ.ti. :

puus ſonus.

ℳ ℳ

Sophar ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã viri.Et inter

pꝛetat᷑ diſſipatio.vel ſpeculũ diſſipãs.
Sophia. phię.f.g.i.ſapia.⁊ acuit᷑ penł.

Sophiſma.matis.ſermo inuolutꝰ.vbi ĩ fal
ſis ſententüs cõnexionis veritas manet.⁊
coꝛ.pe.gti. IJInñ ſophiſmaticꝰ.ca.cũ.qͥ loqt᷑

p ſophiſma.vład ſophiſmata ꝑtinẽs.
Sophiſta.ſtę.in loquẽdo deceptoꝛ vᷣboꝛuʒ

intricatoꝛ.apparẽs ſapiẽs ⁊ nõ exñs. Inð

ſophiſticꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.i.fraudulentꝰ.de

ceptoꝛiꝰ. Itẽ ſophiſta qñq; accipit᷑ ꝓ ſapi
ente vel ſapient᷑ loquẽte.⁊ pꝛęcipue apud

antiquos.
Sophos gręce.latine ſapiens ðꝛ vel cautꝰ

phi.i.ſapiens.

Sophꝛonic.ca.cũ.pe.coꝛ.i.pꝛudẽs vltem
peratꝰ. ⁊ ð a ſophꝛone.qð interpᷣtat᷑ pꝛu⸗

Dentia. vel tpantia.
Sophꝛoniũ.nij.dicta ẽ ꝗdã mulier diminu
tiue cã adulatiõis.q̃ſi pꝛudentiuncula.vel
tempꝑpantiuncula.⁊ ẽ ge.fę.quia qlitas vo⸗
cis eſſentiã rei nõ mutat. =DD
Sopoꝛ.poꝛis i.ſomnꝰ.Sʒ ſopoꝛ leuis.ſom
nus ꝑppetua qͥes. Itẽ ſopoꝛ.ipᷣa q̃es ⁊ ſua⸗
uitas ⁊ quietudo ſomni. Vñ ſepe ↄtingit
ꝙ in aliqͥ ẽ ſomnus in qͥ nõ ẽ ſopoꝛ.ſʒ in qͥ⸗
cunq; ẽ ſopoꝛ.⁊ ſomnꝰ. IJñ ſopoꝛ..ra.rũ.i.

quietus.dulcl ſuauis.vel ſopitꝰ.i.doꝛmiẽſ

⁊ coꝛ.pᷣmã ſopoꝛ. Uñ Ouidius.i.xij.epi.

Quęq; tibi dederã vina ſopoꝛis erät.

Sopoꝛifer.ra.rũ.pe.coꝛ.i.ſomnifer ſopoꝛẽ
Soꝛbicies. ei.i. ſoꝛbicio. Iñ ſoꝛbi (ferens.
tiicula. le. ⁊ ſoꝛbiciecula lę. di. m Hugl.
Quidã dicũt ꝙ ſoꝛbiciũcula ẽ dimi.a ſoꝛ⸗

bitio. ſʒ ſoꝛbiciecła ẽ dimi.de ſoꝛbicies.Et

ðꝛ ſoꝛbiciuncula.liquidꝰ cibꝰ.qui de facili

deglutit᷑. ſiẽ ſolet fieri de farina. Ande.ij.
Reg.xiij. Tulit ̊ Thamar ſoꝛbiciũculas

quas fecerat.
Soꝛbus.bi.ꝗᷓdaʒ arboꝛ.⁊ ðꝛ a ſoꝛbeo.eo q

eiꝰ fructus aptus ſit ad ſoꝛbendum. Inde

ſapienter dictꝰ.⁊ verſa os i vs.ðꝛ h ſophꝰ

HhH ſoꝛbũ.bi.eiuſdẽ arboꝛis fructꝰ.Soꝛbiũ
vitioſus. Et eſt metaphoꝛa tracta ab olla.
Sicut em olla nõ ſatis cocta vłrimoſa ſip
cutiat᷑ mute ſonat.⁊ ꝑ ſonũ vitiũ eiꝰappa⸗

etiã ðꝛ ceruiſia vel pot qͥ fit ex tali fructu.
vel etiam ofaa. ß
Soꝛbetũ.ti.locus vbi ſoꝛbi creſcũt.⁊ dicit
a ſoꝛbus.Et h̊ ſoꝛbariũ idẽ ẽ.vel locꝰ vbi
ſoꝛba reſeruant᷑.vel etiã ipᷣa arbo.
Soꝛdes.dis.f.g.i.putredo metalloꝝ ſcoꝛia
⁊ aliarũ rerũ. Iũ ſoꝛdecula.le.dimi.i.ꝑua

141. ne ſſoꝛdes. Et ſoꝛdidꝰ. da. dũ.i. imundꝰ. ſoꝛdi
Sonus. ni.m.g.eſt quicquid aure audit᷑ y-
auditu ꝑcipit᷑. Inde ſonulus.li.dimi.id ẽ

datus. VUñ Ouidiꝰ. Aeſtes qs geritis.ſoꝛ
dida lana fuit. Iñ hęc ſoꝛdiditas. tatl.Et
ſoꝛdidulus.la.lũ.i.aliq;tulũ ſoꝛdidꝰ*.

Soꝛeth. interpᷣtat᷑ dilecta. genꝰ ẽ vitis opti

mę.qꝗᷓ vberes fructus facit.Soꝛeth etiaʒ ẽ
nomen cuiuſdã loci.
Soꝛex.cis.i.mus.⁊ ðꝛa ſerra ⁊ rodo.qꝛ ro⸗
dit. ⁊ in modũ ſerrępᷣcidit. Iñ ſoꝛicułꝰ.li.
⁊ ſoꝛicillꝰli.ambo dimi.ꝑua ſoꝛex. Et h̊ ſo
ricetũ.ti. locus vbi ſoꝛices abundant.
Soꝛica.cę.f.g.qͥlibet tumulꝰ arenarum vel
tranſlatiue cuiuſſibet rei ↄgeries.
Soꝛiſcula.lę.vaſculũ aꝗ.⁊ ðꝛ a ſoꝛos.qð ẽ
Soꝛitica.cę.ars vł argumentũ (gceruus.
phoꝝ.⁊ ð a ſoꝛos aceruo.
Soꝛophagꝰ. gi.pe.coꝛ.qͥdã lapis ſic dictus
a ſoꝛos.qð ſepulcrũ.⁊ phagin comedeꝛe
qꝛ coꝛꝑa defunctoꝝ ↄdita in eo infra qua⸗
dꝛaginta dies cõſumũt᷑. Et ponit᷑ ꝓ ſepul
cro ſimplicit᷑.Et ꝓ eodẽ inuenit᷑ ſarcopha
gus.vide.S.in ſarcophagus..
Soꝛops.pis.ðꝛ a ſoꝛos.qð ẽ aceruꝰ.Et di
cunt᷑ ſoꝛopes.ceſpites. èGDU
Soꝛoꝛ.roꝛis.ðꝛ a ſemen.ã̃ſi ab eodẽ ſemine
Pꝛopꝛie qͥdẽ ſoꝛoꝛes ſunt.ꝗ habẽt eundeʒ
patrẽ.ſʒ diuerſas matres.Ecõtra.germa⸗
nę.eandẽ matrẽ.ſʒ diuerſos patres.q̃ſi ab
eadẽ matre manantes. Vel ðꝛ ſoꝛoꝛa ſo?ꝛ
qꝛ ſola cũ fratribꝰ in ſoꝛte cognationis ha-⸗
beatur. =
Soꝛoꝛcula.lę.dimi.i.pua ſoꝛooꝛ:.
Soꝛoꝛius.ria.riũ.ad ſoꝛoꝛẽ ꝑtinẽs.Et ðꝛa
ſoꝛoꝛ.Et hinc.̊ ſoꝛoꝛius.rij.filiꝰ ſoꝛoꝛis.
Et ſoꝛoꝛia.rię.filia ſoꝛoꝛis.Et ſoꝛoꝛi mari
tus ſoꝛoꝛis.vel frater vxois.
Soꝛos vel ſoꝛon.ðꝛ ſepulcrũ vel arcaĩ qua
moꝛtuꝰ fert᷑ vel recondit᷑. Itẽ ſoꝛos dicit᷑
aceru“. ⁊ acuit penł.
Soꝛs.ſoꝛtis.f.g.qñq; ðꝛ ↄiectura.vt Iſta
vetula ſcit multa de ſoꝛte.Qñq; poſſeſſio.
vt Hieruſalem fuit in ſoꝛte Beniami.QAñ
q; ſucceſſio tempoꝛis ex naturali conditio
ne vel diuina diſpoſitione. vt ibi. Cum di⸗
es abſceſſerit. noctemq; ſoꝛs reduxerit ⁊c.
Quandoq; capitale.vt Quicquid accipit᷑

—=
SeS

vltra ſoꝛtẽ vſuraẽ. Añq; dꝛ caſus .Ande
Ouidiꝰmeta.pᷣmo.rimꝰ amoꝛ pheębi da

phyne.peneia quam nõ Soꝛs ignara dedit

Itẽ ſoꝛs ðꝛ foꝛtuna vłeuẽtꝰrerũ. Vñ Lu⸗

Canus in pᷣmo. O miſeri ſoꝛtis ꝙ nõ in pu
nica nati. ⁊c. Itẽ ſoꝛs qñq; ipoꝛtat electio
nem. ᷣm qð ðꝛ. Apli fecerũt ſoꝛtẽ.Et ceci⸗

dit ſoꝛs ſuꝑ ¶ Hatthiaʒ. Vñ. Soꝛs fatum
ſoꝛs auguriũ.ſoꝛs eſt capitale.Soꝛſq; mi⸗

niſteriũ.ſucceſſio tꝑis ẽ ſoꝛs.ugl.dic.
ſoꝛs ðꝛ euẽtꝰ.vel ꝑs.vel foꝛtuna.vłreſpo⸗

ſum vel oꝛaculũ.qꝛ in qbuſdã lod dabant᷑
Sartes eſponſa. “ H
oꝛtialis.lis.cõ.t.⁊ le.ad ſoꝛtẽ ꝑtinẽs.
Soꝛticula.lę.dimi.i.pua ſooos.
Soꝛtilegus.ga.gũ.pe.coꝛ.q futura legit.i.

colligit ꝑ ſoꝛtes.⁊ ðꝛ a ſoꝛs ⁊ lego. Aelqᷣꝑ
creatura aliquã diuinat᷑. Iñ h̊ ſoꝛtilegium

gij. talis diuinatio.

Soꝛtilegi vel ſoꝛtilegiſtę.ſunt qͥ ſub noie fi⸗

ctę religionis futura ſᷣdicũt.

dꝛz a ſoꝛs ⁊ video.

Soſpes.pitis.cõ.ge.i.ſanꝰ.ſaluꝰ.icolumis

ſuꝑſtes.⁊ ðꝛ a ſe.⁊ ſpes.q̃i ſecũ hñs ſpem.

Et inuenit᷑ in neu.ge. AUñ Juuenalis.De

poſitũ tibi ſoſpes erit. Tñ declinatione eſt
tm̃ cõis ge.tã in ſingulari qᷓ; in płali. Sed
hec ſoſpita.tę.in ſingłari ẽ ge. feę. In plali
vo neu.ge.hñs tm̃ ntm̃ actm̃ ⁊ vtm.⁊ ſicẽ
heteroclitũ.vt płalit᷑ ſoſpita.actõ hęc ſo⸗
ſpita. vtõ o ſoſpita.

₰

Soſtratus.ti.pe.coꝛ.ꝓpꝛiũ nomẽ. Vñ Ju

uenalis libᷣ.iiij. Plaudẽte ⁊ madidis qui
cantat ſoſtratuſ alis.Et.ij.Machab.ilij.
Soſtratus aũt pᷣlatus ẽ cypiis.
Soter gręcũ nomẽ dei ẽ.⁊ interpᷣtat᷑ ſalua⸗
toꝛ vel ſalutaris.

Sotularis.laris.ðꝛ a ſolea. Et ideꝑ apoco

pam ſotular.laris.neu.ge.⁊ coꝛ.pe.nti ſic
ſpecular. Vñ in doctrinali.is ſotular ſo
cias ſpecular bꝛeuiabit oꝛigo.Et ẽ ſotular
geny calciamentoꝛũ. Bicunt tñ alij ꝙ ſotu
lar vel ſotularis nihil ẽ.imo dicendũ ẽ ſub
telaris. rl

Spaciũ.cij. ðꝛ diſtantia. vel intruallũ vel

intercapedo. Iñ h̊ ſpaciolũ.li di.Et ſpaci

oſus.ſa.ſũ. In hęc ſpecioſitas.tatis.
Spadix.dicis.f.g.Et hęc ſpadica.cę.i.pal

ma. Iñ hic ⁊ hęc ſpadix.i.ſubꝛubeꝰ.fuluꝰ

ſcʒ coloꝛe palmę. Vñ ⁊ ſpadices dicuntur
equi palmati.i.equi fului ⁊ rubicundi co⸗

Soꝛtiuidus.da.dũ.pe.coꝛ.qͥ videt ꝑ ſoꝛtes

loꝛis ſiẽ palma. vłq palmę figur i crurib⸗

Spado. donis. ðꝛ eunuchꝰ. caſtratus chñt.

⁊8za ſpadix. Itẽ ⁊ ſpadones dicunt ſur⸗
culi vitiũ fruge carẽtes.dicti ſic.eo ꝙ ſint
ſteriles. Ael vt qͥdã dicũt.ſpado.ðꝛa ſpa⸗
ta.i.gladio cũ qͥ caſtraban.
Spargena.nę.f.g.infantię initia.
Sparſoꝛiũ.prij.ðꝛ id cũ qͥ aliqͥd ſpargi.
Sparſus.ſa.ſũ.i.diuerſis locis poſitꝰ.vari
us diuiſus.Et põt eẽ nomẽ ⁊ ꝑticipiũ.

Sparte ciuitas ẽ lycanię. Etẽ eadẽ ciuitas

ſparta vel ſparte ⁊ lacedemonia. VUñ lace⸗

demonij dicunt᷑ ſpartani. Et ðꝛ ſparta vel

ſparte a ſparto filio Ohoꝛonei. Iñ ſparta⸗
nus.na.nũ.Et h̊ ſpartũ.ti.genꝰ veſtis.qð

ibi factũ pᷣmũ fuit.Et inde h̊ ⁊ hęc ſpartia

ta.tę.patriũ ab illa ciuitate.vel ab alia vt
dicunt. Et videt᷑ ꝙ pducata ſiue pentł. cũ
ſit deriuatiuũ. Itẽ ſpartũ iuenit᷑ ꝓ frutice
Sparus.ri.telũ ruſticũ miſſile.⁊ ꝛ a ſpar⸗
go. gis. eo ꝙ ſpargat᷑. i. mittat. Vnñ 7 qdã
piſcis ðꝛ ſparꝰ.qꝛ eiuſdẽ figurę ſit.
Spaſmꝰ gręce.latine ðꝛ ſubita ↄtractio ꝑti⸗
um aut neruoꝝ cũ doloꝛe quã paſſionem a
coꝛde dictã dixerũt.qꝛ in nobis pᷣncipatuz
vigoꝛis habet. In ſpaſmoſus.ſa.ſũ.talem
inſirmitatẽ patiens. “”
S pata.tę.f.g.gladiꝰ ẽ longꝰ ex vtraq; pꝑte

acutus.vel ipia ẽ ⁊ rõphea a paſſiõe dicta

qð pathin gręce ðꝛ. In ſpatariꝰ.ria.rium
Et h̊ ſpatariꝰ.rij.qͥ facit ſpatas vel vendit
Itẽ a ſpata ðꝛ ſpatatꝰ.ta.tũ.ſpatũ habẽs.
vel ſpata armatus.

Spatula. tg arm ðꝛ. ⁊ ꝓpꝛie in pecoꝛi⸗
P

b'. ⁊ ꝛ a ſpata. eo ꝙ lata ſit.Et ſpatule ra⸗
mi vel folia vel fructus palmaꝝ anq; ape⸗
riant᷑ ad ſiłitudinẽ ſpatę dicunt᷑. Vñ Te⸗
uitl. xxiij. Spatulas palmarũ. Itẽ ſpatulę
grece. latine delicię dicũt᷑. Et a ſpatula ðꝛ
ſpatuloſus.ſa.ſũ.Et ſpatulatꝰ.ta.tũ.qui
magnas ⁊ diffuſas habet ſpatulas.vel de
litioſus.ſiue delicatꝰ.
Specieſ.ciei.i.pulcritudo vł foꝛma.m qð
ðꝛ Spẽs Pꝛiami digna ẽ imꝑio. Itẽ ſpẽs

ppꝛie foꝛma ðꝛ.⁊ ꝓpꝛia q̃litas ꝗᷓ dinoſcit

ex ↄuentu accidentiũ ⁊ diſpoſitione ꝑtiuʒ
Itẽ ðꝛ ſpẽs rerũ maneries vᷣm qð ðꝛ Huiꝰ
ſpeciei.i.huiꝰ maneriei herba eſt in hoꝛto
meo. Item ſpecies dicit᷑ ſubſtantia vel eſ⸗
ſentia. Ande in quadam collecta. Cõcede
ꝗqſumꝰvt qͥ iã te ex ſide cognouimꝰ vſq; ad
2templand ſpẽm tue celſitudinis ꝑduca⸗
mur. Itẽ ſpẽs ðꝛ qðᷣdam pᷣdicabile in dia⸗

letica. Et diffinitur ſic. Species eſt quod

pᷣdicat᷑ de pluribꝰ differentibus numero
eo qð qͥd. Itẽ ſpẽs ðꝛ accidẽs ꝑtiũ oꝛatio⸗
nis.in gramatica. Et deſcribit᷑ ſic maxime
m qð noĩs ẽ accidẽs.Spẽs ẽ oꝛiginał di⸗

ſpolſitio dictionis. ꝑ qua fit pmitiui ⁊ deri
uatiui diſcretio.Dx etiã ſpẽs occaſio vłcã

Jñ h̊ ⁊ hęc ſpẽalis.⁊ h̊ le.ad ſpẽm ꝑtinss.
vel ſpẽm deſignãs.⁊ ſingularl ꝓpꝛłꝰ vnicꝰ
Zi hęc ſpaãlitas.tatl. Et ſpãlit᷑.aduer.i.ꝑ

pẽs.Itẽ a ſpẽs ðꝛ ſpecioſus.ſa.ſum.i.foꝛ

moſus.pulcer. Iñ hęc ſpecioſitas.tatis.

Specimen.inis n.· g.i.pulcritudo vel ſilitu
do. imago ſignũ.noticia.exꝑimentum. et

coꝛ.pe.tam nti q; gti.

Specifſicus.ca.cũ.i.ſpecialis.diuiſus.vłfa

ciens ſpeciem. S=
Speciuncula.lę.dimi.i.pua ſpẽs.

Specula.lę.f.g.altꝰ locꝰ apt ad circũſi piciẽ

æ rotunditas mũdi.ðꝛ ſphera mũdi.qꝛeiiꝰ
ſpẽs ĩ rotundũ foꝛmata ẽ.Et qͥcqͥd rorun⸗=-æ
dü ⁊ volubile ẽ ðꝛ ſphęra.a volubilitate ꝰ
rotunditate. vt pilę qbꝰ luduntinfantes.
Iñ ſphericꝰ.ca.cũ.i.rotundꝰ.et ſolidè ad

modũ ſpherę.Et vt diẽ Iſido. Sphera cę

li ẽ ſpẽs ꝗdã in rotundũ foꝛmata.cuiꝰ cen⸗

trum terra ẽ ex oibꝰ ꝑtibꝰ ęqualit᷑ cõcluſa.

Sphera iſta ab oꝛiente ⁊ occidente ſemeli
die ⁊ nocte vertit᷑.⁊ tãta celeritate ðꝛ cur⸗

rere vt niſi aduerſus ſᷣcipitẽ eius curſum

aſtra currerent ꝗᷓ eã remoꝛarent᷑. mũdi rui
nã facẽt. I ſpęrula.lę.di.i.ꝑua ſpxõheęra.
ꝑuꝰ circulꝰ.pua rotunditas.Eſt etiã oꝛna
mentũ candelabꝛoꝝ.vel pomũ candelabꝛi

in modũ ſpheręrotundũ.

ℳ₰ℳ .

Sperma.matis.i.ſemẽ.⁊ ꝓpꝛie aĩaliũ.
Spermologꝰ.gi.pe.coꝛ.i.ſeminiuerbiꝰ.Et

—

adiectiue põt declinari.ſꝑmologꝰ.ga.gũ.
Spernax.cis.oĩs.ge.q̃ frequent᷑ alios ſper
a nit. Iñ ſpernacitas.tatis.Et ſpernaculus
la. lũ. pe. coꝛ.i. aliq;tulũ ſpernax. —
Spes.ſpei.f.g.ðꝛ a ſpero.ral.Et ðꝛ ſpes qdi
pes.eo ꝙ ſit pes ꝓgrediendi.⁊ eſt etymo.
Vñ ecõtrario ðꝛ deſperatio. Deeſt em peſ
nullaq; ꝓgrediendi facultas ẽ.qꝛ dũ qᷣſq;
peccatũ amat. futurã gloꝛiã nõ ſperat. Et
caret gtõ dtõ ⁊ abltõ płalibꝰſᷣm vſuʒ. In⸗
uenit᷑ tñ ſpebꝰ. Vñ.ij. Machab. vij. Mo⸗
⁊ ðꝛ a ſpecula vel ſpeculoꝛ.aris. li fruſtra extolli vanis ſpebus.Et nota ꝙ
Speculũ.li.n.g.ðꝛ a ſpecio.cis.qꝛ ibi femia ſpes ẽ certa expectatio futurę beatitudinii
ſpẽm ſui vult ↄſiderat. Ael ðꝛa ſplenden veniẽs ex dei grã. ⁊ ex meritis vcedentibꝰ
do. qꝛ ſplendoꝛẽ relddit. Sine meritis.n.aliqͥd ſperare nõ eſt ſpes.
Specꝰ. ci. m. g. ⁊ B ſpecꝰ. cus.cui.⁊ B ſpecꝛ. ſed p̃ſumptio dici pot. Et ſcias ꝗ ſpes Pm .“
coꝛis.⁊ h̊ ſpecũ.ci.⁊ hͥ ſpecu.indecli.in ſin qð paſſio nõẽ virtꝰ.ſʒ ᷣm qð ẽ in appeti⸗
gulari. oĩa in eodẽ ſenſu.ſ.foſſa facta ſb̊ ter tu.intellectiuępartrtris. —?
ra qᷓ ꝓſpici põt.ꝗᷓ ⁊ antrũ ðꝛ.⁊ ſpeęleũ.⁊ ſpę Spica.cę.f.g.ðꝛ a ſpecio.cis.qð de ſtipula
lunca. Sʒ antrũ ⁊ ſpęleũ gręce latine ſpo⸗- pſilit ⁊ apparet. Vel ſpica ðꝛ qſi ſpheęrica
lunca.ſ.locꝰ ↄcauꝰ.rupes ↄ⁊caua.Et nõ q

9.1. loc“ qꝛ rotũda ẽ. Et ſpica de maturis frugibꝰ .
a ſpeleũ deriuat᷑ ſpelũca. Et deberẽt ſpec? dꝛabuſiue. Nã ꝓpꝛie ſpica ẽ cũꝑ culmi fol
cus.vel ſpecu.facere dtm̃ ⁊ ablatiuũ plu

veiI u p liculũ.i.extremũ tumoꝛem culmi ariſte ad
rales in ibus.tñ vſualit᷑ faciunt in vbꝰ. vt

dum. ſicẽ habẽt cuſtodes muroꝝ ⁊ vineaꝝ
⁊8z a ſpecio.cis.qð ẽ ↄſiderare.
Bpecular. vel B̊ ſpeculare.ris. loc' altꝰ vnö
qͥs ſpeculari põt. Vñ feneſtrę et vehicula
de quibus ſpeculamur.ſpecularia dicunt᷑
Vñ Aug.in qͥdã ſᷣmõe.Solis radiꝰ pene
trat ſpecular.nec cũ igredit᷑ violat.nec cu,ʒ
egredit᷑ diſſipat.qꝛ ⁊ in ingreſſu ⁊ egreſſu
eius ſpecular integrũ ꝑpſeuerat.
Specular.ris..t.⁊ h re.i.illuſtr vład ſpe
culã ꝑtinẽs.vel habił ⁊ aptꝰ ad ſpeculãdũ

huc tenues in modũ ſpiculi apparẽt. Unð

ſpecubus. ſagitte a lanceg bꝛeues dicunf ſpiculaa
Specꝰ ẽ altꝰlocꝰ ſupꝛa trã ꝑ quẽ ducit᷑ aj. ſpicarũ ſilitudine. JIñ ſpicoſus.ſa.ſũ.id ẽ. r
ff. de riuis. l. /S. ſpecꝰ“. Ite ponit ꝓ foſſa ᷓ plenꝰ ⁊ abundãs ſpicis. Iñ hec ſpicoſitas

—

tatis. ſpicarũ plenitudo abundntia. Itẽ

a ſpica. ðꝛ ſpicatus.ta.tũ.i.ſpicaʒ hũs vel
eracu ſpicis oꝛnatꝰ. vel ex ſ picis cõpoſit Sicut
comedi /tragedi.vt dicũt gręci.Et habe: in euãagelio legi. AUnguẽtũ ſpicatũ.qð de
tur in Autl.de ↄſulibꝰ. o[ͦpicis aromatũ fuit fatcu.
Sphera.re.i.rotunditas.ſiue coꝛpus ex oi Spicula.lę.dimi.a ſpica.i.parua ſpica. Et
pte rotundũ ⁊ẽ ſpyhera manẽte diamerro hoc ſpiculũ.li.teluz vel ſagitta. vel bꝛeuis
2tinua circa ipᷣm ſemicirculi circũductio. lancea. vel iaculũ.qꝛ ad inſtar ſpiceacuik.
Et ðꝛ ſphęra quaſi circulꝰrotundus. AVnñ ¶ Gpickatoꝛ.toꝛis.i.carnifex qͥ poꝛtat ſpiculũ

colligit᷑ aqᷓ. ⁊ ẽ ampla ⁊ rotunda.ff.de ad
plu.arcen.l.ſupꝛa iter. DèG
Spectacula.ſunt ꝗᷓ ft in loco vbi ludebiiat

i

*
9 .
R
„ *

ad occidendũ.⁊ ðꝛ a ſpicllo.
Spidromũ.mi.locꝰ poſt domũ ſecretꝰ ſicut
ad reqᷣſita naturę. Idẽ ðꝛ hypodromꝰ.
Spina.nę.f.g.ðꝛ a ſpica ꝓpter acuitatẽ.

dũt ðꝛ ſpina q̃ſi pugendo ſanguinẽ trahẽs
etymologia ẽ. Iñ ſpinoſus.ſa.ſũ.i.ſpinis

plenꝰ. Inde hęc ſpinoſitas.tatl. Itẽ a ſpi⸗

na ðꝛ h̊ ſpinetuʒ.ti.locus vbi ſpinę creſcũt
Et ſpineꝰ nea.neum.i.de ſpinis factus.yt
Spinea coꝛona. Item ſpina eſt iunctura
doꝛſi. ſic dicta quia habeat radiolos acu⸗
tos.⁊ ꝓdu.ſpi. VUnde. Spinis et tribulis

purgare noualia debet.Qui ſerit c.
Spinax.nacis.f.g.tabula phoꝝ.ꝗᷓ et pinax

Dꝛ.in qua phi figuras faciunt in ſuppoſito
pPulure.⸗ MM
Spinifer.ra.rũ.pe.coꝛ.ferẽs ſpinas.

Spinigena.nę.cõis ge.i.de ſpinis genitꝰ.

Spinter.indecli.n.g.vel ſpinter. teris.id ẽ.

phibula vel armilla. Et coꝛ.pe.gti.
Spinterculũ.li.dimi.i.puũ ſpinter.
Spinula.lę.dimi.i.ꝑua ſpbꝛina.
Spinulentus.ta.tũ.i.plenꝰ ſpinis. Iñ hec

ſpinulentia. tię.
Spinus.ni.f.g.arboꝛ pꝛunoꝝqꝙ qͥdã i mal.

ge. ꝓtulerunt.

Spira. rę.f.g. circulus nõ rediẽs ad idẽ pũ

ctum. Vñ ⁊ reuolutiões ſerpentiũ ⁊ funiũ

in naui. ſpire dicunt.Et ipſi funes nauta-
rum dicunt᷑ ſpirę.qꝛ in ſpiris recolligunf.

vel dicunt᷑ ſic.a ſparto vñ fiunt.
Spiraculũ.li.aditꝰ vel foꝛamẽ vel aliqd ali
ud ꝑ qð ſpirat᷑. Vñ ⁊ ſpiracula dicunt᷑ oia
loca ꝑ ꝗ põt ferri ſpũs.ꝗ̃ gręci vocãt paro⸗

nia. vel acarothea.Et ſpiracula dicunt᷑ lo

ca ꝑ quę terra ſpiramẽ edit.
Spiratoꝛ.toꝛis.m.g.qͥ ſpirat.

Spiritus. tus. tui.i.flatus.vel angelus vel

aia. ⁊ a ſpiro.ras.qꝛ facit ſpirare.vel qꝛ
ſpirat in coꝛꝑe. Priſtianꝰ aũt videt᷑ velle

ꝓa ſpũs deriuet᷑ ſpiro.ras. Spũs autem

multipliciter ðꝛ. Spũs em qñq; ðꝛ anima
Vñ Matth.xx vij. Jeſus aut iterum cla⸗
mans voce magna emiſit ſpm.Qñq; dici⸗

ſpũs eſt omnibus.Qñq; dicit᷑ vẽtus. Vñ

BGeñ.viij.Adduxit ſpm̃ ſuꝑ terraʒ.Qñq;
dicitur ira vel indignatio. Unð Geñ. v.
Non permanebit ſpiritus meus in homie

pPꝓpnyuenit riſus.⁊ ðꝛ a ſupi x ↄtraria
pte iecoꝛis ne vacua exiſteret. Iñ ſpleneti
cus. ca. cũ.i.ad ſplenẽ ꝑtinẽs.vel qͥ patit᷑ ĩi
ſplene. Vñ in gręciſmo ðꝛ. Coꝛ ſapit.pul⸗
tur rö. Vñ ad Gal.v.Caro cõcupiſcit ad
uerſus ſpm.Qñq; ðꝛ ſpũalis intelligẽtia.
Vñ.ij.Cox.iij. Cra occidit ſpũs aũt viui
ficat. Qñq; reſpirãdi actio.vñ hypocras
Si ſpũᷣs frequens ſit.ſigt doloꝛem ⁊c᷑. Et
Eccl.iij.Similiter ſpirant oia. Itẽ. Anuſ

Qñq; diciturſuꝑbia. Vñ Ecẽs.x.Si ſpi⸗

ritus poteſtatẽ habentis aſcenderit ſuꝑ te

locum tuum nõ dimiſeris.Qñq; dicit᷑ ſpi⸗

rituſſanctus. Ande Matth̊.iiij. DBuctus

eſt ieſus in deſertũ a ſpũ ⁊c.Et nõ ꝙ Mi⸗

cheę.ij. ſuꝑ illud textũ. Atinam non eſſez
vir non habẽs ſpm̃.dicit glo. Abicũq in
nouo vel veteri teſtamẽto. ſpũs ſine addi⸗

tamento ponit᷑.in bona ꝑte accipit᷑. Quã⸗
doq; ſpũs dicit᷑ homo. Vñ ĩ pſalmo de ho
mine dicit. Spũs vadens ⁊ non rediens.
Qñq; idem eſt quod vita. Vñ. Job. xvij.
Spiritus meus attenuabit᷑ ⁊c.Et ſpirituſ
⁊ angelus aliqñ ſumunt᷑ peodẽ. Nñ.põ.
Qui facit angelos ſuos ſpũs.ſʒ tñ differũt
quia ſpũs ðꝛ ᷣm eſſentia ſiue naturã pꝛout
aſſiſtit in pᷣſentia dei.Sed angelus inq;tũ
miniſtrat. miſſus ad inferioꝛa qꝛ angelꝰ in

terpᷣtat᷑ nunciꝰ.Et ſᷣm Iſidoꝝ oĩs ſubſtã⸗

tia incoꝛpoꝛea ðꝛ ſpũs.ſiue ſit bonus.ſiue
malus.ſiue angelꝰ vel diabolus. Itẽ a ſpi
ritus.ðꝛ h̊ ⁊ hęc ſpũalis.⁊ h le.i.aq ſpm ꝑ
tinens. Et ꝑ ſyncopã ðꝛ hic ⁊ hęc ſpirital.
⁊ H̊ le. Iñ ſpiritaliter. Et licet videant᷑ idẽ
ſigre.iñ differũt.qꝛ ſpũalia ad ſpiritũ ꝑti⸗
nent generaliter.ſiue ad bonuʒ ſiue ad ma
lum.Sʒ ſpiritalia ſunt bona quę ſpectant
ad ſaluiẽ. et ad vitam eternaʒ. Nota ꝙ ſpi
rituſſanctus quâdo eſt vna dictio dicit᷑ de
tertia ꝑſona in trinitate. Sʒ quando ſunt
due ꝑtes ſpũs ſanctus ðꝛ de ſpũ cuiuſlibet

⁰.

2

viri iuſti. J’
Spiſſus.ſa.ſũ.dicit cõpactionẽ in coꝛꝑe ſo
lido ⁊ ↄtinuo.ſ.ferro.lapide.vel etiã in li⸗
quidis.vt lacte.melle.incauſto.Sʒ denſũ
in coꝛpe raro ⁊ diſcreto.vt in luco nemoꝛe

ſilua. Unde. Spiſſum de toto ſolido dicet᷑

ac illud Denſum dicatur vbi locus opac
habetur.

Splen. nis. m. g. ẽ qdᷣdã inteſtinũ aialis a q̃

plemẽto ex ↄtraria

mo loquit᷑.fel cõmouet irã.Splẽ ridere fa
cit cogit amare iecur.

Splendidulꝰ. la. lũ.i.aliqtulũ ſplendidus
SGSvpplendific. ca. cũ. pe. coꝛ. ⁊ ſplẽdificẽs.tis
deis ge. in eodẽ ſenſua ſplendeo. Iñ ſplẽdi

ficentia. tię.i. caritas.
Splendona.nę.i.gladius.⁊ ðꝛ a ſplendeo.

des. eo ꝙ ſplendeet.

SGpoletü. ti pe. pꝓdu.q̃dam ciuitas. Iñ ſpo
letanus. na. nijj1.ð

Spoliatoꝛiũ.rij.n.S. locus ſpolianli.
Spoliũ.li.i.rapina.Et ſi unt ſpolia pᷣuatoꝝ
exuuię ducũ ⁊ diuitũ. Inde hoc ſpoliariũ

rij.locus vbi ſpolia reponũt᷑.vel exterioꝛ
balneoꝝ cellula. YJMVDWũ
Spoliatio.onis.ẽ
violenta ⁊ iniurioſa deiectio.vel rei mobi
lis ablatto.
Sponda.dę.pꝑs lectuli vel ſcrinij. Iñ hic et
hęc ſpondalis.⁊ hoc le.ad ſponda ꝑtinẽs

cem mittebant cautiones.in qᷣbꝰ ſpõdebãt

ſe inuicẽ cõſentire in iura mr̃imonij.⁊ fide⸗
iuſſoꝛes dabant. Iñ admiſſum ẽ vt ſpoſu, .
4

dicamꝰ virũ a ſpòdẽdo.ſponſam ſimilit
Ergo ſponſusẽ᷑.nõ qꝛ ꝓmittit.ſed qꝛ ſpõ⸗

det ⁊ ſponſiões dat ⁊ vult. Iñ h ⁊ hec ſpõ

ſalis ⁊ ̊ le.ad ſponſum vel ſponſam perti
tur. vela viro vel a femina.
Sponſalia ſunt futurarũ nuptiarum ↄuen⸗
tio ⁊ re ꝓmiſſio.ff.e.ti.l.j.⁊.xxx.q.v.nr̃a⸗
Sponſalitia largitas.ðꝛ qð dat ſpon (tes.
ſus ſponſę ſine aio tñ recõpẽſandi ſʒ oio g⸗
tis vel ecõuerſo.⁊ iſta donatio ðꝛ ↄtracłꝰ.

nens. Iñ ſponſalia dicunt᷑.quęin dote dẽ

iure ciuili.Et illoꝛũ ſunt quattuoꝛ.ſ,ſtibu
latio.lr̃aꝝ obligatio.cõtractꝰemphyteoti⸗

cus.⁊ ſponſalitia largitas. vt in·· ius at
gentiũ Inſti. de iu. na. gen. ⁊ ciui.i glo. ſu
per verbo pone.
Sponſoꝛ.ſoꝛis.i.fideiuſſoꝛ.vel pꝛomiſſoꝛ.

Vnñ in epła ad hheb.vij. Intantũ melioꝛiſ

teſtamẽti ſponſoꝛ factus ẽ ieſus.
pontaneus. nea. neũ.i.voluntariꝰ.

Itẽa ſpoꝛta ðꝛ ſpoꝛtariꝰ.rij.qͥ ſpoꝛtas fac̃.
Et ſpoꝛtariꝰ.ria.riũ.ad ſpoꝛtã ꝑtinẽs.

Spoꝛtulę ſunt ſalaria apparitoꝛuʒ. vel ᷣm

Aʒzo.C. e.ti.foꝛte apparitoꝛes iſta nõ ſibi

ſʒ ꝓ fiſco recipiebant.⁊ illa reponebant᷑ in

poꝛta vel in aliquo ſiłi vaſe vt coꝛbe.in q;
ↄſueuerunt aliqᷓ poꝛtari.⁊ ita ſub tuta cu⸗

ſtodia ſiſco ↄſeruabant᷑. ⁊ ſic ↄtinẽtia po⸗
nunt᷑ ꝓↄtent.vt.C. de ſpoꝛ.⁊ ſupꝛa.l.iij.
Spuma.mę.f.g.ðꝛa ſpuo.ſpuis.qꝛ(i rub.
ſpuit᷑.i.extra ꝓijcit. Soꝛdes em̃ ẽ vndaꝝ

AVñ ⁊ muſtũ ⁊ ea ꝗ colligunt᷑ ſpuma mun⸗
dank. Ita diẽ Iſið. etymo.xiij.vbi agit ð

abyſſo. In ſpumoſus,ſa. ſũ i. plem ſpuma

Et ſpumula.lę.dimi.i.pua ſpuma.
Spungia.gię.f.g.ðꝛ a ſpuma.eo ꝙ ex ſpu⸗
ma fiat, vel ð a fingere.qð ẽ nitidare.quia

a poſſeſſione rei imobilis

Saualid“ da.

apta eſt ad tergendũ. J

Spurcicia. cię. ?. g. i ĩmũdicia. fediteas

uocans.vel qſi ſpuere cogens vel qſi ſine

puritate. Añ ſpurcus. no tm impur ſ eti

am ſeuus dicit.

*

Spuridicns.ca.cũ.pe.coꝛ.i.imunda dicẽcs
SSpuriſicus.ca.cũ.i.imunda facies.
ſpondeo des. HNã olim ſponſoꝛes ſibiinui⸗

genit' vel genita de nobili mĩe e. ⁊ ignobi⸗
li patre. Itẽ ſpuriꝰ patre incerto ⁊ mre vi⸗

dua genitus appellat᷑.qſi tm ſpurcę vEſpu
rij filius.quia muliebꝛẽ naturã ſpuriũ ve-

teres vocabant. VUñ ⁊ hiqͥ nõ ſunt de legi⸗

timo mr̃imonio. mr̃em potiꝰ qᷓ; patrem ſe⸗

ritatẽ poſitꝰ. Iñ ſpurius.ria, riũ.i.ignobi

lis ⁊ degeneras. Vñ Sap̃.iiij. Spuria vi
tulamina nõ dabunt radices altas.i.dege
nerantia. æ nõ naturalia.
Sputũ.ti.n.g.i.ſaliua.⁊ ð

ꝛzꝛaſpuo.

lidulꝰ.la.lũ.i.aliqntulũ ſqualidꝰ.

Gqualoꝛ. loꝛis. m. g.i. aſperitas. pollutio.

ſoꝛdidatio.⁊ ðꝛ a ſqualeo.les.

HGaquama mę. f. g. dꝛa ſe qualeoles. c piſci

um. ſerpentũ. ⁊ loꝛicę. Iñ ſquamat.ta.tũ

i.ſquamis abundãs.Et hęcſquamata.
loꝛica ferrea ex laminis ferreis vlłeneis cõ
catenata ad moduũ ſquamepiſcj. ⁊ ex ipſ⸗o
ſplendoꝛe ſquamax ⁊ ſilitudineẽ dicta.
GBagauamula. e. dimi.i. puaſquema.
Spoꝛta.tę.qðdã genꝰ vaſis iũceũ vł vgeũ.
Iñ hec ſpoꝛtula.lę.Et ſpoꝛtella.lę.dimi.

Squaroſus.ia.ſũ.i.aſper.vel inequalis. et

ð: quaroſus. ſqualoꝛe. vyłſquamis coꝛtoſ-
Squarꝰ.ri.m.g.qͥdã piſcis.⁊ ðꝛa ſquama.
Aaꝗ ſquamis acutꝰ ſit. Añ ⁊ eius cute lignũ

politur.

Eguilla. genus ẽ piſcis delicati.qð vulgo

Stabilis. cõ. t. 16B le.i. firnꝰ imobilts. Inde

hec ſtabilitas. tat.i.firmitas imobilitas.
Stabulũ.li.n. g. ðꝛ qſi ſtatio boũ.a ſto.ſtas
ñ ſtabulariꝰ. ria. riũ. ad ſtabulũ ꝑtinens
Et h̊ ſtabulariꝰ.rij.ſtabuli cuſtos.vłequo
rũ cuſtos ſiue ductoꝛ. Aelſtabulariꝰ ðꝛ ꝗͥ
ſtabulũ.i.domũ cõmodat.

Stacten.genꝰ ẽ pᷣcioſe reſinę. vel incenſum
qð ex pꝛeſſura manat.Et Eidecli. MPõt eti⸗
am decliari h̊ ſtacte hꝰſtactes.Et vt dicut

Spurcus. ca.cũ.i. turpis.fetidus.imũdus
2æda ſpuo.ſpuis.q̃ſi ſputũ ſcreans vłpꝛo

ſper. ſoꝛdidꝰ. Jñ ſqua

4

qᷓdã Stacten.idem ẽ qð mirrha vel gutta

mirrhę arboꝛis.Et ẽ gręcũ.Scoðm autem
Paßp̃. Stacten ẽ fructus cinnamomi.

Stadiũ.dij.octaua ꝑs miliarij.qͥ vtũt᷑ grę⸗
ciin metiendis viarũ ſpacijs.actoꝛe HHer⸗

cole.qͥ cũ eẽt foꝛtiſſimꝰ ⁊ nimij roboꝛis fer

tur vno anhelitu centũ vigintiqnq; cucur
riſſe paſſus.⁊ qꝛ ibi finẽ currendi fecit.ſta⸗

diũ a ſtando nuncupatũ ẽ. Iñ h̊ ſtadiolũ.
li. dimi.i.ꝑuũ ſtadiũ.

Stagnũ.ni.n.g.ẽ aqua ſtans artiſficialis pi
ſces habẽs.⁊ ðꝛ ſtagnũ ab eo qð aq̃ ibi ſtet
nec diſcurrat. Iñ ſtagneꝰ.nea.neũ.et ſta⸗
gnoſus.ſa.ſũ.Et ſtagnariꝰ.ria.riũ.ad ſta⸗

gnum ptinens.vel in ſtagno oꝑꝛns.
Stauros.interpᷣtat᷑ crux.

Stamen.inis.ſilũ telę.ſ.oꝛditura ⁊ ðꝛa ſto.
ſtas.qꝛ ſtãtes ſolebant texere.⁊ tela erecta

ſolebat diſponi ſurſũ pendẽs de trabe. Iñ

ſtamineus.nea.neũ.⁊ coꝛ.ſta.
Stannũ.ni.ẽ qðdã genꝰ metalli.⁊ ðꝛa qͥdã

greco.ſ.ſtannatos.qð ẽ ſeꝑans ⁊ ſecerne

Mixta em ⁊ adulterata int᷑ ſe ꝑ igneʒ me⸗

talla. diſſociat.⁊ ab auro ⁊ argẽto.ęs plũů⸗
bumq; ſecernit.Alia q̃ʒ metalla ab igne de

fendit. Iñ ſtanneus.nea.neũ.de ſtãno ex⸗

iſtens. Et ſtannoſus.ſa.ſũ.i.ſtanno plenꝰ.
abundans.Et ſtannariꝰ.ria.riũ.ad ſtan

num ꝑtinens.vel in ſtanno oꝑans.Et h̊ ⁊

hec ſtãnenſis.⁊ G ſe.Et ſcribit᷑ ſtannũ pꝛo

metallo.⁊ oĩa ſᷣdicta ab eodẽ venientia ꝑ
gẽminũ.n.Sʒ ſtagnũ ꝓ aqua.ſcribi debet

p· g. Vñ. Stans aqua dat ſtagnũ. ſpecieſ⸗
q; metallica ſtannũ.G.retinet pꝛimũ.vult

n. geminare ſecundũ. Itẽ in gręciſmo dici

tur. Eſt ęris ſpẽs ſtãnũ.ſtans ẽ aqᷓ ſtagnũ 0 pr
nauis ex aſia venerit. l. j. de. v. obli.

N duplici ſcribas pᷣmũ.cũ gq; ſecũdũ.
Staſis gręce.latine ðꝛ ſtans vel ſtatꝰ
Stater.teris.m.g.qðdã pondꝰ.i.medietaſ

vncię appẽdẽs aureos tres.⁊ ðꝛa ſto.ſtas

eo ꝙ tribus ſolidis ſtet. Iñ hęc ſtatera.rę.

pondus habens dꝛachmas quattuoꝛ.quę
ſunt ſcrupuli duodecim et penſat ſolidos

tres. Itẽ ſtatera ðꝛ trutina.ſ.ꝑtica ex trãſ
uerſo in libꝛa poſita.ſic dicta.qꝛ ex duabꝰ
ſtatera lancibus ⁊ vno ſtilo medio pẽdeat
q ſtet. Et ſtatera ðꝛ ſepe totũ inſtrumentũ
illud. Et coꝛ.pe.gti ſtater. Anð Matth.

dʒ3. coꝛ. Inuenies in oꝛe piſcis ſtaterẽ. Sʒz

ſtatera.rę.ꝓdu.pe. AUñ quidã. Sępe mi⸗

nus ſtatere. lanx ↄtinet ampla ſtaterę. Et
in gręciſmo ðꝛ. Libꝛa ſtatera.ſtater ẽ qð li

bꝛat᷑ in illa.
Statio.onis.f.g.ðꝛ locꝰ vbi naues ad tem⸗

1

dDdoee relaxat.

pus ſtant. ⁊ a ſto. ſtas. Sed poꝛt eſt na
turalis ⁊ ꝑpetuꝰ. Itẽ ſtatio ðꝛ vita pſſens.
qꝛh̊ ad tempꝰ ſtamꝰ.qꝛ ᷣm apłin. Nõ eniz
habem h̊ manentẽ ciuitatẽ ⁊c. Jñ bęcſta
tiuncula. le. dimi. Et ſtationariꝰ.ria.rium
Et ſtatiuus.ua.uũ.ĩ eodem ſenſu. Itẽ ſta
tio ðꝛ vbi ſtat vnus exercit ↄgregat'. Uñ
j. Regl.xiiij. Aeni tranſeamus ad ſtatio
nem philiſtinoꝛũ. Añ. Eſt ſtatio vita.ſta⸗

tio poꝛtus.ſtadiũq;.

Stationari.dicunt᷑ milites qͥ vt alicui tene
ant ſtationẽ ſunt conſtituti. Pñt etiaʒ dick
libꝛoꝛum venditoꝛes.quia ſtationem faci⸗
unt ꝓ libꝛis vendendis. Itẽ dicunt᷑ elemo
ſynaꝝ queſtoꝛes.vt ĩ.c.cũ ex eo.ð pę.⁊ re.
vbi ꝓhibet tlibꝰ pdicare. Et ponit᷑ ibi foꝛ
ma ð vᷣbo ad vbũ eoꝝ ꝗ tles dicẽ dñt pplo
Statua.tuę.imago ſimulacrum. ⁊ ðꝛa ſto.
ſtas.eo ꝙ reꝑſentet ſtatũ alicuꝰ.
Statuar.ria.riũ.ad ſtatuã ꝑtinens.⁊ dꝛa
ſtatua. Et h ſtatuari. rij.q̃ ſtatuas fac. Et
H ſtatuariũ.candela cum qᷓ ſtatua cingit᷑ ⁊
circũdat᷑.vel crux vel altare. AVñ Zach. xj
Croijce illos ad ſtatuarii.
Statura.rę.i.ſtatus hois.ſ.eiꝰ magnitudo
Et ſtatura ðꝛ poſt iactũ lapidis in aquam
vñ circuli fiunt in aqua reditꝰ ipſius aquę
Añ Lucam. Et ſtatura redit.Nõt etiã B
eſſe pticiwziuum.
Status.ta.tũ.ꝑticipiũ ẽ de ſto ſtaſ. Quidã
tñ dicunt eẽ ſyncopatum.a ſtatutꝰ. Iñ ſta
tus.tus.tui.ſubſtantiue p.
Status.ẽ ↄditio hoĩs in qua vt plurimum
põt.vt ait ρ“lato. M
Status liber.eſt libertas cõceſſa ſub ↄditio
ne. vt dicendo. Lego ᷣuo meo libertatẽ ſi

Statutũ.ẽ ius ab hoie poſitũ vel diſpoſitõ
ex ius ꝓducit᷑. Inſti.de iu.na.gen.⁊ ci.
Stenopatia. ðꝛ aſtrictũ coꝛpus qð necĩ ſu⸗
Stella. lę.f. g. ðꝛ a ſto.ſtas.qꝛ videtur ſtare
Et ſᷣm h̊ ſtelle dicunt᷑ ꝓpꝛie ꝗ ſunt ifirma⸗
mento. Et nõ ꝙ ſtella ðꝛ ꝗlibet ſingularis
Sidus vo pluriũ ſtellarũ collectio. Aſtrũ

grandis ſtella vel grãdeſidus. Sʒ h nomi

na ſepe ↄfüdunt᷑ apð autoꝛes. Iñ hec ſtel
lula.lę.dimi. .id eſt. parua ſtella. Et ſtelleꝰ
lea. leũ.i.clarus. vel ad ſtellam ꝑtinẽs.Et
ſtellatꝰ. ta. tũ.i. ſtellis circũdatꝰ vel ad mo⸗
dum ſtellarũ depictus. KHr
Stellio. onis.m. ge. reptile ſimile lacerte. et
ðꝛa ſtella.quia depictus ẽ quibuſdam ma
culis ad modum ſtellaꝝ. Añ qda. Stellio

S ”ä c. säl
9

nocte micat ſoꝛdens in luce diei.
GStellio etiã ðꝛ qͥ aio inconſtans ⁊ varius ẽ
verbo vel facto.vel qui rem aliquã obliga
uit alicui ⁊ deinde impignerat alij.non fa⸗
cta mentiõe de pᷣmo. Et generaliter quod
in criminalibus cauſis dicit᷑ dolus.in ciui
libus ðꝛ ſtellionatus.
Stellionatus.ta.tũ.i.varius.fraudulẽtus
verſipellis.malefactoꝛ.⁊ ðꝛ a ſtellio. Et h̊
ſtellionatus.tus.tui.i.maleficiũ.fraudulẽ
tia.verſutia. =J
Stema.mati.n.g.i.nobilitas.vel oꝛdo ima
ginum nobiliũ.vel honoꝛ.vel dignitas.vł
coꝛona.vel oꝛnamẽtũ. VUñ Juuenał.Ste⸗
mata quid faciunt. Stemata dicunt᷑ etiaʒ
ramuſculi quos faciunt in genere.cũ genꝰ
cognationũ partiũt᷑.ſicut ille pat᷑.ille auꝰ.
ille pauus c. MU
Stematon.tumoꝛ mollis carnis.
Stemon. eſt litus anguſi.
Stephanus.phani.gręce.ĩterpᷣtat᷑ coꝛona
Sed hebꝛaice noꝛma. Fuit vo coꝛona.id
S.pᷣncipiũ martyrũ in nouo teſtamẽto. ſiẽ
Habel in veteri. Uñ ⁊ ꝓtomartyr ðꝛ. Fu⸗

it em̃ noꝛma.i.exẽplar vel regula alijs pa⸗

Stera. rg.f. g. ð pellicula in qua puer iuol⸗

uitur ⁊ moꝛat᷑. Uñ Macrobius. Steręſi
ſubdit᷑ herba deſiccabit eam. Iñ ſtericus.
ca.cũ.ad ſtetã ꝑtinẽs.vel in ſtera patiens
infirmatuus.
Stercus.coꝛis.n.g.ðꝛ a ſterno.nis.qꝛ ſter⸗
nit᷑ in agris. vel qꝛ extergi opoꝛtet qͥcquid
in ciuitate ſoꝛdidũ redundat. Vel qð veri
us eſt. Stercus ðꝛ a ſterten.qui ⁊ ſtercuti⸗

dictꝰ ẽ.quia pᷣmus ſtercoꝛandi agri růöònem

induxit in italia. vnde ⁊ fimus ðꝛ.quia fiat
mus.i.ſtercus. Iñ ſtercoꝛeꝰ.rea.reum.Et

ſtercoꝛoſus.ſa.ſum.id eſt.ſtercoꝛe plenꝰ et

inquinatus.
Sterilis.lis.cõ.t.⁊ G le.pe.coꝛ.i.infructuo
ſus. infecundus.nihil aptus gignere. Jñ
heęc ſterilitas.tatis.i.infructuoſitas.infe⸗
cunditas. “
Sternax.nacl.oĩs ge.qͥ facile ⁊ ſepe ſternit
Sterniũ.nij.n.g.locꝰ aptus (vel ſternit.
ad ſternenldum.
Sternon.nonis.ðꝛ miles ad militiã cinct.
Sternutatio.onis.ẽ cũ inflatio a pectoꝛe ex

urgit. quę cũ aptos ad emanandũ poꝛros

non inuenit.cerebꝛũ tangit.⁊ ↄgeſta ꝑ na⸗

res exiẽs.totũ caput ꝓtinꝰ ↄcutit. Ita diẽ

Breg'. in glo.ſuꝑ illud Job. xlj. Sternu⸗

tatio eius ſplendoꝛ ignis.⁊ ðꝛa ſternuto.

BGtygeſtos.i.triſticia.

tas. Itẽ a ſterno. nis. ðꝛ h ſternutꝰ.ti. ideʒ

qð ſternutatio. ”ƷMMU
Sterqliniũ.linij.i.ſtercus vel locus plenus
ſtercoꝛe.⁊ videt᷑ cõpoſitũ a ſtercꝰ ⁊ linio.
Stibiũ.bij.vnguentũ.vel coloꝛ noie ceruſa
quo meretrices et ſolutę mulieres ſolebãt
vti. Vñ.iiij. Regl.ix.legit᷑. Jeʒabel introi
tu eius auditu. depinxit oculos ſtibio.
Stibinꝰ.na.nũ.me.p.ẽ coloꝛ ceruſeꝰ.vłha
bens coloꝛẽ ſtibij vel onycini.
Stichos gręce.latine ðꝛ verſus.
Stiga.gę.ðꝛ ſtimulus.q̃ſi ſtigulus.i.aculeꝰ
cõpunctio.⁊ incitatio.moleſtatio.

Stigma.matis.n.g.i.ſignũ cicatrix.chara⸗

cter.coctura. inuſtio ꝗᷣ fit calido ferro. Uñ
ad Gal.vj. Stigmata dñi mei Jeſu chꝛiſti

in coꝛꝑe meo poꝛto. Inuenit᷑ ⁊ ſtema ꝑ.e.
ſed aliud ſiãt. Añ qͥdã.Stema genꝰ dices
cocturã ſtigna vocabis. Materiam the⸗
ma.ſeruãt genꝰ hęc tria neutrũ.

Stigma.eſt ſignũ vł inſtrumẽtũ qͥ bꝛachia

fabꝛicenſiũ figurabant᷑.cui erat impꝛeſſuzʒ
nomẽ imꝑatoꝛis.facies vo eoꝛũ nõ figura
bant᷑.vt.l.ſiqͥs.C.de pę.Et ſᷣm Jo.an.c.
ſi iudex laicꝰ. de len. excõ.li.vj.
Stilbon.bontis.maſ.i.mercuriꝰ.⁊ ðꝛa ſtil⸗

lans.⁊ bonũ.q̃ſi ſtillans bonũ. Et eſt ſum

ptuʒ nomẽ a melioꝛi parte ſui. Ael ſtilbon

ðꝛ q̃ſi ſtella boũ.qꝛ eo ſurgente ſurgũt ⁊ pa

ſtoꝛes.Et ſtilbon iterpᷣtat᷑ velox.quia ve⸗
lox planera eff.ẽ
Stilla. le. ðꝛ gutta.⁊ ðꝛ a ſtiria.cuiꝰ dimi.ẽ.
Differũt tñ ſtilla ⁊ gutta.qꝛ gutta eſt ꝗ ſtat.
ſtilla quę cadit. Inde ſtillula.lę.dimi. id ẽ
pua ſtilla.Et ſtilloſꝰ.ſa.ſũ.qð ⁊ ſtirioſꝰ ðꝛ.

PStillicidiũ.dij.n.g.ð ſtilla cadẽs.vel locꝰ

vbi ſtillę cadunt.vel locꝰ a quo vel ꝑ queʒ

cadunt. 2 ðꝛ a ſtilla ⁊ cado. Iñ ſtillicidioſꝰ
ſa.ſũ. Uñ ꝓphᷣa. Sicut ſtillicidia ſtillãtia

ſuꝑ terram.
Stilon.interpᷣtat᷑ longũ.

Stilus. li.i.graphiũ.⁊ ðꝛ a ſto.ſtas.qꝛ ſtati

cera. Et qᷣcq longũ eſt ⁊ erectũ.ð ſtilusa
ſtando vela ſtilon.qð n Vaſtior.
ta.tũ.i.ſtilo oꝛnatꝰ.⁊ coꝛ ſti.Oñ Pierijs.
tedet inſeruiſſe ſtilũ. MU

Stimicon.qͥdã paſtoꝛ. qſi ſtilomicon.
Gtilon em interpᷣtat᷑ longũ.micon celſum.

Iñ ſtimicon q̃ſilongꝰ ⁊ altus.

——

Stimulus.li.ðꝛ aculeꝰ.cõpunctio.incitatio

moleſtatio. ⁊ a ſtiga.q̃ſi ſtigulꝰ. Inð ſti

muloſus.ſa.ſũ. Itẽ hęc ſtimula.ðꝛ quęda

dea ſtimuloꝛum.

SC

Stiopus.&ẽ iſlatio oꝛis. Uñ.Nec ſtiopo tu⸗
midas itẽdis ruꝑe buccas.vel bꝛachas.
Stipa.pę.f.g.ꝗqdã ꝑua arboꝛ.vt dicunt ſco
pa.⁊ ðꝛa ſtipo.pas.qꝛ ex ea ſtipent᷑ tecta.

Et hęc ſępe ad foꝛnaces vel furnos calefa

ciendos colligit᷑. Iñ heęc ſtipula.lę.di.Et
hinc ſtipulę.dicunt᷑ folia vel vagine bus
culmus ambit᷑ ⁊ fulcit᷑.ne pondere frugis
curuef᷑. Et ſtipulę ipſi calami ſegetis. Di⸗
cunt᷑ ̊ ſtipulę.vel a ſtipula ꝓpt᷑ ꝑuitateʒ.
vela ſtipo.pas.qꝛ fulciũt ⁊ circundãt cul⸗
mũ.vel ab vſtu.q̃ſi vſtulę.qꝛ collecta i meſ
ſe vꝛunt᷑ ppt᷑ culturã agri.vel a palea.qꝛ i
terdũ ꝓ palea pᷣſcindit᷑ ſtipula.⁊ coꝛ.pu.

in diẽ. ſz pure. vt dicẽdo. dabis B. dabo.
Stipulatio ↄditionalis habet fieri ſub ↄdi⸗
tione hoc modo.ꝓmittis mihi dare centũ
ſi nauis ex aſia venerit. et reſpondes pꝛo⸗

Stipulatio in diẽ fit.hoc modo.dabis mihi

decẽ in kł.iulij.⁊ rũdes dabo. .
Stipulatio aqͥliana.ẽ q̊ nouat oẽm ↄtractũ
vt ſic.Quicquid mihi debes ex ã̃cũq; cau
ſa idẽ mihi ꝓmitti.ſi.n.ex mutui datiõe mi
hi ðbitoꝛ ſis.veliq; acceptũ ferre.i.ꝑ acce

ptilationẽ remittẽ. nõ poterit res expediri

niſi ꝑ obligationẽ ꝗᷓ in rem ↄtrahit᷑.
Stipus.pi.i.mendicꝰ qͥ petit ſtipem.

1 Stipadlũ.dij.i.ſcacariuʒ.⁊ ðꝛ a ſtipo.pas. Stiria.rię.f.g.gutta fluẽs cadẽs ⁊ ↄ gela⸗
qꝛ hoĩbꝰ ludũ ſpectantibꝰ ſtipet᷑. Et ſtiba⸗ ta.Et dꝛ gutta cũ ſtat ⁊ pendet.ſtiria cum
ſi diũ ẽ gen mẽſeę. quaſi ſtipendiũ. cagit. ⁊ ſic ðꝛ a gręco. Gręce em̃ ſtiria gut⸗
.. Stipatũ.ti.qdã herbaqᷓ tantã vᷣtutẽ ĩ radi: ta dꝛ. Itẽ ſtiria ðꝛ arboꝛ cui fructꝰ habet
es cehabet vi fruſta carnis in cacabo ſparſa grana guttis ſimilia. ꝗ ⁊ ſtoꝛax.acis. dicit
Ccoagulet. q̃ſi ſtirax. Sed ſtirax gręce. ſtoꝛax latine.

Stipatꝰ. ta. tũ.i.vallatꝰ.circũdatꝰ.fulcit? Añ Geñ.xliij. Modicũ reſinę ⁊ mellis et

a Stipẽdiũ.dij.n.g.ðꝛ lucrũ pᷣciũ fructꝰlabo⸗ ſtiracis. VNel ᷣm aliã lam.ſtoꝛacis.pe.ꝓ.
n· ries. Pꝛopꝛie qdẽ ſtipendiũ ðꝛ qð dat᷑ mili vbi dicit So Plioracie ẽſpẽs reſinez.
on tibus. ſoldarijs ꝓ pcio. ſic dictũ a ſtipe pẽ Stiricidiũ.dij. ſtilla cadẽs. vel loc⸗ ybi ſtil⸗
”M denda. Antiqui em ſoliti erãt pecuniã ap⸗ leęcadunt. vel locꝰ a qͥ cadũt ⁊ ꝑ quẽ cadũt
pendere magis qᷓ; numerare. Inde ſtipen Stiricus.ca.cũ.i.ſtirilis.⁊ ðꝛ a ſtirria.
“ diarius. ria.riũ.ad ſtipẽdiũ ptinẽs.Et ; ¶ Stirillũ.li.n.g.i.barba capꝛę. et ðꝛ a ſtiria.
e ſtipendiariꝰ. rij. ſtipendiũ dans vłpotius qependet ad modũ ſtirię.i.guttę.
recipiẽs.⁊ coꝛ.i.ante.. Stirps.pis.m. g.i.radix.trücus.⁊ ðꝛa ſto.
iin Stipes.pitis.m.g.i.titio.vel truncꝰligniqᷓ ſtas. In hęc ſtirps.pis.f.g.i. ꝓgenies -
ur ſuſtinet aliqͥd.quaſi ſtans pes.lignũ infru ſapies oꝛigo.Et ſtirpeus.pea.peũ.Et ſtir

pitus.aduer.i.radicitus.
Stiua. uę.f.g. ðꝛ manica aratri.ſcʒ cauda a
poſterioꝛi. Iñ ſtiuarius. ria.riũ.ad ſtiua,ʒ

ctuoſũ.eo ꝙ ſolũmodo ſtet ⁊ nõ fructifſicet
Et ꝓdu.pᷣmaʒ ſtipes pitis.Sʒ ſtips.pis.
f.g.coꝛ.ſti.Stipes etiã ðꝛ ꝑſona a qua alij

oꝛiginẽ ducuůt. tinens. Et ſtiuariꝰ. rij. ⁊ hęcſtiuaria. rię.
. Stipiũ.pij.vnguẽtũ de veruecibꝰ. etiã ðꝛ. qᷓ vel ꝗ tenet aratrũ ꝑ ſtiuã vel q ſti
Stips.pis.f.g.qðᷣdã genꝰponderis.q olin uam facit. .
1 militibꝰ ſtipeẽdiarijs diſtribuebat᷑ pecunia Stiuula. lę. dimi. i. pua ſtiunx.
Et ponit᷑ ꝓobolo.qꝛ obolus ſępe ſolet da Styx. ſtygis.f.g.i.Palus infernalis.⁊ di a
liin rimẽdicis in elemoſynã. Ideo ſtips qĩi ſtygeſtos.qð ẽtriſticia. eo ꝙ triſtes faciat.
ðꝛ mendicitas.qñq; elemoſyna vicx. Inð vel quia triſticiã gignat.⁊ ſepe ponit ꝓ in

ferno. Iñ ſtygi. gia. giũ. Et hᷣ ⁊ hęc ſtigia

h ſtipus.pi.i.mendicus. Etk .
GStoa gręce.latine ðꝛ poꝛtic ( lis.⁊ h̊ le.

Stipulatio.ẽ firma verboꝝ conceptio.qua

at quis aliqͥ˖d ſe facturũ daturũ ve ꝓmittital Stoax. acis.f. g.i.ruina.⁊ za ſto.
tile⸗ teri. ſuꝑ h ipᷣm interroganti.⁊ ðꝛa ſtipulũ Stoi. ca.cũ.pe.coꝛ. ðꝛ a ſtoa.qð ẽ poꝛtic⸗
if qð ẽ firmũ. DOenoĩat᷑ etiã a ſtipite. Cõſtat Et ſunt ſtoici qui in ciuitate moꝛant᷑.oz

ticus em̃ fuit athenis in qua picta erãt ge⸗
ſta ſapientũ ⁊ viroꝝ foꝛtiũ hiſtoꝛię.in hac
poꝛticu ſapiẽtes hiloſophabant᷑. vnde ⁊

Rene ait ſtipulatio ex interrogatione ſmiſſa. et
reſponſione ſubſequẽti quẽadmodũ cõtra
dictio ex affirmatione ⁊ negatiõe.oc mo

eliun. do. Pꝛomittis vel dabis mihi decẽ. vymit ſtoici dicti ſunt. Hãc ſectã vt dicunt ᷣmus
B to vel dabo tibi. Añq; ðꝛ ſtipulatus ille ã enon inſtituit. Hi negant ſine virtute eſ
morme⸗ ꝓmittit ꝑ ſtipulationem paſſiue. Ael ſic. fici quẽcunq; beatum. Oẽ peccatũ vnifoꝛ
P Gtipulatio.ẽ ſolennis ꝓmiſſio facta inrro⸗ me eẽ aſſerũt.Hi aiaʒ cũ coꝛꝑe piere dicuüt

8 gatione ſcedẽte ⁊ rñſiõe ſequẽte.

Ar „2 Stoicida.dę.fęmina in ſtoica ſecta valens
Stipulatio pura.ẽ ꝗᷓ nec fit ſub ↄditiõe nec “”

3

Ael ſtoicida ðꝛ aſi mollis ⁊ effeminatꝰ.q̃ſi
Stoix.cl.f.g.i.ruina ⁊ ðꝛa ſto. (fęmina.
Stola.lę.f.g.ẽ matronale oꝑimentũ qð co⸗
operto capite ⁊ ſcapula a dextro latereilę

uum humerũ mittit᷑.⁊ ðꝛ a ſtolon vel ſto⸗
los. Idẽ ⁊ reciniũ latino noiĩe ðꝛ.eo ꝙ di⸗

midia eius ꝑs retro reijciat᷑.qð vulgo ma

uoꝛtẽ dicunt q̃ſi martẽ.Signũ em̃ ẽ marti

alis dignitatis ⁊ ptãtis ⁊ pacis velindu⸗
ſtrięẽ. Taput em mulieris ẽ vir. Et ponit᷑
gqnq; ꝓ ephot. Stola etiã vtunt᷑ diacones

Inñ ſtolatus.ta.tũ.i.ſtola oꝛnatus.Et ſto⸗

lo. las.i.ſtola oꝛnare.⁊ coꝛ.ſto.

Stolia.lię.i.miſſio.⁊ ðꝛ a ſtolos. vel ſtolon

Stolidus.da.dũ.i.ſtultus.fatuus.ſuꝑbus
inſipiẽs.ſecoꝛs.⁊ ðꝛ ab extollo.q̃ſi extolli⸗
dus.qꝛ ſe extollat. Iñ hec ſtolliditas.tatl.
Stolon vel ſtolos gręce.latine ðꝛ miſſio.
Stolus.li.m.g.magna claſſis nauiũ.et dici
tur a ſtolon.qð ẽ miſſio.qꝛ ꝑ mare mittit᷑.
Vñ Ambꝛoſiꝰ ſuꝑ Egiſippũ. Abi ẽ ſtolꝰ
nauiũ qui circũeat fre.
Stomachus.chi.m.g.i.os ventris.⁊ dicit᷑
a ſtomos gręce.qð os vocat᷑ latine.eo
oſtium ventris ſit.⁊ cibũ recipiat.⁊ inteſti

na tranſmittat. In ſtomachoſus.ſa.ſum.
i.iracundus.furibundꝰ.Et ſtomaticꝰ.ca.
cũ.qͥ infirmitatẽ in ſtomacho pati.

Stomacula.lę.f. g. extũ interius.
Stomos gręce. os latine D.
Stoꝛax ẽ ſpẽs reſinę.vide in ſtiria.

Stoꝛiiũj.rij.ðꝛa ſterno.nis.eo ꝙ tręſternat᷑
Nõdũ em laneis ſtramẽtis reꝑtis i his ac⸗

Stoꝛiolũ.li.di.i.puũ ſtoꝛiũ. (cubabant.
Strabo.onis.m.g.qͥ habet ocłos obliquos
q̃ͥ ⁊ hic ſrah d A hec ſtraba.qð vulgo
ðꝛ ſtrauba. Uñ Gregoꝛiꝰ nacẽcenus. Hę⸗
retici mihi vident᷑ ſiles oculis ſtrabi.
Stragilis.lis.pe.coꝛ.cõ.ge.i.miles.

Stragulũ.li.vłhęc ſtragula.lę.veſti diſco.
loꝛ.ꝗ texta ðꝛ.⁊ manu artiſicis diuerſa va⸗

rietate diſtinguit᷑.⁊ ðꝛ a ſterno vel a ſtratũ
quia in ſtrato ⁊ amictu apta ſit. De qua ðꝛ
Pꝛouů.vltl.Stragulatã veſtẽ feẽ ſibi. Iñ
ſtragulatus.ta.tũ.i.ſtragulo vel ſtragula
oꝛnatus. Mõt etiam ſtragula dici veſtl va
riata vel varietate texturę diſtincta. Unð
dicit Papᷣ. Stragla veſtis pᷣcioſa pluma⸗
rio oꝑe facta.In hiſtoꝛijs aũt ſuꝑ illð.iiij.
Regſ. viij. Cũ q; veniſſet dies altera tulit
ſtragulũ.⁊ infudit aquã.⁊ expandit ſuper
faciẽ eiꝰ.quo moꝛtuo regnauit Axahel ꝓ
eo.ſic ðꝛ.Stragulũ ꝓpꝛie ðꝛ ſtratoꝛiuʒ qð
lecto vel ſedili ſuꝑſternit᷑. Et ðꝛ ibi ꝙ Aca
hel pannũ ꝑfuſum aqua impoſuit ſuꝑ BLRẽ

cinctus qͥ ⁊ ſternon dꝛ.

nadab ad refrigerandũ. Hebꝛeus hʒ. Ex⸗
pandit ſuꝑ faciẽ ſtragulũ.vt non Agahel.
ſed Benadab hoc feciſſe intelligat᷑. Etem
moꝛtuus eſt rex. ⁊ regnauit ꝓ eo Zlcahel.

Quidaã exponũt hoc de obſequio moꝛtui.

dicentes. ꝙ Agahel moꝛtuum lauit aqua.
⁊ expandit ſtragulũ ſuꝑ facieʒ moꝛtui. Jo
ſephus tñ plane dicit.ꝙ altera die ifuſo la
queo ſtrangulauit eum. Ad hunc ſenſum
quidã lr̃am illam.ſ.Tulit ſtragulũ.⁊c.re⸗
ferunt dicẽtes.ꝙ Acahel veſtẽ madefactã
poſuit ſuꝑ faciem eiꝰ ſimulãs refrigeratio
nem.ſed ſtatim effudit aquã ſup os ei do⸗
nec ſuffocaret eum. Et coꝛ.gu. Vñ Allexã
der. Texit᷑ ex lino cũ lana ſtragula veſtis.
Stragulũ etiã ðꝛ ſtatio cabalil.
Stramen.inis.n.g.ðꝛ a ſterno.nis.qꝛ ante

Aialia ſternit᷑ vel ſuꝑ lectuluʒ.qð et h̊ ſtra⸗

mentũ ð:A ſtramen ðꝛ ſtramine.nea.ne-
um. Item ſtramentũ qñq; dicit᷑ inſellatu
ra.illud.ſ.quo equus vel aſinus ſternitur
.i. inſellat᷑. Et ſimiliter illud qͥ lectꝰ ſternit᷑
i.pᷣparat᷑ ðꝛ ſtramentũ ſiue ſint veſtes. ſi⸗
ue aliquid alinunud. .
Strata.tę.f.g.ðꝛ via publica ⁊ munita.q̃ſi
pedibus vulgi trita.⁊ ẽ de lapidibꝰ ſtrata
7 parata.vñ ⁊ ðꝛ dilapidaaaaa.
Strates.i.pᷣtoꝛ.⁊ ðꝛ a ſterno.nlis.
Stratia.tię.i.militia. Iñ h̊ ſtratilates ſtrati
latis. dux militię vel mili.
Stratilios gręce.latine ðꝛ pꝛetoꝛ ᷣm Na⸗
Stratodes.m.g.i.miles vel ad militiam ac

Stratoꝛes lagũculaꝝ.i.cõpoſitoꝛes. AUnde
Hieremię.xlviij. Mittã eis oꝛdinatoꝛes
⁊ ſtratoꝛes lagunculafru.
Stratoꝛes etiã a ſternẽdo dicunt᷑.qꝛ cuſto⸗
dientes in carcere reos cõdẽnatos punie⸗
bant. Ael ſtratoꝛes dicunt᷑ eſſe iſti qui ſta⸗
bulis vel equis ſtantibꝰin eis pᷣſunt.⁊ ðꝛa
ſtratoꝛio ᷣm Aco. C. ð ſtrato.li.xij.ĩ rub.
Stratoꝛiũ.rij.i.ſtabulũ.iumẽtoꝛũ vel inſel
latura. Vñ Joſephꝰin pᷣmo Annaliũ.Ra
chel h̊ audiẽs.poſuit idola in ſtratoꝛio ca⸗
meli.i.ſub. Itẽ ſtratoꝛia dicunt᷑ lectiſter⸗
nia ꝗᷓ in lectis ſolẽt ſterii.
Stratus.ta.tũ.i.ſubiectꝰ.in terra deiectus
Stratũ.ti.n.g.qð ⁊ h̊ ſtrat.tus.tui.ðꝛ.i.le
ctus. Ael ſtratũ ðꝛ qſi ſtoꝛiatũ.a ſtoꝛijꝗ in
quibꝰ antiqͥ cubabãt.nõdũ laneis ſtramẽ⸗
tis reꝑtis.
Stratũ ðꝛ generalit᷑ oẽ genꝰ veſtl. vel oẽ in⸗
dumentũ. vt. ff. de. v. ſig. ſʒ mag ꝓpꝛie ve
ſtes cubicłares dicimꝰſtratuʒ.a ſternendo

Stroma. opꝰ varie ↄtextũ

Strena.nę.f.g.qð vulgo ðꝛ ſtrenna.ſcʒ qð
pᷣmo dat᷑ alicui in kał.vel in pᷣmo die anni
vel ſeptimanę ꝓ bono omine. Iñſtrenoſ⸗
ſa.ſũ.qͥ ſepe dat vel accipit ſtrenã.Et ſtre⸗
nula.lę.dimi.i.pua ſtrena.

Strenuus.nua.nuũ.qͥ libent᷑ facit ſtrenã.ſ.
largus.clarus.ſtrenis impiger. vtilis citrꝰ

foꝛtis. Iñ ſtrenuitas.tatis.Et ſtrenicꝰ.ca
cũ.i.ſtrenis vel ſtrenarũ cupidus.
Strepia.pię.i.cauda ſerpentis.
Strepitus.tus.tui.i.frequẽs ppłiſonitꝰ vł
Stridulus.la.lũ.i.ſonoꝛus. (tumultus.
Stridoꝛ.doꝛis.i.ſonꝰ.ſtrepitꝰ.

Strigilis.lis.pe.coꝛ.i.patella.vel inſtrjm qͥ

pueri furant᷑ vuas ⁊ ficus.vel inſtr̃m quo
mundant᷑ equi. Et inſtrumentũ quo caro

mũdat.⁊ ſudoꝛ coꝛꝑis eradit᷑ qð ⁊ ſtrigil

ðe ꝑ apocapam.
Strignos.f.g.ꝗdaʒ herba.ſ.vua lupina.qꝗᷓ

latine ſalutaris ðꝛ.qꝛ doloꝛẽ capitis et ſto

machi incendiũ mitigat. Idẽ ⁊ vua lupia
ðꝛ.qꝛ ſemẽ eiꝰ vuę ſilis eef.
Stringiria. rię.vel ſtrangiria.rię.f.g.ẽ con
ſtructio vꝛinę. e
Strix.ſtrigis.f.ge.i.nocturna auis.a ſono
voc dicta.qñn em clamat ſtridet.Hec auis
a vulgo ðꝛ ama ab amãdo ꝑuulos. Vñ et
lac pᷣbere fert᷑ naſcentibꝰ.
op? varie u. 7 ð2a ſtropha.
Stromaciũ.cij.i.cingulũ varie ↄtextũ cum
gemmis. MM
Strophas.phadis.ꝗ̃dã inſula.
Strophiũ.phij.ðꝛ cingulũ.⁊ ꝓpꝛie aureuʒ
cum gemmis.⁊ ðꝛ a ſtrophos qð ẽ conuer
ſio qꝛ a poſterioꝛi ꝑte conuertit᷑ anterioꝛ.
Vnñ in hymno ſancti Johis baptiſtę.ꝛę
buit hirtũ tegimen camelus.artubus ſacrl
ſtrophiũ bidentes. Dicit᷑ etiam ſtrophiuʒ
palliũ virginale.Sʒ tropheũ aliud ẽ. VUn

Zonam dic ſtrophiũ. palmam dic eſſe tro⸗

pheum. H
Strophos gręce.latine ðꝛ cõuerſio. Et inð
cõponit᷑ monoſtrophos.diſtrophos.Te⸗
traſtrophos. Vñ inuenit᷑.eęc oda ẽ mo⸗
noſtrophos.hec diſtrophoſ.hęc tetraſtro

phos. Monoſtrophos ðꝛ.oda illa.ꝗtm
vnã metri varietatẽ habet. Sʒ diſtrophoſ

ðꝛ oda illa.ꝗᷓ ſemꝑ in ſcdᷣo verſu repetit va
rietatẽ metri. Tetraſtrophos ꝗᷓ in quarto.
Strophus.phi.maſ.ge.ðꝛ deceptoꝛ.impo
ſtoꝛ.fraudatoꝛ ⁊ ðꝛ a ſtrophoſ.Et hec ſtro
pha.phę.retoꝛta ſnia.argumẽtatio varia

fraus deceptio.nequitia.caliditas impo⸗

ſtura. Iñ ſtropharius ria.riũ.fraudulen⸗

tus.calidus.impoſtoꝛ.verſutus. Itẽ ſtro⸗
pha ðꝛ cõuerſio ſimplex in cantilenis. Er
ↄponit᷑ antiſtropha.i.ↄtra ↄuerſionẽ ſim
Stropha ẽ cũ fit mutatio de rũſoꝛio (ꝓplicẽ.
ad verſũ.vbiẽꝗqdã ↄuerſio mutatę melo⸗
die poꝛis. Antiſtropha.ẽ qñ finito vᷣſu re⸗
incipit᷑ ipᷣm rñſoꝛiũ.vel medietas eiꝰ. AUñ
cantus hymnoꝝ inuentus eſt ꝑ ſtopham
⁊ antiſtrophã ad ſignũ firmamẽti notãdũ
⁊ planetaꝝ.qui cõtra conuerſionẽ cęli vol
uuntur. Vñ quidaʒ cantus ſolebant in ec⸗
cleſia eſſe quos vocabant ſtrophos. AUnð
Macrobius.In ipſis hymnis deoꝛum ꝑ
ſtrophã ⁊ antiſtrophã metra canoꝛis ver⸗
ſibus adhibebant᷑ .vt ꝑ ſtrophã rectus oꝛ
bi ſtelliferi motus ꝑ antiſtropha diuerſus
vagoꝛuʒ regreſſus pᷣdicaretur. Inde ſtro⸗
phula.lę. dimi.i. pua ſtropha.
Strutio.onis.gręco nomine quoddam ani
mal in ſimilitudine auis pẽnas habere vi⸗
detur tñ de terra altius non eleuatur. oua
fouere negligit.ſed pꝛoiecta tmmmodo.fo⸗
tu pulueris animant᷑.vt vult Iſido?ꝰ. Et
ponitur ĩ fę.ge. Job.xxxix.vbi dicit. Pẽ⸗
na ſtrutionis ſimilis eſt pennis herodij et
accipitris.quę derelinquit oua ſua in ter⸗
ra .
Strues.ſtruis.i.cõpoſitio.ↄgeries.collctõ
aceruus lignoꝝ. Iñ ſtruecula. lę. dimi. icd
ẽ. pua ſtrues. rU”ðJ”U
Struma.mę.i.gibbus i pectoꝛe.⁊ ðꝛa ſtru⸗
es.q̃ſi ſtrues humoꝝ. Iñ ſtrumoſus.ſa.ſũ
qui habet ſtrumã. Iñ hęc ſtrumoſitas.ta⸗
tis.i.gibboſitas. OWä
Structura.rę.ðꝛa ſtruo.uis.et ᷣm Papᷣ.
Structureę ſunt ediſicia.poſſeſſiones.

Strupus.pi.vel ſtropi.Fm quoſdã ſũt vin

cula loꝛo vel lino facta.qbus remiad ſcal⸗
mos alligant᷑. De quibus Liuiꝰ.Cũq; re
mos iuſſit alligare ſtrupüis.
Studiũ.dij.vt dicit Axo.ẽ vehemens et aſ⸗
ſidua ad aliquã rem agendam cũ ſũma vo

luntate applicatio.ex qua volũtate laboꝛ

in opus defert᷑.et perdit laboꝛis tediũ ver
ſum in oblectamentũ. Inde ſtudioſus.ſa.
ſum.i.aſſiduus.perſeuerans.quaſi ſtudij
curioſus. K’
Studiolũ.li.dimi.i.ꝑuũ ſtudiiũ.
Stultiloquus.qua.quũ.qͥ ſtulta loquif.
Stultus.ta.tũ.ðꝛ quaſi extultus.ab extol⸗
lo.lis.qꝛ ſe extollit.vel etiã ðꝛ ſtultus qua
ſi ſtatim vltus. Mꝛopꝛie tñ ſtultus ẽ qui ꝑ

ſtupoꝛẽ non mouetur iniuria.ſęuitiam em

6

ꝑfert.nec vltꝰẽ.nec vllo ignominie cõmo⸗

uetur doloꝛe. qꝛ ſtultꝰ ẽ hebetioꝛ coꝛde ſiẽ

nõ opinoꝛ.i.obtuſis qͥdẽ ſenſibꝰ nõ tñ nulł

Stupa.pę.f.g. canabi ẽ (Iñ ſtulticia. cie.
vel lini dicta ſica ſtipo.pas.qꝛ ex ea rime

nauiũ ſtipent᷑. Iñ ſtupeꝰ.pea.peũ.i.ð ſtu⸗

Stupoꝛ.por.m.g.ẽ caſus memopa exñs.
riã ⁊ rationẽ auferẽs.⁊ linguã impediẽs.
⁊ ðꝛ a ſtupeo.pes. Iñ ſtupoꝛat.ta.tũ.id ẽ

ſtupefactus.Et ſtuperoſus.ſa.ſum.,.
Stupꝛũ.pꝛi.n.g.ẽ illicitus concubitus.⁊ẽ
ꝓpꝛie in virgine vel in moniali. Uñ Oui⸗
dius epi. Nec pᷣcium ſtupꝛi gemmas aurũ
ꝙ popoſc“
Stupula.pulę.dimi.i.ꝑua ſtup..

e W

bi ſues ſtant. S=

GSuariũ ·rij.n.g. locus

Suaſibilis..t.⁊ h̊ le.i.aptꝰ vel ↄueniens

ad ſuadendũ. Et ſuadibilis.le.idẽ. Añ in
epla bti Jacobi dꝛ.ꝙ ſapientia ꝗᷓ deſurſuʒ

=.ẽ ſuadiobił.i.ad ſuadendũ habił paſſiue.

72

ſuauiũ ðꝛ.eo ꝙ ſit ſuaue.

„ .

Suauis.9. t. ⁊ B ue.i.benignꝰ. dulcis. dele

ctabilis.iocund“. IJi ſuauitas.tatis.

Subactꝰ.cta.ctũ i. deuictꝰ. pſtratꝰ.ſbiectꝰ.
Subater. tra.trũ.i.iliq;;tulũ ater.i.niger.
Subbaſilicanꝰ.na.nũ.ðꝛ a ſub. ⁊ baſilicanꝰ

Et dicunt᷑ ꝓpꝛie ſubbaſilicani qͥ habitant
circa baſilicã.⁊ ſub alis eius.⁊ ꝓdu. ca.
Su becinericiꝰ.cia.ciũ.i.ſub cinere coctus.

Et licet.b.mutet᷑ in.c.in cõpoſitiõe ſequẽ

te. c.tñ in ſubcinericiꝰ nõ mutat᷑.ne a ſucc⸗
⁊ cinis videat᷑ componi.

gnitatẽ in eccłia. Iñ ſbᷣdecania.nię.digni⸗

Subdecanꝰ.ni.qͥ ſo decano cẽ.⁊ deſignat di

tas ſubdecani.⁊ ꝓdu. ca.

HGubgiaconꝰ latine ðꝛ hypodiaconꝰ gręce.
d ideo ſic appellant᷑.qꝛſi ubiacent hceptis
⁊ officijs diaconi.Oblationes em̃ in tẽplo

dñi a fidelibꝰ ipſi ſuſcipiũt.⁊ diacono ſuꝑ⸗

ponendas altaribus deferũt. i apud he
bꝛeos nathinei vocant᷑.i.in humilitate do

mino ſeruiẽtes. Et hinc.h̊ ſubdiaconatus

tus.tui.i.officiũ vel oꝛdo ſubdiaconi.

Subdolus.li.i.latent᷑ doloſus.aſtutꝰ ver⸗
ſipellis varius.

uber. beris. arbuſtula qd vel coꝛtex eiꝰ-.

zuberatus. ta. tũͥ. vide infra in ſubero.
zuberies. ei. arboꝛ ex qua coꝛtex natato

rius extrahit᷑.q ſuber ðꝛ. Et ðꝛ ſuberies.q̃ᷓ

ſi ſubedies.qꝛ fructꝰ eiꝰ ſues edant. Et ſe⸗

pe eadem arboꝛ ſuber dꝛ.

Subhirc⸗. ci.ðꝛ locus ſub bꝛachijs. vbi col

cum. i. fetoꝛẽ hirci.
Subiectio.onis.f.g i.ſubiugatio.ſuppoſi⸗

to. AItem ſubiectio m qð ſumit in rheto⸗
rica.ſit qñ aliqͥd qrimꝰab aduerſarijs int-
pont᷑tes rõnẽ.⁊ poſtea qð ẽ ratio deſtruit

7/

qð ſubijcit.vt hic. Quid fugiam capiar.
clamẽ nõ audiar. hoſtẽ aggrediar vincar.
Vel ſic.O miſer quid agas.deus eſt queʒ

ſpernis.an ipᷣm euitare putes terra ciniſq;
Beum clam fugies. ſed nihil latet hũc fal
les ne. ſʒ idẽ qͥ fuit ẽ ⁊ erit.ↄditiõe tenet.
Subiugalis. lis. .t.⁊ h̊ le.i.ſubiugo poſi⸗
tus. ꝗqſi domitꝰ.iugo aſſuet Añ Marth.

xxiiij. Inuenietis aſinã ⁊ pullũ filiũ ſubiu
galis.i.aſinę ꝗq fuit ſub iugo poſiaa.
Subiũx.gis. .g.i.bos ſub iugo poſitꝰ.vñ

qdã.Subq; iugo poſitꝰ bos dicet᷑ tibi ſub

iunx. ⁊ coꝛ.pe. gti.

BSubleſtus. ſta. ſtu. i.triſtis.infirmus.mole

i &

ſtus. In hęc ſubleſtia.i.triſticia.moleſtia
infirmuas. anxietas.

Subligar. garl. n. g. i. ſuccinctoꝛium. ſ. bꝛa⸗

chariũ. Ałſubligar vocat᷑ qölibet ligamẽ

vel ligula caligarũ. vel faſcia qᷓ ligant᷑ in⸗
guina victimę.vel pãtomimoꝝ ne ſoluerẽ
tur in libidinẽ᷑.vel ne coirent. Et coꝛ.li.ſʒ
ꝓdu.ga. Et ðꝛ ſubligar ꝓ ſubligare ꝑ apo
copã. Uñ Juuenalis.Tirſũq; tenẽt ⁊ ſub

ligar acci. ⁊ cC.

Gublimis...t. ⁊ Gͥ blime. pe. pd.i.altꝰ. Cũ
em ſublimia aſpicimꝰ.ocłos quodã modo

diſtoꝛquemꝰ æ⁊ diminuim.

Sublinguiũ.uij.locus ſubtus linguã. Vel
ſublinguiũ ðꝛ foliũ vel aliud qð qͥs ſit ublin

gua ponit ⁊ cantat vt aues decipiat.

Subluſtris..t.⁊ G ſtrę.i.parũ lucẽs.⁊ ſi

obſcurus.

Gubnixꝰ.xa.xũ.nomẽ.i.ſubiectꝰſuppoſitꝰ
ſuffulł.humilis. Nõt etiã eẽ ꝑticipium.⁊

tunc põt exponi ſicut ſubnitoꝛ.
Subꝛegulus. li. i. puꝰ rex.

Subſelliũ.lij.ẽ oꝛnamẽtũ equi ſub ſella po⸗

ſitũ. Subſelliũ etiã ðꝛ ſedes minoꝛũ ſbᷣ pe⸗
de poſita.⁊ iferiꝰ ⁊ depᷣſſiꝰ qᷓ; maioꝝ ſedes

Subſequiũ.quij.i.vᷣuitiũ.⁊ ðꝛ a ſubſequoꝛ

ris.qᷓi ſubſequẽs obſequiũ.

qꝛ ſub ſe ſiſtit fluxũ materie.

Subſolanꝰ.ni.qͥdã vẽtꝰ qͥ ſo ſole naſci..
Gubſtantia.tię.f. g. ðꝛ a ſubſto.ſtas.qꝛ ſub
ſtat accidentibꝰ. Jñ hic ⁊ hęc ſubſtantiał.

⁊ h le.⁊ ſubſtantialiter adu. Et componit
conſubſtantialis. ⁊ hoc le. Et ↄſubſtãtiali
ter aduũ.i.eiuſdẽ ſubſtantię. vt Filius dei

ultee hebet ligit ſudoꝛ. ðꝛ ſic quaſi ſubtus habẽs hir
qdã ait.Ego me eẽ ſtultũ exrimo.fatuũ e’= ieud e aded

ðꝛ patri oſubſtãtialis.Et ſubſtantia diui⸗
ditur in pᷣmã ⁊ ſecũdã. Prima ſbᷣa ðꝛ So⸗
crates. Scða hõ vel aial. Itẽ ſubſtãtia di
uidit᷑ in coꝛpoꝛeã.vt Lignũ.Et incoꝛpoꝛe
am vt Aia. Itẽ ſubſtantia diuidit᷑ in ma⸗
teriam. foꝛmã.⁊ cõpoſitum.ſʒ h̊ magis ad
aliã ſcientiã ptuie.

Subſtantiuꝰ.ua.uũ.i.ſubſtantiã vel ad mo

dum ſubſtãtięſignãs vel ſupponẽs vłmo
do ſbe deſignanng. bones vn

Gubſtitutio.ẽ ſecũda ↄditionalis inſtitutõ

qꝛ inſtitutio ðꝛ pᷣmus gradus.⁊ ſubſtitutõ
ſecundus. Et licet ſubſtitutiones.in infini
tum de vno in aliũ pñt ꝓcedere.tñ ois in⸗
ſtitutio ꝗᷓ fit poſt pᷣmã.dicit᷑ ſbõᷣſtitutio.⁊ ſe

cundus gradus. Sicut ſecundę nuptię di

cunt᷑ oẽs quęſequunt᷑ pᷣmas.Et diuidit᷑.
quia ſubſtitutionũ.alia ẽ directa. alia obli
qua.Et nota differentiã inter verbuʒ dire

ctum.obliquũ.⁊ cõe. Vñ directũ ẽ. quod

ſigt vt ille cui relinquit᷑ vel in quẽ diſponi

tur ſua manu recipiat.vt ẽ verbũ. inſtitu⸗

tio. vt. ff. de here. inſti. Itẽ illð. heres eſto

vtibidem. Sed verbũ obliquũ ẽ. quod ſi⸗

gnificat vt ille in quẽ diſponit᷑ vel cui relin
quit᷑ de manu alteriꝰ accipiat.vt ẽ vᷣbũ re
ſtituo.fac.l.ĩſtituta.ff.ad trebelł.⁊ ꝑ totũ.
ti. Sʒ vbũ cõe ẽ qð vtrãq; ſigtionẽ ſiue de
manu ſua ſiue de alteriꝰ recipiat. vt ẽ vᷣbũ
ſubſtituo.ſic in.l.centurio.ff.de vulg.ſub
ſti. habet em̃ qñq; directã ſigtionem qñq;
obliquã. rl

Subſtitutio directa ðꝛ cuʒ nullo mediante

q̃s capit hereditatẽ deſiciẽtis.⁊ directe ef

—

ficit᷑ heęres ipᷣi teſtatoꝛi qͥ inſtituit euʒ. In⸗

ſti. de vulg. ſub · S. quo caſu.

Subſtitutio vulgaris ðꝛ.qꝛ de vulgo ⁊a

libet fieri põt.dũ tñ h̊ teſtm facere ⁊ ille ex
teſtamẽto caꝑe poſſit.Et hęc ſubdiuidit᷑.
qꝛ qdã ẽ vulgar expᷣſſa.⁊ qdã tacita. Sub
ſtitutio vulgaris expᷣſſa ẽ.ꝗ fit vbis nega⸗

tiuis hoc modo. Titius heres eſto.⁊ ſihe

res ille nõ ſit vel erit. Seius beres ęſto. id
. ſit. ſic em inſtituo te mihi Titiũ heredeʒ
⁊ ſite noluerit.vel nõ potuerit eẽ hęres.ſit

heres Seius. Subſtitutio vulgaris taci⸗

ta.fit ꝑ verba affirmatiua.veluti. Cuzʒ vo
miles puberẽ ⁊ impuberẽ heredes inſtitu⸗
it.⁊ cõi vᷣbo eos ſubſtituit ; modo Sei im

pubes. ⁊ Meui pubes heęredes eſtote. vł
ſunto.quos vnanimit᷑ inuicẽ ſſtituo. Ał
ſic.⁊ in idẽ redibit. Puberẽ ſexũ ⁊ ipube⸗

rem.hęredes facio.⁊ eos ſibiinuicẽ ſubſti⸗

tuo.qᷓ ſubſtitutiõe eolligo.qꝙ ſi vnꝰ non fu⸗

OR

erit heres. vel ſi vnꝰmoꝛiat᷑.aliꝰ in ſoliduʒ
ſit.Et ðꝛ vulgaris.qꝛ fit a quolibet de vul
go.ſiue ſit in ptãte ſiue nõ.Et ðꝛ tacita.qꝛ
puberẽ tacite vulgariter impuberi ſubſti⸗
tuit.ꝗᷓ ſubſtitutio magis eẽt pupillaris ni⸗

ſi ꝓpter adiunctã ꝑſonã. ſed in milite talis
ſubſtitutio pupillaris ẽ. ꝓpter pꝛiuilegiuʒ

militis. quę ſpᷣſtitutio qᷓ;tũ ad puberẽ vul⸗
garis ẽ.qᷓ;tũ ad impuberẽ.pupillaris.qm

ſi pubeſ hęreditatẽ adeat.ꝓ ꝑte ſua euane

ſcit ſubſtitutio pꝛius facta.ſʒ ſi ipubes hę⸗
reditatẽ adeat.ꝓ ꝑte ſua nõ euaneſcit.cuʒ

eſt ſubſtitutio facta pꝛiuſqᷓ; expleuerit pu⸗

bertatẽ.vnde ſub expꝛeſſa pupillari conti

netur tacita vulgaris. ff. e. ti l.nam hoc iu

e nse er
Aubſtitutio pupillaris ẽ.ꝗ ſoli pupillo ⁊i⸗

puberi fit. Et ẽ etiã duplex.alia expᷣſſa alia
tacita. Subſtitutio pupillaris expᷣſſa fit hᷣ
modo. Iſte filius meus ipubes hęres eſto
L ſi hęres nõ erit.aut ſi heres erit.et infra
pupillarẽ ętateʒ deceſſerit.ille heres eſto.

Hec ðꝛ expꝛeſſa ſubſtitutio.qꝛ ĩ ea oia ver

ba expᷣmunt᷑ ꝗᷓ expᷣmi opoꝛꝛte
Subſtitutio pupillaris tacita ẽ hęc.filiꝰ me
us impubes heres eſto.⁊ ſi iſte nõ erit ille
heres eſto. Vel ſic. Quiſquis mihi heres
erit ſit hęres filio meo.hęc ðꝛ tacita.qꝛ ver
ba quędã nõ expᷣſſa h̊ tacite ſubintelligun
tur ꝗ expᷣmunt᷑ in expᷣſſa ſubſtitutione pu⸗
pillari. Nã ꝑ hanc tacite intelligit᷑ qð ſi fi
lius deceſſerit in pupillari ętate. ille qͥ erit
heres patri. erit heres filio.Et debent᷑ ille
pupillares ſubſtitutiones ſolis pupillis in
ptate parentũ exiſtentibꝰ.⁊ ab ipſis paren
tibus fiunt. ꝑ qð euident᷑ patet.ꝙ nõ a ma
tre.ſed a ſol patre fiunt.cũ mr filios non
habeat in ptãte.Sʒ nunqᷓ; ſubſtitutꝰex pu
pillari expᷣſſa.repellit᷑ a matre pupilli.⁊ ſb
ſtitutus ex tacita. repellit᷑ a matre pupilli
⁊ ſuccedit ipᷣi pupillo mater. Itẽ qͥ eſt ſub⸗
ſtitutus ex pupillari ſubſtitutione ſit hereſ
ipi pupillo. Ille vo qͥẽ ſubſtitutus ex vul
gari. fit heres ipᷣi teſtatoꝛi. Itẽ pupillaris
tacita intelligit᷑ eſſe vulgaris expᷣſſa.q̃ ma
ter ſubſtituit᷑ pupillo.⁊ G̊ ꝓpt᷑ pꝛiuilegiuʒ

matris. Item eodem modo quando quis

pupillo vel alij ſubſtituitur ꝓpter adiun⸗

ctam pſonam.

Subſtiuutio pupillaris compendioſa eſt.ꝗ
fit verboꝛũ compendio.ꝗᷓ verba in pupl⸗
lari expᷣſſa ſũt ꝓlixioꝛa.⁊ ex h̊ ðꝛ cõpẽdio⸗
ſa.⁊ hʒ fieri ̊ modo. Inſtituo Titiũ filiuʒ
meũ mihi in hęredem.⁊ qñcũq; deceſſe gi
3

ſine filiis ſubſtituo ei Seium. vel ſic. Iſte

filius impubes hęres eſto.⁊ quocũq; tem⸗

poꝛe deceſſerit ille heres eſto.ꝗ ſubſtitutõ
im locũ habet in milite. de h in. l. pᷣcibꝰ. C.

de impu. ⁊ ali.ſubſti. .
Gubſtitutio bꝛeuiloqua ſiue recipꝛoca eſtꝗᷓ
continet duas vulgares ſubſtitutiones et

duas pupillares ſubſtitutiões. vt cũ duo

impuberes inſtituti a parente.qui habet
eos in poteſtate inuiceʒ ſubſtituunt᷑ h̊ mo
do. S. 2. C. filios meos impuberes mihiĩ
ſtituo hęredes.⁊ eos inuicẽ ſubſtituo. Uñ
qꝛ continet expꝛeſſam pupillarem ſi aliqͥs
pꝛedictoꝛum deceſſerit in impuberi ętate.
mater impuberis decedẽtis omnino repel

litur.⁊ ſuccedit ſubſtitutꝰ.Et hãc ſubſtitu

tionẽ lex appellat recipꝛocã.

Subſtitutio exemplaris vel exemplaria C
quę ſfit a parentibꝰ vtriuſq; ſexus filio furi

oſo vel mẽtecapto.Et ðꝛ exemplarl.quia
fit ad exemplũ pupillaris ſubſtitutiõis.qꝛ
ſicut pat᷑ ꝓuidet filio pupillo qͥ teſtari non
põt de hęrede.ita ꝓuidet filio mẽtecapto
vel furioſo. Et fit hoc modo.T. filiũ meũ
furioſum vel mentecaptum mihi hęredeʒ

inſtituo.⁊ ſi deceſſerit furioſus vel mente

captus anteqᷓ; ad ſanam mẽtem ꝑuenerit.

ſubſtituo ei talẽ filiũ ſuũ vel fratrẽ vel ali⸗

quẽ alienũ ſi deficiat filiꝰ vel frater.
Subſtitutio obliqua ſiue nõ directa ẽ fidei
cõmiſſaria.⁊ eſt illa quęfit pꝑ fideicõmiſſuʒ
vt h. Quicũq; veſtruʒ ſine liberis deceſſe⸗

rit.rogo vt eius poꝛtio ad ſuꝑſtiteʒ perue

niat.Et qñ quis inſtituit heredem ⁊ eius
fideicõmittit.vt qᷓ;cito poſſit eius heredi⸗
tatem adeat.⁊ eam alteri certę ꝑſonę cui ⁊

qũñ teſtatoꝛ voluerit reſtituat.videlicet ta⸗

li die vel ſub tali conditione.ſi deceſſerit ſi

ne filijs.vt ſi foꝛte in ea conditione fuerit. o. tarde d.
HGuburbana. ſũt circũiecta vꝛbis ędiſicia qᷓi

ꝙ teſtatoꝛ magis diligat eum ⁊ ex teſtamẽ

to eiꝰ directo nihil cape poſſit.puta.qꝛ di

recte imediate capax nõ eſt.q̃lis ẽ ſpuriꝰ

ſaltem h̊ modo aliqͥd capiat.⁊ ↄſequat᷑ ex

hereditate.vel totà ipſa hęreditatẽ.vt.C.

dqd trebellł.q̃ſi ꝑ to.⁊.ff.e.ti.in multis.l.⁊ i

c.rainutius.
Bubſtitut heres. vide. S. hęres ſubſtitutꝰ.

Subtegmen. inis.ðꝛ filũ qð in nauicula te⸗
xtoꝛis ex trãſuerſo ꝑ telã diſcurrit.⁊ dicit᷑
a ſubtegendo.vela ſubtexendo.qꝛ ſub ſta

mine in tela texit᷑ ⁊ tegit᷑.⁊ coꝛ.pe.gti.

Subtel.ima ꝑs pedis medietas. Inde ſub

tilis.

Subtela. le. i deceptio. fraus. dicit a ſub

—

⁊tilia. q̃ſi ſubtilia tela. DOr̃ etiag ſubtela in

auo ſenſu.ſ.coꝛrigia ꝗᷓ tendit᷑ ſubcauda eq;

⁊tũc ð a ſub ⁊ telon longüö.

Subtelaris.ris.m.g.ðꝛ q̃ſi ſubtalarl.i.cal⸗

caneꝰ. Ael ð ſubtularis. q̃ſi ſubtalarl.qꝛ

ſotularis.nihilẽ vt qͥdã dicdrtt.
Subtercus.cutis.oĩs ge.res exñs ſub cute
Et ſuccna.cutis.ſiłiter ois ge. ⁊ in eodem

ſub talo ẽ.⁊ ðꝛ a ſub ⁊ talus.Sotular ãt vł

ſenſu. Iñ ſuccutic. ca. cũ. Et ſuccutaneus

nea.neũ. ⁊ ſubtercutanus.na.nũ.oĩa ꝓ re
ꝗexiſtit ſub cute.Et coꝛ.pᷣmam cutis.inde
ſubtercutis.pe.coꝛ ”WZMVMU
Subtilis.).t.⁊ h lę.pe.ꝓ.i.acutus.exilis.
aſtutus.⁊ ð a ſubtel qð ẽ ima.vars pedis
Itẽ ſubtile.tenue.inualidũ.leue. Itẽ ſub⸗
tilis malicioſus.ſubdolus.pᷣm apᷣ.
Subtrinũ.locus ẽ vbi ſub tra condunt᷑ ali
quę ſpecies.vel ſuunt᷑.
BGububer. beris.cõ.g.vel h̊ ſububer. hec ſb
uberis. B re. ð a ſub ⁊ vber. Et dicũtur
ſububeres infantes.qui adhuc ſunt ſubu
bere. æ coꝛ.be.
Subucula.lę.f.g.camiſia.vel ſacerdotalis
linea coꝛꝑi penitꝰ aſtricta.⁊ ðꝛ ſic.qꝛ ſubij⸗
citur alijs pannis. Et ſubucula ẽ talaris ⁊
pedeſtris camiſia.ephot.ſuꝑhũerale. Et
coꝛ.pe..Vñ qͥdã.Qð tunicę ſuppono ſub
ucula ðꝛ eſſe. .R
Subudus.uda.udũ.ðꝛa ſub ⁊ vdus.qð ẽ

madidus. q̃ſi nõ ꝑfecte madidꝰ. vel ꝑfecte

humidus.

Gubula. le. f. g. i. bꝛocca ferrea. cuʒ qᷓ ſuunt

ſotulares.vl ſubtulares. Vñ in lege ſᷣcipi⸗
tur vt ſubula ꝑfoꝛet᷑ auris ſerui.Exo.xxj.
Et coꝛ.bu. Vñ qͥdã.Eſt inſtrumẽtũ ſubu⸗
la ſutoꝛis acutũ.

Subulcus.ci.i.cuſtos.ſuũ. Vñ Virgilius

Aenit ⁊ opilio.tarde venere ſubulci.

ſub vꝛbe poſita m Iſidoꝝ. 2
Suburbii. bij. n. g. ðꝛa ſbᷣ ⁊ vꝛbs. Et dicũt
ſuburbia burgi.qͥ ſunt iuxta vꝛbẽ. VUñ ſub
urbiũ.q̃i locꝰſub vꝛbe poſitꝰ ſiue burgus.
Itẽ ſuburbiũ.alio noĩe ðꝛ ꝓaſti..

Succẽtoꝛ.toꝛis.qͥ in eccłia pꝰ pᷣcentoꝛẽ ſiue

pncipalẽ cant oꝛẽ cõſequent᷑ canẽdo rñdet

vel qui facit officium pᷣncipaliter in choꝛo
ſiniſtro. ð
GSucceſſoꝛ.ſoꝛis.ðꝛ qͥ locũ ſcedẽtiũ occupat

BGucceſſus.ſus.ſui.i.ꝓſper ⁊ bonꝰ euentꝰ.

Succeſſio.qñq; fit de capite in caput.⁊ qñ⸗
q; de gradu in gradũ ſᷣm Axo. in ſů.de ſuc

ſ●

6

Succeſſio de capite in caput.ẽ cũ deſiciente

pſmo capite liberoꝝ.oꝛit᷑ ſcᷣm caput agna

toꝛũ.⁊ iſto deficiente.ſuccedit tertiũ caput

cognatoꝝ. ⁊ cognatis deficientibꝰ.ſuccedi

tur qrto oꝛdine.ꝑ vñ vir ⁊ mulier vł vxoꝛ
vt. C. in ti.vñ vir ⁊ vx.Autl.pᷣterea.

Succeſſio de gradu in gradũ ẽ.qñ plures ꝑ

ſe oneſi unt in eodẽ capite.in diuerſis gradi⸗
bus.vna pꝛioꝛ.altera poſterioꝛ.nã pꝛioꝛe

repulſa ſpe vel repudiatiõe ſequens ſucce

dit. vt. ff. de ſuccel. edic.l.j.⁊.C.eo.ti.per
Axo in ſum. ”Ms
Succidaneꝰ.nea.neũ.i.aptꝰ ad ſuccidendũ

2I dðꝛ a ſuccido.Et ſucciſſiuus.ua.uũ.in eo

dem ſenſu. Et hęc ſucciſſiua uox.tm plłaliſ
nũeri.i.fruſta illa.qᷓ ſutoꝛ abſcidit de mate
ria.qꝛ de ſolea ſubtus abſcindunrk.
Succiduꝰ.dua.duũ.i.ad ſubt cadendũ pa
ratus. Vñ Claudianꝰ.Succidui titubant
greſſus. S

Succinctoꝛ. toꝛis.m.g.q̃ ſe ſuccingit cã mi

niſtrandi vel ſeruiẽdi.
Succinctoꝛiũ.rij.n.g.dicit᷑ illð quo ſuccin⸗
„GFimur. D
Succõtrarius.ria.riũ.ðꝛ a ſub ⁊ cõtrarius
⁊ mutat᷑.b.in.c.⁊ ſic debet ſcribi ꝑ duo.c.
vel fit figurę decõpoſitę. a ſuccõtrarioꝛ.ar
qð cõponit᷑ a ſub ⁊ ↄtrarioꝛ.Et dicunt᷑ in
dialetica ꝓppoſitiões ſuccõtrarię.duę pꝛo⸗

poſitiones ꝑticłares. eiuſdẽ ſubiecti ⁊ eiuſ

dem ſdicati.qᷓrũ vna ẽ affirmatiua.⁊ alte⸗
ra negatiua.vt qͥdã hõ currit.qͥdã hõ non
Guccuba.bę.2.g.q vel ꝗ̊ ſuccũbit (currit.
vbſuccũbat. Itẽ ſuccuba ðꝛ ↄcubina a ſuc
cunbendo. Itẽ qͥdã demones dicunt᷑ ſuc⸗
cubi vel incubi. vide in piloſus.
Succuſſatura.rę.i.trotatura. Vñ illð Gra

darius ẽ ęquus mollis inceſſus ſine ſuccuſ
ſatura innitens. Sðð
Succutaneꝰ.⁊ ſuccuticꝰ.vide in ſubtercus
Sucidus.da.dũ.i.ſuco plenꝰ.humiqdꝰ veli
butus. Vñ Juuenalis. Quiſucida nollet
lana pati.i.tincta ſuco alicꝰ coloꝛiis.
Sucinꝰ.ni.ꝗdã gẽma quã gręci vocant ele⸗
ctrũ.ſ.fului ⁊ cerulei coloꝛis. Fert᷑ arbor!
ſucus eẽ.⁊ ob id ſucinꝰ ðꝛ.A qᷣbuſdã voca
tur arpaga.ab arpe.qð ẽ raꝑe.eo ꝙ attritꝰ

paleas ſicut magnes ferrũ rapiat.Sʒ h̊ ſu

Juuenalis. In cuiꝰ manib ſeu pinguia ſu
cina tricas. Quidã ſcribũt ſuccinꝰ ⁊ ſuccuſ
ꝑ duo.c. .UM
Sucula.lę.i.ꝑua ſus. Uñ diẽ Priſti.in. iij.

⏑

cinũ.ni. ðꝛ ne a ſuco ibi repoſito. Anð

Sus cõe abiecta.S.aſſumpta cula facit di

*

mi. ſucula.

Suculẽtta.tũ.i.plemſuco. Iñ hſi uculẽtia
Sucub.li.dimi.i.puꝰſus. Vel põt eẽ ctie.

dimi.a ſucus. Iñn ſuculłꝰ.i.ꝑuꝰſucus.ſʒ tũc

☛ 2„ —— „ „

qdã gẽminãt ibiicc.
Fucus. ci. m. g. ðꝛ a ſaccꝰ. eo ꝙ ſacco exvma

tur. vt pticana. apoçima. goma. ⁊ ſunt græę

2

ca iſta noĩa. Vel ſu ðꝛa ſugo.gis.qꝛ ſugi

mI I ſucoſus.ſa.ſum.i.abundans ſuco
ſi ſucoſitas.tatl.Et ꝓð.pᷣmã ſucꝰ. Uñ in
Aluroꝛa. In petra carnes poni ſucuſq; iu⸗
bent᷑. Quidã tñ putãt ſcribendũ ſuccus ꝑ

Gugariũ.rij.i. facitergiũ. qͥ ſudoꝛeʒ a facie

tergimꝰ. ⁊ : a ſudo. das. Sudariũ etiã ðꝛ
qð tenet᷑ ſuꝑ ceruical. Itẽ ſudariũ ðꝛ pan⸗

nus ille in quo coꝛꝑa moꝛtuoꝝ inſuunt᷑ ad
ſepeliendũ.⁊ tũc ðꝛ a ſuo ſuis.

Sudates.tis.qͥ facit ſudes.⁊ ðꝛ a ſudes.
Sudatꝰ.ta.tũ.i.ſudibꝰ armat vel oꝛnat. 7
dꝛa ſudes.vel ſudat.i.ſucꝰ. Nõt etiaʒ ſu⸗
datus. a ſudo. das. deriuari.i. qͥ ſudoꝛem
Sudes.dis.i.palꝰ vel ꝑtica ꝗ tre in emittit
figit᷑ acuta.⁊ ðꝛ a ſudꝰ.qꝛ mũdat᷑ ⁊ puriſi⸗
cat᷑. Vñ Job. iiij. In ſudibus ꝑfoꝛabitn
res eiꝰ. Ael m qͥſdã ſudes ðꝛa ſuo.ſuis.
qꝛ ſudes.q̃i ↄſuta ſudibꝰ videt᷑.eo ꝙ ſi udeſ
ex trãſuerſo ꝑ eã mittant᷑ ⁊ figant᷑. Et coꝛ.
pmã ſudes nomẽ ſʒ ſudo.das.⁊ ſudes ver
bũ pð. eã. Uñ qdã. Zrabs ⁊ acuta ſudes
ſed verbũ dicito ſudes.
Sudus.da.dũ.i.ſerenꝰ mũd. purꝰ. ⁊ ꝛ ꝗ
ſub ⁊ vdus. Cropꝛie àdẽ illud tꝑs ſerenũ
ðᷣꝛ ſudũ qð venit poſt pluuiã. Un ⁊ ver ðꝛ
ſudũ.i.ſubudũ.qꝛ poſt hyemẽ venit.Itezʒ
ſudus cõponit᷑ pſudus.da.dũ.i.vale e ſu
dus. ⁊ ꝓdu. ſu. UMUẽN
Suetũ.vſitatũ.aſſiduũ.q̃tidianü. ·
Suffibulatoꝛiũ.rij.i.ſubligatoꝛiũ.
Suffibulũ.li.i.ſubligaculũ. V
Suffocatio. onis.i. ſtrã gulatio.ſuggillatio
Suffragane.nea.neũ.i.auxiliariꝰ.⁊ ꝓpẽieæ

in vbis. VUñ epi dicunt᷑ ſuffraganei alioꝛu

epoꝝ.qꝛ debẽt eos iuuare.nõ ſolũ oꝑe ſed
etiã verbis.⁊ ſi nõ pñt oꝑeſ⸗ altẽ vbis.
Suffragines.i.poplices.a ſub ⁊ frag.qꝛ ſb
fragis ſunt.vel qꝛ ſubt fragunt᷑.i.flectũt
nõ ſupꝛa. ſiẽ in bꝛachis.⁊ coꝛ.gij.
Suffragiũ.ẽ ꝓpꝛie patrociniũ qð ſtat ad⸗
uocat. aut ↄſiliũ vel ſeruitiũ.xij.q.ij. ſuf⸗
fragia. QAñq; ponit᷑ ꝓ ſalario qð debet᷑ ad
uocato m Axo. C. deſuffra. Quãdoq; eſt
conſenſus in ſcriptis redactus.ſcʒ cum di⸗

citur. Ego. N, noio. H. in perlaruz. Eilic
3

ſumit᷑. de elec. c. ppetuo.li. vj. Eſt etiaʒ an

nia q̃ttuoꝛ iſta.Abſoluũt aias s purganſ

detinet ignis. Itẽ ſuffragia etiã dicũt᷑ oꝛa-

tiones ſcõꝝ.q̃̊s ꝓ nobis fundũt ad deũ. et

rogatiões q̃s ꝓ chꝛiſtianis eis fundimꝰ.ſ.

BSancteę petre.oꝛa ꝓ nobis 7.

Suffoꝛiũ.rij.n.g.ðꝛ vas in qͥ ẽ oleuʒ qð po⸗

nit᷑ in lucernis. Idẽ ⁊ infuſoꝛiũ. Itẽ ſuffu
ſoꝛiũ ðꝛ.ꝑ qð ꝓijcit᷑ ablutio calic Idẽ ⁊ in
fulſoꝛiũ fuſoꝛfiil.
Suffuſus.ſa.ſũ.i.parũ vel ſubtꝰ fuſus.
Suggeſtio.onis.i.ꝑſuaſio.ↄſultatio.⁊ pꝛo

pꝛie in malo.⁊ ðꝛ a ſuggero.nj. Suggeſtio
etiã ðꝛ diabolica ꝑſuaſio ⁊ ↄſultatiio.

Guggeſtus. ſtus. ſtui. i. ſuggeſtio. AUel ſug⸗

geſtus.i.tribunal.vel ſedes pncipis. ⁊ ðꝛ

a ſuggero.ris.qꝛ ibi multa replicatio veſti
um ⁊ pallioꝛũ.⁊ tapetoꝝ ſub pᷣncipe gerit

i.ponit᷑. Ałqꝛ dũ pᷣnceps ibi ſedet multa

ei in aurẽ ſuggerunt.

—

27

Suggruũda ẽ vna ꝑs tecti vniuſcuiuſq; do⸗
mus q incũbit extremis capitibꝰ tignoꝛuʒ
tectualiũ.vt.ff.de his qͥ deiec. vel effu.l.ſi

vo · S· ſi gtoꝛ ait.Et alias ðꝛ ſubgrauida vł
Suinus.na.nũ.i.ad ſuem ꝑtinẽs.vłres ſu⸗
is. Iñ ſuillꝰ.la.lũ.i.poꝛcinꝰ. Añ Eſa.lxvj
Qui comedebant carnẽ ſuillã.i.ſuis. Iteʒ
dicit MPapᷣ. ꝙ ſuini ſunt poꝛci marini ſic di
cti.qꝛ dũ eſca ꝗrũt moꝛe ſuis ſub aqͥs terrã

fodiũt. Itẽ ſuillus.i.puꝰ ſus.

Sulcus.ci. ðꝛ qð defoſſuʒ ẽ inter duas poꝛ⸗

cas.⁊ ð a ſol.eo ꝙ ſulcꝰ ſolẽ capiat.vel ðꝛ

a ſuo.ſuis.qꝛ vomere tranſuit᷑.vel qꝛ q̃i ſu
endo fiũt ſulci. Iñ ſulculꝰ.li.i. ꝑuꝰ ſulcus.
Et ſulcoſus.ſa.ſũ.Et h̊ ſulco.conis.qͥ ſul-⸗

Sulmo.onis.ẽ ꝗdã regio de cuiꝰ (cos facit.

regionis oppido.ſ.peligno natꝰ fuit Oui

dius. NUñ iße OQOuidi dicit. Sulmo mihi
patria ẽ gelidis vberrimis vndis. Iñ h; ⁊
heęc ſulmonẽſis.⁊ h̊ ſe.illiꝰ ciuitatis vel ꝑp⸗
tinens ad illã ciuitatccc.

Sulphur.phuris.n.g.fomentũ ignis ẽ qð

tñ ſic ignẽ nutrit vt grauiſſimũ fetoꝛeʒ ex⸗

halet. Iñ ſulphure.rea. reũ.i.de ſulphu⸗

re exñs.Et h ſulphuretũ.ti.i.loc⸗ vbi ſul⸗

phur abundat.

Gumen. inis.i.minuta poꝛcoꝝ extra vlpin
guedoꝗẽ in ventre poꝛci. vel potiꝰ poꝛcę

mi.i.pua ſůmnma.

4 u feteę. q tũ abdomẽ ð q̃ſi abditũ omentuzʒ
xiliũ depcationis ꝓ aĩabꝰ factũ. Et ſic ſürt
qttuoꝛmodi ſuffragandi ꝓaiabꝰ.ad quos
oẽs alij reducũt᷑.ſ.oꝛatio beatoꝝꝛ hominũ
ſiue amicoꝛũ ieiuniũ.elemoſyna ⁊ ſacramẽ
tum altaris. Uñ. Miſſa.pᷣces.dona.ieiu

VPonit᷑ tñ ꝓ quolibet bono ferculo. Inde
Pea Caliauſeis ponere ſumẽ. Sumen
2 etia tenerrim arboꝛis coꝛtex ⁊ hinc pu⸗

bendoꝛũ ⁊ pubendarũ pilos ſumina dici⸗

mus.qꝛ vtꝰ hũani ſeminis illos pfert.Su

men etiã ponit᷑ ꝓ vmbilico. Vñ dicit ᷣAui

cenna liᷣ.iij.c.de cauſis hydropiſis.A ſo
litis infantes dũ ſunt in ventre.mingũtex
ſumine ⁊ oꝛti anteqᷓ; liget᷑ ſumẽ eis.migũt
etiã ex ſumine.cũ ꝓhibet᷑ vꝛina ex illo late
re tendit ad veſiam.
Sũmanꝰ.ni.m. g.i.pluto.deꝰ inferni.⁊ ðꝛ a
ſũmus.⁊ manes.qſi ſimus maniũ.i.infer
naliũ. ⁊ ꝓdu.etiKs mmm.
Sũma.mę.ðꝛ cõpendiũ totũ quadaʒ bꝛeui
tate ↄtinẽs.vel capitale. Iñ ſũmula.lę.di
Sumptus.tus.tui.i.diſpẽſa.vel expẽſa v
actus vel paſſio ſumẽdi. IJIn ſumptuoſus.
ſa.ſuũ.i.ſũptu plenꝰ.ſ.mulſtũ ſũptũ exigenſ
vel faciẽs. Iñn ſumptuoſe.ſius.ſime.adu.
Et hęc ſumptuoſitas tatis.
Sunamitis captiua vł deſpecta interp̃ta᷑.

BSuppellex. lis.f. g. ð ſubſtãtia vł facultas

⁊ oẽ inſtr̃m ⁊ oꝛnamẽtũ domꝰ Et ẽ hetero⸗
clitũ genere.nã in ſingłari ẽ ge.fę.hęc ſup⸗
pellex. In płi vo neu. hęc ſuppellectilia.
Et vt dicit riſtianꝰ.Antiqͥ dicebãt.hec
ſuppellectilis.lis. Inuenit᷑ etiã h̊ ſupelle⸗
ctile.lis.neu.ge.Et ſcribit᷑ ꝑ vnũ.p.coꝛ.ei
pᷣmã. VUñ Oꝛatiꝰ in.v. Jam dudum ſplen
det focus tibi mũda ſupeller.
Suꝑabdicatiuus.ua.uũ i.ſuꝑnegatiuus.
Vñ ſuꝑabdicatiua ðꝛ negatio ꝗᷓ addit᷑ ne⸗
gationi.⁊ nihil cooꝑat᷑ pluſqᷓ; cedẽs.vti
vulgari ſolet dici. Ego nõ habeo nihil.qð
n5 plus valet.qᷓ; ſi diceretur.ego nihil ha⸗
beo. ”M
Suꝑadultus.ta.tũ.ſuꝑexcretꝰ ðꝛ. VUnð.j.
Corl.vij.appellat᷑ virgo ſuꝑadulta q ex.
creuit vltra ętatẽ pubertatis.
Suꝑbus.ba.bũ.qͥ vult videri qð non eſt.i.
ſupꝛa qð ſit.Qui em vult ſuꝑgredi qð eſt.

ſupꝑbꝰ ẽ. Iñ ſuꝑbe.bius.ſime.adũ.Et hęc

ſuꝑbia.bię.ſ.amoꝛ ꝓpꝛie excellentie.vłiu
pergrediẽs elatio mentis de eo qð non eſt
Sʒ arrogantia ẽ inanis głia de eo qð qͥſq;
F.De ſupbi naſcit᷑ arrogantia ⁊ nõ econ⸗
uerſo. Niſi enim pᷣceſſerit occulta mentis
elatio.nõ ſequit᷑ aꝑta iactantia laudis.
Suꝑciliũ.lij.i.oꝛdo piloꝝ qͥ ẽ ſuper ockos.
Nonit᷑ etiã qñq; ſuꝑciliũ ꝓ ſuꝑbia.quęin

eo maxime apparet. Iñ ſuꝑcilioſus.ſa.ſũ

i. ſupbus ? arrogãs. Itẽ ſuꝑcilioſus tri⸗

ſtis.ſeuerꝰ.nubiloſus.qͥ ſꝑ incedit depꝛeſ⸗

ſo ſuꝑcillllo
Suphumerale.vide.S.in humeralis.

SGupliminare.ris.n. g.i.limen ſuꝑi . Jñ hᷣ
⁊ hęc ſuꝑliminaris.⁊ G̊ re.ad ſuꝑliminare

ptinenns.

Supꝑnas.natl.cõ.ge.i.ſuꝑnus.na.nũ.ſuꝑ⸗

na colẽs.⁊ ðꝛ a ſup.

Sugꝑſtes.ſtitl.i.ſenex.vel remanẽs viuꝰ vel

vitã ducẽs.⁊ coꝛ.pe.gti.

Supſtitio.onis.f.g.damnũ.vel vana.vel

ſuꝑflua religio. ⁊ obᷣuatio vł cultura ido

loꝛum. ⁊ ðꝛ ſica ſuꝑſtitibꝰ.i.ſenibꝰ qͥ multił

annis ſuꝑſtites.ꝑ ętatẽ delirant ⁊ errant.

q̃dã ſuꝑſtitiõe.neſciẽtes quę vetera colẽt.

aut ꝗᷓ veterũ ignari addiſcãt.vñ ðꝛ ſic a ſu
perſtantibꝰ.i.a deis.qũ.ſ.de deis nõ timẽ

da timemꝰ. Iñ ſuꝑſtitioſus.ſa.ſũ.ðꝛ falſꝰ.

vel vanus religioſus.vel idoloꝛuʒ cultoꝛ.
Vñ damnoſus vel ſuꝑſtitioſus ðꝛ qͥ tota
die pᷣcabat᷑ ⁊ imolabat.vt ſibi liberi ſuper
ſtites eſſernrrt. MU
Guperus. ri. m. g. de? celeſtis. ⁊ ðꝛ a ſuper.
Et etiã ſuperus.ra.rũ adiectiue.
Supinus.na.nũ.i.reuerſatus.

Suppar.paris.oĩis ge. i. ſubiect' pari. Ind

hec ſupparitas.tatis.⁊ coꝛ.pb.-..
Supparus.ri.⁊ płiter ſuppara.ſupparoꝛũ
i.manica oꝛnatus cã ſuꝑ aliã ducta ⁊ criſ⸗
pa. Et ponit᷑ ſępe ꝓ velo vel replicatione
vel ſummitate veloꝛũ.⁊ ꝓdu.pᷣmã poſitio

ne. Vñ quidã. Suppara nudatos cingüt

anguſta lacertos. Itẽ Juuenalis. Suppa
ra veloꝝ periturꝰ colligit auras.
Suppedane.nei.i.ſcabellũ ſub pedibus ſi

cut circa lectũ ſolet eẽ ſcabellum qð habet

vſum ſcrinij vel capſe. VUñ iã ex ↄſuetudie
qðlibet ſcriniũ vocat᷑ ſuppedaneꝰ. Ideʒ ⁊
pedaneus ⁊ ſuppedaneus.Et ſuppedium
ii.ſubſidiũ.auxiliũ.Et vᷣʒ NPap.ẽ ge. neu.
AUñ diẽ ſuppedaneũ.ſcabellũ dictũ ꝙ ſub
pedibꝰ ſit.h̊ gręce hypodion ðꝛ.
Suppetia.tię.f. g. ſuffragiũ ſubſidiũ auxili

um. Suppetia.vel ſuppetię dicunt᷑ ꝓpꝛie

illa auxilia quę maxime ab illis petunt᷑ vł
illis pᷣcipue dant᷑ qͥ ſub alioꝝ detinent᷑ po⸗

teſtate. Añ Aug“. viij. de ciuita.dei. QAui
hinc deferũt nr̃as petitiones.inde referũt

deoꝝ ſuppeiaiiissq.
Supplex.cis.oĩs ge.qͥ ſupplicat.vł dãnav
Nãqͥ damnat᷑.ſupplex ẽ ⁊ hũilis. Iñ ſuꝑ
plicit᷑ adu.Et hęcſupplicitas.tatis.⁊ fac
gtm̃ pluralẽ ſupplicũ.⁊ coꝛ.pli.

Gupplicarij. dicũt᷑ q̃ ob aliqð delictũ enoꝛ⸗

.

me. in publicũ deuoluunt᷑ grariũ. ꝗ deuo⸗

lultio ðꝛ bonoꝝ publicatio.
BGupplicatio. onis. f. g. ẽ petitio venię pᷣor!

erroꝛis.vel ẽ qdã benignitatis ipſiꝰ ſuꝑio.
Suppliciũ.cij.i.toꝛmentũ pęna.ꝓ q ſuppli
cat᷑.Et ſupplicium.i.ſupplicatio.Moꝛis
em̃ erat antiqͥtꝰ.vt de rebꝰ ſupplicũ.i.dã⸗
natoꝛũ.donaria.i.templa deoꝝ ampliarẽ⸗
tur.⁊ ideo ſupplicia ponunt᷑ ꝓ ſupplicati
onibus. VUñ ⁊ ſuppliciũ ðꝛ ꝓpꝛie cũ qͥs ita
damnat᷑ vt bona eiꝰ ↄfiſcent᷑ ⁊ in publicuʒ
ad opꝰ temploꝝ vel fiſci redigan᷑.
Supᷣmꝰ.ma.mũ.i.ſũmꝰ ⁊ ðꝛ a ſupꝛa.qð cõ⸗
parat᷑ ſupꝛa ſuꝑioꝛ.ſupᷣmus vel ſũmꝰ.Et
coꝛ.pmã. Vñ in Auroꝛa.Terga ſupꝛema
dei regna cõceſſa ſußôiii.
Supus.pa.pũ.ðꝛ ꝑ ſyncopã ꝓ ſupinus. et
idẽé aðò ſup˖õiiin.
Gur anguſtia dꝛ ᷣm Pap̃ᷣ.
Sura.rę.ðꝛ poſterioꝛ ꝑs tibię.ſ.muſculꝰti⸗
biarũ.⁊ ðꝛ a ſuo.ſuis.qꝛ ſuit ⁊ vnit tibiam
femoꝛi Et ſepe ponit᷑ ꝓ tibia. Uñ Judid.
xv. Vt ſtupẽtes ſurã femoꝛi interponerẽt
Etx Heutl.xx viij. Percutiat te dñs vlcere
peſſimo in genubꝰ ⁊ in ſuüris.
Surcus.ci.m.g.truncꝰ qͥ manet pꝰ abſciſio
nẽ arboꝛis.vel ſurc.ramꝰ qͥ ab arboꝛe ab⸗
ſcindit᷑.⁊ generali᷑ ꝓ ramo poni.
Surcus etiã dictꝰ ẽ Stati q̃i ſurſũcanens.
qꝛ pꝰ Virgiliũ int᷑ cęteros poetas pᷣncipa⸗
tũ obtinuit. Iñ ſurcuł.li.di.i.ꝑuꝰ ſurcus
Surdus.da.dũ.ðꝛ a ſoꝛdes.q̃i ſurdidꝰa ſoꝛ
dibꝰ hũoꝝ auribꝰ acceptl.Et q;uis multis
caſibꝰ accidat.nomẽ tñ ęgri ex ſᷣdicto vitõ
retinet. Iñ hęc ſurditas tat.Et ſurdulus
la.lũ.Et ſurdaſter ambo dimi.
Surreguł.li.dimi.i.ꝑuꝰ regulꝰ.q̃ſi ſb regu
lo. Et ſigẽt regułꝰ młta.vide.S.in regulꝰ.
GSurreptio.onis ẽ repẽtina ⁊ feſtina alicuiꝰ
falſitatis ſuggeſtioioo.

Surrimꝰ. mi. m. g. i. hedus. 2 8? a ſub etri⸗

mes vel rima qi ſub mãma adhuc exñs.
Gus. ſuis.cõ.ge.i.poꝛcꝰ vł poꝛca.⁊ ðꝛa ſuo
ſuis. eo ꝙ eiꝰ ſetis ſuat᷑. Ael ðꝛ ſus aſbigo
giſ. eo ꝙ paſcua ſubigat.i.tra ſbacta eſcas
reqͥrat. AUñ NProũ.xj.Circulłꝰ aureꝰ in na-
vibuaſuis. Poꝛer.
Suſa.ſę.m.g.quidaʒ fluuiꝰ.Inde hęc ſuſa
ſe. ⁊ hęc ſuſis.ſuſis. ⁊ hę ſule ſarũ.quędã
ciuitas.quę imminet ſuſe fluuio. AUnde

lHhHeſter pꝛimo. Suſa ciuitas regni eius

crxoꝛdium fuit. Itez ieſter ii. Starimnh

TeA

in ſuſis pependit edictũ. Vñ ſuſis indecli⸗
nabile acuit᷑ in fine.ſʒ ſuſis dtũs ð ſuſe nõ
Qacluit᷑ in fine. ⁊ ideo ſuſis in dtõ et in abltõ
põt acui vel nõ acui. =
Suſceptaculũ.li.qð ⁊ ̊ ſuſceptabulum.ili.
dðꝛ.i.domꝰ.vł locꝰ vbi alicuiꝰrei ſit acceptõ
Suſpendiũ.dij.n.g.ðꝛ eleuatio intentioniſ
ad deũ As Jop⸗ Suſpendluz elegit ania
mea. Itẽ ſuſpẽdiũ.i.ſuſpẽſio.ſtrãgulatio
Guſpitio.onis.ſᷣm Tulliũ impoꝛ⸗(laqueꝰ.
tat opinionẽ mali qñ ex leuibꝰ iudicijs pꝛo
cedit.Et ↄtingit ex tribꝰ.pᷣmo ex h̊ ꝙ aliqᷣſ
in ſeipſo malꝰẽ.⁊ ex hoc ipſo q̃ſi cõſciꝰ ſuę
malicię de facili malũ de alijs opinat᷑.ſcðo
ex h̊ ꝙ aliqs male afficiat᷑ ad alteꝝ qꝛ ð ini
mico ex leuibꝰ ſignis qͥs mala opinat᷑. ter⸗
tio ex longa expientia. Vñ vᷣm ph̊m ſenes
ſunt maxime ſuſpicioſi.qꝛ multotiens exꝑ
ti ſunt alioꝛũ defectꝰx.
GSuſurro.onis.m.g.i.murmuratoꝛ.ſenten⸗
tioſus. bilinguis.ꝗ ⁊ B ſuſurrus ðꝛ. Unde
Mirgilius. Et lęto ſonuʒ ſuadebit inire ſu
Suſurriũ.rij.i.murmur latẽs locutio. Vñ
Job.iiij. Et q̃ſi furtiue ſuſcepit auris mea
venas ſuſurrij eiꝰ. =èMU
Subtik...t.⁊ h le.pe.coꝛ.ꝗ̃ ↄſuta fuerit cir⸗
ca antiqͥs moꝛes ᷣm quoſdã.
Sutoꝛ.toꝛis.m.g.qͥ ſuit.Iñ ſutrix mulier q̃
ſuit. Iñ hec ſutricula.lę.dimi.i.ꝑua ſutrix
Itẽ a ſutoꝛ.ſutoꝛiꝰ.a.ũ.Et ſutim aduũ.
Butrinũ.ni.n.g.locꝰ ad quem conueniunt

—

ad ſuendu.

Sutura.rę.ðꝛ a ſuo.ſuis.vt Iſta tunica ha

bet bonã ſuturã.i.bñ ſuta ẽ.Et ꝓdu.tu.

WSi ſupioꝛẽ finit ſyllabã ncẽe eſt ſe

gquentẽ quoq; ab ea ĩciꝑe vt mit⸗
to. attinet. Itẽ qtienſcũq;.t.poni
tur añ.i.purã.ſequente vocali.
habet ſo
dat. s. vt Saluſtiꝰ. vł.x. vt mixtio. vłaſpi
ratio intercidat.t.⁊.i.vt coꝛinthios vł niſt
dr̃a impediat vt litiuiu.
Taban. ni.i.oeſtrũ.aſiuus.
Tabella. le. dimi. i. pua tabua.
Cabellio.onis.m.g.i.publicſcriptoꝛ a poꝛ
tandis tabulis. in arſ cribebat᷑ añ vſum
chartę. Idẽ ⁊ tabellariꝰ.i.publicꝰ.ſcriba.
ꝛ ea im̃ queęgeſtis publicãt᷑ ſcribit.Et ta⸗
bellarius vel tabulariꝰ. vel tabellio dicit
qui frequenter ludit cũ tabulis.Et mobili
ter inuenit declinatũ tabellariꝰ.ria.rium.

ſ de. c. vt lectio.amatio niſipᷣce⸗

Et h̊ tabellariũ.rij ſedes vel aceruꝰ tabel⸗
larum. vel locus vbi tabulę ſeruant᷑.
Labellarius.ſiue tabellio.ẽ publica ꝑſona
ſacramẽto aſtricta in ciuitate.vt rationes
⁊ acta in foꝛinã publicaʒ redigat.a pᷣncipe
ad ̊ officiũ deputatus ⁊ ↄfirmatꝰ. Ael ſic
Eſt ꝑſona publica habens officiũ ſcriben
di inſtrumenta ſuꝑ contractibꝰvel alijs re
bus ad faciendum fidem ſuꝑ eiſdeʒ. Et ta⸗
bellionatus officiũ ꝑ bñficij ſubtractioneʒ
appellatione poſtpoſita iterdici debet dle⸗
ricis in ſacris oꝛdinibus conſtitutis.c.ſic.
Ti. ne cle.vel mo.Et dat ibi glo.rationeʒ.
quia genus negociationis eſt. Et finalit᷑ te
net glo. ꝙ in cauſa eccliaſtica vel ſpirituali
põt exercere officiũ. vt.c.qm̃.de ꝓbatio.⁊
xxvij.q.ij.multoꝝ. Itẽ tabellio debet eſſe
requiſit ⁊ rogatꝰ.vt in ſpe.de inſtru.edi.
S. ij. v. ſʒ pone.⁊.Siij.iĩ pma colũna. vt ẽ
glo. in verbo reqᷣſit. in cle.rhomana. ð iu⸗
reiur. Item tabellio compellit᷑ cõſicere in
ſtrumenta ſi rogetur. Sed pone.mandato
ſuꝑioꝛis non vult conficere quid erit. Re⸗
ſpondet᷑ ꝙ pꝛiuat᷑ officio tabellio nat Sm
Bal. in. l. ꝓuidendũ.C. de poſtu. Etẽ ra⸗
tio.quia eſt ſeruus publicus hoc tñ limita
tur.niſi vna cum officio notariatus habe⸗
at aliud officium annexum. ⁊ illud ꝑ quin
quenniũ exercuerit.Tũc em inuitus roga
ri nõ põt. Caſus eſt vnicus ⁊ ſingular vt
ibi notat Angelus in.l.j. C. de tabul. li. x.
Sʒ querit᷑ vtrũ tabellio qncũq; vult poſ⸗
ſit renunciare officio tabellionatꝰ. Rñdet᷑
ꝙ non. Ratio.quia nemo põt renunciare
ſho officio niſi in manus ſuꝑioꝛis ↄcedẽtiſ
.ql. legãtis. ff. de offi. pſi. c. admonet. de re⸗
nunc. Itẽ ponit᷑ tabellio qͥ accipit aliquid
etiã a ſponte ſoluente vltra ppꝛiũ ſalariuʒ
FSm Hal. in Autl.ſʒ hodie.C. de epi. ⁊ cle.
Itẽ ſcribẽs falſum inſtrumentũ imunitarl
dz puniri pena ignis. Caſus ẽ in. l. j. C. de
emu. ↄceſ.li.x.Et ſcribens minutũ inſtrim
pꝑdit manũ.c.imꝑialẽ· ·ſcriba.ð ꝓhibita
aliena. ꝑ federicũ. Itẽ ſcribẽs inſtrm vſu⸗
rariũ ẽ ꝑpiurꝰ.⁊ nõ põt ampliꝰoficẽ.Et põt
pnunciari ifamis pᷣm Hoſti.in ſũ,ð vſurl.
in fi S.ſi.v.quid de nõꝛio.
Tabellula.lę.dimi.i.pua tabella,.
Taberna. ne.f. g. eſt ppꝛie domuncula in qᷓ
panis ⁊ vinũ ⁊ carnes coeteę vẽdunt᷑.⁊ di
citur a tabulis quę ibi ſubſternuntur met⸗
cibus. AVel tabernę olim vocabantur edi⸗
culę plebeoꝛum paruę ⁊ ſimplices in vicis
axibus ⁊ tabulis clauſę. dicte tabernę eo

— — —

ex tabulis erãt cõſtructe. ꝗᷓ nũc ſinon
ſpeciẽ.nomẽ tñ pꝛiſtinũ retinẽt. Iñ hic ta⸗

bernio.onis.q frequẽtat tabernas.vł qui
ibi vendit neceſſaria. Et h̊ tabernariꝰ.rij.

idẽ. Et hęc tabernaria. rię. vxoꝛ taberna⸗
rij. vel meretrix.Et tabernariꝰ.ria.riũ.

Tabernaculũ.li n.g.ẽ tentoꝛiũ in expediti⸗

one. ⁊ ðꝛ a taberna ꝗ ẽ domus innaturalis

imo ad tꝑs durat.ſ.quouſq; res ibi vẽedu

tur. Et inde tabernaculũ ðꝛ. ſcʒ ꝗdã maſio

quęnõ ꝓpꝛia ⁊ naturalis ẽ.ſicut tẽtoꝛia et

caſtra militũ in expeditiõe.qꝛ ea relinquẽ⸗
tur finito bello vł quia figunt᷑ modo h.mo

q

do illic. ⁊ mutãt᷑.⁊ cũ trãſmigrãte migrãt.

AVel tabernacula dicunt᷑ atabulis.qꝛð ta
bulis ↄſtrui ſolent.vel qꝛ tabulis ⁊ lignis

ſolent appendi.⁊ appendunt᷑ funibus.Et

nõ ꝙ tabernaculũ de qͥ fit mentio. Exoð.
xx vj. Erat domus deo dicata. quadrata ⁊
oblongata.tribꝰ clauſa parietibꝰ.aqᷣlona⸗
ri meridiano. ⁊ occidẽtali. Liber patebati
troitus ab oꝛiente.vt ſole oꝛiẽte radijs eiꝰ

illuſtraret᷑. Tabernaculuʒ h̊ in duas ꝑptes

erat diſtinctũ. Moſterioꝛ vel interioꝛ parſ

ad occidentẽ decẽ cubitis ptendebatur.⁊·

ita quadrata erat in longũ.ſ.⁊ in latũ.⁊ in
altũ decẽ cubitoꝝ. Et hęc ꝑs adytum dice
bat᷑. vel ſcm̃ſci.vel ſcũariũſcũarij.vel ſcã⸗
ſcõꝝ.Anterioꝛ ꝑs ad oꝛientẽ.viginti cubi
tis ꝓtendebat᷑ ꝗ cõis erat ſacerdotib Et

heęc dicebat᷑ ſem̃ vel ſcã vel ſanctuariuʒ re⸗

ſpectu huiꝰ. Moſterioꝛ dicebat᷑ ſcmſancti

aſi ſem ↄſecutiuũ ſancti.vt ðꝛ ſeculũ ſecu⸗

——

li.vel ſanctũ ſci.i.ſanctiꝰ ſcõ.vt 8ðꝛ. dñs do

minoꝛũ.rex regũ.Erat aũt in interioꝛi ſan
ctuario arca c his ꝗᷓ in ea repoſita erãt.et
cũ his queę erant ei ſuppoſita. In anterio⸗
ri vo candelabꝛum ad auſtrũ mẽſa adaqᷣ⸗
lonẽ. In medio aũt velũ.i.nõ lõge ab ady
to altare aureũ tectũ tabernaculi non con⸗
cameratũ.ſʒ planũ ad modũ paleſtini fuit
quattuoꝛ opimentis aptatũ.ſicut ðꝛ in hi⸗
ſtoꝛijs ſuꝑ Exodũ.
Tabernula.lę.dimi.i.pua taberna.
Tabes. bis.fę. ge.i.putredo.ſanies. Sʒ ta

bes ꝗ̃ ſtat q̃ſi ſtabes.Ef fluere tabe moꝛtu⸗
oꝛũ ẽ. Iñ hęc tabecła.lę. dimi.i.pua tabes
Et tabidꝰ.da.dũ.i.putricꝙ.piger.deficieſ
tabe fluens. Iñ hęc tabitudo. ⁊ hęc tabi⸗

ditas. Itẽ inuenit etiã tabi. tabo. di ptotę
foꝛmein eodẽ ſenſu cũ tabes.

CTabita hebꝛaice doꝛcas grece. puella. vłca
pꝛea latine. Iñ Matth. v. Tabita cumi

qð iterpᷣtat puella ſurgevm Hieronymũ.

In marco tñ ðꝛ. Tabita cumi ꝙ interptat
puella dico tibi ſurge.ſed dico tibi.non eſt

de interpᷣtatione. imo ẽ additũ ab euãgeli
ſta ad diſcretionem faciendã vt oſtendat᷑
ꝙ vocẽ ꝓdidit.⁊ virtutem voci lue dedit
chꝛiſtus. Et ꝓdu.pe. VUñ in Auroꝛa. Ex⸗
titit in ioppe deuota puella tabita.

Tabula.lę.ðꝛ mẽſa.⁊ ðꝛ a teneo.nes.qꝛte⸗

net cibaria. ſʒ ꝓpꝛie mẽſa paupeꝝ. tabula

diuitũ.q̃ſi tenabula.eo teneat bolos car

niũ ⁊ varia fercula ⁊ valſa. Itẽ tabula dici
tur alea in qua ludit pyrgis. culculis. teſ
ſeris. Itẽ tabula latũ lignũ ſiue lat⸗ aſſer.

Itẽ tabula.i.tegula.Et tabule in qͥbꝰ ſcri⸗
bimus. Et in his ſignificatiõib ðꝛa teneo
nes. vel a tego.gis.q̃ſi tegula.Et a tabula
tabulatus. ta. tũ.i. tabulis oꝛnatꝰ. Et hta
bulatus. ti. ⁊ B tabulatũ.ti. in eadẽ ſignifi⸗
catione. ſcʒ ꝙ ex tabulis ꝓſtratũ ẽ vel pari
es ex tabulis vel edificiũ ex coaptat tabu⸗
lis factum. ðð
Tabularij ᷣm Accurl.ſunt qͥ faciendis pu
blicis inſtrumentis publice pᷣſunt in ſingu
lis ciuitatibus.vide.S.ſcribę tabellarj.

Tabule teſtamẽti inde vocatę ſunt.qꝛ ante

chartarũ vſum in tabulis. ta teſtamẽta q;
epłe ſcribebant᷑.q̃rũ poꝛtitoꝛes tabellarij
vocabant᷑ ᷣm Iſidoꝝ lib.v. Et tabule te⸗
ſtamẽti ppꝛie ſunt teſtm editũ ĩ ſcti ſigtũ
⁊ ꝑfectũ. Sʒ abuſiue etiã illa teſtamẽta vł
tabulas appellamꝰꝗ falſa ſũt ⁊ vitiata pßm
Aco. in ſũ.C. detabu.exhibẽẽe.
Taciturnꝰ.na.nũ. facile tacet.Jñ tacitur
nitas. tatis. Et taciturnitas eſt qnq; habẽz
da ꝓ ⁊ↄfeſſiõe. Itẽ tacitũ ẽ qð nullatenꝰ eſt
expꝛeſſum. qnq; tñ tacitũ habet ꝓ expꝛeſ⸗
ſo. ff. ſi cer. pe.l.cum quid. .c. gratũ.de of
fi. dele. rr H”
Taddęus.dei.dictus ẽ Judas frat᷑ Jaco⸗
bi minoꝛis.⁊ acuit penl. „⸗ „
alaris. 9.t. 2 Bre. ad talos ꝑtinẽs. vel ad
talos ꝑtingens. ⁊ ð a talus. Vnñ talar tu⸗
mica ðꝛ eo ꝙ vſq; ad talos deſcendat. Et H̊

talare. ris inſtrumentũ volandi talo alli⸗

atũ.q Mercuriᷣ vtebat.
alentũ.ti.n. g. qðdã pondꝰ.qð ſummũ eẽ
ꝑhibet in grecis. Mam nihil ẽ calco min?.
nihil ẽ talenio maius. Cuiꝰ pondus vari⸗
um apud diuerſas gẽtes habet᷑.Apud ro⸗
manos em talentũ ẽ ſeptuaginta duarũ li⸗
bꝛarũ. Et eſt talentum triplex. ſcʒ minus.
mediũ.⁊ fũmũ Oinꝰqᷣnquaginta.mediũ
ſeptuagintaduarũ libꝛaꝛum. ſummũ cen⸗
tum viginti eſt, H

Calio.onis.m.g.ẽ eiuſdẽ rei recõpenſatio.
yingicta ſilis delicto.vt DOẽs ꝓ dẽte.ocu⸗
lus ꝓ oculo eruat᷑.Et ita ꝓpꝛieẽ iniurięre
cõpenſatio lex talionis.licʒ qñq; dicat᷑ bñ
ficij. Vñ in Oap̃. ðꝛ. Talio ẽ cũ id patitur
q̃ſq; qð fecit iniurię vel bñſficij. Et ſᷣm hoc
diſtinguit duplex lex talionis.ſ.vna ĩ bo⸗
no.quã dictat lex naturalis.Be q̃ dicitur
MMatth.vij. Oia quęcũq; vultis vt faci⸗
ant vobis hoies.⁊ vos facite illis. Et hic
talio bonus ẽ.Altera lex talionis ẽ in ma⸗

lo. quaʒ dictat lex Moyſi. Exoð.xxj. Et
Beuti.xix. Oculũ pꝓ oculo.dentem ꝓ den
te.ſupple reddet.Et h̊ dicebat᷑ lex talioniſ

ſcʒ qꝛ taliter recipiebat qualit᷑ faciebat.Et

hec lex in ſᷣcepto erat iudici.maxime ſi exvi

gebat᷑.ſed iniuriã patienti ẽ ꝑmiſſa.qꝛ vi⸗
delicet ꝑmittebat᷑ ei ꝙ hanc vindictam pe

teret. ſi tñ ex libidie vindicte hoc faciebat
moꝛtaliter peccabat. Quia Leuitl. xix. ðꝛ.
vltionẽ nec memoꝛ eris iiurię

MHõ quęras
cciuiũ tuoꝛũ.
alpa.pę. incerti ge.qðdã aial ad ſiłitudi⸗

nem muris. quia ſit damnata ꝑpetua cęci⸗

tate ⁊ tenebꝛis.Eſt em abſq; oculis.ſeinꝑ
terrã fodit.⁊ humũ egerit.⁊ radices ſub
frugibus comedit.lhãc gręci balphalacã
vocant.

Talus. li. ðꝛ ſub cruribꝰ ⁊ ſub talo calcane⸗

⁊8ꝛ ſic ꝓpter rotunditatẽ.

Talus etiã ðꝛ decius vel teſſer. Iñn h̊ taxillꝰ
li. dimi.i. puꝰ talus. VUn. Eſt talꝰ deciꝰ.ta⸗

lus poſtrema pedis ꝑs.
Tantal“.pater fuit pelopis.Et tantalꝰauiſ
qua ardeã dicũt. Iñ h tantalides.dę.pe.

coꝛ. filiꝰ vel nepos Tantali. Iñ hectanta

lis tantalidis. filia vel neptis Tãtali.
Tantus.ta.tũ.ðꝛa tam. IJñ tantalus.la.lũ

A qͥ tantillus.la.lũ.ambo dimi.i.modicꝰ.

antundẽ. n. g. gtõ tantundẽ. actõ tantun⸗
denn. ⁊ nõ ampliꝰ.vt tãtundẽ valet H.quã
tum illud.

Tapetũ.ti.n.g.⁊ G̊ tapes.pis. hoc tapete

tis.in eodẽ ſenſu. Et ſunt tapeta q̃ſi ſtrape

dia. eo ꝙ pᷣmũ pedibꝰſubſternerent᷑.quod

adhuc fit. Et ꝓdu.pe.Añ Ouidius. Re⸗

gia tecta petunt.poſitiſq; tapetibꝰ alt In
uennit᷑ etiã hec tapeta. te. Vnde Virgili⸗.
Vilj. enei. Armaq; crateras ſimul pulcraſ
; tapetas. S
Tapinoſis.ẽ humilitas rei magnę. non id
Agẽte.i.ſignte ſnia qð demõſtrat.vt ſi ma⸗
re vocẽ gurges. VUnde.Tapinoſim faci⸗

es dicat ſi mare gurges. vt vult Bonatus

AVel ſᷣm Iſidoꝝ.Qnñ imenſitas diuina.vi
libus rebus oſtendit᷑.vt Ego ſum paſtoꝛ.
Ego ſum verflis. .
Taratantara.n.g.indeclinabile nomẽ ficti⸗
cium ẽ.i.ex ſono quẽ facit dictũ. Eſt enim
taratantara inſtrumentũ quo farina colat

Et eſt inſtrumentũ cuiꝰ ꝑcuſſione granuʒ

defluit inter molas molendini. Et eſt clan

goꝛ tubarũ. Vñ Enniꝰ.Ac tuba terribili

onitu taratantara dicit.
Tardiuſculus.la.lũ.i.aliq;tulũ tardꝰ.⁊ſe⸗
pereceaaeans.

Tarentũ.ti.ciuitas qdã ẽ. Iñ tarentinꝰ.na
nũ. Vũ lieronymꝰ in epi.ad aulinum

pᷣmo. Sicut NPythagoꝛas mẽphiticos va

tes.ſic Plato ęgyptũ.⁊ architã tarẽtinũ.

i.ſiẽ Pythagoꝛas adijt phᷣos ęgypti. ſic
Plato adijt egyptũ.⁊ Architã tarentinũ.
id ẽ.quẽda phᷣm qͥ dicebat᷑ Archita. et ta⸗
rentinus.a loco.qꝛ erat de ciuitate taren⸗
ta.quã Tarans neptuni filiꝰ cõdidit ⁊ no⸗
minauit. Et ꝓdu.pe. tarentinuus.
Tarmus.mi.m.g.ẽ vᷣmis lardi. Iñ tarmo⸗
ſus.ſa.ſum.i.tarmis plenus.
Tartarus.ri.in ſingłari maſ.ge.ſʒ in plura⸗

li hęc tartara. roꝛũ.neu.ge. ꝓfundiſſimus
locus infernoꝝ.de quo neminem extraxit
deus. Illic ẽ fletus ⁊ ſtridoꝛ dẽtiũ.hoꝛroꝛ
tenebꝛarũ.tremoꝛ frigoꝛis. Iñ tartareus.

rea.reũ.⁊ tartarinꝰ.na.nũ.⁊ coꝛ.ta.
Taurea.reę.f.g.i.plaga.vel flagellũ ex co⸗
tiotainn.?
Taurinꝰ.na.nũ.ðꝛa taurus.Et h̊ taurinũ.
ni.quędã ciuitas ab abundantia tauroꝛũ
dicta. Iñ H ⁊ hęc taurẽſis.⁊ Bq ſe.
Taurus.ri eſt bos iuuenis.⁊ ꝓpꝛie adhuc
nõ caſtratus. Et tauri vocant᷑ ſcarabei ter
reſtres vel ſilueſtres hiricio ſiłes. Itẽ tau⸗

rus etiã ẽ vnũ de duodecim ſignis in circu

lo codiacc.

Tautologia.ẽ vitioſa repetitio eiuſdẽ dicti

onis. vt Egometipſe.

Taxatio.onis.vide infra.in taxo.xas.
Taxill⸗.li.ẽ dimi.de talꝰ.ſm vtrãq; ſigtio⸗
nẽ tali.vñ taxillus.ꝑuꝰ talus.i.poſtrema

ps pedis.⁊ taxillus puus decius.
Taxus.xi.m.g.qðdã aial eſt.Et hęctaxus
qdã arboꝛ venenata.⁊ amariſſimi ſuci.Iñ
taxeus.xea.xeum.Et hoc toxicũ.ci.quod

dam genus veneni qð ex ſuco illius arbo⸗

ris expꝛimit᷑.

Tectũ.ti.neu.ge.dicit᷑ pars domꝰ.Et ſepe

— S—ð

ponit᷑ ꝓipᷣa domo.⁊ ðꝛa tego.gis. IJñ te

ctoꝛius.ria.riũ. Itẽ a tego.gis.ðꝛ tectus.
cta.ctũ.i.coopꝑtus.

Techna.nę.i.doł. fraus.deceptio.⁊ dꝛa te
chnis.qð ẽ aſtutia.vel factio. In techno⸗
ſus.a.ũ.i.fraudulẽtꝰ.deceptoꝛiꝰ.doloſus

Technula.lę.dimi.i.ꝑua techna.

Teda.dę.f.. lignũ luminaribꝰ vel lumini⸗
bus aptũ.Et qꝛ tede ⁊ faces ſolebant ferri

ardẽtes añ nubẽtes.ideo teda ponit᷑ ſepe

ꝓ nuptijs vel ↄiugio. Iñ hęc tedula.lę.di

mi.i.pua teda.

7

Tediũ.dij.n.g.i.anxietas.augoꝛ faſtidiuʒ.

zdzargqco⸗des
Tediolũ.li.dimi.i.puũ tediid6.

edioſus. ſa. ſũ. i. faſtidioſus. tedio plenꝰ.

Tegella. lę.dimi.i.ꝑua tegula.

——

Tegellaria.rię.ꝗᷓ ⁊ tegularia ðꝛ. ſ. veneſica.

ſuꝑ tegulas ſacrificãs.

Teges. getl.f.g.ðꝛ ꝑua domꝰ.ꝗ̊ ⁊ tuguriuz
ðꝛ.ſ.caſula quã faciũt ſibi cuſtodes vinea-

rũ.vel paſtoꝛes ad tegmnẽ ſui.q̃ſi tegerium

vel tuguriũ.lhãc ruſtici capanã vocãt.eo

vnũ tm̃ capiat.

☛

egimẽ. inis.⁊ hęc tectura.rę.⁊ hic tegimẽ
tũ vłtegmẽtũ.⁊ h̊ tegmẽ.oĩa a tego.gis.

Tegula. leę. ðꝛ a tego.gis.eo ꝙ tegat eędes.
Eadẽ ⁊ imbꝛex.cis.ðꝛ.qꝛ accipit imbꝛes.
Iñ tegulariꝰ.ria.riũ.⁊ h̊ tegulariꝰ.rij.qui

tegulas fac̃.Et h̊ tegulariũ.prij.locꝰ vbi fi

unt.vel aceruus.vel multitudo tegularũ.

Tela.lę.pꝛo longitudine ſtamiuʒ dicta a te
lon quod eſt longum. Inde telarius. ria.
rium. Et hoc telar ium. rij. inſtrumentum
texendi. Item tela loꝛum. eſt plurale de te

lum. teiil. ƷM
Tellus.luris.ðꝛ terra fructifera a tollendo

dicta.qꝛ fructꝰ erꝰ tollimꝰ. vel qꝛ fructꝰ eiꝰ

nos tollũt.i.nutriũt.vel qꝛ nos tollit.id ẽ.

poꝛtat ⁊ ſuſtinet.Et declinat᷑ telłin ſingu
lari numero tm ſᷣm vſum ⁊ ꝓdu.penł.gti.
Nota verſus.Humoꝛ humũ reddit terrãa
terit vſus aratri.Eſtq; ſolũ ſolidũ.tellꝰ ſe

tollit in altiũõ.

Tellus.ludis.qdã loc romęſᷣm Nap.

Tellurus.ri.m.g.deꝰ telluris.⁊ ꝓdu.pe.

Telo.onis.m.g.ðꝛ a telon greco.Lelonem

hoꝛtulani vocãt lignũ quo hauriũt aquaʒ

a longitudine dictũ.Hoc hiſpani cicomiaʒ
dicunt. eo ꝙ imitet᷑ auem ullã roſtrũ leuan
tem ⁊ deponentẽ. Hmõi lignũ modo ſępe

fit ſuꝑ puteos

Telon grece. latine ðꝛ longũ vel tributiũ
Telonęũ.nei.pe.pdu.i.tributũ.⁊ dicit᷑ ate

dò eſt ionhnnn.
Tempe.n. g.pluralis numeri indeclinabile

lon greco.Et ꝓpꝛie telonęũ ðꝛ tributũ de
mercibꝰ marinis circa litus acceptũ quaſi
oĩm litoꝝ fiſcalis ↄductio. Vñ ⁊ teloneuʒ
ðꝛ locꝰ vbi recolligit᷑ ⁊ exigit᷑.ſ.vbi de mer
ce ſua a nautis emolimẽta reddũt᷑. IObi em
vectigalis exactoꝛ ſedet.pᷣciũ rebꝰ impoſi⸗

turus. ⁊ voce a mercatoꝛibus flagita 8. Et
tale officiũ habuit brũs Matthę. Unde

NMatth.ix. Et cũ trãſiret inde ieſus vidit
hoiem ſedentẽ in telonęo noie Mattheñ.
Iñ h̊ telonęari.rij.qͥ exigit ibi tributũ.Et

telonarius.ria. riuñl.
Telũü.li.n g.ðꝛ qͥcqͥd a longe iaci põt.vtla⸗

pis. martellus.⁊ hmõi.⁊ ðꝛa telon. qð eſt
longũ. Añ tela ppꝛie dicunt᷑.qͥbꝰ hoſtem

iinpugnam ſʒ arma qbꝰ nos defendimꝰet

ideo recipiũt copulationẽ arma ⁊ tela.Te

la etiã abuſiue ðꝛ gladv. Et teluʒ ðꝛ doloꝛ

lateris.qꝛ coꝛpus doloꝛe trãſuerberattan
q́; gladiꝰ.Et ꝓd.te. Uñ Ouidiꝰ epi. Heu
patioꝛ telis vulnera facta meis.

Temere.i.pſᷣſumptuoſe.fatue ſtalte ſine cã

ſine ↄſilio. Iñ hec temer tas.tatis.i.pſum
tio.violentia fatuitas.Et temerarius.xria

riũ.i.pᷣſumptuoſus.audax.qͥ audet audẽ⸗

da. ⁊ nõ audẽda. Et diſtat int᷑ audacẽ ⁊ te
merariũ quia temerarius ẽ qͥ non extima?

piculũ.Addax vo qͥ nõ timet.

Lemeſis. vniꝰ cõpoſiti aut ſimpliel verbi
ſectio. vna dictione vel p urib interiect.
vt eptẽ ſubiecta trioni Hoc cõpoſitum
nomen ſeptentrioni diuidit᷑ ⁊ interponit᷑
vna dictio ſcʒ ſubiecta. Itẽ Maſili poꝛta
bant iuuenes ad littoꝛa tanas.hic ſimplex

Sbuũ diuidit᷑ ſcʒ ma ſilitanas i. de maſiia
pplus quęẽ vꝛbs gallica diuidit᷑.⁊ plureſ

dictiones interponunt᷑ · ſcʒ poꝛtabãt iuue

7

Temerũ.ti.n. g.i.vinũ.⁊ ꝓpꝛie bonũ vinũ.

Et ðꝛ temetũ.q̃ſi tenẽs mentẽ.⁊ ẽetymolo
gia. Et coꝛ.pe. VUñ qͥdã. Nina falerna me⸗-⸗
rum temetũ bacchuſq; lieus.

Temo.monis m. g. lignü longũ æ extentuʒ

in aratro vel in carro ad qð iugũ ligat᷑. Et
temo ðꝛ gubernaculũ nauis.⁊ ðꝛ a telon.

tm in ntò accuſatiuo ⁊ vocatiuo.ſunt lo

ca temperata ⁊ delectabilia ⁊ inteſtalia li
cet ⁊ ꝗlibet loca delectabilia dicant᷑ tempe

ſicut teſta dicunt᷑ loca alꝑa ⁊ iculta. m

hhugl. Map̃. vo dit. Tempe loca delectas

Tempantia. tię.f.g.ẽ vna de vᷣtutibꝰ cardi⸗
nalibus.Et ẽ tpantia dominiũ rõnis in li⸗
bidinẽ ⁊ in alios animi motus.vel virtus
animi refrenandi motus in nos impetũ fa⸗
cientes vt ſic nihil cupiamꝰ.
Temꝑatio.onis.ðꝛa tempero.ras.Etẽ tẽ⸗
peratio rerũ.ſʒ tꝑantia animoꝛuũn.
Zemꝑatus.ta.tũ.i.manſuetꝰ.moderatus.
Temperies ei.f.g. a tempero. ras.
Tempeſtas.ſtatis.f.g.ðꝛ q̃ſi tempus peſtis
⁊ cõponit᷑ a tempus ⁊ peſtis. Qñq; etiam
tempeſtas ðꝛ tempꝰ.⁊ tunc tempeſtas dici
tur q̃ſi tꝑis ſtatus.

Tempeſtiuꝰua.uũ.i.ↄgruꝰ.vtilis.oueniẽs

in tpe ſuo veniens.⁊ ðꝛ a tẽpeſtus.

Tempeſtus. ſta. ſtũ.i. ogruus. vtilis cõue⸗

niens.in tꝑe ſuo veniẽs.⁊ ðꝛ a ꝑs.
Templarius.ria.riũ.i.ad templũ ꝑtinens.
vel templi cuſtfo.
Templũ.pli.n.g.cõponitw᷑ a tectũ ⁊ ampluʒ
quaſi amplũ tectũ. De quo dicit Iſidoꝛꝰ.

xv. ety. Templum nomẽ ẽ generale.ꝓ locl

em̃ qͥbuſcũq; magnis antiqͥ tẽpla dicebãt.

Et templa dicta.q̃ſi tecta ampla.ſʒ ⁊ locuſ

deſignatus ad oꝛientẽ ad ↄtemplationem
templũ dicebat᷑.cuiꝰ ꝑtes q̃ttuoꝛ erat.an⸗
tica ad oꝛtũ ſoł.poſtica ad occaſũ.ſiniſtra
ad ſeptẽtrionẽ.dextra ad meridiẽ ſpectãs
Tempoꝛeus.rea.reum. ⁊ tempoꝛaneꝰ.nea
neũ.i.ad tempꝰ ꝑtinẽs.vel in tempoꝛe ve⸗
niens.⁊ dicunt᷑ a tempus Et ꝑ cõpoſitio⸗
nem.intempoꝛeꝰ.rea.reũ.⁊ intẽpoꝛaneus

nea.neũ.i.nõ in tpe veniẽs. Inuenit᷑ etiaʒ

tempoꝛaneũ ꝓpſᷣmaturũ. Vñ Eſa.xxviij.
Quaſi tempoꝛaneũ añ maturitatẽ autũni.
i.ſcõᷣm malũ ſᷣmaturũ.vel aliud hmõi.
Tempus.poꝛis.n.g.ðꝛa tepeo.eo ꝙ tepeat
⁊ temꝑet᷑ viciſſim.humoꝛe.ſiccitate.calo⸗
re.frigoꝛe.Et ðꝛ tꝑs multiplicit᷑. Dr enim

ſpaciũ ſiue moꝛa in qua viuimꝰ.vt Annus

mmenſis. Of etiã tꝑs aer vel q̃litas aerl.vᷣm
gð ðꝛ. NPulcrũ tꝑs ẽ.vel nubiloſum tꝑsẽ.
Dr etia tꝑs coemptio rerũ.ſᷣm qð ſolet di
ci. Charũ tempꝰ ẽ.i.chara ⁊ difficilis ẽ re⸗
rum coẽptio.DOr etiã tꝑs opoꝛtunitas fa⸗
ciendi aliqͥd. ſᷣm qð ð. Tempꝰ ẽ vt legam
i.opoꝛtunũ ẽ vt legam. Dr etiã tempꝰ ac⸗
cidens verbi.ſcʒ modus ſigqndi.Et ſũt qͥn⸗
ꝙ tꝑa verboꝛũ.ſcʒ ſñs.pᷣteritũ imꝑfectũ.
pteritũ ꝑfectũ.ſᷣteritũ pluſqᷓ;pfectũ.⁊ fu⸗
turũ. Item a tempus ðꝛ hic ⁊ hęc tꝑalis ⁊
Blle. quod in tꝑe incipit ⁊ deſinit eſſe. Inð
tempoꝛaliter aduer. Et hęc tempoꝛalitas

tatis. Itẽ tꝑs ẽ ꝗdã ꝑs capitis de qua diẽ

Iſidoꝛus etymo.xj. Tꝑa ſunt quęcalua⸗
rię dextra leuaq; ſubiacent.quę ideo ſic nũ
cupant᷑.quia mouent᷑ ipſaq; mobilitate q̃i
tempoꝛa quibuſdã interuallis mutant᷑.q̃ſi
diceret. Tempus ðꝛ a tempꝰ.poꝛis.Et di⸗
cit hugl.Nota ꝙ quidã idiote ꝓ illa par⸗
te capitis cõſueuerunt dicere timpus.pꝑj.
qð ſine dubio nihil ẽ. Hoc etiaʒ põt ꝓbari
pꝑ textum pſalterij.vbi ðꝛ.Et requiẽ tẽpo⸗
ribus meis ⁊c.⁊ exponit glo.ꝓilla ꝑte ca⸗
pitis dicens. A requie tempoꝛũ ſomnꝰ ve
nit ad oculos.qꝛ dum doꝛmiũt tꝑa graua⸗
ri incipiunt.⁊ cũ ſenſerint ſibi grauari tem
poꝛa.iam iminet ſomnꝰ. =

Tempuſculũ.li.dimi.i.ꝑuũ tꝑs.

Temulentus.ta.tũ.i.ebꝛius.temeto plenꝰ.
⁊ ðꝛ a temetũ qð ẽ vinũ.⁊ lentos plenũ.
Tenia.nię.f.g.ðꝛ vittaꝝ extremitas depen
dens. diuerſoꝛũ coloꝝ. Vittę ſunt ꝗ crini⸗
bus innectunt᷑.qͥbꝰfluentes religant᷑ capil
li. ſic dictę.qꝛ vinciant. Itẽ vitta ẽ qua co⸗
rona vincit᷑.tenia extrema ꝑs vittę q de⸗
pendẽt coꝛone. ß
Tenabulũ.li.i.venabuluʒ.⁊ ðꝛ a teneo.es.
eo ꝙ teneat apꝛũ venient.
Tenax.nacis.oĩs.ge.i.cupidꝰ.auarꝰ.ſtrin
gens. durꝰ. ⁊ ð a teneo.nes. Iñ hęctena⸗
citas.tatis.Et tenaculus.la.lũ.i.aliq;tu⸗
lum tenax. èòôòU
Tendicula.lę.⁊ tẽticula.lę.idẽ ſigẽnt.Et ſũt
inſidię ꝗᷓ tendunt᷑ auibus.vel lepoꝛibꝰ vel
etiã alijs aialibus.
Tenebꝛe dicunt᷑. eo ꝙ teneãt vmbꝛas.nihil
gaũt ſunt tenebꝛe.ſʒ ipᷣa lucis abſentia tene

beꝛę dicunt᷑.ſicut ſilentiũ nõ aliqua res eſt.

ſʒ vbi ſonus nõ ẽ ſilentiũ ðꝛ.ſic tenebꝛę nõ
aliquid ſunt.ſʒ vbi lux nõ ẽ tenebꝛeſunt.
Tener. ra.rũ.i.mollts fragilis flexibiliſ.Et
ðꝛ a teneo.nes.ꝑ cõtrariũ.qꝛ vix ſe tenet.

n tenellꝰ.la.lũ.dimi.i.aliq;tulũ tener.

enoꝛ.norl.m.g.i.ſtat.pactũ.conditio.
Tenoꝛ etiã ðꝛ accentꝰ.qꝛ in ꝓlatiõe vna ſyj
laba magis tenet᷑ qᷓ; alia.
Tenoꝛ l̃aꝝ.continentia ẽ ſcripturarũ ex q̃⸗
cunq; noie cenſeant᷑.ſiue fuerint apłicę.ſi⸗
ue impales.ſiue oꝛdinarij. Item tenoꝛ di⸗
citur ipſa ſententia litteralis.licet rhetoꝛi
cęplurima ſcribant᷑. J
Tenſoꝛiũ.rij.n.g.ðꝛa tendo.dis.ſum.eo ꝙq;
tendat᷑ funibꝰ.⁊ palis.⁊ ẽ idem ꝙ tentoꝛiũ
enſus.ſa.ſũ.i.poꝛrectus.leuatus.tentus

virilis. mẽbꝛi.

Fniso gmie. ſE geel rtenli vel erectio

nde Juuenalis. Rigide

1

ici
1a
heo

co

—

.

☛à

+☛ = —

=☛

—

tentigine vuluę. Iñ tentiginoſus.ſa.ſũ.i.
luxurioſus.ſępe tentiginẽ patis.
Tentoꝛiũ.rij.eſt tabernaculũ vel papilio.⁊
ðꝛa tendo.dis.tũ.eo ꝙ funibꝰ ⁊ pal tẽdat᷑

Tenuis.2.t.⁊ h nue.i.gracilis.ſubtilis.nõ

ſpiſſus. Iñ tenuitas. taltlis.

— „

Tenus nomẽ.ẽ ſũma ꝑs ſagittę.Itẽ tenus

ẽ pᷣpoſitio ablatiuo caſui ſeruiẽs.⁊ ideʒ eſt

qð ꝓpe vel iuxta.Põt etiã eẽ aduerbium
ma ſagite.
Tepoꝛ.oꝛis.m.g.i.caloꝛ parunuꝰ.
Tepedariũ.rij.idẽ ẽ qð balneũ.a tepoꝛe aq

Vn. Ault ſeruire tenus.tenus eſt ꝑs ſum

.

nomen trahens H
Tepidus.da.dũ.calẽs.recens iners.pigeꝛ
inefficax. Iñ tepidulus.la.lũ.i.aliquantu
lum tepidus. ́ZẽMẽ
Teraphin exponit᷑ ĩ textu Judicl.xvij.vbi
ðꝛ.Fecit ephot atq; teraphin.i.veſtem ſa

cerdotalem ⁊ idola.Sʒ ſuꝑ Oſeę.iij.dicit
Hieronymꝰ.Teraphin dicunt᷑ figure vel

ſimulacra ꝗ̊ h intelligimus cherubin et ſe⸗

acuit᷑ in ſine.

Tertius.tia.tiũ.nomen ẽ oꝛdinale vᷣm Cri

ſtianũ.qꝛ oꝛdinẽ ſigt.vt pꝛimꝰ. ſecundus.
tertiꝰ.quartꝰ.⁊ debet ſcribi ꝑtt.

Teribinthus.thi.nomen gręcũ.arboꝛ ẽ ge⸗

nerans reſinã reſinarũ omniũ pſtantioꝛeʒ
Terebꝛũ.bꝛi.n.g.ẽ inſtrumentũ ꝑfoꝛandi.

qð aliter ðꝛ taratrũ.q̃ſi teretrũ.eo ꝙ lignũ
foꝛet terendo. Vñ ⁊ ðꝛ terebꝛũ.q̃ſi terefo⸗
rũ.vel q̃ſi tranffoꝛũ. Iñ h̊ terebellũ.li. di.

Teredo.dinis.f.g.ðꝛ vermis coꝛrodens li

gnum ⁊ comedẽs. Vñ ⁊ hic temus.mi. et
Hictemes.metis.ðꝛ.Et ꝓdu.pe.teredo.

Teres. retis.ðꝛlong ⁊ rotundus vt haſta.
AVñ gręciſmus. Dr haſta teres ppꝛie.po⸗

mumq; rotũdũ.Et ſeępe ponit᷑ ſimplicit᷑ p
rotundo.Et eſt ois ge.Neutrũ tñ in a.plu
rali numero nõ ẽ in vſu. MMã
Tergiuerſatoꝛ.toꝛis.i.deceptoꝛ.verſipelliſ

78 a tergiuerſoꝛ.ſaris.qꝛ aim q̃ſi tergum

huc ⁊ illuc vertit.ne qualis ſit intelligatur
Iñ hec tergiuerſatio.onis.i.deceptio. Et
Hic ⁊ hęc tergiũſabilis.⁊ h le.i.deceptoꝛiꝰ
⁊ habilis ad decipiendũ.
Tergiuerſatoꝛ.ðꝛ qͥ in vniuerſo ab actione
recedit.q̃i tergũ vertẽs.vt in.c.vltl.ð col⸗
lu.detegen.in glo.iiij.⁊ ibi nota. Et diffe⸗
runt tergiuerſatoꝛ.ſuaricatoꝛ.⁊ calũnia⸗
toꝛ. Unð. Tergiuerlatoꝛ deſiſtit. ſᷣuarica
toꝛ verũ. Occultat. ꝓfert.calũnia falſum.
Tergiuerſatio qñq; ẽ verſutia vł caliditas

raphin. vel ꝗqlibet alia templi oꝛnamẽta.et

qua qͥs inducit aliũ vt deſiſtat ab eius in

ſitione.⁊ ſic capit᷑ in.c.vltl.in glo. Hall.
nq; eriã ẽ fruſtratio. deluſio.vł colludiũ.

ergũ. gi. n. g. ð a terra.qꝛ in eo ſupini ia⸗
cemus in terra.qð hõ ſol?põt.qꝛ bꝛuta aia
lia in latere vel in ventre iacẽt. ⁊ ideo in eiſ

abuſiue dicunt terga. Iñ tergoſus. ſ. a. ſü.
Itẽ a tergũ ðꝛ h̊ tergus.oꝛis.Et ſunt ter⸗
ga hoim. Tergoꝛa quadrupedũ. Iteʒ ter

B dicunt᷑ coꝛia. Et inde tergoꝛerea.ren

el pöõt dici tergũ.a turgeo. ges.

Teriſtrũ.ſtri.n. g. qdᷣdam genus muliebꝛis
veſtis. ſubtilis ⁊ triteę.⁊ ðꝛ a tero.ris. Uel

ðꝛ a tego.gis.qꝛ in eſtu tegat coꝛpoꝛa femi
narũ in vmbꝛaculo.vᷣm Hug .Blo. autez

ſuꝑ illud Señ.xxx viij. Que depoſitis vi

it teriſtruz ⁊c. dicit
Teriſtrũ erat velamen quo vtebant᷑ pale⸗
ſtine mulieres. Alij dicunt ꝙ teriſtrum ve
ſtis erat tenuis ſicut ſũt vela quę Drligate
mulieres poꝛtãt in capitibꝰſuis. In Pap
aũt ðꝛ.Teriſtra.dicta ꝙ in ęſtate coꝛꝑa te
gant fęminaꝝ ſubtiliſſimę coꝛting.

duitatis veſtibꝰ accep

Terminus.ni.ðꝛ a terra.qꝛ terre menſuras
diſtinguit. Añ ðꝛ terminus. qſi terr metꝗ⸗
Iñ h̊ ⁊ hęcterminalis.⁊ h̊ lę.Et pluralik
hęc terminalia. liũ. vel lioꝝ. dicunt᷑ feſta

Termini.quẽ antiqui deũ eẽ putauerunt.

Et terminoſus.ſa.ſuzʒ.i.plenus terminis.
Et termineus.nea.neũ.ad terminũ ꝑtinẽſ

Itẽ terminꝰ ðꝛ finis. Itẽ terminꝰ 82 diffini
tio.Et cõponit᷑ interminꝰ.cõterminus.
Terminos ꝓximi aliqs tranſgredi quinq;
modis põt.pꝛimo cũ ꝑꝛochianum alteri
ad ſepulturã admittit.ſcdᷣo cũ alteriꝰ ſpdi⸗
tum excõicat vel interdicit. tertio cũ alte⸗
rius parochianũ ad pniam recipit.quarto

cũ fidei ↄtrariũ ſᷣdicat.qͥnto cũ ᷑ᷣminos ꝓ⸗

ceſſionũ euellit.c.j.de ſepul.in glo.
Ternio.onis.m.g.qͥ habet tres milites ſub

ſe. Itẽ iactus triũ punctoꝛũ cũ decijs dici⸗

tur ternio. Idẽ ⁊ trio.trionis.
Ternus.na.nũ.ðꝛa ter ⁊ viꝰ.q̃ſi ter vnus
Iñ ternarius.ria.riũ.Et h ternariꝰ.rij.ta
lis numerus. M
Terra.xrę.f.g. ðꝛ a tero.ris.eo ꝙ aſſidue te⸗
rat᷑.vel a toꝛreo.es.eo ꝙ ſiccitate toꝛreat
terra. aũt terra ðꝛ.q̃ſi trita raſtris.ety⸗

mol.ẽ. Iñ terreꝰ.rea.reũ.i.de terra exns.

Et terrenꝰ.na.nũ.in eodẽ ſenſu.ſcʒ de ter

ra natus. vel factꝰ vel terrãinhabitãs, vel

3.

terrenis deditus. 2
Terreſtr.2.t.⁊hᷣ terreſtre.i.de terra exns⸗
vel terra inhabitans.

òð .

—
NeEr

Terribilis.9.t.⁊ h le.i.metuendus.q̃ſ ter⸗

roꝛi habilis.

Terribuloſus.ſa.ſũ.i.terroꝛe plenus.
Terribulũ li.n.g.qðdã toꝛmentũ.⁊ dꝛa ter
reo.res.eo ꝙ reos terraet.
Terrigena. nę.cõis ge. i.de terra genitus.
AVñ ꝓpha. Quiq; terrigenę filij hominuʒ
Tcoꝛ.ge.Terrigenę etia dicti ſunt gigãtes
qꝛ fabuloſe eos parẽs terra ſiles ſibi genu
erit. Antiqͥ tñ dicebant terrigenꝰ.a.ũ.

Territoꝛiũ.rij.n.g.i.modicꝰlocus vłdiſtri

ctus alicuiꝰ. ANel ðꝛ territoꝛiũ.q̃ſi tauritoꝛi
um.i.tritũ bobus ⁊ aratro..Antiqͥ em ſul

co ducto.⁊ poſſeſſionũ ⁊ territoꝛioꝛũ limi⸗

tes deſignabant.

Territoꝛiũ.ẽ vniuerſitas agroꝛũ iuxta.i.in

tra fines cuiuſcunq; ciuitatis ab eo dictuʒ
ꝙ magiſtratus eiuſdẽ loci int᷑ eos fines ter
rendi.i.amouendi.vel ſubmouẽdi ius ha

bet. ff. de. V. ſig. l. pupillus. S. territoꝛium.

Alibi ponit᷑ ꝓ dioceſi xvj.q.ij.c.j.ð ↄſti.
c.ij.li.vj.glo.in cle.ne romani de elec.

Terroſus.ſa.ſũ.i.plenus terra.vt frumen⸗
tum arenoſũ.qð etiã terrulent.ta.tũ. övꝛ.
Terrula.lę.dimi.i.ꝑua terra.
Terrulentus.ta.tũ.i.terra plenꝰ.⁊ ðꝛ a ter⸗

ra. ⁊ lentos.Et h̊ ⁊ hęc ⁊ B terrulẽs.lentis
idẽ. Iñ trulẽtia.tię..Et trulent᷑.tiꝰ.ſime.

Terſus.ſa.ſũ.i.mũdꝰ.nitidꝰ.eruditꝰ (adũ.
Tertullus.li.ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdaʒ oꝛator

De quo habet᷑ in Auroꝛa. Int᷑ quos Ter
tullus erat qͥ vba coloꝛat. Et gẽminat.l.

Tertullianiſtę.qͥ dã hęretici dicti a Tertul⸗

liano pᷣſbitero africę ꝓuincię ciuitatis car⸗
thaginẽſis.qͥ dicũt aiam ĩmoꝛtalẽ eſſe.ſed
coꝛpoꝛeã pſdicantes.⁊ aias pctõꝝ hoĩm pꝰ
moꝛtẽ in demones ↄuerti putãtes.

Xeſca.ſunt loca aſpera ⁊ inculta ⁊ inamena
Et habet tm tres caſus.ſcʒ ntm̃ actm̃ ⁊ vo

catiuũ plurales.

Teſcua.ox.dicunt᷑ loca qͥbꝰ pecoꝛa caſtrãt

eſſera.vel teſſeron gręce.latine ðꝛ.q̃ttuoꝛ
Et cõponit᷑ cũ decas.qð ẽ decem.⁊ ðꝛ hęc

teſſeredecas. cadis.pe.coꝛ.i.q̃ttuoꝛdecim

Vñ inuenit᷑ ꝗ Matthe diſtinxit genera
tiones.quas enumerat in pᷣncipio euange

lij in tres teſſeredecades.i.inter q̃ttuoꝛde

cim. Sũt em quadragitaduę generatiões
TZeſſeredecaditę.ſunt dicti qͥdã hęretici.qꝛ
quartadecima luna.paſca cũ iudeis obſer
uanduũ concedirr...mſ
Teſſera.rę.f.g.i.vas vel mẽſura queęlibet.

Teſſera etiã ðꝛ bellicũ ſignum. vłtuba qua

hoſtes denunciant᷑ veniẽtes.Teſſera etiã

accipit᷑ ꝓſigno hoſpitalitatis.Accipit en
am ꝓ talo.⁊ ꝓ alea.⁊ ꝓ taxillis.Silit᷑ etiã
cũ teſſeris ſolebat numerꝰ frumẽti deſigri

⁊ annonę.Itẽ teſſere dicunt᷑ lapides.qua

dꝛati ad modũ taloꝛũ vñ pauimẽta ſternũ

tur.Et teſſera genus frugis. Iñ hec teſſel

la.lę.diminitiuum.Et a teſſella.hęc teſſel⸗

lula.lę.ſimiliter diminitiuũ. Et teſſellari⸗
us.ria.rium.Et teſſellariꝰ.rij.Et a teſſera
teſſerariꝰ.ria.riũ.⁊ teſſerarius.rij.ſcʒ ſᷣpo
ſitus curię qui bellum nunciat vel qͥ regis

teſſeras poꝛtat.vel qcunq; cum teſſeris ali
quid agit.Et nõ ꝙ teſſere ⁊ talia qbuſdaʒꝝ
vocant᷑ lepuſculi.quia exiliẽdo diſcurrũt
Item dicunt᷑ iacula a iaciendo m Hugl.
AQuidã vo dicunt ꝙ teſſere ſunt quadrati

lapilli.a tetras.i.quattuoꝛ dictę.quia qua

dꝛate ſunt ex omnibus ꝑtibus. Et ſcribit

Gm antiquos ꝑ gẽminũ.S.teſſeer.
Teſſerinus.na.nũ.ðꝛ a teſſera. Et dicũtur
teſſerini agripẽni qui ad modũ teſſerarum
ſunt quibꝰ ludimꝰ. ”ÿMVV
Teſſeron gręce.latine ðꝛ quattuoꝛ.

Teſta.ſtę.ðꝛ q̃i toſta.qꝛ pᷣus fit mollis poſt⸗

ea toſta. qꝛ deſiccat᷑ dũ coquit᷑. Et ðꝛ teſta

olla. vel etiã quicquid ex ereta vel argillo⸗

ſa terra coquit᷑. AUñ quadã ſilitudine dici⸗

tur teſta capitis.

Teſtabilis. lis. 9.t. ⁊ B le.q põt teſtari.ſ.te⸗
ſtimoniũ facere vel teſtamẽtũ.Et cõponi⸗

tur inteſtabilis.bile.qͥ nõ ẽ dign vt i teſtẽ

recipiat᷑.vel vt teſtamentũ faciat.Teſtati

um. tij.n. g. multeteſte. ⁊ ðꝛ a teſta.

Teſtamentũ.ti.ðꝛ a teſtoꝛ vel teſtis.qꝛ teſti
bus ẽ ↄſcripta ⁊ ↄfirmata volũtas.Poni⸗

etiã qñq; teſtamẽtum pꝛo pacto ⁊ placito.

Teſtamentũ ðꝛ ideo.ꝙ niſi teſtatoꝛ moꝛtuꝰ

fuerit ↄfirmari nõ põt.nec ſciri qd i eo ſcri
ptum ſit clauſum ⁊ ſignatum. Etẽ dictuʒ
teſtamentũ. quia nõ valet niſi poſt teſtato

ris monumẽtũ ᷣm Iſidoꝝ li.v. Et deſcri⸗
bit᷑ ſic. Leſtamẽtuʒ ẽ volũtatis nr̃e ſnia iu

ſta ð eo ꝙ qs pꝰ moꝛtẽ ſuã fieri vult.ff.e.ti.
l.j. Et addit cũ inſtitutiõe hęredis. Inſti.
de. le. · ante here. ⁊ hoc de vniuerſo patri

monio. vt excludat᷑ ſingulare relictũ ⁊ co⸗
dicillus. Et ðꝛ teſtamẽtũ ãſi teſtatio mẽtis
vel vltimum eulogium ſeu vltima volun⸗

tas. alias dictũ.qua quis de rebꝰ ſuis diſ⸗

ponit legatario legata aſſe ignãda.Et diui⸗

ditur. quia aliud eſtteſtamentũ nuncupa⸗
tiuũ quod conſiſtit in ſola nũcupatione te
ſtatoꝛis.non in ſolennitatę ſcripturę tame

ſeptẽ teſtes neceſſarij ſuni ⁊ hẽdũ noĩatio ·

Inſti. e.ti · · fi.Aliud eſt in ſcriptis ↄditũ
qð ſiłiter exigit numeꝝ.ſubſcripitões ⁊ ſi⸗

gnacula ſeptẽ teſtiũ. Itẽ teſtamẽti aliã di⸗

uiſionẽ ponit. Iſidoꝛꝰlib.v.ſcʒ teſtamẽto
rũ.aliud iur ciuilis.aliud iur ſ̃toꝛi.
Teſtamentũ iuris ciuilis.ẽ teſtamẽtũ ſeptẽ

teſtiũ ſigillo ſignatũ.ſubſchpᷣtiõe firmatum

qð apud ciues ſit.⁊ inde ðꝛ ciulle.
CTeſtamẽtũ iuris ptoꝛij.ẽ ſeptẽ teſtiũ ſignis

ſignatũ.⁊ ſic qꝛ fit apud ptoees.

Teſtamentũ holographũ.ẽ manu actorl to
tum ↄſcriptũ.⁊ ſubſcriptũ.vñ ⁊ nomen ac
cepit ab holon.i.totũ.⁊ graphos ſcpᷣtura

vel l̃a.q̃ſi tota lr̃a.vᷣm J(ſidoꝛ.

Teſtamentũ irritũ.ẽ ſi ille qͥ teſtatꝰ ẽ capite

diminut ẽ. vel captiuitate detẽtus. aut ſi

Nnõ rite. ↄtra legem factũ eefft.
CTeſtamentũ ruptũ ideo vocatũ ẽ.quia na⸗
ſcẽte poſthumo.neq; exhęredato neq; hę

rede noiato dirũpit᷑.

Teſtamentũ ſurreptũ.ẽ᷑ qð in fraudẽ bęre⸗
dum ſeu legatarioꝝ libertoꝝ nõ pala ꝓ⸗
latũ ẽ.qð ſi nõ latet.tñ ſi ſdictis ꝑſonis nõ

ꝓuidet᷑ ſuppꝛeſſum videt᷑.

Teſtamentũ inofficioſum.ẽ qð fruſtra libe⸗
ris exhęredati ſine officio pietat liberalis

in extraneas ꝑſonas redactũ ẽ.vᷣm Iſido.

Teſtariꝰ.ria.riũ.i.ad teſtas ꝑtinẽs.vel qui
facit teſtas.⁊ ðꝛ a teſta.ſtę.

Teſtatus.ta.tũ.qͥ facit teſtamentũ.

Teſticulłꝰ.li.ẽ di.a teſtis.Teſticuli etiã ĩi vi
ro dicũt᷑ mẽbꝛa genitalia.qꝛ teſtant᷑ hoieʒ
marẽ eẽ. Iñ h̊ ⁊ hęc teſticularis.⁊ q̊ re.Et
teſticuloſus.ſa.ſũ.Et teſticulatꝰta.tũ.qui

.

habet magnos teſticulos.

Teſtilis. lis.ↄ.t.⁊ h̊ le.pe.pð.ðꝛ ateſta. vt

opus teſtile. vel vas teſtile. i. fragile de te⸗

ſta. et ſcribit᷑ ꝑ.ſt. Sʒ textilis.lis.⁊ hocle.

pe.coꝛ.⁊ textibilis.le.⁊ h̊ ⁊ hęc texilis.⁊ B
le.in eodẽ ſenſu.ſcʒ qð facile texit᷑.⁊ ðꝛ a te

xo.xis.ꝑ.x.vt textilis veſtis vel oꝛa. Uñ
Eccl.xlv. Opus textile. ðð

Teſtis.ſtis.cõis ge.ðꝛa teſtoꝛ. aris. qꝛ teſſta
tur vel qꝛ teſtationi ⁊ ↄfirmatione teſtamẽæ

ti ſolet adhiberi. Iñ teſtimonium.nij. Et
hinc h;̊ ⁊ hęc teſtimonialis.lis.⁊ h le.

Teſtu.n.g.indeclinabile idem ẽ quod teſta B ge vm
quoſqdam deriuatur a tetrico. cas . AUnde

28za teſta.

Teſtudinetũ.ti.n.ge.locus vbi teſtudines

abundant.
Teſtudo.inis.f.g.ẽ
qꝛ tegimiĩe teſtę ſit cooꝑta. Et ſunt q̃ttuoꝛ
genera teſtudinũ.ſcʒ terreſtres.marinę.lu

tarię.i.in ceno ⁊ paludibꝰ viuẽtes.fluuia⸗

Sdã aial. 782 a teſta.

les ꝗ in dulci aqua viuunt. Cradũt quida
tardius ire nauigia teſtudinis pedẽ dextyꝝ

vehentia. Item teſtudo ðꝛ camera templii

obliqua ⁊ curua.qꝛ in modũ teſtudinis ve
teres temploꝛũ tecta faciebant vt cęli ima⸗

ginem redderent. quod conſtat eẽ cõuexũ

Clis curuatura ðꝛ etiã lacunar qð ſolebãt
facere antiqͥ ſub tignis.⁊ ſuꝑ cameras. et
ſupꝑ alia loca ꝓpt᷑ pᷣdictã cãm. Et etiam te
ſtudo ðꝛ ſcutũ.quia in modũ teſtudinis ſit

Et teſtudo ðꝛ ↄuexio ſcutoꝝ curuata ĩi mo
dDuim teſtudinis. Inde teſtudineus. nea.

neum.
Teſtula.lę. dimi.i. pua teta.
Teſus.ſa.ſũ.i.odioſus.exoſus.faſtidioſus
vel fatigatus. UM

LCeter. tra.trũ.i. niger. vłferꝰ.⁊ coꝛ.binã.
Tetranus.na.nũ.i.pꝛausꝰtenebꝛoſus.

Tetracolos.ðꝛ quod habet quattuoꝛ metri
vgarietates.

Tetradebucolica. qdã ſpẽs ceſureęꝗᷓ attẽdi:
tur in quarto pede.qua maxime ſolent vti
ſcribentes bucoliccc. 3

Tetragrãmaton nomẽ dei ðꝛ. ocẽ ãttuoꝛ

lvᷣarũ vide in ſabaoth.

Tetraidos. ðꝛ a tetra.qð ẽ ãttuoꝛ ⁊ idoſ.qdð

cẽ foꝛma.q̃ſi foꝛmulę incẽſi in longitudinez

poꝛrecteꝗ fiũt ex q̃ttuoꝛ piginẽtis.
Tetrameter.tra.trũ.vbi ſunt q̃ttuoꝛ metra
ſiue verſus conſtãs ex quattuoꝛ metris.i.
pedibus.⁊ coꝛ.pPe. SUð

Tetraonyma. vide in noma.

—— — D

Letraptotus.ta.tũ.ẽ nomẽ hñs attuoꝛ di⸗

uerſarũ terminationũ caſus.
Tetrarcha.chę.cõis ge.i.pᷣnceps ſuꝑ quat
tuoꝛ.vel ſuꝑ qrtã ꝑtẽ regni.⁊ dᷣꝛa tetra.i.
q̃ttuoꝛ.⁊ archos.i.pnceps. Vñ vᷣm Iſið.

tes.qualis fuit apud iudęam hilippus

Et inde hęc tetrarchia.chigeius ptãs.

Tetra gręce.latine ðꝛ q̃ttuoꝛ. Iñ hęc tetras
tradis.i.ꝗq̃ttuoꝛ.

Terraſyllabus. ba. bũ i. qttuoꝛ ſyllabarum

Tetraſtrophos. vide.S. in ſtrophos.
Tetricus:·ci.qdã mons in ſabinia aſꝑimus
a teter. Iñ tetric. ca.cũ.i.aſper.auſte

rus.obſcurꝰ.triſtis. m Hugl. Vnde vᷣm

Alexander nequam dicit. Tetricat quoti⸗
ens quis ſurgendo pigreſcit. Et ſic volũt
ꝙ Eccl.xxxij.ponatur tetrices pꝛo vna di
ctione.Alij vero dicũt ꝙ te triceſ ſunt dug

ptes. te pꝛ'onomen. trices verbum. vie

infra in trico. cas. verbo.

Tetrido. dinis.i.nigredo.feritas.
Teucos.i.volumlen..
Texilis.⁊ textilis.vide.S.in teſtilis.

Tertoꝛ toꝛis.m.g.ðꝛ qͥ facit pannũ. Iñ hęc
textrix.tricis.mulier ꝗ texit pannũ.Et diẽ
Pꝛiſtianꝰ in.xj.lib.R antecedente vnũ in
iũ.a textu.textꝰ. Et ex ̊

uenio in tꝰ ꝑticip

dã modo ſcribũt miſtus ꝑ.s.

Cextrina.nę.f.g. locus texẽtiũ.⁊ ðꝛ a texo.
texis.Et h̊ textrinũ.ni.idẽ.vel loc vbina
les fabꝛicant᷑. Et textrinus.na.nũ. Unde
Tobis.ij. legit᷑ de Anna. ꝙ ibat quotidie

dl textrinũ opus. ⁊ ꝓdu.tri.

Textus tus.tui.ẽ liber ↄtinẽs doctoꝛis tra
ctatũ.ſine lr̃e vel ſnĩę expoſitione.⁊ dici᷑
atexo. xis. Et textus.ta.tũ.ꝑticipium.Et

heęctextura.re.

Thaboꝛ. ⁊ hermon. duo montes ſunt. Eti⸗
terpꝛetat᷑ thaboꝛ.veniens lumẽ.ſeu adu⸗oi⸗

tus luminis.

Lhalamꝰ. mi. m. g. ðꝛ cubiculũ vel camera
vel coniugalis lect' ſponſi ⁊ ſponſę.et dici
tur a thalamos gręce.qð latine ðꝛ cubicu⸗
lum vel ↄiugalis lectus.vła Thalamone

duce.q̃ͥ cum Rhomulo ⁊ alijs ſabinã quã

dain nobilem rapuit.⁊ reſponſum ẽ oꝛacu
lo. eã debere ei. ⁊ qꝛ fęlices fuerunt ille nu

ptię iſtitutuʒ ẽ.vt in oibꝰ nuptijs.thalami

nomen iteret᷑. Vel ðꝛ thalamus a thelima

gręco.qð latine ðꝛ voluptas.

Thalaſſum. laſſi.i.mare. qð ⁊ thalatũ dicit

Inñ thalaſſus.ſa.ſũ.i.marinꝰ.
halia.ẽ vna muſarũ.

Thamar ꝗqdã vidua erat ꝗᷓ interp̃ᷣtat᷑ amari
tudo ꝓ viris moꝛtuis. Eadẽ ⁊ cõmutans.
Mutauit em̃ ſe in habitũ meretrid.qñ cũ

ſocero ſuo ↄcubuit.⁊ acuit᷑ in fine.

—

Thamnus interpᷣtat numerꝰ. vel deficiens

—

ſeu necans facturã. .

Thanatos.i.moꝛtale vel moꝛs.Iñ thana⸗
tus.ta.tũ.i.moꝛtuus. Et thanatos. iſula
gallici oceani.dicta a moꝛte ſerpentũ.⁊ ter

angues.⁊ acuit᷑ tos.

ra eiꝰ qcũq; gentiũ inuecta ſit.illico ꝑimit

Thare interpᷣtat᷑ abactoꝛ. vel depulſoꝛ.ſeu

neqᷓ; aut nequitia. ”
Tharſis.acuit᷑ in fine.⁊ fuit Tharſis de ge
nere Japhet.a qͥ ſilices deſcẽderũt. Anð
⁊ ciuitas eoꝝ tharſis dicta ẽ.ꝗᷓ ⁊ tharſis ðꝛ
de q̃ ciuitate fuit Paułꝰ apkus. Tharſus
tharſi. vel tharſis.etiã vocat᷑ qͥdã locꝰidię

Iñ h ⁊ hec tharſenſis ⁊ B ſe.Et vt dꝛ. He⸗

bbꝛꝛi putt generalit᷑ mare vocari tharſis.

Et interpᷣtat᷑ exploꝛans gaudii.
Thau ẽ.qdã lr̃a hebꝛęa quã nos.t.dicimꝰ.
Naʒ thau dicũt gręci thetã.⁊ a theta nos
dicimꝰ. t. Thau.ðꝛ eẽ aduerb.admirãtis.

Exech.ix. Signa thau ſuꝑ frontes viroꝝ

gementiũ. In interpᷣtationibꝰ aũt ðꝛ thau
ſignũ.vel ſubter.vel ſignatꝰ.vel ſuperioꝛ.

Eta thau.ðꝛthauma.matis.i.qdmiratio
vel miraculũ.⁊ hęc thaumãtias.tię.ðꝛ ar⸗
cus ceęleſtis.ab admiratõe ⁊ ſtupoꝛe admi
rantiũ dictus.vel thaumantias qꝛ fuit ſi⸗

iathaumantis./
Theatrũ.tri.n.g.ſpectaculũ vbicũq; fiat ſe

micirculi figurã hñs.in qͥ ſtates oẽs inſpi⸗

ciunt.cuiꝰ foꝛma pᷣus rotunda erat.ſicut ⁊

amphitheatri. ſ poſtea ex medio amphi⸗
theatro theatrũ factũ ẽ.ſic dictũ a ſpecta⸗

culo. Itẽ theatrũ ðꝛ ꝓſtibulum ⁊ lupanar
qꝛ p?'ludos exactos.meretrices ꝓſtituebã

trał.⁊ H le. ad theatꝝ ꝑtinẽs.⁊ coꝛ.pe.na⸗
Thebet.i.ianuariꝰ.⁊ acuit᷑ i ſine. (turalit᷑

Theca.cę.gręce.latine poſitio.repoſitoꝛiũ

gqðcũq; ſit.eo ꝙ ibi reponat᷑ alid.
Thecnites.m.g.vñ errãt qui dicũt.mulier
thecnites.qꝛ debet dici.mulier thecnitis.

Thema.matis.n.g.ẽ materia dictantl figu

ra.noꝛma ſiłitudo.foꝛma.⁊ coꝛ.pe.gti.

Theodocia interpᷣtat᷑ diligẽs ſcrutatio veꝛ
boꝛum vel myſteriũ diuinę ſcripturę.⁊ ðꝛ

atheoꝛo vel theos.

Theodotion.fuit quida tranſlatoꝛ diuino⸗
rũ libꝛoꝛũu.

Theodoꝛus.ri.ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã viri.
⁊ coꝛ.pe.ſᷣm cõem vſum licʒ inueniat᷑ ꝓpð.
Vñ Juuenalis.Lautoꝛũ pueros.artẽ do
cens. heodoꝛꝰ. Ita etiã Heliodoꝛ inue

nit᷑ penł.ꝓdu.tñ vᷣm cõem vſum coꝛripit᷑.

Theodoſiani. ⁊ gaianitę.heęretici appellati
a Theodoſio ⁊ Gaiano.qͥ tꝑibꝰ Juſtinia
ni pᷣncipis.in alexandria ꝓuincia ppli per
uerſi electiõe vna die oꝛdinati ſunt epᷣi.hi
erroꝛes Eutitij ⁊ Dioſcoꝛi ſequẽtes calce
donenſe ↄſiliũ reſpuũt.ex duabꝰ vnam in

chiſto naturã aſſert.quã theodoſiani coꝛ⸗
ruptã. gaianitę incoꝛruptã ↄtendũt.
Theologꝰ. ga.gũ.i.de diuinis loquens vel

tractans. Iñ hec theologia.gię.pe.acuta.

7 „

diuinitas. mo de ðo In theologic'. a. i.

Theononiꝰ.nia.niũ.i.maledicꝰ.repᷣhẽſoꝛi

us.⁊ð a theonon qͥ fuit dã maledicꝰ.
Theophania. vide.S.in epiphania.

Theophilus.li.maſ.ge. quem deus diligit

tur ibi. Iñ theatricꝰ.ca.cũ.⁊ h̊ ⁊ hęcthea⸗

M

— — — — — „ —
☛t = = =

2. ☚
. –—

Etiã ẽ ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã.et coꝛ.pe.Iñ òꝗÿM
Thoꝛat hebꝛęi.latini legẽ appellãt.i.qͥneʒ

in Auroꝛa.Theophile ſcribẽs vir chꝛiſto
mente ſubactus..
Theoꝛema.matis.n.g.i.eligãs.⁊ diligens
verboꝛũ aꝑta deſcriptio.vel regula. Unð

reguleę. geometrię dicunt᷑ theoꝛemata. qſi
aꝑtiones.qꝛ aperiũt ⁊ illuminãt mentẽ le⸗

ctoꝛis. Idẽ theoꝛiſma.⁊ ꝓdu.re.

Theoꝛia. rię.vel theoꝛica. cę.ſcientia ꝗ̊ tra⸗

ctat de inuiſibilibꝰ.vł vita ↄtẽplatiua. IJIñ

theoꝛicꝰ.ca.cũ.i.ↄteinplatiuꝰ.qͥ tm̃ ↄtem⸗

plationi vacat.

Theos gręce latine ðꝛ deꝰ.Theos tñ apud
gręcos timoꝛ ðꝛ. Vñ deꝰðꝛ theoſ.qꝛ timoꝛ

.

oĩbꝰ colentibus eum.

Theoſebia. bię.i. dei cultus.⁊ diuĩa pietas

⁊8 a theos.deꝰ.⁊ ſebes pietas.
Theoticus.i.diuinꝰ.⁊ ðꝛa theos.
Theotocos.dei genitrix.q̃ſi tota diuina.

Thermę.maꝝ.ſunt loca calida.ſ.balnea.et
ðꝛ a thermon.qð gręci caloꝛẽ dicũt.qꝛ ca⸗

leant.vel domꝰ vnctionis.
Theſaurꝰ.ri.m.g.i.aurũ repoſitũ vel locuſ
vbi aurũ reponit.⁊ ðꝛ a theca.⁊ aurũ. Iñ
theſaurarius.ria.riũ.Et h̊ theſaurariꝰ.rij

qͥ theſaurũ habet ĩ ſui cuſtodia. Et theſau

raria.rię.eiꝰ dignitas.

₰ ₰ℳ

Thelbites ĩterpᷣtat᷑ ↄuertẽs vł captiuatoꝛ
ſiue feſtinꝰ ad intelligendũ.Et ꝓdu.bi.
Theſis gręce.latine ðꝛ poſitio. Unð theſis
ðꝛ vocis poſitio.i.fſinis vel depꝛeſſio. Inð

theticus.ca.cũ.i.poſſeſſiuꝰ vel poſitiuꝰ vt

euandrius.
Theſſalus.li.qͥdã rex fuit. I theſſalos ꝗᷓ⸗

dam ciuitas. Theſſala qᷓda regio.⁊ theſſa

lonica qdã ciuitas dicta ẽ. Iñ theſſalꝰ. la.
lum.⁊ theſſalic.ca.cũ.Et h̊ ⁊ hęc theſſalo

nicenſis.⁊ B ſe.

Teſtilis.f. g. ppꝛiũ nomẽ mulieris ruſticuʒ
Vñ Virgilius.Theſtilis.⁊ rapido feſſis

meſſoꝛibus eſtu.

*

Thetys.tys.vel thetyos.fę.ge.pᷣma ꝓd.i.
mare.vel vxoꝛ oceani. HHeęc thetis.thet v
thetidis.pꝛima coꝛ.i.mat᷑ Achillis. AUnde

Nõ thetidi bacchũ caupo maritat ibi.
Thymos gręce.latine ðꝛ mens.
Thiriatira.rę.interpᷣtat᷑ illuminata.ſiueil⸗
luminãs.⁊ coꝛ.pe. 1 ́”ÿU„ẽ&K
Thiria interpᷣtat᷑ timẽs deꝗ.

—

Tholomaida.iterpᷣtat᷑ ad mẽſurã deducẽs

Thomas.interpᷣtat᷑ abyſſus.vłgeminus.

⁊ gręce dydimꝰ ðꝛ.qꝛ qͥ pł ceteris dubita⸗

uit. eo altiꝰ vitatẽ reſurrectiõis agnouit.

Zhophet:lata ⁊ ſpacioſa via.gehenna pa⸗

1

unoꝛis interpᷣta.

libꝛos oyſi. Vñ Hieronymꝰ in ꝓplogo

Reg'. Hhi ſunt qnq; libꝛi MοQHπ+lâs Ppeie

thoꝛath.i. legẽ appellãt. Et in interpᷣtatio

nibus ðꝛ thoꝛath.lex vel pentateucum.

Thoꝛax.acis.i.pectus.vel ꝑs illa coꝛpoꝛis

anterioꝛ.ꝗᷓ eſt a collo vſq; ad ſtomachum
quã nos dicimꝰ arcã.qꝛ ibi arcanũ ſit.i.ſe
cretũ.qͥ cętera arcent᷑.Cuiꝰ eminẽtes pul⸗
pe.mamillę dicunt᷑ int᷑ quas illa ꝑs oſſea
pectus ðꝛ dextera.⁊ leua coſtę. Itẽ ⁊ tho⸗
rax ðꝛ loꝛica.⁊ ꝓpꝛie illa ꝗᷓ tm extendit
thoꝛacẽ hoĩs defendat. Vñ Job.xlj. Sub
ſiſtere nõ poterit. nec haſta.nec thoꝛax.Et
deſinit actũs ſingłaris in em. ⁊ in a.vt tho

racem vel thoꝛaca. ⁊ actũs plłis in es veli

as. vt thoꝛaces vel thoꝛacas. AUñ Virgili
us enei. x. Telaq; truncata viri et bis ſex
thoꝛaca petitũ. OJ́ͦJZÿV
Thoꝛus.ri.ðꝛ lectus.⁊ ꝓpꝛie q ſolet eſſe de
herbis ſicut in expeditione. vñ ⁊ ðꝛ ſic ab
herbis toꝛtis qbꝰ fit.vel ꝗᷓ accũbentiũ hu⸗
meris ſupponũt᷑. Iñ hic ⁊ hęc thoꝛalis.et
hocle.Et hoc thoꝛal.vłthoꝛale.lis longa
mappa. Ael etiã ſic ðꝛ.quicqͥd in lecto ſter
nitur. Inuenit᷑ toꝛus ſine aſpiratiõe.vide
infra loco ſuo.
Thꝛacia.cię.ꝗdã ꝓuincia. Iñ thꝛax.thꝛacl
Et h̊ ⁊ hęc thꝛacenſis.⁊ B̊ ſe. Et thꝛacius.
cia.ciũ. qͥ ſepe inuenit᷑ truciꝰ.cia.ciũ.ho
mines vel ppli illiꝰ ꝓuincie.
Thꝛena.nę.i.lamentatio.Sic em hymnus
ẽ canticũ leticię ⁊ laudis.ita thꝛena ẽ canti
cum lamẽti ⁊ funeris. Iñn thꝛenꝰ.na.num.
id ẽ.lamentabilis. Et trenoſus.ſa.ſum.id
S. lamentoſus.Et thꝛenic. ca.cũ.i.luctuo

ſus. Itẽ hi thꝛeni.noꝝ.ðꝛ.vt Thꝛeni Hie

remię.i.lamentatiões. D .
Thꝛaſo ꝓpꝛiũ nomẽ.SDe qͥ therentiꝰ in eu⸗
nucho. MM HMZ
Thꝛonus.ni.ꝓpꝛiũ ſoliũ regni ẽ.qͥ latine ſe
des ðꝛ. Eſt aũt thꝛonus ſedes regalis in qᷓ
ſedent reges ꝓpter tutelã ſui coꝛꝑis. Iteʒ
thꝛoni ſunt agmina angeloꝛũ qͥ latino elo⸗
quio ſedes dicunt᷑.⁊ vocati thꝛoni.qꝛillii/
ↄditoꝛ ſᷣſidet.⁊ ꝑ eos ſua iudicia diſponit
Thucis interpᷣtat᷑ foꝛtuna. Inde quidã hi⸗
ſtoꝛicus gręc dictus ẽ Thucydides quaſi
foꝛtunatus.

Turribulũ.li.n.g. eſt vas ad thurificadum

aptũ. ⁊ ðꝛ a thurę. aũt ðꝛ thuribulum.qᷓ
ſi turis bolus.i.moꝛſellos exremans etymo
logia eſt. .
A 2

Thuricremulũ.li.i.incenſariũ.qꝛ in eo cre⸗

mat᷑ thus.⁊ ðꝛa thus.⁊ cremo.mas.

Thuriſicina.nę.locꝰ vbi thus efficit.vłeti.
anm ſpargit᷑. vel ſacrifcdoar.

CThurifex.ficis.ðꝛ ſacerdos vel incenſatoꝛ.
Tchus thuris.ẽ arboꝛ arabię imẽſa atq; ra
moſa.leuiſſimi coꝛticis.ramis ad aceris qᷓ
litatẽ amygdale mõ ſuccũ aromaticũ fun⸗

Ddens albũ.⁊ apud nos appellat᷑ maſculus

ecovo ſit natura rotundũ ad modũ teſticu⸗-
loꝛũ.reliquũ vo planũ ⁊ pene ſcabꝛoſũ mi

nus optimũ.Adulterat᷑ aüt admixta reſi⸗
na ⁊ gumi. ſed dinoſcit᷑ ſua ppꝛietate.Nã

thꝰ igni appoſitũ ardeſcit. reſina fumeſcit
gumi vo liqueſcit. Et thus ẽ ge.fę. ꝓ arbo

re. ſʒ ꝓ fructu neu.ge. Hoc etiã ðꝛ libanuʒz
a monte libano vbi colligi᷑. Et nõ ꝙ vᷣm

Hugl.thus ðꝛ a theos.qð ẽ deus.qꝛĩ ſacri

lRcijs deoꝝ a dolet᷑ ⁊ ſacriſicat᷑. ⁊ m h̊ ha⸗
bet aſpirationẽ. Ael ðꝛ a tundo.dis.quia

abile ẽ ad tundendũ.⁊ ſᷣm h̊ nõ aſpiratur.
Et a thus ðꝛ thureus.rea.reũ.⁊ thuridus
da. du. i. de thure exñs vel ad thus perti⸗
nens.vel fumoſus. Uñ hhieronymꝰ ſuper
Elſa.vnuſquiſq; alteriꝰ ꝗrat auxilium.fa⸗

ciem thuridã palloꝛẽ circũferens.

Thuſculũ li. dimi. i. puu thus.

Xrvyara. rę.ẽ pilleũ ſacerdotale. Ite
dicit quęda glo.Exo.xxiiij. Tyara cidar
⁊ mitra vocat᷑.qꝛ caput pontificis tegebat
oꝛnabat. Et ꝓdu. pe. A
xj.Tempoꝛa purpureis tentat velare tya

Tiberias.adis.f.g.ẽ ciuitas facta ab hero

de in noie Tyberij ceſaris a q̃ ⁊ lac' mare

mare galilee. qd ẽtyberiadis. Et coꝛ. pe.

fluit a ioꝛdane. Or̃ ãt ſtagnũ hocmare. qꝛ

tyberiadis ðꝛ.oĩbꝰ iudee ſalubꝛioꝛ. Ande

Johãnis. vj. NPoſt hecabijt Jeſus tranſ⸗

——

Et ðꝛ mare.i.lacꝰ vel ſtagnũ aque dulc ꝗ

videlicet hebꝛaico idiomate.aq̃ꝝ dulcium

gregatio appellat᷑ mare. SDr at mare ga⸗

lileę. ppter regionẽ adiacentẽ. ꝗ ſic diceba
tur. Dicit᷑ vo mare tyberiadis ppt᷑ ciuita

——

tem illã ꝗᷓ ſita erat in ripa huius ſtagni.Et
32 B more ſiue ſtagnü magis eẽ tyberiadis

ꝙ( galileę.quia ciuitas magis ſpeciſicat qᷓ;

.

regio.

Tyberinꝰ. ni. m. g. ðꝛ fluuiꝰ romanus a Ty
berino rege albanoꝛum in eo ſubmerſo di⸗

ctus. Hã antea a coloꝛe aquę albula dice⸗

bat᷑ eo ꝙ niuib albus fieret. Jdẽ dꝛ tyberl

Item ſicut

ñ Quidiꝰ meta.

vel tibꝛis. bꝛidis. ſiłiter a tyberino ſʒ tybe
ris in qͥtidiano mone.tybꝛis in vᷣſu dicit

ſi tyberinꝰ. na.nũ.⁊ ꝓdu.ri.
ybia. bię.i.crus.⁊ dꝛa tibin.qð ẽ iſcus p
pter longitudinẽ. Iñ h̊ ⁊ hęc tibialis.et h̊
le. Et h̊ tibiale. lis. illð qð a bꝛachis depẽ⸗
det ad thibias tegendas. Idẽ ⁊ alio nomi

ne ðꝛ tubꝛicus.qᷓ̃itibicꝰ. eo ꝙ tibias tegat.
Ael ðꝛ a tibia ⁊ bꝛachis.qꝛa bꝛachis vſq;

ad tibias ꝑueniat. Itẽ tibia ẽ qddam muſi

cuũ inſtrumètũ.qꝛ pᷣmũ de ceruinis.a grui⸗
nis tibijs ⁊ cruribꝰ hinuloꝛũ ſieret.ſed po⸗
ſtea abuſiue vndecũq; fieret. Iñ tibianus
a. ñ. ad tibiã ꝑtinẽs. vel tibias faciens.
Zdicen inis canit cũ tibia.⁊ ðꝛ a tibia.
CLCibicines etiã dicunt᷑ fulcra bifurcata. qͥbꝰ

domꝰ ſuſtentat᷑.ꝗ alit᷑ deſtiues dicũt᷑. AUñ
QMMatth.ix. Et cũ Jeſus in domũ bᷣncipis
veniſſet.⁊ vidiſſet ibi tibicines i.lugubꝛe
carmẽ canẽtes. Antiqͥ ᷣ em̃ rales ad exeqͥ⸗
as vocabant᷑. vt ſuo carmine viuos puo⸗

carent ad luctũ. VUñ legit᷑ hiere.ix. Noca

telamentatrices.⁊ coꝛ.pe.tibicines.ſed in
nominatiuo tibicen. p.pe. AUñ qͥdã. Tibi⸗
cen longo tubicen lyricẽ bꝛeuiando.

Tibicina. nę. mulier ꝗᷓ canit cũ tibia.
Tibin. i. ſcirpus vel genꝰ valſculi in moduʒ

ſcrinij. ⁊ ex vgulis agreſtibꝰↄtextũ.

Tiburtus ·ti.fuit qͥdã vir.de cuiꝰ noie ciui⸗

tas ſic dicta ẽ.hęc tibur.huiꝰ tibur. Iñ h̊

Thhec tiburis.⁊ h̊ re.Et h̊ tibure.huistibu

ris.⁊ tiburtio.onis.⁊ tiburinꝰ.a.ũ.

Titio.onis.f.g.ẽ idẽ qð toꝛrl.⁊ ðꝛ a toꝛreo.

es.q̃ſi toꝛritio. Iñ ticionarius.ria.riũ.Et

B; ticionariũ.rij. locꝰ ignis vbi ticiöões mo⸗

rant᷑ vel inſtrm̃ mittendi ticiones in igne.

NWaß. etiã dicit. Ticio vulgo ðꝛ puſtum li
gnum. Uñ Eſa. vij. Coꝛ tuuʒ nõ foꝛmidet

a duabus caudis ticionũ.

Ticon. i. mediũ. 8“
Tigillü.li.dimi.i.puũ tignũ.
Tignũ.ni.n.g.ðꝛ atego.gis.vel a tegula.

Et dicunt᷑ tigna.vel ipſa laquearia.vel li⸗
gnaꝗᷓ ipſis laquearibus illaqueant᷑. Inð

tignoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰtignis.Et tignatus

ta tũ.i.tignis paratꝰ vel oꝛnatꝰ.Et tigna⸗
rius.ria.riũ.ad tigna ꝑtinẽs.vłqui tigna

in tecto diſponit. Idem ⁊ ſarcitectoꝛ.vm

Hhugl.Et Pap.dicit.Tignũ a tegẽdo di⸗

ctum. Tecto em imponit᷑ vt in eo cętera ſu

perponant᷑. Vñ ligna illa ꝗᷓ aſcendunt ad

cacumen ędificij directę.⁊ totum tectũ ſi ieE

poꝛtant tigna appellant᷑.

Tigris. gris. yel tigridis. f. g. ſerpẽs dicta

us dict' ẽ tigris.vel tigridis.qꝛ eſt velox

ſm hugl.Se natura tigridis diẽ̃ Iſidoꝛꝰ

xij.etymo.Tigris inqͥt vocata ẽ ꝓpter ve
locẽ fugã.ita em noiĩant perſę ⁊ medi ⁊ grę
ciſagittã. Eſt em beſtia varijs diſticta ma
culis. vtute ⁊ velocitate mirabilis ex cui
noiĩe flumen tigris appellat᷑.ꝙ is rapidiſſi
mus ſit oim fluuioꝛum. as magis hyrca

nia gignit.

Tilia.lię.qdã leuis arboꝛ.⁊ ðꝛ a teluz. eo

ſit vtilis ad vſum teloꝛũ. Iñ tiliarꝰ.ta.tũ.

Et tilioſus.ſa.ſũ.i.raſibilis.vel flexibilis
vel ad tiliꝗ ꝑtinẽs.

Tymalus.li.m.g.quidã piſcl. 15: atymos
qð ẽ flos.qꝛ fragrat ſicut flos. Iñ tymali⸗

Tymbꝛeus dict ẽ Apollo. a tymbꝛa herba
quadã.quę abundat in phꝛygia iuxta tem

plũ eiꝰ.Alij a loco ita appellatũ putant.ſiẽ

litius a litia. vel delius a delo.

Timeus. mei. liber qdã NPlatonis. ſic dict⸗
a diſcupulo quodã eiꝰ Timęo noiĩe.
Tymiama.matl.n.g.ꝗdã herba.vłſpecies

valde redolẽs.qua in quibuſdã locis vtũ⸗
tur loco incenſi.vᷣm Hugl. Item timiama
erat qdã ↄfectio diuerſarũ ſpẽꝝ.quã ſacer
dos in altari tymiamatis adolebat. Se q̃
ðꝛ Exoð.xxx.Sume tibi aroma.ſtactẽ.et
onycã.galbanũ.⁊ thus lucidiſſimũ ęquał
ponderis erũt omia.facieſq; timiama. Et
ꝓð.pe.nti. Vñ in Auroꝛa. Ex quo ſpirat
odoꝛ ⁊ tymiama frequẽs.

Tymiamateriũ.rij.i.thuribulũ.qð ⁊ epity
mum dðꝛ.ab epi. ⁊ tymꝰ. vel tymiama. vᷣm

Hhugl.”Ael vt qͥdã dicũt. Tymiamateria

dicebant᷑ vaſa in quibꝰ tymiama ᷣuabat᷑.

Et ðe tymiamateria. a tymiama.⁊ terion.

qð eſt ſtatus.q̃ſi vas in qͥ ſtabat tymiama

Del dicunt᷑ tymiamateria vaſa in quibus
terunt᷑ ſpecies ex quibꝰ ↄficit᷑ tymiama.et
tunc ðꝛ a tymiama.⁊ tero.ris. Vñ Hhiere⸗

mis. lij. Tulerunt hydrias ⁊ tymiamat᷑ia
Timidus.da.dũ.qͥ ſʒ timet. Timẽs vo ðꝛ
qad tꝑs foꝛmidat ex cauſa. Siliter diſtin⸗
uit᷑ pauidus ⁊ pauens. ꝓuidꝰ ꝓpuidẽs.

—0—

uꝑpbus ⁊ ſuꝑbiens. languic' æ languens
furibũdꝰ ⁊ furiens.⁊ ſimilia. Iñ hęc timi⸗
ditas. tatl.Et ẽ timiditas animi vitiũ ſem⸗
piternũ.qð eſt etiã ſi timoꝛ non ſit.Timoꝛ
vo ẽ accidens.Atq; ſicut Homerus dicit.
In achuille fuit aliqñ timoꝛ.timiditas nun

;. ́Nel dic hm NPꝛiſtianũ.ꝙ hmõi denoĩa

tiua deſinentia in idus.demoõſtrant᷑ habe

. . »„

eſt ppter velocitatẽ. Et ſiłiter quidã fluui

—

re in ſe ea ex qbꝰderiuant᷑.vt erbidus.ᷣ
habet herbã. Timidꝰ qͥ habet timoꝛẽ. Ra
bidus.qͥ habet rabiẽ.?cc.
Tymo vel tymos.ðꝛ flos vel floꝛeo.Inð H̊
tymuʒ generaliter ð flos. Specialit᷑ tñ ꝗ⸗

dam herba ðꝛ tymũ vel tymꝰ qꝛ talis flos

valde redolet.

Tyminus.na.num.i.floꝛidus.vel dulcis ?
ſuauis. Inde hoc tyminuʒ ðꝛ mel ſuaue et
odoꝛiferũ. H
Timoꝛ. oꝛis.m.g.ðꝛ a timeo.mes. Et eſt ti⸗
moꝛ accidens doloꝛ mẽtis extrinſecꝰ ex ali
qua accidenti actiõe.Et ẽ timoꝛ ꝓtꝑe.ſed
timiditas ẽ animi vitiũ ſempiternuʒ. Et a
timoꝛ ðꝛ timoꝛoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ timoꝛe.
Et timoꝛatus.ta.tũ. VUñ in actibꝰ aploꝛũ.
Viri timoꝛati ⁊ c.
Timotheꝰ.diſcipulꝰ MPauli fuit.
Tympaniſtria.ſtrię.f.g.ꝗq canit cuʒ tympa⸗
no. ꝗᷓ tympanotria ðꝛ. Uñ Plaut Tym
panotriã amat. Itẽ ꝓphᷣa. In medio iuue
cularum tympaniſtriaꝝ. m Hugl. Mab.
vo dicit. Tympaniſtra vel tympaniſtria.
qui in tympano canit.cõe ẽ ſicut cithariſta
oꝛganiſta. “ð .
Tympanũ.ni.quoddã inſtrumẽtũ muſicũ.
ſcʒ pellis.vel coꝛiũ ligno ex vna ꝑte conte⸗
tũ.⁊ ðꝛ a tinnio.eo ꝙ tinniat. Ułðꝛ a tycõ.
qð ẽ mediũ.qꝛ mediũ c̃.Eſt em vna ꝑsme
dia ſymphonis in ſiłitudinẽ cribꝛi.⁊ vᷣgu⸗
la pcutit᷑ vt ſymphonia. Itẽ tympanũ ðꝛ
meditulliũ rotę in quo radij infigunt᷑. vel
circũferentia rotę. H
Tina. ligna de quibꝰ Salomon gradꝰ fecit
in domo dñi. Incognita ſunt ligna etiam
pitioꝛibꝰiudęoꝝ.vt diẽ Papᷣ. Suꝑ illd. iij
Regl. x. Atiulit ex ophir ligna tina dicit
glo. Imputribilia ſr pinoſa i ſimilitudine al
be ſpinę.tina candida ſunt ⁊ rotunda.
Tinctoꝛ.toꝛis.qui tingit.et dicitur a tingo.
gis. Inde tinctrix. tricis.mulier quę tin⸗

Zincticula.lę.di.i.ꝑua tinctrix.
Tinea.nę.f.g.veſtimẽtoꝛũ vᷣmis.⁊ dꝛa te⸗
neo.nes. eo ꝙ teneat ⁊ inſideat.qͥuſq; coꝛ⸗
rodeat. Iñ tineoſus.ſa.ſum.

Tinnulꝰ.la.lũ.i.tinniens.⁊ ðꝛ a tinnio. nis

Itẽ tinnulus.li.ſonꝰliquidꝰlenis ⁊ purus
vm Papᷣ. Vñ lieronym in ꝓlogo. Job
Interdũ quoq; rythmꝰ dulcis ⁊ tinnulus
fert᷑ numeris lege ſolutis.
Tintinnabulũ.li.de ſono voc nomen acce⸗
pit. ſicẽ plauſus manuũ.⁊ ſtridoꝛ dẽtiũ. et
valuaxꝝ.Et coꝛ.pe.Vñ in Auroꝛa Aritut
3

Aurea cũ malis ſe tintinnabula iungũt.
yphonicꝰ ventꝰ. ᷣm alia traſlationẽ dicit
ventꝰ tẽpeſtiuꝰ.⁊ ðꝛ a typhos.qð ẽ iflatio

Igẽ dꝛ euro aquilo.⁊ coꝛ:pe. typhonicꝰ.

Typhon ꝓpꝛiũ nomẽ.frat᷑ Iſis fuit.
Typus.pi.i.figura.vel foꝛma.vel ſtatꝰ.vel

ſititudo. AUñ.ij Regl.xij. Traduxit in ty⸗
po lateꝝ.i.in ſiłitudine.Et typus ðꝛ qdaʒ
herba ꝗ in aqᷣs naſcit᷑.⁊ ab aqua iflat᷑. elñ

⁊ ambitioſoꝛũ hoim ⁊ ſibi placẽtiũ.tumoꝛ
⁊ ſuꝑbia typꝰ dꝛ. Iñ etiã ẽ ꝙ ab illa herba
frigida. febꝛes typi dicunt᷑. Iñ typic⸗. ca.

cũ.i ſiguratiuꝰ. Iñ typice adu.i.figurati⸗
ue.Et etiã typica febꝛis ðꝛ quã qͥdã pero⸗

dicam dicunt.

Tyrãnicida.dę.pe.ꝓd.q occidit tyrannuʒ

—

Iñ h̊ tyrãnicidiũ.i.tyrãni occiſio.

Frannus.ni.i.foꝛtis rex.⁊ ðꝛ a tyro.qð ẽ
foꝛtis.Olim em̃ reges ⁊ tyrãni nullã habe
bant dr̃am. Vñ foꝛtes reges tyranni dice⸗
bant᷑.Sʒ poſtea accidit tyran nos vocari

peſſimos ⁊ impꝛobos reges luxurioſę do⸗

minationis.cupiditatẽ crudeliſſimã dñati
onẽ in pplis exercentes.a tyro qð eſt angu

ſtia. qꝛ anguſtiant vel cruciant ſuos. Inð

tyrannicus.ca.cũ.Et hęc tyrannia.nię.et
hęc tyrannis idis.i.crudelitas.ſᷣm Hugl.
Et ſcribit᷑ ꝑ duo.n. Itẽ a tyrãnꝰ ðꝛ h̊ tyrã⸗
nulus. li. dimi.i. puꝰ tyrannꝰ?ꝰ.

Tyriaca.cę.pe.ꝓd.ðꝛ antidotũ ſerpentũ q̃

venena pellunt᷑.vt peſtis peſte ſoluaf᷑.
yro gręce. latine ð foꝛtis.vel ãguſtia.Et

inde ðꝛ h̊ tyro.ronis.i.nouꝰ m ilesnouiter

electus ad militiã. qꝛ foꝛtis ad h̊ officiũ ſo⸗
let elegi. vel qꝛ ad acquirẽdã ꝓbitatẽ mul
tum ſe anguſtiat. Itẽ tyro ðꝛ qͥlibet ignar⸗

⁊ rudis cũ aliquid icipit exercere. Et ꝓd.

+

pᷣmã tyro ꝓ milite.ſʒ h̊ tyrus ꝓ regione eã

coꝛ. Vñ. Mro regione tyro pꝛo foꝛti milite

Tyrũculus.li. dimi.i.puꝰ tyro.

Tyrrhenꝰ.ni. ppꝛiũ nomẽ ẽ.Et nõ q Tyr⸗

rudimẽtũ.initiũ.nouitas militie.

rhenꝰ⁊ Lidierãt duo frẽs.qbacũ lydia re

gio nõ ſufficeret. piecerũt ſoꝛtes qͥs eoꝛuzʒ
cũ ꝑte ppli exiret.⁊ ceciderũt ſi. uꝑp Tyrrhe

nũ.qͥ c ꝑte lydoꝛũ venit in tuſciã. ⁊ a ſuo

noie dicta ẽ tuſcia ryrrhenia ⁊ tuſci tyrrhbe
ni. Siliter ab illis qͥ cũ eo venerũt tuſcia di
cta eſt lydia. ⁊ etiam tuſci lydi. Vel a noie

fratris.qꝛ ſepe nomen vni fratr! ponit᷑ p

Tirſus.ſi.m.g.ðꝛ generalit᷑ oim olerum. v

herbarũ mediꝰ frutex.⁊ ðꝛ aterra, ⁊ ſurſũ

Titillatio.onis.luxurię incitamẽtũ carnis

qꝛ a terra ſurſũ ↄſcẽdit.Tirſus etiaʒ ðꝛ ba

culus vłramꝰcu frõdibꝰqͥ vtũt᷑ ĩ ſacrificijſ

bacchi. Vel tirſus genꝰ cymbali in modũ
quadratę figurę factũ.qꝛ ab vtraq; ꝑtete⸗

net᷑.⁊ tq aꝑiendo qᷓ; claudendo ſonat.

Tyrus.ꝗda inſula.⁊ ꝗdã ciuitas phenicuz

ꝗↄdita fuit a phęnicibꝰ .i q̃ optima urpu
ra tingit ꝗᷣ Brri ð Ad hac ciuitatẽ loqͥtur
Eſa.xxiij.Et ðꝛa tyro.qð ẽ foꝛt vel angu
ſtia. Uñ ⁊ tyrꝰ anguſtia interpᷣtat᷑. Iſñ tyri
us.ria.riũ.gentile vel patriũ. Itẽ tyrꝰdici
tur quidꝗ ſerpẽs. Itẽ tyrus ð caſeꝰ.iʒ tũc
Epmitiuũ.

Tiſis vel potiꝰ ptiſis.ẽ vlceratio in pulmo

ne ⁊ tumoꝛ.ſic dicta gręce.qꝛ ſit ↄſj umptio
coꝛpis totiꝰ. Iñ ptiſicꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.talii

Airmitate detentus.
Titan. tanis.m.g.interpᷣtat᷑ illuminatio v

illuminans. Vñ dicti olim titanes ſunt qᷣ⸗
Ddam foꝛtiſſimi viri.q̃ſi illũinatoꝛes mũdi.
ſcʒ ſua ꝓbitate. Vel m fabulas poetaruʒ
iſti ab irata ↄtra deos terra ad eiꝰ vtilitatt
creati dicunt᷑. Añ ⁊ titanes dicti ſũt a titã
greco.i.ab vltione.qꝛ q̃ſi vlciſcende matrl
tręcã. ↄtra deos armati exiſteret. Et etiaʒ
dicti ſunt gigãtes.Et h titanus.ni.in eodẽ
ſenſu. Et inde titan vel titanus dict' ẽ ſol.
qꝛ fuit de generetitanoꝛũ.vel qꝛ illuminat
mũdũ. Inuenit᷑ etiã h̊ titã idecli. Añ Ju⸗
dicl. xix. Nec ſilij tit ẽ ꝑcuſſer̃t eũ Et ꝓ.pe.
gti titanis.titana em ꝓd.ta. AUñ Lucanꝰĩ
pᷣmo.ler ⁊ longi voluent titana laboꝛes.
BGreca em̃ in an.creſcentia in gtõ. ꝓducũt
a.mediam añ n.vt titanis.Et facit actũs ĩ
em.⁊ in a. titanem vel titana.

Titanis.titanis.vel titaneos qdaʒ ciuitas

egypti vbi facta ſunt ꝓdigia ꝗqlegunt.Et
ðꝛ ſic a titanibꝰ.qꝛ eã ędificauerũt titanes.

Titanus.ni.ẽ idẽ ꝙ titan. Itẽ a titan ðꝛtita

nus.na.nũ.⁊ hęc titania.nię.i.luna.

nins . LCiitillicꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.i.titillatiõe plenꝰ.ſ.
Tyrociniũ.nij.noua militia.officiũ tyroniſ

q̊ incitat.vel qͥ in citat᷑ ad luxuriã.et ðꝛa ti
tillo. las.

incitatio.inflamatio.

Titubatio.ẽ cũ ego hinc inde duo cõtraria

ſciam.nec tñ alicui eoꝛũ qꝛ dubito creduli⸗

tatem meã applico.vñ titubare ðꝛ qͥs quã

do ſuſpitione habet ſuꝑ eo de q̊ͥ ↄtenditur
vt in.c.in nr̃a pſſentia.de ꝓcur᷑.in glo.iij.
Etiã titubare eſt defectuoſe loqui vł igno
ranter. JIñ titubans ꝓ ignoꝛante habẽdꝰẽ

L. de codi. indebi. I. vlt!. et. ff. de li. ho. ex⸗

hi. l. iij·· is. qui. ar. c. dñs.ð ſecũdis.nup.

— ES

— — —¶—
— * ———— ðð — — — —
0 S=

Titulus qñq; ſignũ ðꝛ.qñ

Titulus.li.ðꝛ a titã.qð ẽ ſol vłilluminãs.
ꝗſi titanus.i.illuminas.qꝛ illuminat libꝛi
Sicut em̃ ſol mundũ vel quęcũq; obſcura
illuminat.ita titulłꝰ libꝛũ.⁊ eiꝰ ſequẽtia illu
minat. Ael titulus ðꝛ a Tyto liuio q bimꝰ
libꝛũ ſuũ ꝑ diſtinctiones diuiſit.⁊ſingulis
titulũ appoſuit.vel ðꝛ titulus q̃ſi tetulus.

a theta figura ꝗᷓ ẽ ſic facta.ꝗ olim in fronti⸗
bus damnatoꝛũ impᷣmebat᷑. Siẽ em̃ in illa

ſigura reddebatr᷑ hõ noſcibilis.ſic ꝑ tituluʒ
liber cognoſcit᷑. Vñ ſic diffini. Litub eſt

bꝛeuis annotatio eoꝛũ ꝗᷓ diffuſius in ſequẽ

ti oꝑe ↄtinent᷑.Litulus etiã ðꝛ nota ꝗᷓ cau⸗
ſa bꝛeuitatis apponit᷑ dictionibꝰ.Titulus
etiã ðꝛ inſcriptio vel ſignũ laudis ⁊ hono⸗

ris. vel laus.qꝛ olim in imaginibꝰ laudes
nobiliũ intitulaban.
minij.qñq; ipſa ecclia.vt titulꝰ ſancti Pe
tri.qñq; clericatus.qñq; canonicatus i ali

qua eccłia.vñ ðꝛ qͥs ititulari.i.clericari vł
canonicari. Itẽ qnq; accipit᷑ ꝓ cã in habi⸗
li ad dominij trãſlationẽ. vel ꝓ locatione.
vt. c. eccłię. ſctẽ.ij.vt lite pen. Itẽ titulus

eſt iuſta cauſa poſſidendi qð noſtrũ ẽ.⁊ ſic

exigit᷑ iuſtus titulus in vſucapione.⁊ pꝛe⸗

ſcrip.c.ſi diligenti.de pᷣſcrip.⁊ glo.ſũ.xvj

q.iij.Etiã titulus poſſeſſoꝛi cauſam tribu⸗
it pᷣſcribendi.vt.c.j.ð pᷣſcrip.li.vj.⁊ ẽ vnũ
de pncipalibus requiſitis ad ſſcriptioneʒ

Dr etiã titulus qñq; oꝛdo eccleſiaſticꝰquę

libet dignitas vel pꝛęlatio.⁊ ſic ðꝛ qͥs inti⸗

tulari in aliqᷓ eccłia.i.oꝛdinari. m Berñ.

in.c.dudũ de elec.ſuꝑ vᷣbo intitulatã.⁊.ff.
ſi cer. pe.in rub.
Titulus poſſeſſionis vel poſſidendi ẽ initiũ
poſſeſſionis.⁊ cã q̃re qͥs poſſideat. vt em⸗

ptio.vẽditio.donatio.ꝑmutatio.qꝛ ꝑ em⸗
ptionẽ ⁊ ſiłia incipimꝰ poſſidere.

Titus.ti.diſcipuł.fuit Pauli apłi.⁊ iterpᷣ

tat᷑ ꝗrẽs vł bonꝰ.ſeu lutũ.ſiue etiã lutariꝰ.

Tobias. bię.qͥdã ſanctus vir cui Raphael

archangelꝰ reddidit viſum.

Toda.dę.auis ẽ.ꝗ̃ nõ habz oſſa in tibijs. qꝛ
ſemꝑ ẽ in meruauu.
Todinus.na.nũ.ðꝛ ille qͥ velociter todet. ?

mouet᷑ ad modũ todęauis.

Togdonus.ni.i.galłꝰ.⁊ ðꝛ a tola.
Tophus.phi. m. g. ðꝛ lapis aſper ⁊ cauno⸗
ſus.⁊ dꝛa todeo.qꝛ ambulantes ſuꝑ ſeto⸗
det. Iñ tophulus. li. dimi.
Togaã.gę.dꝛ q̃i tega.a tego.gis.qꝛ velamẽ⸗
to ſui coꝛpus tegat ⁊ cooperiat.ẽ palliũ pu

q; cã acqͥrẽdi do.-

rü ⁊ foꝛma rotundaetiã ⁊ fuſioꝛe ⁊ qſi vn⸗
dante ſinu. Et erat olim cõis veſtis roma⸗
noꝛũ. Iñ togatus.ta.tũ.i.toga indutꝰ vel

togã hns. VUñ ⁊ togatę dicebant᷑ anegann

comeędie de vilibꝰ ꝑſonis a romanis factę
̃ nulliꝰerant pᷣcij. Et toga veſtis erat cõis
⁊id eo vilis. Añ Juuenał. Impune g mi⸗
hi recitauerat ille togatas.
Togatos dicimus aduocatos.a veſte toga
noĩatos.quã habebãt olim aduocati.diu⸗

ſam a cęteris vt ꝑ h̊ cognoſceren᷑.
Togiferiũ.rij.locus vbi ſcholaſtici diſpu⸗

tant. ⁊ videt᷑ cõponi a toga ⁊ ferio.
Togilla. lę. dimi.i.ꝑua toga. Itẽ togilla ðꝛ
mantie. HM
Togripyriũ.pyrij.i.pura toga.
ogula.lę.dimi.i.pua tog.
Colerabilis. lis. 2.t.⁊ H le.qð valet vel de⸗
bet tolerari.Et cõponit᷑ itolerabilis qð nõ

vaglet vel debetr tolerari.

Toles. lis.ðꝛ a tolꝰ.Et toles ſunt tumoꝛes

circa vuã ſtantes.has vulgo ꝑ diminutio
nẽ tuſillaſ vocãt.hęĩ faucibꝰ ſolẽt turgeſcẽ

Tſollinũ.ni.lignũ puteoꝝ.q̃ haurit᷑ aqua.

Tolus.li.m.g.ſũmitas tẽpli.eminẽs rotun
ditas. ꝓpꝛie qͥdẽ tołꝰ ẽ velut ſcutũ bꝛeue.
ð in medio tectiẽ.in q̊ trabes coeunt.
omaculũ.li.n. g. ðꝛ a tomos.Et dicũt᷑ to⸗
macula.i teſtina ꝓpt᷑ diuiſiões ⁊ ſectiões.
Tomos gręce.latine ðꝛ diuiſio vel ſectio vł
ineiſio. In apud nos tomꝰ. mi. ðꝛ ideʒ. Et
tomos etiã ðꝛ liber vł volumẽ. ꝓpt᷑ mtas
diuiſiones ⁊ replicatiões cartarũ.
Ton ðꝛ altitudo.vel totũ.
Tonabulũ.li.i.ſonus vel tintinnabulũ.
Tonitrus.trus.m.g.⁊ ̊ tonitru indeclina.
in ſingulari. In płali hęc tonitrua.truũ a
a tonitru ablitõ.addita um.vñ Apocl.xix.
Et audiui vocem tonitruum magnoꝝ.Et
hoc tonitruũ.trui.neu.ge. Uñ Job.xxvj/
Quis poterit tonitruũ eius magnitudiniſ
intueri. Ideʒ ſiꝗnt.Et cõponunt᷑ iſta tria
noĩa a tonꝰ.ni.qð ẽ ſonus.⁊ terreo.res.qꝛ
hmõi ſonus valde terret. Añ Iſidoꝛety.
xiij. Tonitruũ dictũ.eo ꝙ ſonꝰ eiꝰ terreat.
MM tonus ſonus ðᷣꝛ.qꝛ interdũ tam grauit᷑
cõcutit oĩa.ita vt cęlũ diſcuſſiſſe videatur
quia cum pꝛocella vehementiſſimi venti

nubibus ſe repẽte immiſerit. turbine inua⸗

leſcente exitumq; quęrente.nubem quam
excauauit impetu magno pꝛeſcindit.ac ſic
cuʒ hoꝛrendo fragoꝛe defert ad aures.
mirari qͥs nõ debet. cũ veſicula q;uis par⸗
ua.magnum tamẽ ſonum diſploſagmuit

Lux auũt q̃ apparet añ tonitruũ fulgoꝛ vo

cat᷑.ꝗ ideo an videt᷑.qꝛ clarũ lumẽ eſt.o
nitruũ ãt tardiꝰ ad aures ꝑuenit inſtar ſe⸗
curis arboꝛẽ ꝓcul cedẽtis.cuiꝰ qͥdã añ cer
nis ictũ qᷓ; ad aures ſonitꝰ ꝑueniat.
Tonſa.ſę.ðꝛ remꝰ.qð ⁊ h tonſus ðꝛ.ſʒ poti
us tonſa.vel tonſus.ðꝛ palmula remi quę
aquã ꝑcutit.⁊ ðꝛ a tondeo.des.velatun⸗
do. dis. q̃ſi tunſa.vł q̃ſi tunſus.eo ꝙ aquã
tundaurnr. 2O
Tonſilla.lę.dimi.i.pua tonſa.Tonſilla eti
am dꝛ foꝛpicula. Et tonſilla ðꝛ vncus fer⸗
reus vel ligneꝰ ad quẽ in litoꝛe funes naui

um alligant᷑. Un Ennius.Tonſilla rapi⸗

unt ↄfigunt litus ad vncos.

Tonſoꝛiũ.rij.idẽ eſt qð tonſtrina.ſcʒ locus

vbi tondet᷑.

Tonſoꝛ.ſoꝛis.qͥ radit barbas. a tondendis

capillis dictus. Inde tonſtrix tricl. muta⸗
ta toꝛ in trix. int᷑poſita.t.cã euphonię. IJñ

hec tonſtricula.lę.diminutiuũ.Et hęcton

ſtrina. nę.officina. vel domꝰ. vłlocus in qͥ
Tonſula.lę.dimi.i.ꝑua tonſa.

Tonus.ni.m.g.i.ſonus.⁊ ðꝛ a tono.nas.

Toparcha.chę. vel h toparchus. chi. i. pn⸗
ceps ſuꝑ totũ.vł ſuꝑ aliquẽ locũ.⁊ ðꝛa to

pos.qð ẽ totũ vel locus.⁊ archos.quod ẽ

pnceps. Iñ hęc toparchia. chię. pe. acuta
eiꝰ ptãs. Ael toparchia põt dici locus pᷣn⸗
cipatus. Vñ tres toparchię dicunt᷑ trium
locoꝛũ pᷣncipatus.

Topagius vel te pacion. gẽma ẽ ex virenti
genere. oĩq; coloꝛe reſplendẽs.inuẽta pus
in arabię inſula.in q̃ trogoditę ſdones fa⸗
me ⁊ tempeſtate feſſi.cũ radices herbarũ
effoderẽt eã eruerũt ꝗ inſula poſtea nebuł

cooꝑta tandẽ ⁊ a nauigantibꝰ ẽ inuenta.⁊
ob h̊ locus ⁊ gẽma nomẽ ex cã accepit.ã
topaxim. trogoditarũ lingua ſigtioneʒ ha
bet ꝗqrentis. AUñ ⁊ inſula dicta ẽ topagius.
vel lapis dictus ẽ topacius.Et vt diẽ glo.
Apoc̃.xxj.Topaciꝰqͥ rarioꝛ eo ſᷣſtãtioꝛ Et

habet duos coloꝛes ex auro ⁊ etherea cla⸗
ritate maxime lucẽs.cũ ſplendoꝛe ſolis tã⸗
gitur ſuꝑans oim gẽmarũ claritatẽ.i aſpe

ctũ ſuũ ſingulariter ꝓuocans aſpicientes
AQus; ſi polis obſcuras.ſi naturę relinquis
clarioꝛ ẽ.⁊ nihil eo charius regibus inter
dinitiaas. “

a

Topicus. ca.cũ i. localis. ðꝛ a topos. qðᷣ
eſt locꝰ.Et hęc topica.cę. Et płalit᷑ hecto⸗

pica. coꝝ. ꝓ quodã libꝛo in qͥ tractat᷑ delo
cis. Itẽ topos vel ton.ðꝛ totũ. Jñ topicꝰ.

——

ca. cũ.i totalis. Añ ⁊ ſdictꝰ liber põt dici

topica.q̃ſi totalis.qꝛ ibi de totis vel delo⸗

cis oibꝰ tractat᷑.⁊ coꝛ.pi.
Topos ðꝛ totũ vel loctus.
Toꝛagiũ.gij.i.oꝛnatus vel munitꝰ.
Zoꝛcular.larl.n.g.vel h̊ toꝛculare ris.i.cal
catoꝛiũ.⁊ ðꝛ a toꝛqueo.ques.qꝛ ibi vuę et
oliuę calcant᷑.⁊ extoꝛtę exbmunt᷑. Dicunt
tñ qͥdã q toꝛcular ꝓpꝛie ðꝛ pᷣlũ.qͥ vuę cal⸗
catę expmunt᷑.Et ꝓd.pe.nti qᷓ; gi.
Toꝛeuma.matis.n.g.ẽ toꝛnatura.vł torna
tũ vas.vel qͥcqͥd dolat᷑ et toꝛnat᷑ ſiue vas
ſiue lectus.ſiue aliud.⁊ ðꝛ a toꝛno.nas.Et
eſt toꝛeuma triũ ſyllabarũ.Et coꝛ.pᷣmam.
Vñ Nrudẽtiꝰ.Fultra mero veteriq; toꝛeu
ma roꝛe rigank.

Toꝛmentũ.ti.n.g.ðꝛ q̃ſi toꝛquimentum. a
toꝛqueo.eo ꝙ toꝛquẽdo mentem inueniat
Itẽ toꝛmenta dicunt᷑ etiã inſtrumẽta belli

ca ad dirimenda opida ⁊ ciuitates. vel qꝛ

toꝛqueaãt interius reſiſtẽtes.vel qꝛ toꝛque
ant lapides ⁊ etis tael.
Toꝛneamẽta dicunt᷑ qdã nundinę vel feri
in qͥbꝰ milites ex edicto ↄuenire ſolẽt.⁊ a
oſtenſionẽ viriũ ſuaꝝ ⁊ audacię temere cõ
gregari vł ↄgredi.vt.c.j.de toꝛnea.Et cã
pꝓhibitiõis ẽ piculũ aiaꝝ.⁊ moꝛs hoim in⸗
de ꝓueniẽs.vt ibidẽ notat᷑.

%

Toꝛnus.ni.m. g.qðdã inſtrumẽtũ cũ qͥ vo⸗

ſa toꝛnãt᷑. Iñ h̊ ⁊ hęctoꝛnatilis.⁊ h le.pe.

coꝛ. habile ad toꝛnandcdiuũx,x.
Toꝛpedo.dinis.f.g.i.toꝛpoꝛ.⁊ ðꝛ a toꝛpeo

pes.⁊ ꝓd.pe.nti.Zoꝛpedo. etiã ẽ qdðᷣdam
enus piſcis.ſic dicta.qꝛ coꝛpꝰ toꝛpeſcere
faciat.ſi qͥs eã viuẽtem tangat. Et narrat
Pliniꝰ. Tãta ẽ vis eiꝰ.vt etiã aura ſui coꝛ
poꝛis afficit mentẽ ⁊ hois mẽebꝛaeꝛ.
Toꝛpidꝰ.da.dũ.i.ſtupidꝰ.Iñ toꝛpidulus.
la. lũ.i.aliq;tulũ toꝛpicdqd.

*

Toꝛpoꝛ. poꝛis·i. ſtupoꝛ. pigritia. toꝛpedo.

Toꝛquatus.ta.tum.i.toꝛque ligatꝰ ⁊ oꝛna⸗
tus. Et hinc quidam romanus dictus eſt
Toꝛquatus.quia ſingulari certamine quẽ

dam gallum deuicit. eiq; toꝛqu em aureuz

abſtulit.

Toꝛquis. quis. m. g. ⁊ hęc toꝛques. qͥs.f. g.

id ẽ.ligamẽ toꝛtũ.vel aureus circulus cir-
ca collũ.a collo vſq; ad pectus deſcenden/
ſic dictus. qꝛ toꝛtus ſit.⁊ ẽ oꝛnamẽtũ viro
rum. Et nõ ꝙ toꝛqͥs maſ.ge.ẽ magis i vſu

pm grãmaticos.ſʒ hęc toꝛques in fęminio

genere ſepe inuenit᷑ in theologia. Vñ Ju⸗
dic . viij. Pꝛeter toꝛques aureas cameloꝝ

HMNõ vſus diſferẽtiales. Mectoꝛis ẽ ſpinter

—

ꝓpꝛie parit᷑ q; monile.Oꝛnatx colli ſũt toꝛ⸗
s auri in aures. Anulꝰẽ manuũ.ſũt armil
lę ſcapularũ.Atq; perichelides exoꝛnant
bꝛachia nymphis. ä
Toꝛrens.entl.m.g.ẽ fluuiꝰ vel aã veniens
cũ impetu ex imbꝛibꝰ repentina magnum
hñs incremẽtũ.ſʒ adueniẽte eſtate.caloꝛe
ſolis toꝛreſcit.⁊ areſcit ⁊ deſiccat᷑. Uñ pꝛo
pheta. Cõuerte dñie captiuitatẽ nr̃aʒ ſicut
toꝛrens in auſttrtto.
Toꝛridus.da.dũ.i.velox vel toſtꝰ. VUñ in
hymno.Cuiꝰ coꝛpꝰ ſanctiſſimũ in ara cru⸗
cis toꝛridũ. Iñ h̊ toꝛriditas.tat.⁊ coꝛ.pe.
Toꝛris.rl.m.g.ðꝛ lignũ ſemiuſtũ tractũ a fo
co ⁊ extinctũ.⁊ ðꝛ a toꝛreo.res. Idẽ ⁊ hęe
ticio.onis.lʒ ſic dicat᷑.etiã i igne dũ ardet.
Añ Amos.iiij. Et facti eſtis qſi toꝛris ra⸗
ptus ab incendio. Itẽ Zacharię.iij. Nun⸗
qͥd nõ iſte toꝛris erut de igne ẽ. Iñ toꝛricu
lus. li. dimi. i. puꝰ toꝛris.
Toꝛſoꝛes.i.toꝛtoꝛes vel cruciatoꝛes.⁊ ðꝛ a
toꝛqueo. queees.
Toꝛta. tę.f.g.ẽ qdᷣdã genꝰcibi vł panis qð
vulgo ita ðꝛ. In toꝛtula.lę.di.i.ꝑua toꝛta.
Toꝛtio.onis.ẽ toꝛquẽdi actio interioꝛ ĩteſti
noꝛũ afflictio. Itẽ ſiqꝗt toꝛſio.⁊ vtrũq; de⸗

ſcendit a toꝛqueo.ques.

Loꝛtoꝛes.i.toꝛſoꝛes.

Toꝛtuoſus.ſa.ſũ.i.flexuoſus.vel iniurioſ⸗
extra rõnẽ. Iñ hęc toꝛtuoſitas.tatis.

TZoꝛtus.tus.tui.i.toꝛſio.vel iniuria.⁊ ðꝛ a

toꝛqueo.ques.Et toꝛtus.ta.tũ. HZ
Toꝛus.ri.m.g.i.deflectio ⁊ pulpoſa extan⸗
tia carniũ.ſic circa culũ ⁊ bꝛachia.⁊ ðꝛ ſic.
qꝛ ibi viſcera toꝛta videant᷑. Iñ toꝛoſꝰ.ſa.
ſũ.i.pinguiſ ⁊ toꝛis plenꝰ.⁊ ſuꝑbꝰ.Iñ hęc
toꝛoſitas.tatl. Inuenit᷑ etiã thoꝛꝰꝓ lecto.
vide.S.loco ſuo. H
Loꝛuus.ua.uũ.i.crudeł t᷑ribilis.⁊ ðꝛ a toꝛ⸗
tus. ⁊ vultꝰ. eo ꝙ ſit toꝛto vultu ⁊ truculẽ⸗
to.vtToꝛua leęgna. Iñ hęc toꝛuitas.tatis.
Toſtus.ſta.ſtũ.i.aſſatꝰ.peruſtꝰ.piſt. ſicca
tus.⁊ ðꝛ a toꝛreo.res.
Tot. oĩs ge.plalis nũeri.⁊ idecli.⁊ ðꝛ a ton.
vel topos.qð ẽ totũ. H

——

Totidẽ.i.eiuſdẽ nũeri.⁊ ẽ idecli.oĩs ge.płiſ

nũeri.⁊ cõponit᷑ a tot ⁊ idẽ.
Totus.ta.tũ.ðꝛa tot.⁊ ꝑtinet ad magnitu⸗
dinẽ. vt Totũ coꝛpꝰ.Sʒ oẽ ad multitudi⸗
nẽ. vt Ois hõ. Itẽ ome in diuerſis ꝑtibuſ

ponit᷑. Totũ ſine ꝑtibꝰ debet eſſe diuerſis

nec a pte integt᷑ dria totiꝰ in rem nois cui

agiũ git᷑.ſʒ nłlã eiꝰptẽ ↄpꝛehẽdit.vt Totꝰ

ſoꝛtes.i. ſoꝛtes ⁊ qlibʒ ei ꝑs. Oẽ vo quoli

Trab

bet rẽ nolis cui adiũgit᷑ ꝓpꝛehẽdit Et pd·

to. Vñ q dã. Mandere ſic totũ melius ꝙ;

pandere votuʒ. Iñ H ⁊ hęctotalis. ⁊ le.
Iñ hęc totalitas.tatis.

Toxicñ ci. n. g. qddã genꝰ veneni.qð ex ſuc

co taxi arboꝛis exbmiẽ.
ilis. 9. t. 1 B le. qd ẽ trabis. vel qð ad
trabẽ ꝑtinet.⁊ ðꝛ a trabs.Et hęc trabit.i.

Trabaria. rię.f. g. nauis longa ⁊ ſtri trabs

cta. ⁊ 82a trabs. Trabarię dicunt᷑ minutę

naues ꝗᷓ ex ſingulis trabibꝰcauant᷑ q aliter

litoꝛarię dicunt᷑ vł canducę.ex vno ligno
cauatę ⁊ factę.⁊ dicunt᷑ canducę.qꝛ a qt⸗
tuoꝛ vſq; ad decẽ hoĩes capiant·
Trabea.beę.f.g.ẽ genꝰ veſtis imgial ã ſo
li imꝑatoꝛes vtebant᷑.⁊ ðꝛa traſbeo.beas⸗
q̃i traſbea. qꝛ vltra alioſ brm deſigbat. Iñn
trabeatꝰ. ta. tũ.i.trabea ĩdutꝰ. VUñ legit ꝙ
dus nr fuit indutus trabea carnis.i.regia
veſte carnis. Trabea etiã ðꝛ veſtis ↄſula⸗
ris. vt. C. de 2lul.l. j. li. xij. M
Trab ea etiã ðꝛ poꝛticꝰ tecta trabibꝰ. Et ꝓ.
pe trabear. Vñ Ouidiꝰ.xij. meta. Digni
oꝛẽ qualis trabeati foꝛma quirin.
Trabs.bis.f.ge.ðꝛ a traho.his.qꝛ ab vno
pariete trahit᷑ ad aliũ. Ael trabes dicunt᷑
atranſuerſo.qꝛ in trãſuerſo poſitę vtroſq;
parietes cõtingunt ⁊ ↄtinẽt. Neteres etia
hec trabes ꝓ trabs dicebãt. ——
Tracon.onis ẽ meat ſubt᷑raneꝰ. Vñ qdam
Terrarũ tracones.aialia dico dꝛacones.
Añ qͥdã putauerũt debere dici in pſalmo.
Bracones ⁊ omes abyſſi. Sʒ tracones ðꝛ
Tractabił..t.⁊ h le.qð de facili(cõit᷑.ꝑ.t.
põt tractari ⁊ duci. Iñ tractabiliter adũ.

XTractatoꝛij.erãt viri qͥ tractabãt ⁊ ↄtrecta⸗

£

bant. i.manibꝰↄtigerũt ⁊ palpauerũt ala⸗
lia publica et eq̊s ſacro vſui deputatos.

Tractatoꝛię dicunt᷑ lr̃e impetratę ꝓ licẽtia

vehendi aĩalia.vel le datę licentię ad tra⸗
ctandũ ⁊ puniẽdũ criminoſos.vᷣm Acurl.
C. e. ti. in ru.
Tractatus.tus.tui.ẽ vniꝰ rei multiplex ex⸗
poſitio. eo ꝗ trahat ſenſum in multa. Et fit
ſpecialit᷑ ad ſemetipſuʒ. Sermo vo altera

eget ꝑſona. Verbũ aũt ad oẽs. Vñ dicit᷑.

Verbũ fecit ad ppłm. S
Traditio.onis.f.g.ẽ hũana ↄſtitutio cõſu⸗
lens cupiditati hoim. ⁊ ðꝛ a trado.is.ſſf
i Auroꝛa. Tãq; nõ loquẽs traditiõe bꝛeui
Traditoꝛ.torl.i.pꝓditoꝛ.vt Judas fuit tra⸗
ditoꝛ. i. datoꝛ. vel ꝓditoꝛ. H

3 Traductio. onis.f.g.i.vltra ductio ꝓpala⸗

teo . ſiue manifeſtatio. AUñ Sap̃.ij. Factus
EZnnobis intraductionẽ cogitationũ nr̃arũ.

Blo. Cogitatiões nr̃as traduxit in lucem.

Itẽ moꝛs ðꝛ traductio qñ hoies ab hac vi

ta traducunt᷑. Uñ Sapᷣ.xj. Qui cũ minue

rent᷑ intraductionẽ infantiũ occiſoꝛuʒ.⁊ .
Itẽ traductio ẽ quidã coloꝛ rhetoꝛics.⁊ fit
cũ aliquod nomẽ ꝑ ſuos caſus variat᷑. Et

cõuenit cũ quodã ſcemate.qð appellat᷑ po
liptoton. Vñ gręciſmꝰ. Miſce ꝑ caſus vo
cem traductio fiet.vt Si nihil in vita iocũ
dius ẽ tibi vita. In decoꝛẽ vitã ꝑages vir⸗
tute relicta. Vel etiam fit in conſonantia.
vt Cur illam curas quę multas dat tibi cu
Tradux. ducis.m.g.i.ꝓpago.quod etiam
ꝓ oꝛiginali peccato qð Adã cõmiſit inue⸗
nit᷑.qꝛ ab ipſo in poſteros fuit tranſlatũ ſiẽ
de ptibus filij ꝓpagant᷑.Ct coꝛ.pe.gei.li⸗
cet ouco.cis.ꝓducat pᷣmã. Papias vo di
cit. Tradux ex altero ducta ꝓpago radix
vel oꝛigo.

Tragędia.dię. f. g. i.hircina laus.vel hirci

nus cant“. vłfetidꝰ. ⁊ ð a tragos.qð ẽ hir
cus.⁊ oda cantus vel laus.Eſt em̃ de cru⸗

deliſſimis rebus.ſicut qͥ patrẽ vel matreʒ

interfecit. vel comedit filiũ vel ecõuerſo et
hymõi. Vñ ⁊ trageędo dabat᷑ hircꝰ. ſcʒ aĩal
fetidũ.nõ ꝙ nõ habẽt aliud dignũ pᷣmium

ſed ad fetoꝛẽ materię deſignandũ.Et inde

tragedus.da. dum. Et hic tragedus. di.
penultima ꝓducta. id ẽ.tragedię ſcriptoꝛ.

Et hic tragędicus.ca.cũ. Iteʒ a tragędia

ðꝛ tragicus.ca.cũ. Et differũt tragedia et
comędia.qꝛ comędia pꝛiuatoꝛũ hoim ↄti⸗
net facta. Tragedia regũ ⁊ magnatũ. Itẽ

comędia humili ſtilo deſcribit᷑. Cragedia

alto. Itẽ comedia a triſtibꝰ incipit.ſʒ cũ le⸗
tis deſinit. Tragedia ecõtrario. Vñ in ſa⸗
lutatione ſolemꝰ mittere ⁊ optare tragicuʒ

tum finem.
Tragelaphus.phi.pe.coꝛ.i.hirco ceruꝰ no

men ẽ cõpoſitũ a tragos qð ẽ hircus.et la

phus.qð ẽ ceruus.aqui licet eiuſdẽ ſpeciei

ſit cuʒ ceruo.villoſos tñ habet armos. vt

Mirci ⁊ menta barbata.
Tragema. matis.n. g. idẽ ẽ qð vile munus.
Vel modici valoꝛis.
Tragiopa.pę.ẽ auis maioꝛaquila.
Frasgus gręce. latine ðᷣr hircus.
Tragula. lę. f. g. ẽ genus teli.

. Tragũ.· gi.n. g· ẽ genꝰ retis piſcatoꝛij.qdð ali

pᷣncipiũ ⁊ comicũ finẽ.i.bonũ pᷣncipiũ ⁊ læ

ter vticulũ a vertendo 9d.
Traha.heę. gen ẽ vehiculi.a trahẽdo dicta
qꝛ rotas nõ habet. Vñ.j.Paralipᷣ.xx. Fe

cit ſuꝑ eos tribulas ⁊ trahas.Sic etiaʒ ap

pellat᷑ illud inſtrumẽtũ dentatũ qð equus
trahit ſuꝑ terrã de nouo ſeminatẽ ꝓ ſemie
recondendo.⁊ glebulis ↄterẽdis.vł iſtru⸗
mentũ qð feno colligendo aptai.
Traiectio.onis.i.vltra iactio. Et cõponit᷑
ꝓ mertiũ tranſpoꝛtatiõe. Uñ Eccl.xxx vij
cũ negociatoꝛe detraiectione.cuʒ emptoꝛe
de venditione tracdaa.

rama. mę. ẽ fili int ſtamẽ diſcurrens. Et
ðꝛ a traho.his.Trama etiã ðꝛ qdᷣdã iſtru⸗

mentũ textricũ.qð inęqualeẽ.

Xraiecticia ðꝛ pecunia ꝗ locat᷑ vel ꝑmittit᷑

alicui ꝑ mare ad quẽcũ q; locũ tranluehen

.

da vel depoꝛtanda.

Tramaricia. cię.f.g. q̃dã arbuſtula.⁊ dicit

a traho.his.eo ꝙ trahat erroꝛẽ.Nã in qui
buſda locis ea terrę diſtinguunf᷑.
Trames.itis.m.g.ðꝛ via ꝑua ⁊ trãſuerſa ꝑ
agrũ.⁊ ðꝛ a traho.his.eo qð trahat de pu
blica via. vel ðꝛ a trãſmitto.tis.qꝛ trãſmit
tit vſq; ad aliã ꝑtẽ agri vel ðꝛ a trãſuerto.
eo ꝙ ꝑ trãſuerſum ducat.⁊ coꝛ.pe.gti.

Tranus.tramis.m.ge.ẽ extreina ꝑs veſti

menti. ⁊ ðꝛ a traho.his.

7 ⁶

Tramoſericus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.hñs tramaʒ

ſericã. Iñ hęctramoſerica. cę.ꝗdã veſt li⸗

neo ſtamine.ſ.trama ſerica.

Tranquilł.la.lũ.i.quietꝰ.lucidꝰ.purus.⁊

ð tranquillũ.i.trãſiẽs quiete ⁊ ꝑtinet pꝛo
pꝛie ad mare.ſicẽ ſerenũ ad ceęlũ. Et ſcribit᷑

p gẽminũ.l.⁊ ꝓdu.pe. Unde Ouidiꝰ epi.

NMec niſi trãquillo bꝛachia crede mari.
Trãſactio.onis.f.g.ẽ de re dubia. ⁊ lite in⸗
certa.nõdũ finita dato aliqͥ ꝓmiſſo vel re⸗
tento.nõ gratuita pactio.vt in.c.ſuꝑ eo.ðᷣ
tranſac. Et eſt idem ꝙ compoſitio int᷑ ad⸗
uerſarioo. “”U
Tranſalpinꝰ.na.nũ.i.vltra alpes exñs.Et
inde traſalpinoꝛ.arl.i.vltra alpes ire.
Trãſfuga.gę.cõis ge.qͥ de vno exercitu fu⸗

git in aliũ. ⁊ coꝛ.fu.Et iuenit᷑ etiã trãffug⸗
ga.gũ.in eadẽ ſiãtione.ſic ↄfuga ⁊ cõfug⸗

ꝓfuga ⁊ ꝓfugꝰ. ga. gul.ẽ⁊
Tranſitio.onis.f.g.i.vltra itio. Itẽ trãſitõ

— .

cẽquidã coloꝛ rhetoꝛicus ꝑ quẽ ↄtinuamꝰ

dicta dicendis.vt Audiſtis qlẽ ſe pꝛebuit
iſte parẽti. Nũc qualis ipſe fuit parẽs au⸗
dite viciſſim. Itẽ dicto de noie dicenduʒ ẽ

de vbo. Ael fit qñ bꝛeuit oſtẽdit dicrum ?

poſtea qͥd ſit dicendũ.

ð

Treuga. ge. f. g. ẽ ſc

Tranſitus.tus.tui.i.iter. via q̃ troſiri põt.
2Z: a tranſeo.is.Et trãſitꝰ.ta.tũ.pe.coꝛ.
Anð Beuti.iiij. Cranſito ioꝛdane. IJtem

Alctj. xix. Tranſita macedonia.

rãſlatio. onis.f.g.i.vltra latio.trãſpoꝛta

tio. ⁊ ðꝛa trãſſero.fers. Itẽ trãſlatio.i.ex⸗
poſitio ſnięꝑ aliã lingisz.

Tranſſatio de ſede ad ſedẽ facta cõmuta⸗
tio. vt cũ epᷣs de vna ſede ad aliã tranſfert᷑

Añ qð h̊ ðꝛ tranſſatio.alibi ðꝛ mutatio.vt
Yh.q.j. mutationes

ranſlata legata dicunt᷑ ꝗᷓ teſtatoꝛ legeta⸗
rio adempto tranſfert in aliũ.ſ.auferendo

ab eo cui pᷣmo legauerat.

Tranſlatoꝛ.tor.m.g.q de vna lingua ver⸗

ba trãſffert in aliã.

Tranſlatus.ta.tũ.i.traductꝰ ſiue vltra du

ctus.trãſpoꝛtatꝰ.⁊ ðꝛ a trãſfſero fers.

Tranſtrũ.ſtri.n.g.ðꝛ a trãſuerto.tis.Et di

cunt᷑ tranſtra tabulę vbi ſedẽt remiges.qꝛ

in trãſuerſo nauis ſunt poſitę. Uñ Ecech.

xEvij. Tranſtra tua fecerunt tibi ex indico
eboe. MUV

Trapeta.tę.f.g.⁊ G̊ trapetũ.ti.i.mola oli⸗

uaria.ſcʒ vbi oliue terunt᷑.vel inc numu⸗

larioꝛũ.vel vas in quo herbę cõterunt᷑ et

ðꝛ uapeta. ſ terepeta.qꝛ aſſidue petit᷑ et

larioꝛum. ́”UV
Trapegeta.tę.vel trapeita.tę.iĩ eodẽ ſenſu
ſcʒ numulariꝰ vel menſarius qͥ pecuniã ſu⸗
per menſam dinumerat. Vñ Gregoꝛiꝰ in
omeł.eph̊ię.Trapetitas multarũ gentiuʒ
ꝓuincię ignoꝛant.
Tredecim ois ge.płis nũ
atres.⁊ decẽ.

Tredenꝰ.na.nũ.ðꝛa tredecim.Er tredena⸗
rius.ria.riũ.⁊ tredecies. adddideii..
Tremiſſis.ſis.m.g.ẽ tertia ꝑs ſolidi.⁊ dici
tur tremiſſis.qꝛ ter miſſus ſolidũ facit. vel

Eẽnomen vncię certi ponderis ⁊ q̃ntitatis.
Tremulentus.ta.tũ.i.tremoꝛe plenus.

Tremul“ꝰ.la.lũ.i.trepidꝰ.⁊ ðꝛ a tremo. I9étẽ

tremubł'li.ðꝛ ꝗdã arboꝛ cuifolia ſꝑ tremẽt
Trenarus.ri.m.ge.⁊ in płali.hęc trenara.

oꝛũ.mons ſiue vallis vbi deſcẽſus ẽ ad in⸗

feros.⁊ ſepe ponit᷑ ꝓipſo deſcenſu ad infe
ros.⁊ ꝓ inferno. Iñ tręnarar iꝰ.ria.rium.

— —

3

ptio regal.vel ſecuritas

eri indecli.⁊ dici

.
.

pſtita ꝑſonis ⁊ rebꝰ ad tẽpꝰ.diſcoꝛdia nõ⸗
dũ finita. vt de treu.⁊ pa.c.j. Iñ h̊ treuga-
rius.rij.q treugas facit int᷑ aliqͥs.Et treu⸗
garius. ria. riũ.ad treugã ꝑtinsss.
Triambos.i.triuphꝰ.vel iudiciũ triplex.
Triangulꝰ.la.lũ.i.tres angulos hñs. et ðꝛ
atris.⁊ angulꝰ. Iñ triangulatꝰ.ta.tũ.idẽ.
Et ſubſtãtiue ðꝛ triangubꝰ ꝓtlifigura.
Triariꝰ.ria.riũ.ðꝛ qͥ ẽ ſuꝑ tres ↄſtitutꝰ.veł
ꝗttio loco ↄſtituit᷑ ĩ exercitu. Idẽ ⁊ poꝛti⸗
Tribꝛachꝰ.chi.ẽ qͥdã pes cõ(tcoꝛ ſignoꝝ ðꝛ.
ſtans ex tribꝰ bꝛeuibꝰſyllabis.⁊ dꝛa trl.qdðᷣ
Etreſ.⁊ bꝛachos.qð ẽ bꝛeue.q̃i ↄſtãs ex tri

bus bꝛeuibus ſyllab. vt dñs. Vñ. Pes tri
bꝛachus bꝛeuib poſtulat ire tribꝰ.

Tribulis.lis. .t.⁊ B le.i.de eadẽ tribu.Et
ꝓ.bu. Vñ Orati in epi. At cũ pilleolo ſo
leas ↄuiua tribulis.Et inde cõponit᷑ cõtri
bulis. Sʒ tribulo.las.coꝛ.bu. VUñ quidaʒ
Nõ hoiĩes tribules qͥs tu ſcis eẽ tribules.
Tribulũ.li.n.g.qð ⁊ hęc tribula inuenit᷑ ẽ
inſtrumentuʒ qͥ fruges terunt᷑.⁊ ðꝛ a tero.
ris. Vñ.j. Maralipo.xx. Fecit ſuꝑ eas tri⸗

bulas ⁊ trahas.

Tribul. li. m. g. ẽ gen ſpinax. Añ Geñ. iij

Spinas ⁊ tribulos tᷣre germiabit tibi. Ex·
ðꝛ tribuł. q̃ſi tangẽtes ſe tribulss.

” AXYXYXYXribunalis. lis. 9. t. 2 B le. 2 B tribunal vel
Trapegia. gię.ł trapexetũ.ti.ðꝛ mẽſa numu

tribunale.lis.ðꝛ ſedeſ iudid.⁊ ðꝛ a tribunꝰ
q̃ſi ſedes tribuni.vellocꝰ in alto ↄſtitutus
vñ vniuerſi audire pñt.⁊ ðꝛ ſic a tribuo.is
qꝛ inde a ſacerdote ſᷣcepta viuẽdi tribuũt᷑
Vel ðꝛ a tribus.qꝛ tribus ad illã ſedẽ ↄuo
cant᷑.Et ꝓd.pe.tã gti qᷓ; nti. H
Tribunal ᷣm Goff.ẽ locꝰ maioꝝ iudicuʒ ̊
hñt merũ imꝑiũ ſᷣm Axco. in ſũ.C. de iur̃.
om.iudi. Ael ẽ locꝰ vbi iudex ꝓ tribunali
ſedet.q̃ͥ alias foꝛ- ðꝛ.de v.ſig.foꝛꝰ.⁊ ẽ glo.
in. c.de re.iudi.li.v-y.
Tribunus.ni.m.g.ðꝛ a tribuo.is.eo ꝙ mili
tibus vel plebi iura vel opẽ tribuat. Item
tribunicius.cia.ciũ.Et h̊ ⁊ hęc tribunalis
⁊ hᷓ le. Et h̊ tribunatꝰ.tus.tui.dignitas vł
officiũ tribuni. Itẽ a tribuo.buis.ðꝛ h̊ tri⸗

butü. ti. Hel ðꝛ tributũ vel tribunꝰ a tribꝰ.

qꝛ ꝑ ſingulas tribꝰ tributũ exigebat᷑.ſicut
nũc ꝑ ſingula territoꝛia.⁊ cui ꝑſoluebatur
tribunus dicebatur. Ande qui legit tribuu

I tum. tribunus etiam dicitur ᷣm Hug. Sʒ
Et nota ꝙ qͥdã dicũt ꝓ eodẽ mõte h̊ trena
rius.ſʒ male.⁊ coꝛ.na.trenarus.
Treſſis.ſis.m.g.i.tres oboli.vłpᷣciũ triuʒ
oboloꝛũ. vel triũ aſſiũ appꝛetiatꝰ.

in greciſmo ðꝛ. At qui triginta ſub ſe tenet
ille tribunꝰ.Quiq; tributa legit.ille tribu⸗
nus erit. In gloſa auteʒ ſuper illud pꝛimo

Machab. iij. Et poſt hec ↄſtituit Judas

duces populi.tribunos.et centuriones.et

pentacõtarchos ⁊ decuriones.vbi diẽ glo

ſa. Tribunos appellãt illos.qͥ mille militi
bus perant.qͥs gręci chiliarchas vocant.

Centuriones.qͥ centũ entacõtarchos.

q̃ qnq̃ginta. Decuriones.qͥ hñt decẽ. AUñ
Mille tribunus hʒ.gręce chiliarcha vo⸗
cat᷑.Centurio centũ bis qͥnq; decurio du⸗
cit.At qͥnquaginta pentacontarchus ha⸗
bebit. Et componit᷑ tribunus cum gtõ ple
bis.⁊ ðꝛ h̊ tribunuſplebis.huiꝰ tribuniple
bis.Et nota ꝙ alið ẽ tribunuſplebis in cõ⸗
poſitione.⁊ aliud extra compoſitioneʒ.qꝛ

extra cõpoſitionẽ põt venire ꝓ tribuno cu

iuſſlibet plebis.ſed in compoſitione tribu⸗
nuſplebis venit ꝓ illo ſolo qͥ hab ebat tri⸗
bunatũ in plebe romana.
Tribunuſplebis.ẽ plebeius magiſtratꝰ ſic

dictus.qꝛ populus romanꝰ olim erat diui

ſus in tres ꝑtes.⁊ ex ſingulis ſinguli tribu
ni ꝓcreabant᷑.vel qꝛ tribuni ſuffragio con

Tribunus qͥritũ.i.milituʒ erat rege exacto

añ dictatoꝛes.qͥ pfuit equitibus.poſtqᷓ; ꝑ⸗
tim ex plebe.⁊ partim ex patribꝰ. alias pti
bus iudiciũ militum creati ſunt tribuni cõ
ſulari poteſtate. .
Tribus.bus.bui.f.g.i.ꝓgenies.⁊ ðꝛ a tris
qð ẽ tres.qꝛ in pᷣncipio romani trifarie fue
rũta Rhomulo diſꝑtiti. In ſenatoꝛes mi
lites plebeios.ꝗᷓ tribꝰ nüc multiplicatęno⸗
mẽ pꝛiſtinũ retinẽt. Et facit tribꝰ.tribubꝰ
in dtõ ⁊ abltõ płalibꝰ. Iñ tributim pe.pꝓ.
adũ.i.p ſingulas tribꝰ.vł de tribu in tribũ
Vñ Oꝛatiꝰ in lib.ſᷣmo. ꝛimoꝛes ppli ar
ripiunt ppłmq; tributim.

Tributũ.ti.n.g.ðꝛ a tribuo.buis. Vel vᷣm

Iſidoꝝ a tribu.eo ꝙ antea ꝑ ſingulas tri⸗
bus exigebat᷑.ſiẽ nunc per ſingula territo⸗
ria. Sic aũt in tres ꝑtes diuiſum fuiſſe po

pulum romanum conſtat.vt qui ſerant in
ſingulis partibus tribuni dicerent᷑. Ande

õ

⁊ ſumptus quos dabãt populi.tributa no
Znbausrunt⸗ ghat
ributũ.ti.ẽ cẽſus qͥ pᷣſtat᷑ rõe ſolij ꝓpꝛij a
poſſidẽtibꝰ.Or etia tributũ ideo.qꝛ mili⸗
tibus tribuebat᷑.qͥ expeditiõi publice va⸗
cabant.vñ ⁊ ſtipendiũ appellat᷑. vt.ff. de

* 2

Tributariꝰria.riũ.qͥ ſoluit vł debet tributũ
Tricha. chę.f. g.i.deceptio.Et tricha.i.me
retrix.Et tricha.i.impedimẽtũ.Et tricha
i.moꝛa.Et tricha.i.radix.Et tricha.id ẽ.
mualusiocnpillor. ùMU
Triceps.pitis.habẽs tria capita.

Trichoꝛũ.ri.⁊ h̊ trichoꝛiũ.rij.i.locus iuxta

ignẽ cã pꝛandij habẽs tres cameras vłab⸗
ſidas. ⁊ coꝛccho.
Tricliniũ.nij.n.g.i.domꝰ trina ſeſſione con
uiuantiũ oꝛdinata. Solebant em antiqͥ in
clinis comedere.⁊ tres lectos vel tres oꝛdi
nes lectoꝛũ diſponere. In vno quoq; co⸗
medebant dñs ⁊ dña.
In tertio hoſpites.⁊ talis domus diceba⸗
tur triclinium. .
Tricoloꝛ.loꝛis.vide.S.in coloꝛ.loꝛis.
Tricolos.vel tricolon.vide.S.in colon.

Tricuſpis.pidis.cõis ge.ðꝛ a tris ⁊ cuſpis.

vt Tricuſpis lancea.quę hʒ tres cuſpides

Et licet inueniatur in neutro genere.vt in

Ouidio. Poſitoq; tricuſpide telo mulcet
aquas.hoc tñ non eſt niſi per ſiguram vᷣm
,3 ianũ.
Tridens. dentis.m.g.ðꝛ a tris qð eſt tres.
⁊ dens. q̃ſi tres habẽs dentes. Et inuenit᷑
qñq; ꝓ creagra ſiue fuſcinula.⁊ ſic ponit
Nũeri.iiij. Item ꝓ ruſticano inſtrumẽto.
ſicut ẽ furca ferrea.vel aliqð ſiłe cũ tribus
dentibꝰ. ⁊ ſic ponit᷑.j. Regl.xii.
Tridental.talis.n.g.quoddam vas ⁊ dicit
a tris.⁊ dens.q̃ſi tres pinnas ſicẽ tres den⸗

tes habens.

Triduũ.dui.n.g.i.ſpaciũ triũ dieꝝ.

Triennis.2.t.⁊ h̊ ne.i.triũannoꝝ. Iñ triẽ⸗
nium.nij.ſpaciũ triũ annoꝝ. AUn.ij. Ma⸗
chab.iiij. Et poſt triẽniũ tꝑs miſit Jaſon
MHenelaum.àd

Priens.entis.i.tertia ꝑs aſſis vel denarij.
vel alicuiꝰ rei.vel vas.Sʒ ꝓ vaſe videtur

cõponi a tris ⁊ dẽs.inde triens.i.vas tres

pinnas.q̃ſi tres dẽtes hñs. Vñ Perſi Ca
lidũ trientẽ excutit e manibꝰ.
Trieris.ris.f.g.magna nauis.a tribꝰ ſeſſio

nibus.q̃ſi tres habẽs oꝛdines remoꝛũ.qm
gręci durconẽ vocãt. Uñ Eſa.xxxiij. Ne⸗
q; trieris magna trãſgrediet᷑ eũ. Iteʒ Da⸗
nielis. xj. Et veniẽt ſuꝑ eũ trieres ⁊ roma⸗
ni.⁊ coꝛ.e. Vñ qͥdã.Triplex remoꝛũ trie⸗
res mouet ⁊ iuuat oꝛdo.

Trifaux.faud..oĩs ge.⁊ hic ⁊ hęc trifaucis.

⁊ hoc ce.i.habẽs tres fauces.⁊ tria oꝛa.vt
Cerberꝰ ⁊ ianitoꝛ inferni. Vñ Virgilius.

Cerberꝰ hinc ingens latratu regna trifau⸗

ci. Perſonat ⁊c.

Tritidus.da.dũ.vide.S. in fidus.
Trifoliũ.lij eſt herba quam gręci tripholõ

vocant. quia ſit trinis folijs ꝑ ſingulas an
notationes.

Trifoꝛmis.mis..t.⁊ H me.i. triũ foꝛmarũ

n ſecundo familia

ſ
„
1*

is
„
lius
ſſan⸗

9„ .

Trifurcifer.ra.rũ.penł.coꝛ.poꝛtariꝰ qͥ ha⸗ Añ Ouidiꝰ epi.Oſſa mei fratris claua ꝑ

bet tres furcas.vel inſtrm̃ trifurcatum ad
onus gerendũ. M

Triga.ge.f. g.i.currꝰ Plutonis.⁊ dꝛa tris

⁊ iugũ.qꝛ rapit hoies de tribꝰ eętatibꝰ.

Trigamꝰ.ma.mũ.qͥ vel ꝗᷓ tribꝰnupſit. Inð

trigamia.mię.i.tres nuptię vel ꝓpꝛietas.
Dange efrigamn
Kriginta ois ge.indecli.ðꝛ a tris. ⁊ gentos

qð ẽ decẽ.q̃ſi ter decẽ. Iñ trigies ⁊ tricies
aduer.i.triginta vicibꝰ. Et tricenꝰ.na.nũ.

i.trigenꝰ.na.nũ. Inde tricenariꝰ.ria.riũ.
⁊ trigenariꝰ.ria.riũ.⁊ triceſimꝰ.ma.mum

7

2B le. ⁊ trigeſimalis. ⁊ B le.

„ — „

⁊trigeſimꝰ.ma.mũ. Iñ h̊ ⁊ hęc triceſimatł.

Zrigonũ.ni.i.triãgulũ.qð in tres ducit᷑ an

gulos. vt ter tria. vel ter quattuoꝛ vel ter

ZDudus gien ⁊c. m Map̃.⁊ coꝛ.be.
Trilibꝛis. 9.t.⁊ q̊ bꝛe.i.triũ libꝛarũ pondꝰ
vel menſura. ⁊ ꝓdu.ii.ſiẽ libaa.

Trilinguis.vide.S.in bilinguis.

Trilix vide.S. bilix.
Trimatus.tus.tui.penł.ꝓdu.ſpaciũ triuʒ

Trimegiſt. ſti.m.g.i.ter maximꝰ ( annoꝝ

Trio. onis.i.bos.q̃ſi teri.
Triphon.phonis.ppꝛiũ nomẽ viri. De qͥ

1 .

Erinus. na. nii. : a tris ⁊ vnus.qſi triun:
Iñ trinitas.tatl.q̃i triunitas.eo ꝙ ſit vnũ

totũ in tribꝰ ꝑſonis.Et trinariꝰ.ria.riũ.

.

habet᷑.j. Machab. xv.⁊ ꝓd.pe.gti. Nñ
in Auroꝛa. Cõtra Triphonẽ tunc rex De

metrus ibat. Itẽ idẽ. Antiochũ Triphõ

H; tꝑe ꝑdere captat. qð multi dicũt ⁊ tunc
vltima nti acuit᷑. vt Salomon. Alij dicũt

ꝙ penł.gti.coꝛ.⁊ vltima nti grauatur. vt

Triphon. phonis.ſicẽ canon.nonis.⁊ Si⸗
mon. monis. Ael põt declinari ſine.n. hie
Tripho.⁊tunc gtũs ꝓdu.pe.Triphonis
ſicut Simo.monis.ſermo.monis.
Tripolis.lis.f.g.ꝗdã regio.dicta a tribꝰ ci⸗
uitatibꝰ. eo ꝙ habeat ſub ſe tres ciuitates

72 coꝛ. po. In tripolitanꝰ. na. nũ. Et hic tri⸗

politanꝰ. ni. ſcʒ dñs vel epᷣus illiꝰ ciuitatis

qͥ tres hʒ ſ.ptãtes.vel qͥ ter eſt in ptãte ele

uatus.⁊ ðᷣꝛ a tris.⁊ megiſtus.qð eſt maxi⸗

mus. Ande mercuriꝰ ob virtutẽ ⁊ multaꝝ
artiũ ſcientiã trimegiſtus.i.ter maximꝰ no

minatuset.
Trimenſis.ↄ.t.⁊ h ſe.i.triũ menſiũ.qð alit᷑

trimeſtris.ſtre.ðꝛ. Iñ trimẽſe ðꝛ qdᷣdã ge-

nus oꝛdei.qꝛ ſatũ pꝰ tres mẽſes colligitur.
Nã vbi ꝓpter aquã vł aliã cãm matura ſa

tio omiſſa ẽ.ſᷣſidiũ ad h̊ petit᷑ ꝙ cũ nccitas

cogit verno tꝑe ſeminat᷑.⁊ celerit᷑ colligit.

qꝛ poſt tres menſes. HH
Trimꝰ.ma.mũ.i.triũ annoꝝ.⁊ ðꝛ a tris.et

annus.q̃i triannꝰ. Vñ Geñ.xv. Sume mi

hi inqᷣt vaccã triẽnẽ ⁊ capꝛã trimã. Iñ tri⸗

mulus.la.lũ.ᷣm Hugl.

rinacria. cri.f.g.i.ſicelia.a tribꝰ mõtib?ꝰ?ꝰ“XM84
ſcʒ pachyno.lilibeo.⁊ peloꝛo.Eadem ðꝛ ?⁊

triquatra.q̃ſi triquadra.i.in tres quadrai/
diuiſa. ꝓpter tres ſᷣdictos montes. Trina

cria ẽ̊ grecũ.ſʒ triquatra latinũ.⁊ ęqᷣpol⸗
lent Vnde Oꝛatius in libꝛo ſermo.Quid
militibꝰ ꝓmiſſa triquatra pdia cęſar. Inð

trinacrius.cria.criũ.⁊ trinacrinꝰ.na.num

⁊ triquatrius.tria.triũ.⁊ triqtrinꝰ.na.nũ
i. ſicelienſſis.
Trinepos.ẽ abnepotis filiꝰ.

Trinoctiũ.tij.i.ſpaciũ triũ noctiũ.

yel ꝓuincie ſiue regionhis.
Tripos.dis.m.g.i.mẽſa vel ſcãnũ.vel alið
inſtrm tres hñs pedes. Si em attuoꝛ ha⸗
bet pedes.im ꝓpꝛie ðꝛ tripos. Itẽ 'm Re

migiũ. Tripos ẽ qdã ſpẽs lauri.ſic dcã.qꝛ

trifida hʒ folia.vł qꝛ triberadicibꝰadheret
terrę. Et ẽ ↄſecrata Apollini deo diuinati
onis.qꝛ ſuppoſita capitibꝰ doꝛmientiũ ve
ra facit ſomnia apparere. vñ ⁊ ſepe ponit᷑
pꝓ imagine Appollinis. VUñ Priſtian in
pmo. Et epigrãmata ꝗᷓ egomet legi in tri⸗
pode vetuſtiſſimo Apollinis.Sʒ cũ ſit no
mẽ arho⸗is Viger debeat eẽ ge. ſę. alias
riptotus.ta.tũ.nomẽ hñs tres caſus. vt
Oahus Jeſum Jefſuun.
ripudiũ.dij.n. g.i.plauſus.⁊ maxime ille
qͥ ſolet fieri in triũpho ꝑcutiendo terrã pe⸗

dibus. Uñ ⁊ ꝓ triũpho qñq; ðꝛ.Et ðꝛtri⸗

pudiũ.q̃i terrę podiũ.i.plauſus.vel reper
cuſſio terrę. Vel tripudium componitur a
terra.⁊ pes pedis. quaſi plauſus ⁊ exulta

tio facta ꝑcutiendo terram pedibus. Sed

ponit ſimplicit p leticia ⁊ exultatiõe gau⸗
dio vel victoꝛliiaa.

FTriremis. mis.f.g.i.nauis ꝗᷓ tres oꝛdines

remoꝝ habet. ⁊ ꝓdu. pe. Un Oꝛatius in pᷣ
ma epła.Nauſeat vt locuples quẽ ducit pᷣ

mma triremiſ. Itẽ adiectiue inuenit᷑ h̊ ⁊ hęc

triremiſ. ⁊ B; me. VUñ.ij.Machab.iiij. Da

te ſunt in fabꝛicã nauiũ triemiũ.

Trinodis.9.t.⁊ hᷣ de.i.triũ nodoꝛuz.i.tres Tris gręce latine ðꝛ tria. Facit etiam actũs
de tres. hos ⁊ has tres vel tris. et hęctria

hñs nodos. Iñ h̊ trinodiũ.dij.Et ꝓd.no.

Triſtegũ.gi.ðꝛ locus tricameratꝰ. Vnð in
eędiſicatiõe arcę. vbi nos dicimꝰ. Cęnacła

⁊ triſtega facies in ea.habet alia tranſlatõ
Bicamerata ⁊ tricamerata. Habuit ei qn
q; cameras q̃s Aug. etiã pᷣter ſentinã diẽ

ibi fuiſſe.de quibꝰ in hiſtoꝛijs plenius in⸗
uenitur. “
Triſtis. .t.⁊ G ſte.i.męſtꝰ.amarꝰ.afflictꝰ.
⁊ð⁊ a tero.ris.q̃ſi tritſtãs.⁊ ẽetymo. Iñ
hec triſticia.cię.i.męroꝛ.lamẽtatio.fletus
ploꝛatꝰ. Et cõponit᷑ triſtis. Subtriſtis.ſte
i.aliq;tulũ triſtis.Quã triſtl.i.valde tri⸗

ſtis. riſtiſonꝰ.na.nũ. Et triſtiſicꝰ. ca.cũ.

pe. coꝛ.

Tritheoiteę. dicti ſunt qͥdazx heretici.qꝛ ſi᷑
tres pſonas in trinitate.ita aſſerũt tres de

os eſſe.ↄtra illud qð ſcriptũ ẽ.Audi iſrael
dñs de tuꝰ vn' eſt.
XTriticũ.ci.n.g.i.frumẽtũ ⁊ ðꝛ a tritura.eo
ꝙ puriſſimũ tundat᷑.vel qꝛ granũ eiꝰ terit
⁊ cõmolit᷑. Iñ tritice.cea.ceũ.vt Iſte pa⸗
nis ẽ triticeus.i.de tritico.

Tritilis.lis..t. ⁊ H lę. qð põt teri.vel habi

—

le ẽ ad terendũ.

Triton.deꝰ maris a paganis ðꝛ.vel ðꝛ genꝰ

marinę ferę.⁊ interpᷣtat᷑ ſonãs.vel terens.
Tritura.rę.f.g.i.meſſis.⁊ ðꝛ a tero.ris.qꝛ
terit᷑ in aera. “
tritio.onis.i.cõminutio. —OYDWMU
Friuia.uię.i.diana.⁊ ðꝛ a tris.⁊ via ꝓpter
tres eiꝰ vias.i.ptãtes. Eſt em diana in ſil⸗
uis. luna in cęlo. ꝓſerpina in inferno.
Triuiũ.uij.cõponit᷑ a tris.⁊ via.cũ q etiaʒ
cõponit᷑ bis ⁊ q̃ttuoꝛ.⁊ ðꝛ ̊ biuiũ.uij.hoc

triuiũ.uij.h̊ q̃druuiũ.uij.ſ.locꝰ vbi duę vł

tres vł q̃ttuoꝛ vię ↄueniũt ⁊ tendũt ad idẽ
Inñ h ⁊ hec biuial.⁊ h le.⁊ H ⁊ hęc triuialiſ
25B le. ⁊ ⁊ hec qdruuiał.⁊ h le.qð ꝑtinet
ad biuiũ triuiũ qdruuiũ.Et biuiatiʒ.triui
atim.qᷓdruuiatim.aduũ.i.ꝑ biuia.triuia q̃⸗
dꝛuuia. Et nõ ꝙ grammatica dialetica. et
rhetoꝛica. dicunt᷑ triuiũ qdã ſiłitudine.q̃ſi
triplex via ad idẽ.i.ad eloquentiã. Arith⸗

metica vo muſica ⁊ geometria ⁊ aſtrono⸗

mia dicunt᷑ quadruuiũ.qᷓi q̃ttuoꝛ vięi idẽ
i.ad ſapientiã tẽdẽtes. Vñ ⁊ triuiales di⸗
cunt᷑.q docẽt vel qͥ ſtudẽt in triuio ſiẽ qua
dꝛuuiales qͥ in quadruuio. .
Triũphus.phi.m.g.i.victoꝛia vł triplex lę
ticia. ⁊ ðꝛa tris.⁊ phonos.qð ẽ ſonus qua
ſi trinus ſonus.i.triplex gaudiũ.qð fiebat
alicui ꝓ ſubiugatione ciuitatis vł regiõis

Nã reuertenti ſolebat totus ppłs exire ob

uiam victoꝛi. cum magno exultatione ⁊ cäa
magno gaudio.⁊ h erat pᷣma lęticia. Alia
erat ꝙ oẽs captiui ſequebant᷑ vel pꝛęcede
bant currum eius ligatis manibus eoꝛum
poſt terga.Tertia lęticia erat. ꝙ erat ipſe

indutus tunica Jouis.⁊ ſedebat in curru

quem trahebant quattuoꝛ equi albi. Anð
Ouidiꝰ.Quattuoꝛ in niueis aureus ibis
equis. Et cum tanto honoꝛe ducebat᷑ ad
capitoliũ.anc tñ moleſtiã habebat.quia
ponebat᷑ quidã ſeruus vna in curru cuʒ eo
⁊ ſemꝑ colaphicabat triumphantẽ. ne ipᷣe
nimis ſupꝑbiret.Et etiam ideo.vt daretur
ſpes vnicuiq; quãtũcũq; vilis cõditionis
eẽt pꝑueniendi ad ſilem honoꝛẽ ſi pꝛobitas
ſua mereret᷑.Et dicebat ei ſp. Gnotoſoli⸗
tos.i.teipſum cognoſce. Ael triumphꝰ ðꝛ
a gręco triambos.i.a triplici exultatione
eius cui triumphus dabat᷑ vt dictum eſt.
AVel triambos dicit᷑ triplex iudiciũ. Inde
triũphus.q̃ſi a triplici iudicio. Fiebat em
in exhibitione triũphi tꝛiplex iudiciũ.pꝛiꝰ
em̃ ↄſulebat᷑ exercitꝰ.ſcðo ſenatꝰ.t᷑tio po⸗.
pulus.Et ſi aſſentirent. habitũ erat iudici
um triplex. Itẽ triũphꝰ ꝓpꝛie ðꝛ plena et
pfecta victoꝛia.qñ.ſ.qͥs ꝑfecte hoſtes vin
cit. Siẽ trophęũ qñ ſolũ eos fugtt.
Triũuir.qͥ ſuꝑ tres viros hʒ ptãtem nomẽ
eſt dignitatis.
Triũphiri capitales dicunt᷑ qͥ carceris ha⸗
bebant cuſtodiã.qͥꝝ interuẽtu aiaduerten
dũ erat in quoſq; hoĩes facinoꝛoſos.quoſ
etiã dicimꝰ ſtratoꝛes a ſtringendo.quia in
carcere cuſtodiẽdos ⁊ reos damnatos pu
Troas.adis.feęmina de troia.⁊ coꝛ.pe.gti.
Trochea.cheę.i.toꝛcular vel rota modica
ſuꝑ puteũ.vel illud qdð apponit᷑ malona⸗
uis. ⁊ ðꝛ a trochos.qð ẽ rota.qꝛ habet ro⸗
tulas ꝑ qs funes trabunt᷑.
Trochę. chei.ẽ pes ↄſtãs ex longa ⁊ bꝛeui

vt Audit.⁊ ðꝛ a trochos.eo ꝙ cito q̃ſi rota

currat ⁊ voluat᷑. Nel ðꝛ a trocho qꝛ ſiẽ tro
chus ↄſtat ex duabus ꝑtibus.ſ.vna groſ⸗
ſa ⁊ altera tenui.ita trochę ↄſtat ex dua⸗
bus ſyllabis.ſcʒ vna longa ⁊ altera bꝛeui.
trochęicus.ca. cꝗd.
Crochos gręce.latine ðꝛ rota.

Trochus.chi. m. g. ẽ inſtrumentũ qͥ ludunt

pueri. ⁊ : a trochos.qꝛ cito ad modũ ro⸗
te voluir.⁊ ad modũ rotę rotund/ẽ. Anð
Cato. Trocho lude. Hic etiam aliter dici⸗
tur tropillus. .
Trophinius.nij.pe.coꝛ.ꝓpꝛiũ nomen viri

S=-⸗

Trogodite.penł.pdu.gens ethiopũᷣ ideo inſiſtens fadici. Truncꝰ hoĩs ẽ media ps
dicti. qꝛ adeo veloces ſunt.vt feras curſu coꝛꝑis a collo ad inguinẽ. Vñ Virgiliꝰ ca

pedũ aſſequantur. put collo vehit. truncus coxis ſuſtinetur.
Troia.troię.ꝗqdam ciuitas.⁊ ẽ ibi.j.duplex · Et genubꝰ ⁊ crurib⸗ 7c. Z trunc. ca.cũ.
ↄſonans. ⁊ 87 atros. Iñ troianꝰ. na. nn. ii. diminur. ſemißciſus. ſine capite.

Troigena.nę.cõis ge.natꝰ de troia. vel de Truta. tę. q̃dã piſci.⁊ ðꝛ a trudo.qꝛ vim hʒ
troiano.⁊ coꝛ. gee. trudendi. vel qꝛ ſpꝑ moꝛet᷑ obſtruſa.
Trophęũü.phei.i.ſpoliũ ab hoſte in fugam Trutãnꝰ.ni.m.g.ðꝛa trudo.dis.eo ꝙ ver⸗
Zuerſo ereptũ. Et trophęũ victoꝛia de ho bis ſuis trudat ad h̊ ꝙ decipiat. Facit enm
ſte in fugã ↄuerſo.⁊ exultatio velleticia ſi credi.qð veꝝ ñẽ. Iñ hec trutãnia.nię. Et·
ue honoꝛ q̊ dabat alicui ꝓppt᷑ hoſtẽ in fugãa hic trutannulus. l. dimi. Et trutannicus.
ↄuerſũ.Et erat talis honoꝛ.ꝙ totꝰppłs ex ca. cqlldlx.
ibat ei obuia.⁊ cũ leticia eũ introducebati Trutina.nę.i.ſtatera.ſ.lingua libꝛę.⁊ dicit
ciuitatẽ. Añ qͥdã. Hoſtes in bellis quãdo atrudo. dis.qꝛ ſꝑ trudit᷑ foꝛas.vl particz
dant terga tropheũ. Hr c. p trãſuerſum po ita. qꝛ trudat ſurſum. JIñ
Tropos gręce.latine ðꝛ ↄuerſio. SBSebc trutinula. lę. ⁊ trutinella. lę. ambo di⸗
Tropus.pi.m.g.qͥdã cantꝰ in eccłia.a con⸗ mi.i.pua trutigg.
uerſione ſic dicttusss. Trux.cis.i.crudelis.auſterꝰ.ferus.inexo⸗
Tropicꝰ.ca.cũ.i.ſiguratiuꝰ.⁊ coꝛ. ppi. rabilis.hoꝛrendus. Et coꝛ.v. añ.c. Ande
Tropologia.gię.ẽ ↄuerſio ad aliquẽ ꝑ ſecd Ouidius epi. Mat eris tauro ſenioꝛ ipſe
dã ꝑſonã. vt Oñiẽ ſalus.⁊ ſuꝑ ppłim tuu,zʒ truci. Itẽ Oꝛatiꝰ in pᷣma epła. Ire truces

bñdictio tua. Et ðꝛ atropos qð eſt conuer inimicitias ⁊ funebꝛę bellůꝗ.

ſio.⁊ logos ſermo.quaſi ᷣmonis pꝛiusba S ante 3 Oè4
biti conuerſio. Et eſt eadem cum apoſtro⸗ Er e r
pha.lugl.etiam dicit ꝙ tropologia eſt er Tuba. be. f. g. ðꝛ qſi tibia. qꝛ Eſiris ei ⁊ i lon

cuſatio vel ſenſus ſpũalis vel moꝛalis ⁊ fi

guratiua intelligentia. vel locutio. vłemẽ⸗

datio vitę. Iñ tropologicus.ca.cũ.Et tro
pologice adu. Et tropologio. gas. ⁊ tro⸗

pologico.cas.i.tropologice loqui.Napi⸗
as aũt dicit. Tropologia.moꝛalis inſtru⸗
ctio.ad inſtructionẽ ⁊ coꝛreptionem moꝛũ
ſuncapertis. ſine figuratis ſermonibus ꝓ⸗
ata.

Tropus ·pi.figura moꝛalitatis. moduslo⸗
quẽdi.vt cũ aliquis loquit᷑ metaphoꝛice.

Vet periphꝛaſtice. vel alio tali modo. ᷣm
Tros ⁊ Ilus.frẽs fuerũt.⁊ reges troiani.

Fruculẽt. ta.tũ.i.plenꝰ truciditate.crude

lis. aſper. ferus. ⁊ a trux.⁊ lentoo.
Trucilentus.ta.tũ.idem. S

Trudes. dis.f. g. ðꝛ a trudo. dis. Et dicun⸗
tur trudes.fuſtes ferrati.ſcʒ conchi.eo ꝙ

trudant naues.

Trulla. le.f. g·i vomb vel ſibulus ani.⁊ ö:

atrudo.qꝛ trudẽdo emittit᷑. Itẽ trulla ðꝛ
qdðᷣdã vas fictile. Itẽ trulla ẽ qdᷣdã inſtrĩ

cemẽtarioꝛũ ferreũ latũ ad cõplanandum

murũ.⁊ ad lapides cũ calce cõponẽdos et

ↄiugendos.qꝛ trudit ⁊ detrudit ⁊ itrudit

calce vel luto lapides. Añ Amos.vij. Et
in manu eiꝰ trulla cementar.
Truncus.ci.i.ſine capite.ſcʒ ſtatura arborl

Tuber. berl.m.g.i

gitudine ⁊ in ſpecie. Vel tuba aſi tuſa.qꝛ

tuba ↄcaua ẽ. Et nota ꝙ tuba legalis deꝗᷓ
habet᷑ Nũeri. x. erat vi dicit Yoſephus.fi
ſtula cantatoꝛia pene magnitudine cubiti.
calamo capacioꝛ.ſᷣbens in pꝛincipio latitu
dinẽ. ꝗᷓ ↄueniebat oꝛi ſuo ad ſuſceptionem
ſpũs. ꝗ hebꝛaice ðꝛ aſoꝛa.Et ſic ðꝛ in hiſto
rijs. Zuba habebat quattuoꝛ vſus ad vo

canduũ multitudinem. ad mouenda caſtra

ad bella. ad feſta. Qñ em ſolenne habebaät
epulum. æ dies feſtos. ⁊ kalendas. clange
bant. Vſ in ps. Buccinate i neomenia tu⸗
ba. Uñ. Legalis pplim tuba clagoꝛe voca
bar. In bellis caſtris.feſtiſq; ſonoꝛa tona⸗
at. Me
fũg. ⁊ vꝛ a tumeo. mes.
qꝛ ex tumoꝛe terrę ꝓe eat. Vñ tubera qi tu
mera.i. qſi tumoꝛes trę.Et ponit ſepe pꝛo
tumoꝛe. ? ꝓ pctõ generalit᷑. AUñ Terẽtius
in adelphis. Colaphis ẽ tuber totũ caput.
In tuberoſus.ſa.ſũ.i.tuberibꝰ plen.ĩfla⸗
fus. ſuꝑbꝰ. In hec tuberoſitas. tatis. ifla⸗
tio. vel ſupbliaa.
Tubianęei. dicebant᷑ iudęi illi qex alienige⸗
nis ↄuocati in auxilium. Judę venerant.
Et dicebant᷑ tpbionfi. i tubis ↄducti.Et
pdu.nę.Hoc vult glo.ij. Machab. xij. ſu
per illud. Et vencruũt in caratha ad eos qꝗᷣ

dicunt tubianeiiudei.

Tubicen. cinis.m.g.qͥ canit cũ tuba. ⁊ coꝛ. idẽ.tunicis plenus.

penł.tam nti q; gi.
Tubicina.nę.f.g.mulier ꝗᷓ canit cũ tuba.
Lucetũ.ti.n.g ðꝛ cibꝰ qͥ fit ex carniũ ↄtuſio
ne.ſiẽ ſalcicia ẽ. Nñ NPerſ.Sʒ grãdes pa
cibũ illum factt.
Tucus.ci.genꝰẽ auis.ſ.cuculus.
Tudes.dis.vel tudatꝰ.i.malleꝰ. Vñ tuda
tos.dicimꝰ illos qͥ habent capita groſſata
ad modũ mallei groſii.
Tugurin ri .SZꝛ eẽ tectũ qð rebꝰ vꝛbanis vł
ruſticis cuſtodiendis ẽ deputatuʒ. Ael ðꝛ
oẽ ędiſiciũ qð magis cõpetit ruſticis qᷓ; vꝛ

banis ędibꝰ.⁊ ð q̃i tegulariũ.eo ꝙ tegat.

—

ℳ

Tullio.li· pꝑ duo.l. ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã vi
ri. AUñ Lucanꝰ in.vij. Tulliꝰ eloquij cuiuf

ſub iure togaqJYꝗ.

Tumẽtũ.ti.n.g.ðꝛ a tumeo.mes.qꝛ in flilo
vel telo tumeat nec ſubtilitatẽ habeat. Iñ

Tumidulꝰ. la. lũ.i.aliq;tulũ tumidꝰ.

Tumidꝰ. da.dũ.i.inflatꝰ.ſuꝑbꝰ.iratꝰ. Indð
tumiditas.tat.Et differt tumidꝰ ⁊ tumẽs

qꝛ tumidꝰẽ qͥ ſꝑ tumet. Tumẽs vo qͥ ad tẽ
pus ex aliq̃ cauſa tumet. “
Tumoꝛ.oꝛis.m.g.ẽ inflatio vel ſuꝑbia cuʒ
motione coꝛꝑis.vłiracũdia. In tumoꝛoſꝰ

ſa.ſũ.i.tumoꝛibus plenꝰ. Inde tumoꝛoſi⸗

tas.tatis.

Tumultuariꝰ. ria. riũ. ð a tumultuoꝛ. aris.
Turgidꝰ. da.dũ.i.inflatꝰ.tumidꝰ.iratꝰ. Iñ
hec turgiditas. tatis.Et turgidul. la.lũ.

Et hinc tumultuarij dicebant᷑ milites vel

pedites qͥ ꝓ ſolo tumulto ducebant᷑ in pꝛ'ę

lium. vel qꝛ ſubito ⁊ cũ tumultu exeunt cò
tra hoſtes ex im ꝓuiſo veniẽtes. Vñ ⁊ illʒ

genus militie ðꝛ tumult? vel tumultuatio

F.

Vvel coniuratio. .
Tumultꝰ.tus.i.ſeditio.ↄiuratio diuerſoꝛũ
garritꝰ.qſi tumoꝛ multꝰ. IJñ tumultuoſus

—

ſa.ſũ.i.tumultu plenꝰ.

mulꝰ.li.m. g. mons bꝛeuis vel ſepulcrũ

vel terra ↄgeſta ſupꝛa ſepulcrũ.⁊ dicit᷑ tu⸗
mulus.qᷓi tumẽs tellus. In tumullulꝰ.li.

dimi. i. pu⸗ tumul'. Et tumuloſus. ſa. ſuzZ.
i.tumulis plenꝰ. Añ.Mons bꝛeuis ẽ tu⸗
mulus.buſtũ.cõgeſtaq; tellus.
Tunica. ce.f. g. veſti antiqͥſſima appellata.

qꝛ in motu incedentis ſonũ facit.⁊ ðꝛa to⸗
nus q̃ſi tonica. Primũ em fuerũt pelliceę

tunice.qͥbꝰ poſt eiectionẽ de paradiſo adã

⁊ eua induti ſunt.Inde tunicella.lę.dimi.
i. pua tunica.Et tunicatꝰ.ta.tũ.i.tunica ĩ

dutus. vel tunicã hñs.Et tunicoſus.ſa.ſũ

tinę tucetaq; graſſa. Iñ h̊ tucetariꝰ rij.qui

Tunicula.lę.dimi.i.ꝑua tunica.

Turba. bę.i. turbatio.⁊ z a turbo.as. IJte,ʒ

turba ẽ ppli multitudo. Sʒ młtitudo nũe⸗
ro ſit.Turba tm̃ in loco. Pñt em pauci in

anguſto turbã facere. Et eſt turba nomen
collectiuũ.⁊ põt recipe verbũ płis numetri

⁊ adiectiuũ ĩ plinumero ⁊ i diuerſitate ge

neris. ⁊ h roõne ſigtionis. Unde Johᷣ. vij.
Z Sed turba hęc queʒ nõ nouit legem.ma⸗

—

ledicti ſunt. MGMU
Turbella.lę.i.turbatio.⁊ ðꝛ a turba. Inðd
Aug. de ciui. dei. Oẽm motũ coꝛdis ⁊ ſa⸗
lũ.oẽſq; turbellas fluitare aſſerit.⁊ ꝓ. bel.
Turbidus.da.dũ.ðꝛ q̃i terbidꝰ.i.t᷑ra comi
xtus.ſ.fece.⁊ ðꝛa turbo.bas.

Turbo. binis.m.g.pe.coꝛ.gti.ðꝛ aterra qdð

antiq dicebãt. turben. binis. Etẽ turbo

vel turben. vertigo volubilitatis vẽtoꝛuzʒ

dict' a terra. qꝛ qͥtiẽs talis ventꝰ cõſurgit.

terrã in circũitu mittit. Iñ turbineus.,hgen·

neũ.i.turbinoſus.ſa.ſũ.
Turbulentꝰ.ta.tũ.⁊ turbulẽs.tis.i.turbi⸗
dus. nõ lucid'. Sʒ turbidũ de nata. Lur⸗
bulentũ vo ſit ex accidenti. Iñ turbulente

yel turbulent᷑ adu. Et hęc turbulẽtia. tię.
CTurdela.lę.ꝗqdã auis.q̃ſi maioꝛ turdꝰ.⁊ dꝛ
aturdus.cuiꝰ turdelę ſtercꝰ viſcũ genera⸗
re dꝛ. m hug. ”WZDM

Turdus. di. ꝗdã auis.⁊ a tardꝰ eo ꝙ tar-
de volet. vel qꝛ tarde ſe referat.ſ.in fine an

tumni. Iñ turdinꝰ.na.nũ.penł.ꝓð.

i. aliq;tulũ turgidus.

Turgiolũ.li.n.g.ðꝛ vas interiꝰgroſſũ ⁊ tur
gidum. ⁊ coꝛeso.

Turgoꝛ. goꝛis.m.g.i.tumoꝛ.turgiditas.
LTurma.mę.f.g.ſocietas hoim. ⁊ ꝓpꝛie tri⸗

ginta. ſ. ala. Sʒ ala tinet triginta milites
Curma triginta pedites. Iñ turmatim ad
uer.ſicut a turba turbatim.

NN

Turmella. lę. dimi. i. pua turma.

Turmula. lę. dimi. idẽ ⁊ coꝛ mm.
Turonis.ciuitas ẽ.⁊ coꝛ.pe.ſiẽ ligonis.
Turpiloquꝰ.qua.quũ.pe.coꝛ.i.turpia lo⸗
quens. Iñ h turpiloquiuʒ.quij.turpislo
cutio.

XTurpilucrus.cra.crũ.i.turpiter lucrũ faci⸗
enrns. Iñ h̊ turpilucruʒ.cri.turpis acqᷣſitio

lucri.⁊ coꝛ.lu.naturaliter. —
Turpis. pis..t.⁊ h pe.i.ifoꝛmiſ.⁊ ðꝛ a toꝛ

nis.i. macula defoꝛmitoas.

peo. pes. eo ꝙ toꝛpeat. Iñ turpitudo. di

Tutamen.minis.i.tutamẽ
ſed coꝛ.pe.gti.

Turris.ris.f.g.ðꝛ a teres.retis.qð ẽ longũ
⁊rotundũ.Et turres dicũt᷑.qſi teretes.q
longe ſint ⁊ recte ⁊ ꝓcul rotũde vident᷑ li⸗

cet qũq; ſint quadratę vel latę vel dicunt
a tueoꝛ.eris.qꝛ pſᷣbẽt defenſionẽ. Jñ turri⸗

tus.ta.tũ.i.turribꝰplenus.ad modũ turr
diſpoſitꝰ.⁊ ꝓd.pe. Et turricła.lę.dimi.i.
parua turris. Item turris gregis dicebat᷑
Hm ieronymũ.locus vbi Jacob greges
ſuos pauit nomen loco inde relinquens.
Curris vero cuſtoduʒ dicebatur vbi cuſto
des poſiti erant ad cuſtodiendã ꝓuinciaꝝ
Turtur.turis.a ſono vocis nomẽ habet ge
nus auis ẽ. Iñ turturinꝰ.na.nũ.pe.ꝓ.Et

declinat᷑ ̊ turtur turturis epiceni generis

pe.gti coꝛ.⁊ ſub vno genere ⁊ ſub vno arti
culo cõpꝛehẽdit aĩalia vtriuſq; ſexꝰ. NPõt

O dici Alba aquila.⁊ vnꝰ turtur.tã ꝓ ma⸗

eq; ꝓfemina.
Curturi dicunt᷑ paſtoꝛes q̊ fiſtulis canunt.
Tus.turis.vide.S.in thus aſpirato.
Luſcia.ſcię.ꝗdã ꝑs italię.a frequẽtia turis
⁊ ſacroꝝ dicta.Eadẽ ⁊ tirrhenia a Tirrhe
no fratre Lydi. Iñ tuſcꝰ.ca.cũ.gẽtile.
Tuſſis.ſis.f.g.eſt cõmotio pulmonis expi
rans cũ ſonitu.⁊ ðꝛ a tundo.dis.qꝛ tũdit

pectus. Vel ðꝛ a ton.i.ab altitudine.qꝛ a

fundo pectoꝛis veniat.

₰

tũ. ꝓd.pe.nti.

LTutela.lę.f.g.i.defenſio.⁊ ðꝛ a tueoꝛ.eris.
Et ẽ tutela in liberũ caput alicuiꝰ qͥ ꝓpter
etatẽ.nec ſe nec ſua defendere põt.Tutela

2

dabat᷑ liberis.patronꝰ.ſeruis.

Tutela ſᷣm Aco.in ſũ.ẽ vis ⁊ ptãs in capi⸗

te libero.ad tuendũ eũ qͥ ꝓpt᷑ etatẽ ſuã ſpõ
te ſe tueri neqᷣt.a iure ciuili data ac ꝑmiſſa
vt Inſti. de tute · · ẽ aũt. Vis aũt dico de
facto.⁊ ptãs de iure.vt talis ſit tutoꝛ q̊ͥ ꝓ⸗
pꝛia imbecilitate nõ impediat᷑.neca iuriſ⸗
dictione repellat᷑.quales ſunt pupillꝰ.fu⸗
rioſus.⁊ qͥ ppetuo moꝛbo laboꝛãt Illi ꝓ⸗

pter imbecilitatem coꝛꝑis vel animi tuto⸗
res eẽ nõ pñt.Sʒ femine ꝗᷓ qᷓ;uis ſciant res

adminiſtrare pupillares.⁊ ad id expedien

dum vires habeant.tñ a iure inſtitutionũ

nõ admittunt᷑.

Lutela teſtamẽtaria.ẽ qñ pat᷑ dat filio tuto

rem in teſtamento.

Tutela datiua ẽ.qñ vnꝰ datus ẽ tutoꝛ filio

m teſtamento. ⁊ vnus ex tantibꝰ oſangui⸗
neis idoneis ad tutelã iudex ex officio ſuo
dat tutoꝛem.

Tutela legitima ẽ.quę defert᷑ a lege ᷣm m

Tutoꝛ fiduciari

nullus datus FE. .
Tutoꝛ ẽ qͥ pupillũ vel pupillã moꝛte patris
vel emancipatione ſui iuris factũ vlł factã
tuet᷑. Biffert ãt a curatoꝛe.qꝛ tutoꝛ dat᷑ im
puberi. curatoꝛ vo puberi. vładulto.ſ.fu⸗
rioſo. pdigo.ſurdo.muto.⁊ ſiłibꝰ.qrebus
ſuis pᷣeſſe nõ pnt. Itẽ tutoꝛ qñq; dat᷑ a iu⸗
dice. qñq; a teſtatoꝛe. Dat᷑ em a teſtatoꝛe
⁊pfirmat᷑ decreto iudicis vel pᷣſidis Etiã
dat᷑ inuito.ſed curatoꝛ nõ niſi volenti.pꝛeę
terq; ad litenm.
2.6 ̊ᷓ pupilli emãcipati cui
pater qͥ eũ emãcipauit tutoꝛ erat legitimꝰ.
eo patre moꝛtuo tutelã accipit.cũ moꝛt tẽ⸗
poꝛe erat in patris ptãte.

utoꝛ legitimẽ qͥ lege ſcipiẽte pupilli nãci

ſcit᷑ tutelã.q̃les ſũt ꝓximi agnati ⁊ cogna⸗
ti. Regularit᷑ em traditũ ẽ m leges vt ad
quẽ ſpectat emolimentũ hereditatis alicu
ius pupilli.ad eundẽ ꝑtineat ⁊ onus tute⸗
le eiꝰ. niſi foꝛte ſit mulier qͥ bñ vocat᷑ ad hę
reditatẽ moꝛientis.nõ tñ ad tutelã ſuꝑſti
qꝛ tutrix eſſe nõ pyylt.
Cutoꝛ onerari ẽ.qᷓ dat᷑ pupillo vt ipᷣm de⸗
fendata vexationibꝰ alioꝛũ.vel dat᷑ noui⸗
tatis grã. vt alios tutoꝛes inſtruat.c.vene
rabilẽ. de elec. in glo. ſuꝑ vbo aduocatis.
Ael honoꝛariꝰ ðꝛ.datꝰ cã honoꝛis.nõ ad⸗
miniſtrationis.⁊ tales nõ habẽt onꝰ.vt re
ges. pncipes. comites. barones.qᷣb⸗ dimit
tunt᷑ filij ca honoꝛis. ideo illoꝝ tutela va⸗
cationẽ nõ pᷣſtat. Inſti. de excuſa.tu.vł cu
ra. S· Itẽ tria onera. D
Tutoꝛ teſtamẽtariꝰ ðꝛ qͥ ex teſtamẽto datur
tutoꝛ filio a patre pupilli.ſ.qͥ actu in teſta⸗
mento noĩat᷑ ⁊ aſſignat.
Tutoꝛ ſuſpectus ſᷣm Agoi ſum. C. eo.ti.ðꝛ
ille qͥ moꝛibꝰ talis ẽ vt ſuſpectus ſit.nõ em
facultas ⁊ pauꝑtas.fraudulentia. vel cal⸗
lida ↄuerſatio in rebꝰ pupillaribꝰſuſpectũ
tutoꝛẽ cõmendãt vel cõ mittant.

W ante 1

ZAcca. cę.f. g.i.bos.⁊ ðꝛa vacillo
las.quaſi vacilla ⁊ debilis reſpe
ctu tauri. VUel vacca ðꝛa bos.qſi
boacca ſiẽ a leo leena.et a dꝛaco.
dꝛacena. Iñ vaccinꝰ.na.nũ.Et h̊ vaccariꝰ
rij.⁊ hęc vaccaria. rię. cuſtos vaccarũ. Et
heęc vacca.quędã ciuitas hiſpanię.ab abũ
dantia vaccarum ita dicta. Vacca etiã di
citur quędam ciuitas in india. Iñ vacceꝰ.
cea. cei. ⁊ B ⁊ hec vaccenſis.⁊ ſe. Et ſcri
bitur ꝑ gẽminũ.c.vacca et ab eo derlug.

Aaaccella. le. ⁊ uaccula.lę.ãbo di.i.pua vac id ẽ. retoꝛſio ꝓpꝛie labioꝝ obtoꝛſio ẽ quaʒ
Vacantia bona.dicũt᷑ ea bona ꝗ diñim (ca. facimꝰ cũ aliquẽ deridemꝰ. In valgio.gis

nõ hñt.vel ꝗᷓ fiſco vel dñio alicui applicãt
Qõð ↄtingit multis modis.Qñq; ſiqͥs inte
ſratus decedit.vel qͥ teſtari nõ põt.uł faci
at ꝓpt᷑ qdð heres ſu ei ſuccedere nõ põt.uł
etia vbi alias de ↄſuetudine bona alicuiuſ
di⸗ applicant᷑ naʒ tunc dicuntur vacare
Waccinia.nię.herba purpurei coloꝛis.
Uacuna.nę.f.g.dea ẽ vacatiõis ⁊ ocij. Añ

Oꝛatiꝰ.Heęc tibi dictabã poſt vanum pul⸗

cre vacune. ZM
Dadiũ.dij.⁊ ̊ vadimoniũ.nij in eodẽ ſen⸗
ſu.ſ.pignꝰ ułfideiuſſio.
adulũ.li.dimi.i.puũ vadũ.

—

Vadũ.di.n.g.ẽ locꝰ bꝛeuis ⁊ hũilis in aq̊.

⁊ðꝛ a vado.dis.eo ꝙ ꝑ ipᷣm poſſit uadi.i.

deambulari pedibꝰ. In vadoſus.ſa.ſum.

Et coꝛ.va.vadũ. Vn Quidiꝰepi.Ad va⸗
da menãdri.ↄcinit albꝰ oloꝛ.
Vafer.ſfra.frũ.i.callidꝰ⁊ ingenioſus vᷣſipel

lis.młtifoꝛmis.⁊ ðꝛ a valde.⁊ afer.quaſi
valde afer.i.valde callidꝰ. Nã afri ualde
ſolẽt doloſi eſſe ⁊ fraudulẽti. Ael cõponi᷑

vafer a variꝰ⁊ ferẽs.q̃ſi varia ferẽs.ſic hõ
cauł. q loquit᷑ varijs modis.
Aagabundꝰ. ẽ qͥ nõ hʒ domiciliũ.ſʒ hodie h
c.cras alibi.l.iiij ·S·ptoꝛ.ff.de dã.ĩfec. Sʒ
q̃ſi vagabundꝰ.ẽ qͥ hʒ domiciliũ.ſed raro
moꝛat᷑ in eo.⁊ vagat᷑ hincinne.

Nagedaber hebꝛaice.rithmꝰ gręce.nũerus

latine. Eſt liber nũeri. AUñ Hiero.in pꝛolo
go regũ.Quartꝰ inqͥt vagedaber quẽ nu⸗

meri vocamꝰ.⁊ acuit᷑ in fine.

Vagetra hebꝛaice.ðꝛ tertiꝰliber Moyſi.ſ. .

Leuiticꝰ. Vñ dicit Hieronymꝰ in ꝓlogo
regũ.Tertiꝰ vagetra.i.Leuiticꝰ. .

2

AVagina. nę.f.g.theca gladij.dicta q̃ſ bagi
na. qꝛ in ea bagina mucro uł gladiꝰbaiulat

Iñ h̊ vaginariꝰ.rij.qͥ faẽ uaginas.Et ꝓd.

——-

tidũ vagina diripit enſem.

„

pe.vagina. Uñ Ouidiꝰmeta. NPendẽti ni

Aagitꝰ.tus.clamoꝛ infantiũ.⁊ ðꝛ a uagio.

AVagius. gia. giũ.qꝗ genub' iüctis ambulat
Uagulus.la.lũ.dimi.i.aliqtulũ vagꝰ.⁊ ðꝛ
a vagus. Itẽ vagula.lę.di.ðꝛ iuuẽca.quę

vagat᷑ ꝑ campũ.Et h̊ vagulꝰ.li.anulꝰ.qꝛ

vYagat᷑ in digito.⁊ coꝛ.gu.

agus.ga.gũ.i.erraticꝰ.diſcurrss.

Nalẽtulꝰ.la.lũ.di.i.aliqᷓ;tulũ valens.

Valetro.tronis.m.g.i.gluto.⁊ ðꝛa valeo.

les. p cõtrariũ.qꝛ parũ valet.vel quia ua⸗
let multũ in leccacitate.⁊ ꝓd. pe.gti.
Valgia. gię.f. g. ðꝛ a voluo.vis.q̃ſi voluia.

R

i. retoꝛquere. l
Valid.da.dũ.i.foꝛtl.potẽs.robuſtus. Et

cõꝑat᷑. Iñ valide.dius.ſime.adü.Et ſepe

pꝓferunt᷑ ꝑ ſyncopã. valdus.dioꝛ.ſimꝰ. ꝓ
validꝰ ⁊ validioꝛ.⁊ valde ꝓ valide.⁊ val⸗

dius ꝓ validius. Itẽ a validꝰ ðꝛ hęc vali⸗

ditas.tatl.⁊ ꝑ cõpoſitionẽ IJnualidus.da
dü.i. debil. fragil. nõ valid;. In hecinua⸗

liditas. tatl. Et hęc inualitudo. dinis.i.de
bilitas. imbecillitas. infirmitas. Et coꝛ. ö⸗
mam valic'. Uñ Lucanꝰ in. vj. Adduciti

ualide robur facundia cauſę.
UValitudo.dinis.fe.g.i.foꝛtitudo.Et nõ qꝙ
valitudo inuenit᷑ ꝓ infirmitate.⁊ ẽ tractuʒ
ab illo funebꝛi vale.qꝗð dicebat᷑ moꝛtuis ð
q̊ vide in valeo.les. Vñ qͥdã dicũt valetu⸗
doꝑ.e.Iñ valitudinariꝰ.ria.riũ.⁊ valetu
dinariꝰ.ria.riũ.qͥ ſepe infirmat᷑.vel qͥ ſepe
ꝑticipat valitudine.Et G̊ valetudinariũ.

vel valitudinariũ.rij.domꝰ in q̊ curantur

eggꝛoti. Et licʒ cã dr̃ie dici poſſet.in vtraq;
tñ ſiãtiõe ðꝛ cõpetent᷑ valitudo.ꝑ.i.Et nõ

ꝙ. i. añ tudo bꝛeuiat᷑.vt foꝛtitudo.pᷣter va

litudo.q̃ſi valetudo.

allis.lis.f. g. & a vallo.las.eo q vallata

ſit montibus. Iñ valloſus.ſa.ſũ.Et hic et

hec valleſtrl.⁊ h; ſtre.Et ꝑ ↄpoſitionẽ.hęc

cõuallis.lis.i.magna vallis. Ał valles di

cunt᷑ vbicũq; ſunt humilia loca cãpoꝛuʒ ?

depꝛeſſa q̃ſi vulſa.inc ⁊ ↄualles depᷣſſa

loca terrarũ inter motes.Et nõ ꝙ inuenii

vallis ſalinarũ.qꝛ ibi erãt putei ſalis.
Vallus.li.imn.g.i.palꝰ.⁊ ðꝛa validꝰ. q̃ſi val
lidꝰ In h̊ vallũ.li.cõcatenatura ꝗᷓ fit de pa

lis ſuꝑ aggerẽ. Ael vallũ ẽ ipᷣe agger.ſ.id

qð mole terrę erigit᷑ vt cuſtodia ptendat᷑.
Et ẽ vallũ int᷑ murũ ⁊ foſſam.⁊ ðꝛ a vallis
i.palis.quibus vallis munit᷑. Ande qui⸗
dam. Vinetis vallus.ſed vallum cõuenit
Valoꝛ.loꝛis.m.g.i.potẽtia.ſanitas.vigoꝛ.
Valua.uę.f.g.i.oſtiũ.⁊ ðꝛ a voluo.uis.Et

vt diẽ Hugl. Naluę ꝓpꝛie ſunt ꝗ reuoluũ⸗

tur intus.⁊ ſunt duplices ⁊ replicabiles.

Nanga.gę.f.g.qðdã genꝰfoſſoꝛij.⁊ ðꝛ a va

gus qꝛ vagãdo fodit. .
Vanidicꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.i.vana dicẽs.

Vanidus.da.dũ.i.vanꝰ.Et cõponit᷑ euani

dus. da. du. i. valde vanidꝰ. VUñ Ouidiuſ
in.v.meta. Nectoꝛa ꝗᷓ in tenues abeũt eua
nida riuos.
Vaniloquꝰ.qua.quũ.
H vaniloquiũ.quij.⁊ coꝛ.lo.

i. vana loquẽs. Inð

——.

———– =—

Vannꝰ.ni.inſtrm̃ ẽ de vimine factũ ĩmodũ

ſcuti cribꝛũ.ſ.⁊ẽ ge.f.pᷣm a“ßsñQmã.
Vanus.na.nũ.i.inanis.falſus.vacuꝰ.irri⸗

tus.venereꝰ.⁊ ðꝛ a venꝰ.quia venerei ci

pue ſolent eẽ vani. IJñ hęc vanitas.tatis.

Napidus.da.dũ.i.inſipiẽs ſine ſapoꝛe. Jñ

hęc vapiditas.tatis.i.iſipiditas.⁊ coꝛ.va

Vapoꝛ.poꝛis.m.g.i.caloꝛ.fumꝰ.⁊ dr a vau⸗

Nappa.pg.f.p.ðꝛ vile vinũ.qð de fece expᷣ

mitur. vel exinanitio cũ aꝗ. ⁊ fere nulliuſ
ſapoꝛis. vñ ⁊ vappa ſepe dꝛ iſipiditas. Et

voppa ðꝛ ardelio.ꝓdigꝰ.ſuꝑfluꝰ.ſtultꝰ.le

uis.qͥ inſipide ⁊ indiſcrete diſꝑgit res ſu-

as ⁊ nulliꝰ ꝓbitatis ẽ.Et nõ ꝙ vappa ꝓd.
a.añ.p.ſʒ vapidꝰ eã coꝛ.vñ credimꝰ ꝙ ſit

dicendũ vappa ꝑ duplex. p. ⁊ ſic poſitiõe

Pꝓgducit᷑ bᷣmã.
Varica.cę f.g.⁊ hęc varix.cis.dꝛ vena int᷑
coxanea.ꝗᷓ ſi lędat᷑.vel itinere vel ꝑcuſſiõe

reddit hoiĩem curuũ ⁊ inflatũ.⁊ ex leſione
facit poplices ⁊ coxas turgeſcere. IJIn vari

coſus.ſa.ſum.i.curuus.

VAVarius.ria. riũ.ðꝛ a via.qᷓi viari⸗.i.nõ vni
us vię.ſʒ incertę ⁊ mixtę ſnię.⁊ diuerſus.

Iñ hec varietas.tatis.
Varus.ra.rũ.i.curuꝰ.⁊ ꝓdu.va.

Aaſallagiũ.vim ſpe.in ti de feu.idẽ ẽ quod

homagiũ.qð em in francia ðꝛ homagiũ in
italia vocat᷑ yaſallagiũ.

Vaſallus ſᷣm Hoſti.ẽ ille qͥ tenet᷑ ſeruitium
facere dño occaſione feudi. Itẽ vaſallꝰ eſt
feudatariꝰ.Et ſᷣm vulgare ꝓuincialiũ no⸗
biles feudatarij vaſalli dicunt᷑. lebeius
vo hõ mediꝰ nuncupat᷑ ſᷣm ſpe.Et vaſallꝰ

nõ põt vendere feudũ ſine volũtate domi⸗
ni.Et dũ vendit.debet rogare dñũm ſuum
ꝙ ab eo recipiat.⁊ alterũ emptoꝛẽ inueſti⸗
et qð ſi dĩñs denegat.⁊ cũ exoꝛare non põt
det emptoꝛi alia bona ęqualẽtia tali feudo

iniuſte vendito.de h̊ in.c.ꝗ in eccłiarũ.de

cõſti.⁊ in vſi.feu.ꝑ totũ.

ðꝛ a vado.dis.qꝛ dato vade licet ab ire et
vadere.⁊ coꝛ.a.añ.d.ſʒ vado.dis.ꝓd.pꝛi

mã.Vñ qͥdã. Obſide ſine vade poſito puſ

ad tua vcde. „ ”D
Aas.vaſis.n.g.⁊ẽ heteroclitũ nomẽ decli
natione.qꝛ in ſingulari nũero ẽ tertię decli

nationis.ſʒ in płi eſt ſcðę. Añ. Vas vaſis

ternę dicas. ſʒ vaſa ſcðeę. Et dicunt᷑ vaſa.

—-

q̃ſi veſca.a veſcoꝛ ſcerl.ſiue a veſcendo.qꝛ
eſcę in eis ponunX᷑.
Vas fictile.ðꝛ vaſ fictũ ex tᷣra qð cito frãgit᷑

Vaſa belli. dicunt arma. Vñ. Bic belli va

QAaſculũ.li.dimi.i.ꝑuũ vas.

ſa ꝗᷓ bellũ poſtulat arma.
Vala irę.ſunt omes pctõꝛes.vt.xxiij.q.iiij
Nabuchodonoſo.
Aaſa papyria.dicunt᷑ q̃ de papyro ſunt fa⸗
cta. vide.S.in papyrus.
Vaſa paſtoꝛis appellat gloſa Zacharię.xi
peram.⁊ baculũ.fiſtulã.⁊ ſibilũ v.

Naſco.conis. .g.⁊ vacceꝰ.cea.ceũ.dicun
tur a vacca. Et fſũt vaſcones ⁊ vaccei qui:
daʒz ppli dicti a vacca ciuitate hiſpanię. iu
xta pireniũ montẽ.a qᷓ habuerũt pᷣncipiuʒ

vel quã olim poſſederũt. Et dicunt᷑ vaſco
nes.q̃ſi vaccones.c.mutata in.s.Inð hęc
vaſconia. nię.regio eoꝝ.Et hinc vaſconi⸗
(nia.niũ.
Naſcus.ca.cũ.i.vanꝰnugatoꝛiꝰ.

ANaſtus. ſta.ſtũ.i.magnꝰ ingens. ꝓfundus

incultꝰ. amplus. deſertꝰ. ſolitariꝰ. In hec
vaſtitas.tatl.⁊ hęc vaſtitudo.dinis.i.maa
gnitudo. amplitudo. detuʒ. ſolitudo. Sʒ .
vaſtitas ꝓpꝛie coꝛꝑis vaſtitudo.ſolitudo

Vates.tis..g.i.ſacerdos.qũñq; ðꝛ poeta.

qñq; ꝓph̊a diuinꝰ. Et dicebant᷑ vates po
ete.a vieo.vies.qð ẽ ligare.eo ꝙ metra li⸗
garent pedibꝰ⁊ ſyllabis.⁊ vᷣba modis con

necterent. Aates aũt dicebant᷑ ſacerdotei

2 diuini. a vi mẽtis. vel a vigeo. des. q;ꝛ fu
tura videbãt.⁊ ꝓdu.va. Uñ Ouidius de

reme. Marce tuũ vatem ſceleris damnare

cupido. Quidã dicũt ꝙ vates ð? a vas vja

ſis.⁊ theos q̃ſi vas dei.vel vas diuinum.
vñ ſacerdos ðꝛ vates qꝛ ↄtinet deũ ꝑ ſan⸗
ctimoniã. Itẽ diuini ⁊ ꝓphete dicunf va⸗
tes.qꝛ ↄtinere vident᷑ deũ per futuroꝛum
pꝛeſcientiam.
Naticanꝰ.na.nũ.i.ꝓpheticꝰ.et tũc coꝛ.pe.

Itẽ inuenit᷑ vaticanꝰ.ni. ꝓ qͥdã mõte vbi
nutritꝰ Z fuiſſe. Jupit᷑.⁊ ꝓducit ca.

Aaticiniũ.nij.i.diuinatio ꝓphetatio.
Naticinꝰ.ni.m.g.deus paganoꝛ.

AHaticinꝰ.na.nũ.i.ꝓpheticꝰ.⁊ ð a vates.
. BVati
Nas.vadis.m.g.i.obſes.vel fideiuſſoꝛ. et

dic. ca.cũ.pe.coꝛ.i.ꝓpheti

Vbaldini ſunt hoĩes certi.⁊ ſignant᷑ clerici
vel canonici trę vel eccłię alicuiꝰ de qbꝰ in
.l.j.C. de col.illi.vbi ðꝛ ꝙ collegiũ vbaldi
noꝛũ.nõ põt ↄſtituere ſyndicũ.
Aber. beris.n.g.i.mãma.⁊ habet᷑ totuʒ in
ſingulari ⁊ in płi. Et dicunt᷑ vbera. quaſi
vuera qꝛ vuida ſunt ⁊ humoꝛe lactis imo
dum vuarum plena.Et ꝓdu.v. Vñ Oui-
dius de arte in bᷣmo lib. Fertilioꝛ ſeges eſt
alienis ſꝑ in agris. Nicinũq; pec ndi:
bFb 2

C dinatoꝛ

–

Aecoꝛs.coꝛdis.oĩs.ge
Iſſi vę hñs in coꝛde. Jñ hęc vęcoꝛdia. di.
iil. amentia. alienatio mẽtis. Et vęcoꝛditer
adũ. Inuenit᷑ etiã h̊ ⁊ hęc vecoꝛdis.dis.⁊

vber habet. Et in Cantl.v: elioꝛa ſunt

vbera tua vino. Iñ h̊ vber.berl.i.abũdan
tia.fertilitas.Et h ⁊ hęc vber.berl.ↄ.g.de

linatiõe.ſʒ oĩis ↄſtructiõe.Et deſinit abla

tiuus in.e.tm̃.licet ꝑ autoꝛitatẽ inueniat᷑ i

i. Et põt poni cuʒ maſculino ⁊ feminino et

neu. generibꝰſat ꝓpꝛie.ſiẽ ⁊ diueſ.⁊ pauꝑ

ſz nõ in oĩ ſua terminatioe.qꝛ q̃litas actiua
deſinentis in em. ⁊ foꝛma plis in es. nullo

modo pñt neutro generi adaptari.vñ ni⸗
hile. Habeo vberẽ pecꝰ. vel vberes peco⸗

ra. VUñ. Rem vel res neutrũ fugiunt.ſʒ ce
tera ſumunt. Et ẽ idem vber. ꝙ abundaãs.
IVnñ Luc.xij. oiĩis cuiuſdã diuit vberes
fruct ager attulit. Iñ vbere.⁊ vberit᷑ ad⸗
uer.i.abundant᷑.copioſe.Et hęc vbertas.
tatis.i.abundantia copioſitas. Et vbero⸗
ſus.ſa.ſũ.i.abundans.Iñ hęc vberoſitas

tatis. Itẽ ab vber ðꝛ vbertus.ta.tũ.i.fru⸗
ctuoſus abundans. Iñ vbertim aduer.i.
affluenter abunle.

Abertuoſus.ſa.ſũ.i.fertilis.vbᷣtate plenꝰ?.
758 ab vberto. tas. Uñ Joſephꝰ. Bũ pla
cuiſſet Iſaac vt iret in gyptuʒ vbtuoſam
valde ꝓuinciã. Põt etia deriuari ab vber

Adus.da.dũ.i.madidꝰ.aliq;tulũ humidꝰ.

ge.i.demens.furioſus

Vectatoꝛiũ.rij. ðꝛ inſtrin qͥ aliquid (5 de.

poꝛtat᷑. ⁊ : a vecto.tas.
Necticulariꝰ.ria.rium.i.vectes faciens.vł

ad vectes ꝑtinẽs. Vecticulariꝰ etiã ðꝛ ra

pinoſus. ſicut dicimꝰ aliquẽ vecticulariaʒ
Vitã agere.qͥ furto ⁊ rapinis intendit.

dum vectis. VMB.
Vectoꝛ.tori.m.g.ẽ poꝛtitoꝛ qͥ vehit.Et ve⸗

——

ctoꝛes ſunt nõ ſolũ qui vehunt. ſʒ etiã qui

vehunt᷑ in naui.ſᷣm Aco. in ſũ.C. e.ti. .ff.
ad.l.rhodi.de iac. Itẽ vectoꝛes pnñt dici ſi
ue habeant merces ſiue nõ.dũ in oꝑas ſu⸗

as mgẽro nauis exhibeãt ad nauigadũ. Et

ſunt qnq; noia ꝗpᷣſtant actũ ⁊ paſſionem.
Vñ.hoſpes celotypꝰ ↄuiua vectoꝛ alũnꝰ
Actũ ſiue pati ſub eodẽ noie ſiẽsnt.

Vectura.rę.f.g.i.naulũ.ſ.pciũ qð dat᷑ pꝛo

poꝛtatura. In vectuariꝰ.ria. riu. qͥ dat ali
q̃d ad vecturã. vel qͥ poꝛtat aliqd ꝓ vectu⸗

ra.vel ad vecturã ꝑtinss.

. 2

Vegetus.ta.tu.i. foꝛtis.adultꝰ. viuidꝰ. vi·

lidus. firmꝰ. agilis. vigilãs. integer. incoꝛ⸗

ruptus. ⁊ a vigeo.ges.
Aeha. he.f. g.ẽ qdã genꝰcarri.

Uehemes. tis. oĩs g.i. furioſus.⁊ ðꝛ a ve.?ꝰ
mens.q̃ſi ve hñs in mẽte. Ael ðꝛa ve qð ẽ

ſine.⁊ mens mẽtis.q̃ſ ſine mẽte. Aelꝰꝛ a
veho.his.⁊ mẽs.q̃ſi qͥ vehit᷑ a mẽte. Iteʒ
vehemẽs qñq; ðꝛ: foꝛtis.vñ dicimꝰ aliquẽ
habere vehementẽ cãm.cũ habeat foꝛtio⸗
rem. Iñ vehement᷑ aduù. Et hec vehemen
tia.tię.i.aĩ demẽtia. Ał põt dici vehemes
q̃ſi ve adimẽs.i.auferẽs ve.i.malũ vel do
loꝛem a mẽte.⁊ ẽ etymoł.⁊ coꝛ.he

UWehiculũ.li.n.g. ðꝛ oẽ genꝰ currus.⁊ qͥcqͥd

ytile ẽ ad poꝛtandũ.vt currus.nauis.vel
iumẽtũ qdðcũq; qð poꝛtare pooxx
Velabꝛũ.bꝛi.n.g.ẽ vas in quo oleü ↄtundi
tur.vel in qͥ frumẽtũ purgat᷑. Itẽ velabꝛũ
ðꝛ qð velis tranſit᷑. AUł locꝰ romę.ita dictꝰ
vbi obſonia vẽdebant᷑. Ael illud qͥ paſtil⸗
li vł hmõi cibaria velant᷑. AUnñ Oꝛati.Cũ
ſcurris fartoꝛ cũ velabꝛo oẽ macellũ. Inð

yelaber. bꝛi. vẽditoꝛ minutarũ rerũ come.l-

Aecticulus.li.dimi.i.puus vecttis. ſtibiliũ in tali loco.vel qͥ eas velat.
Vectigal.galis.n.g.pe.ꝓdu.tã nti qᷓ; gtii. Aelariũ.vide infra in veeiil.
tributũ. Sʒ vectigal ð ilð tributũ quod Welamen. inis.n. g.i.indumentũ.palliũ. v
vehit᷑ ab illo q dat ad domũ recipiẽt. S coopꝑtoꝛiũ lecti. ”MM
tributũ.qð dat᷑ nücijs recipiẽtis miſſis ad VWelamen oculoꝛũ.exponit multis modis.
recipiendũ. Ael vectigal ẽ tributũ de re? Beñ. xx. In hiſtoꝛijs ſic ðꝛ. loc erit tibi i
vectis. vel ꝑ mare velꝑ terraʒ. Iñ h̊ ⁊ hec velamen oculoꝝ.i.in memoꝛiã vecũdię ꝙ
Vectigalis. ⁊ H le. tributariꝰ q̃ ſoluit vecti⸗ in mendatio dep̃hẽſa es. AUñ ſubdit expo
Aal. vel q dat poꝛtat ad curiã dñi.vel ꝑti nendo. Et ideo qcũq; ꝑrexeris. memento
rens ad vectigal. tttee dephenſam. vel elegas eſt deriſio . Hoc
Vectis.tis.m.g.ð ꝛillð ferrũ qð infirmatu⸗ erit in velamen oculoꝝ. i. Pparationẽ fune
ra oſtij vehit huc ⁊ illuc cauſa ſerãdi vł re ris.quod magnis expẽſis ſolebat fieri ma⸗
ſerãdi. Uñ ꝓphᷣa. Nectes ferreos ↄfregit xime a iudęis.vel ad pepla emenda. vtte⸗
Et facit actus płis hos vectes vel vectis. gas faciem ne ameris. ecunia etia ðꝛ ve
Ittẽ vectis appellat᷑ diabol⸗ metaphoꝛiceę lamen oculoꝛũ. Unde Ecd xx. Encenia ⁊
AIVñ Eſa.xx vij. Serpentẽ vectẽ ⁊c qꝛ du dona exceęcant oculos iudicũ.i.velãt ꝑ cöo⸗
rus eſt. foꝛtis.rigidꝰ. ⁊ iflexibilis ad mo⸗ cupiſcentias. Andreas autem exponit ſic

”MB

virũ tuũ vocaſti frẽm.ſicut ſolẽt pudibun
de mulieres.ſʒ h.i.hęc vꝛbanitas loquen⸗
di. facta ẽ tibi in velamẽ verecundię.⁊ ſine
periculo põt eẽ ad eos qͥ tecũ ſunt.q ſciunt
ꝙ vxoꝛ eiꝰ ſis.ſʒ nõ ad alios.⁊ ne h̊ pꝛeęſu⸗

mas alijs ſimulare.⁊ qͥcũq; ꝑꝛexeri memẽ⸗

to ꝙ iã ſis in B dephenſa.
Veles.litis.m.g.Et dicunt᷑ velites pe.coꝛ.
expediti milites vel pedites leui armatura
qͥ quõdã apud romanos ſᷣlia incipiebant.
Et dicunt᷑ a volando q̃ſi volites vela ve⸗
locitate. vel a velum ꝓptr celeritatẽ. Jñ h
⁊ hęc velitarl.⁊ h re.Et velitariꝰ.ria.riũ.
Velifer.ra.rũ.pe.coꝛ.i.vela ferens.
Veliuolus.la.lũ.qð velis volat.vt nauis.
yel ꝑ qð velis volat᷑.in mare.⁊ coꝛ.vo.
Uellus.velleris.n.g.ðꝛ ipᷣm coꝛiũ ouis vel
grietis cũ pilis.⁊ ðꝛa vello.lis.qꝛ olimla⸗
ne vellerent᷑.⁊ nõ tondebant᷑. Et ipſa etiã
„lana floccus lanę ðꝛ vellus.⁊ coꝛ le.
Uelleroſus.ſa.ſũ.i.vellere plenꝰ.
Aelox. cis.o.g.i.celer. Inð hęc velocitas.
tatl.⁊ ẽ ꝓpꝛie velocitas pedũ ⁊ coꝛpoꝛũ vł
etiã veloꝛũ.ſʒ celeritas animoꝛũ.
Velũ.li.n.g.ðꝛa volo.las.qꝛ q̃ſi ala volan⸗
tis extẽdit᷑.⁊ nauẽ volare facit. Vñ vola⸗
re ⁊ nare recipꝛoca ſunt.i.recipꝛoce vnuʒ
ponit᷑ ꝓ alio.qꝛ nauis videt᷑ hr̃e alas in re

mis ⁊ velis.⁊ auis videt᷑ hre qſi remos et
vela in alis. Itẽ inuenit᷑ ̊ velũ.li.ꝓ eo qð

ponit᷑ ſuꝑ capita monachaꝝ. Itẽ velũ eti⸗
am reꝑit᷑ ꝓ illo qð in ecclia vel in templis.
vel etiã alijs domibus extendit᷑.⁊ tunc ðꝛ
a velo.las.qꝛ obiectu ſuo interioꝛa domo⸗
rum velet.Et ꝓdu.pᷣmã velũ ⁊ velis plis
nũeri.caſus ablatiui.ſʒ velis vbũ.coꝛ.ve.

Vñ. Si tranſire velis maris vndas vtere
velis. Itẽ a velũ ðꝛ h̊ ⁊ hęc velaris.⁊ hoc

re.Et velariꝰ.ria.riũ.i.ad velũ ꝑtinẽs.Et
B velare.ris.Et h̊ velariũ.rij.i.velũ.vłlo

cus velo vmbꝛatus. Vñ ⁊ ſic dicebat᷑ qui
dam locꝰ in theatro.ad quẽ recipiebantur
pueri poſt ludos.qꝛ veluʒ añ penderet vt
eẽt ſecret. VUñ Juuenalis.Et regina ⁊ pu

eros inde ad velaria raptos.

Uena.neę.f.g.ðꝛa venio.nis.qꝛ ꝑ eam ſan⸗

guis venit ad coꝛ. Vel ðꝛ vena a via quaſi
viena.qꝛ ẽ via ſanguinis. Vñ diẽ Iſidoꝛꝰ

Aenę dicte ſunt.eo ꝙ vięſint natatis ſan⸗
guinis.ſiue riui ꝑ coꝛpꝰ oẽ diuiſi.qᷣbꝰ vni⸗

uerſa mẽbꝛa irrigant᷑. Iñ venoſus.ſa.ſuʒ.

.i.venis plenus.Et aliqũ ponit᷑ ꝓturpis.

qꝛĩ macilẽto vena turpit᷑ apparet.Et ꝓd.
ve. vena.ſʒ venis verbũ coꝛ.ve. VUñ. Dic
puer vñ venis q ꝑgis turgide venis.

Venabulũ.li.n.g.ðꝛ a venoꝛ.narl.qꝛ vena⸗
tui ſit habile.vłqꝛ veniẽteʒ apꝛũ excipiat.
UVenabilis.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.ad venandũ ha⸗
bile vel plauſibile.⁊ ðꝛa venoꝛ.naris.
Venalis.lis. ↄ.t.⁊ ̊ le res ꝗ vendit᷑ vł ven
ditioni exponit᷑. AVUñ Oꝛatiꝰ in.ij.lib.epi.
Laudat venales qͥ vult excludere merces.
Aenaticꝰ.ca.cũ.ðꝛ ꝓpꝛie canis qͥ iſequit᷑ fe
ras.vel etiã ðꝛ carmẽ ſiue clamoꝛ.
Venatoꝛiũ.rij.i.ferramentũ.vł ðꝛ loc' ve⸗
VWenatoꝛ.toꝛis.m.g.qͥ beſtias venat᷑ (nãdi.

vyel inſequit᷑. Inuenit᷑ etiã ꝓ deceptoꝛe.

Venatio.onis.vel venat.tui.actꝰ venandi
Et eſt triplex.ſ.oppꝛeſſiua.arenaria.⁊ ſal
tuoſa. Oppꝛeſſiua ẽ hoim. de q̊ ðdꝛ. Ceępit
Nemroth eẽ robuſtus venatoꝛ coꝛã dñno.
id ẽ extinctoꝛ ⁊ oppꝛeſſoꝛ.Et ſic venatoꝛ ẽ
hoim exactoꝛ ⁊ oppꝛeſſoꝛ.qͥ aliquẽ vena⸗
tu oppꝛimit. Arenaria ẽ ꝗᷓ fit in arena vt cũ
q̃s locat oꝑpas ſuas vt pugnet in arena cũ
aliqᷓ beſtia dentata. ãc qͥ exercet.peccat
grauiter.niſi eã exerceat grã viriũ exꝑien⸗
darü. vt. ff. depoſtu. li. ·. Itẽ ſenat. ⁊. iij
q.vij.tria.v.infames circa pn.Saltuoſa ẽ
fit in ſiluis ⁊ ſaltibꝰ ad capiẽdas feras.⁊
heęc ẽ licdciaas. MU
Venditio.ẽ rerũ cõmutatio atq; contractꝰ
x cõuenientia veniẽs.q̃ſi venũdatio.
enefex.cis.ↄ.g.i.miſcẽs vel faciẽs vene⸗
num. Et ꝓd.ne.ſʒ coꝛ.vi. Inuenit᷑ etiã ve
neficus.ca.cũ.in eodẽ ſenſu. Uñ ꝓpheta.
Et venefſici. Ael ᷣm aliã lr̃am. Et venefic
incantãtis ſapient. Iñ h̊ venefſiciũ.cij.tale
maleſiciũ.⁊ ꝓducũt pᷣdicta.e.ante..
Veneſicina.nę.f.g.ðꝛ locꝰ vbi veneſicia e
ercent᷑.⁊ ꝓdu.ci. Sàð?MMMh
Venenatꝰ.ta.tũ.⁊ venerariꝰ.ria.riũ.qͥ faẽ
venenum. Venenatum..ẽ in qͥ mixtum ẽ
venenũ. vt potio. Aenenoſũ.ẽ in qͥ natũ ẽ
vt hba ᷣpẽs. Venenaria młier ꝗᷓ facẽ vene-
Wenenũ.ni.n.g.ðꝛ a vena.eo 7 p ve (num
nas eat. HNõ em nocere põt niſiſanguinem
tetigerit. Oẽ aũt venenũ frigiduʒ ẽ ⁊ ideo
aĩa ꝗqignea ⁊ in ſanguine eſt.fugit venenũ
Et ðꝛ venenũ.q̃ſi venas necãs.⁊ ẽ etymo.
Iñ venenoſus.ſa.ſũ.i.veneno plenus.
Veneripeta.tę.pe.coꝛ. ↄ.g.i.luxurioſus vł

luxurioſa. ⁊ ꝛa venus ⁊ peto.q̃i venerem
Weneriꝰ.ria.riũ.⁊ etiã ꝑ.e.venereꝰ(petens

7

rea.reũ.inuenit᷑.i.luxurioſus.

AWenetus. fuit q̃dã rex qͥ ↄdidit ciuitatẽ m

ex noie ſuo venetiã appellauit.Et põt de⸗
clinari venetia.tię.vel hę venetię.aru Iñ
venetus.ta.tũ.patriũ pe.coꝛk.

Venia.nię idẽ eſt qð indulgentia ſi ſcedat
pctm.Si vo nõ pſceſſit ꝑctm.idẽ ẽ qð licẽ⸗
tia.vñ Oꝛa. Scimꝰ⁊ hãc veniã petimuſq;

damuſq; viciſſim. Itẽ Eccl.xxv. Nec des

mlieri neqᷓ; veniã ꝓdeũdi.i.licẽtiã vel li⸗
libertate dantis .
Venialis.lis. .t.⁊ h̊ le.ðꝛa venia. Itẽ ve⸗

nialit᷑ adu.Et hęc venialitas.tatl.qð faci.
le ꝓmeret᷑ venia. Et nota ꝙ veniale ðʒ tri

pꝓliciter.ſ.veniale ex genere.vt vbũ ocioſũ
Weniale ex cã.vt qð ex iſirmitate vł ignoꝛã

tia gerit.qð excuſationẽ qndã hʒ. Nenia
le ex euẽtu.ſic culpã pſᷣcedentẽ moꝛtalẽ con
feſſio ſequẽs venialẽ facit.vt dicit Amb .

qꝛ relinquit᷑ reat' tpalis pęne.
Venialia.lię.f.g.maris ef fluctuatio ꝗᷓ ad li
tus venit. Un Aarro. Aenialia ẽ vnda ꝗᷓ
ad litus venit.Salaria ꝗᷓ ad litꝰ redit.
AUeniola. lę.dimi.i.pua venia.
UVenter.tris.ðꝛ a ventꝰ.qꝛ vẽtum concipit
Quid ſit vent.⁊ in qͥ differat ab aluo ⁊ vte

ro. vide.S. in aluus.
UWentilabꝛũ.bꝛi.n.g.ðꝛ pala ventilandi.Et

coꝛ.pe.naturali᷑. Añ ¶ atth. iij. Cuiꝰ vẽY

tilabꝛũ in manu ſua ⁊c̃.

AUentoſus.ſa.ſũ.i.vento plenꝰ.vel vẽto in
flatus.vel inſtabilis.vel vboſus.vł vanę

laudis.⁊ głię cupidꝰ.⁊ ðꝛa ventꝰ.Et ven⸗

tuoſus.ſa.ſũ.in eodẽ ſenſu. In hęc vento

ſitas vel ventuoſitas.tatis.
UVentoſa.ſę.qðdã vas ꝓ minuendo ſangui
nem aptunm. 2ð
Ventrale.lis.n.g.i.faſcia vel ligatura ven
tris vel cingulũ circa ventrẽ.vł cona ſicut

lumbare circa lũbos.⁊ renale circa renes.
adꝛa venter.Et h̊ ⁊ hec veneralis.⁊ h le.

Ventriculus.li.dimi.i.ꝑuꝰ venter.

tre vel ꝑ ventrẽ loquit᷑.

2

trem. ⁊ ꝓdu.tri.

Ventricoſus.ſa.ſũ.⁊ ventroſus.ſa.ſuʒ.ma

gnũ ⁊ groſſum hñs ventrẽ.vel groſſus.

Vent.ti.ſᷣm Iſidoꝝ.xiij.etymo.ẽ aer com
motꝰ⁊ foꝛtiter agitatꝰ.⁊ ðꝛ a venio.nis.eo

ꝙ violent ſit.⁊ violent᷑ veniat. Nõ em̃ ſo

lum arboꝛes.ſʒ etiã cęlũ ⁊ terrã mariaq; cõo

turbat. De ventis vide.S.in africꝰ. Iteʒ a
ventꝰ.ventulꝰ.li.i.puꝰ ventꝰ.

Venüũ.nomen indecli.o.g.i.venalis. Item

venũ ẽ ſupinũ huiꝰvbi veneo.nis.vt Fru
mentũ mittit᷑ venũ.i.ad vendendum.⁊ ſic
venũ ẽ figure decõpoſitę.ſʒ ĩ pᷣma accepti⸗
one eſt igurę ſimplicis. Itẽ inuenit᷑ h̊ͥ ve⸗

Neno ꝛ empto viui.
Venũdipirus.piri.m.g.⁊ hęc venũdipira.
rę.q velꝗ vendit pira.⁊ coꝛ.pi.

num . ni. i. venale vel venditio. AUñ Amb.

neqᷓ; Pdei tia vel li⸗ Aenus. neris. f. g. dea amoꝛis vel pulcritu
bertatẽ.⁊ ðꝛ a venio.nis.qꝛ venia venit a

dinis.vel ipſa pulcritudo.⁊ ſic ðꝛa vena.
id ẽ.a ſanguine.qꝛ ſanguinis pulcritudinẽ
creat ⁊ amoꝛc.⁊ coꝛ.pe.Signiſicatiões hꝰ
nois ven in h̊ vu ↄtinent᷑. Oiua planeta
decoꝛ.fert᷑ venꝰ eſſe libido.
Venuſtus.ſta.ſtũ.i.pulcer.decẽs.⁊ ðꝛ a ve
nus. Jñ hec venuſtas.ſtatis.Et venuſtu⸗
lus. la. lũ.i.aliq;tulum venuſtꝰ.pᷣm Hhugl.
NPap̃. vo dicit. Venuſtus.i.ſapiẽs.oꝛna⸗
tus.modeſtus.facetꝰ.foꝛmoſus.

AVepiſcus.ſci.de geminis filis vno aboꝛto
alter qͥ legitime natꝰ fuerit vocaX7. D
Vepꝛecula.lę.dimi.a vepꝛes.remota.s.et

adita cula.ſicut dicit riſtianꝰ in.iij.

Uepꝛes.pꝛis.vel hęc vepꝛis.pꝛis.ſilit᷑ inue
nit᷑.ðꝛ ſpina.Et dicunt᷑ ſpinę vepꝛes qua⸗

ſi vi pꝛẽdẽtes.vũñ a vis.⁊ pꝛendo.dis.dici
tur cõponi.vel ẽ etymo. Vñ qͥdã.Dt hinc
vepꝛes.qꝛ pꝛẽdat vellera veſtes. Ver ve⸗
ris.ðꝛ quarta ꝑs anni.⁊ ðꝛ a vireo.res.qꝛ

yiret. vel qꝛ recedẽte hyeme tellus veſtit᷑.

vbł viret herbis.⁊ erũpit in floꝛes. Et ꝓd.

penł. Uñ Ouidide arte. Vere pᷣus taceãt

volucres eſtate cicaeaael.
UWeractcta.ctũ.i.vere actꝰ.i.vᷣno tꝑe aratꝰ

Aeraculꝰ. la. li.i.aliq;tulũ verax.

Veratrũ.tri.n.g.i.elleboꝛũ.⁊ ðꝛa vires.eo
Y vires habeat.⁊ ꝓd.pᷣmã.ſʒ pe.naturali
UVerax. cis.o.g.i.ſincerꝰ.ſimplex. (ter coꝛ.
qfꝗfrequẽter ⁊ ſepe dicit verũ. Iñ hec vera
citas.tatis.Et ẽ verax in dictl.ſʒ verꝰin fa
ctis.ꝓpꝛie loquẽdo.

Geerbale nomẽ ẽ illud qð a verbo deſcẽdit
Ventriloquus.qua.quũ.pe.coꝛ.qͥ de ven
inge honoꝛ ᷣm Pꝛiſtianũ.
Ventrina neę.ðꝛ beſtia ꝗᷓ fert onus circa vẽ⸗

yt a coloꝛo.inde coloꝛ.reiecta.o.⁊ honoꝛo

Verbena.nę.pe.ꝓd.ꝗdã herba conſecrata
veneri. ⁊ ð vbena.q̃ſi venerl vena.

UWerberaculũ.li.i.flagellũ.⁊ ðꝛa vbero.
Verber. beris. n. g.i.ꝑcuſſio. vel flagellum
vyel impetꝰ particę libꝛillę. vel ipᷣa libꝛilla.

⁊ð a vbero.ras. Iñ vᷣberoſus.ſa.ſũ.i.fla
gelloſus.vel cupidꝰ vel ipetuoſus vel inci
ſus. Itẽa vbero.ras.ðꝛ h ⁊ hęc vᷣberalis.
2 B le. ̊ aptꝰ ẽ ad vberandũ.
Verbero.ronis.m.g.qͥ aliũ vᷣberat.vel qui
dign ẽ verberari.
Verbigena.nę.pe.coꝛ.i.genitꝰ de vᷣbis.

VWerbulũ li. dimi.i.ꝑuũ vbũ.vel vile vbũ.

Verbũ.bi.n.g.i.Fᷣmo.⁊ ðꝛ a vbero.ras.qꝛ
in eius pꝛolatione verberatur aer. vt ibi

— KNS *—

☛ ☛

Verba mea auribꝰ ꝑcipe dñe. Itẽ qdẽ ꝑſ⸗
oꝛationis ꝑ excellentiã ðꝛ vbũ.qꝛ frequen
tius in eius platione aer verberat᷑ qᷓ; i ꝓla
tione alterius ꝑtis. Itẽ verbũ ponit᷑ ꝓ de

ceptiõe. Añ Guidi. Verba dat ois amaſ
Itẽ verbũ.i.dei filius.vt Verbũ caro fa-

ctum ẽ. Unde gręciſmꝰ. Hoc nomẽ verbũ

deſigt q̃ttuoꝛ iſta. Deceptio ꝑs ẽ ⁊ filiꝰ at⸗
q; loquela. Iñ verboſus.ſa.ſũ.i.garrulꝰ.

nugax. In hec verboſitas.tatis.
Verculum..li.pe.coꝛ.dimi.i.puũ ver.

Verecundꝰ.da.dũ.qͥ verũ etiã factum eru⸗
beſcit.⁊ ðꝛa vereoꝛ.rerl. Inde verecũdia.

die. Et hinc verecũdoſus.ſa.ſũ.

Veredus.di.m.g.i.equꝰ trabẽs rhedã. Iñ

hic veredarius.rij.i.auriga.Et veredariꝰ
ðꝛ nunciꝰ.qꝛ vehit nũciũ. Vñ lheſter.viij
Et epłe miſſęꝑ veredarios qͥ ꝑ oẽs ꝓuin⸗
cias diicurrẽtes. ⁊c.Et veredꝰ etiã vᷣm qͥſ⸗
dam dðꝛ auriga.Et inde veredariꝰ.ria.riũ.
ad veredũ vel ad veredariũ ꝑtinẽs.Et ꝓ⸗
du. pe. veredus. Vñ qͥdã.Eſt veredꝰequꝰ
vectãs rhedã ſiue curru.
Verendus.da.dũ.i.timendꝰ.vel erubeſcẽ⸗
dus. Iñ verenda dicunt᷑ genitalia viroꝛũ
vel feminarũ ꝓpter verecundiã.

Veretrũ.tri.n.g.pe.coꝛ.ðꝛ a vir.qꝛ viri eſft

tm̃.vel qꝛ ex eo virus emittit᷑.qꝛ virus ðꝛ
ꝓpꝛie humoꝛ fluens a natura viri.Ideʒ et

genitalia a gignẽdo ⁊ pudẽda pꝛo verecũ⸗

dia ⁊ inhoneſtate.qꝛ nõ habẽt ſpẽm deco⸗
ris.ſicut ⁊ alia mẽbꝛaꝗᷓ ſunt in ꝓAmptu.
Virgilia.lię.f.g.ſtella vel ſignũ qð ðꝛ pleia
des. Et dicunt᷑ pleiades virgilię eo ꝙ ve⸗
re.oꝛiant᷑.⁊ feruent.⁊ ſplendeant.

MWiridicus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.vera dicẽs.

VNeritas.tatis.f.g.ẽ ꝑ quã manent imutata

ꝗ̃ ſunt.vel fuerũt.vel futura ſunt.vel ꝗͥ di
cunt᷑.velꝗᷓ dicta ſunt vel ꝗ dicent᷑. Itẽnõ⸗
ꝙ ẽ veritas increata.de q̃ᷓ dicit chꝛiſtus in
euãgelio Johãnis. Ego ſum via vitas et

vita. Itẽ ẽ veritas creata quęẽ triplex.ſcʒ
veritãs vitę doctrinę.⁊ iuſticię.Et de hac
triplici veritate intelligit᷑ qð dicit Grego⸗
rius in Ecech. Si de veritate ſcandalũ ſu⸗
mit᷑ vtilius ꝑmittit᷑ naſci ſcandalũ qᷓ; ꝙ ve
ritas relinãt᷑.Et ðꝛ vitas.qͥſi xꝓa entitas.
⁊ẽ etymo.Et vt diẽ Anſelmꝰ. Neritas eſt
rectitudo ſola mẽte ꝑceptibił.Scðm vero
Augl.vitas ẽ q̃ oñdit᷑ id qð ẽ.Et veꝝ ẽ id

qð ẽ. Itẽ vitas ẽ adęqtio rei ⁊ intellectus.

eritus.ta.tũ.i.verecũdatꝰ.timens.⁊ ðꝛa

vereoꝛ.Et facit actũs plis veritos.taſ.ta.

Et hec veritas tatis.declinat᷑ ſubſtãtiue.

⁊tunc deſcẽdita verus.Et coꝛ.pe. veritꝰ.
Zitas ſiue ſit adiectiuũ.ſiue ſubſtantiuũ

Anñ Job. xxxij. Verirꝰ ſũ indicare vob ſci

entiâ meã. Inuenit᷑ etiã irreueritꝰ.

AUermiculat“. ta. tũ. i.diſtinctꝰ.⁊ variatus.

⁊ẽtractuʒ a vermiculis.qͥ rondentes ligna
aratiunculas ibi faciũt varias ⁊ diſtinctal
⁊ q̃ſi in modũ lineę circũducũt.Sic ⁊ auri
fabꝛi faciũt ptractiones varias in metall.
Vñ Canti.j.Murenulas aureas faciemꝰ

tibi vmiculatas argento. glo.i. diſtincaaas

⁊ variatas.Alia tranſlatio habet.Siłitu⸗
dines aurifabꝛi faciemꝰ tibi cũ diſtinctiõi⸗
bus argenti ⁊c̃. Ael a vermiculo coloꝛe ðꝛ
vermiculatꝰ.qꝛ coloꝛ ille tincturã variat ⁊
ab alijs diſtinguit. Itẽ vermiculat poteſt
dici vermiculis exaraattt.
Vermiculus.li.di.i.puus vᷣmis.ſᷣm qð po
nit᷑.ij. Reg. xxiij.ibi. Dauid aũt ſedẽs in
cathedra ſapientiſſimꝰ pᷣnceps int᷑ tres ipᷣe
ẽ q̃ſi tenerrimꝰ ligni vermicułꝰ.vbi dic ma
giſter i hiſtoꝛijs. Comꝑat᷑ aũt Hauid ver
miculo ligni qͥ teredo vel terebella ðꝛ. qui
mollis durũ lignũ ꝑfoꝛat. vñ dũ tangitur
nil mollius illo.dũ vero tangit nihil duriꝰ
Sic Bauid in pꝛeſſuris ⁊ domi ⁊ circa ſub
iectos manſuetioꝛ fuit cęteris in thꝛono.⁊
ↄtra hoſtes nullus eo acutioꝛ. Et cõmẽda
tur h̊ Bauid in tribꝰ.ſ.in ſapiẽtia ⁊ humi⸗
litate ⁊ foꝛtitudine. Itẽ vermiculus dicit᷑
rubeus coloꝛ. Nã gręci coccũ.nos rubeuʒ
ſiue vermiculũ dicimꝰ. Eſt vo vᷣmicubtin
ctura ex ſilueſtribꝰfrondibꝰ in ꝗ lana tingi
tur ꝗᷓ vermiculũ appellat Iteʒz diẽ Pap.
Vermiculũ tinctura ad ſiłitudinẽ vᷣmis.
UVermis.mis.m.g.ẽ aĩial qð plerũq; de car⸗
ne velligno. vel de quacũq; re terrena ſine
vllo ↄcubitu gignit᷑.licet qñq; de ouis na
ſcat᷑ vt ſcoꝛpio. Et ſunt vermes aut terrę.
vt ſcoꝛpio.aut aquę vt ſanguiſuga.aut ae

ris. vt aranea. aut frondiũ. vt eruca. autli

gnoꝛũ.vt teredo.aut veſtimentoꝛum.vt ti
nea.aut carniũ.vt emigrareus.lumbꝛicus
aſcarię.coſti.pediculłꝰ.pulices.lẽdes.tar⸗
mus.catimus.vꝛia.cimex.Et ðꝛ vermisa
verrẽdo.qꝛ nõ vt ſerpẽs aꝑtis paſſibꝰ.ſed
ſquamarũ vicibꝰ repit.qꝛ nõ ẽ illi ſpinę ri⸗
goꝛ.ſʒ indirectũ coꝛpuſculi ſui ꝑtes gdatizʒ
poꝛrigẽdo ↄtractas ↄtrahendo poꝛrectas
motũ explicat.ſicq; agitatꝰ verrẽdo ꝓlabi
tur. Vel ðꝛ vmis.qͥſi vnis.qꝛ i vere exeat.
Verna.nę.famulus pulcer ſeruiẽs.⁊ dicit
a vno.nas.qꝛ vernat in domo milituʒ ſeu
diuitũ pulcritudine veſtii. Etpinenus
r 86BB 4.

—

le. æ B 2 hęc vernacula.lę. dinli. ⁊2 H Pnacu
lus.li.⁊ hęc vnacula.lę.i.famulꝰ vel famu
la. ⁊ ꝓpꝛie in domo natus vel nata. vel nu
tritus vel nutrita m Hugl. Uñ Beñ.xiiij

pꝛ.qꝙ Abꝛaã nũerauit expeditos vᷣnaclos
ſuos trecẽtos decẽocto. Itẽ vᷣna.eſt ſeruꝰ
dimi.i.puus ſernu-.
Aernus.na.nũ.ad ver ptinẽs. vel clarus.
ſplendidꝰ. delectabilis. vt Nernꝰ dies ver
nũ tꝑs. Vñ Eccl.l. In diebꝰ vnis. Iñ het

ex ancilla in domo natus. IJñ vernaculus

hbec vnalis.⁊ B le.in eodẽ ſenſu. ⁊ ꝓd.na.
Veroſitas.tatis.f.g.i.vitas.⁊ ðꝛa veroſꝰ.

Verpus.pi.ðꝛ tertiꝰ digitꝰ.qͥ alias ðꝛ medi
us vel impudicꝰ. Et ſic ðꝛ a verrẽdo podi⸗

cem. Mercuſſit em̃ deꝰ iudęos in poſterio⸗
ra.⁊ oppꝛobꝛiũ ſempit᷑nũ dedit illis. Naʒ

ſingulis annis in crucifixione dñi emittũt
ſanguinẽ ꝑ poſterioꝛa.quẽ cũ medio digi⸗
to reponẽdo verrũt eo digito podicẽ.⁊ in⸗
de dictus ẽ verpus ãſi verrẽs podicẽ vnð

adhuc ille digitꝰ in oppꝛobꝛiũ oſtendit᷑ iu⸗

Deis.quẽ ſi alicui iudęo oñderis.minuſ vt
fert te diliget. Hinc Juuenał. Mediũq;
oñderet vnguẽ. Hoc faciebat Bemetrius
foꝛtunę.ſ.ſtendebat ei mediũ digitũ in op
pꝛobꝛiũ ſic fit iudeis.ꝑ h̊ eãẽ ↄtemptibilem

tur ꝓ iudęo. Uñ Juuenał. Queęſitum ad
fontẽ ſolos deducẽ vpos.gloſanduʒ.i.iu⸗
Verres.ris.m.g.ðꝛ poꝛcus cũ teſti⸗(deęos.
culis.⁊ ðꝛ a vires.eo ꝙ magnas vires ha⸗

beat. Iñ verrinꝰ.na.nũ.pe.ꝓd. Itẽ vres

ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã viri. Iñ ſiliter verri⸗
nus. na.nũ.Et hę verrinę.naꝝ.qͥdaʒ liber
gquẽ Cicero fecit ↄtra Nerrem.

—

WVerriculũ. li. ð illud cũ qͥ domꝰpurgat᷑ vel

qdᷣdã genus retis.vel nauis piſcatoꝛia.
Verruca. cę.f.g. ðꝛ poſtula carnẽ ſuꝑ exce⸗
dens.ꝗᷓ etiã poꝛrum ðꝛ.Et ponit᷑ qñq; ꝓqͥ
dam vehiculo. Iñ verrucoſus.ſa.ſũ.id ẽ.
Vrud plenꝰ.tuberoſus.vłineq̃lis.incõpt⸗

Verlil.lis.2.t. H le. pe. coꝛ.i. faciład vtẽðö

Verſipell.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.aſtutꝰ.ſubdolus
malicioſus. deceptoꝛ.⁊ ðꝛ a vto.tis.⁊ pel⸗

lis.qꝛ in diuerſis vultũ ⁊ mentẽ vertit. vł

qꝛ dũ diuerſis decipit mõis ĩ varias pelleſ
ſe traſũtit. Vñ ꝓůᷣ.xiiij. Et pfert mẽdacia

Aerſus.ſus.ſui.actꝰ vłpaſſio vtẽ vſipelł.

di. Nel vᷣſus qͥ 2ſtat ex oꝛationibꝰ vſq; ad

diſtinctionẽ.⁊ ipa diſtinctio.Et vſus qͥ cõ
ſtat ex pedibꝰ. Itẽ vſus iuenit᷑ ꝓꝑ oꝛdine.
Vñ.iij. Regl.vij. Septena vᷣſuũ retiacla.

Itẽ vᷣſus.ſa.ſũ.ponit᷑ ſepe ꝓ adu.q̃litatis

vel loci.⁊ ↄſtruit᷑ cũ actõ.vt vᷣſũ vel vſus
ciuitatẽ.vel illũ.Sʒ potiꝰ ẽ ſpoſitio qñ re⸗

git caſũ ᷣm Donatũ.⁊ ðꝛ a vto.tis. Item
vVſus.ſa.ſũ.põt deſcendere a vgo.gis.eta

Vro. rl.⁊ tũc ſapit ſigtiões ſᷣdictoꝝ vboꝝ.

UVerſutus.ta.tũ.pe.pd.i.aſtutꝰ.ↄtoꝛtſub
dolus. deceptoꝛ. ⁊ a vto.tis.qꝛ eiꝰ mẽs

in qlibet actu ad qualibet fraudẽ vᷣtit᷑. Iñ
hec vſutia. tię.i.aſtutia. toꝛta ſnia deceptõ
AVertebꝛa.bꝛę.ðꝛ a verto.tis.Et ſũt vtebꝛe

ſũmę oſſiũ ꝑtes nodis groſſioꝛibꝰ ↄgloba⸗
tę.ſ.ipᷣe iũcturęoſſiũ.qꝛ ad inflectionẽ mẽ⸗

bꝛoꝛuʒ vᷣtunt᷑. vñ ſepe cardo ðꝛ vtebꝛa.qꝛ

vertit᷑.⁊ coꝛ.te.

AVWertex. ticis.f. g. ea e capitis. capilli col
9

ligunt.⁊ ad quẽ cęlaries vᷣtit᷑.ſ.poſtrema
vel ſũma.Et nõ ꝙ vertex ſępe accipit᷑ pꝛo
vtigo qð antiqͥ dicebãt voꝛtex ⁊ voꝛtigo.
VVñ Sap̃.xiij. Lignũ curuũ ⁊ voꝛticibus
plenũ. Itẽ vertex aliqñ ponit᷑ ꝓ toto capi
te. coꝛ.pe.gti.
Vertibulũ.li.pe.coꝛ.idẽ ẽ qð vᷣtebꝛa.velil⸗
lud inſtrm cũ qͥ carbones vertunt᷑ ifoꝛna⸗
ce. æ 2 a verto. tis.
Verticoſus.ſa.ſũ.i.ſuꝑbꝰ. vel cuiꝰ capillii
vertice cõgirant᷑.

21 as e 2 VWertigo.ginis.i.globꝰ.ↄuolutio. ↄgiratio
eſſe oñdens.Et hinc etiã ẽ ꝙ verpꝰ inueni

qñ fit in tra a vẽto.⁊ in capite a moꝛbo.Iñ

yertigineꝰ.nea.neũ.Et vᷣtiginoſus.ſa.ſũ.
qͥ vtiginẽ capitis patit᷑. Et inuenit᷑ aliquã

do vertex ꝓ vertigine. Itẽ antiqͥ dicebant
voꝛtex ⁊ voꝛtigo vᷣʒ ugl. Iſið.aãt.iiij.ety
mol.dic̃. Vertigo ẽ q̃tienſcũq; ventꝰſurgit
⁊ terrã in circũitu mittit.ſic ⁊ in vertice ho
minis arterię ⁊ venę ventoſitatẽ ex reſolu⸗
ta humectatiõe gignunt.⁊ in oculis giruʒ
faciũt.vñ ⁊ nũcupata ẽ. ðèð

ℳ☛

Vertuünus.ni.m.g.ðꝛ de' mercatoꝛũ a ver⸗

tendis mercibꝰ. Et ponit᷑ ſepe ꝓ foꝛo. AUñ
Pꝛatiꝰ vertũnũ ianũq; liber ſpectare viide

ris. Itẽ vᷣtũnꝰ ðꝛ deꝰ pᷣncipioꝝ vel anni.vł
Ddiei. vel alteriꝰ rei.⁊ ðꝛ ſic a tendis annis

vel dieb vel alijs rebꝰ. Et ſępe ponit᷑ pꝛo

ipſo anno vel die.
Veru.n.g.indecli.in ſingulari.ſʒ in płi hęc

verua.hoꝝ veruũ.his ⁊ ab his veribꝰirre
gularit᷑ ſiẽ coꝛnibꝰ.ſʒ ſᷣm cõem vſũ faẽ̃ ve⸗

rubꝰ.Et ẽ veru inſtrm̃ ferreũ vel ligneum
à carnes afſan.
NAeruex.cis.m.g.i.aries.⁊ ðꝛ a vires.eo

ouibꝰ cęteris ſu foꝛtioꝛ. Vel ðꝛ ſic.eo ꝙ ſit

vir.i.maſculus.vel qꝛ vermẽ habeat in ca
pite qᷣ eũ arietate facit. Iñ veruecinus.na

nũ. Et ꝓd.pe.gti. veruex. Vñ in Auroꝛa

Victima verueceſiqtur quę dat᷑ arę.

----

aun

Verus.ra.rũ.i.nõ ſalſus.certꝰ.equꝰ.iuſtꝰ.
Et ꝓd.pᷣmaã. VUñ ꝛoſꝑ. Arta ẽ via vere
ducit ad atria vuęg. Verꝰamoꝛ chꝛiſti. ve
ra eſt cuſtodia leis.
Uerutus.ta.tũ.pe.ꝓd.i.veru armatꝰ.Itẽ
B verut.ti.ðꝛ qðᷣda gen pili. Iñ verutul⸗
li.di.Et verutatꝰ.ta.tũ.i. veruto armat.
Veſanꝰ.na.nũ.qͥ ẽ ſine ſanitate animi ſic vę

coꝛs ſine coꝛde.vt.ff. de.v. ſig.l.male. In

Yeſania.nię.i.inſania.⁊ ꝓd.ſa.

Veſculentus.ta.tũ.i.delitijs ⁊ veſc plen?.

⁊dꝛa veſcus. Iñ hec veſculentia.tię.i.de

litiarũ ſiue veſcoꝝ copia.

UVeſcus.ſca.ſcũ.i.comeſtibilis.vel ad veſcẽ

dum habilis. veſcibilis.⁊ ðꝛa veſcoꝛ. vel
veſcꝰ.ſca.ſcũ.i.ðlitioſus.gracił. Iñ veſcu
lus.la.lũ.di. Nel veſca cõponit᷑ a ve qð ẽ
ſine.⁊ eſca.inde veſca.ꝗlibet ꝑua comeſti⸗
bilia q̃ſi nõ eſca.vel äaſi velut eſca vel ꝑua

UAeſica.cę.f.g.q̃i vas aꝗᷓ ðꝛ qðdã inteceſca.

ſtinũ vbi colligit vꝛina. ſiẽ in v ẽtre cibus.
AVñ diẽ Iſidoꝛꝰ. Aeſica dicta qſi vas aꝗ.
qꝛ ſicut vas aq.ita de renibꝰvꝛina collecta
cõplet᷑.⁊ humoꝛe diſtendit᷑.cuiꝰ vſus ĩ vo

lucribꝰ nõ habet᷑. Itẽ veſica ðꝛ eleuatio et

iflatio cutl.ꝗᷓ ſiłit᷑ plena ẽ aqͥſi hũoꝛiſ. AUnð

Eroð.x.Erunt in iumẽtis ⁊ hoibꝰ vlcera

⁊ veſicęturgentes.Et ꝓd.pe.AUñ Oꝛatiꝰ

+

ca pepedit.

in pᷣmo vᷣmo. Nã diſploſa ſonat q;tuʒ veſi⸗

Aeſicula.lę. dimi.i. ꝑua veſica. Itẽ veſicu⸗

la ðꝛ illa tenuis pellicula.veſicę foꝛmã ha⸗
bens ꝗ̊ ẽ in gutture auis.in q̃ cibaria ↄgre
gant᷑.De q̃ Leuitl.j. Veſiculã vo guttur!
Veſpa.pę.aial ẽ exiguũ (⁊ plumas ꝓijciet.
⁊ volatile aculeis venenoſũ.qð ex aſinoꝛũ
carnibꝰ putridis nalci ðꝛ. ⁊ ꝛ a vi ⁊ peto.
tis.vel paro.ras.eo ꝙ vi petat.vł vim pa
ret.Eſt g̊ aial volatile valde violentũ. Jñ
hB; veſpariũ.rij.nic;' veſparũ.
Aeſpelio.onis.m.g.ðꝛſepulcroꝛũ violatoꝛ

ſcʒ qͥ moꝛtuos expoliat.⁊ ðꝛ a veſtis ⁊ ſpo⸗

lio.lis.vela violo.las.⁊ ſepulcrũ vł a ve⸗
ho.his.qꝛ violat ſepulcrũ.⁊ ſepulti veſteʒ
Veſper.ris.n.g.⁊ h̊ veſperꝰ.ri.⁊ ve ( vehit
ſper. ri.⁊ hec veſpugo.ginis.noĩa ſũt vniꝰ
⁊ eiuſdẽ ſtelleꝗᷓ in nocte pꝰ ſolẽ apparet.et
in mane añ ſolẽ. Vñ in mane ðꝛ lucifer. vł
phoſphoꝛos. Et dicũt qdã ꝙ ̊ͥ nõ põt eſſe
in eodẽ tge. ꝙ eadẽ ſtella in ſero ſequat᷑ ſo

lem ⁊ in mane pcedat.ſʒ h̊ ↄtingit in diuer
ſis tꝑibꝰ.Alij dicũt ꝙ mercuriꝰ ⁊ venꝰ cuz

ſint ſatellites ſolis. qñq; ſunt ita diſpoſiti
vt venꝰ pᷣcedat ſolẽ.⁊ mercuriꝰſequat᷑ vel
ecõuerſo.⁊ tunc vna illarũ ſtellarũ.·ſ.illad

ſequit᷑ ſeʒ videt᷑ in ſero poſt ſolẽ. illa vo
ſcedit in mane videt᷑ an ſolẽ. Sed qꝛ ille

dus ſtelle ſunt ↄſiles in ſplẽdoꝛe ⁊ q;titate.

credit᷑ ꝙ eadẽ ſtella ſit ⁊ in ſero poſt ſolẽ et
in mane añ ſolẽ. Altiꝰ aut philoſophatib
placuit ꝙ vna ⁊ eadẽ ſtella ſit.ſ. vemꝰ qiſe

ro ſeqᷣt᷑ ſolẽ.⁊ in mane pſcedit ſolẽ ⁊ĩ eodẽ
tpe anni.ẽ vero altioꝛ ſole.cũ g̊ ↄtingit ꝙ

inſimul veniunt ad occaſum. qꝛ venꝰ ẽ alti

oꝛ. diutiꝰ videt᷑ in ſero qᷓ; ſol. Eadẽ rõne et

citius videt᷑ in mane.qᷓ;uiſ ęque cito motu

diſcurrant. Et ad hoc oſtendendũ ſatis fa
miliare inducit᷑ exemplũ.Nã citiꝰ videmꝰ

aſcendentia remota q; ꝓpinqua..⁊ diutiꝰ

videmꝰ deſcendentia remota q́; ꝓpinqua
q;uis ęquo ⁊ pari motu incedant.D g ve
nus in ſero. heſperꝰ ⁊ veſperꝰ ⁊ veſp ⁊ ve⸗
ſperugo.ſʒ ĩ mane lucifer vel phoſphoꝛos

VYeſpa.rę.f.g.idẽ ẽ qð heſꝑa.lſ.tꝑs et hoꝛa

quęẽ inter diẽ ⁊ noctẽ.vel int᷑ noctẽ ⁊ dieʒ
⁊8ꝛz ab heſpa.ſbᷣtracta.h.⁊ loco illiꝰ.u.cõ⸗
ſonante poſita.Et nõ ꝙ gtũs huiꝰ nois.ſ.
veſpe ponit᷑ aduerbialit᷑ ĩ euãgelio Mat⸗
thei. Veſpe aũt ſabbati.⁊ ſiꝗt in tꝑe.⁊ ad
ipſum fit relatio ꝑ quę noĩaliter poſitũ qðᷣ
ſequit᷑ ꝗ illuceſcit in pᷣma ſabbati. Siẽ ad
B nomèẽ romõẽ poſitũ aduerbialit᷑ fit ↄſilis
relatio.cũ ðꝛ. Iſte vadit romã quęẽ caput
mũdi. fit relatio ad nomẽ infra poſitum.

nõ ex eo ꝙ ponit᷑ aduerbialit᷑. ſz ex eo qE

nomẽ ⁊ quãdã vim nois ibi retinet. Item
veſt ⁊ veſperꝰ diuerſiclinia ſunt.Aliud
em ſigt i ſinglari qᷓ in płi.Nã he veſpę. ra⸗
rũ.ſigt illud tꝑs in quo cantat᷑ illud officiũ
lhi veſpꝑi.roꝝ.ipᷣm officiũ. ANeſpi ſiquideʒ

cantant᷑ ſed veſpę pulſant᷑. AUñ. Ri.roꝛũ.

cantãt.rę.rarũ.tympana pulſant. Quidã

tñ nõ diſtinguunt inter veſpas ⁊ veſpos

quãtũ ad officiũ. Itẽa veſꝑa vel veſperꝰ.
ðꝛ hoc veſperũ.ri.obſcuritas quęſit ex in⸗
terpoſitiõe nubiũ inter nos ⁊ ſolẽ ⁊ lunam
quacũq; hoꝛa diei vel noctis.⁊ h veſpe.et
H̊ veſp.ris.qð ſigẽt hoꝛã q ſol incipit decdli⸗

nare ad occaſuʒz. ⁊ durat vſq; ad crepuſcu
lum. Et veſpi dtũs inuenit᷑ poſitꝰ aduer.

hoc veſpe indecli.ꝓ hoꝛa pulſandi.Etlʒ

hec vocabula diſtincta ſint. tñ cõfundunt᷑

ſepe apud autoꝛes.⁊ ꝓ ſe inuicẽ poſita in⸗

ueniunkt.g

UVeſpta. te. ꝛ dea illl' hoꝛe ẽ int diẽ no

ctẽ. ⁊ ð: a veſpera. Iñ veſpertinus.na.nũ
Et hec veſptina.nę.i.cęna in ſero in veſpa

2 ꝓducit pe. Item in gręciſino ſic 8 Eſt

veſperta. dea. dicak ⁊ heſper aſtrũ.
Aeſptilio.onis.epixeni.g.ðꝛ auiſ veſꝑe vo
lans.auis lucifuga.muri ſilis.De hac aue
dicit Baſiliꝰ in octaua omelia hexameron
Veſptiliones nõ minꝰ quadrupedes ſũt qᷓ;
pennate.q̃s etiã ſolas ex auibus oibꝰ den⸗
tes habere ↄſtat.⁊ catulos ꝓcreare ferun⸗

tur. i gere nõ plumis. ſʒ quadã mẽbꝛana

pellicea vti v 6
Veſpetũ.ti.n.g.locꝰ vbi veſpę abundãt.et
dꝛa veſpa.⁊ pdu. pen-.
UVeſpecula.lę.dimi.i.ꝑua veſpa.

UVeſta.ſtę.f.g.q̃dã dea paganoꝛũ.ſ.terra. ?ꝰ

ðꝛ a veſtio.ſtis.eo ꝙ veſtiat᷑ herbis vel va
rijs aljs rebus. Vel ðꝛa vi ⁊ ſtando eo .
ſua vi ſtet. Iñ h̊ ⁊ hęc veſtalis ⁊ hoc le.Et
yt ðꝛ. dee veſte vuiebãt vgines.
AVeſtiariꝰ.rij.qͥ peſt veſtibꝰ.⁊ ðꝛ a veſtl. Et
hz veſtiariũ.rij.locus vbi veſtes reponunt᷑
vel vbi induunt᷑. Et facit vtũs veſtiarię.
us in.e.Si aũt ſit ꝓpꝛiũ nomẽ fac̃ vtm̃ in.i
veſtiari. remota vs.
UVeſtibulũ.li.pe.coꝛ.ẽ exterioꝛ ꝑs domꝰ ſiẽ
ẽ poꝛticꝰ.⁊ ðꝛ a veſta dea.qꝛ ẽ veſtę deę cõ

ſecratũ.vel qꝛ veſtibulũ pꝛius fuit factum
in templo deę veſte. vł qꝛ in illa ꝑte templi

ſolet eẽ imago eiꝰ.qſi veſte ſedibulũ.vel q̃i

veſte ſtabulũ. AUel ðꝛa veſtio.ſtis.eo ꝙ ve

ſtiat domũ. Ael ꝓpꝛie ſic ðꝛ poꝛticꝰ in qua
veſtimur. AUel ð a ve.qð ẽ ſine.⁊ ſto.qua

ſi ſine ſtatiõe.qꝛ introeũtes non ſtãat in illa
ꝑte neq; moꝛant᷑ ſʒ tranſeunt in interioꝛeʒ

ptem domus.

Aeſtigiũ.gij.n.g.ðꝛ ſignũ pedis. pma plan
ta expᷣſſum.dictũ ſic.eo ꝙ vię ſcurrentiuʒ

veſtigijs veſtient᷑.i.agnoſcant᷑. Añ ⁊ ſepe

veſtigiũ ðᷣꝛ ſignũ.

Veſtimentũ.ti.n.g.ðꝛ oẽ illud qð induimꝰ

Veſtis.ſtis.f.g.idem.

Aeſtimẽta interpolata.dicunt᷑ veteres ve⸗

ſtes uerũ politę.

Vetellꝰ.la.lũ.i.vetulꝰ.⁊ ðꝛ a vetꝰ.

Aeteranꝰ.na.nũ.i.ſenex.detritꝰ.emeritus

UVeterani ſunt milites emeriti.i.extra mili⸗
tiam ꝓpt᷑ ſua merita poſiti. C. de vetera.ĩ
rub.Et in legenda ſancti Martini vbi ðꝛ

q impatoꝛ ſcepit ꝙ veteranoꝛũ filij ſcien⸗

tijs militaribus implicarent᷑.

VWeteratoꝛ.toꝛis.m.g.in malis inueniendiſ

⁊ ſtatuendis ꝑſeuerãs. ⁊ ðꝛa vetero.ras.

eo ꝙ ſit multi veteris vſus in malicia inſ⸗
Diatoꝛ. callidus. e

ℳ An.

Veternũ.ni.n.g.ꝗᷓdã infirmitas ꝗ facit ho⸗

minẽ diu languere ⁊ pigrere. ⁊ iuuenẽ vi⸗

ſtiplica. cę. pe.coꝛ. młier ꝗᷓ veſtes plicat.

deri ſenẽ.⁊ ðꝛ a vetus.Et ponit᷑ ſepe ꝓ pi
gritia. Vel etiã ðꝛ ſicꝗlibet infirmitas m
hñt veteres ex ↄſuetudine. ſiẽ ẽ obliuio g⸗
uitas.guttoſitas. AUñ Oꝛatiꝰ. Cur me fu⸗
neſto ꝓperãt arcere veterno. Iñ veternuſ
na.nũ.⁊ veternoſus.ſa.ſũ.qͥ ialẽ moꝛbum
patit᷑. annoſus.vetꝰ. Añ Augꝰ. in Johã⸗
ne in omeł.de nuptijs.Quid dicis ſerpenſ
veternoſę. Itẽ Terentiꝰ in eunucho. Hic
ẽ vietus.vetꝰ.veternoſus.ſenex.Et ſic di
ſtingue. Aetꝰ ẽ cõuitij.q̃ſi ↄtẽptibilis. Ae
ternoſus ex moꝛbo. Senex ętate.⁊ ẽ reue⸗
rentię. In gręciſmo aũt ðꝛ.Qð veteri pue
rũ ſilem facit eẽ veternũ. Dicas qð patit᷑
dicat᷑ quiſq; veternus. .
Aeteroſꝰ.ſa.ſũ.i.vetuſtꝰ vł vetuſtate plenꝰ
Veteratus.ta.tũ.i.antiquꝰ.
Vetitus.ta.tũ.i.pꝓhibitus.⁊ ðꝛa veto.tas.
Et coꝛ.pe. Vñ Proſper.HNõ iuſt vetitis
abſtinuiſſe ſat efſr.
Vetulus.la.lũ.i.aliqᷓ;tulũ vetus.
Vetus.teris.o.g.qð antiqui dicebãt veter
ra.rũ.i.ſenex antiquus.⁊ ðꝛa veto.tas.qꝛ
taliũ ẽ ꝓphibere a delictis. Et cõponit᷑ qᷓ;⸗
uetus.⁊ ꝑpuetꝰ.i.valde vetꝰ.⁊ coꝛ.ve.
UVetuſtas.ſtatis.i.ſeniũ antiqᷣtas. Uñ Cu⸗
canus in.iiij.Huic eui veterl cuſtos famo⸗
Vetuſtus.ſta.ſtũ.i.antiquꝰ.⁊(ſa vetuſtas.
cõpꝑpat᷑ vetuſtioꝛ.ſimꝰ. VUñ Job.xv.Mul
to vetuſtioꝛ es qᷓ; pres tui.⁊ ðꝛ a vetuſ.Et
cõponit᷑ quetuſtła ꝑuetuſtꝰ.i.valde vetu
Vexillifer.ra.rũ.pe.coꝛ.i.ferẽs vexillũ(ſt

VYexillü.li. ðꝛ.a velũ q̃ſi ꝑ diminutionẽ.q̃ſi

velulũ. Iñ h vexillulũ aliud dimi.Et vex
illariꝰ.ria.riũ.i.ad vexillũ ꝑtinẽs vł vexil

lum poꝛtaue

Via.vię.ðꝛ a veho.his.qꝛ ꝑ eam aliqͥd ve⸗
hit᷑ ⁊ poꝛtat᷑. ANel ðꝛ via qſi vehicula.Etẽ
ꝓpꝛie via qua põt ire vehiculũ.vñ ⁊ ðꝛ ſic
ab incurſu vehiculoꝝ.⁊ eſt nouẽ peduʒ.et
capit duos actus.vt ꝑ contrariũ veniẽtia
iumenta tranſire poſſint. Iñ h̊ ⁊ hec vialiſ
2⁊5hᷓ le. Et h viatoꝛ.toꝛis. Itẽ via ẽ ius eun
di ambulandi.vehendi vehiculũ.⁊ iumen
tum ducẽdi.ita ꝙ ille cui competit ius vię
põt illa facere.
Viaticũ.ci.n.g. ðꝛ victꝰ qͥ neceſſarius eſt in
via ad expendendum.⁊ defertur in via.et
ðꝛa via. VUñ ⁊ viaticũ ðꝛ coꝛpus dñni.qꝛ ꝓ
poſitũ ẽ nobis victꝰ in via.Et hinc viaticꝰ
ca.cũ.in via neceſſarius.⁊ delatus vłi via
ſuſtentatus.
Vibicoſus.ſa.ſũ.i.vibicib plen“.

—☛ ☛, 6—

—

Aibix. cis.i. frutex in petroſa terra. vel mi

nuta vᷣga.vel inciſio.vel veſtigiũ qð ſit in
carne ex vᷣga.Et ponit᷑ ꝓ qlibet inciſione.

Et ꝓd.pe.gti. AUn Merſiꝰ.Si puteal mul

ta cautus vibice flagellas.

Vicaneus.nea.neũ.i.vicinꝰ.Et cõponitur
cõuicaneꝰ.nea.neũ. Nicanꝰ.na.nũ.idem.

Nicari.rij. vᷣm Goff.ẽ qͥ vices alicuiꝰ gerit.

ſiue in officio ↄtentioſo.ſiue nõ ↄtentioſo.
vt.C. de offi. erꝰqͥ vi.gerit ꝑto.Et ſunt q̃t⸗

tuoꝛ ſpẽs vicarioꝛũ. Quidaʒ ſunt ꝑpetui
Victima ꝓ victis dat᷑.hoſtia ꝓ ſupxandxis.
Et erant victima maioꝛa ſacrificia q́; ho⸗

ad ꝑꝛochiales eccłias ↄſtituti.vt in.c. B.

ben. Quidã nõ ꝑpetui.ſʒ ad aliq̊ͥs actꝰ con
ſtituti. vt tꝑales. De qͥbus in.c.ꝑuenit᷑ de
app. Et iſti dicunt᷑ mercẽnarij.vij.q.j.ni⸗

hil. Quidã ſunt ſpeciales nõ ad curã.ſ̊ ad

certũ locũ.articulũ vel actũ ↄſtituti.de qͥ⸗
bus in. c.tua.de off.vi.Quidã nec ꝑppetui.
nec ad curã.nec ad certũ actuʒ ſʒ generalit᷑
dant᷑ ad oĩa.vt vicaꝛij in curijs epᷣoꝝ. De

hB, glo.optia in cle.ꝗ de eccleſijs.de offi. vi.

Itẽ vicarij dicunt᷑ illi q̊ vt cuiucũſq; viceʒ
cõpleant vel gerant ſunt conſtituti. Ande
vicariꝰ ðꝛ q̃ſi vicẽ geres.
Vicecomes ſm ſpe.·e.ti. ð ille cui dñs tꝑatł
cõmittit executionẽ iuriſdictionis ſue ĩ ali

quibꝰcaſtris.⁊ ſic talẽ vocãt vulgarit᷑ lomꝛ

bardi ⁊ aliqͥ in primonio beati petri.
Aicecomitiſſa.ſę.f.g.vxoꝛ vicecomitis.

VWicedominꝰ ſm ſpe.e.ti.ꝓpꝛie ſᷣm iura ẽ ̊ᷣ

heſt rebꝰ epᷣalibꝰ. lxx.diſ.colonus.

Vicenus.na.nũ.pe.ꝓd.i.res viginti.velp
tinẽs ad viginti. Un Judith.j. Nicenoꝛũ

pedũ ſpacio tendebat᷑. J

AUices vbł vix in ntõ.gtõ vicis.ſʒ ntũs vixñ

ẽ in vſu.i.alt᷑natiões.⁊ ðꝛ a vinco.cis.
Vicia.cię.f.g.qðᷣdã genꝰ leguminis.⁊ ðꝛ ꝗ
vice.qꝛ vice panis ea vtunt᷑ in àbuſdã lo⸗

cis. Vel vicia ðꝛ.q̃ſi vitioſa.qꝛ mala ẽ. vel

vitia ðꝛ a victoꝛia quã antiqͥ viciã dicebãt
Iñ vicia.q̃ſi victoꝛialis.qꝛ victoꝛes olim
ea ſolebant coꝛonari. Jũ vitioſus.ſa.ſum.
Inuenit᷑ h̊ vitiũ.tij. Nñ.Eſt vitiũ crimẽ.
viciũ q̊ʒ dicito ſemen. W

Nicinia.nię. ðꝛ a vicinꝰ.Et ẽ vicinia ꝓximi

tas locoꝝ. vicinitas vo regio vicina ẽ.
Vicinus.na.nũ.ðꝛ a vicꝰ.Et h̊ vicinꝰ.ni.et

hec vicina.nę.ſubſtãtiue.Et hęc vicinitaſ

tatl. Et vicinulus.la.lum. Et ꝓd.pe. Uñ
Ouidiꝰ de arte. Nicinumq; pecus.gran⸗

natus ⁊ ẽ etymolo.

Vicini ſᷣm Bar. in.l.ſi tertius.ff.de aq̃̊ plu.

ar. dicunt quſq; vox hoĩs exclamãtis au⸗

dius vber hʒ. Et ðꝛ vicinus.quaſi in vico

diri põt. l. ·5. eodẽ tecto. ff. ad ſyllei. ? itel⸗
ligit᷑ de voce cõi.non nimis gracili.nec ni
mis tubali. ſic vox tauri. Etia duʒ clamas
medio modo ſit. nec in tecto vel apice turri
nec in cellario.

Viciſſitudo. dinis.F.g.i.vicl altnatio. ⁊ 9ö55

a vice. Inde viciſſitudinarius ria riũ.i.vi

cem pᷣbes. vel vicẽ dñi vel alteri?agens.

Zitic in crimẽ. vide in vicia.
lictima. mę. ſacrificiũ ꝓ hoſtibꝰ victis.
ſicut hoſtia ꝓ hoſtibꝰ vincendis. NVñ qͥdã

ſtię. Iñ h ⁊ hęc victimalis.⁊ hle.

Vlictoꝛ. toꝛis.m.g. ðꝛ qͥ vincit ⁊ ſuperat ho⸗

ſtem. Iñ victrix. tricis mulier ꝗ̊ᷓ vincit.Et
H victoꝛia. rię. qſi vi ⁊ wtute acqᷣſita. Hoc
ẽ vo ius gentiũ. vim vi repellere. Mã tur⸗

pe erat dolo. Iñ victoꝛioſus.ſa.ſũ.i.victo

ria plenus. In hᷣͥ ⁊ hęc victoꝛialis.⁊ hoc le
Et nõ palma notat laudẽ. belli victoꝛia
finem. è
Uictoꝛiola.lę.dimi.i pua victoia.
Victuarius.ria.riũ.ad victũ ꝑtinẽs.⁊ ðꝛ

victus. Et h̊ ⁊ hęc victualis ⁊ B le.idẽ.
Victurus.ra.rũ.ẽ ꝑticipiũ duoꝝ vᷣboꝛum.

ſcʒ de viuo.uis.⁊ vinco.cis.⁊ vᷣm h̊ põt di
uerſa ſigre.ſic ⁊ dicta ba.
Victꝰ.tus.tui.ðꝛ a viuo.uis.⁊ ðꝛ ꝓpꝛie vi
ctus.qꝛ vitã tenet ⁊ ſuſtentat.Et victꝰ no⸗
mine intelligit᷑ oẽ illud qð neceſſe eſt homi
ni ad viuendũ. Itẽ vict põt declinari mo
biliter. vt victus.cta.ctũ.i.ſuꝑatus.⁊ ðꝛ a
vinco. cttis. H
Aiculus.li.dimi.i.puus vicus.
Vicus.ci.m.g.ðꝛ villa extra ciuitatẽ.NPꝛo⸗
pꝛie vici.⁊ caſtella ⁊ pagi ſunt.qꝛ nullaʒ ci
uitatis dignitatẽ habeat. ſz vulgari homi⸗
num ouentu incolunt᷑.⁊ ꝓpter ꝑuitatẽ ſu⸗
is ciuitatibus attribuunt᷑. Et ðꝛ vicꝰ quia
ſit vice ciuitatis.vel quia habeat vias im
ſine muris. Vici etiam dicunt᷑ ꝑuę habita
tiones ciuitatis a via cui inſident. vt Iſte
ſtat in tali vico.i.in tali loco. AUię vo ſunt
inter vicos.ipſa ſpacia.ſʒ maioꝛa ⁊ latio⸗
ra ſunt plateę. Et ꝓducit pᷣmã vicꝰ. Unde
Hꝛatius in epi. Quid vici ꝓſunt aut hoꝛ⸗
rea ſi petit oꝛcus. Grandia cũ ꝑuis nõ ex⸗
oꝛabilis auro. s
Vidua.duę.ðꝛ q̃ſi viridua.i.a viro iduata.
i. diuiſa. Eã iduo. as. i. diuidere. ſeꝑare.
Pꝛopꝛie quidẽ vidua ðꝛꝗ cũ viro diu fu⸗
it. nec circa conſoꝛtium alterius viri poſt
moꝛtem pᷣmi cõiugis adheſit. Nã ꝗᷓ alteri
pꝰmoꝛtẽ poꝛis viri nupſerit vidua nõ erit

7

Et inde viduꝰ.dua.duũ.Et vlduo. duas
i. viduã reddere.qð fit cũ quis virũ alicu
ius occidit. Jñ viduatus.ta.tũ. Et ðꝛ mu
lier viduata. deſolata. viro nudaa.
UWUiex. ta.tũ.i.curuus.⁊ quaſi ligatꝰ.⁊ ðꝛ a
vieo.es. Itẽ vietꝰ.i.vita totꝰ euacuatꝰ vel
vietus ðꝛ a via.i.debilis in via.incuruatꝰ.
infractꝰ eundo. VUñ Terentiꝰ in eunucho.
Hic ẽ vietꝰ vetus veternoſus ſener.
Vigil. lis.ↄ.g.qͥ vel ꝗᷓ vigilat.⁊ ꝓpꝛie cã cu
ſtodię.⁊ ðꝛ a vigilo. Itẽ vigil cõponit᷑.ꝑ⸗
uigil. i. valde vigil.⁊ coꝛ pe.gti.
Nigilax.lacis.o.g.ad vigilanduʒ paratus
q ſepe vigilat.⁊ multũ vigilare põt.
Vigiliũ.lij.n.g.⁊ hęc vigilia.lię.in eodem
ſenſu. ſ.vigilatio vel ip̃i vigiles.⁊ hoꝛa vi

gilibꝰ diſtincta ad vigilandũ. Vigilia etiã

ðꝛ dies ꝓfeſtus.ſ.pᷣmꝰ dies añ feſtũ.quia
tunc in ſero vigilię vacamꝰ. NPonit᷑ etiam
VYigilia ꝓ cura.cupiditate.ꝑſeuerãtia.
liginti. o. g. płis nũeri. ⁊ indecli.⁊ cõponi⸗
tur a bis ⁊ gentos qð ẽ decẽ. Et ðꝛ viginti
qᷓ̃ſi biginti.v. ꝓ.b.poſita. IJñ vicies adũ.
Et viceſimꝰ.ma.mũ.vigetuplũ.Et cõpo⸗
nit᷑ vigintiunus.na.nũ.

„

Vigoꝛ.goꝛis.m.g.i.viuacitas.vtus.firmi⸗

tas.foꝛtitudo.⁊ ðꝛ a vigeo.geſ.Et hinc vi

goꝛoſus.ſa.ſũ.i.plenus vigoꝛe.Iñ hęc vi
goꝛoſitas.tatis.
ilis. lis. ↄ.t. ⁊ B le.i.abiectꝰ.deſpectus.et
ðꝛ a villa.qꝛ nulliꝰ vꝛbanitat ẽ.Et cõponi
tur q;uilis.i.valde vilis.Zãuilis.
Villa.lę.f.g.ðꝛ a vallis.quaſi vallata.eo ꝙ;
vallata ſit ſolũ vallatiõe valloꝝ.⁊ nõ mu⸗
nitione muroꝛũ. Iñ villanꝰ.na.nũ.

Villicus.ci.m.g.ꝓpꝛie villę gubernatoꝛẽ.

vñ dðꝛ villicꝰ.q̃ſi villę cuſtos. Sʒ qñq; vil⸗

licus ðꝛ diſpenſatoꝛ vniuerſę domꝰ ⁊ oim

poſſeſſionũ ⁊ villarũ. Inde hęc villica.cę.
vxoꝛ villici.vel ꝗᷓ tale officiũ exercet.
UWilloſus.ſa.ſũ.i.villis plenꝰ.⁊ ðꝛ a villus.
AVillula.lę.dimi.i.ꝑua villa. M
Villü.li.dðimi.a vinũ.i.parũ vini.vel puũ
vinũ vel vinũ mixtũ cũ aq̃.Et vt diẽ Pꝛi⸗
ſtian in. ij. li?. In nus.vel in na.vel num

deſinẽtia.ſi faciũt diminutiua. abiecta.n.
duas aſſumũt.l.vt bonꝰ bellus.bona bel⸗

la. vinũ villũ.
Villus.li.m.g.ðꝛ pilus vel flocculus lanę.

de vellere ouis.vł etiã floccæquoꝛũlibet pi

loꝛũ.⁊ maxime ſi ẽ longus ⁊ dependẽs.

Vimen.inis.n.g.mollis virga ⁊ viridis.et

ðdꝛa vireo.res. vel ſic ðꝛ eo ꝙ vim habeat

multã viroꝛis. Natura em̃ eiꝰtalis ẽ.vt eti
aʒ ſi arefactũ abluat᷑ vireſcat.⁊ coꝛ.pe.gti

Iñ vimineus.nea.neũ.Et h̊ viminetũ.ti
locus vbi vimina creſcũt.Et h̊ ⁊ hęc vimi
nalis.⁊ B le.Et hͥ viminalis.lis.qͥdã monſ
in romana ciuitate ſic dictꝰ ab abundantia
viminũ.
Vinaciũ.cij.n.g.ðꝛ poſteriꝰ vinũ.qð etiam
vinaceũ ðꝛ.⁊ ẽ q̃ſi fex totius vini vel illud
qð remanet poſt expꝛeſſionẽ vini.⁊ ꝓijcit
extra vᷣm Hugl.Et Papᷣ.dicẽ. Vinacia ſũt
ꝗᷓ remanẽt in vuis qñ pᷣmunt᷑ a vino.
Vinaliũ.lij.vel potiꝰ in pli tm.h̊ vinalia.li⸗
oꝛũ.vel liũ.ðꝛ feſtũ vini.

Winaria. rię. f. g. ð cellariũ vbi vinũ repo⸗

nit᷑.vel vendit᷑.⁊ ðꝛ a vinu.
UWinaria. ppꝛie ſunt toꝛcularia ſeu dolia et
cętera vaſa vini.ꝗᷓ etiã ad aliũ vſuʒ tranſ⸗
ferri pñt.Et tamdiu vinaria dicũt᷑.qᷓ;diu
vinũ habẽt.vt.ff.de.v.ſig.l.vinaria.
Vinarij dicunt᷑ ebꝛioſi.Etiã vinariꝰẽ hoꝛ⸗
tus vbi creſcit vinũ.
Ainctus.cta.ctũ.i.ligatꝰ.vinculatꝰ.⁊ dicit
a vincio.cis. Vinctꝰ etiã ꝑ ſe ſiẽt cõpeditꝰ
vel ligatꝰ ex aliqͥ. Ligat' aũt nõ tm ̊ mõ.

G etia qualitercũq; vinctũ indicat.

Vinculũ.li.n.g.qð ⁊ h̊ vinculũ.li.ꝑ ſynco⸗
pam ðꝛ.i.ligamen. GD
Vindemia.mię.f.g.ðꝛ vuarũ collectio.
AVindex.cis.i.vindicatoꝛ vel coꝛrectoꝛ.
Vindicta.ctę.f.g.i.punitio pęna.ſuppliciũ
vltio.⁊ ðꝛ a vindico.cas. Itẽ vindicta ali
qñ ðꝛ vga p̃toꝛis.ſ.rudis.qua vFᷣui ꝑcuſſili
berabant᷑ ⁊ inde libertatẽ acqͥrebãt ⁊ tunc
ðꝛa vendico. q̃ſi vendicta.qꝛ vendicatli⸗
bertatẽ. Uñ Perſiꝰ.An dñm ignoꝛas niſi
quẽ vindicta relarrat.
Vinea.neę.ðꝛ locꝰ vbi vites plãtant᷑.et ðꝛ
a vinũ.qꝛ ex vino ꝓceſſum ẽ ad vineã. IJta
vinea. vel vinetũ ðꝛ locꝰ vitibꝰ conſitus ?
abundans. Itẽ vinea ðꝛ aliqñ ſidã machi
na bellica.ꝗᷓ a àbuſdã catꝰR ðꝛ.⁊ tũc vinea.
q̃ſi viminea. qꝛ de trabibus ⁊ qñq; de aſſe⸗
ribus fit. ⁊ hoĩes intus latentes appꝛopin
quant muro ciuitatis ad effodiendũ.Et in
iſta acceptiõe ponit᷑ Eceh̊.xx vj. vbi dicit
Et vineas ⁊ arietes tꝑabit in muros tuos
⁊c̃. Itẽ Lucanꝰ in.iij. Lũc adoptata leui
ꝓcedit vinea terae.
Vinellũ.li.dimi.i.modicũ vinũ.vel vinuzʒ

aqᷓ mixtũ.
Vineola.lę.dimi.i.pua vinan.
Vineus.nea.neũ.de vino exñs vł vino im
butus.qð ⁊ vinulꝰ.la.lũ.dOd.
Ainitoꝛ.toꝛis.m.g.qͥ cuſtodit vineas.qi vi
neatoꝛ. Vel vinitoꝛ ðꝛ qͥ calcat vuas et ðdꝛ
a vinum. Et ideʒ põt dici.q̃ cuſtodit vinũ

Et coꝛ. pe.nti vinitoꝛ. ſʒ in gtõ eã pducit.

inoferus.ra.rũ.i.vinũ ferẽs.⁊ coꝛ penk.

Vinolentꝰ.ta.tũ.i.vino plenꝰ.⁊ ðꝛ a vinuzʒ
⁊ lentos. Iñ hęc vinolentia.tię.i.ebꝛietas

Vñ.·j. Metri.iiij. Qui ambulauerũt in lu⸗
xurijs ⁊ deſiderijs ⁊ vinolẽtijs ⁊ comeſati
Uinoſus.ſa.ſũ.i.vino plenꝰ ebꝛiꝰ vł (onibꝰ

ebꝛioſus.Et comꝑat᷑.cuiꝰ ſuꝑlatm lau

tus ponẽs ait. Quid opꝰ ẽ vᷣbis vinoſiſſi⸗
Vini.ni.ðꝛ a vitis.qꝛ de vite ꝓcedit( maẽ.
vl dðꝛ a vena.qꝛ eiꝰ potꝰcito venas repleat

ſanguine.O aũt ðꝛ vinũ.qſi in vite natuʒ.
etymo.ẽ.Et ꝓd.pᷣmã. Vñ Ouidiꝰ.de re⸗

me. Aina parãt aĩuʒ veneri ſi plia ſumas.
Viola.lę.f.g.qdã herba odoꝛifera cuiꝰ flos
ſititer nuncupat᷑.Et coꝛ.pe. Vñ ĩ Auroꝛa

Nobilioꝛ violis vę tibi puę Joſeph.

Wiolaceꝰcea.ceũ.ðꝛ a viola.vt aq̃ violacea

.i. a violis facta.vel äſi coloꝛẽ violę hñs.
Wiolens.lentl.o.g.⁊ violẽtꝰ.ta.tũ.in eodẽ
ſenſu.i.crudelis.malłꝰ“.vi plenꝰ. Iñ hec vi
olentia.tię.i.vis illata. l

Vip era.rę.f.g.qðdã genꝰ ſerpentũ.a viet
pario dictũ.eo ꝙ vi pariat. Nã crepat dũ
venter eiꝰ ad ꝑtũ ingruerit.catuli nõ expe
ctantes maturã naturę ſolutionẽ coꝛroſis

eiꝰ lateribꝰ vi erũpũt cũ mr̃is interitu.Fer

tur aũt qñ maſculꝰ oꝛe inſerto vipere ſemẽ

2£ * 2 *

expuat. Illa aũt ex voluptate libidinis in

rabiẽ vᷣſa.caput maſculi oꝛe receptũ pᷣcidit

Ita fit vt parens vterq; pereat.maſculus
du coit.fęmina dũ ꝑturit.ꝗᷓ feꝛt᷑ ſine vulua
eſſe.ſicut maſculus ſine virga.Ariſtoteles
in libꝛo de mirabilibus auditionibus dicẽc.
NVipera i coitu caput viperę ſecat ꝓpter
et filij ſicmoꝛtem patris non pertranſeun⸗

tes.ventrem matris rumpunt.Ex vipera

fiũt paſtilli qui tyriaci vocant᷑ a gręc . Jñ

vipereus.rea.reum.⁊ viperinꝰ.na.num.

Vir viri.ðꝛ a vireo.res.qꝛ viret in mult re
ſpectu feminę.vła vi.qꝛ maioꝛ vis ẽ in vi⸗
ris qᷓ; in feminis.Et ðꝛ vir mult modis.ſ.
uenit ad virilẽ eta

etate. ſicut ille ðꝛ vir 67
tem. Vñ.j.Corl.xiij.Cũ a

1. B ũ aũt factꝰ ſum vir
euacuaui ea ꝗᷓ erant puuli. Vir etiã diſcer
nit ſexum. vt cuʒ ðꝛ.Dubiũ ẽ an iſte ſit vir
an femia. Vir etiã ponit᷑ ꝓ vᷣtuoſo.Et vir
ðꝛ ꝓ marito.ſʒ cũ adiũcto vt vir meꝰ vłtu
us. VUñ. Vir notat ętatem.ſponſum.ſexũ
ppbitatẽ. Et coꝛ.pe.gti. Unde.Almaſviru⸗
q; cano. Item vir cõponit᷑.h̊ duumuir.ri.
Triumuir.ri.Quadriuir.ri.qnquiuir.ri.
ſextuuir.ri.ſeptẽuir ⁊c̃.ſcʒ q̊ duos vł tres

vłquattusꝛ ⁊c. viros habet ſub ſua ptãte.

Inge hic duumuiratꝰ.tus.Triũuirat' ? c

talis dignitas vel officl.
Virago.ginis.f.g.młier foꝛt ꝗagit virij.l
oꝑa virilia.⁊ maſculini vigoꝛis E. Antidt⸗

em foꝛtes femine ita vocabant᷑. Eua tñ di

cta ẽ virago.qꝛ de viro acta.i.facta ⁊ aſſũ
ptaẽ.ſ.de Coſta Adę. Ande Geñ.ij. Hęc
vocabit᷑ virago.qꝛ ð viro aſſumpta ẽ. In
hiſtoꝛijs autẽ ſic ðꝛ. Virago acta a viro et
ſumptũ nomẽ eius ẽ a viri noie. Et hec de
noiatio ſimilit᷑ ẽ in hebꝛeo. Is em vir dici⸗
tur. Iñ denoiat illa vta vir virago. Hoc
nomẽ ꝓpꝛiũ illiꝰ fuit.nũc oim ẽ cõe. Et ei
ſyncopatũ ẽ virgo.
Wirgines dicunt᷑ qᷓ;diu ſunt in integritate
natiuitat ſue.fractę aũt dicunt᷑ mulieres.
Viratus.ta.tũ.i.virilis ⁊ foꝛtis.⁊ ðꝛa vir
vyk viratus·i.firmꝰ.ſecurus. Chꝛy. ſuper
Catth̊. Mulier virata nõ facile decipit᷑
Et Eccl.xx viij. Lingua trita mulieres vi
ratas deiecit. Alia littera habet foꝛtes pꝛo

virgtas.

Virbius.bij.m. g.i.bis vir exñs.ſ.qͥ binas
habuit vel habet vxoꝛes. Vel etiã qui bis
fecit facta viro digna.vel qͥ reſuſcitat eſt.
vt Lacarꝰ ⁊ Hypolitꝰ.
Vires.riũ.płis nüeri.f.g.dicũt᷑ ſi virides
a vireo. res. Et ſunt tm coꝛꝑis.⁊ ꝓd.vi.
Viretüũ.ti.n.g.locꝰ viriditate plenꝰ.ſ.viri⸗
dariũ.⁊ ꝓd.re. DYUMWD

Virga. ge.F. g. ðꝛ a vireo. res. Et dicũt vir⸗

ge ſumitates rinorn ⁊ arboꝛũ qꝛ virides
ſunt. vel qꝛ vim habent arguendi.ꝗſi leniſ

eſt vir ga ẽ. ſi nodoſa ⁊ aculeata ſcoꝛpio re⸗

cte ðꝛ.qꝛ acuto vulnere in coꝛpꝰinfigit. Iñ

vgoſus.ſa.ſũ.i.vgis plenꝰ.

AVirgiliocẽtonas.vide in homerocẽtonas.
Virgilius Publius aro oꝛtus fuit po⸗
tre Virgilio mr̃e vo Maia.fuit ciuis ma⸗

tuanꝰ ꝗᷓ ciuitas ẽ venecię. Diuerſis ĩ locis
litteris oꝑaʒ dedit.Nã ⁊ cremonę ⁊ medi⸗
olani ⁊ neapoli ſtuduit.Adeo aũt verecu⸗
diſſimꝰ fuit.vt ex moꝛibꝰ cognomẽ accipe⸗
ret.oĩ vita ꝓbatꝰ.Scripſit Bucolica Be⸗
oꝛgica ⁊ Eneideʒ. Mꝛeterea ⁊ octo libꝛos
hos.Cirna.Etnam.Culicem. MPꝛiapeam

Catalecton. Epigrammata. Copam. Di⸗

ras. Moꝛtuus eſt in bꝛunduſio cuius oſ⸗
ſa tranſilata ſunt neapolim. vbi et ſepultus
eũ in via puteolana.cuius ſepulcro adituʒ
eſt hoc quod fecit epithauium. antua
me genuit.calabꝛi rapuere.tenet.nũc par⸗
thenope.cecini paſcua rura duces. Item

Ouidiꝰ. antua Virgilio gaudet. Ne⸗

rona Catullo. Melignę gentis glia dicoꝛ

ego. Iñ Virgilianꝰ.na.nũ.

Wirginale.lis.n.g.⁊ G̊ virginal.lis.in eodẽ

ſenſu.illa ſecreta ꝑs vbi ſit ↄceptio. Ande
Prudentiꝰ in hymnis.Crimine vginal in
tactũ ab oi labe.⁊ grauat᷑ gi.

UVirgo.ginis.a vir ðꝛ ab incoꝛruptione.q̃ſi

virago.qꝛ ignoꝛat fęmineã paſſionẽ ⁊ qua

ſi vir ſit.⁊ viꝝ agat ⁊ reſſentet.⁊ ẽ etymo.

Vel virgo ðꝛ a vireo.qꝛ viret ętate ⁊ floꝛe
virginitatis. Iñ vᷣgineꝰ.nea.neũ.Et hic ⁊
hęc virginalis.⁊ hG; le. Iñ vᷣginalit᷑ aduer.

* 4

Et hęc virginalitas.tatis. Itẽ a vgo dici⸗

tur hęc vᷣginitas.tatis.⁊ ẽ in carne coꝛru⸗⸗
ptibili ꝓꝑpetua coꝛruptionis euitatio. Añ
in greciſmo ðꝛ. Nirgo pudicitiã notat.ęta
temq; puella.Et tñ im ꝓpꝛie.ꝓ vᷣgine po⸗
ne puella. Itẽ vᷣgo ðꝛ ſextũ ſignũ i cęlo di⸗
ctũ ſic.qꝛ cũ ſol ad h ſignũ venerit.t᷑ra ni⸗
hil parit.ſicut virgo.Et intellige.nihil pa

rit noui.generata tñ matureſcere facit.
Virgula.lę.dimi.i.pua vᷣga.

Virgulatꝰ.ta.tũ.i.vguloꝛnatꝰ.⁊ ðꝛa vᷣga.
Virgultũ.ti n.g.i.młtitudo vgaꝝ. vel locꝰ
vbi multęe vᷣgulę abundãt.vt viridarium
vel ipſa vga. Sʒ vgultũ ẽ qð a radice pul
lulat. Ramꝰ qͥ ab ipo roboꝛe arboꝛis. Vir
ga vo quę de ramis.

Virguncula.lę.dimi.i.pua vga.

77

UWiridariũ.rij.ðꝛ loc' vbi ſunt viridia ſiẽ ro

ſariũ vbi roſe.apiariũ vbi apes.armariuʒ
vbi arma.auiariũ vbi aues.armentarium ac v
tur actio qð me.cau.ff. e.ti.l.j.in ſine.
Viridis.dis. .t.⁊ h de.i.viroꝛe plenꝰvł vi

vbi armenta.

2 ſucco. Iñ hec viriditas. tatis.
Miridiũ. dij. loœ viriditate plenꝰ.

Virilię.arũ.qdã oꝛnamẽta viroꝝ ꝗᷓ oli poꝛ:-
tabant in armis vel in collo.⁊ ðꝛ a virilis.
Virilis.2.t.⁊ h̊ virile.pe.pꝓd.ꝑtinẽs ad vi
rũ.vel res viri. Iñ virilit᷑ adu.Et hęc viri
litas.tatl.Et virilis ponit᷑ ꝓ foꝛtis. Inde
ſeri.illa mẽbꝛa viroꝝ q

*

virilia. lioꝝ. płis

bus mulieres carẽt.
Viroꝛ.roꝛis.m.g.i.viriditas.

Vi

Itẽ viro

a virus.

Virtus.tutis.f.g.ðꝛ a vir.eo ꝙ viroꝛũ ⁊ ꝓ⸗

boꝛũ ſit. Vel ðꝛ a vireo res.Et ẽ vᷣt habi⸗

tus animi optimꝰ.Et ſunt vtutes aię. Añ

qͥdã. Virtutes aię dic vire

tibus.Et ſᷣm phᷣm. Virtus ẽ vltimuʒ in re
de potentia. Itẽ dicit phᷣus in.x.ethicoꝛü.

roſus.ſa.ſũ.i.viribꝰ plenꝰ.⁊ ðꝛa vires.
ſus.ſa.ſũ.i.venenoſus.⁊ tunc ðꝛ

dã. WNirtutes aĩę dic vires coꝛpis eẽ. Jñn
virtuoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ ⁊ abundans vtu—-

Virtutis ẽ delectari ⁊ triſtari.qͥbꝰ opoꝛtʒ
⁊ vt opoꝛtet.Nõ iraſci em in qb opoꝛtʒ in
ſipientis eẽ videt᷑. Idẽ in eodẽ. AUirtutis
pꝛeęmiũ honoꝛ. Itẽ virtꝰẽ ꝗ habentẽ pficit

72 opus eꝰ bonũ reddit.Et ðꝛ virt' qn viꝝ

tuens.⁊ ẽ etymo. Item vtutes theologicę
ſunt tres.ſ.ſides.ſpes ⁊ charitas. Virtu⸗
tes aũt cardinales ſiue politicę ſunt q̃tuoꝛ
ſcʒ pꝛudẽtia.foꝛtitudo.iuſticia.temperan⸗
Virulẽtus.ta.tũ.i.veneno plenꝰ.⁊ ðꝛ a vi⸗
rus. Iñ hęc virulẽtia.tię.i.veneni ifectio.
lirus.n.g. indecli.i.venenũ.Et ẽ aptotũ.
Et inuenit᷑ tm in ntõ actõ ⁊ vtõ.Et ẽ ꝓpPe
virꝰ humoꝛ fluens a natura viri.ſ.ſemen.

◻

Nel ſm q̃ſdã virus ðꝛ a vi eo ꝙ coꝛ pene9e⸗

UAis.f. g. huius vis.dtõ vi.actõ vim.vtõ o
yris. abltõ a vi. Et płit᷑ actõ has vis non

ampliꝰ. Et ꝓpꝛie vis animi ⁊ coꝛpis.
Vires tm coꝛꝑis. Airtutes tm animi.vñ
Coꝛpꝰ habet vires.animis ẽ inſita vétus.
Vis in vtroq; viget.vis ratiõne caret. Et
ponit᷑ vis ꝓ vtute animi. ꝓ foꝛtitudine et
violentia.vel coactiõe. Et vᷣm hos vis ſic
deſcribit᷑ Vis ẽ maioꝛis rei impetꝰqͥ repel
li nõ põt vel cui reſiſti nõ põt.ſupple como
de. ff. qð vi me. ve cau.l.i.⁊.ij. Et ẽ multi⸗

Wis cõpulſiua.ẽ ꝑ quã cõpellit᷑ qͥs ad faciẽ

dum illð qð nõ faceret ſi eẽtliberi arbitrj

nec cõpelleret᷑.ꝗᷓ imponit neceſſitatẽ ↄtra⸗

riaʒ voluntati ſpontaneę.Et ex hac vi oꝛi

Vis expulſiua.qñ qͥs eijcit᷑ ð poſſeſſiõe ſua
Et ſᷣm iſtaʒ inducit᷑ interdictũ vñ vi.⁊ eſt

tGm rerũ imobiliũ.vel de his ꝗq ĩmobilibus

coherent.

UVis ablatiua ẽ rerũ mobiliũ.⁊ hęc inducit

actionẽ vi bonoꝛũ rap.in rebꝰ mobilibus.
Eſt em circa mobilia tm.vt.ff.de vi.⁊ vi
ar. l.j.ſi füdꝰ ⁊· S.ij. ⁊ Inſti. vi bo. rap· S· ſyʒ
nedũ talia. Mer illã em alicui bona ſua v
res ſue violent᷑ rapiunt᷑.

Vis turbatiua ẽ qñ qͥs turbat᷑ in poſſeſſiõe

ſua ꝗᷓ inducit interdictũ vti poſſidet in re⸗
bus ſoli. ſed in rebꝰmobilibꝰ inducit inter⸗
dictum vtrobiq;.cũ duo ſe poſſidere cõtẽ⸗
dunt eandẽ rem.

Vis inqͥ etatiua. ẽꝗᷓ itroducit interdictũ qð

vi aut clã.Et ðꝛ inqetatiua qꝛ nõ ſinit aliũ
vti re ſua qͥete. vt arare vłaliqͥd facere. vł
qñ alter vult alio inuito aliqͥd ędiſicare in
ſuo ſolo.vel foꝛte iã edificauuait.
Vis negatiua.eſt qñ res alicuiꝰ iquietatut

Vis publica.ẽ ꝗ̃ fit cũ armis.ſʒ vis pᷣuataãᷣ

fit ſine armis. Inſti. de publi.indi.circa fi.

in · S. jtẽ lex julia.ð vi.bᷣua. Vñ vis pᷣuata

reũ deponit ab oꝛdine reꝑꝝ.i.mutabitĩ ter⸗
tia ꝑte bonoꝛũ.ſʒ depoꝛtat᷑ cũ vis armata

71

Aoa meln glo..c ve eto
i

s ſiue metus cadẽs in conſtantẽ virũ eſt
metus penę vel cruciatſiue amiſſiõis oim
bonoꝛũ.⁊ iſta excuſat.niſi poſtea ↄſenſerit

vt in.c.de illis.ij.ð ſpon.Alia ẽ vis vłme⸗

tus nõ excuſans ꝗᷓ nõ cadit in ↄſtantẽ virũ

vt in. c.veniẽs.⁊.c. ſultatiõi.e.ti.

Viſcus.ſcer n.g. dꝛ a viſco.ſcis.ſgntũs nõ

ẽ in frequẽti vſu. Viſcera nõ tm̃ inteſtina

vocamꝰ.ſʒ ꝗcũq; ſunt ſub coꝛio ⁊ latentia.

Viſcus ẽ ĩter cutẽ ⁊ carnẽ. Itẽ viſcera di⸗
cunt᷑ vitalia. i.circũfuſa coꝛdis loca.q̃ſi vi
ſcoꝛa.qꝛ ibi vita.i.aĩa ↄtineat᷑. Iteʒ viſce⸗

ra capita neruoꝝ ex ſanguine ⁊ neruis co⸗
pulata. Itẽ lacerti ⁊ mures.qꝛ ſicin ſinguł

mẽbꝛis coꝛdis loco ſunt.vt coꝛ ĩ media to⸗
tius coꝛꝑis ꝑte.Et appellant᷑ a noie ſiliuʒ

aĩaliũ ſub terra deliteſcentiũ. Ideʒ ⁊ toꝛi.

qꝛ illic viſcera toꝛta videant᷑. Itẽ inuenit

h̊ viſcꝰ.ſci.m.g.⁊ h̊ viſcũ.ſci ⁊ ẽ pᷣmitiuũ.

Et ẽ viſcus vł viſcũ glutẽ qͥ aues capiunt᷑

Et etiã illud vñ fit.qð colligit in arboꝛibꝰ
⁊ qð ẽ int᷑ cutẽ ⁊ carnẽ. Iñ viſcoſus.ſa.ſũ.

i.tenax.viſco plenus. —.“Mẽ
Viſibilis.lis.2.t.⁊ h le.reſ apta videri.Iñn
viſibilit᷑ adũ.Et hęc viſibilitas.tatl.

Viſpilio.vel veſpilio. onis.i.raptoꝛ.latro.

pᷣdo.⁊ dicunt᷑ a violẽtia.⁊ pilo.qꝛ piluʒ ge

rit. i. telũ.⁊ ſicalijs violentiã ingerit. Iteʒ
viſpilio ðꝛ q̃i vi ſpoliãs.⁊ tũc ðꝛ a vi ⁊ ſpo

Aiſus.ſus.ſui.actꝰ vłpaſſio vidẽdi. (lio.

Et ẽ viſus ſpiritualioꝛ qᷓ; audit.Et ponit᷑
aliqñ viſus ꝓ q̊libet ſenſu.velut cum dici

mus.Nide qũo ſonet.oleat.ſapiat.caliat.

⁊ðꝛ a video.Et h̊ viſum.ſi.i.res viſa.vel

phãtaſma ſomniũ oſtentũ. Et viſus.ſa.ſũ
Vita.tę.f.g.ðꝛ a viuo.viuis.vel ðꝛ(adiec.
vita ꝓpt᷑ vigoꝛẽ.vel qꝛ vim teneat naſcen

di ⁊ creſcendi. VUñ ⁊ arboꝛes aiam vegeta
tiuã vel vitã dicunt᷑ hre.qꝛ gignunt᷑ ⁊ cre
ſcunt. Iñ h̊ ⁊ hęc vitalis ⁊ ̊ le.Et inde vNi
talit᷑ adu.Et h̊ vitalis ſubſtãtiue ꝓ ꝓpꝛio
Vitalia.liũ.płis nũeri tm.i.iteſti(noie viri

na.qꝛ ibi vita.i.aĩa ↄtinet᷑. Iteʒ a vita vi⸗

Vitta.tę.f.g.i.infu⸗(tula.lę.di.i.pua vita.

la q̊ caput ſacerdotligat᷑. Itẽ vitta ẽ ꝗ cri

nibus innectit᷑.q̃ fluẽtes religant᷑ capilli.

Itẽ vitta ẽ q̃ coꝛona vincit᷑. Itẽ vitta ðꝛ.
qꝛ ea pectꝰ vincit᷑ inſtar vitis ligatę. Iñ vi
tula.lę.dimi.i.ꝑua vitta.Et vittat.ta.tij

„
i.vitta. vel vittis oꝛnatꝰ vel ligatꝰ. Undð
Ouidiꝰmeta. Aitta coercuerat neglectos
alba capillos.

Vittella le. qdã herba.⁊ ðꝛa vittis.qꝛ ſicut
vitis qcqͥd ꝓixmũ habeurit appꝛehẽdat.
⁊coꝛinbos habet qͥs anulos voct.
AVitellus.li.m.g. ð? moꝛſellus ſiue meditul

liũ oui. Inuenit᷑ in plłi.hęc vitella. lon.
Vitiligo.ginis.vel vituligo.f.g.ẽ vimẽ cũ

q̊ vitis ligat᷑.⁊ ponit᷑ ſimplicit᷑ ꝓ ligatura

vel impedimento.

Alit..tis.f.g. dꝛa vincio.cis.qꝛ vites vinciſ

tur ⁊ religant᷑ int ſe.vel qꝛ vim cito radicã

di habeant interiꝰ. Et nõ ꝙ in gtõ pli.ſ. vi⸗
tiũ debet Puari.t.in ſuo ſono. cã dr̃ię hut·
noĩs vitiũ vitij. Uitis vſum pᷣmꝰ NMoe iſti

tuit. Et ꝓd.vi.
AVitiũ.tij.n.g. ðꝛ pctm̃.dedecꝰ.macula.⁊ ðꝛ
a vincio. cis. qꝛ vincit hoĩeʒ ⁊ ſic debʒ ſcri
bi ꝑ.c.Sᷣm Hugl.Alij dicũt ꝙ vitiũ dicat
a veto. tas.ſiue a vetando. ⁊ ſic a vitium

ð vitio.tias.⁊ ſic debet ſcribi ꝑ.t.et foꝛte
meliꝰ. Itẽ vitia dicunt᷑ in gramatica quęi
elodòo cauere debemꝰ. vt vitia annexa bar
bariſmo ⁊ ſolęciſmno ⁊c̃.Et coꝛ.vitiũ pma.
Añ Oꝛatiꝰ.Oibꝰ ẽ vitiũ cãtoꝛibꝰ int ami
cos ⁊c̃. Inde vitiolum.li.dimi.i.paruum

Aitricus.ci.m.g.i.patrinꝰ vł patriaſter.l.
q̃ vxoꝛẽ ex alio viro filiũ vel filis habentẽ
duxit. Et coꝛ.pe. Añ Ouidi de reme. Ui

tricis ⁊ gladijs acuta dimicet haſta. Iñ
vitricius.cia.ciũ.adiectiue.

Aitrũü. tri. n. g. dictũ eo ꝙ in ſui pſpicuitate
tranſluceat. In alijs em metallis qᷣcqd in⸗

trinſecus cõtinet᷑ abſcondit᷑. In vitro Yo
qlibet liquoꝛ vel ſpẽs qlis ↄtinet᷑ interiꝰta

lis exteriꝰdeclarat᷑.atq; vt ita dixerim ois

liquoꝛ in vitreo vaſculo clauſus patet. Jñ

vitreus.trea.treu.

Vitulamẽ.nis.n.g. ðꝛ plãta illa ifructuoſa

qᷓ naſcit᷑ ad radicẽ vitis. vel vbicũq; dũta

xat nõ ſit naturalis. ⁊ ðꝛ a vitis. Vel vt di
cunt. ꝗlibet talis planta ſic ðꝛ a vitulo.qꝛ

naſcat᷑ in fraa vitulis arata. Añ Sap. iij
Spuria vitulamina nõ dabũt radices al⸗
tas. Et ꝓdu. la.

Aitulus ·li.⁊ vitula.lę. dicunt᷑ a vireo.res.
q̃ſia viriditate.i.ab incoꝛruptiõe.ſic ⁊ vir
go. Vitula ̊ ꝑua ẽ ⁊ nondũ enixa HEã eni

xa iuuenca ẽ aut vacca. VUelðꝛ vitulꝰa vi⸗

ta. quia ſit dignus vita. Inde vitulinus.

na. num. Et nota ꝙ vitula etiam dicitur
quędam dea. ſcilicet leticię vel victoꝛię vł

feſtum illius deę. vel exultatio victoꝛie ·

Iñ vituloꝛ.laris.i.letari voce. Itẽ vitula
le.ðꝛ qdðᷣdã inſtrumentũ muſicũ. Iñ vitu⸗
loꝛ.laris.i.cũ vitula cantare.
Viuariũ.rij.n.g.ðꝛ indago vbi feręincluſę
ſunt.vel ðꝛ locus vbi piſces paſcunt᷑ ⁊ im⸗

pinguant᷑ vel uant᷑ vt ibi viuant ᷣm Jo.

An. in cle.ne.in agro.de ſta.monach.
Viuax.uacis.o.g.i.viuidus.foꝛt. IJñ heęc
viuacitas. tat. Et vt dicũt. Niuax ingeni
um ſʒ viuidus ẽ coloꝛ oOlis.
Aiuidus. da. di.i.foꝛtis.agił.⁊ ðꝛa viuꝰ.

Alcus.cerl.n.ge.i.apoſtema.⁊ ðꝛ ab oleo.
les · ſ olcus.qꝛ fetet. Nulnꝰ ad aiaʒ refer
tur. AUlcꝰ vo ad coꝛꝑis iniuriã. Itẽ vulnꝰ
E coꝛꝑis recens plaga. Alcus inueteratuʒ
vulnꝰ. Itẽ vulnꝰ qð ferro vel fuſte vella⸗
pide ſit q̃ſi vi. Alcus vo qð ꝑ ſe naſcit᷑ in
cute.ſ.putredo ipſa qꝛ oleat. Uñ qͥdã. Il⸗
nnatũ ð vlcus. Iñ vlcero⸗

latuz vulnus. int
ſus.ſa.ſũ.i.vlceribus plenꝰ.
AVlcea.ceę.locus paſcuę.
Vligo.ginis.f.g.naturalis humoꝛ terręa
ea nũqᷓ; recedẽs.ſʒ ei ſꝑ inherẽs.q̃ſi inſepꝑa
bile accidẽs. Iñ vliginoſus.ſa.ſũ.i.vligi⸗
ne plenus.⁊ pinguis. humidꝰ. fęcundus.

Vn ager ꝓpꝛie dꝛ vliginoſus.qꝛ ſꝑ viget

lumidꝰ vo ðꝛ.qꝛ aliqñ ſiccat᷑.

Vlyſſes.ppꝛiũ nomẽ cuiuſdã viri.Et facit

vtũus vlyſſes vel vlyſſe. Añ Ouidius epi.
Hãc tua.penolope lento tibi mittit vlyſſe.
Itẽ inuenit᷑ h̊ vlyſſeus ꝓ vlyſſes ⁊ vlyſſe⸗
ſea. ſeũ.poſſeſſiuũ. Sʒ vlyſſeꝰ poſſeſſiuum

tetraſyllabũ ẽ. Alyſſeus wo ꝓpꝛiũ nomen

triſyllabum.

Vllus.la.li.i.aliqͥs.⁊ ẽ penł.gti cõis.tñ in

pꝓlſa ſemꝑ debet acui vllius.
AVlna.nę.f.g.ſᷣm qͥſdã eſt extenſio vtriuſq;
manꝰ ᷣm alios bꝛachium vel cubitus.qð

veriꝰ ðꝛ. Vñ Luc̃.vij.Accepit eum in vl⸗

nas ſuas.i.inter bꝛachia ſua. Gręce vero
vlneos vel vlenos cubitꝰðꝛ. Iñ hęc vlna.
nę. Et hęc vlnula.lę.dimi.i.pua vlna. Et
B ⁊ hec vlnał.⁊ h̊ le. Et vlnariꝰ.ria. rium.
Altoꝛ. tor'. m. g. i. punitoꝛ (ad vlnã ptinẽs.
yindicatoꝛ. Et vt dicit ap̃. AUltoꝛ fac ne

ipune ſit facta iiuria. Hefẽſoꝛ vo curat ne

fiat iniuria. Itẽ vindicatoꝛ differt ab vlto
re qð põt patere in vindico.cas.vide ibi.
Vtrix.tric i.punitrix vindicatrix.Et ẽ.g.
fę. in ntõ actõ ⁊ vtõ ſingulari. In alüjs vo
caſibus ẽ g. o. ⁊ fac ablim in.e. vel in.i.
Altroneꝰ. nea. neũ i.ſpontaneꝰ. vł vlterioꝛ
Ult. ta. tũ. ðꝛ ab vlciſcoꝛ.ſcerl. Vñ pphᷣa.

Eti noie dñi qꝛ vlrſũ in eos. Et ſepe acci

pitur in paſſiua ſigtiõe.v: AVltꝰ.i.vindica
tus.defenſus. Et cõponit᷑ inultꝰ.ta.tũ.i.
nõ vltus. ðêðW—B
Vlua.uę.f.g.herba ẽ paluſtrl. IJñ vluoſus

Alula.lę.f.g.ꝗqdã auis nocturna.ꝗᷓ (ſa.ſũ.
flere videt᷑. Vñ dicũt eã ſic dici ab oleagi.

4

id ẽ.a fictu fletu. Uñ Eſa.xiij. Et rũdebũt
ibi vlulę in edibꝰ eius.vbi dicit glo. Alulę
aues ſunt magnitudinis coꝛuinęꝗᷓ figẽtes
roſtrũ in lutũ hoꝛrẽde ſtrident.
Vlulatus.tus.tui.i.fletus meroꝛ lamentũ.

ante MW

UVmbilicus. ci. pe. ꝓd.ẽ mediꝰ loc coꝛpis

ſic dict'. eo ꝙ ſit vmbo ilioꝛũ. vñ ⁊ vmbo
appellat᷑ locus in medio clypei a qͥ depen⸗
det. ex vmbilico em̃ infans in vtero pen⸗
det. 7 ex eo etiã nutrit᷑. Et nõ ꝙ luxuria vi
riẽ in lumbis.⁊ feminis in vmbilico. VUñ

diẽ Gregꝰ. ꝙ viris luxuria i lumbis ſit.fę⸗

minis i vmbilico. Teſtar᷑ dñs qᷣ de diabo⸗
lo ad ſem Job loquit᷑ dicẽs. Virtus eiꝰ in
lumbis eiꝰ.⁊ foꝛtitudo eiꝰin vmbilico ven
tris eiꝰ. Itẽ ſcias ꝙ infans in vẽtre matriſ
mingit ꝑ vmbilicũ.vide.S.in ſumen.
Vmbꝛa. bꝛę.f.g.ðꝛ aer carẽs ſole.ſic dicta.
qꝛ fit cũ ſolis radijs aliqd obijcit᷑. Jñ vm⸗
bꝛaticꝰ.ca.cũ pe.coꝛ.Et h̊ vmbꝛaculuʒ.li.

Et vmbꝛoſus.ſa.ſũ. Iñ vmbꝛoſitas tatis

Vmbꝛatilis. .t.⁊ hoc le.ðꝛ ab vmbꝛa.vᷣm

Hugl. Sʒ magis videt᷑ deriuari a verbo

vVmbꝛo. bꝛas.⁊ coꝛ.pe.ſic ſoꝛbilis.
Vmbʒella. le. dimi.i. pua vmbꝛa.

B me. ⁊ vnaninmꝰ. ma. mũ

.M

Vnanimis...t.⁊

.i.vniꝰ ai. In vnanimit᷑ aduũ. Et hęc vna⸗

nimitas. tatis.i.aĩ vnitas.ↄcoꝛdia.
Vncia ẽ duodecima ꝑs aſſis.vt Nati ex cõ
cubinis in domo ſuccedũt in duabꝰvncijs

i.in duabꝰ ptibꝰ. xij. ꝑtiũ aſſis ſi alij legiti⸗

mi nõ ſuꝑſunt.
Vncinulus.li.dimi.i.puꝰ vncinꝰ.
Vncinus.ni.pe.pꝓd.vide in vncus.
Vnciola.lę.dimi.i.pua vnca.
AVnctus.cta.ctũ.i.pfuſus.vel linitus pin⸗
guibꝰ. ⁊ ab vngo.gis. Iñ hec vnctura.

rx.:i.vnctio.Et h̊ vnctũ.cti.
Ancus.ca.cũ.i.curuus.⁊ ðꝛ ab vnco.cas.

Ethᷣ vncus. ci. dꝛ inſtrm curuum ad aliqd
capiendũ. Et h̊ vncinꝰ.ni.idẽ. Itẽ Amos
viij. Et ecce vncinum pomoꝛũ. Et dicunt

quidam ꝙ vncinus dicitur ab vncus. Alij

dicunt ꝙ deriuat᷑ ab vnco. cas. nec eſt di .

de vncꝰ niſi qͥ ad vocẽ.ſʒ ẽ idẽ qð vncꝰ Vñ

Vnco dat vncinos ⁊ eos nõ ꝑcutit vncus
aüt ðꝛ vncinꝰ.q̃ſi vngue cedẽs.etymo.
ẽ.Et cõponit᷑ aduncus.ca.cũ.i.recuruus.
Iñ adũculus.la.lũ.Obuncꝰ.ca.cũ.Sub⸗

uncus.ca.cũ.i.aliquãtulũ curuꝰ.vel parũ
Unda.dę.f.g.ſuꝑioꝛ ꝑs aꝗ.ſ.ſuꝑioꝛ liquoꝛ

qui ſemꝑ in motu ẽ.⁊ ðꝛ ab eo is.Sʒ aq̃ eſt

ſtatiua ⁊ ſine motu ęqualis. Nñ aq̃ ðvꝛ qua⸗
ſi ęqua.Sʒ vnda ꝑ ſenõ ẽ aqua.ſʒ aqua in

quodã motu ⁊ agitatione. q̃ſi ab eundo et

redeundo vnda vocata ẽ.q̃ſi eunda.qꝛſo
ẽ in motu. Iñ vndoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ a fre

quẽs vndis. Iñ hec vndoſitas.tatis.

Vndecẽnis.nis.9.t.⁊ G ne.i.vndeci annor
Iñ h̊ vndecẽniũ.nij.ſpaciũ vndeci qnoꝛũ

Vndecim plis nũeri.⁊ indecli.nomẽ nũera
AAle. ex vnũ ⁊ decẽ cõponit᷑. ðJUJUD—
Andenus.na nũ.ðꝛ ab vndeci.Et vndena
rius.ria.riũ.Et vndenariꝰ.rij.ꝓ illo nũe⸗
ro. Et vndecimꝰma.mũ.⁊ ꝓd.de.vndenꝰ
Andula ·Ię.dimi.i.pua vnda. HM
Vnguẽtũ.ti. n. g. vᷣm Papᷣ. ðꝛoẽ qð ex cõi

oleo ↄfectũ.ſpecieꝝ cõmixtiõe auget᷑ odo

ris iocunditatẽ ſumẽs ⁊lõge redolẽs. Itẽ
HB vnguen inis.idẽ qð vnguentuʒ. Iñ vn⸗
guentariꝰ.ria.riũ.i.ad vnguentũ ꝑtinens
Et dicũt qͥdã ꝙ vnguentũ ⁊ vnguen deri⸗
uent᷑ ab vngis ſcdᷣa pſona ð vngo ⁊ ſic nõ

hñt. u. poſt. g. Alij dicũt ⁊ meli ꝙ vnguẽ⸗
tum ⁊ vnguen deriuẽt᷑ a pᷣma ꝑſona.ſ.vn⸗

guo. vñ hñt. u. poſt. g.

Vnguis. guis.m.g.a greco trahit oꝛiginez
Onyx em gręce.vnguis ðꝛlatine. Jñ hęc
vngula.lę.Et ẽ vnguis hoiĩm ⁊ auiũ. Hn⸗
gula vo alioꝛũ aĩaliũ. Ał vnguis ðꝛ ab vn

ðꝛ genꝰ toꝛmenti.qꝛ effodiat. Idẽ ⁊ fſidicu⸗
la. a fides.qꝛ hac rei toꝛquent᷑ in eculeo vt
fides inueniat᷑. Itẽ ab vngula ðꝛ vngula-⸗ 4
Vuns vncis. m. g. i. vncia. ⁊ 2 a vincio. cis.

guo.gis.qꝛ eo ſolemꝰ en de iſ

tus.ta.tũ.q̃ magnas habet vngulas.

Vngulus.li.m.g.anułꝰ gẽmatꝰ.⁊ ðꝛ ab nn
gula.qꝛ ſic vngla carni ita gẽma anulo ac.
Wnicoloꝛ.lorl.ois.g.i.vniꝰ coloꝛis (cingit

Vnicoꝛdia.dię.f.g.i.concoꝛdia.

Vnicoꝛnis.niſ.2.t.⁊ h̊ ne.i.hñs vnũ coꝛnu

⁊ðꝛab vy.⁊ coꝛnu.Et ſubſtãtiue hęc vni
coꝛnis.nis.aial hñs vnũ coꝛnu in fronte.
qð ⁊ monoceros ⁊ rhinoceros ðꝛ. Vñ ꝓ⸗
pheta.Et a coꝛnibꝰvnicoꝛniuʒ hũilitatem
Vnicoꝛg.dis.o.g.i.vniꝰ coꝛdis.ſ.cõ (meã.
coꝛs. Iñ vnicoꝛdit᷑ adu.Et nõ ꝙ antiqᷣtus
dicebat᷑ H ⁊ hęc vnicoꝛdis.⁊ h̊ de.

Vnicuba.bę.pe.coꝛ.i.vniꝰ viri vxoꝛ.q̃ſi cũ

vno cubans.

„
Anifoꝛmis.⸗.t.⁊ H̊ vnifoꝛme.i.vniꝰfoꝛmnę
Iñ vnifoꝛmit adu. Et h̊ vnifoꝛmitas. tat!
Anigamꝰ. ma. mũ. qͥ vni tm nupſit.ſ.qͥ vłꝗ
abuit vel hʒ vnã vxoꝛẽ. vel vnũ maritũ.
Iñ hec vnigamia.mię.i.vnę nuptię.vł ꝓ⸗

pꝛietates q̃ aliqs ðꝛ vnigamꝰ.⁊ coꝛ. ga.
Animamę.vide.S. in amagones.
Animodus.da.dũ.i.vniꝰ modxi.

——

Anio.onis.m.g.lapis ẽ pᷣcioſꝰ.⁊ ðꝛ ab vnꝰ
Aꝗqꝛ tm vmꝰ ⁊ nunqᷓ; duo vel tres ſimul repe
riunt᷑. Itẽ vnio inuenit᷑ etiã ꝓ ſtella.⁊ pꝛso.
puncto. Et hęc vnio. onis. o? ꝓ ↄiũctione

vel ↄgregatiòe.⁊ tunc ð ab vnio.nis. In
Aatti ðꝛ. Uniones qdã margaritę ſunt.
niuſmoꝛis.nomẽ cõpoſitũ ois ge.⁊ inde⸗
cli. i.?coꝛs.vt Iſti hoĩes ſunt vniuſmoꝛis

ii. ↄcoꝛdes ⁊ vnanimes. Nñ i p. Qui ha⸗

bitare facit vniuſmoꝛis in domo.

Anitiuꝰ ua. uũ.i. 2iũctiuꝰ. ↄgregatiuꝰ.
Vniuerſalis.lis.⁊ ͥ le.dꝛ ab vniuerſus.ſa.
ſũuũ. Et differt vniuerſale a pdicabili ẽm lo⸗

gicos. qꝛ vniuerſale diffinit᷑ ꝑ eẽ dicabile

de pkib' dici. Vniuerſale aũt ẽ qd aptũ na

tum eſt eẽ in płibꝰ. Credicabile etiam ſiue

vyniuerſale diuidit᷑ ꝑ genꝰdram.ſpẽm.pꝛo

pꝛiũ.⁊ accidẽs.de qbꝰ Moꝛphiriꝰ⁊c̃.
Aniuerſitas vᷣm A1co. ẽ pluriũ choꝛoꝛũ int
ſe diſtantiũ vno noie ſpecialit᷑ eis depʒuta-⸗
ta collectio.Eſt etiã ſtudiũ vniuerſale pꝛi
unilegiatu.

Aniuira. rę.pe.coꝛ. vniꝰ viri vxoꝛ. vł muli⸗
er vnũ virũ hus. R

Vniuoc. ca.cũ.ðꝛ ab vnꝰ ⁊ vox.Et ðꝛ vni⸗
uocũ.qð vna voce tm vnuʒ ſigt.⁊ coꝛ.vo.
vm Hhhug. Scom vo logicoo.

Aniuoca ſunt.quoꝛũ nomẽ ẽ cõe.⁊ ſm iloö
nomẽ rõ ſbᷣęẽ eadẽ.vt nomẽ aiał ẽ cõe hoi
boui. ⁊ ſiłr diffinitõ eiꝰ ᷣm illð nomẽ.Di

mus em lõ eſt aial. Bos eſt aial .

qꝛ vniuerſitatẽ minoꝛũ ponderũ ſua vnita

te vincit.i. cõplectit᷑. Conſtat vero ex dꝛa
chmis octo.i.ſcrupulis vigintiq̃ttuoꝛ.qð

⁊ ꝓinde legitimũ pondꝰ habet᷑.qꝛ nüerus

ſcrupuloꝛũ eiꝰ? hoꝛas diei noctiſq; metitur

vel qꝛ libꝛã efficit duodecies cõputata.Et

ingde ↄꝛ hec vncia.cię. Itẽ vncia vł vns cõö
ponit᷑ h̊ qͥncuns.ſexcuns.decuns. Itẽ vn⸗
cia cõponit᷑ ſemiuncia.i.dimidia vncia.
Anꝰ.na.nũ.ðᷣꝛ q̃i enꝰ.ab ena gręce qð latie

ð vmꝰ. Iñ vnicca. cũ. i. ſol?ſingłarl. Unꝰ
ex mit ðꝛ. Sʒ vnicꝰ ſolꝰ ẽ. Itẽ vnꝰ nüerat

Anic vo ĩtra nũeꝝ finit. Itẽ vn ad nex 4

pPtinet. Sol⸗ vo de mktis ĩtelligi. Iñ hec

Vnitas.tatj. Itẽ iſte abltũs vna ponit᷑ ad⸗

nerbialit.⁊ tũc acuit᷑ in fine.vt vna.i.pari

ter vel in ſimul. Et ſiãt vna comitatuʒ. vt

. vna ꝓſiciſcunt᷑. Marit᷑ vo ſigt flitatem
vt viã ꝑiter cũ illo ducit. Itẽ ⁊ ab vm com

ponit᷑ vnifoꝛmis.vnicoloꝛ.⁊ multa alia.ð
qbꝰ vide locl ſuis.Et nõ.ꝙ vnꝰ qñq; ſigt

vnvnitateʒ aioꝝ. Vñ Actl.iiij. ultitudis

dũti credentiũ erat coꝛ vnũ.⁊ aia vna ĩ dño
Et ᷣm h̊ poſſet dici in płali. Iſte mulieres
ſuunt vnę.i.vnanimes. Et coꝛda vra ſunt
vna. i.vnanima. Un Lucanꝰ. Fecerũt ne
fas in ptibus vnis.i.vniꝰ animi ⁊ volũta⸗
tis. Siliter põt in plali declinari. vn quã⸗
do ponit᷑ cũ qᷓbuſdã noibꝰ ꝗ̃ᷓ tm i plłi decdli⸗

nant. vt Una arma. vngnuptię ⁊c. Item

nõ ꝙ vnꝰ fac gim vniꝰ.⁊ dtm vni.ſᷣm mo⸗

dernos.tñ apud antiq̊s mobilit᷑ declinat᷑.

vni vne vni. dtõ vno vne vno. Sicut alij

alięalij. alio alię alio. Et ita intelligas de

alijs noibꝰ.ꝗᷓ declinãt m modernos.ſᷣm
modũ ꝓnoiĩim ſecũdi modi vt vnꝰ.totꝰ.ſo⸗

lus.nullus. alter.aliꝰ.vter.alteruter.neut᷑

yvyterq; ⁊ cctera.

NAUocalis. lis.⁊ B le.
lis. lr̃a.ꝗ ꝑ ſe vocẽ facit.⁊ ſine bus lr̃alis
vorx pferri nõ põt.Et ſunt qͥnq;.ſ.a.e.i.o.
v. Et nõ ꝙ vocalis.lis.⁊ etiã vox vocis.

HVd. o. an.c. vt patet in H̊ ꝓſu. Ab cũ voca
li. reliqͥs vult. a. ſociari. Uñ vitioſuʒz ẽ illð

Perimit ſynallepha vocalenmn.
Aocatiuus. ua.uũ.i.aptꝰ ad vocanduʒ vel
vocationem deſignans. ⁊ ꝛa voco.cas.

Itẽ vtũs.dictꝰẽ qͥdã caſus.qꝛ ꝑ eũ aliquẽz

vocamus.vt O virgili. Dr etiã ſalutato⸗
riuius.qꝛ ꝑ eũ ſalutamꝰ.vt Salue.o. Enea
q̃ tñ ſꝑ ſecũdę ꝑſonę adiũgit᷑.Ne reliqͥ ca⸗
ſus noim tertię ſunt ꝑſonę. ꝓpꝛie tñ ꝑ figu
rream Wig und allaqſ cũ pma vel ſecũda ꝑ⸗
ſonis. vt Ego Johannes ſcribo. Tu Pe⸗

tre vel Petrus ſcribis.

Nola. le.f. g. ẽ media ꝑs mam vlł pediſ. Itẽ

vola in auibꝰ ẽ media ꝑs alarũ.q̃rũ motu
pennęagitant᷑. 1

Volemus. mi. qdᷣdã genus piri. ꝗᷓ facit pira
gageo magna. ꝙ vix in vola pñt includi vt

bñ impleãt illa. Iñ H̊ volemũ volemi.fru⸗
cuseluus.
Aolitio.onis.i.volũtas..
Volpiſcus.ſci.ðꝛ vir nobilit᷑ natus.
Volucer.m.g.hęc volucris.⁊ h̊ volucre.i.
Yyelox.et ðꝛ a volo.las. VUñ Hieremię.xij.

vox. Et hec vocaliſ

rotundarũ.⁊ volubiliũ.

Conſumptũ ẽ aĩal et volucre.Et hec volu
cris.huiꝰ volucris.i.auis. Inuenit᷑ tamẽ
qñũq; h̊ volucer vel volucris ꝓ aue in maſ.

ge. Et coꝛ.naturalit᷑ pe. Uñ rudentius

Conſidũt volucres victũ et inde foꝛe vileſ
Et atiqͥ dicebãt h̊ ⁊ heęc volucer vel cris.et

Volumẽ. inis.n. g.i.reuolutio.⁊ ðꝛ (G cre.
a voluo. uiſ. VUñ liber ðꝛ volumẽ ꝓpt᷑ mu
tas reuolutiões chartaꝝ.⁊ ꝓd.c luauu.
AVoluütas.tatl.f. g.ẽ deſideriũ nõdũ adeptę

rei. Et ẽ volũtas tim in bonis rebꝰ.Naʒ in
malis ⁊ flagicioſis factis ꝓpꝛie cupiditas
ðꝛ nõ volũtas. Iñ volũtariꝰ.ria.riũ.⁊ vo
luntatiuꝰ.ua.uũ.Et vt ðꝛ in.iij.de aĩa.In

roõne ẽ volũtas.Et ſcribit᷑ ꝑ.n.⁊ nõö. p.
AUoluptas.tatl.f.g.ꝑ.p.eſt rei adepteę dele⸗

ctatio bonę velmalę.⁊ ꝓpꝛie carnalis de
lectatio. Iñ voluptuoſus.ſa.ſũ.Et volu⸗
ptuarius.ria.riũ.i.delectabilis.Et volu⸗
ptuarie adũ.i.ᷣm voluptateʒ. Et inuenit᷑

voluptas ꝓ delectatione bona vel mala.

Uolutabꝛũ.bꝛi.n.g.pe.naturalit᷑ coꝛ.i.vo⸗
luptatio apꝛoꝛũ.vel locꝰ cęnoſus vbi poꝛ⸗
ci voluunt᷑.⁊ videt᷑ cõponi a voluo ⁊ aper
ãqſi voluptabꝛũ.qꝛ ibi apꝛi vel poꝛci voluũ
tur. Et ꝑ tranſlationẽ ðꝛ volutabꝛũ ꝗqlibet
cenoſitas vlł turpitudo in q̃ hõ iuolui᷑ . vt

pꝛ. In volutabꝛo vitioꝛũ. Nñ.ij. Metri. ij

Cõtigit vo eis illud ꝓpuᷣbij. Canis reuſus

aa ſuũ vomitũ.⁊ ſus lota ĩ volutabꝛo luti
AWoluꝰ. ui.m. g.ꝗᷓdã herba.qꝛ radix eius ſit

volubilis ⁊ rotunda. AUel genꝰ fungoꝛum

*

NVomer vel vomis vomeris.deus ẽ aratri

vyel ferrum qð inſigit᷑ dentali.⁊ ðꝛ a vomo
mis.eo ꝙ euomat terrã.vł qꝛ humũ eruat
vel feriat. AVñ Elſa.ij. Et cõflabũt gladioſ

ſuos i vomeres. Et coꝛ.pe.gti.ſʒ ꝓd.pᷣmã

AVomita. tę. f. g.i.vomitus vel nauſea. vel
gen' apoſtematis.q̃ emittunt inteſtina. et

8 a vomomis.
Vomitiũ.tij.n.g.. vomita vel vomitꝰ.

AUomex. icis.pe.coꝛ.i.vomeris ſumitas.
WAoꝛax. cis.o. g. i. guloſus.gluto.edax.⁊ ðꝛ

a voꝛo.Et hec voꝛago. ginis.i.edacitas.
guloſitas. Et qꝛ guloſus ⁊ voꝛax oĩa ↄſu⸗

mit. ideo voꝛago trãſumptiue ſumit᷑ ꝓcõ⸗

ſumptiõe ⁊ deſtructione. Qð em ↄſt umit
⁊ deſtruit᷑ q̃ſi deuoꝛatũ videt᷑.vñ ðꝛ voꝛa

go ciuitatis. ꝓ ruina vel deſtructiõe. Itez

ꝛhõ voꝛax qſi nõ põt impleri cibis: ideo
voꝛago ponit᷑ ꝓ loco ꝓpfundo ⁊ inſatiabi⸗
li ⁊ inexplebili.ſicut ẽ baratrů. ·

Aoꝛatoꝛ.toꝛis.m.g.i.voꝛax.

— „ ℳä

AVoꝛtex.ticis.nodus.vel eiminẽtia globoſa

quę ad modum yerticis apparet in ligno.

AVn Sap̃.xiiij.Lignũ curuũ ⁊ voꝛticibus

plenũ.Itẽ voꝛex appellat᷑ circular reuo⸗
lutio aꝗ.ſic̃ ſolet fieri ex nimio ipetu aꝗᷓ et

vbi ſunt magnę foueęi aqua. Unñ Ouidiꝰ
meta. Voꝛticibuſq; frequẽs erat aq vipe⸗

rinꝰ amnis.Et ſᷣm antiqͥs voꝛtex iuenit᷑ ꝓ
vYertex. vide in vertex.

AVotũ.ti.n.g.i.deſideriũ vel ꝓmiſſio. Inð

votiuꝰ.ua.uũ.i.voto plenꝰ.vel aſtrictꝰ.vł

voto ꝓmiſſus.⁊ ðꝛ a voueo.ues.a qͥ etiaʒ
votꝰ.ta.tũ.i.pmiſſum.Et cõponit᷑ ↄuotꝰ

ta.tũ. Itẽ nõ ꝙ votũ ẽ teſtifſicatio ſponta⸗
neę ꝓmiſſionis.q̃ deo.⁊ de his ꝗ dei ſunt
ꝓpꝛie fieri debet.Eſt aũt hęc diffinitio ꝑ⸗
fecta.qꝛ ponit ⁊ ꝓmiſſionẽ.ꝗᷓẽ eſſentialit

votũ ⁊ tangit voluntatẽ.in h̊ ꝙ dicit ſpon⸗

taneę.qꝗᷓ eſt cauſa obligationis.⁊ ↄfirmati⸗

onẽ vltimę ſpaniſi ionis ꝗᷓ alias includit. in
iſicatio. ⁊ voti terminũ quiẽ
actꝰ ad alterũ.in h̊ ꝙ dicit.qð debet deo fi

h g dicit te

eri. ⁊ materiã in h̊ ꝙ dicit. qð ẽ de his quę
dei ſunt. Vel votũ ẽ alicuꝰ boni cũ delibe

ratione facta ꝓmiſſio.vel deo facta polli⸗
citatio.xxvij.q.j.de viduis.ij. Et ðꝛ boni
qꝛ de malo nec etiã de re bona ſine delibe⸗

ratione nõ ꝓcedit obligatio. Naʒ de malo
qs nõ obligat᷑.qꝛ in male ꝓmiſſis reſcinde
fidem.⁊ ĩ turpi voto muta decretũ.xxij.q.

iiij.in malis Of cũ deliberatiõe.qꝛ votuz

qð ex facilitate animi potrꝰqᷓ;ex arbitrio di

ſcretionis emittit᷑.nõ ẽ vſq;q̃q; obligatoꝛi
um.vt.c.veniẽs.e.ti.Et ẽ triplex votum.

Primũ neceſſitatis.qð qͥs neceſſario ĩ ba⸗
ptiſmate ꝓmittit. vt abꝛenũciare diabolo
⁊ pompis eiꝰ.tenere fidẽ.vᷣuare decalogũ.
de con. dil. iiij. c. pᷣmã. Scðm ẽ volũtatis.
qð aliqs volũtarie emittit ſuꝑ his ad quę

añ votũ nõ tenet᷑.vt ẽ votũ cotinentię.ab⸗
ſtinentię ⁊c. Tertiũ ẽ votũ mixtum ex his

duobus.ſ.ꝑtim neceſſitatis ⁊ ptim volun
tatis.Sʒ votũ voluntariuʒ ſubdiuidit᷑ in
votũ ſolẽne ⁊ ſimplex. Vñ ſimplex eſt cui
nulla ſolẽnitas adhibet᷑. Solũ aũt votum
ↄtinentię ſolẽnicat᷑.Et nõ ꝙ votũ ſimplex

impedit matrimoniũ ↄtrahendũ ſʒ nõ diri

mit iam ↄtractũ. Aotũ ſolenne impedit cõ
trahendũ.⁊ dirimit iã ↄtractũ.

Vox.cis.f.g.ẽ aeris a lingua ꝑcuſſio.ꝗ̃ per

q̃ſdã arterias gutturi ab aiali ꝓfert᷑.⁊ ðꝛ a
voco.cas.⁊ ꝓ.o.añ.c.ſʒ voco.cas.coꝛ.o.
añ.c. Vel ᷣm qͥſdã ðꝛ a boo.as.mutata.b.

in. u. ⁊ vltima. o. ſubtracta.⁊ addita. x. Et
ð ſᷣm Pap.vox.qꝛ volũtatẽ ai annũciet.

qꝛ voces ſunt notę eaꝝ ꝗᷓ ſunt in aĩa paſſio

num. Et vox coponit᷑. Equi 0c“.
cus. Multiuocꝰ. ca. cũ. i. ſyno
AVpupa.pę.f.g.auis qdã ſpurciſſ

AVr lingua chald

niuo⸗

2„ 2

extenſis galeata. ſꝑ in ſepulcris cõmoꝛãs.

Hac gręci vpupã appellãt.qꝛ ſtercoꝛa hu⸗
mana comedat ⁊ fetenti paſcatur fimo.Et

coꝛ. pe. Vñ Alex. Cũ fultis vpupis ꝗᷓ pe⸗

tunt excelſa volando.
laica ignis vel flima dicii.
Vel ſᷣm Remigiũ. r interpᷣtat᷑ lumẽ vel
ignis.ſeu incendiuʒ vel feneſtra.Et nõ q

glo. exponẽs illud Eſa. xxix. Qui redemit

Abꝛaaʒ de igne chaldeoꝝ ⁊c.dicit. Cegit᷑
vochaldęos Alram ⁊ abꝛaam in ignẽ ꝓie⸗
ciſſe. eo ꝙ nollent vꝛ. i. ignẽ colere. Ard ibi
expirauit. Abꝛaã vo illeſus exiuit Vnde
Geñ.xv. Ego dñs qͥ eduxi te de vꝛ chaldę

Aranꝰ.ni.i.cęlũ.⁊ ðꝛ ab vꝛ.qð eſt (oꝛum.

ignis.qꝛ igneũ ẽ. Iñ vꝛanic.ca.cũ.i.cele⸗
ſtis. Et vꝛoniꝰ.nia.niũ.in eodẽ ſenſu.Et h

veꝛania. nię.ꝗqdã muſa qſi celeſtl.ꝗ ⁊ vꝛane.
Aranuſcopus.pi.pe.coꝛ.qͥdã piſc (nes.ð.

⁊8ꝛz ab vꝛanꝰ ⁊ ſcopim.qð ẽ intendere vel
ſpeculari eo ꝙ habeat oculũ in capite q̃̊ ſp
intendit vᷣſus cellldl.

Vr banꝰ. na.nũ.i.ciuis ꝓpꝛie romanus vel

curialis. Et ſᷣm h̊ cõꝑat᷑. Iñ vꝛbanitas.ta
tis. i. curialitas. Et cõponit᷑ Inurban'na.
nũ.i.ruſticꝰ. Iñ hęc inurbanitas.tatis.

AVrbeuetꝰ.ꝗq̃dã ciuitas ẽ.ð q̃ við.S.ĩoꝛbiũ⸗
Vrbs. vꝛbis.f.g.ðꝛ ab oꝛbe.i.rotun⸗ (uei.

ditate. qꝛ antià ciuitates in oꝛbe faciebant
vel ab vꝛuo ꝑte aratri qͥ muri deſignaban
tur. Locus em̃ futurę ciuitatis ſulco deſi⸗

gnabat᷑ cum aratro. qð ⁊ taurus ⁊ vacca

trahebant. Itẽ ſola rhoma ꝑ excellentiam
vꝛbs dðꝛ. Cetera wvo oppida dicunt᷑ c ad⸗

iuncto vꝛbs. vt vꝛbs Bononia. vꝛbs Ha⸗
ſilea Oppidũ ad habitatoꝛes ꝑtinet. Ciui

tas ad legeſ. AUrbs ad vtrũq;. Et gtũs ſoꝛ
mat᷑ a ntõ iterpoſita. i. vt vꝛbs vꝛbis. Ar⸗
bana pᷣdia.oĩa ędiſicia dicunt᷑.nõ ſoluʒ ea

ãſunt in ciuitatibus vel oppidis ↄſtituta.

R etiã in rure.niſi foꝛte ſtabula ſint. qꝛ locꝰ

nõ fac pᷣdia vꝛbana ſʒ materia.vt.ff.de.vᷣ.

ſig. l. .

Vrceus.cei.vas aquaticuʒ.⁊ ðꝛ ab oꝛce qð

ẽreciꝑe.q̃i oꝛceꝰ. Añ Marci. vij. Baptiſ
mata vꝛceoꝝ ⁊ calicũ.

AWUredo. dinis. f. g. ð: ventꝰ vꝛẽs vel ardẽs.

vlcoꝛruptio ex vꝛẽte vẽto ꝓueniẽs qñ ſtã⸗

tes ſegetes aduſte vidẽt᷑ ĩ cipo. Pa Pe.

nti. ſz coꝛ. pe. gti.

Aria. rię.f. g. ðꝛ vᷣmis caulis.vel poꝛri ⁊ ðꝛ

—

Ab vꝛo. ris.qꝛ vꝛit.⁊ coꝛ. pe.

AVrias.ppꝛiũ nomẽ.⁊ iterpᷣtat lux mea dei
Arica.cę.pe.coꝛ.idẽ ẽ qð via.

Ariel interpᷣtat᷑ ignis dei. Sicut em̃ legimꝰ

apparuiſſe ignẽ in rubo ſic legimꝰetia ignẽ
miſſum deſuꝑ ⁊ impleſſe qð ſceptũ ẽ.

Vrina.nę.f.g.ðꝛ ab vꝛo.ris.eo ꝙ vꝛat.vel
qꝛ vſta ſit.vłqꝛ renibꝰ egredit᷑ꝗ vulgo lo.-⸗
tiũ vocat᷑.qꝛ ea lota veſtimẽta mũda effici

ank. Iñ hęc vꝛinaria. rię. Et q̊ vꝛinarium
rij.vas aptũ ad recipiendũ vꝛinã. qð et h;
vViꝛinale. lis. ðz. Et vt dicẽ Iſidoꝛ. Judicio

vrꝛiꝛinę a renibus egreſſę ſałꝰ vel ęgritudo fu
uura monſtrat᷑.

Druula de dimi . pua vꝛina. ⁊ coꝛ.nu.
Arna. nę.f. g. ðꝛ ꝗda mẽſura quã qͥdã qrta⸗
riã vocant. Itẽ vꝛna ꝓpꝛie ẽ vas qð ꝓ cõ⸗
Dendis defunctoꝛũ cineribꝰ adhiberi ſolet
BDe qͥ ðꝛ.De celo tegit᷑ qͥ nõ hʒ vꝛnã.Jñ vꝛ
nula.lę.dimi.i.pua vena.
AVrſus.ſi.fert᷑ dictꝰ.q oꝛe ſuo foꝛmet fętus

qſi oꝛſus.N aiũt eos infoꝛmes generare
ꝑtus.⁊ carnẽ quãdã q̃ſi qdᷣdã fruſtũ pare⸗

re.quã mr̃ lambẽdo in mẽbꝛa cõponit.ſj h
imaturitas partꝰ fac̃ deniq; triceſimo die
generat vñ euenit vt pᷣcipitata fęcũditas ĩ⸗
foꝛmis ꝓcreet᷑. Itẽ vꝛſoꝛũ caput inualidũ
.vis maxima i bꝛachijs.⁊ lumbis vñ ere
cte iſiſtũt. Al põt dici vꝛſus ab vꝛgeo.ges
qꝛ foꝛtiter vꝛget.i.ſtringit quẽ appꝛehen⸗

dit. Iñ vꝛſul“. li. 2 B vꝛſellꝰ. li.⁊ vꝛſiolꝰ.li.

⁊ vꝛſiculꝰ.li.oĩa dimi.Et hęc vꝛſa.ſę.⁊ hic
ſiier vlgen bec vꝛſella. lę. ⁊ vꝛſiola.
lę.⁊ vꝛſicula.lę. Itẽ ab vꝛſus ðꝛ vꝛſeꝰ.ſea.
ſeũ.⁊ vꝛſinꝰ.na.nũ.⁊ vꝛſariꝰ.ria.riũ.Et h

1717

vꝛſariꝰ.rij.canis aptꝰ ad capiendũ vꝛſos.

vel hõ ſiue canis qͥ venat᷑ vꝛſos.

AVrtica.cę.f.ꝗdaʒ herba dicta ab vꝛo.eo q

tactus eiꝰ coꝛpꝰ adurat. Eſt gigneę natu⸗

re.ꝛ tacta purit.Et ꝓd.pe. Iñn hᷣ vꝛticetuz

ti.loc' vbi abundãt vꝛticę.Et vꝛticinꝰ.na

nũ.pe.ꝓd. Et vꝛticari.ria.riũ.Et vꝛtico.

cas. i. veticis inuolure.
Arus. ri. m. g. dꝛ bos ſilueſtris.
Vrui.ui.pg aratriꝗ plicat᷑. ⸗
VUs interpᷣtat᷑ ↄſilia

g intertar oſiliatoꝛ. Eſt

erat in terra vs noie Job. Quis neſciat

vs ſit terra gentiliũ.

Vſia.vſię.f.g.i.eſſentia.vñ ⁊ vſia ðꝛ ſuba ?

ꝓPpꝛie ↄpacta ex materia ⁊ foꝛma Itẽ vſia

uitu.l. in iure cõoi.

fra Een
„ESir

di ꝗlibet foꝛma. ⁊ qdᷣlibet accidẽs. qꝛ qᷣli⸗

bet accidẽs vere ðꝛ.cũ eſt in ſua natura.et
Eꝑ ſe itellectũ intelligat᷑ inuariabile.licʒ va

riet᷑ tactu diuerſoꝛũ ſubiectoꝛũ.modo iten

dendo. modo diminuendo. Iñ h ⁊ hęc vſi

alis ⁊ B lę.⁊ acuit pen.

Aſticiũ. cij.n. g. genꝰ qdᷣdã tincturę.⁊ ðꝛ ab

vꝛo. vꝛis.qꝛ ex vſto eſt.

Aſtrina.nę.f.g.pe.ꝓd.ðꝛ locꝰvbi cõburũt
coꝛꝑa.⁊ ðꝛ ab vꝛo.ris. M
Vſtus.ſta.ſtũ.i.cõbuſtus.⁊ ðꝛ ab vꝛo.ris.
Vſtura.rę.f.g.i.cõbuſtio.⁊ ðꝛ ab vꝛo.ris.

Uſucapio.onis. ẽ acqͥſitio dñij vtilis dire⸗

cta rei alienę ꝑ ↄtinuationẽ poſſeſſionis tẽ

poꝛis lege difiniti.i.ꝑ ſpacium tꝑis alege

Diffinitü. ff. e. ti. l. iij. lü
Aſufructuari“.ẽ qͥ fruit᷑ ⁊ vtit᷑ rebꝰ alienis
⁊ rei dnio.ſalua tñ ſubſtãtia rerũ.ff.de ſer

— „ ℳ₰ℳ

Vſufructus ẽ ius vtẽdi.fruendi alienis re.
bus ſalua ſuba rex. vt.ff.de vſufru.l.j.Et

Einus in coꝛpeqͥ ſublato ⁊ ipᷣm tolli neceſſe

C.Deſtructa em̃ domo.deſtruit᷑ ⁊ vſufru⸗

ctus qͥ habet᷑ in ea.vt. ff. e. ti. l. ij.

lIſura.rę.f.g.ẽ incremẽtũ pecunię mutuo⸗

te ab vſu eris debiti dicta. In vſurariꝰ ria

riũ.Et h̊ vſurariꝰ.rij. Nõ Hieronym ſuꝑ
Exech.ſic dicit. Nutãt aliqͥ vſurã tmeẽ in
pecunia.ſʒ intelligat vſurã vocari ſupabũ

dantiã. ſ.qcqd ẽ ſi ab eo qð dedit plus eſt.

vt ſi in hyeme demus decem modios. vt ĩ
meſſe vndecim recipiamus.lhoc tñ ſicẽin
telligendum.ſi plus valeant in meſſe vnde
cim modij ſᷣm cõe foꝛum qᷓ; in hyeme decẽ
alias ſi fiat cõmenſuratio dati ⁊ accepti ad
valoꝛẽ pecunię.nõ erit vſura. ſed ęqualis
cõmutatio. Item nota ꝙ res qdã ſunt qrũ
vſus eſt ipſa eoꝛũ ↄſumptio.ꝗ non habent
vſufructũ ſᷣm iura.Et ideo ſi talia fuerint
ꝑ vſurã extoꝛta.puta denarij.triticũ vinũ
aut aliqᷣd hmõi.nõ tenet᷑ hõ ad reſtituẽdũ
niſi id qð accepit.qꝛ id qð de tali re erat ac
qſitũ.nõ ẽ fructꝰ huiꝰ rei.ſed hũanę indu⸗
ſtrię.niſi foꝛte ꝑ detentionẽ talis rei aliꝰ ſit
damnificatꝰ.amittẽdo aliqͥd de ſuis bonis
tunc vo tenet᷑ ad recõpenſationẽ ſui nocu⸗

menti.Quędã vero ſunt res quaruʒ vſus

nõ eſt earũ ↄſumptio.⁊ talia habẽt vſufru
ctum.ſicut domꝰ.ager.pꝛatũ.⁊ alia hmõi.

Et ideo ſi qs domũ alteriꝰ aut agrũ ꝑ vſu⸗

ram extoꝛſiſſet.nõ ſolũ tenet᷑ reſtituere do
mũ ac agrũ.iſʒ etiã frucł inde ꝑceptos. qꝛ
fructus ſunt rerũ quarũ aliꝰ ẽ dñs.et ideo

Aſura ſicut cõiter ðꝛ.ẽ quicquid ſter vſum

8

elc

e:
8
ln⸗

mn
W

ni
iin

.

nenn
ümm
nidl
an
e Gn

aen

isbens

ziinod e

is
ſiin
nubnon
gio⸗
euerd

Ns

irie

ſoꝛti accidit vłaccedit.ſᷣm Goff. xiiij.q.iij
pleriq;. Et addit ipᷣe intentiõe vel pacto ſ
cedente Sola em̃ ſpe vel expectatiõe vitiũ
vſurariũ ↄtrahit᷑.vt.c.j.⁊.c.conſuluit.de
yſuris.⁊.xiiij.q.iij.ſi fenerariꝰ. Et h̊ cum

pncipaliter habet᷑ ſpes.et expectatio lucri
alias ſi ob charitatẽ moueat᷑ qͥs ad mutuã

dũu ⁊ ſecũdario ſperet de aliq̃ retributione

nõò putat᷑ vitioſum. ar. ad heęc.lxxxũ. diſt.
in ſingulis.⁊.lxij.diſt.ſi officia.lxj. diſt.qᷣd
ꝓderit ſᷣm Goff. Itẽ vſura ẽ vbi plus reci

pit q; datũ cẽ.Et diffinit᷑ ßᷣm Axo. C. e. ti.

ſic. Aſura ẽ qð ꝓpter vſuʒ rei ↄceſſe da=.
Df notant᷑ ↄceſſe qð valei idẽ ſiẽ date vel
mutuatę. VUñ vſura ðꝛ ab vſu.⁊ ęs.ęrl.q̃ſi

vſu ęra.i.vſu ęris data.ſ.pecunię cũ noie
pocuniędqᷣcqͥd hoies habeant ↄtineat᷑.j.q.
iij.c.totum.. JM
Iſurpatio. interruptio vſucapiõis vt.l.
ij.Et nõ in rub.ff.vſucapio.⁊ vſur.diẽ ibi

textus.ꝙ oꝛatoꝛes vſurpationẽ frequẽteʒ

vſum vocãt. H
Aſurula.lę.dimi.i. pua vſura.
Aſusẽ ius vtendi rebꝰ alienis.ſalua rerum

ſubſtãtia. ꝓpꝛietate ⁊ dominio.

Vſus.ſa.ſũ.i.exercitatus.vſum alicui⸗ rei

hñs.⁊ ðꝛ ab vtoꝛ.teris.Et h̊ vſus hꝰ vſus
.i.aſſiduitas.exercitium. conſuetudo. ñ
NPamphilꝰ. VUſus ⁊ ars docuit quęſapit
oĩs hõ.Et cõponit᷑ cũ fructus ⁊ ðꝛ vſufru
ctus.i.illud qð ſuſcipit᷑ ex agro ad vtendũ

Et nota ꝙ vt dicit Oꝛatiꝰ i poetria. ¶Oul
ta renaſcent᷑ ꝗ iam cecidere cadẽtq;. Quę
nũc ſunt in honoꝛe vocabula ſi volet vſus
Qusę penes arbitrium eſt ⁊ ius et foꝛma lo
Vtẽſil.lis. 6 le.i. ad vtẽdũ apt?

flatus.Et ſunt vtres ꝓpꝛie de coꝛio. Anð
ps. Sicut vter in puina.
Ater.tra.trũ.gtõ vtriꝰðꝛ ab vtoꝛ.terl.Etẽ
vter idẽ ꝙ qͥs. Sʒ vter ꝓpꝛie ðꝛ de duobꝰ.
Quis de pluribꝰ qᷓ; de duobꝰ. Vñ vt facit
iterrogationẽ de duobꝰ tm diuidue. vt vt

iſtoꝝ legit. Quis vo de płibꝰ qᷓ; de duobꝰ.

vt qͥs iſtoꝛũ triũ vel ãttuoꝛ legit. Mõt tñ ⁊
qͥs dici de duobꝰ.licʒ nõ ita ꝓpꝛie ſic vter.
Sʒ vt nunq; ðꝛ niſi de duobꝰ tm. Et nõ ꝙ

vłncc̃ariꝰ
138z ab vtoꝛ.terl. Vł vtẽſilia dicũt᷑ i domo
vſibꝰnccaria.ſ.ſupellectilia.⁊ coꝛ.ſi.vtẽſi
Vter.tris.⁊ hi tres.vtriũ.vtribus maſ.ge.
vas vinariũ.⁊ ðꝛ ab vterus.qꝛ aliqͥd itrin
ſecus habeat. vt mẽbꝛa ⁊ viſcera.ſiẽ vter
ventris.vel qꝛ ad modũ vteri amplſit ⁊ i⸗

qðlibet cõpoſitũ ab vt᷑ ðꝛtm̃ de duobꝰ.ſiẽ
2 vter. ͦd
Vterinus.na.nũ.pe.ꝓd.ðꝛ ab vterꝰEt ſũt
vterini.qͥ ex eodẽ vtero.⁊ diuerſis patri⸗

bus ſunt geniti.qꝛ vterꝰ tm mulieris ẽ. Et

cõponit᷑.Couterinꝰ.na.nnnu.
Vterq;.vtraq;.vtrũq;.gtõ vtriuſq;.i.iſte.
et ille.vnꝰ ⁊ alt᷑.⁊ ðꝛ ab vt᷑.⁊ q;.vel ſyllabi
cat᷑.Et nota ꝙ vtraq; acuit pe.ꝓpter con⸗
ſoꝛtiũ maſculini. ⁊ neutri.in qͥbꝰ de neceſſi

late penul.acuit᷑.vt vterq;.vtrũq;.
Aterꝰ. teri.m.g. ðꝛ ab vter. Et ẽ ꝓpꝛiemu⸗

lierũ.ſ.locus ↄceptionis.qꝛ duplex ſit ⁊ in

vtraq; pꝑte ſe in duas ptes diuidit ꝗ̊ in di⸗

uerſuʒ diffuſe ac replete circũplicant᷑. Hel
ðꝛ vterus.qꝛ interiꝰ impleat᷑ fetu. H

Atilis. lis..t.⁊ G le.i.ꝓficuꝰ.⁊ ðꝛ ab vtoꝛ.
teris. Iñ hec vtilitas. tatis.

AVti poſſidetis.ẽ qdᷣdã interdictũ cũ poſſeſ⸗
ſoꝛ inqetat᷑ a nõ poſſidẽte vt iudex ꝓ ipſo
dat ſententiã. Si vnꝰ fuerit.tũc ꝓnüciare
habet in ſingulari nũero.vt ita poſſideas.
vt poſſides.ſi aũt plures.tũc debet pnun⸗
ciare in plłi nũero.vt vti poſſidetis.ita poſl

ſideat.Hodie tñ honoꝛis cã cũ hoies vni

tm̃ loquunt᷑ plłi ᷣmõe vtunt᷑ dicẽtes. bene
venerit.trãſite bñ.Et ceperũt iſti honoꝛa
biles voces a Julio cęſare. Vñ ⁊ illud dꝛ
noſ duo turba ſumꝰ.hęc Aco.in ſum. C. e.
ti.⁊ vide glo.penlł.in.c.licet de ppaoa.
Aua.vuę.ðꝛ ab humeo.qꝛ intrinſechũoꝛe
plena ẽ.⁊ ſucco.⁊ pinguedine.Et ẽ vua ip
ſuʒ totũ cũ racemis ⁊ acinis. Itẽ ſᷣm aliqs
vua ðꝛ multoꝛũ granoꝛũ adunatio. Race

mus dꝛ vnũ granũ. Botrus ðꝛ ↄgregatio

vuarũ. Glarea ðꝛ humoꝛ racemi. Ninaciũ
ðꝛ folliculus in qͥ glarea ↄtinet᷑. Arillus ẽ
granellũ qð ẽ in racemo.qð alio noie ðꝛ aci
nus. Aua etiã ðꝛ illud carneũ qð ẽin oꝛe.
qꝛ pendet ad modũ vuę.⁊ ſꝑ ẽ hũida. Jñ
Juula E-dimi⸗i Pu vug. SJ’JJM
AVuapaſſa.ẽ vua exiccata.⁊ fit multis mõis
AVñ Alexã.neqᷓ;. Dãt vuas paſſas clyba⸗
nus fumaria phębꝰ.Succiduũ reliqs poti
oꝛes ſol parit vuaus..
Auapᷣcoqua vel ſᷣcox.ðꝛ vua pſᷣmatura.qꝛ
coqᷣt᷑ a ſole.i.añ alias ad mat᷑itatẽ ꝓducit
Auidꝰ.da.dũ.i.hũidꝰ.ſʒ hũidũ ẽ qð exteri
us hʒ hũoꝛẽ. Auidũ qð iteriꝰ.⁊ ðꝛ ab vua
Aulcanus.ni.m.g.i.ignis vel deꝰignis di⸗
ctus ſic a volo.las.q̃ſi volãs candoꝛ.vł q̃i

volicanus. quia per aerem volet ⁊ canus

videt᷑. Iñ vulcanv. nia.niũ. Et hęc vulca

nalia. lioꝝ. vel liũ.i.feſta Aulcani.
Aulgus.gi.i.plebs.paſſim inhabitãs młti⸗
tudo. ⁊ ðꝛ? a volo.vis.eo ꝙ vnuſquiſq; fa⸗
ciat qð vult. IJn vulgoſus.ſa.ſũ.i.vulgo
abundans. Et h̊ ⁊ hęc vulgarl.⁊ B re. In
vulgarit᷑ adu. Et hęc vulgaritas. vt Iſte
loqͥt᷑ vulgarit᷑.i.ſic vulgꝰ.⁊ nõ lr̃aliter.Et
vt dicit Priſtianꝰ. Aulge' tã maſ.qᷓ; neu.i
uenit᷑. Vñ Job.xxiij. Et vulgũ paupereʒ
ſpoliauerũt. Lñ apud modernos pelaguſ
2 vulgus in ſingulari ſunt ge.n. in płi vo
ge. maſ. Et iſte ablatiuꝰ vulgo ſepe ponit
aduerbialit᷑.i.vbiq;.vel ꝑ vulgũ ⁊ nõ de⸗
bet acui in fſie. M

.

Aulnificꝰ. ca.cũ.pe. coꝛ.i.vulnꝰ faciens.
Aulnꝰ.neris.neu.ge.ðꝛ plaga coꝛpꝑis.qꝗ̃ fe
ro vel fuſte vel lapide fit.⁊ ðꝛ ab vꝛo eo ꝙ

vꝛat. vel ðꝛ a vi.qꝛ inferat᷑ vi. AUlcus veꝛo

Z8ꝛ. qꝛ ab interioꝛibꝰ ꝓcedit. vide in vlcus.

Aulpes.pis.f.g.ðꝛ q̃ſi volupes.ẽ em̃ volu⸗
bilis pedibꝰ.⁊ nunq; rectis itineribꝰ.ſʒ toꝛ
tis amfractibꝰcurrit. vtpote aĩal fraudulẽ
tũ inſidis decipiẽs.HNã dũ non habuerit

eſcã.fingit moꝛtẽ.ſicq; deſcẽdẽtes q̃ſi ad

cadauer aues rapit ⁊ deuoꝛat.ſicut dicit.

Iſidoꝛus i.xij.etymo. Iñ hęc vulpecula.

le.dimi.i.parua vulpes.

—

Aulpinus.na.nũ.pe. ꝓdu.i.res vulpis vł

ad vulpẽ ꝑtinẽs.⁊ ðꝛ a vulpes.

Aulteius.tei.ppꝛiũ nomẽ triſſyllabuʒ ẽ ſic
BGai diſſyllabũ. In vtõ aũt vultei diſſyl⸗

labũ.ſiẽ gai monaſyllabũ. ⁊c ibi.i.ↄſonãẽs
Vñ Oꝛatiꝰ ipᷣmo epi.Durus ait vultei ni

mis attentuſq; videris. =
Aultur.turis.m.g.⁊ h̊ vulturiꝰ.rij.⁊ h vul
turis.ris.ꝓ eadẽ aue rapaci. Uñ Ennius
Vulturis in ſiluis miſerũ mãdebat homo⸗
nem. Be q̊ᷓ dicit Iſidoꝛꝰ.xij.etymoł. Aul⸗

tur a volatu tar do noiatꝰ putat᷑. Nã ſᷣma

gnitudine coꝛꝑis ſpetes volatꝰ nõ habet.
Hos qᷣdã dicunt cõcubitu nõ miſceri.⁊ ſi⸗
ne copula ↄciꝑe ⁊ generare natoſq; eoꝛum

res ſiẽ ⁊ aqle vltra marina ſentiũt cadaue⸗

ra.Altiꝰ quippe volãtes multa ꝗᷓ ex monti

um obſcuritate celantur ex alto illi conſpi⸗

ciuint.
Aulturnꝰ.ni.ventꝰ q̃dã.vide.S.in africus

Aultus.tus.tui.ðꝛa volo.vis.qꝛ ꝑ eũ ani⸗

mi volũtas oſtendit᷑. Scðm em volũtateʒ

ai in varios mot mutat. Et differt a facie
naʒ facies ſimplicit accipit᷑ p vniſcuiuſq

naturali aſpectu.qͥ nõ leuit᷑ mutat᷑. Aultꝰ

aüt aioꝝ qlitates ſigt.qͥ ĩ varia mutat᷑ et it

Axoꝛ.oꝛis.f.g.ðꝛa
Antiqͥtꝰ em nubẽtes puellę inungebantur
criſmate. ⁊ veniebãt ad limen mariti ⁊ po-
ſtes anteqᷓ; ingrederent᷑ oꝛnabant ſe lineis

—

dü affectioe ai. modo lęt.modo triſtis ap⸗

paret. Vñ vultuoſi dicunt᷑ triſtes. vłqͥ ſę⸗

pe vultũ mutãt. Vñ Eccl.xix. Ex viſu co⸗
gnoſcit᷑ vir. ⁊ ab occurſu faciei cognoſcit᷑

ſenſatꝰ ⁊c. Dicim etiã. vultũ cęli ⁊ maris
qꝛ cõmutant᷑.Or etiã vultuoſus.ſa.ſũ.id

eſt. pulcer. foꝛmoſus.

Aulua.uę. ð q̃ſi valua.i.ianua ventris.vł

qꝛ ſemẽ recipiat vel ex ea fer' ꝓcedat. Añ
Job. x. Quare de vulua eduxiſti me. Aul
ua etiã ðꝛ ſumen ſuis. Añ Oꝛatiꝰi epi.Cũ
ſit obeſus nil melius turdo nil vulua pul⸗

crius ampl.
Auluula. le dimnt i. pua vulug.

68

b vnguo. gis. qſi vnxoꝛ

vittis.⁊ oleo inungebant᷑. Tribus aũt de
cauſis ducit᷑ vxoꝛ. pma cauſa ẽ pꝛolis. Uñ

Heñ.j. Et benedixit eis dicens.Creſcite ⁊
multiplicamini. Scðᷣa cã adiutoꝛij. Ande

727

dicit apłs.j. Corl.vij. Siqͥs ẽ nõ ↄtinens.
nubat ĩ dño. Itẽ ab vxoꝛ ðꝛ vxoꝛiꝰ.ria.riũ
ad vxoꝛẽ ꝑtinẽs.vel vxoꝛi deditꝰ.⁊ volun
tati vxoꝛis ex toto ſubdiiiii..—

rtum. ſęculis extabat.non vt plłes
ſomniant.dicẽtes.vſq; ad tempꝑꝰ
Auguſti. x. in vſu nõ fuiſſe apud
latinos.⁊ digne h̊ tꝑe qͥ chꝛiſti nomẽ inno⸗
tuit aſſumptã eſſe quia in figura cruc xpᷣi
ſcribit᷑. Chꝛiſt“ etiã ea la ſcribi maxie tan
q́ᷓ; barbari errant ignoꝛantes cũ in alijs.tn
in hacre grammaticam. Neq; em. x. neq;

p.neq;.c.quicqᷓ; ad ſonum chꝛiſti facit. Sʒ

cũ non didicerint.gręca.ex bꝰois nr̃a do

ctrina manauit neſciunt etiã latina .„Scri⸗

birt᷑ enim apud gręcos chꝛiſt. his litteris.
Xp .quarũ pᷣma ch.ſcða.r.tertia.s.ẽ q̃ſi

latine ita ſcriberet᷑ chr̃s. Illud barbarine
ſcientes.putauerunt ꝑ.x.qð apud gręcos
xi. ð.ſcribi debere.cũ tñ ꝑ.ch. vt ſic. chꝛi⸗

ſtus. ſcribi debeat. LM
Fandicus.macedonũ lingua.aplis mẽſis.
Feniũ.ij. ꝛ puũ munꝰ.vłqðcũq; munꝰ qð
mittit᷑ alicui.⁊ ðꝛ a xenos qð ẽ ꝑegrinum.

Maß wie rente pmia. dona müera bñfi⸗
enocrates nomẽ ẽ cuiuſd phi. (cia.

ei adiutoꝛiũ ſiłe. Tertia cã innocẽtię. Anð

— “

Fenodociuʒ.cij.loc in qͥ pauꝑes ⁊ pegrini
ſulcipiutur ⁊ ↄuerſantur. vt hoſpitale. vel
ipſa collectio vel ſuſceptio pauperum ⁊ pe
regeinop et dicit axenos q e peregrinuʒ
In h̊ xenodociolũ.li.dimi.Et h xenodoci
Ariꝰ.rij.⁊ hec xenodociaria.rię.i.xenodo⸗
FRenophon.ontl. ꝓpꝛiũ nomen (cij cuſtos

cuiſdam oꝛatoꝛis. Olatonis cõdiſcipuli.

FKenos.i.pegrinum vel ſenſus.et accẽtuat

vFKenotrophiũ.phij.n. g. locus vene (in ine
rabilis.ſ.hoſpitale vbi pauperes ⁊ ꝑegri;

ni ↄuerſant᷑. JIñ h̊ ⁊ hęc xenotrophita.tę.
aui vel ꝗcuſtodit xenotroppeu.
Ferophagꝰ.ga.gũ.pe.coꝛ.i.ſicca comedẽs
⁊38 a xeroſ.qð ẽ ſiccũ.⁊ phagin comedere
Iñ hec xerophagia.gię.pe.acuta.i.cibus
ſiccꝰ.ſicca comeſtio.vel abſtinẽtia ciboꝛuʒ
humentiũ. Uñ ⁊ qdᷣdã genꝰ ieiunioꝛuʒ ſic
ðꝛ.qꝛ quibuſdã ſiccis eſcis hoĩes tũc vtãt᷑.
Ferolibya.byę.vel xerolibyes.byei.i.ſicca
libya. ꝗdã regio africę ẽ.

„

Ferolaphus.phi.pe.coꝛ.i.ſicc.ceruꝰ.ſicut

eneus vel ligneꝰ. ⁊ ðꝛ a xeros.qð ẽ ſiccꝰ.et
laphus.qð ẽ ceruus.

—.

Feromyrũ.ri. n. g.i.ſiccũ vnguentũ.q̃ſima
nibus confectũ. D

FReron vłxeros.i.ſiccũ.⁊ acuit᷑ in ſine. AUñ

in greciſmo ðꝛ.Dic xeron ſiccũ.ꝓbatillud

xerophagia.

Peropellina.nę.i.pellis.ſiue veſtis vetꝰ ſic

ca. ⁊ ſciſa.detrita.⁊ ðꝛ a xeron qð ẽ ſiccuʒ

2 pellis. Iñ xeropellinꝰ.na.nũ.i.vetꝰ ſic⸗

cus.pᷣciſus.detritꝰ.vilis.vt RZeropellinaſ

veſtes donauit illi. Quidã dicũt xeropel⸗

lonia.

Feeeroſtate gręce. latine ðꝛ diſciplina.

Ferxes.rex ꝑſarũ fuit.

ꝛ lignũ vel coꝛtex balſa

Fylobalſamũ.mi.ð

mi. vel liqͥr emanãs de ligno ei trito. NMaʒ

arboꝛ balſamꝰ.lignũ eiꝰ xylobalſamũ dici⸗
tur fructꝰ ſiue ſemẽ carpobalſamũ.ſuccus

opobalſamũ.qð ideo cũ adiectiõe ſigot᷑.eo
ꝙ pcuſſus ferreis vngulis.coꝛtex ligni.p
caunas eximij odoꝛis guttas diſtillat.Ca⸗

uerna em gręco ᷣmõe ope ðꝛ. Vñ balſama

ſipura fuerint. tantã vim hñt. vt ſi ſol excã

duerit. ſuſtineri nõ pñt in manu.
Fylocaſia.ſię.i.lignũ caſi
vnũ.s.ſicut ⁊ caſia caſi..
FKylophagus.ga.gũ.pe.coꝛ.i.lignuʒ come⸗
dens. In h̊ xylophagus.gi. vmis ligne.
Fylon gręce.latine ðꝛ lignũ.

EX PiBprobalſamũ. mi. i. fructꝰ vl ſemẽ balſami

Eair.i.apꝛilis menſis.

e. 2 debet ſcribi ꝑ

Firophagus.gi. ⁊ hęc xirophaga.gę. ⁊ mo
biliter. xixrophagus. ga.guũ.qᷓ velꝗ vel qö
fruct tm comedi.
Firomirrhũ.rhi.i.fructꝰ mirrhę.vł aroma
ſeu mixtura mirrhę ⁊ aloes vñ moꝛtuoꝛuʒ
coꝛpa cõdiunt᷑ ne putreſcaut.
Firos.i.fructus. .

ſilon gręcalrᷣa c. queę latine.y.
v õfäAlatile. vel purũ vocari põt. AUti⸗
Xemnmjur aüt ea in grecis tm dictiõib⸗
et bis quoq; pꝛe exgrecitate ad
latthos traſinigrarũt ñ tñ oibe.ſz capd
grecos p.y. ſcribunt᷑. Quã qͥdeʒ.y. plilon
lſram nos h̊ nõ ponimꝰ m alphabeti vluz
ſiẽ pleriq; ceteri. eo ꝙ initio dictionis poſi
ta.ſp expoſcit.h.aſpirationẽ añ ſe poſita⸗
Eſt em regła grecoꝝ grãmaticoꝝ.Oẽ.y.pli

lon in pᷣncipio poſitũ aſpirat᷑. Qua ppt ea

qͥdẽ vocabula.y.initio habẽtia porerit qſ⸗
oſuim?

—

q; in. h. aſpiratione arere vbi ⁊ ex

Abulon. fuit filiꝰ Lię. Et interb⸗
tat᷑ fluxꝰſanguiniſ.filiꝰnoct..odoꝛ
ſuauitatis. habitaculum pulcri⸗

tudinis vel foꝛtis.
Zabulon. i.ↄtrariꝰ.vel traſgreſſoꝛ. Ihe vo
ẽ diabolꝰ. In cabulim. na. nũ. Et ꝑ cõpoſi
tionẽ cabuligena.nę.i.cabulo genitꝰ.
Zacharias.interpᷣtat᷑ memoꝛia dñi ſiue au⸗
xiliũ. Septuageſimo vo anno deſolatiõis
tẽpli cõpleto.Z ac haria ſᷣdicãte memoꝛa⸗

tus ẽ dñs ppłi ſui.⁊ iuſſo DHarij reuerſus ẽ

dei ppłs. ⁊ reędificata ẽ vꝛbs ⁊ templũ.
Zacheꝰ. interpᷣtat᷑ iuſtꝰ.vel iuſtiſicatꝰ ⁊ ẽ ſy
rũ nomẽ.nõ hebꝛeeu.
Telata i. grãdo. AUñ celatã gẽmã dicimꝰ?. g
inſtar grädinis magna.

Zambꝛi interpᷣtat᷑ lateſcẽs vel amaricans.

Wꝛopꝛie vo nomẽ ab amaritudine eſt illi
figuratũ.qꝛ peccãdo amaricauerit ppoln.
Zama. genꝰ monſtri. Et cama etiã qnq; ꝓ
fraude.⁊ ꝓ qlibet deceptiõe poniẽ.

Zeb lupus interpᷣtat᷑. Uñ xebe.hoſtia lupi
quã lupꝰ ſuffocauuit.
Zebedę. interpᷣtat᷑ donatꝰ.ſiue flens. Hic

fuit pat᷑ ſcõꝝ Jacobi ⁊ Johonis euangeli

ſteę aploꝛu.

”

Zebub interptat muſ ca. Ind belcebub vir
muſcarũ 2.

eloſus. ſa. ſũ.i. celo plen.

Telotes.tis.i.ęꝓmulatoꝛ.q noie dictꝰ eſt Si⸗
mon apłs.qͥ ⁊ canane dicteſt.a vico gali
lee cana. vbi aq̊s dñs ↄuertit in vinũ.Ca⸗
na vo celł interpᷣtat᷑.⁊ inde cananeus.idẽ
gelotes. Et nõ ꝙ celꝰ Z aliqñ amoꝛ viri in
Hõ põt ſuſtinere vt alij miſceat
vñ vir ðꝛ gelotes.Et ſᷣm h̊ dñs ðꝛ celotes.

qꝛnõ ꝑmittit aiam ſibi deſponſatã foꝛnica

ri poſt deos alienos.
Telotypus.pa.pũ.i.celo plemꝰ.ſ.iuidioſus
vel ſuſpicioſus.⁊ accipit᷑ tà in actiua qᷓ; in
paſſiua ſigtiõe.Dr̃ vo celotypꝰ de curfoꝛ
tuna inuidet᷑ ſibi vel alij. Et habet᷑ ſuſpici
oſus ⁊ celotypus.q de foꝛtuna alteriꝰ inui
det ei vl alij. ⁊ ẽ ſuſpicioſus. Vñ ille hõ ðꝛ
celotypꝰ.qͥ ſuſpicionẽ hʒ de vxoꝛe ſua.ſ.q̃ͥ
cũ eruciatu mentl ſuęcaſtitate ſeruat vxo⸗
ris.⁊ ille tũc ðꝛ gelotypꝰ.Silit᷑ ⁊ vxoꝛ dici⸗
tur gelotypa.quę ſuſpitionẽ habet de viro
Añn Ecd.xxv. Holoꝛ coꝛdis ⁊ luctꝰ młier
celotypa. Iñ bęc celotypia.pię.i.iuidia ſu
ſpicio ↄtra vxoꝛẽ.De q̃ agit᷑ in lib.Nume
roꝝ.Or etiã qñq; celotypia męchia. Et ge
lotypus męchus. ⁊ coꝛ.ty.

Zelus.li.m.g.i.inuidia.vł amoꝛ.vł feruoꝛ

ſiue bonſiue malꝰ. Sic em gelus accipi po
teſt in bono.cũ qͥs nitit᷑ ea ꝗ̊ bona ſunt imi
tari.ſic ⁊ in malo cũ qͥs dolet aliũ ſe eſſe me
lioꝛẽ. Dr O celꝰ.inuidia. amoꝛ.ęmulatio ſu
ſppicio.ſiue in bono ſiue in malo.
Zephyrus gręce. latine ð floꝛẽs qꝛ floꝛes ⁊
germina eiꝰ flatu viuiſicant᷑.qͥdã ventꝰ eſt
⁊ coꝛ.pe. Hic alio noĩe ðꝛ fauoniꝰ.·
Zeta.teę.f.g.i.camera.cõclauis.ſeceſſꝰ. Vñ
in paſſiõe bti thomę apli iuenit᷑ Zetas hye
males. ⁊ getas ęſtiuales. Sʒ geta neu. ge. i⸗
decli.nomẽ ẽ cuiuſdã lę.ſm lhugl.Dapᷣ.
vo dicit. Lete hyemales.i.domus hyema
les.qᷓs calidas facit ſubducta flima. Zetę
ęſtiuales.q̃s frigidas fac ſubducta aqua.
Zetę dom quę ſubtus pedes habẽt aq̃s.
Zeugma.ẽ tertia ſpecies allothetę.⁊ deſcri
bitur ſic a donato.Zeugma eſt vnius ver⸗
bi concluſio. diuerſis clauſulis apte ↄiun⸗
cta. Et habet ſieri tribꝰ modis ᷣm IJſidoꝝ
ſcʒ a ſuꝑioꝛi.qñ vᷣbũ pmittit᷑. vt Legit ſoꝛ
tes ⁊ plato.A medio qñ iterponit᷑.vt he⸗
beei ſunt ⁊ ego. Ab inferioꝛi.qñ verbũ ſup
ponit᷑.vt tu qͥd ego ⁊ ppłs mecũ deſideret
audi. Heda dic̃.Zeugma.i.ↄcluſio.ðꝛ fi⸗

gura quanpo multa pcedẽtia aut vno vvo

TZymos

Qut vna ſnia ↄdudunt᷑ Aerbo vt apls ait,

ODis amaritudo. ⁊ ira.⁊ indignatio. ⁊ cla⸗
moꝛ a blaſphemia. tollat᷑ a vob. Snia. vt
Qui ingredit᷑ ſine macła. ⁊ opat᷑ iuſticiaʒ.
q loqtvitatẽ ⁊c. ad vltimũ ↄcludit.Qui
facit hęc. nõ cõmouebit᷑ in eternũ. Alexan
der aut dic. Teugmaẽ qñ idẽ verbũ vład
iectiuũ ad diueria ꝑtinet ita ꝙ cũ vno con
Zſtruit᷑ impꝛopꝛie.vt cũ ðꝛ. Heęc illiꝰ arma
Hilliꝰ currus fuit.Siłiter hẽ ceugma. Et

Apollonius ſcribit ⁊ ego.

Zexabel.interpᷣtat᷑ flux ſanguinis.vel flu⸗
ens ſanguinẽ. aliniu

ſzmeli⸗ vhi ẽ ſterqlinium.

vel yma gręceẽ.latine ð: fermentũ

Tinala. pua muſca. ſ. culex. Jñ B eincalari

um. rij. canopęũ ad eas arcẽdas.
Zinęgiber. beris.n.g.quędã ſpẽs aromatis.

Tios vel eius.ðꝛ qͥdã mẽſis.ſ.maius.
Zixaniũ.nij.n.g.⁊ hęc cicania.nię.f.g.i.ſe⸗
ges vel herba puerlſa.ſ.loliũ.vt dicut. Et
ponit᷑ qñq; ꝓ ſoꝛde oim ſegeeu.
Zodiaci gręce.latine anialia vel ſigna ſiqt.

Zi H̊ codiacꝰ.ci.pe.coꝛ.aialis circulꝰ. vel

ſignifer. quia in eo ſũt duodecim ſigna no
minibꝰ aialiũ nũcupata.qꝛ ſol intrãs illa ſi

Sna. Ppꝛierates aialiũ ſoꝛtit᷑.vel qꝛ ſtelleiĩ

ſignis in figuris aialia diſpoſite ſunt. Inð

codiace. cea. ceũ. Iſta aũt ſũt noia duode

cim ſignoꝝ codiaci.Aries.taurꝰ.gẽmi.cã⸗
cer.leo.vgo.libꝛa.ſcoꝛpio.ſagittariꝰ.cab⸗
coꝛnꝰ.aq̃riꝰ.piſces. AUñ.Zodiacũ ſigna to
tum claudũt duodena.

Zona.nę.f.g.ẽ cingulũ ⁊ ꝓpꝛie latũ. AUñ et

gona ðꝛ lata poꝛtio terrę calida vel frigida
vel tꝑata ex ꝓpinqͥtate vł remotiõe vł me
dia ꝓximitate ſolis. Iñn conariꝰ.ria.rium.
ad onas ꝑtinẽs.vł conas faciẽs. Et ꝓd.
co. Uñ Elopꝰ.Arboꝛeã onã ſtipulis ⁊ vi
mine trũcat. Iñ conella.lę.⁊ conula.lę.am

„-

bo dimi. i. pua cona.

onifragiũ. gij.i.fractio one.
Roꝛobabel. apð hebꝛęos ex tribꝰ integrino

minibꝰðꝛ eẽ ↄpoſitũ.go.iſte.ro.mgr babel
ꝓbpe babyloniã ſonat. Et efficit᷑ nomẽ.go⸗
robabel.i.iſte mgr̃ de babylone. In baby

Jonia em̃ oꝛtẽ.vbi ⁊ pnceps gẽt iudeę ex⸗
TZoticꝰca. cũ.i.vitał.⁊ coꝛ.ctitit ⁊ acuit vlt᷑.
Zoſimꝰ.ma.mũ.i.viuax.vł viuicꝰ. (penlł.

flectere. Iñ acclinis velacclin ĩ eodẽ ſiãto

Iñ etiã acclinatoꝛiũ locꝰreqeui vel ẽ aliqᷣd
ſuꝑ qð acclinat᷑ vt culcitra vel puluinar.⁊
ðꝛ ab ad v cdGiion.
Accolo.is.ere.ui.cultuʒ.n.t.i.aſſidue vel
valde colere.habitare. arar.

. 2

Accõmodo. as.are. a. p. i.ad ↄmodũ a ſileʒ

vſũ dare.pᷣſtare vł aptare.apte collocare.

Accubo.as.are.aui.atũ.n.p.⁊ accũbo.is.
ui. bitũ. n. t. idẽ ſigent. Et eſt accubare toto
coꝛpe accũbere cubito. ⁊ ppᷣe Ei cõmeſtiõe
Accumulo.as.are.a.p.i.ↄgregare

Accuro as.aui.a.p.i.diligent᷑ curare.·
Accurſo.i.frequẽter accurrrer.

Accuſo.as.are.aui.a.p.i.iculpare.vbis f. e

rire. ⁊ ð ab ad. ⁊ cudo.qͥ em aliqueʒ accu⸗
ſat frequẽter cudit vt ad malã fama traha
tur. Et differunt incuſo ⁊ accuſo.qꝛ accu⸗
ſare ẽ in crimine vel facto.incuſare verbis
Itẽ incuſamꝰ maioꝛes.accuſamꝰ minoꝛes
Añ Cato.Incuſare deũ nooill.
Aceo.aces.nõ ẽ in vſu.⁊ deriuat᷑ ab acuo.
is. Et ẽ acere acetũ fieri.vt vinũ acet.id ẽ

acetũ fit.

Acero.as.nõ ẽ i vſu.ſʒ cõponit᷑ cũ ex. vt ex

acero.as.i.ab acerepurgre.

Aceruo.as.are.a.p.i.accumulare.
Aceſco inchoatiuũ.i.inciꝑe acere.ſiue ace⸗
tũ fieri. Añ Oꝛatiꝰ in pᷣmo.epi. Sincerũ ẽ
niſi vas qöcũq; infundis aceſcit.
Actito.aſ.are.⁊ acto.as.are.idẽ ſient.i.fre
quẽter age.
Acuo.acuis.acui acutũ.a.t.i.a

5

Adaugeo.es.xi.ctũ.a.s.i.valde augere.

Adaquo.as.are.a.p.i.ad aquam ducere.

Añ Theodolus. En adaquare gregẽ ſił⁊

releuare coloꝛẽ.⁊ ðꝛ ab ad.⁊ aquo.
Addico.cis.cere.a.t.i.deputare. deſtinare
aſcribere.⁊ ↄſtringere.ab ad.⁊ dico.

Adqdiſco.cis.addidici.addiſcitũ.n.t.i. val⸗

de diſcere. ab ad. æ diſo.
Adedo.is.it.vel adedo.ades.adeſt.i.iuxta

vel valde coꝛrodere vel edere.⁊ ꝓdu. ..
Adheęreo.ſi.n.S.i.inniti.⁊ caret ſupino.
Adhibeo.es.ere.a.S.i.addere.adiungere. pe⸗ .
2a malũ

opponere.dare.ab ad.⁊ habeod.
Adigo.egi.ctũ.a.t.i.ad aliã ꝑtẽ reducere.
Adicio.eci.ctũ.i.adiũgẽ.⁊ ſcribit᷑ ꝑ.·i.ge⸗
minũ. AUñ QOuidii.iij.lib.de arte.Adijcit
oꝛnat pxima quęq; dies.
Adimo.is.ere.ademi.ptũ.i.auferre.

Acdipiſcoꝛ.adeptꝰſũ.adipiſci.d.t.i.acreꝛe

cutü facere.

Adiuto.as.pe.ꝓd.i.frequẽter ſuuare·
Adiuuo. as.adiuui.utũ.i.auxiliũ dare. Et
ſcias ꝙ reꝑit᷑ apud antiqͥs adiuuaui
Adminiculoꝛ. arl.i.auxiliari vłminiſtrare.
Admiroꝛ. aris.d.p.i.valde mirari vłcuꝑe.
Et nõ q admiramur vtutes.ſed miramur
opa. Inuenit᷑ etiã ãmiroꝛ ꝑ duo.m. ſʒ tůc
coponit᷑ ex am. ᷣpoſitiõe ẽ miro.
Admitto.is.ere.admiſſi.admiſſũ.a.t.i.pec
care. Ité admittere. i. aſſumere. vel recipe
vt. ff. de inoffi. teſta. l. otraS ſi às impube
ri. vt ſi dicat᷑. Iſte ẽ admittẽde.i: recipiẽdꝰ
Ael ẽ incitare ad currendũ cũ qdã veloci⸗

tate. Iñ admiſſari.i.velox. Añ Ouidiuſ
HNil nocet admiſſo ſubdere calcar equo:. et

ðꝛ ab ad.⁊ mitto. l
Admoneo.es.ere.a. s.i.aliqd ad memoꝛis
reducere.qð excidit aba.
Adoleo.es.eui.vel adolui.adultũ. vłado⸗
litũ.i.cremare. cõburere. incendere. Item
ad olere.i.creſcere. Iñ adoleſco.ſeis.icho D
atiuũ.i.incipio creſcere.⁊ Iñn adoleſcẽs.
Adopto.as.are.aui.atũ.a.p.i. deſiderare.
vel nutrire.vł eligere.⁊ acciꝑe loco filj ex
traneã ꝑſonã. Et ſcias ꝙ chꝛiſt nullo mo⸗
do dicendꝰ ẽ filiꝰ aboptiuꝰ dei.qꝛ m natu
raʒ ſuã eſſentialit a patre naſcit. ⁊ oia quę
patr hʒ ſua ſunt. vt Joh.xvj:habet᷑. H

Aldoꝛdioꝛ. diris. iuxta vł valde oꝛdiri. Pa:

pias dicit. Adoꝛdioꝛ. adoꝛſus. facit. i. allo
Adoꝛioꝛ. reris. velriris. adoꝛte i. valde vel
iuxta oꝛiri. vel inuadẽ. aggredi m Hugl.
Pap̃. vo dic. Aldoꝛioꝛ coe fuit antiqᷣr· ¶nñ

Aldoꝛtuo ẽ.i nouit᷑ vel ſubito natc. ab ad

2 oꝛioꝛ. Inuenit᷑ adoꝛo.

Adquieſco.eui.etũ.i.aſſentire.

Adquiro. ris.i.ad ſe querere. vellucrari. D

„

Aduento.as.are.i.frequẽter aduenire.

Aduerſoꝛ. aris.i.eſſe vel fieri aduerſum.
Aduerto. is.ere.i.vertere ad aliqᷣd. vel ppeè
dere. vel intelligre.
Aiduloꝛ. aris. d.p.i, aſſentiendo bladiri.qað
ſolent facere maxime aulici. Uñ. Aula do
mus regis.verbũ cõponit adulo.
Adultero.as. are.n. p. ? adulteroꝛ. aris. de
ponẽtale.i.adulteriũ cõmittẽ vł coꝛruꝑe.
vItẽ. Iñ adulteraſco inchoatm.

Akereſo.ſas.i.afereſim fare.
Afficio.affeci.affectũ.tria ſigꝗt. Vñ. Afficit
ifoꝛmat. punit. cupit. hec tria ſigt. Ael m
Papiã.Afficẽ ẽ iniurijs Suari· macerari⸗

3

Alſſfido. as. are. n. p. i. fidẽ dare

Affigo. gis.gere.a.t.i.ad aliqd fſigerer.

Arfligo.gis.xi.ctũ.a.t.i.valde fligere.

Arffluo.is.xi.ctũ.vel xũ.n.t.i.largiter abũ⸗
dare. VUñ ꝓphᷣa.Diuitię ſi af fluant nolite

coꝛ apponere.

Alffoꝛ. affaris. affatꝰ ſũ. d. p.i. alloquoꝛ. ⁊ öO·

ab ad. ⁊ foꝛ.faris.⁊ mutatur.d.in.f.cauſa
cuphonnni. .
Affurcillo. as.are.ẽ valde vel iuxta. vel ali
qͥd ſuſpẽd =M

ere vel cõcutere.

rire.vel cũ garriente garrire.

. 2

Aggero.as.aui.are.i.accumulare.vel au⸗

Ilinentare. ⁊ ö ab ager. ris.

2 —

„

inuadere arripere.

Aggredioꝛ.eris.aggreſſus ſũ.d.t.i.aſſilire

Agito. tas.tare.i.frequẽter agere.

Agnomino. as.are.i.agnomine vocare. vł

agnomẽ imponere.

Agnoſco.is.agnoui.agnitũ.a.t.i.valde vł

iuxta noſcere.

. 7

Vñ Oꝛatiꝰ in pᷣmo epi. Nã tua res agitur

paries cũ ꝓximꝰ ardet.Et differt agere et

gerere.qꝛ agereẽ generale ad oia ꝗᷓ ft taʒ
re q; vxbis.tã int᷑ viuos qᷓ; in vltima volun
tate. HEã faciẽs teſtamẽtũ ðꝛ agere.ſicut et
re cõpꝛehẽ

emẽs.vendens.locãs.Sʒ ger

dit tm illud qdð fit re.⁊ nõ verbis.⁊ ſic faci⸗
ens teſtamẽtũ nõ ðꝛ gerere.ff. de. v. obli. l.

Vba cõtraxerunt.

2

Agonixo. as.aui. n. p.i.ↄtẽdo.certo. pugno

vel agonixoꝛ.⁊ ẽ deponẽtale.Et eſt agoni

go ᷣm Hhugl.imitatiuę foꝛmę.ſicut patrico

cagonixo.i.q̃ſi agonę

.
. .

a patre.ſi ſequoꝛ.

Aio. is.it. ⁊ płaliter aiũt.i.dico.⁊cẽ q̃rte cõ⸗

iugationis. quia facit imꝑatiuum in.i. vt
ai. In quo yerbo.i.ſemꝑ eſt duplex conſo
nans. Unde aio. aiunt duarum ſyllabarũ
ſunt. VUnde Oꝛatius in epi. Seruꝰ habes

peeciũ loꝛis.nõ vteris aio. Sʒ ſequẽte con

ſonante vocalis c. vt ais.a

Alapo. a6. a. . i. alapas darne.

ige verbũ defectiuũ.i.dic.fac. inceipe.
Alggarrio. is.iui.n.q.i.valde vel iuxta gar
Alileuio.as.are.a.p.i.leuẽ facere
re. pondꝰ auferre. vel diminuere.
AülUhuhuulllicio. xi. vel cui.ctũ.a.t.i.dulcit aduoca⸗
Aggero. ris. ſſi. ſtũ.i. adunare accumulare.

Alapico. as. are. a. p.i:alapas dare. .

Albeo.es.bui.n.s.i.albũ eẽ vel fieri. Inde

albeſco.is.ere.inchoatiuũ.i.icipio albere

Albico.as.i.parũ albere.⁊ ðꝛ ab albeo.es.

Sʒ Priſtianꝰ diẽ.ꝙ albico ſit vbũ appari

tiuũ· ꝙ idẽ ſit ꝙ appareo albre.
Albo. as. a. p. i. albu facere. ⁊ ↄponit᷑ cũ de

.

vt dealbo.

Allgeo. ſi. ſu. n. s.i. frigere. Iñ algeſco. ciss.
Allecto.as.are.i.frequẽter allicere.

Allego. as.are.aui.a.p.ẽ remittere vel affir

mare. vel rönes ad fulcimentũ ſuę ꝑtis in⸗
dDucere. vel argumẽtari ad ꝓbatiões. vłcõ
c(luſiões ad cõem iudicẽ ꝓ cõmodo ſuę cuu

ſe. ⁊ ꝓpꝛie ꝑtinet ad aduocatos.
exonera⸗-⸗

re. vel cũ delectatiõe attrahere.

Allido.is.ere.ſi ſũ.a.t.i.aliqd vehementer
eegere. punire. ponit᷑ p ↄtẽdere vłpcutẽ
ggrego.as.aui.i.ↄgregare.vłcumulare.
Algino. as.i.feſtinare vł fugare.negociari.

Alienare ẽ ppe rẽ aliqua in dniũ alteriꝰtrãſ
ferre. Iñ alienatio.⁊ ẽ ois pactio ꝑ quam

.

trãſſfert dñiũ. ð re. eccle. nõ alie.c. nulli.C.

Alienare caã mutãdi iudiciũ. : qñ metuens
ↄtrouerſiã.rẽ dolo in aliũ traſfert vt iudi⸗

. cufilum mutet ⁊ euitet.
Ago. is.ere.a.t.i.duceꝛe vłfaceꝛe.⁊ coꝛ. pe.

Alligo. as. are. a. p. i. ad aliqͥd ligo. VUnde
Birrhia. Quẽlibet imodicus alligat eris
amoꝛ.ropheta.Qui ſonat ↄtritos coꝛð
⁊ alligat ↄtritiones eoll.
Alloquoꝛ.eris.d.t.i.ad aliũ loqͥ. .
Allubeſco.is.ere.i.obedire.vel conſentire.
Nõ atiqͥ dicebãt lubet ⁊ lubeſco ꝓlibet
vel libeſco. VUñ ⁊ nos vtimur cõpolſito al⸗
lubeo ⁊ allubeſco.i.obedire vel cõſentire.
Et inde hęc allubeſcẽtia.tię. vel allubẽtia
tię.i.obediẽtia vel ↄſenſus.Et in eodẽ ſen
ſu iuenit᷑ allibeo.bes.vł allibet ⁊ allibeſco
Allucino. as.are.a.p.i.iuxta lucinare.⁊ ðꝛ
allucino.as.i.ſuadere.vł luci vicinare.
Alludo.is.ere.n.t.i.illudere vel cõſonare.

ↄgruere. ↄcoꝛdare.

Alluo.is.ere.a.t.i.abluere.delauare.vłpo

tius paulatim abluẽdo augmẽtare. Inue⸗
nit᷑ etiã qñq; alluere ꝓ ↄſumptiõe aquaꝝ
Alo.ui.itũ.vel altũ.a.t.i.nutrire. Et cõpo⸗.

nit᷑ alo cũ con.vt coalo.coalis.qð ⁊ ſecun⸗

de Zↄiugatiõis inuenit᷑ coaleo.coales. Jñ
coaleſco.ſcis.inchoatiuũ. Et coꝛ.pᷣmã alo

alo.ꝓducit ſpũs halo.

GſKahalo.as.eã ꝓducit. VUñ. Nutrio curtat

Alterco. as.are. vel altercoꝛ. aris.i.certare

litigare. ⁊ ab alter. Et cõponit᷑ vtrunq;
vt coalterco.coalterco.

„

Altero.as.are.a.p.i.variare. facere alterũ

⁊ðꝛ ab alt᷑. Iñ alteratꝰ.a.ũ.i.variatꝰ.
Alto.as.are.nõ ẽ in vſu.⁊ venit ab altꝰ.ta.

tum. ſed componit᷑ cũ ex. ⁊ in. vt exalto. aſl

.i.in altũ extollere.⁊ in alto.as.ꝓ eodem.
Paßp̃.vo dicit. Alto.as.nutrio vel altũ fa
cio. ſubleuo. l

Amareo.res.ere.n.sS.i.amarus ſum.vł ſio
⁊ ðꝛ ab amarꝰ. Iñ amareſco inchoatiuũ.
Amarico.as.are.a.p.i.amarũ facere.vł fa
tigare.⁊ ðꝛ ab amarus.

Amaſco.cis.vbũ ichoatiuũ.i.icipio amare dere vel remouere. AVñ in pẽ 1
pꝛobꝛiũ meũ qð ſuſpicatꝰ ſũ.Et vt dic Hu

Amaturio.turis.verbum meditatiuũ.i.me

Ditoꝛ ameeer.
Ambigo. egi.ctũ.n.t.i.dubito.circũduco.
ab am.qð ẽ circũ.⁊ ago.⁊ mutata.a.in.i.i⸗

terpoſita. b.

Am bigo. gis.iui.itũ.a.q.i.circundare ⁊ cu

pere. ⁊ ꝓpꝛie honoꝛẽ. ⁊ ðꝛ ab am ⁊ eo.⁊ in⸗
terponit᷑.b. ⁊.O.in.i.mutat᷑.

Ambulo.as.are.n.p.põt ðriuari ab ambo.
bonis.qð ẽ gradꝰ. ⁊ cõponit᷑ cuʒ de. vt de

ambulo.i.de loco ad locum ſpaciando am

bulare.⁊ cuʒ ob.vt ob ambulo.i.circũam⸗
bulare.vel melius ſpaciari. Añ Ouidius

meta.ij. In teneris foꝛmoſus obambulat
herb. Coponit᷑ etiã cũ p̊.⁊ ꝑ.⁊ cõ.⁊ re.
Amẽdo.as.are.⁊ amãdo.as.are.a.p.ꝓ eo⸗
dem.i. extra longe mãdare ⁊ abſentare.

„

Amicio.cis.ire.a.p.i.cooꝑire.vel adiungẽ

vel ligare.ab amicus ðꝛ.qꝛ qͥ amicũ ſibi ſo
ciat.eũ cooꝑit.⁊ ꝓtegit.⁊ defendit. Vnde
Ouidiꝰ in. v.meta. Ille ſibi ablatis fuluis
amicit᷑ in alis. Et Hiere.xliij. Sic̃ amicit
paſtoꝛ pallio ſuo. Et componit᷑ cũ circũ.⁊
con.vt circuamicio.⁊ coamicio.
Amico.as.a.p.⁊ amicoꝛ.aris.deponẽtale
in diuerſis ſigtionibꝰ. vt amico illuʒ tibi. i.
facio illũ amicũ tibi. Et amicoꝛ tibi.i.ſum
amic tibi.⁊ dicunt᷑ ab amicus.

Amictuo.aſ.are.frequẽtatiuũ.i.cooꝑio ab
amicio.cis.Et cõponit᷑ circũamictuo.as.

tñ ðꝛ ⁊ circũamicto.as.ꝑ ſyncopã.

Amitto.ſi.ſum.a.t.i.ꝑdere. Itẽ inuenit᷑ ꝑ

—

duo. m. vt ãmitto ex am pᷣpoſitiõe ⁊ mitto

2

Ammiroꝛ.aris.i.valde mirari. R
Amo.as.are.a.p.i.diligere.differunt tñ. qꝛ
diligo in bono. amo ſumit᷑ in malo. differ̃t

etiã amo.ſine aſpiratione ꝛhamo.as.cum

aſpiratiõe. Añ.amant᷑ piſces ſʒ amant

5

ſepe puelle Anã ſp amo. cuiꝰ nõ ſoluoꝛ ab

.i.rurſũ amare.⁊ cũ de.vt deamo. mas.i.,.

valde amo. Itẽ ab amo. as. veit amoꝛ. orj.
nomẽ.⁊ẽ amoꝛ pł ſilioꝝ.iuſt/ vxoꝛis.cru
delis. ↄtra naturã.obſcenꝰ meretrici.

Almplectoꝛ. cterl. ↄ.t. qſi circũcirca flectédo
bꝛachia cingere vel cingi.⁊ ðꝛ ab am ⁊ ple

cto.is.ere.ꝓ flectere.

Amplifico. as. aui. a. p. i. amplũ facio. Am⸗
plio. as. are. idem. SS
Aimpulloꝛ. aris.i. vbis ſuꝑbis.inflatl.⁊ ſex

aquipedalibꝰ vwoo.
Amputo.as.aui.a.p.i.ex toto vndiq; ſcin⸗
dere vel remouere. Uñ in ps. Amputa op

guitio. Vites ſunt putãdę ⁊ nõ amputan⸗

deniſi foꝛte velimꝰ vineã ex toto eradicare

p. anathematixo. al
i. maledicẽ.excõicare.abomiari.execrari
Ancido.is.ere.a.t.i.circũcirca coꝛrodẽ. ab

Ancillo. as. a. p. i. miniſtrare. vel ſeruire. et
tüc ẽ neu.⁊ in eodẽ ſenſu reꝑit᷑ ancilloꝛ.ar
deponẽtale.⁊ componit᷑ coancillo.i.ſimul

ancillo.

Anclo. as. aui. a. p.i. furari. vel haurire. et

cõponit᷑ ab an.⁊ cleo. ꝓ abſoꝛbere vel cle⸗
po.is.ꝓ furari. . .
Ancoꝛo.as.i.ancoꝛas ligare vel firmare.⁊
ðꝛ ab ancoꝛa.ro. .
Afringo.is.egi.ctũ.i.circũquaq; frangere.
Ango. is.ere.xi.ctũ.a.t.i.ↄſtringere.ſolici
tare. afficere. cruciare. AUn. j. Regl.· Af fli

—

gebat qʒ eã ęmula eius ⁊ vehementer an⸗

inguſtio. as.a. p. ab anguſtia. ſtię. vłꝑ ſub
tractionẽ.i.anguſto.as.are ·i.ſtrictũ ſacẽ.
Vñ.ij. Corl.vj.Na anguſtiamini in nobi
anguſtiamini aüt in viſceribꝰ vris. Et per

cõpoſitionẽ coanguſtio.ſtias.⁊ coãguſto.

Anhelo.as.are.a.p.i.feſtinare.deſide (as.

rare. ⁊ ꝓpꝛie ſigẽt reſpirare Añ gręciſmus

Reſpirat moꝛiẽs. Vel ðꝛ anheloꝛ.aris.de
ponẽtale. Itẽ ðꝛ vuire.vładhęrere.Inde
anhelitꝰ. a. ũ.⁊ anhelitꝰ. usuui.
Animaduerto.is.ere.n.t.i.in aio vertere ⁊
ↄſiderare.intelligere.cogitare.⁊ ponit᷑ nn
q; ꝓ punire.qꝛ anteq; pęna irrogat᷑ ſm ̊n

titatem vel qualitatem peccati vertit᷑ quug
litas vel quantitas pęnę in animo. vel ·

Apage.i.recede.vade.Apagite

tunc vertit iudex animũ ad reù᷑ puniendũ
vývydi ppendat qua pena ſit puniendus.
Alnimo. as. are.a.p.i.aiam dare. vel exhoꝛ
tari. audacẽ facre.

Annicito.as.i.cũ palpebꝛis annuere.ſiẽ fa
cimus deſignãtes aliqͥd cũ palpebꝛis.
Annuo.is.ere.ui.utũ.n.t.i.aſſignare.vłaſ
ſentire.:nutũ alicui facere.⁊ ẽ actiuũ ꝓ ↄce

dere. ſʒ in alijs ſigtionibꝰẽ.n.g.

Annuto.as.are.taui.n.p.i.annuere vel aſ⸗

ſignare.nutũ alicui facere. Iñ lautus.

Alij ãnutat. alij ãnutitat.aliũ timet.alium
amat. Et ẽ annutitare cũ oculo annuere.ſʒ
gInnuere ⁊ annutarę cũ alio mẽbꝛo.

Antegradioꝛ.eris.antegreſſus ſũ.i.añ ire.

⁊ retinet. a. in pᷣſenti ſui ſimplicis.ſic ⁊ prę
gradioꝛ. Or etiã pᷣgradioꝛ.i.añgradioꝛ.
Ainteluco. as. are.n.p.i. in nocte vł añ lucẽ
ſur gere vel vigilare. ab añtelucanꝰ vłlux.
Ainteſtoꝛ. aris.i.ↄtra teſtari.ſ. teſtimoniuʒ

phibere.⁊ eſt abſolutũ.ab anti.qð ẽ cõtra

⁊teſtoꝛ. aris. —
Antipedo.aui.atũ.i.ęquũ vnũ pedẽ cũ al⸗

tero tangere gradiendo.

Anticipo.pas.are.⁊ antecapio.is.in eodẽ

ſenſu. ſ. occupare.pᷣuenire. pᷣmo caꝑe.
Antiquo.as.i.antiquũ aliqd facere vł dice

re. Uel antiquare.i.euacuare.aliquid ad

pꝛiſtinũ ſtatũ reuocare.ebᷣ.viij.Qð aũt
antiquat᷑ ⁊ ſeneſcit ꝓpe interitũ ẽ.
ab antiſtes dbz.
Anxioꝛ.a

Antiſto.as.are.i.excellere.pᷣſtare.pᷣcellere

ris.

23

d. p. i. triſta

In

ri vel

„

vadite.vel ſtate in pace.Et vident᷑ eſſe ad

uerbia potius qᷓ; verba.niſi qꝛ vident᷑ di⸗
ſcretionẽ habere numeroꝛu.
Aperio. ui. aꝑtũ.cõponit᷑ ab a vel ad.⁊ pa⸗
rio. Iñ adaperio.is.ire.i.valde aꝑire.

Apicio.is.ere.a.t.i.ligare.ab apex.cis.

Alpoclypſoꝛ. aris.i.reuelare.
Apoꝛio.rias.i.aꝑire.enucleare.⁊ ðpaupa⸗
re. ⁊ tũc ẽ actiuũ. Itẽ apoꝛiare.i.laboꝛare.
yel laboꝛãdo ſudare ⁊ anxiari.⁊ tũcẽ neu.

1

. Auneniſ erii in deponẽti genere in oodem
ſenſu. VUñ ad Corl. Apoꝛiamur. ſʒ non de
ſtituimur. vbi põt eſſe paſſiu.
Appareo.es.ere.ui.itũ.n.s.i.manifeſtũ ſie
ri vel ſplendere. Iñ venit apparitoꝛ.
Appello. appellas. are. a. p. i. ad aliuʒ iudi⸗
cLenm vocare. vel alteriꝰiudicis audiẽtiã po
ſtulare.Et vt dicit Berñ. in lib. de cõſide⸗

depaupari.

.i. recedite

iudiciũ animi ꝓferre.

ratione. Appellaſſe iniꝗᷓ iniquũ ẽ. Iniquę

⁊ impune iniquarũ appellationuʒ fames.

Iniãᷓ aũt oĩs appellatio ad quam iuſticię

inopia nõ coegit. appellare non vt graues

ſʒ ſi graueris licet.

Appello. lis.appuli.a.t.i.ad poꝛtũ venire.

vł impellere.⁊ appellere.i.applicare. Vñ
Terentiꝰ. Moſtq; poeta animũ ſuũ ad ſcri
bendũ appulit.i.applicuit. NMõt etiã ſcribi
p ſimplex.p.⁊ ſic cõponit᷑ ab a.⁊ pello.is.
ere.⁊ ẽ apellere ab aliqͥ pellere vel amoue⸗
re. Uñ.Apulſus ab vbere.i.amotꝰ. Anð
Elſaię.xx viij.Ablactatos a lacte apulſos
ab vberibꝰ.i.qamotos.

Appendo.is.ere.a.t.i.ſuſi pendere. liberare

vel ponderare. Iñ h̊ appenſoꝛ.ſoꝛis.⁊ ap
penſoꝛius.a.c.
Appeto.is.ere.tiui.tituʒ.a.t.i.deſideraꝛe.
acquirere.requirere. ððUꝛ
Applaudo.is.ſi.ſũ.n.t.i.alicui plauſũ facẽ
Appodio.as.aui.a.p.i.initoꝛ.ab ad.⁊ po⸗
Appono.is.ſui.ſitũ.a.t.i.adiungere.(dio.
addere. Iñ appoſitꝰ.a.ũ.⁊ ꝑ ſyncopã apo
Appꝛecioꝛ.aris.appꝛeciav ſũ.(ſtus.a.um.
d. p. i. eſtimare.pᷣciũ determinare.⁊ ðꝛ ab
ad.⁊ pᷣcioꝛ.Antiqͥ tñ pᷣcio.as.⁊ appꝛecio.
as.in actiuo ge.declinabãat.
Appꝛehẽdo.dis.di.ſũ.a.t.i.arripio.
Appmo.appᷣſſi.ſũ.i.ad aliqͥd pᷣmẽ vł iuxta
Appꝛopio.as.are.n.p.i.appꝛoximare.⁊ ðꝛ
ab ad ⁊ ꝓpio. Vñ Lucl.x.Appꝛipians al
ligauit vulnera eius. ðJMU
Apto.as.are.a.p.i.habilitare.adiungere.
Et cõponit᷑ cũ ad.con.⁊ pꝛę. Iñ ꝑ cõpoſi⸗
tionẽ inepto.as.i.infatuare.ineptũ facere

Aquoꝛ. ar.d.p.i.ad aquã ducere.vł pota⸗

re aĩalia. Et cõponit᷑ cũ ad. vt adaquoꝛ.in
eodem ſigto. Inuenit᷑ tñ actiuũ.adaquo.
as.vide.S. adaquo.

Aragapo. aſ. are. a. p.i. effodere vłſculpere
Alrbitroꝛ.aris. deponẽtale.i.exiſtimare.vł

eſtimare.ſʒ differũt.qꝛ exiſtimare vel eſti⸗
mare ẽ apud animũ noſtrũ.arbitrari vero
Arceo.es.ere.arcui.arcitũ vel artũ ꝑ ſynco
pam. a. S.i.ↄſtringere.rem ouere.ꝓhibeꝛe
cogere.Et cõponit᷑ cũ ex.vt exerceo.Iteʒ
cũ cõ.vt coerceo.ces.ere.i.ↄſtringere.
Arcerſo ⁊ arceſſo.vide.õ.in accio.
Architectoꝛ.aris.i.tecta pᷣncipalit᷑ ↄſtrueꝛe

Arcuo. as. are.a. p.i. curuaꝛe.ab arcꝰdðꝛ. Jñ
Arcuatus.i. curuatus. “

— — –—

—

Ardeo.des.arſi.arſũ.n.s.plura ſiãẽt. Vnð
Alrdet mens.ardet clypeus.focus ardet ⁊
eędes.lhęc amat.hęc ſplendet.hęc vꝛit. et
vꝛit᷑ illa. Et cõponit᷑ cũ ex.vt exardeo.deſ

cũ in. vt inardeo. des. Itẽ ab ardeo icho

atiuũ ardeſco.ſcis.qð cõponit᷑ cũ re.vtre
dardeſco interpoſita. d. Et ardeo cũ oĩbuſ
ſuis cõpoſitis ẽ neutrũ ⁊ abſolutuʒ.pᷣterq;

qqñ ponit᷑ p comburere. tunc ẽ trãſitiuũ et

eget obliqͥ. VUñ Johᷣ.xv. Colligẽt euz et in
ignem mittẽt ⁊ ardet.

.—

Arefacio.cis.re.n.t.i.aridũ facere.⁊ ðꝛ ab

Arere infinitiuo de areo. ⁊ facio.

Arreſio.fis.arefactꝰ.ſũ.i.eẽ vel fieri aridum
Areo. ares. arui. n. s. ⁊ caret ſupino.i.eẽ vł
fieri ſiccũ.Et cõponit᷑ cũ in.vt inareo.res

cũ ex. vt exareo. res.⁊ ꝓd. a. AUñ Auro⸗

ra. Sic ſine doctrina marcid aret amoꝛ. ſy
Aro. ras. eã coꝛripit. VUñ quidã.Terrã nul

lus aret in q̃ vis ſeminis aret.
Alrgumẽtoꝛ. aris.d.p.i.diſputare vł arguẽ
Arguo.guilſ.gui.gutũ.a.t.i.ↄuincere.accu
ſare.cõſtringere.Et cõponit᷑ cũ con.vt co⸗
arguo.guis.⁊ re.vt redarguo.guis. Inð
argutus. i. callidus.ſtrenuꝰ.acutꝰ i loquẽ⸗

do. Iñ hec argutia.i. vᷣſutia. vel calliditaſ

— .

Ißñ arguto. as.i. vbis impugnare. vel di⸗

ſerte ſe defendere.repᷣhendere.

Arieto.as.are.a.p.i.cũ ariete tali inſtrumẽ?

toꝑcuter.
Arioloꝛ.aris.latus ſũ.d.p.i.diuinare.
Ariſtoꝛ.ſtaris.d.p.i.colligere ariſtas.

Armo.as.are.a.p.i.arma induere. Jñ ver

balia armatoꝛ.trix.tio.
Aro.as.are.n.p.i.terrã ſcindere vel ſulcos

tura. rę. Iñ ꝑ cõpoſitionẽ exaro.as. i.de⸗
ſcribere vel valde arare.⁊ ꝑaro.i.peꝛfecte

aro.⁊ obaro.i.circũ vł vndiq; aro.Et aro

ẽ neutrũ cũ cõpoſitis.excepto exaro ꝓ de⸗

ſcribere.Et aro ẽ tranſitiuũ.⁊ hʒ tertias pꝓ

ſonas paſſiui.vt aro terram. ⁊ terra arat᷑
ame.

„0.

Aromati o.tigas.i.redolere.⁊ ðꝛ ab aroma
2 ponit᷑ qñq; trãſitiue. vt Ego aromatico
hunc.i.aromate vngo vel aromate redo⸗
leentem facio.

Alrreſtare ẽ aliquẽ vel bona ſua ꝑ mandatuʒ
ilgdicis impedire. ne remoueant᷑ a loco do
nec cõquerẽti reſpõdeat.vt.c.ij. de cri.fal.
.l.legatoꝝ. ff. de int᷑fdic.⁊ rle.
Alrrideo.des.ſi.ſuʒ Rn. S. i. ad aliqͥd ridere.

vel cũ ridente ridere.Etiã idẽ ẽ qð faueo.

Arrrigo. gil.xi.ctũ.pe.coꝛ.a.t.i.ſurſũ vł.val

cũ aratro facere. Jñ aratoꝛ.trix.⁊ hęcara

Aſcendo.

Aſcribo.biſ.pſi.ptũ.a.t. adiͤjcere
Aſpero. as.a.p.i.aſperũ facere.Et cõponi
tur. exaſpero⸗ꝛaas.

de. vel ad altmd regere. 182 ab ad. et rego.

mutata. d. in. r. An Terẽti. Arrige aurel

Pamphile.

Alrripio.pis. pui.ptũ.a.t.i.inuadere.ad alt
quid agendũ raꝑe vel aggreil.
Arrogo.gas.pe.coꝛ.a.p.i.ſuꝑbire. Itẽ ar⸗
rogare èρ ſuꝑbiam arrogant᷑ acquirere
Iñ arrogans.i.ſuꝑbus.ſe extollens. Itẽé
arrogare ẽ alique aſ ui iuris ẽ in filiũ reci⸗
pere. Iñ arrogatus filiꝰ. ð ille qᷓ ſic aſſumi
tur in filium. arrogatoꝛ ẽ pat᷑ qui accipit
aliquẽ hoc modo in filiũ. Et differũt arro⸗
gare adoptare.qꝛ ille adoptat᷑ qnõ ẽſui
iur.. ſz alteriꝰ ptãti ſubiectꝰ. Sʒ arrogat il⸗
le.qͥ pᷣmo ſui iuris ẽ.⁊ ꝑ arrogationẽ tran⸗
ſit in ptãtem patris.ſ arrogatoꝛis. Ande.
Arrogo qui ſuꝰ eſt. ſed habet me eẽ neceſ⸗
ſe. Patris adopto ſuũ ſed patris pꝑmanet
idem. De hoc de cog. le. c. vnico in glo.
Arſeuerſe vᷣbũ ẽ defectiũ imꝑatiui mõi ſcðę

ſonę.i. auerte ignẽ.⁊ ðꝛ ab ardeo. vel ar⸗

2

euerſe ðꝛ ꝓuerbiuũ.

Articulo. as. are. a. p.i. ſubtiliter cõiungere
vel copulare. äl

Arto. tas. tare. id eſt. frequenter arcere vel
copulare. Inde hic ⁊ hęcartabilis. ⁊B le.
Inde etiam per compoſitionẽ.coarto.as.

Inge verballliaaa.
Artuo.as.qð nõ eſt in vſu.ſʒ cõponit᷑ exar⸗

tuo.tuas.i.diuidere.⁊ deartuo ſilit ꝓ di⸗
uidere.⁊ ẽ ꝓpꝛie diuidere ⁊ ſeꝑare artus

ale inuicẽ. vt de gallinis ⁊ ſilibꝰ. Jñ vba⸗

lia. AUñ CPlautus. In captiuis ego erũna⸗
tus ⁊ deartuatus ſum miſer.
ris.pe.coꝛ.d.p.i.diuinare.
dis. di. ſũ.n.t. i. ad aliquẽ altũ lo⸗

.

cum ſcandere. Iſ aſcenſus. 9ruum.
Alſcio. cias. aui. a.p.i. acuere. vel dolare. ab

aſcio.ſcis.vel aſcia.

„ .

Alſcio.ſcis.ſciui.ſcitũ.n.q.i.adiũgo.adqͥro
erx ad. ⁊ ſcio.⁊ ſubtrahit᷑.d. Et coponit᷑ cũ

eiſdẽ. retinet. d. cauſa differentię. ⁊ dicitk
adſcio.ſcis.i.voco. Iñ aſciſco.ſcl.⁊ adſci⸗
ſco. inchoatiua. YUYUD

☛

g.t.i.aſſerere.adijcere

Aſpergo.gis.ſi.ſũ.a.t.i.diſtanter oꝑire.pꝑ⸗
fundere. 1 : ab ad. ſpargo. ⁊ mutat᷑ A. i
e. ⁊ ſi ubtrahitur. d. Inde aſperſoꝛiũ ⁊ aſp⸗
gito. tas.⁊ aſꝑſo.as.frequentatiua.et ab

aſperſo.as,aſꝑſito aliud frequentatiuum

v

Sððð

Aſperno.nis.aſpꝛeui.tũ.a.t.valde ſperne⸗

re. In aſpernoꝛ. aris. d. p. in eodẽ ſenſu. vł

còõ ponit᷑ ꝑ ſe.ex ad ⁊ ſperno.

„ — ——

Aſpicio.cis.xi. ctũ.a.t.i. añ vel ad aliqd ꝓ⸗
ſpicere.ab ad ⁊ ſpecio mutata.e.in.i.⁊ ab⸗
iecta.d. Iñ aſpectꝰ.us.ui.⁊ aſpecto. al. fre

quẽtatiuuũ.
Aſpiro.ras.raui.n.p.i.anhelare conari.de
uenire. valde ſpirare.vł fauere. Et tractũ
a ventis qͥ qñ flant et aſpirant. nautis fa
uent. ⁊ ab ad ⁊ ſpiro.abiecta d. Itẽ iue⸗
nit᷑ ꝓ eleuari. VUñ in canticis. Donec aſpi

ret dies.⁊ inclinent᷑ vmbꝛę.

*

Aſpoꝛto.as.are.a.p.i.poꝛtare.abire.a lon

ge alioꝛſũ abſentare. remouere de loco ad

locuʒ poꝛtare.Et cõponit᷑ ab ab.⁊ poꝛto.

mutato.b.in.s.ſic aſpello differẽtię cã ne

Ia eſtimarent᷑.

ſi anpoꝛto appello diceremꝰ. ab ad cõpoſi

piſci.ſequi. ab ad. ⁊ ſectoꝛ.aris.

Aſſentio.tis.ſi.ſũ.n.q.i aſſenſuʒ pᷣbere. Jñ
hec aſſenſio.onis.⁊ hęc aſſenſia.ſię.i.ↄſĩen
ſus in q̃libet re.⁊ h̊ͥ aſſenſus.us.ui.⁊ aſſen
taneꝰ.a.ũ.qͥ cito ſᷣbet aſſenſuʒ.⁊ aſſenſoꝛ.

gris. d. p. i. adulari. nã adulatoꝛũ ẽ aſſenti⸗
re. Et aſſentioꝛ.iris.d.qĩuenit᷑ ĩ eodẽ ſen⸗

ſu. Uñ Beñ. xxxiiij. Aſſenſi ſunt oẽs. i. cõ
Aſſentiſco.cis.ichoatiuũ.i.icipio (ſenſerũt

Aſſero.ris.ſeui.itũ.n.t.i.plãtare(aſſentire.
ſz aſſero.ris.rui.ſertũ.a.t.i.liberare manu

mittẽ. Itẽ aſſerere.i.affirmare.vładiũgẽ.

Iñ aſſer. aſſeris.qꝛ vnꝰ alteri inſerit᷑. Inð
etiã aſſerto.as.frequẽtatiuũ.

„

Aſſeuero.ras.raui.pe.ꝓd.i.affirmo vel aſ⸗

ſero.⁊ ðꝛ a ſeuero.as.qð nõ ẽ in vſu.

Aſſideo.des.di.ſũ.i.iuxta ſedere.vel cõpa
rari.⁊ aſſiłari. vel eẽ ſilem. In pᷣma ſiãtiõe
ↄſtruit᷑ cũ dtõ ⁊ actõ in eodẽ ſenſu. vt aſſi⸗
deo te. aſſideo tibi.Et qũ ↄſtruit᷑ cuʒ dtõ ẽ 2 ab a
tata.d. in. t.⁊.a.ſimplicis in.i. .

neutrũ.ſed qñ cũ actõ eſt actiuũ. Inde aſ⸗

ſeſco. ſcis.frequẽtatiuũ.q̃ſi inchoatiuũ ꝓ

Aſſiduo.as.are.a.p.i.eſſe vel fieri aſſiduũ.
Aſſigno.as.a.p.i.diẽ ſᷣfigere.vel dare vel
exponere. hl

Allilio.lis.lire.a.q.i.aggredi.inuadere. im
petere.Et in eodẽ ſenſu ↄſtruit᷑ cum dtõd v
actõ.vt Aſſilio męnia.⁊ aſſilio menibꝰ Itẽ
aſſilire neutrũ.i.cũ gaudio ſilire ad aliqd.

⁊ aſſalto.as.frequẽtatiuu.

Inñ aſſult⸗.tus.ui.i.imperꝰ aſſumptſaltu.

. .

Aſſimilo.as.are.a.p.i.valde ſimilare.

Aliã litteram.g
Alttribuo. is. uẽ. ut

uenit᷑ etiã aſſimiloꝛ.arl.d.p.in eodẽ ſenſu. Auctionoꝛ.arl.

Alſſocio.as.a.p.i.ſe alt᷑i amicabilit᷑ ↄiĩigere
Alſſiſto.ſtis.ſtere.i.iuxta.vł circũſiſtere ad
ſevrvuitii..—
Aſſueo.ſues.ſueui.vel aſſuetꝰ.ſũ.n.s.i.val
de ſuere. In aſſuetudo. dinis.⁊ aſſuet.a.

um. ⁊ aſſueſco cis.inchoatiuũ. Vnð.Qð
puer aſſueſcit leuiter dimittere neſcit.
Aſſü.ades.adeſt.i.pᷣſens ſũ.⁊ ðꝛ ab ad.⁊ ſũ

mutata. d. in. s. Quidã tñ ꝑ.d. ſcribũt cãõ

ↄſoꝛtij pᷣmę⁊ ſecũde pſone..
Aſſumo.mis.mere..t.i.ad ſe vel ad alidd
ſumrerr.e
Aſterno.nis.aſtraui.atũ.a.p.i.ad vł iuxia
vł valde ſternẽ ab ad ⁊ ſterno.⁊ abijcit᷑..d.
Aſto.ſtas.ſtiti.ſtitũ.n.p.i.iuxta velin ↄſpe

ctu. vel ad ſeruitiũ ſtruier. „
Aſtrepo.pis.pui.n.t.i.iuxta vel in ↄſpecttu

ſtrepere. vel ſtrepitũ facere.

ʒ᷑᷑AUUUAlſtringo. gis. xi. ſtrictũ. a. t. i. iutxa vłin cõ
Aſſectoꝛ.aris.ctatus.ſũ.d.p.i.ſequẽdo adi .

ſpectu ſtrigere. vel cogere.
ſtruo.is.rueꝛe.a.t.i.affirmare.aſſereꝛe. al
ſimilare. —

Attamino. nas.n. p.i.aduerſari. ab. ad. ⁊ ta
mino.as.d.mutato i.t. Itẽ attaminare.i.

purgare farinã cũ ſetatio. Map̃. diẽ. Atta

minare. inqnare.coꝛrũpe.vſurpare. .
Attero.ris.triui.tritum.a.t.i.valde terere.
AVñ Job. xiiij. DHonec atterat᷑ cę-lũ nõ eui⸗
gilabit. Iñ attritꝰ.a.ſ.⁊ attritio.

Atteſtoꝛ.arl.d.p.i.valde teſtari.

Atticinoꝛ.naris.d.p.i.ad ignẽ titiones ad,⸗
uicinare.ab ad.⁊ ticinoꝛ.aris.
Attineo.nes.ere.nui.tũ.n.s.i.valde tene⸗
re.vł ꝑtinere.⁊ ꝑtinet ad ꝓpinqͥs.vt Iſte
attinet mihi in tali gradu.⁊ ðꝛ ab ad.et te⸗
neo. mutata. e. inii.
Attingo.gis.tigi.tactuʒ.i.valde.vel iuxta
tangere. vł accidere.⁊ ðꝛ ab ad ⁊ tigo m

— 5

Attono.as.a.p.i ſtupefacẽ.t᷑rere tonitruo

Alttraho.his.traxi.tractũ.attrahere.a.t.i.
ad ſe trahere.adbꝛeuiare.ex ad ⁊ traho. is

Attrecto.tas.vel magis attracto.attractaſ
a.p.i.frequent᷑ attrahere.iuxta tractare ꝓ

pe tãgere.palpare.⁊ videt᷑ ꝓpꝛie ad tacaun

coꝛꝑaleʒ ꝑtinere. Vñ Geñ.xx vj. Siattre
ctauerit me pat᷑ meus.vł attractauerit ſm

ſj. a. t. i. ſeyarim adiũgo.

d. p. i. mercari. ! res ſtrenue

augere. IJñ auctionatoꝛ. oꝛis.qð qñq; ac⸗
cipit᷑ ꝓ imꝑatoꝛe. Iñ etiã auctionariꝰ.ria.

riũ.i.mercatoꝛ qͥ res ſuas auget.
Auctito.tas.pe.coꝛ.i.frequẽter augere.
Aucto.tas.i.frequẽter augere. H
Aucupoꝛ.paris.patꝰſũ.d.p.i.aues capere.
⁊ ðꝛ ab auceps.⁊ qñq; ponit᷑ ꝓ augurari.
⁊ ꝓacqrere. Iñ aucupatoꝛ.trix.aucupa⸗
tio.⁊ H̊ aucupatus.tus.tui.⁊ coꝛ.pe.AVnð
Ouidius epi.ix.Aucupoꝛ infelix.incertę
murmure famę. S
Audeo.des.auſus ſũ.vbũ neutropaſſiuuʒ
i.pſᷣſumo. Iñ audax.i.ſᷣſumptuoſus.
Audio.is.ire.a.q.i.auribꝰ ꝑciꝑe. I vba⸗
lia auditoꝛ.trix.auditio.onis.⁊ auditꝰ.us
ui.⁊ B audimen ꝓ eodẽ. M
Auellereẽ auferrre violent᷑.vel extirpare.
vt. ff. de incen. rui.nau.l.iij·S·nõ ſolũꝗũ.

Aueho.his.auehẽ.i.aſpoꝛtare ſᷣm NPapiã
Aluento.tas.taui.auentare.i.auenas. era⸗

dicare. Et ðꝛ ab auena ᷣm hugl. Map̃. ve
ro dicit. Auentare eſt truncare.et eradica⸗

Aueo. aues.aui.auere.n.s.i.cuꝑe.⁊ caret

ſupinis. Anð Lucanꝰ. Oia cęlar auet. Et
Birrhia. Si dare multa potes.qᷣcqͥd aue⸗
bis habes.Et nõ ꝙ inuenit᷑ aue auete.aue
to auetote.auere ꝓ ſaluũ eẽ.ſiẽ ſalue ſalue⸗
te.ſalueto.ſaluetote.ſaluere.Et idẽ dicen⸗

dum ẽ de aue ⁊ vale. ſʒ vale in receſſu. ſal⸗
ue ⁊ aue in aduẽtu ꝓpꝛie. Vel ſalue vtrũ⸗

q;.ſ.aue ⁊ vale cõpꝛehẽdit. VUñ greciſmus
Aue dic veniẽs.de iure valeq; recedens.
Hoc verbũ ſalue compꝛehendit aueq; va⸗

leq;ᷓ.
Auerſoꝛ.ſaris.i.deteſtoꝛ v᷑ᷣm Papiã.
Auerto.tis.ti.ſũ.a.t.i.remouẽ. Vnde pð.
Auerte oculos meos ne videãt vanitatem

Itẽ auertere.i. poſt tergũ vertere. Inueni

tur etiã auertoꝛ.terl. uerſus ſũ.verbuʒ de⸗
ponẽs.i.ſpernere.vilipẽdere.recuſare.vñ
Hoetiꝰ in pᷣmo de ↄſolatione. Heu heu qᷓ;
ſurda miſeros auertit᷑ aure. 1

Auerunco.cas.caui.a.p.i.auenas euellere

NHãa runcare dicũt euellere.

AHufero. aufers. abſtuli. ablatũ.i. eriꝑe. tol⸗

lere.ab ab.⁊ fero.

Auferro.ras.raui.rare.i.ferꝝ auferre.⁊ dꝛ

ab ab. ⁊ ferru.

Augeo.ges.auxi.auctũ.augere. a.s.i.am⸗

pliſicare. augmẽtũ dare.
Augeſco.ſcis.vbũ incho.i.incipio augeri.
Augmento.tas.are.aui.a.p.i.ampliſicare.
Inuenit᷑ etiã in deponẽti genere augmen⸗

toꝛ. aris. in eodem ſenſſſu.
Auguroꝛ.aris.d.p.i.diuinare. Iñ vybalia
⁊B; auguriũ.rij.i.talis diuiatio m Hugl.
Añ Quidiꝰ epi. MPꝛotinꝰ ipſa meos augu
roꝛ eẽ deos. Dr etiã auguro.ras.neu.In⸗
uenit᷑ etiã augurioꝛ q̃ttuoꝛ ſyllabarũ. Anñn
Beñ.xliiij. Cyphus quẽ furati eſtis.ipᷣe ẽ
in q̊ bibit dñs meꝰ. ⁊ in qͥ auguriari ſolet.
Sʒ foꝛte vitio ſcriptoꝛũ l̃a ibi ẽ coꝛrupta.
⁊ibi debet eſſe augurari Mapias aũt dicit
Auguroꝛ cõe antiquitꝰ pꝛo qͥ modo ðꝛ au⸗
guro. ras.raui.ratũ. neutrũ. Sʒ dic ꝙ au⸗
guroꝛ nũcẽ deponẽtale.⁊ magis in vſu q;
quguroorras.
Auieo.auies.i.ligare verbũ defectiuun.
Auro.ras.raui.ratũ.ðꝛ ab aurũ.⁊ cõponit
cũ in. vt inauro.as.⁊ cũ de.vt deauro.as.
⁊ idẽẽ ꝙ aurum alicui rei ſuꝑponere.
Auroꝛa.ras.raui.rare.i.illuminare. dicit
aAb auroꝛa. re. .
Auſcultare.ẽ obedire.attendere.⁊ audire.
mandatũ cũ effectu. vt.c.illud. de maio.et
obe. in glo. r
Auſpicoꝛ.aris.d.p.i.diuinare. Iñ hęcau⸗
ſpicatio. onis.⁊ h̊ auſpicatꝰ.tus.tui.
Auſtrino.nas.a.p.i.coꝛrũꝑe.vitiare macx
facere. ⁊ ð ab auſtrinuus.
Auſtro.as.are.a.p.i.hũidare.et ðꝛ ab au⸗
Autoꝛi o.as.⁊ autoꝛo.as.in eodẽ ſen(ſter.
ſu.i.affirmo.autenticũ facio.
Autoꝛiare.ẽ cingulo militũ aut oꝛdinibus
clericũ decoꝛare vel oꝛdinare. .
Autumo.mas.maui.inare.a.p.i.affirmare
putare. ſuſpicare. credere.qſia mẽte ſic ha
bere ⁊ credere.⁊ ðꝛ extimo.qð ẽ mẽs ⁊ ab.
mutata.b. in.v. JIn hęc autuma.mę.i. exi⸗
ſtimalio.
Auxilioꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.auxiliuʒ ſůbeo
vel do. ⁊ ↄſtruit᷑ cũ actõ ⁊ dtõ. vt Auxili⸗
oꝛ te ⁊ tibi. Iñ auxilians.antl.ꝑticipiuʒ ⁊
auxiliatoꝛ.trix.tio.⁊ G̊ auxiliamẽ. minis.
⁊2 ⁊ ;̊ auxiliabił.⁊ h le.idẽ qð auxiliariꝰ.
Auxũgio.gias.giare.i.auxungia vngere.

— —

vel auxungiã pbere.

(W onte ,W

Alcchoꝛ. aris.d.p.i.furere·
HVaiulo. as. are. a. p. i. poꝛtare.ſu
ſtentare. Iñ vᷣbalia.⁊ B̊ baiulus
li. qð ꝓ poꝛtitoꝛe ⁊ ꝓ nutritoꝛe et
ꝓ baculo ad baiulandũ apto ðꝛ ⁊ ꝓ poꝛtu
qꝛ ibi merces baiulant᷑.Et baiulatꝰ.ta.tũ.
id eſt.poꝛtatus.

Zalbutio. balbut tiui. balbutire i male et

trepide loqͥ ⁊ incõgrue.
Balneo. as.are.a. p. i. abluere. vł a ſoꝛdibꝰ
mundare. ”́YÿMVW
Pallo.las.laui.lare.i.huc ⁊ illuc inclinare.
n Honif qñq; ꝓ vacillare.⁊ ðꝛa baiulo.ba
Balo. las. laui. lare. n. p. eſt ſonuʒ emittere.
⁊cẽ̃ ꝓpꝛiũ ouiũ. Inde balatꝰ.talis vox oui
um. Et cõponit᷑ cũ de.vt debalo.las.idẽ.
Falde balre⁰r.
Halterio. ris.ᷣ riui. rire. a.q.i.cingere.
HBaptixo. cas.a.p.i.lauare. vłmundare. vł

baptiſmũ ↄferꝛe. Uñ Eccl.xxxiiij. Quiba

ptixat᷑ a moꝛtuo.⁊ iteꝝ tangit moꝛtuũ.qͥd
cit lauatio illiꝰ. ô”M
annire ᷣm vulgare gallicoꝝ ⁊ lombardo
rũ videt᷑ eẽ idẽ qð ꝓſcribere. Iñ ðꝛ banni
tus q̃ſi ꝓſcriptꝰ de ciuitate.vt in ꝓhę.ff.
Parbarico. cas.i.crudelit᷑ agere.vł barba⸗
riſmũ facere.vel barbarigare eſt moꝛe bar
baroꝛũ vti in quacũqdre.
arrhio.ris.riui.ritũ.i.clamare. ⁊ eſt ele⸗
phantis.⁊ ðꝛ a barrhus. .

„

PBaſſo.as.are.a.p.i.deponere.depᷣmere.

Beatifico.
⁊ facio. IJñ verbalia.

Belligero.ras.n.p.i.bellare.Añ Aichee

iiij. Et nõ deſcẽdet vltra belligerare.

PBello.las.laui.n.p.i.pugnare.et cõponit᷑

cũ de. vt debello. as.a.p.i.expugno.

enedico.cis.xi.ctũ.ẽ gloꝛiã vłgrãm dare

Vñ. Bñdicat nos deꝰ. Qñq; ẽ merita au⸗
gmẽtare. VUñ Beñ.x vij.dñs dixit ad abꝛa
am. Bñdicã ei. QAñq; ẽ ſolennẽ ⁊ celebꝛem
Oſtituere. Vñ Geñ.ij.Et benedixit domi⸗
nus diei ſeptimo. QAñq; ẽ ↄſecrare. vt Sa
cerdos benedicit panẽ.i.i.coꝛpꝰ xpᷣi in al
tari. Qñq; adoptare. vt Geñ.xxvij.⁊.xx

viij. IJſaac benedixit Jacob.i.adoptauit.

Qnñq; ponit᷑ ꝓ futura pꝛedicere.vt Geñ.
xlix. Jacob benedixit duodecim patriar⸗
chis.quibuſdam em̃ filijs bñdixit.⁊ qͥbuſ⸗
dam maledixit.i. futura pꝛedixit. QAnq; ẽ
bona tempoꝛalia augmẽtare. Unde Job.
yltj. Dominus autẽ benedixit nouiſſimis
Job. Qñq; ponit᷑ ꝓmaledicere. AUnð.iij.
Regj.xxj.Naboth deũ ⁊ regẽ bñdixit.id
eſt. maledixit. Ita dicitur ĩ hiſtoꝛijs. quia
hebꝛeęi ſolent nominare malaa contrarijs.
vt patet Job.ij. Benedic deo ⁊ moꝛere.i.
maledic. Unde benedico qñqʒ regit actm.
⁊ ſic eſt actiuum. Añq; datiuum, et ſic eſt

Bñfacõ.q.feci.ctũ.n.t.ↄponit᷑ a bñ.⁊ facõ

Bñplaceo.ces.cet.cui.n.s.cõponit᷑ a bene

placo.

Beo. as. are. aui a. p. i. remunerare. vxbtm̃

ſfacere.⁊ ðᷣꝛ a bñ vel bonꝰ.

Bibo. bis. bi. bitũ.a.t.i.ſitũ cũ liquoꝛe hu⸗

mido extinguere. Item bibere naturg eſt.
potare.luxurię. ðJl
Bilbo vel bilbio. bis.n. g.i.ſonitũ facere.
HBimo. as.aui.re.a.p.i.duplicare.⁊ ꝓd.bi.
Pino. nas. aui.a. p.ẽ duo ⁊ duo in ſimul cõ
iungere.⁊ cõponit᷑ cũ con.vt cõbino.as.
PBiptioꝛ.biꝑtiris.d.q.⁊ biꝑtio.tis.n.q.i.
in duas ptes diuidere.a bis ⁊ partioꝛ.vel

Bito. tas. are.n. p.i. pgere.⁊ ðꝛ a bitumen.

Vñ Plaut in gur uliõe. Quis mihi iter
ra ęque foꝛtunat⸗ lilla ad me hitet.

Plandioꝛ. diris.

ioꝛ. diris. ditus. ſi u. d. q i. adulari.et
Zſtruit᷑ cũ dtõ.yt Blandioꝛ tibi.i.aduloꝛ.
Inuenit᷑ etiã cũ actõ in eodẽ ſenſu. Iñ blã

Dus. da. du. blandicia. cię. ⁊ hęc blandi⸗

cies.ei.i.adulatio.Et cõponit᷑. Dheblandi
oꝛ.i.valde blandioꝛ.Eblandioꝛ. Reblan⸗
dDdioꝛ. i. iteꝝ blandioꝛ.
Blaſphemo.mas.mare.a.p.i.detrahẽ.vel
rep̃hendere.vituꝑare. Inde blaſphemia.
mię.⁊ plaliter blaſphemię.arũ.i.detractõ
vel vitupatio. Unde Nꝛudentiꝰ in ſycho
machia. Hõ tulit vlteriꝰcapti blaſphemia
monſtri. vtutũ regina fides. Itẽ blaſphe⸗
mare ꝓpꝛie ⁊ ſtricte loquẽdo.ẽ iniuriã ðᷣo
irrogare.qð fit aut cũ ei attribuit᷑ qð nõ cõ
uenit ei.qð ẽ ↄtra miſericoꝛdiã aut cuʒ ab
eo remouet᷑ qð ei ↄuenit qð ẽↄtra iuſticiã.
aut cũ creaturęattribuit᷑ qð ẽ ppꝛium dei
qð ẽ ↄtra maieſtatẽ.Et ſic ¶ Oatth.ix.ſcri
bę iudicabant cũ chꝛiſtus paralytico dixit
ibi dimittüt pctã. Vñ dixerũt. Hic blaſ

phemat.

PBlatero. ras.raui.i.ſtulte.vel ſine cauſa lo
qui. detrahere.declamare.vel ſtrepite ali⸗
qd loqͥ ⁊ ꝓferre.i.metu. trepidãtia verba
dicere.qð ⁊ balbutire ẽ.⁊ ẽ ꝓpꝛie camelo
Iñ blatero. onis. qͥ ita blaterat.
Blatio.tis.tire.n.q.i.ꝑplexe ⁊ impedite lo
qui. Unde Plautus in amphitrione.Qdð
intelligere quiſq; potis eſt ita nugas blat!
Et blatire.i Hcipue loqui. ⁊ ꝛ a blata.tę.

Bobino. nas. bobinare.n. p.i. cõuiciari. dã
nare. clamare a boo boas. Iñh̊ bobicina⸗
toꝛ.ↄuiciatoꝛ.vel tricoſus ⁊ incõſtãs.

Bombicino.as.i.bombycinũ ⁊ purpurã fa

cere. Iñ bombycinatoꝛ.toꝛis.qͥ purpuraʒ
facit m Bugl.
PBombixo. cas.are.i.bombos facere vłcla
mare ⁊ ꝓpꝛie ẽ apũ.qñ clamãt ſuo mõ.Iñ
heęc bombicatio.onis.ipſa vox apuũ.
Poo.as.aui.are.n.p.i.ſonare.clamaꝛe.mu
gire. vel vocare.⁊ componit᷑ cum re.vt re
boo.as.i.reſonare.

PBꝛacho.chas.are.a.p.i.aliquẽ bꝛachas in
duere. ⁊ ðꝛ a bꝛachę.arũ.Et cõponit᷑ cũ in
vt inbꝛacho.as.in eodẽ ſenſu.⁊ de.vt de⸗
bꝛacho. as.i. bꝛachas extrahere.

PBꝛeuio.as.are.a.p.i.bꝛeuẽ facere.⁊ cõpo⸗

nit᷑ cũ ab. vt abbꝛeuio. M
Bꝛiſo.as.i.frãgere.expᷣmere.elicere.⁊ ðꝛ a
Bꝛumeo. es.ere.vᷣbũ excepteę actiõis.id eſt
bꝛumã facẽ. vel bꝛumere.i.ſtultũ ⁊ bꝛutuʒ
fieri. Iñ bꝛumeſco.ſcis.inchoatiuũ.
Bruteo.es.ui.n.S.i.eſſe vel fieri bꝛutũ. IJñ
bꝛuteſco.ſcis inchoatiuuʒ.i.deſpicere.Et
cõponit᷑ cũ de.vt debꝛuteo.es.

(B ante W
Buccino.as.are.i.cũ buccina ſonare.
HBucco.as.aui.re.a.p.i.buccã facere vel in
flare.⁊ cõponit᷑ cũ in.vt imbucco.cas.ca⸗
ui. a.p.i.inducere. Iñn buccatꝰ.a.ũ.qͥ habʒ
buccã vltra modũ magnꝰs.

Bullo. as.are.a.p.i.ſigillo.as. Iñ bullat.

A. um. i. ſigillatus.
Bullio.lis.liui.litũ.n.q.i.ad igneʒ feruere
vel rem liquidã a fundo vaſis ex impulſu

caloꝛis tumere. Uñ. Bullit res liq̃da quã⸗
do vehemẽs caloꝛ illã.Cogit feruere.nec⸗

nõ feruẽdo tumere. Iñ vbalia ⁊ H bulloꝛ.
oꝛis.⁊ h̊ bullio.onis.i.tumoꝛ aꝗ bulliẽtis.

Buo. buis.buere.butũ.a.t.i.ꝑfundere.et

nõ ẽ in vſu.ſʒ magis in cõpoſito.vt imbuo
debuo. cõbuo.⁊ ſigẽnt abũde ꝑfundere.et
deriuat᷑ a bibo.bibis.
Burſo. as. are. a. p. i. burſas facere vł ĩ bur
ſaʒ reponere. ⁊ ðꝛ aburſa.ſę.Iñ ꝑ cõpoſi⸗
tionẽ imburſo.:ſas.i.in burſam reponere.

Buſto.tas.i.ſepelire.vel cremare moꝛtuos

Abio. as. 4.
cao. G
Cachinnoꝛ.aris.d.p.i.rideo.qð
bntiqͥ dicebãt cachinno. nas. In
;; cachinnus.ni.i.riſus inutilis.
Caco.cas.caui.care.i.egerere malũ humo⸗
rem. malã ſubſtantiã.⁊ malã poſſeſſionem
deponere.⁊ ðꝛ a cacos.qð ẽ malũ,.
Cacumino.as.naui.nare.i.acuere in ſũmo

p.i. ꝑfoꝛare.⁊ dicit a

ſublimare.⁊ coꝛ.mi. Añ Ouidiꝰ.Sũmaſ⸗

q; cacuminat aures.
Cado.dis.di.dere.ſũ.n.t.i.ſubito.deoꝛſuʒ

moueri. ruinã pati. Vñ. De cado dic ce⸗

cidi caſum de cedo cecidi.
Calamito.tas.a.p.i.męſtificare.infęlicita⸗
re calamitoſũ facere. r
Calamixo.gas.i.lęta cantare.⁊ ꝛ a calamꝰ.
Calcio. as. are.a. p.i.calceos induere. Iñ B

calciamẽtũ.ti.⁊ calceo.as.are.ĩ eodẽ ſigto

aqͥ calceꝰ.cei.Et calcio cõponit᷑ cũ dis.ex.
⁊ re.⁊ regit duplicẽ actim.
Calcitro.tras.traui.re.a.p.i.calce ꝑcutere
7ðꝛ a calx.cis.vel reſiſtere.⁊ tũc ẽ neutruʒ
Iñ h̊ calcitro.onis.i.ruſtic' qͥ intẽpate cal
cat vel calcitrat ẽm Hugl.Et MPap̃.dicit.
Calcitrare.q̃ſi calce retro ferire.
Calco.as.are.a.p.i.pede ferie.
Calculo.as.are.a.p.i.numerare.⁊ coꝛ.cu.
Iñ vVbalia. ⁊ calculatim. i.numerati adũ.
Ealefacio.cis.i.calidũ facere.
Caleo.les.lui.n.S.i.eſſe vel fieri calidũ.⁊ ca
ret ſupio.⁊ coꝛ.pᷣmã. AUñ Ouidiꝰepi.Qui
caret in cupido pectoꝛe pſtat amoł.ł.
Calero.ras.n.p.i.ꝓperare vel ligna poꝛta⸗
re. ⁊ ðꝛ a calo.onis.vel a calon greco.
Calico.cas.i.bibere.potare.⁊ ðẽ a calix.cis
Caligo.gas.gare.a.p.i.caligis induere.Et
ðꝛ a caliga.gę.⁊ coꝛ.li. Itẽ caligo.gas. eſt
obſcurari. obcecari. obtenebꝛari.⁊ ðꝛ a ca⸗
ligo. caliginis.⁊ ꝓdu.li. ’J
Calleo.les.lui.n.s.i.durẽ.vel callide ſcire.
Añ qͥdã. Callet durere. denotat ⁊ ſapere.
ZIñ æ caleſco.ſcis.inchoatiuũ.i.icipio cal⸗
lere. .
Calo.las.laui.i.laxare.deponere.pᷣponere
2 ðꝛ a calon gręco.qð latine laxa ſonat.
Calũnioꝛ.aris.d.p.i.repᷣhẽdere crimẽ.fal⸗
ſo accuſare. vel ↄſumere. terrere.exigere.
detinere. cauſari. fruſtrari. ludiſicare. Sʒ
antiq dicebãt calũnio.as. R
Caluo.as.aui.a.p.i.facere aliquẽ caluũ.ſʒ
nõ eſt in vſu. In h caluus. ui. ⁊ aclicrtinc.
Sin ed⸗ 52

caluus. a. i. Etcõponit᷑ cũ ds. vt decaluo
gs.i. caluũ facere.vel decapitare.vł calua
riam auferre S
Caluo.uis.ui.ere.a.t.i.deciꝑe.⁊ caret ſupi

no. ⁊ ẽ tractũ a caluo.qͥ qdamodo decipit

viuẽtes ꝓpter galerũ ſuũ vel aliqͥ cooꝑto
rio. Et reꝑit᷑ calui infinitiuꝰ ⁊ gtũs a calu⸗

Zñ. Si nõ vis calui fugias cõſoꝛtia calui.

E a caluo.uis. dicitur cauillo.las pꝛo cal

Cabio.vis.pſi.bire.pſũ.n.q.ẽ aliqͥd cõmu⸗

tando ꝓ aliq̃ re dare. Inde campſoꝛ.ſoꝛis
⁊ campſo.ſas.frequentatiuu.

4 2

Camero ras.raui.a.p.i.curuare.vel came⸗

ras facere vel cameras pꝛęparare et diſtin
guere

Lãpſo ſas.a.p. i.flectere vel plectere Inue

nit᷑ etiam frequentatiuũ campſo.ſas.i.fre
quẽt᷑ cambire.a cambio. bis.

Cancello. as.are.i. delere. vel linez trahere
P ſcripturã velↄſtruere.dãnare. Vñ dici⸗

inꝰlr̃as cancellatas.i.abraſas. Itẽ cancel⸗
lareẽ brachia exrẽdere. Vñ. Eſt cacellare
I ſũt dãna notiſicare. Noĩa ꝑ mediũ ꝗ̃ ſig
nat linea ducta. In cruce cãcellat ꝓ nobis
brachia criſtus. Qui mala ſcripta linit hᷣ
cancellarius erit.

Candeo.des.dui.n.s.i.albere.vel calere ꝰ
caret ſupino. Uñ. Candida res.candet.et
ferrilamina cãdet. Jñ cãdeſco.ſcis.incho.
Candico.cas.caui.care.n.p.i.aliqᷓ;tulũ cã⸗

CQLandido. das. a. p. i. facere candidum.

CLaneo.nes.ui.n.S.i.canum fieri.⁊ caret ſu

pino.et ðꝛ a candeo.deſ. Iñ caneſco.ſcl.i⸗

choatiuũ.qð et caniſco.ſcis.inuenit᷑.q̃ſia

yverbo tertię ↄiugationis.

Cano.nis.ni.tumi.mita ſiqt. Naʒ aliqñ ſim
plicit᷑ ſigt cantaẽ.qñq; diuinare.aliqñ di⸗

cere.qnq; laudare qñq; metrice deſcribẽ.
⁊eſt poetaruʒ ſic deſcribere.ſicut dicereẽ
ꝓſaicoꝝ. Et ĩ duabꝰ pᷣmis ſignificanõibꝰ
ẽ neutrũ. In alijs actiuũ. Et coꝛ.pꝛimã.ſʒ
caneo.es.eaʒ ꝓducit. VUñ quidã. Dũ bar
bis canes vᷣbula pauca cais. iſtrio vult
canere.ſenioꝛ canere videtur. JItẽ. Regẽ
ſcura canit ⁊ citariſta canit. Itẽ. Carmina
naſo canis.annoſaq; tẽpoꝛa cais. Laudo
cano moduloꝛ deſcribo vaticin oꝛq;. Lau.
deſcri.dico moduloꝛ cano vaticinoꝛq;.
Cantico.as.are.i.frequẽter cãõtare.
Canto.tas.n.p.i.frequẽter canere.et dicit
Acano. caniis.
Capeſſo.ſis. verbum deſideratiuũ i.cũ ðᷣſi

inuadere. circũuenire.

derio capẽ ſeu cupere ⁊ facit ſteritũ capeſ
ſilicʒ etiã capeſſiui ſiueniat᷑.⁊ fac capeſſitũ
in ſupino. Sʒ qͥdã ſolẽt pferre hoc vbu in
ſco. vt capeſco.ſcis.ſed ſine dubio nihil eſt
ſed capiſco.ſcis ẽ dicendũ.⁊ ẽ inchoatiuũ.
Capillo.as.are.a.p.ẽ capillatũ facere.⁊ cõ
ponit᷑ cũ de.vt decapillo.i.capillos aufer⸗
re.vel valde capillare.

Capio.pis.cepi.cape.ptum.a.t.i.obtinere
Capiſco.ſcis.i.icipio cape.vbũ inchoatm̃.
UVñ qdã de leone dicit. Tuc qſi viuiſcit cũ
ſenſus qͥnq; capiſcit.

Capiſtro.ſtras.a.p.i.capiſtro ligare.

Capito.tas.taui.a.p.i.alicui caput facere.
ſed nõ ẽ in vſu.⁊ deriuat᷑ a caput. In deca
pito. ta¹s ””
Capitulo.as.are.i.capitulis aliqͥd diſtigue
re. Iñ capitulatim adu.i. diſtincte ꝑ capi⸗
tula.Et ꝑ cõpoſitionẽ recapitulo.i.pꝛędi⸗
cta ad memoꝛiã reducere.
Captiuo.as.are.a.p.i.captiuũ facere.

Capto. as. are. a. p.i. frequent᷑ cape.⁊ cuꝑe

⁊ð a capio. Iñ captatio.onis.rumoꝛ.au⸗
ra Lobularis. An ps. Capta bãt in animõ
Capulo.las.lare.a.p.i.ſcindere vel ſecare.
Vnñ in decretis pontiſicũ.Lingua declato
ꝛis capulek. “
Characto.as.are.i.ſcribere.⁊ ðꝛa charact᷑
Charaxo.as.are.i.ſcribere.⁊ ðꝛ a charact
Bm Hugl. NMap̃.dic. Charaxare ẽ exinani
re.ſcribere. ?òMc
Carcero.as.are.a.p.i.in carcerẽ mittere.
Careo.res.carere.carui.tus. vel caſſus ſũ.
caſſũ.caſſu.⁊ caritũ.caritu.n.s.i.nõ habe⸗
re.Et coꝛ.ca. Uñ Ouidiꝰ epi. Qð caret al
terna reqͥe durabile nõ ẽ. Sʒ charus.cha⸗
ra.charũ.ꝓd.cha. Uñ. Sempeꝛ amoꝛe ca
rene te careas mihi carer.
Carino.as.are.n.p.i.arguere vel cõuiciari
velilludere.⁊ ðꝛ a careo.-res.
ario.rias.i.putreſcere ⁊ eſt lignoꝛũ.⁊ ðꝛ a
Cario.caris.a.q.i.diuidere.

Chariſto. ſtas.i.fulgere.⁊ ðꝛ a chariſteum.

vel ẽ grãs refer re.vel lętari.⁊ ſᷣm hoc de⸗
riuat᷑ acharis. ü
Carmino.nas.vel carminoꝛ.naris.i.carmi
na facere.⁊ a carmẽ.minis. Etiã ꝑtinet
ad lana vt carminare lanã quaſi carꝑe vel
purgare. .
Carnifico.as.a.p.i.facere carnes vłinterfi⸗
cere vel lacerare.⁊ ðꝛ a caro ⁊ facio.

Carpo.pis.pſi.ptũ.a.t.i.repᷣhẽdere.dimi⸗
nuere.incidere.diſſipare.pᷣparare.purga⸗
re.auferre. VUñ.Carpit diminuit caput au

fert.⁊ repᷣhendit.

onis ſoli deo ↄueniẽs vᷣm Hugl.

Laſſo.ſas.ſaui.ſare.a.p.i.frãgere.deſtrue⸗
re.adnihilare.vanũ facẽ.⁊ ðꝛ a caſſꝰnoie.

Caſtigo.gas.a.p.i.caſtũ facere.vel coꝛrige

re vel cõmouere.⁊ ðꝛ a caſtus. Vñ in ps.

Caſtigãs caſtigauit me dñſ. aũt ðꝛ caſti
gare.q̃ſi caſtũ facere.vel agere.potius vi⸗
deiur etymologia.qᷓ; compoſitio.et ꝓdu⸗
cit ſti.

Caſtrametoꝛ.aris.d.p.i.diuidere.vłpone⸗

re.vel mutare caſtra. vt Caſtrametati ſũt
filij iſrael.i.poſuerũt caſtra vel mutauerũt

Et cõponit᷑ a caſtra. ⁊ metoꝛ.taris.qð dici

tur a metioꝛ. vel muto.tas.ſᷣm ugl. In⸗
uenit᷑ etiã. Caſtra ſũt metati.ita ꝙ ſũt duę
Dictiones. DBeut᷑.j.Metabunt᷑ aũt caſtra
filij iſrael. ? ꝓducit me. Unde Lucanus iĩ
pꝛimo.Audax heſpereos veniaʒ metatur
in agros.
Caſtro.tras.traui.a.p.i.teſticulos eijcere.
vel amputare.⁊ ðꝛ gallꝰ caſtratꝰ.qñ ei am
utati ſunt teſticuli. IJIñ vbalia.
atagrapho. phas. pe. coꝛ.i.trãſcribo.

Categoꝛo.ras.a.p.i.ſigre vel dicare.⁊ ðöꝛ

a cata.⁊ goꝛe.qð ẽ dicere. IJñ categoꝛico.
rigas.in eodem ſenſu.
Cateno.as.a.p.i.catenis ligare.Et cõponi

tur cũ cõ.vt cõcateno.nas.⁊ cũ in.vt inca⸗

teno.nas.⁊ carẽt aſpiratiõe.⁊ ꝓducunt te
Cathetegigo. cas. vel cathecico. as.a.p.i.

Oſfirmare.iſtruere.edocẽ.ĩbueꝛe.redargue

re. obiurgare. refutare. Vñ Apls ad Gal.
v. Cõmunicet aũt is.q cathecicat᷑ vᷣbo ei
q̊ͥ ſe cathexicat.i.inſtruit in oibꝰ bonis. Jñ
h cathegiceta.tę.⁊ catheciceta.i.doctoꝛ.in
ſtructoꝛ.pᷣceptoꝛ ⁊ h catheciſmꝰ.mi. inſtru
ctio. doctrina. ⁊ maxime in fide.

Catilio.lias.a.p.i.deglutire vel ſonare. vt

catulus.
Caueo.ui.utũ.a.s.i.obſeruare videre.pꝛo
ſpicere. vitare.cauſa vitandi aliqͥd caute⸗
lam adhibere. Uñ. Vitat ⁊ obſeruat cau⸗
telã datq; cauere.
Cauillo.as.qð ⁊ cauilloꝛ.aris inuenit᷑ ⁊ eſt
dimi. a caluo.⁊ deberet dici caluillo.ſʒ ſub
trahit᷑.l.⁊ ðꝛ cauillo.las.i.aliq;tulum deci
pere.Et ꝓpꝛie ꝑtinet illð verbũ ad ſophi⸗

.E

5 „
ſtas. qͥ verbũ verũ ſcient᷑ impugnãt.vł fal

ſum ſcient᷑ affirmẽt. Itẽ cauillare inuenit

Pridere.vel ↄtemnere.vel cõuitioſe ioca⸗

ri vel calumniari. argumẽtis tergiuerſari.
Carpoꝛo.as.i.ſauciare.ferire.⁊ ðꝛa carpoſ es
ſed magis videt᷑ deriuari a carpo.pis.
Caſmatiſſo.tiſſis.tiſſere.verbũ exceptę acti

caute ꝑpſcrutari. ”M
Cauo.as.aui.a.p.i.fodere. Vñ.Et durum
lapidẽ gutta cadendo cauat.
Cauponoꝛ.aris.d.p.i.vẽdere.⁊ ðꝛ a caupo
Vñ in decretis romani cõcilij. Sit Snobiſ
anathema.eo ꝙ vᷣbuʒz veritatis audet cau
ponari. Iñ verbalia.

CLauſoꝛ.aris.atus ſũ.d.p i. cauſas agere vl

repᷣhendere calũniari.vel iculpare.exigẽ.
vel i cãm ducẽ.cõqueri. Uñ ad Roma.iij.
Cauſati ſumus iudęos ⁊ grecos.oẽs ſub
peccato eſſe. Jdẽ
Cauterio.rias.i.cauterio inurere.dãnare.
7 deriuat᷑ a cauteriũ.Et cõponit᷑ cũ in. vt
incauterio. rias.⁊ ꝑ trãſlationẽ ðꝛ.incaute
riare. diffamare.

Cauterięo.as.are.i.vꝛere cauterio.

WMW. ante E

Ceco. as. aui. a. p.i.cecũ facere.
Ceculco.cas.a.p.i.cęcare.⁊ ð a cęco.as.et

qñq; ponit᷑ abſolute.⁊ tũc ſigt paſſionẽ in⸗
trinſecꝰ natã. Añ RPlautꝰ. Naʒ mihi oculi
mei cęculcant.
Cęcutio.tis.tiui.n.q.i.cęcũ eſſe vel fieri.et
deriuat᷑ a cccus. Vel cęcutio.tis.i.inſani⸗
re.⁊ tũc deriuat᷑ a cicuta.tę.cuiꝰ ſuccꝰ hau
ſtus vłfac iſanire.vłmoꝛtificat vᷣm Hugl.

Ael ſᷣm Papᷣ.Cecutio.i.lippio parum vi

deo. Iñ cecutiẽs· tis.o.g. UVñ. Cecutiẽtes
dicunt᷑ lippiẽtes.i.paꝝ vidẽtes ſm MPapᷣ.
Vñ lieronymꝰ dicit de epłis canonicis.
Quod rarus eſt qui nõ in earum lectiõe cę
cutiat..
Cedo.dis.cęcidi.cęſũ.a.t.i.verberare.feri⸗
re. vel incidere.
Cedo.ceſſi.ceſſũ.cedere.n.t.in płibꝰſiãtiõi⸗
bus inuenit᷑. HNã cedo.i.do locuʒ.⁊ ᷣm h
ↄſtruit᷑ cũ dtõ ſolo.qñq; cũ dtõ ⁊ actõ ĩ eo
dem ſenſu. Idẽ.n.ẽ. Cedo tibi.qð do locũ
tibi. ⁊ ecõuerſo. Itẽ cedo.i.incedo.vt Ce⸗
do ad eccham.i. incedo vel vado. Et cedo
i.recedo. vt Cedo domũ.i.recedo.Et ce⸗
do.i.cõtingo.vt Mihi bñ cedit tibi nunc
male.Et ᷣm h̊ qñq; ponit᷑ imꝑſonalit᷑.vt
cedo.i.euenio.
Cede.cedite.i.dic.dicite.verbũ defectiuũ.
⁊ anoꝛmalũ ẽ.⁊ deriuat᷑ a cedo.dis.⁊ ẽ̊ im
peratiui modi ⁊ ſecũdę perſonę.ſingulariſ
numeri cede.i.dic. Sed cecidite ploralis
3

numeri.i.dicite. Uñ Terentiꝰin eunucho

QAuid te erga aliũ ſollicitat. cede.i.dic.
Cedere bonis ẽ ab vniuerſitate bonoꝝ ſuo⸗
rũ recedere.⁊ eis abꝛenũciare veluti quan

do aliqͥs oneratꝰ debitis vel obligat ẽ plu
ribus nõ habẽs vñ ſoluat vel ſatiſfaciat oi

bus creditoꝛibꝰabꝛenũciat bonis ſuis vni

uerſis.cedẽs illis.vel cedere ẽ vẽdere.l.ſi

dubitet. . de fide inſtru.

—. „ 7—2 „

Cedere actiõi.ẽ ius actiõis mihi cõpetentis

in aliũ traſferre.⁊ ipᷣm quaſi in locũ meum
ponere.ita vt dicta actiõe poſſit vti aduer
ſus eos ↄtra q̊s actio tłis poterat intẽtari.

Cedere diẽ.ẽ inciꝑe diẽ debiti. vt ſi mihi p⸗
miſeris centũ ſiLitiꝰ factus fuerit ↄſul vel
eps vel ſi nauis ex Aſia venerit.cũ hęc cõ⸗

ditiones extiterint tunc ðꝛ dies obligatio⸗

nis cedere.vel diẽ cedere debiti ẽ pecuniã

incipe deberi. vt ſi debeas mihi centũ in fe

ſto Johannis baptiſtę. adueniẽte feſto di⸗
citur venire dies debiti.i.cedere diẽ.ff. de

Celebꝛo.as.a.p.i.frequẽtare.venerari.co⸗

lere.⁊ coꝛ.le. AUñ Ouidiꝰ in lib.j.de arte.

At redit atq; frequẽs longuʒ foꝛmica per

agmẽ. Sic ruit ad celebꝛes cultiſſima femi

naludo-. .
Lelero.as.aui.a.p.i.maturare.feſtinare.⁊

ðᷣꝛ a celer.Et cõponit᷑ accelero.as.concele

ro. ⁊ pcelero. .

Cello.lis.ceculi vel cellui.culſũ vel celſuʒ.a
t.i. ſuꝑare.ſʒ nõ ẽ i vſu.ſʒ magis ĩ cõpoſitl.

Celo.las.laui.a.p.i.ſculpere.pingere.Etẽ
in alia ſigtiõe ↄtrariũ ad reuelare.⁊ ſᷣm h
ↄſtruit᷑ cũ duobꝰ diuerſis accuſatiuis. vt

Lelo te ↄſiliũ meũ.Et ſᷣm Papᷣ.Celare ꝓ
ſculpereꝑ ae ſʒ ꝓabſcondere ꝑ.e.ſolã ſcri⸗

bitur.

Ceno. as. are. a.p.i.cenã ſumẽ. ⁊ : a cena.
Iñ cenito.tas.i.frequẽter cenare.Et ceno
cõponit᷑ cõ con.vt cõceno.i.ſimul cęnare.

⁊ cũ re.vt ręceno.i.iteꝝ cennne.
Cẽſeo.ſes.ſui.ſũ.a.s.i.iudicare.iubere.ſta

tuere. ſuadere. deliberare. noiare. eſtima⸗
re.numerare.ſententiã ꝓferre. Et nõ ꝙ cẽ

ſeo ſecundę coniugationis.⁊ cenſo.is.ere.

tertię ↄiugationis.⁊ cenſio.ſis.ſire.quar⸗

te 2iugationis in ſigtione nõ differunt vel
in ſimplicitate vel in cõpoſitione. ſed in lit

teratura tm. HNã cenſeo facit pᷣteritũ cẽſui.
2 ſupinũ cenſũ. Iñ ꝑticipiũ cenſus.ſa.ſũ.
Cenſo.ſis.facit cenſui cenſitũ.pe.coꝛ. JIJñ
ꝑticipiũ cenſitus.ta.tũ.pe.coꝛ.Sʒ cenſio.

ſis. kacit genniul⸗cenlira he pan. J cenſi
tus.ta.tũ.ꝑticipiũ ſilit᷑ pe.ꝓdu.Et omnia
ſunt actiuu. S
Cẽtuplico.as.i.cẽtuplo.⁊ ðꝛ a cẽtũ ⁊ plica.
Centuplo.las.i.centũ ⁊ centũ cõpono. Vñ
ij. Regl. xxiiij. Adaugeat dñs de tuus ad
ppłm tuũ q;tus nũcẽ.iterũq; centuplicet.
vel ᷣm alia lr̃am centuplet.
Centurio.rias.i.oꝛdinare.ꝑ cẽturias diſtri
buere.⁊ ðꝛa centuria.vel a cẽturio.onis.

Cepio.pis.pi.ptũ.i.inciꝑe.⁊ deriuat᷑ a ce⸗

pi ſterito de capio. Uñ Terentiꝰ.Sex to⸗
tis mẽſibꝰ obfeciſſem qᷓ; ille qcqͥd ceperet.
Sʒ pᷣſens huiꝰ verbi ⁊ q̊ foꝛmant᷑ apᷣſenti
aboluerũt.pſᷣteritũ vᷣo ⁊ ꝗ foꝛmant᷑ a pteri⸗
to adhuc retinent᷑.Et hmõipterituʒ qñq;
accipit᷑ ꝓ pſᷣſenti qñq; in vi ſteriti. Et ſcri⸗
bitur cepi defectiuum per oe.ſimilit᷑ ceptꝰ
oe ab eo deſcendens.ſed inceptus ab in-⸗
cipio.pis.per.e.ſolam ſcribit᷑. Et ſunt qt⸗
tuoꝛ verba defectiua quę habẽt ſenſum p⸗
ſentis ⁊ pᷣteriti. Ande. Bis duo ſunt odi
noui cępi meminiq;.Quę retinẽt ſenſuʒ ſ⸗
ſentis pteriticc.
Cerno.nis.ui.cretũ.a.t.i.videre.cõſidera⸗
re ꝓponẽ.iudicare.ſtatuere.Et cerno dif⸗
fert a video.qꝛ cernimꝰlonginq. videmus
ꝓxima.differt etiam cerno a ↄſidero. Iñ
Coꝛpoꝛeis oculis cerno.ↄſidero mente.

QLero. as.n.p.i.cęra implere vłlinire.Et cõ

onit᷑ cum in. vt incero ꝓ eodem. .
ertifico.as.a.p.i.facere certũ.⁊ ðꝛ a certꝰ
et facio. . (comꝑatino.
Certioꝛo.ras.n.p.i.certificare.a certioꝛ.oꝛl
Certo as.are.n.p.i.litigare.pugnare.et ð
acertus.a.ñ. Inde verbalia.et h̊ certamẽ
minis. et certatim adübiuum.
Ceſpito.tas.i.foderevel cadere.offendere.

Vn et equi q̃ ſepe cadũt ceſpitare dicun᷑.

Ceſſo. as.a.p.i.frequẽt᷑ cedere.⁊ ðꝛ a celdo
Etiã inuenit᷑ p peccare. Jñvbalia.et ceſſa
bundus.da.dũ.i.qui ſępe ceſſat.
Ceſſo.ſis.ſiui.vbuʒ ðᷣſideratiuũ.qð nõ eſt

in vſu.et deſcendit a cedo.ceſſi.ceſſum.

Ceueo.ues.ui.n.s.i.culuʒ mouere.vel clu⸗
nem agitate. ſicut faciũt i concũbendo.Et
ꝓpꝛie ceuere.eſt qð faciũt hoĩes ſupeꝛius.
ſicut criſſari qð faciũt mulieres inferius.
AVñ.Eſt ceuere virũ.ſ criſſari mulierum.
vel ceuere viroꝝ int᷑ ſe. criſſari mulieꝝ int

ſe. Añ Juuenal. Ego te ceuẽtẽ ſiſtere vere

boꝛ.

Cibo. as.aui.a.p.i.cibos dare.⁊ ꝛz a cibus

s⸗
s.
In.
z

e

1

KJ
bi. Iñ vbalia. ⁊ cibatoꝛius.a.c.
Cicuro.ras.a.p.i.pꝛudẽter vel mãſuete ſe
ↄtinere.militare.mãſuete facere.
ieo.cies.⁊ cio.cis.hñt idẽ pſteritũ.ſ.ciui.
æidẽ ſupinũ.ſ.citũ. Niſi ſᷣm h̊ ꝙ deſcẽdit
a cio quartę ↄiugatiõis.pe.ꝓd.vᷣm vo ꝙ;
deſcendit a cieo ſecũdę ↄiugatiõis coꝛripit
eandẽ. Vñ.A cieo citũ nõ venit imo cituʒ.
Et idẽ ſigtũ.ſ.vocare.mouere.cõmouere.

2 gregare. Itẽ cieo.cies etiã accipit᷑ in alia
ſigtione.ſ.ꝓ feſtinare.ꝓperare.in q̃ nõ ac

cipit᷑ cio.cis.
Cilleo.les.lui.a.s.i.mouere.⁊ caret ſupino
Cingo.gis.xi.ctũ.a.t.i.circũire.circũdare.
cingulo ſe ſtringere. Iñ vbalia.
Circulo.las.i.circũdare vel toꝛnare. Etiaʒ
deciꝑe inuenit᷑. Iñ vᷣbalia.
glrcffag. Neegi. derl i cireliaucere. ðꝛ
a circũ.⁊ ago.gis.⁊ debet ſcribi.m.⁊ nõ ꝓ

77 eo. 7 debet. m. ſcribi. ſʒ taceri.

Circũdo.das.dedi.a.p.ðꝛ a circũ ⁊ do.daſ

Circumeo.is.iui.itũ.n.q.ðꝛ a circũ (ferri.

⁊ coꝛ.hãc ſyllabã da. Añ Ouidi.Juſſit ⁊

ambite circũdare litoꝛa terrę.

Circũducere l̃am ẽ eã circũanucta linea dã⸗
nare. ⁊ ſic differt a cancellare ⁊ ſbᷣpüctare.
Circũſcribo.bis.pſi.ptũ.n.t.i.ocludeꝛe cir⸗

cũire.dãnare.repᷣhẽdere.icludere.vlłſtrin
gere.vłremouere.bonis ꝓpꝛijs puare. de

lere. Iñ h̊ ⁊ hęc circũſcriptibilis.⁊ h̊ le.et

circũſcriptibilit᷑ adũ.

☛

Circũſpicio.cis.xi.ctũ.a.t.ðꝛ vndiq; aſpi⸗
cere.ꝓuidere.cauere.⁊ ðꝛ a circũ ⁊ ſpecio.

Iñ circũſpecto.tas.frequẽtatiuũ.⁊ circũ⸗
ſpectus.a.ũ.i.cautus.calidꝰ.ꝓuidꝰ.

Circũuenio.ueni.uentũ.n.q.ðꝛ circũdare.
ſtringere. vel inculpare. deciꝑe. Ande.ij.
Corꝗ.xiij. Nũquid itus.circũuenit vos

id eſt.decepit.

hirographo.phas.n.p.i.mãu ſcribere.et

ðꝛ a chiros.⁊ grapho.phas.qð eſt ſcribo.

Ael ðꝛ chirographo.i.chirographũ facẽ.

vel characteres.⁊ deriuat᷑ a chirographũ

QLito.as.a.p.i.feſtinare.⁊ deriuat᷑ a (phi.
citꝰ. vł ẽ frequẽtatiuũ.huiꝰ vᷣbi cieo.
Ciuito tas.a.p.i.ciuitatẽ colere.vel ciuẽ fa
cere.vel moꝛe ciuis ſe habere.⁊ ðꝛa ciuis.

C

—

Clamo.as. aui. n. p.i.clamoꝛẽ facere. ſona⸗

re. ⁊ ð: a calamꝰ. q̃ſi calamare.Iñ clamoſꝰ

a.ũ.q̃ſi calamoſus.
Clanculo.as.are.i.abſcondere.occultarę.
palliare.celare.⁊ ðꝛ a clanculutus.

CN

Clamdeſtfuo. nas. are.i. abſcondere.

Qlango.gis.xi.ctũ.n.t.i.ſonare.⁊ ẽ alaru
ſiue tubarũ. Iñ h̊ clangoꝛ.oꝛis.i.ſonꝰ.etẽ
irrationabiliũn.
Qlareo.es.rui.n.s.i.eſſe vel fieri claruʒ ma
nifeſtũ.⁊ ðꝛ a claro.as. AUñ NProſper. Ex
operũ ſpecie clarebũt intima coꝛdis.
Clareſco.ſcis.i.incipio clarere.vᷣbũ incho.
Clariſico.as.are.a.p.i.facere clarin.
Clarigo.as.aui.i.floꝛere.clarere v᷑ᷣm NPapᷣ:
Sʒ ᷣm Hugl.Clarigare.i.clarigationẽ fa
cere.i.cauſas belli exponere. 2ð
Claro.as.i.clarũ facere ⁊ manifeſtũ.ſʒ nõ ẽ
in vſu.⁊ ðꝛ a clarꝰ.⁊ cõponit᷑ cũ de. vt de⸗
claro.ras.i.notiſicare. ßMUD
Claudeo.des.n.s.i.claudicare. J
Claudico.cas.a.p.i.inęqualit᷑ incedere.
Claudo.dis.ſi.ſũ.a.t.i.ſerare.Iñ hęc clau⸗
ſura.rę.Et antiqͥ etiãẽ poſuerũt claudere ꝓ
claudicare. Iñ claudus.
Clauo.as.a.pᷣ.i.clauis.ↄfigere.
Qleo.cles.cleui.cletũ.i.gloꝛioꝛ.aris.⁊ ðꝛ a
cleos.qð ẽ gloꝛia. Itẽ cleo.cles.i.abſcõde

re.ſoꝛbere.etiã ſiẽt inclinre.
Qlepo.pis.pſi.ptuʒ.a.t.i.furari ᷣm Bugl.

Pap̃.dicit. Qlepere.
ſurripere.celare.
Clino.a.p.i.flectere.curuare.⁊ ꝓpꝛie ad le
ctulũ.ſʒ nõ ẽ in vſu.⁊ ðꝛ a clinꝰ.i.lect.
Cludo.dis.antiqͥ dixerũt ſʒ moderni clau⸗
do. dis. ⁊ põt cõponi ſᷣm antiqͥtatẽ.Cõclu
do. excludo c.
Qluo.is.clui.ſigẽt duo.ſ.defendere.⁊ tũc eſt
actiuũ.etiã ſiõt reſplendere.⁊ tunc eſt neu
trum. ⁊ caret ſupinis ᷣm Hugl.Et compo
nit᷑ cum pᷣ̊.vt pᷣcluo.i.valde defendere.vel
valde reſplendere. Iñ h̊ ⁊ hęc pᷣcliuis.DPa
pias vero dicit Cluere.i.pollere.excellere
vigere ꝓtegere.
Coaceruo.as.aui.i.ſimul aceruare.cumu⸗
lare.ↄgregare.⁊ ðꝛ a con.⁊ aceruo.as.
Coacuo.uiſ.coacui.n.t.i.ſimul acueꝛe.⁊ ðꝛ
acon.⁊ acuo. Vñ Hieronymꝰ in pꝛologo
libꝛoꝛũ Salomonis. Sciat magis ſcripta
noſtra intelligi ꝗᷓ non in tertiũ vas tranffu⸗
ſa coacuerint. HD
Coadiuuo.uas.i.ſimul adiuuo.⁊ ðꝛa con.
⁊adiuuo.uas.⁊ abijcit᷑.n.
Coaduno.as.i.ſimul adunare.cum alio in
vnũ colligẽ.⁊ ðꝛ a cõ.⁊ aduno ⁊ abijcit᷑.n.
Coagito.tas.i.ſimul agitare vel cumulare.
cõmouẽ vł repellere.⁊ ö:a c6.r6gtro. tas

i. clam raꝑe. furari.

4
7

*

ta.to. Iñ verbalia.

Coalbeo. bes. albui.i. ſimł albene. dicit᷑ a

con.⁊ albeo.⁊ abijcit.n.

Coalterco. cas. vel coaltercoꝛ. caris.i.ſimł
certare. litigare.⁊ ðꝛ a cõ.⁊ altco.vel coꝛ.
Cõamicio.cis.ui.citũ.i.ſimul amicire.et ðꝛ
a con.⁊ amicio.cis.⁊ coꝛ miim.

Coango.gis.xi.ctũ.i.ſimł angere.⁊ ðꝛ a cõ

⁊ ango.gis.

Coarguo.guis.gui.guere.i.ſimularguere.
Coarto.tas.aui.i.ſimul artare.ↄſtringere.

condenſare. ⁊ a con. ⁊ arto.tas. .

„

Coaxo.as.vᷣbũ ꝓpꝛiũ ranaꝝ.⁊ dꝛa coax.d

Coeo.is.ire.n.q.i.ſimul ire.⁊ coire.i.ↄiun
gi. ↄgregari. coadunari.ↄuenire.⁊ ðꝛ a cõ

⁊ eo.is.ſubtracta.n. Iñ h coitꝰ.tus. tui.i.

ↄcubitꝰ. Itẽ coire qnq; ponit᷑ tranſitiue ꝓ
diũgere. ſiue colligere ⁊ ↄgregare. ⁊ m B
inuenit᷑ eiꝰ paſſiuũ in tertia ꝑſona. Vnde

Lucanꝰ.Multũq; coit᷑ hũani generl.id ẽ

colligit᷑ ⁊ 1gregat.

Coepuloꝛ.laris.d.p.i.ſimul epulari. .—
Coęquo.quas.quaui.a.p.i.ſimul adęq̃re.

28a con. ⁊ ęꝓquo.ęquas. IJñ h̊ ⁊ hęc et B

coęquãs.tis. VUñ.ij. Regl.viij. Et mẽſus

ẽ eos funiculo coęquãs terrę.

Coerceo. ces. cui. citũ. a. S.i. ſit arcere. con⸗
ſtringere.⁊ ðꝛ a con.⁊ arceo.ces. IJIñ h̊ ⁊

coercibilis.⁊ h̊ le.⁊ coercibilit᷑ adiuũ.3

Cogito.tas.n.p.i.putare.⁊ venit a ſcðᷣa ꝑp⸗

ona ppi vbicogo. gi obitracta e. addi

Cognomino. as. are.i. cognoĩe appellare.

vVel cognomẽ imponer.
Cognoſco.cis.noui.gnitũ.i.ſimul noſcere.
In cognitoꝛ.ðꝛ a cognoſcẽdo rõnes vtri⸗
uſq; partis.Cognoſcere etiaʒ dicit᷑ in alio

ſenſu. vt ibi. Cognouit Adam vxoꝛem ſu⸗

re.⁊ ↄferre accepta ⁊ data.

Cognoſcere iſtrumẽta. ẽ relegere. diſtingue

Cogo. giſ. coegi. coactũ.a.t.i.ↄſtringere vł
coadunare. 8a con. ⁊ ago. Iñ vbalia co
actoꝛ.trix.tio. AUñ. Cogo.ↄſtringo dico.

cogo. coꝛrduno.
Cohereo.res.ſi.ſũ.n.s.i.ſimul hęrere.

Cohibeo. bes.bui.bitũ.n.s.i.coercẽ.refre⸗
nare.ↄſtringere.vetare.⁊ ðꝛ a cõ.⁊ habeo
bes.adiecta.n.⁊.a.in.i.mutata.qñq; tũ re
tinet.n. ⁊ ꝛ cõhibeo. bes. ↄhibẽtia. ſʒ tůc

aliud ſigt. vt patebit.

Coaleo.les. coalere.i.ſimul creſcere. Iñ co⸗. Cohoſtio.ſtis.ſtiui.i.ſimul hoſtire
leſco incho atinu.

Coalo. lis.lui.i.creſcere.⁊ v᷑ꝛ a cõ.⁊ alo.lis.

.Iñ ve ogitatoꝛ.trix.tio.Et
Cogitatus.tus.tui.⁊ h̊ͥ cogitamẽ.minis.

Cohoꝛtoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.ſimul hoꝛta⸗
ri. ⁊ ðꝛ a cõ.⁊ hoꝛtoꝛ.tari0„o.
ſiue e,j
re. ⁊ ꝛ a con. ⁊ hoſtio.ſtis.
Coijcio.cis.ðꝛ a con.⁊ iacio.cis.⁊ abijcitur
gliqñ.n.aliqñ retinet.vide.infra ĩ cõjcio.
Coimo.mis.emi.emptũ.i.ſimul emere.⁊ ðꝛ
a con.⁊ emo.is.abiectaann.

–

Coinquino.as.i.cõmaculare.fedare.ſimul

peccare.⁊ ð a con. ⁊ inqͥno. nas.Et coꝛ.d.
Añ Matth. vij. Sʒ ꝗ de oꝛe pcedũt illa

ſunt ꝗ̊ coinquinãt hoie.
Collacto.as.aui.a.p.i.ſimullactare.⁊ ðꝛ a
Colaphixo.as.i.colaphis cedẽ.⁊ dðꝛ a cola
phus.phi. Vel ᷣm MPapᷣ. Colaphitare eſt
collũ cędere. Iñ colaphicat. ta.tũ.i.cola⸗
phis ceſus vel verberatꝰ. AUñ.j. Metri.ij.
QAug eſt em gratia ſi peccantes⁊ colaphi⸗

cati. ſuffertis.

Q– dollatero.as.aui.pe.coꝛ.a.p.i.ſimul latera

re. ⁊ ðꝛ a con. ⁊ latero.ras.qð ẽ ↄiungere.
vYel aliqͥd alicui lateri apponere.

CLollato. tas.i.ſimullatare.⁊ ðꝛ a cõ. ⁊ lato.

Collaudo. das.a.p.i.ſimul laudare.

Colleuio.as.i.ſimul leuio.

Collibeo.bes.i.ſimullibere.vłcõplacere.⁊

dðꝛa con.⁊ libeo. Itẽ collibere ẽ obedire vł

ↄſentire. Iñ collibeſco inchoatinu.
Collido.dis.liſi.ſũ.a.t.i.ſimul lęedere.⁊ ðꝛ
acõ. ⁊ lędo.dis. Iñ colliſus.ſa.ſũ.⁊ ꝓd.li
Colligo.gis.gi.ciũ.i.ſimul legere.⁊ dðꝛ a cõ
Tlego. ⁊ coꝛ..il.
Collito.tas.taui.a.p.i.ſimul litare.

Colliueo.ues.liui.i.ſimul liuere.⁊ ðꝛ a cõ.⁊

liueo. ues. Iñ colliueſco inchoatiuũ.
Colloco.cas.caui.i.ſimul locare.
Colloquoꝛ.ris.tus ſũ.d.p.i.ſimul loqͥ.⁊ ðꝛ
acon. ⁊ loOquo.
Colluco.as.caui.a.p.i.obſcurare.⁊ ðꝛ a cõ
lucus.⁊ ꝓd.lu.⁊ ẽ tractũ a ramis arboꝝ
q̃ cadẽtes nemꝰ obſcuriꝰ faciunt.

Colluo.is.ui.a.t.i.ſimul luere.vel ſimul de
lauare.vl deſtruere.vłſoꝛdes ↄgregare.

Colluſtro.as.are.a.p.i.ſimul luſtrare.
Colo.as.aui.a.p.i.purgare.foꝛas emitteꝛe
liquefacere.eliquere.⁊ ðꝛ a colus.

Lolo. lis. lui. a. t. qnq; bz ſigtiões. Colo ci⸗

uitatẽ.i.habito.Colo trã.i.aro.Colo foꝛ⸗
mã.i.oꝛno.Colo deũ.i.veneroꝛ.Colo pa⸗
rentes.i.diligo. Vñ.Agros.rus.foꝛmam
ſuperos.colit atq; parẽtes.Hos arat. hic
habitat.oꝛnat.honoꝛat.amat Et a colo vł
colẽs ꝑ cõpoſitionẽ h̊ ⁊ hęc ceęlicola ⁊ chꝛi⸗

nicola. le. ⁊ ⁊ bec runcula.le. ⁊ h et hec
agricola.le.

Loioꝛo. al. are. a. p. ð:a coloꝛ. Alij dict

acoloꝛo ſit coloꝛ ꝑ apocopã. Et cõpõit᷑ cũ
cõ.vt cõcoloꝛo.i.ſimul coloꝛare vł cũ alijs
coloꝛẽ ſparare.⁊ cũ de.vt decoloꝛo.i.val⸗
de coloꝛare.vel coloꝛẽ aufere.
ombuo. buis.bui.a.t.i.ſimul pfundere.
Comedo. dis.edi:.comeſũ vel comeſtũ in ſu
pino.n.t.i.ſimul edere.⁊ ðꝛ a con.⁊ edo.et
mutat᷑.n. in.m. Jñ comedo.onis.ↄ.t.id ẽ.
gluto. vel voꝛax.
Lomeſo. as.are.i.frequẽ
qͥdẽ comeſare ẽ ſępe ⁊ ſuꝑflue ⁊ luxurioſe
Omecete Ifñ hec comeſatio.onis.⁊ ſunt
ꝓpꝛie ſuꝑ
ſcribi ꝑ vnũ.m.⁊ vnũOggs.
Comitoꝛ.taris.tatus ſũ.d.p.i.ſeqͥ cuʒ alio
ire.⁊ ðꝛa comes.tis. IJñ comitãs.tis.o.g.

⁊ comitat.a.ũ.i.ſecutꝰ.⁊ coꝛ.co.⁊ mi.vñ

Ouidiꝰ de arte. IJpᷣe licʒ venias muſis co⸗
mitatꝰ homerꝰ. Si nihil attuleris ibis ho⸗
mere foꝛas.
Cõmemoꝛo.as.a. p.pe.coꝛ.i.recoꝛdari.
Cõmendo.das.dare.a.p.i.tradere.cõmit⸗

tere.vel laudare.magnifſicare.extollere.et

ꝛa cõ.⁊ mãdo.n.i.m.⁊ a.i.e.mutata.Eti
am idem eſt quod deponere.ff. de. v. ſig.l.
cõmendare. ðẽð
Coõmentoꝛ. aris. atꝰ ſũ.d.p.i.còmentũ facẽ.

vel inuenire ſimilia. vel exponere.ↄfringẽ

mentiri.⁊ ðꝛ a cõmentũ.Et põt eẽ frequen
tatiuũ huiꝰ verbi cõminiſcoꝛ.licʒ deficiat i
ſupio ſᷣm vſũ.redolebit tñ eiꝰ ſigtiões oẽs
Itẽ cõmẽtari.i.augurari.
õmeo.as.are.i.ſimul meare.

Cõminiſcoꝛ. ſceris.d.t.i.commemoꝛare.ad

memoꝛiã reducere.excogitare.adinuenire
ſimilia fingere.mẽtiri.vel cõponere.⁊ ðꝛa
con. ⁊ memini. Cõminiſci eſt etiã plura ſtu
dio vel doctrina in mẽte habita in vnũ col
ligere.⁊ facit cõmentũ in ſupino. Jñ com⸗

Cõminoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.ſimul minari.

Iñ cõminãs.tl.o.g. Vñ Job. xyj. Cõmi⸗
nans mihi infremuit ↄtra me dẽtibꝰ ſuis.

Beſc ẽdit etiaʒ cõminãs a cõmino.nas.vñ
Büũ grex minat᷑ lupus illi dẽte minaek.

Cõmitto.tis.ſi.ſũ.n.t.i.ſimul mittere.vł cõ
iũgere aliq̃ vnũ immittẽdo alij.ſ.incaſtra⸗

re.⁊ ðᷣꝛ a cõ.et mitto.Eſt etiã foꝛefacẽ pec C

care. IJñ B cõmiſſuʒ. Cõmittẽ ẽ eti crede⸗
re.in tutelã vel ĩ fidẽ dare alicuiꝰpᷣm Hug.

In greciſmo autẽ ſic dicitur. Comitto ſen⸗

Commolo. lis.

ter comedẽ. ppꝛie moꝛoꝛ. vᷣm
Cõmunico.as.a.p.

ua. luxurioſa ↄuiuia.⁊ debet

ſum poꝛtas cuiuſlibet hoꝛũ. Cõiungo pec⸗
co.credo.facio.repᷣhendo.
Coõmodo. das. dare. a. p. i. ſtare cõmoduʒ

facere. vel eſt rem ad vſum alicuius q;diun
velit ↄceger.
A lis. lui.a. t. i. ſimul molere.vł cõ
terere. AUñ Eſa.iij. Facies paupeꝝ cõmo⸗

litis.et ꝛ a con.⁊ molo.lis.

Cõmonefacio. cis.n. t.i. admonere inſtruẽ.

Commoꝛoꝛ. rarl.d.p.i.cũ alio moꝛã facere.
vel aliquã retinere.et moꝛari facere.⁊ ðꝛa

cõ. et moꝛoꝛ. Inuenit᷑ etiã cõmoꝛo ꝓ com⸗

moꝛoꝛ. m Wapi. “
pticipare. cõmunion?
dare. cõem facere.imundũ facere ſiue inq⸗
nare. Vñ Marci. vij. Mõ intelligit ꝙ oẽ
extrinſecus introiens in hoiem nõ põt euʒ
cõmunicare.i.immũdũ facere.inqͥnare.et
pꝛ a cõmunis.Et cõponit᷑ cũ ex vt excom⸗
munico.cas.i.extra cõmunionẽ facere.cõ
munione buer.
ui. i. cmune facere. Inde

„

Communio.nis ui
heccõmunio.onis.

CLomo. as. a. p. i. oꝛnare. et a coma. mę.

Iñ comatoꝛes ·et dicunt᷑ argẽti ceſares. aa
de ſoꝛdida maſſa lucidũ.comaãt argentum

Comare etiã inuenit᷑ ꝓ frondẽ.et coꝛ.pᷣmã

CLomo mis.pſi.ptũ.a.t.i.oꝛnare.vel plana

re.vel pectinare.

Compagino. as. are. pe. coꝛ. i. ↄiũgere.

Compareo.es.n.s.i.ſił parere.coꝛã parere
et ðꝛa con.et pareo.es. Vñ Geñ. xxxvij:
Nuer nõ cõparet et ego q̊ͥ ibo. Añ Ouidi
us. Quę nimis apparẽt retia vitat auis.
Comparo.ras.raui.a:p.i.ſimul parare.et

—ä

ðꝛa cõ.et paro.ras. Itẽ cõparare.i.cõtra

parare. Itẽ cõparare.i.ↄferre aſſimulare:
tẽ cõparare.i.emere. Et ex hac ſigtione
ſumpta ẽ ſcᷣa. Mã q̊ aliq̃d emit pᷣciũ ſuuʒ
cõparat.i.ↄfert rei emendę.et coꝛ.pa. VUñ
Ouidiꝰ ð remedijs. Bella mihi video bel
la parant᷑ ait.

2

patit᷑ ↄdolere.et ðꝛa con. et patioꝛ. Inð

Cõpatioꝛ. terl.ſus ſũ. d.t. i.ſik pati ſi illi

copaſiio, onis.et cõpaſſiuus.a.d.
Compeciſcoꝛ. eris.d.t.i.ſimul paciſei.
Coinpedio. dis. diui. n. q.i. incatenare illa⸗

2

queare.pedes retinere.et ðꝛa con. et pedi
ca. In cõpeditꝰ.a.ũ.q̃i cũ pede vel pedica
aſtrictus incatenatus. VMVBMͤl
ompello.lis. compuli. coinpulſuũ. a.t. i. ſil
pellere vel impellere. vt Iſte compulitmę
ad hoc.i.ipulit.et ðꝛ a cõ.et pello.lis. Itẽ
compellere.i.coadunare. L Dagile in

buccolicl. Cõpulerãtq; greges coꝛidon et
tirſis in vnũ.i.coadunauerat. Et vt dicit
NPap̃. Cõpello.lis.Cõpello.las.ad ꝓuo⸗
cationẽ ꝑtinẽt. Illud cõpuli. Hoc cõpella

ui facit. ambo ſunt actiua. Cõpelloꝛ inueni

tur deponẽs.Cõpellare.i.alloqui.
Compendino.as.aui.a.p.i.differre. Inde
hęc cõpendinatio. onis.i.dilatio.
Compendo.dis.di.a.t.i.ſimłpendere red⸗
dere. pſoluere vel trutinare. equare.
Compenſo.ſas.ſaui.a.p.i.remunerare vel
reddere. donare. trutinare.⁊ ẽ vbũ fre.
Comperio.ris.ri.tũ.a.q.i.inuenire.⁊ ðꝛ a
con.⁊ pario. Inuenit᷑ etiã cõperioꝛ in acti⸗
ua ſigtiõe. Un Saluſtiꝰ. Et ego cõperioꝛ
baccho vc. .
Compeſco.ſcis.ſciui.ſcitũ.a.t.i.refrenare.
⁊ ðꝛ a con.⁊ peſco.ſcis.qð nõ ẽ in vſu.Alij

dicũt qð dicat᷑ a con.⁊ pede ⁊ capio.vel a
con.⁊ paciſcoꝛ.vel a con.⁊ paco.cas. Inð

cõpeſco.ſcis.q̃ſi facẽ pacẽ.Alij dicũt a cõ.
⁊ paſco.ſcis.⁊ ẽ tractũ ab eqͥs.qͥ cũ paſcun
tur. cogunt᷑ ligant᷑.⁊ coercent᷑ pedibꝰ.
Cõpeto.tis.tiui.titũ.a.t.i.ſimul petere vel
conuenire.gruere.⁊ ðꝛa con.⁊ peto.tis.
A cõpeto aũt ꝓ ↄuenire deriuat᷑ cõpetẽs.
nomẽ oĩs ge.i.ↄueniẽs.Et cõparat᷑ cõpe⸗

tens.tioꝛ.ſimꝰ. Iñ cõpetent᷑.tiꝰ.tiſſime.ad

uerbiũ. Et hec cõpetẽtia. tie.
Compilo. as.are.a. p.i.ſimul pilare. ⁊ coꝛ.

pi. ⁊ ðꝛ a con.⁊ pilo.las.qð idẽ eſt ꝙ pilos

auferre.Etiã idẽ ẽ qð ↄtundere vel rape.

furari. ſpoliari.⁊ ſic ꝓdu.pi.⁊ ðꝛ a con. et

pilo.las.qð deriuat᷑ a pila ꝓ inſtrumento
terẽdi. Vñ.Cõpilo tollo pilos cõpilo ſcri
pta libꝛoꝛũ. Pꝛopꝛie tñ cõpilare eſt aliena
dicta ſuis intermiſcere. Iñn h̊ cõpilatoꝛ.to
ris.qͥ aliena dicta ſuis ꝑmiſcet.ſicut ſolent

pigmẽtarij in pila diuerſa mixta ↄtundeꝛe

Vñ Oꝛati in ᷣmõe.Ne me Cryſpini ſcri⸗
nia cõpilaſſe putes. èMB
Compilare leges ſiue cõponere.ẽ leges ab
alijs ſcriptas in vnũ volumẽ redigere.
Compingo.gis.egi.actũ.a.t.i.impellere vł
ↄiũgeꝛe. glutiuare.ↄfoꝛtare.⁊ ðꝛa con.⁊
pango. VUñ Job. x. Oſſibꝰ ⁊ neruis cõpe⸗
giſti me. NPõt etiã cõponi cũ con.⁊ pingo.
gis. xi.ctũ.⁊ idẽ eſt qdð ſimul pingere.
Cõplectoꝛ.ris.vbũ còe olim. nũc deponẽs
ẽ ſimul vtriſq; bꝛachijs cingere.⁊ ðꝛ a con
⁊ plecto. Iñ h̊ cõplexus.us.ui.Et cõplexi

adũu.⁊ hęc cõplexio.i.actꝰcõplectendi.vel

quedã argumẽtatio ꝗᷓ vndiq; cõplectit᷑ ad
uerſariũ.Et hęc cõplexio ðꝛ natura vl di⸗

ſpoſitio. Iñ h ⁊ hęc cõplexionalis.⁊ hoc le
⁊ cõplexionalit᷑ aduũ.⁊ cõplexionalitas. et
cõplexionatꝰ.a.ũ.i.cõplexiõe ꝑticipãs vł
diſpoſixꝰ. Itẽ a cõplectoꝛ ðꝛ cõplexoꝛ.aris
frequẽtatiunun. ů́ů
Complico.cas.cui.licitũ.vłaui.atũ.a.p.i.

ſimul plicare. ⁊ a con. ⁊ plico.cas. Inde

cõplicatio.
Complodo. dis.ſi.ſũ.n.t.i.ſimul plodere.
vel in ſimul repcutere.clauderemanꝰ. Et
ponit᷑ ſimplicit᷑ ꝓ ↄiũgere vł ↄcutere.⁊ ðꝛ
acon.⁊ plodo.dis. Uñn Judicl.vij. Cepe⸗
runt buccinis clangere ⁊ cõplodere int᷑ ſe
lagenas. .

Cõpluo. uis.cõpluui vł cõplui x ſyncopaz.

a.t.i.pluuia irrigare.⁊ ðꝛ a cõ.⁊ pluo. Jqĩi
cõplutio.onis.Et cõpluoꝛ.eris.in paſſiuo
Iñ cõplutꝰ. ta.tũ.pe.ꝓd. Vñ Amos.iiij.
Mars vna cõpluta eſt.⁊ ꝑs ſuꝑ quam nõ
pluit arit. H
Compono.nis.ui.tũ.a.t.i.ſimul ponere.v
ſepelire.vel ↄſtituere.vel oꝛnare. Unde ⁊
ðꝛ vox cõpoſita.i.oꝛnata ⁊ elemẽtarijs ſo⸗
nis diſtincta ᷣm Hugl.⁊ ðꝛa con.⁊ pono.
nis. Inuenit᷑ etia cõpono in alijs ſigtioni⸗
bus. vt patet in his vᷣſibꝰ. Fponik ſene⸗
lit.ↄiungit.fingit.⁊ oꝛnat.Inſtruit.infoꝛ⸗
mat.pacificare ſole.

Cõpotio. tis.tiui.a.q.i.inueſtire.vt an

do vobis vt cõpotiatis eũ ſᷣbenda ſua.

Cõpoto.as.are.n.p.i.ſimul potare.et ðꝛ a

con.⁊ poto.tas.Et ẽ potare luxurię.bibe⸗
re vo naturę.Et ꝓd.po. Iñ h̊ cõpotoꝛ.to
ris.⁊ hęc compotrix.
Compꝛehẽdo.dis.di.ſũ.a.t.i.ſimul pᷣhẽde
ſimul caꝑe.⁊ ðꝛa con.⁊ pᷣhendo.dis.qð ẽ
idẽ qð pꝛendo. dis.
Compꝛẽdo.dis.di.ſũ.a.t.idẽ ẽ qð cõpꝛehẽ
dere. ⁊ 8? a con.⁊ pꝛendo.dis.
Cõpꝛomittere.ẽ cauſam executoꝛiã vel exe
cutiuã ad dictamẽ arbitroꝛũ dare.⁊ m di
ctamẽ recte rõnis ꝓ vtraq; parte appoſita
explicare ab ipſis. .
Compungo. gis.xi.a.t.i.ſimul cõmouere.
pctõꝝ ſuoꝛũ reminiſci.ↄtriſtar1i.
Cõputo.as.aui.pe.coꝛ.a.p.i.cõnumerare.
ſimul putare. ⁊ ðꝛ a con.⁊ puto.Iñ h̊ com
putatoꝛ.toꝛis.⁊ cõputatoꝛiꝰ.a.u.

Cõcaleo.les.lui.n. S.i.ſimul calere.⁊ ð aa

⁊ caleo. Unde.psð.Concaluit coꝛ meuʒ in⸗
Concẽdo.dis.di.a.t.i.ſimul candere.
Concenturio.as.i.cooꝛdinare vel adunare

Concepto.tas.i.frequẽter ↄciꝑe.

ſ

Me.,
n

49

gin⸗

Cõcido. dis.cidi.n.t.i Rmul cadere.et; A

cõ.⁊ cado.dis.⁊ caret ſupio.⁊ coꝛ.ci. Vñ

Beñ.iiij. Cocidit vultꝰ eiꝰ. Itẽ ↄcidere.i.

ſimul cedere.⁊ ðꝛ a con.⁊ cedo dis.di.⁊ ꝓ

ducit ci. Añ Job.xvj.Concidit me vulne

re ſuꝑ vulnus.

„

Concieo.es.a cieo.es.⁊ cõcio.cis.a cio.cis

habeẽt idẽ ſteritũ ⁊ ſupinũ.⁊ idẽ ſigtũ.ſ.cõ
mouere.vel cõuocare.Et ꝓd.pe.cõcitum

coꝛripit. .
Cõcilio.as.aui.a.p.i.amicũ ⁊ ↄcoꝛdẽ facẽ.
ad integritatẽ. reuocare.ↄiũgere.ſociare.
trãſlatiue q̃ſi cilia ↄiũgere.⁊ ðꝛ a cõcilium

qñ venit a cõcio.cis.ſʒ qñ venit a ↄcieo.es

Et nõ qð maioꝛes minoꝛibꝰ cõciliant᷑ ⁊nõ

ecõuerio. Et cõponit᷑ cũ re.vt recõcilio.aſ
Cõciliant᷑ noui amici recõciliant᷑ veteres.

Itẽ ↄciliamur deo qñ bᷣmoa gẽtilitate cõö⸗

uertimur. reconciliamur.qñ poſt petm̃ pę
nitendo regredimur.

Loncinno. as. aui. a. p.i. cõmiſcere. cõpone
re.oꝛdinare.pᷣparare.⁊ ðꝛa ↄcinnꝰ ni. Uñ

pꝓpha. Lingua tua ↄcinnabat dolos·i.cõ⸗

miſcebat. cõponebat. Itẽ Cꝛoũu.xij. Qui

aũt teſtis ẽ repẽtinꝰconcinnat linguã men
Concino.nis.ni.centũ.n.t.i.ſimul vel ↄcoꝛ
diter canere.cũ alio ↄuenire.

* 7„ ——

Concio.cis.ciui.cõcitũ.i.cõmouere. vel cõ

uocare. Iñ hęc cõcio.onis.i.ↄuocatio.

Concionoꝛ.naris.natꝰ.d.p.i.qſi pplłm allo
qui.ↄuentũ facere.⁊ ðꝛa concio.onis.qð

eſt ↄuocatio.

„ £

Concipio.pis. cepi. ptü. a. t.i. ſimul cape.et
ðꝛ a con.⁊ capio. Hñ. Mulier ðꝛ ↄcipere

qñ ſꝑma viri cũ ſuo ↄcapit᷑ ⁊ ↄcreſcit.Cõ

cipe etiã inuenit᷑ ꝓ mẽte.vł in mẽte ↄciꝑe

vel intelligere. AUñ. Cõcipit h̊ mẽte.muli⸗
er.ſʒ ↄcipit aluo.
Conclaſſo.as.n.p.i.ↄclamare.cõboare.vł
naues ↄiũgere.ↄgregare. H

„

Cõclino.as.are.pe.ꝓd.a.p.i.ſimul clinare
⁊8ꝛz a con.⁊ clino.as. IJIn h̊ ⁊ hęc cõclinisᷣs

;̊ ne.Et cõclinus.na.nũ.

₰

Concoꝛdo.as.aui.a.p.ðꝛ a cõ

nire vnius oꝛdinis fieiirr.
Concremo.as.aui.a.p.i.ſimul cremare.

Conculco.as.aui.a.p.i.ſimł calcare ſuꝑare

Concupiſco.cis.vbũ ichoatiuũ a cõcupio.

pis.a q̃ h ⁊ hęc ⁊ B ↄcupiſcẽs.tis.⁊ ↄcupi⸗

ſcenter. ⁊ hec ↄcupiſcentia.tię.

Condico.cis.i.ſimul dicere.ſtatuere.decer

nere.ſpondere.vbi non vnus ſʒ plures di

Hugl. Pap̃. vo dicit. Cõcoꝛdare ẽ conue

cunt vbi vnds plura dicit. 282 a con. 7 di

co. cis.⁊ ꝓdu. di. Hel condicereẽ rem ſuã

in iudicio petere ꝑſonaʒ pulſandovelin⸗

„*

etando.⁊ ipſam dicendo obligatã ſibi eſſe

ad aliqͥd dandũ vel faciendum.

Londio. diſ. diui. ditü. a. q. i. ſapoꝛare. dul

coꝛare.⁊ ẽ verbũ ſimplex. Iñ h̊ ↄdimentũ

——

ti. Vel põt deriuari a condus cõdi qð ẽ ge

nus cyphi. Et ꝑ ſilitudinẽ coꝛꝑa moꝛtuoꝝ
condiri dicunt᷑ qñ ſpeciebus aromatic in⸗

ungunt᷑. Vñ GBeñ. v. Pꝛecepitq; vᷣuis ſu⸗
is medicis vt aromatibus condirent pꝛeʒ.
Condo.dis.idi.n.t.i.facẽ. diſicare. ↄſtrueè

ↄſtituẽ. Et ponit᷑ qñq; ꝓ ſuo cõpoſito.ſ.

abſcondere.Condo cõponit cu abs. vt ab
ſcondo. dis. Recondo.dis. Et condo cõ⸗
ponitur a con. et do. das. et coꝛripit di.· in

ſupino.

Condono. as.are.a. p.i.ſik donare. ignoſce⸗
re.ↄcedere.remittere.⁊ ðꝛ a con.⁊ dono

Conduco.cis.xi.ctũ.a.t.i.ſimul ducere.ali⸗
quibꝰ ducatũ ſᷣbere.mercede cõſtituta ali⸗
q̃d ducere. ⁊ ðꝛ a con.⁊ duco. cis. AUñ. Co⸗

ducit pᷣciũ tradẽs.pſᷣbẽſq; ducatũ. QAui ca⸗
pit ille locat.ↄducit qͥ pciũ dat. Ukrↄduce⸗

re ðꝛ ille qͥ rem aliquã ab aliq dataʒ merce⸗
de vel ꝓmiſſo accipit vtendã.
cit qͥ dat qͥ locat accipit illndud.

Confeędero.as.a.p.in eodẽ feędere cum alio

coniunctus. 2
Conkfertio.tis.ti. tũ. a.q.i.cõſpiſſare.conſti
pare. replere. cõflare. in vnũ colligere. co⸗
mouere. ſimul fartire. ⁊ z a cõ. ⁊ fartio.tis
Confero.fers.contuli.collatũ.verbuʒacti⸗
uum.i. ſimul ferre vel commiſcere. Etiam

ðꝛ pugnare.diſputare.nam ⁊ qui pugnãt

bꝛachia conferunt.ſicut qui diſputant ver

ba. Et eſt conferre ſimul erogare. Eſt etiã
q̃ſi comꝑare ↄgregare.ſʒ bona conferunt᷑.

mala vo inferunt᷑.

Lonſficio. cis. ci. ctũ. a.t. i. ſimul facere. Itez
cõficere.i.finire. ꝑficere. Etiã cõficere.i.de
ſtituere. deſicere. vbi em ẽ ↄfectio multaꝝ

rerũ. ibi multarũ rerũ ẽ defectio. Itẽ conſi

cere.i.cõponere ſiue cõmiſcere.⁊ vᷣm Bͤ pti

net ad medicos.qͥ multa cõmiſcent ad faci
endas ſuas ↄfectiões. Et ↄſicere.i.vince⸗

re. vt vulgo ðꝛ. Iſte ↄfecit hoſtes in ſlio.

Et hęc ſigtio ẽ tracta a ſᷣcedẽte.vbi eme

hoſtiũ ↄfectio.ibi multoꝝ cõmixtio Rras
1

oficere.i.tingeꝛe.Sic & ↄſicere in ſex ſigtio

nibe inuenit. Itẽ ↄficere.i.ↄſecrare coꝛpꝰ

chꝛiſti. ⁊ ðꝛ a con.⁊ facio.

Confido. dis. dere, confiſus ſum verbum

Añ. Cõdu⸗

Conſio.conſis.iui.ire.tum.i.efficere.⁊ ðꝛa
con.⁊ ſio.⁊ trſit in actiuã ſigtionẽ. Acci⸗
pit᷑ etiã in paſſiua ſigtiõe.ſ.ꝓ effici.⁊ ꝓdu

Confodio.di.ſũ.a.t.i.ſimul fodere.⁊ dicit᷑

neutropaſſiuũ.i. credere. ſiquciã habere

78 con. 7 ſido. Iñ ↄfidẽs.tis.o.g. ⁊ cõ⸗
parat᷑. Et ↄfident᷑.tiꝰ.tiſſime.adü. Et hęc
coſidentia.tię.⁊ accipit᷑ in bono ⁊ in malo.
vt ↄlſident᷑ vel cũ ↄſidetia iſte loquit᷑.i.au⸗
dacter ᷣſumptiue vel cũ audacia vel cũſᷣ⸗
ſumptione.⁊ ꝓdu. l.

Conſigo.gis.xi.a.t.i.ſimul figere.⁊ ðꝛa cõ.

7 ſigo. ⁊ ꝓd.fi. Uñ ps. Cõfige timoꝛe tuo

carnes meas.
S8.iui.ire.tum.i.efficere.⁊ ðꝛ a

cit.i.ante.o.

Confiſcari.ẽ fiſco applicari vel in fiſcũ indu

ci. Iñ ſiſcus ẽ regius ſaccꝰ in quẽ reducun
tur bona dãnatoꝛũ ⁊ pſcriptoꝝ.

Confiteoꝛ. teris.ſus.ſſũ.i.ſimul vel vndiq;

fateri.⁊ ðꝛ a con.⁊ fateoꝛ. Iññ ↄfeſſoꝛ.oꝛis.
⁊ hęc cõfeſſio.onis.⁊ ẽ legitima coꝛã ſacer
dote pctõꝝ declaratio.⁊ h̊ ⁊ hęc ⁊ ↄfitẽs
ꝑticipiũ.Et coꝛ.fi. Ande.Confiteoꝛ ſpon⸗
te fateoꝛ mea facta coacte.

Confligo.gis.xi.ctũ.a.t.i.ſimul fligere. vel
pugnare. 8τ a con. ⁊ fligo. giſ. Et ꝓ eodẽ

ſumit᷑ cõfligo. as.⁊ ꝓdu.ſli.

Conſlo.as.aui.a.p.i.flare vłfundere aurũ

⁊ aliud metallũ ad aliqͥd faciendũ ⁊ ẽ ver⸗
bũ fuſoꝛũ.qꝛ fuſoꝛes multa inſimul fũdũt
de vna foꝛma ad aliã. Ideo hinc tracta eſt
metaphoꝛa ad illos qui res alienaſmutuo
accipiunt ⁊ luxurioſe cõſumũt. Vñ inueni
tur cõflare ꝓ mutuare ⁊ ꝓ cõſumere. Naʒ
qↄſumit.⁊ qͥ mutuat᷑ de vna foꝛma.q̃ſi fũ

Ditur in aliam.

a con ⁊ fodio.⁊ coꝛ.fo.in pᷣſenti.ſʒ in pteri⸗

to eam ꝓducit.

KConfoueo.es.ui.tũ.a.S.i.ſimłfouere.⁊ ðꝛ

2 con. ⁊ foueo.es. Iñ confotus.a.ũ.i.ſimł
fotus. Añ Eſa.lix.Et qð confotũ ẽ.erum

pet in regulum.

Conkfrendeo.es.ui.n.s.i.ſimul frendere.et
caret ſupino. H
onfugio.gis.gere.a.t.i.ſimul fugere.vel

ad aliquẽ fugere cauſa ſecuritat ⁊ au xiliũ
habendi.

Confringo.gis.gi.ctũ.n.t.i.ſimul frangeꝛe

Confundo.dis.di.ſũ.a.t.i.cõmiſcere vł cõ

futare. ↄuincere. arguere.⁊ ðꝛ a con. ⁊ fun

do. dis. CPonit᷑ etiã ꝓ decipe vel fruſtrari

Vñ ad Roma. v. Spes auũt nõ ↄfundit.i.

nõ decipit vel fruſtrat᷑ ſperantẽ.

õfuto. as.aui.a. p.i.arguẽ. ↄuincẽ.ↄfüdæ

Congero. ris.ſi. ſtũ.a.t.i.ſimłgerere.ↄgre⸗

gare.accumulare.⁊ ð a cõ.⁊ gero.ris.
Congio.gis.giui.gitũ.n.q.i.p augmentuʒ
creſcere.vel ęquare.vel ↄgregare.
Conglobo.as.aui.a.p.i.ſimul globare.coa
ceruare.in moduʒ globi rotundare. ⁊ ða
con.⁊ globo.bas. Iñ aduũ.cõglobatim id
E.ſpiſſim. vel cumulatin.
Congredioꝛ.eris.greſſus ſũ.d.t.i.ocurreꝛe
ſimul gradi vel ↄfligere.pugnare.diſputa
re.⁊ ðꝛ a con.⁊ gradioꝛ.a.in.e.mutata. Il
li aũt ꝓpꝛie ↄgrediunt᷑ qͥ ſimul ↄtra ſe gra⸗
diunt᷑ ad pugnã verboꝛũ vel manuũ vłar
moꝛũ. coꝛ.⸗gggrgrgrggre.
Congruo.is.ui.n.t.i.ↄuenire.cõcoꝛdare.
Conhibeo.bes.bui.n.S.i.ocłos claudere ⁊
qꝛ clauſa oculoꝛũ ſignat aſſenſũ.ideo cõhi
bere ponit᷑ ꝓꝑ aſſentire.obedire.⁊ ðꝛa con.
⁊ habeo.⁊ retinet.n.ꝗ̃ aufert᷑ in cohibeo.
Ingde cohibentia.
Coniecto.as.aui.i.frequẽter conijcere.
onijcio.cis.ieci.iectuʒ.a.t.i.ſimul iacere.
Itẽ cõijcere.i.exiſtimare.opinare.cogita⸗
re.ꝑpendere.vel pᷣſumere buſdã cõiectu
ris.⁊ ðꝛ a con.⁊ iacio.cis. AUnde Geñ.xlj.
Quę audiui te pꝛudẽtiſſime conijcere. Et
ſcribit̃ ꝑ duo.ij.qꝛ cõponit᷑ a con.⁊ iacio.
cis.⁊ mutat᷑.a.in.i. Inuenit᷑ etiaʒ coijcio.
cis. abiectasn.
Conniueo.ues.⁊ ↄniuo.uis.iui.ixtũ.vł cõ
nixi in pterito.ſʒ nõ ẽ in vſu.i.oculos clau
dere. vel palpebꝛas iũgẽ.⁊ ponit᷑ ſexꝑę ꝓaſ
ſentire. qꝛ clauſio oculoꝝ aſſenſũ ſigt. Et
cõponit᷑ a con. ⁊ nix.niuis.qꝛ nix aciẽ ocu⸗
loꝛü ꝑſtringit.Albedo em diſgregat viſuʒ
Et ꝓqu.ni. Ael ſᷣm alios cõponit᷑ acon.⁊
nitoꝛ. teris. Oap̃.vero dicit. Cõniuere. cõ
ſentire. oculos claudere.interdũ diſſimu⸗
lare.parũ doꝛmire. Iñ ↄniuẽs.i. ↄſentiẽs
qð ꝓdu.bᷣmã ⁊ ſcᷣam ſᷣm MPapᷣ.Inde con
niuentia.tię.i.aſſenſus. VUñ cõniuentia ca
pituli factũ ẽ.i.aſſenſu.Et in.iij.ſen. diſ.iij
Sane dici põt ⁊ credi opoꝛtet iuxta ſancto
rum atteſtationes conniuentiaʒ ⁊c. Ande
BGręeciſta.Qui mihi conniuet oculis mihi
ſignum pbet.
Coniũgo.gis.xi.ctũ.a.t.i.ſimul iũgere.
Cõnubo.vis.pſi.ptũ.n.t.i.ſimul nubere.
Connuo.is.ui.tũ.n.t.i.ſimul nuere vel an⸗
nuere. .
Conoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.amitti.attẽptari
⁊ ðꝛ a conꝰ.ni.⁊ ꝓdu.co. Uñ Oui. Quic⸗
q̃d conabar dicere verſus erat.
onqueroꝛ. reris. ſtꝰſũ.d.p.i.ſimł queroꝛ.

—,. — —

in

h

i

caput inclinare.

C.9

Conquiniſco.cis.xi.i.oculos claudere.vel

Conquiro.ris.ſiui.ſitũ.a.t.i.ſimul quęrere

Cõſcindo.dis.ſcidi.a.t.i.ſimul ſcindere vł
diuidẽ. ⁊ ðꝛa con.⁊ ſcindo. VUñ.ij. Eſdre.

viij. Conſcidi veſtimẽta mea.

Lonſcio.ſcis.ſciui.ſcitũ.a.q.i.ſimul ſcire.?

ꝓpꝛie ðꝛ de malo.tũc em̃ aliqͥs conſcit cuʒ
in malo ⁊ ſcelere ↄſciꝰẽ.⁊ ðꝛa cõ.⁊ ſcio. Jñ

hec ↄſciẽtia.Et cõſcius.a.ũ.⁊ ꝓpꝛie in ma

lo. Vñ qͥdã. Cõſciꝰ ipᷣe ſibi.de ſe putat oĩa
dici. Pap. vo dicit. Cõſciuit ↄſentit.intu
lit. Conſci ꝑticeps in ſciẽtia aliqͥd hñs te⸗
ſtis. Uñ Job. xvj. Ecce em̃ in cęlo ẽ teſtis
meꝰ.⁊ ↄſciꝰ me in excelſis.

Conſecro.as.a.p.i.deo dare ſimul ſacrare.

Conſectoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.ſimul ſectari
Iñ ↄſectane.a.ũ.i.eiuſdẽ ſecte.
Conſentio.tis.ſi ſũ.n.q.i.oↄſenſũ pᷣbere q̃ſi
ſimul ſentire.et ðꝛ a con.et ſentio.tis.
Conſepio.pis.pire.a.q.i.circundare.ſępe
circũcludere.vel valde lepire.

—

Lonſero.ris.ↄſeui. ſitũ.i.plãtare.ſimul ſe

rere.et ðꝛ a con.et ſero. Iñ hęc cõſitio.id ẽ
plantatio. Et ↄſitus.a.ũ.i:.plantatꝰ. Iteʒ
conſero.ris.ↄſerui.ↄſertũ.i.cõmiſcere.cõ
mittere.ↄtexere.ↄiũgere.vt Iſti ↄſerunt
bꝛachia.et ↄſerunt verba. In cõſertim.id

eſt. ↄiun ctim aduer.

Conſeſco. d. q̃iicho. p ↄſideſco.i.ſepeſedẽ

CLConſideo.des.conſedi.cõſeſſuʒ.n.S.i.ſimł

ſedere.⁊ ðᷣꝛa con.⁊ ſedeo.des.⁊ mutat᷑.e.
in. i. Et coꝛ.ſi.

Conſidero.ras.raui.a.p.i.ꝓſpicere.⁊ ꝓpᷣe

cęleſtia. ⁊ ðꝛ a cõ.⁊ ſidero as.qð nõ ẽ i vſu

Lonſido.dis.i.ſimul ſedere.⁊ ðꝛ a con.et ſi⸗

do. is. ⁊ ꝓdu.ſi. Uñ Naum.iij.Quę cõſi⸗
Ddunt in ſepibꝰ in die frigoꝛis.

Lonſſilioꝛ.aris.d.p.i.cõſiliũ habere ſecum

voluere.iudicare.exqͥrere.⁊ ðꝛ a ↄſulo.is
Conſiſto.tis.cõſtiti.cõſtitũ.n.t.i.ſimłſtare

Conſoloꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.cõfoꝛtare.ſo⸗

latiũ pᷣbere.ſimul ſolari.q̃ſi ↄſolidare.⁊ dꝛ
a con.⁊ ſoloꝛ.aris. Iñ ↄſolabilis le. Et cõ
ſolans antis.ois ge. Cõſolatoꝛiꝰ.a.ũ.Con
ſolabilit᷑ adu.Et ẽ ↄſolatoꝛ.qͥ ſoli ſe appli⸗
cat.⁊ ſolitudinẽ alloqͥo ſuo leuat.Et ꝓqu⸗
cunt ſᷣdicta ſo. Añ Ouidi meta.xiij.Cõ⸗

ſoloꝛ ſocios vt longe tidia pelli. Mente fe

rant placida. Vñ ↄſueuit dici. Dicito ↄſo

loꝛ ſſtoloꝛ.ſꝑ aduloꝛ. MMV
Conſpergo.gis.ſi.ſũ.a.t.i.ſimul ſpargere.

⁊ðꝛ a con. ⁊ ſpargo.⁊ mutat᷑.a.ſimplic in
e. Inuenit᷑ etiã cõſpargo.gis. ſʒ h̊ accidit

Conſto. tas.ſtiti.ſtitũ. Inuenit᷑ etiã ↄſtatũ

ex vitio riptosu.
Conſpicio.cis.xi.ctũ.a.t.i.ſimul ſpiceè re.

Conſpico.cas.n.p.i.ſpicas colligere. erd:

a con.⁊ ſpico. In q̊ͥ ſenſu inuenit᷑ etiã ↄſpi
coꝛ.aris. deponẽs.Et ꝓdu.pe. Itẽ cõſpi⸗
coꝛ poteſt cõpoĩ a cõ.⁊ ſpecio.cis. Al deri⸗
uatur a cõſpicõ.cis.⁊ tũc coꝛ.pe.Et eſt idẽ̃
qð aſpicio. VUñ Greci. Conſpicoꝛ aſpicio
ↄſpico colligo ſpicas. Cap. dicit. Cõſpica
ri. rimari. itẽdere.credere. Iñ h̊ͥ ⁊ hec con
ſpicabił.⁊ hocle.Conſpicabili᷑ aduer. Et
conſpicabũdꝰ. da.dũ.i.habilis ad cõſpici⸗
endum. vel ſimi conſpicanti.vel decorus.
Cõſtello.as.are.n.p.i.ſplẽdẽ ⁊ dicit᷑ a con
⁊ ſtello.las. Iñn hec cõſtellacõ.oĩs.qð ſepe
ponit᷑ ꝓipſo ſigno ſtellan.

Cõſterno.is.cõſtraui cõſtratũ.a.t. Et con

₰ℳ ₰

ſternoꝛ. aris. atꝰ. d. p. Et ẽ cõſterno aimat
vel coꝛpoꝛis vel manipli.vel lectuli.vel.aſ
ſelli. vel maris. ſed cõſternari mẽtis.Et ẽ
cõſternari mẽte deſicere. terreri. ſtupefieri
turbari. cadere. exanimẽ eſſe. vel aliq́ timo
re.vel aliqͥ caſu. Iñ ↄſternatꝰ.a.ũ.i.terri⸗
tus.cõturbatꝰ. Cõſternatus ꝓpꝛie mete.
ſtraiꝰ vo coꝛꝑe. Et vtrũq; tam ↄſterno.iᷓ
cõſternoꝛ cõponit᷑ a cõ.⁊ ſterno⸗.is.
Cõſtipo.pas.aui.a.p.i.ſimul ſtipare.⁊ ðꝛa
con.⁊ ſtipo.pas.Et ꝓdu.ſti. Uñ Lucanꝰ
i. vij. Rompeie dẽſis acies.ſtipata catuis
Conſtituo.is.tui.tũ.a.t.i.ſił ſtatuere.Cum
auüt ponitur abſolute.i.ſine actõ.tm valet
quãtũ ponere terminũ. VUñ Saluſtiꝰ. In
diẽ tertiũ cõſtituunt.i.terminũ ponũt.

—

ci.q̃ſi ſimułſtare.⁊ ðꝛ a con.⁊ ſto. Itẽ ↄſta
re.i.cõſtitui.vt domꝰↄſtat ex tecto ⁊ parie
te ⁊ fundamẽto.i.ↄſtituit᷑. Itẽ ↄſtare.i.ꝑ⸗
ſeuerare. vt iſte cõſtat in ꝓpoſito.i.ꝑſeue⸗
rat. Itẽ ↄſtare.i.certũ ⁊ aꝑtũ eſſe. Itẽ con
ſtare ꝑtinet ad pᷣciũ.vt hhęc capa ↄſtat tri⸗
bus denarijs. JIñ ↄſtans.tis.oĩs ge.⁊ co⸗
parat᷑. In cõſtanter.tius.tiſſime.adũ. Et
hec ↄſtantia. tię.⁊ cõſtans ðꝛ qꝛ vndiq; cõ
ſtat.nec in aliquaʒ pꝑtem põt declinari.Et
componitur inconſtans. Inde hęc incon-
ſtantia. ”MVM

.onſtruo.is.xi. ctũ.a.t.i. ſimłſtruere. et ðꝛ
acon.⁊ ſtruo. Iñ ↄſtructio.onis.⁊ ↄſtru⸗

ctiuus.a. ſ.⁊ ⁊ hęc ↄſtructibilis.⁊ le.
LConſtupꝛoꝛ.aris.d.p.i.ſimul ſtupꝛari.⁊ ð
acõ. ⁊ ſtupꝛoꝛ. Inuenit᷑ etiã in actiua ſigni
ficatiõe.vt cõſtupꝛo.as. Vñ Hieremie.ij.
Coſtupꝛauerunt te vſq; ad vertick.
Conſueo.es.cõſueui.vel ↄſuetꝰ ſũ.i.valde

ſuere. In ↄſuetim ⁊ ↄſuetudo. Jñ ↄſuetu
dinarius. a. i. —M
Cõſueſco.ſcis.ↄſueui.vel ↄſuetꝰ ſũ.i.ↄſue⸗
tudinẽ facẽ.ᷣm Mapᷣ. Et ſᷣm hugl.Con⸗
ſueſco ẽ inchoatiuũ de ↄſueo.ſues.
Conſulo.is.lui.ſultũ.n.t.i.dare ↄſiliuʒ.Et

FHm h̊ oſtruit᷑ cũ dtõ.vt Cũſulo tibi. Item

2ↄſulo.i.interrogo conſiliũ accipio.⁊ vᷣm h
oſtruit᷑ cũ actõ.vt cõſulo te. Vñ diẽ Pap̃.

CLConſulo tibi.ↄſiliũ do. Naã ↄſulo te.inter⸗

rogatiuũ c.⁊ tũc habet paſſiuũ.i.ↄſiliũ pe
to a te. Vñ. Cõſulo te querẽs.tibi conſulo
conſiliũ dans.
Coſulto.as.i.frequẽter cõſulere.a ↄſulo.is

effectũ ducere.cõplere.⁊ ðꝛa con ⁊ ſummo

gs.qð deriuat᷑ a ſũma.mę.⁊ debet ſcribi ꝑ

gẽminuʒ. m. Vñ. M.ſũmare duplex ſibi
vult. ſzʒ ſumere ſimplex. Itẽ. Ille ↄſũmat
òq in bono expẽdit. Ille ↄſumit qͥ ĩ malo de
uaſtat ⁊ diſſipat. Vñ qͥdã. Cõſũmare mea
volo.ſʒ ↄſumere nolo. Iñ ↄſũmat.a.um.
Vñ Lud..ij. oſtqᷓ; ↄſũmati ſũt dieſocto
i.finiti.pfecti.cõpleti.⁊ inde hęc cõſũma⸗
tio. onis.i.cõpletio. AUñ ps. Ois cõſũma⸗
tionis.i.oꝑis vidi finẽ. NPonit᷑ etiã conſũ⸗
mare aliqñ ꝓ cõſumere.⁊ ecõuerſo.impꝛo
pzꝛietamm=k.
Cõſumo.is.pſi.ptũ.a.t.i.deſtruere.ĩ malo
expẽdere. abſumere.⁊ ðꝛa cõ ⁊ ſumo.mis
qð debet ſcribi ꝑ ſimplex. m.⁊ ꝓdu.ſu. IJñ
conſumptus.a. um. =
Conſuo.is.cõſui.conſutũ.a.t.i.ſimul ſuere
vel ↄiungere.⁊ ðꝛ a con.⁊ ſuo.ſuis. Inð h
⁊æ hec ↄſutilis.⁊ h̊ le.Et cõponit᷑ incõſutił

le. Unde Johᷣ.xix. Erat autem tunica in⸗

Cõtamino.nas.nare.a.p.i.polluere.detur
pare. coꝛrũꝑe.⁊ ðꝛ a con.⁊ tamino.as.qð
E aduerſari.⁊ coꝛ.mi. =
Contemno.nis.pſi.ptũ.a.t.i.vilipendere.
aſpnari.nõ curare.depᷣciari.⁊ caret.p.in

—

Hſenti. ⁊ in pᷣterito habʒ.⁊ hʒ.m.añ.n. Jñ

contempt. a. ſ.⁊ ↄtemptio.
Contemploꝛ.aris.atus.d.p.i.videre.ꝓſpi
cere.rimari.⁊ ꝓpꝛie refert᷑ ad iuiſibilia.lʒ
qũq; ad viſibilia trãſferat᷑.⁊ ðꝛ a cõ.⁊ tem⸗
plũ. Iñ ↄtemplatiuꝰ.a.ũ.qͥ moꝛat᷑ in ↄtẽ⸗
Sglic. ve aa glenisrion ꝑptinss.
vel ſimul ire.vel ſimul tendere.extẽdere.

pugnare. 7 ð a cõ. tendo. dis.

Contento. as.· aui.i/frequeter ↄtẽdere.⁊ 8:

Contermino.as.aui.a.p.i.ſimul terminare

vel ↄiungere.⁊ ðꝛ a con.⁊ termino. IJñ cõ⸗

terminalis. ⁊ B le.i.ↄfinalis.⁊ coꝛ.mi.

Conteſtoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.ſimul teſtari
1782z a con. ⁊ teſtoꝛ.aris.Et vt dicit Papᷣ.

Coõteſtari ad iudices. obteſtari vo ad adũ

ſarios ꝑtinet.Dr etiã cõteſtari adiurare.

firmit᷑ aſſerere.ſic firmũ ẽ teſffn.

Conticeo.ces.ticui.itũ.n.s.i.ſimul vel ſta⸗
tim tacere.nihil ꝓferre.⁊ coꝛ.ti.⁊ ðꝛ a con

taceo.⁊a ſcdᷣa ꝑſona ↄtices.addita co.ſfit

cõticeſco.ſcis.inchoatiuũ. VUñ põ. Impij

in tenebꝛis ↄticeſcẽt.

—— ₰

tigno. as aui. n. p. i. tigna cõponere. co⸗
iungere. coaptare inſtructura edificij. Añ
Tectũ tigna ferũt ꝗᷓ ↄtignatio iungit. Et

Eccl.x. In pigritijs hũiliabit᷑ ↄtignatio.

Contineo.es.tinui.tẽtũ.a.s.i.ſimul tenere
habere. gerere.abſtinere.ĩ caſtitate mane⸗

re. ⁊ 82 a con. ⁊ teneo. Iñ ↄtinẽs.tis. Inde

bec ↄtinẽtia.i.abſtinẽtia.caſtitas.
Contingo.gis.tigi.ctũ.n.t.i.ſimul tangere
vel accidere.attractare.⁊ ðꝛa cõ.⁊ tango.

gis. Iñ ↄtact. us.ui.⁊ adiectiue cõtactꝰ.

ta.tũ. Et ſciaſ qð accidit malũ.euenit caſu

obtingit ſoꝛte. contingit facto. NMõt etiam
coõponi ex con.⁊ tingo.gis.⁊ tũc facit pteri

tum.ↄtinxi. ↄtinctũ.⁊ idẽ ẽ qð ſimul tinge
re.inſicere.⁊ ↄtaminare.

Continuo.as.aui.a.p.i.otinuũ facere.vel
ↄtinue habere.IJñũ ↄtinuatim.i.ↄiunctim

iugit. Pap̃. ſic dicit. Itinuare. i. ↄiũgere.

dilarare plongaye. Yitint⸗ aduer. ꝓ qͥ
ſepe ponit᷑ ↄtinuo.id eſt.continuatim vel
ſtatim.
Contoꝛ.taris.tatus.d.p.ðꝛ aliᷣd ꝑquirere
vel ſcrutari.⁊ ðꝛ a contꝰ ꝓ inſtrumento pi⸗
ſcatoꝛis.Etiã ponit᷑ ꝓ interrogare.iueſti⸗

gare. Et cõponit᷑ ꝑcontoꝛ. aris.i.inqro. vł

ꝑquiro.interrogo.⁊ ſcribit᷑ ꝑ· o. Inuenit᷑

etiã cuntoꝛ.aris.ꝑ.u.ꝓ moꝛari vel dubita

re. VUñ qͥdã. Contoꝛ ꝑquiro cuntoꝛ dubi⸗

toq; moꝛoꝛq;. Et in gręciſ.ðꝛ. NPercontoꝛ

notat id qð ꝑſcrutoꝛ ꝑ.o.ſcriptũ.Nercun
toꝛq; ꝑ. u, ð eſſe moꝛoꝛ.

Contracto.as.aui.a.p.qð ⁊ contrecto.as.

inuenit᷑i.ſimul tractare.vł int manus tra
ctare ⁊ palpare.⁊ a cõ.⁊ tracto.as.
Contraho.is.xi.ctũ.a.t.i.ſimul traheꝛe ab

bꝛeuiare. cõmoꝛari. colligere. cõſtringere
decurtare. ⁊ ð: a con.⁊ traho.is Iñ cõtra
ctio.onis.i.collectio.conſtrictio.abbꝛeuia

tio vel decurtatio. Vñ Exehᷣ.vij. Et Ecce

yenit contractio. Inuenitur etis m aliaz

P= —

ðõ

=

—

litterã ↄtritio. Añ Hieronymꝰ. Cõtritio
A ðꝛ hebꝛaiceſciſſura.i.cõtextꝰ ⁊ ꝑplexio.

vel collectio oim maloꝛiu.
Contremo.is.ui.n.t.i.ſimul tremere.⁊ ðꝛa

con.⁊ tremo.is.⁊ coꝛ.tre. Inð ↄtremiſco.
ſcis.inchoatiuuu. V
Controuerſoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.litigare.
decertare. ↄtradicere. ⁊ ð: a con. ⁊ vſo.as
Contumeo.es.tumui.n.s.i.ſimul vł valde
tumere.⁊ ðꝛ a con. ⁊ tumeo.es. Iñ ↄtume

ſco.ſcis.inchoatiuu.

Cõtundo.dis.tudi.ſũ.a.t.i.ↄterere.ↄfrin⸗

gere.ꝑcutere domare.cõcidere.ſimultun⸗
dere.⁊ ðꝛ a con.⁊ tundo.dis. Inde contu⸗
ſus.a. um. MdDẽe

Contutoꝛ.aris.atus.ſũ.d.p.i.abſcondere.
defendere. Uñ.ij. achab. j. Et in eo cõ
tutati ſunt.Et ꝓducit tu.
Conuenlo e vonl vent. a:.j. ggeruert vlr
decere.⁊ ð a con.⁊ venio.nis.
palliũ ↄuenit mihi.i.decet me.Et cõöueni⸗

nð. Hoc

re.i.alloqui.vt Cõuenio vos o iudęi.i.al⸗
loquoꝛ. Et cõuenire.i.adunari.vt Iſti cõ

ueniunt.i.adunant᷑.Et conuenire.i.ſimul
venire.⁊ cõuenire.i.paciſci. Añ ¶ Hath.

xx. Mõne ex denario cõueniſti mecũ.vł cõ
uenio tibi vnũ denariũ.i.paciſcoꝛ.Et ↄue
nire.i. exigere. aliqͥd de aliqͥ. Et cõuenire.
id ẽ.cõpellere ad cauſam vocare.vł ad pla
citũ.Et ↄuenire.i.ineſſe.vt albedo conue⸗
nit mihi. i. ineſt. Et cõuenire.i. aſſimilari.
vt Iſte ↄuenit cũ illo in albedine.i.ẽ ſiłis

illi. Iñ ↄuenit imꝑſonale.⁊ conueniẽs.et

hec cõuenientia.tię. Et cõponit᷑ incõueni⸗

ens ⁊ cõꝑat᷑. Iñ hęc incõueniẽtia.tię. Uñ
Cöõuenit alloqt᷑ decet id ſimul aſſiłat᷑. Ex⸗
igit ad cauſas.vocat ⁊ cõpellit ieſtq;. NRã⸗

git adunat᷑ ⁊ adunat ↄueniẽs ẽ.

Cõuento.tas.i.frequẽter ↄuenre.
Cõuentoꝛ. aris.atus ſũ.d.p.i.ↄuentũ facẽ.

vel celebꝛare.⁊ ðꝛ a ↄuentꝰ.
aliqͥ. ⁊ ꝛ a con.⁊ verſo.as. Iñ h ⁊ hęc con
uerſabilis. ⁊ B le. H

Conuerto.ti.ſũ.a.t.i.ſimul vtere.vład ali⸗
qus vitã vł ſectã vᷣtere.⁊ ðꝛ a con.⁊ verto
tis. Iñ H ⁊ hęc ↄuertibilis.⁊ h̊ le. ⁊ cõꝑat᷑

Et cõponit᷑ incõuertibilis.⁊ h̊ le. IJñ con⸗
uerſo. as.frequẽtatiũ.⁊ẽ actiuũ cõuerto.
tm ſᷣm Hugl.ↄuertoꝛ ⁊ ſuertoꝛ paſſiua ſũt
72 deponẽtia.

Conueſcoꝛ. ſceris. d.t. i. ſimk veſci. piter ve⸗

ſci. cũ alio comedere.

Cõueho.is. uexi.ↄuectũ.a.t.i. vndiq; vel

ſimul vehére. ? dꝛ a con. ? veho.
Cõuicioꝛ aris.d.p.i. uicia inferre.vitupe
rare.⁊ oↄſtruit᷑ cũ dtõ.⁊ ðꝛa cõ ⁊ vitio.as.
Iñ h ↄuitiũ.tij.otumelia.vituꝑiũ.Iñ cõ
uitioſus.a.ũ.i.plenꝰ ↄuitijs.⁊ comꝑatur.

ita dicit Hugl. Map.etiã dicit.

Cõuicioꝛ.aris.ↄuiciatꝰſũ.i.ex ꝓbꝛo. Iñ cõ
uiciũ.i.oppꝛobꝛiũ iniurſrig.

Conuiuo.is.xi.ctũ.n.t.i.ſimul viuere.

CLonuiuoꝛ.aris.d.p.i. ↄuiuiũ facere.vel ce⸗

lebꝛare. vel inſimul comedere. Vñ Cato.
Raro ↄuiuare.⁊ ꝓdu.vi.

Cooperio.is.ui. cooꝑtũ.a.q. pe.coꝛ.i. ſimt
opire. ↄtegere.⁊ ðꝛ a con ⁊ oꝑio. Indeco⸗

opertoꝛiũ.i.amictus.
Coopꝑoꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.ſimul oꝑari.co⸗

auxiliari. ⁊ : a con.⁊ oꝑoꝛ. ar.
Coopto.tas.taui.a.p.i.ſimul optare.

Copulo.las.laui.a.p.i.niũgere.ſociare.iu
gare. Et cõponit᷑ cũ dis. vt diſcopulo. id ẽ
diſiüugere. ⁊ cũ re.vt recopulo.as.i.reiũge
re. ⁊ coꝛ. pbuu.

Coquo.qs.xi. ctũ.a.t. i. cibaria tẽpare. Et

cõponit cũ de.⁊ ðꝛ decoquo.is.i.valde co
quere. Cũ ex. vt excoquo.is.in eodẽ ſenſu

Et ſiliter cũ in.vt incoquo.is.ſcoquo.is.

i. alijs coquere. vel ſupꝛa vel plꝰ.Cuũ re.

vt recoquo.is.i.iteruʒ coquere.vel valde
coquere.Cũ ſub.vt ſuccoquo.is.i.parum

vel ſubtꝰ coqureer..

CLCoꝛno. as. are. n.p.i. coꝛnu reſonare.

Coꝛnicoꝛ.aris.i.vocẽ᷑ coꝛnicis imitari.veli
utiliter loqͥ ⁊ garrire.qð etiam coꝛniculoꝛ.
aris. ðꝛ. ⁊ ꝓdu.ni. Añ Merſyꝰ. Neſcio qᷣd
tecũ graue coꝛnicar inepte.⁊ ðꝛ a coꝛnix.

Coꝛono.as.a.p.i.coꝛonã imponere.vel co⸗

rona oꝛnare.

EKoꝛpoꝛo.ras.raui.a.p.i.coꝛpoꝛeũ facẽ. vel
impinguare. vel in coꝛpꝰ imittere. vład ſu
ſtentamentũ ⁊ augmẽtum coꝛꝑis ſumere.
FFEt Cöpôit cũ in. vt icoꝛpoꝛo.as. ⁊ coꝛ.po.
Conuerſoꝛ.arl.d.p.i.ſimul vᷣſare.⁊ eſſe ci, C

oꝛrideo.des.coꝛriſi.i.ſimul cũ alio ridere

Et ðꝛa con.⁊ rideo.des.⁊ mutat᷑:n.in.x⸗
⁊ ꝓdu.ri. AUñ Beñ.xx.Coꝛridebit mihi.
Coꝛrigio.as.a.p.i.coꝛrigias facere.vel coꝛ

rigijs ligare.Et componit᷑ decoꝛrigio. as

diſſcoꝛrigio. as. excoꝛrigio.as. in eodẽ ſen⸗

ſu.i.diſſoluẽ. Incoꝛrigio.as.i.coꝛrigijs li
gare. vel oꝛnare.vel aptare. .H

Coꝛrigo.gis.xi.ctũ.a.t.i.caſtigare.vłemẽ⸗

dare. ⁊ a cõ.⁊ rego.gis.⁊ coꝛ.gi.Et dif⸗
fert a coꝛripio.qꝛ coꝛrigo.i.emẽdo.vt coꝛ⸗
rigo libꝛũ. NPertinet etiam ad moꝛes.qñq;
vt coꝛrigo iſtũ.i.caſtigo.⁊ nulla coꝛrectio

ſperat᷑ ð iſto.i.nulla emẽdatiò. Vñ ꝓphᷣa

In q; coꝛrigit adoleſcentioꝛ viaʒ ſuã. Sed

coꝛripio.i.repᷣhendo.vt Coꝛripuit me iu⸗
ſtus in miſericoꝛdia.Sic ⁊ coꝛrectio a coꝛ⸗
rigo ꝓpꝛie ꝑtinet ad libꝛũ.vt Iſte liber nõ
ẽ bñ coꝛrect.Sʒ coꝛreptio.vel coꝛreptoꝛ.
vel coꝛreptus a coꝛripio.pis.pꝑtinet ad mo
res.vt Iſte nõ ẽ bene coꝛreptus de tali di⸗
cto vel facdtttto.
Coꝛrigo.gas.aui.atũ.a.p.i.ſimul rigare.⁊
deꝛa con. ⁊ rigo.as.⁊ coꝛripit.i.⁊ retinet.n
Sm quoſdã. “èỹ

Coꝛripio.pis.ui.ptũ.a.t.i.ſimul rape vłca

pere.vel caſtigare.repᷣhendere.⁊ dꝛa con
⁊ rapio.pis.⁊ coꝛ.ri. Iñ coꝛrept.a.um.et
hec coꝛreptio.onis. =è

Coꝛrodo.is.coꝛroſi.ſũ.a.t.i.ſimul rodere.
Coꝛrogare ẽ q̃ſi ſimul rogare.vel ſimul col⸗

ligere. vel adunare. 5
Coꝛrũpo.pis.coꝛrupi.ptũ.a.t.i.frangere.
deuirgin are.vitiare.ificere moꝛbo.vł ma⸗
lis moꝛibꝰ.⁊ ðᷣꝛa con.⁊ rũpo.pis. Iñ hic ⁊
heęc coꝛruptibił.⁊ h; le.Et inde coꝛruptibi⸗
liter. ⁊ coꝛruptibilitas.⁊ coꝛruptꝰ.ta.tuʒ.
2 comꝑat᷑.Et cõponit᷑ incoꝛruptꝰ.ta.tum
⁊ ſił iter compat᷑.
Coꝛtico.as.aui.a.p.i.coꝛticem dare.vel au
ferre.⁊ ðꝛ a coꝛtex.Et cõpõit᷑ cũ de.vt De
coꝛtico.cas.Diſcoꝛtico.cas.Excoꝛtico.aſ
i eodẽ ſenſu.i.coꝛtices auferre. Incoꝛtico

cas.i.in coꝛticẽ mittere vel aptare coꝛticẽ.

Coꝛuſco.cas.aui.n.p.i.reſplendere.vel vi⸗
bꝛare.vel iaculari.fulgere. Uñ Juuenaliſ
in.iiij. Carpeio ſeruata ⁊ Joui fronteq; co
ruſcat. Vñ patʒ qð ſcribit᷑ ꝑ vnũ.r.⁊ coꝛri
pit pᷣmã. Iñ coꝛuſcus.a.ũ.i.ſplẽdẽs criſpꝰ
tremulꝰ. vibꝛans.⁊ ſubſtãtiue h̊ coꝛuſcus.
ſci.i.ſplẽdoꝛ.lux intolerabilis.⁊ hęc coꝛu⸗
ſcatio.i.ſplendoꝛ.coꝛuſcãdi actio. Añ vᷣm
Gręcl. Sol radiat mucroq; micat.fulgoꝛ⸗
q coꝛuſcat.Cũ fulgoꝛ ſupꝛa nos paret.tũc
fulgu rat ęther.
Coſto.as.qð nõ ẽ in vſu.i.coſtas.vel coſtã
facere. 2 ðꝛ conſg. Er covonit Beco⸗
ſto. as.diſcoſto. as.Excoſto.as.in eodem
ſenſu.i.coſtas extrahere. Iñ incoſto.as.i.
imittẽ coſtas. Recoſto.as.i.exc oſtare.vł
iterũ coſtare.⁊ ſunt oĩa actia.
Counio.nis.couniui.a.q.i.ſimul ↄiũgere.
⁊ðꝛ acon.⁊ vnio.⁊ abijcit᷑.n.⁊ ꝓducit.u.
Couno.as.aui.a.p.i.ogregare.
Coutoꝛ.teris.d.t.i.ſimul vro.

1

CR
ECrapuloꝛ.aris.d.p.i.ſuꝑflue mãducare.bi
bere.inebꝛiari.hęc Papias. Mꝛo exceſſu
aũt in potu ponit᷑ in psð.Tanqᷓ; potẽs cra⸗
ulatus a viuo.⁊ coꝛ.buu.—
raſſo.as.are.⁊ craſſoꝛ.aris.iuenit᷑.i.craſ⸗
ſũ facere. Iñ craſſeo.es.ui.i.craſſũ eẽ.vel
fieri.⁊ hʒ incho.vt craſſeſco.cis. Vñ illud
Sermo craſſeſcit.qð fit duobꝰ mõis.vł cũ
ſuꝑabũdat. vel cũ ingroſſat᷑ ⁊ deficit a ſub
tilitate.vel cũ iflat᷑ ad altũ ſtilũ.Craſſo cõ
ponit᷑.Cõcraſſo.as.i.ſimul craſſare. De⸗
craſſo.as.i.valde.impinguare.vel macrũ
facere.qð ⁊ diſcraſſo.as.ðꝛ. Incraſſo.as.
Et ẽ actiuũ craſſo cũ oibꝰ ſuis cõpoſitl.In
Craſtino.nas.are.nõẽin vſu.ſed cõponit
ꝓcraſtino.nas.i.incraſtinũ deferre. vel ꝓ

uenit᷑ etiã craſſoꝛ.aris.deponẽs.ſʒ aliud ẽ

ſimplex ſiinueniat᷑.⁊ coꝛ.pe.
Crebꝛeo.bꝛes.bꝛui.n.s.⁊ caret ſupino.i.eẽ
vel fieri crebꝛũ. Iññ crebꝛeſco.ſcis.inchoa.
Et vt dicit Papᷣ. Crebꝛeſco.i.innoteſco.
ſpiſſoꝛ multiplico. “
Credo.is.didi.ditũ.a.t.i.dare cretũ.i.cõſi
derationẽ ſupꝛa rem aliquã.vel dare cretũ
.Di. inclinare aim ad cernẽdũ qð ita ſit vt ꝭ
Et ðꝛa cerno.qð hʒ cretũ in ſupino.⁊ do.
das. Iñ v̈balia. Et cõponit᷑ credo cũ con.
vt Cõcredo.i.ſimul credo.⁊ Diſcredo.id
eſt. rẽ nõ credere.⁊ ꝓdu.cre. Vñ Ouidiꝰ
de arte. Munera crede mihi capiũt hoieſ
deoſyh. H WD
Cremo.as.aui.a.p.i.cõburere.cruciare.et
cõponit᷑ Cõcremo.as.⁊ coꝛ.cre. Vnde in
Aluroꝛa ðꝛ. Hos in nube leuat.hos deus
igne cremat. 2ðè
Creo.as.are.aui.a.p.i.ꝓpꝛie aliqd ex nihi
lo facere.⁊ ſic ſolꝰ deꝰ põt creare cũ ſit po⸗
tentię infinitę. Et dic hec ᷣpoſitio ex cũ ðꝛ
ex nihilo. oꝛdinẽ. nõ materiã. ſʒ facere ẽ ex
Hiacenti materia. Monit᷑ tñ creare ꝓ facẽ.
⁊ecõuerſo.⁊ ꝓ generare. ecõuerſo. Vñ
creatoꝛes dicunt᷑ parẽtes.Et cõponit᷑ cuʒ
con. vt Concreo.as.i.ſimul creare. Pꝛo⸗
creo. as. Recreo. as. iteꝝ creare. reficere.

longare.ponit᷑ tñ qñq; ſim plicit p differre

Crepitd.as.i.frequẽter crepare.
Crepo.pas.pui.pitũ.n.p.ꝙ ⁊ crepo.is.cre
pui. m tertiã ↄiugationẽ ðꝛ.Sʒ crepare?᷑
ſonare. Crepere veroẽ cremari. dirũpi. ſ

ſepe vtrũq; inuenit᷑ in vtraq; ſignificatiõe
In h̊ crepoꝛ.oꝛis.i.ſonitus.vel crematio.
Iñ vbü frequẽ. Crepito.tas. Crepo coin⸗
ponitur cum con. vt Concrepo. pas.id.

cõſonare.Siſcrepo.pas.i.diſſonare. diſ⸗
coꝛdare.diſtare. Increpo.as.i.redarguẽ
repᷣhendere.vitupre.
Creſco.cis.creui.cretũ n.t.idẽ habet pᷣteri⸗
tũ ⁊ ſupinũ quãtũ ad vocẽ.qð habet.cer⸗
no.nis. VUñ.Cerno ſolet facere creui cretũ
q; ſupinum.Sic creui cretum vult tibi cre
Cribꝛo.as.are.a.p.i.frumẽtũ purgare.cer⸗
nere.examinare. ventilaare.

— ☛

Criminoꝛ.naris.verbũ cõe.i.vitiũ vł vitu⸗

periũ imponere vel imponi. Iñ criminoſꝰ

a:ſ.qð cõꝑat᷑.Et criminoſe.ſius.ſime.ad
uer. ⁊ hęc criminoſitas.tatl. Et h ⁊ hec cri
minalis.⁊ hoc le.

Crineo.es.n.s.i.habere crines.⁊ ðꝛ a criniſ

Crineſco.cis.incho.i.incipio hr̃ecrines.
Criſpo.pas.aui.a.p.i.criſpũ facere vł con⸗
cutere.vibꝛari.iaculari. Iñ criſpꝰ.pa.pũ.
⁊ comꝑat᷑.criſpus.pioꝛ.piſſimꝰ.Inde cri⸗
ſpe.pius.ſime.adũ. Iñ hęc criſpitudo.di⸗
nis.Et cõponit᷑ cũ cõ.vt Cõcriſpo.as.

Criſſoꝛ.aris.atus ſi In bi. fricare.ceuere.

ſʒ criſſari id qð mulier ſubtꝰ facit. Ceuere

dʒõð facit vir deſuꝑ.vel criſſari ẽ mulierũ in

ter ſe. ſicut ceuere ẽ viroꝛũ int᷑ ſe. Vñ. Eſt
ceuere viroꝛũ.ſʒ criſſari mulierũ.

Crocito.tas.are.n.p.i.clamare ad modum

coꝛuoꝛũ. Iñ h̊ crocitat.tus.tui.qð ⁊ croci
tus inuenit᷑.i.vox coꝛui.⁊ eſt crocitare ꝓ⸗
pꝛiũ coꝛuoꝝ.⁊ coꝛ.ci.
Croco.as.are.n.p.idẽ ẽ qð crocito.tas.
Cruciſigo.gis.ſfixi.xũ.a.t.pe.ꝓ.i.cruci.an
nectere.⁊ ðꝛ a crux.⁊ figo.gis. Iñ vbalia.
vel cõponit᷑ a cruci dtõ.⁊ figo.gis.
Crucio.as.aui.a.p.i.toꝛquere.toꝛmẽtare.
Iñ cruciatoꝛ.oꝛis.⁊ cruciatoꝛiꝰ.ria.rium.

qð cruciat.vł qð ẽ dignũ cruciari.vł aptũ

cruciari. Et cõponit᷑ cũ.con.vt Concrucõ

as.Itẽ decrucio.as.i.valde cruciare.vel

a cruciamini remouere.Itẽ Excrucio.as.
⁊ coꝛ.cru. Vñ Birrhia.Ad mala natꝰ ego
crucioꝛ dũ cũcta quieſcũt.
Crudeo.es.ui.n.S.i.eſſe vel fieri crudũ.vel
inualeſcere. Iñ crudeſco incho.⁊ ꝓd.pᷣmã

Añ Pꝛudẽti in ſychomachia. In ſolitis

dapib crudeſcit guttur ⁊ oſſa.

Cruſto.ſtas.a.p.i.cruſtã facere.vel addẽ.
vel apponere.cruſtis aliqͥd linire.⁊ dicit᷑ a
cruſtũ.cruſti.⁊ cõponit᷑ cũ de.vt decruſto
as.i.valde cruſtare.vel cruſtag auferre.
ZAr S

po. ppas.i. culpã imponere.

—

„

Eubo.as.me.n.p.i.iacẽdo inclinare.vide

Intra in Cuſmo.
Cudo.is.di.ſũ..t.i.fabꝛicare.pollire.ſcul
peꝛe.cęlare.Et cõponit᷑ rocudo.dis.id
S.ꝓ aliq̃ re cudere.vel qð ẽ retro cudere.
Culmino.as.pe.coꝛ.a.p.i:exaltare.faſtigi⸗
are. ſublimare.⁊ ð? a cGumẽ.
Culpito.as.i.frequẽter culpare.
Culpo.pas.aui.a.p.i.criminari.repᷣhẽde⸗
re. Et cõponit᷑ Diſculpo.pas. Exculpo.
pas.in eodẽ ſenſu.i.defendere culpãa.cul⸗

pam ipoſitã alicui ab eo remouere. Incul⸗

Cumbo. bis.bui.bitũ.n.t.nõ eſt in vſu inſᷣ⸗
ſenti. Et inde.cubo.bas.n.p.⁊ habet ideʒ
pteritũ ⁊ ſupinũ cũ eo.ſcʒ.cubui ⁊ cubituʒ
in eodẽ ſenſu cũ eo.i.iacere.inclinari. Sʒ
cubare potius ſpectat ad languidos et ad
iſidiatoꝛes et vigilatoꝛes. Vñ cubare inue
nit᷑ ꝓ inſidiari.vel vigilare vel infir mari.
teʒ ᷣm ãtiqᷣtatẽ iuenit᷑ ꝙ Cubo.bas.facit
teritũ inaui.et ſupinũ in atũ.vt Cubaui.
cubatum.et m hoc ꝓpꝛie pertinet ad lan
guidos.vel inſidiatoꝛes.vel vigilatoꝛes.
AVmñ Sanus eo cubitum male ſanus vado
Cumulo. as.a.p.i.congregare agere.multi
plicare. congerere.ad ſũmũ implere. Iñ
verbalia.Et cõponitur Accumlo.as.idẽ
aggregare.Decumulo.as.i.valde cumła⸗
re.vel cumulũ auferre.Et coꝛ.nu. Vnde
Gaudia ſtultoꝛũ cumulãt augmẽta doloꝝ

vel maloꝛũ. è”
Cunctoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.moꝛari vel du
bitare. Qui em vniuerſuʒz vult videre vel
numerare.opoꝛtet eũ moꝛari.⁊ dubitare.
Et ſcribit᷑ cunctoꝛ.aris.ꝓ moꝛari vł dubi⸗
tare ꝑ. u. Sʒ contoꝛ. aris. ꝓ inqͥrere ſcribi
debet ꝑp.o. Hñ
Cunnio.nis.niui.n.q.i.putreſcere velſter

cus facere. Iñ h̊ cunnꝰ.ni.⁊ h̊ cunnul'. li.

dimi. vas mulierrr.
upio.pis.piui.a.t.i.ambire vel deſidera⸗
re.Et differũt qꝛ ambimꝰ honoꝛes ⁊ digni
tates. Cupimꝰ alias res mundanas. Deſi⸗
deramus cęleſtia. Itẽ cupimꝰ ⁊ ſſentia et
abſentia. deſideramꝰ tm̃ abſentia petimus
cupitũ.deſideriũ mulieris querimꝰ. Et a
cupio deriuat᷑ Cupiſco.cis.inchoatiuum
⁊p cõpoſitionẽ Cõcupio.pis. IJññ Concu⸗
piſco verbũ inchoatinu. ”M
Curo.as.aui.a.p.i.ſanare vel purgare.vel
curain alicui adhibere. Et deriuat᷑ a cura
Inuenit᷑ etiã neutrũ ⁊ abſolutũ curat.

ſtudiũ ⁊ curã habere.Et cõporſit᷑ cũ ad.et

ðꝛ Accuro.Itẽ cũ ꝓ.⁊ ðꝛ Procuro.as.i.

pꝓ aliqͥ curã ð aliq̃ re ſuſciꝑe.⁊ ꝓcurare. di

ligent paſcere.Et pdu.cu. Un. Qð ſtatu
ere cures nõ illud rumꝑe curers.

Curro.ris.cucurri.curſum.n.t.i.ſaltant᷑ et

velociter ambular.

Curſo. as.are.⁊ curſito.as.i.frequẽt᷑ currẽ
Curuco.as.aui.a.p.i.aliquẽ curucã facere

qð ſit eiꝰ coꝛrũpendo vxoꝛẽ.⁊ ðꝛa curuca
pdu ʒſbe[. .
Curuo.as.are.a.p.i.curuũ facere vel incli⸗
nare. Iñ hęc curuatura.rę.⁊ curuꝰ.a.um.

qð comꝑat᷑. IJñ curue.ſius.ſime.adũ. Et
heęec curuitas.tatis. Et cõponit᷑ acuruo.i.

ad ſe vel ad aliqͥd curuare.Accuruo. uas.
i.ꝗa curuatura remouere. Cõcuruo.as. ſił
curuare. Gecuruo.as.i.valde curuare vł
ꝗ curuatura aliqͥd remouere. Incuruo.as
Procuruo.as. Recuruo.gaas.

Cuſo.as.are.a.p.i.freqnt᷑ cudẽ.⁊ ðꝛ a cunudo

Cuſtodio.dis.diui.ditũ.a.q.i.ſᷣuare paſce
re. pcurer.
Cutio.tis.ſi.ſũ.a.t.i.ꝑcutere.ſʒ nõ ẽ in vſu
in ſimplici ſʒ in cõpoſitis.vt Concutio.tis
i. quatere ⁊c̃.

R animaduerter.
Bapino. nas. naui. a. p. i. largiri

Beambulo.las.lare.n.p.i.de loco adlocuʒ

ambulando ſpaciari. IJñ vbalia.
Beartuo.as.are.a.p.i.ſeꝑare artus a ſe in
uicẽ.vt fit de gallinis.⁊ ſitiſꝰ.

Bebello. las.laui.a.p.i.expugnare.⁊ ðꝛ a
de. ⁊ bello.as. Iñ debellatoꝛiꝰ.a.ũ. Inde

.

verbalia.debellatoꝛ.trix.tio.

Bebeo. bes.bui.bitũ.a.s.i.debitũ habere.

qi de alieno habere.⁊ ðꝛa de.⁊ habeo. Jñ
debitꝰ. a.ũ.⁊ h̊ debitũ.ti.pe.co..

Deblatero. as.a.p.i.valde blaterare vel di

uulgare. ⁊ a de.⁊ blateroggs.
Bebꝛeo. as.are.a.p.i.inebꝛiare.⁊ ðꝛa de.⁊

ebꝛio.as.⁊ põt eẽ intentiuũ vel pᷣuatiuum
Becedo.dis.ceſſi.ceſſũ.n.t.i.deoꝛſũ vel de

vno loco ad aliũ cedere.⁊ ðꝛa de.⁊ cedo.
dis. ceſſi. Etiã ponit᷑ ꝓ migrare vel moꝛi.
Iñ deceſſus.ſus.ſui.Et ſciaſꝙ diſcedimꝰ

ꝑ diuoꝛtiũ.abſcedimꝰ ꝑ abſentationẽ.ſece

dim p ſingularitatẽ.decedimꝰ ꝑ moꝛtem.
diſcedim ab vꝛbe. Vñ. DBecedu moꝛiens

Almno. nas. nare. a. p. i. punire.

⁊ ſcipue victũ.⁊ ðꝛ a dapeſ.⁊ coꝛ

dilcedit ab vꝛbe recedẽs.

Beceo.ces.cui.n.s.i.ouenire.ad oꝛnatum

ꝑtinere. vt Te decet hymn deus in ſyon.
Itẽ a deceo ðꝛ decet iꝑſonale.⁊ ↄſtruit᷑ cũ
actõ. Itẽ decet cõponit᷑ cũ cõ.vt Cõdecet.
æ Dedecet.i.diſcõuenit.⁊ coꝛ.pᷣmã. Vnð
Duidius Te decet ingenuos tędia ferreę
Becerno.nis.creui.cretũ.a.t.i.iudicare p⸗
ponere.deliberare.ſtatuere.cõfligere. Et
decernere ꝓ ↄfligere ẽ neuttrul.
Becerpo.pis.pſi.ptũ.a.t.ẽ de alijſ carꝑe.i.
eligere. ⁊ ð a de.⁊ carpo.
Beceſſo.ſis.ſui.ſitũ.verbũ deſideratiuũ.i.
deſiderio decedere vel declinare.
Becido.dis.cidi.cidẽ.n.t.i.deoꝛſũ cadẽ.⁊
ſupinis caret.⁊ ðꝛ a ð.⁊ cado.⁊ coꝛ.ci. Itẽ

inuenit᷑ Becido.dis.di.ſũ.i.deoꝛſuʒ cedẽ

vel valde cędere.Et tũc componit᷑ a cedo.
dis. cecidi.⁊ ꝓdu.ci. vbi.
Becimo.mas.maui.a.p.i.decimã ꝑtem da
re vel auferre. ”MUq
Becipio.is.cepi.ceptũ.a.t.i.fallere.⁊ ðꝛ a
de. ⁊ capio.is. Iñ deceptoꝛiꝰ.a.ũ.⁊ h̊ dece
ptoꝛ.hęc deceptrix.⁊ hęc deceptio.
Beclino.as.are.a.p.i.de vno loco ad aliuʒ
vel deoꝛſũ clinare.vel variare. Iñ h̊ ⁊ hec
declinis.⁊ h̊ ne.⁊ declinꝰ.a.ũ.⁊ hęc decli⸗
natio.⁊ declinatꝰ.ta.tuʒ.qð declinat᷑.vel
declinari põt.⁊ ꝓd.pe.
Becollo.las.lare.a.p.i.collũ amputare.et
ðꝛ a de.⁊ collũ.li.⁊ ſcribit᷑ ꝑ duo.l.
BGecoloꝛo.as.are.a.p.i.fuſcare.

BSecoꝛo. as.me. coꝛ.a.p.i.honoꝛare. AUnð
OPeatiꝰ in epi.Et genꝰ ⁊ foꝛmã regiã pecu⸗

nia foꝛmat.Ac bñ numatũ decoꝛat ſuade⸗
la venuſq;. Iñ ꝑ cõpoſitionẽ dedecoꝛo.as
pe.coꝛ.i.inhoneſtare.vituꝑare.⁊ ðꝛa de⸗
coꝛus.a.ũ.me.coꝛ.qð idẽ ẽ ꝙ honoꝛꝰ.Sʒ
decoꝛo.as.me.ꝓdu.i.venuſtare.Et cõpo
nit᷑ cũ cõ.vt Cõdecoꝛo.as. Et nõ ꝙ deco⸗
ro ſiue coꝛripiat mediã ſiue ꝓducat ſemꝑ ẽ
actiuũ. Vñ.Quẽ veneroꝛ decoꝛo quẽ pulł
crum reddo decoꝛo. huũc hoies decoꝛant
quẽ veſtimẽta decoꝛẽt.Te veſtis pulcruz
reddit.natura decoꝛil.
Becurſo.as.are.i.ſepe vł freq̃nt᷑ decurrere
Becuſo.as.are.a.p.i.venuſtare.adoꝛnare
Iñ decuſatus.a.ũ.⁊ decuſatim adũ.i.oꝛꝛ:
natim.vel venuſtatim. ⁊ ðꝛ a decꝰ.oꝛis.vł
potiꝰ.a de.⁊ cuſo.ſas. UM
Bedico.as.aui.a.p.i.oſecrare.deo copula
re vel dare ꝑficere.⁊ ðꝛa de.⁊ dico.cas.et

coꝛ, dd.

11

me

Bediſco. diſcis.n. t. i. obliuiõi tradere. ſiue

dð didicerarpdrer.
Bedo.dis.didi.tũ.a.t.i.reddere ſe victum

vel vincendũ hoſtibꝰ victoꝛibꝰ ſe tradere.
28z a de. ⁊ do. das. Iñ hec deditio. onis

talis traditio aut redditio. ⁊ deditiꝰ.a.ũ.

Beduco.cis.xi.ctũ.a.t.i.de vno loco ad ali
um ducere. vel valde ducere.vel deduceꝛe

ẽ amicũ abeuntẽ ꝓſequi ⁊ comitari.quod

vulgare quoꝛũda redolet.⁊ ðꝛ a de.⁊ du⸗

co. cis.⁊ ꝓdu.du.

Befamo.as.aui.a.p.i.cõuiciari.criminari.

famã auferre.⁊ ðᷣ a de.⁊ famo. as.⁊ ꝓdu.

arg Fama volat trãſitq; modũ quocũq;
rat᷑.

.

Befatigo.as.aui.a.p.i.valde vel deoꝛſum

fatigare.vel a fatigatiõe alleuiare.⁊ ꝓ.xi.
⁊ 8a de. ⁊ fatigo.as. Iñ defatigatꝰ.a.ſ.
Befęco.cas.care.a.p.i.purgare qſi deoꝛſũ
a fece ponere.⁊ ðꝛ a de.⁊ fęco.cas. Iñ de⸗
fecatus.a.ũ.i.ſine fece vel ſine ſoꝛdibꝰ vel
purus.⁊ ꝓdu.pe.
Befalcare ẽ aliqͥd ab aliqͥ iure debito in ſo⸗
lutum cõputare.
Befendo.dis.di.a.t.i.ꝓtegere.⁊ ðꝛa de.⁊
fendo.dis. Vel defendere ẽ vicẽ dñi ſbire

vel illud facere.qð faceret dñũs Jñ hᷣ defẽ⸗

ſoꝛ.ſorl.actoꝛ patronꝰ.Et defenſoꝛiꝰ.ria.
riũ.⁊ hęc defenſio.onis.
Befenſo.as.are.a.p.i.frequẽter defendeꝛe
Befertio.tis.ſi.ſũ.a.q.i.valde vel deoꝛſuʒ
implere. euacuare.⁊ Sa de.⁊ fartio.tis.
Iñ deferto.tas.frequẽtatiuũ. HW
BGefero.fers.tuli.latuʒ.verbũ neutrũ.i.de

vno loco ad aliũ ferre.vel deoꝛſũ ferre.Et

deferre.i.accuſare.In q̃ ſigtiõe inuenit᷑ in
HBoetio de ↄſolatiõe.Et deferre.i.honoꝛẽ
impendere.⁊ ſm h̊ ↄſtruit᷑ cũ dtõ.vt Ego
defero tibi.i.honoꝛẽ impendo. M. Defe
ro fert accuſat honoꝛat fertq; deoꝛſum.
Beferre iuramentum. eſt aliquem artare vł
aſtringere.ad iurãdũ.Et qñq; defert᷑ a iu⸗
re qñq; a iudice.qñq; a ꝑte.qnq; etiã dela
to a ꝑte ꝑti defert᷑.vt no.C.de iur̃iur̃.l.j.
Beferro.ras.raui.a p.i.valde vel deoꝛſuʒ

ferrare.vel ferrũ remouere ⁊ extrahere.et

ðꝛ a de.⁊ ferro.ras.
Beferto.tas.i.frequent᷑ defertire.
Befetiſcoꝛ.ſceris.defeſſus ſũ.d.t.vbi anti⸗
qui dicebant fatiſcoꝛ.ſceris.i.deficere vel
fatigari.vinci.Et ꝙ defetiſcoꝛ faciat defeſ
ſus teſtat᷑ Oriſtianꝰ in lib.x.dicẽs. Hefe⸗
tiſcoꝛ defeſſum facit ſupinũ.⁊ ꝑticipiumpᷣ
teriti tꝑis defeſſus.nõ ab eo qð eſt deſicio

defectus ſit pticipiũ pteriti. Et vt diẽ Da
pias. Befeſſus exhauſtus.laſſus.fatigat·

BSefſicio.cis.fe

ficio. cis. feci. fectu. iuenit in duab⸗ ſigti
onibꝰ. ſein abſoluta ⁊ traſitiua. HNa Defice:
re.i. defectũ pati. deeſſe. vt Iſte laſſus de⸗

fecit. Item deficere.id eſt. deſtituere.dere

linquere. Inde defectus. ⁊ hęc defectio.
onis.Et vt Papias dicit.Defectus quar
te declinati.ſolis ⁊ lunę varij laboꝛes.So
lis cum inter nos ⁊ ipſum luna obijcit᷑. qð
nunqᷓ; fit niſi finita luna. Lunę enim defe⸗
ctus inter ſolem ⁊ ipſam lunam vmbꝛa ter
rę obicitiur.
SBefinio.finis.niui.nitũ.a.q.i.valde finire.
8a de.⁊ finio. Et idẽ etiam qð diffinire
Iñ definitus. a.u. AVñ Acil.ij. Hüc deſini
to conſilio ⁊ pꝛęſcientia dei traditum eſt. X·
Befio.fis.fiui.fire.i derelinquere vł deeſſe
defectũ pati.⁊ ðꝛ a de.⁊ fiio.
Befiteoꝛ.teris.d.s.i.negare.abnuere.
BGeflagro.gras.a.p.i.exardere.diuulgare
furoꝛẽ deponere.⁊ ðꝛa de.⁊ flagro.gras.
Befluo.is.xi.ctũ.n.t.i.deoꝛſũ vel cito flue⸗
re vel decurrere.⁊ ðꝛ a de.⁊ fluo.is.
Sefringo.gis.gi.fractũ.a.t.i.valde vel de
oꝛſum frangere.⁊ ðza de.⁊ frango.gis.
Befraudo.das.dare.a.p.ſᷣm theologos ſſʒ
ᷣm Hugl..debet dici defrudo.das.au:imu
tata in. u. longã.⁊ ẽ defraudare vel defru⸗
dare. valde fraudare.Et Mapias etiã dic
defrudo a fraudo cõponit᷑.au.in. u. ſicut
claudo inclucdcdo. r
Befungoꝛ.geris.defunctꝰ ſũ.d.t.i.deoꝛſuʒ
a functiõe eẽ.vñ.quia qui moꝛit᷑ deoꝛſum
fit a functione vitę.ideo ðꝛ defungi.i. mo⸗
ri. Iñ defunctꝰ.a·ũ.i.moꝛtuꝰ.qꝛ deoꝛſum
a functione viteẽ. èð”ð
Begenero.as.n.p.i.deoꝛſum eẽ vel fieri a
genere. eſſe vel fieri degenerẽ. vel degene⸗
rare ẽ denobilitare.i.facere degenerem. vł
degenerare ẽ de genere exire peccando.vł
malis moꝛibꝰ. ..
Beglutio.tis.tiui.n.q.i.valde vel deoꝛſuʒ
glutire. vel a gula iã in gulatũ emittere.
Bego. gis. degi. n. t. i. viuere.⁊ caret ſupio
m vſum. ⁊ ð a de.⁊ ago.gis.⁊ ꝓdu.de.
Vnñ in Auroꝛa ðꝛ. Quĩ coꝛ habẽt humile
vel caſto coꝛꝑe degunt. M
Begradare.ẽ deponere de oꝛdine.vt.lxxxj

diſt. dictů.

SGehiſco. cis .i.deoꝛſuz vel valde hiſcere.et

ðꝛ a de.⁊ hiſco.cis. Jñ dehilcẽs einis ge:
EFEFE 2

. aptũ hiatũ ⁊ diffuſũ hũs volde hiſcẽs.

Behoꝛtoꝛ.aris.atus vbũ cõe.i.diſſuadere

vel valde hoꝛtare. Iñ dehoꝛtatoꝛv. a.ũ.⁊

B dehoꝛtamẽ.minis. .
Beiecto.as.are.i.frequẽter eijf-cere.
Beiero.ras.n.p.i.valde iurare.vel peiera⸗
re. Vñ.j. Regl.xx.Addidit Jonathas de
ierare.HDauid.i.valde vel firmiter iurare.
Etiã deierare.ẽ falſũ iurare.vt.c.in.lr̃is.

Peiſico. cas.a.p.i.deũ facere.⁊ ðꝛ a deus ?

facio. Iñ deiſicꝰ.a.ũ.pe.coꝛ.i.diuinꝰ?ꝰw1LiH

Bejijcio. cl.ieci. iectuʒ. a. t. i. deoꝛſum vel de
vno loco ad aliũ iacẽ.⁊ ðꝛa de.⁊ iacio cis.

Iñ deiectꝰ.a.ũ.⁊ deiecto.as.frequẽtatm̃.
Beiuro. ras.pe.ꝓ.n.p.i.valde vel firmiter
iurare. ⁊ ðz a ð.⁊ iuro.Et nõ ꝙ in iſtis ver
bis deiuro ⁊ ꝑiuro qͥbꝰ antiqͥ vtebant᷑ nos

mutamꝰ. v. in. e.coꝛ.⁊ ſubtracta.r.a ſecun⸗

do vbo. 1 dicim deiero deieras.⁊ peiero.

as. ꝓ ꝑiuro.as.⁊ dęiuro.as. AUñ Lucanꝰ
i vj. Vos eſtis ſu ꝑ iſtigenas qui peierant

vndas.

Belaboꝛ. ber..lapſus ſũ.d.t.i. de vno loco
ad aliũ.vel deoꝛſum labi.⁊ ðꝛ a de.⁊ laboꝛ

beris.⁊ ꝓdu.la.

Belapido.das.a.p.ſᷣm NPapiã ẽ euertere.
oſumere.erogare.vel vaſtare.⁊ coꝛ.pe.
Delecto.tas.n.p.i.gaudere.iocundari.pla

cere. ⁊ ðꝛ a de.⁊ lacto.tas.a.in e.mutata.
Inuenit᷑ etiã in deponẽti in eodẽ ſenſu. Añ
ꝓpha. DBelectent᷑ ĩ leticia ⁊ exultatiõe.Et
delecto ſignat magis paſſionẽ intrinſecus

natam qᷓ; actionẽ tranſeuntẽ.ſʒ illam ſiõ8t
ad modũ actionis. In delectat vbũ imper
ſonale.⁊ hęc delectatio.onis.⁊ hę delitię.

arũ.qꝛ delectant.

Delego.as.aui.a.p.i.de vno loco ad aliu,ʒ
vel deoꝛſuʒ legare.⁊ ðꝛa de.⁊lego.as. Jn
delegãs.tis.ꝑticipiũ.⁊ delegatꝰ.ti. JItem

delegareẽ aliquẽ iudicẽ loco ſui autoꝛita⸗
te ſui iudicaturũ ↄſtituere vel ſubſtituere.

vt. l.pᷣcipimꝰ.C.de app. Aelẽ in locũ ſuuʒ

Vel vice ſui aliũ reũ creditoꝛẽ dare.

Beleo.les.leui.letũ.a.s.i.deſtruere.extin⸗
guere. interficere.⁊ ðꝛ a de.⁊ leo.les.lere.
qð nõ ẽ in vſu. Iñ deletꝰ.a.ũ.i.deſtructꝰ.

pe. ꝓd. Vñ dicit Priſtianein. ix. lib. Dele
tũ a deleo.vñ ⁊ lętũ ipᷣa res ꝗᷓ delet vitã q̃i

a leo ſimplici.qð nõ ẽ in vſu.⁊ foꝛmat᷑ dele
tũ a deleui.vi in tũ.mutata.⁊ ꝓd.de. Vñ
Birrhia. Oia moꝛs delet.oĩa mõte cadũt.
Beliberare.ẽ factũ diligent᷑ tractare.vel in

mente reuoluere.vel cũ amicis ſuis explo⸗

Beli

rare an expediat ſibi illud admittere. de qᷓ
queęrit᷑.puta hęreditatẽ agnoſcere.vel ad⸗
ire. vt.l.ſi ariſto.i pᷣn.ff.de iur.delibe.

Belibo.as.baui.a.p.i.ſacrificare.ĩmolari.

extinguere.ↄſũmare.ↄtingere.vel parũꝑ
deguſtare.⁊ ꝓdu.li.Añ. Ainũ delibo de

7

quo temptãs ego guſo.

Belibuo.buis.bui.butũ.a.t.i.inungere.et

ꝛa de. oleo. vel liq̃re ⁊ buo. VUnde deli
buere.qᷓi de oleo vel liquoꝛe ꝑfundere.Jñn
delibutꝰ. Quidã tñ dicũt ꝙ delibuo cõpo⸗
nit᷑ a de.⁊ oleo.vel liqͥre imbuo.⁊ nona
buo.qꝛ buo ſ̃m eos nihilſẽc.
gis.legi.a.t.i.ð alijs legere.i.eligẽ
⁊82a de. ⁊ lego. gis. ⁊ coꝛ.li. “

Belimino.nas.naui.n.p.i.valde liminare.

vel deoꝛſũ limẽ auferre.⁊ ðꝛ a de ⁊ limino

Belimo. as. aui. a.p.i.valde limare.vłlimẽ

auferre. In alia etiã ſigtiõe h̊ vbo vtimur
vt Iſte vult vicinos ſuos delimare.i.de⸗
ſtruere qſi omnino de limo. id eſt. mundo
auferre. M

Belinio.nis.a.q.i.placere dulcẽ facere.⁊le
nẽ. Iñ delinitꝰ.ta.tũ.⁊ hęc delinitio.onis

⁊hB delinamẽtũ.ti.i.placatio dulcedo.blã

Delino.nis.leui.letũ.a.t.i.valde vel deoꝛ⸗

ſum linere.vel planare vel delere vel occi⸗
dere. ⁊ a de.⁊ lino.⁊ coꝛ.li.vbi.

Belinqͥ. qs.liqͥ.a.t.i.peccare omittẽdo bo⸗

num. ⁊ derelinquẽdo dei mãdatũ.⁊ ðꝛ að
⁊ liuquo.qͥs.Et amittit.n.in ſᷣterito. Uñ
pꝛopheta. NPriuſq; humiliarer ego deli⸗

Beliro.as.n.p.i.deſulcare.a ſulco deuiare

exhoꝛbitare.ſiẽ boues diſcoꝛdaãtes faciũt.
vñ ⁊ ſępe ponit᷑ ꝓ diſcoꝛdare. Vñ Oꝛatiꝰ
in epi. Quicquid delirãt reges plectuntur
achini. Et hinc delirꝰ.q.ũ.i.ſtultꝰ.fatuus
⁊ diſcoꝛdioſus.Et delirare ꝓpꝛie ſenũ eſt.
⁊ ſenes ꝓpꝛie dicunt᷑ deliri.qꝛ ꝓpter ſene
ctutẽ iſaniũt ⁊ rectũ tramitẽ tenere nõ pñt.
Et ſcias ꝙ delirus ⁊ deliro nõ pñt eẽ com⸗
poſita a lyra ꝓ inſtrumẽto canẽdi.qꝛ tunc

lyra habet pᷣmã bꝛeuẽ. Sʒ lira ꝓ ſulco pd.

pᷣmãꝗ.ſicut patet in iſto v .⸗Höllicetango
lyrã.facio cũ vomere lyrã.Beliro ergo cõ
ponit᷑ alira ꝓ ſulco. Iñ deliro ⁊ delirꝰ ꝓd.
pe.ſicut lira pꝛo ſulco pꝛimam. vt patuit ꝑ
Oꝛatium. Quidam tamen dicunt ꝗ deli⸗
ro.id eſt.diſcoꝛdo.componit᷑ a lyra pꝛo in
ſtrumento canendi.⁊ ſic ſᷣm eos coꝛ.pe.ſʒ
deliro ꝓ deuio cõponit᷑ a lira ꝓ ſulco.⁊ ſic
ꝓducit li. Ande. SDeliro diſcoꝛdo deliro

êð
“”“ü

deuio dico. ð?ð

Beliteo.tes.tui.n. S.i.deoꝛſum latere.⁊ ðꝛ

a de. ⁊ lateo.tes.

DBemẽto tas.a.p.i.furere.vłfurioſũ facere

⁊ ðꝛa demẽs. Et dementoꝛ. taris.d.p.in
eodẽ ſenſu.vłðꝛ demẽtare.q̃ſi dementẽ fa
cere.extra mentẽ.i.rationẽ ponere. Unde
Acil.viij. Magicis ſuis demẽtaſſet eos.
Bemeo.as.aui.n.p.i.deoꝛſũ vel valde.vel
de vno loco ad aliũ meare.vel tranſire.
Bemergo.gis.ſi merſũ.a.t.deoꝛſũ merge⸗
re.vel a merſione q̃ſia deoꝛſum ſubleuare
⁊8z a de. mergo. Vñ pᷣs. Nõ me demer⸗
gat tempeſtas aque.

.*

Bemeto.itis.ſſui.ſſũ.a.t.i.abſtruẽ.abſcidẽ

7 deſiccare.⁊ ðꝛ a de.⁊ meto.tis.⁊ coꝛ.me.

Bemiroꝛ.aris.ratus ſũ.d.p.i.valde mira⸗

ri.vel deoꝛſũ.⁊ ðꝛa de.⁊ miroꝛ.Etiã poni
tur ꝓ deſpicere.qð em deſpicimꝰ.q̃ſi ſ no

bis aſpicimꝰ.⁊ ꝓdu.mi.

£

Bemitigo.gas.gaui.a.p.i.demulcere.vel

pcutere.⁊ ðꝛa de.⁊ mitigo.gas.⁊ coꝛ.ti.
Bemo.mis.dempſi.dẽptu.a.t.i.extraheꝛe
minuere. ⁊ ꝓd. de. Un Oratiꝰ in epi. De⸗
me ſuꝑcilio nubẽ plerũq; moleſtꝰ.

Bemolioꝛ.liris.tus ſũ.d.q.i.valde moliri.
vel deoꝛſũ. vel demoliri.i.deſtruẽ. ⁊ quaſi
diſſipare.⁊ venuſtatẽ vultꝰ q̃i ad nihilum
redigere.⁊ ðꝛ a de ⁊ molioꝛ. Uñ MOο atth.

vj. AUbi nec erugo nec tinea demolit᷑.
Bemollio.lis.liui.a.q.i.valde vel deoꝛſuʒ
mollire. vel idurare.⁊ ðz a de ⁊ mollio.lis
⁊ ſcribit᷑ ꝑ geminũ.l.

Bemonſtro.as.aui.a.p.i.rem ſubiectã.vel

quaſi ſubiectã oculis vel intellectui ſᷣſenta
re.⁊ ðꝛ a de.⁊ monſtro.as.
BGemuloꝛ.laris.latus ſũ.d.p.i.diligere.vł
inuidere.
Bemuſſo.as.n.p.i.dubitare.diſſimulare.
Benigro.ras.are.a.p.i.valde nigrare. vel
nigredinẽ auferre.

Benſo as·aui.a.p.i.ſpiſſare.Iñ dẽſeo.ſes
i.ſpiſſũ eſſe vel fieri. Inuenit᷑ tĩ qñq; den

ſere poſitũ tranſitiue ꝓ denſare. Et a den⸗
ſeo.ſes.denſus.a.ũ.i.ſpiſſus.Dhenſo com
ponit᷑ cũ con.vt Condenſo.as. Et denſeo

X

neutrũ ẽ.⁊ caret ſupinis.

Bento.tas.aui.a.p.i.dentatũ facere.⁊ dici
tura dens.Et cõponit᷑ cũ e.vt Edẽto.tas

i.dentẽ extrahere vel excludere.

Benũciare.ẽ crimẽ alicuiꝰ ſuꝑioꝛi nunciare

ita ꝙ pᷣpoſitio de. augeat denunciationem
vt in. c. ſi depoſiti. l.j.in bpn.

„

Bepanno.nas.naui.a.p.i.dilacerare. vel

pannos auferre.expoliare.denudare.

Bepaſto.cis.depaui.a.t.i.valde paſcere.
vel coꝛrodere. H

Bepeciſcoꝛ.ſceris.depactꝰ ſuʒ.d.t.i.valde
paciſci vel pactũ facere.Et depeciſci.i.diſ

coꝛdare.pactũ rumꝑe. vel diffidare. et faa

ſupinũ depactũ.⁊ ðꝛ a de.⁊ paciſcoꝛ.a.mu
tata ine. U
Bepecto.tis.xui.vel pexi vel etiã pectui.a.
t. m antiqͥs.ſʒ mõ vtimur ⁊ raro pexi. et

pexũ vel pectũ in ſupino.i.valde vł multuũü

pectere vel deoꝛſun.
Bepellicoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.deciꝑe.⁊ ðꝛ
a de. ⁊ pellicio. cis.

Bepelliculo. las.a.p.i.deciꝑe.

Bepello.lis.puli.pulſũ.a.t.i.deoꝛſũ vł de
vno loco ad aliũ pellere.⁊ ðꝛ a de.⁊ pello.
BSepeſco.ſcis.ſciui.ſcitũ.n.t.i.valde peſcẽ.
⁊82 a de. ⁊ peſco qð nõ ẽ in ſſu.
Bepilo.las.aui.a.p.i.pilos auferre.⁊ ðꝛ a
de. pilo.qð deriuat᷑ a pilus.li.Et in iſta
ſiãgtiõe coꝛ.pi.ſicut ⁊ pilus.Etiã põt com⸗
poni a de.⁊ pilo.las.qð deriuat᷑ a pila. ꝓ
inſtrumẽto terendi.Et eſt depilare rapere
furari. expoliare. Et in hac ſigõtiõe depilo
Bepingo.gl.pegi.pactũ.a.t.i.valde pingẽ?
vel de vno loco ad aliũ impellere vel deoꝛ⸗
ſum. ⁊ a de.⁊ pango.gis.qð ẽ iniungo
vel impello.vel põt eẽ copoſitũ a de.⁊ pin
go. gis. pinxi. ⁊ tũc facit depinxi.⁊ tũc ali⸗
ud ſignat.ſ.valde pingere.
Bepleo.es.ere.pleui.pletũ.a.s.i.valde re
plere. vel euacuare.exinanire.qſi de pleno
deducere.⁊ ðꝛ a de.⁊ pleo.les.quod nõ eſt
in vſu. H
Bepono.nis.poſui.poſitũ.a.t.i.deoꝛſuʒ a
ſede vł dignitate ponere.⁊ ðꝛ a de.⁊ pono

nis. ⁊ ꝓdu. pbe.

Bepopuloꝛ.aris.atus ſuzʒ.d.p.i.valde po⸗
pulari vel deſtruere. „
Sepoꝛto.tas.aui.a.p.i.deoꝛſũ vel de vno
loco ad aliũ poꝛtare.vel ſpaciari.⁊ ðꝛa de
⁊ poꝛto.tas. AUel depoꝛtare.ẽ aliquẽ ꝑpe⸗
tuo exilio dãnare.ſʒ relegare ad tꝑs.vt.ff.
de intdic.l.relegatoꝝ · S· differẽtia.
SBepꝛauo.uas.uaui.a.p.i.valde pꝛauare.
pꝛaue facere.⁊ ðr a pꝛauo.as.

BSepꝛecioꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.valde pᷣciari

vl ð pᷣcio auferre.depᷣmere.vilipẽdere.vi
liſicare.Antiqͥ aũt dicebãt depᷣcio.as.
Bepꝛecoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.valde pᷣcari.
vel de põt ibi eẽ pᷣuatiuũ.i.nõ pᷣcari.refuta
re.quod vulgo ðꝛ diſpꝛecari vel erenſche.

vel expurgare. et ðꝛ a de.et p̃coꝛ.et coꝛ.B.
Depꝛędoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i valde ſdari
pᷣdas facẽ.diſſipare.et ðꝛ a de.et ſdoꝛ.ari.

et ꝓdu.p.et ↄſtruit᷑ cũ actõ. AUñ .
Oculus meus depꝛędatus eſt animã meã
Dephendo.dis.di.a.t.i.ꝑfecte cognoſcere
valde tenere.et ðꝛa de.et pᷣhendo.dis.

Bepꝛendo.dis.di.ſũ.a.t.i.depᷣhendere.et

ð a de.et pꝛendo.dis.
Bepudeo.des.pudui.n.s.et depudet ver⸗

bum imꝑſonale.i.valde pudere.vel pudo .

rem amittere.et ðꝛ a de etpudeo.des.
Bepuro. ras.a.p.i.valde purare.vła puri
tate remouere.et ðꝛ a de.et puro.as.

Berideo.des.ſi.ſũ.a.s.i.deludere ſbſanna
re de aliqͥ riſuʒ mouerce.et ðꝛ a de.et rideo.

des. Iñ derilus. a.ũ.i.deluſus.et h deriſ⸗
Beriuo.uas.et diriuo.uas.differũt. Nam

deriuare.ẽ q̃ſi riuũ de fonte ducẽ. Sʒ diri⸗

uare.ẽ fontẽ in diuerſos fontes vłriuulos
deducere.Diriuat᷑ ergo gręciſmus in lati⸗
nitatem.id ẽ.quaſi fons in riuulos ducit᷑.
Sed latinitas deriuatur a greciſmo. id eſt

quaſi de fonte ducit᷑. Similiter dictio pꝛi⸗

mitiua diriuat᷑.quia quaſi fons in diuer⸗

ſos riuulos ducit᷑. Sed dictio deriuatiua

deriuatur.id eſt.quaſi riuus de fonte du⸗
citur.et ꝓdu.ri.deriuo.et ambo deriuant᷑
ꝗ riuus ꝑ compoſitionẽ.
Berogo.gas.gaui.a.p.i.maledicẽ.ðtrahẽ
vel diminuere ex ꝑte.non ex toto.vt.ſff.de
V. ſig. l. derogatoꝛ.

Beſcẽdo.dis.di.n.t.i.deoꝛſũ ſcãdere.ſubi⸗

re et ðꝛa de.et ſcando.dis. Iñ deſcenſus.

Heſcio. deſcis.i.neſcire.obliuioni tradere.

et dꝛa de et ſcio. ſcis.
Beſero.as.are.a.p.i.ſepare.
Belſero.ris.rui.deſertũ.a.t.i.derelinqueꝛe
et ðꝛ a de et ſero.ris. Iñ h̊ deſertũ.ti.i.de⸗
relictũ.Et hinc deſerto.as.i.deſertũ facẽ.

Põt etiꝗ eẽ frequẽ.huiꝰ vbi deſerere. Et
inde deſertus.a.um.id eſt. deſolatus egẽs

auxilij
Deſideo.des.deſedi.n.s.i.deoꝛſuʒ ſedere.

a ꝓpoſito deſiſtere.pigrere.et ðꝛ a de.⁊ ſe
deo. Iñ deſideſco.ſcis.inchoa. et h et hec

Deſes. deſidis.i.piger remiſſus. Inde hęc

deſidia.dię.i.pigritia.et hinc deſidioſus.

arum.
Beſidero.ras.raui.a.p.i.cupeꝛe.et ꝓpꝛie

celeſtia. Iñ deſideriũ.rij. In deſiderioſus

a. i. et ðꝛ a de.et ſidero.as.
Beſigno.nas.aui.a.p.i.valde ſignare. di⸗

ren. iij.

ſtinguere. vel ſignũ frangere et remouere
Apire. Et ẽ tractũ ab illo.qͥ ſignũ et ſigillũ
frãgit.et ita aꝑit litteras et manifeſtat.Et
ideo deſignare ðꝛ aꝑire.manifeſtare.et di⸗
citur a de. ⁊ ſigno. nas. Ande Oꝛatius.
QAuid non ebꝛietas deſignat aperta reclu⸗

Belilio. lis. deſilui. deſiliui. ⁊ deſilij. dſultũ

in ſupino.a. q.i.valde vel deoꝛſum. vel de
ynoloco ad aliũ ſalire.⁊ dðꝛa de.⁊ ſalio.lis
Iñ deſultoꝛ qͥ de vno loco ad aliũ ſe tranſ⸗
fert.Et deſulto.tas.frequẽtatiuũ.
Beſino.nis.deſini.vel deſij.deſitũ.a.t.i.d
relinquere.ꝑmittere. dimittere. vłceſſare.
vel determinare. vel finire. ⁊ ðꝛ a de.⁊ ſino

Itẽ diſſino. nis. i. diuidere.ſeꝑare. Iñ dil

Aitus. a. ũ.i. diuiſus.ſeꝑat.
Belſipio.pis.pui.pitũ.n.t.i.deoꝛſũ ſape. ð

ſapiẽtia exire.⁊ ðꝛ a de ⁊ ſapio.

Deſiſto. tis.n.t.i.deoꝛſũa ꝓpoſito ſiſtere.⁊

ceſſare.

Beſoloꝛ. arl. atus ſũ. d. p. i. deuaſtare. dere⸗
linquere. ⁊ ſolũ facere.⁊ ðꝛ a de.⁊ ſoloꝛ.ſo

laris. Iñ deſolatoꝛius a.ũ. Nñ põ. Cum
carbonibꝰ deſolatoꝛijs vel deſolatoꝛis.
Beſpero.as.aui.a.p.i.a ſpe ceſſare.ſine ſpe
fieri. ⁊ z a de.⁊ ſpero. In deſperãs.tis.
Beſpicio.cis.xi.ctũ.a.t.i.deoꝛſũ aſpicere.
contẽnere.vel vilipẽdere.⁊ ðꝛa de. ⁊ ſpe⸗
cio.cis. Iñ deſpecto.tas.frequẽ.Et h̊ de⸗
ſpectus.tus.tui.⁊ deſpectꝰ.a.ũ.Et deſpe⸗
cte.tius.ſime.adũ.Et deſpectiuus.a.um.
⁊ ⁊ hęc deſpectabilis.⁊ le.
Deſpico.cas.⁊ deſpicoꝛ.aris.deponẽtale.
i. grana de ſpica excutere.vel extrahẽ.vñ
⁊ ſepe ponit᷑ ꝓauferre.⁊ ꝓ apire.⁊ ꝓdu⸗
cit ſpi.⁊ ðꝛ a de.⁊ ſpico.cas. Iteʒ deſpicoꝛ
põt deriuari a deſpicio.cis.⁊ ẽ idem qð de
ſpicere.vel ꝑ ſe cõponit᷑ a de.⁊ ſpecio.cis.
⁊ ſic coꝛ.ſpi. Añ Gręciſmꝰ Tũc ego deſpi
coꝛ cũ ſpid extraho grana Beſpicoꝛ ac ꝓp⸗
pꝛie dico cũ ſpecto deoꝛſum.
Beſpondeo.des.di.a.s.i.valde ſpondere.
ſponſaʒ facere ⁊ viro ↄiungere. Iñ deſpoö⸗

ſo. as.verbũ frequẽtatiuũ.

Deſpumo. as.are.n.p.i.valde vel deoꝛſuʒ
ſpumare vel purgare. q̃ſi deoꝛſũ a ſpuma
ponere.⁊ ð a de.⁊ ſpum.
Beſpuo.is.uere.deſpui.ſputũ.n.t.i.deoꝛ⸗
ſum ſpuere.vel ſputo pfundere.
DBeſterno.nis.ſtraui.a.t.i.valde vł deoꝛſũ
ſternere. vel deẽ ibi pᷣuatiuũ.q̃ſi a pace.vł
pacto remouere. vel ſellam auferre quod
et deſellare dicit. Et in hac vltima ſigtiõe

ſtatuere. ⁊ ð a de.⁊ ſtatuo.

ſumit᷑ Señ.xxiiij.vbi ðꝛ. Introduxit eum
in hoſpitiũ.ac deſtrauit camelos.i.ſeilas
⁊ ſarcinas depoſuit. M
Beſtino.nas.nare.a.p.i.legare.mittẽ.de⸗
putare.aſcribere.vłſigre.⁊ ðꝛ a ð.⁊ teneo
⁊ intponit᷑.s.vel.a.de.⁊ ſtino.nas.qð nõ
eſt in vſu.⁊ coꝛ.ſti. Añ Ouidiꝰ meta.De⸗
ſtinat imꝑio clarũ ſᷣnũcia veri. YFama. Iñ
p cõpoſitionẽ ſᷣdeſtino.nas. H

7

Seſtituo.is.tuere.a.t.i.deſerere.derelinãä⸗

re.vel deoꝛſũ ſtatuere.vela deoꝛſũ ſurſuzʒ

DBeſto. deſtas. deſtiti. deſtitũ. n. p. i. deoꝛſũ
a ꝓpoſito.ſtare ceſſar.
Beſueo.es.deſueui.vel deſuetꝰ ſũ.n.s.iĩ eo
dem ſenſu. i. a cõſuetudine ceſſare. Iñ hec
diſſuetunuo.
Beſum dees.i.abeſſe vel deſicere.Hõ pꝛo⸗
pꝛie abeſt. Sʒ vinũ deeſt. Abeſt qð alibi ẽ
Beeſt. qð deſicit.⁊ nõ habet᷑. Inde defu⸗
turus.ra.rũ.

Seſuo.is.ſuere.a.t.i.diſiũgere.ſuturã frã⸗

gere. vel deoꝛſum ſuere.
Betento.tas.fre.⁊ ðꝛa detineo.nes.nui.tẽ
tum.tu.v. mutata in. o.

Setermino.nas.a.p.i.deſinire.t᷑minos au

ferre.⁊ ðꝛ a de.⁊ termino.nas. H
BGetero.teris.triui.tritũ.n.t.i.valde terere

Iñ detero. teris.terui.deterere.i.peioꝛa⸗

re.vel peioꝛari.
Beteſtoꝛ.arl.d.p.i.valde teſtari.deierare.
vel execrari.maledicere.abominari.⁊ ðꝛa
de. ⁊ teſtoꝛ. Iñ Hh̊ ⁊ hęc deteſtabilis.⁊ h le.
Itẽ deteſtari ẽ abſenti denũciare teſtibus

adhibitis. vt.l.ſubſignatũ · S· j. ⁊. l. ſe. ff. ö

P.ſig.Alit᷑ aũt deteſtari ẽ facta alicuiꝰ ab⸗
renũciare.ſpnere vel abominari ſeu nõ ap
pꝛobare.vel ẽ execrare.vel deſcribi res ali
q̃s ⁊ eas ꝗᷓ quales ⁊ quãtę ſunt ſcripto cõ⸗
pꝛehendi.vt.ff.l. Pall.
Betineo.tines.tinui.tentũ.a.S.i.remoꝛari

impedire. vel deoꝛſũ.vłde ſuo ꝓpoſito te

nere.⁊ coꝛ.ti. .

BSetondeo. tondes.a.s.i. valde tondere.vł

deoꝛſum. Iñ detonſus. a.um.
Betoꝛpeo.pes.n.S.i.valde toꝛpeꝛe.vła toꝛ
poꝛe remouere.⁊ ðꝛa de.⁊ toꝛpeo.
SGeturpo.as.are.a.q.i.valde turpare. inqᷓ
nare.turpẽ facere.⁊ ðꝛa de.⁊ turpo.
Betracto.ctas.qð ⁊ detrecto.ctas.ðꝛ.a.p.

i. dedignari. recuſare. negligere.cõtemne

re.vel detrahere.⁊ ðta de.⁊ tracto.
Betraho.his.here.traxi.tractũ.a.t.i.poſt

doꝛſuʒ alicui maledicere.⁊ ðꝛa de.⁊ traho

his. Eſt eti expoliare. auferre.
Setrudo.dis.ſi.a.t.i.deoꝛſũ.vel de vno lo

co ad aliũ trudere.vel excludere.
Beueho. his.deuexi.ctũ.a.t.i.d eoꝛſum vł
de vno loco ad aliũ vehere.⁊ ðꝛa de.⁊ ve⸗
ho. Iñ deuecto.tas.frequẽtatiuũ.
Beuelo.as.are.a.p.i.valde velare.vel diſ
coopire. ⁊ ð a de.⁊ velo.

BGeuio. as. are. a. p. i. exoꝛbitare. extra vi⸗

am ire. ⁊ a de.⁊ vio.as. Iñ deuius.a.ũ.
Et ẽ idẽ deuia ꝙ quia.q̃ſi loca ſecreta.ex⸗
tra viã. a via remota.

Beuito.as.a.p.i.valde vitare.

Beuoto.tas.taui.tare.a.p.i.ꝑ furoꝛẽ male
dicere. expꝛobꝛare. deuotionè? ſanctis au⸗
ferre. Uñ rodr. luin⸗ Ehoĩs deuo⸗

tare ſcõs.ſm vnã lr̃am. Item deuotare.i.

emiſſum votum infringere.frequenter vo
uere.⁊ tunc eſt frequentatiuũ huiꝰ vᷣbi de⸗
uoueo. ues.tum.

BGerxtro. as.traui.a.p.i.ꝑ dextraz ducẽ. Et

ſcribit᷑ dextraui. eiꝰ pteritũ ꝑ.x.ſʒ qñ ẽ pꝛę

9„

teritũ. de deſterno.nis.qð cõponit᷑ a de. ?2

ſterno.tũc deſtraui ſcribit᷑ ꝑs·

D ante ₰ϑ

Bico.cas.caui.care.a.p.i.copulare.Et di⸗
co. cas. i. ↄſecrare. Et hęc ſigtio tracta ẽex
Hmiſſa.tunc em ↄſecrata ẽ eccłia qn copu⸗
lata ẽ deo. Itẽ dico. cas.i. voueo.ues. Et
cõponit᷑ cuʒ ab. in.pꝛę.⁊ de. Et deriuat a
dico. cis. qðᷣ ꝓdu.bᷣmã.ſʒ dico.cas.eã coꝛ.
Añ.Qui dijs templa dicãt qͥ ſũt hi dij mi⸗
hi dicãt. In greciſmo aũt ðꝛ. Hhec dico ſi⸗
gnat ↄfirmo copulo ſacro. Itẽ qdã. Pri⸗
ma dico lego tertia dico lego. Qui verſus
vtroꝛũq; verboꝛũ.ſ.tam lego.gis.⁊ lego.
gas.qᷓ; dico.cis.⁊ dico.cas.differentiam
Bico.cis.xi.ctũ.a.t.Et ẽ dicere ſemel e
moꝛari vo pluries. Itẽ dicere accipit ꝓſi
gnificare. vel itelligẽ. vñ dictio ðꝛ. quia di
cat aliqᷣd.i.ſignificet.vel ĩtelligi faciat.vñn
dictionare.i. dictiöes ↄiũgere ad conſtru⸗
ctionem oꝛationis faciendã.
Dictito.tas.i.frequẽter dictare.
Bicto.tas.i.frequẽter dicere.⁊ ẽ dictare aĩ
ↄceptionẽ recta oꝛatiõe ꝓferre ⁊ cõponeꝛe
qui hoc modo facit frequenter dicit. Jñ ꝑ
compoſitionem edicto.tas.i.palazʒ vł val⸗
de dictare. .
Bicturio.ris.ire.vᷣbũ meditatiũ a dico.
Siduco.diducis.diduxi.diducere.a.t.i.in
diuerſas partes ducere.id . diniaͤete Pel

ſeꝑare. extendere. vel ſubtiliæe.?⁊ pd. du
Dieo. dies. diet.n.s.i.diẽ facẽ.⁊ ðꝛa dies.
⁊cẽ verbũ exceptę actiõis.qꝛ ſoli deo cõue⸗

nit. Iñ dieſco.cis.inchoa.⁊ hinc diet.die⸗

ſcit inꝑſonalia. AUñ.Nunc diet.i.dies ſit.

Bieſcit.i.dies incipit eſſe.

Bieto. tas. tare.i.p dietas ire.vel perendi⸗

nare. ⁊ ð a dieta.

Biffaſcio.cias.a.p.i.faſcijs inuoluere.
Biffertio.tis.ſi.ſũ.a.q.i.diuerſis mõis far⸗

tire. implere. ⁊ a dis. ⁊ fartio.tis. Inde
differtus. a.ũ. Iñ differto. tas. frequẽ.

BPiffero.fers.tuli.latũ.i.plongare.extẽdẽ.
vł diuerſis modis ferre.vel diſſipare.diſ⸗

pergere. Itẽ differre. i. diſtare. differentiã

habere. vt hõ differt ab aſino. Et in hac ſi⸗

gniſicatione ſepe inuenit᷑ imꝑſonalit᷑. Inð
differẽs. tis. ois ge. Et different᷑.tiꝰ.ſime.
adu.⁊ hęc differentia.tie. 8

Biffido.dis.filꝰſũ.i.nõ fidere.⁊ ð a dis.et

„

Eiffigo.gis.xi.xũ.a.t.i.diuerſis modis fi⸗

gere. vel a fixvura remouere. 2“
Biffindo. dis.fidi.fiſſũ.a.t.i.diuerſis mõis
yli diuſas ꝑtes ſindere.⁊ ðꝛ a dis.et findo
⁊ coꝛ.fi.i pᷣterito.ſʒ diffido. dis.ex dis.⁊ſi

do. dis. ꝓd.fi. AUñ.Diffidit ille falce.diffi

dit nõ bñ fidens. .
Piffinio.is.ire.iui.a.q.i.diuerſis modis ſi
nHNire. determi nare. oſtendere. quid fit vel
quale vel quãtũ.⁊ ð a dis.⁊ finio.mutata
S. in. f. Iñ hęc diffinitio. onis.
Diſfiteoꝛ.teris.feſſus ſũ.d.s.i.q̃i diuerſa ⁊
alia fateri.⁊ dicit᷑ a dis.⁊ fateoꝛ. In diffi
ſus. a.s.surnr.

Diffodio.dis.n.t.i.diuerſis modis fodere.

BViffringo. gis.fregi. fractuʒ. a.t. i. diuerſis
modis frangere. ⁊ ðꝛa dis.⁊ frango.gis.a
in.i.ↄuerſa.⁊.S.in.f. ”UMD

Biffugio.gis.a.t.i.diuerſis modis.vel i di

uerſas ꝑtes fugere. Iñ diffugiü. gij. ⁊ dif⸗
fugus.ga. guüu. ”ẽMV
Biffuſo.as.are.a.p.i.fuſo diſſoluere.⁊ ðꝛa
dis. fuſus. ⁊ pꝓd.fu.—
Digero. ris.geſſi.geſtũ.a.t.i.explicare.oꝛ⸗

dinare.vel oꝛdinẽ deſcribere.integrum oꝛ
dinare. vel exponere.vel diuidere oꝛdina⸗

tim. vel euacuare. vel ebꝛietatẽ deponere.
qð fit cũ cibaria ⁊ potin ſtomacho diuidũ
tur. ⁊ qdã ꝑs purioꝛ tranſmittit᷑ ad mem⸗2-
bꝛa ad alimẽta vitę.ꝗdã groſſioꝛ mittit᷑ ad

ſeceſſum. VUñ.j. Reg..j. ðꝛ Annę. Bigere

pauliſꝑ vinũ quo mades.
Digito. as. are.a.p·i.digitos facẽ vel mon⸗

ſtrare digitis. Etꝑ compoſitionẽ indigito
tas.i.digitos induere.vel demõſtrare. vł
Bignoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.dignũ iudicare

dignüũ hre. Iñ dignus. a.. V
Digredioꝛ.deris. greſſus ſũ.d.t.i.in diuer⸗
ſas ptes gradi ⁊ ſepatim.vel diüſis modiſ

gradi.nũc huc nũcilluc.nũc ſurſũ.nũc de⸗

oꝛſũ. ſiniſtroꝛſũ.anñ ⁊ rerro,
Diiudico.as.a.p.i.diuerſis modis iudica⸗
re. vł deliberare. diſcernẽ. diuidẽ. ſeꝑare.
Dilaboꝛ. beris.d.t.i.diuerſis modis.vł in
diuerſas ꝑtes labi.⁊ ðꝛ a di.⁊ laboꝛ.beris
7 pdu.clll.—e
Dilam bo. bis.a.t.i.diuerſis mõis lãbere.
Dilapidare.eſt res vel bona pdigalit ⁊ in⸗
different erogare. vt.l. ſi ꝓ ea. C. mqdati.
⁊. ff.de mino.l.veꝝ.circa fin.æ.
ilato. as.are.aui.a.p.i.extendere. vel dif
ferre. ⁊ a di. ⁊ lato. tas. Iñ dilatat⸗. ta.
tũ.i.extenſus.diues factꝰ.Etiã põt eẽ fre.
huiꝰ verbi differo. diſtuli. dilatü.
Belibuit.i.vnguento vnxit.ꝑ.di.ſcribit᷑.
Bilibunt᷑ oleo vngunk.
Biligo. gis.lexi.lectũ.a.t.i.amare.⁊ ðr a di
⁊ lego.gis.Et ẽ amare ꝓpꝛie in malo.dili⸗
gere in bono. Iñ dilect“. tus.tui.⁊ dilectꝰ
ta.tũ. ⁊ dilectio. onis. J

Bilituit.i latuit.⁊ ðꝛ a di.⁊ lateo lates.⁊ð⸗

dinat᷑ diliteo.tes.⁊ coꝛ.li. Iñ diliteſcere in

choatiuũ.i.latere.Et eo vtuntur multum

atoer.
Biluceo. ces.xi.n. s.i.diuerſis modis lucẽ.

yel diuiſim lucere. Iñ h̊ diluculu.

cidare. ⁊ ð: a di.⁊ luciio.
Biluculaſcit.i.diluceſcere incipit.
Bimetioꝛ.tiris.dimetitus vel dimenſus ſũ

Bilucido.as.are.a.p.i.diuerſis modis lu⸗

Dd.q.i.diuerſis mõis metiri.⁊ ðꝛ a di. ⁊ me

tioꝛ. Iñ dimẽſus.⁊ dimẽſio.onis.⁊ hic et
hec dimẽſionalis.⁊ G le.i.ad dimenſioneʒ
ꝑtinẽs.⁊ facit futurũ indicatiui in ar.licet
ſimplex ſuuʒ inueniat᷑ in boꝛ. vt metiboꝛ.
Vñ ꝓphᷣa.Exultabo ⁊ diuidã ſiccinam et
cõuallẽ tabernaculoꝛũ dimetiar. Et in euã
gelio ðꝛ.Eadẽ qͥppe mẽſura q̃ mẽſi fueriti
remetief̃ vobis. -
Bimico.cas.care.aui.n.p.i.pugnare. Vñ
Ouidiꝰ de remedijs. Vitricꝰ ⁊ gl adijs et
acuta dimicet haſt. HS
Dimidio.as.a.p.i.diuidere ꝑ mediũ.vel ꝑ
medietatẽ auferre. ⁊ coꝛ. di.
Diminuo.nuis.nui.nutũ.ꝑ vnũ m.ipoꝛtat

diminutionem. ⁊ dici a di. ⁊ minuo. Iteʒ

inuenit᷑ dimminuo.is.ꝑ duo.m.i.in diuer

ſas ꝑtes minuo.⁊ ðꝛa dis.⁊ minuo.Nam
diẽ Priſtiamꝰ in.j.maio.S. trãſit in.m.vt
dimminuo ꝓ diſminuo. Uñ Terentius in
adelphis. ODHimminuet᷑ tibi cerebu.

Bimitto.tis.miſi.miſſũ.a.t.i.diuerſis mo⸗

dis mittere.vel in diuerſas ꝑtes mittere.⁊
ðꝛ a di.⁊ mitto.tis.Et dimittere.i.ꝑcereĩ⸗
dulgere. ↄdonare.Eſt
re. derelinquer.
Binodo. as.are.a.p.i.exoluere.

BSZinoſco. cis. notũ. dinoſcere.a.t. i. diſcernẽ
diuerſis modis noſcere.⁊ ðꝛa di.⁊ noſco.

ſcis.⁊ nõ hʒ.g.añ.n. AUñ Eccl.iiij. In lin⸗
gua em̃ ſapiẽtia dinoſcin. HD
Birigo.gis.rexi.a.t.i.q̃ſi in diuerſaʒ ꝑtem
rego.⁊ ðꝛa di.⁊ rego.gis.⁊ coꝛ.ri. Vñn ps.
Dirige greſſus meos.

Dirimo.mis.remi.reptũ.a.t.i.diuidere.ſe
parare.⁊ ðꝛ a di.⁊ emo.mis.interpoſita.r

⁊ coꝛ.ri. Uñ Lucanꝰ in.v.Et non admiſſe

Dirimit ſuffragia plebis.

SDiripio.pis.pui.eptũ.a.t.i.diuerſis möois

vel in diuerſas ꝑtes raꝑe.vaſtare diuelle

re. 7 8 a di. ⁊ rapio. pbis.

2 7 e⸗

Birũpo.pis.rupi.ruptũ.a.t.i.in diuerſas
ꝑtes rumꝑe.ſcindere.diuidere.⁊ðꝛ a di.⁊

rumpo.pis. Jñ diruptꝰ.a.ũ.i.ſciſſus.diui
ſus. Ande Banielis.xiiij. Et diruptus eſt

„„ Dracdo. ll
BSiruo. is.ui.a. t. i.deſtruere.in diuſas ꝑteſ

ruere. euertere. deſcerer. .
SDiſcalcio.as.are.a.p.i.calciamẽta extrabæz

Biſcedo.dis.ceſſi.cedere.n.t.i.in diuerſaʒ

ptenm cedere. ⁊ z a dis.⁊ cedo.dis.

iſcepto. tas. taui. a. p. i. diſputare. ↄtẽdẽ.

yſurxrpare.iudicare. Et vt dicit Iidoꝛus.
ZJucex dicte. qſi ius dictãs vel dicẽs ppło

ſiue quod iure diſceptet. Jure ãt diſcepta
re ẽ iuſte iudicDre.

BDiſcerno. nis.a.t.i.diuidere. ſeꝑare.diſcu⸗

tere. ⁊ ðꝛ a dis.⁊ cerno.nis.

Ziſcerpo. pes. pſi.ptũ. a.t. i. diuerſis mõis
cCarꝑe.i.ſcindere.laniare.euellere.et dicit᷑

dis. ⁊ carpo.pis.a.mutata ine.
BDiſco.cis.didici.diſcituʒ.diſcere.n.t.i.co⸗
gnoſcere.vel ſcientiã acciꝑe. Itẽ diſco pꝛo
cognoſcere actiuũ eſt.ſʒ diſco ꝓ cape ſcien
tiam neutrũ eff.
Biſcooꝑio.is.a.q.i.cooꝑtoꝛio detegere.
Diſcoꝛdo.as.are.n.p.i.diuerſum coꝛ habe
Biſcrimino.nas.naui.nare.a.p.i.diuidẽ.
ſeꝑare.⁊ ðꝛ a diſcrimẽ.⁊ coꝛ mii.

etiã dimittẽ differ⸗

Biſcũbo.dis.bere.n t.i.iacere ad comedẽ⸗
dũ in triclinio.licet ⁊ in alio loco ſolebant
em̃ iacẽtes ſupꝛa cubitũ comedẽ.vł diſcũ⸗
bere ẽ ad diſcũ ſedere.⁊ ferculũ ſumere.

Biſcurſo.as.are.i.frequẽter diſcurrere.

Diſcutio.tis.tere.a.t.i.ſubtilit᷑ idagare.vł
quatere.diſiũgere.⁊ ðꝛ a dis.⁊ cutio.tis.
Poõt etiã cõponi a dis.⁊ quatio.tis. Inð
oiſcuſſus.a.u. “r
Diſgruo.is.grui.grutũ.n.t.i.diſcõuenire.
diſcoꝛdare. ⁊ ð a dis.⁊ gruois.
Diſiucio.diſijcis.diſieci.a.t.i.diuerſis mo⸗
dis iacẽ. diſpgere. ſepare.diuellere.ðſtru⸗
ere. ⁊ dis. 1 iacio. ⁊ ſcribit᷑ ꝑ duplex.ij
in ſcoa ſyllaba. r.
Biſiungere vł diſtinguere.ẽ ↄferre data vł
accepta. vt ĩ. l. cognoſcere · S: j.ff. de. v. ſig.
Diſligo.gaſ.gaui.a.p.⁊ deberet dici diligo
gas. a di. ⁊ ligo. gas. ſʒ int᷑ponit᷑.S. cã diffe
rentię a diligo. gis. i. diſſoluere. Inuenit
etiã in eodẽ ſenſu difligo.gis.tertię ↄiuga
tionis.ſicut dicit lhugl.⁊ coꝛ.li.

Diſpello.lis.puli.ſum.a.t.i.diuerſis mõis
Vel in diuerſas ꝑtes pellre.
Biſpendo. dis.di.a.t.i.largiter donare.ex

pendere.vel oꝛdinare.diuidere.⁊ ðꝛa dis
⁊ pendo.dis. Iñ diſpenſoꝛ.ſoꝛis.⁊ diſpen

ſoꝛius.ria.riũ.

Diſpẽſo.as.are.a.p.i.largiter donare.diui
dere. diſtribuere. diſponere. vel delibera⸗
re. ⁊ Z: a dis.⁊ pendo.dis.penſum. Iñ di⸗

ſpenſatoꝛ.toꝛis.

Biſpdo.dis.didi.ditũ.a.t.i.amittere.dele

re. vel deſtruere. Vñ in ps. Nõ diſꝑpdide⸗

runt gẽtes qs dixit dñs illis.i.nõ deſtruxe

runt.deleuerunt. diuerſis modis perdide
Biſpeſco.ſcl.ſciui.diſpeſcitũ.n.t.i.diſtare.

ſeꝑari. Inuenit᷑ etiã tranſitiuũ ꝓ ſeꝑare.

vel diuidere.⁊ ðꝛa dis.⁊ peſco.ſcis.quod
nõ ẽ in vſu. Quidã tñ dicunt ꝙ cõponit᷑ a
dis. ⁊ paco.cas.vel paciſcoꝛ.vel paſco.
Hiſpicio.cis.xi.ctũ.a.t.i.d iuerſis modis
aſpicere. vel in diuerſas ꝑtes.⁊ ðꝛ a dis.et
ſpecio.cis. Iñ diſpectꝰ.a.um.⁊ diſpicioꝛ.

gris.⁊ inde h̊ ⁊ hęc diſpicabilis.⁊ Gle.

Biſplico.cas.pe.coꝛ.a.p.i.deoꝛſum a plica
ponere.⁊ ðꝛa dis.⁊ plico. “

BSiſplodo.dis.dere.a.t.i.manus apꝑire.Et

ponit᷑ ſimplicit᷑ ꝓaꝑire.vłrũpꝑe.diſcuteꝛe
q̃ſſare. Iñ diſploſus.a.ũ.vel diploſus.

Biſpolio.as.are.a.p.i.diũb mõis ſpoliare

⁊8z q dis.⁊ ſpolio.as.⁊ abijcit᷑ vnũ.s.

Biſpungo. gis.a.t. i. diuerſis mõis uce

vel diſpenſare vel donare vel deoꝛſũ a pũ
cco facere vel expellere.
BGiſputo.tas.taui.tare.n.p.i.diuerſa puta
re in loquẽdo vel loquẽdo diſſentire.vł di
ſputare ẽ diuerſa rõne mentisperquirere.
vt ad rei veritatẽ poſſit pꝑuenire.⁊ ðꝛ a dis
⁊ puto. Iñ hic diſputatoꝛ.toꝛis.⁊ diſpu⸗
tatoꝛius.a. um.
Diſputare etiã ẽ allegare.vt videlicʒ inten
tionẽ ſuã ꝑ ꝓbatiões in iudiciũ deductas
oſtendere ⁊ eã viribꝰ aſſeuerare.⁊ roboꝛa⸗
re.vt. ix. q.iij.alioꝛũ.
Diſquiro.ris.ſiui.ſitũ.a.t.i.diuerſis mõis
qrere ⁊ inueſtigare.⁊ ꝓd.q̃ͥ.⁊ ðꝛ a dis.⁊ ꝗᷓ
ro.mutata.e.in.i.
Biſſeco.as.are.a.p.i.diuerſis mõis ſecare
dirumpe. cruciare.⁊ coꝛ.ſe. VUñ Actl.vij.
Audiẽtes aũt hęc diſſecabãt᷑ coꝛdibꝰſuis.

Biſſentio.tis.⁊ diſſentioꝛ.tiris.in eodẽ ſen

ſu.i.diſcoꝛdare.diſcrepare.q̃ſi diuerſa ſen
tire. ð a dis. ⁊ ſentio.
Biſſepio.pis.ui.a.q.i.diuerſis modis ſepi
re. vel ſepẽ remouere.diſcludere.
Biſſero.ris.ere.a.t.i.tractare.dicere.ſapiẽ
ter loqͥ. ↄfirmare.exponere.declarare. elo
qui lucide. Iñ diſertus.i.ſapies.
Biſſero.ras.rare.a.p.i.diuerſis modis ſe
rare.vel ſerã remouere.vel aꝑire.
Diſſicio.cis.cui.ſectũ.a.t.i.remouere ſepe
rare. ⁊ ð a dis.⁊ ſeco.cas.⁊ coꝛ.ſi. AUnde
Amb. Illi. veterl militię moꝛe diſſicere ho
ſtiũ cuneos.

BSDiſſideo.des.n.sS.i.diſcoꝛdare.diſcõueni⸗

re. in diuerſa ꝑte ſedere.⁊ ðꝛa dis.⁊ ſedeo
ſedes. Iñ diſſident᷑ aduerbium.⁊ diſſiden
tia.tię.⁊ coꝛ.ſi. Unde Ouidius in epi. A

verbis facies diſſidet iſta tuis. Inde diſſi⸗

dium. dij
Biſſido.dis.n.t.i.diſcoꝛdare.diſcõuenire.
in ꝑte diuerſa ſedere. q̃ſi idẽ ſiẽt cum diſſi
deo. des. 1 2 a dis. ⁊ ſido. dis.⁊ ꝓdu.ſi.
Vmñ in.iiij.lib.moꝛaliũ.q̃ſi in pᷣncipio dicit

Breg. Sʒ du a ſemetipſis ꝑ ↄtrarietatem

diſſidunt lectoꝛem ad intelligentiam veri⸗
tatis mittunt.

Diſſilio.is.n.q.i.diuerſis modis ſalire.i di
Uerſas pꝑtes ſalire.ſeꝑari.abꝛumpi ſaliẽdo

Iñ diſſulto.tas.frequẽtatiuũ.
Biſſino.is.iui.itũ.n.t.i.diuidere ſeꝑare

Biſſipo. as.aui.pare.patũ.a.p.i.diſpgere.
diminuẽ. deſtruẽ. ⁊ ᷣ a dis.⁊ ſipo.pas.

Diſſoleo.les.n.s.i.diſueſcere.

BDiſſono.nas.n.p.i.diuerſis modis ſonare
diſcoꝛdare. Iñ diſſonant᷑.i.diſcoꝛdant᷑.et

hec diſſonãtia.tię.⁊ diſſonꝰ.na.nũ.
Biſſopio.pis.a.q.i.abſopirire.
Diſſulto.tas.i.frequẽter diſſilire.
Diſſuo.is.uere.pe.ꝓ.a.t.i.diſiũgere.ſutu⸗
ram frangere. ”UMVU

Biſtendo.dis.ſtendi.n.t.i.valde tendere.

vela tenſura remouere.
Biſtineo.es.a.S.i.detinere vel ſeꝑare.vel
in diuerſam ꝑtẽ ⁊ oppoſitã tenere.

Biſtingo.gis.xi.ctũ.a.t.i.tincturã auferre

Diſtinguo.guis.guere.a.t.i.determinare.
deſignare. diuidere.ſeꝑare. punctare. diſ⸗
cernere.⁊ ðꝛa dis.⁊ ſtinguo. Iñ diſtinctꝰ.
a. um. 7 hęc diſtinctio. onis.
Diſto.ſtas.ſtare.ſtiti.diſtitũ.⁊ etiã inueni⸗
tur diſtatũ.n.p.i.differre.remotũ eẽ.in di⸗
uerſa pte ſtare.ceſſare.⁊ ðꝛa diſ.⁊ ſto.ſtas

. *

Iñ diſtanter. ⁊ diſtantia.

Siſtrahere.ẽ vẽdere.vt.ff.de ↄtrahẽ.emp.

⁊ vendi.l.ſi ua diſtrahit᷑.⁊.l.rẽ alienã.

SDiſtribuo. buis. bui.a.t.i. diuidere. diuer⸗
ſis diuerſa tribuere.
Biſtringo.gis.xi.ctũ.a.t.i.diuerſis modis

ſtringere Itẽ diſtringere ẽ ampliare. ſtri⸗

cturã remouere.vel lenit᷑ tangere.Eti hac
yVltima ſigtione põt ſumi.Exech.xvij. vbi
ðꝛ. Tenerũ diſtringã. Et in ꝓlogo Amos

vbi ðꝛ. Ruboꝛũ moꝛa diſtringẽs.
Biteo.dites.n.S.i.eſſe vel fieri diuitẽ.⁊ ðꝛ
a dito. as. Iñ diteſco. cis.incho..
Dito.tas.aui.tare.a.p.i.diuitẽ facere. Iñ
ditatꝰ. a.ũ.i.diues factꝰ. AUñ Hieremię.v
deo magnificati ſunt ⁊ ditati.⁊ ꝓdu.di.
Vñ in Auroꝛa. Qõ replet angelicꝰ ditat ⁊
oꝛnat honoꝛ.
Siuendo.dis.didi.ditũ.i.diuiſe vendere.
Biuẽtilo.as.a.p.i.diuerſis modis ventila
re.⁊ coꝛ.ti.⁊ ðꝛ a vẽtilo.las.
Diuerſifico.cas.caui.a.p.i.diuerſa facere.
⁊8z a diuerſus.⁊ facio.⁊ coꝛ.i.
SDSiuerſo.ſas.fre.a diuerto.tis.i.frequẽter
diuertere. Itẽ inuenit᷑ etiã diuerſo. ſas. ꝓ
variare.⁊ ðꝛ a di.⁊ verſo. ſas.

Biuerto.tis.a.t.i.ſecedere.ire vel variare.

vel diuidere. q̃ſi diuerſis modis vertere.
Iñ diuerſo.ſas.frequẽtatiuũ. .
Biuido.dis.ſi.ſũ.diuidere.a.t.m antiqᷣs
cõponit᷑ a di. ⁊ vido.dis.⁊ idẽ ẽ ꝙ partiri.
vel qſi diuerſis modis videre.Quidaʒ tñ
dicũt ꝙ ſit cõpoſitũ a di.⁊ via.⁊ do. Inde
diuido.i.diuerſas vias do.ſʒ etymo.ẽ᷑. In
diuiſus. a. i. diuiſiuus. a. u. i. diuiſus. vl
diuidens. .

Biuino.as.are.n.p.i.futura pſᷣdicere.

ZPo das. dedi. datu.

Biuulgo. as.are.a.p.i.diuſis mõis vulga⸗

re.publicare.

oĩbꝰ notũ facere.⁊ ſigre.

gnte B£

edi. datũ. daze. i. dono. trado. cõ
cedo.partioꝛ. Iñ datio.onis.⁊ hq̊ datũ.ti.

Et ſcias ꝙ do ẽ verbũ actiuũ.tñ paſſiuũ in
pᷣma ꝑſona pſentis indicatiui.ſ.doꝛ.nõ eſt

in vſu.ſicut nec fo.
Doceo.ces.docui.doctũ.a.s.i.infoꝛmare.
Inde vbalia. MDM

Dogmatito. cas.a.p.i.docere vel iſtruere.
DBoleo.es.ere.lui.litũ.n.s.i.pati doloꝛem.

doloꝛ. oꝛis.

Holo. a s. are. a. p. i. leuigare. planare. pa⸗

rare.⁊ ꝑcutere.
Boloꝛo.as.n.p.i.doloꝛẽ habere vel pati.
Bomifico.cas.pe.coꝛ.n.p.i.domũ facio.

Bominoꝛ.aris.d.p.i.dominiũ exercere.et

ↄſtruit᷑ cũ gtõ vel dtõ.

Bomo.mas.mui.mitũ.a.p.i.vincere.ſbiu

gare. mãſuefacere.frãgere.colere. Iñ ver
balia. domitoꝛ. trix. tio. ⁊ domitꝰ.a.uũ.
BSono.nas.nare.a.p.i.dona tribuere vłre⸗
munerare vel honoꝛare.Et differt a dare.

qꝛ dare ẽ cũ ſpe remuneratiõis.donare vᷣo

ſine ſpe remunerationis. HW

— *

Boꝛmio.is.iui.itũ.n.q.i.ab actuali ſenſati
one ceſſare ⁊ qeſcere. Iñ doꝛmito.tas.fre⸗
quẽtatiuũ.pe.ꝓd.Et eſt doꝛmitare ſub pi
gritia doꝛmire.doꝛmire vo naturaliter.
Soto.tas.taui.tare.a.p.i.dotẽ dare.

„

Subito. tas. taui. re.n.p.i.q̃ſi duabꝰvijs

bitare qð ẽ ꝑgere.i.eẽ incertũ.vł dubitare

q̃ſi duuitare.i.duaꝝ viaꝝ eẽ incertũ. Inð

dubi.q̃ſi duuius.i.incertꝰ q̃ſi duarũ viaꝝ

vel q̃ſi duas tenẽs vias.⁊ coꝛ.bi. Uñ Ca⸗
to. Ne dubites cum magna petis impen⸗

dere parua. r
Bubo. bas. baui.inuenit᷑ ꝓꝑ dubito.tas.

Suco.cas.caui.a.p.i.guidare.vel nutrire

⁊ðᷣꝛ a dux.⁊ coꝛripit hãc ſyllabã du.ſʒ du⸗

co.cis.eã ꝓducit. AUñ.Tu niſi lacte duces
pueros ad funera duceſ.Et cõponi᷑ Edu

co.cas.i.enutrire.

Buco. cis.xi.ctũ.plura ſiẽt. aliqũ ideʒ ẽqð
deſponſare. vt Ille duxit vxoꝛt᷑.qñq; ideʒ

eſt qð reputare.⁊ ſic ſcribit᷑ in lris.Dignũ

duximus vobis intimandũ. qũq; ẽ trah

vel acciꝑe.vt Ille duxit oꝛiginẽ de nobili
ꝓſapia. Inde ductoꝛ.oꝛis.⁊ hęc ductrix.

cis. ⁊ B ductus.tus.tui.⁊ ductim aduerbi

um.i.tractim. ducto. tas. verbuʒ fre. aqᷣ;
aliud verbum frequẽ. ductico.as.id ẽ.fre⸗
DSumo. as.are.a.p.i.ſpinare. Jñ dumeo.
es.mui.i.eſſe vel fieri ſpinoſuʒ.A qͥ dume⸗
ſco incho. vt Ager dumeſcit. i. incipit eſſe
dumoſus vel ſpinoſus. ÿ
Buo. duis. dui. duiſti. duere. a. t. ĩ. tribuꝛẽ.

Dare. ſoluere. A qͥ cõponit᷑ Induo. induiſ
Buyplico.cas.caui.care.catũ.i.duplare.
Buplo.as.are.i.duplũ facere.

Bureo.es.n.s.i.eſſe vłfieri durũ.⁊ ðꝛ a du
ro. as. Iñ dureſco.ſcis.vᷣbũ incho.
Buro. ras.rare.a.p.i.durũ facẽ.Et dura⸗
re.i.pmanẽ.ꝑſeuerare.ſufficẽ.vt Iſte diu
durauit. Et durare.i.patiẽter ferre. Inde
B ⁊ hęc durabilis.xle.

VBibo. bis. re.n.t.i.valde bibere

vel intꝰ bibere vłeuomere.vłtra
dere obliuioni. Uñ Job. vj. Sa⸗
gitte dñi in me ſunt.quaruʒ indi⸗
ghatio ebibit ſpm meul6l.
Ebꝛio.as.are.n.p.qð nõ eſt in vſu.i.vltra
menſurã bibere. JJMWU?
Ebullio.lis.liui.lire.n.q.i.valde bullire.
Eccleſio.as.are.aui.a.p.i.ouocare.vel cõ⸗
cionari.qð ⁊ eccleſiaricare inuenit᷑.
Ecliptico.cas.i.eclipſim facere.obſcurare.

Edecumo.mas.maui.m are.a.p.i.excerpe
⁊ðꝛ ab e.⁊ decumo.mas. Uñ Macrobiꝰ
de ſaturnalibꝰ. Inuenit inqͥt locꝰ veteruʒ
viroꝝ decumatos ex multis libis.
Edẽto.tas.i.dẽtẽ extrah e re vel excludere
Edico.cis.a.t.i.pᷣciꝑe.⁊ eſt regum vłimpe⸗
ratoꝛũ. Vnde.Edicũt reges.indicit feſta
ſacerdcgaos.
Edifico. cas. are. a. p.i. ędẽ facio.
Ediſſero. ris. ſerui. ſertũ. a. t. i. valde diſſere
re. vel aꝑire.narrare.exponere. Vñ ĩ euã⸗
gelio. Ediſſere nobis ꝑabolã hãc.⁊ ðꝛ ab e
7 diſſero.ris. Iñn Ediſſerto.tas vbum fre
quentatiuũ.

Egdo. es.ẽ.i.comedere.⁊ ẽ vᷣbũ anoꝛmalum

Et antiqui dicebant edo edis edit regłarit
ſed poſtea differẽtię cauſa.coꝛrupta eſt ſe⸗
cunda ꝑſona.⁊ ꝓ edis dictũ ẽ es. Et ſcias
ꝙ quęcũq; voces huiꝰ verbi ſequunt᷑ ſecũ
dam pꝑſonã ꝑ foꝛmationẽ.coꝛruptę ſunt ſʒ
qᷣ foꝛmant᷑ a pᷣma pſona non ſunt coꝛruptę
V dicit NPriſtianꝰ.i.ix.lib.Edo.es. eſt.ẽ

anoꝛmalũ. tñ in plurali nũero ᷣgatregulã
tertię ↄiug..edimꝰ editis edunt.

Edo. edis.edidi.edere.editũ.i.dicẽ. mani⸗

feſtare.emittẽ.cõponẽ.exponere.parere.
ꝓferre. ꝓducẽ.dare.⁊ ðꝛ ab e.⁊ do.das.
Añ Edo cõ pono pario loqͥr ⁊ manifeſto.
Anoꝛialũ fit edo.tertia ſᷣuat edo. Inueni
tur etiã edo.dis.regulare. ꝓ comedo. ſed
tunc ẽ ſimplex.⁊ facit pſteritũ edi.
Edoꝛſo.as.a.p.i.doꝛſũ ſcindere.⁊ pᷣcipue

ab antiori ꝑte. Jñ edoꝛſat.ti.ðꝛ equꝰ ab
antioꝛi ꝑte ꝑ doꝛſũ ſciſſꝰ⁊ ðꝛ ab e ⁊ doꝛſũ ſi

Educo.ducas.caui.a.p.i.enutrire.⁊ dicit

ab e.⁊ duco.⁊ coꝛ.du.vel ᷣm Papᷣ. Edu⸗
care.i.enutrire.inſtituere.eligẽ. Educere

vo ẽ ꝓtrahere.eruere.ſubuerteræ..
Effamino. nas. nare.n
famino.x.in.f.mutata. Iñ h̊ effamẽ nis.i.
loquela. = =

vel deuirginne.
Effero.raſ.raui.ratũ.rare.a.p.i.crudeliter

agere vel ferũ facere. Et deriuat᷑ ab efferꝰ.

ra.rũ.ſᷣm Hugl.Dicit etiãs Capᷣ. Efferoꝛ

efferaris.ratſũ.i.mente ferina effectꝰ ſine

ratione.Sed effero.ras.magis eſt in vſu.

Xcoꝛ.fe.
Effero.effers.extuli.elatuʒ.i.extra ferre.⁊
ꝓpꝛie ẽ cadauerũ.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ fero.fers.

„.n

Efferre etiã ſigt extollere eleuare ſuꝑbire.

Iñ hec elatio.onis.

Efficio.cis.effeci.effectũ.a.t.i.ꝑfecte face⸗

re.q̃ſi ꝑficere.leuit᷑ adimplere. et ðꝛ ab ex.
facio.facis. Iñ effectꝰ.tus.tui.i.finis rei
aut qð a cauſa efficit᷑. vt dies ẽ effectꝰ ſolis
In effectiu“.a.ũ.quod habet vłpõt habe⸗
re effectum. M
Effingo.gis.xi.a.t.i.expꝛeſſe fingere.Iñ ef

figies.giei.i.imago.⁊ hinc effigio.gias.gi

aui.a.p.i.effigiẽ facere vel effigiẽ repñtare
Effontio.tis.tiui.i.venenoſe loqͥ. vel foꝛas
emittere.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ fons. tis.
Effoꝛ.faris.effatꝰſũ.d.p.i.eloqͥ.⁊ ðꝛ ab ex
⁊foꝛ.faris.vel effoꝛ.i.extra vel apte loqͥr.

Effreno.as.i.valde frenare.vel defrenare.

Effringo.gis.egi.ctũ.a.t.i.valde vel extra
frangere. ⁊ ð ab ex. ⁊ frango.

Effugio.gis.a.t.i.extra fugere.vłſepe ⁊ cõ

tinue fugere.

Egeo.eges.egui.egere.n.s.i.nõ habere vł

opus habere.⁊ caret ſupino. S
Egero.ger..geſſi.⁊ geſtũ.i.digerere.foꝛas
emittere.⁊ ꝓpꝛie malã ſubſtatiã ventris ꝑ
ſeceſſũ vel anũ.Et trãſlatiue ðꝛ ꝓ euacua⸗
re.ponit᷑ etiaʒ ꝓꝑ vomere.⁊ coꝛ.ge. Unde.
Qui bñ digerit egerit ingerit ẽ bñ ſanus.
Egeſco.ſcis.inchoa.i.incipio egere.

Egredioꝛ.eris.egreſſꝰſũ.d.t.i.exire.extra

gradi.⁊ ðꝛ ab e.⁊ gradioꝛ. Vel egredi ẽ de
Vno loco ad aliũ locũ exire. 2ð
Egreo.ęgres ęgrui.ęgrere.n.S.i.eẽ vł fieri
egrũ.⁊ ðꝛ ab ęger.
greſco.cis.inchoa.i.incipio ęgrere
Esgroto.tas.taui.n.p.i.infirmari vł freñnt᷑
egrere. licet ęgreo ęgres ęgrui ſᷣm vſũ care
gat ſupino.fit tñ ab eo ęgroto.tas.fre.qſi ab
ęgritu ſupino.⁊ ꝓ.o.vñ Oꝛatiꝰ i epi. Qð
mihi das egro dabis egrotare voglenti.

G

. . Eiecto.ctas.frequẽtatiuũ.i.frequent᷑ eijcẽ
Effemino.as.i.valde fęminare.debilitare.

8 ab eijcio.

Eijcio.c.eieci. eiectũ.eijcere.a.t.i.extra ia⸗

cere.euellẽ. euident᷑ iacẽ.⁊ ðꝛ ab e.⁊ iacio.
Eiuloꝛ.larl.latꝰ ſũ.d.p.i.flere.voce doloꝛẽ
manifeſtare.voce ↄfuſa p̊ doloꝛe clamare.

Inuenit᷑ etiã eiulo.eiulas. Vñ diẽ Pap̃.

Eiulare.ploꝛare alta voce. Iñ h eiulatus.
tus.tui.i.ploꝛatꝰ vel clamoꝛ pſ doloꝛe con⸗

Elaboꝛ. beris. lapſus ſũ.d.t.i.valde vel ex⸗

fulſus.

tra labi. euadere decurrere.effugẽ.⁊ ꝓ.ll.

Electo.as.i.frequent᷑ elicere.foꝛas emittẽ.
Eliceo.o..cui.citũ.i.extrahẽ.extra vocare

Elido.dis.ſi.ſũ.pe.pꝓ.a.t.i. (⁊ deducere.

valde vłextra lędere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ ledo. In
uenit᷑ etiã ꝓ temptare.
Eligo.gis.elegi.electũ.a.t.i.excerꝑe.q̃ſi ex
tra alia aliqͥd legere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ lego.
Elimino.nas.minaui.a.p.i.extra liminare
vel extra limẽ foꝛas pijcere vłpoꝛtare pu
blicare.⁊ ðꝛ ab e.⁊ limino.
Elimo.as.aui.a.p.i.purgare.et ðꝛ ab e.et
limo.limas. IJñ elimatꝰ.a.ũ.i.clarus. vel
purgatus. 2
Elinguo.guas.guaui.i.linguã extrahẽ vel
auferre.et ðꝛ ab e ctlin gug⸗ H
Eliquo.quas.a.p.i.valde vł extra liqᷣre vł
purgare. Vñ et ponit᷑ ꝓ excolare.vł foꝛas
emittere. manifeſtare. vel cũ quodã vocis
lenocinio ꝓnũciare. Iñ eliquatꝰ. a.ũ.
Eloquoꝛ.querl.elocut ſuzʒ.d.t.i.valde vel

oꝛnate vel aꝑte ⁊ expedite loqͥ ⁊ manifeſte
nunciare.⁊ ẽ oꝛatoꝛis. Iñ eloquẽs.tis.ge.
oĩs.i.diſertꝰ.facund.expedite vel euiden
ter loques. MD
Eluceo.ces.eluxi.n.s.i.valde vłextra.vel

euident᷑.vł p̊ alijs lucẽ.⁊ ðꝛ ab e.⁊ luceo.

Eluo.elui s.elui.elutũ.a.t.i.lauare.purga⸗
re. vel lauãdo deſtruere.coꝛrodere. velef⸗
fundere.⁊ diſſipare.⁊ ðꝛ ab e.⁊ luo.is.

5

Emancipo.as.are.a.

tris liberat' dicat᷑ emãcipatꝰ.ſʒ ſeruꝰ a ſer⸗
uitute liberat dicat᷑ manumiſſus.licʒ pꝛo⸗
pꝛie pſᷣdicta vocabula ↄueniant captis in

lio.⁊ in ſeruitutẽ redact ſecundum Hugl.

NPapias vo dicit. Emãcipare iuris ppꝛij
dominum ſtatuere.quaſi extra manũ.i.po

7.

teſtatẽ ſuã facer.
Emano.as.are.aui.atũ.n.p.i.extra mana⸗

re.ebullire. ꝓcedere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ mano.as.

marceo.ces.cui.n.s.i.euident᷑ marcere.

elaãguẽ ⁊ ðꝛ ab e.⁊ marceo.es.⁊ caret ſup.
Emaſculo.as.are.a.p.i.eneruare.debilita

re.vel caſtrare.⁊ ðꝛ ab.e.⁊ maſcułꝰ.⁊ coꝛ.

EkEriñmergo.gis.ſi.ſũ.a.t.i.extra mergere (pe.

extra venire.exurgere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ mergo.

Eñmetioꝛ.tirl.titus.vel emẽſus ſũ.d.q.i.q̃ſi
extra metioꝛ.vł euident.vł aꝑte metioꝛ.
Emico.cas.emicui.n.p.valde vł ſurſuʒ vel

extra micare.i.ſplendere.ſalire.aſcẽdere.
Vñ Hieronymꝰ in epla ad Paulinũ. vij.
capᷣ.Scintillę.inqͥt emicãt.

„

Emineo.es.nui.n.s.i.extra manere.appa⸗

rere.ſuꝑincũbare.ſuꝑſtare.⁊ ðꝛ ab e.⁊ ma

neo. es.a. in.i.⁊ coꝛ.mi.Et cõponit᷑ cũ ſuꝑ
vt Suꝑpemineo.es.⁊ cũ pᷣ.vt MPꝛęemineo

qð ꝑ ſyncopã inuenit᷑ ᷣmineo.nes.

Emo. mis.emi. emptũ. a.t.i.ex alieno meuʒ
facere.i.dare ſuũ ⁊ alienũ accipe.⁊ coꝛ.e.i᷑
pſenti.ſʒ in ᷣterito ꝓducit. An Ouidiꝰ in

epi. Turpit᷑ ingenuũ mũera coꝛpꝰ emunt.
Emolioꝛ.liris.tus ſũ.d.q.i.valde vł extra

moliri. adqͥrere.niti.⁊ ðꝛ ab e.⁊ molioꝛ.:

Emuloꝛ. laris.latus ſi u. d. p. i. diligere. Uñ
ij. Corl.xj. Emuloꝛ em vos dei ęmulatiõe

⁊ðꝛz ab e.⁊ moles.lis. Vel emulari.i.inui⸗

dere. Vñ ad Ro.xiij. HNõ in cõtentione et

gmulatione.⁊ tũc ðꝛ a molo.lis.Itẽ ęmula
ri.i.ſeqͥ ꝑ inuidiã.vłamoꝛẽ. AUñ Nꝛou.iij

Nõ ęmulieris hoiem malũ.⁊ tũc dꝛa moli
oꝛ.liris. Uñ quidã.Emuloꝛ inflat.amat ĩ
uidet ac imitat᷑.

Emũ

at i. a uitute liberare
ſʒ iã inoleuit ↄſuetudo.vt filiꝰ de ptãte pa⸗

Etiã ponit᷑ pindignatie. Añ Ecech. vij

Erat ſtaiitũ idolũ ad ꝓuocandũ emulati
onẽ. JIñ ęmulus. la.lũ.i.diligẽs. vł inuid

vel ſequax. vel eiuſdẽ rei ſtudioſus. Et in
eodem ſenſu.⁊ ex eiſdem compoſitis inue⸗

nitur demuloꝛ. laris. Iñ demulus.la. lum
go. gis.a.t.i.valdemungere.

Ena

rro. ras

enarrabilis.⁊ H̊ le.

narrare. 1 ab e. ⁊ narro.as. Jñ het hec

Encenio.nias.are.aui.n.p.i.initiare.vłali.

q̃d pmo exercere vel induere. Vñ veſtem

nouã enceniat.qͥ pᷣmo eã induit.vel poꝛtat
Siliter epᷣs eccleſiam enceniat quãdo eam

Eneruo.as.are.aui.a.p.i.diſſolueꝛe.demo

lire. debilitare. q̃ſi extra neruos ponere. et
ðꝛ ab e.⁊ neruo.uas. Vñ Ouidius dere.

Eneruãt aios citharęq;.iociq; lyre;d.
Enigm atico.as.are.aui.⁊ ęnigmatięo · cs

.i. ꝑ ęnigmata lod.

Eniteo.tes.tui.n.S.i.valde nitere.fulgere.

ſplendere. micare.⁊ ðꝛ ab e.⁊ niteo.tes.et

caret ſupino. Iñ enitẽs ꝑticipiũ.⁊ coꝛ.ni.

Enitoꝛ.eris.eniſus.vel enixꝰi u. d. t. i. vald?

niti. vel foꝛas nitere. vel parere. ⁊ ðꝛ ab e.
7 nitoꝛ.teris.⁊ ꝓd.ni.Iñn enitẽs. tis.
Eno.enas.ui.natũ.n.p.i.euident᷑ nare.vel
extra natare. ⁊ ab e. ⁊ no.naſ.Et coꝛ.na
tum ſupinũ.pe.ſiłit᷑ enato.tas.eiꝰ fre.

Enodo.das.daui.dare.a.p.i.exoluere. de
nodo tollere. declarare. planũ facere.et ðꝛ

ab e.⁊ nodo.⁊ ꝓdu.no.

Enucleo.as.are.a.p.i.extra teſtã nucis nu

2

cleũ. deponẽ. ⁊ ab e.⁊ nucleo. as. Etiaʒ
ponit᷑ ꝓ aperire. enodare.expedire.mani⸗

feſtare. declarare. In enucleatus. ta. tũ. i.

aptus.manifeſtꝰ.enodatꝰ.expeditꝰ.

Enũcio.as.are a.p.i.valde nũciare vel de
aliqᷓ nũciare. vel euident᷑ nüciare.⁊ ðꝛ abe

⁊ænũcio. Jñ enũciatio.onis.⁊ enũciatiuus

a. um. Vñ in dialectica ðꝛ. Oꝛatio enũcia⸗

velnöet.
Eo.is.ire.iui.itũ.n.q.i.vado vł ambulo.
Epilogo.logas.a.p.i.epilogũ facere.bꝛeui
ter pᷣdicta recapitulare.

tiua. vox ſignificatiua de eo qð aliquid ẽ

Epilcopoꝛ. aris.d.p.i.epat habere. vl re⸗

gere. coꝛ. ſco.

raui rare.a. p.i.euidẽt᷑.vłaꝑte

E

EB

Epuloꝛ. aris. d p.i.epulis vti Hic Vbalia.

1 R .
Equipẽſo.ſas.ſaui.ſatũ.n.p.i.ęq̃ cogitare.

vel ęᷓ iudicare.⁊ ðꝛ ab equꝰ adiectiuo.
Equiparo.ras.raui.atũ.a.p.tria ſigt.pᷣmo
i.imitari. VUñ Airgiliꝰ iu bucoł. Nec cala
mis ſolũ ęquiparas.ſʒ voce mgr̃m. Item
eqparare.i.ęquare vel cõpare.vt ęparo
HhB ulli. Itẽ ęq parare.i parẽ fieri.vt Iſte in
bꝛeui tpe doctoꝛes ſuos ęqparauit.i.par
fact'ẽ illis.

Equipolleo.les. lere.ab ęquus adiectiuo. ⸗
polleo.polles.Et ęqualeo.es.ab ęquus æ

valeo.les.in eodẽ ſenſu.i.pariſicari.ↄferri

aſſimilari. Iñ eqpollẽs.ęqualẽs.⁊ ęqͥpol⸗

lentia.ęqualentia.i.ſimiliũ rerũ ęq̃litas.
to illi. i. rectũ facio illi. Itẽ ęqto.tas.põt eẽ
frequentatiuũ huiꝰ verbi ęquo.as.⁊ tunc

tm̃ valet quãtũ frequẽter ęquare.⁊ tũc eſt

actm. Itẽ eqto.as.põt deriuari ab equus
equi.⁊ tũc idẽ ẽ qð militare. Iñ eqͥtatꝰ tus

tui.i.actꝰ equitãdi vel multitudo equituʒ.

Vñ in Cantic.Eqͥtaui in curribꝰ Phara⸗
onis aſſimilaui te.
Equo.as.aui.are.a.p.i.ęquũ facere.⁊ dici
tur ab ęquꝰ adiectiuo.⁊ ꝓd.pᷣmã. Et ſcri⸗
bit ꝑ ae dipthongũ.ſʒ eques ꝑ e ſolam. et
coꝛ.pinã. Vñ.Ne ſi ſolꝰ eques tibi me per
equũ pᷣcoꝛ ęques.

70

Eradico.cas.aui

piũ Vñ Job. xxxj. Oia eradicãs genimĩia
Erigo.gis.xi.ctũ.i.eximo.ſurſũregere.
Ero.ras.raui.re.n.p.i.linire.pᷣparare.⁊ ðꝛ
ab es.eris.⁊ cõponit᷑ deero.as.i.ęs aufer

re.vel valde ęgrare.inęro.ras.obeęro.as.i.
Hcio vel ęre ↄducere.ſubęro.as.i.latenter

pcio.ſ.ęre ↄduceer.
Erodo.is.ſi.ſũ.a.t.i.extra vel valde rodẽ.
Erogo.gas.gaui.gare.a.p.i.dare diſtribu
ere. ⁊ ꝓpꝛie in elemoſynnas.
Erro. as. are. aui. n. p. i. exoꝛbitare. q̃i extra

„

rem ire. Et hinc vbalia. ⁊ h̊ erratꝰ.tus.tui

„

B erratũ.ti.ambo ꝓ delicto. ⁊ ̊ erroꝛ.oꝛis
Jñ erroneus.a.ũ.i.erroꝛe plenꝰ.⁊ errabũ
dus. da. d. ⁊ erraticꝰ.a.ũ.⁊ h̊ͥ ⁊ hęc erra⸗

tilis. ⁊ H le. oĩa in eo.dẽ ſenſſun.
Eructo.as.aui.i.emittere.vel pꝓferre vłex

Ppmere. vel ructũ facere. Et eructuo. as.in
eodẽ ſenſu.Et ſunt ambo ge.neu. ꝓ ructũ

Eqto.taſ.tare.aui.n.p.i.ęquũ facere.vt ęq̃

g.p.i.euellere deſtruere
⁊8τ*̈a. e. radico. cas. Iñ eradicãs ꝑtici⸗

facẽ. In alijs aut ſiztiõib⸗ ſie ut ge. actiut.

Erudero.as.are.ui.n.p.i.purgare.rudera
eicere.⁊ ðε ab e. ⁊ rudus.vel ruder.eris.
Erudio.dis.diui.ditũ.a.q.i.inſtruere.q̃ſi
extra rudere.vel ruditatẽ ponere.⁊ ðꝛ ab
e.⁊ rudo.dis.⁊ coꝛ.ru. òMUM
Erugino.as.are.pe.coꝛ.⁊ ðriuat᷑ ab erugo
ginis.ſic rubigino.as.a rubigo.⁊ ẽ erugi⸗
nem vel rubiginẽ coꝛrumꝑe deuaſtare.Et

coõponit᷑ erubigino. as. Gerubigino. as.

Erugino.nas.Oerugino.as.i.rubigineʒ
vel eruginẽ auferre.⁊ ſunt actiua.
Eruo.ris.ui.tũ.a.t.i.euertẽ.ab.e.⁊ ruo.is.
Eruſco.cas.caui.n.p.i.ęra in vnũ collige⸗
re ſicut numularij faciũt.⁊ ðꝛ ab ęs ęris.
Eſco.eſcas.aui.n.p.i.eſcã tribuere.vel eſc
paſcere.Et cõponit᷑ adeſco.as.i.ad eſcam
vocare vel valde eſcare. Ineſco.cas.i.in
eſca impinguare.vel decipe eſ⁴cis.
Eſtiuo.as.i.ad vmbꝛã in ęſtate ſedere.
Eſtuo.uas.aui.n.p.i.feruere bullire.caleꝛe
⁊ cõponit᷑ inęſtuo.as.exęſtuoaas.
Eſurio.ris.riui.n.q.i.meditari.edere ⁊ ðꝛ
ab edo.es ẽ.Et hʒ eſuriui in ſᷣterito.vt pa
tet Matth̊.xxv. Eſuriui em ⁊ nõ dediſtiſ
mihi mãducare.qð tñ ẽ ↄtra naturã verbi
meditatiui. NUerba em̃ meditatiua carẽtſj
teritl.ponit᷑ em eſuriui ꝓ famui.ſiue famã
habui. Iñ hęc eſuries eii.

ufer⸗

Eteſticulo.las.aui.a.p.i.teſticulos a
re. vel valde teſticulare.
Etymologixo.as.are.ẽ vnũ vocabulum ꝑ
aliud exponere. ?M
Euagino.as.are.ui.n.p.i.extra vaginã tra
Euãgelico.as.are.i.euãgeliũ ãnũciare(hẽ.
Euiro.as.aui.a.p.i.debilitare.eneruare.⁊
ðꝛ ab e.⁊ viroꝛ.Etiaʒ põt componi ab e.et
vir.⁊ tũc idẽ ẽ qð caſtrare.debilitare.

Euito.taſ.tare.taui.a.p.i.valde.vitare.vł

euident᷑ vitare. In h̊ ⁊ hec euitabilis.⁊ B
le.Et euitatus.a.ũ.i.valde vitatꝰ.vel eui⸗
denter vitat'.qð etiã põt cõponi ab e.⁊ vi
ta. i. vita puatꝰ. Uñ NMDapᷣ. Euitatꝰ vita Pb⸗
uatus.i.ꝑterritus. ”
Eunuchico.ęas.⁊ eunucho.chas.i.eunu⸗
chum facre.
Euo.as.are.aui.n.p.i.inſanire.etiã inueni
tur ꝓ euacuare ⁊ fugere.⁊ ðꝛ ab euan.tis.

1

⸗

n

Exacerbo.as. are. a. p. i.vuas acerbas col⸗

ligere.exaſperare.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ acerbo.as.
gqð nõ ẽ in vſu. H

*

Exacero. as. aui. a. p.i. ab acere purgare.
Exaggero.ras.raui.a.p.i.valde aggerare

attollere.maius facere.ſic ẽ illð euangelij.
Et tu capharnaũ.ꝗᷓ vſq; ad cęluʒ exaltata
es.Nõ quidẽ vſq; ad cęlũ capharnaũ exal
tata erat ſʒ eiꝰ nimiã ſuꝑbiã exaggerat.

Exalto.tas.taui.a.p.i.in altũ tollerer.
Examino.nas.naui.a.p.i.ꝓbare.ęqualit
iudicare.vel diſcutere.⁊ diligent᷑ inrere.

inueſtigrer.. H’r
Exanclo.clas.claui.a.p.i.haurire.
Exancoꝛo.ras.raui.a.p.i.ancoꝛã euellere.
nauẽ diſſoluere.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ ancoꝛo.as.
Exanimo.as.aui.mare.a.p.i.debilitare ꝑ⸗
terrefacere.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ animo.mas.Inð
exanimatꝰ.a.iũ.i.debilitatꝰ.ꝑterrefactus.
ↄſternatꝰ. Vñ HHeſter.xv. Et pene exani⸗
mata eſt. H
Exaro.as.are.a.p.i.valde arare łdeſcribẽ.
Exartuo.as.aui.a.p.i.diuidere.
Exaſcio.as.aui.a.p.i.dolare.
Exaſpero.ras.raui.a.p.i.exacerbare vł cõ
mouere.vel facere aſperum,. S

Exautoꝛo. as. aui.a. p.i. extra autoꝛitatẽ fa

cere vel ponẽ.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ autoꝛo.as. VUñ

Quintilianꝰ de cauſis. Exautoꝛatꝰ manꝰ

aruis agreſti laboꝛe ſubegit. Exautoꝛatuſ
ponit᷑ h̊ pꝛo extra autoꝛitatẽ poſitus.Acci

pit᷑ etiã ꝓ delere. Iñ Macrobius deſa⸗

turnalibus. Exautoꝛata tamen ſequenti

Excandeſco.cis.incho.i.incipio cãdere.

Excaturi o.as.aui.a.p.i.ꝑ aquã ſcaturien
tem vel ebullientẽ plumã aui auferre. Vñ
legit᷑ in ſidonio.Alij excaturicabant aues

Alij exentericabãt piſces. ⁊ ꝓdu.u.añ.r.
Excauo.as.aui.a.p.pe.coꝛ.i.valde cauare

Vñ Job. Lapides excauãtaqdue.
Excedo.dis.ceſſi.ceſſũ.a.t.i.exire.extra ce
dere. Et excedo.i.excello vel trãſcẽdo vel
ſupero.Et ꝓdu.cde.
Excello.lis.lere.i.eminere.valð cellere.vt
Ille excellit illũ in dignitate. Ael ðꝛ ſuꝑa⸗
re.quaſi extra alios cello.i.leuo.et habet
excellui vel exculi in ſterito.⁊ exculſuʒ in
ſupino vel excelſum.et qñq; regit accuſati
uum. vt Ille excellit .latonem. qñq; da⸗
tiuum.vt Mlato excellit illi. Inde excellẽ
tia. Vñ. Excellit ſuꝑat excelſus ðꝛ altus.
Excelleo.les.idẽ.
Excendo.dis.dere.di.a.t.i.valde accẽdo.

Cxcerpo. pis. pli. ptũ i. extra carpere.eligẽ

extrahere. ⁊ ð ab ex.⁊ carpo.pis.
Excido.dis.di.ſũ.i.extra vel valde cedere
vel deſtruere. vel euertere. ⁊ ðꝛ ab ex ⁊ ce⸗
do. dis. cecidi.⁊ ꝓd.ci.vbiq;. Itẽ excido.
dis. cidi.põt componi ab ex.⁊ cado.dis.⁊
tunc caret ſupino. ⁊ coꝛripit.ci.vbiq;. et
ſiãt extra cadere.vel ex aliqͥ cadere.
Excieo.es.ciui.citũ.i.ꝓuocare.cõmouere.
12 ab ex. ⁊ cieo.cies.⁊ coꝛ.pe.h̊ ſupinum
excitũ. Iñ vbũ fre.excito.as.pe.coꝛ. Iteʒ

ꝛ excio.cis.ciui.citũ.⁊ tunc excitũ.tu.pe.

ꝓdu.qꝛ A cieo.citũ nõ venit imo citum.et

tiũc ab eo deriuat excito.tas.pe.ꝓdu.
Excillare.i.cũ vxoꝛe eſſe.·

Excindo. dis.i.valdeſcindẽ vłdeſtruere.
Excio.cis.ðꝛ ab ex.⁊ cio.cl.vide.S.i excieo

Excipio.pis.cepi.a.t.i.eligẽ.extrahere ex⸗

tra cape.ſuꝑ alia caꝑe.reciꝑe.latent᷑ caꝑe
inuadere.⁊ ꝑtinet ad inſidiatoꝛes.

Excito.tas.taui.a.p.vide.S.in excieoõo.

Exclamo.as.are.i.eleuare vocẽ.vł valida

intentione pꝛeces effundere.⁊ clamare. id
eſt. voce inſonre. Hr

Excludo.dis.a.t.i.extra daudere vł extra
clauſurã emitterer. l

Excodico. as. aui. a. p.i. circa codicẽ i. trun
cum apire terrã ⁊ velut lacũ efficere.

Excolo.las.laui.a.p.i.purgare.emittere.·
vel diſcutere.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ colo.las. In ex⸗
colans.tis.ois ge.i.purgãs vel emittens.
diſcutiens. Inuenit᷑ etiaʒ excolo.lis.lere.
tertię ↄiugatiõis.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ colo.lis.id
c.diligent᷑ colere.Et ꝓdu.co.excolo.qñ ẽ
pᷣme ↄiugatiõis.ſʒ qn ẽ tertię ↄiugl.coꝛ.

Erxcõico.cas.caui.care.a.p.i.extra cõionẽ

facẽ.cõione pᷣuare.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ cõico.cas.

Excreo.aſ.aui.i.expuere vł ꝓijcere.⁊ ðꝛ ab

ex. ⁊ creo.as.⁊ abijcit᷑.s.ſᷣcedẽte.x.

Excreſco.ſcis.i.extra vel valde creſcere.

Excubo.bas.bare.cubui. vel m aliqͥs ex⸗

cubaui. excubatũ vel excubitũ.i.vigilare.
cuſtodire.q̃ſi extra cubare.qð faciunt q ci⸗
uitates vel caſtella vel caſtra cuſtodiũt de
nocte. ⁊ dicit᷑ ab ex.⁊ cubo.as.NPõt etiam
dici excumbo.bis.ab ex.et cumbo.bis.in
eodẽ ſenſu. ⁊ coꝛ.cu. Excubare etiam vᷣm
VPap̃.ðꝛ p foꝛibꝰ iuigilare. (extra cudẽ.
Excudo.dis.di.ſũ.a.t.i.feriendo eijcere.i.
Excurſo.ſas.ſare.i.frequẽter currere·
Excuſo.aſ.are.aui.a.p.i.extra cuſiõʒ pon?
qſi nõ cudere.vel excudere ðꝛ.q̃i frequent᷑
cudẽ.vt ille qͥ excuſat ſit extra malã famaʒ

Execro.cras.ſʒ frequentiꝰ inueuit᷑ execꝛoꝛ.
aris.in deponẽti.i.maledicere.excõicare.

extra ſacrũ facere.Et coꝛ. u;boe.
Exemplo.as.are.aui.a.p.i.ad ſiłitudinem
alicui aliqd poner.
Exentero.ras.aui.are.a.p.q̃ſi exiterare ðꝛ
ii.ꝗᷓ intra ſunt extrahere.Exentera em di⸗
cunt᷑ inteſtina ꝗ ſic dicunt᷑.qſi exintera.et
coꝛ.pe.exentero. 2è
Exęquo.as.aui.are.a.p.i.valde vel iuxta
ęquũ facere.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ ęquo.quas.
Exegquoz. ris. execut ſũ. d. t. i. extra alia ſeqᷓ;
gliqͥd ꝑſicere.ad effectũ ducere. inſtare ad
aliqd faciẽdũ. Iñ executio ðꝛ effectꝰ ⁊ abij

cit. S.pᷣcedẽte.x.⁊ coꝛ.e.

Exerceo.ces.cui.citũ.a.s.i.oꝑari.experiri

extra arcere. ⁊ ð ab ex. ⁊ arceo.ces.

Erercito. as. are. i. frequẽter exercere. Inð

exercitatꝰ.a.ũ.Et nõ ꝙ exercitus ðꝛ ꝓpꝛie
defatigatꝰ. Sʒ exercitatꝰartibꝰ aſſuetꝰ⁊ in
ſtructꝰ. Et ab exerceo.ces.ðꝛ h exercitus.
tus.tui.i.collectio hoĩm in expeditiõe. IJñ

ðꝛ B; exercitiũ. citij. ⁊ adiectiue exercitꝰ. ta.

tũ.⁊ ðꝛ ꝓpꝛie defatigatꝰ. =
Exero.ris.rui.exertũ.i.foꝛas emittere. vel
nudare vel mãifeſtare. Iñ exerto.tas.fre.
Etexertus.a.ũ.⁊ coꝛ.pe.

Exhalo.las.laui.re.n.p.i.foꝛas emitterere

dolere. vl de vita recedere.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ ha
lo. las. ꝓpdu. ho.
pino.a.q.i.valde haurire.euacuare.exte⸗
nuare.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ haurio.ris.
Exheęredo.das.a.p.i.extra hęreditatẽ po⸗
nere. hereditatẽ aufere.
Exhibeo. bes.bui.a.S.i.oſtẽdere vel ſſen⸗
tare vel dare.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ habo

Exhoꝛtoꝛ.taris.atꝰ ſuʒ.verbũ cõe.i.valde

hoꝛtari. Iñ exhoꝛtatoꝛ.tio.⁊ H̊ͥ exhoꝛtato⸗
rius.ria.rii.

xigo. is. ere. exegi exactum. a.t. qnq; ſiẽt

NMã exigere.i.expellere.Et exigere.i.ꝑfice

re. Et exigere.i. iniuſte petere. Et exigere
quq; ſimplicit᷑ ponit᷑ ꝓreqrere vel petere.
Et exigere.i.extra vel vltra agere.Et exi⸗
Machab. vltl. Sicut em vinuʒ ſꝑ bibere
aut ſꝑ aquã ↄtrariũ ẽ.alternis aũt vti de⸗

lectabile. ita legentib ſiſꝑ exactꝰ ſit ſermo

nõ erit grat 4 1
Exilio lis.liui vel lui exultũ.n.q.i.extra vł
valgde ſalire. Iñ exulto.tas.i.frequent᷑ ex⸗

ilire. qð ꝓpꝛie fit cũ letamur. Et ponit᷑ ex⸗

Exhaurio.ris.rire.exhauſi exhauſtũ in ſu

Eximmutuo.as.aui.are.i.depauꝑare pau
perẽ facere.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ imutuo.as.
Eximo.mis.mi.emptũ.a.t.i.auferre vel ex
trahere.⁊ ðꝛ eximo.q̃i extra emo.i.traho.
Exinanio.inanis.niui.a.q.i.anihilare.dehᷣ
mere. euacuare. diminuere. ⁊ ðꝛ ab ex et in
anio.nis. Vñ Apłs ad Chil.ij. Exinani⸗
uit ſemetipſũ.foꝛmã ſerui accipiẽs.
Exiſtimo.as.are.aui.a.p.i.putare.⁊ ðꝛ ab
ex.⁊ eſtimo. Iñ exiſtimatio.i.putatio vłil
leſę dignitatis ſtatus. fama moꝛibus ad
„quiſitus. H
Exiſto.ſtis.extiti.n.t.i.pmanere.extraſta⸗
Exoccupo.pas.i.expedire.⁊ ðꝛ ab ex (re.
Exoleo.les.leui vel lui.exoletũ vel exolitũ
n. S.i. creſcere.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ oleo.es. Mapᷣ.
vo dicit. Exoleuit. i. i obliuionẽ venit. de⸗
fecit. coꝛrupt' ẽ.⁊ coꝛ.o.aſ..l.
Exoꝛcico.as.aui.a.p.i.adiurare.increpa⸗
Exoꝛdioꝛ.diris.exoꝛdit ſũ.vel exoꝛ (re.
ſus ſü. d. q.i. inciꝑe vel loqͥ. In exoꝛſus.ſa
ſũ.i.locutꝰ incepꝛtt.
Exoſſo.ſas.aui.a.p.i.laniare.diſcindẽ.oſ⸗
ſa extrahere.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ oſſo.ſas. Nonit
etiã ꝓ debilitare vel infirmare.Cũ em oſſa
ſint coꝛꝑis robur.qͥ ea aufert coꝛpus debi⸗

Expando.dis.di.paſſum.a.t.i.extendere.
Vnñ illud. Expaſſis ĩ cruce manibꝰ.i.extẽ⸗
ſis. Znueni etiã expãſis.qð ſuſtinendũ ẽ
Sʒ ᷣm Priſti. Pando pateo patioꝛ faci⸗
unt ſupinũ paſſũ. ⁊ ꝛ ab ex.⁊ pando.dis.
Expapillo.las.lare.laui.lare.i.exoluere de
nudare ⁊ ꝓpꝛie papillas. ⁊ ðꝛ ab ex et pu⸗
Expatuloꝛ.laris.latꝰ.lari.d.p.i. (pilla.
ſpatulã auferre vel frangere. ⁊ ðꝛ ab ex.⁊
Expecto.ctas.ctaui.ctare.i.(ſpatuloꝛ.arl.
demoꝛari.ſuſtinere.pᷣſtolari. Expectat᷑ qͥ
ventur ẽ. Spectat᷑ qͥ videt᷑ vł appꝛopiat
Expectoꝛo.as.raui.a.p.i.exol (m NPapᷣ.
uere firmaculũ a pectoꝛe remoueꝛe.⁊ ðꝛ ab
Expedio.dis.dire.diui.ditũ. (ex ⁊ pectus
a. q.i.liberare.explicare.exoluẽ.q̃ſi extra
pedicã ponere.⁊ ð ab ex. ⁊ pedica. Jñ ex⸗
pedit.ta.tũ.i.exolut.liber ymptus.
Expẽdo.dis.dere.pẽſũ.a.t.i.expẽſas facẽ.
⁊8ꝛz ab ex.⁊ pẽdo.is.Iñ hęc expenſa.ſę.
Expergefacio.cis.feci.factũ.a.t.i.excitare
vel facere euigilare.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ pergiſcoꝛ
ſceris. ⁊ facio.cis.⁊ acuit᷑ fa.
Exꝑgiſcoꝛ.ris.exꝑrectꝰſũ.i.a ſomno euigi
lo.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ ꝑgo.gis.qð cõponit᷑ aper.
⁊ rego.gis. Unde dicit riſtianꝰin.x.lib.

Exꝑ giſcoꝛ.qꝛ a pergo ẽ.exꝑꝛectuʒ facit.qð
ſqʒ; cõponit᷑ ex per.⁊ rego.qð facit rectum
q;uis vetuſtiſſimi etiã expgitꝰ dicebäat.

Experioꝛ.riris.ꝑtꝰſum.vᷣbuʒ cõe.i.ꝓbare
vel ꝓbari.cognoſcere.tẽptare.cognoſci.

vel temptari.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ pario. Iñ hͥ expe
rimentũ.ti.⁊ hęc exꝑientia.tię.⁊ exꝑtus.

a.ũ. aũt experioꝛ cõponat᷑ a pario.patʒ

ꝑ Priſtianũ in.x.lib.dicentẽ.Sunt etiam
alia ex h̊ ipſo.i.pario cõpoſita deponẽtia.

experioꝛ.operioꝛ.quoꝛũ ꝑticipia exꝑtus.

oꝑtus.a pario oſtendũt eſſe cõpoſita.cuiꝰ
pticipium partus ẽ.Et vult Priſtianꝰ vt
patet. ꝙ experioꝛ ſit verbũ deponẽs.Sed
dic ꝙ olim experioꝛ fuit depo.ſʒ nũc ẽ cõe

Itẽ experiri qũq; ponit᷑ ꝓ rñdere ſeu defẽ
dere. vt de iudi.c.j.de ꝓcur.c.qͥ generalit᷑

li. vj.qñq; ꝓ agere.vt de cã poſ.⁊ ꝓpꝛie.c.
paſtoꝛalis.

re.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ ſpico.cas.⁊ ꝓdu.pi.

Expilo.las.lare.a.p.idẽ ẽ qð depilo.et ex
eiſdẽ vbis põt cõponi de qb depilo. vnð
põt coꝛriꝑe pi.⁊ ꝓducere ᷣm diuerſas cõ⸗
poſitiones.vide.S.in depilo.
Expingo.gis.pegi.pactũ.a.t.i.expellere.⁊

ðꝛ ab ex. ⁊ pango.gis.
Expino.nas.aui.are.a.p.i.ſpinas auferre.
vyłextrahẽ.⁊ ðꝛab ex.⁊ ſpino.as.⁊ ꝓ.pe.
Expio.pias.are.a.p.i.expurgare.ex toto.
vł ꝑfecte piare. Iñ h̊ͥ expiamẽ.pe.ꝓd.et h
expiatio.i.purgatio pia actio.mundatio.

Et expiabilis expiabile.qð expiari põt.et

ðꝛ ab ex.⁊ pio.

Expiro.as.raui. rare.n. p. i. moꝛi. extra ſpi
ritũ mittẽ.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ ſpiro.ras.⁊ ꝓd.ſpi

Expiſcoꝛ.ſcaris.d.p.i.ex toto a piſcibꝰ eua
cuare.vel adqrere.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ piſcoꝛ.
Expleo.ples.plere.a.s.i.finire.

Explicit ⁊ expliciũt.vbũ defectiuũ.i.termi

nat᷑ vel finit vel terminant᷑ ⁊ finiunt᷑.nec
inuenit᷑ de eo plus.

Explico. cas.cui.plicitũ.a.p.inuenit᷑ etiaʒ
plicaui. catũ antiqtꝰ ab ex..⁊ plico.cas.i.

oꝛdinare.digerere.diſtendere.extra plicã
ponere.ſoluere.apꝑire. 1

Explodo.dis.di.ſũ.n.t.i.manꝰrelaxare.ex
perire.excutere.vel extra plauſum facere

⁊ ponere.vel eijcere.vel explere.
Exploꝛo.ras.raui.rare.a.p.i.exqrere inue
ſtigare.⁊ ꝓd.plo.⁊ ðꝛ ab ex. ⁊ ploꝛo.ras.
Vnñ in Auroꝛa. Mer qͥs exploꝛet plebis.⁊
Expompo.pas.paui.pare.a.p.i.vituꝑare

Expicoꝛ.carl.d.p.⁊ expico.cas.i.deſpica⸗

deteſtari. ⁊ ð àa pompo. pus.
Expono.nid.ere.a.t.i.otra ponere.explica
re exoluere. Exponi aũt dicunt᷑ infantes
ſerui liberti ⁊ languidi ſi ſine cura dimittũ
tur. vel eis alimẽta negant᷑ a parẽtibꝰ a do
minis. vel a patronis.vt in.c.vnico.de in
fan.⁊ lang. Exponi em aliqͥ ſolẽt relegato
pietatis officio infantes vel languidos añ
eccłias ponere.vt eos alij miſeratione mo
ti colligant. lxx vij.diſ. ſi expoſitꝰ.

Expꝛimo.mis.ſſi.ſſuʒ.a.t.i.extra pꝛimere.

effundere. manifeſtari. repſentare.et ðꝛ ab
ex et pᷣmo.mis.et coꝛ.pꝛi. .
Expꝛobꝛo.bras.braui.a.p.i.diffamare.in
crepare.ↄuiciari.pᷣteritã culpã oppꝛobꝛio
ſe enarrare.et ðꝛ ab ex.⁊ pꝛobꝛo.bꝛas.
Expumo.mas.aui.are.n.p.i.valde vel ex⸗
tra ſpumare. vel ſpumas auferre. .
Expungo.gis.a.t.i.extra pellere.extra pũ
ctum ſcriptionis ponere ⁊ delere.
Expuo.is.pui.putũ.n.t.i.extra ſpuere.

Exqᷣro.rl.ſiui.ſitũ.a.t.i.ĩueſtigare.extra qᷓ⸗

Extendo.dis.di.tentũ.vel extenſũ. crere.

n.t. i. explicare.extra tendere.

. „

Extermino.nas.naui.nare.a.p.i.terminũ
auferre.vel exulẽ facere.q̃ſi extra terminũ

ponere ⁊ eijcere.⁊ ꝓpꝛie ðꝛ de exulibus.⁊

ponit᷑ ꝓ demoliri. Añ Matth. vj. Exter
minãt facies ſuas.i.demoliunt᷑.diſſoluũt.
deuenuſtant. diſſipant. qſi extra terminos
humanę ↄditionis abducũt. Inde h̊ ⁊ hęc
exterminabilis.⁊ G̊ le.
Externo.nas.a.p.i.alienare.
Extimo.mas.mare.a.p.i.appᷣciari vel pu⸗
tare.q̃ſi ex mẽte ſichabere.⁊ ðꝛ ab ex et ti⸗
mo qð ẽ mens. Ael extimare.ẽ pᷣcium ali⸗

cuiꝰ rei certũ dare.⁊ ẽ idẽ qðᷣ taxare.vł cer

tum pciũ diffinire ⁊ determinare.

Extinguo.guis.xi.ctũ.a.t.i.moꝛtificare.et
ptinet ad ignẽ. ⁊ ðꝛ ab ex.⁊ ſtinguo.guis.
⁊ abijcit᷑.ĩs.
Extipo.pas.paui.are.a.p.i.emittere eua⸗

cuare. ⁊ ðꝛ ab ex.⁊ ſtipo.pas.⁊ ꝓd.ſti.
Extirpo.pas.paui.a.p.i.a radice ſubuertẽ
aſtirpe extrahere. deſtruere.ex toto vleui
denter. ſiue extra ſtirpare.
Extollo.lis.ere.a.t.i.ſurſum eleuare.
Extremiſco.cis.vᷣbũ inchoatiuũ.i.incipio
extremere.
Extremo.mas.a.p.i.extremũ facere vel vl
timũ. vel purgare.auferre.extrinſecus de
foꝛis.vᷣm Hugl.
Extremo.mis.mui.ere.n.t.i.q̃ſi extra tre⸗
mere.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ tremo.mis. „

⁊ ꝓd.tri. AUñ Virgiliꝰ in.vj.ęnei. Hic la⸗
boꝛ ille domus ⁊ inextricabilis erroꝛ.Et
Thob. vj. Fumꝰ eiꝰ extricat oẽ demoniũ.
Iñ h̊ ⁊ hęc extricabilis.⁊ h̊ le.

„ — 2

xtringo. gis.xi.ctũ.a.t.i.extra vel valde

ſtringere. vel a ſtrictura remouere.⁊ ð ab

ex. ⁊ ſtringo.gis.
Extrudo.dis.ſi.ſuʒ.extrudere.a.t.i.valde
vel extra trudere.depellere.longe.abire.
facere.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ trudo.⁊ ꝓdu.tru.
Extruo.is.xi.ctũ.a.t.i.valde vłextra ſtruẽ
Extupeo.pes.pui.n.s.⁊ caret ſupino.⁊ eſt

valde ſtupere.vel a ſtupoꝛe ceſſare.libera⸗

re.coꝛ.ſtu.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ ſtupeo.

Extupo.as.paui.are.a.p.i.valde ſtupare.

ſtupam remouere. ⁊ðꝛ ab ex.⁊ ſtupo.as.⁊
coꝛ.ſtu.

Exubero. as.aui.are.n.p.i.valde vberare

ſuꝑpabundare. ⁊ ð ab ex. ⁊ vbero.

xuco.cas.caui.a.p.i.ſuccuʒ auferre.⁊ ðꝛ

ab ex. ⁊ ſuco.as.qð nõ ẽ in vſu.⁊ ꝓd.pᷣmã
Exudo.as.daui.n.p.i.ſudoꝛẽ emittere.vł

extra ſudoꝛẽ ire.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ ſudo.as.Et

ꝓdu.penł.

Exulcero.ceras.raui.are.a.p.i.extra valð

vel deoꝛſum vlcerare. vel vlcera auferre.

eexaceruare. eneruare. ⁊ ö: ab ex.⁊ vlcero.

ras. 7 (oꝛ. ce.
Evxulo.as.verbũ neutrũpaſſiuũ.i.extra ſo⸗
lum ſuęterrę poni ⁊ exterminari.Et dʒ ſic
ONOſtrui. Ego exulo a rege.⁊ non debet dici
Ego exulo illũ pᷣm Hugl.Nap̃.·etiã dicit.

Exulare.i.extra ſolũ ſuum habitare.Ex⸗

uloate. =ðèð
Exulto.as.are.i.frequẽt᷑ exilire.qð ꝓpe fit
cũ lętamur.Et ideo ponit᷑ exultare ꝓ leta
ri.ſʒ ꝓpꝛie ſaliẽdo ᷣm hugl.⁊ ðꝛ ab exilio
lis.liui.vł lui.ultũ.tu.i.extra ł valð ſalire.
Exundo.das.dare.n.p.i.valde abundare
vel excreſcere.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ vndo.das.
Exuo.is.exui.exutũ.exuere.a.t.i.extrahẽ.
expoliare.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ ſuo.is. Iñ exutta.
tũ.i.expoliatꝰ.extract.expulſus.
Exupero.as.raui.are.a.p.i.valde ſuꝑare.
⁊ð ab ex.⁊ ſupero.ras.
Exuro.ril.exuſſi.exuſtũ.a.t.i.valð vrere.⁊

ðꝛab ex.⁊ vro.vꝛis.⁊ ꝓd.u. Jñ exuſtus.

ta.tum.i.combuſtus.

Abello. las. laui. n. p. i. loqui.
Fabꝛico.cas.care.n.p.i.iſtruere

xtrico.cas.care.a.p.i.expedixe.exoluere

componere. munire. ⁊ a faber. toꝛ.fartrix.fartio.onis.

bꝛi. Videt᷑ etiam poni in deponẽti genere.
Añ illud ꝓpheticũ. Fabꝛicatꝰẽ auroꝛã ?
Fabuloꝛ.aris.atłꝰſũ.d.p.i.fabulas di⸗(ſolẽ?
cere vel fallſa. H

Faceſſo.ſi. ſitũ. vbũ deſideratiuũ.i. deſide⸗

rio facere. Itẽ faceſſere.i.deſinere.ceſſare.
recedẽ.Et ðꝛ faceſſo.q̃ſi facere ceſſo. AInö
Prudentiꝰ in libꝛo hymnoꝛũ.Faceſſite in
quit ne noſtrã grauet obſequela moꝛteʒ.i.
diſcedite.
Facio.cis.ci.ctũ.n.t.i.aliqͥd oꝑari ex pꝛeia⸗
centi materia.ſʒ creare ex nihilo.
Facto.tas.i.frequẽter facere. IJñ deſcẽdit
aliud vbũ frequẽtatiuũ.ſʒ factito.tas.id

S.frequẽter facere.

Facundo.das.a.p.i.facere facundũ.
Falcito.tas.i.frequẽter falcare..⁊ ðꝛ a fal⸗
co.cas.Et põt eẽ nõ frequẽtatiuũ.⁊ tũc de
fiuar afalx cis.⁊ ẽidẽ qð falcare.vel falcẽ
facerer. 2Jè

Falco.as.aui.a.p.i.curuare vłfalce ſecare

Falero.faleras.a.p.i.oꝛnare.vt iſte vtitur
yverbis faleratis.i.oꝛnatis. Itẽ inuenit᷑ fa⸗
lerare ꝓ ſupbire.inaniter ſe iactare.
Fallo.lis.fefelli.falſum.a.t.i.fando verbiſ
deciꝑe.⁊ ðꝛ a foꝛ.faris.Et a fallo ðꝛ falſo.
as.frequẽtatiuũ.a.qͥ falſito.tas.aliud fre
quẽtatiuũ. Itẽ fallo cõponit᷑ cũ re.vt Re⸗
fello.lis.li.refellere.⁊ caret ſupino.
Falſiſico.cas.aui.a.p.i.falſum facere. ⁊ ðꝛ
a falſus.⁊ facio. Iñ falſifſicatio.onis.
Falſito.tas.frequẽtatiuũ de falſo.as.i.fre⸗
quenter falſare.⁊ coꝛ. upPbe.
Falſo.as.i.frequẽt᷑ fallẽ.a fallo fefelli.ſuʒ.
Fameo.mes.mui.n.s.i.eſurire hr̃e famem
Iñ fameſco.ſcis.inchoatiuu.
Famino.nas.naui.n.p.i.loqui.⁊ ðꝛ a famẽ
inis.Et cõponit᷑ cũ ad.vt Affamino.nas.
amo.mas.mare.a.p.i.famã diuulgare.⁊
Sza fama. ”ÿ”M
Famuloꝛ.laris.atus ſũ.d.p.i.obſequi obe⸗
dire. Et famulari debiti ẽ. Obſeqͥ volũta⸗
tis. Obedire ad vtrunq; refert᷑. YFamuloꝛ
componit᷑ cũ con.vt Cõfamuloꝛ.aris.i.ſi⸗
mul famulari. “”M
Farcino.nas.naui.a.p.i.replere.
Fartio.ſi.ſũ.vłtũ.a.q.⁊ qñq; inuenit᷑ farti
ui.titũ.qð ꝓbat farcimẽtũ. Itẽ inuenitur
farſiui.ſitũ.ſʒ ̊ potiꝰ tractũ ẽ a vulgari qͥ⸗
rundã qͥ vtunt᷑ verbo iſtiꝰ litteraturęꝑ to
tam ↄiu gationẽ.ſ.farſio.ſis.ſiui.ſitũ.Et ẽ
fartire.ſaginare.implere. Iñ vᷣbalia.far⸗

.

e
i⸗
⸗

Faſcino.nas.a.p.i.incantare.q̃ſi adulãdo
impetẽ laudando deciꝑe. AUñ ad Gab.iij.

AQAuis vos faſcinauit veritati nõ obedire.
vvbi dicit glo. Quis vos faſcinauit.i.dece⸗

pit veritati nõ obedire.⁊ coꝛ.pe. Uñ Vir⸗

gilius in bucoł. Neſcio qͥs teneros oculo

mihi faſcinat hedos.
Faſtidio.dis.diui.a.q.i.hoꝛrere.ſpernere.

contẽnere.tedere. In vᷣbalia. Et hoc faſti
dium. dij. i. ſuꝑbia vel tediũ. faſtidiolus F
a. ũ.i.ſuꝑbus vel tedioſus. Et h̊ faſtidio⸗
ſus.ſi.⁊ hęc faſtidioſitas.tatis.⁊ deriuat
faſtidio a faſtus.qð ẽ ſuꝑbia.Quidã tñ di
cunt faſtidio eſſe bᷣmę impoſitionis.⁊ inde

faſtus.

Faſtigio.as.a.p.i.exaltare.ſublimare. Inñn

faſtigiatus. tus.⁊ faſtigiatꝰ.ta.tũ.i.eleua⸗
tus. ⁊ altus.⁊ ðꝛ a faſtus.qð ẽ ſuꝑbia. Et
inuenit᷑ ꝑ ſyncopã faſtigatꝰ ꝓ faſtigiatus.
AVñ greciſmus.Sunt faſtidia tedia.ſed fa
ſtigia celſa. H JORDRDð
Fateoꝛ.terl. faſſus ſũ.d.s.i.manifeſtari.q̃ſi
teneoꝛ fari. Fateri coactiõis ẽ ⁊ neceſſitat

Fatemur em coacti. Sʒ ↄfitemur ⁊ mani⸗

feſtamus volũtarij. Orodimꝰ pᷣcio.vel ali

qua vtilitate ſperata ducti. Item fatemur

mala. manifeſtamꝰ bona. pdimꝰꝗqſita. Et
coꝛ. fa.fateoꝛ. Uñ.Cõſiteoꝛ ſi d ꝓdeſt de
licta fateri.

Fatigo.gas.aui.a.p.i.fatim agere ⁊ abun⸗

danter. ⁊ a fatim. qð eſt abũdant᷑.⁊ ago

gis..· Iñ fatigatus.a.ũ.i.in itinere laſſatꝰ.

feſſus. .
atiſco. cis.fatiſcere.n.t.i.abũdãt᷑ hiſcere.

aſcindi. vt Iſte pannꝰ fatiſcit rimis.i.ſcin

ditur. ⁊ ? q fatim. qð ẽ abundant᷑ ⁊ hiſco.
cis. Et fatiſcere.i. laſſari.marceſcere. abũ⸗
danter apiri. deſinere eſſe. deſicere. AUnde
de ſcõ artino ðꝛ. Art' febꝛe fatiſcentes
Fato.tas.taui.a.p.i.deſtinare.deſignare.
Fatuo. as. aui. a. p. i. fatuũ facere.⁊ ðꝛa fa⸗
tuus.Et cõponit᷑ cũ dis.vt diffatuo.i.di⸗
uerſis modis fatuare.vel a fatuitate remo
uere. Infatuo.as.i.valde fatuare.
Faueo ues.ui.fautũ.n.S.i.ſuffragari.auxi
liari. aſſentire. fauoꝛẽ dare.⁊ ꝓpꝛie in ma⸗

lo. Et ꝓd.fa. in pterito.ſʒ in ſſenti coꝛ.eaʒ
AVñ. At legi faueas tibi ſicut amaris ame⸗

tur. Proximꝰ. —
Faxo.xis.faxit.verbũ defectiuũ ⁊ comicuzʒ

i. facere.⁊ nõ habʒ ampliꝰ niſi ſdictas vo

ces.⁊ faxim. ⁊ ðꝛ a facio.cis. Et faxo.xis.

faxit.qũq; accipiunt᷑ vi futuri.qũq; in vi

pᷣſentis tam ſubiunctiui qᷓ; indicatiui.

cipit᷑ tñ ꝓ futuro.

Febꝛicito.tas.pe.coꝛ qð ⁊ febꝛicitoꝛ.taris

inuenit᷑ in deponẽti ge.i. febꝛem habere.

Febꝛio.bꝛis.i.febꝛẽ hrĩe.⁊ deriuat a febeis·

Iñ febꝛiſco. cis.inchoatiuũ.
gebꝛuo.as.i.ſacrificare.vel purgare.

ficere. Et cõponit᷑ cũ de. vt defeco. fecas.

i.purgare.q̃ſi deoꝛſum a fece ponere. Añn·
ꝓphᷣa. Aindemię deſęcate ⁊c. Itẽ effeco.
cas. i. purgare. qſi extra fecẽ ponere
Fęco.cas.ꝓ fecẽ facere.neu.e᷑.ꝓ Zturpare

Feęcundo.das.a. p.i.fecundũ facere. .
Feędero. as.a. p.i.pacificare.ſędus firmare
7ðꝛa fędus.deris.Et cõponit᷑ Cõfedero.

ras.i.ↄiũgere.colligare. Iñ vᷣbalia ↄfęde

ratoꝛ. trix.ttſio. .
Fedeo.des.i.fedũ eẽ.⁊ ðꝛ a fedo.as.aui.
Fedo. das. aui. . p.i. deturpare. Et cõponi
rur cũ con. vt Cõfędo.das.Dęfedo.as.i.
mũdare. vel valde fedare. Diffedo. as.id
ẽ diuerſis modis feędare.vel mũdare.Effę

do. das. i. valde fę are. vel extra feditateʒ

ponere. Refedo. as. i. iterũ fedare. ꝓd.

fę. Añ. ij. Regl. xvj. dz. At cuͦ audierit iſit
ꝙ; fedaueris patrẽ tuũ roboꝛent᷑ tecum ⁊c
Et virgilius in tertio Enel Somcſam pꝛę
dam ⁊ veſtigia fęda relinqgauunt.
Felico. cas.care.a. p.i.fęlicẽ facere.Et deri
uat᷑ a fęlix. In felicito· tas frequẽtatiuum
Et ꝑ cõpoſitionẽ Infelico.cas.i.infęliceʒ
facere ⁊ infligere. Infelicito.tas. fre.
Femino.nas.ui.n.p.i.moꝛe feminaꝝ ſe ha⸗
bere. vel femino. nas.a.p.i.mollẽ vłfęmi⸗

neum facere. debilitare. eneruare. euirare

Et cõponit᷑ Effemio.nas.i.valde femiare
Fendo.fendis.nõ ẽ in vſu.ſʒ defendo.dis.

IJIñ. defenſo. ſas. Itẽ cõponit᷑ Infẽdo. diſ

ſ infenſo. ſas. frequentatiuũ. Offendo.
Dis. di. ſum. ſu. Iñ offenſo. ſas. frequẽ.
Fęneroꝛ.aris.d.p. ðꝛa fenus.⁊ in eodẽ ſen
ſu inuenit᷑ fenero. as.i.mutuare vel mutu⸗
ari. ſ. dare ad vſurã vel acciꝑe. Eſt em dã⸗
tis ⁊ accipiẽtis.⁊ qͥ dat mutuo.⁊ q̊ accipit
fenerat᷑. JIñ h feneratoꝛ. oꝛis.q dat ⁊ q ac⸗
Apit fenus. quaſi fenoꝛis actoꝛ. Et fenera⸗
toꝛius.a. ũͥ. Et cõponit᷑ fenero. vel oꝛ. Cõ⸗

fęænero. as. vel confęneroꝛ.aris. id E. ſimul

fenerari. Defenero. as. vł defeneroꝛ aris
i. ditare vel ditari. vel valde fenergi vel
7

eco. cas. caui. n. p. i.fecẽ facere. vel fece in H

Sa e

dſeruire. vel a fenoꝛe remouere Refeneꝛo
ras.vel refęneroꝛ.rarl.i.iteꝝ fenerari.Itẽ

feęnero vel feneroꝛ inuenit alcre. ve⸗ .fetidus.
Eyęgto. tas. tare. a. p. i. parẽ. vel generare. et

ligare. Fenero.ras.cũ ſuis cõpoſitis ẽ neu
trũ. Sʒ feneroꝛ. aris. depo.cũ ſuis cõpoſi⸗
tis. Itẽ fenero. ras.qñ ſtat p ↄiũgere vłli
gare.⁊ defęnero ꝓ ditare.ſũt actiua.

Feneſtro.as.are.n.p.i.feneſtras facere. v
feneſtras ſparare. =M

Ferbeo.es.bui.n.s.i.bulire.ſcatere.caleſie
ri. eſtuare.⁊ ð a ferueo.mutata.u.in. b.

erio.ris.a.q.caret ſᷣterito ⁊ ſupino.ſʒ.¶mu

tuat ea a ꝑcutio.tis.qð ẽ eiuſdẽ ſigtiõis ſe
cũ.⁊ facit ꝑcuſſi.ꝑcuſſũ.i.pcutere.Et cõ⸗

ponit᷑ cũ re.vt Referio.ris.i.iteruʒ ferire

vel retro ferire.⁊ coꝛ.ᷣmã. VUñ Ouidius.

Ipſaq; ceruleis charta ferit᷑ aq̃s. Et Oꝛa

tius.Hõ ſemꝑ feriet qcũq; minabit᷑ arc
Ferio.as.n.p.vel potiꝰ ferioꝛ.arl.d.p.dici
tur.i.ceſſare ab oꝑibꝰ.vel ſolẽnixare.
Fermẽto.tas.a.p.i.fermẽto coꝛrumꝑe.

Fero. fers.fert.tuli.latũ.vᷣbũ anoꝛmalum.

coꝛripit pᷣmã tam in ſſenti qᷓ; in ſ̃terito.Et

ſist plura. HNã fero.i.cupio. Uñ Ouidius
In noua fert animus mutatas dicere foꝛ⸗

mas.Fero.i.dico. Fero.i.ſuſtineo.vel pa
tioꝛ.vel tolero.Et fero.i.poꝛto. Vñ.Fert

patit᷑ dicit. fert cupit atq; gerit. Iñ vbalia

latoꝛ.latrix.latio.

vel faſtidire.⁊ ðꝛ a ferox.cis.

Ferro.ras.aui.a.p.i.ferro aliq̃d ſparare.

ozꝛnarre.
Ferueo. ues.⁊ feruo.uis.bullire.ſcateꝛe.ca
lefſieri. ęſtuare. Et ponit᷑ ſepe ferueꝛe. ꝓ fre
quẽtare.ſicẽ ecõtrario frigere ꝓ ceſſare.qꝛ

cũ locꝰ aliqͥs frequẽtat᷑ calcãdo videt᷑ cale

fieri..Et habẽt idẽ ſteritũ.ſ.feruiui.ſʒ fre⸗

quẽtius ðꝛ ꝑ ſyncopam ferui. Itẽ a ferueo

mutata.u.in. b. ferbeo. bes.bui.in eodẽ

ſenſu. ⁊ oia ſunt neutra.Et ab omnibꝰ iſtiſ

inchoatiuis ſunt.ſcilicet ferueſco.feruiſco
ferbeſco. OMJMGMWG
Feſtino.nas.aui.pe. ꝓd.n.p.i.accelerare.
2532¾ a feſtũ.qð ẽ lignũ qdðᷣdã.videt᷑ enim ti

Ana ad feſtũ celerare.⁊ ideo tractũ ẽ ide fe⸗
ſtinare.q̃ſi ad feſtũ nare. Et differt a ppe⸗
rare. NMroperat em̃ qͥ qð icipit mature trã⸗
ſigit. eſtinat.qͥ multa ſimul incipit nec ꝑ⸗

Feſtiuo.uas.aui.n.p.i.feſtare.·

Ferocio.cis.ciui.a.q.i.ſęuire vel deſpicere

tenet. i. ignẽ. vel gerẽ. etymol.ẽ. Et hinc fe

toꝛ.oꝛis.Et fetidus.da.dũ.i.putridꝰa fe⸗
toſus.a.ũ.i.fetidus. ”M

ðꝛa fętus.a.ũ. Iñ fętat.a.ũ.i.generatus.
vel ꝑtus.Et fetans.tantis.ꝑticipiũ.i.ge⸗
neras.vel paries.Et hic fętãs.tis.i.pecꝰ.
pecudis. VUñ ps.Et ſuſtulit eũ de gregibꝰ

ouiũ.⁊ de poſt fetãtes accepit eel.

Fibulo. as.laui.a.p.i.fibulis ligare.⁊ ðꝛ a

ſibula.Et cõponit᷑ cũ ad. vt affibulo. las.
i. alligare.⁊ ꝓpꝛie mantellũ. Itẽ cũ cõ. vt
cõſfibulo.las.i.ſimul fibulare. Itẽ cuʒ dis.
vt diffibulo.as. Itẽ cũ de.⁊ ðꝛ deſibulo.i.
diſſoluere. diſligare. Itẽ cũ ex.⁊ ðꝛ effibu⸗
lo. as.i.exoluere. It cũ in.⁊ ðꝛ infibulo.
las. i. illigare. vel fibulas imittere. Itẽ cuʒ
pꝛę.⁊ ðꝛ ſᷣfibulo.las.i.ante.vel ab anterio
ri ꝑte ſibulare. Itẽ cũ re.vt refibulo.i.iteꝝ
fibulare.vel dirfibulare. Itẽ cũ ſub.⁊ dici⸗
tur ſuffibulo.las.i.ſubligrrer.
Fideiubeo.bes.iuſſi.iuſſũ.a.s.i fidẽ ꝓ aliqͥ
dare. iurare. ꝓmittere. Jñ fideiuſſoꝛ.oꝛis.

Qμ◻ PPalio ſe obligat. vłfidẽ dat vel ꝓmittit.

Uñn Ecd. xx viij. Fideiuſſorl ne obliuiſca⸗
ris.dedit em aiam ſuã ꝓ te.Et ſcribunt᷑ ꝑx
geminũ.s.fideiuſſi.fideiuſſũ.⁊ fideiuſſoꝛ.
Fido.dis.dit.fiſus ſũ.vbũ neutropaſſiuũ.
Ii.fiduciã habeo vel credo. Iñ h̊ ⁊ hec eth
fidens.tis.tã nomen qᷓ; ꝑticipium.⁊ vᷣm ꝙ
nomẽ ẽ comꝑat᷑. Iñ fidenter.tius.ſime.et
hec fidentia.tię..Fido cõponit᷑ cũ cõ.⁊ ðꝛ
cõſido.dis.ↄfuſus ſũ. Iñ ↄſidẽs.⁊ cõꝑat᷑.

Inñ ↄſident᷑.tius.ſime.aduũ.Et hęc ↄfiden⸗

tia.tię. Et cõponit᷑ cũ dis.vt diffido. dis.
fiſus ſũ.i.nõ ſidere.Fido cũ ſuis cõpoſitis
neutrũ ẽ.⁊ ꝓdu.fi. Uñ Ouidius dearte.
Biffidet miſere ꝓtinus illa ſibi. Inuenit
ſidit ſᷣteritum de findo.is.⁊ coꝛ.ſi. Uñ. Fi
do parit fidit dat qͥʒ findo fidit. Item fidis
etiã ẽ gtũs de fidis.dis.ꝓchoꝛda.⁊ gtũs
de lides.dis. ꝓ vᷣgine quadã. Item fidis ẽ
dtũs ⁊ ablatiuꝰ pluralis de ſidus.a.ſ.⁊ ꝓ
ducit fi.vide ſupꝛa in fides. Et habet tria
participia. ſcilicet fidens. ſiſus.⁊ fiſurus.

Fiducio.as.a.p.id eſt. fiduciam pꝛęſtare.

velad ſecuritatem. quod vulgariter ſolet
dici affidare. Et componitur affiducio.as
ad aliquam fiduciam vel ſecuritatem da⸗

Feſto. as. are.i.feſtũ celebꝛare. ſolẽnicare.
Feteo.es.tui.n. s.i.eſſe vel fieri fetidũ.⁊ ðꝛ
a fed eo.es.d.in.t.x aũt ðꝛ fetet.q̃ſi phos

re. Item confiducio.as.ſimul fiduciam da
re.Diffuducio.as. Deſiducio.as.Effidu⸗
cio.as. Inſiducio.as.id eſt. impignoꝛare

E —
S

publicare. diffildaanrnre. tur ⁊ areſeit. Ideo etiã qũq; ponit᷑ flacteꝛe
Figmẽto.as.aui.a.p.i.fingere.ſimulare. ꝓarere. Vñ Eſa.xix.Erũt irrigua eiꝰ fla
Figo.gis.fixi.fixũ.a.t.i.immittere.inferre ccentia.i.arẽtiia.
foꝛtiter ſtabilit᷑ imponere.⁊ ꝓd.fi. And Flagito.tas.taui.a.p.i.poſtulare.quęrere
Ouidius in epi.Figit in iuſſo noſtra ſagit rogare.petere.cũ clamoꝛe poſcere.⁊ dicit᷑

ca locco. a flo.flas. VUñ ⁊ flagito.tas.ðꝛ qſi flatuʒ ge
Figuro.as.aui.a.p.i.figurã facere. ro. vel ago. ⁊ ẽ etymologia. Et cõponit᷑ ef
Filaxo.vel philaxo.as.aui.a.p.i.ſᷣua re. flagito.tas.i.valde flagitare.

Filio.as.are.n.p.i.filũ facere.vel pa rere. F lagro.gras.n.p.i.ęſtuare.feruere.ardeꝛe
Filo.as.are.n.p.i.filiũ a colo per qua ndaz Sʒ fragro.gras.i.redolere. Uñ.Fla facit
tenuationem deducere. Argdoꝛẽ. ſʒ fra largit᷑ odoꝛẽ. W
Fimbꝛio.as.arę.a.p.i.fimbꝛijs aptare. Flãmeo.es.mui.n.s.i.flãmã emittere.vel
Findo.dis.di.fiſſũ.a.t.i.ſcidere.et.coꝛ.fi. calere.vel etiã ardere.⁊ ðꝛa flãmo.mas.
Ande Fido parit fidit.dat qͥʒ findo fidit. Flameſco.ſcis.inchoa. et foꝛmat᷑ a flmeo.
Fingo. gis.xi. ctũ. a.t. i. oꝛnare. cõponere. mes. VUñ in hymno. Ylamelcat igne chari
facere. foꝛmare.plaſmare.excogitare.⁊ cõ tas.Quidã tñ dicũt. Flãmaſcat qõ ẽ icho⸗
ponere. qð veꝝ nõ eſt.i.ſimulare. Iteʒ in⸗ atiuũ huiꝰ vᷣbi flamo.as. vt ſit ſenſus. Flã
uenit᷑ fingo.gis.i.nitidare.extergere. mDaaſcat.i. incipiat flãmare.id ẽ. incendere.
Finio.nis.niui.nitum.a.q.i.terminare.cõ Szʒ vt dicit Hugl.Flãmeſcat ibi debet di .
ſũmare.ꝑficere.⁊ ðꝛa finis.Et cõponit᷑ ce ciinchoatiuũ a flameo.mes·
dis. vt diffinio. nis.i. diuerß modis finire Flãmo.mas.n.p.i.incẽdere.⁊ ðꝛ aflamma
determinare. oſtendere qͥd ſit vel qle vel Et cõponit᷑ cũ in. vt inflãmo.as.i. incẽde⸗
quãtũ. Iñ h ęc diffinitõ. Itẽ cõponit᷑ ctum re. inaiare. Inuenit tñ aliqũ ꝓ flãmare.vł
de. vt definio. i. valde finire. Iñn definity*ò T reſplendere.⁊ eſt actiuũ. ”Msä
a.ũ. Vñ Actl.ij.Hũc definito ↄſilio. Itẽ Flaueo.ues.ui.n.S.i.eſſe vel fieri flauũ. Iñ
cum pᷣ̊.vt pᷣfinio.nis.i.ante finire.hſᷣfiger e flaueſco.ſ cis. inchoatiuũ.⁊ ꝓd.fla. Ande
ſſſtatuere.ſᷣdeſtinare. Mirgili in bucoł. Molle paulatim flaue⸗
Fio.fis.factus.ſum.i.inciꝑe eſſe.de nõ eſſe ſcit tꝑs ariſta.
traãſire ad eſſe. Qð eni fit nõ eſt.et qð ẽ nõ Flecto.tis.xi.xũ.a.t.i.curuare ceſſare.mu⸗ 5
fit.Et eſt neutropaſſiuũ qᷓ;dtum ad voceʒ. tare. Iñ hec flexura.rę.⁊ flexus.xus. xvui.
neutrũpaſſiuũ qᷓ;tuʒ ad ſigtõnẽ. Et habet Et cõpõit᷑. Cõflecto.Circũflecto.tis.De⸗
tria ꝑticipia.ſcʒ fiens.factus.⁊ futurus. flecto.tis.i.valde vel de vno loco ad aliuʒ
ſed fiens non eſt in vſu. flectere. Inflecto.tis.i.valde vel intro vel
Firmo.as.aui.a.p.i.roboꝛare.⁊ ðꝛa firm intus flectere. Reflecto.tis.id ẽ.iterum fle
Iñ firmatoꝛiũ.rij.qͥ aliqͥd firmat᷑. Ethoc ctere ”M
firmaculũ.li. ꝓ eodẽ. Et cõponit᷑ cũ cõ. vt ¶Flegmatio.as.a.p.i.ſlegmate abũdare VE
ↄfirmo.⁊ cũ ad.vt affirmo.cũ in.vt ĩiſimo flegma eücere.multũ ſaliuare.⁊ ſpuere. 0.
as.i.debilitare.falſiſicare. eneruare. Offir Fleo.ſfles.fleui.fletũ.n.s.i.vbertim lachꝛy
mo. as. Vñ rou.xxj. Vir impiꝰ ꝓcacir mas fundere.ſi fluere. ⁊ ðꝛ a fluo.is. S
offirmat vultũ ſuu. ploꝛare ẽ cũ voce flere. Nlãgereẽ cum la⸗
Fiſco. as.are.a.p.i.publicare.ad ſfiſcum re chꝛymis pectus aut faciẽ tundere. Lugeꝛe
ducere. in fiſco reponere. Et cõponit᷑ cũ cõ ẽcũ aliqͥbꝰ dictis miſerabilibꝰ ⁊ habit mu
vt cõfiſco.ſcas.i.ſimul fiſcare.cũ in.vt inſi tatione flere.Neęrere.ẽ cũ ſilentio dolere
ſco. ſcas. —DU VVñ ⁊ merere ðꝛ. q̃ſi mẽte carere. Et lugere
Fiſiculo.as.a.p.i.diuinare.vel ꝓnũciare. ãqſiluce egere.Et a fleo ðꝛ h̊ fletꝰ.tus.tui.⁊
Iñ fiſiculatꝰ.a.ũ.i.diuinatꝰvł ꝓnũciatus. bhic ⁊ hęc flebilis.⁊ G le. Et flebilit aduer⸗
Fiſtuloꝛ.arl.· p.i.ſibilare.łcũ fiſtula canẽ. bium. Et hęc flebilitas.tatis. Ande Oui⸗
dius.Flebile pꝛincipiuʒ melioꝛ foꝛtuna ſe
cuta eſt. Fleo componit᷑. SDefleo.fles. Ef⸗
Flacteo.es.tui.n.s.i.marcere.Iñ h̊ flacioꝛ fleo.fles.id eſt.valde flere. erfleo. fles.
oꝛis.i.marcoꝛ. Et h̊ ⁊ hęc ⁊ B̊ flactẽs.tis.p id eſt.perfecte flere. Refleo. es. id eſt. ite⸗
ticipiũ.i.marcẽs. Vñ ꝑ trãſlationem. FAla rum flere.
ctẽtes dicũt᷑ qͥ in peccatis ⁊ iniquitatibus Fligo.gl.xi. ctũ. a.t. fligo. gas.ĩ eodẽ ſẽſu
marcẽt.⁊ ꝑſeuerant.⁊ qꝛ qd marcet exicca i. cruciare dillipare deſtruere, denaſt re .

ſ nõ ẽ in vſu.Et vtrũq; cõponii Affligo.
gis. ⁊ affligo. gas.i.valde fligere.Et cõfli
go. gas.⁊ ↄfligo.gis.i.ſimul fligere.vł pu
nare. Et defligo.gis.⁊ defligo.as.i.val⸗
de vel deoꝛſum fligere. vłpugnare.Et ifli

go. gis. ⁊ infligo.as. Crofligo.gis.⁊ ꝓfli⸗
go. gas. Et fligo actiuũ ẽ cũ ſuis cõpoſitis
g deſinunt in o. ſter ↄfligo.⁊ defligo.quę
neutra ſunt ꝓ pugnare.

Flo.as.aui.n.p.i.flatũ emittẽ. Iñn h̊ flatus

tus.tui.Et componit᷑ Afflo.as.i.flare.ad

aliqͥd. vel flatu venenare.vel interficere vł

tangere. Conflo.as.i.flare vel fundere au

rum. ⁊ aliud metallũ ad aliqͥd faciendum.

Etiã iuenit᷑ ↄflaẽ metaphoꝛice p mutuare
pꝓ cõſumẽ. Nã qui cõſumit ⁊ q mutuat.ð
vvna foꝛma quaſi fundit᷑ in aliã. Itẽ efflo.

Eefflas. i. extra flare. vel flãdo emittere. Z⸗

inflo. inflas.i. intꝰ flare. flatũ ipellere.
ꝑflo. pflas.i.flare ꝑfecte vel valde. Iteʒ

ſufflo. as. Fo neutrum eſt ſed compoſita

Aactiiiuuus.,“
Floccifacio.cis.n.t.i.parũ.extimare.ↄtem
nere ꝑuipẽdere.⁊ðꝛ a floccꝰ ⁊ facio.quia

floccus.⁊ pendo.dis.

Flocco.as.are.n.p.vbũ ſoli deo ↄueniens

Tüc de floccat cũ flocãdo ningit.

Floꝛeo.es.floꝛui.n.s.i.virere.reſplẽdere.
floꝛidũ eſſe vel fieri. Et cõponit᷑ confloꝛeo.

res.i.ſimul floꝛere.Effloꝛeo.es. Refloꝛeo
es.i.iterũ floꝛere.reſplẽdere. reuirere. Et
ab his inchoatiua.Floꝛeſco.cis. Effloꝛe⸗
ſco.cis.Cõfloꝛeſco.cis. Refloꝛeſco.cis.

Floꝛo. as. aui. a. p..floꝛes creare. vł floꝛibꝰ
ſpargere.iplere.⁊ ðꝛ a flos.Et cõponit᷑ de

floꝛo. ras.Et ꝓd. flo.
Filuctuo.as.aui.a.p.i.cõmouere.vacillare
fluctibꝰ iundare.⁊ ponit᷑ etiã ꝓ dubitare.

Iñ fluctuatus.a.ũ.i.fluctuãs.vel qð flu⸗

ctuauit. Et hęc fluctuatio.onis.

Fluito. as.aui.n. p.i.diſſolui.fatiſcere.fre⸗
qutter fluere. vacillare.⁊ ponit᷑ ꝓ dubita⸗

re.⁊ ẽ frequẽtatiuũ de fluo⸗tis.

„ —

Suo.is.xi.xũ.vel fluctũ.n.t.i.decurrere.
Er cõponit᷑ cũ ad. vt af fluo.is.Cõfluo. is
i.ſimul fluere. Iñ ↄfluus.a.ũ. Itẽ circũ⸗

fluo. is. Iñ circufluus.a. ũ. Itẽ defluo.is.
i.deoꝛſum vł cito fluere.vł decurrere.Et

nõ ꝙ defluit.qð ętate vel vetuſtate diſſol⸗
uit᷑ vt ętas hois. Folia arboꝛuʒ. Fluit qð
naturaliter decurrit.vt humoꝛ aquę.Flu⸗
exreat trib modis ð, Humoꝛe reꝑ. Sanie

Focillo.las.laui. a. p.i.nutrire. vłrefie
uere. ðza focus. Indeꝑ compoſitionem
refocillo.las.i.reſicere.iterũ focillare. Jĩã

viuoꝛũ. Tabe moꝛtuoꝝ. Itẽ diffluo. is. id

eſt. diuerſis modis vel in diuerſas partes

fluere. Item effluo.is.i.extra fluere.exer⸗

cere.qð cõponit᷑.erfluo.is.i.ꝑfecte flue

re. Vñ ad IhHeb.ij. Ne foꝛte ꝑeffluamꝰ Itẽ

influo.is.i.in aliq vel intro fluere. Iteʒ in⸗
fluus.a.ũ. Item interfluo.is.i.int᷑ aliq̃ flu
ere vel intro fluere. In interfluus. a. um.

Item pꝛofluo.is.i.cul fluere.Inde pꝛo⸗
fluus.a. um. Item Bfluo.is.i.ante fluere.
pᷣcurrere. Item pſᷣterfluo.is.i.iuxta fluere

Itẽ ꝑfluo.is.i ꝑfecte fluere. Itẽ refluo.is
.retro fluere. Iñ refluus.a.ũ. Itẽ ꝑpfluo.

is.i.ſuꝑabundare. Iñ ſuꝑfluꝰ.a.ũ. Et ſu⸗

perflue.aduũ.Et hęc ſuꝑfluitas.tatiis
Fluuio.as. qʒ etiã flu

uioꝛ.arl.ðꝛ.i

₰ℳ 3

verbalia.

Foculo.as.are.n.p.i.nutrire.vel ignem fa
cere. 2 coꝛ. cu. ð
floccus lanę parũ valet.⁊ fere nulliꝰ pᷣcij ẽ
Floccipẽdo.dis.idem qð floccifacio.⁊ ðꝛ a

odico. as. aui.a.p.i.leuiter.parũ ſũmati
fodere.⁊ ðꝛ a fodio.dis.Et ponit᷑ qñq; ꝓ

leuiter tangere.vᷣm Hugl. Ande Oꝛatius
Qui fodicet latus.⁊ cogat tranſpendere .

Fogio. dis. di. foſſũ.n.t.i.foueã facere.qua

ſi fouere.⁊ ðꝛ a fouea. Itẽ fouea trãſfertur
ad cauare.vel foꝛare.vel tangere ſeu ꝑcu⸗
tere. tũcẽ actiauu.
Folleo.les.lui.n.S.i.inflare.⁊ ðꝛ a follis.

Folleſco. ſcis.n.t.i.eſſe vel fieri follẽ.i.ſtul⸗

tum. vel vanũ.⁊ ðꝛ a folleo.es.⁊ põt deri⸗
uari a follis.lis.

ma ꝑſona ᷣm vſũ.⁊ ꝓd.fa. Uñ Croſper.
Naã fari recte miſeꝝ ⁊ viuere pꝛaue.

Foꝛifacio.cis.n.t.i.offendere.nocere qi fa⸗

cere foꝛis.i.extra rationẽ.

Foꝛmido.das.n.p.i.trepidare.foꝛmidineʒ

habere.qð fit cuʒ phoꝛmon.i.languis ad

pcoꝛdia fugiẽs.acute ſe ↄtrahit.⁊ dicit᷑ a

phoꝛmon.qð ẽ ignis vel caloꝛ.Et cõponi⸗

tur cũ re.vt. Refoꝛmido. q̃i q̃dã foꝛmidie

retrabi. Er coꝛ. Yim.
Foꝛmo.as.aui.a.p.i.inſtituere alicuiꝰ foꝛ⸗

maã facere.⁊ ð a foimms.
Foꝛnacio.cis.ciui.n.q.i.foꝛnacẽ facere.vł

in foꝛnace coq̃re.⁊ ðꝛa ſoꝛnax. Iñ foꝛnaci

Foꝛnicoꝛ. arl.atus ſum. d. p. i. meretricari i

abudaẽ

— Q 2— —

6

e⸗
⸗
ſe⸗
,

foꝛnice. ⁊ꝛa foꝛnix. Jñ foꝛnicãs. ant. ge.

oĩs.Et hęc foꝛnicatio.q̃ſi phos vel phoꝛ⸗

me.i.aię necatio.Et cõponit᷑ foꝛnicoꝛ.con

foꝛnicoꝛ.aris.i.ſimul foꝛnicari. Monit᷑ eti
am foꝛnicari ꝓ negociari.qꝛ multotiẽs ne.-

gociatoꝛes ſpũalit᷑ foꝛnicant᷑.qꝛ ex cupidi

tate lucrandi fraudẽ ⁊ vſurã cõmittunt.et

ſic aia a ſuo vo ſponſo Aeſu chꝛiſto ſeꝑat᷑
ꝑ moꝛtale pctm̃.Et ſic ſi umit Eſaię. xxiij.
Poſt ſeptuaginta ãnos viſitabit dñs Ty
ruʒ ⁊ reducet eã ad mercedes ſuas.Et rur
ſum foꝛnicabit᷑ cũ regnis vniuerſis terrę.
Glo.foꝛnicabit᷑ i.negociabit᷑.ſicut ante.
Foꝛo.ras.raui.a.p.ðꝛ a foꝛis.qꝛ qð foꝛis ẽ
foꝛat᷑. Et ide hęc foꝛatio.onis.⁊ h̊ foꝛamẽ
inis. Et coꝛ.fo. Vñ Auroꝛa. Inguine ſe⸗
creto ſepe libido foꝛat. ä
Foꝛtuno.nas.naui.a.p.i.ſ. cundare.ꝓſpe⸗
rũ facere. Añ Oꝛatius.Zu quãcũq; deus
tibi foꝛtunauerit hoꝛã. Grata ſume manu
⁊c̃. Et cõponit᷑ infoꝛtuno.nas.i.ifoꝛtuna⸗
tum facere. Z J

☛ „

Foueo.es.ui.tũ.a.s.i.nutrire.calefacẽ.re⸗

ficere.vel ꝑ cibũ vel ꝑ caloꝛẽ vel ꝑ requieʒ
vel ꝑ amplexum vel ꝑ tecturã vel ꝑ defen

ſionẽ vel alijs rebꝰ. AUñ ad multa videt᷑ eẽ

equiuocũ.ſʒ tñ eiꝰſigtionẽ expᷣmere nõ poſ
ſumꝰ ꝓpꝛio vulgari vel ꝑ aliqð verbũ ſed
dicat. Fouere.i.reficere.refocillare vel ꝑ

cibũ vel ꝑ caloꝛẽ vel alia re.vt diximꝰ.o

ueo cõponit᷑ cõfoueo.ues.ui.fotũ.i. ſimul
fouere. Itẽ refoueo.ues ui. fotũ.i.recrea⸗
re.iterũ fouere.⁊ coꝛ.fo.in ſſe enti. ſʒ ꝓd.in
pterito. Añ Auroꝛa ſuꝑ Job. Eſt etas fra
gilis ꝗᷓ nõ niſi lacte foueet.

E ante P

ragoꝛ. ar atſũ.d.p.qð nõ ẽ in vſu. dicik

a fragus.gi. Et cõponit᷑ cũ re.vt refragoꝛ

garis.i. reſiſtere. Et cuʒ ſub. vt ſuffra goꝛ.
aris. id eſt. auxiliari. ⁊ pꝛopꝛie in verbis.ſ.

pᷣcibus.

Fragro.gras.raui.n.p.i.redolere.et dici F

a frango.gis.qꝛ fracte ſpecies maioꝛẽ odo
rem emittunt. Et ſcribit᷑ fragro ꝑ.r. in pꝛi⸗
ma ⁊ ſcða ſyllabis.ſʒ flagro ꝑ.l.in pꝛima.⁊⸗
r. in ſcõa. VUñ dicit Papᷣ. Fragrat ꝑ.r.ad

odoꝛẽ refert᷑.qͥ fit fracta ſpecie. Flagrat ve

roꝑ.l.ad flãmã.· ꝗ flatu fit. Añ. Fla facit ar
doꝛẽ.ſʒ fra largit᷑ odoꝛẽ.

Francixo. as.n.p.i.moꝛe francoꝛũ ſe hẽe vk

lingua eoꝛũ loqui.

Frango.gl. Si. ctũ.a.t.i.ðſtruere. Iñ fract

a. ũ. ⁊ hęc fractio.onis.⁊ hęc fractura rę.⁊

Hz fragmen inis. ⁊ fragmẽtu . ti.

„

Frateo.tes.ui.n.S.i.ſ. oꝛdere. diſplicere. vel

Fraudo. das. daui. a. p. i. decipe. (tergere.
ſurriꝑe. Iñ hęc fraus.fraudis. Iteʒ frau⸗
do cõponit᷑ cũ de. mutata au. diphthõgo
in. u. longaʒ. ⁊ : defrudo. dis.i.valde de⸗
fraudare licʒ iueniat᷑ nõ mutare.vʒ Hugl.

— 2

Fremo.mis.mui.itũ.n.t.i.murmurare. tu⸗

multuari. furoꝛẽ mentis vſq; ad vocis tu⸗

multũ excitare. Jñ h̊ fremoꝛ.aꝛis.⁊ hic fre

mitus.tus.tui.ſʒ fremoꝛ ẽ murmur homi⸗
nũ. Fremitꝰ feraru.
Frendeo.des.dui.n.s.i.dẽtes cõpꝛimere.
vel ↄcutere ⁊ collidere.⁊ caret ſupino. Jñn
frendeſco. inchoa. Inuenit᷑ etiã frẽdo. dis
dere. tertię ↄiugationis. De qͥ dicit. Pri⸗
ſtianus in. x. lib. Frendo. dis. caret ſteri⸗
to ⁊ ſupino. Quidã tñ dicũt frendi qð non
Dů inuein. ðDUWU
Freno.nas.aui.a.p.i.frenũ oꝛi imponere.

Frequẽto.as.are.a. p.i.aliqᷣd frequẽt᷑ facẽj.

Frico.as.cui.a.p.i.vnã rẽ ſupadducendo
exaſpare cũ alia. ſicut fit cũ ſal qdã vi ſuꝑ⸗
adducit᷑ carni.⁊ coꝛ.fri. AUñ Virgilius in
geoꝛ. Et pede ꝓ ſubijgit terrã fricat arbo⸗
re coſtas. U
Frigido.das.a.p.i.frigẽ vel frigdoꝛe iplẽ.
In frigdeo. des. dui. i. frigẽ. Et hinc frig⸗
deſco. ſcis.inchoatiuũ.i.frigeſcere.
Frigeo. ges. gui. vel frixi.frictũ.frictu.n.S9
.i. algere vel toꝛpere. Vñ ðꝛ frigeo. quaſi
phos egeo. ⁊ ẽ etymol. Et ſe epe ponit᷑ ꝓ cei
ſare. ſicut ecõtrario feruere ꝓ frequẽtare.
Añ Terentius in Eunucho. Sine cerere

⁊ baccho ven friget. In h frigꝰ. gorl. Fri⸗·

geo cõponit ꝑpfrigeo. ges. frixi vel frigui.
frictũ.i.ꝑfecte frigere. Itẽ refrigeo.es. fi⸗
xi. vel gui. frictũ. Uñ i euãgelio. Refrigu⸗
it charitas multoꝛũ. Et ab iſtis incho. Fri
geſco. ſcis. Rerfrigeſco. ſcis. Refrigeſco.
Kcis. ? pd. hãc ſyllabã fri. Uñ Ouidius in
epi. Frigidiꝰglacie pect'amãtis erat.
rigero. ras. raui. a. p. i. recreare. ⁊ za fri⸗
geo. ges. Et cõponit᷑ cũ re. ðꝛ refrigero.
ras. Et inde h̊ refrigeriũ.x rij.
Frigido.aſ. aui. a. p. i. frigidũ facẽ.⁊ ꝓ.fri.
Frigio. vel phꝛygio. as.a. p.i. phꝛygiü ap⸗
ponere.vel phꝛygio oꝛnarre.
Frigo. gis. xi. xũ. vł.ctũ.a.t.i.coqre i patel⸗
a ſine aqua.vł vino.cũ oleo vłſagimine.
Frigutio. til. ui. tire. n. q. i. ſbtilit aggarrire
vel frigide ſe ducere huc ⁊ illuc ꝓpt᷑ friguſ
ſicut catulus facit qñ hʒ frigus.
Fritino.nis.ꝓpꝛie ẽhirundinũ.2 t

hᷣcipue paruaꝝ. Vñ inueni
tur. Aues fritiniunt.i.cantank.
Frondeo.des.dui.n.sS.i.frõdes habere.vł
exittere. vel ꝓducere. Et deriuat᷑ a frõdo

omniũ auiũ.⁊

dDoas. Et cõponit᷑. confrondeo. des.i.ſim .
Uertere.⁊ coꝛ.hãc ſyllabaʒ fu. AUñ. Victoꝛ
Appe fugat.victꝰ ab hoſte fugit.

frondere. D efrõdeo. des.i.frondes amit⸗
tere.vł ꝑdere. Itẽ refrondeo.des.i.iteruʒ

frondere. Et hinc inchoatiua. frondeſco.

ſcis.cõfrondeſco.ſcis.refrondeſco.ſcis.
Frondo.das.daui.n.p.i.frondatũ facere.

frondes pbere. Et ð a frons.diſ.Et cõopo

ponit᷑ defrondo.das.i.frondes euellere.
Fructifico.as.aui.a.p.i.multiplicare.
Frumẽtoꝛ. aris.d.p.i.frumẽtũ colligere.

ferũt t.qꝛ fruimur rebꝰ qb vtimur. ꝓpr᷑
illas.ſed vtimur illis.qbꝰ vtimur ꝓpt᷑ nos

Eſt em re aliq̃ frui.ei inherere ꝓpt᷑ ſe.⁊ eã

diligere. Fruimur g deo. Atimur mundo
⁊ creatis in eo. UHñ Augꝰ. Atendũ ẽ ̊ mũ

Do. nõ fruendũ. vt inuiſibilia dei ꝑ ea quę
facta ſunt intellecta conſpiciant᷑.i.vt de tẽ

poꝛalibꝰ ęrna capiãt᷑ Itẽ fruimur qͥdãmo⸗

do celeſtibꝰ vtutibꝰ ⁊ ſciẽtia. Atimur mũ

danis diuitijs. cibis veſtibꝰ. ⁊ ſiłibꝰ. Fuũgi

mur aũt officio. M
Fruſtroꝛ.aris.atꝰſũ.d.p.fuit tñ olim cõe.i.
fallere. deciꝑe. Iñ fruſtratus.dicitur labo
ris fructu euacuatꝰ.illuſus.Et ſcribit᷑ fru
ſa⸗ fruſtroꝛ per.r.in pꝛima et ſecũda ſyl
labis. —
Fruſto. ſtas.ſtaui.a.p.i.ĩ fruſta diuidẽ. vel
fruſta facere. Iñ fruſtatim aduerbiũ.i.di⸗
uiſim. vel ꝑticulaiim.
Fruticoꝛ.ar.d.p.i.frutices emittere.multi
plicari. abũdare. pullulare. creſcere ad mo
duz fruticũ. ⁊ coꝛ.ti. Uñ Juuenał.Sʒ fru
ticante pilo neglecta ſqualida cura.
Fuco.as.aui.a.p.i.coloꝛare.fucũ ſuꝑponẽ
⁊ðꝛ a fucus ᷣm hugl.Et inde fucatꝰ.a.ũ.

Et vt dicit Papᷣ. Fucata depicta.tincta

Qagulterio ↄtaminata. ficta.nõ vera. diuer

ſi coloꝛis. Fucare. depingere. mẽdacijs ſbᷣ

oꝛnare. ꝓd. fu. JZVðB
Fugillo. as. aui. n. p.i.ignẽ de petra fugillo
extrahere. Iñ h̊ fugillatoꝛ.toꝛis. Et hinc
figur fugillatoꝛes dicunt᷑ vmbꝛę demo
num qͥ ignẽ ferũt. —S
Fugio. gis. gi. tũ. a. t.i. fugã accipio. ⁊ coꝛ.
fu.in pᷣſenti. Añ Facetꝰ. MNõ facias ſolus
qð fugit ois hõ. Sʒ in pterito eã ꝓdu. Añ

quidain. Hic modo iure fugit. ſed heri cur

dic mihifaggit.
Fugito. tas. are. i. frequẽter fugio. vel fre⸗
quẽter fugoꝛ.a fugio.gis. vel a fugo. gas.

coꝛ. iggs.
Fugo.gas.aui.a.p.i.expellere.in fugã con

Fulcio. cis. ciui.a.qłi.ſuſtẽtare.ſuppoꝛtare
ſubleuare.ſubmunire.firmare. adiuuare.
facit pteritũ fulci vel fulciui. IJñ fultü vel
fulcitum.x fulciui faciat. pbat phocno⸗
men fulcimentũ. Nã oia noia deſinẽtia in
mentũ.a vbis veniẽtia.ſolent foꝛmari a p
terito ꝑfecto.vi mutata in mentũ. Et inde
fultꝰ.a.ũ.Et h̊ͥ fulcimẽ.Et h̊ fulcimẽtũ.ti.

Fulgeo. ges.fulſi.fulſũ.n.s.i.reſplẽdẽ. Et

qꝛ ſplendoꝛ ferit ⁊ ꝑcutit oculos intuentiũ
Igeo ponit᷑ fulgere ꝓ ferire ⁊ ꝑcutere.
Eulgido.das.dare.n.p.i.fulgidũ facere.
Fulgoro.ras.n.p.i.ſplẽdere.
Fulguro.as.n.p.i.fulgẽ vł fulgure pcutẽ.
78τa fulgur. m h ẽ trãſitiuũ. Iñn fulgu⸗
ratus.a.ũ.i.fulgidꝰvel fulgure percuſſus
Nota ꝙ fulguro.ras.⁊ fulmino.nas. ſm
ꝙ ſunt vba excepte actionis neutra ſunt.

2 ꝓpꝛie nõ habent niſi tertias pſonas.Et

Em h̊ fulminare ⁊ fulgurareẽ ulmina vel
fulgura emittere. Tranſlatiue tũ accepta

Aad hoies. actiua ſunt.i.fulgere. vel fulmie
yel aliquo quaſi fulmine aliquẽ ferire. Et

Gm hanc ſigtionẽ cuicũq; attribuant᷑.ſunt

Actiua.⁊ eoꝛũ compoſita ſiłiter. Fulgura⸗

re ꝓ ſplendere neutrũ eſt.⁊ coꝛ.gu. VUnde
in ps.dicit᷑. Fulgura coꝛuſcationes. Siẽc

glo. Fulgura vel fulgoꝛa. vel coꝛulca. id ẽ

clarifica.coꝛuſcationes.id eſt.miracła fac
crebꝛeſcer.
Fuligino.nas.i.denigrare.⁊ ꝓpꝛie fuligie.
Fulino.nas.aui.n.p.i.coquinare.in fulina

coquere. ? ꝓd.li. “
Fullo. las.laui.a.p.i.pulcrare.decoꝛare.

demergere. vel leniter tangere. Et cõponi

lare leniter tangere.

tur Affullo.las.i.iuxta fullare. valde ful⸗

Fulueo. ues.n. S.i.eſſe vł fieri fuluũ.Inde

fulueſco.cis.inchoZ.
Fumeo.es.mui.n.s.i.eſſe vel fieri fumoſuʒ
vyel fumũ emittere. Iñ fumeſco.ſcis.iĩcho.
Fumido. das.dare.a.p.i.fumidũ facere in
fumare. ? coꝛriim.
Fumigo.gas.a.p.i.infumare.⁊ ðꝛ a fumus
Iñ fumigabundꝰ.a.ũ.i.ſilis fumigãti.
Fumo.mas.maui.a.p.i.fumo implere. vel
fumuz emittere.⁊ ðꝛ a fumus.Et cõponit

Infumo.as.i.intfumare. Itẽ refumo:as

ii.iterũ fumare. Itẽ ſuffumo.as.i.parũ vł

ſubtus fumare. Fumo.mas.ꝓ fumũ emit

tere. neutrũ ẽ.Et cõpoſita ab eo ſᷣm hanc
ſigtionẽ neutra ſũt. Et ꝓd.hãc ſyllabã fu.

Vñ Phiſiologus.DBeq; pilis eiꝰ fiat ſbᷣ do
Fundito.tas.i.frequẽter fundare.⁊ dicit᷑ a
fundo.as. Itẽ fundito põt eſſe frequenta⸗
tiuũ a fundo.dis.i.frequẽter fundere. AUñ
Plautus ĩ amphitrione.Cũ cruciatu tuo
iſta verba funditas. .
Fundo. as.qui.atũ.a.p.i.cũ fũda iacere.vł

in funda lapidẽ mittere cauſa pijciendi.et
eꝛ afunda.dę. Itẽ fundare.i.fundamẽtuʒ
facere.⁊ ðꝛ a fundꝰ.di. Tũc em fundat᷑ do

mus.cũ eiꝰ fundamẽtũ fit.qð domui ẽ fun

Dus. Iñ h̊ fundamen.inis.⁊ ꝓd.da.

Fundo. dis. di. ſi u. a.t. i. ſpgẽ. emittẽ. fugaẽ

Funero.as.aui.a.p.i.ſepelire.officiare. vt

Iſte funerat coꝛpꝰ.i.officiat coꝛpꝰ.ſ.faciat

exequias funeris.⁊ funeroſa officia ꝑagit
Et deriuat᷑ a funꝰ.⁊ coꝛ.ne. Iteʒ a funꝰ ðꝛ
funeroſus.a.ũ.i.plenꝰ funere.velluctuoſ⸗

Yel ꝑtinẽs ad fuuunus.
Funeſto.ſtas.i.funere inqnaꝛe.⁊ ponit᷑ ſim

plicit᷑ ꝓ innare. 4l
Fungoꝛ.gerl.ctꝰ.ſũ.d.t.i.vti. Itẽ cõponit᷑

defungoꝛ.geris.i.deoꝛſum a functione eẽ.

Vñ qꝛ qͥ moꝛit᷑ deoꝛſũ fit a functiõe vitę iõ

ðꝛ defungi.i.moꝛi. Itẽ cõponit᷑ ꝑfungoꝛ.

ger!. i. vti. vel deſtruere. vel deſtrui. IJn ꝑ⸗

funcxꝰ. a.ũ.⁊ hęc pfunctio.

Fuo.is.it.fuiſti.fuit.fuerat.fuere.fuiſſe.fu
endi.do.dũ.futũ.futu.fuẽs.⁊ futurꝰ.i.eẽ

Et ẽ modo defectiuũ. Zm em pteritũ tꝑs
et ꝗᷓ foꝛmãt᷑ a ſterito ſũt modo in vſu. In

uenit᷑ tñ qñq; h̊ verbũ in alijs tꝑibꝰ ſᷣm an
tiquos.Et quia fuo ⁊ ſuʒ ſunt eiuſdẽ ſigti

onis.⁊ ſuʒ caret pſterito.⁊ ſᷣteritũ huiꝰ ver

bi fuo nõ habet pᷣſens in vſu. ideo ſum.es

eſt. accipit illud pᷣteritũ mutuo.⁊ ita ex ſuʒ

es eſt. ⁊ ex hoc pterito fui.factum eſt quaſi

vnü verelololl*l*ll.
Furcillo.las.a.p.i.ſuſpẽdere.vel ↄcutere.

Et cõpõit᷑ cũ ad. ⁊ ðꝛ affurcillo.as.i.iuxta

vel valde.vład aliqͥd ſuſpẽdere.vłↄcutẽe.

Furio.furis.verbũ neutrũ ⁊ abſolutũ.i.iſa
nire ⁊ ðꝛ a furia. M.j. Regl.xxj. Intro⸗
duxiſtis iſtum vt fureret me pᷣſente.Et vt
vult Priſtianꝰ. Prima ꝑſona nõ ẽ multũ
in vſu.ſ.furo.vłfurio.⁊ caret ſterito ⁊ ſu⸗
pino.ſed mutuat᷑ tã pᷣteritũ qᷓ; ſupinũ ab i⸗
ſanio.nis.qð ẽ eiuſdẽ ſigtiõis cũ illo.⁊ fac̃

tragędia vſus.

Steritũ inſaniui.⁊ ſupinũ inſanitũ.

Furno.nas.a.p.i.in furnũ mittere.vłi fur⸗
no coquere.Et cõponit᷑ cũ de.⁊ ðꝛ de fur⸗

no. nas.i. a furno extrahẽ. Itẽ cũ in. vt in

furno. nas.i. in furnũ mittere. vłi eo coqre
Furoꝛ.arl.atꝰſũ.d.p.i.rẽ alienã inſcio.⁊ in⸗
uito dño ↄtrectare vel ſubtrahbẽ.⁊ ðꝛa fur
⁊ ꝓ.fu.ſʒ furoꝛ nomẽ eã coꝛ. Vñ.Eſt i coꝛ⸗

de furoꝛ.ſocioꝛũ tegmina furo.
Furueo. ues ui.uiſti.n.s.i.nigrere.fuſcum

vel obſcurũ eẽ vel fieri.⁊ ðꝛ a furnꝰ.a.um.

ſco. as aui. a. p. i.obũbꝛare. denigrare.

Sa larueſeo ſeis inehdo: H

obfuſcare. Iñ h̊ fuſcatoꝛ.torl.⁊ fuſcarius.

a.ũ.qð fuſcat.vel qð aptũ ẽad fuſcandũ.

Et fuſcus. ca.cij.i.niger. Fuſco cõponitur

Cõfuſco. Infuſco. Obfuſco.csas.
Fuſtigo.gas.a.p.i.verberare.q̃ſi fuſte agẽ

ex qͥbꝰ videt᷑ eẽ cõpoſitũ.vł ẽ etymoł.

Futio.tis.tiui.n.q.i.vana loqͥ vel fundere
⁊2ðꝛ a futis. Et cõponit᷑ effutio.tis.ivalde

vana loqͥ. vłex toto fundere.⁊ ꝓd.fu. Uñ

Oꝛatius in poetria. Effutire.lenes idigna

7„ „

Futo.tas.taui.a.p.i.arguere. uincere.cõ

fundere. repᷣhendere. Et cõponit᷑ confuto

tas.i.arguere.ↄuincere.ↄfundere. Itẽ re

futo. tas.i. renuere. recuſare. Et deſcẽdit

futoa futis.qꝛ qͥ futat verbũ vel vba fun⸗
dit. ſicut illud fundebat᷑ qð in fute.i.in illo
vaſe poneboekttt.
Futuo.is.ui.tuitũ.penł.in ſupino ꝓducta.

gð ẽ vbũ ſat cõe ꝑ qð iactura humani ge⸗
neris reſtaurat᷑.ſ.coire.⁊ ðꝛ a fut. Qui ei

talẽ actuʒ exercet aliqᷣd fundit.Et coꝛripit

ZM fu. 'm Hugl. H ”äs
leo.as.are.a.p.i.galea arma⸗

Pre. ⁊ ðꝛ a galea ꝓ caſſide.Et com⸗
ponit᷑ cũ de. vt degaleo. as. id eſt
galea ſpoliare.⁊ deoꝛnare.

BGanio.nis.niui.n.q.i.intẽdere.vel nutrire

latrare.irrideꝛe.vulpiũ ẽ.h̊ em ꝓpꝛie agũt
vulpes. VUna vulpes ganit alia oggauit.
Et trãſlatiue traſfert̃᷑ ad hoĩes leccatoꝛes
æ leccatrices.qͥ inutiliter multa ganiũt ma
xime dum ſe pꝛouocant ad luxuriam. Ga
nio componit᷑ cũ ob. vt ogganio.nis.i.cõ⸗
tra ganientẽ ganire.vel garrire.⁊ qñq; po

nit᷑ ꝓ rñdere.qñq; ꝓ ſtulte loqͥ. qñq; ꝓ in⸗

culcare. VUñ in gręciſmo ðꝛ. Hinnit equus

grunit poꝛcus.pipiat quoq; niſus. Fren⸗

dit aper. vulpes quoq; ganit. rudit aſellꝰ

Harrio.ris.ui.n. q.i. vᷣboſari.gaſidẽ. blan⸗
diri. iocari. ꝓpꝛie tñ eſt multa verba dicẽ.

ſoꝛdide loqui. Ille em garrit qͥ multa vba
dicit. aut qͥ ſoꝛdide loquit᷑. Sed ille loquit
qui recte ⁊ tẽperate dicit. Iñ garritꝰ.tus.

tui.penł.ſcʒ ri. pdu. In garrulo.las. vbũ

diminutiſuu.
HGaudeo.des.gauiſus ſũ.verbũ neutropaſ

ſiuũ.i.lętari in aio.⁊ facit ſupinũ gauiſum
deberet tñ facere gauſũ. Vñ in doctrinali

Baudeo gauiſũ pſᷣbet.vult regula gauſuʒ.
Et a gaudeo h̊ ⁊ hec ⁊ B gaudẽs.tis.⁊ ga⸗

uiſus.a.ũ.⁊ gauiſurꝰ.ꝗa.ũ.oĩa eiꝰ ꝑticipia.

Et a gaudeo h̊ gaudiũ.dij.Et ẽ ᷣm NMapᷣ.

BGelo las. laui. a. p. i. ſtringere ter
pꝛie. —a geuu.
Gemino.nas.naui.a.p.i.duplicare.⁊ ðꝛa

Gaudiũ lęticia animi.Exultatõ wo vboꝝ

atq; mẽbꝛ

geminus.⁊ cõponit᷑ cõgemino.as.Itẽ in⸗

gemino. nas. ⁊ coꝛ. mi.

Bemmo.mas.maui.n.p.i.reſplẽdere.Iteʒ

gẽmare.i.gẽmis oꝛnare.⁊ ſic ẽ ge.actiui.

GBemo.mis.gemui.gemitũ.n.t.i.ſuſpirare
Dolere vel triſtari. Iñ h̊ gemitus.tus.tui.
Et gemẽdus.da.dũ.i.dignus gemi. Unð
btüs Gregꝰ. Quiſquis talis gemendꝰ eſt.
qꝛ nõ gemit. Et gemebundꝰ. a. um. Et coꝛ.

hãc ſyllabã ge. Vñ in Auroꝛa ðꝛ.Suſpirã

do gemat ⁊ coꝛ ad alta leuet.
BGenero.as.aui.a.p.pꝑtinet ad patrẽ.⁊ ðꝛa
genus. Vñ.ęmia ſola parit.generat vir
ignit vterk.

£✕

WVweniculoꝛ. arſ. d. p. i. genua inclinare. flexiſ

genubus adoꝛare.⁊ ðꝛ a genu. Iñ genicu⸗
latim adu. Inuenit᷑ etiã geniculo.as. AUñ

Aug. in quodã ſermone dicit.Qualis eſt

iſte magnitudinis ſuꝑnę głię.ad cuiꝰ pan⸗
nos angeli excubãt.reges trepidãt.vel tri
pudiant.ſidera obſecundant ⁊ ſectatoꝛes
ſapiẽtię geniculãt.

„

HGeographo.phas.a.p.i.terrã deſcribere.

BGermino.nas.aui.a.p.i.emittere germẽ vł

ꝓducere.gignere.generare.creare.Et cõ⸗

ponit᷑ cũ con. vt ↄgermino.nas.i.ſimłger

minare. Cũ pꝛo.⁊ ðꝛ ꝓgermino.nas.

Gero.ris.geſſi.geſtũ.a.t.i.facere.vel ferre
vłãminiſtrare.Et differt gerere a ferre.qꝛ
gerimꝰ nr̃a velut naturalia aliq̃ ꝗ a natura

in nobis ſunt.ſʒ ferimꝰ ipoſita nobis.

gerſo.ſas.i.infuſcare faci.

. Herſo. ſas.ſare.ðꝛ a gerſa.ſe.Et cõponit᷑ in

rã gelu Pp

.

Geſticuloꝛ. aris. atꝰ' ſũ. Et in neu. genere ge

ſticulo .las idẽ qð geſtio. ſtis * Et deriuat

a geſtus.⁊ coꝛ.cu.

BGBeſtio.ſtis.ſtiui.ſtire.n.q.i.cuꝑe.Et geſti⸗

re.i.geſtꝰfacẽ.ſcʒ diuerſis modis agitare.
gaudere. luxuriari. laſciuire. defluere. ſed
geſtire ꝓpꝛie maloꝛũ ẽ. gaudere bonoꝛůũ.

BGeſtito.tas.i.frequẽter geſtare.
Beſto.ſtas.ſtaui.i.frequẽter gerere.

Bigno. gignis. ge

turã adhuc vuamꝰ in pterito.⁊ in oĩbꝰ ab
eo foꝛmatis.Oigno componit᷑ cuʒ pꝛo. vt
pꝛogigno.nis.

Gymnologixo. cis.i.ciſti.i.nude loqui.vel
nude ratiocinari.⁊ ðꝛa gymnos.qð eſt nu

dus. ⁊ logos mo.vel ratio.
BGiro.as.aui.i.in girũ voluere.vel circũda

re.⁊ ðꝛa girus.Et cõponit᷑ cõgiro.as. Re

giro. as.⁊ ꝓdu.gi. Vñ Phiſiologꝰ. Natꝰ
nõ vigilat dũ ſol ſe tertio girat.

Girouagoꝛ.arl.atꝰſum.d.p.i.circũcirca va
gari.⁊ ðꝛ a girꝰ.⁊ vagoꝛ.garl. Iñ giroua⸗
gus.ga.gũ.i.erroneꝰ.iſtabilis.circũcirca

vagans. ? co'. vo. 3

Elacio.as.are.a.p.i.glacie ſtringere.

Sladio. dias.are.i.gladijs dimicare.⁊ ðꝛ a
gladius. Iñn h̊ gladiatoꝛ. oꝛis.q gladio di·

micat. Itẽ gladio.as.cõponit᷑ congladio.

as.i.ſimul gladiare. Digladio.as.i.diuer

ſis modis gladiare. Itẽ gladio in hac ſigti
one cũ ſuis cõpoſitis neutrũ ẽ. Sʒ gladio.

as.i.gladio interficere cum ſuis cõpoſitis

Eactiuum.

SBlãdeo.des.dui.n.S.i.glãdes hr̃e vłemit⸗

tere. Jñ glandeſco.ſcis.inchoa.

Gliſcõ.ſcis.gliſcere.i.cuꝑe.vel deſiderare

reſplẽdere. creſcere.ardeſcere. pingueſcẽ.

tumeſcere. ſuꝑbire. vel idignari.⁊ ð a glxy

ci.qð ẽ dulce. Bliſco neutrũ . ſʒ ꝓ deſide⸗
rare actiuum eſt. ⁊ caret ſᷣterito et ſupino.

vᷣm vſum. deberet tñ ᷣm analogiaʒ facere

gliui. glitũ.

Plobo. bas.aui. a.p.i.aceruare.cumulare.

rotundare. ſolidare. ↄſpirare. globoſũ fa⸗

cere. ð:a globus. In globatim aduũ.i.cu

mulatim. ſpiſſim. Globo componit᷑ agglo
bo. as. Cõglobo.bas. Inde conglobatim

⁊ 8za ge.qð ẽ terra.qꝛ ex tra oĩia gignunt᷑.
Sʒ antiqͥ dicebãt geno.genis.quã littera⸗

Gradioꝛ.deris.greſſus ſum.d.t.
Grado.das.daui.a.p.i.gradibꝰoꝛnare vel

aduerbiũ.i.ſpiſſim. cumulatim.? coꝛ.glo.

q;fil.
GBlomero.ras.raui.a.p.i.cumulare.aduna
re. aceruare. Iñ glomeratim adu.i.cumu⸗
latim. adunatim. Et cõponit᷑ agglomero.
ras. Cõglomero.ras. Deglomero.ras.id
ẽ.deuoluere.glomos deſtruere. Eglome⸗
ro.ras.in eodẽ ſenſu. Itẽ inglomero.as.i.
intus vel valde glomerare.⁊ coꝛ.pe. Anð
i gręciſmo ðꝛ. Cõgeries lapidũ.tibi fit glo
meratio fili. Lignoꝝ ꝓpꝛie ð eſſe ſtrues.

Vñ. Hinc globata pila fertur glomerata⸗

Gloꝛioꝛ. arl. atus.d.p.i.triũphare.velſup⸗
bire. Iñ ꝑ cõpoſitionẽ.ↄgloꝛioꝛ.aris.i.ſi⸗
mul gloꝛiarni.
HGloꝛiſico.cas.caui.a.p.i.gloꝛioſum facere
Bloſo.ſas.ſare.et gloſulo.as.are.ambo.a.

p.i.exponere lr̃as.vel ipſiꝰ ſententias.
BGlunio.nis.niui.i.clamare vt poꝛcꝰ. Inde

5 Slunit ins ui. poꝛcoꝛüiclainoꝛEt pe
innit equus. glunit poꝛcus gr. cio. In gratie eee
iſ MMU vel gratũ faciẽs. ꝓpꝛiè aũt ðꝛ gratiſicꝰ qfa
PSlutino.nas.a.p.i. iungere.glutino colli⸗

du. glu. An.l
pipiat quoq; niſus.

gare. Iñ glutinanter adu.⁊ glutinatim.i.

piũctim. Et cõponit᷑ a glutino.nas.i.adiũ
gere.alligare. Itẽ cõglutino.nas.i.coniũ
gere glutino. Item reglutino.nas.i.iteruzʒ

coniungere.

Glutio.tis.tiui.vł glutij ꝑ ſyncopã.n.q.i.
abſoꝛbere.voꝛare.comed

ere.⁊ ꝓd. glu.

3 ante

ꝑ gradꝰ ducere.⁊ ðꝛ a grad“.

BGramatixo. as. n. p.i. gramaticę loqui. Et

ſcribit᷑ ꝑ duplexrm.
Gramino.as.aui.n.p.gramia colligere. vlł

nit᷑ cõgramino. nas.⁊ degramino. nas.id
ẽ.gramina euelleꝛe. Itẽ ingramino.nas.i.

gramine implere. Et a gran:ino. as. dici

gramineo.nes.nui.i.eſſe vel fieri gramino
ſum. Et hinc gramineſco.ſcis.inchoa.Et
coꝛripiũt oĩia mi.
Grandeo.des.dui.n.s.
Kon clagſtrn and ßM
randino. nas.n. p.i. grandineʒ emittere.

vel grandine ꝑcutere.deuaſtare.⁊ coꝛ.di.

Aßñ in Auroꝛã vꝛ. Carnis luxuria grandi⸗
nat ira dei.

BGraneo.nes.nui.n.s.i.habere vel emitteꝛe

grana. In graneſco. ſcis. incho.
Prano. nas. naui a. p. i· granis implere.

1. S. i. eſſe vl fieri graãdẽ

Grapho.ag aui.a.pii.ſcribo. Et cõponit

apud gręcos. Catagrapho. as. i. traſcribo

tranſcripſi.Et ſunt diuerſę ſpoſitiões.ca
ta ⁊ cate.⁊ ita ẽ alia cõpoſitio in ſterito.et
alia in Hſenti. Aliter em iunctura cõpoſiti⸗
onis nõ maneret imobilis.qð Priſtianai
ſerit apte.
Graſſoꝛ.aris.ſatus ſum.d.p.i.inuadere.⸗

petrare. latrocinari.ſdari. ipugnare. M:

pꝛie graſſari ẽ crudeliter gradi.⁊ ðꝛ ſicab i
petu gradiendi. vt dicat᷑ graſſari. qi cũ im
petu gradi ad crudelit᷑ agendũ. Jñ graſſa

—

toꝛ. q̃ crudeliter agit. latro.pᷣdatoꝛ. ſeuiẽs

crudelit᷑.⁊ homicida. Etiã ponit᷑ graſſari
qũq; pꝛo niti vel conari. Aide ne ponas
graſſari ꝓ craſſari.⁊ ecõũſo. An. ij. Regl.
vltl. ðꝛ. Vt ceſſet indignatio qgraſſat ipo
pulo.i.ꝗᷓ deuaſtat.vel crudelit᷑ gradit᷑.
Gratificoꝛ.arl.atꝰ ſũ.d.p i. gaudere. vł gra
tias agere. vł gratũ facẽ.vł eqpare.⁊ d23
gratꝰ. a. ü. æ facio. Iñ gratific. a. i. i. grat

cit bonũ gratis. Oratioſus.qͥ plꝰ vnicui;
qᷓ mereat᷑ tribuit. Grat tm aio. Gratiſic
⁊ aio ⁊ coꝛꝑe ðꝛ.⁊ coꝛ.pe.ſcʒ fi.

Gratuloꝛ. arl. atꝰ ſũ.⁊ gratoꝛ.aris.ieodem
ſenſu.i. gaudere. vel gratias agere. Iñ H
gratula men.inis.⁊ gratulabũd. a. l. i. le⸗
tus. vel letabundꝰ. Et gratulant᷑ adu.i. lę⸗
ranter. æ coꝛ.rfl.
Grauo. as. are.a. p.i.onerare. Iñn graueo.
es. i. eſle vel fieri grauẽ. Et hinc graueſco.
ſcis.inchoa.Et grauido. das. daui. i. facẽ
grauẽ.⁊ coꝛ.pe.AUñ Proſ Mulla aia eſt
nõ moꝛtali a carne graueee
ręcoꝛ. arl. d. p. i. loqͥ vel hr̃e ſe moꝛe gręco
rum. Quod aliter ðꝛ gręcigo. gas. ſiue gre⸗
cigoꝛ. ari66sss..
Grego. gas.a.p.i.vnare.ſj nõ ẽ in vſu.

HGremio. as. a. p. i. i gremio accipꝑe. locaꝛe

Groſſo. as.aui.a. p.i.facẽ. groſſũ. In groſ⸗
ſeo. ſes.i. eſſe vel fieri groſſum. In groſſe⸗
Grumo. as.i.dirigere.vłeqͥtare. vłtumere
Grundo.das.i.grundũ facere.vła grunda
guttas aq füdẽ. vła grũda cadẽ guttatim.
utis nis nſut Poꝛieſſis eſt. Iñ hic gru
nitus.tus.tui.ipla vox ſuis.⁊ ꝓd.pe.AUñ
quidam. Hinnit equus grunit poꝛcus. pi-
piat quoq; niſus. Et nõ ꝙ ſidon in libꝛo
de naturis rerum ponit pꝛopꝛia verba ani
malium ᷣm vocem.quę hic in parte pone⸗

RSrnclatani iis d grüda.
r

mus. Dallare. latrare. eſt pꝛopꝛie canuʒ

Leonũ ẽ rugire. Trigidũ.recamare. Dar⸗
Doiũ felire. anteraꝝ caurire. Urſoꝝ vꝛ⸗

care. vel ſeuire. Apꝛũ frendere. Lincũ lin⸗

care. Lupoꝛũ vlulare. Serpentũ ſibilare.

Dnagroꝛũ mugilare. Ceruoꝝ rugire. Bo

um mugire. Equoꝝ hinire. Aſinoꝛũ rude
re.NRoꝛcoꝝ.grunire. Verrlcurricare lrrie
tũ.loꝛectare Ouiũ balare.ircoꝝ miclire

Hedoꝛũ bebare. Nulpiũ.ganire.Catulo⸗
rum. glatilare. Lepoꝛũ ⁊ pueroꝛũ. vagire
Muſtelarũ. dꝛinolare. Muriũ. pipicare.
Soꝛicũ.deſticare.Elephãtũ barrire. Ra⸗
narũ.coxare.Coꝛuoꝛũ.crocitare.Aquila⸗
rum. clangere. Accipitrum. pipiare. Aul⸗
turum.pulpare. Miluoꝛũ.lipire. Holoꝝ
dꝛenſare. Gruũ.gruere.Ciconiarũ.croco
lare. Anſerũ.ſiclingere.Anatũ.reſtriſſita⸗
re. Pauonũ paupulare. Galloꝛũ cucurri⸗
re. Crambunoꝛũ.fringulire. Roctuarum
cucubire. Cuculoꝛũ.cuculare. Merularũ
gingiare.Turdoꝛũ.trutilare.vel furcitare
Sturnoꝛũ.pallicare.Hirundinũ.fritinire
vel minurrire. Dicũt tũ quidã minurrire
eſt omniũ minutiſſimarũ auicularũ. Galli
narũ.eſt cripſare.. Naſſerũ.cinciare.Apũ
bombixare.vłbom bilare.Cicadarum.ſfri
nicare. s
Gruo.gruis.ui.n.t.i.cõuenire.concoꝛdare
G; nõ ẽ in vſu.Et eſt tractũ a gruibꝰ. vnde
a grus ðꝛ.qꝛ maxime i volatu ↄcoꝛdiã ſer⸗
uant. Vñ dicunt᷑.dedicatę.ↄcoꝛdię. Nel
ideo tractũ ẽ a gruibꝰ.qꝛ de tibijs gruũ ſo⸗
lent fieri fiſtuleꝗq maximã reddũt ↄuenien⸗
tiam. ↄſonantiã. ⁊ ↄcoꝛdiã. Vñ ponit᷑ gru
ere ꝓ ↄuenire. .

Guadio.as.are.n.p.i.guadiã ↄſtituere.vł
guadiã firmare. Et cõponit᷑ deguadio.as
i.guadiã frãgere. Inguadio.as.i.valde
guadiare. “JG
Buberno. as. naui. a.p. i. regere. cuſtodire.

Et ꝓpꝛie ꝑtinet ad nautas.⁊ ðꝛ a cohibeo

⁊ hiberna. VUñ ⁊ ðꝛ gubernare.i.cohiber⸗

nare.i, cohibere hiberna.i. tẽpeſtates ma⸗

ris. Iñ gubernatoꝛ. oꝛis.q̃ſi cohibernatoꝛ
qꝛ cohibeat pꝛudẽtia ſua hiberna.i.tempe
gquid gubernaet.
BGulo. as. aui. a. p. i. deuoꝛare.⁊ ðꝛ a gula.
Gurgito.as.are.a.p.i.voꝛare.implere.vel

ſtates marl.⁊ ̊ gubernaculũ.li.cũ quo ali

„

Buſtito.tas.pe.coꝛ.i.frequẽter guſtare.

BGuſto. as.aui.n.

P. i. libare. qd vulgo diciẽ

aſſacare.

HGutto. tas.n. p.i.guttatim cadere.vel gut⸗
tatim fundere.vel guttis ꝑfundere.⁊ ðO? a

gutta. Iñ h guttamẽ.inis.
Albeno.nas.naui.n.p.i.habenã
h regere vel habenã p᷑parare etoꝛ⸗
nare. Et ꝓd. be.
abeo. bes. bui. bitũ
dere. vl tenere.

Habito.as.are.n.p.i.moꝛari.Et cõponit᷑
cohabito.tas.are.i.ſimul habitare.⁊iha⸗
bito. tas.i.colere.intus habitare.
Halo.as.are.n.p.i.ſpirare.halitũ mittere.
vel redolere. Iñ halitꝰ.tus.i.odoꝛ.Et cõ⸗

ponit᷑ cũ ex.vt exhalo.las.i.foꝛas emutẽ.
vel de vita recedere.

Haſtiludioꝛ.arl.d.p.i.haſtiludiũ exercere.

Haurio.ris.hauſi.ſtũ.a.q.i.attrahere.⁊ ꝓ
pꝛie aquã de puteo.Et ponit᷑ qñq; ꝓ eua⸗
cuare qñq; ꝓ extenuare.⁊ ↄſumere.qnñq;

ꝓ bibere.qũq; ꝓ ꝑcutere.vel ferire. Inde

hauſtus.a.ũ.ꝑticipiũ.⁊ H̊ hauſtus.tus.i.

attractio. euacuatio.vel bibitio. Jñ hau⸗

ſtim aduerbiũ.
Hebeo.bes.bui.n.s.i.ſtupere.tardare.pi⸗

grare. obtundi. obſerari. obſcurari. Iñ he
beſco.ſcis.inchoatiuũ. ꝓpꝛie tñ hebeſcit

naturę vſu tepeſcit.Et hebeo caret ſupini

Et coꝛ.he.

Hebeto.tas.aui.a.p.i.ſuffocare.obſerare.

obſcurare.hebetẽ facere. Iñ hebeteo.tes.
idẽ ꝙ hebere.ſſ. eſſe vel fieri hebetẽ. Iñ he⸗
beteſco.cis.inchoa.i eodẽ ſenſu. Pꝛopꝛie
tñ hebeteſcit.qͥ amittit aciẽ.ebeſcit veꝛo
q̊ nature vſu tepeſcit.Et omnia pᷣdicta coꝛ
ripiunthe. ”ÿ”Mä
Herbo.as.aui.a.p.i.herbã paſcere vel her
ba oꝛnari induere.Et componit᷑ abherbo.
bas. Coherbo. as. Beherbo.as.i.ab her⸗
ba remouere. Inherbo.bas.
Herbeo.bes.bui.n.S.i.eſſe vel fieri herbo⸗

ſum vł viridẽ ab herbo. bas. Ii herbeſco

cis.ichoa. VUñ Aug. de ciui. dei ĩ. v. Sili
ter herbeſcũt.flaueſcũt.pubeſcũt. .
Herciſco.ſcis.ui.tũ.n.t.i.diuidere.⁊ ꝓpꝛie
hereditatẽ int᷑ heredes.⁊ ðꝛ ab hereditate
⁊ſcindo vel cedo. Iñ h̊ ⁊ hec ⁊ herciſcẽs
i. diuidẽs.Et herciſcẽdꝰ.i.diuidendꝰ.Et
ſm antiqͥs.e.mutata in.u.ðꝛ herciſcunduſ
da. du. i. diuidend“. Et hec herciſcũda.de

.9. S. i. poſſi

Et herciſcunde indecli.iuenit᷑ in legibꝰ.i.
diuiſio hęreditatis.int᷑ hęredes.

Heęredo.das.a.p.i.hęredẽ facẽ vł hęredita

tẽ dare. Iñ heredito.tas.fre.Et vtrũq; cõ

ponit᷑ cohęredo.as.⁊ cohęredito.tas.Ex

hęredo.as.vłexheęredito.tas.i.extra hęre
ditatẽ ponere.hęreditatẽ auferre.

Hereo.heęres.hęſi.hęſum.n.s.tria ſiẽt. ſcʒ

inniti dubitare.⁊ moꝛari ſiue manere.

Heſito.tas.taui.vbũ frequẽtatiuũ.ab hę⸗

ſo heſas. qð ſepiꝰ ꝓ dubitare inuenit᷑. In
hęc heſitatio.onis.Et hęc hęſitaciuncula.

lę. Et h̊ ⁊ hec hęſitabilis.⁊ H̊ le.i.dubitabi
lis. Et hęſitatiuus.a.ũ.i.dubitatiuus.Et
hęſitabundꝰ. a. ũ.i.ſimilis hęſitanti vł du

buanti.

reo. ſed nõ eſt in vſu.

Heſo.heſas.i.frequẽter hęrere.⁊ ðꝛ ab hę⸗

Piberno. nas.idẽ qd byemare:veli hiber

nis moꝛari. l
Hxyemo.as.aui.n.p.i.in hyeme demoꝛari.
vel in tẽpeſtate moꝛe hyemis ſeuire.

Hilareo.res.rui.n.S.i.eſſe vel fieri hilarem

Et ðꝛ ab hilaro.ras. Iñ hilareſco.cis.fre.
Et cõponit᷑ exhilareo res. Iñ exhilareſco
ſcis.inchoa.⁊ coꝛ.la.
Hilaro.as.aui.a.p.i.lętiſicare. Unð a⸗
crobius. Verba nõ min qᷓ; vinũ hilarent
cõuiuiũ.Et cõponit᷑ exhilaro.as.i.val de
hilarare. Iñ h̊ ⁊ hęc hilaris ⁊ h re.i.letus.
iocundꝰ. Iñ hilariter.tius.ſime.adũ. Et
hęc hilaritas.tatis.Et coꝛ.la. Unde Oꝛa
tius in epi.Oderũt hilareʒ triſtes triſtẽq;
iocoſi.

Hymnio.nis. nire.⁊ hymnigo as.ambo ꝓ

laudare.vel hymnos cantare.
Hynnio.nis.niui.nitũ.n.q.ꝑ geminum.n.

vxoꝛẽ ꝓximi ſui hinniebat. Et cõponitur
cũ ad ⁊ con.vt adhinnio.nis.i.valde hin⸗
nire.⁊ cohinnio.nis.i.ſimul hinnire.
Hio.as.hiaui.hiare.n.p.i.os aꝑire.Et eſt
tractũ a feris.q̃rũ auiditas.orſ aꝑtiõe mõ

ſtrat᷑. vñ ⁊ ponit᷑ qñq; ꝓ deſiderare.⁊ qũ⸗

qᷓ; ꝓ deficẽ.⁊ ẽ tractũ a canibꝰqͥ qñ deficiũt

hiant. Et ꝓ fatigari etiã ponit᷑ ſir tractũ a
canibꝰ.Et ꝓ rũpi etiã ponit᷑.vł ꝓ ſcidi.vł

ahiri ꝗcũq; res ſit.Et cõpõit᷑ vt Inhio.aſ
Hiſco.c..ĩchoatiuũ qð deberet facẽ hiaſco
ab hio.ſʒ cã vitãdi hiatũ facit hiſco.Et cõ
ponit᷑ cũ de. vt dehiſco. ſcis.i.valde vł de
oꝛſum hiſcere. Iñ dehiſcẽs. tis.

Hoꝛrifico.cas.care.i.terrefacere.

hiſtoꝛiogtapho.phas.a. p.i.hiſtoꝛiam de
ſcribere.vel depingere. vel deſignare. Ei
hiſtoꝛio. as.in eodẽ ſenſu.

2 Afp KRZ
Honeſto.as.a.p.i.honeſtũ facere vł reddẽ

Et cõponit᷑ dehoneſto.ſtas. Inhoneſto.
as.i.valde honeſtare.vel potiꝰ diffamare
vituꝑare.ab honeſtate remourer.
Honoꝛifico.as.n.p.i.honoꝛare.honoꝛẽ im

pendere.⁊ ð: ab honoꝛ.⁊ facio. Jñ honoꝛi
ſicus.ca.cũ.Et h̊ ⁊ hęc ⁊ ̊ honoꝛificẽs.tis
ſʒ nõ ẽ in vſu. Iñ honoꝛificẽtia.tię.i.hono
rabilitas. Item ab honoꝛiſico. as.hᷣ ⁊ hęc
honoꝛiſicabilis.⁊ G̊ le. Iñ hęc honoꝛiſica⸗

*

bilitas.tatl.⁊ hęc honoꝛificabilitudo.inis
Iñ honoꝛiſicabilitudinitas. ⁊ eſt longiſſi⸗
ma dictio. vt patet in h̊ vᷣſu. Fulget hono⸗

„

rificabilitudinitatibus.

Honoꝛo. as. raui.a. p. i. honoꝛẽ impẽdere.

2„2

Iñ honoꝛatus.a.ũ.qͥ recipit ⁊ qimpendit

honoꝛẽ. Et comꝑat᷑ honoꝛatus.tioꝛ.ſimꝰ.

Iñ honoꝛate.tius.ſime.adu.Et honoꝛa⸗
toꝛius.a.ũ.qͥ impẽdit honoꝛẽ.vel qð ẽ ho⸗
noꝛi.Et h̊ ⁊ hec honoꝛabilis.⁊ h le.dignꝰ
honoꝛari.vel aptꝰ honoꝛare.Et ðꝛ hono-
rabilis.q̃i honoꝛe habilis.i.aptus vt recl⸗
piat vel retribuat honoꝛẽ.⁊ cõpat᷑. Inde
honoꝛabilit᷑.lius.ſime.adũ. Et hęc hono⸗
rabilitas.tatis. Et cõponit᷑ inbonoꝛabilis
i.non honoꝛabils.
Hoꝛreo.res.rui.n.s.i.hoꝛroꝛẽ labere.time
re vel tremere. ropꝛie qͥdã ille hoꝛret. qᷓ
tremit.⁊ cuiꝰ pili rigeſcũt.i.ſurrigunt᷑ pꝛo
pter frigus.vł ꝓpter timoꝛẽ.ſicut in nocte
cũ homo vadit ſolus.
Hoꝛtoꝛ.tarl.atꝰſũ.vbũi cõe.i.ſuadere.ↄfoꝛ
tare.iſtigare.vel inſtigari. In h̊ hoꝛtatoꝛ.
torl.Et hoꝛtatoꝛiꝰ.a.ũ.Et h̊ hoꝛtatio.onii

et h̊ hoꝛtatꝰtus.tui.⁊ q̊ hoꝛtamẽ.minis.et

hB hoꝛtatoꝛiũ.rij.i.palmatoꝛiũ.vel loc vbi

fiunt hoꝛtaming.
Hoſpitoꝛ.arl.atꝰ ſũ.d.p.i.in hoſpitiuzʒ reci⸗
pere vel recipi. AVñ ſi attribuat᷑ recipienti
ſenſus ẽ.Ego hoſpitoꝛ.te.i.in hoſpitiũ te
recipio. Si aũt attribuat᷑ ei qͥ recipit᷑ ſenſꝰ
ẽ. Hoſpitoꝛ.tecũ.i.in hoſpicio tuo tecũ ma
neo vel in alio.Si aũt attribuat᷑ ei qͥ recipi
tur. ⁊ ↄſtruat᷑ cũ actõ ſenſus ẽ. Hoſpitoꝛ te
i.in hoſpitiũ a te recipioꝛ. Añ oli erat cõe
⁊2ſtruebatur ſic.Ego hoſpitoꝛ te.Et ego

hoſpitoꝛ a te.

7

Hoſtilo.as.are.n.p.i.imolare.vłincẽdere.

aũt ðꝛ hoſtilare.q̃ſi hoſtias lſtare.vł q̃i
hoſtias libare.vel q̃ſi vſtulare etymobł.eſt.
Et ſcias ꝙ hęc l̃a inuenit᷑ in młtis biblijs
Et ſuꝑ ſacrariũ holocauſtomata hoſtila⸗

re quotidie.Sʒ in aliquibꝰ antiqͥs biblijs

inuenit᷑ vſtulre.
Hoſt io.ſtis.ſtiui.hoſtitũ.a.q.i.eq

6
Humano. as. are. a.
re. Iñ hũan atꝰ.a.ũ. Vñ. Jeſus chꝛiſtus ẽ
humanatꝰ.i.hu manitate indutꝰ.humana
natura ve ſtitus. Et hęc humanatio.onis
.i.hũanitatl ſuſceptio.indutio.⁊ ꝓd. pᷣmã
Hhumecto.as.are.a.p.i.madidũ facere.
Hhumeo. mes.mui.n.S. i. madefieri. ⁊ ðꝛ ab
humus. Iñ humeſco.cis.inch oatiuũ. Et
ꝓdu.pᷣmã humeo.ſed humo.as.eam coꝛ.

Ande.Coꝛpoꝛa nullus humet. vbi terra

liquoꝛibꝰ humet.
Humido.as.a.p.i.humidũ facere.madefa
cere.⁊ ꝓd. hu.
Humilio.as.aui.a.p.i.humilẽ facere.
Humo.as.aui.a.p.i.in terra ponere.humo
tegere.i.ſepelire. Iñ humatꝰ.a.ũ.terra te
ctus ⁊ ſepultus.Et cõponit᷑ inhumat.ta
tũ.i.inſepultus.Et humatim adü.i.ſepul

tim. vel viliter ⁊ abiecte.
GQan

—
Alceo.ces. cu pino caret.
.i.reqeſcere.⁊ coꝛ.ia. Uñ Luca⸗
nus in.iiij. Fęlix qͥ potuit mundi
vitare ruinam. Quo iaceat iã ſci⸗
reloco. —R—00..
Jacio.cis.ieci.iactũ.a.t.i.pijcere. ñ.Si
neſcis iacere.lapidẽ tu mitte iacere. Inde
iactus.tus.tui.

Jacto. as. vbũ frequẽtatiuuʒ a iacio.cis.x

dqòq́òqᷓ aliud verbũ frequẽtatiũ.ſ.iactito.tas.i.
frequẽter iacere. Itẽ iactare vel iactitare.
ponit᷑ ꝓ głiari laudare.gloꝛiãdo vanitare
arrogare.vel inaniter ꝓferre. Iñ iactans
ſiue arrogãs.ðꝛ qͥ ſe vanitat.⁊ maioꝛuʒ in⸗
ſtitutis nõ adquieſcit.ſʒ ꝓpꝛiã quãdã viã
iuſticię ⁊ ſanctitatl inqrit. AUñ.Qui iacit h
iactat qͥ laudat ſe quoq; iactat.
Jaculoꝛ.laris.d.p.i.iaculũ mittere.⁊ iacu⸗
lo toꝛquere. Iñ iaculatoꝛ.toꝛis. Et iacula
toꝛius.ria.riũ.aliqͥd iaculatoꝛis.vel quod
eſt aptũ ad toꝛquendũ.vel qð ꝑtinet ad ia
culandũ. Itẽ iaculoꝛ cõponit᷑ cum con.vt
coniaculoꝛ.aris.

Jantaculo.as.aui.n.p.⁊ iantaculoꝛ.arl.d.

p.idẽ qð ianto.as.Et ſcias ꝙ qdam coꝛru

p.i.humanitatẽ indue⸗

—

e

pte ſolẽt pferre hęc vocabula ꝑ ge.in bᷣm
ſyllaba.ſ.gento.tas.Et gẽtaculo.as.

Janto.tas.taui.n.p.⁊ Jantoꝛ.taris.d.p.i.

comedere añ pꝛandiũ.ſoluere ieiuniũ.⁊ ðꝛ
a Jano deo pᷣncipioꝝ.vᷣm Hugl. Pap̃. eti

am diẽ. Jantare.i.diſnare ðꝛ vulgo. Jan-

to etiã guſto añ pꝛandiũ. Vñ. Jantamus
Eene cęnamus veſꝑe facto.

—

3

„

ictꝰ.a.ſũ.i.ꝑcuſſus. AUñ Homerꝰ. Icta pe⸗
tit cęlũ terris citharea relictis.Et Nume⸗
ri.xxx v. Ict occubuerit.Et hęc ixtio.oniſ
ii.pcuſſiõ.Et h̊ icł.tus.tui.ideʒ. Et icto.
ictas.freq.qð frequẽtiꝰ inuenit᷑ ictuo.ictu
as. in eodẽ ſenſu.i.frequẽter ꝑcutere.
Idolatro.tras.n.p.i.idolũ colere.
Iguo.iduas.i.diuidere.vel ſeꝑare.

N 8
Jnooigms gninn igni cibis abſtinere.

gnio.ignis.igniui.ignitũ.a.q.i.iflãmare.

igne deriuat᷑ igneo ignes.i.inflãmari cale
re. Iñ igneſco.ſcis.inchorl.
Igneo cöponit᷑ cũ ad. vt adignio.adignis.

.i. iflãmare. Et ab ignio.gnis.igniſco.ſcis

inchoatiunu. .
Ignoꝛo.as.aui.a.p.i.neſcire vel obliuiſci.
7z ab ignarꝰ. Et ſcias qð ignoꝛamꝰea qͥꝝ
noticiã habuimꝰ.ſʒ obliti ſumꝰ.vel ꝗᷓ ſcire
debem“. ſz qͥdã vitio pigritię. neſcimꝰ. Ea
vo neſcimꝰ quę nunqᷓ; ſciuimꝰ. Iñ ignoꝛã⸗
ter adũ. Et hęc ignoꝛantia.tię. m lhugj.
Añ Job. xix.ðꝛ.Si ignoꝛaui.mecum erit
ignozantiimmmaa.
Isgnoſco.ſcis.ignoui.ignotũ.n.t.i.remitte.
indulgere. ⁊ eſt in. puatiuũ.Nꝝs illud igno
ſcimus. qð amplius noſcere nolumus. Et
põt cõponi ex in.⁊ noſco.⁊ facit participi⸗

um futuri ignoturꝰ. Inuenit᷑ tñ etiã igno⸗

ſciturus.

ante 2

Illachꝛymoꝛ.aris.atꝰ.d.p.i.intꝰlachꝛpma
ri. vel ↄdolere. ⁊ olim erat neutruʒ. AUnde
Poetius in ſcðᷣo de ↄſolatiõe.Alius pꝛole
letatus filij filię ve derelictus męſtusilla⸗
Illaqueo.queas.a.p.i.intꝰ laqueare.

Illecebꝛo.bꝛaſ.bꝛaui.n.p.i.illecebꝛis attra

here.ſeducere.illicere.⁊ coꝛ.ce.naturalit᷑.

co. icis. ici. icere. ictũ. a. t. i. pcutere. Inde

E vel G

calefacere. ⁊ ð ab igne. Iñ ignit. a. u. i. in
flãmatꝰ. vel ardens. ⁊ tũc eſt nomẽ. Et ab

Yllecto.tas.i.frequẽter illicdere. in. pediqa. Iñ h impedimentũ.ti.
Allicio.cis.xi.ctũ.a.t.i.illaqueare.in frau Impello.lis.impuli.impulſum.a.t.i.intus
deʒ ducere. ⁊ ðz ab in. ⁊ licio.licis.⁊ coꝛ.li. vł valde pellere.⁊ ðꝛ ab in.⁊ pello.lis. Iñ
Illido.dis.ſi.ſũ.a.t.i.intꝰ vel valde ledere impulſus.a.ũ.Et impulſiuus.a.id.
⁊ðꝛ ab in. ⁊ ledo.dis. Iñ illiſus.ſa.ſũ.i.in Impẽdeo.des.di.ſũ.n.s.i.iminere.igruẽ.
tus vel valde lęſus.⁊ ꝓd. li. iinſtare. ſuſpẽdere. ⁊ ðꝛ ab in. ⁊ pẽdeo.es.
Illumino.nas.naui.a.p.i.clariſicare.lumi AVñ Heſter.xiij.Eo ꝙ eis certa moꝛs ipeẽ⸗

ne illuſtrare.⁊ ðꝛ ab in.⁊ lumino.nas. dDeret.i. imineret. vel inſtaret.
Alluſtro.as.are.a.p.i.valð luſtrare.illumi Impẽdo.dis.di.ſũ.a.t.i.donare.exhibeꝛe
nare.circũdare.purgare. 7382 ab in. ⁊ pendo.dis. Iñ impẽſo.ſas.ſa
Illuo.is.illuęrę.a.t.i.maculare. re.i.frequẽter impẽdere.

π „ 3 Imperito. tas.i. frequẽter imꝑare. .B
. 7 Ie „ Iympero. as. are.a.p.i.pſcipio.⁊ ðꝛ ab in.et
Imaginoꝛ.ar.atꝰ.ð.p.i.abſente rẽ ꝑcipe. paro.ras.⁊ coꝛ.pe.

vel imaginẽ rei abſentis.⁊ ðꝛ ab imagine. Imptioꝛ. tiris. ⁊ imptio.tis.i.tribuere.do
Iñ hec imaginatio.onis.vis animę s nare.partẽ dare.⁊ ðꝛ ab in.⁊ partioꝛ.tiris
cõpꝛehendit foꝛmas cũ materia re abſente vel ꝑtio.tis.ſm antiqͥs.⁊ facit ſupinũ im⸗
Et h̊ ⁊ hęc imaginabilis.⁊ h̊ le.qð aptum partitũ.Et ꝓd.po. SZ .
eſt imaginatiõe ꝑcipi.Et imaginatiuus.a. Impetro.tras.are.a.p.i.exoꝛare.qð petit

um.qð imaginatiõe ꝑcipit.vel ꝑcipit᷑. vel obtinere in petitione effectũ habere.⁊ dici W
qð ꝑtinet ad imaginationẽ.⁊ imaginatoꝛi tur ab in.⁊ patro.tras.Et coꝛ.phbe. . D
us.ria.ri,=6d6. Impingo. gis.egiã pactũ.a.t.ab in.⁊ paãago
Imbecillo.as.aui.a.p.i.debilitare. Jñ ver gis.qð eſt iungo.vel impello.Et ſcias ꝙ i
balia. ⁊ ð ab imbecillis. pingere inuenit᷑ p ceſpitare.Et ĩ hac ſigti⸗
Iymbuo. is. buere.a.t.i.ꝑfundere.implere. one᷑ neutrũ. AUn CProũu.iij.Et pes tuꝰno
docere inſtruere. Iñ imbutus. impinget. Inuenit᷑ etiã S impellere. 2 ſic
Imitoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.ſeqͥ. In h̊ imita cẽactiuũ. Vñ Eccl.xiij.HNõ impꝛobꝰ ſis ne

toꝛ. toꝛis.⁊ imitatrix.Et h̊ ⁊ hec imitãs.tãa impingaris. Inu enit᷑ etiã ipinguo.guas.
tis. Vñ Exech̊.xxj. Sabbatoꝛũ ociuʒ imi⸗ aui.⁊ ſcribit᷑ ꝑ.u.in vltima ſyllabba.
tans.Et coꝛ.mi.ſiue pe.⁊ etiã pᷣmã. Unde Impio.as.aui.a.p.i.impie agere vłl impiũ
patet qð ſcribit᷑ ꝑ vnũ.m. Vñ Lucanꝰ in facere. Vñ ꝛudẽtiꝰin lib.hymnoꝝ.Aut
pmo.Et qͥ te laxis imitãt᷑ ſarmata bꝛachis qui inqnatũ vitijs coꝛ impiauit.
Et in Auroꝛa. Quas imitãs pꝛęſul bis ſex Implano.nas,naui.a.p.i.deciꝑe.vel in er
fert pectoꝛe gẽmas. =” roꝛẽ ducere. Unde Ecd.xv. Eõ dicas ille
Immemoro.as.aui.a.p.i.obliuiſci.non re me implanauit.⁊ ðꝛ ab in.⁊ planos qð eſt
cosſcẽ. Inuenit᷑ etiã imemoꝛoꝛ.arl.depo. erroꝛ vel vagatio.
Immineo.nes.nui.n.s.i.impẽdere.ĩgrue Imploꝛo.ras.raui.a.p.i.rogare.ꝗrere.vel
re.ſuꝑſtare.inſtare pᷣſens eẽ.⁊ ðꝛ ab in. et impetrare.⁊ ꝓd.plo.ſᷣm Hhug Naß vo
maneo.nes. Iñ iminẽs.nentl.oĩs ge.Eti⸗ diẽ̃. Imploꝛat cũ fletu iuocat.vł rogatin⸗
minent᷑.tiꝰ.ſime.adũ.Et hęc iminẽtia.tis. Impono.nis.ĩpoſui.a.t.i.iniũgẽ.vł (qrit.

Z FEFEtrcoꝛ. mni. ailiculpare. vł iputare vł ponẽ.⁊ tũc facit ſu
Immolo. as. aui.a.p.i.ſacrificare.q̃ſi molã pinũ in ſitũ.Itẽ iponẽ.i.deciꝑe.⁊ tũc con⸗
inſfundeꝛe. vel mola ꝑfundere.⁊ ðꝛ ab in. ſtruit᷑ cũ dtõ. vt Impono tibi.i.decipio te
mola. lę.qð eſt puls ex farina ⁊ aq̃ ⁊ ſale.j AVñ Beñ.xxvj.Quare ipoſuiſti mihi.tũc

olim victimę int᷑ coꝛnua ꝑfundebant᷑. A facit ſupinũ in ſtũ.ſcʒ impono.ſui.ſitũ.
imolare cõponit᷑ ab in.⁊ moles.qſi in mo⸗ Impoꝛto.tas.a.p.i.intro.vel valde.vłcon
le altaris victimaʒ ponere. Vñ ⁊ imolatio tra poꝛtare.⁊ ðꝛ ab in.⁊ poꝛto.

“ Dicta ẽ ab antiqͥs.eo Zin molealearis po⸗ Impoꝛtuno.nas.n.p.i.infeſtare.inqetare
k ſita victima cederet᷑. Añ mactatio poſtim Impotio. tis.tiui.a.q.i.diueſtire.vt Jimpo
molationẽ erat.ſʒ nũc immolatio panis et tiatis eũ ſᷣbenda ſua.i.diueſtiatis.
4 viini calici ↄuenit Iñ imolaticiꝰa. ũ.i.ſacri Impcoꝛ.aris.ari.d.p.i.execrari maledicẽ
ficatiuus.ſ.qͥ immolat᷑.Et coꝛ.mo. 17 82 ab in ⁊ pᷣcoꝛ. Nonit᷑ etiã aliqn in bona N2
Impedio.is.iui.a.q.i.retinere.q̃ſi in pedi⸗ ſisãtione.vt Iſte impꝛecatur illi bona.id
8 cam trahere. vel in pedicẽ ponere,⁊ öꝛ ab valde rogat vł adoptat. Iñ ipꝛecans.ant .

..

JIinpꝛimo.mis.impꝛeſſi.ĩpꝛeſſũ .t.i.valð
pmere. AUel impᷣmere.i.infigere.⁊ ðꝛ ab in

⁊pᷣmo.mis.⁊ coꝛ.pꝛi. ““”ͦðÿMVMWẽ
Impꝛopero.ras.raui.rare.a.p.i.cõuitiari

deridere.iniuriari.⁊ ð ab in.⁊ ꝓpero.ras
Inde hoc impꝛoperiũ.rij.i.cõuitiũ dede⸗

cus.iniuria.vel deriſio. Vñ in põ. Impꝛo

peria impꝛoperantiũ tibi ceciderũt ſuꝑ me

Et Jacobi.j.Qui dat oibꝰ abundanter et
nõ impꝛoperat. deus dat.ẽ bonitatl.X
omnibus.cõitatis. abundanter largita
tis. non impꝛoperat.eſt ſumme curiali⸗

tatis.

Impubeo. bes.n.S.i.creſcere.
Impudico. as. a. p. i. ĩpudicũ facẽ.iceſtare.
Impuro. ag. . p. i.iĩpurũ facere.⁊ ꝓd.pu.
Inalto.as.aui.a.p.i.in altũ extollere.
Inaio.as.aui.a.p.i.valde aiare.
Inarro.ras.raui.a.p.i.in arrã ꝓ aliqͥ dare
2 ðꝛ ab in. ⁊ arra.

—

Incarcero. as. aui. a. p. i. in carcerẽ ponere

27dꝛz ab in. ⁊ carcer.ceris.
Incarno.nas.naui.a.p.i.induere carnem.
Iñ incarnat.a.ũ.⁊ incarnatio.onis.
ncedo.is.ceſſi.inceſſũ.n.t.i.ire.Et eſt no⸗

viliũ.⁊ regit pꝰ ſe ntm̃.vt Incedo ſupᷣmꝰ.

Incendo.dis.di.ſũ.a.t.i.valde accendere.
ðꝛ ab in. ⁊ candeo.des.

Inceſſo.ſis.ſiui.ſitũ a.q.i.puocare.⁊ dici

—

tur ab icedo.dis. AUñ Boetiꝰ. Tu ſolebas
inceſſire ſſentem foꝛtunã.

Inceſto.ſtas.ſtaui.a.p.i.luxuriari.vel per

inceſtum impudicare m ugj.

Inchoo.as.aui.a.p.i.incipe.Iñ inchoatꝰ.

ta.tũ.i.inceptus.Et inchoatio. onis.i.ice⸗
ptio. Et inchoatiuus.a.ũ.i.inceptiuus.

Incido.dis.cidi.ſupᷣ.caret.i.i ali q̃ cadere.

Vñ Lucl.x. Incidit ĩlatrones.⁊ ðꝛ ab in.
L cado.dis.⁊ coꝛ.ci. Inuenit᷑ etiã incido.

dis. ſi. ſuʒ. qðᷣ cõponit᷑ ab in.⁊ cedo.dis.⁊
ꝓdu.ci.vbiq;. Vñ.Qui putat incidit.inci

dit ille cadẽs.

Incieo.cies.ciui.citũ.a.s.i.vocare.cõmo⸗

uere. ꝓuocare. ⁊ ðꝛ ab in. ⁊ cieo.cies. Iteʒ
ðꝛ Incio.cis.ciui.citũ.ab in.⁊ cio.cis.
Incipio.pis.incepi.inceptũ.a.t.i.inchoa⸗
re. ⁊ ð ab in.a capio.pis.⁊ coꝛ.ci. Inueni
tur etiã incipit vbũ impꝑſonale.
Incito.tas.taui.a.p.i.cõmouere.ꝓuocare
inſtigare.
Inclino.nas.naui.a.p.quaſi intus clinare

i.reflectẽ. ⁊ ð: ab in.⁊ clino.aſ.Iñ h̊ ⁊ hęc

inclinis.⁊ q̊ ne.Et inclinus.a.ũ. Et incli⸗
natoꝛiũ.toꝛij. Et ꝓdu.cli. Uñ in Auroꝛa
ðꝛ. Zũc caput inclinat emiſſus ſpũs exit.
Includo.dis.di.ſũ.a.t.i.intꝰ claudere.
Incdlunioꝛ.arl.incluniatũ.d.p.i.cõcubituꝛ
pati.⁊ ðꝛ ab in.⁊ clunis. Inuenit᷑ etiaʒ in⸗
clunio.aſ.a.p.i.ꝑ clunes icuruaꝛe łeleuaꝛe
Incolo.lis.lui.n.t.i.habitare.

Incomitio.as.aui.a.p.i.comitiũ celebꝛare

vel eligere. vel intronigare.in comitio ⁊ cõ
uentu loqui. Ml
Incõmodo.das.a.p.i.offendere.incõmo⸗
ditatẽ alicuiꝰ facere.⁊ ↄſtruit᷑ cũ dtõ.

Increpo.pas.pui.n.p.i.redarguere.repꝛe

hendere. vituꝑare. ⁊ ðꝛ ab in. ⁊ crepo.as.
Et coꝛ.cre.
Incubo.as.n.p.i iminere.inſtare.vel rem
alienã inuadere. ⁊ vi poſſiderre.
Inculco.cas.aui.a.p.i.valde calcare intus
calcare.ivba iterãdo młtiplicare.iactare.
Incurſo.as.i.frequent᷑ incurrere.
Incuſo.ſas.ſaui.a.p.i.accuſare.vel vald
cuſare.⁊ ðꝛ ab in.⁊ cuſo.

In dago. as.aui.a.p.i.inqᷣrere.iueſtigare.

Iñ hec indago.inis.i.iueſtigatio.indſitio
Et ꝓdu.da. Uñ Theodolꝰ. Nec cuiq; ho
minũ dedit indagare ſepulcrũ. Et videt᷑ iᷣ
Hh vſu. h. vim habere lg. =M
Indẽno.nas.naui.natũ.a.p.i.nõ dãnare.
indẽnẽ facere.vł oſtẽdere.⁊ ðꝛ ab in.⁊ da⸗
no.nas. Iñ indẽnatus.ta.tũ.Et hic ⁊ hęc
indẽnis.⁊ hq̊ ne.i.ſine dãno vel dãnatione
ſcʒ nõ dãnatus. Iñ indẽnit᷑ adu.Et hęc in
demnitas.tatis. Uñ Mroſꝑp. Indẽnis ꝓ⸗
pꝛiũ ſeruat ſapiẽtia cenſum.
Indico.cas.caui.a.p.i.oſtẽdere.ſigre.inſi
nuare. vel innoteſcere.⁊ ð ab in.⁊ dico.
ꝗ ndico.cis.xi.ctũ.a.t.i.pciꝑe.vel annũcia
re. Et ẽ ſacerdotũ qͥ feſta indicũt ppłis ⁊ ie
iunia. AUñ. Edicũt reges idicit feſta ſacer⸗
Indigeo.ges.gui.n.s.i.valde egẽ (dos.
vel int? egere. ⁊ ðꝛ ab in.⁊ egeo. IJñ idigẽs

entis.⁊ hęc indigẽtia.i.pauꝑtas:egeſtas.

Indigito.tas.a.p.i.digitos induere.vł de
monſtrare. vel noare.
Indipiſcoꝛ.ſcerl.indeptꝰ ſũ.d.t.i.acqrere.

Indo. dis. didi. ditũ. a. t. i. iponere. imittẽ.

inſerere. inferre. indicere. inducere. ſiue fo
ras emittere.Et ðꝛ indere.q̃ſi intꝰ dare.
Indoꝛſo.as.aui.a.p.i.ſupꝛa doꝛſum pone⸗
re. qð vulgo ſolet dici interſellare.
Inducio.as.aui.a.p.i.differre ꝑ inducias
vł inducias facere.⁊ ↄſtituere.
Induco.cis.xi.ctũ.a.t.i.introducere.

WU
— ——

— —
— S = =

Ne.

Indulgeo.ges.dulſi.ſũ.vel indultũ.habet
diſas ſigniſicatões. Indulgere eni accipi
tur ꝓ gratis concedere. vt Papa indulſit
mihi hac ptã
vt Indulgere gulę noli ꝗvẽtris amica eſt.
idẽ noli oꝑaʒ dare vłↄſentire. Itẽ iqulgẽ⸗
i. remitere.vt Indulge nobᷣ pctã nr̃a do.

mine.Et tũc ðꝛ idulgere.q̃ſi inde algere.i.

poſtea ceſſare a noticia ⁊ mẽoꝛia foꝛefacti.
Et in pᷣma ſigtiõe ẽ actiuũ.in alijs vᷣo neu.
Induo.is.ere.a.t.ðꝛ ab in.⁊ duo.is.qð idẽ
eſt qð ſoluo. Poſtqᷓ; em indutꝰẽ aliqs.q̃ſi
ſolutus ⁊ expeditꝰ ẽ.vel ad aliqͥd oꝑandũ
vel vt ſe totũ videndũ pſᷣbeat.qð no eſt cũ
ſit nudus. ́JJðUMGUWN,
Induſio.as.a.p.i.induere.⁊ ðꝛ ab iduo.is
Iñ h̊ induſiamẽ.inis.i.indumentũ.

Innebꝛio. as.aui.a.p.i.valde ebꝛiare.⁊ dici

tur ab in.⁊ ebꝛio.as.⁊ põt eẽ itẽtiuũ ibi.in

Ineo. inis.iniui.initũ.a.q.i.intrare.inciꝑe

inuenire cõcũbere.⁊ ðꝛ ab in.⁊ eo.is.
Inepto.as.taui.a.p.i.infatuare.ineptũ fa⸗
cere vel fieri.⁊ tũc ẽneutrũ. Inuenit᷑ etiaʒ
ineptio.ptis.ptiui.ptire.in eodẽ ſenſu.
Infamo.as.aui.a.p.i.famã bonã deponẽ.
⁊ðꝛab in.⁊ famo.as. Iñ h̊ ⁊ hęc infamis.
⁊ h me.i.ſine bono noĩe.vł famę malę.Iñ
hec infamia. mię.⁊ ꝓdu.fa. r.
Infelico.cas.a.p.i.infligere.infęlicẽ faceꝛe
Aqͥ infęlicito.tas.frequẽtatiluu.

Infendo.dis.di.ſũ.a.t.i.valde offendere.

facere iraſci.⁊ ðꝛ ab in.⁊ fendo.dis. Inde
infenſus.ſa.ſũ.i.offenſus.vel irarꝰ.⁊ẽ plꝰ
eſſe infenſum qᷓ; offenſum vel iratũ. Et in⸗

„

fenſo.as.frequẽtatiuſuu.
Infertio.tis.inferſi.infertũ.i.implere.⁊ ðꝛ
ab in. ⁊ fartio.tis. Iñ infertus.ta.tũ.Et i⸗
ferto.tas.frequẽtatiu.
Infero.infers.intuli.illatũ.i.introferre.vł
imittẽ.⁊ ðꝛ ab in.⁊ fero.fers. Vñ dñs ad
Thomã ait. Infer digitũ tuũ huc.Etifer⸗
re eſt cõtra ferre.irrogare.⁊ ꝑtinet ad ma⸗

lũ.ala em inferunt᷑.i.cõtra ferunt᷑. Et

in hãc ſigtionẽ inuenit᷑ in dialectica infer
re.i.ↄcludere. Illatio.i.ↄcluſio.Cũ enim
aliqͥd ↄcludit᷑.infert᷑.i.cõtra oppoſitionẽ
vel opinionẽ alicuiꝰ fert᷑. Vñ coniunctio ꝗ

eſt ſignũ cõcluſionis ðꝛ illatiua.q̃ſi contra

poꝛtatiua.

Infeſto.ſtas.ſtaui.a.p.i moleſtari. aduer⸗

ſari.infeſtũ eſſe alicui.

Inficio.cis.eci.ctũ.a.t.i.deturpare.tingẽ.
repellere. infoꝛmare.⁊ ðꝛ ab in.⁊ facio.cis J
⁊ ꝑtinet ad ꝓpꝛietates itrinſecas.⁊ coꝛ.ſi.

ℳ.

tẽ. Itẽ indulgẽ.i.oꝑaʒ dare.

Inſicioꝛ. axl. atus ſũ. d. p.i.qſi nõ facere.nõ

eſſe factũ. cõtendere.i.negare.⁊ ꝓpꝛie qõᷣ
verũ ẽ.quaſi nõ fateri factũ.ſʒ ↄtra verita

tem mẽdatio niti. ⁊ ðꝛ ab in.⁊ facio.Eſt eti

am ꝓpꝛie inficiari rem debitã denegare cũ

acreditoꝛe ðpoſcit᷑. Idẽ ⁊ abiuratio.i.rei

creditę abnegatio. AUñ. Inficit intingens.
q̃ denegat inficiat. Et ab inficioꝛ.hę inficie
grũ.i.negatiõöes. r
Inſimo.mas.aui.a.p.i.depᷣmere.ſubtꝰpo⸗
nere. ⁊ ab infimꝰ. Jñ infamat.a.ſKi.
Infio.infis.i.dicere.⁊ ðꝛ ex in.⁊ ſio.ſed mõ
nõ eſt in vſu. VUñ Ariſtoteles in.j.de gene
ratione. Infimꝰ triſtantẽ aliqñ tãgere nos
ſʒ nõ nos eũ. lato etiã h̊ vbo vtit . Infi⸗
mus ergo.i.dicimꝰ.⁊ ꝓdu.fi. Papᷣ. vero
dicit. Infit ceteris deficit. Antiq tñ infit di
cebant.i.incipit fari. MM
Infirmoꝛ.aris.d.p.i.eſſe vel fieri infirmum
AVñ NPaulus.ij. Corl.xj.Quis infirmat᷑ ⁊
ego nõ infirmoꝛ. Inuenit᷑ etiã infirmo.as.
aui. a. p. i. debilitare. falſiſicare. eneruare.
2ð8ꝛz ab in. ⁊ firmo.mas. s
Inſiſco.ſcas.aui.a.p.i.in fiſcũ mittere. Vñ

illud. Et res eiꝰ ifiſcent᷑.i.ĩ publicũ deueni

ant. ⁊ ðꝛ ab in.⁊ fiſco.ſcas.
Infligo.gis.xi.ctũ.a.t.⁊ infligo.gas.in eo
dem ſenſu. i. inſerere. irrogare. introfligeꝛe
Et ꝓdu.fli. infſſriiigog.
Inflo.inflas.inflaui.a.p.i.itus flare.flatũ
im pellere.
Infringo.gis.xi.ctũ.a.t.i.intus frangere.
vel infringendo illudre.
Infurno.nas.a.p.i.in furnũ mittere.vel in
eo coquere. Z
Infuſo.ſas.ſaui.a.p.i.fuſo inuoluere.⁊ ðꝛ
ab in ⁊ ſufus ſi.⁊ ꝓdu.fu.
Ingenioꝛ.aris.d.p.i.ingeniũ exercere.⁊ in
genioſe ſe habere. Et poõit᷑ ꝓ deciꝑe.⁊ tũc.
eſt tranſitiuum.
Ingerſo.ſas.ſaui.a.p.i.infuſcare faciX&.
Ingredioꝛ.eris.ingreſſus ſum.d.p.i.intra
re. ⁊ ð ab in. ⁊ gradioꝛ.deris.⁊ coꝛ gre.
Ingruo.is.ingrui.n.t.i.maturare.iminere
impẽdere.iſtare.Et ꝓpꝛie ðꝛ de malo. ma
lum ingrule ↄtra ↄgruũ.Et bonũ ẽ qʒ
impendet.i.cõtra ↄgruitatẽ venit.
Inguadio.as.are.a.p.i.valde guadiare.
Inbereo. es. heli. inheſũ.n.s.i. inniti.intuſ

pęerere.⁊ ðꝛ ab in.⁊ hęreo.es. Jñ h̊ᷣ ⁊ hęc⁊

h inherens.entis.Et inhęrenter aduerbi⸗
um. Et hec inherentia.tię. Et ꝓducit hę.
nhibeo. es.bui.itum.a.s.i.pꝛohibere.co
hibere. vitare.remouere. ſeꝑare. in.

pᷣuatiuũ. Eſt enim inhibere non habere. et
ð ab in. ⁊ habeo.bes. Inde Hihibitoꝛ.to⸗
ris. ⁊ coꝛ.c.hi.
Initioꝛ. arl.d.p.i.ichoare.ↄſecrare.ſancti⸗
ſicare.introducẽ.ſacriſicare. AUnð ꝓph̊a.
Initiati ſunt beelphęgoꝛ.i.ſacriſicauerũt
vel ↄſecrauerunt.Et nõ ꝙ qͥdã vtunt᷑ hoc
verbo in actiuo genere. Initio. as.
Inigo.gl.inegi.inactũ.a.t.i.pecꝰ a paſtu in

tectũ agere. Abigere vo.ẽ pec'a tecto ĩ pa

ſcua agere.Et coꝛ.po.

„

Inimico.cas.verbũ actiuũ.⁊ inimicoꝛ arſ.

depo. in diuerſis ſigtioõibꝰ.vt Inimicoil⸗
lũ tibi.i.facio.illũ ſmicũ tibi.⁊ Inimicoꝛ
tibi. i.ſũ inimicus tibhbi. H“W

Iniungo.gis.xi.ctũ.a.t.i.ſᷣciꝑe.⁊ ðꝛ abin.

⁊ iungo.gis.ſicut vult hugſ. ¶Multuʒ tñ

ꝓbabiliꝰ videt᷑.ꝙ iniunctio minus impoꝛ

tat qᷓ; ſceptũ.qꝛ qñ p̃lat⸗ vult aliqd inqre⸗
re vel inuenire.pᷣus iniũgit.⁊ poſtmodum

facit ſRcepti.

„

Iniurioꝛ. aris. atus ſũ.d.p.i.iniuriã faceꝛe

⁊ oſtruit᷑ cũ dtõ.vt Iniurioꝛ tli.
Inuo. is.ui.tũ.n. t..i.nutũ facere. vel ſignũ
dare intelligendi.⁊ ðꝛ ab in.⁊ nuo.is.
Indqno. nas.naui. a. p.i.maculo deturpo. ⁊
dSꝛ ab in. ⁊ cunio.nis.vel ab in ⁊ coquina.
Et coꝛ. ꝗͥ. VUñ in Auroꝛa ðꝛ. Petra q̃ gra⸗
dit virꝰ nõ inqͥnat anguis.
Inquio.qͥs.ſᷣm hugl.defectiuũ E. ⁊ eſt ter⸗
tiꝑ ↄiugatiõis.⁊ ẽ idẽ qð dico. Uñ Tertia
vult inqᷣt.q̃rtaq; ſumit ait.Ex h̊ colligitur

Ducit. i. ſicut audimꝰ. ⁊ ſcribitur iquit per

t.non per.d.quia nullum verbũ in.d.deſi

nit in tertia ꝑſona ſſentis indicatiui modi
Scõom auteʒ analogiã fere tota eiꝰ declina

tio inueni᷑6.

Inqro. ris.ᷣ inqᷣſiui. inqͥſitũ. a.t.i.inueſtiga⸗

re. vel intus ꝗqrere.⁊ ðꝛ ab in.⁊ qro.
Inſanio.ſanis.ſaniui.n.q.i.furere.Et po⸗
nit᷑ qñq; ꝓ ſcribere vᷣſus.⁊ facere vł canta
re.qꝛ olim poetę credebãt᷑ inſanire cũ vſꝰ
faciebãt ⁊ ſtudio vacabãt. Vñ Airgilius
Inſanire libet qñq; ttbib.

„

impmere. vel int ſcribere. Vel inſcribere

ẽſe obligare ſi nõ ꝓbauerit ad eam pęnam
quã reus debet pati.vel quã accuſando in

ferre tendit.ſi ꝓbauerit accuſatoꝛ.vt in.c.
ſuꝑ hisde accu.in. glo.⁊. c.ij.q.viij.qͥſq̃s.

Inſeruio.uis.n.q i.valde ſᷣuire vłobedire
Seruimꝰ dñis. Inᷣuimꝰ cuiuſq; ſceptis.

Inſeto. tas.ui. re.a.p.i,filo ſetã adaptare.

Inſcribo. bis.a.t.i.iniungere.deputare.vł

Inſidioꝛ. aris. d. p. i. iſidias tendẽ.⁊ ppꝑare
Inſignio.nis.niui.nitum. a.q.i.nobilitaꝛe. .

oꝛnare.exaltare.inſignẽ facerer.
Inſilio.ſilis.lire.a.q.i.ſalire ↄtra.vł inſili⸗

re. inſultũ facere. inuadere.impetere.⁊. ag⸗

gredi. Iñ h̊ inſultꝰ.tus.tui.

Inſimulo. as. aui. a. p. i. accuſare. vel icuſa⸗
re. qꝛ accuſ⸗ atoꝛis ẽ ſimulare in aduerſariũ
cdqd põt. Et inſimuloꝛ. aris.inuenit᷑ i eo⸗-

latus. ta. tũ.i.nõ fict. AUñ Sap̃.· xviij. In⸗
ſimulatũ imꝑiũ tuũ poꝛtans.i.nõ fictũ.

Inſinuo.as.are.a.p.i.denũciare. ſignare.

q̃ſi in ſinũ mittẽ.intimare. Itẽ inſinuare.i.

latent᷑ ꝑſuadere ⁊ diſſimulare.oꝛare dicẽ.

dilſſimulatoꝛie. vt c rephendimꝰ æ dãõna-⸗

mus quę maxime defendere intendimus.
Eſt & iſinuare aliqͥd aliud intẽdẽ qᷓ; vba vi
deant᷑ ſonare. Iñ
latẽs oro. AUñ qdã ſolẽt exoꝛdiri ꝑ pᷣncipiũ

vyt cũ cꝗ ẽ turpis ⁊ ai auditoꝝ ſunt alienati

Eſt em̃ iſinuatio oro qdã diſſimulatiõe et
ircũitiõe obſcure ſbijciẽs auditorl animũ
ſ bncipiũ ẽ or̃o ꝑſpicua ⁊ ꝓtinus ꝑficiẽs.

auditoꝛẽ beniuolũ vł attentũ vel docilem.
Inſiſto.ſtis.a.t.i.vacare.inſtare.iuigilare.

opam dare.
Inlſero.ris.ſiui.ſitũ.n.t.idem ẽ qð plãtare.
Et ẽ ꝓpꝛie inſerere.plãtare.ꝑ ĩmiſſionẽ ra
moꝛũ ad iuicẽ.Sʒ iſero.rl.rui.a.t.i.imiſcẽ
imittere.⁊ ꝓpe violent᷑. Iñ iſerto.tas.fre.
Inſoleo.es.iſolitꝰ ſũ.vbũ neutropaſſiuum
i. valde ſolere vel alit᷑ ↄtinere qᷓ; alij vł q;
ſit ſolitũ.ſuꝑbire.dementẽ eẽ vel fieri. Iñ
inſolẽs.entj.oĩs ge.i.ſuꝑbꝰ.fatuꝰ.moꝛibꝰ
nõ ↄueniẽs.⁊ comꝑat᷑. Iñ inſolent᷑.tius.

ſime.adu.Et hęc inſolentia.tię.i.ſuperbia

fatuitisq.
Inſoleſco.ſcis.i.incipio ſolere ab inſoleo.
Inſpicio.cis.xi.ctũ.a.t.i.q̃i intꝰ ↄſiderare.

Inſtauro. ras.raui. a.p.i.facere ſimile bᷣoꝛi
reſtituere. reficere ad pꝛioꝛẽ ſiłitudineʒ ali⸗

q̃d facere.reꝑare.⁊ ðꝛ ab inſtar.qð cõpo⸗

nit᷑ cũ re. vt Reſtauro.ras.⁊ eſt ꝓpꝛie ter⸗
tio repare. Et ð inſtaurare qᷓi in ſtatũpᷣſti

nũ reducere. ⁊ eſt etymor.
Inſtigo.gas.aui.a.p.i.valde ſtigare. 1 ö
ab in. ⁊ ſtigo. as.qð ẽ ſtimulare.ẽx aũt ðꝛ iĩ
ſtigare. qᷓ̃i inſtinctũ agere.etymol.ẽ.⁊ ꝓd.

ce minante ſuas.

ſti. AUñ in Auroꝛa ðꝛ. Inſtigãs ꝓceres vo

Inſtinguo.guis.xi.ctũ.a.t.i.inſtigare. yer

dDem ſenſu in genere depo. m lhugl. Iteʒ
inſimulo. i. nõ ſimulo.nõ fingo. In inſimm

ſi hęci ſinuatio.i.callida ꝰ

Inſtituo. is. a.t. i. decernere. oꝛdinare. 2 8

ab in.⁊ ſtatuo. Iñ h̊ inſtitutũ.ti.Et hęcin

ſtitutio.onis.i.moꝛuʒ infoꝛmatio. onit᷑
etiã ꝓ qͥda libꝛo legali tm in plurali.hę in⸗

ſtitutões inſtitutõnũ.⁊ hec iſtituta. hoꝛũ

inſtitutoꝛum ðꝛ.
Inſto. ſtas.inſtiti. ſtitũ.pe.coꝛ.n.p.⁊ etiaʒ
iſtatũ pe.coꝛ.i.ↄtra ſtare.iuigilare.iſiſtere
inſudare.et ðꝛ ab in. ⁊ ſto. ſtas. Iñ inſtans
pticipiũ et nomen. Et inſtanter.tius.ſime
aduerbiũ.Et hęc inſtãtia. tię.et ̊ inſtans
tis.ðꝛ tempus ſimplex.et ſic deſcribit᷑.qð
cum ſit finis ſteriti et pᷣncipiũ futuri.vłcũ
incipit ſtatim eſſe deſinit. vel inſtans.eſt

bꝛeuiſſima parſ tempoꝛis quęnõ expectat

ſucceſſionem. JMUdB
Inſubulo.las.a.p.i.inſuere cum ſubula.
Inſulto. tas.tare.a.p.eſt q̃daʒ cauillatõne
driſione hoſtẽ. repellẽ.⁊ ðꝛ abinſilio.lis
liui.vłlij.vel lui. UHñ de beato Laurentio
ðꝛ.Et ſubijciẽtibus pꝛunas inſultat leuita
criſti.vt cum dicebat. Girate et verſate ad
gliam pteʒ. Quidã tamen idiote legũt ibi
Exultat.ita dicit Hhug. NPapias vero dicit
Inſultare.i.inſilire.et de alterius iniuria
gaudere.
Inſumo.mis.inſumpſi.a.t.i.intus vł valð
ſumere.vel ↄtra ſumere.
Integro. gras.graui.a.p.i.integrũ facere
nouare.Et cõponit᷑ cum re.vt Reintegro
gras.et interpoſita.d.frequentiꝰ ðꝛ redin⸗

tegro.gras. Jñ itegraſco.ſcis.redintegra

ſco.ſcis.inchoatiua.Et ſcias ꝙ alit᷑ ẽ ĩ iſto
inchoatiuo qᷓ; in alijs. Alia em̃ habẽt ſiãti
onẽ eandẽ quaʒ habẽt ⁊ ſua pᷣmitiua. vt ſi
ſua pᷣmitiua ſignt actũ.⁊ eoꝝ inchoatiua.

NHã integro.as.ſigt actũ ſʒ eiꝰ inchoatiuũ

ſigt paſſionẽ. Integraſco.em̃ eſt incipio in
tegrari.Et coꝛ.te. Añ in Auroꝛa ðꝛ. Inte
grat imponẽs oĩbꝰ illemanꝰ.
Intelligo.gis.lexi.intellectũ.a.t.i.q̃ſi int
legere.⁊ ðᷣꝛ ab inter.⁊ lego.gis. Iñ intelli⸗
gens.tis.oĩs ge.Et itelligent᷑ adu.Et hęc
intelligẽtia.tię.Et h̊ intellectꝰ.tus.tui.Et
B ⁊ hec intellectualis.⁊ h̊ le.Et intellectua
liter aduerbiũ.Et heęc intellectualitas.ta⸗
tis.Et h̊ ⁊ hęc intellectibilis.⁊ h le.i.in in⸗
tellectu compꝛehenſibilis.Et intellectibili
ter adũ. Et hęc intellectibilitas.tatis. Itẽ
HB ⁊ hec intelligibilis.⁊ h̊ le.qð intelligi po
teſt.Et hęc intelligibilitas.tatis.⁊ intelli⸗
gibiliter aduerbiũ.
Intendo.dis.ſi.ſũ.vel tentũ.a.t.i.augere.
vel adiũgere.vt Deꝰ intendit albedinẽ cir

.. 25

ca iſtũ.⁊ ſan h̊ habet intenſũ.ſu.⁊ ðꝛ ab in.
⁊ tendo.dis. Inde hęc intẽtio.i.adauctio
Intendere etiã ẽ᷑ opam dare. dirigere. intẽ
tum facere. intelligere. ↄſiderare. vt Iſte
intẽdit animũ ſuũ.Et ſᷣm h̊ ꝓpꝛie facit in⸗
tentũ.tu. Iñ hęc itentio.onis.i.abſtractio
ↄſideratio. Ite intentio qñq; ꝓ voluntate
interdũ ꝓ fine accipit᷑. Iñ intentiuꝰ.a.ũ.⁊
B ⁊ hec intentionals.⁊ Ble.
Intento.tas.a.p.ðꝛ ab in.⁊ tẽto.tas.Et vt
dicit Papias. Intentat.i.intẽdit. multuzʒ
minat.obijcit.impugnat.imponit.infert.
Itẽ intento.tas.põt eẽ frequẽtatiuũ.⁊ tũc
foꝛmat᷑ ab intendo.dis.
Intercalo.as.aui.a.p.i.interponere.⁊ dici
tur ab int᷑.⁊ calo.las. Iñ h̊ ⁊ hęc intercala

ris.⁊ B re.i.interpoſitiuũ.vel int᷑poſiturũ

ſcʒ ꝙ intponit᷑.vt vᷣſꝰintcalar ðꝛ qͥ ſepe in
rponit᷑.⁊ h̊ͥ inalaritas.tatl.i.int᷑poſitio.

Intercedo.dis.ceſſi.n.t.i.ꝓ aliqͥ ad aliqͥs P

ces facere. ⁊ : ab int᷑.⁊ cedo.dis. Et ẽ int
cedere.i.inter aliquos cedere ⁊ eſſe media
toꝛem. ⁊ ꝓpꝛie inter minoꝛẽ ⁊ maioꝛem.vt
maioꝛ condeſcẽdat minoꝛi pᷣcibꝰmediato⸗
ris. Vñ ſancti dicunt᷑ nr̃i iterceſſoꝛes apð
deü. Sũt em mediatoꝛes int᷑ nos ⁊ deũ ſin
gulis diebꝰ ꝓ nobis deũ oꝛãtes.quoꝝ int᷑⸗
ceſſione qͥ renes ſcrutat᷑ ⁊ coꝛda.nobis au⸗
xiliet᷑ vt opus inceptũ ad finẽ laudabilem
ꝑducamꝰ. ⁊ ꝓd.pe. ””́MẽMZ
ntercido. dis. cidi. n. t. ⁊ ſupino caret.i.in
ter aliqᷓ cadere. ⁊ ðꝛ ab int᷑.⁊ cado.dis:ce⸗
cidi. Itẽ inuenit᷑ intcido.dis.cidi.ciſuʒ.i.
interpolatim cędere.vel int᷑ aliqua cedere
Vñ beatꝰ Jacobꝰ maioꝛ dicte eſt intciſus.
qꝛ ꝑ ſingula mẽbꝛa fuit ceſus. Et ꝓdu.ci.
vbiq;.⁊ ðꝛ ab int᷑ ⁊ cędo.dis.cęcidi.

Intercipio.pis.⁊ intercapio.pis.a.t.in eo⸗

dem ſenſu. i. inter aliq̃ vel in medio capere
Et ðꝛ ab in vel int᷑.⁊ capio.pRKis.
nterclino.as.aui.a.p.i.int᷑ aliq̃ clinare.et
ð ab int.⁊ clino.nas.⁊ ꝓd.cli. In h̊ ⁊ hęc
interclinis.⁊ q̊ ne.⁊ interclinus.na.num.
Intcludo.dis.ſi.ſũ.a.t.i.int᷑ aliq̃ claudere.
vel auferre.⁊ ðꝛ ab int᷑ ⁊ claudo.dis. Inð
heęc int᷑cludo.inis.idẽ qð itcluſio.⁊ ꝓ.clu.
Intercurſo.ſas.i.frequẽter intercurrere.
Interdico.xi.ctũ.a.t.i.ꝓhibẽ q̃i interi dicẽ
Interduco.cis.xi.ctũ.i.int᷑ aliqs ducere.⁊
ðꝛ ab inter. ⁊ duco. ðòòMM
Intereo.interis.interiui vel interij vbũ ab
ſolutũ.i.moꝛi.⁊ ꝓpꝛie in itinere.⁊ ðꝛ ab in
ter ⁊ eo.is. Iñn h interitus.tus.i.moꝛs.Et

Vnterficio.ficis.interfeci.interfectuzʒ.a.t.i.
occidere.⁊ ð ab int᷑.⁊ facio.⁊ coꝛ.i.
Interiaceo.ces.n.s.i.int᷑ aliq iacere.⁊ dici
tur ab int᷑.⁊ iaceo.Qccces.
Intermitto.tis.a.t.i.int᷑ aliq̃ mittere.vłin⸗
terpolare. vel interim dimittere. vł relinqᷓ
re ᷣm Hugl. NPapias wo dicit. Intermit⸗
tere ad tempus dimittere.⁊ itcrum ad idẽ
reuerti. Ml
Interneco.as.aui.a.p.i.int᷑ aliq̃ necare.vł
interpolatim necare.vel interim dũ aliqͥs
eſt in itinere necare.⁊ ðꝛ ab int᷑.⁊ neco.cas
Inñ hęcinternecatio.onis.i.moꝛs.quę cõ⸗

tingit alicui dũ eſt in itinere. Item intervo

nit᷑ ſepe ꝓ.e. vt Venimꝰ mare int᷑ bibere.
i. ebibere. Et pᷣm ̊ ðꝛ interneco.cas.i.ene
care. ⁊ coꝛ.ne.interneco.
Intero.teris.triui.tritũ.a.t.i.intus terere.
minutare vel valde terere. Ande Baniel.

vltl. ðꝛ de Abachuc. ꝙ intriuerat panes in

alueolo.Et ðᷣꝛ ab in.⁊ tero.ris.⁊ coꝛ.te.
Interpello.las.laui.a.p.i.interrogare.int
aliqua vacare.⁊ alloq.⁊ ꝓ alio pᷣces fun⸗
dere. Vñ ad Roma. viij. Qui etiã int᷑pel⸗
lat ꝓ nobis.⁊ ðꝛ ab int᷑.⁊ pello.las.Et ſcri
vit ꝑ̊ duotll.
Interpolo. las.aui.a.p.i.obſcurare.inqͥna
re.impedire.vel interrumpe.coꝛrumpere
variare.nõ ↄtinuare.⁊ ðꝛ ab int᷑ ⁊ polus.
Vñ in hymno.Qð nulla nox interpolet fi⸗

deq; iugi luceat. Iñ interpolus.la.lũ.i.in

terruptꝰ variatꝰ.nõ ↄtinu.Et hęc iterpo⸗
la.lę.ꝗdã veſtis.ꝗᷓ dũ ſit verꝰ ad nouã ſpe⸗
ciem reducit᷑ ⁊ fit q̃ſi noua.⁊ coꝛr ipiũt hęc
Interpᷣtoꝛ.taris.tatus ſũ.vᷣbũ cõe.i.expo⸗
nere.vel exponi vna linguã ꝑ aliã. Jñ h̊?⁊

hec interpᷣtabilis.⁊ hocle.i.aptum ad int

pꝛetandum.
Interſum.interes.intereſt.intfui.intereſſe

i. int᷑ aliqᷓ eẽ.⁊ ↄſtruit᷑ cũ dtõ.vt int᷑fui tli

negocio.Tñ eiꝰ imꝑſonale.ſ.intereſt con⸗
ſtruit cũ gtõ. Iſta em impſonalia intereſt

⁊ refert ↄſtruunt᷑ cũ gtis oim dictionuʒ ca
ſualiũ.vt Inter ẽ ſocrat legere.⁊ Refert

platonis diſputare. Pret᷑ iſtos qͥnq; gtõs

2 *

ꝓnoim pᷣmitiuoꝛũ.ſ.mei.tui ſui.nr̃i.veſtri
loco quoꝛũ ↄſtruunt᷑ cũ ablatiuis pnomi⸗
num poſſeſſiuoꝛũ in ſingulari nũero.⁊ ĩ fę⸗

mino genere tm.vt mea.tua.ſua.nr̃a.⁊ ve

ſtra. vt Mea intereſt legere.⁊ Tua refert

diſputare. Si aũt ſunt gti poſſeſſiuoꝛum.
tunc ↄſtruunt᷑ cũ illis gtis.vt Mei fratr
intereſt legere.⁊ Tui patris refert diſputa

2

re. Itẽ ↄſtruũt᷑ pdicta vba cũ iſto gtõ cui⸗

vt cuiꝰ intereſtfacere hoc.
Interuallo.las.a.p.i.ꝑ interualla dicẽ vel
facere aliqd vel interponere.⁊ ſcribit᷑ ꝑ ge
minuml.

Interuenio.nis.n. q.i.intercedere int aliqͥſ

interuentꝰ.tus.i.interceſſio. ⸗.
Intronixco.nixas.a.p.i.in thꝛono vel ĩ ſede
ponere ſeu collocare.⁊ ðꝛ ab in.⁊ thꝛsonus
Intimo.mas.maui.a.p.i.demõſtrare.indi
care.nũciare.notificare.⁊ ðꝛ ab intimꝰ. vł
ðꝛ ab in.⁊ timos.qð ẽ mẽs.q̃ſi in mẽte ĩcul
care.⁊ imittere.vᷣm Hugl. Vel ðꝛ ab in. et
time.qð ẽ aia.vel mẽs ſᷣm Papᷣ.

venire ⁊ mediatoꝛẽ eſſe.ꝓ aliqͥ oꝛare.Jñnh̊

Introeo.is.iui.n.q.i.intus intrare.⁊ dðꝛ ab

itro.⁊ eo.is. Iñ h̊ introitꝰ.tus.tui.pe.coꝛ.
Intromitto.tis.miſi.miſſuʒ.a.t.i.imittẽ.⁊
ðꝛ ab intro.⁊ mitto. Itẽ intromittẽ ẽ idem

d5 vulgo ðꝛ intra meare. qſi in r ſe mittẽ.

Inuado.dis.ſi.ſũ.a.t.i.impetere aggredi.
arripe.⁊ ab in. 7 vado. dis.
Inualeo.les.lui.n.s.ii.valde valere.creſcẽ
abũdare.⁊ ðꝛ ab in.⁊ valeo.les. Uñ Geñ.
xxxij.de Jacob ðꝛ. Inualuit ↄtra angelũ.
Iñ inualeſco.ſcis.inchhhh.
Inubero.as.n.p.i.valde vberare.et ðꝛ ab
vbero. as. ꝓabũdare.vel ẽ lactare.⁊ tunc
ðꝛ ab vbero.as.ſᷣm ꝙ venit ab vber ꝓmã

ma. ſic ẽ actul.
Inueho.his.inuexi.a.t.i.otra vłintro ve⸗
Here.⁊ ðꝛ ab in.⁊ veho.his. Vñ dðꝛ.Iſte i⸗
uehit in illũ.i.vituꝑat illũ ⁊ repᷣhẽdit.Dif
ferũt tñ.qꝛ ꝓpꝛie vitupare ẽ male factum
alicuiꝰ iocoſe narrare.qð facit.Oꝛatius in
odis. Repᷣhendere vo ẽ malefacta alicui
ſub ſpecie coꝛrectiõis enarrare.quod facit
Oꝛatiꝰ in ſermonibꝰ. Sʒ inuehere.ẽ male⸗
facta alicuiꝰ maligno aio.⁊ lingua detra⸗
ctoꝛia reſentare.quod Oꝛatius videt᷑ fa⸗
cere in epodo.ſed nõ facit. Iñ inuectiuꝰ.a.

um.i.detractoꝛius malignus.⁊ hoc iuecti

uum.⁊ hęc inuectiua.uę. Et inuecto.tas.
frequẽtatiuũ. Inuenit᷑ tñ inuehoꝛ in depo
nenti genere. .
Inuenio.nis.a.q.i.venire in id qð cupimꝰ
vel qrimꝰ. Inuenimꝰ ꝗſita. Reperimꝰ vl⸗
tro occurrentia.⁊ ðᷣꝛ ab in.⁊ venio. Et cõ⸗
ponit᷑ cũ ad. vt adinuenio.is.i.valde vł iu
xta. vel ad vtilitatẽ vel ad dãnũ alicuiꝰ ve
nire.⁊ coꝛ: ve in pꝛeſenti.ſed in pꝛęterito ꝓ
ducit.

Inueſtigo.as.a.p.i.inquirere.⁊ ðꝛ ab in.⁊

veſtigo. gas. Et ꝓd.ſti. Añ Theodolus.
BGrecoꝛũ pᷣmꝰ veſtigat grãmata Cadmꝰ.

Inuideo.des.n.s.i.nõ videre.vt Inuideo
tibi.i.nõ video tibi.i.nõ fero videre te bñ

agenteʒ. ⁊ ð: ab in.⁊ video. des. Inuenit
etiã ĩ paſſiuo ĩ pᷣma ꝑſona.Et etiã ipᷣe Pri

ſtian dicit illud eſſe actiuũ.ſʒ h̊ ideo fit.qꝛ
qñq; exigit actm̃.qꝛ verbũ qð exigit actm

in eo intelligit.vt Inuideo te facere h.i.ꝑ
inuideã ꝓhibeo te.⁊ Inuideo tibi amiciti
am regis.i.ꝑ inuidiã ſubtraho tibi amiciti
am regis.⁊ qñq; exigit acim̃ ſiẽntem cãm
rei vbi.vt Inuideo tibi ſapientiã.i.ꝓpter
ſapientiam.
Inuiſo.ſis.ſi.ſũ.n.t.i.intꝰ viſere. viſitare.
⁊ ð ab in.⁊ viſo.ſis. Juxta illud. Judicl.
xv. Inuiſere volẽs vxoꝛẽ ſuiuu.

Inundo. as.daui.n.p.i.abundare.replere
ſtagnare. Si inuenit᷑ cũ actõ. ſenſus ẽ. In⸗

undare.i.facere.abũdare.⁊ ðꝛ ab in.⁊ vn⸗
do. das. Iñ inundatꝰ.a. ũ.pe.ꝓd. VUnð.ij
Pet᷑.ij.undꝰ aqua inundatꝰ perijt.
nuolo.las.laui.lare.n.p.i.furari.vel ĩ vo
la aliqͥd ↄtinere.vel ponere.vel in volam
imittere. ⁊ ðꝛ a vola.qð ẽ media ꝑs manꝰ

vł pedis. Itẽ põt cõponi ex in.⁊ volo.las

ſed in alio ſenſu.i.intꝰ vel valde volare.

Jocoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.ludere vel iocuzʒ
exercere. Iñ iocatoꝛ.toꝛis.⁊ hęc iocatrix.

⁊ hęc iocatio.onis.⁊ iocatoꝛiꝰ.a.ũ. Et cõ⸗
ponit᷑.Adiocoꝛ.caris.Cõiocoꝛ.carl. Eio⸗

coꝛ.caris.Et coꝛ.io.

Jraſcoꝛ.ſceris.iratus ſũ.d.t.i.commoueri D

Jñ iracundꝰ.a.ũ.facile iraſcẽs.qꝛ accenſo
ſanguine in furoꝛẽ cõpellit᷑.⁊ hęc iracũdia

die. ⁊ H ⁊ hęc iraſcibilis.⁊ le. Et vt dicit
Hieronymꝰ.raſci hoĩs ẽ.ſʒ irã nõ ꝑfice⸗

re chꝛiſtiain.
Irretio.tis.tiui.titũ.a.q.i.illaqare.ĩpedi⸗

re reti inuoluere.⁊ ðꝛ ab in ⁊ retio. J irre

titus.a.ũ.pe.ꝓd.

Irrigo.as.gaui.a.p.i.intꝰ vel valde rigare

78 ab in. T rigo. as. ⁊ coꝛ.pe.
Irripere.i.latent᷑ inualeſcerer.
Irrito.as.are.a.p.me.ꝓdu.i.ꝓuocare.q̃ſi
ↄtra ritũ alicuiꝰ facere.⁊ ðꝛa rit. Vñ ps.
Irritat aduerſariꝰ nomẽ tuũ in finẽ.Itẽ ir

rito põt cõponi a ratus.⁊ tũc irritare ẽ eua
cuare. vanuʒ facere.debilitare. deſtruere.

⁊ coꝛ.me.Vñ. Irritet hũc dñs q̃ͥ nos irri⸗

tat ad irã. Irruat euacuat irritat ꝓuocat

rremagno.

Ilagogo . iſt agogas.

Annoluo. is.ui.inuolutũ.a.t.i.intꝰ voluere

irã. Iñ Hirritamẽ minis.⁊ h̊ irritamentũ.
ti. Et irritans. tis. ge. oĩs. ⁊ irritꝰ.a.ũ.id ẽ
vanus. caſſus.nõ firmꝰ. Et irritꝰ ꝓ irrita⸗
tus ꝑ ſyncopã m hug.
Irrigo.as.are.a.p.i.inferre.vt Irrogauit
mihi ↄtumelias.i.itulit.⁊ ðꝛ ab in.⁊ rogo
Irrugio.rugis.giui.n.q.i.ad modũ leonis
clamare. Vñ Geñ. xxvij. Irrugijt clamo⸗

i. introducere. ꝓdu.

Itero.ras.aui.a.p.i.ire vel repetere.Inde

balia.iteratoꝛ.iteratrix.iteratio.⁊ iteruʒ

adu.oꝛdinis vel tꝑis.Et cõponit reitero.
as.i.iterũ repetere.Jñ reiteratim.⁊ reite⸗
rato poſitũ aduerbialiter. M

ante

Jubeo. bes luſſi. iuſſũ. a. S.i. impare. Sz in
bereẽ.vbi ẽ volũtat obſequiũ. Inꝑare.

debitũ. Idẽ ẽ ⁊ ciꝑe. Et cõponit᷑ fſideiu⸗
beo. bes.Et coꝛ.iu. Vñ Thobias. Hoc pᷣ

coꝛ. B iubeo. toto conamine tota Ex ania.

toto dilige deũ coel.
Jubilo.las.laui.n.p.i.cãtare.gaudẽ.qᷓda,z
voce ↄfuſa ſ̊ gaudio cãtare ⁊ exultari.

Judeęixo. cas. gaui. n. p.id ẽ. iudęum facere

vel iudęoꝝ moꝛe ſe hre.⁊ ðꝛa iuda vel iu⸗
dea. Et hinc iudęiſmꝰ.mi.i.ↄſuetudo.⁊ ri

tus iudęoꝝ. vel gens iudęoꝛũ.

Judico.cas.caui.a.p.i.iure diſceptare.ius
dicere. determinare cãz. vłiudicio dãnare
Iñ iudicatoꝛius.a.iũ.⁊ h̊ iudicatoꝛiuʒ.rij.
ſocus vbi iudicat᷑.⁊ h̊ ⁊ hęc iudicabilis.et
h le.Et coꝛ.di. äl
Jugo.gas.gaui.a.p.i.copulare.iũgere.ſbᷣ
iugo ponere.⁊ ð a iuld.
Jugulo.las.laui.a.p.i.iugulũ icidere.⁊ ðꝛ
a iugulꝰ. Iñ iugulatoꝛ.trix.tio.⁊ iugulato
rius. a. ũ. ⁊ H̊ iugulamẽ.minis.⁊ h iugula⸗
mentũ ti.Et coꝛ.gu. VUñ Oꝛatiꝰ in epi. At
iugilent hoies ſurgunt de nocte latrones.
Et Lucanꝰ in.iiij. Nincit᷑ haud gratis iu⸗
gulo qͥ ꝓuocat hoſtem. ä
Jũgo.gis.xi.ctũ.a.t.i.ↄponere vł annectẽ
Jurgo.as.are.a.p.i.iure agere. vliure gar
rire. ⁊ 2 a ius. ⁊ garrio vł ago.qꝛ hi qͥ cãm
dicũt. iure diſceptãt. Et accipit᷑ iurgare in
duabus ſiãtionibꝰ. Jurgare enim eſt rixa
ri. litigare. ⁊ pꝛopꝛie in cauſis agendis.Et
iurgare ẽ repꝛehendere caſtigare.coꝛripe⸗
re.coꝛrigere culpare.et impugnare bis.

pvel litigando verberare. Et mᷣ vↄſtruik

cũ actõ.Et cõponit᷑ cõ ob.vt obiurgo.gas
.i.ↄtra aliquẽ vel foꝛtiter iurgare.Etſunt
neutra ⁊ abſoluta ꝓ litigare. In alia ſiãti⸗

one ſunt actiua.Et nota ꝙ in eodẽ ſenſu in
ueniunt᷑ deponẽtia Jurgoꝛ.aris. iurgatꝰ*
ſũ.⁊ obiurgoꝛ.garis.obiurgatꝰſũ. Itẽno

ta ꝙ iurgamꝰ. ⁊ obiurgamꝰ verbis ſʒ caſti
gamus dũ ceędimus.

Juro.ras.raui.rati.n.p.i.iuramẽtũ faceꝛe

28ꝛ a iure.
Juſtiſico.cas.caui.a.p.i.iuſtũ facio.
Juueneo.nes.iuuenui.n.sS.i.eẽ vel fieri iu⸗

uenez. vel virere. effloꝛere. ſiue ſplẽdere.ꝗᷓ

ſũt ꝓpꝛietates iuuenũ.⁊ ðꝛa iuuenis. Un
Enlis ðꝛiuueneꝛe cũ purgat reſplẽdet.Et

cõponit᷑ cũ re.vt reiuueneo.nes.Et hic iu

ueneſco.ſcis.⁊ reiuueneſco.ſcis.inchoa.
Juuenoꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.moꝛe iuuenum
ſehabere.⁊ ðꝛ aiuuenis. AUñ in dialectica

argumẽtatione ille ðꝛ iuuenari q̃ bis vyłter
yvel quater vel ſepius idẽ repetit neſciẽs ꝓ

cedere.
Juuo.uas.iuui.iutũ.a.p.i.auxiliari.dele⸗
ctari. Iñ h̊ iuuamẽ.inis.⁊ q̊ iuuamẽtũ.ti.
Et hec exigunt vt in ſterito dicat᷑ regula⸗

riter iuuaui.⁊ in ſupino iuuatũ. Itẽ iuuo
cõponit᷑ Adiuuo.as.Coadiuuo.uas. Et
coꝛ. iu.in ſſenti.ſʒ in ſterito ⁊ ſupino eam
pd. Vñ Proſꝑ.Quid iuuat in longũ cau

ſas ꝓducere moꝛbi. Et facit ex ſe bũ imꝑ
ſonale Juuat.⁊ conſtruitur cum actõ. vt
Juxto.tas.taui.n.p.i.appꝛoximare.adeſſe
iuxtꝗa eſſe.⁊ ðꝛ a iuxta aduerbio.

qð maculare.⁊ ðꝛ a labes.⁊ facio.
Labefacto.tas.ẽ frequẽ.illiꝰ vᷣbi labefacio
Etiã põt eẽ frequẽ.huiꝰ vbi labeſfio.
Labefio.fis.i.labi.vel labare.⁊ ðꝛ a labare

vel labi.⁊ fio. Itẽ labefio.is.idẽ eſt qð ma
culari.⁊ tũc cõponit᷑ alabes.⁊ fio.fſi’s.
Labo.as.are.aui.n.p.i.titubare.vacillare

⁊tremere.labi. IJñ labaſco.cis.incho. Et
labo. bas.pᷣmitiuũ ẽ.vt vult hugl.⁊ ab eo
deriuat᷑ laboꝛ.laberis.Alij dicunt ꝙ labo
bas.deriuat᷑ a laboꝛ.beris.Et coꝛ.pᷣmã la
bo.as. Uñ Ouidiꝰ in epi. Et ſatis i dubio
pectoꝛa noſtra labãt.Sʒ labes nomẽ ꝓd.

Abefacio.cis.n.t.i.ouellere.con
currere.ferire facere.labare. vel
labi. Et cõponit᷑ a labare.vłlabi
facio. Itẽ labefacio. cis. idẽ eſt

pmã. VUnde. Si per vina labes non vini ſʒ
tualabes.
Laboꝛ.beris.lapſus ſũ.d.t.i.cadere. Inde
lapſus.ſus.ſui.Et hęc lapſio.onis. Et la⸗
boꝛ.berl.ꝓd.hãc ſyllabã la. Añ Cato.La
bit̃ exiguo qð ꝑtũ ẽ tꝑelongo.
Laboꝛo.as.aui.n.p.i.laboꝛẽ ferre.Et labo
rare.laboꝛe aliqͥd facere.Et ſᷣm h̊ inuenit
ei paſſiuũ in tertia pſona.vt Aeſtis labo⸗
rat.Et hinc laboꝛatus.a.ũ.ꝑticipiũ. Itẽ
laboꝛo cõponit᷑ collaboꝛo.ras.i.ſimł labo
rare. Item elaboꝛo. as.i. valde laboꝛare.
Et ab iſtis omnibꝰ deſcẽdũt paſſiua in ter⸗
tia ꝑſona ſᷣm ꝙ ponũt᷑ trãſitiue.Et indeꝑ
ticipia ſteriti tꝑis.collaboꝛatꝰ.elaboꝛatꝰ.
Et ꝓd.bo. VUñ Ouidiꝰ in epi. Artelabo⸗

rate mergunt᷑ ꝓquoꝛe puppes.

acero.as.aui.a.p.i.ſcindere.frãgere.Jñ

B laceramen.nis.⁊ q̊ laceramẽtuzʒ.⁊ lacer.
ra.rum.i.laceratus.⁊ laceroſus.a.um .in
eodẽ ſenſu.

Laceſſo.ſis.ſiui.ſitũ.verbũ deſideratiuum

qſi cũ deſiderio lacerare.vel ꝓuocare.vel
irritare. ⁊ habʒ ſteritũ ⁊ ſupinũ ad modũ

quarte ↄiugationis.

„

Lacinio.as.aui.a.p.qð ⁊lacino. as.ĩuenit

i. ouellere. lacerare. bellicre.
Lachꝛymoꝛ.arl.atꝰ ſũ.d.p.i.ploꝛare.flere.

Iñ vbalia.⁊ h̊ lachꝛymatoꝛiũ.rij.locus la
chꝛymarũ.⁊ lachꝛymatoꝛiꝰ.ria.riũ.q̃ſitri
ſtis lachꝛymas cõmouẽs.Et cõponit᷑ la⸗
chꝛymoꝛ.aris.i.valde lachꝛymari.vel iu⸗
xta.vel cũ lachꝛymante lachꝛymari.vel in
tus lachꝛymari.vel condolere.Collachꝛy
moꝛ.i.ſimul lachꝛymari.Sʒ ſᷣm antiqͥs la⸗
chꝛymo.as.are.ẽ verbũ neutrũ. Añ Boe
tius in.ij. de ↄſolatione. eſtus illachꝛy
Lacteſco.cis.incho.i.incipio lactere
Lacto.tas.taui.a.p.i.lac ſᷣbere. I lacteo.
tes.i.lac ſugere. Anð.Lacteo lac ſugo.la
cto lac pᷣbeo nato. Infãs dũ lactet.hũc nu
trix ſedula lactat.Eta lacto venit lactans.
tis.i.lac ſᷣbẽs.Et a lacteo venit lactẽs.tis
i.cui ſᷣbet᷑ lac. Itẽ lactare.i.lacte implere
vt Deus lactat iſtã.vel vbera eiꝰ.i.lacte i⸗
plet.Et inde lacteo.tes.i.hr̃e vł emittere
vel inciꝑe hr̃e lac. Iñ lacteſco.cis.Tũc ſe
ges lacteſcit cũ graneſcit. Itẽ lactare poni
tur qñq; ꝓ deciꝑe.Et ẽ tractuʒ ab infanti⸗
bus.qꝛ multotiẽs ꝑ lac ſolẽs decibi.
Lacuno.nas.naui.a.p.i.ad moduʒ lacunę
curuare.Et ꝓd.cu.

Lallo.las.laui.n.p.i.doꝛmire vł lac ſugere

lactare.⁊ ẽ verbũ ficticiũ.i.de ſono tractũ
Cũ em̃ nutrices pueris ploꝛãtibꝰ ſcipiũt
doꝛmire. vel lactere dicũt.la.la.la.la.la.i.
doꝛmi.vel lacte.Et ẽ tractũ a ſono.qͥ fit in

oꝛe pueri lactãtis.ſ.la.la.la.Et inde tractũ

—

ẽ lallare.i.lactere. AUñ erſiꝰ.IJratus mã
mę lallare recuſas.
Lambo. bis.bi.bitum.a.t.i.lingere.lingua
ↄtigere.Et cõponit᷑ cũ cõ.vt collãbo.bis.
i.ſimul lambere. Itẽ cũ di. vt dilambo.i.
diuerſis modis lambere. Lambo ⁊ eiꝰ cõ⸗
poſita faciũt pᷣteritũ in bi.⁊ ſupinũ in bitũ.
Et coꝛ.pe. Inuenit᷑ tñ Judicl.vij.Lãbue
rint.ꝙ vm artẽ deberet dici lamberint. qð
antiq̃tati vel autoꝛitati attribuimꝰ vel foꝛ⸗
telr̃a coꝛrupta ẽ vitio ſcriptoꝛuʒ. AUñ Lu⸗
cilius.xxiiij. Jocũdaſq; puer qͥ lamberat
oꝛe placentas.
Lamentoꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.flere.dolere.
voce triſti doloꝛem expmere. vel cõqueri.
Iñ vᷣbalia.lamentatoꝛ.trix.tio.⁊ h̊ lamen
tatũ.⁊ ꝑ ſyncopã h̊ lamentũ. Lamẽtoꝛ cõ⸗

ponit᷑ cũ con.⁊ dicit᷑ collamẽtoꝛ.aris. Et

inde verbalia. .⸗.
Lancino.nas.naui.n.p.i.lanceis ludẽ. vel

ↄfligere.vel lancea ꝑcutere.vł lanceare.et

ðꝛ a lancea. Et cõponit᷑ dilancino. nas. id
cẽ.diuerſis modis lancinare.⁊ coꝛ.ci.
Langueo.es.gui.ſupino caret.n.s.i.inſir⸗

mari. egere. vel deficere. vlſtupere vel pi⸗
grere. Iñ languidꝰ.a.ũ.i.infirmꝰ. vel ex⸗

coꝛs.ſtupidꝰ vel deſiciẽs. Iñ hęc languidi

tas.tatis. Itẽ a langueo ðꝛ langueſco.ſcis

inchoatiuu.

Lanifico.cas.n.p.i.lanã facio.⁊ ðꝛa lana ⁊
facio. Iñ h̊ lanificiũ.cij.i.lanę oꝑatio. Et

Lanio.as.aui.a.p.i.ſcindere.lacerare. Et

cõponit᷑.Collanio.as.Dhilanio.as. Rela⸗

nio. 38.

Lapido.das.dare.a.p.i. lapidib⸗ pecutere

⁊ obꝛuere.Et cõponit᷑ BDilapido.as. id ẽ.

diſpgere. diſſipare. deſtruere. Et coꝛ.pi.

Lapſo.ſas.i.frequẽter labere.Et aliqñ re⸗
perit᷑ in depo.ge. vt Lapſoꝛ.arl. atus ſum.

Laqueo.as.are.aui.a.p.i.laqueo caꝑe vel

ligare.⁊ ðꝛ a laqueꝰ. IJ laqueatoꝛ. toꝛis.
⁊ deſignat officiũ ludendi.vᷣm Hugl.
Largioꝛ.giris.gitꝰ ſũ.vbuʒ cõe.i.donare.
vel donari. pᷣbere vel ᷣberi. Jñ largitꝰ. ta.
tũ. Et h̊ largitoꝛ.toꝛis.i.donatoꝛ.Et com⸗
ponit᷑ cũ cõ.vt collargioꝛ.gir.i.ſił largiri.
Itẽ cũ di. vt dilargioꝛ.iris.i.diuerſis mo⸗
Dis largiri. Itẽ ci. e, vt elargioꝛ.iris.id ẽ.

valde vel extra largiri. Et largioꝛ cuʒ oib⸗
ſuis cõpoſitis ẽ cõe ⁊ q̃rtę ↄiugationis.Et
habet q̃ttuoꝛ ꝑticipia.i.largiẽs.largiturꝰ.
largitus ⁊ largiendus. M
Laruo.as.aui.a.p.i.laruã induere.Et hic
laruar. a.ũ.i.laruaʒ indutꝰ.vel a demone
poſſeſſus.vᷣm Hugl.
Laſciuio.uis.uiui.n.q.i.luxuriari.ludere.
veterari laſciue ſe gerer..
Laſſaſco.ſcis.i.ĩcipio laſſari.infirmoꝛ.ver⸗

bum inchoa. a laſſo.

Laſſo. ſas.aui.a.p.i.fatigare. Indelaſſus.

a. um.i. fatigat.grauatꝰ. Et laſſitudo. di⸗

nis.i. fatigatttoo.
Lateo.tes.tui.n.s.caret ſupino.i.abſcõdi
vel eſſe in abſcondito. Habet adhuc aliaʒ
ſiãtionẽ ſᷣm quã cõſtruit᷑ cuʒ actõ.⁊ ꝓpꝛie
rei aiatę.vt Hoc cõſiliũ latet me.i.ignoꝛat᷑
a me. Si vo dicat᷑. Ego lateo h̊ ↄſiliũ.aut
nihil ẽ dictũ. aut falſũ.eſt qð ðꝛ.nec latine
ðꝛ.⁊ cõſtruit᷑ cũ tali actõ tranſitiue.Lateo
cõponit᷑ cũ de.vt deliteo.tes.tui.i.deoꝛſũ
latere. Reliteo.tes.tui.i.iterũ vel retro la⸗
tere. ⁊ coꝛ.la. AUñ Ouidiꝰ de arte. Nocte
latent mente vitioq; ignoſcit᷑ oi. Quidam
tñ dicunt ꝙ ſupinũ faciat latitũ ſᷣm vſum.
Et inde latito.tas.fe.
Latero.as:aui.a.p.i.iũgere aliqͥd alicui la
teri apponere.⁊ ðꝛ a latꝰ.teris. Et cõponi
tur cũ ad.vt allatero.tas.i.iuxta laterare.
Collatero.as.i.ſimul laterare.Dilatero.
as.i.a latere remouere.
Lateſco.ſcis.incho.i.incipio latere.
Latinoꝛ.naris.atus ſũ.d.p.⁊ latiniʒo.qas.
.i. moꝛe latinoꝛũ ſe hr̃e vel loqͥ. Vñ excellẽ
ter ꝓpꝛie ðꝛ latinari.qͥ ↄgrueloquit᷑ latiniſ

lfr̃is. HMã laici etiam italici qſi barbari ſunt

reſpectu latoꝛůu.
Latito.tas.taui.i.trequẽter latere. Vella⸗
titare.ẽ ſe malicioſe occultare.aĩo fraudã⸗
di. creditoꝛes ſuos agere volẽtes.ff.qͥbus
cauſis ĩ poſſ.l.fulcimꝰ·S:qͥd ſit latitare.

Lato.tas.taui.tatũ.a.p.i.iĩ latũ extẽdere ⁊

ampliare. Et deriuat᷑ a latꝰ.a.ũ. Itẽ lato.
tas.põt eẽ fre.a fero fers.i.frequẽter fero
Lato cõponit᷑ cũ cõ.vt collato.tas.i.ſimt
latare Zib cn die dilato. tas.i. extẽdere
vel differre. Iñ dilatatus. a. uũ. i. extenſus.
diues factus.Et pñt eẽ fre.iſtoꝛũ verboꝝ
Cõfero cõtuli.collatũ.Et differo. diſtuli.
dilatum. 8l
Latro.tras.traui.n.p.eſt ꝓpꝛie canũ.Etꝑ
trãſſationẽ.latrare ðꝛ foꝛti garrire.vł cõ⸗
tra rationẽ aliqua dicere. Et conla. Vnd
4

MNat canis i poto. latrat extra.fulgetĩ alto
Latrocinoꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.Aari.latro⸗

ciniũ exercere.Et coꝛ.ci.

Laudo.das.daui.datũ.a.p.i.cõmendare.
Inñ laudatoꝛ.toꝛis.⁊ hęc laudatio.onis.
h laudatꝰ.a.ũ. Laudo cõponit᷑ cũ cõ. vt

collaudo.das.i.ſimul laudanre.

Eana vjarlaui lautu: valtorn: Jnuenitu

tñ qñq; lauaui.lauatũ.ſm antiqͥs.qð ẽre⸗

gulariꝰ.i.mũdare.puriſicare.abluere. Jñ

lauo lauis.ui.uere.i.humectare.aſꝑgere.

madefacẽ. Lauo.uas.⁊ lauo.uis.ſũt acti⸗
ua cũ ſuis cõpoſitis ſi q̊ hñt.Et habẽt ideʒ
nteritũ ⁊ ſupinũ.⁊ coꝛ.la.in pſᷣſenti.ſed in ꝭ

terito eam ꝓducũt. Uñ. Alcera culparuʒ

lauet aut lauat vltoꝛ eaꝝ. Iteʒ. Qui rigat

ille lauit.qͥ mũdauit bñ lauitt.
In lauſans.ſantis.i.laudãs. Lauſantes.
.i. laudãtes.

Lauſo. ſas.a.p.i.laudare. ⁊ ð a laudo. as.

Larxare.i. ampliare. ſoluere. m Hugl. Ji

laxus. a.ſ. Vñ in hymno ſancti Johãnis
baneiſte. Baieß uis reſonare ſibꝛis.

Lectito. tas.i. fr.
tas.qð ẽ frequẽ.a lego.gis.

Lecturio.ris.i.legere volo.⁊ ðꝛ alecto.as.

⁊ meditationẽ ſigagngtt.
Nędo.dis.lęſi.lęſũ.a.t.i.frãgere.terrere.

vel vulnerare.necare.Et ðꝛ a lędo.q̃i late
edo.⁊ ẽ etymologia. Iñnñ h̊ ⁊ hec ledibilis.

25̃le. ⁊ H̊ ⁊ hęc leſibilis.⁊ Ble.
Cegito.tas.pe.coꝛ.i.frequẽter legere.
LCego.legas.a.p.i.mittere.vt Rex legauit

Netrũ in tuſciã.Et legare ẽ in teſtamento

aliqd alicui dimittere.⁊ ꝓpꝛie ꝑpmanũ he⸗

redis. Et ꝓd. le.

Lego. legis.a.t.eqͥuocũ ẽ. Legere emẽ fu

rari.colligere. Uñ Eſaię.xvij. Spicas le⸗
get. Itẽ legere.i.trãſire ſiue nauigare. AUñ
Actſ.xx vij. Legebãt Cretã. Itẽ legere eſt
ſcriptarum figurarũ ſonos ꝓferre. vel ex
ſcriptis figuris ꝓnũciabilia colligere. Et
ita legere ẽ furũ ⁊ vginũ.⁊ nautarũ. ⁊ via

toꝛũ.⁊ clericoꝛũ. Vn.Fur auruʒ. vgo flo⸗

res.mare nauta. libꝛoſq; Cleric. ęuoce.
ſingula qͥſq; legit. Redde ſingula ſingulis
2 diſtingue ſignifſicationes..

Lenio.nis.leniui.lenitũ.a.q.i.placere.hu⸗

miliare. lenẽ facere. Inde hęc lenitio. onis
⁊ B; lenimen.inis.⁊ hoc lenimentum.ti.⁊ H

hec lenis.⁊ h̊ lene.Et lenit᷑.lenius.ſime.

aduer. ⁊ hęc lenitas.tatis.⁊ hęclenitudo.

tum. i. deſtruere.
Cętiſico.cas.caui.catũ.a.p.i.lętũ facere.?ꝰ

requẽter legere. ? ðz a lecto

tudinis. Lenio cõponit᷑ delinio. linis. Ob
linio. nis.i.placare.lenẽ ⁊ dulcẽ facere.ob
aliqͥd lenire. Et ꝓd.lenio hãc ſyllabam le.

qu ſua cõpoſita mutãt in li. pdu. AUñ fir
daã cõcidẽtia int᷑ Hͥ ↄpoſita ⁊ ↄpoſita a lino

nis. lenio pd. pꝛimã patet ꝑ Ouidiũ de

arte dicẽtẽ. Leniet icipiẽs oĩa ſentit amoꝛ.

Et Oꝛatius in epi.Lenioꝛ ⁊ melioꝛ ſis ac⸗
cedente ſenecas. .

Lenocinoꝛ. aris.atꝰ ſũ.d.p.i.leccacit᷑ viue⸗

re.vel meretricari vłillud officiũ exercere
ſcilicʒ ſtupꝛi ambitiõe famulari.⁊ ðꝛ a leno
onis. Iñ h̊ lenotiniũ.nij.i.leccacitas vel le
nitudo.vel actus vel officiuʒ lenonis. Et

coꝛripit. ci. è
Lenteo.tes.tui.n.S.i.eſſe vel fieri lentuʒ.et

ðꝛa lento.tas. Iñ lenteſco.ſcis.incho6.
Lento.tas.taui.a.p.i.curuare.vel flectere

vel tardare.lentũ facere. m hugdl.
Leo. les.leui.letũ.a.S.i.ðſtruere.delere.ſʒ
nõ ẽ in vſu.Et cõponit᷑ deleo.les.leui.le⸗

ðꝛ a lętꝰ.a.ũ.⁊ facio.Et coꝛ.fi.

Letoꝛ.taris.atus ſũ.d.p.i.gaudere.Et cõ⸗

ponit᷑ collętoꝛ.aris.i.ſimul gaudere.
euigo.as.aui.a.p.i.planare.limpidare.
leuem.i.planũ facere.⁊ ðꝛ a leuis.qð ẽ pla
nus. Ael põt cõponia leuis ⁊ ago.gis.ſed
potiꝰ ẽ etymoł.Leuigo.i.leuẽ ago.qᷓ; com
poſitionis oſtenſio. Iñ leuigatꝰ.a.iũ.i.pla
natus.politus. VUñ Beñ.vj.Fecit arca m
de lignis leuigat! Iteʒz a leuigo. hec leuiga

ge. i. inſtrumẽtũ leuigãdi qð etiã cõplana-

toꝛiũ vorfftt..
Leuio.as.aui.a.p.i.leuẽ facere vłexonera

re.pondꝰ auferre.vł diminuere.qð vulgo

ðꝛ allebiare.⁊ ð a leuis ꝓnõ ponderoſo.
Et cõponit᷑ alleuio.as.Colleuio.as.

Leuiicoꝛ.ſceris.d.t.ðꝛ a leo.les.qð ẽ deleo

les.ſʒ nõ ẽ in vſu. Iñ ꝑ cõpoſitionẽ obliui
ſcoꝛ. ſceris. l
Leuo.as.uaui.a.p.ęqͥuocũ eſt.Leuarenã⸗
q;.i.ſubleuare.vel leuẽ facere.q̃ſi exonera
re.Et leuare.i.planare. Sʒ differũt in tꝑe
qꝛ in pᷣma ſigtiõe leuo coꝛ.pᷣmã.ſʒiſcõa.ſ.
ꝓ planare ꝓd. pᷣmã. VUnde.Alleuat extol⸗

lit. alleuat coꝛpoꝛa planat. Iteʒ leuo. uas.

qñ ꝑtinet ad leuitatẽ coꝛ.pᷣmã.Sed leuus
a. ſ.i.ſiniſter ꝓdu.le. Ande.Nõ ego ſpon
te leuo põdus qð ſit graue leuo.i.bꝛachio
ſiniſtro. Et a leuo. uas.ſm vtranq; ſigtio⸗
nem verbalia. ſcʒ leuatoꝛ. leuatrix. leuatio
leuamẽ.⁊ h̊ leuatoꝛiũ.toꝛij. locꝰ in qͥ leuat

*

QLibeo. bes. bui. bitũ. n. S. oli

vel planatur aliquid. Item a leuo. as. vᷣm

vtraq; ipſiꝰ ſigtionẽ deriuat᷑ h̊ ⁊ hec leuis

æ ̊ leue. Et ponit᷑ ꝓ agili ⁊ nõ ponderoſo

ſcʒ ꝙ pilis ⁊ aſperitate caret.ſʒ ibi differẽ
tia in tꝑe. Unde. Pro plano leuis.ꝓ leui
tate leuis. Item ꝓ ſuppoꝛto leuo ꝓ plano
Dicito leug. c

ſed mõ nõ eſt in vſu.niſi libʒ impſonale ab

eovn deriuatũ.i.placere. Iñ libeſco.ſcl.icho.

Et antiqͥ dicebãt lubet ⁊ lubeſco ꝓlibet ⁊
libeſco. Vñ noſ vtimur cõpoſito allubet ?
allubeſco.i.obedire.vel ↄſentire. Item li⸗

beo ⁊ libet componit᷑ collibeo.vel collibet
id eſt.ſimul libere.vel obedire.vel conſen

tire. Et componitur perlibeo.bes. vel per

libet.id eſt.ꝑfecte libere. Et coꝛ.li. Ande

Facetus.Nemo placet ſtulto niſi dicat qð

libeat illi.

Libero.ras.raui.a.p.i.redimere. In libe⸗

ratoꝛ trix.Et cõponit᷑ cũ con.vt collibero

5

as.i.ſiłliberare.Et cũ de.vt delibero.as.

Libo.bas.baui.a.p.i.ſacriſicare.fundere.
⁊ ꝓpꝛie calic cẽ.⁊ ðꝛa liber.beri.ꝓ baccho

Libare pꝛopꝛie erat qũ pateras mero ple—.u

nas aris infundebãt. Nam libare ꝓpꝛie ẽ
fundere. Vñ. Panẽ immolam'. calicẽ bi⸗
bimus.Et eſt ſumptũ a Libero qͥ vſum vi

tis iuenit.Et libare ponit᷑ ꝓ parũꝑ dege⸗
ſtare. ↄtingere.⁊ etiã ꝓ immolari.⁊ ꝓdu.

li.Sʒ libeo.bes.⁊ libẽs eã coꝛ. Unde.Sic

gaudere libet vt amans mea gaudia libet.

Libia. libẽs libo.libãdo libẽtiꝰ ibo.Etiaʒ
inuenit᷑ liboꝛ. Libo cõponit᷑ cũ cõ.vt colli
bo. as.i.ſimul libare.HDelibo.as. MPꝛęlibo
as. Relibo.bas.i.iterũ ſacrificare.
Libꝛo.bꝛas.aui.a.p.i.ponderare.vibꝛare.

egquare. ⁊ ðꝛ a libꝛa.Et ꝓd.li. Et cõponit᷑

cũ con. vt collibꝛo.bꝛas.i.ſił libꝛare. Reli⸗
bꝛo. bꝛas.i.iterũ libꝛare.

Libꝛillo.as.aui.a.p.i.cũ inſtrumẽto libꝛil-

la pꝛoijcere.vel ꝑcutere.vel infeſtare.

Licentio.as.a.p.i.vulgo cõmeatare.

Liceo. ces. cui.n.S.ẽ ęuocũ.N licere ẽ eẽ

licitũ. In hac ſigtiõe raro inuenit᷑ modo ꝑ
ſonale.tñ Pauł' ad Corl.ponit illð. Oia
mihi licẽt.ſʒ nõ oĩa expediũt. Et Lucanꝰ.
ia dũ liceãt nobis nil eẽ recuſo.Sʒ imꝑ⸗
ſonale ab eo deriuatũ.ſ.licet.eſt in frequẽ⸗
ti vſu. Itẽ liceo.es.cui.i.exterminari.ap⸗
pꝛeciari. Itẽ inuenit᷑ liceoꝛ.ceris.⁊ hʒ con
trariã ſigtionẽ ad liceo. Nã liceo in actiua

m erat in vuu.

AVñ Oꝛatiꝰ in ſermo.¶

ri. ⁊ ↄſtrũit᷑ cũ abltõ intpoſita.a.vel ab ad

modũ paſſiuoꝛũ. Item liceoꝛ ſꝑ ſiẽt acti⸗

nem tranſeuntẽ.i.appꝛeciare.⁊ ↄſtruit᷑ cüI
actõ ad modũ actiuoꝛũ. Itẽ vtrũq; ↄſtrui
tur cũ abltõ vłgtõ deſignãte pᷣciũ. vt liceo

ate tribus obolis. vel triũ oboloꝛũ. Et lice

oꝛ te tribꝰ obolis.vel triũ oboloꝛũ.Et coꝛ.
li. Unð Birrhia. Multa licet ſapias re ſi
nenullus eris. M

Licio. cis. cui. vel lexi licitũ. vłlectũi.a. t.nõ

ẽin vſu.i.trahere.Et cõponit᷑ cũ ad.et dꝛ
allicio.cis.i.attrahere.quadã delectatiõe

pꝓuocare ad ſe. Iñ allecto.tas.i.frequent᷑

allicere. Itẽ cũ.e. vt elicio.cis.i.extraheꝛe
extra vocare.⁊ educere. Iñ electo.tas.id
ẽ.frequent᷑ elicere.foꝛas emittere.Et cum
in. vt illicio.cis.i.illaqare.ĩ fraudẽ ducẽ.
Iñ illecto. tas.freq.Et pellicio.cis.i.deci
pere. Pꝛolicio.cis.i.ꝓcul elicere.⁊ coꝛ.li.
Licitoꝛ.aris.atꝰ ſũ.d.p.i.appꝛeciari.vład
dere ſiue diminuere pciũ rei ꝗᷓ vẽdit᷑. At ſi
q̃ͥs dicat ſe dare velle ꝓ re ali decem ſoli⸗
dos. ⁊ aliꝰ ſupueniẽs dicat.ego dabo vn⸗
decim. vel vm dicat. iſte equꝰ valet decem
ſolidos.⁊ aliꝰ.imo valet vndecim. Licita
ri ponit᷑ etiã ꝓ ſimplicit᷑ vendere. Iñ h̊ lici
tatoꝛ.toꝛis.Et coꝛ.ci.

Ligo. as. a. p.i.nectere.vłnodare.⁊ coꝛ.li.
Ligonico.as.a.p.i.ſarꝑe.ligõe t᷑rã vᷣtere.
Ligulo.las.aui.i.ligulis ligare.⁊ coꝛ.gu.
Ligurio.ris.riui.ritũ.n.q.i.parũꝑ cibũ at

tingere. latenter a cito deuoꝛare. ⁊ degluti
re. ⁊ glutonu. Et ponit᷑ qñq; ꝓ ſimplicit
deuoꝛare. vel lingere.Et cõponit᷑ ligurio.

abligurio. ris.i. ꝗabſumere. deuaſtare. Be⸗

ligurio.ris.i.valde vel deoꝛſum ligurire.
Pꝛeligurio.ris.i.añ ugurne⸗ Et ꝓd. gu.
ractauit calicẽ ma
nibus dũ furga liguirt.
Limo.mas.aui.a.p.i.purgare.polire.vel
diminuere. 1 8 a lima. nã lima ferrũ dimi
nuit. Vel limo. as. deriuat a limꝰ. Et tunc
limare.i.limo implere vel impinguare.Et
cõponit᷑ collimo.mas.i.ſimul limare.De⸗
limo. mas.i.valde limare. vel limũ aufer⸗
re. Elimo. mas.i.purgare.oblimo.as.id ẽ

limpidare. polire. vel deterrere. demolire.

coꝛrodere.vel limo coopꝑire.Et ꝓd.li.

Limbo.as.aui.a.p.i.limbo oꝛnare.

Limino.nas.aui.n.p.i.limina pparare.

Limito.as.aui.a.p.i.t᷑minare.⁊ ðꝛa limes

Et cõponit᷑ collimito. tas. Delimito.as.i.
diſterminare vel vaide limitare. Eiunito.

as. in eodem ſenſu. Et coꝛ.mi.
Lymphoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.aquã imiſce
re vel inſamre. IJñ lymphatꝰ.a.iũ.ꝑticipiũ
Inuenit᷑ etiã lympho.as.in eodem ſenſu.
Vñ Statiꝰ i.vij. Lymphatꝰ.i.aq̃ᷓ mixtus
ælymphatꝰ.i.inſanꝰ.
Limpido.das.a.p.i.limpidũ facere.puriſi
care.clariſicrer.
Lineo.as.aui.a.p.i.ꝓtrahere.lineas face⸗
re. Iñ lineatim adu.i.ꝑ lineas ꝓtractim.
Linguo.gis.xi.ctũ.a.t.i.lambere.linguam
alicui rei ſuꝑducere.Et cõponit᷑ colliguo.
gis. Mꝛeęlinguo.gis. Relinguo.gis.
Liniſico.as.n.p.i.linũ facere.
Linio.nis.niui.nitũ.a.q i.inungere.⁊ ðꝛ a
lino.nis.Et ꝓdu.li. Et ſcias ꝙ licet linio.
nis. q̃rtę ↄiugatiõis.⁊ lino.is.tertię cõiu⸗
gationis diuerſa ſiẽnt ᷣm grãmaticos.tñ
in ſacra pagina.vt dicit Papias.Linio fe
re idẽ ſigt qð lino. ⁊ qͥ patet in Eʒech.xiij.

Etin Amos.vj. Et in moꝛalibꝰ Gregoꝛi.

⁊æ in multis alijs diuinę paginę locis. Qui

dam tamen putant hoc ſcriptoꝛuʒ vitio ac

cidife. L
Lino.linis.lini.vel magis cã differentię ad
nomẽ linũ.ni.leui.qð a leo quoq; ſimplici
naſcit᷑.qð i vſu nõ ẽ.ex qͥ deleo.deleui. ANe
tuſtiſſimi tñ etiã liui in ſterito ꝓtuliſſe iue⸗
niunt᷑.Et ẽ linere oꝛi dolij oꝑculũ oppone

re.cooꝑire.⁊ obturare doliũ.Et linere eſt

inficere.deturpare.glutinare. ꝓpꝛieĩ hac

ſigtione ðꝛ linere cũ vna res q̃ſi inſiciendo

ſupponit᷑ alij. Tũc paries linit᷑ cũ calx ſuꝑ
ducit᷑ ⁊ lutũ. Itẽ linere.i.deſtruere.delere
Inñ litura.rę. Et coꝛeil.
Linquo.ᷣs.qͥ. a.t.i.peccare vel dimittere.
Et cõponit᷑ delinqͥ.qͥs.i.pecco.committo

Iñ h̊ delictũ.i.petm̃. Relinqͥ.qͥs.qð com⸗

ponit᷑ Berelinquo. dds.
Lippio.pis.piui.pitũ.n.q.i.eẽ vel fieri lip⸗
pum. Iñ lippiẽs.tis.pticipiũ oĩs ge.Et a
lippio Lippiſco.ſcis.incho.
Liqueo.ques.n.s.idẽ qð liqͥr.q̃ris.i.flueꝛe
decurrere.diſſolui. Item liq̃re ponit᷑ ꝓ ap
parere.manifeſtũ eẽ. Nã cum maſſa lique

ſcit.qð bᷣus erat occultũ fſit manifeſtũ. Iteʒ
liqre ponit᷑ ꝓ deſficere.qꝛ cũ nix liquet᷑ deſi
cit. Itẽ a liqueo ðꝛ liquet iꝑſon ale.i.appa

ret.certũ ẽ.manifeſtũ ẽ.Etliq̃ſco.ſd.ĩcho.
⁊ accipit᷑ in eodẽ ſenſu.in qͥ ⁊ liqueo.⁊ ide
liqueſcit imꝑſonale.⁊ liqueſcẽs.Et coꝛ.li.

Eiduo s qura p. . liauidij facere. decur
uere.vel liquoꝛẽ emittere.vel

rere. vel de

one ſteriti ⁊ vltimi ſu

purgare. Iñ h̊ liquatoꝛ.oꝛis.⁊ hęcliq̃tio.
onis. Vñ Nerſi Etliquat ⁊ tenoꝛ ſupplã

tat verba palato.

Liquoꝛ.q̃ris. deponẽs vbũ.caret ſuppleti⸗
ini.i.fluere.decur⸗
rere.diſſolui. Et ꝓd. ᷣmcla.

Liro.liras.n.p.i.arare.ſulcare.⁊ ðꝛa lira.

Littero.ras.aui.a.p.i.litteras iſtruere. vel

lr̃as ↄiũgere.ↄbinare.Siẽ ſyllabicare.ſyl
labas ↄiũgere.⁊ dictionare dictiões ↄiun
gere. Et cõponit᷑ collitero.ras.i.ſił lrare.
Oblittero.ras.i.delere.obliuioni tradere
Iñ oblr̃atus.a.ũ. M
Litigo.gas.gaui.a.p.i.oↄtendere.litẽ agẽ.
Inñ h̊ litigatoꝛ.oꝛis.⁊ hęc litigatrix.⁊ hęc
litigatio. onis.⁊ h litigiũ.gij.i.lis vłlitiga

tio. vel litis actio.i.alt᷑ catio.Et inde litigi

oſus.a.iũ.qͥ litigat.vel potiꝰ de qͥ litigatur
vt ager. Et ꝓd.pᷣmã.ſʒ coꝛ.pe. BG
Lito.tas.taui.a.p.i.ſacriſicare. differũt tñ
Nã ſacrificat qͥ ſacriſiciũ facit. Litat qui ſa
crificiũ facit.⁊ qð ſacriſicio petit impetrat
Iñ vbalia. Litamẽ.litatio.litatoꝛ.trix.
Liueo.ues.liui.liuere.n.s.i.nigrere.eẽ vel
fieri liuidũ. Et cõponit᷑ pinuidere. Iñ li⸗
ueſco.ſcis.inchoa.Et liuidꝰ a.ũ.Et liuide
dr. ſime.adũ.⁊ hęc liuiditas.tatis.⁊ hic ⁊
hec ⁊ h̊ liuẽs.tis.i.niger.liuidꝰ.iuidꝰ.LTi⸗
ueo cõponit᷑ colliueo.es.i.ſimłliuere. Jñ
colliueſco.ſcis.incho.. S
Lixeo.xes.lixui.n.S.i.lixare.vel potiꝰ lixa
ri. ⁊ ð alixo.as.Et cõponit᷑ Elixeo.xes.
Relixeo. xes. “l
Lixo.as.are.a.p.i.in aq̃ ſola coquere.⁊ ð
a lixen. Iñ hęc lixatura.rę.i. coctio in aqꝗᷓ.
⁊ h̊ lixamẽ.inis.⁊ hͥ lixamẽtũ.ti.⁊ lixꝰa.ũ.
Lixo ↄponit᷑ collixo.as.i.ſiłlixare.Elixo
as.i.valdę lixare.relixo.as.i.iteꝝ lixare.

2 =ò
* 4 .

Locito.tas.are.i.frequẽter locre.
Loco.cas.caui.a.p.i.ſtatuere.ſtabilire.vel
collocare. Locare etiã ð i reſpectu ad con
ducẽ. Cõducit qͥ hoſpitiũ ꝓ eo pᷣcium dat.
Locat qͥ ꝓ eo pᷣciũ accipit. Añ.Qui capit
ille locat.ↄducit q̊ pᷣciũ dat. Locare tamẽ
qñq; ponit᷑ ꝓ ↄducere. Iñ h̊ locatoꝛ.⁊ hęc
locatrix ⁊ hęc locatio.⁊ h̊ ⁊ hęc locabilis.
XBle. Et coꝛlo.
Locupleto.as.aui.a.p.i.ditare.⁊ ꝓd.ple.
Longo.as.aui.a.p.i.lõgũ ſacẽ.vł differre.
Loqͥr.eris.locutꝰ ſũ.d.t.i.fari.vel vbis ali
qͥd expꝛimere. Inde locutoꝛ. aris.⁊ hęc lo
cutio.onis.Et coꝛ.lo. AUñ YFacełꝰ.Rauca

Loꝛico.as.aui.a.p.i.loꝛicã ĩiduęre.

loqui debet qͥ vult vꝛbanꝰ haberi.

Cubꝛico.cas.n.p.i.labi.vacillare. Et coꝛ
bꝛi. Vñ Pꝛudentiꝰ. Lubꝛicat incertꝰ du⸗

bia ſub imagine viſus.

Luceo.es.xi.n.s.⁊ caret ſupino.i.ſplẽdere

Iñ luceſco.ſcis.vᷣbũ inchoa.Et hinc vba

imꝑſonalia actiue vocis. vt lucet luceſcit.
Et qꝛ qð lucidũ ẽ aꝑtũ eſt.iõ lucere ponit

qñq; ꝓ certũ eẽ.vłapparere.tã ꝑſonaliter

qᷓ; ipſonalit. Itẽ lucere ponit᷑ ꝓ eẽ ꝑuiũ lu
ci vł viſui.vt Sepes iſta lucet.i.ꝑuia luci

et ꝓ. ri. .

5
==ð

luſtrare. M uminat. a. ũ. Et coꝛ mi.
Luno. as.are.a.p.i.curuare. Nñ Ouidiuſl

meta. Lunauit gẽma fumoſũ foꝛtit᷑ arcꝗ.

Luo.is.lui.tũ.a.t.ẽ ęͥuocũ ad qͥnq;. Nam

luere.i.deturpare vel maculare. Et luere

.

i. purgare vel delere. Et luere.i. punire.

Et luere.i.ꝑſoluere.vel ſuſtinere.vt Iſte

luit pęnã.i.pſoluit. Añ. Ereluto pignus

4

cruce pęnas luce tenebꝛas. Et lucere ſpe⸗
ctat vł ꝑtinet ad actũ veruecũ cũ ſũtiĩ amo
recoeundi. Nerueces luunt qñ coeunt v

amoꝛe coeũdi feruẽt. Et ꝓd.lu. Luo.ᷣm

qð ꝑtinet ad actũ veruecũ.ẽ neutru.
Lurco.as.aui.a.p.i.multũ ⁊ turpit᷑ voꝛaꝛte

Luſo. ſas.ſaui.vbum fre.a ludo.aqͥ luſito.

tas.aliud verbũ fre.i bꝛeuit᷑ vel ſepe. ſiue
frequẽter ludere.

⁊ viſui ẽ.Et ꝓ.hãc ſyllabã lu. An i Auro⸗
ra ðꝛ.Angelico lucet ſepe coloꝛe ſathan.

Lucido.as.aui.a.p.i.lucidũ facere.aꝑire. lder.
Luſtro.as.aui.atum.a.t.i ꝓurgare.piare.

exponere. declarare. manifeſtare.⁊ coꝛ.ci. Luſtro.as.aui.atum.a.t.i ꝓur gal
Lucino.nas.a.p.i.ſuadere.vel q̃ſi luci viii Et luſtrare.i. circũire. circũdare.Et luſrra

nare. ⁊ 8a luce. Et cõponit᷑ allucino. as. re.i.luminare.ſerenare. AUñ.Luſtro circũ
do deſignat ſiue ſereno. Purgo circũeo lu
mino ſiue pio. Et ꝓd.eu.
Luto.tas.a.p.i.inqnare.obuoluere.⁊ ðꝛa
lutũ.Et cõponit᷑ alluto.tas.Colluto.tas:

7„

ii. iuxta lucinare. Ablucino.as.i:a luce ab
ſentare.alienare.⁊ coꝛ.i.
Lucrifacio.cis.i.acqͥrere.⁊ ðꝛa lucrũ ⁊ fa
cio.⁊ acuit fa.i pᷣma ſcða ⁊ ł᷑tia ꝑſona pñt
Lucriſio.ſis.i.acqͥro.⁊ ðꝛ a lucrũ.⁊ fio.
Lucroꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.acqͥrere. Jñ h
lucrũ.cri.i.acqͥſitio. Et lucroſus.a.ũ.i.ple
nus lucro.Et cõponit᷑ collucroꝛ.ar.i.ſimł
Luctoꝛ.arl.atꝰ ſũ.d.p.i.pugnare.(lucrari.
Et cõponit᷑ colluctoꝛ.aris.i.ſimul luctari.
Obluctoꝛ ⁊ reluctoꝛ.aris.in eodẽ ſenſu.ſ.
cõtra luctari ⁊ reſiſtee.
Luctuo.as.n.S.i.flere.⁊ ðꝛ a luctꝰ.
Lucubꝛo.bꝛas.n.p.i.vigilare.Et ꝓpꝛie lu
cubꝛare ẽ ad lucubꝛũ.i.ad lucernã i nocte
vigilare. Itẽ lucubꝛare ẽ paruʒ lucere. In
hec lucubꝛatio.oniſ.⁊ h lucubꝛatiũcła.di.
Luculẽto.tas.n.p.i.luculentũ facere.
Ludifſicoꝛ.arl.atꝰſũ.d.p.i.ludẽdo derideꝛe
⁊ moleſte.⁊ ðꝛ a luc'. Sʒ antiqui dicebãt.

Luxurioꝛ.aris.atus ſũ.d.p.qð antiqͥ dixe⸗
runt. Luxurio.as.i.meretricari.luxuriaʒ
exercere. ⁊ ponit᷑ ꝓ ſuꝑfluere.vł ſupabũ⸗
dare. vkpingueſcẽ. Vn. NMõ cupidũ ſatiat
gliena pecunia nullũ. Sãnis alteriꝰ luxuri
are decet. Et Ouidi in epi. Luxuriat fri⸗
gigdo ſanguine pinguis hum½59mũů· H

Acello.las.i.mactare.trucidare
m Maceo. ces.cui.n.S.i.eẽ vel fieri
macrũ. Iñ maceſco.ſcis.inchoa:
Macero. ras. raui. a. p. i. cõtere⸗ .
re dilaniare. frãgere. debilitare. mollifica⸗
re.Et cõponit᷑ Cõmacero.as.Dimacero·
as. Remacero. as. Et ꝓd. ma. VUñ Ouid:
Ludifico.cas.in actiua voce. i epi. Maceroꝛ int᷑dũ qꝛ ſũ tibi cã doloꝛis
Ludo.dis.ſi.ſũ.n.t.i.iocari. Itẽ ludere in Machinoꝛ.arl.atꝰ ſũ.d.p.i.machinas fa⸗
auih cęli ðꝛ venatiõibꝰ indulgere.vł diui cere.vel ꝑare.ↄſtruere vel cogitare maluz
nationẽ ꝑ volatũ auiũ ꝗrere. Ita exponit vel aliqd aliud cogitare.⁊ ꝓpꝛie malũ vel
Haruth. iij. vbi ꝛ. Qui in auibecęli ludꝛut aſtute iſidiari.⁊ ðꝛ a machina. Iñ vbalia
Iñ hluſoꝛ.oꝛis.⁊ h ludꝰ di.⁊ ludẽs.tl. Et Er cõponit᷑ cõmachinoꝛ.arl.⁊ coꝛ.chi.
ꝓdu.lu. AUñ Oꝛatiꝰ in poetria. Ludere Macto. tas.taui.a. p. ðꝛ imolare.trucida⸗
neſcit cãpeſtribꝰ abſtinet arômi. re. interficere. Añ. Mactat ſiõt necat im⸗
Lugeo.ges.xi.ctũ.n.s.i.flere.Et ẽ lugẽ cei molat atq; truciillat.
aliqbe dictis miſerabilibꝰ ⁊ habitꝰ mutati Maculo. las. aui. a. p. i. deturpare. inqna⸗

—

one flere. Iñ lugeſco.ſcis.incho.⁊ ꝓd.lu.
AVñ Ouidiꝰ in epi.Infęlixꝗᷓ ᷣᷣma virũ lu
gebat adeptũ.

Lumino.as.aui.a.p.i.clariſicare.lumineil

re.coꝛrũꝑe.⁊ ðꝛ amacies. Iñ maculatꝰ.a.
ũ.Et cõponit᷑ imaculatꝰ.a.ũ.¶Raculo cõ
ponit᷑ còmaculo.i.ſiłmaculare.⁊ coꝛ.cu.

Uadeo.des.dui.n. s.i:eẽ vł fieri madidũ

Iñ madidꝰ.a.ũ.i.humidꝰ.⁊ madeſco.ſcis
inchoa.i.incipio madere. Et madeo caret
ſupᷣ.⁊ coꝛ. ma. Uñ Lucanꝰ in.j. Fraterno
pᷣmi maduerũt ſanguine muri.Et cõponi
tur madeo cũ facio.⁊ ðꝛ Madefacio.cis.
i.humefacere.⁊ cũ fio. vt Madefſio.i.c.hu

mefieri. Itẽ cũ cõ.vt cõmadeo. Itẽ cuʒ de

vt demadeo.i.valde deoꝛſũ madere.Jtezʒ

cũ di.⁊ cõ.⁊ in.p.⁊ re.

Magdido.das.daui.a.p.i.madidũ facere.

QHagiſtro.as.aui. a.p.i.oceꝛe.⁊ coꝛ.pᷣmã
Vñ Cato. Inuenies aliqᷣd quod te vitare
magiſtro.

Magniſico. as. aui. a. p.i. magnũ facere ex
altare.collaudare.⁊ ð a magnꝰ.⁊ facio.

MNaioꝛo. as.aui.a.p.i.maioꝛẽ facẽ.⁊ ꝓ.io
Malefacio.cis.ieci.ctũ.n.t.i.male agere

MMaligno.nas.naui.n.p.i.maligne facere.
vel potiꝰ malignũ facẽ.⁊ moleſtare. Et in

eodẽ ſenſu.inuenit᷑ malignoꝛ.aris.depo.

AHalleo.as.aui.a.p.i.malleo ꝑcutere. JIñſẽ

malleatoꝛ ðꝛ faber ferrari?ꝰ.
Malo.mauiſ.mauult.malui. malle.neutri

ge.i. magis velle. Et ↄponit᷑ ab aduerbio

magis ⁊ volo vis.
Mancipo.pas.paui.a.p.i.vᷣuire vel in ſer
uitutẽ redigere.vel mancipiuʒ facere. Et
mãcipare.i.manu trahere vel dare.vłdu⸗
cere.⁊ ponit᷑ ſimplicit᷑ ꝓ dare vel ꝓ ducẽ.
⁊ ſic ẽ actiuũ.ſʒ ꝓ vᷣuire ẽ neutrũ.⁊ coꝛ.pe.
Mando. das. daui. a. p.i.pᷣcipe.Et mãda⸗
re.i.mittere. Vñ. Qui mittit mãdat qui pſ
cipit hic qͥʒ mãdat.Et nõ ꝙ mando aliqñi
cõ poſitione mutat.a.in.e.vt RAmẽdo.daſ
⁊ cõmẽdo.das.Aliqñ retinet.a.vt reman
do. das. VUnde Eſaię.xx viij. Manda.re⸗
manda. .
Mando.is.di.ſũ.n.t.i.comedere. Vnde
Job.iij. Mandebãt herbas ⁊ arboꝛũ coꝛ
tices. Iñ h̊ͥ ⁊ hęc mãdabilis.⁊ B le.
Manduco.cas.caui.a.p.i.comedere.⁊ ðꝛ
a manducꝰ.⁊ ꝓd.pe. MHñ. Maãducare po⸗
tes foꝛmicã ſi caput aufers.

MPHaneo.nes.ſi.n.S.i.moꝛari. Et manere.

ii.expectare.⁊ ſic ↄſtruit᷑ cum actõ. AUnde
Actl.xx. Nincula ⁊ tribulatões me manẽt
Vñ.Qui manet expectat.⁊ qͥ mãet illemo
Manico.as.aui.n.p.i.feſtinare.ma⸗(rat᷑.
ne ire.mane ↄſurgere.vel mane ↄuenire.⁊

ðꝛ a mane.QAuędã glo.dicẽ ſuꝑ illud Lud.
xxj. Ois ppłs manicabat ad eũ.i. mane ve

nire accelerabat. Et ꝓd. pᷣmãa.

anifeſto.tas.a.p.i,. publicare. JIñ mani

feſtarius.a.iſi.q̃ͥ manifeſtat vł qͥ manifeſta

tur. vel manifeſte ⁊ aꝑte aliqᷣd facies.
Mano.nas.naui.n.p.i.fluere.decurrere.
Et componit᷑ commano.as. Demano.as

Emano.nas. NPermano.as.Et ꝓdu.ma.
Vñ Oꝛatiꝰ in poetria.Oẽ ſuꝑuacuũ ple⸗

no de coꝛꝑe manat. Sed maneo.nes.co.
ma. Vñ. Si vitiuʒz remanet lachꝛymg tihbi
gutta remanet. Fac bene qð manet quę ti⸗

bi plaga manet.

QMHanſito.tas.i.frequẽter manere.et dicir·
a manſo.ſas.et coꝛ.ſi.vᷣm hugl.Pap.vo
dicit. Manſitat.i.frequẽter.- manet.

Manſo.ſas.i.frequenter.manere.
Manſuefatio.cis.feci.i.placare.mulcere

Hanſueo nes: ſucui n. . d ct vl fieri mã⸗
ſuetuʒ. ſiue mitẽ. domari. Inñ manſueſco.

ſcis incho.

QHanſueto.tas.aui.a.p.i.mitigo.q̃ſi mau
ſueſco.i.ↄſueſco. AUñ Sapᷣ.xvj.anſue

tabat᷑ ignis.

Mbanticulo.las. a.p.i.fraudari. furari.
Manubꝛio.as.i.manubꝛia alicui rei facẽ.

Manumitto. tis.ſi.ſũ.a.t.i.manu emitteꝛe
vel liberare. In hec mãumiſſio.onis.⁊ ma

numiſſus.a.ũ.q̃ſi manu emiſſus.Antiqui
tus em quotiẽs manumittebãt.eos alapa

pꝑpcuſſos circũagebãt ad modũ monachoꝝ

⁊ liberos cõfirmabãt. Vñ ⁊ ſic manumiſſi
dicti ſunt.q̃i mãu emiſſi.eo ꝙ manu emitte

Marceo.ces.cui.n.s.i.putrere.are⸗ (rent
ſcẽ.⁊ẽ floꝛũ.⁊ caret ſupᷣ. Iñ marceſco.ſcis

ANartyrio.as.⁊ martyrico.as.a.p.(ĩicho.

i. martyrẽ facẽ. vł cruciare. vel teſtificari.
QMaſtico.as.aui.a.p.i.comedere.vł potiꝰ
int᷑ dẽtes ducere.⁊ ↄterere.⁊ ðꝛa maſtix.

Et ponit᷑ qñq; ꝓ deliberare.vel excutere.

Et cõponit᷑ cõmaſtico.cas.⁊ SDemaſtico.
cas.i.ſimul vel valde demaſticare.

Waterio.as.a.p.i.materiã ↄſtruere.Jñnh

7*

⁊ hęc materialis.⁊ h le.

QEMatrico.cas.i.matrẽ in dictis.vel in fact

imitari.matri aſſimilari. Uñ. Si bñ matri

cas luxurioſus eris.⁊ ðꝛa mre.⁊c verbuʒ

moꝛale.ſiue imitatiuũ.

₰

¶Saturo. as. a. p.i.maturũ facere. In ma⸗

tureo. res. rui. i. eẽ vel fieri maturũ. Unde
Joelis.iij.Maturuit meſſis.Quędaʒ bi⸗

blię habẽt ibi. ¶Qaturauit meſſis. AUnde

Ouid.meta.xj.Cepit ⁊ vt pᷣmũ pleno ma
turuit anno.Et cõponit᷑ ꝑmatureo.res.i.
pfecte maturare. Iñ matureſco.ſcis. Ner

matureſco.ſcis.Et nõ ꝙ ᷣm pᷣdictã ſigtio⸗

nẽ maturare ponit᷑ pꝛo diſcedere cuʒ tranz

quillitate ⁊ quiete. vt ille maturat h.quaſi

M

cũ maturitate.tranallitate.⁊ lenitate facit
B. Vñ Virgilius. Maturate fugaã regiq;
hec dicite nro.q̃ſi dicat cũ trãquillitate re⸗
cedite. Item maturo.as.i.feſtinare.⁊ ðꝛ a
maturus ꝓ feſtinꝰ.⁊ tũc ẽ neutrũ. Inueni

tur etiã maturio.ris.riui. ꝓ maturare ᷣm

vtrãq; ſigtionem.

Mechoꝛ.arl.atus ſũ
largiꝰ intelligit᷑.vñ etiã carnalis cogitatio
ſ ſubtrahit mẽtẽ a deo ⁊ oĩs libidinoſa cõ⸗
cupiſcẽtia.⁊ oĩs adulterina actio.⁊ ois illi
cita cupiditas põt dici mechatio.Et cõpo
nit᷑ cõmęchoꝛ.⁊ ꝓd.mę.

ANedeoꝛ eris.n.S.⁊ caret ſup.⁊ ſuppletio
ne pſteriti.pqͥ vtimur medicatus ſuʒ.i.me
dicari.Et ðꝛ a modo.i.temperamento.qꝛ

cũ modo qͥs debet mederi m Hugl. ον

deoꝛ cõponit᷑ remedeoꝛ.deris. Iñ h̊ reme⸗
dium. dij. Et vt ðꝛ in Gręciſmo.Accuſat i
uum medico. medeoꝛq; dtm̃. Exigit ac me
dicoꝛ hunc caſũ poſcit ⁊ illull.

MMedicoꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.medicinã do.
Et in eodẽ ſenſu ðꝛ medico.cas.actiuũ.

M.edio.as.are.a.p.i.in medio locare. vel

ꝑ mediũ diuidere.vel medietatẽ auferre.
vel ↄiũgere.vel paciſicare inter aliqͥs.⁊ ðꝛ
a medi.Et cõponit᷑ dimidio.as.i.diuidẽ
ꝑ mediũ.vel medietatẽ auferre.Et coꝛ.di.
¶ Heditoꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.q̃ſi meloditari
i.modulari dulcit᷑.⁊ qbuſdã melodijs de
cantare.⁊ ðᷣꝛ a melos. Uñ Virgiliꝰ. Silue
ſtram muſam tenui meditaris auena. Itẽ
meditari.i.putare.excogitare. deliberare
Meditoꝛ cõponit᷑ cõmeditoꝛ.aris. NPrę⸗
meditoꝛ.aris. Iñ ſᷣmeditatꝰ.a.ũ.⁊ cõpo⸗
nit᷑. Impᷣmeditatꝰ.Et coꝛ.di. Vñ. Nerui
gili cura ſemꝑ meditare futurra.
¶ Reio.is.meiere.i.mingere.⁊ẽ defectiuũ.
Iðꝛ a mingo.gis.Et deficit oino iĩ pſterito
impfecto indicatiui modil.
Melioꝛo.ras.raui.a.p.i.melioꝛẽ facere.
Mellifico.cas.n.p.i.mel facere. Et coꝛ.ſfi.
MMẽbꝛo. bꝛas.bꝛaui.a.p.i.mẽbꝛis ↄfoꝛma
re.Et cõponit᷑ dimẽbꝛo.bꝛas.⁊ demẽbꝛo.
bꝛas.i.mẽbꝛa diuidere.ſeꝑare.Emembꝛo
bꝛas in eodem ſenſu.
¶Memini.niſti.minit.i.recoꝛdari.recolere.
memoꝛare.⁊ ẽ ðᷣfectiuũ in ſᷣſenti ⁊ foꝛmat᷑
apᷣſenti.niſi ꝙ in futuro imꝑatiui inuenit
memẽto ⁊ memẽtote.Sʒ pᷣteritũ ⁊ quę foꝛ
mant᷑ a ſ̃terito habet.Et ſunt q̃ttuoꝛ. Vñ

Bis duo ſunt odi noui cępi memiq;.Quę

d. p. i. adulterari Et memoꝛãt

retinet ſentũ pᷣſentis pteritiq;. Quę foꝛm
tur ab his parit᷑ ſenſũ duplicabüür.
Memoꝛo.as.aui.a.p.i.recoꝛdari.Et com
ponit᷑ cõmemoꝛo. as. Rememoꝛo. as. Im
memoꝛo.ras. Inueniunt᷑ tñ ⁊ deponentia
i eodẽ ſenſu.ſ.memoꝛoꝛ.rarl.Cõmemoꝛoꝛ
arl. Rememoꝛoꝛ.aris. Jinmmemoꝛoꝛ.aris.
Vũ in pos. Rememoꝛati ſunt qꝛ deꝰ adiu⸗
toꝛ eoꝛũ ẽ. Et nõ ꝙ memoꝛant᷑ pauca.Cõ⸗
f młta.Et coꝛ.mo.cũ oĩbꝰ ſuis cõ
Alendico.cas.caui.n.p.i.oſtiatim (poſit.
cibũ ꝗrere.vel qcũq; alio modo.Sʒ ponit᷑
ſimplicit᷑ ꝓ acqᷣrere.&dico i pᷣma ſigtio
ne ẽ neutrũ.ſʒ trãſlatiue acceptũ ẽ actiuu.
¶ enio.nis.niui.a.q.i.męnia ↄſtruere.vł
meęenibꝰ circũdare.⁊ ſꝑare.⁊ ðꝛa męnia.

Menſuro. ras.raui. a. p.i.ponderare.

Mentioꝛ.tiris.titus ſũ.d.q.i.otra menteʒ
ire vel dicere. ſ. alit dicere q; in mẽte exiſti
mare. ſiue verũ dicat.ſiue falſũ. Uñ ⁊ veꝝ
dicendo põt aliqͥs mẽtiri. ⁊ dicẽdo falſum
põt nõ mentiri.
Meo.as.aui.n.p.i.manare.decurrerc.
Mercoꝛ. arl. atus lũ.d.p.i.vendere vłeme
re.nundinare. ⁊ ðꝛ a merx.
Merdo.das.dare.a.p.i.me
ſtercoꝛare. l
Merẽdo.das.daui.n.p.i.merẽdã ſumere
q̃ſi poſt meridiẽ edere.Et ẽ tractũ a nona.
qͥ tꝑe romani vocabant᷑ ad cibos.
I greo.res.n.s.i.dolere.flere.Sʒ ꝓpꝛie
merere.ẽ cũ ſilẽtio dolere.⁊ caret ꝑterito.
⁊ ſuppletiõepſtiti ⁊ ſu pᷣ. Itẽ iuenit᷑ mereo
res.rui.ritũ.⁊ mereoꝛ.rerl.depo.in eadeʒ
ſiãtiõe.ſ.merito acquirere.lucrari.Etan⸗
tiqui dicebãt.Mereo.res.rui.vbi nos di
cimus modo. Mereoꝛ.mereris.Et ita me
reo.res.rui.⁊ męreo ꝓ doloꝛe coincidebãt
in eãdẽ vocẽ in pᷣſenti quis differẽtia eẽt
ibi in tpe.qꝛ męrere ꝓ doloꝛe pᷣmã ꝓd.Sʒ
aliud merere pᷣmã coꝛ. Añ. Me mea merẽ
tem faciunt mala plura merentẽ. Tamen
quia ulla differentia non erat nota omnibꝰ⸗
ideo grammatici modernioꝛes cauſa diffe
rentię ad męreo 1 doloꝛe tacuerũt mereo
ꝓ acquirere in pᷣſenti ⁊ tꝑibꝰ foꝛmatis a ſ⸗
ſenti.⁊ mutauerũt illud in verbũ depo. et
dederũt ei ſuppletionẽ pᷣteriti.⁊ dixerunt
mereoꝛ.reris.ritꝰſũ.pᷣteritũ vo retinuerũt
ſcʒmerui.qꝛ in ſterito nulla erat coincidẽ⸗
tia. Mã męreo ꝓ doleꝛe caret ſuppletiõeſᷣ
teriti.pꝛo quo quidam dicunt męſtus ſum
ſed nõ apparet quia męſtus tm eſt nomen

rda inqnare.

nõ ꝑticipi,.6.

Meretricoꝛ. aris. atus ſũ d. uxuriari.
AMUergo.is.ſi.ſũ.a.t.Et cõponit᷑ cõmergo
gis. Gemergo.is. Emergo.iſ.i.extra mer
gẽ. Immergo. gl. Remergo. Sbmergo.
Meridioꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.ĩ meridie re⸗
quieſcere.⁊ ðꝛ a meridies. Uñ Job.xxiiij.
Inter aceruos eoꝛũ meridiati ſunt.
Mderſito.aſ.are.i.frequẽt᷑ mergẽ.⁊ coꝛ.pe.
Mergo.as.aui.i.frequẽter mergere.
OHeſtico.cas.a.p.i.męſtũ facere.⁊ dicit᷑ a
meęſtus.Et coꝛ.pe. Iñ meſticꝰ.a.u.
Metioꝛ.tiris.titus ſũ.vel mẽſus ſũ.d.q.i.
. meſurate. vn mẽſus.a.iũ.qð aliqñ accipit᷑
in paſſiua ſigtiõe ꝓ mẽſuratꝰ.Netioꝛ cõ⸗
pronit᷑ cõmetioꝛ.tiris. ODimetioꝛ.tirl. Eme
tioꝛ. tiris. Iñ emenſus.a.ũ. Remetioꝛ.tir
Et metioꝛ ꝓdu.pᷣmã. Uñ Oꝛatius in epi.

Metiri ſe quẽq; ſuo modulo ac pede veꝝ

eſt.i.cõueniẽs.Sʒ meto.tis.eã coꝛ. Unde
metit᷑ qñ venit a metioꝛ.tiris.bᷣmã coꝛ.ſed
pe. ꝓd. Sʒ qñ venit a metoꝛ.eris.coꝛ.bᷣmã
⁊ mediã.vñ.Sic metoꝛ ⁊ metit᷑.metit᷑ me⸗
tioꝛ affert.Et futurũ indicatiui de metioꝛi

uenit᷑ in boꝛ. Vñ ps.Letaboꝛ ⁊ ꝑtiboꝛ ſici

mã ⁊ cõuallẽ tabnaculoꝝ metiboꝛꝛ.:
Meto.tis.meſſui.meſſũ.a.t.i.ſecare.⁊ pꝛo
pꝛie ſegetes colligere.⁊ ðꝛ a metioꝛ metiris
ANeto cõponit᷑.demeto.tis. Uñ dñs ꝑ ꝓ⸗
phetã. Demetã ꝑ poſterioꝛa tua. Emeto.
tis.in eodẽ ſenſu.i.deſtruere abſcindere et
deſecare. Et coꝛ.me. Uñ Proſpꝑp.Qð ſeri
mus metimꝰ.qð damꝰ accipimꝰ.
MMetoꝛ.taris.d.p.i.terminari.terminũ po
nere. ⁊ metã ↄſtituere.vel locare.⁊ dicit᷑ a
meta. Itẽ metari idẽ ẽ qð metiri. Sʒ meta
ri trę cõuenit. Metiri alijs rebꝰ.Et ꝓpꝛie
metari ẽ diuidere caſtra. ⁊ aſſignare loca
militib in caſtris. vel ponẽ caſtra. vel mu
tare.⁊ tũc deriuat᷑ a metioꝛ.vel moueo.

aũt ðꝛ metioꝛ.q̃ſi metã ago etymo.ẽ.⁊ ꝓd.

me.Añ Lucanꝰ i.j.Audax heſpereos ve
niã metat᷑ in agros. Et cõponit᷑ caſtrame⸗

Metuo.tuis.tui.a.t.i.timere.⁊ ca⸗ ¶toꝛ.

. e ſuß Ein vſ u. deberet kacere metutũ.
vel metuitũ.⁊ coꝛ.pᷣmã. AUñ Proſꝑ.Nau
perẽ chꝛiſto diuite nõ metui.
. R re
Mico. cas. cui.n. p. ſt p. caret. Et accipit᷑ ĩ
duab“ ſigtionib. ſ. ꝓ ſplẽdere ⁊ ſalire.aſcẽ
dere. vel tremere. Et cõponit᷑ dimico. cas
caui.a.p. Emico.cas.cui.i.valde vel ſur⸗

ſũ vel extra micare.i.ſplendere.ſalire aſcẽ

dere. Vñ Hieronymin epla ad Caulinũ

vij. Scintillę inqt emicoan.
Miculoꝛ.aris.d.p.i.fabulari.
Micturio.rl.vbũ medi.i.mingere.Et.co.
v. añ ri. Uñ Juuenał.Noctibꝰ h̊ ponũt le
cticas micturiunth.

Migro.gras.graui.a.p.i.ꝓficiſci ire.
Milito.tas.n.p.i.ſbᷣ ſtipẽdijs agere.arma

poꝛtare.⁊ ẽ militũ. NPõt tñ etiã ꝑtinere ad
amantẽ.vterq; em exercet militiã.licet ille
nocturnã.⁊ iſte de die.Et vtriq; incumbit
caſtrũ expugnandũ. Unñ Ouidiꝰ Militat
ois amãs.⁊ habʒ ſua caſtra cupido.Et cõ
ponit᷑ cõmilitotas.
Willo.las.laui.a.p.i.ſuere.⁊ ðꝛa milleus
ſih millus.li.i.collare circa collũ canis.
Mingo. gis. xi. ctũ. n. t.i. vꝛinare. vꝛinam

enmittere. Iñ mictim ad. Et h̊ mict. tus.
tui. ⁊ micto.as.fre. A qͥ mictito.as. aliud

Meiniculoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.au⸗ (freq̃.
xiliari.adminiſtrare.Et ꝑ cõpoſitionẽ ad⸗
miniculoꝛ.aris. Et coꝛ.cu.
Miniogpho.phas.i.minio ſcribere.
Miniſtro.traſ.traui.a.p.i.ᷣuire.⁊ ðꝛ a mi

niſter. Et cõponit᷑ cõminiſtro. as. ⁊ ſũmi⸗

niſtro. as. Itẽ a miniſtrãte obſequiũ reddi
tur.A ſũminiſtrante ſubſidiũ pꝛogat᷑.
Minitoꝛ.taris.ii.frequẽter minari.

Meinio. as.i.minio pᷣꝑare.vel minio ſcribẽ

Mino.nas.naui.a.p.i.cõpellere.vł ducẽe.
Vñ Threñ.iij.Me minauit ⁊ abduxit in
tenebꝛas ⁊ nõ ĩ lucẽ. Iñ h ⁊ heęc ⁊ B minas
tis. Et ꝓd.mi.ſʒ minoꝛ arl.coꝛ.mi. VUnde
Dũ grex minat᷑ lupꝰ illi dẽte minat᷑. Item
Gaius.Troia minans cecidit.non ſe bene
minans. ́”MU
Meinoꝛ.aris.atꝰſũ.d.p.i.minas imponere

vel facere. ⁊ ðꝛ a miniũ. Vñ. Mala mma⸗
mur. Bona ꝓmittimꝰ. JIñ minatoꝛ. torl. ꝗᷓ

nũciat aduſa.Monitoꝛ vo qͥ pmittit bo⸗
na. Iñ hęc mina.nę.ſʒ raro inuenit᷑ niſi in
plurali.ſ.hę minę.arũ.Et minabũc'.a. ſ.
ſimilis minãti.Et coꝛ mi.hę minę.arũ.ſed
mino.as.vbũ ꝓdu. VUñ.Nolo timere mi⸗
nas dũ me ſine vimine minas.Minoꝛ.ar
cõponit᷑ cõminoꝛ.arl.i.ſimul minari vel in

creporeeir. „
MMinoꝛo.ras.raui.a.p.i.minoꝛẽ facẽ. Inð
B ⁊ hęc ⁊ B minoꝛãs.tis.⁊ ꝓdu.pe.Vñn.in
Auroꝛa ðꝛ.aieſtate pr̃i pr̃e minoꝛat eũ
Minſo.ſas.i.freqnt᷑ mingeree.⁊ ðꝛa migo

Itẽ a minſo.ſas.minſito.tas.aliud fre.

¶Minuo.nuis.nui.nutũ.a.t.i.minꝰ facere.
Iñ minut.a.ũ. In minute.tiꝰ.ſime adü.
Et cõponit᷑ cũ cõ.vt cõminuo.is.⁊ cũ dis

2⁊ð diminuoꝑ duo.m.ꝓ diſminuo.⁊ mu⸗

tatr᷑.S.in.m. Nõt etiã cõponi cum di.vt di
minuo ꝑ vnũ.m. Itẽ cõponit᷑ imminuo.is
Sanguiminuo.is.i.ſanguinẽ minuere.
Minurrio.ris.riui.n.q.i.minutim cãtare.
⁊ eſt oim minutiſſimaꝝ auicularũ.⁊ dicit
aminuo. Iñ hęc minurritio. onis.i.cantile
na minutiſſimarũ auicularu.

AMiriſico.cas.caui.a.p.i.mirũ facere.⁊ ðꝛ
a mirꝰ.a.ũ.⁊ facio.cis. Iñ miriſicꝰ.a.um.

q̃ͥ mira facit.⁊ miriſicẽs.tis.in eodẽ ſenſu.
MHiroꝛ.raris.ratus ſũ.d.p.i.ꝓſpicere.vel
laudare.vel ꝓ miro habere. Et ponit᷑ ſepe
ꝓ cuꝑecũ ſuis cõpoſitis qͥbuſdaʒ .ſ.ꝓ ſuo
ↄſequẽti añcedẽs. Primitꝰ em miramur.
poſtea mirata cupim.
MVeiſceo. ces. cere. i. turbare ↄfundere.ſimł
fundere. Et miſcere.i.potare. vinũ bibe⸗
re. Et ẽ tractũ inde ꝙ antiqͥ miſcebant cali
da frigidis.⁊ frigida calidis in calice.
Miſereoꝛ.erl.miſertꝰſũ.d.S.i.ſuꝑ miſeriã
alicuiꝰ ↄdolere ⁊ cõpati.Et ↄſtruit᷑ cũ gtõ
⁊ dtõ qñq;.ſʒ raro cũ actõ in eodem ſenſu.
Et miſereo.res.qð antiquitꝰ fuit in vſu et
nõ habebat pteritũ. Iñ miſeret ⁊ miſeret᷑
imꝑſonalia. VUñ miſeret ↄſtruit᷑ cũ actõ et
glõ. vt Miſeret me tui. Similit᷑ etiã con⸗
ſtruit᷑ miſeret᷑. vt me miſeret᷑ tui.⁊ me mi⸗
ſertũ ẽ tui.
Miſereſco.cis.incho.de miſereo.res.

Miſeroꝛ.aris.atus ſũ.d.p.idẽ ẽ qð miſere

ri.ſʒ miſereri tm̃ coꝛdis ẽ.⁊ ſi ſubuenire nõ
poſſumꝰ Sʒ miſerari ex oꝑe cõpꝛobat᷑.Et
ðꝛ a miſer.vel miſereoꝛ.⁊ cõſtruit᷑ cũ actõ.
väyt miſereoꝛ te.i.ſignũ ⁊ opus miſericoꝛdię
tibi exhibeo.
Miſſo.as.i.frequẽt᷑ mittere.⁊ ẽ fre.de mit
to.A qͥ miſſito.tas.are.fre.i.frequent᷑ mit

tere.vñ Macrobiꝰ. lacẽtas mutuo miſ

ſitant. Itẽ inuenit᷑ miſſo.ſas.ſaui.i.miſſaʒ
canere.⁊ tũc deriuat᷑ a miſſa.A qͥ miſſito.
tas.i.frequẽter miſſam canere.

Miteo.tes.tui.n.s.i.eſſe vel fieri mitẽ. IOñin

miteſco.cis.incho.
QHitifico.cas.a.p.i.mitẽ facio.
Mitigo.as.aui.mollire.temꝑare.humilia
re.⁊ videt᷑ vbũ ſimplex. aũt ðꝛ mitigo.

q̃ſi mitẽ ago.potiꝰ videt᷑ eẽ etym ołl.qᷓ; cõ⸗

poſitio. Et cõponit᷑ demitigo.as.i.demul

cere.vel percutere.Et coꝛ.pe.Et põt deri⸗

uaria mitis.
Mitto.tis.ſi.ſũ.mittere.a.t.i.itromittere.
Et mittere.i.mãdare. Sʒ mittimꝰ res aia⸗
tas. Modamꝰinaiatas.ſʒ hęc ꝓpꝛietas ſię

peconfngdill.
AEitrere n poſſeſſionẽ. ẽ poſſeſſoꝛẽ facere
aut in poſſeſſionẽ ducere.vt rẽ cuſtodiat.
Mittere in poſſeſſionẽ noie ventris.ẽ mit⸗
tere in poſſeſſionẽ noie eiꝰ qͥẽ in ventre. vt
cũ mulier pꝛegnãs mittit᷑ in poſſeſſionẽno
mine filij vel filię heredis quẽ vel quaʒ ha⸗

bet in vtero ex marito ᷣmoꝛtu.

oderoꝛ. aris.atꝰ ſũ.d.p.i.regẽ.· gubna⸗
re. ⁊ a modꝰ. Et ↄſtruit᷑ cũ dtõ ⁊ actõ.
ANodico.cas.a.p.i.tẽptare.modiſicare.

Modiſico.as.i.tẽptare.alicuiꝰ modi facẽ.

¶MWModuloꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.cantare.dul
citer melodias facẽ.⁊ ðꝛa moduł.i.cantꝰ.
Inuenit᷑ etiã modulo.las.in eodẽ ſeniu.

Moleſto. as. are. a. p.i.moleſtũ vł moleſti
am facere. inquieterer.
Obolioꝛ. iris.litꝰſũ.d.q.i.cũ difficultate co

nari. ⁊ ðꝛ ꝓpꝛie de magnis rebꝰ.⁊ ðꝛa mo

les. Ael moliri.i. machinari. parare. fabꝛi
care.excogitare.diſponere.vel cũ difficul

tate. vel ingenioſe aliqͥd facere.⁊ ꝓd. pᷣmã
⁊ ſcribit᷑ ꝑ vnũ.l. Añ Cucanꝰ in.v. Heu
quãtũ foꝛtuna ĩ humeris iã pondere feſſt is

¶ Bolleo. les. lui.n. s.i.eẽ vłfieri mollem. et

ðꝛ a mollio.lis.Et cõponit᷑ emolleo.eſ.Et
hic molleſco.d.icho.Et emolleſco.cis.in⸗
choa. Remolleo.les.i.iteꝝ mollere.Et in⸗
de remolleſco. cis. Et ſcribũt᷑ ꝑ geminuʒ.l
Mollifico.cas.caui.a.p.i.mollẽ facere.

Molleo. liui.litũ.a.q.i.temꝑare.mitigare

blandire. eneruare.mollẽ reddere. Ande

Job. xxiij. BDeus molliuit coꝛ meõ6.

Oldolo.lis.lui.n.t.caret ſupᷣ.aut facit mol⸗
tũ vel molitũ.pe.coꝛ.i.acuere.⁊ ꝓpꝛie fer⸗
rum. Et molere.i. terere.ſicut triticuʒ vel
aliã annonã. Et molere.i.ſubagitare. vel

coire.⁊ ſic ẽ actiuũ. Añ Judicl.xvj.dicit᷑.

Sanſonẽ clauſũ in carcere molere fecerũt.
vbi dicit mgr in hiſtoꝛijs. Molere fecer̃t
q̃ſi oꝑe vᷣuili eũ affligẽtes.ebꝛęi tñ dicũt
ꝙ philiſtei fecerũt eũ doꝛmire cũ mulieri⸗
bus robuſtis.vt ex ea ꝓlẽ robuſtã ſuſcipe⸗
rent.Et ẽ tracta hęc ſigtio ex ſᷣdicta. Qui
em̃ coit q̃i molere ⁊ terere videt᷑. Et coꝛ.
mo. Sʒ moes Pd n. Qu frumẽta mo
lit mola moles ſit tibi pondcd.
Moneo.es.nui.tũ.a.S.i.ſollicitare.Et cõ
ponit᷑ admoneo.ſes.net.Monet qͥ pꝛeci

pit. Admonet qͥcqͥd acciderat memoꝛie re
ducit. Itẽ monem futa. admonemꝰpñtia

—

Item cõponit᷑ cõmoneo.nesj.ſimł mone

re. Monemꝰ minoꝛes. Cõmonemꝰ pares
Rogamus maioꝛes. Item cõponit᷑ Pꝛę⸗
moneo.nes. Remoneo.nes. Submoneo.
es.i.latent᷑ vel paruʒ vel poſt monere. Et
coꝛ.hanc ſyllabã mo. VUñ Ouidiꝰ dearte.
Biſce bonas artes moneo romana iuuẽtꝰ
Monſtro.tras.traui.a.p.i.oſtendere.Et
cõponit᷑ cũ de.⁊ pe.

ANoꝛdeo.es.momoꝛdi.moꝛſũ.a.s.i.denti

—

bus ledẽ.Et cõponit᷑ cũ cõ.de.eę.i.ᷣ.re.⁊ ꝑ
Moꝛigeroꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.moꝛes bo⸗
nos gerere.⁊ ðꝛ a mos.⁊ gero.ris.Et mo⸗

rigerari.i.moꝛẽ gerere.obedire.ſubijcere.
facere voluntatẽ alicuiꝰ. Ille em gerit mo⸗
rem alicuiꝰ.qͥ facit voluntatẽ eiꝰ. Inñ moꝛi
ger. ra.rũ.i.obedis.
Moꝛioꝛ.reris.vel moꝛioꝛ.iris.vᷣm tertiam
1 quartã ↄiugationẽ iuenit᷑ fere vbiq;.Et
caret ſupino. Deberet tñ facere moꝛtuum

moꝛtuu.qð exigit moꝛtuꝰ.vel moꝛituʒ.tu.

qð exigit moꝛiturꝰ.ra.rũ.i.legẽ carnis ſol⸗
uere. vel obire. ⁊ ðza moꝛs.tis.Et.coꝛ.mo

Sʒ mos.oꝛis.pꝓd. Vñ.Eſt in amoꝛe moꝛi

veneris ſe ſubdere moꝛi.

ANoꝛoꝛ.aris.atus ſũ.vᷣbũ cõe.i.impedire.

tardare.detinere.vel impediri.tardari.de
tineri. Nonit᷑ tñ qñq; abſolute ꝓ cõſiſtere
vel moꝛã facere.Et cõponit᷑ cõmoꝛoꝛ.arl.
Bemoꝛoꝛ. aris. Immoꝛoꝛ.aris.i.intꝰ mo⸗
rari.vel valde moꝛari. Remoꝛoꝛ.ar..i.ite⸗
rũ moꝛari. Et ſunt vere eiuſdẽ ſigtiõis cuʒ

moꝛoꝛ. Et coꝛ. mo. VUñ Ouidi de arte. Er

rat ⁊ in nulla ꝑte moꝛat᷑ ame.

AlNoꝛſito. as.faui.i.frequẽt᷑ moꝛdẽ. ⁊ coꝛ.ſi
Moꝛſo.ſas.freq̊.de moꝛdeo.des.A qͥ moꝛ

ſito.tas.aliud freq. Inuenit᷑ etiã in eodeʒ
ſenſu.moꝛſico.as.Et a moꝛſo.ſas.ðꝛ hic ⁊
hec moꝛſatił.v h; le.i.ad moꝛdendũ habitł.
Moꝛtiſico. as. aui. a. p. i. occidere. ⁊ dicit᷑ a
moꝛs.vel potiꝰa moꝛtuꝰ.⁊ facio.⁊ coꝛ.pe.
Moto.as.i.frequẽter mouere.⁊ ꝓd.mo.

Moueo.ues.moui.motũ.n.s.i.voluere.

curare.ↄtractare.Et coꝛ.mo.in pñti.ſʒ in

hterito ⁊ ſupino eã ꝓducit. Añ Proſper.

Sz3 leſerũt dulcia amara mouet.

Mucido.das.daui.a.p.i.mucidũ facere.
Mugillo.las.n.p.i.clamare.onagroꝛũ eſt

Mugio.gis.giui.itũ.n.q.i.boare.ſtridere

⁊ccẽ̃ boum.Et ꝓdu.-x mu.

Eulceo.ces.mulſi.mulſũ.a. s.i. lenire. mi

tigare. delectare.vel blandiri.

ſcipulatoꝛ.i.deceptoꝛ.

Mulcto. as.a.p.i.mulcere.linire.mitigaꝛe
blãdis vbis ſeducere.curuare.vexare.vel

ver berare.litigare.vel pugnis.ſiuecalci⸗

bus tundere.⁊ ðꝛa mulceo.cQcoes.

NMWulgeo.es.ſi.ſũ.a.S.i.lac ð vbẽ extrahẽ.

Multo.tas.taui.a.p.i.verberare.punire.

dãnare. ⁊ ꝓpꝛie ꝓ pecunia.⁊ aliqñ poni᷑

ꝓ abbꝛeuiare.⁊ ðꝛ a multꝰ.a.ũ. Inh mul⸗

ta.tę.i.vindicta pan.
Mundo. as.a.p.i.puriſicare.vel purũ fa-
cere.Et ↄpõit᷑ emũdo.as.i.valde mũdaꝛe
Munero.as.a.p.i.donare.munꝰ alicui da
re pꝛo aliquo ſeruitio.vł pꝛo aliq̃ re.Et cõ
ponit᷑ remunero.as.Et ꝓdu.mu. Nñ ho
merus.Et pꝛius aiacem exaurato mune⸗
ratenrſez.

Mungo. gl.xi. ctũ.a.t.i.purgare.⁊ ſoꝛdes
auferre.Et ꝓpꝛie ẽ mucũ de naſo extrahẽ.
⁊ ꝓijcere.⁊ qð remanet de cõbuſtiõe cãde
lę auferre.Et ſępe ponit᷑ ꝓ deciꝑe.vel de⸗
cipiendo auferre aliqd vel expoliare.
Munifico.cas.care.a.p.i.muneribꝰ hono
rare.munera alicui facre.
Munio.nis.niui.nitũ.a.q.i.ſirmare.val⸗
lare.defenſaculũ facere.Et ꝓd. mu. VUnð
Eſopꝰ. Vñ pire ꝗqas hoſtẽ munire caueto.
Murmuro. ras.n.p.i.cũ ſilentio loqͥ. ⁊ ðꝛ
a murmur. Et coꝛmu.
Muro.as.a.p.i.muro.oꝛnare.murũ facẽ.
Iñ h.̊ muratoꝛ.oꝛis.i.faciẽs murũü.
Muſcipuloꝛ.aris.d.p.i.deciꝑe. Jñ h̊ mu⸗

₰

Muſſito.tas.taui.i.frequẽter muſſare.
Muſſo.as.ſaui.n.p.i.dubitare.Et muſſa
re.i. ſilentio murmurare. Vñ. Muſſat q
dubitat. muſſat qͥ murmurat idẽ. Itẽ inue
nit᷑ muſo.ſas.i.ſcio.⁊ tũcſcribit᷑ ꝑ vnũ.s.
Muteo.tes.n.s.i.eſſe vel fieri mutũ tacere
Iñ muteſco. ſcis.incho ⁊ pdu.mu. VUnd.
acer decepis. Juuabit illos ſubitꝰ qͥs
facit obmuteſcere mosbus..
¶MCWutilo.as.a.p.i.minuere.vellere.trũca⸗
re vt hois caput.vel aliud mẽbꝛũ aputare
vel ꝑtẽ arboꝛis auferre.vł boũ coꝛnua de⸗
trũcare. ⁊ coꝛ.pe. Añ Ouidiꝰ ð arte.Tur
pe pecꝰ mutilũ turpis ſine gramine capus
Mutio.tis.tiui.n.q.i.murmurare.ad mo⸗
dũu mutoꝝ velle loqò ⁊ nõ audere.Et ẽ pꝛo⸗
pꝛiũ mutoꝛũ.vel loqͥ nõ audentiũ.Et ðꝛ a

mut=. a. i.? pd. mu. VUñ Eſopꝰ. Suppli⸗

cat ille nimis mutitq; timoꝛẽ ſiẽdo.Et mnu

tio inuenit᷑ ꝓ mutere.ſz raro.
¶ Ruto. tas.taui.a.p.i.mouere. vel in aliũ
ſtatũ vtere.vł ad aliũ locuʒ ducere. velid

qð habemꝰ dare ꝓ eo qð nõ habemꝰ vt cũ
dDamꝰdenarios ꝓ vino.mutamꝰdenarios
ꝓ vino. ⁊ nõ vinũ. Et ꝓdu. mu. VUñ Oꝛa
tius in epi.Collũ nõ animũ mutãt qͥ trans
mare currũt. DH
Mutuo.as.are.a.p.⁊ mutuoꝛ.aris.d.p.
dꝛiñt.qꝛ mutuo.as.dantis ẽ.q̃ſi mutuo da
re.vt Mutuo tibi denarios.i.mutuo do

tibi. Sʒ mutuoꝛ recipientis ẽ.qi mutuo ac
cipio a te.vt utuoꝛ denar ios a te. Iñ

illud mutuabit᷑ peccatoꝛ ⁊ non ſoluet. Et
Exoð.xij.ðꝛ. Nręcepit dñs filijs iſrael vt
mutuarent᷑ vaſa a vicinis ſuis.⁊ ſpoliarẽt
egyptũ.Quilibet g̊ caueat abuti iſtis ver⸗
bis. Vñ. Mutuo vult dantem ſzʒ mutuoꝛ
accipientẽ. Itẽ mutuo credẽtis ẽ.ſjo mutu⸗

oꝛ accipientis. Itẽ mutuo.as.etiaʒ differt

acõmodo.as.vel accõmodo.as.qꝛ cõmo⸗
damꝰ. vel accomodam illas res ꝗͥ eędẽ i eſ
ſentia debent reddi.ſ.ꝗᷓnõ tranſeũt in poſ⸗
ſeſſionẽ recipientis.vt equꝰ.mantellum.⁊
hmõi.Sed mutuamus illas res quę tran⸗

ſeunt in poſſeſſionem recipientis.vt dena⸗

rios.vt accõmodo.vel cõmodo tibi equũ

id eſt.nõ ꝓpꝛietatem ſed ad cõmodũ ⁊ vti
luatẽ.⁊ ſimiliter vſum eiꝰ quẽ ego habeo ti

bi do.i.ad equitandum.non vt ſit tuꝰ. Sʒ

mutuo denarios tibi. id eſt.cũ ſint mei dan

do flunt iui.

Ancio. nãcis. nanciui. diceb
tiqui. Iñ nos dicim. Nanciſcoꝛ.
cerl.nactꝰſũ.d.t.i.acqͥrere.adipi⸗

4

xiiij 82.
nactus.

Hario.naris.riui.n.q.i.ſubſannare.nares

fricare.⁊ ðꝛ a naris.
Narrito.tas.i.frequent᷑ narro.
Narro.ras.raui.a.p.i.dicere.
NMaſcoꝛ.ceris.natꝰ ſũ.d.t.i.de vtero exire.
decidere.Et ſiãt paſſionẽ ab alio illatã.id
c.ꝓuenientẽ ex paſſione ſᷣcedẽte circa alið
ſuppoſitũ.i.circa matrẽ.

Nato.tas.taui.n.p.i.frequẽter no vłme ex

aqua leuo.⁊ a no.nas.nanre.
Naucifacio.cl.n.t.i.paꝝ vł nihil appᷣciare.
Naucipẽdo.dis.n.t.i.vilipẽdo.

Naufragoꝛ.garl.d.p.i.periclitari.pati fra⸗
ctionẽ nauis. Inuenit᷑ etiã naufrago.as.i

eodẽ ſenſu. Vñ Naufragiũ faciẽs naufra⸗
gat illa fides.

„

Nauigo.gas.aui.a.p.i.naueʒ agere.⁊ coꝛ.

cebãt an

ci. inuenire. Unð.ij. achab.
empꝰ aũt opoꝛtunũ demẽtię ſuę

ſiculas defert᷑ ad oꝛꝛas.
Mauſeo.as.n.p.i.vomere.⁊ ꝓpꝛie in mari
vel in naui.⁊ ad vomitũ ꝓuocari.⁊ volun
tatem vomẽdi habeꝛe ſine effectu.⁊ ꝓpꝛie
in naui. AUñ Oꝛatiꝰ in epi. Nauſeat ⁊ locu
ples quẽ ducit pᷣma triremis. Iteʒ nauſeo
ponit᷑ ꝓ faſtidire.vt Iſte nauſeat ſuꝑ hac
re.i.faſtidit. Ml
Mauo.uas.a.p.i.cõpellere.foꝛtit᷑ exeqͥ.vel

opam dare.
nte E

ui. Añ Aitgili enei. v. Mauigat Eneas.

Neco.necas. caui. vel necui. necatũ. vel ne⸗

ctũ.a.p.i.occidere. Sʒ necaui ferro pimi.
Necui alia vi. Uñ. Necatꝰ ferro.ſʒ nectꝰ
alia vi. ꝑpꝑemptꝰ. Et coꝛne. Uñ.A neco dic
aui ferro.necui reliq̃ vi. Et. obias. Hãac
afflige fauet. huic famulare neceat.

—

Necto. ctis. nexi. vel nexui. nexũ. a. t. i. liga

re. adiũgere. vel inſerere. v'nodare.quod
etiã faceret nectũ.niſi eẽt dꝛña huiꝰ vbi ne⸗
co. cas. necui. ctũ. Iñ hęcnexio. onis. Et
cõponit᷑ cõnecto.ctl. Innecto.Subnecto.

Negligo. gig. xi. ctũ.a.t.i. ↄtẽnere. derelin⸗

quere.q̃i nõ legere.vłq̃i nõ eligere·
Mego gas.gaui.a.p.i.qð obijcit᷑ nõ ↄcede
re vłnõ eẽ verũ.ↄtẽdere.ↄtradicere. Ne⸗
go cõponit᷑ abnego.gas.denego.gas.id ẽ
valde negare.Et coꝛ.ne. Vñ. Inſicit intin
gens. qͥ denegat inficiat᷑. S

„

Negocioꝛ.aris.atꝰ ſũ.d.p.i.mercari.

Menioꝛ.aris.atꝰſũ.d.p.i.vana loqͥ vel can
tilenã ſuꝑ moꝛtuũ facere.vel lamẽétari.
Neo.nes.neui.tũ.n.S.i.filare.ꝑ quãdã du
ctionẽ filũ a colo trahẽ.Et ↄpõit᷑ ꝑneo.es
Nequeo.neqͥs.qͥui.qͥtũ.pe.coꝛ.i.nõ queo.
i.nõ poſſũ.Et cõponit᷑ anõ ⁊ queo.Et nõ
tm tria vba ↄponũt᷑ cũ nõ.ſ.nequeo.ne
cio. nolo. coꝛ.ne. Añ Eſopꝰ.Tꝑe deleri
gratia firmanequit.
Neqᷣto.tas.n.p.⁊ neqͥtoꝛ.tarl.d.p.i.neqm
ene. vel potius nequit agre.
Peruo.as.a.p.i.neruis ↄiũgere.vłneruos
alicui dare. Et cõponit᷑ deneruo.as.i.dil⸗
ſoluere debilitare.vł valde neruare.
Meſcio.ſcis.ſciui.ſcitũ.q̃i nõ ſcire.i.ignõꝛe.
Mexo.xis.xui.xũ.i.nectere.ſʒ nexo.as.xui

nexũ.i.frequẽter nectere. Z

Nihilo las.a.p.iiĩ nibilũ redigere. ðꝛa ni
hiluũ.Et cõponit᷑ adnihilo.as.are.i.annul
lare. deſtrueread nihilum redigere Z

Nihilifacio.cis.⁊ nihilipẽdo. ꝓis.in eodeʒ
ſenſu.i. vilipẽdere.vel nulliꝰ pᷣcij extimare
Nycito. as.a.p. i. vigilo vel palpebꝛas mo⸗
ueo. In annycito.tas.ꝑ cõpoſition.
Myctitoꝛ. arl.fre. a nyctoꝛ.arl. Inuenit᷑ etiã
in neu.ge.in eodẽ ſenſu.nycto.tas.⁊ nycti
to. tas.i.frequẽter nocte vigilar.
Nycto.ctis.nyctere.⁊ nyctio.tis.tiui.ctitũ
n.q.i.glatire.qð ꝓpꝛie canũ ẽ qñ beſtiarũ
veſtigia inſequũt᷑ ⁊ acute ganniũt. Añ Ce
ciliꝰ de qͥdã cane dic᷑. Bñ nyctit oletq;.
Nyctoꝛ.arl.i.nocte vigilare.⁊ ðꝛa nyctos
qð ẽ nox. Iñ nyctant᷑ adu.i.vigilant᷑.et h
nyctamen.inis.i.vigilamẽ.⁊ h̊ nyctatꝰtus
Inuenit᷑ etiã in neutro ge.ĩ eodẽ ſenſu.
Nycto.tas. Nycto vł nyctoꝛ cõponit᷑ anny
ctoꝛ.arl.vel annycto.tas. Innyctoꝛ.arl.vł
anpcto:tao.
Mideo.des.dui.n.s.i.ſplẽdere.⁊ ẽ tractuʒ
a nido.ſ.cũ pulli matri adueniẽti cũ qͥdam
galarũ applauſu occurrũt ⁊ tũcẽ ꝓpᷣe nidẽ.
Itẽ nidere ẽ redolere.⁊ ꝓpꝛie ðꝛ de carne
aſſata.vel dũ aſſat᷑. Et ꝓd.ni.
Nidifico.cas.pe.coꝛ.i.nidũ facere.
Migro. ras.a.p.i.nigrũ facere.Et cõ ponit
ðᷣnigro.gras.Enigro.gras.i.valde nigra
re.vel nigredinẽ auferre.⁊ ꝓd.ni.poſitiõe
ſʒ naturalit᷑ eã coꝛ.Et a nigro.gras.deſcẽ⸗
Ddit nigreo.gres.qð cõponit᷑ denigreo.es.
Et hinc nigreſco.ſcis.⁊ denigreſco.ſcis.i⸗
choa. Et coꝛ.ni.naturalit᷑. AUñ in Auroꝛa
Actio ſi mala ſit.oẽ nigreſcit oopp.
Ningo.is.xi.i.niuẽ mittere.⁊ ẽ verbũ exce

pteę actiõis.⁊ ꝓbᷣe hʒ tiñ tertias ꝑſonas.

Niteo.tes.tui.n.s.i.ſplẽdere.lucẽ.candere
18 niteo.q̃ſi niuẽ teneo.⁊ ẽ etymoł. Jñ ni
teſco. ſcis. Et niteo caret ſupino. ſor.nl.
Añ grecilinꝰ. Gẽma nitet.ſidus fulget cã⸗
delaq; lucet.
Nitido.as.a.p.i.nitidũ facere.⁊ coꝛ.ci.
Nitoꝛ.teris.niſus vel nixꝰ ſũ.d.t.i.laboꝛa⸗
re.gradi.conari.⁊ parere.Nã in ꝑtu maxi
mus laboꝛ ⁊ conat ẽ.⁊ ꝓpꝛie ꝓ parere fa⸗
cit nixus.⁊ ꝓd.ni. AUñ Ouidiꝰde ſine titu
lo. Nitimur in vetidũ ſp cupimuſq; nega⸗
ta. ⁊ facit ſupinũ tã i ſũ.qᷓ; in xum. ᷣm vtrã
q; ſigtionẽ.licet ꝓ parere frequẽtiꝰxũ.Et
nitoꝛ habet qͥnq; ꝑticipia.ſ.nitẽs niſus.ni
xus. niſurus.nixurus. .
Niuo.as.aui.n.p.i.ningere.⁊ ðꝛa niue Jñ
niuaſco.ſcis.incho..

aui. atü. n. p.i.natare.Et cõpõit᷑

Mo. nas. n

—

amo. nas. Inno. nas. i. int nare. Trãſno.
Nobilito.as.i.nobilẽ facere.honeſtare.Et
nobilitare.i.moꝛe nobilium ſe hr̃e nobiles
imitari.⁊ ðꝛ a nobilis.Et cõponit᷑ denobi⸗
lito.tas.i.valde nobilitare.vel deſit pꝛiua
tiuũ.ᷣʒ vtrãq; ſigtionẽ ſui ſimplic. Deno
bilitare.i.deoꝛſum a nobilitate ſtatuere.ſ.
vituꝑare.dehoneſtare.⁊ denobilitare.de
generare.nõ moꝛe nobiliũ ſehr̃e. Nobili⸗
to in pᷣma ſigtione cum ſuis cõpoſitis ẽ acti
uum. In ſecũda eſt neutrum. ⁊ coꝛ.li. Añ
Eſopus. Mobilitat viles frons generoſa
dapes. OW?l

Nooceo. ces. cui. citũ.n. s.i. offendere. Inde

nocuus.a.ũ.⁊ nociuus.a.ũ.i.nocẽs vł cui
nocet᷑.Noceo cõponit᷑ ꝑnoceo.es.i.valde
vel ꝑpfecte noceo. Et coꝛ.no. Uñ ꝛoſper
NDelle magis facinꝰqᷓ; tolerare nocet.Et h̊

verbũ noceo oliʒ ↄſtruebat᷑ cũ actõ.qð ad

huc in multis locis inuenit᷑. Anð Marci
vltimo. Si moꝛtiferũ qͥd biberint non eos
nocebit.

HNocto. tas. taui. a. p. i. nocte vigilare. ⁊ co⸗

ponit᷑ Pernocto. tas. .
Nodo. das.daui.a.p.i.ligare.⁊ ꝓd.no.
Nolo.nõuis.nõuult.nolui.nolite.nolle.id
c.nõ velle.⁊ ðꝛ a nõ ⁊ volo.Et differũt nol
le ⁊ nõ velle.qꝛ nolo ĩpoꝛtat pciſe reſiſtenti
am. ↄtemptũ.⁊ omnimodã ↄtradictioneʒ
vel repudiationem.⁊ nõ ſolũ abſentiã vo⸗
luntatis.Sʒ nõ volo tm̃ aliqualẽ ⁊ nõ om
nimodã impoꝛtat ↄtradictionẽ vt no. Jo.
an. ð offi. dele. c. pꝛudẽtiã ·S· ſexto.ſuꝑ.vᷣ.
nõ velit.Et in imꝑatiuo hʒ noli nolite.
Nomino.nas.naui.a.p.i.noĩe vocare.ap⸗
pellare. Iñ noiatꝰ.a.ũ.i.valde opinatꝰ et
noiĩiatꝰ.⁊ noĩate.tius.tiſſime.adũ.
Noſcito.tas.i.frequẽter noſcere.
Noſco.ſcis.noui.notũ.a.t.i.intelligere.vł
cognoſcere.Et nõ ꝙ noui nouiſti ſᷣm aliqͥſ
eſt vᷣbũ defectiuũ aliud a noſco.Et ſi h̊ ve
rũ ẽ.nõ poterit ibi eſſe alia diſcretio niſi ꝙ
noui defectm̃ hʒ vim qñq; pᷣſent qñq; pſᷣte
riti. Añ. Bis duo ſunt odi.noui cepi me⸗
miniq;.Quęretinẽt ſenſũ pſᷣſent pᷣteritiq;.
Noteo.tes.notui.n.s.i.eſſe vł fieri notũ.et
ꝓd.pᷣmã.Et componit᷑ innoteo.tes.tui.⁊
hinc noteſco.ſcis.⁊ innoteſco.cis.incho.

Notifico. cas.caui.a.p.i.notũ facere.

Noto.tas.tare.i.frequenter noſcere.vł de⸗

ſignare. demöſtrare. ſigre. vł rep̃hendere

⁊ðꝛ a noſco.cis.Et coꝛ.pᷣmã.licet ſupinuʒ
a quo deriuat᷑ eam ꝓd. Vñ.oc in amoꝛe
noto ꝙ eo careo mihi noto.Noto.tas.põt

Eh

dhe

dad
Md⸗
ge

NMubilo. la⸗ .lare. a. .i.

etiã deriuari a nota.tę.tũc notare ẽ notas
facere.noti deſignare. Itẽ a noto.i.repᷣhẽ
do. notoꝛius.a.ũ.qð debet notari vel repᷣ⸗
hendi.Et h̊ͥ ⁊ hęc notabilis.⁊ h̊ le. Iñ no⸗

tabiliter adcu.
Nouercoꝛ.arl.atus ſum.d.p.i.moꝛe nouer

ceę ſe hre.ſeuiciã nouercę exercere.

NHouo.as.a.p.i.nouũ facio.⁊ ðꝛa nouꝰ.Et

cõponit᷑ Annono uae Ihnons g. Bi
nouo.uas.Et coꝛ.no. VUnd
nunqᷓ; cui ſemꝑ lecta nouunn᷑.·
ubilo. las.lare.a. p.i.obſcurare.ſpiſſũ fa
cere.Et cõponit᷑ cũ ad.con.de.in.⁊.e.
Nubo.bis.pſi.ptũ.olim erat actiuũ ꝓma⸗

*

1

ritare. Vñ in euãgelio. Neq; nubent neq;

nubent᷑. Matth.xxij. Sʒ modo ẽneutruʒ
paſſiuũ.⁊ ꝓpꝛie ꝑtinet ad młieres.vt Nu⸗
bo.tibi. i. maritoꝛ tibi.vel ducoꝛ a te in nu⸗
ptam. Itẽ nubere. i. tegere. Et ab hac ſigti
one tracta ẽ pᷣma ſigtio.qꝛ tũc cum femine
nubũt.pᷣmũ capita earũ tegũt᷑. Nubo vᷣm

ꝙ ꝑtinet ad mulieres.eſt neutrũ.ſʒ ꝓtege
re actiuũ.Et ꝓdu.nu. AUñ Ouidiꝰ i epi.

Si q̊ voles apte nubere nube pari.

Nucleo.as.a.p.i.claudere vel tegere. et ðꝛ

anucleus.Et cõponit᷑ enucleo.ss.
Nudo.das.dare.a.p.i.expoliare.detegere
manifeſtare.⁊ ð a nudus.Et ꝓd.nu. Uñ

Ouidius de ſine titulo dicit.NMõ mihi de⸗

ceptę nudant tua facta tabellę.
Nugoꝛ.aris.atꝰ ſuʒ.d.p.i.nugas facere.vł
dicere. vlł frequẽter ⁊ iutiliter idẽ dicX.
Iñ h̊ nugatoꝛ.oꝛis.⁊ hęc nugatio.onis.et
nugatoꝛp.a.ſ.⁊ ꝓd.nu.Et cõponit᷑ cũ ad
Nullo.as.are.a.p.i.adnihilare.cõ.ꝓ.⁊ re
Et ↄponit᷑ vt ãnullo.las.i.debilitare.ad⸗

MNMumello. las.i.numellaligare. (nihilaꝛe.

Iñ numellatꝰ.a.ũ.i.numella ligatꝰ.
Numero.ras.aui.a.p.ẽ vnitates plures ꝓ
fuſas in vnũ colligere ⁊ aceruare. Jñ h̊ nu
meratoꝛ.orl.⁊ hͥ ⁊ hęc numerabilis.⁊ B le.
M numerabiliter adũ.⁊ co2ꝛlme.
ſcio.as.aui.a.p.i.intimare vł notiſicare
Et cõponit᷑ denũcio.as.i.valde nunciare
vel ꝓhibere.Annũcio.as.Sʒ annũcio de

futuro. Nũcio de longinquo. Senũcio in

pᷣſenti. Enũcio.as. Oꝛenũcio.as. Mꝛonũ
cio. as. Renũcio. as.i.iterũ nũciare vel re⸗
nuere.Et cõponit᷑ abꝛenũcio.as. Subnũ⸗

cio.as.i.latent᷑ vel poſt vel parũ nũciare.

Nũcupo.as.a.p.i.palã noĩare.vł vocare ⁊
confirmare. ⁊ ð aà nomẽ. Et ðꝛ nũcupo.ãſi

—

nde. ꝛoſicit hic

noie capio.⁊ ẽ etymoł. Jñ h̊ nuncupatoꝛ.

oꝛis. ⁊ nuũcſpatrix.

Nundio. as. i. vẽdere vłemere. vł mercari

Nuo.is.nui.nutũ.n.t.annuere.ↄſentire.

mittere vel nutũ facere.

— —.

Nuto. as.taui.i.frequẽter nuere.ſignare ſi

cut facit qs qñ cũ digitis loqr. ⁊ anuo.
is. Et cõponit᷑ annuto.tas. Itẽ nutare. id
e.dubitare. vacillare.tremere.mouere. VE

icipe. cadere. In nutabũd“. a.ũ.⁊ ꝓd.nu.

Vñ Lucanꝰ. Felix qͥ potuit mũdi nutante

ruina. Quo iaceat ia ſcire loco.

Nutrico.cas.i.nutrire.⁊ ðꝛ a nutrio.tris.

vel nutrico.i.appareo nutrire.ſicut albico
i. appareo albere. Et nutricoꝛ iuenit᷑ An
Cicero. Nutricat᷑ ⁊ cõtinet.ꝓ nutricat.et
põt dici verbũ apparitiuũ. Itẽ Chꝛy. in
omelł.ſancti Stephani dicit. ecclia et in
baptiſmo ad ſe veniẽtes generat ⁊ in ßmo
ne nutriact.
Nutrio.tris.triui.a.q.qſi nutu erudire.et
ðꝛ a nutus. Nurrio cõponit᷑ enutrio.tris.
.i. extra vel valde nutrio. Et coꝛ.nu.natu⸗
raliter. Uñ Claudianꝰ. Seępe nutrit ducit
qᷓ; manu refouetq; leonẽz.
audio. dis.a.dq.i.male audire.
vel ↄtra.vel q̃i de mẽte deducere
28ꝛ ab ob.⁊ audio.dis. Inuenit᷑
etiã ꝓ obedio. ſz raro. ⁊ ex eiſdeʒ
cõponit᷑ obedio.
Obceęco.as.pe.ꝓd.a.p.i.valde ceccare.

J Obdo. dis. didi.tũ.n.t.i.opponere.claude

re. occulere. ſupponere. ↄculcare. Iñ obi⸗
Obduco.cis.xi.ctũ.a.t.i.cõtra (tus.a. ũ.
dicere. delere. obũbꝛare. obuelare. m 0a
piã. ⁊ ab ob. ⁊ duco.cis. Iñ obductꝰ.a.
um.i.ſecretũ.vel obuelatũ.vel oꝑtũ.
Obedio.dis.diui.n.q.i.circũaudio.vł vn
diq; audio. Qui em obedit parat ẽ audire
ſ obediẽs entis.oĩis ge.Et obedient᷑.ti
ime. aduũ.⁊ hęc obediẽtia.tio.
Hbelo. las.a.p.i.ſagittare.vel ſagitta pcu⸗
tere. vłtali virgula denotare.ↄſignare.re⸗
ſtituere. ðꝛ ab obee?“?.
Obeo.obis.obiui.n.q.plura ſiãt. Na obi⸗
re.i. ↄtra ire.⁊ obire.i.circũire.⁊ obire. id
pficere.⁊ obire.i.frequentare. Itẽ obire
i. moꝛi.ſʒ dꝛñt. Obire em ẽ i itinere. Ado
ri vbicũq;. Itẽ moꝛi cõmuneẽ beſtijs ⁊ bho
minibus ⁊ bonis ⁊ malis.ſed obire conue⸗
nit tm hominibꝰ. ⁊ tm bonis.Eſt em obire
quaſi obuiam ire. Boni ergo obennt .i in
2 2

diſſolutiõe aię ⁊ coꝛꝑis obuiã eunt chꝛiſto
in aera. Oñ in kalẽdario iuen. Obit⸗ bti
Martini.⁊ nõ Moꝛs bti Martini.

O bero. ras.i.pcio ſcʒ ęre nducere. In obe

ratus.a.ũ.i.ęre ↄductꝰ. Vñ in vita ſancti

MMHartini. Oberatos hʒ meos ſcriptoꝛes

P quos tibi meę ineptię publicant᷑. Et ob⸗
grare ẽ vndiq; ere circůdarnrner.
Obiecto.as.i.frequẽt᷑ obijcẽ. ab obijcio.q.
Hbyjjcio. cis. obieci. ctũ. a. t. i. opponere. im
pPeoperare.⁊ ð ab ob. ⁊ iacio.cis. IJñ obie
ctus.a.ũ.⁊ hęc obiectio.onis.

biurgo. as.n. p.⁊ obiurgoꝛ. arl.d.p. ĩ eo⸗
dem ſenſu.i.ↄtra aliquẽ.vel foꝛtit iurgare

Oblecto.tas.a.p.i.delectare.
Hblego. as.gaui.a.p.i.ↄtra legare.vłꝑ cõ
trariũ.vel ↄtradicere.vel ↄtra leges veni⸗
re. vl dicere. ⁊ ðꝛ ab ob.⁊ lego.gas.⁊ ꝓ.le
BGblido.dis.ſi.ſũ.a.t.i.oↄtra vłcirca ledere
bligo. as. aui. are. a. p.i.impignerare.q̃ſi

ob.i.ꝓpt᷑ aliqͥd impignerare.dare.vel ne⸗

ctere. ⁊ ð ab ob. ⁊ ligo.gas.Et coꝛ.li.
Oblimo.mas.a.p.i.limpidare. polire.vel
deterrere. demolire. coꝛrodere. vłlimo co⸗
opire.⁊ ð ab ob. ⁊ limo.mas. Et ꝓdu.li.
Vñ Lucamꝰ. Mene gener craſſis oblimat
echinades vndis. .
Oblinio.niſ.niui.a.q.i.placare.lenẽ vłdul
cẽ facẽ.⁊ ð ab ob.⁊ linio.nis. Ałoblineꝛe
i.inungere. Iñ oblinit.a.ũ.i.linitꝰſiue in
unctus. Or etiam oblinitus.i.placatus le
nis factus. .

Oblino.nis.obleui. oblitũ.a.t.i.ificere. de⸗

turpare. q vulgo ðꝛ empegacare.
bliquo.qᷓs.aui.a.p.i.trãſuerſũ facere vlł
nõ rectũ.ſiue nõ ęquũ facere.⁊ ðꝛ ab ob.et

liquo.qᷓs. Iñ obliquꝰ.a.iũ.i.nõ rectũ.ↄtra

riũ.curuũ. Vñ dicit Mapᷣ. Obliquat trãſ

uerſũ facit.Obliqꝗᷓ.i.non directa. ↄtraria.

curua.⁊ ꝓd.li. Mõt etiaʒ obliqͥ cõponi ex
ob. ⁊ liquo.q̃s.⁊ tũc ẽ obliq̃re ob vel ↄtra
liquare. Et coꝛ. li. JUGU
Oblittero. as. a. p. i. delere. obliuioni trade
re.Et inde oblitteratꝰ.a. ũ. .

Obliuiſcoꝛ.erl.oblitꝰſũ.d.t.i.memoꝛiã ali⸗

cuiꝰrei amittere. ⁊ ↄſtruit᷑ cũ gtõ ⁊ actõ. vt
Obliuiſcoꝛ.tui.vłte. Iñ hęc obliuio.onis

Et inde obliuioſus.a.ũ.i.obliuione plenꝰ
q facile obliuiſcit᷑.

Obnitoꝛ.terl.d.t.i.obſiſtere.obluctari.cõ⸗

quaq; niti ad obſequu. H
Obꝛadio.aſ.n.p.i.circũcirca vłↄtra ſplẽdẽ
Obꝛepo.pis.n.t.i.vndiq; vel ↄtra repere.

tradicere.vel renuere. ANel obniti i. circũ⸗

vel quaſi latent᷑ ſubintrare.lxj. diſ nullus

inuitus.⁊ ðꝛ ab ob.⁊ repo pis.

Obꝛuo.is.a.t.i.ſternere.⁊ ðꝛ ab ob. ⁊ruo.

Obſcuro.ras.raui.a.p.i.facere obſcurũ.⁊
ðꝛ ab ob. ⁊ cura. cure.

Oblecũdo. das. n. p.i. obedire obtpare.

Obſero. ris.obſeui.obſitũ.n.t.i. Otra vel

vndiq; ſeminare.vel plantare. vel tegere.

Vñ Lucanꝰ. Obſita funera celat᷑ purpu⸗
ra lana. Sʒ obſero.ris.rui obſertũ. a. t.i.

ptra ſerere.otra mittere. cõmiſcere.
Obſeruo.as.are.a.p.inuenit᷑ in duab⸗ſiãti

onibꝰ. In bona ſigtiõe.i.qſi vndiq; Puare

adimplere.vt Iſte obᷣuat pᷣcepta domi
ni. In mala ſigtione obſeruare.i.q̃ſi cõtra
Hᷣuare.vt Obſeruabit pctõꝛ iuſtũ.·i.inſidi⸗

atur iuſto. Vñ. Complet ⁊ exequit᷑ obſer⸗
uat ⁊ inſidiat᷑. In obſeruãs.antis.ge.ois.
Et hee obſeruãtia.tię.Et obſeruatio.oniſ
Et eſt obſernantia cult⸗ religionis. Sʒ ob
ſeruatio. eſt curę ⁊ doctrinę ⁊ artis.
Obſideo.des.a.s.vel obſido.dis.i.circa ſe
dere ⁊ cingere.vndiq; circũdare ⁊ ppe ex
pugnãaãdi cauſa. Iñ hęc obſideo.onis.i.ob
ſidendi actio.
Obſoleo.es.obſoleui vłobſolui.obſoletũ.

vel obſolitũ.i.diſſueſcere.ab vſu recedere
⁊ in obliuionẽ venire.vileſcere.ppt᷑ feto⸗
rem deſeri. vt Iſte locꝰ obſolet.i.ab vſu re

cedit. vileſcit. ppt᷑ fetoꝛẽ deſerit᷑.vʒ hug.

Priſtianꝰ vo in.ix.libꝛo ſic dicit. Obſoleo

quoq; obſoleui facit.Hõ eſt em a ſoleo.qð

ſolitus ſum. facit ſiue ſolui ſteritũ ſjm Sa
luſtiũ.ſed ab obs.⁊ oleo.ſicut obſcenꝰ.ab

obs.⁊ canẽdo.vel cęno.⁊ coꝛ.lo.obſoleo.

Iñ obſoletus.a.ũ.

SPBbſono.nas.pe.ꝓd.i.cenare.qꝛ cena ↄtra

ſomnũ ſolet ſumi.Sʒ licet ita obſonare in

ueniat᷑ ſimpliciter ꝓ cenare. ꝓpꝛie tñ obſo

nare eſt poſt cęnam contra ſomnũ aliq̃d co

medere.⁊ ðꝛ ab ob.⁊ ſomnus. Inde hB̊ ob-
ſomniuʒz.i.ꝑuus cibus.⸗ delicatus. q̊ͥ poſt
cenam contra ſomnum ſumit᷑. AUñ quilibʒ
modicus ⁊ delicatꝰ cibus inter alios ſum⸗
ptus ðꝛ obſonium.quod vulgo compana

ticum ðꝛ.Et ab obſoniũ ðꝛ h̊ obſonatꝰ.tus
i.actus obſonandi.vel ipſa cena ſiue ob⸗
ſonium.vłſumptus qui expendit᷑ in cena
ſiue obſonio. Inuenit᷑ etiam obſonoꝛ.aris
d. p. in eodem ſenſu. Item inuenit᷑ obſono

nas.i.cõtra ſonare.⁊ ðꝛ ab ob.⁊ ſono.nas

Et coꝛ.ſo.ſed qñ componit᷑ a ſomnꝰ ꝓdu.

ſo. AUnde. Obſono ceno tamen obſono de

ſono fertur.

—

Obſtetrico.as.a.p.i.officiũ obſtetricis ex⸗
ercere. AVñ Exoð.j. Obſtericandi habent

ſcientiã. Iñ obſtetricãs.antis.ge.oĩs. Uñ

Job. xx vj.Et obſtetricante manu eiꝰedu⸗

ctus ẽ coluber toꝛtuoſus.QAbſtetricãte in⸗

tellige.i.leuit᷑ educẽte.⁊ ſuauit᷑ cõtractãte

ſine animi ↄturbatiõe.Et ꝓd. hbe.
Obſtino.as.aui.a.p.i.i malo durare facẽ.
et in malo ꝑſeuerare intẽdere.et ðꝛab ob.
et teneo.nes. Iñ obſtinatus.a.iũ.i.i.malo
induratus.obfirmatꝰ vel intentꝰ. Et obſti
nate adu.i.iĩ malo ꝑſeueranter vel intente.
Inuenit᷑ etiã obſtinat in bona ꝑte.i.ibo⸗
no ꝓpoſito firmꝰ et ſtabilis. An Ruth. /
Didens ꝙ obſtinato.eſſet animno.
Obſtipo.pas.a.p.i.inclinare.
Obſto.as.ſteti.ſtitũ.n.p.i.nocere.ĩpedire
ↄoſtare.et ðꝛ ab ob.et ſto.ſtas.

Obſtrepo.pis.pui.pitũ.n.t.i.ob vel Ptra

ſtrepere.⁊ ð ab ob. ⁊ ſtrepo.is.⁊ coꝛ.ſtre.
Obſtringo.gl.xi.a.t.i.vndiq; łotra ſtrigẽ.
Obſtrudo.dis.a.t.i.cõtra.vł ob aliqd vel
vndiq; trudere.includere.vel abſcõdere.
Obſtruo.is.a.t.i.otra ſtruẽ.vel vndiq; ob

turare. obijcẽ.iĩpedire.claudẽ.abſcondere
Obtẽpeꝛo. as.n.p.i.obedire.ↄſentire.ob⸗

ſequi.vel iuſſu iudicis parere.
Obtineo.es.ui.tentũ.a.s.i.impetrare.ad⸗
qrere.et ðꝛ ab ob.⁊ teneo.nes. Iñ h̊ obtẽ⸗
tus.tus.i.impetratio.adqᷣſitio.et coꝛ.ti.
Obtingo.gis.tigi.a.t.i.vndiq;.vł contra
tangere vel accidere.⁊ ðꝛ ab ob.⁊ tãgo.gꝗl.
Iteʒ accidit malũ.Euenit caſu. Obtingit
ſoꝛte. Contingit facto.
Obtrudo.is.a.t.i.ↄtra vel ob aliqd vel vn
diq; trudere.includere.abſcondere.
Obtundo.dis.obtudi.obtuſuʒ.a.t.i.cõtra
vel vndiq; tundere.obturare.in anguſtia
claudere.vel ꝓhibere.obſerare.obſurda⸗
re.oppꝛimere.⁊ ðꝛ ab ob.⁊ tundo.dis. Iñ
obtuſus.a. ũ.
Obtueoꝛ.eris.obtutus ſũ.d.s.vel obtuoꝛ.
eris.obtuitus ſũ.d.t.i.ↄtra vel vndiq; vł
ob aliqͥd tuerſi. .
Obturo.ras.raui.a.p.i.claudere.ſtipare.
⁊ð ab obtundo.dis. Iñ obturãs.tis.ge.

oĩs. Vñ NPropheta.Sicut aſpidis ſurdę.

⁊obturãtis aures ſuas.i.claudẽtis.Et ob
turatus.a.ũ.Et ꝓd.tu. AUñ in Auroꝛa ðꝛ.
Lex ait oꝛa boui nõ obtures oꝑanti. Vnð

Proũu.xxj.Qui obturat aures ſuas ad cla

moꝛem pauperũü. .
Obuerſoꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.ouerſari.
Obuio.as.aui.n.p.i.eſſe obuiũ alicui iĩ via
4 .

Virtus altiſſimi obumbꝛabit tibi.

ↄtraire.⁊ ðꝛ ab ob.⁊ vio.as. In obuiꝰa.ũ.
Iñ obuie u. ꝓ q̃ ſepe ponit obuiã aduer
bialiter. qñq; loco aduerbij loci.qñq; loco
aduerbij qualitatis.

Hbumbꝛo. bꝛas. a.p. i. vndiq; vmbꝛare re

frigerare. ⁊ ð ab ob.⁊ vmbꝛo.bꝛas. Unð
Lucl.j.Angelus ad MMariã virginez git.

Occaleo.les.lui.n.S.i.obdurare.indurere
callũ facere.vt ANulnꝰ occaleſcit cũ incipit
ſanari. ⁊ ab ob.⁊ calleo.les. Iñ occale⸗
ſco.ſcis. iuncho..
Occano.nis.nui.n.t.idẽ qð occino.nis.
Occęco.cas.care.a.p.i.valde cęcare.
Occẽto.as.i.frequẽt᷑ occinẽ.ab occino.nis
Occido.dis.di.occaſũ.n.t.i.otra vel ſił ca⸗
dere.moꝛi.⁊ ðꝛ ab ob.⁊ cado. Et coꝛ.ci.in
pſenti ⁊ in ſterito.Et ſic ſumitur Ecclłs.j.
Orit᷑ ſol ⁊ occidit.Et ab apło.Solnõ oc⸗
cidat ſi ngiracunat⸗ veſtrã. IJñ occiduus.
a.ũ.i.cadẽs. Itẽ occido.dis.di.occiſuʒ.et
tũc ꝓd.ci.vbiq;.⁊ cõponit᷑ ab ob.⁊ cędo.
dis. cęcidi. Et ſic ſumit᷑ Sapᷣ.j. Os qð mẽ
tit᷑ occidit aiam. Vñ in gręciſmo ðꝛ. Occi⸗
do ꝑimo.ſed denotat occido laboꝛo.
Occino.nis.nui.n.t.i.canere.vel cõtra.vł
vndiq; canere.vel cõcinare.vel cõcantare
vłinfamię carmẽ cũ certo noie dicere.⁊ ðꝛ
ab ob. ⁊ cano.“nis.
Occo.cas.caui.a.p.i.ſecare.ſcindere.trun⸗
care.ſemina terra oꝑire. ropꝛie quidem
occare. eſt cũ ruſtici aratiòe ⁊ ſatione facta
dimiſho bobus grides gitbas cedunt e
gonibus frangũt. Et ðꝛ occare.quaſi occę
care.qꝛ operiat ſemina. Et tũc eſt occatio
quaſi occęcatio.ſʒ ponit᷑ ꝓ ſcindere. velſe
care.vel trũcare.ſicut dixi. Vñ. Noco co.:.

luʒ baiulat. lacheſis trahit.atropos occat

Iñ hęc occa.cę.qðdã inſtrumẽtũ ad terrã
ſcindendã.ſicut raſtrũ. Occo cõponit᷑ cuʒ
ex. vt exocco.cas.i.valde occare. Reocco
cas.i.iterũ occare. ä
cculo.lis.lui.cultũ.a.t.i.abſcõdere.tegẽ
claudere. celare.⁊ ð ab ob.⁊ colo.lis. AUñ
Ouidius in bᷣma epi.Oſſa ruinoſas occu⸗
lit herba domos. Iñ occulto.tas.i.frequẽ
ter occultare. Itẽ ab occulo ðꝛ occulxꝰa.ũ.
.i.abſconſus.tectꝰ clauſus.Et ꝓd. pᷣmam
poſitione. Vñ Oꝛatiꝰ in pᷣma epi. Occul⸗
tum viſus decurrit piſcis ad hamn.
GOccumbo. bis.n.t.i.cõtra aliqᷣd cũbere.Et
occubo.bas.ꝓ eodẽ.⁊ ãbo faciũt Feradi
3

D

cubui. Et ſupinũ in cubitũ.

Occupo.pas.pare.a.p.i.iuadære.q̃i ex im⸗

pꝛouiſo vel ante caꝑpe.⁊ ðꝛ ab ob. ⁊ capio.

pis. Et inde cõponit᷑ hoccupo.pas.i.ante

occupare. Itẽ exoccupo.pas.i.expedire.
⁊ coꝛ.cu.Itẽ occupare capit᷑ qũq; i mala ſi
gnificatiõe.⁊ qñq; in bona.Et ꝓpꝛie mo⸗
bilia occupant᷑.⁊ imobilia inuadunt᷑.vt ĩ
glo. ſuꝑ h̊ vᷣbo.i.c.generali.ð.elec.li.vj.
Occurſo.ſas.i.frequẽter occurrere. cõtoꝛ
Ocioꝛ.arl.d.p.i.ocio vacare. Iñ ociabũdꝰ⸗
a.ũ.i.ocioſus.vel ſiłis ocianti.
Ocreo.as.a.p.i.calciare ocreis.Et cõponi

tur cũ ex. vt exocreo.as.i.ocreas extrahẽ.

Gn ocreo.as.i.ocreas induere.
ctuplo.plas.a.p.i.octuplũ facere.octies
multiplicare.Et coꝛ.tu.
Oculo. las.lare.a.p.i.oculos dare.vt Be⸗

oculauit iſtũ.i.dedit ei oculos. Et cõponi

tur cũ ex. vt exoculo.las.i.oculos extrahẽ

Odio.odis.odiui.oditum.a.q.i.odio hr̃e.
Vnñ ꝓpha.Odiui eccleſiã malignantium.
Inñ Odi. odiſti. odit.oſũ.vᷣbũ defectiuum
in eodeʒ ſenſu. Hñ ꝓph̊a. Perfecto odio
oderam illos. Iteʒ Amos.v. Odi ⁊ ꝓieci
feſtiuitates vr̃as.Et habet tm̃ pſteritum ⁊
ea ꝗᷓ foꝛmant᷑ a ſ̃terito.Et accipit᷑ in ſenſu
hſentis ⁊ ſteriti.Et ſunt quattuoꝛ ſicut pa
tet.S.in memi.Et ab odio.dis.ðꝛ h et hęc
odibilis.⁊ le.i.odio habitꝰ.vel habilis.
Et hͥ odiũ.odij.i.inueterata inimicitia de
vltione cogitas.Et odioſus.a.um.i.odio
plenus odio habitꝰ.⁊ qñq; ſic ðꝛ odio hñs
Et in eodẽ ſenſu ðꝛ odioſicꝰ.a.ũ.Odi odi⸗
ſti neutꝝ ẽ tertię ↄiugatiõis.Sʒ odio odis
actiuũ eſt cum ſuis compoſitis. Item odi
odiſti ꝓd. pᷣmã. Sed odio.odis.coꝛ.pᷣmã.
⁊ eſt quartę ↄiugatiõis. AUñ Oꝛatiꝰ ĩ epi.
NProdigꝰ ⁊ ſtultus donat ꝗ̃ ſpernit ⁊ odit
Itez Ouidius de arte. Odimus accipitrẽ
Tia ſemꝑ viuit in armis. Ande quidam.

☚ £ S

ctiuuʒ fit odit neutrum pducit᷑ odit. Et

odio.odis.olim faciebat futurum indicati

ui in bo. Hñ Proũu.j.Et inpꝛudentes odi

bunt ſcientiam. ſed modo facit in am. vt

odiam.

Odoꝛo.ras.a.p.⁊ odoꝛoꝛ. rar d. p. i eodeʒ

ſenſu. i. odoꝛẽ ꝑciꝑe.vel odoꝛẽ acciꝑe. vel

olfacere. Vñ Beñ.viij.Odoꝛatꝰẽ domin⸗

odoꝛẽ ſuauitatis. In odoꝛatꝰ.tus.tui.id ẽ

actꝰ vel paſſio odoꝛãdi. Et ðꝛ odoꝛatꝰ. q̃ſi

odoꝛis geris tactus.vel tractꝰ.⁊ẽ etymoł.

Iñ odoꝛabil.l

nis. ſm antiquos.

abik. le. ⁊ odoꝛabilit᷑ adu. Et hęc
odoꝛantia. tie. 8

Offendo.dis.di.ſũ.a.t.i.aliquẽ facere ira⸗

ſci vel inuenire. Cũ em ad lapidẽ offendi⸗
mus.illũ inuenimus. Iñ hęc offenſio.oniſ
⁊ hęc offenſa.ſę.i.culpa foꝛefactũ.⁊ h̊ offẽ⸗
Hffenſo.ſas.ſare.i.frequẽter offẽdere. IJñ
hq offenſaculũ.li.i.ſcandalũ.vel ira.vel im
pedimennttt.
Offero.offers.obtuli.oblatũ.i.vltro pbere
vel obuiã recipienti ferre.⁊ ðꝛ ab ob.et fe.
ro fers. Iñ hec oblatio. onis. “
Officio.cis.a.t.i.nocẽ.⁊ ðꝛ ab ob.⁊ facio.c.

Offũdo.dis.offudi.ſũ.a.t.i.circa fund ere.

vel circũfundere.

Ogganio.nis.n.q.i.otra ganientẽ ganire.
vel garrire. Ponit᷑ etiã qñq; ꝓ reſpõdere
qnq; ꝓ ſtulte loq. qñq; ꝓ inculcare.
Olefacio.cis.i.olere facio.Et cõponit᷑ a fa
cio. ⁊ oleo. les. M
leſio.fis.i.fetere.vel inciꝑe fetere.

OPleo. oles. oliui.vel oleui.olitũ.vel oletuzʒ

n.S.i.fetere.Et nõ ꝙ redolere ðꝛ tm̃ de bo

no odoꝛe. Olere vo tm̃ de malo odoꝛe pᷣm

Hugl.Sʒ Map̃ᷣ.magis ampliat eiꝰ ſigtio⸗
nem. Dicit em. Olent res valde malę vel
bonę. Redolẽt tm̃ bonę.⁊ coꝛ.o. ?Vñ. Nõ

redolet ſed olet piſcis duanꝰ ⁊ hoſpes. In

„

uenit᷑ etiã.Olo.lis.lere.tertię coniugatio

Olero.ras.n.p.i.plantare olera.vłoleribꝰ
vti.⁊ ðꝛ ab oleo.les.Et componit᷑ deoleꝛo
as.Exolero.as.i.valde deolerare.vel ole
ra auferre.

Olfacio.cl.ſyncopat᷑.⁊ ðꝛ olfacio. p olefa⸗

cio.i.odoꝛo. Itẽ olfacere.ẽ naſum ad culũ
ponere. Ita exponit glo.in.v.olfacit.in.l.
Agaco. ff. ſi . pau.fe.di.vbi. Agaxo du⸗
xit equũ ad tabernã qͥ mulę olfecit ꝗᷓ calci⸗

£

trauit ⁊ Agaxoni crus fregit.
Gmologare. yel emologare. ẽ idẽ qð confir
mare vł ratiſicare.Et ſic ðꝛ Arbitriũ omo
logat᷑ vel emologat᷑.i.ↄfirmat᷑ ſilẽtio decẽ

Dierũ tacite vel expᷣſſe.vᷣm Goff. in ſũ.ð ar

bi · · effectus.
Ominoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.auguro.
Omitto.tis.tere.ſi.miſſũ.a.t.i.htermittere

oe
ſodele

N

nin

Et coꝛ.pᷣmã. Vñ Oꝛatiꝰ in epi. Quem ſua
culpa pᷣmit deceptꝰ omittetm.,.
Onero.as.are.a.p.i.grauare.onuſtare.ſar

cinare.Et cõponit᷑ deonero.as. Exonero

as.i.valde onerare.vel onus auferre. Uñ

in gręciſmo ðꝛ.Accuſat ſemꝑ onero ſʒ pon
deroꝑ ſe.Accuſat intellige.i.actiuũẽ.⁊ ac
cuſatiuũ caſum regit.

Hnuſto. as.a.p.i.ſarcinare.Et cõponit᷑ de
oꝓnuſto.as.i.valð onuſtare.vł onꝰ auferꝛe.

Dpaco. cas.a.p.i.obſcurare.condenſare.
Operio.rloperui.oꝑtũ.a.q.i.tegere. Inde

opꝑtus.a.ũ.⁊ hocoperimen.inis.tegimen
Iñ h̊ operimentũ.ti.⁊ h oꝑtoꝛiũ.toꝛij.⁊ GB
opericulũ.li. Añ Numeri.xix. Aas ſine
opericulo imundũ erit. Ał ſine operculo.

SHm aliã litterã.qꝛ ðꝛ hoc operculum.li.per

ſyncopã.Et cõponit᷑ Cooperio.ris.qð vl
terius componit᷑ diſcooperio.ris.
MOperioꝛ.irl.oꝑtus ſũ.d.q.i.expectare.Et
ꝓdu.pᷣmã.ſed operioꝛ paſſiuũ eã coꝛ. Uñ
Hꝛatius. Nec tardũopeꝛioꝛ nec pᷣcedenti⸗
bus inſto. Item Ouidius. Stantibus ex⸗
tat aqͥs oꝑit᷑ ab ęquoꝛe moto. D
Opeꝛoꝛ. aris.atus ſũ.d.p.i.oꝑando facẽ.
auxiliari. inuigilare.⁊ ðꝛ ab opꝰ vel opera.
Et cõponit᷑ coopeꝛoꝛ.raris.i.coauxliari.
cum aio operari.
Opico.cas.a.p.i.corꝛodere⁊ diminuere.⁊
ðꝛ ab ops.opis.qð eſt terra.qꝛ omia terra
coꝛrodit ⁊ diminuit. Iñ opicuſ.a.iũ.i.coꝛ

rodens. VUñ Juuenałait. Et diuina opici

rodebant carmina mures.

Opimo.as.aui.a.p.i.fecundare.opulenta

re.Et ꝓd.pe.
Opinoꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.putare.exiſtima
re. Iñ h̊ opinatoꝛ.oꝛis. ⁊ opinatoꝛiꝰ. a. Ü.
2⁊B ⁊ hec opinabilis.⁊ h le.⁊ opinabiliter
adu.⁊ heęc opinabilitas.atis. Et cõponit᷑
B ⁊ hec inopinabilis.⁊ h le.Et inopinabi⸗
liter aduũ. inopinabilitas. atis. Et ab opi
noꝛ hic a hec ⁊ B opinãs.antis.⁊ ꝓdu.pi.
Vñ qͥdã. Zibſit opinari pꝛauos pctã lucra
ri. Et in Auroꝛa. AUnð qð attineat ad ius
erodis opinãs.

Opipo. pas. paui. a. p i. nobilitare. vel re⸗

nouare. vel recõponere.aut poſt planctuʒ
in ↄuiuio gaudere.⁊ ðꝛ ab ope.

2„ 7

Opituloꝛ.aris.d.p.i.auxiliari.opem ferre

⁊8 ab opis.⁊ tulo.lis. Iñ opitulant.i.au
xiliant᷑ adu. ⁊ opitulatim idem. ⁊ h̊ opitu⸗
lamen. inis. ⁊ hęc opitulãtia.tię.⁊ opitula

tus.tus.tui.⁊ heęcopitulatio.onis.i.auxi⸗
lium. ſuſtatio. Uñ apls.j.Corl.xij. Opi
tulatiões.gubernatiões poſuit de in eccle
ſia. Et coꝛ.pe. opitulo.
Opoꝛteo.tes.tui.n.S.i.ouenire.vłopoꝛtu⸗
num eſſe.⁊ ðꝛ ab opis.⁊ poꝛto.tas. Etiam
ðꝛ opoꝛtere.q̃ſi opẽ poꝛtare.ſʒ mõ nõ eſt in
vſu. niſi impſonale ab eo deriuatũ.ſ.opoꝛ⸗
tet. Iñ opoꝛtunus.a.ũ.i.ↄueniẽs.yvtił ne⸗

ceſſariꝰ. In opoꝛtune.niꝰ.ſime. adu.⁊ hęc

opoꝛtunitas.tatis.

HGppando. dis.di.a.t.i.vndiq; pandere.ex

tendere. ⁊ ð ab ob.⁊ pando.dis.
Oppedo.dis.di.n.t.i. ↄtra pedentẽ pedere
Et qꝛ qͥ cõtra pedentẽ pedit quodãmodo
ei cõtradicit. ideo oppedẽ ponit᷑ ꝓↄtradi⸗
cere. Itẽ qꝛ qͥ oppedit qð pedẽs facit ⁊ ipe
facit. ideo ponit᷑ ꝓ ↄſentire.

Gppello. lis. oppuli.pulſũ.a. t. i. vndiq; vt

cõtra pellere.⁊ ð ab ob. ⁊ pello.lis.

Oppeto. tis.oppetiui.a.t.i.ↄtra petere. et H

ðꝛ ab ob. ⁊ peto.tis.vel ðꝛ ab os.oꝛis.⁊ pe
to. Et tũc oppetere.i.oꝛe terrã petere.moꝛ
dere. ⁊ ponit᷑ ꝓmoꝛi. hr”
Gppignero.as.a.p.i.cõtra.vel ꝓpt᷑ alidd
pignerare. vel ſubarrare. vel confirmare.
⁊ ð ab ob. ⁊ pignero-as. .⸗—
Oppilo.las.pe.ꝓd.a.p.i.os obturare. ob⸗
ſtruere. occludere. obtundere. ⁊ ꝓpꝛie os.
quaſi pilare os.⁊ ðꝛ ab os.⁊ pilo. as. Un
ꝓphᷣa. Ois iniqᷣtas oppilabit os ſuuʒ.ſed
ponit᷑ ſimplicit᷑ ꝓ obturare.ᷣm Hugl.

Hoppleo. les. eui. tũ. a. S.i. iplẽ vłobturare.

78ꝛ ab ob. ⁊ pleo.ples.qð nõ ẽ in vſu. Uñ
Tereñ. Mulier lachꝛymis opplet os.
Oppono.nis.poſui.poſitũ q.t.i.int᷑ponẽ.

obijcere. ⁊ 8 ab ob.⁊ pono.nis. Iñ oppo⸗

ſitus.a.ũ.⁊ hęc oppoſitio.onis.
Oppugno.as.a.p.i.ↄtra vlł vndiq; pugna
re. vel expugnare.vel impugnare.
pto.tas.taui.a.p.i.deſiderare ⁊ eligere.
Iñ hec optatio onis.i. deſideriũ vl electio
7 optatus.a.ũ.ꝑticipium ⁊ nomen. Opyto

cõponit adopto.tas.Coopto.tas.i.ſiłop
tare.Exopto.tas.i.valde optare. Perop

otagei Pfecte optare.
HOpul i

.

i
ſit. quaſi amiſſis oculis.ſed cecꝰqui oculoſ
perdidit. ſed ſepe ponitur oꝛbus hd cec'.

to. tas. i. diuitẽ facere. vel fecũdare.

Gꝛbo. bas. baui.a.p.i.viduare.pꝛiuare et
ꝓpꝛie filijs. qſi oꝛbũ facere. Iñ oꝛbus.ba.
bü.i. pꝛiuatꝰ.cec'. Sed oꝛbꝰ qui filios ami

Mꝛdino.nas.naui.a.p.i.ſtruerę. cõponere
diſponere. ab oꝛdo. dinisꝰ In oꝛdina⸗
tus.a. ũ.⁊ oꝛdinate.tius.ſime.adu.
Hꝛdioꝛ.oꝛdiris.oꝛditꝰ vel oꝛſum ſum.d.q.
.i.ponere telã.Et quia cuʒ quis oꝛdit᷑ telã
tũc eã incipit ideo oꝛdiri ponit᷑ ꝓ incipere.
Et qꝛ qui loquit᷑ ponit verbũ poſt vbum.
ſicut qͥ oꝛdit᷑ telã ponit filũ poſt filũ.ideo oꝛ

diri ponit᷑ ꝓ loqͥ. Sʒ cũ ad telã ptinet ppe

facit oꝛditꝰ.Cũ vo ad locutionẽ vel icepti
onem facit oꝛſus. Iñ h oꝛditus.tus.tui.et
hic oꝛſus.ſus.ſui.i.actus oꝛdinãdi telã vł
locutio. vel pᷣncipium locutionis.⁊ h oꝛſũ.
ſi.ꝓ eodem.ſ.ꝓ pᷣncipio loquendi vel locu
tione. .
Hꝛganixo. cas.i.oꝛgano cãtare. .
Orioꝛ.rerl.vel rirl.i.naſci.⁊ ꝓfert᷑ ᷣm terti

am ⁊ quartã ↄiugationẽ. In infinitiuo tnñ

pꝓfert᷑ ſᷣm quartãa.ſ.oꝛiri.⁊ nũqᷓ; oꝛi. Et bʒ

duplex ſupinũ.ſ.oꝛtũ. oꝛtu.inde oꝛtꝰ.a.ũ.
Et oꝛitũ.oꝛitu.inde oꝛiturꝰ.a.u. .

MHꝛno.nas.naui.a.p.i.colere.decoꝛare. Et
deriuat᷑ ab os.oꝛis.quaſi oꝛa ⁊ vultꝰ deco

rare. Iñ oꝛnamẽtũ.ti.ðꝛ.qꝛ eiꝰcultu ⁊ vul⸗

tus ⁊ os decoꝛant᷑. Et ab oꝛno.nas. ðꝛ hic
oꝛnatꝰ.tus.i.cultus habitꝰ veſtiũ decoꝛa⸗
tio. Et oꝛnatꝰ.a.iũ.i.nitidꝰ.lucidꝰ.cultꝰ.lu
culẽtus.Oꝛno ſᷣm ugl.cõponit᷑ adoꝛno
nas. Deoꝛno.nas.i.valde oꝛnare.vł oꝛna
tum auferre.Exoꝛno.nas.in eodẽ ſenſu.
Mꝛo. oꝛas oꝛaui.a.p.i.dicẽ.rogare.oꝛe ra⸗

tiocinari.⁊ ð ab os.orl.Et cõpõit᷑ Adoꝛo

ras.Exoꝛo.as. Peroꝛo oꝛas.i.valde oꝛa
re.vel ꝑfecte oꝛare.Et ꝓdu.o.ſᷣm lhugl.
Vñ.Supplicat iploꝛat petit obſecrat hęc
notat oꝛo. „

Oſcito.tas.taui.n.p.i.os a
baradare.⁊ ðꝛ ab os.oꝛis.⁊ cito.tas.qð ẽ
moueo. Vñ Perſiꝰ. Obſcitat heſternum
diſſutis vndiq; malis. Inde heęc oſcitatio.
onis.⁊ h̊ oſcitatus.tus.⁊ q̊ oſcitamẽ.mis.
i. baradatio.ĩmoderata oꝛis aptio.
Oſculoꝛ.arl.cõe.p.i.oſculũ dare vel dari.
Oſo. oſas.a.p.i.oſis calciare.⁊ deriuat᷑ ab
oſa. oſe. ”l
Oſillo.las.i.verberare.vel ſcindere.
Oſſo.as.aui.a.p.i.oſſa dare vel oſſa ꝑcutẽ
vel oſſa pᷣparare.Et cõponit᷑ exoſſo.ſas.i.

oſſa auferre. Inoſſo.ſas.i.oſſa immittere.

Oſtendo.dis.di.oſtentũ. vel oſtenſum.id
:i. demõſtrare.apire.⁊ ðꝛ ab os.⁊ tẽdo.is.
Inde oſtenſim.id eſt aꝑte.⁊ hic oſtentus.

pire. oꝛe hiare.

tus.tui.ſᷣm hugl. Criſtianus vero dicit
Tendo facit tenſum.quod iñ facit tentum
⁊ vtrũq; retinet cũ oibus ſuis compoſitis
vt extenſum. ⁊ extentum. VUnde oſtendo ⁊
ab eo compoſita facit oſtentũ ⁊ oſtenſum.
Oſtentum quoq; qñ monſtrũ ſiẽt nomen
eſt ꝑticipiale qũo factum. dictũ.viſum. ab
oſtendo futura diceũd. ”M
Oſtento.tas.i.frequẽter oſtendere.vanita
te iactare.videri.ꝓcurare. Iñ hoc oſtenta
mẽ.minis.⁊ h̊ oſtẽtaculũ.li.i.demõſtratio
Ouo. uas. uaui. a. p. i. lętari. Et ppꝛieẽ vi⸗
ctoꝛum.⁊ ðꝛ ab ouũ.oui.Et eſt tractum a

pueris.qꝛ tũc letant᷑ cũ eis dant᷑ oua. JInd

ouãter ⁊ ouatim aduũ.ſᷣm Hugl.Alij dicũt
ouo.ouas.deriuat᷑ ab oue.⁊ nõ ab ouo.

Abuloꝛ.arl.d.p.i.paſcere.vł pa
bulũ colligere.Et coꝛ.bu.
Pacifico.cas.caui.a.p.i.pacẽ fa
cere.ↄcoꝛdare. Iñ paciſic.a.um
Naciſcoꝛ.ſcerl.pactus ſuʒ.d.t.diuerſas hʒ
ſigtiones. Nã paciſci. in pactũ accipere.
Item paciſci ẽ ĩ pactũ ponere.vł dare pꝛo
mittere vel in pactũ petere. Itẽ paciſci eſt
pactũ facere.amicitiam firmare.vel reinte
grare. Paciſcoꝛ cõponit᷑ cõpaciſcoꝛ.ceris
1i.ſimul paciſci. depaciſcoꝛ.ſceris.i.valõ
paciſci.⁊ faciunt ſupinũ depactum ⁊ cõpa
ctum.Et ꝑticipiũ cõpactus.⁊ depactꝰ.Si
inueniat᷑ cõpectus.⁊ depect' lr̃a coꝛrupta
ẽ. Naciſcoꝛ hᷣmã.coꝛ.Et vt quidam dicũt
compeſco.ſcis.componit᷑ a con.⁊ paciſcoꝛ
vin peſco.ſcis.a dis.⁊ paciſcoꝛ.vt narrat
Paco.cas.caui.a.p.i.pacificare.⁊ ðꝛa pax
pacis. Iñ pacat.a. ũ.i.pacificatꝰ.q̃i pacẽ
tenens.⁊ ẽ etymoł.Et comꝑat᷑ ᷣm qð ẽ no
men.pacatus.tioꝛ.ſimꝰ. Un eb.xij.Fru
ctum pacatiſſimũ exercitatis ꝑ eaʒ reddet
iuſticię.Et pacate.tius.tiſſime.aduerbiũ.
hic ⁊ hęc pacalis.⁊ q̊ le. Inde pacaliter
aduerbium. ́́
Paganixo.ꝑas.i.ritũ paganoꝛũ colere.vel
moꝛe paganoꝛũ ſehabe.
Pagino.nas.n.p.i.paginas ↄiungere.vel
deſiderare.Et coꝛ.gi.
Paleſtrico.cas.i.luctari.⁊ ðꝛa paleſtra.
Malleo.les.lui.n.S.i.eſſe vel fieri palliduʒ.
E ge ex tundr ⁊ amoꝛe ſeqᷣt᷑ palloꝛ.ideo
pallere ponit᷑ qñq; ꝓ timere.qñq; ꝓ ama⸗
re.ſicut ꝓ ſuo nceckgente. Bna⸗ Ouidiꝰ

MN

Pallet ois amãs.nã h̊ coloꝛ apt amanti. eſſe ſupins.ita dicit hug. HZ
Itẽ pallere ponit᷑ ſepe ꝓ ęgrotare.qꝛ pal⸗: Manegoꝛico. as.i.ſuſtentare.⁊ ðꝛ a pane.
N . loꝛ ẽ ſignũ ęgritudinis. In h̊ palloꝛ.oꝛis. Pangito.tas.i.ſepe vel frequẽter canere·
. 7 pallidus. a. um. ðꝛ a pango.gis ꝓ cantare.

Mallio.lias.a.p.i.pallio tegere vel occulta Mango.gl.n.t.i.canere.⁊ faẽ pteritũ pãxi.

re.vel palliuʒ induere.. vel pallio oꝛnare.

Et ꝓdu.pᷣmãa poſitiõe. Vñ in Auroꝛa dici

tur.Sʒ pꝛauũ tanqᷓ; palliat iſtud opꝰ.
Palmo.mas.maui.a.p.i.coꝛonare.⁊ dicit
a palma. IJñ palmat“.a.ũ.i.coꝛonatꝰ.
NHalo.las.laui.in duabus ſigtionibꝰiuenit᷑
Nã palare.i.manifeſtare.apire.⁊ ðꝛ a pa⸗

tñ eſt palare qᷓ; vagari. Nã vagat᷑ qͥ aliq̃n⸗

ſimpliciter eſt neutrů.

⁊ caret ſup. NPango.gis.i.paciſci.ſiue pa⸗
ctum facere.⁊ facit pterituʒ pepigi.⁊ lup.
pactũ. Itẽ pango.gis.i.ipellere.vłiũgeꝛe

⁊ fac̃ ſteritũ pegi.⁊ ſupᷣ.pactũ. Añ. Mãxi
dic cecini. ↄiunxi dic bñ pegi. Cũq; pactũ
feci dicito tunc pepigi. Inuenit᷑ etiã pago
xi. ꝓ palũ figere.vel plantare. Iteʒ pingo

actiuũ ẽ in duobus ſigtis.ſed pꝛo cantare

lin. qð ẽ motus.Et palare.i.vagari. Pluſ
1

NPanifico.as.a.p.i.panẽ facio.⁊ ðꝛa panis
æ facio.⁊ coꝛ.ſfi. Iñ h̊ ⁊ hęc panifex.ſicis.qͥ
vel quę panẽ facit. Idẽ ⁊ paniſicus.ca.cũ
Vnñ.j.Regl.viij. Filias qͥʒ vr̃as faciet ſi⸗
bi vnguẽtarias.⁊ focarias.⁊ panifſicas.
Napo.as.paui.n.p.i.comedere.qð tm̃ ad
pueros ꝑtinet.⁊ ðꝛ a popa.Et ponit᷑ qnq;
ꝓ noie. Vñ Perſius.Eſt ſimilis regũ pue
ris papare minutũ. Sed maducare ad vi
ros pꝑtinet.

tulũ huc ⁊ illuc diſcurrit.Sʒ palat qͥ in nul
lo loco ꝓpꝛiam habet ſedem. Vñ vagꝰ di⸗
citur qͥ cũq; aliquantulũ vagat᷑ de loco ad
locũ.Sed palãs dicit᷑ qui nunqᷓ; in aliqͥ lo
co certã habet manſionẽ.Et palo cõponit᷑
depalo.las.i.valde palare.declarare.reſe
4“ rare. Pꝛopalo.las.ꝓ eodẽ. Repalo.las.
Palo ꝓ manifeſtare actiuũ cẽ᷑. Pꝛo vaga⸗
ri neutrũ.Et ꝓd.pᷣmã. VUñ Virgili in. xj.
Enei.Et nunc palantes videmꝰgemitũq;

d cadentium. Paragoꝛico.as.a.p.i.mitigare.lenire.ob⸗
H Palpito.pitas.taui.i.frequẽter palpare.? lectare.tꝑare.Iñ hęc ꝑagoꝛia.rię.i.miti⸗
4 coꝛ. pi. W gatio. Et qdã medicina ſic ðꝛ. qꝛ leeni.
Palpo.pas.a.p.i.tremere.moueri.ſalire. Paralogio.as.a.p.i.paralogiſmuʒ facẽ.
anhelare.ſiẽ qͥ animũ trahit.et ðꝛ a palim vel paralogiſtice loqui.vłparalogiſmo cõ
qð eſt motus. Itẽ palpare.i.adulari.blan cludere.vel deciʒce.
diri. vel manu cõtrectare.ſicut facit ccuus Marco.cis peꝑci.vel parſi.ſũ.n.t.i.ꝰↄdona
Iñ h̊ ⁊ hęc palpabilis.⁊ h le. OPalpo ꝓ ſa⸗ re.nõ multum expẽdere.miſereri.dimitte
lire t̃̃ ⁊ treinere neutrũ ẽ.Et antiqui dice- Parento.as.a.p.i.patrem vel matrẽ imita

ri. vel ſacriſicare vmbꝛis parentũ.ſitũc de
riugat᷑ a parẽs. Inuenit᷑ etiã parẽtare.i.ſa⸗
crificare moꝛtuis.pᷣma ꝓd.Et tũc deriuat᷑

bant palpoꝛ.aris.depo.ꝓ adulari.Iteʒ a
palpo.pas.ðꝛ hic palpo.onis.qͥ palpat vt
cęcus. Vñ. alpat ↄtrectat manibꝰ blan⸗

dit anhelat. Malpat adulat᷑ ſalit ac tremit apareo.es.vt Parẽtare vmbꝛis.vł tumu „
atq; mouet᷑. Palpo manu tractãs ⁊ palpo lis moꝛtuoꝛũ frequẽter parere.i.obſeqòͥ. vVE
vocat᷑ adulans. miniſtrare. WR

Pareo.es.rui.n.s.i.obedire.Et parere.id
eſt appareꝛe. Parere ꝓ obedire caret ſupᷣ.
ꝓ apparere inuenit᷑ paritũ.tu.ſʒ raro. In
hac ſigãtione Pareo cõponit᷑ appareo.res
rui.ritũ. Vñ apłs.Apparuit gratia ſalua
toꝛis nr̃i.Cõpareo.res.rui.i.ſimul parere
Vñ Beñ.xxx vij. Puer nõ cõparet ⁊ ego
q̊ͥ ibo. ⁊ ꝓd.pa. AUn Ouidiꝰ de reme.Qu

NPampino.nas.a.p.i.pampinos emittere.
vel pampinis iplere.Et cõponit᷑ depãpio
nas.Diſpãpino.as.Expãpino.as.oĩia ꝓ
pũpinos euellere.Et coꝛ.pi. AUñ QOuidiꝰ.
Nõ h̊ pampineis amittit᷑ vitibꝰ vlmus.
Nancratioꝛ.arl.d.p.i.flagellis.aut toꝛmẽtli
ſubijci. AUñ ęquo aio tolerãtes coꝛonãtur.
Iñ pancraciũ.i.toꝛmentũ vłflagellum vlł

quidam ludus qͥ fit ſubtrahẽdo aliquid de nimis appareẽt retia vitat auis Eti gręciſ.
ſe manu in manñn. Ahbbpparés paret. qᷣ bñ paret obedit. Pa⸗
Pando. dis.di.paſſũ.a.t.i.extẽdere.dicẽ. rere qñ ẽ infinitiuꝰ de pario.ris.tertię ↄiu
mn. referre. manifeſtare. aꝑpire.Et nõ ꝙ h̊ tria gationis.coꝛ.pe.Qñ wo ẽ infinitiuꝰ de pa .
SS verba.ſcʒ pando.pateo.patioꝛ idẽ faciũt reo.res.ſecũdę ↄiugatiõis.i.obedire. vel
l ſupinũ. VUñ. Pando facit paſſum pateo. apparere. ꝓdu.pe.
tioꝛq̃ʒ paſſum.oꝛũ rite trium paſſum dic arieto.tas.a.p.i.parietes optare Jnde

p cõpoſitionẽ deparieto.as.⁊ diſparieto.
as.⁊ exparieto.as.i eodẽ ſenſu.ſ.parietes
auferre.Et coꝛ.e.ant.
Pario.ris.peꝑi.ꝑtũ.vel paritũ.n.t.i.ptuʒ
facere.laboꝛare.acqͥrere.Et hęc ſigtio tra
cta ẽ ex alia.qꝛ cũ mulier parit.acqͥrit.⁊ in

nifeſtari. vel manifeſtum eſſe. vel diffundi
Et ðꝛ patet.q̃ſi pala tenet.⁊ ẽ etymoł. Iñ

patens:tis.ge.ois.⁊ patenter.tius.ſime.⁊

hec patẽtia.tię. Itẽ a pateo pateſco.icho.
Et coꝛ.pᷣmã. Uñ Proſꝑ.Neõ pateant faci
les ſenis rumoꝛibus aures.

laboꝛe ẽ.licet poſtea nõ meminerit laboꝛis Matioꝛ.teris.paſſus ſuʒ. pati. d.t. i. ſuſtine
ꝓpter gaudiũ.Et erat olim quartę ↄiuga re.⁊ ðꝛ a pathos gręce.qð latine ðꝛ defectꝰ

tionis. Uñ Quidius. Oua parire ſolet ge
nus pennis condecoꝛatũ.

Paro. ras.aui.a. p.i.pparare.oꝛnare. Inð

vel paſſio.Et cõponit᷑ cõpatioꝛ.terl. Mer⸗
petioꝛ.eris.ꝑpeſſus ſũ.⁊ coꝛ.pa.Uñ Eſo⸗
pus. Aulnera ne facias ꝗᷓ potes ipſe pati.

paratus. a. ũͥ. nomẽ.⁊ comꝑat᷑.Et parate. MPatrixo.as.n.p.i.patri aſſimilari.patrem

ti. ſime. adu. paratꝰ.tus. tui. Et coꝛ.pa.
AUVñ Ouidiꝰ ð reme.Bella mihi video bel
la parant᷑ ait. MM
Participo.pas.a.p.i.ꝑtẽ caꝑe.vel dare.et
dꝛa pticeps.Et coꝛ..
NPartioꝛ.tiris.titus.ſuʒ.d.q.i.diuidere.di
ſtribuere. ſeꝑpare. In h̊ partitoꝛ.orl. Et an
tiqui dicebat partio.tis.tiui. AUñ ⁊ compo
ſita inueniunt᷑ taʒ depo.ſm nos.qᷓ; actiua
vm antiquos.i eodẽ ſenſu.vt Biptioꝛ.ris
⁊ Biꝑtio.tis.i.i duas ꝑtes diuidere.Tri
Ptioꝛ.ris.vel triꝑtio.tis.Quadripꝑtioꝛ.rl.
vVel quadriꝑtio.tis. Quinqͥꝑtioꝛ.ris. vel
qͥnquiꝑtio.tis.i.iĩ tres vłin qttuoꝛ vłqͥnq;
ꝑtes diuidere. Impꝑtioꝛ.tirl.⁊ imꝑtio.tis.
Et partioꝛ debet ſcribi p.t.
Narturio.ris.vbũ meditatiuũ a pario.ris
peperi ꝑtũ.Et coꝛ.u.ante.r. Et ponit᷑ qñ⸗
q; ꝓ ſuo pᷣmitiuo.vt ibi. NParturient mon
tes naſcet᷑ ridiculus mus.i.parient.
NParuipẽdo.dis.dere.i.paꝝ appꝛeciari.cõ
tẽenere.nulliꝰponderl vł valoꝛis extimare.
28z a paruo. ⁊ pendere.Et nõ ꝙ ꝑuipẽdo
vilipẽdo.floccipẽdo.⁊ naucipẽdo nihili⸗
pendo.idem ſiqnt. .—
Paſco. as.are.i.paſca celebꝛare.

NPauimẽto.tas.a.p.i.paui

imitari in dictis vel in factis. ⁊ ðꝛ a p̃.ſicẽ

a mat᷑ ðꝛ matrico.as.Et pñt dici hmõi ver

ba. vba moꝛalia vel imitattuua.
Natro.tras.traui.a.p.i.facere.ꝑficere.vel

cõmittere. vel generare.⁊ ðꝛ a pat᷑.Dic tñ
Seruius ꝙ patrareẽ opus venereũ ↄſum
mare. Jñ hęc patratio. onis.operis vene⸗

rei conſummatio.⁊ hinc volunt dici patrẽ

quia patratione operis venerei pꝛocreet
filium. Et componit᷑ repatro.tras. Itẽ im
petro. tras. ⁊ Oerpetro. tras. ⁊ coꝛ hpmam
Vñ YFacetꝰ.De facili longa ſine freno cul⸗
pa patratur.

NPatrocinoꝛ.arl.atus ſum. d p.i.defendere

Et conſtruit᷑ cũ dtõ.Iñ h̊ patrociniũ.nij.
i.defenſio.⁊ coꝛ.ci. Uũ YFacetus.Sic pꝛo
hibent leges.fraudẽ nõ patrocinari.

Paueo. ues.aui.n.s.i.timere.pauoꝛẽ hr̃e.

Et ðꝛ a pauoꝛ.oꝛis.Et cõponit᷑ expaueo.
es. Iñ expaueſco.ſcis.inchoa.Et coꝛ.pa.
Vñ Ouidiꝰ in epi. Coꝛ pauet qmonitu te⸗
merate ſanguine noctis.
i. pauimentũ facere. vł
pauimento oꝛnare.

„ * *

Pauio.pauis.uiui.uitũ.a.q.i.ferire.ꝑcu⸗

tere. cedere.

„

Paſco.cis.paui.paſtũ.a.t.i.dare paſtũ.vt Nauito. tas.i. frequẽter pauere. ⁊ z a pa⸗

Maſtoꝛ paſcit oues.i.dat paſtum ouibus

ueo.es.vel a pauoꝛ.oꝛis.

.

Ponit᷑ etiã qñq; ꝓ ðpaſcere.vt Ouis pa Maupero. ras. raui. n. p. i. eſſe vel fieri pau

uit pꝛatũ.i.depauit ⁊ coꝛroſit. Maſco com
ponit᷑ depaſco depaui. depaſtum.i. valde
paſcere. vel coꝛrodere. !
Maſtino.nas.naui.a.p.i.colere.fodẽ.plan
tare. ⁊ ꝓpꝛie ꝑtinet vineis plantãdis. ⁊ ðꝛ
apaſco cis.vel paſtus. In h̊ paſtinatũ.ti.
i.vinea nouella. aſtinatũ etiam vocant

perem. ⁊ a pauꝑ. Iñ pauperaſco.ſcis ĩ⸗
choatiuũ. Un Chꝛyb. In reb? ſecularib⸗

alter pauperaſcit. alter diteſcit. Itẽ paupe
rare.i.pauperẽ facere.⁊ ſic ẽ actiuũ.Et cõ

ponit᷑ depaupero.ras.i.valde pauperare

vl depauꝑtate remouẽ. Et expaupe:o.as
in eodem ſenſu. 5.

„.

agricolę ferramentũ biſulcũ cũ quo ſemia Mauſo. ſas. ſaui. n. p. . requieſcere. Et com

aptant᷑ ⁊ infodiunt᷑.aſtino.as.cõponi⸗ ponit᷑ repauſo.ſas.i.iterũ pauſare.

tur Repaſtino.nas.i.iteꝝ paſtinare. ꝛo
pꝛie qͥdẽ repaſtinari dicũt᷑ vineę veteres q
refodiunt᷑.⁊ coꝛ.ſti.

8

NPateo. tes. tui.ſũ n. s. i. aperiri. videri. ma

ecco. cas. caui.n.p.i.peccatuʒ cõmittere
vl delinquere. ⁊ ðꝛ a pelex. Inde peccatoꝛ

toꝛis.Et hoc peccatũ.ti.
Pectino.nas.a.p.i.pectere.⁊ dꝛ a pecten.
NPecto.tis.xui.vel pexi.vel etiã pectui.ſᷣm
ꝗtiquos.ſʒ hͥ ſterito mõ nõ vtimur ⁊ raro

pexi.⁊ facit ſupinũ pexũ.vel pectũ.a.t.id

ẽ.pectinare.pectine oꝛnare. l
Peculioꝛ.arl.d.p.i.peculiũ facere..vł colli

oꝛ. arl.i.deuaſtare.dilapidare.

Peculoꝛ. arl. d.p.i.rẽpublicã furari. ⁊ a

pecꝰ. Iñ h̊ peculatoꝛ.oꝛis.i.reipublicę de⸗
fraudatoꝛ.⁊ furatoꝛ.Et h pecularꝰtus.tui
.i.furtũ de cõi pecoꝛe.⁊ generalit᷑ de cõi re
Et peculariꝰ.a.ũ.Et h̊ peculariꝰ.larij.i.ar
mentariꝰ.qui cuſtodit pecua vel ad pecua
ꝑtinens.

Pedano.as.a.p.i.pedanas calligis appo⸗

nere.⁊ ðꝛ a pes.

Pedito.tas.n.p.i.pedibꝰ ire vel trãſire.et

ðꝛ a pedes.peditis. Et coꝛ.di.Et vt diẽ be
atus Oregꝰ.Sacra ſciptura ẽ quaſi dam
fluuius planus ⁊ altus.in quo agnꝰ pedi⸗
tat.⁊ elephas natat. — H
Pedo.dis.pepedi.n.t.i.pedoꝛẽ facẽ.vel fe
toꝛem. ⁊ ðꝛ a pedoꝛ.oꝛis.Et pᷣmã ꝓd.inpᷣ⸗
ſenti.⁊ penł.in ſterito. Añ Oꝛati in.j.ſer
mo.MNMõ diſploſa ſonat quãtũ veſica pepe
dit. Et Facetus. Heęres poſt moꝛtẽ pedit

amoꝛe ſuo.Sʒ pes.pedis.coꝛ.pᷣmã. Vnde

Eraim. eſſe pedis ſtrepituʒ cum turgide
Peiero.ras.n.p.i.ꝑiuriũ cõmittere.Et nõ

ꝙ antiqͥ dicebãt.ꝑiuro.vbi nos mutamus

u.in.e.ſbᷣtracta.r.⁊ dicimꝰpeiero.peieras
AVñ Lucanus in.vj. Vos eſtis ſuꝑ iſtige⸗
nas qͥ peierãt yndas.
eioꝛo.ras.a.p.i.peioꝛẽ facẽ.⁊ ðꝛ a peioꝛ.
oꝛis. ⁊ coꝛ.pe. . M

Pellicio.cis.pellexi.vel licui.pellectum.vł

pellicitũ.i.deciꝑe.⁊ ðꝛ a ꝑ.⁊ licio.⁊ coꝛ.li.
Qð aũt ðꝛ pellicere.q̃ſi pelle decipere.ety
moł.ẽ. m lyuug.
Pellito.as.i.frequẽt᷑ pellẽ.⁊ ðꝛ a pello.lis
Pello.las.aui.a.p.i.vocaꝛę.⁊ ðꝛ a pello. liſ

Et cõponit᷑ appello.las.Cõpello.las. In

terpello. las.
Pello.pellis.pepuli.pulſum vel pultů. vᷣm

antiquos.a.t.i.rem violent᷑ añ ſe mouere.
excludere.deijcere. Iñ pulto.tas.tare.id

ẽ.frequẽter pellere.

Pendeo.des.pependi.penſum.n.s. dicit

a pẽdo.dis.⁊ habet idẽ ſteritũ.⁊ idẽ ſupᷣ.

qð pendo.dis.ſ.pepẽdi.⁊ penſum.⁊ ſiꝗt

paſſionẽ intrinſecꝰnatã.i.eſſe vł fieri pẽſũ.

Añ. Nendeo ſuſpẽſus.pendo dũ ſubleuo
pondus.Ael aliter. MPendo do peęnã.duʒ
pendeo ſuffero penã. Itẽ pendere ſecunde
ↄiugationis ꝓd.pe.Sʒ pendere tertię cõ⸗
iugationis coꝛ.pe.AUñ. Nendere vult iu⸗
ſtus.ſʒ nõ vult pendere malignꝰ.

uhde i.peculi li Wendo. dis. pepẽdi. penſũ.a. t.i, ſuſpẽdere
gere. ⁊ a peculiũ. Et cõponit᷑ depeculi⸗

vel trutinare. Itẽ pendere.i.exoluere.red
dere. retribuere.vel ſuſtinre.
Penetro.tras.traui.a.p.i.ptrãſire.ꝑfoꝛa⸗

re. penit' intrare. Et cõponit᷑ impenetro.

tras. Suppenetro. tras. Et coꝛ. ᷣmaʒ. ſed
penł.habet communẽ. vt patet in illo ver⸗

lſu. Quod leuiter penetrare poteſt penetra

bile dices. ⸗
Peniteo.es.penitui.ðꝛ ãſi penã tenere.⁊ẽ
etymoł.qꝛ pęna agit vt peniteamꝰ.Et con
ſtruit᷑ cũ gtõò. vt eniteo peccati. Iñ peni
tet impſonale.Et ↄſtruit᷑ cum actõ ⁊ gtõ.
vt Męenitet me peccati.i.pęnitẽtia peccati
habet me. Sed quando ponit᷑ cũ inſiniti⸗
uo.requirit tm actm.vt Nęnitet me pec⸗
NPenno.nas.a.p.i.pẽnis tegere.vel oꝛnare
Et cõponit᷑ depenno.nas.Expẽno.nas.
.i.pẽnas auferre. Impẽno.nas.i.pennas
imittere.vel pẽnis iplere. DMD
Penſo.ſas.ſaui.frequẽtatm a pendo.i.fre⸗
quẽter pendere vel ęq̃re.A qͥ penſito.tas.
Iñ penſo.ſas.põt deriuari a pẽſũ.ſi.⁊ tũc
pẽſo idẽ ẽ qð cogitare.deliberare. Alł pon
derare. trutinare.ęre.ſʒ ᷣm hãc ſigtionẽ
põt eẽ frequẽtatm̃ a pẽdo.dis.

Perago. pagis. pegi. ꝑactũ. a. t. i. ꝑficere.⁊

ðꝛ a p. ⁊ ago. gis. ll
NPeragro.as.a.p.i.ſine manſione certa hue
Zilluc ire.⁊ ðꝛ ab agro.agras.qð nõ eſt in
vſu. Iñ h̊ ꝑpagratoꝛ.oꝛis.ꝑagratrix.pera⸗
gratio.onis. Et coꝛ.pPpe. H
Wercello.lis.ꝑculi.ꝑculſuʒ.n.t.i.ꝑcutere.
vel potiꝰterrefacere. Nercutere em ꝑtinet
ad coꝛpus.NMercellere ad aiam m Hugl.
ap̃.vo dicit. NPercello.occido.obꝛuq.
elido.ꝑcutio.amputo.
NPercipio.pis.a.t.i.ꝑfecte caꝑe.vel intelli⸗
gere. ⁊ðꝛ a ꝑ.⁊ capio.pis.Et coꝛ.ci.
ercontoꝛ.arl.d.p.i.inqᷣrere.vel ꝑqᷣ rere.i
terrogare. Et debet ſcribi ꝑ.o.
ercutio.tis.ſi.ſũ.a.t.i.ferire.⁊ ðꝛa per.⁊
cutio.tis.vel quatio.tis.Et ſcribit᷑ per.t.
in pentł.ſyllaba. S
Perdo.dis.didi.a.t.i.amittere.delere.vel
deſtruere. ðꝛ a P.27 do. das. Vñ. Amit⸗
to ꝑdo.deſtruo ꝑdo notat.

Pereffluo.is.n.t.i.ꝑfecte fluere. Ande ad

Heb. ij. Ne foꝛte ꝑerffluam*.
Neregrinoꝛ.arl.d.p.i.exulare.⁊ ꝓd.gri.
Nerendino.nas.n.p.i.moꝛari ꝑ vnũ diem

ſcʒ vſq; in tertiũ diẽ.ponit᷑ tñ qñq; ſimpli⸗

citer ꝓ moꝛari.Et trãſitiue poſitũ inuenit

ꝓ pꝛolongare.Itẽ ꝑendinare.i.vnũ diemn

velplures in ociã trahre.
Pereo.is.iui.vel perij.peritũ.a.q.i.iĩterire

deſicere. deſtruere. ⁊ a p. ⁊ eo.is.⁊ coꝛ.

pe. Niñ. Neſtibꝰ ⁊ peris flumine petre per:
Et OQuidiꝰin epi.Optima nõ vllo cã tuen
te perit.

Ner ſicio.cis.ꝑfeci.ctũ.a.t.i.ꝑfecte facẽ.ad

ſinẽ ducẽ.⁊ a ꝑ.⁊ facio.cl.Et coꝛ.fi. In
ꝑfectus.a.ũ ⁊ hęc ꝑfectio.onis.

Nerfodio.dis.di.foſſuzʒ.a.t.i.ꝑfecte fodẽ.

Vñ Exech.viij. Fode ꝑietẽ.⁊ cũ ꝑfodiſſeʒ
parietẽ.i.pfecte.vel valde fodiſſem.⁊ coꝛ.
fo.in pᷣſenti.ſʒ in pᷣterito ꝓd. .
NPerfringo.gis.egi.ctũ.n.t.i.ꝑfecte frãgẽ.
⁊z a ꝑ.⁊ frango.gis. 2

Perfugio.gis.a.t.i.ꝑfecte fugere.⁊ ðꝛaꝑ

⁊ fugio.gis.⁊ coꝛ.fu.

Nerfungoꝛ. erl.ct ſũ.d.t.i.vti vel deſtruẽ?
yel deſtrui. ⁊ a per.⁊ fungoꝛ.gerl. Jũꝑ

functꝰ.a.ũ.Et hęc ꝑfunctio.onis.

NPergo. gis.prexi.prectũ.a.t.i.ire.⁊ ðꝛ ap

⁊ rego.gis. Ael copõit᷑ a pede.⁊ rego. In

ðꝛ ꝑgo.q̃ſi pedẽ rego.ſʒ potiꝰ etymoł.ẽ.

Nerhibeo.bes.bui.bitũ.a.s.i.oñdẽ.dare.
afferre. ⁊ a ꝑ.⁊ habeo.bes.⁊ coꝛ.hi.
Periclitoꝛ.aris.atꝰſũ.d.p.i.exꝑiri. Ande

Vlaur in amphitrione. NMericlitatꝰ ſum
aim tuũ.Itẽ ꝑiclitari.i.ꝑiculũ vł diſcrimẽ

incurrere.ſᷣm Hugl.

Perimo.mis.emi.pemptuʒ. ꝑimere.a.t.i.

occidere.⁊ ðᷣꝛa ꝑ.⁊ emo.mis.Et coꝛ.ri.
Perio.ris.riui.peritũ.a.q.i.docere.inſtru
ere.approbare.Et coꝛ.poe. —
Perito.tas.taui.i.frequẽter ꝑire.

NPerlego.gl.gi.a.t.i.ꝑfecte legere.⁊ ðꝛa p.

⁊ lego.gis. ⁊ coꝛ.le.in pſᷣſenti.ſʒ in ſterito
NPerlido.dis.a.t.i.ꝑfecte.lędere.⁊ ( ꝓdu.
ðꝛza ꝑ.⁊ lędo. dis.

NHermitto. tis.a.t.i.ↄcedere.cõſentire. Et
aliqd tribꝰ mõis ꝑmittit᷑.pᷣmo ꝙ nullo iu⸗

re Pzwwer ſego Pdↄtra huanos ↄſtitutões
indulget᷑.tertio illicitũ vt magis illicitũ vi
Pernitoꝛ.terl.d.t.i.ꝑfecte niti ambulare.
ernocto.tas.taui.n.p.i.q̃ſi ꝑ totã nocteʒ
vigilare.ſʒ ponit᷑ ſimplicit᷑ ꝓ vigilare.vel
vigilare nocte. Iñ ꝑnoctãs antſ. AUñ Lu⸗

vj.Et erat ꝑnoctãs in oꝛatiõe.Et ꝑnoctãt
aduerbiũ.i.vigilanter. M
NPeroꝛo.ras.raui.a.p.i.valde oꝛare.vłpo⸗
tius ꝑfecte oꝛare.⁊ cuʒ ꝑfectione ⁊ effectu
ſcʒ oꝛationẽ impetrare.qð petit᷑ ad effectũ
deducere.Et ꝓpd.bdbde.
erpello.lis.ppuli.ꝑpulſum.a.t.i.ꝑfecte
pellere.⁊ ðꝛ a ꝑ.⁊ pello.lis.

.

WMerpẽdo.dis.di.a. t.i.intelligere.ↄſidera⸗

re aiaduertere.ꝑcipere.trutinare.⁊ ðꝛa ꝑ
⁊pendo. diss. ”M
Perpetioꝛ.terl.ꝑpeſſus ſũ.d.t.i.diu vł va
de patioꝛ.⁊ ðꝛ a ꝑ.⁊ patioꝛ.teris. .
Perpetro.tras.traui.a.p.i.pagẽ.cõmittẽ.
⁊ ꝓpꝛie in malo accipit᷑.⁊ ðꝛa ꝑ.⁊ patro.
tras.7 coꝛ. pe.
NPHerquiro.ris.a.t.i.pfecte vel valde qꝗ̃rere
⁊ðꝛ aper. ⁊ quęro.ris.⁊ ꝓd. pe.
Nerſcrutoꝛ.arl.d.p.i.pfecte ſcrutari. Jñꝑ
ſcrutans.antl.ge.oĩs.i.ꝑfecte ſcrutãs.ſub
tiliter iſpiciẽs.inqͥrẽs.iueſtigãs.⁊ ꝓ.ſcru.
Vñ.j.Machab.iij. erſcrutãs eos.
Perſeuero.as.a.p.i.ꝑſiſtere.⁊ in ꝓpoſito
ꝑpmanere.⁊ ðᷣꝛ a ꝑ.⁊ ſeuero.as.Et ꝓd.pe.
Iñ h̊ ⁊ hęc ⁊ B ꝑpſeuerãs.antl.⁊ ꝑſeueran
aduũ.⁊ perſeuerãtia.tie.
Per ſſoleo.les.n.s.i.valde ſolere.aſſiduare
aſſiduũ eſſe.⁊ ðꝛ a ꝑ.⁊ ſoleo.les. Iñ ꝑſolẽ⸗
ter.i.aſſidue.adũ.Et hęc ꝑſolẽtia.tię.⁊ ꝑ⸗
ſolus.a.ũ.i.aſſiduus.
NHerſpicio.cis.ꝑſpexi.ctũ.a.t.i.ꝑfecte ĩtel⸗
ligere.aſpicẽ.ꝑpẽdere.⁊ ðꝛa ꝑ.⁊ ſpecio.c
ñ ꝑſpectim aduũ.i.viſibilit᷑ ⁊ clare.⁊ per⸗
picuus. a. ũ.i.clarus.luciddꝰ.
Perſpicoꝛ.arl.atꝰſũ.d.p.i.ꝑſpiceere.
Perſtringo.gis.xi.ctũ.a.t.i.ꝑfecte ſtringẽ

ſeuiter tangere. ſũmatim dicere.

erterrefacio. cis.n. t. ⁊ ꝑterreſio.fis.i.fa⸗

cio pterrere.vel fio ꝑterritꝰ.

Nerterreo. es. rui.itũ.a. S.i. pfecte vel val⸗

de terreo. ⁊ a ꝑ.⁊ terreo.es. Iñ ꝑterri⸗
tus.a.ũ.Et cõponit᷑ imꝑterritꝰ.a.d.
NPertineo.es.nui.n.S.i.attinere vel ꝑfecte
vel valde tenere.⁊ ðꝛ a ꝑ.⁊ teneo. es.
Pertundo.dis.ꝑtuſi.ſum.a.t.i.ꝑfecte con
fringere. Et ꝓd.tu. Iñ ꝑtuſus.a.ũ.i.per⸗
fecte ↄfractꝰ. Añ Aggei.j.In ſacculũ per
Peruerto.tis.ti.ſũ.a.t.i.deſtruere (tuſũ.
ad malũ vertere.puerſũ facere.

Neſſimo.mas.maui.atũ.a.p.i.peſſimũ fa⸗

cere. deterioꝛare. peſſime tractare. Ande
Ecẽi.xxx viij. Teipſũ peſſimabis.⁊ coꝛ.ſi
Peſſundo.as.are.a.p.i.ſub pedibus dare.
vł ↄculcare.pſternẽ.ſupponẽ.ſm lHhugl.

— —

Papias dicit. Meſſundare pedes ſurſum
dare du qͥs cadit.retro mergẽ.depᷣmere.

Meto.tis.tiui.titũ.a.q.i.ꝗrere.poſtulare.

⁊ coꝛ.pe. Vñ roſꝑ.Anguſto virtꝰ limi⸗
te celſa petit. l

Petuloꝛ.arl.atꝰ ſũ.d.p.i.impoꝛtune peteꝛe

⁊ ꝓpꝛie coitũ.iſ.luxuriari.laſciuię animuʒ

dare. Iñ petulãs.antis.ge.oĩs.i.luxurio⸗

ſus.laſciuus.impoꝛtune petẽs.pł petens
Et petulant.tius.ſime.adũ.
NHexo.as.i.frequẽter pectere.i.pectinare.
Aqͥ pexito.tas.aliud frequẽtatiſuu.
Miceo.ceas.aui.a.p.i.pice aliqͥd linire.vel
obſcurare.
NMicturo.ras.n.p.i.picturã facere.vłpictu
ra variare.

Nigeo. es. pigui. dicebat᷑ antiqͥtus ſed iam
aboluit. Iñ piget iꝑſonale.i.pudere.pę⸗
nitere.grauare.offendere.qð vulgo ðꝛ pe

ſare.Etoſtruit᷑ cũ actõ ⁊ gtõ.vt Miget me

tui.Et coꝛ.pᷣmã. Vñ Ouidi de reme. Si

piget in pᷣmo limite fige pedẽ.

Nignoꝛo.ras.ꝑ.o.in media ſyllaba.a.p.i.

cõfęderare.ↄfirmare amoꝛẽ inter aliquos
Sʒ pignero.ras.ꝑ.e.in media ſyllaba.id ẽ
ꝓ pignere ponere. AUel pignerareẽ rem ali
quaʒ ꝓ debito ponere creditoꝛi.vt certioꝛ

ſit de ſolutione debiti. vel ẽ facere ↄtractũ

ſic dictũ. AUñ. NPignero rem ſoluo.ſed pi⸗
gnoꝛo fędera firmo.Et ↄponit᷑ cõpignero

ras.i.ſimul pignerare.vł de pignere extra

here.vel in pignere recipere.Oppignero.
ras.i.ↄtra vel ꝓpt᷑ aliqͥd pignerare.vłſub

pilo.las.iein pila tundere. batare. terere.
NYel pilare.i.raꝑe.Et cõponit᷑ cõpilo.as.
.i. aliena dicta ſuis intermiſcere. Depilo.
las. Oppilo. las. Repilo. las.i.iterũ pila
re. Suppilo.las.Et coꝛ.pi.ſᷣm Hugl.Et
vt qͥdã dicũt. NPilo deriuat᷑ a pilũ.li.

NPingo.gis.pinxi.ctũ.a.t.i.depĩgere.pictu
ram facere.vel picturã reſſentare. Jñ hic

pictoꝛ.oꝛis.⁊ hęc pictura.rę.i.imago exp⸗
mẽs ſpeciẽ alicuiꝰ rei. Mingo cõponit᷑ cõ⸗

pingo.gis.i.ſimul pingere.Depingo.gis

i. valde vel deoꝛſum pingere.vel picturã
delere. Repingo. gis.i.iterũ pingere. JTĩ

fre. picto. tas.⁊ ꝑ cõpoſitionẽ cõpicto.tas

Et ab his alia frequẽtatiua pictito.tas.et
cõpictito. tas.

Pinguo.as.a.p.i.pingueʒ facere.Iñ pin⸗

gueo.es.i.eſſe vel fieri pinguẽ.Et cõponi⸗
tur impingueo.es.repingueo.es. Et hinc

pingueſco.ſcis.Et ꝑ cõpoſitionẽ ipingue⸗
ſco.ſcl. Repingueſco.ſol.inchoa.inguo

cõponit᷑ impinguo. as. Repinguo.as.

NPinguefacio.ql.ðꝛ a pinguis ⁊ facio.⁊ pin⸗

guefio.fis.a pinguis ⁊ fio.

Minſo.ſis.ſui.piſtũ vel pinſũ.a.t.i.panẽ fa

cere. paſta deducere. vel terere. In pinſo
ſas.fre.A qͥ pinſito.tas.aliud fre. Item a

pinſo. ſis. DPindo.dis.di.ſũ.i.pilo tũdere

terere m Hugl. Oriſtianꝰ aũt dicit in. x.
lihᷣ.ꝙ a pinſo.ſis.ſui.piſtũ debet eẽ ſupinũ

Iñ piſtoꝛ nomẽ vᷣbale.ſic a paſtuʒ paſtoꝛ.

Item ſm aliquos pinſo.ſis.eſt deſiderati
uum.a pindo.dis. MPapias etiã dicẽ. Pin⸗
ſo.ſis.ſui.ſtum.quod eſt comminuo. JInd
piſtare.

arrare.vel ↄfirmare. Repigneꝛo.as.i.ite⸗ Pio.pias.piaui.a.p.i.mundare. purgare.
rum pignerare. vel depignerare. Et a pi: Et deriuat᷑ a pius. Et componit᷑ cũ ex. vt *
gero.as.ðᷣꝛ pigneratꝰ.a.ũ. VUñ Amos.iij. expio.as.i.expurgare. MM
Supꝑ veſtimẽtis pignerat accuberũt. Jñ Pipio. as.aui.a.p.i.reſonare.clamare ac⸗

pigneraticiꝰ.a.ũ.⁊ pigneraticꝰ.a.ũ.qð ꝓp

pignere ponit᷑ vel accipit᷑ ᷑m hug.
Pigreo.gres.n.s.i.eẽ vłfieri pigrũ.Iñ pi⸗
greſco.ſcis.inchoatiuũ.

igritoꝛ.taris.d.p.i.pigrere.⁊ ðꝛ a piger.

Et cõponit᷑ repigritoꝛ.tarl. Et coꝛ.pi.na⸗
turalit᷑ ⁊ gr.
Pilleo.as.aui.atũ

leo.as.i.pilleũ auferre.

Pilo.las.a.p.i.pilos auferre.⁊ ðꝛa pilꝰ p

capillo.Et cõponit᷑ cõpilo.as.i.ſimul pila
re. Depilo.as. Expilo.as.Et coꝛ.hãc ſyl⸗
labam pi.Et a pila.lę ꝓ inſtrumẽto conca

uo in q̃ͥ frumentũ terit᷑. vel aliud. deriuat᷑

7

a. p.i.pilleũ induere. et
ð a pilleꝰ.Et cõponit᷑ depilleo.las.Expil

cipitrũ ẽ.vel pulloꝛũ colũbaꝝ. Iñ h̊ pipio
onis.pullus colũbaꝝ.Et h̊ pipiũculus.li.
⁊ hęc pipiũcula lę.i.accipit.⁊ coꝛ.cu.

Piſcoꝛ.arl.atꝰ ſũ.d.p.i.piſces caꝑe.⁊ ðꝛ a

piſcl.vñ. Nado piſcari.i.ad piſces capien
dos. Iñ piſcatoꝛiꝰ.a.ſ.⁊ h̊ ⁊ hec piſcabiliſ
7 B le.⁊ hic ⁊ hęc piſcatilis.⁊ h̊ le.pe.coꝛ.
Et ↄponit᷑ expiſcoꝛ.arl.i.ex toto a piſcibꝰ
euacuare.vel acqͥrere.

Piſtrio.ſtrl.ſtriui.n.q.i.panẽ facere.paſtã

deducere.⁊ ðꝛ a piſtrix.cis.

NPitiſſo.as.n.p.i.parũ bibere.

Placeo.ces.cui.n.s.i:eſſe vel fieri placituʒ

vel placitũ. Iñ placet imꝑſonalę.Et placi

tus.a.ũ.qð placet vel placuit. laceo cõ⸗
ponit᷑ cõplaceo.es. In cõplacet vbũ imꝑ⸗
ſonale. erplaceo.ces.⁊ ꝑplacet imꝑſo⸗
nale.⁊ coꝛ.pla. AUñ Ouidiꝰ de arte. Deſſi
mo ſic nulli nõ ſua foꝛma placet.
Placo.cas.caui.a.p.i.humiliare.mitigare
exoꝛare.pacificare.ſedare.lenire.ꝓpitiari
Et cõponit᷑ cõplaco.as. Replaco.as.Et
ꝓd.pla.ſʒ placeo.eſeã coꝛripit. Uñ.Scoꝛ
to nemo placet niſi dexterã munere placet
Itẽ Ouidiꝰ de arte.Placat᷑ donis Jupit᷑
ipſe dailils.
Plago.gas.gaui.vel plagio.gias.i.vbera
re.vulnerare.plagis affligere.

Plango.gis.xi.ctũ.a.t.i.cũ lachꝛymis pe⸗

ctus aut faciẽ tundere.ploꝛari.lamentari.
gemere. Iñ h̊ plãctus.tus.tui i.tũſio pec⸗
toꝛis.aut faciei cũ lachꝛymarũ effuſione.
Planto.as.aui.a.p.i.plãtas vel plantaria
ponere.plantl inſerere.implere.Et planto

as.i.p plantã deciꝑe. Et cõponit᷑ deplan⸗
to.tas.Cõplanto.tas.i.valde plãtare. v½

plantas auferre. Replanto. as. Supplan
to.tas.i.deciꝑe.⁊ ꝓpꝛie ꝑ plantã.qð ſit cũ
latent᷑ plantã ex tranſuerſo iacimꝰ int᷑ plan
tas alteriꝰ. AUñ Eſau dicit ð Jacob Geñ.
xxvij. En ſupplantauit me altera vice.
Plaſmo.mas.maui.a.p.id ẽ.foꝛmare.⁊ ðꝛ
a plaſmos gręce.qð latine ðꝛ foꝛmare. IJIñ
plaſmatoꝛ.oꝛis.⁊ hęc plaſmatura rę.et B
plaſma.matis.pe.coꝛ.gti.i.factura.foꝛma
tura.ſ.qð ẽ foꝛmatũ.vel foꝛma.
Plaudo.dis.ſi.ſũ.n.t.i.mãꝰ reꝑcutere.ma
nus ex leticia claudere ⁊ iſimul iũgere ma
nibus ſonũ facere.gaudere.Et ponit᷑ ſepe
ꝓ iungere.vł reꝑcutere.Et ꝓ au poſita.o
ðꝛ plodo.diſ.ploſi.plodere.ꝓ plaudo. IJñ

ploſus.a.ũ.ꝓ plauſꝰ.i.reꝑcuſſus.vł clau⸗

ſus ⁊ ↄiũctꝰ.Plaudere.⁊ plodere ꝓ gau⸗
dere. manꝰ reꝑcutiendo.neutra ſunt.Sed
pꝛo ↄiungere vel claudere.vel reꝑcutere.
actiua ſunt.
Mlauſtrio ſtrl.n.q.i.reſonare ꝑ modũ plau
ſtri. vel reſonare plauſtro ᷣm Hugl.
Plebeo.bes.bui.n.s.i.plebẽ imitari.vel al
loqui.⁊ ðꝛ a plebs plebis.
Plebeſco.ſcis.inchoa.i.incipio plebere.
Plebiſcito.as.i.plebẽ incitari.vel alloqui.
vel vocare.vł cõmouere.⁊ ðꝛ a plebs.⁊ ci⸗
to.cas.
Plecto.ctis.plexi vel plexui.xũ.a.t.i.puni
re vᷣberare.ſupplicio affligere.vel flectere
vel ex vᷣgis aliqd cõponere. Jñ h̊ ⁊ hc et

B plectẽs.entis. Vñ Joh̊.xix.Et plecten⸗
tes coꝛonã de ſpinis. lectẽtes.i.cõponẽ
tes flectẽdo.circũcirca ſpinas. Nlecto cũ
ſuis cõpoſitis i.o.ẽ actiuũ.ſi q̃ hʒ.Ample
ctoꝛ cõe ẽ.cõplectoꝛ depo.Fᷣm Hugl. Pri⸗
ſtianus aũt dicit.qꝙ plecto facit plexi. anti
que.nũc cũ compoſitis fit cõe. aũt dicit
Hugl.qꝙ plecto facit plexi in h̊ ↄcoꝛdat cũ
Vriſtiano. vero diẽ ꝙ etiã facit plexui.

verũ ẽ ſ̃m ãtiqͥs. Vñ Judicl.xvj.Cuʒ li

cio plexueris.
Plemino.as.aui.a.p.i.replere.vᷣm ugl.
Et Map.dicit. Pleminare.i.replere.ple⸗
narie.⁊ ꝑfecte cõplere.
Pleo.ples.pleui.pletũ.a.s.i.implere.⁊nõ
E in vſu in ſimplici. .
Plico.as.cui.vel plicaui.citum.vłcatũ.a.
p.i.plicas facẽ.vłplicl aptare. Iñ plica.cę
Ploꝛo.as.raui.ratũ.n.p.i.cuʒ voce flere.⁊
lachꝛymas fundere. Vñ ⁊ ploꝛo ðꝛ q̃i ꝑlu⸗
mina roꝛo.⁊ ẽ etymoł.Et cõponit᷑ deplo⸗
ro.as.i.valde ploꝛare.vł exploꝛando ali⸗
q̃d petere.acqͥrere. Exploꝛo.ras.i.inqre⸗
re.iueſtigare. Inploꝛo.ras.i.rogare.ꝗre⸗
re vel impetrare. Ploꝛo neutrũ eſt cũ ſuis
cõpoſitis ꝗᷓ retinẽt eiꝰ ſigtionẽ alit᷑ ſũt acti⸗
ua.⁊ ꝓd.plo. Vñ Juuenał. Ploꝛatur la⸗
chꝛymis amiſſa pecunia veris ᷣm Hugl.
OMluito.tas.pe.coꝛ.i.frequẽter pluere.
Plumeo.mes.mui.n.s.id ẽ.plumas habe⸗
re vel emittere. Inde plumeſco.ſcis.icho⸗
atiuum.
Plumo.mas.aui.a.p.i.tegere pluma. vel
pingere. vel oꝛnare.Et cõponit᷑ deplumo
mas.Explumo.mas.i.plumas auferre.et
ꝓducit plu. —
Pluo.is.plui.verbũ defectiuum ⁊ exceptę

actionis.n.t.ðꝛ a fluo.is.Et hmõi vᷣba ex⸗

ceptę actiõis oĩa ſunt ꝓpꝛie defectiua in p⸗
ma ⁊ ſęcũda ꝑſonis.⁊ in qualibet in plura
li. Et ðꝛ pluere.q̃i fluere.⁊ caret ſup.in fre
quẽti vſu.ſʒ inuenit᷑ plutũ. Et debet ſic ex
poni in ↄſtructione.· Mluit aquã ſubintel
ligit᷑ de. Inuenit᷑ tñ ꝑ impꝛopꝛietatẽ.Aq̃
pluit. Et ẽ ſenſus.i.pluẽdo cadit.luo cõ
ponit᷑ cõpluo.is.qð ẽ actiuũ.i.pluuia irri
gare. Inde hęc complutio.onis. Et com⸗
pluoꝛ. eris.in paſſiuo. Inde complutus.
luuicino.nas.vbũ exceptę actionis.id ẽ
minutatim parũꝑ pluere.⁊ ðꝛ a pluuia.

NPoculo.las.laui.i.poculũ dare.ꝓpinare.

———ð — —

————

——¶— —

Podio. as. are. i. initi. vlbaclo ſe ſuſtẽtare.

Et cſponit᷑ appodio.as.Cõpodia. dias.
Suppodio.as.oia ꝓ valde inniti.⁊ m h

ſunt neutra ⁊ abſoluta. Itẽ pñt eſſe trãſiti

ua ⁊ actiua.vt Podio.te.Appodio illum

Suppodio iſtũ.q̃ſi podiuʒ ſupponere illi.

vel podio ſuſtẽtare.vł podio facere inniti.

Hoetoꝛ.arl.d.p.i.carmina vel poemata fa⸗

cere.vł cõponẽ moꝛe poetę.⁊ ðꝛ a poeta.

Poio.is.iui.ire.itũ.i.fingo.gis.vel facio.
Polio.is.liui.litũ.a.q.i.ſculpẽ.vł planare
vel oꝛnare. Iñ h̊ politoꝛ.oꝛis.⁊ politoꝛiꝰ.
g.iũ. Et cõponit᷑ depolio.i.valde vel deoꝛ

ſum polire. Repolio.lis.Et coꝛ.po. Vnð

Eſopꝰ. Oẽ genꝰ peſt ſuꝑat mens diſſona

verbis.Cẽſentes aim floꝛida lingua polit

NHolleo.les.lui.n.s.i.ſplendere.floꝛere.va
lere. excellere. Et cõponit᷑ eͥ polleo.les.i.

cqualere.Et ſpolleo.les.Et ꝓd.pᷣmã po⸗
ſitione.⁊ caret ſupino. Vñ.Arte ſua medi
cus pollet cũctis veneräddus.

Polliceoꝛ.erl.citꝰſũ.d.s.i.ꝓmittere.⁊ ðꝛ a
poꝛro vel poſt.⁊ liceoꝛ. Iñ pollicitꝰ.a.um.

Añ Ouidiꝰ de arte. Mollicitis diues qli⸗
bet eẽ põt.i.ꝓmiſſionibꝰ.Sed pollicemur

ſpöte. ꝓmittimꝰ rogati. ñ. Pollicemur
ſcriptura. ꝓmittimꝰ vbo. VUñ qͥdã. Altro

polliceoꝛ.ꝓmitto ſepe rogatꝰ. Iñ h ⁊ heęc
⁊h pollicẽs.centis.i.ꝓmittẽs.

Pollicitoꝛ.taris.i.frequẽter polliceri.
Pollingo.gis.xi.ctũ.n.t.i.cadaũa ſepelire

vel cremare.⁊ ðᷣꝛ a polluo.⁊ vngo.q̃ſi pol

lutos vngere.i.cremare moꝛtuos. Unde
Plautus.Sicut pollinctoꝛ dixit quieum

Polluceo.ces.luxi.n.s.i.dono ꝓmitto. qꝛ

ꝓmiſſis ſolemꝰ polliceri ⁊ donis. Vel pol⸗
licere.ẽ offerre.qꝛ poſt ſacriſiciũ ſolẽt fieri
oblatiões.vel oblationibꝰ lucemꝰ.Et ðꝛ a

poſt vel ꝓcul.vel poꝛro. Iñn h̊ ⁊ hęc pollu⸗
cibilis.⁊ hocle.i.facilis ad donandum v

ꝓmittendũ.

Molluo.luis.lui.tũ.a.t.i.deturpare.inqui
nare. ð8 a pꝛo. vel poꝛro. ⁊ luo.is. Inge

pollutus.a.ũ.i.deturpatꝰ.inqnatꝰ. Inde
pollutio.onis.deturpatio.inqnatio.ma⸗
culatio.ꝗᷓ accidit aliqñ qñ qͥs coꝛrũpit᷑ in
ompo.pas.paui.n.p.i.ſuꝑbire.gloꝛiari
⁊ðꝛ a pompa.Et cõponit᷑ depompo.pas.

.i.vituꝑare.deteſtari. Ideʒ expompo.Et

a pompo.pas.ðꝛ h̊ pompatoꝛ.toꝛis.qᷣ ali⸗

qͥd ſuꝑbe vel ᷣſumptuoſe agit.
Ponder o. ꝗ48. a. p. i.trutinare. vel grauare.

⁊ðö: a pondꝰ. Et cõponit᷑ equipõdero.as.
ii. eęque ponderare. rępondero.ras.i.p⸗
ualere. pgrauare. excellere. ſalijs ponde⸗
rare. Er coꝛ de.
Pono.nis.ſui.ſitũ.a.t.i.ſtatuẽ.locare.plã⸗
tare. Iñ poſitiu'. a.ſ.

Nontiſico. cas.n. p.i.pontẽ vel pontatũ fa

cere. Iñ h̊ ⁊ hęc pontifex. cis.i.epᷣus vyl ſa⸗
cerdos.quaſi pontẽ vel iter alijs faciens.
Et h̊ põtificatus.tus.tui.i.eiꝰ dignitas ył
officium. Et h̊ ⁊ hęc pontiſicalis.⁊ H le.Et
pontificoꝛ.ari.i.pontificatũ regere vel hre

vel moꝛe pontificis ſe hre.

Nonto.tas.tare.n.p.i.pontẽ facere vłpon
tem pparare.colligare

Populoꝛ.arl atꝰ ſi u. d. p. i. pplo replere. vel

deſtruẽ. diſſipare. ⁊ ð a ppis. Et cõponit
depopuloꝛ.arl.i.valde ppłari.vł deſtruẽ.
vm Hhugl. Papᷣ.vo dicit. Populari.i.va
ſtare.pᷣdari.diuulgare. In poplatio.onis
i.deuaſtatio.ppłi vaſtitas.expugnatio.
ruina. grandis ſolitncdoo.
Poꝛco.cas.a.p.i.poꝛcas facere.vel poꝛcaſ
diſtinguere. Et componit᷑ impoꝛco.cas.i
eodẽ ſenſu.vel aquã in agros ducere.
Noꝛrigo.gis.rexi.ctũ.a.t.i.qi ꝓcul extẽdẽ
⁊ regere.⁊ ðꝛ a poꝛro.qð eſt longe.⁊ rego:
Et cõponit᷑ cũ ex.vt expoꝛrigo.gis.Et cũ
ob. 1 ð2 oppoꝛrigo. gis.i.extra vel iuxta
poꝛrigere. Coꝛrigo etiã ſyncopat᷑. ⁊ dici᷑

poꝛgo. gis. ꝓ poꝛrigo.gis. Et coꝛ. ri.⁊ fac

pᷣteritũ poꝛrexi.
MHoꝛtendo.dis.di.tẽtũ.⁊ tẽſũ.n.t.i.poꝛro
vel longe tendere.ſiãre aliqd de futurl vel
deſtinare. longe poſt oſtendere.⁊ dꝛ a poꝛ⸗
ro. ⁊ tẽdo. Iñn poꝛtendẽs.tis.ois ge. Unð
Zach.iij. Niri poꝛtendentes ſũt.Gloſa.i.
poſiti in ſignũ futuroꝛũ. H

Poꝛto.tas.aui.a.p.i.ſuſtentare.vehere.⸗

terra leuare. auferre. referre. ius dicẽ. Iñ
poꝛtito.tas.i.frequẽter poꝛtaar.
Poſco.ſcis.popoſci.ſcitũ.a.t.i.petẽ.ꝗqrere
Et cõponit᷑ depoſco.ſcis.Expoſco.ſcis.⁊
ẽ płqᷓ; poſcere.qꝛ poſcũt qͥ ſimplicit᷑ petũt
Expoſcũt qͥ deſiderãt.Repoſco.ſcis.
Poſſideo.des.ſedi.ſeſſũ.a.s.i.itẽdẽ.potiri

in ptãte habẽdo tenẽ. ⁊ ðᷣꝛa poſt.⁊ ſedeo.

Iñ hec poſſeſſio.onis.Et h poſſeſſoꝛ.oꝛis
7 poſſeſſiuus.a.ũ.
oſſidere naturalit᷑.ðꝛ qͥs cũ ẽ in re vł eius
pte. vel ſaltẽ cũ res ẽ in ↄſpectu eiꝰ vtipᷣaʒ
videat vł ꝑtẽ eiꝰ.ſᷣm Ao.C.de acqᷣ̊.⁊ cer⸗
tipeſlMl. DM
NPoſſidere ciuilit.vꝛ qͥs cuʒ nec eſt in re.nec

res in cõſt pectu eiꝰ.ſʒ poſſeſſionęm ſolo aio

Habet. ⁊ rem de iure tenet.ſ.ꝙ talis ſit ꝑſo⸗
na in quaʒ cadere poſſit hmòoi poſſeſſio.vt
no. Jo.an.in regula.ſine poſſeſſiõe.li.vj.
Poſſidere clam.ẽ abſente dño ⁊ fructuario
minũ poſſeſſione pꝛiuet. .
Poſſidere vi.ẽ violent᷑ poſſidere.
Poſſidere pᷣcario.ẽ rem ad petitiones.vłpᷣ

ces meas mihi conceſſaʒ ad vſuʒ poſſidenre

q;diu patit᷑ is qͥ ↄ ceſſit.
Noſſidere ꝓ ĩ diuiſo.eſt aliquã rem ita poſ
ſidere. vt nullã ꝑtẽ in ea habeat ab alijs di

uiſam. vel vt nulla ſit ꝑs quã poſſideat ſe⸗

peratim. ſiue diuiſim.

Noſſidere ꝓ heęrede.ẽ ita poſſidere.qñ pu⸗

tat ſe eſſe hęredẽ verũ.cũ nõ ſit.
Poſſidere ꝓ poſſeſſoꝛe.ð ille qͥ ita poſſidet
ꝙ ſe ſcit nullã cãm iuſtã poſſidẽdi hr̃e.vt ſi
interrogatꝰ fuerit.q̃re poſſideat vel qũo.
nullã rationẽ pᷣtendit q̃re poſſideat ſʒ dicit
poſſideo. —“

Poſſideri ꝓpꝛie dicunt᷑ mobilia.eo qð eis

pedibus qͥs inſiſtit. vñ a planta venu iſta
poſſefſio. r in

Volſidet᷑ aũt h iure qð iuſte. ̊ iuſte qd bñ.
qð aũt male poſſidet᷑ alienũ ẽ. ale autẽ

poſſidet qͥ male ſuis vtit.vł aliena ſᷣſumit
de. v. ſig. ius dictũ ẽ(.
Poſſum.potes.potui.i.valere.ſ.oſtãtia vł

ſanitate.⁊ ðꝛ a potis noſe.⁊ ſum.es.ẽ. Et
coꝛripit potes.a poſſuʒ pᷣmã.Sʒ potes cuʒ
deſcẽdit a poto.tas. ꝓd. po. VUñ. Egrota⸗

re potes.niſi vinũ poſt pira potes.
Poſtulo.las.aui.a.p.i.petere.exigere.ro⸗
gare.⁊ ðꝛ a poſco.ſcis. Iñ h̊ poſtulatoꝛ.i.

rogatoꝛ.⁊ inde poſtulatrix.trid.⁊ poſtula

tim adu.i.rogant᷑.⁊ poſtulaticiꝰ.cia.ciũ.qͥ

frequẽt᷑ poſtulat vł poſtulat᷑. oſtulo cõ⸗

ponit᷑ depoſtulo.las.Et coꝛ.ſtu.
Notiono.nas.łpotionoꝛ.arl.i.potionẽ da⸗
re. ⁊ ð a potio.onis.

Notioꝛ.tirl.d.q.i.frui.vti.⁊ ðꝛ a potis.tis.
noĩe.Et cõſtruit᷑ cũ actõ ⁊ gtõ et abltõ. vt

Notioꝛ illiꝰ rei.vel illã rẽ.vłilla re.Et iue

nit᷑ ᷣm antiq̊s. m tertiã ⁊ quartã ↄiugati
one.potioꝛ.tiris.vel terl.ſʒ in infinitiuo ſo

ſm quart inuenit᷑.potiri.ſupinũ in itum.
pe.ꝓd. Iñ potitꝰ. a.ũ.

.

NHotiſſo. ſas.ſaui.i.frequẽt᷑ ⁊ paꝝ bibẽ. Et

in eodẽ ſenſu dicebat᷑ antiqᷣtꝰ potaſſo.as.
Noto.tas.taui.a.p.i.potũ dare. Unð ps.
Potauerũt me aceto.Et potare.i.bibere.

Et ſupinũ eius ſyncopat᷑.⁊ ðꝛ potum.tu.

excluſo clanculo poſſeſſionẽ ingredi.vt do

Iñ h̊ potatoꝛ.oꝛis.vł potoꝛ. Et potatoꝛi
a.ſ.vł potoꝛius.a.ũ. Et hęc potatrix vel
potrix. Iñ hec potatricula. lę.vel potricu
la. le. dimi.⁊ potatꝰ.a.ũ.⁊ h̊ͥ potatus.tus.

tui.⁊ potus.tus.tui.actꝰ vel paſſio pota.

di. Et inde potito.tas.fre. DPoto ꝓ bibere
neutrũ ẽ.⁊ ꝓd.po.Sʒ ꝓ potum dare. acti
uum c.Et bibere naturę eſt. Potare vero
luxuric.

Prandeo.des.di.vłpꝛanſus ſum.n.sS.id ẽ
pꝛandiũ ſumẽ.i tertia hoꝛa comedere.⁊ dðꝛ
a pꝛandiũ.Et cõponit᷑ cõpꝛandeo.des.di
vel cõpꝛãſſus ſũ.⁊ ẽ neu.cũ ſuis cõpoſitis.
Pranſo.ſas.i.frequẽter pꝛãdere.A qͥ pꝛan

ſito.tas.aliud frequẽtatiuũ.

Prauo.uas.a.p.i.pꝛauũ facere.Et cõpõit᷑

pꝛauo.uas.i.valde pꝛauare.Et ꝓd.pꝛa
Vñ.Opto placere bonis.pꝛauis odioſus
haberi. Quis niſi ſit.pꝛauis nemo placere
Prebeo.bes.n.s.i.dare.exhiberi.largiri.
NPꝛecaueo.ues.n.S.i.añ.vł pᷣ alijs vł futu⸗
ra ꝑicula cauere.⁊ ðꝛa pᷣ.⁊ caueo.ues. Et
coꝛ.ca. Uñ Geñ.vij. ręcauẽs in futurũ
Precedo.diſ.di.ſũ.n.t i.añ ire.Et aliqͥd ðꝛ
ceqere q̃ttuoꝛ mõis.ſ.ęt᷑nitate.ſicẽ deꝰoia
pe.vt flos fructũ. Electiõe ſic̃ fructꝰflo⸗
rẽ.Oꝛigine.vt ſonus cantũ. =
Precello.lis.pꝛęculi.vel cellui culſuʒ.velſᷣ
celſum. a. t.i.ſuꝑare.⁊ ðꝛa pᷣ.⁊ cello.
Preęcendo.dis.a.t.i.añ vel valde accẽdeꝛe
⁊8ðꝛa p.⁊ candeo. des.
Preęcido.is.cidi.ciſũ.a.t.i.añcedere.⁊ ðꝛ
apᷣ.⁊ cędo.dis.ceęcidi. Et ꝓdu.ci. vbiq;.
Itẽ pᷣcido.dis.hcidi.ſupino caret.i.añ ca⸗
Dere vl in anterioꝛẽ ꝑtẽ.Et coꝛ.ci.vbiq;.⁊

dpꝛaß. cado. dis.
Precino.nis.cinui.cẽtũ.n.t.i.valde caneꝛe

vel añ.Et coꝛ.ci.⁊ ðꝛ a p.⁊ cano.nis.
Precioꝛ.arl.atꝰſũ.d.p.i.extimare.⁊ ðꝛa pᷣ
ciũ.Et cõponit᷑ appꝛecioꝛ.arl.⁊ depᷣcioꝛ.
arl. Sʒ antiqͥ dicebãt pᷣcio.pᷣcias.appꝛecõ
as.in actiuo genere. ꝗ”M
Precipio.hſᷣcepi.ceptũ.a.t.i.pᷣceptuʒ dare.
imꝑare.pᷣoccupare.⁊ a pᷣ.⁊ capio.pis.
Itẽ iuenit᷑ capio.piſ.a pᷣ.⁊ capio.pis.Et
ſcaꝑe.antecaꝑe.in qͥ ſenſu etiã iuenit᷑ .
cipio.pis.Et coꝛ.ci.vł..⁰a. ẽè?
Precipito.tas.taui.a.p.i.pcipitẽter alidd
obꝛuere.de alto ducere.temere feſtinare.

ðeꝛa ſceps.pitis.Et coꝛ.pi.

Vrecluo.is.clui.ſupᷣ.caret.i.valð deſẽdẽ

vel valde reſplendere.⁊ ða pꝛę.⁊ cluo.is
In h̊ ⁊ hc ſcliuis. ꝛocluo ꝓ defendere
actiuũ ẽ.ꝛo reſplendere neutru.
Mꝛecõtrecto.tas.a.p.i.ante ↄtrectare. vel
an ↄtrectationẽ delectari.cõſueta manibꝰ
Pꝛecoꝛ.arl.atus ſum.d.p.i.rogare. Iñ pꝛe
catoꝛius.a.ũ.Et h̊ ⁊ hec pᷣcabilis.⁊ h̊ le.⁊
pᷣcabuncdł. a.ũ.i.ſilis pᷣcanti.q̃ſi ad pᷣcãdũ
habilis. Et cõponit᷑ depᷣcoꝛ.aris. Impꝛe⸗
coꝛ.arl. Et coꝛ.pꝛe. ððð
Pꝛecurro.ris.pſᷣcucurri.a.t.i.añ currẽ.ſᷣue
nire. ⁊ ð a p.⁊ curro. Iñ ſcurſus.ſus. ſui
Pꝛedeſtino.nas.naui.a.p.i.añ vel ab ętno
deſtinare. ᷣuidere.pᷣſcire.⁊ ðꝛ a p̊.⁊ deſti⸗
no.nas.Sʒ pᷣſciunt᷑ boni ⁊ mali. Pꝛędeſti
nant᷑ tm boni. ᷣm Hugl.⁊ coꝛ.ſit.
ꝛędico.cas.caui.a.p.i.admonere.vłãnũ

ciare bona.vt Ego pᷣdico. q̃ſipᷣ.i.ſuꝑ alia

bona enũcio. Vñ tranſumptum ẽh̊ voca⸗
bulũ in logica.cũ ðꝛ. Genus pſᷣdicat᷑ de ſpe

cie. Spẽs pᷣdicat᷑ de ſuo indiuiduo.i.enũ⸗

ciatur vel inhęret. Iñ vbalia.

Pꝛędo.dis.didi.tũ.a.t.i.pᷣ alijs dare.⁊ ho

noꝛare.hꝛogare.pſᷣponere.oꝛnare.Et com
ponit᷑ ap. ⁊ do. das. ’
Mꝛeędoꝛ.arl.atꝰ ſũ.a.p.i.pᷣdã facere.diſſipa
re. ⁊ ð a pda. In hpᷣdatoꝛ. ⁊ pdatoꝛiꝰ a.ũ.
2 pᷣdabundꝰ.a.ũ.i.habilis ad pdandũ.vł

ſitis ſᷣdanti.Et h̊ ⁊ hęcſᷣdabilis.⁊ G̊ le. Et
hdatus.a.ũ.qð accipit᷑ in paſſiua ſigtione
m qð antiqͥ dicebãt ſᷣdo.das.Et cõponi⸗
tur impᷣdatus.a.ũ. Mꝛędoꝛ cõponit᷑ comp

doꝛ. daris. Depᷣdoꝛ.daris.Et ↄſtruit᷑ cuʒ

actõ. ⁊ ꝓd.pᷣ̊. Vñ Oꝛatius in epi. Singu⸗

li de vobis anni pſᷣdant᷑ euntes.

——

Preficio.cis.feci.fectũ.a.t.i.pᷣponere.⁊ ðꝛ

p.⁊ facio.cis.Et coꝛ.fi. Jñ vbalia.

NPꝛęfoco.cas.caui.a.p.i.pſtringere.ſtran⸗
gulare.q̃ſi fauces ab anterioꝛi ꝑte cape et
ſtringere. ⁊ a p. a faux. cis. Et ꝓdu. fo.
Vñ Ouidius in Ibim. ꝛęfocent anime
noxia mella vaaiam.. O

Pꝛegno.nas.naui.a.p.i.grauidare. Inde

NRepꝛegno.gnas.

Nꝛesgredioꝛ.deris.greſſus ſũ.d.t.i.ſᷣcedẽ.
pire.qð ⁊ pᷣgradioꝛ.dirl.inuenit᷑. Et dici
Veeertere. ſ. qo debet eẽ poſteriꝰ facẽ mũ.
ꝛehendo. dis.ſimplex vbũ.x hʒ.b. poſte ¶ Mꝛęrogo. ga. a p. i. celle. excelle. ſupare.
⁊ facit pꝛehendi.pꝛehenſũ in ſupᷣ.i.tenenre

—.

vtrũq; a pᷣ.⁊ gradioꝛ.

2

linuadere. naninijcere. Et cõponit᷑ appẽe
dis. Rephendo. dtis..
NPꝛeęiudico.cas aui.a.p.i. alijs iudicare.
i. iudiciũ alioꝝ depᷣmere ⁊ danare.qi ſuꝑ⸗
iudicare.⁊ ðꝛa h̊.⁊ iudico.cas.

Pꝛelibo. bas.baui.batũ.a.p.i.ſᷣcontinge⸗

re. pᷣauſtare. vel añ ſacrificare.leuiter täge
re.parũ guſtare.⁊ ðꝛ a p.⁊ libo.boas.

Pꝛelido. dis. liſi. liſum. a.t. i. p alijs. vel an

ledere. Et ð a p.⁊ lędo.dis.Et ꝓd.li.
Peꝛeligo.gis.legi.ctũ.a.t.i.ante legeꝛe.⁊ ðꝛ
ap.⁊ lego.gis. Et coꝛ.li.

Pꝛelioꝛ. arl. atus ſum. d. p. i. bellare. Hlium

cõmittere.armis diſceptare.pugnare.

Pꝛeludo.dis.luſi.ſum.n.t.i.añ ludẽ ꝓpꝛie
a maioꝛẽ ludũ.ludulũ exercere. Uñ Sta

les. M
Pꝛeluſtro.tras.a.p.i.pᷣ alijs luſtraa.
Pꝛemineo.nes.nui.n.S.i.ſuꝑmanere.pua
lere.ſſtare.ſcellere.⁊ ð a . ⁊ maneo.
Pꝛemo.imis.pꝛeſſi.pꝛeſſum.a.t.i.ſtringeꝛe
cohibere. refrenare. vꝛgere. depᷣmere. vel
flectere. Jñ pꝛeſſim aduũ.i.ſtrictim.⁊ coꝛ.pᷣ
Añ Mꝛudentiꝰ. agna cadunt inflata
crepant. tumefacta pmunk.
Pꝛendo.dis.di.ſũ.a.t.i.caꝑe.⁊ ꝓpe piſces
Añ Lucanꝰ.Qð pꝛenderat hęſit. Inueni
tur tñ in diuina pagina in euãgelio. Jopᷣ.
xxj. Nihil pꝛendiderũt. IJdem.Afferte.de
piſcibus qͥs pꝛendidiſtis nũc. Sʒ h̊ nõẽ re
gulare.Na nullũ verbũ tertię ↄiugatiois
habet finalẽ geminationẽ in ſterito niſi ſit
cõpoſitũ a do das.pꝛẽdo aũt nõ ẽ ↄpoſitũ
imo ſimplex. facit ergo ſteritũ in di.⁊ ſup.
in ſũ. ᷣm ugl.⁊ iſtò tenẽt grãmatici coit
Quidã tñ dicũt ꝙ pꝛẽdo.dis.componit᷑ a
do. das. ⁊ ſic facii pꝛendidi.pꝛenditi.

tiꝰ achilleidos. Tibi pᷣludit magnꝰ Achil⸗

Pꝛenomino.nas.are.a.p.i.pᷣnoĩe vocare.

vel pᷣnomen imponere.

Pꝛepedio. dis.diui.ditũ.a.q.i.impedire.
vyel deturpare. deuaſtare. qſi h.i. añ pedi⸗
. cam ponere. ⁊ a ̊ ⁊ pedica.cę. ⁊ coꝛ. pe.
pꝛegnãs.antis.ꝑticipiũ. Inuenit᷑ etia pꝛie
gnas ꝓ grauida. Sʒ pꝛegnas.ẽ ꝗ concepit
BGrauida quã vteri grauedo ꝓximaʒ par-
tui oſtendit.Et cõponit᷑ impꝛegno.gnas.

Pꝛęepeto.tis.a.tx.i.p alijs petere.

Pꝛepolleo. les. lui.n. S. i. valde pollere.?y5
fulgere. ptare. excellere. pceller.

2£ —

Pꝛepono. nis. ppoſui.ſitu. a.t.i. añ. vel pꝛe

alijs ponere. ⁊ ðꝛ p.⁊ pono.nis. JIñ ppo⸗
ſitus. a. Ü.i. añ poſitus.

Pꝛepoſtero. as·a. p.i oꝛdinẽ putẽ vlłtranſ⸗

vInponè. Iſipec ſiogatiua ii. ncgan

ercellétia. Et pogatiuus.·a. ũ. i. excellens

vel ad pꝛogatiuã ꝑptinss. *

— — —

VPixęrũpo. pi. ptũ. a. t. i. añ rumꝑe. vel ab añ

rioꝛi ꝑterumperre.
Pꝛeſa gio.gis.n.q.i.diuinare.futura nun⸗
ciare. ⁊ ð a pſagiũ.gij. Iñ pᷣſagus.ga. gũ

—

Hlagio. gis. BDMB
NPꝛęſcindo.dis.ſcidi.ſciſſum.a.t.i.añ vel ſj
alijs ſcindere.⁊ ꝛa p.⁊ ſcindo.dis.⁊ coꝛ.
pe.pᷣteriti.qꝛ ſcidi habet pᷣmã bꝛeuẽ. Unð
Ouidi meta. Nã cęlo terras terras ab⸗

ſcidit vndas. Inuenit᷑ etiam abſcido. dis.
abſcidi me.ꝓd.⁊a tüc cõponit᷑ ab abs.⁊ cę⸗
do. cędis.cecidi. Anð Ouidius meta.xij.
Abſcidit iugulo pectuſq; hũerũq; ſiniſtꝝ.

Pꝛeſcio.ſcis.ſciui.a.q.i.añ ſcire. Iñ pᷣſciuſ

Rſcientia.tię.

SVꝛęſcribo.bis.a.t.i.añ ſcribere.ꝓcedere.hᷣ
ſtruere. vel ab aliquo ſpacio tꝑis aliquid
poſſidendo acquirere. Iñ ſſcriptus.a.ũ.
Et hec ſᷣſcriptio.onis.i.acquiſitio domi⸗
nij ſuꝑ aliquã rem aliquo certo ſpacio tem
poꝛis poſſidendo.
Pꝛeęſeco.as.ſecui.ctũ.a.p.i.p̊ alijs ſecare.

Pꝛeſento.tas.taui.a.p.i.ad pſentiã duceꝛe
212 à ̃ſens. Et cõponit᷑ reßſento. tas.

Pꝛęſepio.pis.ſepſi.ſeptũ.a.q.i.ſepẽ pſᷣten⸗
Der ee. añ ſepire.Et ꝓd ſe. Uñ. Nallamꝰ ꝓ

pꝛie caſtrũ ſepimus ouile.

NMꝛeſideo.des.n.S.i.ſuꝑ alios ſedere.⁊ pꝛe

eſſe ⁊ defendere.

Pꝛeſero.ris.a.t.i.añ emittere.vel ſupꝛa vł

„..

Halijs ſerere.

ꝛeſſo.ſas.ſaui.i.frequẽter pᷣmere.A quo

Aliud frequẽtatm.ſ.pᷣſſito.tas.⁊ coꝛ.ſi.

£

oculoꝛũ obſcurare.

Pꝛeſtigio.as.a.p.i.ludificare.pᷣſtigio aciẽ

Pꝛeſto.as.ſtiti.ſtitũ.⁊ raro ſtatũ.n.p.id ẽ.
a ſtare. vł peſſe.vel ſᷣcellere.⁊ ðꝛ a p̊.⁊ ſto
Et pꝛeſtare.i.exhibere.dare.vel ſtatuere.
Inuenit᷑ etiã pſto.ſtas.ſtaui.ſtatũ.i.cõmo

are.vł mutuare.⁊ ẽ actiuũ ⁊ ſinplex. Iñ

pᷣſtans.antis.i.multũ pᷣcellẽs.⁊ p alijs va⸗
lens. Et pꝛeſtantia.tię. Et h̊ ⁊ hęc pᷣſtabił.
⁊Ble.i.multũ ⁊ pꝛę aljs valens. Jttemaß
ſto.ſtas.ðꝛ pꝛeſto adu. tempoꝛis.vel loci.
iid eſt. in pᷣſentia ſum.q̃ſi ſto p alijs. AUñ grę
ciſmꝰ. Mꝛeualeo. pᷣſto dicas pſto qͥʒ domo
Pꝛeſto quoq; ſępe ſolet acoommodo ſigni

turoꝛũ. Iñ pſago. gas.ideʒ qd

Pꝛetexo.xis.xui.textũ

Peruertoꝛ.terl.verſus

Pꝛeſtoloꝛ.arl.atus ſum.d.p.i.expectare.⁊

ðꝛ a pꝛę.⁊ ſtolon. MOꝛopꝛie ille dꝛ pᷣſtolari
qui pᷣmiſſus expectat.licet generalit᷑ pona
tur ꝓ expectare.Sʒ cũ pᷣſtoloꝛ ꝓd.pe.mix
videt᷑ ſi cõponat᷑ a ſtolon.cũ epła ab eo cõ
poſitũ pe.coꝛ.Ideo alij dicũt ꝙ pſtoloꝛ cõ
ponit᷑ a pſto.⁊ olim.quia qͥ pꝛęſtolat᷑ aliũ.

expectat eũ dũ pᷣſto eſt. Et ſᷣſtoloꝛ in eodeʒ

ſenſu ↄſtruit᷑ cum dtõ ⁊ actõ.Idem em eſt
pꝛęſtoloꝛ tibi.qð pꝛęſtoloꝛ te.ita dicit hu⸗
guitio. Multi tñ dicunt ꝙ pᷣſtoloꝛ põt vl⸗
timã coꝛriꝑe ⁊ ꝓducere.in diuerſis ſigtio⸗
nibus. Vñ in gręciſmo ðꝛ. ꝛęſtoloꝛ expe
to lolor grere dico.⁊ B ↄtingit ex di⸗
uerſa cõpoſitione.ſm iſtos. HNã pᷣſtoloꝛ.i.
expecto cõponit᷑ a .⁊ ſtolon.qð ẽ miſſio.

Secſſtoloꝛ.i.quęro cõponit᷑ a p.⁊ telon.
a.ü. Et ↄſtruit᷑ tã cũ gtõ qᷓ; cũ actõ.vt ꝛę
ſcius huius rei.⁊ ſᷣſcius hãc rẽ. Itẽ a pᷣſcio
bpſcitus.a.ũ.⁊ pſſciens.tis.ge.oĩs. JIn hęc

qð eſt longum.

Pꝛeſulo.las.aui.a.p.i.pꝛęeſſe alicui ſolo.⁊

ðꝛa pꝛę.⁊ ſolum. Sed ponit᷑ ſimplicit᷑ pꝛo

heſſe ⁊ dominari. In h̊ ⁊ hęc pꝛeſul lis.cõ⸗

munis ge. qͥ vel qͥ pꝛeeſt.

ℳ—

Pꝛeęſumo.mis.pli.ſumptũ.a.t.i.ante vel pſ

alijs ſumere.nõ audẽda facere. Iñ pꝛeſum
ptuoſus.a.ũ.qͥ ſſumit vel qͥ pꝛeſumit᷑ au⸗
dax impudẽs.⁊ comꝑat᷑.Et hęc pſᷣſumptu
oſitas.tatl.⁊ pꝛęſumptio.Et pꝛeſumptiuꝰ

A.ũ.i.pꝛeſumptuoſus.⁊ h̊ ⁊ hęc pꝛęſũpti⸗

bil. 2 B le. Et pꝛeęſumptibiter aduũ. Et hec
pꝛeſumptibilitas.tatis.

Pꝛetereo.is.iui.n.q.i.iuxta ire.vel traſire

78 a pꝛeter. ⁊ eo.is.

Pꝛetergredioꝛ.erl.pꝛętergreſſus ſi um. d. t.

.i.iuxta gradi.vel traſire pꝛeterire.⁊ dici᷑
a pꝛeter.⁊ gradioꝛ.
i. textũ textu. n. t. i. pꝛę aljſ
vt añ texere.⁊ ðꝛ a pꝛę.⁊ texo.is. Un Job
xxx vj. Qui pꝛetexũt cũcta deſuꝑ. In hec
pꝛętexa.i.ꝗqdã veſtis nobiliũ romanoꝛum
Et dꝛ ſic qꝛ pꝛętexebat᷑ ei.qͥ ea vtebat᷑.

Pꝛeętoꝛqueo.ques.toꝛſi.ſũ.vł pꝛętoꝛtũ.a.s

i.an vel pꝛę alijs toꝛquere.

Pꝛeualeo.es.n.S.i.pꝛęſtare.pꝛęcellẽ.pł va
Pꝛeuaricoꝛ.arl.vłpꝛeuarico.as.i. Qere.

traſgredi.ifringere.⁊ ðꝛ a pꝛę.⁊ varico.vl
varicoꝛ. Iñ pꝛeuaricatoꝛ.toꝛis.i.traſgre⸗
diẽs. Et hęc pꝛeuaricatrix.trid. Et dicut
pꝛeuaricatoꝛes legis.i.trãſgreſſoꝛes legis
qꝛ pꝛę alijs ⁊ pluſq; debeãt legẽ varicãt.i.
claudicãt vel ambulãt.Et coꝛ.ri. .
ſum. d. t. i. pꝛeueni⸗
re.pꝛęterire.trãſire.

Pꝛincipoꝛ.arl.atus ſum.d.p.i.dominoꝛ.et

coꝛ. pe.Et oſtruit᷑ cum dtõ. vt Pꝛincipoꝛ

ribi. i. dominor.
NPꝛiuilegio.gias.a.p.i.pꝛogare.pꝛiuilegia
tum facere. JMGDDõ

Hꝛiuo.uas.uaui.a.p.i.fraudare.alienare.

ſubtrahere. remouere. pᷣuatũ facere. Inde
pꝛiuatus.a.ũ.i.alienatꝰ ab aliqͥᷣbus rebus
yb honoꝛe ⁊ dignitate.Et pᷣuatim.i.ꝓpꝛie
ſingulatim.adu.diſcretiuũ.Et ꝓdu.pᷣmã
Ppuo. Vñ in auroꝛa.Nõ me luce tua pꝛiua⸗
res ſicut iniquum. ”MUME

Pꝛobo.bas.baui.batũ,a.p.i.laudare.vel

firmare.vel certificare. Jnñ ꝓbatic. a.ũ.
q ꝓbat vel ꝓbat᷑.Et h̊ ⁊ hęc ꝓbabilis.⁊ B

le.Et ꝓbabilit᷑ adu.⁊ ꝓbabilitas.atis.Et

coꝛ.hãc ſyllabã pꝛo. õ
PMꝛobꝛo.bꝛas.bꝛaui.bꝛatũ.a.p.i.vituꝑare
redarguẽ.iiuriari.Et cõpõit᷑ expꝛobꝛo.as
Mꝛocedo.is.ceſſi.ceſſum.n.t.i.paulatim in

anterioꝛẽ ꝑtẽ ire.⁊ ẽ ꝓpꝛiũ ferentiũ ſacra.

⁊ða pꝛo.⁊ cedo.dis.ceſſi. In hęc ꝓceſſio
Pꝛocedit qͥ in anterioꝛẽ ꝑtẽ it. Pꝛęcedit qͥ
ſequẽtem ante it. Itẽ ꝓcedere.i.ꝓlpere et

ad bonũ cederę. In h̊ ꝓceſſus.ſus.ſui.id ẽ

ſper euẽtus.vel augmentũ.
Meꝛocello.lis.culi.culſum.a.t.i.pcutere.

Pꝛocido.dis.di.ſupino caret.i.ꝓcul vł añ

cado. ⁊ ð a pꝛo.⁊ cado.dis. Iñ ꝓcidens.

tis.ge.oĩs. Et coꝛ.ci.tam in pᷣſenti qᷓ;inß⸗/
terito. AUñ Matth̊.ij. Et ꝓcidẽtes adoꝛa

uerũt eum. ”M
Pꝛocio.cis.ciui.⁊ ꝓco.cas.in eodẽ ſenſu.
i.nouã ↄiugẽ.vel nuptã petere. vel gene⸗
raliter mulierẽ. Et ponunt᷑ ſimplicit᷑ ꝓ pe

tere. Itẽ pꝛocire vłpꝛocare ẽ.qð vulgo dꝛ

domare aliquẽ diſcoꝛtare.

Pꝛocito.tas.frequẽtatiuũ.i.ſepe petere.ſi

cut pꝛoci faciunt.vel ſepe ꝓ longare. ſſicut
mulieres faciũt ſuis pꝛocis.Et coꝛ.ci.

Pꝛocoꝛ.aris.atus.ſũ.d.p.i.impoꝛtune pe⸗

tere. Jñ pꝛocus.a.ũ.Et h̊ pꝛocus.ci.id eſt

petitoꝛ.⁊ ꝓpꝛie mulierũ.vel noue ↄiugis

⁊ nuptiarũ.
Pꝛodeo.des.dij
nire.⁊ in antea ire.⁊ ðꝛ a pꝛo.⁊ eo.is.inter
poſita.d. Vñ Oꝛatiꝰ. Eſt quodam ꝓdire
tenus ſi nõ dat᷑ vltra.Et coꝛ.pe.ſupᷣ.ſcʒ ꝓ
ditum.
Pꝛodigo.gis.degi.a.t.i.vaſtare.dilapida

re. ⁊ a pꝛo. ⁊ ago.gis. In ꝓdigꝰ. ga. gũ.
i.diffuſus.vltra modũ largus.⁊ effundẽſ

m Hugl.

Pꝛodo.dis.didi.ditũ.a.t.i.tradere.vłma
nifeſtare. vel ꝓcul dare. expellere.⁊ ðꝛ a ꝓ
⁊ do. das. VUñ Virgilius.ꝛodimur atq;

malis lõge diſiũgimur hoꝛis. IJIñ pditus.
ta. tũ.pexoꝛ. VUñn. Impoꝛtat fraudem pꝛo

dit ſine fraude reuelat.

Pꝛoduco.cis.a.t.i.ꝓcul ducere.⁊ abſ- enta

re.vel extendere.vel ꝓlongare.vel in con

ſpectu ducere.vel in aꝑtũ.vel extra ducẽ.
Pꝛophano.nas.a.p.i.execrari ↄtaminare

vel polluere.Et ꝓphanare ẽ ĩ ꝓphanis an
nunciare.vel venerari. Vñ legit᷑ ꝙ beata

maria erat ꝓphanata.i.in ꝓphanis vene
rata.vel nnũciata.Et ꝓd.pha. Uñ Oꝛati
us. NPone deos ⁊ ꝗ tangendo ſacra ꝓpha⸗
Pꝛofero.fers.tuli.latũ.i.differre.ꝓ⸗ (nas.
longare. Vel ꝓferre.i.manifeſtare. vel of
ferre. Et ꝓferre q̃i ꝓcul ferre. ⁊ ᷣm h̊ ꝑti-
net ad vba. Hã vba ꝓferũt᷑.q̃ſi ꝓcul.i.ex
tra ferunt᷑.vel emittunt᷑. Iñ ꝓlatꝰ.ta.tüũ.
Pꝛofſicio.cis.feci.fectũ.n.t.i.valde facere.
vel incremẽtũ ſumere.⁊ coꝛ.fi. Hñ qdam.

Mꝛoficit h̊ nunq; cui ſꝑ lecta nouant᷑. Itẽ
comedẽtibꝰ ꝓpꝛie nõ ẽ dicendũ ꝓſicit.qñ

optamus eis cibũ ꝓdeſſe.ſʒ ꝓſit. Inuenit

tñ i qdã collecta.. Oꝛoficiat nobis ad ſalu⸗
tem ⁊c̃.qð autoꝛitati aſcribendũ ẽ76.
NPꝛoſiciſcoꝛ.cerl.fectꝰ ſum.d.t.i.ire.
Pꝛoſiteoꝛ.teris.feſſus ſum.d.s.i.ꝓculabi

tentione fateri.i.aliud in coꝛde hre ⁊ aliud
oꝛe fateri. Vel ꝓfiteri.i.pᷣmo fateri.vel pieꝛ

alijs fateri. Vel ꝓfiteri.i.reddẽ vł ſoluere

debitũ. Qui em ſoluit debitũ illud ꝓfitet᷑.

Vñ Lud..ij. Ibãt oẽs vt ꝓfiterent᷑ ſingu⸗
li in ciuitatẽ ſuã. IJñ h̊ ꝓfeſſoꝛ.oꝛis.
ꝛofligo. gis.⁊ ꝓfligo.as.i.deſtruẽ.cruci⸗

are. deuaſtare. diſſipare.qᷓi ꝓcul agẽ.⁊ di⸗
ſpergere Inuenit᷑ etiã i eodẽ ſenſu ꝓfligoꝛ
arl. d.p. Et hinc ꝓfligatꝰ.a.ũ. Et ẽ ꝓfliga

tus pᷣm NPapᷣ.ꝓiectus.deuius.peruerſus

gfflictus.ſceleratꝰ.interfectꝰ.Et ꝓd.fli.
ꝛofoꝛ.arl.d.p.i.ꝓcul ab intentioe fari.ſ.

aliud vbũ ꝓferre.⁊ aliud aio hr̃e. Unð cę
ſar.cũ ſui volebãt recedẽ.illos ꝓfabat᷑.vi⸗

debakt em illis dare licen tiã recedẽdi. ⁊ tñ

intendebat eos dehoꝛtari a receſſiõe.Iteʒ
ꝓfari i.pᷣdicere.vel pᷣfari.

Pꝛofugio.gis.n.t.i.pꝓcul fugere. Inð ꝓfu

gus.a.ũ.pe.coꝛ.i.ꝓcul fugiẽs. Pꝛofuguſ

ꝓbe ðꝛ qͥ ꝓcula ſedibꝰſuis vagat᷑.q̃i poꝛro

Pꝛofundo.dis.fudi.fuſũ.a.t.i.pꝓ⸗(fugatꝰ.

cul fũdẽ.⁊ diſpgẽ.diſſipare.ðᷣuoꝛare.ꝓijce

re.⁊ ða ꝓ.⁊ fundo.dis. IJIñ ꝓfundus.da
dum.i.pꝛodigus.largus. diſſipatoꝛ.qͥ ni⸗

mis pꝛofundit. Inde pꝛofunde.dius.ſime
adu.Et hęc pꝛofunditas.tatis.i.pꝛodiga⸗

litas. Sʒ ꝓfũdo.as.i.effundere.diſꝑgere

ℳ
4

dilapidare. Equiuocatio em̃ ẽ in dictis.
Fundare em deſcendit a funda sa fundꝰ.
Siliter ꝓfundꝰ deſcendita fundꝰ ⁊ a ꝓfü⸗
do. dis. Itẽ ꝓfundo. das.deſcẽdit a ꝓfũ⸗
dus. Et ſcias ꝙ fund*cõponit᷑ cũ pꝛo.⁊ ðꝛ
ꝓfundus.a. um.q̃ſi ꝓcul a fundo habens
upficiẽ.vel q̃ſi ꝓcul habeat fundũ. Vñ G̊

pꝛofundũ.ðꝛ mare altũ.⁊ pꝛofunditas ali

cuiꝰ rei. Inde pꝛofunditas.tatis.⁊ pꝛofũ⸗
Ddo. as.i.in pꝛofundũ demergere.

Pꝛogigno.nis.nui.genitũ.a.t.i.pꝛocul vel

añ gignere. Ael pꝛo gigno.q̃i pꝛolẽ gigno
⁊cẽ etymoł. Iñ h̊ pꝛogenitoꝛ.toꝛis.

Pꝛogredioꝛ.erl.greſſus ſuʒ.d.t.i.pꝛocede

re. q̃ᷓi pꝛo.i.añ gdi.vł pꝛocul gdi.⁊ coꝛ.gre

Pꝛoemio.mias.n.p.i.inciꝑe.vel pꝛoemiũ

facere vel dicere.

Pꝛohibeo.es bui.itũ.a.s.i.vetare intdicẽ.
ↄtradicẽ.⁊ ðꝛ a pꝛo.⁊ habeo.es.Iñ pꝛohi
bens. tl. ois ge.⁊ hec pꝛohibitio. onis. Et

ſcias ꝙ peccata moꝛtalia pꝛohibent᷑.ſʒ pec
cata venialia cohibent᷑. 2
Pꝛoijcio.cis.ieci.iectũ.a.t.i.pꝛocul.vel añ
iacẽ.⁊ ðꝛ a pꝛo.⁊ iacio. Itẽ iuenit᷑ pꝛoꝛitio
cis.reci.rectũ.⁊ ẽ idẽ qð ꝓnjcio.Et ſiłiter
eſt compoſitũ a ꝓp.⁊ iacio.Et eſt verbũ ſa⸗

Peolicio.cis.a.t.i.ꝓcul elicere.(crificãtiũ.

NPꝛologixo.as.n.p.i.ꝓlogũ facere.hſᷣfari ſᷣ⸗
loqui añ naturã. Et coꝛ.ll.
Pꝛomineo.nes.n.S.i.q̃i ꝓcul manere.⁊ ap

parere.ſuꝑſtare.peſſe.⁊ ðꝛ a ꝓ. vel pꝛocul

⁊ maneo. Iñ pꝛominẽs.tis.ge.oĩs.Et hęc

pꝛominẽtia.tię.⁊ ꝓminẽter adũ.⁊ coꝛ.mi.
D8Paꝛomiſceo. ces.cui.a.S.i.

ꝛocul vel añ vl
pꝛo aliquo miſcre.
Pꝛomo.mis.pſi.ptũ.a.t.i.pꝛoferre.mani⸗
feſtare.aꝑire.extrahẽ.oꝛe dicẽ.Et ↄponit᷑
depꝛomo.mis.i.valde ꝓmere.Expꝛomo.
mis.i.extra vel valde pꝛomere.⁊ ꝓd.pꝛo.
AVñ in Auroꝛa ðꝛ.Sʒ ꝑtem iecoꝛis ꝓmẽs
de capſide ſupa..
Pꝛomoueo.ues.moui.motũ.a.s.i.pꝛocul
mouere.⁊ abſentare.Et pꝛomouere.q̃ſi in
anterioꝛẽ ꝑtem mouere.Et ꝓmouere ſub⸗
limare. ad oꝛdinẽ vel honoꝛeʒ mouere.Et
pPꝓmouere.i. ꝓficere. Et coꝛ.mo.

Mꝛomulco.cas.caui.n.p.i.nauẽ ducere. et

ꝓpꝛie cũ pꝛomulco.

Pꝛomulgo.gas. gaui.n.p.i.pꝛonunciare.
manifeſtare. Et ð pꝛomulgare. q̃ſi pꝛsom-

ptum ⁊ manifeſtũ multl agere.⁊ẽ etymoł.

ꝛonoſco.ſcl.i.ꝓcul añ noſcere.⁊ ðꝛ a pꝛo.

⁊ noſco.c. Iñ h̊ ꝓnoſticũ.ci.i.ſignũ futu⸗
ri. Et ꝓnoſticat.a.ũ.qͥ cogᷣſcit vł añ ſigt

⁊pᷣnoſtico.as.i.ſᷣnoſticl ꝑpẽdere.ſᷣnoſceꝛe

Pꝛopagino.nas.a.p.i.ꝓtẽdere.ꝓpagines
extẽdere.flagellũ vitis terrę ſubmerſũ ſter

nere.⁊ q̃i poꝛro pãdere.Et coꝛ.gi.
NPꝛopago.gas.gaui.a.p.i.ꝓtẽdere.⁊ extẽ?/
dere. In hec pꝛopago.ginis.i.linea.oꝛigo
extẽſio.flagellũ vit᷑ extẽſũ ſub terra.⁊ ꝓd.
penł.ꝓpago vbũ ⁊ nomẽ ĩ oĩi ſua ſigtione.
m ĩ pma ſyllaba ẽ differẽtia.qꝛ hec ꝓpago
ginis. ꝓ extẽſione vitl.⁊ ꝓpago.gas.cum
ad ꝓtẽſionẽ vit ꝑtiet ꝓd.pᷣma.ſed ꝓpago
gquando ꝑtinet ad ſapiẽtiq coꝛ.pma.
AVñ. Viiẽ ꝓpago libet infinita ꝓpago.
Pꝛopello.lis.puli.pulſũ.a.t.i.ꝓcul vel añ
pellere. Et cõponit᷑ a ꝓ.⁊ pello. lis.
Pꝛopendo. dis.a.t.i.extẽdere.dilatare.et
ðꝛ a ꝓ. ⁊ pẽdo.dis. IJIñ ꝓpẽſus.a.ũ.i.extẽ
ſus. dilatatꝰ.Et ide ꝓpẽſradũ.q̃i extenſi
ꝛopero.aſ.aui.a.p.i.feſtiare.Sʒ ꝓperat
qᷓ vnũqðq; maturę tranſigit. Feſtinat qui
multa ſił incipit ⁊ nõ ꝑficit.Et cõponit᷑ ap
pPꝓpero. as.i.valde ꝓperare ⁊ de ꝓpero.as
Pꝛopheto.tas.⁊ ꝓphetico.as.in eodẽ ſen
ſu.i.futura ſᷣdicere.⁊ ſunt neurra.
Pꝛopitioꝛ.arl.atꝰ ſum.d.p.i.eſſe vel fieri ꝓ
pitiũ. Iñ hec ꝓpitiatio.onis.i.placatio.
miſericoꝛdia.Et ꝓpitiatoꝛiꝰ.a.ũ.Et ꝓpi⸗
tiariꝰ.a.ũ.Et cõponit᷑ repꝛopitioꝛ.ar.
Pꝛopino.nas.a.p.i.vinũ miſcere.potũ ad

miniſtrare. Jñ ꝓpiatoꝛ. oꝛis.qͥ potũ admi

niſtrat. Añ Ouidiꝰ. Iñ ꝓpinatoꝛ nimiuʒ
qͥ vinũ ꝓpinat.Et in Auroꝛa ðꝛ.Deqᷣbus
ãgelici ciues bona ſũma ꝓpinãt. Itẽ a ppi
no.nas.ðꝛ h̊ ꝓpinatoꝛiũ.rij.domꝰ vł loꝰ
vñ ꝓpinat᷑.vel vbi ꝓppinat.
Pꝛopinito.tas.i.frequẽter ꝓpinare.
Pꝛopinqͥ.q̃s.i.ꝓximare.ꝓpe eſſe.Et ↄpo⸗
nit᷑ appꝛopinqͥ.q̃s.i.appꝛoximare.
Pꝛopio.as.n.p.i.ꝓximare.⁊ ꝓpinquare.
Et cõponit᷑ appꝛopio.as. Iñ appꝛopians
antis. ge. ois. .
Pꝛopꝛio.as.a.p.i.ꝓpꝛiũ facere.
Pꝛopudio.as.a.p.i.ihoneſte ↄtinẽ.vel re
pellere. vel iniuriari. vel ſcrutari. Iñ pꝛo⸗
pudioſus.a.ũ.i.ignominioſus.ĩiurioſus.
turpis.ipudibundꝰ.iuerecũdꝰ.impudens
irreuerẽs.infrontuoſus. Inð pꝛopudioſe
adu.Et hęc pꝛopudioſitas.tatis.
Pꝛopugno.as.n.p.i.pꝛocul vł pꝛo aliqͥ pu
gnare.vel valde defendere.ſuccurrere.

Pꝛopulſo.ſas.i.frequẽter ꝓpellẽ.ꝓmouẽ.

ꝛorito.tas.a.p.i.puocare.vel excitare.
Pꝛorogo.gas.are.a.p.i.differre.diſtendẽ.
plongare. ꝓtrahere. ꝓducere. vel pꝛimuʒ

—/

— M̃ —
S. S.

SS=
—2

—

tempꝰ extẽdere.ff. de. iudi.l.j.de offi.dele.
Pꝛoꝛũpo.pis.a.t.i.emittẽ.floꝛere.(p.⁊.g.
NMꝛoꝛuo.is.ere.n.t.i.ꝓcul ruere. (exigere.

extra ruere.impetũ facere.poꝛro cadere.

NHꝛoſcindo.dis.a.t.i.irrũpere.laceſcere.cõ

tumelia increpre.
NHꝛoſipo.pas.a.p.i.ꝓcul ſipare ⁊ ſpargere
Iñ hec ꝓſapia.pię. ⁊ q̊ ꝓlapies ei.i.ꝓge⸗
nies.generatio.qꝛ ꝓcul ſipat᷑ ⁊ ſpargitur
vſq; in poſteros.
Pꝛoſo.ſas.a.p.i.ꝓducere.

„ .

Pꝛoſaico.as.n.p.i.ꝓſaice ſcribẽ vł dictare

Reolctido bis a.t1. penla ctipena tem
i

uere. ⁊ ð a pꝛo.⁊ ſcribo.bis. IJñ ꝓſcriptꝰ.
a. u. Et dicebant᷑ ꝓſcripti.quoꝛuʒ noĩa de

enea tabula delebant᷑.qð erat cum damna
bant᷑ ꝓ aliqͥ ſcelere. Itẽ ꝓſcribere.i.dãna⸗

re.Et ꝓſcriptꝰ.i.dãnatꝰ.ſʒ ꝓpꝛie cũ aliq̊s
ita dãnat᷑ ꝙ nomẽ eius ꝓſcribit᷑ de conſoꝛ
tio oꝛdinis eiuſdẽ.ſᷣm Hugl.Sʒ Map̃.di⸗
⁊ aꝑte ſcribunt᷑.i.exulant.
PMꝛoſeco.cas.a.p.i. ꝓcul vel añ ſecare. Iñ
pꝓſectum.cti.i.extum.
Mꝛoſequoꝛ.erl.ſecutꝰ ſum.d.t.i.ꝓcul ſequi

cit. Pꝛoſcriptus.damnatꝰ cuiꝰ bona palã

vel quę reſtant ſeqͥ ⁊ ꝓcedere. Iñ hoc ꝓſe

quiũ.quij.i.ſeruitiũ.
Pꝛoſerpo.pis.n.t.i.ꝓcul ſerpere.vel ꝓpe
ſerpere.⁊ etiã in ante ſerpere.⁊ ðꝛ a pꝛo.et
ſerpo.is. Iñ ꝓſerpina.nę.filia.Cererl.ſcʒ
Luna.vñ ⁊ ðꝛ ꝓſerpia qꝛ ꝓpenos ſerpat

Pꝛoſeucoꝛ.arl.d.p.i.mẽdicare.vel depᷣcari

pꝛoſeucam.

Pꝛoſiſto.ſtis.n.t.i.ꝓſtare.⁊ ꝓpᷣcio ſtare.ꝰ
meretricari. Itẽ ꝓſiſto.ſtis.i. ꝓſtituere.i.

ꝓpᷣcio ſtatuere.ad meretricãdũ vel aliud.
Et ẽ vbũ meretricale in vtraq; ſigtiõe.
Pꝛoſpecto.as.vbũ freq.a ꝓſpicio.cis.A

q̃ ꝓſpectans.antis.oĩs ge. Vñ in vita bea

ti Nicolai legi᷑. Deꝰexalto ꝓſpectãs. Et
vt dicit Papᷣ. Pꝛoſpecto.deſuꝑ.aſpicio
vel pꝛocul.

Pꝛoſpero.as.a.p.i.pſperũ facere.Inueni

tur etiã ꝓſperoꝛ.aris.d.p.i.ꝓſpere agere.

Vñ ꝓpha.O dñe ſaluuʒ me fac.o dñe bũ

ꝓlperare.

Pꝛoſpicio.cis.a.t.i.pꝓcul aſpicere.lõge vi⸗

dere. ⁊ ð a pꝛo.⁊ ſpecio.cis.
Pꝛoſtituo.is.a.t.i.ꝓ pᷣcio ſtatuere. ꝓponẽ
⁊ðꝛa pꝛo.⁊ ſtatuo.Et ẽ vᷣbũ meretricuʒꝗᷓ
ꝓſtituunt᷑.i.ꝓ pᷣcio ſe ſupponũt. Iñ h̊ pꝛo
ſtibulũ. li. pᷣm Hugl.·
Pꝛoſto.ſtas.ſtiti.ſtituʒ.n.p.i.ante ſtare.et
ða pꝛo.⁊ ſto.ſtas.Vel ꝓſtare.i.ꝓ pꝛecio

Poubero. as.n. p.i.cre

tate eſſe. Et ꝓdu.pu.

2 . — z. J.

ſtare. vel cõmilcere ſe cuʒ meretrice. Et eſt
vbũ mereſficũ.ꝗᷓ pꝛoſtãt.i. ꝓ pᷣcio ſtant et
meretricant᷑. In B ꝓſtibulů.lil.
Pꝛoſum. ꝓdes.ꝓdeſt.i.ꝓficere.ꝓſicuũ cõ⸗
ferre. IJn ꝓfuturus.a.ũ.Et ðꝛ a ꝓ.⁊ ſum.g
es.eſt. ⁊ interponit᷑. d. ðUMU-

NPeꝛotelo. lal.a.p.i.diſtendere. plõgare. dif
ferre. ꝓuocare. dilatare. Et pdu.te.
Pꝛotero. ris.a.t.i.añ vel pedibꝰ terere.

Pꝛotraho.is.ere.a.t.i.dilatare.in mediuʒ

trahere. differre. ampliari. moꝛari. pducẽ.

Pꝛoteruio.uis.uiui.uitũ.n.q.i.eſſe vel fie·
ri ꝓteruũ.ſuꝑbire.crudere.ferocirne.

Pꝛoueho.his. ꝓuexi.ctũ.a.t:.i.ꝓcul vł añ

vehere. ꝓmouere.extollere.ſbᷣlimare. Jñ
pꝓuecto.as.fre.⁊ ꝓuectꝰ.a.iũ.i.ꝓcul vel añ
vectus. ꝓmotꝰ.ſublimatꝰ.auctꝰ.cumula⸗
tus. Unde pꝛouecta ętas ðꝛ annis aucta ⁊
cumulata. ”M 2
Pꝛouenio.nis.ꝓuentũ.n.q.i. ꝓcul vel añn
venire..vel abũdare ⁊ creſcere.pullulare.
⁊ ðꝛ a pꝛo.⁊ venio.nis. Iñn h̊ ꝓuentꝰ.tus.
rui. i. abundantiag.
Pꝛouerbioꝛ.aris.d.p.i.ꝓuerbia dicere.vł
ꝓuerbuüs vituꝑare.m hug.
Pꝛouideo.des.pꝛouidi.pꝛouiſũ.a.s.i.pꝛo
cul videre.pꝛocurare. ⁊ ðꝛ a pꝛo.⁊ video.
des. Iñ pꝛouidẽs.⁊ hęc pꝛouidẽtia.tie.
Pꝛouoco.cas.care.a.p.i.irritare.poꝛro vł
añ vocare.ad irã vel bellũ mouere.
Pꝛoximo.as.are.n.p.i.appꝛopinquare.

Pꝛurio.ris.riui.ritũ.n.q.i.mollit᷑ effluere.

pꝛuritũ hr̃e.libidine cõmoueri. delectãädo
vꝛi.Et ꝓ faſtidire inuenit᷑. Iñ pꝛuriẽs.en
tis.omis ge. Vñ.ij. Zimoti.iiij.Coacerua
bunt ſibi mgros pꝛuriẽtes auribꝰ. Iñ pꝛu
ritus.tus.tui.⁊ hęc pꝛurigo.ginis.in eodẽ

ſenſu.ſ.ardoꝛ ⁊ exuſtio carnis vel aurium

Pſallo.lis.pſalli.n.t.i.exultare.iubilare.
ↄgaudere.vłcãtare. ꝛopꝛie em̃ pſallere
ẽ geſtu coꝛꝑis expᷣmere gaudiũ mẽtis.⁊ B
q̃dã digna qlitate vocis.⁊ caret ſuß.
Pfſalmogpho.phas.i.deſcribẽ pſalmos.

.i. creſcere. pubere. iuuenẽ
⁊ðꝛ a puber.Et cõponit᷑ repubero.ras.et
hic puberaſco.ſe Repuberaſco.ſcl.icho.
Et coꝛ.be. rðMð
Puberto.tas.tare.n.p.i.floꝛere.⁊ i puber⸗

33

Pubeo. bes. bui.n.S.i.creſcere.cremẽtare.
barbere. Vel pubere.i.pubẽ emittere. Et
hinc pubeſco.ſcis.icho.i.barbeſcẽ.creſcẽ.
Ael pubere.⁊ pubeſcere.i.in tali ętate eſſe
talẽ ętatẽ hr̃e.vel ducere.Et cõponit᷑ ibu⸗
beo.bes. Iñ impubeſco.ſcis.Suppubeo.
bes. Jũ ſuppubeſco. ſ⁴ccis.
Pubeto. tas. ⁊ pubedo.das.n.p.i.pubere
vel puberarr.
Puplico.cas.caui.a.p.i.diuulgare.cõeʒ fa
cCere. vel diffidare. diffamrre.
udeo.es.n.S.i.pudoꝛẽ hre.verecũdari.
nõẽ in vſu. Iñ pudet iꝑſonale.qð ↄſtrui
tur cũ actõ ⁊ gtõ.vt Pudet me tui. Et hic
pudẽs.tis.ge.oĩis.⁊ comꝑat᷑. Et pudẽter
tiꝰ.ſime aduũ.⁊ hęc pudẽtia.tię.i.vecũdia.
NPuero. as.n.p.i.eſſe vel fieri pueꝝ. vel cre
ſcere ad modũ pueri. Et cõpõit᷑ repuero.
gs.i.iteꝝ redire ad pueritiaʒ. Et hinc pue⸗
raſco.ſ. Repueraſco.ſd.incho.
Pugilloꝛ. aris.d.p.i.pugnare.certare.vel
gquẽdã ludũ exercere.ſ.pancraciũ.facere.
.i. de manu in manũ aliqͥd ſubtrahere. Iñ
B pugillatoꝛ.i.pugnatoꝛ.pugil.ſʒ pugil ex
ꝓpꝛia foꝛtitudine. Pugillatoꝛ ex arte.
ugno.nas.aui.n.p.i.bellare.laboꝛare.re
ſiſtere.certare.ↄtendere.⁊ ꝓpꝛie pugnis.

Inñ h̊ ⁊ hec pugnax. cl.qͥ ſepe ⁊ aſſidue pu⸗

gnat. Iñ pugnacit᷑.tius.ſime.aduũ.Et hęc
pugnacitas.tatis.⁊ pugnaculus.la.luzʒ.i.
gliquãtulũ pugnãs.

Pullulo. las.laui.n. p.i.germinare. multi⸗
plicit᷑ creſcere. multiplicari. Facta trãſlati

one.a pullis qͥ ꝓducunt᷑ ex ouis multipli⸗
citer. Et cõpõit᷑ repullulo.las.i.iterũ poſt
caſũ pullulare ⁊ recreſcẽ. Et coꝛ.pe. VUnde
obias. Pullulat ex guſto multiplicata
fauguninee.
Pulſo.ſas.ſaui.i.frequẽter pellere.rogare
pcutere cedere. A qͥ pulſito.as.aliud fre.
Et cõponit᷑ cõpulſo.ſas.Et pꝛopulſo.as.
Iyjſmpullo. ſas.ꝗᷓ pñt deriuatiua eſſe a cõpo
ſitis a pelo=-.. 2ð
Multo.tas.ẽ frequẽtatm̃ a pello.lis.
Pumico.cas.pe.coꝛ.a.p.i.pumice aptare.
NHuncto.as.a.p.i.pũcta facẽ.vł pũctis di⸗
ſtinguere. In punctatim adũ.i.ꝑ pũcta di
ſtinctim. Et cõponit᷑ depũcto.as.i.pũcta
remouẽ. SDiſpũcto.as. Repũcto.tas.i.ite

rũ punctare. Itẽ punctare põt etiã eẽ fre.

huiꝰ vbi pungo.i.frequẽter pungere.Aqᷓ

punctito.tas.aliud frequẽtatiluu.

ſpungito tas.a pũgo.gis.i.freqnt᷑ pungẽ.

Pungo. gl. xi.vł pupugi.a.t.i.punctũ fa⸗

cere. vt in libꝛo. Et tüc phe facit punxiiß⸗
terito. Itẽ pungere.i.ſtimulare.ↄſigere.⁊
tũc ꝓpꝛie facit pupugi.vt Ego pũ xi libꝛũ

⁊ pupugi illũ. VMB
NPunio.nis.niui.a.q.i.pęnã irrogare.Inð
punitꝰ.a.ũ.Et cõponit᷑ impunitꝰ.a.ũ. Et
ꝓd.pu. Vñ.Nil magis ingratũ qᷓ; nõ pu⸗
nire retau.
NMurgito.tas.i.frequẽter purgare.
Purgo.as.a.p.i.mũdare.purificare.⁊ ðꝛa
purus.q̃ſi purũ ago.Et videt᷑ potiꝰeẽ ety
mologia qᷓ; cõpoſitio. Purgo cõponit᷑ ex⸗
purgo.gas.i.extra eijciẽdo purgare.
Puriſico.cas.caui.a.p.i.mũdificare.purũ
facere.⁊ ðꝛ a purus ⁊ facio.Et coꝛ.ſi.

Puro.ras.raui.a.p.i.mũdare.purũ faceꝛe

Puteo.tes.tui.n.S.i.fetere. Iñ puteſco.ſe
inchoa.⁊ caret ſupᷣ.⁊ ꝓducit hãc ſyllabam
pu.ſʒ puto.tas.eã coꝛ. Uñ.Non licet iſta
putẽt meretricũ coꝛpoꝛa puttet.
Puto.tas.aui.a.p.i.cogitare.opinari. Et
putare.i.ſcindere.vł purgare vgã ex viteę
ſuꝑfluã reſecare. IJIñ putatꝰ.a.ũ.Et cõpo⸗
nit᷑ ſemiputatꝰ.⁊ coꝛ.hãc ſyllabã pu. Unð
Conſcius ipe ſibi de ſe putat oia diecc.
Putreo.tres.n.s.i.eſſe vel fieri putrẽ.
utrido.dg.i.putridũ facere.

Vadripꝑtioꝛ.tirl.titus ſum.d:q.
.i. in qttuoꝛ ꝑtes diuidere.Et an
tiqui olim dicebãt q̃driꝑtio.tis
. tiui.in actiua vocce.
Quadruplo.plas.plaui.⁊ q̃druplico.cas.
caui.i.iĩ q̃ttuoꝛ ꝑtes explicare.vł diuidere
vei q̃druplex.ſiue q̃druplũ facere. Uñ ⁊ q̃
druplatoꝛes. ⁊ quadruplicatoꝛes dicũtur
vſurarij in druplum ſua recipientes.

Quadruplatoꝛ etiã ðꝛ ſenex vł ↄtractꝰ qui

duob' pedibꝰ ⁊ duob baculis ſuſtẽtat ꝑ

plantas incedit. Et coꝛ. dꝛu.naturaliter.
Quadro.dꝛas.a.p.i.ĩ q̃ttuoꝛ ꝑtes diuidẽ.

Quaſſo.ſas.ſaui.i.frequenter q̃tere.a q̃tio
tis. Iñ H ⁊ hęcãſſibił.⁊ G le.⁊ qᷓſſabũdus.
a.ũ.i.facilis ad quaſſandũ.vel ſiłis q̃ſſan⸗

ti. Et quaſſito.tas.fre.Et quaſſo cõponit᷑

cõquaſſo.ſas.i.ſimul quaſſar.
Quat᷑no.nas.n.p.i.qtnos facere.vel ãtnũ
vel q̃tnis diſtinguẽ. vłoꝛdinare.Et ↄpõi⸗
tur ↄq̃terno.nas.i.ſimul q̃ternos iũgere
SBiſquatno.nas.i.qt᷑nos.vłꝑ q̃ternos di
ſtinguere. vel diſligare. ſeu diſiũgere.
NRequaterno.nas.i.iterũ quat᷑nare.vel dil
quaternare.

3

in
1s.

—

— — —

N

n

mnen

.

Quatio.tis.quaſſi.ſſum.a.t.i.cõmouere cõ

cutere.pterrere.ꝑcutere.vexare.⁊ ſcribit

ꝑ · t. qð dinoſci pot ad ſcðᷣam ꝑſonã quatis
Vñ Sedulius.Aertit᷑ ⁊ trepidã quatiũt

vada falſa Bianam.

Quaxare vel quaſſare.dicũt᷑ ranę cũ voce,ʒ
emittũt. vm Hugl.Et Papᷣ.dicẽ. Quaxat

ꝓ rana ðꝛ.ſicut ꝓ coꝛuo crocitat.

Queo.quis.quiui.vel quij.quitũ.q̃re.n.q
i.poſſe.Et cõponit᷑ cũ nõ.⁊ ðꝛ nequeo.qͥs

nequi. qtũ. neqre. i. non poſſe. Et coꝛ. qin
ſupᷣ.vt qͥtũ.neqᷣtũ.⁊ ſcribit᷑ qͥt ⁊ neqͥᷣt ꝑ.t.

Queruloꝛ. laris.d.p.i.lamẽtari.⁊ ðꝛ a roꝛ
Querimonioꝛ.aris.d.p.i.lamẽtari.

uerito.tas.i.frequẽter quęrere.
Mugęro. ris ꝗqſiui.ꝗſitũ.a.t.i.inueſtigare.ro
gare.ꝑſcrutari.reqre.ↄlulere.petere.vel i
terrogare.

Queroꝛ.rerl.queſtus ſum.d.t.i.lamẽtari.?ꝰ

dðꝛa ꝗqro.ris.Qui em cõqrit᷑ aliqd qrit.vt
fiat.ſ. vindicta vel aliud. Inð q̃ſtoꝛ qſtrix.
q̃ſtio.q̃ſtꝰ. Aide ̊ ꝙ iſta ſyncopata deſcẽ⸗

dunt aꝗqro.ſʒ integra deſcẽdũta qᷓroꝛ.rerl.
Et qroꝛ deponẽs ẽ cuʒ ſuis cõpoſitl.⁊ coꝛ.

——

Querit᷑ argentũ.querit᷑ ꝑcuſſus ab hoſte
Abſit ab illa queri.ꝗᷓ ↄſtant turpia queri.

Quęſo.ſis.vbũ deſideratiuũ.a quęro.ris.
1i.cũ deſiderio quęrere.rogare.obſecrare.
Et declinabat᷑ olim ĩtegre.⁊ regulariter ꝰ
faciebat pteritũ quęſi.velꝗſiui.⁊ ſupinu;ʒ.
Aſſitũ pe.ꝓdu.ſʒ modoẽ defectiuũ.qꝛ non
vtimur niſi duabꝰ eiꝰ vocibꝰ pᷣſentis tꝑis.
ſcʒ ꝗſo.⁊ ꝗſumꝰ.Et eſt anoꝛmalũ.A qͥ qſi⸗

to:ꝗs.pe.coꝛ.Et ẽ vᷣbũ fre. Et ꝓdu.pᷣmaʒ

nimioq; ignoſcetimoꝛi.

Queſtionoꝛ.arl.d.p.i.inqᷣrere.ꝗſtionẽ fac⸗

Quieo.es.quieui vel quietus ſum.id ẽ.eſſe

vel fieri quietum. Et cõponit᷑ adquieo.es

eui.quietum.i.aſſentire. Iñ adquiexꝰ.a.ũ

Item cõquieo.es.. Requieo.es.Iñ reqe—⸗
tus.a.ũ.qð cõponit᷑ irrequietus.a.ũ. Et
tam a quieo ⁊ eiꝰ cõpoſitis deſcendũt quie

ſco.adquieſco.cõquieſco.requieſco.q̃ ha⸗

bent vocem inchoatiuoꝝ. Quieo 2 eiꝰ cõ⸗
poſita neutra ſunt ⁊ abſoluta.ſʒ nõ ſunt in

vſu.in pᷣſenti.ſʒ in ſᷣterito.

„ 2

Quieto.tas.taui.a.p.i.quietũ facẽ.Et po⸗

nit᷑ qñq; ꝓ abſoluerea debito.vł reddere
debitu. Quidã tñ in hac ſigtione ſbᷣtrahüt
⁊ dicunt quito.tas.taui.qð magis vulga⸗

q̃.⁊ retinet.e.in cõpoſitis.vt q̃roꝛ.q̃reris.
Conãroꝛ.rerl.Sed q̃ro ꝓdu.bᷣmã. Ande

reẽ qᷓ; regulare.Et coponit᷑ indeto.tas.i.
moleſtare lInquietũ facre.
Querito.tas.n.p.i.romaniçare.vel moꝛeq
ritũ ſe hr̃e.vel ad modũ quiritũ eqͥtare.Et
ðᷣꝛa quiris.vel qͥritis. Ael qͥritare.i.pplm
alloqui. Et ꝓduorir.

Ran

Acemoꝛ.arl.d.p.i.ſparſa

vuas
vel racemos colligere.Et ꝓd.ce.
Radico.cas.caui.n.p.i.radices
Lemittere.vel radicibꝰ firmare. et
ðꝛ a radix.cis. Et cõponit᷑ abꝛadico.cas.
i. a radice euellere.⁊ arradico.cas.i.valð
vel ad aliqͥd radicare. Diradico.cas.i.di⸗
uellere. Eradico.cas.i:euellere.deſtruere
Iñ eradicãs ge.oiſ. AUn Job.xxxj.Omia
eradicãs genimia. Radico ꝓ radices emit
tere neutrũ ẽ. In alia ſigtione cũ ſuis com
poſitis actiuũ.⁊ in vtraq; ſigtiõe ꝓdu.di.
Radio.as.aui.i.ſplendere.Et componitur
irradio. dias.id eſt. intus vel valde radia⸗
re. Pꝛeradio. as. Obꝛadio.as·id eſt.circũ
circa vel contra ſplendere. Radio ⁊ cõpo⸗
ſita neutra ⁊ abſoluta ſũt.licʒ quãdoq; po
nantur tranſitiue vel pꝛo illuminare. vel
pꝛo illuſtrare.Et coꝛripit ra. Añ in Lobia

2. MPꝛeradiat ꝓles. ꝓlis honoꝛe pater.

Radio.dis.raſi.a.t.i.interſecare.ſuperfici
em remouere.vel parum diminuendo ap-
planare. Inde raſim adu. Et ꝓdu. ra. Añ
in Auroꝛa dicit᷑. Crimina moꝛtis habens
de libꝛo radit᷑ iſto.

Ranceo. ces. cui. n. s. i. iraſci. idignari. fete

re.eẽ vel fieri rancidũ.⁊ ðꝛ a rancidꝰ.

Rapio. rapis.rapui. a.t.i. violent᷑ auferre.

⁊ðꝛ a rũpo.pis.qͥ em̃ rapit.qi rũpit. Inde
raptim adu.i.feſtinant᷑.violent᷑.qi ruptim
Et rapto.tas.aui.i.frequẽter rape trab?z.
Aqͥ raptito.tas.aliud fre.⁊ coꝛ.ra. Ande

Vꝛoſper. Inuitus chꝛiſti munera nemo
NRareo. res.rui.n.S.i.eſſe vel fieri rarũ. Jñn

rareſco.ſcl.inchoa.Et ꝓdu.ra.

—ℳ

Raſo. as. eſt frequẽtatiuũ.de rado.dis.A«–

qͥ aliud frequẽtatm̃.raſito.tas.pe.coꝛ.:

Ratiocinoꝛ. naris.d.p.i.ratione vti. ratio⸗
nabiliter loqui. cõtractare.⁊ dꝛ a ratio.Et

Raucio. cis.rauſi.rauſũ.n.q.i.eſſe vel fieri

raucũ.pauca loqͥ.⁊ ðꝛ a rauuus.
Raueo.ues.ui.n.s.i.eſſe vel fieri rauũ.Inñ
raueſco.ſcl.inchoa.ſᷣm HHugl.

34

Rauio. as. n. p. i.raucũ eſſe vel feri. ⁊ dicik

— arauia. Iñ rauiatus.a. ũ. i. raup'. Et hec “

rauiat
Rebello. las.aui.n.p.i.reſiſteꝛe.repugnare
cũtradicere.cõtenderrez—
NReboo.as.aui.n.p.i.reſonare.remugire.⁊
ꝛ a re.⁊ boo.as. Iñ h̊ reboatꝰ.tus.tui.
Recalcitro.tras.traui.a.p.ðꝛ ꝑcutere vłre
ſiſtere.retro pedẽ iacere.ſicẽ faciũt equi q̊ ꝑ

io.onis.i.raucitas.

cutiunt trãſeuntes iuxta ſe.⁊ ðꝛ a re.vł re⸗

tro. ⁊ calcitro.tras.Et coꝛ.ci.

Recedo.dis.dere.n.t.i.retro cedere refluz?

ſeparare abſcedere.
Recento. tas.a. p. i. ad recentiam reducere
Recenſeo. ſes.ſui.ſum.ſecũdę ↄiugationis
Et recenſo.ſis.ſiui.ſitũ.tertię ↄiugatiõis.
Et recenſio.ſis.ſiui.ſitũ.q̃rtę ↄiugationis
oĩia in eodẽ ſenſu.i.numerare.iterũ nume⸗

rare.recitare.recolere.remẽoꝛare.reuene⸗

rari.recognoſcere.⁊ ſunt actiua.

Recepto. as. aui.i.frequẽter reciꝑe.vel re⸗
colligere in domo ſua.⁊ ðꝛ a recipio.pis.

Recidiuo. uas.pe. ꝓdu.a.p.i.renouare.pꝑꝰ
caſum reꝑare. Itẽ recidiuãt illi infirmi.qi᷑
cõualeſcentia ſunt.⁊ poſtea cadunt in inſir

mitatẽ. Vñ pᷣm B. Recidiuare.i.in infirmi

tatem iterũ cadere. =

Recido.dis.n.t.i.iteꝝ vłretro cadere.⁊ d
ꝗ re.⁊ cado.dis.⁊ caret ſupᷣ.Et coꝛ.ci. Itẽ

recido.dis.di.reciſũ.i.retro cedere.vł ite⸗
rũ ex oiĩ ꝑte.Et cõponit᷑ a re.⁊ cęedo.dis.cę
cidi. Et ꝓd.ci.

ℳ

Recino nis.niui.centũ.n.t.i.iterũ vłretro

canere.vel recitare.⁊ ðꝛ a re.⁊ cano.nis.

Recipio.pis.recepi.ptũ.a.t.i.iterũ vel re

ptus.tus.tui.Et coꝛ.ci.

Recipꝛoco. cas. a. p. i. itex petere. inuicẽ ꝓ
ſe ponere. vl ↄuertere.vłreflectere.Et cõ⸗

ponit᷑ a reci.qð ẽ iterũ.⁊ pꝛoco.cas. Iñ re
cipꝛocus.a.iũ.i.iteꝝ ↄuerſiuꝰ.repetitiuus

Vñ Recipꝛoca ðꝛ oſtructio in q̃ eadẽ ꝑſo⸗

na iterũ repetit᷑.vel in qua eadẽ ꝑſona vi⸗

detur agere ⁊ pati.vt Ego diligo me.Tu

diligis te. Petrꝰ diligit ſe.⁊ coꝛ.pꝛo.

NReclamo.mas.aui.a.p.i.poſt aliquẽ vł ite

rũ clamare.ſᷣm Hugl. Vel m Papᷣ. Re⸗
clamat.recuſat.ↄtradicit.ĩficiat᷑.⁊ ꝓd.cla
NReclino.nas.naui.a p.i.iterũ clinare.ſiue
iteꝝ flectere.vel curuare.Et ponit᷑ aliquã

do ſimplicit᷑ ꝓ flectere. ⁊ appodiare. vl de

ponere.⁊ ðꝛa re.⁊ clino.nas. Vñ Lucl.ix

Aulpes foueas habẽt.⁊ volucres cęli ni⸗

dos. filius aũt hois nõ habet vbi caput ſu
um reclinet.

Recogito.tas.n.p.i.aio repetre.

Recolo.lis.a.t.i.remẽoꝛari.recoꝛdari.ad
memoꝛiã reducere.vel iteꝝ colreer.
Recõpenſo.ſas.ſaui.a.p.i.reddere.ꝑſolue
re.remunerare.vel iteꝝ trutinare ęquare
et cõponit᷑ a re.⁊ cõpẽſo.as.qð ẽ cõpoſitũ
ex con. ⁊ penſo.ſas. òM
Reconcilio.as.are.a.p.i.repacificare.
Recondo.dis.di.vel didi.ſũ.vł ditũ.a.t.i.
abſcondere.vel reponere.⁊ ðꝛ a re.⁊ cõdo
dis. Jñ recõditꝰ.a.ũ.⁊ recõſus.a.ũ.
Recoꝛdoꝛ.arl.atus.ſũ.d.p.i.reminiſci.aio
repetere.Et ↄſtruit᷑ cũ actõ ⁊ gtõ.tñ diffe⸗
rent᷑.qꝛ recoꝛdoꝛ lectionẽ.i.firmo vel reci⸗
to vel narro.vel de ea mentionẽ facio.ſʒ re
coꝛdoꝛ lectionis.i.memoꝛit᷑ teneo lectioeʒ
In vtraq; tñ ↄſtructione inuenit᷑ mõ hũc.
modo illum ſenſum expᷣmere.Et ðꝛ recoꝛ⸗
dari. qᷓi ea que retro ſunt ⁊ ſterita iterũ ad
coꝛ reducere.vᷣm Hugl.Cõſtrui᷑ etiã cum
ablatiuo.HNã vba ꝗ ꝑtinẽ᷑t ad recoꝛdatio⸗
nem vel obliuioneʒ regunt gtmex natura
tranſitionis.Et ſimiliter ↄoſtruit᷑ cũ actõ ⁊
ablatiuo.
Recraſtino.nas.n.p.i.iteꝝ craſtinare.vł ꝓ
longare.⁊ðꝛ a re.⁊ craſtino.nas. Inde re
craſtinãs.tis.ge.ois.Et coꝛripit ſti. ALnð
lhieronymus in epla ad Caulinum. viij.
Niſi tu ſemꝑ recraſtinãs.
Recubo.bas.n.p.ẽ ꝓpꝛie ĩ cubiculo iacere
ſicut recubat languidꝰ. Itẽ recubare.i.ſe⸗
dere vel iacere ad cõmeſtionẽ.
Reculco.cas.a.p.i.iterũ calcare.
Recupero.as.are.a.p.i.reſtaurare.deꝑdi
ta adipiſc.
Recuſo.as.i.refutare.ꝑuipẽdere nolle.qᷣſi
freq̃nt᷑ cudẽ. vt fiat re.i.retro q̃i pᷣponat᷑.
Redamo.mas.a.p.i.rurſũ.amo.⁊ interpo
nit᷑.d. cã euphonie.
Redardeſco.ſcis.i.ↄburere a re.⁊ ardeſco
interpoſita.d. Añ Ouidiꝰ de reme. Flam
ma redardeſcit ꝗᷓ mõ nulla fſuut.
NRedarguo.guis.gui.gutũ.n.t.i.iteꝝ argu
ere.vel repᷣhẽdere.⁊ ðꝛa re.⁊ arguo.guis
⁊ interponit᷑.d.cã euphonie.
Reddo.dis.didi.redditũ.a.t.i.reſtituere.
ipſi cuiꝰ erat dare.⁊ ðꝛa re.⁊ do.das.
Redeo.redis.dire.pe. ꝓd.n.q.i.remeare.
reuenire. vel recurrere.vłregredi. Sʒ red

Ddo. dis. reddidi. pe. coꝛ.ꝑ geminũ. d.i. re⸗

ſtituere. Vñ Reddit᷑ ex reddo.redeo.dis
inderedgii.

Redibeo.bes.bui.bitũ.n.s.i.rurſũ debere rM
Referbeovbes.n. S. i.iteꝝ calere.

⁊ðꝛa re.⁊ debeo.bes.Et coꝛ.di.

Regdiſico. as.aui.a.p.i.iteꝝ ediſicare.⁊ ðꝛa

re.⁊ ędifico.as.Et coꝛ.fi.⁊ ſubtrahit᷑.e.

Redigo.gis.degi.redactũ.a.t.i.pᷣſentare.

reducere.reuocare.retro vel iteꝝ agere.et

Sꝛeꝛ re.⁊ ago.gis.⁊ intponit᷑.d.⁊ coꝛ.di.
Redimio.mis.miui.mituʒ.a.q.i.coꝛonare
oꝛnare.⁊ ðꝛ a re.⁊ diadema.Et coꝛ.di.vbi

q;. Vñ Ouidiꝰ i epi. Bacchꝰ anus bacchi
ↄiunx redimita coꝛona. Inuenit᷑ etiã redi

mo. mis.qð componit᷑ a re.⁊ emo.mis.Et

coꝛ.di.⁊ eſt tertię ↄpiugationis. VUñ.Eſt re

dinmit quartęð ſe faciẽs redimire. Acredi

mo.redimis inflectio tertia dicit. Iñ redi⸗

mitus.a.iũ.i.oꝛnatꝰ.coꝛonatꝰ.ſʒ ꝓduẽ mi.

Vñ redimitis caſus dti ⁊ ablatiui numeri
pluralis.ꝓd.pe.Sʒ redimitis vᷣbũ a redi⸗

mo. mis.coꝛ.mi. Vñ Banielis.ij. Tempꝰ

redimitis.

Redimo.mis.redemi.redemptũ.a. t.i.eri⸗
pere.ſaluare.iteꝝ emere.vel qð ſuũ fuerat

retro emere.⁊ recuꝑare.⁊ ðꝛ a re.⁊ emo.is
⁊ interponit᷑.d.Qui em̃ emit alienũ emit.

Qui redimit id redimit ꝓpꝛie qð ſuuʒ fuit

⁊ ſuũ eſſe deſijt. Uñ Jeſus chꝛiſt? dict' eſt

pꝓpꝛie redemptoꝛ humani generis.qꝛ cum

pᷣus ſuum fuiſſet illud amiſerat in trãgreſſi
onepᷣcepti eius.Et coꝛ.di.
Redocreo.creas.aui.a.p.i.iteꝝ ocreare.⁊
ðꝛ a re.⁊ ocreo.as.interpoſita.d.

—

Redoleo.es.leui.vel lui.letũ.vel litũ.n.s.
id ẽ.bonũ odoꝛẽ emittere.bñ olere.ſuauit᷑
ſpirare.⁊ ðꝛ a re.⁊ oleo.interpoſita.d.⁊ ðꝛ
tmñ̃ redolẽ ꝓ bono odoꝛe. Sed olere tm̃ de

malo. Itẽ redolere accipit᷑ traſitiue qdam
trãſlatione.vt lhęc dictio redolet ſiztiõeʒ
illiꝰ. i.hʒ vłretiet ⁊ q̃i qdã odoꝛe repñtat.
NRedoꝛſo.as.aui.a.p.i.retro ⁊ a poſterioꝛi
doꝛſum ſcindere.⁊ ðꝛ a re.⁊ doꝛſũ. Vñ ðꝛ.
Equus redoꝛſatus ẽ a poſterioꝛi.
Reduco.cis.aliqñ coꝛ.bpᷣmã ⁊ ſcribit᷑ ꝑ vnũ

d. aliqñ ꝓd.eã. Et tũc gemiat.d. Et eſt re⸗

ducere retro vel iteꝝ ducẽ.reuocare.ad ſe
reſtituere. Uñ Virgiliꝰ in.iiij. enei. Amil⸗
ſam claſſem ſocios a moꝛte reducit.
Redundo.das.daui.n.p.i.retro vndare.
exuberare. abũdare.reutere. redire.⁊ int᷑-
ponit᷑. d. ⁊ özꝛ a re.⁊ vndo.das.Et ꝓd.da.
vt redundabis.redundare.redundatꝰ.

Refello. lis.li. a.t.i.repellere.falſiſicare. et
Sm vſũ caret ſupᷣ.⁊ ſᷣm artẽ deberet faceꝛe

refelſũ.ſiẽ fallo.fefelli.falſũ.Et vt diẽ Ca

pias. Refellit.i.ipugnat.refutat.redargu

it. reuincit.

Refero.fers.tuli.latũ.i.recitare.renũciare
dicere. repoꝛtare. Ael referre retro vel ite
rum ferre. Itẽ ferre. i. diſtare. vm B ſepe te
net᷑ impſonalit᷑. vt refert an facias ̊ vxill
Itẽ refert.i.ꝓdeſt.vłꝑtinet ad officiũ.v
vtilitatẽ alicuiꝰ.⁊ ſm h̊ ſꝑp ẽ iꝑſonale refeꝛt
⁊ ſpoſtruit᷑ cũ gtõ cuiuſlibʒ caſuał.except
gtis pᷣncipaliũ ꝓnoĩm cũ qͥbꝰnõ ↄſtruit᷑ ca
coincidẽtię.ſʒ ꝓ illis ↄſtruit᷑ cũ abltis femi
ninis ſuoꝝ poſſeſſiuoꝝ.vt Refert ſocratis

vbmea. vłtua. vl.ſua.vłilliꝰ i. ꝓdeſt ſocra

ti yltibi. vł mihi. vl ſibi vel illi. vłꝑtiet ad
officiũ vł vtilttatẽ ſocrat.vł meã.vł tuam
vbłſuã.ſᷣm hugl.Et ſcias ꝙ refert p diſtat
ꝓd.bmã. Vñ qͥdã. Stultꝰ ſi q̃ refert ꝗͥ ſint
ea ñ puto refert. Itẽ Cꝛudẽtiꝰ. Mil refert
armis palma ↄtingat doliſ ve. Et iõ dicut
qᷣdã ꝙ bęc poſitio re. ꝓducit᷑ irefert ĩꝑſo
nali. vel foꝛie ꝓducit᷑ poſitien.
Refertio.tis.tum.a.q.i.replere.inſpiſſare.
cõſtipare. Iñ referto.tas.freq.ſᷣm Hug.
Pap̃. vo dic̃. Refecta plena.bñ farta.ob⸗
eſa craſia. c.
Reſicio.cis.eci.ctũ.a.t.i.reſtituẽ.recreare.

Refiteoꝛ. terl. ſſus.ſũ.d. S.i. iteꝝ vł retro fa

teri.vel negare.

Reflecto.tis.a.t.i.iteꝝ flectere.

Refleo.fles.n.S.i.iteꝝ flere.exuberare.
Refloꝛeo.res.n.S.i.iteꝝ floꝛere.reſplẽdere
2 reuirere. s J
Refocillo.las.a.p.i.reficere.iteꝝ focillare.
Refoꝛmido.das.n.p.ẽ q̃i cũ quadã foꝛmi⸗
dine retrahi. ä
Refoꝛmo.as.a.p.i.iteꝝ vel denuo foꝛmare

2 ppe ẽ pꝰ lapſũ.vlł in pᷣſtinã foꝛms redigẽ

Refragoꝛ.garl.atꝰ ſũ.d.p.i.reſiſtere.repu⸗
gnare. ↄtradicere. recuſare. è
NRefrico.cas.are.a.p.i.iteꝝ vłreüſe fricare
⁊æ ponit᷑ ꝓ reſiſtere.vel ↄtradicere.
Refrigeo.es.xi.vel gui frictũ.n.s.i.iteruʒ
frigere. VHñ i euãgelio. Refriguit charitaſ
multoꝝ. Iñ refrigeſco.ſcis.incho.

Refrigero. as. aui. a.p.i. releuare. ↄſolari.

refrigeriũ dare. ⁊ ðꝛ a re.⁊ frigero. aggs.
Refringo.gis.fregi.fractũ.a.t.i.iteꝝ vl re
tro frãgere.⁊ ða re.⁊ frãgo.gis.

Refugio. gis. fugi. gitu. a. t. i iten vel retro

fugẽ.vel ad aliquẽ fugẽ cã euadendi ⁊ ha⸗
bendi auxiliũ.⁊ ðꝛ a re.⁊ fugio.gis.
Refundo. dis.a.t.i.iteꝝ fundere.retribuẽ.
Refuto.as.a.p.i.renuẽ.recuſare.re ꝓbare:
Regero.·ris.ſi.a.t.iiteꝝ Gerett. Seihus
3 5

geſtũ. vel reputare. vel relegare.

q;uis qñq; ponant᷑ tranſitiue. vt Iſte re⸗

gnat hanc terram.i.regnando obtinet vel

Rego.gis.rexi.rectũ.a.t.i.gubernare mini

ſtrare. ᷣm Hugl. Map̃.dicit. Regit coꝛri⸗

git gubernat. adminiſtrat.Et ðꝛ regere.q̃i
recte agere.⁊ ẽ etymoł. Iñ rect.a.ũ.⁊ cõ⸗

parat᷑. Inde recte.tius.ſime.adu.Et recti
dudo.inis.Et coꝛ.pᷣmã rego.gis.ſʒ rex re
gis ꝓdu.pᷣmã. Unde. Si bñ regna regis. R

es dignus noie regis.
Regredioꝛ.derl. greſſus ſũ.d.t.i.redire.re⸗
tro gradi.
Rehabeo.bes bui.bitũ.a.s.i.iterũ hr̃e qð
iam habuimꝰ. ⁊ hr̃e deſinimꝰ.⁊ coꝛ.ha.

Reijcio.cis.ieci.iectũ.a.t.i.iterũ vel retro
iacere.⁊ ða re.⁊ iacio.cis. Iñ reiectꝰ.a.u.

Et reiecto.tas.frequẽtatiuũ.

Reiuuenelſco.ſcis.i.frequẽter reiuuenere.

vel floꝛere.ſiue ſplẽdere.
Relego.gas.gaui.a.p.i.remittere.Et rele⸗

gare eſt dãnare.in exiliũ mittere.ſcʒ in ali⸗
quã inſulã.vel aliũ locũ.vt ibi ꝓpter deli⸗

ctum aliqð qð cõmiſit moꝛã ad tꝑs faciat.

ſcʒ ꝑ qnquẽniũ.⁊ ẽ q̃ſibannire.⁊ ðꝛ a re. et
lego. as. Iñ hec relegatio.onis. qdaʒ ge
nus danationis.cũ aliqͥs ꝓ aliqͥ cõmiſſo in

terdicebat᷑ a patria ⁊ pᷣuatim videbat᷑ re⸗

cedere. ⁊ ſua nõ amittebat.⁊ ſpeʒ habebat
reuertẽdi. IJñ relegatus.a.um.ſic dãnatꝰ.

Et ðꝛ relegare ſic damnare.qꝛ relegatꝰſem

per habebat ſpem vt retro legaret᷑.i.vt re.

uerteret᷑. Itẽ relego.gis põt cõponi a re.⁊

lego.gis.⁊ tũc declinat᷑ relego.gis.tertie
ↄiugationis.i.iterũ vel retro legere.⁊ reti
net.e.in pᷣſenti.qð mutat᷑ in.i.in alijs com
poſitis.Et relego.gas.ꝓd.le. Sʒ relego.
gis.coꝛ.le. Vñ.Lectoꝛ ſic releges vitiũ qð
ab arte releges. Quiſq; relegatꝰſua cuʒ re

meabit habebit.

Relido.dis.a.t.i.retro vel iteꝝ ledere.⁊ d
a re. ⁊ ledo. dis. Et ꝓd. li. Iñ reliſus.a.ũ.

i.retro vel iteꝝ lęſus.

Relino.nis.releui:reletũ.a.t.i.iteꝝ linire ?

diſcoopire. ſcʒ ab oꝛe dolij oꝑculum rem
uere.⁊ fit qñ ẽ᷑ euacuatũ.⁊ coꝛ.i.

Relinquo.quis.qui.ᷣrelictũ.a.t.i. deſerere
Et ꝓd.li.reliqͥ ſteritũ.Sʒ reliqͥ nomẽ plu

rale de reliquꝰ.a.ũ.pe.coꝛ. AUñ. Sunt ho⸗
mines reliqͥ memoꝛãs qͥs mẽte reliq.

Regno.nas.aui.n.p.i.regnũ obttnere.Et
cõponit᷑ cõregno.nas.i.ſimłregnare. Re⸗
gno ⁊ eiꝰ cõpoſita neutra ſunt ⁊ abſoluta.

Reliteo.tes.n.S.i.iteꝝ vel retro latere.
Reluctoꝛ.arl.d.p.i.ↄtra luctari.⁊ reſiſtere
Iñ reluctãs.tis.i.ↄtra luctãs.reſiſtẽs.re⸗
pugnãs.incertꝰ.hęſitãs.pendẽs.
Reluo.is.a.t.i.retro vel iteꝝ luere.vł dela
uare.vel reſoluere. —”́”MB
Remãdo.das.daui.a.p.i.iteꝝ vł retro mã
dare. Vñ Eſa.xxviij. Mãda remädi.
Remedeoꝛ.deris.d.s.i.iteꝝ remederi. Et
caret ſuppletione ſteriti ⁊ ſupini.ꝓ qͥ dici⸗
mus.remedicat ſù. In h̊ remediũ.dij.me

—

dicina ꝗ poſt lapſum ſuccurrit.Et hinc re⸗

mediolũ.li.diminutiuũ.
emedioꝛ.arl.atꝰ ſũ.d.p.i.remediũ ↄferre
mederi.⁊ ðꝛ a remediũ. M
Rememoꝛoꝛ.arl.atꝰ ſũ.d.p.i.iteꝝ memoꝛa
ri. Vñ pẽ. Rememoꝛati ſunt.qꝛ deus ad⸗
iutoꝛ eoꝝ ẽ.
Remeo.as.aui.a.p.i.redire.retro meare.ł
iteꝝ meare.vł reuenire.⁊ ðꝛ a re.⁊ meo.as
Remetioꝛ.tirl.titꝰſũ.vłremẽſus ſũ.d.q.i.
iteꝝ metiri.vł reddẽdo metiri.⁊ ðꝛa re.et
metioꝛ.⁊ ꝓd. me. Inuenit᷑ tñ i paſſiua ſigti
one. Uñ Lud.vj.Eadẽ qͥppe mẽſura qus
mẽſi fueritis remetie᷑ vobis.
Remigo.gas.gaui.a.p.i.remũ agere.⁊ ðꝛ
a remꝰ.Et cõponit᷑ arremigo.as.i.ad litꝰ
remigare.Coꝛremigo.gas.i.ſimul. vel ců
alio remigare. Biremigo. gas.i. diuerſis
modis vel in diuerſas ꝑtes.vel diſſonan

remigare. O. aũt ðꝛ remigo.q̃ſi remũ ago.
poti videt᷑ eẽ etymo.qᷓ; ↄpoſitio.⁊ coꝛ. mni
Reminiſcoꝛ.ſcerl.d.t.i.recoꝛdari.ad memo

riã reducere.recolere.⁊ caretſupᷣ.⁊ ſupple
tione pᷣteriti.qꝛ caret ꝑticipio ſᷣteriti tꝑis.
⁊ hoc veꝝ ẽ ſm vſũ.nã ſᷣm artẽ deberet fa
cere rementũ ⁊ rementꝰ. Vñ Pꝛiſtianꝰ in

lib. x. dicit. A reminiſcoꝛ ſupinũ vel ꝑtic⸗

pium ſteriti vel futuri in vſunõ iueni.qᷓ;
uis ratio quoq; rementũ qũo cõmentũ ex⸗
igat dicc.

Remitto. tis. a.t. i. retro vel itex mittere. yk

dimittere ⁊ ↄdonare.vel diſſoluere.vel li
nire.nõ ex toto intẽdere.⁊ ðꝛ a re.⁊ mitto.
Iñ remiſſus.a.iũ.qð retro mittit.vlqð nõ
ex toto intẽdit᷑.ſʒ parũꝑ leni᷑. Añ qðdaʒ

gadubiũ ðꝛ remiſſiuũ.qð deſigt remiſſiõem

alicuiꝰ rei. m Hugl. Mab. vo dicit. Re⸗
miſſus feſſus.benign.ſimplex.idulgens.

Remoꝛdeo.des.a.S.i.cruciare (dimiſſus.

ſollicitare. ſepe mouẽ. ð medio tollẽ ſeꝑaꝛe

Remoꝛoꝛ. aris.atus ſum.d.p.i.iterũ moꝛa
ri. retardare. Iñ remoꝛa. rę.i.moꝛa iĩpedi⸗
mẽtũ. Vñ Liuiꝰ. nam nox greſſuimeo

——————ð

Repatrio. as.aui.n. p.i

remoꝛã facit. Et coꝛ.- mo.
Remoueo. Fues.remoui.a. S.i.iteꝝ mouere
vel ſeꝑare. Iñ remot.a.ũ.Et remote ⁊ re
motim adu.i.ſeꝑatim.
Reniteo.tes.n.s.i.reſplẽdere.

Renitoꝛ.teris.reniſus.vel renixus.ſũ.d.t.

.i. reſiſtere.reluctari.ↄtradicere.⁊ ðꝛa re.
Z nitoꝛ.teris.

Renouo.as.a.p.i.reſtaurare.vel inouare.
Renouo. is. a.t.i. refutare.recuſare. dene
Renũcio.as.a.p.i.iteꝝ nüciare.vł (gare.
renuere. vel remittere.vel negare. Uñ ðꝛ.

Liberũ ẽ vnicuiq; iuri ſuo renũciare.i.re⸗

mittẽ.ius ſuũ.⁊ negare.eo ſe velle vti.
Reoꝛ. rerl. vbum depo.i.extimare.putare.

opinari. Iñ ratus.a.ũ.ꝑticipii.
Repando. dis.di.ſum.a.t.i.recuruare.vel
claudere vel recludere.

Reparo.as.aui.a. p.iteꝝ vel retro parare.

⁊ð q re. ⁊ paro.⸗ras.
n. p. i. ad patriã remeare
Repedo.das.daui.n.p.i.retro pedẽ dare.
remeare.⁊ ðꝛ a re.⁊ pes. Vñ equ ðꝛ repe⸗
dare cũ retro pedẽ iacit ⁊ ꝑcutit. AUñ. Re⸗
tro pedẽ iaciens repedat.repedatq; reuer⸗
tens. Inuenit᷑ etiã repedo.dis.Et tũc pꝛo
ducit pe.ſicut pedo.pedis. VUnde.A pedo

diuic repedo..ſʒ dat tibi pedo repedo. Jñ re
pelito. tas.pe.coꝛ. vbũ fre. .
Repello.lis.repuli.repulſũ.a.t.i.retro pel⸗

lere.ꝓpulſare.⁊ ð a re.⁊ pello.lis.Et pel

lo hʒ vbiq; vnũ.p.vñ bmã coꝛ.vt Repu⸗

li repulſum. tñ autoꝛes geminãt.p.in ttia
ꝑſona yt faciat
canꝰ. Reppulit a libitis imenſum ſirtibus

ęquoꝛ. Sed Ouidius in pᷣma ꝑſona recte
coꝛripit dicẽs.Quęq; feros repuli doctis

medicãtibꝰ ignes. ”UMUM,
Repẽſo.ſas.a.p.i.vicẽ reddere.retribuere
Repẽdo.dis.di.a.t.i.reddere.remunerare
⁊ðꝛ a re.⁊ pendo.dis.

₰☛ *

Reperio. rl.ri. reꝑtũ.a.q.i.inuenire. Et ſci
as ꝙ reꝑimꝰ vltro occurrentia. Inuenim

aſita. Vel reꝑireẽ ſcire de re ꝑdita vbi ſit.
Inuenire aũt rẽ ꝑditã rehabere.vʒʒ ug.
In gręciſ.aũt ðꝛ.Queęſita iuenio reꝑis qð
ſoꝛs parat vltro.Et reperio dupꝑlicat.p.in
hterito.ſʒ in ſſenti ⁊ ꝗ veniũt a pᷣſenti non
geminat. Et ſic pᷣmã coꝛ.in ſſenti.ſʒ in pte⸗
rito ꝓducit. Supinũ vo ꝑ vnũ.p.ſcribit᷑
Et coꝛ.pᷣmã.vt reꝑtũ.

Repeto. tis. a. t. i. recolere. vłretro. vłiterũ

petere.vel iterare.repoſcere.

Repignero.ras.a.p.i.pignus recipere.vel

.
4
* .

teriti.vt faciat pᷣmã lõgã. Añ Lu⸗

Reſecro. cras.craui.a. p. i.

inchoa. a re.⁊ ſedeo.des.

Repilo.as.a.p.i.iterũ pilare.⁊ dðꝛ a re. pi
lo Er pdihpt. sl
Repingo.giſ.repegi.ctũ.a.t.i.iteꝑ vłretro
impellẽ. ⁊ ð a re.⁊ pango.gis.qð ẽ ↄiuũge
re. vel impellere. Vel ðꝛa re.⁊ pingo.gls ·
Et ẽ repingere iteꝝ pingere.

Repleo. ples.pleui.a. S.i.cõplere.

Replico.cas.care.a.p.i.reuoluere.repete⸗

re aliqd multotiens.
Repo.pis.repſi.reptũ n.t.i.latenter itrare
vel ventre iuxta terrã ire.vt faciũt ſerpen⸗
tes ⁊ piſces.⁊ ꝗcũq; in bꝛachijs nõ eleuat
ſz coꝛpe rapiũt terra.Et ꝓdu.re. Añ DOui
dius in epi. Sed mouet obꝛepens ſomnus
gnile caput.

Repono.nis Aa. t. i. collocare. cõpetent᷑ ſta⸗
tuere.in remoto ponler..
Repꝛehendo.dis.dere.a.t.i.arguere incre
are. detrahere. s
epſento. tas. tare. a. p. i. aſſimilare. effigiẽ
figurare.

Repꝛimo.mis.a.t.i.refrenare.cõpelcere.

*

Repꝛobꝛo.bas.i.iterũ ꝓbare.vł vituꝑare

Repto.tas.taui.i.frequẽter repere. Jñn re⸗
ptito. tas. aliud frequẽtalſei.
. epudio. as. aui. a. p. i. repellere. refutare.
ſpernere. vel dedignari.reſpuere.
Repugno.nas.are.n.p.i.reſiſtere.relucta⸗
ri.vel iteꝝ pugnare. SH
Repulialo. eckaui. n. i. iteꝝ poſt caſum

epungo. gis. a. t. i. itex vel retro pungere

Ral. recreſcere.

ſcz viceuerſa pungentẽ pungere
Requieo. es. eui.etũ.n.q.i.iteꝝ qeſcere.xe⸗

quiẽ hre.⁊ ð a re.⁊ quieo.es. Iñ reqᷣeſco
ſcis. inchoatiuu.
Requiro.ris.ſiui.ſitũ.a.t.i.iterũ Arere. vel
inueſtigare. vel inquirere.

Relartio. tis. tire. a. p. i. diſſuere. vel iteruʒ
ſartire. reficere. vłreſtaurare. vł reſtiruere
Reſero.as.are.a.p.i.aꝑire.padere.vłiteꝝ

—

ſerare. recludẽ. q̃i retro ſerã facẽ 2 remouẽ

i. ſacrare. vel exe⸗
crare. vel exoluere. vel liberare. dimittere
Relideo.des.n.S.i.pigrere.q̃i retro ſedere
remanere. retro moꝛari. Jñ reſideſco. ſcis
Reſigno.nas.naui.a.p.i.iterũ ſignare.vel
ſignuũ auferre ⁊ aꝑire.vłretro ſignare red⸗
dere. reſtituere. JMUMDB M
Reſilio.lis.liui.vłlij.n.q.i.iteꝝ vł retro ſa
lire. AUñ ⁊ ðꝛille reſilire a pacto q̊ dimittit
pactum ⁊ ceſſat retro. Iñ reſulto.tas.fre.

Reſipio.is.n.t.i.iterũ ſaꝑe.redire ad ſape.

ꝓbe ille reſipit qͥ penitẽs foꝛefagti redit ad

ſatiſfactionẽ ⁊ ad ſaꝑe qð dimiſerat foꝛefa

ciendo. Iñ reſipiſco.ſcis.inchoa.
RKReſiſto. ſtis.i.reluctari.refragari.repuãre
Reſoluo.uis.a.t.i.iterũ ſoluere.vłretro li⸗
gamen deducẽdo ſoluere ⁊ ſepare.

Reſono.as.n.p.i.iterũ vel retro ſonare.v

ad ſonũ alteriꝰ ſonare.

Reſpicio.cis.xi.ctũ.a.t.i.retro aſpicẽ. JIñ
reſpecto.tas.vbũ fre.i.frequẽter reſpicio
Reſpiro.ras.n.p.i.retro vł iteꝝ ſpirare.vł

quieſcere. pauſare a laboꝛe.
Reſpondeo.des.di.n.S.i.retro petenti vo

cem mittere.vł reddẽ. vł ↄſonare.vł reſi⸗
ſtere.ↄtradicẽ. Jñ reſponſo.ſas.i.frequẽ

ter rñdere.reſiſtere.ↄtradicere. Iñ hoc re

ſponſum.ſi.Et h̊ reſpõſoꝛiũ.rij. Sʒ reſpo
ſum qð dat᷑. Reſponſoꝛiũ.verbũ vł vſus
q́ ſępe iterat᷑.Et ðꝛ ſic qꝛ vno deſinẽte id al
ter reſpondeat. In reſponſiuus.a.ũ.⁊ re

ſponſoꝛius.a.ũ.

Reſpuo.is.ſpui.ſputũ.n.t.i.iterũ vł retro

ſpuere.vel recuſare.renuere.vilipẽdere.

Reſtauro.as.aui.a.p.ẽ pꝛopꝛie tertio repa

re.renouare.redintegrare.

iterũ moꝛtiſicare.delere.

„

Reſtinguo.guis.xi.ctuʒ.a.t.i.extinguere.

Reſtituo.is.a.t.i.retro vel iterũ ſtatuere.?
ðꝛ a re.⁊ ſtatuo. Itẽ reſtituere ipoꝛtat red⸗

Ditionẽ illiꝰ rei ꝗ iniuſte ablata ẽ.

KReſto.ſtas.ſtare.n.p.i. reſiſtere obſtare.
Itẽ reſtare.i.ſuꝑeſſe ⁊ ſuꝑfluẽ. Itẽ reſtaꝛe
a motu ſtare ⁊ ceſſare. In reſtito.tas.id ẽ

frequẽtare.ſepe in diuerſis locl reſtare.
eſtringo. gis.a.t.i.iterũ vel retro ſtringẽ
vel ampliare. vel a ſtrictura remouere.

Reſ ulto. tas. taui. a. p. i. cõtradicẽ reſilire.
reluctari.reclamare.vñ ſplẽdoꝛ ſoł.vłſpe⸗
culũ reſultat cũ in oppoſito reperiunf.

Reſumo.is.ere.a.t.i.iterũ ſumere.

Keſurgo.gis.n.t.i.iterũ vel retro ſurgere.
Reſuſcito.tas.tare.a.p.i.iterũ ſuſcitare.

Retardo.das.a.p.i.moꝛari.cohibere.

KRetego. gis.a.t.i.iterũ tegẽ. vł diſcoopire
Retendo. dis. a. t. i. iterũ tẽdere. vła tẽſura

Rertento.tas.taui.vbũ frequẽtatiuũ.i.ite⸗

rum tentare.vel frequẽter retinere.

Retexo.xis.a.t.i.iterũ texere.vel texturaʒ
deſtruere. remouere.omiſſa de nouo refer

re. apire decdarre..
Reticeo.ces.n.s.i.tacere.ſuꝑſedere. diſſi⸗
mulare.

Retineo.nes.retinui.retentũ. 4. 8. 1. tenere
ↄſeruare.Et cõponit᷑ a re.⁊ teneo.nes.et

coꝛ.ti. Uñ YFacetus.Querit᷑ euẽtu.ſocius

tñ arte tenet᷑. Res bꝛeuis eſt queri ſed rei

Retio.tis.tiui.a.q.i.reti cape.⁊ ðꝛ a rete.

Et cõponit᷑ irretio.tis.i.illaqare.ipedire.
Et ꝓdu.re. el t⸗

Retracto.tas.a.p.i.iterũ tractare.tractata
repetere omiſſa.qð ⁊ retrecto inuenit.
Retribuo.buis.buere.a.t.i.iterũ tribuere.
Retrogradoꝛ.aris.d.p.i.retro ire.gradi re

tro.⁊ ð a retro.⁊ grado.as.⁊ coꝛ.gra. Iñ

retrogradus.a.ũ.i.retroiens.vłretro gra
diens. vt Cancer ðꝛ retrogradꝰ. Et plane.

ta qñq; ẽ retrogradus.⁊ qñq; ꝓceſſiuus.

qñq; ſtationarius.Et mulus vitioſus ſili·
ter qñq; eſt retrogradus.qũq; pꝛoceſſiuꝰ.

—☛

qnq; ſtationarius.

Retrudo.dis.dere.a.t.i.intro trudere. vel
claudere. AUel retrudere.i. retro trudere.

vel extra trudere.

Retundo. dis.retudi.retuſũ.a.t.i.retro tũ

dere. vel tundendo retro oppꝛimere.⁊ acu

men ferri deſtruer.
Reueho.his.a.t.i.repoꝛtare.reducere.

Reuelo.las.a.p.i.detegere.aꝑire.vel ma⸗

nifeſtare.

Reuereoꝛ. reris. ueritus ſum. d. s. i. valde
vereri.verecundari.timere.⁊ ꝓpꝛie cũ ex.

hibitione reuerẽtie.

Reuerſo.ſas.a.p.i retro verſare.⁊ ðꝛa re.

⁊ verſo.ſas.

—

Reuertoꝛ.terl.reuerſus ſi

Reuiuo.uis.reuixi.n.t.i.iterũ viuere. Iñ
reuiuiſco.ſcis.inchoatm.i.reſurgere.

Reumatico.as.aui.n.p.i.reuma pati.vel

emittere.⁊ α reumaa.

Reuoco.as.a.p.i.iteꝝ uocare. Item reue
care domũ.ẽ allegare ⁊ dicẽ ſe nõ poſſe cõ⸗

pelli eo loco qͥ ↄuenit᷑ ad litẽ ſuſcipiendam
ſʒ remitti ad locũ in qͥ domiciliũ hʒ. Iñ di⸗

cunt legatos q̃ Romã mittunt᷑ nõ debere

ſuͦ. d. t. i. retro vte⸗
re.vel redire.qð antiq dicebãt reuerto.tis

ↄueniri ipſis inuitis.ſʒ hñt ius reuocandi

domũ.c.fl. de fo.cõpe.

Reuoluo.uis.reuolui.reuolutũ.a.t.i.iteꝝ

voluere. 8W
Rideo.es.ſi.ſũ.n.s.i.gaudẽ.lętari.⁊ dicit

a radio.as.Qui em̃ ridet.dentibus videt

q̃ſi ra diare. Iñ h riſus.ſus.ſui.Et h ⁊ hęc

„

— — — —
— —
= —

—
—
—

dac

Roboꝛo. as. are. a.

RWD

riſibilis.⁊ H̊ le.i.aptũ natum ridere. Inde

riſibilit᷑ adũ.Et hęc riſibilitas.atl.Et ꝓd.
ri. Uñ Oꝛatius epi. Nocturnos lemures
poꝛtenta theſala ride.

Rigeo.ges.rigui.n.s.i.eſſe vel fieri rigidũ.
ſcʒ durere.algere.toꝛpere.hoꝛrere.ſic cum

capilli erigunt᷑. Iñ rigeſco.ſcis.inchoatm̃

—

⁊ caret ſup.⁊ coꝛ.ri. Vñ Ouidiꝰ epi. Alti-

ma pᷣꝛupta coꝛnua molle riget.

NRigido. as. aui. a. p. .i. rigidũ facere.
Rigo. as.aui.a.p.i.madefacere.humecta⸗

re.Et cõponit᷑ arrigo.gas.i.iuxta vel val

de rigare. Coꝛrigo.gas.i.ſimul rigare.IOr
rigo. gas.i.intꝰ vel valde rigare. Inð irri⸗
gans. tis. ois ge. Et irriguꝰ.a.ũ.Et coꝛ.ri.
Vñ Theoduhꝰ. Addictꝰ moꝛti faciẽ rigat

imbꝛe ſalubꝛi.

.

Rimoꝛ.aris.atus.ſum.d.p.i.ſcrutari.iue⸗
ſtigare.inqͥrere.⁊ ẽ tractũ ⁊ poꝛcis.qͥ ꝑ xi⸗
maaʒz terrę ſiliquas ⁊ radices inqͥrũt. Et cõ
ponit᷑. Derrimoꝛ.arl.i.ꝑfecte vel ſubtili
rimari. Et ꝓd. ri. Uñ ꝛoſꝑ. Moꝛbida
rimet᷑ penetralia dextra ſalutis.Et ĩ gręciſ

mo. Scrutoꝛ vt experiar vt ſaneʒ vulnera

Ringo. gl. rinxi. rictũ. n. t. i.raſci. ĩdignari
murmurare. vłrictũ facẽ.Et ðꝛa rideo.es
Et cõponit᷑ arringo.gl.Coꝛringo.gl. Ob

ringo.gis. Inuenit᷑ etiã in depo.vt ringoꝛ
Rixoꝛ.ar.atꝰ ſum.d.p.i.rixã facere.cõten⸗
dere. Iñ rixa
qui facile mouet᷑ ad rixam.

8 n
p. i. Ofo
maioꝛes vires dare.Et cõponit᷑ Coꝛrobo
ro. as.are. Et coꝛ.bo.

Rodo. roſi.roſum.a.t.i.lędere.detrahere.
dentib atterere. Et cõponit᷑ Arrodo.is.
i. valde vel iuxta rodere. Coꝛrodo.is.id
7.ſimul rodere.Circũrodo.dis. Derodo.

dis. Erodo.is.i.extra vel valde rodere.⁊
pꝛoducũt ro.

*„

Rogo. as.aui.a.p.i.petere.oꝛare.iĩploꝛare

Iñ h̊ rogatoꝛ.oꝛis.Et hęc rogitatio.onis

☛

gnificationẽ. Et ẽ actiuũ cũ oibꝰ ſuis cõpo

ſitis. Et coꝛ.hãc ſyllabã ro.Et cõponit᷑ cG
re.pꝛo.ſub. ⁊c᷑. Vñ.Si rogat addiderl cõ.
ↄgregat. e. dat in. infert. De minuit. ſub ſb

ſtituit. pꝛo pꝛotrahit.int᷑ Quęrit pᷣ ſuperat
ab deſtruit. atq; ſuꝑbit.

Romanix o. as.are.n.p.i.romano moꝛe ſe

buncł. a. ũ.i.rixanti ſiłis.vel

ꝛare. ofirmare.

Et rogito.as.freq.Et rogo hʒ plura cõpo
ſita.⁊ m diuerſas cõpoſitiones mutat ſi⸗

habere vel loqͥ. Et romanico. gas.id ẽ.toꝛ⸗
mentare. cxuciare. affligere. trucidare.et
pꝛodu. ro.
oꝛo. ras. raui. n. p.i. roꝛẽ emittere. vel hu
moꝛe ſtillare.vł aſpgere ad modum roꝛis.
Iñ ꝑ cõpoſitionẽ Irroꝛo.ras.i.aſꝑgere.i
fundere. Item roꝛo pꝛo aſpergere actiuuʒ
Sc.⁊ pꝛodu.ro. ?
Roto.tas.aui.a.p.i.girare.circũire.circu⸗
ducere ſeu rotam voluere. Iñn v̈balia. Et
coꝛ.ro. Uñ Virgiliꝰ enei.j. MPerturbãt in⸗
ſtar nõ ſegniꝰ ac rotat enſem. Itẽ a rota ðꝛ
rotund. a. ũ. Et rotundo. das.i.rotundũ

fac-ccer.
Rante

Rubeo. es. bui. n. s.i.eſſe vel fieri rubeum·
Iñ ruber. bꝛa.bꝛũi.rube. Eta rubeo ðꝛ
rubeſco.ſeis.inchoa. Rubeo cõponit erꝛu

7

beo. es.i. valde ruberi. vel verecũdari. In

rubeſco.ſcis.inchoa.Et nõ ꝙ rubereideo

ponit᷑ pꝛo verecũdari.qꝛ ruboꝛ ſignũ vere

cũdie ẽ. Vñ Moetiꝰ de ↄſolatiõe dicit. Et

2 .

ↄfeſſus verecũdiã ruboꝛe. Et rubeo ſupᷣ.

Aret. coꝛ. ru. Añ ĩ Auroꝛa dicitur. Hos
rufa crucẽ paſſa cruoꝛe rubes.

Rubigino. nas.a.p.i.eruginẽ vł rubiginẽ
coꝛrumpe. deuaſtare. Et ðꝛ a rubigo.nis.
Et cõponit᷑ derubigino.nas.

NRubꝛico. cas. a. p.i.dirigere cum rubꝛica ?

rectũ ſacere. vel cũ rubꝛica deſignare. vel
rubꝛũ facere. Jñ rubꝛicatus.a.ũ.i.rubꝛe⸗

factꝰ vel rubꝛica tinctus.

Ructo.tas.n.p.i.ructũ facere.vel emitteꝛe
⁊expᷣmere. Iñn ructuo.as.in eodem ſenſu.

Et vtrũq; cponit᷑. Coꝛructo. ctas. Et co

ructuo. as. Eructo. as. ⁊ eructuo.as.⁊ ſũt

neutra pꝛo ructũ facere. in alia ſigtiõe ſũt

actiua. Inuenit᷑ etis in deponẽti genere.

KRuctoꝛ. arl. Vñ Oꝛatiꝰ. Hęc dũ ſublimis

verſus ructat᷑ ⁊ errat.
Rugdeo.des.n.s.i.eſſe vel fieri rudẽ.Et ðꝛ
arudis. õ
Rudeſco.cis.i.incipio rudere.vbũ incho.
de rudeo.des. Inuenitur etiam pꝛo matu
reſcere. ᷣ“Bͤ ”M
Rudio.dis.diui.ditũ.cõe ad clamare oĩim
animalium. Et ðꝛa rudo.dis.vela rudis.
dis. Ande hicruditus.tus.tui.tłis clamoꝛ
ſcʒ aſini vel alterius animalis.Et cõponi᷑
Erudio.dis.i.inſtruere.quaſi extra rudẽ
vel ruditatem ponere.Quidam vero com
ponunt hoc ab. e.⁊ rudi.Inde h̊ erudimẽ?
tum.ti.id eſt,. documẽtũ.Et eruditꝰ.ta.tũ

Rudo.is:rudi. ruſuʒ deberet facere.ſed ca
ret ſupᷣ. ſᷣm vſuʒ. Et ẽrudere ꝓpꝛie clama
re ad modũ aſinoꝝ. Et hʒ pᷣma bꝛeuẽ. Uñ
Ouidius.Ecce rudẽs rauco ſilem vectoꝛ
aſellus. Intempeſtiuos edidit oꝛe ſonos.

Si em pᷣma eſſet longa.faceret pᷣteritum in
rFulſi.vt rudo.ruſi.qð nihil ẽ.ſed facit rudi

Berſius tñ cã metriceę neceſſitatis ꝓducit
pmã dicens. Clamat vt achaide pecuaria
rudere credas. Vñ rudo.is.⁊ rudis nomẽ
⁊Z rudẽs ſiue nomẽ ſiue ꝑticipiũ coꝛ bmaʒ.
Vñ qͥdã. Atilis ẽ rudibꝰpᷣſentis cura libel
li.Arudo.dis.ðꝛ h̊ ⁊ hęc rudibilis.⁊ Gle.

Pꝓpꝛie aſinoꝛũ. Iñ rudibiliter adn. Et hec

rudibilitas. tatts.
Rugio. gis giui. vel gij. gitũ. n. q. ꝓpꝛie eſt

leonũ. Iñ h̊ ⁊ hęc rugibilis.⁊ ̊ le. Et com

pvonit᷑ cũ in.vt Irrugio.gis.gire.i.ad mo
duz leonis clamare. Vñ Beñ xxvij. Irru
gijt clamoꝛe magno.⁊ ꝓd.ru. S=
Nugo. gas.gaui.a.p.i.rugas vel rugoſum
facere.aliqd in vnũ colligere ⁊ plicare.⁊ ꝓ
ducit ru. Vñ Virgiliꝰ enei.xij. Cõponent
cũ iam leges ⁊ federa rugent.
Rumiſico.as.a.p.pe.coꝛ.i.rumoꝛes faceꝛe
afferre.vł dicere rumoꝛẽ.a rumoꝛe.⁊ facio

Rujmigero. is. a.t. pe. coꝛ.i.rumoꝛes gerere

⁊ðza rumoꝛ.⁊ geroꝛ.ris. Jñ rumigerulꝰ.
la.lũ.qui rumoꝛes gerit.

Rumino.nas.naui.a.p.i.cibũ ad rumẽ re⸗

uocare.⁊ ðꝛa rumes.Sʒa ruma ðꝛ rumo.
as. Iñ rumito.as.fre. Et ponit᷑ qñq; ru⸗

minare vel rumare ꝓ diligent᷑ examinare
Rumo. Las.a.p.i.rumoꝛes facere vłafferre.

28 a rumoꝛ. moꝛis. Et cõponit᷑ Arrumo
mas.i.rumoꝛes afferre. Coꝛrumo.mas.i.
ſimul rumoꝛes dicere.⁊ ab his frequẽtati⸗
un. Rumito.tas.Arrumito.as. Coꝛrumi
o. tas.

Rumpo.pis.rupi.ruptũ.a.t.i.frãgere.vł

ſoluere. Iñ hęc ruptura.rę.⁊ ruptim aduũ.

Item a rumpo.ðꝛ rupto.tas.fre.A qͥ ru⸗

ptito.tas.aliud fre.

NRunco.cas.a.p.i.herbas a terra euellere. ere
pinum in tum. vt colo cultum. Inuenitur

7 ð a rus. H terra rus ðᷣ.

Ruo. is. rui. rutũ. vel ruitũ.n. t. i. cadẽ. In

ruiturus.a.ũ. VUñ lhieronym in eplła ad
Naulinũ.vij. Ruiturã domũ.⁊c̃.
Ruſpoꝛ.aris.atus ſũ.d.p.i.inqͥrere.⁊ẽ gal
linarũ ꝗᷓ pedibꝰ eſcã quęrũt in terra.Et vi⸗
detur cõponi a rus.⁊ pes.
Rutilo.as.n.p.i.ſplẽdẽ.fulgẽ.⁊ ðꝛ a rutilꝰ.

Abbatigo. gs. n. p. i. requieſcere
☛ vel ſabbatũ obſeruare. Iñ hſab⸗
batiſmus. mi i. requiies.
Bacco.as.a.p.i.in ſaccũ mittere
⁊ ꝑ ſaccũ colare.⁊ expᷣmere.Et cõpõit᷑ In
ſacco.cas.i.in ſaccũ mittere vel ↄſũmare.

Eyxacco.as.Deſacco.as.i.extra ſaccũ po⸗

Sacrifico.cas.a.p.pe.coꝛ.i.ſacriſi⸗ (nere.
ciũ facere vel offerre. ⁊ ðꝛ a ſacer.⁊ facio.
Iñ ſacriſicꝰ.ca.cũ.i.ſacrificiũ faciẽs.vłof
ferens. Et hinch̊ ſacriſficiũ.q̃ſi ſacrũ factũ
Et hęc ſacriſicia.cię.locꝰ in qͥ ſacriſicaii.
Sacro.cras.craui.a.p.i.ſacrificare.dedica
re.vel ↄſecrare.Et coꝛ.ſa.

Sagino.as.naui.a.p.i.impinguare.craſſũ

facere.nutrire.Jũp ſagimẽ.iniſ.i.pingue
do. Et h̊ ſagimẽtũ.ti.⁊ h̊ ſaginamentũ. ti.

pinguedo. Et ꝓdu.gi.
Bagio. gis.giui.gitũ.n.q.i.ĩgenioſe agere.

vel diuinare. Et cõponit᷑ Pꝛeſagio.gis.i.
diuinare. vel pᷣdiuinare.De quo in ſuolo⸗

co habes.Et ꝓd.ſa. .
GSagitto.tas.a.p.i.ſagittas mittere.vel ſa⸗

gittis ꝑcutere.vel appetere. Salio.ſalis.
ſalui.vel ſalliui vel ſalij.ſaltũ.i.facere ſal⸗
tuʒ.⁊ tũc ẽ neutrũ ⁊ abſolutũ.Et ſalireq

vulgare eſt amoꝛare.ptinet ad aialia irra⸗

tionabilia.⁊ tũc ẽ actiuũ. VUñ Ouidiꝰ.Le
ta ſalit ouis tauro qqʒ leta iumẽta. Jñ ſal⸗
toꝛ.trix. Et hęc ſaltricula.lę.dimi. Eta ſa⸗
lio.lis.ſalto.tas.fre.
Sallo.lis.ſalli.ſalſum.a.t.Et ſalio.lis.liui.
litũ.a.q.in eodeʒ ſenſu.i.imponere ſalem.
aſꝑgere ſale.cõdire. aũt ðꝛ ſallo.vł ſal
lio.i.ſale aſꝑgo.etymol.ẽ. Hhic nõ ꝙ inue⸗
nit᷑ ſalio.lis.liui vellui.vel lij.⁊ facit ſupi⸗
num ſaltum.⁊ coꝛ.pᷣma. AUñn ꝑ vnũ.il.ſcri⸗
bit᷑. Itẽ inuenit᷑ ſallio.lis liui.vel lij ꝑ ſyn
copaʒ. ⁊ facit ſupinũ ſalitũ.⁊ ſcribit᷑ ꝑ duo
l. Itẽ inuenit᷑ ſallo.lis.lere.tertię ↄiugati⸗
onis.⁊ facit ſupinũ ſalſum.in eodem ſenſu
cũ ſalio.Et ẽ ſallo.ſale ↄdire.⁊ ſcribit᷑ per
duo. l.cũ faciat ſupinum in ſum.ſicut vello
vulſum.Nã ſi ſcriberet᷑ ꝑ vnũ.l.faceret ſu

etiã pſallo.pſallis.pſalli.pſallere tertię cõ

i,ugationis.⁊ ſcribit Ribs. caret ſupino.
a

Vnde pꝛopheta. Oſallite dño in cichara.
Be pꝛędictis conſueuit dici. Sallio ſallo
cibum.ſalio pede.caãtica pſallo.Sallio ſal⸗
litum. dat ſalſum ſallo ſupinuʒ. Dat ſaltũ
ſalio. bᷣuat᷑ pſallo ſupino.Sallo facit ſalli.
ſalliui ſallio.pſallo.Dat pſalli.ſalio.ſalui.

Gallo facit ſalſuʒ.ſallitũ.ſallio ſaltũ. Dat
ſalio pſallo.tñ manet abſq; ſupino. Etno⸗
ta ꝙ ſalis gtũs de ſal vtraq; ſyllabã coꝛri⸗
pit. Sallis vo ſcðᷣa pſona huiꝰ vbi ſallo ꝓ

condire cibũ ſale.vtrãq; ſyllabã ꝓdu. Sa⸗
lis aũt ſcdᷣa ꝑſona huiꝰ verbi ſalio.ꝓ ſaltũ

facere coꝛ.pᷣmã.⁊ ꝓducit vltimã. Sʒ pſal⸗
lis.per.p.ſecunda ꝑſona huiꝰ verbi pſallo
pſallis. ꝓducit pᷣmã.⁊ coꝛ.vltimãa.

Saluo.as.a.p.i.eſſe vel fieri ſaluũ.⁊ ðꝛ a ſa

lus.qꝛ ſalus ſaluat.vel qꝛ tali vbo vtimur
in ſalutatione. Iñ ſaluus.ua.uũ. Inð hęc

ſaluitas.tatis. Et ſalue ſaluete.ſalueto ſal

uetote. vᷣbũ defectiuũ. Et ſaluatoꝛiuʒ.Et
ſaluio.ſaluis.ſaluire.in eodem ſenſu.i.eſſe

vel fieri ſaluum. Unde Oꝛatius. VUrbis

amatoꝛem fuſcuʒ ſaluire iubemꝰ. Legitur
ibi tñ ⁊ ſaluere. H

Saluto. as.a.p.i.ſalutẽ nunciare vł optare

ð a ſalus.

Sancio.ſancis.ſanxi.vłſanciui.ſanctũ.vel

ſancitũ.i.ſtatuere.conſecrare.ſanctuʒ face
re.confirmare.⁊ irrogare.pene ab omni in
iuria defendere.⁊ dicit᷑ a ſanguis.Sic ⁊ le
ges ſanctę.⁊ moꝛes ſancti dicuntur.et ho⸗
mines confirmati in fide ſancti dicunt᷑. Et

dicit᷑ ſancire a ſanguine hoſtię. ⁊ hoc ðᷣ ve⸗
teri conſuetudine. Nihil vero ſanctũ apð
veteres dicebat᷑.niſi quod ſanguie hoſtię

eſſet conſecratum vel reſperſum. Vñ hi qͥ

purificari volebant. ſanguine hoſtig vnge

bantur. Inde ſancti poſtea dicebant᷑.qua
ſi ſanguine vncti. Sed modo ſanctus dici⸗
tur qui in fide chꝛiſti eſt ↄfirmatus. Et ſan
ctum quod violare ⁊ coꝛrumpere nefas ẽ.
Inde ſancitus.ta.tuʒ. VUnde ad lheb. yviij
Quod in melioꝛibus repꝛomiſſionibꝰ ſan⸗

citum eſt. vᷣm ugl.Nota tamẽ ꝙ ᷣm mo
pernos ſancio.ſancis.facit pꝛęterituʒ ſan⸗
xi. Aetuſtiſſimi tamen etiaʒ ſanciui vłſan⸗
cij ꝓferebant. Et ſupinũ facit ſanctum. xi.
mutata in ctum.vt ſanxi.ſanctum. Jnue⸗

nitur etiã apud vetuſtiſſimos.ſanciui.ſan

citum. VUnde Lucretius. Quod poꝛro ne⸗

q; ſancitũ quidẽ extat.

Sanctiſico.cas.a.p.i.oſecrare.confirmare
vel mundare. vel ſequeſtrare. ðꝛ a ſanct⸗

faco.

Sanguiminuo.nuis. nui.a.t.i.ſanguinem

minuere. ⁊ a ſanguis.⁊ minuo.
Sanguino.nas.a.p.i.ſanguinem emittere
vel minuere.vel ſanguine inquinare.

Samno.nas.a.p.i.deridere.⁊ ðꝛa ſamna.

nę.qð idẽ ẽ qð deriſio.ſed nõ ẽ in vſui ſim

plici. ſed in cõpoſito. ſcʒ ſubſamno. nas. vi.
de infra ſůbſamo.

Sano.nas.nare.a.p.i.mederi.Et cõponi

cũ re. vt reſano.nas.i.iteruʒ ſanare.⁊ ꝓd.
ſa. AUnde Quidi de reme. Qui poterit ſa⸗
num fingere ſanus erit. Diſcite ſanari per
quẽ didiciſtis amare. H

Sapio.pis.ſapui.vel ſapiui. vel ſapij. ituz.
nit. ⁊ habʒ pꝛęteritũ atq; ſupinũ ad modũ

quartę ↄiugationis.Et ſiꝗt duo. Sape.i.
habere ſapoꝛẽ.vt Iſte cibus bene ſapit. et
eſt abſolutũ ᷣm hoc. Inuenit᷑ tñ conſtru⸗
ctum cũ actõ.vel qꝛ tũc ꝑ actm̃ deſigt᷑ cau⸗
ſa. ⁊ ponit᷑ ꝓ ablatiuo.vt Iſte cibꝰlapit ſa
poꝛem. id ẽ.ſapoꝛe. VUł qꝛ in eo intelligitur
verbũ quod exigit accuſatiuum. vt Iſte ci
bus ſapit carnes aſininas.i.ſapoꝛeʒ repꝛę⸗
ſentat. vel imitat᷑. vel ſimilat illas. Itez ſa
pere.i. habere ſapientiã. Et hec ſigtio tra⸗

cta eſt ex pᷣma. Sicut ꝑ ſapoꝛem cibos diſ⸗

cernimus.⁊ ſic per ſapientiam res. Et ſiẽ
guſtus aptus eſt ad diſcretionem ſapoꝛis
ciboꝛũ.ſic ⁊ ſapientia ad diſcernẽdas cau⸗
ſas rerũ. Iñ ſapid'. da. dũ. i. ſapoꝛẽ habẽs
ſapoꝛi datus.⁊ comꝑat᷑. Iñ ſapiditas.tati

Gapio.cõponit᷑ Beſipio.pis.i.delirare.ſe

oꝛſum a ſapoꝛe eſſe. vel facere neqᷣtare. Iñ
deſipiſco. ſcis. inchoa. Reſipio.pis.i.redi
re ad ſaꝑe.Et ꝓpꝛie ille reſipit qͥ penitens
foꝛefacti redit ad ſatiffactionem ⁊ ad ſape
re quod dimiſerat foꝛefaciendo. Inde reſi
piſco.ſcis.inchoa.Et coꝛ.ſa. Unde Pro⸗

ſper. Mõ pꝛodeſt quicq; recte ſapuiſſe ma-

Sapoꝛo.ras.raui.a.p.i.ſapoꝛatũ facere.
Saracenico. cas.n.p.i.moꝛe ſaracenoꝛũ ſe

hꝛ' ae. 1 a ſaracenus.

Sarcino.nas.a.p.i.onerare.⁊ coꝛ.cci.
Sartio.tis.ſarſi.ſartuzʒ.a.q.Et ſᷣm antiqͥs
iuenit᷑ ſartiui.ſartitũ.i.ſuere. Iñ ſartoꝛes
dicunt᷑ ſutoꝛes.vel veſtium reꝑatoꝛes.
aüt dicit᷑ ſartio.q̃ſi ſetis poꝛcoꝛũ filo inſer⸗
tis ſuo.etymolł.ẽ.Sartio cõponit᷑. Cõſar⸗
tio. tis. Diſſartio.tis. Reſartio.tis.i.diſſu
ere. vel iterũ ſartire vel reficere.

Sario.ris.riui.ritũ.a.q.i.purgare.circũſo

dere. herbas nociuas euellere. Iñ h̊ ſarcu
lum. li. Vel hic ſarculus.li. inſtrumentum
ſariendi. Unde Eſaię.vij. Et oẽs montes
qui in ſarculo ſarient᷑.Et hinc ſarculo.las
laui.i.ſarculis aptare.purgare.ſicut miliũ
7 bhmwo.

Sardo.das.daui.a. p.i.intelligere.⁊ diciẽ᷑
a ſardis ciuitate vel inſula.qꝛ hoĩes illius

R

S“” ſr S —”õäl „ — : 8 4 * 4
5 sl . D 4
“ . . õ “ èMc

loci ſubtiles ſunt ad intelligendũ. put gratare.Et ẽ ꝓpꝛie ſimiarũ velluxuri
Sarmẽto.tas.taui.n.pꝓ.i.ſarmẽꝛa vitiũ col oſoꝝ.Et inde ſcalpto.tas.frequẽ. Et ſcal⸗
ligere. amputata. vel amputare ea. vel ſar pturio. ris. meditatinu.
menta facere. Scandalixo.as.a.p.i.offendere vel lęꝗdere.
Sarpo.pis.pſi.ptũ.a.t.i.aliqͥd ſarpis euel vel occaſionẽ ruine drer.
lere. vel herbas ſarire.vel extirpare.vleli Scando.dis.ſcandi.ſcanſũ.n.t.i.aſcẽdere.
gere. S= Et etiã ad verſus ꝑtinet ꝓpter ſcanſiones
Satago.gis. ſategi.n.t.ſupinis caret. võm pedũ.Vñ.Aſcendẽs ſcandit.diſtinguens
vſum.i.ſatis agere ꝓcurare.feſtinare.oia carmina ſcandit.Itẽ ſcando cõponit᷑ cum
pagere. ⁊ ðꝛa ſat.vel ſatis.⁊ ago.⁊ coꝛ.ta ad.⁊ ðꝛ aſcendo.dis.aſcendi.aſcenſum.i.
Añ. Amplexus ſatagit. ĩigeminare pater. ad aliqd ſcandere Iñ h̊ aſcenſus.ſus. Iteʒ
Satio.as.aui.atũ.a.p.i.ſaturare.vel cibo conſcendo.dis. Item deſcẽdo.dis.i.deoꝛ
vel ſpectaculo implere. ⁊ ðꝛ a ſatis.qꝛ qd ſum ſcandere.ſubire. Inde hic deſcenſus.
ſatis ẽ ſatiat. Iñ h̊ ⁊ hęc ſatiabilis.⁊ hoc le hyui deſcenſus. Item tranſcendo.dis.id ẽ
Et ſatiabilit᷑ adu. Et hęc ſatiabilitas. tatl. vltra ſcandere.
Et ꝑ cõpoſitionẽ inſatiabilis.le. Inſatia⸗-⸗ Scateo.tes.tui.n.S.i.ebullire.ferueꝛe.ema
biliter. Et hęc iſatiabilitas.tatis.Et ſatio nare.erũpere.ſicut facit aqua dũ decurrit
componit᷑ Reſatio. as. Et coꝛ.ſa. Unde. inter anguſta. ⁊ dũ emanat in locis humi⸗
Ano ime ſatio.ſaturãt me fercula multa. dis. ⁊ balneis. Iñ ſcateſco.ſcis.inchoatm̃
Gatiſdare.ẽ ſecuritatẽ ꝑ fideiuſſoꝛes dare. Et caret ſupino.⁊ coꝛ.ſca.
ff.q ſatiſda.co.l.j. AUel vᷣm Axo.ẽ alicuius Scaturio.ris.riui.a.q.i.ſcatere.Et dicit᷑ a
voluntatẽ implere. ſcateo. Iñ ſcaturico.cas. Vłſcaturico.as.
Sgtiſfacio.cis.cere.i.ſatagere.vłſoluere. põt deriuari a ſcateo. Et eſt ſcaturigo ideʒ
Saturo.ras.aui.ratum.a.p.dicitur a ſattis qð ſcaturire.vel ſcaturientẽ imitari.Et cõ
AVngde ſaturat᷑ quis cibo. Satiat ſpectacu ponit᷑ excaturixo.as.i.ꝑ aquã ſcaturientẽ
lo. Item ſatiat᷑ quis vno cibo. Saturatur vel ebullientẽ plumã aui auferre. Añ legi
diuerſis. Inde hic ⁊ hęc ſaturabilis.⁊ q̊ Üle tur in Sidonio.llij excaturicabant.aues
Et hec ſaturabilitas.tatis.Et cõponit᷑ iſa alij exentericabãt piſces.Et ꝓducit ſcatu⸗
turabilis. Inſaturabilitas.tatis. Inſatu⸗ rixo. u. añ.r. ſicut ⁊ ſcaturio.ris. Añ Mꝛu⸗
rabiliter. Item a ſaturo ðꝛ ſaturus.ra.rũ. dentius. MPetra dei iuſſu potũ largita ſca⸗
id eſt. ſaturatus. Inde hęc ſaturitas.tatis turit.
Saturo cõponit᷑ Conſaturo.ras. Reſatu Scelero.as.aui.a. p.i.peccare. Iñ ſceleroꝛ
ro.ras.⁊ coꝛ.tu. Unde OQuidiꝰ in.xj. epla. aris. Iñ ſceleratus.ta.tũ.in quo fit ſcelus
Ipſe gerã ſaturatas mirifice veſteſ. Et CLu Sjꝗſceleſtus.ta.tũ.pꝑ queʒ fit. Sceleroſus
canus.Saturũ cum obſidet hoſtem. Jte,z vodq facit Eſt ⁊ ſceleroſus pluſq́; ſcelera⸗
quidam. Uno me ſatio. ſaturãt me fercu-⸗ tus.Et ſceleroſus comꝑat᷑. Similit᷑ ⁊ ſce⸗
la multa. = leratꝰ comꝑat᷑. Iñ ſceleroſe.ſius.ſime.Et
Saucio.as.aui.a.p.i. vulnerare.ꝑcutere. ſcelerate.tius.ſime.aduũ. Item ſcelero cõ⸗
Inñ ſauciatus.ta.tũ.Et ꝑ ſyncopam ſauci ponit᷑ conſcelero.ras. Et coꝛllle.
us.cia.ciũ.i.ſauciatus. Sed ſauciꝰ ſemel. Sceęnofacio.cis.feci.factũ.i.facere funes.⁊
ſauciatus ſępiꝰ. Ael ᷣm quoſdam Sauciꝰ ðꝛ a ſcenos qð ẽ funis.⁊ facio. In h̊ ſceno⸗
vulneratꝰ. vel ętate ↄſumptus.quaſi ſan- factoꝛ.oꝛis.funiũ factoꝛ.Et h̊ ſcenofacto⸗

guine hau ſtus. rius.ria. riũ. ad ſcenofactionẽ vel ad ſceno

t C faciendũ ꝑtinẽs. VUñ ðꝛ ars ſcenofactoꝛia.
. . gn E — Vñ Actl.xviij.ðꝛ de paulo. Et erat ſceno
Scabo.vis.ſcabi.bitũ.a.t.i.gratare.IJnde factoꝛię artis.
ſcaber. bꝛa. bꝛũ. Et ſcabioſus. ſa.ſũ. Et ſca Scindo.dis.di.ſum.a.t.i.ſeꝑare.frãgere.
bidus.a.ũ.i.aſꝑ.vitioſus. IJñ ſcabidulus Et cõponit᷑ abſcindo.dis.i.ab yno ad ali⸗
la.lii.i.aliq;tulũ ſcabidus.⁊ coꝛ.ſca.in pꝛie ud ſcindere.Conſcindo.dis.Circũſcindo.
ſenti. ſʒ in hterito eã ꝓd. Uñ. Pꝛeſens po dis. Biſcindo.dis.Excindo.dis.i.valde
. ne ſcabit nõ pᷣteritũ bñ ſcabit.Et ſcabitum ſcindere.deſtruẽ. Mꝛeſcindo.is. Proſcin
ſupᷣ.coꝛ.bi.ſicut bibitũ. do. dis. Reſcindo.is. Et ſunt omnia acti⸗
Scalpo.pis.pſi.ptũ.a.t.i.gratare. Etẽ ꝓ⸗ ua.⁊ abijciunt.n. in pꝛęterito ⁊ ſupino.Et
pꝛie ſcalpere cũ vno digito vel duobus ca oia coꝛripiũt pe.pteriti.vt ↄſcidi.abſcidi.

n
n

n

“W

SB

Añ Nucanꝰ in. iij. Aut ſcidit ⁊ medias fe⸗
cit ſibi litoꝛa terras. Netuſtiſſimi etiã ſcin⸗

di dicebant. Et omnia geminant.s. in ſu⸗

pino vt abſciſſum. Sed a cędo cõpoſita ꝑ
vynũ.s.ſcribunt᷑ vt conciſus ⁊ inciſus.
Scintillo.las.n.p.i.fulgere. vel ſcintillas

Scio.cis.ciui.ſcitũ.a.q.i.ſapere.ſcientiam

habere. vel. cognoſcere. Et eſt ꝓpꝛie ſcire.

reddere rationẽ eoꝛũ ꝗᷓ nouerl.Noſſe vero
tm quę audieris.A ſcio dicit᷑ ſciſco ſcis.in

choatm. Scio actiuũ eſt ſᷣm ꝙ accipit᷑ ꝓ
cognoſcere. ſed ᷣm aliam ſigniſicationem

neutrum eſt.

Sciſco.cis.vbuʒ inchoatiuũ eſt.a ſcio ſcis.

Et a ſecũda eius ꝑſona ſubtracta.s.et ad
dita. toꝛ. fit ſciſcitoꝛ. arl.idẽ qð ſcitarifreq.
irregulare ẽ ſᷣm foꝛmationẽ.⁊ m ſigtionẽ

vt dicit Pꝛiſtianus in.viij.lib. Notanduʒ

ſcitoꝛ.arj.⁊ ſciſcitoꝛ.aris.nata a pꝛimitiuo
actiuo.deponẽtia ſũt.Et ſciſcitoꝛ coꝛ.pe.

Sciſmatio.as.n.p.i.ſciſmata facere.vel
ſciſma. qð ⁊ ſciſmatigare ñ.
Scitoꝛ.ar.d.p.i.inqͥrere.iueſtigare.int᷑ro
gare. querere.ſcrutari.Et ẽ frequẽtatiuuʒ
irregulare m foꝛmationẽ. ⁊ m ſigtioneʒ

vide.S.in ſciſco.
Scobo.vis.bi.bitũ.n.t.i.mũdare.⁊ ꝓpꝛie
domũ.⁊ ðꝛ a ſcobs. H
Scopo.pis.ſcopui.ſupᷣ.caret.deberet tñ fa

cere ſcobitũ.i.mũdare.purgare.⁊ ꝓpe do

mum. ⁊ a ſcobo.bis. Tranſſumit᷑ etiam
ad alia. Añ ꝓpha. Scopebã ſpm meũ.
Scopo.pas.a.p.i.purgare.verberare.
Scoꝛtoꝛ.taris.d.p.i.meretricari. Iñ ſcoꝛta
toꝛ. ⁊ ſcoꝛtatoꝛiꝰ.ria.riũ.Et hͥ ſcoꝛtatoꝛiũ.
rij.lupanar. domꝰ ſcoꝛtantiũ.
Screo.as.aui.n.p.i.ſcreã ꝓijcere. Añ qͥdã
Jactans ſputa ſcreat.res deus ipſe creat.
Et cõpõit᷑ cũ ex.vt excreo.as.i.extra ſcre⸗
gre.⁊ ſcream eijcere. l

*

GScribo. bis.pſi. ptũ.a.t.i.cõponere lr̃aꝝ ſi⸗

guras. Vel ſcribere ẽ figurl viſibilibꝰ ante
inuentis ⁊ vſitatis aliqd repᷣſentare. Item

ſcribere idẽ ẽ qð diſponere.ſiue ſoꝛdinare
Añ Exo.xxxij. BDele me de libꝛo tuo quẽ

ſcripſiſti.i.in quo ad vita eterna me diſpo⸗
ſuiſti.vel ſoꝛdinaſti. Etẽ ſenſus.Si nõ de
les me.dimitte eis.Scribi aũt vł deleri de

libꝛo vite ðꝛ quis duplicit᷑. vel m pᷣſcienti

am vel vm pᷣſentẽ iuſticiã. Itẽ ſcribere idẽ

ẽ qðᷣ memoꝛię cõmendare.Añ Apocd..xiiij

Scribe.beati moꝛtui qͥ in dño moꝛiuntur.
Itẽ ſcribere.idẽ ẽ qð iferre. Vñ Job.xiij.

Scribis em ↄtra meamaritudines. Item
ſcribere idẽeſt qð lras ptrahere. Uñ Hie
remię.xxx vj. Et ego ſcribebã in volumine
attramẽto. Itẽ ſcribere idẽ ẽ qð ſcripto re⸗

hſentare. AUnde Mꝛiſtianus in mo maio.
ra eſt vox indiuidua que ſcribi põt. Vnñ
Scribo.diſpono.memoꝛoq;.vłinfero.tra
ho. Scribo reſſentans ſcripto vel gräma⸗
ta foꝛmãs.Et ꝓdu.ſcri. Et componit᷑ ſcri

7

bo cũ ad.vt aſcribo. is. abiecta. d. i. alſere⸗
re. addicere deputare. deſtinare. Aſcribo.

bis. i. aſcriptura remouere.delere. Cõſcri
bo. bis.i.ſimul ſcribere. Vñ patres cõſcri
pti dicebant᷑ quoꝛũ noĩa ſimuli enea tabu⸗
la aureis lr̃is ſcripta erant ꝓpter maieſta⸗
tem ⁊ ppetuitatem imperi inſinuandam.

HNHihil em eſt ꝑennius ęre.Circũſe cribo. bil

i. circa ſcribere. cigere. circũire.ↄcludere.
includere.vel ſtringere. vel remouere. De
ſcribo. bis.i.deoꝛſuʒ. vel valde ſcribere.vł

aſcriptura remouere. vel ſcripturã delere.

nſcribo.bis.i.iniũgere.deputare vel im
pmere. vel int ſcribere. Interſcribo. bis.
.i. int᷑ aliqᷓ ſcribere. interponere. vel de me⸗
dio lcriptureę aliqͥd auferre. Merſ. cribo. biſ
i. pfecte ſcribere. Mꝛeſcribo.bis.i.an ſcri
bere. pᷣdicere.pꝛeſtruere.vł ab aliqᷣ ſpacio
tpis aliqͥd poſſidendo acqrere. Iñ hec pꝛe
ſcriptio.onis. Reſcribo.bis.i.iterũ velre

tro circa ſcriptum ſcribere. Qui pᷣmo mit⸗

tit epiſtolam ſcribit. Qui remittit reſcribit
Subſcribo. bis.i.parũ vel poſt. vel ſubr½
ſcribere. ZLranſcribo.bis.i.valde ſcribere
vel pꝛeſcribere. Pꝛoſcribo. bis. vide.S.lo
co ſuo. Ande. Exulat a patria ſine ſpe re⸗
dituſq; reiq;. Quiſq; relegat ſua cũ reme
abit habebit. Amittit pꝛoſcriꝑtopes non
poſſe reuerti. Inſcriptus manet in patria
ſed re ſpoliatus Aſcribit iactans deſcribit
rem manifeſtans. Inſcribit ſignãs pꝛoſcri
bit crimina damnãsss. M
Scriptito.tas.penł.coꝛ.ẽ frequẽtatiuuma
ſcripto.tas.tare.

SGEcripto.tas.i.frequẽter ſcribo.a ſcribo.is

Scrupulo.las.a.p.i.ſu ollicitare. moleſtare.
Scrutoꝛ.aris.atus ſum.d.p.i.inqᷣrere.ĩue⸗
ſtigare. ſubtilit iſpicere. Iñ hic ⁊ hec ſcru⸗
tabilis. ⁊ le.i.aptũ vel habile ad ſcrutan
dum. Et ſcrutabiliter aduerbiũ.Et ꝑ com
poſitionem inſcrutabilis. Item a ſcrutoꝛ
ðꝛ ſcrutabundꝰ. da. dũi. ad ſcrutandũ ha
bilis. vł ſcrutanti ſimilis. Scrutoꝛ compo
nitur Perſ crutoꝛ. taris. i. perfecte ſcruta⸗
ri. Iñ pſcrutans.tis Vñ.· Machahe ii .

Perſcrutãs eos.Et coꝛ.ſcru. Vñ Oꝛatiꝰ
epi. Arcanũ neq; tu ſcrutaberis vlliꝰ vnᷓ
ptim adu.Et hęc ſculptura.⁊ h̊ ⁊ hec ſcul-
ptilis.⁊ Gᷓ; le.penł.coꝛ.Et hic ⁊ hęc ſculpti

bilis. ⁊ hoc le.pe.coꝛ. Iñ ſculptilit᷑ aduer⸗
bium. Itẽ a ſculpo ðꝛh̊ ſculptile.lis.ſimu⸗

lacrũ i foꝛmã ⁊ ſimilitudinẽ alicuiꝰ ſculptũ
Et ſculpto.tas.fre.A quo ſculptito.tas.

S₰Ecurroꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.eſſe vel fieri ſcur

ram. vel tale officiũ exercere.diſſolute vi⸗

uere.⁊ ðꝛ a ſcurra.
Sebibo. bis.n. t. i. ſeo
bibo. ⁊ coꝛ. bi.

Secedo.dis.ſeceſſi.ſeceſſum.n.t.i.ſeoꝛſum
cedere.ſeꝑari.⁊ ðꝛ a ſe ſᷣpoſitione.⁊ cedo.

dis. ꝓdu. ce. —⸗ „
Secerno.nis.a.t.i.ſeparo.⁊ dðꝛ a ſe ſᷣpoſitio

ne. ⁊ cerno. Et differt a diſcerno.nis. Diſ⸗
cernit qui in duas ꝑtes diuidit. Secernit

qui ex multis aliqͥd ſeoꝛſum eligit.
Seco.cas.ſecui.ſectũ.a.p.i.diuidere.ſepa
re.ſecernere. Iñ ſectim adu. Et h̊ ⁊ hęc ſe⸗
ctilis.⁊ h̊ le.ad ſecandũ habile.vel qð leui

quos inuenit᷑ etia ſeco.cas.caui.catũ. Vñ

in Auroꝛa ðꝛ.Qui chꝛiſti gladio dogma⸗

ta falſa ſecauit.

Gectoꝛ. tar:.tatus ſuʒ. freq.a ſequoꝛ.q̃ris.
⁊ deberet foꝛmari ſᷣm regulaʒ ab h̊ ſupino
ſecutũ.u.in.oꝛ.ſʒ ad differentiã ſecutoꝛ qd

eſt nomẽ.dicimꝰ ſectoꝛ ꝑ ſyncopã ꝓlatum
Et cõponit᷑ Aſſectoꝛ.tarl.i.ſequendo adi⸗

piſci. aſſequi. Cõſectoꝛ.tarl. In cõſectane⸗

us.nea.neũ. .
Secũdo.das.a.p.i.ꝓſperari.ꝓſperũ facẽ.

vel ſecũdo loco ſeqͥ. Et cõponit᷑ obſecũdo

dDas. i. obedire. obtempare.
Securo.ras.a.p.i.ſecurũ factrer.
Sedeo.ſedes.ſedi.ſeſſũ.n.s. Iñ hec ſeſſio.

onis. Et hęc ſedes. ſedis. Et ꝓd.ſe.licet ſe
deo ſedes eã coꝛ. Vñ. Dũ ſuper alta ſedes
caſum ſᷣbet tibi ſedes. Uñ ꝓpha. Illic ſe⸗
Derunt ſedes in iudicio. Itẽ a ſedeo. des.

ðꝛ ſido.ſidis.idem qð ſedeo.⁊ caret pteri⸗
to ⁊ ſupino ſʒ mutuat᷑ ea a ſedeo. des. Et

ponit᷑ aliqñ ſedere ꝓ placere.vt hoc nomẽæ

Sedo as.daui.a.p.i.mulcere.trãquillare.
lenire. cõpeſcere.⁊ q̃ſi ſedẽtes ⁊ pacificos S
facere.⁊ ðꝛa ſedeo.des.Et ꝓduẽ.ſe. Sed

Aum bibo. dꝛa ſe. ⁊

ſedeo.des.coꝛ.ſe. Vñ.Quęmea mente ſe
det mẽtis mihi vulnera ſedet. Itẽ in Au⸗
roꝛa. Non iram domini pꝛeſens bonis vl⸗
tio ſedat. Et a ſedo. das. ð ſedatus.ta.tũ.
⁊ habet eaſdem ſignificationes.quas ſedo

qſi ſeoꝛſum a bono ducere.⁊ ðꝛ a poſitio
neſe.⁊ duco.cis. Item ſeducere ðꝛ ſeoꝛſũ
ducere.ſeꝑare.ſicut fit qñ cã cõſiliandi ali
qs ducit᷑ extra cõgregationẽ.Et ponit᷑ ſe
ducere pꝛo deciꝑe pꝛodere ⁊ ſepare. J(tem
ſeducere põt poni in bona ſiãtione.i a ma
lo ad bonum ducere.Et ſic põt accipi illud
Hieremię.xx. Seduxiſti me dñe.⁊ ſeductꝰ
ſum. Alia littera habet. Tenuiſti me ⁊ pa⸗
uiſti me. Et ſic ſeductoꝛ eſt bonus æ malus
Frequẽtiꝰ tñ ponit᷑ in mala ꝑte.

Begrego. gaſ. gaui. a p.i. ſeparare. quaſi ſe
oꝛlum a grege ponere. dicitur a ſe. et gre

g90. gas. quod eſt vnare. Inde ſegregatim
aduerbiũ. ”ùẽM
Veiugo.gas.a.p.i.ſeparare.diuidere. ſ᷑m
Pap. ⁊ a ſe.⁊ iugo.gas.⁊ coꝛ.iu.

BSGeiungo. iugis. a. t. i. ſeoꝛſum iũgere. vel ſe

oꝛſum a iunctura facere.i.diſiũgere.

3lc. ad ſecan uni Beligo. gis. ſelegi. ctu. a. t. i. eligere. qſi feoꝛ
ter ſecari ⁊ ſcindi põt.⁊ coꝛ.pe.Et ſᷣm anti

ſuʒ ab alijs legere.⁊ ð a ſe.⁊ lego.gis. IfD§
ſelectꝰ.ta.tũ.i.ab alijs electꝰ. Vñ Augi.in
vj. lib. de ciui. Beos iunctos.⁊ ſelectos di
ligenter explicãs. coꝛ.eil.
Sello.las.a.p.i.ſellã reponere.Et cõponit
Biſſello.las.i.diuerſis modis ſellare. vel
ſellam retinere.vła ſella remouere.vł a ſe

la pꝛoijcere. Inſello.las. Relſello.las.i.ite

rum ſellare. vel ſella remoure.
Semino.nas.n.p.i.ſemẽ ſpargere.⁊ ðꝛa ſe
men. Et cõponit᷑ Cõſemino.nas. Diſſemi
no. nas. Inſemino. nas. Reſemino. nas.
Gemento.tas.taui.n.p.i.ſeminare.ſemen⸗
tem facere. ́M
Semiuſtulo.las.a.p.i.ex ꝑte vꝛere.vł incẽ
dere. Iñ ſemiuſtulat.ta.tũ. Vñ diẽ Augꝰ
de ciui.dei. MPontifex ſue ſalutis oblitꝰ ir⸗
ruens in ignẽ ſemiuſtular ẽ.

Gemo.as.a.p.i.impꝑfectũ facere.aliq;tulũ

diminuere.⁊ euacuare.Et pꝛoducit pꝛimã
Ande. Semam ſemideus ſtemus flemus
quoq; ſemo. “
Semoueo. ues.a.S.i.ſeoꝛſum mouere.vłſe
parare. Iñ ſemotim.i.ſeꝑatim. Et ſemot
ta. tum. SJ
eneo.nes.nui.n. S.i.eſſe vel fieri ſenem. ꝓ
ðꝛa ſenex. Inde ſenectus.ta.tũ.ꝑticipiuʒ

ſm antiquos.Et hinc ſeneſco.ſcis.incho.
Et ſeneo caret ſupino.qᷓ;uis ᷣm antiqͥs fa

ciat ſupinũ in nectũ.⁊ coꝛ.ſe. Hñ Juuena

ſie Perpetuo męroꝛe et nigra veſte ſene⸗
ſcant. Mß
SGentino.nas.n.p.i.animo aliqͥd ſenſim di⸗
iudicare. S

Gentio.tis.ſenſi.ſenſum.a.q.i.aliqͥd ſenſu

pcipe ſcʒ auditu.viſu ⁊c. Itẽ ſentire.i.itel
ligere.vel habere ſenſum.i.intellectum.et

m h̊ ẽ neutrũ. Iñ ſenſus.ſa.ſum.Et nota

ꝙꝙ ſenſus.ſa.ſum. ꝑticipiũ pᷣteriti tꝑis de
ſentio.qᷓ;uis quidã ſimplices dixerũt.ſen⸗
titus.ta.tum qð nihil ẽ. Uñ Augꝰ. de ciui
tate dei. Senſa ẽ moꝛiens.qꝛ animã deſer⸗

Separo.ras.a.p.i.diuidere ſeoꝛſum pare.
Sepelio.lis liui.vel ꝑ ſyncopam ſepelij.ſe⸗

pultũ.licet pᷣm antiquos inueniat᷑ ſepelitũ
a.q.i.moꝛtuũ cõdere. Iñ ſepultꝰ.a.ũ. Itẽ
ſepelio cõponit᷑.Cõſepelio.is.i.ſimł ſepe⸗
lire.Diſſepelio.lis.i.ſimul diuerſis modiſ
ſepelire.vel a ſepulcro remouere ⁊ eücere.
Et coꝛ.hanc ſyllabã pe.⁊ facit ſupinum ſe⸗
pultum. VUn Ouidi in.xij.epła.Et ſepeli
lachꝛymis ꝑfuſa fidelibꝰ offa.
Sepio.pis.ſepſi.ſeptũ.a.q.licʒ inueniat᷑ ſe
ptui.ſepitũ.ſʒ magis apud antiqͥs. Et ẽ ſe
pire. circũdare.ſepe circũcludere. Et ꝓd.

ſe. Uñ. Vallamꝰ ꝓpꝛie caſtrũ.ſepimꝰ oui⸗

le. Itẽ Virgiliꝰ. Religio vetuit ſegeti pꝛę⸗
tendere ſepm. ”MU
Sepono.ñnis.ſui.a.t.i.ſeoꝛſuʒ ponere.ſepa
rare.⁊ ð a ſe.⁊ pono.is.⁊ ꝓd.po.

Septupio.plas.plaui.a.p.i.ſepties multi⸗

licare.⁊ coꝛ.tu.naturaliter.
equeſtro. ſtras. a. p. i. ſeꝑare. ⁊ ꝓpꝛie cer⸗
tãtes paciſicare. Uñ. Diuido pacifico dic
deſignare ſequeſtro.
Sequoꝛ.querl.ſecutus ſum. d t.i.imitari.
Iñ ſecutus.ta.tũ.qð ſequit᷑. Et ſecutiuuſ
ua. uuʒ. qð ſequit᷑ vel qð ẽ ſignum ſecutio
nis. Et hic ⁊ hęc ⁊ hoc ſequax.diligens ſe
cutoꝛ.qͥ ⁊ ſecutarius ðꝛ. Iñ ſequacit᷑ adũ.
Et hec ſequacitas.tatis.Et coꝛ.ſe.

Sereno.nas.naui.a.p.i.exhilarare.lętiſica

re.illuminare.illucidare.⁊ ꝓd. re.
Serico.cas.a.p.i.ſerico.oꝛnare.vel intexe⸗

re. coꝛ. ri.

Serio.as.a.p.i.oꝛdinare.in oꝛdinẽ ⁊ ſerieʒ
diſponere. ⁊ coꝛ. lſe. ́?ðUMU
Germocinoꝛ.aris.d.p.i.ſermonẽ facere.et
ðꝛ a ſermo.⁊ coꝛ.ci. H
Sero.ras.raui.a.p.i.ſeram oſtio apponere

oſtium firmare claudere. a ſera. re.

Gero. ris.ſœere.duplex habʒ pᷣteritũ.⁊ du
plex ſupinum. ⁊ m h̊ habet diuerſa ſigsta.

Sero.ris.ſeui.ſatũ.i.ſeminare.Sʒ ſero.r
ſerui.ſertũ.i.plãtare. eęc tñ ſigtio tracta
ẽ ab alia.Qui em arboꝛes plantat qdãmo
do ſeminariũ eis ↄfert. Et qꝛ ſeminatio et

₰

gqñnq; ponit᷑ ꝓ oꝛdinare. Itẽ ſero.ris.ſerui

ſertũ.i. imittere. vel ↄiũgere. Inuenit tñ
⁊ ſerui ꝓ oꝛdinaui.⁊ ꝓ ſeui.ſm atiqͥs. Itẽ
ſero qñ facit ſᷣteritũ in ſeui.⁊ ſupinũ in ſa⸗

tum.neutrũ . Sed ſero qñ facit ſteritũ in

ſerui.⁊ ſupinũ in ſertũ.actiuũ ẽ. Itẽ ſero i

ſenti coꝛ hãc ſyllabã ſe.ſʒ i pterito eẽ ꝓd.

AVñ Mꝛoſꝑp. Qð ſerimꝰ metim?.qð dam
accipunus. M JMU
Serotino.nas.i.tardare.ſerotinũ facere.
Serpo.pis.pſi.ptũ.n.t.i latent᷑ ire.vel coꝛ

poꝛe. ⁊ ventre reꝑe.Et cõponit᷑. Cõſerpo

pis.i.ſimul ſerpere. Inſerpo.pis.i.intro
ſerꝑe. ꝛoſerpo.pis i.ꝓcul ſerpere.vł ꝓ
pe lerꝑe.a etiã in añ ſerpere.
Serro.ras.i ſerra ſecare. Iñ ſerrãs antge.
oĩs. Vñ Eſa. xlj. Ego poſui te q̃i plauſtrũ
triturãs nouũ habẽs roſtra ſerrãtia.
Seruio.uis.ſeruiui.ſeruitũ.n q.i.famula⸗
ri. Et cõponit᷑ Cõſeruio.uis.i.ſil ſeruire.
BDiſſeruio uis.i.diuerſis.modis ſᷣuire.vł

offendere. Inſeruio. uis.i.valde pᷣuire. vł
obedire. Seruimꝰ tm̃ dñis. Inſeruimus

cuiuſq; ſceptis. Reſeruio.uis.i.iterũ vFui

re. vel a ſeruitio ceſſare. Subſeruio.uis.i.
obedire. vel latiffacere ↄſonare.latent᷑ vel

poſt. vel parũ ſerure.
Seruo.uas.uaui.a.p.i.cuſtodire.retinere.
vel in cuſtodia ponere.vł ꝓſpicere.Et cõ
ponit᷑ Cõſeruo.uas.i.ſimul ſeruare. Iteʒ
obſeruo.as.qð in bono ⁊ malo ſumit᷑ vtin
ſuo loco ðꝛ. Itẽ reſeruo.uas.i.retinere.

Seto.as.aui.n.p.i.caput ⁊ crines purgare

cũ ſeta. Et cõponit᷑ Inſeto tas.

Setatio.as.aui.i.farinã purgare.
Geuero.as.i.firmare aſſerere.⁊ nõ ẽ multũ
in vſu. Sed cõponit᷑ Aſſeuero.ras.i.affir
mare.aſſerẽ. Et ꝑſeuero.ras.i ꝑdurare.
Seuio.uis.uiui.intũ.n.q.i.inſanire.furere

ſeuũ eẽ vłfieri. Et pd.ſe. Añ Mꝛoſꝑ. Im

pia ↄfuſo.ſeuit diſcoꝛdia mũdo.

Sibilo. las. n. p. ſ. erpentü eſt ppꝛie. tñ hoiel
ſibil ant. Inde hic ſibulus.li.ſed in plurali
ſibila. loꝛi., ꝛſibilus. la. li.iſibilane. Itez
2

plantatio oꝛdine ſolent eſſe.ideo ſero ſeui

=

Sibilo ponit᷑ qñq; ꝓ ridere.qꝛ ſibilare ſo
lemus poſt eũ quẽ deridemus AUñ Oꝛati
us i ſermo. Populus me ſibilat.i.deridet

coꝛ.bi.

Sicco.cas.a.p.i.ſiccũ facere.Et cõponitur

cũ de. ⁊ ð deſicco.cas. Itẽ cũ ex.⁊ ðꝛ exic⸗
co.cas. Itẽ cũ re.⁊ ðꝛ reſicco.cas.

Sidero.ras.a.p.in ſimplici nõ eſt ĩ vſu. ʒ

componit᷑ Conſidero.ras.i.ꝓſpicere ⁊ ꝓ⸗

—

ꝛie celeſtia.

ꝛie cęleſtia. Deſidero.ras.i.cupere.et ꝓ⸗

Gido. dis. dere.n. t. vide. s. in ſedeo. .
PBigillo. las. a. p. i. ſigilluʒ facere. vel ſigillo

deſignare firmare. claudere.

Gigniſico.cas.caui.i.facere ſignũ manife⸗
ſtare.notiſicare ⁊ exbmere. In hęc ſiẽntia

tig.i.expᷣſſio.ſigtio.⁊ deſigtio ſuppoſiti ex

pꝛeſſa. Et ſigniſicãt᷑ adu.i.expᷣſſe.aꝑte Jnñ
ſiqntiꝰ.i.expᷣſſiꝰ.Et foꝛte iuenit᷑ ſiãns.iioꝛ

ſimꝰ.i.expᷣſſus.ſioꝛ.ſimꝰ.Et hinc ſignificã
ter. tius.ſime. aduũ. Et hęc ſigntia. tię. Et
ſignifico cõponit᷑ Cõſignifico.as.i.ſter pᷣn
cipalẽ ſigtionẽ ſecũdario aliqd dare intelli

gi. qũo vbũ cõſigniſficat tempꝰ. Itẽ ↄſigni
ficare.i.ſimul ſigre idẽ. Itẽ ↄſigre.i.ex ad⸗

iuncto ⁊ nõ ꝑ ſigtionẽ ↄtrahere.q̃ſi cũ alio

nõ ꝑ ſe ſigre.quẽadmodũ ↄiũctio ⁊ aduer
biũ.⁊ pᷣpoſitio ↄſigniſicãt.⁊ coꝛ.ſi.Et vide
tur cõponi a ſignũ.⁊ facio.cis.
SGigno.as.aui.a.p.i.ſignũ facere vel ſigno
deſigre.expᷣmere.oſtẽdere.a ðꝛ a ſignũ qd

E nota.oſtẽtũ.vexillũ. IJñ ſignant᷑ aduũ.

Sileo.es.lui.n.S.i.tacere.Sed ſilire refert

ad vocẽ inarticulatã vel mutã. tacere veꝛo
ad articulatã. Et inde h̊ ſilentiũ.tij. Et vt

Dicunt. ſilentiũ nihil ẽ. ſed vbi vox nulla ẽ
ðz eſſe ſuẽtiũ. Siliter tenebꝛe nihil ſunt. ſz
vbi lux nõ ẽ.tenebꝛe eẽ dicunt᷑. Itẽ a ſileo

ðꝛ ſileſco.ſcis.incho.Et coꝛ.hãc ſyllabã ſi.

Vñ Ouidiꝰ de reme.Qui ſilet ẽ firmꝰ.qui

dicit multa puellę.

Syllabico.cas.a.p.i.facere ſyllabas.vłcõ
iungere lr̃as.⁊ ðꝛa ſyllabicus.ca.cũ. Jteʒ
a ſyllaba. ðꝛ ſyllabo.as.i.ſyllabicare.nð

ſyllabatim.i.ſyllabicatim adũ.

do. vel ſyllogiſmos facere.

Syllogixo. as.i.ↄcludere.⁊ ꝓpꝛie ſ ylogiga .

Similo.las.a.p.i.facere ſiłem. vel eſſe.vel

repᷣſentare.Et cõponit᷑ aſſimilo.as.i.val⸗

de ſimilare. Abſumilo. aſ.i.diſſimilare.C0

ſimilo.las.DOiſſimilo.las. Inſimilo.las.i.

valde ſimilare. Inuenit᷑ etiã aſſimiloꝛ.lar

d. p.in eodẽ ſenſu.in qͥ ⁊ aſſimilo.

Symphonixo. gas.n.p.i.ci ſymphonia ca⸗

nere. ⁊ acuit᷑ ni.

Simulo.las.a.p.i.repᷣſentare.⁊ ꝓpꝛie falſo

fingere.⁊ ꝓpꝛie fingere ſe ſcire qð neſcit v
eẽ qð nõ cẽ̃.⁊ ðꝛ a ſimilis vel ſimul. Et com
ponit᷑ aſſimulo.as.i.valde ſimulare.Abſi
mulo. las.i. diſſimulare. Conſimulo.las.
Diſſimulo.las.i.diffiteri negare.inſiciari.
ſe ſcire vel eſſe qð ſcit vel eſt. VUñ ſolet dici
Simulo qð neſcio vel qð nõ ſum. DBiſſimu
lo qð ſcio vel qð ſum. Inſimulo.las.⁊ inſi
muloꝛ.larl.inuenit᷑ in eodẽ ſenſu in depo.
ge. Vñ in gręciſ.ðꝛ.Qð nõ ſum ſimulo ſed
diſſimulo qð ego ſum. Et Pap̃. dicit. Si⸗
mulamꝰ ignota.diſſimulamꝰ nota.
Singultio.tis.tiui.n.q.i.ꝓtrahẽ ſpm̃ ⁊ an⸗
helitũ cũ difficultate.Et deberet facere ſu
pinũ ſingultituʒ. facit aũt ſingultũ. Jñ ſin
gulto.tas.freq.Et ſingultus.tus.tui.pꝛo
tractio anhelitꝰ cũ difficultate. S
Siniſtro ſtras.i.ꝑſiniſtrã ducere.vel ad ſi⸗
niſtrã diuertere. vel ſiniſtra vti ꝓ dextra.
Sino.nis.ſiui.vel ſij.ſitũ.Sinoꝛ.erl.ſuꝰ ſũ.
i.ſinere ꝑmittere vel dimittere.Et ſinere.
id c.finiri.t᷑minari.Et ſinere.i.ceſſare. Iñĩ
h ſitus. Sinere ꝓ dimittere vel ꝑmittere.
actiuũ ẽ.⁊ in alijs ſigtiõibꝰneutrũ.Et coꝛ.
ſi.in pᷣſenti ⁊ in ſupᷣ.Sʒ in pᷣterito eã ꝓdu.
Vnde.Ars hominem foꝛmat nec ſinit eſſe
malum.Z ”M
Sinuo.nuas.aui.a.p.i.ampliare vel plica
re.vel curuare.Et ðꝛa ſinus.Et compont
tur Inſinuo.nuas.i.denũciare.ſignari.q̃i
in ſinũ mittere.intimare.Et inſinuo.as.i.
latenter ꝑſuadere.⁊ diſſimulare.oꝛare.di⸗
cere diſſimulatoꝛie.vt cũ reᷣhendimus et
damnam?g maxime defendere intendimꝰ
Eſt ergo ieciunare aliqd alið intendere q;
verba videant᷑ ſonare. In hęc inſinuatio.
id ẽ. callida ⁊ latens oꝛatio. Uñ qͥdaʒ ſolt
exoꝛdiri ꝑ pncipium. vt cũ cauſa ẽ turpis.
⁊ animi auditoꝛũ ſunt alienati.Eſt em inſi
nuatio.oꝛatio quędã diſſimulatiõe ⁊ circũ
itione obſcure ſbᷣjciẽs auditoꝛis aim. Sʒ
bncipiũ ẽ oꝛatio ꝑſpicua.⁊ ꝓtinꝰ ꝑficiens
auditoꝛẽ beniuolũ ⁊ attentũ vel docilẽ.
Syncugo. as.a.p.i.ↄiũgere vel ↄiugare.
Sipo.pas.paui.a.p.i.farinã ad facienduz
pultẽ immittere.Et ſipare.i.ſpargere.⁊ ꝓ
pꝛie eſcã gallinis. Et ſipare.i.cõminuere.
Et componit᷑ Cõſipo.pas.i.ſimul ſipare.
Diſſipo.pas.i.diſpergere.diminuere.de⸗
ſtruere. Mꝛoſipo.pas.id ẽ.pꝛocul ſipare.
⁊ ſpargere. Obſipo.pas.i.vndiq; vel con
tra vel obuiã ſipare.Et coꝛ.ſi. Vnð. Qui

— —

—

2 — - =

=

— —
—

— — = =—

ſipat hic paſcit volucres ⁊ diſſipat inde.
Siſto.ſtis.caret pſᷣterito ⁊ ſupino.ſʒ accipit
mutuo a diuerſis ſᷣm diuerſas er ſigtiões
Nã ſiſto abſolutũ ẽ ⁊ tranſitiuũ.Qn ẽ ab⸗
ſolutũ ſiꝗt idẽ quod ſto vłmaneo.ſiſto.qſi
cum pꝛius irem modo ſto.ſᷣm h̊ accipit ſte
ritum ⁊ ſupinũ a ſto.⁊ facit ſiſto. ſteti.ſta⸗
tum. Siſto quando eſt tranſitiuum ſignat

idem quod ſtatuo.vt Iſte ſiſtit męnia.id ẽ

ſtatuit. Accipitur etiam pꝛo firmare.vlł re
tinere.vel ſtabilire.vt ſiſto equum. Vnde
Ouidius de faſtis.Siſte puer lachꝛymas

Pꝛotheus tua damna leuabit.ſiſtere.id ẽ.

pꝛęſentare. Unde Ludc..ij. At ſiſterent eũ
domino. id eſt. pᷣſentaret.⁊ ſᷣm hoc eſt trã⸗
ſitiuum.⁊ accipit pſᷣteritum ⁊ ſupinuʒa ſta
tuo.vt Siſto.ſtatui.ſtatutũ.Siſto ꝓ ſtare
neutrum eſt.⁊ caret pꝛęterito ⁊ ſupino.et
accipit mutuo a ſto.ſtas. Item ſiſto in alia

ſigtione actiuum eſt.et caret ſᷣterito ⁊ ſupi

no.⁊ accipit ea mutuoa ſtatuo.ſtatuis ſᷣm
Hugl. In gręciſmo. ⁊ in doctrinali dicit᷑.
Siſto facit ſtatui.ſi tranſeat atq; ſtatutum

Sed ſi neutrale dat ſteti nullumq; ſupi⸗

num.

Sitio.tis.tiui.titũ.n.q.i.potuʒ deſiderare

Et ponit᷑ ſimpliciter ꝓ deſiderare. Iñ ſiti⸗
bundus.da.dũ.i.ſitienti ſimilis. Itẽ ſitio

ſo. AUnde Ouidiꝰ. Res eſt ſolliciti plena ti
moꝛis amoꝛ. Et coꝛ.pbPe.
Solido. das.i.firmare.integrare.⁊ ðꝛ a ſo⸗
lum. Iñ ̊ ſolidamen. inis.pe. ꝓdu. Et B
ſolidamẽtũ:ti.⁊ ſolidus.da.dũ.i.integer.
firmus. quaſi ſolo datus. Iñ ſolide.dius.

diſſime. Et hęc ſoliditas.tatis. Et compo

nitur Cõſolido.das. Reſolido.das. ⁊ coꝛ
ripiũt ſo.
Soleęcico. cas.n. p.i.ſolęciſtice loqui. Item
olęciſtico. cas. in eodem ſenſu.

Soloꝛ.arl.atus.ſum.d.p.i.ſbere ſolatiuʒ.

alloqui vnũ ⁊ derelictum. ⁊ dicit̃ a ſolus.
Qui eni ſolat᷑.ſoli ſe applicat dũ loquitur
⁊ ſolitudinem leuat alloquio ſuo. Indeh
ſolamen. inis.i.ſolatiũ. Ande in Auroꝛa
Solamen matris ancoꝛa ſpeſqʒ patrl. Et
hoc ſolatiũ.tij. Et componit᷑ ſoloꝛ cũ con.
⁊8 conſoloꝛ.aris. Inde hic ⁊ hęc conſola
bilis. et hoc le. ⁊ conſolabiliter. Et hęc cõ⸗
ſolabilitas.atis.Et cõſolãs.antis.ols.gł.
Et conſolatoꝛius.ria.riũ. Iteʒ cũ de.et ðꝛ
deſoloꝛ. aris. Soloꝛ et eius cõpoſita ſunt
depo. licʒ antiqͥ fecerint ſolo.las actiuum
Vnde ⁊ pᷣdicta verba adhuc ſepe inueniuũu
tur poſita ĩ paſſiua ſigẽtiõe.Et ꝓd.ſo. ñ
Oꝛatius ĩ epi. Inſtruit exemplis inopem
ſolatur egenum. M

Soluo.uis.ui.utuʒ.a.t.i.enodare.libera⸗
re. In hic ſolutoꝛ. oꝛis. Et h ⁊ hęc ſolubii.
⁊2 5 le. Et hęc ſolubilitas.tatis. 4
Somnio.as.a.p.i.in ſomnio.velꝑ ſomniũ ðDUU
aliquid videre. vel ꝑpendere. In ſomnito =ðòðU
tas. fre. AUel ſomnito deriuat᷑ à ſomnꝰ. Et
ſomnitare.i.frequẽter doꝛmirre.

ℳG —

Somnio.nis.niui.verbũ neutrũ.i.ſomnuʒ

componit᷑ Reſitio.tis. Et coꝛripit ſi. AUn⸗
de. Incupidas ſitit ebꝛietas pꝛeſentia de⸗

Socio.as.a.p.i.ſocios iũgere.vel ſocios fa
cere.⁊ ðꝛ a ſocius.Et cõponit᷑ Aſſocio.as
Abſocio.as.i.abiũgere.Cõſocio.as.Dil⸗

ſocio.as.Et coꝛ.pᷣmã. HD habere. doꝛmiter. 2
Solẽnico.as.i.celebꝛare.feſtiuare. Sono.nas.ſonui.nitũ.n.p. Iñ ſonix.tus.
Soleo. es. ſolitus ſũ. wbũ neutropaſſiuum ipſa actio ſonandi. vel ſtrepitus ⁊ ſonus?
.i. alicui rei aſſueſcere. vel in ↄ ſuetudinem ꝓpꝛie ↄfulę vocis. Et h ſonus.ni. quicqd
ducere. Inde ſolitus. ta. tum.i. frequens. aure audit᷑. vel auditu ꝑcipit᷑. Et coꝛ. ſo.
aſſuetus.aſſiduus. vſitarꝰ. ⁊ coꝛ.ſo. Ande Vñ Pꝛoſp. Mil pia mẽs habeat qd beneę
Ouidiꝰ de arte. Tarda ſolet magnis rebꝰ lingua ſonet. Et facit qteritũ in ui. diuiſas
ineſſe fides. Sʒ ol. ſolis. hi ſoles ꝓdu. ſo. ⁊ ſupinüũ in itũ. licet inueniat᷑ qñq; facereſ
Ande.QAui rem noſſe ſoles dic ſolẽ gigne teritũ in aui.⁊ ſupinũ in au.
re ſoles. HSHSHophiſmatico. as.i. p ſophiſmata deciptA.
GSolero. a8. i. ſoleas facere vł ſoleis aptare. Sophiſtico. as. i. decipe vboꝛij inuolutioe
Itẽ ſolerare.i.ſolũ vel ſolidũ facere. Sopio.pis.piui.vłſopij.ſopitũ.n.qi.facẽ
Sollicito.tas.a.p.i.peꝛſuadere.ex ſuo loto doꝛmire.ſedare.extinguere.terminare co⸗
mouere.quaſi ex toto ⁊ multũ citare ⁊ cõ⸗ peſcere. facere.quieſcere. Jñ ſopixꝰ.ta. tũ.
mouere. Iñ ſollicit⸗. ta. tu. i. curioſus. an: Ethᷣ ⁊ hec ſopibilis. ⁊ Ble. Et pducit.ſo. .
xius.⁊ cõmotus. Iñ ſollicite. citius.ſime. Ande QOuidius i.xj.epła.Quimenõ pol
adu. Et hec ſollicitudo. dinis.i.curioſitan ſum potui ſopire dꝛaconem. Similiter ſo⸗ .
anxietas. Inñ ſollicitudinari.a.ũ.Et ꝓd. pitus.ta.tũ.ꝓd.tñ pᷣmãꝗ ſicut ſuũ bum
„

0

ſco. ſſcis.inchoa.

Añ Ouidius. Dü petis amplęxus ſopita

q; bꝛachia iactas. Cñ ſemiſopũus. coꝛ.o.
anñ.p. VUñ Quidiꝰ in.ix.epła. Theſea pꝛeſ
ſuras ſemiſopita manꝰ.

Sopoꝛo.ras.a.p.i.ſopire.facere doꝛmire.
⁊ ꝓpꝛie cũ ſopoꝛe. Iñ h ⁊ hęc ſopoꝛabilis.
⁊hᷓ le.Et ſopoꝛabilit᷑ adu. Et cõponit᷑.Cõ

ſopoꝛo. ras. Et a ſopoꝛo ðꝛ ſopoꝛatꝰ.ta.tũ
i.ſopitus.⁊ coꝛ.pᷣmã.

Soꝛbeo. bes. bui. vel ſoꝛbo.bis.ſoꝛbui.vel

ſoꝛpſi.ſoꝛptum.ptu.n.s.i.deuoꝛare.aliqͥd
molle deglutire.vt oua mollia. Iñ h et hec
ſoꝛbilis. ⁊ B le. facilis vel mollis ad ſoꝛben
dum. Et coꝛ.pe. VUñ in Auroꝛa. Soꝛbilis
vt fiat inde polẽta ligat.Et a ſoꝛbeo. ſoꝛbe
Sobillo. las.n.p.i.aliq;tulũ vel paulatim
ſoꝛbere. ⁊ ðꝛ a ſoꝛbeo.bes. .
Soꝛdeo.es.dui.n.S.i.eſſe vel fieri ſoꝛdidũ.
putrere.diſplicere.fetere.hoꝛrere. Unde.
Soꝛdet vt actoꝛi ſficiat᷑ opꝰ.Soꝛdet.id ẽ.
turpe ẽ.indecẽs.hoꝛribilile.
BGoꝛdido.das.a.p.i.ſoꝛdidũ facere.
Soꝛoꝛiſſo.as.vł ſoꝛoꝛico.gas.i.imitari mo
rem ſoꝛoꝛis.vel aſſimilari ſoꝛoꝛi.
Goꝛtioꝛ.tirl.ſoꝛtitꝰ ſuʒ.d.q.i.ꝑ ſoꝛtes diui⸗

nare. vel tribuere. vel ſubminiſtrare.vł di

uidere ⁊ adipiſci.⁊ ðꝛ a ſoꝛs.Et componit
Conſoꝛtioꝛ.tiris. Reſoꝛtioꝛ.tir.
Soſpito.tas.a.p.i.ſanare.exhilarare vel
bona ſpe afficere.vel bona ſpe non fallere.
Et in eodẽ ſenſu inuenit᷑ ſoſpio.pis.

Spacioꝛ.arl.atus ſum.d.p.i.ire.vel deam⸗

us

bulare.huc ⁊ illuc ire cauſa recreãdi.Et cõ

ponit᷑.Conſpacioꝛ.aris.Circũſpacioꝛ.ar
Beſpacioꝛ.aris.id eſt.deoꝛſum vel valde
vel de vno loco ad alium ſpaciari.vła ſpa
ciari ceſſare.Expacioꝛ.aris.i.extra ſpacia
ri ⁊ euagari.
Spargo.gil.ſi. ſũ.a.t.i.diffũdere.diſſipare
yel reſꝑgere. diſtant᷑ oꝑire.ſiue ꝑfundere.
Inñ ſparſim adu.Et ſparſo.ſas.fre.A quo
ſparſito.tas.aliud frequẽtatiuũ.

Spatuloꝛ.arl.d.p.i.delicioꝛ.aris.vłin ſ pa

tula diumare. Et componit᷑ cum ex. ⁊ dici
ur expatuloꝛ. aris.
Speciſico.as.a.p.i.ſegregare.diuidẽ.ſepa
re.deſignare.vel ſpeciẽ facere. Iñ ſpeciſ⸗
cus.ca. cũ.i.ſpalis.diuiſus.vłfaciẽs ſpẽm
Specio.cis.ſpexi.ctũ.a.t.i.oſiderare ſʒ nõ

eſt in vſu.⁊ nũqᷓ; dicendũ ẽ ſpicio.ſʒ ſpecio

95 Pbat᷑ per deriuata.ſ.ſpecies.ſpecimen

ſpeculũ ⁊c. Et cõpõit᷑ aſpicio.q. Reſpicio

cis.Cõſpicio.cis.Circũſpicio.cis.Deſpi⸗

cio. cis. Diſpitõ cl. Inſpitõ. cis. Mꝛoſpitõ
cis. Merſpicio.cis. Suſpicio.cis Etnõ ꝓ
videmꝰ natura.Aſpicimꝰ volũtate. Intu
emur cura. Aſpicimꝰañ nos. Reſpicimus
retro. Suſpicimus ſurſum. Deſpicimꝰ de
oꝛſum. Inſpicimus introꝛſum. Cõſpicim
circuquaq;. Mꝛoſpicimus lonne.
Specto.tas.vbũ fre.a ſpecio.cis. Jñ b̃ ſpe
ctamen.inis.Et h̊ ſpectaculũ.li.ꝓeodem
Et h̊ ⁊ hęc ſpectabil.⁊ B le. In ſpectabilit᷑.
Speculoꝛ.arl.d.p.i.videre. inſpice⸗ (adu.
re.iueſtigare.exploꝛare.de alto inſpicere.
Iñ h̊ ſpecular.vel h̊ ſpeculare.ris.locꝰ al⸗
tus vñ qͥs ſpeculari põt. Vñ ⁊ feneſtre et
vehicula de qᷣbus ſpeculamur.ſpecula di⸗
cunt᷑.⁊ coꝛ.cu. AVñ Juuenalis.Qui vehi⸗

tur clauſo latis ſpecularibꝰ anrrro.
Spermatixo.cas.i.ſperma emitterre.

perno.nis.ſpꝛeui.ſpꝛetũ.a.t.i.ↄtemnere
vilipẽdere. Et cõponit᷑. Aſꝑno.nis.Inde
aſꝑnoꝛ. arl. d. p. Cõſꝑno.nis.i.ſił ſpnere.

In cõſpꝛetꝰ.ta.tũ.Et cõponit᷑ Inconſpꝛe

tus.ta.tũ.i.laudatꝰ ⁊ ꝓbatꝰ. J

Spero.ras.n.p.i.ſpem habere. cõfidere. ex

iſtimare.vel ſperãdo expectare.vel crede⸗
re.⁊ ꝓpꝛie bona. Bona quidẽ ſperamꝰma
la timemꝰ. Seępe iñ ſperare ponit᷑ ptimeꝛe
⁊ ecõuerſo.ſʒ iꝓpꝛie. Vñ dicit donatus ꝙ
cũ ðꝛ.Hũc ego ſi potui tm ſperare doloꝛeʒ
Sperare diẽ ꝓ timere.⁊ẽ ibi achirologia.

Eta ſpero deriuat᷑ ſperatꝰa ũ.tã in actiua
qᷓ ipaſſiua ſigtiõe. ⁊ cõpõit᷑ iſperatꝰ.a.ſ.

Itẽ ſpero cõpõit᷑ heſpero.ras.i.a ſpe ceſ
ſare. Iñ Hh̊ ⁊ hec deſperabilis.⁊ h̊ le. Inde
deſperabilit᷑ adu. Itẽ ſpero. pᷣmaʒ ꝓd.ſed
Spico.cas.n.p.i.ſpicas (ſperare eã coꝛ.
emittere. vel colligere. vl dare. vel ad mo⸗
dum ſpicę acuere.vel findere.⁊ ꝓd.ſpi.
Spiculoꝛ.arl.d.p.i.iaculari.vel ſpiculo oc
cidere. Iñ h̊ ſpiculatoꝛ.or.i.carnifex qui
poꝛtat ſpiculũ ad occidendũ.
Spino.nas.n.p.i.pungere.vłclaudere.
Spiro.ras.raui.n.p.i.viuere.vel ſpm du⸗
cere.vel ſuſpirare.vel flare.vel olere. ſiue
redolere. Iñ h̊ ſpiramen. inis.

Splẽdeo.es.n.S.i.lucere.Iñ hic ſplendoꝛ

doꝛis. Et ſplendicł. da.dũ. Iñ ſplendeſco
Spolio.as.aui.a.p.i.denudare.ſpolia au⸗
frre. Iñ h̊ ſpoliatoꝛiũ.rij.locꝰſpoliandi.et
ſpoliũ.lij.Et ſũt ſpolia bᷣuatoꝛũ.exuuię du
cum ⁊ diuitũ. Iñ ſpoliariũ.locꝰ vbi ſpolia

—— — —

—

—

coõponit᷑ cũ de. diſ. ⁊ ex.

6◻

reponunt᷑.vłexterioꝛ balneoꝛũ cellula.Et

ESpondeo des.ſpopõdi.ſpõſũ.a. s.i.fide iu
bere. vel pꝛomittere.vel velle.

Spumo.mas.i.ſpuma fluẽ. vel ſpumã ha⸗

bere.vel emittẽ.vł auferre et ꝓd.ſpu. AUñ
Juuenalis.Et pꝛofuſa mero ſpumant vn
guenta valerno. M
Gpuo is.ſpui.ſputum.i.ſputũ emittere.vł
ſputo reſpergẽ.ꝑfundẽ Et inde ſputus.ta
tum.Et hoc ſputũ.ti. Spuẽ ſputum emit⸗
tere.neutruʒ cẽ.ſed in alia ſignificatiõe acti⸗
uum c.Et. ꝓd. ſbſuouuu..
outo. tas. i. frequẽt ſpuẽ. a ſpuo.is.
Squaleo.les.ſqualui.et caret ſupino.n.s.
.i.ſoꝛdere.eſſe vel fieri ſqualidũ vłaſpꝑum
vel ſplẽdere. IJñ ſqualeſco.ſq.inchoa. Et
ſqualidus.da.duʒ.i.aſper.ſoꝛdidꝰ. Inde

ſqualidulus.la.lũ.i.aliq;;tulũ ſqualicꝰ. Et

ſqualiditas.tatis.Et ꝓd.ſqua.

Squamo.mas.a.p.i.ſduamas auferre.vł

dare. 7 ꝓdu. ſqua.

1.

SGtabilio. lis.liui. liti a. . i. ärmare. ſtatuẽ
Et cõponit᷑ Cõſtabilio.lis.

Stabuloꝛ.aris.d.p.i.collocare.̊ antiqͥ di⸗

xerunt.ſtabulo.las.n.p.⁊ eſt abſolutũ.vt

Hic ſtabulant᷑ equi mei.
Stagno.as.n.p.i.ad modũ ſtagni inunda⸗
re.abundare.creſcere. M
Stãno.nas.i.ſtãno aliqͥd aptare.pparare.
oꝛnare.oꝛdinare. ⸗=
GStatuo.ſtatuis.ſtatui.ſtatutum.a.t.i.oꝛdi
nare. cenſere.fabꝛicare.ędiſicare.ↄſtitue⸗
re. ponere. l
GStello.as.n.p.i.ſplẽdere ad modũ ſtellarũ
ſtellis circũdare. ⁊ oꝛnare.vłſtelł diuinare
aliq̃d ꝑpendere. Et cõponit᷑ Cõſtello.las
Inde hęc cõſtellatio.onis.qð ſepe ponit
ꝓ ipſo ſigno ſtellarü. H
Stercoꝛo.ras.raui.n.p.i.ſtercoꝛe inqͥnare.
vel impinguare.⁊ ðꝛa ſtercus.⁊ coꝛ,.co.
Sterno.nis.ſtraui.ſtratũ.a.t.i.pacificare.
pparare. inſellare. obꝛuere. Anð in gręeciſ⸗
mo ðꝛ. Sternit᷑ equiuoce.mare.lectꝰ aſel⸗
lus. hoſtis.
Sternuto.tas.i.ſternutũ facere.
Sterto.tis.ſtertui.ſupino caret.i.naribus
doꝛmiendo reſonare. Vñ ⁊ ſepe ponit᷑ pꝛo
doꝛmire.
Stigo.as.a.p.i.ſtimulare.⁊ ꝓd.ſti.
Stillo.as.n.p.i.guttare.vel ſtillã immitte⸗
re.vel fundere.

Stilo.las.a.p.i.ſtilo.aptare.vel deſignare
Stimulo.las.a.p.i.pungere.titillare. inci⸗
tare. cogere. vꝛgere.iflãmare. Et cõponit
Inſtimulo. las. coꝛ. ‚mniuul.
Stinguo.guis.ſtinxi.ctũ.a.t.i.ſignare.vel
extinguere. moꝛtificare. vel inſtigare.ſed
nõ ẽ in vſu.Et cõponit᷑. Diſtinguo.guis.
guis. Item ſtinguo componit᷑ Extinguo.
guis. Inſtinguo.guis.inſtinxi.inſtinctuʒ
Reſtinguo. guis.i.extinguere.iteꝝ moꝛti
ficare.Et ſtinguo ⁊ eiꝰ cõpoſita habent. u.
inter.g.⁊ ſequẽtẽ vocalen.
Stipo.pas.paui.a.p.i.ↄdenſare.ↄfędera⸗
re.cõuallare.circũdare.ↄgregare.replere
ꝓtegere.componere.fulcire.Et ðꝛa ſtips
pis. In ſtipatim adu. Et ꝓdu. ſti. Añ Lu
canus in.j. Stipant ⁊ dulci diſtentant ne
Stipuloꝛ.aris.ð.p.i.interrogare.quęrere.
⁊ ðꝛa ſtipulus.la.lũ.i.firmꝰ. Mꝛopꝛie dẽ
ſtipulare ẽ int᷑rogare ꝗ̃rere petitiue cuʒ re
ſponſione facta ꝓmiſſiue.vt ſi interrogãs
dicit. Dabis mihi equũ.⁊ ille reſpondeat
dabo. ðᷣ eſt ſtipulari. I hec ſtipulatio ꝓ⸗
pꝛie ðꝛ interrogatio petitiua. adiuncta re⸗
ſponſione ꝓmiſſiua. ſic ꝓmiſſa. Dabis mi
hi h. dabo. Et ðꝛ ſtipulari.a ſtipulũ.quod
eſt firmũ.qꝛ ſtipulatio debʒ eſſe firma. Uñ
tenet᷑ pſolui.qð ſtipulatiõe pmiſſuʒ ẽ. At
vt dicunt. a ſtipula ð ſtipuloꝛ.qꝛ in ſtipu⸗
latione veteres ſtipulã frangebãt quã iteꝝ
iungentes ſtipulam ſuam recognoſcebãt.
Et quia in ſtipulatione continent᷑ interro⸗
gatio ⁊ ꝓmiſſio ideo ſtipulare ſepe ponit᷑
ſimpliciter ꝓ ꝓmittere ⁊ pꝛo interrogare.
vel petere.ſiue quęrere.Et ſtipuloꝛ antid⸗
tus erat cõmune.ſed modo ẽ depo.Et con
ſtruit᷑ cũ actõ ⁊ abltõ.interpoſita.a.vel ab
pᷣpoſitione.vt Stipuloꝛ a te decẽ ſolidos.
id ẽ quęro.⁊ coꝛ. bu.
Stirpo.pas.i.euellere.eradicare.a ſtirps ⁊
trũco ðꝛ.Et cõponit᷑.Extirpo.pas.i.a ra⸗
dice ſubuertere. ODUDU
Sto.ſtas.ſteti.ſtatũ.n.p.i.manere.et non
moueri. moꝛari. Pꝛopꝛie ſtare ẽ erectũ mo
rari. Vñ ðꝛ. Si qͥs ſtat.nõ ſedet ⁊ ecõuer⸗
ſo. Iñ h̊ ſtatus.tus.tui. MB
Stomachoꝛ. aris.d.p. ðꝛ furere.iraſci.indi
gnari. M HH
SGStoꝛio.as.a.p.i.ſtoꝛijs oꝛnare. Iñ ſtoꝛiat
ta.tũ.i.ſtoꝛijs.oꝛnat.
Strangulo las. ſragulaui ·a. . iugulare.

ſugillare. vel interfieere.

.

Streno.nas.i.enceniare.initiaro.ſtrena ali

cui dare.ſtrena aliquẽ exhilarare.

GStrepo.pis.pui.pitũ.n.t.i.ſonũ facere. Iñn

h ſtrepitus.tus.tui.Et h̊ ſtrepoꝛ.oꝛis.Et
ſtrepito.tas.frequẽtatiuũ.Et coꝛ.ſtre.

Añ in Huroꝛa ðꝛ. Rana loquax hęreſim

ſignat.ſtrepit hęc.ſtrepit illa.

Strideo.es.vel ſtrido.dis.ſtridi.i.foꝛtiter

ſonare. dentes cõcutere. frendẽ. JIñ hſtri⸗

Doꝛ. orl. Et ſtridoſus. a. ũ.i.ſtridoꝛe plenꝰ

Strideo ⁊ ſtrido neutra ſunt.⁊ faciũt ſte⸗
ritũ ſtridi.lʒ ſᷣm antiquos iueniat᷑ ſtridui.
⁊caret ſupᷣ.⁊ ꝓd.ſtri. AUñ Lucanus in.vj.

Auribus incertis feralis ſtrideat vmbꝛa.

Et ſtrideo.des.ẽ ſecũdę ↄiugatiõis. Stri⸗
do. dis. tertię. Uñ Oꝛatiꝰ in mo. Stride
re ſecreta diuiſos aure ſuſurros.

verticeam.

Suadeo.des.ſuaſi.ſuaſum.a.s.i.hoꝛtari.

conſulere. monere. autẽ ðꝛ ſuadere. q̃ſi
ſuauia dare.i.dicere.vel ſuadere.i.in ſuaʒ
ſoꝛtẽ trahere. vel ſuaſoꝛ in ſuã ꝑteʒ trabẽs
etymologia ẽ. Iñ hic ſuaſoꝛ.⁊ ſuaſoꝛiꝰ.ria

riũ.Et hic ⁊ hec ſuadibilis.⁊ h le. Iñn ſua⸗
Dibiliter adu. Et hęc ſuadibilitas. tatl. Et
hic ⁊ hęc ſuaſibilis.⁊ h; le. Et ſuaſibilit᷑ ad

uerbiuʒ. Et hęc ſuaſibilitas.tatis. Et hęc
ſuadela.lę.id ẽ. ſuaſio.aſſenſus. Añ Oui⸗
dius in epi.At bene numatuʒ decoꝛat ſua⸗

dela venuſq;. Item ſuadeo cõponit᷑ Biſ⸗

ſuadeo.des.i.dehoꝛtari. Perſuadeo. des
id ẽ.pꝑfecte ſuadere.effectum ſuaſionis ob
tinere.in ſuadendo effectũ hr̃e. Et ſuadeo

Stringo. gis.ſtrinxi.ſtrictũ.a.t.i.coartare
aliquid foꝛtiter tenere.vel bmere.
Struo.is.ſtruxi.ſtructũ.a.t.i.componere.

—

edificare.oꝛdinare.hſᷣparare.Inð ſtructim

adũu. Et hęc ſtructura re.
Studeo. es.ſtudui.ſupᷣ.caret.n.s.i.operaʒ

eſt quattuoꝛ ſyllabarum in ꝓſa. licʒ in vſu
inueniat᷑ triũ ſyllabarũ. .
Suauio.uias.⁊ ſuauioꝛ.aris.i.oſculari cuʒ
ſuauio.⁊ ðꝛ a ſuuuld.
Subagito.tas.a.p.qð ⁊ ſubigito.tas.ðꝛ.i.
ſubtus agere.vel ſubducere. Añ Terenti

dare. vacare diſciplinę. inuigilare. ꝓpꝛie
quidẽ ſtudereẽ cũ magna volũtate vehe⸗
menter animũ applicare. ad aliqͥd pficien⸗
dum. Inde h; ſtudiũ.dij. vehemens appli

catio animi ad aliquid pagendũ ſũma cuzʒ

voluntate. I ſtudioſus.ſa.ſum. Itẽ ſtu⸗
deo componit᷑ Inſtudeo.des.i.valde ſtu⸗
dere. Reſtudeo. des.i.iteꝝ ſtudere.⁊ coꝛ.
pmã. Unde Eſopus. Biſplicet impꝛudẽs
Vnde placere ſtudet. Et Oꝛatius ĩi epiſto.
Non iua laudabis ſtudia aut aliena repꝛẽ
Stultico. cas.n.p.i.ſtulte ſe hfe. .
Stupo.pas.a.p.i.aliqͥd ſtupa obturare.

Stupeo. pes.ſtupui.n.s.i.mirari.terreri.

timere.eſſe vel fieri ſtupidũ.q̃ſi ſine ſenſu.

Inde ſtupidus.da.dũ.i.ſępius ſtupens.

Inde ſtupido.das.i.ſtupidum facere.vel
ſtupẽ. Et a ſtupeo.pes.ſtupeſco.ſc.ĩcho.
Et cõponit᷑ ſtupefacio.cis.et ſtupeſio.is.
Et ſtupeo caret ſupᷣ.ſᷣm vſum. Er coꝛ.ſtu.
Vnde OQuidius de reme. Hõ ſtupeãt mul
to coꝛda ſepulta mero. Itẽ Fle miſer atq;
ſtupe cõbureris ſi ſtuppe.
Stupꝛoꝛ.pꝛaris.d.p i.ſtupꝛũ cõmittere.vł
ſtupꝛo coꝛrumꝑe. Iñ h; ſtupꝛatoꝛiũ. toꝛij.
locus ſtupꝛandi.Et cõponit᷑ Conſtupꝛoꝛ.
aris. Et ẽ ſtupꝛoꝛ.d.p.m hhugl. Inuenit᷑
tamen HHieremię.ij. Filij quoq; memphe⸗
os.⁊ thaneos cõſtrupꝛauerunt te vſq; ad

1

us in tertia comędia.heęc quidẽ contume
lia eſt. amicũ ad te reciꝑe.⁊ eius amica ſub
oagitare. M
Subarro. ras.raui.a.p.i.q̃ſi latenter arraʒ
dare. ⁊ ð a ſub.⁊ arra. Vñ btã Agnes di⸗
xit. Anulo ſuo ſubarrauit me dñs me qe⸗

ſus chꝛiſtus.
SGubcinerico.as.n.p.i.ſub cinere coquere.
Subdo. dis.didi.ſubditũ.n.t.i.ſupponeꝛe
ſubiugare.⁊ ðꝛa ſub.⁊ do.das.⁊ inde ſub
ditus.ta.tũ.pe.co..
Subduco cis.a.t.i.ſeducere.vłſubtus du⸗
cere.vel ſubtrahere.Et ẽ ꝓpꝛie ſubduceꝛe
naues de aquis. ad t᷑rã trahere vel ducẽ.
Subeo.is.ſubiui.vel ſubij.ꝑ ſyncopã.i.ſb⸗

tus ire.vel poſt vel parũ.⁊ ðꝛ a ſub. ⁊ eo.
is. Itẽ inuenit᷑ ſubeo.is.i.ſurſuʒ eo.Etita
ſumit᷑ Johᷣ.vj. Subijt g ieſus in montẽ.i.
ſurſum abijt.⁊ ðꝛ a ſurſum.⁊ eo.is.
Subero.ras.i.latenter pᷣcio.ſ.ęre ↄducere
Et ſubeęrare eſt ſub auro. vel argento.vel
glio metallo.vel alia re. ęs ponere. Unde

⁊ aurũ ðꝛ ſubęratũ.qꝛ ſub ſe ęs hʒ.q̃ſi de⸗.

auratũ ęs. Vñ MPerſiꝰ.Neq; ſuberato mẽ
Ddoſum terminat auro. .

GSubigo.gis.egi.actũ.a.t.hʒ q̃ttuoꝛ ſigẽtio⸗

nes.ſ.cogere.ipellere.acuere.ſupponere.
vel ſubiugare.q̃ſi ſubtꝰ agere.

77

BSGubijcio. cis.ſubieci.ſubiectum. a.t.i.ſub⸗
tus iacere.vel poſt vel ſubiũgere.rñdere.

* * — 2—————Sʒ— — —

Aamoꝛe coeundi ferunt᷑.

reddere.⁊ ðꝛa ſub.⁊ iacio.cis. Inde ſubie
cCco.tas.fre.Et etiã ſubiicito.tas.inuenit᷑
in eodẽ ſenſu.ſ.ꝓ ſupponre.
Bubiugo. gas.a.p.i.debellare.ſbᷣ iugo po⸗

nNere. ⁊ ðꝛ a ſub.⁊ iugo.gas.
Subligo. gas.a.p.i.q̃ſi ſubtꝰligare.⁊ ðꝛ a
ſub. ⁊ ligo.gas.

Subligo. gis. legi. ſublectuz.a.t. i. furari.et

ðꝛ a ſub.⁊ lego.gis.q̃ſi ſubtꝰ vel latent᷑ le

gere. coꝛ.li.

Sublimo.as.a.p.i.ſublimẽ vel altũ facere.

exaltare.⁊ ðᷣe a ſublimis. Iñ ſublimatoꝛ ſbᷣ
limatrix.ſublimatio.ſublimatꝰ.
Subneruo.uas.uaui.uatum.a.p.i.neruos
poplicũ ſuccidere.⁊ ðꝛ a ſub.⁊ neruo.uas.
Tũc em̃ equi ſubneruant᷑ qñ eis nerui po
plicũ pᷣſcindunk.
Subnitoꝛ.terl.d.t.i.ſubtus niti.appodiari
vel ſũminiſtrare.⁊ ðꝛ a ſub.⁊ nitoꝛ.teris.
Subo.bas.baui.a.p.i.coire.libidinare.⁊ ẽ

poꝛcoꝛũ. Vñ ſues ſubant.id ẽ.coeunt.
Suboleo.les.leui.vel ſubolui.ſubolitũ.vel
ſit npoleti. n. s.l. ſuccreſcere. Jndlchee ſub⸗
oles.
Gubſamno.nas.a.p.i.deridere.inſultare.
nares ſubmouere deridendo.⁊ ðꝛ a ſub.et
ſamno.nas.qð nõ ẽ in vſu. Vñ ꝓpha. Et
dñs ſubſamnauit eos.⁊ ſcribit᷑ ꝑ.mn.

Gubſeqͥr. erl.d.t.i.ſubtꝰ.vel poſt.vł latent

vel paꝝ ſeqͥ. Iñ h̊ ſubſequiũ.i.vᷣuitiũ.
Subſideo.des.⁊ ſubſido.is.i.ſubtꝰ ſedere.
⁊ inferius eſſe. Añ Ouidius. Juſſit et ex⸗
tendit cãpos ſubſidere valles.
Subſignare.ẽ ſubſcribere.vt teſtes i chiro⸗
grapho ſolẽt ſignare.⁊ q̃ſdam notulas ſub
ſcribere. M
Subſilio.lis.n.q.i.ſubt ſalire.vel poſt.vł
parũ. Iñ ſubſiliẽs.entl.oĩs ge. Inuenitur
etiã ſubſilio.lis.i.ſurſum ſalire.⁊ tũc cõpo
nitur a ſurſum. ⁊ ſalio. MMM
Subſtituo.is.a.t.i.ſubtꝰ vel poſt ſtatuere.
ſurrogare.ĩ loco moꝛtui eligere ⁊ ponere.
Subſto.ſtas.ſtiti.ſtitũ.n.p.i.ſubeſſe.ſubtꝰ
ſtare. vel ſubſiſtere.⁊ ðꝛ a ſub.et ſto.ſtas.
Iñ ſubſtans. antis.ge.ois.
Subtego.gis.a.t.i.ſubtꝰ vel poſt tegere.et
ↄꝛ a ſub.⁊ tego.gis.
Subterro.ras.n.p.i.ſub terra ſepelire.t᷑rę
infodere.⁊ ðꝛa ſub. ⁊ terra.
Gubticeo.ces.ſubticui.ticitũ.n.s.i.ſubtus
vel parũ.vel poſt tacere.⁊ ðꝛa ſub.⁊ taceo
Et coꝛ.ti. I ſubticeſco.cis.incho.

volare. 1 a ſub. volo. las:·

vel

Succũbo.bis.⁊ ſuccubo.bas.i

ab inferioꝛi ꝑte tinniũ reddere.⁊ ꝓpꝛieðꝛ

de pſaltefio vbi aliquid ſupponit᷑.vt meli
us tinniat.
Subtraho. his.a.t. i.maledicere. vel ſubtꝰ
vel latent᷑.vel parũ.vel poſt trahere dimi
nuere. aufere. l
Subueho.his.i.ſubtus vel ſurſuʒ poꝛtare
Iñ ſubuecto. as.fraer.
SGubuenio.nis.n.q.i.ſuccurrere.

Subuerto. tis. a. ti. deſtruere. aſiq ſubtus
ſunt vertere.⁊ ecõuerſo.vł deciꝑe.ſeducẽ

Subulo.las.a.p.i.ſuere ſubula.⁊ coꝛ.bu.
Subuolo. las.n.p.i.ſubtꝰ.vel poſt.vel paꝝ
Subuoluo.is.i.ſubt vel parũ voluere.
Succedo.dis.ceſſi.n.t.i.ſubtꝰvel poſt cede
re.⁊ ðꝛ a ſb.⁊ cedo.dis. Iñ h ſucceſſoꝛ.orl.

8ð q locũ pᷣcedentiũ occupat. Et ſuccedere
ðꝛ ꝓſpere euenire. Iñ h̊ ſucceſſus.ſus.ſui.

i. ꝓſper. ⁊ bonus euentꝰ.

Succendo.dis:ſuccẽdi.cenſũ.a.t.i.latẽter

atcẽdere.⁊ ðꝛ a ſub.⁊ candeo.des.dui.
Succenturio.as.n.p.i.ſuccurrere.vel poti
us in ſuccurſum pᷣmoꝛũ poſt illos oꝛdinare
Pꝛopꝛie em ſuccẽtuarij dicũt᷑ qͥ poſt pᷣmaʒ

aciẽ ſunt oꝛdinati vt ei ſuccurrãt ſi neceſſe

fuerit.⁊ ðꝛa ſub.⁊ centurio.as.

Succibo. bas.a. p:i. latenter. vel paruʒ. vel

ſubtꝰ cibare.⁊ ðr a ſub.⁊ cibo. bas.
Succido.dis.di.ſuzʒ.i.ſubtus cędere.ſiẽ ſit
cũ poꝛri int᷑ duas terras cedunt᷑.⁊ ðꝛ a ſub
⁊ cędo.dis.cęcidi.Et ꝓd·ci.Itẽ ſuccidere
ẽ qſi ſubtus cadere.⁊ ðꝛa ſub ⁊ cado.dis.
⁊ coꝛ.ci.tã in pᷣſenti qᷓ; in hRteritlto.
Succingo.gis.xi.ctũ.a.t.i.ſubtus cingere.
Et nõ ꝙ accingimur bellaturi.pᷣcingimur
ituri. ſuccingimur miniſtratui.
Succino.nis.ſuccinui.centũ.n.t.i.parũ.vł
ſubtus.vel voce remiſſa.vel poſt canere.⁊
ðꝛ a ſub.⁊ cano.nis.⁊ coꝛ.ci.
in eodẽ ſenſu
.i.ceſſare.vł ſuꝑari vłſbᷣtꝰ cubẽ vkcubare.
Succuſſo.ſas.vbũ fre.a ſuccutio.tis.i.tro⸗
tare. Iñ hęc ſuccuſſatura.rę.i.trotatura.
hic ſuccuſatoꝛ.torl.i.trotatoꝛ.vt equus
Succutio.tis.n.t.i.ſubtus. vel ab inferioꝛi
ꝑte quatere.ſicut faciũt tro tatoꝛes.Et ſue
cutere.ẽ ſubtꝰ vel ſurſuʒ quatere.Et dicit
aſub.⁊ cutio.tis.qᷓ;tũ ad vocẽ ſed a ſub.et
quatio qᷓ;tũ ad ſigtionrnnz̃z.
Suco.cas.qð nõ ẽ in vſu.ſed inde cõponit᷑
exuco.cas.i.ſucũ auferre.⁊ ꝓd. pᷣmã.
Sudo.das.daui.n.p.i.ſudoꝛeʒ emittere.et

Subtinnio. nis.·i.parũ vel ſubtꝰ tinnire. v? dicitur a ſudus.quia magis in ſereno Gin

5

nubilo ſudoꝛ emittit᷑ vel qꝛ tunc hõ habet
ſubudum. Iñ hic ſudoꝛ.oꝛis.⁊ binc ſudo⸗
lus.ſa.ſũ.⁊ ſudoꝛoſus.ſa.ſũ.i.ſudoꝛe ple⸗

nus. Et ꝓd.ſu. Sed ſudes nomẽ eam co

ripit. Unde.Te mars ferre ſudes iubet vt
ſᷣlia ſudes.

Sueo.es.nõ ẽ in vſu in ſſenti.ſʒ in ſterito

——

ſueui.⁊ in ſupino ſuetũ.n. S.i.vſitare. Iñn

ſuetus.ta.tũ.i.vſitatꝰ.aſſiduus.q̃tidianꝰ5.

Iñ ſueſco.ſcis.inchoa.

Suffarcino.as.a.p.i.ſuccingere.q̃ſi ab infe

rioꝛi ſurſum veſtes attrahere.⁊ ſubtus cin
gere. qð faciũt qui ſub veſte aliqͥd latenter

poꝛtant. vt ſit ſuffarcinare.quaſi ſub veſte

quadam farcinationẽ faciendo aliquid la-

tenter deferre. ⁊ coꝛ.pe.

Suffertio.tis.ſufferſi.ſuffertũ.a.q.i.paruʒ

vel ſubtus.vł poſt fartire.⁊ ðꝛa ſub.⁊ far
tio.tis. Iñ ſuffertus.ta.tũ.⁊ ſufferto.tas,
frequẽtatiuũ.

Guffero.ſuffers.ſuſtuli.ſublatũ.i.pati.vel

ſuſtinere.vel ſurſum ferre ⁊ eleuare.

GSuffibulo.las.a.p.i.ſubligare.et ðꝛa ſub.

fibulo.las. Iñ h̊ ſuffibulatoꝛiũ.rij.i.ſub⸗
ligatoꝛeiil.
Gufficio.cis.ſuffeci.ſuffectũ.n.t.i.ſatis eſſe

gð in vulgari lombardoꝛũ ð baſtare. Aã

ij. Corl. xij. Sufficit tibi grã mea. Et m
han miond inuenit t ufficit verbũ imꝑſo
nale. Ui

ñ. ij. Reg!. xxiiij. ait angelo dũs ꝑ

cutienti. ſufficit.i.ſatis eſt.vel baſta conti⸗
ne manũ tuam. Item ſufficere.i.ſummini⸗
ſtrare.vt Iſte ſufficit mihi neceſſaria.i.mi
niſtrat. Itẽ ſufficere.i.ſubrogare.ſubſtitu
ere. Vñ ðꝛ.Epᷣus vel cõſul ſuffectus.i.lo⸗
co moꝛtui ſubſtitutus.i.ſubꝛogatꝰ in loco
decedentis. Vñ.ij. Machab. iiij. Suffe⸗

cto vno ex comitibus ſuis Andronico. Et

ðꝛ ſuffectꝰ a ſufficio.cis.

Suffio.fis.ᷣfiui.fitũ.i.ſubfumigare vł adni

niſtrare. “”M
Sufflo.flas.flaui.a.p.i.ſubtꝰ flare.vł poſt

yel parũ vel ſurſũ flare.vel ſpirare.Et ſuf⸗

flare.i.appodiare.fulcire.appodiamẽ ſup
ponere. Iñ h̊ ſufflam en. minis.id eſt.ap⸗
podiamen. ſcʒ cui aliquid innititur vt ſu⸗
ſtenteturr. .
Suffoco.cas.caui.a.p.i.ſub fauce capere.
ſtrangulare. ð a ſub ⁊ faux. Iñ ſuffoca⸗
tug.ta.tũ.Et h̊ ⁊ hęc ⁊ ̊ ſuffocans.cantis
Vñ Exʒech.xxx vj.Et ſuffocans gentẽ tuã
Item Matth. xiij. Fallacia diuitiarũ ſuf
focat vbũ. Itẽ arci.iiij. Suffocãt ver⸗
bum. Et Lucl.viij. Suffocantur. Vñ diẽ

Breg in Omeł. Suffocãt em.qꝛ impoꝛtu
nis cogitatiõibus ſuis gutf̃ mẽtis ſtrãgu⸗
lant. Itẽ ↄſueuit dici.Eſt ſolicitudo ſuffo

cãs.Et oia ſᷣdicta ⁊ ↄſiłia ꝓducũt fo. Añn

Ouidius. Suffocẽt aiam dira venena tuã

Itẽ ſm q̃ſdã ſuffoco.cas.pᷣt cõponia ſub.
⁊ focꝰ.et tũc ſuffoco ⁊ ſuffocãs.coꝛ.fo. An

de Suffocat extiguit. ſi uffocat guttur aſtri
git Sed iſta compoſitio nõ ab omnibus re
cipitur.

Buffraginoꝛ.naris.d.p.i.flectere genua.et

dỹ a ſuffragiẽs. Inde hic ſuffraginatoꝛ.to
ris.⁊ h ſuffraginatrix. Et ſuffraginatio.i.
curuatio genuũ.Et ſuffraginatus.ta.tuʒ.
i.fractis vel curuatis cruribus.
Suffragoꝛ.aris.atus.ſum.d.p.i.auxiliari.
⁊ ꝓpꝛie in vbis.ſcʒ pᷣces effundere. Inde
hocſuffragium. gij. —ôôM
Buffumigo.gas.a.p.parũ vel ab inferioꝛi
parte fumigare .

Suffundo dis. fudi.fuſum i. parũ.ᷣ vel ſub
tus fundere. Inde ſuffuſus.ſa.ſum.i.paꝝ
yel ſubtus fuſus L

Buggero. rl. ſuggeſti. geſtũ. a.t. i. ſũmittere

ſubſternere.ſumminiſtrare. vel indicare.
dicere.ſuadere.quaſi latenter aliqͥd alicui
ↄſulere.⁊ ꝓpꝛie cã decipiendi.⁊ eiincõmo
dum dandi. Vñ. Intimat ad mentẽ ſʒ ſug
gero ſpectat ad aurẽ. .

Sugillo. las.laui.a.p.i.ſuggerere.⁊ dicit᷑ a

ſuggero. Et ſuggillare.i.ſuffocare.ſtrãgu
lare.vl manũ gulę dare.⁊ eã ſtringere. Et
tũc ðꝛ a ſub ⁊ gula.q̃ſi ſuggulare.i.ſub gu
la capere. Item ſuggillare.i.condemnare
irridere. .
Sugguto.tas.n.p.i.ſub vel parũ guttare.
2⁊8 a ſub. ⁊ gutto. tas. .
Sugo.gis.ſuxi.n.t.⁊ caret ſupino ẽm vſuʒ
deberet tñ facere ſuctũ.xi.in ctũ. Et ðꝛ pu
er ſugẽ dũ lactat. Añ Lucl.xj. Btũs vent᷑

q̃te poꝛtauit ⁊ vbera queę ſuxiſti. Et ſcribi⸗

tur ꝑ vnũ.g.⁊ ꝓd. pᷣmã. VUñn Job. xx. Ca⸗⸗
buraſpidu ſuge. Er Eſaię.vltl. Sugatis
⁊ repleamini ab vbere. —.ã
Sulco.cas.n.p.i.ſulcos facere.ſecare.diui
dere. Et cõponit᷑. Cõſulco.cas. SDeſulco.
cas.i.valde ſulcare. vel ſulcos deſtruere.
Diſſulco.cas. Inſulco.cas.Reſulco.cas.
Sum. es.eſt.vbũ ſubſtãtiuũ.⁊ caret ſteri⸗
to.ſed accipit mutuo a fuo.fuis.⁊ facit fui
iſti. ⁊ hʒ duo ꝑticipia.ens ⁊ futurꝰ. Et eſ⸗
ſendi. do.dũ.gerũdia ficticia.
SGumminiſtro.ſtras.eſt q̃ſi ſubtus.vel ſub⸗
miniſtrare.ſeruitiũ vel ſubſidiũ ſᷣbere.

. ,— – .
. „P
ñ

BSummitto.tis.miſi.n.t.i.ſupponere.⁊ ðꝛa
ſub 7 mitto. . HD .
Summo.mas.a.p.i.ſummã facere.vłſum⸗
matim compᷣhendere ⁊ colligere. IJñ ſum⸗
matim adi.bꝛeuit᷑.ſtrictim. ꝑtim.feſtinan
ter. Et componit᷑ Cõſummo.mas.i.ſimul

lſũmare vel ꝑficere.⁊ ſcribit᷑ ꝑ duo.m.

Sũmoueo.ues.n.S.i.remouere.auferre.et

SZꝛa ſub. ⁊ moueo⸗ues.
GSumo. mis.ſumpſi.ptũ.a.t.i.acciꝑe.Sʒ ſu

mimus ipſi.accipimꝰ ab alio.Cũ damꝰ di⸗
cendũ ẽ accipe.cũ pmittimꝰ ipſi tollere di⸗

cendũ eſt ſume.Itẽ ſumimꝰ ꝑ nos.accipi⸗ eſtactiuum.

mus a nolente.Et ſcribit᷑ ꝑ vnũ.m. ꝓduẽ
tñ ſu. Unde Oꝛatius. Grata ſume manu
hec dulcia differ in anũ. Sʒ ſummo.mas.
ꝑ duo.m. VUnð.M. ſummare duplex ſibi
vult.ſed ſumere ſimplex.

HSuo. ſuis.ſui.ſutũ.a.t.i.ſuturam facere.vł

ſuẽdo vnã rẽ alteri adiũgere vel cõſuere.
Suꝑbio.bis.biui.bitũ.n.q.i.ſuꝑioꝛis ſce⸗
pta in obediendo trãſcẽdere.vel ſuꝑ ſe ire

faſtidire. deſpicere. dedigri.⁊ ð a ſuꝑbꝰ.

Supemineo.nes.nui.n.S.i.pᷣualere. peſſe.
ſſtare.pᷣcellere.⁊ ðꝛ a ſuꝑ.⁊ emineo. Inde
ſuꝑeminẽs.entis.oĩs ge.Et ſuꝑeminẽtia.
tię.⁊ coꝛ.mi.

Gupero. as.i. excellere. vincere. Et ſupare
i.reſtare Et ſuꝑabundare. Iñ h̊ ⁊ hęc ſu

perabilis.⁊ G̊ le. Iñ ſuꝑabilit᷑ adũ. Et cõ⸗
ponit᷑. Exuppero.as.i.valde ſupare.Su
pero ⁊ eiꝰ cõpoſita actiua ſunt ꝓ excellere
aliter neutra ſunt.⁊ coꝛ.pPe.
Supꝑſideo.des.ſedi.n.s.i.ſedere ſuꝑ.⁊ di⸗
mittere.Et ↄſtruit᷑ cũ dtõ ⁊ abltõ.vt ſuꝑſi
deo huic rei.⁊ hac re. Inuenitur etiam ſu⸗
perſedeo.ſuꝑſedere.et tunc ſunt duę ꝑtes

Buperſto.ſtas.ſtiti.ſtituʒ.n.p.i.ſupereſſe.

ſuꝑfluere.Et componit᷑ a ſuꝑ.⁊ ſto.ſtas.
A ſupſto.ðꝛ h̊ ⁊ hęc ſuꝑſtes.ſtitis.i.ſenex
vel remanẽs viuus.vel vitam ducens.Et
Supino.nas.naui.natũ.a.p.i.vſare.ſupi⸗
num facere. Inde ſupinus.na.nũ.i.reuer⸗

ſatus. Vnde gerũdia ⁊ ꝑticipia dicunt᷑ ſu

pina.quaſi ſupinata.i.deriuata. et inflexa
a ſuis vᷣbis.Et a ſupinus ꝑ ſyncopaʒ ſupꝰ
pa.pũ.i.ſupinus.Item ſupino cõponitur
cum re.⁊ ðꝛ reſupino.as.i.retro ſupinare.
Iñ reſupinꝰ.na.nũ.Et debet ſcribi ꝑ vnũ
p. ⁊ coꝛ.pmam. Vnde Ouidiꝰ in.xiij.epła
Et modo cãtabãt veteres reſupinos amo
Suppedito.as.n.p/i quxiliare.ſũminiſtra

re.ſubuire.obſeò.ſuppedia dare.et coꝛ.
di. Et vt dicit hhugl. Eſt eliminsda eoꝝ fa
tuitas qͥ ponũt h̊ vbũ ꝓ peſſundare.⁊ cõ⸗
culcare ſub pedibus.
Suppello.is.ſuppuli.a.t.i.ſurripere.quaſi
ſubtus pellere.⁊ ðꝛ a ſub. ⁊ pello.lis.
Suppeto.tis.tiui.vel ſuppetij.titũ.i.ſũmi
niſtrare. vel ſuꝑabũdare.⁊ ðꝛ a ſub.⁊ peto
tis. Vñ Oꝛatius. Mauper em nõ ẽ cui reꝝ
ſuppetit vſus. Suppeto ꝓ ſuꝑabundare
neutrum eſt. ⁊ m hoc facit ex ſe verbũ im
ꝑſonale ſuppetit. Sed pꝛo ſumminiſtrare

Suppilo.las.a.p.i.otundere.vel latent᷑ pi
lage. rel cõpellere.⁊ ðꝛa ſub.⁊ pilo.as.Et
Pdau. pi. rs
Gupplanto.tas.a.p.i.deciꝑe.⁊ ꝓpꝛie per
plantã. qð fit cum latent᷑ plantã ex trãſuer
ſo iacimꝰ int᷑ plantas alteriꝰ. VUñ Eſau diẽ
de Jacob BGeñ. xxvj. En ſupplantauit me
altera vice.
Suppleo.ples.pleui.tũ.n.s.i.ſuꝑimplere.
yl in loco alterius iplere.⁊ ðꝛa ſub.⁊ pleo
ples. Iñ h̊ ſupplemẽ:inis.Et G̊ ſupplemẽ
tum.ti. Et ſuppletus.ta.tu.
Supplico.cas.caui.n.p.ðꝛ ſi ſubtꝰ ſe pli⸗
care ⁊ humiliare ad rogandũ.pᷣces funde
re.⁊ ðꝛ a ſub.⁊ plico.Et conſtruit᷑ in h̊ ſen
ſu cuʒ dtõ ⁊ actõ.vt Supplico tibi ſuppli⸗
co te. Inde ſupplicatio.id eſt. humilis de⸗
pꝛecatio. rsä
Suppono.ñnis.a.t.i.ſummitteꝛe pꝛo aliquo
ponere.

BSuppꝛimo. mis. ſuppꝛeſſi ſuʒ a t. i. ſubtus

pᷣmere.⁊ ðꝛ a ſub.⁊ pᷣmo.mis.⁊ coꝛ.pꝛi.
Suppoꝛto.tas.a.p.i.ſubtꝰ poꝛtare.vł poſt
vel latent᷑ poꝛtare.vel ſufferre.vel ſuſtẽta⸗
re.vel auxiliari. H
Suppubeo. bes.n.s.i.ſubtꝰ vł paꝝ barbe⸗
re.vel pubem emittere.vel creſcere.
Supputo.itas.a.p.i.latent᷑.vel parum.vel
poſt putare. vel numerrer.
GSurdeo.des.dui.i.eſſe vel fieri ſurdũ.Sed
ſurdo.as.i.facere ſurdũ. Et ambo compo
nunt᷑ Obſurdo.as.⁊ obſurdeo.des.i.vn⸗
diq; ſurdare vel ↄtra.ſiłiter vndiq; ſurde⸗
re. In obſurdeſco.ſcl.ſilit᷑ ↄſurdeo.deſco
ſcis.Surdeo.des.neu.ẽ ſed ſurdo.as.ae⸗
tiuum.
Surgo. gis.rexi.ðꝛ q̃ſi ſurſũ iue rego.⁊ ðꝛ a
ſurſum. ⁊ rego.Et cõponit᷑ cũ ad. vt aſſur
go. gis.i.ad aduentũ alicuius cã honoꝛis
ſurgere.Conſurgo.gis:id ẽ.ſimul ſurgere
Exurgo.gl i.extra ſurgẽ.⁊ ꝓprie a ſomno

.

Inſurgo.gis.i.otra aliquẽ ſurgere.i.iua⸗

dere. vel impetere.⁊ ↄſtruit᷑ cũ dtõ. Item
nõ ꝙ ſurgit᷑ a loco.Exurgit᷑ a ſomno. In⸗
ſurgit᷑ ad vindictã. Cõſurgit᷑ ad auxilium
AItẽ reſurgo.gis.i.iteꝝ vel retro ſurgere.
ẽSurgo ſedẽs.exurgo iacens.a moꝛte
reſurgo.Aſſurgo dñis.iſurgo dirꝰihoſtes
BGurrepo.pis.repſi.reptũ.n.t.i.ſubtꝰ parũ
Pa latenter.vel poſt intrare.vel repere.et
Surrideo.des.n.S.i.latenter.vel poſt. vel
ſubtus.vel remiſſe ridere.
Surrigo.gis.rexi.rectũ.a.t.i.quaſi ſurſum
regere.⁊ exigere.erigere vel caput leuare.
⁊ poteſt ſyncopari ⁊ dici.ſurgo.i.ſurrigo.

⁊ m h̊ põt ſaluari ꝙ dicit qdã.Surgo pel

les. ſz nõ eſt extendenddn.
Gurripio.pis.pui.reptũ.a.t.i.latent᷑ rape
ſubtrahere.furari.⁊ ðꝛa ſub.⁊ rapio.pis.
Iteʒ ꝓ falſo ſuggerere iuenit᷑ Baniel.vj.

Tunc pᷣncipes ⁊ ſatrapę ſurripuerũt regi
Surrogo.as.a.p.i.ſubſtituere. Añ Augꝰ.

de ciui.dei. Lucretius qui loco Bꝛuti fue
rat ſurrogatus. =

Suſcipio.pis.cepi.ceptũ.a.t.i.qſi ſurſũ ca⸗
pere.⁊ ðꝛ a ſurſum.⁊ capio.pis. Et ad coꝛ

pus ⁊ ad aiam refert᷑.⁊ coꝛ.pi.

Suſcito.taſ.taui.a.p.i.excitare.⁊ ꝓpꝛie de

moꝛte.⁊ ðꝛ a ſurſũ.⁊ cito.tas.Et cõponit
reſuſcito.tas.i.iteꝝ ſuſcitare.

Guſpẽdo.dis.di.ſũ.a.t.q̃ſi ſurſũ pendere.

⁊ðꝛ a ſurſum. ⁊ pendo.dis. 5.
Suſpicio.cis.ſpexi.ſpectũ.a.t.i.hr̃e ſuſpe⸗

ctum.timere.vel ſurſuʒ aſpicere.Et ꝓ ve⸗

nerari.ſicut deſpicere ꝓ ↄtẽnere.qꝛ qͥs ve⸗

neramur q̃ſi ſurſũ aſpicimꝰ.Et ðꝛa ſurſuʒ

⁊ ſpecio.Iñ ſuſpectꝰtus.Et ſuſpecto.ctas
fre.Et ſuſpectus.ta.tũ.Et ſuſpectiu⸗.ua.

uuz. Eta ſi uſpicio. cis. hec ſuſpicio. onis.⁊

hęc ſuſpectio.onis.in eodẽ ſenſu.

Suſpicoꝛ.arl.d.p.i.ſuſpicẽ.⁊ ðꝛa ſuſpicio.

cis.vel cõponit᷑ ꝑ ſea ſurſum. ⁊ ſpecio.q̃ſi

ſurſum aſpicere. vłarbitrari.extimare In

uenit᷑ etiã ſuſpico.cas.pe.ꝓd. Et tunc ðꝛa
ſub. ⁊ ſpico.cas. Et eſt ſuſpicare latent᷑ vł
poſt. vel ſubtus ſpicare.⁊ ẽ vbũ neu.

uſpiro. as. aui. ratũ.n. p.i.ſurſum ſpirare

vel ſubtus ſpm̃ ducere.⁊ ðꝛ a ſurſum ⁊ ſpi

ro.ras. Iñ h̊ ſuſpiriũ.rij.⁊ ſuſpirioſꝰ.ſa.ſũ
Suſtineo.es.nui.tentũ.a.s.i.ſurſit uz tenere
vel pati.⁊ dᷣꝛ a ſurſum ⁊ teneo. Iñ ſuſtẽto.
tas. fre. Iñ h̊ ſuſtentamẽ.⁊ ſuſtentamẽtuʒ

Jæ hB ſuſtentaculũ.li.

Suſtollo.lis.ſuſtuli.ſublatũ.a.t.i.ſurſũ tol

Et ꝓd.pᷣmã poſitione.

lere. ⁊: a ſurſũ. ⁊ tollo. Et yt dicit Pap.
Suſtollit.eleuat.ſuſtinet.pſidio eſt.ſuffra

gat᷑.patit᷑.tolerat.

Suſurro.ras.raui.n.p.i.murmurare.ĩau⸗
re alicuiꝰ aliqͥd latenter dicere. Et ẽ verbũ

ficticiũ de ſono locutionis dictũ.Qui eniʒ
ſuſurrat.nõ in facie alicuiꝰ.ſʒ in aure loqt᷑

de altero detrahẽdo.Et coꝛ.pᷣmaʒ. Vnde
Quidiꝰ in.x vj.epła.Autego cũ chara de

te nutrice aaro.
Abeo. bes.bui.n.S.i.putr
grere.deficere.tabe fluere.⁊ ðꝛ
atabes.bis. Inð tabeſco.ſcl.fre.
SEt caret ſupinis.⁊ ꝓd. ta.
Cabulo. as.laui.a.p.i.tabulas parare.pꝛo
ſternere. Et cõponit᷑ cõtabulo.as.Diſta⸗
bulo. as.i. tabulas remouere.⁊ coꝛ.bu.

Taceo.ces.tacui.tacitũ.n.s.i.ſilere. Inde
tacitus.ta.tũ.⁊ taciturnꝰ.na.nuʒ.qͥ facile

tacet.⁊ coꝛ.ta. Vñ Ouidi de arte. Vere

pᷣus taceant volucres ęſtate cicade. Inter
aũt tacere ⁊ ſilere h̊ intereſt m quoſdã.qꝛ

qui tacet.loqui nõdum incepit.qui vero ſi
let.loqͥ deſinit. Juxta illud Eſaię. Tacui
ſſui ſemꝑ patiens fui.

Tamino.nas.naui.i.aduerſari.Et cõpont
tur attamino.as.i.aduerſari. Itẽ cõtami⸗

no.as.i.polluere.deturpare.⁊ ẽ actiuum.
alia pᷣdicta ſunt neutra. Et nò ꝙ attamino
as.ẽ purgare.vt farinã cũ ſetario ᷣm quoſ
dam. Iñ h̊ attamẽ.inis.i.ipſum ſetarium.
Tango.gis.tetigi.tactũ.i.ↄtingẽ.inqetare
et coͤtrectare. In Htactꝰ.tus.tui.Et hic ⁊
heęc tangibilis.⁊ H le.Et cõponit᷑ attingo.
gis.attigi.attactũ.i.valde vłiuxta tange.

vel accidere.Cõtingo.gis.cõtigi.ↄtactũ.

Iñ h̊ cõtactus.tus.tui. Obtingo. obtigi.
obtactũ. Tango.⁊ eiꝰ cõpoſita ꝓ tangere
actiua ſunt ſʒ ꝓ accidere neutra ſunt.
Laratãtarixo.as.n.p.i.tuba clangere.vel
farinã colare.⁊ẽ ſetaciare.

Tardo.daſ.daui.datũ.a.p.i.moꝛari.vłim

pedire. retinere. differre. tardũ.facere. Iñ
tardus. da. dũ. Et tardito.as.are.fre. Eti
cõponit᷑ Retardo.das.
Taxo.as.are.a.p.i dẽ.numerare Et taxare
.i. dicere. Et taxare.i.cõfirmare. Ettaxa⸗
re.i.licitũ imponere.ſcʒ pᷣciũ rei erae
Iñ hec taxio. onis. AUnde.ij. Heſdre.viij.
Dia ſine taxatione.i.ſine quãtitatis deter
minatiõe.Taxo cõponit᷑ cũ con.pꝛłę.et re.

5

ere. pi⸗

Tedeo.des.tedui.n.s.dicebat᷑ antiquitus
ſed modo nõ ẽ in vſu.i.faſtidiri.indignari
anxiari.hr̃e tediuʒ. Iñ tędet imꝑſonale.⁊

ↄſtruit᷑ cũ actõ ⁊ gtò.vt Tędet aiam meã⸗

vitę meę. Iñ h̊ tędiũ.dij. Itẽ tędet cõponi

tur Oetędet. Diſtędet.i.valde tędet.eꝛ

tędet.i.valde tedet.Zędeo.⁊ tędet cuʒ cõ⸗
poſitis neutra ſunt.⁊ carẽt ſupinis.⁊ ꝓd.
is an OuidiꝰSDetędet igenuos tędia fer
eſui.

Tedioꝛ. ar. tediatus ſum. d. p.i.tedio affici

⁊ðꝛ a tędiũ.

— „

Tego. xi. ctũ a. t. i. opire. defendere.et coꝛ.
te in ſᷣſenti. Añ Oꝛatiꝰ in epła.Cõmiſſum

qᷓ; teges.⁊ vino toꝛtus ⁊ iro.

LTegulo. las.n.p.i.tegulas facere.vlł teguk

opire.⁊ ꝓdu.te.

Telo.·las.laui.a.p.i.longare.differre.ſʒ nõ

ẽ in vſu.Et cõponit᷑ Pꝛotelo.as.i.diſten⸗

dere. plongare. differre. ꝓpuocare. Et ꝓd.

te.
Temero. ras.raui.a.p.i.coꝛrũpeꝛe.violare
polluere.⁊ coꝛ.me.

Temno.nis.pſi.ptũ.a.t.i.vilipẽdere.dam

nare. Et cõponit᷑ Cõtemno. nis. pſi. ptũ.
Et nõ ꝙ tẽno hʒ.m.añ.n.in eadẽ ſyllaba i

terito ꝑfecto habet.p.⁊ in his quę foꝛman
tur a pterito. ⸗
Tempero.ras.raui a.p.i.placare.mitiga⸗
re.lenẽ facẽ.ęque libꝛare.moderare.⁊ ðꝛ a

tempero.qꝛ a tempoꝛe ꝓcedit temperies.
Inñ temperatus.ta.tũ.Et cõponit᷑ attem⸗
pero. as.i.valde vel iuxta tẽperare vłobe

dire. Contẽpero.ras. Diſtẽpero.as.i.a tẽ

perie remouere. Obtẽpero.ras.i.obedire
conſentire. Zempero ⁊ eius compoſita ſũt

actiua.pᷣter obtẽpero.⁊ attẽpero.ras.pꝛo
obedire.ꝗᷓ ſunt neutra.⁊ coꝛ.pe

Tempeſto.ſtas.ſtaui.a.p.i. moleſtare. Et
tempeſtare.deſtruere.diſſipare.vł tempe

ſtatẽ facẽ. Jñ tẽpeſtuoſus.ſa.ſũ.i.tempe⸗

ſtate plenus.Et tẽpeſtuoſe.ſius.ſime.ad⸗

uerbiũ. ⁊ heęctempeſtuoſitas.tatis.
Tẽpero.ras.i.tꝑs ducere vł in tꝑe viuere.

⁊ꝛ a tꝑs.Et cõponit᷑.vt attẽpero.as.Et

cõtempero.ras.i.ſimul tẽpoꝛare.
Tẽdo.dis.tetẽdi.tenſum.vel tentũ.i.ire di
rigere.feſtinare.eleuare.ꝑgere.conari.Et
tẽdẽ dicũt arcũ.vineam ⁊ bꝛachia.Tẽdo.
dis. ꝓire neu.ẽ.ſʒ i alia ſigtione actiuũu.
Tenebꝛo. bꝛas.a.p.i:obſcurare tenebꝛoſũ

R

facere. Jn tenebꝛaſco. ſcis. inchoa.

Teneo.ñeæ nui.tentũ.a.S.i.hrᷣe.poſſidere

ſeruare.moꝛari. Et coꝛte. .
Tenſo.ſas.freq.a tẽdo.dis.i.defendere.ſe
curum facere ducere. A qͥ tenſito.tas.ali
ud fre.Et ꝑ cõpoſitionẽ pꝓtenſo.ſas.⁊ ꝓte
ſito.tas.i.defendere.ꝓteger.
Tento.tas.taui.i.frequẽter tenere.⁊ explo
rare. Et debet h̊ vbuʒ ſcribi ꝑ.n.ſine.p.et
nunq; ꝑ.m.vel.p.Et cõponi Pertento.
tas. Retento.tas.i.iterũ tentare.vł freůn
ter retinere.⁊ tũc ẽ fre.huiꝰvbi retineo.es
Tento actiuũ ẽ cũ ſuis cõpoſitis.ita dici
hugl.MMulti tñ dicũt ꝙ tempto.tas.de⸗
bet ſcribi ꝑ.mp.vt temptauit deus Abꝛas
Et deſcẽdit vt dicũt a temno.nis.tempſi.
temptũ.ptu. u. in. o. fit tempto.tas.ſʒ tunc-
videt᷑ ꝙ mutet ſignificationẽ.vt temptare
i. frequẽter temnere.i.ↄtemnere.⁊ deſpi⸗

cere. Sed tentare a teneo.i.frequẽter tenẽę
vel exploꝛare.ſʒ pᷣus dictũ meliꝰ place.

Tenuo.as.aui.a.p.i.ſubtiliare.tenue facẽ
Et ↄponit᷑ Attenuo.as.Cõtenuo.as.Ex
tenuo. as. id eſt. extendere. dilatare. valde
Tepefacio.cl.feci.i.facio tepere.⁊ acuit fa.
licʒ ſit bꝛeuis.i tepefacit ⁊ tepefacio.Etnõ

Etno ꝙtenor in eadẽ ſyllaba i Zezbunoperch bo SponKenänt
pſenti.⁊ in tꝑibꝰ foꝛmatis a pſᷣſenti.ſʒ inß⸗ Te

peo.pes.pui.i.eſſe vel fieri tepidũ (tiuo.
ſcʒ calere.vł frigere.Cũ em̃ res a nimio ca
loꝛe ceſſat ðꝛ tepere.ſiłiter cũ a frigoꝛe tran
ſit in caloꝛẽ ðꝛ tepere. Vñ ſepe ðꝛ tepere ca
lere. ſepe frigere. Eſt tepere ꝓpꝛie eẽ in
caloꝛẽ ⁊ frigiditatẽ tẽperatũ. Iñ hic tepoꝛ
oꝛis.Et tepeſco.ſcis.ichoa.Et tepidꝰ.da.
dü. Et tepiditas.tatis.Et tepidub. la. lů.
.i.aliqᷓ;tulũ tepidꝰ. Et tepido.das.i.tepi

dum facere.a ẽ actiuũ.

Tepere infinitiuus cõponit᷑ Tepefacio.cis
Tepefio.fis. Tepeo componit᷑. Cõtepeo.
pes. Diſtepeo. pes. Intepeo.pes.Tepeo
neu.ẽ cũ ſuis cõpoſitis.⁊ caret ſupᷣ.
Zerebꝛo.bꝛas.a.p.i.ꝑfoꝛare terebꝛo.Et cõ
ponit᷑ Cõterebꝛo. bꝛas.⁊ coꝛ.nat᷑ alit᷑ re.
Tergiuerſoꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.in varias ꝑ
tes ſe vertere.deciꝑe aĩm q̃ſi tergũ huca i
luc vertere. Iñ h̊ tergiuerſatoꝛ.oꝛis.dece⸗
ptoꝛ.vᷣſipellis.qꝛ aim q̃ſi tergũ huc ⁊ illue
vertit.ne qualis ſit intelligat᷑. Et hęc tergi
uerſatio.onis.i.deceptio.Et h̊ ⁊ hęc tergi
uerſabilis.⁊ G le.i.deceptoꝛiꝰ habilis ad
decipiendum.
Tergo. gis.terſi.terſum.i.mũdare.deſicca⸗
re.exiccare.purgaꝛe. Iñ teꝛgeo.ges.terſi.

terſum in eodem ſenſu. Et vtrũq; cõponit᷑
tergo. ⁊ contergeo. Extergo.et extergeo.

ii.iteꝝ tergere.⁊ ſunt actiua.
Termino.nas.a.p.i.finire.diſtinguere.Iñ
B hec terminabilis.⁊ q le. Lermino com
ponit᷑ Cõtermino.nas.i.ſimul terminare.
. vel ↄiungere.BDetermino.nas.i.diffinire.
vel terminos auferre. Diſtermino. nas.id
e.terminũ remouẽ. Extermino.nas.i.ter⸗
minũ remouẽ. vel extinguere.⁊ coꝛ.mi.
Tero.ris.triui.tritũ.a t.i.cõminuẽ. ↄfrin⸗
gere. Et in pnti coꝛ.hãc ſyllabã te. In pte⸗
rito vo ⁊ ſupino ꝓdu.tri. ⸗
erreo.res.rui.ritũ.a.S.i.terroꝛeʒ inferre.
Iñ h̊ terroꝛ.oꝛis.Et ſcribit᷑ ꝑ geminũ.r.
Xerrito.tas.frequẽtatiuũ.i.frequẽter ter⸗
rere. ⁊ ð a terreo.res.⁊ coꝛ.di.
Teſcuo.as.aui.a.p.i.caſtrare. Et hĩc teſcu
atoꝛes.i.caſtratoꝛes. I teſcuationes ca⸗
ſtrationes dicunr.
Teſtamentoꝛ.arl.d.p.i.teſtamẽtũ facere.

ſticulos ꝑcutere.Et cõponit᷑ Beteſticulo.
las.⁊ eteſticulo.las.⁊ coꝛcu.

firmare.⁊ coꝛ.ſi.
Teſtimonio.as.n.p.i.ↄfirmare teſtimonio

facere. Et teſtari.i.teſtiſicare.teſtimoniuʒ
dare. Et teſtari.i.iurare.vel cõiurare.vel

nitur. Atteſtoꝛ.aris.i.valde teſtari.Dete⸗
ſtoꝛ.arl.Cõteſtoꝛ.ar.i.ſimł teſtari. Mꝛote
. ſtoꝛ.arl.Obteſtoꝛ.arl.i.vndiq;.vel ob ali⸗
. gquid vel cõtra teſtari.
etrarcho.chas.chare.n.p.i.pᷣncipari.vñ
Oꝛatius in epi.Tetrarchare volens acce⸗
det ſiccus ad vnctum.
Texo.xis.xui.textũ.a.p.i.coopire.oꝛdina
re.ↄſtruere.⁊ ad telã einer. Jñ hec textu⸗
ra.rę.Et texto.tas.i.ſępe texere.Et a texo
is.h̊ textoꝛ.oꝛis.

S— oa* .ααTheologoꝛ. arl. d. p. i. theologia tractare

Wleg, e n n — vel loqui. Idẽ theologicoꝛ. caris. ⸗
l E r ripit 1. 3 eologiroe. gatis. e co:
Ez-t Eheono. ras. a. p. i. videre. et ð a theos. qꝛ
ro αdeus oia videt. Et theoꝛare ppꝛie eſt con⸗
vot v. e Obr ſiderare diuina. Iñ hęc theoꝛia.rię. vł the
. oꝛica.cę.ſciẽtia ꝗᷓ tractat de inuiſibilibꝰ.vł
. vita ↄtemplatiua. Iñ theoꝛicꝰ.ca.cũ.con⸗

Betergo ⁊ detergeo.i.valde tesgere.Con

Pertergo ⁊ ꝑtergeo. Retergo ⁊ retergeo

Teſticulo.las.a.p.i.teſticulos dare.⁊ ꝑ te⸗
Teſtiſicoꝛ.arl.d.p.i.teſtẽ facere.vel teſte cõ
Teſtoꝛ.aris.teſtatus ſum.d.p.i.teſtamẽtũ

in teſtẽ adducere.vel rogare.Teſtoꝛ cõopo

templatiu. ͥ tm ↄtemplatioi vacat.
Theſauro.ras.n.p.i.facere theſauruʒ.the⸗

ſaurũ ↄgregare. Idẽ theſaurio.xas. Uñ

aulus ad Ro.ij. Theſauritas tibi irã.i.
q̃ſi eſſet theſaurus.⁊ qͥcqͥd pᷣcioſum cõgre⸗
gas tibi irã dei ſiue penã.Nã iratꝰ videtur
deus. qñ peęnã iuſte innrer..
Thuriſico.as.a.p.i.incenſare.vel incenſuʒ
facere.vel ſacrificare.⁊ ðꝛ a thus.⁊ facio.

Iñ h̊ ⁊ hęc thurifex.ſicis.ſacerdos.vel in⸗

cenſatoꝛ. Iñ h̊ thuriſiciũ.i.ſacerdotiũ. Et

.

heęc thurificina.nę.loc vbi thus efficit᷑ v

etiã ſpargit᷑.vel ſacriſticeer.

Waonte

Ticionoꝛ.naris.d.p.i.titiomo/ pparare.vł
eos in ignẽ mittere. Et ↄponit᷑ Atticionoꝛ

narl. m Hhugl.

Timeo.mes.mui.a.s.i.metuere. Iñ timoꝛ
oꝛis.Et cõponit᷑ Extimeo.es. MPertimeo.

mes.Et caret ſupino.⁊ coꝛ.hãc ſyllabã ti.
Vñ. Qui de moꝛte timet.plurima mẽte vi
det. Iñ timeſco.ſcis.inchoa.

Tincto.tas.i.frequẽter tingere.A qͥ tincti⸗

to.tas.aliud frequẽtatm. S

Tingo.gis.xi.ctũ.a.t.i.tinctura.iſicere co⸗
loꝛare.infundere. Iñ tinctus.cta.ctuʒ.Et

tinctim aduerbiũ.Et h̊ ⁊ hec tingibilis.et
h le.pe.coꝛ.habile ad tingendũ.Et hęc tin

ctura.rę. Itẽ tingo cõponit᷑ Cõtingo.gis
xi. ctũ.i.ſimul tingere.Detingo.gis.i.tin⸗
cturã remouere. Intingo. gis i.iĩ tincturãa

fundere. Retingo.gis.i.iterũ tingere. vel
tincturã auferre. Subtingo.gis.i.ſubtꝰ vł

parũ tingrer. “
Tinnio.nis.iui.itũ.i.liqde ⁊ pure ⁊ lenitñ ſo
nare. ⁊ ꝓpꝛie ð de ęre vel alio metallo. Et
vt dicit Rꝛiſtianꝰ.deficit in pᷣma ⁊ ſecũda

pſona ꝓpꝛie.intertia ſępe inuenit᷑.⁊ ẽ ono

motopęiũ.i.vbũ ficticiũ inuẽtuʒ ex q̃litate
ſoni illius rei cui ↄuenit. Impꝛopꝛie tũ qñ

q; inuenit᷑ in bᷣma ⁊ ſecũda ꝑſona.Iñ h̊ tin

nitus. tus.tui. Et tinnito. tas.freq. Et tin
nulus.la.lũ.Et tinniens.tis.oĩs ge.

XTyrocinoꝛ.aris.d.p.id eſt. eſſe vel fieri de

nouo militẽ.vel facere.vel exercere officiũ
tyronis. J

Titillo.titillas.i.titubare.vel ad luxuriam

incitari. ſtimulare.⁊ ðꝛ a titubo.bas.Et in
actiua ſigtione dicitur titillo.las.i.inflam⸗
mare.incitare.ſtimulare.cõmouere ad lu⸗
xuriam. Inde heęc titillatio.luxurię incita⸗

mẽtũ.carnis incitatio.inflãmatio.Et titil

licus.ca.cum.pe.coꝛ.i.titillatione plenus

.ꝗ

— —

Todeo.des.todui.vel todi.n.s.

ſcʒ qͥ incitat.vel qͥ incitat᷑ ad luxuriã.Et ti
tillarius.ria.riũ.i.ꝓnus ad luxuriã. Zitil

lo.as.in abſoluta.⁊ in paſſiua ſiãtiõe neu⸗

trũcẽ̃.⁊ in actiua ẽ actiuũ.⁊ ſcribit᷑ ꝑ duo.l.
Titubo.bas.baui.n.p.i.dubitare vł vacil

lare.tremere.⁊ coꝛ.tu.

Titulo.las.a.p.i.deſigre titulo. vel titulußzʒ

apponere.⁊ ðꝛ a titulꝰ.Et cõponit᷑ Intitu
lo. las. Preętitulo.las. Retitulo.las. Et

coꝛ.ti. VUñ Ouidiꝰ de reme. Legerat huiꝰ

amoꝛ titulũ nomẽq; libelli.

₰

curua ſenecta pede.

Tollo. lis.i.eleuare.Et tollere.i.auferre.ſ,ʒ
tollimꝰ a volente. Eripimꝰ vi. Auferimus
qð dedimꝰ.Et tollere.i.nutriꝛe.Et tolleꝛe
i.poꝛtare.vel ſuſtinere.⁊ caret ſterito et
ſupino.ſed accipit mutuo tuli. vel ſuſtuli.
Antiqͥ em dicebãt tulo.lis.tuli.vel tetuli.

tultũ.Et inde ↄponebat᷑ ſuſtulo.lis.ſuſtu
li.qð modo nõ ẽ in vſu in pſᷣſenti.⁊ ideo da⸗
tum eſt eiꝰpᷣteritũ huic verbo tollo.qð ſigt
auferre vel eleuare.Et cõpoſita ſilłiter pñt

acciꝑe pᷣteritũ a cõpoſitis illius.qᷓ;uis non

oĩa. Item tollo cõponit᷑ Attollo.lis.attu⸗
li.i.valde tollere.Extollo.extuli. Suſtol⸗
lo ſuſtuli.i.ſurſum tollere.Et eſt actiuum
tollo cum ſuis compoſitis ᷣm HHugl.Silit

tuli.dat̃ ꝓ pᷣterito huic verbo fero. MPꝛiſti

anus aũt in. x. lib.ſic dicit. Tollo tetuli.ꝓ

qᷓ nunc in vſu frequẽti eſt ſuſtuli.Atulo qͥʒ
de veteribꝰ qð fuit in vſu tetuli dicebant.

Tollo q̃; deficit ſupio.ſʒ ꝓ eo vtimur ſub⸗
latũ.Suffero etiã facit ſuſtuli.ſʒ ĩ alia ſigti

one. Be ſigtionibus huius verbi tollo cõö⸗
ſueuit a qͥbuſdã dici. Qui remouet tollit.

qui ſublimat quoq; tollit.Et ꝓ nutrire tol
lere ſepe dat᷑. Itẽ Qui tollit remouet.ge⸗

rit. erigit. accipit. aufert. .

£u

Tondeo.es.totondi.tonſuʒ.a.s.i.capillos

ſecare vel aliud. ⁊ diminuere.⁊ in circũitu
coꝛrodere. Iñ h̊ tonſoꝛ.Nertinet etiã ton⸗
dere ad oues. Añ.j. Reg..xxv. Audiui ꝙ
tõderẽt paſtoꝛes tui gregẽ. Inuenit᷑ etiaʒ
tundo.dis.p.u.tertię ↄiugationis ſed ali⸗
ud ſiꝗt. Ande.Zondemꝰ barbas vł oues

ſed tundimus herbas.Londeo dat tonſũ

Tono.tonas.tonui.itũ.i.ſonitruũ

n. s. i. moueri.
tremere ad modũ todę.⁊ ðꝛ a tolda.
Tolero.ras.raui.a.p.i.ſuſtinere.pati.ſuf⸗
ferre. Et ſcribi debet ꝑ vnũ.l.hʒ em pmazʒ
vꝛeuẽ. Uñ OQOuidiꝰð arte.Dũ vires aimq
ſinunt tolerare laboꝛes. Naʒ veniet tacito

di. ſz dat vndere totonhſnii.·
Londito.tas.fre.de tondeo.des.

ſed ſbet tundere tuum. DHattundo tutu⸗

—

facere.
⁊ ↄuenit ſoli deo. AUñ ſoluʒ in tertia pſona
ðꝛ inueniri. Inuenit᷑ tñ in pma ſcda pſo⸗
na ꝑ ꝓſopopᷣeiam.i.ꝑ tranſlationẽ.vt Co
no.i.ſono.vel foꝛtiter clamo.⁊ ꝑ apoſtro⸗
pham. Tono cõponit᷑ Attono.nas.i.ſtu⸗
pefacere. Cõtono. nas i.ſimul tonare. In
tono. nas.i. inſonare. Lono neutrũ ẽ et cõ
poſita.hᷣter attono quod ẽ actiuuʒ. Et oia
faciũt pteritũ innui.⁊ ſupinũ in itũ. Licet
qñq; inueniat᷑ facere ĩ aui.⁊ in atũ BPm an⸗
tiquos. Et oia coꝛ.hac ſyllabã to.Et nota

ꝙ tono abſolutũ ẽ.vt deus tonat. Inueni
tur tñ etiã qñq;.deus tonat aerem.qꝛ vbvũ
tranſitiuum tunc intelligit᷑ in eo.i.tonare
facit.vel tonitruo ꝑcutit ⁊ mouet.⁊ tangit
Similiter. luet ſuꝑ peccatoꝛes laqueos
ignis.i.q̃ſi pluendo.i.ſubito abundant᷑
emittet. Et coꝛ.pᷣmam tono. Uñ Eſopus.
Bum foꝛtuna tonat.fugitiuos terret ami-

Tonlſo.ſas.freq.A quo tonſito.tas.aliud

frequẽtatiuũ.

Toꝛmẽto.tas.i.toꝛmẽto afſicere.Iñ toꝛmnẽ

tuoſus.ſa.ſũ.qð ⁊ toꝛmẽtoſus ðdꝛ.

Toꝛno.nas.i.toꝛno aptare.in girũ mittere·

vel voluere inſtrumẽtũ.ſcʒ toꝛnũ.

Toꝛpeo.pes.pui.⁊ caret ſupino.i.lãguere

pigrere. 2 deſicere ſtupere mutere qusdaz
admiratione.vel timoꝛe affici. In h toꝛpo?ꝛ

oꝛis. Et toꝛpeſco.ſcis inco.
Toꝛqueo.ques.toꝛſi.toꝛſũ.vel toꝛtũ.a.S.i.

cruciare. Et toꝛquere.i. flectere. voluere.
vel mittere. iaculari.

Toꝛreo.res.rui.toſtum.a.S.i.vꝛere.aſſare

ſiccare. cremare. vł vtere.ſiue ſoluere. Inñ
Theodolus. Ethiopũ terras iam feruida
toꝛruit ęſtas.Zoꝛreo facit toꝛrui i terito
⁊ toſtũ in ſupino. Inuenit᷑ etiã toꝛritũ.tu.
Be ſiãtionibus huiꝰ verbi ſolet dici.Qui
toꝛret voluit.ſiccat cremat aſſat ⁊ vrit.

Toꝛreſco. ſcis.a toꝛreo.vᷣbũ ichoa.qð acci

pitur qñq; im ꝓpꝛie in actiua ſigtiõe.⁊ ab⸗
ſoluta.i.areſcere.

Toxico.cas.a.p.i.venerare.veneno inficẽ

Et cõponit᷑ intoxico.cas.

ante

Tracto.tas. vbuʒ fre.a traho.is. qð videt᷑

diſtare a ſignificatione. ſui pꝛimitiui. ſed

penitus nõ diſtat. HNRã q aliqͥd tractat qͥdã⸗

modo illud trahit. Eſt em tractare ſenten⸗
tiam frequẽter huc ⁊ illuc trahere. Et tra⸗

ctare eſt ad libitũ trahere. Iñ tractꝰ.ta.tũ
Et hic tractus.tus.tui.Et tractim aduer⸗
bium.i. lente.
Trado.dis.tradidi.traditum.a.t.i.pꝓdere.
dare. vel trãfferre.⁊ ð a trans.⁊ do. das.
⁊ abijciunt᷑.n.s. Unð.Qui tribuit tradit.
tradit iniquus homo. Iñ hic traditoꝛ.orl.

i. ꝓditoꝛ.vt Judas ẽ traditoꝛ.i.datoꝛ.

FTraduco.cis.duxi. ductũ.a.t.i.ad vlterio⸗
ra ducere.vltra ducere.publicare.⁊ dicit
gtrans. ⁊ duco.cis.⁊ abijciunt᷑.n.s. Anð
in pſalmo debet dici. Qui traduxit ppłᷣm
ſuũ ꝑ deſertũ. Et Matth.j. Joſeph cum
eſſet iuſtꝰ ⁊ nollet eã traducere.i.ꝓducere
Hm gloſam vnã.Et gręci habẽt ppalare ⁊

redit in idẽ. Qð em manifeſtat᷑.qſi de tene
bꝛis ad lumẽ traducit᷑. Iñ traducxꝰ. ta. tũ.

2 ꝓdu. du.

raho. his.ᷣtraxi. ctũ.a.t.i. extendere.rape

Aipliare. educere.

Pfoꝛare. vel trãſfigere. Iñ traiectꝰ.a.ũ.Et

hec traiectio onis.i.vltra iactio.Et ponit᷑
P merciũ tranſpoꝛtatiõe. Uñ Eccl.xxx vij
Cũ negociatoꝛe de traiectione.cũ emptoꝛe

de venditione tracta.
Trano.nas.naui.n.p.i.vltra no

vel tranſeo.ſʒ ꝓpꝛie de mari ðꝛ.

Cranſcendo. dis. di. ſũ. n. t. i. vltra ſcĩdere.
28Sε trans. 7 ſcando. dis. abijcit᷑. s. Et
ſcribit᷑ ꝑ vnũ.s.quia nec ante conſonantẽ

nec poſt ↄſonantẽ debet ſieri geminatio cõ
ſonantis. vt aſto. aſcendo traſcẽdo.niſi al⸗

tera illarũ fuerit liqͥda.vt ſupplico.ſuppꝛi

⸗ „ „

Tranſeo.is.iui.itũ.i.vltra ire.⁊ ðꝛ a (mo.

trãſ.⁊ eo.is.⁊ cẽ̃.s.de pᷣma ſyllaba.⁊ pᷣpoſi⸗
tio debet ſyllabicari ꝑ ſe. SM
Trãſfero.fers.trãſtuli.trãſſatũ.vbũ actiuũ
.i.vltra ferre.vel de vno loco ad aliũ ferre
2⁊ðꝛ a tranſ.⁊ fero. Iñ trãſlatꝰ.ta.tũ.i.tra⸗

ductus. ſiue vltra duct. trãſpoꝛtatꝰ.Et h̊

trãſlatoꝛ.toꝛis.

in aliã figurã mutare.

Tranſfreto.tas.taui.a. p.i.vltra fretum ire

Mare.trãſire.⁊ ðꝛ a trãs.⁊ fretũ.⁊ coꝛ.fre.
Tranſfugio.gis. fugi.a.t.i.vltra aliũ fugẽ.
⁊ðꝛ a trans.⁊ fugio.gis. Iñ h̊ ⁊ hęc trãſfu
. er ui de vno exercitu fugit in aliũ.Et
Tranſgredioꝛ.deris.d.t.i.vltra gradi.pꝛę

vel nato.

Traſfiguro.ras.a.p.i.trãſfoꝛmare.ſ.vltra

uaricari. ⁊ : a trans.⁊ gradio.
Tranſgulo.las.a.p.i.vltra gulã deoꝛſũ im⸗

mittere.ſ.tranſglutire.
Tranſigo.gis.trãſegi.trãſactũ.a.t.i.vltra
agere.vel litẽ decidere.q̃i actiõeʒ tranſire.
Itẽ tranſigere.i.cõponere.Jñ trãſigẽs ꝑ⸗
ticipiũ.qð capit oẽs ſui verbi ſigtiões. Et
heęc trãſactio. onis.
Tranſmeo.meas.n.p.i.vltra meare.⁊ ðꝛ a
trans. meolgs. SS
Tranſmigro.gras.graui.i.vltra migrare.
tranſire. Uñ ps. Tranſmigra in montẽ ſi-
cut paſſer.⁊ coꝛ.bᷣmã naturaliter. Vñ traſ⸗
migro.gras.penł.grauat.licʒ in aliqᷣbꝰ ec.
cleſijs acuat᷑. Añ Zogimas ð Maria egy
ptiaca. eu inqͥt.quid tentaui.qͥ. qualis.
⁊ vnde migraui. In verſu tñ migro habet
Trãſuado.das.aui.n.p.id ẽ.vltra vadare
tranſ vadũ ire.veltraſ vadũ ducere.⁊ ðꝛa

trans. vado. das. coꝛ. vo.

Trãſuerto.tis.a.t.i.vltra vtere.vel ad ali⸗

npliare. educere. Ig vertere. obliqre. Iñ trãſuerſus.ſa.ſũ.
FTraijcio.cis.ieci.ctũ.a.t.i.vltra iacere. vel

Tranſpono.nis.a.t.i.oꝛdinẽ mutarre.
Tremo.mis.mui.mitũ.n.t.i.pauere.pal⸗
pitare.nutare.timoꝛẽ mõſtrare. Iñ tremẽ
dus. da. du. Et tremebunc. da. du. i. ſimi
lis trementi.Et h̊ tremoꝛ.oꝛis. Et tremo⸗
roſus.ſa.ſũ. Itẽ tremo cõponit᷑ cũ facio ⁊
fio. vt Tremefacio.fac Tremeſio.fis. Itẽ
a tremo cõponit᷑.Extremo.mis.Cõtremo
mis. Intremo.mis. Et hinc inchoatiua.
Contremiſco. Extremiſco. Intremiſco.
Tremiſco. ſcis.inchoa.i.incipio tremere.
AVñ Baniel. Tremiſcãt ⁊ paueãt deũ Da
nielis. ⁊ coꝛ.tre. Vñ in Auroꝛa ðꝛ. Signa
decẽ Pharao tremuit ſiccũ mare fluctus.
Et coꝛ.pe.infinitiui. Vñ in ps.debet coꝛri
pi me. Qui tãgit trã.⁊ faceã tremere.Itẽ
Eſaię.lx vj.Qui tremitis ad verbum eius
pe. tco.
Tremulo.las.n.p.i.tremere ⁊ trepidare.
Thꝛeneo.nes.i.lamẽtari voce triſti doloꝛẽ
exbmere. flere.dolere.cõqueri.

Trepido. das. daui.n.p.i.foꝛmidare. VUnð

dus. da. du. i. tinidus.
Treugo.treugas.n.p.i.ſecurare.pacifica⸗
re.treugã facere. “èðMUM
Tribulo.las.a.p.i.tribulationẽ inferre.vł

ꝓphᷣa. Illic trepidauerũt timoꝛe.Iñ trepi

pati. Et tribuloꝛ. larl.depo.ge.in eodẽ ſen

ſu. Inde hec tribulatio.onis.i.perſecutio
aduerſitas.
Trico.cas.caui.a.p.i.deciꝑe.vel impedire

—, — —— — KN — —

— — —

vel demoꝛari. Vñ quidã ad beatã Mari⸗

anm dicẽtẽ. Qũo fiet iſtud.qm virũ non co

gnoſco inquit. Quid vitam tricas in mun
Ddo. Item tricare.id eſt.tricas capilloꝛũ fa⸗

—

cere.⁊ eſt verbum ꝑtinens ad mulieres.ꝗ

tricant crines ſuos.quos in tres ꝑtes diui

ſos.ſubtiliter complicãt.⁊ inuoluunt. Et
hmõi inuolutio trica ðꝛ.q̃ſi tria capiens.i.
tres ꝑtes criniũ. VUnde Eccl.xxxij.Et ho⸗

ra ſurgendi nõ tetrices.i.nõ ſis piger. vel
nõ facias moꝛã in cõponendo capillos ſicẽ
mulieres faciunt.vł nõ ſis mollis ⁊ effemi

natus qñ debes ſtrenue oꝑari. Alia litte⸗

ra inuenit᷑ in biblijs coꝛrectis. Hoꝛa ſurgẽ
di nõ te triſtes. Vñ dicit glo. Rabani.id
monet ne ſimus triſtes vel tardi in diſcipli
na ⁊ meditatione ſapientię. Ner h̊ qð dic̃.
Ne ſimus triſtes.exponit qð dicit.non te

triſtes. Per h̊ vero qð addit. Ał tardi.vi

det᷑ innuere ꝙ alia littera ibi inueniat᷑ non

te trices. Quidã vero dicũt ꝙ tetrices eſt

ibi vna dictio. vt dictũ eſt ſupꝛa de noibuſ
in tetricus. Item trico componit᷑.Contri⸗

co.cas Biſtrico.cas.i.diſſoluere.expedi⸗

re.Extrico.as.i.expedire.exoluere.aꝑire
Intrico.as.i.impedire.vel inuoluere.vel
imoꝛari. Retrico.cas.i.iterũ tricare.vłtri
cam ſoluere.Et eſt actiuũ cuʒ omnibꝰ ſuis
cõpoſitis.⁊ ꝓd.tri. AUñ in gręciſmo dicit᷑.
Impedit intricat.necnõ inuoluẽ ſiẽt.
Extricatq; ſapit.expedit aut aperit.
Triꝑtioꝛ.ris.⁊ triꝑtio.tis.ꝓ eodẽ.vide in
partioꝛ.tiris.
Triplo.plas.a.p.i.triplum facere.

Tripudio.as.n.p.i.tripudio lętari.exulta⸗

re.gaudere.vel victoꝛiã hre.

Triſtoꝛ.arl.d.p.i.dolere.triſtẽ eſſe. Inueni

tur etiam triſto.ſtas.in actiuo genere.i.tri
ſtem facere.turbare.Et vtrũq; cõponitur
Cõtriſto.ſtas.Cõtriſtoꝛ.aris. L
Trito.tas.i.frequẽter terere.Et ꝓdu.pᷣmã

Vñ Facetus. Quos vult ſoꝛs ditat.quos

nõ vult cũ pede tritat.
Trituro.ras.n.p.i.terere tri
palea granũ ↄterendo eruere. Vñ.j.Coꝝ.
ix. Et qui triturat in ſpe fructus pcipiẽdi.

Et ꝓd.penł.ſicut tritura nomẽ. Nñi An⸗
ticlaudiano ðꝛ. Deiectãq; ſolo pedibꝰtri⸗

turat equinis.
Triumpho.phas.a.p.i.triumphum habe⸗

re.exultare.vincere.Inde hic ⁊ hęctrium

phalis.⁊h; le.

Trucido.das.daui.a.p.i.interficere.iugu⸗

lare.ſecare.⁊ äſi cede vel cedendo trũcare

ſtem fugat ille.

turã facere. de

⁊ðꝛ a trunco.cas.⁊ cedo.vel cede.vñ tru⸗
cidare.q̃i tuncando cedere.⁊ ꝓd.ci. Iñn

Oꝛatius in epi. inũ ſeu piſces ſeu poꝛrrũ

cępe trucidas.
Truculo.las.laui.a.p.i.trucidare.

Trudo. dis.truſi ſum.a.t.i.impellere. ĩipin

gere. in cuſtodiã includere.? ꝓd. tru.
Trunco.as.a.p.i.caput auferre.diminuæ.
debilitare. ⁊ ðꝛ a truncus.

Trutannico. gas.n.p. i. vitã ⁊ moꝛes trutä⸗
noꝛũ gerere.

Trutino.nas.a.p.i.libꝛare.ęqpẽdere.⁊ ðꝛ
a trutina. Vel vt dicit Papᷣ. Trutinat ap
penſat.extimat.⁊ coꝛ.tru. Añ Oꝛatius in
epi. Scriptoꝛes trutina non et ꝙ multa lo
quamurr.
Cante 23
Tubero.ras.a.p.i.inflare.ſuꝑbire. veltu⸗
beribus implere. Et cõponit᷑ Contubero.
ras. Detubero.as.i.purgare.vel ęquare.

XTudico.cas.a.p.i.ꝑcutere cũ malleo.
CTulo. is.vide.S.in tollo.lis.

Tumeo.mes.n.s.i.ſurgere.creſcere.ĩflare.
ſuꝑbire. Iñ h̊ tumoꝛ.oꝛis.Et tumeſco.ſcl.
inchoa.Tumeo neutrum ẽ ⁊ caret ſupino.

Et coꝛ.tu. AUnde Oꝛatius in poetria. Ne⸗⸗

ſanũ tetigiſſe tumẽt.fugiãt poetã.Et ĩ Au
roꝛa ðꝛ.Hic tumet ille timet.fugit hicho⸗

—2

Tumulo.las.a.p.i.ſepelire. Iñ tumulatim
adũuũ. Et coꝛ. mnu. H
Tumultuoꝛ.arl.d.p.i.tumultũ facere.IJnð
tumultuarius.ria.riũ.

Tundo. dis.tutudi.tuſũ.a.t.i.pcutere.ver

berare.ↄterere.ↄfringere.⁊ coꝛ.tu.
Tunico.cas.a.p.i.tunicã induere.
Tuoꝛ.eris.tuitus ſum.d.t.i.inſpicere.vel
defendere. ptegere. Iñ tueoꝛ.erl.tutus ſũ
ſecũdę ↄiugationis.i.inſpicere.defendeꝛe
ꝓtegere.Et ſᷣm Cꝛiſtianũ idẽ ſigꝗnt.tueoꝛ
⁊ tuoꝛ.Et ambo ſunt verba depo. Et tuoꝛ
facit ſupinũ intuitum. Zueoꝛ vo ſecundę
ↄiugationis facit tutum. Et ambo habẽt
tueri in infinitiuo. Añ MPꝛo ſpeculoꝛ dicis
⁊ ꝓ defendo tueri. Bat tutum tueoꝛ.tuitũ

tuoꝛ.ambo tueri. Itẽ nota ꝙ tuoꝛ raro in⸗

uenit᷑ p defendere ⁊ ſepiꝰ p inſpicere.Ecõ
uerſo.tueoꝛ raro inuenit᷑ ꝓ inſpicere.⁊ ſe⸗
pe ꝓ defendere. M
Turbo.bas.baui.a. p.i.ſcipitare.ↄfundẽ.
ↄmiſcere.obſcurare.⁊ ðꝛ a turbo.inis.IJñ
turbidus.da.dum. Et hęcturbiditas.ta⸗
tis. Et eſt turbidũ de narura. Turbuletn;

voſfit. Et a turbo.bas.ðꝛ turbido.as.id ẽ.

turbidũ facere. Et turbatꝰ.a.ũ & turbatio
Turbulẽto.tas.i.turbulentũ facere.
Turgeo.es.turſi.turſũ.n.S.i.iflari.tumere
Iñ turgeſco.ſcis.inchoa.

Turpo.pas.a.p.i.inqͥnare.turpẽ facẽ. IJñ

turpeo.es.i.eẽ vel fieri turpẽ. In turpeſco

ſcl.inchoa. Turpo cõpõit᷑ Beturpo.pas.

Tuſſio.ſis.tuſſiui.tuſſitũ.i.toꝛqueri a tuſſi.

⁊8ꝛ a tuſſis. Iñ h̊ tuſſitꝰ.tꝰ.Et tuſſito.tas

frequẽ.penł.ꝓdu.

XTutelo.las.a.p.i.defendere.Iñ hęc tutela

tio.onis.Et h̊ tutelamẽ.inis. Et hic tutela

tus.tus.Et h̊ tutelatoꝛ.i.defẽſoꝛ.⁊ ꝓd.te.

Lutoꝛ.tarl.i.Frequẽter defendere.ſᷣuare.⁊
ðꝛ a tueoꝛ.erl.Et cõpõit᷑ Cõtutoꝛ.arl. VUñ
antiqͥ dicebãt cõtuto.tas. Vñ Baruth. vj
Sacerdotes ſeris oſtia tutant.

4
Acillo.las.a.p.i.titubare.inſta⸗
vV bilẽ eſſe.tremulare.labare.trepi
dare. ⁊ ðꝛ a vaco.cas. Inð vacil⸗

dius meta. Spes mea vacillat ſubtili pen⸗
. dula. filo *

AUAaco.cas.caui.n.p.i.eſſe vel fieri vacuum

Et licʒ videat᷑ ad alias ſigtiones trãſferri.
th oẽs redolẽt illã. DOt em vaco lectioni.i.

inſiſto lectioni ⁊ opam do.⁊ Aacoa lectio

ne.i.ceſſo.vel deficio a lectione. aco nu⸗
mis.i.careo.Sʒ oẽs iſte ſigtiones redolẽt

pmã.Cũ em dico. Aaco lectioni idẽ ẽ ac ſi

diceret᷑.vaco ab alijs rebꝰ ⁊ inſiſto lectiõi.
Inge vacat imꝑſonale.i.eſſe vacuũ vel li⸗
citũ eſſe vel opoꝛtunũ. Vñ. Nacat mihi le

gere.i.opoꝛtunitatẽ legendi habeo.⁊ non
impedioꝛ ab alio negocio. Naco neu.eſt.⁊ꝰ

coꝛ.va. Uñ Lucan in.v Yata vacẽt ꝓce
rũ motꝰhęc cũcta ſequent᷑. Papᷣ.vo dicit.
Vacat oꝑam dat vel deficit.a vacuo dem̃

q̊ͥ em vacuus ẽ a ceęterl opibꝰ interduʒ vni

yacat.i.oꝑam dat.interdũ nihil agit.
Aacuo.as.aui.a.p.Et ᷣm Mapᷣ.vacuat.i.

inanit.qð intꝰ ẽ aufert. Iñ vacuꝰ.a.ũ.id ẽ

vanꝰ.ocioſus.deſtitutꝰ.ſine eo ꝙ habuit.
⁊ coꝛ.pᷣmã. VUñ Ouidiꝰ.Hha vacue mẽti qͥ
tueat᷑ opus.Et cõponit᷑ cũ factꝰ.⁊ ðꝛ AUa⸗
cuefactus.ta.tũ. Uñ Job.xiij.Et fluuius
vacuefactꝰ areſcat.
Vadio.as.a.p.i.in vadio ponere.vadium
vel pignus alicui dare.⁊ coꝛ.va.Et cõpo⸗
nit᷑ Cõuadio.as. Inuadio.as. Obuadio.
as.i. ↄtra aliũ vadiare. Reuadio. as.i.re⸗

lans ꝑpticipiũ.⁊ ꝓd.va. Uñ Oui

pignoꝛare.a vadio recolligẽ?. Subuadio.
as.i.poſt.vel latenter vadiare.
Vado.das.aui.n.p.i.ꝑ vadũ trãſire.vel ꝑ
vadũ ducẽ.vt Aado iſtũ.vel vado equũ.
Et cõponit᷑ Peruado.as. Reuado.das.
Tranſuado.das.⁊ eſt neutrũ vado cũ ſu⸗
is cõpoſitis ꝓ tranſire ꝑ vadũ. In alia ſi⸗
ghificatione ẽ actiuũ.⁊ coꝛ.va.ſicut vadũ.
Sʒ vado.dis.pᷣmã ꝓd. Vñ. Vado viam.
vado q̃drupedẽ. vadio vadiũ do. Et vo⸗
Doꝛ illud idẽ ſignificare ſolet ꝛima vado
lego.tertia vadolego. .
NDado. dis. ſi.ſũ.i.ire vel ꝑgere.Et cõponi
tur Conuado.dis.Euado.dis.i.extra va
dere.effugere.liberari. Inuado.dis.i.im⸗
petere.aggredi.arriꝑpe. eruado.dis.id
c.pfecte vadere.vel ꝑ aliqͥd vadere. Aa⸗
do ⁊ eiꝰ cõpoſita neutra ſunt.pᷣter inuado.
qð ẽ actiuũ.Et ꝓd.va. Uñ Oamphilus.
Et modo vadit eques qͥ ſolet ire pedes.
Madoꝛ.darl.i.in vadẽ ponere.vadẽ dare.
vt ego vadoꝛ illum tibi.i.do illũ in vadem
tibi.⁊ ðꝛ a vas.dis. Vel vadari.i.vocari
ad iudiciũ ad placitũ.vel fideiubere.vel li
tigare. vel polliceri.⁊ erat cõe olim. ſz mo⸗.
do depo.⁊ nõ pꝑtinet ſolũ ad hoies.ſʒ etiaʒ
ad aialia bꝛuta.vt Vado tibi equũ meum
Et cõponit᷑ Cõuadoꝛ aris.Euadoꝛ.arl.i.
poſcere.flagitare.vel a vaditione liberare
remouere. Reuadoꝛ.arl.i.vadẽ recolligẽ.
⁊ẽ depo.cũ ſuis cõpoſitl.⁊ coꝛ.va.ſic vas

vadis. Uñ OQOuidiꝰ de reme.Jãq; vadatu

rus leticia ꝓdeat inꝛt.
Uagino.nas.n.p.i.facere vaginas.Et cõ⸗

ponit᷑ Euagino.nas.i.extraho de vagia.

nugglo. nao . in vaginã mittere.
Uagio.gis.giui.vel vagij.itũ.n.qi.ploꝛa⸗
re.flere. Et ẽ ꝓpᷣe infantiũ.⁊ ðꝛa vagꝰa.ũ.
Et indeh̊ vagitꝰ.tus.tui.i.ipſe clamoꝛ in⸗
fãtiũ.Et vagito.tas.i.frequenter vagire.
vel violent᷑.⁊ ꝓd.pe.ſʒ vagꝰ eã coꝛ.Unde
Nos q̃ſi vagitu deficiẽte loqᷣ.Itẽ. Siluis
paſce vagis.in cunis tu petre vagis.
Vagoꝛ.arl.atꝰ ſum.d.p.i.ſpaciari.errare.
huc illuc diſcurrere. Jñ vagabund. a. ũ.
Et vagꝰ.a.iũ. aũt ðꝛ vagꝰ.q̃ſi a via actꝰ.
⁊ vagari.qſi a via agi.id eſt ſine via.vł va
gari.quaſi vagum agi.etymol.eſt. Iñn heęc

vaggitas.tatl.⁊ coꝛ.va. Vñ Lucanus.No

bilitas cũ plebe patet lateq; vagat᷑. Itẽ in
Auroꝛa. En vag ⁊ ꝓuagꝰ ⁊ maledictx erl.
Aagurio.ris.riui.i.ꝑ ociũ vagari.
Aaleo.es.lui.litũ.n.s.i.vigere.ſanũ eẽ vel
poſſe.⁊ pꝛeciũ denotat.Et valeo.i.pereo.

vel infirmoꝛ. Añ Terentius. Aaleant qui

inter nos diſcidia querũt.Et hinc inueni᷑

qðdãa verbũ defectiuũ qð ꝑtinet ad ſaluta
tionẽ i receſſu.ſcʒ Vale.valete.vale to.va

letote.i.valere.qð olim ſolebat dici moꝛtu
is poſt ꝑactã ſepulturã ab amicis qð erat

ſignũ.ꝙ nõ debebãt ampliꝰeos videꝛe.Et

qꝛ tale vale erat ſignũ doloꝛis.⁊ triſticię et

męrorl. Iñ tractũ ẽ vt valeo ponat᷑ ꝓꝑire
vel infirmare. Itema valeo. les. dicif̃᷑ va⸗
leſco.ſcj.incho.Et coꝛ.va. VUñ Ouidiꝰ de

reme. Vt valeas aio quicqᷓ; tolerare nega⸗-

bis. Et in gręciſmo ðꝛ.Accipit᷑ valeat pꝛo

queat ⁊ pereat.Qui valet ille põt defecti⸗

uumq; ſalutat. Nota ꝙ valeo qñ pᷣciuz de
notat.ↄſtruit᷑ cũ gtõ denotãte pᷣciũ ideter⸗

minatum. vt In digeſto Julius ait. Fun⸗

dum tanti valere quãti vendi põt.Et Gre
goꝛiꝰ dicit. Regnũ cęloꝛũ tanti valet quan
tum habes. Cõſtruit᷑ etiã cũ actõ denotan
te pᷣciũ indeterminatũ vel determinatũ.vt
in Geñ.Terra quã poſtulas trecentos ſi⸗

clos argenti valet.Conſtruitur etiam cum

ablatiuo. MUMẽG
Aallo.as.a.p.i.circũdare.circũſepire.mu⸗
nire.⁊ ꝓpꝛie vallo vel vallis.⁊ ðꝛ a vallũ.
Iñ hec vallatio.onis.i.paloꝝ circũdatio
in villa vel in vꝛbis obſidione. Iteʒ vallo
cõponit᷑ Cõuallo.las.Circũuallo.las.
Vanito.tas.a.p.i.vanitatẽ dicere.vł vani⸗
tando laudare.⁊ ðꝛ a vanus. —r
Maneo.nes.n.S.i.eſſe vel fieri vanũ.vel de
ficere.⁊ caret ſupᷣ. Jñ vaneſco.ſcl.inchoa.
⁊ ꝓd.va. Vñ QOuidiꝰ ð ſine titulo. Carmi
ne leſa teres ſterilẽ vaneſcat in herbã.
Mapoꝛo.ras.raui.a.p.i.calefacere.vꝛere.
vel vapoꝛẽ emittere.vel vapoꝛãdo emittẽ
Iñ h̊ vapoꝛamẽ.inis.⁊ h̊ ⁊ hęc vapoꝛabil
⁊̊ le.Et h̊ vapoꝛ.poꝛis.i.caloꝛ.fumꝰ Itẽ
vapoꝛo cõponit᷑ Euapoꝛo.ras.Et ꝓd.po
Vnñ Virgiliꝰ enei.xj.Succedũt matres et
templũ thure vapoꝛant.
Aapulo.las.laui.idẽ ẽ qð vberari.et dicit

a vapoꝛ. ⁊ eſt verbũ neutrũpaſſiuũ.⁊ſiõ8t
paſfionẽ ab alio illatã.⁊ ↄſtruit᷑ cũ abltõ in
terpoſita.a.vel ab.vt Napuloa te.i.vbe⸗

roꝛ. Et habet vocẽ actiui.⁊ ſenſum paſſiui

—

ſicut ⁊ veneo.nubo exulo.Et ꝓd.pᷣmã va

pulo.Et ſcribit᷑ ꝑ vnũ.p.

Aarico.as.vel varicoꝛ.ar.i.trãſire.vł am
bulare. vel diuertere.vel deflectere et cur⸗

uare.vel claudicare.⁊ ðꝛ a varica.vel a va

rix. Et componit᷑ Siuarico.cas.⁊ diuari

coꝛ. car i. diſcutere.vłſeꝑare.diuerſuʒ fa⸗

Aberto. tas. n. p. i.

UWecto.tas.taui.i.frequẽ

cere. vel diuerſiſicare. vel diuerſis modis
varicare. MPꝛeuarico.cas.vel potiꝰ pᷣuari-
coꝛ.aris.traſgredi,

Yario. as.aui.a. p. i. facere variũ diuerſifi⸗

care. Iñ variatiʒ adu. ⁊ H̊ ⁊ hec variabilis
⁊6B le. Iñ variabilit᷑ adu. ⁊ B variabilitas
tatis. Itẽ vario cõponit᷑ Diuario.as.id ẽ
diuerſis modis variare.⁊ coꝛ.vdy.
Aaſto.ſtas.ſtaui.a.p.i.deſtruẽ. diſſipare·
diripe. dari. ſpoliare. Iñ hͥ vaſtatoꝛ. or.·
Et hęc vaſtatio.onis.Et vaſtatoꝛius.ria
riũ.Et h̊ ⁊ hec vaſtabilis.⁊ h̊ le Et hoc vg
ſtamen. inis.? ꝓd. pe. Itẽ vaſto cõponiẽ
Beuaſto. ſtas. Meruaſto. ſtas.
Aaticinoꝛ.arl.atus ſum.d.p.i.diuinare. ꝓ
phetare. ⁊ ðz a vates.⁊ cano.nis Inde B
vaticiniũ.i.diuinatio. pꝓphetatio.Et h va⸗
ticinus.ni deꝰ paganoꝝ.⁊ coꝛ.ñ.
Abero. ras.n.p i.abundare.⁊ ð ab vber ·
ꝓ abundantia. Et cõponit᷑ Exubero.ras.
i. valde vberare. ſupabũdare. Iñ exube⸗
rans.tis. oĩis ge. Iſ exuberant᷑.tiꝰ. tiſſime
adu. Et hęc exuberãtia.tięi.abundantia.
affluentia. Inubero. ras.i.valde vberare
Item vbero.ras.põt deriuari ab vber. ꝓ
mãaãma. Et tũc vberare.i. lactare inde ex
uberare.i. ab vbere ſegregare.Et iubero.
ras.i.lactare.Et ſᷣm h̊ vbero ẽ actiuũ cum

ſuis cõpoſittis SS

Ado.das.n.p.i.balneo.madefacio.⁊ ꝓd.
vᷣmã. Vñ Chiſiologꝰ. Qui cuʒ nos vdat
ſumpta venena fugat.

₰—

ter vel ſepe vehe⸗
re. ⁊ a veho. Iñ vectito. tas. aliud fre.
Vegeto.as.aui.a.p.i.viuificare.ſuſtẽtare.
tegere. aliquã vim ⁊ valitudinẽ ↄferre. et
ðꝛ a vegetus. In h ⁊ hec vegetabil. ⁊ H le.
Et hęc vegetatio.onis.Et coꝛ.ge.
VWeho.his. vexi.ctũ.a.t.i.poꝛtare.vłmoue
re.vel ducere. —
Veliſicoꝛ.arl.d.p.i.velis tẽſis nauigare. v
vela facere. vel erigere. vel velũ puum fa⸗
cere.⁊ ðꝛ a velũ.⁊ facio.⁊ coꝛ.fi. Inuenit᷑
etiã velifico.cas. Me
Melitoꝛ.arl.d.p.i.ad modũ velituʒ pugre.
vel pliũ iciꝑpe.Et ponit᷑ ſimplicit ꝓ pugre
vel certare.vel altercari.
Wellico.cas.caui.a.p.i.ſũmati vel paulati
vel apparẽt velle In vellicas. tis. die⸗ ge.
E be.

Aññ Amos. vij. Sʒ armẽtariꝰ ego ſum vel

licans ſycomoꝛos. Et coꝛ.li.Etęſt verbuʒ
apparitiuũ.Et foꝛmat᷑ vellico à vellis ſe⸗
cunda pſona de vello. lis. is mutata in.i.

coꝛ.⁊ addita co.vt vello.lis.vellico.i.ap⸗
pareo. vl videoꝛ vellere.ſicut albico.as.i.

gappareo albere.

46

veneroꝛ decoꝛo.quẽ pulcꝝ reddo decoꝛo.
Venio.nis.ni.tũ.n.q.i.verſus nos ire.Sʒ
vaderea nobis.ire qͥ libet.Et coꝛ.ve.in ſj⸗

ſenti. ſʒ in ſterito eã ꝓd. Nñ. Jã venit ho

ra veni mea tu veias ego veni. Aeit aliqũ
eſt imꝑſonale.⁊ reqͥrit gtm.⁊ ꝑtinet ad re⸗

coꝛdationẽ nõ ſimplicit. ſ ex adiuncto. vt

UVellito.tas.i.frequẽter vellẽ.Et nõ ꝙ vel⸗
lito.as.pꝑ.t.ſcriptũ ẽ fre.ſʒ vellico.cãas.ꝑ.c
nõ põt eſſe fre.qꝛ nullũ frequẽtatm̃ deſinit
in co. ſʒ in to. vel in ſo. velin xo. SWð
J — ello. lis. velli. vel vulſi. vulſũ.a. t.i.eradi

mihi venit in mentẽ lectiõis quã dixit mgr
i.recoꝛdoꝛ.Simplicit᷑ tñ nõ bene ðꝛ la⸗
tonis venit.i.recoꝛdoꝛ CPlatonis.
Venoꝛ.arl.d.p.qð ſepe inuenit᷑ ꝓillicẽ.vel
decipe.qꝛ in venãdo fere ſepe decipiũtur.

Ccare. carpere.
Velo.las.laui.a.p.i.tegere.cooꝑire.obum

ba⸗ꝛare. Iñ h̊ velamẽ.inis. Et h̊ velamẽtũ.

ti. Et h velũ.li.monachoꝝ. Et ꝓ. ve. Vñ
Virgilius enei.v. Cętera populea velat
fronde iuuentus.

UVendico.cas.a.p.i.acq̃rere. Ał vendicare

Ecoꝛã iudice dicere vel intendere rem eẽ ſu
am. vel allegare. vt qñ qͥs dicit ſic.eęc reſ

eeſt mea. ⁊ idẽẽ qð intentare.ſ.ad hoc ſoluʒ

intendere.vt res declaret᷑ ſua.⁊ ſibi domi⸗
nium applicet᷑.

Mendito.tas.i.vendẽ cupio.frequẽt᷑ vẽdo
Vendo. dis.didi.ditũ.a.t.i.venundare.yv

rem ꝓ certo pᷣcio dare.vel rẽ ſuã alienã fa⸗
cere.p̃cio valoꝛis eſtimati recepto vel reci
piendo. Et ðꝛ a venũ ſupᷣ.⁊ do.oas.
Yenefico. cas. a. p. i. venenũ facere.⁊ dicit᷑
A venenũ.⁊ facio. Jñ veneſicus.ca.cũ.pe.

coꝛ.i.miſcẽs.⁊ faciẽs venenũ.Et hic ⁊ hęc

venefex. cis. in eodẽ ſenſu. 3

Aeneno.nas.i.toxicare.venenũ facere. vł

veneno inſicere. Iñ venenat⸗. ta. tü. Et ve
nenarius.ria.riũ.q facit venenũ. Uenena
tum ẽ in quo mixtũ eſt venenum. vt potio

ABenenoſũ voðẽ in qͥ natũ ẽ.vt herba vᷣpẽs
Ueneo.nis.niui.vel venij.ꝑ ſyncopã venũ
i.vẽdi. VUñ.j.Coꝝ.x.dic apłlus.Oẽ qð in
macello venit.i.vẽdit᷑ mãducate.Et ẽ ver

bum neutrũpaſſiuũ.ſicut ⁊ vapulo.exulo

⁊nubo.qꝛ hʒ vocẽ neutri.⁊ ſigtionẽ paſſi⸗

ui. vt veneo a te.i.veudoꝛ.Et cõponit᷑ ex
venũ.⁊ eo.Et ꝓd.pᷣmã.ſicut venũ.Sʒ ve

nio. is.coꝛ. ve in pᷣſenti. Añ quidã. Lętus
ſcurra venit ſua cautio ẽ bñ venit. Idem.
Cur miſer iſte venit niſi numis femia veit

Et vt dicit CMꝛiſtianꝰ in. x. lib. Veneo vᷣm
analogiã venitũ deberet faceꝛe ſup.ꝓ quo
venũ magis in vſu.
Veneroꝛ.arl.vbũ cõe.i.adoꝛari.honoꝛare.

yel honoꝛari. decoꝛare vł decoꝛari cum ve
neratione.qꝛ ꝓpt᷑ pulcritudinẽ fit ſepe ve.

nexratio. ? ð a venꝰ. Et coꝛ. pe. Añ. Aueʒ

Et ꝓd.ve. VUñ Oꝛatius in epi.Nõ ego vẽ

l e plebis ſuffragia venoꝛ.
entilo.las.laui.a.p.i.ad vẽtũ diſpergere

pijcere. exqrere. excutere. iueſtigare. Et
coꝛ.ti. Unðᷣ. Juuenalis in.j. lib. Ventilet
ęſtiuum digitis ſudentibꝰ aurũ.

Aenũdo.das.venũdedi.venũdare.i.ven⸗
dere. ⁊ ðꝛa venũ.⁊ do.Et coꝛ.pe.venũde⸗

di venũdare vel venũdatũ. Iñn venũdatꝰ.

AUenuſto. ſtas.i. decoꝛare. decuſare. Et cõ⸗

ponit᷑ Cõuenuſto.ſtas. Deuenuſto.ſtas.
. valde venuſtare.vel venuſtatẽ auferre.
Verbero.ras.raui.ratũ.a.p.i.ꝑcutere.fla⸗
gellare. 7 coꝛ. be.
Verboſoꝛ.arl.d.p.i.vᷣboſe ⁊ multũ loqͥ.
Aerecũdoꝛ.arl.atus ſum.d.p.i.erubeſcere
Vereoꝛ.reris.vitus ſum.d.s.i.verecũdari
vel timere.⁊ ꝓpꝛie cũ exhibitiõe reuerẽtię
quia veroꝛũ ẽ vereri. Nereoꝛ cõponit᷑ Re
uereoꝛ.ris.ritus ſũ. Iñ reuerecũdꝰ.da.dũ
Et coꝛ.ve. Vñ qͥdã.Cũ dicit de ſe nõ ſe tñ
eſſe verrkk.
Vergito.tas.i.frequẽt᷑ vergere.Et coꝛ.gi.
Vergo.gis.vᷣſi.vſũ.i.declinare.vel infun⸗
dere. vel vᷣſare. Iñ vᷣgito. tas.et vᷣſo.ſas.
fre. Itẽ vergo cõponit᷑ Cõuergo.gis.con
uerſi.cõuerſũ.i.infundere. Nergo ⁊ eiꝰ cõ
poſita ſunt actiua.licet ſepe inueniantur in
abſoluta ⁊ paſſiua ſigtioe.vt vergit.id eſt

inclinat.

UWermiculo.las.a.p.i.ſcaturire ad modum

vermium effluere.

Verno.nas.naui.n.p.i.clarere.ſplendere.
vel delectari.floꝛere.ſic in vere.⁊ ðꝛa ver⸗
nus. Iñ vernans.tis.ois ge.Et vernãter
adu.Et hec vernãtia.tię.
Verrito.tas.i.frequẽter verrere.Et coꝛ.ri.
Verro.ris.verri.vᷣſum.a.t.i.verrẽ traheꝛe
vel tergere.purgare.radere.ſcopere.

erſiſicoꝛ.arl.atꝰ ſũ.d.p.i.verſus facere.⁊

ð a vᷣſus.⁊ facio. Iñ h̊ vſiſicatoꝛ.torl. Et
verſiſicatoꝛius.ria.riũ.Et h̊ ⁊ hęc vᷣſiſica⸗

bilis. ⁊ Gͥ le.Et verſiſicꝰ.ca.cũ.⁊ coꝛ.pe.

Verſito.tas.i.frequẽter vᷣſare.
Verſo.ſas.i.frequẽter vertere.vel frequẽt᷑

vergere.vel frequẽter verrere. Nam ẽ fre

£

quẽtatm̃ ſdictoꝛũ triũ vboꝛũ.ꝗᷓ faciũt ſu⸗

pinũ in vſũ.ſcʒ vergo.gl.vſi. vſũ.vto.tis
vri. vſum. verro.ris.verri.vᷣſum. Vnde.
VYerto facit verſũ.verro.vergo q̃ʒ verſũ.

Verto.tis.ti.ſũ.a.t.i.pmutare.traſmutare

voluere.

Veſcoꝛ.cerl.veſci.d.t.i.comedere.vł vti ci

bo.Et cõponit᷑. Cõueſcoꝛ.ſcerl.Eueſcoꝛ.

ſcerl.Et caret ſupino.⁊ etiã ſuppletiõepſᷣte

riti. deberet tñ facere veſcitũ.pe.coꝛ.

Veſpero.ras.i.veſpeꝝ facere.verbũ excep
te actõnis ſoli deo ↄueniẽs.⁊ ðꝛa veſpera
Iñ veſperaſco.ſcis.inchoa.i veſp incipit

ſero fit. Et ↄponit᷑ Adueſpero as. Iñ ad⸗

ueſperaſco.cis.inchoa. Et ſunt oĩa iſta v⸗

ba excepte actionis ſoli deo conuenientia.
Põt etiã dici.dies adueſꝑat.vel adueſpe⸗

raſcit.i.tendit vel incipit tendere ad veſpe
ram.Et adueſperaſcit iperſonaliter.i.veſ⸗

pera appꝛopinquare incipit.

UWeſtigio.as.a.p.i.veſtigijs inqrere. Et ꝑ

ſyncopã veſtigo.gas.i.inquirere.explo⸗
rare.Et ðꝛ veſtigare.quaſi veſtem agere.

Et componit᷑ Inueſtigo.gas.i.inquirere

Et ꝓd.ſti. Vñ theodolus.Gꝛęcoꝛum pꝛi⸗
mus veſtigat grãmata Cadmus.

VYeſtio.ſtis.ſtiui.ſtitũ.a.q.i.induere. Jñ h

veſtitus.tus.tui.Et intelligit᷑ latiꝰ cultus
qᷓ; veſtitus. Itẽ habitꝰ ad naturam ꝑtinet
Cultus ad hoĩes. Itẽ veſtio cõponit᷑.Cõ⸗

veſtio.ſtis. Deueſtio.ſtis.i.veſtes aufer⸗
re.⁊ eſt ↄtrariũ ad inueſtire. Inueſtio.ſtis

Neueſtio.ſtis.

Vetero.ras.aui.n.p.i.antiquare.ſenere.et

ẽabſolutũ.lʒ inueniat᷑ trãſitiue poſituʒ.vt
Veteraui capã meã.⁊ ðꝛa vetꝰ. Inde ve⸗
teraſco.ſcis.inchoa. Item vetero cõponi⸗

tur Cõuetero.ras. Inuetero.ras. Vñ ps.

Inueteraui inter oẽs inimicos meos. Et
coꝛ.te. Item a vetero.ðᷣꝛ veteratꝰ.a.ũ.id ẽ
antiquus.

Ueto.as.vetui.vetitũ.a.p.i.pꝓhibere.A qͥ
cõponit᷑ Eueto.tas.Geueto.as.⁊ coꝛ.ve

Vñ Ouidiꝰ de reme. Quin etiq accendas
vitia irritaſq; vetando. Inuenit᷑ etiã veta

tus.ta.tũ. AUñ Actl.xvj.Aetati ſunt a ſpi
rituſancto loqͥ vbũ dei in aſia.

Wexo.as.aui.a.p.i.poꝛtare.moleſtare.tur
bare. ⁊ ðꝛa vebo. his.

2 * ?
4 2
„ 2 .
„

Pz

Vibꝛo.bʒas.bꝛaui.bꝛatũ.n.p.i.reſplẽdere.
vel criſpare.ↄcutere ad iaculandũ.vel ia⸗
culari.ſicut ſolemus facere de minuta vir-
ga. 2 82 a vibix. H
VWicino.nas.n.p.i.moꝛe vicini ſe gerere. vł
ꝓpinquare.vłiũgere.⁊ cõponit᷑ Auicino
nas.i.diſiũgere.Aduicino.nas.i.adiũge⸗
re. vel appꝛopinquare. Vicino ꝓ iungere
⁊ eius compoſita ſᷣm hanc ſiãtionẽ actiua
ſunt.Aliter neutra. rM
Wictimo.mas.n.p.i.ſacriſicare.imolare.

Aicto.tas.i.victũ quęrere. Iñ victãs.anti

ois ge.i.victũ quęrẽs.Et victito.tas.fre.
penł.coꝛ. Rñt iſta etiã eẽ frequẽtatiua de
viuo.viuis. Unde Pap̃.dicit. Victãtes
viuentes. H
Video.des.vidi.viſũ.a.s. Nidemus natu
ra. Aſpicimus volũtate. Intuemur cura.
Et coꝛ.vi.in pᷣſenti.ſʒ i ſterito ⁊ ſupino eã
ꝓd. Vñ. Multi videre ꝗ nõ licuere vidẽY.
Vido.dis.a.t.i.videre.⁊ ðꝛ a video.des.
Vñ Cato.lhic vide ne rurſus leuitat cri⸗
mine damnes. In vſu nõ põt eſſe. Nide
de impatiuus ſecũdę ↄiugatiõis.qꝛ imꝑa
tiuus ſecũdę ↄiugationis deſinit in.e.ꝓd.
ſed hic de coꝛ.Et cõponit᷑ Diuido.is.
Vieo.es.eui.etũ.n.s.i.vincire.ligare.⁊ ð
a vi.⁊ eo.is.Et cõpõit᷑ Auieo.es.i.alliga
re.valde ligare.Et eſt neutrũ vieo ſolo de
fectu. Nã ſᷣm vſum nõ habet ſterituʒ nec
ſupinũ.vñ ẽ defectiuũ verbũ.licʒ ᷣm artẽ

exigat ratio vieui.etũ.

Vigeo.ges.vigui.i.eſſe in vigoꝛe.vel habe
re vigoꝛẽ.poſſe viuẽ.valere.roboꝛare.foꝛ
tem eſſe.Et videt᷑ deſcẽdere a vireo.qꝛ vi⸗
ridis ⁊ iuuenilis ętas ſolet vigoꝛẽ ↄferre.
Iñ vigẽs.tis.oĩs ge.Et dicunt᷑ vigentes.
vtute pleni.ffloꝛidi.q̃i vim agẽtes.Et coꝛ.
vi. Nñ qͥdã. Doctrine pater ẽ vſus doctri

naſcholaris. Interciſa perit. continuata

viget.
Vigilo.las.lare.n.p.i.a ſomno abſtinere.
vacare. ſtudere.cuſtodiã adhibere.circũ⸗
ſpicere. Iñ vigilans.antis.oĩs ge. Iñ bęc
vigilãtia.tię.⁊ coꝛ.gi.
Vileo.es.lui.n.S.i.eſſe vel fieri vilem Jñ
vileſco.ſcl.incho.Et caret ſup.⁊ ꝓdu.vi.
AVñ Eſopus.Nobilitat viles frons gene⸗
roſa dapes. Itẽ Auianꝰ. Scire ſuuʒ vilet
q̊ͥ ſapit atq; ſilet.⁊ ſcribit᷑ ꝑ vnũ.l. Sʒ vil⸗
la. le.ꝑ duo.l.
Villico.cas.licaui.n.p. vel vᷣm modernos
potius in deponẽti genere.villicoꝛ.caris.
i. villę curã gerere.⁊ generaliter omnium
3

poſſeſſionũ familiariũ rerũ. Et villicare

leu villicari. officiũ villici exercẽ. vñ Lud.
xvj. Jam em̃ nõ poteris villicare.⁊ coꝛ.li.

vym Hugl. Pꝛiſtianꝰ vo dicit. A villicꝰ eti⸗
am villico. vel villicoꝛ dicebãt antiXd.
NDincio.cis.vinxi.ctũ.a.q.i.ligare.Apud
antiqͥs tñ inuenit᷑ vinciui.citiũ.

Vinco.cis.ci.ctũ.a.C.i.ſuꝑare. victoꝛiã ha
bere. . aũt ðꝛ vincere.q̃n vi caꝑe etymo⸗

logia eſt. =M
Vinculoꝛ. arl i.ligare.⁊ ð a vinculuũu.
Vindemio.as.a.p.i.vites putare.vel poti
us vuas a vinea auferre. “
Uindico.cas.aui.a.p.i.vlciſci.Sʒ differũt
qꝛ? vidicat aliqͥſ cũ a ꝑiculo liberat. Vlciſci
tur.cũ ille mala paſſus ẽ. Vel vlciſcoꝛ iniu

riam factã. Vindico ne fiat. Itẽ vindico il

lum q iniuriã ſuſtinuit. Alciſcoꝛ illũ qͥ intu
lit.i.punio.Et coꝛ.t.ii.
VWio.as.aui.i.iter facere.ĩ via ire.⁊ ðꝛ a via

Et cõponit᷑ Cõuio.as.i.ſimul viare.velꝑ

viꝗ gliquem ↄducere.SDeuio.as.i.errare.

Obuio.as. AVio ⁊ eius cõpoſita neu.ſunt.
Gic Cõuio.qð ẽ actiuũ ꝓ ↄducere.

iolo.las.laui.i.vim inferre.coꝛrũꝑe.con
taminare.polluere.ꝑcutere.⁊ ðꝛ a vis.

Vireo.res.rui.n.S.i.eſſe vłfieri viridẽ.ha⸗

bere viriditatẽ. Iñ vireſco.ſd.incho.⁊ ca⸗
ret ſupᷣ.⁊ coꝛ vi.ſʒahę vireſ ꝓd.vi.AUñ Nõ
pPꝓbitate vires ni ſint animi tibi vires.

Virgino.nas.a.p.i.caſte viuẽ.in vᷣginitate

degere. moꝛe vᷣginis ſe hre. Itẽ vᷣginare.ẽ

fricare.⁊ facere hmõi ꝗᷓ pñt fieri ſalua vgi

nitate.⁊ ð a vgo.Et cõponitur. Deuirgi
no.nas.id eſt.virginitateʒ auferre.Et coꝛ
ripit gi.

Viriſſo. ſas.i. virilit᷑ agẽ. vł virilit᷑ ſuꝑare.

Aiſcero.ras.in ſimplici nõ ẽ in vſu.A qͥ cõ
ponit᷑ Cõuiſcero.ras.i.ſimul in viſcere ali
qͥd ponere.Deuiſcero.ras.Euiſcero.ras.
in eodẽ ſenſu.i.aliqͥd extra viſcera ponere.

Inuiſcero.ras.i.in viſcere ponere.Et ſũt

actiua.coꝛ.ſſe.
Viſco.as.a.p.i.viſco ĩplicare. viſco aliqͥd
cape.⁊ ðꝛ a viſcus.ci.

Uiſo.ſas.i.frequẽter videre.A q̃ viſito. as

aliud fre.i.frequẽter viſare.

UViſo.is.ſi.vbũ ðſideratiuũ.i.cũ deſiderio

videre.Et deberet facẽ ſu pinũ in ſitũ ꝓd.
ſicut faceſſo.ſis.faceſſi.ſitũ.ſʒ nõ ẽ in vſu.
Et foꝛmat᷑ viſo.a viſu ſupᷣ.de video.

Vitio.as.aui.a.p.i.coꝛrũꝑe.qꝛ vitia coꝛrũ

punt. ⁊ ðꝛ a vitiũ.Et cõpòit᷑ Cõuitioꝛ.arj.
Itẽ deuitio. as.i.valde vitiare. vel vitia

vel moꝛes malos auferre. Itẽ inuitio. as.

i.valde vitiare. Reuitio.as.i.iteꝝ vitia⸗
re vel vitia aufere.

UVito. tas. taui. a.p.i.cauere.effugere.qcqd

ↄtra vitã ẽ declinare.⁊ ðꝛa vita. Iñ hic et

hec vitabilis. ⁊ Bᷓ; le. Et vitabunc;. da. dũ

Et cõponit᷑. Deuito.tas.Euito.tas.id ẽ.
valde vitare. Inuito. tas q̃ſi nõ vitare. i.
ad ſe trahere ⁊ allicẽ. Et ꝓd.vi. Añ Oui⸗

dius de reme. Quę nimis apparẽt retia vi
tat auis. Itẽ. VNt tibi ſit vita ꝓpoſie picu⸗

la vita. Itẽ vitto.tas.i.vitta oꝛnare.⁊ tũc
ðꝛ a vitta.tę. ꝓinftlluaua.
Vituloꝛ.larſ.i.lętari voce.⁊ dꝛa vitula qua
dam dea. ſcz leticieg vel victoꝛię. Itẽ vitu⸗
loꝛ.arl.i.cũ vitula cantare.⁊ tunc ðꝛ a vitu

la quodã inſtrumẽto muſico. .
Nitupero.as.i.in vitaʒ alicuiꝰ aliqͥd turpe
parare.ↄtumelijſ afficẽ.aliqͥd turpe obucẽ
⁊dꝛza vita.⁊ paro.as. IJñ h̊ ⁊ hec vituꝑa⸗
bilis.⁊? Gᷓ le.Et vituꝑabilit᷑ adu. Et h̊ vitu
periũ. Et vituperoſus. ſa. ſun.
Aiuo.uis.xi.ctũ.n.t.ðꝛa vireo.res. JInde

viuus. ua. uũ. Et ꝓd. vi. Vñ. Aiuo facẽ vi

Yincio.vinxi.

xi vici vine

Alcero.ras.raui.a.p.i.vulnerare.vlcꝰface

re.vlceribus implere.⁊ ðꝛ ab vlcꝰ.Et com
ponit᷑.Deulcero.ras.i.valde.vel deoꝛſuʒ
vlcerare. vel vlcera auferre. Exulcero. as
in eodẽ ſenſu.et coꝛcce.
AVlciſcoꝛ.ſcerl.vltꝰ ſũ.d.t.i.punire.vel vin
dicare. IJñ h̊ vltoꝛ.oꝛis.⁊ hęc vltrix.cis.
Alno.nas.a.p.i.vlna mẽſurare.

Vlulo.las.aui.n.p.i.flere.vel foꝛtit᷑ caama⸗

re. vlulatim facere.⁊ ẽ lupoꝛũ ⁊ feminarũ.
Jñ h vlulatꝰ.i.lamentũ.męroꝛ.fletus.Et

vlula.lę.ꝗdã auis ꝗᷓ flere videt᷑. Alulo ſcri

bit᷑ ꝑ vnũ.l.⁊ coꝛ.bmã.⁊ penł. Añ Ouidi
us epi. Mꝛonuba cteſiphone thalamiſ vlu
lauit in illis.
Vmbꝛo.as.aui.a.p.i.obſcurare.cooꝑire.
Et cõponit᷑ Adumbꝛo.bꝛas.i.valde vm⸗
bꝛare. Inumbꝛo.bꝛas.i.ↄtra vł valð vm⸗
bꝛare. Ohibꝛo.bꝛas.i.vndiq; vmbꝛare.

—

Vncio.as.a.p.i.vncia vel vncijs mẽſurare
7 82z ab vncia.

ncio.cis.cire.a.q.i.alligare.vnco cape:e

2 ð8% ab vncus.

5*

Vnco.cas.caui.a.p.i.curuare.Et cõponit᷑
Abũco.cas.Adunco.cas. Redun co. cas.

—

D. u.poſt. g. iʒ in alijs non.

Subunco. cas.i.poſt vel parũ vncare.

Vncto.as.frequẽtatiuũ ab vnguo. A quo

vnctito.tas.aliud frequẽtatm.

AVndo.das.daui.n.p.nõ eſt in vſu.ſʒ ab eo
cõponit᷑ Abundo.das.Exundo.das. In
undo.das. Redũdo.das.⁊ ꝓd.pe.vnda⸗
bit.vndabã.vndare.⁊ ↄſiłia. Vel ᷣm qſ⸗
dam pᷣdicta verba cõponunt᷑ ab vnda.⁊
poſitionibꝰ. Et ẽ vndare.abundare.bulli tu
ALceptüu vel aliud bbs.
Moꝛo. ras. raui. a. p. i. deſtruere. vel ↄſum⸗

re in cumulos ſurgere.

Vnguo.gis.xi.ctũ.a.t.Iñ vnctus.ta.tum
Et cõponit᷑ Adunguo.gis. Inunguo.gis

Perunguo.gis. Et vnguo in pᷣma ꝑſona

Vniſico.cas.caui.i.vnũ facere.vnire.

MVnio.nis.niui.⁊ vno.as.aui.i.ↄgregare.

ↄiungere.Sʒ vnare.i.ↄgregare.ita vt ex
ↄgregatis.nõ efficiat᷑ vnũ. Sʒ vnireẽ ita

diungere vel ↄgregare ꝙ ex ↄiũctis effici⸗

atur vnũ.q̃ſi vnũ ex duobꝰ vel plibꝰ face⸗
re.Et cõponit Adunio.nis.Counio.nis.
Et ſiłit᷑ cõpõit᷑.Aduno.nas. Couno.nas

MAnio.⁊ vno actiua ſunt cũ ſuis cõpoſitis.

Vo. vis. vi. vere.i.humere.vel potiꝰ made
facere.⁊ ðꝛ ab vua.⁊ eſt.u. vocalis in vo.

vis.⁊ nõ eſt in vſu.Et inde ᷣm quoſdã int

poſita.b. cõponit᷑ cũ in.⁊ ðᷣꝛ imbuo.ibuis

Et cũ con.vt combuo.buis.
NVociferoꝛ.arl.atus ſũ.d.p.i.clamare.vocẽ
ferã emittere.Et ponit᷑ qñq; ſimplicit᷑ pꝛo
loqͥ. Iñ vociferãs.tis:.ge.oĩs.⁊ coꝛ.fe.
Mocito.tas.i.frequent᷑ vocare.⁊ ðꝛ a voco
Unde. lena dolis multis vocitat᷑ ſubdo⸗
la vulpes.
Voco.cas.caui.a.p.i.appellare.nominare
clamare.Et cõponit᷑ Aduoco.cas.i.ad ſe
vocare.Cõuoco.cas.i.ſił cuʒ alio vocare.
Euoco.cas.i.extra vocare. Inuoco.cas.i.
in auxiliũ vocare. Aduocat᷑ patrocinium
daturus. Inuocat᷑ pꝛeſtiturus auxilium.
Euocat᷑ ſſtiturus obſequium. Pꝛouoco.
cas.i.irritare.poꝛro vocare. Reuoco.cas
Seuoco.as.i.ſeoꝛſum vocare.⁊ coꝛ vo.

AMolito.tas.i.frequẽter volare.

Aolo.las.n.p.ẽ q̃ſi volas mouere.⁊ dicit᷑ a
vola.qð ẽ media ꝑs alarũ in auibꝰ.Et coꝛ
ripit vo. Uñ Facetꝰ.Nã cito ſepe ruit qui
ſupꝛa aſtra volat.
Volo.vis.vult.Et ẽ volo minus qᷓ; opto ⁊
opto minus qᷓ; cupio.Et cõponit᷑ alo.
mauis.mauult. Nolo.nõuis.nõuult. Vo⸗
lo ⁊ eꝰ cõpoſita neu.ſunt ⁊ irregularia.et

7 1 2
Vrgeo. es.vꝛſi.vꝛſum.a.S.i.ſtringere coer

vel pꝛęſumere.

carent ſupinis. ⁊ faciunt ſteritũ in lui.⁊ ca

rent impatiuis ſter nolo qõ habet noli et

nolite. St coꝛ. pmã volo. ſʒ ꝓd. eam nolo.

Anñ. Longet᷑ nolo. ſed bꝛeuiat᷑ o volo. Et
Juuenalis. Sic volo. ſic iubeo ſit ꝓ ratio⸗
Aoluo.uis.lui.a.t.i.girare.vel circũdare.

HVoluto. tas.i.frequẽter voluere. ⁊ ꝓd. lu.

AWomo.mis.mui.mitũ.n.t.i.emittere cibũ

mere edendo vel bibendo. ſuperflue bona
ſua diſſipare. Iñ voꝛax. acis. omis ge. Et
heęc voꝛago. inis·i. edacitas guloſitaſ. Itẽ

A vo:o ð h̊ voꝛatoꝛ.hęc voꝛatrix.⁊ coꝛ. p⸗

mã voꝛo. Añ i Auroꝛa. Quos ꝓpe foꝛna⸗
cem ſentit adeſſe voꝛat.

Aolſo. as. ðz a vos. ſicut tuo.as.a. tu. AUnð

Anũ voſamus falſo vereq; tuamꝰ.

Aoto. tas.i. frequent vouere. A qͥ votito.
tas aliud fre. H

AVoueo. es. voui. votũ a. S.i.ſpõte ꝓmittẽ.

deſtinare. Et cõponit᷑.Cõuoueo. ues. De
uoueo. ues. i. valde vel deoꝛſũ vouere. vt
maledicere. execrari. Reuoueo,. ues.i. iteꝝ
vouere.⁊ coꝛ. vo. AUñ Juuenalis i.iiij.Al⸗
ter So ſi comedas mactare vouebat.

cere. ſtimulare. Iñ vrgeſco.ſcis.incho.

Arino.nas.i.vꝛinã facere.mingere.⁊ ꝓ.rſ.
Vro. ris.vſſi.vſtũ.a.t.i.incẽdere.ↄburere

Et pꝓd. u. AUñ Oꝛati in epła. Nec furtum

fecinecfugi ſi mihi dicat. Seruus habʒ p⸗
ciũ loꝛis nõ vꝛeris ſi.
AVſito.as.aui.atũ.i.in vſu hre.IJñ vſitatuſ
ta.tũ.⁊ ꝑ cõpoſitionẽ inuſitatus.ta.tu.
Aſtrino.nas.i.cõburere.⁊ ðꝛ ab vſtrina.
Aſtulo. as.a. p.i.vꝛere. incendere. Et dicit᷑
ab vꝛo. ris.⁊ coꝛ.ſtu.

Alſucapio. pis.i.vſu vel conſuetudine rei

dominiũ acqrere. Et cõpõit᷑ ab vſus.⁊ ca
pio. ⁊ acuit᷑ ca. licʒ ſit bꝛeuis.Et vſucapio
aliud ẽ ꝑ cõpoſitionẽ. ⁊ aliud ſine cõpoſiti
one.qꝛ ꝑ cõpoſitionẽ ꝑtinet ad qᷣda ius.
Sʒ ſine copoſitione ꝑtinet ad quẽcũq; ca⸗
piendi vſum.

Aſuro.ras.n.p.i.vſurã facere.vel ad vſu⸗

ram dare. m Bug.
Aſurpo.pas.a.p.i.ↄtra vſum raꝑe.ſiue in
vſu hre. vkillicite vti. Et ðꝛ ab vtoꝛ.vł vſ⸗
æ rapio. Vel vſurpare.ẽ ↄtra rationeʒ ius

vſum vel conſuetudinem caꝑe.inuadere.
4

Atoꝛ. erl. vſus ſum. d. t. i. in vſuz alicuiꝰ rei

hje.potiri. In hic ⁊ hęc vſualis.⁊ h̊ le.Et
vyſualiter adu. Et hęc vſualitas atl. Iteʒ
vtoꝛ cõponit᷑ abutoꝛ.terl.i.valde vel ↄtra
rationẽ vti. Coutoꝛ.terl.i.ſimul vti.Et ꝓ⸗
ducit. u. Hñ Oꝛatiꝰ in epi. Quo mihi foꝛ⸗

tuna ẽ ſi nõ ↄcedit᷑ vi.
Aueo. es.vui.i.humere.vel pingueſcere ⁊
dꝛ ab vua. Iñ vueſco.ſcis.incho.
Nuido.das.i.vuidũ vel humidũ facere.
Aulgo. gas. a. p. i. vulgo publicare. ⁊ dicit̃
a vulgus.Et cõponit᷑ Diuulgo.gas.i.di⸗
uerſis modis vulgare. Reruulgo. as. id ẽ
acka gulgare. ́òèU
Aulnero.ras.a.p.i.ſauciare.vulnꝰ facere.

Ct cõponit᷑ Cõuulnero.ras.Et coꝛ.penł.

VAxoꝛo. ras ·i.x oꝛi. ↄiũgere. èBM

BAlotypo. pas. n. p. i. inuidere. vł
ſuſpitionẽ hre.⁊ ðꝛ a gelotypus.
Et põt poni traſitiue.vt iſte elo⸗
Itypot vxoꝛẽ ſuã.i.habet ſuſpitio⸗
nem dea.

Zelo.as.aui.a.p.i.amare.vel inuidere.vel

Vñ Mamphilꝰ. Aulneroꝛ T clauſum poꝛ⸗

ꝑęmulari.ſiue ſequi ꝑ inuidiã ſiue ꝑ amoꝛeʒ

catoꝛũ videns.Et geloꝛ. gelaris.d.p.in eo
dem ſenſu. ſ.amare.vel inuidere.vel emu⸗

Vñ Pſalmiſta.Zelaui ſuꝑ iniqͥs pacẽ pec

lari.ſiue ſeqͥ ꝑ inuidiam.ſiue ꝑ amoꝛẽ. Añ

HRegl.xix.dixit Helias. Lelo elatus

pars huius

9CDerbls (ete 110
declinabilibus partibus duplici alphabetᷣo

ſatis commode tractauerimus. viſi um eſt ꝑp
utile foꝛe.ſi ꝑtes quoq; indeclinabiles nõ
minoꝛi cura expediremꝰ. Aduerbia videlzʒ
pᷣpoſitiones.ↄiunctiones.⁊ int᷑iectiões.q̊s

quidem partes.ita vt ſupꝛa fecimꝰ itideʒ in

oꝛdinem alphabeti redigimꝰ. vt earũ facili
oꝛ fiat inquiſilio.
Pꝛepoſitio ẽ. ⁊ interiectio.⁊ no⸗
men. ꝛępoſitio. vt A ſũmo ad
imũ. Interiectio. Vñ Virgiliꝰin
bucol.A tibi neteneras. glacies
ſecet aſpa plantas. Et nos poſſumꝰ adde⸗

2

re illud hieremię vbi r reriectio dolen
tis. videlʒ. Al.a. 4. dñe Oe.

ece neſcio lo⸗

„

ut. Yee nom en inu elſe: “
A.ab. abs.e.ex.eandẽ fere ſigtionẽ habent
nã diſpoſitiones locales.tꝑales.⁊ oꝛdina⸗
les ſigt. Sʒ in h differũt. qꝛ.a.e.ↄſonãte ſe

quẽte.plerũq; ſᷣponunt᷑. Ab vo ⁊ ex.vo⸗

cali ⁊ alijs nõ aſꝑis ↄſonãtibꝰ.Abs aũt.c.

q.t.ſequẽtibꝰ.pponit᷑ tã in appoſitiõe ꝗm

Abb ppoſitio. oiĩbe in cõpoſitiõe pponit᷑ litte

ris abſq;.c.vel.q.vel.t. Vñ.Ab ſi compo

nis elemẽta queq; ſequunt᷑. C. q.t. tm ſink

he tres excipiunk.
Ab gregatim.i.diſperſinñ.
Abiecte adũ.i.viliter. ↄtemptibilii.
Abinteſtato adũ.i.ſine teſtamento.vt Iſte
moꝛtuus ẽ ab inteſtato.i.ſine teſtamẽto.
Abuſiue adũ.qualitat.i.impꝛopꝛie.qð ab

vſu recedit.vᷣm abßb.

Accentuatim aduũ.i.ꝑ accentꝰ

Acceleranter.i.feſtinant᷑.velocit᷑.cito.

Accurate adu.i.diligent.ſtudioſe.curialit
Acriter adũ.i.foꝛtiter.crudeliter.
Acidioſe.i.tedioſe.moleſte.triſte.
Ac.atq;.· et.etq;.idẽ ſunt.
Acſi.i.tanq;.vt Ille eſt diſpoſitꝰ acſi vellet

cõponit᷑ ex acaduerbio.⁊ tenꝰ.⁊ caret aſpi
ratione.⁊ coꝛ.pe.QAñ aũt ſunt duę partes

aſpirat.⁊ acuit᷑ te.
Acutim adũu.i.acute.

Ad eſt pᷣpoſitio.⁊ ſigt diuerſas circũſtatias
Qñq; notat circũſtatiã localem. vt Aado

ad eccleſiã.Qñq; ad tẽpoꝛalẽ.vt ad paſca
AQñq; pꝑſonalẽ.vt Aenio ad te.Qñq; nu⸗

meralẽ.vt Ille expendit denarios vſq; ad
vnũ.Qñq; ꝓximitatẽ.⁊ tũc põit᷑ ꝓiuxta.
Qñq; cauſalẽ.vt cũ ðꝛ.Ad qͥd veniſti Jtẽ

notat ſiłitudinis circũſtantia.vt Nos ha⸗
bet ad poꝛcos.i.ad ſuũlłlitudinẽ poꝛcoꝝ. Itẽ
ſiãt circũſtantiã cauſęfinalis.⁊ tũcẽ idem

qð ꝓpter.vt Ille pugnat ad palmã.i.ꝓpt᷑

palmã.i.ꝓpter victoꝛiã. Itẽ ponit᷑ ꝓ ↄtra

yt ibi. Ferit ad petrã coquꝰ ollã.i.ↄtra pe

trã. Itẽ ponit᷑ ꝓ ſuꝑ.vt ad ripã ioꝛdanis.
Itẽ ponit᷑ ꝓ ꝓpe.vt Hic iacet ad poꝛtam.
id ẽ.ꝓpe.Et nõ ꝙ ad pᷣpoſitio ſequẽtibus
his nouẽ lr̃is in cõpoſitiõe mutat.d.i illas

ſcʒ.c.f.g.l.n.p.r.s.t. Vñ.Coꝛ.fla.grãs.le
nis.pir. ra.ſal.ta.ad ſibi mutat.Tollit᷑ in⸗
Dde tmũñ ſi ſeqͥt ↄſona poſt.s. H

Adeo adũ.pe.coꝛ. Vñ gręciſmꝰ.Dic adeo
tm. dicaſ adeo quoq; certe. Affirmatiue q̊ʒ
dicas ⁊ quantitatiue.Pap.vo dic. Adeo
i.valde.intãtũ.pᷣterea.certe. H
Adhucadũ.in locutione affirmatiua notat
ↄtinuationẽ pſteriti ſtatus.⁊ pCuat duratio
nem. vt Petrus ẽ albus adhuc.i.añ h̊ tp.s
fuit albꝰ.⁊ nõ ẽ in albedine duratiuꝰ.Qnʒ
vo ponit᷑ in locutione negatiua.⁊ nõtre⸗
motionẽ pſᷣſentis ſtatus.⁊ ponit futurũ eẽ.
vt Antichꝛiſtus nõ ẽ adhuc.ſʒ erit in futu
ro.⁊ ſic ponit᷑ expectatiuiue.
Admodũ adü.penł.coꝛ.i.valde.Et nõ ꝙ pᷣ
poſitio cum caſuali loco aduerbij reꝑit᷑.vt
admodũ amodo.

Alduerſus ⁊ aduerſum. ponunt᷑ pꝓ adubijs

gqualitat vel loci.vt aduerſus vel aduerſũ
illũ.Et ponunt᷑ indifferen.
Aduſq; tribꝰ modis expõit᷑.pᷣmo.i.ſepe.vt
feci q̊ aduſq;.i.ſępe.ſcðᷣo ẽ det᷑miatm tꝑis
⁊ tũcidẽẽ ꝙ donec.vt Expectauit.aduſq;
feci.i.donec.tertio determiat locũ.vt Vo⸗
lo currere aduſq;.i.ad iſtũ locũn.

Alſfabꝛe.i.valde caute.ingenioſe.

utrim in eodem ſenſu.

Afatin.i.abũde.largiꝰ.adu.itetiuũ.⁊ coꝛ:
fa. Et doa fatos ᷣm NMap.⁊ ſcribit᷑ ꝑ.n. et
vnũ.f. ⁊ acuit᷑ in fine. Inuenit᷑ etia affarim
pe.acuta.⁊ ſcribit᷑ ꝑ.m.⁊a geminũ.ff.⁊ non

acuit᷑ vltima. ⁊ ðꝛ ab affatus.ta.tũ.ſʒ regu
V. 4 lariꝰ eẽt affatuatim. ⁊ tm valet quãtũ facũ
Actenus adũ.i.hucuſq;.vſq;nũc.⁊ (moꝛi.

de. Nñ in greciſmo ðꝛ. Si dicas afatin ti⸗
bi ſiẽbit abunde. Sicas affati facũde ſigni
ficab. Eſt afatos pᷣmi caput.affatuſq; ſcdi

Afffectuoſe.ſe. ſime.aduũ.i.cupide.ðſiderat᷑

Affoꝛis aduer.loci.pe.coꝛ.ſigt de loco ⁊ ilo
co.⁊ cõponit᷑ ex ad.⁊ foꝛis.

Age aduer hostant m map.· Ael pot elſe

verbuʒ.i. dic fac. incipe.Et ſcias ꝙ age et

agite nõ diſcernũt numeꝝ qñ ſunt adubia
ſʒ indifferenter ð agite vni vel pluribꝰ.
Aggeratim.i.cumulatim.augmẽtatim.
Aggeſtim adü.i.cumulatim. adunatizʒ. VUñ

h. Macha. xiij. Aggeſti vndiq; hñſ ciner

Agiliter.i.velocit.cito.mobiliter.
Alias.i.in alio tꝑe.aduer.tꝑis. Vel alias.
id ẽ.in alio loco aduer.loci. Nel alias. id ẽ
aliter aduerbiũ qualitatis.
Alibi.i.in alio loco.aduer.loci.

Alicubi aduer.locale.⁊ ſit i loco.⁊ cõpõit᷑
ab aliꝰ. ⁊ vbi int᷑poſita.c.deberet eniʒ dici
aliubi. Et vt dicit Pap̃. alicubi. i. vſpia. i
Alicũde aduer.loci.i.ð aliq̃ pꝑte (alio loco.
Alio aduer.loci.ab aliꝰ.⁊ acuit᷑ in fine.

Alioqͥᷣn. i. alit᷑. aduer.qᷓlitatm.⁊ ð ab alꝰ.⁊
qn. ſᷣm Hugl. Map̃. dicit. Alioqͥn. ꝙ ſi mi⸗

nus.qꝙ ſi nõ.vel alit᷑.ſi alio modo fecer cõ
iunctio rõnalis.vł collectiua.ita dicit Ma
pias.⁊ ꝓdu.pe. AUñ Oꝛatiꝰ i.v. vPmonum
Dõ męchus feret aut ſi care aut alioqn.
Alioꝛſũ adu.loci.ſigt ad locũ.i.vſus alia⸗
ꝑtem. ⁊ ðꝛ ab alio aduer.⁊ verſus.vł oꝛſũ:
Aliquãdiu.i.aliquãtiſp.⁊ componit᷑ ab ali
quãtũ.⁊ diu. m Hhul.
Aliqñ aduer.tꝑis.i.interdũ.⁊ dꝛ ab aliꝰ.et
qũ.⁊ acuit li.lʒ penł.ſit longa.
Aliquãtiſꝑ.i:aliquãtulũ Pᷣm ugl. Dapᷣ:
aüt dicit. Aliquaãtiſꝑ.i.aliq;diu ꝑ aliquan
tuli te1eiss.
Aliqͥ ᷣm antiqͥs aduer.loci.⁊ accẽtuat᷑ in
fine. Vel m alios iſte ablatiuꝰ qͥ ponit᷑ ad
uerbialiter.⁊ ſigt ad lofccul.
Aliquotiẽs aduer.numeri.i.ſepe.
Aliquoꝛſum.i.verſus aliquã ꝑtem.

Alliunde.i.de alio loco.

Allene ⁊ alternatim aduer.i. viciſſitudiarie.
Alterutrũ aduer.i.mutuo. Uñ Jacobi.v.
Confitemini alterutrũ. Inuenit᷑ etia alter⸗

2 5

t

Altrinſecus. pe. coꝛ. i. al. ⁊ altrinſecꝰ. i. ecõ

trario. vtrũq;. Uñ Mꝛudentiꝰ is hymno.

Reſpondet ille altrinſecus vel m Pap̃.
Altrinſecus.dextra lęuaq; alterutrũ. AUñ
BHBeñ xv. Et vtraſq; ptes ↄtra ſe altrinſecꝰ
Amaricoſe. amare. ideem. poſuit.
Am pᷣpoſitio ſemꝑ inuenit᷑ in cõpoſitione.
Amatim.i.amanter.diligent᷑.
Amodo.i.deincepꝛs.
Amphi. gręca ppoſitio.latine ðꝛ circuʒ. vel
Amplexim adu.i.ↄiunctim. (dubiũ.
Ana gręce ſurſum latine.Eſt aũt hm NPapᷣ.
intiectio depᷣ cantl.⁊ accẽtuat᷑ in fine.Ana

etiã ðꝛ re. In anapeſt.pes metricꝰ q̃i re-
(cuſſus.

Alungenter. i. ↄſtringenter.
Aniculoſe.i.ridiculoſe.fabuloſe.
Annuatim adu.i.ſingulis annis.
Ante adi.ẽ ⁊ ſigẽt locũ ⁊ tᷣs..
Antea adu.tꝑis.⁊ ſolũ tꝑs ſigt.
Anti. i.ↄtra.

Antonomaſice.i.excellenter.

Antiqᷣtꝰ adi.i. ab antiqᷣ. olim. quondãꝗ.

Anxiatim ⁊ anxie aduerbia.i.triſte. .
Apage ⁊ apagite.vident᷑ aduerbia mag qᷓ;

vba. niſi qꝛ vident᷑ diſcretionẽ numeroꝛũ

hr̃e.qꝛ apage.i.recede.vade.ad vnum re⸗
fert᷑. Apagite.i.recedite.vadite.ad pluref

refert᷑.ſʒ h̊ͥ foꝛte nõ ↄtingit ex vi aduerbij.
ſz ex vi vboꝛũ.quã habẽt innrſe.
Apageſis.i.ſta in pace.vel habeas pacẽ ad⸗
uerbiũ comicũ. Uñ Terentiꝰ. Obſecro mi
hõ apageſis. NPapᷣ. vo dicit. Apageſis.id
ẽ.recede.ſis ſanꝰ.paciſicus.i.tace.
Aperte.tius.tiſſime.i.manifeſte
Apoſtatite.i.puerſe.pᷣuaricant᷑.pᷣuaricoſe.
Appꝛime.adu.i. valle.
Apud.i.circa.⁊ debet ſcribi ꝑ.d.
Arcuatim adü.i.curuatim.cameratim.
Argutim.⁊ argute.aduũ.i.diſcrete.efficacit

Aireptim. i. raptim.

2

Arroganter. tius.tiſſime.adũ.i.ſuppe.

Alrtice.i.artificioſe.ingenioſe. B
Artuatim adũ.i. mẽbꝛatinm.
Arte.tius.ſime.⁊ artim.adũ.i.ſtrictim,.
Aſciatim adu.i.dolatim.ceſim. carptim. di
Aſſidue.i.frequeòter. (uiſim

Aſt. i. ſed.
At ↄtra duę ptes ſunt.
Altrociter.i.crudeliter. URUK
Attamẽ ↄiũctio.i.ſed.⁊ coꝛ.ta. Añ Ouidi⸗
MNiꝛil mihi reſcribas.attamen ipſe veni.
Alttat.int᷑iectio timẽtl.vel expaueſcentis.
At vbi due dictiões ſunt.et duobꝰ accẽtibꝰ

Aſpe.riꝰ.aſꝑrime.adi.i.dure.truculenter

regende. Vñ ad Gal.iiij.At vbi venit ple

nitudo tꝑis miſit deus ⁊c.i.ſʒ poſtq;.Ali⸗
qñ tñ at vbi ⁊ aſtubi ẽ ꝗdã irregularl vocũ
ↄgeries nõ ꝓpꝛie cõpoſitio.ſʒ fungit᷑ loco
vniꝰ dictionis.⁊ tũc ſub vno accẽtu ꝓfert
grauat᷑ penk.
Atq; idẽ ẽ qð.⁊ qũq; ponit᷑ ꝓꝑqᷓ;.
Atqui.i.certe.⁊ ẽ ꝗdã irregularis ↄgeries
vocũ. Vñ Boetiꝰ in.ij. de ↄſolatiõe. Ztj
viget in columis.Atqui.i.certe.

Auctim. i. creſcenter.
Aludaciter ⁊ audacter.adũ.i.foꝛtiter.

Auide.dius.diſſime.aduü.i.cupide.
Auſpicato.adũ.i.opoꝛtune.oĩo. AUñ Terẽ⸗
tius i andria. Haud auſpicato huc me ap⸗
Auſtere.vłauſterit᷑.i.aſpe.dure (puli.
Aut ꝑ.t.ↄiũctio.i.vł.Sʒ haud ꝑ.d.adũ.ne
(gandi.

PBalilice.i.inuicte.foꝛtiter.
Bene adu.qualitatis.
HBenigne adu.i.gratuite.

HBis.adũu.nũeri.ſũptũ ẽ anoꝛmalea duobꝰ⸗

PBifarie.i.ĩ duobꝰ modis.vel i duobꝰꝑtibꝰ.
Blande.i.adulatoꝛie.leniter.dulciter.

1

Calculatim adũ.i.numeratim.

Callide ꝑ duo.l.adũ.i.aſtute.
CLandide adu.i.ſplendide.

Carptim adu.i.aſpſim.diſtinctim. diuiſim

Caſte.ſtius.ſtiſſime.adu.i.pure.iĩcoꝛrupte.

Cata.hpoſitio gręca ẽ.⁊ qñq; tm̃ valet quã
tũ tras.vt Catagpho.i.tranſcribo. Qñq;
tãtũ quatũ ꝑ.vt Cata antifraſim.i.p anti⸗
fraſim. Qñq; tãtũ quãtũ ſupꝛa. vel iuxta.
vt Cata Matthęũ..i.iuxta vel ſupꝛa mat
theũ.Et ponit᷑ ꝓ bꝛeui etiã. vt ĩ catalogus
Cateruatim adũ.i.multiplicit.vel gregati.
vel ꝑ cateruas.vel de caterua in cateruam
Cacholice.i.vniuerſalit᷑.vel cõiter.
Cauponatim.adũ.i.fraudatim.admixtim.
vel adulteratim. vel alternatim.
Caute vłcautim adu.i.callide.aſtute.vł ſe⸗
Celebꝛit᷑ ad.i.ſolẽniter. (cure pꝛudẽt᷑
Celitus adu.loci.pe.coꝛ.i.de ceęlo.vel deo.
vel diuinitꝰ. vt Gabꝛiel miſſus ẽ celitꝰ.i.a

Lelo. vel deo. vel diuinit“.
Qelle.i.ſublime.vel alte.
Centies adu.i.centũ vicibus.

Ceęnoſe adu.i.fetide.lutulent᷑.hircoſe.

Qeruicoſe.i.arrogant᷑.ſupbe.

KCerte adu.affirmãdi.i.qͥnimo.
Cenſim adũ.i.diuiſim. artuatiʒ.⁊ ðꝛ a cedo
is. cecidi.ᷣm hhugl. NMap.vo dicit Ceſim

6

per cedes.qũo viciſſie im. , vices. äſi limate

vel dolate. vel gradatim.
Ceſſim adu.i.cedendo.vel gradatim.
Ceteꝝ. ↄiũctio aduſatiua.tm valet quãtuʒ

ſed. Uñ CPꝛoſp. Ceterũ iniquꝰ ignoꝛat ſe

puniri. Vel ceęterũ.i.nanm.
Ceu.adũ.ſiłitudis.ſiẽ q̃i quẽadmodũ tãqᷓ;.
Cinctim adũ.i.ſtrictim.cõſertim.
Circũ ⁊ circa dicũt᷑ a circus.Circa refertur
ad locũ ⁊ ad tꝑs. Vñ tempoꝛaliter inueni⸗

tur.vt Circa vigini, annos. Et localit᷑.vt

Circa eccłiam.Circũ vo tm̃ẽ locale.quaſi
vndiq;.vt Circũ montẽ.Circa ꝑ cõpoſiti⸗
onẽ. vel potiꝰ ꝑ quãdã irregularitatẽ iũgi⸗
tur cũ iſtis. Quo circa ꝓ ↄiũctione.cauſa⸗
li vel illatiua.Circũcirca.ꝓ aduerbio loci
Et ſiłiter circũquaagdd.
Circit᷑ ꝛ a circꝰ.⁊ refert᷑ ad numerũ ⁊ ad tẽ
pus. Et eſt tm̃ tempoꝛale reſpectu numeri
vt Circiter viginti ãnos.Circit᷑ nonas de
cẽbꝛis.Licʒ qñq; iueniat᷑ ⁊ locale.ſʒ im ꝓ⸗
pꝛie.vt ĩ Saluſtio.DPepꝛeſſus humi circit᷑
viginti pedes.ſʒ h̊ nõ fit niſi ꝓpt᷑ numerũ.
Circũ adu.ẽ.⁊ qnq; pᷣpoſitio ᷣm Sonatuʒ.
⁊ ſeruit actõ caſui.⁊ ẽ tm̃ locale.vide.S. in
circa.Et nõ ꝙ circũ qñ cõponit᷑ cũ dictiõe

incipiente a vocali. m. debet ſcribi.ſʒ nõ ꝓ

ferri. vt Circũago. circũamictus circũeo.
circũitus. Vñ Circũ cõpoſita vocalis. ſic
comitet᷑. M.nõ ꝓfeꝛt᷑.ſʒ ſola figura tenet
Circũquaq;.i.ex oĩ ꝑte.vndi.
Circũſcriptoꝛie adũ.i.callide.vᷣſute.ſurre⸗
Circũſcripte adu.i.argute.caute.vłſtricte.

Circũſpecte.idem.

Cis.adi.loci.i.ex iſta ꝑte.Anð cis.⁊ citra

ſunt eiuſdẽ ſiãtionis.niſi ꝙ cis ẽ tm̃ locale

ſʒ citra qũq; tꝑale.qñq; locale.vt Citra de
finitũ tꝑs. Itẽ cis ꝓpꝛie ſᷣponit᷑ ꝓpꝛijs no

minibus montiũ ⁊ fluuioꝛũ.vt Cis rhenũ
Cis alpes.Sʒ citra ꝓpꝛie appellatiuis no
minibus locoꝝ.vt Citra foꝛũ. Sʒ qñq; ꝑ

ipꝛopꝛietatẽ cis.ſᷣponit᷑ appellatiuis.Ci⸗

tra ꝓpꝛijs.⁊ citra ↄꝑat᷑ citerioꝛ.terrimus.

vłcitimꝰ.Et ẽ citerioꝛ idẽ qð interioꝛ ꝓpᷣe
ex iſta ꝑte. Sʒ citimꝰ.i.ꝓximꝰ. Itẽ a citra

citer.tra.trũ.i.vicinꝰ ꝓximꝰ ex hac pte

gqð põt eẽ poſitiuꝰ iſtoꝝ.ſ.citerioꝛ. citerri⸗
mus. VUñ. Cis ꝓpꝛiũ ſępe.citra cõe reqᷣrit
Citate.tius.ſime.⁊ citatim adũü.i.cito.mo⸗
biliter. agiliter. .R—
CLite.ti.ſime.adũ.i.agilit.velocit᷑.viuacit᷑
Cito.adũ.i.ſtatim. H

Clam adu.qualitatis.iocculte latenter.

Clamdeſtine.i.ſecrete.latent tacite.

QLlare. rius Niſſime.adu·i.ſplẽdide.

Coactim adu.i.vegent᷑ violẽt. Coacte idẽ⸗ .
Coercibiliter ad i.cõſtrictim.

Xollatiue adu.ↄferẽdi. Añ Oꝛiſtian dicit
ggere de lre collatiue. vbi oſtendit᷑.qlitte:·

ra cui lręe ↄfert᷑ ad ↄſtitutionẽ ſyllabę·

CLComatice.i.cõpendioſe.bꝛeuiter.

Comędice.i.delectabilitititer.
Comiter.tius.ſime.adũ.i.curialit.facete.

Cõminus.adu.i.iuxta.ſine intmiſſiõe.ſtati

fere.i ſᷣſenti.ſił.ꝓpe.de ꝓximo. Cuidtra⸗
rium ẽ eminꝰ. Coͤmin? c duabe. m. ſcribit
ſm Gap. Et cõponit᷑ ex cõ.⁊ minꝰ. Et ſie

ðꝛ in gręciſ. Eminꝰ ad longe.ſʒ cõminꝰ ad

Cõmode.dius.ſime.aduũ.i.ꝓ⸗( ꝓpe ſpectat᷑
ficue. vtiliter. maſuneter.
Cõiter.i.generaliter. pluraliter.oĩfarie.
Cõpendioſe aduũ.i.bꝛeuit᷑.vł vtilit. vt Iſte
loquit᷑ cõpendioſe.i.bꝛeuit᷑.⁊ vtiliter.
Competenter. tius.ſime.i.ↄuenient.ↄgrue
Complexim.i. ↄiunceiim..

„ g ₰

Compte. tius.ſime.i. oꝛnate. polte.

— on. Hpoſitio.ſcribit᷑ P.0 „7 n ⁊ nũq; inue⸗
nit᷑ in appoſitione.ſʒ ĩ cõpoſitiõe tm.ſic di

dil. re.ſe.an. Et mutat qñq;.n.in.m. maxt
me ſequẽte.b.vt cõburo.m.vt comitto.p.
yt cõpono. Itẽ cõ ĩ cõpoſitiõe qnq; pdit.n
ſequẽte vocali.vt coeo.cois.cã euphonię.
Cõcito.i.ↄfeſtim.mox. ꝓtim.ilico.ſtatim.
Concoꝛditer.adu.i.vnanimiter.vno coꝛde
Cõcretim.i.coagulatim.cõglobatim.

Congditionalit᷑.aduũ.i.ſub ↄditiene.
Cõfeſtim aduũ.q̃i cũ feſto.a.con. ⁊ feſtũ. qð

lignũ.ad qð tigna feſtinãt. Sic em tigne
feſtinãt vt ſint eũ feſto.ita ⁊ nos feſtinam
vt qd facere volum ſine interuallo ſit ↄfe
ſtim. qð ſtati cũ pſentia ptereũti rei vłtꝑis
Ael cõfeſtim cõponit᷑ a con.⁊ feſtino.nas
vela con.⁊ ſtatim.ſʒ pꝛiꝰ dictũ veriuse.
Coſidenter. tius.tiſſime.i.audacter.vel pꝛę
ſumptiue.⁊ põt accipi in bono ⁊ in malo.
Congeſtim adu i. accumulatinm.
Cõglobatim adu.i.ſpiſſim.vł accumulatim
Congrue ⁊ ↄgruent᷑ adu.i.ↄuenienter.
Cõiecturaliter adu.i.opinatiue.

Conſtanter. tius.ſime.i.ꝑſeuerant᷑.

Conſulte.i.ſapienter.vel cũ ↄſilio.
Continuatim.i.cõiunctim.iugiter. .
Continue adũ.ꝓ qͥ ſępe ponit᷑ ↄtinuo.i.cõ⸗
tinuatim. vel ſtatim. =
Cõtumaciter.tius.ſime.adũ.i.ſuꝑbe.repu
gnanter.negligenter. ↄtemptibiliter.
CLopulatim aduũ.i.ↄiunctim.

Coꝛam. ppoſitio.ſeruit ablatiuo.vt Coꝛam

deo placet humilitas. Itẽ eſt a luerbiũ q̃li

tatis.idẽ qð manifeſte.vel patẽter vłaꝑte
vt Nobis in theatro moꝛantibꝰ qͥdã coꝛaʒ

ſurrexit.⁊ locutus ẽ.i.patenter.euidẽter.

apte. Et ðꝛ a coꝛ.⁊ am.ꝑ apoſtrophaʒ.qð
em fit coꝛã.añ coꝛ fit.⁊ ꝓd.pᷣmã. Nñ ĩ Au⸗
roꝛa. Coꝛã languoꝛis ꝓpulit oẽ genus.
Coꝛdate.i.ſapienter.ↄuenient᷑.honeſte.
Coꝛdicitus aduũ.pe.coꝛ.i.coꝛdetenꝰ. Vnde
Sidonius. Prudentibus inquit coꝛdicit
inſitũ eſt.
Coꝛdintime.i.ex toto coꝛle.
Cras aduũ.tꝑis.⁊ ꝑtinet ad futuꝝ tps.
Crebꝛe.crebꝛiꝰ.creberrime.adũ.i.ſepe.

⁊tũc ẽ ablatiuꝰhuiꝰ noĩs creber.ra.rũ.
Criminoſe.ſius.ſime.i.flagitioſe.

Crudelit᷑.lius.ſime.adũu.i.ſeuit᷑. malignãt.

CLũ.ppoſitio.abltõ caſui ᷣuit.⁊ ſcribit᷑ ꝑ.u.
⁊.m.⁊ venit ſolũ ꝑ appoſitionẽ.Et licet in
quicũq; ⁊ cuiuſcũq;.cũ veniat ꝑ cõpoſitio
nem.hoc tñ eſt virtute huiꝰↄiũctionis.q;.
Item cũ aliqñ ẽ aduũ.tꝑis.vt Cum pꝛo qũ
Inuenitur con ꝑ.o.⁊.n.⁊ venit tm̃ per cõ
poſitionegn.
Cumulatim adũüũ.i.congeſtim.
Cuntatim aduũ.i.dubitanter. vel moꝛanter
vel omnino.ſiue omni modo.
Cupide.dius.diſſime.adũ.i.auare.
Cur.adũ.i.qᷓ;obꝛẽ.quare.⁊ ẽ iterrogatiuuʒ
⁊ relatiuum. . .
Curialit᷑.liꝰ.ſime adü.i.facete.moꝛigerate.

Curiatim adu.i.de curia in curiã.vel curia

tim.i.curialiter.
Curioſe.ſius.ſime.i.facete. .
Curſim adũ.i.curſibiliter.cito.velocit᷑.feſti

nanter. repente.

Papaticè adu.i.magnifice.vł large.dapſi⸗
liter. vel muniſicenter.
Dapfſiliter. lius.liſſime.adũ .i.large.
Datim adũ.i.de dato in datũ.
Be.ppoſitio.regit ſiue exigit abltm̃ caſum.
⁊ dicit qñq; naturã.vt iſte pannus ẽ dela⸗
na. Aliqñ oꝛiginẽ.vt Johãnes de Janua.
Aliqñ oꝛdinẽ.vt Be mane fit meridies.i.
poſt mane. Et creare ẽ de nihilo.i.poſt ni⸗

hilum aliquid facere.
Becenter aduerbiũ.i.hone,te.
Decętero.i.denuo.deinde.iteꝝ.Et ſcias
nõ eſt hic cõpoſitio.ſʒ quędã irregularj vo
cum congeries. .

Becies adũ.numeri.i.decẽ vicitd.
Becurſim adũ.i.fugacit᷑.vel defluenter.
Becuſatim adũ.i.oꝛnate.⁊ venuſtatim.
Bedecoꝛoſe.ſius.ſime.adũ.i.inhoneſte
Befoꝛmiter adũ.i.turpiter.
Befunctoꝛie.i.tranſitoꝛie.leuiter.
Beinceps.i.ab hodie in antea.adü.tꝑis.vł
oꝛdinis.⁊ deſinit in.ps.Et vt dicit Hugl.
cõponit᷑ a de.⁊ incepto.⁊ dicit ꝙ penł.acu
itur.ſicut delonge.abintus. 3
Deinde.i.decętero.iteꝝ denuo.

Beintegro.i.iteꝝ.vel rurſus.ſᷣm Papᷣ.

Belonge.i. remote.

BSemum.i. poſtmoduʒ. nouiſſime.maxime
creberrime. a Vvrero. iteruũ.
Crebꝛo.i.frequẽter adũ. NPõt etiã eẽ nomẽ

Beniq;.i.poſtmodũ.poſtremo.nouiſſime.
Et componit᷑ ex denuo.⁊ q;.Et ſcias 4 q;
ↄiũctio encletica.nõ inclinat h̊ accẽtũ ſylla
be pᷣcedentis ad ſe.qꝛ pſᷣcedens vocalis coꝛ
rupta c.ita a ſiłi dic de vndiq;.

BSeoꝛſum adũu.loci.⁊ acuit penł.⁊ componi

tur a de.⁊ oꝛſum.
Be poſt fetantes.i.de ouibus. In hac eniʒ
locutiõe poſterioꝛ ſpoſitio regit caſũ.Sic
etiã dicendũ eſt de illis.de ſub pede de ꝓ⸗
pe fontes. ⁊ ↄſilibus. .
Deretro.coꝛ.re. Uñ Baruth.v. Viſa itaq;
turba deretro ⁊ ab ante.⁊ cõponit᷑ a de. et
retro.vide a ſimili.in deſuper.et etiam in
retro.

Beſidioſe.i.pigriter.

Beſpecte.tius.ſime.adũ.i.ↄtẽptibiliter.

Belup.ſiſequit᷑ caſus.vt Deſuꝑ terrã due

ꝑtes ſunt. Poteſt tñ eſſe vnaꝑps.
Beterius.deterrime.adũ.i.peiꝰ.peſſime.
Bextroꝛſum.i.in dextrã ꝑtẽ.vel verſus de
xtram ꝑtẽ. a dextra.⁊ oꝛſum.vel verſuʒ cõ
ponit᷑.⁊ eſt aduerbiin. .
Bextrouerſum.i.in dextrã ꝑtẽ.vel verſus
dextram ptem. H
Bi ⁊ dis ſunt ſpoſitiones.q nõ inueniũtur

abbontiont ſ in cõpoſitionetm.
BDi

ia apo grecos plures ſigtiões hʒ. Scom
em̃ qð ſcribit᷑ ꝑ.y.gręcũ nomẽẽ eiuſdeʒ ſi⸗
gnificationis cuiꝰ ẽ hoc nomẽ duo.ſed qñ
ſcribit᷑ ꝑ iotã põt eſſe cauſalis coniunctio.
vñ ſepe ponit᷑ vbinos ponim cauſam. Et
põt eſſe pᷣpoſitio gręca eiuſdẽ ſigtiõis cui
ẽ de. apud latinos. Nã ʒ Hugl.Oya gre
ce.i. duo. ⁊ ſcribit᷑ etiã ꝑ.y.gręcũ. Sʒ dia
i. de.ſcribit᷑ ꝑ.i.latinũu.
Bietim.adu.i.de die in diẽ. vłꝑ ſinglos di
es. qð ⁊ diatim inueni.
Bifficaciter.tiꝰ.ſime.adu.i.difficult.

Vilſſfficiliter vel difficulter. lius. lime. adů: i.

grauiter.Et ſcias ꝙ ꝓ facilit᷑ vtimur facile

Et ꝓ difficilit vtimur difficile vl difficult
Bigeſtim. adu.i.oꝛdinatim.
Biligenter. tius.ſime.adũ.i.accurate.

BDilucide.adu.i.diſcrete.plano vᷣmone eui⸗
denter. apte. clare.
Vire.i.aſpe.crudeliter. Mẽ
DBis.⁊ di. hpoſitiões ſemꝑ inueniunt᷑ in cõ⸗
poſitione. Itẽ dis gręce.ðᷣꝛ bis latine.

Diſerte.i.lucide.ſapient᷑.facũde.eloquent
Biſertim. idem.

BDiſcurſim.adũ.i.ſpaſſim. vel parſim.
Biſpẽdioſe.ſiꝰ.ſime.adi.i.largit᷑.ꝓdigalit

BDiſſenſim.adũ.i.diſcoꝛdant᷑.

BDiſtillatim.i. guttatim.
Diſtricte.tius.ſime.aduer.i.ſeuere.auſtere
aſpere.

Biu.adũ.tpis.⁊ ðꝛ a dies. accipit ꝓ de⸗

minato ſpacio tꝑis.⁊ ꝓ indeterminato ſic᷑

dies. Iñ ⁊ ꝑ comꝑationẽ h̊ ⁊ hęc diutioꝛ.
⁊h̊ diutius.⁊ diutiſſimus.ma.mũ.Et ide
diutius ⁊ diutiſſime.adũ.ꝗᷓ magis ſunt in

vſu qᷓ; pdicta noĩa.Et ꝑ cõpoſitionẽ inter⸗

diu.⁊ aliq;diu.⁊ qᷓ;diu. Nñt etiaʒ quã diu

elſſe due voces. Pap̃.ſic diẽ. Diu młto tpe
tarde.Si aũt ẽ vna ꝑs qᷓ;diu debet ſcribi ꝑ

n. 2 nõo ꝑ. m.
Diutine.i.aliq;diu.

₰

Diuerſimode.i.varie.multipliciter.

Biuiſibilit᷑.adũ.i.ſeꝑabilit.⁊ ꝑ cõpoſitiõʒ
indiuiſibilit᷑i.inſeꝑabilit᷑. MM
Diuinitꝰ.aduũ.i.ex dijs vel a deis factũ.
Bolole.i.fraudulenter.

Bonec adũ.i.qᷓ;diu.quoaduſq;.

Botate.tiꝰ.ſime.⁊ dotati adu.i.abundant᷑.
Bum ponit᷑ ꝓcũ vel donec.
Budum.i.longe ante.
Bubie. magis dubie dubij
dubio

Bubitant᷑.tiꝰ. ſime. adu.⁊ dubitatiue idem

Bucæẽties.adũ.nũerale.i.ducẽtis vicibꝰ.

BSütaxat.adũ.quãtitatl.i.tmmodo. Et cõ⸗

ponit᷑ a taxo ꝓ licitari.qꝛ licitatoꝛes rem ĩ
foꝛo ↄſiderãtes.dicũt tm valet.Et ide dũ
taxat ponit᷑ ꝓtmmodo. Ael cõponit᷑ ata⸗
xare. ꝓ dicere.qꝛ illud qð ðꝛ tunc tm ẽ duʒ
dicit᷑. Vel vt dicũt cõponit᷑ a taxo ꝓ arbo
re amariſſimi ſucci.ex cuiꝰſucco ſi qs ſemel
guſtauerit.ſufficit ei tm ſemel guſtaſſe.Sʒ

hoc nõ placet Pꝛiſtiano dicẽte ꝙ dumxta
xat.i.tmmmodo ab aduerbio dum.⁊ yerbo

taxo.taxas. componit᷑.

E. ppoſitio

Egdaciter. cius.ciſſime.aduũ.i.voꝛacit.
Edepol.i.ꝑ ędem pollucis adũ.iurandi et

ſſime. adů.i. ſub

Buodecies adů.i.duodecim vicibꝰ.

PBuplicitœ. tius.ſime.adũ.i.duobꝰmodis.

Bure. rius.ſime.⁊ etiã durit᷑ aduerbia ſunt
qualitatis. ”MVMð

*
.

— —

c.⁊ in cõpoſitiõe pᷣuatiuũ eſt.vi
eneruis. Vel intentiuũ.vt Enarro. Vel ꝓ
extra ponit᷑.vt Educo.
Ea tenus ſunt due ꝑtes.⁊ ſub duob accen⸗
tibo pferurnrk. Q’ðUJJDU
Econtra.aduũ.oꝛdinandi.⁊ acuit penł.ſicut
decontra.

Ecce adu.demonſtrandi.

Ecubi.cõponit᷑ ab en.⁊ vbi.mutata.n.in.c
quaſi ecce vbi.

.

ſſime. adu.i.voꝛacitł.
ccurif in ffee.
Effemiate.i.fragilit.muliebꝛit᷑ mollit᷑.

Efficaciter.tius.ſime.adüũ.i.potent᷑.foꝛtit᷑.

Egreę.aduer.i.difficulter.acerbe.moleſte.

Egregie magis egregie egregiſſime adu. i.

excellent cipue. nobiliter. elegan..

Ei. int᷑iectio dolẽtis.vniꝰ ſyllabe ẽ. Et ei da
tiuus cuʒ deberet minui vna ſyllaba a gtõ
ſicut oĩia in ius faciẽtia gtm ꝑ dięreſim ꝓ⸗

fert᷑ cã differentię ei intiectionis. Sic igit
ei eidem. eiſdem ꝑ dięreſim pꝛoferuut᷑ vᷣm
Wapiam.
Eia.i.age.ꝓpꝛie adũ.hoꝛtandi.

Elieganter. tius.ſime.adũ.i.egregie.nobili

ter. vꝛbanr.
Elute.tiꝰ.ſime.adu.i.mũde.madide.inſipi
Elimatim adu.i.clare.purgate. (de.

ure.pulcre.electe.euidenter.
micatim.adu.i.ſplendenter.
Eminenter.tius.ſime.adu.i.apparenter.
Eminus.i.ꝓcul.Sʒ cõminꝰ.i.ꝓpe ⁊ ſũt ad

uerbia loci. Añ Pꝛiſtianꝰ dicit. Emin et

cõminꝰ. localia ſunt. Vñ qͥdam. Eminꝰ ad
longe ſʒ cõminꝰ ad ꝓpeſpectat.

En.gręce.i.in latine.Itẽ en ẽ adũ.demon⸗

ſtrandi.i.ecce.

Enim. ↄiunctio.i.quia. .
Eniuero cõponit᷑ ex em.⁊ vero.⁊ acuit᷑ in

penbł. vt dicit Pap̃. ⁊ ugl.Eſt em̃ eniue⸗
ro idẽ ꝙ certe. iũ ctio affirmatiua.
Enucleatim adu.vel enucleate.tiꝰ.ſime.ad
uer.i.clare.vł aꝑte.manifeſte.⁊ coꝛ.nu.
Enixe.i.ſtudioſe.humiliter. DU⸗
Eo.i.illuc.illo.Itẽ eo.is.vᷣbũ.
Eouſq;i.in tantũ.ſᷣm Pap.

Equidẽ.i.certe. iũctio appꝛobatiua. vlex

pletiua. licet ⁊ alia poſſit eſſe.Etooꝛ.penł.
Uñ in Auroꝛa ðꝛ. HNõ equideʒ ſanctos vt

me ſaluẽt pꝛecoꝛ illi.⁊ eſt figure ſimplicis.
Vñ dicit Pꝛiſtianus in. xvj.lib. Quidam
equidẽ ↄiunctionẽ compoſitã eſſe extimãt

ab ego ⁊ qͥdẽ.ſʒ errãt.ſimplex em eſt. HInð

Hieremię xxxiij. Equideʒ ſemẽ Jacob.et
Bauid ſerui mei ⁊ c.
Eque ęquius.ęquiſſime.adũuũ.i.iuſte.recte.
Eregiõe.i.ex oppoſito.ſicẽ̃ vna regio alij op

ponit᷑. vt ↄtra eam diſtinguit᷑.⁊ ẽ ꝗdã irre

—

gularis vocũ ↄgeries potiꝰ qᷓ; cõpoſitio.

Erga.i.ↄtra.vel notat affectũ in bono. Nñ

Affectũ ſemꝑ.⁊ nil aliud notat erga.
Ergo. i. idciro.—
Eſculente. tius.ſime. adũ.i.crapuloſe.
Eſto.adũ.⁊ ẽ ꝑſonaliter eſſe.ſj eſſentialiter
ii. ſubſtantialiter eſe.
Eternaliter.adũ.i. ęue.ꝑpetue.

Etiã ↄiunctio cauſalis ẽ.vel copulatiua. vł

hym diuerſa adiũcta alteriꝰ ſpẽi eẽ põt.
Ethice. i. moꝛalier.
Eu.vox reſpondẽtis.adũ.ef.
Eus vox vocantis adũ. Inuenit᷑ etiaʒ heu
aſpiratũ.⁊ ẽ interiectio dolentis.
Euaxẽ interiectio leęticiã mẽtis ſiꝗns.
Eueſtigio.i.cito.⁊ ↄtinuo.ſtati. Et cõpõit
ab e.⁊ veſtigiũ.ſᷣm HHugl.ſʒ dic ꝙ in veri⸗

tate hic nõ eſt compoſitio.ſʒ irregularl vo

cum ↄgeries.⁊ h̊ ideo.qꝛ caſus cũ ſua pſᷣpo

determinatiõis. Vñ pñt caſualia cuʒ ſuis

ppoſitionibus ad interrogationes aduer⸗
bioꝛum reſponderi.vt Quo vadis.ad vꝛ⸗

bem.qñ facies h. Eueſtigio.i.cito.vel ſta⸗
tim. vel morx.

Euge.adu.⁊ põt etiã aliqñ eẽ iteriectio. Yt
eſt euge qñq; exultatoꝛiũ vel exultãtl. Añ

Matth.xxv. Euge ſerue bone ⁊ fidelis.
e ſuꝑ pauca fuiſti ſidelis. ſupꝛa młta te cõ
tituam intra in gaudiũ dñi tui. Euge.id ẽ

bene.tibi ſit. vm Chꝛyv. Vel ᷣm Rabanũ
Euge ðꝛ quaſi ad bonũ genitus.ab eu qdʒ
eſt bonum ⁊ genitꝰ.Et videt᷑ eſſe compoſi

tio.ſʒ potiꝰ ẽ etymoł.⁊ ſic eſt exultatoꝛium

vel applauſoꝛium.Glo.aũt dicit. Gaudẽſ
dñs in gaudiũ intrare iubet.⁊ ſic eſt cõgau
dentis. Item euge aliqũñ ẽ irriſoꝛiũ. Ande
pſalmiſta. Dilatauerunt ſuꝑ me os ſuumm.
7 dixerunt mihi euge euge viderunt oculi
tui ⁊c.Et ſicẽ euge irriſoꝛiũ vel expꝛobꝛa⸗
toꝛium ſiue expꝛobꝛãtis. Itẽ euge ẽ exhoꝛ

tatoꝛium. Vnde ꝓpha. Non dicant in coꝛ

Euidenter.i.apꝑte.manifeſte.

dibus ſuis euge euge aĩe nr̃e nec dicãt ꝛv7.

Item euge aliqñ eſt adulatoꝛiũ. Vñ pſal⸗
miſta. Ferant confeſtim cõfuſionem ſuam
qui dicũt mihi euge euge.Inuenit᷑ etiã eu
ge adu.poſitũ noialit᷑.ꝓ adulatiõe.vł adu
latoꝛia laude. Vnde Perſius. Euge tuuzʒ
æ velle.nã velle h̊ ex cutetuuʒ.q̃ſi dicater
cutei.remoue tuũ euge.i.tuã adulationeʒ

Ex modo ꝓextra ponit᷑.vt excludo. exlex.

tentiuũ vel ꝑfectiuũ ẽ. vt exoꝛo.expleo.ef
ficio. extendo. Itẽ ex pᷣpoſitio interdũ pꝛo
valde accipit᷑.ſicut excelſus. Interdũ pꝛo
extra. vt exul ᷣm Pap̃.
Exaggeratim.i.valð cumulati.augmẽtati.
Examuſſim. adũ.i.valde ſine dubitatione.
7 oino ſine dubitatione. ⁊ cõponit᷑ ab ex. ?

amuſſis. qð ẽ plũbatü cemẽtarioꝛũ.Nã ſß⸗

poſitio in hac cõpoſitione auget. Añ Mꝛi⸗
ſtianus. VUides ꝑ ſeipſam ſyllabã defice⸗
re pᷣdictoꝛũ rõne.nec alit᷑ poſſit examiſſim
tractari niſi poſita ſit in dictine.
Eximpꝛouiſo nõ ẽ dictio cõpoſita.ſʒ ꝗdam
irregularl vocũ ↄgeries fungẽs loco vniꝰ
dictionis.
Exin.exinde.exhic.deĩde.idẽ ſũt.ſ.poſtea.
Extẽplo.dicendũ ẽ nõ extimplo.Tractũ ẽ

em ab antiqꝝ ↄſuetudie.q audire ſolebit
m . qꝛ c reſponſa in tẽplis.cõpleto.officio.dicebat
ſitione fingit᷑ loco aduerbij.vel aduerbiab

ſacerdos clara voce.extemplo ac ſi diceret
exite de templo. Am h̊ igit᷑ ſtatim audito
exibãt. ita inoleuit vſus vt poneret᷑ exem-⸗
plo aduerbialit᷑ ꝓ ſtatiz. vł ↄfeſti.ita dicit
Alex. Hugl.aũt in libello de accẽtu dic.
extẽplo dicẽdũ ẽ ꝑ.e.nõ extimplo ꝑ.i.Pa
pias etiã dicit. Extẽplo repentine.extẽplo
ſubito.i.extra tꝑis amplitudinẽ.Alij aut
dicũt ꝙ extẽplo nõ eſt vera cõpoſitio.ſed
potius ꝗqᷓdã irregularl vocũ ↄgeries.ſicẽ de
cetero.de facili. AUñ pᷣpoſitio h̊ nõ venitg
compoſitionẽ.ſʒ ꝑ appoſitionẽ. Añ PPꝛo⸗
uerb. vj. debet dici. Hinc extẽplo venietꝑ
ditio ſua.licet ex vitio ſcriptoꝛum inuenia
tur extimplo ꝑ.i.ſcriptũ.⁊ male.
Expedite.tiꝰ.ſime.i.ꝓmpte.libere.exolute
xplicite.i. oꝛdinate. diſtente. manifeſte.
xtra.aduũ.loci ẽ.⁊ ðꝛ a ſpoſitione ex.velẽ
Hpoſitio. VUñ. Extra ꝓ ꝓpr᷑ et ꝓſine dico
frequẽter.Et qñq; locũ denotat exterioꝛc
Extrinſecus.i.defoꝛis.adũ.loci.õt tn eẽ
nomẽ extrinſecus.ca.cũ. M
Exultanter.i.gaudenter.

modo pᷣuatiuũ ẽ. vt explico.exoꝛo.modoi

— 2R NNR

—

Fabꝛe. adu.i.caute
cioſe.artiſicialit᷑.

Fabuloſe.aduũ.i.ꝑ fabulas.

Faciliter.lius.lime.i.leuit᷑.ſine difficultate

Et ꝑ compoſitionẽ difficilit᷑. vel difficult᷑

aduerbia.i.nõ leuiter.Etnõ ꝙ ꝓ faciliter
vtimur facile. ꝛo difficilit᷑ vtimur diffici

le.vel difficulter.

aculent᷑.tiꝰ.tiſſime.i.ſplẽdide.oꝛnate.luci

Facunde.i.eloquẽter diſerte. (oe.
Fallaciter.cius.ſime.adũ.i.deceptoꝛie.
Falſe.ſius.ſime.i.mẽdacit᷑ vel fallacit᷑.
faniiarutcr. rinus. ſime.i.doineſtice. amica
iliter.

Faſtuoſe.ſiꝰ.ſime ſuꝑbe.fraudulẽt᷑ vᷣſute.

Satim.adũ.i.multũ vł abundanter.
Fatue magis fatue fatuiſſime.adũ i.ſtulte.

Fauſte.adũuũ.i.ꝓſpere.felicit᷑.pie. (tuoſe.
Fecunde.dius.ſime.i.fertilit᷑. abunde.fruc

Fede.dius.diſſime.i.ſoꝛdide.turpiter.
Feliciter.cius.ciſſime.i.ꝓſpere.foꝛtunate.

Fere.adũu.i.ꝓpe uel iuxta.⁊ ðꝛ a fera.Cum
em̃ toto coꝛꝑe.fere ferant᷑.ſunt magnę ce⸗
leritatis.qᷓttuoꝛ quippe pedibus vtuntur

ſʒ celeribus oĩa iuxta ſunt.⁊ ideo fere com
petenter ponit᷑ ꝓ iuxta vł ꝓpe.Itẽ fere.i.
pene. ferme. S”
Ferme.i.q̃ſi pene.fere.
Fertiliter.tiꝰ.ſime.adũ.abũdãt᷑.fructuoſe.
Feruide.dius.diſſime.i.callide.iracũde.
Feſtinanter.i.accelerant᷑.cito.velocit᷑.
Feſtiue ⁊ feſtiualiter.i.ſolẽniter.
Fictim.adũ.i.ficte.

Figeliter. lius.ſime.i.m fidẽ. Et ꝑ cõpoſi⸗

tionẽ. Infideliter.lius.ſime.
Fiducialiter.i.ↄfidenter.fidenter.
Figuraliter.figurate.figuratim. ſiguratiue
typice oĩa idem,.

Firme.mius.ſime.⁊ firmiter idẽ.

Flagicioſe.cius.ſime.i.vicioſe.libidinoſe.
turpiter. criminoſe.
Flexibiliter.i.mobiliter.
Fluide.dius.ſime.i.madie.
Foꝛis ⁊ foꝛas.⁊ vtrũq; ẽ aduerbiũ loci.Sʒ
differũt. qꝛ foꝛas ſig⸗ ad locum. vt Laxare
veni foꝛas.Foꝛis vo in loco ſiãt.vt Foꝛis
ſum.⁊ de loco.vt Foꝛis venio.Foꝛis com
ponit᷑.Affoꝛis.Defoꝛis.Effoꝛis. Mꝛęfor
Pꝛofoꝛis.⁊ oĩa ſignt in loco vł de loco.Si
cut intro ſiãt ad locũ.intus de loco.⁊ in lo
co. AUnde. Intro foꝛas ad ſignificat.intus
foꝛis in ⁊ de.

= R
ingenioſe.pulcre.artiſi

— ——
—

Foꝛſan.foꝛſitã.foꝛtaſſis.foꝛtaſſe.foꝛſis.ſoꝛ
tuitu. a foss dicunt᷑.⁊ dubitatiue ꝓferunt
ſiẽ ⁊ foꝛs dubitabilis ẽ. Sʒ diſtingue. Foꝛ
tuitu ẽ aduerbiũ euentꝰ. Foꝛtaſſis ⁊ foꝛtaſ
ſe ſunt aduerbia temeritatis.
Foꝛſis.foꝛſan.⁊ foꝛſitan.ſunt aduerbia du
bitandi. ssä
Foꝛtefoꝛtuna.ẽ aduer. euentꝰ. Et cõponit᷑
a foꝛte.⁊ foꝛtuna.⁊ deſiãt ꝓſpeꝝ euentuʒ.
i.bono omine.bona foꝛtuna. l
oꝛtiter.tius.tiſſime.aduũ.firme.audacter.
Foꝛtuitu.adu.euẽtꝰ.ꝓ qͥ etiã qũq; inueni᷑
foꝛtuito abltũs poſitꝰ aduerbialit᷑.
Fragiliter.lius.liſſime.aduũ.i.debiliter.
Fraudulenter.tius.tiſſime.adu.i.doloſe.
Frequẽter.tius.tiſſime.i.ſepe.aſſidue.
Fructuoſe.ſius.ſiſſime.i.fęcunde.
Frugaliter.i.vtiliter.ſobꝛie.moderate.tem
perate.ↄtinenter. VM
Fruſtra.aduũ.qualitatis.i.incaſſum.ſine cã
ſine effecttun.
Fruſtatim.adũ.i.diuiſim.vel ꝑticulatim.
Fulgide. dius.diſſime.adu.i.ſplẽdide.
Funditus.i.ꝑ totũ.ꝑ oia.

Gener aliter.lius.liſſime.i.vłiter.cõiter.
Generati.aduũ.diſcretiuũ.i.ꝑ ſinglłla genera
Generoſe.ſius.ſime.i.nobiliter.
Geniculatim.i.flexibiliter.
BGeſtuoſe.adũuũ.i.agilit᷑.flexibiliter.
Globatim.adũuũ.i.cumulatim.ſpiſſim.Et ꝑ
cõpoſitionẽ.ↄglobati.i.cumulatizʒ.ſpiſſim
Glomeratim.adũuũ.i.cumulatim. adunatim.
Gloꝛioſe.ſius.ſime.i.cũ gloꝛa.
Glutinanter ⁊ glutinatim.adũ.i.ↄiũctim.
Gradatim. adii i per gradꝰ. ſucceſſiue pau
atim.
BGratis.adiũ.qualitatis.ſ.ſponte ſine cã.ſi⸗
ne ſpe remuneratiõis.ſine pᷣcio.
Gratuite.ad i.i.gratis.ſponte ⁊ ſine cauſa
NPꝛo qͥ iuenit᷑ qñq; gratuito abltũs.vł da⸗
tiuus poſitꝰ aduerbialiter.
BGratulanter.i.lętanter.
Grate.tius.ſime.adũ.i.placite.gratanter.
Grauiter.i.ponderoſe.vehement.moleſte

HGregati ⁊ aggregati.i.adunatim. ↄiũctim.

4

BGuttim.i.guttatim.vel ꝑ ſtillas.
Haud pꝛo nõ eſt aduer. negãdi. et ſcribit᷑ ꝑ
d. ⁊ aſpirat. Itẽ vᷣm NMap.Haud.ſecꝰnon
aliter. Haud pꝛocul non longe. Item inue
nitur aut coniunctio ꝑ.t.et ſine aſpiratiõe

Heccine ſuut duę ꝑtes.hęc ⁊ ne.et grau dinem deoꝛuz vel hoim. Si em̃ dicas Ha⸗
penl. AVUnñ hic non inclinat ↄiuncſto encleti bꝛiel nuſſus ẽ diuinitus idẽ eſt ac ſi dicaX᷑.
ca accentũ pcedentis ſyllabę ad ſe.i.iuxta GBabꝛiel miſſus ẽ a deo. Et iſtud factuʒ eſt
ſe. qdð accidit ꝓpter coꝛruptioneʒ pᷣcedẽétis humanitus.id ẽ.ab hoĩbus.Si vo dicas.
vocalis.Dicit᷑ em hęccine cũ deberet diici Babꝛiel locutus ẽ diuine vel humane.id ·
hęccene.coꝛrupta eſt ibi ſyllabica adiectio ad ſiłitudinẽ deoꝛuʒ vel hoim ſiue diuuno
ce. vide.S. ĩ tractatu de accẽtu. Idẽ dicos moꝛe vel humano.Et humane.i.manſue⸗
de ſiccine. Itẽ cine adiũgit᷑ aliq huic pꝛo⸗ te.Et humaniter idẽ eſt qd humane.
nomini hic ꝓ ſyllabica adiectione.⁊ tũc de Humide.dius.diſſime.aduũ.madẽter madi
beret legi.nõ interrogatiue.ſed remiſſiue. de. Humectatim idem. “
Vñ Thꝛeñ.ij. Plauſerũt ſuꝑ te manibus Humatim adũu.i.ſepulti vł virili᷑ ⁊ abiecte
oẽs trãſeuntes ꝑ viã.ſibilauerũt ⁊ mouet̃t S ⸗ S
capita ſua ſuꝑ ſiliãs hierin hęccineẽ vꝛbo E
dicẽtes ꝑfecti decoꝛis. gaudium vniuerſę Jactãter.tius.ſime.adũ.i.ſuꝑbe.arrogant᷑
terrę.Heęeccine.i.hic. Itẽ Eſa.xx.Hęccine Jam aduerbiũ eſt tꝑis.
erat ſpes noſtra ad quoſ ↄfugimus in auxi Ibi. adu.loci. Et cõponit᷑ cũ in.vt Inibi.i. “
lium. vt liberaret nos a facie regis aſſyrio: in eodẽ loco.Et cũ idẽ.vt ibidẽ.i.i eodem .
rũ.⁊ qũo effugere poterimꝰ nos.Et ita ali loco.⁊ acuit penł.duo em̃.j.ↄglutinantux·
qñ in ſiccine.cine eſt ſyllabica adiectio. Et in vnã longã. Itẽ cõponit᷑ cũ alius.⁊ dici⸗
tunc ſiccine.i.ſic. tur alibi.i.in alio loco.Et cũ inter ⁊ ðꝛ int᷑⸗
Hercule aduerbiũ iurãdi.i.ꝑ herculeʒ iuro ibi.i.iteri.iterea.i illo loco.⁊ coꝛ.pᷣmã ibi. ſ
qui eſt mediuffidius.ſ.ſemideꝰ.⁊ ſemihõö. IJdcirco.i.ideo.ꝓpterea ⁊ videt᷑ eẽ ſinplex 14
qꝛ ex ꝑte matris.ſ.Alcmenę hõ.⁊ ex parte Ignaue.vel ignauiter.uius.ſime.adũ.i.pi H
patris.ſ. Jouis ðꝛ deus fidiꝰ.i.filiꝰ. Et po gre.inſipienter.ſtuaulte.
nit᷑ ibi. d. pꝛo.l.Antiqͥ em ſępius poſuert ¶ Ylicet.pe.coꝛ.i.ire licet Expleto em̃ officio
d. pꝛo.l.vt celda ꝓ cella. Uel mediꝰ.i.me⸗/ ſuo ſacerdos dicebat.ilicet.qſi diceret ire
lius.fideliſſimus inter deũ ⁊ hoiĩiem. Dicit᷑ licet.Magis aũt coꝛruptũ eſt poſtmoduʒ
enim hercules poꝛtare reſponſa ab his ad ⁊ dictum eſt ilico.i.continuo aduerbiũ te⸗
illos. 2“èG proꝛis. vt dicit Alexander neq;. Et ſcribit
Heri aduerbium tempoꝛis.Et coꝛ.pꝛimam p vnũ.l.ꝓducit tñ pᷣmã. Vñ ĩ gręciſmo ðdꝛ.
Ande Eſopus. Fallere vult hodie ſiqdua Concito confeſtim mox pꝛotinus ilico ſta-
fefellit heii. ttim.
Heriliter aduerbiũ.i.dñanter. Ilico.adũ.tꝑis.Et ſᷣm NPapᷣ. Jlico.i.cõti⸗ WR
Hic.ſepe ponit᷑ ꝓtunc.⁊ ſicẽ aduerbiũ tem nuo.ſubito.ſtatim.iterat.
poꝛale.qnq; h̊ eſt aduerbiũ locale.⁊ tũc eſt Illo.adũu.loci.⁊ acuit in fine. AUñ Matth.
ſenſus.hic.i.in hoc loco.⁊ tunch; pduci᷑ ij.Timuit illo ire.i.ad illũ loccild.
Sʒz qñ eſt ꝓnomen coꝛripitur.⁊ ſigniſicat Immaniter.nius.ſime.i.crudeliter.imãſue

tantũ quãtũ ille. te. terribiliter.
Hypo.ppoſitio gręca.i.ſub. Immũde. dius. ſime.i.impnrre..
Hodie.adũ.tpis.i.̊ die.Et ꝓ ſemꝑ poniX᷑. Imo ẽ adi.eligẽdi.⁊ valet tantũ quatuũ po⸗ S
ꝛ⁊cõponit᷑ ex S.⁊ die. tius. Aliqñ eſt aduerbiũ affirmãdi valet

Honeſte. ſtius.ſime. adu.i diſcrete. decenr tantũ ſicut certe. Aliqñ ẽ ↄiũctio illatiua.
Honoꝛatim. honoꝛate. ⁊ honoꝛabilit idem ¶⁊ valet tantũ ſicut igit᷑ Et imo ſcribi debʒ
Hoꝛno.adũ tpꝑis.i.q̊ anno.⁊ ðꝛ ab annus. ꝓ vnũ.m.⁊ cauſa differẽtię ad ablatiuũ de
Hoꝛribilit᷑liꝰ.liſſime.aboĩnabilit᷑.t᷑ribilii. imus.a.iũ.debet eſſe accent in fine. ⁊ debz
Hoꝛſum adi loci.i. in hanc ꝑptem. m. aliquãtuli cõpꝛeſſe ſonare cuz i licet ſit
Hoſtiatim. adu.per hoſtia. quaſi de hoſtio de ſequẽti ſyllaba. m Hugl.Quidã tamẽ

ad hoſtium. dicunt ꝙ non opoꝛtet ꝙ imo aduerbih ac⸗
Hoſtilit᷑. adũ.i.crudelit᷑inimicabiliter. centuet᷑ in fine ad differentiaʒ ablatiuiuino
Humane vel humanit᷑.nius.niſſime.et hu⸗ quia ſatis patet differentia inter ea. eu int P
manitus adu.Et differũt humane ⁊ huma diuerſeę ptes oꝛationis.Et pꝛoducit ᷣmna,z
nitus. Sicut diuine diuinitus. NMã diui⸗ Ande. Sponſam non cupias quam duxit
. nitus ⁊ humanitus ſiãnt a deis et hoibus pꝛoximus imo.Floꝛeat illeſus pꝛoximita⸗

gliquid fieri. Sʒ diuine ⁊ humane ad ſiłitu tis amoꝛ.

pendioſe idem.

Imperegre.pe.coꝛ.aduer.⁊ẽ idẽ qð inſta⸗

iliter. vel ſine certa manſione. ⁊ ðꝛ ab in.

perereee.
Ymperite.tius.ſime.i.indocte.ignauiter.

Impie. magis impie. impijſſime.aduer.i.ſi

„

ne pietate.crudeliter.

Impꝛeęſentiarũ.i.in ſſenti mõ.⁊ pot eſſe ps

cõpoſita. ⁊ erit aduerbiũ tꝑis. Uñ Beñ.l.

Sicut impᷣſentiarũ cernitis. Põt etiã eſſe

aduerbiũ loci.Fᷣm quoſdã.⁊ tũc impᷣſentia
rum idẽ eſt qð in ſentia.

Impꝛobe. bius. ſime.i.impoꝛtune.

Impꝛomptu.i.in manifeſto.ſed magis ſũt
due ptes.

Impudice.cius.ſime.aduü.i.inuerecũde.

Impune.i.ſinepena.
In. ppolitio aliqn conſtruit᷑ cuʒ accuſatiuo
caſu. Aliqñ cũ ablatiuo.Aliqñ cuʒ vtroq;
ſimul. Septẽ aũt modis ↄſtruit᷑ cũ accuſa⸗
tiuo tm.Sex cũ ablatiuo tm.Tribus cum
vtroq; indifferenter. ⁊ ſic in vniuerſo.xvj.
modis ↄſtruit᷑ cũ caſibꝰ.Quotiẽs autẽ in.
ſignificat motum de loco ad locũ cõſtruit
cum actõ tm.vt Aado in vꝛbẽ. vado in ec

cleſiam.ſi ſum extra.ſcðo quotiẽs in.poni

tur ꝓ ↄtra ↄſtruit᷑ cũ actõ tm̃.vt Aado in
hoſtem.i.cõtra hoſtem. Itẽ. In adulterũ
dico.i.cõtra adulterũ.tertio qͥtiẽs
indeterminatã infinitatẽ. cõſtruit᷑ cuʒ actõ
tm.vt in pſalmo. Dñs regnauit in eternũ.
Et iuſti imppetuũ viuẽt.q̃rto.q̃tienſcũq;

in. ↄſignificat diuturnitatẽ ↄſtruit᷑ cũ actõ
tm.vt AUiſio quã h̊ vides in longos dies
Et iſte ꝓphetięat ĩi magna tꝑa.Et ibi. Ut

inhabitẽ in longitudine dierũ.qͥnto quoti
enſcũq; ad in. ſub intelligit᷑ vſq; . cõſtruit
cũ actõ tm.vt Qui odit aĩiam ſuã in ̊ mun

do. in vitã eternã cuſtodit eã.i.vſq; ad vi⸗
tam eternã. Et ibi. Scio cui credidi et cer⸗
tus ſum.qꝛ potens eſt depoſitũ meũ ſerua

re in illum diem.i.vſq; ad illum diem. Et

Vado in montem.i.vſq; ad montẽ.ſexto
quotienſcũq; in. ponit᷑ ꝓ iuxta ↄſtruit᷑ cuʒ
actõ tm.vt Iſti ↄtendebant iuxta regẽ in

hũc modũ.i.iuxta hũcmodũ.Et ibi. Mi

ſitad Exechiã in hęc vba.i.iuxta hęc vᷣba
ſeptimo quotienſcũq; in. ponit᷑ pꝛo ſuper.
Aſtruit᷑ cũ actõ tm̃ qð videt᷑ eſſe tmmodo.
Eu liber oſtendit᷑ ab aliqͥ exponi vt Bedai

Matheũ.i.ſuꝑ ¶ Oatheũ. Et ſic ſeptẽ mo
dis 2ſtruit᷑ in. cũ actõ tm. Sex aũt modis
conſtruit᷑ cũ ablatiuo tm. NPrimo quotiẽlſ⸗

mo quotienſcũ q; in. ponit᷑ ꝓ

ſtiẽs in. ſiãät

ſtruit᷑ cũ ablatiuo tm.vt ¶ilites currut
in ciuitate ego curro in campo. ſcõo qᷣti⸗

enſcũq; in Conſiãt permanentiã in eodẽ lo⸗

co vel in re aliqua.ↄſtruit᷑ cũ ablatiuo tm:
vt Sum in domo. Sum in lectione. Sũ in
cogitatione.Soꝛmio in lecto.tertio quoti
enſcũq; in. ponit᷑ ꝓ inter.cõſtruit᷑ c abla⸗
tiuo tm. vt Benedicta tu in mulieribꝰ.i.in
ter mulieres.Et ibi.Flccepiſti bona in ho⸗
minibus.i.inter hoies.Et ibi. In bꝰ vo-
cati eſtis vos.i.int᷑ quos.quarto quotiẽſ⸗

cũq; in. ponit᷑ ꝓ intra. ↄſtruit᷑ cũ ablatiuo
tm. vt Oꝛatio mea in ſinu meo. ↄuertet᷑i.

intra ſuum meũ. Et ibi nec cõcluſiſti me in
manib inimici.i.intra mamꝰ.qͥnto quotiẽſ
cũq; in ponit᷑ ꝓ cum conſtruit᷑ cum ablati
uo tm. vt In baculo meo tranſiui ioꝛdanẽ
i.cum baculo meo.ſexto quotienſcũq; in.
ponit᷑ ꝓ añ.ↄſtruit᷑ cũ ablatiuo tm.vt Di
rigat᷑ dñe oro mea.ſicut incenſum in cõſpe

ctu tuo.i.añ ↄſpectũ tuũ.Etibi.ocẽ mi⸗

rabile i oculis nr̃is.i.ante oculos noſtros.
Cũ vtroq; caſu ↄſtruit᷑ in idifferent᷑.ꝛi⸗
tur cũ actõ. vt Loquet᷑ pacẽ in plebem ſu⸗
i.ſuꝑ plebẽ ſuã. Cum ablatiuo.vt MMiſit

deus filium ſuum in terris. i. ſuper terras.

Et ibi. Jacta cogitatũ tuũ in dno.i.ſuper
dñm. ſcvo quotienſcũq; in.ponit᷑ ꝓꝑ.con
ſtruit᷑ qñq; cũ ablatiuo.qũq; cũ actõ. Cuz
actõ.q ſigẽt localem tranſitioneʒ.vt Ape

rite mihi poꝛtas iuſticię.⁊ ingreſſus in eas
.i.p eas. Eum ablatiuo quando notat ad⸗
miniſtrationem. vt Multifarie multiſq;
modis olim de loquẽs patrib in ꝓphetl.

i.ꝑ ꝓphetas.tertio quotienſcũ q; in poni
tur pꝛo 3 qñq; cum actõ qñq; cuʒ
ablatiuo. Cum actõ qn localem motioneʒ
deſignat. vt Impulit in latus tuuʒ.i. ad la
tus tuum. ⁊ Nado in hoſtes.i.ad hoſtes.
Cum ablatiuo.vt Dñs erit in lateꝛe tuo.i.

ad latus tuum.ita dicit Hug. Scdᷣm autẽ

Ariſtotelem ſic diſtinguuntur modi dein.
Nam pꝛimo modo dicitur aliqᷣd eſſe in ali⸗
quo.ſicut pars integralis ĩ ſuo toto.vt Di

gitus in manu. paries in domo. Secundo

modo ſicut totum integrale eſt in ſuis par⸗
tibus. vt BGomus eſt in pariete. tecto ⁊ fũ⸗
damento. Tertio autem modo ſicut ſpeci⸗
es in genere.vt hhomo ĩ animali.⁊ vniuer
ſaliter quolibet inferius in ſuo ſuperioꝛi.
Quartus modꝰ eſſendi in.dicitur ſicut ge⸗
nus i ſpecie.vt Animal in hoie rvnuch

difſfiniens in ſuo diffinito. Quintꝰ modus
eſſendi in aliquo ẽ.ſicut foꝛma in materia.
Et iſte quintus modus ſudiuidit᷑.qꝛ ꝗdaʒ
eſt foꝛma ſubſtãtialis. vt animà eſt foꝛma

ſubſtantialis hominis.Alia aũt eſt accidẽ

talis.vt albedo ẽ foꝛma accidentalis hoĩs

⁊ pᷣma earũ ðꝛ ꝓpꝛie eſſe in hoie.ſicut foꝛ⸗

ma in materia.⁊ anima in coꝛꝑe. Alia dici
tur eſſe in.ſicut accidẽs in ſubiecto.vt albe
do in pariete.⁊ coloꝛ in coꝛpe.Sextus mo
Dus eſſendi in.ẽ ſicut aliqͥd in pᷣma cauſa ef
ficiente. vt regnum in regente. Septimus
modus eſſendi. in. eſt ſicut aliqͥd in fine.ſiẽ
virtꝰ in beatitudine. Octauus modꝰ eſſen
di in. eſt ſicut aliquid in vaſe.⁊ vniuerſali⸗
ter ſicut locatum in loco.Hos aũt octo mo
dos eſſendi in. diſtinguit Ariſtoteles in p⸗
dicamẽtis ſuis. Boeti aũt aſſignat nouẽ.
quia ſubdiuidit quintum modũ in duos.
yt dictũ eſt. ”
Incaſſum aduer.i.fruſtra.ſine cauſa.et ðꝛ

ab in. ⁊ caſſis.q̃ſi ſine caſſibꝰ.ſine qͥbꝰ vena

tio inanis eſt. Uel cõponit᷑ ab in.⁊ caſſum
aduer. ꝗlitatis m hugl. Dap̃. etiã dicit.
Ancallum irrituʒ.fruſtra.infructuoſe ſine
cauuuuuugg.
Incunctant᷑ adů.i.dubitant᷑.vᷣm Map̃ᷣ.
Iñ. aduerbiũ.⁊ deriuat᷑ ab in. Et cõponit᷑
Beide.Exinde. Perinde. RProĩde.Sub⸗
inde.Et differunt.qꝛ exinde ⁊ deinde.⁊ſbᷣ

inde.aduer.ſunt loci vel oꝛdinis. erind

aduer.ſimilitudinis vel qualitatis.i.talit
NPꝛoinde ẽ cõiunctio illatiua.i.igit᷑. Inue

nitur tñ qñq; adũ.loci vel oꝛdinis. Etiſta

qnq; apocapant᷑.exin.pꝛoin.ſubin.perin.
dein. ꝓ exinde.deinde.
Induſtrie.adi.i.ſtudioſe.ſolerter.aſſidue.
vigilaarnr.
Infauſte.i.infeęliciter.
Iifra aduer.loci.Et comꝑat᷑. Infra.infe⸗
rius infime.Et infra ſiãt localẽ depᷣſſioneʒ
vel ſuppoſitionẽ.cui ↄtrariũ ẽ ſupꝛa. Iteʒ
infra etiã ẽ ůpoſiio.
Ingenioſe.ſius.ſime.i.artiſicialit᷑.aſtute.
calide.pꝛudenter.ſubtiliter.
Inibi.adu.loci.i.in eodẽ loco.

Znenenertng mnd ubito. impꝛouiſe.

mnſolenter. tius. ſime.i.ſuꝑbe. fatue. .
Inidipſum.i.in vnũ.aduer.congregandi.

Nel in id ipſum tres ꝑtes ſunt.i.in illð bo

num qð eſt ipſum.i.in ſe manens.nulla vi
ciſſitudine cõmutatů. M
Inter. aduer. loci. Semꝑ em̃ ſigniſicat lo⸗
cum. vel q̃ſi locũ.ſʒ diſſimilit᷑.q̃ſi ſex mõis

Signiſicat em qñq; localem poſitioneʒ in
medio.vt interrumpo.qñq; tranſitionem
vnius ad aliũ.vt internũcius.qñq; localẽ
diſtantiã. vt intercapedo. qñq; diſtantiaʒ
tempoꝛ alẽ.vt interuallũ.qnq; viciſſitudi⸗
nem cũ tranſitione.vt conuerſiq; oculos i
ter ſe atq; hoꝛa tenebãt qũq; ſignificat per
manentiam in medio.vt inter amicos.⁊ H̊
cũ quadãa continuationis ſignificatione.

Interdiu cõponit᷑ ab inter. ⁊ diu.i.interim

—

Interdũ.i.nõnũqᷓ; aliqũ aliquotiẽs.

Interea. ab inter ⁊ ea cõponit᷑ aduer. tis.

Quidã vo dicũt ꝙ ab inter deriuat᷑ interi
2 interea.Et cõponit᷑ interea loci.aduer.
loci.i.interim vel in eolooo.
Intra ðꝛ ab in. ⁊ differt ab infra.qꝛ ifra ſiẽt

localẽ depᷣſſionẽ vel ſuppoſitionẽ cui ↄtra

rium ẽ ſupꝛa.qð ſigniſicat localẽ ſupꝛapo⸗
ſitionẽ.vt Sol currit ſupꝛa lunam. vel lu⸗

na infra ſolem. Intra vero ſigt localem in

duſionem. cui contrarium eſt extra.quod
ſigt localem excluſionem. vt Ciues habi⸗
tant intra muros ciuitatis. ruſtici extra.
Nullus ergo dicat. Ego ſum infra muros

ciuitatis.niſi eſſet defoſſus ſub ipſis murl.

Et comꝑatur. Intra. interiꝰ.intime.adũ.

Intro. aduerbium loci.ſigt ad locũ.⁊ acuit

in fine.

Intus ⁊ intro dicunt᷑ ab intra. Et differüt.

qꝛ intro ſigt ad locũ. Intus ſiqt in loco vł

de loco.vt Intro vado.intus ſum. intus

exeo. Vñ. Intro foꝛas ad ſiqt. forl intus i
⁊ de. Et cõponit᷑ Deintꝰ.Abintus.
Inuicẽ debet ꝓferri ſub vno acceru. vt de⸗
ſignet᷑ poni ꝓ vna ꝑte vel ꝓ vno adũ. q̃li-
tatis. Scom em̃ veritatẽ inuicẽ ſunt duę
ptes poſitę pꝛo vna in com poſitione.⁊ po

teſt dici quędã irregularis vocum conge⸗

ries. ⁊ coꝛ.vi.
Ironice.aduer.i.deriſoꝛie.

Itaq; dictio cõpoſita. añpe.acuit. Vñ con⸗

dentis ſyllabe adſe. .
Itẽ.ẽ adiu.ſiłitudinis.vel oꝛdinMis.
Iteratim.adũu.oꝛdinis.vel q̃litatl.ꝓ qͥ ſepe
ponit᷑ iſte abltũs iterato.poſitꝰ adubialit᷑
tep Ualtera vice.q̃i iter alterũ.ᷣm RPap.
tidem cõponit᷑ ab item aduerbio ſimilitu
dinis vel oꝛdinis ꝑ geminationẽ.Et dicit

iunctio encletica hnõ inclinat accentũ ſce

itidem vel idẽtidẽ.i.itẽ ⁊ item.⁊ iterum et

iterũ. vel ſimilit᷑. Et in vltimo inponit᷑.t.
⁊ deberet dici itẽtidem ꝑ.t.ſʒ cã euphonię
mutat᷑.t.in d.⁊.m.in.n.ante.t.⁊ dðꝛ itẽtidẽ

— —

—
—

——
——

n.

MN

*

7

S.

2
=
=
—

— — — ——
— — —
—

—

Noſſunt etiã ibi idẽtidem ⁊ itidem eẽ pꝛo⸗
nomina neutri ge.⁊ tm̃ in ntõ ⁊ accuſatiuo
⁊ vtrũq; ẽ cõpoſitũ ab idẽ geminato et in

vltimo interponit᷑.t.⁊ tm̃ valet itidem vel

idẽtidẽ.quãtũ idẽ ⁊ idẽ vel ſile.
Jugiter aduerbiũ.i.aſſidue.continue.ꝑſe⸗
ueranter. M
Juſum adi.loci.i.deoꝛſum. Et cõtrariuʒ ẽ
ei qð ẽ ſuſum vel ſurſum.
Juxta adi.loci.⁊ ſiꝗt localem ppinquitatẽ
vt iſte ſedet iuxta eũ. Itẽ ẽ aduerbiũ ſiłitu
dinis.⁊ tũc ſigt accõmodationẽ ⁊ ſimilitu
dinem. vt Hoc ẽ dictum iuxta illum magi
ſtrum. Item iuxta eſt aduerbium qualita⸗

tis. ⁊ tũc ſigt ęqualitatem vt iuxta.i.ęqua
liter. In qua ſignificatione videt᷑ eſſe adũ.

ſimilitudinis.

Lachꝛymoſe aduer.i.flebiliter.
Laniatim.i.diuiſim.

Large vel largiter.ſius.ſſime.adũ.i.abun⸗

Ddanter affluenter.

Largiflue aduũ.i.affluenter.

Laſciue.uius.ſſime.⁊ laſciuioſe.ſius.ſſime

i. luxoꝛioſe.petulanter.

Late.tius.ſſme.ample.ſpacioſe.

Leniter.aduer.i.moliter. (leniter.
Lente.tius.ſſime.i.tarde.paulati.gradati
Lepide.diuſ.diſſime.adũ.i.facete.oꝛnate.
facunde. curaliter.
Lete.tius.ſſime.i.hilariter.iocunde.
Leuiter.uius.uiſſime.i.faciliter. agiliter.
Libenter.aduer.i.cum magna voluntate.
et animo.
Liberaliter.lius.liſſime.aduer.large.heni⸗
gne. humaniter. .

Ticet ⁊ licebit. qñq; ponũt᷑ ꝓ coniunctõne
aduerſatiua.ſcʒ q;uis.nõ tamen eſt dicen⸗

dum qlicet vel licebit ſit cõiunctio. tm
verbum.
Lympide.dius.ſime.adũ.i.clare.manife.
ſte lucide. .
Lineatim.adũuũ.i.ꝑ lineas ptractim.
Liquide.dius.diſſime.aduerbium.i.aper⸗
te fluide.
Locupleter.tius.ſime.aduer.id eſt.plene.
abundanter.
Longe.aduũ.⁊ ðꝛ a lon.Et cõponit᷑ Alon
ge. delonge. elonge. oĩa ãſi in eodẽ ſenſu.
⁊ acuunt pe.cũ ſit longa poſitione.
Lucubꝛate.tius.ſime.adũ.i.vigilanter.
Lucubꝛe.i.mane vł vigilant᷑.Et coꝛ.cu.
Luculenter.ti us.ſime.adũ.i.clare.

Ludicre.i.iocularitete
Lugubꝛiter.adũ.i.flebilit.funeſte.triſte.et

coꝛ.gu.aaturaliter.

Mage ponit᷑ ꝓ magis.ſʒ h̊ poetica licẽtia.
ſm Papᷣ. vtimur.
Magis.adũ.comꝑandii.
Magiſpluris.i.multopluris pᷣcij.vel exti⸗
matiõis. vt habet ¶atth. vj. Uel magil
pluris.i.magis magni pᷣcij q; ilaea,..
Magnifſice ⁊ magniſicenter.adũ.i.genero
ſe. gloꝛioſe.
ANagnopꝑe.i.ſᷣm magnũ opus.vel valde.
⁊ẽ adu.Sʒ qñ habet duo.o.ſunt duę par⸗
tes magno oꝑe.

EGaneẽ adu tꝑis. ⁊ nõ acuit᷑ in fine. ⁊ a

manum. qð ẽ bonũ.Et qͥd meliꝰẽ mane qñ
de tenebꝛis deuenit᷑ ad lucẽ. Vel mane ðꝛ
amano.as.qꝛ tũc dies manare incipit.Et
ꝓdu.pᷣmã. Mõt etiam eſſe nomen. vt Bo⸗
num mane.
Nanhu.aduü.admirãtis apud hebꝛęos qi
qð ſignũ ẽ B. vel qd ẽ H. Uñ Exo.xvj. Di
erunt adinuicem manhu. quod ſiꝗt.qͥd ẽ
3.7 acuit᷑ in fine.
MWature.adũ.i.feſtinanter.cito.
MNaxime.adũuũ.i.pᷣcipue.
AMeapte.tuapte.ſuapte.ſᷣm quod exponit
Pap̃.i.mea.tua.ſua.cauſa.vel meapte.i.
meo vſu vel moꝛe.vt Iſte loquit᷑ meapte.
id eſt.m moꝛes vel vſum vel moduʒ meę
patrię. ””M
¶ Reatim.eſt aduer.pꝑſonale.non tñ ei acci⸗
dit perſona. Aduerbijs em̃ nec accidit nu
merus nec ꝑſona licet ꝗdaʒ aduer.ſint nu⸗
meralia. vt bis.ter. Et quędaʒ perſonalia
vt meatim.tuatim.qꝛ nõ habent numeruʒ
vel pſonã ꝓ accidẽte.ſʒ ꝓ ſiãtione. AUnde
in Gręciſmo ðꝛ.Dic idioma meũ conſigre
meatim. AUſum vel moꝛes dic inſinuare
meapte.
¶NHediuffidius.aduer.iurandi.i.ꝑ mercu⸗
riũ.qui mediatoꝛẽ.⁊ fidius interpꝛes deo
rum ⁊ hominũ. Vel ðꝛ a mediꝰ.⁊ fides q̃ſi

medianteſide.

ANedullitꝰadu.loci a medulla ðꝛ.⁊ coꝛ.pe.
Olẽdoſe.adüũ.i.macłoſe.turpit᷑.mẽdacit᷑.
EMillies.aduer.numeri.i.mille vicibꝰ.⁊ ðꝛ
Ninime.adũ.quod qñq; ponit᷑ ꝓnõ.qn⸗
q́; pꝛo parum. Et dicit᷑ a minimus. Unde
Hhãc vocem minime reꝑimꝰſępe negãdo.
Bicas ⁊ minimeſępe ſignificare S
. „ 2

Mogdo.aduer.tempꝑis.i.nunc vel aliqũ.vł
pauloante.vel tantũmodo. Et componit
Amodo.i.deiceps.Lantũmodo Solum
modo.Et poſtmoduʒ.i.poſtea.Et admo⸗
dum. i. voalleae.
AMMoꝛditꝰ.adi.i.moꝛdent᷑.vel moꝛſilit᷑.vel
moꝛdaciter. Et coꝛ.di. RUMBDĩʒ
Multifarie.adũ.i.multis modis.multipli
ci ᷣmone.Et actũs multifariã inuenit᷑ ad

uerbialit᷑ poſitꝰ ꝓmultifarie.
Multo magis.ſunt duę ꝑtes ⁊ duabus ac
centibus regendę.Et nõ ꝙ multo ẽ nomeʒ
aduerbialit᷑ poſitũ.⁊ nõ mutat accentum.
Muſſim. adu.i. muſſanter. latenter. lente.
vel leniter. .
Mutuo.adũ.qualitatl.i.inuicẽ.alterutro.
viciſſim. alterno.vᷣm NPap̃ᷣ.

Nam ⁊ nãq; ponunt᷑ ꝓ qua.
Maue ⁊ nauiter.uius.ſime.aduũ.i.docte ſa⸗
pienter.

NMe. m qð dat rationẽ oꝛationis interroga

tiue.eſt ↄiunctio encletica.vt vtrũ ne.Nã
ſi oꝛatio nõ eſt interrogatiua nõ ẽ encletica
vt Vide ne feceris. Et h̊ innuere videtur
Ariſtian qui dicit in. xvj. lib. Ne poſtpo
ita eſt coniunctio. Prępoſita vo ẽ aduer.
Et ſcias ꝙ ne nõ cõponit᷑ cũ vᷣbo.qꝛ nulla
ↄiunctio cõponit᷑ cũ vᷣbo.nec etiã cuʒ noie
niſiſi.⁊ ne.vt ſiq̃ͥs.neqͥs.
Neceſſe ⁊ neceſſario ſępe ponunt᷑ aduerbia
liter ꝓ neceſſarie.
Necdũ.i.nõdũ.non adhuc.vulgariter non
ſtatim dicic. S
Nempe.certe.i.nimirũ.
Mequaqᷓ;.i.nullo modo.
Neutrobi.i.in neutra ꝑte.ſcʒ i neutro loco.
qð etiã ðꝛ neutrobiq;. Añ Plautꝰ. Neu⸗
trobiq; habeo ſtabile ſtabulũ.
Nihilominꝰ qñ eſt dictio cõpoſita debet re⸗
gi vno acuto accentu in antepenł.colloca⸗
to.⁊ ẽ ↄiunctio aduerſatiua.⁊ valet tantũ
quãtũ tñ.vt Iſte me offendit ⁊ ego nihilo
minus bñ feci ei. QAñ vero eſt oꝛatio.ſ.ab⸗

latiuus nihilo.⁊ minus nomẽ vel aduerbi

um debet ꝓferri duobꝰ accẽtibꝰ. ⁊ minus
comꝑatiue tenet᷑.ſiue nominaliter ſiue ad
uer bialiter accipiat᷑. vt Iſte multũ come⸗
dit. ⁊ ille nihilo minꝰ iſto.
Nexim.adũi.i.ↄiunctim.
Nimirũ.i.ſine dubio ꝓfecto.nec mirũ.

aliit humiliatus ſum nimis.

Nimis vel nimiũ.aduũ.quãtitatis.i.plꝰ iu⸗
ſto. vltra volũtatẽ.multũ.vłſatl. pm Ca⸗
piã. Et coꝛ.ni. Uñ Ouidi⸗ dereme. Au⸗
nimis apparent retia vitat auis. onitur
etiã nimis ꝓ valde vłꝑfecte. Uñ põ. Ego

n i. pfecte vł val
de vt exponit Ber’.
Niſi ẽ ↄiunctio.i.ſi nõ.Et coꝛ.pᷣmã. Vnðq̃

dã. Nõ ſunt qnq; niſi dño dare vulnera ni

ſi. Mõ ẽ tuta niſi ſine niſo filia niſi.

Noctu.i.de nocte.vłin nocte aduũ.tꝑis.Et

ðꝛa nocte. VUn Priſtianin. xv. lib. In. u.

pauca inueniunt᷑ aduerbia denominatiua

vt diu. ⁊ ex eo cõpoſitum. vt Interdiu .et

A nocte noctu.

Non eſt aduer.negandi.Et ſcias ꝙ hęc ne⸗
gatio nõ ſpoſita nomini ꝑ cõpoſitionẽ pꝛi
uat tm. vt nullus.Sʒ qñ ꝑ cõpoſitionẽ ad
iũgit᷑ vbis.ſine dubio pᷣuat ⁊ ponit.vt no
lo. neſcio.nequeo.hęc em ſola vba cõpo⸗
nunt᷑ cũ nõ vt oſtendat᷑ pena inflicta homi
ni ꝓpter oꝛiginale pctm.qꝛ punitus ẽ ĩ vo

luntate.ſcientia. potentia. Si autẽ veniat
per infinitatem.tũc habet exilem negatio⸗

1„

nem.qꝛ puat ⁊ ponit.vt nõ hõ.i.aliqͥd qð

₰

nõ ẽ homo.
⁊8 a nonaginta. S
Nondũ.i.nec adhuc.ſᷣm Map̃.
NMNõne.i.nũquid nõ.ſᷣm Papᷣ.

Nonagies.adũ.numeri.i.nonagiĩta vicibꝰ.

Mõnunq;.i.aliquotiẽs.vel aliqñ.

Nonies.i.nouẽ vicibꝰ.adüũ.⁊ ðꝛa nouẽ.
Mouiſſime.i.vltimo.

Mudiuſtertiꝰ.adu. tpis ẽ.vt vult Oriſtia⸗

nus. Et eſt dictio compoſita a nũc ⁊ dies.
⁊ tertius.q̃ſi nunc eſt dies tertius.Et ſimi
liter cõponit᷑ nudiuſquartꝰ.i.nũc eſt dies
quartus.Et generaliter cũ quolibet nomi
ne numerali.oꝛdinali.vᷣm Hugl.iuenit᷑ ta⸗
lis cõpoſitio.vt nudiuſcenteſimꝰ.nudiuſ⸗
milleſimꝰ.Et ſunt oĩa aduerbia tꝑis. Vñ
Actl.x. ðꝛ. A nudiuſquarta die.i.a die ꝗᷓ
nũcẽ dies quarta vſq; ad hãc hoꝛã.Itẽ.j.
Regl.iiij. Uę nobis.nõ em fuit tata exul⸗
tatio heri ⁊ nudiuſterti.
NMNullatenꝰ.vel ẽ dictio cõpoſita.vłpotiꝰꝗ⸗

danm irregularis vocũ ↄgeries loco vnius

dictionis poſita.⁊ grauat᷑ pe.
Niũc.i.modo.adü.tpis.

Nuncubi. adũ. loci.⁊ ð a num ⁊ vbi.⁊ int᷑⸗

ponit᷑.c.cauſa euphonię.Et.m.mutat᷑ in

n. ſequẽte.c.vt dicit Mriſtianꝰ in.j.maio.

ꝓ. m. tranſit in.n.vt num nuncubi.
Nunquam.i.in nullo tꝑe.aduer.tempoꝛis

——s

⁊ cõponit᷑ ex nõ ⁊ vnqᷓ;. ⁊ non remanet de Opulent vłopulẽte. tius.ſime.i.abundãt᷑.
nõ niſi.n.Sʒ nuſq;.i.in nullo loco cõponi⸗ Orſũ.adũ.lo ci.i.in hãc ptẽ. Iñ deoꝛſum.
tur ex non ⁊ vſq;. Añ HHeb.j.Nuſqᷓ; ange MOſi vna dictio aduerbiũ optandi.i.vtinaʒ
los appꝛehẽdit deus. AUñ nunqᷓ; ꝑtinet aa vel vocãdi. Uñ Symeon. Oſi meh inue⸗
tempꝰ.nuſqᷓ; vo ad locũ. AUñ qͥda. Ad tem niretilla natiuitaeas.
pus nunq; ſ ꝑtinet ad loca nuſq;. Simili⸗ Gſſim vel oſſ atim. aduũ. i. oſſa frangẽdo vel
M ter vnq; ꝑtinet ad tempus. vſq; vero ad ꝓolſa. i. de oſſe inos. MV
Hocdin. ſeenſim. i. aꝛbtte.
M Muꝑ adi.tꝑis.⁊ ðꝛ a nouus.⁊ tempoꝛe.q̃i Ouanter ⁊ ouatim.adũ.i.gaudenter.
nouiꝑ.i.recenti tempoꝛe.modo parũ ante Sꝗ ee

hoctempus. Do vr ai au g ☚D
Nuſpiam.adi.loci.i.in nullo loco.⁊ dicit Palã. adu.qᷓlitatl.i.apte.manifeſte. et ðꝛ a
Bnae vſhlam. hhhalo las. Añ Joh. xviij. Ego pala locut- .
Nuſq;.vide in nunq;ᷓ. ſum mundo. Et cõponit᷑ cũ in.⁊ ðꝛ ipalaʒ.

Hutatim. adu.i.nurim. ⁊ ſignant᷑.vłdenu⸗ i.in aꝑto. Cõt etis palã eẽ ppoſitio qñ re
tu in nutũ.qñ qͥs ſemꝑ loquit᷑ ꝑ nutus. gitcaſum.vt alã illo h̊ͥ feci.i.coꝛam illo.

8 Nutanter.i.dubitanter. Et coꝛ.pᷣmã. ʒpalo.las.eã ꝓd. Uñ Lu
4 AASNn canus in. vij. Orincipes fecere palam ciui
1 r li bella. Sed de vltima ſyllaba querit an
O diuerſas ꝑteſoꝛatiõis efficit. Nã int᷑duʒ debeat acui. Et dicunt quidã ꝙ ſic.ad dil⸗
. intiectio eſt dolentis.vt O de in qnta mi⸗ ferentiã huiꝰ acti palã. de pala.lę.palam.
8 ſeeria. Interdũ admirãtis. vt O rem admi Alij dicũt ꝙ non ⁊ melius.qꝛ hmõi aduer
ir rabilem. Interdũ optantis aduerbiuʒ. vt bia iam de inẽtia. depᷣmunt in fine. vt mul
. O mihißpteriti referant᷑ celitanni.Exhoꝛ tifariam. pꝑperanam.
tantis qͥʒ. vt O fugite ⁊c. VUñ iĩ Gręciſmo Palanter.i.manifeſte.vel vagant᷑. Nelpa
2. O ſtupet. o dubitat. vocat idignat᷑ ad⸗ lanter.i.ĩcõpoſiteę.vł diſꝑſe.aduũ.qlitatis.
optat. Clamat conquerit᷑ velut exemplis Mape interiectio ẽ admirantis. Uñ. Cedit
reperit᷑. Vlſic.O dolet.o clamat.vocitat papa papę.nõ cedunt munera papę.
mirat᷑.⁊ optat.O dedignat᷑ ſe noĩat vt ꝓ⸗ Accipe tolle cape.ſunt vba placẽtia papę.
Ob ppoſitio his lris ſequẽtibꝰ chibeẽ. Palin.i.iterum. l
mutat.b.in illas.ſ.c.vt Occido.f.vt Offe Panegyrice.i.laudant᷑.laudabiliter.
ro.g. vt Ogganio.p. vt Oppono.Qñq; Parenetice.i. interpoſitoꝛie.
ſubtrahit᷑ b. vt Operio.Si aũt ſequat᷑ m. Pariter.adu.ſilitudinis.i.ſimul. MD
ſubtrahit᷑ b.vt Omitto. vel mutat᷑ in.m. Para.pᷣpoſitio greca.i.iuxta.vel apud.vł
vt Ommitto.Añq; tñ intercipit.s.cuzʒ di re.vel ſter. vel trans.
ctione incipiẽtea.c. vt Obſcurus. Añ qui PMartim.adu.i.diuiſim.
23 dam. Cur fert grex pomũ nunc ob mutat Marticulatim.i.diuiſim. vel ꝑ ꝑticulas.
4 inillas. Parũ.i.modicũ.Et ↄponit᷑ cũ ꝑ.vt Marũ „
Obnixe.i. intẽte vel humiliter. vel multũ. per.i.valde parũ. Inuenit᷑ etia parũante.
H Ocius.adu.i.velocius.celeriter.ſtatinm. G potius ſunt duę ꝑtes. S
S MOcties.adũ.i.octo viciobus. WPaſſim. adũ.i.vbiq; vłgradatim . vxł lenit᷑
dH 0Dffatim. adu.i. pticulatim. WVFVaaulatiʒ. aduũ .i.ſenſim.ꝑticulati.pedeten
Officioſe.i.ſedule. . tim. minuatim. —. .e . HD
c Olim. aliqn pᷣteritũ ſigt.i. quondam antea Mauliſp.i.parũꝑ vel modicececd.
Aliqñ olim ⁊ de ſterito ⁊ de futuro ðꝛ ſit Maulominus.qnq; eſt vna dictio. i. fere. vt
6 aliqn.qñ vnq; ᷣm ab. iſbbi. Maulominus ↄſũmauerũt me in terra
4 Gminole. adũ i.foꝛtunate. AQq; ofo ſiue due dictiones. vt ibi i
28 Hhmnino. adu. intentiuũ ·i. penitꝰ. Et pdu. nuiſti eum paulo min ab angelis.i. minut
penł.m cõem vſum. mogico. Vnde iĩ gręciſmo dicitur. Si pau
Opido.aduer.i.vallde. lominus eſt oꝛatio comparat inde. Eſto fe
4 Opime.i.abundant᷑.affluenter. freeas ſi dictio ſit paulominus vna. Iteʒ nota
4 MOptate.adũ.ꝓ qͥ inuenit᷑ optato.i.deſide⸗ ꝙ paulo non debet acui in fine in paulo mi .
k J ranter vel eleganter. ⸗ nus qñ ſunt du ꝑtes. Item paulo pꝛius
Opitulanter.i.auxiliant᷑. OpitulatimideY. due ptes ſunt. Iteʒz paulo coportkHanlo .

poſt. paulo ante.vłpotiꝰ ſunt dug ꝑtes po
ſite ꝓ vna. Itẽ paululũ paulum ⁊ paulo
ſunt noia. licet aliqñ ponant᷑ aduerbialit.
Nauxillatim. aduerbiũ.i.paru.

Peculiariter aduerbiũ.i. ꝓpꝛie.familiarit

Pedetentim.i.ſenſim.ſubtihter. gradatim
caute. cunctant᷑.q̃ſi pede tentans. vᷣm a
piã. Vñ Hieronym in epła ad aulinũ.
viij. Caute.i.pedetentim tuas poſſeſſiũcu
las vendideris. òUGMð
Pellaciter.adũ.i.doloſe.fruduleut᷑.fallaci
ter. 2 ð a pellaxrx. 3
Pene.adũ.remiſſiuũ ẽ.i.fere.
NPenes pſpoſitio.i.apð.iuxta.ꝓpe. Et coꝛ.
pe. VUn Oꝛatiꝰ in poetria. Quẽ penes ar⸗
bitriũ ius ẽ noꝛma loquẽdi. Sʒ h̊ penes
nis.i. virile mẽbꝛũ.Et ꝓd. pe. Vñ.Te ſũt
damna penes damnat᷑ ſi tibi penes.
NPenitus.adu.intentiuũ.i.oino.ex toto.

Menſiliter.aduũ.i.leuitteer.
Per ſpoſitio aliqũ pᷣuat.vt Merfidus.i.q̃
nõ habet fidem. Itẽ iurat vel adiurationẽ
ſigt. vt Mer deũ iuro. Itẽ per dicit cauſaʒ
vt Per ſtudiũ fit hõ ſapiẽs.⁊ ꝑ vᷣtutẽ lau⸗
dabilis. i. cauſa ſtudij.cã vtutis. Iteʒ ſigt

locũ.vt Per italiã trãſiui.Et in Lucano.

Bella ꝑ emachios pluſqᷓ; ciuilia campos.
Item ſigt tempus.vt Cer diẽ lego. Item
auget. vt NPerpulcer.i.valde pulcer.
Peregre.adi.i.ad pꝑegrinandũ. Añ in euã
gelio. õ qͥdã ꝑegre ꝓfectus ẽ.Et ſigt de
loco.ꝑ locũ.⁊ in loco. VUñ diẽ COriſtianꝰin

xv. MPeregre cõe adu.vt Meregre ſũ.per⸗

Et nõ debet acui in fine.
NPerempte.ꝑẽptoꝛie.aduũ.i.cito ſinemoꝛa.

egre abeo.ꝑegre aduenio.pegre tranſ eo.

Terendie.adũ.tꝑis.⁊ ðꝛ a pempta ⁊ vna ⁊

die. qᷓi pempta vna die.ſ. iſta. i.in ſero.vel
cras.qð nõ credimꝰ. imo ꝑendie.i.pꝰ cras
ſicem ꝓcedimꝰ hodie.cras ꝑendie.poſtri⸗
die. Et ðꝛ ꝑendie.q̃ſi ꝑempta vna die.qð

nõ põt dici de hodierna die.cũ de ea nõ re

ſtat ſpaciũ vniꝰ diei. Sic ergo de craſtina
intelligit.Eſt g ꝑendie idem qð poſt cras
Vñ Plautꝰ. Quę cras veniet perendie fo

ras efferet ſoꝛoꝛ. Uñ.j. Regl.xx. Dñe deꝰ

iſrael ſi inueſtigauero ſniam patr mei cra⸗
ſtino vel perenlidlie.
Perennit᷑.adũ.i.iugit᷑.ꝑpetue.ęternaliter.
Nerfunctoꝛie.adũ.i.inaniter.imaginarie.
traãſitoꝛie. leuiter. S
Neri. i. circũ.vel de.⁊ acuit᷑ in fnien.
NPerinde.i.talit.aduũ.ſiłitudinis vel q̃litat᷑

⁊282 a per. ⁊ inde.

loqueret᷑ poſthac d

Perite.tius.ſime.adu.i.docte.pꝛudeẽter

NPerpere.adu.qlitatis.i.pꝑuerſe.male.pꝛa⸗

ue.nõ recte. ꝛo qͥ ſꝑe ponit᷑ ꝑperam. qcdGd
nõ debet acui in fine. ſicut nec multifaria,z
nec palã. Vñ.j.Coꝝ.xiij. Nõ agit ꝑperaʒ

Nerpetim.adu.i.ꝓlixe.pꝑpetue.ↄtinue.
NPerpetue.adũu.i.ęternaliter. V

Perlepe.i.ſepiſſime ſepe. vʒ Cap̃.⁊ ꝓd.ſe
NMerſpectim.adu.i.viſibilit.vel clare.Et ꝑ

ſpicue.⁊ ꝑſpicabilit᷑ aduᷣ.idẽ.

Meſſum. adi.locii.ſub pedibus.⁊ vꝛa pes

vel peſſum.i.deoꝛſum.⁊ pce9pbs.
NHictin.aduü.i.pingendo coloꝛatinm.

Plerũq;.i.aliqñ.frequent᷑.aſſidue.

Pigre.i.deſidioſe.tarde.tedioſe.
Pompatice.i.ſuꝑbe.laſciue.Nõpoſeidẽ.
None.adi.loci.i.retro.vłiuxta.pꝰtergũ.
Vñ Staciꝰ Achilleidos. Done natãt de⸗
lentq; pedẽ veſtigia cauda. Et acuit᷑ vltia
ad differentiam verbi pone.quod circũfle

Moꝛro. adũ.oꝛdinis.i.ↄſequenter. Doꝛro

etiã ð certe.vel valde.vel longe.vel ſed.
vel vſiicc. .
NHoſt.adi.loci.licet qñqʒ; ponat᷑ in vi tꝑis.
Et cõꝑat᷑ poſt.poſterioꝛ poſtremꝰ. Poſt
coponit᷑.vt poſtq;. Itẽ poſtheri.i.hodie.
Itẽ poſtridie.i.poſt tres dies. Doſtpᷣdie.
i.hodie. Itẽ ⁊ cũ qbuſdã alijs.vᷣm ugl.
Et ſigt tria poſt.ſ.tꝑs.vt Moſt annum ve
nias ad me. Item locuʒ.vt Iſte latet poſt
montem. Item oꝛdinẽ. vt Moſt ſapientiã
diuitię quęrẽdęſunt. Nã melius ẽ philo⸗
ſophari qᷓ; ditari.niſi foꝛte indigenti. Añ
Hic tria poſt poꝛtat.quę ſunt tꝑs.locus.⁊
oꝛdo. Et eſt poſt pꝛepoſitio potius qñ re⸗
git caſimm. èWDW
Moſtea.adũ.tꝑis vel oꝛdinis.i.deinde.Et
cõponit᷑ poſteaqᷓ;.i.poſtqᷓ;. Et poſtea loci
i.poſt illũ locũ.vel poſt ilud ts.
NHoſthac.ꝗdã vocũ irregular ↄgeries .ſeu

aggregatio videt᷑ eſſe.fungẽs loco vniꝰdi

ctionis.i.poſt. Vñ Heb.iiij.Nunq; ð alia
. ie. Vel ſit ibi hac ſylla⸗
bica adiecio.ͤ
NHoſtpꝛidie.i.altera die poſt tertiã dieʒ.Fᷣm
NPap. Vel vᷣm Hugl. poſtpꝛidie.i.hodie.
⁊ cõponit᷑ a poſt.⁊ pꝛidie.

Poſtremo.i.ad vltimũ.adũ.tꝑis vłoꝛdis.

⁊ ꝓd. ſtre. Poſtreme. ius.ſime. ide.
Poſtridie.i.poſt tres dies.a poſt ⁊ tris. et

die. Et ꝓdu. e.

Preę ſpoſitio ponit p ad. vt Illum ↄtẽpſi

Hp me.i.ad comꝑationẽ mei.Item ꝓ ab. vt

—

—

= -⸗

—. =—

Preęamoꝛe hũc excludit foꝛas. Itẽ ꝓſuꝑ
vt Pꝛę cũtis laudo beatos i.ſuꝑ. Itẽ pꝛo
valde.vt Mꝛecelſus. Iteʒ ꝓ ante. vt Mꝛeę
ſcio ſᷣdico. Itẽ ſ̊ inuenit᷑ aduerbialiter.

Pꝛecarie.aduerbiũ.i.pꝛecabiliter.vel per

pꝛeces.Et pꝛo eo ſępe inuenitur pꝛecario.
Ande Terentius in eunucho. Jam vel pᷣ
cario fac.tradas.

Pꝛecipue.aduerbiũ.i.maxime.pᷣſertim.

Preſertim.i.pᷣcipue.aduerbiũ teſte Priſti
ano. ⁊ ðꝛ a ſſertu.ſiẽ tractim a tractu.rę
ſertu aũt ẽ ſupinũ huiꝰ verbi pſero.ris.qdð
ẽ ante velp̃ alijs ſerere. Item ſᷣſertim.i.p⸗
terea.ↄiunctio cauſalis. Item pᷣſertim ma
xime. bᷣme. Vñ dicit Pap. Pręeſertim. pꝛę
terea.pᷣcipue.maxime pᷣme.
Nreſto.adu.tꝑis vel loci.i.in ſſentia ſum.
quaſi ſto pꝛę.
Vreter.i.abſq;. CPonit᷑ etiã ꝓp iuxta. vlłtrãſ
vt ptereas.i.tranſeass.
Vręterea. aduerbiũ ẽ.⁊ ðꝛ a pter adubio.et
ea ꝓnomine.pᷣpoſitio em ꝓnomini ſicut et
ꝓpꝛio noĩ ꝑ appoſitionẽ ſolũ iungit᷑.Ad⸗
uerbiũ aũt potuit cũ ꝓnomine cõponi. vt
Eccum ⁊ ellũ.interea ſterea.Et deſinit in
a ꝓductã pterea. Et ẽ pterea aduerbiũ diſ
cretiuũ.idẽ qð pᷣter iſta q̊ dicta ſunt.

Pridem.adüũ.tꝑis.Et comparat᷑ pꝛidẽ pꝛi

oꝛ. pᷣmus.
Pridie.adu.tꝑis.i.bmo vel poꝛi die.⁊ ðꝛ a
bᷣmus vla poꝛ ⁊ die. Et inde pꝛidianus na
nũ. Et vt dicit Priſtianꝰ a noibꝰ qnte de⸗
clinationis compoſita pducunt.e.vt pᷣdie
hodie.poſthodie.poſtridie.Et adiũgit᷑ p⸗
die moꝛe ppoſitionis accuſatiuis vt pᷣdie

4

kalendas ianuarij. pꝛidie nonas.pᷣdie idꝰ.

.i. a pᷣma die ante idus. Vñ.ij. Machab.

vltl. Nridie mardochei die.
Vrimitus.adũ.oꝛdinis.i.pmo vel in pꝛin⸗
cipio. Et coꝛ.mi. HZ
Principaliter.i.pᷣmo.⁊ maxime. adũ.
Principant᷑.i.imperioſe.adũ.a pᷣncipoꝛ.
EPrioꝛſum.adũ.loci.i.verſus pꝛioꝛẽ parteʒ
E⸗ componitur a pꝛioꝛ et oꝛſum vel ver⸗
Priuatim.aduerbiũ diſcretiuũ.i.ꝓpꝛie ſin
gulatim. M L
Vriſce.i. antiquę. longeuę. vetuſte.
Pro.pꝛępoſitio ſiãt cauſam. vt pꝛote.id ẽ.
cauſa tui. Item pᷣcium vt pꝛo ſex ſolidis.
Item pꝛo iuxta.vt Ille cantauit pꝛo viri⸗
bus.i.iuxta vires. Itẽ pꝛo pꝛepoſitio gre⸗
ca.ſiãt ante pᷣpoſitionẽ.
Vrocul.adũ.loci·i.longe vel ꝓpe.⁊ ðꝛa ꝓ

vel pꝛe ⁊ oculus. Or em̃ ꝓcul qſi ꝓ vł ꝓpe
oculis.Sʒ id qð ſ oculis ẽ põt eſſe longe.
vel põtsẽ ꝓpe. Et ideo ðꝛ alian ꝓcul lon
ge. aliquãdo ꝓpe. AUnde dicit᷑ pcul. quaſi
poꝛro ab oculis.vel quaſi ꝓpe oculos.⁊ E
etymologia. ᷣm Hugl. Et vt dicit Pab.
Procul eminus lõge. interuallo. rocul
⁊ longe ⁊ pꝛope dicit᷑. rocul necnimtuʒ

longe nec iuxta. Procul dubio.i.longe a

dubitatione.

5*

Probdoloꝛ. interiectio dolentis.cuʒ aliqs
in doloꝛe loquit᷑.ſicut vult Mapᷣ. Alij di⸗

cunt ꝙ pꝛohdoloꝛ ſunt duę ꝑtes.⁊ duobꝰ
accentibꝰ regendę.⁊ pꝛoh e interiectio. ?
doloꝛ ẽ nomen. NMã ſicut dicit Priſtianus
in qnto libꝛo. vbi agit defigura cõpoſita.
Figura in omnibus ꝑtibꝰ oꝛatiõis inueni⸗
zur. excepta interiectione quę ſemper eſtſi

gure ſimplicis.
Wrofecto.adu.affirmandi.id eſt. pꝛoculdu

bio. vtiq; pꝛo facto ſcʒ ꝗ habeas aduerbi⸗
um affirmadi.

Proinde.ↄiunctio illatiua.i.igit. Inueni⸗

tur tñ qñq; ꝓ aduerbio loci vel tpis. Et
apocopat᷑ qniq; ⁊ ðꝛ pꝛoin.pꝛo pꝛoinde.et
egltur antepenł. ſicut alia compoſita ab
inde.

Prolixe.i longe.extẽſe.cumulate.copioſe.
Prompte.tius.tiſſime.adũ.id Eẽ. expedite.

velociter.

Prope.adi.loci.i.iuxta.ſecꝰ.⁊ ðꝛa . Et

comꝑat᷑ ppe ꝓpius ꝓxime.adu.Et cõpo
nit᷑ Hepꝛope.Et coꝛ.pꝛo.

Propenſiꝰ.adi.i.extenſt. .·
MPropere.adiu.i.velociter.celerit᷑.⁊ coꝛ.pe.
ropt᷑.adi.loci.i.iuxta cõminꝰ.⁊ ðꝛr a pꝛo

*

Ponit᷑ etiã ꝑ ↄiunctione cauſali.vt ro
pter te factũ ẽ hoc.

MPropterea.i.idcirco.ideo. iũctio cauſar.

Prohpudoꝛ.ẽ interiectio vitupantl vel do
lentis. cũ aliqͥs pudoꝛẽ.i.cõfuſioneʒ alicui
adijcit. vt videt᷑ dicere Papᷣ. Alij dicũt ꝙ
pꝛoh pudoꝛ ſunt duę ꝑtes ⁊ duobꝰ accẽti⸗
bus regendę ⁊ pꝛoh ĩteriectio ⁊ pudoꝛ no⸗
men. qꝛ interiectio cõponi nõ põt. Ratio.
qꝛ ꝓpꝛiũ paſſionis ẽ deſtruere.⁊ cũ inter⸗
iectio deſignet affectionẽ paſſiõis. naturã
habet cõpoſitioni ↄtrariã ⁊ ꝓpt᷑ h̊ conſue⸗
uit abſcondita voce ꝓferri. Cũ ðꝛ pꝛoh⸗
pudoꝛ.pꝛohdoloꝛ ſunt interiectiões.expo

ne.i. loco interiectionũ vident᷑ poni.

Proꝛſus.i.penitꝰ.oĩno.ꝓculdubio ꝓfecto
Proſeutice.i.humiliatice ⁊ depꝛecatoꝛle ⁊
depꝛecatiue.

de 4

Peul ⁊ tenus.⁊ ſigt longe.vt dicat᷑. ꝓten
qſi ꝓcula tenus.i.ꝓcula ꝓpe.V Uirgi⸗
lius in. vij.enei.Tartarea intendit vocè q̃
Pꝓtenus oẽ Cõtremuitnemua.
Protinus.adũ.tꝑis vel oꝛdinis.i.cito.ſta⸗
tim. ↄtinuo. vel ↄſequẽter. Et coꝛ.pe. Añ
Ouidiꝰin epi. drotinus abductis ſonue

runt pectoꝛa paimis.

NMube tenus.duę ꝑtes ſũt.i.vſq; ad pube ⸗ 4

tatis tempus.
Et coꝛ.cd1.
Hulſum.adu.a pello.tl(is.

e

Qua ẽ interrogatiuũ ꝑ locũ.vt QAua traſi⸗

ſti. Reſponſiua eiꝰ.hac.illac.iſtac.

Nublicitus.adu.i.publice.⁊ ör a publicus

Qua dere.i.ppter quã rẽ.cur.qũo.q̃ réne
Quadragies. adu.nũ eri.i. dragita vicibꝰ

Qualiter.adũ.interrogatiuu.

Quam.c&ẽ ↄiũctio diſcretiua vel electiu 4. vt

7

Biues eſſe volo qᷓ; pauꝑ.vel Bonũ ẽ ſpe⸗
rare in dño qᷓ; ſperare in pᷣncipibꝰ. Etiaʒ ẽ
aduerbiũ ſilitudinis. vt Zã Olato qᷓ; Soꝛ
tes legit. Etiã c adu. comꝑandi. vt Jlle eſt

maioꝛ qᷓ ille.Et ẽ adũ.qᷓntitatl. vt Iſte q;

põt legit. Et ſᷣm hac ſiqtionẽ põt quãtꝰ de
riuaria q;. Et qᷓ; cõponit᷑ ꝑ gemminatioeʒ
2⁊ dicitur q;ꝙᷓ· id eſt. quis coniunctio ad⸗
uerſatiua.

QMultũ reliqͥt qͥ qlibet p arũ tm̃ deſeruit.
Quãobꝛẽ aduer.interrogãdi ſᷣm hGonatũ.
Et acuit᷑ penł.ſᷣm quoſdã ⁊ videt᷑ eẽqdaʒ

irregularis aggregario dictionuʒ ꝗ̊ ponit

Joco vniꝰ dictionis potiꝰ qᷓ; wa cõpoſitio.

„—

Quãuis.i.qᷓqᷓ; vel licet.tñ.ↄiũctio aduerſa

tiua.⁊ acuit᷑ pen=.

Quanã.i.i ꝗᷓ ꝑte ſyllabice hʒnã vᷣm apᷣ̊.
Quãdiu.qñ ẽ vna ꝑs acuit᷑ penł.vide etiaʒ

ſupꝛa in diu. Et ẽ q́diu.vſqʒ ad quẽ finem

Yel vſq; ad qð tꝑs ᷣm Pab.s/g
NQuãdo deriuat q q́;. ⁊ ẽ aduer.tꝑis.Et eſt

interrogatiuũ.infinituʒ.relatiuũ. Et cõ⸗
ponit᷑ vel ſyllabicat᷑.⁊ ðꝛ qñq; ⁊ qñcunqã.

⁊ quãdoqᷣdẽ.i.qꝛ. Et coꝛ.qͥ. Itẽ ſiquando
nequãdo.aliq;do.añpenł.acuũt. Et nota
VY qñ habet ſex compoſitiões tm̃ ᷣm aliqͥs
vt Siqñ nequãdo.aliquando.qñq;.quã⸗
Doqñ.qncunq;.Ex h̊ patet ꝙ quãdoqͥd eʒ
non eſt compoſitio vera.ſed ponit᷑ aliq uã̊

do loco vnius partis. Et eſt potius qdam
vocum congeries irregularis quꝗ compo

Protenus. adu. loci. ⁊c cõpoſitũ a ꝓpe vel

Johaãnis. Ai

ð

ſitio.⁊ tũcaccẽuat᷑.ac ſi eſſet vna dictõ. vt
Exemplo. de facili.de cętero.ex impꝛoui⸗
ſo. cętera ↄſimiiliiia.
bentia. m. ante.q.ꝑ.n. ſcribunrr.
Quantiſper.i.quatũ.vt Quãtiſp valet re

Quãqᷓ ·i. ;tiis. licz. Et no q;e; ꝛ ſilla ha

iſta. Tantiſper. “”ðM
Quãtotius.aduer.i.quãto ocius.velocius
citiꝰ. Et cõponit᷑ a quãto vocius adubio.
Muato minus.duę ꝑtes ſunt ſicut ⁊ quãto
magis.⁊ ita ſub duobꝰ accentibꝰ ſunt ꝓfe
rende. ſm lhugl.in libꝛo de dubio accètu.
Nua ꝓpter.i.qᷓ;obꝛẽ. ꝓpterea.q pacto.
Quali.i.ſicuti.tanqᷓ;. velut.Et ponit᷑ q̃i ali
qñ ꝓ ſilitudine.aliqñ ꝓ veritate. Pro ſili
tudine. Añ Paulus. Quaſi triſtes ſa empꝑ
auũt gaudẽteſ. ro veritate vt in euãgelio
Joh Himus gloꝛiã eiꝰ gloꝛiã qua⸗
ſi vnigeniti a patre Aliquãdo nihil differt
yvtrum ꝓ ſimilitudine an ꝓ veritate pona⸗
tur. vt Job. Quaſi impios pcuſſit eos ilo
co videntiũ. Sed ibi. Sicut impius inimi
cus meus ⁊ aduerſarius meꝰ quaſi iniquꝰ
Sicut ⁊ quaſi vt vult Gregoꝛius pꝛo affir
matione potius qᷓ; pꝛo ſimilitudine dictuʒ

videtur. ê
Qua tenus.vide infra in quatinꝰ.
Muater aduü.nũeri.a q̃ttuoꝛ deriuat᷑.⁊ ſcri⸗
bit᷑ ꝑ vnũ.t.Et bꝛeuiat᷑ q̊. AUñ Oꝛatius in
pᷣma epla. Me quater vndenos ſcias ĩple
uiſſe decembꝛis. Quattuoꝛ aut nomen per
duplex. t. ſcribit.
Quaternatim adu.i.ꝑ quaternos.⁊ dicit᷑ a
quaternus. =è
Muatinus pꝛo vt eſt coniunctio cauſalis ꝑ
i.ſcribit᷑.⁊ deriuat᷑ a qua. õt etiã eẽ con
iunctio adiunctiua. Sed qua tenus per.e.
ſunt duę ꝑtes.⁊ acuit᷑ te. AUñ ĩ greciſmo ðꝛ
Bictio quatinus eſt oꝛatio qua tenus eſto
Bictio ſub media bꝛeuis eſt.oꝛatiolonge.
Si fiat pꝛoſa bꝛeuiat tñ vtraq; metruʒ. Eꝑt
nota ꝙ vt ꝙ ⁊ quatinꝰ.ↄiunctiões ad inui
cem in h differũt.qꝛ vt cauſam remotioꝛeʒ
Sed quatinus recipit cauſam pinquio⸗
rem. vo ꝑtinet ad vtrũq;. Vñn icõgrue
Sꝛ. Volo quatinus legas.ſed bñ ðꝛ. olo
vt legas.qꝛ voluntas longiſſima ẽ.⁊ nimi
um infinita. Moſt quatinꝰergo vel ꝙ recte
ſequit᷑ hęc ↄiũctio.vt h̊ modo. Rogo vol
yt quatinus mihi veſtrũ auxiliũ impẽdat
Del ſic. Poſtulo ꝙ mihi dignemini pꝛoui
dere vt poſſim in ſtudio commoꝛari. Sed
non adeo bene dicit᷑. Rogo vos vt bñ mi⸗

hi faciatis qð vel quatin poſſim in ſtudio

De

Que iunctio copulatiua pꝑ.e.ſolã ſcribit᷑.
⁊Tidẽ ẽ qð ⁊.qñ ẽ ꝓnomẽ ſcribit p ae diph

thongon quę. in ſingulari feminino.⁊ in

plurali neutro.Et eſt interrogatiuũ relati
uum. 7 mnit.⸗
uia ⁊ qm in eodẽ ſenſu. Sʒ qm̃ ꝓpꝛie pꝛę
ponit᷑.⁊ ſic ſequẽtem ſenſũ alligat.vt Am

diſcis diſco.Quia quippe poſtponit᷑ ⁊ ſu
perioꝛẽ ſenſũ ↄfirmat.vt Scio qꝛ didici et

quia ſyllabicat᷑.⁊ ðꝛ quianã ·i.quia vel cur
Vñ AVirgilius. Heu quianã tanti tinxer̃t

ethera nimbi.

Auidẽ ↄiunctio affirmatiua. ? coꝛ. pmam .

Vnde Facetus. Aldente quidem lęta de⸗
corat᷑ floꝛida vita. Et inde componit᷑ ſiqᷣ⸗
dem. Equidẽ aũt ſimplexẽ.vide.s.in ſuo

loco in.e.l̃a.

Qui diu due ꝑtes ꝓ vno affirmatiuo aduer

bio.i.certe. vere.

Quin. i vt nõ.vł vtↄiũctio adiũctiua.Qui

i.Ocõiunctio ẽ collectiua.Quin.i.potius
adu.eligendi.Quin.i.curnõ.vel cur adũ.
interrogandi. Quin.i.certe aduerbium af

firmandi. Quin.i.inſuper aduerbiuʒ oꝛdi

nis. Et componit᷑.Quinetis.i.inſuꝑ adũ.
oꝛdinis.ſᷣm lhugl. Itẽ inuenit᷑ qnimo.id
eſt.potiꝰ vel certe aduerbiũ affirmandi vel
eligendi. vel poſſunt eſſe duę ꝑtes. Et ſci⸗
as ꝙ in Luceę euãgelio vbi ðꝛ. Quinimo.
beati qͥ audiũt verbum dei ⁊ cuſtodiunt il
lud. Ita diſtinguendum eſſe videt᷑. Quin

imo beati ⁊ deinde beati qui audiunt ver⸗

bum dei ⁊ cuſtodiunt illud. Et pꝛodu.pe⸗
nuł.quinimo.quia imo habet pꝛimam lon
Quindecies.aduũ.i.qͥndecim vicibꝰ.

Quinetiã.aduü.oꝛdinis.i.inſuꝑ.⁊ ðꝛ a quin

Quinimo.vide in qdaunn.
Quinpotiꝰ.i.magis.ſᷣm MHab.

Quinq̃geſies.adu.nũeri.i.qnq̃gita vicibꝰ.

⁊dðꝛ a quinquaginta.ſᷣm Pap.
Quinquies.i.qͥnq; viciodb.
Quippe.i.nimirũ.ſine dubio.certe.ↄfirma
tiuũ adũ.Eſt em ſicut ſcʒ videlicʒ.Et ꝓd.
pᷣmã.poſitione.
Quo.interrogatiuũ
Reſponſiua eiꝰ.huc.illuc.iſtuc. .
Quocirca.ẽ cõpoſitũ a qͥ ⁊ circa.Et nota ꝙ;

circa ꝑ compoſitionẽ vel potiꝰ ꝑ qᷓndã irre

gularitatẽ iungit᷑ cũ iſtis.ſ.qͥcirca ꝓ ↄiun
ctione cauſali vel illatiua. Circumcirca vl

circũqua.

ad locũ. vt Quo vadiſ

Quodã modo duę ꝑtes ſunt.vñ duob“ ac⸗
centibus regendęſunt.Quidam tamẽ gra
uant mo.⁊ tunc dicemus ꝙ nõ eſt ibi cõpo
ſitio.ſʒ quędã irregularis vocum ↄgeries
fungens loco vniꝰ dictionliiis.
auo minus. duę dictiões ſunt. Pap̃. tamẽ
dicit.quominus.i.aliter non.ꝓ vna dictio
neſumens. M
Quo modo.duę partes ſunt in euangelio.
Lucl.ij.vt Quo modo ſiet iſtud qm virum
nõ cognoſco.Aliqñ quomodo videt᷑ eẽ di
ctio cõpoſita.ſed potiꝰ eſt ibi ꝗdã irregula
ris vocum congeries.ꝗᷓ ponit᷑ loco vniꝰ di
ctionis.vt qũo.i.q̃lit᷑.⁊ tũc accentuat᷑ acſi
eẽt vna dictio.⁊ acuit᷑ q̊.ſʒ mo graun᷑.
Quondaã.adũ.tꝑilſ.per.q.ſcribit᷑.qꝛ deriua
turaau.—
Quoniã.ↄiunctio cauſalis vel ſubcõtinua
tiua. Cauſalis.vt Quoniã ꝓdeſt tibi lege
Subcõtinuatiua.vt Quoniam ambulat
mouet᷑.Sic quoq; quia vel ergo vna pars
eſt m Paßp̃. Et differt qm a quia.ſicut ha
bes in qdauuuag.
Quoniãquidẽ.i.quia.vel &̊ vna ꝑsẽ cõpo
ſita a quoniã ⁊ qͥdẽ.⁊ tũc grauat᷑ dͥ.⁊ acui
tur an. Nñt etiã eſſe due ꝑtes.⁊ tũc duobꝰ
accẽtibꝰ regunt᷑ ⁊ acuit᷑ ꝗͥ ⁊ ſcribit᷑ tũc qm
p.m.⁊ tũc quoniamquidẽ.idẽ eſt qðᷣ.quia
certe. Et ſic ſumit᷑ j.Corl.xv. Qmquideʒ

hoĩem moꝛs.⁊c̃. ”“
uoq; ẽ ↄ iunctio copulatſiua. Accipit᷑ em̃

Pet. vel etiam. ⁊ notat qnq; ſiłitudineʒ.vt

uquoq; fac ſimile.tñ loco aduerbij inue
nit᷑ pꝛo certe. “łUMꝑéeB
Quoꝛſum.i.verſus quã ꝑptem. Et cõponit᷑
a quo ⁊ verſum.⁊ ſyllabicat᷑ quoꝛſuʒ.⁊ ðꝛ
oe ucũq;.i.verſus quamcũq; partẽ vᷣm

AQuotidie. adu. tꝑis. ⁊ öꝛ a q̃t.⁊ dies.qð vi

cioſe ſcribit᷑ ꝑ.c.vt vult hugl. Naã per.q.
ſcribi debet Hoc etiã vult Pab. Eta qᷣti⸗
die ðꝛ quotidianꝰ.na.nũ.ſic a meridie me⸗
ridianꝰ.na.nũ. VUñ quotidianũ in pat᷑ no⸗
ſter debet ſcribi p. q.
Quotiẽs.aduũ.nũ eri.i.frequẽter multotiẽs
Quotiẽs.i.quot vicibꝰ.cui rñdetur ſemel
bis ter ⁊ ſilia.⁊ deriuat᷑ a quotꝰ.⁊ ſyllabi⸗
catur quotienſcũq;. .
Quouſq;.i.qᷓ;diu.adũ.tꝑis.QAuouſq;.i.ad
quẽ locũ aduerbiũ loci. Añ.Tẽpꝰ ſiue lo⸗
cum dic ſignificare quouſq;. ðWͤ
Quur.aduerbiũ interrogandi põt deriua⸗
ri a q.⁊ ſcribit᷑ ꝑ.q.⁊ geminũ u.vel poteſt
deriuari a gtõ cuius de auis: Tunedebe
5

ſcribi ꝑ.c.⁊ vnũ.u.ſicut cur.⁊ ita cõit᷑ ſcri⸗

bitur m modernos.

Racha ẽ interiectio affectũ indignãtis oſtẽ
dens. ſicut cũ dolemus. dicim heu ⁊ cu le
tamur vah.⁊ ſiłiter cũ indignamur dicimꝰ
racha. Uel racha.i.inanis ⁊ vacuus.quẽ
vulgata iniuria abſq; ſenſu vel abſq; cere
bꝛo dicere poſſumꝰ.⁊ ẽ hebꝛęũ.⁊ acuit᷑ ifi⸗
ne. Sʒ pᷣus dictũ melius valet.
Radicatus.aduerbiuʒ.i.funditus vſq; ad
Rancoꝛditer.adũ.i.ira ſcibiliter.
Raptim.aduerbium.i.feſtinanter.violent᷑
quaſi ruptim.

2„

Raro. adu.i.interdũ.aliqñ.

NRe. ppoſitio iſeꝑabilis aliqñ notat reitera⸗

tionẽ. Unde.hęc tria re ſigt.ſurſuʒ retroq;
contra. ULM
Repente.i.cito.ſubito. è
Reuera.i. certe.veracit᷑. ad.⁊ ẽ cõpoſituʒ
vel ſunt duę ꝑtes poſitę ꝓ yna.
Retro.adũ.loci.Et cõponit᷑ cũ de.vt De⸗
retro. Et coꝛ.re.naturaliter. Ande in Au⸗

roꝛa dicitur. Deretro reſpiciat animo qui

cunq; reliquit. B
Retroꝛſum.i.de ſũmo vſq; ad infimũ deoꝛ⸗
ſum. vel tergotenus.

Rite.i.recte.ſᷣm COriſtianum.⁊ dicit᷑ aritu
Pap̃. vo dicit. Rite. recte.iuxta moꝛeʒ le⸗

ipatim. adu.
deſiãt locũ riparũ.ſic̃ oſtiatim oſtioꝛum.
Roſim.aduü.i.moꝛdaciter.a rodo.dis.
Rurſus vel rurſum.i.denuo.iterum.

Gagaciter. i. pꝛudenter ingenioſe.
Saltem.ↄiunctio aduerſatiua.cũ diminuti
one ꝑ ſyncopã fit a ſalutẽ.⁊ eſt tractũ a ca⸗
ptiuis.qͥ qñ capti erãt extimoꝛenõ valẽteſ

Kinne pꝛobe⸗

loqͥ integre dicebãt. Saltẽ.ſaltẽ. ſaltẽ. qua
ſi dicerẽt. vt vitã ⁊ ſalutem nõ amitteret. on SD HS
BGedulo.aduer.i.inceſſanter.iterato frequẽ

Itẽ inuenit᷑ ſaltim ꝑ.j.⁊ ðꝛ a ſaltu. AUñ diẽ

Priſtianus in.x vj.lib. Saltu.ſaltuatim

vel ſaltim.i.ſaltando.⁊ eſt aduerbiũ quali

tatis. Unde. Saltim ſaltando.ſed ſaltẽ di

minuendo.
Sane.i.certe.bene recte.
Sat.aduü.ꝑ apocopã fit a ſatis.et ponit᷑ lo⸗
co noĩs.vt ſat ẽ.i.ſufficit ᷑m ap.
Saryxrice.i.repᷣhenſoꝛie. .
Satis.aduü.qualitatis. Sʒ ponit᷑ qñq; pꝛo

dꝛ. Scoᷣm Lucam. vbi gręci dicunt.

i. ꝑ ripas. vel de ripa in ribà

ſufficiens. Ande Lucanꝰ. Tu ſatis ad vi⸗
res romana in carmina dandas.Et indeꝑ
apocopam ſat.
Satius.i.meliꝰ.aduũ.comꝑandi.⁊ ðꝛa ſatl.
Vñ dicit Priſtianꝰin tractatu aduerbioꝝ
Satius ꝓ meliꝰ. AUñ Aug. Satiꝰ eſt moꝛi
fame qᷓ; veſci idolotito. Et ſcribit b:r. qð
accipit ſonũ de.c.Quidã legũt ibi ſaucius
p.u. ſʒ male ⁊ coꝛrupte.
Scilicet.i.ſcire licʒ.nimirũ.aduũ.ẽ affirman

di. vel coniunctio copulatiua vel expoſiti

ua m quoſdã.
Se.pᷣpoſitio ẽ.⁊ inuenit᷑ ſolũ ꝑ cõpoſitiõeʒ
Sex em̃ ſunt ſᷣpoſitiones qnon inueniunt᷑
niſi i cõpoſitiõe.ſ.di.dis.re.ſe.an.con.Et
ſiãt ſe aliqñ ſine.vt ſegnis ãſi ſine igne.Et

ſegqdulus. ſine dolo. Aliqñ ſeoꝛſum vt ſedu⸗

co.q̃ſi ſeoꝛſũ duco. Item ſe etiã ẽ ꝓnomen

2 geminak ſele.

6

Secretim.ſecreto.vel ſecrete.i.occulte.

HSecũdũ illud nomẽ ponit᷑ loco aduerbij lo-

ci. vel qualitatis. vel potiꝰ ſilitudinis. Cũ
Cata
Lucam.
Secus a ſe pᷣpoſitiõe deriuat᷑.⁊ deſeruit ac
cuſatiuo caſui.vt Secus Petruʒ.i.iuxta

Petrũ. Cõt etiã eẽ adu. ⁊ ẽ ſecꝰ idẽ qðᷣ ali

ter vel alias. vel ꝓpe vel iuxta. Et hm qſ⸗
dam idẽ ðꝛ ſecius. Itẽ in greciſino dꝛ. Dic
ſecus eſſe aliter iuxtaq; localit᷑ vnũ.Dices
aſt aliud tu dices qualitatuuie.
Sed ↄiũctio ẽ aduerſatiua.⁊ debet ſcribi ꝑ
d. Antiq; em dicebant ſedũ ꝓ ſed. Nos ve
ro duas lr̃as vl:imas abſcindimꝰ ⁊ dicimꝰ
ſed ꝑ apocopz. U
Sedecies.i.ſedecim vicibꝰ. . . =
Sedenim vna ꝑs. vłloco vnius ꝑtis ẽ. Aũñ
in vſibꝰ Syllabę legit᷑. Sanctoꝛũ ſʒ em cũ
ctęlux libera carni. Uñ.ij. Machab. vij.
Sedem mũdi creatoꝛ.cc
Sedtamen.i.atcontra.aliqñ ſunt duę ꝑtes
aliqñ ẽ dictio cõpoſita.⁊ tũc grauat᷑ ta. vl
eſt ꝗqdã irregularis vocuʒ congeries.ꝗpo⸗
nit᷑ ꝓ vna dictione.

ter. aſſidue.
Gegniter.adũu.i.pigriter.
Segregatim.i. diuiſim. ſeꝑatim.
Semel.adü.numeri.i.vna vice.
Semp.adũu.tꝑis.i.oĩ tte.
Senſim.i. paulatim. adu.remiſſiuũ.⁊ dicit
aſenſus. Nã ꝗᷓ moꝛãt᷑ a⁊ paulati tẽdũt ſen⸗
ſum faciũt. cu ſenſu fiñt. Itẽ ſenſim · i. ſen
ſibilit. vel ad ſenſum. ↄſtant᷑.timide.

Dixi tibbbbsss
Sero.adũu.hoꝛã ſiãt.⁊ tarditatẽ.Et ſero tẽ⸗

HSigillatim. i. expᷣ

Seoꝛſum.adu.diſcretiuũ.i.ſeꝑatim.ſegre⸗

gatim.ſemotim.Et deriuat᷑ a ſe poſitiõe

nſepapill Aſcpanon? eſigner-
Sepe adũu.i.młtotiẽs.a ſepio.pis.Et cõꝑa
tur.ſępe.pius.ſime. Inuenit᷑ etiã ſᷣm anti

quos.ſepioꝛ.pius.ſimus.ma.mũ. q̃ſia ſæ

pus.po.pũ.poſitiuo.Et cõponit᷑ Aſepe.
ꝑpſepe.qᷓ;ſepe.ſepenũero.i.multotiẽs.
Sepiuſcule.ðꝛa ſępiꝰ addita cule.⁊ ſepiuſ⸗
cule.aliquãtuluʒ ſepr'ꝰ.Et ſepicule.i.ſepe

Sgpicule peccas inqͥd. Et coꝛ.cu.

Septies.adũuũ.nũeri.i.ſeptẽ vicibus.⁊ ðꝛa

ſeptẽ. Uñ ꝓpheta. Septies in die laudeʒ

pus noctis ꝓfundũ. vt Sero ad lucubꝛan
duñm ſurrexi. licet aliqũ noĩalit᷑ inueniat᷑.
vt obſcurũ ſero.pulcrũ mane.

Sere. rius. ſime. adu.i.tarde. extreme.
Serie.adu.a ſerius.i.vtiliter.intẽte ſedulo
ſtudioſe.exaio. Inuenit᷑ etiã ſerio abltũs

poſit ꝓ illo adũ.ſerie.

Seu. ↄiunctio diſiunctiua.i.vel.

Sexageſies.aduerbium numeri.i.ſexagin⸗
ta vicibus.

GSexies.adũ.numeri.i.ſex vicibꝰ.⁊ ðꝛ a ſe ex
Añ.iiij. Regl.xiij. Si ꝑcuſſiſſes qnquies

aut ſexies. aut ſepties. HZ
Si coniunctio ponit᷑ affirmatiue vel dubi⸗
tatiue.vt Neſcio.ſi faciã vel adiũctiue.vt

GSi veneris faciã. Itẽ negatiue ꝓnõ. vt ſi

Bauid mentiar. Item optatiue.vt ſi ramꝰ
iſte daret aurea poma.id eſt vtinam. Un

Alfffirmat.dubitat.coniungit. ſi negat op⸗

tar. H
Sic qũq; tenet᷑ ſiłitudinarie.qñq; demon⸗

ſtratiue.qũq; ammiratiue.
Siccine.i.ſic ne.⁊ eſt ci ſyllabica adiectio.⁊

nõ inclinat h̊ ne ↄiũctio encletica accentuʒ

Scedẽtis ſyllabe ad ſe.i.iuxta ſe. AUñ pᷣnci⸗

palis accentus ẽ ſuꝑ pᷣma ſyllaba.⁊ media
grauat᷑.ſicut hęccine.qꝛ accentꝰ pᷣncipalis
nõ põt poni ſuꝑ ſyllabica adiectione.vide
in heęccine. VUn.j. Regl.xv. ðꝛ. Siccine ſe⸗
parat amara moꝛs. Et in Auroꝛa ðꝛ. Sic⸗
cine rex Rnari paſcali vicit᷑ agno. NPoſ

ſet tñ in ſiccine ibi cine eẽ ſyllabica adiectõ

⁊ legi deberet remiſſiue.ſiccine.i.ſic ſepꝑat

amara moꝛss.
Sicubi. in vbi vide.
ſſe. a ſigillũ ð:.⁊ ꝓdu.la.
Signanter.aduer.i.euidẽter aꝑte.⁊ ðꝛ a ſi⸗
gno. nas. ”UMU:

⁊ videt᷑ eſſe dimi. VUñ Plautus.in caſſia.

Simul. adu. ↄgregãdi. i. vna parit in eodẽ
loco. vel in eodẽ tꝑe. Simul etiã qñq; po⸗

nitur po poſtq;. Vnde Lucanus. Star ſi

mula pma deſcendit oꝛigine mundi.Cau⸗

ſarum ſeries. 22
Simulat.i.poſtqᷓ;. Ande Ouidi de faſtis

ib ij. Ause ſimulat tenuit iterne ſtagna ſo

roꝛis. Itẽ Oꝛatiꝰ in libꝛo ſermo. Jupit ex
clamat ſimulat audiuit.

Gin. ziũctio cauſalis vel ↄfirmatiua. Itezʒ

ſyn gręce.latine con vel ſimul ſist.
Gin aũt ꝓ ſed.velſinõ.
Sincere vel ſinceriter.i.pure.
Sine pꝛepoſitio.i.abſq;. extra.⁊ differt ſine
qñ ſponit᷑ ⁊ poſtponit᷑ caſuali. repoſi⸗
ta em grauat᷑ vtręq; ſyllabę. vt Sine tuno
re. Poſtpoſita vo pe.acuit᷑.vt Te ſine nil
altum. Ex ̊ᷓ patet ꝙ oꝛetenꝰ.pubetenul.⁊
oſimilia acuuntte.

Hingllatim. i. ſingulariter. p ſingulas viceſ

p vnũquẽq; ſeꝑatim. Et ðꝛ ſingilatim. qſi
ſingulatim a ſingulus.la.lũ.qð ẽ vnꝰ.vła
ſingulꝰ.qð ẽ vnic. Hugl.vo dicit. ꝙ a ſin⸗
gulus ðꝛ ſingulatim aduerbiuʒ diſcretiuũ
i.ꝑ ſingulos ꝓ quo quidã dicunt ſingilla
tim.ſʒ male ᷣm eum Priſtianus etiam in
tractatu de aduerbijs dicit.a ſingulꝰſingu
latim. Ad hoc dico ꝙ ſᷣm foꝛmationẽ vide
tur eſſe dicenduʒ ſingulatim.ſicut ab oſtio
oſtiatim. Nõt nihilominus dici ſingillatiz
pꝛo ſingulatim. ⁊ hoc cõis vſus appꝛobat
Vnde pꝛopheta.Qui finxit ſingillatiʒ coꝛ
da eoꝛum. id eſt. animas. Item in ſymbo⸗
lo Athanaſij. Quia ſicut ſingillati vnũ.⁊c
Siniſtroꝛſum.i.aduerſus ſiniſtrã ꝑtẽ.et ðꝛ

gſiniſtra verſum.

Siquidem.id eſt.certe.ex ſi ⁊ quidem com⸗
ponitur. et coꝛ.qui Aliquando auteʒ ſunt
duęe partes.⁊ tunc qui acuitur.⁊ ſic ſumit᷑
ij. Machab. vltl. Et ſiquidem bene et vt
hiſtoꝛię cõpetit hec ⁊ ipſe velim. Itẽ ¶a
thei.x. Et ſiquidem fuerit domus illa di⸗
gna veniet pax veſtra ſuper eam. Itẽ Lu⸗

ce.xiij. Et ſiquidem fecerit fructum. ſinau

tenm in futuꝝ ſuccides eã. Itẽ Heb. vj. Et
bec faciemus ſiquidem ꝑmiſerit de'. Itez

Leuiti.xiij. Et ſiquideʒ lepꝛa vltra nõ cre⸗
uerit v7. .R
Siquominus ſᷣm Hug..in roſario.ſũt tres
dictiões Job. xiiij. Si quo minus dixiſſez

yobis. quia vado parare vobis locuʒ. Et

ſub tribus accentibus pꝛoferende. Si eſt
coniunctio. minus ponitur adu. negandi.
ſcilicet nõ. quo eſt nomen. et ibi ſuperfluit

vel ponit᷑ aduerbialit᷑.qͥ.i.aliqͥ modo.Etẽ
ſenſus. Si nõ eſſent vel aliq̊ mõ nõ eẽnt in

domo patris mei mãſiones multę dixiſſeʒ
vobis.qꝛ vado ꝑare vobis locum.Alij di

cunt ꝙ ſunt duę dictiones.ſ. ablatiuus ſiqᷓ

⁊ minꝰ adu.i.ſi in aliq̃ minꝰ.Et vᷣm vtrãq;
opinionẽ minꝰ acuitpe. „
Soges.adũu.blandiẽtis vel obſecrãtl. VUñ

Priſtianꝰ. Inueniunt᷑ aduerbia terminã⸗

tia in es.pꝓductam.vt Sodes. Alibi tamẽ
cõnumerat ſodes inter verba defectiua.ſʒ

ibi ſecutꝰ ẽ opinionẽ eoꝛũ qͥ dixerunt ꝙ ſo⸗

des eſt verbum comicũ.vt Sodes.i.ſi au⸗

des. ⁊ eſt ſine dubio vox blandiẽtis ⁊ ob⸗

ſecranDnis.
Solũmodo.adũ.q̃ntitatis.i.tantũmodo.⁊
ðꝛ a ſolus.⁊ modo.⁊ ſunt duę ꝑtes poſite

vna.⁊ grauat᷑ penł.ſiunem.
oꝛtito.aduũ.i.ꝑ ſoꝛtes.pe.ꝓd. Vñ Ecech.
xlv. Cũq; ceperitis terrã diuidere.ſoꝛtito

leparate pᷣmitias dño.
Sponte.adũ.q̃litatl.i.vltro volũtarie.⁊ ðꝛ
a ſpondeo.des. NPonit᷑ etiã qñũq; noialiter
vt Mea ſponte h̊ feci.Sʒ meliꝰ ẽ vt dica⸗
mus nomẽ eẽ tm ablatiui caſus. ⁊ nõ adũ.
licet qũq; ponat᷑ aduerbialit᷑. Si enim eẽt
aduerbiũ.cũ poneret᷑ nominalit᷑ nõ adiun
geret ſibi adiectiuũ niſi in neu.genere. Ge
nerale qͥdã ẽ ꝙ qñ aliqua dictio nõ noĩalis
ponit᷑ noialiter ĩ neu.genere.ponit᷑ tm̃.et
ſuſcipit adiectiuũ in neu.ge.vt Tuũ lege
re. Tuũ euge.Tuũ ergo.
Stati.i.ilico adũ.tꝑis a ſto vła ſtatu ðꝛ.
Stirpitꝰ.adũ.i.radicitꝰ.⁊ ðꝛ a ſtiros.

Sub. ppoſitio ẽ ⁊ deſeruit vtriq; caſui. Et

nõ ꝙ quotienſcũq; ſub ſigt ad locũ ↄſtrui⸗
tur cũ actõ tm̃.vt Airgiliꝰ.Nitunt᷑ ſub ip
ſos poſtes.i.ad ipſos poſtes. Itẽ qñq; po
nit᷑ ꝓ ante.vt Virgiliꝰ in geoꝛg. Sub lu⸗
cem expoꝛtãt calatũ.i.ante lucẽ. Itẽ qñq;
ponit᷑ pꝛo ꝑ.vt Sub noctẽ curã recuſat.i.

ꝑ noctẽ.Alibi videt᷑ ſigare in loco. vel q̃ſi

in loco.⁊ ↄſtruit᷑ tunc cum ablatiuo tm̃.vt
Sub domo. Et ſcias ꝙ ſub his lr̃is ſequẽ⸗

tibus mutat.b.in illas.ſcʒ.c.f.g.m.p.r.vt

Succũ bo.ſuffero.ſuggero.ſũmoueo.ſup
pono.ſurripio.
Subito aduerbiuʒz.i.cito.velociter.repẽte
inſperate. Et vt dicit Bionyſius in epiſto
la ad Gaium. Subito eſt qð eſt pᷣter ſpem
et non ex apparente ad manifeſtum addu⸗
ctum.

Gubter 2 ſubtus aduerbia. deriuant aſb

Et differũt.qꝛ ſubter ẽ qð re aliqua ſuperi

oꝛi depᷣmit᷑ ⁊ cõculcat᷑. Subtus qð demiſ⸗

ſionẽ alterius nõ ↄtingit. Item ſubtus nõ

exigit caſum.ſʒ ſubter exigit qñq; accuſa⸗
tiuum qñq; ablatiuum. Quotiens ſubter

ſignat eſſe in loco.vel qſi in loco conſtruit᷑
cum ablatiuo tm.alibi vero cum accuſati⸗

uo.Et comꝑatur ſubter.ſubterioꝛ.ſuper⸗

latiuo caret.

Guper.adũ.loci. Añ ſupꝛa vel ſupera dice

bant antiqͥ. Iñ ſuꝑ ꝑ apocopã.⁊ ſupꝛa peꝛ
ſyncopã. Sed differũt.qꝛ ſuꝑ eſt qð immi

net. Supꝛa quod ſub ſe aliquid habetſtra
tum. Item ſupꝛa conſtruit᷑ cum ſolo actõ.

ſuper vo qñq; cum actõ qñq; cuʒ ablatiuo

Añ enim ſuꝑ ponit᷑ pꝛo de.vel in conſtrui
tur cum ablatiuo tm.vt Suꝑ Pꝛiamo. id

eſt. de hbamo.⁊ Super viridi fronde.i.in

viridi fronde.aliter ↄſtruit᷑ cũ actõ tem
pꝛa.

ſupꝛa ponit᷑ ꝓ poſitiuo. ⁊ comꝑat᷑ ſu

ſupior. ſupꝛem vel ſũm Iñ ſuperiꝰſupᷣ⸗
me vel ſũme adũ.Et hecſupꝛemitas.tatis

Et ſuperus.ra.rũ.Et h̊ ſuperꝰ.ri.de cęle⸗

ſtis. Et coꝛ.pᷣmã ſuꝑ. Et cõponit᷑ Deſuꝑ
⁊ inſuꝑ.Et poſſunt eſſe duę partes.de ſu⸗
per ⁊ in ſuper.⁊ tũc ſu acui᷑. vt De ſuper

Surſum vel ſuſum. adu.loci.ᷣm HHugl. Et
vt dicit Papᷣ. Suſum in ſuperioꝛi ꝑte ilo⸗

co ſigt.ſurſum ad locum.

Tam.adũ.quãtitatis vel cõparandi. vel ſi⸗

Tamẽ.ẽ coniunctio aduerſatiunua.

Tametſi.ponit᷑ ꝓ qᷓ;uis.⁊ eſt cõiunctio ad⸗
uerſatiua.Et componit᷑ a tam. ⁊ etſi. Hel
eſt quędã irregularis congeries vocum.ꝗq
ponit᷑ ꝓ vna ꝑte. Vñ Heb. vj. ðꝛ. Tamet⸗
ſi ita loquimur. Ael ᷣm aliã lr̃am. Tamen

⁊ſi ita loquimir..
Tandem.i.aliqñ.in fine.

Tantiſper.i.tm.vel interea.⁊ videt᷑ eſſe cõ

poſitum a tantis.⁊ pr.
Thau dðꝛ eſſe aduũͥ.admirantis.

Temere. adũ.i.pſumptuoſe. fatue.ſtulte.ſi

ne cauſa.ſine ↄſilio.
Tenus ẽ ſpoſitio ablatiuo caſui deſeruiẽs.
Poõt etiã eſſe aduer.⁊ eſt tenus idẽ qð pꝛo

pe vel iuxta. .

Typice.adi.i.figuratiue.
Totiens.adũ.nũeri.⁊ ðꝛ a tot.

Frãs.i.vltra. Et vt dicit Oriſtianꝰ in tra⸗

ctatu ſpoſitionũ.qñ tras ↄponit᷑ cũ dicti⸗

one incipiente a. d. vel. n. vel.i. conſonãte.

SS — .

4

1

abijcit᷑.n.sS.vt Traduco.trado.trano.tra
ijcio. In alijs aũt cõpoſitiõibꝰremanet in⸗
tegra. AUnde. Si componat᷑ trans littera

nulla mouet᷑. Trano.traijcio.trado.tra⸗

Dduco remotis.

Tricies.adu.numeri.i.triginta vicibꝰ.⁊ ðd

a triginta.
Tridie aduerbiũ.a triduũ öꝛ.
EHisies adũ·nuͦeri. i. triginta vicib⸗ q tri⸗
nta J.
Cuatim.aduũ.pſonale.i.tuo moꝛe.vł moꝛe
tuę gẽtis vel patrię.Siłiter diſtingue mea
tim ⁊ ſuatim. Et ſcias ꝙ aduerbijs nõ acci

dit numerus.neq; perſona.vt dixi in mea⸗

tim.
Tunſim.adi.i.minutim.cõciſim.vel ꝑcuſ⸗
ſim. ⁊ : a tundo.dis. „

Vah qñq; ſigt gaudiũ.⁊ eſt interiectio gau
dentis. Uñ Eſaię.xliiij. Aah calefactꝰſuʒ
vidi vocũ.Et Augꝰ.dic̃.Cuʒ delectamur
dicimꝰ vah. Itẽ quq; denotat deriſionem

vel increpationẽ. Unde Matthei. xxvij.

VAah qui deſtruit templũ dei.⁊vT7.
Nalde.i.foꝛtiter.nimis vehementer.⁊ dici
tur a validus ꝑ ſyncopam pꝛo valide vᷣm
Priſtianum.
Vau.ẽ adübiũ admirãtis.vel iurãt. Nau
etiã nomen ẽ cuiuſdã elementi apud hebꝛę
os.ſcʒ.v.ↄſonantis.
Abertim.aduer.i.abundanter.
Abi eſt aduerbiũ loci ⁊ interrogandi.⁊ ſiẽt
⁊ interrogat in loco. Item eſt aduerbium
tꝑis.vt Abi.i.poſtqᷓ; vel qñ. Item eſt ad⸗
uerbium qualitatis.vt vbi.i.qualiter. Et
quãtitatis.vt vbi.i.quantu m.Et ſimilitu
dinis. vt vbi.i.ſicut.Eſt etiam qñq; adu.
increpantis vel admirantis. Unde Geñ.
iij. Adam vbi es.quaſi dicat.in quãta mi⸗
ſeria es ⁊ in quãta anguſtia es. iſer qͥd
feciſti in quantum peccatum cecidiſti. HRe
ne em̃ ſciebat deus vbi eẽt.ſed quaſi admi
rando increpat eum ꝙ in tantũ peccatũ de
lapſus erat.Et nõ ꝙ vbi recipit vndecim

intercompoſitiones ⁊ ſyllabicas adiectio⸗

nes.vt Sicubi.HNecubi.Alicubi.HNũcubi
Ecubi.ex en ⁊ vbi ↄpoſitũ. Abiq;.vbiubi
vbiuis. vbilibet. ybicũq;. vbinã. Inueni⸗
unt᷑ etiã ꝗᷓdã alia ꝗ̊ᷓ vident᷑ eſſe cõpoſita ab
vbi. vt Atubi.Aſtubi. Noſtubi ſo potius
ſunt quędam irregulares vocum congeri
es.⁊ fungunt᷑ loco vnius dictionis aliquã

do. IJtem vbi tam ſimplex qᷓ; cõpoſita eiuſ

ap̃. Et coꝛ.penł.

poſſunt exigere genitiuũ ex vi diſtributio

nis. vt Abiq; locoꝛum.i.in quolibet loco⸗

rum. ⁊ vbi locoꝛum.i.in quo locoꝛum. Si
militer vbiuis locoꝛũ.vbicũq; locoꝛũ vł
gentiũ. Ael dic ꝙ cũ dicit. Abiq; locoꝛuʒ
vel terrarũ.i.in quolibet locoꝛuzʒ.illi geni⸗
tiui regunt᷑ ex natura ptitionis. Et coꝛ.pᷣ⸗
mam vbi. Vñ Ouidiꝰ epi. Jura fides vbi
ſunt commiſſaq; dextera dextrę. Item no
ta ꝙ in pᷣdictis qñ vbi poſtponit᷑ tũc eſt cõ
poſitio.vt Sicubi.alicubi.vel qũ gemina
tur. vt vbiubi. Sʒ qũ vbi ſponit᷑ tũcẽ ſyl⸗
labica adiectio.vt vbiuis.vbicũq;.⁊c.·
UVe interiectio dolentis.vel execrantis vel
maledicẽtis.vt AVę illi ꝑ quem ſcandalum
venit. Itẽ ve ſigt ęternam damnationẽ in
ſacra ſcriptura.⁊ ſcribitur ꝑ ae.diphthon
gon. Item ve.i. ſine. Inde per compoſiti⸗
onem veſanus. m Hugl. Item ve eſt con
iunctio encletica.⁊ ꝓ vel ponit᷑.et tũc ſcri⸗
bitur p.e. ſimplex. H
Vehementer.tius.ſime.i.foꝛtiter.
Vel aliqũ eſt ↄiunctio diſiũctiua.vt quãdo
ponit᷑ inter duo quę nõ poſſunt ſimul eſſe
vera.vt õ eſt aĩal rationale vł irrationa
le. Aliqñ eſt ſubdiſiunctiua.vt qñ ponitur
inter duo quę ſunt ſimul vera.vt Amaue⸗
runt vel amauere. Aliquãdo etiam ponit
vl pꝛo ſalten.
AVelociter.aduũ.i.cito.repeitte.
Veluti.a vel ⁊ vti ↄiunctiõe cõponit᷑ ⁊ idẽ
eſt q quẽadmoduz. quomodo.ſicut.vᷣm
Ande Virgili? gnei. ix
At veluti pleno lupus iſidiat᷑ ouili.Et in⸗

deꝑ apocopam fſit. velut aduerbium ſimi⸗

litudinis.id eſt.ſicut quaſi ⁊c.t.ſinalis lit⸗
tera. 7 no. O.

Ver bo tenus verbi gratia verbi caula duę
ptes.⁊ ſub duobus accentibus regendę.

Venuſte.i.honeſte.
Verſute.i.callide. W Sðð
Aero.ſepe ponit᷑ ꝓ ↄiunctiõe copulatiua.
⁊ ſepe ꝓ affirmatiua.i.certe.⁊ ſepe pꝛo ex⸗
pletiua. Item verum ſępe ponit᷑ ꝓ ſed.vel
pꝛo certe.

Aicatim. aduerbiũ.penł.ꝓdu.põt deriua⸗

ria vicus.quaſi ꝑ vicos.vel de vico in vi⸗

cum. Ael poteſt deriuari a vice.i.viciſſim

p ſingulas vices.
Wiciſſim adũ.i.alternatim.mutuo ꝑ vices.
Widelicʒ.aduü.affirmandi.i.nimirum.certe
ſcʒ.vero.videre licʒ.⁊ cõponit᷑ a videre et
licet. Vel eſt coniunctio copulatiua vł ex⸗

poſitiua m Hugl.

Aigies vel vities. adũ.nũeri.i.viginti vici

bus.⁊ ðꝛa viginti. AUñ Apocl.ix. Vigies
millies. dena milia.

Viritim. aduer.i.ꝑ ſingulos viros vł de vi

ro in virũ.⁊ ðꝛ a vir. M
Vltra.adũ.loci.⁊ compat᷑.vltra. vlterioꝛ.

vltimꝰ. NPõt etiã eẽ pᷣpoſitio qñ regit caſũ

vt vltra rhenũ.
Altro.i.vltra.vel ſponte.

Vnciatim.adũu.i.ꝑ vncias.vł de vna vncia

in aliã.⁊ ðꝛ ab vncia.
Vnde.adi.loci.i a qͥ vel ex quo loco velex
qua re vel cauſa ᷣm Pap.

UVndecies.adu.numeri.i.vndecim vicibꝰ.

⁊2 ðꝛ ab vndecim. =
Vndiq;.adũu.i.ex oĩ ꝑte.⁊ grauat᷑ pe.
Ande q; ↄiũctio encletica nõ iclinat h̊ accẽ
tũ ſᷣcedẽtis ſyllabę ad ſe.i.iuxta ſe.qꝛ ſᷣce⸗
dens vocalis coꝛrupta ẽ in vndiq;.Nã vn

diq; cõponit᷑ ex vnde.⁊ q;. Et ſiliter ↄtin⸗

git in deniq;.qð cõponit᷑ ex denuo.⁊ q;.
Vnqᷓ;.i.aliqñ.qñq; adũ.tꝑis.vide ĩ nũqᷓ;.
Voluptuarie.adũ.i.vᷣm voluptatẽ.
Aſpiam.i.in aliqͥ loco.alicubi aduer.loci.⁊
ðꝛ ab vllus.⁊ẽ ibi piam ſyllabica adiectio
vñ nõ acuit᷑ in fine.qꝛ accentꝰpncipalis nõ
debet poni in ſyllabica adiectione.
ſqᷓ;.i.in aliqͥ loco.adũ.loci.⁊ ðꝛ ab vllus

ſqueq̃q;.i.ꝑ oĩa nimis.ex toto omnino.

⁊ acuit penł.
Aſq;quo.i.qᷓdiu.quouſq; ad quẽ finẽ ᷣm
Naðp.ANel pleniꝰ põt dici ſic. Aſq;qͥ.i.ali⸗
uãtulũ.aduerbiũ ẽ quãtitatl. Vñ in ps.

duertere dñe vſq;q̊.i.aliquãtulũ. IJOtem

vſq;qᷣ.i.vndiq; adũ.ẽ loci. AUñ Zach.viij
Aſq;quo veniãt ppli.i.vndiq;. Itẽ vſq;

i.qᷓuſq;.vł q;diu.adu.ẽ tꝑis.vt ibi. Aſʒ

quo dñe obliuiſcerl me in fine. Item qñq;
ponit᷑ ꝓ donec ⁊ ẽ aduerbiũ tꝑis. VUnð.ij.
Machab. j. Sacerdotes pſallebãt hym⸗

nos vſq;quo ↄſumptũ eſſet ſacriſiciũ.i.do

nec.⁊ acuit vltimã ſᷣm vſum vſq;q.

At młta ſigt. Nã vt.i.poſtqᷓ;. At.i.ſic. At

.i.qᷓ;uis. At.i.ſimul. Vñ de qͥbuſdã pꝛędi

ctoꝛũ.vt dicit qͥdã. At poſtqᷓ; dicas.vt qᷓ;

uis.vt quoq; ſimul.
Ati.adũ.ſiłitudinis.i.ſicẽ. Et inde cõponit
Sicuti veluti.Et coꝛ.v.Sʒ vti vᷣbuʒ ꝓd.
pᷣmã.vñ.Quiſq; docet᷑ vti.dʒ vᷣtutibꝰ vti.
Atinã.adũ.optandi.i.vt fiat opto.Et com
ponit᷑ ab vt vel vti.⁊ nã.⁊ coꝛ.ti.

Atiq;.qñ ẽ dictio cõpoſita.tũc acuit ante⸗

penł.ſʒ qñ ſine compoſitione accipit᷑ vtiq;

tũc accẽtũ habet ſuꝑ penl.Fᷣuata natura iꝰ

nn

ſius encleſis.⁊ ſic cã differẽtię amittit vim
ſuã ↄiũctio encletica in vtiq; dictiõe cõpo⸗
ſita.⁊ ſiłiter intelligendũ ẽ de itaq;.
Atpote.i.tanqᷓ;.penł.coꝛ.Et ↄponit᷑ ab vt
⁊ pote ablatiuo de potis.vł pos. potis.
AVtputa.i.vbigratia.ſicut aduer.Et videt
ibi puta eẽ ſyllabica adiectio.⁊ ſic erit ſim⸗
plid figurę.⁊ deriuabit᷑ ab vt ⁊ acuet᷑ pᷣma

qꝛ accentꝰ pᷣncipalis nõ debet poni ſuꝑ ſyl

labica adiectione. Uñ.j.Coꝝ.xv. Nõò coꝛ
pus qð futuꝝ ẽ ſemias.ſʒ nudum granum
vtputa tritici.

Vtrinq; adu.i.ex vtraq; ꝑte. Unð Eech.

iiij. Finis vtrinq;. m vnã lĩram.
robiq;.adũ.i.in vtraq; ꝑte ⁊ acuit᷑ penł.

Vtrũ.dialectica introgatio hũs ſe ad vtrũů⸗

q;.i.ad affirmationẽ ⁊ negationẽ vt cuʒ di
co.vtrũ cęlũ ſit rotundũ.põt rñderi.cęluʒ
ẽ rotundũ.ceęlũ nõ ẽ rotundũ.Iteʒ vtrum
aliqñ ẽ nomẽ.⁊ ponit᷑ ꝓ qͥs. Vñ qͥdã.No⸗
men dic vtrũ ↄiũctio ðꝛ vtrũ.

AUAtrũlibet.i.q̃ſi ex his placet.Et coꝛli.Etẽ?

libet ſyllabica adiectio. .
Vtrũnam.interrogatiuũ eſt ⁊ habetnã ſyl
labicę.⁊ acuit penł.

rius bꝛeuiloquus. tri⸗
o diuerſis ex autoꝛibus
oꝛe vtriuſq; iuris collectus

nẽ capeſſendũ. vtiliſſi⸗

Keſler. Anno

eamittit vin
dichoe copo⸗
eitag.
0ponik ab yr
Doo pots
ler Eyide⸗
Naſicemſin⸗

ee 21

iacuck pina

ilfan.
Meraaiket.
disſeag mi⸗
miptazo
nii omn

☚

D
2
ä
*
2
*
*
4
4
.
*
*ð

2

les10O eleisolna-„Plepuels 10lelesqle-eA

A XK 61

M 81

1 S 8

— —

ZI

o0ueſeg

91

81

Snoo⸗

vI

1

1I

01

.

uiOo elSeAONXX“ HꝗO ese NHAA 666 MBLAdo᷑O G 4
9 8 2