Cc24a_qt_1
author: Fliscus, Stephanus

N 1245 11928501 021

ClunmuntunuunddnnnuIo.n . . ..,

ubin

.
2

N.4

ſe CA r H

F. . .39 P Wre r, .
S P Ru⸗., Sdg — , .

—. .
.

.
ðů;ůᷣO00,,
—

7
j

e
WοHτvLNd
ANZX
MτW
Mc«
NonnſNn
NM
Vno
we
NMνο7
NMν
VW
NWW
NoX
NwKK
Nnae
NMmnſ

mo

N

Q—
*²6²5

vmm
rnoꝛ
NMπ„
Mm
WM
Mo⸗
Mwo
NMe
AWnf
AWe.

—
.
—

NA2 2 — 35 N26.
. r E. 1 2

D

Kad W.. 5 2
i 25* „ f5S

sSn 0 wanxf

Pe l

Wr 1

S S a ſzs:

N62 .— Srr. MW— voßg 4 6

No/ kKE= 2

Are AXNrEKX en Ar⸗5 *

Tr. s l, D⸗r ſ ſ2 -— “

— 2 —
—
ST
õ vn ine re b „5bXαι
der n Lenen

☛ copnalaο Pαανα 25—

—— PrrE JF y *.-

X9 . .

PBWD lef;

Me R, ARO 21

MNo .„ſe 1
NenW GPanen „ r

SE 5 57

T S3

Pz

R.E

Pper, ri vrln rrr ,

R
R

“
.“

4
2* H
.

es are ſoe

7 816, .
dn P. PL,b2 .
NozZS 2
Lsdo 7

NoD a. VVOEN XN—P

7

S:rl. r - . e⸗ wr. 3 ,

o- SN,Sr. .s,

οι E 9 A
.-1

Vrn . „ — —
Aibano

Wyan) S R Pag.

ge WNX“ S n 4

berssenne „àονρdνaaνι1 5

eole ſv ynr ſyn
oomnolbln
SSEae 2rSX ſf*

Aà Kaaz. O Was. ſane 15

atfvene⸗

-

e

l NMRato?z

Genn õ XNnX —
H en XWν+☛oα—E 1*

W 4 D

St e

1 6. e 6
8. -— 7

Cor Xa 2 E.

νρ²² .

Ei BTeTa. .
—.J —☛ W 5
8αα SE. 2
S ET 5
esi Ranr .
er rr. ,
— i KzS
d. r * 5714
— 9 W— ſe
. 4 —
44
S Ter Ten Wr, *
. c= Gaunn *) =
Can vn 2 55„
. 9

ü . , „ „*

ð
“ r ſ Gr
. F 5„ nla 49 62 2

. KPrer ,6 7

— X 4 N

- A:tαι ⁵ —☚n
d * .

.7. ir J

W S.

or LE — „

— r z. — 3 .
S S 1. ve
eßz Vnſoz

7
2

B ”

. Rre N 4*
H §
co T ).0. grhez) 5 à .„
Fe 2 £ == Sr “ Vv
X. .8 – 6 D H
oS , e D

ð „f 7
ers P „

en . 2
MRͤα r , & &„.
DW P* 7
ανα S eAvW

782 28

t.
1 à
=
ꝭ

Peſt P. 5 8r

. Se
rr⸗de S-d rrne⸗e
BBrr Srn P ſ 95

.— PrE 5 5*½

ete X ſeIv

rE Wrsän &&..
R
R Seme õ =— —
Wra = .. Sr*
SAe i. .

²α T 1)

a-.) 2
ETe A — . s
*αM1α. eiN- Ee 5

y)

E e ſe e

⸗ Nld N. 3 E 0 (e⸗ 4. ☚ 6.
Scte 8 9 == 1, .5 n Sré */ 5

0% „

Pr-o 2,6. Pezn
Prpwa Pr Ww ANASV

DU

2 iren E 2
₰ es 0 Pe,»8 6

.

Go 7 „ N
ard ; 3
fle, 7
SS rrrm. 33½1

S S

E S

⸗ ν . TR ſe 8 . —.

4
Z

— —

—

B.r “ .

— 2

+T‚Tr

W axae ſ +9
Pr 5
Raßs ar. d ,59
— Blecnn ſrg.
ee s C n lh C. Aly Le
gr-rP-Ss öL
QFTI& Err .

E T D

Aα. Cσ.
G S ro

Srra ⸗ 57

„SrEnn

.

Lane P⸗ 75

er. — 9 4 8

rrnae ð „ =
rrce e ſe 35. 2

2 r— err ” „*² ,6GG

P l. 4. R;—
rrr e re.
.S b LPr62
, . .
é 2X 5 4. „A. c
Se er r. E. 9„
bpeder⸗ 1.2 “ . „

Co. — . r „ 5 „ 9 87
SaLY .
rn 722

H Ra E P56

—rr.

ℳA. Nrtcger 5 72
77 . „

S

“ ß 9 2

20⏑
No e 6 86.

—5 K.
eN-S ſ 2 .
a P *
3

Z
N . . 3

——

A 0

W-r.

2αα aEPA 6
. 1 ‚3

õ ä è” 5*
»P P
◻— .
S⸗

c1
. 29 tea. 8ar Knen .= PopA
Pr mnſlo 9/½
α TPatn . 2 p. ſoſ.

t 2
V 12 . 9 vis . A1ι+
d 3 berns macsnr

4

5
„

e S e Sel rr 81

S” N “
Frnd . 2,
—= bCL AX Nen .
an es S E Pyj

5 Wat, AAT
aE Eion
e-hed- .* . *& „ GS.

„* 67 §7.

Par .
O 5 l, d,

Ki , a, s,

Pukear

.- ſe ,9 9„Ar
tr- * rn ſo⸗
*
rris—ν 22 A S“
Pcehnenn 2 v3 vot⸗ .
PuP 90 1/
8. ſp 1

PTr,“ an⸗

—„ 5„ +– —

2222 — „

E us; 5 Hiir
92„ We . a er

Kr. r 4

z de

Srr Ca
lua acte P. — 8=
W er 5

“
* 17

—224 K wia

P. Rr in-⸗
α Frie
. ſ,5*

2
E. T N ee

K or Eg Sber

Prmn o R. r⸗1. 6

S
Prmno NRrz

E 8

—, — — — 2

rr § D ſe
»,

. .
v Ae 5 o&.
Wr. 4 AE Mäz.

, Scr . AK. AE

r A 9 v.. NRa: ——0°α
= oX. K E
5 Aαι E 71

ℳN

ST ac o
Ir „ 2 1 rr 2-

E D
;

E.
E Dele e 1

Non ͤe ler b
E . et⸗ e
Ste& n, P i-
vol, a d .—
Ti; ren, A e 51

x Gero f ,,
NN Vy 55 55

—vge
. E⸗ pſt 1 ,

v. S ſigs ſ, Gar
E, ,Srr.
õ

vE. B: . 51 , er n
—à 60 8
E R- P S
X .SX
Jo! ere . eg
rriſ do —
.S
ͤ dee⸗
Narn . 4 r „:- .
E. —
LP6 vN a 0
ann α We X o en X ſ⸗
e. rn „ 5„ ** Ae
L 1 6 1
NXα . 9£G —
2 . / Rair⸗, 6

4

—
7 3 .
⁹
.
. 1
7

NrN

C e

b= A sAg Pe l.

e 6 rEr—r
Pa⸗ Ae e

— — —

MU

.

Deus actõònes nrũs ex ſententia gubernet.

Folium. III.

Deus negocia noſtra facilius foꝛtunet.
Deus cauſas noſtras ex volũtate pſperet ·
Altiſſimꝰ optatis noſtris coꝛreſpondeat.

Deus rationibus nris fauere velit.
Deus ſit nobis ſecũdus.vt volum?eit optamus.
Deus cogitatões noſtras oſtituat quẽadmodum
Eſideramus· ¶ De amoꝛe mutuo optato
Ich wolt du heteſt mich als lieb als ich dich hab
Vellẽ ita foꝛtuna tuliſſet· vt mutuo me diligeres
Optarẽ maxime:ꝙ datũ eſſet deſuꝑ:vt tãti me fa
ceres.quanti ego te facio.
Vtinã ita cõparatũ eſſet.vt mutua eſſet int᷑ nos
beniuolentie coniunctioo:
Vaspe defiderarẽ.vt pari mihi amoꝛe coꝛreſpõde

¶ Awmoꝛis pꝛopꝛiũ. res.

as iſt vnfer lieb aygen
Hoc amoꝛis noſtri eſſe putto.
Moc eñmi pꝛiſce noſire beniuolentie eſſe vider
HMoc noſtre cõiunctionis eſſe reoꝛ. M
H oc ſingularis noſtre amicicie ꝓpꝛium eriſtimo.
Hot noſtre antique neceſſitudinis eſſe dijudico.
De amoꝛe ꝑptuo.

Ich han dich lieb an ende.

Ginẽ nullũ facio mi Cicero in te amanda.
Amoꝛi noſtro nullũ ꝓfecto finem imono.
Amoꝛ tuꝰ ppetuo aĩo meo inſidebit.vt de ipſo oui⸗
dianũ illud crebꝛe depꝛomi valeat.ꝙ eũ nec iouis
ira ne ignis ne ferrũ poterit ne edaxalvlerexetuſtag
Uri; beniuolẽtie iũctionẽ ſpt᷑ᷣnam eſſe cupio.
rꝗ amicicie affinitatẽ.ppetuã foꝛe gliſco.

¶ De amoꝛe qui haber ꝓpter ipſos pentes ·

D C. c 2 2 42

Anktern eltern vnd xoꝛfarn freuntſchafft. macht
vns freuntlichen zu ſammen.

Aintiqᷓ noſtra noſtroxq; maioꝝ familiaritas facit
ppb officiũ noſiꝝ in mediũ adducamus.

Priſca nrã ntorq; ſupioꝝ beniuolẽtie ↄiũctio effi
cit.vt me totũtanq; teipſũ poſtidere poſſiRs.

Vetuſia noſtra inter nos amicicia · me cogit vt alt

glt ero familiariter vti poſſit.
¶ De effectib antique amicicie:·
Das iſt vnbßer alte freuntſchafft· das einer dem
andern freutlich ſey.
Antiqne videt᷑ eſſe amicicie noſtre vt alter alterũ
beneficije afficere detkat.
Hhoc eſt em̃ antiquifſime nte beniuolentie.vt iugi
ter nos officijs exaggerare debeamus:
Priſca em̃ nre affinitas.ũctio.hoc depoſtularevn
det᷑ vt alter alteri ad officia ſe q; facillimũ pᷣbeat
Moc cei noſtre integerrime neceſſitudinis eſſe ou⸗
co. vt vna certemus qua rstione alter alterum
beneſicijs ſuperare poſſit. e
NQ Auod amoꝛ nõ ignoꝛaf.
Du enbeuteſt mir nicht nuwes. da von dz d
mir ſchꝛeybeſi. du habeſi mich lieb. .
MNMouum pꝛofecto nihil nuncise. cum me plurimũ
gate amari ſignificas:
Nihil em̃ mihi inuſitatũ declaras cum tusʒ mihi
amoꝛis charitatem demonſtts.
Nihil em̃ fictũ in tua erga me familiaritatis con⸗
iunctione eſſe puto. J —
5e eĩ mihi incognitũa te me maxime fieri

¶ De amoꝛe quẽ ociliauerit diuinum confilinm ·

Got hat gewolt das ich mich dir in lieb ʒu ge

— 2☛n

dem
teri

g
en
H
nun
do
fi
phi

lt

Folium. IIII.

kert han ·
Siuino quaſi conſilio ſactum eſ vt me tibi teni,
uolentia coniungerem.
Celeſt arbitror auſpicio eſſe confectum. Ut tue
3 S munnintäidte Kiinltenin:
elici qda augurio tuã mihi amiciciã ↄciliaui.
Amnoead a ad alterum.
Ich bin noch in alter freũtſchafft mit cathone
Aetus eſt mihi amicicia cum Cathone et in falli⸗
bilibus euidentijs compꝛobata.
Amicicia que mihi cum cathone eſt firmiſſimũ du
dum fuit amoꝛis vinculũ.
Amicicia que mihi cum Cathone intercedit eſt a
me ſanctiſſime excolenga.
¶ Perſuaſio ad amoꝛem.
Ach meyne du habeſt mich lieb.
Oohi em̃ optime ꝑſuaſi.me tibi chariſſimũ eſſe·
Hac em̃ ducoꝛ opinione:me a te plurimuʒ amore
complecti. .
Moc equidem mihi perſuaſuʒ habeo mea te plu
rimũ adamari:
micus cauſam cõmittit amico.
Das du mir dein ſach befulheſt das tuſt du võ
rechter freuntſchafft

ꝙ mihi cauſã tua cõmendas:facis equidem quod

rectam decet amiciciam ·
me mones vt negociũ tuũ curare debeã id agz
qð optima ntᷣa amicicia depoſiulat.
micicia ne amittatur-
Ich fleiſſig mich alle tag zu dingen darinne
du erkennen magſt das ich dir hold bin.

Do opamtidie · vt nihil de meo in te amote int/
miſſum eſſe putes · 4
Vnuigilo aſſidue.vt ne quid mee erga te beniuo⸗
lentie diminutũ eſſe credas.
Mon ceſſo dies nocteſq; efficere.ine quid ð noſtra
coniunctione remiſſum eſſe putes.
Ago em̃ ſedulo· ne optimã meãa erga te woluntatẽ
aliqᷓ expte refrigeratã eſſe ſuſpiceris.
¶ Amida locoꝝ diſtãtiavł tꝑʒ diut᷑ᷣnitateñ amittit
keyn feꝛꝛunge der ſtett oder der zeyt mag vnßer
liebe wandeln.·
Nulla em̃ locoꝝ longinquitas:aut diſtantia poſſet
amoꝛem noſtrum imutare.
Nulla tempoꝛis interuallatio.ami
iminutam reddere poſſet ·
Nulla conſuetudinis intermiſſio· amoꝛis noſtri fa
miliaritatem interrumpere poſſit.
ulla quidẽ viſitationis inſolentia. ab optime no

ciciam noſtram

ſire beniuolentie cõiunctõe nos alienare poſſit.

Yohannes. da von du mir ſchreybeſt vnd ob
er etwzvbels gethan hette dãͤnocht wil ich ĩ eren
Johãnem de quo mihi ſeribig.etiã ſi ab eo leſus
eſſem amoꝛe tuo exoꝛnandũ ſuſcipiam-
Lentulũ quẽ mihi cõmẽdas.etſi nõ huis ab eoaf⸗
fectus ſim iniurijs · tñ qꝛ ita vis · ſibi plurimuʒ
inſeruiam

Saluſtium de quo egiſti mihi. q;qᷓ me ſibi aduer

ſariũ conſtitueram.tamena te rogatusofficijs
Sgeronen ſuſcipiam.
moꝛ ↄtractus fannliaritatem facit.
Unser liebe võ iugent her macht das ich dich
deſter ere geboten hab.

eno
t
b
en
s

ß⸗
;

her
ſ

Folium v.
Amoꝛ em̃ noſter.quẽ a pueritia ſuſceptum ſerua⸗
ui. facit vt te faĩliarit᷑ monere.hoꝛtariq; poſſim
Optima em̃ beninolẽtie noſtre ↄiũctio.quã ab in
eunte etate imitam indies magis ſtabilimꝰ me
hoꝛtat᷑.vt tecũ apertiſſime agere debeamn.
Amabiliſſima noſtri amoꝛis neceſſitas a t eneris
vſq; annis conſtituta.mihi audientiã.dat vt ti⸗
bi amanter pꝛecipere poſſim.
moꝛis argumentum⸗-
Ich habe dich ye lenger ye lieber ·
Mabeo em̃ mi Johannes te indies charioꝛem.·
MNemo eſt ꝓfecto.quem maioꝛi qᷓ; te beniuo lẽtia
complectaea⁰²r. L
gamnliaritas em̃ tua· mihi eſt indieſ acceptioꝛ gra
ti oꝛ et iocundior. D
Nemo quidem eſt quem plus apud meq;t eipſũ
pvalere velim.
Beniuolentie expientia-
Ich hab dein lieb wol enpfunden.
Tuam erga me beniuolentiã infallibilibus euidẽ
tijs ex pertus ſum.
Tuam erga me gratiñcandi voluntatem rectiſſi⸗
me cognitam habeo
Tuũ eñ erga me amoꝛẽ optime comꝑtũ teneo:
Beniuolentie cõmemoꝛatio.
Die gedechtnuſfe vnſer alter liebe bringt mir
groſße freude ·
Cõmemoꝛatio em̃ antique beniuolentie maximã
mihi leticiam attulit.
Que de pꝛiſce noſtre beuiuolentie coniunctõe mi
hi renonaſti.fuerunt mihi iocundiſſima
OVemoꝛis noſtre vetuſte familiaritatis:ſũma me

woluptate ↄſfecit. ¶ Amoꝛ vwoluptatẽ facit.
Ich hab ve lenger ye mere luſt von deiner liebe
Amoꝛ em̃i tuꝰ.indies mihi affert voluptatem
Zua qde aicicia idies maioꝛe me aficit iocũditate

Er tus em̃ erga me beniuolentie cõiunctione am

plioꝛem indies recipio velectionenm.·
Tua pfecto erga me familiaritat affinitas maio⸗/

ri mihi indies accidit oblectationi-

Vol ütas bona familiaritatem coniungit.

Darumb. das ich deinẽ gutteu willen weyß. Be⸗

ger ich deiner freuntſchaft.
OQm̃ volũtatẽ tuã bona ee ſꝑ pſpexi.tuã mihi fa mi
liaritatem conciliare ſemper deſidero.

Sentẽtia tua quã ſimplicẽ ⁊ aꝑtã eẽ cognoui facit

vt plurimũ adoptẽ.vna tecu amoꝛ? viungi.
Cum opinionẽ tuã dextram et ingeuuaz eſte exp⸗
tus ſum me tue ↄſuetudim ſemꝑ adijcio:
Benmiuolentia facit ſeruitia ·

ch hab dir gern gedienet. wañ mich anet ·

Das wir ʒukunſftige freuntſchafft mit einander
haben wurgen. 7.

Quaſi diuinaꝑ aliqñ futuros nos beniuolẽtia cõ

iungi. tibi libenter ſeruire cupiebam.

Quaſi pnoſticarer aliqñ foꝛe debere vt amantiſſi⸗

ma noſtra eſſet familiaritas. IOccirco tuis ratio
nibus cumulatiſſime inſeruiui ·
Quaſi vaticinarer ſũ mã ntᷣaʒ futurã eẽ ↄiũctõnis
neceſſitudinẽ ergo me tibi facithie accõmodabaʒ
N Amatoꝛ virtuoſus
Ich hab dich lieb vmb deiner tugẽt willen.
Ingẽs ei tua vᷣtus efficit vt te q;plurimũ diligã.
Ziceronem noſtrum omni virtute pꝛedituʒ vſq;
ab adoleſcentia maxime dilexi.

wee

————

—

=—

io

FJoliũ .VI.
Lentulumo mni nobilitate inſignituʒ multis de
cauſis a me fũmone diligi conducit:
Scipionẽ oĩbus officijs refertum maxima ſemꝑ
ſum beniuolentia completuusX—
¶ Litere cauſant leticiim.
Vch habe zwileltige freude von ceinen bꝛiefen
gehabt. “”VMVMZD

BHupliciter ſum delectatus tuis literis.

Tue quidẽ Ee duplicẽ mihi leticiã attulerũt ·

Exrtuns ad me ltis duplici gaudio affectus ſum
Bultipliciter me aſtecerũt tue litere.

¶ Litere ne ſint nimie ·
Beſih das du mht alʒu lange bꝛieff ſchreibeſt
Vide q̃d agas vix tuas ltas refera in vvlumina.
Fac te reſpicias ne nimũ in ſcribẽdo de fatigeris⸗
Cõſule valitudini tue.ne te nimiũ ĩ ſcribẽdo laſſeſ
¶¶AKLitere legunreur.
Ich hab deine bꝛiefe geleſen die nit anders
weyien. dan deine tugent vnd freuntſchaft
Literas tuas legi ſimilſmas tue vᷣtutisgratioſaſ
bumanas. liberales amabiles. officioſas.

Ale tue mihi delate ſũt tue vᷣtutis inſtitutõiſq; oſi

miles plenas ꝓuidentie ↄſilij pꝛudẽtie ſapietie.

Tuam epiſtolam cõtemplat?ſũ honeſiam liberalẽ

ſidam religioſam.

Ataꝝ ꝓlixitas facit reſcribẽtis pꝛolixitatem.

Darumb dʒ mir alſo einẽ langen brien geſchi⸗/
cket haſi· Habe ich dir wider einẽ langen bꝛief
mufßen ſchreyben.
Prolixitas Eaꝑ tuaꝝ me q̊ ĩ ſcribẽdo ꝓlixitatẽ fac

WMrolixe em̃ tue ad me litere faciunt.vt ego etiam

tibi reſwondens ꝓlixioꝛ eſſe debeam·

Copioſiſſime tue litere me sdmonere vident vt

meas etiã ad te ꝓlias obſignare curem.
¶ Liax bꝛeuitas facit ꝙ reſcribes etiã bꝛeuioꝛ ſit.
Deine kurtzen bꝛeſfe machent das ich in mey
nem ſchꝛeybẽ deſdar kurtzer bin.
PBꝛeuitas em tuaꝑ ad me literaꝝ.me admonet · vt
ego qʒz in ſcribẽdo bꝛeuius eſſe debeaam.
Pꝛeues em̃ tue ad me litere quodmodo ſigniſi⸗
care vident᷑ . vt bꝛeuius tibi etiã reſpondeam⸗
Cüũ te in ſcribẽdo bꝛeuẽ eſſe videã.breuioꝛẽ etiam
e q; eſie ſolebam.conſtitui.
Ate frequẽtes oſtendũt diligentiaoaim.
Deyn ſtetige zu ſchꝛeybung beweyßet mir dei⸗
nen fley7. òMU
Crebꝛe tue erga me lxẽ.tuã mihi diligẽtiã oñdũt.
Tuar em̃ ad me diligens viſitatio literax.tuaʒ er
ga me memoꝛiam ſigniſicat.

Tue mihi lrẽ q̃ͥ ad me frequẽtes deferunt᷑. magnũ

mihi latis tue vigilatie argumentũ declarant.

(Ben ponſio ad epiſtolam
Ich wil den mercklichſien teyl den du berurſt in
Deinen bꝛiefe antwurten.
Qõ caput ẽ eple tue.ad id potiſſmũ reſpondebo.
Que ſumma eſt literaꝝ tuax ad eam pᷣſertim re⸗
ſponſionem accomodab.
Mð potiſſimũ tue oꝛõnis argumentũ eſſe videtur
ad id pᷣſertim rationes mee deſenſionis applicabo
Amoꝛ pentũ facit amoꝛẽ in alijs.
Die treuntſchaſſt vnſer eltern macht das ich
dir zedynen bereit bin.·
Viciſſitudo que cũ noſtris ſuperioꝛibus affimbuſ
magna ſemper conſtituta fuit · facit vt tibi faue
re debeam ;

Amoꝛ emm noſter ab ineunte etate inter nos in:

=

nif —6 E
. X. — 3 Crern- 1
um A ⸗ Wrern . r
72 r = E ,
it. —2
zer Ken T. — r .

* re rc G l— tX, . ₰

Nnnt õäsõsü

m49 4 rere

= e
o e S eTDer .

W Ei —–
5 .

H E.

are t Se r,
r. d Rparn

Tonn, .
XV es a, .
⸗ . õ ⸗ S i . s

Pr⸗ , P —

☚ — 2-
Trenbd

B S

n
n N—

. 14 „
t, ☛
er 9 ⸗ .

S X .⸗ —
.. E õ rrrs
e

V ☛ràA —-
5 Mrr

Rα

„
.6 S —
s 6 ra.
“ .

E

— —6
as G
er TP E . S
.A—P Pα dr.

AP
Q
P J
VNV —

„— r- R .

— : — 02 Srl⸗ 6-1.

frd) — o-

E
E y awsr

AX. H
= .
von rrr 2,5 2
&E e E „
6 K Rre
S L— 2
FSA, r 4 Frm ⸗ . —*
nv
ao .- S.
A6 LEe BrrS D E
b Al S er
C m
Mve .: g . 2S ii 3 ⸗
in
lut

nech

NE

— 9
3
,— —
— —

mp

tibi gratiſicari valean

Folium 1X.

K”
WM ðð”Z

Ea eſt em̃ mihi denegata oteltis⸗ er gran mer tibi
bñfitioꝝ memoꝛem demõſtrare poſiim.
Malla ſatis cõmoda eſi mihi oblata opoꝛtunitas ⸗
vt virũ me tibi officioſiſſimũ ꝑſiare queam.
Gratiap actio vᷣbis pſoluinequit
Ich ſchame mich dir mit woꝛten allein zu dã⸗

cken.wann dein fleys gegen mir heyſchxt · dir mit

woꝛten vnd wercken ʒzu dancken.
Ago tibi głas cũ pudoꝛe.cũ tua ſũma in me offi⸗/
cia rem poti? q; verba deſiderent.
Mon em̃ libent᷑tibi gratias vᷣbis ago. cũ pᷣſertim
ampliſſima tua in me beneficia reruʒ effectum
non gratiarum actionein depoſcant.
Eagna coꝛrumpoꝛ verecundia tam vili vᷣbox mu
nere tibi gratias agere. cum immoꝛtalia tu in
benemerita en ſam demereant.
Congratulatio.
Ich kan mich nit enthalten Ich muok mich

mit Dir frewen ·
Mõ poſſum abduci quin tihi plimũ gratifie cer.

Vehementer em̃ adduco⸗ vt⸗ tibi maxrimope gra⸗
tiſicare debeam
Cöpeſſt me tue ptutes vt tecũ letari maxie welt
De obligatione ad-gratianm.
Ich hab iohami wol ꝛu danclꝛen das er mir vr

ſach geben hat dich liebzehan ·
EMagnam habeo tullio gratiam. ꝙ mihi cauſa am

dedit te amandi.

Lentuilo meo ſũmas teneoꝛ agere gratias. qui mi

hi initiũ edit · me tibi coniungendi
Saluſtio naximam debeo gratiam refeꝛrea aus

familiaritatẽ tuã onleuendi vi viam tobtmnan
Deine bꝛieff haben mich ſeer erfrewet ·
Tue ꝓfecto le ad ſũmã me leticia Radhaerunt.
Tuarum literax conſolationes ad ampliſſnmaʒ fu
cõmoditatis ſpem me adhoꝛtate ſi unt.
¶ Comendatio amic··
Ich wil iohanni von deiner lothe wegen gern
zu willen ſein.
Lentulo qui eſt tuis mihi werbis cömenddat,
benter inſeruui.
Ciceronis rationes per te mihi cömendatas faci
li animo defendendas ſuſcebpii:
Cathonem tuo ad me nomine pꝛofectum vidi cer
te libentiſſime ·
Lentulo qui eſt tuis mihi vᷣbis cõmendat:.qm̃ id
me magnope rogas int amiciſſimos mihi ago.
Amici receptio ·
Ich han mich ſeiner zukunfft nicht ſerer mu⸗
gen frewen.

Ciceronem in domũ meã adueniente lientiuſ 6

vidi. videre potuiſſem.
Saluſtiũ grati! q; ſuſcepi.ſ uſcipe nõp totuiſſem.
Valeriũ a9ſistiqᷓ; defẽdi.defẽdere nõ potuiſſem.
Niterap determinatio.
Yohäãnis fleyf in vnfern geſchefften hat vns
vil nutʒes gebꝛacht·
Dil genei quidẽ ciceronis maximũ ã nobis fructh
attulit.
Vigilans em̃ cura noſtri ſipionis. amplifſimo no
bis ſint adiumento
Studiũ em̃ lentuli noſir marimũ nobis conſe

icica

cſis
i

tet mnd
mtuſch

ſſen

hem
ifuci,
ſnov⸗

Nſen⸗

Jolin xX.
Prudentia platoms·incredibilem reipublice cõ⸗
moditatem peprit

Accurata Maronis noſtri pꝛudentia. magnam cõ

muni ſaluti vtilitatem cõparauit.
BSDeclaratio quoꝛunda geſtop·
Die ding die hie bey vns geſchehẽ ſind meint
ich dir not ſein ʒeſchꝛeibben
Que acciderunt.exiſtimaui te ſcire opoꝛtere.
Qnue apud nos exoꝛta ſunt.xolui tibi nota eſſe
Que nuꝑ ↄfecta ſunt.tibi eẽ apienda putaui
Que ſunt his ↄſtitutaduxi tibi et ſigniſicanda
¶ Status declaratio.
DSu wurgeſt auß vnsßern brieffen wol lernen
wie es vns zu ſtat. S
Quẽ ſtatũ retineam.ex his lĩis ntᷣis cognoſces ·
Que ſit noſtri ſiatus conditio.hee tibi litere mee
CTeclarabin.
Quo in ſtatu ſimus.ex lr̃is his poteriſcognoſcere
Nuomodo rtes noſtre ſe habeantꝑ has literas po
teris certiſicari ·
BHacis deſideriũ ·
Ich beger alweg guten frid zehan:
Cupio maxiĩe vt aliqñ ocioſa libertate fruamur.

Deſidero vehementiſſime.vt traquillam pacem

poſſideamus.
Expecto ſũmo cũ deſiderio.vt a tantis moleſtijs ĩ
quibus qtidie verſamur aliqñ liberemuc-
¶BSptatum aduenit.
Das iſt mir widerfarn das ich alweg begert

AVllõ tãdẽ mihi euenit · qdð mihi ſp fuit optafum

ððð .
—. 4 8 .

= ⸗ *„ 66 5

Iltud mihi tandẽ oblatů ẽ ẽ.quo Nrehre optaui.
Quod diu amentiſſmeeſſideraui id nlpe: o
dierna die felix foꝛtuna detulit. na dn
OMcecupatio retardata literis ſcribe i is.
Ich hab dir vnmuß halbẽ chaũ mugẽ ſbeeibe
Vix potun tibi ſcribere ſũmis oecupatõibo ĩpeditꝰ.
Tandem tibi ſcripſi· paul iſper marimie lalvꝛibuſ
ſubleuat us.

Deniq; tantillum ocij nactus ſum vt basad te ni

teras dederim ·

Vir mihi tantũ ocij ſ̃ nppeditatum eſ. vt tibi ie

literis ſignificarem.
oõmoda ſi gnificank.

SZu magſt wol begern mich in meinẽ geſchrikf⸗

ſten zehoꝛn. wañ ich dir die ding ſagen wil dre
dir werdent nutʒ bꝛingen·
Que tibi explicaturſũ:ita cõmoda ſunt et vtilis
ꝓt marime debeas ea velle tibi cõpararre.

Que te ſ admon itur?.ita ſũt rõibo tuis ſunfags

tia atʒ optũa. ꝙ ea ſint marxie tibi cõplectẽda.
¶ Laudibo inſerui alterius
Ich hab dir dein erevnd deinen glympf alweg
beſchirmet.

Honoꝛi em̃ tuo nunc defui nech defu turus ſum⸗

Autoꝛitati tue ſʒ fauere quidẽ conſtitui.
Laudibo em̃ tuis qtũ in me fuerit libenfinſeruia

Dignitatẽ em̃ tuãdies noctes ſtucioſiſſime tu

elor.
Defenſio petit ab amico.
Ich bitte dich du wolleſt mich in dein en Be⸗
ſeden nemen. nach deiner alter Eranar. e
dupflegeſt dei nen gunnern freütl ich ze ſein

un⸗

ir.
wehe

nl

ſer.

loe

wiii

d
oes

Pun

ſord
ſnenn

1Ben

W

Jolium Xl.

Si pꝛiſtinã in amicos defendẽdos beniuolentiam
retines te rogo vt me ſuſcipias defendendu-
Si idem patronus es in amicos ↄſeruandos:qui
eẽ ſoles· me totũ tibi·trado tua fide ↄplect ẽdũ
Si talis es amicoꝑꝝ defenſoꝛ· q̃ ↄſueuiſti me tua
vtute ſuſcipe ꝓtegendum-
¶Negocn dviligens explicatio. .
Ich bin fleyſſig deine gebott ʒehalten als ich
dañ pflichtig bin.
Qandatũ tuũ vt debeo curabo diligenter ·

Tu um negociũ agam ſicuti teneoaꝛ.
Cauſam tuã quẽadmodũ es demeritus.ad me re
cipiam. deſendendam. „
Omnes rationes tuas vt mihi onus incũbit · oĩ/
bus viribus ſuſtine bo ˖
N¶Stugium ꝓ alio nunqᷓ; deſfrit
OMein fley ſol an dir nũmer meer gebꝛechen ·
Studiũ em̃ meũ.nunq; tibi eſt defuturum ·
pa em̃ mea erunt tibi ſp paratiſſima -
Ego nullũ meũ tibi officiũ denegabo.
¶ Status amici ſcrutat̃.
Ich foꝛſt vnd frag alle tag wie es dir zuſiee ·
Sũ quotidie ſolicitus.quid in rebo tui agar
Nõ ceſſo ſcrutari q̃ͥ te foꝛtune ſtatus maneat.
Dies nocteſq; diligens eſſe nõ deſino.ad inueſti⸗
gandum. q́; rey conditionem poſſideas.
. Miegocij ſagax- ”MMV
vuu mochteſt die ding nicht weyßlicher auf ge
richt haben.
Non potuiſſes ſapientius facere.q;ᷓ egiſti
Cauila noſtra non poruiſſet cõmodius tranſigi.qᷓ;
conſfecta eſt.
b 3

Que perſeciſti accuratwi auidem ratione curari

non potuiſſent.

Que feciſti omui pꝛoꝛſus repꝛehenſione carereyi .

dentur.
0 Bonoeum participum.
Du ſolt teyl von meynẽ geluck haben.
Participẽ meoꝝ comodnx.te eſſe volo ·
Sociũ meaxr ſucceſſionũ · te eſſe cupio:
Comitem mee ſecũde foꝛtune.te mihi oſtituo⸗ .
¶ Laudum pꝛeconium.
Ich wil dein lob deiner fenmkeit einem iegi
lichen ſagen·
Ampliſſimtuaꝑꝝ laudũ.pᷣco merito eſſe debeo⸗
Aſſiduus em tue erſtiatõis buccinatoꝛ exiſtam ·

Perpetuns equidẽ tuaꝝ virtutũpdicatoꝛ eẽ wolo⸗
Ardentiſſi imũ tue gloꝛie ampliſicatoꝛem me ſemp

futurum eſſe conſtitui:
¶ Amicicie cõmunitas.

Ich bin iohãni in allen ſtuckẽ der freunſchafft

veibamgen⸗
Dia mihi cũ iohane · iure neceſſitudinis intcedũt

DOis ei vis opti amor.mihi ẽ cũ iohãne ↄſtituta.
Hmnes em̃ beniuolentie gecſſiones ſunt mihi

cum Johanne cömunes.
¶ AVite manifeſtatio.
Yohannes wirt alle ding meines weſens wol
erzelen: tenſius.
Mmnẽ conditõnem ſtatus mei ·tibi declarabit ho⸗
Totam em̃ rationem mee gubernatõis · tibi expli/
cabit hoꝛatius.

Tota em̃ oſilij mei ſuma. te docebit lelus.
Deſenſio cauſe clarat

— = ☛

Folũ xXN.

in was ſeyß ich in deiner ſach gethan hab wirt dir
geni AQuanto ſtudio cãz tuã omnibus in locis defende

rim. omnes tui declaraburt
Otaz vigilantia b dignitate tua vbiq; vefenden/
da ad hibuerim. ex oibo tuis certioꝛ fleri potes ·
Quo em̃ alo qua cura.qua diligentia. qua ve cõtẽ
cione.rationes tuas omni in re defẽderim. oẽs

o tuos ad te ſcripſiſſe arbitroꝛ
Diligentie cognitio ·
neg Ich mein du merckeſt mein fley wo ·
ADWDWLue ſunt mea ſtudia erga ſalutẽ tu.puto te be/
DðBðB ne cognoſcere ·
, Que ſit mea ꝓ tua voluntate vigilantia.exiſtimo
ſinn Metũ ꝓ te conſeruando labeem veſumpſerim ar⸗/
bitror te nõ ignoꝛare-
Laus amici nõ tenet᷑ nec in aliqᷓ loco neetpe
huc̃ Ich pflege dir deinem lob an allen endẽ nach
i⸗ Cgo nullum locũ te lau dandi pᷣtermitto.
unn Eso nullũ piculum expaueſco te ↄſeruandi ·
tnDH Eso nullu labvꝛem ſubterfugio te uuuandi.
Ego nulla debeo recuſare foꝛtunã·te oꝛnandi ·

Diligentia in officio. “
tbj SBa balge ie dir gehelfen mag wil ich dir geren
zu willen ſein. ð
Mpꝛimũ nactus fuero:facultatem te adiuuan di

n oĩa pꝛo te agenda. libentiſſi ime ſuſcipiam·
Vt pꝛimũ ſũ poteſiatẽ ↄſecutte oꝛnandi nullum
pꝛo te exsgerande laboꝛem fugio.
b 4

Vt pꝛimũ mihi oblata ẽ tibi in ſeruiendi opoꝛtůi⸗
tas.nihil ꝓfecto pᷣtermiſi.qð ac tuũ honoꝛem.⁊

amplitudinẽ dignitatẽ atq; decus laudẽ glo⸗

riã fama. exaltationẽ tua ſpeetare arbitraboꝛ.
¶ Amicus oĩa ſua offert amio-
was ich guts vermag · ſey dir alle ʒeit bereit ·
Qu eeunq; in me bona ſuntconſtant tibi ſemper
paratiſſimna. ðèLM

Mrtũ in me eſt. tm̃ de me tibi polliceri potes

MQuecunq; facultas mea eſt ea arbitratu tuo faci⸗

liter exponet. ”l
Quicquid vis.atz cupis.ne inter nos amicicia ia⸗
cturs patiat᷑/p tuo in me iure faciliter imperra⸗

re potes
¶Bromifſfionis impletio.
was ich dir gelobt habe hab ich dir gehalten.
Quod tibi pollicitus ſum:data oꝑa paraui
Qð tibi pꝛomiſi. diligen ter abſoli.
Qð te facere cogitaui.mea ſponte curaui:
Amoꝛis cognitio
DDu kanſt wol erkennẽ dz ich dich lieb hab
Facile em̃ ꝓſpicere potes · q; mihi charus ſis.
Potes em̃ q;faciliter in telligere:qᷓ; te mihi gratiſ
ſiimum hateam. .⸗ —
Nõ eĩ ẽ tibi diſfficile coaſcẽ qᷓ; mihi ſis acceptiſſimꝰ
Facile intelligo meaa te plurimi fieir.
Quanti me facias· poſſũ q́ʒ faciliter ↄoſpicere
⅝MODutuus amoꝛ.
Haſt du mich als vnuernuſſtig. das ich dich
nicht lieb hab.
Eriſtimas ne ita me in

urbanum. vt te mutuo no

Zõũ

—

Ntäi

en
1go
lwe⸗

eſt
pe

n

tiitin .

Nnn

n

Aeo ne ingratũ me arbitraris vt paribus tibi of

ficijs non coꝛreſponderem ·

Putas ne adeo me iniuſtũ atqʒ mutũ.vt ↄſilem

officij viciſſitudinẽ tibi nõ attribuerem.
Adeo me inbumanũ eẽ iudicas.vt eandem diligẽ
tiam retributione tibi nõ pꝛeſtarem; „
¶ Amoꝛis excellentia.

Icch hab memant liber dañ dich⸗

Tãta ẽ mea erga te amormagnitudp.vbertas atʒ
exuberãtia.vt ĩ te amãdo tibi neiem añponam.

Taʒz erimiã meam erga beniuolẽtiam eẽ pſtat. v

neminem in amoꝛe tibi comparem ·

l De recõmendatione.

Sihe wie groß ich dich achhet.
Vide quãti apud me ſis. Vlide ãnti tibi tribuo
Vide quanti te facio ·

Vinico em̃ te amoꝛe pꝛoſequoꝛ.

Sũümo em te amoꝛe complecto.
ncredibilis eſt mea erga te amoꝛis cõiũctio.

Immoꝛtalis eſt mea erga te piũctõis affinitas.

¶Laudis expꝛeſfſoo.
An allen enden wo ich bin. ſo lage ich von dei
nem lobe.

Smnibus in locis vbi me eſſe contigerit· maxis

te laudibus exoꝛno.

Esgo te quotidie cõmendare non deſiſto.
HNon ceſſo dies nocteſq; ampliſſimis te laudibus

illuſtrare.
Diligentia ꝓ amico
Ich bin dir alſo wol/ gewegẽ das ich allẽ mei/
nen fleys mue vnd arbeyt gegẽ dir nit ſpare.

Dignitati tue ita faueo.ꝙ omnem operam curaʒ

diligentiam. lalvꝛem ſiudium vigilantiam acd

Uirtutes em̃ tuas ita diligo ꝙ tibi libenter ſum

„ i1nſerpbitterrrr.
Omnem tui ſiatus conditionem ita chariſſimaʒ

habeo. vt omnia pꝛo tua ſalute fim libenter exx

poſiturus.

A¶Maudis attributio
Ich bin Yohanni wol gewegen wanne er iſt
es woi wer.
Sciae Johannem tantia me ſieri⸗quanti ipſfius
virtus depoſtulat. l

Cathonem equidem tanti facio.quantum eius of

ſicis vmererk.
Ego Ciceroni tantum tribuo. quantum eius me⸗
rinrga vident exriger.
Ad ſigmificâduũ alteri que ad ipſum pertineant.

Du haſt mir geſchribem ob ich etwas wurde
erfaren dich belange ich wolt dir ſolchs mellen.
Admonuiſti me vt ſi quid eſiz quod ad te ꝑtinere

arbitrarer. tibi figniſicarem.

Conſtituiſti mecum. vt que te attingerent ·tibi
Juſſiſti · vt de bis que ad te pertinerent.te certio /

rem fceren
ͤLitere dantur“
wie wol ich wenig auff diß mal gehebt hab da

von ieh dir dir ſchꝛeiben mochte · ie voch wolt ich

dich an meine geſchꝛifft nit laſſen ·

Etſ nihil haberem. quod ſcriberem. tamen volui

amico ad te eunti.aliquid literaꝝ dare ·

Orqᷓ quid potiſimũ tibi ſeriberem. non haberem

4

mn

maz;
rex

in
fiu⸗

oc

Inn

t
vrte
en.
r
to
idi
Ntich
wlei
gen

Folium. xIIII.
curaui tamen has literas ad te defere ndas.ob/
ſignar e⸗e ”MVMU
Tam etſi nihil noui quid tibi declarem. mihi ta⸗
men in mentem venit.quod volui potins meas
ſiteras inanes.q; nullas eſſe. H
RBeipublice ſalus tioo
ein hochſte begird iſt. das das gemein gut

gemein gut gluckſeligelꝛlich vnd wol geregiret.
tWwerddde

Qeſſſe ð
Quod ſummopere deſidero eſt vt rationibo pub
licis. recte conſuletur. M

Quod impꝛimis exopto.eſt vt cõmunem ſalutez

illeſam conſeruare cupiam.
Cum omnes reipublice recte conſulere debeam.
iccirco quod ſibi conducere mihi viſum eſt · in
medium adducam
Cum mihi etiam incumbatvt rempublicam ſal
uam eſſe deſiderem.ideoq; quod ſibi vſui eue⸗/
mnire exiſtimo. bono quidem animo aperiam.
Res em̃ publica ommum noſtrum optima parẽſ/
vt ſibi fſaueam iure emeret.
publica plurimũ elaboꝛaſſe
Nunq; me penitebit patriã meã defendiſſe
ter inſudaſſe. ?YJVUß
N¶ BDe republic.
Ich frew mich ſere deiner getreuclꝛeitdye du

Nunqᷓ; men mihi conſiliũ· diſplicebit me pꝛo re

haſt zu dem gemeinen gut.

Charitas tua qua erga patriam affieeris.eſi mihi
admodũ iocundiſuima.
gides em̃ tua qua cõmunẽ ſalutẽ ſemꝑexcoluiſti ·
Fi mibi gratiſſimma.
Gauget amicus ꝗalter ſibi oſentane ſit.
Ich frew mich ſere. das du ein gefallen in mei
nem leben haſt.
Gaugeo plimũ te de me recte ſentte.
Aetoꝛ maxie meã viuendi rõnẽ tibi ꝓbabilẽvideri
Oaxiĩa amicioꝛ iocũditate.ea q̃ facio·tibi placere.
¶ Liberalitas.

Lieber iohanes beſihe wie gar ein guter geſel

” iſt katbo
Vigde quãti fuerit Cathonis liberalitas
Ele q; ſit catho officioſiſſimus·
Vide quãta ſit Catho benignitate refertus.
Eiide qᷓ munifſicẽtia ſit catho oibo aptiſſim.
Seruiendi veſiderium.
Johänes iſt alweg genayst dir ʒedienen · bewe
gend deiner manigfaltige tugend.

Johanes clariſſimis tuis vᷣtutibo incenſus tibiꝑ

petuo inſeruire defiderat⸗
Plantus clariſſima tua vᷣtute incitatꝰ.cupit vixr⸗
tutes tuas imoꝛtales reddere.
Cicero celebꝛitate tue jmesfectus pceni affi⸗
nitatis ↄiuᷣctionẽ tecũ exoptat cõgelare.
ki Beruiti, oblatio-
Johãnes iſt mir alweg dienſiber gewefen ·
Jobãanes meſp plurimũ obſeruautt.
Zentuilus ſũmo erga me ſp officio vſus eſt ·
Eicero ſe mihi ſemꝑ facillumũ pſtitit ·

iſti

N

geſe
t

ich dein nit vergeſſe.

Folium. xv.
Mlantus mee ſꝑ voluntati obtemperauut.
Scipio ſe mihi ſpobſequentiſſimũ obtulitt.
(Neneficioꝛũ recoꝛdatio.
Deine dienſt gegen mir machen das ich dein
nicht vergeſſen maaag.
gacit em̃ ꝑpetua tuoꝝ erga me beneſicioꝛum ma⸗
gnitudo.vt ſedulo tui memoꝛ eſſe debeam.
Ampliſſima tua in me officia efficiũt: vt omnia qᷓ
tibi grata ſint.ꝓ te ꝑficere debeam. MM
Immoꝛtalia tua in me bũmerita.nõ ſinũt me qᷣc⸗
G aliõ qᷓ; de tuis cõmodis ⁊ oꝛnamẽtis cogitare
Sũ dies nocteſq; ſedulo occupat.vt ꝓ tuis ĩ me
officijs ꝑpetuo cõmẽoꝛãdis tibi ſatiffacẽ ſtudeã
C tua in me officia ſũma eſſe conſtet:omnia ſunt
mihi ꝓ te merito acdiligenter agenna.
¶¶Vciſſitudo ſeruiit.
So vil als ich mag wil ich dir gern dienen.

Mtũ ↄſequi poſſum.tantũ ꝓ te exponere debeo.
HDẽs ti aĩo ĩ

Mtũ ĩ me ẽ.id oẽ ꝓ tuis oꝛnamẽt pfüdere teneoꝛ
Quantas mihi bonoꝝ accuſatões cõpare potero.
fuis cõmodis libẽti aĩo ĩ mediũ adducã
Beneſicioꝝꝑ compenſatio.
Deinen groſſen vienſt gegen mir wollend das

Etſi gratius nihil mihi acciderit.qᷓ; vt reʒ tibi gra
tiſſima efficere poſſem. amoꝛ tamen ea ꝓ te iu⸗
bet efficere.que ꝓ meipſo nõ ꝑficeren.
Tuam etſi nihil mihi iocundius accidere poſſit qᷓ;
virum me tibi beneficioꝝ memoꝛem pꝛeſtare
tua tñ̃ beniuolentia cõpulſus ſũ.vt ea curẽ pꝛo

tua dignitate· que/ꝓ rebo meis nõcurarem.

Et ſi quio magis deſideremignoꝛem.q;ᷓ vt q̊ani⸗
mo erga te ſim. re ipſa cognoſceres tamen nõ
poſſum adduciea pꝛo me agere · que pꝛo te face
re amoꝛ me coegit
Beneficij viciſſitudo.
HSo ich deinẽ dienſt bedacht hab wz mir leicht
alle ding fur dich zethon.
Cum animaduertam.quanta fuerit tuoꝝ ergame
mmeritoꝝ magnitudo.oĩa ipencſine Beurebe⸗
vt meüũ tibi erga te animũ beniuolũ oſtendam.
Cũ mihi in mentẽ venit · quibus quantis qsma⸗
gnis me beneſicije exoꝛnaueris.omnia ſum pꝛo
te perpeſſurus.
Cũ tua in me demerita memoꝛia repeto ðſtitui to
lerare oĩa. qͥbo rõibo tuis inſeruire valeam.
iciſſitudo famulanid.
Haauon das du alweg meinẽ nutz vnd wolfa⸗
ren begert haſt ſol ich dir billich in allen dingen
zu willen ſein
Cũ id ſemꝑ curaueris.vt me ſaluũ eſſe volueris:
diligentiſſime ꝓcurabo.imo hoc mearum parti
um eſſe videtur.vt in omnibus que cupis mo
rigerum tibi animũ geram.
Cũ oẽs mess rõnes incolumes ſpꝑeſſe ſtudueris.
mea inteſt vt tibi nihil denegare debeam.
Cum omues foꝛtunas meas integerrimas ſem⸗
per conſeruare nixus fueris meum erit.vt om⸗
nia pꝛo te ſuſtinere debemam. . .
Esgo beniuolentia tua impulſus quero quotidie
qua ratione me tibi accõmodare poſſm.
Eso beneficijs tuis adductus ampliſſimis. que
ſemper in me liberaliſſime contuliſti.quero ali

ni

10S
ſge,

xesS

LC. e D
Folium. xvI.
qquid. quod tibi ducat. p te ꝑpficere-·

Ego virtutibo tuis adhoꝛtatus oõm meam facul/
Ego affinitate cõmonitus.me tibi totũ expono:
Erhoꝛtatio ad ſtuntig.
Ich weys dir nit anders ʒeſchꝛeiben dañ das
ich dich zu tugenden reyf·

4

Querenti mihi quid ad te totiſſimũ ſcriberezʒ id

in mentem venit · vt rd virtutes te plurimum
adhoꝛtarer.

Conſideranti mihi quid tibi literis ſſgmificare de

berem.id occurrebat ·vt ad ſtudia bonarum ar⸗
tium et optimoꝛum inſtitutoꝛum te vhemen
ter incitarem. ⸗
Cogitãti mihi quid per me tibi ſcribendũ eſſet.es
potiſſimũ ratio apparebat.vt te ad gloꝛiam tuo
rum maioꝛum inuitarem., Hẽ
erſcerutanti mihi quo te genere literarum viſi⸗
tarem id ſcribendi genns incidebat · VUt viros
virtute celeberrimos ſtudendo imitari debe⸗

ODens integra ſigniſicecck.
Ich nym got vnd den menſchen zu zeugen dz
ich niemantz liebe r hab dañ dich äl
Dij eos bomineſq; obteſtoꝛ te mihi neminem eſ⸗
ſe charioꝛem.
Deos homineſq; teſtes imploꝛo:honoꝛem tuum

non mihi minoꝛi eſſe cure· quam meum pꝛo⸗/
beium.

Deus qui omnia recte nouit.optimꝰteſtis eẽ põt

nullus alteri beniuolentiam qᷓ; tuam accidere
mihi optatioꝛm 5

Nouit ile q⸗ qui mihil ignoꝛat. me nihi uindt magis
q; felicitatẽ tuam optare.
Deox hominuq; fidem obteſtoꝛ nihil mihi⸗ eẽ tus
dDignitate antiquius ideſt cparius
Viciſſitudo ſeruitij/
SZa võ das du mir in allen meinẽ ſachen beholfẽ
geweſẽ biſt wil ich dir gern wider dienen·
OQm̃ oĩby in rebb meis maxio mihi ſp pᷣſicio eẽ vo
lunſti. iccirco parem tibi gratiam referre ſtudio.
Dunnn m in ommby meis agendis cauſisſůmũ
mihi tuũ adiumentũ pꝛeſiitiſti.ideo eandẽ tibi
ſuffragationis vicem pſiare debeo.
OQuoniã omnibo rationibus meis te mihi ſemper
liberaliſſime accõmodaſti. Accirco mutuam ti⸗
bi officioꝝ rationem nito: retribuere.
AUtilitas ad ſeribendum impulit.
on deines großſen nutze wegen bin ich be⸗
wegt geweſen dir zeſchꝛeiben.
DWagna rei vtilitas· quã pꝛo te excogitaui me ad
ſcribendum incitauit
Amcliim cõmoditatis opoꝛtunitas que ratio⸗
mnibus tuis plurimũ incumbere videtur me cõ⸗
pulit. vt tibi ſceribrem.
Mex facultas q;ꝛmaxime! tibi vſni futuraz eſſe vi⸗
qgeo.me adduxit.vt p meas teltas admonerem
. Amici vtilia cogitank.
Harinn ich dir alweg begeer zedinen wurt dir
Esfenn nutz bꝛingen ·

.

ꝓ te ego quotidie facere ſi atago. ad marimuz

tue dignitatis incremẽtũ plimũ attinere videẽ
Sõp te excogitaui.maxim eſt lucx alluturum.
Rõ mihiet te in mentẽ venit. eximium vtilitatis

lags
me

hole

veid

din
ſümi.

whi
ſenpe

n tiI

no/
N
ſeni/
Mherem

int de

Nuim
ey
Um.
tats

e dimentum eſt tibi comparaturum.
Amicus vtit᷑ amico recipꝛsoce.

Harumb das du mir alweg zu willen geweſt

biſt wil ich dir nach deiner begere gernwið dienẽ.
Am̃ arbitratu meo te ſp fretus ſum eadem pꝛo⸗/
ſfecto ratione de me ſiatuere potes.
Qm̃ arbitratu meo rebtuis oibo fui ſꝑ vſt us. pa⸗
ri quidẽ vice res omnes meas poſſidere potes.
Qm̃ voluntatẽ tuã cũ meo iudicio ſemꝑ cõmuni⸗
care voluiſti. meũ enã conſenſum opimoni tue
lbenter ſum accomodaturus.
ieiſſitudo ſeruitij:
Als dik ich dein bedurſt hab hab ich dich als

Gwrwiſhe funden das ich dir dar durch allewege

wider zedienen verbunden ſein wil.
AQuotiens auxilio tuo mihi opus fuit · te adea fa⸗
cilem dulcẽ et humanũ expertus ſum.vt maxi
mope me tibi debere dijudicem. H
Anotia mihi tuũ pꝛeſidiũ expetiui.ita te miteʒ
ac tract abilẽ ſemꝑ eſſe cognoui.vt nihil quod
vlis tibi denegare debeaam.·
Quotiẽs te mihi fautoꝛẽ requiſi ui. ita te mihi li/
eralẽ atz beneſficũ pᷣſtitiſti:vi nihii ſim vnch/p
oꝛna is tuis ſubterfugiturus·
tat io beniuolentie
a⸗ habe wol enpfunden ·das mir dein fley
nye entbꝛochen iſt
tudiũ tuũ honoꝛi meo nunq; defuiſſe. ſtat? me⸗
ex te ↄſeruatusoptimteſtis eẽ ppteſttt·
ig antii tuam pꝛo cõmodis meis.ſempꝑ extiti⸗
ſſe qᷓ; ampliſſimam ommbus ſemper libenriſſi
me pꝛedicabo.

Ruriliũe. em̃ ntuß mihi ſemn fuiſſe e natifſimumm opti
me memoꝛia teneo. tenacit᷑ conſeru o.et dumvi
uam recoꝛdaboꝛ·
Familiaritas maxĩa que pces etiã aufert
Dein groß miltigkeit gegẽ mir gibt nicht zu das
Du mich biteſt oañ ich ſelber alle ding vmb deinẽ
willen tun ſol ·
Ampliſſima tua erga me liberalitas · non patif vt
vlla qᷣdẽ rõe me oꝛes cũ oĩa ſpoõte mea ꝓ te per
ficere debeam.
Peeces em̃ in amicicia noſtra ſublate eſſe Relelt
cũ tua in me bñficia optia demerita fint. vt oĩa
qᷓ in me ſũt ꝓ tuis cõmodis in medium tenear
exponere.
no em̃ opus ẽ vt a me quicqᷓ; rogãdo ↄtẽdas qm̃
imoꝛtalis tua in me beneficioꝝ magnituito p
tuo me tibi deuictũ effeett.
7 Butuü ſeruitiũ.
Alle weg erfoꝛſch ich wie ich deinẽ dienſis n mir

bewwiſtt dancken mug.

ODimnes em̃ rõnee ꝑſcrutoꝛ vt tuis in me meri
tis tibi merito gratiſicari poſim·
Om̃es equidẽ vias inquiro.vt ꝓ tuis in me offi⸗
ceiſjs viꝑ me bñſicioꝝ memoꝛẽ cognalcere poſſes
Nullũ ꝓfecto locũ pᷣtermitto· vt/ Pſũima tus i me
liberalitate·parẽ tte ahnt grãz referre valeã
idem.
So ich dir pflichtig bin zu dienen. bin ich tag
vnd nacht ſleyſſig mich darinn zu beweyſen⸗
Acñ̃ incredibilẽ quenda amoꝛẽ tibi debeo. dies ae
noctes de cõmodis ac oꝛnamentis tuis s excogi⸗
tare nõ ſino.

§

.

Folmum. xvIII.

8 AQAuia ſingularia in te ſiudia tibi teneoꝛ merito qᷓ
tidie rònes pſcrutoꝛ. quibo aliqñ tibi ſatiſfacere
tken EViiciſſtudo famulaudi. poſſim.
ds waer vns bereyt iſt zu dienen dẽ ſullẽ wir auch
deie widerumb zedienen gutwillig ſeeein.
AQui ſe nobis pñtãt patos.pnos faciles.vhemen
Nttr tes. 1 officioſos iure ipſo demereri vidẽt. vt noſ
teher etià fibi vigilãtes.expeditos bonos:⁊ opoꝛtuos
vecclarare debeamus.
Nt Cũ tu mihi obſequẽtiſſim! ſp extiteris me tibi oĩ⸗
Rc pus in rebo conſentientẽ expectt.
Cũ tu manſuetus atʒ tractabilis meis oĩbus eſſe

Nwluiſti ego etiã id curo vt me tuis bonũ gratuz
atq; acceptũ eſſe dijudices
4 ¶ Viciſſitudo inferendis incomodis
wir ſullen billich mit den mitleiden han dy vn
Fernt halben auch in kümer geweſt ſind.
Quiꝓ nobis incõmoda ſuſtinuerũt iure demerẽ/

im tur. vt parẽ iacture vicẽ ꝓ ipſis tolerare debeã?
Simultates iurgia ↄuicia offenſiones.atq; incõ
enon mogca que ꝓ exiſtimatõe materie perpeti non de
negaſti latis me admonent.vt ego itẽ nullũ in⸗
netfi DM cõmoditatis gen p te debeã ſubterfugere.
ewpſi⸗ Cũ tu ꝓ icolumitate mea detrimẽta atʒ lupplicia
giſne ſñ̃ effugiſti. ego etiã p ſalute tua.afflictõs egeſta
eprlei tẽ famẽ calamitatẽ atʒ infitũ.nequaqᷓ; euitabo-
¶ Beneficiox obliuo0oo
h ti⸗ Es wer ein groſſe ſchande das ich mercklich e
. guttete die ich võ dir enpfangẽ hab nit ſol erkẽnẽ
ieott Cum ſit —E beneſicia non meminiſſe ·
gog certe hoc ſummũ quod ego abs te officiũ recep

0C2

etn meminero ſempapdicibo libenker. —
Que tu in me beneſicia cõtuliſti:nulla vnq; mea

delebit oblinio

Dagne mihi eſſet infamie. niſi i que te officia re /

cepi memoꝛia cõplectar ſempiterna.

Quiboa te officijs affectus ſum · ea nulla vnc; de .

lere poterit futura etas.
Quia ingratitudis officiũ inter cetera pnicioſius

Eac deteſtabiliꝰ.iceirco maxie opera dalv · vt gra

tũ admodum tibi animũ dvecdarem.

Ome ſemp lautiſſime ntractaſti ex mes nunqus

memoꝛia decidet.
Immoꝛtalia tua in me officia ppetuo meo quidẽ
ganimo inſidebunt.

Nunq; em̃ obliuiſcax maxima ampliffima meti

bi beneſicia debere ·

Tuopꝑ erga me meritoꝝ magnitudo. ſempiterna

mihi memoꝛia inſidebit·.

Tua gratia que mihi nu nq; defuit perpetuo me ti

bi deuinctum effecit.
Süma tua liberalitas qᷓ; mihi ſemp pmtiffimam

eſſe cognoui.me tibi ſp obſequẽtiſſimũ tᷣadidit
Tua mi catho ampliſſima dignitas que mihi ſem!

per opitulata ẽ ẽ.me ſibi totũ wendicaint ·
neficioꝑ auctio.
wy wol ich ein genug gehabt hab an Winsmwol
tun die du mir er zeygt haſt. alſo das ich dich dei⸗

nes vienſis billich wergeben ſolt. So leyd ns

durch erlꝛenne dein lieb die dun zu I haſt.

Et ſi ↄtẽt? erã tuis maxis ſupioꝛibo in me büme⸗

rit:ſũma tñ afficioꝛ leticia:tua i in me officia in⸗

—

E

dich zuuerdienen.

Folium. xiX.

dies cumulari.
quã ex ampliſſima tuoꝝ in me meritoꝝꝑ magni⸗
tudine cumulate mihi ſatiſfactum arbitrabar
gaudio tñ maioꝛibo a te officijs ĩdies exoꝛnari.
Tam et ſi ſuꝑioꝛibotuis in me meritis ſatis me ti
bi deuinctuù exitimaba.letoꝛ tamen quotidie te
in me ſieri beneſicentioꝛem
gacta ab amico acceptant᷑.
was du mir zu gut gethan haſt iſt mir wol zu
dãckẽ Ich begeer auch ſolchs auch alle zeit vmb
Quẽ pꝛo me egiſti gratiſſima mihi fuerunt ob
id exopto. eam mihi facultatẽ tribui vt meã in
te pietatẽ.beneficioꝛum magnitudine recte co⸗
gnitam habeas.

Que p me curaſti ꝓbatiſſima mihi fuerũt qᷓᷓobꝛẽ

deſidero vt ea mihi foꝛtuna ↄtingat.Er qua incre
dibilẽ meam in te voluntatem reipſa maxime
compꝛobare poſſis.
Que ꝓ meis cõmodis molit es.iocũdiſſima mi⸗
bi acciderũt ·q ꝓpter deſiderabile mihi foꝛet. eaʒ
rep facultatẽ aliqñ ſoꝛtiri ex qua officioꝝ crebꝛi⸗
tate me tibi amiciſſimũ iudices.
Seruiendi viciſſitudo.
Dein groſſe lieb die du ʒu mir haſt zwĩgt mich
alle zeit dir zedienen«
Darim mẽũ erga te amoꝛis iudiciũ me plimũ ad
boꝛtat᷑ pt oĩbo rebo me tibi accõmodare debeam.
Sũma tua erga me beniuolentia me cõpellitvt ni
hil ꝓ te recuſare debeam.g
Ego pꝛo ppetua tua in meobſeruantia.libent᷑ gra
tiam tibi parem habeo ſz libenty?. ſi poſſem. me⸗
c3

um tibi officium pꝛeſtarem.

Ich begeer deiner hilff yedoch begere ichme⸗
he das ich dir dancke muue.
Cũ ꝑſidio tuo mihi opus ſit id libenter a te peto
Sʒ młto libenti p tuis officijs gräs ago.
Tuũ mihi auxiliũ libenterexpeto. Sed libenti pa
rem tibi gratia refero. .
Eso libenter meis te oꝛõibo adiũgo.ſʒlibẽti meũ
tibi officiũ pꝛeſto. Gratũ officiuũ ⸗
wie wol du mir dienſt halben den vu mir erzei
geſt teglich gethan haſt / doch danck ich dir ſůder⸗
lich deiner freuntſchafft die du iobãni meinẽ vete
ren erʒeiget haſt · ð
Cü mita mihi gratiſſima ſint q̃ tu ĩ me ↄtuleris⸗
Moc tñ mihi gratius erat·ꝙ te iohãni meo libera
liſſimũ pꝛeſiitiſti · 2

Cũ oĩs tua mihi optatiſſ ima ſint. hoc tñ longe mi

hi d ſideratiſuit ꝙte affinib meis facillimuʒ

. Ecdidem.
Alle die deinen/ hand mir vil guts gethun / iſt
billich dʒ ich ſolchs all ʒeit vm̃ dich vñ ſie vᷣdiene

Cũ oẽs tui ſu me liberaliſſime cõplexi ſint.nihil ẽ

tm̃ qõ ñ tũ eoꝝ tũ ẽt tua cauſa facere debeã
Cũ oẽs tui maxis me ſn officijs ꝓſec uti ſint id ſe⸗
AQAu lo excogitare debeo.vt tã ampliſſime libertaiꝭ
imemoꝛ eſſe non dbat.
Cum omnes tui ſe totos mihi ſemꝑ patefecerint

illud mihi onus reſtare videtur. vt ipſis paribx

officijs coꝛreſpondem.
¶ Inter amicos oĩa cõias

hne⸗

den⸗

tbmei
iͤ⸗
mapet
rſice
einepete
tulens⸗
o Hhers
unan
Nallmny
tbrni

eycen
enhle

hei
nnticſe

tore

fecennt

eony

Inſignis tue pꝛ

priomnibus in rebus paream q; libenter ·

AVnkfer freuntſchafft heyſet / das alle vnser gut
gleich gemein ſegy· Mc
Amicicia noſtra que ſũmis officijs ab vtroc; ſem⸗

per culta eſt. boc demeret · vt oia noſtra int nos

Ccõmunia eſſe debeant.
Noſtra hec beniuolẽtie ↄiũctio qᷓ; noſix vterq; ſa⸗
ctiſſime ↄſirmauit. hoc merito aſſequi poſſe vi⸗
der. vt rebo noſtris vterq; cõmnnit᷑ vtat᷑.
Colligatio noſtre ſocietatis que indies maioꝛes vi
res ſuſcipitꝓ ſuo iure merito depoſtulat. vt ni⸗
hil inter nos denegari poſſit ·
t lona wolũtas cõſeruet. HM
Hein guter wil gegẽ mir / it mir alſo anneme/

das ich begeer / dich alleweg dariñ zu beleiben .

Tua em̃ memoria amatiſſime tue exga me wolun

tatis ita mihi gratiſſima eſt· vt maxime deſide/
rem eam perpetuo conſerues. DWð’
Cõmemoꝛatio tue erga me wolũtatis ac beniuolẽ
tie ita mihi iocũdiſſima eſt. vt mihil magis geſti
am.qᷓ; ꝙ vt facis · me ſꝑ diligas
Uirtus ad officia incitat.
Dein tugent macht das ich dir gern diene.
Sãmus tuax virtutũ ſplendor. et perpetuum
inter nos amoꝛie vinculũ.facit vt omnia pꝛo te
perficere debeam.
obitatis excellentia ; et incredibi⸗
lis meus erga te amoꝛ effecit · vt omnia ꝓ tuis
cõmodis tenear ſuſtinere.
Oaxima tuoꝛum ſtudioꝛum exiſtimatio et perpe⸗
tue noſtre beniuolentie coniunctio facit · vt ti⸗

c4

NWVMon obliuio alteri?ſigniſicatio.
Jophãnes hat mir zuuerſtan geben dz du mein
nit haſt vergeſſen.
Cicero mihi ſigniſcauit.vt putem te non imemo
rem fuiſſe mei.
ECicero ita mecũ egit. vt exiſtimare poſſem ꝙ neꝗᷓ⸗
q; oblitus es mei.

Ee Ciceronis relatione accepi.ꝙ metua memoꝛia

firmiſſime tenes-
N¶ Ingemüũ eſt cauſa amoꝛꝛis.
Deine vernufft macht das ich dich lieb habe
Euauitde ingenij tui facit vt te mihi chariſſimũ
abeam.
Perſpicatia tue pꝛudẽtie me bhoꝛtaĩ vt maxiope
deſiderẽ·me tibi in amoꝛe conſiderari.

Accurata ingenij tii ſententia. in eandẽ me tecum
voluntatem adducit:

Granis tue ſentẽtie deliberatio facit· vt in velibe⸗

rando cõſilio. tibi obtpare dehbeam
Subtilis tue deliberatõis conſultatio in tuã me
ſententiam adduxit.
¶ Virtus ad virtutem incitatt
Dein vbertreffende tugende machen das ich
dich muß lieb han. .
Vbertas atq; copia vᷣtutũ q̃bo te celeberꝛime abůͦ⸗
dare video.me plimũ adboꝛtat᷑vt teveli imitari
Foꝛtũe mee q̃ ex tuis bnie plimũ adaucte ſũt.atʒ
ↄſeruate me admonẽt · vt ꝑpetuo tibi aſtrictus

Fructus q́s ego ex vtutibo tuis capio qᷓ; vberꝛtios

nſbias uadęẽt . vt a latere tuo nũqᷓ; diſcedere de/
NAQuis ſit vtilis reipublice. beam·

en

meno⸗
dei⸗

bhie
m

lan.
Wen

wänme

dasich

niu
imitan
zictus
Nrios
gre de/
en

ſt q

Johannes võ ſeiner weyßheit wegen iſt wir
dig das er dem gemeinem nutʒe ʒu regiren vort
geſetzt werge ·
Cũ iohẽs ſit ita pꝛudentiſſimꝰ vt lõge in poſteruʒ
ꝓſpiciat.ſuũ erit onꝰreipublice bn oſulere.
Cũ tu ꝓp ſingulari pꝛudẽtia tua oĩa pꝛoſpicias.tuũ
erit officiũ cõi ſaluti optime pꝛouidere
Cũ cicero ꝑſpicaciſſimo er ingenij acumine. tãqᷓ;
ex aliqua ſpecula futura pꝛoſpiciat:optimũ eſſe
videt᷑ vt eũ reipublice gubernatõi pᷣficiamus.
õmendatio in dandis oſilijs.
Ich halt dich in deinẽ rate alleweg voꝛ einen
weyfen man. . .
Semp te in capiendis ↄſilijs virum ſũma pꝛudẽ
tia pꝛeditum exiſtimaui.
emp te in ↄſiljs adminiſtrandis optima ſide
ac religione inſignitum ind:caui.
emꝑ te in omni viuendi rõne ſingulari pꝛudẽ
tia exoꝛnandũ eſſe cognoai -
Grauiſſimũ ego ſꝑ iudiciũ de tua ſapiẽtia fec ·
ODaxiaʒ ego ſp exiſtiatõeʒ de vtutibo tuis m̃ ↄcepi.
Optimã ego ſꝑ opinionẽ de tua virtute ſuſcepi.
—r Prudẽtie expientia.
wie wol mir dein rat vnd vysheit alleweg be
kant iſi ſo hab ich ſie doch yetzüt in beſi underheit
gar mercklich erfunden.
Et ſi conſiliũ tuũ nunqᷓ; mihi fuit ignotů tamen
id magis ꝑſpicio contiuuo.
Oquã pꝛudetiã tuã finglarẽ ſp fuiſſe nõ ignoꝛaue-
rim tñ ed qͥtidie accuratioꝛẽ eſſe video.
Tam etſi ſapientiam tuã mihi ſnclariſſime erplo
ratam habuerim. indies tamen eam conſiare

maioꝛem erperior.
BDe intellectione.
Erſi ſihe ich dss du es verſteſt ⸗
Nunc demũ intelligo te ſapere.
lunc tandem video intelliger. 5
ũüc poſtremũ mihi cõſiat te q́;maxĩa ſapientia pᷣ⸗
HBapiens in oſiliatoꝛ? eligii. (Qitu⸗
Hein vernufft vnd weyſheit macht dzʒich dich
aller meiner rete wil einen regixer boan.
Natura tua tꝑans atq; modeſtia facit. vt te conſi⸗
lioꝑ meoꝛum moderatoꝛẽ habere velim.
Animtuus ſimplex ⁊ excelſus.me adhoꝛtat᷑ · vt te
colũutatis mee ? ſnĩaꝝ ſociũ eligere debeam.
gamiliaritas tua me vehement adducit vt meał
oim actionũ te mibi comitẽ adiũgere debeam ;
LTouerſatio tua que mihi gratiſſima ẽé me admo⸗
net yt oẽs ptes vite mee tibi gubernãdas defe
Cöſilium appꝛobatr ram.
AIch ſihe keinẽ rat der als gut iſt als deiner.
Mõ em̃ video vllius ↄſilia tuo anteponi debere ·
Mõlſatis intelligo cuiuſpià ſapĩiaʒ tue eẽ ſuꝑioꝛẽ·
Non poſſum iudicare vllius pꝛudentiã tue ſapĩe
eſſe pponendam
“=M Virtutiba ↄgratulat᷑.
HNHeine tugend ſind als vwolkümelich dz du ker
ner vermanüge bedarffeſt wol zuthun / beſunder
allein lob vnd rumes

Jaſignes virtutes tue gratulationẽ magiſq; hoꝛ

tagtionẽ deſidetant.
Eximia ampliſſimaꝝ tuaꝝ virtutũ claritudo.ſum
mis potius videtur laudib⸗ celebꝛari debere. qʒ
incitationem deſiderare.

S

Nraß
ti
hoch

etenſ⸗

ine
am
t men
Aamo⸗
ree
am
einen
dlo,
ſi⸗
neſtie

*
Gſc;e

oſn

Joli’,ũ; XxII.

Ercellens tuax virtutũ paeſkantig magis exigit.
pvät clariſſima oĩm vce extollat᷑ qᷓ; ad maioꝛem
acceſſionem inflammetur.
irtus facit ad mutuũ fedus:
Von deiner tugend wegen ber ich dich in vn⸗
ſer geſelſchafft zu han.
AQuoniã ſũmis te vtutibo wollere video cupio ma
xime vt nr̃e reipublice gubernatoꝛ pſiã.
OQm̃ in agenda virtute te pꝛecipuũ ↄi pexixebemẽ
ter deſidero · vt nte ſocietatis moderate fiass·
Añ̃ te viruʒ ampliſima virtute ↄcerno eſie pꝛe⸗
cipuum.exopto omnibus meis te rationib us
adiungi.

7 Laus ex ingenio.
In deiner venufft bat iederman luſi. .

Preſtans ingenium tu omnibus plurnnũ oble DZ

ctamenti afferre videtur ·
Nirrnſica tui ingenij pꝛeſtantia maximã apud om⸗
nes laudem coniecuta eſt.
Cömoga atq; officioſa tui conſilij ac totius vite
tue inſtitutio.incredibilem apud omnes bo;
nos aues nominis exiſtimationem ↄcitauit.
oꝛtatio ad ſciẽtias.
Die grue die auß kunſt koment/ſol dich bewe
ſe n mit fley zu ſtudieren.
Honoꝛ enimqui er ſcientijs celeberrimus com/
paratur.et plurimum adhoꝛtari debet. vt eas
maxume complectaris
Laus equidem cõmendationis que ex bonis arti⸗
um diſciplinis ampliſſima ſolet exoꝛiri te vehe⸗
menter incitare. vt illas dies noctel 65 conle⸗
qui velis ·

Zignitas quã ſolẽt ſiudia ſcientiax hoĩbo conferre

maximũ tibi eſſe debet incitamentũ vt diligẽtiſſi

mã ſtudijs ipſis oꝑpam adhibeagas
Eplendoꝛ em̃ ꝓbitatis qᷓ lolet ex vtutib eluceſce

re te plurim ũ debet incitare vt eas wlis qᷓ; dili

genter excolere “r”
Gioria quidẽ amplitudinis ex qua hoĩes ꝓpter ſci

entias vinis laudibo celebꝛant᷑ te vbement ad/
ducere debet vt vtutũ diſciplinis te totũ cõmẽ/

dare velis. Pꝛeſiãtia em̃ virtutis qᷓ̃ hoĩes il
luſtrati ceteris ſolẽt hoĩbo excellẽtioꝛes videri te
ſũmope cõpellere debet vt clariſſimis vᷣtutibul
te totu accomodes =ðMU
Auscrpinute. ð
PBilich iſi das ich dich gruf vnnd furgentlich
achte wanñ ich vſtd dz du alle tugẽt geliebet haſt⸗
Quia itelleri virtutesa te ſpꝑplurumũ adamari.
iccirco iure videoꝛ tibi mita tribuere debere.
Quoniã accepi oꝛnamẽta virtutũ ſũmoꝑe ſemꝑ
tibi placuiſſe nõ iniuria te magnifaciio.
Cum mihi ſꝑ ↄſtiterit.te ſtudioruʒ diſcipulis plu

rimũ crebꝛeq; inſudaſſe merito ie vix bonoꝛe di

giiſſimũ eriſumo.

—

Cum mihi exploꝛatũ habuerim virtutes ſũmo in

pꝛecio ſemꝑ apð te extitiſſe. inde ſũmis te laudi
dib efferre non deſino-
Qm̃ ad virtutes cõpandas flagrũtiſſimũ te ſemꝑ
eſſe putaui iccirco ſůma te obſeruantis colo.
Cum te ſemper clarifſimum perſpererim. magni
tudine virtutumquibus te optime exoꝛnatuʒ
conſtat.non immerito adducor. vt te ſummis
officijs pꝛoſequar JMBUw

nſen
getſi

Auccſe
di

Pterſa
n 4

icen ⸗

riet
Uiiite
tubel

nenelch H
thiſ ⸗

mnan,
dere⸗

g vH

. n
Pnord

ſiron
teludi
teſenn
lo.

,m
vmmch

inmnüH

Folium. xxIII.

Oultitudo bñſicioꝝꝑ quibo te pᷣditũ eẽ ocerno: me

vehementer adducit vt plurimi apõ me fias.

Amplitudo dignitat tue q̃ egregie te nobilitaſti.

me plurimũ adhoꝛtat᷑ vt pcipua laudis oꝛnamẽ
ta de te in hominũ opinione referãà.
Altitudo ingenij tuiq̃ te pulcerꝛime inſignitũ cõ/⸗
ſtat iure ipſo mihi ſuadere videt᷑ vt amãtiſſima
failiaritate me tibi cõiunctiſſimũ facam.
Spledo⸗ tue rectiſſie vite:q̃ te ſꝑ illuſtratũ reddi
iſti me faciliter admonet vt te qᷓʒ mariĩe diligs
Conſiliũ alteri alteri ſequi.
Ich halt als vil von deinẽ rat das ich dir gern
wig wil.
Conſi liũ tuũ tantifacio vt a pꝛeceptis tuis nullo
tempoꝛe diſcedam.
Admonitio tua ita mihi audens eſſe vider ea
me facilr impellere poſſit vt id ſequar qõ tu op
timũ putas.Catũ em̃ tibi tribuo ꝙ tuis admo
nitionibo me facilr accõmodari patiar-
¶Macientia foꝛtẽ animũ declarat.
Dein gedultilꝛeyt erzeyget das du eines ſtar/
cleen gemutes biſt.

Patientia tua ſatis tedarare vider quafoꝛteʒ ge/

ras animũ-
Virilitas pſeuerantie tue nobis pſuadere vider᷑
quãtã oiba in rebb agẽdis ↄſtans eſſe ebeas.
lMKaus temperantie.
IVſt meſſiglꝛeit zu loben ſo weyf ich keinẽ mel⸗

ſigern nit dan vu biſt.

Si tpᷣantie laus eſt attribuenda mogeſtiſnmu ,
fecto cathonem iudicare poſſinuuggs.
Si virtus eſt in adminiſtrdis reb⸗ oꝛdine amo⸗

geratione. marximã equidẽ catboni frugilitatis
cõmendationẽ attribuemu.
Si gubernãdis magiſtratibo tpantia atʒ ſũma mo
deſtia defideranda ẽ certe cathon. oi vtute pdi
tũ gerẽdis mgratibo rectiſſime pᷣficiemus
NAInuſncia facit bona ſpem.
Die gerechtigkeit die du gegẽ iderman bꝛau⸗
cheſt macht das ich oir getrawe.
Juſticia qua ſp apud oes vſus es facit vt optie de
te ſperare poſſim. “ô
Beignitas atz iuſtie amoꝛ ̊ oẽſ oplecti ſolitꝰ? es mi

hipſuadet vt ſidẽ tibi ĩitegercima foee exiſtimẽ.
Honoꝛiſica em̃ atʒ laudabilis tua gubernatio ſa⸗

cit vix te bonũ ⁊ iuſtũ eẽ exiſtimem.

Optĩa qdẽ tue gubernatõis iſtitutõ facit vt tevix

rectũ ⁊ oĩ pem vicio carentẽ arbitrari poſim.
Integra ei atz optia viuendi roõ facit vt boiem te

pup equũ ainnocentem iudicare valeam.
Virtus oibus not

Es iſi ein gemeine rede von dir das du nit allein

fleys tuſt ʒu kunſten beſãder auch zu allẽ tugẽden

NMon mõ iap ſtudia colis · vex vt oib⸗ dariſſima fa

ma innoteſcit te vtutibus exoꝛnare ſtudes.

Non ſolũ tuã virtutẽ his cognitã eẽ exiſtimo qui
egregias diſciplinas ꝓſequunt Sed vna woce

perfertur ad omnes?
Virtus ce aliquo nũciaf.

AVlu ſein die vns alle tag vnauſpꝛechliche tusẽ.

de von dir ſagen ·

Dulti q̃tidie ad nos ꝑferũt crebꝛis relationibo in

credibiles eſſe tuas in oĩ genere vtutes
Nunciatur nobis quotidie ſummã eſſe tuaꝑ vir⸗/

1

FJoli . XIIII.

rl

tutum amplitudinem.
Aſſiduo em̃ ſermone apud nos perfertur ſingula⸗

rem tuam eſſe in omni genere officij virtutum
pꝛeſtantiim. “
¶Vlirtutis excellẽtia ·
Ichkan mich deiner tugende nicht genug
wunderen.
Miroꝛ equidem quid in te virtutes valeant cum
Ptins diuine q; humane videan⸗ ·
OJultotiens em̃ te demiratus ſum tanq; hominẽ
ex ipſo celo elapſum H

Singuli homines te virum diuina quad virtu⸗

te pꝛeditum intuent᷑·
¶ Virtus melioꝛ qᷓ; victima;
YJohannis tugend vbertrifft alle gluck gautt
Vna ſeligkeirtt.
Eſt em̃ iohannes virtus.victoꝛia ſelicioꝛ
Mꝛeſtantiſſime virtutes Cathonis omnium tri⸗
umphos ſuꝑpare videnẽ=z.
Altiſſima quidem.atq; ſupꝛema Ciceronis virtu
tum elegantia. omnes fostunas q facillime ex⸗
cellere videntur M
(Coͤſtliu plenũ pꝛudentie:
Alle deine red find volweytbeit.

Oinnia tua conſilia plena videntur eſſe pꝛuden⸗

tie ſapientie ·

mnis em̃ tue deliberationes ſumma ſapientia

referte videnx.
Omnia nanq; tua inſtituta conſtant mira quadã
indnſiriam eſſe apperatta.
AUWirtns placet

In allen deinẽ dingen hab ich emen guten ge⸗
falien vnd beſunder in deinentugenden
DHimia me tua delectãt.ſʒ maxie tua ſůma vtus.
Ojies em̃ tue vite rationes mihi placent magno
pere.ſʒ potiſſimũ ſũmũ in te wtutis ſtudiũ.
Oia tua mihi ſũt gratapᷣſertim magnitudo:ĩ oĩ
bus rebo gerendis. virtus ampliſſma-
Conſiiij cõmendatio
Icch hab keinẽ klugern nie erlꝛãt dan catho iſt.
Cailndioꝛi ↄſilio pditũ.neĩeʒ exptus ſũ iopane ·
Prudentioꝛẽ adhuc nemine Cicerone cognoui.
Alccuratioꝛ adphuc nemo mihi vilus ẽ q;; Catho.
N Cöſinũ cõpat᷑ ad victoꝛiaam.
Deine werclꝛ woꝛmals vurch dich geſchehen

ſing nit als merclꝛlich als die dy duxetz lꝛurtzlich

mit deinem rat geubt haſt. ——
Nõ fuit tanti carthaginẽ vincere quanti hoc ẽ qð

nuper conſilio geſſeris.

Nõ fuit tanti ofticij theucros ſupare quoͤti boceẽ

Aſiat:qð modo tua ſapia pſecutuses.
NMõ eĩ tãti facio ſcipiõeʒ numacia ſuſtuliſſe.q;ti id
exſtimg ex tua vtute ꝓfectum eſ.

Johã nes iſt in ſeiner iugẽt gar vern ufftig ge⸗
Cicero ea virtute ſua conſecutus ẽ bꝛeui admodũ
tpe.q̃ non niſi longo ſtudio ſolent hoĩes cõpare
VJohänel etate adhuc tenera. cefoſ ingeĩio ſuꝑauit
Catho a teneris iam annis fuit induſiria pᷣſtatioꝛ
Tentuli eloquẽtia apud latinos magno theatro
. ſpectataltt.
Dasna eſt Cicronis virtutu conſpectatio⸗
Naus ex fama.

4

Induſtrie excellen tia⸗ weſen

nge

ls⸗
en
g

Nild

toi⸗
n⸗

Von
.
mn

nlch

ci tus gtaz pꝛeſtantia. ⸗
N Amicus laudatr᷑ in laudatione amici-

ilns
eiiil

peln
te
mocil
löate
ſupeun
ſtätio⸗
eun

JFolium. xxv.

Du haſi von deinẽ leumand vilere.
Oaximã es ex fama laudem cõſecutus.

Sũümã es er hoĩm opinione exiſiiatõeʒ adeptne-

Ampliſſima pꝛofecto ex ↄſtanti hominũ celebꝛati
one eſt tibi virtutũ laus attributa.
Fama de re aliqua.
O wie frolich iſt deine guot geruchte
Oiocundiſſimũ nunciũ de rebo nuꝑa geſtis.
O gratiſſimũ rumoꝛem de fama tue ſalutis.
S deſiderãtiſſimẽ famã de tuo filio ad nos tᷣdit᷑o·
irtus adoptatio.
Es iſi nicht begirlichers dañ dein tugende:
Nihil vnq̃ʒ grat:?q̃; omnibo eſt tua virtus:
Nihil optatius vmuerſi cĩtati qʒ tua pꝛudẽtia.
Nihil acceptabilieſt reipublice ʒ diligentia.
MNihil opoꝛtumi toti pplo eſtq̃ʒ tua ſingularis vir⸗

Dein guter leumand iſt mir gar frolich.
Ego celebꝛatõe tuaꝑ virtutũ plimũ gaudeo.
redicatio tue ꝓbitatis maxrie me leticia afficit
go cõmendatõis tue exiſtiatõis maxioꝑe letor.
Erpientia bone fame.
was man gutz hat von dir geſagt das habe ich
in woꝛheit erfunken.
Meomes de tua ꝓbitate exiſtimauerũt id ego reip
ſa darifſime conſtare perſpicioo
Quam de te hoies celebꝛitatẽ pꝛedicant eam ego
ampliſſima expertus ſum. H
Quas de te virtutes celebꝛãt ſinguli:ego diuinas
eſſe exploꝛaui⸗-

ECoõgratulatio de adeptõe bone noĩs.

Ich frewe mich ſere deiner ere die du von dei
nem ampte haf. e xr

Gaudeo plurimũ:maximaʒ ex magiſtratuo te lau

dem adeptum eſſe.
Tetoꝛ maximã ampliſſimãqʒ re reꝝ geſtax gloꝛiaʒ
e tuo magiſtratu dexoꝛtaſſe· ”UW

Gaudeo marimope ſumã te ex virtutibo tuis no⸗

minis exiſtim ationẽ fuiſſe conſecutum.

Congratulatio ꝓſperitattis. —

Ich frewe mich ſere das du zu einem rate me
vſtergeboꝛen biſt. . reatte
Ex ꝓmotiõe tua ad mgtatũ magnam capio volu
Acceſſio tui mgrat:.ſũmã mihi attulit oblectatõʒ

Succeſꝭ honoꝝ tuoꝑ· magne midies ẽxoluptati
irn tue dignitat mñ plimũ iocũdiſſima

Virtus ad amandũ impelilt.
einer tugende halbẽ muß ich dir hold ſein.
Hoꝛtũe tue gtulor ſic eĩ exigit ĩgeni tui magtudo
Virtus em̃ tua mecogit vt tibi plimũ gratuler.
Virtutibo em̃ tuis adducoꝛ tibi crebꝛius gratiſi

Animoꝑ ↄciliatio opraf. care debere,/

Das du mich lieb haſt it mir geneme.

Eoiunctio tue optime erga me wlũtatis maximã

mihi ſnauitatẽ adduaait.
Declaratio animi tui quà te erga me habere did

eſt mihi miru ĩimodũ optatiiQm.
Mme amas eſt mihi vehemẽter ꝑ gratiſſimũ.

Famuiliaritatis affinitas quã mecũ officioſiſſmè

vt alagelaſti maxime mihi woluptati accedit.
, micus ↄgratulat᷑ mic.

als lere frewe als ich.

ch mein nicht das ſich yemuͤt deines glucks

SAO e = .

N

btehge

Nen

tuiso⸗

Ateſſe
Mui⸗
lo
lari
pptan
ſime
ſein⸗
ötuco
tbler
mneß

ee ,

nurni
tedic⸗

ni⸗
ſſin
Necit

eo

FJrolium. xxvI.
Nemini ↄcedam.vt tua pꝛoſperitas alicui iocun⸗
dior,ꝙ6 Iüiiiii.
Nulli quidẽ aſpicioꝛ tue cõmoditatis rõnes eue/⸗
nire carioꝛes.q; mihi.

Nulla equidẽ rõne tolerarẽ · vt tue lonoꝝ acceſſio⸗

nes cuiqᷓ; gratioꝛes ↄtingere poſſent qᷓ; mihi·
(Cognita mihiſcribunk.
weſt ich nicht das dir iohãnis tugende als gar
kunt wer. ſo ſchribe ich dir mee da võ dã ich thun
Niſi cathonis virtutes tibi notas eſſe arbitrarem
te his multa tibi narrarem.
Niſi mihi exploꝛatũ eẽt te optime cognoſcere qui
bus ſi Catho vᷣtutibo exoꝛnatus · de hoc plibus
tecũ agerem· “R
Silentuli virtutes tibi ignotas exiſtimarẽ de ip⸗
ſis te certioꝛẽ redderem. M
¶ Netat᷑ amicus ꝙ bñficia ſua grata fuerunt.
Bir iſt lieb das du ein gefallen in meinem di
enſt haſt ·
Gaugeo plłimũ mea tibi officia accidiſſe gratiſſia.
Tetoꝛ marioꝑe ꝙ aue ꝓ te facio.accepta tibi ſint.

Eſi mihi iocũdiſſmũ.q̃ ꝓ te geſſerim tibi accidiſſe

Q¶BDiligẽtia grata. gratiſſima.
Mir iſt nit liebers dañ dein wille gegen mir.
Nihil eſi mihi amabilitua erga me volũtate ·
Nihil eſt mihi gratius/tuo in me officiioo
Mihil eſt mihi optabiliꝰ.tua in me diligẽtia· atz be
neficioꝝ tuoꝝ coniũctione.
¶ Status ſignificatio cũ leticia acceptatr᷑.
Ich mocht nit liebers gehoꝛt han dañ da ich
ternam das es dir wol gieng. d;
.

Aceptatiſſim nſci accepi cũte re agetẽ itellexi.
Optatiꝰmihi mhilaccidere potuiſſet.qᷓ; cũ deflo⸗

rente ſtatu tuo certioꝛ factus ſum
N¶ Duigentia amici auger.
Icch bin alle tag fleyſſig dein beſtes zu werben.
Tibi wli ꝑpſuadeas res t uas indies m̃ eẽ carioꝛes
Scito maioꝛa mihi ĩdies eẽ cure dignitatẽ tuam
Hoc tibi velim ſtatuas.omnia tua indies accide/

re mihi carioꝛa:alias iocũdioꝛa:

Benignitas auxilij
Dich ſol nit wũder han das vil leute begeren

deiner furderũg · wañ es iſt lautbar võ dir dʒ yder

man pꝓf legeſt willigklich ʒu dienen

Qm̃ liberalitas tu oĩba planiſſima ẽ.non mirer: ſi

oẽs in eoꝝ negocijs benignitatẽ tuã expetunt.
Cũ tua benignitas nemĩ vnq; defuerit.mihil eſt ꝙ
mireris ſi cõplurimi in eoꝝ cauſis te ſiatuant.
Quia tu a apð omẽs beneficẽtia nota eſt nulla te

moueat admiratio ſi multi ſe tibi cõmendent.

Cũ te oẽs liberaliſſimũ cognoſcãt nulla tenearis
admiratione.ſi oès tuũ officiũ requirant:

Non parua afficioꝛ leticia noĩs tui exiſtimationeʒ
te integram detendiſſe.
Non dici poſtet qᷓ;tũ gaudeamhonoꝛẽ tuũ te reti⸗
nuiſſe abſq zalicuiꝰ criminis litura. .
NSoſpitati congratulan.
Ich hoꝛe gern das du geſunt biſt · moͤſiſſe

Gandeo plurimũ te in hos vſqʒ dies ſoſpitẽ per

¶Congratulatio ſeruate fame. .—
Mir iſt lieb dʒ alſ gar ein gut geruch noch haſt
Tetoꝛ plurimũ famẽ tuã incolumẽ te ↄſeruaſſe

,„

eben⸗
roen
tbam
ae⸗

aen

f
nt,
iſi
an.
alate
ſeni⸗

bhot
ſ
ne

etei

ſe

cte valentẽ conſpicio.

E

Folium. xXVII.

Letoꝛ m marimope te recte valere atz incolumez.
perſiſterre. 14“
ODagne mihi quidẽ eſt voluptati:ꝙ te ſanum ⁊ re

¶ Preſentia optat᷑ ſein
Vlil ſachẽ halben wolt ich gern ein mal bei dir
M optarẽ vt multis ex cauſis vna eẽ poſſemus
Deſiderarẽ vehemẽtiſſime.vt pluribo ex rõmbus
pñtiã noſtrã excolere poſſemus·

O vellẽ vt magnis ac młtis rex acceſſiõis ad quẽ⸗

libet noſtiꝝ ꝑtinẽtibo ſermonẽ coꝛam cõmutare

valeremus. Eeectio pꝛe alis.

were mir nach wunſch vnnd willen gegeben
weyfe leute · zu kyeſen ſolteſt du der erſte ſein.
Si mihi facultas optabilis data eſſet · te eligereʒ
yt mihi coꝛã eſſes in meis ↄſilijs ꝑtractandis.
Si ex ſnia mea te poſſidere.vellẽ · vt mihipñs eẽſ
oĩm ↄſiliox meox moderato:
Si mihi facultas optabilis data eſſet hoĩes opti
Mmates eligendi.tu in pꝛimis mihĩeſſes ĩ meis
conſiliſs eligendus. S
Si tte arbitratu meo poſſidere poſſem nunq; a tu
ig conſilijs diſcreparem.
Siex wto mihi vdata eſſet tin poſſidendi facultas
oĩa mea ↄſilia tibi gubernanda cõmittere ·
Familiaritas leticiam facit. .
Ich hab gar ein guten gefallen darin das ich
dir in freuntſchafft be want bin/
axĩa afficioꝛ iocũditate ex familiaritate noſira.
MNõ parua afficioꝛ voluptateex noſtra affinitat cõ
Amoꝛ reipublice. inctone.
Ich gan dem gemeinẽ nutz vil guiz. .

õͦñäͤõ

Non poſſet dici qᷓtũ reipublice ſalutẽ deſiderem/

Non poſſʒ vᷣbis explicari qᷓ;ẽtoꝑe reipublice faueaʒ.
Mon poſſet rõne declarari quanta charitate rẽpu⸗
blicã complectar

Non poſſet aliqua ſignificatiõe expꝛimi ·qᷓ; ver? cõ⸗

munis ſalutis patron atʒdefenſoꝛ ſꝑ extiterim
Salus affectat᷑ virtuoſoꝛ.
Das es frumẽ leutẽ wol geet dziſt mirlieb.
Ego ſalute bonoꝝ maximopere letoꝛ ·

Eso officioſoꝝ hominũ incolumitatis ſum vehe⸗

mentiſſime cupdue. MMMV
Ego iu ſioꝝ bominũ felicitatis ſedulo ſum curio⸗
ſiſſimus. Dilqgentia in cauſa.

Johannes mocht dich nicht ſerer gelobt han

dan er thet

Cicero diligẽtior tuis laudibo eẽ ñ potuimʒ qᷓ; fuit

Catho grauioꝛ dignitati tue·q excitit eẽ ñ potuiſiʒ

Mio cõſtantioꝛ tue cauſe eẽ nõ potuiſſzq; fuit.
¶AVliurtutis autoritas.
Dein achtberkeit macht das alle dein beginne
den leuten genem iſt. .
Clariſfſima tue antoꝛitatis excellẽtia efficit vt qͥc⸗
quid agas ab omnibo acceptert.
Tuoꝝx virtutũ ſplendoꝛ oẽs hoĩes cõmonet.vt q̃/
cunq; facias pondererrt.
Tantus eſt tibi virtutũ cumulus vt quecũq; geſ⸗
ſeris ab vniuſo ꝓplo autoꝛitatẽ habeant·
Pꝛouidentia.

Jobãnes mag nit betꝛogẽ werden dan er gar
ein kluger furſichtiger man iſt.

Vebanee in his que puideri poſfũt non faller.
Cicero in reb que humano ingenio capi pñt non

— ——ʒ—

„

em
net
ihn

Nenmn

eb⸗

he⸗

Cund

bthen

öſit

uuſh
⸗

gin

Nti

4

Folium. xxvVIII.

capietur.
re ſolẽt nõ poterit defraudari.
Dignitatis curug.
Ich denck teglich dein ſach zu beſchirmen.
Dignitas tua ſedulo eſt mihi cure
Honoꝛ equidẽ tu ppetuo mihi aĩo reſidet.
Negocia em̃i tua qᷣtidie mihi inſira ſũt memoꝛie ·
niuolentia maieꝛ experit᷑

thuſt mir von tag ʒu tag ve meer vñ meer

Quocũq; me verto tui amoꝛis veſiigia ocerno in/

dies maioꝛa

Quantomagis ego mecũ aĩaduerto · tanto tuã er
ga me bemuolentiã maioꝛẽ eẽ video.
Quo magis mecũ excogito eo mag erga me amo
ris tui nũctionẽ indies augeri ſentio.
¶Boni amanf.

Jð Ich hab alweg luſt gehabt zu deiner frömkeit

Bonox vita me ſemp piurimũ clectauit· iu
Eiues de republica recte ſẽtiẽtes ſp vnice adama
Qui officioſam viuendi cõſtitutionẽ imitant᷑ ſũ⸗

mo a me amoꝛe cõplectun᷑.

Spes ponit in aliquo

All mein hoffnung iſt an dir.
Om nis mea ſpes in te poſita eſt
Scio ſpem meã in te vno eſſe ſitam.
In nullo alio qᷓ iu te ſpem babere wolui.
Om nẽ ſpem mea in te fixi ac locaui.
IFicdes pzobatt
weſt ich nit das du als gar glaub wirdige biſt /
H EWe Oie, 84

„

doꝛſt ich dir mein geheime nit offebaren.
Niſi ſides tua mihi ꝓbata eſſet.nõ auderem mea

tibi ↄſilia delarre.
Niſi tna mihi beniuolentia exploꝛata eſſet nequa
q́ᷓ; oↄfiderẽ meã tibi conſtitutionẽ aperire ·

Niſi tue vite rõ optime mihi cognita eſſet · nõ au⸗
gerem mea tibi ſecreta cõmitterre. eſſet
MPlibo v̈bis ſolicitaret᷑ aic ſi ð ei fidelitate dubiũ
Da võ dz ich einẽ getrawẽ hab dʒdu ĩ meiner
ſache ſſeiſſig ſeiſt hab ich dir deſ da kurt ze geſl hribẽ
Si de tua erga me volũtate dubitarẽ.płibo vbis
ad te ſcripſiſſem. vt rõnib meis inſeruires.
Niſi rectã de te fidẽ mihi tenerẽ.plibo tecũ agerez

1

vt cauſe mee fauere deberes.

Si de nt̃e amoꝛis ↄiũetõe ſuſpicarer longioꝛi qdẽ

orõne a te cõtenderẽ. vt mihi accomodares.

rat / meiner ſach aufgang nach meiner begir zu er⸗
volgen.

Spero pꝛudentia tua fret?.qð exopto ↄſeq̃ woſſe.
Cõſido em̃ tua ſopiẽtia intercedente qð cupiofe/

liciter obtinere.

ODihi em̃ optie ꝑſuadeo opa· conſilij tui adiuuan

te.qð deſidero feliciter impetrare
Beſpublica recte tractat᷑.

Vobannes hat vmb das gemein gut vilwerdie
net. Elel ſic. Yohannes hat einẽ gemeinẽ gut vil

zu willen getun.

Johannes de cõmuni ſalute plimũ bene merek.

Lathonẽ de republica puto optime meriti.
Ciceronẽ ſp de rebublica recte ſentiẽtẽ cognoui.

Vtoꝛ pꝛudẽtia alteri?ꝰin ↄſecutõne cauſe.
Ich hoffe durch deinẽ gutẽ vnnd foꝛſichtigen

—

rme

negen

eſet

dubii
neiner

ſhrbi

ede

nes.
henq

iiſ
e⸗

n

rven

ſe.

Poſec

gaun

rrce

Ntyi

4k„

i

nöèng

Jolium. xxIX.
(EConſuetudo bona ·

Gein gewoͤheit reytzet mich alweg zu feeude v v
zu guter lernunge.

DNDea aũt conſuetudo ſemper me ducit a4 ſiudis

wonarum artium.
Oea aũt natura me ſempꝑ trahit ad pacem.
Sea uidem volũtas.me trahit ad ibertatem·
Jerecundia petẽtis aliquid ab amico.
Ich hab mich offt voꝛ dir geſchenbt wanñ ich
etwas von dir bitten ſolt.
Pudoꝛ quidẽ ſubruſticus multocines me deter⸗
ruit.cũ aliquida te expetere vellem ·
Verecũdoꝛ adhuc cũ aliquid ate frui vellẽ 6r tu
am eꝛga me beniũolẽtiã liceret

Pudiuſculus nimis erga te ſũ · cõ opam tuã 3 te

contengere wolo.
ratitudo beneſicioox.
Johänes iſt alweg gar danckbar geweſen der
guttate die im geſcheen ſind.
Teranen fuit ſꝑ beneſicioꝝ memoꝛlibẽtiſſime.
icero vir ſempꝑgratiſſimus extitit. Sð
Tullius ſp curait ne ingratitudinis vicio vnqᷣ
criminari poſſit ·
Lentulus ſempꝑ ſolet amicis mutua beneficioꝛuz
viciſſitudine reſpondere.
Scipio dſueuit ſaltẽ) eandem beneficioꝛum gra⸗

tiam reße
Audita⸗ cupiunt᷑ vera.

Ich boꝛe vil da von ſagen wolt got das es
war were.
Wulta audiunt᷑ qtidie que cupio eſſe xra.
ulta qͥtidie mihi nüciant᷑ vtinã vera ſint·

Aagna cõtinue ad nos deferunt que quẽ admo⸗

AQdum referunt᷑ omnia conſtare cupio.
N¶ʒConſolatio in doloe.·

In aller meiner betrupnyf iſt dz mei hocbſier

troſt. dz ich weys / vz ich nicht vbels get han hab.
In marima animi mei acerbitate hac vtoꝛ cõſola
tione. ꝙ q; feci oĩ culpa carent.

In maximo do loꝛe hoc vtoꝛ ſolatio ꝙ ſuʒz mihi cõ

ſcius oĩa equiſſimo animo feciſſe-

nihil a me ſine ratõe cõmiſſum fit ·
Signiſicatio optaitit.
Vm̃ dein fryde ſtat es als du begerſt.
De pace ita eſt vt optaſti.
De ſtudijs nt᷑is ita efſe conſtat vt maxie cupis.
Be ſtatu reipublice ita foee videbis vt deſideras.
De ſalute ntoꝝ oĩm ita eſt vt ſperamus omnes.
(Aiterax iniquitas;
Alils vu ein man biſt/ alſo ſchꝛeiſt du auch bꝛieff ;
Eoiſtola tua facillantib mihi ltis delats eſt.
Aitere tue inconſtater loquentes atʒ contumelio
ſe mihi reddite ſuntt
Tuas literas recepi varie diff luentes.
Egiſtolã tuam fluctuantibo literis plegi.
ALiteras tuas vidi ſimiles tue nequicie.contume
lieoſas:inuidias/iniquas/mendaces/turgidas/
inflatas/ampulloſas.
Tuas mihi lias detalit lentulus plenas diſcoꝛdie
teemeritat / ſupbie / crudelitat iſolẽtie arrogãtie
CTuam plegi eplam ignominioſam / vetractancem
mnimodeltia/ illibera le/ facinoꝛoſam.

— . —

n⸗

er
e⸗

caſol

ö5

neg

lact
Ngite
mnem

Sceleritateſinimicoxꝝ nkor ti

Joliuũn XXX.

wir haben vns ſeer vnd hefftig gefurcht vnd
doch nit lang· M
Nõ longe quidẽ ſed teterrime nobis inſiderunt
belloꝝ future oppꝛeſſionee. —
Non din ſʒacriter tue nos ſuſpitões toꝛſerũ=t.
Non longo tpe exaĩatiſed acerbiſſima maloꝝ cals
mitate oppꝛeſſi ſumuss UD
IVIncrepat᷑ nõ reſeribens .
Schemeſi du dich nit das du mir auff meyn
ſcriffte nicht wiger ſchreybeſt · ä
Nõne huiꝰte ſupputet · vt cũ iam exme literaꝑ fa⸗
ſciculos recipes nihil mihi remiſeris
An vlla ne verecũdia cõmoneris te młtitudie Ka⸗
rũ a me inacitato mihi qᷣcqᷓ; nõ reſpondere.
Ita ne pudoꝛe afficeris aliq mhil tuaꝝ ad me lite⸗
rax remittere. SðJMGD
Perſidi bvnis nocenit
Die bofen vertrucken die guten.

Iniquitate ꝑfidoꝝ·ſtatus bonoꝝ turpit᷑ ẽ affectus

Sceleribo maloꝝ oppᷣſſa ẽ lonoꝝ litertas.
Im ꝓpbitas ſceleratoꝝ afflictus eſt bonoꝛum bene

¶ Scelera cognita. 1*
Su weyſi wol wie bofe vnſer widerſachẽ ſind
Impꝛobitatem aduerſarioꝝ noſtroꝛum credo te
iam diu cognouifſfſe.
Non arbitroꝛte fugere:quanta fit noſtroꝛum ĩui⸗/
doꝛum malignitas.
micor bi notas eẽ arbitroꝛ
Salis eſt iraſcendũ ·
Es ſol dich nicht wunderhan das ich vnferen
feynden gram bin. M

Vulla queſo admouearis admiratõe.ſi in emuloſ
noſtros incand eſcã.q̃́ꝝ ꝑnicies eſt· vt per oium

oꝛa volitet populoꝛzum-

*

Moli mirari ſi apio acrius ſuccenſeaam.

Nõ eſt qð mireris fi in popiliũ ita cõcitatus ſum.

õ debebis amirari ſi in iabinũ indiguem.
Impꝛecatio vel maledictio-
Geot ſchende die boſthafftigen ·
Seus malefaciat homim ſceleratiſſimo·
Deus ſabinũ perdat.hoĩem ingratiſſimũ/ſceleſtiſ
ſimũ/flagitioſiſſmum.
alicoerigũtur.
Es ſſt vnõ weylen gut dz man dy boßẽ ſtrafft.
NOaiox impꝛobitatẽ aliqñ retundi vtile eſt.
Perfſidoꝛum iniquitatem repꝛimi ſepenumero
neceſſarium eſt. U
IYnuidoꝝ vetractõibo atʒ fraudulẽtijs eandẽ vicil/
ſitudinẽ retribuere neceſſitas poſtulat ·
(NDetractio ſine cau.
Icch hab nichts gethan darumb man mir af⸗
tftierkopen kunne.
boies mihi nocere debeãt· cauſam nõ habent.

qenich nnihi detrahere debeat nulla ſibt inſis ca

oblata eſt ·

me bomines iniurns lateſcũt id pꝛofecto ſine

caula facere vident᷑.
[Detractoges.
Zeobe leut reden das beſte von vunoe.
Moĩes maliuolentia ſuſfuſi aſſidue nobis detrahe
re vident᷑. .

oies natura maledici.noſirã recte viuẽdi rõnẽ

coinqu inare machinantur.

mof
lum

ſun⸗

leſt

lmero

wic

ir e

nt.
uſtac⸗

ſe

ete
mni

Folium. XXxXI.

Homins inuidi nõ ceſſant quotidie noſtru gſti
mationẽ labefectare.
Perfſidia quid facit. S
Sie borheit der menſchen macht das manch
ding wirt auff das loſte außgeleget.
Peſtifera hoĩm ꝑſidia facit.vt nõnulla durius qᷓ;
dicta ſint ꝓferantur.
Inuidia hominũ facit vt multa ſecus qᷓ; ab boſ⸗
bus facta ſint accipianf/
Oaliuolẽtia hoĩm facit vt pleraqʒ q̃ recta ſunti in
ſiniſtram partem accipianf᷑.
¶ Detractio.
Schreib ich dir yetzunt ichtz anders dan von
deroſtier koſung · die vns geſchiht in vnſer ſache.
Ita ne pᷣter detractões res vlle a metibi deferũt᷑.
Irta ne pᷣter malã nominis exiſtimatõeʒ mea tibi
quicq; affertur.
Ita ne pᷣter maledicta de actionibo noſtris quicq;
geſtum ſit denunciat᷑.
Inuidia.
ſi no Sulputio ſeer gram.
Nunãʒ alexander tm̃ fuit exoſus ꝑſis quãatu nobiſ
eſt ſulpitius. bis eſt pompey.
Munq̃̊ʒ tantũ fuit odio Nero romams.quãto no⸗/
Nunãʒ Dionyſitantũ fuit inuiſus ſiracuſi is quã⸗
tũ nobis eſt lemulus
¶ Audita capiunt᷑ falſa.
Ich hoꝛe vil ſagẽ vñ hoffe doch es ſey nitware
Quotidie multa audio.aue cupio eſſe falſa.
Vlaria indies intelligo:que vtinã inania ſint.
Oagna indies coger audire/q̃ vana eſſe cupio⸗
Non poſſum abduci . Ari cKicie varia pcipiã S

ſficta eẽ omnia libenter exopto.
(Eauſa nõ ſcriptionis.
Plich hat groß vngewittere gehidert das ich
keyxn botichafft mocht zu dir haben.
Oaxima geris pturbatio phibuit ne ad te aliquiſ
er tabellarijs accederet cui aliquid literarũ mea
rum ad te cõmitterm.
Fimbeꝛes et venti in cauſa fuerũt ne tabellarios ti
pi mittere po0ſeff.
Magnitudo hiemis ad hũc vſq; diẽ vetuit·ne ᷣd
ageremus. intelligere poſies.
Ich bab nie grobern vnd vnbehendern buffel
gelehen dan dn biſtt
Gneptioe pꝛoſecto te neminẽ eſſe vidi ·
eſcio quis te ignauioꝛ reperire poſſit. .
Julanioꝛ ceteris bominib mihi videris eſſe.
7oöpatientia in ꝑpeſis.
Sein vngluck beekumert mich faſt ſere⸗
Incredibiliſũ de tua adſa valitudie cura ofect?.
Holicitat me vebement tua aduerſa valitudo.
Ercruciẽt me nimiũ tuox infoꝛtũioꝝ calamitates
¶Diffidentia de nuneo.
Ich doꝛſte mich nit herwegen das ich meine
bæiefe iohanni befelhe-· S
Mon auſus fui Johãni literas meas cõmittere.
Nõ mihi viſũ ẽ fulgẽtio recte las cõmitti poſſe.
Nõ eriſtimaui lẽtulo l̃as meas temere ↄſignare⸗
(NKongitudo nareandi fugii·
Prohemium pꝛo ſino⸗
nnimis narrationum-.

*

h

Ugut
füme

niost

hecd

nboſce

e⸗
⸗
do⸗ .
mngtes
meie
ittere

ſe⸗

ſgnuril

Joliũ XXXII.

Um noſtre mentis conceptũ aperire.
nos ad dicendum moneant.explicari volu
mue mi Johannes. illud diligẽter obſer
uare debemus. vt narratio a nobis habita idonea
cõmoda ↄſtat. Mam ipſa narratio debet bꝛeuit ex⸗
plicaxi.vt ab auditoꝛibus faciliter cõpꝛehendatur
Cõuenit etiã ꝙ dilucide aperiatr᷑. vt ab auditoꝛibʒ
clariſſime intelligat. Conuenit pᷣterea vt ipſa vere
ſiłr declaret.vt ipſa ſidẽpoſſit auditoꝛibo pꝛotuleʒ
efficere. de quibas narrationbus. aliqua pꝛincipia
hic tibi denotaui.que ſi foꝛtaſſe nimis pauce vide
bunt᷑ hac pfecto ratõe exeuſari debent.ꝙ vnuſqᷣſqʒ
cui aliquid narrare contingat · ſatis clariſſime iĩtel
liget.quid ſit illud:et cuiuſmodi exiſtet quod pla,
num facere voluerit.quod cum recte nouerit faci
lis erit defatigatio ad ipſuʒ dilucide denodare 2 ſa
tis apertiſſime demouſtrare. ”DU

deo Xlirtuoſus—
BVIohannes hat mancherley tugendge⸗-
In iohãne ſunt virtutes qᷓ;plurime/iuſticia/ foꝛti
tudo/modeſtia/temperantia.-
In Cicerone poteris heccognoſcere. induſtrie/ cõ
ſilliũ/ſãpiam/humanitate/libertatẽ/ modeſtiã/
In Cathone hec eſſe cõſtat / bonitatẽ / integriratẽ

pietatẽ/charitatẽ/ſidem·
AELlicioſuius.
ZJohannes hat ſolche vntugende anim.
In clodio hec omnia videmus.iniuſticiam/fecoꝛ
diam/temeritatem/audatiam/pꝛeſumptioneʒ.
Indolobella hec inuemire poteris.iniquitatẽ/ſuꝑ
biam/ſallacis/ crudelitate/incõſtantiam.

HPoliritas dicendi ·
Es wer zu lang võ anbegin zum ende zu erzeln
Apꝛincipio totiꝰvſ ad finẽ lõga nĩs eẽt narꝛatio-

Zib initio quidẽ totius negocij vſq; ad extremũ ꝓ

lixa nimis eſſet dicẽdi ratio.
Ab exoꝛdio toti? acceſſionis.vſq; ad calcẽ diffuſa eſ
ſet cõmendandi ratiocinatio. H
Si ab oꝛigine omnia reſumere temptemante di
em dauſo componet veſpere vllimmw
NNNErhoꝛtatio ad ſtudill.
Lieber iohanes mein fleyſſige begir iſt. du wol
leſt dich vben in gutter lernunge.
Optarẽ maxime mi iohannes vt compluribo ex
cauſis liberaliũ artiũ diſciplinis opaʒ dares pꝛi
mũ ipſe taliũ ſcientiaꝝ virtutes hoĩim inge /

nijs marxime cõueniũt· Rurſus ꝙ opoꝛtuniſſie
ſũt in oibo hoim rebus.ſiue ſecũdis ſiue aduer⸗

ſis. DHeinde nihil ẽ at ipo deocexcepta aĩa) hoib⸗
datũ ipſis ſciẽtiaꝑ virtutib⸗ pſianti?.Etillð ad
iũgo.qꝙ nebe oppida neqʒ ciuitates neqʒ ꝓuin⸗
tie. Aut deniq; nulle nationes · abſqʒ artiũ pce/
ptis gubernari poſſint · Meqʒ hoc tacebo.niſi ipe
lonap artiũ doctrine apud humanũ gen colerẽ
tur. hĩes ꝓfecto eox vitã tanq; aĩalia bꝛuta age
re cogerent᷑.Alddo etiã ꝙ ipſe vtutes nulla vio
lentia homini eripi poſſunt. Huic itẽ accedit ꝙ
ipſe etiã hommi moꝛtuo ſempiternã laudis ex⸗
iſtimationẽ cõparant. Accedit etiã ꝙ he virtuo
ſos pꝛeſtantioꝛes efficiũt.eoꝝ alas reddũt illu⸗
ſtrioꝛes. Pꝛeteria nihil ẽ ſaentiaꝑ cognitiõe pᷣ/
ſtantius. Et hoc etiã addes ꝙ quiby ille adberẽt
vitam floꝛentioꝛẽ degere poſſunt.Et illuc rur⸗

. ——— — —
— S
—— — C. . . v — —.

— ——
— ——
— — —

nyen
mato⸗
mmäp
ſuſc
medi

dANN

vnip
Arespe
m nge
tuniſſe

AAet.

fahwi⸗
lö
Gpun
nüßee
niſißße

toleid

nutaig
nnllate
ceht9
dsen
.
birl
nnoeh⸗
abetet
drwr!

FoliumxxxIII.

ſus addendũ eſiꝙ tranjllis in rebb marximaʒ
afferũt oblectationẽ: riſtibo vo ⁊ calamitoſis

tpꝑm ↄditionẽ impotant. Poſtremo qo caputẽ
ipſe em̃ ſciẽtiaꝝ facultates ampliſſimam cõmo
ditatis opoꝛtunitatẽ ſecũ afferũt· vt etiã ſi ho⸗
mines ceteras oẽs res amiſerint.ipſe tñ iſigneſ

₰

bonaꝝ diſciplinaꝑꝝ vᷣtutes ipoꝝ boim penuriã cõ

montſlime fuſtentare poſſunt
NAlia epiſtola hoꝛtatoꝛia ad ſcientiaas.

Ich hab vernumen das du zu mal ſieyſſig ſeiſt

in lernũg guter kunſte ſolchs ich gar gern võ dir

ũdiſſmũ de te mihi pferebat nunciũ. Au⸗

dio equidẽ ꝙ diſcendi amoꝛe wbementer accen

ſus liberalibus diſciplinis diligenti oꝑa inuigi⸗

les ⁊ incũbas.quod tibi ꝑpetuo cupio inſidere.

Quid em̃ in hac moꝛtahũ luce homini poterit
accidere iocũdius.qᷓ; his artibo inſudare.quib⸗

pomines ſe ꝓbos efficiũt:a inſignes.quibo etiaã
livni nomiĩs eternã famã q; facillime ↄſequunt᷑.
Ande iuxta virgilianã ſniam oĩbo ẽ vite bꝛeue
cirrecupabile tᷣs. Sed fama ertẽdere factꝭ boc
ptut opus exiſtit. Nihil voõ q̃ hoĩes famã ſuaʒ
celebꝛioꝛẽ efficiant q́; optimis inſtitutis libera/
liũ aiſciplinaꝝ intẽdere ſtudioſe Quappter ve
lim ita tibi pſuadeas. Mullũ tpᷣe abſq; tonoꝝ ſtu
diop exercitio pᷣterire patiar. Vlale mi iocũdiſſi
me Johãnee mihicvt facis jmutuo amoꝛe coꝛ
wañ ich dich ſihe ſo las ich mich duncken ich

go alterum vt meipſum.

e

Eu em̃te viclenet me altepz vigere⸗ videos,

Cũ te intueoꝛ intimos mihi aicos icere eriſtio.

Cüte contemploꝛ peiſcos illos viros pꝛeſtantiſſi
mos KK videoꝛ

Cüů amicoꝝ abſentiüz ZLiteras legimꝰ
Pich duncket waß ich vein bꝛieffe an ſehe oð

leſe das ich mit dir rckcde. 15

Eum tuas las lego tecũ videoꝛ colloqui
Literse tuas ↄtẽplans ſermonẽ tecũ bre nigeer.

eniuolentie imago. 4

Ich h
Manmme reliquum habeo in quo poſſem imaginẽ
antique beniuolentie cognoſcre.

Alium neminẽ habeo in quo pꝛiſca noſtre cõiůctin

onis colligatione oſpicere valeam
Meminẽ aliu ſupeſſe video in q̊ paiſtindͤill amor,

noſtri ſociet epꝛeſentare woſſim.
narehreſentaren

So bald ich dich ſahe begund ich dieb b zu u lie⸗

ben. vnd vermeinte doch nit das ich wider võ dir
ſo groß geachtet wurge.
Qud die te cognoui te amare cepi nõ 5 enſimans
a te viciſſim diliigs. 4
En pꝛimũ te vidi: magnũ feci initĩ m
beniuolẽtie.cũ tñ nõ putarẽ vt me amare des

Vt pꝛimũ te audiuiin te amando exarſimi me tũ

repatans vt mutuo mihi amoꝛe reſpõderes.

Quo tempoꝛe mihi cognitus fuiſti· eodem miri

ce te diligere cepi.
Qpꝛimũ te allocutus ſumi in namo⸗s tuiz s mariu⸗
pere cõmotue nm, 8 lͤ

keinẽ eltern freunt dañ dich. r d

ſtre age

ntf

Gn
heod

che

inagdi
eCöiittt
gant

tbyle 35

er öor
ſmmn

e tic⸗
edies

ginet
S

Hoc equidẽ a
nere videtur.

Ich ſchicke dir Hobannem vnd bite dich thu
im bdas beſe ..
Nitto ad te iohannẽ tuis beneſicijs exoꝛnandũ.

Folium. xxxIIII.

Has anſehen vnßer liebe was tugent ·

Primus auditus noſtre amicicieꝑ virtutẽ fuit.
In pꝛima beniuolẽtie ↄiũctõe qᷓ tibiociliatus ſuz⸗
caput amoꝛeis fuit inſignis failiaritat affinitas
In mea tecũ amicicia a pꝛimis tꝑib- noſire etatiſ
coõtracta officia que alter in alteꝝ copioſe effude
rat exoꝛdia fuerurn.
¶ Amoꝛ ab infania.
Ich hab dich von kind auff lieb gehabt.

Ego vſq; ab adoleſcẽtia te amare cepi ·

Eso vſch a teneris annis te plurimũ vilexi-
Ego vſqza pueris nobis magna ſum te beniuolẽ⸗
tia compleruus
go vſq; ab incunabulis te chariſſimũ habui ·
go vſqz ab leugte etate tibi libenter inſeruiui
r Intereſſe.
Vtriuſqʒ noſtꝑ magni interet.
Pagni vtriuſqʒ no rum intereſſe puto.
Hoc em̃ vtriq; noſtrum incũbit macioe.
d rationes vtriuſqʒ noſtrum perti⸗

4.

Ich wil dir ſagen was mein meinung iſt.

Quid autem ſentiam tibi ſignificabo.
Muid vo exploꝛatũ habeaʒ tibi den uda,

Aui ſperem tibi diaam.
AQuid confidamt bi veclarabo:

ñõ

Nentulus meo iuſtu 99 te peruenittus literalita,
te complectendus
Cuinad te p ciſcit.tua benignitate colluſtrdus.
Amicicie expientia⸗
Anſer alte freuntſchafft vnd dienſibarkeyt ei⸗

nen von dez andern geſcheen macht dzw ir vns

zſnnen halten.
oc multũ valuit tum vetus noſtra amicicia tuz
beneſicioꝛum magnitudo.
Catho me ſemper ſibi amiciſſimuz er peiſtina ntᷣa
beniuolentia cognoſcet. D
Hoc valde ꝓfuit tum pꝛiſtina teniuolentiatu; ſü
ma noſtra liberalitas.

Hoc plurimũ conduxit tũ noſtre! ſamiliaritat; c5/

iunctio tum etiã noſtra benignitas..
Meuelata ne dicant.
alt das heymlich bey dir ·

Hecxete hoc habeas. Mabeto boete tees rerlilß
Non aberit hoc longius a te.

¶ Ereulatio de noſcribẽdo acceptatk. S.

Das du dichentſchuldigeſt von vnmuſennie
kundeu ſchreibẽ das glaube ich dir.
Ote excuſas pꝛopter occopationes te non wtuiß

ſe ſatis apud me valet.
Eccipio excuſationem qua vſus es occupatõni
bus inpeditus ſeribere nõ potueris

MO dicis te occupatiſſimũ tuis me liis viſi ſtare n5
ltua bec n bi ratio vide

totuiſſe. ſatis excuſab
Erclamation in bono

atunſſima

22 negocin acceptum.
S Lamnracenatd. OW acceſſionẽ/o
Serunam romodz. ͤkioiſ Sjpecfurg

Mt⸗

neſtch

Ns
cutn
finti⸗
nntc,

inrrſcch⸗

nvennt

npu

apeti⸗
ftuet⸗
Noni

gon
iſime
Pecn⸗

Ich habe vrſach das zu thun ·

Foliumxxxv.

O ſactũ pueniẽs ⁊ aptũ. O virtutẽ ſperatam.

O induſtriã pſpicac. O ſiliũ ſapxẽ̃tiſſimũ
O equitatẽ benigniſſimã · O modeſtiã oĩbo vocib⸗
¶Erelamatio m malo. pᷣdicands
O gros vngeluckkk
O multa intolerabilis. & młta abbominanda-
O multa indigna. OOοmulta ſiagitioſa⸗
multa errabunda⸗ O rem miſeram.
O incõmoditatẽ inauditã· O thacalamitoſa⸗
ↄfiliũ pditiſſimũ. O vitã vituperandũ.
O detrimentũ inſpiratů· O vrſutiã doloſam.
O togitagez peſtifen O diſciplinã pᷣpoſterã.
Opoꝛtunitas agendi.

Nũc nactus ſum occaſionẽ agendi⸗
Nüc rem illa tractandi facultatẽ ſum ↄſecutus.
Nũc ꝑficiendi oꝑtunitatẽ ſum adeptus.
¶AQuid fit agendum.
Das hab ich zu thbun.
ᷣeiagendũ · Iſtud vo mariope cauendum.
ſi em̃ itð puidẽdũ · Hoc vo mimme negligẽdũ0
Eonducit em̃ hboc fieri. H
Hocnequaqᷓ; eſt pꝛetermittendum.
. Perfectio rei ·
Ich bab das vollenget.
Sů hoc ↄſecutus. Hoc videoꝛ pfeciſſe.
Hoc em cõplexus ſũ. Bem eo loco ꝑduxi ·

Hoc eig. ¶ Coͤmendatio amici ·
Johanneo iſt gar mein guter freunt den bitte
ich dir laſſen befalpen ſien.
ohannem quo familiariſſime vtoꝛ velim cõmẽ⸗
datum ſuſcipiss. ́Md

Jobannem quez inter rannkciiſimhos meos bato
tua libertate amplectenduz curs.
Beanit᷑ epiſtola cömedatozid.

vltos tibi cõmendẽ neceſſe eſt am̃ oĩbo ta ne⸗

ceſſitudo nota eſttuacq; erga me beniuolẽtia. li/
cet igit᷑ q;plures ſuꝑioꝛib- dieba te miſeriz tua
literalitate exoꝛnandos.ſoc tñ tpe amiciſſmuʒ
mihi eſt. vt tui ſtudioſiſſimũ hoiem lentulũ.ei?
negocia quaſi mes foꝛent.tibi plurimũ com/
mendo. Tanta em̃ mihi eſt cum eon ceſſitudo
Atyzʒ familiritas.vt etiã ſi res mee eſſent ñ magil
lalvꝛarem. qᷓ ꝓpter gratiſſimũ mihi feceris ſi cu
raueris. vt is intelligat me abſte plimũ adama
ri Hh mihi gtiꝰfacerepfecto nil potes. IJdq; vt fa

cias te etiã atʒ etiã rogo: Vlale mi ſu anſſime⸗ et

cura vt recte valegs.
5 Fructus ſtudj.

Yohanes hat mit leiner hunſt Mmn gantz un

de grofenfrũmen gethon ·
Johannes ei/ lonaꝑ raii inplinis amoliſima.
italie attulit ſplendozis oꝛnament.
Cicero ex ei?ſtudio wnor ſi oꝛum optimos fru⸗ 4
ctus conſecutus eſt ·
Tullius ex eiꝰſtudio tvce eſt nactins g, totam italis
eius virtutibo luſſranit.
Baluſtius ei⸗

uintiss adoz nauit· 0E
Beſpublica augek. E
JBohpannes at lolche werck Eubtt da p võ em
gemeinen gute grofter nutz kömen mag.
JSobarmnes eae res geſſit gue ren giurmhuinu,

ere poterunt.

loquentia- omnis tlie enationio⸗ 4

r

Hoe

n

üne⸗

etirli
erztun
ffin

ficn

Kn

iingf

aſien

adum

Gyrſ

ſimmeet

ni n
gliſri
os fu

ninli

ſonis

en

Mium. XXXVII.

4 Pompeius ea conſecutus eſt.que ſiatů vrbis no

ſtre plurimũ ſtabilierunt.

Baluſtius eo rempublicã perduxit. vt cõmunie

ciuntatis ſalus inde recreari poſſit ·
¶BZiigentis ꝓmittit·
obachnes hat mir geredt ſeinẽ fleys zuthinn.
Johanes mi pollicitus eſt.mirificũ genus diligen
tie in negocijs meis adhibiturum.

Cicero mihi teſtatus eſt. incredibilẽ ſe meis rebul

curam pꝛeſtiturum
Nentulus hoc mihi pꝛofeſſus ſe nuigseimime peo
meis rinuatmtugilaturum.
TlItilittas.
Solchs wirdt dir nutʒ ſen.

Moc magno tibi erit adiumento.
Hoc ampliſſimo tibi eritemolimẽto⸗
Poc tibi plimũ eſt exp ediens · et magnopere ti⸗

bi conducibile.

Hoerationibus meis maxime condteere vide⸗ .

tur.
Saſi Litere quando ſeripte .
irſt ich wider zu lande kome chicht ic

Dir einen bꝛieff·

Cñũ er puincia redieram has tibi literas miſi.

Cum erx magiſtratu remeaueram.tum banc epn HW

ſiolam tibi obſignandam miſi.
Ců e ſtudijs in edes paternas reuerſus eſem tuz
bas tibi epłlas deferendas tradiccd.
Pꝛeuitas ſcribendi excuſafr.
Johannis ʒukonfft zu dir machte das ich dir
nicht als einen langen hieff geſchziben ban als
ich wuͤlen hette. 2 4 .

Oihi etat in animo te longiuſcula literarum can
tilena viſitare Sed hanc ꝓſecto rem Cicero⸗
nis ad te aduentus mhi abſtulit.

Profectõ tullij ad te erat mihi ad bꝛeuitatem ac/

cõmoda. Egquitatus marci ad te me in ſcri

bendo bꝛeuioꝛẽ fecit. Tentuli ad teiviſitatõ

meis ſcribendi ad te bꝛeuitatẽ excuſabit
¶ Heſponſio ad eplam. .. .
Ich hab dir auff deinen erſten ſend bꝛieff gean

wurt · ich wil dir auch nun auff den andern bꝛieff
Vni eple rũdi.veĩio nũc ad alterã. ſchꝛeiben.

Pꝛime epiſtole ſatiſfeci.nunc alterã accedo.
Primis tuis lis reſcripſi nũc ad alteras venio⸗

(MBilgentia prompta. ner ſaclx.
So bald du mir ſchreibeſi dethe ich fleiß in dei
Ego poſt tuas las mihi datae.cauſam tuã qpꝛi⸗
mum curare cepi.

Prioꝛi a lgentuer aliã aggrediar.

Esgo poſiq; tuas recepi las ꝗõ pꝛimũ feci tuit. pp—C—
dDignitatem tuã vefendi · Ego lectis tuis ltis
ſtatim de rationibus tuis cogitaui⸗ “B

(EGratiap actio.
Ich hab ioba geſagt mit.
Pluribus verbis Yohanni gratias diri.

OMulto ſermone Cathoni gratulatus ſum-
Longa ot̃one Tullio gratias ega. Magno qui

dem beneſicio lentulo viciſſitudinem retuli.
VIncitatio infauoꝛem reipublice ·
Beſihe dʒ du dẽ gemeinẽ gut wol voꝛſeyſt.
ae in rempublicam omni cura ac cogitationibo

.

gac oĩbus viribus cõmuni ſaluti inſeruiss

nm danck geſagt mit vil woꝛten⸗

n
do

ne
nſen

ftnd

Folium. xXXVIII.
gac omni ſiugio publicis rationibus faueags
EConfiln imploꝛntio⸗
wir bedoꝛſſen deines rats wol⸗ H
Autoꝛitate tus nobis eſt· Cõſilio eĩ tuo indigemꝰ
Gratia equidẽ tua nobis plurimũ eſt opoꝛtuna-
Meipublice cura ·
behn dẽ gemeinẽ nutz getun was ich pfli⸗
chtig bin
Sũ em̃ cõplerus omẽs rationes reipubliceꝰ
Omnia perteci que ad rempublieam pertinent.
Sũ oĩa ↄſecutꝰqͥ ad rẽpublicã attinere videntur.

Nihil qð ad rempublicam prineat pꝛetermiiĩ.

Nuilo loco deſui.vt reſvnblice optie gererentur ·
Fama tona de aliquo.
Su haſt ein gut gerucht.

Nagna eſt eĩ opinio v te.atq; cõmẽdatio tua vna

omnium voce pꝛedicatur.

MNVasgna eſt memoꝛia tuarum rerum geſtarumq;

nulla vnq; delebit obliuio-
Qaxima eſt de virtutibus tuis exiſtimatio·
Summa cito eſſe in expectatione nomen tuum
Omnia enimilla a te expectantur que a viro ſum
mo ingenio pꝛedito expectar. ſolent.
Quoniam omnes in te reipublice rationes pen⸗
dent. omnium oculi in te coniecti ſunt.
Et að potiſſimum eſt quid facias animaduertunt
Jutuum ſeruitium.

So du mich bitteſt dir zu helffen bin ich wil
lig dar ʒu geweſi ⸗p
Eum mecum egeris in te iuuareʒ. digna mihi res
viſa eſt. vt virum me tibi pᷣſtarẽ gratiſſimum-

Cü me rogaueris. vt honoꝛẽ tuum defenderim ·
Equũ eſie exiſtimaui:vt tui hoĩs officioſi beneſi⸗
ciox. me memoꝛem demonſtrarem. 4
Cũa me petieris vt dignitati tae fauerẽ iniquuʒ
eſſe putaui.ſi id alacri aio facere nõ curarem.

Cum apud me inſtiteris. vt me tibi accõmodareʒ
rectum eſſe duxi.vt quod de me conſideres pla⸗/

ne ſigniſicarem

Cũ ame contenderis vt cauſam tuam defendereʒ
amoꝛi noſtro dignũ dijudicaui:vt me tibiobſe

quentiſſimũ oſtenderenn.
Cum a me efflagitaueris.vt affines tuos:
N Bon hois quid intereſt-
Es ʒimpt wol einem erſamen man · das er ſich

danckbar erzeyge.

„

Eſt em̃ homimis boni ingenui ·ſe pꝛeſtare q; gra⸗

tiſſimum. ”l
Eſt hois officioſi beneſiciox ſe memoꝛẽ oñdere
Eſt em̃ lvni viri parem meritoꝝ gratiã referre·
Eſt em̃ hoĩs grati officijs mutuis reſpondere.·
Grates dicuntor.
So offt mir Yohones begegent ſo danckt er
mir der freũtichafft dy du im gethun haſt.·
AQuotienſcũq; trebonius me videt maximas ꝓ tu
is in ſeofficis mibi gratias agi t
Quotiens Lentulus mihi obuis venit. totiens ꝓp
ampliſſima tua ĩ ſe liberalitate mibi gratificat᷑.

Quotidie Cicero emiſſe volũtatis eſi.vt ex tua in

ſe beneficentia mchi plimũ gias habeat.
Oꝛationis iocunditas.
Jochda mihi Jobannis ortio iutt·

ſ⸗

n

4

te;
Ni

NKNe

ſch

l⸗
1

4
9

ii⸗
n

Foliũ. xXX

Ciceronem libentiſſime loquentem audio.
Adeo mihi gratiſimus fuit ſermo ciceronisvt ne
minem audiam ibentiunus
¶Conſiliñ appꝛobatk.
So mir dem meinug gantzwol gefilt ſag ich
auch varzu das her nach folget.
Hanc tuam ſententiã cum mihi acceptifſimaz eſſe
ꝓſiteoꝛ illud etiã adiungo ꝙ
Cuũ hoc tua voluntas mihi ꝓbabilis eſt videatur
hoc etid accidit.·
Clolũtati ſatiſfit· ⸗
Ich hab es alles gethun dewoꝛten das dutei/
nen willen haben mochteſt · ð
Omnia feci.vt voluntatẽ tuã obtineres.
Omnia tibi a me pꝑetenti libentiſſime feci. vt qao
velles conſequi poſſes.

Omnia curaui vt tuo ſatiſfactũ eſſet deſiderio.

Amoꝛ libertatis.
wiſs das alle die die zu rome ſind eins ſolchen
vnd voꝛſatʒz ſind/das ſie ee wollen ſterben dann
das ſye ſieh vnfreye vnd dienſibar laſſen machen
Moc animo ſcito omnes numantinos eſſe· vt pꝛo
libertate moꝛtem non foꝛmident
Roma m omnes illius pꝛopoſiti ſunt pt liberta⸗
tem ſu a pꝛincipibus ſi uis ſibi traditam moꝛti
anteponanur.

tabilitas in virtute.
BYohannes iſt noch ſtete in ſemẽ ſinne·
ade adhuc eſt in officio conſtans.
icero in eadem adhuc rects eſt rwolun itäte, dus ſo
let optime conſtirgend⸗

Cicero eandẽ in virtutis ogticio ſeruat conſtanti⸗
amqᷓ; hucuſq; obſeruauit.
Mes bene geſta.
Die ſach iſi wol zu gangen.
Mes bene geſta eſt. Mes bene ſe habet.
Mes felicẽ exitum conſecuta eſt.
Res equidẽ felicẽoꝛtum nacta eſt.
MRes ex voto tractata eſt·
Kiirtus ſuadet.
Feglich begeer ich dein tugẽde ſchinbar werdẽ
Eopto whementer · vt tuaꝑ virtutũ aliquod lu⸗
men eluceat
Tu fac ad ſũmã gloꝛiã ↄtendas ⁊ ceteros ingenio
pſtantes vincss. Tu fac in augenda gioꝛia
te vincos. Daoperam vt virtutuz ex⸗
cellentia nemini concedas: “
Wolt got das ich zeit hette ʒzu lerne.
Tlellẽ accidiſſet tpo.vt ſitudio inuigilare poſſem.

Hptarẽ iam mihi facultatẽ oblatam · vt ſcientiss

poſſem excolere. S
Vtinam mihi illa oblata eẽt ptãs.vt egregias bo
napx artiũ diſciplinas ꝑtractare valerẽ: .

AVellẽ illam mihbi oꝑtumtatẽe contigiſſe vt literax

ſiudijs me totũ erponere poſſem.
Tlellem ſuperioꝛibus anms me ad ſitudiũ wnarũ
artium inuitaſſe;

Optarem pꝛiſcis te mpoꝛibus me tibi ſcientiaruʒ
comitem adiupxiſſes.
Vtinã aũt hos dies ad diſciplinam virtutum me
tecum cõuocaſſe. DM
¶ Affectus ad pñtiaʒ amici

—

.

eni⸗
voꝛi
gen/

n
Ntie

ee
eck
wei
tünn,

Yobanes bat mir geſagt / das i

Folium. xI.

Ickan mich kaum enthalten das ich nicht zu
Eso vir teneoꝛ quin ao te accurram.
Ego vix me cõtineo quin ad te aduolem.

Ego virerr poxaln ad te q;pꝛimũ me trãſferam·

NSñtia quid faciatt chhen
were ich da geweſt · ich hete gar ſeer mußen la⸗

Quos ego riſue excitaſſem.ſi illic affuiſſem
Non em̃ abduci potuiſſem.quin ſi vna tecũ extitiſ

ſem in marximos riſus incidiſſem
Si coꝛã te affuiſſẽ riſus ampliſſios effuhſſem.
(Sei miſericoꝛdia fami ↄſeruunt.
Llon gottes genaden ſind wir geſunt .

Dei benignitate.piculoꝝ calamitatẽ ſi ubtfugim⸗
Deo annuente ſoſpites cõualemmus..

BHuperis volentib incolumes euaſimꝰ.

Diuina clemẽ fauẽte.integros nos ↄſeruauimꝰ.
¶ Reſpublica. Sð

Ich begeer dem gemeinẽ gut nutz zu ſein.

Ardeo cupiditate incredibili rempubhlicã ſtabilire

NOaxima afficioꝛ voluptate ſiatũcitatis ↄfirmare.

Jucredibili ſũ deſiderio cõeʒ ſalutẽ ↄſeruare.
Dexinſinnauur.⁊
r g as ich gern gehoꝛt
habe / nelich / das wir ſullen gute frid han.
Ziberius quod maxime mihi leticie fuit narrauit
pacem fumare debere. =

Lentulus quod libenter audiui dirit tempoꝛa no

pis fututa eſſe tranquillioꝛa·

Zullius quod gratiſſimũ fuit mihi nunciguit tra⸗

gquillo nobis ocio ꝓpedine vti licere.

Dict mihi pacem cõmode tractai..

.„ℳ

.

afrmat mihi telli pedinete terminari.
⸗ʒEſCertificatio de quibuſldãqd.
wir habẽ das wol verſtanden durch totlchaſt
vng ſchriffte.
De aduentu teutror ꝑeos quos Ulic dedita oa
miſſimus diligent admoniti ſumus.
De bello pfico nos fama/rumoꝛe/ nũcijs tabella⸗
rijs / literis / certioꝛes facti ſumus.
vee exercitu et claſſe partoꝝ ꝑ noſtra nauigis inde
regeuntia. apertiſſime cognouimus.
Eadẽ nucioꝝ ſiap pꝛi“ añ miſſiaꝑ fora ⁊ intẽtio-
wir haben nicht anders in deinẽ letten bꝛieffẽ
Verſtanden dañ in den erſt geſchickten ·
M vltimis eplis nobis ſigniſicaſti in pꝛimis qui⸗/
dem affatim cõmonſtratũ fuit ·

De be llo grecox. poſtremo nobis litere declarart

quod anterioꝛes ſiguifſicarunt.
Mon magis er vltims eplis admoniti tiſumms ͤ
— erpꝛioꝛihus agccepim
Literaꝑ amoꝛ⸗·

Ich wil fleyſig lernẽ die weilick ichz zu erfurch bin

in erfurdie fuero ad ſtudiũ me conferam.
DQuoad me bononie cõmoꝛari contigerit· non deſi
nam literas pertractare.

FTamgin ſciẽtiax diſciplinas cojam Bdin purſf

cômoꝛabvꝛ.
Profectus ſtudi er ſocietate.
DHa ich bey iohani was do iernet ich ſere⸗

apud iohanem ſiuderem magnu ſiudij fru
operam vber

ctum adeptus ſuf.
Cum ſtudio Ciceronis adhibe

rimoo lalvuf fructus ſum conſecutud.

og
bele
Line

ino
che

i

rüt

R

ſte

Foliũ x-..I.

Cum multa Ciceronis volumina puoluerẽ plurt
mas er eis ſciẽtias mihi vendicaunuu ···
Aitere nõ ſcribun-.. ben.
Johaͤnes hat mir gelagt du küſt mir nit ſchrei
Erpectantimihituas Itas Cicero mihi nüciauni
te nihil ſer bere poſſe ·
Cupienti mihi tuas videre epiſtolas Cicero ſu
gniſicauit te literax nihil mittere ↄſtituiſſ ee
TUolentt mihi tuas literas depoſtulare Cicero me
admonuit ne fruſtra deſi gerarem.

Admonitio de aliquo·
Darnach als mir iohannes das zu wiſfen ge⸗
than hette ·
Qui poſiqᷓ; me admonuitt.
Hoſtq; mihi Cicero retulit. JGUMU
Poſtea vᷣo qᷓ; Cicero mihi ſarußtcait.
Poſtqᷓ; me certioꝛem reddidit.
Quid poſt aduentum actum ·
Nach dem als Johannes zu mir kame vnnd
ichi im ʒzu ſpꝛach.
Hoſtq; bꝛutus me conuenerit et ego cum eo locu
tum ſum:
Don beutus me adijt et ego ſermonem ſecum

Poſic; tullius ad me acceſſi t.et ego Ermonezcuz

eo coõmutaui
Aduentus- “
Do iehannes zu mir kame.
Cum varꝛo ad me veniſet.
Eum Eicero ad me pꝛofectus finſſet⸗

Vom Vohaanes ad mecoͤneniſſer. “ 8

L Ci iobẽs me dueniſſet · Patunlyme aammet.
MNõ manifeſtum.
Es was nicht noch gantzoffenbar.

Mondũ ſatis oſtabat. Moõdũu clare apparebat⸗ D

Nõdũ erat auditũ. Mõdũ erat ang.
Hondum ſatis erat erploꝛatum. . 1
Emẽdatio ſui ſalutis valet.
Beſſer! du dich ſo tuſt ou wol. riu srne
i moꝛes coꝛrexeris benefacis
Si vitam emendaueris melius tibi confules.

Si melioꝛes viuendi ratiões ſuſceperis rẽ ages

te magis dignam.

Si te virtutib⸗ aſſuefeceris i in virum meſtuntio,

rem euadas-
Cauſe cognitio.
Du verſteeſt die ſache als ſie an ir r ſelber iſi. 1—
Ku em̃ a certo ſenſu auid ver eſt iudicas. J
Tu quidẽ vere exiſtunuas. H
Tu ein ita vt res ſe habetarbitraris⸗
Xa pfecto ita ſentis vt re s ipſa futura eſt.

Diligentia vt placaett.
Ich ha alle zeyt begeert dz mein ſerkan arat,
funge ſein mochte. .
Ego ſy id egi.vtopa mea pbari toſſit. 2 di.

Ego illud ſp curã ne qð agerẽ merito toſſet rephe
E illud ſen er optaui vt me vite rario⸗ PeGba/

ilis haberef.
SDeliberatio apud ſeipſum:
Ich hab mich beſunnen .
Collegi ipſe me. Vecum locutus ſum⸗
Oecuũ ↄſiliũ adhibu. Liap idenptitas·

In verſtan einerley ſiñ in diſen bꝛielen ietz vnd

Qe.

e

e

Uuntio

ſ.

.

ſm

ns⸗
enpl

Folium. XLII.

voemals geſchickt. HM
Intelligo idem in his is:qð in ſupioꝛibp.
VYgdem poſtreme mihi tue e declarauerunt quod
anterioꝛes ſigniſicauerunt. ðJ
Non magio ex vltimis tuis epiſtolis rdmonitus
ſum qᷓ; ex pꝛioꝛibus cognoueram.
Oemoꝛia. P
Als vil ich mit meiner veraunff begreiffen kanne
tũ poſſũ recoꝛdari.Otũ poſſũ cogitatõe ↄplecti
Quantũ memoꝛia repetere poſſum.
Quantũ humano ingenio poſſũ reminiſci ·
Quantũ exlõgiſſma memoꝛia poſſumintueri.
Seencumaen⸗
Johãnes hat mir geſagt was ich ſol ſchreibẽ⸗
SDubitanti mihi quid ad te ſcriberẽ· Lentulus no⸗
ſter ad te ſcribẽdi materiam dedit. .
Querenti mihi quiq meis tibi ltᷣis ſignificarem
ECicero noſter viam ſcribendi aperuitt.
Cogitanti mihi quid tibi ſtis declaraxẽ pomponiꝰ
idone mihi ſcribendi ad te opinionẽ obt ulit;
¶ Amfacio ad aliquid ſciendi·
Ich begeer dich wiſſen · .⸗MU
Volo ſcias NVeoolo erploꝛatũ habeas
NMolo te ignoꝛaꝛe. Cupio vt certioꝛ fias.
¶ VDouens cauſa
Pich hat gros vnrecht dar zu bewegt.
Phmũ ad boc me impulit iniuriarũ magnitudo
UVehement ad hoc me coegit.inim icoꝝ acerbitas.
Marie me ad hoc induxit aduerſarioꝝ iniquitas.
Potiſſimũ me ad hoe traxit multopꝑ ꝑfidia.

Conſideranda- j.

Die ding weren zu mercken.

Mec erãt aĩadtẽda. Erãt nlerea aire Dfierzch

Erãt deinde hec puidẽda.Erat ĩſuꝑ hec ptractada
Patientia.

Es iſt ſeer an einẽ zu loben der da gedultig iſt-·

Laudandũ eſt atq; omni voce celebꝛandũ.duʒ guif
piam moderate omnia ferre conſtituit.
. Bummis laudibus is eſi eleuandus·qui patien
ter omnia pati et equo animo tolerare decreuit
Dictum. H
Den fin alſo geſagt.
Hac ↄtrouerſia agitata Hacopinione diſputat
Mac ratione cõmendata.
Hac re coꝛam auditoꝛio multoꝛumi in diuerſas a
tes ꝑtractata. Significatio⸗
Als bald ich das derſtund.
Qõð ego cũ audiſſẽ. Qõ ego cu intellriſem:
Quod ego compꝛ ehendiſem.,.
Quod cum mihi ſempꝛonius ſcripſiſſet.
Quod cum cicero mihi ſigniſicaſſet.·
¶ Bignificatio ſtatus literas.
mwie es vmb vnser ſache ſi teedt wirdeſt du aus
diſen bꝛiefen vernemen.

Bes noſtre in quo ſtatu ſunt er his literis intelli⸗

gere potes.

HMec negocia qͥ mõ ſe hẽant le nt̃e tibi declarabũt

Moſtra reſpublica:quam ſtatus conditionem l
ſigdeat ex doceberis.

8

Vna voluntas.

wir ſi ſind aue n ſolcher meinung⸗

Mos in hac ſentẽtia ſumus vna voluntate
Mos omnes dae vna dicimur opinione.

=MMD

Folium. XLIII

OMVMVM Mec noſtra eſt inſtitutio⸗ coĩs oĩm declaratio.

n ¶ Paacita intelliguntur. .
mgien VIch verneme alle tag von den vnſern das ich
gernpoerrrrff
Git De ſtatu amicoꝝ ntoꝝ q̃tidie audio que vxvolo.

4

dil Be ſtatu rex cõmuniũ indies intelligo que piacẽt

De rationibus reꝑꝝ noſtrarum ſedulo accipio que

ligegen grata ſunt. MẽVMVD
Dtt (Caaſe non expeditio-

Ich ſleyßige mich alle tag in deiner ſach vnnd
pab doch noch zu zeit nichts darinn geenget

diſooti De cauſa tua ſum quotidie ita curioſus vt nihil

galiud curem licet adhuc nihil gfecerim

enſo De reby tuis optimũ me ſpero ſinẽ ↄlecutuꝑ.

¶ Juterruptio.
Es kam ein valſche ſach dar zwiſihen.

fen. Caſus em̃ mirificus interuenit·

Acceſſio rerum eſt varia conſecuta.
Goꝛtunam em̃ diuerſa interuenit ·

1 Soꝛs equidẽ inopinata interuenit.
¶ Tempoꝛis tranſitus·
ednn Ich kume gen athen an dem zwelfften tage.

iulij ; HZ HZ
In pꝛouinciam pꝛofectus ſum quinto idus iulii.

zii Decimo kalendas iuln in patriam regreſſus ſum.

Lelve⸗

4

Regreſſio ad pꝛiora.

un Ich um auff mein angefangen rede.

Sed redeo nunc ad pzim.
Vleruʒ nunc ao ſupꝛima reuertar
Ceterum ad caput ipſum regredioꝛ:
PBreuitas dicendi ·

ffz?

Auff das ich mit kurtzen worten abſpꝛech. —

Vt omittam tam multa atq; tanta.
Vt nõ cõmemoꝛem tam innumerabilia.

AUlt ſilentij interiecto velamine.cetera oĩa tacitur⸗

nitate tranſiniam.
Oanfeſtatio alicuius.
Ich wil dir mein meinung ſagen

Ego que fuerit conſilij mei deliberatio tibi hisver

bis aperiam
Ego ãd oſilij ceperĩ te ñ fugere dte arbitrabar.
eritatis declaratio. “
Auff das ich war ſage.
Vt vere dicamn · Vit veꝝ ꝓfiteoꝛ.
Vt rem qualiter ſe habeat enarrem·
QC Euentus.
Das iſt mir in meiner ſach wigerfaren⸗
In hoc autem negotio illud mihi occurrit:
In meo pꝛopoſito iſtud mihi euenit.
Vn mea cauſa iſtud accidit
Significatio·
Da vns das zu wiſſen ward⸗

Cñ ẽ nobis ĩgniñcatuů. Cũẽ ad nos platum.

Cũ ẽ nobis nunciatum. Ad idem:

Yohannes hat vns ſolchs auch woꝛhin geſagt

Iphannes etiã pauloante dixerat.
Elalerius etiã ſuperioꝛi tempoꝛe ſigniſicauerat
Scipio etiã ſuꝑioꝛiba diebus cõmemoꝛauerat.
CQ oſt aliqua dicta alia iungan.
Da ich dits geſpꝛach do redt ich auch das.
Quod cum dicerem üũllud etiam adiungeboam.B
Quod cum enarrarem illud minime pᷣtermiſi:
Qnod cũ exponerem.illnd etiam admonui.

Quod cũ cõmemoꝛarem.illud etiam aperui.
Quod cum pꝛotractarem.illud etiã patefeci ·
ONuod cum inſinuarem illud etiã renona.
Quocelarernlii etiã obmittere nolui.
r Bes oſtendi᷑ eemonſtramentis.
tin Vnd das ich dir diſe ding durch gleichnus vñ
betzeichen beweiſen m„gu0gegg.
Et vt ſimiliũ rerum imagine hanc tibi pꝛopoſitio
1 nem demonſtrem.
bn Altzʒ docendi cauſa huirei cauſam tibi dedarẽ. .
Ut exempli cauſa tibi negocium explicem·
d Ert vt exempli gratia caſom tibi aperiam.
Etvt Vrbi gratia factũ ti bi oſtendam ·
Relaxatioa lalpꝛibu.
Do ich mufig was ʒu padua ſchreib ich dir di
Cum eſſem externax reruʒ vacuus in padua bas
Cum eſſem negocijs vacuus in auguſto cepi.q̃d
tibi ſcriberem excogitar.
Cum eſſem alius vautulũ laboꝛibus ſubleuatus
in hononia cepi vt fit pterita memoꝛari.
Cum eſſem pauliſp occupationibus relaxatus de
Nltu. creui litergrum certamen tecum inre.
gelvt Die ding kumen mir in meinen n.
Hec mihi veniũt in mentẽ. Hec mihi occurrunt
Heet Hec ſeſe menti ingerũt· ec me eragitant.
et Hec mihi ſuadere videnttk Hec me cõmouent
m ec me adhoꝛtant. diden Hec me impellunt
d Der ding bin ich langzeit indenck geweſen.·
.

—

Mec longo iam tempoꝛe memoꝛia tenui·
Mec longa memoꝛia mihi inſederunt
Vet uſtas tempoꝛum.conditiones ſane perio/
cundas) memoꝛia referre videtur·
Eſtimatio vt res eſt ·
Ich meine als esiſſ.
Eſtimo id qo eſt. Puto id qo reipſa cõſtat⸗
Animaduerto rem ita eſſie vt ſe habet·
NMRefoꝛmatio in melue.
Allter das wandelt vnder weilẽ in gutẽ fittem
Etate ingraueſcente adhoꝛtoꝛ alios viuẽdi moꝛes
üiüilires mäã aſffũmaʒ.
Etas grauida me admonet vt melioꝛẽ viuẽdi foꝛ
Etatis maturitaſ me cõpellit.vt alios viuẽdi mo
res ſubſequar. ”
Etas pᷣcipitans mihi videt᷑ innuere · vt aliã agen⸗
Qi rationem ingredar.
Etas iam decurſa. alia me monet cogitare
Etate confectus alia deſider.
Sic em̃ dudũ mecũ conſtitui.vt etate ꝓcliua ⁊ ꝑe
ne ſupina vitam in mehcõmutarẽ.
LDeliberatio ;
Ich hab mir es lang voꝛgeſetzt.

ABainduduũ mecũ ↄſtitui Yandudu mecũ̃ delibaraui

Mipi conſilium captum iandiu eſt.
IJampꝛidem mecum inſtitui.
Iꝓam nuper mecũ quid ſim acturus delberaui⸗
SBSatis iamolim mecum ſtatutumeſt.
Yam antea mecũ decretum eſt.

Woc mihi iamdiu certum eſt.·

(KXempus optatum.
Es gieng mir gar wol / weñ ich vckers zeit hette
3u lernen H

Preclare mecũ actũ eſſe putarẽ.ſi ſtudendi ocium
A nmihi comparare poſſenm, —
Optime quidẽ nobiſcũ agerer.ſi optatã cõtẽplan
di facultatẽ conſequi valemus HJM
Cõmodiſſime pfecto mecũ ⁊ cum ſteffano ageretr.

⸗ ſi ſolitam ptractandoꝝ ſtudioꝝ libertatem com
plecti valeremuss d:-
¶ Orationis qualitas methaphoꝛa.
ftin Rege mit verboegen woꝛten.

Sermo verbis ↄtectꝰ. Snia cir ſlocutõe plata

Oratio vᷣbis ſimilata. Affect alienis vbis coont
üti⸗ ¶Signiſicant diſplicẽtiag.
Pliüo Johannes hat mir rede geſagt die ich vngern
hoꝛe von zu kunfftigen kriegen. G
Kincn Johaͤnes ad magne mihi moleſtie fuit nunciautt
magnã vicʒ belloꝝ cladẽ ꝓpe diẽ expectari.·
ANentulus quod ego inuitus audiui nüciauit. ma
e gno nos in piculo eſſefuturoxꝛ—
dclime katho quod vebementer diſplicet mihi ſignifica,⸗
3 uieit. magnas diſcoꝛdie futuras eẽcalamitates.
Dicit᷑ů nobis magnas inimicoꝝ copias parari
MNunciatur nobis magnum inimicox exercitum
elbeer congregggearr.
Signiſicat᷑ nobis ampliſſimas hoſtium congrega
tiones coadunaaiir. “”
H Malum reipubliee.
Abeun Vnſer guter werden vns durch rauben vnnd
bꝛennen entpfrembtt
Res ſunt poſite direptioni ⁊ incendiis.
Res nephandis ſceleribus expoſite ſunt

Res nte arbitrio impite multitudinis vexa nk.
èð

Der gemein nutz hat groſſen ſchadẽ genõmẽ.

Imperium eſt diminutum.
Omnes ciuitates ſunt perturbate
Om nes pꝛouincie conquaſſate ſunt.
Oinnes reipublice rationes cõmutate ſunt.·
Difficultas conſiil.

Heipublica marimum accipit detrimentum ·

wir hetten gar ein ſchwers zu bedencken.
Melinquebat difficilis illa deliberatio puidendi.

Peſtabat illa labvꝛioſa ꝑtractatio conſulendi.
Certũ erat vt inuenirem rõeʒ recte tuteq; viuẽdi
Priuatio bonai. .

Das iſt mir entbꝛochen do ich meine groſſe hof⸗

nung 3u gehabt han

ſidiũ foꝛe ſperabam.

maxime conduce bant. H

¶ Eram pterea illis amicis oꝛbatus:qui mihifaae⸗ .

re ſolebant·

Ich weyß kein glucle do ich auff hoffẽ mag⸗ S

Quã mihi ſpem pollicerer non eratt½
Quid pꝛimũ mihi ꝓmitterẽ nõ reperiebã.

Quã ſcdam mihi foꝛtunã ſperẽ nõ occurrit .

Inaigna pſone tractatio.

Sich dunclet das man iohanm vnrecht thu.

OOihi em̃ indigne videfr᷑ detractũ eſſe iohanni.

Videt᷑ mihi ſempꝛomũ a pecilio ſine cã leſũ irii

Conſtat em̃ lentulum indignis quidem imurijs a

es neglectis legibo malop libidini ſubiecte ſunt

NN ô

His etiã rebo carebãqͥb me potiſſ ie fuſientabam
His etiã eram pꝛiuatus.que uite mee rationibꝰ

—

ſte

d.

8

1
ei
4
M

ſeok

nihi,

Aham
lonc

ſave/

tthe.
ni
jin.
Untſos

Folium. XLVI.

tompeio affe ctum eſſe.·

Maluoli.
Du weiſt wol das wir vil heyker han de vns
ſchula geben dʒ wir nit gethan baben. H
Scis noſtrã foꝛtunã facile obtrectatoꝛes ĩue nire
cũ vicio nobis dent a quo pꝛoꝛſus ſ umꝰvacui.
is caſucneſcio quo) noſtram operam incidere
inperfictam inuidorzum.
Meſcio quo pacto vita noſtra incidit i in et ulos ma
liuolorum. dem
Ob villeicht vemant were der mir ſchaa bꝛin
gen wolt.
Biguis ſoꝛte fuerit qui mihi nocer. Mllet⸗
Di q̃s eẽt qui dignitati mee obeſſe ſeacerer,
i quẽ intelligeres qui mihi detrahere niteretur H
i cuiꝰ iniquitatem pnotares qui exiſtimationi
mee inimicus eſie conaretur.
os iniquoꝛum.
Die boßen loben chein gutts
niqui inindia impediti qð rectũ eſt nõ pꝛobant. 4
Perfdi ſcelere ſuffuſi qᷣd rectũ ẽ nõ laudant.
Nepharij malignitate Ducẽte.q̃d decẽs ẽ en ſe ktiunt
Aduerſitas tace.

AIch! wul ſchweygen dz Bohannes we alters

OPihi videt lenan los Genaue eẽ ceroni

mein vnfreund geweſen iſt.

Omitto dicere ꝙ olĩ iohẽs mihi ſp fuit aduſariz.
Pretereo ꝙ Yohanes ſemꝑ mihi obfuerit.
Non cõmemoꝛo ꝙ oĩbus meis rationiba inimicuſ
ſemper extiterit. (cerit.
MNõ dico ꝙ lentulus acerbiſſmisme iniurijs affes
Taceo iohẽs ꝙ exiſtiatõi mee vhement detraxit.

icta vel temptata tacenk.

Ich wil nit reden dʒ du vetzundt geſagt haſii.
DZymitto dicere que olim dixeras.
Oiſſiafacio que quondam tem ptaueris:.
Beminiſſe nolo que priſco tempoꝛe molit?fueris
Non ſum cõmemoꝛaturus d iam pꝛidẽ feceras·

Non ſum explicatur q iandudũ etate cõmiſeris ·

(Smariag.
it ſo großem vnrechtẽ angeſugten ·

Accepta tam infigna iniuris.

ſis tam inauditis deceptionib⸗ ludiſicatus

His tam ignominioſis offenſionib⸗ laceſſitus

His tam violentis calamitatibus excruciatus·
Inſipientia.

Yohannes iſt gar vnſtedte in einem ratte. wañ
er wil yderman gehoꝛchen.

rmrubecnadvnenqua:s nſuaſionem wel'beridl

Hi ſiheſt

rationem conuertit

Appius ad quẽlibet rumoꝛem agendi coſtitutio⸗

Ich gedenck wol das du faſt vnbeſtentig ge / ę—

weſen biſſ.

emini ꝙ deſipere videbare.ꝙ vicia potius q̃ v⸗/

tutes pꝛobares.

Recoꝛdoꝛ ꝙ faculabas dum ineptas volupta/

tes rectis comodis conſilus pponeres.·

Teues memoꝛia ꝙ delirare ſolebas · quia ſcelera Pp

bitati antexonebaos.
DHiminutio virtutis ·

woꝛden ſind.

Vigdes em̃ exaruiſſe penitus in hominibus libera

das die leut zu mal karck vñ vhmd

litatis ſontem.
nõ te fugit· hominũ benignitatez nimis factam
t eelſe remiſſa.
MM Satis em̃ exploꝛatum habes. hominum. charita
tem vehementer eſſe extenuatam.

8 ¶ Turbatio.
„ Furwar d; was mir ein ſchwere betrubtnuß.
ÿM Eiat equideʒ hoc iniuria plurimum mihi moleſta
Erat em̃ hoc mihi dolendum.
Erat fecto hec mihi acriter contriſiandum.

Excuſatio vo ſcribentis
ch hab als vil zu ſchicleẽ das ich dir nit wol

M ſbiewent an.
„ Eantis em impedioꝛ occupatipnibus · vt ad te ſcri
bendicpꝛo arbitratu meo)nulla facultas der·
l Tante pꝛofecto ſunt mihi occupationis (quibus

quotidie pꝛemoꝛ) vt quemadmodum deſidero

GH eewpiſtolis te viſitare nõ queam ·
Bum ageo dies nocteſq; rebus implicitus t ti ⸗
NN bi ex ſententia ltᷣas ſcribere nõ poſſim;
¶Euentus
Oir iſt widerfaren als manchen wꝛmals geſche
hern iſi-
Z616G Accidit mihi quod multis euenire ſolet.
MPihi enim id contigit in quod recti homines ſe⸗
“ penumero incidere ſolent·
go. Soleo equidemin illos foꝛtune caſus incurrere⸗
n quos etiam ubeunt plurimi.
Sðð BReſpublic⸗
H Teen vnteriteedt em emeinem autte
mia 3u Kpaden

ſbers

.

Nentulas conateſtt in rempnblits impetu facere
LTiberi?molitus ẽ bonis ciuibus litem intendere.

Zu ſagſt mir von den dingen die da wergangen n

kathelina machinatꝰ eſt cõmunẽ ſalutẽ vſurpare⸗
Ceſar nõ ceſſat rempublicam perturbare.
BDeclaratio boneren.

vngd gut geweſen ſind. *

Priſtam romanam rempublicam mihi cõmemo/

Cicerone mihi narras.et ills tna que peide fauſta

atq; felicia fuere·

ras. illa pꝛeclara negocia-

Quintilianum mihi cõpꝛobas.· et nle peeclata priſ

coꝛum ſtudia.

Chꝛiſtü mihi Declaras⸗ illos ſanctos quox nomi/ m,

na vniuerſũ terꝛap oꝛbem penetrauere.
ꝛatoꝛis lauus.
Johannes iſt wol gelert.

Jobonmes eſt ta pdoctus.vt moꝛes eti wim⸗ a8

tiſſime expꝛomere nouerit.

Tlerenti?tam ſummeſt oꝛatoꝛ vt omniñ bom⸗ .

num geſtus faciliter ſciat effingere.

Therentrita moꝛes hoĩm n didicit. vt omnium

etiã woces effingat.
Admiratio.
Das verwungert mich ſere. .
WVilud maximã me in admiratõnem adduci.
lud vehementer admiroꝛ·

n illam ioleo ammirationem incidere
hoc nõ parua moueoꝛ admiratione.

E illo in maxima ſum nadmiratoͤne ititutus. .

R
Wl =

☛ –—

IVllud nõ paruam mihiaffert ammirotionem.
Allõ mihi ꝑ mix accidit. Illa me ainnn

— — —

—

in

nip
mI

jin

„
tutio

Folium. XLVIII.
¶ Vnterrogatio de republica.
Du begereſt gruntlich ʒu wiſſen wie es vmb
Dz gemein gut ſtand
Ad ſũmam aueris quid de repubſica ſentiam⸗
Caput ſcire vis.quis ſit reipublice ſtatus.
Dqdij vel pacis perturbatio.
wir lebten nach alliem wũſch hette vns iohan

nes vnſer weſen nit verſioꝛt.

Preclare vireram niſi ceſar nobis ociũ ꝑturbaſſz
Optĩe nobiſcũ augebaiĩ niſi ſilla tranquillitatem
noſtram incõmode vexaſſet.
Feliciter vitam agebamus niſi mitridates mole⸗
ſiijs nobis interueniſſet.
lli rabies.
wir pflegen gute freyheit ʒu han.Nu oder wer
den wir durch krieg verſteret ·
Solebam ociſa librtate perfrui.n unc autem er
rimo bello conficimnrmr.
Solebamus libertatem poſſidere. nunc turpiſſi /
ma ſeruitute oppꝛimimur·
Solebamus veritatem libere cunq; dicere nune
gutem cogimur mendacijs aſſentire
¶ NLectisliteris oꝛit᷑ leticia.
Von dein bꝛieffen ſein wir al fro woꝛden ·
Lectis tuis lᷣis.magna oĩm ↄgratulatõ ↄſecuta ẽ
Literis tuis auditis ampliſſima eſt wnoꝛum ap/
pꝛobatio ſubſecuta.
Explicata Kaxꝝ tuaꝑ ſnĩa incredibilis oĩm offtiolo
rum leticie plauſus:ſuſcitatus ef.
Prohemium ꝓ ſino⸗
mimis vumiſi ionum.

Yuiſiones rep explicandax mi Johan⸗
nes. vtexperioꝛ quotidie ad dicendũ ne
ceſſarie vident᷑. NMã hec ꝓſecto diuiſio⸗

nes.tũ auditoꝛes dociles efficiũt.Zũ etiã eoſdẽ

ita attentos admonitos reddũt vt que neceſ⸗
ſario rõnes argumẽtationes conquirant᷑. eqͥ
oꝛe animo audire conſtituant ? eas dilucidius
intelligant. Eaꝝ igit᷑ diuiſionũ inuentões quaſ
dam ex gramatice partibus oronis ſuis oꝛdina
tim deductas his bꝛeuiter ſum cõplexus quas
⁊ ſi paucas foꝛte putabis.eas tamen ꝑutiles fo
re pernoſtes.
Fideles in officio aut quales nõ fuerũüt.
Vch wil dir ſagen welche in deinẽ lachen fleyſ⸗
ſig oder vnfleyſnig geweſen ſind.
Cxplicaturus igitur ſuʒ quales in negotio tuo fu

eerint fideles. quales ꝑfidi:quales ſtudioſi.qua⸗

les negligentesquales amici qᷓles aduerſarij.
R rtute vtendũ eſt in omni re.

wir wergen frid oder vnfrid haben ſo mueſten

wir ſtreytbar ſein. .
Sinue em̃ pacẽ ſeruare velimus.ſiue bellũ exerce⸗
re deſideramus.ſiue res alias curare ſtudeam.
virtute vtendũ eſt · Quia ſi ꝑfuncti fuerimus
honoꝛẽ cõparabimus. bonoꝛem conſequem̃
7 volunaati noſtre ſatiſfaciemus
¶ Macis fructus.

Ich wil auch beweyſen was nuts hummen

agu fride “
Oſtenda igit᷑ robis quantã oblectatõeʒ quantam
cõmoditatem er pace ſumus conſecuturi.
elloꝝ mala.

„

+☛ =

Folium. XLIX.

VYcod wil auch ſagen was vnnutz auß kriegen
kummet. H
In mediũ igit᷑ adducam quanta incõmoda.quan
ta picula. quantos erroꝛes.quãtas deſtructões
quãtaſq; maloꝝ calamitates bella ſecũ appoꝛtẽt
Ciues qui boni et qui mali.
Ir werdt wol vernemen welich gut oder bore
burger geweſen ſind.
ognoſcetis igitqui boni ciues fuerint qui negli
gentes.qui ſoꝛdidi qui ſedicioſi.
S Honoꝛis amoꝛ reipublice.
Iſt ſlach das wir den gemeinẽ nutzlieb han.
Si rempublicam adamamus- HW
Si honoꝛem conſideramus. r
Bi ciuium ſalutem charam babemus:
Bi cõmoditatem appetimus. JMVM
Sirem nobis gratiſnmã cupimus
Si dignitatis gloꝛiam adoptamus in hoc pluri⸗
mü elaboꝛare debemaaa.
¶¶ Studij negligentia increptif···
. Ss du mt enlerneſt biſt du dir ſelber ein vr⸗
Ad ſtudium em̃ bonox artiũ cõplectendum ꝑpterro
luntatẽ mihi · tibi deeſſe video. ðDU
Neq; etatem neq; ingenium neqʒ facultatem ne/
q; pꝛeceptoꝛes:neqʒ alias vllas res neceſſar/
as ſi modo tu tibiipſe non defueris tibi · non
Teſſe viglglol.
„ CCAffectus variij
Etliche haben !ꝛunſt lieb etlich reichtumme·
Aput alios virtus literarum ercolitur.
Aput alios copia diuitia adamatur.

Aput alios bello dſſcinlinn exercetur:
¶Bapientie neceſſitas.
BVegerman bedarff weyfheit.
Aut em̃ ſit impatoꝛ aut rex aut dux aut pꝛincep
agaut dñs aut cuiuſmodi generis exiſtat. ſapien⸗
tia indiget. . M
Affectuũ diuerſitas.
Hie leute verwandeln ſich·
MHoĩes voluntate mutant᷑. alias beneficijs alias
amoꝛe. alias iniurijs alias ſuſpitione.
Alias ho noꝛe· alias etate.alias foꝛtuna.alias male
ledictõe confici videmus.
Die vns alwegen auß neid vnd has geden/
cken ʒu binder.
Qui vel exodio vel ex inuidia. vel ex arrogantia vl

ex ignoꝛũtia,vel ex ꝓcacitate · vel ex iniquitate ſu
nobis detrahere vident ·

Vncitatio ad ſcientiam
welcher kunſie vnd erevnd wirdigkeit ſol dich
billich reytzen zu kunſten.

Quap equidẽ ſcientiax inuentio induſtria. rat ſa
pientia· conſiliũ erudicio honoꝛ dignitas pꝛeſtã
tia laus fama te ad eas celebꝛandas vebemen⸗
tiſſime incitare debent·
¶De virtutibo mentio.
Ich wil ſagen von vier dingen vnſers aller
ourchleuehtigiſten herrn vñ furſien..
Hicam igit᷑ de quatuo⸗ rebus videlicet de pꝛud⸗
tia. de iuſticia de foꝛtitudine de tpautia noſtri i/
luſtriſſimi Fi ncipis.
O

Amoꝛis cqauſa.

tee⸗
Wen⸗

An

o

Folnetn. L.

2Zwo ſach ſind darumbich dich lieb hab.
Due em̃ res ſunt q̃ me ad te amandũ impellũt:
Tria eſſe ↄſtat que admonẽt vt te q;cariſſimũ hẽaʒ
Quatuoꝛ em cauſas eſſe video que merito me ac
ducũt vt tibi fſauere debeaoam.
Hec omnia me plurimũ adhoꝛtant᷑ vt tuis ratio⸗
nibuis officioſe inſeruiam.
ODutuis conſilijs.
Ich beſtetige deinen rate.· .
Opimõibo tuis acqeſco. Setẽtijs tuis aſſentio.
Dulta in tua epiſtola vera eſſe affirmo.
ꝛatoꝛie artis cõmoditas.
Ich bin in meinung ʒu beweyſen das wol re⸗
den gar nutzlich vnd eerlich iſt.
Oſiendam igit᷑ bꝛeuiuſcule oeatoꝛiã ſacultat plu
rimũ eſſe vtilẽ bonoꝛificã atʒ neceſſariã.
Probaturus igi ſum Cicerondẽ er eieloquentia
magns ꝛeipublice cõmoditatẽ attuliſſen·
Ampliſſima oiĩb poſieris emolimenti owꝛtunita⸗
tem reliquifſe. tionẽ cõpaſſe.
Et iĩmoꝛtalitatem ſibi laudis 7 nominis exiſtima⸗
Ich wi auch clerſich erzeygẽ dʒ in diſer vnre/

denichẽ geſchiht pi ſeind. vñ vbeltett geweſẽ ſint

Planum igit᷑ robis ſociam.in hoc maleficio mul⸗
tos fuiſſe inimieos multos coꝛtuptoꝛes młtos
nocente multoſi; conſentientes .
¶ Cogitationũ diuerſits.
Ich wolt von vil ſachẽ wegẽ / du weſtetzt wie

gar ich in meinen ſinnen wrirret was.

Dultis decauſis welle vt ; in oiuerſas Ptesani⸗
mus meus ſtudebafinteiligeres.

Diuerſi 5 ennic cogitationild iſttahos⸗ ecg N per
mults ipſie mecũ cogitaui que wlie Bplurimis

cxccauſis cosnoſceres. , 1 1

Ha gedachtich maneherley.
Tunc ego mlta fimul cogitaui.
Tuncego multa excogitare coactus ſum.
Tum ego varis mecum pertractani
e pꝛehendenda·
Es ſind vil vnnutzer rede in deinẽ belelfeti.
Oulta em̃ſ unt in tuis epiſtolis irridenda:·
Pleraq; ſunt inania a te dit.
Oplura dẽ ſunt in tuis rõnibo confutanda-
rewat eueniunt in cauſa.

In diſer ſache kümet mir mancherley fur⸗
In hac cauſa multa vniũt mibi in mentem.

In hoc em̃ negocio multa cogo: excogitare.

In his efi rebus mita meu animum exagitant· “
In his em̃ rebus controuerſia varia mihi cogitã

tiſ uccedit.
Voluntatũ diuerfitas:

Ich vᷣneme mancherler memüuge do g

zu rome.

Ciuiũ em̃ romanor varias eẽ opiniões itelligo.
blices eẽ ↄſpicio

Sim em̃ ſenatoꝝ wolũtates miti⸗

Oim ſiquidẽ dvoctoꝑ dinerſas ſnias eſſe video.
¶ Oratoꝛis officdl.
Yobannes bat das mit vil reden erzelt.
Sobannes hec longa ofone pertractauit·
icero hec acri contentione diſputautt
Tullius hec magna ronugnatione an eurs
Die ding geen mich auchs.

1

Folium. L

De quibuns ad me multa:ad tenpublich mita ad

S ceteros homines multa pertinere video.
imne Cauſe amoꝛis.
In vnberli e hab ich vil vrſach.

In meo amoꝛe colendo habeo cauſas plurimaſ.
In noſtra familiaritate complectenda permul te

Hr ſunt conditiones.
Innn noſtra beniuolentia obſernanda rationes com
plures intercedunt:
irtus cauſa amoꝛis.
wirlieben dich vmb aeikngena willen.
Mos enim tum pꝛopter inſignes virtutes tuas·
tum pꝛopter eximium tuum erga nos amoreʒ
t tum etiam pꝛopter maxima tua erßan nos offi⸗
cia te miriſice diligimus
ſ ¶ Won reſuſcitandum-
ten welche von eren wegen zu erwerben vnd auch
ne vmb ſchand zu Ermeiden lullen ſolichs nicht ver
ngte, ſchmehen ·
inogi Q partim Pr honoꝛe comparando. partim p
pirtute celebꝛanda:partim etiã pꝛo ignominia

euita a hoc reſuſcitare non debent.
Aduerſarioꝛum inaudentis

utum Unſer feinde foꝛcht vnd vmmacht balben. vnð /

ſtan nicht vns ſchaden zu thon ·
ſe o Qui pꝛofecto inimici.partim imbecillitate. par⸗

ſ E ignauia partim timoꝛe nos temptate non
uden R
Refutatio rationis.
⸗ Eir gefelt der ſinne keyner.

R perum enim ratianum nulli pꝛoꝛſus adhereo.
atusi

68 2

ziveyen der liebſte ſey.

Harum trium ſententiap nullam appꝛolo-
Hax cauſaꝑ nulla mihi vider eſſe conſentanes.
6 Appꝛobatio iudicij in parte.
Der eins gefelt mir wol—?
Hox duor negocioꝑ alteꝑ vr faci neceſfe e’‚.
Zax tri caufan vng ſuſtined penitus opoꝛtet·
In vnker zwitracht muß mã ein mittel treffe.
In hac noſtra ↄtrouerſia quoddam tertiũ eſt am⸗
„pletcendum. tandum.
In boc noſtro negocio aliud quoddam eſt excogi
IAn hac noſtra cauſ alia eſt ratio ſubeunda.
Vnre noſtra glia eſt oſilij deliberatio ſuſcipienda.

4 Fides negatr“—
Disßer keiner iſt vns beſtentig in freuntſchafft.
Quoꝝ neminẽ fide nobis amieũ eſſe video.
Quox nemini credere poſſum. — e e
Dubium quio cebeat aſſuni·
Ich kan nis ht erkemẽ wekher mir vnder den

Doxꝝ vter mihi fit acceptioꝛ. nò plane dicerno
Hor vtrius poti abundare veli nõ facile dixerim
Moꝛum vtri magis attribuã non bñ dijudico.
Hop verum magis wlim:mihu incertum eſi.
Hor perowtt ti deſiderem non facilis ẽ mihi de
liberatio. —.
¶ Dubiß qs vicio maioꝛ vſus buinois quis
weliher vnder diſen aller maiſt gehaſt werde

NAQNuie ſit magis exoſus.ſatis ꝗpexte conſtat. „

— ☛r = ==

P

e.

Ne

tteeſi.
tüefan

ndon
ndt.

ſapient.

tcet

beo,

rar
cemno⸗
edſtenin
ico⸗
neſ⸗

inha

noqus

ſinene

,

eſtns

Folium. LII.

oꝝ cuiꝰvicia maioꝛa ſũt dariſſime inte ligim?.
Por au magi inimicari deteamus ſatis videm
2oꝝ quẽ maioꝛi odio pꝑſequamur liquide patet-
Moꝝ a quo magis abhoꝛrere debesmus manifeſte

mouemur cognoſcere.
¶Compatio boni mali.

welcher auf diſen mit tugenden geziert oð mit

ſchentlichen dingen vnnreiniget ſei iſt mercklich

zuuernemen. — rMU
oꝑ quis virtute fit pditus: quis vicijs voluta

tus ſatis intelligi oteſt ·

Mor cniꝰↄſiliũ ſit officioſum.⁊ cui ſit ꝑnicioſi um.

clariſſimum eſt.

Mox cui recta ſit fides.adhibenda ⁊ cui nõ ſit cre⸗
gendum dubiũñ nõ eſt. M,
Mox quem magis ſeqni.⁊ quem effugere vebea⸗
mus nobis eſt netiſſimũ

conſili eſft.

ägdidenm
Uinger den zweien iſt einer zu loben der ander
zuuernichtigen ˖;
Quoꝛum alter pl

Mox aũt quo vtia quo carere nobis liceat. noſtri

vehementiſſime vituperandus.

AQuoꝛum alterius maxima eſi peudentia alteriuſ

aüt maxima ignoꝛantia 1 iuſtieee.
Quoꝛum alteri ſma eſi iuſticie laus tribuenda.
alteri ſũme iniquitatis vituꝑatio impingi?ł᷑.

Quoeum alteꝝ laude maxima ꝓſequimuralteru
ſumma ignominia inſectamur.

Quox ab altero diligimur ab altero odimur.

Hoꝛum vnus vitupandus eſt alter vo ſummi

urimũ collaudandus eſt. alter

laudibus ertollendnis.

Moꝝ vnius virtutes deſi derandet ſunt lterius ve

ro ſcelera effugienaa.

Moꝛum vni apertiſſime ſufftagari detemus alte /

ri liquide immicari licet.

HMoꝛum vnum lemper odio habere debemus. al⸗

terum colere tenemur.

Hoꝛum vno quotidie letari hoꝛtamur. altero vo

nunq; vti licet.
Dignitas ad officia.

Die ſind beyd wol wirckig/ das du ein ſolche R

ampte befelheſt.
Mi pꝛofecto digni ſunt quoꝛum alteri conſ atuz
alteri tribunatum plebis comittas.
vo ſatis valent:quoꝛum alteri pꝛetura alteri
exercitus credi poſſi· .
¶ Hõ dignitas ad ofticia.

Die ſint nit wiraig / das man einem das bace

em andern die taffern befelhen muge.
Di pꝛofecto digni non ſunt. quoꝛum alteri diuer
ticulũ · alteri taberna cõmittae:·
Hi quidem nullo modo valent quoꝛuʒ alteri bal ⸗
nea. alteri tabernarum cuſtodia coͤmitrat.
Rkeyner von den iſt vns freuntlich
Quoꝛum neuter eſt nobis benlnoins.
Quorum neutris vnqᷓ; ſum amicus.
Quoꝛum neuter me familiarem achungam⸗
Quoꝛum neutrum nobis fidum eſie vigeo.
Duoeum neutro vſurus ſum.
Ad idem.
Der keiner hermnger ſie ch ʒu guten tugenden.

ðUð

2”

“
tr
.
2

n
ſl

P—
C

Cor
Quo⸗

te

et

Auoꝛum nullus virtutum ſtucis mui igil at.

tnste Duoꝛum nuihus video in ſtudio diligentiam.
NAQuoꝛum nalli ſtudqs muigilanti-adherere poſſũ
Peͤlte⸗ AQuoꝑ nullũ ſtudio ogam adhibentẽ ↄſpicio-
Duor nllo⸗ egregijs bonax artiũ ſtudijs. pꝛedito
vti poſſium.
nusa Eligendũ quid poti?⁊ vſus dictõis altuteꝛ.
ten o Ouor ich der zweier eins thun ſo wil ich lie⸗

ber das beſte thun dañ das ergite kyeen.
Quoꝛum ſi alteruter engendus eſt malo eſſe qᷓ vi
nſolke deri bonus
Quox ſi alterutrius copia ſit habenda virtutes
Nldim „Botlus q; foꝛtunas elegamus.
QNQNuoꝛum n alterutri adberenduz ſit officioſis po
tecd tius q́; inertibus me adiungam-
Quoꝛum ſi alterurrum ſequi debeamus pacez wo⸗
tius q; bella ſequamur·
bale ¶ Ulſus dictionis vterq;.
t Zch hab zu in beyden luſt.
Quoꝛum vterq; plurimũ me delectat.

nduan LAuoeum vtriuſ; virtutem admodum lemper
. . amaui-·
mikc Quoꝛum vtrich libenter adhereo.
u4 Lauorum vtrunq; libentiſſime ſequoz-
Quoꝛum vtroqʒ ſe unnfet vto⸗zꝛ
Utrunq3 meũ eſſe puto.vt de his rebus te deter⸗
rroeam et quid feceris defendam.
uom AUltrunqz meũ eſſe durxi: vt quid agere debes mo/
o. uerem. et quid conſtitueres ſuſtinerem:

Vtrunqʒ meũ eſſe exiſtimo.vt et te vnice diligam
et mutuis tibi beneficnls coꝛreſpondeam. .

Nnin⸗ 84

Nocentis Wecharatio⸗
Zt beweyfe dan Johanms ſtrefflichs ſeben
Niii iohannis nocentem vitam demonſtranero.
Ni teſtes pꝛobatiſſimos adduxero.
NHiſi apertiſſime delicti maleſicia dedaranero-
Miſi apertiſſimũ maleſiciũ patefecero oim maxi⸗
mam me eregfann penam ſubijcio.
em.

Cariſſime igit᷑ intelligetis lucium kathelinã mul⸗

tis nocuiſſe.multis detraxiſſe.multis inuidiſe ·
multis ſidẽ pꝛeſtitam fregiſſe.
Motiſicatio.
In ſolcher ſat e hab ich vil vernumen.

Quo in genere multa audiui. multa intellexi mul
ta v.di.multa compꝛehendi.miłta cognomn ml⸗

ta palpabã que vobis veclarabo.
Wdem.
Du wirdeſt vnemẽ wzʒ in der ſtat geſchehẽ iſt.
Dercipies igit᷑ que ſint in vꝛbe geſta. Que ſint fo

ris adminiſtrata. Quod ſenatuſconſultum ſit

ſeruandum audies.
Bꝛeuitas narrandi.
Ich wil dir eins kurtʒlich ſagen·

Scribã ego ſũmatim. Dic egon nticulatim.

NHNarrabv igitur compendio
¶ Reſeriptio.
. Ich Pwil deinẽ bꝛieffẽ antwurtẽ als die ſach ge⸗
egen iſ.
Literis tuis vt res poſtulat oꝛdine reſpondelv⸗
Oroni tue vt cauſa req̃rit ꝑticulatim inſeribam.

Diſputationi tue vt argumentoxꝝ ratio vepſeit

opiliionem meamn weclaralv. Z”V”M3

eben

0

ämel⸗

e.

WN

uickfſt⸗

d
aim
pim

4 fint ſ

tum N

him

ch

4
nbon.
xpplit

che ſi ⸗

ðð

Srauns Ptienler
Primo de pace dicturus ſuminde ſiudijs. der
inceps de moꝛibo ↄtinuo de republicapoſtes de
religione:Cumde pꝛiuata cõmoditate ciuiũ po
ſtremo de imoꝛtalitate animaꝝ vna cum lalute
omnium noſttum.
Mrohemiũ pꝛo ſino.
nimis coufirmationum.

2

tentionẽ tuam explicaueris.
gtcq; qͥt modis.et quibo rebus:eam „;
baturus ſis.auditoꝛes admonuerisſatis ĩ mẽ⸗
tem tibi poſſit venire quibo ratõnibo ⁊ argumẽ⸗
tationibus ꝓpoſitiones tuas ↄfirmare debeas.⸗
tñ vt id facilius cõſequi poſſis.aliquas tibi viaſ

inueniendaꝑ ↄfirmationũ in mediũ adduxi.de

quibus.que tibi cõuenire arbitraueris eaviſui

tuo adiungere poteris.Quod⸗ cõmodiſſime 7

copioſiſſime quidẽ poteris efficere.Noui em̃ te
tantũ vel induſtria. vel voctrina. vel dicendi erxer

citatõne valere.vt quodcun tibi exeloquẽtia

libuerit. cum vwoles conſequeris:.

Dlanq; peritiſſime mi Yohanneo.cũ i in

Amoꝛis certitnululoo. P*

Ich han noch me an dir gezweyfelt

Nulla vnqᷓ; ex parte dubitaui quanta me ſemper

fueris beniuolentia complexus.

Nunq; mihi animin dnbio fuerat. quin ate plu⸗

rimum diligerer.
Tua erga me amoꝛis et amicicie coniunctio teſti⸗
bus non indiget.
Amoꝛis confirmatio-
Anker lied echſt von tas zu tag.

Amoꝛ em̃ noſte er conſi rmask indies webeinentius.

MNoſira pꝛofecto beninolentie coniunctio maioꝛeſ
indies vires luſcipit.
Noſtra quidem amicicia quotidie exaugeſcit.
Uoſtra vo vnitatis colligatio maius indies reci⸗
pir in crementum.
Kaem.
AUnſer lieb hat ſich io grof gemeert das ſie in
keinerl ey weyb werwangelt mag werden .
Amicicia noſtra eo puenit. vt nullam mutationẽ
vnq; hac noſira vmnium etate habitura eſſe vi
deatur.
Aumicicia quidem noſtra ad tantum beniuolentie
cumuluʒ puenit. ꝙ eam nulla poſſit accedere ca
. lamitas:
Moſtra ꝓfecto familiaritas tã optimis beniuolen
tie fundamentis ſtabilita eſt. vt et nulla furoy
rabie poſſit demoliri.
Amoꝛis pꝛincipuitas.
Ich hab niemantz lieber dañ dich⸗
Hoc vlim ratum bhabeas neminem eſſe.qui ma⸗
ioꝛi a me.q; tu bemuolentia complectat᷑.
abeo em̃ quẽ magis te diligam neminem.

Hemo eſt oim cui maioꝛem. tibi amoꝛis magni “

tudinem pꝛeſtare conſtituerim.
NAmoꝛis fedus.

Es iſt als groß lieb zwiſchen vns / dz ſie nit tgrolf

ſer geſein kunde.
Tantũ em̃ amoꝛis ad beniuolentid noſiram acceſ
ſit. vt mirarer augendi locum fuiſte.
Tantum em̃ ſuauitatis ad noſtram familiarita⸗
tem acceſſit. vt coniunctionẽ noſtram plunmuz

tis⸗
oreſ

rei

ſen

e

entie

ee dd

juolen

ſnof

inn

nitgeo
nace

rits
nm

nugn

S=S=S

Folium. LV.

adauctam intelligam.
Tantũ em̃ oiũctõis ad nr̃aʒ oſi uetudinẽ adductü?
vt nihil ſit qð ad n amphi?addi poſſit.
m.

Aad marimũ tuũ etga me amoꝛi accedit etiam am

pliſſima tua liberalitas.
Ad eam in noſire vtuſie familiaritatis coniuncti S
onein acceſſit fingularis quedam tua charitas
qua me meoſqʒomnes complexuseee.Z
Ad ampliſſimã em tuoꝛum in me officioꝛum ma,⸗/
gnitudinẽ. multe alie bonoꝝ acceſſiões intcedũͦt
¶ Amoꝛis exꝑientia.
Oan kan rechte lieb nit gepꝛeyen ſie werde

dañ beweert vnd verſucht als das godld
Non em facile dijudicat᷑ vrus amoꝛ. niſi aliquid

tanq; ex auro erpꝛimentũ viſum fuerit.

Non em̃ recte cognoſci poſſz vera beniuolẽtia. niſi

rex experientia fuerit cõpꝛobata
Non equidẽ poteſt verus amors ſimilato interno
ſci.miſi pꝛius reipia diligenter exꝑtus fuerit·
moꝛ eſt cauſa officꝗ··
Hie langwerung vnſer liebe erfoꝛdert mich d3
zu woꝛbꝛingell.
Pa kinim vt faciat noſtri amoꝛis wtuſtas de/ D
at.
Moc em̃ vt curẽ tua erga me officia dmeren
Qõ vt facia ampliſſime tue virtutes requirunt.
Amoꝛi ſatis fi.
Du thuſt als vnſer freütichafft zu ſteedt.

Gacis enim rem amicicia noſtra condignam.
Ffacis em̃.alienum nihignolirs beninolentia:

Facis equidẽ as nkam recte decet familiaritatem
Facis em rem vtriq; noſiꝑ admodũ ydoneam.

Facis ꝓfecto rem memoꝛia noſtre coniunctionis
pergratiſſimãä. Igdem⸗

Facis em̃ qð te decet· Facis em̃ mqs tibie coönenit.

Facis enim tibi rem dignam.
Amicusſingularis.
Sabana iſt meiner beſten freunt einer.

Eſt em̃ Johannes ex meis intimis amicis.

Eſt em̃ cicero in vere amicis meis reconditus·

Eſt em̃ Lentulus in intimis mee beniuolentie de

litijs optime recõditus·
Eſt equidem terentius in lauto amoꝛis mei cacu⸗
mine per te collocatus.
mabilis⸗
Ou kundeſt mir nit liebers gethan ban.
Nihil em̃ a te ſieri potuit iocundius.
Nihil em̃ tua diligentia accidit amabilius.
Res em̃ maioꝛi amoꝛe a te curati nõ ö potuiſſet.

MNPaioꝛem beniuolentia in agenda caiil mes mhi

pꝛeſtare non potuiſſes.
. ihi hoc ſieri potuit iocundius.
Mõ potuiſſes cauſa meaa te aan ieniuoletius
Amoꝛis modus

SDu ſolt in olchem willen gegen mir ſein⸗ .

Hoc em animo in me eſſe debes·
ac opinione mihi fauere detes.
Meac lecto coluntate me complecti debes.
(KConſfidentia-

In diſe ding hab ich al mein hoffnũg geſetzt

n hac em̃ re omnia mea poſita ſunt⸗
n hoc eim mihi ſunt omnia.

—

–☛ =

.
ſons
ten
t.

4
s⸗
hed

ic

ſet.

ii.

Folium. LVI.

In hoc ſpem omnem meam collocaui.

ptatius.
Dirm

ocht nicht liebers widerkaren ſein·

Oihi gratioꝛ res obtingere non potuiſſet.
NNihil em̃ mihi acceptius ex omnibus humanis re
bus exoptaſſem.

.

Rem em̃ mihi euenire gratioꝛẽ nõ deſideraſſem.

Ich begeer meer der werck dan der woꝛte ·
oc enim fieri melius:.qᷓ; dici volo.

Hec enim perfie melius q; ſcribi wlio.
HMoc enim reipſa potius qᷓ; verbis fieri cupio

DVan kan kei nenl beſſern radtgegebẽ dañ diſẽ.
ulhus em̃ erit deliberandi locus vtilioꝛ. .
emo eſſe poterit hoc hoĩe optatioꝛ.atʒ oꝑtunioꝛ
ulla erit pꝛofecto hac veritate pꝛeſiantioꝛ.

Nullũ erit conſiliũ bac deliberatione cõmodius.
Nihil certe per eritur hoc negocio conducibilius.

(Xlppeobsaf conſilium.

Du haſt die ding bedacht die da gar nutze ſind
MNam ea cogitaſti que multum ponderant.
Nam ea conſtituiſti que plurimũ poſſunt.

am ea curaſti qͥ maxiope cõpꝛobari dekent:

Ham ea traſegiſii que rationibus ſeaccõmodant
Nam ea pꝛeſcripſiſti que multum vatent.

HBerulendi ꝓmptitudo.
Vch wil alles das thun das dii gepeutzt.

Omnia quidẽ facere cupio.que tu mihi impas.
Dis ꝓfecto curare wolo.que te velle exiſtimalv.
Dia ꝓfecto age eſidero q tibi ↄoducere arbitralve
MOfia ſũ libent᷑ ſuſcepturus.q tu mihi imponis.

ga tiã eĩ omnia ſedulo que te velle ſciam·
Diligentia pꝛo amico. ;—.—
en thun ſo groſſen fieyß in deiner ſache als on
Hac ꝓfecto velim exiſtimes menõ minus de tua
eriſtimatione laboꝛare qᷓ; tuipe de endem ·
Hoc quidẽ tibi velim ꝑſuades honoꝛem tuum nõ
minꝰmihi qᷓ; tibiſpſi carifnmũ eſſe
Velim hoc credas me non minoꝛi cura velle tu is
laudibo qͥ; meis fauere· MHoc ratum habeas.
. eAaucdi amplificatio
Vit groſſer begirligkeit wil ich auß bꝛeiten vñ
cheren deine tugende
Ardentifſimũ pꝛofecto me tibi virtutis cultoꝛem
ſemper foꝛe conſpicias.
Perpetuũ em̃ me tui defenſoꝛem es habiturus ·
Facillimũ equideʒ me tue laudis amplificatoꝛem
ſemper habebis⸗
BDiligentia.
wer iſt fleyſſiger in diſen ſachen dañ iobanes.⸗
AQuis in agendo eſt magis diligens q; iopannes:
Ous ẽ in negocijs magis curioſus q́; Cicero.
Quis em̃ eſt in tractandis rebꝰ magis impiger
Epiſtolarum modus excedi.
vch wil dir bꝛieff genug zu ſchꝛeibẽ vñ ſchickẽ
Mon em̃ ſolũ literis ſ̊ faſciculis te repleſſem

Nõ em̃ epiſiolis ſeo voluminibo te laceſſiſſem.

Hon equidẽ tantũ epiſtolis ſʒ libellis te incitarem
NProuocatio ad ſcribennnd.
Ich wil dir vil lieber antwurten auff dei
eff/ vañ dʒ ich au hebe dich vmane mir zu ſchꝛybẽ.

4

n bri⸗

ESES

mnö

tuis
ws.

n

SS

mns⸗
vrn

hinen⸗

hn

gaaliuseſt wibi literis tuis neſöpnckere⸗k te lite

ris meis pꝛouocare/

Ego quidem leuius tibi reſpondere poſſum q; 65 te

literis meis incitare.

Facilioꝛ eſt em̃ mihi laboꝛ tibi ſcribere q; quid ti⸗

bi pꝛioꝛ ſcribam inuenire·

Non em̃ tamgrauiter laboꝛo⸗vt tuis reſpondeam

literis ʒ defatigoꝛ meis te ſeriptis viſitare.
iligentia ·

2 Yeh hab 0l nie verharret vñ wil auch noch

nit ſeumig ſein wie ich deinẽ nutz geſchaffẽ/ mag⸗

Nunãqʒ em̃ cunctatus ſum neq; etĩ cunctalv⸗ duz

tibi pꝛoſim.

Non etiam toꝛpoꝛe demarceo dum mihi res tu⸗

as curare continagaat.
Unllam equidem moꝛam pati roſſum cum me ti
bi accõmodare debeo⸗

Nulla pꝛofeeto intercidat pꝛoductio cum tue res

operam meam deſiderant.
Ad idem.

wir haben grofern fleiß gethan in deiner lach.

Eſt enim a nobis maxima adhibita diligentia.

Nihil enim p:ꝛo tua cauſa eſt a nobis beetermi/

ſum.
Omnia quidem pꝛo rationibus tuis officia pꝛe .
ſtitimus que ab officioſis pꝛeſtari pptuiſſent.

Summam pꝛofecto in tuis negocijs curam ad

hibuimus.
Oia ꝓ tuis rõibo officia tranſegimus.

ctum eſt

(Spes tona⸗

.

Nihil go⸗ tibi commodo efſepoſſit 3 nobis negle

Ich hab ein gate te oftungg gewüne
Eciamin re ſpem bonam conſecutus ſů.·
Et iam in cauſa rem ſtabiliui cõmodam.
Er iam in re fu ndamentui imnieci maximum.
ura.
Ich hab grofßen fiers vnd ſoꝛge.

Nii eſt maxie cure · Eſt ei pumu mihi cedr

Eühil em eſt quod curem diligentiuos.
Honoꝛis defenſio
Dein ere han ich alzeyt mit woꝛten vnnd wer
cken gerumpt vndg gezyert ·
Honoꝛem tuũ et verbis et rebus quibuſcunq; po
tu lwenter exoꝛnaui fuerit tueloꝛ.
Digmtatẽ em tuaʒ orone ⁊ oꝑa omi q;tum in me

Cotas em rationes tuas vitibus ommibus ſuſci/

piam defendendas-
iligentia.
Die ſach erzeygt was ſterxt iobennesi in deiner
ſach gethan hat ·
Res em̃ indicat quid Cicero pꝛo te fecerit.

Nam lentulus tantoꝑe pꝛo te lalvꝛauit vt nihil ꝓp

te pꝛetermiſerit.

Nam Cicero ita cauſam tuam egit vt maioꝛi qui

dem ſtudio agere nõ poteritt tent᷑ ;
Quid catho ꝓ rebs tuis egerit.aſſidui laboꝛes ꝓſi⸗
AQusnto ſtudio marcus res noſtras curauerit te⸗
ſiis eſt aſſiua eius glantia.

Ich hab nichtz nderwegen gelaßen das dir

zu iteecct.
Eauidẽ nihil quod ad te pertineat pꝛetermiſt.
Equidẽ oĩa in rebo tuis egi.q̃ te velle eriſtinmain.

e

wer

ne

nſe
M

riner

ſin
vici
teni G
n

—

di
ifi

Folium. LVIII.
Omnia ꝓfecto ſum ↄſecutus. que tibi oaucere ar
bitratus ſum.
Omnes em̃i ſum ratões complexus. que in tuã cõ
moditatẽ redundare videbant.
mnia quidem ꝑfeci.que dignitatẽ tuã exornare
et facultates exaugere valerent.
Omma dihgentiſſune curauique rationibus tu⸗
is accõmodare poſſaet.

Oiĩa quidẽ a me in te ꝑfecta ſunt que ad honoꝛez

tuũ:et cõmoditatẽ ſpectare videbanX᷑.
Demoꝛia beneficiox.
Tag v vnd nacht gedenck ich an dein woltere.
Dies em̃ atq; noctes tus in me officio oculos ver
ſantur. ſicia cõplectoꝛ.
Cotinus in memoꝛia immoꝛtalia tua in me bene
Z. ua em̃ in me benemerita nunq; mibi a memo⸗/
ria diſcedũt. buf.
Que in me merita tuliſti nunq; mibiex aio Dila

S Heeeſen du alſo halten-
Moc em̃ ſic habeto. Hoc tibi ꝑſuadeas wlim.

De q̊ ſic velim exiſties. De qᷣ ſic velim ſtatuas.
Hoc exiſiimes velim. Hanc rem tũ ſic habeto.
Hoc em̃ ratũ ſic hs. Moc vwelim ita habeas.
Hoc veli ita habeas exploratũ· AUnũ hoc ſic habeto
Spẽ heas firmiſſimã. Tu aũt hoc tibi ꝑſuade.
llud hoc tibi affirmo. Credeei hoc mi cicero.

oc em̃ memoꝛie manda.
7 Verba expꝛimẽde ſcientie.
Das weyß ich furwat.
HId duidẽ ſcio. Tantum dico.

llud em̃ nõ dubito. Allud apte audio pfiteri. .
AIllõ /ꝓfecto cõfirmare poſũ u. Hoc tñ vere dek⸗

Ich ſihe das das alſo ſitt.
Ego em̃ video hoc plane foꝛe· Ego em̃ oſpicio hec
eſſe futura. Ego en ſic cõiecto.
Ego em̃ ſic augnr ge Hec em̃ ego tibi ꝓſiteoꝛ
ſus .
So das von gewonheyt geſchiht.
Cuũ id vſu acciderit · Cu id vin euenerit ·
Cum opoꝛtunitas requirit.
Cranord N¶ MWamfeſtum.
Das iſt kuntlichen.
Moc em̃ claꝝ eſt. Hoc em̃ certũ eſt.
Nõ equidẽ dubiũ eſi · Mulla eĩ ð hoc ẽ dubitatõ
Erploꝛatũ eſt. Wanifeſtü eſt · Liquidũ eſt ·
Ini mediũ adductũ eſt. In oclis oĩm poſitũ eſt.
Omnibus palam eſt. Nemini dubiũ eſt.

Nulla eſt de hac re ↄtroſia. Moc eĩ oĩbo ↄſiat.
Hoc vmcuiq; apparet. Hoc cuilibʒ planũ ertat

antũ dico. Tantum enim affirmo.
NQ¶ Honig narus.
Ich weyf wo · V M
Non em̃ me fallit. Non me peeterit.
Non equidẽ me fugit · NMon em̃ ſuʒ ignarus.
Nõ eĩm ſum neſcius. NMon ſum erxpers.
Nõ ſũ de hoc impꝛudẽs. Mon eim me clam eſi
Satis enĩ intelligg. Oprime quidẽ cerno.
Diligẽter eĩ giaduerto. Clariſſime qᷣdẽ ꝑſpicio.
D ¶ BDiſoſitio.
Allſo haben die ding ein geſtalt.
Sic enim res ſe habent
Sic cauſam eſſe conſtat·

ſicohe

Noaen⸗

deri⸗

.
edobitat⸗
ciciͤeſ⸗
pſtic
ndbijch

Olnignn
W

.

ſgnurdg.

els⸗
echundl
ſienn⸗
ſigpcg

ðsðůͤr
Sõ

Folium. LIX.
Sic eim res habetur· ¶ Sic em̃ dicitur.
Sic equidẽ fertur. Sicenim videtur.

Hoc enim Jarre ſeet⸗
N¶ Juſti confirmatio.
Als ich ſol. . —
Vt debe Vt par eſff.·
Vt ius poſtulat· Vt iure ipſo teneoꝛ.
Neq; iniuris. NWec ſine cauſa.
In re pꝛeſertim. .
¶ Ut neceſſitas poſtulat.
Alls die ſach foꝛdert .
Ut res poſtulat. Vt negociũ requirit.
Vt cauſa deſiderat. Utt ratio depoſcit.
Vt caſus exigit. Vt conditio expedit.
Vt foꝛtuna adhoꝛtat᷑. Vt acceſſio admiſtrabit.
Neceſſe eſt.

Opus enim eſt. Exrpeiens eſt ·
Neceſſe equidem eſt. Veceſntae eñ̃ depoſcit
Cauſa pꝛopꝛias. “
Es gadt dich an.

Res equidem tua agitur.

Tuum enim negocium tractatur:

Tuñ eim eſt onus. Tuũ eim eſt officium.

¶ Laus diligentie.
Es iſt kein ding man mag es mit ernſt vnnd
fleyf vberwinden. M HWZ
Mihil eſt quod diligenti cura ⁊ ſolicitudine fiexi
Nibil eni ẽ qð ſtudio⁊ diligẽtia fieri non poſſit ·
Nihil enim eſt quod nõ poſſit beniuolẽtia ofici.

Nihil eim ẽ qõ verus amoꝛ nõ iubeat efficere.

be

Mihun eſt ꝓfecto qð debita onanüͤcit nõ valeat.
¶ Obſeqniũ offertur.
Ich wil lalzeyt deinẽ willen thun.
Moꝛem ꝓfecto tibi ſemper geſſero.

Tibi em̃ ſemper obſequentiſſimus fuero

Tihi em̃ ſemper obtemperalb
Sum efñ ſemper tibi obtemperabilis.
EE pꝛeceptis enim tuis nunqʒ diſcedam-
Huli vnq admonitonẽ tuam recuſalv·
Efficium ſi pꝛeſtetur.

wirgeſt du ni⸗ hie in ʒu willen ſein wil ich dir

geren wider dienen

Bi nuhi officiũ tuñ pꝛeſta re wolueris nihil eſt ꝓ

ſtudio ⁊ diligentia mea ꝓ te non efficiam

Si tuũ mihi auxiliũ pᷣſtiteris ero in his quecun

qʒ ad te ꝑtinent tibi ſemꝑ moꝛigerus.

Simihi accõmodaueris nullam vnds admoniti

onem tuã recuſabo-
ppꝛobatio conſilij noſtri.
Vnſer rat wirt billichen gelobt ·
Eſt em̃ con ſiliũ noſtrũ ab omnibus appꝛobanduʒ
Qõ facim?exiſtiam ab oĩbo debere a pbari.
Quod egimus iure compꝛobandũ eſt·
Quoda nobis decretũ eſt. rectũ eſſe putamus.

Que a nobis geſta ſunt.omni vicio carere viden

Quid ptile ſit.
Ich ſihe wol was mir nutz iſt.
Video em̃ qᷣd mea interſit
MNon eim mefugit quid mihi conueniat
SHatis enim ſcio quid me deceat.
Non eim me pᷣterit quid mihi conducat.
(C C onſll vtilitas.

— — =—ð

E

lichdi
leng
n
Gceen

Ghntn
n⸗

nus⸗
enicent

roni

Folium. LX.
Ich entpfahe von tag zu tag groſſen wolluſt vnd
nutz von meinem rate.
Ego em̃ mei conſilij maioꝛem indies fructum et
wluptatem capio
Veũ em̃ vliliu ätidie eſt mihi cõducibile.
AVea deliberãdi rõ indies mihi aceõmodare vide
Meũ em̃ hoc conſiliũ melius indies rationibus
meis conſulere videtur.
Das was mein meynung.

Hec enim mea fuerat coiectura.

gateoꝛ eim hac fuiſſe me pᷣnoſticationem.
Hanc eĩ ſp mea foꝛe pnoſticatõeʒ cognoſco.
Hec enim ſemper foꝛe eriſtimaueram.
„ (I Wlacens.
Das gefelt mir vwvvo.
oc em̃ ꝓſus mihi plaq;· Hoc eĩ me plimũ ołctat
Hoc enim mihiadmodum eſt gratiſſimſum.
Hoc enim mihi ſemper fuit optatiſſimum.
Hoc ꝓfecto eſt mihi maximope acceptum.

Hocenim eſt mihi in optatis reronendum.
¶Boptar᷑ mutuũ benefieceuld·
Es iſt dir vngelaublich wie ſeer ich begeer dir
danckbar zu ſeeinn.
Incredibile em tibieſtquãtope tibi cupiã ſatufa⸗
cere. tibi ſatiſfaciendi.
Non tibi poſſes pſuaderequãta afficioꝛ voluptate
Vlix credere poſſis:quantum cupio me tibi qᷓ; gra⸗
tiſſimum demonſtrre.
Deſidero plurimũ.qᷓ gratiſſimũ tibi animũ et ſi
res abſit) oſtendere. M
¶Laus et gloꝛia.

be

„.

Du ſolt es alles gern leyden auff das/ das du
lob vnd ere erwerbet..
Omnia ꝓfecto ſunt tibi ſuſtinenda.vt laudem et
honoꝛem tibi compares.
Nihil equidẽ eſt qð non ob laudeim ⁊ gloꝛiam tui

₰

libetiſſime facere debeas ;

Nihil equideeſt qõ nõ ꝓ tui noĩs exiſtimatione et

głia cõpanda. debeas faciliter ſuſtiinere.
Nihil eſt ꝓfecto tã difficile.qð nõ tibipꝓ honoꝛe et
fama facillimũ videre debeat ea potiſimũ ſi fue

rit ꝑſuaſum ratione ꝙ omne vt hoc efficere de⸗/

beamus in has vitales auras ſum ꝓpcreati.
¶ Matus quilibet habet inſtuentiã ſpecialẽ
Du biſt dar zu geboꝛn.
Ita em̃ natus es vt hoc efficere debeas ·
Ata em̃ educatus es vt hoc ſuſciꝑe tenearis.
Yta em̃ va doctus es vt hoc ſuſciʒe debeas.·
Vta ꝓtecto genitus es vt hoc effugere nõ debeas.
Abiectiocur.
wir wollen kein ſoꝛg haben ·

5*

Cupio em̃ nullam nobis timoꝛis cur reſidere.

Seſidero płimũ nlłaʒ dubitatõeʒ moleſtã tᷣmanẽ

Cupio nullã eax rex ſolicitudinẽ nobis inherere.

Mir zweyfelt nicht an deinem fleyfe.
Non em̃ dubitamus te dare operam:

Mõ eĩ dubito te inſtare.Mõ eq̃dẽ dubito te curare

Nõ em̃ dubito te inuigilare.
Circũſiantia.
Gegdenck alle vmbſtete vnfer ſache⸗
Conſidera omnia membꝛa noſtri ſtatus-
Conſpice omnes rationes mee cauſe.

3) Speculare omnes vires noſtre facultatis.
(Lonfractio.
ne Du findeſt kein gliqtmauf es ſey verrucket·

Nullã ꝓfecto ptẽ iuenies qͥ non ſit confracta:
Nullũ eĩ mẽbꝛoꝝ ↄſpicies qð nõ ſit debilitatũ.

a Nullũ equioẽ ſoci. videbis qᷣ nõ ſit ↄquaſſatus.
Eirttftus.
Nek Du ſolt dacbdhun thun/das man gar einẽ gu
ten wan zu dir hatt.
Tanta eſt tuax virtutũ exiſtimatio vt id curare q̃
Ioe ſituo quodam iure tenearrie.
Kanta ẽ animi tui ex – vt hoc facere debegns
A. 1 Laeͤugesß
iu öDas iſt recht lob wañ from leut einẽ loben⸗
Illa quidẽ iocũda laus eſt.que a viris laudatis ꝓ
ficitur. ¶ pfitetur·
s Etc pꝓfecto ſuauiſſima laus eſt.q̃ a viris celeberris
Eoa eſt quidẽ firmiſſima laus que ab his celebꝛat᷑
ben qui maxima ſemper in laude vixerunt-
Wonozꝛ vrus.
Pecht lob vnd ere beſtedt in wercken vond nit
en. allein in woꝛten· , ”M
imme His em̃ ver? honoꝛ videri ſolet.qui nõ ex vbis ſʒ ex
lumr. rebus ipᷣis naſci.k. N((pulice oꝛi=.

E quidẽ vera gloꝛia haberi ſolet·qui ex ſalute rei⸗
Ea ꝓfecto ẽ ſolida noĩs exiſtimatio.que a ſummis
virtutibus deducta eft.
e dun Amoꝛ ſingularis.
Dich hat yderman ſunderlich lieb.
Singularis eſt omnium in te amoꝛ.
Admirabilis eſt oĩm tui noĩs charitas

IJnucredilis eſt quedam vniuerſe ciuitatis in te be
Johẽs iſt zu rechte ſachẽ gelwen. miuolentia.
(aRectü agere a natura ineſt.
Yohanes nat eſt ad agendum ſemper aliquid di
iceronis equidẽ vita ad virtutes nata eẽ vider

Tullius ea natus eſt conditione. vt nibil niſi qG

Hieronymus ea ſoꝛte conſtitutus eſt vt nunqᷓ; ni
ECatho is ſemꝑ fuit vix: vt ab officio nunqᷓ; abdu/
potuertrrt (Dreſtantia.
Vohannes hat ſolche tugende/die yedermañ
nutʒ ſind. huqmano generi pꝛoſũt
His em̃ virtutibus pꝛeſiat iopannes q̃ plurimuʒ
Mis em̃ rebus ſuꝑioꝛ: eſt Cicero.que ſunt omni⸗
bus delectabless.
Nis enim facultatibus pꝛeſiat cicero/que ſũt om
niibus conducibiles. Eirtutis cõmocditas.
Es mag dir nichtz nutzers ſein den tugent.
Nihiſeſt em̃ quod tibi maioꝛis fructus eſſe poſſit

qᷓ; virtus.

Nullam poſtis diſciplin conſequierqua maioꝛ?

nominis exiſtimatõeʒ comꝑare valegs.
Nulla res eſi que maioꝛẽ tibi gloꝛiam allatura ſit.
qᷓ; virtus. i c8ů

Nihil equidẽ exomnibus rebus humanis curare

wſſes.qð virtute pꝛeclarius haberet᷑
Nihil enĩ eſt auod maioꝛem tibi oblectationeʒ of/
ferꝛe poſſit q; virtus.
¶Mihil melia.

Es iſt nicht nutzerx der mẽſchẽ leben dañ diAos.

EEDE

. —

—, —
S.

222☛ Se

tete
entir

uiddi

ipiſi

nſie

nci.

Zihin
inn
Aermnd
ripoſi⸗
lurime

t

ſer.
ſepoſt

Wmiio

mmenſi⸗

Cen
Gntzen

Folium. LXII.

Nihil eimeſt hoc aptius hominũ vitis
Nihil eſt eim hoc ad beneuiuendũ itmocaci. .Hr

Nihil eſt ꝓptecto quod hũano generi mag ↄducat.

Laudat᷑ virtus.
Ich weyß rucht hubſchers dan tugenñn.
Nihil eſt vtute pᷣclari?. Nihil eſt vtute foꝛmoſiꝰ
Nihil ẽ eĩ vtute amabil?. Nihilẽ vᷣtute Pſtabili⸗
Nihil eſt pzobitate pꝛeſtantius.
Eirtutis ratio.
Ein gu etugentſame vernunfft iſt genuglam
zu oꝛdenlichem leben.·
HBene enim ſentire. ſatis eſt ad beneuiuendũ.

MNihil eſt de qᷣ n Aaun cõmoditatẽ ↄſequant᷑

Pecte quidẽ facere plurimũ valet ad beateviuẽdũ
Ofeioſũ eſſe optimi ducimad beate viuenduz

3I es ſach das ti gent ein furgang baben ſobe
helaſi du dein ſach.
Si eim virtutes va lent. dignitatẽ tuã obtinebiſ
Si virtus aliqñ locũ ẽ hĩtura.tu er i ſupꝛemis.
Si virtus vllam vnq; eſt receptura facultatẽ pꝛe
ſtantiſimi dignitatis locum obtinebis.
Reſpublica. “
kummet das gemein gut wider zu ſenẽhteffeẽ
ſo magſtu du deiner tugende bꝛaauchen.
SGi reſpublica reſpitauerit virtutibus quidez tu⸗
is te frui licebit.
Si citatis ſtatus fuerit recreat? tua vptreluceſe cit
Si coõmunis ſalus vires ſuſeeperit tua virtus ek
plurimũ valitun.
. Ziduentus deſiderak.
Eencklie chem virt wein zuͤnufft ieb ſein

Alduentus em̃ tuus darus erit omnibus
Sũmo em̃ cũ deſiderio ab omnibus expectaris.

Tua em̃ ad nos ꝓſectio ampliſſimaʒ tibi laudem

comparabit. —
Coõſirmatio alicui a ſapiẽtibus.
Ein yegklich weyß man der geſtadt des.
Omnes viri pꝛudentes hoc factũ pꝛobant.
Omnes pꝛofecto qui de virtutibus recte ſentiũt
hbeoc laudant. .
Hmnes em̃ qui recte ſentiunt hoc affirmant.
7 Laudatur ſcriptoꝛ. .
was du ſchꝛeybeſt iſt alles loblicchh.
Omnes equidem conditiones quas ſcripſiſii pꝛo⸗
hoabiles exiſitunt

Om̃es cauſe quas cõmemoꝛas iuſtiſſime ſunt.

Qune mihi narraſti ita vt dicis conſtare videntur-
Que mihi ꝑ tabellarios et nuncios ſigniſicaſti ve
aů9 eſſe cognoui ””e
Omnes em̃ rationes quas declaraſti ſunt ab om⸗
nibus appꝛobate
NAVleritas conſilij· =
Ich bekenn das dein meynung recht iſt ·
Fateoꝛ enim opinionem tuã eſſe veram.
Aſtentioꝛ equidẽ tuã ſententiã eſſe veram.

Conſtitutionẽ em̃ tuam ↄcedo eſſe laudabilem ·
Seingd diſe ding alſo / ſo werdent die andern

deſdar leichter.

hhec em̃ ſi ita ſunt cetera erunt facilioꝛa:

Mhec ꝓfecto ſi ita conſiat cerera ſe tractabilioꝛa.
W ſi hbec vera ſut de reliquis optĩe ſperandũ eſt.
M Autoꝛitatis vigos

Du ſolt wiſſen das ich auff nyemant als vil

ntiüe
3

fipoe
uun

n

i

don

lem

zoden

o
zen.

1

Folium. LXIII.
als auff dich. J”ẽ —
Volo em̃ te ſcire nullius autoꝛitatem apud me tã
tum valere.quantum tum.
Molo hoc te fugere neminem eſſe.cui voluntas
magis apud me valeat qᷓ; tua. H

Moe vellem ratum habeas me nulli?amoꝛe mag

qᷓ; tuo moueri poſte ·
Framiliaritas. ßMUV.
Mir iſt nichtz genemer dañ dein wil ⸗
MNihil eſt mihi tua inſtitutione gratius.

Mihil eſt pfecto tua mihi wolũtate iocundius.

MNihi eſt enim tua mihivita carius.
Nihil eſt eqᷣdẽ tua mihi familiaritate ſuauius.
Niyhil eſt em̃ tua mihi virtute acceptius·
( Vacihtas agendi.
Du magſt das leychtlieh thun.
Potes enim hoc cõmodiſſime facere·
Eſt emm in tua poteſtate.
In hoc ꝑficiendo ydoneam habes facultatem.
Mon em̃ minus te le poſſe mihi erploꝛatũ eſt
MNeq; eĩ tu min hec mea cã vis q; facere poſſis
Non equidẽ minus libenter hoc facere deſideras

Manc rem in finem vſq; deducere poſſis. Cum po
teſtatem habeas.autoꝛitatem poſideas. Cum
facultatem conceſſam habeas et traditam tibi

poteſtatem.

anon opinione.
Ich bin noch eines ſolchen ſinnes.

Adhuc in hac ſum ſententia·
Daneo adhuc in voluntte.

Priſtinam ahuc conſtifutionem t retineo, .

Inſtitutam adhuc opinionem obſeruo.
Adhuc inſtituto pꝛopoſito firmus ſum.

Ego enim is ſum qui ancedelloſolenain. RM

Oea enim opinio indies magis confirma··
Oes quidem conſtitutio omnibus in rebus con⸗
ſtans ſemper reperitur·
Oea em̃ wluntas in officio ſemꝑ pmanebit.
QOe quidẽ in honeſto ꝓpoſito eundẽ ſp eẽ Saicebis
¶ Vnius toleratio
Es mub von not wegen der eins rolgen. “
Meceſſe em̃ eſi vt hoꝛum vnum ſequatur.

Opoꝛtet equidẽ vt iſtopꝑ vni alcerum ſt ſbeginus⸗

¶ Foꝛtuna-
So es dar ʒu kommet.
Oñ̃ ita ſoꝛs tulit. Qm̃ ita deſup datum eſ.
Moſtq; ita foꝛtuna iubet.Qm̃ ita ratio cõpata eſt
Am̃ ita foꝛtũsq̃ ſpꝑ rotũdo pede abulat) wolebat
¶ Beclaratio fidei.

Ich wil das du mir gelaubeſt als einein w war⸗

Hafftigem gezeugen.
Hoc enim mihi vt Vero teſti wlim credag⸗
Hoc equidẽ Hoetio vt vero phõ ED
Hoc ꝓfecto Ciceroni vt ummoe oꝛatoꝛi rcredere
minime dubitare ebes,

dem
Ich bin bey den ſochen geweſen.
AVn hoc ꝓfecto re ego interfui.
In hoc negocip ego me comperi.
Quibo oibo in caſibus ſcias me interfunſſe . uA .
Diligentia pꝛo alio. ..

Eldhuc ſum in deliberata ſententia conſtitutus.

Nen

nen

bee!

ctelee

Folium. LXIIII.
NVein grober fleyß gegen Milomi iſt mir des
Teſtis eſt optim meus in cathonem laboꝛ.

Teſtis em̃ eſt mihi mea in cathonem vigilantia.

Teſtis eim eſt meag in cathonem oficioꝛum ma⸗
gnitudo. (Cauſã cognoſcẽetes teſtiſicãt ·

Alllle die geben vns gezeugnuß dendie ſach kut iſt

Oinnes eim qui iſta noꝛunt teſtes habemus.
Omnes enim qui hoc tractare ſtudent pꝛo nobis
teſtabuntur- nobis p̃ſtare oterunt.
Omnes ꝓfecto guiſhes eoſtent firmam fidẽ ꝓ

es ;
Yah wil gllen deinẽ woꝛtẽ ʒeugnuß geben·
Ego ei ſinglis vᷣbis tuis fingĩa teſitionia tribuam
Eso vnicuiqʒ actõi tue fidẽ optimã faciłr pꝛeſto.
Eso enim vnicuiq; otoni tue antoꝛitatem maxi⸗
mam adhibeo. .
Verdba allegãtionis.
Als tullius ſpꝛicht. rUMU—
Vt teſtat᷑ cicero. Ut inquit tullius.
Vt ẽ apud quintilianũ. Vlt ſaluſti ſentirevider
Vt macrobij ſententiam eſſe videmus.
VUt apud platonem conſtare videtur-
Vt apud ꝙulgentium lectum eſt.
Verba receptionis:
Als ich woꝛ gefagt habe. Jð”ÿ
Vt pauloante dixi. VUt pauloãte cõmemoraui.
Vt pauloante ꝓpoſui.Vtpaululũ ante pᷣlibuerã,
Vt a nobis pauloante cõmemoꝛatum eſt·
Conſfirmatio. MUMMU
Ich hab gehoꝛt dz alle die ding vheyßen ſind.

Hec omnia pꝛomiſſa fuiſſe audiui ⸗
Mec omnia confirmata eſſe cognoui:
Hec omnia certa eſſe vidi.
dem.
Mich bedunckt das ſey alſo.

Tantũ ei videoꝛ intelligere. Equidẽ hoc arbitroꝛ⸗

Hecj eĩm ego buiuſmoi eſſe ſtatuo ·
on tacetur veritas.
Das mag ich furwar ſagen⸗
Illud equidem affirmare poſſum.
Neq; emnim hoc eſt tacendum.
Neq; hoc in poſtremis pꝛetermittetur⸗
NMNeq; hoc relinquetur in poſterum

HMuc accedit cõmemoꝛanda quedam beneficioꝛũ
Neq; hoc illð ẽ pᷣtermittendum · pᷣſtantia.

Addendum eſt ehel
Du haſtg n
Poteſtatẽ Bahes. Autoꝛitatem ſt nſtineg⸗
EGacaltatẽ poſſides.Tibi enĩ autoꝛitas datsa eſt.
gacultas enim tibi conceſſa.
VYgonea eſt tibi oblata cõmoditas:
Hem pꝛofecto es idoneam conſecutus.
Hoc enim in te eſt. Mocenim facillime potes.
Hoc enim plurimum vales.
Bes non eſt. ¶Es iſt nicht vff erden
Hoc non eſt in mundo.
Non enim conſtat in rebus hu

umanis.

Nuſqᷓ; pꝛoſecto reperitur. ¶ Erpientia ſcripture.
Er lebt nicht der als vil in geſchꝛifften erfarn ſey
als LCatho;

Mon eſt ani ſapiẽtia Cuthonem vincere poſſit.

nni
Nns.

btes,

Folium. LXV.

Non viuit quẽ rer erpientia iohanianteponas.

Catho em̃ multa pertractauit.
Catho equidem multa expertuseft.
Catho enim multarum rerum vſum habet.
Catho em̃ multoꝝ negocinꝝ erꝑimentũ tenet.
Bpes poſita in alituo.
Vch hab alle mein hoffnungin dich geſetzt.
Omnis em̃i mea ſpes in te poſita eſt.
Omnem enim meam ſpem in re collocaui.
Dmnem pꝛoſecto ſpem cauſe mee gubrnande in
te vno firmau. H
Omnis enim ſpes huius negocij perficiendi in te
collocata eſt.
Neminẽ aliũ q; te mihi patronũ eſſe volo.
¶Cauſa quare ſpes in aliquo ppynitur.
Mir ʒweifelt nicht du wiraeſt alle ding geren

vmb meinent willen thun.

Nanq; illud non dubito.quin omnia pꝛo me libẽ/
ter ſis facturus·
MNunq; em̃ dubitauiqᷓn tu mihi libent᷑ fauere ve
Non equidem vnq; vritus ſum.quin tu ſemper
rationiba meis recte ↄſulere velles.
Spes ha bet.
Doch bin ich in hoffnung.

Hec em̃ mihi ſpes eſt. Sn ſpem tñ venio.⸗
Hecem̃ licet ·

Zec em̃ futura eẽ ſcio⸗
rauitas negocij.
Es iſt nicht ſo ſchwere ich hoffen du bꝛengeſt
es zu wegen ·˖ confidam.
Nihil em̃ tantum eſi.quod ad te conſici poſſe non
Nulla enim res tam difficilis eſſe ponſet· que tibi

non fieret factu q; facillima ·

Omnia pꝛofecto que facere conſtituis ſunt tibi
factu poſſibilia. “
Ich weyß wol wie gr oß dein rede geacht iſt ·
Scio em̃ qtũ ponderis oto tua ſit habitura.
Scio em̃ q́;tũ cõmoditatis tua commendatio ſit
allaturg.
Scio em̃ q;tũ fer Rgti tua pñtia ſit pᷣſtitura.
Ich meine du wergeſt ein groſſer vnd geacht
man werden. ðèDMBUU
Te equidẽ marim hoĩem futux eſſe exiſtimo.

Te ꝓſecto viꝑ foꝛe pᷣſtatiſſimũ iudicio o iudico-

Te equidẽ ſũmũ in ciuitate virum ex oĩm erpecta/⸗
tione futurum ſperro. e ee
N Ziuinũ pᷣſidiũů.

Es iſt vns aiſo ferre komen/es ſey dañ dʒ yrpns

got wil ſuerlichẽ heltẽ. ſo iſt es vm̃ vns geſcheen.
In eũ qnidẽ locũ res deducta eſt· vt niſi deus ſub
uenerit maxis incõmodis afficiemuiur.

Ju talẽ em̃ ſtatum negocia cõpuſa ſunt. vt niſi I

uina clemẽtia nobis opem pꝛeſtiterit · acerbiſſi⸗
mas ſumus calamitates perpeſſui.
In eã ↄditõeʒ ntᷣe rõnes coacte ſũt vt niſi nos de
us benignẽ ĩſpererit de ſalute ntᷣa actũ eẽ videt
MVM iffoꝛtunium. .
ODich hat vngeluck dar ʒzu bꝛacht ·
n eum enim caſum me foꝛtuna aduerſa cõpulit
Vn eum pꝛofecto euentum me ſiniſtra ſoꝛs inclu⸗
ſit alias intruſit ·
Inn eam equidẽ tẽpeſtatẽ me tꝑm ſtatus iniecit ·
Foꝛtuna equidẽ mea decubat ale decubit. et aduer⸗

iſt
.
zoſt

ture⸗

vchi

o⸗

a⸗.
eipee

NNSb

Nnfn.

utſi
jnos A
n
coe
. Nncvi

ſect

Ntn

ſantium languet inſiris.

Mes turpis et moleſta.
Es iſ iſt ein bo dinck⸗

Mes em̃ moleſta. Res equidẽ i iniqua.
Hes pene intolerabilis Mes indigna:
ALiteraꝝ deriſio.
HDeos du ſchreibeſt in deinen bzieffen iſt wol zu
ſpotten;
lua me maxime in tuis rationibus irridendũ eſt.
llud em̃ quod ſcribis merito videt᷑ deludendum
Vllud eſt em̃ in tuis cgli⸗ plurimũ ludiſicandũ.
dem⸗ L
Das iſt ſt ſchentlichen —
Turpe em̃illõ exiſtio· Eſt em̃ m̃ plimũ ĩcõueĩens
Puto em̃ id plurimũ eſſe abhoꝛrendum.
Piger.
Diser menſch iſt geboꝛn zu tragkeit.
omo em̃ natus eſt in deſidiam excolendam.
Hominmis em̃vita ad nihil aliud nata eſt q; ad fru
Ses conſumendas.
Hominis em̃ vitatota languoꝛibus dedita eſt.
Eplarũ vtilitas ·
Die bꝛieff ſchemẽ ſich nicht.
iſtola enim non erubeſcit .

—

Litere quidem nullius conſpectum vrent.
Non enim ſcriptura quẽqᷓ;erpaueſcit·

cuſatio facti alicuius
Das iſt in vnwißẽt vñ nicht in vbel geſcheen.
Hoc equidẽ erꝛoꝛe.non animi vicio accidit.
Hoc em̃ credulitate.nõ culpa ↄtractũ eſt.
Hoc ꝓfecto nimia facilitate:nõ fraude factũ eſt.
Zimoꝛ in re grauiqñũq; nocet.·
i

nem ʒu dem todt bꝛaꝛch“
Pudoꝛ ĩ bello ꝑiculoſꝰ.iohãnẽ moꝛtẽ ſubire coegit

Verecũdia que in piculoſis repudianda eſt· ceſari
male conſuluit ·

Timoꝛ em̃ infamie qui in difficillimis nõ eſt mo⸗

derandus mulcoꝝ hoĩm cauſa moꝛtis.
N Prohemium ꝓ ſino⸗
mimis confutationũ.

Slnnfutatões quantope fint ad dicẽduz

neceſſarie mi YJohanes pdoctiſſime cla
riſſime ſatis iudicare poteſt· Mam no⸗/
ſirox argumentoꝝ explicatio ad ꝑſuadenduʒ m

mirũ plurimũ valet. Sed tñ ex ipſis argumẽez

tatõibua noſtris nondũ erit ita integre audito
ribus ſatiſſactũ:vt ꝓpoſitiones omnino veras
conſtare ſibi ꝑſuadeant.niſi etiã que nobiſ obij
ciant᷑ aut tacite impingi poſſent ꝓbabilius ratio
nibus refellerimꝰ.qð cũ ita ſit.nõ mihi viſumẽ
incõmode factũ. O has etiã ego quas videbis

refutandoꝝ locoꝝ inuentiones adiungerẽ. que
ꝓfecto refutandoꝝ locoꝝ ratõnes(vt etiã antaeaeaan
tibi ſigniſicaui.)ceteris ꝑtibꝰ rhetoꝛice ofonins

poterũt faciłr accõmodari. Mon em̃ te fugit quã

tũ valeant imitatõis rationes.quas ſint te face,/

re arbitroꝛ exercueris nõ parua tibi ad oẽs dicẽ
i facultates cõmoditatẽ nactus fueris.
N¶ Amoꝛis magmitucdo.
Dich hatt nymant lieber dann ich.

Ego nemini in te amando concedo

¾2%

Tu em̃ ſic a me diligeris vt nemo alius magis⸗ G

Ego em̃ in te amando beniuolentie obtineo pꝛin⸗

Schemege in treffenlichen ſachen hat iohan /

4 Gat

iin

Hed
Sel

Pan

W
M

Cegt
ceſn

rn

ſne d

lum non
mdozen
Ugune
tehaito

NIo.
blſohf
Finge enim te eſſe quod ego um.
Herſuade tibi iam te me alterum eſſe.
— tibi meam cauſam tuam eſie.

Neii n

äant
e Niolls
ſagtgan
Nleſue
1Nd

0.

mugs⸗
nopinl

Hec rationes meas vident attingere

cipatinmm. L Ddem.
Got gebe das ich ſterbe / ob ich dich niht lieber
hab/ dann du mich ðÿ
ed ne viuam ſi te amando tibi conceldam.
Bed moꝛiar niſi te amoꝛe ſuperem.
Seg peream ſi te benolentin nõ vincam.
n re eeHHIA RNX

Patrẽ tuũ excipio in te amando p̃teres neminem

atri tue concedo ſubinde nemini.
H pneminuste diligo. pr tute ſꝑ amauerit.
Wnder allen deinẽ freundẽ hat dich nyemantʒ
lieber dann ich · 22
Neq; em̃ in te diligendo cuiqᷓ concedo tuoꝛum.
Affines eĩ tui in te amando mihi ↄcedãt neceſſe è.
Neq; em̃ in te colẽdo cuiqᷓ; tuoꝑ amandi locũ con.

cederen. facillimeſupꝑaʒ
Omnes enim neceſſarios tuos in te obſeruando
ruiciũ · H

Aaße dich duncken du ſeyeſi an meiner ſiagt.
inge te vicem meam ſuſtinnrnre.

ꝛeponas tibi meas te rationes agere.

Buſcipe amantem meas partes ·

Pertinens ad aliqum.
Das gat mich an. —

Hoc meum eſt onus.
Hoe ad me attinet.

ecenim me tangunt.

12

N¶CEredulitas de amando.
DSDau mag ſt wol gelauben das ich niemantz lie⸗
ber hab dann dich.
Hane eriſtimes neminẽ te mihi carioem.
Hane em̃ putes nullũ aliũ magis qᷓ; teipʒʒ diligẽ.
Hane arbitraris me nemĩ maioꝛẽ q; tibi amoꝛem
pꝛeſtare⸗ complecti.
Sane credas neminẽ ardentioꝛi beniuoletia qᷓ; te
Seruitiũ offertur.

werge ich deinen willen verſtan / wille ich dir

geren zu willen ſein .

Hi intellexero quid voles.vo luntatem mesz tuo

eſiderio adiungam-.

Siſciam quid tu conſtitueris meũ tibi oſinũ ac/

cõmodabo. ſponte mea qõ cupiſ

Si mihi aſuadere potero quid deſideres facam
Si quod cupis imaginari potero te abſente liteen

tiſſime perficiam.

opus eſtadmomtone.
BSeruitiũ non impeditur.

kein arbeit ſol mich hindern dir zedienen·
Neq; vllus me la bꝛ deterrebit quin totum me ti
tiſfaciasm.
Neq; vlle me occupatõnes retardabunt quin tioii
NHeq; vllus me doloꝛ pturbabit quin me tibi accõ

bipꝛebeam.

modem.

Non em̃ me impedient inimicicie dũ tibi pꝛoſim⸗
Neqʒ vlle me impedient offenſiones quin quod

vwoles diligentiſſime ꝑficiam.
BHi flexſſis ingedenck vnfer liebe.

tie

dligi⸗
tun

chte
ſch de.
eig t.

lii eN

Papl

ſcu

elien

=ð
R

H
nmen
ciam.

iintbi
bin.

ſn
*

m.VII.

Fac habeas ratõeʒ heniuolentie noſtre.·
Gac noſtre amoꝛe ſis diligentiſſime memo⸗-
Fac noſtre amicicie inſeruias-
was gepꝛach vnſer freuntſcha fft.
Quid em noſtre defuit neceſſitudini.-
NQuid nte bnᷣuolentie diũctõi ptermiſſũ fuit·
Quid nr̃e familiaritatis ſocietati adiũgi potuiſſet
Tef dich duncken das diße ding alle allo ſind.
Vera fac eſſe omnia. Feac ita eſſe vt dicig.
Finge oĩs vt ſen bis ſe habuiſſe. Uex becita ſint
„, Q SeruItiugg,—
Ich wil niemantz alſo ſeer furchtẽ odeꝛ ſchu⸗
hen vmb des willen ich dir nicht wolle dienen.
Neminẽ vrelvꝛ dum me tibi obſequẽtiſſimũ de/⸗
monſtrare poſſim.
Ego vt me tibi amicimimũ eſſe et equum ⁊ iniqui
intelligant cural. H

Nõ timelv oĩa ſubire picula dum tibi proſim.

Db ich nicht auch nach deinẽ wille thun. W
An ego tibinõ obtpᷣem. An ego tibi nõ moꝛẽ gerã
An ego tibi non obſegtaurr.
An ego tibi non me facillimum pꝛeſtem
An ego tibi quicq; denegarem.
Officiũ pꝛeſtare.
Ich wil dir meer thun dan du meynſt.
Vincam officijs meis cogitationes tuas.
Eriſtimationẽ de me tuã plurimũ ſi upab.
bi in mentẽ venire poſſent.
Idem.

Paioꝛibus em̃ te meis bene ficijs exoꝛnabo.qᷓ; ti⸗

Agam em omnia pꝛo te diligentiſſine. 8è
Esgo tamẽ cogitando tũ reipſa nallum ꝓ tetẽpus
pꝛetermitto⸗- ?SJSJMUVꝰc
Nihi em̃ a me pꝛetermittitur.quod ad te pertine DM
re exiſtimnem. JJMBZUUW HM
Veiim ea a me erxpectes:que ab amiciffimo tibi ex
pectanda ſunt ”l
Omnia velim a me a famlliariter depoſtules 1 op
tima ſpe expectesꝰs . òMU
Nihi em̃ a me negligitur quod tibi conducere ex
iſtimem.

Id enim agam in rebus tuis vt nullam ſis meaʒ
diligentiam deſideraturus. M
Ira pꝛo te elawꝛabo vtnullam ſis meam negligẽ
riam accuſaturus- ?WUW
eq; vnq; deſiiti neq; deſiſtã pꝛo te officioſe agere.
Ego em̃ rem tuam curare non ceſſabo.
Ego cauſam tuam non veſiſtam defendere.

wie wol wir leyplich vnd perſonlich n icht bey
einander ſein muge/ ſo ſollen wir doch mit mutt ðUð
(Del gedencken bey einander ſein.
Ei vna eſſe non poterimus.animoꝛum tamen cõ
iunctione fruemur ·

Si mecum eſie non poteris ego tamen aſſiduste 18

cogitatione amplectoꝛ.
Si pꝛeſentiam noſtram colere nonvalebimus hi

cebit tamen mutuam noſiram inter nos reco; 8
dationem celebꝛare poſſe. 21
rhoꝛtatio in rempublicam. DW Uä

warumb ſolten wir von vnſer ſtadt wegen nit

tne,

ber

o

leet

Folium. LXINX.
leyden.

Pro ſalute patrie cur non omnes erponim us fa⸗

Peꝛo reipublice cõmodis et oꝛnamen tis. cur non
tota poteſtate vtamur. H
Pꝛo cõmuni ſalute cur nõ omnia bene pfundimꝰ
„ AKocutio familiaris.
„Ich wil offenwerlich mit dir reden.
Agam iam tecum familiariter.
Lognar iam tecum aperte.
Agam iam tecum pingui minerua.
on fmulabo tecum quicqᷓ; .
Jam totum me tibi patefaciam.
¶ Inſufficientia viciſſtudinis
AIUVngd ob ich meer fur dich thun dann ich kan
oger mag dannoch thun ich dir nit genug.
Cum plus pꝛo te fecero qᷓ potero, minus tamen ꝑ.
fecero qᷓ; debuero. .J
um magis o te labꝛauero.qᷓ; mea poteſtas pa
tietur:nulli tamen pParti tuoꝛum in me officio⸗/
rum ſatiſfecero.
um longe maioꝛa. peo tui oꝛnamentis conatus
fuero q̃ʒ mea facultas pꝛeſtare poterit. multo
minoꝛa fuero conſecutus.qᷓ; immoꝛtalia tua in
me merita depoſtulent.
SDicogerer vitam amittere.non tamen immoꝛta
lium tuoꝛum in me beneſicioꝛum.ſatis⸗ memo⸗
rem me oſtenderen.

Si mihio cõmogis tuis vita eſſet effundẽda nõ
tainen videre tuoꝛum in me meritoꝛum ma⸗

gnitudinem aſſecutus.
¶Animoꝛum nexus.

ich lleyß mich deines willens ſo vil ich mag:

glympff ab gelegen ;

Nẽeq; tamen Cathoni defuturus ſum

Hecq; tamen cathomis negotia derelinqueam.

wvurge / wil ich fleyſig vmb deinent willen ſeyn
dann vemandt.

S uantü in me eſt ego me tuis roiby ociliab.

Ego vt eſt par· ad tuã me woluntatẽ confomo.

Esgo vt tua in me vita depoſtulat · me tibi totuʒ ac⸗

cõmodauu. ”
Vch kan Yohannis meynung micht wol mit

Aciceroms voluntate toneſte diſſentine nõ poſſ u
Aiohannis ſententia ꝓpter ampliſſima e? m me Mc
merita honeſie recedere nõ poſſũ ꝓpter ſaluſtit fa
miliaritatẽ atz amoꝛ? nõ lʒ mihi ab eo diſt etire ·
Es ſinyemant begirlicher dich zu erẽ dan ich R
Auſli cinqᷓ; concedo qᷣ tui ſiudioſioꝛ ſit ; ego.
Nemo in hoc me vincerepoteſt quitue dignitatiſ R
qt amantio? q;d eoeoegs. rri
Nemo vnqᷓ; in hoc me ſupare poteſt qui tue cupi⸗
d oꝛ ſit cõmoditatis qego.
NQQMBDiuigentia pꝛo alio⸗
Ich laß nicht vn wegẽ deine ſachẽ ʒu beſoꝛgẽ.
Eso tamẽ rem tuã curare non ce abo.
Ego tñ cauſam tuã defendere non deſiſt am .
Eso negotiũ tuum aere non pꝛetermittam.
eimn. =
Ich wil iohannem nicht verlaſſen.

—
—
—

Neq; tamen Cathonem deſerturus ſum⸗

SOb ich etwas vergeſte / vnnd e doch ermanet

quid ignoꝛabo de eo admonitus omnium ſtu/

n⸗

,manet

en eſt

Umſ

dia vincam.

Si vaticinari nõ potero.de eo certioꝛ facto. omni

umnm officia ſuperalo⸗.
Siquid animaduertere no potero. de eo perdoct

nemini cedam.
iiiIgdem.
ch wil thun was du gebeuteſt.
Eso tum faciam quod iubes.
Ego tum cu ra bo qued deſideras:
Ego tum ſuſcipiam quod mones·
wie wol ich alle ding vmb deinẽ willen geren

auff neme⸗

Eq; ego oĩa tuo noĩe facienda ſtatuerim
Et ſi omnia pꝛo te facere vellin.
Tam etſi via amoꝛe tuo libenter ſuſcipiam ·
Tã etũ ex cõmoditate tua nihil velim ſubtfugere.
Amoꝛis augmentatioo
Ich meine nicht das vnfer lieb encherley me⸗
rung bedoꝛffte. HWH
Non em̃ putaſſem ad amoꝛem noſtruʒ aliquid adj/
di opoꝛtere⸗

Non exiſtima ſſem beniuolẽtiã noſtrã augeri poſſe

Non mihi perſuadere potuiſſem nos in amoꝛe cõ/
iunctioꝛes fieri vtnie.
Famnliaritas.
Su thuſt nicht recht wann du mich bitteſt.
riuriam a te mihi fieri puto: cu ate roger⸗·
Vniurioſus eĩ mihi es eum me roges.
MRem mihiingratam facis cum aliquid pꝛecibus
a me contendiss· M
Nagna me affieis iniuria cum rogando officium
meum poſtulas. r

(Diligentia in negocio.

Ich mochr micht meer wlbꝛacht han dan ich

gerhan habe. “”DßW
Ego pluſq̃ʒ feci facere non poſſem.
Ego magis q; egi adniti non valerem-

go amplius q̃ ſum conſecutus conari non poſſ. 5

Esgo maioꝛi ſtudio rẽ curare nõ poruiſſem.

Ego maione; .

beratio ab anguſtijs.

Ich hete dich von ſtund von betrubnyß erloſt

Neqʒ punctũ quidẽ tpis in moleſtijs fuiſſes.
ve q;pꝛimũ ab incõmodis liberaſſem.
Te illico incolumem reddidiſſem.
AIn diler lſach thun ich meer dan ich ſage.
Vn toc toto genere plura taciam.q̃ͥʒ dico:
In hac cauia magis elalvꝛabv.q̃ʒ oſtentem.
In his reb maiora ſum actur?.qᷓᷓ demonſtrem.
Hoc em̃ in egocio ſum plura preſtiturus quam
MM Bocietas in felicitate · pollicear⸗
wañ es mir gluckſelig zu ſtait/ſo ſoit du in mei
ner geſelſchafft ſein.
Dum ſit modo aliqua mihi cõmoditas faciam te
participem.
Dum lna fuerit mihi foꝛtuna medijs te meis ra
tionibus aſciſeoam.
EKTempoꝛis cõmoditas.
b een hab ietʒunt bequemer ʒeit dann ich ye ge
Nactus ſum tempus magis vdoneũ qͥ antea.

ec mihi tpis ratio magne in rem conducit.
Kps hoc qviam in manibus eſt cõmodiꝰeẽvidet

Dumogohoneſi ſit ſtatus te mibi adiungatn:.

res qʒ oſiendi pᷣſiare nõ valerem.

e —

4— ◻n

dH „

tem⸗ H
tlccd

(¶doꝛtunitos.
Es mocht ſich nicht beſſer geſchickt oder gefue⸗
get han in vnfern lasbben. 2
Quog in re noſtra melius caderet nihil erat.
Nulla erat ratiombus ntis cõmoditaſ opoꝛtunioꝛ
Alne em rõmibus res melius agi non poterat·
¶Auale iudiciũ alter de me habestt:·
Ich wil das du von muir ſolchs halteſt·
De me ſit velim iudices.De mene arh ſmriwvtel
De me hoc tibi placere licet. cire.
Das ſolt du veiſſen.
Atz hoc ſcire volo )· Mec velim nõ ignoꝛes.

Altʒ hoc velim aĩiadutas. Molo eñ hoc te fugiat.

Defenſoꝛ. Vch bin dein belchirmer ·
Tibi tũ ſum patronus· Tibi tũ ſum autoꝛ.

—— — —

XTibi tũ nõ ſũ defuturus. Tibi tũ ſũ facilimus
Tibi tum ſ⸗ leeentndcen

(Firmitas in ſaciengo.
Vndob ich denotiget wurde doch wolt ich in

keinerley arbeit entweichen.

—

Neq;ʒ ſi neceſſe fuerit.nullũ piculũ euitabo:
Neq; ſi occaſio tulerit.nullũ laboꝛem defugiam.
Neqʒ; ſi caſus inciderit· nullã ĩcõmoditatẽ abijciã
¶Diligenia.
Dar zwiſchen wil ich grofen ſleyß fur dich er/
IVnterim magnã curã pꝛo te ſuſtineo.
Saſteren aſſiduam pꝛo te diligentiam exhibiturus
Sedulam interea pꝛo rebus tuis ſum tibi vigila⸗
tiam pꝛeſtiturus.
Euentus.

*

Es ſchicke ſich auch wie es wolle.
Quoqͥ mõ res ſe hẽat Quoqͥ pacto negociũ gerat᷑
Qua rõe foꝛtũa ſuccedit.Qnoqͥ pacto ſoꝛs accidit

dem.
Iſt es ſach das eAſee fueget nach meier begir
Si fortuna optatis meis reſpondebit
Si foꝛtuna votie meis ſucceſſerit.
Di cogitatõibo meis foꝛtũa beigne rñderexoluẽit
Bi res caderet vt vellẽ et opftaraem.
BHDi deus nos bemgne reſpererit.
Si quod opto mihi feliciter contigerit ·
Bi deus res noſtras foꝛtunabirt.
Di deus negocia noſtra ſecunda reddiderit ·
Bi deus deſiderio noſtro annuere voluerit.
Si deus ſecunde nos voluerit intueri ·
NDubius euentus.
Dich triege dan all mein hoffnung.

Miſi opinio mea fruſtrata fuerit.
HNiſi ſpes mea decipisi. Niſi me foꝛtuna fefellerit.

MHiſi res male mihi ſucceſſerit·
Hiſi caſ? aliqs obliquꝰfoꝛtunà de maibo extoꝛlerit
Miſi caſus aliquis optata interpellauerit·
ocũditas de liberatõibo ex tribulatõne.
Ich kan dir nit geſchꝛeyben wie gar groſſen ge
fallen ich dar in habẽ wurde / wurdeſt du kathonẽ
in diſen dingen befrilen.
Non poſſum ſcribere qᷓ; mihi gratum ſit ſi Catho
nem quietui reddideis..
Non poſſũ verbis conſequi.qᷓ; erit mihi iocunduʒ.
ſi cathouem ocioſum pᷣſtiteris. =
Mullopoſſum ſatis dicendi genere declarare quaʒ

7.
B
.
S.
õ
S”õ
,
S
“

—

mihi erit ace

tũ ſi cathonẽ moleſtijſ liberauer
Reconciliatio· 2222
Icch bit dich nym es gutlich auff. das ich Yo⸗
hannem entſchuldggglglge0essns
IVgnoſce mihi queſo gaſpariuũ ercuſanti·
Sufferas me gaſparinũ defendentẽ·
Paciare me gaſparinum conſeruantem.
Fannliaritas cum bomis. H
warumb ſolt ich nit freuntſchaftt haben mit
frõmen leuten·
Quid eĩm eſt cauſe cur nõ bonoꝝ familiaritatem
deſiderem. V sadoptem.
Quid obſtare videt᷑ cur non inſtoꝝ mihi ↄſoꝛtiuʒ
Quid em̃ eſt rei cur nõ mihi ſit in optatis officio⸗
ſos mihi hoĩies congelare
Grata ſint officia.
Danckbar ſein erzeygte dienſte.
Bñſicioꝝ memoꝛẽ eẽ.· OMutuis bñſicijs rũdere.
PVParem officioꝝ viciſſitudinem reddere ·
Eandẽ wlũtatẽ pᷣſtare. Equalẽ gram referre.
Beneſicioꝝ retributio- 4
Johãanes hat vns wider vmb / dienſte erzaygt
Johannes beneſicia contnit.
erita pꝛeſtitit.· Mfficia reddidit.
Benemerita retributt. Demerita pſoluit.
S CEoerr.
Johannes iſt geſtoben
Vobanea moenvs ẽ. Catbo occiſus eſſ.
Licero exceſſit e vita- Tentulus ex hoc ſeclo mi⸗
grautt. Saluſtius animam reddidit.
katherina aĩam efflauit. Scipio aiaʒ effudit.
Hanibal aiam egit · Alfffrican?vita pꝛiuat?eſt.

Julius ex hac vita diſteſſt.
Thenuſtoden diem ſuum obijt.
BDemoſthenes moꝛtem obiſt.
Donrhuage irerntcnhur icer.
Verba viciſſitudinum
widerumb.
Outuo dem Aliciſſim Itidẽ,
Alternis vicibddb. Pariter.
Alternatin Eaualictr.
ODutua vice· Alltro citroq: CEadẽ vice.
Recõpenſationũ nomina.
Danckber.
Remuneratio. Metributio⸗ Tliciſſitudob
Mutua retributio. Eadẽ gẽa. Par wluntal
WPMar ſtudiũ. Cõſilis gẽi. Cömemoꝛatio.
¶ Ingratitudinis verbo.
VUndanckber.
Ingratus. Beneficioꝑ imemoꝛ. Beneſicium per⸗
dere: Officium amittere. Deritum effundere⸗
Homini ingrato beneſicinm conferre.
Benemeritum pꝛofunderr.
Momini ſoꝛdido benefacereer.
Mominem ingratum beneſiciſe erorhare:
De furto.

hannes hat geſtolen
obem furatus ef.
Accepit vbi non eſt licitum.
Res alienas vſurpauit. 1
Ingratitudo ne im puter.
Bex nſt du das ich deiner nep⸗ vnd feütſchaft
vere ſen habe.·
Dplikanmmr me putas amoris charitatie bumanita

Folium. LAX

tiſczte tne
rlchineen me exiſtimas t tui erga me offici
Lalvꝛis Diligentie · Vigiliaꝑ. Periculoꝛum. In⸗
gratũ me arbitraris hiberalitatis benignitatis .
Beneſicioꝝ erga me tuoum.
rertuc beneſiciox.
Beleib ich am leben ſo wil ich mich dir in aller
freutſchafft beweylſen.
Oſi vita mihi contigerit. me tibi amiciſlimũ de⸗
monſtrabo.
ſ i vixero me tibi qᷓ facillimũ declarato. MM«
Oſi vita ſupſtes fuerit me tibi beneficiorum me
moꝛem pꝛeſtabo.
An vitam perducere potero virum me cömoail.

patefaciam-··
Beneficioꝛum retributiio.
nn das ich dir widergeltung erzeyge
ſo E ick mich fur keinen danckberen mann ach⸗
ten.
Niſi ob tua erga me benemerita tibi cumulatiſſi⸗
mme ſatiſfecero hoiem me eſſe nõ arbitrabꝛ:
Niſi pꝛo immoꝛtalibus tuis in me benemerit pa
enñ tibi gratiam retribuero virum me bonum
non exiſtimabo·
Niſi tua erga me officia parib⸗ offtiſs compꝛoba “
uero.ipſe me hoĩiem non iudicabo
id idem.
Ich kan kein rwe in meinez leben Gcban wan
ich dir nach meiner begirde nicht gleichen willen
erzeygen mag.
Eso non poſſum mihi ſatil facere cum es que

ttbi deſiderem re ipſaↄſequi non poſſum,
Cũ nullã ꝑtẽ tuox erga me meritox in referenda
IFfa oↄſequi valeã. nõ poſſum aio cõquieſcere.
Noòs eñi mihi vllo modo ſatiſfaciã cũ non rexeriam
quibo reb tibi gratias referam;
Nunqᷓ; mihi acquieſcam niſi pꝛius que a me velis
er ſententia ꝑficiam.
Vitam mihi cũ acerbitate traducendã eſſe video.
cũ tibi nõ poſſũ arbitratu meo ſatiſſfacere·
¶ Amoꝛ efficit vt oꝑa placeant·
Ich liebe dich ſo ſere das mir alle deine werck
gefellig ſeind.
Ego tantite facio vt quicqͥd egeris ſim ꝓbaturus
Tantum em̃ tibi attribuo ꝙ quicquid decreueris
appꝛobabo. ä
Pꝛo ſummo meo in te amore oia que tibi placere
vigdebunt᷑ rectiſſima 1 vera exiſtimap-·
NMihil em̃ cõmittere poſſes qð mihi ponʒ diſplicere
“ Beneficij excelleniis.
Du biſt mir meer beholfflich geweſt dann ich
begeert han. MUã
Plus em̃ a te mi
Magis em mihiopitulatus es q́; ſperaueraj.
ODaioꝛa quidem in me benemerita contuliſti q; a
te contenderam. .
Ich wil iohannem der es vmb mich verdienet
waol hat nich verlaſen.
Molo eĩ lentulũ optĩe de me meritũ derelinquere
Non em̃ paciar Ciceronem mee virtutis ampliſt
catoꝛẽ impune ab iniquis obpugnari.
Nõ eim poſſez ſufferꝛe vt iniqui ſtivbionem mei ad
modũ amatoꝛẽ impune laceſſerent

hi ꝓpuiſum eſt qᷓ; poſtulauerim.·

Folium. LXXIIII.

Non em̃ meieſſet officij ſufferꝛe deberẽ ꝙ pfidile

pido mei amatiſſimo detraherent ·
¶ Dicendi incõtinentia
Ich ſtirb ſol ich nit auß reden was ich weyk⸗

Ooꝛiar niſi quo d ſentiam expꝛom.

MNon poſſum abduci quin me effundam.
Moꝛiar niſi effiuum.
Exerucis lꝛ niſi me totum patefaciam ·
(Eloluntas dei oia regit.
wils goooot:
Deo volente. Deo nobis fauente.Deo nobis an
nuente. Superis pᷣſtantibus. Foꝛtũa ſuffraga
te. Heo comite. Deo duue
Auerſio infoꝛtunij ꝑ dei ꝓtectõeʒ.
Tloꝛ welche vngluck vns got behut.
Quod deus auertat
Quod diffoꝛtumum veus effuget ˖
NDuei caſum deus non permittat.
Quod incõmodũ deus aufferat.
Quod ſuꝑi ꝓhibeant · Qõð vtinã nunq; euelat
Oram us deũ vt conſilia amici ſecundet ·
ch bit got das dir dein furnemen nutzbar ſey
Deũ queſo.vt tua ↄſilia ſint tibi ſalutaria
Supos exoꝛo· vt qõ acturus ſis tibi nõ abſit.
Heũ obſecrovt qð ↄſtituas tibi bene ſuccedat.
V cri bendi bꝛeuitas.
Ich wil dich nit lenger auff halten.
Mon tenebo te pluaibuns
Purt ſcribere non debeo pꝛeſertim.
Plura dicenda non ſunt ·

Nec; ego ſuperioꝛa repetam.

Ommno plura me ſcribere non eſt neceſſe.

K

Plura non ſunt literis cõmittenda.
Mon em̃ mihi placet ea de re plura ſeribere.
Nihil em̃ attinet me plura dice.
Singula peoſequi non eſt neceſſe.

SDz hec audies ex alis. Sʒ plura dicem alias.

Pluribo te adhoꝛtari non debeo-
Mlura ſuſpicari non poſſum.
Bed de his exalioꝝ literis cert ioꝛ ſᷓees.
mpedioꝛ verecundia pluribus tecum agere.

Prolixitas ſcribendi ob melioꝛẽ intelligentiã. ”MDc
Ich hab dir mit vil woꝛten geſchꝛiben auff dz M

du mein meynung deſter baß verſtaſt.

Scripſi a te plib.vt meũ ↄſili meliĩtelligeres.

Hec pliba egi:vt quod ſentirem melius mtellige/
res.teneres.capexes:ſentires.

VIn hoc fuii longioꝛ vt que mea eſſet ſnia clariyper

ſpiceres. onpti?cõphẽderes:
Hec vertoſiyrõplexus ſe um vt inſtitutiõem meam
J n hoc fuilixioꝛ vt de volu tate mea certioꝛ fiereit

In ſcribendo nimia ꝓlixitas.

Ich hab meer geſchꝛiben dañ ich gedacht hab

SGecl plura q; ſtatueram ſcribſi.
Sed ixc ad te gluribo verbis ſcripſi qᷓ; ſoleo.
HMec ad te ſcripſi vertboſius q́; putaram ·

Beg ſec ſat s multa vel plura wotius q;́ expecta⸗/

peies, literis cõmſi.
Tlertox queſo ſſamini als flumini ignoſcas longi
opt: eſi q; volin deſt uxit oꝛatio.
Bꝛeuitas. =W
Ich wil dir merckliche ſache mit rurtzen wor
ten erzelen. .

Wllq que maioꝛa ſunt. bꝛeuibus ertonam.

Folium. LXXV.

Illa que amplioꝛem oꝛationẽ deſiderant bꝛeuius
compꝛchenga. v.

(Cauſa ſcribenlnii.
Ich hab dir das aller meyſt geſchꝛiben das du
erkenteſt was ich fleys in deiner ſach gethã hab⸗
Hoc ob eam cauſam ad te potiſſimũ ſcripſi· vt in⸗
telligeres quio in negocio tuo egerim.·.
Mec de hacre potiſſimũ tibi ſigmiſicaui. vt videreſ
ꝙ tempoꝛibus inſeruiendũ eſt.
Hanc meam ſententiam er hoc tibi notã eẽ volui
vt ſcires q;ᷓ ſit ꝑnicioſum. alioꝝ conſilia fugere.
et ꝓpꝛiam mentem imitair.
Mec ex ila conditione tibi denotaui.vt delibera⸗
reg an biduo ruri habitare poſſes
Mec ob eas ratões tibi aperui vt ꝑi piceres qᷓ; ſit
vtile neceſſitati pareer.
¶Inteliigentia audientis·

Du weyſt was ich ſage.

Scis quid dico. Scis qid loquor Scis ad intelli

go. Scis quid cogito. Scis quid volo. Scis
quid anmaduerroo.
Scribendi ratio.
Vvch ſchreyb dir das nicht on vrſach.
Non ſcrilo hec temere · NMon dico ſine cauſa.

Moli putare hoc me fruſtꝛa dicere.

HNon eim incaſſum bec cõmemoꝛata ſunt.

Nec pᷣterea ſcripſi ꝙ ca neceſſitudinis in tercedat.
Ercũulocutio ad meliꝰintelnigendůü.
Daas du deſterbaf vernẽbſt was ich ſagen mur
etlicher beyrede gebꝛauchen.
OQð vt clarius intelligas longioꝛibo verbis vtar⸗
H ke

Qõ vt anti eclarẽ ongioei vtor okone·
Qõð vt enudati explicẽ que ſequunt᷑ attente:

Quod vt luculentius exponam in longius currat

oꝛatio neceſſe eſf.
[Ad eragerandã ſententiãꝗd.
kunde die ſach ſelber gereden ·

Si res ipſa loqui poſſet.·

Ei negociũ poſſet ꝑ ſeipm qo ſentire declarare.

Hi cauſa ipſa ſtatũ ſu demõſtrare poſſet.

Sirõ ipſa vires ſuas p ſeipaʒ expꝛimere poſſet.

¶Xpis obieruanti.
MVan muf ſich nach der zayt regiren.
Eſt em̃ tempoꝛibus inſeruiendauam.
Eſt enim fato o bte mpeꝛandum.
Tempoꝛibus obſequendũ eſ.

Foꝛtune ↄocedendũ ene Mereſſitaci parẽdũ eſt.

Id ego foꝛtune cedene
Id admiſi foꝛtune obtemper ans.
Id egi tempoꝛibus parens.
MNertinacia in ſententis nõ valet.
an ſol nit alwegẽ aun einẽ ſyñ beleiben.
Non eſt ſemꝑ in eade ſententia manendiũ.
Mõ ſemꝑp eodem animo eſte detemus.
Nõ ſꝑ vnũ pꝛopoſitum natus eſle debet.
Nõ ſempvnũ conſilium ſequi debemus.
Foꝛtuna temptat.
Es iſt zuuerſuchen.

Das hab ich gethan nach der zeyb lauff.

Sabeunda eſt foꝛtuna. Cemptandũ eſt. Erperiẽ
du eſt oꝛtuna temptan da eit. Dercontande

ſunt vires.

1

H

—, — n

= =

—

Folium. LXXVI.
(Tempus admonet.
Mach vemal vns die ezeyt vermant·
Cit tpᷣs nos admonebit.Et dies noſ cogerevider
EVt vtilitas nobis perſuadebit.
Vlt rationes ↄoſilioꝝ nobis ꝑſuadere videbunt.
Mꝛouidentia.
Du ſolt vie ding wol bedencken ·

Dmnia tibi pꝛoponere debes · „

Ommaa ſunt tibi excogitanaaas.
Oia ſunt tibi aĩo ercogitatönentractanda.
Omna ſunt tibi pꝛouidenda. .—

DSimnia ſunt tibi animaduertenda ;

Oimnia ſunt tibi deliberanda. SSðZ
Ommia tecum cõmemoꝛari debe s. J
7 uentus mali··
Es iſt Rkein ſchad ſo grof er mocht wioͤkoͤmen.
Neq; vllũ tantũ malũ eſſe poſſet. quod egor no pu/ “
tem impendere poſſe.
NMeqʒ plla tãmagna iactura eſt. qua ego non⸗ butez
accidere poſſe ·

Neq; vlla tamagna ealamitas eſt. qua ego nö mi,

hi ꝑpſuadeam poſſe obtingre.
Men vliun incõmodoꝝ genus eſt. auoc euenire
non poſſe coniectem. l
¶ Pertinentia. .
Ich ſyhe das mich das anget.
Puto hoc non nihil mea intereſſe.
MNon eſt hoc alienum a dignitate mea.·
Hoc exiſtimo rõnibo meis non incõöueniens.
Moc em̃ a4 me attinere video.
Verbop obſcuritas.

was die woꝛt bedeuttent D3 Ranicſtn nit vſan 2

k 3

Que vis inſit in his verbis nõ ſatis intelligo.
Qus euiltate impoꝛtet hic ſermo non ſatis mihi
conſtat · l ”MZMU
Non aſpiciã quam opoꝛtunitatẽ habeant hecwba.
Quã ſentẽti hxc otᷣo ꝑſtringat nõ niſi notũ eſt:
VImptinentia⸗ —.
Ich meyn das diſe dinng vnſer ſach nicht vil
nutʒ pꝛingen . —òMM
Puto hoc non valde ad rem pertinere
Eriſtimo hoc paꝝ cauſam noſtram attingere⸗
MNon video hoc ad rem facultatem habere.
Arbitror hoc ab inſtituto noſtro alienum eſſe,.·
Credo hoc rationibo noſtris paꝝ debere ꝓdeſſe.
“ NGenus viueni.
Icch wil vil lieber beleibenan meiner eynfeltig
keit/dañ das ich mich geſelſchafft gebe in laſter
oder vbeltette.

Oalo ego ſimplicitate mea ↄtentus eſſe.qᷓ; malo

rũ cõuerſatione boni nominis titulos infamia
depꝛauare. — fffctari
bene ac beate viuere qᷓ; alioꝝ vicijs labe

Oalo eiñ bene ac beate viuere q; alioey
Oalo em̃ meis vite Ge⸗ q́ᷓ; alienis vicijs delctari
8 em.

Oei boffnũg iſi meer auff tugẽt dañ in reichtũ
Nõ em̃ diuitias ſed vtutes potiſſimũ ſum ſecutꝰ.
Non euuiat me ex fortuna ſed ex virtute pendere
Plianti. =ðBDð
Non quidẽ homines copijs opulentos ſed virtu⸗
tibus celeberꝛimos ſemper excolui.
Ich merck wol das ſolchs alles nichts iſt⸗
Hoc totũ nihil eſſe tacillime intelligo.

.

4

ſter

lo
N⸗
un

ſe .

tg

i
/
ne

Folium. LNXXVII.

Moc nihil ſignificare.tacile perſpicio⸗
Hoc nullã facultatẽ habere.faciie dijudico
Hoc inaniſſimũ eſſe clariſſime video.

Hoc friuolũ atqʒ ieiuniũ eſſe lqſſime ↄſtat.

Q Inutile vel inane.
Die ding ſind nit als groſ als man ſie achtet.
MHec minoꝛa ſunt qᷓ; dicantur.

Hec paruam habent facultatẽ et minoꝛem quam

eſtimatur. .
Sʒ hec min?timẽda ſunt qᷓ; hies arbitrant

Sec hec tenerioꝛa ſunt q;; videntur.

¶ Timoꝛ diſſuadef.
Beſihe das du dich nicht furchteſt an arſache⸗
nud vide ne ſine piculo timere videaris.
llud cogita ne rem magis periculoſaʒ exiſtimes
ꝙ; fit necefſſe “MLD
AVllud videas ne tunẽdo magis timere cogaris.
¶ Sapientia atiribuit. .
Du wirgdeſi angeſehen das du weyf ſeieſt die

ding wol zuuerſoꝛgen

Sed eo tu inſtructus es conſilio.quo melius hoc
ꝛouidere vales. .
ed ea pꝛeditus es pꝛndentia ex qua meliora ꝑ/⸗
cipere poſſiiss
Sed ea tu inſignitus es ſapientia qua maioꝛa
manere poſſliio·

Vermm tu pꝛo ſingulari tua induſtria hoc cõmo⸗

dius tranſigere poteris · ł
Sec tu hoc facilius multo pꝛo tua ſingulari pui/⸗
entia iudicabis. ð

Sed boe tu welia g ex re⸗ gene tetneg, r e,
((Conſili babüdanti.

Dir gebꝛich t kein rat-

Segd conſilium tibi non dee d. 2.

Tihi em̃ con ſilium deſſe non woleſt.
Bed te conſilium non deficiet·
Meliqua em̃ ſunt in teipſo roptima quidem
Breſ. agium.

VYohaͤnes bat vns die ding alle voꝛhin gelegt .

CQue omnia acciderunt Cicero dixit futura.

NQui autem caſus eE uenerunt E cero multoante

pꝛedixit·

n ſum fatuus
Ich bin ni thoꝛet oder narret.

Que aüt ſunt Feut⸗ Cicero ante pnoſitatus.

Nõ em̃ ſu ita demẽs. MNeqʒ aut ſũ ſhiens⸗

cio enim quids am. “ZB
Induſtriag =
Ich wera nicht an ſach thon. VMM
Hihil faciã inſoleter- rbimolo⸗ inengak.
Mihil nitar temerarie. Mihil agã ſine cauſe
Mihil temptab inconſutte.
VIch hab meer geredt dañ ich pflege.
¶ At.z hoc pꝛeter conſuetudinem dixi

tqʒ hec tam multa pꝛeter meam conſi uetam age

d rationem ſcripſi.

Aec hec tãta pter meos pꝛi ſtinos moꝛes effu di. 4
hee pᷣter mes ſolitã viuendi rõnem feci.

Aue ommia prerer naturam atqz amacriäſri

meam aſperſi.

menhe oniecture ſatiſſſt
werde ich anders thun dañ ich gerect bab.

ESe e e .

BRESSS

—-D — — —

Folium LxXNXIII.

Si aliter qᷓ pollicitus fueram ago⸗
Si aliter qᷓ; conſtitueram efficio·
Si aliter q; oſtendero faciaam.
Si aliter ac videbar oſtendere pꝛoſequar.
Si aliter atqʒ dixeram oſtendo/
S aliter ac ſperaueram oꝛdino.
Aa Capti conſilij denudatio:
Be ckeſt du dich eins andern ſo nte es mich
wiſſen · H

ONO ſi alia res te monet fac ſeiam. L
O ſi aliud tibi ꝓpoſitũ eſſet.tac me certioꝛem ·
MO ſi alia duceris woluntatefac intelligam.

O: ſi alio cõuerteris.fac mihi ſigniſites. .

. ſententiam immutaueris. fac me admonitũ
reddaus.
Q ſi ĩ opinio pꝛiſtina non placebit. fac vt ſeir ntium

*

¶Impedimentů. . “ Pe 1, ren,

ſach das dich nichtz hinderſt. H
SGite nihi⸗ ꝑturbat. Site nihil impecſt,
Si vacuus es a moleſtijs. Si ocioſo es aĩo.
Si tranquilla es — nulla afficer; mo

leſtia. Si es ab occupatõibo ſubleuatus
Harnach haͤt ſich mein radt gewent. 2=
Bes poſtea immutata eſt ratio.
Oee poſtea imutate ſunt coniecture.

Deinde conſiliũ mutaui·
Aliam rem agere Ti

dem.
Es ſſi nun einaß er weſen.
MNunc alius eſt rerum ſiatus.

.—= SS

-. N n

a, PVTre
aeminm 4½ We-⸗ *

iaer,

NMNunc alins eſttempoaum curſu.

3ſ das es dir gefellt.
Si nperainlacrte fuerit animus. Si com

Nune alia eſt viuendi conditiio.
Nunc alia eſi hminum opinio
(Iliud cõſiliũ agitur.

Vſt dir der ratt nit gefellig ſo las vns auff einen

andern gedencken.
O ſi hoc tibi ↄſiliũ nõ placebit aliud intremus.
N ſi hec tibi ratio non ſatis videbit᷑ conſentanes
glias queramus cõmodioꝛꝛꝛm.

ſi hec mea cõmendandi ratio tibi idonea nõ vi/

ſa fuerit aliꝗ que magis placet cõperiemus.
4 Diligentia amici. ..
Bir ʒweyfelt nicht daran du thueſi mer in di⸗
ſer ſach dan ich dir befolhen hab.
Mon dubito quoniam tu plus pꝛouideas q; ego
te admoneam.

Neqʒ vereoꝛqͥn tu ſapienti agas ;ᷓ ego tibi apiaʒ.
Nec diffido qͥn tn meliꝰrẽ ꝑtractes.qᷓ; ego declareʒ

Nec dubitatione tenece auin tu cautiꝰcauſaʒ
perduces qz ego te erudeam.
([Pacet.

i wolũtas eſt. Si patit̃᷑ animꝰ. Si

modũ eſt · Si tiẽ an
facultas patit. Si voluptati eſt. Si conducit.
Si ſieri poteſt· Si idoneũ tibi videt᷑.
NN Sine frauge.
Ich wül nicht mit triegerey thun.
Mihil agam aſtute. Mon ſimilalv quicq ·
Nihil ficte dicam. Nihil ſimilate faciam·

Meſcit.
Es iſt dir nit wol wiſſendt.

Nihil malicioſe ola Nihil va fre temptabv.

1
,

Folium. LXXIXSYZ.

Nech te pterit· Neaqʒ enim neſcius eess
Neqʒ clam te eſi · MNeqʒ ſoc ignoꝛare te arbitꝛ o-z
Tenes em̃ memoꝛia. Neqʒ em̃ ignoꝛas⸗
De q̊ memoꝛiã accepiſti. Vllð te nõ arbitroꝛ fuge⸗
H (¶Elt apparet ·
Als mich bedunckt. l
Vt mihi videff. Quẽadmodũ conijcio:⸗

Vt coniecturam accipio ·

Vt arbitrari poſſũ· Vt poſſum exiſtimare.
Vt opinio meaeff.
ceurate inquirere⸗
Zum tieffſten durch grungen.
Ad ymũ reſerare· Acd extremũ diſſerere.
Aad radices inquirere. Ad fundu pgredi-
Ad vltimum perſcrutari·
NFamliaritas loquendi,
wir wollen gutlichen mit eainander reden.
Ziſſeramus populariter. Siſputem failiariter.
Agamus pingu minerus. l
Sqentiias
Das hat kein zweyfel nicht.ẽ?ẽ
Neq; hoc eſi obſcuꝑ. Hoc em̃ nemini dubiũ eſt⸗
Neq; enim hoc vlla heſitatõneʒ habet.
Nedqʒ hoe ma na deliberatõe eget
Pacis optatto.
Icch bit dich du wolleſt in frid leben.
Sz wlim deſinas arma ſequi
Sz velim bella deſeras.

SHed tu velim diſcoꝛdias euites.

Si mulctates effugias velim. H
Sed tu velim deſiſtas exercitum agere·
Sed tu velim inimicicias omittas

Sed tu velim ab eſchoa öblwereng⸗
BSʒ tu velim paci ↄſulas. Blimt pacs Ecolo.
Bed velim pacem adopte,-·
Bed ven pace adames. Sʒ tu veli ocio ote expoas
Futurum incerti.
wer weyt wie ſich die zeyt begeben mochte .
Tempꝑa aut qualia futura ſint quis ſcit
Berum aut conditões quem ſinem habiture ſint
incertum eſt. .
Que autem foꝛtune acceſſiones pſequent ꝗ aovart/
cinari poteſt.
(Bmitatio ſapientum.
Thu als alle ander weyß leue=ð
Cogits quã vite rõeʒ ſapientes obſeruauerint ·
Vropone tibi quid clari hoĩes facere ſoleaant.
Exempluü fac tibi ſumas vite officioſox hoĩm .
NAlioꝛum cogitatio.
DSu ſolt das auch wiſſen vnd Pedenchen.
Simul ⁊illud cogitare tette.
Sinmul et hoc animaduertendũ eſt.
Bimul? iſta tibi veclaranda ſunrt.
EFacta verbis peioꝛant ·
Die ding die da beſcheen ſein die ſind nit an dẽ
wercken alſo hefftig als man argwandt.
Que acciderũt nõ ta vera q; violenta ſunt.
Que facta eſſe dicu nt non tam geſtach GB ſirta eſſyi
dentur. 3
6. Similia hismulta.
Er iſt an ʒal vil die diſen geleich ſin nd.
Sunt em̃ innumerabilia generis eiuſdem .
Sunt em̃permulta pis n milia.

Sunt em̃̃ inſinita huiuſce conditionis.
ihil tacet᷑.
wie ob ich die andern all offenbart HM
Quid ſi cetera dicam. Quid ſi reliqua ſcribam.
Auid ſi omnia aperiam. Quid ſi omnia plana fas
ciam. Quid ſi nipil taceem.
¶Aueſtio · ́́ÿMUD
was iſt es nutʒ.
Quid eſi aso Quid tu rui expectas AQuid
quers ſi. at, iam 6i.
2 Agd inte lligenañ plura ſil ſcribunt᷑
Ich hab das alles zu ſammen geſchꝛiben das
du es mochteſt verſteen.
Que omnia collegi vt intelligeres:
Que omnia tibi fignificaui vt cognoſceres.
Que omnia te admonui vt cogitares.
Que omnia coadunaui vt ſcires:

ALue oia tibi ſcripſi certioꝛ fieres.

d idem
Das hab ich darumb geſagt.
ec enim eo pertinet oꝛatio vt

Hec eo ſcripſi vt. Hec eo aperui vt⸗
Mec enim eo pertinent vt. l
Hoc enim eo ſigniſcaui vt
Hec eo duxi vNr. M
Mes clara et patens.

Die andern ſein gemeine ʒeychen.
ed cetera ſunt ſigna cõmumag.
Meliqua ſunt ſigna vmuerſalia-
Alie ſunt omnes coniecture generales.
¶IYnanitas labpꝛum.
Seheſt du nit das du mit der weye nicht ger⸗

enden magt.
Non intelligis te iſtis rationibo nichil ꝓficere.
Non fides rebs iſtis nihil te pdeſſe po/ſe.
Mõ aiadutis iſtis moleſtijs inhil te aſſequi poſſe.
Petitiombus obtpaeẽt.
wilt du meiner ermanung nicht gefelgig ſeyn /

ſo biß doch meiner bette gehoꝛſam.

ſi monitionibo meis obtꝑare nolueris.pꝛecib-
ſaltẽ fac obſequareis.
NDN ſi non poſſum aliquid ſuadendo pficere gratia
et pꝛecib us a te contenhoVöꝛrñ
O ſi amantiſimis meis pꝑſuaſionibus non flecta
ris ſũmis tñ̃ ſupplicatòibo fac mouearis.
MPer ſeipᷣm agere.
Ich werge es ſelber thun vnd wil verſuchen
was ich vermma.
Agam pꝛo meipſo et molirr. l
Faciam per meipſum ? vires mees expediar.
Negociũ ego ſuſcipiam ⁊ conaboꝛ quid poſſim ·
CTauſam iſtam egomet ſubilv. vt quid ſoꝛs tule/
rit pertempten.
Aggrediar ego rem iſtꝗ 1 nitar quid oſequi poſſiz.
ngeniũ hominis noſcit·
Dn kenneſt der ſeue gawo ..
SGynoſti moꝛes hoĩim. Szʒ noſti hoim ↄſuetudinẽ
Sec bominum voluntates per optime calles .
¶Res piture nõ ſunt colenlle.
Du ſolt zeytliche vnnd vmb leibliche ding nit
grof achten. Caſuales. Caducas.
Mecq; colas res mundanas. Iianes. Volatiles.
Mecq; nimis cures incerta. Humilia. ugacia -
Neq; nimium deſideres.ea que ſunt hominibo in⸗

le⸗

ſi

ine

rtt
les⸗

Folium. LNNXNXI.

cõmodanociua.ignominioſa.
(MVertinet.
Das gehoꝛt deiner wrnufft zu.
ocenim eſt ingennj tui.
Hoc enim eſt animi tui·
lHoe eſt virtutis tue. Tue partes ſunt.
NMon ſcitu.
warumb du dich darzu nicht entflerſt kan ich

nicht verſtan·

Cur ſtudio nõ inuigiles non video⸗
Cuar tua non colas non intelligo.
Cur te virturibo nõ erponas cauſam nõ video⸗
Hoꝛtatio non ẽ neceſſariiꝛa.
Ich mern es ſey nit not das ich dich vmane.
Segd ad hoꝛtatione non puto te indigre.
Sod mea admonitione neauac tibi opus eſſe ex
iſtimo.
Sed vt agrbitroꝛ pꝛeceptis meis non egebis.
NErxrcuſatio non admitti.
Ich chere mich nicht an dein entſehuldlunge
in diler ſach.
Sed in hac re nullã tuã recipio excuſationem.

Bed in hoc negocio nulla tua apud me valebit

cuſatio.
Sed in hac cauſa tua apud me cruſitio tua nun
lam eſt ſidem habitura- SWZ
Non cupio.
Ich ſiee oder ſtelle nicht darnach.

Meq; ülud quidẽ curo.Heq; id ꝓfecto cupio hag

illud quidem ſtudeo MNeqʒillud certe molioꝛ⸗
Heazillud certe quero.
41 Preſi aiumcognolett.

Ich verſiee wol wie grob hylff die mir getbun

Mtu me poſſis adiuuaꝛe facile itelliso. kanſt
Mto mihi pꝛeſidio eẽ poſſet clariſſime ꝑſpicio.
Quantum em̃ ratiomibo meis pꝛodeſſe valeam
dariſſime mihi conſtat.
Quãtũ rebo meis ↄſulere poſſis ẽ mihi liqdiſſimũ
Mitũu rebo meis ↄſuſere queas ẽ mihi aptiſſimũ.
Auantũ quis faciat ꝓpter nos.
Ich weyt wol was du willens zu min haſt .·
Neq; em dubito quãtoꝑe mihi ꝓdeſſe deſideres·
Neqʒ em̃ dubiro quantũ mea cauſa velios
eqʒ em̃ vereoꝛ quã me iuuare contendaa?:
NHeqʒ em̃ vlia moueoꝛ heſñtatõnes quantoꝑe mi⸗
hi fauere cupias
Ia quo debet auxiiũ poſtulari.
wen ſol ich bilichen anruffen dañ den der mir
in meiner ſach allebeſte geratten ma.
Quẽ ego potiꝰ debeã opitulatoꝛẽ ↄſtituere.q;ᷓ eum
qui cauſas meas poptime gubernare ſolet .
Ego quẽ potius debeam inuocare in cauſa mes qᷓ;
eũ qui cauſas mess vincere ſolet:
Ego cui me potius cõmendem q; ei a quo ſaluteʒ
recipere conſueuu.

Ego cu auril ü poti requira q; ei cui ope pꝛeſi⸗

dio mens ſtatus incolumis ↄſeruat᷑.
Auxilij petitio.
ſchafft be weyſeſt du erzeygſt mir auch·
Egoeo nõ dubito quin cũ multis benigne fecer mi⸗
bi etiã tibi amiciſſimo fauere velis.
Nec em̃ vereoꝛ quin cũ tu ignotis hberaliſſimus
ſis mihi etiã tui amãatiſſimo te accõmodare vet

VYah zweyfel nit daran ſo du menicklichẽ freůt

—

—— —

dif

—–

to

GH⸗

Feoeolium. LXXXII.

Non em̃ heſito quin cũ inimicis tuis officioſum
te pꝛeſtiteris mihi etiã gratiſſimus ſis futurus
Si ꝓ tua humanitate oĩbus gratiſicari ſiuduer.
ego quidẽ de tuo erga me animo nõ dubito.cuʒ
me tibi cariſſimũ eẽ optĩe ꝑſuaſũ habeam.
N Fauoꝛ ad impetrandũ optat᷑
Icch bedarff nihtʒz onderſ ĩ diſer ſach dañ allein
das du deinẽ willen dar zu gebeſt. H
Oihi aũt in hac cauſa nihil aliud opus eſt niſi vt
autoꝛitatem tuã intermgonas.
OPihi aut vt hoc impetrẽ nihil deſicitvt niſi ſentẽ⸗
tiam tuam adiungas.
OVNihi añt vt que velim ↄſequar.allud nihil deſide
ro niſi vt te mibi facilimũ pꝛeſtes·
Das wirgdt beſtentig werden ii das iohannes
ſeinẽ willen dar zu glabt
Igd erit firmũ ſi iobis voluntas interceſſit.
Vd ſtipari magno patrono videt᷑ ſi Cicero nobis
officiũ ſuum pꝛeſtiterit.
Ig erit optĩe ꝑfectũ ſi lentuli ſuffragatio interue⸗
erit · re videt᷑.
Quis nõ mouet᷑ ad canf quia in ꝑte ad ſe ꝑtine⸗
was bedarff ich dir die lach ſo mit gantʒzẽ ernſt
ʒubefelhẽ /lo ſy dich doch erlicher mal ſelber an gat
Sed quid eã cauſã tantope tibi cõmẽdem quam
tu cõmunei tibi eſſe exiſtimas.

„

Sed quid ego ea ce re tam vehemenkt a te conten

dam qua ad teipᷣm ꝑtinere arbitraris⸗
Sed quid ego de his negocijs tantope te obtun⸗
dam que ꝑ ſeipᷣaʒ tibi cõmeodatiſſima ſunt.
¶ Tempus melius ſperatur·

Ich hoff doch es ſol beſſer zeyt komen⸗
Spß tñ habeo tempoꝛa aliqñ ftutura melioꝛa.
SHSpero tñ foꝛtunã aliquando mitioꝛẽ euenire.
In illam em̃ ſpẽ neni.vt felicioꝛẽ mihi ſtat?ꝰcon

AQitionẽ aliqũ oſecuturus ſinm.

Ich ſag dir es nich võ hoꝛſagen / ſunð aukwoꝛ

licer kuntſchafft vnd erfarunge ·

Nõ em opinione · ſz certis ſignis hec tibi ſignifico
õ em̃ alioꝑ auditu.ſz certis rõibo tibi ſerilv.

*.

MNõ em̃ ſom mijs.ſʒ wra reꝝ expiẽtia hec tibinarro.

Quoniã nõ dubije ↄditõibus factũ ↄtrectat᷑.
Necq; em obſcuris pſonis res agitur ·
Nec; eim Ben cauſis negociũ geritur.

Sermonis firmitas.
Ich acht nit wie du das auff nimbſt.
Qus in partẽ hec accigevelis non curo.
QMuo aio hec accipias nihil ſum ſolicitus
AQuairõe hec interpᷣtari velis paꝝ mihi cure eſt.

¶ Conſilij firmitas.
Ich bin noch auff meinẽ erſten ſyñ.
Si h̊ mihinegotiũ nõ integꝝ eẽt idẽ ego ſentirẽ

Bi he quidẽ rõnes ſolutiſſimo mihi arbitrio con

cegderent᷑.nõ alia volũtate conſtarem qᷓ; nũc me
eſſe cognoſeis

HSiomnes wies aliud mihi ꝑſuaſiſſent. ego tamẽ

hac eadẽ ſententia vſus fuiſſem qᷓ; audiſii.
Huiuſcemodi ego conſtantia ſemper extiti atq; fo

re confido.vt mee conſtitutionis nunq;; me pe⸗/

Aldhuc in eadem ſum ſententia vt que fecerim re

cta eſe videantur.

=== =

ſo

tire
on

mi

eper

Ae

bH
gllein du

Ich wolt mich gern entſchuldigen
Libenter tecum iracundiam euomerẽ.

Libenter te coꝛam que mihi obiccis refutarem.

Lib enter quod mihi vicio das purgarem.

à Yaluris leditt.
Ach lieber meyſtu das ich nicht zurnen ſol. ſo
ich mit ſolcher vngerechtigkeit benotigt werge ·

An exiſtimas ꝙ acerbiſſimis ego incõmodis affe⸗

ctus non mouerer.

Ain foꝛtaſſis crederes ꝙ ego tam inſigni iniuria p

cuſſus obdoꝛmiren. ..
Putares foꝛtaſſis ꝙ indignis ego laceſſitus iniu/
rijs non ſuccenſerem. “

An foꝛſitan animaduerteres ꝙ ego tam intolers/
bili iactura confectus nen exeſtuari deberez.

An tibi hoc induceres ꝙ ego tam calamitoſis of

fenſionibus compuſſus iracundia non incan
deſcerem.
H Paem.

Das iſt in keinerley weyf zu leyden.
Hoc enim nullo quidem pacto. ferendum eſt.

Necq; enim eſt hoc vlla ratione tolerandumn ·
Neq; enim eſt hoc vllo pacto ſuſtinendum.

—

(¶ Matientia in vno tantůũü.
AUng wer iſt der / der das geleyden mocht dann

Quis em̃ hoc ferꝛe poſſit pꝛeter me/
Quis enim hoc pateret᷑ niſi ego.
Quis hoc toleraret niſi ego.·
Cui em̃ hec equo aio fieri poſſent niſi mihi.
¶ Petientia ſuadet
Alle ding find nit gedult ʒu leyden.
Omnia quidem ſunt pacienter toleranda.
Omnia ſunt em̃ patienter per ferenda.
Omnia ſunt ꝓfecto equo aio ſuſtinenda.
Oinnia ſunt ſapienti pꝛudenter tꝑanda.
Smnia ſunt equidem facili ammo ferenda-
¶ AKctio in voluntaria. gers thuſt.
Dir iſt villeicht etwas zu thun das du nicht
At tibi foꝛtaſſe agendũ ẽ aliquid.qð nolles
At tibi foꝛtaſſe dicendũ eſt aliquid qð ſenties.
At tibi foꝛtaſſis aliqd laudãdũ erit qð nõ ꝓpbes·
Ai tibi foꝛte aliquid moliendũ erit. qð nõ valeas-
At tibi foꝛſitan aliqd ſuſtinẽdũ fuerit qonõ querꝭ
Cõmunitas tei.
Das geet yderman an.
Hoc em̃ tibi cõmune cum multis.
Hoc enim eſt omnibus vniuerſale.
Moc enim attinget omnnne..
Ad idem.

Das iſt ein gemein vbel.
Cõmune quidem hoc vicium eſt.
Hoc emi peceatum vniuerlale eſt.
Hoc em̃ eſt inſitum ommbus.
Hoc em̃ vulgare vicium eſt. Z
poc em̃ peccatũ longe lateqʒ ptz.

eqʒ em̃ debes qð cõmunis foꝛtũa dederit tcuſare

Di ſolt em gering geluck nicht verachten.

ſi
R

1
16,

ine

MNeaz eſt

èðð
8 6
. EE *

Fonum. L.

Neq; em̃ debes foꝛtune caſibo obliſtere.
m tu ſcires qð ſoꝛs offert abs te abijcere.

(Fama vel honeſtas nõ ledat=–
Suncket dich das es mit wider deinen glumpff
Einnõ alienũ a tua vᷣtute putabis., ſex.
Si nõ indignũ tua autoꝛitate exiſtimabis
Si tuis rõnibus nõ incõueniens eſſe ducas.

BDi boc tibi nõ incõmodare arbitraberis.

¶ Tsr ſtudiũ ſolatiũ ẽ laſſoꝝ aĩoꝑ·
kunſt iſt ein gemein ʒuflucht der rue.

Vaoũ equidem eſi pꝛofugiũñ quietis videlicet vir⸗

tutes literarum·
Sed eſt vnus poꝛtus ad ſalutem ſcilicet.liberaliũ
artiũ diſciptlie. 2
Seg eſt vna ſpes conſolationis literar ſtudia.
Sed eſt vnum remedium tranquillitatis · ſcienti
grum celebꝛitas:

¶Tacet᷑ aliqð qꝛ alter i meli ſcit.

wolt die ding alle erzelen / het ich nit einẽ

getrawẽ dz du es beſſer vſtondeſt dan ich.

Que oĩa Pſequerer ſi meliꝰqᷓ; tu viderem.
Que oĩa cõmemoꝛare niſi tu id clari qᷓ; ego intel/
ligeres. ððð ſcerem.

Que omnig explicarem ſi ego qᷓ tu aperti cogno

BSicendi pꝛolixitas:

Ich hab ſoꝛg du mugſt vertryef in meinẽ woꝛ

ten haben. .
Sed wereor ne iam mihi verba ſupeſſe putes.
Sel timeo ne dicendo pꝛolirum me nimis eſſe
Sea dubito ne meam dicendiratõnem nimis lõ5

gam aecuſes;

CL Conſolatioi in zmalo.
kein inſehnten, iſt ſo groß er wircht von tag zu
tag gemindert-·
Mulia eſt tanta doloꝛis magnitudo que non tnis
pꝓlixitate minuat᷑ huiuſcemodi ꝓfecto rex veraʒ
eſſe ſcimus exꝑientiam. vt eadẽ foꝛtuna nõ poſ⸗
ſilt hominibus diuturna manere ·
MNulla em̃ fuit vua tam aggreſtis.que aliqusndo
mollitudinẽ non recipiat.
Hurlunye malum poteſt eſſe perpetuũ.
Licentia petit᷑ in loquẽdo.
Ich rege das mit deinẽ vrlaub.
Pace tua loquoꝛ.
Pace tua dixerim.
Paer omnium affirmalo⸗
gacultatis dubitatio.
Ich weyß nicht was ich wrmage.
Ego quid poſſum neſcio.Ego quid valeam nõ co
gnoſco.Ego quibus virtutibus niti poſſim nõ cõ
ſpicio.Ego que ſit mea facultas non intelligo.
Eso quid aſſequi poſſim non ſatis mihi conſtat.
apientie refutatio.
Ich be enne das ich zu ſolcher weybheit nye
kömen bin.
Nunqᷓ; enim ego diffitelvꝛ ad tantam me diligen
tiam non perueniſſee.
Munq; ego inſicia vꝛ tantam me ſcientiam –
Didiciſſe.
Nunqᷓ; em̃ id mihi tribuam quod non fuerim con
ſecut us.
Fateoꝛ em̃ ad tantam ſapientie magum me non
pueniſſe alias acceſſiſſe.

olum. LAXAXAV.
4 0 Appꝛobatio conſilij. “”MD
Ich in hyeinn nicht faſi zu ſtraffen.twan was
ich gethan hab han ich guter vernufft gebꝛaucht.

Non em̃ eſt conſiliũ meum accuſanduũ quomia dũ
voc faciebam non eram ameenns.
Nihil egi ꝗð iure repꝛehẽdi poſſit potiſſimũ cum H
egerim non eſſem deſipiens. ́MMV
Nihil em̃ vicn habet nt᷑i conſilij deliberatio quo/
niam dũ hoc tẽptabã nõ videbar inſanir⸗e-·
Non eſt cur non poſt confectum hoc opus ophꝛo/
bꝛio me afficias. läl
Non em̃ dum hec temptabam ſtultus eram.
Eur ſtudia mes repꝛehendas nihil cauie tibi reli⸗
ctum video. quoniam dum hoc conficerem nõ
vide bar delirre
Coõmendatio verkb.
was iſt anders in diſen worten gemelt dan ver
d achtung des laſters.
z6 Quid em̃ in illis verbis fuit niſi crimĩs refutatio.
igo⸗ Auid in eo pt erꝛoꝛe reꝑiri niſi criminis tfpullſio ·
1t Quid in eo ſermone erꝛoꝛis fuit niſi ealumnie aſpꝝ
natio;
he. Auid em̃ vicij epiſtola continet niſi contra impꝛo
bos libera defenfio ðẽ
n ¶ Cõmiſſio negocij caue⸗
tur ꝓpter occupatões.
hon. Ich wil dir yetzũt nicht befelhen die weyle ich
Ddich ſihe mit andern vnmuſſen beladen.
ton Non quero imponere tibiquicqᷓ; negocij pꝛeſertiz
cũ in ſũmis occupationibus ſis cõſtitutus.
n Lubvꝛis tibi quicq; imponere non audeo te in acer

14

Non deberẽ te viꝑ ſũma autoꝛitate pᷣditũ defatiga⸗
re.pſertim cũ ſis vehemẽti ocio obrutus.
WVNiſplicens obmittit. .
AWVikffelt dir das ſo wil ich es furbas vnder
gen laſſen

Di hoc tibi diſplicet deinceps pretermittam.
Bi hoct bi non placet in poſterum miſſũ faciãõ.
Si hoc tibi moleſtũ eſt in tuturũ nõ attingam.

Bi boc tbi inuidioſum è in futuꝑ nõ aggam.
SEihoc te offendit non vtar poſthac.
(Mecuſatio lawꝛis.
Du magſt meine bette au?slan.
Poſſet em̃ mihi denegare officiũ tumm.
Poſſes hanc petitionem meam recuſare.
Woſtet em̃ mihi denegari occupatiooo
Poſſes hanc ꝓ me ꝓuinciam ſubterfugere.·
Moſtet tua dignitas hunc lalvꝛẽ recuſare-·
(Rescõmoge ſieri poteſt

Dag die ſach mit glimpff volbꝛacht werden.

Si negocium cõmode videbit᷑ gerendum-
Si res vtiliter agi poterit
SZi res facultatem habere videatur.
Bi rei oppꝛtumtas poteſtatem habebit.
Di quoquo modo res ſieri ppterit.
¶ Mephenſionis nulla cauſa.

Du haſt kein lach dar durch du mich beſchul⸗

digen mugeſt. ——⸗
Neq; em habes quo me accuſes:
Neq; quicq̃ʒegi quod iure coꝛrigere poſſis
Nec vlla ẽ caula q̊ merxito repꝛehendi poſim:
Neqʒ quicq̃ʒ egi qð iure merito emẽdare debeas.

Neqʒ dqcqʒ a me cõmiſſum eſt quod merito crimi /

L
4

Au
AI

Ou

E B

QA

N
A

n

—

nari queas⸗
¶ Facti non mutatio.

ZHu habſt das woꝛ gut oder nicht kan ich e nit
gebeſſeren ·
Tu tamen ſi ſiue hoc equo animo feras ſiue . iniquo
non poſſum rem immutare.
Tu tamen ſiue hoc accuſes ſiue incuſes non poſſů
gliter facere ·

Tu tamen ſiue gratũ hoc accipias ſiue moleſtozʒ

non poteſt res aliter perſici·
Bonerru⸗ cauſe.
AVud werſt ou ſelber gegenwurtig geweſt du
hetteſt die ſach nit bar̃ beſoꝛget
Neqʒ em̃ tu meliꝰ ñ pñs adeſtes rem curaſſes.
Neqʒ em accuratius ſi adfuiſſes xem egiſſes⸗

NMedʒ em̃ tu cõmodius ſi coꝛam adfuiſſes· negoci⸗

um perfe ciſſes.
Frama falſa ercuſatur.
Die ding die man iohanni ſchuld gibt ſi Ind nit
Hoc qð de iohãne dicit᷑ falſũ eſtt· war.

Quid ſi oſtendam hec omnia eſſe inania.
Quid ſi hec omnia vana conſtent
Quid ſi hec omnia nulla eſſe demonſtrem.
Quid ſi hec omnia ficta eſſe conſfirmem.

Quid ſi ſingula quibus ſcipionis fama capit᷑ ſuca

ta eſſe cõmonſtrem.
Quid ſi q dcã ſunt omni firmitudim careagnt.
Aliqua non ſciun?k.·
Von den andern lachen kan ich nichts gewiſs
geſagen.

De ceteris rebus affirmare non poſſum.

De reliquis negocijs certi nihil habeo..

vVe reliqnis acceſſionibus certum quicq; polliceri

non poſſum.
Wd auſa pmouerei ſi facultas adeſſet.
ocht ich durch etlichen furnemen dein lach

tbpun. nereiie!
Si quam ronem comerirem id qõ deſideras eõ
ſegui poſſe ipſam pꝛoſequere?
Siqſ mihi eet adit ad id qd ſperaſ rẽ aggrederer
Si quam viam pſcrutari poſſem ad id quod petꝭ

omnia perteeremn
Pertinet.

*

Hie andern ding gand dich nit an.
MWeliqͥ nihil ad te attinẽt · Alia nihilte tanguͦt.
Cetera ſuͦt eiuſcemodi vt nihil ad te ꝑtineasnt.
Cõmendatio adoleſcentis.

wurſt du enſehen ſo wurdeſt du ſagen das el

ein kluger edier vnd vernunfftiger iungling iſt.
Si videris boĩem adoleſcentẽ inquies.· nobileʒ
peeſtantẽ. pꝛimarin puerum.

SGioffenderis iuuenẽ doctum ſapientem 1 er

Ertibi iuuenẽ contemplari datum fuerit· ⁊ ami⸗
cum.fidũ neceſſariũ ꝓbabis. .
Aaliedicta non curan ꝭ
Ich keer mich nit an woſer leut rede.
QOalox ego ſermonibus non moueoꝛ.
Friuolis ego hoim rationibus nõ aſſentioꝛ-.
Inuidoꝝ o maledictis fidem non adbibeo⸗
. Virtutis in aliquo laus.
keiner was wirdiger.
Neqʒ erat quiſqʒ honoe ſuperior.

4
†

— —

nguͤt,
nt,

igel

i.

n00On

An.

.

MHeq; erat aliquis ſapientia pꝛeſtantioꝛ?ꝛ
Neqʒ reperiebat᷑ aliquis virtute excellentioꝛ

H Neqʒ habebat᷑ quiſq; rebus geſtis illuſtrioꝛ:

Neqʒ erat quiſq; autoꝛitate pꝛeſtantior.
Cõpꝛatio in bomtate ingenij ·
Ich halt iohannẽ nicht als behende etwas zu
beſynnen als lentuluunu·
Non em̃ cognoſco eã aciem ingenij iohannis vt
ipſe melioꝛa cogitet qᷓ; lentulus noſter.
Non tantã intelligo aceronis conſilij calliditatem
vt ipſe acutioꝛa inueniret qᷓ; plato.
Non iüllã ꝓuidentie ꝑſpicacitatem lentuli eſſe vi⸗
dero.vt ipſe plura puideat qz cicero.
(IClare dicre.
Es ſol niemant be frembden ob ich an diſem
eode nothalb mein ſach clerlich erzle..
oc loco ſi videoꝛ clarius reſpondere:nemo mire
tur. cũ id neceſſitas poſtuler.

Hoc loco ſi aperte diſputauero nemini durũ vide

ri debet qm̃ neceſſaria cauſa me impellit.
Hoc loco ſi quod ſentio libere aꝑio tolerandus ſũ
cũ res penitus ita me facere cogat·
Dage Eimnatis male opimonis.
enckeſt villeicht etwas arges von mir
warne. e ht etwas arges von mir
Ame ſoꝛte mirar cur.
A me male exiſtimas cur ·

A me foꝛte decipiaris opinione cur.

A me foꝛte falſe tibi perſusdeas cur.
A me foꝛte falſo ducaris erroꝛe cur
NS pꝛeſentia dicere.
Ich wil dir das gegenwertigſagen.

Sed hec te coꝛi Szʒ de his reb) coꝛ plura:
Seg hec tibi erponere niſi coꝛa non poſſum ·
Oſfficiũ erga bonos.

Ich bin mie wider die guten geweſt.
At ego nunq; bonis fſuiimpedimeno
Quoniam ego bonos nunquam conatus ſum of⸗

ſendeer. ..
Qñquidẽ ego nuncq; bonis aduerſari extiti

Seribendũ nõ occurrit
Ich we ß nicht was ich dir ſol ſchreiben.
EErquirèti iãdudũ mihi qd ad te ſce iberẽ nõ occur
rit aliq lax gen? te viſitarẽ ·
Non habeo quod ſcribam:· “
NMNon mihi in mentem venit quibus verbis tecum
colloqurr. obſignem
Nihil in pꝛeſentiax haveo quod potiſſimum tibi
NMihu venit in mentem.
Es kumpt mir nichts in ſn.
Mipil mihrin mentem venire poteſt.
Nihil mihi in mentẽ ſuccedat:
Mon poſium cõminiſl.
NMuncius occurrit

kumpt mir yemant dem ich glaubẽ mag ſo wil

ich offt zu dirſchreben
Si quẽ cui fidẽ recie cõmittã inuenero. daho ope
ram vt crebꝛas meas l'as ad te dirigaim·

Sigquenq; nactus fuero cui vecta ſit ſides adbi⸗
buẽda. id efficiã vt crebꝛe ad te mee Ke deferank
is em̃ ꝙ hmõiſunt htere. vt eas non au deam
cuiz temere coõmitter.
¶ Scriben di bꝛeuitas:·

—

un
en

ri

dbi

unt

VIch het dir hie von meer geſchꝛiben ſo han

ich keinen luſt dar ʒu.

lHec breuiad te ſcripſi quia id mihi nõ placet
Hec bꝛeuioꝛibo pᷣſtrinxi qꝛ res hecme nõ delectat
Hec paucioꝛibus egi ꝙ ſine magno doloꝛe plura
ſcribere nõ poſſem. H—
Hec equidẽ parcius ſcripſi quandoquidẽ ſine mẽ
tis acerbitate mihil addi poteraat
Hec ꝓfecto bꝛeuioribo cõplexus ſũ ꝙ triſticia cõfe⸗
ctus nihil quod adderẽ occurrebat. HM
Ercuſatio tardat de adimpletõe cõmiſſoꝛum.
Das ich in außrichtung deiner beſelchung et /
was lanckſam geweſt bin / iſt nit geſchehẽ durch
vergeſſüg vnſer freütſchaftt dywir mit einãd han
M ſeruis qᷓ; erpectabas rem tuã effecerim/nõ ob
liuione nte amicicie accidit. ſed id rei difficulta⸗
ti tribuendũ eet. MOtardius q; vo⸗
lebas tibi ſcripſerã nõ intermiſſione nte beniuo
lentie contigit.ſed nuncioꝛum dqui rarad me
peruenũt penuria. èU
Q diutiꝰqᷓ; credebas aduentũ meũ diſtulerim nõ
diminutione noſtre cõiunctionis. Sed occu⸗
patiombus meis id velim tribſuos
Neceſſitati parendũ eſt.
Ich thun als die zeyt gibt · H
Enieo neceſſtati. Tempnpibus obſequor·
ruoꝛ dum licet. MU M
¶ Queſtio ·
wo wil das hin.

Quoꝛſum hocc · Auid hoc ſibi vult⸗
Quo igiẽ hee ſpectãt · QOuẽ ad finẽ hec attinẽt.
Quo hec pertingunt.

Folium. LXXXVIII.—

nach:

Adboꝛtatio pſcindiĩ ne diffidentie q̊s arguaet.

AIch dar dich iut hertar anſtrengen dz du mich
icht verdechtig halteſt mitrauunge Tiner liebe·
Non auſus ſum vehementius a te contengere ne
tu liberalitatis obutus eſſe videar. =èð
Pluribus verbis nõ audeo tecũ agere ne ampliſ⸗
ſime tue beneſicentie oblitus eſſe puter-
Oaioꝛi quidem ſtudio quicq;;a te petere non de⸗
belo ne liberali tue cõſuetudini videar diffidere
S Bes longe abſens nõ opta––··
Es iſt als gar lang das mich micht verlaͤget dar

Ata longe hoc diſtat. vt optandũ nõ ſit.
Vmmoꝛtalitas mihi pꝛius dabit anteq;
conſequar·
Nunq; diem v
BYocus ceſſat ·
wir Haben des ſchimpffs genug⸗·
SHed ridiculoſa miſſa faciamus.
SHeld iam ſatis iocati ſumns.
Sev hecextra iouum.
SHeqd de hoc alias ridere licet·
Heov de boc alias iocabimur·
Hi wutgen villeicht auch das dar zu legen ·
Goꝛtaſſe illud etiam adducerent.
Foꝛtaſſis illud etiam aſſignarent.
Foꝛtaſſis etiam illud adderent ·
Foꝛſitan hoc etiam non tacerent.
Voluntas remunerandi.

rem hane

AVch kan dir nicht anders danckſagen dañ mit

meinem guten willen ;

—

igeor videre vt mihi boccontĩgat.

—

—

me

äm

.

N

Foſum. .A.

Sel nihil mihiad ſatiſfaciendũ tibi preter bonaz

voluntatem relictum eſt.
Sed nulla mihi facultas ad remunerandum pꝛe
ter animũ qᷓ; gꝛatiſſimũ conceſſa eſt·
Foꝛtune negligentie attribuenda-
Ich begeer das du das in keinem argen auff
nemeſt wann ich mocht nit an geuerligkeit vol⸗
bꝛingen. nõ ꝓotuerã.
Igd velim vt ignoſcas quod in vita foꝛtuna facere

Id cupio mihi induigeas quod negante foꝛtuna

curare non valuerim.
Id obſecro mihi non imponas quod nolente ſoꝛ
tuna non perfecerim. H
Admiratio ceſſat de
nõ cõpleto opere-·
Hich darff nicht befrembden das ieb das nit
Sethan bab—e
Neqʒ quicq; eſt quod mireris ſi hoc non fecerim.
Nec eſt ꝙ vlla tenearis admiratione ſi rem illam
non curauerim.

Neqʒ em̃̃ eſt cauſa cur in aliqua admiratione ſis·ſ

hoc negocium non ꝑfecerim.
ðð Infoꝛtuniuum.
Es ſey dann das mich vngelucke darin ver⸗
Niſi hanc mihi fatultatẽ caſus aliquis eripuerit.
Niſi hanc occaſionem aliquod infoꝛtunium per⸗
turbauerit. „ “
Niſi hanc mibi oppetunitateʒ aliqua iniqua ſoꝛs
[IVicifſitudo ſernien/
di cũ datur facultas.

*

wan mir tequemmiheit dir zedienen wrleben
wirt ſolt du meinẽ willen woꝛ erſinden.
Meüũ in te aim multo officioſoꝛẽ atz melioꝛem co
groſeesch mihi oblata fuerit tibi ſerniendi fa⸗

cuiltas
uos beneficioꝛum fructus tibi cebeo · cũ optati
oꝛ dabitur poteſtas. berioꝛes. pꝛeſtantioꝛes · cu
mulatioꝛeſqʒ recipies.
Ego em ſy oĩbus in rebus is ad te ptinere arbi⸗
trroꝛ diuͦ i eroptats facultatẽ conſequoꝛ.
Niriñci me tibi compenſatoꝛem demonſtrabo.
¶Biligens cura-
Esiſt mit fleys zu thund.
Danda eſi opa. Eſt emm gnimaduertendũᷓ.
Eſt em̃ enigenter pꝛocurandum-
Eſi em̃ vig lanter enitendum.
Eſt em̃ bementerin inſudandum.

MWaturitatem tes defiderat.
Soꝛs aduerſa.

Ich het es C erzeygt / were ich nit vnge ⸗

lucke halben dar von verhindert.
Quod ego dariſſime cemonſtraſſemniſi inopina

A Fane boc nwpierinuiſſe⸗
AQuod egd reipſa ꝓbaſſem. mn oꝛtuna ꝓpꝛium cõ
filiũ de manu extoꝛſiſ/ſet. wꝛium cõ

Quod ego optime pfeciſſem. mſi ſoꝛs aduerſa of

ſicium meum interes oturbaſſet.
. Aliter euenit qᷓ; pconcipiX᷑:.·
geet ſo ich die ding ſleyfiger anheb vñ beſynne
xe vnglucklicher mir es zu ſtadt:
Sec boe lato neſcio quo contigiſſe Irbitro⸗ vt cũ

Ich hweyt nicht võ welcher geſchignut das

en

ut

Nnge
opina
ma
a⸗

1son
ſtone

a S

nen nutzes.

errewelterabenim inemoce mihi Iceſſeri
Bea neſcio qua ſoꝛte mihi euenerit.vt pariconſi
lio.diſparem cogar foꝛtunã ↄſequi.
Sed neſcio qua celoꝝ ↄſtitutõe id cõtigerit vt cũ
officioſe excogitaueri exit oꝛiat᷑ ingratiſſi imus

pes falliir
HDu ſiheſt wol wie mich hoffnũg betreugt.
Quantũ ſpes me feſellerit vides

AQuantũ de ſpe deciderimus intelliis.

Quantũ d ſpe decepti ſumus Alihie⸗
Quantũ fruſtrati ſumus apertiſſme ſentis⸗
eipublice nõ bona ſe.
Es iſt gar ein klein hoffnũg wolſart deo gemey

Erigua eſt ſpes ſaluti. tis reipublice.
De ſtatu reipublice nullã bonam ſpem dcipio.
Nihil viqeo de republica bñ ſperare poſſim.

Mulla em̃ habeo ſpẽ ſalutis reipublice ·
Mullã habeo exploꝛat rõeʒ reipublice.

aga relatio-

Das wir n vrley vnd egenderrerniſthẽ in fur

ſten gehoꝛt han des haben wir noch keinẽ bewer/⸗
ten anſager nit
Que de bello rinenſiũ pꝛincipu audiuim adhuci in
certo autoꝛe pferuntur.

AQue de bellis gallicis dicunk aabur fin ſi ne certo nũ⸗/

cio ſigniſicantur·
Que de bellis bꝛitannicis num unfadbin ſolo i iu⸗
nioꝛe hab mimus.
Triſticig⸗
Bch mag nicht lachen wie wol du lacheſi ·

Sed ego no rideo in tu riſeris.

Sed ego riſum puocare non poſſum. tametſi tu
riſu inſanire videarris?
Ego letari nõ poſſũ·q;uis tu gaudio deſipias,
Iſ das war ſo iſt es geichehẽ vmb die ſach.
Actum eſi ſi hec vera ſunt.
Si hec ita ſunt nihil eſt quod cogitemus.
Si lec vera pᷣdicant᷑ nihil ẽ qd ampli cogitemus:
Di bee ita eſſe conſtat (vt ferk)nõ opus eſt vt de⸗
inceps fruſtra defatigemrr. ?
Fruſtratio·
wir arbeytten vnnutzlichen.

gruſtra lalvꝛamus. Incaſſum excogitamus. In⸗

uanum nitimur. alcta agimus.
Prepoſteris vtimur conſilis.

Spes amittit de futuro adueniẽte.
Geſehiht das ſo iſt vnßer hoffnung verloꝛen.
Si boc interuenerit.actũ eẽ de ſpe nta putemus.
Si ;̊ diu malũ inſederit młta incõmoda ſuſeqᷣnt.
¶ Inutils eſt conatus·

Nihil eſt ꝙ hec facere geſtias
UNihil eſt ꝙ hoc ſtatuere conaris·
MNMihil eſt ꝙ hoc curare moliaris
Mes aliter acta qᷓ; putat᷑.

4 4

Hie ding ſind anders geſchehẽ dañ ich meint

Bes em̃ aliter acta q; putaueram.
HNon equidẽ finẽ ſoꝛs dederat q́; ſperam.
Longe ſecu s acceſſio ſucceſſit q;ᷓ expecraui.
((Bonioffendun.
HGed hoc male accipitur a wnis

☛☚ —2

Es iſt nit nuts dʒ du dich erzeygeſti ſolchs zu tun

ns
der

n
emes.

ſei.
vtun

hnen

got⸗

Folium. XOI.
Sed bhoc bonis plurimũ moleſtum eſt ·
Sed hoc bonos vehementer offendere videt⸗
Sed hoc tono vein ferre nõ poſſunt.
Meſcio.
Ich weyß nicht Nie.
Neicio quo modo.Neſcio q̃ auſpicio. Neſcio quo
pacto · Heſcio qua celoꝝ conſtellatõne.Neſcio q̃
ratione. . . 2
Erꝛore labit᷑ in piculũ —
Jobẽs iſt durch vil irrüge in groß vbel kõmẽ.

Jobannes falſo erꝛoꝛe ductus.ad periculum ap/

tiſſimum acceſſit.

Cicero ſpe falſa pductus. ad peſteʒ ante oculos po⸗

ſitam pꝛofectus eet.
Lentulus virtutis fama compulſus.ad interituʒ
palam deductus eſt. .—L

ipio pudoꝛe metus · ſponte ſua ad moꝛtẽ om/
nibus ſuſpectam irrutt. S=J

Ingratitudo:

Doch find etlich die meiner gutigkeit al zu ſe⸗

te mipᷣbꝛauchen ;

Sz quida hoĩes mea facilitate ĩmoderate fruunt
ulti pfecto mea hũamiate ingrate nimis vtↄõt

Bonũ pꝛiuatũ.

Ob wir den wollen gluckſam heyſten der alle
ding in ſeinen nutz geʒiehen kan.

Oſi aſtuti hoĩs eſt oĩa ad ſuaʒ vtilitatẽ relerre.

DDO ſi ſapientiam ducimus nos ſolos amare.
ſi laudem exiſtimamus omnia ad rationes no

ſtras connertere.·

Oſi omnis que cõmunia eſſe deberent in noſtrũ

*.

cõmodũ pducere curamus. =
Officij amiſſio.
Vermerck ich dz woltun gegẽ dẽ meſehẽ lonßiſt iſt
Si mea in hoies officia ꝓfundere atʒ pdere videbo
Bi mea in hoĩes beneficia ingrata intellexero.
Si mea apð hoĩes ꝓmerita moritura eẽ ꝑſpexero

Oi mea apud boies collata beneficia nipile eſſe va⸗

litura cognouero⸗ D
Cauer de ſuſpitöe.
Ich wil mich hutẽ voꝛ boßer verdalht 3 leute⸗
Nõ cõmittã vt quibuſdã hoĩbo inſanire videar.
Nõ hoĩes obtundãa.ſi eos mea opa nõ delectabit·
Non fruſtra laboꝛalv.ſi mea diligentia vominidn
ingrata videatur.
¶ Fuus nondum conſecutio⸗
Johannes iſt an das nicht noch Nöͤmen d da er
ſich yetzunt meynt ʒu ſein.
Jobannes nondũ pꝛoſectus eſt quo iam pꝛope
ſe delatum erxiſtimat

Nunq; illud eſt clodius conſecutus: quod iam pꝛo

pe ſe perfeciſſe arbitratur:

Mnan marcellus ulũ rerum ſinem videt quem .

ſei iam tenere ſi ſibi pſuadere videtur.
Faſtidium.
Dau kenneſt meinen zoꝛn wol.
Moſti meiſiomachi faſtidium:
Moſti mei animi indignationem.
Moſti qᷓ; ſoleã ab indignis abhborrere bormnnbuss
¶ Eeruitiũ paruipenditur.
Ich chaniohannes dienſt wolentpeen.
Vtilitatibus iohãnis facile carere ppſſum·
Cõmodis apij leuiter vacare poſſum.

E=☛

e Re

2α☚—

S=S

4

====⸗

—

nen

—

Folium. XOII.
Officijs lentuli facile ſuperſedere poſſum.
¶ Indignis nõ eſt parendũ-
was du wilt iſt beſſer zu leiden dan bofen gefel/
gig zu ſein. l
SDz oia que putas cõmodiẽ pati.qᷓ; indigniſ ꝑere
Segd mallẽ ſeruitutẽ tolerare q; quoꝛundã hoim
perſidoꝛum vultum ſubirr
iſſenlus ·; SZ

Has gib ich dir nicht zu.

Hoc tibinõ ↄcedo: Poc ita eẽ nõ conſentio⸗ “

Das iſt der warbeyt vngeleich ·
MHoc veritati non eſt conſentaneum.·
Sed abeſt hoc a veritate tm̃ nihil fit alienius.
Meqʒ; enim hoc ẽ verifimile. =èò
Neqʒ boc videtur eſſe pꝛobabile.
Hoc enim varium eſſe conſtat.
Bdenn.
Ich mag es nicht glauben.

MNMon em̃ poſſum credere⸗e-·

Nulla quidẽ rõe in mentẽ mibi vnire poteſt.
Pan ein won ho Mhos mihi pſuadere.
on poſſum en m D

Das iſt ein lexchte ſach·

Sed rõ leuis eſt · Sed ſec cauſa tenuis eſt ·

Sed hec ſententia tenera eſt ·
Sed hec excuſatio accipienda non eſi ·
Sed hec concluſio nulla ef.
Sed bec res parum pꝛobabilis eſit.

nutilis ſermo
m 3

wir bedurffen der rede nicht.
Sʒ hac diſputatõne nõ egemus⸗
Sed hac ratione nihil opus eſt.
Sed hoc ſermonum genere vti nõ licet.
Sed hoc negocium non eſt nobis neceſſarium.
Vires denciüt.
kreffte nemen b.
Oembꝛa ſuccũbũt, Labaſeit anim?. Lãguẽt vires

Hurect urnert laſſabũdi. Facultates minuunt?᷑

Virtus detractoꝛes habet.
Du weyſt wol das die frõmen alwegen vo dẽ

błfen affter koſt werden.

Sitcis ꝙ nulla eſt virtus etiã officioſi bomis aue
nõ ſit detractoꝛibus expoſita.
Non ignoꝛas equidẽ hoĩm conditões qui vniuer⸗
ſa in deterioꝛem partem accipiunt.
Omnes equidẽ Gaſparini virtutes.laceſſere per
tentant inuidi homines:
Omnia pꝛofecto Gachrinioffelzehacune ocu
los maliuolorum

dem.
ein weßen iſt in hinð rede toßer leut komen
Vita mea incidit in oculos maliuoloum.
Bech meſtatus incidit in detractiones maloꝛum-
Eʒ cecidit mea ſoꝛs in fauces ꝑfidiſſimoꝝ hoim.
SHed irruit res mea in petulantiã ſuꝑbꝛum.
eg aditõe nat ſũ vt Elen letractoꝛes i inueniã.
Hie aſfterkoſer kenuet iohannem nicht noch⸗
Held totũ iohãnẽ nondũ noꝛũt detractoꝛes.

MNondũ omnee O aſparini virtutes. inindis ex in

tegro detecte ſnt⸗

— — —

ſnen

Um⸗
m.
enii⸗

voch⸗

rn

MNon noꝛũt inuidi q̊s virtutes teneat Cicero⸗:
Detractoꝛes alios ſibi etiã detrahẽtes hẽant.
welche wolluſt haben in affterkoßerey die wer
den auch leutlich wider hinder relett.
Qui detractationibo delectãt᷑ facile cõperient qͥ pa
rem ſibi vicem reddqant. ””õ
Qui maledicẽdi gnẽ letant᷑ mutuã gram recipiẽt.
Qui ceteros laceſſere nõ deſinũt endem iniurijs
ſepenumero afficiuntur.

Detractoꝛes detractis deterioꝛes.
Es ſein vil die ander leut ſtraffen vñ ſind doch
ſelber ſtrofflcch.
Sunt em̃ꝑmulici qui cũ ceteros coꝛripiũt repꝛe⸗
henſione ꝑ ſe non crert.
Pleriq; eriſit qui ceteris detrahunt et tñ ſunt
turpibo vicijs ⁊ abhoĩnandis ſceleribo coinq nati
Cõplures ſunt qui ceteros laceſſere non deſinunt
qqui tamen admonitione plurimũ indigent.
¶ Negligentia in cauſa ꝓpia.
Es ſind vil die ander leudt ding wollẽ aubßrich
ten vnd kõnẽ doch ir eygen geſcheffte nit erkẽnen
Qulti ſunt.qui ratões ſuas non nouerunt ⁊ alie
nas inepte curatt.
Pleriq; exiſtũt:qui ſuas cauſas non ſatis cogno.
ſcunt.⁊ alienis moleſie ſe implicannt.
Permulti qaui reperiunt᷑ qui ſeipſos ñ cognoſrüt
et alienos arguunt. r

Fnuictia⸗
Hetten vnse lof leut nicht veruneynet / ſo wol/
ten wir noch gut freunt ſein. HH
Niſi homines acerhiſſimis eoꝛum ininrijs nos ab
alienaſſẽt non ꝓſecto eſſemus ĩmutati.

Etniſi quoꝛundã oculi a nobis abhoꝛruiſſent idẽ
elſiemus qui antea fueramus.
Niſi hoĩes intolerabilib miurijs nos laceſſiſſent.
pꝛiſtinã voluntatẽ retinuiſſemae.

Niñ fuiſſemus ab his a quib minimeopus fue/⸗

rat derelicti in pꝛiſtina ꝓfecto ſnĩa ſtetiſemus.
etributio beneficio: 4
weren vns die beyſtentig geweſt vmb dye wir
es wol verdienet hand. So wurgen wir mit ſol⸗
cher bekummernus nicht geengſtet.· H
Hi iũli e quibus ſumus optime meriti eandem
nobis grẽam pꝛeſtare voluiſſent his ꝓfecto mole
ſtijs non afficeremur

Giab bis adiuti eſſemus a quibus debuim non

tam moleſte laboꝛꝛmus. èDWV—
Sißfides ab his coleret᷑ a quibus obſeruari debe⸗
ret nullo quidem laboꝛe defatigaremur.
Miſi ab his abiecti fuiſſemus a quibo minime opꝰ
fuerat. iã ꝗͥ deſiderauimus eſſem cõſecuti ·
Mec em̃ fuiſſẽt facillima.ſi culpa a qbuſdã abfuiſſz
Hec iam pfecta fuiſſent·ſi eſſet in his beneficioꝛuʒ
memoꝛia in quibo maxime eſſe deberet.
&WMominum iniquitas.
u kenneſt der leut beheit wol
Sed noſti hominum iniquitatem-

Szintelligis quanta ſit hoĩm pſidia atʒ iniq̃tas;

*„

Sz ia didiciſti quãte ſunt hoĩm iniquitates.
Sed te nõ fugit qute ſũt hoĩm pditiones.
Vexr pſperiſti qnte int hoĩes verſant᷑ inſidie.
Ampediumentũ aduerſariop.
Hinderndt

wir vnser ſach ·

5

vns vnker feyndt nicht ſo behaltẽ

e

64

„%

tehali

Si aduerſarij rem nõ impedient cqʒ ntqʒ obtinẽ⸗
Si inimici nobisñ fuerit ipedimẽto re iĩpetrabi⸗
Mſi res ꝑ aduerſarios fuerit impedita tacile quod

— .
S
8

Fonmim.

wlumus conſequentur
Bmoedientaa.
Ach meyn du verſteeſt wol was vns gehin⸗
dert habe. ”G M
Que nobis ĩpedimẽto fuere arbitroꝛ te ſuſpicari ·
Que nos impediverũt eſtimo te cognoſcere ⸗·

Mue nobis difficultatem attulerunt arbitror te

animaduertere.

Auirẽ nobis pturbaueĩt te fugere nõ exiſtimo ·

Das bewegt mich. ”Jẽðs
IJYuud me pturbat. Solicitat. Eragitat·. Vncendit
SnRammtt
Ad idem.
warumb veruolgen ſie mich ·
Quid enim eſt quod mihi etrahant.
Quid em̃ eſt quod mihi obeſſe ſtudeant H
Quid em̃ ẽ gõ me pturtent. Impediant-Laceſſãt

Poleſtent. Inquietent. YAmurijs afficiant.

mpotentias:
was iſts das man on krafft wider gewalt ge⸗
thunkonde. U
Quid eſt em̃ qð ↄtra vim ſine vi fieri poſſit.
Quid em̃ eſt qo ↄtra potẽtiã fine potẽtia agi poſſit
Quid em̃ eſt quod ſine vrib⸗ otra vires conari pſi·
Indignatio. ſirr
Der ſchad iſt Rleyn/aber der zoꝛn der iſt groß ·
Offenſio parua eſt.ſed animi indignatio maxima.
Amiſſio rex exigua ẽ ſʒ ſtiomachi ꝑturbatio acerria

g

N1
NN ,
2

B ſ

Bictura tenuis ſe gnimi nncangeſtentin Emnns ⸗

Elenia poſcit᷑.
Vergib meinẽ⸗ zoꝛn/ dan ich hab recht.
Joene⸗ iracundie mee que iuſta eef.
Marce meis querelis que iuſte quidẽ babent.
Da veniã mihi de pꝛoditoꝝ pfidia querenti.

Paciare tua venia que libent queq; aio reſident

imn mediũ gdducere.
Cauin difficilis agit.

Mich dunckt ich hab noch nie kein ſchwerer

ſach gehandelt.
Nunq; em̃ video: tractaſſe cauſa difficilioꝛem.
E nq; ꝓfecto rẽ moleſtioꝛẽ ſuſtinuiſſe videoꝛ.
Nanc me negociũ intractabilius egiſſe cõſtat.
Huũanitas patit᷑ ntceſſaria aĩci ad ſe depmere.
Dan gutigkeit leydet noch das ich mein not⸗

dorfft rede.
Adhuc patit᷑ tua ſi umms humanitas. me quod ſeẽ

tiam libere dicere.

Adhuc patit᷑ tua maxima ſapientia qo mihi libet

in medium pꝛoſerre.

Adhuc patit᷑ tua optima beniuolentia me libera

liter tecum expugnare poſſe.
Lonſolatio in anguſtijs dubia.
Du wurgeſt leicht lagen was troſt mir das

geben muge in ſolchem leyde.
BDices foꝛtaſſe quio me res iſta ↄſolat᷑ĩ tatꝭ malis

Dices quid mihi iſta ↄducẽt in tãtis incõmodis.
Dices foꝛſitan quid me iſta iuuabunt in tantis tri
bulationibus. S

R oleſtig.

Das iſt ein hertzenleyd vnd ſchmertze der nit

—— —

668

ete⸗
109

bet

,

das

alis

6,

gtri

nit

SF olium. X V.

zu troſten iſt.

oĩno vi ſolabil doloꝛ. Eñ peitiaj jiitolerabili
Ehe Pitldl Eſt vir wiombihs calanmncae⸗
Eſtferme irrepabilis iactura.
Doloꝛ animũ impedit in ſcribendo.
Ich chan nit meer veꝛ ſchmert zen geſchꝛeiben
Mon poſſũ reliqua ſcribere dolore impeditus·
Nõ poſſũ cetera dicere ingẽti doloꝛe impeditus.

igtuſicatio lirerz·
Ich hette nymmer mee gedacht das ſich die
ing allo gefugt hetten nach dem du mir geſchri⸗
ben haſt.

5 ale . rein Zſean moleſtia confectus.

Eso eĩ nũqᷓ; fuiſſe ſuſpicat? aue lis ſigniſicaſti

Hoc nũq; accidere exiſtiaui qð te ſcripfiſſe video⸗
Moc ego nũq; euenire cogitaſſem quid tua epła
Hinh nunciat. logquuntur:
Hoc mihi nũqᷓ nmenteweniſſzaund tue Ee niihi
Nepꝛehenſio
Siheſt du allein Senlich ding nicht.
und tu ſolus aperta nõ vides cognoſcis.
Quid tu ex ommbo vnus que iam cõtrita ſunt no
Quid tu micus que omnibus clariſſima ſunt
non intelligis.
Dignitas ſine merito.
Llil haben wirdigeheit on tugent.
Inſignia vtutis multi ſine virtute aſſecuti ſunt. .
Que lentulus ↄſecutus eſt.dũtaxat bonox vocab u
la habitura ſũt nõ dignitatis inſigaia.
Complures in magiſtratibus dicti ſunt pꝛeſtan⸗
tes quoꝝ nullus habit? eſt officioſus·
Pleriq; ſuimmis ĩ magiſtratibus non dignitatem

verã. wa eognie potidignitat, atecutit ſunt.

NMegligentia in ꝓpꝛia cauſa⸗

waruf̃ ſol ich vn mue habẽ in ð ſache / ſo doch

der den ſie an geet ſelber ſeumlichen iſt.

Quid ergo in ea cauſa inuigile.in qua is cur p̃ci ,

pua res agitur obdoꝛmiuit.

Quid em̃ in his rebo me oſientẽ in quib hi ad q q̊s

fotiſſimũ ſpectant negligẽtes ſunt.

OQuid em̃ in his reb me ercruciẽ in quibo illi qra
dSccipua tractar᷑ cõmoditas inertiſſimi repiunt᷑.
uich in his reb⸗ aasi in quib quos cauſa tangit

rpi marcelcunt.

ocio turpin

Sermonis ineptitudo.

Das ſind tading. dii nuneliageeni leuten z4

gehoꝛend .

ret᷑.qui Nieeenmere⸗ —=

Seg hec diſputatio magis illis cõuenit qui ocio

negligenti marciunt.
Rephenſio de nõ ſcribendo.

Du biſt nun gar koſtlich woꝛden das du mir

mmer ſchꝛeibeſt .

z valde lautfact? es ·qᷣ nihil curas mihi ſeribere

Vã fact/ es plimũ delicat? qui nihil agis officioſe.
Specioſus nene effect es qui me nihileuras

oluntas firma.
Ich wil meinẽ willen nit wandeln bleybſt du
in deinem alten furnemen.
Neqʒ etiã nuncwoluntatẽ imutuo. ſi eadem ego te
inſtitutione conſpexerro.
Heq etiã aliam accipio deliberationem. ſit in codẽ
”” eſſe cognoncro.

„

— — —

——
—

—„ͤ,⸗

tae⸗

ſtde

goe

Folium. X OVI.
Neqʒ aliã conſilioꝝ rationẽ imitaboꝛ ſi te firmum
eſſe videro.
Hu kenneſt iohannis ſeumigkeit wol.
Seod noſti iohannis tarditatem.
Hed nõ te fugit qᷓ; ſit dodius parum efficx-
Sed non es ignarus q frigidus ſit cꝛtho-
Sed noſtiqᷓʒ petrus ſit ineptus

(Mon opus plura dicere.
was ſol ich vil ſagaen. “
Quid młta.Quid plura.Quid reliqua: Quid ce⸗
tera. Quid alia omniniigs.
Prohemm ꝓ ſinoni
nis ocluſionum.
J vwl epiſtolas vel ofones mi eloquen⸗
tiſſime Johãnes. aut ltis mandamus
aut viuis verbis agimus. Cüu eas exor⸗
dio. Marratione. Conſfirmatione. ac Confutati⸗
one cõſicerimus.Conſequens acneceſſariũ fo⸗
re vider᷑.vt noſtre ꝓpoſitioni cõcluſionem ap⸗
ponamus cũ res que a nobis acte fuerint rheto⸗

rice oĩonis partibus ofecte conſtent nihil quid
adag ſuadendum ptineat pᷣtermiſſũ eſſe videatur

Quã rẽ cũ ita ↄſtare viderẽ. nolui in hoc mo⸗
dico deficere quin etiã has modicas ↄcluſionis

inuentiones ceteris otonis ptibo adiungerem.

Eũ igit᷑ aliquid ↄcdludere volueris ſi accuratiſſi,
me ↄſideraueris:aut in ipſis quid ſe tibi accom
modabit aſpicies.aut intercedentibus ipſis fa
cillime tibi compare poteis.
Dutua ſeruitiiaia
Du wirdeſi mich auch lieben wañ du ſolches/

von mir entphindeſ. M
Xu igit᷑ me amabis.ſi hoc idem me in te facere ex⸗
iſtimas. Sſſtiturũ arbitraris
u igitur mihi inſeruies.ſi mutusʒ me tibi vicẽ
u igit᷑ me cõplecteris ſi eadẽ beniuolentie viciſſi
tudine me tibi coꝛreſpondere putes.
7* Amoꝛ poſcittur.
Chanſt du es gethun . ſo lib mich noch als du
voꝛ ma ls gethan hbt.
Si poteris velim me ames vt ſoles ·

Si adduci poterꝭ mutuo mihi amoꝛe coꝛreſpodeſ

EGi ſieri poſſet elim tuũ pꝛiſtinũ erga me amoreʒ
conſerrnge.
Feac igit᷑ mutuo me diligges
Eagem igikme beneſicentia complectaris
Parem igit᷑ mihi woluntatem pꝛeſtes.
Si effici poterit. ſolitam noſtre beniuolentie con⸗
iunctionẽ integram conſeruamus
wir wollen vns alſo vnder einander meinẽ⸗
als wir voꝛmals alweg gethan haben.

Eo igit inter nos ſimus aĩo.quo ſemper fuimus

Simus igit ea mente. qua antea oſtitimus ·
Perſiſtamigit᷑ ea wluntate · qᷓ merito eẽ debem⸗
Khu meinẽ willen als du mir geredt haſt.
u igit᷑ ſicut mihi pollicitus es /(ac:te rationibus
meis accömogges.
u igit᷑ vt mihi ꝓmiſiſti· pfice quid a te cõtendo-⸗
Quod ꝓmiſiſti. velim tua fide ſatiſ facaas.
Auã mihi ſpem vediſti velim reipſa experiar.
Fac igit᷑ vt mihi dixiſti:ita opus appareast.
Facigit᷑ vt mihi amanter vemonſtraſti ·ita facto cõ
ſtare intelligam.,.

.
.

— —

☛ —☚ sr ☛ n –——uh

Z= ½ –☛☚n2

ts
ic
ſi

eini⸗

mos
n
bbus

do

coc

Folium. Xν..

CAämoꝛ. ⸗
Ich begeer das du mich als lieb habeſt / als du
mir ſchreibet. äl
Tu igit᷑ velim. vt ſcril is cariſſimũ me habeass

Zu igit᷑ velĩ vt dicis. me tibi pictiſſimũ retineaſ

Tu igitur erga me lis tuis teſtaris. me amicicia
tua repongas. èM
Amoꝛ petit ꝓprer cõmiſſiöem·
So ich mich in dein lieb beuolhen hab. ſolt da
mir behylflich ſein.
AQnoniã igit me in amiciciam tuam contuli meri
to me tueri debebis.
Quonis igit᷑ in neceſſitudinẽ tuã me conſerre vo
uerim. merito me exaugere ⁊ oꝛnare debebis.

¶ Status cõmiſſio.
olleſi dir meyn

Darumb ſo bit ich dich du w
ſach entpholhen lapen ſeiin.—
A te igi pero vt rões meas cõmẽdtaas habeas.
A te igit᷑ contendo vt ſtatũ meũ complectaris

Ate igit᷑ deſidero vt foꝛtunas meas tibi aſcribiꝰ

ſernangasss.
Quare te obſecro vt me tibi in omnes partes e.
fendendũ putees. MV
Quare te oꝛo vt cauſam meam agas.
Quate te oꝛatuʒ veli.me totũ tibi ↄpſeruandũ re
cipies· Adiuuamen.
Hilff mir durch dein gutigkeit.
Adiuua igitur me tus virtuer.
Complectere igitur me tua ſepientias.
Suſcipe igit᷑ me totũ tuis beneſicijs exoꝛandum
Amaigit᷑ me tua ſolita beniuolentia. H
Defende igime tuo ſolito patrocinio⸗.

. Beniuolentie ſuuek.
Gib dao vniſer freuntſchafft zu.

PPSi noſire beniuolentie largire

Hoc igit᷑ noſtre beniuolentie concelas.
MHoc igit᷑ noſitre conditioni condones.
Moc igit᷑ noſtre affinitati remittas.
HMoeigit᷑ pꝛiſtine nt̃e ↄſuetudini Pſtare tesen

VIch dich das du mich beſchirmeſt als vnfer

freuntſchaff erfoꝛdert:
Teigit᷑ oꝛo vt ita me tueare ſicut amicicia noſira
Te igit obſecro vt meas rões ita Cefendas⸗ Keut
nęæta neceſſitudo requirit.
Tei igit᷑ obteſtoꝛ vt ita me obſerues ſcutamoꝛ no
Rer iubere videtur ·
Jonoꝛis petitio. 2èð
Ich bit dih du wolleſt mein eer roꝛdern.
A te igit᷑ peto vt dignitati mee ſuſtrageris.·
Ate igit᷑ poſtulo vt honoꝛi meo opituleris.
A teigit᷑ eff lagito vt autoꝛitati mee inſeruias.
A te igik: ↄtendo vt rõnibo meis te accõmoes.
¶ Petitionis modus.
Ich bitt Dich mit gantzem genf.
Itaqʒ te etis atqʒ etiam rooo.
Itaqʒ te vehementiſſime obſeero.
taqʒ te plurimũ obteſtoꝛ.
taqʒa te maʒ . opere contengo.
Amoꝛis petitio
Pch begeer deiner gutigkeit vnd ſrenntſchafft
Beniuolentiam igit᷑ et amoꝛem a te peto
Gratiam igit᷑ et officiũ tuum deſidero.
Autoꝛitatem igit et woluntates leteoſto⸗.

ofum XOVIII.

¶ Quare vt id qao vehemet cupio c

Si itaqʒ quoda te peto curaueris te cõmod tatis

Allteriꝰvolũtate acquirit᷑ optartit.
Es iſt in deiner gewalt / das leichtlich zu erwer
ben / das ich mit fleyf begeer .
Eſt igit in tua woluntate.id agerent qð maximo⸗
tcere deſiderẽ · facile impetrare poſſim. .—K
Eſt igit tue facultatiſ curare poſſe vt qð relement
exopto q́;pꝛimũ conſequi valeam.
Eſt igit᷑ tue volũtat oĩa poſſe facere que cupiam·
¶ ¶· Auxiliũ petitur ·
Darumb ſo bit ich vich / du wolleſt deinẽ fleyt
thun/ das ich mein begir des belð erlangen muge.
Quare vt id ſpero ↄſequar fac tuã opaʒ intonas.
Quare vt quod ſũmonpe deſidero facilꝰ ↄſeq̃ poſſiʒ

fac tuam diligentiam adhiteaas.
õmodiꝰmpetrẽ.
Ich bit dich fleyß in meinen ſachen zu thun/
dar durch ich erkenne / das der getraw dañ ich zu

Dir hab nit extel ſey .

Oagnãiigit ꝓ mea cauſa foc opaʒ adhibeas.ne op⸗
nionẽ meã qᷓ; de te habeo falas. MW
Sumũ igit᷑ in meo negocio.fac ſtud ũ indulgeas.
ne mea ſpes fruſtra maneaet.
Vehementer igit᷑ pꝛo rõnibus meis.fac diligenti
am adhibeas. ne ſpem meã decipias.
Amoꝛis ſigl.
Thuſt du nach meiner begir / ſo will ich ſagen
das du mein freunt biſff. H
Si igitur qõ volo ſtatueris.te mei ſtatus amato⸗
rem exiſimmallo äagdicabo⸗
Si ergo quod cupio ꝑfeceris te mihi amiciſſimũ

2

—

mee ſtudiofiſſimũ ege cognoſco:
ognitio gratitudinisꝰs
Darumb iſt es (das du mich fur einen danck⸗
bern man halteſt. L
. Quamobꝛem ſi me virum gratum eſſe credis ·
OQuare ſi me virum bonum exiſtima.
Quas ob res ſi me tuis bñſicijs dignũ es iudicqs
AQua ꝓpter ſi p aen re me vebemẽt elaboꝛare nſpic

onſidentia-
gan⸗ winen. eys
zu Dir habe.
Hec tibi i gi erunt cure quẽadmodũ confido.
. il igi lot q;;pꝛimũ Seiss valde rogo.
Doe igrtur vt e⸗ perfiies.
Diligentia pᷣcipua.
DSDuu wirgeſt alle ding vnterwegen lafen waß
mein ſach deines fley darfrf.

DHñmnia igit reiincuee cum jresmes aurilium tu⸗

um poſtulabit.
Eetera alia pꝛetermittes cum negocum meum
oꝓoppera tna indigebit
NMihil igit᷑ aliud curabis cum tibi cauſam meam

curare contigerit.
1 Gratitudo.

vu kanſtn ht gedencken wie anneme mir 83
ſein wirgct.
Nõ poſſis exiſtimare qᷓ mihi gratũ ſit futux.

Non tibi perſuadere poſſis q; iocunde putem mi⸗

pi hoc foꝛe.
Nõ facile credere pſſes Gükuc erit acceptum:
Beneficium ſi confertur.
Iſt es das du mir den dienſt t beweyteſt⸗

O
1

darin/ als ich. einen getrawen

☛ —nDd

iens

V

1pi

NtaH

Folium. πα.

Mſihoc mihi beneficium efereris.

M ſi hoc me beneſicio exoꝛnaueris:

O ſi hoc in me beneficium contuleris.

Oſi in hoc mihi adiumento eſſe volueris

ſi me adiuueris Meſi mihi fauere wlueris.
Cdſi tuum mihi officium pꝛeſtiteris.
OQſi te mnhi facillimum oſtenderis:
Oſi me ab hoc onere ſnbleuaueris:.

O ſi me ab his moleſtijs exremeris.

Dlligentia.
Du wirdeſt die weyl fleymg ſein⸗
Tu interea nõ ceſſabis.Tu interiʒ ſedulo curabis
Tu interim omnia perficies. M
ratum. S
Darumb wirdeſt du mir wol zu danck thunt

AQuare rem mihi admodum gratam efficies.

Quare rem mihi gratiſſimam effeceris
Mem igit᷑ mihi feceris q; grat ſſimam.
Mem igitur mihi acceptam perſolueris.
Hem ihit mihi FSina peeſtite ie iii.
1aes.
ſtes das du das thuſ.
O ſi feceris Qů ſi ꝑ te factũ aetent.
Qöõ ſi curaueris ·

aͤficrtra eper etſrrer

Cogitatio⸗;
Barumb ſo gedenck
Velim igitur tibi perſuadeas.
Velim igitur ratum hbabeas.
Reim igitur loratum teneggs
elim igitur intelligas.
Gratitic 0 offici.

82.

Aies es das du das sthuſͦſo düͤckt mich ich hab
alles das ich begeer ·

Sii it hoc feceris extimal mihig marimopere

ceſiderauerim contigiſſe.

S igit᷑ hoc meũ a te negociũ i conſcif omnia pꝛo “

fecto videlpꝛconſecutus.
Cõmendatio amici.
Darumb ergib ich mich dir gantz .
Totũ igitur me tibi trado.
Totum igitur me ſidei tue cõmendalv.
Totũ igit᷑ me ſuſcipias rogo
Totum igtt fac me complectaris.
pes poſita in amico.
Alle mein boſfnunge iſt in dich geſetzt.
Nuancrellus ſpes mea in te poſita eef.·
Nunc me totum tue me cõmendo fidei ·
Nic in alio nomine q; in teipſo ſperare licet.
Nunc omnis mea ſpes in te ſolo pendet.
ratiſſimum ·
Du magſt mir nit liebers thun / thuſt du das⸗
Gratiſſimu igit᷑ mihi feceris ſi in hacre moꝛẽ mi⸗
hiilgeſſeris. recepiſſe.
MQuod fi feceris maximũ ã pꝛofecto fructũ videbvꝛ

Er omnibus igit᷑ tuis in me officijs hoc erit mihi

omnium pergratiſſimum.
Oeſi feceris volũtati me maxioꝑe obtemptaueris
trema petittio
Zu dem letzten bit ich dich.
llud ceniq; te obſecro/ llud temute teoꝛo.

Vllud finalr te obteſtoꝛ. Nlud poſtrẽoa te dteo.

Hab fleyſ das mein eere gefoꝛdert werde ·
Ds igit oꝑam vtrõ dignitatis mee habeatur.

— —

. —

das⸗
emi
Hiſe,
ebo
nihi

ver
..

ido.

Folium. O.

Amicicie igit᷑ noſtre velis rationem habere⸗·

Te igit᷑ obſeero vt me erga te pietatis rationem

babere yelils.
babere eg eficia alteri preſtita ſ

fiant ꝓpꝛie ꝑſone haten·.·
ONPich duncket was du gutes iohanni gethan

haſt / du habſt es mir ſelber gethan.

OAuecunqʒ igit offcia in iohannẽ ↄtuleris ea oĩa

me recepiſſe putalb .

Te exiſtimare volo.quib ſcungq; officijs lentulum

obſteinxeris. eiſdẽ me ſꝑ obligatũ foꝛe tibi.

ſum in rem meã te ↄtuliſſe exiſtimabo.

uantã diligentiã in Ciceronis cauſã expoſueris

tanti me a te fieri iudicoo.
¶ Eitnitas vicifſitudinarig.

der auch dxrnuz.
Hoc igit᷑ vt facias· nõ ſoluʒ mea ſed tua etiam int⸗
eſſe arbitro.

Sõ

Quicquid igit᷑ officn in Oaſparinũ ↄtuleris idip⸗

DHas vi ſolchs thuſt bꝛingt nit allein mir beſun

Hoc ẽ vt eures.cõis equidẽ cõmoditas depoſiulat

Hoc igit᷑ fi fecercõi te noſcas cõmodo iſeruiuiſſe
Hoc igit᷑ vt agas cõia nte bñuolẽtie iura depoſcũt
Mõ ſi feceris cõibo vtriuſqʒ rõnibo fauebis.
Qõ cũ feceris rẽ vtriq; nẽm iocũdã pſolues
(SFidelitas in re alieaa.
Thu in der ſach / als ob ſie vañ dein eygen were
Pꝛo me igit᷑ lawꝛabis tanq; ſi tua res agat᷑
Fac igi᷑ ita cauſam meam ſuſcipias vt ſi tuum ne
gocium tractares.

Mon minoꝛi igit cura rõnes meas complectere q;

ſi pꝛiam dignitatem curares.

nz

0 Res aliqua raderafce conſe. qui.
wurge ich die zeyt erleben / ſo wirde ich mich
*gar gluckſelig tuncken.
Auem ego diem ſi vixero ſatis feliciter me viue⸗
re arbitrakboꝛ
Auam ego rem ſi perfectam cognouere me foꝛ⸗
tunatum exiſtimao.
Auam ego acceſſionem ſi tandez conſequor opti⸗
me mecũ gum eſſe putabob.

5 eruitij oblatio.
was d von mir begeerſt wil ich allẽ fleys

geren thun.
Ego que te velle arbitralv⸗ omnia ſtudioſi ſſime i
benter curabv.
De me velim ſiciudices · ſiluti me tue ſempꝑ pꝛe⸗
ſto futurum,.

nterea que wlle te exiſtimalv agam libentiſſime
Eso tibi ac tuis.neqʒ el um ineqzveintued 8 ſum.
em.

Ich wil thun was du mich bitteſi
Gaciam ego quod me rogggas.
Efficlam ergo quod te velle exiſtimal-
Merſiciam igitur quod mones
taq; vt adhoꝛtaris pꝛoſequar-
taqʒ vt ſuades agam.
taqʒ vt conſulis perficiam.
Petitionis exauditio.
Ich hab ach deiner begir gethan .
oꝛem igitur tibi geſii·
Tibi igit᷑ obtemperaui quod voluiſti feci.
Sum igitur tue obſecutus woluntati.

Tno bigitur me deſiderio cõmendaui.

— —

Folium. QI.

¶ Pꝛopter amoꝛamagik. r

Zenummdb das du es alſo haben wilt.
O qm̃ tu ita vie:tuo igit᷑ amoꝛe ꝑficiam.
quoniam tuitaiubes tui igitur S humeris
meis ſufferam.

quoniam ite tibi placet faciam igitur deſiderio

tuo quod voles·
¶ Petitionis exauditio:
Bitteſt du etwas von mir / wil ich mich fleyßen
das deiner bethe gnug geſchehe ·

Si quid igitur a me petieris efficiaʒ ne tu fruſtra

a me petijſſe videaris.
Si quid igit᷑ a me deſideraueris. curabo ne tua in
me ſpes fruſtrata eſſe videae..
Siiquid igir a me voles admitar ne poſtulatio tua
inanis babeatur- HW
C. Amoꝛ continuus.

Ich bin dir alʒeidt holat vmmb alter frennt /

ſchaſt willen⸗

Ego igitur memoꝛia noſtre wteris amicicie mo/
nitus tibi ſemper fauebo.
Epo igitur tua virtute perdoctus fanoꝛe te ſem⸗

per complectar.

Ezo itaqʒ tua in me obſeruantia mogeſtia excits

tus. tuas rationes libentiſſime tueboꝛ.
¶ Animi in aliũůõ⸗
egquanimitas.
Gein gemute ſoll alle weg in einem weſen ge⸗

gen dir ſtan. der
NMeus igitur in te animus erit ſemper qui eſſe de

In te affini amoꝛis pocula que nunchſ unt erhau⸗
rienda.

AA

eum igit᷑ in te officiü ſemper futurum eſt idem
quogeſſe! ſolet.
MNea igit᷑ in te amandi inſtitutio eadẽ ſp conler/
uabik que merito conſiare debet.
romptitulo.
Znſo. bin ich mit wülen beret.
Itaq; ſũ aĩo parat“. en a rüͤwlütate pmpt⸗
. tagzſumn⸗ re et opere expeditus.
gere noĩe amici delectat
Als das ich fur dich thun iſt mir frolichen.
ODia igit qͥ ꝓ te faciã. mihi iocũdiſſima videbũtur.
Quecũqzʒ igit ꝓ te ſuſcipiã. erũt mihi gratiſſima .
Que igit ꝓ te ſuſtinebo.erũt mihi delectabiliſſima
Omnia parata pmittunk.
Alles das ich vermag ſol dir bereyt ſein ⸗·
Quecunqʒ igitur mihi facultas erit arbitrio tuo
ſemper exponetur ;
Oimnis igit᷑ mea poteſtas 7 inquantum i in me eſt
tota tibi erit patiſſima-
zauſa aliena reputat᷑ ppꝛia
Olich dunckt ſo du mir dein ſach befeltxſi di
beuelheſt mir mein eygne ſacch.

Dicauſam tuam mihi cõmendas meam te puto

mihicõmendare:
MOerestuas mihi complectendas comilerie mens

eſſe exiſtimo ·

DO dignitatem tuama me curari vis meam pu⸗
tome velle curare ·

Anceptio cauſe letificat. .
ich ker nen nutz nit ſchaff / ſo frewe ich
mich doch dʒich dy lachvſucht vñ angehabẽ han
Et ſi hidl niecero rem tñ tentaſſe letalb?

l

,

t.
R

o

No

is

n

en

Folium. OII.

Quãqᷓ; nihil impetrẽ foꝛtunã tñ me exꝑtũ ä letalvꝛ.
Et ſi ftaſſe nihil fuero ↄſecutus.placebit tñ rex
conditionem me ꝑſcrutatũ fuiſſe.
Tam et ſi fruſtra laꝛauero. moꝛem tamen mihi
geſſero ꝙ cauſa cepta eſtagi -
Pꝛouideo.
Das ſollen wir verſoꝛgen ·
Vex hoc curabimꝰ?. Vex boc deliber abimus ⸗
Seg hoc agem?. Cetep hoc tractabimus.·
Verum hoc tranſigemus.
MGentis conſilium.
Ach bin zum letʒten ein er ſolchen meinung⸗
Hoc deniq; aio ſum ? Mae tandẽ ſum wluntate
Hac ſũ finalt opiniõe. Mac ſũ poſtrẽo oſtitutõe
MHac deniq; ſum veliberatione·
Conſa bulatio
Es iſt dʒ beſte dʒ wirſelber mit einander regen
Meſtet igi vt coꝛam ſermonem habeamus.
Sed hoc curabimus vt vna eſſe velimus.

Ertremum eſt illud vt vna deliberemus⸗

Finale eſt vt vna confabuliemr. —
¶ ECertificatio ꝑ alios. MRMVD
Das vberig wirdeſt du von den bottẽ v̈nemẽ ·
Reliqua tecum agit tabellarius-
Eetera per tabellarium cognoſces.
Alia omnia tibi nunciꝰſigniſicabit:.
SGi que reſtãt ex alioꝛũ ſermonibus certioꝛ fies.
Aduentus celer.
Ich hoff / i ywolle dich gar bald ſehen.

Teigitur vt ſpero pꝛopediem videbo-·
Te igit᷑ vt coniecto q;pimũ conueniam.
Tuum enim conſpectum maximopere et vehemẽ

ter adopto. „.
NAlduentus poſt ↄfectũ negociũũ.
wañ ich mein geſcheffte verendert habe / ſo wi
ich mich zu dir fuegen. ””M
Ego cũ que tracto ꝑtecero.ad te ilico ꝓficiſcar.

Ego cũ que curo expediuero ꝓpedlem te videlbo⸗

w. Ad idem -
Icch wil bald zu dir kömen.
Pꝛopediem te igitur video:
Eito igitur tecum futurus ſum.
Quampꝛimum igitur te reuiiam · 4
NVeniam ad te ſi non venerisad me. S
AIſti es das du zu mir nicht kõmelt / lo wil ich zua
Die Runmmmen.
Sil tgitur tu ad me nõ veneꝛis ego ad te q;pꝛimũ
pꝛoſiciſceer. „ .
Niſi igit᷑ tu ad me qᷓ;pꝛimũ veneris ego te dueĩaʒ.
Si igitur te ad me nõ contuleris.ego citius ad te
Proſperitas opta?· daduolalo.
Got woi dir glack geben zu deiner arbeit.
Tu quid egeris id velim deus appꝛobet ·
Xu quid conſtitueris.exopto vt tibi bene vertat⸗
Tu quid feceris/cupio tibi feliciter euemre.
Eu quidq ꝓpoſueris altiſſimus tibi ſecundet⸗
Detit᷑ certiſicatio in aliluu⸗.
Ich begeer das du mich wiſten laßeſt / was du
thun wirldet
Alelim igitur qui

Ego cũ que exerceo tranſegero · te qpꝛimũ viſita

ℳ₰

1

d acturus ſis me cettioꝛẽ faciass

Lllelim igt qd ↄſtiturſis me admonitũ facias

Xlelim igit᷑ quid noliturus ſis mihi denũcies.

De his igit᷑ negocijs quid oꝛdinsturus ſis.fac mi

binotiſices.
(([([ICongratulatio
Ich frewe mich ſere / das es alſo ergangen iſt⸗
ra rem iſtam ita eſſe geſtam gaudeo.
Itaq; negociũ ita geſtum valde letoꝛ
Itae; cauſam ntaʒ talẽ finẽ aſſecu tam ee let? ſum
NVItacq factũ nim ita eẽ cõpꝛobatũ iocundio.
2 Inſinuatio
Diie ſach iſt voꝛ alſo gehandelt.
Mes enim ante hac ſic eſt acta.
MNegocium adhuc ſic ſe habet.
Hoceſt igitur quod factum eſt/
Eenens igitur quoniam pacto res geſta fit
Wis ergo reby certioꝛ fact?tenes qᷣd ſit tibi agẽdũ

—R—

Nue igitur conſtituta ſunt colligis.
. MDẽ acta intelliguntur ·
Du verſteeſt wol was ich gethun han.
nNoc que a me acta ſunt.clariſſime ſatis intelligis.
83 Nunc que ſunt a me conſtituta.non igneꝛas.
ſie Nunc quid egerim cognoſcis.
Nunc quid decreuerim perſpicis.

MNunc quio eonſtituerim vides.
Nunc quid acturus ſim accipis:
NMnimicicie cauuunn.
HZu haſi wol verſtanden was mich dar zu be⸗
weget hat das ich feintſchafft mit iohanne geha⸗

et ban.

d Accepiſti quibus rebus adductus cum dodio bel;
lam ſuſceperim. .
Intellenſti· qua cauſa cõmotus
Vetuo odiam.

ſim vt dodium p

Celeritatẽ igit ⁊ dili

Vides ergo que mea cauſa mouit vt dodij inimi

Certioꝛ igi fact es · q me iniurie a clodio alienat᷑t

Prius dirr.
Aber als ich dir voꝛmals geſagt hab.
Sed vt pauloante dixi. Sʒ vta te ſcripſi ante ·
Eʒ vt tibi ante ſignincaui. Sʒ vt antea monui.
Seld vt antea tihi declaraui.
Aſrobetio⸗
51

Betrachteſt oun dʒ alles ſo herferſtu dzes wariſt ·
AQue etiã ſi collegeris vera eſſe exiſtimabis
Mue oiĩa ſi aĩaduerteris recta eſſe conſpicies.
Que etiã ſi aĩaduerterꝭ rectiſſima ↄſtare dinoſces.
Que oĩa ſi ponderaueris ita vt dixi ↄſtare videbis

AQue oĩia ſi memineris me vera pᷣdicare mudicabis

Reuerſio ad ſermonis pꝛincipbpint
Aber das ich wider auff mein voꝛrede kumme
Seld vt tedeũ illuc vnde egreſſa eſt oꝛatioo
Sed vt redeam ad id vnde ceed.
Sʒ vt redeã ad caput ipʒ anteq; finẽ dicẽdiſciam.
Sed vt reuertar illo vnde pꝛofluxit oꝛatio.
Scriptura claudit᷑ poſt pauca.

2arumd wumnich vas erzele ſo wil ich meyhe

rede beſchlieſſen—
Quare ſi hoc vnũ dixero finẽ dicendi faciaam.

Muare ſi hoc vnũ addidero concludam.

Muare ſi ̊ vnũ ꝓpoſuero ſcrbẽdi modũ imponãa.

Es iſt nun trew vnd ſchnel ligkeit nott
¶ CZeleritate ⁊ fide opus eſ.· H
entiã res ipſa poſtulat

HNon ignauig atoz weſidiamm. ſed caliiditatẽ a aſtuti

*

gam cauſa noſtra depoſcit.

—— ☛2

ð

Folium. OIIII.

Naturitatẽ igit᷑ atqʒ ↄſiliũ neceſſitas ipᷣa requirit
Conſiderandũ- H
So wir von vbeeltat verwoeffner menſchen ge
redt haben ſolt du das ſietigklich bedencken
Et qm̃ de hominũ ꝑſidia agere ceperimid cõtinuo
memento. cogitabis.
Et qm̃ de maloꝝ iniquitate tractamus id ſedulo
Et qm̃ de hoĩm ꝑditoꝝ ſceleribus mentionẽ feci⸗
mus illud ſemꝑ ↄſiderare debes·
¶ GBemento.
Darumb gedenck das.
Hoc igit᷑ memẽto. Hoc igit᷑ ſit tibi cure.
Hoe igit᷑ curabis. Moc igit᷑ ſꝑ recoꝛdare.
Hoc igit᷑ ſedulo in mente habeaeas
MHoc igitur animo complectere·
Teneas igir᷑ſedulo in memoꝛia.Oeinde id cogita
Tandem ullud excogita: Poſtrẽo illud aduerte-
Finaliter illud conſiler.
Bedenck nun dein ſach hin vnd here ·
Conſidera nunc viciſſim cauſam tuam.
Aduerte nunc rationes tuas pꝛoet contra⸗
Vide pariter nunc ſtatum tuum
Cogita nũc vltro citroqʒ acceſſiones vtriuſq; ꝑtis
8 Cogitat᷑ quid in cauſa fiat.
Gegenck mit fleyß gar eben.
Etiam atq; etiã cogita que tibi conſilij ratio ſit in
euunda. ſit tibi recipienda
Accuratiſſime teci delibera que ↄſultãdi ratõ

Mon ceſſas igit᷑ tecum peruoluere que inſtitutio

agẽdi ſit nobis obſeruanda.
¶ Erpedit᷑ melius.

Zu wirdeſt es ba aubrichten.
gacies itaq; melius. Ages itaq;ʒ cõmodius.
Curabis itaq; pꝛudẽtiꝰ. Deliberabis itaq; ſapiẽtiꝰ
Conſtitues itaq; pꝛobabilius.
Scienda inſinuat
Has iſit das ich begeer dich zu wiſſen.
Mec igit᷑ ſunt·que tibi nota eſſe volui ·
Wec igit᷑ cõſtat eſſe.qᷓ te ſcire opoꝛtere arbitrat? ſuʒ
Tenens igit᷑.que ſcire veſiderabam.
Conſilij inuitatio.
Der ſachen halben ſoltu mir xvolgen.
Hmnibo his de cauſis debes quid dixi obſeruare·
Mis igit᷑ de rebo oĩb mihi debes obtempare.
His igit᷑ rõiba ſententie mee debes acquieſcere ·

¶ Licentia faciendi vt placet.·
Mun thun noch deinem eignen willen.
Nunc er ſententia tua quod voles conſtitues.
Munc quod tibi videbitur facaaeas.
Nunc tui conſilij eſt. quid tibi agendum ſit.
Nunc tenes quid conſtituere debteas.
NMNunc factum tuum conſideerrg“
Nüc tu ex rebo ⁊ ex ratione certaꝝ cõiecturaꝑꝝ quid
cõmode fieri poſſit ſi mihi fidẽ adhibueris.
Nouũ dicẽdi genꝰ“.

*

Ich hab einer andern rede/ die mi
wonlich iſt gen dir gebꝛaucht / dz du es vᷣnembſt
Nouo dicendi genere ad te vſusſum. vt intellige
—ttrte9es. ſceres
Alia ſeribendi ratione ad te functus ſuʒ vt cogno⸗

Inuſitato cõmentandi modo tecũj egi.vt ſcires.

Stabilitas animi
Beleyb auff veinem ſynne.

—

f— — —

— —

6

R

ulm. V.

Fac igit᷑ conſianti animo perſiſtas.

Fac igit᷑ in conſilio tuo te audias.
Firma igit᷑ ſententia conſiſtas.
Noli igitur ſententiam immutare.
Noli igitur ab inceptis deſiſtas.
gac igitur in voluntate permaneas.
Fac igit᷑ ne quiſqᷓ; ab officio te auferat.
¶ Llana ſunt.
Du ſihe das es eytel vnnutz ding iſt⸗
Viges igit᷑ eſſe nihil niſi ineptas vanitates.
Cognoſces ergo hec omuia eſſe inania.
Tenes igitur hec omnia eſſe ieiuna
Habes igitur hec eſſe vana.
Intelligis igit᷑ hec omnia nihil valere-·
Perſpicis igit᷑ hec vim nullam habere.
Ich bin nu nit meer bekũmert noch ſoꝛgfeltikeit
Deniq; nunc ſolicitus ſum· l
Deniqʒ nunc ex curis ſubductus ſum.
Deniq; nunc moleſtijs liber ſum
Deniqʒ ſum nunc laboꝛibus ſubleuatus:
¶ Aduentus optatnr.
Ich warte dein alle tag .
Te igitur indies opperioꝛ.
TVlenies igitur expectatus.
Erpecto igitur te qᷓ; pimum
Non poſſis exiſtimare quantope te deſiderem.
¶Aitere deſiderant᷑.
Ich warten deiner bꝛie ff.

Erpecto igitur tuas literas.

Opperioꝛ igit᷑ vt tue mihi indies ltᷣe ceferank
Fuas igit᷑ as ſumma aunditate deſidero.

02

Dacroat ile me tenet deſideriü⸗ vidẽdi tuas las.
upio igit᷑ tuas literas q́; pꝛimũ videre.

Summa igit afficioꝛ voluptate tuas complecten

di literas.
Gacigit᷑ vt tuis me literis ſepenumero viſi tes et
ävòäy=czut crebꝛe ad me litere deferant᷑

Fac igit᷑ literis meis coꝛreſpondeas 7 pliterastu

as ſepiſſime mecum agas:
Fac igit᷑ vt tuis literis intercedentib de ſiatu tuo
creberrime cetioꝛ fiam.
¶ Reſpublica animũ requirit.

Beſihe vnd habe einẽ ſolchẽ willen der dem ge

meinem n utz fromlichſey ·⸗
Proinde ſae tantũ aĩm habeas quantů op'eſt. ad
rempublicam ·
Proinde fac tanta ſit in te virilitas que ſatis va⸗
leat ad rempublicam conſeruandam.
Pꝛoindefat tantũ pſeueres vt tui animi pᷣͤſtantia
vniuerſis ciu aua⸗ ſalutem pareat
Confoꝛtatio.
Beſi he vnd bi emes ſtarcken gemutz.
Xu fac ſis foꝛti animo atqʒ magno.
Tu fac animũ foꝛtẽ Babeas⸗Tu lono fac ſis aio⸗
Dehoꝛtatioo
gVYn ſolt vich nicht vnderſtan zu thun der Frieg
ſei dañ geſuent.
Noli ig tur emoliri niſi belli furoꝛ pꝛius eteruelcat
Moli igit᷑ aliquid conerꝭ miſi pꝛius kelli rumoꝛ rau
cus factus fit
Moli igitquicqᷓ; certaxe niſi peius audias auemad
modum negociũ ſit confectum.
Incitatio ad virtutẽ.

u

4

beit vberkommen.

Folium. OQ VI.

Allſo bit ich dich ſere das du dich tugẽt fleiſeſt

Itaqʒ te valde hoꝛtoꝛvt virtutibus incumbas.
taq te vehementer obſecro vt virtutibo iuigileſ
Beans te vehementiſſime cõtendo.vt virtutes ſũ⸗
mo ſtudio complectaris.
IYtem non boꝛtoꝛ ſolum ſed etiam vehementiſſi⸗
me rogo vt ſummam virtutibus operam dili/
gentiamq; adhibeas.
In hoc igitur vno inuigila vt virtutum elemen
ta compares. ð

Te igitur oꝛo omnes tuos neruos · in virtutʒ glo⸗

riam extengaas. l
Teiigitur obſecro vt omnibus virib ad ſummuʒ
dDignitatis nomen euadas.

Cura igitur nihil alſud niſi vt virtutibus ſtudeas

Te igitur vehementiſſime adboꝛtoꝛ.vt omni cura

ſtudio ac vigilantia ad immoꝛtalitatis exiſtima
ctionem inſude. H
¶ Fructus ſtudior

Alles das du begeerſt magſtu mit deiner weyf⸗

Smnis igit᷑ queuis tuo ſtudio conſequeris.

Omnia igit᷑ que cupis tua induſtria compabis:

Oia igit᷑ que deſideras tua diligẽtia nactus erio
Dĩa ra⸗ exoptas tua virtute ꝑficie..

oꝛtatio ſtudioꝛum

DHDaarumb rate ich das du lerneſt.

Qua ꝓpter ad ſtudia lax iudico te debere redire.
Quare ad vrtutem cenſeo reuertare.

Quãobꝛẽ ad egregias bonax artiũ diſciplinas ad/

hoꝛtoꝛ te conuertto. moneo⸗

Quare ad rectam viuendi ↄſtitutionẽ te referss.

oz

¶ Darumb kſibe bas „ dichl toter e gelelſchuft
meydeſt vnd guter fleyeſt·

Ergo neglecta maloꝝ ſocietate fac te bvĩs adiũgas

Ergo ſpꝛeta malox failiaritate officioſos cõplecteẽ

Ergo abiecta impitoꝝ ↄſuetudine doct/ ſac excolaſ

Ergo miſſa ſoꝛdidox. coiunctione ſac hberalibus

te aſſoci
Boni noĩs olecutio⸗ 4
Ich hab einen getrawen du werget vi lobes
dar Wn bꝛingen·
Manc rẽ ↄfido max ma tibi landem ulaturam.
Moc igit᷑ negocium ſpero ampliſſimaʒ tibi exiſtia⸗
tionis cõmendationẽ pᷣſtiturum.·
Manc igi virtutẽ maxime laudi tibi ſoꝛe ofido-
Hancigit᷑ diſciplinã ſummã tibi dignitateampli
tudinẽ arbitroꝛ parituram/
¶ Finis inicij ofoꝛmitas.
Begenck das der anefang dem Enrc gieich .
Gacigit pꝛincipijs ertus coꝛreſpondeãät.
Fac igitur pꝛimis vltima conſentiant·
F. cigit anterioꝛibus oikremnauemant.
Virtus.⸗ ir
Gegench das deine tugend alſo ſer als manpon
von dir hofft.
gac igit᷑ vtus tua opiniõi boim coereſpondeat.
His igit᷑ virtutũ pᷣſidijs te fac exoꝛnas.

Effice igit᷑ vt quã ſpem apud hoĩes coneitaſtier eam

ampliſſimam vemonſtres.
¶ Erboꝛtatio ad ſuũñ ·
HDarumb thon als dir zu gehoꝛt.
Fac igitur quod ad te perrnert.
Gar iot quod tua virtus depoſiulat.

— — ʒ—

Folium. UNV

Fac igit nod vnum eſt.
Continuatio loni ppoſiti. WJJðGUõ
Dol ar als du angehaben haſt das wirt dir ein
ewig vnd vntetlicher nam ſein.

Perge igit vt agis nomenq; tuum immorialittti

cömenda.
Tu igit vt inſtituiſii pꝛoſequere. H
Beguere igitur vt cepiſti
IYnuigila igitur toto animo vt debes. è
Incumbe! itur toto pectoꝛe vt ſoles.
Incitatio ad aliquidſ ſtrendi.
Gegenck etwas 3u thun darinn die leutte ein
getallen haben
Fac igit᷑ aliquid ex ingenio tuo tepꝛomas as ho 4
mines delectet.

Alliquid ex induſtria ſac öwonas 4904 Poſteros ad

iuuare poſſit·

Fac igit egregiũ aliquode er ſtudio parens. g6 no⸗/

men tuum uülluſtret.

Sarbas igitur aliquid ex literar virtute 5 no/

men tuum reddat immoꝛtale-·
Fama bona expectat᷑.
Ich begeer das dir vf deiner fleyſſigen lemug

villobs komme.
Nuneaüͦt deſidero vt er ſtudio tuo wnonienf ai

guid tue virtutis eluceanat.·
Nũc aũt opperioꝛ vt ex tuoꝝ ſtudior dilciplina ali
quã magnã noĩs exſtimationẽ repoꝛtes.

Nunc aut expecto vt ex tua virtutum officina ali⸗

gquid celeberrimũ exoriastur.

(Exboꝛtatioad maioꝛes vtutes inmgtatu.
Beſihe das on dich in deiner gewalt. vñ ere ſel⸗

. *

ber vberwingeſt.
Fac igit᷑ in gerendis magiſtratibus te vincas⸗
gGac in agẽda glia ſolitas virtutes tua celles.
Fac igit in ad miſtradis vtutibo teipᷣm ſupes.
N ZBonus intellecttuo.
Das kanſt du bar verſteen dann ich dir es ge
ſchꝛeiben kan.
Hoc qus vim babeat tu is eriſtimare wtes
qᷓ; ego ſcribere ·

Mec re⸗ quã facultatẽ habitura ſit. tu facilius co⸗

gnoſcere potes ego dieere.
Moc negocin Rann ſi
potes.qᷓ; ego te poſſem admonere.
oc facili p tua ſingulari pꝛudentia iudicabis.
Hoc tu ꝓuidentiueꝓ accuratifſima intellige/
tia pꝛouidebis.
ꝛuidentia · =
Aber in den d ngen wie / wañ / vnd wo / dz zeth
ſei/ magſt du aller baſte erkẽnen.
Siʒ ʒ hbis in reb oĩbo quid ratio poſtulet.quid cau⸗
ſa requiratquid tꝑa ferant tu pꝛouidentius co,
gnoſcere pptes.
Hec igit᷑ negocia vbi:quõ.qñ tra ctari Abeant ne
mo meli q; tn ꝓuidere poterios
Was igit᷑ rõnes oẽs cõmoditu exreꝑ⁊ tꝑm ſuccel
ſionibus als acceſſionibooſtituere poteris ·
Scribit᷑ nõ cauſa oñtatõis
apientie ſ cuuſa amicie.
Das hab ich dir geſchꝛiben micht vmb des wil
e n/das ich cluog beꝝ dir geſehen ſein wolle / Be⸗
ſungder in meynunge dir mein gaunſi d den ich 30
pir haqe ʒu erkleren · 3.

bi velit tu melius intelligere

*

Folium. OVIII.

Hecigiĩ tibi ſeripſi.nõ vt vix me tibi pꝛudentio⸗
remonñderẽ. Szy vt ſinglare meum tibi amoꝛeʒ

cclararem.
Hec igitur tibi ſigniſicaui.non vt meum conſiliũ

ruo anteponerem. Sed vt optima me
rxoluntatem patefacerem.
Hee igit᷑ tibi nota eſſe volui:nõ vt pꝛudentiag me
am oſtendereʒ.ſed vt ardentiſſimũ meum inte
veſiderium aperirem.
Quicqd tibi ſeripſi:nõ egi.vt te moneré. Sed- vt V
quãta eſſʒ in te beniuoletie magnitudo ſigniſicarẽ
Quicquid attigi:non eo feci.vt te magis incitarẽ
qui diligentiſimus es. Sed vt quanto teamo
re complecterer ſcire poſſis.
Quicquid tibi aperui non eo feci vt tibi conſule⸗
remqui nullius indiges mnornklone vt
gquanti te facerem intelhgeres
Plura ſcribunt᷑ cũ tpᷣs ſe offert⸗
wan ich nun mufiger wurge / ſo wilich dir me
da von ſchreyben ·
Seg hec pluribus tecum agam cum plus tempo
ris nact us fuero⸗

Mlura dicam alias cum cõmodioꝛem ſeribendi fa

cultatem habuero.
Pluribus tecum agam cum amplio⸗ mihi tem⸗
poꝛis cõmoditas ſuppeditabitt .
Longioꝛi vtar dicendi ratione:cum maioꝛ tempo/
ris opoꝛtunitas mihi oblata fuerit·
Szʒ hec pluribaagã cũ plusocij nactus ſuero.

¶Hlura fuiſſẽt ſcripta niſi nũci feſtinaſſet ·

Ich hette dir meer gelchꝛibe wan er lott len
ger beliben were

tibi

Plura ſcripſiſſem niſ tabellarius feſtinaſſet·
Plura literis cõmiſiſſem ſi mihi p tabellarij feſti⸗
nationem licuiſſet. roluiſſet⸗
LNongioꝛib te l᷑is viſitaſſeʒ ſi tabellariuis oppiri.
Faiinatötu pcendäeft.
wolleſt mich nit verdencken das ich dir ſo ſchnel⸗
ligklich geſchꝛiben hbe.
IJYsgnoſce igit᷑ celeritati lia· Sabis igit᷑ veniã
ſi kas tam celeriter extruſerim.
IEiis coniectio.
Ich wil die ding enden⸗
Sed iam his finem impono.

Fruem igitnr dicendi facio.
Sed iam his modũ facioo M
Bonam in ertremo guod ſentio.
Ich begeer das es dir wol gee / vnd laß mir dir
befolhen ſein ”
Te igit᷑ feliciter valere de ſidero.⁊ vt me alterum
eſſe dicam vehementer ecootto
Cura igit᷑ vt recte valeaset me tibi coniunctiſſi/
mum habeoas. —
Mecte igitur vale et me mutuo dililie.
Fac igiĩ optime valess, 1 mutuo mihi amoꝛe coꝛ⸗
reſpondeas.ö ...
Da igitur operam vt valeas. Et parem mihi fae
peniuolentiam pꝛeſte.ð
Da operam vt valeas. hoc mihi gratius nihil fa⸗
ALlalebis igit᷑ mi felicit Johẽs Et me ſieffanũ tuũ
vt ſemg feciſii plurimu ad amabis Yter vale.

Nſummis ꝓfecto occupationibo hec plu⸗
ra ſententiaꝝ ſinonima abſolui:que reliq̊s
Vrboxr ſinonimis ꝑ me tibi ſcriptis admo
dum ſe accõmodabũt.MNeqʒ tamẽ me pꝛeterit.q̃n
pene inumerabiles huiuſmodi ſententiaꝑvarieta
tes· ab his q;plurimis ↄfici poſſẽt quos ego cumn⸗/
latius adauxiſſem. Si ꝑ alias multas occupatio⸗/

nes licuiſſet· Neqʒ tu tamẽ ꝓpter eaꝝ variationuʒ

paucitatẽ deſiſtes. quin(ſi in ipſis eſt aliquid cõmo
di) vti velis dum licet. Interea vt aut hi quop et
amplioꝛ eſt dicendi copia· ⁊ illuſtrioꝛ eſt autoꝛitas:
hmõòi res vel longe refoꝛcioꝛes vel melioꝛes foꝛtaſ/
ſe conſicient:quib tu illis nunc commodius frue
ris.aut tu poticũ e tanta mutationis variatõis
copia.quã tu ex me optime didiciſti.um etiaʒ ex
maioꝛi ocio quo ſuppeditabis arbitratu tuo ↄſer/
ues ⁊ cumulabis. Veꝝ hoc erit voluntatis ⁊ conſi ,/
lij. His de rebo efficere qð libuerit. Ego vo ad cõ⸗
poſitionem elimandam ⁊ imitationẽ pficiendam
iam accedo.vale igi᷑ ⁊ me mutuo fac diligas
Finit hic ſteffanus fliſens ve ſontino vir diſert?
eſt mira eloquij dignitate fulgens.p YJobhannem
pruf ArguntineñAnno dñi.M.cccclxxxvij.

= — 4
.
. . 4
Z „*
.
. 5 .
e⸗
„
„. .
*
4
38 (
4 .
.
5 *
„
.
4
8 .
2. .
D . .
7 . *
4 .
*
4
.
. —
8
* . .
. 5
. „*
5
. .
. 2
S
4. 3 8 *
— *
. 4
.
.
.
.

ANARRNANUANE

uradd

Folium. III.

Deus negocia noſtra facilius foꝛtunet.
Deus cauſas noſtras ex volũtate ꝓſperet
Altiſſim optatis noſtris coꝛreſppꝛndeat. N.
Deus actõnes nrãs ex ſententia gubernet.
Deus rationibus nris fauere velit.
Deus ſit nobis ſecũdus.vt volum?ꝰet optamus.
Deus cogitatões noſtras oſtituat quẽadmodum
ſideramus De amoꝛe mutuo optato
Ich wolt du heteſt mich als lieb als ich dich hab
Vellẽ ita foꝛtuna tuliſſet· vt mutuo me diligeres
Optarẽ maxime:ꝙ datũ eſſet deſuꝑ·vt tãti me fa
ceres.quanti ego te facio.
Vtinã ita cõparatũ eſſet.vt mutua eſſet int᷑ nos
beniuolentie coniunctio.
Vaspe deſiderarẽ.vt pari mihi amoꝛe coꝛreſpõde
Amoꝛis pꝛopꝛiũ. res.
Das iſt vnfer lieb aygen
Hoc amoꝛis noſtri eſſe puto.
Hoc em̃ pꝛiſce noſire beniuolentie eſſe videt
Hoc noſtre cõiunctionis eſſe reoꝛ.
H oc ſingularis noſtre amicicie ꝓpꝛium exiſtimo.
Hornoſtre antique neceſſitudinis eſſe dijudico.
¶ De amoꝛe ꝑpetuo.
Ich han dich lieb an ende.
Ginẽ nullũ facio mi Cicero in te amandao.
Amoꝛi noſtro nullũ ꝓfecto finem impo.
Amoꝛ tuꝰ ppetuo aĩo meo inſidebit.vt de ipſo oui⸗
dianũ illud crebꝛe depꝛomi valeat.ꝙ eũ nec iouig

ira ne ignis n ferrũ poterit ne edaxallereretuſtag

Nrãʒ beniuolẽtie iũctionẽ ſpẽnam eſſe cupio.

Moſtrã amicicie affinitatẽ. ppetuã foꝛe gliſco.

De amoꝛe qui habe ꝓpter ipſos pentes.
a2

X V

VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset

5
F
6

5
Copyright 4/1999 VxVMaster GmbH wwwW.yxymaster. com