Cc24a_qt_1 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Stephanus Fliscus de Sontino Fliscus, Stephanus N 1245 11928501 021 ClunmuntunuunddnnnuIo.n . . .., ubin . 2 N.4 ſe CA r H F. . .39 P Wre r, . S P Ru⸗., Sdg — , . —. . . . ðů;ůᷣO00,, — 7 j e WοHτvLNd ANZX MτW Mc« NonnſNn NM Vno we NMνο7 NMν VW NWW NoX NwKK Nnae NMmnſ mo N Q— *²6²5 vmm rnoꝛ NMπ„ Mm WM Mo⸗ Mwo NMe AWnf AWe. — . — NA2 2 — 35 N26. . r E. 1 2 D Kad W.. 5 2 i 25* „ f5S sSn 0 wanxf Pe l Wr 1 S S a ſzs: N62 .— Srr. MW— voßg 4 6 No/ kKE= 2 Are AXNrEKX en Ar⸗5 * Tr. s l, D⸗r ſ ſ2 -— “ — 2 — — ST õ vn ine re b „5bXαι der n Lenen ☛ copnalaο Pαανα 25— —— PrrE JF y *.- X9 . . PBWD lef; Me R, ARO 21 MNo .„ſe 1 NenW GPanen „ r SE 5 57 T S3 Pz R.E Pper, ri vrln rrr , R R “ .“ 4 2* H . es are ſoe 7 816, . dn P. PL,b2 . NozZS 2 Lsdo 7 NoD a. VVOEN XN—P 7 S:rl. r - . e⸗ wr. 3 , o- SN,Sr. .s, οι E 9 A .-1 Vrn . „ — — Aibano Wyan) S R Pag. ge WNX“ S n 4 berssenne „àονρdνaaνι1 5 eole ſv ynr ſyn oomnolbln SSEae 2rSX ſf* Aà Kaaz. O Was. ſane 15 atfvene⸗ - e l NMRato?z Genn õ XNnX — H en XWν+☛oα—E 1* W 4 D St e 1 6. e 6 8. -— 7 Cor Xa 2 E. νρ²² . Ei BTeTa. . —.J —☛ W 5 8αα SE. 2 S ET 5 esi Ranr . er rr. , — i KzS d. r * 5714 — 9 W— ſe . 4 — 44 S Ter Ten Wr, * . c= Gaunn *) = Can vn 2 55„ . 9 ü . , „ „* ð “ r ſ Gr . F 5„ nla 49 62 2 . KPrer ,6 7 — X 4 N - A:tαι ⁵ —☚n d * . .7. ir J W S. or LE — „ — r z. — 3 . S S 1. ve eßz Vnſoz 7 2 B ” . Rre N 4* H § co T ).0. grhez) 5 à .„ Fe 2 £ == Sr “ Vv X. .8 – 6 D H oS , e D ð „f 7 ers P „ en . 2 MRͤα r , & &„. DW P* 7 ανα S eAvW 782 28 t. 1 à = ꝭ Peſt P. 5 8r . Se rr⸗de S-d rrne⸗e BBrr Srn P ſ 95 .— PrE 5 5*½ ete X ſeIv rE Wrsän &&.. R R Seme õ =— — Wra = .. Sr* SAe i. . ²α T 1) a-.) 2 ETe A — . s *αM1α. eiN- Ee 5 y) E e ſe e ⸗ Nld N. 3 E 0 (e⸗ 4. ☚ 6. Scte 8 9 == 1, .5 n Sré */ 5 0% „ Pr-o 2,6. Pezn Prpwa Pr Ww ANASV DU 2 iren E 2 ₰ es 0 Pe,»8 6 . Go 7 „ N ard ; 3 fle, 7 SS rrrm. 33½1 S S E S ⸗ ν . TR ſe 8 . —. 4 Z — — — B.r “ . — 2 +T‚Tr W axae ſ +9 Pr 5 Raßs ar. d ,59 — Blecnn ſrg. ee s C n lh C. Aly Le gr-rP-Ss öL QFTI& Err . E T D Aα. Cσ. G S ro Srra ⸗ 57 „SrEnn . Lane P⸗ 75 er. — 9 4 8 rrnae ð „ = rrce e ſe 35. 2 2 r— err ” „*² ,6GG P l. 4. R;— rrr e re. .S b LPr62 , . . é 2X 5 4. „A. c Se er r. E. 9„ bpeder⸗ 1.2 “ . „ Co. — . r „ 5 „ 9 87 SaLY . rn 722 H Ra E P56 —rr. ℳA. Nrtcger 5 72 77 . „ S “ ß 9 2 20⏑ No e 6 86. —5 K. eN-S ſ 2 . a P * 3 Z N . . 3 —— A 0 W-r. 2αα aEPA 6 . 1 ‚3 õ ä è” 5* »P P ◻— . S⸗ c1 . 29 tea. 8ar Knen .= PopA Pr mnſlo 9/½ α TPatn . 2 p. ſoſ. t 2 V 12 . 9 vis . A1ι+ d 3 berns macsnr 4 5 „ e S e Sel rr 81 S” N “ Frnd . 2, —= bCL AX Nen . an es S E Pyj 5 Wat, AAT aE Eion e-hed- .* . *& „ GS. „* 67 §7. Par . O 5 l, d, Ki , a, s, Pukear .- ſe ,9 9„Ar tr- * rn ſo⸗ * rris—ν 22 A S“ Pcehnenn 2 v3 vot⸗ . PuP 90 1/ 8. ſp 1 PTr,“ an⸗ —„ 5„ +– — 2222 — „ E us; 5 Hiir 92„ We . a er Kr. r 4 z de Srr Ca lua acte P. — 8= W er 5 “ * 17 —224 K wia P. Rr in-⸗ α Frie . ſ,5* 2 E. T N ee K or Eg Sber Prmn o R. r⸗1. 6 S Prmno NRrz E 8 —, — — — 2 rr § D ſe », . . v Ae 5 o&. Wr. 4 AE Mäz. , Scr . AK. AE r A 9 v.. NRa: ——0°α = oX. K E 5 Aαι E 71 ℳN ST ac o Ir „ 2 1 rr 2- E D ; E. E Dele e 1 Non ͤe ler b E . et⸗ e Ste& n, P i- vol, a d .— Ti; ren, A e 51 x Gero f ,, NN Vy 55 55 —vge . E⸗ pſt 1 , v. S ſigs ſ, Gar E, ,Srr. õ vE. B: . 51 , er n —à 60 8 E R- P S X .SX Jo! ere . eg rriſ do — .S ͤ dee⸗ Narn . 4 r „:- . E. — LP6 vN a 0 ann α We X o en X ſ⸗ e. rn „ 5„ ** Ae L 1 6 1 NXα . 9£G — 2 . / Rair⸗, 6 4 — 7 3 . ⁹ . . 1 7 NrN C e b= A sAg Pe l. e 6 rEr—r Pa⸗ Ae e — — — MU . Deus actõònes nrũs ex ſententia gubernet. Folium. III. Deus negocia noſtra facilius foꝛtunet. Deus cauſas noſtras ex volũtate pſperet · Altiſſimꝰ optatis noſtris coꝛreſpondeat. Deus rationibus nris fauere velit. Deus ſit nobis ſecũdus.vt volum?eit optamus. Deus cogitatões noſtras oſtituat quẽadmodum Eſideramus· ¶ De amoꝛe mutuo optato Ich wolt du heteſt mich als lieb als ich dich hab Vellẽ ita foꝛtuna tuliſſet· vt mutuo me diligeres Optarẽ maxime:ꝙ datũ eſſet deſuꝑ:vt tãti me fa ceres.quanti ego te facio. Vtinã ita cõparatũ eſſet.vt mutua eſſet int᷑ nos beniuolentie coniunctioo: Vaspe defiderarẽ.vt pari mihi amoꝛe coꝛreſpõde ¶ Awmoꝛis pꝛopꝛiũ. res. as iſt vnfer lieb aygen Hoc amoꝛis noſtri eſſe putto. Moc eñmi pꝛiſce noſire beniuolentie eſſe vider HMoc noſtre cõiunctionis eſſe reoꝛ. M H oc ſingularis noſtre amicicie ꝓpꝛium eriſtimo. Hot noſtre antique neceſſitudinis eſſe dijudico. De amoꝛe ꝑptuo. Ich han dich lieb an ende. Ginẽ nullũ facio mi Cicero in te amanda. Amoꝛi noſtro nullũ ꝓfecto finem imono. Amoꝛ tuꝰ ppetuo aĩo meo inſidebit.vt de ipſo oui⸗ dianũ illud crebꝛe depꝛomi valeat.ꝙ eũ nec iouis ira ne ignis ne ferrũ poterit ne edaxalvlerexetuſtag Uri; beniuolẽtie iũctionẽ ſpt᷑ᷣnam eſſe cupio. rꝗ amicicie affinitatẽ.ppetuã foꝛe gliſco. ¶ De amoꝛe qui haber ꝓpter ipſos pentes · D C. c 2 2 42 Anktern eltern vnd xoꝛfarn freuntſchafft. macht vns freuntlichen zu ſammen. Aintiqᷓ noſtra noſtroxq; maioꝝ familiaritas facit ppb officiũ noſiꝝ in mediũ adducamus. Priſca nrã ntorq; ſupioꝝ beniuolẽtie ↄiũctio effi cit.vt me totũtanq; teipſũ poſtidere poſſiRs. Vetuſia noſtra inter nos amicicia · me cogit vt alt glt ero familiariter vti poſſit. ¶ De effectib antique amicicie:· Das iſt vnbßer alte freuntſchafft· das einer dem andern freutlich ſey. Antiqne videt᷑ eſſe amicicie noſtre vt alter alterũ beneficije afficere detkat. Hhoc eſt em̃ antiquifſime nte beniuolentie.vt iugi ter nos officijs exaggerare debeamus: Priſca em̃ nre affinitas.ũctio.hoc depoſtularevn det᷑ vt alter alteri ad officia ſe q; facillimũ pᷣbeat Moc cei noſtre integerrime neceſſitudinis eſſe ou⸗ co. vt vna certemus qua rstione alter alterum beneſicijs ſuperare poſſit. e NQ Auod amoꝛ nõ ignoꝛaf. Du enbeuteſt mir nicht nuwes. da von dz d mir ſchꝛeybeſi. du habeſi mich lieb. . MNMouum pꝛofecto nihil nuncise. cum me plurimũ gate amari ſignificas: Nihil em̃ mihi inuſitatũ declaras cum tusʒ mihi amoꝛis charitatem demonſtts. Nihil em̃ fictũ in tua erga me familiaritatis con⸗ iunctione eſſe puto. J — 5e eĩ mihi incognitũa te me maxime fieri ¶ De amoꝛe quẽ ociliauerit diuinum confilinm · Got hat gewolt das ich mich dir in lieb ʒu ge — 2☛n dem teri g en H nun do fi phi lt Folium. IIII. kert han · Siuino quaſi conſilio ſactum eſ vt me tibi teni, uolentia coniungerem. Celeſt arbitror auſpicio eſſe confectum. Ut tue 3 S munnintäidte Kiinltenin: elici qda augurio tuã mihi amiciciã ↄciliaui. Amnoead a ad alterum. Ich bin noch in alter freũtſchafft mit cathone Aetus eſt mihi amicicia cum Cathone et in falli⸗ bilibus euidentijs compꝛobata. Amicicia que mihi cum cathone eſt firmiſſimũ du dum fuit amoꝛis vinculũ. Amicicia que mihi cum Cathone intercedit eſt a me ſanctiſſime excolenga. ¶ Perſuaſio ad amoꝛem. Ach meyne du habeſt mich lieb. Oohi em̃ optime ꝑſuaſi.me tibi chariſſimũ eſſe· Hac em̃ ducoꝛ opinione:me a te plurimuʒ amore complecti. . Moc equidem mihi perſuaſuʒ habeo mea te plu rimũ adamari: micus cauſam cõmittit amico. Das du mir dein ſach befulheſt das tuſt du võ rechter freuntſchafft ꝙ mihi cauſã tua cõmendas:facis equidem quod rectam decet amiciciam · me mones vt negociũ tuũ curare debeã id agz qð optima ntᷣa amicicia depoſiulat. micicia ne amittatur- Ich fleiſſig mich alle tag zu dingen darinne du erkennen magſt das ich dir hold bin. Do opamtidie · vt nihil de meo in te amote int/ miſſum eſſe putes · 4 Vnuigilo aſſidue.vt ne quid mee erga te beniuo⸗ lentie diminutũ eſſe credas. Mon ceſſo dies nocteſq; efficere.ine quid ð noſtra coniunctione remiſſum eſſe putes. Ago em̃ ſedulo· ne optimã meãa erga te woluntatẽ aliqᷓ expte refrigeratã eſſe ſuſpiceris. ¶ Amida locoꝝ diſtãtiavł tꝑʒ diut᷑ᷣnitateñ amittit keyn feꝛꝛunge der ſtett oder der zeyt mag vnßer liebe wandeln.· Nulla em̃ locoꝝ longinquitas:aut diſtantia poſſet amoꝛem noſtrum imutare. Nulla tempoꝛis interuallatio.ami iminutam reddere poſſet · Nulla conſuetudinis intermiſſio· amoꝛis noſtri fa miliaritatem interrumpere poſſit. ulla quidẽ viſitationis inſolentia. ab optime no ciciam noſtram ſire beniuolentie cõiunctõe nos alienare poſſit. Yohannes. da von du mir ſchreybeſt vnd ob er etwzvbels gethan hette dãͤnocht wil ich ĩ eren Johãnem de quo mihi ſeribig.etiã ſi ab eo leſus eſſem amoꝛe tuo exoꝛnandũ ſuſcipiam- Lentulũ quẽ mihi cõmẽdas.etſi nõ huis ab eoaf⸗ fectus ſim iniurijs · tñ qꝛ ita vis · ſibi plurimuʒ inſeruiam Saluſtium de quo egiſti mihi. q;qᷓ me ſibi aduer ſariũ conſtitueram.tamena te rogatusofficijs Sgeronen ſuſcipiam. moꝛ ↄtractus fannliaritatem facit. Unser liebe võ iugent her macht das ich dich deſter ere geboten hab. eno t b en s ß⸗ ; her ſ Folium v. Amoꝛ em̃ noſter.quẽ a pueritia ſuſceptum ſerua⸗ ui. facit vt te faĩliarit᷑ monere.hoꝛtariq; poſſim Optima em̃ beninolẽtie noſtre ↄiũctio.quã ab in eunte etate imitam indies magis ſtabilimꝰ me hoꝛtat᷑.vt tecũ apertiſſime agere debeamn. Amabiliſſima noſtri amoꝛis neceſſitas a t eneris vſq; annis conſtituta.mihi audientiã.dat vt ti⸗ bi amanter pꝛecipere poſſim. moꝛis argumentum⸗- Ich habe dich ye lenger ye lieber · Mabeo em̃ mi Johannes te indies charioꝛem.· MNemo eſt ꝓfecto.quem maioꝛi qᷓ; te beniuo lẽtia complectaea⁰²r. L gamnliaritas em̃ tua· mihi eſt indieſ acceptioꝛ gra ti oꝛ et iocundior. D Nemo quidem eſt quem plus apud meq;t eipſũ pvalere velim. Beniuolentie expientia- Ich hab dein lieb wol enpfunden. Tuam erga me beniuolentiã infallibilibus euidẽ tijs ex pertus ſum. Tuam erga me gratiñcandi voluntatem rectiſſi⸗ me cognitam habeo Tuũ eñ erga me amoꝛẽ optime comꝑtũ teneo: Beniuolentie cõmemoꝛatio. Die gedechtnuſfe vnſer alter liebe bringt mir groſße freude · Cõmemoꝛatio em̃ antique beniuolentie maximã mihi leticiam attulit. Que de pꝛiſce noſtre beuiuolentie coniunctõe mi hi renonaſti.fuerunt mihi iocundiſſima OVemoꝛis noſtre vetuſte familiaritatis:ſũma me woluptate ↄſfecit. ¶ Amoꝛ vwoluptatẽ facit. Ich hab ve lenger ye mere luſt von deiner liebe Amoꝛ em̃i tuꝰ.indies mihi affert voluptatem Zua qde aicicia idies maioꝛe me aficit iocũditate Er tus em̃ erga me beniuolentie cõiunctione am plioꝛem indies recipio velectionenm.· Tua pfecto erga me familiaritat affinitas maio⸗/ ri mihi indies accidit oblectationi- Vol ütas bona familiaritatem coniungit. Darumb. das ich deinẽ gutteu willen weyß. Be⸗ ger ich deiner freuntſchaft. OQm̃ volũtatẽ tuã bona ee ſꝑ pſpexi.tuã mihi fa mi liaritatem conciliare ſemper deſidero. Sentẽtia tua quã ſimplicẽ ⁊ aꝑtã eẽ cognoui facit vt plurimũ adoptẽ.vna tecu amoꝛ? viungi. Cum opinionẽ tuã dextram et ingeuuaz eſte exp⸗ tus ſum me tue ↄſuetudim ſemꝑ adijcio: Benmiuolentia facit ſeruitia · ch hab dir gern gedienet. wañ mich anet · Das wir ʒukunſftige freuntſchafft mit einander haben wurgen. 7. Quaſi diuinaꝑ aliqñ futuros nos beniuolẽtia cõ iungi. tibi libenter ſeruire cupiebam. Quaſi pnoſticarer aliqñ foꝛe debere vt amantiſſi⸗ ma noſtra eſſet familiaritas. IOccirco tuis ratio nibus cumulatiſſime inſeruiui · Quaſi vaticinarer ſũ mã ntᷣaʒ futurã eẽ ↄiũctõnis neceſſitudinẽ ergo me tibi facithie accõmodabaʒ N Amatoꝛ virtuoſus Ich hab dich lieb vmb deiner tugẽt willen. Ingẽs ei tua vᷣtus efficit vt te q;plurimũ diligã. Ziceronem noſtrum omni virtute pꝛedituʒ vſq; ab adoleſcentia maxime dilexi. wee ———— — =— io FJoliũ .VI. Lentulumo mni nobilitate inſignituʒ multis de cauſis a me fũmone diligi conducit: Scipionẽ oĩbus officijs refertum maxima ſemꝑ ſum beniuolentia completuusX— ¶ Litere cauſant leticiim. Vch habe zwileltige freude von ceinen bꝛiefen gehabt. “”VMVMZD BHupliciter ſum delectatus tuis literis. Tue quidẽ Ee duplicẽ mihi leticiã attulerũt · Exrtuns ad me ltis duplici gaudio affectus ſum Bultipliciter me aſtecerũt tue litere. ¶ Litere ne ſint nimie · Beſih das du mht alʒu lange bꝛieff ſchreibeſt Vide q̃d agas vix tuas ltas refera in vvlumina. Fac te reſpicias ne nimũ in ſcribẽdo de fatigeris⸗ Cõſule valitudini tue.ne te nimiũ ĩ ſcribẽdo laſſeſ ¶¶AKLitere legunreur. Ich hab deine bꝛiefe geleſen die nit anders weyien. dan deine tugent vnd freuntſchaft Literas tuas legi ſimilſmas tue vᷣtutisgratioſaſ bumanas. liberales amabiles. officioſas. Ale tue mihi delate ſũt tue vᷣtutis inſtitutõiſq; oſi miles plenas ꝓuidentie ↄſilij pꝛudẽtie ſapietie. Tuam epiſtolam cõtemplat?ſũ honeſiam liberalẽ ſidam religioſam. Ataꝝ ꝓlixitas facit reſcribẽtis pꝛolixitatem. Darumb dʒ mir alſo einẽ langen brien geſchi⸗/ cket haſi· Habe ich dir wider einẽ langen bꝛief mufßen ſchreyben. Prolixitas Eaꝑ tuaꝝ me q̊ ĩ ſcribẽdo ꝓlixitatẽ fac WMrolixe em̃ tue ad me litere faciunt.vt ego etiam tibi reſwondens ꝓlixioꝛ eſſe debeam· Copioſiſſime tue litere me sdmonere vident vt meas etiã ad te ꝓlias obſignare curem. ¶ Liax bꝛeuitas facit ꝙ reſcribes etiã bꝛeuioꝛ ſit. Deine kurtzen bꝛeſfe machent das ich in mey nem ſchꝛeybẽ deſdar kurtzer bin. PBꝛeuitas em tuaꝑ ad me literaꝝ.me admonet · vt ego qʒz in ſcribẽdo bꝛeuius eſſe debeaam. Pꝛeues em̃ tue ad me litere quodmodo ſigniſi⸗ care vident᷑ . vt bꝛeuius tibi etiã reſpondeam⸗ Cüũ te in ſcribẽdo bꝛeuẽ eſſe videã.breuioꝛẽ etiam e q; eſie ſolebam.conſtitui. Ate frequẽtes oſtendũt diligentiaoaim. Deyn ſtetige zu ſchꝛeybung beweyßet mir dei⸗ nen fley7. òMU Crebꝛe tue erga me lxẽ.tuã mihi diligẽtiã oñdũt. Tuar em̃ ad me diligens viſitatio literax.tuaʒ er ga me memoꝛiam ſigniſicat. Tue mihi lrẽ q̃ͥ ad me frequẽtes deferunt᷑. magnũ mihi latis tue vigilatie argumentũ declarant. (Ben ponſio ad epiſtolam Ich wil den mercklichſien teyl den du berurſt in Deinen bꝛiefe antwurten. Qõ caput ẽ eple tue.ad id potiſſmũ reſpondebo. Que ſumma eſt literaꝝ tuax ad eam pᷣſertim re⸗ ſponſionem accomodab. Mð potiſſimũ tue oꝛõnis argumentũ eſſe videtur ad id pᷣſertim rationes mee deſenſionis applicabo Amoꝛ pentũ facit amoꝛẽ in alijs. Die treuntſchaſſt vnſer eltern macht das ich dir zedynen bereit bin.· Viciſſitudo que cũ noſtris ſuperioꝛibus affimbuſ magna ſemper conſtituta fuit · facit vt tibi faue re debeam ; Amoꝛ emm noſter ab ineunte etate inter nos in: = nif —6 E . X. — 3 Crern- 1 um A ⸗ Wrern . r 72 r = E , it. —2 zer Ken T. — r . * re rc G l— tX, . ₰ Nnnt õäsõsü m49 4 rere = e o e S eTDer . W Ei —– 5 . H E. are t Se r, r. d Rparn Tonn, . XV es a, . ⸗ . õ ⸗ S i . s Pr⸗ , P — ☚ — 2- Trenbd B S n n N— . 14 „ t, ☛ er 9 ⸗ . S X .⸗ — .. E õ rrrs e V ☛ràA —- 5 Mrr Rα „ .6 S — s 6 ra. “ . E — —6 as G er TP E . S .A—P Pα dr. AP Q P J VNV — „— r- R . — : — 02 Srl⸗ 6-1. frd) — o- E E y awsr AX. H = . von rrr 2,5 2 &E e E „ 6 K Rre S L— 2 FSA, r 4 Frm ⸗ . —* nv ao .- S. A6 LEe BrrS D E b Al S er C m Mve .: g . 2S ii 3 ⸗ in lut nech NE — 9 3 ,— — — — mp tibi gratiſicari valean Folium 1X. K” WM ðð”Z Ea eſt em̃ mihi denegata oteltis⸗ er gran mer tibi bñfitioꝝ memoꝛem demõſtrare poſiim. Malla ſatis cõmoda eſi mihi oblata opoꝛtunitas ⸗ vt virũ me tibi officioſiſſimũ ꝑſiare queam. Gratiap actio vᷣbis pſoluinequit Ich ſchame mich dir mit woꝛten allein zu dã⸗ cken.wann dein fleys gegen mir heyſchxt · dir mit woꝛten vnd wercken ʒzu dancken. Ago tibi głas cũ pudoꝛe.cũ tua ſũma in me offi⸗/ cia rem poti? q; verba deſiderent. Mon em̃ libent᷑tibi gratias vᷣbis ago. cũ pᷣſertim ampliſſima tua in me beneficia reruʒ effectum non gratiarum actionein depoſcant. Eagna coꝛrumpoꝛ verecundia tam vili vᷣbox mu nere tibi gratias agere. cum immoꝛtalia tu in benemerita en ſam demereant. Congratulatio. Ich kan mich nit enthalten Ich muok mich mit Dir frewen · Mõ poſſum abduci quin tihi plimũ gratifie cer. Vehementer em̃ adduco⸗ vt⸗ tibi maxrimope gra⸗ tiſicare debeam Cöpeſſt me tue ptutes vt tecũ letari maxie welt De obligatione ad-gratianm. Ich hab iohami wol ꝛu danclꝛen das er mir vr ſach geben hat dich liebzehan · EMagnam habeo tullio gratiam. ꝙ mihi cauſa am dedit te amandi. Lentuilo meo ſũmas teneoꝛ agere gratias. qui mi hi initiũ edit · me tibi coniungendi Saluſtio naximam debeo gratiam refeꝛrea aus familiaritatẽ tuã onleuendi vi viam tobtmnan Deine bꝛieff haben mich ſeer erfrewet · Tue ꝓfecto le ad ſũmã me leticia Radhaerunt. Tuarum literax conſolationes ad ampliſſnmaʒ fu cõmoditatis ſpem me adhoꝛtate ſi unt. ¶ Comendatio amic·· Ich wil iohanni von deiner lothe wegen gern zu willen ſein. Lentulo qui eſt tuis mihi werbis cömenddat, benter inſeruui. Ciceronis rationes per te mihi cömendatas faci li animo defendendas ſuſcebpii: Cathonem tuo ad me nomine pꝛofectum vidi cer te libentiſſime · Lentulo qui eſt tuis mihi vᷣbis cõmendat:.qm̃ id me magnope rogas int amiciſſimos mihi ago. Amici receptio · Ich han mich ſeiner zukunfft nicht ſerer mu⸗ gen frewen. Ciceronem in domũ meã adueniente lientiuſ 6 vidi. videre potuiſſem. Saluſtiũ grati! q; ſuſcepi.ſ uſcipe nõp totuiſſem. Valeriũ a9ſistiqᷓ; defẽdi.defẽdere nõ potuiſſem. Niterap determinatio. Yohäãnis fleyf in vnfern geſchefften hat vns vil nutʒes gebꝛacht· Dil genei quidẽ ciceronis maximũ ã nobis fructh attulit. Vigilans em̃ cura noſtri ſipionis. amplifſimo no bis ſint adiumento Studiũ em̃ lentuli noſir marimũ nobis conſe icica cſis i tet mnd mtuſch ſſen hem ifuci, ſnov⸗ Nſen⸗ Jolin xX. Prudentia platoms·incredibilem reipublice cõ⸗ moditatem peprit Accurata Maronis noſtri pꝛudentia. magnam cõ muni ſaluti vtilitatem cõparauit. BSDeclaratio quoꝛunda geſtop· Die ding die hie bey vns geſchehẽ ſind meint ich dir not ſein ʒeſchꝛeibben Que acciderunt.exiſtimaui te ſcire opoꝛtere. Qnue apud nos exoꝛta ſunt.xolui tibi nota eſſe Que nuꝑ ↄfecta ſunt.tibi eẽ apienda putaui Que ſunt his ↄſtitutaduxi tibi et ſigniſicanda ¶ Status declaratio. DSu wurgeſt auß vnsßern brieffen wol lernen wie es vns zu ſtat. S Quẽ ſtatũ retineam.ex his lĩis ntᷣis cognoſces · Que ſit noſtri ſiatus conditio.hee tibi litere mee CTeclarabin. Quo in ſtatu ſimus.ex lr̃is his poteriſcognoſcere Nuomodo rtes noſtre ſe habeantꝑ has literas po teris certiſicari · BHacis deſideriũ · Ich beger alweg guten frid zehan: Cupio maxiĩe vt aliqñ ocioſa libertate fruamur. Deſidero vehementiſſime.vt traquillam pacem poſſideamus. Expecto ſũmo cũ deſiderio.vt a tantis moleſtijs ĩ quibus qtidie verſamur aliqñ liberemuc- ¶BSptatum aduenit. Das iſt mir widerfarn das ich alweg begert AVllõ tãdẽ mihi euenit · qdð mihi ſp fuit optafum ððð . —. 4 8 . = ⸗ *„ 66 5 Iltud mihi tandẽ oblatů ẽ ẽ.quo Nrehre optaui. Quod diu amentiſſmeeſſideraui id nlpe: o dierna die felix foꝛtuna detulit. na dn OMcecupatio retardata literis ſcribe i is. Ich hab dir vnmuß halbẽ chaũ mugẽ ſbeeibe Vix potun tibi ſcribere ſũmis oecupatõibo ĩpeditꝰ. Tandem tibi ſcripſi· paul iſper marimie lalvꝛibuſ ſubleuat us. Deniq; tantillum ocij nactus ſum vt basad te ni teras dederim · Vir mihi tantũ ocij ſ̃ nppeditatum eſ. vt tibi ie literis ſignificarem. oõmoda ſi gnificank. SZu magſt wol begern mich in meinẽ geſchrikf⸗ ſten zehoꝛn. wañ ich dir die ding ſagen wil dre dir werdent nutʒ bꝛingen· Que tibi explicaturſũ:ita cõmoda ſunt et vtilis ꝓt marime debeas ea velle tibi cõpararre. Que te ſ admon itur?.ita ſũt rõibo tuis ſunfags tia atʒ optũa. ꝙ ea ſint marxie tibi cõplectẽda. ¶ Laudibo inſerui alterius Ich hab dir dein erevnd deinen glympf alweg beſchirmet. Honoꝛi em̃ tuo nunc defui nech defu turus ſum⸗ Autoꝛitati tue ſʒ fauere quidẽ conſtitui. Laudibo em̃ tuis qtũ in me fuerit libenfinſeruia Dignitatẽ em̃ tuãdies noctes ſtucioſiſſime tu elor. Defenſio petit ab amico. Ich bitte dich du wolleſt mich in dein en Be⸗ ſeden nemen. nach deiner alter Eranar. e dupflegeſt dei nen gunnern freütl ich ze ſein un⸗ ir. wehe nl ſer. loe wiii d oes Pun ſord ſnenn 1Ben W Jolium Xl. Si pꝛiſtinã in amicos defendẽdos beniuolentiam retines te rogo vt me ſuſcipias defendendu- Si idem patronus es in amicos ↄſeruandos:qui eẽ ſoles· me totũ tibi·trado tua fide ↄplect ẽdũ Si talis es amicoꝑꝝ defenſoꝛ· q̃ ↄſueuiſti me tua vtute ſuſcipe ꝓtegendum- ¶Negocn dviligens explicatio. . Ich bin fleyſſig deine gebott ʒehalten als ich dañ pflichtig bin. Qandatũ tuũ vt debeo curabo diligenter · Tu um negociũ agam ſicuti teneoaꝛ. Cauſam tuã quẽadmodũ es demeritus.ad me re cipiam. deſendendam. „ Omnes rationes tuas vt mihi onus incũbit · oĩ/ bus viribus ſuſtine bo ˖ N¶Stugium ꝓ alio nunqᷓ; deſfrit OMein fley ſol an dir nũmer meer gebꝛechen · Studiũ em̃ meũ.nunq; tibi eſt defuturum · pa em̃ mea erunt tibi ſp paratiſſima - Ego nullũ meũ tibi officiũ denegabo. ¶ Status amici ſcrutat̃. Ich foꝛſt vnd frag alle tag wie es dir zuſiee · Sũ quotidie ſolicitus.quid in rebo tui agar Nõ ceſſo ſcrutari q̃ͥ te foꝛtune ſtatus maneat. Dies nocteſq; diligens eſſe nõ deſino.ad inueſti⸗ gandum. q́; rey conditionem poſſideas. . Miegocij ſagax- ”MMV vuu mochteſt die ding nicht weyßlicher auf ge richt haben. Non potuiſſes ſapientius facere.q;ᷓ egiſti Cauila noſtra non poruiſſet cõmodius tranſigi.qᷓ; conſfecta eſt. b 3 Que perſeciſti accuratwi auidem ratione curari non potuiſſent. Que feciſti omui pꝛoꝛſus repꝛehenſione carereyi . dentur. 0 Bonoeum participum. Du ſolt teyl von meynẽ geluck haben. Participẽ meoꝝ comodnx.te eſſe volo · Sociũ meaxr ſucceſſionũ · te eſſe cupio: Comitem mee ſecũde foꝛtune.te mihi oſtituo⸗ . ¶ Laudum pꝛeconium. Ich wil dein lob deiner fenmkeit einem iegi lichen ſagen· Ampliſſimtuaꝑꝝ laudũ.pᷣco merito eſſe debeo⸗ Aſſiduus em tue erſtiatõis buccinatoꝛ exiſtam · Perpetuns equidẽ tuaꝝ virtutũpdicatoꝛ eẽ wolo⸗ Ardentiſſi imũ tue gloꝛie ampliſicatoꝛem me ſemp futurum eſſe conſtitui: ¶ Amicicie cõmunitas. Ich bin iohãni in allen ſtuckẽ der freunſchafft veibamgen⸗ Dia mihi cũ iohane · iure neceſſitudinis intcedũt DOis ei vis opti amor.mihi ẽ cũ iohãne ↄſtituta. Hmnes em̃ beniuolentie gecſſiones ſunt mihi cum Johanne cömunes. ¶ AVite manifeſtatio. Yohannes wirt alle ding meines weſens wol erzelen: tenſius. Mmnẽ conditõnem ſtatus mei ·tibi declarabit ho⸗ Totam em̃ rationem mee gubernatõis · tibi expli/ cabit hoꝛatius. Tota em̃ oſilij mei ſuma. te docebit lelus. Deſenſio cauſe clarat — = ☛ Folũ xXN. in was ſeyß ich in deiner ſach gethan hab wirt dir geni AQuanto ſtudio cãz tuã omnibus in locis defende rim. omnes tui declaraburt Otaz vigilantia b dignitate tua vbiq; vefenden/ da ad hibuerim. ex oibo tuis certioꝛ fleri potes · Quo em̃ alo qua cura.qua diligentia. qua ve cõtẽ cione.rationes tuas omni in re defẽderim. oẽs o tuos ad te ſcripſiſſe arbitroꝛ Diligentie cognitio · neg Ich mein du merckeſt mein fley wo · ADWDWLue ſunt mea ſtudia erga ſalutẽ tu.puto te be/ DðBðB ne cognoſcere · , Que ſit mea ꝓ tua voluntate vigilantia.exiſtimo ſinn Metũ ꝓ te conſeruando labeem veſumpſerim ar⸗/ bitror te nõ ignoꝛare- Laus amici nõ tenet᷑ nec in aliqᷓ loco neetpe huc̃ Ich pflege dir deinem lob an allen endẽ nach i⸗ Cgo nullum locũ te lau dandi pᷣtermitto. unn Eso nullũ piculum expaueſco te ↄſeruandi · tnDH Eso nullu labvꝛem ſubterfugio te uuuandi. Ego nulla debeo recuſare foꝛtunã·te oꝛnandi · Diligentia in officio. “ tbj SBa balge ie dir gehelfen mag wil ich dir geren zu willen ſein. ð Mpꝛimũ nactus fuero:facultatem te adiuuan di n oĩa pꝛo te agenda. libentiſſi ime ſuſcipiam· Vt pꝛimũ ſũ poteſiatẽ ↄſecutte oꝛnandi nullum pꝛo te exsgerande laboꝛem fugio. b 4 Vt pꝛimũ mihi oblata ẽ tibi in ſeruiendi opoꝛtůi⸗ tas.nihil ꝓfecto pᷣtermiſi.qð ac tuũ honoꝛem.⁊ amplitudinẽ dignitatẽ atq; decus laudẽ glo⸗ riã fama. exaltationẽ tua ſpeetare arbitraboꝛ. ¶ Amicus oĩa ſua offert amio- was ich guts vermag · ſey dir alle ʒeit bereit · Qu eeunq; in me bona ſuntconſtant tibi ſemper paratiſſimna. ðèLM Mrtũ in me eſt. tm̃ de me tibi polliceri potes MQuecunq; facultas mea eſt ea arbitratu tuo faci⸗ liter exponet. ”l Quicquid vis.atz cupis.ne inter nos amicicia ia⸗ cturs patiat᷑/p tuo in me iure faciliter imperra⸗ re potes ¶Bromifſfionis impletio. was ich dir gelobt habe hab ich dir gehalten. Quod tibi pollicitus ſum:data oꝑa paraui Qð tibi pꝛomiſi. diligen ter abſoli. Qð te facere cogitaui.mea ſponte curaui: Amoꝛis cognitio DDu kanſt wol erkennẽ dz ich dich lieb hab Facile em̃ ꝓſpicere potes · q; mihi charus ſis. Potes em̃ q;faciliter in telligere:qᷓ; te mihi gratiſ ſiimum hateam. .⸗ — Nõ eĩ ẽ tibi diſfficile coaſcẽ qᷓ; mihi ſis acceptiſſimꝰ Facile intelligo meaa te plurimi fieir. Quanti me facias· poſſũ q́ʒ faciliter ↄoſpicere ⅝MODutuus amoꝛ. Haſt du mich als vnuernuſſtig. das ich dich nicht lieb hab. Eriſtimas ne ita me in urbanum. vt te mutuo no Zõũ — Ntäi en 1go lwe⸗ eſt pe n tiitin . Nnn n Aeo ne ingratũ me arbitraris vt paribus tibi of ficijs non coꝛreſponderem · Putas ne adeo me iniuſtũ atqʒ mutũ.vt ↄſilem officij viciſſitudinẽ tibi nõ attribuerem. Adeo me inbumanũ eẽ iudicas.vt eandem diligẽ tiam retributione tibi nõ pꝛeſtarem; „ ¶ Amoꝛis excellentia. Icch hab memant liber dañ dich⸗ Tãta ẽ mea erga te amormagnitudp.vbertas atʒ exuberãtia.vt ĩ te amãdo tibi neiem añponam. Taʒz erimiã meam erga beniuolẽtiam eẽ pſtat. v neminem in amoꝛe tibi comparem · l De recõmendatione. Sihe wie groß ich dich achhet. Vide quãti apud me ſis. Vlide ãnti tibi tribuo Vide quanti te facio · Vinico em̃ te amoꝛe pꝛoſequoꝛ. Sũümo em te amoꝛe complecto. ncredibilis eſt mea erga te amoꝛis cõiũctio. Immoꝛtalis eſt mea erga te piũctõis affinitas. ¶Laudis expꝛeſfſoo. An allen enden wo ich bin. ſo lage ich von dei nem lobe. Smnibus in locis vbi me eſſe contigerit· maxis te laudibus exoꝛno. Esgo te quotidie cõmendare non deſiſto. HNon ceſſo dies nocteſq; ampliſſimis te laudibus illuſtrare. Diligentia ꝓ amico Ich bin dir alſo wol/ gewegẽ das ich allẽ mei/ nen fleys mue vnd arbeyt gegẽ dir nit ſpare. Dignitati tue ita faueo.ꝙ omnem operam curaʒ diligentiam. lalvꝛem ſiudium vigilantiam acd Uirtutes em̃ tuas ita diligo ꝙ tibi libenter ſum „ i1nſerpbitterrrr. Omnem tui ſiatus conditionem ita chariſſimaʒ habeo. vt omnia pꝛo tua ſalute fim libenter exx poſiturus. A¶Maudis attributio Ich bin Yohanni wol gewegen wanne er iſt es woi wer. Sciae Johannem tantia me ſieri⸗quanti ipſfius virtus depoſtulat. l Cathonem equidem tanti facio.quantum eius of ſicis vmererk. Ego Ciceroni tantum tribuo. quantum eius me⸗ rinrga vident exriger. Ad ſigmificâduũ alteri que ad ipſum pertineant. Du haſt mir geſchribem ob ich etwas wurde erfaren dich belange ich wolt dir ſolchs mellen. Admonuiſti me vt ſi quid eſiz quod ad te ꝑtinere arbitrarer. tibi figniſicarem. Conſtituiſti mecum. vt que te attingerent ·tibi Juſſiſti · vt de bis que ad te pertinerent.te certio / rem fceren ͤLitere dantur“ wie wol ich wenig auff diß mal gehebt hab da von ieh dir dir ſchꝛeiben mochte · ie voch wolt ich dich an meine geſchꝛifft nit laſſen · Etſ nihil haberem. quod ſcriberem. tamen volui amico ad te eunti.aliquid literaꝝ dare · Orqᷓ quid potiſimũ tibi ſeriberem. non haberem 4 mn maz; rex in fiu⸗ oc Inn t vrte en. r to idi Ntich wlei gen Folium. xIIII. curaui tamen has literas ad te defere ndas.ob/ ſignar e⸗e ”MVMU Tam etſi nihil noui quid tibi declarem. mihi ta⸗ men in mentem venit.quod volui potins meas ſiteras inanes.q; nullas eſſe. H RBeipublice ſalus tioo ein hochſte begird iſt. das das gemein gut gemein gut gluckſeligelꝛlich vnd wol geregiret. tWwerddde Qeſſſe ð Quod ſummopere deſidero eſt vt rationibo pub licis. recte conſuletur. M Quod impꝛimis exopto.eſt vt cõmunem ſalutez illeſam conſeruare cupiam. Cum omnes reipublice recte conſulere debeam. iccirco quod ſibi conducere mihi viſum eſt · in medium adducam Cum mihi etiam incumbatvt rempublicam ſal uam eſſe deſiderem.ideoq; quod ſibi vſui eue⸗/ mnire exiſtimo. bono quidem animo aperiam. Res em̃ publica ommum noſtrum optima parẽſ/ vt ſibi fſaueam iure emeret. publica plurimũ elaboꝛaſſe Nunq; me penitebit patriã meã defendiſſe ter inſudaſſe. ?YJVUß N¶ BDe republic. Ich frew mich ſere deiner getreuclꝛeitdye du Nunqᷓ; men mihi conſiliũ· diſplicebit me pꝛo re haſt zu dem gemeinen gut. Charitas tua qua erga patriam affieeris.eſi mihi admodũ iocundiſuima. gides em̃ tua qua cõmunẽ ſalutẽ ſemꝑexcoluiſti · Fi mibi gratiſſimma. Gauget amicus ꝗalter ſibi oſentane ſit. Ich frew mich ſere. das du ein gefallen in mei nem leben haſt. Gaugeo plimũ te de me recte ſentte. Aetoꝛ maxie meã viuendi rõnẽ tibi ꝓbabilẽvideri Oaxiĩa amicioꝛ iocũditate.ea q̃ facio·tibi placere. ¶ Liberalitas. Lieber iohanes beſihe wie gar ein guter geſel ” iſt katbo Vigde quãti fuerit Cathonis liberalitas Ele q; ſit catho officioſiſſimus· Vide quãta ſit Catho benignitate refertus. Eiide qᷓ munifſicẽtia ſit catho oibo aptiſſim. Seruiendi veſiderium. Johänes iſt alweg genayst dir ʒedienen · bewe gend deiner manigfaltige tugend. Johanes clariſſimis tuis vᷣtutibo incenſus tibiꝑ petuo inſeruire defiderat⸗ Plantus clariſſima tua vᷣtute incitatꝰ.cupit vixr⸗ tutes tuas imoꝛtales reddere. Cicero celebꝛitate tue jmesfectus pceni affi⸗ nitatis ↄiuᷣctionẽ tecũ exoptat cõgelare. ki Beruiti, oblatio- Johãnes iſt mir alweg dienſiber gewefen · Jobãanes meſp plurimũ obſeruautt. Zentuilus ſũmo erga me ſp officio vſus eſt · Eicero ſe mihi ſemꝑ facillumũ pſtitit · iſti N geſe t ich dein nit vergeſſe. Folium. xv. Mlantus mee ſꝑ voluntati obtemperauut. Scipio ſe mihi ſpobſequentiſſimũ obtulitt. (Neneficioꝛũ recoꝛdatio. Deine dienſt gegen mir machen das ich dein nicht vergeſſen maaag. gacit em̃ ꝑpetua tuoꝝ erga me beneſicioꝛum ma⸗ gnitudo.vt ſedulo tui memoꝛ eſſe debeam. Ampliſſima tua in me officia efficiũt: vt omnia qᷓ tibi grata ſint.ꝓ te ꝑficere debeam. MM Immoꝛtalia tua in me bũmerita.nõ ſinũt me qᷣc⸗ G aliõ qᷓ; de tuis cõmodis ⁊ oꝛnamẽtis cogitare Sũ dies nocteſq; ſedulo occupat.vt ꝓ tuis ĩ me officijs ꝑpetuo cõmẽoꝛãdis tibi ſatiffacẽ ſtudeã C tua in me officia ſũma eſſe conſtet:omnia ſunt mihi ꝓ te merito acdiligenter agenna. ¶¶Vciſſitudo ſeruiit. So vil als ich mag wil ich dir gern dienen. Mtũ ↄſequi poſſum.tantũ ꝓ te exponere debeo. HDẽs ti aĩo ĩ Mtũ ĩ me ẽ.id oẽ ꝓ tuis oꝛnamẽt pfüdere teneoꝛ Quantas mihi bonoꝝ accuſatões cõpare potero. fuis cõmodis libẽti aĩo ĩ mediũ adducã Beneſicioꝝꝑ compenſatio. Deinen groſſen vienſt gegen mir wollend das Etſi gratius nihil mihi acciderit.qᷓ; vt reʒ tibi gra tiſſima efficere poſſem. amoꝛ tamen ea ꝓ te iu⸗ bet efficere.que ꝓ meipſo nõ ꝑficeren. Tuam etſi nihil mihi iocundius accidere poſſit qᷓ; virum me tibi beneficioꝝ memoꝛem pꝛeſtare tua tñ̃ beniuolentia cõpulſus ſũ.vt ea curẽ pꝛo tua dignitate· que/ꝓ rebo meis nõcurarem. Et ſi quio magis deſideremignoꝛem.q;ᷓ vt q̊ani⸗ mo erga te ſim. re ipſa cognoſceres tamen nõ poſſum adduciea pꝛo me agere · que pꝛo te face re amoꝛ me coegit Beneficij viciſſitudo. HSo ich deinẽ dienſt bedacht hab wz mir leicht alle ding fur dich zethon. Cum animaduertam.quanta fuerit tuoꝝ ergame mmeritoꝝ magnitudo.oĩa ipencſine Beurebe⸗ vt meüũ tibi erga te animũ beniuolũ oſtendam. Cũ mihi in mentẽ venit · quibus quantis qsma⸗ gnis me beneſicije exoꝛnaueris.omnia ſum pꝛo te perpeſſurus. Cũ tua in me demerita memoꝛia repeto ðſtitui to lerare oĩa. qͥbo rõibo tuis inſeruire valeam. iciſſitudo famulanid. Haauon das du alweg meinẽ nutz vnd wolfa⸗ ren begert haſt ſol ich dir billich in allen dingen zu willen ſein Cũ id ſemꝑ curaueris.vt me ſaluũ eſſe volueris: diligentiſſime ꝓcurabo.imo hoc mearum parti um eſſe videtur.vt in omnibus que cupis mo rigerum tibi animũ geram. Cũ oẽs mess rõnes incolumes ſpꝑeſſe ſtudueris. mea inteſt vt tibi nihil denegare debeam. Cum omues foꝛtunas meas integerrimas ſem⸗ per conſeruare nixus fueris meum erit.vt om⸗ nia pꝛo te ſuſtinere debemam. . . Esgo beniuolentia tua impulſus quero quotidie qua ratione me tibi accõmodare poſſm. Eso beneficijs tuis adductus ampliſſimis. que ſemper in me liberaliſſime contuliſti.quero ali ni 10S ſge, xesS LC. e D Folium. xvI. qquid. quod tibi ducat. p te ꝑpficere-· Ego virtutibo tuis adhoꝛtatus oõm meam facul/ Ego affinitate cõmonitus.me tibi totũ expono: Erhoꝛtatio ad ſtuntig. Ich weys dir nit anders ʒeſchꝛeiben dañ das ich dich zu tugenden reyf· 4 Querenti mihi quid ad te totiſſimũ ſcriberezʒ id in mentem venit · vt rd virtutes te plurimum adhoꝛtarer. Conſideranti mihi quid tibi literis ſſgmificare de berem.id occurrebat ·vt ad ſtudia bonarum ar⸗ tium et optimoꝛum inſtitutoꝛum te vhemen ter incitarem. ⸗ Cogitãti mihi quid per me tibi ſcribendũ eſſet.es potiſſimũ ratio apparebat.vt te ad gloꝛiam tuo rum maioꝛum inuitarem., Hẽ erſcerutanti mihi quo te genere literarum viſi⸗ tarem id ſcribendi genns incidebat · VUt viros virtute celeberrimos ſtudendo imitari debe⸗ ODens integra ſigniſicecck. Ich nym got vnd den menſchen zu zeugen dz ich niemantz liebe r hab dañ dich äl Dij eos bomineſq; obteſtoꝛ te mihi neminem eſ⸗ ſe charioꝛem. Deos homineſq; teſtes imploꝛo:honoꝛem tuum non mihi minoꝛi eſſe cure· quam meum pꝛo⸗/ beium. Deus qui omnia recte nouit.optimꝰteſtis eẽ põt nullus alteri beniuolentiam qᷓ; tuam accidere mihi optatioꝛm 5 Nouit ile q⸗ qui mihil ignoꝛat. me nihi uindt magis q; felicitatẽ tuam optare. Deox hominuq; fidem obteſtoꝛ nihil mihi⸗ eẽ tus dDignitate antiquius ideſt cparius Viciſſitudo ſeruitij/ SZa võ das du mir in allen meinẽ ſachen beholfẽ geweſẽ biſt wil ich dir gern wider dienen· OQm̃ oĩby in rebb meis maxio mihi ſp pᷣſicio eẽ vo lunſti. iccirco parem tibi gratiam referre ſtudio. Dunnn m in ommby meis agendis cauſisſůmũ mihi tuũ adiumentũ pꝛeſiitiſti.ideo eandẽ tibi ſuffragationis vicem pſiare debeo. OQuoniã omnibo rationibus meis te mihi ſemper liberaliſſime accõmodaſti. Accirco mutuam ti⸗ bi officioꝝ rationem nito: retribuere. AUtilitas ad ſeribendum impulit. on deines großſen nutze wegen bin ich be⸗ wegt geweſen dir zeſchꝛeiben. DWagna rei vtilitas· quã pꝛo te excogitaui me ad ſcribendum incitauit Amcliim cõmoditatis opoꝛtunitas que ratio⸗ mnibus tuis plurimũ incumbere videtur me cõ⸗ pulit. vt tibi ſceribrem. Mex facultas q;ꝛmaxime! tibi vſni futuraz eſſe vi⸗ qgeo.me adduxit.vt p meas teltas admonerem . Amici vtilia cogitank. Harinn ich dir alweg begeer zedinen wurt dir Esfenn nutz bꝛingen · . ꝓ te ego quotidie facere ſi atago. ad marimuz tue dignitatis incremẽtũ plimũ attinere videẽ Sõp te excogitaui.maxim eſt lucx alluturum. Rõ mihiet te in mentẽ venit. eximium vtilitatis lags me hole veid din ſümi. whi ſenpe n tiI no/ N ſeni/ Mherem int de Nuim ey Um. tats e dimentum eſt tibi comparaturum. Amicus vtit᷑ amico recipꝛsoce. Harumb das du mir alweg zu willen geweſt biſt wil ich dir nach deiner begere gernwið dienẽ. Am̃ arbitratu meo te ſp fretus ſum eadem pꝛo⸗/ ſfecto ratione de me ſiatuere potes. Qm̃ arbitratu meo rebtuis oibo fui ſꝑ vſt us. pa⸗ ri quidẽ vice res omnes meas poſſidere potes. Qm̃ voluntatẽ tuã cũ meo iudicio ſemꝑ cõmuni⸗ care voluiſti. meũ enã conſenſum opimoni tue lbenter ſum accomodaturus. ieiſſitudo ſeruitij: Als dik ich dein bedurſt hab hab ich dich als Gwrwiſhe funden das ich dir dar durch allewege wider zedienen verbunden ſein wil. AQuotiens auxilio tuo mihi opus fuit · te adea fa⸗ cilem dulcẽ et humanũ expertus ſum.vt maxi mope me tibi debere dijudicem. H Anotia mihi tuũ pꝛeſidiũ expetiui.ita te miteʒ ac tract abilẽ ſemꝑ eſſe cognoui.vt nihil quod vlis tibi denegare debeaam.· Quotiẽs te mihi fautoꝛẽ requiſi ui. ita te mihi li/ eralẽ atz beneſficũ pᷣſtitiſti:vi nihii ſim vnch/p oꝛna is tuis ſubterfugiturus· tat io beniuolentie a⸗ habe wol enpfunden ·das mir dein fley nye entbꝛochen iſt tudiũ tuũ honoꝛi meo nunq; defuiſſe. ſtat? me⸗ ex te ↄſeruatusoptimteſtis eẽ ppteſttt· ig antii tuam pꝛo cõmodis meis.ſempꝑ extiti⸗ ſſe qᷓ; ampliſſimam ommbus ſemper libenriſſi me pꝛedicabo. Ruriliũe. em̃ ntuß mihi ſemn fuiſſe e natifſimumm opti me memoꝛia teneo. tenacit᷑ conſeru o.et dumvi uam recoꝛdaboꝛ· Familiaritas maxĩa que pces etiã aufert Dein groß miltigkeit gegẽ mir gibt nicht zu das Du mich biteſt oañ ich ſelber alle ding vmb deinẽ willen tun ſol · Ampliſſima tua erga me liberalitas · non patif vt vlla qᷣdẽ rõe me oꝛes cũ oĩa ſpoõte mea ꝓ te per ficere debeam. Peeces em̃ in amicicia noſtra ſublate eſſe Relelt cũ tua in me bñficia optia demerita fint. vt oĩa qᷓ in me ſũt ꝓ tuis cõmodis in medium tenear exponere. no em̃ opus ẽ vt a me quicqᷓ; rogãdo ↄtẽdas qm̃ imoꝛtalis tua in me beneficioꝝ magnituito p tuo me tibi deuictũ effeett. 7 Butuü ſeruitiũ. Alle weg erfoꝛſch ich wie ich deinẽ dienſis n mir bewwiſtt dancken mug. ODimnes em̃ rõnee ꝑſcrutoꝛ vt tuis in me meri tis tibi merito gratiſicari poſim· Om̃es equidẽ vias inquiro.vt ꝓ tuis in me offi⸗ ceiſjs viꝑ me bñſicioꝝ memoꝛẽ cognalcere poſſes Nullũ ꝓfecto locũ pᷣtermitto· vt/ Pſũima tus i me liberalitate·parẽ tte ahnt grãz referre valeã idem. So ich dir pflichtig bin zu dienen. bin ich tag vnd nacht ſleyſſig mich darinn zu beweyſen⸗ Acñ̃ incredibilẽ quenda amoꝛẽ tibi debeo. dies ae noctes de cõmodis ac oꝛnamentis tuis s excogi⸗ tare nõ ſino. § . Folmum. xvIII. 8 AQAuia ſingularia in te ſiudia tibi teneoꝛ merito qᷓ tidie rònes pſcrutoꝛ. quibo aliqñ tibi ſatiſfacere tken EViiciſſtudo famulaudi. poſſim. ds waer vns bereyt iſt zu dienen dẽ ſullẽ wir auch deie widerumb zedienen gutwillig ſeeein. AQui ſe nobis pñtãt patos.pnos faciles.vhemen Nttr tes. 1 officioſos iure ipſo demereri vidẽt. vt noſ teher etià fibi vigilãtes.expeditos bonos:⁊ opoꝛtuos vecclarare debeamus. Nt Cũ tu mihi obſequẽtiſſim! ſp extiteris me tibi oĩ⸗ Rc pus in rebo conſentientẽ expectt. Cũ tu manſuetus atʒ tractabilis meis oĩbus eſſe Nwluiſti ego etiã id curo vt me tuis bonũ gratuz atq; acceptũ eſſe dijudices 4 ¶ Viciſſitudo inferendis incomodis wir ſullen billich mit den mitleiden han dy vn Fernt halben auch in kümer geweſt ſind. Quiꝓ nobis incõmoda ſuſtinuerũt iure demerẽ/ im tur. vt parẽ iacture vicẽ ꝓ ipſis tolerare debeã? Simultates iurgia ↄuicia offenſiones.atq; incõ enon mogca que ꝓ exiſtimatõe materie perpeti non de negaſti latis me admonent.vt ego itẽ nullũ in⸗ netfi DM cõmoditatis gen p te debeã ſubterfugere. ewpſi⸗ Cũ tu ꝓ icolumitate mea detrimẽta atʒ lupplicia giſne ſñ̃ effugiſti. ego etiã p ſalute tua.afflictõs egeſta eprlei tẽ famẽ calamitatẽ atʒ infitũ.nequaqᷓ; euitabo- ¶ Beneficiox obliuo0oo h ti⸗ Es wer ein groſſe ſchande das ich mercklich e . guttete die ich võ dir enpfangẽ hab nit ſol erkẽnẽ ieott Cum ſit —E beneſicia non meminiſſe · gog certe hoc ſummũ quod ego abs te officiũ recep 0C2 etn meminero ſempapdicibo libenker. — Que tu in me beneſicia cõtuliſti:nulla vnq; mea delebit oblinio Dagne mihi eſſet infamie. niſi i que te officia re / cepi memoꝛia cõplectar ſempiterna. Quiboa te officijs affectus ſum · ea nulla vnc; de . lere poterit futura etas. Quia ingratitudis officiũ inter cetera pnicioſius Eac deteſtabiliꝰ.iceirco maxie opera dalv · vt gra tũ admodum tibi animũ dvecdarem. Ome ſemp lautiſſime ntractaſti ex mes nunqus memoꝛia decidet. Immoꝛtalia tua in me officia ppetuo meo quidẽ ganimo inſidebunt. Nunq; em̃ obliuiſcax maxima ampliffima meti bi beneſicia debere · Tuopꝑ erga me meritoꝝ magnitudo. ſempiterna mihi memoꝛia inſidebit·. Tua gratia que mihi nu nq; defuit perpetuo me ti bi deuinctum effecit. Süma tua liberalitas qᷓ; mihi ſemp pmtiffimam eſſe cognoui.me tibi ſp obſequẽtiſſimũ tᷣadidit Tua mi catho ampliſſima dignitas que mihi ſem! per opitulata ẽ ẽ.me ſibi totũ wendicaint · neficioꝑ auctio. wy wol ich ein genug gehabt hab an Winsmwol tun die du mir er zeygt haſt. alſo das ich dich dei⸗ nes vienſis billich wergeben ſolt. So leyd ns durch erlꝛenne dein lieb die dun zu I haſt. Et ſi ↄtẽt? erã tuis maxis ſupioꝛibo in me büme⸗ rit:ſũma tñ afficioꝛ leticia:tua i in me officia in⸗ — E dich zuuerdienen. Folium. xiX. dies cumulari. quã ex ampliſſima tuoꝝ in me meritoꝝꝑ magni⸗ tudine cumulate mihi ſatiſfactum arbitrabar gaudio tñ maioꝛibo a te officijs ĩdies exoꝛnari. Tam et ſi ſuꝑioꝛibotuis in me meritis ſatis me ti bi deuinctuù exitimaba.letoꝛ tamen quotidie te in me ſieri beneſicentioꝛem gacta ab amico acceptant᷑. was du mir zu gut gethan haſt iſt mir wol zu dãckẽ Ich begeer auch ſolchs auch alle zeit vmb Quẽ pꝛo me egiſti gratiſſima mihi fuerunt ob id exopto. eam mihi facultatẽ tribui vt meã in te pietatẽ.beneficioꝛum magnitudine recte co⸗ gnitam habeas. Que p me curaſti ꝓbatiſſima mihi fuerũt qᷓᷓobꝛẽ deſidero vt ea mihi foꝛtuna ↄtingat.Er qua incre dibilẽ meam in te voluntatem reipſa maxime compꝛobare poſſis. Que ꝓ meis cõmodis molit es.iocũdiſſima mi⸗ bi acciderũt ·q ꝓpter deſiderabile mihi foꝛet. eaʒ rep facultatẽ aliqñ ſoꝛtiri ex qua officioꝝ crebꝛi⸗ tate me tibi amiciſſimũ iudices. Seruiendi viciſſitudo. Dein groſſe lieb die du ʒu mir haſt zwĩgt mich alle zeit dir zedienen« Darim mẽũ erga te amoꝛis iudiciũ me plimũ ad boꝛtat᷑ pt oĩbo rebo me tibi accõmodare debeam. Sũma tua erga me beniuolentia me cõpellitvt ni hil ꝓ te recuſare debeam.g Ego pꝛo ppetua tua in meobſeruantia.libent᷑ gra tiam tibi parem habeo ſz libenty?. ſi poſſem. me⸗ c3 um tibi officium pꝛeſtarem. Ich begeer deiner hilff yedoch begere ichme⸗ he das ich dir dancke muue. Cũ ꝑſidio tuo mihi opus ſit id libenter a te peto Sʒ młto libenti p tuis officijs gräs ago. Tuũ mihi auxiliũ libenterexpeto. Sed libenti pa rem tibi gratia refero. . Eso libenter meis te oꝛõibo adiũgo.ſʒlibẽti meũ tibi officiũ pꝛeſto. Gratũ officiuũ ⸗ wie wol du mir dienſt halben den vu mir erzei geſt teglich gethan haſt / doch danck ich dir ſůder⸗ lich deiner freuntſchafft die du iobãni meinẽ vete ren erʒeiget haſt · ð Cü mita mihi gratiſſima ſint q̃ tu ĩ me ↄtuleris⸗ Moc tñ mihi gratius erat·ꝙ te iohãni meo libera liſſimũ pꝛeſiitiſti · 2 Cũ oĩs tua mihi optatiſſ ima ſint. hoc tñ longe mi hi d ſideratiſuit ꝙte affinib meis facillimuʒ . Ecdidem. Alle die deinen/ hand mir vil guts gethun / iſt billich dʒ ich ſolchs all ʒeit vm̃ dich vñ ſie vᷣdiene Cũ oẽs tui ſu me liberaliſſime cõplexi ſint.nihil ẽ tm̃ qõ ñ tũ eoꝝ tũ ẽt tua cauſa facere debeã Cũ oẽs tui maxis me ſn officijs ꝓſec uti ſint id ſe⸗ AQAu lo excogitare debeo.vt tã ampliſſime libertaiꝭ imemoꝛ eſſe non dbat. Cum omnes tui ſe totos mihi ſemꝑ patefecerint illud mihi onus reſtare videtur. vt ipſis paribx officijs coꝛreſpondem. ¶ Inter amicos oĩa cõias hne⸗ den⸗ tbmei iͤ⸗ mapet rſice einepete tulens⸗ o Hhers unan Nallmny tbrni eycen enhle hei nnticſe tore fecennt eony Inſignis tue pꝛ priomnibus in rebus paream q; libenter · AVnkfer freuntſchafft heyſet / das alle vnser gut gleich gemein ſegy· Mc Amicicia noſtra que ſũmis officijs ab vtroc; ſem⸗ per culta eſt. boc demeret · vt oia noſtra int nos Ccõmunia eſſe debeant. Noſtra hec beniuolẽtie ↄiũctio qᷓ; noſix vterq; ſa⸗ ctiſſime ↄſirmauit. hoc merito aſſequi poſſe vi⸗ der. vt rebo noſtris vterq; cõmnnit᷑ vtat᷑. Colligatio noſtre ſocietatis que indies maioꝛes vi res ſuſcipitꝓ ſuo iure merito depoſtulat. vt ni⸗ hil inter nos denegari poſſit · t lona wolũtas cõſeruet. HM Hein guter wil gegẽ mir / it mir alſo anneme/ das ich begeer / dich alleweg dariñ zu beleiben . Tua em̃ memoria amatiſſime tue exga me wolun tatis ita mihi gratiſſima eſt· vt maxime deſide/ rem eam perpetuo conſerues. DWð’ Cõmemoꝛatio tue erga me wolũtatis ac beniuolẽ tie ita mihi iocũdiſſima eſt. vt mihil magis geſti am.qᷓ; ꝙ vt facis · me ſꝑ diligas Uirtus ad officia incitat. Dein tugent macht das ich dir gern diene. Sãmus tuax virtutũ ſplendor. et perpetuum inter nos amoꝛie vinculũ.facit vt omnia pꝛo te perficere debeam. obitatis excellentia ; et incredibi⸗ lis meus erga te amoꝛ effecit · vt omnia ꝓ tuis cõmodis tenear ſuſtinere. Oaxima tuoꝛum ſtudioꝛum exiſtimatio et perpe⸗ tue noſtre beniuolentie coniunctio facit · vt ti⸗ c4 NWVMon obliuio alteri?ſigniſicatio. Jophãnes hat mir zuuerſtan geben dz du mein nit haſt vergeſſen. Cicero mihi ſigniſcauit.vt putem te non imemo rem fuiſſe mei. ECicero ita mecũ egit. vt exiſtimare poſſem ꝙ neꝗᷓ⸗ q; oblitus es mei. Ee Ciceronis relatione accepi.ꝙ metua memoꝛia firmiſſime tenes- N¶ Ingemüũ eſt cauſa amoꝛꝛis. Deine vernufft macht das ich dich lieb habe Euauitde ingenij tui facit vt te mihi chariſſimũ abeam. Perſpicatia tue pꝛudẽtie me bhoꝛtaĩ vt maxiope deſiderẽ·me tibi in amoꝛe conſiderari. Accurata ingenij tii ſententia. in eandẽ me tecum voluntatem adducit: Granis tue ſentẽtie deliberatio facit· vt in velibe⸗ rando cõſilio. tibi obtpare dehbeam Subtilis tue deliberatõis conſultatio in tuã me ſententiam adduxit. ¶ Virtus ad virtutem incitatt Dein vbertreffende tugende machen das ich dich muß lieb han. . Vbertas atq; copia vᷣtutũ q̃bo te celeberꝛime abůͦ⸗ dare video.me plimũ adboꝛtat᷑vt teveli imitari Foꝛtũe mee q̃ ex tuis bnie plimũ adaucte ſũt.atʒ ↄſeruate me admonẽt · vt ꝑpetuo tibi aſtrictus Fructus q́s ego ex vtutibo tuis capio qᷓ; vberꝛtios nſbias uadęẽt . vt a latere tuo nũqᷓ; diſcedere de/ NAQuis ſit vtilis reipublice. beam· en meno⸗ dei⸗ bhie m lan. Wen wänme dasich niu imitan zictus Nrios gre de/ en ſt q Johannes võ ſeiner weyßheit wegen iſt wir dig das er dem gemeinem nutʒe ʒu regiren vort geſetzt werge · Cũ iohẽs ſit ita pꝛudentiſſimꝰ vt lõge in poſteruʒ ꝓſpiciat.ſuũ erit onꝰreipublice bn oſulere. Cũ tu ꝓp ſingulari pꝛudẽtia tua oĩa pꝛoſpicias.tuũ erit officiũ cõi ſaluti optime pꝛouidere Cũ cicero ꝑſpicaciſſimo er ingenij acumine. tãqᷓ; ex aliqua ſpecula futura pꝛoſpiciat:optimũ eſſe videt᷑ vt eũ reipublice gubernatõi pᷣficiamus. õmendatio in dandis oſilijs. Ich halt dich in deinẽ rate alleweg voꝛ einen weyfen man. . . Semp te in capiendis ↄſilijs virum ſũma pꝛudẽ tia pꝛeditum exiſtimaui. emp te in ↄſiljs adminiſtrandis optima ſide ac religione inſignitum ind:caui. emꝑ te in omni viuendi rõne ſingulari pꝛudẽ tia exoꝛnandũ eſſe cognoai - Grauiſſimũ ego ſꝑ iudiciũ de tua ſapiẽtia fec · ODaxiaʒ ego ſp exiſtiatõeʒ de vtutibo tuis m̃ ↄcepi. Optimã ego ſꝑ opinionẽ de tua virtute ſuſcepi. —r Prudẽtie expientia. wie wol mir dein rat vnd vysheit alleweg be kant iſi ſo hab ich ſie doch yetzüt in beſi underheit gar mercklich erfunden. Et ſi conſiliũ tuũ nunqᷓ; mihi fuit ignotů tamen id magis ꝑſpicio contiuuo. Oquã pꝛudetiã tuã finglarẽ ſp fuiſſe nõ ignoꝛaue- rim tñ ed qͥtidie accuratioꝛẽ eſſe video. Tam etſi ſapientiam tuã mihi ſnclariſſime erplo ratam habuerim. indies tamen eam conſiare maioꝛem erperior. BDe intellectione. Erſi ſihe ich dss du es verſteſt ⸗ Nunc demũ intelligo te ſapere. lunc tandem video intelliger. 5 ũüc poſtremũ mihi cõſiat te q́;maxĩa ſapientia pᷣ⸗ HBapiens in oſiliatoꝛ? eligii. (Qitu⸗ Hein vernufft vnd weyſheit macht dzʒich dich aller meiner rete wil einen regixer boan. Natura tua tꝑans atq; modeſtia facit. vt te conſi⸗ lioꝑ meoꝛum moderatoꝛẽ habere velim. Animtuus ſimplex ⁊ excelſus.me adhoꝛtat᷑ · vt te colũutatis mee ? ſnĩaꝝ ſociũ eligere debeam. gamiliaritas tua me vehement adducit vt meał oim actionũ te mibi comitẽ adiũgere debeam ; LTouerſatio tua que mihi gratiſſima ẽé me admo⸗ net yt oẽs ptes vite mee tibi gubernãdas defe Cöſilium appꝛobatr ram. AIch ſihe keinẽ rat der als gut iſt als deiner. Mõ em̃ video vllius ↄſilia tuo anteponi debere · Mõlſatis intelligo cuiuſpià ſapĩiaʒ tue eẽ ſuꝑioꝛẽ· Non poſſum iudicare vllius pꝛudentiã tue ſapĩe eſſe pponendam “=M Virtutiba ↄgratulat᷑. HNHeine tugend ſind als vwolkümelich dz du ker ner vermanüge bedarffeſt wol zuthun / beſunder allein lob vnd rumes Jaſignes virtutes tue gratulationẽ magiſq; hoꝛ tagtionẽ deſidetant. Eximia ampliſſimaꝝ tuaꝝ virtutũ claritudo.ſum mis potius videtur laudib⸗ celebꝛari debere. qʒ incitationem deſiderare. S Nraß ti hoch etenſ⸗ ine am t men Aamo⸗ ree am einen dlo, ſi⸗ neſtie * Gſc;e oſn Joli’,ũ; XxII. Ercellens tuax virtutũ paeſkantig magis exigit. pvät clariſſima oĩm vce extollat᷑ qᷓ; ad maioꝛem acceſſionem inflammetur. irtus facit ad mutuũ fedus: Von deiner tugend wegen ber ich dich in vn⸗ ſer geſelſchafft zu han. AQuoniã ſũmis te vtutibo wollere video cupio ma xime vt nr̃e reipublice gubernatoꝛ pſiã. OQm̃ in agenda virtute te pꝛecipuũ ↄi pexixebemẽ ter deſidero · vt nte ſocietatis moderate fiass· Añ̃ te viruʒ ampliſima virtute ↄcerno eſie pꝛe⸗ cipuum.exopto omnibus meis te rationib us adiungi. 7 Laus ex ingenio. In deiner venufft bat iederman luſi. . Preſtans ingenium tu omnibus plurnnũ oble DZ ctamenti afferre videtur · Nirrnſica tui ingenij pꝛeſtantia maximã apud om⸗ nes laudem coniecuta eſt. Cömoga atq; officioſa tui conſilij ac totius vite tue inſtitutio.incredibilem apud omnes bo; nos aues nominis exiſtimationem ↄcitauit. oꝛtatio ad ſciẽtias. Die grue die auß kunſt koment/ſol dich bewe ſe n mit fley zu ſtudieren. Honoꝛ enimqui er ſcientijs celeberrimus com/ paratur.et plurimum adhoꝛtari debet. vt eas maxume complectaris Laus equidem cõmendationis que ex bonis arti⸗ um diſciplinis ampliſſima ſolet exoꝛiri te vehe⸗ menter incitare. vt illas dies noctel 65 conle⸗ qui velis · Zignitas quã ſolẽt ſiudia ſcientiax hoĩbo conferre maximũ tibi eſſe debet incitamentũ vt diligẽtiſſi mã ſtudijs ipſis oꝑpam adhibeagas Eplendoꝛ em̃ ꝓbitatis qᷓ lolet ex vtutib eluceſce re te plurim ũ debet incitare vt eas wlis qᷓ; dili genter excolere “r” Gioria quidẽ amplitudinis ex qua hoĩes ꝓpter ſci entias vinis laudibo celebꝛant᷑ te vbement ad/ ducere debet vt vtutũ diſciplinis te totũ cõmẽ/ dare velis. Pꝛeſiãtia em̃ virtutis qᷓ̃ hoĩes il luſtrati ceteris ſolẽt hoĩbo excellẽtioꝛes videri te ſũmope cõpellere debet vt clariſſimis vᷣtutibul te totu accomodes =ðMU Auscrpinute. ð PBilich iſi das ich dich gruf vnnd furgentlich achte wanñ ich vſtd dz du alle tugẽt geliebet haſt⸗ Quia itelleri virtutesa te ſpꝑplurumũ adamari. iccirco iure videoꝛ tibi mita tribuere debere. Quoniã accepi oꝛnamẽta virtutũ ſũmoꝑe ſemꝑ tibi placuiſſe nõ iniuria te magnifaciio. Cum mihi ſꝑ ↄſtiterit.te ſtudioruʒ diſcipulis plu rimũ crebꝛeq; inſudaſſe merito ie vix bonoꝛe di giiſſimũ eriſumo. — Cum mihi exploꝛatũ habuerim virtutes ſũmo in pꝛecio ſemꝑ apð te extitiſſe. inde ſũmis te laudi dib efferre non deſino- Qm̃ ad virtutes cõpandas flagrũtiſſimũ te ſemꝑ eſſe putaui iccirco ſůma te obſeruantis colo. Cum te ſemper clarifſimum perſpererim. magni tudine virtutumquibus te optime exoꝛnatuʒ conſtat.non immerito adducor. vt te ſummis officijs pꝛoſequar JMBUw nſen getſi Auccſe di Pterſa n 4 icen ⸗ riet Uiiite tubel nenelch H thiſ ⸗ mnan, dere⸗ g vH . n Pnord ſiron teludi teſenn lo. ,m vmmch inmnüH Folium. xxIII. Oultitudo bñſicioꝝꝑ quibo te pᷣditũ eẽ ocerno: me vehementer adducit vt plurimi apõ me fias. Amplitudo dignitat tue q̃ egregie te nobilitaſti. me plurimũ adhoꝛtat᷑ vt pcipua laudis oꝛnamẽ ta de te in hominũ opinione referãà. Altitudo ingenij tuiq̃ te pulcerꝛime inſignitũ cõ/⸗ ſtat iure ipſo mihi ſuadere videt᷑ vt amãtiſſima failiaritate me tibi cõiunctiſſimũ facam. Spledo⸗ tue rectiſſie vite:q̃ te ſꝑ illuſtratũ reddi iſti me faciliter admonet vt te qᷓʒ mariĩe diligs Conſiliũ alteri alteri ſequi. Ich halt als vil von deinẽ rat das ich dir gern wig wil. Conſi liũ tuũ tantifacio vt a pꝛeceptis tuis nullo tempoꝛe diſcedam. Admonitio tua ita mihi audens eſſe vider ea me facilr impellere poſſit vt id ſequar qõ tu op timũ putas.Catũ em̃ tibi tribuo ꝙ tuis admo nitionibo me facilr accõmodari patiar- ¶Macientia foꝛtẽ animũ declarat. Dein gedultilꝛeyt erzeyget das du eines ſtar/ cleen gemutes biſt. Patientia tua ſatis tedarare vider quafoꝛteʒ ge/ ras animũ- Virilitas pſeuerantie tue nobis pſuadere vider᷑ quãtã oiba in rebb agẽdis ↄſtans eſſe ebeas. lMKaus temperantie. IVſt meſſiglꝛeit zu loben ſo weyf ich keinẽ mel⸗ ſigern nit dan vu biſt. Si tpᷣantie laus eſt attribuenda mogeſtiſnmu , fecto cathonem iudicare poſſinuuggs. Si virtus eſt in adminiſtrdis reb⸗ oꝛdine amo⸗ geratione. marximã equidẽ catboni frugilitatis cõmendationẽ attribuemu. Si gubernãdis magiſtratibo tpantia atʒ ſũma mo deſtia defideranda ẽ certe cathon. oi vtute pdi tũ gerẽdis mgratibo rectiſſime pᷣficiemus NAInuſncia facit bona ſpem. Die gerechtigkeit die du gegẽ iderman bꝛau⸗ cheſt macht das ich oir getrawe. Juſticia qua ſp apud oes vſus es facit vt optie de te ſperare poſſim. “ô Beignitas atz iuſtie amoꝛ ̊ oẽſ oplecti ſolitꝰ? es mi hipſuadet vt ſidẽ tibi ĩitegercima foee exiſtimẽ. Honoꝛiſica em̃ atʒ laudabilis tua gubernatio ſa⸗ cit vix te bonũ ⁊ iuſtũ eẽ exiſtimem. Optĩa qdẽ tue gubernatõis iſtitutõ facit vt tevix rectũ ⁊ oĩ pem vicio carentẽ arbitrari poſim. Integra ei atz optia viuendi roõ facit vt boiem te pup equũ ainnocentem iudicare valeam. Virtus oibus not Es iſi ein gemeine rede von dir das du nit allein fleys tuſt ʒu kunſten beſãder auch zu allẽ tugẽden NMon mõ iap ſtudia colis · vex vt oib⸗ dariſſima fa ma innoteſcit te vtutibus exoꝛnare ſtudes. Non ſolũ tuã virtutẽ his cognitã eẽ exiſtimo qui egregias diſciplinas ꝓſequunt Sed vna woce perfertur ad omnes? Virtus ce aliquo nũciaf. AVlu ſein die vns alle tag vnauſpꝛechliche tusẽ. de von dir ſagen · Dulti q̃tidie ad nos ꝑferũt crebꝛis relationibo in credibiles eſſe tuas in oĩ genere vtutes Nunciatur nobis quotidie ſummã eſſe tuaꝑ vir⸗/ 1 FJoli . XIIII. rl tutum amplitudinem. Aſſiduo em̃ ſermone apud nos perfertur ſingula⸗ rem tuam eſſe in omni genere officij virtutum pꝛeſtantiim. “ ¶Vlirtutis excellẽtia · Ichkan mich deiner tugende nicht genug wunderen. Miroꝛ equidem quid in te virtutes valeant cum Ptins diuine q; humane videan⸗ · OJultotiens em̃ te demiratus ſum tanq; hominẽ ex ipſo celo elapſum H Singuli homines te virum diuina quad virtu⸗ te pꝛeditum intuent᷑· ¶ Virtus melioꝛ qᷓ; victima; YJohannis tugend vbertrifft alle gluck gautt Vna ſeligkeirtt. Eſt em̃ iohannes virtus.victoꝛia ſelicioꝛ Mꝛeſtantiſſime virtutes Cathonis omnium tri⸗ umphos ſuꝑpare videnẽ=z. Altiſſima quidem.atq; ſupꝛema Ciceronis virtu tum elegantia. omnes fostunas q facillime ex⸗ cellere videntur M (Coͤſtliu plenũ pꝛudentie: Alle deine red find volweytbeit. Oinnia tua conſilia plena videntur eſſe pꝛuden⸗ tie ſapientie · mnis em̃ tue deliberationes ſumma ſapientia referte videnx. Omnia nanq; tua inſtituta conſtant mira quadã indnſiriam eſſe apperatta. AUWirtns placet In allen deinẽ dingen hab ich emen guten ge⸗ falien vnd beſunder in deinentugenden DHimia me tua delectãt.ſʒ maxie tua ſůma vtus. Ojies em̃ tue vite rationes mihi placent magno pere.ſʒ potiſſimũ ſũmũ in te wtutis ſtudiũ. Oia tua mihi ſũt gratapᷣſertim magnitudo:ĩ oĩ bus rebo gerendis. virtus ampliſſma- Conſiiij cõmendatio Icch hab keinẽ klugern nie erlꝛãt dan catho iſt. Cailndioꝛi ↄſilio pditũ.neĩeʒ exptus ſũ iopane · Prudentioꝛẽ adhuc nemine Cicerone cognoui. Alccuratioꝛ adphuc nemo mihi vilus ẽ q;; Catho. N Cöſinũ cõpat᷑ ad victoꝛiaam. Deine werclꝛ woꝛmals vurch dich geſchehen ſing nit als merclꝛlich als die dy duxetz lꝛurtzlich mit deinem rat geubt haſt. —— Nõ fuit tanti carthaginẽ vincere quanti hoc ẽ qð nuper conſilio geſſeris. Nõ fuit tanti ofticij theucros ſupare quoͤti boceẽ Aſiat:qð modo tua ſapia pſecutuses. NMõ eĩ tãti facio ſcipiõeʒ numacia ſuſtuliſſe.q;ti id exſtimg ex tua vtute ꝓfectum eſ. Johã nes iſt in ſeiner iugẽt gar vern ufftig ge⸗ Cicero ea virtute ſua conſecutus ẽ bꝛeui admodũ tpe.q̃ non niſi longo ſtudio ſolent hoĩes cõpare VJohänel etate adhuc tenera. cefoſ ingeĩio ſuꝑauit Catho a teneris iam annis fuit induſiria pᷣſtatioꝛ Tentuli eloquẽtia apud latinos magno theatro . ſpectataltt. Dasna eſt Cicronis virtutu conſpectatio⸗ Naus ex fama. 4 Induſtrie excellen tia⸗ weſen nge ls⸗ en g Nild toi⸗ n⸗ Von . mn nlch ci tus gtaz pꝛeſtantia. ⸗ N Amicus laudatr᷑ in laudatione amici- ilns eiiil peln te mocil löate ſupeun ſtätio⸗ eun JFolium. xxv. Du haſi von deinẽ leumand vilere. Oaximã es ex fama laudem cõſecutus. Sũümã es er hoĩm opinione exiſiiatõeʒ adeptne- Ampliſſima pꝛofecto ex ↄſtanti hominũ celebꝛati one eſt tibi virtutũ laus attributa. Fama de re aliqua. O wie frolich iſt deine guot geruchte Oiocundiſſimũ nunciũ de rebo nuꝑa geſtis. O gratiſſimũ rumoꝛem de fama tue ſalutis. S deſiderãtiſſimẽ famã de tuo filio ad nos tᷣdit᷑o· irtus adoptatio. Es iſi nicht begirlichers dañ dein tugende: Nihil vnq̃ʒ grat:?q̃; omnibo eſt tua virtus: Nihil optatius vmuerſi cĩtati qʒ tua pꝛudẽtia. Nihil acceptabilieſt reipublice ʒ diligentia. MNihil opoꝛtumi toti pplo eſtq̃ʒ tua ſingularis vir⸗ Dein guter leumand iſt mir gar frolich. Ego celebꝛatõe tuaꝑ virtutũ plimũ gaudeo. redicatio tue ꝓbitatis maxrie me leticia afficit go cõmendatõis tue exiſtiatõis maxioꝑe letor. Erpientia bone fame. was man gutz hat von dir geſagt das habe ich in woꝛheit erfunken. Meomes de tua ꝓbitate exiſtimauerũt id ego reip ſa darifſime conſtare perſpicioo Quam de te hoies celebꝛitatẽ pꝛedicant eam ego ampliſſima expertus ſum. H Quas de te virtutes celebꝛãt ſinguli:ego diuinas eſſe exploꝛaui⸗- ECoõgratulatio de adeptõe bone noĩs. Ich frewe mich ſere deiner ere die du von dei nem ampte haf. e xr Gaudeo plurimũ:maximaʒ ex magiſtratuo te lau dem adeptum eſſe. Tetoꝛ maximã ampliſſimãqʒ re reꝝ geſtax gloꝛiaʒ e tuo magiſtratu dexoꝛtaſſe· ”UW Gaudeo marimope ſumã te ex virtutibo tuis no⸗ minis exiſtim ationẽ fuiſſe conſecutum. Congratulatio ꝓſperitattis. — Ich frewe mich ſere das du zu einem rate me vſtergeboꝛen biſt. . reatte Ex ꝓmotiõe tua ad mgtatũ magnam capio volu Acceſſio tui mgrat:.ſũmã mihi attulit oblectatõʒ Succeſꝭ honoꝝ tuoꝑ· magne midies ẽxoluptati irn tue dignitat mñ plimũ iocũdiſſima Virtus ad amandũ impelilt. einer tugende halbẽ muß ich dir hold ſein. Hoꝛtũe tue gtulor ſic eĩ exigit ĩgeni tui magtudo Virtus em̃ tua mecogit vt tibi plimũ gratuler. Virtutibo em̃ tuis adducoꝛ tibi crebꝛius gratiſi Animoꝑ ↄciliatio opraf. care debere,/ Das du mich lieb haſt it mir geneme. Eoiunctio tue optime erga me wlũtatis maximã mihi ſnauitatẽ adduaait. Declaratio animi tui quà te erga me habere did eſt mihi miru ĩimodũ optatiiQm. Mme amas eſt mihi vehemẽter ꝑ gratiſſimũ. Famuiliaritatis affinitas quã mecũ officioſiſſmè vt alagelaſti maxime mihi woluptati accedit. , micus ↄgratulat᷑ mic. als lere frewe als ich. ch mein nicht das ſich yemuͤt deines glucks SAO e = . N btehge Nen tuiso⸗ Ateſſe Mui⸗ lo lari pptan ſime ſein⸗ ötuco tbler mneß ee , nurni tedic⸗ ni⸗ ſſin Necit eo FJrolium. xxvI. Nemini ↄcedam.vt tua pꝛoſperitas alicui iocun⸗ dior,ꝙ6 Iüiiiii. Nulli quidẽ aſpicioꝛ tue cõmoditatis rõnes eue/⸗ nire carioꝛes.q; mihi. Nulla equidẽ rõne tolerarẽ · vt tue lonoꝝ acceſſio⸗ nes cuiqᷓ; gratioꝛes ↄtingere poſſent qᷓ; mihi· (Cognita mihiſcribunk. weſt ich nicht das dir iohãnis tugende als gar kunt wer. ſo ſchribe ich dir mee da võ dã ich thun Niſi cathonis virtutes tibi notas eſſe arbitrarem te his multa tibi narrarem. Niſi mihi exploꝛatũ eẽt te optime cognoſcere qui bus ſi Catho vᷣtutibo exoꝛnatus · de hoc plibus tecũ agerem· “R Silentuli virtutes tibi ignotas exiſtimarẽ de ip⸗ ſis te certioꝛẽ redderem. M ¶ Netat᷑ amicus ꝙ bñficia ſua grata fuerunt. Bir iſt lieb das du ein gefallen in meinem di enſt haſt · Gaugeo plłimũ mea tibi officia accidiſſe gratiſſia. Tetoꝛ marioꝑe ꝙ aue ꝓ te facio.accepta tibi ſint. Eſi mihi iocũdiſſmũ.q̃ ꝓ te geſſerim tibi accidiſſe Q¶BDiligẽtia grata. gratiſſima. Mir iſt nit liebers dañ dein wille gegen mir. Nihil eſi mihi amabilitua erga me volũtate · Nihil eſt mihi gratius/tuo in me officiioo Mihil eſt mihi optabiliꝰ.tua in me diligẽtia· atz be neficioꝝ tuoꝝ coniũctione. ¶ Status ſignificatio cũ leticia acceptatr᷑. Ich mocht nit liebers gehoꝛt han dañ da ich ternam das es dir wol gieng. d; . Aceptatiſſim nſci accepi cũte re agetẽ itellexi. Optatiꝰmihi mhilaccidere potuiſſet.qᷓ; cũ deflo⸗ rente ſtatu tuo certioꝛ factus ſum N¶ Duigentia amici auger. Icch bin alle tag fleyſſig dein beſtes zu werben. Tibi wli ꝑpſuadeas res t uas indies m̃ eẽ carioꝛes Scito maioꝛa mihi ĩdies eẽ cure dignitatẽ tuam Hoc tibi velim ſtatuas.omnia tua indies accide/ re mihi carioꝛa:alias iocũdioꝛa: Benignitas auxilij Dich ſol nit wũder han das vil leute begeren deiner furderũg · wañ es iſt lautbar võ dir dʒ yder man pꝓf legeſt willigklich ʒu dienen Qm̃ liberalitas tu oĩba planiſſima ẽ.non mirer: ſi oẽs in eoꝝ negocijs benignitatẽ tuã expetunt. Cũ tua benignitas nemĩ vnq; defuerit.mihil eſt ꝙ mireris ſi cõplurimi in eoꝝ cauſis te ſiatuant. Quia tu a apð omẽs beneficẽtia nota eſt nulla te moueat admiratio ſi multi ſe tibi cõmendent. Cũ te oẽs liberaliſſimũ cognoſcãt nulla tenearis admiratione.ſi oès tuũ officiũ requirant: Non parua afficioꝛ leticia noĩs tui exiſtimationeʒ te integram detendiſſe. Non dici poſtet qᷓ;tũ gaudeamhonoꝛẽ tuũ te reti⸗ nuiſſe abſq zalicuiꝰ criminis litura. . NSoſpitati congratulan. Ich hoꝛe gern das du geſunt biſt · moͤſiſſe Gandeo plurimũ te in hos vſqʒ dies ſoſpitẽ per ¶Congratulatio ſeruate fame. .— Mir iſt lieb dʒ alſ gar ein gut geruch noch haſt Tetoꝛ plurimũ famẽ tuã incolumẽ te ↄſeruaſſe ,„ eben⸗ roen tbam ae⸗ aen f nt, iſi an. alate ſeni⸗ bhot ſ ne etei ſe cte valentẽ conſpicio. E Folium. xXVII. Letoꝛ m marimope te recte valere atz incolumez. perſiſterre. 14“ ODagne mihi quidẽ eſt voluptati:ꝙ te ſanum ⁊ re ¶ Preſentia optat᷑ ſein Vlil ſachẽ halben wolt ich gern ein mal bei dir M optarẽ vt multis ex cauſis vna eẽ poſſemus Deſiderarẽ vehemẽtiſſime.vt pluribo ex rõmbus pñtiã noſtrã excolere poſſemus· O vellẽ vt magnis ac młtis rex acceſſiõis ad quẽ⸗ libet noſtiꝝ ꝑtinẽtibo ſermonẽ coꝛam cõmutare valeremus. Eeectio pꝛe alis. were mir nach wunſch vnnd willen gegeben weyfe leute · zu kyeſen ſolteſt du der erſte ſein. Si mihi facultas optabilis data eſſet · te eligereʒ yt mihi coꝛã eſſes in meis ↄſilijs ꝑtractandis. Si ex ſnia mea te poſſidere.vellẽ · vt mihipñs eẽſ oĩm ↄſiliox meox moderato: Si mihi facultas optabilis data eſſet hoĩes opti Mmates eligendi.tu in pꝛimis mihĩeſſes ĩ meis conſiliſs eligendus. S Si tte arbitratu meo poſſidere poſſem nunq; a tu ig conſilijs diſcreparem. Siex wto mihi vdata eſſet tin poſſidendi facultas oĩa mea ↄſilia tibi gubernanda cõmittere · Familiaritas leticiam facit. . Ich hab gar ein guten gefallen darin das ich dir in freuntſchafft be want bin/ axĩa afficioꝛ iocũditate ex familiaritate noſira. MNõ parua afficioꝛ voluptateex noſtra affinitat cõ Amoꝛ reipublice. inctone. Ich gan dem gemeinẽ nutz vil guiz. . õͦñäͤõ Non poſſet dici qᷓtũ reipublice ſalutẽ deſiderem/ Non poſſʒ vᷣbis explicari qᷓ;ẽtoꝑe reipublice faueaʒ. Mon poſſet rõne declarari quanta charitate rẽpu⸗ blicã complectar Non poſſet aliqua ſignificatiõe expꝛimi ·qᷓ; ver? cõ⸗ munis ſalutis patron atʒdefenſoꝛ ſꝑ extiterim Salus affectat᷑ virtuoſoꝛ. Das es frumẽ leutẽ wol geet dziſt mirlieb. Ego ſalute bonoꝝ maximopere letoꝛ · Eso officioſoꝝ hominũ incolumitatis ſum vehe⸗ mentiſſime cupdue. MMMV Ego iu ſioꝝ bominũ felicitatis ſedulo ſum curio⸗ ſiſſimus. Dilqgentia in cauſa. Johannes mocht dich nicht ſerer gelobt han dan er thet Cicero diligẽtior tuis laudibo eẽ ñ potuimʒ qᷓ; fuit Catho grauioꝛ dignitati tue·q excitit eẽ ñ potuiſiʒ Mio cõſtantioꝛ tue cauſe eẽ nõ potuiſſzq; fuit. ¶AVliurtutis autoritas. Dein achtberkeit macht das alle dein beginne den leuten genem iſt. . Clariſfſima tue antoꝛitatis excellẽtia efficit vt qͥc⸗ quid agas ab omnibo acceptert. Tuoꝝx virtutũ ſplendoꝛ oẽs hoĩes cõmonet.vt q̃/ cunq; facias pondererrt. Tantus eſt tibi virtutũ cumulus vt quecũq; geſ⸗ ſeris ab vniuſo ꝓplo autoꝛitatẽ habeant· Pꝛouidentia. Jobãnes mag nit betꝛogẽ werden dan er gar ein kluger furſichtiger man iſt. Vebanee in his que puideri poſfũt non faller. Cicero in reb que humano ingenio capi pñt non — ——ʒ— „ em net ihn Nenmn eb⸗ he⸗ Cund bthen öſit uuſh ⸗ gin Nti 4 Folium. xxvVIII. capietur. re ſolẽt nõ poterit defraudari. Dignitatis curug. Ich denck teglich dein ſach zu beſchirmen. Dignitas tua ſedulo eſt mihi cure Honoꝛ equidẽ tu ppetuo mihi aĩo reſidet. Negocia em̃i tua qᷣtidie mihi inſira ſũt memoꝛie · niuolentia maieꝛ experit᷑ thuſt mir von tag ʒu tag ve meer vñ meer Quocũq; me verto tui amoꝛis veſiigia ocerno in/ dies maioꝛa Quantomagis ego mecũ aĩaduerto · tanto tuã er ga me bemuolentiã maioꝛẽ eẽ video. Quo magis mecũ excogito eo mag erga me amo ris tui nũctionẽ indies augeri ſentio. ¶Boni amanf. Jð Ich hab alweg luſt gehabt zu deiner frömkeit Bonox vita me ſemp piurimũ clectauit· iu Eiues de republica recte ſẽtiẽtes ſp vnice adama Qui officioſam viuendi cõſtitutionẽ imitant᷑ ſũ⸗ mo a me amoꝛe cõplectun᷑. Spes ponit in aliquo All mein hoffnung iſt an dir. Om nis mea ſpes in te poſita eſt Scio ſpem meã in te vno eſſe ſitam. In nullo alio qᷓ iu te ſpem babere wolui. Om nẽ ſpem mea in te fixi ac locaui. IFicdes pzobatt weſt ich nit das du als gar glaub wirdige biſt / H EWe Oie, 84 „ doꝛſt ich dir mein geheime nit offebaren. Niſi ſides tua mihi ꝓbata eſſet.nõ auderem mea tibi ↄſilia delarre. Niſi tna mihi beniuolentia exploꝛata eſſet nequa q́ᷓ; oↄfiderẽ meã tibi conſtitutionẽ aperire · Niſi tue vite rõ optime mihi cognita eſſet · nõ au⸗ gerem mea tibi ſecreta cõmitterre. eſſet MPlibo v̈bis ſolicitaret᷑ aic ſi ð ei fidelitate dubiũ Da võ dz ich einẽ getrawẽ hab dʒdu ĩ meiner ſache ſſeiſſig ſeiſt hab ich dir deſ da kurt ze geſl hribẽ Si de tua erga me volũtate dubitarẽ.płibo vbis ad te ſcripſiſſem. vt rõnib meis inſeruires. Niſi rectã de te fidẽ mihi tenerẽ.plibo tecũ agerez 1 vt cauſe mee fauere deberes. Si de nt̃e amoꝛis ↄiũetõe ſuſpicarer longioꝛi qdẽ orõne a te cõtenderẽ. vt mihi accomodares. rat / meiner ſach aufgang nach meiner begir zu er⸗ volgen. Spero pꝛudentia tua fret?.qð exopto ↄſeq̃ woſſe. Cõſido em̃ tua ſopiẽtia intercedente qð cupiofe/ liciter obtinere. ODihi em̃ optie ꝑſuadeo opa· conſilij tui adiuuan te.qð deſidero feliciter impetrare Beſpublica recte tractat᷑. Vobannes hat vmb das gemein gut vilwerdie net. Elel ſic. Yohannes hat einẽ gemeinẽ gut vil zu willen getun. Johannes de cõmuni ſalute plimũ bene merek. Lathonẽ de republica puto optime meriti. Ciceronẽ ſp de rebublica recte ſentiẽtẽ cognoui. Vtoꝛ pꝛudẽtia alteri?ꝰin ↄſecutõne cauſe. Ich hoffe durch deinẽ gutẽ vnnd foꝛſichtigen — rme negen eſet dubii neiner ſhrbi ede nes. henq iiſ e⸗ n rven ſe. Poſec gaun rrce Ntyi 4k„ i nöèng Jolium. xxIX. (EConſuetudo bona · Gein gewoͤheit reytzet mich alweg zu feeude v v zu guter lernunge. DNDea aũt conſuetudo ſemper me ducit a4 ſiudis wonarum artium. Oea aũt natura me ſempꝑ trahit ad pacem. Sea uidem volũtas.me trahit ad ibertatem· Jerecundia petẽtis aliquid ab amico. Ich hab mich offt voꝛ dir geſchenbt wanñ ich etwas von dir bitten ſolt. Pudoꝛ quidẽ ſubruſticus multocines me deter⸗ ruit.cũ aliquida te expetere vellem · Verecũdoꝛ adhuc cũ aliquid ate frui vellẽ 6r tu am eꝛga me beniũolẽtiã liceret Pudiuſculus nimis erga te ſũ · cõ opam tuã 3 te contengere wolo. ratitudo beneſicioox. Johänes iſt alweg gar danckbar geweſen der guttate die im geſcheen ſind. Teranen fuit ſꝑ beneſicioꝝ memoꝛlibẽtiſſime. icero vir ſempꝑgratiſſimus extitit. Sð Tullius ſp curait ne ingratitudinis vicio vnqᷣ criminari poſſit · Lentulus ſempꝑ ſolet amicis mutua beneficioꝛuz viciſſitudine reſpondere. Scipio dſueuit ſaltẽ) eandem beneficioꝛum gra⸗ tiam reße Audita⸗ cupiunt᷑ vera. Ich boꝛe vil da von ſagen wolt got das es war were. Wulta audiunt᷑ qtidie que cupio eſſe xra. ulta qͥtidie mihi nüciant᷑ vtinã vera ſint· Aagna cõtinue ad nos deferunt que quẽ admo⸗ AQdum referunt᷑ omnia conſtare cupio. N¶ʒConſolatio in doloe.· In aller meiner betrupnyf iſt dz mei hocbſier troſt. dz ich weys / vz ich nicht vbels get han hab. In marima animi mei acerbitate hac vtoꝛ cõſola tione. ꝙ q; feci oĩ culpa carent. In maximo do loꝛe hoc vtoꝛ ſolatio ꝙ ſuʒz mihi cõ ſcius oĩa equiſſimo animo feciſſe- nihil a me ſine ratõe cõmiſſum fit · Signiſicatio optaitit. Vm̃ dein fryde ſtat es als du begerſt. De pace ita eſt vt optaſti. De ſtudijs nt᷑is ita efſe conſtat vt maxie cupis. Be ſtatu reipublice ita foee videbis vt deſideras. De ſalute ntoꝝ oĩm ita eſt vt ſperamus omnes. (Aiterax iniquitas; Alils vu ein man biſt/ alſo ſchꝛeiſt du auch bꝛieff ; Eoiſtola tua facillantib mihi ltis delats eſt. Aitere tue inconſtater loquentes atʒ contumelio ſe mihi reddite ſuntt Tuas literas recepi varie diff luentes. Egiſtolã tuam fluctuantibo literis plegi. ALiteras tuas vidi ſimiles tue nequicie.contume lieoſas:inuidias/iniquas/mendaces/turgidas/ inflatas/ampulloſas. Tuas mihi lias detalit lentulus plenas diſcoꝛdie teemeritat / ſupbie / crudelitat iſolẽtie arrogãtie CTuam plegi eplam ignominioſam / vetractancem mnimodeltia/ illibera le/ facinoꝛoſam. — . — n⸗ er e⸗ caſol ö5 neg lact Ngite mnem Sceleritateſinimicoxꝝ nkor ti Joliuũn XXX. wir haben vns ſeer vnd hefftig gefurcht vnd doch nit lang· M Nõ longe quidẽ ſed teterrime nobis inſiderunt belloꝝ future oppꝛeſſionee. — Non din ſʒacriter tue nos ſuſpitões toꝛſerũ=t. Non longo tpe exaĩatiſed acerbiſſima maloꝝ cals mitate oppꝛeſſi ſumuss UD IVIncrepat᷑ nõ reſeribens . Schemeſi du dich nit das du mir auff meyn ſcriffte nicht wiger ſchreybeſt · ä Nõne huiꝰte ſupputet · vt cũ iam exme literaꝑ fa⸗ ſciculos recipes nihil mihi remiſeris An vlla ne verecũdia cõmoneris te młtitudie Ka⸗ rũ a me inacitato mihi qᷣcqᷓ; nõ reſpondere. Ita ne pudoꝛe afficeris aliq mhil tuaꝝ ad me lite⸗ rax remittere. SðJMGD Perſidi bvnis nocenit Die bofen vertrucken die guten. Iniquitate ꝑfidoꝝ·ſtatus bonoꝝ turpit᷑ ẽ affectus Sceleribo maloꝝ oppᷣſſa ẽ lonoꝝ litertas. Im ꝓpbitas ſceleratoꝝ afflictus eſt bonoꝛum bene ¶ Scelera cognita. 1* Su weyſi wol wie bofe vnſer widerſachẽ ſind Impꝛobitatem aduerſarioꝝ noſtroꝛum credo te iam diu cognouifſfſe. Non arbitroꝛte fugere:quanta fit noſtroꝛum ĩui⸗/ doꝛum malignitas. micor bi notas eẽ arbitroꝛ Salis eſt iraſcendũ · Es ſol dich nicht wunderhan das ich vnferen feynden gram bin. M Vulla queſo admouearis admiratõe.ſi in emuloſ noſtros incand eſcã.q̃́ꝝ ꝑnicies eſt· vt per oium oꝛa volitet populoꝛzum- * Moli mirari ſi apio acrius ſuccenſeaam. Nõ eſt qð mireris fi in popiliũ ita cõcitatus ſum. õ debebis amirari ſi in iabinũ indiguem. Impꝛecatio vel maledictio- Geot ſchende die boſthafftigen · Seus malefaciat homim ſceleratiſſimo· Deus ſabinũ perdat.hoĩem ingratiſſimũ/ſceleſtiſ ſimũ/flagitioſiſſmum. alicoerigũtur. Es ſſt vnõ weylen gut dz man dy boßẽ ſtrafft. NOaiox impꝛobitatẽ aliqñ retundi vtile eſt. Perfſidoꝛum iniquitatem repꝛimi ſepenumero neceſſarium eſt. U IYnuidoꝝ vetractõibo atʒ fraudulẽtijs eandẽ vicil/ ſitudinẽ retribuere neceſſitas poſtulat · (NDetractio ſine cau. Icch hab nichts gethan darumb man mir af⸗ tftierkopen kunne. boies mihi nocere debeãt· cauſam nõ habent. qenich nnihi detrahere debeat nulla ſibt inſis ca oblata eſt · me bomines iniurns lateſcũt id pꝛofecto ſine caula facere vident᷑. [Detractoges. Zeobe leut reden das beſte von vunoe. Moĩes maliuolentia ſuſfuſi aſſidue nobis detrahe re vident᷑. . oies natura maledici.noſirã recte viuẽdi rõnẽ coinqu inare machinantur. mof lum ſun⸗ leſt lmero wic ir e nt. uſtac⸗ ſe ete mni Folium. XXxXI. Homins inuidi nõ ceſſant quotidie noſtru gſti mationẽ labefectare. Perfſidia quid facit. S Sie borheit der menſchen macht das manch ding wirt auff das loſte außgeleget. Peſtifera hoĩm ꝑſidia facit.vt nõnulla durius qᷓ; dicta ſint ꝓferantur. Inuidia hominũ facit vt multa ſecus qᷓ; ab boſ⸗ bus facta ſint accipianf/ Oaliuolẽtia hoĩm facit vt pleraqʒ q̃ recta ſunti in ſiniſtram partem accipianf᷑. ¶ Detractio. Schreib ich dir yetzunt ichtz anders dan von deroſtier koſung · die vns geſchiht in vnſer ſache. Ita ne pᷣter detractões res vlle a metibi deferũt᷑. Irta ne pᷣter malã nominis exiſtimatõeʒ mea tibi quicq; affertur. Ita ne pᷣter maledicta de actionibo noſtris quicq; geſtum ſit denunciat᷑. Inuidia. ſi no Sulputio ſeer gram. Nunãʒ alexander tm̃ fuit exoſus ꝑſis quãatu nobiſ eſt ſulpitius. bis eſt pompey. Munq̃̊ʒ tantũ fuit odio Nero romams.quãto no⸗/ Nunãʒ Dionyſitantũ fuit inuiſus ſiracuſi is quã⸗ tũ nobis eſt lemulus ¶ Audita capiunt᷑ falſa. Ich hoꝛe vil ſagẽ vñ hoffe doch es ſey nitware Quotidie multa audio.aue cupio eſſe falſa. Vlaria indies intelligo:que vtinã inania ſint. Oagna indies coger audire/q̃ vana eſſe cupio⸗ Non poſſum abduci . Ari cKicie varia pcipiã S ſficta eẽ omnia libenter exopto. (Eauſa nõ ſcriptionis. Plich hat groß vngewittere gehidert das ich keyxn botichafft mocht zu dir haben. Oaxima geris pturbatio phibuit ne ad te aliquiſ er tabellarijs accederet cui aliquid literarũ mea rum ad te cõmitterm. Fimbeꝛes et venti in cauſa fuerũt ne tabellarios ti pi mittere po0ſeff. Magnitudo hiemis ad hũc vſq; diẽ vetuit·ne ᷣd ageremus. intelligere poſies. Ich bab nie grobern vnd vnbehendern buffel gelehen dan dn biſtt Gneptioe pꝛoſecto te neminẽ eſſe vidi · eſcio quis te ignauioꝛ reperire poſſit. . Julanioꝛ ceteris bominib mihi videris eſſe. 7oöpatientia in ꝑpeſis. Sein vngluck beekumert mich faſt ſere⸗ Incredibiliſũ de tua adſa valitudie cura ofect?. Holicitat me vebement tua aduerſa valitudo. Ercruciẽt me nimiũ tuox infoꝛtũioꝝ calamitates ¶Diffidentia de nuneo. Ich doꝛſte mich nit herwegen das ich meine bæiefe iohanni befelhe-· S Mon auſus fui Johãni literas meas cõmittere. Nõ mihi viſũ ẽ fulgẽtio recte las cõmitti poſſe. Nõ eriſtimaui lẽtulo l̃as meas temere ↄſignare⸗ (NKongitudo nareandi fugii· Prohemium pꝛo ſino⸗ nnimis narrationum-. * h Ugut füme niost hecd nboſce e⸗ ⸗ do⸗ . mngtes meie ittere ſe⸗ ſgnuril Joliũ XXXII. Um noſtre mentis conceptũ aperire. nos ad dicendum moneant.explicari volu mue mi Johannes. illud diligẽter obſer uare debemus. vt narratio a nobis habita idonea cõmoda ↄſtat. Mam ipſa narratio debet bꝛeuit ex⸗ plicaxi.vt ab auditoꝛibus faciliter cõpꝛehendatur Cõuenit etiã ꝙ dilucide aperiatr᷑. vt ab auditoꝛibʒ clariſſime intelligat. Conuenit pᷣterea vt ipſa vere ſiłr declaret.vt ipſa ſidẽpoſſit auditoꝛibo pꝛotuleʒ efficere. de quibas narrationbus. aliqua pꝛincipia hic tibi denotaui.que ſi foꝛtaſſe nimis pauce vide bunt᷑ hac pfecto ratõe exeuſari debent.ꝙ vnuſqᷣſqʒ cui aliquid narrare contingat · ſatis clariſſime iĩtel liget.quid ſit illud:et cuiuſmodi exiſtet quod pla, num facere voluerit.quod cum recte nouerit faci lis erit defatigatio ad ipſuʒ dilucide denodare 2 ſa tis apertiſſime demouſtrare. ”DU deo Xlirtuoſus— BVIohannes hat mancherley tugendge⸗- In iohãne ſunt virtutes qᷓ;plurime/iuſticia/ foꝛti tudo/modeſtia/temperantia.- In Cicerone poteris heccognoſcere. induſtrie/ cõ ſilliũ/ſãpiam/humanitate/libertatẽ/ modeſtiã/ In Cathone hec eſſe cõſtat / bonitatẽ / integriratẽ pietatẽ/charitatẽ/ſidem· AELlicioſuius. ZJohannes hat ſolche vntugende anim. In clodio hec omnia videmus.iniuſticiam/fecoꝛ diam/temeritatem/audatiam/pꝛeſumptioneʒ. Indolobella hec inuemire poteris.iniquitatẽ/ſuꝑ biam/ſallacis/ crudelitate/incõſtantiam. HPoliritas dicendi · Es wer zu lang võ anbegin zum ende zu erzeln Apꝛincipio totiꝰvſ ad finẽ lõga nĩs eẽt narꝛatio- Zib initio quidẽ totius negocij vſq; ad extremũ ꝓ lixa nimis eſſet dicẽdi ratio. Ab exoꝛdio toti? acceſſionis.vſq; ad calcẽ diffuſa eſ ſet cõmendandi ratiocinatio. H Si ab oꝛigine omnia reſumere temptemante di em dauſo componet veſpere vllimmw NNNErhoꝛtatio ad ſtudill. Lieber iohanes mein fleyſſige begir iſt. du wol leſt dich vben in gutter lernunge. Optarẽ maxime mi iohannes vt compluribo ex cauſis liberaliũ artiũ diſciplinis opaʒ dares pꝛi mũ ipſe taliũ ſcientiaꝝ virtutes hoĩim inge / nijs marxime cõueniũt· Rurſus ꝙ opoꝛtuniſſie ſũt in oibo hoim rebus.ſiue ſecũdis ſiue aduer⸗ ſis. DHeinde nihil ẽ at ipo deocexcepta aĩa) hoib⸗ datũ ipſis ſciẽtiaꝑ virtutib⸗ pſianti?.Etillð ad iũgo.qꝙ nebe oppida neqʒ ciuitates neqʒ ꝓuin⸗ tie. Aut deniq; nulle nationes · abſqʒ artiũ pce/ ptis gubernari poſſint · Meqʒ hoc tacebo.niſi ipe lonap artiũ doctrine apud humanũ gen colerẽ tur. hĩes ꝓfecto eox vitã tanq; aĩalia bꝛuta age re cogerent᷑.Alddo etiã ꝙ ipſe vtutes nulla vio lentia homini eripi poſſunt. Huic itẽ accedit ꝙ ipſe etiã hommi moꝛtuo ſempiternã laudis ex⸗ iſtimationẽ cõparant. Accedit etiã ꝙ he virtuo ſos pꝛeſtantioꝛes efficiũt.eoꝝ alas reddũt illu⸗ ſtrioꝛes. Pꝛeteria nihil ẽ ſaentiaꝑ cognitiõe pᷣ/ ſtantius. Et hoc etiã addes ꝙ quiby ille adberẽt vitam floꝛentioꝛẽ degere poſſunt.Et illuc rur⸗ . ——— — — — S —— — C. . . v — —. — —— — —— — — — nyen mato⸗ mmäp ſuſc medi dANN vnip Arespe m nge tuniſſe AAet. fahwi⸗ lö Gpun nüßee niſißße toleid nutaig nnllate ceht9 dsen . birl nnoeh⸗ abetet drwr! FoliumxxxIII. ſus addendũ eſiꝙ tranjllis in rebb marximaʒ afferũt oblectationẽ: riſtibo vo ⁊ calamitoſis tpꝑm ↄditionẽ impotant. Poſtremo qo caputẽ ipſe em̃ ſciẽtiaꝝ facultates ampliſſimam cõmo ditatis opoꝛtunitatẽ ſecũ afferũt· vt etiã ſi ho⸗ mines ceteras oẽs res amiſerint.ipſe tñ iſigneſ ₰ bonaꝝ diſciplinaꝑꝝ vᷣtutes ipoꝝ boim penuriã cõ montſlime fuſtentare poſſunt NAlia epiſtola hoꝛtatoꝛia ad ſcientiaas. Ich hab vernumen das du zu mal ſieyſſig ſeiſt in lernũg guter kunſte ſolchs ich gar gern võ dir ũdiſſmũ de te mihi pferebat nunciũ. Au⸗ dio equidẽ ꝙ diſcendi amoꝛe wbementer accen ſus liberalibus diſciplinis diligenti oꝑa inuigi⸗ les ⁊ incũbas.quod tibi ꝑpetuo cupio inſidere. Quid em̃ in hac moꝛtahũ luce homini poterit accidere iocũdius.qᷓ; his artibo inſudare.quib⸗ pomines ſe ꝓbos efficiũt:a inſignes.quibo etiaã livni nomiĩs eternã famã q; facillime ↄſequunt᷑. Ande iuxta virgilianã ſniam oĩbo ẽ vite bꝛeue cirrecupabile tᷣs. Sed fama ertẽdere factꝭ boc ptut opus exiſtit. Nihil voõ q̃ hoĩes famã ſuaʒ celebꝛioꝛẽ efficiant q́; optimis inſtitutis libera/ liũ aiſciplinaꝝ intẽdere ſtudioſe Quappter ve lim ita tibi pſuadeas. Mullũ tpᷣe abſq; tonoꝝ ſtu diop exercitio pᷣterire patiar. Vlale mi iocũdiſſi me Johãnee mihicvt facis jmutuo amoꝛe coꝛ wañ ich dich ſihe ſo las ich mich duncken ich go alterum vt meipſum. e Eu em̃te viclenet me altepz vigere⸗ videos, Cũ te intueoꝛ intimos mihi aicos icere eriſtio. Cüte contemploꝛ peiſcos illos viros pꝛeſtantiſſi mos KK videoꝛ Cüů amicoꝝ abſentiüz ZLiteras legimꝰ Pich duncket waß ich vein bꝛieffe an ſehe oð leſe das ich mit dir rckcde. 15 Eum tuas las lego tecũ videoꝛ colloqui Literse tuas ↄtẽplans ſermonẽ tecũ bre nigeer. eniuolentie imago. 4 Ich h Manmme reliquum habeo in quo poſſem imaginẽ antique beniuolentie cognoſcre. Alium neminẽ habeo in quo pꝛiſca noſtre cõiůctin onis colligatione oſpicere valeam Meminẽ aliu ſupeſſe video in q̊ paiſtindͤill amor, noſtri ſociet epꝛeſentare woſſim. narehreſentaren So bald ich dich ſahe begund ich dieb b zu u lie⸗ ben. vnd vermeinte doch nit das ich wider võ dir ſo groß geachtet wurge. Qud die te cognoui te amare cepi nõ 5 enſimans a te viciſſim diliigs. 4 En pꝛimũ te vidi: magnũ feci initĩ m beniuolẽtie.cũ tñ nõ putarẽ vt me amare des Vt pꝛimũ te audiuiin te amando exarſimi me tũ repatans vt mutuo mihi amoꝛe reſpõderes. Quo tempoꝛe mihi cognitus fuiſti· eodem miri ce te diligere cepi. Qpꝛimũ te allocutus ſumi in namo⸗s tuiz s mariu⸗ pere cõmotue nm, 8 lͤ keinẽ eltern freunt dañ dich. r d ſtre age ntf Gn heod che inagdi eCöiittt gant tbyle 35 er öor ſmmn e tic⸗ edies ginet S Hoc equidẽ a nere videtur. Ich ſchicke dir Hobannem vnd bite dich thu im bdas beſe .. Nitto ad te iohannẽ tuis beneſicijs exoꝛnandũ. Folium. xxxIIII. Has anſehen vnßer liebe was tugent · Primus auditus noſtre amicicieꝑ virtutẽ fuit. In pꝛima beniuolẽtie ↄiũctõe qᷓ tibiociliatus ſuz⸗ caput amoꝛeis fuit inſignis failiaritat affinitas In mea tecũ amicicia a pꝛimis tꝑib- noſire etatiſ coõtracta officia que alter in alteꝝ copioſe effude rat exoꝛdia fuerurn. ¶ Amoꝛ ab infania. Ich hab dich von kind auff lieb gehabt. Ego vſq; ab adoleſcẽtia te amare cepi · Eso vſch a teneris annis te plurimũ vilexi- Ego vſqza pueris nobis magna ſum te beniuolẽ⸗ tia compleruus go vſq; ab incunabulis te chariſſimũ habui · go vſqz ab leugte etate tibi libenter inſeruiui r Intereſſe. Vtriuſqʒ noſtꝑ magni interet. Pagni vtriuſqʒ no rum intereſſe puto. Hoc em̃ vtriq; noſtrum incũbit macioe. d rationes vtriuſqʒ noſtrum perti⸗ 4. Ich wil dir ſagen was mein meinung iſt. Quid autem ſentiam tibi ſignificabo. Muid vo exploꝛatũ habeaʒ tibi den uda, Aui ſperem tibi diaam. AQuid confidamt bi veclarabo: ñõ Nentulus meo iuſtu 99 te peruenittus literalita, te complectendus Cuinad te p ciſcit.tua benignitate colluſtrdus. Amicicie expientia⸗ Anſer alte freuntſchafft vnd dienſibarkeyt ei⸗ nen von dez andern geſcheen macht dzw ir vns zſnnen halten. oc multũ valuit tum vetus noſtra amicicia tuz beneſicioꝛum magnitudo. Catho me ſemper ſibi amiciſſimuz er peiſtina ntᷣa beniuolentia cognoſcet. D Hoc valde ꝓfuit tum pꝛiſtina teniuolentiatu; ſü ma noſtra liberalitas. Hoc plurimũ conduxit tũ noſtre! ſamiliaritat; c5/ iunctio tum etiã noſtra benignitas.. Meuelata ne dicant. alt das heymlich bey dir · Hecxete hoc habeas. Mabeto boete tees rerlilß Non aberit hoc longius a te. ¶ Ereulatio de noſcribẽdo acceptatk. S. Das du dichentſchuldigeſt von vnmuſennie kundeu ſchreibẽ das glaube ich dir. Ote excuſas pꝛopter occopationes te non wtuiß ſe ſatis apud me valet. Eccipio excuſationem qua vſus es occupatõni bus inpeditus ſeribere nõ potueris MO dicis te occupatiſſimũ tuis me liis viſi ſtare n5 ltua bec n bi ratio vide totuiſſe. ſatis excuſab Erclamation in bono atunſſima 22 negocin acceptum. S Lamnracenatd. OW acceſſionẽ/o Serunam romodz. ͤkioiſ Sjpecfurg Mt⸗ neſtch Ns cutn finti⸗ nntc, inrrſcch⸗ nvennt npu apeti⸗ ftuet⸗ Noni gon iſime Pecn⸗ Ich habe vrſach das zu thun · Foliumxxxv. O ſactũ pueniẽs ⁊ aptũ. O virtutẽ ſperatam. O induſtriã pſpicac. O ſiliũ ſapxẽ̃tiſſimũ O equitatẽ benigniſſimã · O modeſtiã oĩbo vocib⸗ ¶Erelamatio m malo. pᷣdicands O gros vngeluckkk O multa intolerabilis. & młta abbominanda- O multa indigna. OOοmulta ſiagitioſa⸗ multa errabunda⸗ O rem miſeram. O incõmoditatẽ inauditã· O thacalamitoſa⸗ ↄfiliũ pditiſſimũ. O vitã vituperandũ. O detrimentũ inſpiratů· O vrſutiã doloſam. O togitagez peſtifen O diſciplinã pᷣpoſterã. Opoꝛtunitas agendi. Nũc nactus ſum occaſionẽ agendi⸗ Nüc rem illa tractandi facultatẽ ſum ↄſecutus. Nũc ꝑficiendi oꝑtunitatẽ ſum adeptus. ¶AQuid fit agendum. Das hab ich zu thbun. ᷣeiagendũ · Iſtud vo mariope cauendum. ſi em̃ itð puidẽdũ · Hoc vo mimme negligẽdũ0 Eonducit em̃ hboc fieri. H Hocnequaqᷓ; eſt pꝛetermittendum. . Perfectio rei · Ich bab das vollenget. Sů hoc ↄſecutus. Hoc videoꝛ pfeciſſe. Hoc em cõplexus ſũ. Bem eo loco ꝑduxi · Hoc eig. ¶ Coͤmendatio amici · Johanneo iſt gar mein guter freunt den bitte ich dir laſſen befalpen ſien. ohannem quo familiariſſime vtoꝛ velim cõmẽ⸗ datum ſuſcipiss. ́Md Jobannem quez inter rannkciiſimhos meos bato tua libertate amplectenduz curs. Beanit᷑ epiſtola cömedatozid. vltos tibi cõmendẽ neceſſe eſt am̃ oĩbo ta ne⸗ ceſſitudo nota eſttuacq; erga me beniuolẽtia. li/ cet igit᷑ q;plures ſuꝑioꝛib- dieba te miſeriz tua literalitate exoꝛnandos.ſoc tñ tpe amiciſſmuʒ mihi eſt. vt tui ſtudioſiſſimũ hoiem lentulũ.ei? negocia quaſi mes foꝛent.tibi plurimũ com/ mendo. Tanta em̃ mihi eſt cum eon ceſſitudo Atyzʒ familiritas.vt etiã ſi res mee eſſent ñ magil lalvꝛarem. qᷓ ꝓpter gratiſſimũ mihi feceris ſi cu raueris. vt is intelligat me abſte plimũ adama ri Hh mihi gtiꝰfacerepfecto nil potes. IJdq; vt fa cias te etiã atʒ etiã rogo: Vlale mi ſu anſſime⸗ et cura vt recte valegs. 5 Fructus ſtudj. Yohanes hat mit leiner hunſt Mmn gantz un de grofenfrũmen gethon · Johannes ei/ lonaꝑ raii inplinis amoliſima. italie attulit ſplendozis oꝛnament. Cicero ex ei?ſtudio wnor ſi oꝛum optimos fru⸗ 4 ctus conſecutus eſt · Tullius ex eiꝰſtudio tvce eſt nactins g, totam italis eius virtutibo luſſranit. Baluſtius ei⸗ uintiss adoz nauit· 0E Beſpublica augek. E JBohpannes at lolche werck Eubtt da p võ em gemeinen gute grofter nutz kömen mag. JSobarmnes eae res geſſit gue ren giurmhuinu, ere poterunt. loquentia- omnis tlie enationio⸗ 4 r Hoe n üne⸗ etirli erztun ffin ficn Kn iingf aſien adum Gyrſ ſimmeet ni n gliſri os fu ninli ſonis en Mium. XXXVII. 4 Pompeius ea conſecutus eſt.que ſiatů vrbis no ſtre plurimũ ſtabilierunt. Baluſtius eo rempublicã perduxit. vt cõmunie ciuntatis ſalus inde recreari poſſit · ¶BZiigentis ꝓmittit· obachnes hat mir geredt ſeinẽ fleys zuthinn. Johanes mi pollicitus eſt.mirificũ genus diligen tie in negocijs meis adhibiturum. Cicero mihi teſtatus eſt. incredibilẽ ſe meis rebul curam pꝛeſtiturum Nentulus hoc mihi pꝛofeſſus ſe nuigseimime peo meis rinuatmtugilaturum. TlItilittas. Solchs wirdt dir nutʒ ſen. Moc magno tibi erit adiumento. Hoc ampliſſimo tibi eritemolimẽto⸗ Poc tibi plimũ eſt exp ediens · et magnopere ti⸗ bi conducibile. Hoerationibus meis maxime condteere vide⸗ . tur. Saſi Litere quando ſeripte . irſt ich wider zu lande kome chicht ic Dir einen bꝛieff· Cñũ er puincia redieram has tibi literas miſi. Cum erx magiſtratu remeaueram.tum banc epn HW ſiolam tibi obſignandam miſi. Ců e ſtudijs in edes paternas reuerſus eſem tuz bas tibi epłlas deferendas tradiccd. Pꝛeuitas ſcribendi excuſafr. Johannis ʒukonfft zu dir machte das ich dir nicht als einen langen hieff geſchziben ban als ich wuͤlen hette. 2 4 . Oihi etat in animo te longiuſcula literarum can tilena viſitare Sed hanc ꝓſecto rem Cicero⸗ nis ad te aduentus mhi abſtulit. Profectõ tullij ad te erat mihi ad bꝛeuitatem ac/ cõmoda. Egquitatus marci ad te me in ſcri bendo bꝛeuioꝛẽ fecit. Tentuli ad teiviſitatõ meis ſcribendi ad te bꝛeuitatẽ excuſabit ¶ Heſponſio ad eplam. .. . Ich hab dir auff deinen erſten ſend bꝛieff gean wurt · ich wil dir auch nun auff den andern bꝛieff Vni eple rũdi.veĩio nũc ad alterã. ſchꝛeiben. Pꝛime epiſtole ſatiſfeci.nunc alterã accedo. Primis tuis lis reſcripſi nũc ad alteras venio⸗ (MBilgentia prompta. ner ſaclx. So bald du mir ſchreibeſi dethe ich fleiß in dei Ego poſt tuas las mihi datae.cauſam tuã qpꝛi⸗ mum curare cepi. Prioꝛi a lgentuer aliã aggrediar. Esgo poſiq; tuas recepi las ꝗõ pꝛimũ feci tuit. pp—C— dDignitatem tuã vefendi · Ego lectis tuis ltis ſtatim de rationibus tuis cogitaui⸗ “B (EGratiap actio. Ich hab ioba geſagt mit. Pluribus verbis Yohanni gratias diri. OMulto ſermone Cathoni gratulatus ſum- Longa ot̃one Tullio gratias ega. Magno qui dem beneſicio lentulo viciſſitudinem retuli. VIncitatio infauoꝛem reipublice · Beſihe dʒ du dẽ gemeinẽ gut wol voꝛſeyſt. ae in rempublicam omni cura ac cogitationibo . gac oĩbus viribus cõmuni ſaluti inſeruiss nm danck geſagt mit vil woꝛten⸗ n do ne nſen ftnd Folium. xXXVIII. gac omni ſiugio publicis rationibus faueags EConfiln imploꝛntio⸗ wir bedoꝛſſen deines rats wol⸗ H Autoꝛitate tus nobis eſt· Cõſilio eĩ tuo indigemꝰ Gratia equidẽ tua nobis plurimũ eſt opoꝛtuna- Meipublice cura · behn dẽ gemeinẽ nutz getun was ich pfli⸗ chtig bin Sũ em̃ cõplerus omẽs rationes reipubliceꝰ Omnia perteci que ad rempublieam pertinent. Sũ oĩa ↄſecutꝰqͥ ad rẽpublicã attinere videntur. Nihil qð ad rempublicam prineat pꝛetermiiĩ. Nuilo loco deſui.vt reſvnblice optie gererentur · Fama tona de aliquo. Su haſt ein gut gerucht. Nagna eſt eĩ opinio v te.atq; cõmẽdatio tua vna omnium voce pꝛedicatur. MNVasgna eſt memoꝛia tuarum rerum geſtarumq; nulla vnq; delebit obliuio- Qaxima eſt de virtutibus tuis exiſtimatio· Summa cito eſſe in expectatione nomen tuum Omnia enimilla a te expectantur que a viro ſum mo ingenio pꝛedito expectar. ſolent. Quoniam omnes in te reipublice rationes pen⸗ dent. omnium oculi in te coniecti ſunt. Et að potiſſimum eſt quid facias animaduertunt Jutuum ſeruitium. So du mich bitteſt dir zu helffen bin ich wil lig dar ʒu geweſi ⸗p Eum mecum egeris in te iuuareʒ. digna mihi res viſa eſt. vt virum me tibi pᷣſtarẽ gratiſſimum- Cü me rogaueris. vt honoꝛẽ tuum defenderim · Equũ eſie exiſtimaui:vt tui hoĩs officioſi beneſi⸗ ciox. me memoꝛem demonſtrarem. 4 Cũa me petieris vt dignitati tae fauerẽ iniquuʒ eſſe putaui.ſi id alacri aio facere nõ curarem. Cum apud me inſtiteris. vt me tibi accõmodareʒ rectum eſſe duxi.vt quod de me conſideres pla⸗/ ne ſigniſicarem Cũ ame contenderis vt cauſam tuam defendereʒ amoꝛi noſtro dignũ dijudicaui:vt me tibiobſe quentiſſimũ oſtenderenn. Cum a me efflagitaueris.vt affines tuos: N Bon hois quid intereſt- Es ʒimpt wol einem erſamen man · das er ſich danckbar erzeyge. „ Eſt em̃ homimis boni ingenui ·ſe pꝛeſtare q; gra⸗ tiſſimum. ”l Eſt hois officioſi beneſiciox ſe memoꝛẽ oñdere Eſt em̃ lvni viri parem meritoꝝ gratiã referre· Eſt em̃ hoĩs grati officijs mutuis reſpondere.· Grates dicuntor. So offt mir Yohones begegent ſo danckt er mir der freũtichafft dy du im gethun haſt.· AQuotienſcũq; trebonius me videt maximas ꝓ tu is in ſeofficis mibi gratias agi t Quotiens Lentulus mihi obuis venit. totiens ꝓp ampliſſima tua ĩ ſe liberalitate mibi gratificat᷑. Quotidie Cicero emiſſe volũtatis eſi.vt ex tua in ſe beneficentia mchi plimũ gias habeat. Oꝛationis iocunditas. Jochda mihi Jobannis ortio iutt· ſ⸗ n 4 te; Ni NKNe ſch l⸗ 1 4 9 ii⸗ n Foliũ. xXX Ciceronem libentiſſime loquentem audio. Adeo mihi gratiſimus fuit ſermo ciceronisvt ne minem audiam ibentiunus ¶Conſiliñ appꝛobatk. So mir dem meinug gantzwol gefilt ſag ich auch varzu das her nach folget. Hanc tuam ſententiã cum mihi acceptifſimaz eſſe ꝓſiteoꝛ illud etiã adiungo ꝙ Cuũ hoc tua voluntas mihi ꝓbabilis eſt videatur hoc etid accidit.· Clolũtati ſatiſfit· ⸗ Ich hab es alles gethun dewoꝛten das dutei/ nen willen haben mochteſt · ð Omnia feci.vt voluntatẽ tuã obtineres. Omnia tibi a me pꝑetenti libentiſſime feci. vt qao velles conſequi poſſes. Omnia curaui vt tuo ſatiſfactũ eſſet deſiderio. Amoꝛ libertatis. wiſs das alle die die zu rome ſind eins ſolchen vnd voꝛſatʒz ſind/das ſie ee wollen ſterben dann das ſye ſieh vnfreye vnd dienſibar laſſen machen Moc animo ſcito omnes numantinos eſſe· vt pꝛo libertate moꝛtem non foꝛmident Roma m omnes illius pꝛopoſiti ſunt pt liberta⸗ tem ſu a pꝛincipibus ſi uis ſibi traditam moꝛti anteponanur. tabilitas in virtute. BYohannes iſt noch ſtete in ſemẽ ſinne· ade adhuc eſt in officio conſtans. icero in eadem adhuc rects eſt rwolun itäte, dus ſo let optime conſtirgend⸗ Cicero eandẽ in virtutis ogticio ſeruat conſtanti⸗ amqᷓ; hucuſq; obſeruauit. Mes bene geſta. Die ſach iſi wol zu gangen. Mes bene geſta eſt. Mes bene ſe habet. Mes felicẽ exitum conſecuta eſt. Res equidẽ felicẽoꝛtum nacta eſt. MRes ex voto tractata eſt· Kiirtus ſuadet. Feglich begeer ich dein tugẽde ſchinbar werdẽ Eopto whementer · vt tuaꝑ virtutũ aliquod lu⸗ men eluceat Tu fac ad ſũmã gloꝛiã ↄtendas ⁊ ceteros ingenio pſtantes vincss. Tu fac in augenda gioꝛia te vincos. Daoperam vt virtutuz ex⸗ cellentia nemini concedas: “ Wolt got das ich zeit hette ʒzu lerne. Tlellẽ accidiſſet tpo.vt ſitudio inuigilare poſſem. Hptarẽ iam mihi facultatẽ oblatam · vt ſcientiss poſſem excolere. S Vtinam mihi illa oblata eẽt ptãs.vt egregias bo napx artiũ diſciplinas ꝑtractare valerẽ: . AVellẽ illam mihbi oꝑtumtatẽe contigiſſe vt literax ſiudijs me totũ erponere poſſem. Tlellem ſuperioꝛibus anms me ad ſitudiũ wnarũ artium inuitaſſe; Optarem pꝛiſcis te mpoꝛibus me tibi ſcientiaruʒ comitem adiupxiſſes. Vtinã aũt hos dies ad diſciplinam virtutum me tecum cõuocaſſe. DM ¶ Affectus ad pñtiaʒ amici — . eni⸗ voꝛi gen/ n Ntie ee eck wei tünn, Yobanes bat mir geſagt / das i Folium. xI. Ickan mich kaum enthalten das ich nicht zu Eso vir teneoꝛ quin ao te accurram. Ego vix me cõtineo quin ad te aduolem. Ego virerr poxaln ad te q;pꝛimũ me trãſferam· NSñtia quid faciatt chhen were ich da geweſt · ich hete gar ſeer mußen la⸗ Quos ego riſue excitaſſem.ſi illic affuiſſem Non em̃ abduci potuiſſem.quin ſi vna tecũ extitiſ ſem in marximos riſus incidiſſem Si coꝛã te affuiſſẽ riſus ampliſſios effuhſſem. (Sei miſericoꝛdia fami ↄſeruunt. Llon gottes genaden ſind wir geſunt . Dei benignitate.piculoꝝ calamitatẽ ſi ubtfugim⸗ Deo annuente ſoſpites cõualemmus.. BHuperis volentib incolumes euaſimꝰ. Diuina clemẽ fauẽte.integros nos ↄſeruauimꝰ. ¶ Reſpublica. Sð Ich begeer dem gemeinẽ gut nutz zu ſein. Ardeo cupiditate incredibili rempubhlicã ſtabilire NOaxima afficioꝛ voluptate ſiatũcitatis ↄfirmare. Jucredibili ſũ deſiderio cõeʒ ſalutẽ ↄſeruare. Dexinſinnauur.⁊ r g as ich gern gehoꝛt habe / nelich / das wir ſullen gute frid han. Ziberius quod maxime mihi leticie fuit narrauit pacem fumare debere. = Lentulus quod libenter audiui dirit tempoꝛa no pis fututa eſſe tranquillioꝛa· Zullius quod gratiſſimũ fuit mihi nunciguit tra⸗ gquillo nobis ocio ꝓpedine vti licere. Dict mihi pacem cõmode tractai.. .„ℳ . afrmat mihi telli pedinete terminari. ⸗ʒEſCertificatio de quibuſldãqd. wir habẽ das wol verſtanden durch totlchaſt vng ſchriffte. De aduentu teutror ꝑeos quos Ulic dedita oa miſſimus diligent admoniti ſumus. De bello pfico nos fama/rumoꝛe/ nũcijs tabella⸗ rijs / literis / certioꝛes facti ſumus. vee exercitu et claſſe partoꝝ ꝑ noſtra nauigis inde regeuntia. apertiſſime cognouimus. Eadẽ nucioꝝ ſiap pꝛi“ añ miſſiaꝑ fora ⁊ intẽtio- wir haben nicht anders in deinẽ letten bꝛieffẽ Verſtanden dañ in den erſt geſchickten · M vltimis eplis nobis ſigniſicaſti in pꝛimis qui⸗/ dem affatim cõmonſtratũ fuit · De be llo grecox. poſtremo nobis litere declarart quod anterioꝛes ſiguifſicarunt. Mon magis er vltims eplis admoniti tiſumms ͤ — erpꝛioꝛihus agccepim Literaꝑ amoꝛ⸗· Ich wil fleyſig lernẽ die weilick ichz zu erfurch bin in erfurdie fuero ad ſtudiũ me conferam. DQuoad me bononie cõmoꝛari contigerit· non deſi nam literas pertractare. FTamgin ſciẽtiax diſciplinas cojam Bdin purſf cômoꝛabvꝛ. Profectus ſtudi er ſocietate. DHa ich bey iohani was do iernet ich ſere⸗ apud iohanem ſiuderem magnu ſiudij fru operam vber ctum adeptus ſuf. Cum ſtudio Ciceronis adhibe rimoo lalvuf fructus ſum conſecutud. og bele Line ino che i rüt R ſte Foliũ x-..I. Cum multa Ciceronis volumina puoluerẽ plurt mas er eis ſciẽtias mihi vendicaunuu ··· Aitere nõ ſcribun-.. ben. Johaͤnes hat mir gelagt du küſt mir nit ſchrei Erpectantimihituas Itas Cicero mihi nüciauni te nihil ſer bere poſſe · Cupienti mihi tuas videre epiſtolas Cicero ſu gniſicauit te literax nihil mittere ↄſtituiſſ ee TUolentt mihi tuas literas depoſtulare Cicero me admonuit ne fruſtra deſi gerarem. Admonitio de aliquo· Darnach als mir iohannes das zu wiſfen ge⸗ than hette · Qui poſiqᷓ; me admonuitt. Hoſtq; mihi Cicero retulit. JGUMU Poſtea vᷣo qᷓ; Cicero mihi ſarußtcait. Poſtqᷓ; me certioꝛem reddidit. Quid poſt aduentum actum · Nach dem als Johannes zu mir kame vnnd ichi im ʒzu ſpꝛach. Hoſtq; bꝛutus me conuenerit et ego cum eo locu tum ſum: Don beutus me adijt et ego ſermonem ſecum Poſic; tullius ad me acceſſi t.et ego Ermonezcuz eo coõmutaui Aduentus- “ Do iehannes zu mir kame. Cum varꝛo ad me veniſet. Eum Eicero ad me pꝛofectus finſſet⸗ Vom Vohaanes ad mecoͤneniſſer. “ 8 L Ci iobẽs me dueniſſet · Patunlyme aammet. MNõ manifeſtum. Es was nicht noch gantzoffenbar. Mondũ ſatis oſtabat. Moõdũu clare apparebat⸗ D Nõdũ erat auditũ. Mõdũ erat ang. Hondum ſatis erat erploꝛatum. . 1 Emẽdatio ſui ſalutis valet. Beſſer! du dich ſo tuſt ou wol. riu srne i moꝛes coꝛrexeris benefacis Si vitam emendaueris melius tibi confules. Si melioꝛes viuendi ratiões ſuſceperis rẽ ages te magis dignam. Si te virtutib⸗ aſſuefeceris i in virum meſtuntio, rem euadas- Cauſe cognitio. Du verſteeſt die ſache als ſie an ir r ſelber iſi. 1— Ku em̃ a certo ſenſu auid ver eſt iudicas. J Tu quidẽ vere exiſtunuas. H Tu ein ita vt res ſe habetarbitraris⸗ Xa pfecto ita ſentis vt re s ipſa futura eſt. Diligentia vt placaett. Ich ha alle zeyt begeert dz mein ſerkan arat, funge ſein mochte. . Ego ſy id egi.vtopa mea pbari toſſit. 2 di. Ego illud ſp curã ne qð agerẽ merito toſſet rephe E illud ſen er optaui vt me vite rario⸗ PeGba/ ilis haberef. SDeliberatio apud ſeipſum: Ich hab mich beſunnen . Collegi ipſe me. Vecum locutus ſum⸗ Oecuũ ↄſiliũ adhibu. Liap idenptitas· In verſtan einerley ſiñ in diſen bꝛielen ietz vnd Qe. e e Uuntio ſ. . ſm ns⸗ enpl Folium. XLII. voemals geſchickt. HM Intelligo idem in his is:qð in ſupioꝛibp. VYgdem poſtreme mihi tue e declarauerunt quod anterioꝛes ſigniſicauerunt. ðJ Non magio ex vltimis tuis epiſtolis rdmonitus ſum qᷓ; ex pꝛioꝛibus cognoueram. Oemoꝛia. P Als vil ich mit meiner veraunff begreiffen kanne tũ poſſũ recoꝛdari.Otũ poſſũ cogitatõe ↄplecti Quantũ memoꝛia repetere poſſum. Quantũ humano ingenio poſſũ reminiſci · Quantũ exlõgiſſma memoꝛia poſſumintueri. Seencumaen⸗ Johãnes hat mir geſagt was ich ſol ſchreibẽ⸗ SDubitanti mihi quid ad te ſcriberẽ· Lentulus no⸗ ſter ad te ſcribẽdi materiam dedit. . Querenti mihi quiq meis tibi ltᷣis ſignificarem ECicero noſter viam ſcribendi aperuitt. Cogitanti mihi quid tibi ſtis declaraxẽ pomponiꝰ idone mihi ſcribendi ad te opinionẽ obt ulit; ¶ Amfacio ad aliquid ſciendi· Ich begeer dich wiſſen · .⸗MU Volo ſcias NVeoolo erploꝛatũ habeas NMolo te ignoꝛaꝛe. Cupio vt certioꝛ fias. ¶ VDouens cauſa Pich hat gros vnrecht dar zu bewegt. Phmũ ad boc me impulit iniuriarũ magnitudo UVehement ad hoc me coegit.inim icoꝝ acerbitas. Marie me ad hoc induxit aduerſarioꝝ iniquitas. Potiſſimũ me ad hoe traxit multopꝑ ꝑfidia. Conſideranda- j. Die ding weren zu mercken. Mec erãt aĩadtẽda. Erãt nlerea aire Dfierzch Erãt deinde hec puidẽda.Erat ĩſuꝑ hec ptractada Patientia. Es iſt ſeer an einẽ zu loben der da gedultig iſt-· Laudandũ eſt atq; omni voce celebꝛandũ.duʒ guif piam moderate omnia ferre conſtituit. . Bummis laudibus is eſi eleuandus·qui patien ter omnia pati et equo animo tolerare decreuit Dictum. H Den fin alſo geſagt. Hac ↄtrouerſia agitata Hacopinione diſputat Mac ratione cõmendata. Hac re coꝛam auditoꝛio multoꝛumi in diuerſas a tes ꝑtractata. Significatio⸗ Als bald ich das derſtund. Qõð ego cũ audiſſẽ. Qõ ego cu intellriſem: Quod ego compꝛ ehendiſem.,. Quod cum mihi ſempꝛonius ſcripſiſſet. Quod cum cicero mihi ſigniſicaſſet.· ¶ Bignificatio ſtatus literas. mwie es vmb vnser ſache ſi teedt wirdeſt du aus diſen bꝛiefen vernemen. Bes noſtre in quo ſtatu ſunt er his literis intelli⸗ gere potes. HMec negocia qͥ mõ ſe hẽant le nt̃e tibi declarabũt Moſtra reſpublica:quam ſtatus conditionem l ſigdeat ex doceberis. 8 Vna voluntas. wir ſi ſind aue n ſolcher meinung⸗ Mos in hac ſentẽtia ſumus vna voluntate Mos omnes dae vna dicimur opinione. =MMD Folium. XLIII OMVMVM Mec noſtra eſt inſtitutio⸗ coĩs oĩm declaratio. n ¶ Paacita intelliguntur. . mgien VIch verneme alle tag von den vnſern das ich gernpoerrrrff Git De ſtatu amicoꝝ ntoꝝ q̃tidie audio que vxvolo. 4 dil Be ſtatu rex cõmuniũ indies intelligo que piacẽt De rationibus reꝑꝝ noſtrarum ſedulo accipio que ligegen grata ſunt. MẽVMVD Dtt (Caaſe non expeditio- Ich ſleyßige mich alle tag in deiner ſach vnnd pab doch noch zu zeit nichts darinn geenget diſooti De cauſa tua ſum quotidie ita curioſus vt nihil galiud curem licet adhuc nihil gfecerim enſo De reby tuis optimũ me ſpero ſinẽ ↄlecutuꝑ. ¶ Juterruptio. Es kam ein valſche ſach dar zwiſihen. fen. Caſus em̃ mirificus interuenit· Acceſſio rerum eſt varia conſecuta. Goꝛtunam em̃ diuerſa interuenit · 1 Soꝛs equidẽ inopinata interuenit. ¶ Tempoꝛis tranſitus· ednn Ich kume gen athen an dem zwelfften tage. iulij ; HZ HZ In pꝛouinciam pꝛofectus ſum quinto idus iulii. zii Decimo kalendas iuln in patriam regreſſus ſum. Lelve⸗ 4 Regreſſio ad pꝛiora. un Ich um auff mein angefangen rede. Sed redeo nunc ad pzim. Vleruʒ nunc ao ſupꝛima reuertar Ceterum ad caput ipſum regredioꝛ: PBreuitas dicendi · ffz? Auff das ich mit kurtzen worten abſpꝛech. — Vt omittam tam multa atq; tanta. Vt nõ cõmemoꝛem tam innumerabilia. AUlt ſilentij interiecto velamine.cetera oĩa tacitur⸗ nitate tranſiniam. Oanfeſtatio alicuius. Ich wil dir mein meinung ſagen Ego que fuerit conſilij mei deliberatio tibi hisver bis aperiam Ego ãd oſilij ceperĩ te ñ fugere dte arbitrabar. eritatis declaratio. “ Auff das ich war ſage. Vt vere dicamn · Vit veꝝ ꝓfiteoꝛ. Vt rem qualiter ſe habeat enarrem· QC Euentus. Das iſt mir in meiner ſach wigerfaren⸗ In hoc autem negotio illud mihi occurrit: In meo pꝛopoſito iſtud mihi euenit. Vn mea cauſa iſtud accidit Significatio· Da vns das zu wiſſen ward⸗ Cñ ẽ nobis ĩgniñcatuů. Cũẽ ad nos platum. Cũ ẽ nobis nunciatum. Ad idem: Yohannes hat vns ſolchs auch woꝛhin geſagt Iphannes etiã pauloante dixerat. Elalerius etiã ſuperioꝛi tempoꝛe ſigniſicauerat Scipio etiã ſuꝑioꝛiba diebus cõmemoꝛauerat. CQ oſt aliqua dicta alia iungan. Da ich dits geſpꝛach do redt ich auch das. Quod cum dicerem üũllud etiam adiungeboam.B Quod cum enarrarem illud minime pᷣtermiſi: Qnod cũ exponerem.illnd etiam admonui. Quod cũ cõmemoꝛarem.illud etiam aperui. Quod cum pꝛotractarem.illud etiã patefeci · ONuod cum inſinuarem illud etiã renona. Quocelarernlii etiã obmittere nolui. r Bes oſtendi᷑ eemonſtramentis. tin Vnd das ich dir diſe ding durch gleichnus vñ betzeichen beweiſen m„gu0gegg. Et vt ſimiliũ rerum imagine hanc tibi pꝛopoſitio 1 nem demonſtrem. bn Altzʒ docendi cauſa huirei cauſam tibi dedarẽ. . Ut exempli cauſa tibi negocium explicem· d Ert vt exempli gratia caſom tibi aperiam. Etvt Vrbi gratia factũ ti bi oſtendam · Relaxatioa lalpꝛibu. Do ich mufig was ʒu padua ſchreib ich dir di Cum eſſem externax reruʒ vacuus in padua bas Cum eſſem negocijs vacuus in auguſto cepi.q̃d tibi ſcriberem excogitar. Cum eſſem alius vautulũ laboꝛibus ſubleuatus in hononia cepi vt fit pterita memoꝛari. Cum eſſem pauliſp occupationibus relaxatus de Nltu. creui litergrum certamen tecum inre. gelvt Die ding kumen mir in meinen n. Hec mihi veniũt in mentẽ. Hec mihi occurrunt Heet Hec ſeſe menti ingerũt· ec me eragitant. et Hec mihi ſuadere videnttk Hec me cõmouent m ec me adhoꝛtant. diden Hec me impellunt d Der ding bin ich langzeit indenck geweſen.· . — Mec longo iam tempoꝛe memoꝛia tenui· Mec longa memoꝛia mihi inſederunt Vet uſtas tempoꝛum.conditiones ſane perio/ cundas) memoꝛia referre videtur· Eſtimatio vt res eſt · Ich meine als esiſſ. Eſtimo id qo eſt. Puto id qo reipſa cõſtat⸗ Animaduerto rem ita eſſie vt ſe habet· NMRefoꝛmatio in melue. Allter das wandelt vnder weilẽ in gutẽ fittem Etate ingraueſcente adhoꝛtoꝛ alios viuẽdi moꝛes üiüilires mäã aſffũmaʒ. Etas grauida me admonet vt melioꝛẽ viuẽdi foꝛ Etatis maturitaſ me cõpellit.vt alios viuẽdi mo res ſubſequar. ” Etas pᷣcipitans mihi videt᷑ innuere · vt aliã agen⸗ Qi rationem ingredar. Etas iam decurſa. alia me monet cogitare Etate confectus alia deſider. Sic em̃ dudũ mecũ conſtitui.vt etate ꝓcliua ⁊ ꝑe ne ſupina vitam in mehcõmutarẽ. LDeliberatio ; Ich hab mir es lang voꝛgeſetzt. ABainduduũ mecũ ↄſtitui Yandudu mecũ̃ delibaraui Mipi conſilium captum iandiu eſt. IJampꝛidem mecum inſtitui. Iꝓam nuper mecũ quid ſim acturus delberaui⸗ SBSatis iamolim mecum ſtatutumeſt. Yam antea mecũ decretum eſt. Woc mihi iamdiu certum eſt.· (KXempus optatum. Es gieng mir gar wol / weñ ich vckers zeit hette 3u lernen H Preclare mecũ actũ eſſe putarẽ.ſi ſtudendi ocium A nmihi comparare poſſenm, — Optime quidẽ nobiſcũ agerer.ſi optatã cõtẽplan di facultatẽ conſequi valemus HJM Cõmodiſſime pfecto mecũ ⁊ cum ſteffano ageretr. ⸗ ſi ſolitam ptractandoꝝ ſtudioꝝ libertatem com plecti valeremuss d:- ¶ Orationis qualitas methaphoꝛa. ftin Rege mit verboegen woꝛten. Sermo verbis ↄtectꝰ. Snia cir ſlocutõe plata Oratio vᷣbis ſimilata. Affect alienis vbis coont üti⸗ ¶Signiſicant diſplicẽtiag. Pliüo Johannes hat mir rede geſagt die ich vngern hoꝛe von zu kunfftigen kriegen. G Kincn Johaͤnes ad magne mihi moleſtie fuit nunciautt magnã vicʒ belloꝝ cladẽ ꝓpe diẽ expectari.· ANentulus quod ego inuitus audiui nüciauit. ma e gno nos in piculo eſſefuturoxꝛ— dclime katho quod vebementer diſplicet mihi ſignifica,⸗ 3 uieit. magnas diſcoꝛdie futuras eẽcalamitates. Dicit᷑ů nobis magnas inimicoꝝ copias parari MNunciatur nobis magnum inimicox exercitum elbeer congregggearr. Signiſicat᷑ nobis ampliſſimas hoſtium congrega tiones coadunaaiir. “” H Malum reipubliee. Abeun Vnſer guter werden vns durch rauben vnnd bꝛennen entpfrembtt Res ſunt poſite direptioni ⁊ incendiis. Res nephandis ſceleribus expoſite ſunt Res nte arbitrio impite multitudinis vexa nk. èð Der gemein nutz hat groſſen ſchadẽ genõmẽ. Imperium eſt diminutum. Omnes ciuitates ſunt perturbate Om nes pꝛouincie conquaſſate ſunt. Oinnes reipublice rationes cõmutate ſunt.· Difficultas conſiil. Heipublica marimum accipit detrimentum · wir hetten gar ein ſchwers zu bedencken. Melinquebat difficilis illa deliberatio puidendi. Peſtabat illa labvꝛioſa ꝑtractatio conſulendi. Certũ erat vt inuenirem rõeʒ recte tuteq; viuẽdi Priuatio bonai. . Das iſt mir entbꝛochen do ich meine groſſe hof⸗ nung 3u gehabt han ſidiũ foꝛe ſperabam. maxime conduce bant. H ¶ Eram pterea illis amicis oꝛbatus:qui mihifaae⸗ . re ſolebant· Ich weyß kein glucle do ich auff hoffẽ mag⸗ S Quã mihi ſpem pollicerer non eratt½ Quid pꝛimũ mihi ꝓmitterẽ nõ reperiebã. Quã ſcdam mihi foꝛtunã ſperẽ nõ occurrit . Inaigna pſone tractatio. Sich dunclet das man iohanm vnrecht thu. OOihi em̃ indigne videfr᷑ detractũ eſſe iohanni. Videt᷑ mihi ſempꝛomũ a pecilio ſine cã leſũ irii Conſtat em̃ lentulum indignis quidem imurijs a es neglectis legibo malop libidini ſubiecte ſunt NN ô His etiã rebo carebãqͥb me potiſſ ie fuſientabam His etiã eram pꝛiuatus.que uite mee rationibꝰ — ſte d. 8 1 ei 4 M ſeok nihi, Aham lonc ſave/ tthe. ni jin. Untſos Folium. XLVI. tompeio affe ctum eſſe.· Maluoli. Du weiſt wol das wir vil heyker han de vns ſchula geben dʒ wir nit gethan baben. H Scis noſtrã foꝛtunã facile obtrectatoꝛes ĩue nire cũ vicio nobis dent a quo pꝛoꝛſus ſ umꝰvacui. is caſucneſcio quo) noſtram operam incidere inperfictam inuidorzum. Meſcio quo pacto vita noſtra incidit i in et ulos ma liuolorum. dem Ob villeicht vemant were der mir ſchaa bꝛin gen wolt. Biguis ſoꝛte fuerit qui mihi nocer. Mllet⸗ Di q̃s eẽt qui dignitati mee obeſſe ſeacerer, i quẽ intelligeres qui mihi detrahere niteretur H i cuiꝰ iniquitatem pnotares qui exiſtimationi mee inimicus eſie conaretur. os iniquoꝛum. Die boßen loben chein gutts niqui inindia impediti qð rectũ eſt nõ pꝛobant. 4 Perfdi ſcelere ſuffuſi qᷣd rectũ ẽ nõ laudant. Nepharij malignitate Ducẽte.q̃d decẽs ẽ en ſe ktiunt Aduerſitas tace. AIch! wul ſchweygen dz Bohannes we alters OPihi videt lenan los Genaue eẽ ceroni mein vnfreund geweſen iſt. Omitto dicere ꝙ olĩ iohẽs mihi ſp fuit aduſariz. Pretereo ꝙ Yohanes ſemꝑ mihi obfuerit. Non cõmemoꝛo ꝙ oĩbus meis rationiba inimicuſ ſemper extiterit. (cerit. MNõ dico ꝙ lentulus acerbiſſmisme iniurijs affes Taceo iohẽs ꝙ exiſtiatõi mee vhement detraxit. icta vel temptata tacenk. Ich wil nit reden dʒ du vetzundt geſagt haſii. DZymitto dicere que olim dixeras. Oiſſiafacio que quondam tem ptaueris:. Beminiſſe nolo que priſco tempoꝛe molit?fueris Non ſum cõmemoꝛaturus d iam pꝛidẽ feceras· Non ſum explicatur q iandudũ etate cõmiſeris · (Smariag. it ſo großem vnrechtẽ angeſugten · Accepta tam infigna iniuris. ſis tam inauditis deceptionib⸗ ludiſicatus His tam ignominioſis offenſionib⸗ laceſſitus His tam violentis calamitatibus excruciatus· Inſipientia. Yohannes iſt gar vnſtedte in einem ratte. wañ er wil yderman gehoꝛchen. rmrubecnadvnenqua:s nſuaſionem wel'beridl Hi ſiheſt rationem conuertit Appius ad quẽlibet rumoꝛem agendi coſtitutio⸗ Ich gedenck wol das du faſt vnbeſtentig ge / ę— weſen biſſ. emini ꝙ deſipere videbare.ꝙ vicia potius q̃ v⸗/ tutes pꝛobares. Recoꝛdoꝛ ꝙ faculabas dum ineptas volupta/ tes rectis comodis conſilus pponeres.· Teues memoꝛia ꝙ delirare ſolebas · quia ſcelera Pp bitati antexonebaos. DHiminutio virtutis · woꝛden ſind. Vigdes em̃ exaruiſſe penitus in hominibus libera das die leut zu mal karck vñ vhmd litatis ſontem. nõ te fugit· hominũ benignitatez nimis factam t eelſe remiſſa. MM Satis em̃ exploꝛatum habes. hominum. charita tem vehementer eſſe extenuatam. 8 ¶ Turbatio. „ Furwar d; was mir ein ſchwere betrubtnuß. ÿM Eiat equideʒ hoc iniuria plurimum mihi moleſta Erat em̃ hoc mihi dolendum. Erat fecto hec mihi acriter contriſiandum. Excuſatio vo ſcribentis ch hab als vil zu ſchicleẽ das ich dir nit wol M ſbiewent an. „ Eantis em impedioꝛ occupatipnibus · vt ad te ſcri bendicpꝛo arbitratu meo)nulla facultas der· l Tante pꝛofecto ſunt mihi occupationis (quibus quotidie pꝛemoꝛ) vt quemadmodum deſidero GH eewpiſtolis te viſitare nõ queam · Bum ageo dies nocteſq; rebus implicitus t ti ⸗ NN bi ex ſententia ltᷣas ſcribere nõ poſſim; ¶Euentus Oir iſt widerfaren als manchen wꝛmals geſche hern iſi- Z616G Accidit mihi quod multis euenire ſolet. MPihi enim id contigit in quod recti homines ſe⸗ “ penumero incidere ſolent· go. Soleo equidemin illos foꝛtune caſus incurrere⸗ n quos etiam ubeunt plurimi. Sðð BReſpublic⸗ H Teen vnteriteedt em emeinem autte mia 3u Kpaden ſbers . Nentulas conateſtt in rempnblits impetu facere LTiberi?molitus ẽ bonis ciuibus litem intendere. Zu ſagſt mir von den dingen die da wergangen n kathelina machinatꝰ eſt cõmunẽ ſalutẽ vſurpare⸗ Ceſar nõ ceſſat rempublicam perturbare. BDeclaratio boneren. vngd gut geweſen ſind. * Priſtam romanam rempublicam mihi cõmemo/ Cicerone mihi narras.et ills tna que peide fauſta atq; felicia fuere· ras. illa pꝛeclara negocia- Quintilianum mihi cõpꝛobas.· et nle peeclata priſ coꝛum ſtudia. Chꝛiſtü mihi Declaras⸗ illos ſanctos quox nomi/ m, na vniuerſũ terꝛap oꝛbem penetrauere. ꝛatoꝛis lauus. Johannes iſt wol gelert. Jobonmes eſt ta pdoctus.vt moꝛes eti wim⸗ a8 tiſſime expꝛomere nouerit. Tlerenti?tam ſummeſt oꝛatoꝛ vt omniñ bom⸗ . num geſtus faciliter ſciat effingere. Therentrita moꝛes hoĩm n didicit. vt omnium etiã woces effingat. Admiratio. Das verwungert mich ſere. . WVilud maximã me in admiratõnem adduci. lud vehementer admiroꝛ· n illam ioleo ammirationem incidere hoc nõ parua moueoꝛ admiratione. E illo in maxima ſum nadmiratoͤne ititutus. . R Wl = ☛ –— IVllud nõ paruam mihiaffert ammirotionem. Allõ mihi ꝑ mix accidit. Illa me ainnn — — — — in nip mI jin „ tutio Folium. XLVIII. ¶ Vnterrogatio de republica. Du begereſt gruntlich ʒu wiſſen wie es vmb Dz gemein gut ſtand Ad ſũmam aueris quid de repubſica ſentiam⸗ Caput ſcire vis.quis ſit reipublice ſtatus. Dqdij vel pacis perturbatio. wir lebten nach alliem wũſch hette vns iohan nes vnſer weſen nit verſioꝛt. Preclare vireram niſi ceſar nobis ociũ ꝑturbaſſz Optĩe nobiſcũ augebaiĩ niſi ſilla tranquillitatem noſtram incõmode vexaſſet. Feliciter vitam agebamus niſi mitridates mole⸗ ſiijs nobis interueniſſet. lli rabies. wir pflegen gute freyheit ʒu han.Nu oder wer den wir durch krieg verſteret · Solebam ociſa librtate perfrui.n unc autem er rimo bello conficimnrmr. Solebamus libertatem poſſidere. nunc turpiſſi / ma ſeruitute oppꝛimimur· Solebamus veritatem libere cunq; dicere nune gutem cogimur mendacijs aſſentire ¶ NLectisliteris oꝛit᷑ leticia. Von dein bꝛieffen ſein wir al fro woꝛden · Lectis tuis lᷣis.magna oĩm ↄgratulatõ ↄſecuta ẽ Literis tuis auditis ampliſſima eſt wnoꝛum ap/ pꝛobatio ſubſecuta. Explicata Kaxꝝ tuaꝑ ſnĩa incredibilis oĩm offtiolo rum leticie plauſus:ſuſcitatus ef. Prohemium ꝓ ſino⸗ mimis vumiſi ionum. Yuiſiones rep explicandax mi Johan⸗ nes. vtexperioꝛ quotidie ad dicendũ ne ceſſarie vident᷑. NMã hec ꝓſecto diuiſio⸗ nes.tũ auditoꝛes dociles efficiũt.Zũ etiã eoſdẽ ita attentos admonitos reddũt vt que neceſ⸗ ſario rõnes argumẽtationes conquirant᷑. eqͥ oꝛe animo audire conſtituant ? eas dilucidius intelligant. Eaꝝ igit᷑ diuiſionũ inuentões quaſ dam ex gramatice partibus oronis ſuis oꝛdina tim deductas his bꝛeuiter ſum cõplexus quas ⁊ ſi paucas foꝛte putabis.eas tamen ꝑutiles fo re pernoſtes. Fideles in officio aut quales nõ fuerũüt. Vch wil dir ſagen welche in deinẽ lachen fleyſ⸗ ſig oder vnfleyſnig geweſen ſind. Cxplicaturus igitur ſuʒ quales in negotio tuo fu eerint fideles. quales ꝑfidi:quales ſtudioſi.qua⸗ les negligentesquales amici qᷓles aduerſarij. R rtute vtendũ eſt in omni re. wir wergen frid oder vnfrid haben ſo mueſten wir ſtreytbar ſein. . Sinue em̃ pacẽ ſeruare velimus.ſiue bellũ exerce⸗ re deſideramus.ſiue res alias curare ſtudeam. virtute vtendũ eſt · Quia ſi ꝑfuncti fuerimus honoꝛẽ cõparabimus. bonoꝛem conſequem̃ 7 volunaati noſtre ſatiſfaciemus ¶ Macis fructus. Ich wil auch beweyſen was nuts hummen agu fride “ Oſtenda igit᷑ robis quantã oblectatõeʒ quantam cõmoditatem er pace ſumus conſecuturi. elloꝝ mala. „ +☛ = Folium. XLIX. VYcod wil auch ſagen was vnnutz auß kriegen kummet. H In mediũ igit᷑ adducam quanta incõmoda.quan ta picula. quantos erroꝛes.quãtas deſtructões quãtaſq; maloꝝ calamitates bella ſecũ appoꝛtẽt Ciues qui boni et qui mali. Ir werdt wol vernemen welich gut oder bore burger geweſen ſind. ognoſcetis igitqui boni ciues fuerint qui negli gentes.qui ſoꝛdidi qui ſedicioſi. S Honoꝛis amoꝛ reipublice. Iſt ſlach das wir den gemeinẽ nutzlieb han. Si rempublicam adamamus- HW Si honoꝛem conſideramus. r Bi ciuium ſalutem charam babemus: Bi cõmoditatem appetimus. JMVM Sirem nobis gratiſnmã cupimus Si dignitatis gloꝛiam adoptamus in hoc pluri⸗ mü elaboꝛare debemaaa. ¶¶ Studij negligentia increptif··· . Ss du mt enlerneſt biſt du dir ſelber ein vr⸗ Ad ſtudium em̃ bonox artiũ cõplectendum ꝑpterro luntatẽ mihi · tibi deeſſe video. ðDU Neq; etatem neq; ingenium neqʒ facultatem ne/ q; pꝛeceptoꝛes:neqʒ alias vllas res neceſſar/ as ſi modo tu tibiipſe non defueris tibi · non Teſſe viglglol. „ CCAffectus variij Etliche haben !ꝛunſt lieb etlich reichtumme· Aput alios virtus literarum ercolitur. Aput alios copia diuitia adamatur. Aput alios bello dſſcinlinn exercetur: ¶Bapientie neceſſitas. BVegerman bedarff weyfheit. Aut em̃ ſit impatoꝛ aut rex aut dux aut pꝛincep agaut dñs aut cuiuſmodi generis exiſtat. ſapien⸗ tia indiget. . M Affectuũ diuerſitas. Hie leute verwandeln ſich· MHoĩes voluntate mutant᷑. alias beneficijs alias amoꝛe. alias iniurijs alias ſuſpitione. Alias ho noꝛe· alias etate.alias foꝛtuna.alias male ledictõe confici videmus. Die vns alwegen auß neid vnd has geden/ cken ʒu binder. Qui vel exodio vel ex inuidia. vel ex arrogantia vl ex ignoꝛũtia,vel ex ꝓcacitate · vel ex iniquitate ſu nobis detrahere vident · Vncitatio ad ſcientiam welcher kunſie vnd erevnd wirdigkeit ſol dich billich reytzen zu kunſten. Quap equidẽ ſcientiax inuentio induſtria. rat ſa pientia· conſiliũ erudicio honoꝛ dignitas pꝛeſtã tia laus fama te ad eas celebꝛandas vebemen⸗ tiſſime incitare debent· ¶De virtutibo mentio. Ich wil ſagen von vier dingen vnſers aller ourchleuehtigiſten herrn vñ furſien.. Hicam igit᷑ de quatuo⸗ rebus videlicet de pꝛud⸗ tia. de iuſticia de foꝛtitudine de tpautia noſtri i/ luſtriſſimi Fi ncipis. O Amoꝛis cqauſa. tee⸗ Wen⸗ An o Folnetn. L. 2Zwo ſach ſind darumbich dich lieb hab. Due em̃ res ſunt q̃ me ad te amandũ impellũt: Tria eſſe ↄſtat que admonẽt vt te q;cariſſimũ hẽaʒ Quatuoꝛ em cauſas eſſe video que merito me ac ducũt vt tibi fſauere debeaoam. Hec omnia me plurimũ adhoꝛtant᷑ vt tuis ratio⸗ nibuis officioſe inſeruiam. ODutuis conſilijs. Ich beſtetige deinen rate.· . Opimõibo tuis acqeſco. Setẽtijs tuis aſſentio. Dulta in tua epiſtola vera eſſe affirmo. ꝛatoꝛie artis cõmoditas. Ich bin in meinung ʒu beweyſen das wol re⸗ den gar nutzlich vnd eerlich iſt. Oſiendam igit᷑ bꝛeuiuſcule oeatoꝛiã ſacultat plu rimũ eſſe vtilẽ bonoꝛificã atʒ neceſſariã. Probaturus igi ſum Cicerondẽ er eieloquentia magns ꝛeipublice cõmoditatẽ attuliſſen· Ampliſſima oiĩb poſieris emolimenti owꝛtunita⸗ tem reliquifſe. tionẽ cõpaſſe. Et iĩmoꝛtalitatem ſibi laudis 7 nominis exiſtima⸗ Ich wi auch clerſich erzeygẽ dʒ in diſer vnre/ denichẽ geſchiht pi ſeind. vñ vbeltett geweſẽ ſint Planum igit᷑ robis ſociam.in hoc maleficio mul⸗ tos fuiſſe inimieos multos coꝛtuptoꝛes młtos nocente multoſi; conſentientes . ¶ Cogitationũ diuerſits. Ich wolt von vil ſachẽ wegẽ / du weſtetzt wie gar ich in meinen ſinnen wrirret was. Dultis decauſis welle vt ; in oiuerſas Ptesani⸗ mus meus ſtudebafinteiligeres. Diuerſi 5 ennic cogitationild iſttahos⸗ ecg N per mults ipſie mecũ cogitaui que wlie Bplurimis cxccauſis cosnoſceres. , 1 1 Ha gedachtich maneherley. Tunc ego mlta fimul cogitaui. Tuncego multa excogitare coactus ſum. Tum ego varis mecum pertractani e pꝛehendenda· Es ſind vil vnnutzer rede in deinẽ belelfeti. Oulta em̃ſ unt in tuis epiſtolis irridenda:· Pleraq; ſunt inania a te dit. Oplura dẽ ſunt in tuis rõnibo confutanda- rewat eueniunt in cauſa. In diſer ſache kümet mir mancherley fur⸗ In hac cauſa multa vniũt mibi in mentem. In hoc em̃ negocio multa cogo: excogitare. In his efi rebus mita meu animum exagitant· “ In his em̃ rebus controuerſia varia mihi cogitã tiſ uccedit. Voluntatũ diuerfitas: Ich vᷣneme mancherler memüuge do g zu rome. Ciuiũ em̃ romanor varias eẽ opiniões itelligo. blices eẽ ↄſpicio Sim em̃ ſenatoꝝ wolũtates miti⸗ Oim ſiquidẽ dvoctoꝑ dinerſas ſnias eſſe video. ¶ Oratoꝛis officdl. Yobannes bat das mit vil reden erzelt. Sobannes hec longa ofone pertractauit· icero hec acri contentione diſputautt Tullius hec magna ronugnatione an eurs Die ding geen mich auchs. 1 Folium. L De quibuns ad me multa:ad tenpublich mita ad S ceteros homines multa pertinere video. imne Cauſe amoꝛis. In vnberli e hab ich vil vrſach. In meo amoꝛe colendo habeo cauſas plurimaſ. In noſtra familiaritate complectenda permul te Hr ſunt conditiones. Innn noſtra beniuolentia obſernanda rationes com plures intercedunt: irtus cauſa amoꝛis. wirlieben dich vmb aeikngena willen. Mos enim tum pꝛopter inſignes virtutes tuas· tum pꝛopter eximium tuum erga nos amoreʒ t tum etiam pꝛopter maxima tua erßan nos offi⸗ cia te miriſice diligimus ſ ¶ Won reſuſcitandum- ten welche von eren wegen zu erwerben vnd auch ne vmb ſchand zu Ermeiden lullen ſolichs nicht ver ngte, ſchmehen · inogi Q partim Pr honoꝛe comparando. partim p pirtute celebꝛanda:partim etiã pꝛo ignominia euita a hoc reſuſcitare non debent. Aduerſarioꝛum inaudentis utum Unſer feinde foꝛcht vnd vmmacht balben. vnð / ſtan nicht vns ſchaden zu thon · ſe o Qui pꝛofecto inimici.partim imbecillitate. par⸗ ſ E ignauia partim timoꝛe nos temptate non uden R Refutatio rationis. ⸗ Eir gefelt der ſinne keyner. R perum enim ratianum nulli pꝛoꝛſus adhereo. atusi 68 2 ziveyen der liebſte ſey. Harum trium ſententiap nullam appꝛolo- Hax cauſaꝑ nulla mihi vider eſſe conſentanes. 6 Appꝛobatio iudicij in parte. Der eins gefelt mir wol—? Hox duor negocioꝑ alteꝑ vr faci neceſfe e’‚. Zax tri caufan vng ſuſtined penitus opoꝛtet· In vnker zwitracht muß mã ein mittel treffe. In hac noſtra ↄtrouerſia quoddam tertiũ eſt am⸗ „pletcendum. tandum. In boc noſtro negocio aliud quoddam eſt excogi IAn hac noſtra cauſ alia eſt ratio ſubeunda. Vnre noſtra glia eſt oſilij deliberatio ſuſcipienda. 4 Fides negatr“— Disßer keiner iſt vns beſtentig in freuntſchafft. Quoꝝ neminẽ fide nobis amieũ eſſe video. Quox nemini credere poſſum. — e e Dubium quio cebeat aſſuni· Ich kan nis ht erkemẽ wekher mir vnder den Doxꝝ vter mihi fit acceptioꝛ. nò plane dicerno Hor vtrius poti abundare veli nõ facile dixerim Moꝛum vtri magis attribuã non bñ dijudico. Hop verum magis wlim:mihu incertum eſi. Hor perowtt ti deſiderem non facilis ẽ mihi de liberatio. —. ¶ Dubiß qs vicio maioꝛ vſus buinois quis weliher vnder diſen aller maiſt gehaſt werde NAQNuie ſit magis exoſus.ſatis ꝗpexte conſtat. „ — ☛r = == P e. Ne tteeſi. tüefan ndon ndt. ſapient. tcet beo, rar cemno⸗ edſtenin ico⸗ neſ⸗ inha noqus ſinene , eſtns Folium. LII. oꝝ cuiꝰvicia maioꝛa ſũt dariſſime inte ligim?. Por au magi inimicari deteamus ſatis videm 2oꝝ quẽ maioꝛi odio pꝑſequamur liquide patet- Moꝝ a quo magis abhoꝛrere debesmus manifeſte mouemur cognoſcere. ¶Compatio boni mali. welcher auf diſen mit tugenden geziert oð mit ſchentlichen dingen vnnreiniget ſei iſt mercklich zuuernemen. — rMU oꝑ quis virtute fit pditus: quis vicijs voluta tus ſatis intelligi oteſt · Mor cniꝰↄſiliũ ſit officioſum.⁊ cui ſit ꝑnicioſi um. clariſſimum eſt. Mox cui recta ſit fides.adhibenda ⁊ cui nõ ſit cre⸗ gendum dubiũñ nõ eſt. M, Mox quem magis ſeqni.⁊ quem effugere vebea⸗ mus nobis eſt netiſſimũ conſili eſft. ägdidenm Uinger den zweien iſt einer zu loben der ander zuuernichtigen ˖; Quoꝛum alter pl Mox aũt quo vtia quo carere nobis liceat. noſtri vehementiſſime vituperandus. AQuoꝛum alterius maxima eſi peudentia alteriuſ aüt maxima ignoꝛantia 1 iuſtieee. Quoꝛum alteri ſma eſi iuſticie laus tribuenda. alteri ſũme iniquitatis vituꝑatio impingi?ł᷑. Quoeum alteꝝ laude maxima ꝓſequimuralteru ſumma ignominia inſectamur. Quox ab altero diligimur ab altero odimur. Hoꝛum vnus vitupandus eſt alter vo ſummi urimũ collaudandus eſt. alter laudibus ertollendnis. Moꝝ vnius virtutes deſi derandet ſunt lterius ve ro ſcelera effugienaa. Moꝛum vni apertiſſime ſufftagari detemus alte / ri liquide immicari licet. HMoꝛum vnum lemper odio habere debemus. al⸗ terum colere tenemur. Hoꝛum vno quotidie letari hoꝛtamur. altero vo nunq; vti licet. Dignitas ad officia. Die ſind beyd wol wirckig/ das du ein ſolche R ampte befelheſt. Mi pꝛofecto digni ſunt quoꝛum alteri conſ atuz alteri tribunatum plebis comittas. vo ſatis valent:quoꝛum alteri pꝛetura alteri exercitus credi poſſi· . ¶ Hõ dignitas ad ofticia. Die ſint nit wiraig / das man einem das bace em andern die taffern befelhen muge. Di pꝛofecto digni non ſunt. quoꝛum alteri diuer ticulũ · alteri taberna cõmittae:· Hi quidem nullo modo valent quoꝛuʒ alteri bal ⸗ nea. alteri tabernarum cuſtodia coͤmitrat. Rkeyner von den iſt vns freuntlich Quoꝛum neuter eſt nobis benlnoins. Quorum neutris vnqᷓ; ſum amicus. Quoꝛum neuter me familiarem achungam⸗ Quoꝛum neutrum nobis fidum eſie vigeo. Duoeum neutro vſurus ſum. Ad idem. Der keiner hermnger ſie ch ʒu guten tugenden. ðUð 2” “ tr . 2 n ſl P— C Cor Quo⸗ te et Auoꝛum nullus virtutum ſtucis mui igil at. tnste Duoꝛum nuihus video in ſtudio diligentiam. NAQuoꝛum nalli ſtudqs muigilanti-adherere poſſũ Peͤlte⸗ AQuoꝑ nullũ ſtudio ogam adhibentẽ ↄſpicio- Duor nllo⸗ egregijs bonax artiũ ſtudijs. pꝛedito vti poſſium. nusa Eligendũ quid poti?⁊ vſus dictõis altuteꝛ. ten o Ouor ich der zweier eins thun ſo wil ich lie⸗ ber das beſte thun dañ das ergite kyeen. Quoꝛum ſi alteruter engendus eſt malo eſſe qᷓ vi nſolke deri bonus Quox ſi alterutrius copia ſit habenda virtutes Nldim „Botlus q; foꝛtunas elegamus. QNQNuoꝛum n alterutri adberenduz ſit officioſis po tecd tius q́; inertibus me adiungam- Quoꝛum ſi alterurrum ſequi debeamus pacez wo⸗ tius q; bella ſequamur· bale ¶ Ulſus dictionis vterq;. t Zch hab zu in beyden luſt. Quoꝛum vterq; plurimũ me delectat. nduan LAuoeum vtriuſ; virtutem admodum lemper . . amaui-· mikc Quoꝛum vtrich libenter adhereo. u4 Lauorum vtrunq; libentiſſime ſequoz- Quoꝛum vtroqʒ ſe unnfet vto⸗zꝛ Utrunq3 meũ eſſe puto.vt de his rebus te deter⸗ rroeam et quid feceris defendam. uom AUltrunqz meũ eſſe durxi: vt quid agere debes mo/ o. uerem. et quid conſtitueres ſuſtinerem: Vtrunqʒ meũ eſſe exiſtimo.vt et te vnice diligam et mutuis tibi beneficnls coꝛreſpondeam. . Nnin⸗ 84 Nocentis Wecharatio⸗ Zt beweyfe dan Johanms ſtrefflichs ſeben Niii iohannis nocentem vitam demonſtranero. Ni teſtes pꝛobatiſſimos adduxero. NHiſi apertiſſime delicti maleſicia dedaranero- Miſi apertiſſimũ maleſiciũ patefecero oim maxi⸗ mam me eregfann penam ſubijcio. em. Cariſſime igit᷑ intelligetis lucium kathelinã mul⸗ tis nocuiſſe.multis detraxiſſe.multis inuidiſe · multis ſidẽ pꝛeſtitam fregiſſe. Motiſicatio. In ſolcher ſat e hab ich vil vernumen. Quo in genere multa audiui. multa intellexi mul ta v.di.multa compꝛehendi.miłta cognomn ml⸗ ta palpabã que vobis veclarabo. Wdem. Du wirdeſt vnemẽ wzʒ in der ſtat geſchehẽ iſt. Dercipies igit᷑ que ſint in vꝛbe geſta. Que ſint fo ris adminiſtrata. Quod ſenatuſconſultum ſit ſeruandum audies. Bꝛeuitas narrandi. Ich wil dir eins kurtʒlich ſagen· Scribã ego ſũmatim. Dic egon nticulatim. NHNarrabv igitur compendio ¶ Reſeriptio. . Ich Pwil deinẽ bꝛieffẽ antwurtẽ als die ſach ge⸗ egen iſ. Literis tuis vt res poſtulat oꝛdine reſpondelv⸗ Oroni tue vt cauſa req̃rit ꝑticulatim inſeribam. Diſputationi tue vt argumentoxꝝ ratio vepſeit opiliionem meamn weclaralv. Z”V”M3 eben 0 ämel⸗ e. WN uickfſt⸗ d aim pim 4 fint ſ tum N him ch 4 nbon. xpplit che ſi ⸗ ðð Srauns Ptienler Primo de pace dicturus ſuminde ſiudijs. der inceps de moꝛibo ↄtinuo de republicapoſtes de religione:Cumde pꝛiuata cõmoditate ciuiũ po ſtremo de imoꝛtalitate animaꝝ vna cum lalute omnium noſttum. Mrohemiũ pꝛo ſino. nimis coufirmationum. 2 tentionẽ tuam explicaueris. gtcq; qͥt modis.et quibo rebus:eam „; baturus ſis.auditoꝛes admonuerisſatis ĩ mẽ⸗ tem tibi poſſit venire quibo ratõnibo ⁊ argumẽ⸗ tationibus ꝓpoſitiones tuas ↄfirmare debeas.⸗ tñ vt id facilius cõſequi poſſis.aliquas tibi viaſ inueniendaꝑ ↄfirmationũ in mediũ adduxi.de quibus.que tibi cõuenire arbitraueris eaviſui tuo adiungere poteris.Quod⸗ cõmodiſſime 7 copioſiſſime quidẽ poteris efficere.Noui em̃ te tantũ vel induſtria. vel voctrina. vel dicendi erxer citatõne valere.vt quodcun tibi exeloquẽtia libuerit. cum vwoles conſequeris:. Dlanq; peritiſſime mi Yohanneo.cũ i in Amoꝛis certitnululoo. P* Ich han noch me an dir gezweyfelt Nulla vnqᷓ; ex parte dubitaui quanta me ſemper fueris beniuolentia complexus. Nunq; mihi animin dnbio fuerat. quin ate plu⸗ rimum diligerer. Tua erga me amoꝛis et amicicie coniunctio teſti⸗ bus non indiget. Amoꝛis confirmatio- Anker lied echſt von tas zu tag. Amoꝛ em̃ noſte er conſi rmask indies webeinentius. MNoſira pꝛofecto beninolentie coniunctio maioꝛeſ indies vires luſcipit. Noſtra quidem amicicia quotidie exaugeſcit. Uoſtra vo vnitatis colligatio maius indies reci⸗ pir in crementum. Kaem. AUnſer lieb hat ſich io grof gemeert das ſie in keinerl ey weyb werwangelt mag werden . Amicicia noſtra eo puenit. vt nullam mutationẽ vnq; hac noſira vmnium etate habitura eſſe vi deatur. Aumicicia quidem noſtra ad tantum beniuolentie cumuluʒ puenit. ꝙ eam nulla poſſit accedere ca . lamitas: Moſtra ꝓfecto familiaritas tã optimis beniuolen tie fundamentis ſtabilita eſt. vt et nulla furoy rabie poſſit demoliri. Amoꝛis pꝛincipuitas. Ich hab niemantz lieber dañ dich⸗ Hoc vlim ratum bhabeas neminem eſſe.qui ma⸗ ioꝛi a me.q; tu bemuolentia complectat᷑. abeo em̃ quẽ magis te diligam neminem. Hemo eſt oim cui maioꝛem. tibi amoꝛis magni “ tudinem pꝛeſtare conſtituerim. NAmoꝛis fedus. Es iſt als groß lieb zwiſchen vns / dz ſie nit tgrolf ſer geſein kunde. Tantũ em̃ amoꝛis ad beniuolentid noſiram acceſ ſit. vt mirarer augendi locum fuiſte. Tantum em̃ ſuauitatis ad noſtram familiarita⸗ tem acceſſit. vt coniunctionẽ noſtram plunmuz tis⸗ oreſ rei ſen e entie ee dd juolen ſnof inn nitgeo nace rits nm nugn S=S=S Folium. LV. adauctam intelligam. Tantũ em̃ oiũctõis ad nr̃aʒ oſi uetudinẽ adductü? vt nihil ſit qð ad n amphi?addi poſſit. m. Aad marimũ tuũ etga me amoꝛi accedit etiam am pliſſima tua liberalitas. Ad eam in noſire vtuſie familiaritatis coniuncti S onein acceſſit fingularis quedam tua charitas qua me meoſqʒomnes complexuseee.Z Ad ampliſſimã em tuoꝛum in me officioꝛum ma,⸗/ gnitudinẽ. multe alie bonoꝝ acceſſiões intcedũͦt ¶ Amoꝛis exꝑientia. Oan kan rechte lieb nit gepꝛeyen ſie werde dañ beweert vnd verſucht als das godld Non em facile dijudicat᷑ vrus amoꝛ. niſi aliquid tanq; ex auro erpꝛimentũ viſum fuerit. Non em̃ recte cognoſci poſſz vera beniuolẽtia. niſi rex experientia fuerit cõpꝛobata Non equidẽ poteſt verus amors ſimilato interno ſci.miſi pꝛius reipia diligenter exꝑtus fuerit· moꝛ eſt cauſa officꝗ·· Hie langwerung vnſer liebe erfoꝛdert mich d3 zu woꝛbꝛingell. Pa kinim vt faciat noſtri amoꝛis wtuſtas de/ D at. Moc em̃ vt curẽ tua erga me officia dmeren Qõ vt facia ampliſſime tue virtutes requirunt. Amoꝛi ſatis fi. Du thuſt als vnſer freütichafft zu ſteedt. Gacis enim rem amicicia noſtra condignam. Ffacis em̃.alienum nihignolirs beninolentia: Facis equidẽ as nkam recte decet familiaritatem Facis em rem vtriq; noſiꝑ admodũ ydoneam. Facis ꝓfecto rem memoꝛia noſtre coniunctionis pergratiſſimãä. Igdem⸗ Facis em̃ qð te decet· Facis em̃ mqs tibie coönenit. Facis enim tibi rem dignam. Amicusſingularis. Sabana iſt meiner beſten freunt einer. Eſt em̃ Johannes ex meis intimis amicis. Eſt em̃ cicero in vere amicis meis reconditus· Eſt em̃ Lentulus in intimis mee beniuolentie de litijs optime recõditus· Eſt equidem terentius in lauto amoꝛis mei cacu⸗ mine per te collocatus. mabilis⸗ Ou kundeſt mir nit liebers gethan ban. Nihil em̃ a te ſieri potuit iocundius. Nihil em̃ tua diligentia accidit amabilius. Res em̃ maioꝛi amoꝛe a te curati nõ ö potuiſſet. MNPaioꝛem beniuolentia in agenda caiil mes mhi pꝛeſtare non potuiſſes. . ihi hoc ſieri potuit iocundius. Mõ potuiſſes cauſa meaa te aan ieniuoletius Amoꝛis modus SDu ſolt in olchem willen gegen mir ſein⸗ . Hoc em animo in me eſſe debes· ac opinione mihi fauere detes. Meac lecto coluntate me complecti debes. (KConſfidentia- In diſe ding hab ich al mein hoffnũg geſetzt n hac em̃ re omnia mea poſita ſunt⸗ n hoc eim mihi ſunt omnia. — –☛ = . ſons ten t. 4 s⸗ hed ic ſet. ii. Folium. LVI. In hoc ſpem omnem meam collocaui. ptatius. Dirm ocht nicht liebers widerkaren ſein· Oihi gratioꝛ res obtingere non potuiſſet. NNihil em̃ mihi acceptius ex omnibus humanis re bus exoptaſſem. . Rem em̃ mihi euenire gratioꝛẽ nõ deſideraſſem. Ich begeer meer der werck dan der woꝛte · oc enim fieri melius:.qᷓ; dici volo. Hec enim perfie melius q; ſcribi wlio. HMoc enim reipſa potius qᷓ; verbis fieri cupio DVan kan kei nenl beſſern radtgegebẽ dañ diſẽ. ulhus em̃ erit deliberandi locus vtilioꝛ. . emo eſſe poterit hoc hoĩe optatioꝛ.atʒ oꝑtunioꝛ ulla erit pꝛofecto hac veritate pꝛeſiantioꝛ. Nullũ erit conſiliũ bac deliberatione cõmodius. Nihil certe per eritur hoc negocio conducibilius. (Xlppeobsaf conſilium. Du haſt die ding bedacht die da gar nutze ſind MNam ea cogitaſti que multum ponderant. Nam ea conſtituiſti que plurimũ poſſunt. am ea curaſti qͥ maxiope cõpꝛobari dekent: Ham ea traſegiſii que rationibus ſeaccõmodant Nam ea pꝛeſcripſiſti que multum vatent. HBerulendi ꝓmptitudo. Vch wil alles das thun das dii gepeutzt. Omnia quidẽ facere cupio.que tu mihi impas. Dis ꝓfecto curare wolo.que te velle exiſtimalv. Dia ꝓfecto age eſidero q tibi ↄoducere arbitralve MOfia ſũ libent᷑ ſuſcepturus.q tu mihi imponis. ga tiã eĩ omnia ſedulo que te velle ſciam· Diligentia pꝛo amico. ;—.— en thun ſo groſſen fieyß in deiner ſache als on Hac ꝓfecto velim exiſtimes menõ minus de tua eriſtimatione laboꝛare qᷓ; tuipe de endem · Hoc quidẽ tibi velim ꝑſuades honoꝛem tuum nõ minꝰmihi qᷓ; tibiſpſi carifnmũ eſſe Velim hoc credas me non minoꝛi cura velle tu is laudibo qͥ; meis fauere· MHoc ratum habeas. . eAaucdi amplificatio Vit groſſer begirligkeit wil ich auß bꝛeiten vñ cheren deine tugende Ardentifſimũ pꝛofecto me tibi virtutis cultoꝛem ſemper foꝛe conſpicias. Perpetuũ em̃ me tui defenſoꝛem es habiturus · Facillimũ equideʒ me tue laudis amplificatoꝛem ſemper habebis⸗ BDiligentia. wer iſt fleyſſiger in diſen ſachen dañ iobanes.⸗ AQuis in agendo eſt magis diligens q; iopannes: Ous ẽ in negocijs magis curioſus q́; Cicero. Quis em̃ eſt in tractandis rebꝰ magis impiger Epiſtolarum modus excedi. vch wil dir bꝛieff genug zu ſchꝛeibẽ vñ ſchickẽ Mon em̃ ſolũ literis ſ̊ faſciculis te repleſſem Nõ em̃ epiſiolis ſeo voluminibo te laceſſiſſem. Hon equidẽ tantũ epiſtolis ſʒ libellis te incitarem NProuocatio ad ſcribennnd. Ich wil dir vil lieber antwurten auff dei eff/ vañ dʒ ich au hebe dich vmane mir zu ſchꝛybẽ. 4 n bri⸗ ESES mnö tuis ws. n SS mns⸗ vrn hinen⸗ hn gaaliuseſt wibi literis tuis neſöpnckere⸗k te lite ris meis pꝛouocare/ Ego quidem leuius tibi reſpondere poſſum q; 65 te literis meis incitare. Facilioꝛ eſt em̃ mihi laboꝛ tibi ſcribere q; quid ti⸗ bi pꝛioꝛ ſcribam inuenire· Non em̃ tamgrauiter laboꝛo⸗vt tuis reſpondeam literis ʒ defatigoꝛ meis te ſeriptis viſitare. iligentia · 2 Yeh hab 0l nie verharret vñ wil auch noch nit ſeumig ſein wie ich deinẽ nutz geſchaffẽ/ mag⸗ Nunãqʒ em̃ cunctatus ſum neq; etĩ cunctalv⸗ duz tibi pꝛoſim. Non etiam toꝛpoꝛe demarceo dum mihi res tu⸗ as curare continagaat. Unllam equidem moꝛam pati roſſum cum me ti bi accõmodare debeo⸗ Nulla pꝛofeeto intercidat pꝛoductio cum tue res operam meam deſiderant. Ad idem. wir haben grofern fleiß gethan in deiner lach. Eſt enim a nobis maxima adhibita diligentia. Nihil enim p:ꝛo tua cauſa eſt a nobis beetermi/ ſum. Omnia quidem pꝛo rationibus tuis officia pꝛe . ſtitimus que ab officioſis pꝛeſtari pptuiſſent. Summam pꝛofecto in tuis negocijs curam ad hibuimus. Oia ꝓ tuis rõibo officia tranſegimus. ctum eſt (Spes tona⸗ . Nihil go⸗ tibi commodo efſepoſſit 3 nobis negle Ich hab ein gate te oftungg gewüne Eciamin re ſpem bonam conſecutus ſů.· Et iam in cauſa rem ſtabiliui cõmodam. Er iam in re fu ndamentui imnieci maximum. ura. Ich hab grofßen fiers vnd ſoꝛge. Nii eſt maxie cure · Eſt ei pumu mihi cedr Eühil em eſt quod curem diligentiuos. Honoꝛis defenſio Dein ere han ich alzeyt mit woꝛten vnnd wer cken gerumpt vndg gezyert · Honoꝛem tuũ et verbis et rebus quibuſcunq; po tu lwenter exoꝛnaui fuerit tueloꝛ. Digmtatẽ em tuaʒ orone ⁊ oꝑa omi q;tum in me Cotas em rationes tuas vitibus ommibus ſuſci/ piam defendendas- iligentia. Die ſach erzeygt was ſterxt iobennesi in deiner ſach gethan hat · Res em̃ indicat quid Cicero pꝛo te fecerit. Nam lentulus tantoꝑe pꝛo te lalvꝛauit vt nihil ꝓp te pꝛetermiſerit. Nam Cicero ita cauſam tuam egit vt maioꝛi qui dem ſtudio agere nõ poteritt tent᷑ ; Quid catho ꝓ rebs tuis egerit.aſſidui laboꝛes ꝓſi⸗ AQusnto ſtudio marcus res noſtras curauerit te⸗ ſiis eſt aſſiua eius glantia. Ich hab nichtz nderwegen gelaßen das dir zu iteecct. Eauidẽ nihil quod ad te pertineat pꝛetermiſt. Equidẽ oĩa in rebo tuis egi.q̃ te velle eriſtinmain. e wer ne nſe M riner ſin vici teni G n — di ifi Folium. LVIII. Omnia ꝓfecto ſum ↄſecutus. que tibi oaucere ar bitratus ſum. Omnes em̃i ſum ratões complexus. que in tuã cõ moditatẽ redundare videbant. mnia quidem ꝑfeci.que dignitatẽ tuã exornare et facultates exaugere valerent. Omma dihgentiſſune curauique rationibus tu⸗ is accõmodare poſſaet. Oiĩa quidẽ a me in te ꝑfecta ſunt que ad honoꝛez tuũ:et cõmoditatẽ ſpectare videbanX᷑. Demoꝛia beneficiox. Tag v vnd nacht gedenck ich an dein woltere. Dies em̃ atq; noctes tus in me officio oculos ver ſantur. ſicia cõplectoꝛ. Cotinus in memoꝛia immoꝛtalia tua in me bene Z. ua em̃ in me benemerita nunq; mibi a memo⸗/ ria diſcedũt. buf. Que in me merita tuliſti nunq; mibiex aio Dila S Heeeſen du alſo halten- Moc em̃ ſic habeto. Hoc tibi ꝑſuadeas wlim. De q̊ ſic velim exiſties. De qᷣ ſic velim ſtatuas. Hoc exiſiimes velim. Hanc rem tũ ſic habeto. Hoc em̃ ratũ ſic hs. Moc vwelim ita habeas. Hoc veli ita habeas exploratũ· AUnũ hoc ſic habeto Spẽ heas firmiſſimã. Tu aũt hoc tibi ꝑſuade. llud hoc tibi affirmo. Credeei hoc mi cicero. oc em̃ memoꝛie manda. 7 Verba expꝛimẽde ſcientie. Das weyß ich furwat. HId duidẽ ſcio. Tantum dico. llud em̃ nõ dubito. Allud apte audio pfiteri. . AIllõ /ꝓfecto cõfirmare poſũ u. Hoc tñ vere dek⸗ Ich ſihe das das alſo ſitt. Ego em̃ video hoc plane foꝛe· Ego em̃ oſpicio hec eſſe futura. Ego en ſic cõiecto. Ego em̃ ſic augnr ge Hec em̃ ego tibi ꝓſiteoꝛ ſus . So das von gewonheyt geſchiht. Cuũ id vſu acciderit · Cu id vin euenerit · Cum opoꝛtunitas requirit. Cranord N¶ MWamfeſtum. Das iſt kuntlichen. Moc em̃ claꝝ eſt. Hoc em̃ certũ eſt. Nõ equidẽ dubiũ eſi · Mulla eĩ ð hoc ẽ dubitatõ Erploꝛatũ eſt. Wanifeſtü eſt · Liquidũ eſt · Ini mediũ adductũ eſt. In oclis oĩm poſitũ eſt. Omnibus palam eſt. Nemini dubiũ eſt. Nulla eſt de hac re ↄtroſia. Moc eĩ oĩbo ↄſiat. Hoc vmcuiq; apparet. Hoc cuilibʒ planũ ertat antũ dico. Tantum enim affirmo. NQ¶ Honig narus. Ich weyf wo · V M Non em̃ me fallit. Non me peeterit. Non equidẽ me fugit · NMon em̃ ſuʒ ignarus. Nõ eĩm ſum neſcius. NMon ſum erxpers. Nõ ſũ de hoc impꝛudẽs. Mon eim me clam eſi Satis enĩ intelligg. Oprime quidẽ cerno. Diligẽter eĩ giaduerto. Clariſſime qᷣdẽ ꝑſpicio. D ¶ BDiſoſitio. Allſo haben die ding ein geſtalt. Sic enim res ſe habent Sic cauſam eſſe conſtat· ſicohe Noaen⸗ deri⸗ . edobitat⸗ ciciͤeſ⸗ pſtic ndbijch Olnignn W . ſgnurdg. els⸗ echundl ſienn⸗ ſigpcg ðsðůͤr Sõ Folium. LIX. Sic eim res habetur· ¶ Sic em̃ dicitur. Sic equidẽ fertur. Sicenim videtur. Hoc enim Jarre ſeet⸗ N¶ Juſti confirmatio. Als ich ſol. . — Vt debe Vt par eſff.· Vt ius poſtulat· Vt iure ipſo teneoꝛ. Neq; iniuris. NWec ſine cauſa. In re pꝛeſertim. . ¶ Ut neceſſitas poſtulat. Alls die ſach foꝛdert . Ut res poſtulat. Vt negociũ requirit. Vt cauſa deſiderat. Utt ratio depoſcit. Vt caſus exigit. Vt conditio expedit. Vt foꝛtuna adhoꝛtat᷑. Vt acceſſio admiſtrabit. Neceſſe eſt. Opus enim eſt. Exrpeiens eſt · Neceſſe equidem eſt. Veceſntae eñ̃ depoſcit Cauſa pꝛopꝛias. “ Es gadt dich an. Res equidem tua agitur. Tuum enim negocium tractatur: Tuñ eim eſt onus. Tuũ eim eſt officium. ¶ Laus diligentie. Es iſt kein ding man mag es mit ernſt vnnd fleyf vberwinden. M HWZ Mihil eſt quod diligenti cura ⁊ ſolicitudine fiexi Nibil eni ẽ qð ſtudio⁊ diligẽtia fieri non poſſit · Nihil enim eſt quod nõ poſſit beniuolẽtia ofici. Nihil eim ẽ qõ verus amoꝛ nõ iubeat efficere. be Mihun eſt ꝓfecto qð debita onanüͤcit nõ valeat. ¶ Obſeqniũ offertur. Ich wil lalzeyt deinẽ willen thun. Moꝛem ꝓfecto tibi ſemper geſſero. Tibi em̃ ſemper obſequentiſſimus fuero Tihi em̃ ſemper obtemperalb Sum efñ ſemper tibi obtemperabilis. EE pꝛeceptis enim tuis nunqʒ diſcedam- Huli vnq admonitonẽ tuam recuſalv· Efficium ſi pꝛeſtetur. wirgeſt du ni⸗ hie in ʒu willen ſein wil ich dir geren wider dienen Bi nuhi officiũ tuñ pꝛeſta re wolueris nihil eſt ꝓ ſtudio ⁊ diligentia mea ꝓ te non efficiam Si tuũ mihi auxiliũ pᷣſtiteris ero in his quecun qʒ ad te ꝑtinent tibi ſemꝑ moꝛigerus. Simihi accõmodaueris nullam vnds admoniti onem tuã recuſabo- ppꝛobatio conſilij noſtri. Vnſer rat wirt billichen gelobt · Eſt em̃ con ſiliũ noſtrũ ab omnibus appꝛobanduʒ Qõ facim?exiſtiam ab oĩbo debere a pbari. Quod egimus iure compꝛobandũ eſt· Quoda nobis decretũ eſt. rectũ eſſe putamus. Que a nobis geſta ſunt.omni vicio carere viden Quid ptile ſit. Ich ſihe wol was mir nutz iſt. Video em̃ qᷣd mea interſit MNon eim mefugit quid mihi conueniat SHatis enim ſcio quid me deceat. Non eim me pᷣterit quid mihi conducat. (C C onſll vtilitas. — — =—ð E lichdi leng n Gceen Ghntn n⸗ nus⸗ enicent roni Folium. LX. Ich entpfahe von tag zu tag groſſen wolluſt vnd nutz von meinem rate. Ego em̃ mei conſilij maioꝛem indies fructum et wluptatem capio Veũ em̃ vliliu ätidie eſt mihi cõducibile. AVea deliberãdi rõ indies mihi aceõmodare vide Meũ em̃ hoc conſiliũ melius indies rationibus meis conſulere videtur. Das was mein meynung. Hec enim mea fuerat coiectura. gateoꝛ eim hac fuiſſe me pᷣnoſticationem. Hanc eĩ ſp mea foꝛe pnoſticatõeʒ cognoſco. Hec enim ſemper foꝛe eriſtimaueram. „ (I Wlacens. Das gefelt mir vwvvo. oc em̃ ꝓſus mihi plaq;· Hoc eĩ me plimũ ołctat Hoc enim mihiadmodum eſt gratiſſimſum. Hoc enim mihi ſemper fuit optatiſſimum. Hoc ꝓfecto eſt mihi maximope acceptum. Hocenim eſt mihi in optatis reronendum. ¶Boptar᷑ mutuũ benefieceuld· Es iſt dir vngelaublich wie ſeer ich begeer dir danckbar zu ſeeinn. Incredibile em tibieſtquãtope tibi cupiã ſatufa⸗ cere. tibi ſatiſfaciendi. Non tibi poſſes pſuaderequãta afficioꝛ voluptate Vlix credere poſſis:quantum cupio me tibi qᷓ; gra⸗ tiſſimum demonſtrre. Deſidero plurimũ.qᷓ gratiſſimũ tibi animũ et ſi res abſit) oſtendere. M ¶Laus et gloꝛia. be „. Du ſolt es alles gern leyden auff das/ das du lob vnd ere erwerbet.. Omnia ꝓfecto ſunt tibi ſuſtinenda.vt laudem et honoꝛem tibi compares. Nihil equidẽ eſt qð non ob laudeim ⁊ gloꝛiam tui ₰ libetiſſime facere debeas ; Nihil equideeſt qõ nõ ꝓ tui noĩs exiſtimatione et głia cõpanda. debeas faciliter ſuſtiinere. Nihil eſt ꝓfecto tã difficile.qð nõ tibipꝓ honoꝛe et fama facillimũ videre debeat ea potiſimũ ſi fue rit ꝑſuaſum ratione ꝙ omne vt hoc efficere de⸗/ beamus in has vitales auras ſum ꝓpcreati. ¶ Matus quilibet habet inſtuentiã ſpecialẽ Du biſt dar zu geboꝛn. Ita em̃ natus es vt hoc efficere debeas · Ata em̃ educatus es vt hoc ſuſciꝑe tenearis. Yta em̃ va doctus es vt hoc ſuſciʒe debeas.· Vta ꝓtecto genitus es vt hoc effugere nõ debeas. Abiectiocur. wir wollen kein ſoꝛg haben · 5* Cupio em̃ nullam nobis timoꝛis cur reſidere. Seſidero płimũ nlłaʒ dubitatõeʒ moleſtã tᷣmanẽ Cupio nullã eax rex ſolicitudinẽ nobis inherere. Mir zweyfelt nicht an deinem fleyfe. Non em̃ dubitamus te dare operam: Mõ eĩ dubito te inſtare.Mõ eq̃dẽ dubito te curare Nõ em̃ dubito te inuigilare. Circũſiantia. Gegdenck alle vmbſtete vnfer ſache⸗ Conſidera omnia membꝛa noſtri ſtatus- Conſpice omnes rationes mee cauſe. 3) Speculare omnes vires noſtre facultatis. (Lonfractio. ne Du findeſt kein gliqtmauf es ſey verrucket· Nullã ꝓfecto ptẽ iuenies qͥ non ſit confracta: Nullũ eĩ mẽbꝛoꝝ ↄſpicies qð nõ ſit debilitatũ. a Nullũ equioẽ ſoci. videbis qᷣ nõ ſit ↄquaſſatus. Eirttftus. Nek Du ſolt dacbdhun thun/das man gar einẽ gu ten wan zu dir hatt. Tanta eſt tuax virtutũ exiſtimatio vt id curare q̃ Ioe ſituo quodam iure tenearrie. Kanta ẽ animi tui ex – vt hoc facere debegns A. 1 Laeͤugesß iu öDas iſt recht lob wañ from leut einẽ loben⸗ Illa quidẽ iocũda laus eſt.que a viris laudatis ꝓ ficitur. ¶ pfitetur· s Etc pꝓfecto ſuauiſſima laus eſt.q̃ a viris celeberris Eoa eſt quidẽ firmiſſima laus que ab his celebꝛat᷑ ben qui maxima ſemper in laude vixerunt- Wonozꝛ vrus. Pecht lob vnd ere beſtedt in wercken vond nit en. allein in woꝛten· , ”M imme His em̃ ver? honoꝛ videri ſolet.qui nõ ex vbis ſʒ ex lumr. rebus ipᷣis naſci.k. N((pulice oꝛi=. E quidẽ vera gloꝛia haberi ſolet·qui ex ſalute rei⸗ Ea ꝓfecto ẽ ſolida noĩs exiſtimatio.que a ſummis virtutibus deducta eft. e dun Amoꝛ ſingularis. Dich hat yderman ſunderlich lieb. Singularis eſt omnium in te amoꝛ. Admirabilis eſt oĩm tui noĩs charitas IJnucredilis eſt quedam vniuerſe ciuitatis in te be Johẽs iſt zu rechte ſachẽ gelwen. miuolentia. (aRectü agere a natura ineſt. Yohanes nat eſt ad agendum ſemper aliquid di iceronis equidẽ vita ad virtutes nata eẽ vider Tullius ea natus eſt conditione. vt nibil niſi qG Hieronymus ea ſoꝛte conſtitutus eſt vt nunqᷓ; ni ECatho is ſemꝑ fuit vix: vt ab officio nunqᷓ; abdu/ potuertrrt (Dreſtantia. Vohannes hat ſolche tugende/die yedermañ nutʒ ſind. huqmano generi pꝛoſũt His em̃ virtutibus pꝛeſiat iopannes q̃ plurimuʒ Mis em̃ rebus ſuꝑioꝛ: eſt Cicero.que ſunt omni⸗ bus delectabless. Nis enim facultatibus pꝛeſiat cicero/que ſũt om niibus conducibiles. Eirtutis cõmocditas. Es mag dir nichtz nutzers ſein den tugent. Nihiſeſt em̃ quod tibi maioꝛis fructus eſſe poſſit qᷓ; virtus. Nullam poſtis diſciplin conſequierqua maioꝛ? nominis exiſtimatõeʒ comꝑare valegs. Nulla res eſi que maioꝛẽ tibi gloꝛiam allatura ſit. qᷓ; virtus. i c8ů Nihil equidẽ exomnibus rebus humanis curare wſſes.qð virtute pꝛeclarius haberet᷑ Nihil enĩ eſt auod maioꝛem tibi oblectationeʒ of/ ferꝛe poſſit q; virtus. ¶Mihil melia. Es iſt nicht nutzerx der mẽſchẽ leben dañ diAos. EEDE . — —, — S. 222☛ Se tete entir uiddi ipiſi nſie nci. Zihin inn Aermnd ripoſi⸗ lurime t ſer. ſepoſt Wmiio mmenſi⸗ Cen Gntzen Folium. LXII. Nihil eimeſt hoc aptius hominũ vitis Nihil eſt eim hoc ad beneuiuendũ itmocaci. .Hr Nihil eſt ꝓptecto quod hũano generi mag ↄducat. Laudat᷑ virtus. Ich weyß rucht hubſchers dan tugenñn. Nihil eſt vtute pᷣclari?. Nihil eſt vtute foꝛmoſiꝰ Nihil ẽ eĩ vtute amabil?. Nihilẽ vᷣtute Pſtabili⸗ Nihil eſt pzobitate pꝛeſtantius. Eirtutis ratio. Ein gu etugentſame vernunfft iſt genuglam zu oꝛdenlichem leben.· HBene enim ſentire. ſatis eſt ad beneuiuendũ. MNihil eſt de qᷣ n Aaun cõmoditatẽ ↄſequant᷑ Pecte quidẽ facere plurimũ valet ad beateviuẽdũ Ofeioſũ eſſe optimi ducimad beate viuenduz 3I es ſach das ti gent ein furgang baben ſobe helaſi du dein ſach. Si eim virtutes va lent. dignitatẽ tuã obtinebiſ Si virtus aliqñ locũ ẽ hĩtura.tu er i ſupꝛemis. Si virtus vllam vnq; eſt receptura facultatẽ pꝛe ſtantiſimi dignitatis locum obtinebis. Reſpublica. “ kummet das gemein gut wider zu ſenẽhteffeẽ ſo magſtu du deiner tugende bꝛaauchen. SGi reſpublica reſpitauerit virtutibus quidez tu⸗ is te frui licebit. Si citatis ſtatus fuerit recreat? tua vptreluceſe cit Si coõmunis ſalus vires ſuſeeperit tua virtus ek plurimũ valitun. . Ziduentus deſiderak. Eencklie chem virt wein zuͤnufft ieb ſein Alduentus em̃ tuus darus erit omnibus Sũmo em̃ cũ deſiderio ab omnibus expectaris. Tua em̃ ad nos ꝓſectio ampliſſimaʒ tibi laudem comparabit. — Coõſirmatio alicui a ſapiẽtibus. Ein yegklich weyß man der geſtadt des. Omnes viri pꝛudentes hoc factũ pꝛobant. Omnes pꝛofecto qui de virtutibus recte ſentiũt hbeoc laudant. . Hmnes em̃ qui recte ſentiunt hoc affirmant. 7 Laudatur ſcriptoꝛ. . was du ſchꝛeybeſt iſt alles loblicchh. Omnes equidem conditiones quas ſcripſiſii pꝛo⸗ hoabiles exiſitunt Om̃es cauſe quas cõmemoꝛas iuſtiſſime ſunt. Qune mihi narraſti ita vt dicis conſtare videntur- Que mihi ꝑ tabellarios et nuncios ſigniſicaſti ve aů9 eſſe cognoui ””e Omnes em̃ rationes quas declaraſti ſunt ab om⸗ nibus appꝛobate NAVleritas conſilij· = Ich bekenn das dein meynung recht iſt · Fateoꝛ enim opinionem tuã eſſe veram. Aſtentioꝛ equidẽ tuã ſententiã eſſe veram. Conſtitutionẽ em̃ tuam ↄcedo eſſe laudabilem · Seingd diſe ding alſo / ſo werdent die andern deſdar leichter. hhec em̃ ſi ita ſunt cetera erunt facilioꝛa: Mhec ꝓfecto ſi ita conſiat cerera ſe tractabilioꝛa. W ſi hbec vera ſut de reliquis optĩe ſperandũ eſt. M Autoꝛitatis vigos Du ſolt wiſſen das ich auff nyemant als vil ntiüe 3 fipoe uun n i don lem zoden o zen. 1 Folium. LXIII. als auff dich. J”ẽ — Volo em̃ te ſcire nullius autoꝛitatem apud me tã tum valere.quantum tum. Molo hoc te fugere neminem eſſe.cui voluntas magis apud me valeat qᷓ; tua. H Moe vellem ratum habeas me nulli?amoꝛe mag qᷓ; tuo moueri poſte · Framiliaritas. ßMUV. Mir iſt nichtz genemer dañ dein wil ⸗ MNihil eſt mihi tua inſtitutione gratius. Mihil eſt pfecto tua mihi wolũtate iocundius. MNihi eſt enim tua mihivita carius. Nihil eſt eqᷣdẽ tua mihi familiaritate ſuauius. Niyhil eſt em̃ tua mihi virtute acceptius· ( Vacihtas agendi. Du magſt das leychtlieh thun. Potes enim hoc cõmodiſſime facere· Eſt emm in tua poteſtate. In hoc ꝑficiendo ydoneam habes facultatem. Mon em̃ minus te le poſſe mihi erploꝛatũ eſt MNeq; eĩ tu min hec mea cã vis q; facere poſſis Non equidẽ minus libenter hoc facere deſideras Manc rem in finem vſq; deducere poſſis. Cum po teſtatem habeas.autoꝛitatem poſideas. Cum facultatem conceſſam habeas et traditam tibi poteſtatem. anon opinione. Ich bin noch eines ſolchen ſinnes. Adhuc in hac ſum ſententia· Daneo adhuc in voluntte. Priſtinam ahuc conſtifutionem t retineo, . Inſtitutam adhuc opinionem obſeruo. Adhuc inſtituto pꝛopoſito firmus ſum. Ego enim is ſum qui ancedelloſolenain. RM Oea enim opinio indies magis confirma·· Oes quidem conſtitutio omnibus in rebus con⸗ ſtans ſemper reperitur· Oea em̃ wluntas in officio ſemꝑ pmanebit. QOe quidẽ in honeſto ꝓpoſito eundẽ ſp eẽ Saicebis ¶ Vnius toleratio Es mub von not wegen der eins rolgen. “ Meceſſe em̃ eſi vt hoꝛum vnum ſequatur. Opoꝛtet equidẽ vt iſtopꝑ vni alcerum ſt ſbeginus⸗ ¶ Foꝛtuna- So es dar ʒu kommet. Oñ̃ ita ſoꝛs tulit. Qm̃ ita deſup datum eſ. Moſtq; ita foꝛtuna iubet.Qm̃ ita ratio cõpata eſt Am̃ ita foꝛtũsq̃ ſpꝑ rotũdo pede abulat) wolebat ¶ Beclaratio fidei. Ich wil das du mir gelaubeſt als einein w war⸗ Hafftigem gezeugen. Hoc enim mihi vt Vero teſti wlim credag⸗ Hoc equidẽ Hoetio vt vero phõ ED Hoc ꝓfecto Ciceroni vt ummoe oꝛatoꝛi rcredere minime dubitare ebes, dem Ich bin bey den ſochen geweſen. AVn hoc ꝓfecto re ego interfui. In hoc negocip ego me comperi. Quibo oibo in caſibus ſcias me interfunſſe . uA . Diligentia pꝛo alio. .. Eldhuc ſum in deliberata ſententia conſtitutus. Nen nen bee! ctelee Folium. LXIIII. NVein grober fleyß gegen Milomi iſt mir des Teſtis eſt optim meus in cathonem laboꝛ. Teſtis em̃ eſt mihi mea in cathonem vigilantia. Teſtis eim eſt meag in cathonem oficioꝛum ma⸗ gnitudo. (Cauſã cognoſcẽetes teſtiſicãt · Alllle die geben vns gezeugnuß dendie ſach kut iſt Oinnes eim qui iſta noꝛunt teſtes habemus. Omnes enim qui hoc tractare ſtudent pꝛo nobis teſtabuntur- nobis p̃ſtare oterunt. Omnes ꝓfecto guiſhes eoſtent firmam fidẽ ꝓ es ; Yah wil gllen deinẽ woꝛtẽ ʒeugnuß geben· Ego ei ſinglis vᷣbis tuis fingĩa teſitionia tribuam Eso vnicuiqʒ actõi tue fidẽ optimã faciłr pꝛeſto. Eso enim vnicuiq; otoni tue antoꝛitatem maxi⸗ mam adhibeo. . Verdba allegãtionis. Als tullius ſpꝛicht. rUMU— Vt teſtat᷑ cicero. Ut inquit tullius. Vt ẽ apud quintilianũ. Vlt ſaluſti ſentirevider Vt macrobij ſententiam eſſe videmus. VUt apud platonem conſtare videtur- Vt apud ꝙulgentium lectum eſt. Verba receptionis: Als ich woꝛ gefagt habe. Jð”ÿ Vt pauloante dixi. VUt pauloãte cõmemoraui. Vt pauloante ꝓpoſui.Vtpaululũ ante pᷣlibuerã, Vt a nobis pauloante cõmemoꝛatum eſt· Conſfirmatio. MUMMU Ich hab gehoꝛt dz alle die ding vheyßen ſind. Hec omnia pꝛomiſſa fuiſſe audiui ⸗ Mec omnia confirmata eſſe cognoui: Hec omnia certa eſſe vidi. dem. Mich bedunckt das ſey alſo. Tantũ ei videoꝛ intelligere. Equidẽ hoc arbitroꝛ⸗ Hecj eĩm ego buiuſmoi eſſe ſtatuo · on tacetur veritas. Das mag ich furwar ſagen⸗ Illud equidem affirmare poſſum. Neq; emnim hoc eſt tacendum. Neq; hoc in poſtremis pꝛetermittetur⸗ NMNeq; hoc relinquetur in poſterum HMuc accedit cõmemoꝛanda quedam beneficioꝛũ Neq; hoc illð ẽ pᷣtermittendum · pᷣſtantia. Addendum eſt ehel Du haſtg n Poteſtatẽ Bahes. Autoꝛitatem ſt nſtineg⸗ EGacaltatẽ poſſides.Tibi enĩ autoꝛitas datsa eſt. gacultas enim tibi conceſſa. VYgonea eſt tibi oblata cõmoditas: Hem pꝛofecto es idoneam conſecutus. Hoc enim in te eſt. Mocenim facillime potes. Hoc enim plurimum vales. Bes non eſt. ¶Es iſt nicht vff erden Hoc non eſt in mundo. Non enim conſtat in rebus hu umanis. Nuſqᷓ; pꝛoſecto reperitur. ¶ Erpientia ſcripture. Er lebt nicht der als vil in geſchꝛifften erfarn ſey als LCatho; Mon eſt ani ſapiẽtia Cuthonem vincere poſſit. nni Nns. btes, Folium. LXV. Non viuit quẽ rer erpientia iohanianteponas. Catho em̃ multa pertractauit. Catho equidem multa expertuseft. Catho enim multarum rerum vſum habet. Catho em̃ multoꝝ negocinꝝ erꝑimentũ tenet. Bpes poſita in alituo. Vch hab alle mein hoffnungin dich geſetzt. Omnis em̃i mea ſpes in te poſita eſt. Omnem enim meam ſpem in re collocaui. Dmnem pꝛoſecto ſpem cauſe mee gubrnande in te vno firmau. H Omnis enim ſpes huius negocij perficiendi in te collocata eſt. Neminẽ aliũ q; te mihi patronũ eſſe volo. ¶Cauſa quare ſpes in aliquo ppynitur. Mir ʒweifelt nicht du wiraeſt alle ding geren vmb meinent willen thun. Nanq; illud non dubito.quin omnia pꝛo me libẽ/ ter ſis facturus· MNunq; em̃ dubitauiqᷓn tu mihi libent᷑ fauere ve Non equidem vnq; vritus ſum.quin tu ſemper rationiba meis recte ↄſulere velles. Spes ha bet. Doch bin ich in hoffnung. Hec em̃ mihi ſpes eſt. Sn ſpem tñ venio.⸗ Hecem̃ licet · Zec em̃ futura eẽ ſcio⸗ rauitas negocij. Es iſt nicht ſo ſchwere ich hoffen du bꝛengeſt es zu wegen ·˖ confidam. Nihil em̃ tantum eſi.quod ad te conſici poſſe non Nulla enim res tam difficilis eſſe ponſet· que tibi non fieret factu q; facillima · Omnia pꝛofecto que facere conſtituis ſunt tibi factu poſſibilia. “ Ich weyß wol wie gr oß dein rede geacht iſt · Scio em̃ qtũ ponderis oto tua ſit habitura. Scio em̃ q́;tũ cõmoditatis tua commendatio ſit allaturg. Scio em̃ q;tũ fer Rgti tua pñtia ſit pᷣſtitura. Ich meine du wergeſt ein groſſer vnd geacht man werden. ðèDMBUU Te equidẽ marim hoĩem futux eſſe exiſtimo. Te ꝓſecto viꝑ foꝛe pᷣſtatiſſimũ iudicio o iudico- Te equidẽ ſũmũ in ciuitate virum ex oĩm erpecta/⸗ tione futurum ſperro. e ee N Ziuinũ pᷣſidiũů. Es iſt vns aiſo ferre komen/es ſey dañ dʒ yrpns got wil ſuerlichẽ heltẽ. ſo iſt es vm̃ vns geſcheen. In eũ qnidẽ locũ res deducta eſt· vt niſi deus ſub uenerit maxis incõmodis afficiemuiur. Ju talẽ em̃ ſtatum negocia cõpuſa ſunt. vt niſi I uina clemẽtia nobis opem pꝛeſtiterit · acerbiſſi⸗ mas ſumus calamitates perpeſſui. In eã ↄditõeʒ ntᷣe rõnes coacte ſũt vt niſi nos de us benignẽ ĩſpererit de ſalute ntᷣa actũ eẽ videt MVM iffoꝛtunium. . ODich hat vngeluck dar ʒzu bꝛacht · n eum enim caſum me foꝛtuna aduerſa cõpulit Vn eum pꝛofecto euentum me ſiniſtra ſoꝛs inclu⸗ ſit alias intruſit · Inn eam equidẽ tẽpeſtatẽ me tꝑm ſtatus iniecit · Foꝛtuna equidẽ mea decubat ale decubit. et aduer⸗ iſt . zoſt ture⸗ vchi o⸗ a⸗. eipee NNSb Nnfn. utſi jnos A n coe . Nncvi ſect Ntn ſantium languet inſiris. Mes turpis et moleſta. Es iſ iſt ein bo dinck⸗ Mes em̃ moleſta. Res equidẽ i iniqua. Hes pene intolerabilis Mes indigna: ALiteraꝝ deriſio. HDeos du ſchreibeſt in deinen bzieffen iſt wol zu ſpotten; lua me maxime in tuis rationibus irridendũ eſt. llud em̃ quod ſcribis merito videt᷑ deludendum Vllud eſt em̃ in tuis cgli⸗ plurimũ ludiſicandũ. dem⸗ L Das iſt ſt ſchentlichen — Turpe em̃illõ exiſtio· Eſt em̃ m̃ plimũ ĩcõueĩens Puto em̃ id plurimũ eſſe abhoꝛrendum. Piger. Diser menſch iſt geboꝛn zu tragkeit. omo em̃ natus eſt in deſidiam excolendam. Hominmis em̃vita ad nihil aliud nata eſt q; ad fru Ses conſumendas. Hominis em̃ vitatota languoꝛibus dedita eſt. Eplarũ vtilitas · Die bꝛieff ſchemẽ ſich nicht. iſtola enim non erubeſcit . — Litere quidem nullius conſpectum vrent. Non enim ſcriptura quẽqᷓ;erpaueſcit· cuſatio facti alicuius Das iſt in vnwißẽt vñ nicht in vbel geſcheen. Hoc equidẽ erꝛoꝛe.non animi vicio accidit. Hoc em̃ credulitate.nõ culpa ↄtractũ eſt. Hoc ꝓfecto nimia facilitate:nõ fraude factũ eſt. Zimoꝛ in re grauiqñũq; nocet.· i nem ʒu dem todt bꝛaꝛch“ Pudoꝛ ĩ bello ꝑiculoſꝰ.iohãnẽ moꝛtẽ ſubire coegit Verecũdia que in piculoſis repudianda eſt· ceſari male conſuluit · Timoꝛ em̃ infamie qui in difficillimis nõ eſt mo⸗ derandus mulcoꝝ hoĩm cauſa moꝛtis. N Prohemium ꝓ ſino⸗ mimis confutationũ. Slnnfutatões quantope fint ad dicẽduz neceſſarie mi YJohanes pdoctiſſime cla riſſime ſatis iudicare poteſt· Mam no⸗/ ſirox argumentoꝝ explicatio ad ꝑſuadenduʒ m mirũ plurimũ valet. Sed tñ ex ipſis argumẽez tatõibua noſtris nondũ erit ita integre audito ribus ſatiſſactũ:vt ꝓpoſitiones omnino veras conſtare ſibi ꝑſuadeant.niſi etiã que nobiſ obij ciant᷑ aut tacite impingi poſſent ꝓbabilius ratio nibus refellerimꝰ.qð cũ ita ſit.nõ mihi viſumẽ incõmode factũ. O has etiã ego quas videbis refutandoꝝ locoꝝ inuentiones adiungerẽ. que ꝓfecto refutandoꝝ locoꝝ ratõnes(vt etiã antaeaeaan tibi ſigniſicaui.)ceteris ꝑtibꝰ rhetoꝛice ofonins poterũt faciłr accõmodari. Mon em̃ te fugit quã tũ valeant imitatõis rationes.quas ſint te face,/ re arbitroꝛ exercueris nõ parua tibi ad oẽs dicẽ i facultates cõmoditatẽ nactus fueris. N¶ Amoꝛis magmitucdo. Dich hatt nymant lieber dann ich. Ego nemini in te amando concedo ¾2% Tu em̃ ſic a me diligeris vt nemo alius magis⸗ G Ego em̃ in te amando beniuolentie obtineo pꝛin⸗ Schemege in treffenlichen ſachen hat iohan / 4 Gat iin Hed Sel Pan W M Cegt ceſn rn ſne d lum non mdozen Ugune tehaito NIo. blſohf Finge enim te eſſe quod ego um. Herſuade tibi iam te me alterum eſſe. — tibi meam cauſam tuam eſie. Neii n äant e Niolls ſagtgan Nleſue 1Nd 0. mugs⸗ nopinl Hec rationes meas vident attingere cipatinmm. L Ddem. Got gebe das ich ſterbe / ob ich dich niht lieber hab/ dann du mich ðÿ ed ne viuam ſi te amando tibi conceldam. Bed moꝛiar niſi te amoꝛe ſuperem. Seg peream ſi te benolentin nõ vincam. n re eeHHIA RNX Patrẽ tuũ excipio in te amando p̃teres neminem atri tue concedo ſubinde nemini. H pneminuste diligo. pr tute ſꝑ amauerit. Wnder allen deinẽ freundẽ hat dich nyemantʒ lieber dann ich · 22 Neq; em̃ in te diligendo cuiqᷓ concedo tuoꝛum. Affines eĩ tui in te amando mihi ↄcedãt neceſſe è. Neq; em̃ in te colẽdo cuiqᷓ; tuoꝑ amandi locũ con. cederen. facillimeſupꝑaʒ Omnes enim neceſſarios tuos in te obſeruando ruiciũ · H Aaße dich duncken du ſeyeſi an meiner ſiagt. inge te vicem meam ſuſtinnrnre. ꝛeponas tibi meas te rationes agere. Buſcipe amantem meas partes · Pertinens ad aliqum. Das gat mich an. — Hoc meum eſt onus. Hoe ad me attinet. ecenim me tangunt. 12 N¶CEredulitas de amando. DSDau mag ſt wol gelauben das ich niemantz lie⸗ ber hab dann dich. Hane eriſtimes neminẽ te mihi carioem. Hane em̃ putes nullũ aliũ magis qᷓ; teipʒʒ diligẽ. Hane arbitraris me nemĩ maioꝛẽ q; tibi amoꝛem pꝛeſtare⸗ complecti. Sane credas neminẽ ardentioꝛi beniuoletia qᷓ; te Seruitiũ offertur. werge ich deinen willen verſtan / wille ich dir geren zu willen ſein . Hi intellexero quid voles.vo luntatem mesz tuo eſiderio adiungam-. Siſciam quid tu conſtitueris meũ tibi oſinũ ac/ cõmodabo. ſponte mea qõ cupiſ Si mihi aſuadere potero quid deſideres facam Si quod cupis imaginari potero te abſente liteen tiſſime perficiam. opus eſtadmomtone. BSeruitiũ non impeditur. kein arbeit ſol mich hindern dir zedienen· Neq; vllus me la bꝛ deterrebit quin totum me ti tiſfaciasm. Neq; vlle me occupatõnes retardabunt quin tioii NHeq; vllus me doloꝛ pturbabit quin me tibi accõ bipꝛebeam. modem. Non em̃ me impedient inimicicie dũ tibi pꝛoſim⸗ Neqʒ vlle me impedient offenſiones quin quod vwoles diligentiſſime ꝑficiam. BHi flexſſis ingedenck vnfer liebe. tie dligi⸗ tun chte ſch de. eig t. lii eN Papl ſcu elien =ð R H nmen ciam. iintbi bin. ſn * m.VII. Fac habeas ratõeʒ heniuolentie noſtre.· Gac noſtre amoꝛe ſis diligentiſſime memo⸗- Fac noſtre amicicie inſeruias- was gepꝛach vnſer freuntſcha fft. Quid em noſtre defuit neceſſitudini.- NQuid nte bnᷣuolentie diũctõi ptermiſſũ fuit· Quid nr̃e familiaritatis ſocietati adiũgi potuiſſet Tef dich duncken das diße ding alle allo ſind. Vera fac eſſe omnia. Feac ita eſſe vt dicig. Finge oĩs vt ſen bis ſe habuiſſe. Uex becita ſint „, Q SeruItiugg,— Ich wil niemantz alſo ſeer furchtẽ odeꝛ ſchu⸗ hen vmb des willen ich dir nicht wolle dienen. Neminẽ vrelvꝛ dum me tibi obſequẽtiſſimũ de/⸗ monſtrare poſſim. Ego vt me tibi amicimimũ eſſe et equum ⁊ iniqui intelligant cural. H Nõ timelv oĩa ſubire picula dum tibi proſim. Db ich nicht auch nach deinẽ wille thun. W An ego tibinõ obtpᷣem. An ego tibi nõ moꝛẽ gerã An ego tibi non obſegtaurr. An ego tibi non me facillimum pꝛeſtem An ego tibi quicq; denegarem. Officiũ pꝛeſtare. Ich wil dir meer thun dan du meynſt. Vincam officijs meis cogitationes tuas. Eriſtimationẽ de me tuã plurimũ ſi upab. bi in mentẽ venire poſſent. Idem. Paioꝛibus em̃ te meis bene ficijs exoꝛnabo.qᷓ; ti⸗ Agam em omnia pꝛo te diligentiſſine. 8è Esgo tamẽ cogitando tũ reipſa nallum ꝓ tetẽpus pꝛetermitto⸗- ?SJSJMUVꝰc Nihi em̃ a me pꝛetermittitur.quod ad te pertine DM re exiſtimnem. JJMBZUUW HM Veiim ea a me erxpectes:que ab amiciffimo tibi ex pectanda ſunt ”l Omnia velim a me a famlliariter depoſtules 1 op tima ſpe expectesꝰs . òMU Nihi em̃ a me negligitur quod tibi conducere ex iſtimem. Id enim agam in rebus tuis vt nullam ſis meaʒ diligentiam deſideraturus. M Ira pꝛo te elawꝛabo vtnullam ſis meam negligẽ riam accuſaturus- ?WUW eq; vnq; deſiiti neq; deſiſtã pꝛo te officioſe agere. Ego em̃ rem tuam curare non ceſſabo. Ego cauſam tuam non veſiſtam defendere. wie wol wir leyplich vnd perſonlich n icht bey einander ſein muge/ ſo ſollen wir doch mit mutt ðUð (Del gedencken bey einander ſein. Ei vna eſſe non poterimus.animoꝛum tamen cõ iunctione fruemur · Si mecum eſie non poteris ego tamen aſſiduste 18 cogitatione amplectoꝛ. Si pꝛeſentiam noſtram colere nonvalebimus hi cebit tamen mutuam noſiram inter nos reco; 8 dationem celebꝛare poſſe. 21 rhoꝛtatio in rempublicam. DW Uä warumb ſolten wir von vnſer ſtadt wegen nit tne, ber o leet Folium. LXINX. leyden. Pro ſalute patrie cur non omnes erponim us fa⸗ Peꝛo reipublice cõmodis et oꝛnamen tis. cur non tota poteſtate vtamur. H Pꝛo cõmuni ſalute cur nõ omnia bene pfundimꝰ „ AKocutio familiaris. „Ich wil offenwerlich mit dir reden. Agam iam tecum familiariter. Lognar iam tecum aperte. Agam iam tecum pingui minerua. on fmulabo tecum quicqᷓ; . Jam totum me tibi patefaciam. ¶ Inſufficientia viciſſtudinis AIUVngd ob ich meer fur dich thun dann ich kan oger mag dannoch thun ich dir nit genug. Cum plus pꝛo te fecero qᷓ potero, minus tamen ꝑ. fecero qᷓ; debuero. .J um magis o te labꝛauero.qᷓ; mea poteſtas pa tietur:nulli tamen pParti tuoꝛum in me officio⸗/ rum ſatiſfecero. um longe maioꝛa. peo tui oꝛnamentis conatus fuero q̃ʒ mea facultas pꝛeſtare poterit. multo minoꝛa fuero conſecutus.qᷓ; immoꝛtalia tua in me merita depoſtulent. SDicogerer vitam amittere.non tamen immoꝛta lium tuoꝛum in me beneſicioꝛum.ſatis⸗ memo⸗ rem me oſtenderen. Si mihio cõmogis tuis vita eſſet effundẽda nõ tainen videre tuoꝛum in me meritoꝛum ma⸗ gnitudinem aſſecutus. ¶Animoꝛum nexus. ich lleyß mich deines willens ſo vil ich mag: glympff ab gelegen ; Nẽeq; tamen Cathoni defuturus ſum Hecq; tamen cathomis negotia derelinqueam. wvurge / wil ich fleyſig vmb deinent willen ſeyn dann vemandt. S uantü in me eſt ego me tuis roiby ociliab. Ego vt eſt par· ad tuã me woluntatẽ confomo. Esgo vt tua in me vita depoſtulat · me tibi totuʒ ac⸗ cõmodauu. ” Vch kan Yohannis meynung micht wol mit Aciceroms voluntate toneſte diſſentine nõ poſſ u Aiohannis ſententia ꝓpter ampliſſima e? m me Mc merita honeſie recedere nõ poſſũ ꝓpter ſaluſtit fa miliaritatẽ atz amoꝛ? nõ lʒ mihi ab eo diſt etire · Es ſinyemant begirlicher dich zu erẽ dan ich R Auſli cinqᷓ; concedo qᷣ tui ſiudioſioꝛ ſit ; ego. Nemo in hoc me vincerepoteſt quitue dignitatiſ R qt amantio? q;d eoeoegs. rri Nemo vnqᷓ; in hoc me ſupare poteſt qui tue cupi⸗ d oꝛ ſit cõmoditatis qego. NQQMBDiuigentia pꝛo alio⸗ Ich laß nicht vn wegẽ deine ſachẽ ʒu beſoꝛgẽ. Eso tamẽ rem tuã curare non ce abo. Ego tñ cauſam tuã defendere non deſiſt am . Eso negotiũ tuum aere non pꝛetermittam. eimn. = Ich wil iohannem nicht verlaſſen. — — — Neq; tamen Cathonem deſerturus ſum⸗ SOb ich etwas vergeſte / vnnd e doch ermanet quid ignoꝛabo de eo admonitus omnium ſtu/ n⸗ ,manet en eſt Umſ dia vincam. Si vaticinari nõ potero.de eo certioꝛ facto. omni umnm officia ſuperalo⸗. Siquid animaduertere no potero. de eo perdoct nemini cedam. iiiIgdem. ch wil thun was du gebeuteſt. Eso tum faciam quod iubes. Ego tum cu ra bo qued deſideras: Ego tum ſuſcipiam quod mones· wie wol ich alle ding vmb deinẽ willen geren auff neme⸗ Eq; ego oĩa tuo noĩe facienda ſtatuerim Et ſi omnia pꝛo te facere vellin. Tam etſi via amoꝛe tuo libenter ſuſcipiam · Tã etũ ex cõmoditate tua nihil velim ſubtfugere. Amoꝛis augmentatioo Ich meine nicht das vnfer lieb encherley me⸗ rung bedoꝛffte. HWH Non em̃ putaſſem ad amoꝛem noſtruʒ aliquid adj/ di opoꝛtere⸗ Non exiſtima ſſem beniuolẽtiã noſtrã augeri poſſe Non mihi perſuadere potuiſſem nos in amoꝛe cõ/ iunctioꝛes fieri vtnie. Famnliaritas. Su thuſt nicht recht wann du mich bitteſt. riuriam a te mihi fieri puto: cu ate roger⸗· Vniurioſus eĩ mihi es eum me roges. MRem mihiingratam facis cum aliquid pꝛecibus a me contendiss· M Nagna me affieis iniuria cum rogando officium meum poſtulas. r (Diligentia in negocio. Ich mochr micht meer wlbꝛacht han dan ich gerhan habe. “”DßW Ego pluſq̃ʒ feci facere non poſſem. Ego magis q; egi adniti non valerem- go amplius q̃ ſum conſecutus conari non poſſ. 5 Esgo maioꝛi ſtudio rẽ curare nõ poruiſſem. Ego maione; . beratio ab anguſtijs. Ich hete dich von ſtund von betrubnyß erloſt Neqʒ punctũ quidẽ tpis in moleſtijs fuiſſes. ve q;pꝛimũ ab incõmodis liberaſſem. Te illico incolumem reddidiſſem. AIn diler lſach thun ich meer dan ich ſage. Vn toc toto genere plura taciam.q̃ͥʒ dico: In hac cauia magis elalvꝛabv.q̃ʒ oſtentem. In his reb maiora ſum actur?.qᷓᷓ demonſtrem. Hoc em̃ in egocio ſum plura preſtiturus quam MM Bocietas in felicitate · pollicear⸗ wañ es mir gluckſelig zu ſtait/ſo ſoit du in mei ner geſelſchafft ſein. Dum ſit modo aliqua mihi cõmoditas faciam te participem. Dum lna fuerit mihi foꝛtuna medijs te meis ra tionibus aſciſeoam. EKTempoꝛis cõmoditas. b een hab ietʒunt bequemer ʒeit dann ich ye ge Nactus ſum tempus magis vdoneũ qͥ antea. ec mihi tpis ratio magne in rem conducit. Kps hoc qviam in manibus eſt cõmodiꝰeẽvidet Dumogohoneſi ſit ſtatus te mibi adiungatn:. res qʒ oſiendi pᷣſiare nõ valerem. e — 4— ◻n dH „ tem⸗ H tlccd (¶doꝛtunitos. Es mocht ſich nicht beſſer geſchickt oder gefue⸗ get han in vnfern lasbben. 2 Quog in re noſtra melius caderet nihil erat. Nulla erat ratiombus ntis cõmoditaſ opoꝛtunioꝛ Alne em rõmibus res melius agi non poterat· ¶Auale iudiciũ alter de me habestt:· Ich wil das du von muir ſolchs halteſt· De me ſit velim iudices.De mene arh ſmriwvtel De me hoc tibi placere licet. cire. Das ſolt du veiſſen. Atz hoc ſcire volo )· Mec velim nõ ignoꝛes. Altʒ hoc velim aĩiadutas. Molo eñ hoc te fugiat. Defenſoꝛ. Vch bin dein belchirmer · Tibi tũ ſum patronus· Tibi tũ ſum autoꝛ. —— — — XTibi tũ nõ ſũ defuturus. Tibi tũ ſũ facilimus Tibi tum ſ⸗ leeentndcen (Firmitas in ſaciengo. Vndob ich denotiget wurde doch wolt ich in keinerley arbeit entweichen. — Neq;ʒ ſi neceſſe fuerit.nullũ piculũ euitabo: Neq; ſi occaſio tulerit.nullũ laboꝛem defugiam. Neqʒ; ſi caſus inciderit· nullã ĩcõmoditatẽ abijciã ¶Diligenia. Dar zwiſchen wil ich grofen ſleyß fur dich er/ IVnterim magnã curã pꝛo te ſuſtineo. Saſteren aſſiduam pꝛo te diligentiam exhibiturus Sedulam interea pꝛo rebus tuis ſum tibi vigila⸗ tiam pꝛeſtiturus. Euentus. * Es ſchicke ſich auch wie es wolle. Quoqͥ mõ res ſe hẽat Quoqͥ pacto negociũ gerat᷑ Qua rõe foꝛtũa ſuccedit.Qnoqͥ pacto ſoꝛs accidit dem. Iſt es ſach das eAſee fueget nach meier begir Si fortuna optatis meis reſpondebit Si foꝛtuna votie meis ſucceſſerit. Di cogitatõibo meis foꝛtũa beigne rñderexoluẽit Bi res caderet vt vellẽ et opftaraem. BHDi deus nos bemgne reſpererit. Si quod opto mihi feliciter contigerit · Bi deus res noſtras foꝛtunabirt. Di deus negocia noſtra ſecunda reddiderit · Bi deus deſiderio noſtro annuere voluerit. Si deus ſecunde nos voluerit intueri · NDubius euentus. Dich triege dan all mein hoffnung. Miſi opinio mea fruſtrata fuerit. HNiſi ſpes mea decipisi. Niſi me foꝛtuna fefellerit. MHiſi res male mihi ſucceſſerit· Hiſi caſ? aliqs obliquꝰfoꝛtunà de maibo extoꝛlerit Miſi caſus aliquis optata interpellauerit· ocũditas de liberatõibo ex tribulatõne. Ich kan dir nit geſchꝛeyben wie gar groſſen ge fallen ich dar in habẽ wurde / wurdeſt du kathonẽ in diſen dingen befrilen. Non poſſum ſcribere qᷓ; mihi gratum ſit ſi Catho nem quietui reddideis.. Non poſſũ verbis conſequi.qᷓ; erit mihi iocunduʒ. ſi cathouem ocioſum pᷣſtiteris. = Mullopoſſum ſatis dicendi genere declarare quaʒ 7. B . S. õ S”õ , S “ — mihi erit ace tũ ſi cathonẽ moleſtijſ liberauer Reconciliatio· 2222 Icch bit dich nym es gutlich auff. das ich Yo⸗ hannem entſchuldggglglge0essns IVgnoſce mihi queſo gaſpariuũ ercuſanti· Sufferas me gaſparinũ defendentẽ· Paciare me gaſparinum conſeruantem. Fannliaritas cum bomis. H warumb ſolt ich nit freuntſchaftt haben mit frõmen leuten· Quid eĩm eſt cauſe cur nõ bonoꝝ familiaritatem deſiderem. V sadoptem. Quid obſtare videt᷑ cur non inſtoꝝ mihi ↄſoꝛtiuʒ Quid em̃ eſt rei cur nõ mihi ſit in optatis officio⸗ ſos mihi hoĩies congelare Grata ſint officia. Danckbar ſein erzeygte dienſte. Bñſicioꝝ memoꝛẽ eẽ.· OMutuis bñſicijs rũdere. PVParem officioꝝ viciſſitudinem reddere · Eandẽ wlũtatẽ pᷣſtare. Equalẽ gram referre. Beneſicioꝝ retributio- 4 Johãanes hat vns wider vmb / dienſte erzaygt Johannes beneſicia contnit. erita pꝛeſtitit.· Mfficia reddidit. Benemerita retributt. Demerita pſoluit. S CEoerr. Johannes iſt geſtoben Vobanea moenvs ẽ. Catbo occiſus eſſ. Licero exceſſit e vita- Tentulus ex hoc ſeclo mi⸗ grautt. Saluſtius animam reddidit. katherina aĩam efflauit. Scipio aiaʒ effudit. Hanibal aiam egit · Alfffrican?vita pꝛiuat?eſt. Julius ex hac vita diſteſſt. Thenuſtoden diem ſuum obijt. BDemoſthenes moꝛtem obiſt. Donrhuage irerntcnhur icer. Verba viciſſitudinum widerumb. Outuo dem Aliciſſim Itidẽ, Alternis vicibddb. Pariter. Alternatin Eaualictr. ODutua vice· Alltro citroq: CEadẽ vice. Recõpenſationũ nomina. Danckber. Remuneratio. Metributio⸗ Tliciſſitudob Mutua retributio. Eadẽ gẽa. Par wluntal WPMar ſtudiũ. Cõſilis gẽi. Cömemoꝛatio. ¶ Ingratitudinis verbo. VUndanckber. Ingratus. Beneficioꝑ imemoꝛ. Beneſicium per⸗ dere: Officium amittere. Deritum effundere⸗ Homini ingrato beneſicinm conferre. Benemeritum pꝛofunderr. Momini ſoꝛdido benefacereer. Mominem ingratum beneſiciſe erorhare: De furto. hannes hat geſtolen obem furatus ef. Accepit vbi non eſt licitum. Res alienas vſurpauit. 1 Ingratitudo ne im puter. Bex nſt du das ich deiner nep⸗ vnd feütſchaft vere ſen habe.· Dplikanmmr me putas amoris charitatie bumanita Folium. LAX tiſczte tne rlchineen me exiſtimas t tui erga me offici Lalvꝛis Diligentie · Vigiliaꝑ. Periculoꝛum. In⸗ gratũ me arbitraris hiberalitatis benignitatis . Beneſicioꝝ erga me tuoum. rertuc beneſiciox. Beleib ich am leben ſo wil ich mich dir in aller freutſchafft beweylſen. Oſi vita mihi contigerit. me tibi amiciſlimũ de⸗ monſtrabo. ſ i vixero me tibi qᷓ facillimũ declarato. MM« Oſi vita ſupſtes fuerit me tibi beneficiorum me moꝛem pꝛeſtabo. An vitam perducere potero virum me cömoail. patefaciam-·· Beneficioꝛum retributiio. nn das ich dir widergeltung erzeyge ſo E ick mich fur keinen danckberen mann ach⸗ ten. Niſi ob tua erga me benemerita tibi cumulatiſſi⸗ mme ſatiſfecero hoiem me eſſe nõ arbitrabꝛ: Niſi pꝛo immoꝛtalibus tuis in me benemerit pa enñ tibi gratiam retribuero virum me bonum non exiſtimabo· Niſi tua erga me officia parib⸗ offtiſs compꝛoba “ uero.ipſe me hoĩiem non iudicabo id idem. Ich kan kein rwe in meinez leben Gcban wan ich dir nach meiner begirde nicht gleichen willen erzeygen mag. Eso non poſſum mihi ſatil facere cum es que ttbi deſiderem re ipſaↄſequi non poſſum, Cũ nullã ꝑtẽ tuox erga me meritox in referenda IFfa oↄſequi valeã. nõ poſſum aio cõquieſcere. Noòs eñi mihi vllo modo ſatiſfaciã cũ non rexeriam quibo reb tibi gratias referam; Nunqᷓ; mihi acquieſcam niſi pꝛius que a me velis er ſententia ꝑficiam. Vitam mihi cũ acerbitate traducendã eſſe video. cũ tibi nõ poſſũ arbitratu meo ſatiſſfacere· ¶ Amoꝛ efficit vt oꝑa placeant· Ich liebe dich ſo ſere das mir alle deine werck gefellig ſeind. Ego tantite facio vt quicqͥd egeris ſim ꝓbaturus Tantum em̃ tibi attribuo ꝙ quicquid decreueris appꝛobabo. ä Pꝛo ſummo meo in te amore oia que tibi placere vigdebunt᷑ rectiſſima 1 vera exiſtimap-· NMihil em̃ cõmittere poſſes qð mihi ponʒ diſplicere “ Beneficij excelleniis. Du biſt mir meer beholfflich geweſt dann ich begeert han. MUã Plus em̃ a te mi Magis em mihiopitulatus es q́; ſperaueraj. ODaioꝛa quidem in me benemerita contuliſti q; a te contenderam. . Ich wil iohannem der es vmb mich verdienet waol hat nich verlaſen. Molo eĩ lentulũ optĩe de me meritũ derelinquere Non em̃ paciar Ciceronem mee virtutis ampliſt catoꝛẽ impune ab iniquis obpugnari. Nõ eim poſſez ſufferꝛe vt iniqui ſtivbionem mei ad modũ amatoꝛẽ impune laceſſerent hi ꝓpuiſum eſt qᷓ; poſtulauerim.· Folium. LXXIIII. Non em̃ meieſſet officij ſufferꝛe deberẽ ꝙ pfidile pido mei amatiſſimo detraherent · ¶ Dicendi incõtinentia Ich ſtirb ſol ich nit auß reden was ich weyk⸗ Ooꝛiar niſi quo d ſentiam expꝛom. MNon poſſum abduci quin me effundam. Moꝛiar niſi effiuum. Exerucis lꝛ niſi me totum patefaciam · (Eloluntas dei oia regit. wils goooot: Deo volente. Deo nobis fauente.Deo nobis an nuente. Superis pᷣſtantibus. Foꝛtũa ſuffraga te. Heo comite. Deo duue Auerſio infoꝛtunij ꝑ dei ꝓtectõeʒ. Tloꝛ welche vngluck vns got behut. Quod deus auertat Quod diffoꝛtumum veus effuget ˖ NDuei caſum deus non permittat. Quod incõmodũ deus aufferat. Quod ſuꝑi ꝓhibeant · Qõð vtinã nunq; euelat Oram us deũ vt conſilia amici ſecundet · ch bit got das dir dein furnemen nutzbar ſey Deũ queſo.vt tua ↄſilia ſint tibi ſalutaria Supos exoꝛo· vt qõ acturus ſis tibi nõ abſit. Heũ obſecrovt qð ↄſtituas tibi bene ſuccedat. V cri bendi bꝛeuitas. Ich wil dich nit lenger auff halten. Mon tenebo te pluaibuns Purt ſcribere non debeo pꝛeſertim. Plura dicenda non ſunt · Nec; ego ſuperioꝛa repetam. Ommno plura me ſcribere non eſt neceſſe. K Plura non ſunt literis cõmittenda. Mon em̃ mihi placet ea de re plura ſeribere. Nihil em̃ attinet me plura dice. Singula peoſequi non eſt neceſſe. SDz hec audies ex alis. Sʒ plura dicem alias. Pluribo te adhoꝛtari non debeo- Mlura ſuſpicari non poſſum. Bed de his exalioꝝ literis cert ioꝛ ſᷓees. mpedioꝛ verecundia pluribus tecum agere. Prolixitas ſcribendi ob melioꝛẽ intelligentiã. ”MDc Ich hab dir mit vil woꝛten geſchꝛiben auff dz M du mein meynung deſter baß verſtaſt. Scripſi a te plib.vt meũ ↄſili meliĩtelligeres. Hec pliba egi:vt quod ſentirem melius mtellige/ res.teneres.capexes:ſentires. VIn hoc fuii longioꝛ vt que mea eſſet ſnia clariyper ſpiceres. onpti?cõphẽderes: Hec vertoſiyrõplexus ſe um vt inſtitutiõem meam J n hoc fuilixioꝛ vt de volu tate mea certioꝛ fiereit In ſcribendo nimia ꝓlixitas. Ich hab meer geſchꝛiben dañ ich gedacht hab SGecl plura q; ſtatueram ſcribſi. Sed ixc ad te gluribo verbis ſcripſi qᷓ; ſoleo. HMec ad te ſcripſi vertboſius q́; putaram · Beg ſec ſat s multa vel plura wotius q;́ expecta⸗/ peies, literis cõmſi. Tlertox queſo ſſamini als flumini ignoſcas longi opt: eſi q; volin deſt uxit oꝛatio. Bꝛeuitas. =W Ich wil dir merckliche ſache mit rurtzen wor ten erzelen. . Wllq que maioꝛa ſunt. bꝛeuibus ertonam. Folium. LXXV. Illa que amplioꝛem oꝛationẽ deſiderant bꝛeuius compꝛchenga. v. (Cauſa ſcribenlnii. Ich hab dir das aller meyſt geſchꝛiben das du erkenteſt was ich fleys in deiner ſach gethã hab⸗ Hoc ob eam cauſam ad te potiſſimũ ſcripſi· vt in⸗ telligeres quio in negocio tuo egerim.·. Mec de hacre potiſſimũ tibi ſigmiſicaui. vt videreſ ꝙ tempoꝛibus inſeruiendũ eſt. Hanc meam ſententiam er hoc tibi notã eẽ volui vt ſcires q;ᷓ ſit ꝑnicioſum. alioꝝ conſilia fugere. et ꝓpꝛiam mentem imitair. Mec ex ila conditione tibi denotaui.vt delibera⸗ reg an biduo ruri habitare poſſes Mec ob eas ratões tibi aperui vt ꝑi piceres qᷓ; ſit vtile neceſſitati pareer. ¶Inteliigentia audientis· Du weyſt was ich ſage. Scis quid dico. Scis qid loquor Scis ad intelli go. Scis quid cogito. Scis quid volo. Scis quid anmaduerroo. Scribendi ratio. Vvch ſchreyb dir das nicht on vrſach. Non ſcrilo hec temere · NMon dico ſine cauſa. Moli putare hoc me fruſtꝛa dicere. HNon eim incaſſum bec cõmemoꝛata ſunt. Nec pᷣterea ſcripſi ꝙ ca neceſſitudinis in tercedat. Ercũulocutio ad meliꝰintelnigendůü. Daas du deſterbaf vernẽbſt was ich ſagen mur etlicher beyrede gebꝛauchen. OQð vt clarius intelligas longioꝛibo verbis vtar⸗ H ke Qõ vt anti eclarẽ ongioei vtor okone· Qõð vt enudati explicẽ que ſequunt᷑ attente: Quod vt luculentius exponam in longius currat oꝛatio neceſſe eſf. [Ad eragerandã ſententiãꝗd. kunde die ſach ſelber gereden · Si res ipſa loqui poſſet.· Ei negociũ poſſet ꝑ ſeipm qo ſentire declarare. Hi cauſa ipſa ſtatũ ſu demõſtrare poſſet. Sirõ ipſa vires ſuas p ſeipaʒ expꝛimere poſſet. ¶Xpis obieruanti. MVan muf ſich nach der zayt regiren. Eſt em̃ tempoꝛibus inſeruiendauam. Eſt enim fato o bte mpeꝛandum. Tempoꝛibus obſequendũ eſ. Foꝛtune ↄocedendũ ene Mereſſitaci parẽdũ eſt. Id ego foꝛtune cedene Id admiſi foꝛtune obtemper ans. Id egi tempoꝛibus parens. MNertinacia in ſententis nõ valet. an ſol nit alwegẽ aun einẽ ſyñ beleiben. Non eſt ſemꝑ in eade ſententia manendiũ. Mõ ſemꝑp eodem animo eſte detemus. Nõ ſꝑ vnũ pꝛopoſitum natus eſle debet. Nõ ſempvnũ conſilium ſequi debemus. Foꝛtuna temptat. Es iſt zuuerſuchen. Das hab ich gethan nach der zeyb lauff. Sabeunda eſt foꝛtuna. Cemptandũ eſt. Erperiẽ du eſt oꝛtuna temptan da eit. Dercontande ſunt vires. 1 H —, — n = = — Folium. LXXVI. (Tempus admonet. Mach vemal vns die ezeyt vermant· Cit tpᷣs nos admonebit.Et dies noſ cogerevider EVt vtilitas nobis perſuadebit. Vlt rationes ↄoſilioꝝ nobis ꝑſuadere videbunt. Mꝛouidentia. Du ſolt vie ding wol bedencken · Dmnia tibi pꝛoponere debes · „ Ommaa ſunt tibi excogitanaaas. Oia ſunt tibi aĩo ercogitatönentractanda. Omna ſunt tibi pꝛouidenda. .— DSimnia ſunt tibi animaduertenda ; Oimnia ſunt tibi deliberanda. SSðZ Ommia tecum cõmemoꝛari debe s. J 7 uentus mali·· Es iſt Rkein ſchad ſo grof er mocht wioͤkoͤmen. Neq; vllũ tantũ malũ eſſe poſſet. quod egor no pu/ “ tem impendere poſſe. NMeqʒ plla tãmagna iactura eſt. qua ego non⸗ butez accidere poſſe · Neq; vlla tamagna ealamitas eſt. qua ego nö mi, hi ꝑpſuadeam poſſe obtingre. Men vliun incõmodoꝝ genus eſt. auoc euenire non poſſe coniectem. l ¶ Pertinentia. . Ich ſyhe das mich das anget. Puto hoc non nihil mea intereſſe. MNon eſt hoc alienum a dignitate mea.· Hoc exiſtimo rõnibo meis non incõöueniens. Moc em̃ a4 me attinere video. Verbop obſcuritas. was die woꝛt bedeuttent D3 Ranicſtn nit vſan 2 k 3 Que vis inſit in his verbis nõ ſatis intelligo. Qus euiltate impoꝛtet hic ſermo non ſatis mihi conſtat · l ”MZMU Non aſpiciã quam opoꝛtunitatẽ habeant hecwba. Quã ſentẽti hxc otᷣo ꝑſtringat nõ niſi notũ eſt: VImptinentia⸗ —. Ich meyn das diſe dinng vnſer ſach nicht vil nutʒ pꝛingen . —òMM Puto hoc non valde ad rem pertinere Eriſtimo hoc paꝝ cauſam noſtram attingere⸗ MNon video hoc ad rem facultatem habere. Arbitror hoc ab inſtituto noſtro alienum eſſe,.· Credo hoc rationibo noſtris paꝝ debere ꝓdeſſe. “ NGenus viueni. Icch wil vil lieber beleibenan meiner eynfeltig keit/dañ das ich mich geſelſchafft gebe in laſter oder vbeltette. Oalo ego ſimplicitate mea ↄtentus eſſe.qᷓ; malo rũ cõuerſatione boni nominis titulos infamia depꝛauare. — fffctari bene ac beate viuere qᷓ; alioꝝ vicijs labe Oalo eiñ bene ac beate viuere q; alioey Oalo em̃ meis vite Ge⸗ q́ᷓ; alienis vicijs delctari 8 em. Oei boffnũg iſi meer auff tugẽt dañ in reichtũ Nõ em̃ diuitias ſed vtutes potiſſimũ ſum ſecutꝰ. Non euuiat me ex fortuna ſed ex virtute pendere Plianti. =ðBDð Non quidẽ homines copijs opulentos ſed virtu⸗ tibus celeberꝛimos ſemper excolui. Ich merck wol das ſolchs alles nichts iſt⸗ Hoc totũ nihil eſſe tacillime intelligo. . 4 ſter lo N⸗ un ſe . tg i / ne Folium. LNXXVII. Moc nihil ſignificare.tacile perſpicio⸗ Hoc nullã facultatẽ habere.faciie dijudico Hoc inaniſſimũ eſſe clariſſime video. Hoc friuolũ atqʒ ieiuniũ eſſe lqſſime ↄſtat. Q Inutile vel inane. Die ding ſind nit als groſ als man ſie achtet. MHec minoꝛa ſunt qᷓ; dicantur. Hec paruam habent facultatẽ et minoꝛem quam eſtimatur. . Sʒ hec min?timẽda ſunt qᷓ; hies arbitrant Sec hec tenerioꝛa ſunt q;; videntur. ¶ Timoꝛ diſſuadef. Beſihe das du dich nicht furchteſt an arſache⸗ nud vide ne ſine piculo timere videaris. llud cogita ne rem magis periculoſaʒ exiſtimes ꝙ; fit necefſſe “MLD AVllud videas ne tunẽdo magis timere cogaris. ¶ Sapientia atiribuit. . Du wirgdeſi angeſehen das du weyf ſeieſt die ding wol zuuerſoꝛgen Sed eo tu inſtructus es conſilio.quo melius hoc ꝛouidere vales. . ed ea pꝛeditus es pꝛndentia ex qua meliora ꝑ/⸗ cipere poſſiiss Sed ea tu inſignitus es ſapientia qua maioꝛa manere poſſliio· Vermm tu pꝛo ſingulari tua induſtria hoc cõmo⸗ dius tranſigere poteris · ł Sec tu hoc facilius multo pꝛo tua ſingulari pui/⸗ entia iudicabis. ð Sed boe tu welia g ex re⸗ gene tetneg, r e, ((Conſili babüdanti. Dir gebꝛich t kein rat- Segd conſilium tibi non dee d. 2. Tihi em̃ con ſilium deſſe non woleſt. Bed te conſilium non deficiet· Meliqua em̃ ſunt in teipſo roptima quidem Breſ. agium. VYohaͤnes bat vns die ding alle voꝛhin gelegt . CQue omnia acciderunt Cicero dixit futura. NQui autem caſus eE uenerunt E cero multoante pꝛedixit· n ſum fatuus Ich bin ni thoꝛet oder narret. Que aüt ſunt Feut⸗ Cicero ante pnoſitatus. Nõ em̃ ſu ita demẽs. MNeqʒ aut ſũ ſhiens⸗ cio enim quids am. “ZB Induſtriag = Ich wera nicht an ſach thon. VMM Hihil faciã inſoleter- rbimolo⸗ inengak. Mihil nitar temerarie. Mihil agã ſine cauſe Mihil temptab inconſutte. VIch hab meer geredt dañ ich pflege. ¶ At.z hoc pꝛeter conſuetudinem dixi tqʒ hec tam multa pꝛeter meam conſi uetam age d rationem ſcripſi. Aec hec tãta pter meos pꝛi ſtinos moꝛes effu di. 4 hee pᷣter mes ſolitã viuendi rõnem feci. Aue ommia prerer naturam atqz amacriäſri meam aſperſi. menhe oniecture ſatiſſſt werde ich anders thun dañ ich gerect bab. ESe e e . BRESSS —-D — — — Folium LxXNXIII. Si aliter qᷓ pollicitus fueram ago⸗ Si aliter qᷓ; conſtitueram efficio· Si aliter q; oſtendero faciaam. Si aliter ac videbar oſtendere pꝛoſequar. Si aliter atqʒ dixeram oſtendo/ S aliter ac ſperaueram oꝛdino. Aa Capti conſilij denudatio: Be ckeſt du dich eins andern ſo nte es mich wiſſen · H ONO ſi alia res te monet fac ſeiam. L O ſi aliud tibi ꝓpoſitũ eſſet.tac me certioꝛem · MO ſi alia duceris woluntatefac intelligam. O: ſi alio cõuerteris.fac mihi ſigniſites. . . ſententiam immutaueris. fac me admonitũ reddaus. Q ſi ĩ opinio pꝛiſtina non placebit. fac vt ſeir ntium * ¶Impedimentů. . “ Pe 1, ren, ſach das dich nichtz hinderſt. H SGite nihi⸗ ꝑturbat. Site nihil impecſt, Si vacuus es a moleſtijs. Si ocioſo es aĩo. Si tranquilla es — nulla afficer; mo leſtia. Si es ab occupatõibo ſubleuatus Harnach haͤt ſich mein radt gewent. 2= Bes poſtea immutata eſt ratio. Oee poſtea imutate ſunt coniecture. Deinde conſiliũ mutaui· Aliam rem agere Ti dem. Es ſſi nun einaß er weſen. MNunc alius eſt rerum ſiatus. .—= SS -. N n a, PVTre aeminm 4½ We-⸗ * iaer, NMNunc alins eſttempoaum curſu. 3ſ das es dir gefellt. Si nperainlacrte fuerit animus. Si com Nune alia eſt viuendi conditiio. Nunc alia eſi hminum opinio (Iliud cõſiliũ agitur. Vſt dir der ratt nit gefellig ſo las vns auff einen andern gedencken. O ſi hoc tibi ↄſiliũ nõ placebit aliud intremus. N ſi hec tibi ratio non ſatis videbit᷑ conſentanes glias queramus cõmodioꝛꝛꝛm. ſi hec mea cõmendandi ratio tibi idonea nõ vi/ ſa fuerit aliꝗ que magis placet cõperiemus. 4 Diligentia amici. .. Bir ʒweyfelt nicht daran du thueſi mer in di⸗ ſer ſach dan ich dir befolhen hab. Mon dubito quoniam tu plus pꝛouideas q; ego te admoneam. Neqʒ vereoꝛqͥn tu ſapienti agas ;ᷓ ego tibi apiaʒ. Nec diffido qͥn tn meliꝰrẽ ꝑtractes.qᷓ; ego declareʒ Nec dubitatione tenece auin tu cautiꝰcauſaʒ perduces qz ego te erudeam. ([Pacet. i wolũtas eſt. Si patit̃᷑ animꝰ. Si modũ eſt · Si tiẽ an facultas patit. Si voluptati eſt. Si conducit. Si ſieri poteſt· Si idoneũ tibi videt᷑. NN Sine frauge. Ich wül nicht mit triegerey thun. Mihil agam aſtute. Mon ſimilalv quicq · Nihil ficte dicam. Nihil ſimilate faciam· Meſcit. Es iſt dir nit wol wiſſendt. Nihil malicioſe ola Nihil va fre temptabv. 1 , Folium. LXXIXSYZ. Nech te pterit· Neaqʒ enim neſcius eess Neqʒ clam te eſi · MNeqʒ ſoc ignoꝛare te arbitꝛ o-z Tenes em̃ memoꝛia. Neqʒ em̃ ignoꝛas⸗ De q̊ memoꝛiã accepiſti. Vllð te nõ arbitroꝛ fuge⸗ H (¶Elt apparet · Als mich bedunckt. l Vt mihi videff. Quẽadmodũ conijcio:⸗ Vt coniecturam accipio · Vt arbitrari poſſũ· Vt poſſum exiſtimare. Vt opinio meaeff. ceurate inquirere⸗ Zum tieffſten durch grungen. Ad ymũ reſerare· Acd extremũ diſſerere. Aad radices inquirere. Ad fundu pgredi- Ad vltimum perſcrutari· NFamliaritas loquendi, wir wollen gutlichen mit eainander reden. Ziſſeramus populariter. Siſputem failiariter. Agamus pingu minerus. l Sqentiias Das hat kein zweyfel nicht.ẽ?ẽ Neq; hoc eſi obſcuꝑ. Hoc em̃ nemini dubiũ eſt⸗ Neq; enim hoc vlla heſitatõneʒ habet. Nedqʒ hoe ma na deliberatõe eget Pacis optatto. Icch bit dich du wolleſt in frid leben. Sz wlim deſinas arma ſequi Sz velim bella deſeras. SHed tu velim diſcoꝛdias euites. Si mulctates effugias velim. H Sed tu velim deſiſtas exercitum agere· Sed tu velim inimicicias omittas Sed tu velim ab eſchoa öblwereng⸗ BSʒ tu velim paci ↄſulas. Blimt pacs Ecolo. Bed velim pacem adopte,-· Bed ven pace adames. Sʒ tu veli ocio ote expoas Futurum incerti. wer weyt wie ſich die zeyt begeben mochte . Tempꝑa aut qualia futura ſint quis ſcit Berum aut conditões quem ſinem habiture ſint incertum eſt. . Que autem foꝛtune acceſſiones pſequent ꝗ aovart/ cinari poteſt. (Bmitatio ſapientum. Thu als alle ander weyß leue=ð Cogits quã vite rõeʒ ſapientes obſeruauerint · Vropone tibi quid clari hoĩes facere ſoleaant. Exempluü fac tibi ſumas vite officioſox hoĩm . NAlioꝛum cogitatio. DSu ſolt das auch wiſſen vnd Pedenchen. Simul ⁊illud cogitare tette. Sinmul et hoc animaduertendũ eſt. Bimul? iſta tibi veclaranda ſunrt. EFacta verbis peioꝛant · Die ding die da beſcheen ſein die ſind nit an dẽ wercken alſo hefftig als man argwandt. Que acciderũt nõ ta vera q; violenta ſunt. Que facta eſſe dicu nt non tam geſtach GB ſirta eſſyi dentur. 3 6. Similia hismulta. Er iſt an ʒal vil die diſen geleich ſin nd. Sunt em̃ innumerabilia generis eiuſdem . Sunt em̃permulta pis n milia. Sunt em̃̃ inſinita huiuſce conditionis. ihil tacet᷑. wie ob ich die andern all offenbart HM Quid ſi cetera dicam. Quid ſi reliqua ſcribam. Auid ſi omnia aperiam. Quid ſi omnia plana fas ciam. Quid ſi nipil taceem. ¶Aueſtio · ́́ÿMUD was iſt es nutʒ. Quid eſi aso Quid tu rui expectas AQuid quers ſi. at, iam 6i. 2 Agd inte lligenañ plura ſil ſcribunt᷑ Ich hab das alles zu ſammen geſchꝛiben das du es mochteſt verſteen. Que omnia collegi vt intelligeres: Que omnia tibi fignificaui vt cognoſceres. Que omnia te admonui vt cogitares. Que omnia coadunaui vt ſcires: ALue oia tibi ſcripſi certioꝛ fieres. d idem Das hab ich darumb geſagt. ec enim eo pertinet oꝛatio vt Hec eo ſcripſi vt. Hec eo aperui vt⸗ Mec enim eo pertinent vt. l Hoc enim eo ſigniſcaui vt Hec eo duxi vNr. M Mes clara et patens. Die andern ſein gemeine ʒeychen. ed cetera ſunt ſigna cõmumag. Meliqua ſunt ſigna vmuerſalia- Alie ſunt omnes coniecture generales. ¶IYnanitas labpꝛum. Seheſt du nit das du mit der weye nicht ger⸗ enden magt. Non intelligis te iſtis rationibo nichil ꝓficere. Non fides rebs iſtis nihil te pdeſſe po/ſe. Mõ aiadutis iſtis moleſtijs inhil te aſſequi poſſe. Petitiombus obtpaeẽt. wilt du meiner ermanung nicht gefelgig ſeyn / ſo biß doch meiner bette gehoꝛſam. ſi monitionibo meis obtꝑare nolueris.pꝛecib- ſaltẽ fac obſequareis. NDN ſi non poſſum aliquid ſuadendo pficere gratia et pꝛecib us a te contenhoVöꝛrñ O ſi amantiſimis meis pꝑſuaſionibus non flecta ris ſũmis tñ̃ ſupplicatòibo fac mouearis. MPer ſeipᷣm agere. Ich werge es ſelber thun vnd wil verſuchen was ich vermma. Agam pꝛo meipſo et molirr. l Faciam per meipſum ? vires mees expediar. Negociũ ego ſuſcipiam ⁊ conaboꝛ quid poſſim · CTauſam iſtam egomet ſubilv. vt quid ſoꝛs tule/ rit pertempten. Aggrediar ego rem iſtꝗ 1 nitar quid oſequi poſſiz. ngeniũ hominis noſcit· Dn kenneſt der ſeue gawo .. SGynoſti moꝛes hoĩim. Szʒ noſti hoim ↄſuetudinẽ Sec bominum voluntates per optime calles . ¶Res piture nõ ſunt colenlle. Du ſolt zeytliche vnnd vmb leibliche ding nit grof achten. Caſuales. Caducas. Mecq; colas res mundanas. Iianes. Volatiles. Mecq; nimis cures incerta. Humilia. ugacia - Neq; nimium deſideres.ea que ſunt hominibo in⸗ le⸗ ſi ine rtt les⸗ Folium. LNNXNXI. cõmodanociua.ignominioſa. (MVertinet. Das gehoꝛt deiner wrnufft zu. ocenim eſt ingennj tui. Hoc enim eſt animi tui· lHoe eſt virtutis tue. Tue partes ſunt. NMon ſcitu. warumb du dich darzu nicht entflerſt kan ich nicht verſtan· Cur ſtudio nõ inuigiles non video⸗ Cuar tua non colas non intelligo. Cur te virturibo nõ erponas cauſam nõ video⸗ Hoꝛtatio non ẽ neceſſariiꝛa. Ich mern es ſey nit not das ich dich vmane. Segd ad hoꝛtatione non puto te indigre. Sod mea admonitione neauac tibi opus eſſe ex iſtimo. Sed vt agrbitroꝛ pꝛeceptis meis non egebis. NErxrcuſatio non admitti. Ich chere mich nicht an dein entſehuldlunge in diler ſach. Sed in hac re nullã tuã recipio excuſationem. Bed in hoc negocio nulla tua apud me valebit cuſatio. Sed in hac cauſa tua apud me cruſitio tua nun lam eſt ſidem habitura- SWZ Non cupio. Ich ſiee oder ſtelle nicht darnach. Meq; ülud quidẽ curo.Heq; id ꝓfecto cupio hag illud quidem ſtudeo MNeqʒillud certe molioꝛ⸗ Heazillud certe quero. 41 Preſi aiumcognolett. Ich verſiee wol wie grob hylff die mir getbun Mtu me poſſis adiuuaꝛe facile itelliso. kanſt Mto mihi pꝛeſidio eẽ poſſet clariſſime ꝑſpicio. Quantum em̃ ratiomibo meis pꝛodeſſe valeam dariſſime mihi conſtat. Quãtũ rebo meis ↄſulere poſſis ẽ mihi liqdiſſimũ Mitũu rebo meis ↄſuſere queas ẽ mihi aptiſſimũ. Auantũ quis faciat ꝓpter nos. Ich weyt wol was du willens zu min haſt .· Neq; em dubito quãtoꝑe mihi ꝓdeſſe deſideres· Neqʒ em̃ dubiro quantũ mea cauſa velios eqʒ em̃ vereoꝛ quã me iuuare contendaa?: NHeqʒ em̃ vlia moueoꝛ heſñtatõnes quantoꝑe mi⸗ hi fauere cupias Ia quo debet auxiiũ poſtulari. wen ſol ich bilichen anruffen dañ den der mir in meiner ſach allebeſte geratten ma. Quẽ ego potiꝰ debeã opitulatoꝛẽ ↄſtituere.q;ᷓ eum qui cauſas meas poptime gubernare ſolet . Ego quẽ potius debeam inuocare in cauſa mes qᷓ; eũ qui cauſas mess vincere ſolet: Ego cui me potius cõmendem q; ei a quo ſaluteʒ recipere conſueuu. Ego cu auril ü poti requira q; ei cui ope pꝛeſi⸗ dio mens ſtatus incolumis ↄſeruat᷑. Auxilij petitio. ſchafft be weyſeſt du erzeygſt mir auch· Egoeo nõ dubito quin cũ multis benigne fecer mi⸗ bi etiã tibi amiciſſimo fauere velis. Nec em̃ vereoꝛ quin cũ tu ignotis hberaliſſimus ſis mihi etiã tui amãatiſſimo te accõmodare vet VYah zweyfel nit daran ſo du menicklichẽ freůt — —— — dif —– to GH⸗ Feoeolium. LXXXII. Non em̃ heſito quin cũ inimicis tuis officioſum te pꝛeſtiteris mihi etiã gratiſſimus ſis futurus Si ꝓ tua humanitate oĩbus gratiſicari ſiuduer. ego quidẽ de tuo erga me animo nõ dubito.cuʒ me tibi cariſſimũ eẽ optĩe ꝑſuaſũ habeam. N Fauoꝛ ad impetrandũ optat᷑ Icch bedarff nihtʒz onderſ ĩ diſer ſach dañ allein das du deinẽ willen dar zu gebeſt. H Oihi aũt in hac cauſa nihil aliud opus eſt niſi vt autoꝛitatem tuã intermgonas. OPihi aut vt hoc impetrẽ nihil deſicitvt niſi ſentẽ⸗ tiam tuam adiungas. OVNihi añt vt que velim ↄſequar.allud nihil deſide ro niſi vt te mibi facilimũ pꝛeſtes· Das wirgdt beſtentig werden ii das iohannes ſeinẽ willen dar zu glabt Igd erit firmũ ſi iobis voluntas interceſſit. Vd ſtipari magno patrono videt᷑ ſi Cicero nobis officiũ ſuum pꝛeſtiterit. Ig erit optĩe ꝑfectũ ſi lentuli ſuffragatio interue⸗ erit · re videt᷑. Quis nõ mouet᷑ ad canf quia in ꝑte ad ſe ꝑtine⸗ was bedarff ich dir die lach ſo mit gantʒzẽ ernſt ʒubefelhẽ /lo ſy dich doch erlicher mal ſelber an gat Sed quid eã cauſã tantope tibi cõmẽdem quam tu cõmunei tibi eſſe exiſtimas. „ Sed quid ego ea ce re tam vehemenkt a te conten dam qua ad teipᷣm ꝑtinere arbitraris⸗ Sed quid ego de his negocijs tantope te obtun⸗ dam que ꝑ ſeipᷣaʒ tibi cõmeodatiſſima ſunt. ¶ Tempus melius ſperatur· Ich hoff doch es ſol beſſer zeyt komen⸗ Spß tñ habeo tempoꝛa aliqñ ftutura melioꝛa. SHSpero tñ foꝛtunã aliquando mitioꝛẽ euenire. In illam em̃ ſpẽ neni.vt felicioꝛẽ mihi ſtat?ꝰcon AQitionẽ aliqũ oſecuturus ſinm. Ich ſag dir es nich võ hoꝛſagen / ſunð aukwoꝛ licer kuntſchafft vnd erfarunge · Nõ em opinione · ſz certis ſignis hec tibi ſignifico õ em̃ alioꝑ auditu.ſz certis rõibo tibi ſerilv. *. MNõ em̃ ſom mijs.ſʒ wra reꝝ expiẽtia hec tibinarro. Quoniã nõ dubije ↄditõibus factũ ↄtrectat᷑. Necq; em obſcuris pſonis res agitur · Nec; eim Ben cauſis negociũ geritur. Sermonis firmitas. Ich acht nit wie du das auff nimbſt. Qus in partẽ hec accigevelis non curo. QMuo aio hec accipias nihil ſum ſolicitus AQuairõe hec interpᷣtari velis paꝝ mihi cure eſt. ¶ Conſilij firmitas. Ich bin noch auff meinẽ erſten ſyñ. Si h̊ mihinegotiũ nõ integꝝ eẽt idẽ ego ſentirẽ Bi he quidẽ rõnes ſolutiſſimo mihi arbitrio con cegderent᷑.nõ alia volũtate conſtarem qᷓ; nũc me eſſe cognoſeis HSiomnes wies aliud mihi ꝑſuaſiſſent. ego tamẽ hac eadẽ ſententia vſus fuiſſem qᷓ; audiſii. Huiuſcemodi ego conſtantia ſemper extiti atq; fo re confido.vt mee conſtitutionis nunq;; me pe⸗/ Aldhuc in eadem ſum ſententia vt que fecerim re cta eſe videantur. === = ſo tire on mi eper Ae bH gllein du Ich wolt mich gern entſchuldigen Libenter tecum iracundiam euomerẽ. Libenter te coꝛam que mihi obiccis refutarem. Lib enter quod mihi vicio das purgarem. à Yaluris leditt. Ach lieber meyſtu das ich nicht zurnen ſol. ſo ich mit ſolcher vngerechtigkeit benotigt werge · An exiſtimas ꝙ acerbiſſimis ego incõmodis affe⸗ ctus non mouerer. Ain foꝛtaſſis crederes ꝙ ego tam inſigni iniuria p cuſſus obdoꝛmiren. .. Putares foꝛtaſſis ꝙ indignis ego laceſſitus iniu/ rijs non ſuccenſerem. “ An foꝛſitan animaduerteres ꝙ ego tam intolers/ bili iactura confectus nen exeſtuari deberez. An tibi hoc induceres ꝙ ego tam calamitoſis of fenſionibus compuſſus iracundia non incan deſcerem. H Paem. Das iſt in keinerley weyf zu leyden. Hoc enim nullo quidem pacto. ferendum eſt. Necq; enim eſt hoc vlla ratione tolerandumn · Neq; enim eſt hoc vllo pacto ſuſtinendum. — (¶ Matientia in vno tantůũü. AUng wer iſt der / der das geleyden mocht dann Quis em̃ hoc ferꝛe poſſit pꝛeter me/ Quis enim hoc pateret᷑ niſi ego. Quis hoc toleraret niſi ego.· Cui em̃ hec equo aio fieri poſſent niſi mihi. ¶ Petientia ſuadet Alle ding find nit gedult ʒu leyden. Omnia quidem ſunt pacienter toleranda. Omnia ſunt em̃ patienter per ferenda. Omnia ſunt ꝓfecto equo aio ſuſtinenda. Oinnia ſunt ſapienti pꝛudenter tꝑanda. Smnia ſunt equidem facili ammo ferenda- ¶ AKctio in voluntaria. gers thuſt. Dir iſt villeicht etwas zu thun das du nicht At tibi foꝛtaſſe agendũ ẽ aliquid.qð nolles At tibi foꝛtaſſe dicendũ eſt aliquid qð ſenties. At tibi foꝛtaſſis aliqd laudãdũ erit qð nõ ꝓpbes· Ai tibi foꝛte aliquid moliendũ erit. qð nõ valeas- At tibi foꝛſitan aliqd ſuſtinẽdũ fuerit qonõ querꝭ Cõmunitas tei. Das geet yderman an. Hoc em̃ tibi cõmune cum multis. Hoc enim eſt omnibus vniuerſale. Moc enim attinget omnnne.. Ad idem. Das iſt ein gemein vbel. Cõmune quidem hoc vicium eſt. Hoc emi peceatum vniuerlale eſt. Hoc em̃ eſt inſitum ommbus. Hoc em̃ vulgare vicium eſt. Z poc em̃ peccatũ longe lateqʒ ptz. eqʒ em̃ debes qð cõmunis foꝛtũa dederit tcuſare Di ſolt em gering geluck nicht verachten. ſi R 1 16, ine MNeaz eſt èðð 8 6 . EE * Fonum. L. Neq; em̃ debes foꝛtune caſibo obliſtere. m tu ſcires qð ſoꝛs offert abs te abijcere. (Fama vel honeſtas nõ ledat=– Suncket dich das es mit wider deinen glumpff Einnõ alienũ a tua vᷣtute putabis., ſex. Si nõ indignũ tua autoꝛitate exiſtimabis Si tuis rõnibus nõ incõueniens eſſe ducas. BDi boc tibi nõ incõmodare arbitraberis. ¶ Tsr ſtudiũ ſolatiũ ẽ laſſoꝝ aĩoꝑ· kunſt iſt ein gemein ʒuflucht der rue. Vaoũ equidem eſi pꝛofugiũñ quietis videlicet vir⸗ tutes literarum· Sed eſt vnus poꝛtus ad ſalutem ſcilicet.liberaliũ artiũ diſciptlie. 2 Seg eſt vna ſpes conſolationis literar ſtudia. Sed eſt vnum remedium tranquillitatis · ſcienti grum celebꝛitas: ¶Tacet᷑ aliqð qꝛ alter i meli ſcit. wolt die ding alle erzelen / het ich nit einẽ getrawẽ dz du es beſſer vſtondeſt dan ich. Que oĩa Pſequerer ſi meliꝰqᷓ; tu viderem. Que oĩa cõmemoꝛare niſi tu id clari qᷓ; ego intel/ ligeres. ððð ſcerem. Que omnig explicarem ſi ego qᷓ tu aperti cogno BSicendi pꝛolixitas: Ich hab ſoꝛg du mugſt vertryef in meinẽ woꝛ ten haben. . Sed wereor ne iam mihi verba ſupeſſe putes. Sel timeo ne dicendo pꝛolirum me nimis eſſe Sea dubito ne meam dicendiratõnem nimis lõ5 gam aecuſes; CL Conſolatioi in zmalo. kein inſehnten, iſt ſo groß er wircht von tag zu tag gemindert-· Mulia eſt tanta doloꝛis magnitudo que non tnis pꝓlixitate minuat᷑ huiuſcemodi ꝓfecto rex veraʒ eſſe ſcimus exꝑientiam. vt eadẽ foꝛtuna nõ poſ⸗ ſilt hominibus diuturna manere · MNulla em̃ fuit vua tam aggreſtis.que aliqusndo mollitudinẽ non recipiat. Hurlunye malum poteſt eſſe perpetuũ. Licentia petit᷑ in loquẽdo. Ich rege das mit deinẽ vrlaub. Pace tua loquoꝛ. Pace tua dixerim. Paer omnium affirmalo⸗ gacultatis dubitatio. Ich weyß nicht was ich wrmage. Ego quid poſſum neſcio.Ego quid valeam nõ co gnoſco.Ego quibus virtutibus niti poſſim nõ cõ ſpicio.Ego que ſit mea facultas non intelligo. Eso quid aſſequi poſſim non ſatis mihi conſtat. apientie refutatio. Ich be enne das ich zu ſolcher weybheit nye kömen bin. Nunqᷓ; enim ego diffitelvꝛ ad tantam me diligen tiam non perueniſſee. Munq; ego inſicia vꝛ tantam me ſcientiam – Didiciſſe. Nunqᷓ; em̃ id mihi tribuam quod non fuerim con ſecut us. Fateoꝛ em̃ ad tantam ſapientie magum me non pueniſſe alias acceſſiſſe. olum. LAXAXAV. 4 0 Appꝛobatio conſilij. “”MD Ich in hyeinn nicht faſi zu ſtraffen.twan was ich gethan hab han ich guter vernufft gebꝛaucht. Non em̃ eſt conſiliũ meum accuſanduũ quomia dũ voc faciebam non eram ameenns. Nihil egi ꝗð iure repꝛehẽdi poſſit potiſſimũ cum H egerim non eſſem deſipiens. ́MMV Nihil em̃ vicn habet nt᷑i conſilij deliberatio quo/ niam dũ hoc tẽptabã nõ videbar inſanir⸗e-· Non eſt cur non poſt confectum hoc opus ophꝛo/ bꝛio me afficias. läl Non em̃ dum hec temptabam ſtultus eram. Eur ſtudia mes repꝛehendas nihil cauie tibi reli⸗ ctum video. quoniam dum hoc conficerem nõ vide bar delirre Coõmendatio verkb. was iſt anders in diſen worten gemelt dan ver d achtung des laſters. z6 Quid em̃ in illis verbis fuit niſi crimĩs refutatio. igo⸗ Auid in eo pt erꝛoꝛe reꝑiri niſi criminis tfpullſio · 1t Quid in eo ſermone erꝛoꝛis fuit niſi ealumnie aſpꝝ natio; he. Auid em̃ vicij epiſtola continet niſi contra impꝛo bos libera defenfio ðẽ n ¶ Cõmiſſio negocij caue⸗ tur ꝓpter occupatões. hon. Ich wil dir yetzũt nicht befelhen die weyle ich Ddich ſihe mit andern vnmuſſen beladen. ton Non quero imponere tibiquicqᷓ; negocij pꝛeſertiz cũ in ſũmis occupationibus ſis cõſtitutus. n Lubvꝛis tibi quicq; imponere non audeo te in acer 14 Non deberẽ te viꝑ ſũma autoꝛitate pᷣditũ defatiga⸗ re.pſertim cũ ſis vehemẽti ocio obrutus. WVNiſplicens obmittit. . AWVikffelt dir das ſo wil ich es furbas vnder gen laſſen Di hoc tibi diſplicet deinceps pretermittam. Bi hoct bi non placet in poſterum miſſũ faciãõ. Si hoc tibi moleſtũ eſt in tuturũ nõ attingam. Bi boc tbi inuidioſum è in futuꝑ nõ aggam. SEihoc te offendit non vtar poſthac. (Mecuſatio lawꝛis. Du magſt meine bette au?slan. Poſſet em̃ mihi denegare officiũ tumm. Poſſes hanc petitionem meam recuſare. Woſtet em̃ mihi denegari occupatiooo Poſſes hanc ꝓ me ꝓuinciam ſubterfugere.· Moſtet tua dignitas hunc lalvꝛẽ recuſare-· (Rescõmoge ſieri poteſt Dag die ſach mit glimpff volbꝛacht werden. Si negocium cõmode videbit᷑ gerendum- Si res vtiliter agi poterit SZi res facultatem habere videatur. Bi rei oppꝛtumtas poteſtatem habebit. Di quoquo modo res ſieri ppterit. ¶ Mephenſionis nulla cauſa. Du haſt kein lach dar durch du mich beſchul⸗ digen mugeſt. ——⸗ Neq; em habes quo me accuſes: Neq; quicq̃ʒegi quod iure coꝛrigere poſſis Nec vlla ẽ caula q̊ merxito repꝛehendi poſim: Neqʒ quicq̃ʒ egi qð iure merito emẽdare debeas. Neqʒ dqcqʒ a me cõmiſſum eſt quod merito crimi / L 4 Au AI Ou E B QA N A n — nari queas⸗ ¶ Facti non mutatio. ZHu habſt das woꝛ gut oder nicht kan ich e nit gebeſſeren · Tu tamen ſi ſiue hoc equo animo feras ſiue . iniquo non poſſum rem immutare. Tu tamen ſiue hoc accuſes ſiue incuſes non poſſů gliter facere · Tu tamen ſiue gratũ hoc accipias ſiue moleſtozʒ non poteſt res aliter perſici· Bonerru⸗ cauſe. AVud werſt ou ſelber gegenwurtig geweſt du hetteſt die ſach nit bar̃ beſoꝛget Neqʒ em̃ tu meliꝰ ñ pñs adeſtes rem curaſſes. Neqʒ em accuratius ſi adfuiſſes xem egiſſes⸗ NMedʒ em̃ tu cõmodius ſi coꝛam adfuiſſes· negoci⸗ um perfe ciſſes. Frama falſa ercuſatur. Die ding die man iohanni ſchuld gibt ſi Ind nit Hoc qð de iohãne dicit᷑ falſũ eſtt· war. Quid ſi oſtendam hec omnia eſſe inania. Quid ſi hec omnia vana conſtent Quid ſi hec omnia nulla eſſe demonſtrem. Quid ſi hec omnia ficta eſſe conſfirmem. Quid ſi ſingula quibus ſcipionis fama capit᷑ ſuca ta eſſe cõmonſtrem. Quid ſi q dcã ſunt omni firmitudim careagnt. Aliqua non ſciun?k.· Von den andern lachen kan ich nichts gewiſs geſagen. De ceteris rebus affirmare non poſſum. De reliquis negocijs certi nihil habeo.. vVe reliqnis acceſſionibus certum quicq; polliceri non poſſum. Wd auſa pmouerei ſi facultas adeſſet. ocht ich durch etlichen furnemen dein lach tbpun. nereiie! Si quam ronem comerirem id qõ deſideras eõ ſegui poſſe ipſam pꝛoſequere? Siqſ mihi eet adit ad id qd ſperaſ rẽ aggrederer Si quam viam pſcrutari poſſem ad id quod petꝭ omnia perteeremn Pertinet. * Hie andern ding gand dich nit an. MWeliqͥ nihil ad te attinẽt · Alia nihilte tanguͦt. Cetera ſuͦt eiuſcemodi vt nihil ad te ꝑtineasnt. Cõmendatio adoleſcentis. wurſt du enſehen ſo wurdeſt du ſagen das el ein kluger edier vnd vernunfftiger iungling iſt. Si videris boĩem adoleſcentẽ inquies.· nobileʒ peeſtantẽ. pꝛimarin puerum. SGioffenderis iuuenẽ doctum ſapientem 1 er Ertibi iuuenẽ contemplari datum fuerit· ⁊ ami⸗ cum.fidũ neceſſariũ ꝓbabis. . Aaliedicta non curan ꝭ Ich keer mich nit an woſer leut rede. QOalox ego ſermonibus non moueoꝛ. Friuolis ego hoim rationibus nõ aſſentioꝛ-. Inuidoꝝ o maledictis fidem non adbibeo⸗ . Virtutis in aliquo laus. keiner was wirdiger. Neqʒ erat quiſqʒ honoe ſuperior. 4 † — — nguͤt, nt, igel i. n00On An. . MHeq; erat aliquis ſapientia pꝛeſtantioꝛ?ꝛ Neqʒ reperiebat᷑ aliquis virtute excellentioꝛ H Neqʒ habebat᷑ quiſq; rebus geſtis illuſtrioꝛ: Neqʒ erat quiſq; autoꝛitate pꝛeſtantior. Cõpꝛatio in bomtate ingenij · Ich halt iohannẽ nicht als behende etwas zu beſynnen als lentuluunu· Non em̃ cognoſco eã aciem ingenij iohannis vt ipſe melioꝛa cogitet qᷓ; lentulus noſter. Non tantã intelligo aceronis conſilij calliditatem vt ipſe acutioꝛa inueniret qᷓ; plato. Non iüllã ꝓuidentie ꝑſpicacitatem lentuli eſſe vi⸗ dero.vt ipſe plura puideat qz cicero. (IClare dicre. Es ſol niemant be frembden ob ich an diſem eode nothalb mein ſach clerlich erzle.. oc loco ſi videoꝛ clarius reſpondere:nemo mire tur. cũ id neceſſitas poſtuler. Hoc loco ſi aperte diſputauero nemini durũ vide ri debet qm̃ neceſſaria cauſa me impellit. Hoc loco ſi quod ſentio libere aꝑio tolerandus ſũ cũ res penitus ita me facere cogat· Dage Eimnatis male opimonis. enckeſt villeicht etwas arges von mir warne. e ht etwas arges von mir Ame ſoꝛte mirar cur. A me male exiſtimas cur · A me foꝛte decipiaris opinione cur. A me foꝛte falſe tibi perſusdeas cur. A me foꝛte falſo ducaris erroꝛe cur NS pꝛeſentia dicere. Ich wil dir das gegenwertigſagen. Sed hec te coꝛi Szʒ de his reb) coꝛ plura: Seg hec tibi erponere niſi coꝛa non poſſum · Oſfficiũ erga bonos. Ich bin mie wider die guten geweſt. At ego nunq; bonis fſuiimpedimeno Quoniam ego bonos nunquam conatus ſum of⸗ ſendeer. .. Qñquidẽ ego nuncq; bonis aduerſari extiti Seribendũ nõ occurrit Ich we ß nicht was ich dir ſol ſchreiben. EErquirèti iãdudũ mihi qd ad te ſce iberẽ nõ occur rit aliq lax gen? te viſitarẽ · Non habeo quod ſcribam:· “ NMNon mihi in mentem venit quibus verbis tecum colloqurr. obſignem Nihil in pꝛeſentiax haveo quod potiſſimum tibi NMihu venit in mentem. Es kumpt mir nichts in ſn. Mipil mihrin mentem venire poteſt. Nihil mihi in mentẽ ſuccedat: Mon poſium cõminiſl. NMuncius occurrit kumpt mir yemant dem ich glaubẽ mag ſo wil ich offt zu dirſchreben Si quẽ cui fidẽ recie cõmittã inuenero. daho ope ram vt crebꝛas meas l'as ad te dirigaim· Sigquenq; nactus fuero cui vecta ſit ſides adbi⸗ buẽda. id efficiã vt crebꝛe ad te mee Ke deferank is em̃ ꝙ hmõiſunt htere. vt eas non au deam cuiz temere coõmitter. ¶ Scriben di bꝛeuitas:· — un en ri dbi unt VIch het dir hie von meer geſchꝛiben ſo han ich keinen luſt dar ʒu. lHec breuiad te ſcripſi quia id mihi nõ placet Hec bꝛeuioꝛibo pᷣſtrinxi qꝛ res hecme nõ delectat Hec paucioꝛibus egi ꝙ ſine magno doloꝛe plura ſcribere nõ poſſem. H— Hec equidẽ parcius ſcripſi quandoquidẽ ſine mẽ tis acerbitate mihil addi poteraat Hec ꝓfecto bꝛeuioribo cõplexus ſũ ꝙ triſticia cõfe⸗ ctus nihil quod adderẽ occurrebat. HM Ercuſatio tardat de adimpletõe cõmiſſoꝛum. Das ich in außrichtung deiner beſelchung et / was lanckſam geweſt bin / iſt nit geſchehẽ durch vergeſſüg vnſer freütſchaftt dywir mit einãd han M ſeruis qᷓ; erpectabas rem tuã effecerim/nõ ob liuione nte amicicie accidit. ſed id rei difficulta⸗ ti tribuendũ eet. MOtardius q; vo⸗ lebas tibi ſcripſerã nõ intermiſſione nte beniuo lentie contigit.ſed nuncioꝛum dqui rarad me peruenũt penuria. èU Q diutiꝰqᷓ; credebas aduentũ meũ diſtulerim nõ diminutione noſtre cõiunctionis. Sed occu⸗ patiombus meis id velim tribſuos Neceſſitati parendũ eſt. Ich thun als die zeyt gibt · H Enieo neceſſtati. Tempnpibus obſequor· ruoꝛ dum licet. MU M ¶ Queſtio · wo wil das hin. Quoꝛſum hocc · Auid hoc ſibi vult⸗ Quo igiẽ hee ſpectãt · QOuẽ ad finẽ hec attinẽt. Quo hec pertingunt. Folium. LXXXVIII.— nach: Adboꝛtatio pſcindiĩ ne diffidentie q̊s arguaet. AIch dar dich iut hertar anſtrengen dz du mich icht verdechtig halteſt mitrauunge Tiner liebe· Non auſus ſum vehementius a te contengere ne tu liberalitatis obutus eſſe videar. =èð Pluribus verbis nõ audeo tecũ agere ne ampliſ⸗ ſime tue beneſicentie oblitus eſſe puter- Oaioꝛi quidem ſtudio quicq;;a te petere non de⸗ belo ne liberali tue cõſuetudini videar diffidere S Bes longe abſens nõ opta––·· Es iſt als gar lang das mich micht verlaͤget dar Ata longe hoc diſtat. vt optandũ nõ ſit. Vmmoꝛtalitas mihi pꝛius dabit anteq; conſequar· Nunq; diem v BYocus ceſſat · wir Haben des ſchimpffs genug⸗· SHed ridiculoſa miſſa faciamus. SHeld iam ſatis iocati ſumns. Sev hecextra iouum. SHeqd de hoc alias ridere licet· Heov de boc alias iocabimur· Hi wutgen villeicht auch das dar zu legen · Goꝛtaſſe illud etiam adducerent. Foꝛtaſſis illud etiam aſſignarent. Foꝛtaſſis etiam illud adderent · Foꝛſitan hoc etiam non tacerent. Voluntas remunerandi. rem hane AVch kan dir nicht anders danckſagen dañ mit meinem guten willen ; — igeor videre vt mihi boccontĩgat. — — me äm . N Foſum. .A. Sel nihil mihiad ſatiſfaciendũ tibi preter bonaz voluntatem relictum eſt. Sed nulla mihi facultas ad remunerandum pꝛe ter animũ qᷓ; gꝛatiſſimũ conceſſa eſt· Foꝛtune negligentie attribuenda- Ich begeer das du das in keinem argen auff nemeſt wann ich mocht nit an geuerligkeit vol⸗ bꝛingen. nõ ꝓotuerã. Igd velim vt ignoſcas quod in vita foꝛtuna facere Id cupio mihi induigeas quod negante foꝛtuna curare non valuerim. Id obſecro mihi non imponas quod nolente ſoꝛ tuna non perfecerim. H Admiratio ceſſat de nõ cõpleto opere-· Hich darff nicht befrembden das ieb das nit Sethan bab—e Neqʒ quicq; eſt quod mireris ſi hoc non fecerim. Nec eſt ꝙ vlla tenearis admiratione ſi rem illam non curauerim. Neqʒ em̃̃ eſt cauſa cur in aliqua admiratione ſis·ſ hoc negocium non ꝑfecerim. ðð Infoꝛtuniuum. Es ſey dann das mich vngelucke darin ver⸗ Niſi hanc mihi fatultatẽ caſus aliquis eripuerit. Niſi hanc occaſionem aliquod infoꝛtunium per⸗ turbauerit. „ “ Niſi hanc mibi oppetunitateʒ aliqua iniqua ſoꝛs [IVicifſitudo ſernien/ di cũ datur facultas. * wan mir tequemmiheit dir zedienen wrleben wirt ſolt du meinẽ willen woꝛ erſinden. Meüũ in te aim multo officioſoꝛẽ atz melioꝛem co groſeesch mihi oblata fuerit tibi ſerniendi fa⸗ cuiltas uos beneficioꝛum fructus tibi cebeo · cũ optati oꝛ dabitur poteſtas. berioꝛes. pꝛeſtantioꝛes · cu mulatioꝛeſqʒ recipies. Ego em ſy oĩbus in rebus is ad te ptinere arbi⸗ trroꝛ diuͦ i eroptats facultatẽ conſequoꝛ. Niriñci me tibi compenſatoꝛem demonſtrabo. ¶Biligens cura- Esiſt mit fleys zu thund. Danda eſi opa. Eſt emm gnimaduertendũᷓ. Eſt em̃ enigenter pꝛocurandum- Eſi em̃ vig lanter enitendum. Eſt em̃ bementerin inſudandum. MWaturitatem tes defiderat. Soꝛs aduerſa. Ich het es C erzeygt / were ich nit vnge ⸗ lucke halben dar von verhindert. Quod ego dariſſime cemonſtraſſemniſi inopina A Fane boc nwpierinuiſſe⸗ AQuod egd reipſa ꝓbaſſem. mn oꝛtuna ꝓpꝛium cõ filiũ de manu extoꝛſiſ/ſet. wꝛium cõ Quod ego optime pfeciſſem. mſi ſoꝛs aduerſa of ſicium meum interes oturbaſſet. . Aliter euenit qᷓ; pconcipiX᷑:.· geet ſo ich die ding ſleyfiger anheb vñ beſynne xe vnglucklicher mir es zu ſtadt: Sec boe lato neſcio quo contigiſſe Irbitro⸗ vt cũ Ich hweyt nicht võ welcher geſchignut das en ut Nnge opina ma a⸗ 1son ſtone a S nen nutzes. errewelterabenim inemoce mihi Iceſſeri Bea neſcio qua ſoꝛte mihi euenerit.vt pariconſi lio.diſparem cogar foꝛtunã ↄſequi. Sed neſcio qua celoꝝ ↄſtitutõe id cõtigerit vt cũ officioſe excogitaueri exit oꝛiat᷑ ingratiſſi imus pes falliir HDu ſiheſt wol wie mich hoffnũg betreugt. Quantũ ſpes me feſellerit vides AQuantũ de ſpe deciderimus intelliis. Quantũ d ſpe decepti ſumus Alihie⸗ Quantũ fruſtrati ſumus apertiſſme ſentis⸗ eipublice nõ bona ſe. Es iſt gar ein klein hoffnũg wolſart deo gemey Erigua eſt ſpes ſaluti. tis reipublice. De ſtatu reipublice nullã bonam ſpem dcipio. Nihil viqeo de republica bñ ſperare poſſim. Mulla em̃ habeo ſpẽ ſalutis reipublice · Mullã habeo exploꝛat rõeʒ reipublice. aga relatio- Das wir n vrley vnd egenderrerniſthẽ in fur ſten gehoꝛt han des haben wir noch keinẽ bewer/⸗ ten anſager nit Que de bello rinenſiũ pꝛincipu audiuim adhuci in certo autoꝛe pferuntur. AQue de bellis gallicis dicunk aabur fin ſi ne certo nũ⸗/ cio ſigniſicantur· Que de bellis bꝛitannicis num unfadbin ſolo i iu⸗ nioꝛe hab mimus. Triſticig⸗ Bch mag nicht lachen wie wol du lacheſi · Sed ego no rideo in tu riſeris. Sed ego riſum puocare non poſſum. tametſi tu riſu inſanire videarris? Ego letari nõ poſſũ·q;uis tu gaudio deſipias, Iſ das war ſo iſt es geichehẽ vmb die ſach. Actum eſi ſi hec vera ſunt. Si hec ita ſunt nihil eſt quod cogitemus. Si lec vera pᷣdicant᷑ nihil ẽ qd ampli cogitemus: Di bee ita eſſe conſtat (vt ferk)nõ opus eſt vt de⸗ inceps fruſtra defatigemrr. ? Fruſtratio· wir arbeytten vnnutzlichen. gruſtra lalvꝛamus. Incaſſum excogitamus. In⸗ uanum nitimur. alcta agimus. Prepoſteris vtimur conſilis. Spes amittit de futuro adueniẽte. Geſehiht das ſo iſt vnßer hoffnung verloꝛen. Si boc interuenerit.actũ eẽ de ſpe nta putemus. Si ;̊ diu malũ inſederit młta incõmoda ſuſeqᷣnt. ¶ Inutils eſt conatus· Nihil eſt ꝙ hec facere geſtias UNihil eſt ꝙ hoc ſtatuere conaris· MNMihil eſt ꝙ hoc curare moliaris Mes aliter acta qᷓ; putat᷑. 4 4 Hie ding ſind anders geſchehẽ dañ ich meint Bes em̃ aliter acta q; putaueram. HNon equidẽ finẽ ſoꝛs dederat q́; ſperam. Longe ſecu s acceſſio ſucceſſit q;ᷓ expecraui. ((Bonioffendun. HGed hoc male accipitur a wnis ☛☚ —2 Es iſt nit nuts dʒ du dich erzeygeſti ſolchs zu tun ns der n emes. ſei. vtun hnen got⸗ Folium. XOI. Sed bhoc bonis plurimũ moleſtum eſt · Sed hoc bonos vehementer offendere videt⸗ Sed hoc tono vein ferre nõ poſſunt. Meſcio. Ich weyß nicht Nie. Neicio quo modo.Neſcio q̃ auſpicio. Neſcio quo pacto · Heſcio qua celoꝝ conſtellatõne.Neſcio q̃ ratione. . . 2 Erꝛore labit᷑ in piculũ — Jobẽs iſt durch vil irrüge in groß vbel kõmẽ. Jobannes falſo erꝛoꝛe ductus.ad periculum ap/ tiſſimum acceſſit. Cicero ſpe falſa pductus. ad peſteʒ ante oculos po⸗ ſitam pꝛofectus eet. Lentulus virtutis fama compulſus.ad interituʒ palam deductus eſt. .—L ipio pudoꝛe metus · ſponte ſua ad moꝛtẽ om/ nibus ſuſpectam irrutt. S=J Ingratitudo: Doch find etlich die meiner gutigkeit al zu ſe⸗ te mipᷣbꝛauchen ; Sz quida hoĩes mea facilitate ĩmoderate fruunt ulti pfecto mea hũamiate ingrate nimis vtↄõt Bonũ pꝛiuatũ. Ob wir den wollen gluckſam heyſten der alle ding in ſeinen nutz geʒiehen kan. Oſi aſtuti hoĩs eſt oĩa ad ſuaʒ vtilitatẽ relerre. DDO ſi ſapientiam ducimus nos ſolos amare. ſi laudem exiſtimamus omnia ad rationes no ſtras connertere.· Oſi omnis que cõmunia eſſe deberent in noſtrũ *. cõmodũ pducere curamus. = Officij amiſſio. Vermerck ich dz woltun gegẽ dẽ meſehẽ lonßiſt iſt Si mea in hoies officia ꝓfundere atʒ pdere videbo Bi mea in hoĩes beneficia ingrata intellexero. Si mea apð hoĩes ꝓmerita moritura eẽ ꝑſpexero Oi mea apud boies collata beneficia nipile eſſe va⸗ litura cognouero⸗ D Cauer de ſuſpitöe. Ich wil mich hutẽ voꝛ boßer verdalht 3 leute⸗ Nõ cõmittã vt quibuſdã hoĩbo inſanire videar. Nõ hoĩes obtundãa.ſi eos mea opa nõ delectabit· Non fruſtra laboꝛalv.ſi mea diligentia vominidn ingrata videatur. ¶ Fuus nondum conſecutio⸗ Johannes iſt an das nicht noch Nöͤmen d da er ſich yetzunt meynt ʒu ſein. Jobannes nondũ pꝛoſectus eſt quo iam pꝛope ſe delatum erxiſtimat Nunq; illud eſt clodius conſecutus: quod iam pꝛo pe ſe perfeciſſe arbitratur: Mnan marcellus ulũ rerum ſinem videt quem . ſei iam tenere ſi ſibi pſuadere videtur. Faſtidium. Dau kenneſt meinen zoꝛn wol. Moſti meiſiomachi faſtidium: Moſti mei animi indignationem. Moſti qᷓ; ſoleã ab indignis abhborrere bormnnbuss ¶ Eeruitiũ paruipenditur. Ich chaniohannes dienſt wolentpeen. Vtilitatibus iohãnis facile carere ppſſum· Cõmodis apij leuiter vacare poſſum. E=☛ e Re 2α☚— S=S 4 ====⸗ — nen — Folium. XOII. Officijs lentuli facile ſuperſedere poſſum. ¶ Indignis nõ eſt parendũ- was du wilt iſt beſſer zu leiden dan bofen gefel/ gig zu ſein. l SDz oia que putas cõmodiẽ pati.qᷓ; indigniſ ꝑere Segd mallẽ ſeruitutẽ tolerare q; quoꝛundã hoim perſidoꝛum vultum ſubirr iſſenlus ·; SZ Has gib ich dir nicht zu. Hoc tibinõ ↄcedo: Poc ita eẽ nõ conſentio⸗ “ Das iſt der warbeyt vngeleich · MHoc veritati non eſt conſentaneum.· Sed abeſt hoc a veritate tm̃ nihil fit alienius. Meqʒ; enim hoc ẽ verifimile. =èò Neqʒ boc videtur eſſe pꝛobabile. Hoc enim varium eſſe conſtat. Bdenn. Ich mag es nicht glauben. MNMon em̃ poſſum credere⸗e-· Nulla quidẽ rõe in mentẽ mibi vnire poteſt. Pan ein won ho Mhos mihi pſuadere. on poſſum en m D Das iſt ein lexchte ſach· Sed rõ leuis eſt · Sed ſec cauſa tenuis eſt · Sed hec ſententia tenera eſt · Sed hec excuſatio accipienda non eſi · Sed hec concluſio nulla ef. Sed bec res parum pꝛobabilis eſit. nutilis ſermo m 3 wir bedurffen der rede nicht. Sʒ hac diſputatõne nõ egemus⸗ Sed hac ratione nihil opus eſt. Sed hoc ſermonum genere vti nõ licet. Sed hoc negocium non eſt nobis neceſſarium. Vires denciüt. kreffte nemen b. Oembꝛa ſuccũbũt, Labaſeit anim?. Lãguẽt vires Hurect urnert laſſabũdi. Facultates minuunt?᷑ Virtus detractoꝛes habet. Du weyſt wol das die frõmen alwegen vo dẽ błfen affter koſt werden. Sitcis ꝙ nulla eſt virtus etiã officioſi bomis aue nõ ſit detractoꝛibus expoſita. Non ignoꝛas equidẽ hoĩm conditões qui vniuer⸗ ſa in deterioꝛem partem accipiunt. Omnes equidẽ Gaſparini virtutes.laceſſere per tentant inuidi homines: Omnia pꝛofecto Gachrinioffelzehacune ocu los maliuolorum dem. ein weßen iſt in hinð rede toßer leut komen Vita mea incidit in oculos maliuoloum. Bech meſtatus incidit in detractiones maloꝛum- Eʒ cecidit mea ſoꝛs in fauces ꝑfidiſſimoꝝ hoim. SHed irruit res mea in petulantiã ſuꝑbꝛum. eg aditõe nat ſũ vt Elen letractoꝛes i inueniã. Hie aſfterkoſer kenuet iohannem nicht noch⸗ Held totũ iohãnẽ nondũ noꝛũt detractoꝛes. MNondũ omnee O aſparini virtutes. inindis ex in tegro detecte ſnt⸗ — — — ſnen Um⸗ m. enii⸗ voch⸗ rn MNon noꝛũt inuidi q̊s virtutes teneat Cicero⸗: Detractoꝛes alios ſibi etiã detrahẽtes hẽant. welche wolluſt haben in affterkoßerey die wer den auch leutlich wider hinder relett. Qui detractationibo delectãt᷑ facile cõperient qͥ pa rem ſibi vicem reddqant. ””õ Qui maledicẽdi gnẽ letant᷑ mutuã gram recipiẽt. Qui ceteros laceſſere nõ deſinũt endem iniurijs ſepenumero afficiuntur. Detractoꝛes detractis deterioꝛes. Es ſein vil die ander leut ſtraffen vñ ſind doch ſelber ſtrofflcch. Sunt em̃ꝑmulici qui cũ ceteros coꝛripiũt repꝛe⸗ henſione ꝑ ſe non crert. Pleriq; eriſit qui ceteris detrahunt et tñ ſunt turpibo vicijs ⁊ abhoĩnandis ſceleribo coinq nati Cõplures ſunt qui ceteros laceſſere non deſinunt qqui tamen admonitione plurimũ indigent. ¶ Negligentia in cauſa ꝓpia. Es ſind vil die ander leudt ding wollẽ aubßrich ten vnd kõnẽ doch ir eygen geſcheffte nit erkẽnen Qulti ſunt.qui ratões ſuas non nouerunt ⁊ alie nas inepte curatt. Pleriq; exiſtũt:qui ſuas cauſas non ſatis cogno. ſcunt.⁊ alienis moleſie ſe implicannt. Permulti qaui reperiunt᷑ qui ſeipſos ñ cognoſrüt et alienos arguunt. r Fnuictia⸗ Hetten vnse lof leut nicht veruneynet / ſo wol/ ten wir noch gut freunt ſein. HH Niſi homines acerhiſſimis eoꝛum ininrijs nos ab alienaſſẽt non ꝓſecto eſſemus ĩmutati. Etniſi quoꝛundã oculi a nobis abhoꝛruiſſent idẽ elſiemus qui antea fueramus. Niſi hoĩes intolerabilib miurijs nos laceſſiſſent. pꝛiſtinã voluntatẽ retinuiſſemae. Niñ fuiſſemus ab his a quib minimeopus fue/⸗ rat derelicti in pꝛiſtina ꝓfecto ſnĩa ſtetiſemus. etributio beneficio: 4 weren vns die beyſtentig geweſt vmb dye wir es wol verdienet hand. So wurgen wir mit ſol⸗ cher bekummernus nicht geengſtet.· H Hi iũli e quibus ſumus optime meriti eandem nobis grẽam pꝛeſtare voluiſſent his ꝓfecto mole ſtijs non afficeremur Giab bis adiuti eſſemus a quibus debuim non tam moleſte laboꝛꝛmus. èDWV— Sißfides ab his coleret᷑ a quibus obſeruari debe⸗ ret nullo quidem laboꝛe defatigaremur. Miſi ab his abiecti fuiſſemus a quibo minime opꝰ fuerat. iã ꝗͥ deſiderauimus eſſem cõſecuti · Mec em̃ fuiſſẽt facillima.ſi culpa a qbuſdã abfuiſſz Hec iam pfecta fuiſſent·ſi eſſet in his beneficioꝛuʒ memoꝛia in quibo maxime eſſe deberet. &WMominum iniquitas. u kenneſt der leut beheit wol Sed noſti hominum iniquitatem- Szintelligis quanta ſit hoĩm pſidia atʒ iniq̃tas; *„ Sz ia didiciſti quãte ſunt hoĩm iniquitates. Sed te nõ fugit qute ſũt hoĩm pditiones. Vexr pſperiſti qnte int hoĩes verſant᷑ inſidie. Ampediumentũ aduerſariop. Hinderndt wir vnser ſach · 5 vns vnker feyndt nicht ſo behaltẽ e 64 „% tehali Si aduerſarij rem nõ impedient cqʒ ntqʒ obtinẽ⸗ Si inimici nobisñ fuerit ipedimẽto re iĩpetrabi⸗ Mſi res ꝑ aduerſarios fuerit impedita tacile quod — . S 8 Fonmim. wlumus conſequentur Bmoedientaa. Ach meyn du verſteeſt wol was vns gehin⸗ dert habe. ”G M Que nobis ĩpedimẽto fuere arbitroꝛ te ſuſpicari · Que nos impediverũt eſtimo te cognoſcere ⸗· Mue nobis difficultatem attulerunt arbitror te animaduertere. Auirẽ nobis pturbaueĩt te fugere nõ exiſtimo · Das bewegt mich. ”Jẽðs IJYuud me pturbat. Solicitat. Eragitat·. Vncendit SnRammtt Ad idem. warumb veruolgen ſie mich · Quid enim eſt quod mihi etrahant. Quid em̃ eſt quod mihi obeſſe ſtudeant H Quid em̃ ẽ gõ me pturtent. Impediant-Laceſſãt Poleſtent. Inquietent. YAmurijs afficiant. mpotentias: was iſts das man on krafft wider gewalt ge⸗ thunkonde. U Quid eſt em̃ qð ↄtra vim ſine vi fieri poſſit. Quid em̃ eſt qo ↄtra potẽtiã fine potẽtia agi poſſit Quid em̃ eſt quod ſine vrib⸗ otra vires conari pſi· Indignatio. ſirr Der ſchad iſt Rleyn/aber der zoꝛn der iſt groß · Offenſio parua eſt.ſed animi indignatio maxima. Amiſſio rex exigua ẽ ſʒ ſtiomachi ꝑturbatio acerria g N1 NN , 2 B ſ Bictura tenuis ſe gnimi nncangeſtentin Emnns ⸗ Elenia poſcit᷑. Vergib meinẽ⸗ zoꝛn/ dan ich hab recht. Joene⸗ iracundie mee que iuſta eef. Marce meis querelis que iuſte quidẽ babent. Da veniã mihi de pꝛoditoꝝ pfidia querenti. Paciare tua venia que libent queq; aio reſident imn mediũ gdducere. Cauin difficilis agit. Mich dunckt ich hab noch nie kein ſchwerer ſach gehandelt. Nunq; em̃ video: tractaſſe cauſa difficilioꝛem. E nq; ꝓfecto rẽ moleſtioꝛẽ ſuſtinuiſſe videoꝛ. Nanc me negociũ intractabilius egiſſe cõſtat. Huũanitas patit᷑ ntceſſaria aĩci ad ſe depmere. Dan gutigkeit leydet noch das ich mein not⸗ dorfft rede. Adhuc patit᷑ tua ſi umms humanitas. me quod ſeẽ tiam libere dicere. Adhuc patit᷑ tua maxima ſapientia qo mihi libet in medium pꝛoſerre. Adhuc patit᷑ tua optima beniuolentia me libera liter tecum expugnare poſſe. Lonſolatio in anguſtijs dubia. Du wurgeſt leicht lagen was troſt mir das geben muge in ſolchem leyde. BDices foꝛtaſſe quio me res iſta ↄſolat᷑ĩ tatꝭ malis Dices quid mihi iſta ↄducẽt in tãtis incõmodis. Dices foꝛſitan quid me iſta iuuabunt in tantis tri bulationibus. S R oleſtig. Das iſt ein hertzenleyd vnd ſchmertze der nit —— — 668 ete⸗ 109 bet , das alis 6, gtri nit SF olium. X V. zu troſten iſt. oĩno vi ſolabil doloꝛ. Eñ peitiaj jiitolerabili Ehe Pitldl Eſt vir wiombihs calanmncae⸗ Eſtferme irrepabilis iactura. Doloꝛ animũ impedit in ſcribendo. Ich chan nit meer veꝛ ſchmert zen geſchꝛeiben Mon poſſũ reliqua ſcribere dolore impeditus· Nõ poſſũ cetera dicere ingẽti doloꝛe impeditus. igtuſicatio lirerz· Ich hette nymmer mee gedacht das ſich die ing allo gefugt hetten nach dem du mir geſchri⸗ ben haſt. 5 ale . rein Zſean moleſtia confectus. Eso eĩ nũqᷓ; fuiſſe ſuſpicat? aue lis ſigniſicaſti Hoc nũq; accidere exiſtiaui qð te ſcripfiſſe video⸗ Moc ego nũq; euenire cogitaſſem quid tua epła Hinh nunciat. logquuntur: Hoc mihi nũqᷓ nmenteweniſſzaund tue Ee niihi Nepꝛehenſio Siheſt du allein Senlich ding nicht. und tu ſolus aperta nõ vides cognoſcis. Quid tu ex ommbo vnus que iam cõtrita ſunt no Quid tu micus que omnibus clariſſima ſunt non intelligis. Dignitas ſine merito. Llil haben wirdigeheit on tugent. Inſignia vtutis multi ſine virtute aſſecuti ſunt. . Que lentulus ↄſecutus eſt.dũtaxat bonox vocab u la habitura ſũt nõ dignitatis inſigaia. Complures in magiſtratibus dicti ſunt pꝛeſtan⸗ tes quoꝝ nullus habit? eſt officioſus· Pleriq; ſuimmis ĩ magiſtratibus non dignitatem verã. wa eognie potidignitat, atecutit ſunt. NMegligentia in ꝓpꝛia cauſa⸗ waruf̃ ſol ich vn mue habẽ in ð ſache / ſo doch der den ſie an geet ſelber ſeumlichen iſt. Quid ergo in ea cauſa inuigile.in qua is cur p̃ci , pua res agitur obdoꝛmiuit. Quid em̃ in his rebo me oſientẽ in quib hi ad q q̊s fotiſſimũ ſpectant negligẽtes ſunt. OQuid em̃ in his reb me ercruciẽ in quibo illi qra dSccipua tractar᷑ cõmoditas inertiſſimi repiunt᷑. uich in his reb⸗ aasi in quib quos cauſa tangit rpi marcelcunt. ocio turpin Sermonis ineptitudo. Das ſind tading. dii nuneliageeni leuten z4 gehoꝛend . ret᷑.qui Nieeenmere⸗ —= Seg hec diſputatio magis illis cõuenit qui ocio negligenti marciunt. Rephenſio de nõ ſcribendo. Du biſt nun gar koſtlich woꝛden das du mir mmer ſchꝛeibeſt . z valde lautfact? es ·qᷣ nihil curas mihi ſeribere Vã fact/ es plimũ delicat? qui nihil agis officioſe. Specioſus nene effect es qui me nihileuras oluntas firma. Ich wil meinẽ willen nit wandeln bleybſt du in deinem alten furnemen. Neqʒ etiã nuncwoluntatẽ imutuo. ſi eadem ego te inſtitutione conſpexerro. Heq etiã aliam accipio deliberationem. ſit in codẽ ”” eſſe cognoncro. „ — — — —— — —„ͤ,⸗ tae⸗ ſtde goe Folium. X OVI. Neqʒ aliã conſilioꝝ rationẽ imitaboꝛ ſi te firmum eſſe videro. Hu kenneſt iohannis ſeumigkeit wol. Seod noſti iohannis tarditatem. Hed nõ te fugit qᷓ; ſit dodius parum efficx- Sed non es ignarus q frigidus ſit cꝛtho- Sed noſtiqᷓʒ petrus ſit ineptus (Mon opus plura dicere. was ſol ich vil ſagaen. “ Quid młta.Quid plura.Quid reliqua: Quid ce⸗ tera. Quid alia omniniigs. Prohemm ꝓ ſinoni nis ocluſionum. J vwl epiſtolas vel ofones mi eloquen⸗ tiſſime Johãnes. aut ltis mandamus aut viuis verbis agimus. Cüu eas exor⸗ dio. Marratione. Conſfirmatione. ac Confutati⸗ one cõſicerimus.Conſequens acneceſſariũ fo⸗ re vider᷑.vt noſtre ꝓpoſitioni cõcluſionem ap⸗ ponamus cũ res que a nobis acte fuerint rheto⸗ rice oĩonis partibus ofecte conſtent nihil quid adag ſuadendum ptineat pᷣtermiſſũ eſſe videatur Quã rẽ cũ ita ↄſtare viderẽ. nolui in hoc mo⸗ dico deficere quin etiã has modicas ↄcluſionis inuentiones ceteris otonis ptibo adiungerem. Eũ igit᷑ aliquid ↄcdludere volueris ſi accuratiſſi, me ↄſideraueris:aut in ipſis quid ſe tibi accom modabit aſpicies.aut intercedentibus ipſis fa cillime tibi compare poteis. Dutua ſeruitiiaia Du wirdeſi mich auch lieben wañ du ſolches/ von mir entphindeſ. M Xu igit᷑ me amabis.ſi hoc idem me in te facere ex⸗ iſtimas. Sſſtiturũ arbitraris u igitur mihi inſeruies.ſi mutusʒ me tibi vicẽ u igit᷑ me cõplecteris ſi eadẽ beniuolentie viciſſi tudine me tibi coꝛreſpondere putes. 7* Amoꝛ poſcittur. Chanſt du es gethun . ſo lib mich noch als du voꝛ ma ls gethan hbt. Si poteris velim me ames vt ſoles · Si adduci poterꝭ mutuo mihi amoꝛe coꝛreſpodeſ EGi ſieri poſſet elim tuũ pꝛiſtinũ erga me amoreʒ conſerrnge. Feac igit᷑ mutuo me diligges Eagem igikme beneſicentia complectaris Parem igit᷑ mihi woluntatem pꝛeſtes. Si effici poterit. ſolitam noſtre beniuolentie con⸗ iunctionẽ integram conſeruamus wir wollen vns alſo vnder einander meinẽ⸗ als wir voꝛmals alweg gethan haben. Eo igit inter nos ſimus aĩo.quo ſemper fuimus Simus igit ea mente. qua antea oſtitimus · Perſiſtamigit᷑ ea wluntate · qᷓ merito eẽ debem⸗ Khu meinẽ willen als du mir geredt haſt. u igit᷑ ſicut mihi pollicitus es /(ac:te rationibus meis accömogges. u igit᷑ vt mihi ꝓmiſiſti· pfice quid a te cõtendo-⸗ Quod ꝓmiſiſti. velim tua fide ſatiſ facaas. Auã mihi ſpem vediſti velim reipſa experiar. Fac igit᷑ vt mihi dixiſti:ita opus appareast. Facigit᷑ vt mihi amanter vemonſtraſti ·ita facto cõ ſtare intelligam.,. . . — — ☛ —☚ sr ☛ n –——uh Z= ½ –☛☚n2 ts ic ſi eini⸗ mos n bbus do coc Folium. Xν.. CAämoꝛ. ⸗ Ich begeer das du mich als lieb habeſt / als du mir ſchreibet. äl Tu igit᷑ velim. vt ſcril is cariſſimũ me habeass Zu igit᷑ velĩ vt dicis. me tibi pictiſſimũ retineaſ Tu igitur erga me lis tuis teſtaris. me amicicia tua repongas. èM Amoꝛ petit ꝓprer cõmiſſiöem· So ich mich in dein lieb beuolhen hab. ſolt da mir behylflich ſein. AQnoniã igit me in amiciciam tuam contuli meri to me tueri debebis. Quonis igit᷑ in neceſſitudinẽ tuã me conſerre vo uerim. merito me exaugere ⁊ oꝛnare debebis. ¶ Status cõmiſſio. olleſi dir meyn Darumb ſo bit ich dich du w ſach entpholhen lapen ſeiin.— A te igi pero vt rões meas cõmẽdtaas habeas. A te igit᷑ contendo vt ſtatũ meũ complectaris Ate igit᷑ deſidero vt foꝛtunas meas tibi aſcribiꝰ ſernangasss. Quare te obſecro vt me tibi in omnes partes e. fendendũ putees. MV Quare te oꝛo vt cauſam meam agas. Quate te oꝛatuʒ veli.me totũ tibi ↄpſeruandũ re cipies· Adiuuamen. Hilff mir durch dein gutigkeit. Adiuua igitur me tus virtuer. Complectere igitur me tua ſepientias. Suſcipe igit᷑ me totũ tuis beneſicijs exoꝛandum Amaigit᷑ me tua ſolita beniuolentia. H Defende igime tuo ſolito patrocinio⸗. . Beniuolentie ſuuek. Gib dao vniſer freuntſchafft zu. PPSi noſire beniuolentie largire Hoc igit᷑ noſtre beniuolentie concelas. MHoc igit᷑ noſitre conditioni condones. Moc igit᷑ noſtre affinitati remittas. HMoeigit᷑ pꝛiſtine nt̃e ↄſuetudini Pſtare tesen VIch dich das du mich beſchirmeſt als vnfer freuntſchaff erfoꝛdert: Teigit᷑ oꝛo vt ita me tueare ſicut amicicia noſira Te igit obſecro vt meas rões ita Cefendas⸗ Keut nęæta neceſſitudo requirit. Tei igit᷑ obteſtoꝛ vt ita me obſerues ſcutamoꝛ no Rer iubere videtur · Jonoꝛis petitio. 2èð Ich bit dih du wolleſt mein eer roꝛdern. A te igit᷑ peto vt dignitati mee ſuſtrageris.· Ate igit᷑ poſtulo vt honoꝛi meo opituleris. A teigit᷑ eff lagito vt autoꝛitati mee inſeruias. A te igik: ↄtendo vt rõnibo meis te accõmoes. ¶ Petitionis modus. Ich bitt Dich mit gantzem genf. Itaqʒ te etis atqʒ etiam rooo. Itaqʒ te vehementiſſime obſeero. taqʒ te plurimũ obteſtoꝛ. taqʒa te maʒ . opere contengo. Amoꝛis petitio Pch begeer deiner gutigkeit vnd ſrenntſchafft Beniuolentiam igit᷑ et amoꝛem a te peto Gratiam igit᷑ et officiũ tuum deſidero. Autoꝛitatem igit et woluntates leteoſto⸗. ofum XOVIII. ¶ Quare vt id qao vehemet cupio c Si itaqʒ quoda te peto curaueris te cõmod tatis Allteriꝰvolũtate acquirit᷑ optartit. Es iſt in deiner gewalt / das leichtlich zu erwer ben / das ich mit fleyf begeer . Eſt igit in tua woluntate.id agerent qð maximo⸗ tcere deſiderẽ · facile impetrare poſſim. .—K Eſt igit tue facultatiſ curare poſſe vt qð relement exopto q́;pꝛimũ conſequi valeam. Eſt igit᷑ tue volũtat oĩa poſſe facere que cupiam· ¶ ¶· Auxiliũ petitur · Darumb ſo bit ich vich / du wolleſt deinẽ fleyt thun/ das ich mein begir des belð erlangen muge. Quare vt id ſpero ↄſequar fac tuã opaʒ intonas. Quare vt quod ſũmonpe deſidero facilꝰ ↄſeq̃ poſſiʒ fac tuam diligentiam adhiteaas. õmodiꝰmpetrẽ. Ich bit dich fleyß in meinen ſachen zu thun/ dar durch ich erkenne / das der getraw dañ ich zu Dir hab nit extel ſey . Oagnãiigit ꝓ mea cauſa foc opaʒ adhibeas.ne op⸗ nionẽ meã qᷓ; de te habeo falas. MW Sumũ igit᷑ in meo negocio.fac ſtud ũ indulgeas. ne mea ſpes fruſtra maneaet. Vehementer igit᷑ pꝛo rõnibus meis.fac diligenti am adhibeas. ne ſpem meã decipias. Amoꝛis ſigl. Thuſt du nach meiner begir / ſo will ich ſagen das du mein freunt biſff. H Si igitur qõ volo ſtatueris.te mei ſtatus amato⸗ rem exiſimmallo äagdicabo⸗ Si ergo quod cupio ꝑfeceris te mihi amiciſſimũ 2 — mee ſtudiofiſſimũ ege cognoſco: ognitio gratitudinisꝰs Darumb iſt es (das du mich fur einen danck⸗ bern man halteſt. L . Quamobꝛem ſi me virum gratum eſſe credis · OQuare ſi me virum bonum exiſtima. Quas ob res ſi me tuis bñſicijs dignũ es iudicqs AQua ꝓpter ſi p aen re me vebemẽt elaboꝛare nſpic onſidentia- gan⸗ winen. eys zu Dir habe. Hec tibi i gi erunt cure quẽadmodũ confido. . il igi lot q;;pꝛimũ Seiss valde rogo. Doe igrtur vt e⸗ perfiies. Diligentia pᷣcipua. DSDuu wirgeſt alle ding vnterwegen lafen waß mein ſach deines fley darfrf. DHñmnia igit reiincuee cum jresmes aurilium tu⸗ um poſtulabit. Eetera alia pꝛetermittes cum negocum meum oꝓoppera tna indigebit NMihil igit᷑ aliud curabis cum tibi cauſam meam curare contigerit. 1 Gratitudo. vu kanſtn ht gedencken wie anneme mir 83 ſein wirgct. Nõ poſſis exiſtimare qᷓ mihi gratũ ſit futux. Non tibi perſuadere poſſis q; iocunde putem mi⸗ pi hoc foꝛe. Nõ facile credere pſſes Gükuc erit acceptum: Beneficium ſi confertur. Iſt es das du mir den dienſt t beweyteſt⸗ O 1 darin/ als ich. einen getrawen ☛ —nDd iens V 1pi NtaH Folium. πα. Mſihoc mihi beneficium efereris. M ſi hoc me beneſicio exoꝛnaueris: O ſi hoc in me beneficium contuleris. Oſi in hoc mihi adiumento eſſe volueris ſi me adiuueris Meſi mihi fauere wlueris. Cdſi tuum mihi officium pꝛeſtiteris. OQſi te mnhi facillimum oſtenderis: Oſi me ab hoc onere ſnbleuaueris:. O ſi me ab his moleſtijs exremeris. Dlligentia. Du wirdeſt die weyl fleymg ſein⸗ Tu interea nõ ceſſabis.Tu interiʒ ſedulo curabis Tu interim omnia perficies. M ratum. S Darumb wirdeſt du mir wol zu danck thunt AQuare rem mihi admodum gratam efficies. Quare rem mihi gratiſſimam effeceris Mem igit᷑ mihi feceris q; grat ſſimam. Mem igitur mihi acceptam perſolueris. Hem ihit mihi FSina peeſtite ie iii. 1aes. ſtes das du das thuſ. O ſi feceris Qů ſi ꝑ te factũ aetent. Qöõ ſi curaueris · aͤficrtra eper etſrrer Cogitatio⸗; Barumb ſo gedenck Velim igitur tibi perſuadeas. Velim igitur ratum hbabeas. Reim igitur loratum teneggs elim igitur intelligas. Gratitic 0 offici. 82. Aies es das du das sthuſͦſo düͤckt mich ich hab alles das ich begeer · Sii it hoc feceris extimal mihig marimopere ceſiderauerim contigiſſe. S igit᷑ hoc meũ a te negociũ i conſcif omnia pꝛo “ fecto videlpꝛconſecutus. Cõmendatio amici. Darumb ergib ich mich dir gantz . Totũ igitur me tibi trado. Totum igitur me ſidei tue cõmendalv. Totũ igit᷑ me ſuſcipias rogo Totum igtt fac me complectaris. pes poſita in amico. Alle mein boſfnunge iſt in dich geſetzt. Nuancrellus ſpes mea in te poſita eef.· Nunc me totum tue me cõmendo fidei · Nic in alio nomine q; in teipſo ſperare licet. Nunc omnis mea ſpes in te ſolo pendet. ratiſſimum · Du magſt mir nit liebers thun / thuſt du das⸗ Gratiſſimu igit᷑ mihi feceris ſi in hacre moꝛẽ mi⸗ hiilgeſſeris. recepiſſe. MQuod fi feceris maximũ ã pꝛofecto fructũ videbvꝛ Er omnibus igit᷑ tuis in me officijs hoc erit mihi omnium pergratiſſimum. Oeſi feceris volũtati me maxioꝑe obtemptaueris trema petittio Zu dem letzten bit ich dich. llud ceniq; te obſecro/ llud temute teoꝛo. Vllud finalr te obteſtoꝛ. Nlud poſtrẽoa te dteo. Hab fleyſ das mein eere gefoꝛdert werde · Ds igit oꝑam vtrõ dignitatis mee habeatur. — — . — das⸗ emi Hiſe, ebo nihi ver .. ido. Folium. O. Amicicie igit᷑ noſtre velis rationem habere⸗· Te igit᷑ obſeero vt me erga te pietatis rationem babere yelils. babere eg eficia alteri preſtita ſ fiant ꝓpꝛie ꝑſone haten·.· ONPich duncket was du gutes iohanni gethan haſt / du habſt es mir ſelber gethan. OAuecunqʒ igit offcia in iohannẽ ↄtuleris ea oĩa me recepiſſe putalb . Te exiſtimare volo.quib ſcungq; officijs lentulum obſteinxeris. eiſdẽ me ſꝑ obligatũ foꝛe tibi. ſum in rem meã te ↄtuliſſe exiſtimabo. uantã diligentiã in Ciceronis cauſã expoſueris tanti me a te fieri iudicoo. ¶ Eitnitas vicifſitudinarig. der auch dxrnuz. Hoc igit᷑ vt facias· nõ ſoluʒ mea ſed tua etiam int⸗ eſſe arbitro. Sõ Quicquid igit᷑ officn in Oaſparinũ ↄtuleris idip⸗ DHas vi ſolchs thuſt bꝛingt nit allein mir beſun Hoc ẽ vt eures.cõis equidẽ cõmoditas depoſiulat Hoc igit᷑ fi fecercõi te noſcas cõmodo iſeruiuiſſe Hoc igit᷑ vt agas cõia nte bñuolẽtie iura depoſcũt Mõ ſi feceris cõibo vtriuſqʒ rõnibo fauebis. Qõ cũ feceris rẽ vtriq; nẽm iocũdã pſolues (SFidelitas in re alieaa. Thu in der ſach / als ob ſie vañ dein eygen were Pꝛo me igit᷑ lawꝛabis tanq; ſi tua res agat᷑ Fac igi᷑ ita cauſam meam ſuſcipias vt ſi tuum ne gocium tractares. Mon minoꝛi igit cura rõnes meas complectere q; ſi pꝛiam dignitatem curares. nz 0 Res aliqua raderafce conſe. qui. wurge ich die zeyt erleben / ſo wirde ich mich *gar gluckſelig tuncken. Auem ego diem ſi vixero ſatis feliciter me viue⸗ re arbitrakboꝛ Auam ego rem ſi perfectam cognouere me foꝛ⸗ tunatum exiſtimao. Auam ego acceſſionem ſi tandez conſequor opti⸗ me mecũ gum eſſe putabob. 5 eruitij oblatio. was d von mir begeerſt wil ich allẽ fleys geren thun. Ego que te velle arbitralv⸗ omnia ſtudioſi ſſime i benter curabv. De me velim ſiciudices · ſiluti me tue ſempꝑ pꝛe⸗ ſto futurum,. nterea que wlle te exiſtimalv agam libentiſſime Eso tibi ac tuis.neqʒ el um ineqzveintued 8 ſum. em. Ich wil thun was du mich bitteſi Gaciam ego quod me rogggas. Efficlam ergo quod te velle exiſtimal- Merſiciam igitur quod mones taq; vt adhoꝛtaris pꝛoſequar- taqʒ vt ſuades agam. taqʒ vt conſulis perficiam. Petitionis exauditio. Ich hab ach deiner begir gethan . oꝛem igitur tibi geſii· Tibi igit᷑ obtemperaui quod voluiſti feci. Sum igitur tue obſecutus woluntati. Tno bigitur me deſiderio cõmendaui. — — Folium. QI. ¶ Pꝛopter amoꝛamagik. r Zenummdb das du es alſo haben wilt. O qm̃ tu ita vie:tuo igit᷑ amoꝛe ꝑficiam. quoniam tuitaiubes tui igitur S humeris meis ſufferam. quoniam ite tibi placet faciam igitur deſiderio tuo quod voles· ¶ Petitionis exauditio: Bitteſt du etwas von mir / wil ich mich fleyßen das deiner bethe gnug geſchehe · Si quid igitur a me petieris efficiaʒ ne tu fruſtra a me petijſſe videaris. Si quid igit᷑ a me deſideraueris. curabo ne tua in me ſpes fruſtrata eſſe videae.. Siiquid igir a me voles admitar ne poſtulatio tua inanis babeatur- HW C. Amoꝛ continuus. Ich bin dir alʒeidt holat vmmb alter frennt / ſchaſt willen⸗ Ego igitur memoꝛia noſtre wteris amicicie mo/ nitus tibi ſemper fauebo. Epo igitur tua virtute perdoctus fanoꝛe te ſem⸗ per complectar. Ezo itaqʒ tua in me obſeruantia mogeſtia excits tus. tuas rationes libentiſſime tueboꝛ. ¶ Animi in aliũůõ⸗ egquanimitas. Gein gemute ſoll alle weg in einem weſen ge⸗ gen dir ſtan. der NMeus igitur in te animus erit ſemper qui eſſe de In te affini amoꝛis pocula que nunchſ unt erhau⸗ rienda. AA eum igit᷑ in te officiü ſemper futurum eſt idem quogeſſe! ſolet. MNea igit᷑ in te amandi inſtitutio eadẽ ſp conler/ uabik que merito conſiare debet. romptitulo. Znſo. bin ich mit wülen beret. Itaq; ſũ aĩo parat“. en a rüͤwlütate pmpt⸗ . tagzſumn⸗ re et opere expeditus. gere noĩe amici delectat Als das ich fur dich thun iſt mir frolichen. ODia igit qͥ ꝓ te faciã. mihi iocũdiſſima videbũtur. Quecũqzʒ igit ꝓ te ſuſcipiã. erũt mihi gratiſſima . Que igit ꝓ te ſuſtinebo.erũt mihi delectabiliſſima Omnia parata pmittunk. Alles das ich vermag ſol dir bereyt ſein ⸗· Quecunqʒ igitur mihi facultas erit arbitrio tuo ſemper exponetur ; Oimnis igit᷑ mea poteſtas 7 inquantum i in me eſt tota tibi erit patiſſima- zauſa aliena reputat᷑ ppꝛia Olich dunckt ſo du mir dein ſach befeltxſi di beuelheſt mir mein eygne ſacch. Dicauſam tuam mihi cõmendas meam te puto mihicõmendare: MOerestuas mihi complectendas comilerie mens eſſe exiſtimo · DO dignitatem tuama me curari vis meam pu⸗ tome velle curare · Anceptio cauſe letificat. . ich ker nen nutz nit ſchaff / ſo frewe ich mich doch dʒich dy lachvſucht vñ angehabẽ han Et ſi hidl niecero rem tñ tentaſſe letalb? l , t. R o No is n en Folium. OII. Quãqᷓ; nihil impetrẽ foꝛtunã tñ me exꝑtũ ä letalvꝛ. Et ſi ftaſſe nihil fuero ↄſecutus.placebit tñ rex conditionem me ꝑſcrutatũ fuiſſe. Tam et ſi fruſtra laꝛauero. moꝛem tamen mihi geſſero ꝙ cauſa cepta eſtagi - Pꝛouideo. Das ſollen wir verſoꝛgen · Vex hoc curabimꝰ?. Vex boc deliber abimus ⸗ Seg hoc agem?. Cetep hoc tractabimus.· Verum hoc tranſigemus. MGentis conſilium. Ach bin zum letʒten ein er ſolchen meinung⸗ Hoc deniq; aio ſum ? Mae tandẽ ſum wluntate Hac ſũ finalt opiniõe. Mac ſũ poſtrẽo oſtitutõe MHac deniq; ſum veliberatione· Conſa bulatio Es iſt dʒ beſte dʒ wirſelber mit einander regen Meſtet igi vt coꝛam ſermonem habeamus. Sed hoc curabimus vt vna eſſe velimus. Ertremum eſt illud vt vna deliberemus⸗ Finale eſt vt vna confabuliemr. — ¶ ECertificatio ꝑ alios. MRMVD Das vberig wirdeſt du von den bottẽ v̈nemẽ · Reliqua tecum agit tabellarius- Eetera per tabellarium cognoſces. Alia omnia tibi nunciꝰſigniſicabit:. SGi que reſtãt ex alioꝛũ ſermonibus certioꝛ fies. Aduentus celer. Ich hoff / i ywolle dich gar bald ſehen. Teigitur vt ſpero pꝛopediem videbo-· Te igit᷑ vt coniecto q;pimũ conueniam. Tuum enim conſpectum maximopere et vehemẽ ter adopto. „. NAlduentus poſt ↄfectũ negociũũ. wañ ich mein geſcheffte verendert habe / ſo wi ich mich zu dir fuegen. ””M Ego cũ que tracto ꝑtecero.ad te ilico ꝓficiſcar. Ego cũ que curo expediuero ꝓpedlem te videlbo⸗ w. Ad idem - Icch wil bald zu dir kömen. Pꝛopediem te igitur video: Eito igitur tecum futurus ſum. Quampꝛimum igitur te reuiiam · 4 NVeniam ad te ſi non venerisad me. S AIſti es das du zu mir nicht kõmelt / lo wil ich zua Die Runmmmen. Sil tgitur tu ad me nõ veneꝛis ego ad te q;pꝛimũ pꝛoſiciſceer. „ . Niſi igit᷑ tu ad me qᷓ;pꝛimũ veneris ego te dueĩaʒ. Si igitur te ad me nõ contuleris.ego citius ad te Proſperitas opta?· daduolalo. Got woi dir glack geben zu deiner arbeit. Tu quid egeris id velim deus appꝛobet · Xu quid conſtitueris.exopto vt tibi bene vertat⸗ Tu quid feceris/cupio tibi feliciter euemre. Eu quidq ꝓpoſueris altiſſimus tibi ſecundet⸗ Detit᷑ certiſicatio in aliluu⸗. Ich begeer das du mich wiſten laßeſt / was du thun wirldet Alelim igitur qui Ego cũ que exerceo tranſegero · te qpꝛimũ viſita ℳ₰ 1 d acturus ſis me cettioꝛẽ faciass Lllelim igt qd ↄſtiturſis me admonitũ facias Xlelim igit᷑ quid noliturus ſis mihi denũcies. De his igit᷑ negocijs quid oꝛdinsturus ſis.fac mi binotiſices. (([([ICongratulatio Ich frewe mich ſere / das es alſo ergangen iſt⸗ ra rem iſtam ita eſſe geſtam gaudeo. Itaq; negociũ ita geſtum valde letoꝛ Itae; cauſam ntaʒ talẽ finẽ aſſecu tam ee let? ſum NVItacq factũ nim ita eẽ cõpꝛobatũ iocundio. 2 Inſinuatio Diie ſach iſt voꝛ alſo gehandelt. Mes enim ante hac ſic eſt acta. MNegocium adhuc ſic ſe habet. Hoceſt igitur quod factum eſt/ Eenens igitur quoniam pacto res geſta fit Wis ergo reby certioꝛ fact?tenes qᷣd ſit tibi agẽdũ —R— Nue igitur conſtituta ſunt colligis. . MDẽ acta intelliguntur · Du verſteeſt wol was ich gethun han. nNoc que a me acta ſunt.clariſſime ſatis intelligis. 83 Nunc que ſunt a me conſtituta.non igneꝛas. ſie Nunc quid egerim cognoſcis. Nunc quid decreuerim perſpicis. MNunc quio eonſtituerim vides. Nunc quid acturus ſim accipis: NMnimicicie cauuunn. HZu haſi wol verſtanden was mich dar zu be⸗ weget hat das ich feintſchafft mit iohanne geha⸗ et ban. d Accepiſti quibus rebus adductus cum dodio bel; lam ſuſceperim. . Intellenſti· qua cauſa cõmotus Vetuo odiam. ſim vt dodium p Celeritatẽ igit ⁊ dili Vides ergo que mea cauſa mouit vt dodij inimi Certioꝛ igi fact es · q me iniurie a clodio alienat᷑t Prius dirr. Aber als ich dir voꝛmals geſagt hab. Sed vt pauloante dixi. Sʒ vta te ſcripſi ante · Eʒ vt tibi ante ſignincaui. Sʒ vt antea monui. Seld vt antea tihi declaraui. Aſrobetio⸗ 51 Betrachteſt oun dʒ alles ſo herferſtu dzes wariſt · AQue etiã ſi collegeris vera eſſe exiſtimabis Mue oiĩa ſi aĩaduerteris recta eſſe conſpicies. Que etiã ſi aĩaduerterꝭ rectiſſima ↄſtare dinoſces. Que oĩa ſi ponderaueris ita vt dixi ↄſtare videbis AQue oĩia ſi memineris me vera pᷣdicare mudicabis Reuerſio ad ſermonis pꝛincipbpint Aber das ich wider auff mein voꝛrede kumme Seld vt tedeũ illuc vnde egreſſa eſt oꝛatioo Sed vt redeam ad id vnde ceed. Sʒ vt redeã ad caput ipʒ anteq; finẽ dicẽdiſciam. Sed vt reuertar illo vnde pꝛofluxit oꝛatio. Scriptura claudit᷑ poſt pauca. 2arumd wumnich vas erzele ſo wil ich meyhe rede beſchlieſſen— Quare ſi hoc vnũ dixero finẽ dicendi faciaam. Muare ſi hoc vnũ addidero concludam. Muare ſi ̊ vnũ ꝓpoſuero ſcrbẽdi modũ imponãa. Es iſt nun trew vnd ſchnel ligkeit nott ¶ CZeleritate ⁊ fide opus eſ.· H entiã res ipſa poſtulat HNon ignauig atoz weſidiamm. ſed caliiditatẽ a aſtuti * gam cauſa noſtra depoſcit. —— ☛2 ð Folium. OIIII. Naturitatẽ igit᷑ atqʒ ↄſiliũ neceſſitas ipᷣa requirit Conſiderandũ- H So wir von vbeeltat verwoeffner menſchen ge redt haben ſolt du das ſietigklich bedencken Et qm̃ de hominũ ꝑſidia agere ceperimid cõtinuo memento. cogitabis. Et qm̃ de maloꝝ iniquitate tractamus id ſedulo Et qm̃ de hoĩm ꝑditoꝝ ſceleribus mentionẽ feci⸗ mus illud ſemꝑ ↄſiderare debes· ¶ GBemento. Darumb gedenck das. Hoc igit᷑ memẽto. Hoc igit᷑ ſit tibi cure. Hoe igit᷑ curabis. Moc igit᷑ ſꝑ recoꝛdare. Hoc igit᷑ ſedulo in mente habeaeas MHoc igitur animo complectere· Teneas igir᷑ſedulo in memoꝛia.Oeinde id cogita Tandem ullud excogita: Poſtrẽo illud aduerte- Finaliter illud conſiler. Bedenck nun dein ſach hin vnd here · Conſidera nunc viciſſim cauſam tuam. Aduerte nunc rationes tuas pꝛoet contra⸗ Vide pariter nunc ſtatum tuum Cogita nũc vltro citroqʒ acceſſiones vtriuſq; ꝑtis 8 Cogitat᷑ quid in cauſa fiat. Gegenck mit fleyß gar eben. Etiam atq; etiã cogita que tibi conſilij ratio ſit in euunda. ſit tibi recipienda Accuratiſſime teci delibera que ↄſultãdi ratõ Mon ceſſas igit᷑ tecum peruoluere que inſtitutio agẽdi ſit nobis obſeruanda. ¶ Erpedit᷑ melius. Zu wirdeſt es ba aubrichten. gacies itaq; melius. Ages itaq;ʒ cõmodius. Curabis itaq; pꝛudẽtiꝰ. Deliberabis itaq; ſapiẽtiꝰ Conſtitues itaq; pꝛobabilius. Scienda inſinuat Has iſit das ich begeer dich zu wiſſen. Mec igit᷑ ſunt·que tibi nota eſſe volui · Wec igit᷑ cõſtat eſſe.qᷓ te ſcire opoꝛtere arbitrat? ſuʒ Tenens igit᷑.que ſcire veſiderabam. Conſilij inuitatio. Der ſachen halben ſoltu mir xvolgen. Hmnibo his de cauſis debes quid dixi obſeruare· Mis igit᷑ de rebo oĩb mihi debes obtempare. His igit᷑ rõiba ſententie mee debes acquieſcere · ¶ Licentia faciendi vt placet.· Mun thun noch deinem eignen willen. Nunc er ſententia tua quod voles conſtitues. Munc quod tibi videbitur facaaeas. Nunc tui conſilij eſt. quid tibi agendum ſit. Nunc tenes quid conſtituere debteas. NMNunc factum tuum conſideerrg“ Nüc tu ex rebo ⁊ ex ratione certaꝝ cõiecturaꝑꝝ quid cõmode fieri poſſit ſi mihi fidẽ adhibueris. Nouũ dicẽdi genꝰ“. * Ich hab einer andern rede/ die mi wonlich iſt gen dir gebꝛaucht / dz du es vᷣnembſt Nouo dicendi genere ad te vſusſum. vt intellige —ttrte9es. ſceres Alia ſeribendi ratione ad te functus ſuʒ vt cogno⸗ Inuſitato cõmentandi modo tecũj egi.vt ſcires. Stabilitas animi Beleyb auff veinem ſynne. — f— — — — — 6 R ulm. V. Fac igit᷑ conſianti animo perſiſtas. Fac igit᷑ in conſilio tuo te audias. Firma igit᷑ ſententia conſiſtas. Noli igitur ſententiam immutare. Noli igitur ab inceptis deſiſtas. gac igitur in voluntate permaneas. Fac igit᷑ ne quiſqᷓ; ab officio te auferat. ¶ Llana ſunt. Du ſihe das es eytel vnnutz ding iſt⸗ Viges igit᷑ eſſe nihil niſi ineptas vanitates. Cognoſces ergo hec omuia eſſe inania. Tenes igitur hec omnia eſſe ieiuna Habes igitur hec eſſe vana. Intelligis igit᷑ hec omnia nihil valere-· Perſpicis igit᷑ hec vim nullam habere. Ich bin nu nit meer bekũmert noch ſoꝛgfeltikeit Deniq; nunc ſolicitus ſum· l Deniqʒ nunc ex curis ſubductus ſum. Deniq; nunc moleſtijs liber ſum Deniqʒ ſum nunc laboꝛibus ſubleuatus: ¶ Aduentus optatnr. Ich warte dein alle tag . Te igitur indies opperioꝛ. TVlenies igitur expectatus. Erpecto igitur te qᷓ; pimum Non poſſis exiſtimare quantope te deſiderem. ¶Aitere deſiderant᷑. Ich warten deiner bꝛie ff. Erpecto igitur tuas literas. Opperioꝛ igit᷑ vt tue mihi indies ltᷣe ceferank Fuas igit᷑ as ſumma aunditate deſidero. 02 Dacroat ile me tenet deſideriü⸗ vidẽdi tuas las. upio igit᷑ tuas literas q́; pꝛimũ videre. Summa igit afficioꝛ voluptate tuas complecten di literas. Gacigit᷑ vt tuis me literis ſepenumero viſi tes et ävòäy=czut crebꝛe ad me litere deferant᷑ Fac igit᷑ literis meis coꝛreſpondeas 7 pliterastu as ſepiſſime mecum agas: Fac igit᷑ vt tuis literis intercedentib de ſiatu tuo creberrime cetioꝛ fiam. ¶ Reſpublica animũ requirit. Beſihe vnd habe einẽ ſolchẽ willen der dem ge meinem n utz fromlichſey ·⸗ Proinde ſae tantũ aĩm habeas quantů op'eſt. ad rempublicam · Proinde fac tanta ſit in te virilitas que ſatis va⸗ leat ad rempublicam conſeruandam. Pꝛoindefat tantũ pſeueres vt tui animi pᷣͤſtantia vniuerſis ciu aua⸗ ſalutem pareat Confoꝛtatio. Beſi he vnd bi emes ſtarcken gemutz. Xu fac ſis foꝛti animo atqʒ magno. Tu fac animũ foꝛtẽ Babeas⸗Tu lono fac ſis aio⸗ Dehoꝛtatioo gVYn ſolt vich nicht vnderſtan zu thun der Frieg ſei dañ geſuent. Noli ig tur emoliri niſi belli furoꝛ pꝛius eteruelcat Moli igit᷑ aliquid conerꝭ miſi pꝛius kelli rumoꝛ rau cus factus fit Moli igitquicqᷓ; certaxe niſi peius audias auemad modum negociũ ſit confectum. Incitatio ad virtutẽ. u 4 beit vberkommen. Folium. OQ VI. Allſo bit ich dich ſere das du dich tugẽt fleiſeſt Itaqʒ te valde hoꝛtoꝛvt virtutibus incumbas. taq te vehementer obſecro vt virtutibo iuigileſ Beans te vehementiſſime cõtendo.vt virtutes ſũ⸗ mo ſtudio complectaris. IYtem non boꝛtoꝛ ſolum ſed etiam vehementiſſi⸗ me rogo vt ſummam virtutibus operam dili/ gentiamq; adhibeas. In hoc igitur vno inuigila vt virtutum elemen ta compares. ð Te igitur oꝛo omnes tuos neruos · in virtutʒ glo⸗ riam extengaas. l Teiigitur obſecro vt omnibus virib ad ſummuʒ dDignitatis nomen euadas. Cura igitur nihil alſud niſi vt virtutibus ſtudeas Te igitur vehementiſſime adboꝛtoꝛ.vt omni cura ſtudio ac vigilantia ad immoꝛtalitatis exiſtima ctionem inſude. H ¶ Fructus ſtudior Alles das du begeerſt magſtu mit deiner weyf⸗ Smnis igit᷑ queuis tuo ſtudio conſequeris. Omnia igit᷑ que cupis tua induſtria compabis: Oia igit᷑ que deſideras tua diligẽtia nactus erio Dĩa ra⸗ exoptas tua virtute ꝑficie.. oꝛtatio ſtudioꝛum DHDaarumb rate ich das du lerneſt. Qua ꝓpter ad ſtudia lax iudico te debere redire. Quare ad vrtutem cenſeo reuertare. Quãobꝛẽ ad egregias bonax artiũ diſciplinas ad/ hoꝛtoꝛ te conuertto. moneo⸗ Quare ad rectam viuendi ↄſtitutionẽ te referss. oz ¶ Darumb kſibe bas „ dichl toter e gelelſchuft meydeſt vnd guter fleyeſt· Ergo neglecta maloꝝ ſocietate fac te bvĩs adiũgas Ergo ſpꝛeta malox failiaritate officioſos cõplecteẽ Ergo abiecta impitoꝝ ↄſuetudine doct/ ſac excolaſ Ergo miſſa ſoꝛdidox. coiunctione ſac hberalibus te aſſoci Boni noĩs olecutio⸗ 4 Ich hab einen getrawen du werget vi lobes dar Wn bꝛingen· Manc rẽ ↄfido max ma tibi landem ulaturam. Moc igit᷑ negocium ſpero ampliſſimaʒ tibi exiſtia⸗ tionis cõmendationẽ pᷣſtiturum.· Manc igi virtutẽ maxime laudi tibi ſoꝛe ofido- Hancigit᷑ diſciplinã ſummã tibi dignitateampli tudinẽ arbitroꝛ parituram/ ¶ Finis inicij ofoꝛmitas. Begenck das der anefang dem Enrc gieich . Gacigit pꝛincipijs ertus coꝛreſpondeãät. Fac igitur pꝛimis vltima conſentiant· F. cigit anterioꝛibus oikremnauemant. Virtus.⸗ ir Gegench das deine tugend alſo ſer als manpon von dir hofft. gac igit᷑ vtus tua opiniõi boim coereſpondeat. His igit᷑ virtutũ pᷣſidijs te fac exoꝛnas. Effice igit᷑ vt quã ſpem apud hoĩes coneitaſtier eam ampliſſimam vemonſtres. ¶ Erboꝛtatio ad ſuũñ · HDarumb thon als dir zu gehoꝛt. Fac igitur quod ad te perrnert. Gar iot quod tua virtus depoſiulat. — — ʒ— Folium. UNV Fac igit nod vnum eſt. Continuatio loni ppoſiti. WJJðGUõ Dol ar als du angehaben haſt das wirt dir ein ewig vnd vntetlicher nam ſein. Perge igit vt agis nomenq; tuum immorialittti cömenda. Tu igit vt inſtituiſii pꝛoſequere. H Beguere igitur vt cepiſti IYnuigila igitur toto animo vt debes. è Incumbe! itur toto pectoꝛe vt ſoles. Incitatio ad aliquidſ ſtrendi. Gegenck etwas 3u thun darinn die leutte ein getallen haben Fac igit᷑ aliquid ex ingenio tuo tepꝛomas as ho 4 mines delectet. Alliquid ex induſtria ſac öwonas 4904 Poſteros ad iuuare poſſit· Fac igit egregiũ aliquode er ſtudio parens. g6 no⸗/ men tuum uülluſtret. Sarbas igitur aliquid ex literar virtute 5 no/ men tuum reddat immoꝛtale-· Fama bona expectat᷑. Ich begeer das dir vf deiner fleyſſigen lemug villobs komme. Nuneaüͦt deſidero vt er ſtudio tuo wnonienf ai guid tue virtutis eluceanat.· Nũc aũt opperioꝛ vt ex tuoꝝ ſtudior dilciplina ali quã magnã noĩs exſtimationẽ repoꝛtes. Nunc aut expecto vt ex tua virtutum officina ali⸗ gquid celeberrimũ exoriastur. (Exboꝛtatioad maioꝛes vtutes inmgtatu. Beſihe das on dich in deiner gewalt. vñ ere ſel⸗ . * ber vberwingeſt. Fac igit᷑ in gerendis magiſtratibus te vincas⸗ gGac in agẽda glia ſolitas virtutes tua celles. Fac igit in ad miſtradis vtutibo teipᷣm ſupes. N ZBonus intellecttuo. Das kanſt du bar verſteen dann ich dir es ge ſchꝛeiben kan. Hoc qus vim babeat tu is eriſtimare wtes qᷓ; ego ſcribere · Mec re⸗ quã facultatẽ habitura ſit. tu facilius co⸗ gnoſcere potes ego dieere. Moc negocin Rann ſi potes.qᷓ; ego te poſſem admonere. oc facili p tua ſingulari pꝛudentia iudicabis. Hoc tu ꝓuidentiueꝓ accuratifſima intellige/ tia pꝛouidebis. ꝛuidentia · = Aber in den d ngen wie / wañ / vnd wo / dz zeth ſei/ magſt du aller baſte erkẽnen. Siʒ ʒ hbis in reb oĩbo quid ratio poſtulet.quid cau⸗ ſa requiratquid tꝑa ferant tu pꝛouidentius co, gnoſcere pptes. Hec igit᷑ negocia vbi:quõ.qñ tra ctari Abeant ne mo meli q; tn ꝓuidere poterios Was igit᷑ rõnes oẽs cõmoditu exreꝑ⁊ tꝑm ſuccel ſionibus als acceſſionibooſtituere poteris · Scribit᷑ nõ cauſa oñtatõis apientie ſ cuuſa amicie. Das hab ich dir geſchꝛiben micht vmb des wil e n/das ich cluog beꝝ dir geſehen ſein wolle / Be⸗ ſungder in meynunge dir mein gaunſi d den ich 30 pir haqe ʒu erkleren · 3. bi velit tu melius intelligere * Folium. OVIII. Hecigiĩ tibi ſeripſi.nõ vt vix me tibi pꝛudentio⸗ remonñderẽ. Szy vt ſinglare meum tibi amoꝛeʒ cclararem. Hec igitur tibi ſigniſicaui.non vt meum conſiliũ ruo anteponerem. Sed vt optima me rxoluntatem patefacerem. Hee igit᷑ tibi nota eſſe volui:nõ vt pꝛudentiag me am oſtendereʒ.ſed vt ardentiſſimũ meum inte veſiderium aperirem. Quicqd tibi ſeripſi:nõ egi.vt te moneré. Sed- vt V quãta eſſʒ in te beniuoletie magnitudo ſigniſicarẽ Quicquid attigi:non eo feci.vt te magis incitarẽ qui diligentiſimus es. Sed vt quanto teamo re complecterer ſcire poſſis. Quicquid tibi aperui non eo feci vt tibi conſule⸗ remqui nullius indiges mnornklone vt gquanti te facerem intelhgeres Plura ſcribunt᷑ cũ tpᷣs ſe offert⸗ wan ich nun mufiger wurge / ſo wilich dir me da von ſchreyben · Seg hec pluribus tecum agam cum plus tempo ris nact us fuero⸗ Mlura dicam alias cum cõmodioꝛem ſeribendi fa cultatem habuero. Pluribus tecum agam cum amplio⸗ mihi tem⸗ poꝛis cõmoditas ſuppeditabitt . Longioꝛi vtar dicendi ratione:cum maioꝛ tempo/ ris opoꝛtunitas mihi oblata fuerit· Szʒ hec pluribaagã cũ plusocij nactus ſuero. ¶Hlura fuiſſẽt ſcripta niſi nũci feſtinaſſet · Ich hette dir meer gelchꝛibe wan er lott len ger beliben were tibi Plura ſcripſiſſem niſ tabellarius feſtinaſſet· Plura literis cõmiſiſſem ſi mihi p tabellarij feſti⸗ nationem licuiſſet. roluiſſet⸗ LNongioꝛib te l᷑is viſitaſſeʒ ſi tabellariuis oppiri. Faiinatötu pcendäeft. wolleſt mich nit verdencken das ich dir ſo ſchnel⸗ ligklich geſchꝛiben hbe. IJYsgnoſce igit᷑ celeritati lia· Sabis igit᷑ veniã ſi kas tam celeriter extruſerim. IEiis coniectio. Ich wil die ding enden⸗ Sed iam his finem impono. Fruem igitnr dicendi facio. Sed iam his modũ facioo M Bonam in ertremo guod ſentio. Ich begeer das es dir wol gee / vnd laß mir dir befolhen ſein ” Te igit᷑ feliciter valere de ſidero.⁊ vt me alterum eſſe dicam vehementer ecootto Cura igit᷑ vt recte valeaset me tibi coniunctiſſi/ mum habeoas. — Mecte igitur vale et me mutuo dililie. Fac igiĩ optime valess, 1 mutuo mihi amoꝛe coꝛ⸗ reſpondeas.ö ... Da igitur operam vt valeas. Et parem mihi fae peniuolentiam pꝛeſte.ð Da operam vt valeas. hoc mihi gratius nihil fa⸗ ALlalebis igit᷑ mi felicit Johẽs Et me ſieffanũ tuũ vt ſemg feciſii plurimu ad amabis Yter vale. Nſummis ꝓfecto occupationibo hec plu⸗ ra ſententiaꝝ ſinonima abſolui:que reliq̊s Vrboxr ſinonimis ꝑ me tibi ſcriptis admo dum ſe accõmodabũt.MNeqʒ tamẽ me pꝛeterit.q̃n pene inumerabiles huiuſmodi ſententiaꝑvarieta tes· ab his q;plurimis ↄfici poſſẽt quos ego cumn⸗/ latius adauxiſſem. Si ꝑ alias multas occupatio⸗/ nes licuiſſet· Neqʒ tu tamẽ ꝓpter eaꝝ variationuʒ paucitatẽ deſiſtes. quin(ſi in ipſis eſt aliquid cõmo di) vti velis dum licet. Interea vt aut hi quop et amplioꝛ eſt dicendi copia· ⁊ illuſtrioꝛ eſt autoꝛitas: hmõòi res vel longe refoꝛcioꝛes vel melioꝛes foꝛtaſ/ ſe conſicient:quib tu illis nunc commodius frue ris.aut tu poticũ e tanta mutationis variatõis copia.quã tu ex me optime didiciſti.um etiaʒ ex maioꝛi ocio quo ſuppeditabis arbitratu tuo ↄſer/ ues ⁊ cumulabis. Veꝝ hoc erit voluntatis ⁊ conſi ,/ lij. His de rebo efficere qð libuerit. Ego vo ad cõ⸗ poſitionem elimandam ⁊ imitationẽ pficiendam iam accedo.vale igi᷑ ⁊ me mutuo fac diligas Finit hic ſteffanus fliſens ve ſontino vir diſert? eſt mira eloquij dignitate fulgens.p YJobhannem pruf ArguntineñAnno dñi.M.cccclxxxvij. = — 4 . . . 4 Z „* . . 5 . e⸗ „ „. . * 4 38 ( 4 . . 5 * „ . 4 8 . 2. . D . . 7 . * 4 . * 4 . . — 8 * . . . 5 . „* 5 . . . 2 S 4. 3 8 * — * . 4 . . . . ANARRNANUANE uradd Folium. III. Deus negocia noſtra facilius foꝛtunet. Deus cauſas noſtras ex volũtate ꝓſperet Altiſſim optatis noſtris coꝛreſppꝛndeat. N. Deus actõnes nrãs ex ſententia gubernet. Deus rationibus nris fauere velit. Deus ſit nobis ſecũdus.vt volum?ꝰet optamus. Deus cogitatões noſtras oſtituat quẽadmodum ſideramus De amoꝛe mutuo optato Ich wolt du heteſt mich als lieb als ich dich hab Vellẽ ita foꝛtuna tuliſſet· vt mutuo me diligeres Optarẽ maxime:ꝙ datũ eſſet deſuꝑ·vt tãti me fa ceres.quanti ego te facio. Vtinã ita cõparatũ eſſet.vt mutua eſſet int᷑ nos beniuolentie coniunctio. Vaspe deſiderarẽ.vt pari mihi amoꝛe coꝛreſpõde Amoꝛis pꝛopꝛiũ. res. Das iſt vnfer lieb aygen Hoc amoꝛis noſtri eſſe puto. Hoc em̃ pꝛiſce noſire beniuolentie eſſe videt Hoc noſtre cõiunctionis eſſe reoꝛ. H oc ſingularis noſtre amicicie ꝓpꝛium exiſtimo. Hornoſtre antique neceſſitudinis eſſe dijudico. ¶ De amoꝛe ꝑpetuo. Ich han dich lieb an ende. Ginẽ nullũ facio mi Cicero in te amandao. Amoꝛi noſtro nullũ ꝓfecto finem impo. Amoꝛ tuꝰ ppetuo aĩo meo inſidebit.vt de ipſo oui⸗ dianũ illud crebꝛe depꝛomi valeat.ꝙ eũ nec iouig ira ne ignis n ferrũ poterit ne edaxallereretuſtag Nrãʒ beniuolẽtie iũctionẽ ſpẽnam eſſe cupio. Moſtrã amicicie affinitatẽ. ppetuã foꝛe gliſco. De amoꝛe qui habe ꝓpter ipſos pentes. a2 X V VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset 5 F 6 5 Copyright 4/1999 VxVMaster GmbH wwwW.yxymaster. com