Ab8_qt Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Summulae logicales.­ Mit Komm. von Georgius <Bruxellensis> und Beigaben von Thomas Bricot. Petrus <Hispanus> U8 Tübingen N ◻ 00 — 00 N O — — V N — = ——,ĩ — rn — — — — — n —— — Sennenn — — — — aner Ss — — — — — =— ——— — Mterptatio Beoꝛgij Bꝛuxcellenſis In ſummu las Magiſtri Petri byſpani lina fciũ magiſtri Thome Bꝛicot q̃ſtio⸗ A. ◻M umbus de nouo in cuiuſuis fine tra⸗ Ectat⸗ additis. Textu quoq; ſuppo⸗ ſitionũ de nouo readdito. Diligentiſſimeq; in margine quotata vt etiã incipientibus contenta pateant ad pꝛi⸗ mos intuitus. ¶ Summa cura ⁊ diligentia caſtigatum. Epiſtola pꝛobemialis Declarans vtilitatẽ pꝛeſentis operis. Ne mibi ſunt reddite littere mi. m. humanitatis beniuolentie plene quibus rogitas vt bos ad te cõmentarios geoꝛgicos tanqᷓ * ꝛ20 munere legarẽ cũ eiuſdẽ epiſtola: quid ſalis cõdimẽti ſapio 1 à re potiꝰqᷓ; verbis animũ tibi meũ ſignificarẽ. In qua re pſuadere volo nibil eſſe iocũdius nibilq; ꝓfecto vtilius qᷓ; geoꝛgij ſup tra⸗ ctatibꝰ. Petri hyſpani cõmentũ lectitare: cũ oĩbus impartire co⸗ ¶Rnatnr veniẽtib q;tum poterat luminis. ſi lactis aperire fontes WW nequiuerat amicoꝝ:tñ fitim pura limpha ſedare videtur: non ma gana dat: mala non miniſtrat:nõ pᷣcioſa ſunt q̃ tradet neq; etiã dã⸗ SS noſa.Cũq; ingenia inueniſſet ſublimia q̃ bauſtus capere nobiliſſi mos apta viderẽtur his vñ hiberẽt ſcaturigines vuas oſtẽdit.Ariſtotelis. GBoeti Uerſo⸗ ris. Pꝛophirij:ceterorũq; phoꝝ ſecta ſeqͥtur veſtigãda flumina docẽs: cũ oĩm noĩaliũ viuẽ⸗ tiũ eſt gẽma.⁊ ab aĩo tanq; aboculos phoꝝ caliginẽ remouet vt oĩa ſupera pꝛĩa:media:⁊ vl⸗ . tima videas.Quis igit᷑ logice arti operã adhibere noluerit pᷣſertim geoꝛgh ↄmẽto ſuꝑ pe⸗ biſ.tractatibꝰ:quũ tantꝰ ex illo fructꝰ ꝑcipit᷑ in qbus eſt veri ac falſi noticia. Que nobis pꝛe terita reſerant:pñtia moderẽtur:futura indicãt.Eſt vo pmoleſta miſeraq; rudibꝰ a indoctꝭ viris ſenectꝰ niſ phie viatio tutiſſimoq; pᷣſidio ſi ubleuet᷑. ꝓbdoloꝛ multos moꝛtales diez er — die ꝓtrabẽdo nũqᷓ; ad doctrinã vᷣtutis alũnam incũbere video. Cur.mi..hũc diẽ incipiẽ lur ctitele di certũ finẽ cognoſcere qſi magnũ q̊d ſit tm̃ differs.q;uis em̃ te cras ĩchoatuꝝ ſp dicas: nũ ctr . ſe bihimni. qᷓ; tñ incipies:quẽadmodũ euenit in qdrig in quibꝰ ſecũdi atis rota Iʒ pꝛioꝛi ſꝑʒ inſtet eam = . nbidenwe tñ nñqᷓ; ↄſeqͥtur. Nõ ab re fuerit aliquẽ dialecticis initiari ſceptionibus atq; ita doceri: vt . jſtarca logice quẽ differẽdi diligentẽ rõem.Cicero diffinit cognit ptibꝰ a diffinire ⁊ ptiri ⁊ colli⸗ Wa aet⸗ gere ſciat. colligẽdiq; facultatẽ triplicediuerſitate tractari nõ ignoꝛat: q; vel ver vl neceſ⸗ Tpin Nuamdti farijs vel tm̃ pbabilibꝰ aut aptiſſime falſis argumẽtatiõibꝰ diſputatio decurrit. nõ tñ ĩ bac ifir getuhond re diſputatiõe dignos dixerĩ nimis em̃ multũ tꝑis in ſophiſticis ⁊ cauillos etponũt argu⸗ Uadd lun cagf n mẽtis vt apð eos logice ſtudiũ nõvtilitate ſʒ moꝛte terminet᷑. Solũ h̊ ſcribovt cuſtodias tã 84 ſenognledlck tũ bonũ:vt ſues ⁊ ãplifices bũc theſauꝝ:vt ſic te bẽas ꝙ vᷣtutes tue tua logica cũ etate cre cneſtmunen ſcãt fies indies vᷣtuoſioꝛ ne in viciũ aliquoꝝ ĩcidias qͥ boni fnerũt inuenes⁊ peſſimi ſenes. ſepbriumpane Oꝛo igit᷑ te ne auſcultes bis qm̃ nẽo in viꝝ clarũ põt:miſĩ cũ nature dotibus adiunctaʒ bẽat . iſe berreſulent doctrinã. Nec alexãder hac qua tu nũc es etate lr̃as a ſe relegauit:ſed ꝓfectꝰ in aſiam. Ari⸗ Pprvorumtractar, ſtotelẽ ⁊ Caliſtenẽ magiſtros ſecũ duxit.nec audire logitã naturalem deniq; phiam inter ar lber Gummnlun moꝛũ ſtrepitꝰ ac tumultꝰ ceſſauit:vt bꝛeuis igit᷑ ſim nec gluto te ſoꝛbere ſaliuã mercuriales ſorelggrininife nec cũ lucro inbyare te magna antietatooſpicio tue egritudini me magnis pᷣcib efflagita Cioletmadunrure⸗ ſti vt aliquẽ efferrẽ medela ac iter oñderẽ tipi quo poſſes amoꝛis q̃ſtus inſudare: tuo ꝑcho „ lspooltedun deſiderio ſalubꝛia tibi pᷣbebo remedia ſi ea ꝓplectivoluerꝭ.necvereboꝛ medici culpã m aſcri Poriei bi ſi tu obedieris. egroti ꝑſonã ſuſceperis: eũdẽ ĩpꝛimere ceſſare nõ debes. euũ nil magʒ cle tueb C Rtäceſt ros delectatqᷓ; hedera qð pꝛimũ ẽ doctaꝝ frõtiũ hũano intuitu cernere. Meüũ te hoꝛtari vt ein lode cnfsſolun logice qta ſit vtilitas:quãtuſue fructꝰ ſceris. Sʒ cogita mi N.q; nõ ſy iuuenes ſumꝰ re⸗ lhy eyrieſalcer Can di obſecro in viã:teipᷣm vendica. linque ineptias iuuẽtutis: ⁊ virũ te eẽ memẽto. oĩa h̊ pꝛe ponls E tereũt qbus mõ letar :etas:valitudo:foꝛma:delicie:voluptates ſela ſi nos ſemel recepta fu DM lti uncunno dup erit vſq; ad moꝛtẽ ſapĩa comitat᷑. poſt moꝛtẽ vitã aliã beatiſſimã pᷣbet. Pãc igitur flagito Gi Uumitſernge finis mi. l. vt oĩbus rebꝰalũs poſt tergũ poſitꝭ adipiſci ſtudeas qð tũc demũ facies ſi logice dede . ſ W tſeasfnc ris arti operã. Et qð aſſidua lectioner᷑ geoꝛgi ↄmentarijs didicerꝭ:in opꝰ redureris. Ad . ian würemninri quã rẽ iam tps eſt vt te accĩgas:nec cũ bodie bñ poſſis cras dicas incipiã ſuſcipe phie ptes iſen fribuncen 4 ſi vnqᷓ; ↄtẽptoꝛes eiuſdẽ artis audiuem: oſtẽdete buiꝰ diuini muneris cultoꝛem:⁊ quã faci⸗ . ( ſge eſentals⸗ Ne le ſit bas picas cõuincere vides.⁊ hos contẽptoꝛes tanqᷓ pulices inter vngues cõpꝛimere: gii katan nec ſine vt diuinã logicã:q̃ vt Cicero tradit:oĩm doctrinaꝝ eſt pᷣoꝛ innẽta: pollutis arguãt eſtpeine uſie labſs:hanc defende dominã quã noſter Boetiſub cuiuſdã ſpecioſiſſime mulieris canit vi lshiaeie diſſe ſpẽ.e cuiꝰ tani et materno vbere qͥ ſalis fallere faſſus ẽ:cni ſi pᷣſidio fuerꝭ:nomẽ babe zwrig Geir⸗ bis eternũ. At veniã dabis ⁊ loco ⁊ ingeniolo meo:qð tam ebes ẽ vt nedũ in tumultu: ſʒz vis “ betilendln in quiete oꝛnare queat qð ſcribit. Rale ⁊ me ama iõtum ſoles: iterũ iterũq; vale. efmm anck 10 z⸗ alnanine nen i (hidan⸗ 3 iuolentte cos tanq̃ pſuagere ſnp tra⸗ artire co⸗ re fontes r: non ma etiã da⸗ nohiliſſt ij Verſo⸗ aliũ vinẽ⸗ edia: vl⸗ to ſup pe. nobis pꝛe indoctꝭ es diez er ie incipiẽ dicas: nu inſtet eam doceri: vt iriꝛ colli⸗ vbl neceſ⸗ 1õ tñ ĩ bac nüt argu⸗ ſtodias ta etate cre imiſenes. nctaʒz hẽat ſiam. Ari⸗ m inter ar ercurialez befflagita tuo pcho lpa malcri il mag cle boꝛtari vt s ſum re⸗ . oĩa b pꝛe recepta fu tur flagito ogice dede E 8 hie p 11 uiteiͤ D Quid ti⸗ tulus. Nomina tio libꝛi Cauſe bu ius ſcien⸗ tie. Quid ſi⸗ nis intrĩ⸗ ſecꝰ ertri ſec eſſen tialis⁊ ac cidẽtalis Pꝛobeminm ¶ Expoſitio magiſtri Geoꝛgijpᷣſtã tiſſimi noĩaliuʒ opinionũ recitatoꝛ Interpᷣt textꝰmagiſtri petri byſpa ni:de recẽti caſtigata felicit᷑ incipit –RdRM Irca initiũ ſummulaꝝ magiſtri Petri hbiſpani:aliq̃ communia ſunt pꝛenotanda aue inalijs ſcientijs pꝛeſup⸗ ponũtur.Et pꝛimo:quis eſt titulus buius libꝛi vna po⸗ nens eius deſcriptionem. ¶ Secundo:quot ſunt cauſe huius ſcientie. ¶ Tertio quid eſt ſubiectũ attrbutionis buius ſcientie. ¶ Pꝛo declaratione pꝛimi. ¶ Sciendũ eſt pᷣmo ꝙ titulus buiꝰ libꝛi eſt iſte ¶ Iſte eſt tractatꝰ ſummulaꝝ ma giſtri Pe.hiſpani.¶ Eñ titulꝰ ſolet ſic deſcri bi. Titulꝰ ẽ denoĩatio libꝛi ſᷣm oẽs:vel aliq̃s vel aliquã ſuaꝝ cauſaꝝ.Modo iiſte liber de⸗ noĩatur ab vna ſuaꝝ cauſaꝝ.ſ.a cã efficiente que fuit Petrus hiſpanus.¶ Et nota ꝙ iſte liver vocatur ſnmma:ad ſimilitudinem ſum me pꝛopꝛie dicte:quia ſicut ſumma pꝛopꝛie dicta eſt numerus reſultans ex aggregatio⸗ ne plurium paruoꝛum numeroꝛum:ſic etiaʒ iſte liber reſultat ex aggregatione plurium paruoꝛum tractatuum.O Et dicitur etiã iſte liber. Summula in oꝛdine ad logicam. Ari⸗ ſtotelis:quia in iſto libꝛo bꝛeuiter ⁊ compen dioſe traduntur ea:que in logica Eriſtote⸗ lis pꝛolixe traduntur. ¶ Notãdũ eſt ſcðᷣo q; ꝓpꝛie loquen do de cauſis:ſolum ſunt due cauſe huius ſci⸗ entie ſcilicet. Cauſa efficiẽs que fuit petrus biſpanus.Et cauſa finalis:que eſt duplex ſe cundum quod duplerx eſt finis:ſcilicet finis intrinſecus:⁊ finis extreſecus.I Finis in⸗ trinſecus ſᷣm ꝙ cõiter dicitur eſt ꝑſecuta no ticiaargumẽtationis:⁊ eoꝝ que tradunt᷑ in iſto libꝛo. ¶ Finis extrinſecus eſt duplex.ſ. eſſentialis ⁊accidẽtalis.O Eſſentialis eſt il⸗ le ad quẽ aliqua ſcientia ex ſua natura nata eſt pꝛincipaliter oꝛdinari:⁊ ſic finis eẽntia⸗ lis huius ſcle eſt arguere:diffinire:diuidere ⁊ verũ a falſo diſcernere. Finis accidenta⸗ lis eſt ille:ad quẽ aliq̃ ſciade ſua natura non eſt nata oꝛdinari pꝛĩcipałr:ſed potiꝰoꝛdinat ab ipo ſciente:vt finis accidẽtalis bui ſcie aliquando eſt honoꝛ:⁊ aliquãdo pecunia. ¶ Motãdũ ẽ tertio ꝙ ipꝛopᷣe loquẽ⸗ Folio ij. do cã foꝛmali ⁊ materiali:cuiuſiʒ ſcĩe ſolet aſſignari cauſa foꝛmalis:⁊ etiã materialis. Cauſa foꝛmalis eſt duplet:vᷣm ꝙ duplex põt aſſignari foꝛma.ſ.foꝛma tractatꝰ ⁊ foꝛma tra ctãdi.Foꝛma tractãdi eſt modus ꝓcedendi qᷣ eſt diffinitiuꝰ: diuiſiuus: ⁊ argumẽtatiuus qᷓ;tũ eſt ex parte ſcientie: exẽploꝝ poſitiuꝰ qᷓ;tũ eſt ex parte noſtri. Sed foꝛma tractatꝰ cõſiſtit in diuiſione libꝛi.ñ iſte liber diui⸗ ditur in ſeptem tractatus.¶ In pꝛimo enim tractatu determinatur de enunciatione:tã qᷓ; ð ſubo attributiõis eiꝰ.Et coꝛreſpõdet li⸗ bꝛo ꝑihermenias ariſtotel.¶ In ſcdo deter⸗ minat᷑ de pꝛedicabilibus.⁊ coꝛreſpendet li⸗ bꝛo pꝛedicabilium poꝛphirij. ¶ In tertio de termĩat᷑ de pᷣdicamẽtꝭ.⁊ coꝛreſpõdet libꝛo p dicamẽtoꝝ ariſto.¶ In q̃rto detmĩat᷑ de ſil logiſmis.⁊ coꝛreſpondet libꝛo pꝛioꝝ eiuſdeʒ ¶ In qnto deterĩat᷑ de locꝭ dialecticꝭ:et coꝛ⸗ reſpondet libꝛo topicoꝛũ ariſto. ¶ In ſexto determĩat᷑ de fallacijs.et coꝛrñdet libꝛo elẽ choꝝ ariſto.¶ In ſeptĩo deterĩatur de ꝑuis logielibꝰ.et iſte liber non coꝛreſpondet ali cui ſpeciali libꝛo logice. Sed cauſa materia lis huius ſciẽtie eſt argumẽtatio.Nõ qͥdem cauſa materialis ex qua:qꝛ nullum accidens põt hr̃e cãm materialeʒ ex qua Nec cã mate rialis in qua ſcĩe:qͥa illa eſt aĩa cui talis ſciẽ⸗ tia ĩheret:ſed eſt cauſa materialis circa quã quia iſta ſcientia de argumentatione conſi⸗ derat:⁊ circa eam verſatur. ¶ Motãdũ eſt qrto ꝙ argumẽtatio eſt ubiectum attributõis logice:ſiue huius ciĩe:q;ꝛ ↄditiões ſubi attributiõis ſibi conue niunt.¶ Quarum pꝛimaẽ:ꝙ ipᷣm ſubiectum attributionis ſit pꝛincipaliter conſideratũ ĩ ſcia cuiꝰ eſt ſuᷣm.ſ̊ eſt ꝓ cognitio eiꝰ nõ qͥ ratar:vt ex eius notitia veniam in cognitio na alteriꝰ in illa ſcia ↄſiderati:ſed poſtqᷓ ipʒ ꝓfecte ⁊ cõplete cognoſcitur:tunc eſt ſtatꝰin illa ſcientia.¶ Secũuda ↄditio eſt ꝙ oia cõſi⸗ derata in tali ſcientia habeant oꝛdinẽ et re⸗ ductiosẽ ad ipᷣm.ᷣ eſt ꝙ oĩa illa que conſide derantur in iſta ſcia conſiderant᷑:vt ꝑ eoꝛuʒ cogntionẽ veniamus in noticiaʒ completã ſubiecti attributiõis ¶ Tertia eſt:q ipſuʒ ſit adequatũ illi ſcie cuius eſt ſubm̃.hᷣ eſt ſub otali ratione foꝛmali non conſideretur ĩ aliq̃ alia ſcientia ¶ Ende iſte terminꝰ ſubiectum capitur multis modis.¶ Eno modo pꝛo ſub iecto alicuius potentievt coloꝛ eſt ſubm̃.id ẽ chiectuʒ viſus.Et iſto modo capiendo ſubm̃ Argumentatio eſt ſubm̃ intellectꝰ.hoc ẽ ob 321 Quid foꝛ ma tractã di et f̃a tractatus Diuiſio li ꝛi intra⸗ ctatꝰ ⁊ q̃⸗ bus pbie libꝛis coꝛ reſpondʒ Argumẽ tatio cau⸗ ſa materi alis ẽ hu⸗ iuſſciẽtie Nõ ex q́: nec ĩ qua ſʒ circa qᷓ; Tres ↄdt tiones ſõᷣ iecti attri butionis Pꝛima. Secũda. Tertia Acceptio ones ð ly ſubiectuʒ Pꝛima Secũda. Tektia Quarta Quinta Sexta Septia. Octaua Quid ſub iectuʒ at⸗ tributõis Berſus dictarum ſubiecti acceptio⸗ aum., Argumẽ tatio capi tur mate rialiter 2 ſignifica⸗ tiue. Tractatus Pꝛimus. iectũ eiꝰ.¶ Secũdo modo capit᷑ pꝛio famulo ſimi.¶ Iñ ſcibile pꝛopinquũ eſt ipſa ↄcluſio vel famula:qͥ vel que ſubijcit᷑ ĩ ſeruiẽdo dño Sʒ ſcibile remotũ eſt ſubiectũ ↄclunõis de vel dñe.Et boc mõ capiẽdo ſubiectũ. Argu q aliqͥd ſcitur ſiue pꝛedicatũ eiuſdẽ qð ſcitur mẽtatio non eſt ſubiectũ.¶ Tertio mõ capit᷑ de alio.Et ſcibile remotiſſimũ:eſt res ſigni ꝓ coꝛpoꝛe poſito ſub alio.Et hoc modo fun⸗ ficata ꝑ ertremũ ↄcluſionis. Ad tertiũ ðꝛ damẽtũ eſt ſubiectũ parietis:⁊ ſic argumẽta licet aĩa ſit ſubiectũ inheſoms huiꝰ ſcĩe ⁊ tio nõ ẽ ſubʒ.¶ Quarto mõ capit᷑ ꝓſubiecto capiẽdo q̃rto mõ ſubm:nõ tñ eſt ſubm attri⸗ rigenrislet paries eſt ſubiectũ albedĩs butiõis ⁊ vltĩio mõ capiendo ſubiectum t iſto modo argumentatio nõ ẽ ſubiectum — . — r ¶Quinto modo capitur pꝛo ſubiecto ppõ⸗ Jalectica eſt 218 artin nis.Et hoc modo argumẽtatio eſt ſubiectũ cetia ſciẽtiaꝝ:ad oĩim iſtius ꝓpõnis.Oĩs argumentatio eſt diſcre methodoꝛuʒ pꝛincipia tiua veri a falſo. ¶ Sexto modo capit᷑ ꝓ ſub viam babens Bola em̃ dialectica ꝓbabilit᷑ di⸗ terteo ä eſt ſum buiꝰ ꝓpꝛietatꝭ.Conc udere affirma ſputat de pꝛincipijs oĩuʒ aliaꝝ ſciẽ rine elneiue Septſmo m evirer no tarii r td n ac quiſtttone oimal,⸗ rioꝛe alic rioꝛis. mõ argu S= mentatio eſt ſubin buius ſupioꝛis pꝛopoſ⸗ Arum ſcientiarum dialectica debet tio vel oꝛatioa iſtis mõis nõcapit᷑ ſubiectuʒ eſſe pꝛioꝛ.¶ Dicitur autem dialec⸗ cũ dicit᷑ h argumẽtatio ẽ ſubʒ logice.¶ Oc tica a dia quod eſt duo:⁊ logos qð ẽ tauo mõò capitur ſubiectũ pꝛo ſubiecto attri ſermo:vel lexis quod eſt ratio qua⸗ butionis Et illo modo capit᷑ ſubiectuz cũ di ſj duoꝛũ ſermo vel ratio:ſcilicet op⸗ citur ꝙ argumentatio eſt ſubiectum ꝓgice ¶ Ende ſubiectum attributionis diffinitur ſic:qð eſt pꝛincipaliter conſideratum in ſciẽ tia cuius ẽ ſubiectum:nõ trãſcẽdẽs methas illiꝰſciẽtie ad qð oĩa ĩ ſcia cuius eſt ſubiectũ . conſiderata babent oꝛdinem ⁊ attributiõez ¶ Notanduʒ eſt pꝛimo q iſte terĩ⸗ ¶ Ungde octo modi ſubiecti habentur ĩ his dialectica capit᷑ dupliciter. ¶ AUno modo vt verſibus.Obiectũ verna:poſituz ſub:cui qd eſt nomen adiectiuũ:⁊ tunc ſignificat rẽ ba⸗ inheret. Qð pꝛiꝰ eſt copla pꝛopꝛij legalit᷑ in, bentem ſcientiam que logica dicitur.¶ Alio fra Quo ſił ars heret bis ſũt ſubiecta qᷓterna modo capitur vt eſt nomen ſubſtantiuum ⁊ ¶ Lontra dicta pꝛimoſic arguisur tunc ſignificat ſcientiazʒ ſolum que logica di ¶ Nulla argumentatio eſt ſubᷣm iſtiꝰ ſciẽtie: citur. Et iſto vltimo modo capitur adbuc du argumẽtatio nõ eſt ſubiectũ huiꝰ ſcientieꝰ pliciter. AUno modo ſtricte:⁊ ſic dialectica ẽ ¶ Sdo ſic. Scientia eſt ipſi ↄcłonis:ſʒ argu vna pars noue logice diſtincta ab alijs qᷣ tra mẽtatio nõ ẽ ↄcło:ergo argumentatiõis nõ ditur in quinto tractatupetri biſpani ⁊ in li ẽſcia.¶ Tertio ſic:aĩa eſt ſubiectum huia ſci bꝛo topicoꝝ. Ariſtotelis. Alio modo capi/ entie:ᷓ argumẽtatio nõ ẽ ſubᷣm huiꝰ ſcietie. tur large ꝓ tota logica ꝑ quã qͥs põt dialecti 31. = z= ce ſophiſtice demoéſtratiue argumentari. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ↄcedẽdo ãtecedẽs n demoirat iue at giuinene ⁊ diſtinguendo conſequens:quia ille termi⸗ ¶ Motandũ eſt ſcðo q ars capitur nus ãrgumentatio poteſt ibi duplicf. AUno dupliciter. ¶ Uno modo generaliter: ⁊ tunc modo ſignificatiue pꝛo illo quod ſigſificat: deſcribit᷑ ſic. Ars eſt collectio multoꝝ pꝛece de quo eſt verum dicere:ꝙ eſt argumẽtatio ptoꝝ:in vnũ finẽ tendentiũ. Ft ſiceſt quodã ⁊ ſic conceditur conſequentia antecedẽns ⁊ mõ ſuꝑiꝰ ad qͥnq; habitꝰ intellectuales.ſ. ſa⸗ conſequens. ¶ Alio modo poteſt capi mate pientiã:i ntellectũ:ſciam:pꝛudẽtiã: ⁊ artem. rialiter:⁊ tunc negatur conſequentia q; añs Et iſto modo capit᷑ in ꝓpoſito. Alio o.0 eſt verũ ⁊ ↄſequẽs falſum.Et iſto vltimo mõ capit᷑ ars ſpecialiter:⁊ ſic deſcribit. Ars e capitur argumentatio:qñ dicit᷑ qꝗð eſt ſubie⸗ recta ratio rerũ nobis factibiliũ:hoc eſt:ars ctũ buius ſcientie.¶ Ad ſecundũ dicit᷑:q li⸗ eſt habitꝰ intellectualis:docens recte opari cet ſcientia ſit ↄcluñonis tanq; ſcribis ꝓpin circaractibilia Et iſto modo cõp:ehẽdit ſub qui:nõ tamẽ tãqᷓ ſcibilis remoti vel remo.i ſe ſepteʒ artes:mechanicas:que ↄtinetur in ¶ Circa bunc textum. ponẽtis ⁊ reſpõdẽtis in diſputatõel Quid ſci⸗ bile ꝓpn quum re⸗ motum ⁊ 2 remotiſ ſimum Diffinitõ dialecti⸗ ce. Interpᷣ⸗ tatio dia⸗ ectice Dialecti⸗ ca capit adiectiue 7 ſubſtan tiue ſtri⸗ cte ⁊ lar⸗ ge Acceptõ nes artis Scipas „ e tit citn deneni irlme ausſeetuisdnn keid enter ad esgl Eiahth lesſutr itaſcten e. (ertieadmninicn tegnib'demeri gonmtierloge ¶ticüten Dfininötsud oin letilaötitelie bebeat Miado (Gromo iaf lberſciet llom netbocorpreipn ſtet cuinſttbet ci etriones form Uhnicipreſippon Fimellgiilapei Cher Epefin. Biſer 6 cnt gptecpiinilad Pupler Htrüſimptinene nauho dictalinini⸗ a. (gnitoneil de uig Eftphecdfi ffmno ſg aleenen ei . Kpent oigtne thocoruz Princhig ert qð ſcitur biri 6 res ſigni⸗ quumte⸗ tertiu ðꝛ ot lſbun ſie⸗ zremotf lubm attri⸗ fimn biectum karg artiü Diffni awiadoimn o paincipia 8Sola eſ babilit di⸗ aliax ſclẽ ne oim ali⸗ tica debet em dialec⸗ logos qð ẽ latio qua⸗ cilicet op⸗ iſputatoe Interß⸗ tatio dig⸗ lectice n. biſte teri? Dialecti Ino modo vt ( capit ificat rẽ ba⸗ adlectine citur. ¶Alio 2 ſubſtan ſtantiuum? tiue ſtri⸗ ue logica di cten hin⸗ tur adbucdu ge dialectica ab alijs q tra bilpani rin li o modo capi/ pöt dialecti . s capitur pesarns aliter: tunc nultor pꝛece⸗ ſiceſt quod ctuales. ſa⸗ tia: artem. Alio modo bik. Arseſt iehoc eſtafs grecte opar ehẽdi ſub otinetur in Scipas De diffinitiõe dialectice De ſono. iſtis vᷣſibꝰ. Lana:nemꝰ:miles:nauigatõ rus Arteſme mediciĩa. His ars fabꝛil poterit ſił aſſociari. Yanice Et iſto mõ nõ capit᷑ bic.¶ Siłr ð̊ nomẽ ſcĩa ccepto capit᷑ duplicif.¶ Ino mõ large.⁊ ſic deſcri⸗ nes ſcĩe. bitur. Scia ẽ hĩtus intellectualis ſpeculati uns: ſiue pꝛacticus:cõcluſionis vel cõcluſio⸗ nũ.ꝑ demõſtrationẽ vel demõſtratiões acqᷣ ſitꝰ. Et iſto mõ capit᷑ in ꝓpoſito. Alio mõ capit᷑ ſtricte:⁊ ſic deſcribit᷑. Scĩa ẽ hĩtus in⸗ tellectualis:ſpeculatiuꝰ:ocluſionis vel Iclu ſionũ ꝑ demõſtrationẽ vel demõſtratões ac qſitus.Et iſto mõ non capit᷑ in diffinitione dialectice.¶ Iñ ꝑ hoc ꝙadditur ille geniti uꝰartiũ ſuo noĩatiuo ſinglari: ⁊ ſiłr ille gtũs ſciẽtiaꝝ:denotat᷑ ſolũ excellẽtia buiꝰ ſcte ad lir⸗ ipa/ alias ſciẽtias adminiculatiuas: ⁊ nõ indiffe⸗ ese tad renter ad oẽs alias ſcientias:qꝛ ſcientie rea miculati/ les ſunt iſta ſcientia perfectioꝛes.¶ Unde ue. ſcientie adminiculatiue dicuntur ille ſcien⸗ tie quibꝰ vtimur in alijs ſcientijs ſicut ſunt grammatica:logica:rhetoꝛica. grponit Motãdũ tertio circa ſllã pticulã adoĩʒ me diffinitiõis:ad oĩm metbodoꝝ pᷣncipia: il tbodoꝛuz la pticula pᷣt ĩtelligi dupliciter: ſiue qð logi⸗ pꝛincipia a babeat viã ad oim metbodoꝝ pꝛincipia. ⁊c. Que ſcĩe libet ſcie: ⁊ illo mõ logica nõ bʒ viã ad oĩm metbodoꝝ pᷣncipia. Alio mõ:ꝙ ipſa doce⸗ at ex cuiuſſibet ſcie pꝛincipijs pꝓpꝛijs argu⸗ mẽtationes foꝛmare.ita quelz ſcĩe moduʒ arguẽdi pꝛeſupponat a logica.Et iſto modo dz intelligi illa ꝑticula in diffinitõe dialecti et bo⸗ ce poſita. Uñ iſte terminꝰ methodꝰ non dzʒ q; capit᷑ ꝓpꝛie capi in illa diffinitione. ſ. pꝛo bꝛeuivia pꝛopꝛie 1 ſ traſſumptiue pꝛo ſcĩa ꝛ ſicut bꝛeuis via ci metapbo to ducit ad minũ: ſic ſcĩa cito ducit nos ad rice. cognitionẽ illiꝰ de quo tractat᷑ in illa ſciẽtia Senſus Et ſic ptʒ:ꝙ diffinitio dialectice dʒ ſic intel⸗ diffinitio ligi: dialectica eſt ars fine ſcĩa: nobiliſſima nis diale inter ſciẽtias adminiculæiuas:docẽs er cu⸗ cti. iuſlibet ſcientie pꝛincipijs ꝓpꝛijs argumen tationes oꝛdinare et foꝛmare. Notandũ eſt quarto iſte textꝰ: ſola em̃ dialectica ⁊c. dz ſic ĩtelligi:q ipᷣa dia Exponit᷑ lectica docet ex cuiuſſibʒ ſcie pᷣncipijs ppꝛi⸗ ſola ei di⸗ is:argumẽtatiões dialecticas gñatiuas opi lectic ⁊c niois foꝛmare.Et hoc ↄuenit dialectice ſtri cte capte:q eſt vna pars logice.Et conuenit toti logice ratione ꝑtis. Tota em̃ logica nõ ſolũ docet foꝛmare argumẽetationes dialecti cas:ſed ⁊ demõſtratiuas ſophiſticas.ñ ibi:⁊ ideo in acqͥitione ſciarum. Petrus biſ panus infert vnũ coꝛrela riũ ex illa parte dif ¶ no mõ:q; ſpᷣa ſit ꝓbatiua ſncipioꝝ cuiuſ gramatica poſitiua debeat pꝛius acqͥri ſic. finitionis.ad oĩm metbodoꝝ ac. ⁊ tale: ; Coꝛrela/ in acquiſitiõe completa ⁊ perfecta ſciarum: riũ ⁊ides debet pꝛius dilectica acquiri.¶ Cuiusr atio 4c. eſt: qꝛ alie ſcientie non poſſunt acquiri ſine argumentatione.ſed argumentatio non po teſt cognoſci ſine logica:ergo pꝛius opoꝛtet acquirere logicam q alias ſcientias. ¶ Kontra dicta pꝛimo ſic arguitur Ars ⁊ ſcia ſunt habitus diſtincti·igitur logi non eſt ars ⁊ ſcientia.¶ Scdo ſic arguit᷑. Oetbaphinca eſt ſciẽtia nobilioꝛ:ergo pꝛi⸗ oꝛ qᷓ; logica:ergo male dicitur ꝙ dialectica ẽ ars artiũ:⁊ ſimiliter ꝙ ſit pꝛioꝛ.¶ Tertio ſie arguitur: gramatica debet pꝛius acquiri qᷓ logica:ergo in acquiſitione ſcientiarũ dials ctica non debet dici pꝛioꝛ. ¶ Ad pꝛimũ dicit᷑: ꝙ łʒ ars et ſcia ſint babitus abinuicẽ diſtincii:ſi illi termini capiantur ſpecialiter: non tñ ſi capiatur gna liter. Ad icm dicitur negãdo ↄlequẽtiaʒ q; ille gtus ſciaruʒ: ſolũ denotat excellẽtiazʒ logice inter ſcientias adminiculatiuas. Ael ideo enter omẽs alias ſcietias logica ðꝛ eſſe pꝛioꝛ:nõ q; ꝑtectioꝛ ſit finpliciter: ſed ideo ẽpꝛioꝛ:q; pꝛius dʒ acqͥri.¶ A tertinʒ ðdꝛ: ꝙ lʒ q lo Quidgrã gica non tn gràmatica regularis. Ein grã maticapo matica poſitiua eſt: q docet cognoſcere ter⸗ ſitiua ⁊ re minos:⁊ quid termini ſignificet: ſine ratiõe gularis. Et iſta gramatica non eſt ars nec ſcientia: p pꝛie capiendo artem et ſcientiã.¶ Sed gra matica regularis eſt ſcientia qͥ docet ↄgrue loqei per rationes :et illa non poteſt cople⸗ e et perſecte acquiri ſine logica. ¶ Sed qꝛ diſputatio non põt babe O:do p/ ri niſi mediãte ſermõe:nec ſermo mi cecdẽdi in ſi nediate voce:nec vox niſi mediã⸗ tracta⸗ te ſono. Ois em̃ vox eſt ſonꝰõ a ſo · no tanꝙ ꝗa comumoꝛi inchoandqũ eſt diffinitõ Sonus ẽ qᷣcquid pꝛopꝛie ab auditu ſoni. Ncipitur.Dico aut ꝓpꝛie:qꝛ licet hõ vel caſipana audiatur. hoc non eſt Diuiſio mſi n ſolũ eius. Sonoꝛum alius vox ri. glius non vox. ¶Cirea bũc textum. ¶ Motãdũ ẽ pꝛio:q bic petrꝰhiſpa nus oſtendit a quo incipiendũ ẽ in iſta ſcĩa diens:qð incipiendu eſt a ſono:cuius ꝓba⸗ lio patet in textu. ¶ Circa quã pꝛobationem 9 1ij Qtzid di⸗ ſputat io vocal mẽ taliſ⁊ ſcri Pptaᷣ Diffinitõ ſoni ⁊ eiꝰ intellectꝰ Quid ſen fibile pꝛo pꝛiũꝛ cõe per ſe⁊ꝑ gecidẽs. Tres ↄdi tiões bo⸗ ne diffini tionis. Quid dit finutũ ꝓ⸗ pinquũ 2 remot uʒ Tractatus Pꝛumus. eſt aduertẽdũ q́ triplet᷑ ẽ diſputatio ſ.voca⸗ rum natura etplicatur ꝑ diffinitionem. lis ſcripta ⁊1 mẽtalis. Rocalis diſputatio eſt: q̃ cõſtituit᷑ ex ꝓpõnibꝰ vocalibꝰ.¶ Sed ſcri pta eſt q̃ cõponitur ex ꝓpõnibꝰ que ſunt ſcri pture.Sʒ mẽtalis ẽ:q̃ cõſtituitur ex ꝓpõni⸗ bus mẽtalibꝰ.Et inter iſtas mẽtalis eſt pᷣnci palioꝛ: n alie diſputatões nõ dicunt᷑ diſputa⸗ tões:niſi qꝛ ſunt quodãmodo ſigna mẽtaliũ ¶ Vñ ꝓbatio petri biſpani intelligit᷑ de di⸗ ſputatiõe vocali: ⁊ nõ ſcripta:nec mẽtali:qꝛ ſcripta ⁊ mẽtalis poſſunt fieri ſine voce ⁊ ſi⸗ ne ſermone:ſed nõ diſputatio vocalis. ¶ ’ Notandum eſt ſcðo:qꝙ h Sonus eſt qᷣcquid ac. Petrꝰ biſpanꝰ ponit diffinitio ne ſoni dicẽs:qꝙ Son' eſt quicquid ꝓpꝛie.et ꝑ ſe:ab auditu pꝑcipitur. Et dʒ ſic intelligi. Sonmeſt aliqͥd ſennibile ꝓpꝛie ⁊ per ſe ab au ditu. Et ponit᷑ Aliquid loco gñis.¶ Deinde ponit᷑ ſenſibile:ad dr̃am inſenſibiliũ vt ſunt ↄceptꝰ:⁊ q̃litates aĩe.Oeinde ponit᷑ ꝓpe: ꝙ tm̃ valet ſicut pꝛeciſe: ad denotandũ qꝙ ſonꝰ pꝛeciſe ꝑcipit᷑ ab aud:tu:a nullo alio ſenſu. Et etiã ponit᷑ ad dr̃am ſenſibiliũ cõiuſᷣ:que pluribus ſenſibꝰ percipiuntur. Et quõ b in⸗ telligitur:videbitur in ſcðᷣo de aĩa. Deinde ponitur per ſe:ad differẽtiam ſenſibiliũ per accidens:cuiuſmodi eſt ſubſtãtia. ¶ Et poni tur ab auditu: ad differentiã ꝓpꝛioꝛũ obie⸗ ctoꝝ alioꝛum ſenſuum:vt odoꝛ:ſapoꝛ: de qui bus videbitur in libꝛo de anima. ¶ Notãdũ ẽ tertio:ꝙ diffinitio ſo⸗ ni ſic intellecta ẽ bona ⁊ ſufficiẽs: ptʒ qꝛibi ↄueniũt ↄditiões bone diffinitiõis.¶ Quaꝝ ꝛĩa eſt:q diffinitio cõueniat omni cõtentoꝰ ſub diffinito:hoc ẽ. ꝙ quelibet res ſignifica ta ꝑ diffinitũ:pꝛo q ipᷣm ſupponit ſic ſe hẽat: ꝙ de ꝓnoĩe demõſtratiuo demõſtrãte Iſlaʒ rẽ vᷣificet᷑ diffinitio. Rel qð ipᷣa diff nitõ vlr Fificet᷑ de diffinito. ¶ Scda ↄditio ẽ.ꝙ diffi nitio ↄueniat ſoli diffinito.boc eſt:ꝙ diffini tio nõ vᷣiſicet᷑ de aliquo.i.vere ⁊ affirmatiue pᷣdicet᷑:q̃ͥn de eodẽ diffinitũ veriſice᷑ ¶ Ter tiã ↄditio eſt:ꝙ diffinitio ſufficienter expli⸗ cet ⁊ manifeſtet diffinituz. Modo iſtetres ↄditiones ↄueniũt diffinitioni ſoni: ergo il la diffinitio eſt bona.¶ Unãe cuiuſſibet dif⸗ finitionis duplex ẽ diffinitũ.ſ.remotũ et ꝓ⸗ pinquũ. Diffinitũ remotũ.eſt res ſignifica taꝑ terminũ:de quo diffinitio pᷣdicat᷑ eſſen⸗ tialiter ⁊ cõuertibiliter.¶ Sed diffinitũ ꝓp⸗ pinquũ:eſt termin ſignificãs illax res:qua ¶ notãdũ eſt quarto ꝙ ibi Sonoꝝ Declarch alius vot ⁊c. Petrꝰ hiſpanꝰ ponit diuiſionẽ. ſoni: qᷓ dĩſio dʒ ſic ſtelligi.de nũero ſonoꝝ aliꝰ eſt vox:a alieſt nõ vox:ita ꝙ iſta diuiſio ſit ꝓpõ copulatiua. Nel dʒ ſic intelligi.Oĩs ſoneſt vox vel ſonꝰnõ vox:ita ꝙ iſta diuiſio ſit vna ꝓpõ cahegoꝛica de diſiuncto pᷣdicato Et iſta diuiſio eſt diuiſio gñis in ſnas ſpẽs: ſed qꝛ vni ſpẽi nõ eſt nomẽ ĩpoſitũ: ideo cir⸗ cũloquitur ꝑ hoc aggregatũ: ſonus nõ vor. ¶ Quod aũt iſta diniſio ſit bona: patet ꝑ cõ⸗ ditiones bone diniſionis: que ſibi ↄueniũt. Quaꝝ pꝛima eſt: ꝙ mẽbꝛa diuidẽtia ſint op⸗ poſita:hoc eſt:m habeãt diuerſas rõnes foꝛ males ſiue diffinitiões. ¶ Scda ẽ ꝙ mẽbꝛa diuiſionis nõ ercedãt diniſum:hoc ẽ:ꝙ mẽ⸗ bꝛa diuiſionis diſiũctuz accepta:nõ verificẽ cẽtur de aliquo:niſi de eodeʒ verificet᷑ diui⸗ ſum. ¶ Tertia ẽ:qꝙ mẽbꝛa diniſionis nõ exce⸗ dãtur a diuiſò:hoc ẽ: ꝙ de nulloverificet᷑ di uiſuʒ ꝑſonaliter acceptũ:qͥn de eodẽ diſiun⸗ ctũ ex mẽbꝛis diuidẽtibꝰ ꝑſonalit᷑ acceptum verificetur. Mogo iſte tres ↄditiones ↄue niũt diuiſioni ſoni:ergo ipſa eſt bona. ¶ Kõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. om diſio ſoni Tres ↄdi tones bo ne diuiti⸗ onis. nis hona diffinitio dʒ verificari ðͤ diffinito ſed diffinitio ſoni nõ vᷣificat᷑ de ſono:igitur ipᷣa nõ eſt bona.Minoꝛ pʒ:qꝛ iſta ẽ falfa ſo⸗ nꝰeſt qͥcquid pcipit᷑:cũ ibi pꝛedic et᷑ vłe vłr ſumptũ.Secũdo ſic arguit᷑. Aliqua diſputa tio.ſ.mẽtalis fit ſine voce ergo male dicitur in tertu:ꝙ diſputatio nõ poteſt fieri ſinevo ce.Tertio ſic arguitur. Oĩs ſpẽs eſt quid in completum: ſed non vox᷑ non eſt quid incõ⸗ plexum:ergo nõ vor non eſt ſpẽs ſoni. ¶ Ad pCᷣmũ dicitur ꝙ quicquid nõ capitur in diffinitiqne diſtributiue: vt tantũ valet ſicut omne ens:ſed capitur indefinite vt tm̃ valet ſicutaliqð ens.¶ Ad ſcõᷣm dicit᷑ negando ↄſequentiam:quia pꝛobatio intel⸗ ligitur de diſputatione vocali:et non de mẽ talivel ſcripta.¶ Ad tertinm dicitur: ꝙ licet nonvor ſit quid complexum:tamen ſupplet vicemvnius incomplexi. ¶ Sonus vor eſt idẽ quod ipᷣavox Unde vox ẽ ſonus:ab oꝛe aĩalis pꝛo latus:naturalibus inſtrumẽtis foꝛ⸗ mataàs. ¶ Naturalia aũt inſtrumen Diffinitõ vocis. (Nironotans dechnt pen nlpontoft Nftro zfniteneponit ier es ortilendetpli⸗ aptleir oes.Et ftmumet werald feieme inſtnumetal⸗ iamſonind woas. gem ſuntinſtrument funk ad formuci con (Gonus no ror . dalnt difinitone ſon fine ſeinelig Gonms ſnin nierccſtionedde⸗ g giropſebehetiis ſvoplem riceduor. bwberemotiinuine gicaulitgligneſoni beyeſtöeſſenr ain⸗ unlbriſuner JX. (Rorotinci ſafgiſcrinee Dufneoe,, Ffiel aluetorſan Uen Dfcriu Eeſt Niſier, tureunite De voce Inſtru⸗/ ta quibns vox foꝛmat᷑ ſunt nouẽ ſcʒ iiij. ibi g non d ſine rg en⸗ repꝛeſentare ex anigneſ „A nẽ . . m⸗ 2 8D actu bʒ potentie cognitiue aliquid vel aliqͥ nit diuiffone dien Vralia p gutt õü groſten⸗ vl alisialllertalluchpelallann ſe ⁊ a ſibi ſimi e nüero ſonoy dr fecte vo⸗ tes: ⁊ duo labia. Unde ſus. Inſtru libus:⁊ a ſuo pꝛolatoꝛe niſi alterum eoꝛuʒz ſi⸗ . 1c iſta diuiſio cis. menta noueʒ ſunt guttur: lingua: pa gnificauerit er impoſitione Et illo modo ca intelligi. Dis latum. Quattuoꝛ 3 dentes: ⁊ duolla pitur in pꝛopoſito. Declahak 4 „ . „ 2 . — . eclara ⸗ iſta diuiſi⸗ Diffinitõ bꝛa ſimul. ¶. Son) nõ vor eſt: q ge ¶ Xertio notandũ eſt, ꝙ bic Nlox ſi Declarat snt Picato ſoni non nerat ex colliſione duoꝛum coꝛpoꝝ nificatiua ac. Auctoꝛ ponit diffinitionẽ vo is ſi sim ſuag ſpes: vocis. inani vt fragoꝛ arboꝝ ſtrepi &sg ianitend vo ntelli vocis ſi⸗ ofiti: ſd,s Diuiſio ammatoꝝ: vt fragoꝛ al boꝝ ſrepi cis ſignificatine:q dz ſic intelligi. ¶ Tox ſi⸗ gmficati ſon atoci, oeis cu Ius pedũ. Nocux. alia ſignificatiua: gnificatiua eſt vox querepꝛeſentat: vel nata ne. n. ns no vor. * Sbꝛoꝛi Alia nõ ſigmificatiua. ¶ Uox ſignifi eſt repꝛeſentare potẽtie cognitiue aliq vel r patet pcd⸗ chert⸗ catiua eſt illa que auditui nr̃o aliqͥd aliqua. vel aliqualiter: aliud vel alia: a ſe ⁊a e fibi oneniit, aneltio rr t enHoem ¶ Eox non ſibi ſimilibus: ⁊ a ſuo pꝛolatoꝛe:niſ alterum nidetia ſintop⸗ nibus. Tepſen i vt ha poiem. e, illoꝝ ſignificauerit ex impoſitione:vitaliter lilla que auditui no⸗ zniic X inponcione rſas rönes foꝛ ſigmificatiua eſt . f immutado.¶ Ende in iſta diffinitione:poni cdaẽ mebꝛa Tes aa ſtro nibil repꝛeſentat:vt bu ba baf. tur vor:loco generis: ⁊ totum reñduũ pom⸗ m. boc è: cg me, koͤnes bo ¶ Circa hunc textum. tur ad differentiã Eoels nõ zgnitlcar ne tarno verific he diuiſy . . 5& dicitur notanter aliquid: ꝓpter terminos ca verificet dini onis, ¶ Pꝛimo notandum eſt: ꝙ bic ↄñr tbegoꝛeumaticos ſingularis numeri: nõ col ſionis nõerce⸗ Declarat᷑ petrus biiſ. ponit diffinitionẽ vocis. In qua lectiuos:vt bomo. ¶Dicitur notãter aliqua lloverificekdi diffinitio diffinitione ponit᷑ ſonus loco gñis.Et ðꝛ ab pꝛopter terminos collectiuos fingularꝭ nu⸗ e eodẽ diſiun⸗ vocis. oꝝe alalis:ad explicãdũ cãm efficientẽ pꝛin/ meri: vt pplus ⁊ nõ collectiuos pluralis nu⸗ nlik acceptum cipalẽ ip̃i vocis. Et ponit᷑ ꝓlatꝰ mediantibꝰ meꝑi: vt hoĩes. ¶ Dicit᷑ notanter vel aliquali . ditinne⸗ inſtrumẽtꝭ naturalibꝰ:ad inueniẽdũ cãm ef ter: ppter ſincathbegoꝛeumara:q ppꝛie non eſt do Re ficientẽ inſtrumẽtalẽ. Et boc totũ ponit᷑ ad ſigniricat aliqͥd: nec aliqua:ſed ngnificãt ali m. dꝛĩam ſoni nõ vocis.¶ Et ðꝛ vlterius no⸗ qualiter:hoc eſt:ſunt ſigna quibꝰ alie dictio arið diffinito runt᷑ ad foꝛmãdũ complete ⁊ ꝑfecte voces. cẽdo oĩs hõ currit:ibi ly oĩs ñ ſignificat ali⸗ de ſono:igitur t ¶Sonus nõ vox c. Petrus biſpanus põit qͥq vł aliq: ſed aliqliter: ẽ ẽ ſignu ꝙ ille ter iſta & falfaſo⸗ Delar Rigiigne D n0 ei ureſtrnteid d⸗ minꝰ hõ:accipitur ibi cõfuſe ⁊ diſtributiue 4 ic intelligi. Sonus nõ vor e us: d·⸗ðð J „ edicek vle vtr⸗ ſoni non tus er colhone duoꝛũ coꝛpoꝝ inaĩatoꝝ vel ¶ Quarto notãdũ eſt ꝙ h̊ Uotx nõ Deklatat Aliqn diſputa vocis: qaĩatoꝝ ſe babẽtiũ ad modũ inaĩatoꝝ:vł vm⸗ Pnatiegei ee Driruie biſpa. ponit diffini vocis no o male dicitnr ſupplent vicẽ dnoꝝ. ¶ Et dñ̃r coꝛpoꝛa aĩata tonẽ vocj nõ ſignificatiue: q diffinitio dʒ ſic ſignificz⸗ eſt fieri ſineyo babere modũ inaĩatoꝝ in ſoꝛmatione ſonis intelligi.¶ Box no ſignificatiua eſt illa que tiue pẽs eſt ui in q cauſãt aliquẽ ſonũ qui cauſaret᷑ ab eis eãᷓ nõ eſt nata repientare potẽtie cognitiue aii neſt quid inco⸗ bene ſi nõ eſſent aĩata.Et ſic ſonꝰqui fit ſine qͥd vel aliq:vel aliqliter:aliud vel alia:a ſe:⁊ ſpẽs ſoni. naturalibꝰ ĩſtrumẽt ab aĩatꝭ:ðꝛ ſonꝰ nõ vox 3 zi uridrise⸗ 3 i eoee leern lta⸗ quicquid no ¶ Scdo notandũ eſt:i bic TNocum iner ꝓppꝛie:nec ꝓpꝛie ad placitũ: vt iſta vox utiue: vt tantu alia ſignificatiuatc. Mtrus biſpanus ponit buf ante impõne eius nõ eſt vor ſignificati⸗ itur ingefintte diuiſionẽ vocꝭ:q dʒ ſic intelligi. De numero ua:qꝛ nõ ſignificat aliquid vel aliqua:nec ali Agdſcöm dici vocũ alia eſtvox ſignitficatiua:alia eſt vox nõ qualiter ad placitũ:nec naturaliter ꝓpꝛie:lʒ pꝛobatio intel⸗ fignificatiua.O Et eſt illa diuino ſubiecti in ſigniicet aliquid naturaliter cõiter.⁊ de B liꝛet non N i Bexbſ accidẽtia:de qua videbit᷑ dnito aaraen videbitur in libꝛo peribermenias. citur:c lie gnnificati ¶Andge aliqna vorx poteſt dici ſignificatiua — , di n ſupplet ua large eeg Anom large:quia ip̃a repꝛe⸗ ¶ Cotra pꝛedicta arguit pꝛimo ſic tame Hii; 6 iqd: fi — ll iuiſione membꝛa diuidẽtia ⁊ ſtricte. ſentat:ſiue nata ẽ repꝛeſentare aliqᷣd: fiue In nulla bona diuiſione membꝛ⸗ . ſit illamet vox ſiue aliud ab illa voce. Er ſe excedũt diuiſim. Sed in iſta diuiſione Ped e aialis p? es. omnisvox mundi eſſet ſignificatiua. ¶ Alio n loꝛ ptz q; ker geb an taber na noc tis oꝛ⸗ ſo modo capitur ſtricte: pꝛovoce que resſentat no vor: ſicut cir. ulus pen li ru — it inſtrumen △ Diuiſio vocis ſi gnificati ue cũ mẽ⸗ bꝛoꝝdiffi nitionibꝰ diuifiovo cis ſigni⸗ ficatiue Declarat᷑ dinifio vo cis figni⸗ ficatiue ⁊ diffinitio nes diui⸗ dentinm Tractatus Pꝛimus ¶ Scðdo ſic. Oĩs voxł fit cũ imaginatione ſi- gnificandi:ergo omĩs vox eſt ſignificatiua. ſis ptʒ ꝑ Ariſtotelem:in ſcdðo de aĩa. Siłr oĩs vox repꝛeſentat ſeipſam:gꝗ oĩs vot eſt ſi gnificatiua.¶ Tertio ſic.Omne ſubiectũ ꝓ⸗ poſitiõis eſt ſignificatiuũ ſed buf eſt ſubʒ p⸗ poſitionis: buf eſt vot ſignificatiua. Mi⸗ noꝛ patet dicendo:buf eſt vox. ¶ Ad pꝛimũ dicit᷑qꝙ ly ſignificati⸗ uum ꝑ ſe captũ nõ eſt mẽbꝛũ diuidẽs:ſʒ hoc totum vox ſignificatiua.¶ Ad ſcðʒ dicit᷑ ne⸗ gando añs:⁊ ad ꝓbationẽ ðᷣ:ꝙ Ariſtoteles diffinit ibi vocẽ ſignificatiuã. Tel aliter di⸗ cit᷑ cõcedẽdo añs ⁊ ↄñ̃am:large capiẽdo vo⸗ cẽ ſignificatiuã:nõ tñ ſtricte.⁊ per hoc ſolui tur ſcdðᷣa pars argumẽti.¶ Ad tertiũ dicit᷑ q licet buf ſit vot ſignificatiua:large accipien do vocẽ fignificatiuã:nõ tñ ſtricte accipien⸗ do vocẽ ſignificatiuã. Ninñ illa vox buf indi⸗ gnanter ꝓferat᷑ vel cũ aſpitate:⁊ tũc eſſet in teriectio naturaliter ſignificatiua. ¶ Wocñ ſignificatiuaꝝ:alia ſigsifi cat naturalłr:alia ad placitũ¶ Uox ſignificatiua naturalrxr eſt illa qͥ apð oẽs homines idẽ repꝛeſentat:vt ge mitus infirmoꝛum: latratus canum ¶ Eox ſignificatiua ad placitũ eſt illa que ad voluntatẽ pꝛimi inſtituẽ tĩ aliqͥd ſignificat:vt bõ hoĩeʒ: equꝰ equum.(¶ Nocum ſignificatiuaruʒ ad placituʒ alia incõplexa:alia com plexa. Complexa:vt oꝛatio. Incom plexa:vt nomen vel verbum. ¶ Circa bunc textum ¶ Motãdum eſt pᷣmo:qꝙ hic petrus biſpanus ponit diuiſionẽvocis ſignificatiue que diuiſio dz ſic intelligi.dDe numero vocũ ſignificatinaꝝ:alia eſt ſignificatina a d placi tũ alia eſt ſignificatiua naturaliter. Et pñs iuiſio eſt diuiſio ſubiecti in accidentia Mic vor ſignificatiua ad placitũ ac.ponit diffini tionẽ vocis ſignificatine ad placituʒ q̃ dʒ ſic intelligi. Nox ſignificatiua ad placitum eſt vot:nata rep:eſentare et impoſitione quam actu bʒ illud:qð pꝛimus impoſitoꝛ ꝑ eaʒ ⁊ ſi bi fimilẽ voluit ſignificari.¶ In bac diffini⸗ tione vox ponitur loco generis.Et totũ reſi duum ponitur ad differẽfiã vocis ſignificã⸗ raliter ꝛc. Auctoꝛ ponit diffinionẽ vocis ſi⸗ gnificatiue naturalr: qᷣ dz fic intelligi. Ror ſignificatiua naturatr eſt vox:q̃ oẽ illð etñs aliud ab ipᷣa qdð vni repꝛeſentat:cuilibet alte ri nata eſt repñtare:ipſa nõ etñte ĩpoſita ad ſigniſicandũ illud ad placitũ vt gemitꝰ infir moꝝ.O Et illa ꝑticula vltima addit᷑ ppter H̊ ꝙ ſi ille terminus homo:ꝑ totũ mũdũ ſigni ficaret hoĩem:⁊ etiã cuilibet homini.nõ tñ eſſet vox ſignificatina naturaliter: qꝛ ſi iſte terminus hõ nõ fuiſſet impoſitus:non ſigni ficaſſet ſi apud totum mundum. ¶ Motandũ eſt ſecundo ꝙ pꝛimus impoſitoꝛ qui impoſuit voce ad fignificãdũ aliquã re:nõ cauſat aliqͥd in ip̃a voce:ſʒ in in tellectu hoĩʒ cauſat talẽ noticiã:qua cogno ſcũt:q; hec vox:⁊ ſibi fimilis ſignificat taleʒ rem:ſic ꝙ quotienſcumq; pponit᷑ talis vox debemusfoꝛmare ↄceptuʒ talis rei. Ex quo patet:ꝙ ſi ſignificatio capiatur actiue vt at⸗ tribuit᷑ voci:nõ eſt alið q; vot ſigni ficatiua ſed tñ cõnotat ipam rem ſignificatam poſſe repꝛeſentari ex impoſitione iam actu facta. ¶ Notãaũ eſt tertio:q bic:vocũ ſi⸗ gniſicatiuaꝝ ad placitũ ac.Auctoꝛ ponit di⸗ uiſionẽ vocis fignificatiue ad placitũ in cõ⸗ plexã ⁊ ĩ icõplexã.O Et dʒ talis diuiſio ſic in telligi de nũero vocũ ſignificatiuaꝝ ad pla⸗ 2 citũ alia eſt cõplexa:alia eſt incõplera.Et eſt Rox cõ⸗ pꝛeſens diuiſio ſubiecti in accidẽtia. ¶ Sed plera lo⸗ ad h̊ vt aliqua vox ſit cõplexa ſᷣm logicũ non Sicc requirit᷑ habeat plures voces fignificati me ex quibꝰ componatur:ſed ſufficit ꝙ ipᷣa uboꝛdinet᷑ vni oꝛationi ſiue conceptui men tali complero:ſeu cõplexe ſignificãti vt ſi il la littera A imponeretur ad ſignificãdũ tã tũ:ſicut hec ꝓpoſitio bomo eſt aĩal:tune illa littera:eſſet vor cõpleta:qꝛ ſuboꝛdinaret᷑ cõ ceptui mentali complro. Etiã licet non ba⸗ beat plures voces ſignificatiuas:tñ equiua let pluribus vocibus ſignificatiuis. ¶ Sed ad hoc aliqua vor fit complera ſᷣm grãma ticũ non ſufficit ꝙ ſnboꝛdinet᷑ oꝛationi men tali cõplexe:ſed cũ hoc requiritur: ꝙ ptes il lius vocis ſeoꝛſum ⁊ diuiſim ſuboꝛdinẽt᷑ ꝑti bus ofonis mẽtalis.Et ſic ly a:non eẽt vot ſignificatina cõplexa apud grammaticum. Knotadi eſt quarto:q vox incom plexa dʒ ſic diffiniri. Nox incõplerxa eſt illa que ſubeꝛdinat᷑ conceptni mẽtali incõplero. Quid pꝛi mus im⸗ poſitoꝛ cauſat in vocis im poſitiõe. Dor cõ⸗ pleragra matice. quig vox cõplexa ⁊ ĩcõplexa. tis naturaliter. Hic vox ſigniſicatiua natu⸗ et homo.¶ Sed vox complexa eſt illa que tun ſcu annn ſ ſeeliha leraf . men ctinon, e urlil ile fn⸗ udorel Dalb;impe mgltiond efand ſiinminnen ihonciustl me rtirtieſeincum . Comdicta nout rckignfenmaine⸗ ſenut elnmne imm leſtſttes on frrerco⸗ l(GGongai gemins⸗ ſtürriummmelten konesfg ifcne ic⸗ Ctadpoctunpriniimttm nroet maia Tertioao: Nerrcnoſidoꝛdimurun eo ſelmonpletoci autio fi ccodffinto roeisconph ¶Mapeini öe diſtin ſenor iöabaeet dupliceſen nſoniiarad rolume fonicerſitien ſc editmn ſpetnoͤſgnifer igee ltrpizeſbi finile ſan innn (Nſöndetn fſinngfipßnfierin cöheri genitinfinm⸗ ſiiltenpſſisocdascen nmactis ſenlteraiie eſhnſtenſoſſeni, ſihneßgent e ungeſgent unfmer finion⸗ De nomine Folio v. ſenlonẽ voeig i, — E8E ⸗ ”U cintelligi. Dor ſuboꝛdinatur cõceptui complexo:ſiue ipᷣa cõ ¶ Sigmnificatiua:ponitur ad diffe⸗ orꝛqoꝛ ilz erß ponatur er pluribꝰ vocibꝰ ſiguificatiuis: rentiq voc non ſignificatiue¶¶ Ad ectecullibet alte iſta bõ currit:fiue Hõ ex biurib pl acitũ p onit ad dꝛãm vocis ſigni⸗ . rc poſttn a vocibus ſignificatiuie: vr yaiſi ngni icarer ficantiſ naturaliter ¶ Dinet e po gemit inff tantum ſicut illa oꝛatio bomo currit. Ex q . äverbl:a . ſe nl infir anumn ne 5 nitur ad differentiã verbi:qð ſigmifi aadat ppte patet ꝙ aliqua vor bene eſt cõplexa m logi uneleiſtic. . totu mgi ſ Coꝛrela⸗ cum:tñ eſt incõplera vᷣm gramaticuz: ⁊ ecõ Cat cum tpᷣe ¶ Cuius nu a pars ſe t bominj nn riũ opti? nerſo:aliqua vor eſt complexa ſᷣm gramma. Parata aliqd ſignificat: ponitur ad raliter: e: ſin mum. ticum atñ eſt incomplera ſᷣm logicuz:vt ſi h dꝛĩam oꝛois:cuiꝰ ptes ſe agte aliqᷣd ofitus:nonfi . complexũ bomoalbꝰ imponereturad ſigni⸗ ſigmificãt. ¶ Finita: põit ad dꝛĩam lun. Sn ficãdũ Keierrie ent H nominis infiniti quod nõ eſt nomẽ: ſc homo albus eſſe 2 N eIE do Onos zie clne tñ eſſet incomplera ᷣm logicum. ſcðm dialecticum:ſed nomen infini e pelmus On tum: vt nõ bomo non equus. ¶ Rec ad ſoniftczci ni ¶ Cotra dicta arguit᷑ ᷣmo ſic: aliq̃ ta ponit᷑ ad dꝛĩam nominũ obliquo einae inin an poreſt ſignificatiua ad placiti:ctf nõ ſigni rum: vt cathoms: catboni: que nõ ſt ſigninen d anct ficat ad voluntatẽ pꝛimi inſtituentis: c pꝛi⸗ noĩa ſcdᷣm dialecticũ:ſed unt nomi⸗ ponik alenes wein n ſrues non ir er go dig intt eſt ma na obliqua vel caſus nominum. ñ alis rei. Er quo Poftſie. HH liter: tñ non eſt nataa- ſolus nominatiuus ſiue bec rectus ur actiue vtat/ e omnes ſignificare idẽ:cum ipſa ſignifi⸗ ðꝛ eſſe nomen ſcöm dialecticum. bt ſignificatina cet ad placitum pꝛimi inſtituẽtis:ergo diffi⸗ NEirca bunc tertum. . nificatam poſſe nitio eſt mala. Tertio afr.oꝛatio eſt vox com⸗ ¶ Sciendum eſt pꝛimo c triplex E Quid iam actu facta. plexa:⁊ nõ ſuboꝛdinatur conceptui cõplexo nomen.ſ.mentale ſcriptũ ⁊ vocale.¶ Nomẽ Nuid no . ſed incompleto:cũ oꝛatio fit quoddã nomẽ: mentale eſt conceptus mentis.Nomẽ ſcrip fenne⸗ bic:vocũ ſi⸗ ergo diffinitio vocis complexe eſt mala. tũ ẽ ſcriptura. Nomẽ vocale eſt vox quedã t Eicrip luctoꝛ ponit di⸗ ¶ Agd pꝛimũ ðꝛ diſtinguendo mino Et de noĩe vocali intelligitur pñs diffinitio ee vo⸗ dplacitũ in cõ⸗ rem: qꝛ ipa babet duplicẽ ſenſum. Unꝰ eſt ꝙ noĩs. ¶ Iñ nomẽ vocale capitur tripliciter: mom “ is diuiſio ſic in non ſigniſicat ad voluntatẽ pꝛimi inſtituen ſcʒ cõit᷑ ꝓpꝛie ppꝛijſſime. v Nomen vocale vocgleif. atiuan ad pla⸗; tis nũc exſtis: ⁊ ſicↄceditur minoꝛ. Ali ſen cõiter ſumpto vocabulo:ẽvot q põt reddere niitarcd, cöplera. Eteſt Vok iͤ⸗ ſus eſt: ꝙ nõ ſignificat idẽ qð pꝛimꝰ ĩpoſitoꝛ ſuppoſitũ vᷣbo imꝑſõali indicatiui modi ſiue nunite cidetia. (Sed plera b⸗ voluit ꝑ ipᷣaʒ ⁊ ſibi ſimilẽ ſignificari: ⁊ ſic ne illa accipiat materialr ſiue ſimptr: ſiue ſigni ols ßm logicu non Ziet gat᷑ minoꝛ.¶ Ad ſcm dicitur ꝙ lʒ gemitus ficasiue.Et ſic oĩs vox lr̃ata eſt nomẽ. Sʒ no pliin . ces ſnificcti infirmoꝝ ſitvox ſignificatina ad placitum:ſi men vocale, ppꝛie ſumpto termino eſt vox q̃ PP . ſufftcit ci⸗ boc cõplerũ gemitus infirmoꝝ:accipit᷑ ma⸗ ſignificatiue ⁊ perſonaliter ſumpta:ex ĩpoſi nceptnimen terialiter: ꝓ iſtis vocibus gemitus infirmo tione quã actu põt reddere ſuppoſitum ver toneebli⸗ hrn rum: acceptis ꝑſonaliter alibi:nõ tñ ſi capia bo ꝑſonali finiti modi:ſiue talis vox ſit ſim⸗ nificti vt fil tur pſonaliter p ſuo ſignificato de quo vere plex iue compoſita. illo modo noĩa infini ſignificäii t dicitur ꝙ enñ gemit? infirmoꝝ. ¶ Ad tertiuz ta:a oꝛõnes imperfecte ſunt noĩa. ¶ Sed no 13 iultun ll ðꝛ:di ſtinguendo iſtã:oꝛauo eſt nomen eo ꝙp men vocale ꝓpꝛijſſime ſũpto terĩoẽ vox ſim boꝛdinarel eo ſiibierteng cius põt accipi materialiter: pꝛo plex finita ⁊ recta:q̃ ſignificatiue a ꝑſõalr ſũ zlicet non ba⸗ illa voce oꝛatio vel ꝓ ↄceptu ſimplici cui ſub pta:ex impoſitione quã actu bʒ põt reddere as:tñ equind gor c⸗ oꝛdinat᷑ illa vox:⁊ ſic ↄceditur vel põt ſuppo ſuppoſiti vbo eſoali finitimõi pñtꝭ tpᷣis. et niuis. (Se pletagti nere ꝑſonaliter ꝓ illo de quo veꝝ eſt dicere hoc mõ capitur nomẽ ĩ ꝓpoſito.Et ſicut no⸗ era m graͤma ice⸗ ꝙ eſt of̃o ſic negatur illa:or̃o eſt nomen. men vocale capitur tripliciter: ſic nomẽ ſchᷣ oꝛationi men tũ: z mẽtale capiunt᷑ tripliciter. Eñ in diffi⸗ ritur: hles i Diffinitö GFOmen eſt vot ſignifi⸗ nitõe noĩs dʒ addi h̊ ꝑricła catbegoꝛeumati uboꝛdinẽt pti nois 1 de ecatiua ad placitũ: ſine ca ita ꝙ ſit nomẽ ſenſus nomẽ ẽ vox ſignifi nnon eit ve e tlarato tpe cui? nulla pars ſe/ Otiua catbegoꝛeumatica. Deoeeelarat ammalen n : tius par⸗ VA parata aliquid ſigiufi⸗ ¶ Motanduʒ eſt ſcðᷣo ꝙ; ĩ dctã diffi diffinitio vox incomn cy ſen iculati. EA cat finita ? recta. Eox nitiõe ponit᷑ iſte teri nomen: ꝓpꝛijſſime ſũ nominis öplera eſt ie D ĩ iſta diffinitõe .ꝓonit᷑ loco generis ptis ꝓ diffinito Et ponit᷑ vox loco generis ca e Differũt ſigniſica⸗ re tps et. BGignare cu tꝑe Et ponit᷑ cuiusmul la ꝑs ac. Quid no⸗ men infi⸗ nitum Intelle⸗ ctus diffi nitõis no minis Quid ma teria pꝛo pꝛie ⁊ im⸗ pꝛopꝛie Tractatus. Pꝛimus Deinde ponitur catbegoꝛeumatica ad dꝛãzʒ vocum ſincatbegoꝛeumaticaꝝ:ſtcut oĩs nul l.Deĩde põit ſignificatĩa ad differẽtiã vocꝭ rnõ ſignificatiue. Deĩde põit᷑ ad placitum ad dꝛĩazʒ vocꝭ ſi ntꝭ naturalr. Deĩde ponit᷑ ſine tpᷣe ad dꝛiam vbi qð ſigt cũ tpᷣe ðtmiato De inñ põit᷑ finita ad dꝛiaʒ noĩs ĩfiniti.⁊ põit᷑ re⸗ cia ad dꝛiam noĩs obliqͥ.⁊ põit᷑ cuiꝰ nulla ꝑs ⁊c.ad dꝛam ofonis cui ꝑtes ſeꝑate aliqͥd fi⸗ gnificãt. ¶ Diñ vox nõ ðꝛ ſignificatia ad pla citũ meu vel tuũ:ſʒ ad placitũ totiꝰ cõitatis vłl alicuiꝰ hũtꝭ auctoꝛitatem ĩ tota cõitate ¶ Sciendã eſt tertio circa illã ꝑti⸗ culã Sine tpᷣe:q dꝛia eſt iter ſignificare ciõ tpᷣe ⁊ ſignificare tpᷣs.¶ Riñ ſigmificare tẽp?ẽ ð pᷣncipali ſignif icato ĩpoꝛtare tempus vel ꝑtem tpᷣis:vt annꝰ.dies.hoꝛa.¶ Sed ſignifi care cũ tpᷣe:ẽ de mõ ſignificandi ĩpoꝛtare ali quã dꝛĩam tp̃ᷣis vltra pꝛincipale ſignificatũ vt amo ſignificat actũ amãdi:⁊ de mõ ſigni⸗ ficãdi accñtali ĩpoꝛtat tpᷣs pñſĩ q fit tal act⸗ ¶ Notãdũ ẽ q̃rto circa illam varti culam. Euius nulla ꝑs ac.ꝙ illa ſic dʒ intelli gi cui in mẽte nõ coꝛrñdʒ cõceptꝰ cõplexus. Et ꝑ illam ꝑticulã ſatis excluditur nomẽ in⸗ finitũ:cui coꝛrñdʒ ↄceptꝰ cõplexꝰex nomine finito ⁊ actu infinitãdi. Adait᷑ tñ illa ꝑticlła finita ad maioꝛẽ explicationẽ̃.¶¶ Iñ nomen infinitũ eſt aggregatum er noiĩe finito:⁊ il⸗ la negatione nõ cadẽte ſolũ ſup nomẽ finitũ ¶ Ex pꝛedictꝭ pʒ ꝙ diffinitio noĩs dz ſic ĩtel ligi. Nomen vocale ſtrictiſſime ſumene il⸗ luʒ terminũ eſt vor cathegoꝛeumatica ſigni ficatiua ad placitũ pꝛimi inſtituẽtis ſine tpᷣẽ determinato:cui in mẽte nõ coꝛrñdet cõce⸗ ptus cõplexus: ſumptus ſine negatione int i nitante que eſt nominatiui caſus o ¶ oõtra dicta arguit᷑ pꝛĩo ſic. nul⸗ la materia pᷣdicat᷑ de eo cui eſt materia: ſed vox eſt matia noĩs: male ð: nomen eſt vox ¶ Scðdo ſic. nomẽ infinitũ põt eſſe ſubiectũ ꝓpõis: ẽ nomẽ ſᷣm logicũ: ꝑ vngemale ex cluditur a diffinitione noĩs.OTertio ſic no⸗ mẽ obliquũ põt eẽ ſubᷣm enũciatõis:vt dicẽ do. Regꝭ intereſt bñfacere:ꝗ ẽ nomẽ ᷣm lo gicũ: per ↄñs male ponitur illa ꝑticula Re cta:in diffinitione nominis 2 ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ materia capitur dupliciter. ¶ Uno modo ppe ꝓ alta ꝑte eſſẽ tiali cõpoſiti: ficut eſt materia ex qua.ꝗ Del ꝓ illo cui inberet accidẽs ſicut paries ẽ ſub⸗ iectũ reſpectu albedinis.Et illo mõ ↄcedit᷑. maioꝛ negat᷑ minoꝛ.¶ Alio mõ capit᷑ mate ria impꝛopꝛie: ꝓ ſubiecto accidẽtis ſʒ pᷣdica tionẽ:⁊ ſic negat᷑ maioꝛ.⁊ ↄcedit᷑ mino::⁊ vl teriꝰ negat᷑ ↄna.¶ Ad ſcðᷣm ðq lʒ nomẽ in finitũ ſit nomẽ ꝓpꝛie ſumẽdo nomẽ:nõ tñ/p pꝛijſſime ſumendo ipᷣm.¶ Ad tertiũ ðꝛ: ꝙ lʒ nomẽ obliquũ poſſit reddere ſuppoſitũ vᷣbo imꝑſonali:vel ꝑſonali inſinitiui modi:nõ ta men verbo perſonali indicatiui modi. * Erxrbü eſt vox ſignifi⸗ catiua ad placitũ cuʒ tꝑe cuiꝰnulla ꝑs ſeꝑa ta aliqd ſignificat: fi⸗ A☛n mia ? recta. Cum tpe ponit᷑ ad dꝛĩaʒ noĩs:qð ſignificat ſi ne tꝑe.Fimtaponitur ad dꝛĩaʒ vbi infiniti vt nõ currit:nõ laboꝛat:q̃ nõ ſunt vᷣba ſcðʒ dialecticũ:ſʒ vᷣba infi nita. Recta:ponit᷑ ad dꝛiaʒ vᷣboꝛum obliquoꝝ vt currebat:cucurrit:q̃ nõ ſunt vba ſcðʒ dialecticũ ſʒ vᷣba obli qua.ñ ſolũ vᷣbũ pñt tꝑis:indicati ui modi:ſcðʒ dialecticũðꝛ eſſe vᷣbuʒ NReliqua vᷣo vᷣba eiuſdẽ modi ⁊ alio rũ modoꝝ dicũt᷑ vᷣba obliqua.Alie vo ꝑticule ponũt᷑ bic eadẽ rõe: qua ponebãt᷑ in diffinitione noĩs.Et ſci endũ eſt:ꝙ dialecticꝰſoluʒ ponit du as partes oꝛõnis ſcʒ nomen ⁊ vbũ. Alias aũt appellat ſincathegoꝛeu⸗ maticas id eſt conſigmficatiuas. ¶ Circa bunc textum ¶ Sciẽdũ eſt pᷣmo:ꝙ bic pe.biſ.po nit diffinitionẽ vebiqᷣ dat᷑ de vᷣbo vocali: ⁊ nõ de mẽtali vel ſcripto. Uñ verbum vocale tripliciter ſumit᷑ſ.cõiter ꝓpᷣe:⁊ ꝓpꝛijſſime. ¶ Derbũ vocale cõiter illo termĩo ſumpto:ẽ rẽ vox q̃ põt eſſe appoſitũ reſpectu noĩs ſub ſtãtiui. Et ſic ybũ ſe extẽdit ad vᷣba ĩdicatiui modi:⁊ alioꝝ modoꝝ: etiã ad vᷣba imꝑſona lia:ad vᷣba infinita:⁊ ad vᷣba cõpoſite figure ¶ Derbũ vocale ꝓpꝛie ſumpto vocabulo eſt vox indicatiui modi: q er ſignificatione vel impõne quã actu bʒ põt eſſe appoſitũ reſpe ctusioĩs ntĩ caſus:⁊ h in ꝓpõne cathegoꝛica Et ſic verbum ſe pꝛeciſe ectendit ad verbuʒ rmege Diffinitõ v̈bi ⁊ de⸗ claratio eius par⸗ ticulatim Numer?ꝰ partium oꝛõnis a⸗ pud diale cticuz. Aerbum vocale ſu mitur cõi ter ꝓpꝛie impꝛo⸗ pꝛie iecpftis Pis. et vod Grroöterti rel fumitt AUiercmpitu yrectr in d jindiſintionepomins. . Norianzeſttemo 1 unnric aggegnüer vdoſ cadete ſipꝛalllud vbiron ſetuleagoregnünun ſegitiniuenric erſe ſn lnegrtionomcadit ſunrn ſtiyceipi öeſſer ſe non e te noncuris. Oed ſi ll ſereturneganter te non innntſanen krii Honcurrit pot oſtituere d. Gicninnnen alinaihdeanin , Eisbetuncdifinirio ei rhi waleſnenſſineſt tfcnifcrinag agr, Noſtorci De verbo. indicatiui modi ſiue ſit ſimplicꝭ figure:ſiue ↄpoſite:ſiue ſit pñtꝭ tꝑis:ſit ſiue alteriꝰ:ſiue Folio vij. niti mõi:vł appm̃ reſpectu nomis nominati ui caſus.⁊ alie ꝑtes que ſignificatiue accep⸗ Nedik mimn 00 ſit finitũ fiue infinitũ.¶ Sed vbũ vocale ſtri te nõ poſſunt eſſe ſuppoſitũ vbi ꝑſonalis fi⸗ tomöͤr ſen ayl ctiſſime ſumẽdo vᷣbũ ẽ vox ſimpler indicati niti modi:nec appoſitum reſpectu nols niti medo nomein ui modi:q põt eẽ appoſitũ in ꝓpõne ſimpli⸗ caſus appellat dialecticus dictiões ſyncatbe (2 nome:noͤti citer pꝛĩa:ſiue pꝛio vera.Et hoc mõ capit᷑ in goꝛeumaticas rõne officij.et ideo illud nota (Actertiä de e jteiticlt iiſa , bil Acteniü dn pꝛopoſito. Que autẽ ſit ppoſitio fimpliciter bile debet ſic ĩtelligi:ꝙ tm̃ ſũt due ꝑtes ofo Notabilł jgereſt lectꝰ ime ſuppoßtü hd⸗ pꝛima: ſine pꝛimo vera videbitur in libꝛo pe nis catbegoꝛeumatice ratione officij s dia ĩtellect lann modinn, ribermenias. derlteht. 1 omẽ⁊ rbuielias aut ꝑtes ap⸗ Deines imodi ri appellat logicus ſincatbegoꝛeumati 7025 jeſtyp od Fonltid ¶ otãdũ ẽ ſcðᷣo qꝙ; duo requirunt elllen. de dis aüt plura Kaebor in logicae nis vox ſignf, enet i ad boc:ꝙ alioð ybũ ditcat᷑ rectũ.¶ Pꝛimũ ẽ Cö ä . ad placitiiang recti.· tale verbũ ſit indicatiui modi.¶ Scðʒ eſt ¶ Cõtra dicta arguit᷑ pꝛĩo ſic nul⸗ unonulla poſ 5 dfß plicir G tale xbũ ſit pñtis tpis.Et quo pʒ ꝙ vbuʒ lü nomẽ ſignificat cũ tpᷣe:ſed vᷣbuʒ eſt nomẽ 6.. A epg difi Triplicit 5: obliquũ tripliciter. ¶ Uno mõ: qꝛ non eſt ergo verbum non fignificat cum tpe. ¶ Se⸗ qdſignificat. fi, ſ⸗ buͦ d . lturi Gruficat. fl edx vVerbu d indicatiui modi: lʒ ſit pñtis tꝑis: vt bũ op/ cundo arguitur ſic: creare eſt vpum:et tamẽ recta Cum tye mm obliquuz tatini modi pñtis tpis: vt amarẽ: ¶ Alio mõ non ſignificat cum tpe cũ creatio in inſtanti :gd ſignificat f em qꝛ nõ eſt pñtꝭ tpis lʒ ĩdicatiui modi: vt ybũ fiat:ergo diffinitio mala.¶Tertio arguitur tur ac deſaz 5 bi tichlanfn pᷣteriti tꝑis vł futuri indicatiui mõi:vt ama ſic: verbum infinitum poteſt pꝛedicari ĩ enũ mölab 1e3 1 ui amobo.¶ Alio mõ: qꝛ nec ẽ ĩdicatiui mo⸗ ciatione vera ergo ipſum eſt verbum.antece A 0zqt:q o di. nec pñtis ꝑis. vt vᷣbũ alteriꝰ mõi ab ĩdi⸗ dens ptz dicendo bomo non currit:capiẽdo alcng Pba lnfi arin⸗ pteriti Pel futuri bie⸗ Ex quo ptz ꝙ illam negationem non infinitanter. d dꝛiaz Yboꝛ aliter capitur ly recta: in diffinitione verbi terz e ſti arcucamtraͤn Ouidver iin diffinitione nominte. TSennd dioßt Ri ineapge cucurru. — „ :e pponere ma cticũ ſz v̈ba obli bũ infini ¶ Notãduʒ eſt terrto q; verbũ infi⸗ terialiter vel ſimpliciter: boc eſt poteſt acci it tpis: indicani tum. nitũ ẽ aggregatũ ex vᷣbo finito: ⁊ negatiõe pi pꝛo illa voce verbum:⁊ ſibi fimilibus: vel ticũdꝛ eſſe vbuz cadẽte ſupꝛa illud vbũ:rõne ſui ꝑticipi pᷣci- pꝛo conceptu cui ſuboꝛdinatur illa vot bũ uſdém . 1 ſe.Et tale aggregatũ nunqᷓ; ↄſtituit ꝓpõneʒ ⁊ ſic conceditur minoꝛ:vei poteſt ſupponere uſde mocl 1 ali⸗ negatiuã:quantũ ẽ ex ſe ſaltẽ vt nõ currit:il perſonaliter pꝛo illo de quovere dicitur ꝙ ẽ gobliqua. Alie re la negatio non: cadit ſupꝛa illud verbũ rõne verbum ⁊ ſic negat᷑ minoꝛ. Ad ſecunaum ccade roͤe: qg en ſui ꝑticipij pᷣciſe:⁊ ſic non currit:tm̃ valet ſi⸗ diciturꝙ licet creare non ſignificet cũ tẽpo one nois Et ſcl nine⸗ cut ẽ non currẽs. Sed ſi illa negatio nõ:ca⸗ re:capi endo pꝛopꝛie tempus:tamen bene ſi 9ſoluz ponit d eu peretur neganter.tũc non curritvaleret tm̃ giſicat cum tempoꝛe: accipiendo tepus ge ſoluz pomt n 8 ſicut non eſt currens.Et tũc hoc aggregatũ neraliter:vt ſub ſe compꝛebendit quamcuq; znomen? pbü. aian non currit põt oſtitnere ꝓpoſitionẽ nega⸗ omenſuram.O Ad tertium ðꝛ:qꝙ licet verbum ſincatbegoꝛel⸗ Diffinitõ tiuã. Eñ cũ ðꝛ in diffininitioneverbi:cũ tꝑe infinitum ſit verbum capiendo vᷣdu coit᷑ vel amficatiugs. nis vᷣbi in dz addi h̊ ꝑticula determĩato. ¶ Et ſic ex di⸗ pꝛopꝛie: non tñ capiendo verbum ꝓpiſſime ⸗ 91 tellectꝰ. ctis hẽtur:ꝙ diffinitio verbi dʒ ſic intelligi: Aatio e vox ſi gnificati Diffinitõ textum bicpo verbũ voeale ſrirtinu ſumẽdo verbũ: eſt Bua ad placituʒ: cuius ꝑ oationis m hbic pe. bil. vor ſignificatiua ad plaxitu:cu tꝑe determi⸗ „ er,1 2 declara q bic pe. bin ncn cn Br vereii tes ſeparate auquid ſi⸗ ? dec de yo vocali. nato:ſuboꝛdinata concptui ſimplici nõ ſun AieS iep tio eius denbum we pta negatione infinitante: que eſt pꝛeſentis NSmficat ¶ Hoc totum particula ſoher ppꝛifſine, tempoꝛis indicatiui modi. cui⸗ partes bare⸗ ali⸗ tim. germioſunki ¶ Notandũ eſt arto ꝙ h̊ ↄſequẽter n crtoilen der iliete ireſpectu nois n geln auccoꝛ ponitvnũ notabi le ſcʒ ſunt tm̃ due tlam nomimis ct quo un Par. Jit ad vbaidicatln at ꝑtes oꝛõnis m dialecticũ: ſaltẽ mag? pnci tes ſparate nibil ſignificant. Reuqᷓ tiã ad vba inoſo re fnirutch pales.ſ.nomẽ ⁊ verbũ: qꝛ ille due ꝑtes ſi uffi⸗ autẽ particule ponuntur B eadeʒ ra yba cpoſte ibe lcrphi⸗ ad opoſit one Pöſe cat begoꝛice. en tione qua in diffinitone nomims et node ictõ ille due ꝑtes ſũt cathegoꝛeumatice rõne o Di F. zonũ alig pfe dj umpo onian e un Bsoetg ficij.¶ Fide illa dirtis⸗ ðꝛ bre officium cabe verbi ponebant᷑ ¶ Oꝛon li alia pfe Diſo oꝛa n eſz reſpe . „ J86 5 45 S e 3 4 t1S ſnſoſi eſp W Rdeer g goꝛeumatis.que ſignificatiue acceptꝗẽ no⸗ cral mpeilite⸗ Al in e fe nonis eſſe ne nbehonia ſincatbe. men ⁊ verbũ. illis terminis ſtrictiſſinte ſum cta eſt illa que perfectu ien n ponat aa verviß ptis: vel põt eſſe ſuppontũ veroi ꝑſlonalis fi In aĩio audiior ivt bo curꝛit. Oꝛo iꝑ exte — Diniſio o rationis. perfecte. Quid oꝛõ mẽtal vo cał⁊ ſcpᷣ⸗ ta. Quot mo dis oꝛatõ dicitur ſi⸗ gnificati⸗ ua ex ipo⸗ ſitione Declarat᷑ particula cuius par tes ⁊c. Intellec⸗ tuſ diffini tionis to⸗ talis ofo⸗ nis Declara⸗ tur diui⸗ fio oꝛõis: ⁊diff initi ones ꝑti⸗ uz dinidẽ tium Cractatus Quintus fecta eſt illa:q̃ impfectũ ſẽſũ gñat in aĩo auditoꝛis:vt hõ albꝰ.¶ Oꝛatio num perfectarũ.alia indicatiua:vt homo currit.alia imperatiua:vt pe⸗ tre fac ignem.alia optatiua.vtvti⸗ nam eſſem bonus clericus. alia con iunctiua:vt ſi vener ad me dabo ti⸗ bi equum.alia depꝛecatiua:vt miſe⸗ rere mei deus.Harum autem oꝛati onũ:ſola enim indicatiua oꝛatio di⸗ citur eſſe pꝛopoſitio. Circa hũc tertum . ¶ Sciẽduʒ eſt pꝛio ꝙ triplex ẽ oꝛa tio.ſ.mentalis:⁊ illa conceptus complexus. Alia eſt ſcripta:⁊ ſcriptura ⁊ alia eſt vocalis ⁊ illa eſt que ab oꝛe pꝛofertur Modoĩ ꝓpo⸗ ſito eſt ſermo de vocali.ñ oꝛõneʒ vocaleʒ fignificare ad placitum:eſt ipſam ſignifica⸗ re ex ĩpoſitione.¶ Sʒ or̃onẽ vocalẽ et ĩpoſi tiõe ſignificare: cõtingit duptr. ¶ AUno mõ ex ĩpoſitione ſuaꝝꝑtiuʒ ⁊ nõ et ĩpoſitõe ſui vt patet de ofone vocali ex pluribꝰ vocp'ſi gnificatiuis cõpoſita: ficut iſta homo ẽ aĩal: nunqᷓ; fuit impoſita ſᷣ̃m ſe totã:ſʒ partes eiꝰ pᷣciſe ſunt impoſite ad ſignificãdũ.Alio mõ ex ĩpoſitiõe ſui ſiẽ pʒ de oꝛõne vocali q̃ ñ cõ⸗ ponit᷑ ex pluribꝰvocibꝰ ſignificatiuis ſed eſt tm̃ vna vor ſuboꝛdinata ↄceptui cõplexo:vt ſi a.imponat᷑ ad ſignificãdũ tm̃ ſicut bõ cur rit:tunc illa oꝛatio a.ſignificat ex impoſitio ne ſui ⁊ non et impoſitione ſuaꝝ partium ¶ Motanduʒ eſt ſcdðo circa illã par ticulã cuiꝰ ꝑtes ſeꝑate ⁊c.ꝙ illa dʒ ſic intelli gi: cuiꝰ vocvł ↄceptꝰ cui ſuboꝛdinãt᷑ partes ſunt ſignificatiue ſeoꝛſũ. Dicit᷑ notatvł cõ ceptus ⁊c.qꝛ ſi illa lr̃a a impõat᷑ ad ſignificã dũ idẽ:⁊ eodẽ mõ ſicut illa oꝛatio bomo cur⸗ rit:tunc lʒ partes ipfſius a nihil ſignificẽt ſe parate:ex quo illa vox a nõ habet partes:tñ ptes ↄcept cui ſu boꝛdinat᷑ aliqͥd ſignificãt ſeparate.¶ Ex quo ptz q diffinitio oꝛõis dʒ ſic intelligi.¶ OHꝛatio vocalis ẽ vox ſiguifica tiua ex impoſitione ſui vel ſuaꝝ partium̃:cu⸗ ius vocꝭ vel conceptus talis vocis partes ſe parate aliquid ſignifitanant. ¶ Motandũ eſt tertio ; bic oꝛonuʒ alia ꝑfecta.⁊c.auctoꝛ diuidit oꝛõneʒ ĩ or̃onẽ ꝑfectã ⁊ ĩꝑfectã:que diuiſio dʒ fic intelligi ¶ De nũero oꝛationũ alia ẽ ꝑfecta:alia ẽ iꝑfe cta. Uel ſic:oĩs oꝛatio ẽ ꝑfecta vel imꝑfecta finitionem oꝛationis ꝑfecte:q dʒ ſic intelli⸗ gi. Oꝛatio vocalis ꝑfecta eſt illa: q nata eſt gñare inſtrumẽtaliter ſnĩam ꝑfectã in potẽ tia cognitiua audientis.¶ Et oꝛatio vocalis iĩperfecta eſt illa:q nata eſt generare inſtru⸗ mẽtaliter ſnĩam impfectã in potẽtia cogni⸗ tiua ipſius audientis.¶ Iñ ſenſus in ppoñ to capit᷑ ꝓ ſentẽtia. Et ſenſus ꝑfectꝰ: ꝓ ſnĩa ꝑfecta qͥ eſt oꝛatio mentalis vltimata nõ in⸗ terrogatiua:in qua ntũs reddit ſuppoſitum verbo ꝑſonali:vt eſt mentalis vltimata cui ſuboꝛdinat᷑ iſta vocalis:hõ eſt aĩal.¶ Sʒ ſen ſus imꝑfectꝰ:ſiue ſnĩa imperfecta eſt oꝛatio mẽtal vltimata ĩterrogatiua: vel in q̃ ntũs nõ reddit ſuppoſitũ vᷣbo ꝑſonali.Erẽplũ pᷣ⸗ mi:vt oꝛatio mentalis vltimata cui ſuboꝛdi⸗ nat᷑ iſta vocalis: qͥs currit.Exẽplũ ſecũdi:vt vltimata mẽtalis buiꝰ vocalis:hõ albꝰ. Ex pꝛedictis pʒ: oꝛatio ꝑfecta eſt oꝛatio non inter rogatiua:in qua vel eiꝰ mentali.noĩati uis reddit ſuppoſitũverbo ꝑſonali finiti mo di. Et boc intelligẽdo de oꝛatione de ineſſe: ⁊ nõ modali. Et oꝛatio imꝑfecta eſt oꝛatio interrogatiua: vel oꝛatio in qua vel in eius mentali vltimata:nominatiuus non reddit ſuppoſitum verbo perſonali finiti modi. ¶ Notãdũ ẽ quarto q h̊ oꝛationuʒ pꝑfectaꝝ:anctoꝛ diuidit oꝛationeʒ perfectã:q̃ diuiſio dz ſic intelligi.¶ De numero oꝛatio⸗ nũ ꝑfectaꝝ:alia eſt indicatina:alia imperati ua:⁊ ſic de alijs. Ende oꝛatio ĩdicatiua vo calis eſt oꝛatio:cuiꝰ verbũ pᷣncipale eſt indi catiui modi. Rel que ſuboꝛdinat᷑ mentali: cuius vᷣbũ pꝛincipale ẽ indicatiui modi.Et amiliter dicẽdũ ẽ de alijs ſuo modo.¶ Sʒ qꝛ vbũ indicatiui modi eſt ꝑfectius alijs: ideo oꝛatio indicatiua ẽ ꝑfectioꝛ alijs oꝛationibꝰ Et etiãꝗ ex quo ſola indicatiua ſignificatveꝝ vel falſuʒ:ſic ꝙ nõ alie oꝛationes:niſi ꝓ quã to ponũtur loco indigatiue:ideo ſola ĩdicati ua dicit᷑ eſſe enũciatio ſine pꝛopoſitio. ¶ Moõtra dicta arguit᷑ pꝛĩo ſic.Nul lũ completũ dʒ diffiniri.ſed oꝛatio eſt qnid cõplexum:ergo non dʒ diffiniri. ¶ Secun⸗ do ſic.nihil eſt ꝑfectũ cui pᷣt fieri additio: ſʒ cuilibet oꝛationi poteſt fieri additio: ergo nulla oꝛatio eſt oꝛatio perfecta.¶ Tertio ar⸗ uitur: bec eſt oꝛatio coniunctiua ſiue opta⸗ tuua:ego vellem eſſe bonus clericus: et ta⸗ men fignificat verum vel falſum:ergo male diciturap ſola indicatiua dicitur ¶Deige bic:perfecta eſt illa.auctoꝛ poit dif Giatio ſiue pꝛopoſitio. e enunz OQuid ſe⸗ ſuſ ꝑfectꝰ iperfe⸗ ctus. Quid oꝛa tio perfe cta ⁊ imꝑ fecta ple⸗ narie oñ⸗ ditur. Declarat diſio oꝛa⸗ tiõis xfe cie. – lin rni eli Neain onoel tfon ſu O W „ leof ſn ſen lti we Pete, erie oen ſkinsvoluntas ne 4 eßgnittarenn e Woron ei ſthöch ito W föniat. ſens Clſc elnd Aftiz böͤunt /nbare piea Cnatfoßctcan Pepoi Chateroeſtcopla relg Gc hoanrit do e neiſcſſiteent an Cuiten TMud verduneſt g Ucrcchtlatmi deimr ubegort unß heroeſioene uro e bun tlonetts pee⸗ Offni ponis (Cn Almudert Afentigind Sgn nnidn ine hert hoftioren en di aun fen Mne, Itnrofo cgne lgimmd line⸗ WRZ r a galis: bͦalbe. (Et ctaeſt oꝛatio non mentali. noiati pſonali finiti mo ratione de ineſſe: Quiden npfecta eſt oꝛatio tio peſe inqua velin eins catin tinus non reddit ſecupe⸗ li finiti modi. mrieo gitur. p Boꝛatiom tionez perfecta:j Declin e numero oꝛatio⸗ diſiocg ina: alia imperati tidis i atio idicatiuavo ge. pncipale eſt indi dꝛdinat mentali: licatiui mogli. Et o modo. ¶ Sʒqꝛ ectius alijs: ideo alijs oꝛationib iua fignificatyen iones: nifi qua .ideo ſola idicati pꝛopoſitio. kpꝛio ſic. Nul ed oꝛatio eſt nid finiri. ¶Decun/ tfieri adaltiorß ri additio: ergo cta. (Terntion, nctiua ſiue opla⸗ li umneſg⸗ m⸗ icitur eſſe enun⸗ Diuiſio p De diffinitione ⁊ diuiſione ꝓppoſitionis ¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ ↄcedendo maio⸗ rem de diffinito ꝓpinquo:ſed nõ de remoto Et ad minoꝛẽ dicitur diſtinguẽdo eaʒ eo ꝙ ſubiectũ eius põt ſupponere materialiter ꝓ illo terio vocali oꝛatio:⁊ ſic negatur minoꝛ: vel põt ſupponere ꝑſonaliter ꝓ illo de quo Fe ðꝛ ꝙ eſt oꝛatio ⁊ ſic ↄceditur minoꝛ ¶ Ad ſcðm ðꝛ ꝙ lʒ nibil ſit ꝑfectũ fimpliciter cui põt fieri additio:tñ bene aliqðtale eſt perfe ctũ in ſuo genere velin ſua ſpẽ.¶ Uñ ꝑfectũ ſimplr eſt cui nulla põt fieri additio.¶ Sʒ ꝑ Quid ꝑfe fectũ in gne vł ſpẽ ðꝛ illud:q bʒ oĩa reqͥñta ctum ſim ad hoc ꝙ ratio gñis vel ſpẽi ſibi conueniat. pliciter:? ¶ Ad tertiũ ðꝛ:q ſi capiat᷑ illa oꝛatio ĩ ſenſu efectũ in ꝓpꝛio eiꝰvt ſignificat deſideriũ:tũc nõ ſigni generevł ficat verũ vel falſum Sed ſi capiat᷑ loco iſtiꝰ ſpecie. iudicatiue.ſ.volo eſſe bonꝰ clericꝰ: ſine loco iſtius voluntas mea eſt ꝙ ſim bonus clericꝰ tunc ſigniticat verũ vel falſum. Ropoſitio ẽ oꝛo veꝝ vel fſſim ſignificãs ĩdicãdo: vt hõ currit ¶ Pꝛopoſi tõnũ ãt alia cathegoꝛica RGalia bypotetica. atbe⸗ goꝛica ẽ illa q̃ͥ bʒ ſubm̃ ⁊ pᷣdicatum ni 7 coplaz taqᷓ; ꝑtes pncipales ſui: vt Diffinits bõ currit. In bac ei ꝓpõne: hõ ẽ ibm ꝓppõis ca Curꝛit vᷣo pᷣdicatũ.Et qð ↄlũgit vnũ ihegoꝛi⸗ cũ altero eſt copła:vt ptʒ in reſoluẽ ce ⁊ decla do:hõ currit.i.bõ ẽ currẽſibi homo ratio eiuſ eſt ſubiectũ ⁊ currens pꝛedicatum Diffinitõ ꝓponis. põnis da ta penes ſubſtanti n co⸗ Tlllud verbum eſt: dicitur eſſe copu. puli co, la. qꝛ copulat vnũ cum altero. ¶ Er dicitur cathegoꝛica a cathegoꝛiʒo Imerpᷣ⸗ cathegoꝛiſas are.qð idẽ eſt ſicut p⸗ tatio de dico pꝛedicas pꝛedicare. Uñ ðꝛ ca⸗ ly. thegoꝛica.i.pᷣdicanua ¶ Subiectũ Catbego eſt ulud ð quo aliquid ðꝛ.ſ.pᷣdicatũ ĩca ¶ HPꝛedicatnm eſt qð ðꝛ de altero: ſcilicet de ſuo ſubiecto. ¶ Circa bunc tertum. ¶ Notãdũ ẽ pꝛimo ꝙ pe.biſp.põit diffinitionẽ ppõnis:qͥ ſic dʒ intelligi. Pꝛo⸗ Exponit᷑ poſitio vocalis eſt oꝛatio vocalis qͥ ſuboꝛdi⸗ diffinitio natur ꝓpoſitiõi mẽtali vere vel falſe. Et poꝰ ꝓpõnis, nitur ofo loco gñis ¶Et ðꝛ vocalis:ad dꝛiaʒ mentalis impꝛopꝛie dicten of̃onis ſcripte Foli vij. talis ꝓpꝛie dicte:q̃ nulli alteri pꝛopoſitioni ſuboꝛdinat᷑. Eñ pñs diffinitio nõ eſt ꝓpꝛie diffinitio ꝓpõnis:ſʒ bui termini enũciatio cũ ꝓpoſitio debeat ꝓpꝛie ſic deſcribi.¶ Pꝛo e poſitio eſt of̃o poſita ꝓ ↄcluſione inferenda Sed tñ ex quo iſte terminꝰ ꝓpoſitio eſt ma gis notus iuuenibus ideo pe. hyſp.diffinit enuuciati 1 ationem ſub noĩe pꝛopoſitionis. Quid ſi- ¶ Notãdũ eſt ſecundo q ſignifica gniticare re veꝝ:vt eſt ad ꝓpoſitũ eſt ſuboꝛdinari ꝓpõ verum vł ni vltimate vere. Sʒ ſignificare falſuz ẽ ſub falſum oꝛdinari ppõni mẽtali vltimate falſe. Unde veꝝ in ꝓpoſito idẽ eſt q; ꝓpoſitio vera. Et falſuʒ idẽ eſt: ꝓpõ falſa. Mõ ad boc ꝙ ali quod ſignũ ad placitũ ſignificãs ſit ppõ:nõ ſufficit ſignificet verũ vel falſum:boc eſt ofonẽ verã vel falſazʒ:qꝛ tũc iſte ofones:of̃o vera vel falſa:⁊ ſilr iſti termini:verũ falſum. eſſent ꝓpõnes:ſed requiritur ꝙ; ſuboꝛdinet ꝓpõni mẽtalivltimate vere vel falſe.Et illo mõ lya:beue eſſet ꝓpõ.Silłr cireulus pẽdẽs ante tabernã diceretur eſſe ꝓpõ. Vñ in dit finsione ꝓpõnis ponit᷑ illa ꝑticula indican do:que debet ſic exponi.ſ.ꝙ ſit oꝛatio cõpo fita ex verbo indicatiuimodi:. . ¶ ‚ Motandum eſt tertio q; cõſequẽt᷑ auctoꝛ ponit diuiſionẽ ꝓpõnis:q ſic dʒ intel ligi.de numero ꝓpoſitionũ:alia ẽ catbego rica. ⁊ alia hypotetica.Et dat᷑ iſta diuiſio pe⸗ nes ſubam ꝓpõnis.Et eſt diuiſio generis in „ ſuas ſpẽs. Deide auctoꝛ ponit diffinitionẽ Exponit᷑ ꝓpõis catbegoꝛice:que ſic intelligitur. Pꝛo diffinitio poſitio cathegoꝛica eſt illa q̃ vel eius menta ppois ca lis cui ſuboꝛdinat᷑:hʒ ſubiectũ pᷣdicatũ:⁊ co⸗ tbegoꝛi⸗ pulã verbalẽ: tãqᷓ; ꝑtes pꝛincipales eiꝰ. Uñ ce· ꝑly illa:intelligitur genus diffiniti. ſ. ly ꝓ⸗ pgſitio.Et totũ reſiduũ ponit᷑ ad dꝛiam pꝛo⸗ poſitionuz hypoteticaꝝ.¶ Et dicitur vel eiꝰ mentalis ac.ꝓpter tales hõ eſt:⁊ a.ſi ſignifi cet tantũ ſicut hõ eſt animal. ¶ Notãdũ ẽ quarto ꝙ bic ſubiectũ eſt de ꝛc.auctoꝛ ponit diffinitionẽ ſubiecti nõ diſtributiõis:ſʒ ꝓpõnis q̃ dʒ ſic intelligi. Subiectũ enũciatõis eſt teriꝰ de q ĩplicite Declarat vłexplicite:mediãte copula vᷣbali affirmata qͥq ſubie⸗ vel negata enũciat᷑ alꝰ ter minꝰ.i.pᷣdicatum ctũ enun ¶ Sʒ ſubm diſtributõis:eſt terinꝰ cõis a ꝑte ciationis ſubiecti ꝓpõis diſtributꝰ:qͥ põt eẽ mediũ ſil adiſtribu logiſmi facti in barbara:vł in darij:vt in iſta tionis Deinde ðꝛ:que ſuboꝛdinat᷑ ꝛc.ad dꝛiꝰʒ mẽ Ipone. Cuiuſſibet boĩs oculꝰẽ dexter ly bo Tractatus.Quintus minis eſt ſubᷣm diſtributõis ⁊ nõ enũtiatõis ñ aliqñ ſubʒ enũciatõis ⁊ ſubʒ diſtributio nis diſtiguüũt᷑ vt in exẽplo dato. Aliqñ ſunt idẽ.vt oĩs hõ currit ibi ly:bõieſt ſubm enũti atõis ⁊ diſtributõis Poſtea diffinit auctoꝛ Declarat pᷣdicatũ:nõ foꝛmale:ſʒ male ⁊ eſt ſenſus diffi diffinitio nitõis. Pꝛedicatũ matiale ẽ terinꝰ qᷣ iplicite pꝛedicati vłerxplicite enũciat᷑ de alio.ſ.de ſubcõ:medi lis Diuiſio ꝓ põnis ca⸗ cthegoꝛi⸗ cedata pe nes quan titatem. Quid ꝓ⸗ põ vlis. Quid ter min? cõis que ſigna vlia. Quõ bic i titas ac cpitur: 2 guõ non. materia⸗ ante copula vxbali affirmata vel negata. Sʒ pᷣdicatũ foꝛmale eſt ipſa copula vniens ſub⸗ iectum cum pꝛedicato. ¶ Koõtra dicta pꝛimo arguitur ſic. ¶Diffinitio ꝓpõis ↄuenit alijs a diffinito vt ꝓpõi mẽtali:ſcpᷣte ⁊ circulo pẽdẽti añ taber⸗ na: ipᷣa nõ eſt bona.¶ Scðo af. Mẽbꝛa di uiſiõis ꝓpõis coincidũt: & ipᷣa eſt mala Añs pʒ:qꝛ eadẽ ꝓpõ ẽ cathegoꝛica ⁊ bypotetica: nicut iſta.hõ vel aſnus currit ¶ Tertio af ſic Iſta ꝓpõ hõ eſt:eſt ꝓpõ cathegoꝛica ⁊ tñ nõ bʒ pꝛedicatum:ergo diffinitio eſt mala ¶ Ad pꝛumũ dicitur ꝙ oꝛatio men⸗ talis ſcpta:a circulꝰ pẽdẽs añ tabernã exclu dunt᷑ a diffinitõe ꝑ illã ꝑticulã vocaliss Ad ſᷣm ðꝛ:ꝙ lʒ mẽbꝛa diuiſiois q ad ſuppoſita ſi ue q ad ſigtũ mat᷑iale coincidant mõ tñ q ad rões ſiue diffinitões:vt iſta.bõ vel aſinꝰ cur rit: ſigtur ꝑ iſta duo cõplexa ꝓpõ cathegoꝛi⸗ ca ⁊ ꝓpõ bypotetica:a tñ eſt alia diffinitio ꝓ põ nis cathegoꝛice:⁊ alia ꝓpõnis bypoteti⸗ ce.¶ Ad tertiũ ðꝛ: Iʒ illa vocalis bõ eſt:non habeat ſubiectũ:pᷣdicatũ: ⁊ copulã:tñ menta lis cui ſuboꝛdinat᷑ hʒ illa. Rel ſic:lʒ nõ babe at pᷣdicatũ explicite:tñ bñ implicite:qꝛ bene implicat᷑ in boc verbo eſt:⁊ boc ſufficit. ter: ꝑticulariter: idefinite:vł ſingularit᷑ Iñ quãtitas in ꝓpoſito nibil alið eſt:qᷓ; ꝓpõ in qua ſubʒ tenet᷑ vtr:ꝑticulariter:ĩdefimite vł ſingulariter.Et ſi capiat᷑ quãtitas ꝓpꝛie tũc eſt terminꝰ pᷣme intentõis:a figniſicat res q̃ nõ ſunt ſigna.Sʒ ſi capiat᷑ ſcðo mõ tũc ẽ ter minus ſcðde intẽtõis ⁊ ſig̃t pꝓpões:ↄnotãdo ſubiecta eaꝝ teneri vli:pticularit᷑ idefinite: vł ſingulariter:ſi tales ꝓpões ſunt de ineſſe Sed ſi ſint modales cõnotãt copulam ſic vł ſic teneri. ¶ Motãdũ eſt ſcðo ꝙ iſta diuiſio qᷓ qrimẽbꝛisᷓ ponit᷑ a petro biſ.in textu dʒ ſic intelligi.de numero ꝓpõnũ cathegoꝛicarũ qdã eſt vłis.qdã ꝑticularis:q̃dã indefinita ⁊ quedã ſingularis.¶ Et bʒ iſta diuiſio q̃dri mẽbꝛis ſic reduci ad bimembꝛẽ.Oĩs ꝓpõ ca thegoꝛica:vel eſt de ſubcõ cõi:vel ſingulari. Si de ſubiecto ſingulari:tũc eſt ſingularis: ſi ſubᷣm teneat᷑ ſingulariter. Si ſit de ſubie⸗ cto cõi:vł ergo tale ſu biectũ tenet᷑ cũ ſigno vel ſine ſigno. Si ſine ſigno eſt. Inde finita Si cũ ſigno boc ↄtingit tripliciter:qꝛ vel ſu mitw᷑ cũ ſigno vli:a ſic eſt ꝓpõ vłis.Rel cũ ſi⸗ gno ꝑticulari.⁊ ſic eſt ꝑticularis.el cum ſi gno qð eſt ꝓnomẽ demõſtratiuum pᷣmitiue ſpeciei:a ſic iterũ eſt ſingularis.de iſtis plu⸗ ra alia ſunt videnda:q̃ videbũtur in logica. ¶ Notãdũ eſt terrto ꝙ bic ↄſequen ter pe.hiſ.ponit diffinitionẽ ꝓpõnis vlis: qͥ diffinitio ſic intelligit᷑. Pꝛopo vlisleſt ꝓpõ cathegoꝛica:in qua implicite vel explicite vel in eiꝰ mẽtali cui ſuboꝛdinat᷑:ſnbijcit ter⸗ minus cõis:ſignolvli nõ impedito deterĩatꝰ ¶ Pꝛopoſitionũ cathegoꝛicarum.ꝰvel aliq ſuppiete vicẽ ſigni vlłis.¶ In q dif Alia vłis.Alia ꝑticularis. Alia in⸗ definita ⁊ Alia ſingularis. ¶ Pꝛo⸗ põ vlis eſt üla:inqᷓ ſubijcit ternnnꝰ cõis:ſigno vłi determiatꝰ.Ael ꝓpõ ꝓlis eſt illa:q̃ oĩ aut nulli in eẽ ſigat vt omnis hõ currit.Nullꝰ hõ currit ¶ Lerminꝰ cõis eſt qͥ aptꝰ naꝰ eſt pꝛedicari de pluribꝰ: vt hõ de ſoꝛte ⁊ de platone ¶ Signa vlia ſunt hbec oĩs nullus quiibet:meuter:⁊ ſilia. QCirca bunc textum. ¶ ’otanduʒ eſt pᷣmo bic ↄñr pe. hi. diuidit ꝓpõnẽ cathegoꝛicã penes qtita tẽ.¶ Eñ in ꝓpoſito nõ dʒ accipi qtitas ppe finitione ponit᷑ ꝓpõ cathegoꝛica.loco gñis ODeinde ðꝛ terminꝰ cõis ad dr̃az ꝓpõis ſin gularis:cuiꝰ ſubiectũ eſt terminꝰ fingularis Deinde ðꝛ ſigno vli:ad differentiã ꝑticularꝭ indefinite:⁊ fingulasis:cuiꝰ ſubm ẽ terminꝰ cõis ſumptꝰcũ ꝓnoĩe demõſtratiuo pᷣmitiue ſpẽi.Et ðꝛ explicite ꝓpter tales ꝓpõnes oĩs bõ eſt aĩal:oĩs hõ eſt riſibilis.in qͥbus expli⸗ cite ⁊ diſtinte põit᷑ terminꝰ cõis:⁊ ſiłr ſignũ vle.¶ Et ðꝛ ĩplicite.pꝓpt᷑ tales ꝓpõnes. Ni⸗ hil eſt: quodlibet eſt:in qͥbꝰmõ ponit᷑ explici te ⁊ diſtincte terminꝰ cõis:ſʒ ſolũ ponit᷑ ipli cite:cũ includat᷑ in illo ſigno. Nibil terminꝰ dõis.⁊ ĩ illo ſigno qðlibet iſte teriꝰ ens. Et ðꝛ vel in eiꝰ mẽtali ꝓpt᷑ h̊ ꝙ ſi a imponeret᷑ ad ſiguificãdũ tm̃ ficut oĩs bõ currit:tunc a ꝓ magnitudine vel extẽſione: ſʒ impꝛopꝛieg eẽt ꝓpõ vlis:⁊ tñ nõ baberet ſubʒ nec pᷣdica ꝓ ꝙpone cãtbegoꝛica:cuiꝰ ſubm tenet᷑ vli⸗ tũ:ſʒ in er mẽtali ſubijceret᷑ terminꝰ cõis ſi⸗ Declara⸗ ratiodiui ſionis. BGufficiẽ tia Declarat diffinitio pꝛopoſiti Onis. ſtetiör ninocen diß ffimmvechnore icn ſſeiſonennalinipofnd⸗ ſtesalfonfricüiſti. ſggiſcnluniſn. Se fmmrteni fnguln bi iunetizvr dicidomti⸗ ſores Oiff dreengo ſn⸗ hoies (Oj norit nectit ſigkri neciite opln in Püribuget deendoboͤnn Ninppnagennr iates Chntwiü ainörehe „ indscieso rnoſdſo⸗ ſſltermint undustot. Wn dcti i⸗ nsbomn diuifo debet „ dogiſta diufo eiro biſin tertudzi inic vond cathegoiani fin Eeerdcs intefnin et bz iſta diuifio zari tumembꝛẽ. Dis ppog Olf ubccöbrelſne ⸗ con vel fingulari. ti lari:tüc eſt fingularis: riter. Bi ſitde ſubie⸗ biectü tenet ciͦ figno ſigno eſt. Indefinita dit tripliciter:qꝛ vel ſn eſt ppõ vlis. Bel ciſß ticularis. Bel cumſi nöſtratiuum pmitiue ngularis. De iſtis plu⸗ videbütur in logica. rto qꝙ bic olequen ee itione ppõnis vlis: q f⸗ Pꝛopo vlisjeſt pp nͤ nplicite vel erpicite ⸗ boꝛdinat:ſnbijcitter/ i impedito deterint ſigni vlis. ¶Jn q dil atbegoꝛica. loco gnis 5is ad draz Ppos ſin eſt termin ſingularis 1differenti pticulaf, rcui ſubm e termin emöſtratiuo pmmitine tertales hpones ais ſibilis in qbus etpi. nin cois: fiti igen ktules ppoͤnes ne aͤb⸗ ðponit expill „ Declatur diffinitio fmini cõ⸗ munis De ppoſitiõe pꝑticłari ⁊ indefinita. gno vli determĩat?. ¶ Dicitur notanter non ĩpedito:ꝑꝑ ꝓpões in qᷣbꝰ ſigno vli pꝛepõit᷑ negatio:vt nõ oĩs hõ currit:nõnull hõ cur⸗ rit:q̃ nõ ſũt vlłes:ſed ꝑticlares.dicitur nota ter vel aliquo ſupplẽte vicem ſigni vlis ꝑꝑ tales ꝓpões nõ hõ currit:nõ qͥdã hõ currit: q̃ ꝓpoſitiones ſũt ãbe vniuerſales:⁊ ĩ vna po nitur negatio loco ſigni vniuerſalis:⁊ ĩ alia ponitur hoc totum non quidaʒ ¶ Notandum eſt quarto ꝙ bic ↄñr Pe.hi. diffinit fminũ cõeʒ. Et debet ſic dif⸗ finitio intelligi. Terminꝰ cõis eſt terminꝰqͥ ex mõ ſue ĩpoſitõis ſiue fiẽtõis naturaliſ na tus ẽ pᷣdicari de pluribus vere ⁊ affirmatiue vniuoce ⁊ diuiſiʒ:mediãte copla de pñti:nõ ampliata:nec ãpliatina cui nõ repugnat ſup ponere ꝓ pluribꝰ. Iñ terminus ponitur lo co gñis:⁊ totũ reſiduũ poit᷑ ad dꝛĩam terĩ ſin gularꝭ:quia terminus ſingularis bñ pᷣdicat vere ⁊ affirmatiue de pluribus negatiue.di cẽdo Soꝛtes nõ ẽ plato. Cicero nõ ẽ plato. Et etiã ðꝛ vniuoce:qꝛ bñ pᷣdicat᷑ de płibꝰ xe affirmatiue eqͥuoce dicendo:iſte eſt ſoꝛtes:⁊ iſte ẽ ſoꝛtes:qꝛ alia ĩpoſitõe ĩponit᷑ iſte teriꝰ ſoꝛtes ad ſignificãdũ iſtũ:alia impoſitiõe ad ſignificandum iſtum.Et etiam dicitur diui⸗ ſim:qꝛ teriꝰſingular bñ pᷣdicatur de pluribꝰ ↄiunctiʒ:vt dicẽdo mat᷑ia⁊ foꝛma ſoꝛtis ſunt ſoꝛtes. Silr dicendo ſoꝛtes ⁊ plato ſunt iſti hoĩes. Dr notãt᷑ mediãte copla ⁊c.qꝛ terĩꝰ ſinglariſ mediãte copla ãpliata pᷣt pᷣdicari ð pluribus:vt dicendo hõ imaginatur ſoꝛtes. Aſinꝰ ymaginatur ſoꝛtes:⁊ ſic de alijs.O Di citur notãter cui nõ repugnat ⁊c.ꝓpter ter⸗ minos cõcs pꝛo vno ſolo ſupponẽtes:vt ſũtꝰ iſti termini mundus:ſol:luna:deus. ¶ Cõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. om nis bona diuiſio debet eſſe bimẽbꝛis:ſʒ iſta diuiſio nõ eſt bimẽb?ꝭ cũ fit quadrimẽbꝝ:er go eſt mala. Scðdo ſic af:bec eſt vlis.Nihil ẽ ⁊ tñ non ſubijcitur terminus cõis ſigno vli determĩatus:ergo diffinitio eſt mala.¶Ter tio arguitur ſic:diffinitio termini cõmunis conuenit alijs a diffinito:ergo diffinitio eſt mala.añs ptʒ:qꝛ terminus fingularis pꝛedi catur de pluribus:vt dicendo plato non eſt ſoꝛtes.guilhermus nõ eſt ſoꝛtes. „ . ¶ Ad pꝛimum ðꝛ ꝙlʒ omnis bona diniſio q̃ͥ datur ꝑ membꝛa immediate ſub di tm̃:vt qͥdã:aliqͥs:⁊ ſic de filibꝰ.Alia ſunt ꝑtizʒ uiſo contenta debeat eſſe bimembꝛis:nõ tñ catbegoꝛeumara ⁊ ꝑtiʒ ſincatbegoꝛeumata 72 Folio viij. uiſo. ¶Ad ſcdᷣm ðꝛ: ꝙ łʒʒ ibi non ſubijciat᷑ ter minꝰ cõis ſigno vniuerſali determinat ex⸗ plicite: tñ bñ implicite. ¶ Ad tertiũ dicitur ꝙ licet terminus ſingularꝭ pᷣdicetur de plu⸗ ribus negatiue:non tamen vere ⁊ affirmati⸗ ue vniuoce ⁊ diuiſim. ¶ Pꝛopoſitio ꝑticularis ẽ illa:in q̃ ſubijcitur terminus cõis ſigno pti⸗ culari determinatus:vt quidam hõ currit. ¶ Siana pticularia ſunt h̊ qᷓdã:alter:aliqs ⁊ ſiłia. ¶ Pꝛopoſi tio indefinita eſt illann qua ſubijci⸗ tur terminus cõmunis ſine ſigno:vt homo currit. ¶ Circa hunc textum. ¶ ’ NMotãdũ eſt pꝛĩo: bhic ↄſequent pe.hiſ.diffinit ꝓpõnẽ ꝑticularẽ: q̃ diffinitio dz fic intelligi. Pꝛopõ pticularꝭ eſt ꝓpõ ca⸗ thegoꝛica:in qua ſubũcit᷑ terminꝰcõis:ſigno pticulari determinatꝰ:cui non pᷣponit᷑ nega tio:vl aliquo alio ſibi equiualẽti explicite: vel implicite:vel in eius mẽtali.¶ Uñ ꝓpõ cabegoꝛica:ponit᷑ loco gñis. Et totũ reſi duũ ponit᷑ ad dr̃am vlis:indefinite ⁊ ſingula ris.Et ðꝛ notãter cui nõ pᷣpouitur negatio: qꝛ ſi ſigno ꝑticulari adderetur negatio:ta⸗ lis ꝓpõ nõ eſſet ꝑticularꝭ:vt nõ qͥdaʒ hõ cur rit.Et ðꝛ notãter vel aliquo alio fibi eqͥua⸗ lenti:ꝓpter tales ꝓpõnes vt nõ oĩs hõ cur⸗ rit:nõ nullꝰ hõ currit:qꝛ iſte ꝓpõnes ſunt ꝑ⸗ tisulares:⁊ iſta ſigna nõ oĩs:nõ nullꝰ: eqͥua⸗ lẽt ſignis pticularibꝰ.¶ Et ðꝛ explicite: ꝓpt tales ꝓpõnes:quidam hõ currit:quidam bõ non currit:aliquis hõ currit.O Deinde dicit᷑ implicite ꝓpt᷑ tales ꝓpõnes aliqͥd eſt: aliqͥd currit.Et ðꝛ notãter vel in eiꝰ mentali: q; iſta lr̃a a: ſignificaret tm̃ ſicut aliqͥs bõ cur⸗ rit:tũc eẽt ꝓnõ ꝑticularis:⁊ tñ in ea nõ ſubij ceret᷑ teriꝰ cõis:nec etplicite nec ĩplicite:cũ ibi nłlo mõ ſit ſubiectũvocale ſʒ ĩ eiꝰ mẽtali cui ſipoꝛdinat᷑ talisvox:bñ ſubjceret᷑ termi nus cõis ſigno ꝑticulari determiuatus. ¶ MNotãdũ eſt ſcðo:ꝙ ſignũ ꝑticula re eſtillð: qð additũ terĩo cõi:niñ fuerit ĩpe ditũ:facit ipᷣm terminũ ſtare ꝓ oĩbꝰ ſuis ſig tis difiũctiue.¶ Uñ ſigna pꝑticularia ſũt du⸗ plicia. Queduʒ ſũt pure ſincathegoꝛeumata illa q dat ꝑ membꝛa mediate contẽta ſub dii yt aliqͥd:alicubi:aliquotiens: aliqnaliter c. Quid pꝛo põ ꝑticu⸗ laris. Que ſig ꝑpticlaria. Quid pꝛo põ indefi nita Declarat᷑ diffinitio ꝓpõnisꝑ ticularis. Quid ſia gnuzʒ pti⸗ culare ec q. Putex., CTractatus Quintus Pꝛima. ¶ Iñ ad h̊ ꝙ altqᷓ ꝓpõ ſit ꝑtiełaris quĩq; cõ ditiones rehrät. Pꝛima ẽ ꝙ tale ſignũ ꝑti culare debet poni cum termio cõi a ꝑte ſubi Secũda. Defectu cuius iſta nõ ẽ ꝑticłlarꝭ. Soꝛtes eſt * aliquis hbomo.¶ Secunda conditio eſt:ꝙ ta lee ſignũ ſit eiuſdẽ gñis cum termino cõmu⸗ Tertia ni. Defectu cuius ſᷣ non eſt particularis Ali qua vir eſt homo. ¶Tertia cõditio eſt: ꝙ ta⸗ le ſignũ teneat᷑ pſonaliter. Defectu cuiꝰ iſta Quarta.] non eſt ꝑticularis.Quidã eſt ſncathegoꝛen ma.¶ Quarta ↄditio ẽ:q ſignũ ꝑticulare nõ Quinta. ſit impeditũ.deſectu cuius iſta non ẽ ꝑticu laris.Nõ qͥdã bõ currit.¶ Quita ↄditio ẽ:q; tale ſignũ pticulare nõ ponat᷑ inter partes ſubiecti:ſʒ pᷣponatur toti ſubiecto. Defectu cuius iſta non eſt particularis Aſinus alicu ius hominis currit. etaret ¶ Motanduz eſt tertõ ꝙ h̊ ↄſequẽt diſtinitio ge hiſ. ponit diffinitiones pponis indefini⸗ ꝓhoius i te.qᷓ diffi nitio dʒ ſic intelligi. Pꝛopoſitio ĩ⸗ gefinite gefinita ẽ ꝓpõ cathegoꝛica:in qua vel in cu⸗ ius mentali cui ſuboꝛdinat᷑:ſubijcitur termi nus cõis ſine ſigno qᷓ;tificante.¶ Inde ꝓpõ cathegoꝛica ponit᷑ loco gñis.Et totũ reſſdu OQuid ſi⸗ um ponit᷑ ad dr̃am ꝓpoſitionis vniuerſalis gnu ti, pticularis:⁊ fingularis.¶ Inde dupler ẽ ſi⸗ ficãe et ſi gnũ.ſ.ſignũ qtificans.⁊ ſignũ nõ qtificãs. itificãs. ¶ Signu qtificãs eſt ſignuz quo poſito vel remoto in ꝓpõne:variat᷑ qtitas ꝓpõnis vt ſigna vłia:ſigna ꝑticularia:⁊ ꝓnoĩa ðmõſtra tiua pꝛimitiue ſpẽi.¶ Sed ſignum nõ qtifi⸗ cans eſt quo poſite vel remoto in ꝓpõne nõ variatur quãtitas ꝓpõnis:vt ſunt iſta: quig Tres ↄdi ſolus:tantus:⁊ ſimilia. tões vpõ ¶ Notandum eſt quarto q́; ad h̊ q; nis ĩdefi aliqua ꝓpõ ſit indefinita tres ↄditiones re⸗ nite. q̃runt᷑.¶ Pꝛima eſt:ꝙ ꝑ additionẽ ſignivni⸗ Pꝛima. nuerlſalis põt fieri vłis:⁊ ꝑ ſignũ ꝑticulare ſt Secũda. fieri ꝑticularis:⁊ ꝑ ꝓnomẽ demõſtratiuũ pᷣ mitiue ſpẽi põt fieri ſingularis.¶ Scða ↄdi tio eſt:ꝙ talis terminꝰ cõis ponat᷑ apꝑte ſub⸗ iecti.Defectu cuiꝰ iſta nõ eſt indefinita ſoꝛ. eſt bõ.¶ Tertia ẽ:ꝙ nullũ ſignũ negatisum ponat᷑ ſiue cadat ſupꝛa illũ terminũ cõeʒ.de fectu cuiꝰ iſta nõ eſt ĩdeſinita. Nõ hõ eſt aſi⸗ nus:capiẽdo illã negationẽ nõ:negatiue. ¶ Koõtra dicta arguit᷑ pꝛimo ſic:h eſt ꝓꝑticularis.Nõ oĩs hõ currit:⁊ tñ ibi non ſubijcit᷑ terminꝰ cõis fſigno ꝑticulari deter⸗ Declarat᷑ Tertia. minatus:ergo diffinitio eſt iſufficiẽs.¶ Se⸗ cũdo arguitur cõtra diffinitionem pꝛopoſi⸗ tionis indefinite. Iſta ẽ indefinita ſoꝛtesẽ V. nomẽ tñ ibi ſubijcitur teriꝰ ſingular Eac. ¶ Tertio af̃ j eandẽ.iſta eſt indefinita. Tm̃ 6. bõ currit:⁊ tñ in ea non ſubijcitur terminus cõmunis ſine ſigno:igitur ac. ¶ Ad pꝛimuʒ ðꝛ: ꝙ licet ibi non ſit ſignũ ꝑticulare foꝛmalit᷑:tñ bñ eſt eqͥualẽter ¶Ad ſcm ðꝛ ꝙ lʒ iſte terminus. Soꝛtes fit terminꝰ ſingularis qñ accipit᷑ ſignificatiue nõ tñ qñ accipit᷑ materialiter. Ael ðꝛ licʒ ibi ſubijciat᷑ terminꝰ ſingular cõiter tentus nõ tñ ſingulariter tentus. ¶ Ad tertium ðꝛ ꝙ lʒ ibi non ſubijciatur terminꝰ cõis ſine ſi⸗ gno non quãtificante:iñ bñ ſubijcitur termi nus cõis ſine ſigno quantificante. ¶ Pꝛopoſitio ſingularis ẽ illa in q̃ ſubijcit᷑ terminꝰdiſcretus vel termi nus cõis cum ꝓnoĩe demõſtratiuo pᷣmitiue ſpẽi.vt ſoꝛtes currit:vel il⸗ Quid pꝛo le bõ currit. ¶ Cerminus ſingular? hoins vel diſcretus eſt: qui aptus natus eſt pꝛedicari de vno ſolo vt ſoꝛtes Quid ter de ſeipſo. minusſin WVTirca bunc textum. gularis ¶ Motandũ ẽ pꝛĩo:q bic ↄſequẽter pe.hyſ.ponit diffinitionẽ ꝓpoſitiõis ſingu⸗ laris:q̃ diffinitio dʒ ſic intelligi.¶ Pꝛopoſi⸗ Declarat᷑ tio ſingularis ẽ ꝓpõ cathegoꝛica in qua vel diffõ pꝛo in cui mẽtali cui ſuboꝛqinat᷑:explicite vłim poſitiõis plicite ſubijcit᷑ terminꝰ ſingularꝭ:ſingulari⸗ ſingularz ter tentꝰ:vel terminꝰ cõis ſumptꝰ cũ ꝓnoĩe 3 demõſtratiuo pꝛimitiue ſpẽi: eiuſdem cãus eo.O Dicitunnotãter in diffinitiõe: vlin eius mẽtali: ꝓpt᷑ tales ppõnes lego:ſcribo. ¶Dicit᷑ etiã notãter explicite vel ĩplicite: ꝓpt᷑ tales ꝓpõnes. Hoc cur rit.Illð moue⸗ tur.in qvns ꝓpoſitionibꝰ lʒ nõ ſubijciat᷑ ter minus ſingularis expeicite:tñ bñ implicite: qꝛ in illis pnoĩbus demõſtratiuis pᷣ̊ illud:in cludũtur terĩ ſingulares. ¶ Dicit᷑ notanter terminus ſingularis ſingulariter tẽtus.pꝑ tales ꝓpõnes.Soꝛtes eſt nomẽ Soꝛtes eſt vox difſyllaba:q̃ ꝓpõnes ſunt indefinite:ex quo in eis ſubijciunt᷑ termini fiugulares cõi ter tenti.¶ Dicit᷑ notãter cã ꝓnoĩe demon⸗ ſtratiuo pꝛimitiue ſpẽi:ppter tales ꝓpões. Iſe bomo currit.Ille bomo mouetur.Et ðꝛ pꝛimitiue ſpẽi etiã ad dr̃am iſtarũ ꝓpoſi⸗ tionũ meus aſinꝰ currit. Reſter aſinꝰ moue⸗ r: quẽ ꝓpõnes ſunt indeſinite:quia licet delbnit unicfrn n in fugnon tn . n figgtrterten timn . 6 poieenorſiarin Nenncttuscumtenmuns o (nitienntied ffnino ſonhlafim temm enift pffntio ſrirltgi Ten Alro oninrernöſeiponis ſenſiards engrn Nlerfimenennvoce: literierimneſne et Coteriosfingrereszaphe (Etefelſpenummm n gutöchen deplund r lres netaledg non ernon tnoͤſteramalsfomine⸗ Iorfoſlumecicmn depi Pulponk ppter kostn is ftderlegleate inser gereiſenhnen Uunbetunntipen Uſteſeptmnesnücſfnmn ,gehk deglundigeff on Nfekeni ders e * uheſrobebetfinten⸗ ECkimit in esè * eſt ind ear De q̃litate ppõnis ca anefnin Ti in eis ſubhciat᷑ termin? cõis cũ e ꝓpõnis cathbegoꝛice re. erminng ſtratiuorillud tñ non eſt mitin ꝓpnoĩe demõ negatiue:vt Jobanes nõ ix. licct requiritur: ſed eſt derinatiue lue ſei: gno eſt ſoꝛtes. dBeindeda vn ẽſoꝛtes. Petrꝰ nãõ 1 ₰½ — — — i. —2 vni 7 . tñbñ 4 on ſit poſtriod Tnora ẽ ſcðo: ꝙ dupliciter põt aöthreozu wis deplerld⸗ verea⸗ rminus. Gan dte ngularni lligi ꝙ aliqᷓ ꝓpõ ſit fingular Iſte ẽ ſe oce:ſ nõ vmuoce: vt dicẽdo Unus. So⸗ q ſit ſingularis gu arf. O AUno mõ Faj E ſoꝛtes:demõſtrãd ce: vt dicẽdo ccipit fan etesſi ſ gularis in efſendo: ſic iſte no noĩe nominatũ. ſi rado ꝑ ly iſte: vnuʒz liter. el atine ingularꝭ:eſt teri pꝛĩe intetiõi Etermin ſtrande per i.a filr iſte eit ſoꝛtes: d tali Del de g oĩis ꝓpõ eſt ſingular: qꝛ iõis. Et illo mõ le per ly iſte aliu: tali noĩe wemon. (Agterti 8 ponẽdo ex eo ꝙ ſ bm er⸗ ſingular in ſup⸗ vni ꝛedicari de pluribꝰ ingularis ermin zia uun de ſupponit:i q ſubm̃ evp vna re ſin vniuoce ⁊ cõiunctim: vere: affirmatiue: biͦſubichn ſine ſi⸗ dumllime Ei ſtenſterer epe dneret alieibu⸗ foꝛma ſoꝛtio unt ſontes n ateriet tificante ur termi vine ſede interois ſoigon G Snlariszeſ ter ieol n iſti duo boles: netren oete⸗ . ubiectu eſt termin? ſing nes ꝓpõni: cuiꝰ poteſt pᷣdicari terntenmn nngu llaris ẽ biectu eſt termin ſingularis. fic i. cuiꝰ matiue: vni ari de plurib? vere: aff Eilla in z min fingular tim̃ fignifi 8. 7 ſic iſte ter⸗ ri vniuoce:⁊ diuiſim: vt dicẽ e: affir 4 3 nin? ſingul ¶KzKor . oꝛtes demöſtrati ingulariter tent/ vel termin⸗ nngSula ontra dicta arguit᷑ pꝛi atiuo cũ pnoĩe termin?cõis ſumpt a arguit pꝛĩo ſic.E es currit ne e u demonſtratino pꝛimiti nptus Paimo otra diffinitionẽ ppõ nio ſic. Et pelil, Outn gein calus enmtermt pꝛimitiue ſpẽi: eiuſ Jlls diffinti ionẽ ꝓpõnis ſingularis 5“ss ermino communi. Zlla diffim tio ouenit aliſs a olffi S gnntr bis deinne Adgen ternai ie leens Knometg ns eifos Ge ppone⸗ Bands “ litio Petr? bil. diffini 1. ueter ci iq̃ nõ eſt ſingularis: S, 3 ſolo yt ſ n6 termei in enrn Hll init terminu ſingularẽ citur termin⸗ aris: iñ in ea ſndi oꝛtes i ſin diffinitio ſic ĩtelligi. ſingularẽ: ⁊ debz Z diffi minꝰ ſiugularꝭ: er ſubij im Bularis. termin⸗ ĩtelligi. ¶ Terminꝰ? ſi 3 3 diffinitionẽ termini ſñ go ⁊c. ¶ Scdo ar̃ ris. termin:ex mõ ſue iponis: ngularꝭ ẽ min? de⸗ ermini ſingularis in ex i10 e i vel ſue min de eſt termin cõis:⁊ tñ di Iſte ter⸗ ttum. nonit rse. repugnat pᷣdicari de pinilo ſinguer ſibi nanlite e ñ diffimtio terĩ bi . cre affirma tine: vmuoce: diuiſii ribꝰ noꝛ ptzʒ: q; ſibi ergo ẽ inſufficiẽs. Mi bic ↄſequẽter er antet miiane tie e oumlim D ro bus. ergont krtolie Predicgri veplöru⸗ ppofitiõis fingu⸗ 9teriosſingulares ad lacitũ n impõnis ter mi 56 . rtio ſic arguit᷑. E 1 of a, . vol ſ lacitũ ſignificãtes ſingularis: tñ põ Do⸗tes eſt elligi Propefß daiin Et ðꝛ vel ſue natu getrn iie uilic ie ermin ſing is:⁊ tñ põt pꝛedicari elligi. Pꝛopoſ, deant gnat pᷣdicari rat ſignificationis rep ribus vt dicendo. Iſte eit ſoꝛte icari de pln egnain eu⸗ vel difſö Brae aäceit etnneriniiſt. terios ſinge⸗ teg:ig dgnnden — ec o⸗ K. plicite ykin poßtos ex mõ ſue naturali ex mõ ſue impõnis:ied ¶ XAd pꝛimũ di — . — fingyn non poſſunt ercius d Pinmbin babẽt qð ciat teri H ũ dicit. ꝙ lʒ in ea ſubij⸗ mpt? cũ pnoile pticula poni ri de pluribus. Etiã illa fin ermin’ ſingularis con Srfe peit ei 3 ula pomi ꝓprer iſtos bns. Etiqilla ſingularuer te ris coner tentus: no iñ Ei: S ost . n r tetus. Q 3 Oin . iiel okin H aseiſi licet r ezuet deen t i repugnat leie gaten lʒ ex par urnn: nis ex ꝑte rei ignificate ꝙꝙ Pdi lbus: no tn ex ꝑte ſue ipoſitioni ri de plu⸗ põnes lego: ſcribo. pluribꝰ:ex q no „ ꝙ pᷣdicentur de iu 8 ( I iſt * lue ipoſitionis. „ „ licire ven iplitte Pfit eſſe eene tenrargeungdret D 5 iſte termin Doꝛtes Ad ter Diuiſio p re e ne Li nũdi ᷣm natur:tuñ nõ n pluribus alſe: vernegatine: pꝛedicet᷑ de põnis curnit Jlld moue⸗ Snar illis terminis ex mõ ſue unpentidloed ↄiunctim:nõ tamen Snedel equiuoce:vł eeori, . nõ ſubijcuk ter pꝛedicent᷑ de pluribꝰ.q ſi poſitiõis ꝙ ce et diuiſim affirmatiue:vni ertñ bñ implicite: dij iſte termin⸗ dens: ex uoa errein lare 1 nes anl ii quẽ de fact 3: ex Godo ſigniricandi = V ali kotam deos nec Conere ſignificaret omnes illos ¶tem pponuʒ cathegoꝛi Duiq rſer tẽtus. ꝑx deus. q; ierme vengirer eẽ adbuc vnꝰ õ alia neaen i 12 Oniato H tur ad fignifi eus iterum imponere atiua e illa i a. Ar⸗ po affifa⸗ nomẽ Sorteseſt quam ich iſicandum illum: ſed er impõ matunde ſi die qua pꝛedicatũ affir⸗ n⸗ unt indefiniteer Declaran m actu habet ſignificaret ill ne unde ſubiecto: vt hoõ curri Quid pꝛo ini fingulares coi tur alie x ¶ Quarto —ſ illum Satiua eſt illa in qua pᷣdica rrit. Ne⸗ ponega⸗ inindſedene⸗ eicule d⸗ in nataoladüiell vlteri) ð⸗ ſubiecto: vt bomo nõ Cin . Bin giig: ptertales gpoes⸗ uiſionis, minus ſingularis ini ſingular? vere: q; ter ꝓpõne tripliciter ſcie rit: Diul de ripli mo monetun. Ei Raleorer Ranes füaten. . deplanbe zb ce eſt queſitiuuz. eſte d roͤ fam iſtani phof / tes: ¶ Deinde dꝛaffi ſotes. Robert' eſt ſo: Mus de ipa pꝛopoſi per qð queri⸗ Auetiu0 . gularis poteſt Palfegevenientwpen ſin qlis ⁊ quãta itione ſcilicʒ que Que. cari de pluribus vem et tig ꝓ Que querit de ſubſtã tia pꝛopoſitionis. Uñ g⸗ 5 onis. Uñ ad queſtionẽ b Qualis. Quanta. Berſus. Declarat᷑ diuiſio. Acceptõ nes affir⸗ mationis et negati onis. Tractatus Pꝛumus. factã per que.reſpondendũ ẽ cãthe goꝛica vł hypothetica.Qualis q̃rit de qualitate ꝓpõnis. Unde ad que⸗ ſtionẽ factã per qualis.reſponden⸗ dũ ẽ affirmatiua vel negatiua.Quã ta querit de quãtitate. Ende ad in⸗ terrogationẽ factã ꝑ quãta.reſpon⸗ dendũ eſt vniuerſalis vel ꝓticularis vel indefinita:vł ſingularis. vñ ver ſus. Que ca vel byp.qualis ne vel gf.v.quanta par.in.ſin. ¶ Circa bunc textum. ¶ NMotãdũ eſt pꝛĩo qꝙ bic ↄſequent᷑ Pe. biſ.diuidit ꝓpõnẽ ca hegoꝛicã penes q⸗ litatẽ:⁊ dʒ diuiſio ſic intelligi.de numero ꝓ poſitionũ cathegoꝛicaꝝ: ſimplicẽ copulã ha bẽtiuz:alia ẽ affirmatiua:alia ẽ negatiua.Et eſt diuiſio gñis in ſuas ſpẽs.¶ Uñ notanter dicit᷑:ſimplicem copulã habẽtiũ ꝓpt ppoſi⸗ tiones cahegoꝛicas non habentes ſimplicẽ copulaʒ:vt eſt iſta. Quodlibet eſt vel nõ ẽ:qꝛ iſta non eſt affirmatiua nec eſt negatiua:ſed affirmatina a negatiua ſimul. ¶ Scðdo notanduʒ eſt ꝙ affirmatio ⁊ negatio capiũt᷑ duplicit᷑.¶ Ino mõ cõiter: 2 ſic affirmatio ẽ ꝓpõ: cuiꝰ copula pᷣncipalis vel pꝛincipalioꝛ pars copule nõ negat᷑. Et H mõ affirmatio ↄuenit tã ꝓpõnibꝰ catbegoꝛi cis qᷓ; hypoteticis. Et negatio ẽ ꝓpoſitio cu ius copula pᷣncipalis vel pꝛĩcipalioꝛ pars co pule negatur.Et hoc mõ negatio cõuenat tã ꝓpoſitionibꝰ cathegoꝛicis qᷓ; bypoteticiꝶ, ¶ Alio modo capiũtur ſpãliter:⁊ ſic affirma tio eſt ꝓpoſitio cathegoꝛica: in qua pꝛedica ti vnitur cũ ſubiecto mediãte copula vł pn⸗ cipalioꝛi ꝑte copule non negata.Et negatio eſt ꝓpoſitio cathegoꝛica: in qua pꝛedicatuʒ vnit᷑ cum ſubiecto mediãte copula pꝛĩcipali vt pᷣncipalioꝛi ꝑte copule negata.Ethoc mo Declarat᷑ diuiſio p põis affir matiue. do affirmatio ⁊ negatio ſolũ conueniunt ꝓ⸗ poſitionibus cathegoꝛicis.Et iſto modo ca⸗ piuntur in iſta diuiſione. ¶ ’notãdũ ẽ tertio ꝙ hic ↄſequẽter Petrꝰ hiſ.diffinit ꝓpõnẽ cathegoꝛicã affir⸗ matiuã: dʒ ſic diffinitio intelligi. ¶ Pꝛopõ catbegoꝛca affirmatiua eſt illa:in qua impli cite vel erplicite vel in eiꝰ mentali cui ſuboꝛ dinat᷑ p̃ᷣdicatũ pᷣncipale vnit᷑ cũ ſubiecto me diãte copula verbali vel pꝛincipalioꝛi pane copule affirmata.¶ Iñ illa ẽ pꝛĩcipalioꝛ ꝑs copule:ſm cuiꝰ exigentiã ettrema oꝛdinãt᷑ adinuicẽ.Exẽplũ vbi copula tota manet af⸗ firmata: vt h̊ bõ eſt aimal. Exẽplũ vbi pꝛin⸗ cipalioꝛ ꝑs copule manet affirmata: vt oẽ aĩ mal ẽ nõ poſſibiliter ſubᷣa:ibi h̊ verbũ ẽ:ma⸗ net affirmatũ qð ẽ pncipalioꝛ ꝑs copule vel tota copula.de h̊ videbit᷑ ĩ logica.¶ Pꝛopõ cathegoꝛica negat iua ẽ illa in q explicitevel ĩplicite:ſiue in eiꝰ mẽtali cui ſuboꝛdinat᷑ pᷣdi catũ vnit᷑ cũ ſubᷣo:mediãte copula vł pᷣncipa lioꝛi ꝑte copule negata. Exẽplũ vbi tota co⸗ pula negat᷑:vt hõ nõ ẽ aĩal.Exẽplũ vbi pᷣnci palioꝛ ꝑs copule negat᷑:vt bõ poſſibilr ñ eſt ſedẽs ibi ᷣbũ ẽ negat᷑:⁊ eſt pꝛincipalioꝛ ꝑs copule ſᷣm illos:qui dicunt ꝙ boc totũ poſſi biliter eſt:ſit totalis copula. ¶ Quarto notãdum eſt:ꝙ bic ↄñr Pe. hiſ.oñdit ꝙ ſicut ꝓpõ ẽ triplicit᷑ diuiſa. Pꝛĩo mõ in cathegoꝛicã ⁊ hypoteticã:q̃ vo⸗ cat᷑ diuiſio penes ſubam. Scðdo in vlem par ticularẽ.indefinitã:⁊ ſingularẽ:q vocat᷑ diui ſio penes q;titatez. Tertio in affirmatiuã et negatiuã q̃ vocat᷑ diuiſio penes q̃litatẽ. Sic etiã tria ſunt q̃ſitiua ꝑ q̃ qrimde ipᷣa ꝓpõne ſ.que:qualis:⁊ quãta.¶ Que qrit de ſubſtan tia ꝓpõnis.Et rñdendũ eſt ad queſtionẽ fa⸗ ctã ꝑque:cathegoꝛica vł hypotetica.¶ Qua lis qrit de qualitate.Et ad queſtionẽ factã ꝑ qlis:rñdendũ eſt affirmatiua vel negatina. ¶ Quanta querit de quantitate.Et ad q̃ſtio⸗ nẽ factã per quãta?rñdendũ ẽ vłis ꝑticula⸗ ris:indefinita:vł ſingularis. Et iſtð ptzʒ in iſto metro. Que ca.vel byp.qualis ne.vel af. v.quãta par in.ſin.Que.i.ad q̃ſtionẽ factã ꝑ. que: rñdetur ca.i.cathegoꝛica vel byp.i.hy⸗ potetica. Qualis.i.ad queſtionẽ factã ꝑ qua lis:rũdetur ne.i.negatiua:vel af.i.affirmati ua.Quãta.i.ad q̃ſtionẽ factã per quãta: re⸗ ſpõdet᷑.v.i.vłis.pqx·i.particularis.in.i.inde finita. ſin.i.ſingulàris. ¶ QLõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑ ↄtra diuiſionẽ. Mẽbꝛa diniſionis excedũt diſum diuiſio ẽ inſufficiẽs.Añs pʒ:qꝛ affirmatio Anegatio nõ ſolũ ↄueniunt cahegoꝛicis:ſed etiã bypoteticis.¶ Secũdo ſic arguit᷑ Diui ſum excedit mẽbꝛa diuidentia: ergo diuiſio eſt mala Antecedẽs patet de iſta ꝓpoſitiõe Soꝛtes eſt vel nõ eſt chimera:que nõ eſt af⸗ firmatiua:nec etiã negatiua: ſuppoſito ꝙ hᷣ totũ:eſt vel non ẽ:ſit copula ⁊ tamẽ eſt ꝓpo⸗ tio tatbegoꝛica: ergo contra diuiſionem. Que pꝛin cipalio⸗ ꝑs cop.e. Declarat᷑ diffinitio ꝓpois ne gatiue. Que. Qualis. Quanta. Declara⸗ tio vᷣſus. zui Cipertapir tfoch l tiuhm noeſta mde gontmotumtünth gcͤdi dſpntar⸗Alepom inge ltrtgi⸗ norek tre Mpartapäriürto⸗ partchpan ſcönenn horoammtbononc U ceclneeconnerſorrt n thmn nnn clode eocinun trog; Ponnn (antuenſcömn eunc on, ſitconnmne. Aieſ Kcaalctaie A (Ciubenete (panoporzman Deleef nmmnnn imdi tezntri dem ſo bdigniinere egininin iein öricrher i⸗ 4 imet m nint uldin 1. Erèpli vbitota c, Mlil⸗ um eſt: c bic, Ppo triplicit diuiſa. à t bypotetica:q vo⸗ m. Scdo in vkem par ingulare: vocak diui rtio in affirmatiuãet jopenes qjlitatẽ. Dic Oue qrum de ia ppoͤne Oue qrit de ſubſtan Qunl⸗ u eſt ad queſtionẽ fa⸗ vt bypotetica. ¶ Qua ad queſtionẽ factã ugt natiua vel negatina. antitate. Et ad qſtios decn endũ ẽ vlis pticula⸗ tiofi⸗ laris. ¶ Et iſtoptz in pyp. qualis ne velaf. e.i ad qſtionẽ ſactag egoꝛica vel byp · · by⸗ gueſtionẽ factaͦqua lua:vel af.i affirmati factuper quuͤta. re/ urticularis. n. i.inde o ſic arguit 1tra ſionis ercedut diſum Añs pʒ:q. affirmati⸗ niunt cabegoꝛicis ſe De oppoſitione ꝓpoſitionum Tertio ſic arguit᷑ contra diffinitionẽ pꝛo⸗ pat genꝰ:a nõ ecõuerſo.Et iſtis duobꝰmõis poſitionis negatiue:q; ipᷣa ↄuenit alijs a dif finito:g eſt inſufficiens. Antecedens patet de iſta ꝓpõne:homo qui nõ currit mouetur: que eſt affirmatiua: tñ pꝛedicatuʒ negatur de ſubiecto:ergo diffinitio eſt inſufficiens. ¶¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ ꝙ affirmatio et Pꝛima di uiſio pꝛe⸗ ambula. Scðda di⸗ uiſio pꝛe⸗ ambula Tertia di uiſio pꝛin cipalisde ꝓpõnum oppõne. Declarat᷑ pꝛima di⸗ uiſio Accepti⸗ ones de ly pPartici pare negatio in dicta diuiſione non capiũt᷑ gñali ter:ſed ſpecialiter pꝛout ſolum reꝑiuntur in catbegoꝛicꝭ.¶ Ad ſcõᷣm ðꝛ ꝙ diuiſim huius diuiſionis non eſt ſolũ ly ꝓpoſitio:ſed eſt h̊ totũ ꝓpoſitio cathegoꝛica de ſimplici copu⸗ la.Ad tertiũ ðꝛ:ꝙ lʒz pꝛedicatũ miuꝰ pꝛinci⸗ pale vniat᷑ cũ ſubiecto minꝰ pꝛincipali medi ante copula negata:non tñ pꝛedicatũ pᷣnci⸗ pale vnitur cũ ſubiecto pꝛincipali mediante copula negata:ſʒ mediate copula affirmata ¶ Itẽ ꝓpõnũ cathegoꝛicarũ.Que dã participãt vtroq; termino:vt hõ eſt aĩal:homo nõ eſt aĩal Alie parti⸗ cipant vno tantũ:vt homo currit:hõ diſputat. Alie vᷣo nullo vt plato di⸗ ſputat:equꝰ mouet᷑. ¶ Itẽ ꝓpoſitio nũ participãtiũ vtroq; termĩo.xllie participant ſcdᷣm eundeʒ oꝛdinẽ: vt bomo currit:hõ non currit. Alie vᷣo ꝛdine econuerſo:vt hõ eſt aĩal:aĩal eſt bomo. ¶ Item ꝓpoſitionum ca⸗ thegoꝛicarum vtroq; termino parti cipantium:ſcðõm eundẽ oꝛdinẽ. Alie ſunt contrarie. Alie ſubcontrarie. Alie cõtradictoꝛie.Alie ſubalterne ¶ Eirca bunc textun. Pꝛimo notandum eſt ꝙ bic ↄñ̃r Petrus biſ.determĩat de oppõnibꝰ ꝓpõnũ cathegoꝛicarũ: ⁊ de mat?rijs earundem a de legibꝰ ꝓpõnũ:pꝛimo ponẽs aliquas diuiſio⸗ nes quarũ pꝛima dʒ ſic intelligi.de numero ꝓpõnũ cathegoꝛicarũ quedã ꝑticipãt vtro⸗ q; termino.i.quedam ↄueniũt in vtroq; ter mino:quedã in altero tm̃:⁊ quedã ĩ nullo cõ ueniunt.¶ Uñ iſtud verbũ participare:acci⸗ pit᷑ tribꝰ modis ¶ Ano modo idẽ eſt qð dini Folio x. nõ capit᷑ ĩ ppoſito.¶ Tertio mõ capit᷑ vt idẽ eſt qð ↄuenire: iſto mõ capit᷑ in ꝓpoſito. ¶ ‚ Motãdũ eſt ſcðo:ꝙ pꝛopõnes ca thegoꝛice dicũtur ꝑticipare vtroq; termino q̃ ſic ſe hñt:ꝙ quilʒ terminꝰ vniꝰ ꝓpõnis:eſt fiłis cuilʒ terĩo alteriꝰ ꝓpõis vt hõ currit hõ nõ currit.Et iſte ꝓpões dicũt᷑ ꝑticipare vno terĩo tm̃:qͥ ſic ſe hñt ꝙ ſolñ vnꝰ rerminꝰ vniꝰ ꝓpõnis eſt filis vni termĩo alteriꝰ ppõnis ⁊ alter terinꝰeſt diſſiłis alteri:vt hõ currit:hõ eſt aial. Et ille dicũt᷑ nullo terĩo pticipare: quaꝝ nullꝰ terĩnꝰ vniꝰ eſt ſiłis alicui terĩo al teriꝰvt hõ currit:aĩal monet᷑q Scða diuiſio dz ſic intelligi. De numero ꝓpõnũ cathego⸗ ricaꝝ vtroq; terĩo ꝑticipãtiũ:q̃ͥdã ꝑticipant vtroq; terĩo eodẽ oꝛdine:⁊ q̃dã oꝛdine econ = uerſo.¶ Uñ ppõnesvtroq; terio pticipãtes Que ꝓpõᷣ ſm eũdẽ oꝛdinẽ ſunt:quaꝝ ſubiectũ vniꝰẽ ſi nes ꝑtici mile ſubiecto alteriꝰ:⁊ pᷣdicatũ vniꝰ p̃dicato Pat eodẽ alteriꝰ Et ille dicũt᷑ ꝑticipare vtroq; termĩo ⁊ que o⸗⸗ oꝛdine ecõuerſo:quaꝝ ſubiectũ vnieſt ſilłe p̃ dine ecõ⸗ dicatoalteriꝰ: a pdicatũ vnireſt ſile ſubiecto uerſo. alteri. Tertia diuiſio ẽ:t dʒ fic intelligi. de Declarat᷑ numero ꝓpõnũ cathegoꝛicarũ vtroq; terĩo tertia di⸗ pticipãtiũ ſpᷣm eũdẽ oꝛdinẽ:qͥdã ſũt nõ oppo uiſio. ſite vt ꝓpõnes eqpollẽtes:vt qͥ d hõ currit ⁊ nullus homo currit.Alie ſunt oppoſite:vt quidã homo currit:⁊ nullus bomo currit ¶ Lertio notãdũ eſt:ꝙ hic ↄñr pe. hiſ.ponit aliã diuiſionẽ:que dʒ ſic intelligi. De gumero ꝓpõnũ cathegoꝛicaꝝ oppoſitaꝝ vtroq; terio:⁊ eo dẽ oꝛdine pticipãtiũ. Alie ũt Zꝛie.Allie ſubõꝛie.Alie dictoꝛie.⁊ Alie ſubalterue.¶¶ Eñ ꝓpõ capit᷑ dupłr. UVnoꝰ ꝓ oppõne reali q̃ eſt inter duas res nõ ſe cõpa tiẽtes in eodẽ ſubo. Sicut oppõ q eſt inter caliditatẽ ⁊ frigiditatẽ ꝑfectã. Et iſto modo iſte terminꝰ oppõ eſt terminꝰ pꝛĩe intẽtiõis Et ſic nõ capit᷑ in ꝓpoſito.Alioꝰ capit᷑ p op põne logicali:⁊ illo mõ eſt teri ſcðe ĩtẽtiõis qterinꝰ adhuc capit᷑ dupłr. ¶ Unoꝰ ꝓ oppõ ne terĩioꝝ:⁊ ſic oppõ tm̃ ſignificat ſicut h̊ ag gregatũ:termini oppoſiti:ſiue termini non potẽtes ſimul ⁊ ſemel affirmatiue ⁊ vere pꝛe dicari de eodẽ ſingulari ſingir tento reſpe⸗ ctu eiuſdẽ.Et de iſta oppõne nõ eſt hic ad ꝓ Que ppðõ nes dicũ⸗ tur ptici⸗ pare 1 q non. Declarat ſcða diui⸗ ſio Accepti⸗ ones de ly oppo⸗ ſitio dere: ſic capit᷑ q dicit᷑ duo frẽs ꝑticipãt poſitũ:ſed in poſtpᷣdicamẽtꝭ.¶ Alio mõ capi bona parentũ.¶ Alio mõ capit᷑ ꝑticipare vt tur ꝓoppõe ꝓpõnũ:⁊ ſic oppoſitio tm̃ ſigui idẽ eſt ꝙ ĩ ſe ꝑticipati rõeʒ ſuſciꝑe:⁊ ſic capi ficat ſicut boc aggregatũ ppoſitiones repu tur ab ariſto.i.iiij.thopi.qñ ðꝛ:ꝙ ſpẽs ꝑtici⸗ gnantes. Et de iſta eſt bic ad poj * 1 Diſtĩgui⸗ tur oppo ſitio ꝓpo mionum Suffficiẽ Ctial Q ppõeſ E Q pꝓpoſi tiões ſub Kotrarie. Tractatus Pꝛimus ¶ Notãdũ eſt anarto:iq; oppoſitio ꝓponũ eſt duplex. ꝗ Ena eſt ppõnũ q̃ͥ cõpo nũt᷑ et teris oppoſiti:⁊ ſic ille ppõnes dicũt᷑ opponi grie:quaꝝ pᷣdicata ſunt termini ↄꝛij affirmatiue enũciati de eodẽ ſubiecto ſingu lari:vel de eodẽ ſubiecto cõi ſumpto cũ rela tiuo idẽptitatꝭ:vel cũ ſigno vłi.Exẽplũ pᷣmi vt ſoꝛtes eſt albꝰ:ſoꝛtes eſt niger. Exẽplum ſcði:vt hõ eſt albꝰ:⁊ idẽ hõ eſt niger.Fxẽplũ tertijvt oĩs hõ eſt albꝰ:oĩs hõ eſt niger. Et de tali oppõne ꝓpõnũ nõ eſt hicad ꝓpontũ ¶ Alia eſt oppõ ꝓpõnũ cathegoꝛicaꝝ: vtro⸗ q; terĩo ꝑticipãtiũ ſᷣm eũdẽ oꝛdinẽ in qᷓ;tita te tm̃:vł n q̃litate tf̃:vłin qlitate ⁊ q;titate ſimul:vel in altero tm̃.Et de iſta oppõne eſt bic ad ppoſitũ ⁊ e ſunt qttnoꝛ ſpecies quaꝝ habet᷑ ſufficiẽtia:qꝛ oẽs ꝓpões oppoſite op ponunt᷑ vel in qualitate ⁊ in q;titate ſimul. ſic ſunt. Cõtradictone.Nel in qtitate tm̃: a ſic ſunt ſubalterne.vel in qualitate tm̃. Et H dupliciter.vel ſunt de ſubiecto ſingulari:⁊ ſic ſunt gdictoꝛie. Nel de ſubiecto cõi.⁊ hoc dupliciter. Vel ambe ſunt vniuerſaleg: ⁊ ſic ſunt ↄtrarie. Nel ambe ſunt particulares vł indiffinite ⁊ ſic ſunt ſubcontrarie. ¶ Cõtra dicta pᷣmo ſic arguit᷑ in di uerſis ꝓpõnibus ſunt dinerſi oꝛdines:g ꝓ⸗ põnes nõ participãt vtroq; termino eodem oꝛdine. Scdᷣo ſicargnit᷑ioẽs ꝓpões cathe goꝛice ↄueniũt in copula:ꝗ oẽs ꝓpõnes ca⸗ thegoꝛice in aliquo ↄueniunt: ⁊ ꝑ ↄñs male ꝛꝛq quedã ꝓpõnes in nullo termino ↄue⸗ niũt. ¶ Tertio arguik de oppõne deterſina tur in pᷣdicamẽtis:& bic nõ dʒ determinarꝭ ¶ Ad pᷣmũ ðꝛ:i licet in diuerſis p⸗ põnibꝰ ſunt diuerſi oꝛdines ᷣm numerũ:nõ tñ ſᷣm ſpeciem.Et ſic iſte terminꝰ eodẽ:poſi⸗ tus in textu:tantum valet ſicut ſimili. Ad ſcðõm dicitur q; termin in ꝓpoſito nõ capit ꝓ copula:ſed ꝓ ſubiecto vel ꝓ pꝛedicato ma teriali. Ad tertiũ ðꝛ ꝙ licet in pꝛedicamẽ⸗ tis determinetur de oppõne terminoꝝ:non tamen de oppoſitione ꝓpoſitionum. ¶ XZontrarie ſnnt vłis affirmatiua ⁊ vniuerſa is negatiua eiuſdem ſub lecti ⁊ eiuſdem pꝛedicati: vt omnis hbõ currit:nullus homo currit. Subꝰ ↄtrarie ſunt ꝑticularis affirmatiua ⁊ ꝑticular negatia:eiuſdẽ ſubiecti: ⁊ eiuſdem pꝛedicati:vt quidam bo⸗ mo currit:quidam homo non currit ¶ Lirca bunc textum. . ¶ Motãdũ eſt pꝛimo:q; ad h̊ ꝙ ali⸗ que ꝓpõnes ſint ie tres ↄditiones reqͥrũ⸗ tur. ¶ Quaꝝ pᷣma eſt:ꝙ tales ppõnes ſint p põnes cathegoꝛice.vtroq; termino partici⸗ pãtes:ſᷣm eundẽ oꝛdinẽ:diuerſe ſᷣm qlitatẽ quarũ vna fit vlis affirmatiua:⁊ alia vlis ne gatiua¶ Scðda ↄditio eſt ꝙ qͥlʒ terĩnꝰ diſtri⸗ buibilis qͥ eſt ſubiectũ vel pᷣdicatum non di⸗ ſtributꝰ? in vna diſtribuat᷑ in alia ⁊ nõ ecõtra Et ꝓpt᷑ dictũ huiꝰ ↄditionis iſte nõ ſunt cõ⸗ trarie oĩs hõ aĩaleſt.⁊ oĩs hõ aĩal nõ eſt:ſed ꝗꝛia pᷣme eſt iſta:oĩs hõ oẽ aĩal nõ eſt.⁊ Sꝛia ſcde eſt iſta.oĩs hõ oẽ aĩal ẽ.¶ Tertia ↄditio eſt:q termini:teneantur vniuoce:nõ magis vel minus ample:reſtricte:vel appellate:in vna cõtrariarũ &; in alia. Et ppt er defectuʒ hbniꝰ ↄditionis iſte non ſunt ↄtrarie:oĩs bõ currit: mnullus homo currit:qꝛ in pꝛinia p⸗ põne iſte terminꝰ bõ:ſtat p oĩbꝰ hoĩbꝰ tam maſculis qᷓ; feminis:ex qᷣ hᷣ ſignũ oĩs ẽ cõia gñis.Et in ſcdᷣa pꝛeciſe ſtat ꝓ maſcnlis:ex qᷓ illud ſignũ uullus eſt ſolũ maſculini generꝭ. ¶ Motandũ eſt ſcðo:qꝙ; ex iſtis ↄdi⸗ tionibus poteſt colligi deſcriptio ꝓpõnũ cõ trariarum:que talis eſt.¶ Pꝛopoſitiones cõ trarie ſunt pꝛopoſitioues cathegoꝛice:vtro q; termino participãtes pᷣm eundẽ oꝛdine diuerſe ſᷣm qualitatẽ:quarũ termini tenent᷑ vniuoce eque ample:eque reſtricte:a eqᷓ ap⸗ pellate:⁊ quarũ terminꝰ diſtribnibilis ĩ vna qͥ eſt ſubm vel pᷣdicatũ nõ diſtributus in vna diſtribuat᷑ in alia:vt oĩs homo cu rrit:oĩs hõ non currit.¶ Quid aũt ſit termini teneri eqᷓ ample:eq̃ reſtricte ⁊ eque appellate:videbit᷑ in paruis logicalibus. ¶ Motãdu eſtgertio:qꝙ ad h̊ qᷓ aliq̃ pꝓpõnes ſint ſubcontrarie tres conditiones requirunt᷑ ¶ Pꝛima eſt ꝙ vna ſit particularꝭ vel indefinita affirmatiua:⁊ alia pticnlaris. vel indefinita negatiua eiuſdẽ ſubiecti.a eiꝰ dem pꝛedicati.¶ Scdᷣa cõditio eſt.ꝙ in vtra 6 7 Conditio nes Zꝛia⸗ rum. Prima Secũda. ⁹ Tertia Deſcrip⸗ tio cõtra⸗ riaruz cõ pleta. Condit⸗ ones ſub contrari⸗ grum pꝛi ma q; ſubcõtrariũ termini teneant᷑ vniuoce nõ magis ample:vel minꝰ reſtricte:vel appella te:in vna ſicut in alia ꝓpõne.¶ Tertia cõdi⸗ tio eſt:ꝙ pꝛedicatum in vna ſubcontrariarũ teneat᷑ vninerſaliter:a in alia particulariter ſi ipᷣm ſit terminus cõis.Et ꝓpter defectum huii ↄditionis:iſte nõ ppꝛie ſubeptrariãt᷑ bomo omne animal eſt:⁊ bomo nullum aial N oͤs ͤſit irln ſeidetentuntzbris titmefksafürninun ugeodifmmtioek nul te cponesſunt ieron ulushoeſones 1tnten tusin em nodiſnidrik in⸗ Cito anioek düpoſt ſe NRe ppönes bo e nia alndeſt nöſam ſudet Cefinitaaffirnariun alu gtiunerpodlfinnoetn (Amuimnde ſir ſtcser geſubieqn dei Ergteſibeegienücutihig ideſctſckcöciiret⸗ e goneftt zieniöen onesfin zien i iſtberdosaliseiden dabtisnanaßeidene eancoinnte no Aumannluci⸗ in Mötnbrus lufftenipdiin (Cum da ein xi. .V 18. ſubaltern dictoꝛijs et ſub tradi De 3 lum bomo non am ſub Quid ſu 2 NQu rticu atiua⸗ tuet tiua: rſalis ſqẽ it: qui irma luer. eiu 5 curr it: ille fir el vn ua: er bõ curr et ille S gati oĩs mo ci n: Boer Erre ile cniarts rarint dnn hornor s er vli rraria iti enle s t, nullu⸗ E iones rac tene aedtrariai eiuſdẽ p rrit. rrit.4 tragteto⸗ in vtrach ñ ſu il nenel. eu 0 cu 6cu ti. tra lal in vt Lfalſe. bõ a 91¹⁸ m h 0 n uen igrum. Iy aĩal in ulf iſta um amh m e ali riar aanriicele no null 3 idã hon ura ſeq etum d ali r dnd⸗ aru iiuabe⸗ dictis con gatetmiis abaͤe tet aloc ds alt Hainia bõ om ria iſ leſt. dic ria pa Circ ĩo: q odi ni rium. dt i bomo tandũ ale n Ppon ẽdũ alee⸗ ſint de ecũda. 4 n 1 igi ri nẽ:d on ia eſt: pſ itatis a co . esregyi, l Qu t co tra 8 vel! ꝛdii 5 eE ꝓp Pꝛi te GStitat cða etres attion intg me C ibꝰ? põ Subecõt lare dẽ o vni⸗ qu k. ¶ poſi eqᷓt .¶Sc eſt onesſint s; k . ionib ſt. S ticu eun Etur do qrun int op ofit iecti. ibilis qᷣ . lchtles pn , un lara aitĩ lis e ice ꝑi ꝛvm e i ten Emo re iꝙf t opp ſubi⸗ ibui a di⸗ * n ltns ſ diffini ones ca oprui uaxꝝ icte et v bo cõi. icat rmu iſtrib uiꝛi d 2dine: diuerſe Briax on terio tẽ: q eſtr ten jdis. ſu Ep̃d lbet ter 6 di tu c ſt. ſe Talia vlis ne ſubõ troq; lita ue r icatum! us cõ iuſd 12 qli icatũ n Defec on e 6 n zter dſſri G erſe e ãp ni pᷣ it ter uit diti vel p̈⸗ ecõtra bõ a is bon jal: oeſtß ondi e. equ chlennerſtn cargu⸗ ocu biectũy alia. e⸗ lal:n b laoĩ 6 aĩ 3 dferum wn uoc re:q larite mo ſi boĩs ſub k in noẽ aĩ ſt aial: is h ere cüpeli ,2 n eotrn ella icu umo. ibet he ter ibuat i bome boͤ eſte n ois ul vere buaf in aliganz app iꝰ ꝑt icta p uſti 6c dex ſtril. ſt: oĩs icüt. bõ Sdicunt t fimul lnõ 3 Nibuakin ſte nöͤſintz, lter dicta Cui lenõe ega⸗ Sdicũt: adi nõ 3 cu ſint oaialn⸗ Terti – eno „9 9 „ Rte. — ocul lis ne = „₰ Eeotr. due eſt: idã h rtia Daitionisi ial deſtſe ontr. 6 ſüt Z 218 lia v r ſic. iſte du ilr iſte 5 lnon. qui Te 5 ſ.ne⸗ alaln C des nõ luſz b⸗ „ a cöOοαα 2 iſt Silr alal ige Nurci bi 2nõ R.isb⸗ zeſtr zi C poͤes frirgraring. 9S ꝛtes: lal. bomo ꝛia iſtin aĩa tuoce 5 s böo Tertin oaſti n 3 derx s affi⸗ ſt mala bo eſ iſtribu⸗ qu otrad mo ãtu icte r t: „: (Ter n en 86 vlis itio e mĩs nõ di CO 7 de cõ is bon tene e eo alal. ternöͤmgis lus. naé ffinitio ie: o inꝰn ſcða c In iſta: o ini ue re 634 0 ninoce:n⸗ 7 cni ꝰ 0 di t 2 — ermi rgo uit ꝛeſt i term le:eq 19 iſte nõ⸗ ex qu antur lappellater in 4 ergo ſunt tñte lia: e io argui eſt:ei ſt:q mp uiꝰ i ſpẽs. ilr . velapp ül tiua: one es: 7 it in a ert io me itio e uea ctu c eſt ſp S . eſtricte: berdefectt, ſte ꝓp 6c ſoꝛt. ibui ita. T emo ojße ait. oce:eq Defe bomo iuoce. fuit lia. Et pp kerdis bo 3 8 bõ diſtribu oſi ſt: ⁊ be aẽ in⸗ uiu llate. Es: equ bomof 2 nali totrarie. oje llu 10 bñp lal e yvns e equ pe ſt ſpẽ etur lus 8: 2 um otr img pe nula vna n 6 eſt b glia ie tñ inita n dap 0e ten :nul allne non ſum rin pꝛima 2 s in . rune hõ oẽ ꝗ arie⸗ fini m bom homo . ten fuit 3ple itgri ſbo tan tus ziaru es: bcõtr inde ull inꝰbo dicun i es eque it nocurr ibe boib 2 ditio ⸗ʒ pon t ſu lia eſt 1 term cotra 0 qu tur 5Sdici ſtat voib⸗ ise cdis ſte ꝓ ſunt ali la. iſte non bom tene nõ de m :ſtar ignü oisé ſic. J 5 eſt. nõ iua: ſt ma önes iſte due idam nonte due uidan ſigni lineri ne 5e irmatin io ei ones iſte t qui mo ilr iſte :et ꝗ i⸗ erq b aſenlis: lal ne affirn initi , eꝓp tñ us:et e 8 bo Silr lbus: term 5 t o ma igenen, 2 finita diff lʒz iſt ois non alb minun lia. ¶ it a ꝛ iſtet iſte na , lua: 82 iſtrib iter i⸗ in na ſicu ui fu it alb icte. ¶ nõ co⸗ ſtis⸗ . pꝛim ſanseridiſr boc c, u⸗ In lus bo it ber re ꝛet eg nõ eo „ erictsd Ad Nte ſul iatiõ ita ad b illiꝰ c nullu ui fui t eque noſco: lbum Ue⸗ ſcdo tio pponĩc C kes ex enũcis reqᷣſi aria uiuſſi omo q — cog inus al Intell⸗ igi deſcript ſtionescd nt v biecti õditio: 1 contr. iſta: c dðꝛz b bomo nt:all termi r/ diff eneoe ſi te ſul cdða cõd je: i0 er: i ſcðm nus 5 Zdicu iſte . odi⸗ ctus Dat Pepren e: vtr ex ꝑ icit ſcda t ꝛi dext Ad ter n0 3 m:qꝛ ctis 9 6is 2 eſt. G begoꝛic nen ⸗ ibi defici s fint: eſt r. ¶Ad it: ꝙ due albu llat. x dic oſci nidis e ſones catheg oꝛcinen 1, ibi one ulus erter. i0 dici izin a⸗ ſco Pe K ex cognon 2 ſones undẽ o it toe e ꝓp is oc eſt de õditio lbuiin gno do ap do ꝙ; iaruz ſitio⸗ ites m et initene que t bo cul⸗ illa cõ iſtri in m mo ñ eſt ſe zdictoꝛia po itest ſtermin ſep n luſſibet nonoc ia i dz d 5 term de lẽdũ e tio Zdicte ſunt ꝓ :quanütern ereq 4 iu 1s no m:quia vna d⸗ : mõ non Ed iffinitio 5 ꝛie E:qua eſtricte: s i vnd bet bo do ona⸗ tus in ibilis: onum n⸗ Sciẽ diffin dicto eeitet ſtn ppon min ¶Seie tra equer ribꝛibil in vna n,ns annd diſtri aru e.ter qz nib p ſt. Con nin⸗ uirmumne, bo nn antbſt in Eeer eaco bocq;, 3 lhe talis e nodil currit. ſeq ig: ribuit uibil :2 neg Fz geiazacce ⸗ it ſit ten latevid t ter ditio on ut fit ppellat eſt ris. 4 be cᷓ aliq oes ibi oſi i. .„ u a an lique ꝓp etioſc corcktiſe⸗ gronf ie 7 * 3 ſg. 4 t vprm ſi ienluns tcyn liapticni ian 5 rũ . ctoꝛi⸗ ie ino ulares. troq; bm q̊ nes ca ularis v undẽ o ntur = Ppe irma lia Apates ermin eodẽ s affirm 15 Ntice uaru t ſtricte: na an tareguarüren ctoꝛie ſu tiua. v affi amp pre tiua:et Lnrgeuuzaze 7 e nei lis neg tin ee ntorli ie. mna za cõ eant N pe ctoꝛ ini reſtncted tin coan aret Tert in . ne. von vel pai iectu ve in a . ſubiec atur 1 on furluniv in vna di⸗ 2 nidgnen rüng irhu b en pofition b iij i:nõ d vt o bus/ p J KS n. catu ecotra: is dus iraniag n hbõ nimal Ilt ö curr . 77e toĩs aunug vlis af⸗ cati: v lus rne it: Dub curri C mini urrit, ſubcon ite . nin lia er de jat ins pter kͤrnne B ty ſoht n s ullum * 0 kib Tres con ditiones ad ſubalt᷑ nas req́ͥ- ſite. intelleci? Diffinitio nis. Bub alternaꝝ mõ appellate. vt oĩs hõ eſt aĩal ⁊ bõ eſt aĩal. Ediffinitio. p. b. ẽ mala. ¶ Scdo fic af. iſtnõ Lractatus Pꝛimus. unt ↄditones pᷣus po ſite diffinitio contra⸗ dictoꝛiarum. . ¶ Sciẽdũ eſt tertio:q ad h q aliqʒ pꝓpõnes ſint ſubalterne tres ↄditiões reqͥrũ tur. ¶ Pꝛĩa eſt: ꝙ vna ſit vlis:alia ꝑticularis: ſiue idefinita:⁊ ꝙ fint eiuſdeʒ qlitatis: eiuſ⸗ dẽ ſubiecti:⁊ eiuſdeʒ pᷣdicati. Scða ↄditio ẽ:ꝙ ſi pᷣdicatũ in vna teneat᷑ vlr: ꝙ ẽt in alia teneat᷑ vłr. Defectu cuiꝰiſte ñ ſũt ſubalterne oĩs hõ oẽ aĩal nõ ẽ:⁊ aliqͥs hõ aĩal eſt.ſʒ ſub⸗ alterna pꝛiĩe ẽ iſta:aliqͥs hõ oẽ aĩal eſt.Et ſi pᷣ dicatũ in vna teneat᷑ ꝑticnlariter: ꝙ ẽt in a⸗ lia teneat᷑ ꝑticularit᷑. Defectu cuiꝰ iſte nõ ſũt ſubalterne:oĩs hõ oẽ aĩal ẽ:a aliqͥſ bõ oẽ aĩal eſt. Sʒ ſubalterna pꝛime ẽ iſta:aliqs bõ aĩal eſt. ¶ Tertia eſt ꝙ terĩ teneãtur vniuoce eqͥ ample:eque reſtricte.⁊ eodẽ mõ appellate. ¶ Sciẽdũ ẽ q̃rto:ꝙ ex dict ↄditio⸗ nibꝰ põt elici diffinitio ſublternarũ q talis ẽ Subalterne ſũt ꝓpões catbegoꝛice: vtroq; terĩo pᷣm eũdẽ oꝛdinẽ ꝑticipãtes:eiuſdẽ q̃li⸗ tatꝭ:ſʒ diuerſe qᷓtitatꝭ:q̃rũ pᷣdicatũ vnitene tur ſilłr ſicut pᷣdicatũ alteriꝰ:⁊ termini tenen turvniuoce:eqͥ ample eque reſtricte: eodeʒ Omnis bõ . currit CLContrarie currit auaarqn; Quidã bõ currit ¶ Pꝛopoſitionũ triplex ẽ materia ſnaturalis:cõtingens:⁊ remota. ¶ ‚nNotãdũ ẽ pꝛĩo circa bũc textuʒ: ꝙ materia ꝓpõnis cathbegoꝛice nõ ẽ alið qᷓ ſubᷣm ⁊ pᷣdicatũ ꝓpõis cathegoꝛice: ſe bntia vt repugnãtia:vł vt ↄueniẽtia trãſmutabłr: vł ĩtrãſmutabtr. Et dicũt᷑ ſubᷣm ⁊ pᷣdicatũ ꝓ⸗ põnis mat᷑ia traſũptiue:ad ſilitudinẽ matie ꝓppe dicte:q; ſiẽ materia ꝓpᷣe ĩ naturalibꝰ ẽ pncipiũ er qͥ res naturales oponunt᷑: ſic ſub RmimtIo. pD. ralee. alan iectũ ⁊ pᷣdicatũ ſunt illa ex aàb ꝓpõ catbego ſit dictoꝛie oĩs bõ eſt alal: et aliqs hõ aĩal rica cõponit᷑.¶ Silr for̃a ꝓpõnis cathegoꝛi nõ eſt: ⁊ tñ vna eſt vlis affirmatiua. et alia ꝑ ce:ẽ copula copulãs pᷣdicatũ cum ſubo.Et co ticularis negatiua: ergo diffinitio ↄuenit a/ pula ðꝛ fora: ad ſilitudinẽ foꝛme ppe dicte: lijs a diffinito. ¶ Tertio af ſic Iſte nõ ſi ubal⸗ qꝛ ficut for̃a ppe dicta ẽ illud ꝑ qd res bʒ eẽ terne:oĩs bõ eſt aĩal:et aliqͥs hõ oẽ aial eſt:⁊ ſic ẽt copula addita ſubiecto ⁊ pdicato eſt il⸗ lud:pꝑ qð ꝓpõ catbegoꝛica babet eſſe. n vn. eſt vlis aff Erfeln⸗ alia Pricularis affirmatiua ergo diffinitio eſt mala. —— . 3 ¶ Scdo notãcũ eſt: ꝙ ꝓpꝛie loquẽ do ꝓpõ nõ ẽ in materia: qꝛ materia: ẽ ꝑs pꝛ0 ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ diffimitio ↄtradi Bubzꝛie.. no currit. Aſtis ppoſitiombus cõueniũt oditiões ſub⸗ alternarũ a diffinitio earundem. ¶ Cõira dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. Iſte ſut ꝓpõnes dictoꝛie: ſetes currit: ⁊ ſoꝛtes nõ currit:⁊ tñ vna nõ ẽ vlis ⁊T alia ꝑticularis ccoriam. p. b. intelligit᷑ de ↄtradictoꝛijs qua põnis: 1 ꝓpõ ẽ totũ: mõ totũ nõẽ ppe in ſua rũ ſubiecta ſunt teri cões: æ non deaalijs qᷓ⸗ . ꝑte.Et io qñ ðꝛ ꝙ ppõ eſt in tali materia vel rum ſubiecta ſunt termini ſingulares. Q Ad tali:illa ꝓpõ dʒ ſic intelligi Talis ꝓpõ ẽ ex ſcdm ðᷣ negãdo ↄnam: qꝛ ibi deficit vna ↄdi materia tali vel de materia tali.¶ TUnde cuʒ tio.ſ.ſcdᷣa cõditio que dʒ ſubintelligi in diffi ðꝛ in terxtu: ꝙ tripler ẽ materia. Sẽſus illüẽ Nullus bõ Subalterne . 84 — 1 N Quidã bõ Qnid ma teria ꝓpo ſitionis, Quid foꝛ ma ꝓpoſ tionis Quõ ĩtel ligit᷑ ppõ eẽ in ma⸗ teria. nitione contradictoꝛiarũ: et etiã deficit ter⸗ iſte:tres ſunt teri cões.nõ coĩcidẽtes in ſfixgn tia conditio. ¶Ad tertiũ ðꝛ negãdo ↄnaʒ: qʒ do ᷣm rões fofales eoꝝ:oẽs materias ppo⸗ ibi deſicit ſecada cõditio que dz ſubintelligi nũ catbegoꝛicarũ ſiontes: ꝑ quos terios iſte in diffinitione ſubalternarũ: et ſmiliter alie terminꝰ materia diuidit᷑ diuiſione logicali. condition es. ¶ HEui diuiſiõis pᷣt ſic bri ſufficiẽtia. Na ma o teria ꝓpõnis cat begoꝛice:ẽ bĩtudo extrẽoꝝ ¶Sequitur figura gdinuicẽ: xl ergo extrẽa ſic ſe bnt:q vni no li. Sufficiẽö tia diuifi⸗ onis, ndeineſen deenen Sdefmmadeßtero Edetocig notoftn Ottocsiſe pones dom golbonoentainl bom⸗ poroneceſanoeſ aial noekſokaſemtin adem ſtndurtegnrreſkan busſanrfimalcdiecu lgles ppönesſum ineade Crigieſtoam bego e damt aanoct Nd ſucoes vent onobf n deri pors iwten leg, eanan nliſnecad it ePrieſin esimeti Penei nanar Kinpand int ecammmni nn 1denctiter tingiund . athegnigeſeinecin Mee ſ . . i nboliogettj (Corzdectn⸗ uliſrieſt agame Subzꝛie. mani. nũ triplex ẽ materiz ingens: remota. nio circa buctextng catbegoꝛice no e alloh pois catbegoꝛice: ſe bit fin⸗ t oueniẽtia träſmmutabl: t dicut ſubm : pdicai p⸗ ptiue:ad filitudinẽ mmatie ateria ppe iĩ natural Nurales oponunt:ſie ſub t illa er qb ppõ catbego r ofa ppönis catbegoi 6 is dicatü cum ſudo Kt u tudinẽ foꝛme ppe dictt i⸗ dictae illud d feslii a ſubiecto? Hdicoeſtil begoꝛica babet eſſe. eſt:c, pprle ne RKegule gñales ꝓ natura materiaꝝ ꝓpoſitio ins. Pꝛima Scðda Quomo⸗ do diuer⸗ ſimode cathego⸗ goꝛice et bypoteti ce ſunt in materia. vel ſic ſe bñt ꝙ vnũ põt cõpetere alteri. Et hᷣ duplr: qꝛvł vnũ põt cõpetere alteri ĩtrãſmu⸗ De materia pꝛopoſitionum põt cõpetere alteri.a ſic eſt materia remota Folio xij. ex vel de:ſic conceditur maioꝛ: ſed fi capiat᷑ impꝛopꝛie pꝛo ex:vel de.ſic negatur maioꝛ. ¶Agd ſecundum dicitur diſtinguendo mino rem:quia iſte terminus materia capitur du⸗ pliciter.¶ Ino modo vt eſt nomen pꝛime in tentionis:⁊ ſic conceditur minoꝛ:⁊ tunc iſte terminns materia ſignificat rem que eſt al⸗ tera pars ſubiecti materialis. ¶ Alio modo capitur vt eſt nomen ſecunde intentionis:⁊ ſic negatur mĩoꝛ:⁊ ſic iſte terminus materia ſignificat ſubiecta ⁊ pꝛedicata ꝓpoſitionum tabilitera fic eſt mat᷑ia naturalis:vel traſinu tabilłr:⁊ ſic eſt materia ↄtingẽs Et ſicẽ finis ¶ Motãdũ eſt tertio: ad maioꝛem cognitionẽ babẽdã de mat᷑ijs ꝓpõnũ ponũt᷑ due rle cões.¶ Quaꝝ pꝛĩa eſt ꝙ in q̃cũq; ma teria eſt ꝓppõ affirmatiua ĩ eadeʒ matia ẽ ſua ꝓpõ negatiua coꝛreſpõdẽs ſua ↄꝛia:ſua ſub⸗ cõtraria:ſua dictoꝛia:ſua ſubalt᷑na:ſua con uertẽs:⁊ ſua eqpollẽs:vt oẽs iſte ꝓpões ſũt in eadẽ mat᷑ia:bõ currit:oĩs hõ currit: nullꝰ bõ currit:quidã hõ nõ currit:nõ nullꝰ bomo currit:⁊ quoddã currẽs eſt hõ.¶ Scða rla ẽ talis ꝙ in quacũq; materia eſt ꝓpõ cathego rica de ineſſe ⁊ de pᷣſenti:in eadẽ materia eſt ꝓpõ de futuro:de pᷣterito ꝓpõ modalis diui ſa de quocũq; modo ſit:⁊ ꝓpoſitio hypoteti ca vt oẽs iſte ꝓpõnes.homo eſt aĩal. hõ fuit pꝛobationem dicitur:ꝙ reducuntur ille pꝛo⸗ poſitiones ad materiam naturalem. ¶ aturalis eſt illa in qua pᷣdicatũ eſt de eſſe ſubiecti. vel Dcan⸗ eiꝰ: vt hõ eſt aĩal:homo eſt riũbilis.¶ Cõ tingens eſt illa:in qua pꝛedicatum põt ad eſſe ⁊ ab eſſe ſubiecto:pꝛeter Accepti⸗ ones ma⸗ terie. ¶ Ad tertium dicitur negando añs:⁊ ad eiꝰ Diffiniti⸗ ones ma⸗ teriaruz aĩal.bomo erit aĩal: bomo poſſibiłr eſt aĩial ſubiecti coꝛruptionẽ:vt bomo eſt al homo neceſſario eſt aĩal:⁊ ſi bõ eſt aĩal bo⸗ mo eſt ſuba ſunt in eadẽ materia. ¶ Et ratio iſtaꝝ duaxꝝ regulaꝝ eſt:qꝛ in illis ꝓpoſitioni bus ſunt fimilia ſubiecta:fimilia pꝛedicata:gꝗ tales ꝓpõnes ſunt in eadem materia. ¶ ; Notãdũ eſt quarto:q; ꝓppõnes ca thego:ice dicunt᷑ pꝛimo eſſe in aliqua mate ria:eo ꝙ eis ↄuenit pᷣmo bf̃e ſubiectũ ⁊ pꝛe⸗ dicatũ. Sʒ ꝓpões hypotetice nõ ſunt in ali⸗ qua materia niſi rõne cathegoꝛicaꝝ:ex q ca thegoꝛice ſunt ꝑtes ĩmediate ꝓpoſitionũ by potheticaꝝ vt in pluribꝰnõ hypotetice redu cũt᷑ ad eãde materiaʒ in q̃ ſunt catbegoꝛice: ¶Et ðꝛ notãter vt in pluribꝰ:qꝛ aliqn nulla catbegoꝛica eſt ꝑs ĩmediata bypotetice: ſed medigata ſo lũ:vt patebit ĩ capᷣ.de bypoteticʒ ¶ Conta dicta paimo ſic argnitur. nullũ totũ eſt in materia q̃ eſt ſua pars.Sed pꝛopoſitio cathegoꝛica eſt totũ:ergo pꝛopo⸗ ſitio cathegoꝛica non eſt in materia ¶ Scõðo argauit᷑ fic nulla ſubſtãtia eſt ꝑs ꝓpoſitionis: ſed materia eſt ſubſtãtia ergo materia nõ eſt pars ꝓpoſitionis.¶ Tertio arguit᷑ fic.Oul⸗ te ſunt ꝓpoſitiones que non ſunt in aliq̃ ma teria bic enumerata:ergo diuiſio eſt inſuffi⸗ ciens. Añs patet de iſtis pꝓpoſitionibꝰ. Seꝛ tes eſt ſoꝛtes:⁊ homo eſt ſoꝛtes. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ: q capiendo ppꝛie bus:homo non eſt albus. ¶ Remo⸗ ↄuenire ſubiecto vt bõ eſt aſinus ¶ Circa bunc textum. ¶ Notãdũ eſt pꝛiuio:q; hic ↄſequẽ⸗ ter Petrus hiſpanus ponit diffinitionẽ ma tere naturalis que diffinitio debet ſic intelli gi. Materia naturalis eſt bĩtudo erxtremoꝝ ꝙ pꝛedicat᷑ de ſubiecto vere ⁊ affirmatiue ⁊ ſentialiter vel accidentaliter vel conuerti bitudo loco generis:⁊ totum reſiduũ ponit᷑ ad differentiam materie ↄtigẽtis:⁊ materie ria naturali oꝛdinata ſ̃m directam pꝛedica⸗ tionem ⁊ non ſᷣm indirectam:⁊ ſic capit᷑ ma⸗ biſpanus diffinit eam. Sed capiendo cõmu niter materiam naturalem:vt ſub ſe compꝛe ¶ Materia naturalis eſt habitudo extremo tialiter ſiue accidentaliter⁊ intranſmutabi⸗ pꝛedicari eſſentialiter:quid pꝛedicari accidẽ ta èſt illa in qua pꝛedicatum nõ põt diffinitis materie natural. biliter. ¶ Inge in iſta diffinitione ponit᷑ ba remote. Et pᷣſens diffinitio datur de mate teria naturalis ſpecialiter ⁊ ſtricte:qñ petrꝰ bengit omnes alias materias:que non ſunt contingentes nec remote debet ſic diffiniri rum talis ꝙ; pꝛedicatum eſt aptum natũ pꝛe⸗-⸗ dicari de ſubiecto vere ⁊ affirmatiue ⁊ efſen liter directe fiue indirecte ¶ Quid autem ſit taliter: quid intrãſmutabiliter: quid directe iſta pꝛepoſitionẽ.In.vt diſtinguitur contra quid indirecte videbitur in ſecũdo tractatu. b uij ſicnt pᷣ̃dicari vere ⁊ affirmatiue accñtaliter Et ab eſſe tm̃ vʒ ſicut pᷣdicari pᷣe negatiuæ et accñtaliter: ⁊ ſic capiũt᷑ vt ſunt termini ſcðᷣe intẽtiõis.Et illa ꝑticula pᷣter ſubiecti coꝛru⸗ ptionẽ tm̃ valet ſicut boc aggregatũ: ſiue ſᷣ ꝙ ſubiectũ deſinat ſupponere:⁊ dz illa pti⸗ cula vltia determinare illud vbũ abeſſe ¶ 'Motãdũ eſt quarto q bic ↄſequẽ ter p.h. ponit diffintionẽ materie remote ⁊ dz diffinitio ſic intelligi. Materia remotaẽ ctiue.¶ Ad ſcðᷣm ðꝛ ꝙ duplrt põt intelligi: pᷣdicatũ põt abeſſe ſubiecto pᷣter ſubiecti coꝛ ruptionẽ. nomõ abſq; hoc ꝙ ſubiectũ deſi nat eſſe:⁊ ſic ocedit᷑:nec illo mõ intelligit᷑ in diffinitione. Alio mõ abſq; boc q; ſubm deſi nat ſupponere ſic negat᷑:⁊ illo mõ capit᷑ in difinitione. ¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ duplr põt in⸗ telligi ꝙ pᷣdicatũ remoueat᷑ a ſubiecto. Ino mõ qꝙ nõ ponat᷑ in ꝓpõe.⁊ ſic ↄceditur mĩoꝛ ſa tñ ilſo mõ non intelligitur in diffinitiõe . ſobiel Cractatus Pꝛimus rnmiͦbn *☚ . Rte ma⸗ ¶ Notandum eſt ſcðo ꝙ ad cogno⸗ babitudo ettremoꝝ talis:q; vnũ nõ põt ſine Nunlliunme terie na ſcendũ q ꝓpõnes ponũt᷑ in materia naturali noua impõne ve ⁊affirmatiue pᷣdicari de al- Declaraĩ eclonnn di turalis. qͥnq; ponũt᷑ regule ꝗ Pꝛia eſt ꝙ qñ terĩ vniꝰ tero mediãte copula de pñti ñ apliatiua nec diffinitis H ſuenatu Pꝛima cooꝛdinatiõis in recta linea p̃ᷣdicamẽtali.de ãapliata:vt bõ eſtafſinꝰ Dfr̃ notãter mediãte marerie ( arciana ſeinuicẽ pᷣdicãt᷑ ſiue directe ſine ĩdirecte:ta⸗ copula de pñti:nõ ampliatiua nec ampliata remote gſnne⸗ cäbel lis ꝓpõ eſt in materia naturali:vt hõ eſt aĩial qꝛ be ꝓpões ſũt ĩ materia remota hõ eſt aſi⸗ 77 Serſ⸗Pie e ſoꝛtes eſt hõ ſuba eſt petrꝰ Inſtatia tñvidet᷑ nus:albũ eſt nigꝝ:⁊ tñ pᷣdicatũ põt ↄuenire iicinetenn, . eſſe iſta:deꝰ eſt hõ:quã aliqͥ ponũt in materia ſubiecto:mediàte copula ampliatiua ſiue am n eſtab Secũda. ↄtingẽti:alij in materia remota.¶ Scdᷣa rla pliata vt bõ eſt imaginarie aſinꝰ hõ imagina bofi rrenotu 4 talis eſt: qñ dꝛñe pᷣdicãt᷑ de bis quoꝝ ſunt tur aſinꝰ:albũ põt eẽ nigrũ.¶ Iñ ad cogno⸗ Mureniten. hock dꝛñe vel eõ:vł etiã diffinitio pᷣdicat᷑ de diffi⸗ ſcẽdũ q ꝓpões ponũt᷑ ĩ materia remota due o ob 1 nito ⁊ eõ:ſiue ſit de inferioꝛibꝰ ſiue de ſuꝑio rłe dãt᷑. Quaꝝ pᷣma eſt:ꝙ oĩs ꝓpõ eſt in ma⸗ Kainl rin naſt ribꝰ talis ꝓpõ eſt in materia naturali: vt bõ teria remota:in q̃ termini diſꝑati pᷣdicãt᷑ de 7 Höeſtafmunl do eſt rõnalis: ratiõale eſt aĩal hõ eſt aĩol rõna⸗ ſeĩuicẽ: fiue affirmatiue:ſine negatiue.vt bõ tenugtngentton Tertia le. ¶Tertia rła talis eſt qñ ꝓpᷣa paſſio pᷣdi eſt aſin hõ nõ eſt aſinꝰ.¶ Scða rła eſt ꝙ oĩs mae blertcise cat᷑ de ſuo ꝓpo ſubiecto aut ecõuerſo ſine de ꝓpõ eſtlin materia remota cuiꝰ ſubm nõ põt Acſoiſehae inferioꝛibꝰ ſiue de ſuꝑioꝛibꝰ⁊ ecõuerſo:talis ꝓ aliq ſupponere reſpectu huiꝰ vbi ẽ:ſiue ta ullus el eſtnien ꝓpõ eſt i materia naturali:vt hõ eſt riſibilis lis ꝓpõ ſit de ẽ ſcðᷣo adiacẽte:ſine tertioadia degccſteſezvlrpfia Quarta. rinbile eſt bõ ſoꝛtes eſt riſbilis:riſibile ẽ ſoꝛ cẽte:ſiue ſit affirmatiua ſiue negatina vt chi gohöetab'ml bo⸗ *tes aial eſt riſibile:riſibile eſt aial.ꝗ Quarta mera eſt:chimera nõ eſt:chimera eſt bõ chi⸗ (liubenetettn rła talis eſt: ꝙ ꝓpõ de eſt ſcðo adiacẽte:cuiꝰ mera nõ eſt hõ:chimera eſt chimera:chime⸗ pridi 4 mno ſubᷣm qð nõ eſt ↄnotatiuũ ꝓ aliq ſupponere ra non eſt cbimera. . (Mricicſp⸗ . põt reſpectu illiꝰvbi eſt:eſt in materia natu- ¶ Cõtra dicta arguit᷑ pꝛĩo ſic.hec erpeb eternnnar deletl rali:vt bõ eſt:ſoꝛtes eſt.O Dicit᷑ notãter cuiꝰ ẽ in materia naturali.Aial eſt bõ:⁊ tñ pᷣdica inpoftolerröchitoftn ſubᷣm ꝓaliquo ſupponere põt.qꝛ ſi nõ poſſet tũ nõẽ de diffinitõe ſubiecti nec ꝓpꝛiũ ei g himisiiknddnnin⸗ ſuupponere reſpectu buiꝰ v̈bi eſt: tũc talis ꝓ⸗ diffinitio eſt mala.¶ Scðdðo af̃ fic. Hec nõ eſt ſudendcgds ppftoni Quinta. poſitio eſſet in materia remota:vt chymera in materia ↄtingẽti:ſoꝛtes eſt hõ:⁊ tñ pᷣdica zuanadetfan Nkpe⸗ eſt.¶ Quinta rla eſt ꝙ qñ idẽ pᷣdicat᷑ de ſeip⸗ tũ põt adeſſe vłabeſſe ſubo pᷣter ſubiecti coꝛ aiptalsetnoͤet poil ſo:vł ſynonimũ de ſynonimo: vł ↄuertibile ruptionẽ:ꝗ diffinitio eſt mala. Minoꝛ pʒ:qꝛ roes nere de eſe inr imn de ↄuertibili dũmõ termini ꝓ aliq ſuppone qñ illud pᷣdicatũ xᷣe affirmat᷑ de ſubo tũc illð ſpoesdirgiimrelge re pñ̃t:talis pꝛopõ eſt in materia naturali:vt ſubm eſt ⁊ fiłr qñ pᷣdicatũvᷣe negat᷑ de eo:tũc nienterogicpi⸗ bõ eſt hõ:lapis eſt petra:marcus eſt tullius ari eſt. & pᷣdicatũ põt adeſſe ⁊ abeſſe pꝛeter tneſtrciueid ſemt declarat ¶ Notand eſt tertio bic ↄſequẽ neteriatemmote d eſtrt ti dienta tens aannigeuc diffinitio ter pe. b. diffinit materiz ↄtigẽtem: ⁊ dʒ dif etur a ſubiecto cũ non ponat᷑:ergo diffini⸗ nnntiged materie finitio ſic intelligi.¶ Materia ↄtingens eſt tio materie remote ↄuenit alis a diffinito. mnreſefnglnand in⸗ ↄtingẽtꝭ. bitudo extremoꝝ adinuicẽ:talis ꝙ pᷣdicatũ ¶ Ad pᷣmum ð: licet illa nõ fit in tite ſnn⸗ eenſiedoe põt accſñaliter ⁊ vere affir mari ⁊ negari de TL⸗. 107– . en einlliegiitet ſubo nõ deſinẽte ſupponere vel ecõtra ſubie Materia naturali: caꝗpiendo ſtricte boc agge ſe nenllen ctũ de ipo vt hõ eſt albus:bõ non eſt albꝰ: al Satũ materia naturalis: tũ bñ eſt in materia ſe ſulſeſ gihieinnleſ⸗ bu ẽ hõ. ¶ Uñ er iſta diffinitõe pʒ:ꝙ ille ter naturali:capiẽdo cõite boc aggregatũ ma⸗ gienltek irr luf in minus adeſſe in diffinitiõe capit᷑ vt tm̃valet teria naturalis. Gel ſic: s non ſit in materia rlz Wwur .naturalidirecte: tũ bene in directe ſiue redu Mſmtleiſen ge inle — Riſted. – ledantri neu ſikfikmnii lal I oper; Chn. .Orn 4 1a ſiue negatina vtcbi ſt:cbimera eſt bõ chi⸗ ra eſt cbimeraꝛchimne⸗ gluit pꝛio ſic hec Aualeſt boꝛtñ dica biecti nec ppꝛiü eng cdo ar fic. Hec nõeſt tes eſt bö:ꝛ tñ pdiea ſudo pᷣter ſubiectico: ſt mala. Winoꝛ pʒ:q rmat de ſubo tüc illd tüye negat de eoꝛ deſſe 1abeſſe pꝛeter Tertio af. Hec nõẽ eſt: 1 tñ pdicatu remo ponak:ergo diffini⸗ enit alizs a diffinito⸗ licet illa nõ ſit in ndo ſtricte boc agse etũ bñ eſt in mateni boc aggregatu m⸗ lʒ non ſit in materi in directe fiue reai trpot inelligig ctopter ſubiectice boc , lubiectuͦ de illomo intelligik in De Legibus oppo ſitionum Folio xiij. Aliomõ q́ vniatur cũ ſubiecto mediante co & ſi vlis affirmatiua erit vera: pticlarꝭ affir⸗ pula negata:⁊ illo modo negatur minoꝛ: ſic matiua erit ᷣa:qͥ eſt Zᷣria vlłis negatĩe qᷓ etiã intelligitur in diffinitione. ¶ LZerx ſiue natura ↄtrariarũ talis ẽ ꝙ ſi vna eſt vᷣa reliqua eſt falſa ⁊ nõ ecõuerſo. Pñt em̃ abe ſimul eẽ falſe in ↄtingẽti materia:vt oĩs hõ eſt al⸗ bus nnllꝰhõ eſt albꝰ. In naturali vᷣo materia ⁊ remota ſꝑ vna eſt vᷣa ⁊ re liqua falſa vt oĩs hõ eſt aĩal nullꝰbõ eſt aĩal.Et ſilr in materia remota vt oĩs hõ eſt aſinꝰ nullꝰ hõ eſt aſinꝰ Et in materia ↄtingenti:qñ pᷣdicatũ eſt accñis ĩſepabile vt oĩs coꝛuꝰ ẽ niger nullus coꝛuꝰ eſt niger Sʒ ille q̃ ſunt de accñte ſeꝑabili:pñt ambe eſſe: vt oĩs hõ eſt albꝰ millꝰ hõ eſt albus ¶ LTirca bunc textum ¶ ‚ Notãdũ eſt pꝛimo ꝙ bic ↄſequen ter pe.h.determinat de legibꝰ oppõnũ. Uñ in ꝓpoſito lex nõ capit᷑ ꝓrła de opationibꝰ bũanis:docẽte modiibñ viuẽdi:ſʒ capit᷑ ̊ ꝓ rła de mõ oppõis ꝓpoſitionũ oppoſitaꝝ. Et pus anctoꝛ deterĩat de lege ꝛiaꝝ Vñ ler cõ trariaꝝ talis eſt:ꝙ nõ eſt poſſibile q; ↄtrarie pões mere de ineſſe ſint ſimul vᷣe.¶ Nñ il⸗ e ꝓpões dñir ꝑticipare legẽ ↄꝛiaꝝ q̃ ſ unt ca⸗ thegoꝛice:vtroq; terio ꝑticipãtes ſᷣm eũdẽ oꝛdinẽ:qͥbus qᷓ;tuʒ eſt de ſoꝛma repugnat ꝙ ſint ſimul vᷣe:⁊ nõ repugnat q ſint ſimul fal⸗ ſe Et ad hoc ꝙ aliq ppões dicãt᷑ ꝑticipare le gẽ ↄtrariaꝝ nõ opʒ ꝙ ambe ſint vles:ſʒ pñt ambe eſſe ſingulares:vt iſte due:oẽm equuʒ videt ſoꝛtes:⁊ nullũ equũ videt ſoꝛtes.ptici⸗ pantlegeʒ contrariaꝝ:quia ille non poſſunt eſſe ſimul vᷣe:ſed bñ pñt ſimul eſſe falſe. Ali qñ etia vna eſt vłis:⁊ alia ſiggularis: ⁊ tñ ꝓti cipãt legẽ ᷣiaꝝ:qꝛ nõ pñ̃t ſimul eẽ vᷣe: ſʒ bñ pñt ſimul eẽ falſe vt iſte due:nullꝰ bõ currit ⁊ iſte bõ currit.Et de iſtꝭ aliqua alia dicenda ſunt que videbunt᷑ in libꝛo periarmenias ¶ Motandũ eſt ſ. cðo: ꝙ due ↄtrarie mere de ineſſe:in nulla matia pñt fiłeſſe vᷣe Cuiꝰ rõ ẽ:qꝛ ſi dne ꝛie mere de ineſſe eſſent ſimul xe:ſeq̃ret᷑ ꝙ due ↄdictoꝛe eſſent ſimul ve:ons eſt falſum ⁊ impoſ.⁊ j̊ pᷣmũ pᷣncipiũ ⁊ illud ex q ſeqᷣtur.ſ. due ↄꝛie fint ſimul C ve.ↄña pʒ:qꝛ ad vlem affirmatiuã in ppõib? mere de ineſſe:ſeqͥ᷑ ꝑticularis affirmatina: ponit᷑ vera ⁊ ſic due ↄᷣdictoꝛie eſſent fil vere — Sily ad vlłem negatiuã ſeqͥ ꝑticłarꝭ negati ua: q ſi vlis negatina eſt vera ꝑticłar nega⸗ tiua erit va:q; er vᷣo nõ ſeqͥr niñ vexꝝ:inpꝛo⸗ poſitionibꝰ nõ hũñtibꝰ ſupꝛa ſe reflectionem Et etiam vlis affirmatiua põit᷑ va:q eſt Igic toꝛia ꝑticlaris negatiue ⁊ ſic iteꝝ due odicto rie eſſẽt ve:vt ſi iſte due ſint ſił xe:oĩs bõ eſt albus:⁊ nullꝰ hõ eſt albꝰ.iſta ꝓppõ qͥdã bõ eſt albꝰqͥ ſeqᷣtur ad iſtà oĩs hõ ẽ albꝰ:ſtabit in ve ritate cũ iſta nullꝰ bomo eſt albꝰ qẽ ſua Zdic toꝛia Sili iſta ppõ qͥdã bomo nõẽ albq ſe qtur ad iſtã nullus homo eſt albꝰ ſtabit in ve⸗ ritate cũ iſta oĩs bõ ẽ albꝰ q̃ eſt ſua õdictoꝛia Eillã rlaʒ Quicqͥd ſtat cñ añnte ſtat cũ ↄñte. ¶ Motãdũ eſt tertio ꝓpões zZrie in materia cõtingentipñt ſimeſſe falſe.ptz ſic.poſito caſu ꝙ ſoꝛtes currat ⁊ plato nõ cur rat:tũc iſte due oĩs hõ currit ⁊ nullus homo currit ſunt ſił falſe Iſta eĩ oĩs bõ currit ẽ flẽ ꝛ plato nõ currit Et iſta ẽ ffã:nullꝰbõ curꝛit q; ſoꝛ.cur. Sʒ ĩ mã natᷣali ⁊ remota ñ poſſũt ſił eẽ falſe ſi ꝓpões ſint de ineſſe ð pñti ⁊ de pᷣdicatõe directa:pʒ ſic quia niñ ſic ſeqret᷑ ꝙ due Zdictoꝛie eẽt ſil falſe.ↄns ẽ ĩpoſſ.⁊ ↄtra pꝛimũ pꝛĩcipiũ g ⁊ añſ.ſ.ꝙ due Zdictoꝛie pñt ſił eẽ falſe in materia naturali ⁊ remota oↄña ptʒ qꝛ in materia naturali ⁊ remota de ineſſe de pñti ⁊ de pdicatiõe directa:pticlaris eqͥ ualet vli: ſivlis ẽ ffã ꝑticłarꝭ erit flã. Et ſic oẽs ꝓpõnes ð q̃ttuoꝛ ãgułerũt ſilflẽ:et per oↄñs due Zdictoꝛte erũt ſimul flẽ. ¶ Dicit᷑ no taũter de ineſſe:qꝛ modales bene poſſunt ſił eſſe falſe in materia naturali et rẽota:vt iſte due oĩs hõ neceſſario ẽ aĩal:⁊ oĩs bõ nccĩio ñ eſt aĩal qꝛ ãbe ſunt ſił falſe.Silłr iſte:oẽ albũ neciĩo ẽ nigrũ:⁊oẽ albũ nccĩo nõ ẽ nigꝝ.O di citur notater de pñti:qꝛ ꝓpões orie ð pᷣteri⸗ to⁊ de futuro pñt ſil eſſe falſe in materia na turali ⁊ remota:vt ptʒ de iſtꝭ:oĩs hõ fuit aĩal ⁊ nullus hõ fuit aial poſito caſu ꝙ ſit vnꝰ bõ q nũc pᷣmo bẽat eſſe. Sitltr de iſt. oẽ albũ fu⸗ it nigꝝ:⁊ nullũ albũ fuit nigrũ:poſito caſu p iã ſit vno res alba q nunqᷓ fuit nigra: Dici tur notant᷑ ð pdicatiõe directa:q; de pᷣdicati onę iĩditecta orie pñt ſił eẽ falſe ĩ materia na kali vt pʒ ð iſt..oĩs ſuba ẽ hõ:nłla ſuba ẽ bõ Quarto notãdum ẽ:q cũ ðꝛ in te xtu:ſi vna õriaꝝ ẽ xa reliqᷓ eſt falſa.boc dʒ ſi intelkigi. Si vna gqriaꝝ eſtvera tũc alia fi fo⸗ Tractatus Pꝛimus. le ii Megla ar metur ẽ falſa. ¶ Riñ er iſto tettu elicit᷑ talis vera:ſua pvli exñite falſa.⁊ nõ ecõuer eln ſoſnei ioliin d gusgi le⸗ rlaſ ralis aſ Za pga ſoribet Iſta ꝓpo ſo:vt qͥdã hõ eſt albꝰ oĩs hõ eſt albꝰ⸗ G gunenſhe ifale. gis rie ſitio ẽ vera ⁊ bzʒ Sriã: ᷣ õriaẽ falſa et nõ ecõ⸗ 1 . . art Ni nod nerſo:h̊ ẽ. Iſta ona nõ e bõa h ꝓpõẽ ſalſa et Srd H nei eſt Haltpuuner nui Huni nn nanc⸗ bʒ oriã:O ria ẽ xa Rõ pꝛĩe ꝑtis rłe ptʒ in ſe 3 rit fana ⁊ non econuerio tteigrnde (Riare⸗ cũdo notabili ⁊ ratio ſcðe ꝑtꝭ ptzʒ in tertio ¶ Circa bunc textum.+ . zre viktiͤſfe Dgi⸗ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur jaii eſto xpofit ſeiſ iedannn d emit: K⸗ ſüt ſil ve:oĩs e dicin in Eitaten uul ¶ Notãdũ eſt Pind lex ſiue natu⸗ legis ſub 6 ſi non öctneni⸗ 4 ois boò totu in ꝙtitaten uul rg ſybcõtrariaꝝ talis eſt: ꝙ ſubcõtrarie mie⸗ . N ckftli⸗,. lus bõ eſt totũ in qtitate ⁊ tñ ſut S:ie oõrie re de ineſſe ꝓpõnes nõ pñt ſimul eſſe falſe cotiare. G hen n nn ⸗ pit fl eſſe ve mĩoꝛ ptʒ: q; vna eſt vlis affifa cuij nõ eſt:iq; ſi due ſubcõtrarie eẽnt ſimul Pteneſnl agai tiua ⁊ alia vlis negatiua eiuſdẽ ſubiecti eiuſ falſe: ſeqret᷑ ꝑ due dictoꝛie ꝓpõnes eẽnt ſib wnrthußi qẽ pᷣdicati. ſũt ↄie. Sðo ſicarguit iſte ſũt falſe. oñs eſt fim̃ ĩpoſſibile ᷣ añs. ↄa ptz beuscteaAd, Zrewif 5 ſurile Allud bo anlien q; ꝑticularis ſeqᷣtur ad vłex:ergo ſi ꝑticularꝭ (Ounoniine ſ ⁊ tñ pol. eſt ꝙ fint ſil xe.ꝗ male diſfint᷑ lex ↄ eſt falſa:vlis erit falſa cũ ↄñs fim no ſeqr ex gie/ Ce ei ſbulene ⸗ riaꝝ. ¶Tertio ſic. Iſta pꝛopoſitio oĩis bõ cur gñte vero.Et ſic vłis affirmatiua ꝑticularꝭ n untin e Cud oe⸗ rit. pᷣt eſſe vera ⁊ ſiłr iſta põt eſſe vᷣa:nullꝰ hõ negatiua: q füt Sdictoꝛie eẽnt ſil falſe. ¶ Iſta M currit ⁊ tñ ſũt ↄaie:q̊ Sꝛie pñt ſimłeſſe vere ¶ Ad pꝛimũ ðꝛdiſtinguẽdo maio⸗ reʒ:qꝛ ̊ aggregatũ oĩs bõ:⁊ hoc aggregatũ nullus hõ:pñt teneri mat᷑ialr pꝛo tminis vłr capt:⁊ ſic ↄcedit᷑ maioꝛ ⁊ negat᷑ minoꝛvł pñt teneri ſignificatine ⁊ ꝑſonalłr ⁊ ſic negat᷑ ma ioꝛ.⁊ cõcedit᷑ mĩoꝛ.¶ Ad ſecũduʒ dicitur ne⸗ gando maioꝛem:qꝛ ſubiecta non ſtãt eque re tñ rõ uõ hʒ locũ in ꝓpõnibꝰ de ↄtĩgẽti ſpalr capto:ĩ qͥpꝰ due orie pñt ſiłeſſe.ve ⁊ due ſub cõtrarie falſe:vt videbit᷑ ĩ fine tractatꝰ. Vñ ille ꝓpõnes dñr ꝑticipare legẽ ſubcõtra riaꝝ:q̃ ſic ſe hñt cũ ſint eiuſdẽ ſubiectia pᷣ⸗ dicati:⁊ ſic de alijs ↄditionibꝰ qᷓ;tũ eſt de foꝛ ma earũ repugnat eis ꝙ ſint ſimul falſe. Crn fen ſeten atfoſstſiiimn zisck etfegonn i a⸗ zernikerfihnnen ſlonmnenisotinen AtabrqtiboeldDe Keeg riitlonderdindut Gmibui depfide zaicatüe direcn ſtricte.qꝛ bomo in affirmatiua ſtat pꝛo viris ¶ Motãdũ eſt ſcðo q circa legẽ ſub Que pa· s ſſtetſe la ihzeim̃ 2 mulieribus:⁊ in negatiua ſiat ſolii ꝓ viris contrariaꝝ aſſignat᷑ talis rla:ꝙ ſꝑ talis ↄna ticipant (Efcglegeſtmitenar due rõe illiꝰ ſigni vlłis null:qð ẽ maſculini gnĩs eſt bona:iſta pꝛoꝛ oſitio eſt falſa qñ foꝛmat᷑. ⁊ legeʒ ſub Pineftgtis inen ¶ Ad ttiũ ðꝛ diſtinguẽdo ↄſis eo ꝙ illa dter⸗ bʒ ſubcõtraria: & ſua ſubcõtraria eſt va. Rõ contrari⸗ ſenglroltnuffonek miĩatio ſił põt determinare illð xbũ põt ⁊ ſic buirle dicta eſt 1 pmo notabili. Uñ due ſub arum. ruyrfhecek rem aiso⸗ ↄcedit᷑ totu argumẽtũ. Et ſẽſus ↄñti tẽẽ iſte cõtrarie pñt ſił eſſe ve in materia ↄtingenti Regula Peitugipdorarffn ꝙ zrie hñt ſił potẽtiã vt ſint ve ĩ diuerſistẽ vt ps de iſtis:qdã homo curriti qͥdã bõ non arguendi . poꝛibꝰ. Ukpᷣt determiare h̊ aggregatũ eſſe ye ⁊ ſic negat᷑ ↄña:q; tũc ſenſus ↄntꝭ ẽ Ate H ꝓpoſitio eſt poſſibilis:õrie ſunt ſił vere .⸗ ¶ Lex ſiue natura ſubcõtrariaꝝ tal currit. Sʒ nõ eſt poſſibile ĩ materia nati⸗ rali ⁊ remota:due ꝓpõnes ſubcõtrarie de in eſſe de pñti:⁊ de pᷣdicatiõe directa ſint ſimul vere.Cuius rõ eſt:qꝛ ſi ſic:ſeq̃ret᷑ due ↄtra iſtius le⸗ gis. dictoꝛie eẽnt ſił vere:ↄñs eſt falſum:ꝗ 1 añmss Apꝛini Ceciceregulataln Atbom Oubalterns et falir Nisſfomerm ek felln:non iseſtſalumtneramecceae (Conadict noi eſt ꝙ ſi vna falſa reliqua ẽvera:⁊ nõ ↄra pʒ:q; in materia naturali⁊ remota: ꝑti⸗ Rribrönenegig Lex ſubõ ecõtra. Pñt eĩ ãbe ſiłeſſe vere in cõ cularꝭ ꝓpõ de ineſſe de pñtia de pᷣqdicatione fſiſinieletdee⸗ rigruz. tingenti materia:vt quidã hö eſt al⸗ directa: equalet vti lc wnatiue er⸗ ſubalter⸗ liſle. Gingenſtin be: qdã bõ no eſt alby. Eñ ler ſubcõ, cen daeringena ſir veranch hore⸗ ininnate trariarũ ↄrio mõ ſe bz legi Otrarlax laris negatiua: q cõtradicit vli affrmatiue. ide⸗ klalagin ͤet, ¶ QLex ſiue natura ↄᷣdictoꝛiqꝝ talis Et ſicut declarat᷑ ꝙ ꝑticularis affirmatiua ĩ zancdelniiheden eſt: ꝙ ſi vna eſt vera:reliqua eſt fla: materia naturali⁊ remota: equalet vli aftir⸗ itieniwiie Lex ↄtra- nõ econuerſo In nulla em̃ materia matine eius ſubalterne:ſic etiã põt declara⸗ “D ititwen „ aectoriaꝝ pñt eſſe ſił vere aut falſe:vt ſi iſta ſit ri ₰. Keikelan. negatiua equalet negatiue ſifntnnldee 7 tũ 1n ei ſuba terne:in matcria natura i⁊ remota ſepereT L 4 vera oĩs hõ ſcire ðſiderat 510 lua 3 Xertio notandũ eſt: lex contra Quepa- ganſtiiee⸗ dictoꝛia ẽ falſa quidẽ bõ nõ ſcire de n a e. Zaictorie no pt ſimul ticipant ſiwrerſten sief . ⸗ dictoꝛiaꝝ talis eſt:ꝙ gᷣdictoꝛie nõ pñt ſimul ticipam⸗ ſeen dee d, ſiderat. ¶ Zex ſiue nata ſubaltnaꝝ effe xe. nec ſił falſe. Et iſtud nõ indiget ꝓba legem ᷣ n eich Let ſibal talẽ ſi vlis ſit va ſua ꝑticłar erit tiãe:cũ ipm ſt pmũ p̃ncipiũ.¶ Eñ ille ppo⸗ tracdico⸗ Ga Dnieit ternarum Fg: ⁊ nõ ecõuerſo Põt eĩ ꝑticłardeẽ nes dicunt ꝑticipare legẽ contradictoꝛisrũ riqrum. lalün N . nſeti ● De cõuerſione ꝓpõnum. Folio xiitʒ Que pti⸗ q̊ ſic ſe bñt e ſůͦt ꝓpõnes ꝑticipãtes vtroq; noꝛ vel accipiuntur ſm diuerſas ſuppõnes:: g. „ lbsdi 6 ecduer is eſt d eſtad O Aſarpnier cipant le on econuerſo gem zdi⸗ unc tertum. ctoꝛia. nachler ſuemtt, ge mleargu ſdeönre me⸗, egei endi iſti⸗ Pnt fimul eſſe iaſe dn legis. ſil beötrarie eent fimut ictoꝛie Ppones eentf oſſibileg 1 añs. ofiaptz dnkezergoſiptielln cu dns fim̃ no ſeqft er 3 affirmatina 1ticuie⸗ Expõ te⸗ ie eent fi;fallen gis ſubal ponib; de vtigetiſp Lerne. pñt ſieſſe. e ꝛ due ſub bit i fine pmitractat. Lticipare legẽ ſubcone ſint eiuſdẽ ſubiectiꝛp⸗ ditionib qtüͤ eſtde foꝛ 8 fint fimul falſe. Rle argu do q circa lege ſib o ſus. talis rla:q ſp talis oſn iii tio eſt falſa qñ ſoꝛmat lg ſubcötraria eſt a. B n no notabili. ñ due ſub amn be in materia Ningenti mo currit: qda boͤnon n hibile g iĩ materianat/ in pones ſubcotrariedein catioe directa ſin finnl ſi ſic:leqret q due ſn eroñs eſt falſum. 5 ans a naturalid remota. Ni ede pñti 7 de Pcicnton⸗ affirmatiue en ſubalen ffirtnatina ſit vera , etiã ſit vera. cbeu⸗ tradicit vli affirmatiue, ſa gffirmatins is affirmatin⸗ Nticulari⸗ krofi⸗ terio ſᷣm eũdẽ oꝛdinẽ:q̃rũ vnaẽ affirmatiua ⁊ alia negatia qͥbꝰquãtũ ẽ de for̃a earũ repu gnat ꝙ ſint ſił ve ⁊ falſe. Eñ lex odictoꝛiaꝝ bñ ↄuenit ꝓpõnibꝰ nõ zdictoꝛijs vt iſtis:bõ currit. ⁊ idem bõ non cur.qꝛ ille nõ pñt eẽ ſi⸗ mulve nõ ſił falſe.¶ Rñ circa legẽ dictoꝛia rũ due dantur rle. Quaꝝ pꝛĩa ẽ:œꝙ bñ ſequit᷑ Iſta ꝓpõ eſt vᷣa qñ ſoꝛmat᷑ ⁊ bʒ õdictoꝛis: er go eiꝰ Zdictoꝛia eſt falſa. ¶ Scda regula eſt bene ſequitur. Iſta ꝓpõ eſt falſa qñ foꝛ⸗ matur ⁊ habʒ cõtradictoꝛiã ergo cõtradicto ria eius eſt vera. ¶ Quarto notãdũ ẽ q lex ſubalter⸗ naꝝ talis ẽ.ꝙ ſubalterne ppõnes pñt ſil eſſe falſe: pñt ſil eẽ ve.Cuiꝰ rõ ẽ: qꝛ ꝑticularꝭ ſe q̃tur ad vłem & ſi ꝑticularꝭ eſt falſa:vłis ẽ fal ſa.qꝛ ſi ↄñs eſt falſum añs eſt falſuzʒ. Et ſilr ſi vlis eſt xa ꝑticularꝭ erit vera.qꝛ ex xo nõ ſe⸗ q̃tur niſi veꝝ.vñ ꝑticularꝭ pᷣt eẽ vᷣa vli erñte falſa in materia ↄtingẽti fiẽ̃ pʒ ð iſtꝭ: oĩs bõ eſt albꝰ:a qͥdã bõ ẽ albꝰ.Sed in materia na⸗ turali ⁊ remota:dũmõ ꝑticularꝭ ſit de ineſſe de pñti:⁊ de pᷣdicatiõe directa:tũc nõ põt eẽ va vli exſite falſa.qꝛ ipᷣa eqͥualet vłi.¶ Ende circa legẽ ſubalternaꝝ due rłe dãtur. Quaꝝ pꝛĩa eſt:ꝙ talis ↄnaẽ bona. Subalternãs ẽ vera:g ſubalterna ſi foꝛmet᷑ eſt va ⁊ nõ econ tra.vt ſi hec eſt vera.oĩs hõ currit:tũc etiãil la erit vᷣa.qͥdazx bõ: cur ſi foꝛmet᷑.qꝛ ipᷣa ſeqͥt ad pꝛimã. Secũda regula talis eſt: ꝙ h̊ ↄña eſt bona Subalterna eſt falſa:ergo ſubalter nãs ſi foꝛmetur eſt falſa.⁊ non econtra: qꝛ ſi ↄñs eſt falſum ita et antecedens. ¶ Cõtra dicta arguit᷑ pꝛio ſic. Iſte ſũt ſubcõtrarie:aĩal ẽ genꝰ.⁊ aĩal nõ eſt genꝰ ⁊ tñ ſũt ſimul falſe:ᷓ due ſubcõtrarie pñt ſił eẽ falſe.Minoꝛ pʒ:qꝛ iſta ẽ falſa:ai al ẽ genꝰ cũ eiꝰ dictoꝛia ſit veraſ.nullũ aĩal eſt genꝰ Et filłr iſta eſt falſa.aĩal nõ eſt genꝰ.qꝛ aial pᷣ dicat᷑ in qͥd de pluribꝰ ſpẽ drẽ̃ntibus.¶ Scðda af̃ legẽ cõtradictoꝛiaꝝ iſte ſunt ſimulvere: ſoꝛtes eſt bõ ⁊ deꝰ ẽ:⁊ tñ ſunt ↄtrarioꝛie iſta⸗ rũ ſoꝛtes nonẽ hõ:⁊ nullꝰdeꝰ eſt:& Zdictoꝛie pñt ſimul eſſe vere.Tertio ſic a contra legẽ ſic negat᷑ maioꝛ ⁊ocedit᷑ mĩoꝛ:⁊ etiã negatur ↄña. Ad ſcᷣm ðꝛ negãdo ↄnñam:qꝛ tertꝰ in telligit᷑ de Zdictoꝛijs inter ſe ⁊ nõ ð duabꝰꝓ poſitiõibꝰq nõ dicuũt inter ſe:łʒ dicãt alijs ¶ Ad tertiũ ðꝛ ↄcedẽdo añs⁊ negãdo ↄnam qꝛ textus ſic intelligitur:ſi vlłis eſt vᷣa ꝑticla ris ſua ſi foꝛmetuy eſt vera . Kem pꝓpõonũ catbegoꝛi ccaꝝ vtroq; termio par iticipãtium oꝛdine econ uerſo:triplex eſt cõuer⸗ ſio.ſ. ſimplex: per acci⸗ dens:⁊ per contrapoſitionem ¶Circa hunc textum.) ¶ Pꝛimo notãdũ ẽ ꝙ h̊ ↄñ̃r pe.hiſ. determinat de conuerſionibus ꝓpõnũ Unð iſte teriꝰ ↄuerſio capit᷑ duobꝰ mois Inoꝰvt ẽ teriꝰpᷣme intẽtiõis:⁊ h̊ modo dʒ capi qñ ðꝛ ꝙ malũ ↄuetit᷑ ĩ bonũ ⁊ aq̃ ↄuertit᷑ ĩ vinũ:⁊ ii lo mõ nõ capit᷑ ĩ ꝓpoſito.Alioꝰcapit᷑ vt ẽ ter minꝰ ſcðe intẽtõis Et h̊ mõ adbuc capit᷑ du⸗ pliciter Nuoꝰ vt attribnit᷑ terĩs:⁊ ſic iſte ter minꝰ ↄuerſio tm̃ vʒ ſic hᷣ cõplexũ: terĩ vᷣifica biles de ſe inuicem vlr ⁊ affirmatiue. iſto⸗ nõ capit᷑ in ppoſito.⁊ iſtoꝰ capit qñ ðꝛ bõ ⁊ riſibile conuertuntur. Alio modo vt attri⸗ buitur ꝓpoſitionibus:⁊ iſto mõ capit᷑ in ꝓpo ſito ᷣm aliquã acceptioneʒ eius ¶ Scðo notãdũ ẽ ꝙ iſte teriꝰ ↄuer ſig attribuit᷑ vt ꝓpõnib/ adbuc capit᷑ triplj. vſtoꝰvt attribuit ppõibꝰ cõpoſitꝭ ex terĩs cõ — ouertibilibꝰ ſilr ĩ ꝓpõnibꝰ mutuo ſe inferẽ⸗ tibꝰpᷣm vᷣitatẽ ⁊ falſitatẽ:⁊ iſto capit᷑ cu ðꝛ iſte due ꝓpões ↄuertũt᷑.oĩs hõ ẽ aĩal.⁊ oẽ ri ſibile ẽ alal.ſʒ iſtoꝰ nõ capit᷑ h. ¶ Alioꝰ capit᷑ pꝛo conuerſione in oppoſitam q̃litatẽ:⁊ iſto⸗ mõ nõ ẽt capit᷑ h̊ Quid aũt ſit ↄuerſio ĩ oppo ſitam qlitatẽ videbit᷑ ĩ pᷣmo libꝛo poꝝ Ariſt. ¶ Tertioꝰ capit᷑ p ↄuernõe ꝓpoſitionũ ĩ ter⸗ minis ⁊ illoꝰ capit᷑ in ꝓpoſico: vnde ↄuerſio pꝛopoſitionũ in terminis fit ꝑ mutationem ſubi in pᷣdicatũ:⁊ econtra: ¶ Tertio notãdũ ẽ ꝙ ↄuerſio ꝓpõ⸗ Diuiſio nerſionis pꝓpoſitio⸗ num Acceptio nes de ly conuerſie Qũo con⸗ uerſio pꝛo poſitioni⸗ bus attri⸗ buitur. Quotupl⸗ gem ſubalternarũ vlis põt eſſe vera ꝑticula nu in termis capit᷑ dupłr. Inoꝰ large ꝓ om er eſt con ri non exñte.ergo male ðꝛ ꝙ; vłis non põt eſ ni ↄñ̃tia bona ſiue for̃ali ſiue materialicuius uerſio pꝛo ſe vera quin particularis ſit vera. * añs ⁊ ↄñs ꝑticipãt vtroq; terio oꝛdine econ poſitioniſ ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ diſtiguẽdo maioꝛẽ uerſo:⁊ iſtoꝰ copif a pe.b.qñ dic ꝙ ſunt tres in termis qꝛ vel ſubiecta in ãbabꝰ: accipiũtur m ean⸗ ſpẽs ↄuerſionis h̊ ẽ ſt tres terĩ nõ coĩcideteſ dẽ ſuppõnem:⁊ ſic ↄcedit᷑ maioꝛ ⁊ negat᷑ mi⸗ ñIiIgudo ſʒ ſuas roẽs ſor̃ales roẽs ↄuerſioẽs 4 Nñ nõ te net ↄuer⸗ ſio ꝑ õpo⸗ ſitionem. Diffinitio pↄuerſiõis Adcõuer Rionem tfᷣa reqᷣrũtur. Cractatus Pꝛimus mũdi ſignificãtes ⁊c ¶ Alio mõ capit᷑ ſtricte ꝓoĩ ↄna bõa ⁊ fſoꝛmali cuiꝰ añs et ↄñs parti cipant in extremis oꝛdine ecõuerſo:a ſic nõ ſunt niſi due ſpẽs cõuerſionis.ſ.ouerſio ſim⸗ plex ⁊ ↄuerſio ꝑaccñs.⁊ iſto mõ ↄuerſioꝑ ⸗ poſitionẽ nõ eſt ↄuerſio:qꝛ nõ eſt ↄña foraliſ ex quo nõ tz qñ pᷣdicatũ illius ppõis q dʒ cõ uertiẽ terminꝰ trãſcendẽs:⁊ h̊ quo ad vłlem affirmatiuã vt nõ ſequitur:oĩs bõẽ exñs er⸗ go omne non exñs eſt non homo. Silr nõ tenet qñ ſubm eſt terminꝰ ꝓ nullo ſupponẽs ⁊ hoc quo ad ꝑticularem negatiuã:vt nõ ſe⸗ qtur aliqᷓ chimera a nõ eſt: hõ & aliqᷣs nõ hõ eſt non chimera:ex quo pꝛima eſt vera:⁊ ⁊ ſe cunda ſalſa:qꝛ eius dictoꝛia ẽ vera.ſ.oĩs nõ hõ ẽ non chimera:qꝛ eſt vlis affirmatiuaĩ qᷓ ſuperius pꝛedicatur de ſuo inferioꝛi.¶ Non tenet ẽt in terminis diuinis niſi debite fiat vt nõ ſequitur:oĩs eſſentia diuina:eſt filius: igit᷑ oĩs filiꝰ ẽ nõ eſſentia qꝛ pf̃ ẽ nõ filiꝰ ⁊ tñ nõ ẽ non eſſentia diuina. ¶ Itẽ nõ tz niſi co⸗ pule añtis addat᷑ bec ꝑticłlaris qualibet par⸗ te tempoꝛis:vt non ſequitur: omnis aſinꝰ ẽ currens:igitur oẽ non currens eſt non aſinꝰ ¶ Quarto notãdũ ẽ ꝙ capiẽdo illũ termmũ ↄuerſio large:ſicut capit Pe.biſpa. debet ſic deſcribi. ¶ Eonuerſio ẽ duaꝝ pꝛopo ſitionũ cathegoꝛicaꝝ vtroq; termino parti⸗ cipantium oꝛdine ecõuerſovnius ad aliã ma terialis vel foꝛmalis ↄña. Sed ſtricte capiẽ do illum terminum ↄuerſio debʒ ſic deſcribi Cõuerſio ẽ ꝓpoſitionũ catbegoꝛicaꝝ:vtroq; termino participantium:oꝛdine econueſo: vni ad alia foꝛmali ↄſequentia ¶ Iñ ad cõ⸗ uerſionẽ tria reqͥrũt᷑.ſ.ꝰuerſa conuertens:? nota illationis Lõuerſa eſt añs ⁊ pꝛopoſitio qↄuretit᷑ Et conuertẽs eſt ↄñs ⁊ ꝓpoſitio ꝑ quã alia ↄuertitur.Sed nota illationis ẽ cõ iunctio denotansvnam pꝛopoſitioneʒ ſequi ad aliam. ¶ Quid aũt ſit ↄna:quõ conuertit᷑. qd fit ↄna materialis:ꝛ qͥd ↄna foꝛmaliſ vide bit᷑ in paruis logicalibus. ¶ Contra dicta pꝛĩo ſic arguitur. C Conuerſio eſt mutatio vnius rei ad aliã rem ſz in pꝛopoſitionibus nõ eſt mutatio vniꝰrei ad aliam rem & in ꝓpoſitionibus non repe⸗ ritur ↄuerſio. ¶ Scdo ſic arguit᷑. Cõuerſio ẽ paſſio termĩoꝝ ↄuertibiliũ ſʒ talis paſſio nõ. ↄuenit pꝛopoſitionibus ꝓpõnibꝰ nõ ↄuẽit ↄuerſio ¶ Tertio arguit᷑ ſc: ↄuerſio ẽ oↄñna foꝛ eſt cõuerſio:et ꝑ ↄñs male ðꝛ q; ſunt tres ſpe cies conuerſionis. ¶ Ad pᷣmũ ðꝛ diſtinguẽdo maioꝛẽ vel capiedo illũ terminũ ↄuerño:vt ẽ nomẽ pꝛie intẽtõis:⁊ ſic ↄcedit᷑ maioꝛ:vel capiẽdo iſtũ terminũ ↄuerſio:vt ẽ nomẽ ſcðᷣe intẽtio nis:⁊ ſic negat᷑ maioꝛ.¶ Ad ſcm ðꝛ diſtiguẽ do maioꝛẽ:q; ↄuerfio pᷣt capi duplicit᷑ noꝰ ꝓↄuertione q̃ reꝑitur in termimis ↄuertibi bus:et ſic ↄcedit᷑ maioꝛ.alio mõ vt attribui⸗ tur ꝓpoſitiõibꝰ:a ſic negat᷑ maioꝛ. Ad ter tiũ ðꝛ etiã diſtinguẽdo maioꝛẽ vel capiendo conuerſionẽ ſtricte:et ſic conceditur maioꝛ: vel capiendo conuertionem large et ſic ne⸗ gatur maioꝛ. qᷓ ¶ Cõuerſio ſimplex eſt qñ fit ð ſub lecto pᷣdicatũ ⁊ de pꝛedicato ſubie⸗ ctũ:manẽte eadẽ qualitate ⁊ quãti⸗ tate.Et hoc mõ cõuertitur vłlis ne⸗ gatiua ſeipſam ⁊ particularis affir matiua in ſeipſam: vt nullus bomo eſt lapis:ergo nullus lapis ẽ bomo quidam homo eſt aĩal:ergo quoddã animal eſt homo. ¶ Circa hunc textum. ¶ Pꝛio notãdũ eſt:ꝙ bic ↄnr Pe. hil.ponit diffinitiõez ↄuertionis ſimplicis: Declarat q dz ſic ĩtelligi. Cõuerño fimpler ẽ duaꝝ pꝛo diffinitio poſitũ cathegoꝛicaꝝ:vtroq; terio ꝑticipatiũ ↄuerfõis oꝛdine ecõuerſo ſimiliũ qualitatũ ⁊ qᷓtitatũ ſimplicis vniꝰ ad aliã foꝛmalis ↄna. Uñ foꝛmalis oↄña ponit᷑ loco gñis: ⁊ totu reſiduum ponitur ad dfiam ↄuerſionis ꝑ accidens:⁊ ↄuerſoms ꝑ Quare ðꝛ ↄł apoſitionc. Eñ ↄuerſio ſimplex nõ dicit᷑ cõuerſio ſimplex:q; nõ eſt cõpoſita: cuʒ ſic nulla eſſet ſimplicis uerſio ſimplex:cũ quelʒ cõuerſio eſt cõpoſi⸗ ta ex ↄuerſa ⁊ conuertẽtc:⁊ nota illationis: ſed ðꝛ ex eo fimple:qꝛ fit per ſolã tranſpoſi tionẽ terminoꝛũ remanente eadem qualita⸗ te ⁊ quantitate. Quid cò⸗ uerſio ſi⸗ plex. Scðo notãdũ ẽ:q; duplex ẽ ↄuer no.ſ.ouerſio ꝓpe dcã:⁊ ĩpꝛppꝛie ocã.Cõuer ſio ꝓpꝛie ẽ illa in qua de ſubiecto cõuerſe fit „ pᷣqicatũ ↄuertẽtis:et de pꝛedicato conuerſe Quid cõ⸗ fit ſubiectũ ↄuertẽtis nibil addendo vel re- uerſio ꝓ⸗ mouẽdo qð ſe teneta ꝑte ſubiecti vłpᷣdicati pꝛie ⁊ im⸗ Cõuer ſio ip:opᷣe dcã ẽ illa in qua fit additio pꝛope di vł remoto alicui in ſubo vł pᷣdicato ↄuerſe cta. malis ſed ↄuerſio ꝑ ppoſitionẽ nõ ẽ ↄña foꝛ⸗ vel ouertẽtis. Vñ aliq̃ vlis negatĩa dʒ Zuer malis:ergo ↄuerſio ꝑ contrapoſitione no ti funpltr ↄuerſõe ĩpꝛope dcã:puta illa q̃ẽ ð tbegoꝛeufnate 1 detarichanhi nc lctlenuteſnicoen clno Annhiminisnn, nerſöe ppedictd. di⸗ hinesnocklee Nn doſtſſetdeipſs ficcl ſtotelis. CDicit notater Sterito defuturotane. tup overſione impropꝛe de noloquedi oſvetuo: ſttiöesde moco lorech ſeauik disſolplanetane ſol no eſtmecſeqft ois be hoͤnoͤeſt (Et dicir not eſterminnscös orter Precicarüeſt terminns fi connertiſimpliciter cone Noſtenluneſt in cdono noſumptns ci aligno fin Rer ppoſtiones ftagenn Enimnlmllusafinnseſt esqno gernmnt nerfe dctaſedbf̃ Nerfoneßfm ntfonſeinnmnlins onnegſalpöefbonorce 4 S de pꝛedicato ſubie⸗ dc qualltate 2 qui d couertitur ylis ne, n particularis aff! ſam: vt nullus bomno nullus lapis e hom eſt aĩalergo quoci no. a bunc tectum. du eſt: ꝙ bic ñr Pe. bez auertionis fimplicig di uerho finpler diuppeo in ax:vtroq; teriopticipatii a miliu qualitatü? chttni in⸗ alis oña. Vñ fornn is oſi totu reſiduum ponitur ac p accidens: ⁊ 9uerfons ouerſio fimplex no dick opoſita: cuz ſe null eſel quelʒ cõuerfio eſt cpofß uertẽtc: nota illationis: eqr fit per ſolä tranſpo emanente eadem qualitv⸗ Que ꝓpõ nes ↄuer tunt᷑ ſim⸗ pliciter. De conuerſionibus pꝛopoſitionum citur vltimo non ampliatiuis pꝛopter tales pᷣdicato ſingulari:vt iſta.nullꝰ aſinꝰ ẽ ſoꝛtes. dze ſi ↄuerti ↄnerſiõe impꝛopꝛie dicta:&ꝙ nul⸗ lũ ens qð eſt ſoꝛtes eſt aſinꝰ.ibi in pꝛima iſte terminꝰ ſoꝛtes:erat ſolũ pᷣdicatũ:⁊ in cõner⸗ tẽte nõ eſt ſolũ ſubiectũ ſed ꝑs ſubiecti.cum boc totũ ſit ſubiectũ ens qð eſt ſoꝛtes. Sʒ il la ppõ nõ dʒ ſeu nõ poteſt ↄuerti fimpliciter ↄuerſione ꝓpe dicta.ſʒ ꝑ accñs dʒ ↄuerti cõ uerſione ꝓpe dicta in iſtã ſoꝛtes nõ eſt aſin⸗ ¶ Motãdũ eſt tertio: ſᷣm iſtã con⸗ ſionẽ:vt dicit pe.hiſ.ↄuertit᷑ vłlis negatiua ⁊ ꝑpticularꝭ affirmatiua qð dʒ fic ĩtelligi:dũmõ vłis negatina ⁊ ꝑticularꝭ affirmatina ſint de ineſſe de pñti ⁊ de mõ loquẽdi ↄſueto:in qͥbꝰ pᷣdicatũ eſt terinꝰ cõis:nõ ſũptꝰ cũ aliq finca thegoꝛeumate in qb'a npte ſubiecti nõ ponit aliq aliena reſtrictio:dñmõ ſint de terĩs re⸗ ctꝭ nõ ampliatiuisnũc dñt ↄuerti ſimplr cõ⸗ uerſiõe ꝓpe dicta. ¶ Dr notãter de ineſſe xꝑ ꝓpõnes modales:de quibus nõ eſt bic ad ꝓ poſitũ:ſed de ipſis videbit᷑ in libꝛo pꝛioꝝ ari ſtotelis.¶ Dicit᷑ notãter de pñti vppt᷑ illas de pᷣterito ⁊ de futuro:que vt in pluribꝰↄuertũ tup ↄuerſione impꝛopꝛe dicta¶ Dicitur etiã de mõ loquẽdi ↄſnetuo:ad remouendi ꝓpo ſitiões de modo loquẽdi inconſueto.vt non ſequit᷑ oĩs ſol planeta non eſt: Goĩs planeta ſol nõ eſt: nec ſeqͥ᷑ oĩs hõ aĩal nõ ẽ:g oẽ aial bõ nõ eſt. ¶ Et dicit᷑ notãter in qͥbꝰ pᷣdicatuz eſt terminus cõis ꝓpter pꝛopõnes in aͤbns pꝛedicatũ eſt terminus fingularis q̃ nõ pñt conuerti ſimpliciter cõuerſione ꝓpꝛie dicta vt oſtenſum eſt in ſcdo notabili. Deinde ðꝛ nõ ſumptus cũ aliquo ſincathegoꝛenmate ꝓp pter ꝓpoſitiones iſtas:nullus hõ eſt omne animal:nullus aſinus eſt om̃e aiala ſibi ſimi les q̃ nõ ↄuertunt᷑ ↄuerſione ſimplici ꝓpꝛie dicta ſed bñ ↄuerſione ſimplici impꝛopꝛie di cta vt non ſeòtur:nullus hõ eſt omne aĩal:g omne aĩal nõ eſt homo:ſ& bñ ſeqͥtur nullus bõ eſt oẽ aĩal:i nihil quod eſt omne aĩal eſt hõ. ¶ Deinde ðꝛ in qbꝰa ꝑte ſubiectinõ poni tur aliena reſtricrio: ꝓpter talẽ ꝓpoſitionẽ. nullus hõ eſt mulier:qͥ etiã nõ ↄuertit᷑ ppꝛie ſed impꝛopꝛie cõuertit᷑ ſic ̊ nulla mulier eſt aliquis hõ.Et iſtud ſignũ ſcʒ aliqͥs addit᷑ pꝛe dicato ↄuertẽtis:vt ille terminus teneat᷑ eqͥ reſtricte in ↄuertẽte ficut in cõuerſa.¶ Et dꝛ notãter de terminis rectis ꝓpter tales pnpo ſic conuerti: ergo currẽs eſt homo.¶ S Folio pꝛopoſitiones bomo eſt generandus nu lluz moꝛtnũ bhomo eſt que ↄuertitur impꝛope ⁊c ¶ Notãdũ eſt quarto: ad cogno⸗ ſcẽdũ ↄuerſiões tã pꝛopꝛie dictas qᷓ; ĩpꝛopᷣe dictas:tã ſimplices qᷓ; per accñs ſeptẽ cõditi ones debẽt obſeruari. ¶ Pꝛia ẽ ꝙ obßuetur ↄgruitas:⁊ iõ iſta nullꝰ vir eſt mulier nõ ðöbʒ ſic ↄuerti g nullꝰmlier vir: cũ illa ſit ĩcõgrna ſz dz ſic cõuerti. gnulla mulier ẽ vir. ¶ Scda ↄditio ẽ ꝙ terĩ teneãt᷑ eque ãple in ↄuerten te ſicut in conuerſa:⁊ ꝑꝑ h̊ iſta ꝓpõ qͥdã bo⸗ mo fuit aĩalenõ dʒ ſic ↄuerti:g qddã aĩal fu⸗ it bomo:qꝛ termĩ non tenẽt᷑ eq̃ ample:ſʒ de⸗ bet ſic ↄuerti:ergo aĩal qð fuit eſt vłfuit bõ ¶Tertia ↄditio eſt ꝙ ſuppleant᷑ ea q ſũt ſup plenda.⁊ ideo iſta ꝓpoſitio ſcholaris eſt in ſcholis non dʒ ſic conuerti: ens ĩ ſcholis ẽ ſcholaris:ſedſic:g ens in ſcholis eſt ſcholarꝭ QNuarta ↄditio eſt ꝙ terĩ ſupponãt ſᷣm idẽ genꝰ ſuppoſitionis:ita ꝙ teriꝰ ꝑſonaliter ea ptus in vna ꝓpõe:non dʒ capi materialiter vel ſimpliciter in alia:nec ecõtra:a ideo iſta ꝓpoſitio homo ẽ nomẽ:nõ dʒ ſic conuerti:& nomẽ ẽ homo:ſʒ dʒ addi ſignũ ꝓpõnis mati alis ſiue ſimplicis.ſ.iſta dictõ ly:vt dicendo g nomen eſt:ly bõ. ¶ Quĩta ↄditio eſt p teri aliqñ debẽt reſolui añq; ꝓpõ ↄuertat᷑ vt bõ cur nõ debet ſic conuerti:ergo currit homo ſz opoꝛtet pᷣmo verbũ adiectinũ reſoluat᷑ hoc verbuzʒ eſt in ſuũ participiũ:ergo debʒ exta ↄdſio eſt:ꝙ termĩ teneãt᷑ eq̃ reſtricte ĩ vna geut in alai. Et nõ debet capi reſtrictio ppᷣe blarge vt ſub ſe cop̃bedit reſtrictionẽ ppe dictã:alienationẽ ⁊ remotionẽ:⁊ iõ iſta pꝓpõ xy. Conditio nes con⸗ uerſionũ gñales. Pꝛima. Secũda. Tertia ,- Quarta Quinta Setta nullꝰ homo eſt muler:non dz ſic connerti. nulla mulier eſt bomo ſʒ ſic:gꝰ nulla mulier eſt aliqs bõ.Silr illa hõ eſt pictꝰ nõ debz ſic conuerti:ergo pictũ ẽ hõ:ſed ſic:ergo pictũ eſt nõ pictꝰ ⁊ hoc pꝛopter aliẽationẽ ¶ Sep tima conditio eſt ꝙ dʒ fieri determinata ap plicatio.ſignoꝝ ſᷣm diuerſitatẽ ſpecieꝝ ↄuer ſionis:vt ꝓ ſigno vli nõ dʒ põi ꝑticłare nec econtra.Et iſte ſeptẽ conditiones ſunt obpᷣ⸗ uãde in omni conuerſione. Contra dicta pꝛimo ſic af Non equitur nullus bomo eſt mlier:gꝰ nulla mu ſitiones de terminis obliquis vt nullus pa⸗ lier ẽ bõ:ergo male ðꝛ ꝙ vninerſalis negati nis eſt in furno q̃ nõ connertit᷑ ppꝛie ſʒ im na conuertitur ſimpliciter in vniuerſalẽ ne⸗ ꝓp:ie ꝑ iſtã.nullũ exñs in ſurno ẽ panis.di/⸗ giuã. Scdo ſic arguitur.nõ ſequitur: ali⸗ Septĩa Tractatus. Pꝛimus quis homo eſt generãdus:ergo aliqð gñan dun eſt homo:cum añs eſt verũ ⁊ ↄñs falſũ. E male ðꝛ ꝙ particularis affirmatiua cõuer⸗ tit᷑ ſimpłr. Tertio ar:non ſequitur:album fu it bõ.ᷓ homo fuit albꝰ.ſilr non ſeqtur albuʒ erit nigrum:ergo nigrũ erit album. cum an tecedẽs poſſit eſſe verũ ↄñte exñte falſo:er⸗ go male dicitur ꝙp ꝑticlaris ſiue ĩdefinita af firmatiua ↄuertuntur ſimpliciter ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ concedendo ãtece⸗ dẽs ⁊ negado ↄnñam q; illa popoſitio er quo in ea eſt ſpecialis reſtrictio non põt conuer ti conuerſione ꝓpꝛie dicta:ſed impꝛopꝛie:vt dictum eſt pꝛius. Ad ſcᷣm ðꝛ concedendo añs ⁊ negando ↄñam:qꝛ ex quo illa ꝓpoſitõ eſt de pꝛedicato ãpliatiuo non dzʒ ſic ↄuerti: ſʒ fic: qð ẽ generandum eſt vel erit bomo. Et eſt pꝛo regula generali tenendũ ꝙ quã do pᷣdicatũ eſt ꝑticipiũ futuri tpis:tũc in cõ uertẽte coplła dʒ eſſe h difiũctũ eſt vel erit qñ pᷣdicatũ ẽ ꝑticipiũ pᷣteriti tp̃is.tũc copła in cõuertẽte dz eſſe diſunctum eſt vel fnit. ¶ A tertiũ ðꝛ cõcedendo añs ⁊ negãdo ↄñaʒ Documẽ⸗ uia ille ꝓpõnes non debent ſic onuen cume/ gc.· Albũ fuit bõ:er go qð fuit bomo eſt vl fu tum opti ſpũ:et albũ erit nigruʒ:ergo illð qð erit mum. nigrũ eſt vel erit albũ. ¶ Uñ in conuertẽdo ꝓpoſitiones de pꝛeterito:debemus addere pdicato ↄuerſe h aggregatũ qð fuit qñ ipᷣm ponitur pꝛo ſubiecto conuertentis. loco co pule conuertentis dʒ pon boc aggregatũ ẽ vel fuit. Similiter in conuertendo ꝓpoſitio ones de futuro ðöbemPaddere pᷣdicato quer ſe boc aggregatũ qð erit qñ ipᷣm põit᷑ ꝓ ſub iecto ↄuertẽtꝭx loco copłe conuertẽtꝭ debet poni aggregatũ eſt vel erit. Exẽplũ pꝛimi vt bomo fuit aĩal: aĩal qð fuit eſt vel fuit bõ. Erẽplũ ſcdᷣi.vt homo erit aĩal aĩal qð erit eſt vel erit bomo ¶ Eonuerſio per accidens eſt face re de ſubiecto pꝛedicatum ⁊ de pᷣdi cato ſubm manente eadem oualita⸗ te ſʒ mutata quantitate Et boc mõ conuertitur vniuerſalis affirmatĩa in particularem affirmatiuã: vt oĩs bomo ẽ animal:ergo quoddã aĩal bhomo:⁊ vniuerſalis negatiua in hii cularẽ negatiuã:vt nullus bõ eſtlꝗ⸗ pis:g quidam lapis non eſt bomo. C CLirca hũc tertum. ¶ Pꝛimo notãdũ ẽ ꝙ bic ↄſequen⸗ 4 4 Wegula ampliati⸗ onis Quid cõ⸗ uerſio p gecidens ter pe.he.ponit diffinitionẽ ↄuerſionis ꝑ ac cidẽs:q ſic dʒ intelligi.Cõuerſio ꝑ accñs eſt duaꝝ ppõnũ catbegoꝛicaꝝ eiuſdẽ qualitatꝭ ⁊ diuerſe quãtitatis vtroq; termino pticipã tiũ oꝛdine econuerſo vniꝰad aliam foꝛmalis ↄna. Et dicitur iſta ↄuerſio ꝑ accidens eo ꝙ mutatur quantitas. Et boc mõ ↄuertit᷑ vlis negatiua ⁊ fimiliter vlis affirmatiua.dũmõ vlis negatiua ſit catbegoꝛica de ineſſe quia aliquevles modales negatiue non ↄuertun⸗ tur ſimpliciter vt videbit᷑ ĩ libꝛo pᷣmo pꝛioꝝ 6 ¶ Motandũ eſt ſcdðᷣo ; vniuerſalis lis fiue affirmatiua ſiue negatiua ↄuertit᷑ in pticularem ↄuerſione per accñs ꝓpꝛie dicta vł impꝛopꝛie dicta. Sed ſi debeat ↄuerti cõ uerſione pꝛopꝛie dicta in ꝑticularẽ opʒ ꝙ ſit de ineſſe. de pñti.de pᷣdicato cõi.de terĩs nõ ampliatiuis:nec aliene reſtrictis:cuiꝰ pꝛedi catum non capitur cũ aliquo ſincathegoꝛeu mate. Dicit᷑ notãter de pñti ad dꝛĩazʒ ppo⸗ fitionũ de pᷣterito ⁊ de futuro.¶ Dicit᷑ notan ter de ineſſe ad dꝛiam aliquaruʒz modalium. Dicitur de pꝛedicato cõi.ad differentiã p⸗ põnũ q̃ ſunt de pᷣdicato ſingulari Dicit᷑ no⸗ tanter de terminis non ampliatiuis:ad dr̃azʒ vniuerſalium quaꝝ ſubiecta vlł pᷣdicata ſunt termini ampliatiui.Dicitur nec aliene reſtri ctis:ad dr̃am vniuerſalium quaꝝ ſnbiecta vł pᷣdicata aliene reſtringunt᷑. Dicit᷑ notanter cuiꝰ pᷣdicatũ vel ſubiectũ nõ capiũtur cũ ali⸗ quo ſincathbegoꝛeumate:ad dr̃am illarum p poſitionum quaꝝ pᷣdicata accipiumt᷑ cũ aliq̃ ſincathego:eumate. Et omniũ iſtoꝝ viſa ſũt exempla in lectione pꝛecedenti. ¶ Motãdũ eſt tertio qꝙ ſᷣm iſtã ↄuer ſionẽ nõ ſolũ ↄuertunt᷑ vniuerſales affirma tiue ⁊ vłes negatiue ſed etiã ꝑticularis affir matiua ⁊ indeſinita affir matiua qͥ ſunt de pᷣ⸗ dicatis ſingulariis.ot quidaz hõ eſt ſoꝛfes ergo ſoꝛtes ẽ homo.⁊ ſilr bõ eſt ſoꝛtes: ergo ſoꝛtes eſt homo. Sitlr ſingularis cõuertit ꝑ accidẽs ſi ſit de pꝛedicato cõi vt ſoꝛtes eſt hõ ergo homo eſt ſoꝛtes.Oð aũt in iſtis ſit con⸗ uerſio ꝑ accidens pʒ ꝑ diffinitionẽ conuerſi⸗ onis ꝑaccñs.¶ Et ſi arguat᷑ pe.biſp.dicit ꝙ particularis ⁊ indefinita ↄuertuntur fimplr ⁊ ſimiliter ſingularis:ergo nõ pñt cõuerti ꝑ accñs.¶ Ad hoc ðꝛ ↄcedendo añs ⁊ negãdo ↄñam q; pe.h.nõ dicit ꝙ ſolũ ↄuertũt᷑ ↄuer⸗ fiõe ſimplici.Etiã nõ dicit ꝙ oẽs ꝑticulares filr indefinite ſingulares ↄuertant᷑ fimplr 6 C ius deſoiin Gu ſ6 Intelle⸗ ctus diffi nitionis conuerſi⸗ onis ꝑ ac cidens Que ꝓpõ nes ↄuer tuntur . accidens ien, CKoſtbiegüin foon iinrn. orult nu in unin Aſtene G⸗ Ponacörerſo oisbomo⸗ tesetbö⸗ttanen isat tirrinpticulare affmma Otkieaffinnatinadzcon ſimarini Tertiofcaf⸗ dhogboe icg iſfnron Imnimn orertſ? in tienl⸗ ¶ Adpꝛimũ dicf ſegido oſam : ilanob ſccönertiergoaliqd de tiiꝛ lla ppofitio er qno Nürino nondzconuertice dictaſedinpꝛopꝛiedicta. Gicomiae minoterne luciterfone ppre dict nertiingrienlarerti bene Nifemnüchccetecoaf glitii eſl nobiͦcinert natiergobzefateriige uini, (Ceffop oratt 9 Ge Rſihiecto peeie z.etinanötee rinarßmuns nmpicoffint, 4 Reglacõ Ene n uerſionis no- n pponum chi de vbo !⸗ ens e xſonali. e .D ie dieta; G itideenn lntcn pdicato cõi detenie ̃ ec aliene reſtrictis: enp DMD itur cii aliquo fncarbegonn otuter de pñtti ad deſn on ito? de futuro. (Dicſft ſotmn 4dꝛiamaliquariz mocgalinn, edicato cõi addifferemii pdicato fingulari dick no⸗ nnis non ampliatiniso di map ſubiecta vl Zdicaraſimnt atiui. Dicitur necalienereſt niuerſalium quav ſubiecta l reſtringunk. Dicit notanten el ſubiectũ nõ capitur cili oꝛeumate: ad diam illanm ap pdicata accipumt ci gi mate. Et omniũ iſtor niſſit tione pꝛecedenti. eſt tertioq fmiſti n⸗ uertunt vniuerſales fn atiue ſed etiã Pticnlanene mnita affir matina int den cz bietſie OQnid cö „ 4 . 60 i cõ⸗ boeſt ſoꝛtes: e/ Ehe, ponem. De cõuerſione cõtra poſitionem ¶ ’Motanduʒ eſt quarto:qꝙ ꝓpõnes de vo impſonali añqᷓ; debeant conuerti dñt reſolui in vna ꝓpõnẽ deverbo ꝑſonali:a tũc ficut illa de vᷣbo pſonali ↄuertitur ita etiam illa de vᷣbo imperſonali:vt iſta tedet animã meã vite mee:dʒ pꝛimo reſolui in iſtam. ani mea bʒ tediũ de vita mea.⁊ iſta ſic conuerti tur: ergo hbñs tediũ de vita mea ẽ aĩa mea: pꝛĩa.ſ.tedet aĩaz meã vite mee: dʒ ↄuerti in iſta:bñs tediũ de vita mea ẽ aĩa mea.¶ Silr iſta ppõ legit᷑. dʒ ſic reſolui lectio fit in illa ſic cõuertit᷑:ergo qð fit eſt vel erit lectio er⸗ pꝛima ſic cõuertitur. Silr iſta intereſt regꝭ bñfacere:reſoluit᷑ in iſtã:aliqͥd ſpectãs ad re gẽ ẽ benelfacere illa ſic cõuertitur:ergo bñ facere ẽ aliquid qð ſpectat ad regẽ:ergo pꝛi ma eriam debet ſic conuerti. . ¶ Lontra dicta arguitur pꝛimo ſic nõ ſeqͥtur: Nullũ moꝛtuũ ẽ bõ: qͥdã bõ non eſt moꝛtuꝰ:ergo male ðꝛ ꝙ vlis negatiua cõ uertitur p accidens. Scðo ſic arguit᷑:hec eſt bona cõuerſio oĩs homo eſt ſoꝛtes: ergo ſoꝛ tes eſt hbõ:⁊ tamen vlis affirmatiua nõ ↄuer titur in pticularẽ affirmatiuã. ergo male ðꝛ vlis affirmatiua dʒ couerti in ꝑticularẽ af firmatiuã ¶ Tertio ſic af ñ ſeqͥt᷑:vterq; iſtoꝝ ẽ hõ gᷓ bõẽ vtq; iſtoꝝ ꝙᷓ male ðꝛ ꝙ vlis affir matina ↄuertit᷑ in ꝑticularem affirmatiuã. ¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ ↄcedẽdo añs et negãdo ↄñam.qꝛ illa nõ bñ conuertit᷑ ſed dʒ ſic cõuerti ergo aliqͥͥd qð eſt hõ non eſt moꝛ tuũ qꝛ illa ꝓpoſitio ex quo eſt de termĩio am pliatiuo non dʒ couuerti conuerſione ꝓpꝛie dicta ſed impꝛopꝛie dicta.Ad ſcðᷣm ðꝛ conce dẽdo maioꝛẽ ⁊ minoꝛẽ:⁊ negatur ↄña qʒ licʒ illa cõuerſione ꝓpꝛie dicta non poſſit con⸗ uerti in pticularẽ: tũ bene impꝛopꝛie dicta. ¶ Ad tertiũ ðꝛ cõcedẽdo añs ⁊ negãdo cõſe⸗ quẽtiã:q; illa nõ bñ cõnuertitur:ſed dʒ ſic cõ⸗ uerti: ergo hõ eſt alter iſtoꝛum. ¶ Kõuerſio ꝑ ↄtrapoſitionẽ eſt fa⸗ . cere de ſubiecto pꝛedicatũ:⁊ de pᷣdi cato ſubiectũ manẽte eadẽ q̃litate ⁊ quãtitate:ſʒ mutatis terminis fini⸗ tis in rerios ĩfimtos.Et hoc modo ↄuertit᷑ vniuerſalis affirmatiua in vniuerſalẽ affirmatiuã ⁊ pticularis negatiua in ſeipᷣaʒ.vt oĩs hõ eſt ani mal.ergo oẽ nõ aĩal eſt nõ homo qͥ⸗ dã homo non eſt lapis.ergo quidaʒ non lapis non eſt non hõ. ¶ Uñ v⸗ ſus.Simpliciter feci conuertit᷑ eua per acci.Aſto per g ſic fit cõuerſio tota.Aſſerit a negat e:ſũt vniuerſa lit᷑ ãbe. Aſſerit i negat o:ſunt ꝑticła riter ambo¶ Et ſciẽdũ eſt ꝙ ſignũ poſitum in ſubiecto pꝛopõnis q̃ de bʒ conuerti quodcũq; ſit illiusdebʒ Verſꝰ cõ uerſionũ pꝛimũ no tabile. poni ſupꝛa totum pꝛedicatũ ⁊ redu cere ipſum ad ſubiectũ in conuertẽ⸗ te. Pꝛeterea eadẽ eadẽ eſt cõuerſio ꝓpõnis pꝑtiłar ĩdefinite ⁊ ſingłar⸗. ¶( Circa hunc tertnum. ¶ Notãdũ eſt pꝛimo ꝙ h̊ oſeq̃nter Pe. hiſpa.determĩat de conuerſione p ↄtra poſitionẽ ⁊ ponit diffinitioẽ q̃ debet ſic ĩtel ligi.Conuerſio per contrapoſitionẽ ẽ duarũ ꝓpoſitionũ catbegoꝛicaꝝ manẽte eadẽ qua⸗ litate ⁊ qᷓ;titate:ſʒ mutat teris finitꝭĩ termi Scðʒz no tabile. Intelle⸗ ct?diffini tionis cõ uerfiõisꝑ Spõnem. nos infinitos vniꝰ ad aliam materialis ↄnña Vnge in iſta diffinitiõe põit᷑ ↄpſa mat᷑iał lo co gñis totũ reſi ſuũ põit᷑ ad dꝛãz aliaꝝ ↄña⸗ rũ matialiũ ⁊ etiã aliarũ ↄuerſionũ.Et iſtoꝰ ↄuertitw᷑ vłis affir̃atiua in vłeʒ affirmatiuã ⁊ ꝑticularꝭ negatĩa in ꝑticlarẽ negatiuã dum mõ vlis affirmatiua nõ ſit de pᷣdicato trãſcẽ dẽte ⁊ ꝑticłlar negatia ↄſtituat᷑ er ſuo pꝛo nłlo ſupponẽte vt oĩs hõ ẽ aĩal: oẽ nõ aĩal ẽ ñ bõ Silr qͥdã hõ ñẽ lapĩ: qͥdã ñ lapꝭ ñ ẽ nõ hõ. Dr notãt᷑ dũmõ vlis affir̃atiua non ſit de pᷣdicato trãſcẽdẽte:qꝛ qñ ẽ de pᷣdicato trãſcẽdẽte.tũc nõ vʒ ↄña:vt nõ ſequitur oĩs bõ erñs:ꝗ oẽ nõ exñs ẽ nõ hõ:qꝛ añs ẽveꝝ ↄñs falſuʒ.¶ Dr notãter qñ ꝑticłaris nõ cõ ſtituit᷑ et terio pꝛoinullo ſupponẽte:qꝛ qñ cõ ſtituit᷑ ex illo ſubo:tũc nõ vʒ ↄña:vt ñ ſeqͥt q dã chimera nõẽ hõ g qͥdã nõ hõ nõ eſt non chimera cum añ̃s ſit verum ⁊ ↄñs falſum ¶ ' Notandum eſt ſcðo:q circa con uerſionẽ ꝑ õpõeʒ ponũt᷑ due rle.q̃ꝝ pꝛiaẽ q; qᷓ;to teriꝰ finitꝰ fuerit ꝓ paucioꝛibꝰſuponẽs tãto teriꝰĩfinitꝰſibi coꝛrñdẽs ſuppõit ꝓ plu ribꝰ:vt ſi terꝰꝰ finitꝰ ꝓ nullo ſuppõat tũc tᷣo iĩfinitꝰ ſibi coꝛrñs ꝓ qʒ ſuppõit vt chymera ꝓ nullo ſuppõit:⁊ iõ nõ chymera pꝓ qlʒ ſup⸗ põit.¶ Scðdo rła tlis ẽ qqᷓto teriꝰ finitus ꝓ pluribꝰ ſuppõit:tãto teriꝰ infinitꝰ p paucio⸗ vibꝰ ſuppõit.Et ſi teriꝰ finitꝰ ꝓ quolʒ ſuppo nat:tũc terꝰꝰinfinitꝰ ꝓ nullo ſupponit vt iſte terminꝰ erñs ꝓ qlʒ ſupponit:⁊ iõ iſte termi nus nõ exñs ꝓ nullo ſupponit.Et cauſe iſta Regle 3 uerſionis Poponez Pꝛima. Se:ida. rüregulsʒ videbũt in ſcðo libꝛo ꝑbiermeñ. Intellec⸗ C Xractatus Pꝛimus Notãdũ eſt tertio q; hic còſequẽ dicitur ↄcedẽdo maioꝛẽ ⁊ minoꝛẽ: negãdo tus nota/ ter Pe. biſpa. ponit vnũ notabile qð dʒ ſic in ↄñam: q; ill notabile ĩtelligit᷑ de ſingulari bilis pᷣmi telligi ꝙ in ↄuerſõe ſimplici ſignũ qð addit᷑ affirmatiua: ⁊ nõ de ſingulari negatiua. Nel Intellec⸗ tus ſecun dgi notabi lis. ſubiecto ↄuerſe vel ſibi equalẽs licz ſit alteri/ us gñis vel numeri vᷣm exigẽtiã congruita tis dʒ addi ſubiecto conuertẽtis:vt qdã ho mi eſt aĩal:g quoddã aĩal eſt hbomo:ibi illð ſi gnũ quidã qð additur ſubiecto conuerſe vel ſibi ſile additur ſubiecto ↄuertentꝭ. Unð ex iſto notabili ptz ꝙ ſignũ pꝛepoſituz toti ſub iectonon eſt pars ſubiecti.ideo etiam nõ dʒ eſſe pars pᷣdicati ↄuertẽtꝭ:ſʒ dʒ add i ſubo cõ uertentꝭ vel remoueri ex toto ¶ Motandum eſt quarto ꝙ bic ↄſe⸗ ter auctoꝛ ponit aliud notabile quod notabi le ſicut ſtat eſt ſimpliciter falſuz:qꝛ vł Pe.b. capit illũ fᷣminũ eadem ꝓpꝛie vt dicit idem⸗ ptitatem numeralẽ:⁊ tunc ſenſus notabil eſt ꝙ due ꝓpõnes ſinglares:vl vna ſinglaris q̃ eſt antecedens ⁊ alia particularis fiue ĩdefi⸗ nita q̃ ẽ ↄñs cum nota illatiõis ſũt ↄuerſio q̃ eſt due particulares vł indefinite cũ nota il⸗ latõis:modo h̊ eſt falſum. łetiã capit illũ terminũ eadẽ vt dicit idemptitatẽ ſpecificã vt tm̃ vʒ ſicut ſilr:⁊ ſic adbuc eſt falſum quia Saluatio pe. biſpa. ſingularꝭ negatiua ↄuertitur ⁊ ꝑticłarinega tiua ⁊ ĩidefinita negatiua nõ ↄuertũt᷑ ¶ Et iõ ad.p.h.pᷣt dici ꝙ ipᷣe ñ poſuit illã ꝑticlaʒ ⁊ ð ſingularibꝰſʒ appoſita fuit ex vitio ſcpᷣtoꝛũ. VBk atlr põt dici ꝙ.p.h.nõvoluit dicere ſin gularꝭ eodẽmodo ↄuerteret᷑ ſicut ꝑticularꝭ vł indefinita:ſʒ voluit dicè ꝙ ſicut piclaribꝰ et indefinitis ↄuenit poſſe conuerti itaſn⸗ gularibꝰconuenit poſſe conuerti ¶ Qõtra dicta arguit᷑ pꝛĩo ſic. Nò ſequit᷑ omis bomo eſt etũs: omẽ non exñs eſt nõ hõ cũ aũs ſit veꝝ⁊ ↄñs flm̃.ergo ma⸗ le ðꝛ ꝙ vlis affirmatiua ↄuertit᷑ ꝑ õpoſitõeʒ ¶ Secundo af pꝛimum notabile. In con⸗ uerſione ꝑ accidens ſignum qð ponebat᷑ in cõuerſa non ponitur ad ſubiectum conuertẽ tis:ergo notabile eſt falſum. ¶ Tetio ſic ar⸗ guitur contra ſecundum notabile:ſinglaris negatiua conuertitur ⁊ non particularis vł indefinita negatiua:ergo notabile ẽ falſuʒ ¶ Apꝛimũ dicitur concedendo an tecedẽs et negãdo ↄñam qꝛ qñ ðꝛ vniuerſalł affirmatina conuertitur per contrapoſitio⸗ nez intelligitur dũmõ pꝛedicatũ eius nõ ſit tranſcendens. ¶ Ad ſcm ð: negãdo ↄñam qꝛ illð notabile intelligit᷑ ꝑ ↄuerfõe fimpli⸗ ci:x non de ↄnerſione ꝑ accidens.¶ Ad ttſij põt dici ficut dictũ eſt in q̃rto notabili. WMEquitur de ppöne by⸗ pothetica. Pꝛopõ by⸗ Bx potbetica eſt illa q̃ ha⸗ det duas ꝓpõnes ca⸗ E thogoꝛicas cõlunctas tancq pꝛincipales ꝑtes ſui: vt ſi bõ currit hõ mouet᷑. ¶ Et dicit᷑ bypo⸗ thetica ab bypos qð ẽ ſub theſis qð ẽ poſitio:q̃ſi ſuppoſitio:ſiue ſup⸗ poſitiua locutio:qꝛ vna pars eiꝰſup ponitur alteri.¶ ¶ Pꝛopoſitionũ hy potheticaꝝ alia conditionalis: alia copulatiua:alia diſiunctiua. ¶ Circa bũc textum. ¶ Notandum eſt pꝛimo: bic ↄñr pe. hiſ. determinat de ꝓpõne bypothetica. ñ boc aggregatũ ppõ bypotbetica capit tripliciter. no mõ cõiſſime:⁊ tũc dʒ fic dif ſiniri. Pꝛopoſitio hypothetica eſt ꝓpõ que explicite:vel implicite ſiue mẽtaliterihʒ du⸗ as ꝓpõnes vel duo cõplera ꝓpoꝛtionabilia duabꝰ ppõnibꝰ:ↄiunctas ꝑ aliquã ↄiunctio nem:vel ꝑ aduerbiũ tanqᷓ; ꝑtes pꝛincipales eius.¶ Dicitur notãter ĩplicite:q; bec ẽ pꝛo poſitio hypothetica.magiſtro legente pue⸗ ri ꝓficiũt:⁊ tñ in ea nõ ſunt due ꝓpõnes ex⸗ plicite ſʒ implicite:qꝛ illa põt reſolui in vnã conditionalẽ:tꝑalem ⁊ cauſalẽ.O Dicitur no tanter duas ꝓpõnes non addendo cathego ricas:qꝛ aliqua eſt bypothe.q̃ nõ hʒ duas ca thegoꝛicas tanqᷓ; ꝑtes pꝛincipales:ſed babʒ duas hypotbeticas:velvna catbegoꝛicã a liã hypotheticã tanqᷓ; partes pꝛicipales eiꝰ. Djỹ notanter vel důo cõplexa ꝓpoꝛtinabilia duabꝰ ꝓpõnibꝰ:qꝛ aliqua eſt ꝓpoſitio hypo thetica que nec explicite nec iplicite:nec mẽ taliter cõponit᷑ ex duabꝰ ꝓpõnibus:vt iſta: ſi aſinus volaret:aſinus haberet alas: ſed in ea pouũtur duo ↄplexa ꝓpoꝛtionabilia dua bus ꝓpoſitionibus. Unde cõplexum ꝓpoꝛ⸗ tionale ꝓpoſitioni ðꝛ illud:qð per ſe ſumptũ nec eſt verũ nec falſum:ſed ex ipſo ⁊vno alio mediãte copula ipſa coniungẽte fit vna by⸗ potethica vera vel ſalſa.¶ Dicit notanter ts qᷓ; partes pꝛincipales ſui: qꝛ aliq̃ ſunt bypo⸗ thetice in qbus ponũtur plures ꝓpoſitiões Diuiſio. Acceptõ nes hꝰcõ plexi pꝛo po bypo. Coôiſſime oco⸗ cuin resicpeles un ſn cwig ͤbuts d ppom Ulcesſuntpantes ſcmaten Weterules nn duplice nind gicipales Min pui les gtiü pꝛicipaliũ. Oz pte⸗ cipales ſunt gtes q non fun poſtiobypotetica meiat tuit.(O gres fofales y lei tales eti ſunt duplice⸗ ſunt lleq ciungutxres m ſoles. Geg partes ſoꝛmale nals untileqne conügn ſules nimns incipales. (Cemnonoticien e. aplleſcubegaticlleg eseſtri ſtisdeclinis E o lesͤſürgüigioes on Ationlescilegt ön ſtaclerdi ſlitugins. . Cleptes ſaterio et fes es maion m mino:„ꝛ. Ridt nelligit ſnegi⸗ cti eſtſuhar negeniblln catbegoꝛice: nõ tñ tanqᷓ ꝑtes pᷣncipales ſui: mqnt notablidd ſz tanqᷓ ꝑtes min? pᷣncipales.⁊ iſtoꝰ non ca⸗ quitur d I. pit pꝑet.hiſ.bic ꝓpoſitionẽ hypoteticam. potbetica Onebn ¶ Notãdũ ẽ ſcðᷣo:ꝙ ſcðo mõ accipi potbeticz en Poͤbſ, n tur ꝓpõ bypotetica cõiter: ⁊tũc debʒ ſic dif⸗ ded geſtilg by i Cõiter. finiri. Pꝛopõ bypotetica ẽ ꝓpõ q explicite tb uas Ppöneg cr, ie vł iplicite ſiue mẽtalit᷑ bʒ duas ꝓpõnes ⁊ co (O 3/ W pulã vniẽtẽ illas ꝓpõnes tanqᷓ; ꝑtes pᷣncipa . dales ſen nns les ei.⁊ iſtoꝰ non capit.p.b. ꝓpõnẽ bypote nef. n: tſbo 1 ticã. Tertioꝰ capit᷑ ꝓpꝛie ⁊ ſpalit.⁊ illoꝰ ca o lcik bypo⸗, Pꝛopꝛie. pit eꝗ.p.b.Et ponit ei? diffinitionẽ in tertu 108 qd ſubztheſg qᷓ diffinitio ſic dʒ intelligi. Pꝛopõ bypoteti fſi ſuppoſitio ſine ſup⸗ ca ſpãliter accepta ẽ ꝓpoſitio q̃ explicite ſi⸗ tio: qꝛ vna pars ebſt ue iplicite ſiue mentalr bʒ duas ꝓpõnes ca⸗ 1. QPꝛ N intellectꝰ thegoꝛicas:⁊ copulã ↄiunctionalẽ vel aliqͥd ¶ Paopoſitioni imtelle ſupplẽsvicẽ eiꝰ tanq; ꝑtes pᷣncipales ei.Et lia conditionalia- , idifionis. upplesvicé ei 6 ptes tes en Er onalis: alig liita diffinitiõe ponit᷑ ꝓpõ loco gñis:⁊ totũ lia diſiunctiua, reſiduũ ponit᷑ ad dfia ꝓpõnis cathbegoꝛice: rabücte cuiꝰ ptes pᷣncipales ſunt ſubᷣm ⁊ pᷣdicatuʒ et ca buc textum. copula verbalis.ñ ꝓpõnis bypotetice du meſt pꝛimo: bici plices ſunt partes.ſ.materiales ⁊ foꝛmales. ¶ Materiales ſunt duplices.ſ.pꝛincipalis ⁊ minꝰ pꝛĩcipales.Min pꝛincipales ſunt par tes pꝑtiũ pꝛĩcipaliũ. Sʒ ꝑtes materiales pᷣn⸗ cipales ſunt ꝑtes q̃ non ſunt copule ex qͥbꝰ ꝓ poſitio hypotetica mediate ↄponit᷑ fiue ↄſti tuit᷑. ¶ Sʒ ꝑtes for̃ales bypotetice fũt copu le:⁊ tales etiã ſunt duplices:ſ.pꝛincipales:⁊ ſunt ille qͥ cõiungũt ꝑtes materiales pꝛinci⸗ pales. Ded partes foꝛmales minus pꝛinci⸗ pales ſunt ille que coniũgunt partes mate⸗ riales minus pꝛincipales. ¶ Tertio notãdũ ẽ: duplices ſũt copule.ſ.cathegoꝛicales:vt ſũt illa vᷣba:ſum es eſt:cũ ſuis declinijs.Et copule bypotheti cales:qͥ ſũt ↄiũctiones copulatiue:diſiũtiue: ↄditionales:cãles:⁊ rõnales:aduerbia loci: tꝑis:⁊ aduerbia ſilitudinis.¶ Nota ꝙ pe.b: diuidit ꝓpõnẽ bypoteticꝗ: ⁊ dʒ diuiſio fic in nat de ppöne bypothetia, Oueptes mmiͦ ppo bypotbeticn nſt materia⸗ dmõ cõiſſime: 1tijc dz fcdif les et feꝛ io bypotbetica eſt ppoe males plicite ſiue mẽtalſtenbzdi /n duo coplera ppoꝛtionablu oiunctas p aliqua oiunctio rbiũ tanq ptes pꝛincipales notãter iplicite:q becepoo ttica. magiſtro legente pvo⸗ n ea nõſunt due pponese⸗ lte:qr illapöt reſoluiinm lem tcauſale⸗CDiciurn önes non addendo cabepe eſt bypotbe.qno h⸗ duns⸗ 2 dres pꝛincipales:ſed bi⸗ ß̈ gres pꝛincipalegec icas: velvn cabegarten tanqᷓ partes pꝛicip * vortinsbiin dilo coplera 1 ofitiobſp⸗ Dĩſio co⸗ pule, intellect⸗ diſionis. ſunt bypotetice ↄditionales. q̃dazʒ copulati⸗ ue: quedã ſunt diſiunctiue. Et reducit᷑ iſta q. aliqu . lctenerni diuiſio ſic ad bimẽbꝛẽ.Oĩs ꝓpoſitio bypote licite necpllcle ſe: feae Fee terſz tz 5 expuc nibs: Nite tica:aut eſt ↄña:aut non. Si pꝛimũ ſic eſt cõ⸗ er duab 46, et alas: elin ditionalis. Si ſcðᷣm boc ẽ dupliciter. Rel in tiafinus oꝛtio Abilia du⸗ ea ponitur coniũctio copulatiua: vel aliqͥd ſi ppleta : erufn , bi equiualens:et ſic eſt pꝛopoſitio copulati⸗ bus Uncc cc erſ ſunpen ua. Nel in ea ponitur coniunct io diſiuncti⸗ onidꝛ * win Varline gliquia ſibi equiualens:et ſic eſt pꝛo⸗ conungiß ſnti ¶ Quarto notãdũ ẽ: ſicut dictuʒ vel ſa h im nie⸗ de ꝓpone bypotetica ꝙ capit᷑ duplr: ita di pales in mes 1eſi ur p De pꝓpoſitionibus bypoteticis telligi.De nüero ꝓpõnũ hypoteticaꝝ: q̃daʒ xviij cendũ ẽ de ꝓpõne bypotetica ↄditionali diſ MNotahile iũctiua ⁊ copulatiua ꝙ capiũt᷑ tripłr.ſ.cõiſſi⸗ generale me: ꝓpꝛie ⁊ cõiter. At capiũtur cõiſſime ſũt ſpẽs ꝓpõnis bypotetice cõiſſime ſũpte. At Fo capiũtur cõiter:ſunt ſpẽs ꝓpõnis bypo⸗ tetice ſũpte cõiter.Et vt capiuntur ꝓpꝛie et ſpãliter ſunt ſpẽs ꝓpõnis bypotetice ꝓpꝛie ⁊ ſpãliter ſũpte.n inpñti diuiſione nõ acci piunt᷑ pᷣmis modis:ſed ſoluʒ tertioꝰ:qꝛ tunc mẽbꝛa diuiſionis excederẽt diuiſi um:qꝛ diui ſum eſt ꝓpoſitio bypotetica ꝓpꝛie ſi umpta. mõ non ois ↄditionalis cõiter ac cõiſſime ſũ pta:eſt ꝓpoſitio hypotetica ꝓpꝛie ſumpta:q̃ re diuiſio non eſt bona. Quid aũt ſit condi tionalis cõiſſime accepta: cõiter fiue ſpecia⸗ liter: videbitur in ſequentibus. Et fimiliter de copulatiua et diſiunctiua. ¶ oõtra dicta pꝛĩo ſic arguit Hec ꝓpõ.ſi hõ currit bõ mouet᷑:⁊ ſi bomo ẽ aſinꝰ bomo eſt riſibilis.eſt ꝓpõ bypotetica:et tñ non bzʒ duas catbegoꝛicas tanqᷓ; ꝑtes pꝛinci pales euis:&̊ diffinitio ꝓpoſitionis bypote tice non ẽ bona.¶ Scðo ſñic af. Iſta eſt pꝓpo⸗ ſitio bypotbetica:ſole lucente dies eſt: et tñ non bʒ duas cathegoꝛicas:ergo diffinitio ẽ mala.Tertio ſic arguit᷑ cõtra diuiſonẽ. Hec eſt bypotetica: ſoꝛtes eſt ita albus ſicut a pla to:⁊ tñ non continetur ſub aliquo mẽbꝛoꝛuʒ diuiſionis:ergo diuiſio eſt mala ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ diſtinguẽdo maio⸗ rẽ:vel illa ſit bypotetica capiẽdo illð aggre⸗ gati ꝓpoſitio bypotetica: cõiſſime ſiue cõi⸗ ter.⁊ nc ↄceditur.vel ſpãliter: ⁊ ſic negatur. Ad ſcdᷣm ðꝛ cõcedẽdo maioꝛẽ:⁊ diſtinguẽ⸗ do minoꝛẽ.vel ꝙ illa non habeat duas cathe goꝛicas explicite: ⁊ ſic ↄceditur vel ĩplicite ⁊ ſic negatur. Modo iſta reſoluitur ſic ſole lucente dies eſt:ſi ſol lucet dies eſt: vel dum ſol lucet dies eſt: vel quia ſol lucet dies eſt: Q¶ Ad tertiũ dicitur ꝙ illa continetur ſub co pulatiua:quia illa reducitur ad copulatiuaʒ ſicut infra videbitur. ¶ Koditionalis ẽ illa in qua ↄiun⸗ gutur due cathegoꝛice ꝑ bãc cõiun ctionem ſi: vt ſi ſoꝛtes currit ſoꝛtes mouet᷑. Et illa catbegoꝛica cui ĩme⸗ diate pᷣponit᷑ illa ↄiũctio ſi: ðꝛ ante⸗ cedens:reliquavero cõſequens. ¶ Circa bunc textum. ¶ Notãdum ẽ pꝛimo: ꝙ ſicut dictũ C Diffinitõ ꝓPpõis co ditional. Notabile , . rrgni ſc⸗ Cractatus Pꝛimus. ubrin ſpen Acceptio eſt in lectiõe pᷣcedẽti: ̊ aggregatũ ꝓpõ con Oiunctionẽ ſi:non ↄſtituit conditionalẽ ſtri⸗ Zinnn niſn co nes ꝓpõ⸗ ditionalis.accipit᷑ triplicit᷑. Qnoꝰcõiſſime:⁊ cte ſiue ſpaliter captã.qꝛ oꝛõnes q̃ copulant ſenmnmn hrans. niſt nis cõdi⸗ tũc deſcribit᷑ ſc. Pꝛopõ ↄditionalis eſt pꝓpõ e iſtã ↄiunctionẽ:non ſunt cathegoꝛice: ſed honn Zuto ſen l . tionalis. hypotetica:in q̃ vel in cuiꝰ mẽtali cui ſuboꝛ/ conſtituit hypoteticã cõiſſime ſũptã:nec dif ſelͤ⸗ jbon amntn cee dinat᷑:oiungũtur due ꝓpõnes: vel plura cõ⸗ finitio dataa Pe. hiſ.de cõditionali ↄuenit unt efsti hah⸗ i plexa duabꝰ? ppõibꝰ ꝓpoꝛtionabilia ꝑ iſtam illis. Alio capit᷑ illatiue: tũc denotat Oñs ni⸗ inenton hon ↄiunctionẽ ſi: vł ꝑ aliquid ſupplens vicẽvniꝰ ſequi ex antecedẽte: vt ſi aſinꝰ volaret aſinꝰ ſeniuon frcrgo intellectꝰ tanqᷓ ꝑtes pᷣncipales eiꝰ. Alioꝰ capitur cõi baberet alas.Et iſtoꝰ capit᷑ dupliciter. AUno Ramm jordiſtt diſionis, ter:et tunc eodẽ mõ diffinit᷑ ſicut qñ accipi᷑ modo vt coniungit inter duo cõplexa ppoꝛ⸗ (Arumn nn cõiſſime dempta illa ꝑticula:vel plura cõple tionabilia duabꝰ cat begoꝛicis:ſiue inter du luapiigo cler ⸗ xa duab? ꝓpõnibus ꝓpoꝛtionabilia: ⁊ iſtis ꝗs hypoteticas.⁊ iſto modo cõſtituit ↄditio eitie cieco duobꝰ' modis non capitur in ꝓpoſito. Alioꝰ nalẽ ooiſſime ſumptã:ſiue cõiter acceptã: et niter aitn negn, capitur ſpãliter: ⁊ tunc diffinitur a Pe.biſ.⁊ illo modo nõ capitur in diffinitione cõditio ſſat dlctiee ar. dz ſic diff initio ĩtelligi.¶ Pꝛopõ ↄditiõalis nalis data a Pet. biſ. Alioꝰ vt cõiũgit inter lomior⸗. Bel ccpiẽ eſt ꝓpõ bypotetica:in qua explicite ſiue im duas cat begoꝛicas:⁊ ſic conſtituit cõditiona it rtéten piei plicite: ſiue in eiꝰ mẽtali cui ſuboꝛdinat᷑ con lem ſtricte captã:⁊ boc modo capitur illa cõ tor ſtchieconi . iunguntur due catbegoꝛice ꝓpõnes ꝑ banc iunctio ſi:in diffinitione ↄditionalis. ↄiunctionẽ ſi: vel ꝑ aliquã ſibi equiualentẽ. ¶In hac diffinitõe ponit᷑ ꝓppõ bypotetica: loco gñis:⁊ totũ reſiduũ ponit᷑ ad dr̃iam co⸗ pulatie ⁊ diſiũctie.Et ðꝛ notãter explicite ĩ ¶ Quarto notãdũ ẽ q iſte textꝰ dʒ intellect Nio Na ventnec fic int elligi:qꝛ illa ꝓpõ cathegoꝛica cui ĩme notabilis lio e na non poſſit qiate pꝛeponit᷑ illa ↄiunctio fiiillatiue capta rit gans nonp ðꝛ añs:ſiue denotat᷑ eſſe añs.¶¶ Uñ in condi nh conſeguentept bon diffinitione: ꝓpter tales ꝓpõnes: ſi bõ cur- c maſi “ à Qn iee ch o. rit bomo mouet᷑.Dicit᷑ iplicite ꝓpter tales e tonirerene netdraebegortts fin ſ. ſß (ncgzdn ꝓpõnes:ſole lucẽte dies eſt. Dicit᷑ in ei? mẽ⸗ captãieſt ve ain delittonali Kirmagti⸗ ceſana t cis falſae tali ꝓpter iſtam litterã a: ſi iponeretur ad ſi arfallanog eſt veru añs: ſed denotatur eſſe Cheahmn. gnificanduʒ tatum ſicut iſta oꝛatio. ſi bomo antecedẽs. Et in conditionali negatina ve⸗ (Dꝛimonotandii currit hõ monet. Dicitur notanter vel aliqd ra: illa ppõ cui imediate pponitur illa cõiũ⸗ dfciteligi. Ad vine ſibi equiualens:ꝓptertales pꝛopoſitiones: ſoꝛtes currit:ergo ſoꝛtes mouetur. ctio ſi: nõ eſt verũ añs:ſed apparens tantuʒ. Sed in negatiua falſa:illa ꝓpoſitio cui ĩme gffinnatinan aſis 7 lei gaſcenoͤhmtes ieferi nieſei gnoͤftpoſſibilleais ere .no· pde ¶Ntãdũ ẽ ſcdᷣo:ꝙ illa ↄiunctio Si. diate p̃ponitur illa coniunctio ſi: eſt ver an Quid te n ieſtiſt, en no bile Ch mochsae cade ſen tag oni in oꝛone. tecedens: ⁊ alia verũ ↄñs. ¶ Et ſic ptz ᷓ iſte cedens in ſitelſuup rii n io de n. Ino vt ↄiungit inter ꝓpõnes: tunc facit termin antecedẽs: non capitur in ꝓpoſito oñs in x J (jiltſtfirmriun . . ſtricte: ſed cõiter: vt dr̃ tam de vero antece⸗ poſito, hröͤreirit dinotiter r bypoteticã ↄditionalẽ. Alioꝰ vt ↄiungit in⸗ ter terĩos ⁊ nõ inter ꝓpoſitiones:⁊ tũc fagit ppoſitioneʒ de ↄditionali extremo. Et hoc cõtingit dupliciter. AUnoꝰ qñ cõtingit inter terios a parte ſubiecti poſitos ⁊ tunc facit ꝓ poſitionẽ cathegoꝛicã de ↄditionato ſubie⸗ cto:vt ſoꝛ.ſi ẽ ſedẽs nõ eſt ſtans.ibi h̊ totuʒ: ſoꝛ.ẽ ſedẽs eſt ſubᷣm. Alioꝰ qñ ↄiungit inter terĩos a ꝑte pᷣdicati poſitos:⁊ ſic facit ꝓpoſi dente qᷓ de apparẽti. Et fiłliter ðꝛ de iſto ter mino ↄſequens.Rũ in pᷣſentitextu. ſiliter in qualibet cõſequẽtia: iſte terminus añũs ca pitur noĩaliter et vt eſt nomen ſcðde intẽtio⸗ nis et ſic antecedẽs eſt oꝛatio vere vel appa renter inferens conſequẽs ⁊ nõ capitur ꝑti⸗ cipialiter: ⁊ vt qꝛ tunc tm̃ valet:hicut boc aggregatũ res pᷣ⸗ cedẽs aliã rẽ.¶ Eñ in iſta ꝓpõne bypoteti⸗ terminꝰ pꝛie intẽt ionis: n ſtegnige din ansſunt cöplera po nidevtſiafin Wanc notiter öbftes eſſetie⸗ ponärefſenoyebiinin Meſt egtiurali⸗ notſterfinenon inden nclzocſtionali ie ndh Nſtionalia ſri d g tionẽ cathegoꝛicã de ↄditionato pᷣdicato:vt C. Pi. r⸗ i(Ktaßen ſoꝛtes eſt S ſi eſt raibilisrſ boe totu a⸗ ca:aial currit:ñ hõ currit: ibi ly aĩal cu rrit ẽ ſtderun et ſam ſinus eſt rudibilis:ẽ pꝛedicatum. antecedẽs capiẽdo illũ terminnʒ antecedẽs (Sdonerzen nert ⸗ftticipialiter: ꝛvt eſt terminꝰ pꝛĩe intẽtionis Aingiil eſto Si. capit ¶ Notãdũ eſt tertio: q illa ↄiũctio tñ eblennnd galaltter ⁊ vt eſt terminus kereſien itie . ri i 65 . iplici ſecunde intentionis. ſſter,, eineſſe⸗ ↄditiona fiqn ↄiungit inter ꝓpõnes capitur triplici⸗ CC1 B WS ſerig deſe de liter pꝛo ter. Inoꝰ pure ↄditionaliter: vt in iſta ppõ ¶ otra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. Iſta Einfi kieien miſſiue ⁊ ne:ſi baberẽ libꝛos libẽter ſtuderẽ. ¶ Scòo ꝓpõ eſt ↄditionalis:ſi aſinꝰvolaret aſinꝰ ba ofen eeſint a illatiue. mõ capitur ꝓmiſſiue: ſiue vt eſt ignũ ꝓmiſ/ beret pẽnas:⁊ tñ ibi non coniunguntur due pi eſeſane ſionis.Exemplũ vt ſi veneris ad me dabo ti catbegoꝛice per banc coniunetionem ſi:cum nnluige ft R bi equũ.Et iſtis duobus modis capiẽdq jſtã ibi nulla ſit cat begoꝛica: ergo diffinitio eſt wneſ Kre ſtin i NeN 8: fic conſtituit dan e codition ptä:1 boe modo capiturillecj diffinitione oditionalis, onotadiͦ iſte terptg r iln ppöcabegoriaeiin De vita⸗ ik illa vdiunctio ſeillutiuen te Sditio enotat eſſe añs. (Vñ inconi uatiua vera catbegoꝛicaqine rpoſt üla coõiũctione fiilitie 2 ans in oditionali affirnund eſt veru anñs:led denotanreſe Et in conditionali negatinure ui imediate pponitur illa cii verü añs: ſed apparens uunt tiua falſa:illa ppoſitiocniin ur illa coniunctio fieſt verien cedẽs: non capitur in ppoſte/ iter: vt df tam de veroantel pparẽti. Et ſiliter dꝛ de ſotn ns. Eiñ in Pſentitetti. iffin öſequẽtia: iſte terminns Ren eret vteſt nonen einn ecedẽs eſt oꝛntio ee e n ens conſequẽs no cnut . teſᷣ termin⸗? pꝛie henu⸗ alet: ſicut boc ec e (einit⸗ Pir ainami . bo currit: dil n mhrhi iterminuzantlel, piedo illüternn nbinini eteſt termmn nef temni⸗ 1o noialiter 7 t nalis Coꝛrela⸗ riuzʒ Intelle⸗ ctus veri lunctio fieſt ennl tatis con lia veru ↄs. ¶E ſeptzchiſtn ditionaii um, De conditionali mala. Secũdo arguit᷑ ſic. Iſta eſt ↄditiõalis Si haberẽ libꝛos libẽter ſtuderem:⁊ tamen illa pꝛopoſitio cui ĩmediate illa ↄiũctio ſipᷣ⸗ ponitur non ðꝛ añs:ergo ille textus eſt fal⸗ ſus.¶Tertio ſic ar. In iſta pꝛopoſitione aĩal currit ſi bomo currit illa pꝛopoſitio animal currit eſt añs:cũ ipᷣa pꝛecedat aliã ꝓpoſitio⸗ nem:⁊ tamen non ponitur immediate poſt illã ↄiunctionẽ ſi:ergo ille textus eſt falſus. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ diſtinguendo maio rẽ.vel capiẽdo cõiter ꝓpõnem ↄditionalẽ:⁊ ſic ↄcedit᷑.vel capiẽdo ſtricte:⁊ ſic negat᷑ ma ioꝛ.minoꝛ ↄcedit᷑:⁊ negat᷑ ↄña ¶ Ad ſcðm ðꝛ ſiłrſicut dictũ ẽ pꝛiꝰ ⁊c.¶ Ad tertiũ ðꝛ diſtin guẽdo maioꝛẽ. Nel capiẽdo illũ terim añs ꝑ ticipialłr:⁊ vt ẽ teri pꝛĩe ĩtẽtõis:⁊ ſic ↄcedit maioꝛ.vł capiẽdo noĩalłr:avt ẽ teriꝰ ſcde ĩtẽ. ⁊ ſic negat᷑ maioꝛ:mĩoꝛ ↄcedit᷑:ꝛ⁊ ↄna negat᷑. ¶ Ad veritatẽ cõditionalis requi⸗ rit᷑ ꝙ añs non poſſit eſſe verum ſine conſequente:vt ſi bomo eſt.aĩal eſt ¶ Vñ oĩs ↄaditionalis vera eſt ne⸗ ceſſaria:⁊ oĩs falſa eſt impoſſibilis. ¶ Eirca hunc textum. ¶ Pꝛimo notandũ eſt: ꝙ iſte textꝰ dz ſic ĩtelligi. Ad vᷣitatẽ ꝓpõnũ ↄditionaliũ affirmatiuaꝝ qᷓ; añs ⁊ ↄns ſũt ppões catbe goꝛice:nõ bñtes reffexionẽ ſupꝛa ſe: reqͥrit nõ ſit poſſibile añs eẽveꝝ ſine noua ĩpõne ſui vel ſuaꝝ ꝑtiũ:qͥn ↄñs ſit veꝝ ſi foꝛmetur. ¶ D notãter affirmatiuaꝝ:qꝛ ad negatiuas B nõ reqrit᷑.dr̃ notãter q̃ᷓꝝ añs ⁊ ↄñs ſunt p pones cathegoꝛice ad dꝛiaʒ ↄditionalis cuiꝰ añs ⁊ ↄñs ſunt cõplexa ꝓpoꝛtionabilia ppõ nibꝰ: vt ſi aſinꝰ volaret:aſinꝰ hr̃et pẽnas. dĩ notãter nõ hñtes reflexionẽ ſupᷣ ſe:ad dr̃am ꝓpõnũ reflerionẽ hñtiũ ſupꝛa ſe: vt ſi nulla pꝓpõ eſt negat iua:aliq ꝓpõ eſt negatiua. Dĩ notãter ſine noua impõe:q; ꝑ nouã impõem in qlʒ ↄditionali.añs peſſe veꝝ abſq; h ꝙ ↄñs ſit verũ.Et ðꝛ ſi foꝛmetur:q; poſ.eſt q; añs ſit verum oñte non exiſtente. ¶ Scðdo notãdũ eſt:i ad veritateʒ ↄditionał affif̃atiue ĩ cõi cuiꝰ añs ⁊ ↄñs ſunt VYpões catbe. de ineſſe ⁊ de pñti:reqᷣrit q̊ litercũq; ꝑ añs ſigt᷑ ſiẽtiõe totali ⁊ ꝓpõnali eẽ impoſſibile eſt ita eẽ qn ita ſit q litercũq; poñs ſigtur eſſe:ñ ſoꝛmet᷑ ſigtiõe totali et ꝓpõnali. Et filłr diceret᷑ de ↄditiõalibꝰ affir matiuis: cuiꝰ añs ⁊ ↄñs ſunt ppões de pᷣteri to:ponẽdo tñ illud vbũ fuiſſe:loco iſtiꝰ xbi ſt eſſe· Et ſilr de futuro⁊ de poſſibili mutãdo Folio xviij. locutio nem ſᷣm exigẽtiã copulaꝝ.Et ſilr di⸗ ceret᷑ de ↄditionalibꝰ qᷓꝝ ꝑtes ſũt negariue. ¶ KTertio notãdũ eſt:q ꝓpõ ↄditio nalis:vt capit᷑ in ꝓpoſito:cõpᷣhedit ſub ſe rõ nalẽ ⁊ ↄditõalẽ ſtrictiſſime captã:⁊ lʒ ad q̃rũ libet iſtaꝝ vᷣitatẽ reqͥrat᷑ illud qdð dictũ eſt in ꝛimo notabili:fiue in ſcdo:⁊ b ſufficiat in cõ ditionali ſtrictiſſime capta:nõ tñ in rõnali: ſʒ vltra hᷣ due ↄditões reqrũtur. Pꝛia eſt q; añs ſit veꝝ. Scðda eſt:ꝙ ↄñs ſit veꝝ.vt ad vᷣi tatatẽ iſtiꝰ ſoꝛtes curri t: g bõ currit: reqͥrit ꝙ añs ſit veꝝ:⁊ ſiłr ↄñs.Et añs nõ poſſit eſſe verũ ſine ↄñte qñ foꝛmat᷑ ſiue ꝙ ita eẽt qualitercũq; ꝑ añs ſignificat ſigtione totali ⁊ ꝓpõnali:⁊ nõ ita eſſe ſicut ꝑ ↄns ſi tur ſi⸗ gnificatiõe totali ⁊ ꝓpõnali impoſſihilè ẽ eẽ ¶ Quarto notãdũ eſt:ꝙ iſte textꝰ. n oĩs ↄditõalis ⁊c.dʒ ſic intelligi. Uñ oĩs ↄditionał affirmatiua vᷣa ſimpłr dicta eſt ne ceſſaria:qꝛ illud qð reqͥrit᷑ ad vᷣitatẽ.hᷣ etiam ſufficit ad neceſſitatẽ.Or̃ notãter ſimptr di⸗ cta ad dr̃am rõnalis:qꝛ ad h̊ ↄditiõalis ſit vera q̃ nõ eſt rõnalis:nõ reqͥrit᷑ ꝙ añs ſit ve⸗ rũ ſiue ↄñs:vt pʒ de iſta.ſi hõ eſt afinꝰ bõ eſt rudibilis Etiã aliqua eſt falſa:cuiꝰ añs ⁊ ↄñs ſunt vᷣa:vt iſia ſi ſoꝛtes eſt:hõ aſinꝰ eſt. ¶ E iſtis pʒ ꝙ ſignificatio totiꝰ ↄditiõalis eſt di⸗ ſtincta a ſignificato ſui ↄñtis ⁊ ſui añtis:⁊ tñ eius ſignificatio depẽdet ex habitudine añ⸗ cedentis ⁊ ↄſequentis in ſignificando. ¶ Koõtra dicta pᷣmo ſic arguit᷑ Iſta ẽ ↄditõalis vᷣa nõ ſi ſoꝛtes currit plato diſpn tatt tñ eiꝰ añs põt eſſe verũ ſine ↄſequẽte: bextꝰ eſt falſus.¶ Secundo afr ſic. Iſta eſt cõ ditionalis vera:ſi bomo currit aĩal currit:et tñ poſſibile eſt ꝙ añs ſit veꝝ ſine ↄñte:ergo textꝰ eſt falſus. Tertio ſic a. Si iſte textꝰ eẽt verꝰ ſeq̃ret᷑ ꝙ iſta ↄditiõalis eẽt vᷣa.ſi bõ currit aliqua ꝓpõ eſt ↄditiõalis.ↄñs eſt fal ſum:gꝗ ⁊ añs ↄna patet:oꝛ añs nõ nõt eſſe ve rum quin ↄñs ſit verũ ſi ipm foꝛmetur ¶ Agq pᷣmũ ðꝛ:q textus intelligitur de affirmatiuis ⁊ nõ de negatiuis.¶ Ad ſcdᷣʒ ðe ꝙ in textu debet ſubintelligi illa particu⸗ la ſi iᷣm ↄñs ſit ſiue foꝛmet᷑. ¶ Ad tertiuz ðꝛ y textꝰ intelligit᷑ de ↄditionalibus quarum Partes non habent reffectionem ſupꝛa ſe Agd falſitatẽ ↄditionalis ſufficit ꝙ añs poſſit eſſe veꝝ ↄſequẽte exi⸗ ente falſo: vt ſi bomo eſt: albũ eſt. ¶Eirca bunc textum. cij intellect⸗ coꝛrelarij coꝛrelar: e um. Ad rõeo ſitate con ditionat. Intelle⸗ ctus falſi tatis con ditionał. NRequiſi⸗ ta ad fal⸗ ſitatez ra tionalis. Modiĩar guedi in conditio⸗ nalibus Pꝛimus. Secũdꝰ. Tertius. Quartus Cractatus Pꝛimus ¶ Motandũ eſt pꝛimo q ille textus debet ſic intelligi.Ad falſitatẽ ꝓpoſitionuzʒ bypoteticarũ ↄditionaliũ affirmatiuarũ:qꝝ ans ⁊ ↄñs ſumi ꝓpoſitiones cathegoꝛice nõ habẽtes reflectionẽ ſupꝛa ſe:reqͥrit᷑ poſſi⸗ bile ſit ꝙ antecedens ſit verum ⁊ conſequẽs falſum.Et iſtud etiã ſufficit ad veritatẽ con⸗ ditionalis negatiue. Sed ad falſitatem ne⸗ gatiue requiritur illud idem quod requirit ad veritatem conditionalis affirmatiue. ¶ Scðo notandum eſt:ꝙ ad falſita tem rationalis ſufficit ꝙ deficiat vna illarũ triũ ↄditionũ reqͥitarũ ad eiꝰ veritatẽ.ſ.vel ꝙ; ↄña non ſit bona:vel q; antecedẽs non ſit verũ vel ↄñs.Sed ad veritatẽ rationalis ne gatiue:ſufficit illð qdð requiritur ⁊ ſufficit ad falſitatẽ affirmatiue.Et ad falſitatẽ rationa nali negatiue ſufficit illud qð requiritur ad veritatẽ affirmatiue ¶ Mõtandũ eſt tertio ꝙ q̃ttuoꝛ mo⸗ dis ſolet fieri argumẽtãtio a ↄditiõali. Ano modo a tota ↄditionali cũ poſitione añcedẽ tis ad poſitionẽ ↄñs ⁊ talis modus arguẽdi eſt bonꝰ vt ſi bomo currit hbomo mouet᷑.ſed bomo currit:ergo hõ mouetur.⁊iſte modus arguẽdi ſolet vocari fillogiſmꝰ bypoteticus ↄditionalis.Alio mõ a tota ↄditionali cũ de ſtructione añcedẽtis ad deſtructionẽ ↄſequẽ tis:vt ſi bomo currit homo mouet᷑: ſed nullꝰ bomo currit:ꝗ nullꝰ homo mouet᷑.⁊ iſte mo dus arguẽdi non eſt bonꝰ gfa foꝛme cũ non valeat in oĩbꝰ terĩs:vt pʒĩ exẽplo dato:lʒ in aliqbꝰ teneat gra materie.ſ.qñ rermini ſunt ↄuertibiles q ſunt ſubiecta vel pᷣdicata:dt hᷣ ſi bomo currit riſibile currit:ſʒ nullꝰ hõ cu⸗ rit:ergo nullũ riſibile currit. Sed qñ termi⸗ ni non ſunt ↄuertibiles:tũc in tali modo ar⸗ guendi committitur fallacia ↄñtis ¶ Notãdũ eſt quarto ꝙ tertio mo⸗ do arguitur a tota ↄditionali cũ põne ↄñtis ad poſitionẽ antecedẽtis:⁊ iſto mõ etiã com mittit᷑ fallacia ↄſequẽtꝭ in multis argumẽtꝭ ⁊ ſic iſte moqus arguẽdi non tenet foꝛmatr: vt patet in iſto etẽplo ſi hõ currit aĩal currit ſed aĩal currit:ergo homo currit.qꝛ añcedẽs põt eſſe verũ ↄſequẽte exiſtente falſo. Sed aliquẽdo tenet iſte modus arguẽdi in aliqbꝰ terminis gratia materie.ſcʒ in terminis con uertibilis:vt ptz in iſto eremplo:ñi hõ currũᷣ riſibile currit.ſed riſibile currit: ergo homo currit. ¶ Quarto modo arguitur a tota cõdi⸗ tionali cum deſtructione conſequẽtis ad ꝓe ſtructionẽ añcedẽtis Et iſte modus arguẽdi valet in oĩbus terminis.vt bene ſeqt᷑ᷣ. ſi bõ currit homo mouetur:ſed nullꝰ bomo moue tur. ergo nullus bomo currit.¶ IUnde ſi con ſequens ↄditionalis ꝓpoſitiõis ſit ꝓpoſitio particularis vel inderinita:ad deſtrue dũ ipʒʒ oↄñs nõ ſufficit accipe ꝓpõneʒ ꝑticularẽ ſibi ſubcõtrarie oppoſitã:ſed opʒ accipꝑe ꝓpõnẽ vlem ſibi õdictoꝛie oppoſitã:vt nò ſequit᷑: ſi bomo eſt rifibilis:aĩal eſt riñbile.ſed aĩal nõ eſt riſibile:ergo homo non eſt riſibilis. Iſta em̃ ↄcluſio eſt falſa: vtraq; pᷣmiſſaꝝ eſtvera ſcʒ iſta ↄditionalis.ſñ bomo eſt riſibilis aĩal eſt riſibile.⁊ etiã iſta idefinita negatiua:aĩal non eſt riſibile:qꝛ equꝰnõ eſt riſibilis. Sʒ ad bene arguẽdũ opʒ deſtruere ↄñs vłj ſic ſi bõ eſt riſibilis:aĩal eſt riñibile:ſed nullũ aĩal eſt riſibile: ergo nullus bomo eſt riſibilis: ⁊iſte ſillogiſmꝰ eſt bonꝰ⁊ ſicut ↄcluſio eſt falſa.ita aliqua pᷣmiſſaꝝ.ſ.iſta:nulluʒ aĩal eſt riſibile, ¶ Kontra dicta ar᷑ pꝛimo ſic. Iſta ↄditionalis eſt falſa:non ſi hõ currit:bõ mo uet᷑.⁊ tñ ad falſtatezʒ buiꝰ non reqᷣrit᷑ añs ſit verũ ⁊ ↄñs falſum:ergo textus eſt falſus. ¶ Scðdo ſic afñ.hec eſt ↄditionalis falſa affir⸗ matiua:ſi aſinꝰ volaret petrꝰ moueret᷑.⁊ tñ nõ eſt poſſibile ſine noua impõe ꝙ añs ſit ve rũ ⁊ ↄns falſum:cũ nec añs nec ↄns ſũt ꝓpo ſitiones:ᷓ textꝰ eſt falſus.¶ Tertio ſic af.ð ẽ ↄditionalis falſa. Si nulla ppoſitio eſt ne⸗ gatiua:aliqᷓ ꝓpõ eſt negatiua: ⁊ tñ nõ eſt poſ ſibile ꝙ antecedẽs ſit verum:⁊ ↄñs falſum ſi ipſum foꝛmaretur ergo textus eſt falſus. ¶ Ad pᷣmũ ðꝛ ꝙ textus intelligitur de affirmatiuis:⁊ non de negatiuis.ꝗ Ad ſe cũdũ ðꝛ ꝙ textus intelligitur de ↄditionali⸗ bus quarum ꝑtes ſunt ꝓpõnes cathegoꝛice: modo ſic non eſt in erxẽplo dato ſed ſunt duo complexa ꝓpoꝛtionabilia duabus ꝓpõnibꝰ ¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ extꝰ intelligitur de ↄditi⸗ onalibꝰ quaꝝ partes non hñt reflexionẽ ſu⸗ pꝛa ſe.modo iſta ꝓpoſitio:nulla ꝓpoſitio eſt negatiua bʒ reflexionem ſupꝛa ſe. ¶ Copulatiuaeſt illa in qua ↄiungũ tur due cathegoꝛice per banc cõiun ctionẽ ⁊:vt ſo:tes currit:⁊ plato di⸗ ſputat. ¶ Circa bunc textum Notabile Diffinito põis co pulatiue. Acceptõ nes ppo⸗ ¶ Motãdũ ẽ pᷣmo ꝙ boc aggregatũ⸗ nis copi ꝓpõ copulatiua:capit᷑ criptr. Uno mo cõiſſi me ſic eſt ſpẽs ꝓpois bypotetice cõiſſime latiue cle/ s dift ſtois co nltie one, eitmlis Etiſte cik in pönis bypotbeticeſpal ¶ mitiectſco nltbocaggrlegatu ppoce gidffint ia; Et dz ſie d popocopulatinat ppo pplicte verplicitefine i due catbegoꝛice iſta oii velalig ſibi eqnales:tan ei aſſtomo capiedo opre lmmui fmnptr dicti aulil pulrtiui dterispgſcamen deterig cſcamet guürit⸗ detensſcameti litatis inerbisfimlrucinis,0 lctdeen yntplunip'⸗ tihb iſtun Conlunctione et,1 Ggann, Piſi giuntaneneuin dicta af pꝛimo ſc ſt falſanon ſi bö cumird n alſitatez bui' nonreqnit hei 8 falſum:ergo textus et ſalig .bec eſt vditionalis fala afff⸗ n volaretpetr; moneret tij le fine noua impoeaſsftee nabilia:ↄiũcta vł ↄiũctas Intelle⸗ ctus diffi nitõis co pulatĩe p ponis. nm.: cu nec añs necoñs ſit o tt' eſt fallus. (Tertio ſcaf be alſa. Sinulla ppoſttioeſ e poͤ eſt negatina: ttß noͤeſ edẽs ſfit verum: 9fs falumf etur ergo tertuseſt kilſis 18: textus intellien is: ⁊ non de negarlus At tus mtelligitun de end es ſunt ꝓpones cabegen⸗ 1 glun dato ſed ſn V oꝛtionabilia duabus penn e ert intelligiturde partes non bñt reflerion ppoſitio. cſenonen ſimat tiuaeſt illa in i. öiu begorcce perbanch ſoꝛtes curnit tertum circabuncterte noq bo no nlc et nipi.Dno eſfte pois tetice collii es ppore/ multipli⸗ ces copu⸗ tiue. mulla ppoſtint Acceptõ 4 6 Et. fegetie, t ne cuiꝰ ꝑtes ſunt ꝓpõnes De copulatiua ꝓpõne. accepte.Et diffinit᷑ ſic. Pꝛopõ copulatĩa ẽ il la q etplicite vł iplicite: fiue ĩ cni mètali bʒ płes ꝓpõnes:ſiue pla ↄplexa ꝓpõmni ꝓpoꝛtõ ꝑ bãc ↄiũctiõeʒ co ulatiuã ⁊ vłꝑ alið ſibi equalẽs tãqᷓ; pᷣncipa es ꝑtes ei.Et iſto mõ nõ capit.p.b.qñ diffi nit,/ ppõneʒ copulatiuã.Et ꝑticule huiꝰ diffi nitionis eodẽ mõ exponũt᷑:ſicut ꝑticule poſi te in diffinitione ppõnis bypotetice cõmu⸗ niſſime ſũpte.¶ Alioꝰ capit᷑ cõiter: ⁊ tũc de⸗ ſcribit᷑ ſic. Pꝛopoſitio bypotetica copulati⸗ ua ẽ illa: q bʒ duas ppões ⁊vnã ↄiũctionẽ il las ↄiũgentẽ:vel aliqͥd ſibi equalẽs tanqᷓ; ꝑ⸗ tes pᷣncipales eiꝰ.Et iſto mõ nõ capit᷑ a.p.b. ſed ſic capiendo ẽ ſpẽs ppõnis bypothetice cõiter accepte.Tertio capit᷑ ſpãliter p ppõ catbegoꝛice ꝑ cõ⸗ iũctionẽ copulatiua ↄiũcte. ſiue ꝑ aliqͥd fibi eqͥualẽs.Et iſtoꝰ capit᷑ in ppoſñito. eſt ſpẽs ꝓpõnis bypotbetice ſpãliter accepte. ¶ Notãdũ eſt ſcðo ꝙ bic Pe. b. ca⸗ pit hoc aggregatũ ꝓpõ copulatiua ſpãliter: qñ diffinit ipaz. Et dz ſic diffinitõ ſic ĩtelligi Pꝛopõ copulatiua ẽ ppõ bypothetica: in qᷓ iĩplicite vł explicite:ſue in eiꝰ mẽtali ponũt᷑ due cat hegoꝛice.⁊ iſta ↄiũctio a: ea ↄiungẽs vel aliqͥd ſibi eqͥualẽs:tanqᷓ ꝑtes pᷣncipales eiꝰ.⁊ iſto mõ capiẽdo ↄpꝛebẽdit ſub ſe copu⸗ latiuã ſimpłr dictã cauſalẽ:tpalẽ: localeʒ:co pulatiuã ð terĩs pᷣdicamẽti ſube:copulatiuã de terĩs pᷣdicamẽti quãtitatis:⁊ copulatiuã de terĩs pᷣdicamẽti q̃litatis: copulatiuã de aduer bijs ſimilirudinis.¶ Copulatiua ſim⸗ plicit᷑ dicta Hʒ vt pluribꝰ pꝛo copula pᷣncipa li iſtam coniunctione et.¶ Copulatiua cãlis hz iſtã ↄiunctionem quia.Et copulatiua tꝑa lis hʒ aduer biũ tꝑis tanquã copulam pꝛinci palẽ. Copulatiua locał bʒ aduerbiũ loci. Co⸗ pulatiĩa de teris pᷣditamẽti ſde bʒ iſtð nomẽ qs vel qui vel ſi vel qͥq tanqᷓ; copulã pncipa lẽ.Copulatiua de teris pᷣacamẽti quãtitat⸗ꝭ bʒ relatiuũ quãtitatꝭ ꝓ copulapᷣncipali.Co⸗ pulatiua de teris in pᷣdicamẽto qlitatis: hʒ relatiuũ qualitatis. Et copulatiua de aduer⸗ bhs ſimilitudinis:bʒ aduerbium ſimilitudi⸗ nis pꝛo copula pꝛincipali. ¶ Motãdũ eſt tertio:ꝙ iſta coniun⸗ ctio et: capitur dupliciter. no modo copu⸗ latiue:⁊ ſic conſtituit pꝛopoſitionem bypo⸗ theticã ſiue cõomuniſſime captam:fiue com⸗ muniter:ſiue ſpãliter vt ſoꝛtes currit et pla to mouet᷑.¶ Alio modo capitur copulatine: xix. ⁊ ſic non ↄſtituit ppoſitionẽ bypotheticam: ſed catbegoꝛicam de copulato extremo:ſine de copulata ꝑte extremi: dũmodo ponat᷑ in ꝓpoſitione. Et iſtð ↄtingit duplicit᷑. Ano modo:qꝛ ↄiungit inter terios a ꝑte ſubiecti poſitos:⁊ ſic facit ꝓpoſitionẽ cathegoꝛicam de copulato ſubiecto: vel de copulata parte ſubiecti.Exemplũ pᷣmi: vt ſoꝛtes ⁊ plato ſũt duo boĩes.Exẽplum ſcði:vt ſoꝛtes vidẽs io banem et petrum diſputat. Aalioꝰ qñ ↄiun⸗ git inter terminos a parte pꝛedicati poſitos ⁊ ſic conſtituit ꝓpoſitionẽ cathegoꝛicaʒ de copulato pꝛedicato:vel de copulata parte 5 dicati. Exemplũ pꝛimi: vt duo bomiĩes ſunt ſoꝛtes ⁊ plato.EFexemplũ ſecundi:vt ſoꝛtes ẽ videns petrum ⁊ iobannem. ¶ Quarto notãdũ ẽ:ꝙ q̃ttuoꝛ ſunt regule ꝓ arguẽdo a copulatiua. Pꝛia eſt: ꝙ a tota copulatiua affirmatiua ad quãlibet eius ꝑtem pꝛincipalẽ eſt bona ↄña: vt bene ſequitur: ſoꝛtes currit ⁊ plato diſputat: ergo ſoꝛtes currit.et ſilr jᷣ plato diſputat. ¶ Se⸗ cũda regula talis eſt: a ꝑte copnulatiue af⸗ firmatiue ad totã capulatiuã affirmatiuam non valet ↄna: niſi illa pars inferat ambas ꝑtes copulatiue.Exemplũ pꝛimi: vt non ſech tur.ſoꝛtes currit. ergo ſoꝛtes currit ⁊ plato diſputat. Exemplũ ſecũdi:vt bñ ſequitur:ſoꝛ tes currit:ergo ſoꝛtes currit:⁊ homo currit: ſed hoc eſt ſolũ gr̃a materie.¶ Tertia regu⸗ la talis eſt: a tota: copulatiua negatia non impoſſibili ad qualibet eius partẽ pꝛicipalẽ non valet ↄña: vt non ſequiturnon ſoꝛtes currit ⁊ plato diſputat:ergo ſoꝛtes nõ currit vel ergo plato nõ diſputat.Dicitur notãter nõ impoſſibili:qꝛ ad ĩpoſſibile ſeqͥtur quod⸗ libet.Quarta reglaẽ talis: ꝙa parte copu latine vel negatiue ad totam copulatiuã ne gatiuã: valet ↄſequentia.vt bene ſequitur: ſoꝛtes non currit: ergo non ſoꝛtes currit:et plato diſputat. ¶ Cõtra dicta pꝛĩo ſic arguit. Iſta eſt copulatiua.Soꝛtes currit qͥ mouet᷑: ⁊ ti in ea nõ ↄiũgũtur due catbegoꝛice ꝑ bãc cõ/ iunctionem et.ergo diffinitio eſt inſufficiẽs ¶ Scðdo arguit᷑ ſic: iſta nõ eſt copulatiua:ſoꝛ tes currit ⁊ plato diſputat: vcl aſinꝰ ẽ aial et tñ in ea in ea ↄiungũtur due cothbegoꝛice bc ↄiunctionẽ et: ergo diffinitio eſtiniufſt ciens. ¶ Tertio af ſic.nõ ſeqᷣtur ſoꝛtes currit vel plato diſputat:⁊ hbomo mouekt. ergo pla⸗ to ſputat:ergo cõtra pꝛimã regulam. ciij. Rteargn endi i co⸗ pulatiuis Pꝛima. Secũda. Tertia. Quarta. ¶ Df notãtaffir̃atiue.ad dr̃aʒ copulatiue ne gatiue ĩ q̃ᷣ ſ̊ͤ nõ reqrit᷑.¶ Dr notãter ſpãlr ca pte:ad dr̃am copłatiue cõiſſime capte.in q B nõ opʒ:ſine etiã cõit᷑ accepte. Dr̃ notanter pᷣncipaliũ:qꝛ ꝑs minꝰ pᷣncipalis copulatiue pt eẽ flã:tota copłatĩa exñte veravt iſta ſoꝛ. Eẽ aſinꝰ vł ſoꝛ.ẽ bõ de eſt.¶ Dr notãter ae baꝝ ꝑtiũ ac. ꝓpter tꝑales ⁊ locales ⁊ ſilr cã⸗ les in qͥbꝰ ꝑtes pꝛincipales in eis poſite alñ ſũt ãbe vᷣe:⁊ tñ tota coplatina ẽ flã.⁊ ̊ ꝓue⸗ nit et᷑ eo ꝙ ãbe ꝑtes pᷣncipales copulatĩę in quã reſoluũt᷑ ſũt ffẽ:vel ſaltẽ vna illax: & eſt fã.Exẽplũ de tpali.vt ſoꝛtes fuit qñ ada fu⸗ it.illa ẽ flã:cũ tñ eiꝰ vtraq; ꝑs ẽ vᷣa. Erẽpluʒ de locali:vt ſoꝛ.fuit: vbi adã fuit.Exẽplũ de cãli:vt ſoꝛ.eſt bõ:q;ꝛ afinꝰ ẽ rudibilis. Sili aliqñ ãbe ꝑtes ſunt flẽ ipᷣꝰ localis ſiue tꝑa⸗ lis:⁊ tñ tota localis ſiue tꝑalis ẽvavt ſoꝛ.nõ fuit qñ adã nõ fuit.ãbe ei ꝑtes explicite po ſfite ſũt flẽ.Et ſilłr iſtiꝰ:ſoꝛ.nõ fuit vbi adã nõ ſuit:ſʒ tñ iſte ꝓpõnes ſunt reſolubiles in ⸗ pulatiuas: quaꝝ ãbe ꝑtes ſunt vere:vt iſta: ſoꝛtes nõ fuit vbi adã nõ fuit: reſoluitur.ſoꝛ tes in aliquo loco nõ fuit:⁊ in illo adã nᷓ fu⸗ re copulatiua ſiue copulatiua ſimpłr dicta: vel ꝙ ꝑs copulatiue ſit falſa in quã talis pꝛo põ reſoluit᷑ ſi nõ ſit copulatiua ſimplicit᷑ dcã Etẽplũ pᷣmi:vt ſoꝛtes ẽ aſinꝰ:⁊ de eſt. Exẽ⸗ plũ ſecũdi:vt ſoꝛtes fuit qñ adazx fuit. Unde lʒ iſtius copulatiue tꝑalis ambe partes ex⸗ plicite poſite ſint e: tñ vna ꝑs copula:iue in q̃ iſta reſoluit᷑ eſt falſa:ergo tota eſt falſa. ¶ Snge iſta ꝓpõ ſoꝛtes fuit vbi adã fuit:re⸗ ſoluitur in iſtam.ſoꝛtes fuit in aliquo loco:⁊ in illo eodem loco fuit adam. modo ſecunda pars illius copulatiue eſt falſa. ¶ Motãdũ ẽ quarto:q ad veritatẽ copulatiue negatiue requirit᷑ veritas vnius ſuaꝝ ꝑtiuz: ⁊ ad falſitatẽ eiꝰ requirit᷑ falſitas vtriuſq; ptis eius. Rel aliter ðꝛ ꝙ; ad veri tatẽ copulatiue negatiue reqͥrit᷑ illð qð reqͥ rit᷑ ad vᷣitatẽ diſiunctiue:affirmatiue ↄpoſi⸗ te er ꝑtibus gdicẽtibus ꝑtibus copulatiue. ſimiliter ad falſitatẽ copulatiue negatiue requiritur illnd qð requiritur ad falſitatem diſiunctiue affirmatiue: cõpoſite er partibꝰ Ʒdicentibus partibus copulatiue: vt ad ve⸗ ritatem vel falſitatem iſtius non ſoꝛtes cur⸗ Tractatus Pꝛumus. Peilntn ¶ Ad pꝛimuʒ 8² q lʒ in illa ꝓpõͤne it. Silr iſta: ſoꝛtes nõ fuit qñ adam nõ fuit. ſmnuitzami e nõ ponat᷑ ↄiũctiõ copulatiua foꝛmalit᷑ et ex⸗ reſoluit᷑ in iſtã. ſoꝛtes aliquo tꝑe nõ fuit. et gieſne diciurcha⸗ plicite. tñ ponit᷑ equalenter ⁊ ĩplicite.¶ Ad in illo tꝑe adã non fuit. Gl ſite fiot falf ſcðm ðꝛ diſtĩguẽdo maioꝛẽ: qꝛ vel illa ↄiun⸗ ¶ ' Motãdũ ẽ ſcðo: qꝙ ad poſſibilita⸗ de poſſi agtnm ſalfrate 4 ctio et:ẽ copula pꝛĩcipał vel illa ↄiũctio vel. tem copulatiue nõ ſufficit ꝙ ambe ꝑtes ſint pil ino 1 “ as amda Si pᷣmũ:ſic negat᷑ maioꝛ capiẽdo cõiter vel poſſibiles:qꝛ tũc iſta copu atiua eẽt poſſibi icunur en i cõiſſime ꝓpõnẽ copulatiuã. Si ſcðʒ:ſic ↄce/ lis:ſoꝛtes currit:⁊ ſoꝛtes nõ curit.qð tñ fal⸗ Rt⸗de⸗ Coͤt⸗ dicta Per dit᷑ maioꝛ: ⁊ tũc ad minoꝛẽ ðꝛ vlteriꝰ ꝙ lʒ ibi ſum eſt:ſed vltra boc requirit᷑:ꝙ ambe ꝑtes tin eie . ( glnti pecialite ↄiũgant᷑ due cathegoꝛice tãqᷓ; ꝑtes minꝰ pᷣn ſint ſibijnuicẽ ↄpoſſibiles. Tñ ille ꝓpõnes co atie⸗ taoſontmtumen cipales ꝑ ↄiũctõeʒ copulatiuã: tãqᷓ; pꝑtes ma dñr eẽ fibijnuicẽ ↄpoſſibiles:ſi ſint catbego piatie, leo kvertn⸗ amnba 8 gis pꝛincipales ꝑ illã cõiunctionẽ copulati⸗ rice affirmatiue:de ĩeſſe:⁊ de pñti:q ſic ſe ha fci (Gecunde ni 2 uã et:tanq; ꝑ copulã pꝛincipalem.¶ Ad ter⸗ bent ꝙ q̃litercũq; ꝑ vnã illaꝝ ſignificat᷑ eſſe ſe rſones not *⁷ tiũ ðꝛ ꝙ regula intelligitur de pte pꝛincipa⸗ ſignificatione totali:ita poſſibile eſt eẽ cum nlnin mnbe eins mtes Dexerita li:⁊ nõ de parte minus pꝛincipali. cg na ſi lkeregen . aliã ſignificatõe ꝓpo tentefͤi Pino⸗ . tez falſi⸗ tatẽ c ti , tionali ⁊ totali ſignificatur eẽ.¶ Sʒz ad ne ſtes no fuit⸗ Len tate copu TAar endlcgl d erien ceſſitatẽ copulatiue reqͥritur neceſſitas vtri rſcenuef rn⸗ latiue. „5 1 „„ Uſq; ꝑtis pꝛincipalis. Et ad ↄtingẽtiã ei? ſuf teeni netanen⸗ aial: ⁊ deꝰ eſt. ¶ Ad falſitatẽ eius ficit vnã partem pꝛincipalem eſſe ↄtingẽtex wialmſnl 4 ſufficit alterã ꝑtem eẽ falſam. vt bõ dũmodo ipa alteri nõ repugnet dicitur no⸗ ergo tett ga iina Intellee eſt aĩal:⁊ equus eſt lapis. tãter dũmõ alteri non repugnetqꝛ ſi partes naſoresfuitafi „ Ins Hita⸗ ¶ Circa hũc tertum. ſ. ner Wenen tota DH eẽt C 4 pꝛimi dicit o con tãdũ ẽ pꝛĩo:q iſte tettꝰ dʒ ſic impoſſibilis.¶ Sed ad impoſſibilitatẽ eius e ecehliqguiseff äüe i Ercamet. mntiue. latiuẽ ſpãlif tapte sfarfnenentikn lrae p ochble 3 & vna ſit alteri incom⸗ neröfmanberere 1. 3 iũ pᷣncipaliũ ĩ ipſa poſitaꝝ explicite Per ſcteinonätati⸗ 7 g in dei en lirl r Phnlatehe um⸗ ¶ Tertio notãdũ ẽ: ꝙ ad falſitateʒ Hekalan ſnpkrdicte — plr detã: vł ãbaꝝ ptiũ copulatĩe in s talis copulatiue affirmatiue ſpaliter capte equiri tin ui ſant vere.(At 4 ꝓpõ reſoluit᷑ ſi nõ ſit copulatiua ſimpłr deã. tur: ꝙ, vna ei ꝑs ſit falſa:⁊ h̊ ſufficit ſi ſit vu⸗ m tiue, ¶Dffüctiua eſt dyue catbegoꝛcete frio dhe nelnt ſenro en neri⸗ Hitate ctalterq gte eſſe ve de ver⸗ uen fl Nleguus eſtlapis iuneh/ ( Ntraqz ſt peraſe⸗ De vitate Tſalfitate copulati⸗ ue negati ue. en bomdeſt aiab ve bis. (Adfaſi⸗ Vtraczparteneſſe! ſafnuszpelegun eri es lcchnedfinkfe . nenſt, nenlenie ſl. Uit dene eẽ. ¶ G atiue reininrmeaſten dipalis. Et ad Ningetizeß if im pꝛincipalemeſſe Kingetg lteri nõ repugnet dictmmnn lteri non repugnetqꝛ ſipmne ugnarent tota copulatime (Bedad impoſſibilitneein nritur: vnaparspꝛincipels lis vel o vnaſit alten inconm notãdũẽ: q ad faſintt ffirmatiue ſpaliter cpteeguin, ps ſit falſeeaꝛ Bſuffeitfifthun za fiue copulatina finpt dien ulatiue ſit faſſa in uitaln 1n ſit copulatina finplictd vt ſoꝛtes afin. 1de e. ei ſoꝛtes fuit gñ adiz fut dun ulatiue tpalis ambe puntetl e fint ve: tñ vnahs cnii luik eſt falſaergotota in pö ſoꝛtes fuit vbiaai utt⸗ fuit inalinoloens ſtamm. ſoꝛtes fuil in ſen m loco fuita am. modo Ad rões in oppm̃. Diffinitõ De veri⸗ tate 2 fal ſitate eiꝰ⸗ dem Acceptõ nes ꝓpõ nis difiü⸗ ctiue. De diſiunctiua ꝓ põne rit:.⁊ plato diſputat:requirit᷑ illud quod reqͥ⸗ ritur ad veritatẽ velad falſitateʒ iſtius diſiũ ctiue ſoꝛtes nõ currit vel plato non diſputat ¶ Del aliter dicitur ꝙ ad veritatẽ copulati⸗ ue negatiue ſufficit falſitas vniꝰ partis pꝛin cipalis.Et ad falſtatẽ copulatiue negatiue requiritur veritas ambarum partium. ¶ Cõtra dicta pꝛĩo arguit᷑ ſic. Iſta eſt copulatiua ſpecialiter capta nõ hõ currit ⁊ plato diſputat:⁊ tamen ad eius veritatem nõ reqͥrit᷑ veritas ambaꝝ partiũ: ergo textꝰ eſt falſus.¶ Secundo ſic arguitur.iſta eſt co pulatiua vera:ſoꝛtes nõ fuit vbi adã nõ fuit ⁊ tamẽ ambe eius partes nõ ſunt vere:ergo textus eſt falſus.Minoꝛ patet.qꝛ iſta nõ eſt vera:ſoꝛtes nõ fuit.Tertio ſic arguitur:iſta eſt copulatiua affirmatiua falſa: ſoꝛtes fuit vbi adam fuit:⁊ tamen ambe partes ſunt xe ergo text'eſt falſus. Minoꝛ pʒ:qꝛ iſta eſt ve raſoꝛtes fuit.⁊ ſiłr iſta adam fuit ¶ Ad pꝛimũ dicit᷑: textus intelli git᷑ de copulatiuis affirmatiuis:⁊ non de ne⸗ gatiuis.¶ Ad ſcðᷣm ðꝛ ꝙ lʒꝑtes illiꝰ copula tiue nõ ſint ambe vere tñ partes copulatiue ſimpltr dicte in qnã talis ꝓpoſitio reſoluitur ſunt vere.¶ Ad tertium ſumiliter ðꝛ. ¶ Diſiũctiua eſt illa in qua ↄiũgũt᷑ due catbegoꝛice pꝑer hãc coniuncti⸗ onẽ vel:vt ſoꝛtes currit vł plato diſ putat. ¶ Ad vᷣitatẽ diſiũctiue ſuffi cit alterã ꝑtẽ eſſe verã vt bõ eſt aĩal Folio xx. ue mẽtaliter cõiungunt᷑ due ꝓpõnes ꝑ hãc ↄiũctionẽ vel:ſiue ꝑ aliqͥd fibi equalẽs.Ter⸗ tiomõ capit᷑ ſimplr:⁊ ſic eſt ſp?s ꝓpõnis by potetice ſpãlit᷑ accepte:⁊ illoꝰ capit.p.hiſ.qñ diffinit ꝓpõeʒ diſiũctiuã ⁊ dʒ diffinitio ſic in telligi. Pꝛopõ diſiũctiua ẽ illa in q̃ explicite vł iplicite ſiue ĩ cuiꝰ mẽtali ponũt᷑ due catbe goꝛice ꝓpões ↄiũcte ꝑ bãc ↄiũctõem vl:ſine ꝑ aliqͥd ſibi eqͥualẽs taqᷓ; ꝑtes pᷣncipales ſui ¶ ‚ Notandũ eſt ſcðo qꝙ illa coniun⸗ ctio vł capit᷑ dupłr. Anoꝰ diſũctiue:⁊ ſic cõ⸗ iũgit inter ꝓpões:⁊ ſic ↄſtituit ꝓpõeʒ bypo teticã:⁊ illo mõ capit᷑ in ꝓpoſito.¶ Alioꝰ ca pit᷑ difiũctim:a ſic ↄiũgit int᷑ terios:⁊ ſic aoſti tuit vnã cathegoꝛicam de diſiũcto extremo. ¶Et h̊ ↄtingit adbuc dupłr. noꝰ vt ↄiũgit int᷑ terios a ꝑte pᷣdicati poſitos ⁊ ſic ↄſtituit ꝓpõeʒ cathegoꝛicã de diſiũcto pᷣdicatovł de diſiũcta ꝑte pᷣdicati.Exẽplũ pᷣmi:vt oẽ aĩalẽ rõnale vel irrõnale.Exẽplũ ſcði:vt ſoꝛ.eſt vi dẽs equũ vł afinum.¶ Alioꝰ vt ↄiũgit inter terĩos a ꝑte ſubi poſitos: ſic ↄſtituit ꝓpõeʒ catbegoꝛicã de diſiũcto ſubo ſiue de diſiũcta ꝑte ſubi.Exẽplũ pᷣmi:vt ſoꝛtes vel pło ſedet Exẽplũ ſcdivt ſoꝛ.vidẽs boĩeʒvł equũ currit ¶ Notãdũ eſt tertio: ad veritatẽ diſiũctiue ſpãliter capte affirmatiue reqͥrit ꝙ vna eiꝰ ꝑs pꝛĩcipalis ſit vera. Sʒ ad poſſi bilitatẽ eiꝰ reqͥrit᷑ vna eiꝰ ꝑs pᷣncipalis ſit poſſibił:vt ſoꝛ.currit vł bõ ẽ aſinꝰ.Et ad ne⸗ ceſſitatẽ eiꝰ reqͥrit᷑:ꝙ vna ꝑs pᷣncipalis eius neceſſaria ſit vel ꝙ ſit cõpoſita ex ꝑtibꝰ legẽ dictoꝛiaꝝ:vel ſubcõtrariaꝝ ꝑticipãtibꝰ.Et vel equus eſt lapis Camen ꝑmittit᷑ ad impoſſibilitatẽ diſũctiue reqͥrit᷑ vtrãq; ꝙ vtraq; ſit vera:ſed nõ ita pꝛopꝛig vt homo eſt aĩal: vel equus eſt byni bilis. ¶ Ad falſitatẽ eius requirit vtrãq; partem eſſe falſam: vt bomo eſt aſinus:vel equus eſt lapis. Circa hc textum. ꝑtẽ eſſe impoſſibilẽ:vt hõ eſt aſinꝰ: vel equꝰ Acceptõ nes de ly vel. Devᷣitate neceſ.⁊ 9 tingẽtia diſiuncti⸗ ue affir⸗ matiue. eſt lapis.qꝛ ſi vna eẽt poſſibilis:tota diſiun⸗ ctiua eẽt poſſibilis Sʒ ad ↄtingẽtiã diſiũcti ue reqͥrit᷑:ꝙ q̃libet eiꝰ pars ſit ↄtingens ⁊ ꝙ vna fit alteri cõpoſſibilis.vñ iſta nõ eſt ↄtin gens ſed neceſſaria:rex ſedet:vel nullus rex ſedet:qꝛ vna pars eſt alteri incompoſſibilis. ¶ Notãdũ eſt pꝛimo: boc aggre⸗ ¶ Notãduʒ ẽ quarto:q ad falſitatẽ gatũ ppõ diſiũctiua:capit᷑ tripłr. Anoꝰ cõiſ⸗ diſiũctiue ſpałr accepte ⁊ affirmatiue reqͥrit ſime ⁊ ſic eſt ſpẽs pꝓpõis hypotetice cõiſſime vtrãq; ꝑtem eſſe falſam:qꝛ ſi eiꝰvna ꝑs eſſet accepte.⁊ diffinit᷑ ſic. Pꝛopõ diſiũctiua ẽ illa vᷣa:tũc tota eſſet vera.¶ Sed ad veritatẽ diſ in q̃ explicitevł iĩplicite ſiue in cuiꝰmẽtali cõ iũgũt᷑ due ꝓpões vel duo cõplera ꝓpoꝛtio⸗ nabilia duabꝰ ꝓpõnibꝰ tãqᷓ; ꝑtes pꝛicipales ſui ꝑ bãc ↄiũctionẽ vel:ſiue ꝑ aliqͥd ſibi eqͥᷣu lẽs.¶ Alioꝰ capit᷑ cõiter:a ſic eſt ſpẽs ꝓpõis bypotetice cõiter accepte.⁊ diffinit᷑ ſic.Pꝛo iunctiue negatiue reqͥritur vtrãq; partẽ pꝛĩ cipalẽ eẽ verã.Et adifalſitatẽ reqrit᷑ falſitas vniꝰ ſuarũ partiũ pꝛincipaliũ.Rel ſic ad ve⸗ ritatẽ difiũctiue negatiue requiritur illð qðᷣ requirit᷑ ad veritatẽ copulatiue affirmatiue: cõpoſite ex ꝑtibꝰ dicentibꝰ partibꝰ diſiun⸗ ctiue. Et ad falſitateʒ eius reqrit᷑ vnã ꝑtem põ difiuctiua ẽ illa ĩ q̃ explicite vł iplicite:ſñ * c uij De Fita⸗ te ⁊ falſi⸗ tate difiũ ctiue ne⸗ gatiue Tractatus Pꝛimus uerſalem. ¶ Bel aliter d 7 melius:q tertus pꝛincipalẽ eẽ falſam. Vel aliter: ad veritatẽ diſiũctie negatiue reqrit᷑ falſitas vni ſuarũ ꝑtiũ pꝛicipaliũ Et ad falſitatẽ eiꝰ reqᷣ rit᷑ vnã ptẽ pꝛincipalẽ eiꝰ eſſeverã.Et ſic illud quod reqrit᷑ ad falſitatem diſiunctiue affirmatiue ſufficit ⁊ re quirit᷑ ad veritatem diſiunctiue negatiue:⁊ illud qð ſufficit ad veritatẽ diſũ ctiue affirmatiue ſufficit ad falſitatẽ negati une.¶ Eñ due ponütur regule arguendi ato Rleargu ta diſiunctiua. Ina eſt: ꝙ a qualibet ꝑte pꝛiĩ⸗ endi ĩ diſ cipali diſũctiue affirmatiue:ad totã diſiun⸗ iunctiuis ctiuã affirmatiuã eſt bona ↄña.vt ſoꝛtes cur Secũda. regula rit: ſoꝛtes currit: vel plato diſputat. Et ðꝛ notãter a ꝑte pᷣncipali:qꝛ a ꝑte minus pᷣnci⸗ pali non opʒ ↄñam valere.vt non ſequit᷑ ſoꝛ tes currit:g ſoꝛtes currit ⁊ plato diſputat:vł bomo eſt añinꝰ? cum añs poteſt eſſe veꝝ ↄñte etñte falſo ¶ Et iſta rła pʒ:ꝙ arguẽdo a tota diſiũctiua negatiua ad quãlibet eiꝰ ptẽ:ẽ bo na ↄnña.vt bñ ſeqͥ.non bomo eſt aſinꝰ.vł bo mo ẽ equꝰ nullꝰ bomo eſt aſinꝰa fiłr.& nul lus bomo eſt equꝰ.¶ Alia rla ẽ q tota diſiũ⸗ ctiua cũ deſtructione vni ptis pꝛĩcipalis:ad aliã ptẽ pᷣncipalẽ eſt bona ↄña vt bñ ſeqͥt᷑ ſoꝛ tes ẽ homo.vel ſoꝛtes eſt aſinꝰ.ſʒ ſoꝛtes non eſt aſinꝰ. ſoꝛtes eſt homo.Et ðꝛ notãter cũᷣ deſtructione vniꝰ ꝑt pncipalis:qꝛ cũ deſtru ctione ꝑtꝭ minꝰ pᷣncipalis non opʒ ↄnñam va lere:vt nõ ſeqͥt᷑ ſoꝛtes eſt aſinꝰ:vel ſoꝛtes eſt bõ.vł hõ eſt lapis ſʒ ſoꝛtes non eſt aſinꝰg bõ eſt lapis.cũ añs poteſt eſt verũ ⁊ ↄñs falſum ¶ Aoõtra dicta pᷣmo ſic arguit᷑.hec eſt diſiũctiua:petre fac ignẽ vel petre lege tñ in ea nõ ↄiũgũt᷑ due cathegoꝛice ppõnes g diffmitio ẽ mala.¶ Scðo ſic argu. bec eſt diſiũctiua:ſoꝛtes currit.aut plato diſputat:⁊ tñ in ea non ↄiũgũt᷑ due cathegoꝛice ꝑ bonc ↄiũctionẽ vłiꝗ diffinitio eſt inſufficiẽs. Ter tio ſic af.hec eſt diſiũctina vera nõ hõ eſt aſi nus.vel equus eſt riſibilis.⁊ tñ nulla eiꝰ ps eſt vᷣa: text eſt falſus. Mĩoꝛ pʒ qꝛ iſta eſt falſa:hõ eſt aſinus:ſiłr equus eſt riſibilis. ¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ ꝙ licet illa ſit p⸗ poſitio diſiunctina:ſi capiat᷑ ̊ aggregatũ ꝓ poſitio diſiunctiua:cõiſſime non tñ ſi capiat ſpã iter.¶ Ad ſcm ðꝛ ꝙ lʒ ibi nõponat᷑ illa ↄiunctio vel:tamen ponitur aliquid ſibi eqͥ⸗ ualens. ¶ Ad tertiũ dicitur negando mino⸗ rem. Et ad pꝛobationem ðꝛ ꝙ iũlle nõ ſunt p⸗ tes illiꝰ ꝓpoſitionis:ſed iſte.nullus homo ẽ aſinus:⁊ nullus equus eſt riſibilis. Et cã eſt: q;ꝛ negatio .ꝛepoſita indefinite facit illã vni intelligitur de diſunctiuis affirmatiuis non de diſiunc tinis negatiuis. ies regule. ¶ Pꝛima regula.Si alicui ſigno lari pꝛeponatur negatio equipollet ſuo contradictoꝛio:vt iſte:equipol⸗/ lent:non oĩs homo currit:⁊ quidam bomo non currit. ¶ Secunda regu la.Si alicui ſigno vniuerſali poſtpo r A vmuerſali vel particu⸗ éEquitur de equipollẽ⸗ tijs: de quib? dãtur ta⸗ Pꝛima re gula Secũda, natur negatio:equipollet ſuo cõtra rio:vt iſte due equipollẽt:oĩs hõ nõ currit:nullus homo currit. ¶ ECirca hunc tettum. ¶ notãdũ eſt pꝛimo ꝙ hic ↄñ̃r pe. biſ. deterĩat de equipollẽtijs. VUñ eqvollẽtia dz ſic deſcribi. I Eqᷣpollẽtia eſt duaꝝ ppõnũ vtroq; terio ꝑticipãtiũ:ſᷣm eũdẽ oꝛdinẽ vniꝰ ad aliã foꝛmalis ↄnña:pꝑ negationẽ pᷣpoſitã tm̃:vł ooſtpoſitã tm̃:vl pᷣpoſitã ⁊ poſtpoſitaʒ ſimul ¶ In hac em̃ diffinitione ponit᷑ ↄña lo co gñis:⁊ totuʒ reſiduũ ponit᷑ ad dꝛĩam oĩm aliaꝝ ↄnaꝝ.¶ Dr notãter duaꝝ ꝓpõnũ vtro⸗ q; terĩo ꝑticipãtiũ:ad dꝛĩam ↄnaꝝ:qͥ fiũt ꝑ p pones non ꝑticipãtes vtroq; terio. Df no⸗ tanter ſᷣm eũdẽ oꝛdinẽ:ad dꝛĩam ↄuerſionis ¶ Df notãter:ꝑꝑ negationẽ pꝛepoſitã ac.ad dram oñarũ que fiunt ꝑ leg? ſubalternaruʒ. ¶Notãdũẽ ſcdðo ꝙ eqpollentia ca pit᷑ dupkr. Unoꝰ vt ẽ teriꝰ pᷣme ĩtẽtõis:⁊ ſic ſte teriꝰ eqpollẽtia tm̃ ſiẽt ſicut aggrega⸗ tũ due res eque multũ valẽtesvł vna res tm̃ valẽs ſic alia:⁊ ſie nõ capit᷑ in ppoſito.Alioꝰ capit᷑ vt eſt teriꝰ ſcðᷣe intẽtõis:⁊ tũc tm̃ ſi ẽat ſicut ̊ aggregatũ ꝓpõnes eqͥualẽtes. Et il lo mõ capit n Nilo⸗ qꝛ tales ꝓpões ſub oꝛdinant᷑ eidẽ ꝓpõnmẽtali vltimate ſue p pꝛie dicte:vel pluribꝰ mẽtalibꝰ ſynonimis et Hᷣ mõ eq;pollẽtia ſolũ rexit᷑ inter ppõnes ſy⸗ nonymas.vt marcus currit:⁊ tullius currit. ¶ Alioꝰ dñr eqͥpollere in vᷣitate ⁊ falſitate.⁊ h duplr. Uno mat᷑ialiter:⁊ illo mõ nõ eſt h ad ꝓpoſitũ. Iñ ille ꝓpões dñr equipollere mat᷑ialiter in vᷣitate ⁊ falſitate:q vtraq; eſt iolatiua alteriꝰ in ↄña bona ⁊ mat᷑iali: vt oĩs hõ eſt riſibilis:⁊ oẽ riſibile eſt hõ.Alio foꝛ⸗ maliter ⁊ illoꝰ eſt bicad ꝓpoſitũ. Uñ ille p⸗ pões dñr eqʒpollere foꝛmalr in vᷣitate ⁊ falſi Diffinitõ equipolẽ Acceptõ nes equi pollentie Que pꝛo⸗ põnes eq; pollẽtma terialiter 2 que foꝛ⸗ maliter. 1 Ntcle s ſech lete coroill 1 N iordent ite due , ſytdenk iſtedue i jn giidinbe in . geſtoni aik negrnio nes⸗ 4 poletitippoftne i wörs natiet öictorun dii eniretübeggeß cigealt negrtio tcbin pescrbegonce deteis c1d⸗ penescjttitet taed un ettalis aturercptoti not ſruitteroppofitü ponit io n doftööſdekruit qualitate 1n ppoͤnis:t ponit oppoftife telivegatiden ppoſttione cui⸗ toegipoller ppoſitioni oKra. Fteilli ppoſtioni cuiadditur ¶Noticieſtnarocy cn pont ſcaz reguli qdʒ ſe tidunbis ppöniduls orrarizsr⸗ Ponaturnegnio negis: im nech Cidiſriburüs pteſtdiectipo liſtciſennigtücagggegui füne ppoſtioneniaidit il Pöſetppoſttioni otrieilli p WNH Papoftanihsrrieeniid Inn böͤcurrit f . filpmerpo⸗ bllagteſibiectipoiti u polerſſinue 5 nilder böm fntnent ff lelaenne an 4. boſeftſis „Alle Prin Ntein alaſtflch Aicedei, innecin, irinienid rn s de guib⸗ llong meller⸗ X aSi im regule natur ne de dictoꝛiorpt ſſt lſin! ſ zal pelparten iegnipe, ite Pvol e equipolletis. Bfeſolii .R Gticipätii:pmeideninen⸗ lis onnpo negmione zf kta tm: v?poſti 1hoſpoft, ac em̃ diffinitione ponik onh uʒ reſiduũ ponit ad dꝛinm oin De notãter duay pponiimd patiũ:ad dꝛiam ofar firp, tiapãtes vtroq; terio (dino c oꝛdinẽ: ad dꝛiam ouerfonis pp negationẽ pꝛepoſiti c ue fiunt leg ſubaltemm ie ſeðoρ7âραpolena o vtẽteri pme ſtetoiatſt i blletia tm fit foutbagge ue multü vaſetesylem ſetfl 1ſie nõ capit inppofta din ri ſcde intẽtoͤis: tienßſi u ppönes enaſetesl uplr. po⸗ q: tales ppoesſi ppon metali leinneſn . .TEqpollötia eſt duanr dhoͤin Py mẽtalib ſynoninbe plund mẽtalib ſpnoninſsad epit inter ppone? tia ſolür r tullinsuni⸗ Intelle⸗ ctus ſecũ ge rle. De equipollentijs tate:qᷓ; vtraq; eſt illatiua alterũ in ↄña foꝛ⸗ mali.vt nõ oĩs hõ currit:⁊ qͥdã bõ nõ currit. ¶ Notãdu eſt tertio:ꝙ bic ↄñr pe. biſpanus ponit pꝛimã regulã equipollentia rum que debet ſic intelligi.datis duabus p poſitionibꝰↄtradictoꝛijs quaꝝ vna eſt vlis ⁊ alia particularis ſiue indefinita:ſi vni illarũ pᷣponatur negatio negans cadens ſi upꝛa to⸗ tũ ſequẽs:tũc aggregatũ et illa negatiõe et ꝓpõne cui additur illa negatio: equipollet dictoꝛio illius ꝓpõnis cuſadditur negatio Exẽplũvt dent᷑ iſte due ppõnes:qͥlʒ bomo ẽ aſinus:⁊ quidã hõ nõ eſt aſinꝰ tunc ſi vni eaꝝ ꝓpoſitionũ addit᷑ negatio negãs:vt dicẽdo non quilibet homo eſt aſinꝰ.h̊ aggregatũ eq; pollet iſti ꝓpoſitioni:qͥdã homo non eſt aſi⸗ nus:qͥ eſt Zdictoꝛia illiꝰ ꝓpõnis cui addita ẽ negatio.⁊ etiã h̊ aggregatũ vdicit illi ꝓpõi cui addit᷑ negatio.Et cã huiꝰ rle eſt.qꝛ ꝓpõ⸗ nes cathegoꝛice de terĩs cõibꝰ õdictoꝛie dr̃t penes q;titatẽ ⁊ qlitatẽ.⁊ cũ negatio negãs eſt talis nature:qꝙ totũ qð poſt ſe inuenit de ſtruit ⁊ eoppoſitũ ponit iõ cũ pᷣponit᷑ vni p poſitiõi deſtruit qualitatẽ ⁊ quãtitatẽ illius pꝓpõnis:⁊ ponit oppoſitũ ⁊ ſic aggregatũ et tali negatiõe ⁊ ꝓpoſitione cui additur nega t o equipollet pꝓpoſitioni ↄtradictoꝛie oppo ſite illi ꝓpoſitioni cuiadditur negatio. ¶ Notãdũ eſt quarto q; hic ↄñr au ctoꝛ ponit ſcðᷣaʒ regulã q̃ dʒ ſic intelligi. Da tis duabus ꝓpõnibus ↄtrarijs:ſi in vna eaꝝ ponatur negatio negãs:im mediate ſequẽs totũ diſtributũ a ꝑte ſubiecti poſitum:cadẽs ſupᷣtotũ ſequẽs:tũc aggregatũ er illa nega⸗ tione ⁊ ꝓpoſitione cui addit᷑ illa negatio:eqͥ pollet ꝓpoſitioni ↄtrarie illi ꝓpõni cui addi ta eſt negatio.Exẽplũ:vt datis illis duabus pꝛopoſitionihus ↄtrarijs:quilibet hõ currit ⁊ nullꝰ hõ currit.ſi ĩ vna eaꝝ poſt totũ diſtri butũ a ꝑte ſubiecti poſitũ gonat᷑ negatio ne gãs:cadẽs ſupꝛa totũ ſequès:tũc aggregatũ er illa negatione ⁊ ꝓpõne cui addit᷑ illa ne⸗ gatio:eqͥpollet ꝓpoſitioni ↄtrarie illi cui ad ditur illa negatio:vt qͥlibet hõ nõ currit:eqͥ⸗ pollet iſti nullꝰ hõ currit.Et ſiłr iſta:nullꝰbõ Folio iecti ſuppoſitũ:qꝛ als nõ eqͥnalerẽt.et ꝓpter defectũ iſtiꝰ conditiõis iſte nõ eqͥpollet:om nis hõ aĩal non eſt:⁊ nullus bõ aĩal eſt. ſʒ dʒ poni negatio:oĩs hõ nõ aĩal cẽ.⁊ iſta eqͥpollʒ iſti nullus bomo aĩal ẽ Etiã pꝓpter defectuʒ iſtius cõditõis iſte nõ eqpollẽt.cuiuflʒ hoĩs oculus eſt dexter ⁊ nullus bominis oculus non eſt derter: quia in iſta:cuiuſiʒ hominis ⁊c.negatio nõ ponitur immediate poſt illuʒ terminũ hoĩs:⁊ iõ debʒ ſic dici.cuiuſiʒ boĩs non oculus eſt dexter Et ratio huius regule ẽ talis:quia negatio ſic poſtpoſita toti diſtri buto mutat qualitatem ⁊ nõ qtitatẽ ⁊ ſic fa⸗ cit pꝛopõnes que nõ fuerunt eiuſdem quali⸗ tatis eſſe eiuſdem qᷓ;titatis ſiue ſimilis ¶ Cõtra dicta arguit᷑ pꝛĩo ſic. Si plures pꝛopoſitiones equipollerent: tunc plures ꝓpones vni ⁊ eidem ↄdicerẽt:ↄñs ẽ falſum ⁊ Ariſto.v.metbapbiſice:dicẽteʒ tm̃ vnu vni opponit᷑.ergo ⁊ illud eſt falſum: ex quo hoc ſequitur.ſ.ꝙ plures ꝓpõnes eqͥ⸗ pollẽt. ¶ Scdo ſic arguit᷑. ſi pꝛima rła eſſz ve ra:ſeq̃ret᷑ů vna ꝓpoſitio eqᷣpolleret ſue cõ/ tradicto: quia ðꝛ in rlła illa negatio fac eẽ eã eqpollere ſuo ↄtradictoꝛio:ſed oñs ẽ fal⸗ ſum igit᷑ c. ¶ Tertio ſic arguitur:contra ſe⸗ cundã regulam:qꝛ ſi regula eſſet vera ſeque er iſe Abelletein nullns bõ aĩal ẽ. ⁊ois hõ aial nõ ẽ ↄñs ẽ falſum:qꝛ pꝛia ppõ ⸗.· ẽ falſa:⁊ ſcdᷣa vera:& rla eſt falſa N Nrs ho ratlo ¶ Apꝛimũ dicitur ꝙ licet: plures nes inop ꝓpoſitiones nõ equipollẽtes nõ poſſint cõ poſitum. tradicere vni ⁊ eidẽ pꝛopõni:tñ ples ppões equipollentes poſſumt contradicere vni ⁊ ei m pꝛopoſitiõi.¶ Ad ſcõᷣm dicitur negãdo xxi. conſequentiam: q; regula intelligitur ſic: aggregatum ex negatione ⁊ pꝛopoſitiõe cui additur negatio eqᷣ pollet pꝛopoſitioni con⸗ tradictoꝛie oppoſite illi cui additur negatõ ¶Ad tertium dicitur negãdo ↄñam:qꝛ defi cit illa particula immedate ſequens totũ di · ſtributum aꝑte ſubiecti poſitum. Terria rl. ¶ Tertia regła. Si alicui ſigno vm uerſali vł particulari pꝛeponatur ⁊ „ poſtpõat᷑ negatio:eqpollet ſuo ſub nõ currit.equipollet iſti:qͥibet bomo currit alterno.vt iſte due eqͥ vollẽt:nõ om⸗ ODicit᷑ notãter in regula negatio negãs.qꝛ ſi ponat᷑ negatio inſinitãs:tc ppões nõ eqᷓᷣ pollerẽt: vt ſte nõ equipollẽt:nullũ aĩalnon nis bomo non currit:qdã homo cur rig . ⁊ dicte regule in his verſibꝰ ↄti idẽ hoĩ eſt ſuba: ⁊ oẽ aĩal idẽ hoĩ eſt ſuba.cuʒ hentur. verſus Pꝛe dic:poſt cõtra pꝛima ſit falſa:⁊ ſcdᷣa vera. Dicitur notãter pꝛe poſtq; ſubalt᷑ ¶ Ex iſtis reglis q̃rta regu im mediate ſequẽs totũ diſtribu:ũ a ꝑte ſub infertur regula q̃ talis eſt Si dno ſñi vſus equi pollẽtiaꝝ Intellec⸗ tus tertie regule Intellec⸗ tus Orte regule Cractatus. Pꝛimus gna vniuerſalia negatiua ponantur in eadẽ locutiõeita ꝙ vnum ſit ĩ ſub iecto ⁊ reliquũ ĩ pꝛedicato.pꝛimum equipollet ſuo contrario per ſcdam regulam:quoniã ei negatio poſtpo nitur:⁊ ſᷣm ſuo ↄdictoꝛio per pꝛimã regulam.quoniam ei negatio pꝛepo nitur vt nihil eſt mihil equipollʒ bu⸗ ic quodlibet eſt aliqͥd:qꝛ ꝑ ſcðaʒ re⸗ gulam nihil non.⁊ quodlibet eqpol⸗ lent:ſicut omnis non:⁊ nullꝰ.⁊ ꝑ pꝛi mã regulã nõ nibil:⁊ aliquid eqpol⸗ lent:ſicut non nullus:⁊ qͥdã ⁊ ſic due pꝛime ſunt equipollentes. vᷣſus.Nõ oĩs quidaʒ non:oĩs nõ quaſi nullus Non nullus: quidam:ſʒ nullus non valet omnis Non aliquis:nullꝰ:non quidam non valet omnis. Nõ alter neuter: meuter non pꝛeſtat vterq; ¶ Circa bunc textum ¶ Motandum eſt pꝛimo: ꝙ hic oñr Pe.bi.ponit tertiã regulã eqpollẽtiaꝝ q ſic dz intelligi. Datꝭ duabꝰ ꝓpõnibꝰ ſubaltnis ſi ĩ vna eaꝝ pᷣpõat᷑ negatio toti ppoſitioni ⁊ ẽt poſtponat᷑ negatio toti ſubo cadẽs ſupᷣ totũ ſequẽs:tũc aggregatũ ex duabꝰnegationibꝰ ⁊illa ꝓpoſitione cni addunt᷑ negationes eq pollet ꝓpoſitioni ſubalterne illius ꝓpoſitio ni cui adduntur negationes. Exemplum:vt iſte ꝓpoſitioẽs ſunt ſubalterne:qͥlibʒ hbomo currit.⁊ qͥdam homo currit. Et ideo ſi ĩ vna — eaꝝ pᷣponat᷑ negatio ſigno ⁊ toti ſubo ⁊ poſt ponat᷑ negatõ toti ſubo dũmõ ille negatões cadãt ſupꝛa coplaz vt dicendo non q libʒ bo mo nõ currit:tale aggregatũ eqpollet iſti ꝓ poſitioni aliqͥs bomo curꝛit.Et ratio huiꝰ re gule eſt:quia pꝛopoſitiones ſubalterne diffe runt penes quantitatem:modo negatio pꝛe poſita deſtruit qᷓ;titateʒ:⁊ qꝛ ãbe negatiões cadunt ſupꝛa copulam mutuo ſe impediunt ⁊æ ſic non mutatur qualitas ¶ ’‚Notãdũ ẽ ſecũdo: bic ↄſequẽt᷑ Pe.hiſ.põit quartã regulã ſequẽtẽ coꝛrela⸗ alteri pꝛopoſitioni:in qua cũ ſubiecto ponit᷑ ſignũ ↄtrariuʒ pꝛimo ſigno vniuerſali nega⸗ tiuo ⁊ cum pꝛedicato ponitur ſignuʒ contra⸗ dictoꝛiũ ſecundo ſigno vniuerſali negatiuo: vt iſte equipollẽt n hil nihil eſt:⁊ quodlʒ eſt aliquid.¶ Dicitur notanter ſi ambo ponant᷑ in copulam:quia iſte non equipollent nihil eſt nihil:⁊ quodlibet eſt aliquid:qꝛ pꝛima eſt negatiua:⁊ ſecũda eſt affirmatiua Ratio hu ius regule eſt talis quia ſecundũ ſignũ equi⸗ pollet ſuo contradictoꝛio per pꝛimã regulã: ex quo fibi pꝛeponitur negatio ⁊ pꝛimũ equi pollet ſuo contrario per ſecundam regulam ex quo ſibi poſtponitur negatio. ¶ ’Notandũ eſt tertio: hic ↄñr pe. hyſpanus ponit aliquos verſus ad maioꝛem noticiã de eqͥpollentijs babendã qui debent ſic intelligi.Nõ omnis equipollet quidã nõ ſiue hoc ſit a parte ſubiecti ſiue a ꝑte pᷣdicati dũ tñ negatio cadat ſupꝛa copulam. Erxẽplũ vbi a parte pꝛedicati.vt ſoꝛtes nõ eſt oĩs hõ: equipollet iſti:ſoꝛtes qͥdã bomo non eſt.Exẽ plum vbi a parte ſubiecti vt non omnis hõ currit:⁊ quidam homo non currit. Oĩs non equipollet nullus:ſiue hoc ſit in pꝛedicato:ſi ue in ſubiecto. Exemplum vbi in pꝛedicato: vt ſoꝛtes oẽm hoĩem nõ videt ⁊ ſoꝛtes nullũ boĩem videt.Si militer ſoꝛtes oẽ vidẽs nõ eſt:⁊ ſoꝛtes nullũ vidẽs eſt.Exemplũ vbi in ſubiecto vt omnis homo nõ currit:⁊ nullus bomo currit.Similiter in parte ſubiecti: vt ſoꝛtes qͥ oẽm hoĩem nõ videt currit:⁊ ſoꝛtes qui nullũ boiem videt currit. ¶ Non nullus equipollet qu idã:a hoc ſiue ĩ pꝛedicato ſiue in ſubiecto.Exẽplum pꝛimi:vt ſoꝛtes nõ nul lum aĩal eſt:⁊ ſoꝛtes eſt aliquod animal. Si militer in parte pꝛedicati vt ſoꝛtes non nul lũ aſinũ videt:⁊ ſoꝛtes videt quẽdam afinuzʒ Exemplum vbi in ſubiecto vt non nullũ ani mal currit:⁊ aliquod animal currit.⁊ ſimili⸗ ter in parte ſubieti:vt ſoꝛtes qui non nullũ afinũ videt currit:⁊ ſoꝛtes qui videt quẽdazʒ aſinũ currit.Nullus non equipollet oĩs: taʒ in ſubiecto qᷓ; in pꝛedicato ⁊ poſſũt dari etẽ⸗ pla ficut in pꝛecedẽtibus.Nõ aliquis equi pollet nullus ⁊ boc ſiue a parte ſubiecti ſiue a parte pꝛedicati. Nõ quidã non equipollet rie ex duabꝰpꝛimis que ſic intelligit᷑ Si ĩ ali omnis.⁊ boc ſiue a parte ſubiecti ſiue a ꝑte qua pꝛepoſitione cathegoꝛica ponãtur dup pꝛedicati.Nõ alter equipollet neuter. Neu⸗ ſigna vłia negatiua negãt᷑ captavnuʒ cũ ſub ter nõ:eqpollet vterq;.Non alter nõ:eqʒpol⸗ tecto:⁊ reliquum cum pꝛedicato ante copu⸗ lam poſita: tunc illa pꝛopoſitio equipollet 0% let vterq;.⁊pᷣ ſiue a parte ſubiecti ſiue a par te pꝛedicati:⁊ poſſunt dari etẽpla confoꝛmi ..1. Kt Intellec⸗ ctu verſu um equi⸗ pollentiz rum agait vegrtiortois no⸗ e ullsonriſole ſbalerboreſtaggregarue gttellmivmnegatideppe hoſtnegnipoler ſgnoſuda! Cuiadditur negationes 7e tertin tertionotabil Eton religin negato apiturn Ocppitur infimtanter. ¶Conma dicta pꝛimo⸗ Niam ppogticular eqpollet ciei ecpolerenti n opz d (Cedofſcar iſtend egnipolle blncdldeteſaligcegn me Aapegniungtkackfallat Gukrſtenoraaniolem:n noncurtromms bond an glafkllunmnden tmcnminen cenegen As Ennen 1 nohen n clz ali u Pninnnnn eimengri rone ecſtom ninranei e geſtelig ieden oantecekengnn ſtine on ſilginege ner nhecimrenes tionkin ug e, De regulis equipollentiar Folio kxrxrij primof ch ſubiect, . „Je = „. . . R en minline Pꝛim in ter ad etemplapꝛecedentia. BDOdus eſt adiacẽs rei Diffinitõ lergno wiuentii⸗ com, falecne ¶ nNotãdũ eſt qrto:q; iſtð metrũ dz „5 determinatio:et babet modi er n bil nibil eſ., Dltin⸗ metripe c dʒ expoui Pꝛe ↄdic:hᷣ eſt ppõ in qua ne⸗ fieri per adiectiuum. tur notanter ſtana e ladic. gatio pponit iubo ſũpto cũ ſiano vli vel ri⸗ (Sea duplex eſt aa⸗ in⸗ on enipalen nar vel nte maeſinlee ſũpto tal ponis — Piectiuum. Quoddam ẽ adlibet eſt aliqnic v. d edqpollet ↄdictoꝛio illiꝰ ꝓpõis cui pponit᷑ ne qſectiuũ noĩs: 9 ni . cüde eſtafinnuten⸗ Mimet gatio:erepla patẽt in pꝛĩa rla eqpollẽtiarũ. leieſt noiret ald iMGen ditia talis quia ſecn an haron Poſt ↄtra:boc ẽ ꝓpõ vlis in q̊ poſtponit᷑ ne lliud eſt a lec i rbi vt aduer nradictoꝛio ndüfignüen gatio negãsĩmediate ſequẽs diſtributũ a ꝑ bia. ſᷣm em̃ Pꝛiſcianum aduerbium oniturne er mimätegti te ſubi poſitum:equipollet Zꝛio illi⸗ ꝓpõnis eſt vi verbi ad iectiuuʒ. Et ideo du Krarioperſtrunaem nien cuiaddit negatio: t exẽpla patẽt in icoaria. plex eſt modus. Inus nominalis: q Diſio mo 4 gtio. ſumpto cũ ſigno vli vel ꝑticulari:vel ſine ſi⸗ nerbialis. qui fit per aduerbium: vt ſjeſt tertiop bic ſrn⸗ gno itificãte ponit᷑ ⁊ poſtponit᷑ negatio r veloriter C. hort titaliquos ver (orpe negãs talis ꝓpõ eqpollet ſubalterne illius bomo currit velociter & Item ad⸗ Subdiui verſugad manmn, ꝓpõnis cui addũtur negationes.¶ Alit᷑ põt uerbioꝝ:q̃dam determinant vᷣbum ſio. — babendigniden. Scös in exponi metruz ſic. Pꝛe. Sdic.id eſt aggrega/ gratia compoſitionis:vt iſta ſex ne is equipolletquſti in tellectus tu ex ſigno qtificate ⁊ negatiõe ppoñta eq ceſſi ario:cõtingẽter:poſſibiliter:im⸗ darte ſubiecti fine ecen , eiuſdem. pollet ngno Sdictoꝛio illi ſigno cui additur poſſibiliter. vo ⁊ falſo. Alia deter⸗ cadat ſupꝛacopulam. ktini io vt nõ omĩs: eqpollet qdat 2. —☚ E m. Eteylin illa negatio vt nõ omĩs:eqͥpo et qͥdat᷑ non. edicati. vt ſoresnöͤeſ cit, Poſt ↄꝛboc ẽ aggregatũ ex ſigno vli:⁊ nega minant verbum gratiarei verbi. vt ſoꝛtes qͤda bomo nonei r tiõe poſtpoſita eqpollet ſigno Zꝛio illi ſigno foꝛtiter agit:velociter curꝛit.aliað⸗ rte ſubiecti vt non omnis cui addit᷑ negatio:vt oĩs nõ:equipollet nul⸗ terminãt vᷣbũ gratia tꝑis vt bodie am bomo non amrit. Disn lus:⁊ nullus nomequipollet oĩs. Pꝛepoſtq; cras ⁊ alia aduerbia tpᷣalia. alia ad ullus:fiue boc fit inpꝛeciem ſubalter: boc eſt aggregatũ er ſigno vli vel uerbia determinãt vbũ rõe mol: vt . Eremplum ybiin pecienn pticulari. vna ueFariSe vpoſtr ei roſt aduerbia optãdi boꝛtãdi ⁊ ᷣm h ſu⸗ n boĩem no videt: ſoanteonli poſita equipollet ſgno ſubalterno illi igno mir᷑ młtipliciter modus ꝑ aduerbia cui addũtur negationes.⁊ erempla boꝛũ pa tent in tertio notabili. Et omnia iſta debent Sed omiſſis omibus alijs ſolũ nũc Similiter ſoꝛtes oe viles ſi ullͤ vides eſt Erengi f et el negatio capitur neganter: anõ de illis dicendum eſt:q cõpoſitiõe mnis bomo no curtiraml ntelligi qñ negatio cap Santer: Tue icehonih Sle eE un. qñ capitur infinitanter. determinãt: vt ſũt bi ſex neceſfario Similiterinpanteſtbienin ¶ ERontra dicta pꝛimo arguitur ſic cõtĩgẽt᷑ ⁊c. Cũ em̃ ð ⁊ homo neceſſa boiem nõ videt aittſana L⸗ 2—1 . . . *=S 2 . ; r em videt cumit.Cfonnir Aliqua ꝓpõ ꝑticular eqͥpollet vłi ad facien rio ſedet deſigt ↄpõ ſe eſſiõis cum wiser boc fueinetiurſ⸗ qu ea epollerevli nõ oy⸗ Dadere negatorz hogie ſit neceſſaria.ſʒ cũ ðꝛ hõ cur⸗ Breplumprimirtſotemnin Scdo ncar. iſte nõ equipollent nib i enie rit bñ: vl veloclter ſig curſus bo⸗ tẽplum pꝛimi t ſd bil:⁊ qdᷣlibet eſt aliqͥd: qꝛ vna ẽ affirmatiua ⁊ · „ liſta öteriat᷑ „ſottes eſt aliquodanimi alia negatiua: Erla eſt falſa. ¶ Tertio ſic ar⸗ nis ſit bonꝰ vł velox. ⁊ i iſta ðteriat rte pꝛedicati ntſortes hontu guit᷑: iſte non aquipollent: non quidam bõ res vᷣbi in pꝛia vero ↄpoſitio. Unð tn ſoꝛtes videt wemin non currit: ⁊ omnis bomo currit ergo tertia ſolũ llli mõi 4 ↄpoſitõeʒ dterminant vbi in ſubiecto nrnonni, regula eſt falſa:antecedẽs patet:q; vna ẽne faciũt ꝓpoeʒ modalẽ:iõ de talibus tenenaint Se enneh a, ezchlyegariond eoputes orlethora biensanu EeheFi- tivt loꝛtes . ½ 2 — „ . 2 DI ſbielr nniie i Ad rões ¶ Ad pᷣmũ ðꝛ ꝙ ſz ali pticulareqᷣ ch Fgnrehen wd er paliib⸗ curu. ppolletei in oppoſi poſleatvli per babitudinẽ terminoꝝ:non tñ enĩpoſſibiler otinges necenarii ve Fin hredcn öellieen bundum dicitur concedendo antecedens: m ſibiliter impoſſibilit neceſſario.con cerceride 4 meſctin, negando nir ernde negarlonon po⸗ tingenter vero 2 falſo. 84 boce *„ n eqit nitur ante copulã qð tñ opoꝛtet ad boc ꝙ re licati. Nõ guich ſ ſere gula fit Verand 2 denrann dicitur negan⸗ ¶ Circa bunc textum notãdũ ẽ pꝛimo ꝙ; bie Intellec⸗ cfiue ap. eſ et peuter ſ do antecedens: ⁊ ad pꝛobationem dicitur qꝰ ↄñi petrꝰ biſ.determiĩat ð modalibꝰ:pꝛio diſ tus diffi⸗ zalter equipo tertöͦeſc licet in ea ponatur vna negatio ad copulam finiẽs iſtũ teriz modin gnali qꝗ diffinitio dʒ nitionis llet terch. h tie fue 4 tñ illa impeditur ꝑ negationẽ pꝛecedentem ſic ĩtelligi. Modꝰẽ fᷣminꝰ ſigns aliquid vel modi Acceptõ neſ mĩoʒ Diuiſiopenes catbegoꝛice ſunt duplices. ſ. modales 2 poſitiois de ineſſe.¶ Unde pꝛopõnes ð meſſe ſunt „ catbego⸗ poſitiones in quibus boc verbum ẽ non der rice ĩ mo⸗ dalem 28 ineſſe dictãvt cũ ðꝛ ſoꝛtes poſſibiliter ẽ currẽs ibi Xractatus Pꝛimus gliqualiter per modum adiacentis rei. pꝛo q ſuũ determiabile accipit᷑ Et er qͥ modꝰẽ ad iectiuum.Ideo ſciẽdũ ẽ ꝙ duplex eſt adiecti minant compoſitioneʒ ratione alicuius mo⸗ di ſignificandi accidẽtalis ſolum: vt ſunt ad uerbia tꝑalia.⁊ de illis nõ eſt hic ad pꝓpoſitũ uũ.ſ.noĩs:vt albꝰ:niger:⁊ adiectiuũ verbi vt Alij ſunt modi determinãtes compoſitionẽ velocit᷑. Et ita dupler eſt modns.ſ.noĩalis et aduerbialis.¶ Itẽ aduerbioꝝ ⁊c. Hic ↄñr pe trus hiſpa.ponit diuiſionem modi vt elitiat membꝛũ ð q eſt h̊ ad ppoſitũ.Iñ hᷣ ẽ ad pꝛo poſitũ de modis qui faciunt ꝓppõem modalẽ Et ſunt iſti modi poſſibile cõtingens neceſ⸗ ſe ⁊ impoſſibile.Et licʒ ſint plures alij modi tamen inter iſtos quattuoꝛ: ꝓpter pᷣpoſitio nem vel poſtpoſitionem negationũ repitur dentalis:ſed in ratione copule. ideo ſolum determinat de illis quattuoꝛ mo dis ⁊ non de alijs tuoꝛtermini.ſ.poſſibile:impoſſibile:contin gens:et neceſſe capiuntur dupliciter Anoꝰ vt ſunt termimi pꝛime intentionis.Alio mõ vt ſunt termini ſcdᷣe intẽtionis Pꝛimoꝰ ad/ buc capiũtur dupliciter TRnomꝰcathegoꝛeu matice:⁊ ſic ſunt differentie entiũ ⁊ illo mo do capiũt᷑ qñ dicitur qð aliqð ens eſt neceſ⸗ ſarium:aliqð ens ẽ ↄtingẽs ⁊ iſtoꝰnon capiũ tur ĩ pꝛopoſito.Alio modo capiuntur ſinca⸗ thegoꝛeumatice:⁊ ſic capiuntur quando fa ciunt pꝛopoſitionem modalem ſtrictiſſime ſibiliter eſt currens: ibi iſte modus poſſibi⸗ liter eſt determinatio illius verbi eſt: quod vnit pꝛedicatũ materiale cuʒ ſubiecto: a ille ſunt modales pꝛopꝛijſſime dicte.a diſtingů⸗ tur a ꝓpoſitionibꝰ cathegoꝛicis de ineſſe. poſſibiliter eſt ſncatbegoꝛeuma aoſtituit p . 1 5 . 5 . poſitionẽ modalẽ ꝓpꝛijſſime dicta: ¶ Sʒ q̃ ¶ Cotra dicta arguit᷑ ᷣmo ſic. Nul caniũt᷑ vt ſunt termiĩ ſcðe intẽtionis:tũc ſũt lũ ſubiectũ vel pꝛedicatũ ꝓpoſitionis eſt de differentie ꝓpõnũ: ſic faciũt ꝓpõnes mo⸗ terminatio copule illius ꝓpõnis.ſʒ iſte mo⸗ dales cõpoſitas ⁊ ſic ſe tenẽt a parte ſubiecti dus poſſibile: a filr neceſſariũ ſunt ſi ubiecta vel a parte pᷣdicati qñ ponũt᷑ m ꝓpõnibus ⁊ vel pꝛedicata ꝓpoſitionũ:ergo non ſunt de⸗ ſic iſte terminꝰ poſſibile tm̃ valet ſcut ꝓpq terminationes copule: ⁊ p ↄns male ðꝛ inte poſſibilis: neceſſarium:ſicut ꝓpõ neceſſa⸗ xtu: bic eſt ſolũ ad pꝛopoſitũ de iſtis.ſ.poſ ria.impoſſibile ſicut pꝛopõ ĩpoſſibilis.⁊ ↄtĩ ſibile:⁊ ĩpoſſibile.⁊ ſic de alijs. ¶ Scdo ſic ar gens ſicut ꝓpõ contingens guitur Nullũ purum ſincatbegoꝛeuma eſt de ,. — . . terminatio copule:que eſt purũ ſfincathego⸗ ¶ Sciendũ eſt tertio ; pꝛopoſitio reuma.ſed iſte terminus poſſibile eſt caſße⸗ goꝛeuma.ergo maledicitur ꝙ eſt determĩa⸗ tio capule.¶ Tertio ſic arguit᷑.heri vel cras determinãt copula: non tñ ↄſtituunt ꝓpoſi tionem modalẽ:ergo male ðꝛ in textu ꝙ ille modus q ↄpoſitionẽ determinat ppoſitio⸗ nem modalem conſtituit. minatur aliquo modo determinante compo ſitionẽ: niſi rõne modi ſignificandi accidẽta lis:vt ſunt iſte ppõnes homo ẽ animal equ⸗ eſt animal.¶ Sed modales ſunt pꝛopoſitio/ ¶ Quarto notãdũ eſt: ꝙ duplices ſunt modales ꝓpoſitiones.ſ.compoſite ⁊ di⸗/ uiſe. Cõpoſite ſunt in quibus modus ſubijci diniſe tur vel pꝛedicatur: ⁊ iſte non ſunt pꝛopꝛie p poſitiones modales:ſed ſunt vocate moda⸗ e ſmptener de ineſe:vt boĩem currere ẽ . . e le oppoſitio ⁊ equipollentia:⁊ non inter alios: Rarneilbthoccenler . D 81 1e Senge boc Grri ei unpene nalicu⸗ gerermi rſti q hatione eſt copula. ¶ Similiter poſſibile ẽ z. ¶ Secundo notandum eſt:ꝙ iſti q̃t boĩem currere:ibi poſſibile eſt ſubiectuʒ: et hoc totũ hoĩem currere eſt pꝛedicatum et h̊ Fbũ ẽ ſumptũ ſine aliqua determinatiõe eſt copula.¶ Sed pꝛopoſitiones mentales diui ſe ſunt pꝛopoſitiones cathegoꝛice in quibus modus ſe tenet ex parte copule tanq; deterĩ natio eius:que vnit pꝛedicatũ materiale pꝛĩ cipale:cum pꝛincipali ſubiecto: vt bomo poſ non ratione alicuius modi ſignificãdi acci⸗ Que mo⸗ dales con poſite er Ad rões nes in quibus copula deteriatur per aliquẽ ¶ Ad pꝛimũ dicit Iq lʒ illi termini in oppoñ modum in ratiõe copule:vel in aliqnibꝰ po⸗ poſſibile ⁊ neceſſariũ ſint ſubiecta vel pꝛedi tum. nitur in aliquis modus tanqᷓ ſit ubiectũ vł pᷣ⸗ Cata ſi capiãtur vt ſunt termini ſcdᷣe intẽtio dicatum. ¶ Ende duplices ſunt modi deter⸗ minãtes compoſitionem Quidam em̃ deter nipꝛime intentionis ſincatbegoꝛenmatici. nis catbegoꝛeumatici:non tñ qñ ſunt termi iſdzſubiſcltmols. 6 itale ppones ii gilos ſek noc⸗ igekde iinptinde tiad ſtbicci Etpd poftos gue ſolet fie Hiiala modalis:alla leait ppones qmoch gis otfalſo ad ons ilis eode mo ſumut e letiaſtcutilllis de et de bis qtmoꝛ noͤs ſbileconengens 1 ne⸗ nocoſumür oppofina demei Klonerytpoſten pate iſerie dun autq qlibetiſton mtlis Gttuorfactt ppoſinie⸗ Cummoch funt quardn mmoꝛerunt ppöes:t ſi Cnmpphlgfalſte noan ſinatſneneganone ceznodalept ſo cenſoigeinie, De qualitate ⁊ quantitate modalium Folio xxiij. oct dlls nöeſbien ſurg ¶ Ad ſcm ðꝛ q lʒ ille terminꝰ poſſibile non pꝛopoſitiones modales. e alicuin mätes com Ppoft determinet copula:qũ capit᷑ catbegoꝛeuma ¶ Circa bunc tertum dinrati moci ſgniſtoſten tice:ſiue ſit terminꝰ pꝛime intentionis ſiue ¶ Motãdũ eſt pꝛimo q hic cõſequẽ one copule, ſcðe:tñ bene determinat copulaʒ qñ accipit᷑ tur pe.b. deterĩat de ꝓpoſitione modali. Et to notäij ſt., nincatbegoꝛeumatice. ¶ Ad tertiũ ð ꝙ licet põt dupk diffinitio exponi. Ino mõ de mo⸗ es ppoſitio eſtigdupi iſta aduerbia determinent copulam ratione qali diuiſa: boc mõ. Pꝛopõ modalis diuiſa ẽ Erxpoſitõ ſteſunmt nesconaſtee modi ſignificãdi accidentalis: non tñ deter⸗ ꝓpoſitio catbegoꝛica: in qᷓ explicite ſiue im: diffinitio ſcatun d ds mnoctsf minant copulaʒz ea ratione qua ð copula. plicite: fuue in mentali cui ſuboꝛdinat᷑ illa p⸗ nis. mochle iſten une noſe = NMRopoſitio modalis eſt il poſitio: ad ᷣbũ pꝛipcipale copulãs extrema es: ſe me, faia qᷣ dermiat᷑ aliquo iſto⸗ ponit᷑ aliqͥs iſtoꝝ modoꝝ:q̃ttuoꝛ.ſ.poſſibile egeklihile ↄtingẽs:⁊ naeeſtarli⸗ ſic expo⸗ A nazα Hdo diffinitionẽ dʒ poni ꝓ diffinito boc cõ hetermin poſſihle ger Ale. impoſſibile contingẽs plexũ ppoſitio modalis diuiſa ¶ Alio modo ſt:ſimptum finealie lcarze nece arium. verũ ⁊ falſũ pot exponi de modali cõpoſita.⁊ tũc diffini uaderen vyt ſoꝛtem currere eſtpoſſibile: ⁊ ſic tio dʒ ſic intelligi. Pꝛopõ modalis cõpoſita boc cöplerij ☛ NS rum ſex modoꝝ. poſſibi⸗ vopula. (Gi . ie reribi —1 Notabile de alijs. ¶ Et in iſtis modalibꝰ ver eſt ꝓpõ catbegoꝛica in qua vnit᷑ aliqs iſtoꝝ ſen anereeſt priimen bñ dʒ ſubijcimodus aũt pꝛedicari. quttuo mocon en Paicaro vel ſubiecto e ed pꝛopoſitiones memtalesdii nãt᷑ ꝑ ilos ſex modos:dicũt᷑ ð ĩeſſe ex notabili: qd ponit poſt: difinitionẽ ppõis bfitiones catbegorieinniti id eſt de ſimplici inherẽtia pꝛedica⸗ modalis: dicẽs q in modalibꝰ pbũ dʒ lubyci net erparte copuletnpßderi ti ad ſubiectũ.Et ꝑ boc pʒ diuiſio ꝓ modus vero pꝛedicari.qð notabile ſic intelii we vnit edicati mmenileßt poſitõis que ſolet fieri. Pꝛopoſitio gitur.¶ In modalibꝰ v̈bũ:hoc eſt dictũ: ſine Intelle⸗ nincipali ſubiecto: Nt bonot nũ alia modalis:alia de ĩeſſe. ¶ ¶ A⸗ põ de meſſe dz eſſe ſubm: 1 modus dʒ eſſe ctus no⸗ pꝛedicatũ ſaltem vbi eſt pᷣdicatio directa mõ tabilis urrens: ibi iſte modus oſht iſtud nõ põt intelligi de virtute ſermõis de le aũt ꝓpõnes q̃ modificãt᷑ his mo⸗ erminatio il ſeſt: S X e tü narienrtleie disvo ⁊ falſo.ad pñs reliquũt᷑ q; in modalibus diuiſis.ergo opʒ ꝙ intelligat᷑ de sproprüſſime dicke 1nſti illis eodẽ mõ ſumũt oppõ ⁊ eqpol⸗ modalibꝰ cõpoſitis. Oʒ tñ pꝓ modalibus di⸗ ionib catbegoꝛtcisdeineſe letia:ſicut ĩ illis de ĩeſſe. In illis aũt uiſis poſſet iſtud notabile ũc exponi vbũ dzʒ de his q̃ttuoꝛ mõis:poſſi bile. impoſ ſi ubijci. i. Hbũ dʒ ſ. e bfe vt determinabile mo⸗ dicta arguit ono ſe hi ſibile contingens ⁊ neceſſariũ.Alio dus vero pᷣdicari.i.modus dʒ ſe hr̃e vt deter 4 4 — 2 . 1* „ 3₰ . . „. * 9 elpꝛedicati ppoftionsckt modo ſumũt opp oſtio e pollẽtie minatio:qꝛ in modali diuiſa modꝰ eſt deter⸗ opuleilus Mönsgane ulti vel me: vt poſtea patebit. Scien minatio copule:dl Pn ipalionis utſ copule. e: aſikr — tiplictöe dum añt qꝙ qiibet iſtoꝝ q̃ttuoꝛ moꝝ TNotadũ enſeva cic — De gnal ———— modaliuʒ qttuoꝛ facit ꝓpoſitiões modales.iõ odl 1 irik P alo mal⸗ “ or ze tat e mo es copule: egoſe ul e cum modi ſunt quattuoꝛ:quater q̃t- um rnld nloneiba, dalis tſolu ad pꝛopoſitü de iftisſ tuo: ernnt Opoe:? ſi ſexde⸗ nat᷑: vel due negatiões ſupꝛa copula pncipa⸗ 2crunt ꝓpoes ſic erunt iexde⸗ æ ſiue ſupꝛa pncipalioꝛẽ ꝑtem copule caden * rum fincatbegerenmucktl cim:vbi gra.iſte modus poſſſibile ſi tes:vt bõ poſſibiliter eſt aĩal:vel nullus bõ opule:que eſt puni fnath⸗ ſumat ſine negatione facit vnã ꝓpo poffibiliter non aĩal. Sʒ 3 p neoatiid te terminus poſſibile eſtaatbe ltoez modalẽ:vt ſe ov curꝛere ẽ poſ i negatinnn õ negatio inorornr gomalsdicitun q edeinn⸗ ſibile. Si aut ſumat ci negatide po⸗ le:vt iſta nõ bõ Poſſibilirer nialeſt nega⸗ Tertio ſcungulk ben ie ſita ad vᷣbũ:facit ſecundam: vt ſoꝛtẽ tiueq in ea pponit᷑ negatio toti copule pn⸗ copula:non in Ntimn i non currere ẽ poſſibile.Sivero cum cipali.Silr iſta eſt negatiua:bomo poſſibilr aleꝛergo male dꝛinter fto negatiõe poſita ad modum:facit ter non eſt aĩal qꝛ pꝛincipalioꝛ ꝑs copule ſcʒ hoc Notabile ofttionẽ determninat 4 tiã:vt ſoꝛtem currere nõ ẽ poſſibile. verbũ eſt: negat᷑.¶ Dñ illa ps copule eſt pn⸗ mũ diclk ʒill n 4 modũ:facit aliã⸗ vt ſoꝛtẽ currere non Ee dieriopyg inaunodalie nog nenafo⸗ eſſariũ ſint ſubi la 7 lere eſt poſſibiler b modo ſᷣm vnuqueq; nẽ pᷣpõni modo ad hoc ꝙ ipſa ſit negatiua ſʒ e rt ſunt tamg ſinn aiioꝛum modoꝝ ſumuntur quattuo; reqritur ꝙ ipſa pᷣponatur vᷣbo qð eſt copula eumatici: non . oꝛenmnnd. * tioms ſincntbeg De quan titate mo dalium. De quan⸗ titate mo daliuzʒ cõ poſitarũ. De quali tate com poſitaꝝ. Tractatus Pꝛimus. pꝛincipalis:ſiue pꝛincipalioꝛ pars copule ¶ Notandũ eſt tertio circa quãtita tẽ modaliuʒ qꝙ tripłr põt attendi q;titas in modalibꝰ diuiſis.¶ no mõ ſolũ ex ꝑte ſub⸗ iecti pꝛopoſitionis modalis ⁊ ſic eodẽ mõ di cendu eſt de quãtitate modaliũ:ſicut de quã titate ꝓpõnum de ineſſe. ¶ Alio modo põt attẽdi ex ꝑte modi tm̃:⁊ ſic illa ꝓpoſitio in q̃ ponitur iſte modus neceſſe ſiue iſte modus impoſſibile ſine negatiõe impediẽte eſt vlis a illa in qua ponitur iſte modus poſſibile ſi⸗ ne negatione impediẽte:fiuenſte modus cõ tingẽs eſt ꝑticularis.O/Alio modo poteſt at tẽdi ex ꝑte ſubiecti ⁊ modi ſimul: ⁊ ſic aliqñ vna ⁊ eadeʒ bps eſt vlłis ⁊ ſingularis: vt iſta ſoꝛtes neceſſario eſt hõ illa ex ꝑte ſubiecti ẽ ſingularis:⁊ ex᷑ parte modi vłis Aliqñ vna ⁊ eadẽ ꝓpõ eſt ꝑticularis ⁊ vłis: vt oĩs bomo poſſibiliter currit:illa eſtvłis ex ꝑte ſubiecti ⁊ ꝑticularꝭ ex ꝑte modi.Aliqñ vna ⁊ eadẽ ꝓ po ẽ ĩdefinita ⁊ vlłis:vt hõ neceſſario currit ¶ Motãdũ eſt quarto ꝙ ſi ĩ modali⸗ bus cõpoſitis nõ ſumat᷑ aliqð ſignũ quãtifi⸗ cãs ad totũ ſubiectũ:tũc ꝓpõ eſt indefinita vt iſta:oẽʒ hoĩeʒ currere eſt ĩpoſſibile:ẽ ĩde finita qꝛ h̊ totũ oẽm boĩeʒ currere eſt ſubie⸗ ctũ: ſuppõit ꝓ talibꝰ ꝓpõibꝰ oĩs bõ currit tam vocalibꝰ tã ſcriptis q; mentalibꝰ.⁊ etiax ſupponit pꝛo talibus dictis omnẽ bominem currere:qͥ non ſunt pꝛopoſitiones:ſed ſolum oꝛationes imperfecte:⁊ ſi talis pꝛopoſitio yR ſibi ſimilis debeat fieri vłis:tũc toti dicto dʒ addi iſta dictio ly:⁊ ſignũ vniuerſale neutri generis pꝛecedens illã dictioneʒ:a ſimiliter dicendum de alijs ſignis quantificantibus Exemplum:vt omne ly oẽm bominem cur⸗ rere eſt poſſibile:quoddã ly oẽm bominem currere eſt poſſibile:iſtð ly oẽm hominẽ cur rere eſt poſſibile non ly omnẽ hbominem cur rere eſt poſſibile.nullum ly omnem bominẽ currere eſt poſſibile. Et ſimiliter dicẽdũ eſt de alijs modalibus.¶ Sed de qualitate mo⸗ daliũ compoſitarũ eodem modo dicendum Eſt ſicut de iiiis de ineſſe ita ꝙ quando ver⸗ bũ pꝛĩcipale vniens pꝛedicatũ materiale cũ ſubiecto negatur:tunc eſt negatiua:ſed quã⸗ do non negatur:tunc eſt affirmatiua. ¶ CLontra dicta pꝛimo ſic arguitux Pec eſt modalis:oẽm boĩeʒ poſſibile eſt cur rere:⁊ tñ illa nõ modificat᷑ aliquo iſtoꝝ mo⸗ ficiens. Secundo arguit᷑ ſic.hec eſt modalis bominẽ poſſibile eſt currere:⁊ tũ verbuʒ nõ ſubijcitur ſed pᷣdicat᷑:ergo j notabile.¶Ter tio ſic arguit᷑.in iſta ꝓpoe omnẽ bominẽ cur rere eſt poſſibile ſubijcitur terminus cõmu⸗ nis ſigno vniuerſali determinatus:ergo eſt vlis: per ↄñs male dicitur ꝙ eſt indefinita ¶ Ad pꝛimũ dicitur negãdo ↄnam qꝛ illa diffinitõ dat᷑ de modali cõpoſita ⁊ nõ de modali diuiſa.O Alit᷑ dicitur diſtinguẽdo mĩoꝛem:quia dupliciter põt intelligiꝙ illa ꝓpoſitio determinet᷑ aliquo iſtoꝝ modoꝛum Uno modo ꝙ modns pꝛedicetur de illa pꝛo poſitione:a ſic conceditur mĩoꝛ. Alio modo qꝛ in ea pꝛedicatum vnit᷑ cũ ſubiecto media⸗ te copu la ðtermĩata aliquo modo ſic nega tur minoꝛ.¶ Ad ſcm dicitur ꝙ illud notabi le maxime hʒ veritatem de modalibꝰ cõpoſi tis ⁊ non de modalibꝰ diuiſis.¶ Aliter dðꝛ di ſtinguendo minoꝛem:qꝛ duplr põt intelligi ꝙ verbũ ſubijciatur. nomodo ꝙ ſit ſubᷣm pꝛopõnis ⁊ ſic conceditur minoꝛ Aliomõ ꝙ; ſe babeat vt determinabile reſpectu modi:⁊ ſic negatur minoꝛ.¶ Ad tertium dicitur ꝙ li cet ibi ſubijciatur terminus communis ma⸗ terialiter captus cum ſigno vniuerſali mate rialiter capio non tamen ſubijcitur terminꝰ communis cum ſiguo vli ſignitficatiue capto Arum autẽ ppõnum modalium equipollẽ⸗ tie ſiue ↄne q̃ttuoꝛ re⸗ Negsulis cognoſcũtur ſi⸗ gnificatis ꝑ has dic⸗ tiones Amabimus Edentuli Jliace Purpurea:itaq vbi ſit a:nulla nega tio dʒ poni. Ubi e.dʒ negatio poni ad verbum ſeu dictum.bi.i.ad mo duʒ Uhi v ponat᷑ ad verbũ ⁊ ad mo dũ.vñ vᷣſus.E dictuʒ negat.iq; mo⸗ dum nihil a.ſed v totuʒ. ¶ Itẽ pᷣma pꝛopoſitio erit de poſſibili i.ſecũda de contingẽti. Tertia de impoſſibili quarta de neceſſe.verſus. Poſſibile ↄtingens ĩpoſſibile neceſſe. ¶ Iteʒ omne neceſſe valet:valʒ impoſſibile nullus poſſibile quidaʒ non poſſibi le non. ¶ Amabimus. Pꝛima regu doꝝ pꝛius poſitoꝝ.ergo diffinitio eſt inſut/ la.Cuicuq; dicto affirmato attribui orenouetn poſſibit ctoremouetur contine gtrrbuitur unpoſſibil cictoꝛleoppoſito attn ſeytſoꝛte currere no Gonecurrere n eſt temourereeſt unpoſſ Rle equi hon currere eſt necent⸗ pollema nng en Ouarta regugeſt rum. decto negato remouef codem remouetur cone genattnibutur impon Contfacictoꝛie oppoſit nnceſte xt Gorte nonc Pofiblle⸗Oorteznon colſngen Gid nög poſiolle Gorts currer Itarumait egular, egul ri umrinfigur, Pꝛima 4d ſcðm diciturgg llulnnn 1. veritatem de mocalihycz mogalib⸗? dinifis. G D minoꝛemng; duplf hötintelig ixiatur. Vnomodoqft ſin ſic concechtur mino: Aori determinadile reſpectunoei⸗ ninoꝛ. (Acteniunmdieiml atur tenminus communds ſnn ptus cum ſigno vniuerſali nte lo non tamen ſubicitunr ternin tum ſiguo vli ſigmficatineapt 1Anrun aute ppön modalium equlpol tie fiue veqtncſt gulis cognoſcinn⸗ gnificanis bas de mabunus EcentullJn arltaqvbi ſitt anulaneg ni. Elbi e. dz negatio hal m ſeu dickuin. iblian vponat ad vadieane u8. E dictuz negal iizn Tertia. De pꝛopoſitionibus modalibus tur poſſibile:eidẽ attribuitur cõtin⸗ gẽs:⁊ ab eodẽ dicto remouet᷑ ĩpoſſi bile: ⁊ ab eius ↄtradictoꝛie oppoſi⸗ to remouet᷑ neceſſe. Ut ſoꝛteʒ curre re ẽ poſſibile. Soꝛtẽ currere eſt con tingẽs.Soꝛtẽ currere nõ eſt ipoſſi⸗ bile. Soꝛtẽ nõ currere nõ eſt neceſſe ¶ Edentuli.Scða neguls Cuicũq; dicto negato attribuit᷑ poſſibile:ei⸗ dẽ attribuit᷑ ↄtingens:⁊ ab eodẽ re mouetur ĩpoſſibile ⁊ ab eiꝰ ↄtradi⸗ ctoꝛie oppoſito remouet᷑ neceſſe.vt Soꝛtẽ nõ cuerere ẽ poſſibile.ſoꝛtem nõ currere ẽ contingens.Soꝛtẽ non currere nõ eſt impoſſibile. Soꝛtem currere nõ ẽ neceſſe. ¶ Juace Ter⸗ tia regula.l quocũq; dicto affirma to remouetur poſſibue ab eodeʒ di⸗ cto remouetur contingens.⁊ eidem attribuitur impoſſibile.⁊ eius ↄtra dictoꝛie oppoſito attribuitur neceſ ſe:vt ſoꝛte currere non eſt poſſibile Soꝛtẽ currere nõ eſt cõtingẽs.Soꝛ Quarta. tem currere eſt impoſſibile. Soꝛteʒ non currere eſt neceſſe. ¶ Purpu⸗ rea.Quarta regula eſt A quocunq; dicto negato remouet᷑ poſſibile ab eodem remouetur contingens.⁊ ei⸗ dem attribuitur impoſſibile ⁊ eius contradictoꝛie oppoſito attribuit᷑ Folio xx Amabimus. Soꝛtem curꝛere eſt poſſibile ꝛc. Kre eſt p ¶ Omnes aũt ille pꝛopõnes q̃ ſũt in pꝛima linea equipollent ꝑ pꝛimã regulã ⁊ conuertuntur inter ſe:q̃ vᷣo in ſcða ꝑ ſcðᷣam:⁊ q̃ tertia ꝑ tertiaʒ ⁊ que in quarta per quartaʒ Circa bunc tettum. ¶ Motandũ eſt pꝛimo: h̊ cõſequẽ ter pe.hi.determinat de eqpollẽtijs ſiue ↄſe quentijs ꝓpoſitionuʒ modalium compoſita neceſſe. vt Soꝛtẽ non currere nõ eſtꝰũ q ↄne nõ dñt ppe dici eqpollẽtie: quia in poſſibile.Soꝛteʒ non currere nõ eſt cõtingens. Soꝛtẽ nõ currere eſt im⸗ poſſioiue.Soꝛtẽ currere eſt neceſſe. Iſt arum aũt regularũ exempla:po⸗ nuntur in figura ſequenti. eqᷣpollentijs vna ꝓpoſitio ſequitur ad aliã:⁊ eõ:mõ ſic nõ ẽ ĩ iſtꝭ ↄñtijs:qꝛ in cathegoꝛicis nũqᷓ; ad puram negatiuã ſeqͥt᷑ pura affirmati ua:vnde licet in iſtis ↄñtijs bene ſequit᷑.bo minem currere eſt poſſibile:gᷣ bomĩem cur⸗ rere eſt contingens:boĩem currere non eſt umpoſſibile:⁊ nullũ hoĩeʒ currereẽ neceſſe. tñ nõ ſeqͥ᷑ ecõtra:boĩem currere nõ ẽ ipoſſi bile:qᷣ boĩem currere eſt poſſibile:q;ꝛ añs pᷣt eẽ veꝝ ↄñte exñte falſo.Sily nõ ſeqͥt:nulluʒ boĩeʒ currere nõ ẽ neceſſe:g hoĩem currere eſt poſſibile cũ añs põt eſſe veꝝ ⁊ ↄñs falſuʒ Etiã af᷑ in iſtꝭ duabꝰ ↄñtijs a ꝓpõe hñte plẽs o cãs vᷣitatꝭ ad ꝓpõneʒ bñtẽ vnã cãm tm̃ ¶ Et põit p.h.de iſtꝭ ↄñtijs qttuoꝛ rłlas Pꝛimarla ſignificat᷑ ꝑ iſta dictionẽ Amabimꝰa ſat pʒ Ei⸗ ĩtextu Scda rła ſigt᷑ ꝑ iſtãẽ dictiõeʒ. Edẽ Eaentuli. Soꝛtẽ nõ curꝛe⸗ oſſibile *c/ . 2. W 5 , DW. 5 = SS E 8 ℳE E E N, G § * „ 1 Lötra £ Zliace X Purpurea. Soꝛtem curꝛe Soꝛtẽ ñ curꝛere Xre ñẽ poſſibile. nõ ẽ poſſibile ꝛc Cractatus Pꝛimus tuli.Tertia rła ꝑ iſtã dictionẽ. Jliace Quar⸗ ta regula per iſtam dictionẽ. Purpurea. Et ꝑ qlibz iſtaꝝ dictionũ ſignificant᷑ quattuoꝛ ꝓ poſitiones ꝑ quattuoꝛ vocales. ñ ꝑ pᷣmam vocalẽ qᷣ ponit᷑ ĩ pꝛima ſyllaba quecuq; fit il⸗ la ſignificatur pꝛopoſitio de poſſibili Et per ſcðᷣam poſitã in ſcda ſyllaba ſignificatur ꝓpo ſitio de contingẽti Et per tertiaʒ poſitam in tertia ſyllaba ſignificat᷑ ppoſitio de impoſſi bili.Et ꝑ quarta poſitam in quarta ſyllaba ſi gnificat᷑ ꝓpoſitio de neceſſario. ¶ ͤ Notanduʒ eſt ſecundo qꝙ qñ iſta littera a ponitur in pꝛima ſyllaha alicuiꝰ iſta rum dictionũ:tũc ſignificat᷑ ꝙ ĩ pᷣma ꝓpoſi⸗ tione in qua pᷣdicatumẽ iſte moduſpoſſibile nulla ponitur negatio:nec ad dictum nec ad modum. Et qñ ponitur in ſecũda ſyllaba:tũc ſignificat᷑ ꝙ in ꝓpoſitione de ↄtingẽti non ponitur negatio nec ad dictum nec ad modũ Et qñ ponitur in ttia ſyllaba:tunc ſignificat ꝙ in pꝛopoſitione de impoſſibili non ponit negatio:nec ad dictũ nec ad modum Et quã do ponit᷑ in q̃rta ſyllaba.tũc ſignificat᷑ ꝙ ĩ ꝓ poſitione de neceſſario non ponit᷑ negatio: nec ad dictũ nec ad modum.Silx iſta lr̃Da e qñ poit᷑ in pꝛima ſyllaba tũc ſignificat ꝙ ĩ ꝓ pc ſitione de ĩpoſſibili ponit᷑ negatio ad dic⸗ tũ ⁊ ñ ad modu.Et qñ põit᷑ i ſcða ſollaba:tũc ſignificat ꝙ in ꝓpõe de ↄtingẽti põit᷑ nega⸗ tio ad dictũ ⁊ nõ ad modũ.Et qñ põit᷑ in ter tia ſyllaba:tũc ſignificat ꝙ in pꝛopoſitione de impoſſibili ponitur negatio ad dictum ⁊ non ad modum. Et quando ponit᷑ in qrta ctum ⁊ non ad modũ.Et qñ ponit᷑ in q̃rta ſil laba:tũc ſignificat ᷣ ĩ ꝓpõne de neceſſario ponitur negatio ad dictum ⁊ ad modum. ¶ Notandũ eſt tertio: ꝙ ad maioꝛẽ declarationẽ dictoꝝ hñdã ponit᷑ talis vᷣſus. E dem̃ negat:i q; moð:nibil a:ſʒv totũ Et dʒ iſte text? ſic itelligi.E dem̃ negat.i.iſta voca lis e.ſigcat:ꝙ ĩ ꝓpõe q̃ denotat᷑ ꝑ ſyllabã in q̃ ponitur iſta lr̃a e.dʒ poni negatio ad dictũ tm̃.Iq; modũ.i.iſta voealis.i.ſigẽcat ꝙ in p⸗ põne q denotat᷑ ꝑ ſyllabaʒ in ponit᷑ iſta lr̃a i. dz negatio poni ad moduʒ tm̃. Nihil a.i. iſta lr̃a a.denotat:ꝙ in ꝓpõne q̃ ſigcat᷑ ꝑ ſyllabã in qua ponitur iſta ir̃a a. non dðʒ poni nega⸗ tio ad dictũ:nec ad modũ.ſʒ v totũ.i.iſta vo⸗ calis.v.denotat ꝙ in ꝓpoſitione q̃ figcatur per ſyllabã in qua ponitur iſta vocalis v.dʒ poni negatio ad dictum ⁊ ad modũ.¶ Ende per dictũ in ꝓpoſitione intelligitur aggre⸗ gatum ex actio et verbo infinitiui modnvel gggregatum ex nominatiuo et verbo imper ſonali riniti modi. ¶ Quarto notandũ ẽ:ꝙ ex quo poſ ſibile ⁊ ↄtingẽs cõuertũturõ cuicũq; attri⸗ buit᷑ vnũ illoꝝ:eidẽ attribuit᷑ reliquũ ⁊ a quo cũq; remouetvnũ:ab eodẽ remouet᷑ reliquũ Et ex q poſſibile ⁊ ĩpoſſibile opponũtur.idðo cuicũq; attribuitur vnꝰ illoꝝ modoꝝ:ab eo⸗ dẽ remouet᷑ ⁊ reliquũ.⁊ econtra. Et qꝛ ꝓpõ de poſſibili vera in ſenſu ↄpoſito eſt ideo vᷣa qꝛ dictũ eiꝰ ſupponit ꝓ pꝛopoſitione neceſſa ria:vel ↄtingẽti nõ neceſſaria ſi eſt affirmati ſyllaba:tunc ſignificat ꝙ in ꝓpõne de neceſ ua: vel ꝓ ĩpoſſibili ſi eſt negatiua. Et ſi aliq ſario ponit᷑ ad negatio dictũ ⁊ non ad modis pꝛopoſitio eſt neceſſaria vel ↄtingẽs non ne ¶ Similr ſi iſta littera i.ponatur ĩ pꝛĩa ſylla ba:tunc ſignificat ꝙ ĩ ꝓpõne de poſſibili po nitur negatio ad modũu ⁊ ad dictũ.Et qñ põi ceſſaria:tũc ſua dictoꝛia non eſt neceſſaria Et fialiqua ꝓpoſitio non ẽ poſſibilis:tũc eſt iĩpoſſibilis:⁊ ſi eſt impoſſibilis ſua ↄdictoꝛia tur in ſcða ſyllaba:tũc ſignificat ꝙ in ꝓpõne eſt neceſſaria.ideo ſi alicui dicto attribuitur de contingẽti ponitur negatio ad modum⁊ non ad dictũ.Et qñ põit᷑ in tertia ſyllaba:tũc ſignificat in ꝓpõe de impoſſibili ponit᷑ ne gatio ad modum ⁊ non ad dictum.Et quãdo ponitur in quarta ſyllaba tunc ſignificat q; in ꝓpõne de neceſſario ponitur negatio ad modum ⁊ non ad dictum ¶ Silr quando iſta littera v. ponitur in pꝛĩa ſyllaba:tunc ſignifi cat ꝙ; in ꝓpõne poſſibili ponit᷑ negatio ad poſſibile: ab eius qdictoꝛio oppoſito remo⸗ uetur neceſſe. Et ſie baliq dicto remouetur poſſibile eiꝰ Sdictoꝛio oppoſito dʒ attribui neceſſe.¶ Et dictis ptʒ qꝙ iſte ↄñe tenẽt vᷣtu te iſtarũ regularũ.Quarũ pꝛĩa eſt.Si vna õ⸗ dictoꝛiarũ eſt neceſſaria: vel contingens nõ neceſſaria.et ipſa hbabeat contradictoꝛiã:ſua contradictoꝛia erit non neceſſaria vel ĩpoſſi bilis: ⁊ econtra ſi aliqua pꝛopoſitio non eſt modũ ⁊ nõ ad dictũ.Et qñ ponit᷑ in ſcðᷣa ſyllæ neceſſaria vel impoſſibilis:et babet cõtradi . ba:tũc ſignificat ꝙ ĩ ꝓpõne de ↄtingenti po ctoꝛiã:tunc ſua ↄtradictoꝛia erit nõ neceſſa⸗/ Secũda nitur negatio ad dictũ ⁊ ad modũ.Et qñ po nitur in tertia ſyllaba:tunc ſignificat ꝙ in 3 poſitiõe de impoſſibili ponit᷑ negatio qd dł⸗ ria vel contingens.¶ Scða regula talis eſt. Si aliqua pꝛopoſitio eſt neceſſaria et ipa ha beat con tradictoꝛiã: ſusꝗ contradictoꝛia erit Etpõ ver ſus E di⸗ ctũ negat Fudamẽ ta rlaruz Rle vtu⸗ te quaruʒz tenẽt iſte oↄñtie. Pꝛima · ſtecui C Nenegnipolletieſiu Snahduno⸗ Piiaregula Os pp en. ſotlir ipoſtibin eqpole u. Geſen lett u te decto fir ſebite no d ſtſorẽ n erec poſſbil anneje poe poſſiblle. ¶ gla Oes ppones de pol ceſſnioeqnipollet 5o fnlterſebabenndusn ſereepoſſiolen ſoemn moeeteſſ⸗(Temaren phes de ipoſſibllit den raſtodiſinlin ſe⸗ ſateamere eſt y ti iiftard 1q in ppoſtioneq ſaan dua ponitur iſta pocaligig Adictum 12d modi(Unte voſitione intelligitm agge, det verboinfinitininochnt x nominatiuo et Verboinper odi. notandũ ẽet oyg 89 cõuertüturn cuiciann Ad rões in oppm̃. eidẽ attribuit reliqnita vnuũ:ab eodẽ remouet ſelqi Kbke equi ile ipoſſibile opponuudo Pollen. mitur vn illox modopebe“ Pꝛia re reliquũ. econtra. Rq ra in ſenſu ppoſto eſt iclo⸗ ponit pꝛopoſtione nertſi ti nõneceſſariaſieſtaffnm gula. Secũda currere nõ ẽ ĩpoſſibile. ¶ Scða re⸗ ſibili ſieſt negnina Efid. neceſſaria vel otingesnonn a dictoꝛia noneſt neceſtnn poftionon Epoſſibtlistlief, eſt impoſſibilts ſu nn ideo ſi alicuidictoalin Tertia, De pꝓpoſitione modali impoſſibilis:⁊ ecõtra.¶ Tertia regulã talis eſt. Si aliqᷓ ꝓpõ eſt ↄtingens nõ neceſſaria ſua dictoꝛia erit etiã ↄtingẽs.Cauſa iſtarũ triũ regularũ patebit in logica. ¶ QCõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑ Pꝛo poſitiones eqͥpollẽtes dñt eẽ eiuſdẽ q̃litatꝭ: ſed in iſtis ↄſequẽtijs ꝓpões nõ ſunt eiuſdẽ ꝗ̃litatis:ergo nõ ſunt eqpollentes.¶ Scðo ſic af.in eqͥpollẽtijs vna ppõ ſeqtur ad aliã ⁊ ecõtra:ſed ſic non eſt in iſt is ↄſequẽtijs:vt patuit in pꝛĩo notabili:ergo nõ eſt eqͥpollen tia.¶ Tertio ſic af. ↄtingẽs ⁊ poſſibile ſe ba⸗ bent vt ſuperiꝰ ⁊ inferiꝰ:ergo male dictũ eſt c poſſibile contingens ↄuertuntur. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛiꝙ hic nõ eſt eqpol⸗ lentia pꝓpꝛie dicta:ſʒ capiẽdo equipollentiã gñaliter pꝛo quadã ↄña tenente virtute ali⸗ quarũ regularuʒ: ſic bene eſt equipollentia. ¶ Ad ſcdᷣm ðꝛ ſimili foꝛma: et eodẽmõ ſicut pꝛiꝰ. ¶ Ad tertiũ ðꝛ:iꝙ lzcõtingẽs ſit inferiꝰ ad poſſibile ſi capiatur ſpecialiter. non tamẽ ſi capiatur cõmuniter:et pꝛimo modo nõ ca pitur in pꝛopoſito. ¶ Item equipollẽtie ſiue ↄſequẽtie modaliũ pñt haberiꝑ has regulas. ſibili:⁊ ĩpoſſbili eqpollent vᷣbo ſeu dicto ſiłr ſe bñte: ⁊ mõ diſſimiliter. Pꝛĩa regula.Oẽs ꝓpões de poſ xxv cut dictũ eſt de mõ. ¶ Et ſciẽdũ eſt ꝙ in pᷣdicta regula nõ facimꝰ mẽtio nẽ de contingẽti:eo ꝙ ↄtingens cõ⸗ uertitur cũ poſſibili.vñ idem ẽ iudi⸗ cium de pꝛopoſitionibus vtriuſq;. ¶ Eirca bũc tertum ¶ Pꝛio notãdũ ẽ:ꝙ bic ↄñir pe.biſ. ponit alias regulas eqͥpollẽtiaꝝ ꝓpõnũ ve⸗ re modaliũ.Et dʒ pꝛĩa rła ſic ĩtelligi. Pꝛopõ nes de poſſibili:⁊ ꝓpõnes de ĩpoſſibili dini ſe:quaꝝ ſubiecta ⁊ pꝛedicata eodẽ mõ accipi untur in vna ſicut in alia:quarũ vni pꝛeponi tur negatio mõ ⁊ verbo vnienti pᷣdicatũ ma teriale cũ ſubiecto: equipollent. Exẽpluʒ.vt iſte due equipollẽt:oĩs hõ nõ poſſibiliter eſt aſinꝰ.⁊ oĩs hõ ĩpoſſibiliter eſt aſinꝰ: ex quo nõ poſſibiliter a ĩpoſſibiliter equiualent:ſñiẽ nõ quidã ⁊ nullus.¶ Scðda regula dʒ ſic ĩtel ligi: due ꝓpõnes vna de poſſibili:⁊ alia de neceſſario:qᷓrũvni pᷣponit᷑ negatio mõ:et ẽt poſtpõit᷑.dũ nłla alia fiet mutatõ eqpollẽtvt iſte due equipollẽt: oĩs hõ neceſſario ẽaĩal: ⁊ oĩs hõ nõ poſſibir nõ eſt aĩal.ex q nõ poſſi biliter nõ ⁊ neceſſario eqͥualẽt:ſicut nõ qͥdaʒ nõ:⁊ oĩs.¶ Tertia rłla dʒ ñic ĩtelligi:ppõnes de neceſſario ⁊ ĩpoſſibili:in q̃rüvna ponitur negatio poſt modũ:dũmõ ſint ſilium terĩioꝝ ſili modo ſupponẽtiũ eqpollẽt.vt oĩs bõ ne ceſſario nõ ẽ aĩal.⁊ oĩs hõ ĩpoſſibilit᷑ ẽ aĩal intellectꝰ pꝛie rle. intellectꝰ ſcde rle. intellectꝰ tertiẽ rle vt ſoꝛtẽ currere ẽ poſſibile:⁊ ſoꝛteʒ cũ neceſſario nõ:⁊ ipoſſiblłr eqpollent: ſicut gula.Oẽs ꝓpõnes de poſſibili ⁊ ne ceſſario equipollẽt vᷣbo ⁊ modo diſ ¶ Notãdũ eſt ſcðo:q in modalibꝰ. ſinuliter ſe babentibus:vt ſoꝛtẽ cur rere ẽ poſſibile:⁊ ſoꝛtem nõ currere nõ ẽ neceſſe. ¶ Lertia regula.Oẽs ꝓpões de iĩpoſſibili:⁊ de neceſſe eqͥ pollẽt vᷣbo diſſimiliter ſe hñte:⁊ mõ ſilr. vt ſoꝛtẽ currere nᷣ eſt ĩpoſſibile ⁊ ſoꝛtem non currere nõ eſt neceſſe. ¶ Erx oibus iſtis vna regula gene⸗ ralis foꝛmatur ad modales oẽs.Et iĩtelligitur modus ſilr ⁊ diſſimiliter ſe babere: q;tum ad affirmationẽ et negationẽ:vt dicatur ſe babere ſiłr cũ affirmatur in vtraq;: vel in vtra⸗ q; negat᷑.Diſſimiliter auteʒ:qũ affir matur in vna ⁊ negat᷑ in alia.Et eo⸗ dẽ modo intelligendũ eſt de verbo ſi oĩs nõ:⁊ nullꝰ. Et iſtoꝰ ſumũtur eqpollentie in modalibus ex parte modi. Quõ ſue mit᷑ equi⸗ pol. ex ꝑ⸗ te dicti. dauiſis pᷣt ẽt ſumi eqͥpollẽtia ex ꝑte dicti ob⸗ ſeruãdo ꝙ modꝰ maneat idẽ ſiłr teneat᷑ in ambabus ꝓpoſitiõibꝰ. Uñ dictũ ĩ ppõne di uiſavoca 6 totũ illð:qð remanet remoto mõ. Et᷑ ſic eodẽꝰ ſumit᷑ eqpollẽtia ĩ modalibꝰ: ſi⸗ cut ĩ illis de ĩeſſe.ſ.ꝓpõneʒ negatiõis tm̃ ad ſig vlia:vł ꝑticłaria. Nel ꝑ poſtpõem tm̃ vel ꝑ poſtpoſitõeʒ ⁊ ppõnẽ ſił retẽta eadẽ copu⸗ la:eadẽ qlitate ⁊ qtitate:⁊ ſuppoſitõe terĩo⸗ rũ.Exẽplũ pᷣmi:vt nõoĩs hõ poſſibiłr ẽ albꝰ eqͥpollet iſti:aliqs homo poſſibiliter ẽ albꝰ. Exẽplũ ſcdᷣi:vt oĩs hõ nõ poſſibilr eſt albus. eqpollet iſti nullꝰ bõ poſſibilr ẽ albꝰ. Exem plu tertij:vt nõ aliqͥs hõ nõ poſſibilr ẽ albus ⁊oĩs hõ poſſibiłr ẽ albꝰ.Etiã in modalibus diuiſio pᷣt ſumi eqʒpollẽtia ex ꝑte dicti⁊ mo⸗ qi ſił. Pꝛo quo dãtur tales rłe.¶ Pꝛimarla. Si in aliqua ꝓpõe pᷣponatur negatio ſigno ⁊nð:talis ꝓpoſitio eqᷣpollet vni ꝓpõni de De equi⸗ pol. ex ꝑ⸗ te dicti 2 modi ſit. Pꝛima. Tertia. Ali mo⸗ q? eqͥpol. in cõpoſi tis CTractatus Pꝛimus. ſigno ᷣdictoꝛio oppoſito:⁊ mõ gdictoꝛie op ꝓpoſitiones modales diuiſe quaruz vna eſt poſito:terĩs tñ eodẽ mõ ſupponẽtibꝰ: vt iſte due equipollẽt:nõ oĩs hõ poſſibili eſt aſinꝰ: Secũda. ⁊ qͥdã bõ nõ ipoſſibilr eſt aſinꝰ.¶ Scða regu la e. Si in aliq̃ ꝓpõne ponat᷑ negatio poſt⸗ modũ ⁊ ſignũ.dumõ talis ꝓpõ ſit vłis nega⸗ tiua ex ꝑte ſigni ſubiecti ⁊ modi: eqͥpollet ꝓ põni de ſigno ↄꝛio: ⁊ mõ dictoꝛie oppoſito mõ cui poſtponit᷑ negatio.vt iſte equipollẽt oĩs hõ neceſſario non currit:⁊ nullꝰ hõ poſ fibiliter currit.¶ Tertia regula ẽ.Si in aliq̃ ꝓpõne pꝛeponat᷑ negatio ſigno ⁊ mõ:et alia poſtponat᷑ ambobꝰ:ſi talis ꝓpõ eſt affirmati tiua eqpollet ppõni in qua nulla ponit᷑ ne⸗ gatio de ſigno ſubalterno: ⁊ modo ſubalter⸗ no:vt iſte equipollẽt: non oĩs hõ neceſſario non currit:⁊ quidã bomo poſſibiliter currit Sʒ ſi eſt negatiua: equipollet vni negatiue de ſigno ⁊ modo ſubalternis.in qua poſtpo⸗ nitur negatio in ambabus: vt iſte due equi⸗ pollent:non omnis hbomo impoſſibiliter nõ currit:⁊ quidã bomo poſſibiliter non currit ⁊ cõtra.Et iſta equipollẽtia ſumitur ſᷣm pꝛo⸗ poſition es in diuerſis modis. ¶ ’Motandũ eſt tertio:q pꝛeter eqͥ pollentias modaliũ diuiſarũ ⁊ compoſitarũ eſt aduc vnus alius modus equipollentiarũ in modalibus compoſitis ſcʒ ſumendo equi⸗ pollentiam ex parte dicti ſolum retento eo dem modo: a iſte modus ſumendi equipol⸗ lentias eſt ſimilis modo epuipollentiarũ de ineſſe.ſcʒ per pᷣpoſitionẽ negationis tantuʒ ad dictũvt non oẽm boĩem currere eſt poſſi bile. dum modo negatio cadat pꝛeciſe ſuꝑꝛa dictum: equipollet iſti: quendam bominèm Cio rłaruʒ non currere eſt poſſibile. el per poſtpoſi⸗ tionem negatioms tantũ: vt omnẽ hominẽ non currere eſt poſſibile: et nullum bomi⸗ nem currere eſt poſſibile. Uel per pꝛepoſi⸗ tionem et poſtpoſitionem ſimul:vt non om⸗ nem bominem non currere non eſt poſſibi⸗ le.equipollet iſti:quendam bominem curre re eſt poſſibile.Et iſte equipollentie cogno⸗ ſcuntur per regulas pꝛius poſitas de pꝛopo ſitionibus de ineſſe. Peb. ad di uilas. Pꝛia re⸗ gula ¶ Motãdunm eſt qrto:q; equipollen tie pꝛopoſitionuʒ modalium diuiſarum ꝓñt ſitas ſignificatas per iſtas dictiones ſcilicet amabimus.Edentuli ⁊c.O Et tunc pꝛima re⸗ Eula debet ſic exponi ſcilicet. Amabin: ꝙ de pofſibili:in qua nulla ponitur negatio et alia de contingẽti.in qua etiã nulla pomtur negatio:⁊ tertia de ĩpoſſibili:in qua vna ne gatio ponitur ante modũ:a quarta de neceſ⸗ ſario:in qua pᷣponitur negatio modo: ⁊ etiaʒ poſtponit᷑:dũmode ſint fimiliũ terminoꝛum ſimili mõ ſupponẽtiũ: equipollẽt.vt iſte pꝛo poſitiones eqpollent.hoĩem poſſibile ẽ cur rere:boĩem contingens eſt currere. hoĩem nõ ĩpoſſibile ẽ currere:⁊ hoĩem nõ neceſſeẽ nõ currere.¶ Sʒ ſcða rła.ſ.Edentuli.ſic er⸗ ponit᷑: ꝙ ꝓpõnes quaꝝ vna eſt de poſſibili: in qua ponitw᷑ negatio poſt modũ:⁊ alia de cõ tingẽ ti:in qua etiã poſtponit᷑ negatio mõ:⁊ alia de ĩpoſſibili:in qᷓ̃ ꝓponitur ⁊ poſtponi᷑ negatio modo:et quarta de neceſſario: in q̃ ſoluʒ pᷣponitur negatio modo equipollent: vt iſte ꝓpõnes equipollent:boĩem poſſibile eſt non currere:hoĩem contingẽs eſt nõ cur rere.boĩem non ĩpoſſibile ẽ non currere.et boĩem non neceſſe eſt currere.Et dʒ bic ob⸗ Amabt mus ſeruari fiłlis ſuppoſitio terminoꝝ.Tertia re gula eſt. ſ. Jliace: q̃ ſic exponit᷑.ille ꝓpõnes quarũ vna eſt de poſſibili:in qua negatiopᷣ⸗ ponit᷑ modo ſoluz. ⁊ alia de contingenti in q̊ etiã negatio pꝛeponitur modo ſolũ.alia de ĩpoſſibili:in q̃ nulla ponit᷑ negatio:ſiue poſt modũ:ſiue ante moduʒ.⁊ alia de neceſſario: Jligce⸗ in qua ponit᷑ negatio poſt modũ: dũ mõ ter⸗ mini ſimili mõ ſupponãt:equipollent: vt bo minem non poſſibile eſt currere. hominem non cõtingens eſt currere.hominẽ impoſſi⸗ bile eſt currere.⁊ bominẽ neceſſe eſt nõ cur⸗ rere.Quarta regula.ſcilicet Purpurea:ſic intelligitur: ꝙ pꝛopoſitiones quarũ vna eſt de poſſibili:in qua pꝛeponitur ⁊ poſtponitur negatio modo:⁊ alia de contingenti: in qua etiaʒ pꝛeponitur ⁊ poſtponitur negatio mo do.⁊ alia de impoſſibili: in qua poſtponitur negatio modo.lia de neceſſario: in q̃ nul⸗ la ponitur negatio:dummodo termini ſimilt modo ſupponant:equipollẽt:vt iſte equipol lent.hoĩeʒ non poſſibile eſt non currere.ho minem non ↄtingẽs eſt non currere. hoiem poſſibile eſt non currere.et bominem necei ſe eſt currere. ¶ Xõira dicta pꝛĩo ſic arguit᷑ Iſte due pꝛopoſitiones.ſ.hoĩem non poſſibile ẽ c.: haberi etiam per quattuoꝛ regulas pꝛius po currere.⁊ oẽm boĩem impoſſibile eſt curre⸗ re:non equipollent:⁊ tamen in illis verbũ ſe bʒ fimiliter ⁊ modꝰ diſſimiliter: ergo pꝛia re gulg eſt falſa. ¶ Scðdo arguitur, Iſte nõ equi Purpur/ dopo reꝗg. in. tſeſno⸗ ſpra dictiz ſe negat an⸗ feſoliſupꝛ dictiz ſi loto ſelpoeſtadereſupratd⸗ 1ſcconceciturafsnn flr eius i⸗ Gturconſequentia, en ppoſtionum nod⸗ ſunt otrarie lie ſubcötrann tradictoꝛie alie ſubalteme. ppoes gue ſunt inranta Purpirenſceziſte Gortez no fenoͤeſtpoſſble Gorte non leponeſtoningens. Sorte n ſlereeſtinpoſible. Sonten ſeeſtneceſſe otranantur 9 biscneſuntitentialine 1. is Gorteaneren ſilganmannene Go: 1 ninananereſ 1 De ꝓpoſitione modali Folio xxvi. pollẽt oĩs bomo poſſibiliter nõ currit: anul ↄtradictoꝛiꝰ oꝛdo. Pugn at cũ qrto lus homo poſſibiliter currit.⁊ tamen ibi re/ ↄtradicẽdo ſcdðus. Pꝛima ſi ubeſt q̃r tinetur idẽ modꝰ ex ꝑte dicti: qꝛ oĩa eodem mõ fiunt ſicut in illis de ineſſe:gᷓ male dictũ eſt:ꝙ modales equipollẽt ex ꝑte dicti ſicut ille de ineſſe.¶ Tertio ſic af.iſte due nõ equi pollent:nõ oẽm boĩem eſſe aſinũ eſt poſſibi le.⁊ quẽdã hoĩem nõ eſſe aſñnũ eſt poſſibile: ergo tertiũ notabile eſt falſum. añs patet qꝛ iſta:nõoẽm boĩem eſſe aſinum eſt poſſibile eſt negatiua cũ pꝛeponat᷑ negatio toti pꝛo⸗ it negatio n oi hoſſi poſitioni:⁊ alia affirmatiua. na 4 atni boſtonknegmmni Ad röes .Ad pꝛimũ dicitur negãdo conſe⸗ ein pponitur tehhe in oppff. quétia: qꝛ in pꝛima regula dicitf: q termini do:et quanta de eceſſanderhi in oppm. peperẽt eodẽ modo ſupponere:modo ſic nõ itur negatiomoco egnidhien eſt hic. ¶ Ad ſcðᷣm ðꝛ negando ↄnñam:qꝛ mo⸗ nes equipollent boiem oſft, dus non tenetur ibi ſiłr ex quo in vna negat rere: boſem contingese ffie ⁊ n alia nõ.¶ Ad tertiũ ðꝛ diſtinguẽdo añs n non ipoſſibile non dnen, ⁊ ꝓbationẽ eius:qꝛ illa negatio nõ pot vds 1 42 currere Eryybi 8 re ſolũ ſupꝛa dictuʒ:⁊ ſic negat᷑ añs:⁊ filłr ei s ſuppoſitio terminop Tertiar⸗ Nliace: q ſic erpont. ile ginn eſt de poſſibilkin qu negni lo ſoluz. alia de contingenini io pꝛeponitur modo ſoli /lud in qᷓ nulla ponit negatiorfe ante moduz. 1alide neeeſni ni negatio poſt modi di non 1mõ ſupponãt: equipollem ſtn npoſſibile eſt urfere denn gens eſt currere. bommine nn rere. bominẽ neceſſeeſicn „anla. ſeilicet Durporer De oppo rta regula. ſcilicet Punn 1 Krise mo ſpim galium. ur: pꝛopoſitiones quarüfm li:in qua pꝛeponitun iß n⸗ odo: talia de contingenn i ꝓbatio.vel poteſt cadere ſupꝛa totã pꝓpõnẽ: vſic conceditur añs:⁊ filłr eius pꝛobatio ⁊ ne gatur conſequentia. ¶ Item ꝓpoſitionum modaliũ:alie ſunt ↄtrarie:alie ſubcõtrarie:alie cõ tradictoꝛie:alie ſubalterne.ñ oẽs ꝓpõnes que ſunt in quarta linea de purpurea:ſcʒ iſte. Soꝛteʒ non curre re nõ eſt poſſibile.Soꝛtẽ non curre⸗ re non eſt ↄtingens.Soꝛtẽ non cur⸗ rere eſt impoſſibile. Soꝛtem curre⸗ re eſt neceſſe ↄtrariantur ommibus his que ſunt ĩ tertia linea de Jliace. ſcʒ. Iſtis:Soꝛtẽ currere non eſt poſ ſibile.Soꝛtem currere nõ eſt contin gens. Soꝛtem currere eſt impoſſibi le. Soꝛtẽ non currers eſt neceſſe.Et oẽs que ſunt in pꝛima linea de Ama bimꝰ ſubcõtrariãtur his que ſunt in ſcðᷣa linea de Edẽtuli.Et iſtud eodẽ mõ põt pꝛacticari. Itẽ pᷣmꝰ oꝛdo ⁊ tertius cõtradicũt:⁊ ſimiliter ſecũ dus ⁊ quartus ¶ Itẽ pꝛimus oꝛdo te:vice particularis babens ſe hHac hʒ ad ſeriẽ ſe lege ſecunda ſequentẽ Ael Oꝛdo ſubalternus eſt pꝛimus ſiue ſecũdus.¶ Noĩa lineaꝝ.Ama⸗ bimus. Edẽtuli.Jliace. Purpurea. ¶Circa bunc textum. ¶ notãdũ eſt pᷣmo:ꝙ bic ↄſequen⸗ ter petrꝰ biſ.determinat de opponitionibus modaliũ ꝓpoſitionũ.pᷣmo ponens diuiſionẽ que ſic debet intelligi.¶ De numero ꝓpoſiti onũ modaliũ ↄpoſitaꝝ qͥdã ſunt ꝓpões ↄꝛie alie ſunt ꝓpoſitiones ſubcõtrarie: alie zadi⸗ ctoꝛie:⁊ alie ſubalterne. ñ iſte modus ne/ ceſſe ⁊t iſte modus impoſſibile ſe babẽt ↄtra rie:ſicut hoc ſignũ oĩs:⁊ boc ſignũ nullꝰ.Et iſte modꝰ poſſibile ⁊ iſte modꝰ neceſſe ſe ba bent ſubalterne.Et ſiłr impoſſibile ⁊ poſſi⸗ le non ſubalternantur:ſed poſſibile poſſi⸗ bile nõ:ſe bñt ſubcõtrarie. Et neceſſe ⁊ poſſi bile nõ:ſe habent ↄtradictoꝛie. Silłr impoſ⸗ ſibile ⁊ poſſibile ſe habent contradictoꝛie OIſta tamẽ diuerſitas modoꝝ nõ ſufficit ad boc ꝙ alique pꝛopoſitiones ſint oppoſite: ſʒ cum boc requiruntur conditiones requiſite ad hoc q pꝛopoſitiones de ineſſe opponant᷑ que poſite ſunt circa pꝛimam figuram. ¶ otandumeſt ſecũdo ꝙ oppões in modalibus cõpoſitis eodem modo ſumũt᷑ ſcut in illis de ineſſe. ita ſingularis affir⸗ matiua contradicit ſingulari negatiue. dum modo obſeruantur conditiones requiſite ad contradictionem.vt iſte due:boc ly bominẽ currere eſt poſſibile:⁊ boc ly bominem cur⸗ rere non eſt pe ſſibile.¶ Similiter vniuerſa lis negatiua ⁊ particularis affirmatiua con⸗ tradicunt:vt nullum ly bominez currere eſt poſſibile:⁊ aliqð ly bominẽ currere eſt poſſi bile. ¶ Et fimilitervłis affirmatiua particu laris ſiue indefinita negatiua obſernatis cõ ditionibus contradicunt:vt iſte due contra⸗ Intelle!⸗ ctus diui ſionis De ppoſi tione mo daliuʒ cõ poſitarũ. dicunt.omne ly bominẽ currere eſt poſſibi⸗ le. ⁊ aliquod ly bomineʒ currere nõ eſt poſſi⸗ ſubalternat᷑ quarto:⁊ ſiłr ſcðus ter⸗ ꝓile.¶ Similiter particularis affirmatiuavtł tio.vñ vᷣſus. Certieſt quarto ſemꝑ ⁊trarioꝛdo.Sit tibi linea ſubcõtra ria pꝛima ſecũde.Certiꝰ eſt pᷣmo ſꝑ indefiuita: aparticularis negatiua vel inde⸗ finita obſeruatis conditionibus ſubcõtrari⸗ ant᷑:vt aliqð ly bominẽ currere eſt poſſibile Vliquodq ly bominẽ currere nõ eſt poſſibile d ij De oppõ Tractatus Pꝛimus Sitr bolez eur rere eſt poſſibile:⁊ boĩeʒ cur rere nõ eſt po ſſi bile ſubcõtrariãt᷑. Siłr vlis affirmatiua:⁊ vłis negatiua ↄditiõibꝰ obſer uatis:ꝛiant᷑:vt oẽ ly boĩeʒ currere eſt poſſi bile:⁊ nullũ ly hoĩeʒ currere ẽ poſſibile.Si⸗ militer vłis affirmatiua:⁊ particularis affir⸗ matiua:fiue vlłis negatiua ⁊ ꝑticularis nega tiua:ſubalternant᷑ ↄditionibus obſeruatis. vt oẽ ly boĩeʒ currere eſt poſſibile ⁊ aliqð ly boĩem currere eſt poſſibile.Silłr iſte ſubal⸗ ternãt᷑ nullũ ly boĩem currere eſt poſſibile aliquod ly boĩem currere non eſt poſſibile. ¶ Motãdũ eſt tertio ꝙ h̊ ↄſeq uẽter ne moda/ viaæd eſt de oppoſitione ꝓpoſitionũ moda lium diui Brum. Agdbuc ð oppoſitõ ne moda lium diui ſarum liũ diuiſarũ. Unde alique ꝓpões diuiſe ſunt de ſubiecto ſingulari ⁊ tales ſi ſint de ſimili⸗ bus modis:⁊ vna ſit affirmatiua ⁊ alia nega⸗ ſibiliter eſt aĩal.⁊ oĩs bõ impoſſibiliter non eſt aial.¶ Sʒ ſi eſſent de modo vli: ⁊ in vna ꝓpõe pꝛeponeret᷑ negatio vno modo:⁊ alia poſtponeretur modo.a in alia pꝛeponeretur vna negatio modo:⁊ non poſtponeretur ob ſeruatis cõditionibꝰ ad oppõem ſubcontra⸗ riã requiſitis:ſubcontrariantur.vt aliqͥs bõ non neceffſario non currit.⁊ aliqͥs bõ nõ ne ceſſario currit.Silr aliquis bomo nõ impoſ fibiliter currit:⁊ aliqͥs bõ nõ impoſſibiliter nõ currit.¶ Sʒ ſi ſint de ſimilibꝰ modis vni⸗ uerſalibꝰ:in quaꝝ vna pᷣponitur negatio mo do:⁊ in alia nomobſeruatis ↄditionibus ad oppoſitionẽ ᷣdictoꝛiã reqͥſitꝭ opponunt᷑ co⸗ tradictoꝛie.vt omnis bõ neceſſario eſt aĩal aliqͥs bõ non neceſſario eſt aial. Siłr oĩs bõ impoſſibiliter eſt aĩal:⁊ aliquis bomo nõ im poſſibiliter eſt aial. ¶ Sed ſi tales ꝓpõnes tiua:in qua negatio pᷣponit᷑ mõ:obſeruatꝭ cõ fint de ſimilibus modisvmuerſalibus:in qͥꝝ ditionibꝰ opponunt᷑ Sdictoꝛie:vt ſoꝛtes poſ vna pꝛeponit᷑ ⁊ poſtponitur negatio modo: ſibiliter eſt bõ.ſoꝛtes nõ poſſibiliter eſt bõ. a in alia nec pᷣponit᷑ nec poſtponit᷑iobſeruatꝭ ¶Si dvo ſint de modis ↄᷣdictoꝛijs obſeruatꝭ conditionibus ad oppõnem ſubalternam re ↄdi tionibꝰ:opponũt᷑ ↄdictoꝛie.vt ſoꝛtes poſ quiſitis ſubalternantur vt oĩs hõ neceſſario fibiliter eſt bò. ⁊ ſoꝛtes impoſſibiliter eſt bõ. eſt lapis.⁊ aliquis bõ non neceſſario non eſt Siue ſoꝛtes neceſſario eſt hõ:⁊ ſoꝛtes poſſi⸗ aĩal.Silłr oĩs hõ impoſſibiliter eſt aĩal⁊ oĩs biliter nõ eſt bõ.¶ Si vo tales ꝓpõnes ſint hõ nõ impoſſibiliter non eſt aĩal.Et ſilr põt de ſubiectis cõib:⁊ ſint de modis ↄijs: ob⸗ dici de modalibꝰ q̃ ſunt de ſimilibꝰ modis p⸗ ſeruatis ↄditionibꝰ ad oppoſitionẽ ꝛiã reqͥ ticularibꝰ.¶ Tũc ibi. ñ oẽs ꝓpões ac. Hic ſitis Z̊ãt᷑ vt oĩs bõ neceſſario eſt aĩal: ⁊ ois dicit pe.biſ.conſequenter ꝙ ꝓpoſitiones de bõ impoſſibiliter eſt aĩal.Si vo ſint de mo⸗ quarta linea ⁊ tertia contrariantur.Et de pᷣ⸗ dis gdictoꝛijs: ↄditionibꝰad oppõem dicto ma ⁊ ſecunda linea ſubcontrariãtur. Sed de riã reqͥſtis obſeruati:ᷣdicũt vt oĩs hõ neceſ ſecunda ⁊ quarta contradictoꝛantur:⁊ ſimi ſario eſt aĩal⁊ qͥdã hõ poſſibiliter nõ eſt aĩal liter de tertia ⁊ de pꝛima. Et pꝛopoſitiones Silr oĩs bõ impoſſibiliter eſt aĩal:⁊ qdã bõ de quarta ⁊ de pꝛima ſubalternantur.⁊ ſimi⸗ poſſibiliter eſt aĩal. Sed ſi ſint de modis ſu liter de tertia ⁊ ſecunda. Sed erponendo il⸗ cõtrarijs obſeruatis ↄditionibꝰ ad oppõem las regulas de modalibus compoſitis: totuʒ ſubcõtrariã reqͥſit:ſubcõtrariant᷑ vt bõ poſ⸗ falſum eſt.⁊ exponẽdo de diniſis ſicut patuit ſibiliter eſt aĩal.⁊ hõ poſſibiliter nõ eſt aĩal. in quarto notabili lectionis pꝛecedentis ve⸗ Si vero ſint de modis ſubalternis:obſerua rum eſt ꝙ aũt non eſt verũ de modalibꝰ com tis ↄditionibus ad oppõem ſubalternã reqͥ poſitis conſequenter videbitur in logica ſitis opponunt᷑ ſubalterne vt oĩs bõ neceſſa . — tiepponr e po polſidiliter eſt animal ¶ Contra dicta af pꝛimo ſic. Iſte Sitr oĩs hõ impoſſibiliter eſt aĩal:⁊ quidaʒ non ſunt contrarie.bominem currere nõ eſt bomo poſſibiliter non eſt animal. poſſibile:⁊ nullum bomineʒz currere non eſt F poſſibile:cũ ſint ſimul vere:⁊tamen vna eſt ¶ ’ Notãdũ eſt quarto q ſi pꝛopoſi in tertia linea: alia eſt in quarta:ergo textꝰ tiones modales de ſubiectꝭ cõibꝰſint ſimiliũ eſt falſus:qui dicit ; ꝓpoſitiones de quarta modoꝝ: tunc ſi ſint de mõ vlłi quarũ vna eſt linea⁊ de tertia cõtrariãtur. Becundo ſic affirmatiua ⁊ alia negatiua: in qua negatio arguitur iſte non ſi umt cõtradictoꝛie ens E ponit᷑ poſtmodũ: conditionibꝰ obſeruatꝭ ad ens eſt neceſſe ⁊ enseſſe ens non eſt neceſſe ʒꝛietatem re. aiſitis:opponunt᷑ cõtrarie.vt cum ſint ſimul vere ⁊ tñ vna ponitur. in muar. oĩs homo neceſſario eſt animal: ⁊1 ois bomo ta linea: t alia in ſcda:ergo textus: eſt falſus neceſſario nõ eſt aĩal. Sitr oĩs bomo impeſ q dicit ꝙ pꝛopoſitiones de quarta lines 1ſe Neptz neniins egcöein T. Ulotandiieſt bil⸗ ſetinei minoc lrſct wo eceti ,ditoꝛan hoicn ieinncen aſbic nl eſte , rſinidl inſeam utetipoleras 20ppoftches CalbusGedofieſttales , berentoppoſinöes inter eleil zepoſſentfmul eſſe er. c fiefaleis et fallum:ergo an Mpez ſ pponesde Angen Ntoopponeretur imter ſertuncette Nulliensconngetereſt de un Coltingemer nonet deus. Euſn cütſideötmnieglid ens ine⸗ 1äicſens rngete et ders meſunſimi vere ſcheſtmul Dmeeumt fmnnl veren dueſude le dper gisdiecinndige Uunmn Meſimul tle:tg Slunt catbegor . 5 Dnchniner:enniren uen Repomt 7 poſtponitu megton lunec öponi? necpoſtpontichint nomidus ad opponem ſiihalnm. s ſubalternantur ois oteiin 18. aliquis bo pon neceſenomt 5ilr ois bo impoſſibiliter eſteil n impoſſibiliter non eſtaial bitni modalib? q ſuntde ſimilib note, nb'. (Tücibi. Uñoẽs phoes ..bil. conſeuenterg ppoſtina linea t tertia contrmiannr x cunda linea ſubcontrmim A 14 quarta contradictoummein tertia de pꝛim. Etopymnii 1a t de pꝛima ſuboltemumn f tertia :ſecunda. Gelenenmin nlas de modalbusolſinn to notabil lectionis ecliin it non eſ ven de nocl i cpaut nor videbitmrin conſequenter nloen 4 dictz af pelno ⸗ De ꝓpõne cunda cõtradictoꝛiantur.¶ Tertio arguitur ſic.iſte nõ ſunt ſubcõtrarie.bhoĩem eẽ aſinum eſt poſſibile.⁊ boĩem non eſſe aſinũ eſt poſſi bile:cũ poſſunt ſimul eſſe falſe.a tamen vna eſt in pꝛima linea:⁊ alia in ſecunda:ergo tex tus eſt falſus qui dicit A omnes tales ꝓpo⸗ ſitiones ſubcontrariantur. ¶ Reſpõdetur ad oẽs tres rõnes filr. Dicendo ꝙ textus nõ intelligitur de mo Acceptõ nes cõtin gen. ſpali ter dicti. dalibus cõpoſitis ſed debet intelligi de diui ſis ſi debeat eſſe verus.⁊ ſi de cõpontis intel gatur eſt falſus.⁊ non tenendus. ¶ QAueſtio addita ꝑ thomaʒ bꝛicot ¶ Querit᷑ vtrum pꝓpõnes de vtin genti ſpãliter capto faciant oppoſitiones: equipollentias:⁊ ↄſequẽtias.cu alijs moda⸗ libꝰ ⁊ inter ſe.¶ Arguit᷑ ꝙ non qꝛ nõ ſeqͥtur: de? neceſſario eſt deus: ergo deꝰ contingẽ⸗ ter eſt deus.Silr iſte non ↄtradicunt:omne ens neceſſario eſt deꝰ et aliqdð ens contingẽ ter eſt deꝰ:cum ſint ſimul falſe: ergo ꝓpoñ⸗ tiones de cõtingenti ſpaliter capto non faci unt equipollẽtias ⁊ oppoſitiões cũ alijs mo dalibus.¶ Scðo ſic:ſi tales ꝓpoſitiones ha berent oppoſitiões inter ſe:ieq̃retur ꝙ due ↄꝛie poſſent ſimul eſſe vere:a due ſubcõtra⸗ rie falſe:ↄñs eſt falſum:ergo ⁊ antecedens: ↄna ptzʒ:q; ſi ꝓpõnes de ↄtingẽti ſpaliter ca pto opponerẽetur inter ſe:tunc iſte erũt ↄꝛie nullũ ens contingẽter eſt deꝰ: ⁊ nullum ens contingenter non eſt deus.Et ſimilliter iſte erũt ſubcõtrarie:aliqð ens ↄtingenter ẽ deꝰ ⁊ aliqð ens ↄtingẽter nõ eſt deus:ſed due pᷣ me ſunt ſimul vere:a ſcðe ſimul falſe: gᷓ due ZIrie erunt funul vere:⁊ due ſubcõtrarie ſimł falſe.⁊ per ↄñs due contradictoꝛie fimul ve re:et etiam due ſimul ſalſe: vt ptz per rõem pꝛius factam.¶ In oppðſitum arguit᷑:qꝛ ta⸗ les ꝓpoſitiones ſunt cathegoꝛice ergo vel babent opiniones:a equip llentias inter ſe vel cum alijs modalibus. ¶ Motandũ eſt pꝛimo ꝙ contingẽs ſpecialiter capiẽdo ipᷣm põt capi tripliciter. Unoꝰ ſcde intẽtionalit᷑.⁊ tuncvalet tm̃ ſicut boc cõplexuʒ ꝓpõ qͥ neq; eſt neceſſaria neq;. impoſſibilis:et ſic facit ꝓpoſitionẽ mali cõ⸗ poſitam. ¶ Alio modo põt capi pꝛime inten tionaliter:et tunc tantũ valet ſicut hoc com plexũ:ens qð põt eſſe ⁊ põt non eſſe: ⁊ fic nõ focit ꝓpoſitionẽ modalem:ſed eſt differẽtia „ modali. xxvij. entis:q; entiũ aliqua ſunt neceſſaria:aliqua vero contingentia.¶ Alio mõ capitur ſinca⸗ thegoꝛeumatice.⁊ valet tm̃ ſicut boc cõple⸗ xum poſſibiliter et poſſibiliter nõ:vel tm̃ ſi cut hoc complexuʒ: neq; neceſſario:neq; im poſſibiliter.verbi gr̃a:bec pꝛopoſitio. Soꝛ⸗ tes cõtingenter eſt albus: valet tantuʒ ſicut hec ꝓpõ.ioꝛtes poſſibliiter eſt albus: et ſoꝛ⸗ tes poſſibiliter non eſt albus.Et ita exponẽ de ſuut omnes alie ꝓpoſitiones de contin⸗ genti ſpecialiter capto. Obſeruãdum eſt ta men:ꝙ ſi talis ꝓpoſitio ſit ſingularis vel in definita ex ꝑte ſubiecti: vt in icdðᷣa ꝑte illius copulatiue addatur ſubiecto relatiuũ idẽpti latis:als nõ eſſet bona expoſitio. Rerbi gra tia.iſta ꝓpõ ens cõtingenter ẽ deus: nõ de⸗ bite exponit᷑ ꝑ iſtam:ens poſſibiliter eſt deꝰ ⁊ ens non poſſibiliter non ẽ deus:qꝛ illa co⸗ pu latiua eſt vera:et tñ pꝛopoſitio de contin genti ſpecialiter capto eſt talſa:ſed debet ſic —.— exponi.ens poſſibiliter eſt deus.⁊ idem ens poſſibiliter uon eſt deus. ¶ Motanduʒ eſt ſcdðo ꝙ duplerx eſt opinio circa ꝓpõnes cõtingenti ſpecialiter capto. AUna eit ꝙ ille ꝓpõnes ſint bypotbe⸗ tice:ita ꝙ eis coꝛreſpondẽt in mente ꝓpoſi⸗ tiones cathegoꝛice:neq; eſt aliqua ꝓpõ mẽ⸗ talis vltimata de cõtingenti ſpaliter capto: qꝛ omnia ſunt expꝛeſſa in mente:⁊ ſᷣm iſtam opinionẽ ꝓpoſitiones de contingenti ſpali ter capto:nõ baberent ↄuerſionẽ pꝛopꝛie di cta:neq; oppoſitionẽ cõtrariã vel ſubcõtra⸗ Opinio.i riam:ſed ſolum oppoſitionẽ contradictoꝛiã. AItẽ et iſtis non fieret ꝓpꝛie fillogiſmus ca⸗/ thegoꝛicus:ficut neq; ex pꝛopoſitionibꝰ by⸗ potheticis.¶ Alia eſt opinio confoꝛmioꝛ mẽ ti ariſtotelis: qꝛ docet in libꝛo pꝛioꝝ conuer tales pꝛopoſitiones ⁊ ex eis ſillogiſare: ᷣm quã opinionem tales pꝛopoſitiones ſunt ca thegoꝛice.Et licet equiualeãt in ↄſequendo ꝓpoſitionibꝰ bypotheticis:non tñ in ſigni⸗ ticando:et ſᷣm illã opinionẽ tales ꝓpoſitio⸗ nes bene babent oppoſitionẽ contrariaʒ et ſubcontrariam inter ſe.¶ Triplex tñ eſt op⸗ pofitio contraria vel ſubcõtraria. Ina eſt qͥ ad modum enunciandi ⁊ legem ſimul. Alia quo ad legem tantũ:de qua pꝛius dictuʒ eſt. Alia vero quo ad moduʒ enunciandi tantũ: ⁊ iſta inuenit᷑ in ꝓpoſitionibꝰ de contingen ti ſpecialiter capto. Nam iſte due de quibus argutum eſt in ſecunda ratione ante oppoſi Diſio.ij. tum:ſcilicet nullum ens contingenter ẽ deꝰ dij. Tractatus Pꝛumnus. et nullũ ens contingẽter nõ eſt deus: ↄꝛian⸗ ponuntur t equipollent ficut alie de ineſſe. tur q;tum ad modũ enunciandi. Et ſimiliter ¶ Scða ↄcluſio: ppoſitiones modales diui⸗ iſte due aliqð ens contingẽter eſt deus: et a ſe de contingenti ſpecialiter capto:non faci liquod ens contingenter non eſt deus: ſub⸗ unt oppoſitiones ⁊ equipollentias cũ ꝓpoſi Pꝛĩa con cluſio. contrariantur qᷓ;tum ad modum enuncian⸗ tionibus modalibus diuiſis de alijs modis. di:et tamen due pꝛime poſſunt ſimul eſſe ve patet ꝑ pꝛimã rationẽ ante oppoſitũ.¶ Ter re:relique vero due ſunt ſimul falſe: ideo nõ tia ↄcluſio.pꝛopoſitiones modales diuiſe de opponütur m leges. contingenti ſpecialiter capto: vt diſtinguit᷑ = 2 contra ne iũ et i bile: habẽ ¶ notãdũ eſt tertio: ꝙ; licet due cõ pollenti ceſſariũ et impoſſibile: babẽt equi . iG⸗ pollentias et oppoſitiones qᷓ;tum ad i trarie de contingenti ſpãliter capto poſſunt enunciandi incer ſe:pater er iorts, mcaͤn ſimul eſſevere:⁊ dne ſubcõtrarie falſe:tñ nõ ſeqtur duas gdictoꝛias eẽ ſimulveras.¶ ñ ¶ Dubitatur pꝛĩo. Utrũ in ſolis p duplet poteſt fieri figura in talibus pꝛopoſi poſitionibus de ↄtingenti ſpãliter capto:cõ tionibus:vna in qua ponantur pꝛopoſitio⸗ cedi debeat duas ↄꝛias eẽ ſimul veras. Et nes contrarie ſimul vere:⁊ earum ſubalter/ arguitur ꝙ nõ.qꝛ eque bene iſte ſunt ſimul ne ꝓ ſubcontrarijs:⁊ tũc in tali figura nõ in vere:nullus hõ neceſſario nõ eſt albꝰ.nullus uenitur oppoſitio Ʒdictoꝛia: qn in omnibus hbõ neceſſario non eſt albus:ſficut alie que di illis ꝓpoſitionibus ly contingẽs: negabit᷑. cte ſunt de contingenti ſpecialiter capto: et Verbi gratia. ſi oꝛdinentnr iſte /qᷓttuoꝛ in fi tñ ſuut eque bene contrarie ficut alie qꝛ ſũt gura:nullũ ens cõtingenter eſt deus: nullũ eiuſdẽ foꝛme cũ ipſis:ergo nõ in ſolis pꝛopo ens ↄtingenter nõ eſt deus: aliquod ens nõ ſitionibꝰ de ↄtingenti ſpãliter capto inueni cõtingẽter eſt deꝰ:aliqð ens non contingen untur due contrarie vere.¶ Secũdo ſic.iſte ter nõ e ſt deus:tunc ibi inueniũtur bñ tres ſunt ſimul vere: nullus bomo inqtum albꝰ oppoſitiones:ſcʒ cõtraria: ſubcõtraria:a ſub eſt riſibilis.nullus homo inqᷓ;tum albus nõ alterna.ſed non inuenitur oppoſitio dicto eſt riſibilis:⁊ tamen ſunt eque bene ↄtrarie ria:ꝛ ſi in vna contradictoꝛiaꝝ ly ↄtingens fſicut alie de contingẽti ſpecialiter capto:cũ neget᷑:in altera debet negari. ¶ Alia poteſt fint eiuſdẽ foꝛme ſiẽ alie.Eodẽ mõ argueret᷑ dari figura in qua ponatur oppoſitio ᷣdicto de alijs reduplicatiuis.¶ Item de iſtis. non ria ⁊ tunc non inuenitur ibi oppoſitio ſubal tantũ homo eſt animal. non tantũ bomo nõ terna.⁊ per ↄñs ad ↄtrariam nõ ſequit᷑ ſub⸗ eſt animal.que ſunt ſimul vere: ⁊ tamẽ eque contraria: neq; ad contrarias eſſe ſit veras: bene vidẽtur eſſe contrarie ſicut alie.¶ In ſequitur ſubcõtrarias eſſe ſimul veras.vbi oppoſitum arguitur:qꝛ nõ conſueuit de alijs gra.ſi oꝛdinãtur iſte ĩ figura:nullũ ens ↄtin pꝛopoſitionibus dici: q in ipfis due contra⸗ genecr ẽ de?: nullũ ens ineyte⸗ nõ ẽ de? Tie ſint ſimul vere.igitur. aliqð ens ↄtingẽter ẽ deꝰ:aliqð ens ↄtingẽ⸗ „ . rer nõ eſt de: i bene inueniuntur ibi ſen ¶ Agd dubiũ reſpõdet᷑ ꝑ tres ꝓpoſi oppoſitiones.ſ.contradictoꝛia:contraria:et tiones.¶ Rꝛima eſt. Nulle alie ꝓpoſitiones ſubcõtraria:ſed nõ inuenit᷑ oppoſitio ſubal- modales nõ exponibiles ab alijs de contin⸗ terna:qꝛ ab illa in qua iſte modus ↄtingens genti ſpecialiter capꝑpo:habent duas contra negat᷑:ad illã in qua nõ negatur:mõ valet cõ rias fimul veras.patẽt: quia ſi alique eſſent ſequẽtia.non em̃ ſeqͥtur:nullum ens ↄtingẽ ſimul vere.maxime eſſent ille de quibꝰ argu ter nõ eſt deꝰ:ergo aliquod ens cõtingenter gutũ eſt in pꝛima rõne dubij.ſed ille nõ ſunt nõ eſt deus.Nam pꝛĩa exponitur pervnã diſ contrarie:qꝛ ad contrarias requiritur ꝙ om iunctiuã:a ſecunda per vnam copulatiuam. nis particularitas invna ſit vniuerſalitas in modo diſiuuctina non infert copulatiuaʒ af alia.⁊ nõ ecõtra.modo in illis de neceſſario: firmatiuam. O Iſtis notatis ſit pꝛima cõclu⸗ ly neceſſariũ quod eſt in vtraq; negatũ tene ſio. Pꝛopoſitiones modales compoſite de tur particulariter. ideo ille non ſunt contra contingenti ſpãliter capto: licet nõ faciant fe.In illis aũt de ↄtingẽti: ly ↄtingens q8 oppoſitiones et equipollentias cũ alijs mo⸗ de ſe eſt modus particularis in vtraq; nega dalibus tamen bene faciunt oppoſitiones ⁊ tur:a ideo in vtraq; tenetur vniuerſaliter. equipollẽtias inter ſe:ſicut alie modales cõ ¶ Secũda pꝛopoſitio.ſi ꝓpoſitiões exponi⸗ poſite.patet:q;ꝛ ſunt pure de ineſſe: ergo op viles teneãtur eſſe pꝛopoſitiones catbego⸗ Secũda concluſio Tertia cõ cluſio. Pꝛĩapꝛo poſitio. Secũda. d – Lerti. ,G4 latann, ns lieideſhi i e de rchnerenſn u e cle⸗ mrelmntagfen de lifrtenuhio vfn , mopoſitiones dece Nterqbohoſtn e liltercprornunch adert ernsvel diusſ beonmas ſallane ontrarie de comin apdeſentfinnlven⸗ ner Oe dicteſunt in ſecundarat⸗ ſtum veftonia ſet dia wer ſuntconmxriez inillgeim õ eſreeſtvnapartienlontas. ticulartas maneretin amdadr leralieduenonſont iuddnmn Herunly contiggensegr ſcgnensincluditin trachtii penmacpeeſtvmemiuerflir⸗ Atontrarusſegninu gml Clluantsmanezt in andubrs lermmarionccepta ymcn acce Maermiwbllirelteminns cueſtcilisfigni ippoßf nrarias ſegneritur en umeuinanebng. Asr aſinderdinis Erſfint . tflent al, v: ppoſtnr aliede „ Ppoſitioneg, ddein en es mod, eſe 8 liter nte din, eque deneiſte ſunf, oneceſſario nöͤeſtalb . noneſt albus:ficutali i mingemtiſpetilitgneme elnenti ſpecialiter noe ene comtrarie ſicut alieg uipfisergo n inſolioß tingemti ſpiliter cptoimnen trane vere. (Gecicoſeſte e: nullus bomo inhtun aiß Allus bomo inctum Abiod tamen ſunt eque bene mnie mntingeti ſpecialitercptni me ſic alie.ocenoger icatimis. (Iem de iſtis. ien kamimal. non tanti bonon ſunt fimul vere: 1tamẽele ſſe contrarie ſicutalie. uitur:q: no conſuenitdeals s dici: p in pfis due connin cre. igitur. reſpoet mesppoi 4 na eſt. ulle alte poftian⸗ 4 vonibilesabaliß de contit er cmo:baben Tertia. De ꝓpõn emodali vice adbuc non babebunt contrarias fimul veras:ſaltem loquẽdo de reduplicatiuis: pa tet:quia ille de quibus argutum eſt in ſecun da ratione non ſunt contrarie:eo ꝙ ty albũ in ambabus reduplicatiuis tenetur particu⸗ lariter:⁊ ſic eadem particularias poncretur in ambabus contrarijs. De excluſinis autezʒ diceretur: ꝙ non contrariantur: quia ly bõ in vtraq; ſupponit confuſe tantum ita te⸗ netur particulariter. Et licet in ſecunda ne⸗ gatio cadat ſupꝛa ly homo:quia tamen ly bo mo ſupponit in affirmatiua ratione ſigni ſpe cialis ſuppoſitionis:ſcilicet ratione de ly tã tum ideo non variatur eius ſuppoſitio in ne gatiua.qꝛ tamen ᷣm aliquos lytantum:non eſt ſpeciale ſignũ ſuppoſitionis.ideo dicen⸗ dum eſt vel ꝙ in excluſiuis due contrarie nõ ſunt ſimul vere. vel ꝙ ille que dicte ſunt non ſunt cõtrarie: qꝛ in vtraq; ly tantũ:negat᷑: ita includit iſtam coniunctionemvel que eſt vna pticularitas: ſicut ly ⁊ eſt vna vniuerſali tas. Tũc fit tertia p:opoſitio.pꝛobabile eſt dicere ꝙ pꝛopoſitiones de contingenti ſpe⸗ cialiter capto:nunqᷓ habẽt duas contrarias verasvel duas ſubcontrarias falſas patet:qꝛ ſi alique contrarie de contingẽti ſpecialiter capto eſſent ſimul vere: maxime eſſent ille que dicte ſunt in ſecunda ratione ante oppo ſitum queſtionis.ſed dici poteſt ꝙ pꝛime nõ ſunt contrarie qꝛ in illis pꝛimis ly ↄtingens negatur.a ita includit iſtam coniunctionem vel que eſt vna particularitas.⁊ ſic eadem ꝑ ticularitas maneret in ambabus. ¶ Simili⸗ ter alie due non ſunt ſubcõtrarie quia in nul la earum ly contingens negatur ⁊ per coi⸗ ſequens includit in vtraq; iſtam coniunctio nem: que eſtvna vniuerſalitas.modo ſicut ad contrarias ſequitur ꝙ nulla eadem parti cularitas maneat in ambabus.niſi fuerit de terminatio accepta vnica acceptiõe cum ſuo determinabili. vel tominus ſupponens ra/ tioue ſpecialis ſigni ſuppoſitionis.ſic ad ſub contrarias ſequeritur vna vniuerſalitas remaneat in ambabus. ¶Ad rationes dubij patet ſolutio ex dictis Et fimiltter ad ratio⸗ nes queſtionis. Et ſic eſt finis buius pꝛimi tractatus. „ „ dD. iiij Folio Tractatus Secundus ecninen 0 „ „ „ 3 . 4 ee i C. nadit ſecundus tractatus de pꝛopꝛie dictũ. Uniuerſale mẽtale ꝓðe dictu ttuine oiii ſmnii⸗ ponee pplurv eHone natuz alegi eeſn e i a hiie ag. ꝓ pluribꝰ: 9 mtà of tetionns , vo: gq ſumit᷑ pꝛope iur aeſimilitudo oĩm hoĩm: cui ſuboꝛdia ſlun nartor G Ut pꝛope tur iſta vor bõ. ꝗ Sed vniuerſale mẽtale im unanneſte „ et ſic de pdica⸗ pꝛopꝛie dictum eſt illud quod ex ſua impõne ſin temmimsredſq bile qð ð pluri⸗ natũ eſt ſupponere ꝓ pluribus. illud eſt na ſteemn een gobrgepeo 4 bʒs pdicat᷑ vt hõ turalis ſimilitudo vniuerſaliũ vocaliũ ⁊ vni⸗ ufh ſtitr girthiaine DODiñq; ſumit᷑ cũ uerſaliũ que ſunt ſcripture. Iñ vniuer ſalia e mnog fn eztln depl⸗ C munt ſic ðe ỹ vocalia: vniuerſalia ſcpta:a vniuerſalia mẽ retufin ini piendont — dicabł ⁸ talia iinpꝛopꝛie dicta fine nõ vltimata: ſunt . lundemnoe innsfftgelns Vniuerſa vuo ſolo pdicat vt ſo agble quod ð vniuerſalia ad placitũ ſignificantia illas res geſs petichleran in ipecu le ⁊ pꝛedi rib⸗ 55. 59 yt ſoꝛtes vel de plu guns vuiuerſalia mẽtalia popꝛie dicta ſigni⸗ fito tirieldon Petianied cabile dif llbꝰ vt bõ ¶ Uñ pᷣdicabile ppᷣe ſũp ſicãt naturaliter. Unde vniuerſalia ad placi Hhecf mgodffiniun mniuc ihe, ferunt tũ ⁊ vle iqdẽ ſunt ſᷣm rem:tamè diffe⸗ tũ ſignificantia ſunt duplicia. ¶ Quedã ſunt Dinifo Alhe ahetneunni oſteimpie⸗ runt pᷣm rõneʒ:ꝛ vninerſale diffinit ireue lenpoſſtionis ſunt termini cões vo⸗ vlis ad Ge ſtanaturaveletn icn die er eſſe in pꝛedicabil rin cales:vel ſcripti:ſiue mentales impꝛopꝛie di placitu Petſenideyluri dintim. O. p 1pꝛedicabile vero ꝑ dici ð cti:ad placit fignificã cR. FPiacitum ncee röiti ¶ Eſt emim pꝛedicabi 9 placitum ſignificãtes res non ea rõne ſignifca⸗ gerſintarnerptonterde ¶ Eſt enim pꝛedicabile quod aptũ qua alterius ſunt ſigna vt fut iſti termini: bõ tis. Portedic eturnotiter, natũ eſt dici de pluribus. Uniuerſa equus. aſinus. Alia ſunt vniuerſalia ſecun tpoftions opterprecichblil ſigiicinu (Etnoc iſtitemm le autem quod aptum natum eſt eſſe de impoſitiõis⁊ ſunt termini communes vo in plnribus cales: ſcripti: vel mentales impꝛopꝛie dicti:ſ ſerilier renti,n dicwbile gnificantes res ea ratione qua ſunt ſigna vt cccoti ce ſgnifcit el tũ bit AIſte eſt ſecundus tractatus ſũmularũ magi⸗ ſunt iſti termini nomen: verbuʒ: pꝛopoſitio: tones fredifintiones: g ai ſn petri biſpani in quo determĩat ð vniuer oꝛatio:genus:caſus:numerus:⁊ ſi de alijs. ſſavot teſtboꝛdingturt altenn gicobile (Tuncibi. Eſt eñ predi ſalibus cnius ſubiectum attributionis ẽ iſte Cn 0 Pic zpr anctoꝛ ponit difinnon terminus vninerſale ⁊ eius pꝛopꝛia paſſio ẽ tãdum eſt tertio qp vmuerfale EE mẽtale ppꝛie dictũ iui abiſſernen . Aeceptio iſte kefntinns pꝛedicabile quod eamin elſtnengſnge Prper oe de ibſierumwnnrafnn nes vlis. ¶ Motãdũ eſt pꝛimo qꝙ; iſte terminꝰ intẽtionis: t eſt illud quod ex ſua natura na talis pꝛo⸗ git Ugetnnes vniuerſale capit᷑ tribꝰ mõis. vnomõ ꝓ vli in tu eſt ſupponere pꝛo pluribns non ea ratio⸗ pꝛie dicti n eſnmpmmef crberenm cauſado: ⁊tũc iſte terminusvle eſt terminꝰpᷣ ne qua ſunt ſigna: ſicut ſunt cõceptus qͥ ſunt Gifren ſanultetcinmen me intẽtionis: ⁊ deſcribit᷑ ſc. Iniuerſale eſt naturales ſimilitudines boĩm: aſnoꝝ: eqꝝ inc iunnin ens quod eque pꝛĩo ẽ cã plurium effectũ ſpẽ ſic dealijs:qui etpꝛimũtur per iſtas voces: ine legfedſfnitominglis diſtĩctoꝝ: vt deꝰ a celũ. Alio mõ capit᷑ p vni bomo:aſinus: equus.¶ Aliud eſt vniuerſale ſiutkein ſctaheſ erden nerſali in eſſendo.tunc tm̃ ſignificat.ſicut ̊ mMentale pꝛopꝛie dictuʒ: quod eſt ſecunda in nenſtimimiſnmim aggregatü:natura communis pluribus ſepa tẽtio. eſt illud quod ex ſua natura natuz eſt (Lorten dictapei ta ipſis ̃m rẽ ⁊ rationẽ.x iſtis duobꝰ modis ſupponere pꝛo pluribus ea ratione qͥ ſunt al Nota de fllifnu ganlmwſce non eſt hicad pꝛopoſitum de vniuerſali. Ter terius ſigna:ficut ſunt conceptus quibꝰ ſub⸗ terio pꝛi⸗ ten rne etrcleit tio mõ capit᷑ pꝛo vniuerſali in pꝛedicando: ⁊ oꝛdinẽtur iſtitermini genus:ſpecies:nomẽ: me vel ſe ſfinrnſbeiſthin vłe vo iſto modo eſt bic ad pꝛopoſitum Ferennit: nabe alhs Eñ aulelietrer. poteſt trni n⸗ nannuſ mn f ri cale mẽta I6 2 igi ꝙ aliquis terminus ſit pꝛimei entioni⸗ lnſoefinſiff ie le ⁊ ſcptiũ ¶MNotãdũẽ ſcðo qꝙ; vniuerſale in p̃ᷣ tionis vel ſeer intẽtionis. Ino nde ise Ennenlnfci dicando eſt tripler.ſ.vniuerſale vocale:vni⸗ ſi uboꝛdinatur intẽtioni pꝛime vel ſecunde. ⁊ e⸗ aliiciti⸗ ſpekluit uerſale ſcriptũ:⁊ vniuerſale mẽtale. Vniuer ſic quilibet terminus pꝛime impoſitõis dics 4⸗ ſtnere cn nndent ſale vocale eſt terminꝰ incomplerus vniuo⸗ retur pꝛime intẽtionis ⁊ quilibet terminꝰ ſe lſti temnar cus cathegoꝛeumaticus vocalis qͥ et mõ ſue cunde impoſitionis diceretur ſecunge inten ntwtitin dgkſ Diuiſio ve impoſitionis nat⸗ eſt ſupponere p:o pluribꝰ tionis ¶ Alio mõ dicitur terminus pꝛime in Ur⸗ ernnen, mmggfe mico niuerſaliſ Vt iſta vor bö. Szʒz vle ſumptum eſt termi⸗ tentionis vel ſecunde intentionis. qꝛ iße eſt ſeerunmn enur Necicr mentalis Ius incomplexus vniuoens:cathegoꝛeuma⸗ pꝛiina intentio.vel ſecũda intẽtio ita iſta ent ninngſee eſeſene ticus q ſcbtnra qͥ ex mõ ſue impoſitõis non oꝛatio trãſitiua valet vnam intranſitiuã: ita ſto⸗ mid⸗ Arr. repugnat ſi upponere pꝛo plib Sedvniuer ꝙ idem ſit dicere terminus pꝛime intẽtiõis: ttetie nln W ſale mẽtale eſt duplex.ſ.pꝛopꝛie dictum ⁊ im ſius ſecũde intentionis:⁊ dicere terminus q iuet i Uinelii – die⸗ De genere Folio xxix pplurdb'pe dinpne en . a iſto mõ quarto notabili. ¶Agd tertiũ dðe negando mi pt Ena ꝛima intentiovel ſcdᷣa intentio ⁊ iſto mõ quarton . ert tuco din barnr nin ⸗ EHS placitũ ſignificãs eſt terĩnꝰ noꝛc: ⁊ ad ꝓbationem dicitur ꝙ lʒ repugnet (Becminenn luiſthnge hme intetionis vel ſecunde intentionis. ſed iſtis terminie pꝛedicari de pluribus et pte eſt llud quo erinecle ſolum terminꝰ mẽtalis ꝓpꝛie dictus rei ſignificate nõ tñ er ꝑte impõnis eoꝛum. naimhͤr⸗ Z b vt dicik ¶ Pꝛedicabile aũt ppᷣe ſũptuʒ ſiue eſt quarto: vt dicit᷑ ¶ le 9 znnier nnerdl egt Aecept Potaanueſ qnartr veten vimuer ſale: diuidit᷑ per genus: ſpẽm Diuiſlo p 4 7vn R ⸗— — 2—. . — 17 I1 nigture. Bämen ner bci⸗ plicirer. Enomodo largepio quolibet ter⸗ differentiã: ppꝛiũ:⁊ accidens ⁊ ſolii gicabilis Alaſctrrnneal cabills pliciter. Ano mo ter ſumpt põt de his quinq hic intendin B dicta ſi Minerſalini mino qͥ ſignificatiue ⁊ pſonaliter umnpt pot de his guingʒ bic inten mmums. Accept ☛ lmn dere ruffirinaeine pdicari darld velke⸗ ¶Benus dꝛ tripliciter. Pꝛimo mõ mis gnificantigil, lum de vno ⁊ iſto mõ capiendo iſtũ rminũ . 5 Xy mataliapoprien lu u Zutells eeicabile:erminns ſingularis eſt bene p d genus collectio multoꝛuʒ quodã Pꝛima. ncermiendeſ diffinitio Aicabile. Alto mõ capitur ſpecialiter illo Modo ſe habentiuʒ ad inuicem:⁊ ad nis pꝛedi modo diffinitur ſic. Pꝛedicabile eſt terminꝰ vnũ pꝛincipiũ:vt collectio eoꝝ qͥ ſũt nis. ſunttenni nedi ſun cabil ſpe⸗ catbegoꝛeumaticꝰ vniuocꝰ incõplerus qͥ er de eadem paretela 2 deſcendunt ab fue mentales innde⸗ d i cialirer. ſia natnura vel er modo ſue impõnis natꝰ eſt vno auo:vt romani a romulo. Gnificätesres d eedi ſen pꝛedicari de pluribꝰ diuiſim. Dicit notãter ¶ Scdo modo dicitur genus quod Secũda. ſigma vt füt iſtiternne qᷓ er ſua natura: pꝛopter pdicabilia mentalia eſt pꝛicipiũ vnuiſcuiuſcũq; genera lia ſunt vn . drunib i pꝛopꝛie dicta. Dicitur notãter vel ex mõ ſue tiõis:vt pater vel patria.¶ Tertio . unt ternn. ſeen impoſitionis ꝓpter pꝛedicabilia ad placituʒ —Ee „4 10 Tertia. unt terminiconmmezn nnc tloms. ſti termini vniuerſa modo dicitur genus: cun ſupponit entalesimm m, ingificãtia.¶ Et no.ꝙ iſti termin ierig o mnalcnz Hponit nentales impꝛopiie dicif le ſpecialiter aceptũ: ⁊ p̃dicabile ſpecialiter pecies: vt gmma cui ſuppoitur hõ ratione quaſt unt ſignpt acceptũ idẽ ſigniſicãt.ſed tñ bñt diuerſas ra 7 hoc vltimo mo ſumitur hbic:⁊ diffi⸗ Diffin omen verbuz: gropoftin tiones ſiue diffinitiones: q; alteri ↄceptui mitur ſic. ¶ Ben? eſtoð pꝛedicatur Genengs is: numerus: ſi de gi, iſta vor vle ſuboꝛdinatur? alteri iſta vor pꝛe de pluribus differentibus ſpecie:in Pitchg, ſttertioq vnieri gicabile. ¶Tunc ibi. Eſt em pꝛedicabileac. eo quod quid. vt animal pꝛedicatur lt tertio q pniuerſle Hic ↄnr auctoꝛ ponit diffinitiones vlis de bomine T equo q ſpecke differüt üeſt dupler. Quoddamnet Din pꝛedicabilis:⁊ pꝛimo ponit diffinitionẽ pꝛe⸗ quo q ſp lt. nẽti:fiue terminuspeine ſen dicabilis que ſic debe ere ie Peteriſe Circa bunc textum. ud quod et ſua natma mn tiin bꝛop:ie ſumptum eſt catbegoꝛeuma sucoblteeeeee . — . 20 luribns non ea fatio/ M nd vuthimn foꝛmaliter cõmune natũ pꝛedi Cnotãdũ eſt pino qꝙ hic olir. be. bi. ſicut ſunt cöceptus ſint cari ſm ſe vel ſibi ſononvmũ de pluribꝰ dini diuidit vniuerſale ſiue pꝛedicabile pꝛopꝛie 4 es boĩim affnox:eqt ſim. Et debet ſic diffinitio vniuerſalis intel⸗ ſumptum: que diuiſio pʒ in tertu: ⁊ põt redu nes vomn ſtaspoeg ligi. Aniuerſale in pᷣdicãdo eſt cathegoꝛeu⸗ ci adbimẽbꝛẽ. Oẽ pᷣdicabile pᷣdicat᷑ eſſentia e Aurgen minencie ma incompletũ vniuocũ foꝛmaliter cõe. liter vel accidentaliter. Si pꝛimũ hoc eſt du Zenncui V .R H,vPliciter. vel pꝛedicat᷑ in qq:vel in quale. Si Sufficiẽ ictuz: quod eſt ſecun u ¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur in quale ſic eſt differeri Di ĩ qͥq boc eſt du⸗ tia quĩq; oder ſua mturanatle Nullũ ſingulare eſt pꝛedicabile.ſed illud qð pliciter. vel pꝛedicatur de pluribus differẽéti vniuerſa⸗ * 014 1 I. mibusearmnioneiſſnil “ pꝛedicatur de vno ſolo eſt ſingulare: g illud bus ſpẽ: ſic eſt genus.: vel pdicatur de luri lium. ſunt conceptus quib ſn neſen qð pᷣdicatur de vno ſolo non t pꝛedicabile bus di fferẽtibus numero⁊ ſic eſt ſpẽs. Di pᷣ⸗ nini genusſpeclee none anks 2 ¼ conſequens dimiſſio eſt inſi ufficiẽs. G Se⸗ d icatur accidentaliter: hoc dupliciter vel bp⸗ is (Eñ dupliciter poleſ cundo ſicarguitur: nulla paſſio eſt ſuũ ſubie⸗ dicatur accidẽtaliter intrãſmutabiliter a ſic terminus fit pꝛimeinten ctum:ſed pꝛedicabile eſt paſſio vniuerſalis: eſt ꝓpꝛiũ vel accidẽtaliter trãſmutabiliter 2 temn Ano mnodoide ergo male dicitur in textu: ꝙ vniuerſale ⁊ p̃ fic eſt accidẽs. Unde er iſta ſufficiẽtia patet Etioms. vel ſecunce. dicabile ſũt idẽ. ¶ Tertio ſic arguit᷑:ſol c mu⸗ ꝙ tantũ quĩq; ſunt pᷣdicabilia: q́̃ ꝓpõ debet tionipꝛime. ſtoͤs diet dus ſunt pꝛedicabilia pꝛopꝛie capiẽdo ly pꝛe ſic intell igi:tm̃ ſunt qnq; terĩ cões non coin us pꝛime im vrrenmi't dicabile: 2 tamen non poſſunt pꝛedicari de cidẽtes in ſignificãdo pᷣm ſuas rõnes foꝛma oms quilibet ge inten pluribus: cum non poſſint eſſe plures ſoles les oi pᷣdicabilia mũdi ſignificãtes:p quos sdieeretu ſecnnc ein ſiue mundi naturales igitur ac. iſte terminꝰ pᷣdicabile diuiditur dimſione lo dicitur terminus niee ¶ Ad pᷣmũ dꝛiq lʒ nulluʒ ſingulare gicali. Et Iʒ ſint plures teri nõ coincidentes eintentionis n iſ ſit pꝛedicabile ppꝛie dicrü: tamẽ bene eſt p⸗ vs ſuas rões c qnq; ſubdiuidẽdo illos qᷣnq; ſecuca iner ſtinirit dicabile cõiter dictuũ. ¶ Ad ſcðʒz öꝛ negando terminos:non tamen non ſubdiuidendo il⸗ ꝓnam:q; ille textus dʒ intelligi yt dictu ẽ in los terminos, Tractatus Secundus. bbitniul „= . — „ de Quiidpᷣ⸗. ¶ Notadũ eſt ſecũdo:q vt ad ꝓpo gicaliter dictum eſt vniuerſale cui/ ſupponit᷑ ſecke⸗ nn iainin . dicatio eſ ſitũ ſufficit.dupler eſt pꝛedicatio.ſ.eſſentia⸗ ſpecies in recta linea pꝛedicamentali. Dicit Giſeſi enerern o⸗ Ze ſentialis lis ⁊accidẽtalis Pꝛedicatio eſſentialis eſt il notanter in Frecta linea pꝛedicamentali: ad eeenimii ſberer⸗ 4 ⁊ aciden⸗ la in qua nullũ extremoꝝ ßm ſuũ modũ ↄno differentiam eoꝝque nõ ponũtur in recta li⸗ ſetskoni innogeneſdee talis. tandi ↄnotat aliquid extriſece ſupꝛa reliquũ nea pꝛedicamẽtali. ſeſechladr ermin⸗ canis.t ſicut eſt pᷣdicatio generis de ſpecie:vubõ eſt ¶ ’Hotãadũ eſt qrto: hbic ↄñr pe.bi. lc ſe⸗ ſonrcum lleten aĩal. Silr pᷣdicatio ſpẽi de indiuiduo. Diffe⸗- aliter diffinit genus.que diffinitio debet ſic Intelle, nſenencki enin gret: rentie eſſentialis de eo cui eſt differẽtia: et intelligi. Genus eſt terminus cõmunis vni ctus pꝛie aginhs coſen intusſiett. diffinitionis de diffinito: vt bomo eſt ratio⸗ uoce captus incomplexus pꝛedicabilis ſcðʒ diffiniti, g ritnrden hnthint nalis. Soꝛtes eſt bõ: thõ eſt aĩal rõale. Sʒ ſe vel ſcðᷣm eius ſynonymum ere affirmati⸗ nis gene busſeliee dein pᷣdicatio accidẽtalis eſt pꝛedicatio cuiꝰ vnũ ue directe ⁊ diuiſm mediante copula nõ am lis. inmeßer⸗ cleti⸗ extremũ cõnotat extrinſece ſupꝛa reliquum pliatiua nec ampliata ſiue noua impoſitiõe. vinu dicl⸗ zſpee ſicut eſt p̃dicatio ꝓpꝛij de ſiis ſi ubicibilib?: de pluribus terminis quoꝛuʒ fignificata dif UN. punm tun: hot linond vel qñ pꝛedicat᷑ accidẽs de ſubiecto. Exem/ ferunt ſpecie ſpecialiſſima illius pꝛedicamẽ nnrſib nffeen (Aſend plũ pꝛimi vt bõ eſt riſbilis. Exẽplũ ſecundi: ti de quo eſt genus in eo quod quid. ¶ Dicit (eiprochſtattet⸗ me Dris pe vt boeſt albus. Oſt pꝛerer iſta diuiſiatein noraneel terminus: ad excludendum res ad innatigeenſ unſece dicatõ di pꝛedicatõis eſtvna alia diuiſio pᷣdicatiõis:in extra que non ſunt ſigna. ¶ Dicitur notãter mntüffniei nundem recta ⁊ in pᷣdicationẽ directa 11 pᷣdicationẽ indirectã. cõis:ad excludẽdũ terminos ſingulares. Dĩ ſlogenere. ⸗ riemi directa. ¶ ᷑Pꝛedicatio directa eſt pᷣdicatio in qua p̃di notãter vniuoce captus:ad differentiã equi Conſeqnnentungi icltlneem car ſupiꝰ de ſuo inferioꝛi.vel cõnotatiuũ de uoci equiuoce capti.¶ Dicit᷑ notanter incom gnitcecgensweccenn deßt abſoluto: vel mag ↄnotatiuũ de minus ↄno plerus ad differentiam complexi ¶ Dicit᷑ no fentbus ſpe ontamen minoet tatiuo. Exẽplũ pꝛimi vt bõ eſt aĩal.Exẽpluz tãter ſeðm ſe vel ſcðm eius ſynonymum ad ſecundi:vt bõ eſt albus Exemplũ tertij:ſicut denotãdum ꝙ ad bhoc ꝙ aliquis terminꝰ ſit vniuerſale eſt pᷣdicabile:motꝰ eſt tẽpus:qtũ genus non requiritur ꝙ; ſcðm ſe ſit pꝛedica⸗ Nen eſt coloꝛatü. Q Sed pꝛedicatio indirecta eſt bilis de pluribꝰ terminis: q; ſic nullum eſſet Sc illa in qua inferius pᷣdicat᷑ de ſuo ſuꝑioꝛi: vł genus vocale:ex quo illud quod ſemel dictü Netd ſbocmea abſolutum de ſuo ↄnotatiuo:vel minus con eſt amplius reſumi nõ poteſt: ſzʒ ſufficit ip odey feretb notatiuũ de magis cõnotatiuo. Exẽplũ pᷣmi ſum ſcõm ſe velſua ſynonyma pꝛedicetur de ſn RK vt aĩal eſt bõ. Exẽplũ ſcdᷣi vt albuʒ eſt bomo. pluribus. ¶Dicitur vere: q; aliquis termin⸗ s Exemplum tertij:vt pꝛedicabile eſt vłe: tem ſingularis poteſt pꝛedicari de pluribꝰ falſe. e 4o pus eſt motus coloꝛatum eſt q;tum. De iſtis ¶ Dicitur affirmatiue quia non ſufficit p⸗ I lo. . plura alia dicentur in logica dicetur negatiue. ¶Dicit᷑ directei: ad dꝛĩam disdedi⸗ Un otandũ eſt tertio:q bic ꝛñr pe. ſpeciei ſpecialiſſime indiuidui:que bene 5 e antſ 22 . . 11π gicantur de pluribus indirecte:vt animal ẽ ceCNR ute Stnolette Acceptõ byſ ponit tres acceptiones generis iñ pꝛi pomo:coꝛpus eſt bomo:animal eſt ſoꝛtes Geheſeſti ne Rtnphlatter nes gñis mis duabus acceptionibus accipitur genus Dicitur diuiſim: etiam ad differentiam ſpe nneiceſpeniteunend⸗ ciuiliter:⁊ ſic eſt terminꝰ pꝛime intentionis Vñ gen logicaliter dictũ bʒ cũ genere pꝛi⸗ mo mõ dicto talẽ fimilitudinex q; ſicut genꝰ pꝛimo modo dictũ ↄtinet multas ꝑtes in ſe: ita gen logicaliter dictũ cõtinet ſub ſe mul⸗ tas ſpecies. ¶ Dimiliter gen logicaliter di ctũ bʒ ſimilitudinẽ cũ genere ſcðo mogo di⸗ cto. qʒ ficut genus ſcðo mõ dictũ eſt pꝛĩcipiũ illoꝝ qui deſcẽdũt ab eo: fic gen logicaliter ciei indiuidui: quia ſpecies ⁊ indiuiduũ be- ne pꝛedicantur de pluribus cõiunctim vt di cendo. Homo vel afinus eſt aſinus. DHomo vel aſinus eſt ſates. Dicitur notãter medi ante copula ac. ad differentiam ſpeciei ſpeci aliſſime ⁊ indiuidui:que mediante iſta copu la ymaginãtur poſſunt pꝛedicari de pluribꝰ ſpeciebus:vt dicẽdo bomo ymaginat ſoꝛtes aſinus ymaginat᷑ ſoꝛtes.¶ Dicitur notanter. ge e ſuntquecucz inb eds e9 Cuq ſub coden nnennn thöt egnus in * (Eyeſee ſintnecigg enſpegeconti Cunnentr wſor WENN enetm Moia peron 1o ſgatmin (Jenn dictu eſt pꝛincipiũ ſuaꝝ ſpecieꝝ ſub eo ↄten/ de terminis quoꝛum. c. ad differentia⸗ ſpẽi Unnetteng lcterſcliczi tarum. ñiſte terminus genus: vt comumi/ ſpecialiſſime Et dicitur in co qð qͥd eſt:ad rlden hfintcneiten ter dicit: fuit pꝛius in vſu vulgariter loquẽ⸗ differentiã differentie pꝛopꝛij ⁊ accidentis ſe atix (E . 9 tiũ qᷓ ĩ vſu philoſophoꝝ: ita q; in piloſopᷣbia que non in quid:ſed in quale pꝛedicantur. Cliorgnte enno⸗ non attribuunt illu terminum genus alicui V . . oplur. yrn munonn Intelle/ niñ ppter ſimilitudinẽ quam habet ad gen⸗ ¶ Cõtra dicta pꝛĩo arguit᷑ ſic: ſpe tenoffi, neſcnlig ctus diffi ciuiliter dictũ. ¶ Debet autem diffiniti ge⸗ cies ponit᷑ ſub differentia ergo pꝛima diffi⸗ ffni none ſunn .C nitionis. neris bic in ppoſito ſic intelligi. Genus lo⸗ nitio cõuenit alijs diffinito: añs ptz q; iſta mnen enlenn:nden mi anne enoet lpecül 1s mecſani genus in eo quodqnid, (des rminus:ad etcludendn eg, on ſunt ſigna (dicim e⸗ ſunt ſigna. CDicitur mmin Audedi terninos iigilnes) niuoce captus:ad differentijegt oce capti. (Dicik notanterinen differentiam compleri (dici, ſe vel ſcöm eius ſenonmmn m ꝙ ad boc q aliquis ternin f⸗ nrequiritur & ſcömſe ſt netn lurib terminis:q: ſienullaneſe cale:er quo illud quodſemel i 1s reſumi no poteſtißzſuffctop ſe velſua ſynonpmaprecſten ide (Dicitur vererq: ainisteni poteſt pꝛedicari depluntiide ffirmatiue quia on nfet 4 gatiue. G Dicik directe: l din De diuiſione generis. F olio xxx ſpecles bõ ponitur ſub iſta drfia ſenfibile. ſunt quoꝛum vnum eſt pꝛopꝛiũ alte Acceptõ nes de ly 7 cialiſſime dindinidu gnebet depluribus indirecteranin pus eſt bomoraninul ſue dinifinmetia nad ſſeen, uidui:quia ſpeges inn n mntur depluribus bͤme 8 omo rel afinus eſ affl Pen ¶Scdo ſic arguitur indiuiduũ vagum gene riꝰ ⁊ conuertitur cum eo vt bomo ⁊ ris ponitur ſub genere:ergo male dicitur q; riſibile. ¶ Eadẽ accidẽte ſunt quo⸗ ſpecies ponit᷑ ſub genere.¶ Tertio arguit᷑ . . ſic: ſi ſecũda diffinitio generis eẽt bona. Se TVum vnum eſt accidens alteriꝰ vt ſoꝛ queretur ꝙ iſte terminꝰ canis: eſſet genus tes ⁊ albedo que eſt in ipſo. ¶ Sily Acceptio conſequens eſt falſum:cum ille terminus ſit differens dicit᷑ tripliciter. Ene ſpẽ nes de ly equiuocus. conſequentia patet: quia ly ca: ⁊ numero. ¶ Differentia gñe ſunt qᷓ differens nis: pꝛedicatur de pluribus ſpecie differen- ſub diuerſis gñibꝰ otinẽt vt hõ ſub tibus ſaee deultali larrabili: belua ma⸗ hoc genere gial ⁊ arboꝛ ſub hoc gñe ngee Fdere ceieitt. planta. ¶ Differentia ſpẽ ſunt que ¶ Ad pꝛimũ dicit᷑.ꝙ lʒ ſpecies po cũq;ʒ ſunt ſub diuerſis ſpẽbꝰ ↄtinẽt: natur ſub differentia: hoc tñ nonẽ in recta vt ſoꝛtes ſub boĩe bꝛunellꝰſub equo tur in diffinitione q ſolum ſpecies ponatur s lum nnme: t e! 67 lato. ſub genere. ¶ Ad tertium dicitur negando C6 u vero pꝛedica i quid: quod conſequentiam qꝛ licet ille terminus canis: Couement reſpondet᷑ ad mmtenꝛogati equiuoce captus pꝛedicetur de pluribꝰ diffe onẽ factã ꝑ qͥq:vt ſi qrat᷑:qͥd ẽ hõ cõ rentibus ſpẽ non tamen vniuoce captus. uenient᷑ rũdet᷑ aĩal:⁊ ideo aĩal pꝛedi V cat᷑ in qͥd de hoĩe.¶ Aliter aũt diffi Ceeunch nitur ſic genus. ¶ Benus E cui ſup ge ietio D cognoſcẽdũ ponitur ſ pẽs. ¶ Itẽ gen? diuigit in Diſio ge⸗ RXAboc mẽbzꝛũ dif genns generaliſſimũ ? genus ſubal neris ferẽtibꝰ ſpecie ternuz. ¶ Benꝰ? gñaliſſimũ ẽ ſupꝛa Quid ge⸗ opz ſcire quot qð nõ ẽ aliud genꝰ ſuperueuiens:vł nus gene moglis ðꝛ diffe ſic Benus generaliſſimũ ẽ: qð cũ ſit Pllſfinc. rEs. M tot mo geny nõ põt eſſe ſpẽs. Et diuidit᷑ in lſio ge⸗ Nais ðꝛdifferẽs decẽ generaliſſima q̃ ſũt decẽ pᷣdica neroligt, equot modis ð? mẽta.ſ.ſuba.q̃litaſiq;titas:relatõ ac mi. idẽ. ¶ ¶ IJdẽ autẽ ðꝛ tripliciter.ſ.idẽ tio:paſſio:ſitus habitus:vbi 2 qñ. genereidẽ ſpẽ:⁊ idẽ numero.¶ Ea Nc aũt decẽdur genera generaliſſi qẽ gñe ſunt quecũq; ſub eodem gñe ma:qꝛ nullũ genus babent ſupꝛa ſe cõtinentur vt hõ ⁊ equus ſub aĩali. Et lʒ ens ſit ſupᷣ ipᷣa:m nõ ðꝛ de ißi)- ¶ Eadẽ ſpecie ſunt quecũq; ſub ea vniuoce ſed equiuocenõ eſt genꝰ de Antipo⸗ dem ſpecie continentur vt ſoꝛtes et De bisautẽ nibil ad pñs dicet᷑ ſed ĩ Pboꝛuat plato ſub boĩe.Eadeʒ numero ſunt: pᷣdicamentis ð iſtis determĩabitur quoꝝ res eſt vna: noĩa vero multa: ¶ Benꝰ? ſubalternum ⁊ quod cũ ſit Quid ge⸗ vt veſtis ⁊ tunica. ¶ Idem nume⸗ genus põt eſſe ſpẽs vt ãia eſt genꝰ? nus ſubal ro ðꝛ quadrupliciter ſcilicʒ ideʒ no- boĩs.⁊ equi et eſt ſpẽs coꝛꝑisaĩati ternum. mineidem diffinitionedem ꝓpꝛio: ¶TCirca hunc tertum. ⁊ idem accidẽte. ¶ Eadem nomine ¶ Notãduʒ eſt pꝛimo ꝙ bic ↄñ̃r ad ro plura:vt marcus tullius. ¶ Ea⸗ Paucton declarat in ea poſitas. Et p⸗ o diffintione ſunt: quog enu eſt mo illã ꝑticłaz differentibꝰ ſpẽ. Et ad cogno 1 Oii . ſcendum illam particulam opoꝛtet cognoſce diffinitio alterius: vt homo et aĩal re quot modis ðꝛ differẽs: ⁊ quot modis di⸗ rꝗtionale moꝛtale. ¶ Eadẽ pꝛopꝛio citr idẽ. ñ ĩ ꝓpoſito non capiñt idẽ ⁊ dit⸗ „ℳAple iq wͤch ſte zln Cractatus Secundus e ſe arn e nin ferẽs vt ſunt termini pꝛime impoſitiõis ſine nati de ſeinuicẽ verificari ſigniticatiue ꝑ⸗ oe ſini atafte iiugu intentionis: ſed ſumunt᷑vt ſunt termini ſcdᷣe ſonalr accepti eſſentialiter mediãte copula veſun ſin iiſekd cſſenn⸗ iĩpoſitiõis ſiue ĩtentiõis.¶ Eñ idẽ ðꝛ triplici de pñti nõ ampliatiua nec ãpliata.¶ Sʒ dif⸗ . llben eſeſndu⸗ pun e Acceptio ter.vnoꝰ idẽ gñe idẽ ſpẽ: idẽ numero ¶ Ea ferentia genere:ſunt termini qͥ ſunt diuerſa en ine gnheen nes eiuſð dem genere dicuntur illi termini qui conti⸗ gna non ſubalternatiʒ ponta. Nel ſub diuer grteſthen z no ſic nentur ſub aliquo genere qð pꝛedicat᷑ de ip ſis generibꝰ nõ ſubalternatim poſitis ↄten⸗ dictapn zoin ſis eſſẽtialiter:vt ſunt gña ſynonyma:vel qͥ ti.Exemplũ pꝛimi:vt aĩal ⁊ planta q ſun di⸗ Cone legiernn 15 rũ vnus eſt genus alterius.¶Exemplũ pᷣmi uerſa genera nõ ſubalternatim poſita. Exẽ⸗ Ateſmel bmm nn ſ vt homo et aſinue continentur ſub boc gñe plũ ſecũdi:vt aĩal ⁊ linea q continent᷑ ſub di geaiſͤe atigthi, 4 aĩal quod pꝛedicat᷑ de eis eſſentialiter.¶ Si uerſis generibus nõ ſubalternatim poſitis. occiſint fnti olle militer ſoꝛtes: bꝛunellus continentur ſub h ¶ Sed dꝛĩa ſpecie ſunt termini qui ſunt di⸗ ſchen hn eifegennes genere animal.Exemplum ſecundi vt ſuſtã-⸗ uerſe ſpẽs non ſubalteruatiʒ poſite. Uel ter ifuu lenn lin tenmint tia ⁊ ſubſtantia animal ⁊ animal.Exẽplũ ter mini còtenti ſub diuerſis ſpeciebus nõ ſub⸗ Pecies ſen iſſnüropot . tij:vt hõ ⁊ aĩal.bomo ⁊ ſubſtantia. ¶ Eadem alternatim poſitis.Exemplũ pꝛimi:vt bõet nleoͤgen n „ ,Aloto ſpecie dicuntur termini:qui ſub eadem ſpe⸗ aſinus.Exemplũ ſecũdi: vt ſoꝛtes ⁊ bꝛunel⸗ 16 inidtted . cie ſpecialiſſima continentur tanqᷓ per ſe in lus. Sed differẽtia numero ſunt termini G 4 Nehtd ſöckrifii ferioꝛa eius vel ſunt ſpẽs ſpecialiſſime ſyno qͥ ſignificatiue accepti et ꝑſonaliter nõ ſunt Prato ün dbis difnio nime.Nel vnus eſt ſpẽs ſpecialiſſima:⁊ aliꝰ pꝛedicabiles vere et affirmatiue de ſe inui⸗ ſesincyp aer inöftriiud eſt per ſe inferius eius.Exemplum pꝛimi vt cem.Exemplũ:vt ſoꝛtes ⁊ plato.Tũuc ibi illõ ſtun. O dffn ſteſſeplues den ſoꝛtes ⁊ plato ſub hac ſpecie hbomo. Exẽpluʒ vero ac. Hic auctoꝛ declarat illam pꝑticulã in N ninm Tertin d dumn ſecundi:vt homo ⁊ homo.Etemplum tertij: eo quod qͥd. Vnde in ꝓpoſito queſtio quod nigg itaccipimnenn vt bomo ⁊ ſoꝛtes. alcererir pꝛedicatum quiditatiuũ ⁊ eſſen 8 uer et Nhir⸗ . . tiale reſpectu termini.in queſtione poſiti.et c sr e tii⸗ Intellec¶ ¶ Secundo notanduʒ eſt: h auc. hoc modobene reſpondetur ſ anefarur terlſiuſtaſoi, ul dis n diffinit i numero:⁊ dʒ diffinitio ſic intel eſt album: quod eſt coloꝛatum. frti as d I1SH† ligi. Eadem numero dicuntur termini duoꝝ = —— , . 4 eplun Eoꝛũdem ceuin onus vere ⁊ affirmatiue verificabi⸗ ¶ Notãdũ eſt q̃rto ꝙ hic ↄſequẽter uſe mumeroinco. Munene⸗ le eſt de alio. Siue eadẽ nũero dũr termĩ ꝓ auctoꝛ ponit aliam diffinitionem generis: ? 7ybacaitorn cceptio vno a eodem ſupponentes. ¶ Et eadẽ nume qꝗ ſi debet intelligi. Gen eſt vle aliquo vni eſhyne⸗ nes eiulð dñr quadrupliciter.ſ.eadẽ noĩe: eadẽpiffi. uerſali ſuperius eſſentialiter ⁊ qͥditatine:vt = lorſen upeen numero. nitione: eadem ꝓpꝛio ⁊ eadẽ accidẽte.¶ Uñ aial reſpectu. ¶Tunc ibi. Item gen diuicl⸗ Atopntuchnent wacn. eadẽ noĩe dicuntur termini qui ſunt ſynoni ditur ⁊c. ¶ Dic auctoꝛ ponit diuiſonẽ gene⸗ iis ntboͤhalcat de ſorte mi pꝛo eodẽ ſupponẽtes: vt marcus ⁊ tulliꝰ. ris que ſic intelligitur. De numero generuʒz difio ge⸗ 1deglis gtieulartbus boid' Sed eadẽ diffinitiõe dñr termini pꝛo eodẽ quedam ſunt genera ganeraliſſima: et que⸗ Purardeigumer 4 ſuppouẽtes quoꝝ vnꝰ eſt diffinitio vel pꝗrs dam ſubalterna genera. ¶ Et poſtea diffinit det RenAmnen tac diffinitionis alterius ſiue e non connotan genus generaliſſimũ duabus diffinitionib⸗ e deisncſcecinkett⸗ tes extrĩſece vnꝰ ſupꝛa aliũ:vt hõ ẽ ⁊ animal quarũ pꝛima ſic intelligitur. Genus genera Uafl ohnentenerteſoontenrdon ratiõale: fir bomo et aĩal: ſimiliter bomo liſſimũ eſt vniuerſale aliquo vniuerſali ſupe ons (Oſfinr eti lcer rationale. ¶ Dicitur notant᷑ nõ ↄnotãtes ex rius eſſentialiter a quidditatiue: ⁊ nullo vti hoͤf iibaſſnato H . trinſece:pꝛopter diffinitiones deſcriptiuas inferius eſſentialiter quidditatiue: qð eſt Gepineo 9 ſenerend datas per accidentia: que non faciunt vnum pʒeciſe illius cooꝛqinationis. ¶ Alia diffini⸗ ““ gcölaf Ed⸗ mnumeid diffinitiõe cu ſuis diffinitis. Sz ea tio ſic mtelligitur. Gen generaliſſimũ eſt inſpecen ſpälſſinam⸗ dẽ ꝓpꝛio: dñr terĩ ꝓ eodẽ ſupponẽtes ĩ trãſ vniuerſale quod non babet aliquod genus Quid ge. titße niDris ſil ſin⸗ . mutabiliter quoꝛum vnus cõnotat extrinſe ſuperius eſſentialiter ⁊ quidditatiue quod nus gſa⸗ anhei tbiaſiiteſe eke ce ſupꝛa aliuʒ vt homo ⁊ riſibile Silr diffini eſt pꝛeciſe illius cooꝛdinationis:et illud ge⸗ liſſimum inn, efinlauc Genardo⸗ tio deſcriptiua a diffinituzʒ: vt aĩal greſſibile nus ſubſtãtia.O Cõſequẽter auttoꝛ diuidit il eſtilaſih (Opecies ſpän bipes ⁊ bomo.¶ Sʒ eadẽ accidente:dũñr terĩ lum terminũ gen' generaliſſimũ in decẽ pᷣ⸗ i ſe ſbonn unͤcſtimnfeno⸗ pꝛo eodẽ ſupponentes trãſmutabiliter: vpꝰ dicameta:eſt diuiſio termini in ſua ſignifi⸗ ſei⸗ ſcif 5(Dect ſubaite cõnotat extrinſece ſupꝛa reliquũ: vt ⁊ albꝰꝰ cata. Ende quodlibet illoꝝ decẽ eſt gen ge e kſpecendel Aem Receptio neraliſſimũ ſᷣm auctoꝛẽ:q; nullũ habet genꝰ⸗ ſig ſun er Kns. nes de ly ¶ Votandũ eſt tertioq auctoꝛ diẽ ſupꝛa ſe eſſentialiter et quidditatiue.Et licʒ ſegeſpeen K Nnah diſferens, cy differes dꝛ triptr. ſdifferẽs genere diffe⸗ ens dicatur de quodlibet illoꝛum. tamen vxx· nt ſpe kfinefin rens ſpecie:ꝛ differẽs numero. Uñ differen dicit auctoꝛ: hoc nõ eſt vniuoce:ſʒ bene equi eogg Aö 0 tia in pꝛopoſito ſunt termini qui non ſunt uoceet de boc videbitur in logica. — d. ndei d. Unge in ppofto Gbeſtio gee ent prechcatumn guicſtutini eſt ectu tenmini in gueſtioneheffig obene reſpondeturf Gberanre ue qͥd noĩs.O Ad tertiũ ðꝛ diſtinguẽdo añs eoꝙ ſubᷣm eiꝰ põt accipi materialiter ⁊ ſic cõ cedit᷑ añs:⁊ negat᷑ ↄna.vel põt accipi ſignifi catiue ⁊ ꝑſonaliter:⁊ ſic negat᷑ aſſs. Pecies eſt qð pᷣdicat edenfte De Specie Folio xxxi. — xe l. Ghittene ₰ . 9 . . — — „ amnlianaiie R Quid ge⸗ ¶ Gen! ſubalternũ eſt vle aliq vli ſuperius ſumpta. Sũt em̃ gna reſpectu inferi Fenere ſuntmen adlitgeni nus ſubal eſſentialiter e dddlitariter aliquo vnatrla⸗ oꝛũ:ſpecies vero reſpectu ſuperioꝝ alternatznuntglmge ternun. li inferi' ddditatiue efſentialiter. rreplu, ¶¶ EIt ant boc ſit mag planũ fumat᷑ oeNati; ntdiet der llud genꝰ aĩal eſt qͥdditatiue ⁊ eſſentialr ¶⸗ . 3 5 n nöſtbalem de ſen⸗ intert⸗ boc vle ſuba. deſſentialiter qagi exepluz in noauog⸗ pdicamẽto: vt di andnrail mhn ſter, tatiue ſuperius reſpectu buiꝰ vlis bomo. enſtesafevsr tun mſon gen I L Eand⸗ Ubalter näͤſ . . . . — 7 7 7 mitu erail luenmininin ¶ Xõtra dicta pᷣmo ſic arguit᷑ aĩal animatũ:⁊ ſub coꝛpe animato aĩal. neribus nöſübelten nteniſen ⁊ ſuba ſunt eadẽ gñe ⁊ tũ nõ rinet ib od ⁊ ſub animali ammal ratiõale:⁊ ſub a ſpecie ſum tenn m iii glleci de e eie ſ amaltei Wud animali rationali bomo.⁊ ſub homi⸗ 8 non fubalternargn i ikt af ſie:den pꝛiy diffinituͦ eit Eilla diffinitio ẽ ne ſunt indiuiduavt ſoꝛtes 2 plato mti ſub 3poſte de⸗ af ſic:genꝰ p Aulla diminit . 5 diuer ſis ſpen biotiſe ſuꝑflua.¶ Tertio af̃ ſic:geuns gñaliſſimũ eſt Circa bũc textum. . poſitis. Exen lüprinr. 6 ies reſpectu illius termini genus: ergo demplüſechg,, Diintſti ſpecies reſpectu illius termin . = niſechci:rſn 1hn male ðꝛ genꝰ gñaliſſimũ nõpõt eſſe ſpecies. ¶ Notandũ eſt pꝛimo ꝙ hic ↄñr pe Acceptio differet . „ 5 3 . i. ꝛedicabili z; les vere etaffimatze e Ap ratio mẽtũ: q; illa deſcpᷣtio nõ eſt niñ qdã notifica nodvtẽ reri⸗ ꝛie ĩpoſitõis ſiue itentiõis Nplitcch nnngtine deſemn, nes in op tio nõ ↄuertibilis cũ diffinito. ¶ Ad ſcöm ðꝛ ⁊ B mõ capit᷑ qñ & ꝙ ſpeẽs pami diñ fuit ĩpio Dieeer.Dat iſſil poſitum. ꝙ Iʒz vni diffiniti nõ ſit niſi vna diffimitio qd rc ſpẽs ſigt płcritudĩeʒ fiue foꝛmoſitatẽ:⁊ c aucto: declarat llan ini ditatiua:tñ bñ pñt eſſe plures deſcptiões ſi⸗ . illoꝰnõ capit᷑ ĩ ꝓpoſito. Alioꝰvtẽ teri ſcðe ĩ ĩtẽtõis ⁊ tũc ſpẽs ſigt terĩos ſub aliq gñe de termĩato poſitos:qͥ terĩ ſunt terĩ cões ⁊ iſtoꝰ capit᷑ ſpẽs in ꝓpoſito.Et hʒ ſilitudinẽ cũ ſpẽ pꝛĩoꝰ dicta:q; ſic ſpẽs pꝛĩo m dicta pulcrifi mquog eſt coloꝛatum. eS . ni cat ⁊ deterĩat illð cuiẽ ſpẽs:ſic ſpẽs ſcðo mꝰ zaü eſt äntocp bie tus Qikeus M dde plurib' differentib? dicta determiat ĩm genꝰ 2 magj ſpalr repñ Intellec⸗ ne o bic ſenin Paimg mumero in eo S quid. tat ill ꝙ repñtat qᷓ genus fuapaime omit aliam diffimitionem genes Peln. In bac aũt diffinitione Gg R. , „diffinitio t intelligi. BGen eſt ken gon Zn ba bũ pꝛedicat᷑ di ¶ Motãdũ eſt:ſcdðᷣo ꝙ Pe.biſ.ponit nir ſpeciei perius eſſentialiter tacitnnen . tudinem: 7 nõ actũ. Silr 2 in diſfinitionẽ ſpẽi ſcdðo capte in textu diffi⸗ ctu. (Tunc ibi INen gen duit cit aptitudinem:⁊ nõ actũ. nitio debet ſic intelligi. Spẽs ſpãliſſima eſt Dic auctot ponit diuſclimn alijs. pt bõ – ſasttietlgroe vyle Fönm ſe vel ſua Nrne En ſolu aptü na elligitur. De numerogeren; de alijs pticu gribus hoi ſunt tue pꝛe⸗ icari vere firmatiue vmnoce di⸗ ur genengnenlſimag plura ⁊ dꝛĩa numero.Et pꝛedicatur recte ⁊ diuiſim: de plibꝰtermis ſingularibus n Nner oſeaſt s in qͥd.qꝛ cũ q̃rit᷑ qͥd eſt ſoꝛtes ſynonymis ſine nona impoſitiòe median terna genera. (Epoſteadmmm de eis in qd.qꝛ cũ qᷣ . la no aplia kana 5 brsdecnnde lenter reſpondetur bomo. te copla nõ apliata nec apliatiua in eo qðqͥd heralifimäduchue scenet Aliediffi onneitenter reſp es eſt ine VIn bac diffinitõe vle põit᷑ loco gñis ⁊ totũ na ſe inrel gin in tiones Q¶ Diffint etiã ſic. Species eſt que reñduũ ponitur ad diam aliox pdicabilium vniuerlalealiquo inien len põit᷑ ſub aſſignato genere de quꝗ Et ðꝛ notãter ſolũ:ad dr̃am gñis qð bñ p̃ᷣdi tialiter? auidlele e i⸗ genꝰ? in eo qð qͥd pᷣdisat᷑. Et diuidit᷑ catur de pluribꝰ numero differẽtib:iz nõ ſo ſſentialter? ccegl ff ſpẽs in ſpeciem HSõ ⁊ ſubal lu egent lits. 5 Delenetater ine on cooꝛ dinationis.(Aluli .Y : Es ſpãliſſima eſt q̃ cum impoſitione: ad differemtiã indiuidui qð nõ lgͤmr. Hae nile Geene ſirn Behspot eſt genꝰ:vt Porcans Norleer deplibete nrl no ſene e habet Alino he cies ſpec PcI ſoa ſnzirſſma ymis ſine noua ĩpõne. Alie ꝑticłe erponũ o⸗ en e n dtumn lg aliſſima. ⁊ ſimilia vel ſic. Species ſpaliſſima eoge ſicut in diffmitbe gnis. réplu de iſta orimetionset eſt illa ſub qua nõ eſt inferioꝛ ſpẽs: diffinitiõe vt iſte teriᷣ bo eſt ipẽs ſpaliſſima Aliarum lius eueter tordiin Ri ſe vt bomo ¶ Species ſubalterna eſt qꝛ pꝛedicat᷑ de iſtis terminis ſingularibꝰ ſoꝛ difinitio , enenliſninnn lterne. Q ſit ſpecies põt eſſe genus. Eñ tęs: plato qͥ pꝛo diuerſis ſuppommt. Lane oinſoteni eaiiq; ſunt inter gen generaliſſimũ ¶notanaũ eſt tertio: ꝙ bic auctoꝛ uoalibet illon U ⁊ ſpeciẽ ſpecialiſſimã: poſſunt eẽ ge ponit duas ſigniſicatöes ſpẽi pꝛia dz ficiĩ fm cto cimnielii nera ⁊ ſpecies ad alidð tñ et ad aliud telligi. Spẽs ẽ vle aliq vli deteriato eẽntia entialiter⸗ Gerilaun nn deuocl niuocethbe Diuiſio ſpeciei Lractatus Secundus liter ⁊ qͥdditatie inferiꝰ:vt iſte teriꝰ bõẽ ſpe cies⁊ ↄtinet᷑ ſub illo deteriãto gñe aial taq inferiꝰ eẽntiałr ⁊ qͥdditatiue. Alia diffinitio dz fic intelligi. Spẽs ẽ vłe:de qͥ genꝰ aptum natũ ẽ pᷣdicari tãq; ſuꝑiꝰ ð ſuo ĩfe rioꝛi:ĩ eo q; qͥd vt iſte terĩnꝰ bõ ẽ vłe:ð q illud genus aial pᷣdicat᷑ ĩ qͥd tãqᷓ; ſuꝑiꝰ de ſuo ĩferioꝛi.Vñ iſte due diffinitiões ↄueniũt tã ſpẽi ſpãliſſime qᷓ ſpẽi ſubalterne.ſʒ pꝛĩa diffinitõ ſolũ cõuenit ſpeciei ſpecialiſſime. ¶ MNotandũ eſt quarto:q; Boſequẽt p.h.diuidit ſpẽm in ſpẽm ſpãliſſimam ⁊ ſpẽʒ ſubalternã. Et põit diffinitionẽ ſpẽi ſpaliſſiẽ que dz ſic intelligi Species ſpecieliſſima eſt vle aliquo vłi iferiꝰ eẽntialr ⁊ qͥdditatiue et nullo vłi ſuꝑiꝰ eſſentialiter qͥdditatiue: vt bõ eſt inferiꝰ eſſentialr reſpectu iſtiꝰ gener⸗ aĩal ⁊ tñ nõ ẽ ſuꝑiꝰ eẽntiałr ⁊ qͥdditatiue reſ⸗ pectu alicuius vłis.¶ Alia diffinitio ſpẽi ſpe cialiſſime ſic intelligttur. Spẽs ſpãliſſima ẽ vle nullo vłi ſuꝑius eẽntialr ⁊ qͥdditatiue vt bõ nõ eſt ſuꝑiꝰ ad aliqð vłe ¶ Spẽs ſubalter na:ẽ vłe aliq vlłli ĩferiꝰ eẽntiałr ⁊ qͥ dditatĩe: aliq vli ſuꝑiꝰ eẽntialłr qͥdditatĩe:vt aĩal eſt vle ĩferiꝰreſpectu coꝛ poꝛis aĩati⁊ eſt ſuperi us reſpectu hominis. ¶ Contra dicta pᷣmo ſic arguitur. 'Tullũ eqͥuocũ dʒ diffiniri:ſed ſpẽs ẽ qðᷣdã eqͥuocũ:ꝗ non dʒ diffinri. Minoꝛ ptz: qꝛ dici tur de pulcritudine:⁊ de termĩo.¶ Scðo ar̃ ſic Iſta diffinitõ nõ ↄuẽit oĩptẽto ſub diffini to:g nõ eſt bona.añs ptz:q;ꝛ non cõuẽit ſpẽi ſubalterne ¶ Tertio af ſic.illa diffinitio ↄue nit alijs a diffinito:ergo nõ eſt bona.añs qꝛ genꝰ pᷣdicat᷑ de pluribꝰ differentibꝰ nũero ¶ Ad pꝛimum dicit᷑: licet nullum equiuocũ eqͥuoce captũ dʒ diffiniri:laltẽ vni ca diffinitiõe:tñ equocũ vniuoce captũ bñ pᷣt diffiniri vnica diffinitõe. ¶ Ad ſcᷣm ðꝛ negã do añs:⁊ ad ꝓbatõeʒ ðt ſpẽs ſubalterna ñ ptinetur ſub diffinito:q; diffinitũẽ ſpẽs ſpã liſſima:⁊ nõ ille teriꝰ ſpẽs ĩ ſua cõitate captꝰ ¶ Actertiũ ðꝛ ꝙ genꝰ excludit᷑ ꝑ illã ꝑticłaʒ ſoluũ:qꝛ lʒ genꝰpdicet᷑ ð pluribꝰnũero differẽ Diffinio ĩ diuidui tibꝰ:tñ nõ ſolũ pᷣdicat᷑ de pluribꝰ nũero dꝛñti bᷣ: ⁊ iſta dcã ſũt ð ſpẽ ſʒ opinioneʒ communẽ ¶ Indiuiduũ eſt ꝙ de vno ſolo pdĩ⸗ caiurivt ſoꝛtes de ſeipſo.⁊ hec pa⸗ tẽt ĩ arboꝛe poꝛphirijvᷣſus,. ¶ Iſta tibi plana facit arboꝛ poꝛpbyriana. ¶ Circa bunc textum. ¶ Motãdũ eſt pꝛimo: indiuiduuʒ capit᷑ dupłr. Anoꝰ vr eſt terinꝰ pme intẽtio⸗ nis ſiue impõnis:⁊ tũc ſigcat tm̃ qtũ h̊ com⸗ plexũ:ens indiuiſum in ſe c diuiſum a quolʒ alio:⁊ tũc ↄuenit rebꝰ que nõ ſut ſigna ⁊ illo mõ nõ capit᷑ in ꝓpoſito.¶ Alioꝰ capit vt eſt terin ſcde imponis vel intẽtionis.⁊ ſignifi cat tm̃ ſicut h cõplexũ:terinꝰ incõplexus ſin gularis.Et h̊ mõ eſt triplex indiuiduũ.ſ.vo⸗ cale ſcriptũ:⁊ mẽtale ¶ Indiuiduũvocale eſt q terĩnꝰ vocalis incõplexus:qͥ ex ſua impõne vnica:ſolũ nat eſt pᷣdicari de vno:ve:⁊ affir⸗ matiue:vniuoce:⁊ diuiſim:mediante copula non ampliata nec ampliatiua. ¶ In bac diffi nitione ponit᷑ terinꝰ loco gñis.ᷓ Deinde ðꝛ vocalis:ad dꝛĩaʒ ſcripti ⁊ mẽtalis. Dr̃ notã ter incõplexꝰ:ad dꝛĩam terioꝝ ſingulariũ cõ plexoꝝ. Ofr̃ notãter et impõne fna ad dr̃aʒ Quid in⸗ iuidnuʒ vocale indiuidui mẽtalis ꝓpʒe dicti. ¶ Dr notanter ſolũ.⁊c.ad dꝛĩam vlis qð nõ ſolum pᷣdicat᷑ de vno.¶ Alie ꝑticule.ſ.ve.affirmatiue:vnino⸗ ce ⁊ diuiſim ponũt᷑ eodẽ mõ ficut in diffiniti one terĩ ſingularis¶ Dr̃ notãter mediãte co pula ãpliata vł ãpliatiua qꝛ indiuiduũ medi ante copula ãpliata vł ãpliatiua põt pᷣdicari de pluribꝰ:vt dicẽdo:ſoꝛtes ymaginat᷑ plato iobannes ymaginat᷑ plato:⁊ ſic de alijs. ¶ Motãdũ eſt ſcdðᷣo ꝙ ĩdiuiauũ ſcri⸗ ptũ eſt terminꝰ incõplexꝰ: catbegoꝛeumati⸗ cus ſcriptꝰ:er ſua impõne ſolũ natus pᷣdicari de vno:vere:affirmatiue:vniuoce:⁊ diuiſim: In bac diffiuitione ponit᷑ ſcriptus: ad dr̃azʒ ĩdiuidui vocal:⁊ mẽtalis.Alie ꝑticule ponũᷣ tur hͥ eodeʒ mõ:ſicut in diffinitiõe ĩdiuidui vocal.¶ Sʒ indiuiduũ mẽtale eſt dupler.ſcʒ ꝓpe dictũ:⁊ ĩpꝛopę dictũ. Indiniduũ mẽta⸗ le ĩpꝛope dictũ:ẽ criꝰ mẽtalis incõplexꝰ:etx ſua impõe ſolũ natꝰ pᷣdicari de vno ve affir⸗ matiue:diuiſim ⁊c. In hac diffinitiõe ponit mẽtalis:ad dꝛĩaʒ vocalł:⁊ ſcripti.Alie pticule ponũt᷑ b eodẽ mõ:ſicut ĩ diffinitione indiui⸗ dui vocał.Sʒ indiuiduũ mẽtale ꝓpe dictũẽ Quid im qiuiduuz ſcrriptuʒ e mediante copula nõ apliata necampliatiua. Quid in⸗ diduum mentale. terĩnꝰ mẽtalis incõplexus er ſua natura ſo l natꝰpᷣdicari de vno:vere:affirmatiue:⁊ di uiſim ⁊c.¶ Of̃ notãter ex ſua natura:ad dr̃aʒ indqiuidui vocalis:ſcpᷣti:vmẽtalis ĩpꝛopᷣe di cti.Exẽpluʒ de indiuiduo vocali: vt iſta vot ſoꝛtes.Exẽpluʒ de indiuiduo ſcripto: vt iſte utd (unnto nl Audlg Wenniniid f nith n ſnnt gtuche ie⸗ ng gei nini detemminmr iſcrie ſtteſ lgin m ptſobppoerepötfeſprcnt tſtetennin ſotesiſtetemm Petrusanlug,r ſc deelis. Pcad ppofti⸗(Gfindtffim danapenrobiſopot dicn glü pocule detennioti er iam ſpyone fffNzitel gl alfin Outdictieſt inpꝛio cabli. E nnitgle ppriedicti ſt pinaal ſſeſtbicnagisas ppofiti deinc Clionineiuscognitio odisdete ſunmione wocgſenn. TCöradigangulpi⸗ liſſtdffintioſetinäinei coiſtiutum d dfinnte t iciciötieekenin enunnet plargeſt incn Rfmlibns. Tertio nu intncn⸗dz e Bturi AA. * Or noriter etinhoneſinnl i metalis ppe dick (Dimmmm 1dꝛiam vlis qd nöͤſolumöctein ie ꝑticu le. ve affinnatinenig m ponut eodẽ mo fiat indffin ingularis (Di notiter netitg Nta vk äpliatiua qe indiuici nt nla ipliata v äpliatimpitztin yvt dicẽdo:ſoꝛtes ynugint in ymaginat plato: ſedeal⸗ idu eſt ſc0ρ7âαπàdi min' incõplex: cabegoranmm ner ſua impone ſolimtnetin reraffirmatiue:vnivoce dinft copula n apliata necanplun ffiuitione pomk ſeniptng auni vocal:t mẽtalis. Aliegticlln ez mö:ficut in diffnte lai 5 indiuidui metleet liii, dichüͦ: ri mẽtalisincch eſolii nat Zdicanide no en imifim 4. Jn b Triplexẽ idiuiduũ Duplex ĩ⸗ diuiduuʒ drer latu. De indiuiduo Folio xxrxij terminꝰ ſoꝛtes ſcriptꝰ.Etxẽplũ de indiuiduo bànnes pꝛedicetur de pluribuslpꝛo vno eo mẽtali ĩpꝛopꝛie dicto.vt ↄcept?qͥ eſt natura dem ſupponentibus: indirecte non tamẽ pᷣ lis ſilitudo huiꝰ votis ſoꝛtes. Exempluʒ de dicatur de pluribus pꝛo diuerſis ſupponenti mentali ꝓpꝛie dicto:vt ↄceptus qui eſt ſolũ bus:⁊ directe. naturalis ſimilitudo rei que expꝛimitur per iſtam vocem ſoꝛtes. ¶ Motãdũ eſt tertio:ꝙ triplex põt aſſigna ri idiuiduũ.ſ.ĩdiuiduũvagũ:vt bᷣ̊ hõ. Alið ẽ idiuiduũ ex ſuppõe:vt ſophꝛonici fi⸗ liꝰ ſuppoſito ꝙ ſophꝛonicꝰ nõ beat niſi vnũ filiũ ⁊ neutrũ iſtoꝝ ẽ ꝓpᷣe ĩdiuiduũ.qꝛ pmũ ẽ qͥd ↄplexũ:lʒ nõ poſſit pᷣdicari niſi de vno. Scðʒ etiã eſt qͥd ↄplexum:⁊ pᷣt ẽt pᷣdicari de pluribꝰ. Alið eſt indiuiduũ determinatũ. et illud eſt terminꝰ ſingularis incomplexum. ¶ Quarto notãdũ ẽ q; indiuiduum determĩatũ ẽ duplex.ſ.ĩdiuiduũ determĩatũ in ſigndo tm̃.ſ.ꝙ vnuʒ ſigt ⁊ ꝓ nullo ſuppo⸗ nit reſpectu iſtiꝰ bi eſt:vt iſte terminꝰ adã. ¶ Alið ẽ indiuiduũ determinatũ ex ſuppõne ⁊ ſigtiõe ſilia eſt illð qð tm̃ vnũ ſignificat:et ꝓ üllo ſupponere põt reſpectu iſtius vbi eſt: vt iſte terminꝰ ſoꝛtes:iſte terminꝰ iobãnes: petrus:paulus:⁊ fic de alijs ⁊ de illo marĩe ẽ bic ad ꝓpoſitũ.¶ Eñ in diffinitõe indiuidui data a petro biſ.dz poni ꝓ diffinito indiui⸗ quũ vocale determiatũ ex ſignificatione et ſuppõne ſilr. Et dʒ itelligi diffinitio pe.b.ſi⸗ cut dictũ eſt in pꝛio notabili.Et lʒ idiuiduũ mẽtale ꝓpꝛie dictũ ſit pꝛincipaliꝰ indiuiduũ iñ eſt hic magis ad ꝓpoſitũ delindiuiduo vo cali:quia eius cognitio nobis deſeruit ad di Agd rões in oppm̃. ſputationẽ vocalem. ¶ Cõtra dicta arguit᷑ pꝛĩo ſic. So⸗ liꝰ ſpẽiẽ diffinitio:ſed indiuiduũ nõ eſt ſpẽs ergo indiuiduum nõ dʒ diffiniri.¶ Scðdo ſic arguit᷑.indiuiduũ pᷣdicat᷑ de pluribꝰergo ma le ðꝛ ꝙ pᷣdicatur devno ſolo.añs pʒ:q; ſloꝛtes eſt indiuiduum:et plats eſt indiuiduuʒ:m ſic de ſimilibus. ¶ Tertio arguitur ſic.iobãnes eſt indiuiduuz ⁊ tñ pꝛedicatur de pluribꝰ:vt patet dicendo bomo eſt iobãnes.aĩal eſt io⸗ bãnes.ergo diffinitio eſt inſufficiens. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ diſtinguendo mino re:q; eiꝰ ſuᷣm põt ſupponere materialr᷑ ſine ſimplicit᷑ ſic negat᷑ mioꝛ.vel põt ſuppone⸗ re ꝑſonalit᷑ ⁊ ſic ↄcedit᷑ minoꝛ: Ad ſcom ðo diſtinguẽdo añs:eo qð ſubiectũ eius poteſt ſupponere materialiter ſiue ſimpliciter ⁊ ſic tõceditur añs: vel ꝑſonaliter: et ſic negatur ains. ¶ Ad tertiũ d licet ille terminus io Sequitur arboꝛ poꝛpbiriana MA Incoꝛpo⸗ ea Acceptio = = nes dr ie. Eõmunis Pꝛopꝛia. Mag p⸗ Pꝛiga. Acceptio nes diffe⸗ rentie Eractatus Secũdus Ifferẽtia ðꝛ tri plicit᷑.ſ. cõit᷑: p⸗ 5pe:⁊ mag! ꝓpᷣe ¶ Cõis dꝛia ẽ qua alterũ dif⸗ WVAfert ab alto vel AAa ſeipo ſeꝑabi⸗ –— MIi accñte: vt ſoꝛ tes ſedẽs differt a platõe:vł a ſeipᷣo nõ ſedẽte ¶ Pꝛopᷣa dꝛia eſt qua al⸗ terum differt ab altero inſeꝑabili ac ciqẽte:vt ſoꝛtes ſymus differt a pla tiõe aquilo.Differentia magis ꝓpa eſt qua vnũ differt ab altero ſpecifi ca differentia:vt bomo per ratiõale differt ab equo ⁊ aſino. ¶Circa bunc textum. ⸗ ¶ Motãdũ eſt pᷣmo ꝙ duplex ẽ dif⸗ ferentia.ſ.realis ⁊ logicalis. Differẽtia rea lis eſt ipſamet res q differt ab alia re vt dr̃ia ſoꝛtis platone ẽ ipſemet ſoꝛtes.⁊ iſtomõ capi endo boc nomẽ dꝛĩa eſt nomẽ pꝛĩe impoſitio nis ſiue intẽtionis.¶ Alia ẽ dꝛĩa logicalis:⁊ ẽ terminꝰꝑ quẽ expꝛimimꝰ ſiue qui repꝛeſen tat iſtam dꝛĩaʒ realem:vt iſte terminus ratio nale dicitur differentia logicalis.Et h̊ modo capiẽdo illũ terminuʒ dꝛĩa eſt nomẽ ſcðᷣe im poſitionis ſiue intentionis:a iſto modo capi Quid dra comunis. tur in pꝛopoſito.Et ſcðᷣm auctoꝛem in tertu iſte terminus differentia iſto modo captus: capitur adbuc tripliciter pꝛo differẽtia com muni dꝛia ꝓpᷣa:⁊ dꝛĩa magꝭ ꝓbpa. ¶ Motãadũ eſt ſcðo ꝙ bic cõſequen ter auctoꝛ diffinit drĩiam còem . dz diffinitio ſic intelligi.O Differentia cõis eſt terminꝰ qͥ eſt accidens ſeparabile:potẽs eẽ medium ad ↄcludendum vnã rẽ alr ⁊ aliter ſe br̃e ꝑ pus ⁊ poſterius:vel vnam rem aliter ſe babere qᷓ; aliã rẽ.Exempluʒ:vt iſte terminus ſedens ẽ accidẽs ſeparabile:a põt eẽ mediũ ad conclu dendũ vnã rem aliter ⁊alit᷑ ſe br̃e pꝛius ⁊ po ſterius: vt ſic arguendo:omne ſedens nunc ſe babet aliter q; pꝛius qñ nõ erat ſedẽs: ſed ſoꝛtes eſt ſedens:ergo ſoꝛtes alr ſe bʒ qᷓ; pꝛiꝰ qñ non erat ſedens¶ URñ ĩ ꝓpoſito accidens ſeparabile ðꝛ terminus accidentaliter pᷣdica bilis de aliquo termino:qͥ ſic ſe bʒ poſtqᷓ; vere affirmat᷑ de aliquo termino poteſt vere negari de illo eodẽ termĩo ſupponente pꝛo aliquo.Exemplũ:vt ly ſedẽs dicit᷑ accidẽs ſe parabile reſpectu huius termini iobes:eo c pꝛedicat᷑ de eo accidẽtalit᷑:ꝛ poſtq;vere affir matur de ly iobãnes.poteſt etiã vere nega⸗ ri de eodem:et illo termino ſupponẽte pꝛo a liquo:vt iſta poteſt eſſe vera: iobãnes eſt ſe⸗ dens et poſtea eſſe falſa abſq; boc ꝙ illa ſit falſa iobannes eſt. ¶ Tertio notãdũ eſt:q bic ↄñr au⸗ ctoꝛ diffinit dr̃iaʒ ꝓpꝛiã q̃ diffinitio dʒ fic in telligi.¶ Dr̃ia ꝓpꝛia eſt terminꝰ qui eſt acci⸗ dens inſeꝑabile potẽs eẽ mediũ ad ↄcluſio⸗/ dum vnã rem nõ eſſe aliã: vł vnã rem aliter ſe habere q; aliã.Exemplũ:vt iſti termini a⸗ quilus ſymus. vñ ſi ſoꝛtes ſit aquilꝰ et plato non.tũc ꝑ illũ terminũ aquilus tanqᷓ; ꝑ me⸗ diũ:poſſumꝰ arguere ſi ſoꝛtes non eſt pla Quid djʒ pꝛopꝛio. to:ſic arguẽdo.nullꝰ aquilꝰ ẽ plato.ſoꝛtes ẽ aqͥlus:qͥ ſoꝛtes non ẽ plato.¶ Eñ in ꝓpoſito accidẽs inſeꝑabile capit᷑ dupłr. noꝰ ꝓacci dẽte ĩſeꝑabili cũ difficultate.Alioꝰ ꝓaccidẽ te inſeparabili ſimpliciter. Uñ accñs inſepa rabile cũ difficultate eſt terminꝰ accidẽtalit pᷣdicabilis de alio qui poſtqᷓ; ᷣe affirmat᷑ de ſubiecto cũ difficultate põt negari de eodeʒ ſubiecto pꝛo aliquo ſupponẽte:ſine noua im poſitiõe terminoꝝ: vt iſte terminꝰ albus ðꝛ accidẽs inſeꝑabile reſpectu iſtiꝰ termmꝰ ci⸗ gnus:nõ qꝛ nullo mõ põt ſeꝑari:nec natura liter:nec ſupernaturaliter: ſed qꝛ nõ põt ſe⸗ parari ſine difficultate.põt tñ ſeparari a ſub iecto ſuꝑnaturaliter: ita ꝙ deus põt facere poſtqᷓ; iſta fuerit a.cignꝰ ẽ albꝰ ꝙ iſta ſit va cignꝰ eſt niger: et ſic iſta erit falſa:cignꝰ eſt albus. I Df notãter ſine noua ĩpoſitione:qꝛ ſi ly albus ĩponatur ad ſignificandũ tm̃ ſicut ly niger:tunc ly albꝰ: vere negaretur de illo ſubiecto cignus.⁊ iſta eſſet vera:cignꝰ nonẽ albꝰ:cũ valeret tm̃ ſicut iſta:cignus non ẽ ni ger. ¶ Sed accñũs inſeparabile ſimplr eſt ter minꝰ accidẽtaliter pᷣdicabilis de aliquo: qui nullo mõ põt ve negari de illo ſubiecto ſup⸗ ponẽte pꝛo aliquoine noua impoſitiõe ter minoꝛum:vt iſta non poteſt eſſe vera:bomo non eſt riſibilis:iſta exiſtente veralbomo eſt ſine noua impoſitione terminoꝛum. ¶ Notãdum eſt qrto ꝙ bic ↄñr au⸗ ctoꝛ diffinit drfiam magis ꝓpꝛia que diffini⸗ tio dʒ ſic intelligi.¶ Differẽtia magis ꝓpꝛia eſt terminꝰ eſſentialiter pꝛedicabilis de illo cuius eſt differẽtia:qͥ poteſt eſſe medium ad concludendũ vnam rem ſpecifice ⁊ eſſentia⸗ liter eſſe diffinitã ab alia re. Exemplũ vt iſte terminꝰ rõnale: poteſt eſſe mediũ ad conclu dendum bojĩem differre ſpecifice et eſſentis Accñs in ſepabile capit᷑ di⸗ pliciter: Quiq dĩa magis pꝛia. toes ſoppn. udit⸗ ſnitodf AAnu de lcz ſorte eſisnetiet diu ogliist⸗ diſtngvedo aſg,e⸗ gll difena ore no ſecete z doos epprintffnillin anbicr⸗ ſelesen ſottes noſeces eita e röetſotes no ſeces Alckſe neiusneſtiſe: ſortesſecis c ſeces aßmiſti ſenſum apit die gd iſtü ſenſuxc ſoꝛtes ñ et ſe⸗ Hĩ dumn noͤſeget. (Allter por feguinteriplofmr ren: ſen⸗ cncctſcisinre ligar (Ad enin honodifenſeigoabeqno differ ſtvontſdiferentinlogeil :e⸗ . terminumtatomaleuniz difien glddifent heqno⸗ (Edffmnik ic Dilget ene. Urdeptuncdiferennid⸗ Ghun eytrönaleöctcaf ,(Gin wein Pabile capik dupff⸗Ind r Kbili ci dofficultne Aicd Mrabtli fimpliciter üc ci difficultute pöt egni den peo aliquo ſupponeteſne un terminop: vt iſte termin ahed inſepabile reſpeau iſti) tenmm⸗ 5 q: nullomo pot ſegarineenmn cſupemmaturaliter: ſed gnohiti ne difficultate. pöttiſehammeſn mmaturaliter: ita denehirn . . 4%½ .4 ſſtaſt 4 ia ſuerit Fa. cign alb Gfftffi niger: et ſeſſt enit ſliren/ Dr notůter ſine ro hoſrn s iponatur ad ſggnifentiñſn unc h Mera neng ianus. tiſta eſſet veralgn n aleret tun ficut indl. ttn vX is inſeparabile innt D d⁵ degcloig aliter dicabilis de l n , pot Fenegan u inpoſti,l Po aliquone noeſerent itinn difficultae et termin⸗ Accilent is de alio qui poſtch Fegffnnir Ad rões in oppm̃. Pꝛia dif⸗ finitõ dif ferentie. Quidpᷣdi cari ĩ qle Scðda dif linitio. De Differentia liter ab aſino:ſic arguẽdo.Oẽ rõnale differt ſpecifice ⁊ eſſentialr ab aſino:ſʒ hõ eſt rõna⸗ lis:ꝗ bõ differt ſpecifice ⁊ eẽntialit᷑ ab aſino ñ dkia magis ꝓpꝛia eſt dr̃ia eſſentialis: qꝛ pᷣdicat᷑ eſſentialiter de illo cuiꝰ eſt dr̃ia. ¶ Kontra dicta pꝛimo ſic arguitur Soꝛtes ẽ dr̃ia:⁊ tñ nõ eſt aliq illaꝝ triũ dif⸗ ferẽtiaꝝ:&ꝗ diuiſio mala.minoꝛ pʒ:qꝛ eadeʒ ẽ res differẽs ⁊ dr̃ia.¶ Scðo ſic af.ↄtra exem plũ pꝛiĩe diffinitiõis in tertu poſite.Nã ſi il⸗ lud eẽt verũ.ſ.ſoꝛtes ſedẽs differt a ſoꝛte nõ ſedẽte:ſeq̃ret᷑ ꝙ ſoꝛtes ẽ ſedẽs.⁊ ꝙ ſoꝛtes nõ eſt ſedẽs: ↄñs ẽ falſuʒ ⁊ ĩipoſſibile: ergo exẽ⸗ plũ ẽ male poſitũ.ↄña patz ab exponibili ad exponẽtes. Tertio ſic af.ↄtra exẽplũ ter⸗ tie diffinitionis. bõ differt ab equo ſeipſo: non differt per iſtam dr̃iam rõnale. ¶ Ad pᷣmũ ðꝛ ꝙ licʒ ſoꝛtes ſit dꝛia realis:nõ tñ eſt dr̃ia logicalis. Ad ſcᷣm ðꝛ diſtinguẽdo añs:eo ꝙ illa ꝓpõ ſoꝛtes ſedẽs differt a ſoꝛte nõ ſedẽte hʒ duos ſẽſus. Unꝰ ẽᷓ ꝓpꝛiꝰ:⁊ pᷣm illũ nõ capit᷑ bic:⁊ ẽ iſte: ſoꝛtes ſedẽs ẽ:⁊ ſoꝛtes nõ ſedẽs eſt:⁊ ſoꝛtes ſedens nõ eſt ſoꝛtes nõ ſedẽs. Al eſt ſenſus impꝛo pꝛius:⁊ eſt iſte: ſoꝛtes ſedẽs nõ eſt ſoꝛtes nõ ſedẽs.⁊ ſᷣm iſtũ ſenſum capit᷑ hic. Rel capit ad iſtů ſenſuzʒ:ꝙ ſoꝛtes qñ eſt ſedẽs aliter ſe bʒ qᷓ;ᷓ dum nõ ſedet. ¶ Aliter põt dici ꝙ non requirit᷑ ꝙ exẽpla ſint vera: ſed ſi ufficit ꝗ ꝑ ea addiſcẽs inte ligat.¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ licʒ bomo differt ſeipſo ab equo differentia rea⸗ li:non tñ different ia logicali: ſed per illum terminum rationale tanqᷓ; differentia logi⸗ cali differt ab equo. xxxiij. moꝛtale. ¶ Et ſciendum eſt ꝙ eadẽ eſt differentia diuiſa et conſtitutiua ſcilʒ diuiſiua generis:⁊ cõſtitutiua ſpeciei:vt rõnale diuidit aĩal cũ dif ferentia ſibi oppoſita.ſ.irrationali. dicimꝰ em̃ aĩaliũ. aliud rõnale:alið irratiõale:⁊ ↄſtituũt diuerſas ſpẽs ſub aĩali.Oĩs em̃ differẽtia adueni ens generi cõſtituit ſpẽm:⁊ iõ cõſti tutiua ſeu ſpecificata noĩat᷑moꝛta⸗ le em̃ additũ ſuꝑ hoc genꝰ aĩal:cõſti tuit hoĩem. Et ideo dicit Boetiꝰ ꝙ ſola ſpecies diffinit᷑. Diffinitio eniʒ conſi ſtit ex gñe ⁊ differẽtia:ſed ſola ſpecies habet genꝰ ⁊ dꝛiam ergo ſo la ſpecies diffinitur. ¶Circa bunc textum. ¶ Motãdũ ẽ pꝛĩo: bic auctoꝛ dif⸗ finit dr̃iam magꝭ ꝓpꝛia genericã.a dʒ diffi⸗ nitio ſic intelligi. Dria generica eſtvłe ſᷣm ſe vel ſuũ ſynonimũ:pᷣdicabile:vere:⁊affirma⸗ tiue:diuiſim:⁊ eſſentialiter:directe mediãte copula nõ ampliata:nec ampliatiua: in qua⸗ le:de pluribꝰ ſpẽbus nõ ſynonimis. Erxẽplũ vt ly aĩatũ pᷣdicat᷑ de iſtis ſpẽbus hõ ⁊ aſinꝰ: vere:affirmatiue:directe:diuiſim: ⁊ eſſentia liter in quale.¶ Dfr̃ eẽntialiter: ad dr̃iam p⸗ pꝛij ⁊ accidẽtis: que pᷣdicant᷑ accidentaliter. ¶Df notãter in quale:ad driaʒ gener ſpẽi q̃pꝛedicãtur in quid. Alie particule ponunt hic eadẽ rõne q̃ ponebãtur in diffinitiõe ge neris. Unde auctoꝛ exẽplificat ꝑ iſtã dr̃iam „ —-— „ er . Et diffinit᷑ ſic. Dꝛia eſt qð pᷣdica rõnale: ꝛ dicit ꝙ illa pᷣdicat de hoibus 2 de E. . de pluribꝰ differentibꝰ ſpchin eo dus.q differũt ſpẽ.¶ Sʒ illud nõ eſt verũ:qꝛ tõ poꝛphi qð quale: vt rõnale pᷣdicat᷑ de hoĩe ⁊ de his que differũt ſpẽ. Sumꝰ enim rõnales nos ⁊ dij:st vult poꝛpbiriꝰ ſed moꝛte additũ uobis ſperat nos ab illis. Ill aũt ðꝛ pᷣdicari in q̃ie qð conueniẽter reſpõdetur ad inter rogationẽ factam ꝑ quale.vt cũ que ritur qualis eſt ho:coueniẽter rñde tur rationalis. et ideo rõnale pᷣdica rõnale cõuertit᷑ cũ iſta ſpẽ ſpecialiſſima hõ. Sed auctoꝛ loqᷣtur ſᷣm opinionẽ poꝛphirij: qui imaginat᷑ plures eẽ deos:⁊ illos eſſe aĩa lia rõnalia. ⁊ dicit nos differre ab iſt? qꝛ nos ſumꝰ moꝛtales:dij vo nõ.iõ moꝛtale adueni ens nobis ſeparat nos ab illis. Erx quo poꝛ⸗ phiri loqtur ſʒ modũ ſarracenoꝝ.⁊ ẽt babe mus credere ſolũ vnũ deũ eẽ. iõ poꝛphirius ⁊ fil Petrꝰ biſ.in boc nõ ſunt tenẽdi.Quid aũt ſit pꝛedicari in quale pʒ in textu. dictũ boe tij Intellee tus pᷣme diffinitio nis dỹie Confuta⸗ rij ⁊ pe.b. tur de hoiĩe in q̃le. ¶ Aliter ſic diffi. ¶ Notãdũ ẽ ſecũdo:q duplex ẽ dir᷑ Que dꝛĩa nitur. Differẽtia eſt qua abũdat ſpe cies a genere: vt bomo abundat ab animali bis differẽtijs rationale et ferẽtia eſſentialis ſiue magis pꝛopꝛia.Que⸗ dã eſt couertibilis cum ſpecie ſpecialiſſima: vt rõnale cum bomine. Quedã eſt conuerti bilis cum ſpecie ſubalterna: vt ſenſibile cuz e fac tertiũ pᷣdicabile AIntelle⸗ ctus ſcðe Tractatus Secũdus. aiali.ꝛ nulla illaꝝ eſt tertiũ pᷣdicabile. ſʒ boc cõe magis dr̃ia magis ꝓpꝛia eſt tertiũ pᷣdica bile:⁊ dzʒ ſic diffiniri. ¶ Dria magis ꝓpꝛia eſt vniuerſale pᷣm ſe:vel ſuũ ſynonymũ: pᷣdicabi le:vere: affirmatiue: eſſentialiter directe:⁊ diuiſim:in eo qð quale: ſine noua ĩpoſitione de pluribus terminis nõ ſynonimis:mediã⸗ te copula nõ ampliatiua nec ampliata. Et B diffinitio ↄuenit tam dr̃ie ↄuertibili cuʒ ſpẽ ſpecialiſſima qᷓ; cum ſpẽ ſubalterna. ¶ Inde modus pꝛedicãdi tertij pꝛedicabilis.ſ. diffe⸗ rentie ẽ pꝛedicari eſſentialiter ⁊ vniuocs de pluribꝰ in eo quod quale. Ende er iſto patʒ p diffinitio differentie data a Petro.biſ.nõ eſt diffinitio terti pꝛedicabilis: ſed eſt diffi⸗ nitio alicuius inferioꝛum contenti ſub ter⸗ tio pꝛedicabili. . ¶ notãdũ eſt tertio: q hic ↄn au⸗ ctoꝛ ponit aliã diffinitionem differẽtie et dʒ ſic intelligi. Differentia magis pꝛopꝛia eſt vninerſale: qð ponit᷑ in diffinitione ſpeciei: nõ in diffinitione generis: qð diuiditur ꝑ Intelle⸗ Ctus dicti ipſam. vt iſta differentia rationale: ponitur indiffinitiõe buiꝰ generis animal:illud ge nus aĩal diuiditur per ipſam. Eadeʒ autẽ eſt differentia que cum ſua oppoſita diuidit ge nus diniſione logicali:⁊ qͥ cum genere cõſti⸗ tnit diffinitionez ſpeciei: vt iſta dr̃ia rõnale diuidit cũ ſua oppoſita ꝓuta irrationale illð genus aĩal:diuiſione logicali. Et illa eadem differentia ſumpta cum hoc genere animal conſtituit diffinitionez huius ſpẽi homo:qꝛ boc complexuz animal rationale eſt diffini⸗ tio huius ſpeciei homo. ¶ ‚Notãdũ eſt q̃rto:q hic auctoꝛ in⸗ Boetij. fert vnũ dictũ. Boetij.ſ. eg ſola ſpẽs diffini⸗ tur. qð dʒ ſic intelligi. Sola ſpecies diffinit diffinitiõe pure quidditatiua ⁊ eſſentiali: cu ius cauſa patet in textu.¶ Unde auctoꝛ in ꝓ poſito nõ determinat de diffe rentia cõmuni nec ꝓpꝛia:qꝛ ille ↄtinent᷑ ſub accidente ⁊ p⸗ pꝛio. Unde differentia cõmunis continetur ſub accidente: ⁊ ſimiliter differentia ꝓpꝛia q̃ cum difficultate ſeparabilis eſt. Sed dr̃ia pꝛopꝛia que nullo modo ſeparabilis eſt con⸗ tinetur ſub pꝛopꝛio. ¶ Lontra dicta pꝛimo arguitur ſic Diffinitio dr̃ie non cõuenit omni contentoꝰ ſub diffinito: ergo eſt inſufficiẽs.añs patet: qꝛ non conuenit iſti differentie rationale cũ illa non pꝛedicetur de pluribus ſpecie dikffe⸗ rentibus. ¶ Scðo ſic arguit᷑ illa diffinitio ↄuenit alijs a diffinito:ergo eſt inſufficiens antecedẽs patet:q; ↄuenit accidẽti.puta iſti accidẽti albũ:qð pᷣdicat᷑ in q̃le de differenti⸗ bus ſpecie.¶Tertio arguit᷑ ſic: cõtra ſecũdã diffinitionẽ dr̃ie. gen cõtinet omne illð qð continet ſpecies:et cũ hoc plus ergo genus abundat a ſpecie:⁊ non econtra. per conſe⸗ quens textus eſt falſus. ¶ Agd pꝛimũ dicit᷑ negãdo ↄñam et ad ꝓbationẽ ðꝛ cõcedendo antecedens:⁊ ne gando conſequentiam:q illa dr̃ia rationale nõ continetur ſub diffinito:cum diffinitũ in pꝓpoſito ſit boc complexum dfria generica. ¶ Ad ſcm dicitur ꝙ licet accidens pꝛedice tur in quale de differẽtibus ſpecie: nõ tamẽ eſſentialiter. ¶ Ad tertiuʒz ðꝛ q licet genus contineat omne illud quod continet ſpecies Agd roes ⁊ cũ hoc plus poteſtate: hoc eſt ſicut magis cõmune cõtinet minus cõe:nõ tamen actuhᷣ eſt nõ cõtinet omne illud quod continet ſpe cies in ſua diffinitione. RNM Ropꝛiũ dicitur quadru Wſſpoliciter. ¶ Pꝛimo mo⸗ do dicitur ꝓpꝛiuʒ quod cõue nit ſoli:ſʒ non omni . vt eẽ grãmaticũ. ¶ Se cundo modo dicitur pꝛopꝛiũ quod conuenit omni:ſed nõ ſoli:vt eſſe bi⸗ pedem.¶ Lertio modo dicitur pꝛo pꝛium quod conuenit omni:⁊ ſoli: ſʒ nõ ſemper:vt caneſcere in ſenectute ¶ Quarto modo dicitur ꝓpꝛiũ qð connenit omni ⁊ ſoli ⁊ ſemper.vt ri⸗ ſibile ineſt oĩ hoĩ: ⁊ſoli ſpẽi:⁊ ſemꝑ. Non tñ dicit᷑ horiſibilis eo ; ſemꝑ actu rideat:ſʒ qꝛ aptꝰ notꝰ ẽ ad ridẽ dũ.⁊ ꝓpꝛiũ hoc modo ſumptũ ẽvnũ de quinq; pꝛedicabilibꝰ. ¶ Et diffi nitur ſic ab ariſto.pꝛopꝛiũ eſt qð in eſt omni:⁊ ſoli ſemper ⁊ cõuerſim pᷣdicat᷑ de re:⁊ nõ indicat qͥd eſt eſſe rei:vt riſibile ĩeſt bomimi.Nõ ĩdicat YV, 2 * B —. pꝛij:ad differentiã diffinitiõis: que ↄuerſim pꝛedicat᷑ de re: et ĩdicat qͥd Acceptio nes ppꝛi Pꝛimo. Seciũdo, Tertio. Quarto. Diffinitö Ppꝛij qn⸗ to m q̃d eſt eſſe rei: pomt᷑ in diffinitiõe ꝓ 0do.: lrneins ilonnd INomirehkfutckun onirt io noto olifen telterfciabilesdeelſbtenn Gbiltertſccapikin poftd. ud , Gupletenn din En 1 nüßnd nöettemmin cicetalter oco uffrnatinede giglu pelle:3 necdeoib indiniduis l hoen ninimecicnogrinutn loge⸗ ciormufc pccir de fa ene nulaolu ſyeae einſem eche nrrpreicimurc eni no ecie⸗ , ginciuitus liusſpegeieun Qudyp etnedtns gränaticis ine nun Unſecue ne (Morandumeſtſcdongn⸗ Kcuncomocoeſ termninns Adi⸗ rblisteretaffinanedeee nagllatseinaähden mrffitenntnicclornnsdee efetietioffign oninetenmn) demultsaits uß ſnomertfinmn Muten eni WN neſeenonommit Olid pd Untertio foco. folihera 1ooge, kienſnte ueni 6G0ſnltenden . lun Kact ſolum Poſ gomtnfurnn Gbiloden +☛ tenris ſib llf — nmns iſble Ntetſ. anmthiie ʒ 0 tinet minus cheno tanenmn net omne illud quodcomtietſe dffinitione. Ropꝛiũ dicitur quen pliciter. C Pꝛinonm (Ao dicitur ppꝛiuzqot cöͤue nit ſollſiznwnan pt ee granatci (, odo dicltur pꝛopꝛii col omni:ed no ſoleſteſtel Lertio modo dieimnon od conuenitomnttſci er: vt caneſcere inſnn ntomodo dionn ni tomm ſoll ſenpel n : rſoli ſpett ſen Acceptõ nes ꝓpꝛij Quid ꝓ⸗ pꝛiu pmo modo Quid ꝓpᷣ um ſecun do modo Quid ꝓpᷣ um tertio modo. Quid ꝓpᷣ um quar⸗ to modo. De ꝓpꝛio eſt eẽ rei. ¶ Exẽplũ.Subſtãtia aĩa ta ſenſibilis ↄuertit᷑ cũ aĩali:⁊ indi⸗ cat eſſe eiꝰ:qꝛ oĩs diffinitio dat᷑ per ſubſtãtialia.oẽ aũt ſuꝑiꝰeſt de eſſen tia ſui inferioꝛ .¶ ¶ Diffinitio eĩ dif⸗ finit᷑ ſic ab ariſtotele. Diffinitio eſt ꝛo q eſt eſſe rei ſignificãs ꝓpꝛiuʒ aũt non indicat quid eſt eſſe rei ¶ Circa bunc textum. ¶ Notãdũ eſt pᷣmo ꝙ iſte terminus ꝓpꝛiũ capit᷑ dupliciter. no modo vt eſt ter minꝰ pᷣme impoſitionis ſiue intẽtionis⁊ tũc tãtũ ſignificat iſte terminꝰ ꝓpꝛiũ:qᷓ;tũ ſigni ficat hoc complexum:res cuiꝰ dñm eſt alicui appꝛopꝛiatum:vt res poſſeſſa ab aliquo ðꝛ ꝓ pꝛium eius:⁊ illo modo nõ capit᷑ in ꝓpoſito. ¶ Alio modo capit᷑ vt eſt terminꝰ ſcðᷣe inten tionis:⁊ illo modo ſignificat terios acciden taliter:pᷣdicabiles de alijs termĩs intrãſmu⸗ tabiliter:⁊ ſic capit᷑ in ꝓpoſito.Et capit᷑ qua drupliciter: vt ðꝛ in textu.¶ Pꝛopꝛium pᷣmo mõ eſt terminꝰaccidẽtaliter pᷣdicabilis vere ⁊affirmatiue de aliqua ſpecie: ⁊ non de alia nec de oĩbꝰ indiuiduis illiꝰ ſpeciei:vt iſti ter mini:medicus:grãmaticꝰ logicus geometri cus:muſicꝰ:pᷣdicãt᷑ de iſta ſpecie homo:et de nulla alia ſpecie eiuſdem pꝛedicamẽti diſpa⸗ rata pꝛedicantur ⁊ etiã nõ pꝛedicantur de oĩ bus indiuiduis illius ſpeciei:eum nõ oĩs hõ eſt medicus:grãmaticus:ſiue muſicꝰ ac. ¶ ’Notandum eſt ſcdo: pꝛopꝛium ſecundo modo eſt terminus accidẽtaliter pᷣ⸗ dicabilis vere ⁊ affirmatiue de omĩbus inai⸗ nidquis alicnius ſpeciei.⁊ cũ h̊ͥ de multis alijs Folio xxtciiij. ſemper qᷓ;diu iſte terminꝰ bomo pꝛo aliquo ſupponit.⁊ iſto quarto modo capitur in pꝛo⸗ poſito. ¶ Kertio notandũ eſt:iꝙ bic auctoꝛ ponit diffinitionẽ ꝓpꝛij quarto modo:dataʒ ab. Ariſtotele: que debet ſic intelligi Pꝛopꝛi um quarto modo eſt pꝛedicabile accidentali ter ⁊ conuertibiliter de aliqua ſpecie:vt riſi⸗ bile de iſta ſpecie bomo. Dicitur notanter ac cidentaliter:ad dꝛĩazʒ differentie eſſentialis qꝛ licet differentia pꝛedicetur conuertibili/ ter:tñ boc non eſt accidentaliter: ſed eſſenti aliter.¶ Dicit᷑ notãter ↄuertibiliter ad draz pꝛopꝛij:pꝛimo:ſecundo:⁊ tertio modis: qꝛ lſzʒ pꝛedicentur accidentaliter:non tamen ↄuer tibiliter.vnde dicta diffinitio non eſt diffini tio pꝛopꝛij quod eſt quartum pꝛedicabile. ¶ Quarto notandũ eſt:q quartũ pᷣ dicabile debet ſic diffiniri ¶ Pꝛopꝛiũ eſt vni uerſale aptum natũ pꝛedicari pᷣm ſe:vel ſuuʒ ſynonymũ:e affirmatiue:vniuoce: directe: ⁊ diniſim: mediante copulal non ampliatiua nec ampliata:ſiue noua impoſitione:de plu⸗ ribus accidentaliter: ⁊a intrãſmutabiliter in eo quod quale:vt riſibile pꝛedicatur de ſoꝛte ⁊ platone accidentalitera intrãſmutabiliter in eo quod quale ¶ Unde in iſta diffinitione ponitur in eo quod quale ad differentiã ge neris ⁊ ſpeciei.deinde dicitur intrãſmutabi liter:ad differentiam accidentis quod pꝛedi catur tranſmutabiliter. ¶ Dicitur accidenta⸗ liter:ad differentiam differentie:que pꝛedi⸗ catur eſſentialiter.⁊ ſimiliter ad differenti⸗ am generis ⁊ ſpeciei.¶ Alie particule eodẽ modo exponuntur: ſicut in diffinitionibus alioꝛum pꝛedicabilium. Ande illud dicitur vt ſunt iſti termiui coloꝛatus bipes:ſiue poſ pꝛedicari intranſmutabiliter de aliquo ſub⸗ ſe eſſe bipedẽ ⁊ ↄſilłes termĩ pꝛedicãtur ð oĩ iecto:quod per nullam potentiam ſiue noua homine:⁊ cnm h̊ de multis alijs.¶ Pꝛopꝛiuʒ impoſitione poteſt pꝛedicari falſe ⁊ affirma⸗ tertio modo eſt termu accidentaliter pꝛe⸗ tiue de illo ſubiecto:ſñi ipſum ſubiectum pꝛo dicabilis de vna ſpecie ⁊ de omnibus contẽ⸗ aliquo ſupponat:vt riſibile pꝛedicat᷑ intranſ tis ſub vna ſpecie:ſed non omni tempote:vt mutabiliter de bomine:quia per nullam po iſte terminꝰ caneſcere cõuenit hbomini:⁊ nul tentiam fine noua impoſitione terminoꝛuʒ li alteri ſpeciei ⁊ etiam conuenit omĩbus nõ poſſibile eſt illam eſſe falſam ſcilicetxbomo pꝛo ommi tempoꝛe:ſed ſolum pꝛo ſenectute. eſt riſibilis:iſta exiſtente vera bomo eſt Pꝛopꝛium quarto modo:quod vocatur ꝓpe ¶ Lomtra dicta pꝛimo arguitur ſic pꝛopꝛium ſiue pꝛopꝛia paſſio eſt terminus pᷣ Pꝛopꝛium ⁊ ſingulare idẽ ſunt:ſed nullũ ſin dicabilis de vna ſpecie ſola:⁊ omnibus con⸗ gulare eſt vniuerſale:ergo nullũ pꝛopꝛiũ eſt tentis ſub illa ſpecie: et ſemper: vt iſte ter vniuerſale.¶ Secundo ſic arguitur nullum minus riſibile eſt pꝛopꝛium quarto modo: equiuocum eſt pꝛedicabile:ſed pꝛopꝛium eſt quia conuenit ſoli bomini:⁊ omni bomini:⁊ equiuocum:ergo pꝛopꝛiũ nõ eſt pꝛed cabile. en Intelle?⸗ ctus diffi nitionis pꝛopꝛij. qrto mõ Quid p⸗ pꝛium p⸗ Pꝛia diffi nitio Secunda Tertia Notabile Diuiſio ac cidentis · Tractatus Secundus eh ien 255 = r . —„ „ benl itetemin iend⸗ Tertio af ſie.illud qð ↄuenit pluribꝰ nõ cõ ius coꝛu⸗ rõt intelligi albꝰ ⁊ ethbi?- mfunli ſrcgiul nome n e qð ↄuenit oĩ ↄuenit Pere ops nites candoꝛe pᷣter ſubiecti coꝛ Secnce la an n zae ergo qð ↄuenit omni non ↄuenit ſoli: ruptioneʒ. ¶ ¶ Accidentiũñ aliud cöoe ulno ſiis tſecne R ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ q iſte terminus p⸗ aliud ꝓpꝛiũ.Cõmune vt albũ nigriß aſßten iſtlne tevfur pꝛium capitur dupliciter. Uno mõ vt diſtin / Pꝛopꝛiuʒ vt albedo ſoꝛtis ſymitas lc t en lerſ ait on guitur ↄtra cõe⁊ iſto mõ capit᷑ qñ grãmaticꝰ platonis. Acceptö Gln aponed her omli diegg iohãnes eſt H gor mõ Circa hunc textum nes acci⸗ ln un i⸗ trii (den ↄcedit᷑ totũ argumẽtũ. Alio mõ capit᷑ ꝓ ter ij eſe Sima mer , . lerm ⸗eſthad .ο ene mino Pdicabil accideraliter 7 intrlumetabt Cn otãdũ eſt Hmo ꝙ lſte terminus qemis ſgineſ i nteur liter:⁊ in eo qd qualex ſic negat᷑ maioꝛ.¶ Ad accñs capit᷑ dupłr. Uno vt eſt terminꝰ pꝛie mnnn tscitin in⸗ ſcõᷣm ðꝛ ↄcedẽdo ꝙ nullũ equocũ ẽ vłe: ⁊ ad intẽtõis ⁊ ſicaccñs eſt foma alicui ſubiecto hifteneln ikechn iat minoꝛẽ dicitur ↄcedendo ꝙ lʒ ppꝛiũ captuz realiter inperes vr albedo inheret parten. fi tiußn r ifutoani⸗ ſ̃m oẽs ſuos modos fit eqͥnocũ nõ tñ capien Alio capit voreſttern⸗ ſcde intetols: tic nin Enan ſne e emtünan do ſʒ quartũ modũ fiue vt eſt pꝛedicabile di ſigt nob terĩos accñtales qͥdicãt accſtat· Accer t5 alt dutli at eteninin ſtinctu abalijs. ¶Ag tertinz ör e ly illud qð trãſmutabilr:⁊ ſic eſt vnũ de qͥnq; pᷣdicabili⸗ nes n em atti ſunifntir ↄuenit pluribꝰ nõ ſolũ ↄueniat vm illoꝝ plu bus. Silr lyadeſt abeſt capiũt dupkr. Dno adeſt ickeukebin giischecer riũ:tñ bene põt ↄuenire ſolũvni qð nõ eſtali ino vr ſumt teripꝛie ircridisa ſcly adeſt die: abeſt. lmatliun unpo qð illoꝝ pluriũ a fic in textu oĩ a ſoli debent ealẽ pᷣſentia: aly abeſt realẽ abſentiã. Et il· N. mnndltere nd babere diuerſa ſubſtãtiua ita eg fit ſenſus p⸗ lo mõ capiũt illa vba petrꝰ q eſt no figleponunufb che biſcũ adeſt:wel iohes qͥ eſt rome abeſt. Alio vdifinnoneliorunm ean pꝛiũ ↄuenit oĩ indiniduo illius ſpẽi ⁊ ſoli ſpe ciei illoꝝ inferioꝝ:ſic ꝙ nulli alteri ↄueniat. quinet iam illud ſuperius conueniat ei. CLcidẽs eſt qð adeſt ⁊ abeſt: pᷣt ſubiecti coꝛ⸗ ruptionẽ vt albũ niaꝝ HDec eĩ poſſũt adeſſe⁊ Wr. gabeſſe pꝛeter ſubiecti coꝛruptioneʒ.¶ Aliter diffinit᷑ ſic. Accidẽs eſt qð nec eſt genꝰ:mec ſpe . mõ capiũt᷑ vt ſunt terĩ ſcðe intẽtõis:a tũc ad eſt tm̃ valet ſicut h̊ cõplexũ e affirmari de aliquo ſubiecto:⁊ abeſt tm̃ valet ſicut h̊ com plexum vere neg ꝛri de aliquo ſubiecto. ¶ ‚ Notãdũ eſt ſcðo:ꝙ in pꝛĩa diffi⸗ nitõe accñtis põt poni ꝓ diffinito iſte terĩꝰ accñs vt eſt terĩnꝰ pᷣme intẽtõnis.⁊ tũc diffi nitio dʒ ſic exponi.Accñs eſt res:qͥ nõ põt ꝑ ſe naturalr exiſtere:mec eſt ꝑs rei naturalłlr ꝑ ſe etñtꝭ. Et ðꝛ naturalr᷑:qꝛ ſuꝑnaturalr põt talis res ꝑ ſe etiſtere.vt albedo in ſacramen cies:nec dꝛa.nec ꝓpꝛiũ ineſt aũt rei to altaris.¶ dr notãter nec eſti ꝑs ad dꝛĩam ¶ Wel ſic accidẽs eſt qð ↄtingit ei⸗ foꝛme ſubſtãtialis ⁊ materie:qꝛ lʒ iſta nõ poſ dẽ ineſſe ⁊ nõ ineſſe:vt albũ nigrũ:ſe ſint ꝑ ſe exiſtere:tñ ſunt ꝑtes reiꝑ ſe eriſtẽt dere boĩ.Et de his duabꝰ diffinitio daturatłr. Et de iſta erpõne nõ eſt h ad ꝓpoſi nibꝰ vltimis dicit Ariſtoteles ꝙ ſe cũda melioꝛ eſt qᷓ; pꝛĩa:qꝛ ad cogno ſcẽdũ pꝛimãꝗ onʒ ſcire qͥd ſit genꝰ qͥd ſpẽs:qͥd dꝛĩa:qͥd ꝓpꝛiũ. Scða aũt ꝑ vt eſt terĩnꝰ ſcde intẽtiõis:tũc dʒ ſic exponi diffinitio. Accidẽs pᷣdicabile eſt qð põt vere affirmari⁊ negari de aliquo ſubiecto: abſq; boc ꝙ tale ſubiectũ diinat ſupponere ꝓ ali tũ.Sʒ ſi ꝓ diffinito ponat᷑ iſte terĩnꝰ accñs 2 ſe finita eſt ad cognoſcẽdũ q̃d ꝑ eax quo:vt puta iſte termimus albus:poteſt vere ðꝛ. ¶ Accidẽtiũ alind ſeꝑabile alið inſepabile. ¶ Sepꝑabile eſt illud qð põt ſeꝑari a ſubo vt albũ mgrũ ſede re ⁊ bmõi.Inſeꝑabile eſt qð nõ põt ſeꝑari a ſubiecto vt nigredo ĩ coꝛuo ⁊ albedo ĩ cigno. Licet aũt nigre do inſeꝑabiliter accidat coꝛuo non tñ eſtotra diffinitionẽ qua ðꝛ ꝙ acci dẽs eſt qð adeſt⁊ abeſt pꝛeter ſubie affirmari ⁊ negari ð aliquo ſubiecto puta de ſoꝛte.abſq; boc ꝙ iſte terminus ſoꝛtes:deſi⸗ nat ſupponere ꝓ aliquo:ſiue abſq; hoc q iſta ꝓpoſitio deſinat eſſe vera:ſoꝛtes eſt. ¶ ' Motãdũ eſt tertio:q; hic cõſequẽ ter auctoꝛ ponit aliã diffinitionẽ accidẽtis q eriã dupliciter põt erponi.ſ.realiter:ſiue de rebꝰ que nõ ſunt ſigna.Alio modo logicalr fiue de terminis q̃ ſunt ſigna.¶ Realiter ex⸗ ponit᷑ ſic.Accñs eſt res q̃ neq; eſt genꝰ:neq; cti coꝛruptionẽ:q;ꝛ vt vult Poꝛphi⸗ ſpẽs neq; ꝓpũ:neq; dr̃a inexñs realiter ali⸗ Intelle⸗ ctus real pꝛime dil finitiõis. Intelle⸗ ctus logi calis eiſ/ dem Intelle⸗ ctus du⸗ plex ſeci ge diffini tionis — Nehn,/ (Oluartonorandum ſko oſeſ Aaendinicit accſis: dinifd d ſonis gNccetüͦqneci lun aaccet 1cvecezſunt accigetig nſepera ſadivifone diniſunt mehnad Nntcapimineimemioralnem ſeobile mrel iglt reojai inſra gophtrenf, encuen thaalt i ltpeccſsſnſepablleintellig⸗ inftalicuiſubiectonopöt ienit freſeanabilo(Gciümd widudiuitetaſceininonuint Cesſetbie imteligi haicinle ifedenitoſtdodi lalre eeckes acis inſthedien ciabilegdcd egffn ei . r rmei Zalige ok ſeſftert egn idee de dr ter eunble ſe tg tnfſi dät inerhlirt di ee⸗ ertt ſinpenncorni e nig anulhe Acide. S iſmmntante tnihegi endduſden lmentenie, unenr te dnlmelligi entdtiſn an in cetlhcdli tn or liſite e ri. TMeinöſnne lr e, Npeiid een Npofef adi blsgee 5 4 letal, Mnedj⸗ ilter n en, 3coz, mt dötimen . B ſonmc ab⸗ 4 De accidente exxv. . cc enſttine f cui õ iſto⸗ etponendo ponit᷑ album:boc nigrnm. Ppan. Cö Ugliud diffinito iſte termin accidẽs.pꝛie intẽtio zer , . . dꝛinzy Con ne Nrabck it captꝰ.Sʒ de iſta expõne nõẽ bic ad p⸗ ¶ Cotra dicta pꝛio ſic arguit. Iſta me talbe oſont⸗ unf poſituz. ¶ Alioꝰ exponit᷑ logicalit᷑. ⁊ hboc c. diffinitio nõ ↄuenit oĩ ↄtento ſub diffinito: ms. nsſ ſ Accñs ẽ pᷣdicabile aptũ natu pᷣdicari accidẽ⸗ rgo ẽ ſufficiẽs. Añs patet.q; nõ cõuenit ac (Ciread D taliter a trãſmutabiliter de aliquo reſpectu cidẽti inſeparabili: cũ illud nõ poſſit abeſſe. otächeſtz eterr cuiꝰ nec ẽ genꝰ nec ſpẽs: nec dr̃ia:nec ppꝛiũ. ¶ Scdo fic ar guit. Z ſcoam ditkinitionez: al⸗ õ Et boc mò exponẽdo ponit᷑ ꝓ diffinito iſte bumẽ accidẽs: tñ eſt ſpẽs reſpectu buũ ge t duptr. Ino⸗ ftlnte ⸗ inꝰ accũs: ſcdᷣe intẽtionalit᷑ captꝰ et de neris coloꝛatũ.ergo diffinitio ẽ mala.¶ Ter 87 ficacciis eſt i⸗ kteming, D läa erponcen hag Ppontg d einge ponte⸗ tio arguitur ſic.cõtra tertiaʒ diffinitionẽ:il⸗ inderos eipinenete auctoꝛ tertia diffinitiõez accidẽtis. Et lʒ ip̃a la diffinitio datur per oppoſita:ergo ẽ inſuf . dertt ur nõ ſit eadẽ in verbis cũ pꝛima. tñ eit eade in fligne elnreccdens patet:qꝛ ineſſe et non len Ditfinitõ ſnĩa. Et põt duplicit᷑ rpon ncut pzia. A êißf ineneopponumnrrrr. Unt ſe eſt midee iil, accidẽtis ex dictis põt elici diffinitio acci etis quiti p̃ — - „ 1 hadeſtzabeſt eirdſtini pᷣdicabił. dicabilis.Accidẽs eſt vłe aptũ natũ pᷣdicari TAd paumi d negando añs et ad nt terzn: . Mit dk it de pluribꝰ accidẽtaliter ⁊ trãſmutabiliter m ꝓhbationẽ ðꝛ Beciaes inicpabile non n teni ie itetiöis ſchlenet . eũ qð quale. Et in iſta diffinitiõe ponit᷑ acci⸗ Poſſit faciliteradeſſe tñ põt difficulter abeſ mtlaalp abeſt rele dieni dẽtaliter ad dr̃iam gnis: ſpeciei: ⁊ drte. Et ꝛ ſe. ¶ Ad ſcᷣm ðꝛ negãdo ↄnam: q; bocẽ re⸗ iäk ln vdaegden iar tranſmutabiliter ad dr̃iam pꝛopꝛij. Relique erru dintrſor gipuzit ſpẽsa accñs mõ Ad rões Arrliobes ekfone hei particule ponuntur hic eadem de cauſa ſicut disfini meut * artjce⸗ o eſ Ee 4 in oppm̃. uk n ſunt teri ſcdeimitziariin in diffinitione alioꝛum pꝛedicabilium. pectu lling:eſpectu cui eſi accidẽs. ꝗ K⸗ ℳ alet fieut B copt „ Acttü tertiũ videt᷑ ꝙ l adeſſe ⁊ abeſſe opponãtur Eern Feafim Declara⸗ rltort abeſtti metienzm 13 aie di Quarto notandum eſt q; bic oñr ſiue deiſe igeſi⸗ eRor p iltngna vere neg mide aliano ſtbiem. aonie auctoꝛ diuidit accñs: q diuiſio dʒ ſic intelli- ccipiatur.no tñ ſi cap po . lld. 9 gi. Accidẽtiũ quedã ſunt accidẽtia ſeꝑabilia e aantictt. Rin diffin ri pot dari poppo ⁊ quedaʒ ſunt acciaẽtia inſeparabilia.ñ in ſita rin opmon nl mannrehglag iſta diuiſione diuiſum ⁊ mẽbꝛa diuidẽtia poſ Copulatiue niſi illa oppoſita ſumãatur cũ aliq̃ ſunt capi pꝛime intentionalr: ⁊tunc ꝑ accñs dictione cũ qua vni ⁊ idẽ poſſunt cõuenire. tãdi eſt ſcdo ginpꝛin d⸗ titis pot poni pdiffnioife ni ₰ terin“ „ Nnte en tenmn'p ne intetons. ſ erponi. Accñseſ resqſnin ſeꝑabile intelligit᷑ res qͥ c iuſt alicin ſubie Eremplũ vbi oppoſita ponũtur diſiunctim: eriſterernec eſtsreimm cto põt realłr remoueri ⁊ facilit᷑ ſeꝑari ab il/⸗ vt ꝓpoſitio eſt oꝛatio verũ vel falſum fignifi EtS: natmalſe inmm i lo. Et ꝑ accñs inſepabile intelligit᷑ res:q cuz ans. ¶ Exemplũ vbi copulatim ponũtur vt ſeeriſtere vta begoinſrmen inſit alicui ſubiecto nõ põt facilif remoueri tradictio eſt affirmatiol negatio oppoſite ſe etiſtert. vt a becon aerne 5 iahi 3s ¶ Exemplũ vbi ſumit᷑ cũ dictione cũ qua vni *rN natiter nee os a din ſiue ſeꝑariab illo.¶ Sʒ ſi capiãtur diuiſuʒ et Exem d I (de notater nec enos Wwe — . „ „ „ —. „ „ „» d ſi ſt 6 1 rorrr kiti mẽbꝛa diuidẽtia ſcðᷣe intẽtionatr:tũc ꝑ acci⸗ ⁊ eidẽ conuenire poſſunt vt in iſta tertia di ſtatialis ?1 materie : hitninn . ile intelligit pdicabile: qð eſñ p̃di- finitione accidẽtis ponũtur ineſſe ⁊ nõ ineſ ererti ſund bres reipſeetin/ dẽs ſeꝑabile intelligit᷑ pᷣdicabile: qð cũ pᷣdi⸗ ſe que ſunt oppoſita: ſed ſumit cum dieione tiſteen un Ner e le cet᷑ ve de aliquo ſubo põt faciłr vere negari e que ſun ar Hõ een Etde iſa erpvoe oe i de eodez. Et ꝑ accñs inſepabile intelligit᷑ pᷣ cum in gieetnn Anrſa.. Eick keitz pdiffinito om e n⸗ dicabile: q ci xe affirmet᷑ ð aliquo ſubo:nõ cum iſta dictione contingit. n ſcde imetiose e põt facilr vere negari de eodẽ. Exẽplũ de ac „„ dedueni Necides ciedleeſcor cidẽte ſeparabili: vt ſedere ſtare. Freplũ de DOmmune ẽ oĩbus qᷣn⸗ entia dil⸗ neami de aligno ſtbietih n Etpofitõ accidẽte inſeꝑabili:vt gbũ reſpectu cigni.⁊ 1 bus pꝛedicari. ¶ Dif⸗ dicabili. fert autẽ genꝰ ab alijs Genus. Dqm genyde pluribpꝛe Pfis. ſabiect d inat inpo in Köe dini⸗ nigrũ reſpectu coꝛui.O Tüc ibi. Accidentiũ erterm nus albifKonis, aliud cõe ac. ¶ Hic ↄñr auctoꝛ ponit aliã di⸗ rid alinpo ſbiet ſnn niſionem accidẽtis:in q̃ diuiſoe dz capi iſte 1 4 ade tenminus ſolt⸗ . N tetminꝰ accidẽs ſcðᷣe intẽtionałr ⁊ non pꝛie S en den . dor vfeabſcßolci intentionaliter: ⁊ dz ſc intelligi diuiſo. De dicat᷑ qᷓ alla pꝛedicabilia. ¶ Diſffe⸗ ere palno ſe nnstf⸗ numero accidentiuʒ: quedam ſunt accidẽtia rentia añt differt a gñe. qm gen? pᷣ⸗ deſimt eſſe ena. eu, cõia:⁊ gas ſunt deccſerle ꝓPpꝛia. Inge acci⸗ qicat᷑ in quid:dꝛia vero in qle. Item B lii diffinition iſ r ſ ꝓpoſito eſt vle qð põt pꝛedicari de pluri⸗ rẽtia pᷣdicatur de plur iboſpeciebus en t erponl cſe n bus accidẽtaliter ⁊ tranſmutabiliter. Et acci ſpecies vero non. Similiter differẽ 6 ſ gnu Hoſſ gelmnt dens pꝓpꝛiũ eſt terminꝰqui pᷣdicat᷑ trãſmuta tia differt ab accidente: Raccnis ſ 11 rs q ſunt ſm n enm biliter a accidentaliter ſolum de yno:vt boc ſcipit mag ⁊ minꝰ: intẽtõeʒ ⁊ remiſ = eicn⸗ eater⸗ e iij phi vech d Eractatus Secũjdus. ſionẽ daia vero nõ ſuſcipit mag ne eſſe genꝰ: qꝛ lʒ ᷣm vnũ nomẽ pᷣdicet q; minus.Differt aũt ſpẽs a genere pluribꝰ:nõ tñ ᷣm vnã rõeʒ entis.ra⸗ Species qꝛ genꝰ cõtinet ſpẽs:⁊ nõ ↄtinet᷑ ab tio em̃ entis ſᷣm ꝙ dicitur de ſubſtã eis. Spẽs auteʒ differt a dꝛia:qꝛ ex tia eſt ens per ſe.ſᷣm autem ꝙ ðꝛ de pluribꝰ differẽtijs bñ cõſtituit᷑ vna alijs nouem pᷣdicamẽtis eſt ens in a ſpecies:vt iſte differentie rationa⸗ lio:⁊ ſic pᷣdicatur ſᷣm diuerſas rões le:moꝛtale cõiunguntur ad cõſtitu⸗ ⁊ ideo non pᷣdicat᷑ vniuoce: ſed po⸗ tionẽ buiꝰ ſpeciei bomo: ſpẽs vero tiꝰ equoce:aut multiplicit᷑.¶ Pꝛe⸗ nõ cõiungit᷑ ſpẽi:vt gignat aliã ſpe⸗ dicari aũt equoce eſt pꝛedicari vno ciem.quedã em̃ ꝑticularis equa cui noĩie:⁊ rõnibus diuerſis ſᷣm illud no daʒ particulari aſino ꝑmiſcetur ad mẽ ſumptis: vt canis vno noĩe pꝛe⸗ muli giationẽ: ſʒ nõ equa ⁊ aſinꝰ in dicat de cane latrabili.ſygere cele⸗ cõi.Gpẽs aũt differt a ꝓpꝛio:qꝛ ſpe ſti:⁊ piſce marino.nõ aũt ſᷣm illð no cies natura pꝛioꝛ ẽ ꝓpꝛio:ꝓpꝛiũ ve mẽ ratio ẽ eadẽ oĩbus. ſʒ alia ⁊ alia ro poſteriꝰeſt ſpecie. Pꝛeterea quo ¶ Denoĩatiua dicũtur:quecũq; ab rũ termini id eſt diffinitiones ſunt aliquo ſolo caſu ſunt dꝛia: ſᷣm üũlud differentes ipſa ſunt dꝛia.ſed diffi-⸗ nomẽ babẽt appellationẽ: vt a grã⸗ nitiões ſpeciei ⁊ ꝓpꝛij ſunt differen matica grãmaticꝰ:a foꝛtitudine foꝛ tes. ergo ſpecies ⁊ ꝓpꝛiũ ſunt dꝛia. tis.Iñ grãmaticus ⁊ foꝛtis pᷣdicã⸗ Spẽs aũt differt ab accidẽte:qꝛ ſpe tur denominatiue:ergo accidẽs de⸗ cies pᷣdicat᷑ in quid:accidẽs vero in nominatiue dicitur pꝛedicari. quale vel quõ ſe habet. Spẽs etiaʒ natura poꝛ eſt accidente. Omne em̃ Pꝛopꝛiũ. cat᷑ cui eſt ꝓpꝛiuʒ:accidẽs vero de pluribꝰ ſpẽbꝰ.Et accñs pꝛimo ineſt ¶ LCirca bunc textum. — accidẽs natura poſteriꝰ eſt ſuo ſub ¶ Notãdũ ẽ pꝛio ꝙ bic ↄſeqnt Pe. iecto. Pꝛopꝛiũ auteʒ differt ab acci biſ.determinat de ↄuenientijs ⁊ differẽtijs . ii 1 5 qr pᷣdicabiliũ. Uñ pꝛedicabilia in hoc cõueniũt gente: qꝛ ppꝛiũ de vna ſola ſpẽ pᷣdi⸗ qꝙ ſunt vłia pꝛedicabilia de pluribus ſiue de multis.Qũo aut dr̃ia differt a genere ſpẽ:et binte I pꝛopꝛio ſatis clare ptz in textu.¶ Iſte textꝰ. indiuiduis.et ꝑ poſterꝰ gñibus et Siñj differt a dr̃ia. debet ſic intelſigi Acci⸗ ſpẽebus.nõ em̃ hoõ aut aĩal currit.ni⸗ dẽtia pꝛedicãtur de ſuis ſubijcibilibꝰ: cũ iſt ſi qꝛ ſoꝛtes vlł plato currit. Pꝛopꝛiũ aduerbijs magis ⁊ minus differẽtievero nõ aũt pꝛio ↄuenit ſpẽi ⁊ per ſpẽm con pꝛedicãtur cũ iſtis aduerbijs magis ⁊ minꝰ. ¶ Iſte tettus. Differt autẽ ſpẽs a genere. dz ſic intelligi. Genꝰ vere ⁊ affirmatiue pꝛedi⸗ catur de ſpẽ vniuerſaliter ſumpta.⁊ nõ econ uenit indiuiduis. ¶ Itẽ genꝰ: ſpẽs: dꝛia:pꝛopꝛiũ equaliter participant ab oĩbus de quibꝰ pꝛedicãtur acci⸗ tra:vt iſta eſt vera: s bõ eſt alal. ⁊ tñ iſta ẽ dẽs vᷣo nõ: ſed ſuſcipit intẽtionẽ et falſa:omne aĩal eſt bõ.¶ Iſte tertus. Spẽs ꝓppꝛiũ vniuoce pᷣdicãtur:accñs aũt cari vni⸗ aũt differt dz ſic intelligi. Plures differẽtie poſſunt Sumg Brmodi dereimnindri et 5 . uoce: ſz lari determinabilis ad cõſtitutionẽ diffinitiõis . rdicaf vnnoce: 7 dendiali. eciei:que tñ differentie nõ ſunt ſibijnuicẽ ¶Pꝛedicari aũt vniuoce.ẽ pᷣdica⸗ ſuboꝛdinate:ſed tñ due ſpẽs nõ ſuboꝛdinate ri ᷣm vnũ nomẽ ⁊ ronẽ vnã ᷣm illud ſine non babẽtes ſe per modũ ſuperioꝛis et nomẽ ſumptũ. vt hbõ ſᷣm vnũ nomen einterioꝛis nõ pñt ↄiungi adinuicẽ ꝑ moduz pᷣdicat᷑ de ſoꝛte ⁊ de platone:vt ſoꝛ⸗ dererminarlogis vreekentembinis ad airr bhomo: ö: rö eius tionẽ diffinitiõis ſpẽi. Sʒ ſm rei veritate. te fiſkl no bato en bo 1. önal iſte tertus eſt falſus.vt videbitur in logica. moꝛtale. ¶ Et ob hoc ens non põt ¶ Notãdũ eſt ſecũdo:ꝙ iſte textus remiſſionẽ.¶ Iteʒ genꝰ:dꝛia: ſpẽs: Quidpᷣdi cari deno minatiue Expoõ te⸗ xtualis, misſibftantis dt iſtd n fbilsdiſtaeſt imeciatxdo⸗ (rmääeſtteiochti fnoſts Rgen ſhes,r Bftinttligi. ſertgis dirt ritnöicänm deſntsl ciifisacerbis nags: min: necicrurdeſnsſibinhilidia⸗ betug't minEtenplumn 6 nnagis vel nin; bornecetii mag Aillnecnagvel nin römlis in Ntogtfſoues eſtnag velmmn ino (Aetet. Re gen din elig. Bend: ſpesdir ppriͤhe mmunbilter de ſuis iidinbildas Giszcicik iſinnibilter aſe Hectcnirninoce pit wice et fiimräſnurabilter: ecicai Niteneſtgectenm taninn Nnd (Onmonoticeſtcd Gonid⸗ Dfint petier vmlvoce: dif Pnumbrröcgn D eſt ens der 4 dicin⸗ Nu Expõ tet ca grämatic?aforninclee In Gramatlcus 1 fortsitii cnominatiue:crgo gcctcisd⸗ naniue dicitur pꝛedicani. Lirca bunctertun. otadũ è pꝛioq bicoſeqn e erminat de oueniemis: diftiin lin. Uñ pꝛe dicabilizinbotcinni vlia pꝛedicabiliade Plordnefu Qũo aut dfia diffena gererſin ſatis clare ptz in ternn (Iem⸗ ſen a dfu debet feine ig an . eelee iſ cedicatur de ſuis ſubichilb it hsmagis ? Minus diflliietiin tur cuͦ iſtis adue dis aenn ntẽ ſpesagenee ⸗ fert dz fiein coiungipno tior linabilis 34 cſin x6 ſedtũ due ſeg ſpertu⸗ Rin ten h ſie — unione dflii⸗ tualis a c pꝛio De ↄueniẽtijs ⁊ differẽtijs pᷣdicabillum Folio xxxvi. Species aũt differt a ꝓpꝛio dʒ ſic intelligi. Etiã auctoꝛ diffinit ꝑꝛedicari eqͥuoce ⁊ deno ꝙ ſpẽs eſt terminꝰ nõ cõnotatiuꝰ vel minus ↄnotatiuꝰ qᷓ; ꝓpꝛiũ vt iſte terminꝰ bomo eſt terminꝰ nõ ↄnotatiuus:⁊ iſte terminus riſi⸗ bilis eſt ↄnotatiuꝰ:⁊ iõ ſpẽs ⁊ ꝓpꝛiũ bñt di⸗ uerſas diffinitiones.Etiã iſte terminꝰ hõ al⸗ teri ↄceptui ſuboꝛdinat᷑ qᷓ iſte terminꝰ riſibi le.Sili mõ etiã intelligit᷑ cũ ðꝛ Spẽs eſt pꝛioꝛ accidẽte:hᷣ eſt aliqua ſpẽs eſt terminus Abſolutus ⁊ accidẽs eſt terminꝰ ↄnotatiuus Sed illa dꝛĩa nõ eſt vłis:cum nõ ↄueniat oĩ ſpeciei nec oĩ accidẽti.¶ Iſte textꝰ.Pꝛopꝛiũ Erpoſitõ textualis Dde pꝛedi cationibꝰ aũt dz ſic intelligi. Pꝛopꝛiũ ſpecie ſpecialiſſi me pᷣdicat᷑ de vna ſpecie ſpãliſſima: de nul⸗ lo alio pꝛedicatur.quin illa ſpecies de eodezʒ pꝛedicetur. Sed accidẽs pꝛedicatur de plu⸗ ribꝰ ſpẽbꝰ Et etiã accidẽs pᷣdicat᷑ immediate de pꝛimis ſubſtantijs:⁊ mediate de ſcðis: vt iſta eſt mediata:hõ currit.⁊ iſta ĩmediata ſoꝛ tes currit. Sed ꝓpꝛiũ ſpẽ ſpãliſſime pᷣdicat᷑ ĩmediate de ſpẽ ſpãliſſimaa mediate de ſuis bpmis ſubſtantijs vt iſta eſt mediata. Soꝛtes eſt riſibilis.⁊ iſta eſt imediata:bõ ẽ riſbilis. ¶ ’ Notandũ eſt tertio:q iſte textus Itẽ genꝰ:ſpẽs ⁊c.dʒ ſic intelligi. Genꝰ ſpẽs dfa:⁊ ꝓpꝛiũ:nõ pᷣdicãtur de ſuis ſubijcibilibꝰ cũ iſtis aduerbijs magis ⁊ minꝰ:⁊ accidentia pꝛedicatur de ſuis ſubijcibilibꝰ cũ iſtꝭ aduer⸗ bijs magꝭ ⁊ minꝰ.Exemplum:vt ſoꝛtes nõ ðꝛ magis vel minꝰ hõ:nec etiã magꝭ vel minus aĩal:nec magvel minꝰ rõnalis vł riſibilis qᷓ plato:ſʒ tñ ſoꝛtes eſt magꝭ vel minus alb qᷓ; plato. ¶ Iſte tertꝰ. Itẽ gen dꝛia ꝛc. dʒ ſic in⸗ telligi. Genꝰ:ſpẽs:dr̃a:⁊ ꝓpꝛiũ pᷣdicãt᷑ intrãſ. 7 dẽs pᷣdicat᷑ trãſmutabiliter ⁊ ſic in ꝓpoſito pꝛedicarivniuoce capit᷑ vt idẽ eſt ꝙ pꝛedica⸗ ri intrãſmutabiliter ⁊ pꝛedicari denoĩatiue vt idem eſt ꝙ pꝛedicari tranſmutabiliter ¶ Qnarto notãdᷣ eſt:qꝙ bic auctoꝛ diffinit pꝛedicari vniuoce: q̃ diffinitio ſatis pʒ in textu.Et nõ capit h auctoꝛ pᷣdicari vmi⸗ noce:vt cepit in textu pᷣcedẽti:ſed capit ꝓpᷣe vt diſtinguit᷑ ↄtra pᷣdicari eqͥuoce ⁊ denomi⸗ natiue. AUnde in diffinitione buiꝰ qð eſt pᷣdi cari vniuoce:iſte terminꝰ nomen capit᷑ gene raliter vt ſub ſe cõpᷣbẽdit oẽs partes oꝛõnis ⁊ iõ in ꝓpoſito capitur ꝓ cõceptu:ita ꝙ ad h ꝙ aliqͥd pꝛedicet᷑ vniuoce:opoꝛtet ꝙ accipia tur vᷣm vnuʒ conceptũ ⁊ non ſᷣm plures:qꝛ ſi ſm plures acciperet᷑ tũc pꝛedicaret᷑ eqͥuoce. minatiue:q̃ diffinitiões ſatꝭ patẽt in textu ⁊ de iſtis magis videbitur in tertio tractatu. ¶ CLontra dicta pꝛimo arguitur ſic Genus ponitur in diffinitione ſpeciei: ergo ſpecies cõtinet genus ⁊ per conſequens ma le dicitur ꝙ ſpecies non continet genus. ¶ Secundo ſic arguitur.equalevel inequale eſt pꝛopꝛiuin:⁊ tamen nõ pꝛedicatur de vna ſola ſpecie:ergo textus eſt falſus qui dicit ꝙ ꝛopꝛiũ de vna ſola ſpecie pꝛedicatur. ¶ Ter tio ſic arguitur pꝛopꝛium pꝛedicatur deno⸗ minatiue:ergo male dictum eſt ꝙ pꝛopꝛium pꝛedicatur vniuoce. tecedens ⁊ diſtinguendo conſequens: quia dupliciter poteſt intelligi ꝙ ſpecies conti⸗ neat genꝰ. Ino modo ꝙ genus ponatur in diffinitione ſpeciei: ſic cõceditur conſequẽ tia Aliomodo ꝙ ſpecies pꝛedicetur de gene re vniuerſaliter accepto.⁊ ſic negatur conſe quentia. Ad ſecũdum dicitur ꝙ textus in⸗ telligitur de pꝛopꝛio ſpeciei ſpecialiſſime.⁊ non de omni ꝓpꝛio. Ad tertium dicitur cõ cedendo antecedens ⁊ negando conſequen⸗ tiaʒ:quia in textu capitur pꝛedicari vniuoce large:vt idem eſt q pꝛedicari intranſmutabi liter:⁊ non capitur ſtricte:vt idem eſt ꝙ non pꝛedicari equiuoce:vel denominatiue. ¶Etplicit ſecundus tractatus. e üiij mutabiliter de ſuis ſubijcibilibus. Sed acciꝰ Agd rões ¶ Apꝛimum dicitur cõcedendo an in oppm̃. Diffinitõ equiuoco rum Quid ſub iectu ter/ tij tracta⸗ tus Diffinitõ antepꝛe⸗ dicamẽti ctũ ⁊ nomẽ in eis ſoluʒ eſt cõe:⁊ ſᷣm illud nomẽ ratio ſubſtãtie eſt diuer⸗ pariete:ecce terribile animal ⁊ de le ¶ Notãdũñ eſt ſcðo ꝙ iſte terminus Tractatus Tertus glltunn ¶ I Incipit tractatus tertiꝰ eſt quoddam cognittonale. Dicitur notãter ſiſinſms inſin eln, De pꝛedicamentis . ab ariſtotele traditum m ſe vel ſibi eqͥualẽs tiſeinunpennn ehoſo ioi o 4 hrenguitenicdicanmonta erebale logi ne fennin olen⸗ 5 Edũ coꝛuʒ que ſʒz ſe nõ ſunt tradita ab ariſtoteſe. ue en dinnm de equn Pcoamaſe Ed 639 ſed ſm aliqua ſibi equalentia. ¶ Dicitur no⸗ rnlen inin i Poic 2:; tanter ante cognitionem pꝛedicamentoꝛuʒ rblle anielis vin s ſunt neceſſa ad differentiam poſtpꝛedicamẽtoꝝ. ¶ Dicit Dil, notoſde⸗ ſtertoch agn frio:pᷣmittẽda ſi notanter cuius notitia tc.ad explicãdũ vtili na e (Mulil eſinffanen ne quoꝝ cogni tatem antepꝛedicamentoꝝ. ¶ Einde in gene ent nſnennic n nhsn tione nequaqᷓ; rali ſunt tria antepꝛedicamenta:hoc eſt ſunt N1i nni bilepicsn tantum tres termini generales:non coinci⸗ numer dentes in ſignificãdo ſ̃m ſuas rõnes foꝛma antep:e⸗ les omnia antepꝛedicamẽta mũdi ſignificã⸗ dicamen⸗ põt bfri cogni⸗ ANtio pᷣdicamẽto a — rũ. ¶ Eoxꝝ g q̃ᷓ tes. Et ſunt iſti tres termini:diffinitio:diui⸗ toꝛum Agtivoen enn W dicunt᷑ qdã ſunt vniuoca qqã equo⸗ fio:ꝛ regula. Sed in ſpeciali ſunt ieprẽ ante litanfto heinine „ ca:⁊ qͥdã denoĩatiua.¶ Equoca di paedicainẽta boc eſt ſeptẽ ſunt termini ſpeci ſinrenufgrifen dictiseni cunt᷑ quoꝝ ſolũ nomẽ eſt cõe ⁊ ratio ales non coincidentes in ſignificãdo ſm eo Ceilbsdoſfftorgnispen ien ſubſtatie ſcðʒillud nomẽ eſt diuerſa rum rõnes foꝛmales omnia antepꝛedicamẽ geeirno⸗tsial! mhlenicsn ta mũdi ſignificãtes.Et ſunt iſti termini dit finitio equiuocoꝛum:diffinitio vniuocoꝛum diffinitio denominatiuoꝝ: pꝛima diuiſio an⸗ tepꝛedicamentalis ſecunda diuiſio pꝛima re gula antepꝛedicamentalis ſecunda regula. ſit aĩal ſignificat aĩal viuuz⁊ aĩal pi kan it aial ſignificat aĩal viuuʒ⁊ aĩal pi r llefteAebtbustgaldusnuffn müpprse pincipalitent alud fins tminus incipalttent bo rin pieusreſpectuuius termimo6 ſa.Dicimus enim de leone picto in one viuo idem dicimus equiuoce. equiuocum: capitur dupliciter. Ano mõ pꝛo Quideꝗd.· AIa olf difittionezegnnen Et de ſtatuis regũ dicimus:iſti ſũt Bdcoeeuoegergrainte mio⸗ oao bao ei⸗ nocum e⸗ Cnnnniterdicttundatur de egninon G . . 3 to. Hꝛim eit terminus ſe⸗ inrin locatis tdebet ſe intelligl. Eqmao⸗ len ogeoer- Snneſna 10 4 1 6 cunde impoſitionis ſiue intẽtionis.⁊ deſcri⸗ ealue, 3 annſuremugureſnr g . 8 eges bitur fic. ¶ Equiuociũ equiuocãs eſt termin? eu? ekeggemntilg dietioſſeniſect er d ſumendo nomen regis equiuoce. conſio Ace ennnt ſadicoſnſtar ſignificãs fuum ſignificatum vel ſua ſignifi ¶Iſte eſt tertius tractactus ſummulaꝝ ma/ cata diuerſis cõceptibus totalibus nõ ſyno⸗ giſtri pe.h. in quo determinat de pꝛedicamẽ nimis. ODicitur notanter nõ ſynonymis: tis: ⁊ coꝛreſpondet libꝛo pꝛedicamẽtoꝝ ari⸗ ſi aliqs pꝛoferat iſtam vocẽ bomo:pluribus ſtotelis:cuius ſubiectum attributionis eſt ̊ eque pᷣſentialiter exiſtẽtibus ⁊ intelligenti⸗ complerum ponibile in pꝛedicamẽto: ⁊ paſ⸗ obus impoſitionẽ eius.quilibet illoꝛum pluri Gedfft Cncepttkustaglbus non ſfnonm umns (iczeſt uano gdiſfn ail WRN “ ngethusticdeder finelllk⸗ ». 4 71 5 . aſnitalndgimesfinſfrin ſio ſubiecti eſt hoc complexuʒ: ſubijcibile y? um foꝛmabit cõceptum bominis: ſic ly bo⸗ ninſtaenhe pꝛedicabile. Et diuiditur iſte liber in tres ꝑ⸗ mo ſignificabit ſua ſignificata diuerñs ↄce-⸗ hnemn afnfian Bän tes. In pꝛima determinat᷑ de antep̃dicamẽ⸗ ptibus totalibus:ſed illi cõceptus ſunt ſyno unſ lt dctones loogenen⸗ tis In ſca determinatur de pꝛedicamentis nymi.O Dicitur notanter totalibus: ad diffe detonitti 9 onfal diferetii nin T incipit ibi. Eoꝛũ que ſecundũ nullã cõple rentiã oꝛationis que ſignificat ſua ſignifica wam ſior de indifinitione xionem dicuntur ſingulum ac. In tertia ꝑte ta non tamẽ diuerſis conceptibus totalibus ien fteterninus wecnn determinatur de poſtpꝛedicamentis.⁊ inci⸗ ſed partialibus.¶ Unde equiuocum equiuo filnwette lenminn SR . . pit ibi.Dicitur aũt alterũ alteri op.ac. cans eſt duplex ſcilizet equiuocnʒ equocans di natfups ationis dan - — „ caſu: equiuocũ equiuocans a conſilio. Ejᷓ dſtnetterſeteni zein ¶ Notãdũ eſt pᷣmo:ꝙ antepꝛedica⸗ uocũ equinocans a caſu eſt terminus ſignifi nien indimiinf Aln chemn mentũ ſolet ſic deſcribi. Antepꝛedicamentũ cans ſua ſignificata diuerſis cõceptibꝰ tota⸗ tent hninine e n lir eſt cognitionale m ſe vel ſibi equiualẽs ab libus non ſynonymis eque pꝛimo:ſic ꝙ vnũ fennlktännnen nreiſee cif ariſtotele traditum ante cognitionẽ pꝛedica non per pꝛius ⁊ reliquum ꝑpoſterius ſigni⸗ a dnnimengne letſinr ſcen mentoꝝ: cuius notitia valet ad perfectaz co⸗ vcet. vt iſte terminns camis ſignificat eque ge nlns Cffife n beiſtp ten gnitioneʒ pꝛedicamẽtoꝝ babendã.¶ In bac pᷣmoa pꝛincipaliter iſta tria ſcʒ canẽ latrabi tenue y ſftan neſd diffinitione dicitur cognitionale: quia ante⸗ lem:piſcẽ marinũ: ſydus celeſte. Sed eqduun ſgiierningſ dfe dltnete Hedicamẽtũ eſt diuiſo a diffinitio: ⁊ vtrũq; uocum equiuocans a cõſilio eſt terminus ſ-· nddainn 9 di⸗ . im coon nele inn De antepꝛedicamentis Folio xxxyij. 5; lamen deniiblehe, gnificans ſua ſignificata diuerſis concepti⸗ finitõ equiuocoꝝ conuenit vniuoco vniuoce no ſunt tradit orſe bus totalibus.non ſynonymis non eque pꝛi capto:ergo diffinitio eſt inſufficiens:ans pʒ naſddi ealentin (detiine, mo:ſed vnum per pꝛius ⁊ reliquuʒ per poſte qꝛ conuenit iſti termino homo in oꝛdine ad cosnitionem ldeinn rius: vt iſte terminus bomo ſignificat per pᷣ veros hoĩes: cũ iſte terminꝰ hõ diuerſis con itiam poſtpꝛeg ecſcnenn usbominem viuum ⁊ per poſterius ſignifi-⸗ ceptibus ſignificet boĩes veros. Secũdo ſic Nins notitier etag, d id eq; cat bominem pictum: ⁊ tale equiuocum alio argit res equiuoce ſignificates per verba eclanendin Quid S. modo ſolet vocari analogum. un Sgalnes⸗ edulnocgtan rhillig⸗ rebus ng iaantepregh. nce uoca eqͥ⸗ — . ſuoca eòᷓ eſt nomẽ cõe ſed verbum:ergo diffinitio e 8 idlanenme uocata a ¶Motãdũ eſt gerlio geoninaca er inſufficiens. ¶Tertio ſic arguit᷑: quicquid ſi⸗ Sire enenlenn in I Caſu 1 a uocata lunt entia que ſigni bnoretglih⸗ 5 Snificat oĩa illa que ſignificat vna ratione ſi eee nſus inez n i conſfilio, dictionem diuerſis nabilegeis etin 10 ue vno cöõceptuno eſt equocũ ſed equiuocuʒ cpredicamẽt mücienge Fynonymis vt aial latrabile: piſcis marinus. ſignificat oĩa illa q̊ fignificat vna ratione ſi⸗ iſti tres terminidifft Gnſti 4 S Fduccleſte reſpectu buius termini canis: ue cõceptu ergo quiuocũ nõ eſt equiuocuʒ ⁊ Sed in ſpeciali un nlnſtn 4 t duplicia ſunt equiuoca equinocata.ſ.equi ꝑ ↄñs nõ ſignificat diuerſis c onceptibus boceſtſente unn lchle gn⸗ uoca equiuocataa caſu:⁊ equiuoca equiuoca , Adröes i incidentes inf ifrnnnnbe taa conſilio Tinde equiuoca equiuocataa ca ¶Ad pꝛimum diciturꝙ lʒ iſte ter⸗ Adrões ĩ ſonmles omm Snnlcͤcoffitt ſu ſunt entia ſignificata diuerſis coceptibus minus bomo:ſignificet omnes bomines di⸗ oppoſitũ nificates Ef antegrelteni rotalibus nõ ſynonymis ꝑ vnã ⁊ eandẽ dicti uerſis oceptibus totalibus ſynonymis nõĩ ace unriſtiterminid onẽ eq̃ pᷣmo:vt aĩal latrabile piſcis marinus diuerſis conceptibus nonſ ynonymis. O Ad ocumdiffinitio Vniuoccngn ſydus celeſte. Sʒ equiuoca equiuocata a cõ⸗ ſcðm dicitur ꝙ ille terminus nomẽ:in diffi⸗ cvominatinoprimn diuißomn fllio ſunt entia ſignificata ꝑ eandẽ dictioneʒ nitione nõ accipit᷑ ſpecialiter vt diſtiguitux entalis ſecunch diuifi⸗ Pinare L diuerſis ↄceptibus totalibus nõ ſynonymis 3 alias partes oꝛationis: ſed cõiter vt ſub ſe edicamentalis ſecuncgfegll vnũ ꝑ pꝛius ⁊ pꝛincipaliter:⁊ aliud per poſte compꝛehendit quãlibet partem oꝛõnis. Ad l eſt ſcdo Giſte tennime rius ⁊ minus pꝛincipaliter: vt hbõ viuus ⁊ hõ tertium dicitur diſtinguedo minoꝛẽ: qꝛ ſubie apitur duplichen dmnin pictus reſpectu huius termini bõ. ¶ Deinde ctũ eius pot accipi perſonaliter ⁊ ſignificati G: Zii⸗ ſCnong⸗ auctoꝛ ponit diffinitioneʒ equiuocoꝝ que vt ne ⁊ ſic negatui minoꝛ: vel põt accipi ſimptr unmocate. Alonoconoegi comuniter dicitur: datur de equiuocis equi⸗ ſiue materiatr.ſ.ꝓ illo termino equiuocum: deino möeſt temnins uocatis ⁊ debet ſic intelligi.Equiuoca equi⸗ aſic conceditur minoꝛ:⁊ negatur ↄna. . ſitnonis fine intetionis deſi, J 4 uocata ſunt entia quoꝝ dictio ſi nificans ea H „ 8è Jutelle, eſt eadem: rilla dictioſfignitcne ea dinerſs Q VUniuoca dicuntur quoꝝ nomen d ffinttio ctus difi νμoHμ0 zotalipus non ſynonymis. eſt cõmune ⁊ ratio ſubſtantie m il⸗ vniuocox nitionis ¶.Notãduʒ eſt quarto ꝙ diffinitio lud nomen eſt eadem vt hoc nomen equiuoco equinocoꝝ pot etiaz intelligi de eqͥuocis eqᷓ animal eſt cõmune homiĩ ⁊ boui ⁊ ſi⸗ miuocii equinociseſttoennin mum fignificatum velſun ſgnif coceptibus totallbus n ſfw⸗ itur notanter noſpnonpnis rat iſtam voce boſnopimis ur uocantibus:⁊ tũc debet ſic intelligi. Equiuo Ii ſjiſßto non 3 cxiſtẽtibus t intellgen rum ca eqͥuocãtia ſunt dictiones ſignificãtes ſuũ maliter 1 tio ſube ß m illud nomen e e . quilibet illoꝛunpin ſigni ficatum diuerſis oↄceptibus totalibꝰ nõ eddeʒ. dicimus emn bomo eſt anunal Ge Linai ul Grfelſd ſynonymis vel ſua ſignificata. Iñ in iſta dir bos eſt ammal.⁊ bomo ẽ ſubſtantia töceptum bomninionſlft nonymis vel ſua ſi . “ lĩata ſenſibilis:et bos eſt ſubſtãti⸗ itſ fignificata diuefis M finitioue ponit᷑ dictiones loco generis? to⸗ giata ſenſibi S.et bos eſt ſi⸗ tig ſua 1 licöceptus ſunm ſinx tum reſiduũ ponit᷑ ad differẽtia vniuocoꝝ qnimata ſenſibilis.⁊ ſic nomen ẽ cõ — dſft nietorkend Sabmtone eu, mune eis ⁊ ratio eoꝝ ſᷣm illud nomẽ ur notie e . uocoꝛum iſte terminus noe:capitur ⸗ Mihi . nis ue ſon rſu in raliter loco iſtius termini dictio: ⁊ nõ capit ſ H leblt tug an binerſis vonceptibus megnie ſpsliter vt eſt vna ꝑs oꝛationis diſtincta ab enſibi ſmne R De⸗ 18.6 Undeeguino an⸗ alijs.Et ſimiliter iſte terminꝰ cõe:non capit ta ſenſibi is.⁊ ſimiliter bos. ¶ e⸗ Diffinitio cr Kalieeteniuo di vt diſtinguitur cõtra ſingulare: ꝛ aliqui ter nominatiua dicũtur quecũq; ab ali⸗ denomia⸗ i ccuiuocansa con ſcre mini ſingulares ſunt equiuoci:ſed capit᷑ iſte quo ſolo caſu ſunt differentia. ⁊ ᷣm tinoꝛum, msaciſet nnnn Hõ enre enin locciſti, efeen illud nomen babent appellationem diuerſis . erminus ratio: capit᷑ loc ⸗ , 3 . fo⸗ ficha dineni imorfc M ↄceptus. Silr iſte terminus ſubſtãtia:nõ ca ur ſe otetdfförn ſoyn ſ 1. nn mn ppoſtenit e pit ꝓpꝛie vt diſtinguit gaccidens:ſed capit etts. di e 1olo caiu. i. relun enifian eni bic iſte terminus ſubſtantia: xꝛo qualibet re ſola cadentia q̃ẽ a Pte rei ſᷣm illð no mminns cal aſn ln ſigni icata p dictionem. men babent appellationem. Nomen bncriſn cleſe Ge ¶ Contra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑ dif emm denominatiuum debz commn nu ilio eſttenni⸗ Tractatus Lertius. incare cum nomine vniuoco in pᷣnci ſingularis numeri dʒ capi vt tm̃ xalet ſieut umd gudicimn. pio ⁊ differre in fine: vt a grammati aliqbus. Similiter v caſum indiffinitie de ajurchchhle⸗ ca grãmaticus: ab albedi iatiuoꝝ nõ debemꝰ intelligere accidens r jd nl 8 Ci 0 9 qine albus. grãmaticale diſtinctũ ab alijs accidẽtibꝰgrã 6 önnt cti⸗ ¶Circa bunc textum. e 8 ſi Etbor maticalibꝰ: ſy debet capi in ꝓpoſito ꝓ finali ſſon plerione⸗,. 2 ¶ notanaũ eſt pᷣmo q; ille terminꝰ daia vocis ſm litteras:vel ꝓ mõ ſigmficãdi. ⸗ . (Gön Acceptio vmiuocum: capit᷑ dupliciter Enoꝰ p vniuoco ita denoĩatiuũ ſignificat cõnotatiue: a ab 8 ſiceſcheinn de ly vni⸗ yniuocante: 1 ſc eſt ſecunde ĩpõnis fiue ĩten ſtractũ abſolute ſiue minus connotatiue hii. bundinſols lcin nocum eſe ⸗ ſeribi. Ani poms! —d Ee ie, in ebꝛup toctonod ee⸗ tionis: dz ſic deſeribi. AUniuocu vniuocans ¶ Motãdũ eſt q̃rto q; diffinitio de⸗ Intelle, fingltifun 7 Mtediuſf⸗ eſt fminꝰñIns ſua ſignificata vnico cõceptu nominatiuoꝝ fic dʒ intelligi.Denoĩatiua vo ctus du. efinſſtutſei ſende vt iſte terminus aĩal. ¶ Alio mõ capitur pꝛo ce ⁊ ſignificatiõe ſimul ſunt ↄcreta bñtia ab⸗ denomi 1 enti Jerqpo . C 3 2 — 97 „— „ , „ — „ nat „ 9. . . vniuoco vniuocator ſic eſt terminus his ie ſtracta c qb oueniũt in pꝛincipio adañt in natnop ne Gigtron tandn poſitiõis ſiue intẽtiõis:⁊ dʒ ſic deſcribi ni fine litteraliter.vel ſyllabaliter qtũ eſt er ꝑ 1 in alo ſcutgs ues⸗ uocũvniuocatũ ẽ res ſigata ꝑ eãdẽ dictionẽ vnico ↄceptu:vt illa res qͥẽ aĩal eſt vniuocũ vniuocatuz. Et ſᷣm ꝙ duplr accipit᷑ vniuocũ ßm boc poteſt diffinitio vniuocoꝝ duplicit᷑ exponi. nomodo de vniuocꝭ vniuocatis et tunc ſolet cõit᷑ ſic exponi. Iniuoca vniuoca⸗ ta Gnn nl quoꝝ lrie ſigns ẽ eadẽ qͥ ſigt ea ſm eũdẽ cõceptũ.Alio mõ põt exponi de qine: ꝓq̃ iſte terinꝰ nigredo ſupponit ¶ Sñ vniuocis vniuocantibus: ⁊ boc fic. Iniuoca ad eolarione tria irbetetſtmye⸗ vniuocãtia ſunt dicibilia m eũdẽ cõceptum eſt ſubiectũ denoĩatiõis.Denominãs:⁊ ẽ ab ſua ſignificata ſignificantia. Iñ iſti termini ſtractũ ⁊ Denoĩatiuũ qð ẽ ↄcretũ illiꝰ abſtra nomen cõe ratio ſubſtãtia: capiuntur in prti cti. vt h̊ eſt denoĩatio ſiue denoĩatina pᷣdica⸗ diffinitione eo modo quo dictũ eſt in diffini tio: bõ eſt alb. x ibi ly bõ eſt ſubᷣm albũ ẽ de tione equiuocoꝛum. noĩatiuũ:⁊ ly albedo ẽ denominãs. De iſtis ¶ Notandũ eſt ſcðo ꝙꝙ triplicia ſũt plura alia ſunt dicendaq̃ videbũt᷑ in logica. te vocis ⁊ ↄnotãt accñtałr illð ꝓ quo ſuppo ddeen r. nunt ſua abſtracta:vt albũ ⁊ nigrũ ſũt deie⸗ Nogt inmn. ta reſpectu boꝝ abſtractoꝝ.ſ.albedo ⁊ nigre do.cũ qᷣbꝰ ↄueniũt in pꝛincipio dictõis:⁊ dif ſonttotinegſaei isnn ferũt litteraliter in fine:⁊ albũ cõnotat acci ctetecto⸗ dẽtaliter albedinẽ ꝓ qua iſte terminꝰalbedo ſupponit.ſiłr nigꝝ accñtaliter ↄnotat nigre⸗ Intellec⸗ tus diffi⸗ nitionis. Hedͤſita ad deno⸗ minatio⸗ nem. niu. esin o gie t bono ina tiquoag fkenusin ſuoſu⸗ ms (Ouni;nc ſieu gen egtgiglinboie ve fl e gins perb in noinfeniol.C nocheſendiinöe iant fom leria Etiſtent? noc ſuban Triplici ð denoĩatiua. Nã qͥã ſũt denoĩatiua tm̃ voce. ¶ Coõtra dicta pꝛimo arguit᷑ ſic. cõ itieſttoenu ſubſtinalo nomiatig ⁊ ſũt cõcreta bñtia abſtracta cũ bꝰ ↄueniũt tra diffinitionẽ vniuocoꝝ albedo⁊ nigredo efoenu ſubſtitialis hois di in pꝛincipio dictionis ⁊ differunt in fine ſed ſunt vniuoca vniuocata.⁊ tñ nulla rõ ſubſtã mn acaſcetal ſt abedobois. nõ ↄnotat illud accñtalr pꝛo q̃ ſua abſtracta pꝛĩcipaliter ſupponũt vt iſte terminus hõ ẽ denoĩatiuũ voce tm̃ reſpectu buius abſtrac⸗ ti bũanitas. ¶ Alia ſũt denoĩatiua ſignicati⸗ one tm̃ ⁊ ſũt ↄcreta q̃ bñt abſtracta cũ qᷣbꝰnõ tie ẽ eis eadẽ cũ ſint accñtia. diffinitio vni⸗ uocoꝝ eſt mala.¶ Scðo ſic arguit᷑ õ diffiniti onẽ denoĩatiuoꝝ.q̃cũq; dꝛñt ab aliq abſtra⸗ cto ſolo caſu hñt vnũ abſtractũ:ſed denoĩati ua nõ bñt vnũ abſtractũ:ꝗ denoĩatiua ab ali nate dpneeirſ faf Nnaterig tainincorge Al Reſemngto ſilt rcttegn Unm. 0 N abeoinpanet . ↄueniũt in pᷣncipio ⁊ dꝛñt in fine vocꝭ:ſq con quo abſtracto nõ differunt ſolo caſi: ꝑ ons mnocus eſenati eſſ notãt illud pꝛo quo ſua abſtracta paincipalit᷑ male dicitur ab aliquo. ¶ Tertio ſic arguitur inſig abche eſffan ſupponũt: vt iſta terminus ſtudioſuſẽ ðnoĩa denoĩatiua ⁊ abſ acta aliqñ ſunt ſimiliuʒ ca din der ente, treg tiuũ ie renzarenavoee nrac ſuum:ergo non differunt caſu. irſſnchlhnmug notns ti virtus.¶ Alia ſũt denoĩatiua voce ⁊ ſigni⸗ “äü , * . n . ficatiõe ſil: ⁊ ſũt cõcreta bñtia abſtracta cum ¶ Xd pꝛimũ dicit diſtinguẽdo mi⸗ 2q res Dahns Tigurmu eſtinſu⸗ qbꝰↄueniũt in pꝛincipio dictiõis ⁊ differunt noꝛẽ: qꝛ ille teri ſubſtatia põt capi ꝓpꝛie vt pollseſen ne. CO. in fine qtũ ẽ ex ꝑte vocꝭ ⁊ ↄnotãt illð accñ⸗ ſignificat rẽ ꝑſe exñtẽ.⁊ ſic cõceditur minoꝛ glideſtire lin diatur ſiar talr ꝓ qͥ ſua abſtracta ſupponũt pꝛĩcipałr:vt Al pᷣt capi p qcũq; re ſignificata ꝑ vocẽꝛ ſic ſſer ſiochtnenne: album ⁊ nigꝝ ſüt denoĩatiuna voce ⁊ ſignifi⸗ negat᷑ mioꝛ.¶ Ad ſcðʒ d ↄcedendo pꝛimam en ün N catione ſimul reſpectu boꝝ abſtractoꝝ albe⸗ Oñaʒ: negando vltimã:qꝛ ille ablatiu⸗ aliq d onotcgtſn C do et nigredo. capit᷑ in ꝓpoſito vt tm̃ valet ſicut aliqb?. Ad Rie ſſfotlesgin unndiſtingn ¶ ; Motãdũ ẽ t᷑tio:q circa diffinitio tertiũ ðꝛ diſtinguẽdo añs: vel capiẽdo caſuʒ tnoatef wphikconn nẽ denoĩatiuoꝝ qð illð ſignũ qcũq; nõ debʒ ꝓaccñte gramaticali Aitineela etraliagt ſlatqn Prtwonen an⸗ capi di ſtributiue: vt tm̃ vʒ ſic oĩa entia.ſʒ vt cidẽtia grãmaticalia ſic ↄcedit᷑ añs iKe⸗ ſuty 6 ſtdi D tĩ vʒ ſiẽ alia entia. Silr ille ablatiuꝰ aliquo ↄña.Vel capiẽdo ꝓ finali teriatione: ſien D tiſpeg⸗ e n us. Nongiſie acdert lo Näceſt ätee qrtoq diffit d ſendi in. — finnon ſendi Niuop fic nificatiöe 8 dewinn 11 nca vefimulſunt oreni 1 „llgbneteh 7 . n d'ueniütin Pꝛimus. Ktn bon abſtraon . rdop abſtmaop ſabdect in . . yweniüt inincinodini ecc'. nemliter in fine albi l lbedinẽ P ſteterninuben ni. ätr nigr accſtalite ohotttin qiſte terin /migreco ſuppont gi, Tertius. oiationẽ trin requini ſdewinmn⸗ ccti denoiatiois Denontinigzit, Denoiatimũ ge eni l n Quartus eſt denoiatio fine dengininzn n⸗ ſt albe n bilboeſſibnimiin Quintus r hy albedoẽ denoninis deſt lia ſunt dicendaq ricebii inlyi tra dicta pꝛimo giffeii nitionẽ yniuocor albethiit noca vninocza t land n — 2,5 ſſtlo p⸗ cadẽ cũ ſint accñtia. gai ſt mal. (Gedo feri , oiativor. qcuc P ea caſn bit mninn – Sextus. ſt vnüabſtract.ſeni⸗ racton difemn ſo nn 9 fiſumſinliz⸗ Septim . g Octauus mũ dicif diſtingic „ e pe⸗ poͤt i , lie ſubſtitiapo⸗ Adimnin ien — BGerſus. gatur antecedens. cũtur cũ cõplexiõe:vt hõ currit.q̃dã ſine cõ⸗ Rlexione: vt hõ vel cur = Mrit. ¶ Sʒ pᷣuſqᷓ; alteꝝ mẽbꝛũ buiꝰdiuiſiois ſubdiuidat᷑ di ſtinguẽdi ſunt octo modi eẽndi in:qͥ neceſſarij ſũt ad ſeq̃ntẽ diuiſionẽ co gnoſcendã ⁊ ad ea:q; poſtea dicent᷑. ¶ Pꝛimꝰ igit᷑ moqꝰ eẽndi in.eſt qñ aliqͥd ðꝛ eẽ in alio ſicut ꝑs ĩtegralis ĩ ſuo toto.vt digit?ĩ manu:⁊ paries in domo. ¶ Scðs modꝰeẽndi in:eſt ſicut totũ itegrale ĩ ſuis ꝑtibꝰ ſimul ſũpt vt domꝰ ĩ pariete:tecto:⁊ fun damẽto. ¶ LTertiꝰ modꝰ ẽ ſicut ſpe cies in ſuo gñe.vt homo in aĩali:vel vnũquodq; iferius in ſuo ſuperioꝛi. ¶ Quartꝰ modꝰ ẽ ſicut genꝰ in ſpe cie:vt aĩal in hoĩe.vel ſilłr qð licet ſu periꝰ in ſuo inferioꝛi. ¶ Quintus modꝰ eſſendi in:ðꝛ ſicut foꝛma ĩ ma teria.Et iſte qntꝰ modꝰ ſubdiuidit᷑ qꝛ q̃dã eſt foꝛma ſubſtãtialis:vt aĩa ẽ foꝛma ſubſtãtialis hoĩs.q̃dã ẽ foꝛ ma accidẽtał vt albedo boĩs.Et pꝛi ma baꝝ dꝛ ꝓpꝛie ineſſe: ſicut foꝛma in materia.vt aĩa in coꝛꝑe.Alia aũt ðꝛ eſſe in alio ſicut accidẽs in ſubie cto.vt albedo in pariete ¶ Sextus modus eſſendi in:eſt ſicut aliquid ẽ in ſua cauſa efficiente.vt regnuʒ in regẽte. ¶ Septimug modus eſſen⸗ di in:eſt ſicut aliquid Rſt in ſuo fine: vt virtꝰ in beatitudine.¶ Octauꝰ modus eſſendi in: dicitur ſicut ali⸗ quid eſt in ſuo cõtinente: vt vinũ in vaſe:⁊ locatũ in loco. ¶ hos auteʒ octo modos eſſendi in diſtinguit a⸗ riſtoteles quarto phiſicoꝛum. Boe tius auteʒ aſſignat nouem.quia ſub qiuidit qͥntuʒ vt dictũ eſt.vᷣſus. In ſunt ꝑs:totũ ſpẽs:genꝰ:⁊ coloꝛ igni Rex t regno res ĩ fine.locoq; locoꝝ De ante pꝛedicamẽtis. NOꝛũ q dicũtur:q̃dã di Folio xxke viij n!e,Oꝛũ q̃ ſunt:q̃dã dicũt᷑ ð Scða di⸗ Aſubiecto in ſubiecto vero uiſio ante nullo ſunt vt genera:ſpe pꝛedicam̃ cies: ſube: differẽtie ea ialls ——jrũ: que oĩa dicunturſube vniuerſales:ettenſo hoc nomie ſub ſtantia:vt bomo aĩal rõnale ¶ Dici Dicið ſub ð ſubiecto pꝛout bic ſumit᷑ ſuperi ĩecto us dici de inferioꝛi:vt aĩal dz ð boĩe ⁊ hõ de ſoꝛte.⁊ coloꝛ ð albedine.Et eſſe in ſubiecto ſumit᷑ m ꝙ accũs ẽ in ſubiecto.¶ Alia vᷣo neq; ð ſubie cto dicuntur.neq; ĩ ſubiecto ſunt vt indiuidua ſube.¶ Alia dñr de ſub⸗ lecto:⁊ ſunt ĩ ſubiecto vt gña ⁊ ſpẽs alioꝝ nouẽ pꝛedicamentoꝝ:dicunt᷑. de inferioꝛibus ⁊ ſunt in ſubiecto ſi cut accñs in ſubo:vt coloꝛ ðꝛ de al⸗ bedine vt ð inferioꝛi:et eſt ĩ coꝛpoꝛe vt in ſubo. ¶ Alia vᷣo in ſubo ſunt ⁊ de ſubiecto nullo dicuntur: vt hec ſcientia eſt in anima vt accidens in ſubiecto:ſed non dicitur de aliquo ĩ feriori:vt iſte coloꝛ eſt ĩ coꝛpoꝛe:vt in ſubiecto:⁊ non dicitur de ſubiec⸗ to omnis coloꝛ ĩ coꝛpoꝛe eſt. OEirca hũc textum. ¶ Motã ẽ pꝛimo:ꝙ h̊ conſequenter pe.hi.ponit diuiſionẽ ſignoꝝ:q̃ diuiſio dʒ ſic inelligi. De numero ſignoꝝ vocalium:alia ſunt ſigna vocalia cõplexa:⁊ alia ſunt ſig vo⸗ calia incomplexa.Eñ illð ſignũ vocale dicit complexũ qð oꝛdinat᷑ cõceptui cõplexo:ſiue ꝓ qð expꝛimimꝰ conceptum complexum.Et illð dicitur incomplexũ qð ſuboꝛdinatur cõ⸗ ceptui cõplexo. Uñ cõplexio:eſt duplex.ſ. di ſtans ⁊ indiſtans.LCõplerio diſtãs ẽ cõplexio pluriũ terminoꝝ ꝑ vᷣbum vłꝑ aliquã cõiunc tionẽ:ſiue ꝑ aliqð aduerbiũ:vt ſoꝛtes eſt hõ: ſoꝛtes vel plato. Sed complexio indiſtãs ẽ complexio plurium termioꝛum per modum determinationis ⁊ determinanabilis ſiue a⸗ q̃ copla vt bõ albꝰ.cappa ſoꝛtis. Chotãdũ eſt ſecũdoq ꝓ declarati cndiĩeſt one ſecunde diuiſionis anctoꝛ põit octo mo⸗ Secund; dos eſſendi in quoꝝ pꝛimꝰ ſatis ptz in textu Tertius ¶ Scðs modꝰeẽndi ĩeſt fiẽ totũ eſt ex ſuis tibꝰita ꝙ illa ꝓpõ ĩi:capit᷑loco ly ex. ¶ Terti Eſſe ĩ ſub iecto Intellec⸗ tus pꝛime diuiſidis. Quid cõ⸗ plexio di⸗ ſtans ⁊ in diſtans Mogdi ef Quartus Quintas . Sextus Septim? Octauus Cractatus Tertius modus eſt: ſicut ſpẽs ⁊ ſub genere:⁊ ſic ly in: capitur pꝛo ſub. Nel ſpecies ẽ termin? inferi oꝛ ĩᷓ fit genus. Quartus modus ẽ ficut genꝰ ponitur in diffinitione ſue ſpeciei Nel ſic ge nus eſt terminꝰ ſupioꝛ ſua ſpecie Qumtus modus eſt ſicut foꝛma ẽ realiter ĩ materia ſi⸗ ue realr inberet materie ⁊ iſte modꝰ ſubdiui dit᷑ vt ptz in tertu.¶ Sextꝰ modꝰẽ ſicut ali⸗ quid eſt a ſuo efficiẽte:⁊ ſic ly in capit᷑ ꝓlya. vel ab.¶ Septimꝰ modusẽ.ſicut aliqͥd ẽ ꝑꝑ finem:⁊ ſic ly in accipit᷑ ꝓ ꝓpter. Octauꝰmo dus eſt ficut aliqͥd in ſuo continẽte iſto mõ capit᷑ illa ppoſitio in: pꝛopꝛijſſime vt ſat ptʒ ĩ textu nłlo iſtoꝝ octo modoꝝ capit᷑ eſſe in:ĩ diuiſione equenti. Ideo licet. Pe.b. ponat Quid di⸗ ci de ſubõ Quid eſſe in ſubõ illos octo modos:tamẽ parũ aut nibil iuuãt ad cognoſcendum ſecundam diuiſionem. ¶ ertõ notãdũ eſt qp dici ↄſubie cto in ꝓpoſito:intelligitur pꝛedicari eẽntia liter ð alidq:tanqᷓ; ð aliq per ſe inferioꝛi:⁊ ſic ille terminꝰ ſubiecto:qñ ſibi pᷣpõit᷑ illa pᷣpoſi tio de:capit᷑ ꝓꝑ ſe inferioꝛi. Et per eſſe in ſubiecto in ꝓpoſito non intelligitur realiter inherere ſed pᷣdicari de aliq accidẽtaliter ſi ve ðnoĩatiue:Et ſic iſte terminꝰ ſubiecto qñ ſibi ppõit᷑ iſta pᷣpoſitõ ĩ.capit᷑ ꝓ aliq pᷣdicabi li accidẽtalit᷑. Tñ illð ðꝛ ſubiectũ alicuius pᷣ⸗ dicabilis accidentaliter qð ẽ terminꝰ abſolu tus vel minus connotatiuꝰ alio:ð q ꝑſonałr ſũpto alins terĩnꝰ ↄnotatiuꝰvel mag ↄnota tiuꝰpᷣdicat᷑ accidẽtalit᷑:vt iſte teriꝰ bõ reſpec tu iſtiꝰ termini albꝰvel niger:⁊ ſic de ſilibus Intellec⸗ tusl ſecũð diuiſidis. Similiter iſte terminus vniuerſale reſpec⸗ tu illius termini pꝛedicabile . ¶ Quarto notãdum ẽ q ſcðda diui⸗ ſio antepꝛedicamentalis dʒ ſidintelligi.De nu mero dicibilium in pꝛedicamento ponen bus terminis pꝛedicamẽti ſube.xemplum tertij mẽbꝛi.coloꝛatuʒ pꝛedicat᷑ de iſto noĩe ſoꝛtes denominatiue:⁊ pᷣdicat᷑ de illo termi no albũ:eſſenrialiter. Exemplũ quarti mem bꝛi:vt boc albũ.hoc coloꝛatũ que de nullo pᷣ dicãtur tanqᷓ de per ſe inferioꝛi eſſentialit: ſed bñ pꝛedicãtur denominatiue: vtputa de ly ſoꝛtes.¶ Inde barũ duarum diuiſionum pꝛima valet ad cognoſcendũ illa que ponũ⸗ tur in pꝛedicamento.et que nõ. Nullum em̃ complexum inqᷓ;tum buiuſmodi in pꝛedica⸗ mẽto collocat᷑.Secũdavero valet ad cogno ſcendum illa que ponuntur in pꝛedicemen⸗ to ſubſtantie:et que tis accidentium. ¶ Cõtra dicta pᷣmo ſic arguit᷑. Iſte terminꝰ coloꝛ de nullo pꝛedicatur denoĩati⸗ ue:ergo male ponitur in textu ꝓ etẽplo ter tij mẽbꝛi diuiſionis.¶ Scðo ſic arguitur bic coloꝛ: de nullo pᷣdicat᷑ denominatiue: ergo ponuntur in pꝛedicamẽæ male ponitur in exemplo quarti mẽbꝛi diui ſionis.Tertio ſidarguitur.ſoꝛtes pꝛedicatur eſſeatialiter: ergo male ðꝛ in textu ꝙ non di citur de ſubiecto. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ auctoꝛ ponit illũ Ag roes in oppm, terminũ coloꝛ pꝛo illo termino coloꝛatuma ſic capit abſtractũ ꝓ ↄcreto. Ad ſcðm dici tur qꝙ auctoꝛ capit hoc cõplexũ.ſ.bic coloꝛ ꝓ hoc cõplexo hoc coloꝛatũ.¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ; licet ſoꝛtes pꝛedicetur de ſoꝛte eſſentialiter tanqᷓ idem de ſeipſo:non tamen tanqᷓ; ſupe⸗ rius de ſuo per ſe inferioꝛi. ¶ Quando alteꝝ de altero pᷣdicat᷑ vt de ſubiecto: quecũq; de eo qd pᷣ⸗ . dicatur dicũtur:oĩa de ſubiecto di⸗ Pꝛia rle añ pᷣdic⸗ mẽtalis. cunt᷑.vt ſoꝛtes eſt homo:hõ eſt aĩal = = —– nodionuendi lere tno ehtrn d. ſalteicſ ek ibftüirergo bo et ſoi (Dieturnoritereqne ppelte or borſtenolnsarguedinö raleregoch⸗ ſobojenboeſ aial: engd ed do Aſean wi wrirnreppellno⸗ .(tannizeft ſundolon poͤſ ihhregliſceryonf guichlinns tenn = = uitſ negetanreſentalte denlonenr n (imrlenetfler ltertie uichpen nehitmniteſlter affrnninerenn ideſſoßtigapitetiziin nerts⸗ mniutnfneſalterdellohnoſthen⸗ Obndtertiptoralter ſnponn. ndenpellteteik fnprini chhoion N 4 doꝝ quedã ſunt dicibilia in pꝛedicamẽto po ergo ſoꝛtes eſt aĩal. ¶ Diuerſoꝛum nn mrekil tmalct nẽda qͥ daliquo tanqᷓ de ꝑ ſe inferieꝛi pꝛedi generũ ⁊ nonſibalternatim poſito⸗ Secida nffn 8 di kibſinrtt fandie allo⸗ Snepenorninene A rum:diuerſe ſunt ſpẽs ⁊ differentie nrledinniefnißn⸗ d⸗ eſſentialiter necdenoĩatiue Phicaͤtu edt⸗ vt ammal:⁊ ſcientie que ſunt diuer⸗ Unttitnul inare catione directa Alia ſunt dicibilis in pꝛedi⸗ ſa⸗ Fine Sinererrie entmanth te ennn n camento ponenda:que de aliquo tanqᷓ; de U. D c kenhſtireinnee po ſe imnferioni Picant eſ,⸗ Rarigigen de eds tur em̃ per bas differẽtias. vt aĩali 5 Cunhemteni 1.Birr dicãtur denoĩatiue. Alia ſunt dicibilia in p um:aliud rõnale: aliud irrationale. teie etteekie anetnolutta ge HH Differentie autem ſcientie ſunt na⸗ aeehetdiaid nz Exempla bene Pegicantur de aliquo denominatine. turale: moꝛale: ⁊ ſermocinale. diui⸗ itneineratenanee⸗ dxtoꝛum ¶ Exemplũpꝛimi membꝛi: vt iſti termini:bõ git emp erbas differentias. vt Sci lanennig eneinr d animal: ſubſtãtia. ¶Exemplum ſecũdi mẽbꝛi entiarũ: alia naturalis:alia moꝛalis nng; ms vt ſoꝛtes: plato:cicero:a fic de alijs ſingulari alia ſermocinalis. DZ nenen egliimel d anöt Olouti runm dra dictapno ſic grgul g⸗ (olor de nulloprecicaur depeict dmale ponitur intenn detihin udiuifionis. Sedoferrglinz de nullo dicai denonninntieg onitur in exemplo quntineini Tertio ficar guitur ſones etin aliter:ergo male deintemnnn eſubiecto. d paumũ ðr q auctoꝛ pontli coloꝛ pꝛo üllo termino colaunn t abſtractü ocreto. OAdſcnnt zuctoꝛ capit boc copeeri ſbie h, De antepꝛedicamentis ¶ Circa bunc tet᷑tum. ¶ Notãduʒ eſt pᷣmo ꝙ iſta regula q̃ niin Erpõ pꝛi eſt ſertũ antepꝛedicamẽtũ poteſt dupliciter mt me le etponi. Ano modo ſic.q; aliqͥs terminꝰpꝛe⸗ dicatur eſſentialiter de alio tãqᷓ de ſuo infe⸗ rioꝛi:tũc quicũq; terminus poteſt pꝛedicari eſſentialiter de illo pꝛimo pꝛedicato tãqᷓ de ſuo inferioꝛi.etiã põt pꝛedicari eſſentialiter de pᷣmo ſubiecto tãqᷓ de ſuo inferioꝛi:dũmõ termini ꝑſonaliter ſupponãt:eque ample:et eque ſtricte:⁊ eodez modo appellate teneãt ¶ Dicitur notanter quicũq; terminꝰ pꝛedica tur eſſentialiter de illo pᷣmo pꝛedicato:qꝛ ſi pꝛedicaret᷑ accidentaliter de illo pꝛedicato: tũc nõ pꝛedicaret᷑ de illo ſubiecto.vt nõ valʒ arguẽdo hõ eſt aĩal:⁊ aial currit ergo bomo currit.¶ Dicitur notãter dũmodo termini p ſonaliter ſupponãt qꝛ pꝛopter hoc iſte modꝰ arguẽdi nõ valet hõ eſt aĩala aĩal eſt genus G hõ eſt genꝰ. Dicitur notãter eque ample qꝛ ſi teri nõ ſtarẽt eque ample:nõ opoꝛteret modũ arguendi valere.vt nõ ſeqͥ tur: hõ fuit aĩal ⁊ aĩal eſt ſubſtã tia:ergo hõ eſt ſubſtãtia Dicitur notãter eque appellate qꝛ pꝛopter boc iſte modus arguẽdi nõ valet:ego cogno ſco hoĩem:⁊ hõ eſt aĩal: ergo ego cognoſco aĩal:qꝛ vbi variatnr appellatio. ¶ Motanduʒ eſt ſecundo q; alio mõ lero boc coloꝛati. (Adtenüd exppõ —— u t uda eiuſ nus pꝛedicatur eſſentialiter de alio vere af⸗ lem de ſeipſo:nontunen ang i iem ſe iſta regula ſic exponit᷑.quãdo aliquis termi⸗ ſuo per ſe inferioꝛi 1 uando alter de aten⸗ iig ſubiecto: quecſh deed ur dicũtur: oiade ſubſcand yt ſoꝛtes eſtbomad ckit ſoꝛtes eſt gial(Duſen = — = = ri7 non ſibatenn rſe ſunt ſpes ? d rn geme eſundii nen⸗ Differentieen ne oler inaton 1 firmatiue:⁊ vniuerſaliter.tũc quicũq; termi nus põt vniuerſaliter ⁊ affirmatiue pꝛedica⸗ ri de illo pᷣdicato:põt etiã pᷣdicari vere affir⸗ matiue ⁊ vniuerſaliter de illo pᷣmo ſubiecto: dũmõ termi pſonaliter ſupponant ⁊ eodem mõ appellate teneãt᷑.ᷣm pꝛimã expoſitionẽ dz ſic argui. homo eſt aĩal. ⁊ animal eſt ſub⸗ ſtantia:ergo bomo eſt ſubſtãtia:ſed ſᷣm ſcðᷣazʒ erpoſitionẽ debet ſic argui Omnis homo ẽ animal.⁊ om̃e animal eſt ſubſtãtia: ergo oĩs bomo eſt ſubſtantia. ¶ Et iſte modus arguẽ⸗ di fit in quarta figura que per ſolã tranſpoſi in m Relo⸗ re tionẽ pᷣmiſſaꝝ fit in pꝛima figura. Eñ ratio zwle illius regule poteſt eſſe iſta:qͥcqͥd eſt ſupioꝛe ſuperius eſt inferioꝛe ſuperius.¶ Et valʒ no bis iſta regula ad cognoſcendũ ꝙ oĩa dicibi lia que ſe hbabent pſᷣm talem babitudinẽ quaʒ innuit regula:ſunt eiuſdem cooꝛdinationis pꝛedicamentalis. ¶ Notandũ eſt tertio ꝙ; hic auctoꝛ ponit ſecundaʒ regula antepᷣdicamentalẽ:q eſt ſeptimũ ⁊ vltimum antepꝛedicamẽtum:⁊ debet regula ſic intelligi. Rnus ⁊ idẽ termi⸗ nus qui eſt ſpecies vel differentia vniuoce captus non poteſt poni ſub diuerſis generi⸗ bus generaliſſimis:nec ſubalternis quoꝛum Folio xxxix Erxpõ ſe cũde rle. vnũ nõ ponit᷑ ſub alio nec ambo ponunt᷑ uub eodẽ nec vnũ eſt alteri ſynonymũ.vt ſubſtã⸗ tia ⁊ qᷓ;titas ſunt diuerſa genera:⁊ hñt diuer ſas ſpẽs ⁊ differẽtias:cum ſpẽs ipſius ſnbſtã tie ſint ly ſubſtantia coꝛpoꝛea ⁊ ly ſuba incoꝛ poꝛea.⁊ dr̃e ſunt ly coꝛpoꝛeũ ⁊ ly incoꝛpoꝛeũ ⁊ iſte non ſunt ſpecies nec dꝛiĩe de ly qtitas. ¶ Unde genera non ſubalternatiʒ poſita di⸗ cũt᷑ genera:nõ ſibijnuicẽ ſynonyma:nec vnũ ↄtinetur ſub alio:nec ambo ſub vno tertiovt ſubſtantia ⁊ qᷓtitas.Sed genera ſubalterna Que gña ſubalter⸗ natim po fita ⁊ que non tim poſita in ꝓpoſito ſunt genera ſibijnuicẽ ſynonyma vel quoꝛumvnum continetur ſub alio vel ambo ſub vno tertio. ¶ Notanduʒ eſt q̃rto ꝙ ratio huiꝰ regule eſt pꝛĩa rla. Et vʒ iſta regula ad h̊ vt ſciamus ꝙ; vnus ⁊ idem terminus ſᷣm ſuam ſignificationẽ foꝛmalẽ ⁊ vltimatã captꝰ:non poteſt poni in diuerſis pꝛedicamẽtꝭ:qꝛ vt di⸗ cit ariſtoteles.eſſentie pᷣdicamentoꝝ ſunt in Daloꝛ re gule permixte:quod debet ſic intelligi. Ratiöes ſiue diffinitiones ſcibiliũ diuerſoꝝ pᷣdicamẽ toꝝ ſunt diuerſe.Et notãter dicebat᷑ in regu la vniuoce qꝛ idẽ terminus equiuoce captus bene poteſt poni in diuerſis pꝛedicamentis vt iſte terminus coꝛpus ponit᷑ in pꝛedicamẽ to ſubſtãtie:⁊ in pꝛedicamento qᷓ;titatis. ¶ ontra dicta pꝛimo arguiturſic. pꝛmã regulã:ꝛ non ſequitur ſoꝛtes ẽ ho⸗ mo:⁊ homo eſt ſpecies:ergo ſoꝛtes eſt ſpẽs: ⁊ tñ ibi argnitur per pꝛiman regulã:ergo re gula eſt ffꝗ ¶ Scdo ſic arguitur.nõ ſequitur bomo fuit animal ⁊ animal fiit ſubſtantia: g bomo eſt ſubſtantia:qꝛ pᷣmiſſe pñt eſſe vere concluſione eęxñte falſa:⁊ tñ ibi arguit᷑ per pᷣ mã regulã:ꝗ pꝛima regula eſt falſa ¶ Tertio ſic arguitur contra ſecundam regulam. Iſte terminus coꝛpus ponitur ſub iſto gñe gene⸗. raliſſimo ſubſtantia:⁊ etiam ſub iſto gencre generaliſſimo qᷓ;titas ⁊ tamẽ ſubſtantia ⁊ c titas ſunt gña gñaliſſima diuerſa.ergo ſcða regu a eſt falſa ⁊ inſufficiens 5 G Ad ratio ¶ Agd pꝛimum dicitur negãdo mĩo nes in op rem quia termini non ſupponunt perſonałr quia ille terminus bomo in ſecunda pꝛopoſi poſitum. Tractatus Lertius. woarihen i, 5 5 2 „ „ . 4 tiõe ſupponit fimpliciter ¶ Ad ſecũdum dici maticoꝛum: quia ſincatbegoꝛeumata ſigniti⸗ auim er tur negando mĩoꝛ em: quia termini non ſup catiue accepta non ponuntur in pꝛedicamẽ⸗ n lalaniſe gens⸗4 m⸗ ponunt eque ample in antecedente ⁊ ↄñte. to tanqᷓ terminus ſuperioꝛ a interioꝛ ¶ Dici E fennſet , ¶ Ad tertium dicitur ꝙ iſte terminus coꝛpꝰ tur notanter non tranſcendentium:ad diffe ins mſenl dupt capitur equiuoce ⁊ non vniuoce qñ ponitur rentiam tranſcendentium que nõ ſolum po⸗ te ecuuano⸗ 1Ge in diuerſis pꝛedicamentis nuntur in vno pꝛedicamento vt ens:aliquid 4 en iikmnötten sl ¶Diuiſo res:verum bonum.i Dicitur notãter pꝛime P Kenie ſenpeltanm . gñal pᷣdi⸗ Oꝛum que ſᷣm nullam intentionis pꝛopter terminos ſecunde intẽ an n eeſi c⸗ m * camẽtoꝝꝶ. complexionem dicun tionis qui non ponitur in aliquo pꝛedicamẽ ſ etent ſeini haen = tur ſingulũ aut ſignifi toa philoſopbo aſſignato. ne ijten iell aàat ſubam autqitatẽ:· ¶ notandũ eſt ſco q iſte terminꝰ Accepſ md ſunn t unef M aut ctitatẽ: aut ad ali pꝛedicamentus: capitur tripliciter. Ano mo nes pegg nodeeſeitent enifrme qᷣd aut agere:aut pati: aut vbi.aut do pꝛo totali cooꝛdinatione terminoꝛum ſe camenti mnennmfn everaiſma quando:aut ſitum eſſe:aut habere.⁊ babentium eſſentialiter ſᷣm ſub ⁊ ſupꝛa.⁊ ſic nrpetenn ene urezlntst em̃ ſubſtãtia vt exemplariter dicat arbo: poꝛphiriana poteſt dici pꝛedicamen⸗ alamenif en nge w. vt homo equus.qᷓtitas vt bicubitũ tum. Alio modo ſumitur pꝛedicamentum ꝓ uſteet intſeni⸗ tricubitũ:ad aliquid yt duplum tri⸗ genere generaliſſimo alicuius cooꝛdinatio⸗ onmtelce enn i unm ias: bedo nigtedo: nis.⁊ ſic ſumitur pꝛedicamentum quando di perotmn;dibe en ti plum:qualitas: vt albedo nigredo: citur ꝙ ſunt decem pꝛedicamenta. ¶Tertio Emnin veſtin lind e⸗ vbivt ĩ loco eẽ:qũ vt beri fuiſſe cras modo ſumitur pꝛo termino oꝛdinabili in p⸗ hopſomtteigpenir en⸗ um foꝛe.ſitus vt ſedere iacere:hẽe vt ar dicamento.⁊ illo modo ſumendo pꝛedicamẽ neſenititſgtttanm eemese matũ eſſe calciatum eſſe.agere:vt ſe tuʒ poteſt ſumi pꝛo ſubiecto libꝛi pꝛedicamẽ nitlitspetemetil Znceilu⸗ care vꝛere.pati vt ſecari vꝛi toꝛum:⁊ tunc poteſt ſic deſcribi. Pꝛedicamẽ uncnrinprecicanentotanch tenm tum eſt cathegoꝛeuma:vniuocum:incomple Nolcnar vecan ſunt e pomer ¶Circa bunc textum n noh Enlendens ſubijcibile:vel pꝛedi liuanrionenmlletreilene z. Ii 2imo m h incinit ſe⸗ cabile. ¶ Undeſtermini reponibiles in pꝛedi ſſimäin gid.: ſor ¶ Motãdũ eſt pꝛimo ꝙ h incipit ſe⸗ camento ſunt duplices. Quidam ſunt termi Termi is neguntl A cunda ꝑs tractatus tertij.in qua auctoꝛ det⸗ minat de pꝛedicamẽtis.Et pꝛimo detemĩat de ipſis in generali enumerando ea:vt patʒ ex diuiſione textus.q̃ diuiſio dʒ ſic intelligi. ni pꝛime intentionis ſiue impoſitionis: qui q anienr grerlker irwechenmeme rt = j , ſuur oreralierinprecicamene ſignificant res nõ ea ratione qua ſunt figna Ptäii ſenatam en naiſſich ⁊ de talibus ſoluʒ loquitur petrus biſpanus nibiles ſerſetoninnic ſrocknen ⁊ filr ariſto.in ſuis pᷣdicamẽtꝭ.¶ Quidã ſunt ln iedud alcn Intellec · ¶De numero dicibilium incomplexoꝛũ vni⸗ I1 ane eeN mnr ſunt da diuiſio/ uocoꝛũ catbegoꝛeumaticoꝝ: nõ trãſcẽdẽtiũ tenuiniſernndeieinionisine ecotifl⸗ plices. (Cummndien Primoaronte nis pꝛime intentionis pꝛo aliq ſupponentium q̃ . 3 4 iiſunetcecit nedea dindetn rcod⸗ ſigna.⁊ tales ponũtur in pꝛedicamẽto ſigni ⁊ de iſtis nõ loquitur p.b.necariſto.Ecẽplũ pꝛimi:vt homo:aſinus ſubſtãtia:⁊ ſic de alijs ſbetmmirameretispaengedinien eetdicble derifirnurde merdeon. ateatamenmulii nendemmn der d⸗ dam ſũt dicibilia incomplexa vniuoca caxbe Fereineries vontanſeencignridebe iz intẽ tionis in pꝛedicamento ſubſtantie põibilia. i⸗ . 5 Alia ſunt in pꝛedicamẽto qᷓtitatis põibilia. niatlilib⸗ enseeene genſbe⸗ nferftn deiſ (Gemntge alia in pꝛedicamento relationis. alia in p̃di- ces: pꝛopohtio:osatto.n ne de onn . . yfſſetannmnechinenögente camento qualitatis.alia in pꝛedicamẽto acti ¶ Notandum eſt tertio ꝙ qnq; ↄdi Conqitio mimterctiten:ieeier onis.alia in pꝛedicamento paſſionis.alia in tiones requiruneir ad hoc ꝙ terminꝰponat᷑ nes pom Renuntlloun gvediantmge,, pᷣdicamento quando alia in pꝛedicamẽtovbi in pꝛedicamento dicibilium: quitermini pꝛi bilisind? mecſdiftr ein ctmfneen alia in pꝛedicamẽto ſitus.alia in pꝛedicamẽ me intentionis ſunt.¶ Pꝛima eſt:ꝙ illud ſit gicamelo Füitmnnin tml(Teno⸗ to babitus. Exempla eoꝛum patent in tertu terminus pꝛime intentionis ⁊ pꝛopter deſe⸗ Paima. leinſteerpetle Dicitur notanter incomplexoꝛum:quia cõ ctum illius conditionis termini ſecunde in⸗ unn lenten ettamen w pleta non ponũtur in pꝛedicamento:niſi ᷣm tentionis nõ ponunt᷑ in pꝛedicamẽto dicibi·⸗ da I eſhodiuſͤ runecſcaen ſuas partes: vel niſi ſuppleant vicem vnius lium pꝛime intentionis.¶ Secũda conditio Secida ſis un . incomplexi: ſicut coꝛpus animatum comple⸗ eſt ꝙ illud ſit catbegoꝛeuma: ⁊ pꝛopter hᷣ ſe „ ( hbanüden d xe tantum non ponitur in aliquo pꝛedicaẽ cluduntur fincatbegoꝛeumata. ¶Tertia con Tertis nehntonen n i ſſtinguen toꝛum. Sed quando ſupplet vicem vnius ditio eſt:ꝙ ſit vniuocum vniuoce captum: et ſcter innriege⸗ di incomplexi: ponitur in pꝛedicamento ſub⸗ per boc excluduntur equoca equiuoce capta nen ſeceehin xeikrher, ſtantie. ¶Dicitur notanter catbegoꝛen⸗ ¶Quarta eſt: ꝙ illud ſit incomplerxũ: vel ſup Quatta elnemn gſnernen . Neturg ſter — A Nerönn⸗ lento vtenen, bonum. Dictturn ensaſi deotertenninogſeen nin dis pon De ſubſtãtia plens vicem vnius incomplex᷑i. vper hoc ex cluduntur complexa que cõplexe ſumpta in pꝛedicamẽto non ponũtur.¶ Quinta eſt ꝙ il lud nõ ſit tranſcendens.⁊ pꝛopter boc exclu Quot mo duntur tranſcendentia. ¶ Notandũ ẽ quarto:q dupliciter nonponttm ingli ianat in aliqd inpᷣ poteſt poni aliqᷣd in p̃ᷣdicamẽto. no modo ſopdoaſſignao. 3 induͤ eſt ſcho Gt ruzciurtilc nn mmnur peicanentun untn, und decempeicinentn Uenf mirun oterminoordimbili 1o.illo modoſumendo getſni ſt ſom pꝛo ſubiecto libꝛipregtani tumc poteſt ſi deſcribi eecieni begoreuma vninocnmiinnn⸗ ntranſcendens ſubiſelbilereinet Undetenmini reponibileginpet ſunt duplices. Quidamſunttem, intentionis fiue imxoftionisgl, nt res nõ eammtionequuſnt ign us ſoluz loquitur petus bipunm lo. in ſuis Pdicamit, (Ouitifn ccunde intentionis ſue iſpoſct ſignificät teseanmnoed les ponütur in retianinſe no loquiturß Pnerm folei⸗ domo:afinns ſudſtititiſice Fremoluz ſecundit hen dus. Eremgi ofimilbis vfitio⸗oꝛatlo ſie de . ſoqchN mauneſt ten Anpn fterminn uten dicamẽto tanqꝙ; res fignificata per terminos alicuius pꝛedicamẽti.⁊ hoc modo vna et eadem res bene põt eſſe in diuerſis pꝛedicamẽtis:quia vna ⁊ eadẽ res bene põt ſignificari ꝑ termi⸗ nos diuerſoꝛum pꝛedicamentoꝝ. Eñ illa res ðꝛ eſſe in pꝛedicamẽto: de qua re ſiue de ꝓnoĩe demonſtratiuo demõſtrante illam rẽ vere pꝛedicatur genus generaliſſimũ illius pꝛedicamenti:ſine pꝛo qua re aliquis termi⸗ nus illius pꝛedicamenti ſupponere poteſt. ¶ Alio modo aliquid dicitur eſſe in pꝛedica mento tanq; dicibile ſiue terminꝰ. Unde il⸗ le terminꝰ ðꝛ eſſe in aliquo pꝛedicamẽto de quo ꝑſonaliter ſupponẽte vere:⁊ affirmati⸗ ne eſſentialiter pꝛedicatur genus generaliſ ſimũ illius pꝛedicamẽti.¶ nde illa que po nuntur in pꝛedicamento tanq; termini ſunt duplicia.qꝛ quedam ſunt que ponũtur inre⸗ cta linea pꝛedicamentali: de illis pꝛedicat genus generaliſſimũ in quid.⁊ ſolent voca⸗ ri genus ſpecies:vel indiuidua.¶ Alia ſunt q̃ ponũtur lateraliter in pꝛedicamento.et ð illis pꝛedicatur gen generaliſſimũ eſſentia liter.ſed non in quid.vt ſunt differentie. ¶ Lontra dicta pꝛimo arguitur ſic diuiſum erxcedit mẽbꝛa diuidẽtia.ergo diui⸗ ſio eſt mala:antecedẽs patet:qꝛ diuiſum ſci⸗ licet dicibile verificatur de ſincathegoꝛeu⸗ mate ⁊ tamennullũ membꝛoꝛum diuidenti⸗ um verificatur de ipſo.¶ Secundo ſic argui tur iſte terminus chimera nõ ſignificat ſub⸗ ſtantiam nec qᷓ;titatem:⁊ ſic de aljs.⁊ tamen eſt vnum illoꝛum que dicugtur ſine comple⸗ xione.ergo diuiſio eſt mala.¶ Tertio ſic ar⸗ guitur iſti termini genus:ſpecies:⁊ ſic de a⸗ lijs.ſunt genera ⁊ ſpecies:et tamen non po⸗ nuntur in aliquo iſtoꝛum pꝛedicamentoꝛum ergo diuiſio eſt mala. ¶ Ad pꝛimũ dicitur diſtinguendo pꝛobationem antecedentis.qꝛ vel diuiſum cõiter ſumptũ pꝛedicatur de ſincatbegoꝛeu⸗ mate:⁊ ſic cõceditur:vel diuiſum ponibile in pꝛedicamento: et ſic negatur. ¶ Ad ſecun⸗ dum dicitur ꝙ licet ille terminus chimera: Folio x ſit incomplet᷑us vocaliter:non tamen mẽta⸗ lite.⁊ debet negari minoꝛ. el aliter poteſt dici ꝙ iſte terminꝰchimera nõ põt ſuppone⸗ re pꝛo aliquo ⁊ ſoluit᷑ argumentũ. Ad ter⸗ tiũ ðꝛ ꝙ illi termini nõ ſũt terĩ pꝛie impoſiti tionis.⁊ ſic de ipſis non eſt bic ad pꝛopoſitũ ſed ſunt teri ſðce intentionis:⁊ ponuntur in tentionis:⁊ ponũt᷑ in pꝛedicamento ſigni ¶ ;Hhis habitis dicendũ eſt de vno quoq; pꝛedicamentoꝛum ⁊ pꝛimo ð ſubſtãtia cũ ſit pꝛioꝛ alijs pᷣdicam̃t⸗ diuigit p pᷣmã AEzZſcaʒ ¶ Pꝛi ma ſubſtatia ẽ eaue pꝛope pᷣn⸗ ihalife Kite⸗ dicit᷑ Ael pꝛĩa ſubſtãtia eſt:que neq; in ſubiecto eſt neq; de ſubiecto dicitur: vt aliquis homo:aliquis equus. ¶ Scðde ſub⸗ ſtantie ſunt ſpecies in quibus ſunt pꝛime ſubſtantie.Et haꝝ ſpecieruʒ genera vt homo ⁊ animal.Eſt enim Diuiſio Diffiniti⸗ oneſ pime ſubſtantie Diffiinitõ nes ſcðaꝝ ſubſtatia⸗ rum aliquis hbomo in homine qui eſt ſpe cies:⁊ homo in animali quod eſt ge nus.¶ Indiuidua ſubſtantie dicun tu= pꝛime ſubſtãtie:quia pꝛimo ſub⸗ ſtãt alijs. ¶ Benera vero ⁊ ſpecies eoꝛum dicuntur ſecunde ſubſtantie quia ſecũdo ſubſtãt alijs:vt aliquis bomo dicitur grammaticus:currẽs ⁊ amimal ⁊ ſubſtantia:ergo hbomo ðꝛ grammaticus:animal et ſubſtantia ¶ Item ea que dicuntur de ſubiec⸗ to omnia pꝛedicantur nomine ⁊ ra⸗ tione:vt homo pꝛedicatur ð ſoꝛte ⁊ de platõe. Eoꝝ vᷣo q̃ ſunt ĩ ſubiecto in pluribus quidem neq; nomẽ neq; 18 pꝛedicatur ð ſubiecto: vt hec ai⸗ de ſubſtã tijs com⸗ paratiue bedo:velhᷣ albũ.In aliqᷣbꝰ ant nomẽ nibil pꝛobibʒ pꝛedicari de ſubiecto Acceptio nes ſube. Cractatus Tertius rationẽ vero pꝛedicari ð ſubiecto ẽ impoſſibile:vt albũ pᷣdicatur de ſub iecto.ratiovero abli nũqᷓ ð ſubiecto pꝛedicat᷑. ¶ Item ſecundaꝝ ſubaꝝ ſpecies eſt magis ſubſtãtia qᷓ; genꝰ quia ſpẽs eſt pꝛopĩquioꝛ pꝛime ſub ſtãtie qᷓ; genus:⁊ etiã qꝛ puribꝰ ſub⸗ ſtat. Quibnſcũq; enim ſubſtat genꝰ eiſdem ſubſtat ſpẽs:⁊ cum hoc ſpe⸗ cies ſubſtat ipſi generi. Sʒ ſpeci es ſpecialiſſime equaliter ſubſtant: ⁊ equaliter ſunt ſubſtantie:vt bomo equus ⁊ ſimilia . ¶ Circa huᷣc textum. ¶ Motandum eſt pꝛimo ꝙꝙ bic ↄnr Pe.hiſpanꝰ ĩcipit determĩare de pᷣdicamẽtꝭ in ſpeciali.⁊ pꝛimo ð pdicamento ſubſtantie Ande iſte terminus ſubſtãtia capit᷑ dupłr vt ſufficit ad pꝛopoſitum. Anoꝰvt eſt termi⸗ nus pꝛime impoſitionis ſiue intentionis: et tunc ſubſtãtia eſt res per ſe n turaliter exñs aut pars rei naturalitenexñtis Et h̊ mõ capi endo illum terminuʒ ſubſtãtia eſt geuus ge Intellec⸗ tus diniſi onis ſube Intellec⸗ neratiſſimũ:⁊ ſic nõ capit᷑ in diuiſione poſita in textu. ¶ Alio modo capit᷑ iſte terminꝰ ſub ſtãtia:vt ẽ terminꝰ ſcdðᷣe impoſitionis ſiue in tentionis ⁊ ſic iſte teriꝰ ſubſtãtia ſignificat termĩos abſolute ⁊ eſſentialiter potẽtes pꝛo ſuba ſuppõere ſicut gña ſpecies ⁊ indiuidua de pᷣdicamẽto ſube:vt hõ:animal:coꝛpus aĩa tũ:⁊ boc mõ capit᷑ in diuiſiõe.¶ Ex quo patz ꝙ diniſio ſic dz intelligi.De numero termĩo rũ de gñe ſube:quidã termini ſũt pꝛime ſub ſtãtie: quidã ſunt ſcdðe ſube. . ¶ Notandũ eſt ſcdo ꝙ petrꝰhiſpa. diffinit pꝛimã ſubãm:⁊ dz diffinitio ſic intel ligi Pꝛima ſuba eſt terminꝰpꝛedicamẽtalis de gñe ſubſtantie:qui pꝛopꝛie et pꝛĩcipaliter et maxima eſt inferius.¶ Dicitur notanter ¶Dicit᷑ notãter nec eſſentialiter de aliq ac. ad drfiam ſecũdaꝝ ſubſtãtiaꝝ.Vñ in iſtꝭ dua⸗ bus diffinitionibꝰ iſtð cõplexũ pꝛĩa ſubſtan⸗ tia capit᷑ ſcðe intẽtionalit᷑: pꝛo terminis ſub ſtãtialibꝰ de gñe ſubſtantie.Et ponit auctoꝛ exẽplũ de iſtis diffinitionibꝰ:vt aliqs hõ.Et capit auctoꝛ h̊ͥ cõplexũ aliqͥs bõ loco illiꝰ ter mini ſingularis ſoꝛtes.vel loco iſtius termi⸗ ni ſingularis plato. ¶ Motãdũ ẽ tertio:q hic ↄñr pe.hi. ponit diffinitionẽ ſecũdarũ ſubſtãtiaꝝ. in q diffinitiõe ponit᷑ iſte noĩatiuꝰ plłis ſcde ſub⸗ ſtãtie:loco iſtius noĩatiui fingularis nume⸗ ri.ſ.ſecũda ſubſtãtia ꝓ diffinito. Et loco illo rũ terminoꝝ gña ⁊ ſpẽs płis numeri debent poni iſti termini ſingularꝭ numeri.ſ.iſte ter minꝰ ſpẽs:⁊ iſte terminꝰ genꝰ.Et loco iſtius ↄiunctionis copulatiue et:dʒ poni iſta ↄiun ctio diſiũctiua vel.Et ſic pʒ ꝙ ſenſus diffini⸗ tionis debet eẽ talis. Scða ſubſtantia ẽ ter minus pꝛedicamẽtalis de genere ſubſtàtie: qui eſt ſpecies vel genꝰ ſub quo ↄtinẽtur pꝛi me ſubſtãtie:vt iſte terminꝰ hõ:⁊ iſte termi⸗ nus aial.⁊ ſic de alijs.¶ Iſte textꝰ Eſt em̃ ali qͥs:ſic intelligitur. iſte terminus ſoꝛtes vel iſte terminus plato ↄtinet᷑ ſub iſto termino homo tanqᷓ; inferius eius. Et iſte terminus bomo qui eſt ſpẽs continetur ſub iſto termi no animal.qui eſt genus. ¶ Notãdũ eſt quarto: iſte textus Itẽ ea q̃ dicũt᷑:dñt ſic intelligi.Termini ſub ſtãtiales qui pꝛedicãt᷑ de alijs terminis ſub⸗ ſtãtialibꝰ tanqᷓ de ꝑ ſe ĩferioꝛibꝰ eoꝝ:pᷣdicã tur de eis ᷣe affirmatiue:⁊ eẽntialit᷑.¶ Iſte tettus.Eoꝝ vero q̃ ſunt.ſic intelligitur. Ter tiũ abſoluti de pᷣdicamẽto accidẽtiũ ſiue ab⸗ ſtracti:qͥ ſupponũt pꝛo re q̃ realiter ineſt ſub iecto:nõ pᷣdicãtur de terminis ſubſtãtialibꝰ vere affirmatine:nec eſſentialiter.ſʒ termi⸗ ni concreti bñ pᷣdicant᷑ vere affirmatiue:ſed nõ eẽntialiter. Silr termini abſtracti de ge neribꝰ accidẽti qui nõ fignificant ſine non tus ſecun ꝓpꝛie ad dr̃iaz generꝭ gnaliſſimi.¶ Dicit᷑ no ſupponũt ꝓ aliq̃ re q̃ realiter ineſt ſubiecto de diuiſio tater pᷣncipalłr. ad dr̃iam terminoꝝ acciden/ pꝛedicãtur vere affirmatiue de terminis de nis eiuſð. taliñ ⁊ dr̃iaꝝ.¶ Dicitur notanter maxime ad genere ſube:ſʒ nõ pᷣdicãtur eſſentialiter: vt driam ſpeciei ſpecialiſſime.¶ Adhuc auctoꝛ ponit aliã diffinitionẽ pꝛĩe ſube que ſic dʒ in telligi. Pꝛima ſubſtantia eſt terminus pꝛe⸗ dicamentalis de genere ſubſtantie: non pꝛe dicatur ð aliquo denoĩatiue nec eſſẽtialłter vt paternitas ⁊ filiatio bñ pꝛedicãtur de ter minis de gñe ſubſtãtie.dicendo. Soꝛtes eſt paternitas:plato ẽ filiatio:tñ non pꝛedican⸗ tur eſſentialiter. Iſte textus. Itẽ ſecunda rũ ſubſtãtiaruz:ſic intelligitur: ſpẽs pluribꝰ tanqᷓ de per ſe inferioꝛe.¶ Dicit᷑ non pꝛedi⸗ modis ſubſtãdi ſubſtat qᷓ; genꝰ:ſubſtat enim catur denoĩatiue ad differentiam terminoꝝ ſpẽsvno modo ſicut ſubiectũ accidẽti. Alio ſingu ariũ accidentaliũ.vt boc albũ ſᷣ nigrů mõ ſicut inferius ſuꝑioꝛi.Genꝰ vero ſubſtat Intelle ctus diu ſionis ſe cüde ſbe Erxpoßitʒ textualis ſe uctirient pik ite 4 itilktlungenoti ſunt eri ſuba cdeintetionalt: ddiſtigneco nuior, ud Gro wie intetioralt t fe Alo nõ ſcde inrtetiomliter ſ. dĩ ſibſtareqiapet gi leſubiecti alicu ſoꝛne. ⸗ inetionliter c ce iten eihe geriorgvelee ſubin alicui ⸗ Centisiueprogri. (Bater Coniunctiocopulatinter don nctionis difiüictiue re. u Cbis uſis deicüi uſke dcpetanb ſbe aſcbſtine ſubonote⸗ 1** tie — t U und Nrd unii otäcätert mmni ſfne.. plexia,, ifingulig ,, dn dlih lten 7 AIES mms edicametalisde gher ie wieſt ſpeges vel gen ſoon⸗ us aial.: ſi dealig. (Ieten gg, erſie imelligitur. iſetenninsſn e tenminns plato Ninet iih ſthin⸗ omo tanqᷓ inferins eins Eiffeimn⸗ omo qui eſt ſpes continenr iwiſen d mimal. Oni eſt genus, Motädu eſt quanoo tſetn itualib tanc de ſe iſcnahin r de eis veaffirnatine:eintu rttus. Eor veroqſunt ſel 11 inen de 5 5 1 meto gecienulal Habſoluti de palcameloai * “ 15 e wafed fea teru racti. 4 ſupponüt Pe⸗ ſeqfe n ſiſhee 225. fermints DN H.N Füledtur de kermInts Wherde „ 5 Heamt veresſure — RDWlron XKr büpchan rye Ad rões in oppm̃. Pꝛia ꝓpᷣ etas ſ be. De ꝓpꝛietatibꝰ ſubſtãtie xli tantũ pꝛĩo mõ. Vel aliter ſic intelligitur iſte ſtantia ẽ in ſubiecto. Hoc aũt nõ eſt textꝰ.Termini cões de gñe ſubſtãtie qͥ ſunt ꝓpꝛiũ ſubſtãtie:ſed etiã differentie ſpẽs reſpectu pluriũ pᷣdicatoꝝ de gne ſubſtã tie ſubijciũtur directe qᷓ; eoꝝ gña:vt iſti teri cij . e* Olſe bõ ⁊ aſinꝰ ſubijciũt᷑ directe pluribꝰ pᷣqicatꝭ ð rẽtijs ſubſtatie. ¶ Nec eſt inſtãtia gñe ſubſtãtie qᷓ iſta gña aĩal coꝛpꝰ ⁊ ſubſtan⸗ de Ptibus ſubſtãtie q̃ ſunt in ſuo to tia. Sed ſpẽs ſpecialifſime ĩmediate ↄtente to:⁊ iõ videtur eſſe in ſubiecto:q;ꝛ a⸗ ſub iſto gne ſubijciũtur directe eque multis lius ẽ modus eſſendi in:vt accidẽs pꝛedicatis de genere ſubſtantie. . in ſubiecto:⁊ alius ſicut pars eſt in ¶ Qõtra dicta pꝛĩo arguit᷑ ſic.ma⸗ ſuo toto:vt pꝛiꝰ patuit.¶ ¶ Scda eſt teria eſt ſubſtãtia ⁊ ſiti foꝛma: ⁊ tñ nõ eſt pꝛi ma ſubſtãtia nec ſcdᷣa.ꝗ pꝛĩa diuiſio ſubſtan⸗ tie ẽ inſufficiẽs. Scðo ſic af. diffinitiõezʒ pꝛĩe ſubſtãtie:mat᷑ia pꝛĩa ſubſtat foꝛme ſub⸗ ſtãtiali:⁊ alijs foꝛmis ſubſtãtialibꝰmateriali eaꝝ cõuenit vmuoce pᷣdicari de pꝛi mis. Hec em̃ oĩa pᷣdicãtur de pᷣmis ſubſtãtijs noĩe et ratione quare vmni bꝰ ppᷣe pncipalłr ⁊ max e.⁊ tñ nonẽ pꝛĩa ſub uoce pꝛedicãtur. CTertia eſt:oĩs ſtãtia. g pꝛĩa diffinitõ ↄuenit alijs diffinito. pꝛĩa ſubſtantia ſignificat boc aliqᷣd ¶ Tertio ſic ar̃ õ diffinitionẽ ſcðe ſubſtãtie: id eſt indiuiduũ ⁊ vnũ numero, Sed bõ ⁊ aſin ſũt ſcðᷣe ſubſtatie:⁊ tñ nõ ſuut ſpẽs ſcða ſubſtãtia videt ſignificare boc ⁊ baꝝ ſpẽꝝ gña:& diffinitõ ẽ inſufficiẽs. Mi famj 2 Url noꝛ ptzʒ:qꝛ illa dicibilia nõ ſunt gña: ergo nõ aliquid ſub appellatiõis figura: eo Are es 2 pari ſpecier igenern ſentia eius:nõ tñ ſigniſicat hoc ali⸗ ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ:ꝙ lʒ mat᷑ia ⁊ foꝛa lent ne e Nit- ſint ſubſtãtie:vt capit᷑ iſte teriꝰ ſuba pꝛĩe in⸗ quid ſed poti qualequid ſiue quid tẽtiõalit᷑ ⁊ large:nõ tñ ſunt ſube ſi capiat ille cõe:nõ enim illud quod ſignificat᷑ ꝑ cõpetit:⁊ hoc intelligitur de diffe⸗ NRemoue inſtãtiã. Secũda. oĩbus ſcðis ſubſtãtijs ⁊ differẽtijs Tertia. ꝙ eſt in pꝛĩa ſubſtãtia:vel etiã de eſ teriꝰſuba ſcðᷣe intẽtionatłr a ſtricte.O Ad ſᷣm ſecundam ſubſtantiam eſt vnuʒ nu⸗- ðꝛ diſtiguẽdo maioꝛẽ:q;ꝛ ſubſtare capit᷑ dup. Rnoꝰ pꝛiĩe intẽtionałr ⁊ ſic maioꝛ ↄceditur. Alio mõ ſcde intẽtionaliter ⁊ ſic negat᷑ ma⸗ ioꝛ. AUñ ſubſtare qñ capit᷑ pꝛĩe intẽtionalit᷑ ẽ eẽ ſubiectũ alicuiꝰ fonne. Sʒ qñ capit᷑ ſcðe intẽtionaliter ẽ eẽ ĩteri reſpectu alicuiꝰ ſu⸗ perioꝛis:vel eẽ ſubᷣm alicuiꝰ pᷣdicabilis acci⸗ dentis ſiue pꝛopꝛij.¶ Ad tertium ðꝛ ꝙ illa coniunctio copulatiua et: ponitur loco con⸗ iunctionis diſiũctiue vel. ¶ His viſis dicẽdũ ẽ de cõitatibꝰ erponẽdo iſtã ꝓpꝛietatẽ:iſte termin ſubſtã ⁊ ꝓpetatibꝰ ube ¶ Pꝛia ẽ. Cõe ẽ tia captꝰ pꝛĩie intẽtionalit᷑ ẽ ſubiectũ illiꝰ p oĩ ſubſtãtie ĩ ſubo no eẽ qꝛ eẽ in ſub pꝛietatis:et illa ꝓpꝛietas ſic expoſita vt cõi⸗ iecto ↄpetit ſolũ acgiitl ce . Irtic dr mirt en S me, exponi biſ. uulſtanie Rdi 1 mitione delce qꝛ ðꝛ in textu ꝙ iſta ꝓpꝛietas conuenit alijs ubltatie, de lecudis aut pʒ iductoe ubſtãtia. ſ. dẽntijs iubalibus qð nõ eẽt ve⸗ ⁊ ſyllogiſmo.Inductiõe ſic: hõ nõ ẽ rũsm illã expõnẽ: ſed bñ eſſet verũ exponẽ⸗ in ſubo:equꝰ nõ eſt in ſubo: ⁊ ſic de do terĩs. Et tõalioꝰ logicaliter ſiue de terĩs ſingulis:ergo nulla ſcða ſuba eſt in ſubiecto. Syllogiſmo ſic: mibil eoꝛũ q̃ ſunt in ſubiecto pᷣdicantur noĩe ⁊ mero: ſicut illud quod ſignificatur per pꝛimã ſubſtantiam. ¶Circa bunc textum. ¶ Notãdũ ẽ pꝛĩo:ꝙ bic ↄñr pe.biſ. determĩat de ꝓpꝛietatibus dicibiliũ de gñe ſubſtãtie.¶ Un pꝛĩa ꝓpꝛietas exponit᷑ dupli citer. Anomodo realiter ſiue de rebus ⁊ boc oſic:ihoc cõplexũ eſſe ⁊ nulli ſubiecto ineſſe tã firmatiue ⁊ nõ denoĩatiue directe ⁊ nõ in cõ creto nec in abſtracto eſt cõe termis de gñe rõne de ſubiecto:ſed oĩs ſecũda ſub ſtantia pꝛedicatur nomie et ratione eſt ſubiectũ buius pꝛopꝛietatis. de ſubiecto:ergo nulla ſecunda ſub⸗ ¶ Notãdũ ẽ ſecũdo:qꝙ iſte terminꝰ f Etpõ rea lis pꝛie ꝓ petatis. õᷓ̃ᷓ accidẽs ẽ cõe oĩbus ſubſtãtijs. Et boc mõ expõ logi calis eiui dem. exponit᷑ ſic:boc cõplexũ poſſe pᷣdicari vᷣe at⸗ ſubſtãtie:⁊ boc mõ exponẽdo ꝓpꝛietatẽ iſte termin ſubſtatia ſcdᷣe intẽtioualiter captus Acceptõ nes ſub⸗ ſtantie, expõ ſcde 4 H tatis ractatus Tertius. ſuba ſcðoꝰ intẽtionalr captꝰ adbuc capit᷑ du plr. Enoꝰ ſtricte ꝓ terĩs de pᷣdicamẽto ſube qͥ terĩ ponũtur in recta linea pᷣdicamentali ſi cut gña:⁊ ſpẽs:⁊ indiuidua.Et q̊ mõ dfie de gñe ſube nõ ſũt ſube:qꝛ nõ ponũtur in recta linea pᷣdicamẽtali:ſʒ ſolũ lateraliter:⁊ ſic ca⸗ pitw᷑ in ꝓpetate iſte terminꝰ ſuba ꝓ ſubiecto ꝓpꝛietatꝭ ⁊ ꝓpꝛietas ſibi ↄueni penes ſcðʒ modũ ꝓpꝛij.¶ Alioꝰcapit᷑ large ꝓ oĩbꝰterĩs de pᷣdicamẽto ſube:ſiue ſint in recta linea pᷣ⸗ dicamẽtali:ſiue nõ.⁊ ſic nõ capit᷑ ꝓ ſubiecto ppꝛietatis in textu:qꝛ ſic capiendo illũ ter⸗ minũ ſubſtãtia ꝓpꝛietas ſibi conuenit q̃rto modo:et ſic non conuenit alijs a ſubſtantia: quod eſt contra textum. ¶ otãdum eſt tertio:q B̊ ↄnñᷣr au⸗ ctoꝛ ponit ſcdᷣam ꝓpꝛietatẽ ſube:q̃ ſolũ expo nit᷑ logicałr ſiue de terĩs:⁊ nõ de rebꝰ ſignifi catis ꝑ terĩos:qꝛ res ſignificate ꝑ terios de pᷣdicamẽto ſube nõ pᷣdicãtur vniuoce.Et ex ponitur ſic:bhoc cõplexũ pᷣdicari vere ⁊ affir⸗ matiue ⁊ eſſentialit᷑ de pꝛimis ſubſtãtijs:con uenit ſcðis ſubſtãtijs ⁊ eaꝝ differẽtijs. Et ſi capiat᷑ ſtricte iſte terminꝰ ſuba:tũc iſta ppᷣe⸗ Diſtictio ꝓdicatio⸗ nis ynino tas eſt ꝓpᷣa ſcðᷣo mõ:ex q nõ ↄuenit ſoli ſcðe ſube:ſed etiã differẽtis:⁊ ſic ſubiectũ iſtiꝰ ꝓ pꝛietatꝭ ẽ iſte teri ſcdᷣa ſuba:ſcðᷣe intẽtionali ter et ſtricte captꝰ.Si vero capiat᷑ large ſibi ↄuenit q̃rto mõ:⁊ ſubiectũ hui ꝓpꝛietatis ẽ iſte terminꝰ ſcða ſuba ſcðᷣe intẽtionaliter et large captꝰ. ¶ Et capit᷑ dupłr pᷣdicatio vniuo ca. no mõ gñaliter pꝓut vniuoca diffinita ſunt pꝛius:⁊ diſtinguntur ↄtra pᷣdicationeʒ equiuocã ⁊ nõ cõtra denoĩatiuã:⁊ boc mõac cidentia ↄcreta pᷣdicãturvniuoce de pꝛĩa ſub ſtãtia.¶ Alio mõ capit᷑ pᷣdicatio vniuoca ſpãe liter:vt diſtinguit᷑ ↄ pꝛedicationẽ equiuocꝗ: q denoĩatiuã et boc mõ cõuenit ſcðis ſubſtã ttellect? tertie p⸗ pꝛietatis tijs ⁊ differẽtijs earũ reſpectu pꝛimarũ: nec hoc modo pᷣdicãturvniuoce concreta accidẽ tium de pꝛima ſubſtãtia:licet bene pꝛedicen tur vniuoce de ſuis inferioꝛibuns ¶ Notanduʒ eſt qrto: bic ↄnñᷣr au⸗ ctoꝛ ponit tertiã ꝓpꝛietatẽ ſubſtãtie q̃ ſoluʒ exponit᷑ de teris:⁊ nõ de rebꝰ: ꝛ ſolũ terĩs ↄuenit ſignificare ⁊ non rebꝰ ꝗ nõ ſunt terĩi. Et exponit᷑ fic:hoc cõplexũ ſigre ſubam ſin⸗ gulariter ⁊ eſſentialiter ſiue ſine cõnotatio⸗ ne aliena ↄuenit oibꝰ terĩs ſingularibꝰde ge dis ſubſtãtijs. Eñ pꝛĩa ſubſtãtia ⁊ ſcðᷣa ean⸗ dẽ rẽ ſignificãt: ſed boc eſt diuerſimode:qꝛ ſcða ſuba ſignificat cõiter.⁊ pꝛĩs ſuba ſignifi cat ſingulariter. Sitlr etiã lʒ terĩ ↄcreti ſin⸗ gulares de gñibꝰ accidẽtiũ ſigniſicẽt ſubam ſingulariter: nõ tñ eſſentialiter: fiue ſine cõ⸗ notatõe aliena:vt boc albũ fignificat rẽ que eſt alba ⁊ ↄnotat circa illã albedineʒ:et ideo nõ dicitur ſigniſicare boc aliquid. ¶ Eõtra dcã pꝛio arguit᷑ ſic. Dꝛie de gſe ſube ſunt ſube:ergo nõ ſunt alie a ſub ſtatijs ꝑ ↄñs młe ðꝛ ĩ textu ꝙ pꝛĩa ꝓpᷣetas ſubſtãtie ↄuenit alijs a ſuba: qꝛ ↄuenit diffe rẽtijs ſubſtãtialibꝰ.¶ Scðo ſic ar.ſcda ꝓpe⸗ tas ↄuenit pᷣmis ſubſtãtijs:cũ pꝛie ſube pᷣdi cent᷑ de ſeipſisvniuoce: male dictũ ẽ q illa ꝓpꝛietas ſolũ ↄuenit ſcõis ſubſtãtijs:⁊ earũ differẽtijs. ¶ Lertio ſic af. tertiã ꝓpetatẽ ſcðe ſubſtãtie ſigniſicãt h aliqͥd:ergo ſignifi re p̊ aliqͥd nõ ſolũ ↄuenit pꝛimis ſubſtatijs:⁊ ꝑoñs male ðꝛ ꝙ ſola pꝛĩa ſubſtantia ſignifi⸗ cat hoc aliqͥd Añs pʒ:qꝛ ſcðe ſubſtãtie ſigni ficãt h̊ vnũ in nũero:g ſiont boc aliquid. ¶ ' Ad pꝛimũ ðꝛ lʒ daie de genere ſude ſint ſubſtãtie: large capiẽdo illũ terĩm ſubſtãtia:nõ tñ capiẽdo illũ terĩm ſuba ſtri⸗ cte.Ad ſcõm ðᷣꝛ ꝙ lʒ pꝛĩe ſubſtãtie pᷣdicẽtur de ſeipſis vniuoce pᷣdicatõe ĩoꝛdinata:nõ tñ pᷣdicatiõe oꝛdinata. Eñ pᷣdicatio oꝛdinata ẽ illa in q̃ p̃dicat᷑ aliqð pᷣdicabile ꝓpꝛie dictuzʒ de ſuo ſubijcibili.Et pᷣdicatio xa inoꝛdina⸗ ta eſt illa pꝛedicatio vbi nullum pꝛedicabi⸗ le pꝛepe dictum pᷣdicatur de ſuo ſubijcibili. ¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ duplir põt ĩtelligi ꝙ aliqͥs terminꝰ ſignificet h̊ aliqͥd. Unoꝰ qꝛ ſignifi⸗ cat hoc aliquid qð eſt vnũ numero: ⁊ ſic oĩs terminꝰ de gñe ſubſtãtie ſignificat hᷣ aliqͥd. Alioꝰ qꝛ ſignificat ſubſtãtiã ſingularit᷑ ſiue eſſentialiter: ſiue ſine cõnotatione aliena:et ſic ſolũ pꝛie ſubſtãtie ſigñt boc aliquid. ¶ Quarta ꝓpᷣems. ſubſtatie nihil eſt Zꝛiũ. Sʒ boc nõ eſt ꝓpꝛiũ ſubſtã tie:qꝛ nõ ↄuenit ſoli ſubſtãtie:ſʒ etiã qᷓ;titati:⁊ qbuſdã alijs. ¶ Quita p⸗ pꝛietas eſt.ſubſtãtia nõ ſuſcipit ma gis neq; minꝰ.Mõ eĩ dico ꝙ vna ſub ſtãtia nõ mag! ſubſtat qᷓ; alia:ſed di nere ſube q̃ ſunt pꝛĩe ſubſtãtie.Et h̊ ↄpleruʒ ꝰco ꝙᷓ vna queq; ſuba ſᷣm eẽ ſuũ nõ ſignificare ſubam cõiter et eſſentialiter: ſi⸗ ue ſine ↄnotatiõe aliena cõuenit oĩbus ſeciᷣ intẽditur neq; remittit᷑ vt albũ qñnq; eſt magis albũ:qnq; minus album. Add rões Quid pᷣdi catõ oꝛdi nata ⁊ ioꝛ dinata. Quarta ꝓpꝛietas Quint. ſſccepeibue ſanttat gtſmitatege figi Geſtſibiegiie ſo ventoʒoni ſee Trabunt ¶Notaczeſtpꝛino Geteraucoꝛ ponit guuni idupkr pötetponi Unon ſch ro ſum ignttüre Nern resnö bßs dligniſt Fiameſ pprinzſchomo tenniniſuberpteſt tennin 1ſc nentoib'redſnel bicicti enur uiti fipoͤdu⸗ ſerner kepropri⸗ ntis N t ſubſtutie: large ietoiiinin rnõ tñ capcdo illi teninſihft ſcom d e pꝛie ſubſtite in is vniuoce pdicatöe iortimnnif dc ordinata. Gi öcdicnioodimi pdicat aliqð pdicobile gnediy ndijcibili. Et pdicatio miin apꝛedicatio vbinullum gelh/ dictum pdicatun de ſoſtzici niü dꝛ e duptr por teligig h ſignificet H alig. Dd ini liquid qdeſt vni nme de gie ſubſtuͦtie fgniſcn i ſaificnt ſubſtütii iſllin liter: fue fine cönotationedlche Ulel. „ 1 ,ald. . 6⸗ CKA. e ubſtätie ſigñt b . 1 1 De Subſtantia Folio xlij. Soꝛtes vero nõ eſtmag hõ vno tẽ⸗ ſua natura ꝓpter vnionẽ pluriũ graduũ eiuſ poꝛeqiᷓ; alio tꝑe nec mag bõ qᷓ; plato dem ſpẽi:⁊ in eodẽ ſitu ſubiecti pꝛeciſe ⁊ade Sexta ꝓpꝛietas eſt ppꝛie ꝓpꝛiũ eſt quate:ↄuenit oĩbus rebꝰ que ſunt ſi ubſtatie. ſubſtantie cũ ſit vna ⁊ eadẽ numero ⁊ boc mõ exponẽdo boe cõpletũ eſt ppꝛiũ ſe ſm ſun mutationẽ eẽ ſuſceptibilẽ Zal tranalr eoner d Mlie moͤ ertu, ag rui mutatione e ptibile ↄ tionattr capti. ¶ Alio mõ exponitur logicalr oꝝ vt idẽ hõ aliqñ eſt albꝰ:aliqñ ni⸗ ⁊ boc ſic:boc complexũ terminꝰ nõ potẽs xe ger:aliqñ calidꝰ:aliqñũ frigidꝰ. aliqũ ⁊ affirmatiue pᷣdicari de alio cũ iſtis aduer⸗ pꝛauus:aliqñ ſtudioſus ¶ Neq; eſt B magis⁊ eninneefönevit eis de genere nſtãti efffie adẽ ozo. ſube: h mõ exponẽdo boc cõplexũ eſt ꝓpꝛiũ Setta gin ch alin ea geft R ſcðo mõ reſpectu huiꝰ terĩ ſuba ſcðᷣe intẽtio memonz falſa:tñ nõ ẽ in ſui mutationẽ: ſ m eliter captici coneniar ol no ſolitec auo inſtätiaz. HD I5 etiã ↄuenit terminis de genere qtitatis. i mutationẽ rei:vt qꝛſoꝛtes ſedet vel 13 . currit. Et iõ nota ꝙverũ ⁊ falſuʒ ſũt ¶ NMotãdũ eſt tertio ſuſcipere ma in rebꝰ vt in ſubiecto:⁊ ſũt in oꝛone gis ⁊ min capit duplr. Eno mõ logicaliter de veri⸗ vt in ſigno. Elñ equocat᷑ modꝰ eſſen⸗ ⁊ ſic eſt poſſe pᷣdicari vere ⁊ affirmatiue cuʒ tate ⁊ fal⸗ di in:cũ ðꝛ:veꝝ ⁊ falſũ eſſe in rebꝰ ⁊ iſtis Foskeru mager i tunc ſi Migige Rin. CX 2* mag vel minꝰ ſignificat tales terios.ſ.albũ ſitate no⸗ in oꝛone.Silr equocat᷑ ſuſceptibile ni eiqͤfri an ſic de alijs terĩs qͥ pñt dilis. 11 guocat I . nign calidü: kfrig i 4 5 tadiis · cij ð res eſt ſuſceptibilis veri ⁊ fal pᷣdicari cũ illis aduerbijs magis vel minꝰ vt ſi ⁊ oꝛo eſt ſuſceptibilis veri ⁊ falſi. dicẽdo ſoꝛtes eſt magis albus ꝙᷓ plato.Alio Sicut equocat᷑ ſuſceptibile cum ðꝛ mõ ſuſciꝑe magꝭ vel min capit᷑ realr ſiue pᷣ⸗ vꝛina ẽ ſuſceptibilis ſamtat: ⁊ aĩal me intẽtionaly.a boc duplr. Uno mõ vt tm̃ ſuſceptibile ſanitat! . PHec em̃ ſuſci⸗ valet ſieut ſuſciꝑe in ſe tanqᷓ; ſubiectũ quali⸗ pit ſanitatẽ:qꝛ ſignificat eã:illud ᷣo qꝛ eſt ſubiectũ eiꝰ:⁊ ita hoc ꝓpꝛium tatẽ magꝭ vel minꝰ intẽſaʒ ſiue ſimul ſiue ſuc ceſſiue:⁊ pᷣ mõ nõ capit᷑ ĩ ꝓpoſito qꝛ illo mõ nõ ↄuenit oꝛoni ſed ſoli ſubſtantie ¶ Circa bunc tettum. ſuba bene ſuſcipit magis ⁊ minꝰ:vt in ſoꝛte eſt albedo q̃ eſt foꝛma magis vel minꝰ inten ¶ Motaduʒ eſt pꝛimo.ꝙ bic conſe⸗ quẽter auctoꝛ ponit quartã ꝓpꝛietatẽ ſube: ſa:qᷓ; albedo exiſtẽs in platone vel in cicero⸗ ne.¶ Alio mõ capit᷑ vt tm̃ valet ſicut ens po⸗ tens intendi vel remitti gradualiter in ſua natura:pꝛopter vnionem graduum plurinʒ 0 eiuſdẽ ſpeciei in eodem ſitu ſubiecti pꝛeciſe: q̃ dupłr põt exponi. no mõ realiter ſiue de rebꝰ q nõ ſunt ſigna:⁊ tũc exponit᷑ ſic:hᷣ cui plexũ res nõ bñs aliquã foꝛmã realiter ſibi ↄꝛiam eſt ꝓpꝛiuʒ ſcdðᷣo modo reſpectu buius termini ſuba:vt eſt terminꝰ pᷣme intẽtionis ⁊ ſic ↄuenit oĩbꝰ rebꝰ que ſunt ſube:ſed non ſolũ cũ etiã ↄueniat quãtitati.¶ Alio mõ ex ponit᷑ iſta ppꝛietas lo gicaliter ⁊ tũc exponit᷑ ſic:boc complexũ terminꝰ nõ habẽs aliũ ter LCertia Expð du⸗ plex quar te pꝛopꝛi⸗ etatis pꝛietatẽ realiter:quia illo modo capiẽdo ſu⸗ ſcipere magꝭ ⁊ minꝰ nõ cõuenit ſubſtãtie. ¶ Quarto notãdum eſt circa bunc textũ. Pꝛopꝛie ꝓpꝛiũ eſt ſubſtãtieę ⁊c.q ꝛiſta ꝓpꝛietas dupliciter exponitur. Uno mõ lo⸗ gicaliter: ⁊ hoc ſic.boc complexum terminꝰ tat ſubijcibilis ſucceſſiue reſpectu pꝛedicatoꝝ j Accepti⸗ ones de ly ſuſcipe re magis 7 minus. ⁊ adequate.⁊ hoc modo capitur exponẽdo ꝓ Et᷑põ da plexſexte pꝛopꝛie⸗ minũ ſibi ↄꝛiũ:ↄuenit oĩbus terminis de ge rioꝛum foꝛmas contrarias connotantium ꝓ nere ſubſtãtie:ſz nõ ſolũ ↄuenit illis: cũ etiãẽ pter mutationem rei:pꝛo qua talis termin⸗ ↄueniat terminis de genere quãtitat:.Et il⸗ ſupponit:eſt pꝛopꝛium quarto modo reſpe⸗ lo mõ exponẽdo ſubiectũ huiꝰ ꝓpꝛietatis eſt ctu iſtius termini ſubſtantia ſecunde intẽtio iſte terminꝰ ſubſtãtia ſcdᷣe intétiõalit᷑ captꝰ. naliter capti:vt cõmuniter dicit᷑. ¶ Alio mo ⁊ iſta pꝛopꝛietas eſt ſibi ꝓpꝛia ſcðo modo. do exponitur realiter: ⁊ hboc ſic.boc comple⸗/ ůõ xum ens ſuſceptibile ſucceſſiue qualitatũ cõ Eepõ du/ ¶ MNotãdũ eſt ſecũdo:q bic ↄſe equẽ trariaꝝ in ſe tanqᷓ ſubiectũ ſᷣm ſui mutatio/ plex quin ter auctoꝛ ponit qnta ppᷣetatẽ ſube:que etiã nẽ couenit rebus que ſunt ſi ubſtantie 2 boc te pꝛopꝛi duplr põt etponi. Eno realr: ⁊ ſic erponit᷑ modo ſubiectum illiꝰ ꝓpꝛietatis eſt iſte ter⸗ etatis. Eys nõ potẽs intẽdi ⁊ remitti gradualr in minus ſubſtãtia pꝛime totemtonalitf captꝰ? C Cractatus Tertius. Etene⸗ ¶ KContra dicta pꝛim . Eoridieſt g' Jgnis Zꝛiat᷑ aque: hr Haahanihe ptes coꝛpoꝛis ad ſuperficiem ꝓtes Ciln benet ſthtie ſubſtutie eil aligd otrariuz ¶ Gede aũt tempoꝛis ad nunc:vt pꝛeterituʒ ip d in ſubt ſcarguit otraqntã phetatt. pꝛim ſuda en A erul ad nreſens. partes aut loci un, ſiſef lonugiun mag i luba ; cda. ipes magj ſuba iᷓ geny. ad eundem terminum copultur ad ant Gggniſtinnnii Rea L “ ſuſcipit magis ⁊ minꝰ.Tertio quem coꝛpoꝛis ꝑticule copulantur niſnmnlifnine 62 tiniſtn⸗ „ra ſextã ꝓpꝛietatẽ.ofo eſt ſuſce⸗ . 1 ſeritut⸗ inßch⸗ P ilis pꝛedicatoꝝ ↄtrarioꝝ.ſ.iſtoꝝ pᷣdica⸗ ¶ Circa bunc tet᷑tum ſente e nifn ar veriͦ: fallun. rf no eit ſupnatia ergo ¶ notãdũ — elnneadla⸗ lir iſta ꝓpꝛietas nõ ſoli ſubſtãtie conuenit. terp orajar eſt heund bic ↄſequẽ⸗ Intelle cnns leheien ir⸗ . . . p· b.determinat de ſcðo p:edicamẽto ſcʒ ctus diui R , rii⸗ Ad rato ¶ Ad pᷣmũ ðꝛ ꝙ licet ignis ⁊ aqua de qtitate pꝛimo ponens vnã diuiſonẽ q 5 fonisq⸗ ginene e ge n Zid etio rariatur icet ignis aqua ſic intelligi. de numero geneꝝ ſubal titatts fetetni ini reni ti⸗ in op Otrariatur m ſuas qualitates hH eſt qualitas bui gñis gñaliſſimi:qᷓtitas: * fubalternop uitatts. mmrioni sli poſitum., inis otrariatur qualitati Ali gñis gñalifſimi:q;titas:alið genꝰ ſubal⸗ Quid adnn tore vontum, Snis frigtaltatl aen itati aque vt caliditas ternum eſt quãtitas ↄtinua:aliud eſt qtitas titas d⸗ Rtinnceti ᷣm naturaʒ ei ſi arte Tſ iltund qð eſt ignis diſcreta.¶ Quãtitas diſcreta.ſolet ſic deſcri⸗ ſcreta: 4 Ci aaoyill htlaan. aqua. ¶A Sdns am nõ ↄtrariat illi qdð eſt bi:ꝙ eſt quatitas cuiꝰ ꝑtes non copulant᷑ ac de ſy E veliſuin niccptttiit ſuba vt rruninne doe ſa terniſ at rentn Sõgz:d en eincipii vni er buseins, mnn ſmi gen ſin 5 õäs . . inis alteriꝰ:q̃ diffiniti ti 3 ogerl Nesd. Pzi mn ene Haica cũ iis aduerbijs magis et pliciter falla. dz lrino lea taeen An⸗ nc heie eeabna ò capiẽdo eſt terminus de ge ſcreta eſt qᷓ;titas diuiſibilis ĩ plures ꝑte . s, aftiu dnu⸗ gibi erad atie ⁊ nõ capit᷑ ibi vt eſt terminus ſcretiue ¶ Et ðꝛ ↄnr in textu nri 18665 ſop wiantn ze⸗ cũ lllis adnerb cũ illo modo nõ pꝛedicatur tinue ſunt due ſpecies ſcʒ nbKerns vorate . ſnitree en Noltmertdem,ia Niltte del ter⸗ Sedq b inſeqr or ſtotele. non eſt locutns Quid qᷓ inſeſelem 3102 P 5 ao it tuſceptibine ꝛedicatoꝝ vm veritatẽ:ſʒ ſᷣm opini . o atid iltn Diutſio. Selor in mnntationcz re ſignificate ꝑ ipam vigẽtẽ.Et de iſto igebie 1n, aſi tnan con hhutt nt de hine nvm mutationẽ ſui. titas ↄtinua ſolet ſic diknirkpeſtgugtitas rinng, ftanienie, Quid Go⸗ , „ , cuius ꝑtes copulãt᷑ ad aliquẽ terminũ 6 tieſtl auotſis: 1ac der titas S Uãtitat aliud ↄtinuuʒ nẽ:q eſt finis vniꝰ Partig⸗ peigeipiii alrert⸗ nſernſig Ntciͦ gueritind tinua. Valiud diſcretũ. ¶ Quã q̃ diffinitio ſolet ſic intelligi. Quatitas con⸗ hfifteher une 4 Quid i⸗ ltitas ↄtinua eſt cuiꝰ p⸗ tinua eſt quãtitas cuiꝰ partes copulantur ad trdenze tcit nn titas di NAtes copulãt̃ ad eũdem Plidn sveide⸗ ſcom aliquid ſui en pꝛinci⸗ ietickarduchtshns ſeretaer ſterminũ coez vt ptes li innvnn Reign fz alis eiꝰ partẽ eſt ſinis al ¶Con decu piioſ pes eius nee copulãtur ad pũctũ.¶ ¶ Eſt aũt elias fueplures alitne⸗ diſcreta qtitas: vt numerꝰ ⁊ oꝛatio hHotãduui eſt ſecundo qꝙ bic con⸗ Wengrüigi Eñ due ſunt ſpẽs eius.nõ em̃ eſt in Rquẽter auctoꝛ diuidit quãtitatẽ ↄtinuã in netegonaleddune numero aliqͥs terminꝰ cõis:ad queʒ qnq; ſpecies:q ſatis patẽt in textu. Et ꝓbat idicee (Lenofri, Ptes eiꝰ copulantur. vt in decẽ quin Ia linen ler ne venc t A 1e erertu. — q; t qnq; aut tria T feptẽ ad I linea ſolet ſic deſcribi. Linea eſt longitu ahihltethkr ieme ter ninũ copulãt᷑ ſecſe re diſ⸗ llum do ſine latitudinea ꝓfunditate. qᷓ diffinitio A rnoclamninis fum 33 . emp diſcreta eut eet eſ ſimpliciur falſa. Et dʒ ſic intel Lines nteppf. ¶ Wois föes dey Spẽs ꝙᷓ vni Eſt aut numerus multitudo ex ligi. Linea eſt magnitudo menſurabilis ſᷣm aucoꝛ locut eſt ſent mn . vmtatib⸗ aggregata. Silr in oꝛatio longitudinẽ:nõ babendo reſpectũ ad latitu tus eſecundum A Teg. ne:ſyllabe nõ copulantur ad aliqueʒ ins vel uca⸗. Sed ſupficies ſolet ſic mißfnginwenen terminũ cõeʒ:ſʒ ynaqueq; ſeꝑata eſt deleelbi Buhſicſes el logitud cũ latitudi⸗ Cb none fanol ab alia. ¶ Qutitat ↄtinue: alia li⸗ am se ionſsdcitii nea: alia ſupficies: alia coꝛpus: alia alſa. ſed ſic intelligitur. Superſicies ſupꝑficies oh lane C . t Ali pus: alia eſt magnitudo meſurabilis ſᷣm longitudinẽ Muno litatinbisz R tẽpus:aliaꝗ locus.Ende quinqʒ ſunt latitudinem nõ babẽdo reſpectũ ad pfun⸗ Coꝛ ſſns hiirfe linthe ſpẽs eiꝰ Quod aũt linea ſit qtitas itate.¶Er coꝛpus ſolet ſic deſcribi.Corpus ibus n. ſangundi ↄtinua patet qꝛ partes eiꝰ copulãt᷑ eſt longitudo cũ latitudine ⁊ ꝓfunditate.qͥ lekag in le ad aliquẽ terminũ cõmumẽ: puta ad digingio he nrelligenr. Congns e magni⸗ Gd aſſie Diictä o . une: Puta àd tudo: menſurabilis m trinaʒ dimenſionẽ. ltng⸗reſ,4, pũctũ ⁊ partes ſuperficiei ad lineã longitudinem:latitudinem? diougetates itin . eaen B ldletfie Nee⸗ d 6 Ucooulgnte Nn 5. ſ Alteri diffimitio ſcrunetſ . ſalla. Et dʒ ſic imtellgi uinne eſ Fritas diuiſidilssiglunsgnen (Rür intertughguintne, um due ſpecies ſcz numens zun⸗ b.inſet aniſtoreleihnonek ans tae:ßz m opinione ianl ea Et de iſo videhtt i logea oj tinua ſolet fic diffnin gei ginn ces copult ad aliquetenmmi dn iſims vmi panis! prnnchii ien nmo ſolet ſic imellig. Quiruen toniatas cm panesctunnl antẽ: que ſcm alitidſuiel uin 1i tis: 1Fz alii ei mnick iu unis. tãdiuu eſt ſecmdog hin aucto: dimdit quitint zn cies:qj ſuis atet mtem bi aſolet ſi deſenb. indſ i latitndine : pfunditnt, d t eſt ſmplicir ſalla 4 pezeſt magnitu dine no da E1 — nes de ly coꝛpus. Locus: Tempus De pꝓpꝛietatibꝰ q;titatis xliij ¶ 'notãdũ eſt tertio:q iſte terminꝰ ſcipit magis neqʒ minꝰ.nõ em̃vnali Secũda. coꝛpꝰ capit᷑ dupłr. Unoꝰ vt ſigniſicat omẽs ſubſtãtias coꝛpoꝛeas abſolute:⁊ ſic iſte terĩꝰ coꝛpꝰ eſt in pᷣdicamẽto ſubſtãtie.¶ Alioꝰca⸗ pit᷑:vt ſignificat magnitudinẽ ↄnotãdo ipᷣaz eẽ ↄmẽſurabilẽ ſᷣm trinã dimẽſionẽ: ⁊ ̊ mõ eſt ſpẽs qᷓ;titatis ↄtinue.¶ Sed iſte terminꝰ locꝰ ſᷣm rei vᷣitatẽ ẽ in pᷣdicamẽto adaliqͥd.⁊ ðꝛ coꝛrelatiue ad locatũ ſiue locale.Et ad p. h.ðꝛ ꝙ ipᷣe inſeqͥtur ariſ.qͥ non eſt locutꝰ ſᷣm opinionẽ ꝓpꝛiã.¶ Sʒ tpᷣs vt ad ꝓpoſitũ ſuf ficit eſt mot celi:quiẽ mẽſura alioꝝ motuũ ⁊ durationũ aliarũ rerũ tẽpoꝛalium. ¶ ‚Notãdum eſt q̃rto: ſimo ⁊ in- goꝛeumatice captũ:vt tm̃ valet ſicut ens ha terꝛogati bẽs qᷓ;titatẽ. Sʒ genꝰ gñaliſſimũ ĩ abſtracto uo pᷣdi.qᷓ; titatis. Ad rões in oppm̃. Paꝛĩa pꝛo pꝛietas. eſt ly qᷓ;titas.O Et huiꝰ pᷣdicamẽti ſunt qͥnq; q̃ſitiua. Rnũ eſt ly qᷓ;tũ ⁊ ad illud dʒ fieri rñ⸗ ſio ꝑ noĩa.vt cũ querit᷑:qᷓtũ ẽ illud lignũ:re ſpondet᷑ bipedale. Scdõmẽ qualiter: ⁊ ad il⸗ lud dʒ fieri rñſio ꝑ aduerbiavt cũ q̃rit᷑ q̃liter extẽdiſti illud: rñdetur bipedaliter.Tertiuʒ eſt ly quot ⁊ q̃rit de qᷓ;titate diſcreta:vt cũ q̃ rit᷑:quot boĩes currũt:bñ rñdet᷑ decẽ.Quar tũ eſt ly quotiẽs: ⁊ ad hoc rñdet᷑ ꝑ aduerbia nũeralia.vt cũ querit᷑:quoties fſuiſti pariſiꝰ: bñ rñdet᷑:ter quater ⁊c.Quintũ ly qdiu ⁊ q rit de tꝑe.vt cũ q̃rit᷑ qᷓ;diu fuit ſoꝛtes hic: be ne rũñdetur:duabus hoꝛis. ¶ Cõtra dicta pꝛĩo ſic a.Oꝛatio ẽ q̃litas ſiue plures q̃litates:ergo nõeſt qti tas.¶ Scðdo ſic af.oĩs qtitas diſcreta eſt nu merꝰ:ergo male ðꝛ ꝙ numer?ꝰ eſt ſpẽs qᷓ;tita q; genꝰ gñaliſ de gñaliſ ſimũ ↄcretoꝝ illiꝰ pᷣditamẽti ẽ ly qᷓ;tũ cathe⸗ — nea ẽ mag linea q̃ʒ alia:nec numerꝰ ternar ẽ mag numerꝰ qᷓʒ binariꝰ⁊ ſic de alijs. ¶ Itẽ ꝓpũ ẽ qʒtitati ᷣm eã eq̃le vel ineqle dici.vt vnꝰ nũerꝰ eſt equalis vel ineq̃lis alteri nũero ⁊ vnũ coꝛpꝰ ẽ equale vel inequale al teri:⁊ vna linea eſt equalis vel ine⸗ qualis alteri linee. ¶Circa bunc textum. ¶ ‚Notãdum eſt pꝛio:ꝙ bic oñr au⸗ ctoꝛ deterĩat de ꝓpꝛietatibꝰ quãtitatis. Vñ pꝛia ꝓpꝛietas expouit᷑ duꝑpłr. Enoꝰ realiter ſiue de rebꝰ:a tunc exponit᷑ ſic: hͥ ↄplexũ res nõ hñs aliquã foꝛma realit᷑ ſibi ꝛiᷣ ↄpetit rei ſigte ꝑ terios de gñe q;titatꝭ.Et h mõex ponẽdo ꝓpᷣetatẽ nõ è aliq mõ ꝓpa qtitati. qꝛ nõ ↄuenit oĩ nec ſoli rei ſigte ꝑ terĩos de gñe qᷓ;titatꝭ:cuʒ ẽt ↄueniat ſube.¶ Alioꝰ pᷣt Tertia. Expõ du⸗ plex pꝛie ppetatꝭ. erxponi lo gicaliter ſiue de terĩs:a ſic h ↄple⸗ xũ teriꝰ:nõ hñs aliũ terim ſibi ꝓpe ↄꝛii ↄue uit teris de gñe q;titatꝭ:a hoc mõ exponen⸗ do iſta ꝓpꝛietas ẽ ꝓpꝛia ſcðo mõ qtitati.et ſubm eiꝰ exponẽdo eã ſcðoꝰ:ẽ iſte teri qᷓti⸗ tas ſcde intẽtionalłr captꝰ.Sʒ exponẽdo pꝛi mo mõ ſubiectũ eſt iſte terminꝰ quãtitas pꝛi me intentionaliter captus. * ¶ Notanduʒ eſt ſcðo:ꝙ bic oñr au⸗ ctoꝛ ponit ſcðam ꝓpꝛietatẽ q;titati:q ẽt põt duplr exponi. Anoꝰ realr ſiue de rebꝰ:⁊ hoc ſic.hᷣ ↄplexũ res potẽs intendi ⁊ remitti gra dualtr in ſua eẽntia:ↄuenit rei ſigte ꝑ terĩos tis diſcrete ¶ Tertio ſic af.locus ðꝛ relatiueꝰde gñe quatitatꝭ.Et bocꝰ exponẽdotextũ h̊ ad locatũ ſiue locale: ergo ẽ in pꝛedicamẽto adaliquid:et per ↄñs male ponit᷑ in pꝛedica mento quantitatis. ¶ Ad oẽs rões ðꝛ ↄcedẽdo eas: qꝛ auctoꝛ locutꝰ eſt ſicut asiſtoteles:qͥ nõ locu⸗ tus ẽ ſecundum opinionem ꝓpꝛiaʒ:⁊ ᷣm vi tatẽ ſʒ ſᷣm opinionẽ famoſaʒ tꝑe ſuo vigẽtẽ. ¶ His viſis dicẽdũ eſt de cõitati⸗ bus q̃ᷓʒtitatis ¶ Pꝛĩa cõitas eſt:q̃ʒ titati mibil ẽ Zꝛiu:vt bicubito:tricu⸗ bito:vel ſuꝑriciei mibil ẽ griũ:qꝛ cõ⸗ ↄplexũ nõ eſt ꝓpꝛiũ qᷓ;titati:qꝛ nõ ↄuenit oĩ quãtitati nec ſoli:ſed ẽ qdã ↄueniẽtia qtita tis ⁊ ſubiectũ illiꝰ ↄueniẽtie ẽ ille terminꝰ pᷣ me intentionaliter captus.O Alioꝰ exponit᷑ logicalłr ſiue de teris: ⁊ tũc exponit᷑ ic. hoc ↄplexũ teriꝰ nõ potẽs pᷣdicari vᷣea affirmati ue cũ iſtis aduerbijs magꝭ ⁊ minꝰ ſpaliter ca ptis ↄueuit terĩs de gñe qtitatis.Et hoc ex ponẽdo textũ hoc ↄplexũ eſt ꝓpꝛiũ ſcðo mõ reſpectu buiꝰ terĩ quãtitatis ſcðᷣe intẽtiona liter capti. ñ magis ⁊ minꝰ capiũtur duplr Uno mõ ꝓpꝛie ꝓut intẽtionẽ ⁊ remiſſioneʒ ſigñt:⁊ ſic dʒ capi in ꝓpꝛietate. Alioꝰ capiũ trarietas pꝛimo ineſt qualitatibus“ tur gnaliter ꝓut indifferenter intẽtionẽ ſi⸗ nõ oĩbꝰ:ſʒ qbuſdã.qᷓʒtitasaũt nõ eſt qualitas: q̃re ſeqtur ; ↄꝛietas non eſt in qʒtitate ¶ Item qᷓtitas nõ ſu ue extenſionẽ ſigñt:ſiłr remiſſionẽ vel dimi nu tionẽ:⁊ hoc mõ nõ debẽt capi in ꝓpoſito. ¶ Certio notãdũ eſt: bic ↄñr au⸗ f iij Expõ du⸗ plex ſcðe ppetat Diſtinctõ de magis 7 minus, Tractatus Tertius gtnlshoß Et õ du⸗/ ctoꝛ ponit tertiã ꝓpꝛietates quãtitatis q̃ du EVS à Dicſig. Dig, luela lidifn plex tfcie plr põᷣt exponi. noꝰ realiter ſiue de rebꝰ:⁊ (C — Dallcilao talia dicũt: Diffintt ſſenni ſißzeich ſen ppetatis boc ſic: boc ↄplexũ res ſᷣm quã aliqͥd denoia RAVE Ge cne ipᷣm qð ſunt a⸗ adaliq, iienliſeſin lemnt tur eſſe equale vel inequale:ↄuenit illi rei q z N lioꝝ. om vel quomogo gtuft ofeain eſt quãtitas: ⁊ boc mõ erponẽdo h̊ ↄpletã ẽ R libet alit ad alid: vt du R in rheneli na ſoů ie ꝓpꝛiũ quarto mõ reſpectu buiterĩ quãtitas π—ρ plu dimidij duplũ: 2 di r umi n lihatenf pꝛĩe intẽtionaliter capti.¶ Alio mõ põt er⸗ midiñũ dupli dimidiũ.pꝛ filij.pꝛ filiꝰ ſe⸗ ſnpuͤh⸗ tufndiäf poni logicatr ſiue deteris ⁊ boc mõ ſic ervo pꝛis filiꝰ.vel ſub hitudine alteriꝰ ca En tnini ne⸗ nit᷑.hoc ↄplexũ terĩ ſᷣm quoꝛũ ſignificata foꝛ ſus:vt maiꝰ mĩoꝛe maiꝰ:⁊ minꝰ ma⸗ nine mnnn 4 . VR malia dicũtur res eqᷣles vel ineqles cõuenit teris de pᷣdicamẽto qᷓ;titatis: ⁊ boc mõ expo nẽdo totuʒ eſt ꝓpꝛiũ qrto mõ reſpectu buiꝰ litas ⁊ ĩe⸗ Acceptõ nes quali tat is ⁊ in rit in quãtitate: fiue in qualitate:ſiue in ali- Cqlitatis Ad rões terĩ quãtitas ſcðe intẽtionaliter capti. ¶ Notandũ eſt: q̃rto ꝙ eq̃itas ſic ſolet deſcribi. Equalitas ẽ rerũ differẽtium vna quãtitas:nõvna in numero:qꝛ eadẽ qti tas in nũero nõ põt eẽ in diuerſis rebꝰ: nec ſolũ vna in gñe:qꝛ tũc oia quãta eẽnt eq̃lia. ſʒ dʒ eſſe vna in ſpẽ ſpãliſſima. Sʒ ineq̃litas ſic diffinit. Ineqlitas ẽ reꝝ differẽtiũ diuer ſa quãtitas.¶ Eñ eqlitas ⁊ inequalitas capi unt᷑ dupkr. Unoꝰ large ꝓ qualibet ↄuemen⸗ tia ⁊ diſcõueniẽtia aliquarũ reꝝ:ſiue boc fu⸗ quo alio:⁊ hoc modo capiũtur in pꝛopoſito. Alio mõ capiũtur ſtricte ꝓconueniẽtia ⁊ di ſconuenientia aliquarũ reꝝ adinuicẽ in quã titate in magnitudine vel multitudine: ⁊ mo lo capiuntur in pꝛopoſito. ¶ Moõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑.Cõ⸗ Cra pꝛimã ꝓpꝛietateʒ:qꝛ ipſa non ↄuenit om ni quãtitati nec ſoli:ergo nõ eſt pꝛopꝛietas. Aßs ptʒ aliqᷓ qualitas q eſt albedo habet cõ trariũ:⁊ etiã cõuenit ſubſtatie:ergo nõ ↄue⸗ ioꝛe minꝰ vel ſilis ſili ſilis:vicinꝰ vi cino vicinꝰ. ¶ Relatiuoꝝ tres ſunt ſoẽs.Quedã dñr ſᷣm eqparãtiaʒ vt ſuũt qᷣcũq; eodẽ noĩe dñr: vt ſilis ſili ſilis:⁊ eq̃lis eq̃li eqlis:⁊ vicinꝰ vici⸗ no vicinꝰ.Alie ᷣm ſuꝑpoſitionẽ dñr vt duplũ triꝑlũ: qꝛ iſta ſuꝑponũtur alijs:ſicut dũĩs ſᷣuo ſuꝑponit᷑. Alia vero ᷣm ſuppõnẽ:vt ſeruꝰ dño ſup⸗ ponitur.⁊ filius patri:⁊ dimidiũ du plo:duplo dimidium. ¶ Circa bunc textum. ¶ Notãdum ẽ pꝛio:ꝙ bic ↄñir pe.b. deterĩat de tertio pᷣdicamẽto.ſ.de pᷣdicamẽ⸗ to adaliqͥd. Anð adaliqͥd capit᷑ dupłr. Unoꝰ vt ẽ plures dictiones quaꝝ vnaẽ iſta pꝛopõ ad:⁊ alia hoc nomẽ aliqͥd. ſic in nullo pᷣdica⸗ mẽto ponit᷑ necẽ pᷣdicamẽtũ.pꝛĩo:qꝛ ẽ ↄple⸗ xũ.ſcdᷣo:qꝛ eſt equiuocũ.⁊ ſic de eo nõ ẽ h̊ ad ꝓpoſitũ.¶ Alioð capit᷑: vt ẽ vna dictio ĩdecli nabilis neutri gñis: et h̊ modo capit᷑ duplr. Vno vt ẽ teri pꝛĩe intẽtiõis ſiue ĩpõnis:et tũc ſigt rẽ reſpectĩe ſe bñtẽ ad aliãvład ſeip nit oĩ quãtitati ⁊ ſ li Scðo ſic af.aliqs terꝰ ſam.⁊ ſic eſt genꝰ gñaliſſimũ buiꝰ pᷣdicamẽti minꝰ de gñe quãt itatis pꝛedicat᷑ cũ iſtis ad⸗ uerbijs magis ⁊ minꝰ:cũ vna quãtitas ſit ma ioꝛ alia:ergo ſcða ꝓpꝛietas qᷓ;titatis nõ con uenit oĩ quãtitati.¶ Tertio ſic ar̃.tertia pꝛo⸗ pꝛietas quãtitatis conuenit alijs a quantita te:ergo male ðꝛ ꝙ eſt ꝓpꝛia.Añs pʒ:quia ali que res dicũtur equales in virtute: q tũ non eſt quantitas ſed qualitas. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ↄcedẽdo totũ argu mẽtũ:qꝛ in textu capitur iſte teriꝰ ꝓpꝛietas pꝓ iſto terĩo cõueniẽtia.O Ad ſcᷣm ðꝛ ꝙ lʒa⸗ liqͥ terĩ de pᷣdicamento quãtitatis pᷣdicentur adaliqͥͥd. Alioꝰ capit᷑:vt ẽ teriꝰſcde intẽtiõis ſiue ipõnis.⁊ hoc mõ capit᷑ dupłr. Unoꝰ lar⸗ ge:⁊ tũc capit᷑ poĩ teriĩo referibili ad ſe vel ad aliũ ſub hĩtudine obliqui caſus:⁊ h̊ mõ cs pit᷑ ly adaliqͥd in pꝛi diffinitiõe data a p. b. Alioꝰ capit᷑ ſtricte:⁊ tũc capit᷑ ꝓ terĩo vniuo co incõplexo referibili ad ſe vel ad aliuʒ ſub bĩtudine alicuiꝰ caſus obliqui:qͥ eſt pᷣdicabi⸗ lis de ſeipſo eſſentialiter cũ boc addito ada liquid:vt pater:⁊ adaliquid pater. ¶ Secũdo notãdũ ẽ:ꝙ pꝛĩa diffini tio adaliqͥd dʒ ſic ĩtelligi.Adaliqͥd ſunt teriĩ ci iſtis aduerbijs magꝭ ⁊ minꝰ large acceptꝭ* p̃dicabiles de aliq cũ obliq alicui teri nõ ſe nõ tñ ſtricte acceptis. ¶ Ad tertiñ ðꝛ ꝙ licet ſm virtutẽ aliq̃ res dicãtur eq̃les large capi bñtꝭ tanqᷓ abſtractũ ad ipᷣm expſſo vk ĩtelle cto:vt iſte teriꝰ pr̃:pᷣdicat᷑ ð aliq:cũ additiõe endo equales:nõ tñ ſtricte capiẽdo equales. alicui'obliqᷣ alteriꝰ terĩ a ſuo abſtracto expᷣi/ Tres ſpe cies rela⸗ tiuoꝛin. Aeceptõ nes adali quid. intellectꝰ pꝛĩe diffi nitõis ad gliquid ſebüsci ſuo corſeln. int nſti aüdik Mee , edali onssteri de gfeac⸗ gutebſteſthiortne ſepͤſupponit ſuücoen Cufüigadisreſpectn ſe honiseſtteri luppones rioi reſpectu ilſ;ren pa deeſ lynint fliſehhemmin lilono .: pectan (Quanororäcüet titgene zaramentictrounlosturg Vlſfſeno bzbocad illd. Gnoe 5 huns, bubaicmen diemid wen ginſebz eſpectne u⸗ Can galſimi p'äien edoi teſten in Nſueintetöige nölr ſceinitos d iſeten Hieliſſimni buidprec ſelam fue (Circa bunctettun. tädumc priog bie ifne tt de tertio ödicameto. deteni iqd. Und adaliqd apik dint. d nes dictiones qur me ſfinnn ia boc nomẽ aliqd. ſcinmloyt omit necẽ pᷣdicametigioig q eſt equinoci.: ſc Neniet .(Alio? capikntenmdinitl neutri gñis: et noco hi ⸗ ẽteri prie intetͦsſir hinin rẽ reipectieſe hitiglaliſit znis.1boc moͦ pit dihln eed ſad bitudine obliglc n 8 I. 3din prin diffintivede 4 1 1., apit gleno i E Quid re⸗ ktiua vbᷣm eſſe ⁊ vᷣm dici. Intelle⸗ ctus diui ſionis ad gliquid De queſi tiuo mo pꝛedican di ⁊ gene raluſimo buius p⸗ dicamẽti De pꝛopꝛietatibus adaliquid fi vel intellecti:vt dicẽdo pf eſt filij p̃⁊ boc mõ exponẽdo illã diffinitionẽ diffinitio ↄue nit tã relatiuis ſᷣʒ eẽ qᷓ; relatiuis ſʒ dici. Rñ relatina ſᷣm eſſe ſunt termini q̃ ſunt pꝛeciſe de gñe relatiõis ſiue adaliqͥd ⁊ ſientur ꝑ iſtũ terminũ adaliquid ſcðe intẽtionatłr ⁊ ſtricte ſumptũ.Exemplũ:pater:filiꝰ duplũ:dimidiũ aæc.¶ Sʒ relatiua ſᷣm dici ſunt termĩ qui ſunt alteriꝰ pꝛedicamẽti:qꝙᷓ; pꝛedicamẽti adaliqͥd ⁊ figñtur ꝑ iſtũ terminũ adaliqͥd:ſcðe intẽti onaliter ⁊ large captũ:vt ſcia virtus ⁊ viciũ ¶ LTertio notãdũ eſt:ꝙ bic ↄſequẽ⸗ ter auctoꝛ diuidit adaliqͥd: ⁊ dʒ diuiſio ſic in⸗ telligi.de nũero dicibiliũ q̃ ſũt adaliqd: qd⸗ dã eſt adaliqͥd ſuꝑpoſitiõis:⁊ qddã eſt adali qd eparantie: ⁊ quoddã adaliqͥd ſuppõnis. Et ſic mẽbꝛa diuiſõis q in textu ponũt᷑ i plu rali nüero dñt mutari in terios ſingularꝭ nu meri.vł alit᷑ diuiſo penitꝰ nibil valeret.Eñ adaliqd eqparatie eſt teriꝰ ſynonymꝰↄnerti bilr ſe hñs cũ ſuo coꝛrelatiuo.vt ſile ðꝛ rela⸗ tiue ad ſilłe.⁊ diſſiłe ad diſſłe.¶ Adaliqͥd ſup põnis ẽ teri de gñe adaliqͥd ſupponẽs ꝓali qua re bñte ſuꝑioꝛitatẽ vł excellẽtiã ſuꝑ illã rẽ:ꝓ q̃ ſupponit ſuũ coꝛrelatiuũ:vt pf reſpe⸗ ctu filij ⁊ dñs reſpectu ſerui.Sʒ adaliqͥd ſup põnis eſt teriꝰ ſupponẽs ꝓaliq re hñte infe rioꝛẽ reſpectu illiꝰ rei: ꝓ q ſuppõit ſuũ coꝛre latiuũ vt fili reſpectu pr̃is⁊ ᷣuꝰreſpectu dñi ¶ Quarto notãdũ eſt:qꝙ q̃ſitiuũ bꝰ pᷣdicamenti circunloqᷣtur ꝑ h̊ cõplexũ.quõ ſe bʒ hoc ad illud. Sʒ mod pdicãadi dicibilius buiꝰ pᷣdicamẽti ẽ:pᷣdicari de pꝛima ſuba in h ipᷣa ſe bʒ reſpectiue ad ſe vel ad aliud. Sʒ genꝰ⸗ gñaliſſimũ bꝰ pᷣdicamẽti eſt ly adaliqᷣdꝰ capiẽdo ipʒʒ vt eſt teriꝰ incõplexꝰ pᷣme impõ⸗ nis ſiue intẽtõis:⁊ nõ ly adaliqͥd vt eſt terĩꝰ ſcde intẽtõis.Eñ iſte teriꝰ adaliqͥd qͥ eſt ge⸗ nus gñaliſſimũ buiꝰ pꝛedicamẽti impoꝛtat ĩ generali oẽm modũ:qo res ſe bʒ adaliquid ſiue hoc ſit ad ſeipſam ſiue ad aliã. ¶ Lontra dicta pꝛimo ſic arguitur Diffinitio adaliquid ↄuenit alijs a diffinito: Fnõ eſt bona. Antecedens pʒ:qꝛ ↄuenit iſti termino ſcia:qui tñ nõ eſt de pᷣdicamẽto ad⸗/ aliqd: ᷓ de pᷣnto q̃litatis.¶ Scðo ſicar̃ genꝰ debet pꝛedicari eſſentialiter ⁊ quidditatiu de ſuis ſpeciebus ergo diuiſio eſt inſufficiẽ Minoꝛ patet qꝛ iſta eſt pꝛedicatio accidẽta⸗ lis:relatiuum equiparantie eſt adaliqͥd. Ter tio ſicarguitur.omne genus generaliſſimuʒ Folio xlitij. debet pꝛedicari in recto de ſuis ſpeciebus ſi ue de ſubijcibilibꝰ:ſʒ adaliquid nõ pꝛedicat᷑ in recto de ſubijcibilibus.ergo nõ eſt genus generaliſſimum. Minoꝛ pʒ:qꝛ adaliquid eſt aggregatũ ex pꝛepoſitione ⁊ accuſatiuo. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ negãdo añs.⁊ ad ꝓ bationẽ dicitur diſtinguẽdo minoꝛẽ.vel ca⸗ piendo adaliquid ſtricte:⁊ ſic concedit᷑.vel capiendo adaliquid large a ſic negatur. Ad ſecũdũ dicitur cõcedẽdo maioꝛẽ: ⁊ negando minoꝛem.Et ad ꝓbationẽ dicitur diſtinguẽ do antecedens.vel capiendo adaliquid pꝛĩe intẽtionaliter:⁊ ſic conceditur.velſecũde in tentionaliter.⁊ ſic negatur.¶ Ad tertium di citur negando minoꝛem.Et ad pꝛobationeʒ dicitur diſtinguendo maioꝛem ſeu antece⸗ dens.vel capiendo adaliquid:vt eſt quoddã complexum:a ſic conceditur.vel vt eſt termi nus incomplexus:⁊ ſic negatur. ¶ Poſt hec ſequũtur cõitates rela tioms. ¶ Pꝛima eſt ꝙ ↄtraꝛietas eſt in relatione:vt virt? eſt õꝛia vi⸗ cio:cũ vtrũq; eoꝝ ſit adaliqᷣd.hᷣ aũt nõ ↄuenit oĩ relationi.duplo em̃ ni⸗ bil eſt Zꝛiũ neq; triplo.Scða relati⸗ ua ſuſcipiũt mag ⁊ minꝰ. vt ſilę dꝛ mag ⁊ minꝰ ſile.⁊ ſiłr ineq̃le.ſʒ h̊ nõ ⁊ↄuenit oĩbꝰ relatiuis. Duplũ em̃ nõ Agd rões in oppñ̃. ¶ Pꝛima commu⸗ nitas ad⸗ aliquid. Secũda. ðꝛ magis ⁊ minꝰ duplũ:neq; tripluzʒ neq; pater. ¶ Pꝛima ꝓpꝛietas re⸗ latiua dicitur ad cõuertentiã vt pa⸗ ter filij pater filius patris filius. ¶Circa hunc textum. ¶ Pꝛimo notãdum eſt ꝙ bic conſe quenter auctoꝛ determĩat de cõmunitatibꝰ ⁊ pꝛopꝛietatibꝰ adaliquid: quarũ pꝛima põt dupliciter exponi. Ino modo realiter ſiue de rebus:⁊ boc ſic:boc complexum res hñs aliam rem ſibi contrariam realiter conuenit rebus ſignificãtis per illuʒ terminum adali⸗ quid:⁊ hoc modo ſubiectum illiꝰ cõpleri eſt ly adaliquid pꝛime iutentionaliter captum 2 eſt ſibi ꝓpꝛiũ pꝛimo modo.qꝛ conuenit ſoli ⁊ nõ omni.¶ Alio modo exponitur logicalłr ſi ue de terminis:⁊ hoc ſic.boc cõplexũ:termi⸗ nus habens alium terminuʒ ſibi logicaliter contrarium: conuenit terminis qui ſunt ad⸗ aliquid:⁊ boc modo ſubiectum illius com⸗ plexi ᷣm Petrum biſpanum eſſet ly adali⸗ f ilij Pꝛima ꝓ pꝛietas Erxpõ du⸗ plex pꝛi⸗ me com⸗ munitatꝭ Expõ du. Tractatus Tertius. quid ſecũde intẽtionaliter captũ large ⁊ nõ eſſet ſibi pꝛopꝛiũ ali quo mõ ꝓpꝛij cũ nõ con⸗ ueniat omni nec ſoli.Et iõ iſtud cõplexũ nõ debet dici aliqua ppꝛietas ſed magis quedã cõitas ſiue ↄuenientia.ſed ſi caperetur lyad aliqͥd ſtricte ⁊ ſecũde intẽtionaliter.tũc nul⸗ lo modo ſibi conueniret boc cõplexum ¶ Motandũ eſt ſecũdo ꝙ hic auctoꝛ ponit ſecũdã cõmunitatẽ ad aliqͥd que dupli ſcde cõita citer põt exponi. no mõ realiter ſiue de re tis. Expõ ter tie pꝛopᷣe tatis bus ⁊ hoc ſic.hoc completum res põt intẽdi aut remitti gradualiter ĩ ſua eſſentia ↄuenit rebꝰ ſignificatꝭ ꝑ terminos qͥ dicũt᷑ ad aliqͥd ⁊ hoc mõ etponendo h̊ cõplexũ conuenit iſti termino adaliquid pꝛime intẽtionaliter ca⸗ pto tãqᷓ ſubiecto ⁊ eſt ſibi ꝓpꝛiuʒ pꝛimo mõ. ¶ Alio mõ exponit᷑ logicaliter ſiue de termi nis:⁊ hoc ſic:hoc cõplexum ter mini potẽtes pꝛedicari cũ iſtis aduerbijs magis ⁊ minꝰ cõ uenit terminis de genere adaliquid ⁊ mõ exponẽdo ſubiectũ huius eſt iſte terminꝰ ad aliquid ſecũde intẽtionaliter captꝰ:ſiue ſtri⸗ cte ſiue large capitur.⁊ nullo modo eſt ſibi p pꝛium:cũ nõ ↄuenit oĩ.vt patet de iſtis teris pater ⁊ filius nec ↄuenit ſoli:cũ etiam conue nit terminis de genere qualitatis. ¶ Motãdũ eſt tertio q;bic ↄſequẽt᷑ auctoꝛ ponit tertiã ꝓpetatẽ adaliqᷣd:q ſoluʒ logicalr exponit᷑ ⁊ hoc ſic.̊ cõplexũ termini babẽtes mutuã depẽdẽtiã ad ſeinuicẽ ſᷣʒ ba bitudinẽ obliqͥ caſus ſui coꝛrelatiui: cõuenit terminis de genere relationis.vt pater filij pater filius patris filius.¶ Nel ſic põt erpo ni.hoc cõplexũ termĩ de ſeinuicẽ vłr accepti ↄuertibilitatẽ ⁊ uertẽtiã.Nã ↄuerſo pꝛope attribuit᷑ ꝓpoſitionibꝰ vtroq; terĩo partici⸗ pãtibus:oꝛdine ecõuerſo:quaꝝ vniꝰ ad aliaʒ eſt bona ↄña.¶ Sed ↄuertibilitas attribuit᷑ 4 litas:ꝛc uertẽtia. terĩs ↄuertibilibꝰ.vñ ↄuertibilitas nibil ali ud eſt qᷓ; duo terĩ de ſeinuicẽ vᷣificabiles vel affirmatiue:vł vlłr negatiue.t hoc mõ debẽt deſcribi terĩ ↄuertibiles.Exẽplũ de terĩs cõ uertibilibꝰ affirmatiue.vt hbõ ⁊ riſibile.Exẽ⸗ plũ de terĩs cõuertibilibꝰ negatiue:vt hõ et aſinꝰ. Eñ ſicut illa eſt vera:oĩs bõ eſt riſibi⸗ lis:ita ecõtra oẽ riſibile eſt bõ ⁊ ſiłr ficut iſta eſt vᷣa:oĩs hõ nõ eſt aſinꝰita ⁊ illa:oĩs aſinus non eſt homo. ¶ Sed cõuertentia attribuit᷑ terĩs de genere relatõis. Eñ dici ad ↄuertẽ tiã:vt cõiter dicit᷑ eſt aliq̃ referri ad ſeinuicẽ ſᷣm mutuã depẽdẽtiã obliqui caſus. Nel dici ad ↄuertẽtiã eſt terminꝰa quo ad ſeipᷣm cum obliquo ſui coꝛrelatiui valet ↄſequentia. ¶ CLontra dicta pꝛimo ſic arguitur ʒ pꝛimã cõitatẽ.Oẽs terĩ ꝛij ſunt termini abſoluti:ſed termini relatiui:nõ ſunt abſolu ti:cũ ſint relatiui:ergo termini relatiui non ſunt ↄtrarij ⁊ ꝑ ↄs male pomit᷑ in textu rela tiua bñt ↄtrariũ. ¶ Scðo ſic arguitur cõtra tertiã ꝓpꝛietatẽ.ipᷣa ↄuenit terĩs de gne ſub ſtantie:ergo male dictũ eſt ꝙ eſt ꝓpꝛia quar to mõ terio ð gñe adaliqͥd. Añs pʒ qꝛa terĩo de pᷣdicamẽto ſubᷣe ad ſeipᷣm cũ obliquo valʒ ↄnña.vt dicẽdo:iſte eſt hõ:ergo iſte eſt buma⸗ nitate hõ.¶Tertio ſic arguitur.pꝛima ꝓpꝛie tas ↄuenit iſtꝭ teris hõ ⁊ riſibile:⁊ tñ illi terĩ nõ ſunt de genere adaliqͥd. ergo male dictuʒ eſt ꝙ eſt ꝓpꝛia adaliqd quarto mõ. Mĩoꝛ pʒ vificabiles cũ obliqs ſuoꝝ coꝛrelatiuoꝝ:ↄue “q qꝗͥ ↄuertunt᷑ dicunt᷑ ad ↄuertẽtiã.ſʒ bõ ⁊ ri nit teris de genere relatõnis.vt hec eſt vera ois pater eſt filij pater. Et illis duobꝰmodis exponẽdo illa cõplexa habẽt ꝓ ſubiecto illũ terminũ adaliqͥd ſcdᷣe intẽtionalłr captũ ⁊ in plurali numero.¶Aliter ſic põt erpõi textꝰ. boc cõplexũ terminusa quoa ſeipᷣm ſumptũ ci obliquo ſui coꝛrelatiui vʒ ↄña:ↄuenit ter⸗ Differut couer ſio. Conetibi minis de genere adaliqd: vt pater eſt: & filij pater eſt. Silr filꝰꝰ eſt:gꝗ filius patris eſt.Et illo modo exponẽdo ſubiectũ illius ppꝛieta: tis eſt iſte terminꝰ adaliquid ſingularis nu⸗ meri ſcde intẽtionaliter captus. Et quocũq; boꝝ modoꝝ exponatur textus ſemꝑ iſta pꝛo pꝛietas eſt pꝛopꝛia quartoimodo. ¶ Quarto notandũ eſt ꝙ; ꝓpꝛie ca⸗ piẽdo termĩos:differẽtia ẽ inter ↄuerſioneʒ ſibile ↄuertũtur: ergo dicũtur ad ↄuertẽtiaʒ A ratio ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ q; pꝛima cõitas ex⸗ nes inop ponẽdo de terminis nõ ↄuenit terĩs de gñe adaliqͥd vt argumẽtũ ↄcludit.Sʒ ſi capiatur large ad aliqͥd bene Suenit aliquibꝰ vt puta iſtis terĩs virtuoſus ⁊ vitioſus.¶ Ad ſcðʒ ðꝛ ꝙ lʒ a terĩo de pᷣdicamẽto ſube ad ſeipſuʒ cũ obliquo ſui abſtracti vʒ ↄña.ñ tñ cũ obliquo ſui coꝛrelatiui.¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ lʒ hõ ⁊ riſibi le dicant᷑ ad ↄnertẽtiã large capiẽdo iſtũ ter minũ ↄuertẽtia vt ſub ſe cõpꝛehẽdit ↄuerſio nẽ:cõuertibilitatẽ:⁊ ↄuertẽtiã ꝓpꝛie dictazʒ poſitum von tamen dicuntur ad ↄuertẽtiã ſtricte ca⸗ Scðda p⸗ piendo illũ terminũ ↄuertẽtia:vt diſtinguit᷑ pꝛietas contra conuerſionem a conuertibilitatem. Secunda pꝛopꝛietas Relatiua ſunt ſoricfjeſtpnog fpony ernnant wnt ſcezn gerſche rnnleier erpon⸗(. Feurs vederebittune ſc etpont nͦoteſeffneglinr con gnifenisgtenios degne⸗ etponeco boc cperünule Coliga.(Alio moͤetponit dupk: Gro moͤfe borcinee Hub uemt ann ſihfftec ti⸗ necriucouemt tenis de gene Ethnoͤetponeco ſubieati il ſteterninocalqaſceſtenor 1meſfbi porii ali morun. neeſol. noͤe wenit ehtiris ſunteianplitiniet eins nlteretii venit ibiegor fon ntlborlynſble i drconnenigiargut poft ſeßennbun erdieſ ſecug nnnien nb hen lteachritgttbeneſec lpeſthee Uaſubfſtic ſe Mtereſt Aiomz nnittin gent ied wilotennn n i ſecotronſcitere vop Aitennetin 4 daien⸗ lens, g dentnin⸗ oſtonheiee õ H —„ 0 „ . lSe⸗ gni Tertin - wide urdll m pꝛietas wotei enuniaitai . eyt , nennde ſiſtne Alia dif. Ete deenien Adaliqᷣd et hoehi onoeſt afin 9 ſ fini OQuarta (Gedczete iimn pprietas (Arats Osate? 2 fgutr 4 . 4 4 nnain nnn Erp 67 rehrtimtergotemnini n il pler ſcde rijt vis maledo gernmm ppetatis LoIIS made pomt inteteuſen Nrmü. (Gezoſengiin ein Nrietatẽ. ia ouentterisdegjein rgo male dicüeſt gef gnuan rioðð gñe adaliq. Aisppqatnn meto ſude ad ſeimcioblino cg ccoꝛiſte eſt boergoſtectun (Tertio ficarguitur wim t t iſt/ teris bot riſdbilettiliei egenere adaliqd ergomedin ppria 2daliqd umon aß oe tunk dicunk 4 enteni ht rtütur:ergo dicitu a eninc 4 cpꝛehecl i i⸗ Intelle⸗ erctu rij pre n ctus ter⸗ mte. ene ei nene, tie pꝛope mdicuntur 4 niint nſtmitatis. itemmini en nhlinn⸗ 1 „iitae . 1 De pꝓpꝛietatibus adaliquid ſimul natura ſimul em̃ ſunt duplũ et dimidiũ.pater ⁊ filius.¶ Lertia p pꝛietas.relatiua poſita ſe ponũt:et pempta ſe ꝑimũt vt ſi duplũ eſt di⸗ midiũ ẽ.⁊ ecõtra.¶ Itẽ alia diffini tio relatiuoꝝ talis eſt.Ad aliqᷣͥd ſũt qbꝰ hᷣ im eſſe eſt ad aliud quodam mõ ſe bre.⁊ hec diffinitio eſt pꝓpꝛia relatiuoꝝ. ¶ Quarta ꝓpᷣetas. Pꝛ0 pꝛiũ eſt relatiuoꝝ ꝙ ſi quis diffini⸗ te nouerit vnum relatiuoꝝ:diffinite cognoſcet ⁊ reliquum.vt ſi diffinite nouerit qͥd ſit duꝑlũ diffinite noſcet id cuius eſt duplũ.Neceſſe eſt enim in vtroꝛũq; rõnibus vtriſq; vti ¶ Circa bunc tettum. ¶ Notãdũ eſt pᷣmo q bic cõſequen ſ ter auctoꝛ ponit ſcðazʒ ꝓpꝛietatem adaliqͥd q põt dupliciter exponi.¶ Ino mõ realiter ſi⸗ ne de rebꝰ: tunc ſic exponit᷑. Res quaꝝ vna nõ põt eſſe ſine alia:⁊ ecõtra ↄuenit rebus ſi gnificatis ꝑ terios de gñe adaliqͥd. Et h̊ͥ mõ exponẽdo hoc cõplexũ nullo mõ eſt ppꝛium adaliqͥd. ¶ Alio mõ exponit᷑ logicaliter. ⁊ B duplr. Uno mõ ſic.hoc cõplexũ terminia qͥ bus ↄuertit᷑ ↄna ſubſiſtẽdi tò affirmatiue qᷓ negatiue ↄuenit teris de genere relationis Et h̊ mõ exponẽdo ſubiectũ illiꝰ cõplexi eſt iſte terminꝰ adaliqͥd ſcdᷣe ĩtẽtionaliter captꝰ ⁊æ nõ eſt ſibi ꝓpꝛiũ aliq mõ:cũ nõ ↄueniat oĩ nec ſoli.Nõ em̃ ↄuenit relatiuis terminis qꝗᷣ ſunt terĩ ampliatiui vt pꝛius ⁊ poſterius.Si militer etiã ↄuenit ſubiecto.⁊ ſue ꝓpꝛie paſ fioni.vt ly bõ ⁊ ly riſibile.¶ Rñ ↄña ſubſiſtẽ di ðꝛ conuerti:q arguit᷑ a poſitione ↄſequẽ tis reſpectu huiꝰverbi eſt ſecũde adiacẽtꝭ ad pofitionem añtis reſpect bui verbi eſt ſe⸗ cũde adiacẽtis.vt bene ſeqtur pater eſt:g fi⸗ liꝰ eſt.bec ↄña ſubſiſtẽdi ſic ↄuertit᷑ filieſt g pater eſt. Alio mõ exponit᷑ ſic.hoc cõplexuʒ termini rõne quoꝝ ab vna ꝓpoſitione in qua vnꝰ illoꝝ terminoꝝ vere pᷣdicat᷑ de aliq ſub⸗ iecto tranſcẽdẽte:ad pꝛopõnem in qua alter illoꝝ terminoꝝ vere pꝛedicatur de eodẽ trã ſcẽdẽte valzʒ ↄna ↄuenit terminis de gñe ad aliqͥd. Et h mõ exponẽdo textũ:̊ ↄplexũ eſt ꝓpꝛium ſecundo modo reſpectu iſtius termi ni adaliquid ſecunde intentionaliter capti. ¶ Notãdum eſt ſecũdo:ꝙ bic con⸗ Folio xlyi. ſequenter auctoꝛ ponit teritiam pꝓpꝛietatem ad aliqͥd q̃ ſeqͥ᷑ ex pꝛecedẽti: eſt quaſi erpli⸗ catio pꝛecedentꝭ.⁊ dʒ ſic intelligi.hᷣ comple⸗ xum termini ſic ſe hñtes ꝙ ſi vnus illoꝛũ ter mĩoꝝ vere ⁊ affirmatiue pꝛedicet᷑ de aliquo ſubiecto trãſcendente:alius debet vere ⁊ af firmatiue pꝛedicari de eodem ſubo trãſcẽdẽ te ⁊ ſi vnus illoꝝ terminoꝝ vere negetur de ſubo trãſcẽdẽte:alter etiã vere neget᷑ de eo⸗ dẽ ſubiecto tranſcendente:conuenit termis de gñe ad aliqͥd. Et hoc modo exponendo il⸗ lud cõplerum eſt ꝓpꝛiũ ſcðᷣo mõ reſpectu iſti us termini ad aliquid ſecunde intentionalit᷑ capti.qꝛ cõuenit omni:ſed non ſoli.Quod cõ ueniat omni ptzʒ inductiue vt ſi aliqͥd ẽ pater aliqͥd eſt filiꝰ? eõ:aſi aliqͥd ẽ pꝛiꝰ:aliqͥd eſt po ſteriꝰa eõ.ac. Sʒ ꝙ non ↄueniat ſoli pʒ:quia cõnẽit iſtis terminis hõ ⁊ riſibile:qꝛ ſi aliqͥd eſt hõ aliqͥd eſt riſibile:⁊ eõ ⁊ ſi aliqͥd nõ ẽ bõ aliqd non eſt riſibile ⁊ contra. Ande in ꝓpo tione notanter dicebatur de aliquo ſubiec⸗ to trãſcendente:qꝛ nõ opʒ q ſi vnus terminꝰ de gñe ad aliqͥd verificet᷑ de aliquo ſubiecto trãſcendente:qᷓ; alius terminus adquem re latiue dicitur verificetur de illo:vt ſi iſta eſt vera aliquod album eſt pater:non opʒ ꝙ iſta ſit vera:aliquod album eſt filius ¶ Motanduʒ eſt tertio ꝙ bic ↄſeq̃n ter auctoꝛ ponit aliãdiffinitionẽ adaliqͥd. Et dat iſta diffinitio de ad aliquid ſpãliter cap to ⁊ debet diffinitio ſic intelligi.Ad aliquid ſtrictiſſime ſumptum:eſt terminꝰ incomple⸗ xus:vniuocus referibilis ad ſe:vel ad alium ſub hĩtudine alicuiꝰ obliqͥ caſus ſui coꝛrela⸗ tisi qͥ ẽ pᷣdicabilis de ſeipſo eẽntialiter cuʒ H̊ addito ad aliqͥd:vt pater ⁊ filiꝰ ſũt teri ĩcõple xi ⁊ vniuoci ⁊ pater refertur ad filiũ:⁊ filius ad patrẽ ſub hitudine obliqͥ ſui coꝛrelatiui: vt dicendo.iſte eſt pater filij:iſte eſt filius pa tris:⁊ etiã ſũt pꝛedicabiles de ſeipſis eẽntia liter cum h̊ addito ad aliquid:vt iſtaẽ pᷣdica⸗ tio eſſentialis pater eſt ad aliqᷣd pr.¶ Alf̃ p̃t intelligi diffinitio.ad aliqͥd funt dicibilia qꝝ eſſentialis ratio ſiue natura eſt ſe habere ad ſua coꝛꝛelatiua ſᷣm mutuam dependentiã ali cuius obliqui caſus ¶ Motanduʒ eſt quarto qͥ bic ſeq̃n tes auctoꝛ ponit quartã ⁊ vltimã ꝓpꝛietateʒ ad aliqͥd que debet ſic ĩtelligi.Si qͥ ſciuerit diffinitionẽ vniꝰ relatiui faciliter poterit co gnoſcere diffinitionẽ alterius.Cuius canſaẽ q; vnum relatiuuʒ põt diffiniri per reliquuʒ Intellec⸗ cus ſecun⸗ de diffini⸗ tionis ad aliquid Intelleci⸗ tuſ quarte pꝛopꝛieta t Oe Tractatus Tertius ⁊ ecõtra. Nel per ſuum fundamẽtũ in recto ⁊ per fundamentũ ſui coꝛrelatiui in obliquo ⁊ eõ:ergo ſi qᷣs ſciuerit diffimtionẽ vnius re latiui etiam faciliter ſciet diffinitiouẽ alteri Ad rõesĩ oppoſituʒ Diffinitio qualitatis Diuiſio qᷓ litatis Acceptio nes de ly qualitas. us. Eñ parer ſic diffinitur. Pater eſt res que genuit filium. Et filius ſic diffinitur: filius ẽ res que genita eſt a patre. ¶ Kontra dicta pꝛimo ſic arguitur Alla que ſunt ſimul natura ſic ſe bñt ſi vnũ eſt:reliquũ eſt:⁊ econtra:Sʒ relatina non ſic ſe bñt ꝙ ſi vnũ ſit reliquũ ſit:ergo non ſũt ſił natura. Minoꝛ pʒ qꝛ illud relatiuũ pater pᷣt eſſe abſq; h̊ ꝙ illud relatiuuz filius ſit ¶ Se cundo modo ſic arguitur:ad aliquid pꝛiꝰ dif⸗ finitũ ẽ:ergo iſta diffinitõ ſuꝑfſuit ¶ Tertio ſic argut᷑.aliqͥs põt br̃e diffinitionẽ vniꝰ re⸗ latiui ⁊ non habere diffinitionem ſui coꝛre⸗ latiui: ergo male dicitur ꝙ ſi quis diffinite nouerit vnum diffinite nouerit ⁊ reliquum. ¶ Ad pᷣmũ ðꝛ ꝙ ſi capiat᷑ ſil eſſe na tura pꝛime mtentionaliter ſicconce otũ argumẽtum: ſed ſic non capit᷑ in ꝓpoſito vt viſum eſt in pꝛimo notabiliSed ſic capiatur ſcðe intentiõaliter ſic negatur maioꝛ:⁊ ſic ac cipitur in pꝛopoſito vt viſum eſt in pꝛimo no tabili. Ad ſcðm ðꝛ ꝙ licʒ ad aliqͥd large cap tum pꝛius diffinitũ ſit:nõ tñ ad aliqͥd ſtricte captũ Ad tertium dicitur concedendoañs ⁊ negãdo ↄnñam:qꝛ textus intelligitur ꝙ faci⸗ liter poteſt cognoſcere diffimitionẽ ſui coꝛre latiui ⁊ non opoꝛtet ꝙ actu cognoſcat Valitas eſt ſᷣm quam q̃ les eſſe dicimur: vt m lalbedineʒ dicimur albi N 2 Fm coloꝛem coloꝛati ⁊ fſʒ iuſtitiã iuſti ¶ Qua litatis q̃ttuoꝛ ſũt ſpẽs ¶ Circa bunc textum. ¶ Pꝛimo notandum eſt ꝙ h conſe⸗ quenter auctoꝛ determĩat de q̃rto pᷣdicamẽ to.ſ.de q̃litate Vñ iſte trminus q̃litas capit dupliciter Anomodo pꝛime intentionaliter atunc qualitas eſt foꝛma ſubſtãtialis vel ac⸗ cidentalis:ſiue diſpoſitio alicui conueniens vel ſibi inberens Alio modo capitur ſecunð intentionaliter ⁊ tũc ſignificat terminos ab ſtractos de genere qualitatis. Exemplum pᷣ mi:vt illa res qͥ ẽ albedo ẽqualitas Exẽplũ ſe cundi vt ille terminus albedo:⁊ ille terminꝰ nigredo ſunt qualitates:hocẽ ſunt termini abſtracti de genere qualitatis. ¶ Scðo notandum eſt ꝙ; ſᷣm iſtam acceptionẽ illi termini qualitas:põt dupł exponi diffinitio qualitatis data a p.b. Ano mõ realiter ſiue de rebꝰ:⁊ tũc ꝓ diffinito de bet capi ille terminꝰ q̃litas pꝛime intẽtiona liter captꝰ ⁊ tũc exponit᷑ ſic diffinitio Quali tas eſt foꝛma ſiue diſpoſitio ſᷣm quaʒ vel ſibi fimilẽ in ſpecie:aliquid natũ eſt denominari quale:vt eſt res que eſt albedo ¶ Alio mõ ex ponitur logicaliter ſiue de terĩs a⁊ tũc ꝓ diffi nito debet capi iſte terminus qualitas ſecun de intẽtionaliter captus ⁊ exponit᷑ ſic. Qua⸗ litas eſt terminus abſtractꝰ de pꝛedicamẽto qualitatis:cuiꝰ cõcretũ mediate vel immedi ate eſt pꝛedicabile de pꝛima ſubſtãtia in qua le vt albedo eſt terminus abſtractus de ge⸗ nere qualitatis:cuiꝰ ↄcretũ natũ eſt pꝛedica⸗ ri de pꝛima ſubſtãtia in quale:vt dicẽdo: ſoꝛ⸗ tes eſt albus.¶ Dicit᷑ notãter mediate vł im mediate.q; illud eſt de pꝛedicamento quali⸗ tatis:cuius cõcretũ nõ eſt immediate pᷣdica⸗ bile de pꝛima ſubſtatia in quale.nã cõiter ſo⸗ let dici ꝙ iſti termini intenſum ⁊ remiſſum ſunt in pᷣdicamento qualitatis:⁊ tñ nõ pꝛedi cãtur immediate de pᷣma ſubſtãtia in quale: ſed ſᷣm genera eoꝝ.nõ em̃ dicitur ſoꝛtes eſt intenſus vel remiſſus:ſed dicitur qualis. ¶ Lertio notandũ eſt ꝙ genus ge⸗ neraliſſimũ abſtractoꝝ iſtius pꝛedicamenti: ẽ iſte terminꝰ qlitas pꝛĩe intẽtionalłr captns Sed genus generaliſſimũ cõcretoꝝ huiꝰ pᷣ⸗ dicamẽti eſt ille terminꝰquale pꝛime intẽtio naliter ⁊ catbegoꝛeumatice captꝰ.¶ Sʒ que ſitiuũ buiꝰ pᷣdicamẽti eſt duplex.ſ.noĩale vt quale ſincatbegoꝛeumatice captũ.Et ad que ſtionẽ factã ꝑ hoc queſitiuũ dʒ fieri reſpon⸗ ſio ꝑ noĩa ↄcret de genere qualitatis ſiue q̃ lis. At ſi queratur qualis eſt ſoꝛtes bene re⸗ ſpondetur albus vel niger.⁊ ſic de alijs.Ali⸗ ud eſt qͥſitiuũ aduerbiale:vt qualiter ⁊ ad q̃ͥ⸗ ſtionẽ factã ꝑ tale queſitiuũ de pᷣma ſubſtan⸗ tia:dʒ fieri reſpõſio per aduerbia de genere qualitatis.vt ſi queratur:qualiter ſoꝛtes cur rit:reſpõdetur leuiter:tarde:bene:vel male. Expõ du⸗ pler diui ſionis Dde gene⸗ raliſſimo 7 queſiti⸗ uo pꝛedi⸗ camenti qualitath ſ Intelle / ctꝰ diuif⸗ ⁊ fic de alijs.Sed modus pꝛedicandi iſtiꝰ pᷣ⸗ onis quæ dicamẽti de pꝛima ſubſtãtia eſt pᷣdicari ĩ q̃le ſitatis ¶ Quarto notãdũ eſt ꝙ hic auctoꝛ ↄnr diuidit qtitatẽ dicẽs ꝙ qᷓ;titatis qttuoꝛ uhef il deß iches K lfmſi ſormn ſiſ fie bie ſhhiſe⸗ iſoi ieited Hii i⸗ itoclitt on en nn ſhniiran di⸗ erfteinhanrn ofeneſseſfnnm eeldi elftifinilegliſt rgu ovenccentsin ſecich z9 nnoconentaliga diff n AH arei (Aapeimmꝛl gfalſſimüdiffniak diffmn ocitrina tibi diffinit da ie ici notificniodiffinen lt, (Aſ;deghfm. inpanere wo boles nodican hos ſihe fn libñ dicinur ti örnegido iamq: oe aeen pieco hyaccispꝛieimentionu ¶Peima ſoes jitans e diſpo differt aut babit'⸗ gebabitus permaneno⸗ umlorytſimt nirntes Sinen difiellineeſt ffottegrancns pemuta Gbegtlenginekab in niiſdennn Apoͤnes ſgen⸗ 4 1 . 2 8 * ⸗ f. e. — De pꝛima ſpecie qualitatis Folio xlviij genere dain ſin V ſũt ſpẽs.i.q̃ttuoꝛ ſũt teri cões nõ coĩcidẽtes ſunt babitus ¶ Unde babitus põt Quid bĩ ddodtnn H in ſigñdo:ſᷣm ſuas rões foꝛmales oẽs qtita ſic diffiniri Habitus ẽ qualitas dif⸗ ta diſpo. woneil neſtif, tes mugingies n Ato teie o alte ficillime mobilis a ſubiecto Diſpoſi Aifinn uln ulue . iſte ierſ irasmie intẽtiõalłr: ⁊ tũc etd tio vᷣo eſt qualitas ð facili mobilis. ſter fuedered N diuidẽtia dñt etiã capi pꝛĩe intẽtionałr. SHz Eirca bũc tertum. , diilletermin dir ic pdſftin ſi capiat᷑ iſte teriꝰ q̃litas in iſta diuiſone ſe- ¶ Notandũ eſt pꝛimo:ꝙ boc cõple Acceptio icerponſt NN cũde itẽtionaliter: tũc mẽbꝛa diuidẽtia etiã xum hĩtꝰa diſpõ capiũt᷑ duplr.¶ Anoꝰſcðe ĩ⸗ Das lx kforma fine diß ſtniſutn dñt capi ſecunde intentionaliter ſehrlwolſer zu eſt ſpẽs lltlen termĩ qualitaſ dicpontis inſpecjeg geg, = 3 7 cde intẽtionaliter capti: ⁊ ſic tantum ſigni⸗ 8 — ☛ ¶ Kotra Dri pꝛio En guit᷑ ſic. Nul⸗ ficat ſicut h̊ complexũ terĩ ſignificãtes qua⸗ ogialueri becolin lü gen Füglinni dedi zuuri ſz qlitasẽ ge litates acqñtaſpnatiuitatẽ rei: ꝑ q́s ſõe qbꝰ ae⸗ redeteigrin als Glali ⸗Sn dz diffiniri : maioꝛ ptz inſũt diſponũt pfecte vł ĩꝑfecte ad bñ vł ad cr iſtetennims Rri oẽ qðᷣ dz diſtiniri bz gen ſupꝛa ſe:ſ nullũ ge male oꝑadũ.Alioꝰ capit᷑ ſcde intẽtiõalr ⁊ſic Omliter captug⸗ nifd nus gnaliſſimũ hʒ genꝰ ſupꝛa ſe: nullũ ge⸗ habitus vel diſpoſitõ eſt qlitas poſt natiuita terminus abſtracr de rtn nns gnaliſſimũ dʒ diffiniri ¶ Scdo aĩ ſic. dif tẽ rei acqñta ꝑ quã ſubm̃ diſpõitin ꝑfecte vł gecm cöcfeti heiineſeine⸗ finitio alitatꝭ non ↄuenit omi ↄtẽto ſub dif ĩpfecte:ad bñ vel male operãdũ.⁊tunc ẽ ſpe predicabile depeime ibſin finito: ergo nõ ẽ bona. Añs ptz: q: ᷣm albe⸗ cies iuliꝰ teri q̃litas pꝛime intentionalłr cap⸗ lbedo eſt termmsidſunne dinẽ exñtẽ in pariete nõ dicim̃ qles: ꝗ non tia illoꝰſolet cõit accipi boc cõplexuʒ qð ſup cralitatiscni erimigt e Zuenit oĩ ↄtẽto ſub diffinito.¶ Lertio ſic af. plet vicem vnins incompleri. Eñ iſta ↄiunc reen Afelümtüekptin om̃e accñs eſt foꝛma vel diſpoſitio m quam tio a:ponitur loco iſtius cõiunctõi l peima ſubſtätuin unlent iitt⸗ vel ſibi ſimilẽ aliqd ðꝛ quale: vt pʒ ꝑ diffini⸗ arge rd s coltilrt i4 de acceptio kalbus, (Dicſt poräter hetnet, tionẽ accidentis in ſecudo tractatu: ergo d i C Noraai eſt ſcho 1 ach pꝛopoſi nes bituſ ſefi atu: ergo dif tu ſufficit iſte terminus bitus capitur triprr es bit te. qr illuc eſt depꝛechcanenou zo finiti hs a diffini 2ci; . d en denecmem Ad rões fſinitie conuenit alijsa diffinito. ¶ Unoꝰ ꝓut ẽ coꝛpoꝝ ⁊ eoꝝq circa coꝛpꝰ ſũt ———— in oppm. ¶ Ad pꝛimum ðꝛ ꝙ lʒ nullũ genus adiacentia. ⁊ ſic bitus eſt vnum pꝛedicatum Numg ſubſtalluinguſe iiirt gnaliſſimũ diffiniat᷑ diffinitõe ꝓpꝛie dcã et ab alijs diſtinctum ¶ Alioꝰcapit bĩtus pꝛo il ig iſtitenmini inenſun :nin qdditatiua.tñ bñ diffinit᷑ diffõe ĩpꝛope dcã lo qð opponit᷑ puationi:⁊ ſic etiã non capit᷑ ĩ npdicamemtoqulitmig:tjtil q̃ ẽ qdã notificatio diffiniti: talis ẽ diffinitõ ꝓpoſito:ſʒ h̊ nõ capit᷑ qñ dr̃ ꝙ babitus oppo ummeiate de hm ſibſtütuin t⸗ qlitatꝭ.¶ Ad ſcðʒ ðꝛ ꝙ lʒzʒ ᷣm albedinẽ exſtẽ nitur pꝛinationi. Tertioꝰ capitur pꝛo qua⸗ ngenem cop. noeñ dieim ſnat in pariete nos boĩes nõ dicamur quales: tñ litate inetiſtẽte alicui ſubiecto poſt.pꝛoduc⸗ ſus vel remiſſus:ſed deimgul⸗ nos ſube ſm illã bñ dicimur q̃les.¶ Ad ter⸗ tionẽ rei ineſſe diſponẽte ſuũ ſubm̃ ad meliꝰ „14 tiũ ðꝛ negãdo ↄñam:qꝛ oẽ accñs ẽ q̃litas ca⸗ vel ad peius operãdũ oꝑatões ſibi ðbitas ⁊ ertio notandũ eſtcy gens piẽdo ly accñs pꝛĩe intentionaliter. iſtoꝰ eſt hᷣad ꝓpoſitũ. Sʒ iſto adhuc capitur ſſimü abſtractoriſtins gelumen, Prioſper . ⸗ dDdupliciter. Ano mõ large ꝓ oĩ q̃litate inexi ermin' qlitas gie initonm un qualitath ¶ Pꝛimg ſpẽs qlitatis eſt bĩtus ⁊ ſtẽte alicui ſubo pꝰ ꝓductionẽ rei ĩeſſe diſpo gemns generaliſmi ddiſpo. differt at babit? a diſpõne: nore ſenſſitdif zntle velo Belus ontradi Eti eſt ile ternin uleninna qꝛ babitus permanẽtioꝛ. eſt et diu⸗ ſiue illa qlitas fuerit facilr ſepabilisa ſno õ turnioꝛ: vt ſiint virtutes et ſctemtie. iccro ſne diſffienlten: boc mo capiedo lllum . et Oer nene EEEE terminũ babitus ẽ pꝛĩa ſpẽs q̃litatis:⁊ bocꝰ bun zctemencl m f Sciĩa em̃ difficillime eſt mobilis: m n5 canft b.b. Alio⸗ capi⸗ ſrite pꝛo oĩ qua fmentbegerenmlic ſ ⸗ ſi foꝛte grandis HHõ fiat. vł litate inexñte alicui ſubo pꝰ ꝓductionẽ rei in hai dor eſ ineit ab egritudine:vł ab tiquo hmõi cir eſſe diſponẽte ſuum ſubm ad meliꝰ vel ad pe t ſi qveru , ſedeilße/ em̃ ⁊ caſtitas nõ facile permutãtur c⸗ P. icc uc ei pꝛna ipes qlitatis:ſ5 co. . an absne un , Diſpones vero dientzwnie de faci tinetm ſnbpꝛima ſecie qualitdttis Zecerai ani eft i de in li ꝑmutãtur. vt caloꝛ:frigiditas egri ¶ Notãq eſt tertio q; iſte ter di⸗ vas n⸗ tigid oheraceſtun in tudo: ſamtas. EInde babitꝰ poſſunt ſpontio capitur duplr. Unoꝰlarge pꝛo oĩ qli ſien memtun li ie dici diſpõnes: ⁊ non econuerſo. Nã care iberere ſuo iubo pe hanetione rel ieſſe . — rale, illi qui babitũ habent quodam mo⸗ ſtue ula q̃litaſ fuerit ð facili mobi afo⸗ ſiue Ged modns nie oniii do ſunt diſpoſiti vel melius vel pe⸗ ð difficili. ⁊ boc mo capit p.h.quando dicit q; eneum ujeſhien ius ad eꝗ qͥ babẽt. Diſpõnes qit nõ omnis babitusteſt diſpontio:⁊ nõ econtra nanto non dices amm varitinn XTractatus Tertius illo modo capiẽdo ẽ pꝛima ſpecies qualitatꝭ ⁊ eſt terꝰꝰ ſynonymus cuʒ iſto termino bitꝰ large accepto. Alioꝰ capit᷑ ſtricte pꝛo om⸗ ni qualitate inberẽte alicui ſubiecto poſt p⸗ ductionẽ rei ineſſe diſponẽte ſuũ ſnbʒ ad me lius vel ad peius operãdũ⁊ q̃ eſt de facili ſe⸗ parabilis a ſuo ſubo ⁊ ſic capit.pe.b.qũñ dicit ꝙ hĩtꝰ ⁊ diſpoſitio eſt pꝛima ſpẽs qualitatis ⁊ ſilr qñ dicit ꝙ bitꝰ differt a diſpoſitõe. Si⸗ militer põt dici ꝙ bĩtꝰ⁊ diſpoſitio qñ capiũt ſcðe intẽtiõlłr capiũt᷑ dupłr.¶ Unoꝰ large:et ſic ſũt teri ſynonymi ⁊ ſigñt terĩos ſigñtes q̃litales ſuis ſbiectꝭ ĩberẽtes pꝰ ꝓductioneʒ eoꝝ ĩeſſe diſponẽtes ſua ſuba ad meliꝰvł ad peꝰ oꝑãdü.¶¶ Alioꝰ ſtricte ſic hĩtꝰñignificat terĩos ſigñũtes q̃litates ſuis ſiectꝭ iberẽtes pꝰ ꝓductionẽ eoꝝ ĩeſſe: diſponẽtes ſuba ad meliꝰ vł ad peius operãdũ qͥ ſunt difficult᷑ ſe parabiles a ſuis ſubiectꝭ.Et diſpõ ſignificat tminos ſiguificantes qᷓlitates ſuis ſubiectꝭ. inberẽtes poſt ꝓductionẽ eoꝝ ineſſe diſpo⸗ nẽtes ſua ſubiecta ad meliꝰ vł ad peiꝰ oꝑãdũ Qui term Aue ſunt faciliter ſeꝑabiles a ſuis ſubiectis. ini ponũ ¶ Quarto notanduʒ ẽ ꝙ pꝛio ĩ iſta ni bac ſpẽ ſpẽ ponũt᷑ oẽs terĩ ſcias ſigñteſ.ſicut iſti terĩ grãmatica:logica.rhetoꝛica:muſica ac.Et il⸗ loꝝ abſtractoꝝ cõcreta ponuntur etiã in iſta ſpẽ:ſicut grãmaticꝰ:logicꝰ ac.¶ Scðo in iſta ſpẽ ponũt oẽs terĩ artes mechãicas ſigntes vt ars ſutoꝛia:ars ſabꝛilis.Et iſtoꝝ abſtracto rũ ↄcreta:vt ſutoꝛ:ſaber:piſtoꝛ textoꝛ ⁊c.Ter tio in iſta ſpecie ponũt᷑ ola noĩa vᷣtutum mo⸗ ralium ⁊ vicioꝝ illis opꝑoſitoꝝ vt virtꝰ foꝛti tudo:liberalitas:viciũ:tumiditas: pꝛodigali tas ⁊c.Et illoꝝ abſtractoꝝ cõcreta:ſicut foꝛ⸗ tis:liberalis:audax:pꝛodigus:c.¶ Quari ĩ iſta ſpecie ponũt᷑ gñalr om̃s terĩ qͥ ſiguificãt qualitates ſubiectꝭ inexiſtẽtes poſt pꝛoducti onem rei ineſſe:diſponentes ſua ſubiecta ad melius vel ad peius operãdum operationes debitas:ſiue ille qualitates ſint faciliter ſiue difficulter ſeparabiles a ſuis ſubiectis. ¶ Contra dicta pᷣmo ſic arguitur. Nibil idẽ eſt facilr a difficulter ſeparabile a ſuo ſubiecto:ſed babitus eſt facilr ſeparabił ⁊ diſpoſitio difficulter: ergo nibil idẽ ẽ babi tus ⁊ diſpoſitio:⁊ per ↄñs male ðꝛ ꝙ bĩtus ⁊ diſpoſitio eſt ſpẽs qualitatis.¶ Secundo ſic arguitur.habitus eſt vnum pꝛedicamentum ab alijs diſtinctum: ergo non eſt ſpecies qua litatis.¶ Tertio ſic arguitur. nullum comple xum eſt ſpecies qualitatis:ſed habitus ⁊ diſ⸗ poſitio eſt qͥd complexũ:ergo bitus ⁊ diſpoſi De bĩitu diſpoſit io ne ſecund intentiõa liter captꝭ RBla gñal. tio non eſt ſpecies qualitatis. mü argumẽtũ: negãdo vltimã ↄnam:qꝛ au ctoꝛ accipit illam ↄiunctionẽ copulatiuam ⁊ pꝛo iſta coniũctiõe diſiũctiua vel.¶ Ad ſcðᷣʒ ðꝛ ꝙ licet habitus pꝛimo modo capiendo ſit vnum pꝛedicamẽtum ab alijs diſtinctum.nõ tamen tertio modo capiendo vt dictum eſt in ſecundo notabili.¶ Ad tertiuʒ ðꝛ ꝙ licet complexũ nõ ſit ſpẽs pꝛopꝛie loquẽdo:tamẽ bene ſupplet vicem vnius ſpeciei.et hoc mõ eſt in pꝛopoſito. ¶ Secñũda ſpẽs q̃litat? ẽ naturalis potẽtia vel ĩpotẽtia:aliqͥd facile fa⸗ ciẽdi vel patiẽdi:vt ſanatiuꝰ dicit᷑ q hʒ naturalẽ potentiã:vt nihil ab ali⸗ qbus accidẽtibꝰ egritudinẽ inferen tibus patiat᷑. Et egrotatiuꝰ ðꝛ qͥ bʒ naturalẽ ĩpotẽtiã aliqd patiẽdi.Ouũ rũ aũt dðꝛ hůe naturalẽ potentiã reſi ſtendi ſectiom.Et molle naturalem ĩpotentiã quia cito ſecatur. ¶ Xur⸗ ſoꝛes aũt ⁊ pugillatoꝛes dicũtur ſi⸗ mul de iſta ſpẽ:nõ qꝛ exerceant actꝰ ſuos:ſed qꝛ habent naturalem potẽ tiam hos actus faciendi. ¶ Circa bunc textum. ¶ Motandum eſt pꝛimo: bic ↄñ̃r auctoꝛ determinat de ſecunda ſpecie qualita tis:ſcilicet de naturali potentia vel impotẽ⸗ tia:⁊ ex quo non eſt nomen impoſitũ iſti ſpe ciei ideo circũloquitur per hoc cõplexum na turalis potentia vel ĩpotentia.¶ Ende illud cõplexum naturalis potentia vel ĩpotentia capitur dupliciter.¶ Ino modo ſecũde intẽ tionaliter:a tunꝙ ſt ſpecies illius termini qᷓ litas ſecunde intentionaliter capti:et ſolum ſignificat terminos ſignificãtes qnalitates conuenientes alicui rei a natura diſponẽtes rẽ ad bene vel male operandũ et reſiſtendũ contrarijs ⁊ nociuis.¶ Alio modo capitur pᷣ me intẽtionaliter:⁊ tunc ſignificat qlitates conuemiẽtes alicui rei a natura diſponẽtes illam rem ad bene vel ad male operandũvel reſiſtendu cõtrarijs et nociuis:et iſto modo capiendo eſt ſpecies iſtius termini qualuas pꝛime intentionaliter capti: ⁊ illo modo cõ⸗ muniter capitur, A pꝛimũ ðꝛ concedẽdo totũ pꝛi⸗ Secũda, Notabile Acceptio nes de ly naturalis potẽtiavł ĩpotẽtia. Nt (esde Fuſr . Alalizſeſuminſetücehenee vikacncliesteniPi Ouittt, naſter git erit n 1 ninio/ ,ilis (doesteni ſont Hinn in eoogeutt ititenifeun luſfe gningnisfennuriciso Ooſunguine (Tertioes ſores ſubſtantiar. eor oeret⸗ rucſbiltas rifbblle wdtbile. 6 ternini ſoñtes itores Nyn⸗ ones:rt fornitwo debilis ans ¶Vtigietuuroit Cioꝛ pugllator apiontur dap noͤprdefonulifignficrofigit ſeteelongllanti ſieſum inem lunta (Alomtdicütdeſnn ſa Gonaunlespotetus demic gllic Gigultmeshne pecierra lug üſen decies gualitaig Anüds mzes 800 S 4 netinndegin ditotd Eillam Aun tentetumnadalis iomoc ſe 4 o notabili dr bie natunagl potentirf ſecnom Et mole nunnten In quia cto ſecatun (En ut 1 puglllatoꝛes dichmn eiſta ſpenqꝛ exercenntact ed qꝛ babent namuralenpei os actus faciendt. Circa bunctettun. tandum eſt pꝛino qhien ctenninat deſecuncuſoetenin et de naturali potentiß e npei⸗ uo non eſt nomeninpoftiffi, circuloquitu per bocdibleni otentuz vel ipotentin liuni m naturalis polentu ein dup licter. (no mochſl e tun cſt ſpecies lluustenmnd unde intention lti lter anigi Accepti⸗ pon te cipu Aen doe dupliciter. Rno mõ vt opponitur pꝛiuatiue lypoten⸗ tia. modo capit᷑ ꝓ ſubiecto aliquo potẽte caper mini po⸗ nütur in bac ſpẽ. ones:vt foꝛtitudo debilis foꝛtis debilitas. ¶ Motãdũ eſt quarto ꝙ iſti termini Accepti/ ynes de ycurſoꝛ tpugilla toꝛ. D Conueni De tertia ⁊ quarta ſpeciebus Folio xlvij. ¶ ßMotanduʒ eſt ſecundo:q; vt ad ꝓ qualitatis. Minoꝛ patet:quia ſcientia diſpo tũ ſufficit:iſte terminꝰ potẽtia:accipitur nit ad bene vel male operandum actui ⁊ tũc iſte terminꝰ potẽtia tm̃ ſignificat ſicut hoc cõplexũ:res actu nõ exiſtẽs ſed po⸗ 2 „ 6 ⁊ boc mõ nõ capit᷑ ĩ ꝓppoſito.¶ Scðo ſi capiat᷑ mo:non tes ei⸗ lafie e ¶ Ad ſcm dicit᷑ ꝙ licet materia fit iſte termne potẽtia ẽ ĩ p̃ᷣdicamẽto r foꝛmã vel diſpoſitionẽ hoc mõ potẽtia ⁊ act dicunt᷑ relatiue ad inuicẽ ⁊ hoc mõ capit᷑ qñ dicit᷑ materia eſt potẽtia.¶ Tertio mõ capi ꝓ qualitate ſiue diſpõe inexiſtẽte alicui ſub⸗ iecto a natiuitate diſponẽte illud ſubiectum ad bene operãdũ oꝑationes ſibi naturaliter debitas:vel ad foꝛtiter reſiſtẽdũ ↄtrarijs et nociuis:⁊ boc mõ capit᷑ in ꝓpoſito.Et ꝑ op⸗ ¶ Lertia ſpecies qualitat ẽ ⁊ paſſibilis qualitas:vt ille q̃ ¶ ¶Ad pꝛimũ dicitur concedendo q; Adrões elatiõis in oppĩ cdðo mõ:non ſi capiat᷑ tertio modo. potẽtia 9 capiẽdo ſcdo mõ potẽtiam:non tñ tertio mõ ¶ Ad tertiuʒ ðꝛ:negando minoꝛẽ:⁊ ad pbati t onẽ ðꝛ negãdo ↄnam:qꝛ ſcia nõ ineſt a nati⸗ uitate:⁊ iõ nõ eſt naturał potẽtia vł ĩpotẽtia paſſio itates Tertia que efficiũt in ſenſbus paſſiões: vt poſitũ ly impotẽtia: capit᷑ ꝓ qualitate inexi- in guſtu dulcedo amaritudo ⁊ ñilia. ſtẽte a natura diſponẽte ſubiectũ in quo eſt Et etiã ille qualitates ſũt in bac ſpe male operãdũ vel reſiſtẽdũ Sꝛijs ⁊ nociuis. cie q̃ ab aliqᷣbꝰ paſſiõibꝰ gniantur:vł ¶ Motãdũ eſt tertio: ĩ iſta ſpecie facile.vel difficile mobilibus ⁊ per ponũt᷑ qdruplices terĩ ¶ Pꝛio oẽs terĩ qͥ foꝛ manẽtibꝰ.SGiue em̃ nigredo ab aliqᷓ maliter ſigũt ſexũ vt vir mulier femina ma⸗ ſculus.¶ Scðdo oẽs teri ſigñtes cõplexioneʒ ⁊ eoꝝ ↄcreta vt iſti terĩ fleuma colera melan colia.ſanguis fleumaticus colericꝰ melãcoli cus ſanguineꝰ.¶ Tertio oẽs terĩ qͥ ſigñt ppᷣe tates ſubſtantiaꝝ:⁊ eoꝝ ↄcreta.vt riſibilitas ſibis dicitur. ¶ paſſione naturali generetur:ſiue ab egritudine:vel ab eſtu:qualitas paſ Quarta vero ſpẽs qualitatis eſt foꝛma.⁊ circa h̊ͥ al cõſtãs figura:vt diſpoſitio cuiuſ qd Quarta cu rudibilitas riſibile rudibile. ¶ Quarto oẽs q; coꝛpoꝛis:vt triangulatio q̃ᷓdrãgu termini ſigñtes q̃litates ↄſequẽtes cõplexi⸗ ¶LEKirca bunc textum. latio rotũditas curuitas rectitudo. curſoꝛ a pugilla toꝛ capiuntur duptr. ¶ Ino ¶ Notadũ eſt pꝛimo ꝙ h̊ conſequẽ mõ vt de foꝛmali ſignificato ſigñt artẽ currẽ di:vel pugillandi ⁊ ſic ſunt in pꝛima ſpẽ qua⸗ litatis.¶ Alio mõ vt dicũt de foꝛmali ſigniti cato naturales potẽtias ad currẽdũ:⁊ ad pu⸗ gillãadũ:⁊ ſic ſunt in ſecũda ſpecie qnalitatis. 1p. . gnificat termĩos abſtractos de gñe q ¶Bñ qualitates pᷣme ſpeciei:⁊ qualitates ſe tis ſignificantes q̃litates paſſionẽ in ter auctoꝛ deter minat de tertia ſpecie quali⸗ tatis que eſt paſſio ⁊ paſſibilis qualitas. ñ boc complexũ paſſio ⁊ paſſibilis q̃litas capi- Aceptio⸗ tur dupliciter. Unoꝰ ſcde ĩtẽtiõalłi:⁊ tunc ſi ic ſi ne3 de ly ualita⸗ paſſio 2 ferẽteſ paſſibilis cũde ſpẽ̃i ↄueniũt ĩ hoc ꝙ quelibet diſponit vel illatas a paſſiõe faciłr vl difficulter ſexa qualitas. ſubiectũ ad melius vel ad peius operandũ ⁊ biles a ſuis ſubiectis.⁊ illo modo exponẽdo reſiſtẽdũ ↄtrarijs:⁊ nociuis. Sʒ differunt boc complerñ eſt ſpẽs illiꝰ terĩ q̃litas ſcdᷣe ĩ penes boc ꝙ qualitates pᷣme ſpeciei ſunt ac⸗ tentionaliter capti:⁊. ponitw᷑ in pᷣdicamẽto ſi⸗ quiſite poſt nat uitatẽ rei:ſed qualitates de gni. Aliomõ capitur pꝛime intentionaliter: ſecunda ſpecie inſunt rei a natiuitate. ⁊ tunc ſignificat qualitates paſſioneʒ inferẽ Wπr. . „ arznitur tes vela paſſione illatas faciłr vł difficulter ¶ Cotra dicta paumo ſic arguitur. ſeparabiles a ſuis ſubiectis.Et illoꝰ capiẽdo Potẽtia dicitur relatiue ad actũ:ergo potẽ⸗ ” e Ln O*ν boc complexum eſt ſpecies huius termini q⸗ tia eſt in pᷣdicamẽto adaliquid:⁊ nõ in pᷣdica Mlex 4 3 itatis. Scedo ſi y. litas pꝛime intentionaliter capti:vel ſupplet mẽto qualitatis.¶ Scdᷣo ſic arguit᷑ materia vicẽ aniꝰ ſpeciei. Erẽpluz vt rubedo cauſata eſt potẽtia:⁊ tamẽ nõ eſt qualitas:ꝗ potẽtia 5 eſt qualitas: 4 oſequéês nõ eſt in pꝛedica *r Verecundia: ⁊ rubedo que ineſt a natiuite no eiſt qualitas: 2 % aſequẽs noò eſt in pꝛedica ynqe illa ↄiũctio ⁊ in pꝛopoſito dʒ capi loco mẽto qualitatis.¶ Tertio ſic arguit᷑ ſcia non ponit᷑ in ſcdðᷣa ſpẽ qualitatis ⁊ tamen eſt natu iſins con nncrionis vel. ralis potentis: ergo male aſſignat᷑ ſcda ſẽs ¶ ¶ Notãdũ eſt ſcðo ꝙ paſſio impꝛo ,vab Lractatus Tertius Gortlintn poſito non capitur vt ẽ genꝰ generaliſſimuz tis:qͥ circũloquit i, ſis⸗ Sdenon aualit diſtinctuz ab alijs generibus generaliſſimis Teiren boc arideevgahecsgamiſa ee, A ſ ſni ninit iln nec vt fignificat terminos de genere paſſio iunctio capitur loco iſtius Runctionis vel rpt gr neſglan, rdr nis nec etiam vt ſignificat pꝛopꝛietates ſcd, ¶ nde illud complexum foꝛma vel circa B Poesde etp latdritn quod dicitur ꝙ riſbile eſt pꝛopꝛium bomis aliqd cõſtas figura capitur dupliciter, Ino pl ccom⸗ ſetplgi ſi curſo: 1 ſed capitur bic pꝛo qualitate inferẽte paſſio modo ſecunde intentionaliter: 1 fic eſt ſpẽs 1 rd ko⸗ chonodſen gläd nem ſiue pꝛo termino nan ge e qualitatẽ de ly qualitas ſecunde intentionaliter capto na 2 cir⸗ h teonticit⸗ gen Alie atce inferentem paſſionem. Unde iſti duo termi ⁊ fignificat terminos de genere qualitatis qͥ ca bocze. 4 igſpecrannnd⸗ . priones ni paſſio ⁊ paſſibilis qualitas:vt ad pꝛopoſi ſunt paſſiones numeri ſiue qualitatis diſcre ninn ns CMonn tum ſufficit: capiuntur duplłr. Ino ſcdᷣe intẽ te vt par ⁊ impar. Similiter terminos qᷣ ſu ſthan reneam e⸗ . inos qͥ ſut Ubeztan tionaliter ⁊ iũc ille termin paſſio ſic deſcri⸗ paſſiones quantitatis ↄtinuevt triangulare ſoroi tentide bitur. Paſſioẽ terminus de genere qualitax quadrãgulare. Et fimiliter oẽs terminos ſi⸗ ynitnnle olln e tis ſigniſicans qualitatem inferentem paſſi Intes ſiguras tã naturales qᷓ; artificialesvt 8 pugllao⸗ o⸗⸗ onem vel a paſſione illatã faciliter ſeparabi rectitudo curuitas: tunica caputiũ. Eiñ iſte . iſedgenn n lem a ſno ſubiecto: vt iſte terminuſ rubedo ſi terminus foꝛma captus ſecunde intentiona Gllidt niei Etiſon gnificans rubedinem que cauſatur es vᷣecun liter in ꝓpoſito fignificat paſſiones numeri Agenpogne biſtsnun dia dicitur paſſio. Sed paſſibilis qualitas ẽ a figura ſignificat paſſiones qtitatꝭ ↄtinue Ntimmelaſas 0 terminus de genere qualitatis ſigniſicans qᷓ ¶Alio modo capitur boc complexum pme rſoietnonden litatem inſerenteʒ paſſionem vel a paſſione illatam difficulter ſeparabilezʒ a ſuo ſubiecto vt ille terminus albedo ſignificans albedi⸗ nem in erñtama natiuitate.¶ Alioꝰ capiũt᷑ ꝛime intẽtionaliter:a ſic paſſio eſt qualitas paſſionẽ inferens:vela paſſione illata facilr ſeparabilis a ſuo ſubiecto.vt illa res que eſt rubedo cauſata ex verecundia dicit̃ paſſio. Sed paſſibilis qualitas eſt qualitas inferẽs paſſionẽ vel illataz a paſſione difficulter ſe⸗ parabilis a ſuo ſubiecto:vt illa res que ẽ al⸗ hedo inherens alicui a natiuitate. Qui ter· ¶ Notãdũ eſt tertio ꝙ ĩ iſta ſpecie mini po⸗ ponuũtur omnes termini ſignificantes quali nuntur in tates ſenſibiles bac ſpecie nus: vt albedo nigredo:coloꝛ ſo odoꝛ:ſapoꝛ:caliditas frigiditas:bumidi tas:ficcitas cũ ſpeciebus eaꝝ.Similiter con creta iſtoꝛum terminoꝛum ad iſtam ſpctiem reducuntur: vt album nigrum:⁊ ſic de alijs. ¶ Scðdo ponũt᷑ ĩ iſta ſpẽ termini ſigntes qli tates ſpales ꝓcedẽtes ſiuea ſenſib a ſenſibi vt ſunt iſti termiui ſpecies viſibilis ſpecies auribilis ⁊ ſic de aljs terminis quibus non ſunt nomina impoſita.Tertio ponuntur om nes termini ſignificantes appetitus ſenſiti⸗ uos vt ſunt iſti termiin ira gaudium delecta tio ⁊c. ¶ Quarto ponuntur omnes termini ſi gnificantes inftuentias coꝛpoꝛum celeſtiuz Similiter termim ſigniſicantes ſpecies de⸗ riuatas a quibuſdam qualitatibus ſiue vᷣtuti bus occultis quibuſdam mixtis inbereęntibꝰ vt termini ſignificantes virtutem admãtꝭ Similitert ermini ſignificaãtes virtutes ber barum ⁊ alioꝛum lapidum. ¶ Notandũ eſt quarto:q haſequẽt guctoꝛ determinat de quarts ſpecie qualita⸗ intentionaliter: ⁊ tunc ſignificat quantitatẽ ↄtinuã:⁊ ſimiliter diſcretaʒ ſic diſpoſitam: t ſic ille terminus foꝛma:pꝛime intentionali⸗ ter captus in ꝓpoſito fignificat quantitateʒ diſcretã ſic diſpoſitam.⁊ ille terminꝰ: figura quantitatẽ ↄtinuam ſic diſpoſitam. ¶ Contra dicta pꝛimo arguitur ſic NRullum ſuperius ad qualitateʒ vel ↄnertibi le cũ qualitate eſt ſpecies qualitatꝭ: ſʒ foꝛma eſt ſuꝑius ad qualitatem vel conuertibile cũ ea ergo nõ eſt ſpecies qualitatis.¶ Scðo ſic arguſtur:foꝛma eſt quãtitas:ergo nõ eſt ſpe⸗ cies qualitatis.Tertio ſic arguit᷑: nibil idẽ eſt foꝛma ⁊ figura:ergo male dicit᷑ foꝛma ⁊ figura ſunt ſpecies qualitatis. ¶ Ad pꝛimum dicitur diſtinguẽdo minoꝛẽ:q; ly foꝛma:põt capi dupliciter UNno modo cõiter: ⁊ ſic ↄceditur minoꝛ. Alio mõ ſtricte ⁊ ꝓ diſpoſitione numert ſiue ꝓ ꝓpꝛie tate numeri:⁊ ſic negatur minoꝛ.¶ Ad ſcðᷣm dicitur ↄcedendo antecedens:a negando cõ Adrati⸗ nes in op pofitum. ſequentiam.quia aliter capitur iſte terminꝰ figurã i: antecedente ⁊ in conſequente:quia in antecedente capitur perſonaliter ⁊in con ſequente capit᷑ materialiter ſiue fimpliciter. ¶ Ad tertium ðꝛ concedendo antecedens et negando conſequentiam:quna illa coiunctio ⁊æcapitur loco iſtius coniunctionis vel lalia vero dicũt q̃ ſᷣm bec denoĩatiue dicunt yvr quomodolibet aliter WSab bis vt a grãmatica grãmaticꝰ:a luſticia iu⸗ 2 . ſnriricunnn ſpeqſitnt rondicnnturualiano nnrueuidononneeſtin lenifmnuidictnr uat vonparticipgtfiniludwo⸗ gioſtog Ftute tſcſumrn Peno ſent,nakeogualtar⸗ ns Mretzoutue Coftrangguurngrenineriut ſte Docanenoneſig Cuitrtiananoncomente lunfigngeninno dadetgl Cratüinecgalqnis dine ce ſtubegoblauego. (E eſfmnin nci nſienei unlln Aeschenfti Uii De ngeinne Contra dictapeinomgirt lum ſuperins adualtiziin qualitate eſt ſpeces gealn he upins ad qnalitaten eleonmnhti rgo noͤeſt ſpecics uullang Cchi mtm forma eſt quitlnseſ p ilitl qualitatis. (Tertiofergrf l orm 1figurgergomedei Pura ſunt ſpecies gullais Ad pꝛimun dicimr difii rac: forꝛmrpotchidihien ve — 1 notabile De Pꝛopꝛietatibus qualitatis ſtus. vel que dicũtur ab aliqua qua litate nõ denominatiue eo ꝙ nomen non eſt impoſitũ ipſi qualitativt cur ſoꝛ et pugillatoꝛ. ¶ Et nota ꝙ cur⸗ ſoꝛ ⁊ pugillatoꝛ dicũtur dupliciter. Uno mõ dicunt᷑ curſoꝛ ⁊ pugillatoꝛ ab arte curr ẽdi ⁊ pugillãdi ⁊ ſic ſũt in pꝛia ſpẽ qualitatis: qꝛ iſte artes ſunt habitus.¶ Alio mõ dicit᷑ cur⸗ ſoꝛ nõ ꝙ babeat artẽ currẽdi:ſed qꝛ bʒ naturalẽ potentiã ad actũ currẽ⸗ di:⁊ pugillatoꝛ nõ ꝙ habeat artẽ pu gillãdi:ſed qꝛ hʒ natnralẽ potentiaʒ ad actũ pugnãdi.Et iſto modo non dicũtur qualia ab iſtis naturalibus potentijs:ſed non denominatiue:eo q; nomia non ſunt impoſita iſtis na turalibus potentijs a quibus dicũ⸗ tur qualia ⁊ ſic curſoꝛ et pugillatoꝛ ſunt in ſecunda ſpẽ q̃titatis ¶ Alia gutem dicuntur qualia non denomi natiue:quãdo nomẽ eſt impoſitũ q̃⸗ litati ᷣm quã dicitur quale:ſed eam non participat ſᷣm illud nomẽ:vt ſtu dioſus a vᷣtute.⁊ ſic ſunt tres modi Pꝛa pꝛo pꝛietas ſumendi quale a qualitate. Eſt autẽ contrarietas in qualitate vt alcedo contrariatur nigredini:⁊ iuſticia in iuſticie.Hoc autem non eſt pꝛopꝛiũ qualitati:quia non conuenit omni qꝗᷓ litati:figura enim nõ babet aliquod cotrariũ:neq; aliquis medius coloꝛ m nm M motabile vt rubedo blauedo. ¶ Et ſcienduʒ coe eſt q ſi vnũ contrarioꝛũ fuerit qua⸗ mttopenumen fue , ae cter pdlliofnnn ninor 21i 4 Gtneg le:reliquũ erit quale vt iuſticia eſt q̃ litas:ergo iniuſticia.isſtũ eſt quale ergo iniuſtũ. ¶ Item qualitas ſuſci pit magis ⁊ minus dicitur em̃ iuſtꝰ magis ⁊ minꝰ iuſtus:⁊ albꝰ ⁊ gram maticus. Sed boc nõ eſt ꝓpꝛiũ qua litati:qꝛ quadratum nõ ſuſcipit ma gis:meq; minꝰneq; circulꝰ:neq; qua drangulatio:neq; circulatio.¶ Itẽ pꝓꝛopꝛiũ eſt qualitati pᷣm eã ſiłe vel diſſimile dici: vt albꝰ albo ſilis dici Folio xlyviij tur et iuſtus iuſto albus autem nig diſſumilis dicitur QCirca hunc textum. ¶ Motandũ eſt pꝛimo: bic conſe⸗ quenter auctoꝛ diffinit qualia.¶ Uñ iſte ter⸗ minꝰ quale capit᷑ dupłr. Nnoꝰ pꝛimeintẽtio nalr: ⁊ B duplłr. Anoðſincatbego:eumatice ſic ẽ pꝛopꝛiũ ĩterrogatiuũ buius pꝛedicamẽ⸗ ti.alio modo capitur cathegoꝛeumatice:⁊ il lo modo ẽ genus generaliſſimũ reſpectu om nium concretoꝛum huius pꝛedicamenti Et q̊ modo capitur in textu pꝛo diffinito.¶ Alioꝰ capitur ſecude intẽtionaliter:a ſic ſignificat concrecta abſtractoꝛum de gñe qualitatis t illo modo capitur ĩ textu pꝛo diffinito.Et de bet diffinitio ſic intelligi.Qualia ſunt dicibi lia de gſie qualitatis q dicũt᷑ önoĩatiue voce ⁊. fignificatione ſimula ſuis abſtractꝭ vel dñr non denominatiue voce ⁊ ſignificatione ſil: ſed ſignificatione tm̃ a ſui abſtractis. Exem plum pꝛimi vt ly grãmaticus dicitur denoĩa tiue a grãmatica ⁊ iuſtꝰ a iuſtitia, Exẽplum ſecundi vt ſtudioſus a virtute. ¶ Motãdũ eſt ſcðo:ꝙ ex parte voc: põt dupliciter contingere ꝙ aliqua q̃lia non pꝛedicãtur denominatiue denominatione ꝓ pꝛie dicta.¶ Ino mõ quia tali qualitati non eſt nomẽ abſtractum impoſitũ:⁊ hoc modo il la concreta curſoꝛ ⁊ pugillatoꝛ:quando ſunt de ſecunda ſpecie qualitatis non pꝛedicãtur denominatiue denominatione pꝛopꝛie dicta ab aliqua qualitate.¶ Alio modo:quia licet qualitati ſitnomen impoſitum:tunc concre⸗ tum non conuenit cum illo in pꝛincipio ⁊ diſ conuenit ſiue differt in fine. Exemplum:vt ſtudioſus a virtute.¶ Similiter ex parte rei ſignificate ipſi qualitatꝭ pᷣt duplir ↄtingere: qp aliqua qualia nõ hꝛediczne den larine de noĩatiõe pꝛopꝛie dicta de ſuis ſubiectꝭ q́;uis ſint omnia requiſita ex parte vocis. Inos Quot mo qꝛ tal res ſic qlitas nõ ĩeſt ſubo ꝑfecie ſineꝑ dis conti⸗ manẽter vt calidũ triũ gduñ exñs iaqua nõ Sit idẽ ex ſufficit:vt ̊ ↄcretũ calidũ vxe pᷣdicet᷑ de aqua bte reiiſi⸗ Sibłrirubedo cãta ex xecũdia ñ ſuffiẽ ad ̊ Snificate. aliqͥs dicat᷑ rubeꝰ:qꝛ tał qlitas nõ ẽ ĩ ſubo ꝑ⸗ manẽter.Alioꝰ qꝛ lʒ tał q̃litas ſit in ſubo ꝑ⸗ manẽter ⁊ ꝑfecte tñ nõ ineſt ᷣm ꝑtẽ ſufficiẽ⸗ tẽ ðᷣnoĩare totũ:vt albedo in dẽte ethbiopis: Iʒ illa ſit ꝑfecta ⁊ ꝑmanẽs:tñ ab illa non põt etbiops denominari ſimpliciter albꝰ. Uñ ex iſtꝭ dict pʒ ꝙ q̃ttuoꝛ ↄditiões reqͥrũtur ad ð noĩatiuã pꝛedicationezx pꝛopꝛie dictam: Acceptio nes de ly quale. Intellec⸗ lectus dif finitionis quatium Quot mo dis qualia non pꝛedi cantur de nominati⸗ uo ex pte voche Tractatus Tertius Intellec⸗ ¶ Notãdũ ẽ tertio ꝙ; poſtq; auctoꝛ uenit terminis de gñe qlitat:. Et boc mõ er tus dupł. deterĩauit de qualitate ⁊ quali:ᷣ ↄñ̃r auctoꝛ pꝛie pꝛop determinat de pꝛopꝛietatibꝰ qualitatꝭ.Et pᷣt etatis. ſic:h̊ cõplexuʒz: res bñs aliã ſibi realiter jriã conuenit qualitatibus.Et ſit erponẽdo hᷣ cõ plexũ eſt ꝓpũ pᷣmoꝰ reſpectu illiꝰ termĩ q̃li⸗ tas pꝛime intẽtionaliter capti.¶ Alio modo exponit᷑ logicalr ſic hoc compleruʒ terminꝰ bñns alium terminũ ſibi logicalr ↄꝛiu:ↄuenit termis de gñe q̃litatꝭ.Et h̊ modo exponen⸗ do ſubʒ illius complexi eſt ille terminꝰquale ſecunde intẽtõałr captꝰ.Sed tunc illud com plerum non eſt aliquo modo pꝛopꝛiũ ipᷣi q̃li tati:cum non conuenit omni cũ ille terminꝰ curſoꝛ non habet terminũ ſibi õrium Nec cõ uenit ſoli:quia conuenit terminis de genere actionis ac paſſiõis:vt calefacere:frigeface⸗ re:calerieri ⁊ frigefieri ¶ Itẽ nota ꝙ iſte tex tus.Et ſciendum ac.exponit ſic realiter. Si vna res que eſt oria alteri ſit q̃litas ſilr res cui Zriatur eſt qualitas.vt ſi illa res qͥ eſt al⸗ bedo eſt qualitas.res q̃ ei contrariat᷑ ſcʒ ni⸗ gredo ẽ qualitas.¶ Logicalr expõit᷑ ſic.Si vn teriꝰbñs aliũ teriʒ ↄriũ ſibi ſit eq̃le:etiã teriꝰ cui qriat᷑ ẽ quale.⁊ ſic exponẽdo iſte ter minus qle caꝑitur ſcðᷣe intentiongliter ¶ Motãdũ eſt quarto ꝙ ſcða ꝓpꝛie tas dupl exponitur. ¶ Rno mõ reatlr ſiue de rebꝰ:⁊ ſic res potens in ſua eſſentia ꝑfici vel imꝑfici ꝑ additionẽ gdus ad gradũ:vel per remiſſionẽ gradus a gradu conuenit rebus que ſunt qualitates Et hmõ exponẽdo h̊ cõ⸗ plexũ ẽ ꝓpᷣũ pᷣmoꝰ reſpectu iſt termĩ quali tas pꝛime intẽtõalit capti.cũ ↄueniat ſoli:ſʒ non oĩ.¶ Alio mõ exponitur logicalitere ſic hᷣ cõplexiũ dicibile potẽs pᷣdicari de pꝛis ſub ſtatijs cu iſtis aduerbijs magis ⁊ minus ↄue nit termĩs concretis de gne qualitatis ſine q̃ lis.Et ſubm illiꝰↄplexi eſt iſte termimꝰ quale ſcðe intẽtiõalit᷑ captꝰ.Et nõ ẽ ꝓpꝛiũ aliquoꝰ cũ non conueniat oĩ:vt ptz de illo termino ri ſbile nec conuenit termis de gñe paſſionis Atẽ pꝛopꝛiumẽ q̃li ⁊c.In ilio textu tãgit᷑ ter tia ꝓpetas q̃litatis que dupłr expõit᷑ Realr ſic p̊ cõplexuũ res ſᷣm quã aliqð ðꝛ ſile vł diſſi mile eſt ꝓpuʒz qualitati.Et fic exponẽdo ſub Intellec⸗ iectum illius ꝓpꝛietat eſt ille terminq̃litas tus dup ł. pme intentionatiter captꝰ. eſt ſibi ꝓpuz q̃r tertie ꝓp to mꝰvt cõiter ðꝛ ſʒ logicalr exponit ſic. cõ ctatis plexum dicibilia ppter quoꝝ pᷣdicationez ð aliquo velaliquibus ſubiectis.ſimile vlł diſſi mile pꝛedicatur de eodem vel de eildem con Intellec⸗ tus dupk. ſcðe ppe⸗ tatis pꝛima duplłr exponi Rnoꝰ reałr ſiue ð rebus ponẽdo ſubiectũ illiꝰ ꝓpꝛietatꝭ eſt iſte teri quale:et ẽ ꝓpꝛiũ quario mõ:vt ſoꝛtes ẽ ſilis platoni:q; ſioꝛtes eſt albus:⁊ ſilr plato. Silr ſoꝛtes ẽ diſſimilis ſocrati: qꝛ ſoꝛtes ẽ albus ⁊ ſocrates niger ac.¶¶ Riñ in ꝓpoſito ſilitudo ⁊ diſſimilitudo capiutur ſtricte: ꝓut ſilitudo ẽ reꝝ differẽtiũ eadẽ qualitas ⁊ diſſtitudo ẽ reru differẽtiuʒ diueria qualitas ſm ſpẽm. Et nõ accipiũtur large ꝓ quacũq; ↄueniẽtia 9 dldte, Quid ſi vlec iff tudo a dij M ſilitudo. vel diſcõueniẽtia ᷣm ſiue ſubſtantiã ſiune ym qualitatem. ¶ Cõtra dcã pꝛĩo ſic arguit᷑ Qua⸗ le interrogatiuu ſiue relatiuu: ergo nõ eſt genꝰ generaliſſimũ.¶ Scðdo ſic af.pꝛia ppe tas nõ ↄuenit oĩ nec ſoli. Nec ſitr ſcdðᷣa ergo nõ ſunt ꝓpꝛietates.¶Tertio ſic af.pᷣm ſiłitu dinẽ aliq ðꝛ ſiłe:⁊ ſᷣm diſſimilitudinẽ ðꝛ diſ ſimile.Silr ſᷣm bumanitatẽ aliqͥd ðꝛ ſile vel diſſile:ergo nõ eſt pꝛopꝛiũ quarto modo. ¶ Agd pmũ ðꝛ ꝙ ſi capiat᷑ q̃ie pꝛime intẽtionaliter ⁊ ſincathegoꝛeumatice tũc cõ cedit᷑añs.Sʒ ſi capiat᷑ ſcde intẽtionaliter ca thegoꝛeumatice:ſic negat᷑ añs.¶ Ad ſcðᷣm ðꝛ ꝙ lz due ꝓpꝛietates pꝛĩe exponẽdo logi⸗ caliter nõ ↄueniat oñnec ſoli.nec debẽt dici ꝓpetates niſi capiẽdo illũ terminũ ꝓpᷣetas ꝓↄueniẽtia:tn exponẽdo realiter ſut ꝓpꝛie tates pꝛĩo mõ.¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ q;tũ ad pꝛi⸗ mã ꝑtẽ negat᷑ ↄna:qꝛ ſilitudo ille ᷣm quꝗ a liqͥd ðꝛ filłe:a diſſiłitudo ſᷣm quã aliqͥd dꝛ diſ⸗ ſimile ſunt qualitates:et ſic ꝓpꝛietas nõ cõ uenit alijs. Quo ad ſcðazʒ ꝑtem ðꝛ ꝙ licet ᷣm bumanitatem aliquid dicatur fimile vel dil⸗ ſimile large capiendo illos terminos:nõ tñ ſtricte capiendo illos terminos.De illo ma⸗ gis videbitur in logica. ES Ltio ẽ ſᷣm quã in id qð Eμſubijcit agere dicimur: eſt actio et ſᷣm ſectionẽ agit ſecãs in eo ꝙ ſecat:et ꝑcuſſio ẽ actio. Pꝛopꝛiuʒ actiõis eſt ex ſe inferre paſſonẽ. ¶ Recipiũt aũt a gere ⁊ pati ↄrietatẽ. calefacere eĩ ẽ contrariũ ei qð eſt frigidũ facere et delectari eſt cõtrariũ ei qð eſt triſta ri. ¶ Recipiũt agere ⁊ pati magis ⁊ minꝰ:calefacere em̃ magis ⁊ min⸗ Ad rões Ni cogiemetionalſ .. — in oppm̃., £ diffinitio actionis. WEt ſecãs aliqs ðꝛ agere GN in eo ꝙ ſecat.lñ ſectio Pꝛĩapꝛo pꝛietas. Secũch⸗ is del, (Go'rdifiouit . . amͤsnti nonin i ſlotenioa⸗ nee inen acot pun t/Ged linlt geten ſic aytk ſetloetl gut ttonẽ. Terti insdiſpönis in alipar toetbicon vbid acti ſfopeſtgen' gülifſumn pre fmui alijg denoi⸗ gen gia iſimu bui ie ſeibl Actoeſresfinn Agere. Et ſpes ei ſunt acti Atoinſtananen Ei wri anneti Crcäloctur pdoc⸗ giiteſtages el ue eſ (Motzcnzeſttenie Pont prietresagtionie „ ſecndea poein n poi . eonun dnoelogterf⸗ . Aidusteriggg nd. . Khid⸗ ien pdezin Per pie di 1an,, ani inn eiscoce niſ⸗ nuntteizdegien lunenen niimin ginmnerſnf nte Penlen wakipnen nher nera poemn. doccinſer etenre adfbense⸗ Ualitas . 6 bnni deqſcapig gir daluer fadeggennui ns. Sz ſi cput ſche intinongler cumatice:ſicnegat afs, (B⸗ due pprietatesprie erponeth i⸗ no 1weniit oinetſol. heedtin cs miñi cpiecotlli tennini ohen netmtn etponecorealter ſt ni rio mo.Adterti eghni nt negat ona: q: filitudo lleſfn gi flen diſſſkituco fn nin genn unt qualitates:el ſe ghrensic is. Quoad ſcdazgtenglaft tatem aliquid dichmr imieſe dl ngecapienco lornnnminn apiendo ilos termmnos Hellil tbiturin ogeund Eoc ſn gniſnſti pmtagere dicnn E ſubnalt ae/ m ccisglcsde ihl N Oiſcen . N 60 H , W eſtacno eln Accept Erpõ du⸗ 0 ni nes de ly ni actois pꝛi me int en ũtionalit. ncoſecat. V ir plex pꝛie 4 ecſeig ppetat. De pꝛedicamẽto actionis dicitur: ⁊ qualefieri ðꝛ magis ⁊ mi⸗ nus.⁊ ſimiliter delectari ⁊ triſtari. ¶ Circa bunc textum. ¶ notãdũ eſt pꝛio.ꝙ bhic ↄñr pe.b. itut 9 ĩat de qͥnto pᷣdicameto.ſ.de actõe:pꝛĩo lintellect? deteriat de qnto pᷣdicaméto.ſ. e:pꝛi lellen diffi niẽs actionẽ:cuiꝰ diff⸗ initio dupli pᷣt ex⸗ h mitiois a poni. Ano realr: do ſic. Actio narüralis lueſnbend Anit ctionis. é diſpõ: m quã aliqͥd ðꝛ agere in paſſuz: ſic ibiniiit ctionis. E diſpõ:ym q exponẽdo diffinitionẽ opʒ pꝛima ꝑſonã mu tari in tertiã.⁊ numeꝝ pluralẽ in numeꝝ ſin gularẽ. Et ꝓ diffinito ponit᷑ ly actio natura lis:⁊ ñ iſte teriꝰactio ĩ tota ſui cõitate captꝰ. ⁊ capit᷑ ly actio naturalis pꝛĩe intẽtionalit. ¶Alioꝰ exponit᷑ logicalr ſic. Actio ẽ terĩn? vm cuiꝰſignificatũ foꝛmale aliqͥd ðꝛ agere in paſſum. Et ſic exponendo diffinitionem ly a ctio capitur ſcðe intentionaliter. ¶ Notãduʒ ẽ ſcdᷣo:ꝙ ille terminꝰ a⸗ ctio pꝛĩe intẽtionałr capt capit᷑ q̃druplicit᷑. ¶Unoꝰ yt diſtĩ guit᷑ Z potẽtiaz:⁊ ſic eſt teriꝰ ſcðᷣ ſynonimꝰcũ illo terĩo actꝰ:ſicut deꝰ ðꝛ pꝛima xlix Hoc ↄplex ũ res effectina paſſionis ↄuenit rei qͥẽ actio. Et hoc mõ erponendo ſubm il⸗ lius ꝓpꝛietatis eſt ille terinꝰ actio pꝛĩe intẽ tionalr captꝰ.⁊ vt ſie capitur ꝓ agente:⁊ nõ ꝓ re acta:⁊ ſic ly actio:deſcendit averbo acti uo et non a verbo paſſiuo. ¶ Quarto notãduʒ ẽq bie oñr au⸗ ctoꝛ ponit alias ppꝛietates actõis:quaꝝ pꝛia põt duplr erponi. Anoꝰ realr: ⁊ boc ficiboc oplexuũ res bñs aliaʒ rẽ ſibi Zꝛiã ↄuenit illi rei ꝗeſtactio: ⁊ illi rei q eſt paſſio?: ⁊ boc mõ exponẽdo ſubm illiꝰ ↄplexi ẽ ille terĩꝰ actio ⁊ paſſio pꝛĩe intẽtionalr captꝰ:ꝛ nõ ẽ ppꝛiũ aliq mõ:qꝛ nõ ↄuenit oĩ nec ſoli. Ali capit᷑ logicalr· ſic h oplexũ teriꝰ hñs aliũ terim ſi⸗ bi logicalit Zꝛiũ ↄuenit terĩs de gſie actõis ⁊ paſſiõis:⁊ H̊ mõ exponẽdo boc ↄplexũ nul⸗ lo mõ eſt ppꝛiũ paſſioni ⁊ actioni:qꝛ nõ ↄue nit oi nec ſoli.⁊ eius ſubm eſt ille teriꝰ actio ſcde intẽtionalr captꝰ.Et ille termin paſſio cde intẽtiõalr captꝰ.¶ Iſte textꝰ. Recipiũt gere pati mag minꝰ: ſic exponit᷑ logica⸗ actio.i.pꝛimꝰ actꝰ.¶ Scðoꝰ capit᷑ ꝓ actu pꝛu łj: H dẽtie: ⁊ ſic capit᷑ ſexto etbicoꝝ vbi actio diſti guit᷑ Z factionẽ.¶ Tertioꝰ ꝓ ꝓductiõe alicu ius diſpõnis in aliqð paſſum:a ſic capit᷑ ter⸗ tio etbicoꝝ:vbi ðꝛ ꝙ actio ẽ paſſio:et nulluʒ iſtoꝝ eſt gen gnaliſſimuʒ. Q Quartoꝰ capit᷑ ꝓ re ſᷣm quãꝗ aliqͥd denoĩatur agere:a ſic eſt genꝰ gialiſſimũ buiꝰ pᷣdicamẽti ⁊ põt ſic de⸗ ſcribi.Actio eſt res ſᷣm quã aliqͥd denoĩatur agere. Et ſpẽs eiꝰ ſunt actio ſucceſſiua: et a⸗ actio inſtantanea.Et ꝓpꝛiũ q̃ſit iuũ buiꝰ? p̃di camẽti circũloqtur ꝑ boc ↄplexũ qͥd agit:vel quid eſt agẽs:vel que eſt actio. ¶ otãduʒ eſt tertio: ꝙ h̊ ↄñ̃ir p.h. ponit ꝓpꝛietates actionis. Quaꝝ pꝛia duplr exponitur. Inoꝰ logicalł ⁊ B ſic: terminꝰ rõ ne cuiꝰ a ꝓpõne in qua poit᷑ ᷣbũ actiuũ cum aliqͥbus teris:ad ꝓpõeʒ in qponit᷑vᷣbũ paſſi uũ cũ ilłterĩs eodẽ mõ ſupponẽtibꝰeſt bona ↄna:ↄuenit terĩs de gñe actiõis:vt ſoꝛtes ꝑ⸗ cutit platonem:ergoplato percutit᷑ a ſoꝛte. ¶Quõ aũt oꝛatio de vᷣbo actiuo:debeat mu⸗ tari in oꝛationẽ de vᷣbo paſſiuo:ſatis patʒ ex grãmatica.Sed opʒ ꝙ tales teri teneantur ↄfoꝛmiter q ad alias ꝓpꝛietates logicales.ſ. quo ad ſuppõem:ampliationez: reſtrictiõeʒ appellationẽ.Et ſic exponẽdo ꝓpꝛietateʒ: tunc boc cõplexũ eſt ꝓpꝛiũ quarto modo re⸗ ſpectu illiꝰ termini actio ſecũde intẽtionał capti. Alio mõ põt exponi realiter:⁊ boc ſic. ſi capiatur pꝛo r: h ↄplexuʒ teriꝰ pᷣdicabił cũ iſtꝭ aduerbijs mag ⁊ minꝰ ↄuenit terĩs de gñe actionis ⁊ paſſiõis.Et boc mõ exponẽdo h̊ oↄplexũ nul⸗ lo mõ eſt ppꝛiũ:⁊ ſubm eiꝰ eſt ille teriꝰ actio ſcðe intẽtionalłr captꝰ. Et realiter exponitur ſic: ↄplexũ res ſignificata ꝑ terĩos ð gñe a ctionis ⁊ paſſionis de materiali ſignificato vel foꝛmali:q̃ põt intẽdi ⁊ remitti cõuenit a⸗ ctioui ⁊ paſſio.⁊ nõ eſt ꝓpꝛiũ aliquo mõ. Et ſubiectũ eiꝰ eſt iſte terminꝰ actio pꝛĩe inten⸗ tionaliter captus.⁊ ille terminꝰ paſſio. ¶ Motra dicta pꝛio arguit᷑ ſic Dif⸗ finitio actiõis nõ ↄuenit oĩ cõtento ſub dif⸗ finito:g eſt ĩſufficiẽs.Añs ptʒ:q;ꝛ nõ ↄuenit creationi. ¶ Scdo ſic af. actioꝛ paſſio ſũt idẽ realiter:ꝗ male ðꝛ ꝙ actio infert paſſioneʒ. ertio ſic af.ſi aliqͥ terĩ de gñe actõis eẽnt Sꝛij.maxiĩe eent illi termini calefacere et fri gefacere:ſed hoc nõ.qꝛ pñt de eodez verifi⸗ cari:vt ſol calefacit ⁊ frigefacit vl celũ:ergo illa pꝛopꝛietas nulli conuenit. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ↄcedẽdo totũ argu mentũ. Eñ lʒ illa diffinitio nõ ↄueniat crea tioni:tñ eſt bona cuʒ illa diffinitio in gñali noꝝ ↄueniat niſi actioni naturali. Sed actio dz diffiniri: vt dictum eſt in ſecundo notabi⸗ li. ¶ Ad ſcðᷣm ðꝛ:ꝙ ſi capiatur actio pꝛo re a⸗ cta ſic conceditur totum argumentum. Sed re ꝗgente n egatur ãtecedẽs 8 Erpõalia rũ ꝓpꝛie⸗ tatum Ad rões in oppm̃ Secũda. Acceptõ nes paſ⸗ Konis. de gſialiſ liſſimo et queſitiuo bui pdi⸗ camenti. CTractatus Zertius. ¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ licet calefacere ⁊ frigefa⸗ cere verificentur de eodẽ reſpectu diuerſoꝝ hnon tamen reſpectu eiuſdem. lſioms eſt: pꝛio inferri ex actiõe: ¶ Itẽ paſſio nõ ẽ in agente: ſed in patiente. ¶ De reliqͥs vero q̃ pꝛiꝰ dicta ſũt mòõ ſufficiãt. ¶ Que ſequũtur de alijs q̃ttuoꝛ pᷣdicamen⸗ tis:nõ ſunt data a Pe. biſ. ſed ab au ctoꝛe ſex pꝛincipioꝝ accepta. ¶ Circa bunc textum. ¶ Motandũ ẽ pꝛĩo:ꝙ h̊ ↄñ̃r pet.hiſ. deterĩat de ſexto pᷣdicamento.ſ.de paſſione. ¶ Vñ ad ꝓpoſitũ ſufficit ille teriꝰ paſſio ca⸗ pitur duptr. ¶ In vt eſt teriꝰ pꝛĩe intẽtiõis 2 tunc paſſio eſt res q̃ ꝓducit᷑:oↄſeruat᷑.coꝛrũ pit᷑:aut annihilatur.vel ſic. Paſſio eſt res ſi⸗ gnificata per verbũ paſſiuũ.Et illo mõ capi Endo illum terminũ paſſio eſt genꝰ gñaliſſi⸗ mũ buiꝰ Paicameri. Alio mõ capit᷑ vt eſt ter minus ſcðde intentiõis ſiue impõnis:et tunc ſignificat terios omnes abſtractos de gñe paſſionis.⁊ tunc põt ſic deſcribi. Paſſio eſt terminꝰ vniuoc incõplexus foꝛmalr ⁊ pᷣnci⸗ palr paſſionẽ ꝑ modũ paſſionis ſiẽns:⁊ illo mõ non eſt gen gñaliſſimũ huiꝰ pᷣdicamẽti: ſʒ dz poni in pꝛedicamẽto ſigni. . ¶ Motãdũ eſt ſcðo:q; genꝰ gñaliſſi mũ abſtractoꝛũ huius pᷣdicamẽti eſt iſte ter⸗ minus paſſio pꝛĩe intentionałr captꝰ.Et ge⸗ nꝰ gñaliſſimũ ↄcretoꝝẽ iſte teriꝰ patiens:ſi ue patioꝛ cũ ſuis ↄdeclinijs.Et lʒ illa ↄcreta in mõ accidentali differãt.tñ ſunt ſynonima in ſignificatione foꝛmali et eſſentiali.O Nñ ꝓpꝛiũ q̃ſitiuũ buiꝰ pꝛedicamẽti circũloqͥtur ꝑ hoc ↄplexũ:quid patitur: ſiue quid eſt pa⸗ tiens: ſiue q̃ eſt paſſio: Ad queſtionem factã per pꝛimuʒ:debet fieri reſponſio per verba. Ad ſecũdum ꝑ ꝑticipia. Ad tertiuuʒ per no mina verbalia ſubſtãtiua. Et ſpẽs ĩmediste contente ſub illo genere generaliſſimo paſ⸗ ſio non ſunt ĩpoſite: ſed nos circũloquimur æas ſpecies per illa complexa paſſio ſucceſſi na:et paſſio inſtantanea. pa abagente.⁊ boc mõ exponẽdo ille terĩnꝰa⸗ B Aſſio eſt effectꝰ illatioq; ctio capit᷑ ꝓ agente.⁊ ꝓ diffinito ponit᷑ iſte actiõis:vt calefieri infer Stur ⁊ efficitur ex calefa⸗ intoplerus vninoc? ſiaſt . cere ¶ Pꝛopꝛiũ aũt paſ plexus:vniuoc? figñs paſſionẽ ꝑ modũ terũ paſſio pꝛiĩe intentionalłr captꝰ.¶ Alioꝰ exponit᷑ logicalr:⁊ boc ſic. Paſſio eſt terĩnꝰ paſſionis: rõne cuiꝰ ꝓpõ in qua ponit᷑ talis teriꝰ ſeqtur ad ꝓpõnẽ in qua ponit᷑ verbũ a ctiuũ eius vt illa ꝓpõ Soꝛtes verberatura petro:ſeqͥtur ad iſta. petrꝰ verberat ſoꝛtem: Expõ du. rõne illiꝰ bi paſſiui verberat᷑. Iſte textꝰ Peue pꝛietatis ich Quitoeodet n elihoull derdin uit cſegfnk⸗La Pꝛopꝛiũ aũt paſſiõis:dʒ ſic exponi h̊ cõple⸗ xũ res cauſata ab agẽte:eſt ꝓpꝛiuʒ q̃rto mõ reſpectu huiꝰ terĩ paſſio pꝛime intẽtionali⸗ ter capti.¶ Logicaliter ſic erponitur.hoc cõ plerum terinꝰ rõne cuiꝰ ꝓpoſitio in qua po nitur paſſio:infertur ex pꝛopoſitiõe in qua ponitur ſuũ actiuũ:conuenit terminis de ge nere paſſionis.Et ſic exponẽdo hoc comple xum eſt ꝓpꝛiũ quarto mõ reſpectu iſtius ter mini paſſio ſcðᷣe intentionaliter capti. ¶ Quarto notãdũ ẽ:q iſte textus. Etpõ du. ſcðe ppe Itẽ paſſio nõ eſt in agente erxponitur duptr Anoꝰ realiter: ⁊ boc ſic.hoc cõplexum res ex iſtens in illa re que eſt patiens ⁊ non in il la re que eſt agens: conuenit illi rei que eſt paſſio.et hoc modo exponendo illud cõple⸗ xũ eſt ꝓpꝛiũ pꝛĩo mõ reſpectu iſtius termini paſſio pꝛĩe intẽtionaliter capti.Alioꝰ expo⸗ nitur logicaliter.⁊ hoc ſic.hoc cõplexum ter minꝰ pᷣdicabilis de termino ſupponente pꝛo patiente et non pꝛo agente ea ratione qua eſt agens:conuenit terminis cõcretis de ge nere paſſionis. Et boc modo exponẽdo hoc complexum eſt pꝛopꝛium ſecundo modo re ſpectu iſtius termini paſſio: ſecunde inten⸗ naliter capti. ¶ Cõtra dista pꝛimo ſic arguitur. Vnũ ⁊ idem eſt actio ⁊ paſſio:ergo male di⸗ ctum eſt ꝙ pafſio eſt effectus actionis.ↄña ptʒ:qꝛ ideʒ non eſt cauſa effectiua ſuijpfius. ¶ Secũdo arguitur ſic.paſſio eſt in illo qͥ a⸗ git:ergo paſſio eſt in agente.Añs ptʒ.qꝛ ali quando aliquis diligitur a ſeipſo: et tunc di lectio q̃ eſt paſſio eſt in illo qui diligit.¶Ter tio ſic arguitur.diffinitio paſſionis non con uenit omni contento ſub diffinito:ergo ẽ in ſufficiens. Antecedens patet:q; de eſt paſ- ſioꝛcũ ꝑ verbum paſſiuũ ſignificetur:⁊ tñ nõ eſt effectus:ergo ꝛc. ¶Motandũ eſt tertio: q diffinitio Intelle⸗ ſſionis data a Petr.biſ.dupłr exponitur. ctus dup vnoꝰ realiter: ⁊ ſic eſt res cauſata ⁊ ꝓducta dif.paſ. tatis. gen⸗ G * Er n Lerti Arepro Ie⸗ „K 5 e itiin⸗ minnn 1 gen . hi nß hlun Pfeins⸗ lienende i . edens ſeic⸗ ema e diffmirion finperncpon Uinag ſetenous.(e ili ſ e Sreit ts Pauma pitmnugls neg min cnblleſtcontra ctogaſeſtinomnin cſeintempoꝛe. (Ciabunet ¶otiieſt eino⸗ delg teraucodeterniarde ſen Clneo dadentetienitonit Nipnnsqſicapitur duplet⸗ nineinetonalrea dus eſtine 1ſc eſt ynun a finenoniniduinen Müigtqnücoftiſipanſ Pſur relhtienfeſgeit chllriun tenorzlen icumcoffieekigr metiniloeogeteno⸗ natontünirelerie⸗ e. etett⸗ * egene n icdile ter Rbinaimfiu wunti Are uunto noticiechiſte tettn iono eſt inꝛgene erponitur duo, caliter: borft doc öhlerunn Oin illa re que eſtpatiens : toninl r eſt agens: conuenitili eigtenl W doneinlettnn De pꝛedicamento quando Ad tatio ¶ Acd pꝛimũ ðꝛ cõcedẽdo añs:⁊ ne pes in op gando ↄſequẽtiam:qꝛ capitur ille terminus actionis ꝓ illo termino agentis. Ad ſcdᷣm dicitur ꝙ licet paſſio ſic in agente: ea ratiõe qua eſt patiens:nõ tamen ea ratione qua eſt agens. ¶ Ad tertium dicitur cõcedendo an⸗ tecedens ⁊ ↄſequẽtiam:⁊ Petrus biſpanus cepit illam diffinitionem a Gilberto poꝛre⸗ tano qͥ in boc negadus eſt. Nel aliter poteſt dici ꝙ licet deus ſit paſſio capiendo illũ ter⸗ minum in ſua tota cõmunitate:nõ tñ eſt paſ⸗ ſio naturalis.Modo Petrus biſpanus diffi nit paſſionẽ naturalem: ⁊ nõ diffinit illũ ter minum paſſio in ſua tota cõmunitate. ¶ Quãdo ẽ quod ex adiacẽtia tꝑis in re tẽpoꝛali derelinqͥtur: vt bodie eſſe cras foꝛe. ¶ Itẽ duplex eſt qñ ſcʒ ſimplex:⁊ cõpoſitũ ſicut duplex eſt tempus. ¶ Itẽ tres ſunt ppᷣeta⸗ tes qñ.¶ Pꝛima eſt ꝙ qñ nõ ſuſci⸗ pit magis neq; minus. ¶ Scðda eſt ; qñ nihil eſt contrariuʒ. Tertia eſtꝙ qñ eſt in omni illo quod incipit cſſe in tempoꝛe. ¶Circa bunc textum. Folio l. pꝛedicamento ſigni. ¶ Motãdũ eſt ſcðo:qͥ ꝓpᷣꝛiũ queſiti uum buius pꝛedicamẽti eſt iſte terminus qñ De queſt interrogatiue captus.¶ Sed ſpecies imme⸗ tiuon ſpe diate cõtente ſub illo genere generaliſſimo ciebusb' quando:nõ ſunt inpoſite:ſed ñ eſſent impo⸗ ꝛedica ſite eſſent duo termini ĩcomplexi:quoꝝ vnꝰ Reat. cõnotaret tempus per modum diſtantie: vt ille terminus a ⁊ alter connotaret tempus ꝑ moduʒ indiſtantie:vt b.tunc a ⁊ b eſſent ſpe/ cies immediate contente ſub illo genere ge neraliſſimo quando.Et ſub ly b ponerentur iſti termini bodie:nũc:in feſto martini: ſic de alijs.Et ſub ly a ↄtinerẽt᷑ iſti termini.be⸗ ri:nuper:dudum:cras:olim ⁊c.de iſtis plura alia videbuntur in logica. ¶ Motandũ ẽ tertio:q diffinitio qñ Intelle⸗ data a Petro biſpano dʒ ſic intelligi. Quan⸗ ctus diffi do eſt diſpoſitio que derelinquitur in re tem nitionis. poꝛali ex adiacentia tempoꝛis.Et etponẽdo quando. ſic quando dicit quendà reſpectum diſtinctũ ꝗ tempoꝛe:⁊ a re tempoꝛali:⁊ eſſet in re tem⸗ poꝛali cãtus a tempoꝛe.Sed Petrus biſpa⸗ nus diffiniens quando inſequitur auctoꝛem ſex pꝛincipioꝛum:qui imaginatur quando di ſtinguia tempoꝛe:⁊a rebus exiſtentibus in tempoꝛe:quod tamen non videtur eſſe vex vt videbitur in logica. bornmocoetponent iiliſe e ept ¶ Notãcũ eſt pꝛimo.ꝙ hic ↄſequẽ⸗ pꝛipꝛio moreſpectu ſtiistnn nes de ly ter auctoꝛ determĩat de ſeptimo pꝛedicamẽ⸗ lc imtnomlier ann Aiſene Qugndo. 10. de pꝛedicamẽto quãdo. ¶ Ende ille ter ¶ Notãdũ eſt quarto:ꝙ; tres ſuntp Intelle⸗ gicaliter. 1boc ſi boccileunt Ncabilis determino ſupporentenn a nonp:o agenteen Moe n gconnenit ternminiscdens A⸗ Konis. Et bot winenmi tum eſtprop:iun ſecundo not aius ter hinipeſie ſeunce inen DUnns. ſeoten ſc nitohſn i u d bdifiMi ei ⸗ minus qñ:capitur dupliciter. ¶ Ano modo pꝛime intẽtionalr:⁊ ̊ quadrupłr ¶ Uno mõ queſitiue.⁊ ſic eſt vnum catbegoꝛeuma: qð eſt interrogatiuũ buius pꝛedicamenti.Exẽ⸗ plũ:vt quãdo fuiſti pariſiꝰ.¶ Alio modo ca⸗ pitur relatiue:⁊ ſic facit vnã bypotheticam copulatiuam tempoꝛalem. Exẽplũ vt pater eſt quando filius eſt.i.pater eſt in aliquo tẽ⸗ poꝛe:⁊ in illo eodẽ tempoꝛe liꝰ eſt. ¶ Ter⸗ tio modo:vt tãtũ valet ſicut tempus:⁊ ſic qñ ⁊ tempus ſunt termini ſynonymi.¶ Quarto modo capitur vt de materiali ſignificato ſi⸗ gnificat tempus:vel rem in tempoꝛe exiſtẽ⸗ tẽ.⁊ de foꝛmali ſignificato pꝛincipali ⁊ eſſen tiali impoꝛtat tempus ꝑ modum diſtãtie vel indiſtãtie:⁊ ſic eſt genꝰ generaliſſimũ huius pꝛedicamenti:ſiue capiatur aduerbialiter: ſi ue nominaliter. ¶ Alio modo capit᷑ ſecunde intẽtionaliter:⁊ tunc ſignificat terĩos de pᷣ⸗ dicamẽto. Quando:qui de foꝛmali ſignifica⸗ to ſigmificãt tpᷣs ꝑ modũ diſtãtie:vł indiſtã tieꝛ ſic nõ ponit᷑ in iſto pꝛedicamẽto: ſed in pꝛietates quãdo.O Pꝛima eſt:qꝙ quãdo non ctus pzle ſuſcipit magꝭ neq; minꝰ.Et illa ppꝛietas ſic ꝓpetatꝭ. expęnitur logicaliter. boc cõpleruʒ terminꝰ de genere quado non potens pꝛedicari cum iſtis aduerbijs magis ⁊ minus ↄuenit termi⸗ nis de genere quando. Et ſic boc complexuʒ eſt ꝓpꝛiũ quarto modo reſpectu iſtius termi ni quando ſecunde intẽtionaliter capti. S ſi dimitteretur illa particula de genere quã⸗ do:tũc eſſet ppaiũ Etiic modo reſpectu iſti us termini qñ:ſecũde intentionaliter capti· y⸗ ¶ Secũda.Quãdo nibil eſt conerartuze glte Intelle⸗ textus ſic intelligitur. boc complexũ termi⸗ ctus ſcðᷣe nus nõ babẽs alium terminum ſibi loicali⸗ ꝓpetatis ter contrariũ: ↄuenit terminis degenere qñ ⁊ boc modo exponende eſt pꝛopꝛium tertio maado reſpectu bui termini ſecunde intenti onaliter capti:vt cõmuniter dicit᷑. Sed rea⸗ liter nõ põt bene etponere quo ille terminꝰ qn pꝛime intentionaliter captus non poteſt eſſe ſubiectum vel pꝛedicatum ppoſitionis: cum ſit aduerbium vel nomen obliquum. 6 Intelle⸗ ctꝰ tertie ꝓppetatꝭ. Ad ratio nesin op poſitum. Dif. Abi. Diniſio. Tractatus Tertius. Tertia eſt qñ eſt in omni illo qð incipit eẽ in tꝑe.Iſte textꝰ ſic exponit᷑ logicaliter.ter⸗ mini de genere qñ poſſunt pᷣdicari cũ additi one alicuiꝰ recti.ſ.illiꝰ ꝑticipij exiſtẽs de qᷣlʒ termino ſupponente ꝓ re que incipit eſſe vt Soꝛtes exiſtẽs bodie.Soꝛtes fuit exiſtens beri pᷣdicãt᷑ cũ iſto ꝑticipio exiſtẽs ð illo ter mino ſoꝛtes:qͥ ſuppõit ꝓ re qͥ incipit eſſe. ¶ Lontra dicta pꝛimo ſic arguitur Genꝰ generaliſſimũ ðʒ vere ⁊ affirmatiue pᷣ dicari de inferioꝛibꝰ ↄtẽtis ſub eo:ſed qñ nõ pꝛedicatur vere ⁊ affirmatiue de aliqbus ter minis ſub eo contẽtis:g nõ eſt genus gene⸗ raliſſimũ. Minoꝛ pʒ:quia qñ eſt aduerbiũ vł aliquid eqͥualẽs ꝓpõni cũ ſuo caſuali.modo tale nõ põt eſſe pᷣdicatũ pꝛopoſitionis.¶ Se cũdo ſic.iſti termini bodie.beri ⁊c.nõ babẽt aliquẽ modũ pᷣdicãdi de pꝛimis ſubſtãtijs: non ſunt ſub aliquo pꝛedicamẽto:conſequen tia patet:qꝛ pꝛedicamenta diſtingunt᷑ penes modũ pꝛedicãdi de pꝛima ſubſtãtia. Añs pʒ qꝛ dicti termini ſunt obliqui ſiue equiualent obliqᷣs:vel ſunt aduerbia.¶Tertio ſic argui⸗ tur.in feſto martini eſt quoddã cõplexum.ꝗ non ponitur in pꝛedica.quando. ¶ Ad pᷣmũ ðꝛ licʒ quando per ſe ſumptũ nõ poſſit vere ⁊ affirmatiue pᷣdicari de ſuis inferioꝛibꝰ vt bene ↄcludit argumẽ⸗ tũ:tñ bene poteſt verelt affirmatiue pꝛedica ri cum additione illius participij exiſtens:pᷣ eſt non pꝛedicatur quãdo per ſe ſumptum.ſʒ ſumptũ cũ illo participio exiſtẽs.¶ Ad ſcdᷣm dicitur ꝙ licet illi termini ꝑ ſe ſumpti nõ ba beant modum pꝛedicandi de pꝛima ſuba:tisʒiʒ ſumpti cũ illo participio exiſtẽs bene habẽt modũ pꝛedicandi de pꝛima ſubſtantia. ¶ Ad tertiũ dicitur ꝙ licet hoc totuʒ in feſto mar⸗ tini ſit quoddam complexum: tamen ponit᷑ loco vnius incomplexi. Bi eſt circũſcpᷣtõ coꝛ Wpoꝛis locati a loci cir RdVANA&α cüſcriptione ꝓcedens NVAVyt in ecckia eſſe in fo⸗ q⸗ ro eſſe. Et diuidit vbi qð a ſimplici loco ꝓcedit vt eſt locꝰ quoddã eſt vbi ſimplex. ⁊ eſt illð piũctoꝝ.Et quoddã ẽ vbi cõpoſituʒ Puma ꝓ pꝛietas. Secũda. T eſt illud qð a loco cõpoſito ꝓcedit ¶ Pꝛopꝛietas vbi ſunt due. Pꝛĩa eſtꝙ vbi nibil eſt contrariuʒ. ¶ Se cunda eſt ꝙ vbi non ſuſcipit magis neq; minus:boc eſt ꝙ vbi non ſuſci⸗ pit intentionem ⁊ remiſſionem Circa hunc textum. ¶ Motandũ eſt pꝛimo q; auctoꝛ de termiat de octauo pᷣdicamẽto.ſ.de pᷣdicamẽ to vbi. Eñ ille terminꝰ vbi capit dupliciter. ¶ Ano mõ vt eſt terminꝰ pꝛime intentionis. ⁊h̊ mõ quadrupliciter.¶¶ Ino mõ qſitiue: vt cũ q̃ritur:vbi fuiſti.⁊ reſpõdet᷑ rome.¶ Alio mõ relatiue vt ↄſtituit ppõem bypotheticã localẽ non ſimpliciter dictã. vt ſoꝛtes currit vbiplato diſputat.i.ſoꝛtes currit ĩ aliqᷓ loco vbi plato diſputat. ¶ Tertio mõ capit᷑ vt eſt terminꝰ ſynonymꝰ cũ illo terĩo locꝰ⁊ fic capi tur qñ ðꝛ ꝙ ſoꝛtes eſt in vbi.i.in loco.Et illo tertio mõ ponitur in pᷣdicamento relationis ¶ Quarto mõ capit᷑ vt de materiali ſignifica to ſignificat locũ.⁊ de foꝛmali ſignificato cõ notat eũdẽ locũ ꝑ modũ diſtãtie vel indiſtã⸗ tie.⁊ illo mõ eſt genꝰ generaliſſimũ buü p̃di camẽti.O Alio mõ capit᷑ ſcde intẽtionaliter: ⁊ ſic ſignificat oẽs terminos qui ſunt in pꝛe qicamento vbi. ⁊ ſic eſt in pꝛedicamẽto ſigni ¶ Secundo notandũ eſt ꝙ gen⸗ ge neraliffimũ buiꝰ pꝛedicamẽti vbi:eſt ille ter minꝰvbi:quarto mõ captus:eo mõ quo inter adquerbia poſſunt reperiri genera:vel inter obliquos.Et ſpecies immediate ↄtente ſub illo genere generaliſſimo nõ ſunt nominate ſed ſi eſſent aliqui termini quoꝝ vnus figni⸗ ficaret oẽm locum per modũ diſtantie:⁊ aliꝰ ꝑ modũ indiſtãtie eſſent ſpecies immediate contente ſub illo genere generaliſſimo vbi. de gene⸗ raliſſimo queſitino buius p-⸗ dicamẽtil ¶Sed ꝓpꝛia queſitiua huius pꝛedicamenti ſunt iſti termini quo qua:vbi ⁊ vnde. ¶ MMotãdũ eſt tertio:q; vbi non ſignificaæ locũ ſed quoddã accidens quod relinquitur in re locata:ex boc ꝙ locꝰ: circũdat locatũ:⁊ locatũ circũdatur a loco.et illud accidens nec eſt locꝰ: nec eſt res locata: ſed eſt diſtinctũ ab ambobꝰ.⁊ ſi ipʒ eſſet.eẽt in locato ſicut in ſubiecto.Et iſtũ modũ dicẽ di inſequitur p.b.qͥ capit diffinitioneʒ ipᷣius vbi a Bilberto poꝛretano.⁊ tunc diffinitio p.h.debet ſic intelligi vbi eſt diſpoſñtio dere licta in re locata ex adiacentia loci circa rem ⁊ m iſtã diſpoſitionẽ aliqͥd dicitur eſſe in lo co.Et de iſto plura alia videbuntur in logica ¶ mNotãdũ eſt quarto: bic ↄſequẽ q̃dã dicũt Intelle⸗ ctus diffi? nitionis. Abi. . . Wapleef . . Nolſunteruunun iulſzfk lisſnin goſcbmil cöpleric ijrenriomlier capt/ nͤ Keakf erpomt lerosdegerbi noße tenci relremitticonm lermivosdegfe vbl. ſwbieciiilld ppꝛietatis puineintentonalter ¶Cöra dica i⸗ ef ifnuibn iccamen galfſni (Crco ſer Nonin ci fotenio loers. cianioftlatonisego⸗ Ugrinnr uurſumerdecrin Gcontnpeimi priant glns eſtinimmnch nckdenſunmzehemt, Neoſunröpfrfinu Dsconemnanu. yß . Aicgikiſeter mnitiſec l dr ir ien lſortes c odiſptat. (Tenmtii 5 v iillotgiogten . el . 79,,. „ W m Ais zn enmüſtin e Romficat ocsterminosiinn, mmemo vbi ſceſtinprtani N Ox „ 0 [Secundonotantüctog ſEnmmiz Nnr ese .A1 43* craliffimü bui predlcamen tntlt un vbi quanto mo rngenite verdia poffunt repeninigenarkn liqvos. Et ſpecles imnecint n .„ „Foenoraliſſiman ſenentmi genere generaliffimonoſunpur ſi eſſemt aliqui termin oer u⸗ „ „ Nſtanee ret oẽm locum per nodi ditmi wadu indiſtitie eſſen hents mn memte ſub illo genere genenlln, Ded ppꝛiaquefitiua bun; 5 AENEN. m ſſti tennini worrti. 1 % Noridieſtternocitin otadt 4 „ . NNN 5SWDG Aſed oodNRNRN, 1 mitur inte locaczethal⸗, 900 relmngunm . cickenth. „4e/ R* i in locxii: loi 4 ℳ WeELE 1 NMeage? ESNN. e, r etloe Meeelſte 7AE 9 ,6 5 1liig, bob unge N H Stiftoe, 1 „ 1² Momnmen 2 98 „ 10 Kb. — 4 . . 1Le, Eepõ du⸗ pler pᷣme ꝓpetatis intellect? ſcie ꝓpᷣe tatis. Ad roes in oppm̃. De pꝛedicamẽto poſitionis ter auctoꝛ ponit ꝓpᷣetates vbi:qrũ pꝛĩa põt ſic ecponi realr.hᷣ ↄplerũ res hñs aliã rẽ ſibi ↄꝛiã ↄuenit rebꝰ ſignificatꝭ ꝑ terĩos de gñe vbi.Et hoc mõ exponẽdo h̊ ↄplexũ ẽ ꝓpꝛiuzʒ ſcðo mõ reſpectu hui termini vbi pꝛie imẽ⸗ tionaliter capti.Et lʒ ille terminꝰ vbi ſolita rie ſumptꝰ nõ põt eſſe ſubiectũ reſpectu hu⸗ ius ꝓpꝛietatꝭ:tñ ſumptꝰ cũ illo ꝑticipio exi⸗ ſtẽs bñ põt eẽ ſubiectũ.¶ Logicalr ſic expo⸗ nit᷑.hoc ↄplexu terĩꝰ non bũs aliũ terĩm ſibi logicalr ↄꝛiuz. ↄuenit terĩs de gñe vbi.Et h mõ exponẽdo ſubiectũ illiꝰↄplexi eſt ille ter minꝰ vbi ſcde intẽcionalit᷑ captꝰ.¶ Iſte textꝰ Gbi nõ ſuſcipit magꝭ neq; minꝰ.ſic exponit logicatr termini de gñe vbi:nõ potẽtes pᷣdi⸗ cari cũ iſtis aduerbijs magꝭ ⁊ minꝰ: ↄueniñt teris de gñe vbi:dũmodo magis ⁊ minꝰ ſpã liter capiãtur.vt ſurſum nõ eſt magis vbi qᷓ deoꝛſum. nec vnum ſurſñ ẽ magis ſurſum qᷓ; aliud.lʒ ſit plus ſurſuz.Et boc mõ exponen⸗ do ſubᷣm illiꝰ cõplexi eſt ille terminꝰ vbi ſcðᷣe intentionaliter captꝰ:⁊ eſt ꝓpꝛiũ ſibi quarto mõ.¶ Realłr exponit᷑ ſic. Res ſignificata ꝑ terĩos de gñevbi nõ potẽs in ſua eſſentia in tendi vel remitti:conuenit rei ſignificate ꝑ terminos de gñe vbi.Et boc mõ exponendo ſubiectũ illiꝰ ꝓpꝛietatis eſt ille terminꝰ vbi pꝛime intentionaliter captus. ¶ Kõtra dicta pꝛio ſic arguit᷑. Abi eſt qſitiuũ buiꝰ pᷣdicamẽti.ergo nõ eſt genꝰ gñaliſſimũ.¶ Scðdo ſic af.vbi eſt terminꝰ ſy nonimꝰ cũ iſto terio locus.ſed locus eſt inpᷣ dicamẽto relationis:ergo ⁊ vbi.¶ Tertio ſic arguitur.ſurſum et deoꝛſum ↄtrariantur:er go contra pꝛimã ꝓpꝛietatẽ. Antecedẽs ptʒ t ¶ Pꝛima eſtiq poſitio non bʒ con trariũ. ¶ Secũda eſt:ꝙ poſitio nõ ſuſcipit mag neq; minꝰ.¶ Certia eſt ꝙ pꝛopꝛiũ eſt poſitioni ſubſtan⸗ tie pꝛoxime aſſiſtere. ¶ Lirca bunc textum. ¶ e Notãdũ ẽ pꝛĩo: bic auctoꝛ ↄñr deterĩat de pᷣdicamẽto ſitus.¶¶ Uñ ſitꝰ capit duplr. Unoꝰ pꝛĩe intentionaliter.Et hoc du pliciter. no mõ vt tm̃ valet ſicut locus: et illo mõ capit᷑ qñ ðꝛ:ꝙ res eſt in tali ſitu.i.in tali loco.et boc modo non capit᷑ in ꝓpoſito. Alio mõ capit᷑ vt de materiali ſignificato ſi⸗ gnificat locũ vel rẽ locatã:⁊ de foꝛmali figni cato ꝑtes rei locate ſic vel ſic br̃e ad locũ ve⸗ rũ:vel imaginariũ.Et boc mõ exponẽdo eſt genꝰ gñaliſſimũ hbuiꝰ pꝛedicamenti.¶ Alioꝰ capit᷑ ſcðo inteẽtionaliter.⁊ ſignificat omẽs terĩos buius pꝛedicament. ¶ Motanduʒ ẽ ſcðo:q iſte teriꝰ ſitꝰ vt ẽ genꝰ generaliſſimũ pòt ſic deſcribi. Si tus eſtres cui partes ſic ſe habẽt adinuiceʒ ⁊ ad locũ verũ vel imaginariũ.¶ Sed ſpẽs iĩ mediate ↄtente ſub illo gñe gñaliſſimo non ſunt ipoſite:ſed ſi eẽnt duo teri.quoꝝ vnꝰpu ta a.ĩpoꝛtaret ꝑtes alicuiꝰ rei fic ſe br̃e ad lo cũ veꝝ vel imaginariũ ab arte: aliꝰ puta b. Pꝛĩa pꝛo pꝛietas. Secũda. Tertia. Acceptio nes de ly Bitus. Degůalii ſimo ſpẽ⸗ bus ⁊ qſi⸗ tiuo buiꝰ pᷣdicamẽ⸗ ti. ipoꝛtaret partes rei ſic vł ſic habere ad locũ verũ vel imaginariũ a natura tales terĩ ineſ ſent ſpẽs ĩmediate contente ſub genere gña liſſimo buiꝰ pᷣdicamẽti.¶ Et queſitiuuʒ huiꝰ pᷣdicamẽti circũloqͥtur ꝑ hoc ↄplexũ quo mõ hoc eſt ſituatũ.⁊ cõcreta huiꝰ pᷣdicamẽti pᷣdi qʒ ſi aliquis eſt ſurſum reſpectu alicuius ille ⁊aãtur de pꝛima ſubſtãtia in boc quod ẽ ſitua nõ eſt deoꝛſi um reſpectu eiuſdẽ: ⁊ ſic ſurſuʒ ⁊ deoꝛſum nõ pñt ſimul pꝛedicari de eodẽ et ꝑ oſñis contrariantur. ¶ Agd pᷣmũ ðꝛ: lʒ ille terminꝰ vhi: pꝛio mõ captꝰ nõ ſit genò gñaliſſimũ: tñ q̃r⸗ tomõ captus bñ eſt genꝰ gñaliſſimuʒ.¶ Ad ſcðᷣm ðꝛ:q ſi capiat᷑ ille terinꝰ vbi tertio mõ ↄcedit᷑ totũ argumẽtũ:ſed ſi capiat᷑ q̃rto mõ negat᷑ maioꝛ. Ad tertiuzʒ ðꝛ ꝙ lʒ ſurſum et deoꝛſuz nõ pſit ſil pᷣdicari de eodez reſpectu eiuſdẽ.tñ reſpectu diuerſoꝝ bñ pñt pꝛedica⸗ ri ſiue verificari de eodem. Ntus:⁊ gñatiõis oꝛdina⸗ de alijs. ¶ Itẽ tres ſũt MWMHNppꝛzꝛietates poſitionis, — tanefe. . ¶ Notãdũ ẽ tertio: p.h.inſequẽs gilbertũ poꝛretanũ.diffinit ſit ſub noĩe põ nis. Et dʒ diffinitio ſic ĩtelligi. Poſitioẽ di⸗ ſpoſitio ſiue reſpectꝰ:ſᷣm qua vł quẽ aliq̃ res denoĩatur m ſuas ꝑtes ſic vel ſic ſe hr̃e ad locũ.Et ſic ᷣm intẽtionẽ pe.h.ſitꝰ nõ eẽt lo⸗ cus nec exñs in loco:ſʒ eẽt quoddã accidens diſtinctũ a loco:⁊ a re exñte in loco.⁊ de illo videbit᷑ in logica.¶ Inte textꝰ. Pꝛima ꝓpꝛie tas ſic exponit᷑:boc ↄplexũ terminꝰ nõ bñs aliũ terminũ ſibi ꝓpꝛie ↄꝛium: ↄuenit teris O ſitio eſt qdam ꝑtiũ ſi. de genere põnis.Et hoc mõ exponẽdo iſtð complexũ eſt ꝓpꝛiũ ſcðo modo reſpectu iſtiꝰ terĩ ſitus ſcðᷣe intẽtionaliter capti.Reali er exponit᷑ ſic:res nõ babẽs aliã rẽ ſibi ↄtrariã ↄuemit rei q̃ eſt fitus.Et hoc modo ex ponẽ⸗ do boc cõplexũ eſt ꝓpꝛium ſcdðᷣo mõ reſpectu G lij intellectꝰ diffi. po⸗ nis. plex pꝛie pꝓpetatis Lractatus TLertius. Expõ dn. iſtius termini ſitus pꝛĩe intentionatr capti. ſeðde ꝓpe ¶ Notãdũ eſt quarto: iſte textus tatis. Scðda pꝛopꝛietas eſt:põt dupliciter exponi. ¶ Enoꝰ realit᷑ ſic:boc cõplexũ res nõ potẽs intẽdi vel remitti gradualiter in ſua eẽntia cõuenit rei:q eſt ſtus.Et hoc mõ exponẽdo illud ↄplexũ:eſt ꝓpꝛiuʒ ſcdᷣo mõ reſpectu iſti us termini ſitus pꝛĩe intentionaliter capti. ¶ Alioꝰexponitur logicalit᷑.⁊ hoc ſic.h̊ com plexũ terinꝰ nõ potẽs pᷣdicari cũ iſtis aduer bijs magis vel minꝰ:cõuenit terĩs de pᷣdica⸗ mẽto ſitus.Et boc mõ exponẽdo illð ↄpletũ eſt pꝛopꝛiuʒ ſcdᷣo mõ reſpectu iſtius termini ſitꝰ ſcdᷣe intẽtionalit capti.¶ Iſte textꝰ.Ter⸗ tia eſt. ſic intelligit᷑ realiter. Hoc cõplexum res aſſiſtẽs rei qͥ eſt ſuba ↄuenit rei q̊ eſt ſitꝰ ⁊ boc mõ exponẽdo h̊ ↄplexũ eſt ꝓpꝛiũ ſcðᷣo modo reſpectu buiꝰ termini ſitus pꝛĩe inten tionaliter capti.¶ Logicaliter exponitur ſic boc ↄplexũ terminꝰ ſignificãs rem natã aſſi ſtere ſube ↄuenit terminis de gñe ſitus.⁊ B mõ exponẽdo hoc cõplexuʒ eſt ꝓpꝛium ſcðo modo reſpectu iſtius termini ſitus ſecunde intentionaliter capti. ¶ Cõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. Si⸗ Lus eſt idẽ ꝙ locꝰ:ſed locus eſt in pꝛedicamẽ to relationis:ergo ⁊ ſitꝰ.¶ Scðdo ſic af.ſede⸗ re ⁊ ſtare ſunt termini ↄꝛij ⁊ tñ ſunt in pᷣdica⸗ mento ſitus:ergo male ðꝛ ꝙ ſitus nõ babet DdDtrariuũ.¶Tertio ſic af. aſſiſtere ſubſtãtie cõ Agd rões nenit alijs a fitu. ergo male ðꝛ ꝙ eſt ſibi ma⸗ n oppm̃. ⁊ me pꝛopꝛium. ¶ Agd pꝛimũ ðꝛ ꝙ ſi capiat᷑ ſitus pᷣ me intẽtionał a ꝑimo mõ:ſic cõceditur t tũ argumẽtũ.ſʒ ſi capiat᷑ ſcðe intẽtionaliter et ſcdðᷣo mõ ſic negat᷑ maioꝛ.¶ Ad ſcðm ðꝛ:q; ſedere ⁊ ſtare ſunt teri Zꝛij: capiendo large terĩos Sꝛios.nõ tamẽ ſtricte capiẽdo terĩos motꝰ. ¶ Ad tertiù ðꝛ negando ↄnam: qꝛ iſte terminus matxime non eſt determinatio illi us termini pꝛopꝛium:ſed ẽ determĩatio illiꝰ termini ſubſtantie. . AAlbitus ẽ coꝛpoꝝ:et eo rũ qᷓ circa coꝛpꝰ ſũt ad⸗ liacẽtia vt tunicatũ eſſe: Erpõ du. tertie pꝛo pPꝛie tatis „ Diſfõ ba⸗ n. ę oꝛicatuz eẽ. ¶ Et ſunt Gecuda,. lttres ppꝛictates eius Teriia. ¶ L Pꝛia eſt:ꝙ babitus ſuſcipit ma⸗ gis ⁊ minꝰ:vt eques ẽ armatioꝛ pe⸗ dite. ¶ Secũda eſt q babitꝰ nõ ba bet cotrariũ. ¶ Lertia eſt:iꝙ bĩtus ſemper eſt in pluribus:ſcilicet in ba bente:et in babito. ¶ Circa bunc textum. ¶ MNotãdũ ẽ pꝛĩo. bic ↄñr auctoꝛ deter iat de pᷣdicamẽto bitus. Eñ iſte terĩ⸗ babitꝰ vt ad ꝓpoſituʒ ſufficit capitur duptr. ¶ Enoꝰ pꝛiĩe intẽtionaliter.⁊ tũc ſigt rẽ ba⸗ bitã ↄnotat eã ꝑ modũ oꝛnat vel deoꝛnatꝰ ¶ Alio mõ ſcðe intẽtionaH:⁊ tũc ſigẽt terĩos de pᷣdicamẽto bĩtus.⁊ ſic nõ eſt in iſto pꝛedi Acceptö nes de ly babitus. camento:ſed in pꝛedicamento ſigni. Nec eſt bic ad ꝓpoſitũ de babitu qͥ eſt qualitas poſt natiuitatẽ rei acquiſita. Nec in ꝓpoſito capi tur ꝑticipialiter: ſed nominaliter. ¶ Motãduʒ ẽ ſcðo: genus gñaliſ⸗ ſimũ huius pꝛedicamẽti eſt iſte terminꝰ ba⸗ bitus pꝛime intẽtionaliter captꝰreſpectu ab ſtractoꝛũ buiꝰ pᷣdicamẽti ⁊ bituatus ẽ genꝰ gñaliſſimũ inter concreta.⁊ boc noĩaliter ca piẽdo illũ terim.¶ Sed ſpẽs ĩmediate ↄten te ſub illo gñe gñaliſſimo ſi baberent noĩa ĩpoſita eẽnt duo terĩ:quoꝝ vnꝰ ſignificaret ꝑ modũ oꝛnatꝰ:⁊ ſic iſte teriꝰ a.⁊ alius ſigni⸗ ficaret ꝑ modũ deoꝛnatꝰ ſt ſic iſte termmus b.tunc a.⁊ b. eẽnt ſpẽs ĩmediate ↄtente ſub illo gñe gñaliſſimo habitus.Et queſitiuũ bu ius pꝛedicamẽti eſt iſtð ↄplexũ: quõ vel qua lit᷑ eſt h̊ hĩituatũ. Uñ.p.h.inſequẽs gilbertũ poꝛretanũ diffinit bĩtuʒ:q diffinitio ſic intel ligit᷑. Habitus ẽ quedã diſpoſitio ſiue rela⸗ tio cãta in re bñte.ex h̊ ꝙ res hĩta figurata ad figurã bñtis adiacet:⁊ applicat᷑ ei.Et ſᷣm iſtũ modũ dicẽdi iſte teriꝰ babitus ſigt vnũ accñs:qð nõ eſſet res bñs nec res hita figu rata ad figurã bñtis.vt tunicatio ſoꝛtis eẽt quoddã accñs erñs in ſoꝛte cauſata ex tuni⸗ ca induta qð remouexetur a ſoꝛte qñ ſuã tu⸗ nicã exueret. Et de ſe videbitur in logica ¶ 'Notãduʒ ẽ rtio:q; aliter habitꝰ põtidiffiniri. Habitus eſt res babita figura ta ad figurã hñtis:ſe bñs ꝑ modũ oꝛnatꝰvel deoꝛnatꝰ reſpectu bñtis.vt tunica:caputiuʒ ⁊c.¶ Iſte tertus. Pꝛĩa eſt Realiter ſic erpo⸗ nit᷑.hoc ↄplexũ res potẽs gradualiter intẽ⸗ di⁊ remitti ↄuenit rebꝰ qͥ ſunt habitus.Et hᷣ De gñalit ſimo: q̃ñi⸗ tiuo:⁊ ſpe ciebꝰ bu⸗ ius pᷣdica menti. Intellec. dif. habi⸗ tus. Expõ du. mõ exponendo tettus eſt falſus:cũ illud cõ⸗ pꝛime ꝓ⸗ plexũ nulli rei que eſt babitus ↄuenit.O Lo gicaliter exponit᷑ ſic.boc cõplerũ terminus potẽs pᷣdicari cum iſtis aduerbijs magis et minus large acceptio:cõnenit terminis de genere babitus.Et ſic exponẽdo boc cõple⸗ pꝛietatis ⸗ tunia non de dabit⸗ jites putailla res cſtila tunicl Et ſi domodoreſpectuilli enpli ſcde erponis⸗ nopotpcican de alig ſes jeſt uncat ile⸗ ¶Conrn dictap: Hesfonfianagterio⸗ fnechreninittei icätur iiſtaauerdi⸗ ſicoſeefndieti bichetluniz(Tenn luseſtinectanerd enernſcek aſton⸗ Gntecegengen,, igefedengl, bigteſein heeſcen NN . Anla terim. (Beqſpegintinn Dülo gne gfuliſſimo fbahetenn ka cent duo teri gwor ; ignin ornat:: ſe iſeteri 1 inin ρmodi deorna'ſfeiſe inn X a.1 b. eent ſes inedine nt ne gialifſuno baditns. ctcnitin edhcamẽti eſt iſt opleri giſtn öbituati. Gif binſegtesgini tamü diffinit bitnyi difintbiit Vꝛbitus ẽ quedi diſpoſti iuin t in re dite. er bchtesbiufn mri bitis adiacer plcktn wdu dicedi iſte ter dehins inin cd no eſſet res bis eeft u / 4 ibi tn icrioſetet Afigurä bütis. Ktunm ₰ – 0 IA. 3 uta qo remon . e1 N erucret. Erden o widebiem vl ctedeel. 8 „ I Mme 4 . „ odo , 6 uri büitis e bispnn Ach xpõ du ˖ 1 cõe ꝓpᷣe leretie ge totis. n Etpõ du. tertie p⸗ pꝛietatis De Poſtpꝛedicamentis kum eſt pꝛopꝛiũ ſecũdo mõ reſpectu iſtiꝰ ter mini habitus ſcðe intẽtionaliter capti. ¶ Notãdũ eſt quarto:q iſte textus Scða eſt:exponit᷑ ſic logicalr.hᷣ cõplerũ ter minꝰ nõ bũs aliũ terminũ logicatr Zꝛiũ ↄue nit teris de gñe habitꝰ.Et eſt ppꝛiũ ſcðo mõ reſpectu iſtiꝰ terĩ bit ſcðe intẽtionalłr capti ¶ Meali ſic erponit᷑:pᷣ complerũ res nõ bñs aliꝗ rẽ ſibi realr Zꝛiã ↄuenit rei q eſt babit? Et ſic exponẽdo boc cõplexũ eſt pꝓpꝛiuʒ ſcdðᷣo mõ reſpectu ly habitꝰ pꝛime intẽtionaliter capti.O Iſte textꝰ.Tertia eſt:ſic exponit᷑ rea liter.hoc cõplexũ res nõ potẽs dici babitus qn plures res ↄcurrant cõuenit rebꝰ qͥ ſunt babitus.⁊ ſic illud cõplexũ eſt pꝛopꝛiũ quar⸗ to modo reſpectu iſtiꝰ terĩ babitꝰ pꝛime intẽ Adratio nes in op . poſitum . tionaliter capti.¶Et logicalr exponit᷑ fic.G cõplexũ teriꝰ nõ potẽs pᷣdicari de pᷣma ſuba qn plures res ↄcurrant ↄueniũt terĩs de ge nere babitꝰ.⁊ ſic hᷣ cõplexuʒ eſt ppꝛium ſcdðo mõ reſpectu iſtiꝰ teri babitꝰ ſcðe intẽtionał capti.¶ Exẽplũ pᷣme expõnis:vt illa res q eſt tunica non ðꝛ babitꝰ qͥn ſint plures res oↄcur rẽtes:puta illa res qͥ eſt tunica:⁊ illa res cui⸗ eſt illa tunica. Et ſic ̊ cõplerũ eſt ꝓpꝛiũ ſecũ do modo reſpectu illius terĩ babituat?. ¶ Ex emplũ ſcðᷣe expõnis:vt ille terĩnꝰ tunicatus nõ põt pᷣdicari de aliqua pꝛima ſuba niſi illa res qͥ eſt tunica:⁊ ille qͥ bʒ tunicã indutã ſint ¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur Hes ſignificata ꝑ terios de gñe hĩtꝰ nõ intẽ dit᷑ neqʒ remittit᷑:g terĩ de gñe babitꝰ nõ pᷣ⸗ dicãtur cũ iſtꝭ aduerbijs mag ⁊ minꝰ.¶ Se⸗ cũdo ſic af.nibil eſt ĩ pluribꝰ:g male ðꝛ ꝙ ba bit? eſt pluriũ.O Tertio ſic af.iſte teriꝰ arma tus eſt in pꝛedicamẽto paſſionis:⁊ tñ ↄueni⸗ enter rñdet᷑ ad q̃ſtionẽ factã per boc queſiti uum qliter ſiue quõ eſt babituatũ:q male ðꝛ illud eſt queſitiuũ huis pꝛedicamenti. ¶ Ad pꝛimum ðꝛ cõcedendo añs ⁊ neaãdo ↄñam:q; textꝰ intelligit᷑ ꝙ pᷣdicant᷑ cũ iſtis aduerbijs magꝭ.⁊ min large captis: ⁊ nõ ſtricte captis.¶ Ad ſcm dicit᷑ ↄceſẽdo antecedens ⁊ negado ↄñam:qꝛ textꝰ nõ ĩtel ligit ſic ꝙ habit? eſt accidẽs exiſtẽs in pluri⸗ bus:ſed ſic intelligit᷑ ꝙ ad hoc ꝙ aliqͥd ſit ba bitꝰ:ſiue ad h ꝙ dicibilia hui⸗ pꝛedicent᷑ de pꝛima ſubſtãtia reqͥrũt plures conditiones. Ad tertiũ dicitur ꝙ, ſi capiat armatus participialiter:ſic cõceditur maioꝛ negatur minoꝛ.⁊ ſic venit ab iſto verbo ar⸗ uoꝛ ris. Si vero capiat᷑ noĩaliter vt ſigniti⸗ — pꝛedicamenti ein pꝛedicamentis babẽt ſe pᷣm cat arma ꝑ modũ oꝛnatꝰ vel deoꝛnatꝰ:ſic cõ⸗ Folio lij. cedit᷑ minoꝛ ⁊ negat᷑ maioꝛ.Sed ſi capiat᷑ in maioꝛi ꝑticipialr ⁊ ĩ mĩoꝛi noĩalr:tũc ↄcedit maioꝛ:⁊ ſil minoꝛ ⁊ negatur ↄña. Icitur aũt alterũ alteri oppõi q̃drupłr. ¶ Op poſitoꝝ em̃ qᷣã ſũt re⸗ latiue oppoſita vt pr ⁊ filiꝰ:duplũ ⁊ dimidiũ q̃ dã ſunt pᷣuatiue oppoſita:vt pᷣuatio ⁊ habitꝰ viſus ⁊ cecitas.auditus et ſurditas. Alia ſũt ↄtrarie oppoſita. vt albũ ⁊ nigrũ.Alia ſunt ↄtradicto rie oppoſita:vt ſedere nõ ſedere. ¶ Circa bunc tet᷑tum. 2 ¶ ſNotãdũ eſt pᷣmo ꝙ hic ĩcipit ter tia ꝑs tertij tractatꝰ ĩ qua auctoꝛ deterĩat d poſtpꝛedicamẽtis.¶ Eñ poſtpᷣdicamẽtũ eſt aliqd ab ariſto. traditũ: ᷣm ſe vel ſbi equiua lens:poſt noticiã veroꝝ pᷣdicamẽtoꝝ: imme diate valẽs ad cognitionẽ accidẽtalẽ pᷣdica⸗ mẽtoꝝ babẽdã. Dr notãter traditũ ab ari⸗ ſtotele ſ̃m ſe vel ſibi equalẽs ꝑꝑ poſtpᷣdica⸗ mẽta.p.h.q̃ ᷣm ſe non ſunt tradita ab ariſto. ſʒ ᷣm ſibi eqͥualẽs.¶ Dfr̃ notãter poſt noticiã veroꝝ pᷣdicamẽtoꝝ ĩmediate: ad excludẽdũ illa ꝗᷓ ſunt ab ariſto. tradita in alijs libꝛis. Df notater valens ⁊c: ꝓpter antepꝛedicamẽta: que valent ad cognoſcendũ p̃dicamẽta:nõ qᷓ d ꝓpꝛietates ſiue quo ad. cognitionẽ dentalem eoꝝ:ſed qᷓtum ad id quot ſunt. ¶ Scdo notãdũ eſt:q quodlʒ poſt pꝛedicamẽtũ valet ad cognitionẽ accidenta lẽ alicuiꝰ pᷣdicamenti.¶ DHppoſitio em̃ valet q; pꝛius dictũ eſt ꝙ terĩ vniꝰ pᷣdicamenti op ponũt᷑ ꝛie:mõ ad cognoſcẽdũ illas ꝓpꝛieta tes opotet cognoſcere oppõnẽ ⁊ diſtingue re ſpecies opponis. Et ad cognoſcẽdũ illam ꝓpꝛietatem relatinoꝝ:videlicet relatiua ſũt ſimul natura:opʒ diſtinguere modos ſimul⸗ tatis. ⁊ ſimul valet ad cognoſcendũ illã ꝓpe tatẽ relatiuoꝝ. Et qꝛ genera⁊ ſpẽs q̃ͥ ponũt᷑ npꝛedicamentis pꝛius ⁊ poſte⸗ rius.Et etiã dictũ eſt ꝙ ſubſtatia pꝛioꝛ eſt ac cidẽte:ideo ad hoc cognoſcẽdũ ponunt᷑ mo⸗ dqi pꝛioꝛis: ⁊ ſic pꝛiꝰ valet ad cognoſcẽdũ quõ ſe hñt gna ⁊ ſpẽs adinuicex.⁊ ſitr quõ ſe bñt yybnanti ⁊accidens ad ſeinuicem. ¶Et ad g liij Diuiſio oppoſit⸗ rum quid poꝶᷣ pꝛedimẽ⸗ tum geci⸗ Oſtenſis ſpecialis ad quid valent pqſtpꝛe/ dicamẽta Quinch ſunt poſt pꝛe dica⸗ menta Quid op poſitioꝛo gicalis Cractatus Tertius. cognoſcendũ ſettã pꝓpꝛietatẽ ſubſtãtie in q̃ ðꝛ ꝙ ſuba ſᷣm ſui mutationẽ ac.opoꝛtet diſti guere ſpẽs motus:⁊ ſic motꝰ valet ad cogno ſcendum ſextã pꝛopꝛietatem ſube. Sed poſt pꝛedicamẽtũ babere valet ad cognoſcenduʒ dꝛiam inter habitũ pꝛout ponitur in pꝛima ſpecie qualitatis:⁊ habituʒ vt eſt pꝛedicamẽ⸗ tum ſpeciale ab alijs diſtinctum. ¶ motãdũ ẽ tertio:q; qͥnq; ſunt pꝰ pꝛedicamẽta.ſ.oppõ.pꝛius:ſimul motꝰ ⁊ bf̃e qð dʒ ſic intelligi. Quinq; ſunt termini cões nõ coincidẽtes in ſignificãdo ſᷣm ſuas rões foꝛmales oĩa poſtpᷣdicamẽta mũdi ſignificã⸗ tes. Eñ nullꝰ illoꝝ qͥnq; terminoꝝ eſt poſtpᷣ⸗ dicamẽtũ:ſed ſignificata illoꝝ termioꝝ ſunt poſtpᷣdicamẽta:ſilr illud de q eſt verũ dicere ꝙ eſt oppoſttio:ſicut albuʒ ⁊ migrũ.ſiłr illud de quo eſt verũ dicere ꝙ eſt pꝛius. EUnde in pꝓpoſito non eſt ſermo de oppõne rerũ ſicut eſt oppoſitio que eſt inter albedinẽ nigredi nẽ:nec etiã de oppõne ꝓpoſitionũ: ſʒ hic eſt ad ꝓpoſitũ de oppõne termioꝝ.¶ Eſ oppo ſitio logicalis terminoꝝ põr ſic deſcribi.Op poſitio logicalis terminoꝝ eſt repugnantia taliquoꝝ terminoꝝ nõ potẽtiũ fimul ⁊ ſemel verificari de eodeʒ ſubiecto ſingulari ſingu lariter tento:vniuoce:a copulatiue:median⸗ te copula mere de ineſſe ⁊ de pñti reſpectu ceiuſdẽ in eodẽ genere cauſe: ſᷣm eũdẽ gra⸗ du ⁊ eãdẽ rõnẽ:vt pr̃ ⁊ filiꝰ:albũ ⁊ nigrũ.dĩr̃ notãter nõ potẽtiũ ſimul a⁊ ſemel ac.ad diffe rẽtiã terminoꝝ nõ oppoſitoꝝ.ſicut hõ ⁊ aĩal ¶ Dicit᷑ notãter de eodẽ ſubo ſingulari:quia termini oppoſitiibñ pñt verificari de eodem terĩo cõi bñti plura ſuppoſita. Silr poſſun: Hificari de eodẽ terĩo ſingulari equoce cap⸗ to:dicẽdo bõ ẽ aĩal:bõ ẽ niger.Silr ſoꝛtes ẽ albꝰ:ſoꝛtes eſt niger.capiẽdo illũ terminum ſoꝛtes eqͥuoce.O Dicit᷑ no.copulatiue:qꝛ ter mini oppoſiti bene pñt de eodẽ ſubiecto ſin gulari vniuoce capto vificari copulatim vel Diſiunctim. vt ðꝛ Soꝛtes eſt albꝰ? vel niger. Silr ſoꝛtes eſt albus ⁊ niger.O Dicitur notã cer mediãte copula ⁊c.q; oppoſita pñt vni ⁊ eidẽ ↄuenire mediãte copula apliata vel am pliatiua ⁊t fiłr mediãte copula de pꝛeterito.⁊ etiã de futurovt ſoꝛtes põt eẽ albus:⁊ ſoꝛtes põt eſſe niger.ſoꝛtes erit albꝰx ſoꝛtes erit ni ger. ¶ Dicit᷑ no.reſpectu eiuſdẽ:qꝛ aliqͥ term ni oppoſiti bñ ↄueniũt vnia eidẽ reſpectu di uerſoꝝ:vt pr̃ ⁊ filiꝰ.O Dicit᷑ no.in eodẽ gene⸗ re cauſe:qꝛ aliqͥ termini oppoſiti ↄueniũtvni X eidẽ reſpectueiuſdẽ in dinerſis gmibꝰ cãrũ vt aliqͥd eſt cauſa reſpectu alicuiꝰ in vno ge⸗ nere cauſe:⁊ eſt effectꝰ reſpectu eius in alio genere cauſe.ODicitur no.ſᷣm eũdẽ gradum qꝛ termini oppoſiti bene ↄueniũt vni ⁊ eidẽ ſm diuerſos gradus vt aliquid eſt albuʒ ſᷣm duos gradus ⁊ nigrum pᷣm ſex ¶ Motandum eſt quarto ꝙ tm̃ ſunt quattuoꝛ genera oppõnis logicalis termino rũ.ſ.oppoſitio relatiua:pꝛiuatiua:ↄtraria: et dictoꝛia:̊ eſt tm̃ ſũt quattuoꝛ termini ſcðe intẽtionis nõ coincidẽtes in ſignificãdo:ᷣm ſuas rõnes foꝛmales oẽs terios logicalr op⸗ poſitos ſignificãtes ꝑ qͥs ille terminus op⸗ poſitio diuidit᷑ diuinoe logicali tãqᷓ; ꝑſna ge nera ſubalterna:vt pʒ per ſufficientiã.qſſl,ãa·⸗ oẽs termini oppoſiti ſic ſe habẽt ꝙ vł ambo Suffici⸗ ſunt termini oppoſitiui vel vnus eſt poſitiuꝰ entia, ⁊ alter non Si pꝛimũ boc eſt dupliciter quia vel illi termini poſſunt verificari de eodẽ re ſpectu diuerſoꝝ lʒ nõ reſpectu eiuſdẽ ſic eſt oppoſitio relatina el nullo mõ poſſunt ve riticari de eodẽ ſimula ſemel:ſed bñ ſucceſſi ue.⁊ ſic eſt oppoſitio cõtraria. Si ſcõᷣm: hᷣ eſt dupliciter:qꝛ vel terminus negatiuus nihil poſitiue impoꝛtat: ſic eſt oppoſitio dicto⸗ ria. Nel terminꝰ negatiuꝰ poſitiue impoꝛtat aptitudinẽ ad actũ vel habitũ a fic eſt oppoſi tio pꝛiuatiua.⁊ de iſtis videbitur in logica. ¶ Coõtra dicta pꝛimo arguitur ſic. Oppoſitio eſt poſtpᷣdicamentũ:⁊ tñ nõ valet ad cognitionẽ pᷣdicamẽtoꝝ.ergo diffinitio ẽ inſufficiens.Minoꝛ pʒ qꝛ oppoſitio eſtt er minꝰ ſcðᷣe impõnis cuiꝰ cognitio nõ valet ad cognitionẽ pᷣdicamẽtoꝝ babẽdã.¶ Scðdo ſic arguitur:oppoſitio ↄtraria eſt.poſtpꝛedica⸗ mentũ:⁊ tñ non eſt aliquod illoꝝ quiq;:gꝗ̊ ma le dictum eſt ꝙ quinq; ſunt poſtpꝛedicamen ta.¶ Tertio ſic arguitur poſterius eſt vnum poſtpꝛedicamentm tamẽ nõ eſt aliqð illoꝝ quinq;:ergo diuiſio eſt inſufficiens Adratio ¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ diſtinguẽdo ma⸗ nes in op iorẽ:eo q iſte terminus oppoſitio poteſt ſup poſitum. ponere perſonaliter:a ſic ↄcedit᷑ maioꝛ ⁊ ne⸗ gatur minoꝛ vel poteſt ſuppõere ſimpliciter vel materialiter.⁊ ſic negatur maioꝛ ⁊ conce ditur minoꝛ.¶ Ad ſecũdũ dicitur concedẽdo Intelle⸗ ctus diut fionis op poſitoꝛũ. antecedens a negando conſequentiam:quia textus intelligitur ꝙ ſunt tantũ quinq; ter⸗ mini ac.ſtando in pꝛima diuiſione ⁊ non ſub⸗ diuidẽdo aliqðᷣ mẽbꝛoꝝ ¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ po ſterius enumeratur implicite per boc ꝙ en⸗ — — fd catione ſeapor Mu⸗ indtffinmn in diffintonenn eſenai incoͤtinet nouẽ maqueq; eſtin ſio diffintte ſubincalcltatis ſubiecti eb dec e caliditatio ⁊ ffig lag eſtnatenag inigne peronon nt ntſubſtänaleineoc tialegꝛcadtitindi ns eſſ eſt copr 1calchiſimmma. wwr ſua virun. (Lirabr ¶Palnorotui Pofia ſunt tenniniopn faareſpettine e in 83 MMentesmururaß Fffendern⸗ in ſtelle 1 lls dif. a⸗ girg⸗ e fus eſt oſees, terminipoſſunt rerftan RZjh dinerſon tznoͤreſpenneilteſi tio elatim Velnulonöſinn lde eode fimul: ſenelſet diſun eſt oppoſtio c nun Giſhrſ⸗ ter: veltenninus vegrine i eimport a:: ſc eſt oppoftio nn termin pegarin poſineinpent tine adacti velbabiti: ſtetepe mtina.1 deſtis vicebinrin ge⸗ tra dicta pꝛinogum . nio eſt poſtödicamentitmn on 4 .5 . „ „„NN eide tionẽ pdicnmetor e dfnit a eſte . ns. Wino: P: oppoſc⸗ ie e impoͦnis cui cgnt ei onẽ pdicamẽeto: wtln g anrd pofpretian irnr ofe i i nn eisdeſt tame pöet ann De Poſt pꝛedicamentis merat᷑ pꝛius ſed nõ enumerat᷑ explicite — Quid re⸗ ¶ Relatiue oppoſita dicunt᷑ quecũ latiue op q; ea ipſa que ſunt oppoſitoꝝ dicũ poſita. tur vł quomõlibet aliter ad eavt du taria genere poſita:maxime a ſe inuicem dDiuiſtaãt:⁊ eidẽ ſuſceptibili viciſſim in ſunt:a quo mutuo ſe expellunt: niſi alterũ inſit a natura vt albedo in cy gno:⁊ nigredo in coꝛuo. Caliditas aũt nõ eſt in igne vt accidẽs in ſub⸗ lecto:immo vt ſubſtãtiale in eo cuiꝰ eſt ſubſtantiale:ſicut ſunt q̃dã q̃ ca⸗ dũt in diffinitione alicuiꝰ nõ ſᷣm pᷣ⸗ dicationẽ:ſed potiꝰ vt pꝛincipiũ:vt punctꝰ in diffinitiõe linee:⁊ vnitas in diffinitione numeri.Et iſte modꝰ eſſendi in:cõtinet᷑ ſub quarto modo ſᷣm quẽ vnaqueq; pars diffinitiõis eſt in ſuo diffinito ⁊ ſic ignis nõ eſt ſubm caliditatis ſʒ materia ignis ẽ ſubiectũ eiꝰ:hec eĩ ſuſceptibilis eſt caliditatis ⁊ frigiditatis.vñ calidi tas eſt materia ignis vt in ſubiecto in igne vero non vt in ſubiecto: ſed vt ſubſtãtiale in eo cuius eſt ſubſtã tiale:qꝛ cadit in diffinitione eius. Jonis em̃ eſt coꝛpus ſubtiliſſimum ⁊ calidiſſimum.agẽs ſuꝑ aera ſcðᷣm totã ſuã virtutẽ. ¶ Circa bunc textum. ¶ Pꝛimo notãdũ eſt:ꝙ relatiue op ponita ſunt termini oppoſitiui impoꝛtantes res reſpectiue ſe hñtes ad le vel ad aliud nõ potentes naturalr ſimul ⁊ ſemel copulatiue vificari de eodẽ fingulari ſingulariter tẽto. Intelle⸗ ctus dif. rela.op. Folio liij. Dicitur notãter naturaliter quia ſupernatu raliter bene poſſunt vificari de eodem. Dici tur notanter ſimul ⁊ ſemel:qꝛ ſucceſſiue bene poſſunt verificari de eodẽ. Dicitur notanter copulatiue:quia poſſunt ſimul ⁊ ſemel verifi plũ ⁊ dimidiũ:diſciplinatum ⁊ diſci ficari de eodem copulatim ſiue diſiunctim:ſʒ dcõ⸗ plina.¶ Cõtraria ſunt q̃ ſub eodeʒ non copulatiue:vt ſoꝛtes eſt pater vel filius reſpectu eiuſdem Dicit᷑ notanter de eodem ſinglari ⁊c.qꝛ bene pñt verificari copulatiue de eodem termino communi vt dicendo bo⸗ mo eſt pater:⁊ bomo ẽ filius reſpectu eiuſdẽ Dicitur notanter ſingulariter ⁊ vniuoce ten to:qꝛ bene pꝛedicantur de eodem termĩo ſin gulari equiuoce tẽto:vt ſoꝛtes eſt pater ⁊ ſoꝛ tes eſt filius reſpectu eiuſdẽ capiendo ly ſoꝛ tesequoce.Dicitur notanter in gñie cauſe:qꝛ cauſa ⁊ cauſatum bene verificantur de eodẽ ĩ dinerſis generibus caule:vt patet de ſanita⸗ te ⁊ ambulatione poſt cenam. Dicitur notãt᷑ ſm eandem rationem:quia relatiue oppoſi⸗ ta bene poſſunt verificari de eodeʒx reſpectu eiuſdem ſᷣm diuerſas rationes:vt vniuocum ⁊ equiuocum.Dicitur notanter mediãte co⸗ pula ⁊c.qꝛ relatiue oppoſita mediãte copula ampliata vel ampliatiua bene poſſunt verifi cari de eodem reſpectu eiuſdem vt ſoꝛtes po teſt eſſe ſimilis platoni ⁊ diſſimilis ¶ Scðdo notanduʒ eſt ꝙ tri plex eſt cõtrarietas ſcilicet pꝛopoſitionũ:⁊ de illa vi ſum eſt in pꝛimo tractatu:nec de illa eſt h ad pꝛopoſitum. Secunda eſt contrarietas rerũ ⁊ illa eſt repugnantia duarum foꝛmarum nõ potentium ſimul eſſe in eodem ſubiecto ſed bñ ſucceſſiue:vt illa res que eſt caliditas cõ⸗ tfariatur illi rei q̃ eſt frigiditas. Et de iſta cõ trarietate non eſt hic ad pꝛopoſitum.Et pꝛi⸗ mo iſtoꝝ modoꝝ capitur iſte terminus ↄtra⸗ rietas ſecunde intentionaliter:⁊ ſecũdo mõ capitur pꝛime intentionaliter.Alia eſt con⸗ trarietas terminoꝝ:et eſt repugnãtia duoꝛũ terminoꝝ: de iſta eſt bic ad pꝛopoſitum. ¶ Motandũ eſt tertio ꝙ contrarie⸗ acceptio⸗ de tripli⸗ ci Zrieta. ⁊ vniuoce reſpectu eiuſdẽ in eodem genere tas terminoꝛum capitur tripliciter. ¶ Iuo⸗ nes zrie⸗ cauſe:⁊ ᷣm eandem rationẽ mediante copu modo communiſſime:⁊ ſic contrarietas ter⸗ tatis ter⸗ la non ampliatanec ampliatiua cũ hoc addi minoꝛum eſt repugnantia terminoꝛum duo minoꝛum to in qualibet parte pᷣſentis tempoꝛis.¶ Di rum ſiue illi fint ambo poſitiui:vel vnus poſi citur notanter termini:ad denotandũ ꝙ op tiuus ⁊ alter pꝛiuatiuus ⁊ hoc modo due dif⸗ poſitio relatiua eſt ſolũ inter res que ſunt ſi fetentie diuidentes aliquod genus dicũtur gna. Dicit᷑ no.poſitiui ad differentiam pꝛiua bene contrarie:⁊ ſic capitur quando dicitur tiue ⁊ ↄtradictoꝛie oppoſitoꝝ. Dicitur notã⸗ q; in vno quoq; genere eſt vna pꝛima contra ter impoꝛtãtes res ⁊c.ad dꝛĩaʒ oppoſitoꝝ q̃ rietas. Similiter termini diſparati:vt bo⸗ nõ ſunt in ᷣdicamẽto adaliqᷣd:puta. ioꝛuʒ mo ⁊ aſinus. Similiter babitus ⁊ pꝛiuatio: Tractatus Tertius ꝓyt viſus ⁊ cecitas dicuntur contrarij. Alioꝰ capitur contrarietas termmoꝛum communi ter:⁊ tunc contrarietas terminoꝛuʒ eſt repu gnantia duoꝛum terminoꝛum pofitiuoꝛum non potentium ſimła ſemel verificari de eo dem copulatiue:ſed ſucceſſiue:ſiue illi termi mi impoꝛtent ſoꝛmas contrarias ſiue non:et boc modo bicubitum ⁊ tricubitum bene con trariantur. Similiter iacere a ſtare Aliomõ quinq; cõ capitur contrarietas ſtricte:⁊ boc modo de⸗ ditiones bet capi in pꝛopoſito ↄtrarioꝝ Pꝛima. ¶ Motandũ eſt quarto:q ad boc q Secũda. Aliqui termini contrariantur contrarietate Tertia ſtricte dicta quinq; conditiones reqruntur. Quarta. Pꝛima eſt ꝙꝙ uli termini ſint concreti:ðfec Quinta. tu cuius albedo ⁊ nigredo non ſunt termini contrarij¶ Secunda eſt ꝙ ambo illi termini ſint termini poſitiui defectu cuius videns ⁊ cecus non ſunt termini contrarij.¶ Tertia ẽ ꝙ illi ter mini nõ poſſint vᷣificari de eodem ſinglari ſinglariter tento ⁊ vniuoce ſilł et ſe⸗ mel coplatiue mediante copłla mere de pñ̃ti cũ h̊ addito in qualibet ꝑte pñtis tẽpoꝛis de fectu cuius termini relatiui non ſunt contra rij vt pater ⁊ filius. Quarta eſt ꝙ illi termi ni poſſint ſucceſſine verificarifi de eodem ſinglari mediãte copla mere ð pꝛeſenti:niſi vnus illoꝝ ſignificet aliqͥd ↄueniẽs a natura illi fingulari defectu cuiꝰ termini diſparati ..nõ ſunt contrarij:vt bomo ⁊ afinus. Quin⸗ Dif. Zꝛie, ta eſt:ꝙ tales termini impoꝛtent foꝛmas ꝓ⸗ pꝛie ⁊ realiter contrarias.Deſectucuius iſti termini pedale ⁊ bipedale:a ſic de alijs non ſunt termini contrarij.Etx iſtis conditionipꝰ poteſt colligi diffinitio contrarioꝝ:que talis eſt. Termini contrarij ſunt termini poſitiui concreti ſub eodem genere poſiti non poten tes fimul ⁊ ſemel veriſicari de eodem ſingła ri ſingulariter ⁊ vniuoce tẽto copulatiue me diante copula non ampliata nec ampliatiua ſed bene ſucce ſſiue niſi vnus illoꝝ fignificet aliquid conuemensa natura illi ſingulari cõ notantes foꝛmas pꝛopꝛie ⁊ realiter contrari as Et ſic patet ꝙ contrarietas termuioꝝ ſtri cte dicta eſt repugnantia terminoꝛum con⸗ cretoꝛum ¶ Komra dicta pꝛimo ſic arguitur Zlla que ſimul ⁊ ſemel conuemire vni et eĩdẽ poſſunt non opponũtur:ſed relatiue oppoſi ta vni et eidem conuenire poſſunt:ergo non opponunt᷑. ¶ Secũdo ſic arguitur.ronale ⁊ irrõnale opponuntur contrarie:⁊ tomen dif finitio contrarioꝝ eis non ↄuenit:ergo dit⸗ finitio eſt inſufficiens.¶ Tertio ſic arguitur r enigreso contrariantur:⁊ tñ nõ poſ ſunt ſucceſſiue verificari de eodez:ergo dif⸗ finitio contrarioꝝ eſt inſufficiens. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ licet illa que vni ⁊ eidem conuenire poſſunt reſpectu eiuſdeʒ non opponantur:tamen illa que vni ⁊ eideʒ conueniunt reſpectu diuerſoꝛum bene oppo nuntur. ¶ Ad ſecundum dicitur: ꝙ licet rati⸗ onale ⁊ irrationale opponantur cotrarie:cõ⸗ trarietate communiſſime dicta:non tamẽ cõ trarietate pꝛopꝛie dicta.¶ Ad tertium dicit᷑ & licet albedo ⁊ nigredo contrariantur con⸗ trarietate rerum non tamen contrarietate terminoꝛum. ¶ Pꝛiuatiue oppoſita ſũt:q̃ bñt fi⸗ eri circa idem ſubiectum oꝛdine irre greſſibili:⁊ tꝑe determinato a natu⸗ ra.Oꝛdine irregreſſibili dico:qꝛ ab babitu in pꝛiuationẽ deuenire poſſi bile eſt: ſed non ecõuerſo. Impoſſibi le enim eſt a pꝛiuatione in habitũ re greſſum fieri.vt viſus ⁊ cecitas ba⸗ bent fieri circa oculum.A viſu autẽ deuenire in cecitatẽ poſſibile eſt ſed non econuerſo ſecundum naturam. ¶Circa bunc textum. ¶ Notãdum eſt pꝛimo:ꝙ bic conſe⸗ quenter auctoꝛ determinat de pꝛiuatiue op⸗ poſitis ¶ Eñ oppoſitio pꝛiuatiua capitur du pliciter. no modo large.a tunc ſolet ſic de ſcribi. Oppoſitio pꝛiuatiua eſt repugnantia duoꝛum terminoꝛum.non potentium ſimul ⁊ ſemel verificari de eodẽ mediante copula de pꝛeſenti nõ ampliata nec ampliatiua: ſed bene ſucceſſiue:quoꝛum vnus eſt poſitiuus: ⁊ alter pꝛiuatiuus includens negationem pᷣ⸗ uantem:cum illa particula in qualibet parte tempoꝛis pꝛeſentis.vt motus ⁊ quies:viſus ⁊ cecitas:⁊ hoc modo non capit.p.b.qñ diffi nit pꝛiuatine oppoſita.¶ Alio modo capitur ſtricte ⁊ boc modo capit.p.b.quãdo diffinit pꝛiuatiue oppoſita. ¶ Notãdũ eſt ſecundo:q; diffinitio pꝛiuatiue oppoſitoꝝ.p.b.debet ſic intelligi⸗ Pꝛiuatiue oppoſita ſunt termini verificabi. les de eodeʒ ſubiecto ſucceſſiue:quoꝝ vnus „ £ Ad ratio nes in op poſitum. Quid pꝛi uatiue op poſita. Acceptõ nes oppo nis pꝛiua tiue Intelle⸗ ctus dil. pꝛiuatius 9. ctpoliijmanin um entii nunn ſerglcal col ſhicee nzciggie ſant Oui tyi lie twher dfffnit ztwi⸗ ehrciltercgpte. ,umterminorum c. Cotidumeſt ctor determina deo (Boppoſitio die poßtiomu delu⸗ notractutumnecet bi⸗ ¶Alueſtterioumt⸗ ii(Ditennint otrach turteriniſebavetes LTitfnitus fbicorreſpe (Meitur notiter tuni Aicioppoftoninqn Tuneſttermimns infin teyninoriuiſunt con ſofunt ſurefſneperie lri ſignluntertemo⸗ mibcht⸗: ☛ Dꝛalne — e Geſſiblldicnge itu im pꝛuatone Neennege⸗ eſt ſed non ccouerſo Imo, um eſt prluatoneinhni fum fien. pt pifus tcecnns⸗ fien arca oculumn. A niage cmre in ccatate poſſbecktt ccomuerſo ſecundun mmunm (Ciraa bumctemn. lotädum eſt pꝛinog ene ter aucto: determinatdeptitetleg⸗ 8 (Büoppoſitio riunninchinn cr. Uno modo lrge tunſtaſn Dppoftiopꝛiuariui mne umtenmwo: u. hon enm . veritican de coce wetint N mylmn ecſenti von liata nec ee —— . . ecitcen⸗ De poſtpꝛedicamentis eſt poſitinꝰ ⁊ alter pᷣuatiuꝰ.⁊ vnꝰ illoꝝ ſemꝑ ↄuenit ſubiecto apto nato tꝑe determinato q natura oꝛdine irregreſſibili. Dicit᷑ notã⸗ ter terĩi:ad explicãdũ genus diffiniti.¶ Deĩ de ðꝛ de eodẽ ſubiecto verificabiles ſucceſſi ue:ad dr̃iam dictoꝛie bboſoz. ¶ Deinde ðꝛ ⁊ alter pꝛiuatiuꝰ:ad differentiã ↄꝛioꝛum ⁊ relatiue oppoſitoꝝ.¶ Deinde ðꝛ ⁊ vnus eoꝝ ⁊c.ad denotãdum ꝙ non opʒ ꝙ vnũ pꝛiuati ue oppoſitoꝝ quolibet tꝑe inſit ſiue ↄueniat ſuo ſubiecto ſed ſemper conuenit tẽpoꝛe de⸗ terminato a natura eo qꝙ licet catulus ante nonũ diẽ non videat:tñ non ðꝛ cecus:qꝛ non dũ peruenit ad tempus determinatũ a natu ra in quo poterit videre.¶ Dicitur notanter oꝛdine irregreſſibili:ad denotandum qꝙ na⸗ Qui terĩ odictoꝛi. dfa nega tionũ ne⸗ gat infi⸗ nitatis 2 pꝛinatis. turaliter non ſfit regreſſus a pꝛiuatiõe in ba bitum:ſaltezʒ in pꝛiuatiuis ſpecialiter captꝭ: vt poſtqᷓᷓ aliquis eſtcecus non põt naturali⸗ ter fieri videns.Et etiam illa particula poni tur ad dr̃ain contrarioꝝ ĩmediatoꝛum:qꝛ ex p eis põt fieri regreſſus. Ex iſtis poteſt faci⸗ liter baberi diffinitio oppoſitionis pꝛiuati⸗ ue ſpecialiter capte.ſ.ꝙ eſt repugnãtia duo⸗ rum terminoꝛum ⁊ac. ¶ Notãdum eſt tertio:qꝙ h̊ ↄñr au⸗ ctoꝛ determinat de oppoſitione dictoꝛia. ¶ Eñ oppoſitio ᷣdictoꝛia eſt dupler.ſ.pꝛo⸗ poſitionum ⁊ de illa determinatũ fuit in pꝛi ⸗ mo tractatu:nec eſt bic ad ꝓpoſituʒ de illa. Folio liij tẽ ⁊ negationẽ pꝛiuãtẽ:qꝛ negatio infinitãs. negat terminum ſimpłr:ita ꝙ rerminus infi nitãs nihil ſigt poſitiue. Sʒ negatio pꝛiuãs nõ negat terminũ ſimpliciter:quia terminuſ pꝛiuatiuꝰ ſignificat aliquid poſñitiue:⁊ nega⸗ tiue ſignificat babitum vt cecitas. ¶ Lontra dicta pᷣmo ſic arguitur. Motꝰ⁊ qes opponũt᷑ puatĩe:⁊ tñ pᷣt fieri re greſſus a qͥete ad motu: diffinitio nõ ↄuẽit oĩ ↄtẽto ſub diffinito.¶ Scðo ſic af: catulus añ nonũ diẽ nec eſt cecꝰ nec vidẽs:æ male ðꝛ in diffinitiõe ꝙ ſemꝑ vnũ pᷣuatiue oppoſito rũ ↄuẽit ſpᷣo.Tertõ ſic arꝛilla qͥ de vno ⁊ eodẽ v̈e ⁊ affirfatĩe pᷣdicãt᷑ ñ opponũt᷑ ſʒ õdictoꝛia oppoſita vᷣe ⁊ affir̃atie pᷣdicãt᷑ de eodẽ: vt di⸗ cẽdo hõ ẽ albꝰ bõ ñ ẽ albꝰ ꝗ contradictoꝛia nõ opponutur. ¶ Agd pᷣmũ ðꝛ ꝙ licet motus et qͥes opponãt᷑ puatiue:large capiẽdo pᷣuatiuã op onẽ nõ tñ ſtricte capiẽdo pꝛiuatinaʒ oppoſi tionẽ.¶ Ad ſcõᷣm ðꝛ ↄcedẽde añs ⁊ negando ↄñam: qꝛ addit ĩ diffinitiõe tꝑe determiato a nata.Ad tertiũ ðꝛ ꝙ lʒ dictoꝛia vᷣe ⁊ affir matiue pᷣdicẽt᷑ ð eodẽ terio cõi:nõ tñ ð eodẽ terĩo ſingłari ſingłariter ⁊ vniuoce tẽto cuʒ illa ꝑticła in qlibet ꝑte tpᷣis pñtis ¶ Alia eſt terĩoꝛum ⁊ de tali eſt bicad ꝓpoimr tũ.¶ Nñ termini ↄtradictoꝛie oppoſiti dicũ tur termini ſe babẽtes tanqᷓ; terminꝰ finitꝰ ⁊ infinitus ſibi coꝛreſpondẽs:vt bõ ⁊ nõ hõ. CDicitur notãter tanqᷓ; terminꝰ ac.ad dr̃iaʒ glioꝛũ oppoſitoꝝ in quibus nullus termino rum eſt terminus infinitus. Et aliqui iſtoꝛũ terminoꝛũ qui ſunt cont radictoꝛie oppoſiti poſſunt ſucceſſiueverificari de eodem ſingu lari ſingulariter tento ⁊ vniuoce: vt albũ et nõ albu.Et aliqni ſunt quinunqᷓ poſſunt de eodem verificari nec ſimul nec ſucceſſiue:vt ens ⁊ non ens:exiſtens ⁊ non exiſtens. citur pꝛioꝛ homĩe hñte viginti ãnos ¶ Secundo modo aliquidq dicitur p us a quo non conuertitur ſubſiſtẽdi conſequẽtia:vtvnum ẽ pꝛius duobꝰ duobus em̃ exñtibꝰ mox ↄñs ẽ vnuʒ eſſe:vt ſi duo ſũt vnũ eſt ⁊ nõ ecõuer ſo. ¶ Tertio modo ðꝛ pꝛiꝰ ſ̃m oꝛdi⸗ nẽ qͥndã:vt in diſciplinis pꝛincipia ¶ Quarto notãdũ eſt:q differẽtia pᷣoꝛa ſunt ↄcluſionibꝰ ⁊ ĩ grãmatica eſt inter negationẽ negantem ex vna parte littere ſũt pꝛioꝛes ſyllabis⁊ ĩ oꝛone infinitàtem ⁊ pꝛiuantẽ etx alia ꝑte: qꝛ nega- pꝛohemiũ ẽ pꝛiꝰ narratiõe tio negãs non ſolũ negat terminum cui ĩme diate pᷣponitur:ſʒ etiã negat terminũ mediã te ſequẽtem:ſi aliquis talis ſit:⁊ ſemꝑ negat copulã pꝛincipalẽ vel pncipalioꝛẽ ꝑtẽ copu⸗ le. Sʒ negatio infinitãs ⁊ ſimiliter pꝛiuans ſolũ ne gat terminũ cui ĩmediate adiũgũtur. res. ¶Quar to mõ dicitur pꝛius qð melius eſt et honoꝛabilius.Conſuerunt enim plu runi bomines bonoꝛablioꝛes ⁊ ma⸗ gis dilectos apud ſe dicere pꝛio⸗ Pꝛeter hos q̃ttuoꝛ mõs iaʒ Sed differẽtia eſt inter negationẽ infinitã dictos:eſt vnus alter modus poꝛis ad ratio⸗ nes in op poſitum. Möoipᷣul Pꝛim * Secũdꝰ Tertia Quartus 6 Cractatus Certius Eoꝛum que conuertuntur ſᷣm eſſẽdi cõſequẽtiã: ⁊ alteꝝ eſt quodãmõ cã alteriꝰ: ⁊ h mõ aliqd ðꝛ pꝛiꝰ altero natura vt hͥ res boĩeʒ currere ↄuer tit᷑ cũ iſta oꝛõne hõ currit.⁊ ſi boĩeʒ currere ſit veꝝ hͥ ẽ vᷣa bõ currit ⁊ e⸗ uerſo. Res aũt eſt cã vᷣitatis oꝛatio nis de ſe fctẽ ⁊ ñ eõ. Ab eo eĩ ꝙ res eſt vel non eſt oꝛatio dicit᷑ vᷣa vł fal ſa.ergo hec res bominem currere pᷣ oꝛ eſt bac oꝛatiõe:homo currit guctoꝛitꝭ. Wodi ſi · EJImul ðꝛ tribus modis Do — Z P 8 . . — , — — Ze ERCPꝛimo mõ dicũt ſi⸗ mul quoꝝ gñatio eſt in eodẽ tpᷣe: neutrũ ẽ pᷣꝰ AHneq; poſteri?: ⁊ dicũ tur ſimul tpᷣe vt duo gemelli Similit᷑ Secund⸗ ſubiectuʒ ⁊ ſua ꝓpᷣa paſſio ¶ Scðo mõ dñir ſił q cũq; ↄuertũt᷑.⁊ neutruʒ eſt cã alteriꝰ.ſicut q̃libet relatiua vt dupluʒ ⁊ dimidiũ pꝛ ⁊ filius.⁊ ſic de alijs. ¶ Tertio mõ dñr ſimul q̃ eq̃li ter cõdiuidũt aliqð genꝰ vt hõ equꝰ leo ⁊ ſic ð alijs q̃ ↄdiuidũt hoc genꝰ agĩal.Et ſilr differentie diuidẽtes ali quod genꝰ dũr ſił:vt rõnale ⁊ irrõna le ⁊ ſic de alijs. Iſti autẽ duo modi vltimi dicũtur ſimul nat᷑a Pꝛimꝰ au tẽ modus dicitur ſimul tpᷣe ¶ Circa bunc textum. ¶ Pꝛimo notandum eſt qh̊ ↄſequẽ ter auctoꝛ determinat de ſcðo poſtpꝛedica⸗ mento quodvalet ad cognoſcendũ quõ genꝰ Expoſitio ſpecies ⁊ indiuiduuʒ ſe babent ſicut pꝛius et textuals poſterius vt vʒ ad cognoſcẽdũ quõ ſbᷣa ẽ poꝛ de modis accñte ⁊ põit auctoꝛ qͥnq; modos ipſiꝰ pꝛiorꝭ Tertius pꝛioꝛis quoꝝ pꝛimus ſatis ptz in textu.¶ Iſte textus Scðo mõò aliqͥd ðꝛ eẽ pꝛiꝰ ſic itelligit᷑. Aliqͥd ⸗e„ rgtione cuius non valet ↄña ad aliud reſpec⸗ Quid cõ⸗ tu illius vbi eſt:eſt pꝛius eo Et ſcᷣm iſtũ mo ſequẽtia duʒ omne ſuperius eſt pꝛius ſuo inferioꝛi:vt ſubſiſtẽdi aĩalẽ pꝛiꝰqᷓ; bõ:q; bñ ſeqͥ t᷑ bõ eſt: & aĩal eſt et nõ ↄuertit᷑ aĩal ẽ.qꝗͥ bõ eſt¶ Eñ ↄna ſubſiſten di ĩ ꝓpoſito ẽ ↄna q̃ a ab añte deeſt ſcdðᷣo ad iacetie ad ↄñs deeſt ſcdo adiacẽte ſiue affir⸗ matĩe ſiue negatie.Et ↄñaʒ ſubſiſtendi ↄuer ti nõ ẽ alið:qꝙᷓ arguere a põne ↄñtis deeſt ſe⸗ cũdo adiacente ad põnẽ añtis deeſt ſcõo ad⸗ iacente eiuſdẽ ↄne.vt ſic arguendo bõ eſt: g rinbile eſt. et econuerſo.riſibile eſt: ergo bo⸗ mo eſt. = ¶ Motãdũ eſt ſecundo:q iſte textꝰ Tertio mõ ſic intelligitur. Illud qð in ali⸗ quo oꝛdine magis accedit ad pꝛimũ illiꝰ oꝛ⸗ dinis dicitur eſſe pꝛius ⁊ aliud poſteri: qð in eodẽ oꝛdine magis accedit ad vltimũ illi us oꝛdinis:vt littere boc modo ſunt pꝛioꝛes ſyllabis:⁊ ſyllabe dictionibꝰ.¶ Quarto mõa liquid dicitur ac.¶ AIſte textus ſic intelligit᷑ realiter:res que eſt nobilioꝛ ⁊ perfectioꝛ ðꝛ pꝛioꝛ alia re q eſt ignobilioꝛ. Exẽpla patent in textu.Et ſm iſt modũ ſubſtãtia eſt pꝛioꝛ accidente.¶ Logicalr intelligit᷑. Terminus ſignificãs rẽ magis diſtincte ſiune magis di⸗ ſcrete dicitur pꝛioꝛ illo que ſignificat illud ideʒ magis cõiter et minꝰ diſtincte vt ly bõ qᷓ ly animal.et ſic quodlibet inferius ẽ pꝛi⸗ ſuo ſuperioꝛi.¶ Pꝛeter hoc autem modos. Iſte textus ſic intelligit᷑ logicali.er. Quã do aliqua duo dicibilia ſic ſe babent q ab ip ſis cõuertit᷑ ↄña ſubſiſtendi:et tamẽ vnũ eſt ſimplicius ſiue abſolutum ſiue minus ↄnota tiuũ:⁊ aliud ↄnotatiuũ ſiue magis connota⸗ tiuũ:tunc abſolutũ ſiue minus connotatinũ eſt pꝛius natura qᷓ; cõnotiuũ ſiue magis ↄno tatiuũ:vt ly bomo ⁊ ly riſibile. Silr ly vłe ⁊ ly pꝛedicabile.Et illud etiam vult poꝛpbirꝰ in cõmunitatibꝰ et differeutijs pꝛedicabiliũ vbi dicit ꝙ ſpẽs pꝛius ẽ natura ꝓpꝛio.¶ Rea liter exponitur ſic: quando alique res ſic ſe babent ꝙ ſᷣm earũ noĩia cõuertitur conſequẽ tia ſubſiſtendi:⁊ vna res eſt canſa alteriꝰ tũc illa res que eſt cauſa alterius eſt pꝛioꝛ alia. Exemplũ:vt ſi pes ab eterno fuiſſet in ciue⸗ ribꝰ res:ab eterno fuiſſetveſtigiũ pedis ⁊ tñ pes eſt cauſa veſtigij.⁊ ſic eſſet pꝛioꝛ natura veſtigio.Aliud exẽplũ ponitur in tettu.ſed de hoc videbitusin logica. ¶ Notãdũ ẽ tertio:q h̊ ↄñ̃r auctoꝛ determĩat de tertio poſtpꝛedicamẽto.ſcʒ de ly Smul:quod valet ad cognoſcẽduʒ vnam pꝛopꝛietateʒ ipſius adaliquid. Et ponit tres modos ipſius ſimul.Quoꝛum pꝛimus debet ſic intelligi. Ille res ſunt ſunul temꝑoꝛe que ſunt:⁊ quarũ vna non fuit ante aliaʒ. vt ſunt ille res que ſimul generãtur. Et iſte modus ſimultatis opponit᷑ pꝛimo modo pꝛioꝛis.Et iſto mõ capiendo ſimul:capitur pꝛime intẽ⸗ tionalr. ¶ Scðo modo dicutur ſimul.Iſte te xtus ſic intelligit᷑. termiui iuter quos cõuer Expõ te/ xtualis. Etpõ tet tualis de modis ſi multatis tntd (Mmiitt ngs /f nife znatteop 1igmni mn laſe da tefa MMe Niiqnoſunt ſnongm Uikfinulmrurainitot⸗ anetorelatiois Eti ca ſco nöfimultu aliteri Coumn oicnpen NModaxiset n ue ſiblituc cigene wolen Nctüeſtſbtäruet aeen fraguitanneinset Nbotinend dzponi not (atoftarguik lacr⸗ iaſett lcn nöeſ n Kifteſdeſpeciexig i cenbigenonon ſun Peno:, (Pꝛeer bocautennte ſetettus ſeimellii be ſen e gklir VD1 N . n duo dicſbiliaſieſe babenthen duerrit n e e⸗ A. vernk ona ſubfſtenctetmne i⸗ ans fiue abſolntunſiveninene altn nararing aAlund onotatiuä fiuc nagſsennnen tuncablolutüfine minus conneen Ans nata orotiu fueneges . 6 Oches , myt ly bomoly riſftbile. Ole⸗ . dii . . Tahe cchcabile. Et illud erun wut ept⸗ munitatib er differenis utcht lcitq ſpes pꝛiuse mun grolt „qmamdoalcvefes N cxponitur ſic: quancoalneiui nt fm eani noiscobeniin id, „ .„ 1 „ 2°6ande er bfiſtenchi:: 0 Ale MN bfſtendi: martscktn n . terins eID.. W. cs ye eſt auſ alenwc 4 . „Heterne I Am. nplirxt ſipes abereno in ſesdeen S R ℳ * zſccſeagian cſ auſa Venmgn.. iatetrr,4 , Aluuderepli poninm nn 1 gio. Alinde a cidebitmoin lo; NB zante ernoq , 1 e 140 cogheſcc 4 N Eepoſitõ textualis Ad ratio nes in op poſitum De Poſtpꝛedicamentis Folio titur ↄña ſubſiſtẽde:quoꝝ vnus nõ impoꝛtat ad eſſe. ¶ Coꝛruptio ẽ ꝓgreſſio ab cãm rei ſignificate ꝑ alteꝝ nec vnꝰ eſt minꝰ eſſe nõ ad nõ eſſe. ¶ Argumentatio Zuorurlusaloero i onerded ler vanli eſt pꝛe exñtis qᷓ;-titatis maioꝛamẽtũ imidiũ. na bñ . Nſentnete orſ) et. eer Cenenio dinidtum eſt: duri eſt. Et ninurto eſt p int ytit m null⸗ illon termioꝝ impoꝛtat caz rei ſignifi⸗ aſnetiũ. Alteratio eſt mutatio a co⸗ cate per alia. Et iſte modꝰ ſimultatꝭ qad pꝛi- traria qualitate in ↄꝛiã qualitatem mã partẽ opponit᷑ ſco mõ pꝛioꝛis:⁊ quo ad vel in mediaʒ:vt cum aliquid permu ſecũdã eiꝰ partẽ opponit᷑ qnto mõ pꝛioꝛis. tatur ab albedine in nigredinem: vel ¶ otandũ eſt quarto ꝙ capiendo in medios coloꝛes.¶ Votus ſecũ ſcdo mõ fimul:nõ oĩa relatiua ſunt ſimul na dũ locũ eſt mutatio de vno loco ĩ al⸗ tura. vt cã ⁊ effectꝰ ſii pr̃ ⁊ filiꝰ nõ dicũt᷑ iſto terum. ¶ Motus autem iᷣm locuʒ mõ ſimul tʒtñ cõiter dicat᷑ oĩa relatiua ſũt ſex ſpẽs ſũt ſiue differẽtie. ſ. ante re ſimul iſto ſecundo modo.hoc tñ nõ eſt verũ: tro:ſurſum:deoꝛſum:dextroꝛſuʒ:⁊ ſi ſed aliqua relatiua bene ſũt hoc mõ fimul na X tura.¶ Tertio modo dicunt᷑ ſimul. Iſte tertꝰ leſhtelil Sd omnes autem bas ꝑ⸗ ſic intelligitur. Termini non ſunt ſynonimi eque pᷣmo ⁊ ĩmediate aliqð genꝰ diuidentes ¶Abere dicit᷑ mult? mo ſiue eque pꝛimo ſub aliquo gne otenti dicũt A dis. CPꝛimo modo ſimul eſſe natura diuiſionis.¶ Et ſic pʒ ꝙ ali dduiicitur aliquis babe⸗ qua eſſe ſimul natura in pꝛopoſito:eſt aliqua fre aliquã qualit atem: eſſe ĩmediate ↄtẽta ſub aliquo genere:vel ſu gua q * ioꝛi q̃ nõ ſunt ſynonyma.pʒ etiã ꝙaliter ca E — VOILIPiIn n dir ſimul natura in iſto tertio mõ q; in pꝛedi tẽ. ¶ Scðo mõ ðꝛ bꝛe ititatẽ et ma camẽto relatiõis. Etiã capit᷑ fimul natura in gnitudinẽ:vt bicubitum tricubitum ſcðo mõ ſimultatꝭ aliter qᷓ; in tertio mõ ¶ ‚ ertio mõ dicitur habere ea que ¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur irca coꝛpus ſunt adiacentia: vt ve⸗ Aliqð accñs eſt pꝛiꝰ ſoꝛte qͥ eſt ſubſtantia: q⸗ e E eU ei ſubſtatia ẽ accidente poſterioꝛ.⁊ ꝑ ↄñs male . manu qnuluʒ. ⁊ bitꝰ iſto ttio modo dicru eſt e ſublt atia eſt acciqẽte Hoꝛ. Scdo ſumptus eſt vnũ de decẽ pᷣdicamen ſic arguit᷑:omne pꝛius eſt pꝛius oꝛdine:pꝛi tis ⁊ diffinitur ſic. Habitꝰ ẽ coꝛpoꝝ us oꝛdine nõ dʒ poni modꝰ diſtinctꝰ ab alijs ⁊ eoꝛum que circa coꝛpus ſunt adia Tertio ſic arguit᷑:illa que ſic ſe bñt ¶ vnũ Etia:vt eſt armatio vł caligatio Et aliqũñ eſt ⁊ aliqñ nõ eſt nõ ſunt fimul natura: ſed ſic eſt de ſpeciebus aliquod genus diui⸗ dentibus:ergo non ſunt ſimul natura. ¶ Ad pꝛimũ diciturqꝙ lʒ accidens ſimiliter fingantur nomia in alijs ʒ adiacentiã illã.hec em̃ dñr hꝛeuilla vero baberi.¶ Quarto modo dicit ſit pꝛins pᷣmo mõ qᷓ iſta ſupſtantia puta ſoꝛ⸗ Bapen ndearn gotttaruen nbe tes nõ tñ quarto mõ pꝛioꝛis.O Ad ſcðʒ dicit᷑ ſi . tinẽs cõtentum: vt lacẽ ꝙ licet illud quod eſt pꝛius alio ſit pꝛius eo Te nicut con ines coten um: vt lagea aliquo oꝛdine: non tñ oꝛdine generationis. vinũ aut modiꝰgrana tritici ¶ Sex ¶Ag tertiũ dicitur ꝙ lʒ due ſpecies ↄtente to modo dicitur bꝛe poſſeſſioneʒ:vt ſub aliquo genere nõ ſint ſimul ſemꝑ ineffe e domum aut agrum. ¶ Septimo mõ tñ ſunt ſimul natura diuiſiõis:boc eſt vna nõ dicitur habere vxoꝛem ⁊ de boc mõ põt diuidere genus qnetiã alia diuidat dicit ariſtoteles: iſte modus ẽ ali otꝰ ſex ſt᷑ ſpẽs.ſ.gñatio eniſſimus pꝛopter hoc ꝙ vir babẽs coꝛruptio:argumẽtatõ vxoꝛem etiam babetur ab ea. UVincu dĩnutio:alteratio: ⁊ ſm lum enim matrimonij indiſſolubilit locuʒ mutatio. Benera ligat vtrũqʒ. Et diẽ ꝗꝙ foꝛte alij mõi Wtio eſt ꝓgreſſio a nõ eẽ apparebũt in eo quod ẽ bꝛe:ſʒ qͥ ↄſu ly. Argumẽ⸗ tatio Diminu⸗ tio. Alteratio Motus localis 2 ſpecies e⸗ iuſdem Mogdi ba bẽ pꝛimus modus vt diſciplinã aut vᷣtu Secund Tertius ſtimẽtũ ⁊ tunicã Aut circa mẽbꝛa vt Diffinitio babitus Quartus. Quintus. Settus Septimꝰ . Tractatus Tertius „ — ,.,— ReeN euerut dici pene oẽs enumerati ſũt onẽ ⁊ dʒ diffinitio ei ſic intelligi.Alteratio fiſii ¶ LCirca bũc tertum. eſ muatio facta in aliquo ſubo ꝓpter quaʒ Intel. Gnkien inuf donor hẽ ter auctoꝛ detreminat de quarto poſtpꝛedica verificabatu veraen “ itatis, qui pꝛius rationis. aprinmn d⸗ us. mẽto.ſ.de motu:qð vz ad cognoſcẽdũ ſettax Nur vr caleſgetio, 6 vwiunſtpe⸗ pꝛopaietatẽ ſube. Et etiam valet ad cognoſcẽ ¶ Notãdũ ẽ tertio: diffinitio mo Imel. 11 di Eine i fetou dũ actionẽ ſucceſſiuã ⁊ paſſionẽ ſucteſſiuaʒ: tus pᷣm locũ ſic intelligit. Motꝰ bᷣm locũ eſt dif. motꝰ? pyn toleln ohß ex ꝗois actio ſucceſſiua ẽ mot⁊ ſiᷣ oĩs paſ mutatio facta in aliquo ſubiecto ppter quã localis fiernhi gfnedi ſio ſucceſſiua eſt motꝰ Eñ motꝰſet ſũt ſpẽs h̊ de illo ſubiecto incipit de nouoverificari ali eſn ifnein Intellec⸗ eſt ſex ſunt termĩ nõ conincidentes in ſigni- quis terminꝰ de pᷣdicamento vbi:impoꝛtans linn ſii gla ffi⸗ ficãdo ſᷣm ſuas rõnes foꝛmales oẽs motus gliũ locũ ab illo loco qͥ impoꝛtat᷑ ꝑ terminuʒ ltmn Coiil⸗ tus dii a mutatiões mũdi ſigũtes ꝑ qs iſte terminꝰ q pꝛius verificabatur de eodem ſubiecto nulp ſi hi⸗ nitionis · mot? diuidit᷑ diuiſione logicali.¶ Gñatio eſt ¶ Motus aut bᷣm locũ ſer . . oneien e tisis diuiſione logica atio eſt aũt ſᷣm locũ ſet᷑ ſunt ſpẽs.Iſte tex perecötinetu gnatiois· ⁊c. ic auc.diffinit gnationẽ. Et dʒ diffinitõ tus ſic intellgitur. Ser ſunt teri cões nõ co⸗ e et an ſic inrelligi Gñatio eſt mutatio facta in aliq incidẽtes in ſignificãdo ᷣm ſuas rõnes foꝛ⸗ inboe fnmnn l ſubiecto pꝛopter quam aliquis terminusg de males oẽs motꝰ logicales mũdi ſintes:per Suhmnauit pꝛedicamento ſubſtantie ſiue eſſe incipit ve qs iſte terminꝰ motꝰ localis diuidit᷑ diuiſio⸗ Picctalzi. iſ rificari de aliquo ſubiecto de quo pꝛius non ne logicali.Et iſti termini patent in textu. z Oerikpmuͤm verificabatur vt generatio ſoꝛtis eſt mutato Cõſequẽter auctoꝛ determinat de vltimo Dde mois nenigrit h Intellec⸗ facta ſin materia ſoꝛtis:pꝛopter. quam iſte ter poſtp̃dicamẽto.ſ.de br̃e:ponẽdo multos mo fe 2059 Peinat, erinccdemult in cuſ diffini minꝰ homo vel animal.ſiue eſſe incipit veri dos ipᷣius bre:qͥ valẽt ad cognoſcenduʒ quõ è Retto gonenn i ſgöclametonn. tionis coꝛ ficari de ſoꝛte:⁊tñ non verificabatur de eo. babit eſt vnũ pꝛedicamẽtũ: ⁊ eſt ſpẽs quali⸗ Ne ad pie f, anlnenttſunt abari ruptiõis. Coꝛruptio eſt ac. Hic auctoꝛ diffinit coꝛrup⸗ tatis.¶ Iñ pꝛimꝰ modus bfe ſatis patet in dicameta ſoralignifuntten tionẽ. ⁊ intelligitur diffinitio ſic.Coꝛruptio textu:⁊ reponitur in pᷣdicamento qualitatis Atgitiltresabſoln eſt mutatio facta in aliquo ſubiecto: pꝛopter q; idẽ eſt br̃e qualitatẽ ⁊ eſſe quale.Et ſcdᷣus e ziunreson⸗ quam aliquis termin de pꝛedicamento ſub⸗ modus etiam ſatis patet in textu: :2 ponitur . &⅞ auntente ſtantie: fiue eſſe deſinit verificari de aliquo in pꝛedicameuto quantitatis:quia idem eſt Git⸗ neſn “ dke ſubiecto ð quo pꝛius veriſicabatur: vt coꝛru babere qᷓtitatem ⁊ eſſe quantum hoſmteſe ndeoces —. . . . * otatud K. ptio ſoꝛtis eſt mutatio facta in ſoꝛte pꝛopter 12 eſet nocrini e feni quam iſte terminus homo vel animal ⁊ ſiimi- ¶ Notãdũ ẽ quarto:qꝙ auctoꝛ ponit lman eiſ hllun liter eſſe deſinunt verificari de ſoꝛtea tñ an⸗ tertiũ modũ ipſiꝰ babere q ſatis pʒ in textu teids enis l te coꝛruptionem verificabantur de foꝛte. ⁊ H mõ bfe eſt vnũ pᷣdicamẽtũ ab alijs diſtin⸗ meſztteniſtzſtin . „ ctũ:vtputa pᷣdicamẽtũ babitꝰ.Quartꝰ modꝰ „ Eeponinmmödiamen llec⸗ ¶ Motandũ eſt ſecũdo ꝙ auctoꝛ di babere reducitur ad pꝛedicamentũ adaliqd Uenig Neezöfuntpluniciut Intellec⸗ cens.augmentatio eſt ac.diffinit augmentꝗ quia illo modo babere inpoꝛtat babitudinẽ . ccoſcititeritennen⸗ tus diffi. tionẽ:. intelligitur ſic diffinitio.¶ Augmen totius ad ꝑtẽ.modũ totum ⁊ pars ſunt in pᷣ⸗ eriponidilesin augmẽeta/ tatio ẽ mutatio facta in aliq ſubo pꝛopt᷑ quã dicamẽto adaliquid.¶ Quintus modus bfe ſunnopommn tionis, ð illo ſubo ĩcipit verificari ð nouo termĩꝰ ð etiã reducitur ad pᷣdicamentũ adaliquid: qꝛ Sic tö eeii nie gñe qtitatꝭ impoꝛtãs q;titatem maioꝛem qᷓ; hoc modo hfe dicit babitudinẽ loci ad loca⸗ nint nüͤfezoneri⸗ whrein erat qᷓtitas impoꝛtata ꝑ terminũ de gñe qti tũ modo locꝰ ⁊ locatũ ſunt in pᷣdicamẽto ad⸗ lrmetie mindten tatis:qͥ pᷣus de illo ſubiecto verificabat᷑ Et ca aliqͥd.¶ Sextꝰ moeus reducitur ad pꝛedica keiſcite netacy den pithic augmẽtatio large:vt ſub ſe cõpᷣbẽdit mẽtũ actionis:qꝛ babere poſſeſſionẽ eſt poſ nt endieni rare factionẽ ⁊ augmentationẽ ꝓpᷣe dictam ſidere aliquid:vel babere aliquid in libito Neann ſeponit Intellec⸗ ODiminutio eſt ac. Hic auctoꝛ diffinit dimi⸗ volũtatꝭ ſiue diſpoſitione volũtaria.¶ Sep⸗ kimne wigfalſin. lec; nutionem intelligitur ſic.Diminutio ẽ mu timus modus reducitur ad pꝛedicamẽtũ ad torisfutt o Nin tus dif. di tatio facta in aliquo ſubiecto ꝓpter quã ð il⸗ aliquid: qꝛ babere vroꝛẽ pꝛeſuppõit eſſe vi⸗ –☛ ſiogubes minutẽis lo ſubiecto incipit verificari aliqs terminus rum modo vir ⁊ vxoꝛ vt ſunt nomina vↄiugiʒ ühen iaf Lnchin 4. ð̊ pꝛedicamento qꝙᷓ̃titatis:impoꝛtans qᷓtita⸗ tẽ mĩoꝛẽ i erat qiᷓtitas ĩpeꝛtata ꝑtermĩʒ de gñe quãtitatꝭ qpᷣꝰ vificabat᷑ ð aliq ſubiecto. 1 A e e grigeſta ſunt in pꝛedicamẽto adaliquid. beſtlch ¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur . 4 hon, Jen nz Et capitur diminutio large vt ſub ſe cõpᷣben MKarefactioſ cõdenſatio ſunt motus:⁊ tamẽ leigereeſſoen an dit diminutionẽ ꝓpᷣe dictã ⁊ ↄ”denſationem nõ enumerãt᷑ bic:g ſunt plures ſpecies mo⸗ raniitni „Ndr ¶Aiteratio ẽ. ꝛc. Nicauctoꝛ diffinit alterati tus q̃ ſex. ¶ Secudo ſic arguit alteratio eſt W – abfe Pomitur in cicmemoqulin die qualitate eſſeqnale brſin tum ſatispatet intertnt nin meuto quamtitatis:qui idend titatem cſſequantun. iduc quartoc nompet i iyf babereq ſuiopinlen teſt mmü pdicameti peiedii⸗ u dicamẽtu babit Qun mn dncitur ad pedicimeni i moco dabefe mparmn kil prẽ modu totun: Me inl i, dilianid⸗ Quinmenocustt o adalignid.(ummen c Gödianeni alinn di bitudine locſalſ obie dictt babitnalne e 5 „ eme nnpcicnmen — 4 Sent woers R diemlet adcngneſterttzgi „m echcaneti eſt esti n rim mocusbfeſnnsgini“ De poſtpꝛedicamentis gũatio:ergo nõ ſunt ſpẽs diſtincte.O Tertio ſic ar.tyꝛãnoꝝ dicitur habere ciuitatem ⁊ tñ non bʒ eò ſm aliquẽ iſtoꝝ modoꝝ:ergo mo⸗ di babere ſunt inſufficienter aſſignati. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ rare factio ⁊ con dẽſatio ↄtinẽtur ſub argumẽtatõe ⁊ diminu tione tanqᷓ; inferioꝛa.¶ Ad ſcõᷣʒ ðꝛ ↄcedẽdo añs ⁊ negado ↄñaʒ:qꝛ ſpẽs diſtincte qͥ babẽt diuerſas rõnes ſiue diffinitiões bñ pñt ean⸗ dẽ rem ſignificare:⁊ de ſe inuicẽ verificari. QAg tertiũ ðꝛ ꝙ bic auctoꝛ non poſſuit oẽs modos hfe ſed ſolũ illos qͥ valent ad cogni⸗ tionẽ pᷣdicamentoꝝ bñdam. el põt dici ꝙ Pꝛia ar⸗ gumenta tio, Secũda. Tertia. Scda rõ pncipał. iſte modꝰ hẽre cõtinetur ſub ſexto modo.Et in hoc finitur tertius tractatus. ¶ Seqtur Queſtio per Magiſtrũ Thomaʒ Bꝛicot addita. ⸗ ¶ Querit᷑ vtrũ ſint tm̃ decẽ pᷣdica⸗ mẽta.Et arguit᷑ ꝙ nõ.¶ Tũ pꝛlo:q; ens pᷣdi⸗ catur in qͥd de multꝭ ĩmo oibꝰ entibꝰ. ergo ẽ in aliq pᷣdicamẽto:⁊ nõ in aliq illoꝝ deceʒ q enumerata ſunt ab ariſtotele.igitur.¶ Tum ſcðᷣo:qꝛ aliqui ſunt termini de gñe qualitatꝭ qͥ ſigũt qᷓlitates abſolute: vt albedo nigredo ⁊ alij ſigñt q̃litates ↄnotatiue:vt terĩ de pꝛi ma:ſecũda:⁊ quarta ſpẽbus. Sed illi terĩ nõ poſſunt eſſe ſub eodẽ gñe:q; vel tale genus eſſet ↄnotatiuũ:⁊ ſic nõ eſſet genꝰ ad terĩos abſolutos:vłeẽt abſolutũ:⁊ ſic nõ eſſet genꝰ ad terios ↄnotatiuos.¶ Tũ tertio qꝛ iſti terĩ intẽſuʒ ⁊ remiſſuʒ ſubſtãtiale eẽntiale ⁊ rea le ponũtur in pᷣdicamentꝭ: ⁊ nõ in aliq iſtoꝝ decez: g ſunt plura gñaliſſima qᷓ; decẽ. ¶ Se cũdo ſic:iſti terĩ cenare pꝛãdere ſunt terĩ in⸗ cõplexi ponibiles in aliquo pᷣdicamẽto ſeoꝛ ſum ⁊ nõ ponuntur in aliquo iſtoꝝ decẽ qꝛ q̃ rõne ponerẽtur in pꝛedicamẽto actionis ea⸗/ rõne ponerẽtur in pᷣdicameuto qñ: igit᷑ ſunt plura pꝛedicamẽta ꝙᷓ; decem. ¶ Cõfirmat᷑ qꝛ teri ſecũde intentiõis p in aliq p̃dicamẽ⸗ to reponi:⁊ tñ nõ reponutur in aliquo iſtoꝝ decẽ:qꝛ iſta decẽ gñaliſſima ſunt terĩ pꝛĩe in tẽtionis:ſub qͥbꝰ nõ ↄtinẽtur terĩ ſcðe inten tionis ſicut ſpẽs ſub gñibus igit᷑ ſunt pla qᷓ decẽ. ¶ Cõfirmat᷑:qm̃ ſicut in pᷣdicamẽto q̃ſi tatis eſt aliqð genꝰ cõcretoꝝ ita eſt aliqð ge nus abſtractoꝝ.Et ſicut in pᷣdicamẽto actio⸗ nis.actio ẽ genꝰad noĩavbalia terĩata in io. ita agere eſt genꝰ ad verba: agens ad ꝑtici pia. ⁊ actiuũ ad noĩa dicẽtia aptitudinẽ igit᷑ plura ſunt gña gñaliſſima qᷓ; illa decem. ¶ In oppoſiiij arguit᷑ Auctoꝛitate Folio lyi petrus biſpanus ⁊ ariſtoteles qui in ſuis pꝛe dicamentis non poſuerunt niſi decem gene ra generaliſſima. Pꝛo ſolutione queſtionis. ¶ motãdũ ẽ pꝛio ꝙ bic difficultas Dubiuʒz ð eſt ſpalis ð illis qͥ tractata ſunt in argumẽtꝭ iſto nomi ¶ Pꝛia difficultas eſt de iſto noĩe ens:an ſit ne ens gen gñaliſſimũ.¶ Quidã dicũt ꝙ nõ ⁊ illiſt Opinio pᷣ duplices. Pꝛimi dicũt ꝙ ens ſolũ ðꝛ per ſe ð ma bifur⸗ rebꝰ ĩdiuiſibilibꝰ. De rebꝰ aũt diuiñbilibus cata. ðꝛ cũ addito:vt bõ ſᷣm eos ðꝛ ens bõ:⁊ nõ ẽs ſimplr:⁊ iõ ẽs ſᷣm illos nõ ẽ genꝰ generaliſſi mũ:vel ſi eſt genus generaliſſimum eſt ſolũ genus ad terminos ſupponẽtes pꝛo entibus indiuiſibilibus:vel ſᷣm banc opinionẽ dicere tur:ꝙ ens ↄtineret᷑ ſub ſuba ĩ coꝛꝑe capiẽdo ſubaʒ large vt ſe extẽdit ad accidẽtia.¶ Alij vo ditũt ꝙ ẽs nõ ẽ genꝰ: qꝛ pᷣdicat᷑ ð oĩbꝰqͥd ditatie. Modo ariſto.dicit ĩ qrto thopicoꝝ. ſi illð qð ſeq ad oĩa aſſignet᷑ eẽ genꝰmala ẽ aſſignatio. Sʒ q; jm ariſto.ens non diceret᷑ Opinio ſe in quid de accñtibꝰ:imo ſᷣm eum nõ pᷣdicaret᷑ cunda. ſimpttr ð illis.iõ ens non eſſet genus ad ſub⸗ ſtãtiã ⁊ad accñs.bñ tñ eẽt genĩad ſbas¶ Se cũdũ vᷣitatem xo ens ẽ vniuocũ ad ſdᷣas ⁊ ad accña:iõ ſ̃m alios ens eſt verũ genꝰ gnaliſſi mũ ad oẽs terios abſolutos:tã ſubas qᷓ acci⸗ dẽtia figntes.Et ſi ſuba dicat᷑ eẽ genꝰ gñaliſ ſimũ h̊ ẽ capiẽdo ſubaʒ large put ↄuertit᷑ cũ ente:ſicut capitur qñ ðꝛ ſubſtantia albedinis eſt accidens. Et iſte modus videtur eſſe pꝛo babilioꝛ:qꝛ alius non videtur ſub quo pᷣdica mẽto ponãt᷑ termi abſoluti ſigñtes qlitates niſi ponãt᷑ in pᷣdicamẽto q̃litatꝭ duo gña gña iſſima:qꝝvnũ erit abſolutũ:⁊ alteꝝ ↄnotati vũ. el niſi ſub terio ↄnotatiuo ponãtur ter mĩ abſoluti:ꝙ ſᷣm aliquos non eſt plus incõ⸗ ueniẽs qᷓ; põere termios ↄnotatiuos intrin ſece ſub terĩs ↄnotatiuis extriſece: qð tamẽ põit᷑ in pᷣdicamẽto qlitatis ĩ ꝗ ſub qli ponũt dꝛie eẽntiales de gũe ſnbe ſic ſpẽs ſub gñe. ¶ Motandum ẽ ſcðo ꝙ eſt alia diffi cultas de terĩs ſcðe intentionis ſub quo pᷣdi Dubiũ de camẽto reponantur. ¶ Quidam enim dicunt termis ſe illos terminos repom in pꝛedicamẽto ad ali cunde in⸗ qͥd: euiꝰ moduʒ ſignificãdi dicũt eẽ ſignifica tentionis re rein reſpectiue ſe bñtem ad ſe vel ad aliud Opi.pꝛiq, in rõne ſigni vel non in rõne ſigni:⁊ iõ tale gen generaliſſimũ ↄtinet duplices terĩos vpectiuos ſigñtes res ea rõne qua ſũt ſig. ⁊terĩos f̃ſpectiuos ſigñtes res nõ ea rõne Opinio ſe q̃ ſut ſigna. ¶ Alijvero dicũt p terĩs ſcðᷣe ĩtẽ cMnda b tiõis debere põi pᷣdicam̃tũ ſigni vltra pᷣdica furcata mẽta tradita ab Ariſto.neq; ꝗriſ.locutꝰẽ de Tractatus Certius alijs p̃ᷣdicamẽtis qᷓ; de pꝛedicamẽtis pꝛimaꝝ intẽtionũ.Eñ ſᷣ̃m eos modus fi ndi pᷣdica⸗ menti ſigni eſt ſignificare res ea rõne qͥ ſunt ſigna:⁊ ſic ᷣm eos iſti teri imago ſignũ pone ret᷑ in pᷣdicamẽto ſigni:cũ tñ nõ ſolum ſigni⸗ ficent ſigna ꝓpoꝛtionalia.¶ Alij vo dicũt qᷣ modꝰſignificandi pᷣdicamẽti ſigni:eſt ſignifi care res ea ratione qua ſũt ſig ꝓpoꝛtionalia ⁊ ideo iſti termĩ:imago:effigies:cõceptꝰ:nõ ponerentur in pꝛedicamẽto ſigni: quia figni ficarẽt res nõ ea rõne q̃ ſũt ſig ꝓpoꝛtiõalia: ſed rõne cõioꝛi.nulla tñ eẽt rõ coioꝛ qͥdditati ue ad rõnẽ ſigni ꝓpoꝛtionalis Et ſᷣm iſtos ſi gnũ nõ eẽt genꝰ gnaliſſimũ.ſʒ iſtud comple⸗ xum Signũ ꝓpoꝛtiõale icõplexe acceptũ bñ eẽt gen adoẽs terios ſcðe itẽtiõis Neq; cõ pꝛebẽderet᷑ ſub ſigno ſic ſpẽs ſb gñe:ſʒ ſicut ꝑs ĩ mõ ſub toto:⁊ quẽadmodj quale ſub ẽte Sñ ſpẽs ſigni pꝛopoꝛtõalis ſunt iſti termĩ ſi gnũ cõplexũ:ſignũ incomplexum:vle ſingła re:⁊ ſic de alijs.Queſitiuũ aũt illius pꝛedica⸗ menti eſſet h cõplexũ cuius eſt ſignũ:vel cu⸗ iuſmodi eſt ſignũ an ſingulare:an cõe:an cõ⸗ plexum:an incomplexum. Pꝛimus tamẽ mo dqus videt᷑ eſſe eq̃ pbabilis ſicut iſte Et ſic qᷓtitas ẽ genꝰgñaliſſimũ fſpectu noĩa tioꝝ ita qtitas eſt genꝰ gñaliſſimũ reſpectu gtoꝝ de gne ſtitatis. Sʒ ſᷣm p.h.ponuntur tres ↄcluſiones.¶¶ Pꝛĩa ↄcluſio.enumerã do gna gnaliſſima tã pᷣmaꝝ iutẽtionũ qᷓ ſecun⸗ darũ intẽtionum.ſunt plura pꝛedicamẽta qᷓ decẽ:pʒ qꝛ pꝛeter illa ponit᷑ pᷣdicamẽtum ſi⸗ gni.vt pʒ in ſecundo notabili.¶ Scda cõclu ſio.enumerado oĩa gña gñaliſſima pᷣmaruʒ intentionũ ſunt plura pᷣdicamẽta qᷓ; decẽ:pʒ qꝛ vt dictũ eſt ſunt aliqua genera gñaliſſima babentia modos ſignificadi ↄplexos ex mo dis ſigndi diuerſoꝝ pꝛedicamẽcoꝝ in qͥbus ponũtur iſti terĩ cenare:pꝛãdere: vt dictũ ẽ in tertio notabili. Tertia ↄcluſio.non enu⸗ merãdo pᷣdicamenta ſcðarũ intentionũ non diſtinguẽdo inter terios hñtes modos ſigni ficãdi fimplices ⁊ ↄplexos foꝛmalit᷑ vł xtua liter.nõ diſtinguẽdo interocretũa abſtractũ inter terim ĩpoꝛtateʒ actũ:et terim ipoꝛtan tẽ aptitudinẽ inter verbũ ⁊ nomen:inter pᷣn cipale et eius caſum vel condeclinium: non ſunt plura pꝛedicamẽta qᷓ; decẽ.pʒ boc aucto ritate pe.b.et etiã ariſtotelis. Pꝛia con cluſio. Scðda cõ⸗ cluſio, Tertia cõ cluſio. ¶ Ad rõnes q̃ſtionis. Ad pꝛimam Ad rões nmnnm jimstunnsnot ſgli fepres uliarisinchtum jpefnwira Belfmalo⸗ anijtiatigig fonlfi nenfniſegintenfiui. laſpe ualitatiss lub fioua Dubiuz ð ¶ Notandum eſt tertio ꝙ ſunt aliqͥ ðꝛ ꝙ vel ens nõ eſt genꝰ.q; pᷣdicat᷑ de oibus in oppm̃, hindine öttat orinne n ceare haq/ tetmini includẽtes ſignificatiões duoꝝ pᷣdi qͥdditatiue:⁊ ita nõ eſt vłe:qꝛ in diffinitione dedifo ine diſerete veroſtbl dere. c. camẽtoꝝ coniuctim ⁊ non diuiſiʒ:q;admodũ vlis dz poni H ꝑticula nõ dicibile de oĩbꝰ qd ſtisſib in necſcunitoſibtüne, ſunt iſti termini:cenare prãdere. Cenare em̃ ditatiue. Nel ſi eſt genꝰ gñaliſſimũ tũc coin⸗ Obiectio fiilb nin mßit dll mh dicit comedere tꝑe ſerotio: ⁊ iõ ĩpoꝛtat ſigni cidit cij iſto gñe generaliſſimo ſubſtãtia. Et aniiilinetſanen fe ficationẽ pᷣſicamẽtiagẽ ⁊ pᷣdicamẽti qñ q̃ ð ſi dicat᷑ ꝙ ariſto:dicit ens nõ eſſe vniuocũ ad ieſenilier intdifinno⸗ re ponitur copulatim in pᷣdicamẽto agere ⁊ decẽ pᷣdicamẽta:ꝗ non eſt genꝰ.O Ad boc ðꝛ annrinic deſodißinin 8 in pᷣdicamẽto qñ. ¶ Si tñ vellem aſſigre ge ꝙ duplt intelligi põt ens non eẽ vniuocum tünitſeruſeilin zen nus ſimplex taliũ termĩoꝝ ſicut opʒ aſſigre: ad decẽ pᷣdicamẽta. noꝰ ꝙ ens non ſignifi nochſonfcii ais nan cũ tales teri babeãt conceptus mere income cetvniuoce res diuerſoꝝ pᷣdicam̃toꝝ:⁊ ſic ne Moticglind ef Giftr plexos: tunc eſſent ponẽda pla gna gñaliſſi- gatur. Alioꝰ ꝙ non dicat᷑ vniuoce de oĩbus niigikſini emlse maq; decẽ Sed q; Ari. non voluit enierare ſpẽbꝰ alioꝝ pᷣdicamẽtoꝝ.⁊ ſic ↄceditur:qꝛ de alAitien Edinini nd gnaliſſima bñtia mõs ſignificandi cõplexos aliqbus ſpẽbus pꝛedicatur in ſingulari nu⸗ W fonemönci⸗ ex mõis ſignificandi diuerſoꝝ pᷣdicamentoꝝ mero.⁊ de alijs in plurali.nõ em̃ oĩs qtitas Metſolnoerdie ideo talia generaliſſima nõ enuerauit ¶ Si⸗ eſt ens: ſʒ aliq qᷓtitas eſt entia:vt pʒ de bina militer ſi vellemus diſtinguere inter gña ge rio duoꝝanguloꝝ ideo ens nõ eſt genꝰ ad Eplernn ansg neraliſſima ↄcretoꝝ:⁊ gña generaliſſima ab ſtractoꝝ:tũc eſſẽt piura gña gñaliſſima qᷓ; de ceʒ.Na ſicut q;titas eſt vnũ genꝰgñaliſſimũ: ita ⁊ qtum. Sed ariſto. enumeras ipia pᷣdi⸗ camenta non diſtinxit inter concretuʒ ⁊ ab⸗ ſtract. neq; p.b.qͥ eũ ſecutus eſt. Silr ſi vel⸗ lemꝰ diſtinguere inter terios impoꝛtãtes ac decẽ pᷣdicamẽta: eſt tñ genus ad oẽs terios abſolutos. ¶ Ad ſcðdðᷣam argumentationeʒ ðꝛ ꝙ illi terĩ abſoluti ſignificãtes qualitatẽ po nũtur in pꝛedicamẽto entis:ſiue in pꝛedica⸗ mẽto ſubſtãtie:capiẽdo ſubam vt ↄuertit᷑ cũ ente.vł ðꝛ.ꝙ vᷣm ariſt.qͥ numerauit iſta decẽ pᷣdicamẽta nulli eſſent terĩ ſigñtes abſolute tüũ ꝑ terios impoꝛtãtes actionẽ int᷑ pncipale q̃litates:ĩmo ſᷣm eũ nullũ accñs põt ſignifi⸗ ⁊ſuũ caſũ ⁊ ſic ð alijs eſſẽt młta gña gñaliſſiã cari abſolute: qꝛ nullü tale Eens: ſed modus qᷓ; decẽ:nã ſic agẽs ẽ genꝰgnaliſſimũ reſpcũ entis.tantã em̃ dependẽtiã bʒ accidensad terioꝝ impoꝛtaiũ actu:ita actiuũ ẽ genꝰgña ſubam ſm ariſt.ꝙ ſine ſuba neq; poſſetieſſe liſſimu reſpcũ terioꝝ impoꝛtãtiij aptitudinẽ neq; ſignificari.¶ Sel ðꝛ illi terĩ abſoluti 8 Pletos ſornnlit efn nsdineroereritabeni ortitez actihet terin ipen e ine perdü tnoneninn ns afum Nel concerlininm pan Ncdicmetni deci pz bogen etii aniſtotelis, esſtionis. Adprinn ns no eſt gen g Zcick deoibot a nöcſ lemmdifinmme De diffe⸗ nipencul nodicblede t retis ſub gelſffeit gen graliſſini ticcan ſtatialib“ gie generaiiſſimo ſubſitn ino:dictt ens nöeſennimi netroͤ non eſt gen. (Mldat⸗ telligi pot ens nonee mminan cameta. Uno genston fmi res diuerſoy clcaftan H gnon dicak minace en dchcmmeton ſe Nelimnn⸗ De ſyllogiſmo ſimpliciter dicto. ſunt ſub iſto terĩo abſoluto qualitas qð ẽ ge nus gnaliſſimum diſtinctũ a gñe gñaliſſimo terminoꝝ ſignificãtiũ cõnotatiue q̃litates: qꝛ tñ tales terĩ licet differãt penes ſignifica tiones cũ ſunt abſtracta eiuſdẽ cõcreti ideo neq; inter ea neq; inter ſuũ concretũ diſtin⸗ xit.p.b.vłariſto.¶ Nelaliter ðꝛ ꝙ tales ter⸗ mini ſignificãtes qlitates abſolute ponũtur ſub boc gñe ↄnotatiuo qualitas. neq; repu⸗ gnat terima bſolutũ reponi ſub terio ↄnota Obiectio tiuo ſicut ſpẽs ſub gñe ponit᷑: ficut non repu gnat terim cõnotatiuũ intrinſece ſub terĩo Solutio. Onotiuo extrinſece reponi. Et ſi dicatur ꝙ; tunc gen aliqͥq cõnotabit ſupꝛa ſuam ſpẽm. ODiſtinguit᷑. Nel cõnotatione ſuperioꝛi ad ſuã ſpẽm.⁊ ſic nõ eſt incõueniens:q;ꝛ boc mõ coloꝛatũ connotat ſuꝑ albũ. Ael ↄnotatione non ſuperioꝛi ad ſuã ſpem.⁊ ſic negat᷑.¶ Ad tertiã argumentationẽ ðꝛ ꝙ ᷣmaliquos iſti terĩ intẽſum ⁊ remiſſuz ponũtur in quĩta ſpẽ q̃litatis:cuius modꝰ ſignificãdi eſt ſignifica re ꝑtes qualitatis inq;tum qualitas eſt ⁊ illa nõ eſt noĩata. el ſᷣm alios ponũtur in pᷣdi⸗ camẽto qtitatis:qꝛ ſignificant qᷓ;titatẽ non extenſiua:ſed intennuã. Nel ponũtur in qr⸗ ta ſpẽ qualitatis ſub figura:qꝛ ſignificãt ba⸗ bitudinẽ qᷓtitatꝭ ↄtinue nõ extẽſiue:ſed intẽ ſiue. ¶ Differẽtie vero ſubſtãtiales ponunt in pꝛedicamẽto ſubſtãtie. el tanqᷓ; dfie et nulli tanqᷓ; ſpẽs. Tel tanqᷓ; ſpẽs ſi modus p⸗ dicandi illius pꝛedicamẽti ſit pꝛedicari inqͥd i. eſſentialiter ſicut diffinitio qͥdditatiua pᷣdi catur in qͥq de ſuo diffinito. el ̃m alios po nũtur in ſetta ſpẽ q̃litatꝭ non nomĩata : cuiꝰ modꝰ ſignificãdi eſt ſignificare qualitatẽ p modũ qualitatꝭ eſſentialis.¶ Sʒ de iſtis ter minis ſubſtãtiale:diuinũ: videbitur in logi⸗ ca. ¶ Ad ſcðᷣam rõnem pᷣncipalẽ ⁊ ſuas ofir⸗ mationes patet ſolutio ex dictis in notabili. ¶Explicit tractatus ærtius. lvij ¶ Incipit quartus tractatꝰ de ſyl⸗ logiſmo ſimpliciter dicto. =Ropõ ẽ oꝛatio affirmatiua vel negatiua alicu ius de aliquo: wvel alicuiꝰ ab a aliquo. ¶ Ter Wminꝰẽ in quẽ re — ſoluit ppõ vt ĩ ſubm ⁊ pᷣdicatũ.¶ Dici de oĩ eſt: qũ nibil ẽ ſumere ſno ſubo: de quo non dicat᷑ pᷣdicatuʒ:vt oĩs hõ currit.bic curſus pᷣdicat᷑ de hoĩe:⁊ nihil eſt ſu mere ſub boĩ de quo nõ dicat᷑ cur⸗ ſus. ¶ Dici de nullo eſt qñ miil ẽ ſumere ſub ſbo:a quo nõ remoueat pᷣdicatũ:vt nullꝰ hõ currit.h̊ curſus remouet᷑ ab oĩ hoĩe:⁊ nihil ẽ ſumere ſub hoĩe:a quo ñ remoueat᷑ curſus. OAſte eſt q̃rtus tractatus ſummulaꝝ magfi pe.b.in quo docet foꝛmare ſyllogiſmos coꝛ⸗ reſpõdẽs libꝛo pꝛioꝝ ariſtotelis. Et ſubm at tributionis eiꝰ eſt iſte terinꝰ Syllogiſmꝰ ca thegoꝛicus:vel argumentatio cathegoꝛica. Et ſua pꝛopꝛia paſſio eſt concludere affirma tiue vel negatiue.Similiter concluderevni uerſaliter vel particulariter. ¶ Notãdũ ẽ pꝛĩo:q diffinitio ppõ⸗ nis data a pe.h.dʒ ſic intelligi. Pꝛopõ cathe govca de ſimplici copula ẽ ofo: in qua vel in eꝝ mẽtali cui ſuboꝛdinat᷑:vnũ ſoluʒ pꝛedica⸗ tũ vnit᷑ cũ ſubo: mediante copula affirmata vel negata. Et ponit᷑ ꝓdiffinito ꝓpinquo ly ꝓpo cat begoꝛica:⁊ non iſte terĩnꝰ ꝓpõ:qꝛ ſo Quid p⸗ poſitio. Quid ter minus. Quid di⸗ ci ð omni Quid di⸗ ci ð nullo Quid ſub iectũ buiꝰ tractatus Intel. dik finitiõis ꝓponis. lü eſt bicad ꝓpoſitũ de ꝓpõnibus q̃ ſunt ꝑ⸗ tes ĩmediate ſyllogiſmoꝝ cathegoꝛicoꝝ ſed tales ſunt ppõnes cathegoꝛice:⁊ non bypo⸗ thetice.Et ðꝛ notãter in qua ſolũ ac.ad draz Ppõnũ bypotheticaꝝ: in q bus nõ vnitur ſo⸗ lũ vnũ pᷣqdicatũ cuʒ ſubiecto:ſed plura.¶ VUñ in iſta diffinitiõe datur intelligi vua diuiſio q̃ talis eſt. Pꝛopõnũ cathegoꝛicarũ ſimplicẽ copulaʒ habentiũ:alia eſt ppõ cat begoꝛica . de ſtmplici copula negatiua:alia ẽ de ſimpli⸗ ci copula affirmatiua. Notãdũ eſt ſcðo:ꝙ iſte terminꝰ Terminꝰ:capit᷑ dupłr.¶ Inoꝰ largiſſime et tũc ĩdifferẽter capit᷑ ꝓ ſubo:pᷣdieato⁊ SD Acceptõ nes teri. Quid di⸗ ci de oĩ pᷣ oꝛiſticũ 2 qd poſte⸗ rioꝛiſticũ Ad qͥd vʒ dici de oꝛ Quid di⸗ ci ð nullo oꝛiſticũ 14 poſte. Ad qͥd v⸗ dici ð nul lo. Tractatus Quartus. determiatione ſubiecti: vel pdicati.⁊ ꝓ ſi gnis.Et hᷣ mõ non capit᷑ in ꝓpoſito.¶ Alioꝰ capitur large:⁊ tũc capitur ꝓ oĩ illo qꝗð põt eſſe ſubᷣm vel pᷣdicatuʒ ꝓpõnis ſiue illud ſit ↄolexũ:ſiue incomplexuᷣ. Et boc mõ capitur in textu.Et dʒ diffinitio ſic intel. TLerminus ẽ ſubm vel pᷣdicatũ ꝓpõnis in qð tanqᷓ in ex tremũ eiꝰ ꝓpõ catbegoꝛica imediate reſolu bilis eſt.¶ Tertio mõ capit᷑ ſtricte ꝓ aliquo incomplexo:quod põt eſſe ſubiectũ vel pꝛe⸗ dicatum ꝓpoſitionis:vt iſte terminꝰ bomo. Et iſto modo capitur in ſecũdo tractatu: vbi dicebatur c vle eſt terminus. ¶ Motãdũ ẽ tertio:q; duplet ẽ dici de oĩ. ſ.pꝛioꝛiſticũ ⁊ poſterioꝛiſticum.Dici de oĩ poſterioꝛiſticñ eſt ꝓpõ: cuiꝰ pᷣdicatũ vere ⁊ affirmatie ↄuenit ſubiects ꝓ quolibet ſup poſito.⁊ pꝛo qualibet dr̃a tꝑis: vt hõ eſt aĩal. ſi hõ eſt:⁊ de illo nõ eſt bic ad/ ꝓpoſitũ: ſʒ de dici de oĩ pꝛioꝛiſtico.et dʒ diffinitio eiꝰ data a.p.b.ſic intelligi. Dici de oĩ pꝛioꝛiſticũ eſt ꝓpõ:cuiꝰ pᷣdicatũ affirmat᷑ de ſubiecto com⸗ plete diſtributo. Quid aũt ſit ſubiectũ ople⸗ te diſtribui videbitur in logica.O Eñ ꝑ dici de oĩ dat᷑ ĩtelligi vnũ pꝛincipiũ regulatiuuʒ ſyllogiſmoꝝ affirmariuoꝝ ex terĩs cõibus cõ ſtitutoꝝ.ſ.quicqͥd vere affirmat᷑ de ſubiecto cõplete diſtributo:etiã eſt vere affirmabile de quolibet ſumpto ſub ipſo. ¶ Notanduʒ ẽ qrto:q duplex ẽ di⸗ ci de nullo ſcʒ Poſterioꝛiſticũ:⁊ tale eſt ppo ¶ cuius pᷣdicatum vere negatur de ſubiecto ꝓ oĩ ſuppoſito: ⁊ pꝛo qualibet dr̃ia tẽpoꝛis: vt bomo non eſt aſinus ⁊ de iſto non eſt bicad ꝓpoſitũ.¶ Aliud eſt dici de nullo pꝛioꝛiſticũ ⁊ de illo eſt hic ad ꝓpoſitũ. Dici de nullo pꝛi oꝛiſticũ eſt pꝛopoſitio:cuius pꝛedicatũ nega tur de ſubiecto complete diſtributo: vt nul⸗ lus homo eſt albus.Et per illud dici de nul⸗ lo datur intelligi vnuʒ pꝛincipiũ regulatinũ ſyllogiſmoꝝ negatiuoꝛuʒ.ſ.quicqͥd negat᷑ de ſubiecto cõplete diſtributo:etiaʒ põt negari dequolibet ſumpto ſub eo. ¶ Cõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. Dif finitio ꝓpõnis nõ ↄuenit omni contẽto ſub diffinito: ergo ẽ inſufficiẽs.añs patz: qꝛ non cõuenit pꝛopoſitioni hyp.nec iſti ꝓpõniuoꝛ tes eſt vel nõ eſt aſinꝰ.⁊ tñ ↄtinẽtur ſub diffi nito:cũ ſint ꝓpõnes.¶ Scðo ſic arguitur.co pula ꝓpoſitiõis eſt illud in quod reſoluitur tio termini cõuenit alijs a diffinito. Minoꝛ patet:qꝛ oĩs termin? eſt ſingularis vel cõis. 3 ¶ Tertio ſic arguit᷑.hic eſt dici de omni bo⸗ mo eſt animal:⁊ꝛitñ diffinitio non ſibi conue⸗ nit:ergo eſt inſufficiens. ¶ Ad pmũ ðꝛ: negãdo añs:⁊ ad p⸗ Agd rões in opph̃. bationẽ ðꝛ negãdo minoꝛẽ:qꝛ ꝑ boc ꝙ ðꝛ ca thegoꝛica excluditur bypotbetica:⁊ per boc ꝙ ðꝛ de ſimplici copula:excluditur ꝓpoſitio de duplici copula:a ſic patz ꝙ iſte terminus pꝛopoſitio non eſt diffinitum in ꝓpoſito:ſed boc totũ pꝛopoſitio catbegoꝛica de ſimplici copula.¶ Ad ſcõm dðꝛ ꝙ licet pꝛopoſitio re⸗ ſoluatur in copulã tanqᷓ in ld⸗ qdᷣvnit pꝛedi catum cum ſubiecto.non tamen tanqᷓ in ex⸗ tremum pꝛopoſitionis.¶ Ad tertiũ dicitur: ꝙ licet ibi ſit dici de omni poſterioꝛiſticum. non tamen pꝛioꝛiſticum. ¶ Syllogiſmꝰ ẽ oꝛo in qua qᷣbuſdã poſitis ⁊ ↄceſſis:neceſſe eſt alið ac⸗ cidere ꝑ ea q̃ poſita ſunt ⁊ ↄceſſa vt omne aial ẽ ſubſtãtia:oĩs hõ eſt aĩal ergo oĩs hõ eſt ſubſtãtia. hoc totũ ẽ oꝛatio:in qua quibuſdaʒ poſitis.ſ. duabus pꝛemiſſis:neceſſe eſt aliud accidere.ſ.concluſionem. ¶ Circa bunc textum. Pꝛimo notanduʒ eſt:q duplex ẽ ſyllogiſmꝰ catbegoꝛicus ⁊ bypoteticꝰ.¶ Nñ ſyllogiſmꝰ catbegoꝛicꝰ ðꝛ: non qꝛ eſt ꝓpõ ca thegoꝛica:ſed qꝛ ↄſtituitur ex pᷣmiſſis catbe goꝛicis enũciationẽ cathegoꝛicã inferẽtibꝰ. Quid autẽ ſit ſyllogiſmꝰ cathegoꝛicꝰ poſtea patebit.¶ Sʒ ſyllogiſmꝰ hypoteticus ðꝛ nõ — qꝛ eſt ꝓpõ hypotetica:qꝛ tunc quilibet ſyllo giſmꝰ eſſet bypoteticus: ſʒ ideo ðꝛ bypoteti cus:qꝛ eiꝰ vna pᷣſtiſſa vel ãbe ei pᷣmiſſe ſunt bypotetice.de iſtis aũt ſyllogiſmis bypote ticis viſum eſt in pꝛimo tractatu: qñ dicebat q ſunt duo modi arguendi a tota cõditiona⸗ li et vnus atota diſiunctiua. AUnde ſyllogiſ⸗ mi cathegoꝛici ſunt duplices: quidã ſunt de medio ſingulari:⁊ tales vocãtur ſy llogiſmi expoſitoꝛij ⁊ non ſunt in aliquo modo. Alij ſunt de medio cõmunia de talibus maxime eſt bic ad pꝛopoſitum. ¶ Secũdo notãdum ẽ cq ille terĩnꝰ paopoſitio:et tñ non eſt termin ergo diffini ſyllogiſmus: capit᷑ dupliciter.¶ Uno modo A Quare ðdꝛ ſyllogiſ⸗ mꝰ catbe go. T qͥdẽ bypo. Acceptõ nes iylli Gunensfonifcnnonen mnalsipoſtionispremi difmnitoreponitmanatie gerersDeincediclu Dffereniam outionumd Crſeguemtialumn. (Vin⸗ lia corſegventulis eſt o⸗ cuius copula principelsct tſunt popofinones bſpo lstmnones (Otciurn thegoncer ad diferentian Dppotercorun. (Diauno Cegsdffereniangaton ſpigenfſe coninngunn Cndftonaltendelſdine Onnn Cdicturwmen fülconiungtioe ſrin non paleret dai getchnſegnem. Nlſmd eioin gnn gbuſti 1Xeſſis neceſe en⸗ eai poſitg ſuntr xrſii lale ſubſtitaojsboͤeſt i s boͤ eſt ſibſtinia. hocto vinqua qubuſdaz pofitis, premiſſis:necefſe eſt gi c. (concluſionen. Circa bune tettun. nonotanduzeſthdipſt catbegorics, bſporeit N begoric on nong enin . ſed g: vſtitulturer nſi icnnone udegeilin ren t glogiin ndegal de i S lloaiin/ byp gei l⸗ ANr tu lde bppotenia zigeodtbſpolen ee Hömnfeſnn e 5Aiſ rel nu PIN ,O1 riſnis byr c Deſtis loogin ett 4 .o 7l etoi Intelle⸗ ttus dif. Fyllo. De Syllogiſmo ſimplr dicto pꝛo pꝛemiſſis tantum ex quibus ſequitur cõ⸗ cluſio:⁊ hoc modo non capitur pꝛo diffinito in textu.ꝗ Alio modo capitur pꝛo pꝛemiſſis ⁊ concluſione ſimul:et hoc modo capitur in textu pꝛo diffinito. Exemplum de pꝛimo: vt boc totum omne animal eſt ſubſtãtia.omnis bomo eſt animal:dicitur ſyllogiſmus. Exem plum de ſecundo vt boc totum omne animal eſt ſubſtantia: omnis homo eſt animal: ergo omnis homo eſt ſubſtantia. ¶ Lertio notãdum eſt q diffinitio ſyllogiſmi data a petro byſpano debet ſic in⸗ telligi. Syllogiſmꝰ cathegoꝛicus de medio communi eſt oꝛatio hypotetica conſequenti glis:in qua vel in eius mentali cui ſuboꝛdina tur ponuntur due pꝛemiſſe cathegoꝛice con iuncte per coniunctioneʒ copulatiuam affir matiuam ex quibus ſequitur concluſio in cõ ſequentia neceſſaria ⁊ foꝛmali: que cõcluſio non eſt ſynonyma totali antecedenti ſecun⸗ dum eius ſignificationem totalẽ gratia foꝛ⸗ malis diſpoſitionis pꝛemiſſarum. ¶ In bac diffinitione ponitur oꝛatio bypotetica loco generis.¶ Deinde dicitur cõſequentialis ad differentiam oꝛationum bypoteticarum nõ conſequentialium. ¶ Inde oꝛatio bypothe⸗ tica conſequentialis eſt oꝛatio bypotetica. cuius copula pꝛincipalis eſt nota illationis: vt ſunt pꝛopoſitiones bypotetice cõditiona⸗ les ⁊ rationales.O Dicitur noranter due ca⸗ thegoꝛice: ⁊ ad differentiam ſyllogiſmoꝛum bypoteticoꝛum.¶ Dicitur notanter coniun⸗ cte ad differentiam oꝛationum bypoteticaꝝ vbipꝛemiſſe coniunguntur diſiunctiue vel conditionaliter:vel vbi pꝛemiſſe non coniũ⸗ guntur. ¶Dicitur notanter affirmatiuam:q; ſi illa coniunctio copulatiua eſſet negatiua: non valeret conſequentia. ¶ Dicitur notan⸗ ter ex quibus ⁊c.ad differẽtiaʒ paralogiſmo rum in quibus concluſio non ſequitur ex pꝛe miſſis. Dicitur talterne non eſt ſyno⸗ nyma ac. quia ſi concluſñio eſſet ſynonyma to ti antecedenti ſic non eſſet ſyllogiſmus Dici tur notanter gfa foꝛmalis diſpoſñitionis: ad differentiã ↄſequentiarum materialium. ¶ otãdũ eſt quarto:ꝙ iſta oꝛatio bypotbetica omne animal eſt ſubſtantia:ois bomo eſt animal ꝛc.eſt ſyllogiſmus: quia eſt oꝛatio bypotbetica conſequentialis: cum in ea copula pꝛincipalis eſt nota illationis ſcilʒz ly ergo:⁊ in ea ponuntur due pꝛemiſſe catbe vtraq;:⁊ ſic eſt ſecunda uiſto ſubijcitur in vtraq;: ⁊ ſic eſt tertia fi termini. Folio lviij. ſubſtantia: a alia eſt iſta:omnis bomo eſt ant mal.⁊ copulantur iſte due pꝛemiſſe per iſtaz coniunctionem copulatiuam ⁊. VUnde ſi ille due cathegoꝛice non copularentur per illaʒ coniunctionem copulatiuam a:ibi non eſſet ſyllogiſmus.⁊ etiam illa coniunctio a:eſt af᷑⸗ firmatiua q; fi nõ eſſet affirmatiua non eſſet ſyllogiſmus.vt ſic dicendo omne animal eſt ſubſtatia:oĩs hõ eſt aĩal: ergo oĩs bomo eſt ſubſtantia. Ex iſtis pꝛemiſſis etiam ſ equitur concluſio non ſynonyma toti antecedenti. ¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur Syllogiſmus eſt plures oꝛationes.ergo nõ eſt vna oꝛatio.¶ Decundo ſic arguitur diffi⸗ nit io conuenit copulatiue pꝛopoſitioni affir matiue:⁊ tñ illa nõ eſt ſyllogiſmus. ergo dif⸗ finitio eſt eten Htid ptz: qꝛ illa eſt oꝛatio in qua ponuntur due cathegoꝛice ex quibus ſequitur cõcluſio.¶Tertio nic arguit diffinitio ſyllogiſmi nõ conuenit ſyllogiſmo expoſitoꝛio:⁊ tamẽ eſt ſyllogiſmus ergo ditf⸗ finitio nõ ↄuenit oĩ ↄtento ſub diffinuo. ¶ Ad pꝛimum ðꝛ ſᷣm cõem modum dicẽdi ꝙ lʒ ſyllogiſmus ſit plures ꝓpõnes ca thegoꝛice:non tñ eſt plures ꝓpontiones h potbetice. Sed iſtud nõ valet:qꝛ ſyllogiſmꝰ non eſt ſoluʒz ille pꝛopoſitiones cathbegoꝛice cuũ/ ꝓpoſitiones cathbegoꝛice ſint ꝑtes ſyllo⸗ giſmi catbegoꝛici:ſed ſylls eſt ille cathbegoꝛi ce ⁊ nota illatiõis iõ ad argumẽtũ dicitur ne gãdo maioꝛẽ. Ad ſecundũ dicitur negãdo maioꝛẽ.⁊ ad pꝛobationẽ dicitur ꝙ nõ eſt ofo ↄlequẽtialis.nec in ea etiã ponuntur due p⸗ pones catbegoꝛice ⁊ ↄcluſio que ſequitur ex cſbegoꝛicis. ¶ Ad tertiũ dicitur: c licet ſyl logiſmus expoſitoꝛius ſit ſyllogumus de me dio ſingulari:non tamen de medio cõi. ¶ ODis aũt ſyllogiſmus oↄſtat ex tri Ad ratio Vnes in op poſitum bus terĩs:⁊ duabꝰ ꝓpõmbꝰ:quaruʒ Er quibe pꝛopoſitionũ pꝛima vocat᷑ maioꝛ:ſe cſtituat cunda minoꝛ, Ex tribꝰ aũt terminis nõ poſſunt fieri due ꝓpõnes:niſ al⸗ ter illoꝝ terminoꝛum ſuimatur bis ⁊ tunc ille terminus bis ſumptus:qqe ſubijcit᷑ invna ⁊ pꝛedicatur in alia ⁊ ſix eſt pꝛima figura.aut pꝛedicat᷑ in goꝛlet quarum yng eſt iſta. omne oanimal eſt Surg:. ¶ Doꝛum gqutem ter mino⸗ bij ſylths. figura, aut Diuiſio Tractatus Quartus. eſcſinn rum alter vocak mediuʒ alter maioꝛ ſis ſjm ſe velſm ſibi ſynonymũ cũ quo termi ntanize in Meal uʒ extremitas:alter vᷣo minoꝛ extremi no ↄiunguntur extremitates in pᷣmiſſis rati ittiſtihnſſe tas. ¶MGediũ eſt termin? bis ſum one cuius ↄiunctionis ſequitur ocluſio in qᷓ rtin ,ni fdinn ptus ante cõcluſionẽ. ¶ Vaioꝛ ex Pesdiete extremitates ↄiunguntur inter ſe. atbi ef ſttufſhe extremi, kremitas eſt termin? ſumpt⸗ in ma⸗ 5 In bac em̃ diffinitione ponitur terminus nien. iunin ſtne⸗ tas. ioꝛi pꝛopoſitione cum medio. Wi⸗ q: nonopottet ad e caſtari⸗ ait ge ſuni le iin⸗ 2 ¹ — 1 vm n „iveditur⸗ Minoꝛ Rei S eſt termin? ſ⸗ umptuſ mediũ ꝙ ideʒ terminus ſumatur ſᷣm ſg aie mmi ienm extremi⸗ noꝛi ꝓpone cum medio.¶ Ad concluſionem:ſed ſufficit ᷣ ſm ſe vel ſibi ſy⸗ biffeter .B tas, Vyliogiſmũ aũt exigitur modus ⁊ fi⸗ nonymũ ſumat bis in pᷣmiſſis. ¶ Deinde ðꝛ mmdinin gura. Figura eſt oꝛdinatio triũ ter⸗ ferenta enno cc boc totum ponitur ad (bnn iire n minox pm debitam ſubiectionem et di⸗ Frentis terminoꝝ qui bis ſumuntur in 5 ſſuſtieemwenn pꝛedicationem. Hec autem oꝛdina⸗ cum unt partes medij ⁊ nõ mediuʒ ex qᷓ ginn⸗ ſimnsieb⸗ tio fit in tribus modis.vt dictuʒ eſt Hon eer Aaantur exeremleates. iſnnint⸗ pꝛins. Et ſm boc tres ſunt figure. ¶ Notadũ eſt tertio: bic ↄſequẽt᷑ iuͤtsſllne nnen . Circa bunc tex auctoꝛ diffinit maioꝛem extremitatem ⁊ dʒ Intel di tni nfnnnn Expõ lit⸗ ies Dunc texrun. ſic intelligi diffinitio Maioꝛ extremitas eſt in· maio ffminh Tenoftnn ſ⸗ teralis ¶ PVPꝛimo notandũ eſtq iſte textus totũ materiale: quod ponitur in maioꝛi ꝓpo mitati: eninectnnnent Dis ſyllogiſmus ac. dz ſic intelligi. Oĩs ſyl⸗ litione haeter mediũ ⁊ ſc totũ quod ponitur mirgtis ſommeſouintiet. logiſmus catbegoꝛicꝰ de medio cõmuni con in maioi. ppoſitione:quod non eſt medium e ae denegi ſtituitur exterminis qui exercent tria diſtin nec pars mediy dempta copula eſt maio: er⸗ AMpimd ün cta officia: 1 ex duabus pꝛopoſitionibꝰ:quaꝝ tremitas ñ maioꝛ ertremitas accepta tãaqᷓ Intel. di ernrorcno ſnn vna vocat᷑ maioꝛ: ꝛ alia vocat᷑ mĩoꝛ. f vn, maioꝛ extremitas nunq ponit᷑ in minoꝛi: io fif. n dif Uud gumirl gl g hoſn Alius in illoꝝterminoꝝ bz officiũ medinalius officiũ cãcq; mediũ.¶ Minoꝛ extremitas eſt totum n mino uſch dcnenit tnoſuechd tellectus maioꝛis extremitatꝭ. ⁊ alius officiũ minoꝛis Sregatum er omnibus partibus materia⸗ i s Uumn Anniftudſtiuing erxtremitatis.¶ Ab aliter põt intelligi textꝰ. libus in minoꝛi ꝓpoſitione pofiti pꝛeter me tatis tſioftütemimm Cuiuſſibet ſyllogiſmi catbegoꝛici de medio diuʒ. Exẽplũ vt in iſto ſyllogiſmo:omne aĩal zgerirdinenſnofficunnn coõmuni termini et quibus ↄſtituit ſyllogil⸗ eſt ſubſtantia:omnis homo eſt aĩal.ergo oĩs ¶Aaſcn eregido in mus:tribus terminis non ſynonymis ſᷣm ſu bomo eſt ſubſtantia. ibi.ly aĩal eſt mediũ:qꝛ byoͦ aungum ernemt as rationes foꝛmales fignificãtur.ſ.iſtis tri⸗ eſt terminus bis ſumptus ante concluſioneʒ ĩpöet neati hernema bus terminis: mediũ: maioꝛ ertremitas ⁊ mi in pꝛemiſſis jᷣm ſe vel ſibiſynonymum Et ly liboetntuboelis (Aul noꝛ extremitas. Etiã pꝛopofitiones er qbus ſubſtãtia ẽ maioꝛ ertremitas: q; eſt totũ ma⸗ etorenſtitrtenn fg⸗ yllogiſmi conſtituũtur duobus terminis nõ teriale:quod ponitur in maioꝛi pꝛopoſitiõe nitmnftftiictiu⸗ ſynonimis ſjm ſuas rationes foꝛmales figni hrieten medium. Et ly bomo eſt minoꝛ extre Eeinttinliiinnii ficantur. Uñ ſyllogiſmus nõ öꝛ ↄſtitui ex du Mitas: quia eſt totũ materiale quod ponitur fckdedib – abus pᷣmiſſis taqᷓ; er omnibꝰ ꝑtibus eius: ſʒ minoꝛe ppoſitione pꝛeter medium. Zichigaättuen tãcqᷓ er aliquibus. Iñ pᷣma ꝓpoſitio que po⸗ ¶ Notãdũ ẽ q̃rto: ad ſyllogiſmuʒ Pinianannnnde nitur in ſyllogiſmo ſignificatur per iſtũ ter- catbegoꝛicũ de medio cõi requirũt᷑ tres ter⸗ tanlimnmra ain⸗ minũ maioꝛ pꝛopoſitio.⁊ ſecunda ſignificatẽ mini debite adinuicem oꝛdinati ̃m debitaʒ lurcole ⸗„ ntel di per iſtum terminum minoꝛ ꝓpoñitio. filer onemn gdiegtloncm:: du pꝛopo⸗ raſch genn. uiſionis TNorãdũ eſt ſcðo: bic auctoꝛ po ktinnen 5 Figne oegimorto⸗ eitremer n Un fen eſe termini nit diuiſionẽ termini: que d⸗ ſic intelligi. De quẽte . 1. ir aInArO.X.. ſoc e ihene ppoen namero kennfore n, nelligi. De quẽter auctoꝛ diffinit figurã. intelligit dif erdt tiũ: alter 1 ef fi amegialle wwo,lund finitio ſic.figura eſt tres termini.ſ.maioꝛ ex Intel. dit Gtit eeius boe maioꝛis extremitatis:⁊ alter babet officium minoꝛis ertremitatis.¶¶ Rel ſic.De numero terminoꝝ ſignificantium terminos ex quibꝰ ſyllogiſmi conſtituunt᷑:alter eſt iſte termiſt intel. dif medium:alter eſt iſte terminꝰminoꝛ extremi tremitas: minoꝛ extremitas ⁊ mediũ oꝛdina⸗ ti ᷣm debitã ſubiectionẽ ⁊ pꝛedicationem Unce iſti tres termini poſſunt tripliciter oꝛdiari. AUno modo q vnus illoꝝ terminoꝝ V ſcʒ mediũ ſubijciat᷑ in maioꝛi ꝓpoſitione ⁊pᷣ dicetur in minoꝛi:a maioꝛ extremitas pꝛedi⸗ fi.medij. tas:⁊ alter eſt iſte terminus maioꝛ extremi⸗ cet᷑ in maioꝛe:⁊ minoꝛ ſubijciat᷑ in minoꝛi.et tas.¶ Mediũ eſt terminꝰ bis ſumpt? ĩ pᷣmiſi ſic eſt pᷣma figura. Nel mediũ pꝛedicetur in fifigure, im eſgin Sen Ntoigboe dectn gonllunlbt mitas nun honſt iuminori:s y, (Dinmemenitweß tonmn n netommdus entihusmnnterin wri ppoſttionepoft meterne⸗ Niniſofflogifmo⸗omnne dil mommis bomo eſt aial ergoos bllantin. ibil aial et netiin bis ſumptus ante concliſone, mm ſe vel ſdiſynonynun e gioꝛ ettremitas:zeſ thrin ponitur in maio opoftie umn. Et y bonoeſt nim em eſt totü materule ot niin pofitone eter neimn. icnogag ſlog i de mediocoifennit trrolnn Amncem ordiut n debtg acinuncem dmepropd me drionen: e mij eotimneftn guätiinl 3 o. Hiccoe⸗ unckaimn ,. 2 N ſini et 4 rminir , ⸗ rei gtnhiiti⸗ De figuris in gñali. ambab pᷣmiſſ is:x maioꝛ extremit as ſubijciapꝛius ſubijcit mediũ: poſt pꝛedicat tur in maioꝛi:⁊ mioꝛ extremitas ſubijciat᷑ in miĩoꝛi:⁊ ſic ẽ ſcðᷣa figura. Ael mediũ ſubijcia tur in ãbabꝰpᷣmiſſis:⁊ maioꝛ extremites pᷣdi cet᷑ in maioꝛi.minoꝛ vᷣo extremitas pꝛedicet᷑ in mioꝛi:⁊ ſic eſt tertia figura. ñ tũc terĩ ſunt bñ oꝛdinati ſᷣm ſubiectionẽ ⁊ pᷣdicatio⸗ nem:qñ ꝑ illaz vel cõſimilẽ oꝛdinationẽ ter⸗ minoꝝ nunqᷓ ĩpeditur ↄña ſyllogiſtica: ſʒ il⸗ la ſufficit ex parte terminoꝛum. ¶ XLontra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑ In ſFyllogiſmo ſunt qᷣttuoꝛ terĩ:gmale ðꝛ:qꝙ ſyl⸗ Ad ratio nes in op poſitum. Pꝛima fi gura. Secuda figura Tertia fi Gura. logiſmꝰ cõſtat ex tribus teris.¶¶ Scðo ſic af. in illo ſyllogiſmo:oĩs hõ albꝰ currit.ſoꝛtes ẽ hbõ albus:ergo ſoꝛtes currit.ibi ly albꝰ ẽ ter⸗ minus bis ſumptus ante ↄcluſionẽ:⁊ tñ non eſt mediũ: ̊ diffinitio medij cõuenit alijs a diffinito. ¶ Tertio ſic af. figura ẽ q̃ termino vł terminis clauditur:ergo male ðꝛ in textu figura eſt oꝛdinatio ac. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ negãdo ↄñnam:qꝛ in textu uõ ðꝛ ꝙ nõ ſunt niſi tres terĩ in ſylło: ſʒ textus iĩtelligit᷑ nõ ſunt niſi tria officſa q̃ cõueniũt teris ſiue ꝙ nõ ſunt niſi tres terĩ quo ad officia diſtincti:ita ꝙ omẽs teri qͥ ge rũt vnũ officiũ reputãtur ꝓ vno terio: ⁊ illi q̃ gerũt diuerſa officia reputãt᷑ diuerſi teri. ¶ Ad ſcõm ðꝛ negãdo ↄñam qꝛ cũ illo terĩo alb? nõ piungũtur extremitates in pᷣmiſſis ⁊iẽ nõ eſt mediũ.ſʒ extremitates ↄiungunt cũ hoc toto:hõ albus.¶ Ad tertiũ ðꝛ diſtin⸗ guẽdo añs:qꝛ vł iſte terinꝰ figura capit᷑ pꝛie intẽtionałr:⁊ ſic cõcedit᷑ añs ⁊ ↄña vel capit ſcðe intẽtionalit᷑ vt ẽ nomẽ collectiuũ qð ve rificat᷑ de oĩbus terĩs in ſylło poſitis ⁊ ſic ne gat᷑ añs.⁊ ↄna eſt bona. Sʒ ſi capiat᷑ in añte pꝛime intentionaliter ⁊ in ↄñte ſecũde intẽ⸗ tionaliter tunc conceditur antecedens ⁊ ne gatur conſequentta. ¶ Pꝛima figura eſt q mediũ ſubij citur invna ꝓpõe:⁊ pᷣdicat᷑ in alia vt oe aĩal eſt ſuba.oĩs bõ eſt aĩal.ergo oĩs hõ eſt ſuba. ¶ Secunda figura eſt qũ mediuʒ pꝛedicatur in vtraq; vt oĩs hõ eſt aĩal.nullꝰ lapis ẽ aĩal: ergo nullꝰ lapis eſt bõ. ¶Tertia fi gura eſt qñ mediũ ſubijcitur in vtra q; vt oĩis hõ eſt animal:omis bomo eſt ſubſtantia.ergo quedam ſubſtã⸗ tia eſt animal. Inde verſus. Pꝛima ipᷣm. Altera bis dicit tertia bis ſub lt. Modꝰ ẽ oꝛdinatio duaꝝ ꝓ põnum in debita qualite ⁊ quãtita⸗ te. Debita qlitas ẽ ꝙ ſi vna ſit nega⸗ tiua:reliqua erit affirmatiua.Debi⸗ ta quantitas ẽ ꝙ vna ſit ꝑticularis: reliqua erit vniuerſalis. ¶Circa bunc tet᷑tum. ¶ Motãdũ eſt pꝛĩo:ꝙ ad h̊ qð aliqͥd ſit mediũ pᷣme figure:nõ opʒ ꝙ ſit ſubᷣm vel ꝑs ſubiecti maioꝛis ꝓpõnis: ſʒ ſufficit ꝙ ipʒ ponat᷑ a parte ſubiecti in maioꝛi ꝓpõne.ſed tñ opʒ q ipᷣm ſit pᷣdicatuʒ in minoꝛi ꝓpõne. Exẽplũ vt in illo ſylko:oẽʒ boĩeʒ vidʒ ſoꝛteʒ plato ẽ bõ:g plalłonẽ videt ſof. ibi ly boĩem eſt mediũ:ct tñ nõ eſt ſubiectũ nec ꝑs ſubie⸗/ cti:ſed eſt pars pᷣdicati cũ boc totũ ſit pᷣdica⸗ tũ.oẽm boĩem vidẽs:⁊ tñ ponit᷑ a parte ſub⸗ iecti.¶ Et illud ðꝛ poni a pꝑte ſubiecti.qð po⸗ nitur ante copulam. Et illud dicitur poni a parte pꝛedicati.qð ponitur poſt copula:ſiue ſit pꝛedicatum:ſiue non. ¶ Motãduʒ ẽ ſcdo:q; ſyllogiſmꝰ lo⸗ quẽdo ꝓpe non eſt in figura:ficut totũ inte grale nõ eſt ꝓpᷣe in ſuis ꝑtibꝰ:ſed ex ſuis ptt bus:vt viſum eſt in pᷣdicamẽtis:ita ſilr ſyllo⸗ giſmẽ ex figura.̊ eſt tribꝰ terĩs debite oꝛ dinatis ſᷣm ſubtectionẽ ⁊ pᷣdicationẽ. Unde figura nõ eſt oꝛatio:nec eſt qͥd ↄplexuʒ:ſʒ eſt tres terĩ poſiti in ſyllogiſmo:qui hñt tria di⸗ ſtincta officia:⁊ ſic ille terinꝰ figura ẽ terĩnꝰ ſcde intẽtionis ⁊ collectiuus.¶ Silr ſyllogiſ mus nõ eſt ꝓpꝛie in mõ capiẽdo modũ pꝛopᷣ miſſis vt pe.biſ.capit: qꝛ modus illo mõ ca⸗ ptus eſt ꝓpõ bypotetica copulatiua:mõ ſyl⸗ logiſmꝰ nõ eſt ꝓpꝛie in illa:ſed ex illa. lix Quid mo dus. Nota de medio pᷣ⸗ figure. Quõ ſyllł. eſt ĩ figu⸗ ra⁊ in mo do. Intel. dit ¶ nNotãdum eſt tertio q difinitõ pᷣ Piie figu. me figure dz ſic intelligi. Pꝛima figura eſt tres terĩ ipſius ſyllogiſmi ñc oꝛdinati: me diũ ponit᷑ a ꝑte ſubiecti in maioꝛi ꝓpõne et pᷣdicatur in minoꝛi: vt iu iſto ſyllogiſmo.oẽ aĩal eſt ſubſtãtia:oĩs bõ eſt aĩal: ergo oĩs bõ eſt ſubſtantia:oꝛdinati.ſic ꝙ ille terminꝰ ani mal qͥ eſt mediũ ſe tenet a ꝑte ſubiecti in ma ra eſt tres termini ſic oꝛdinati ad inuice mediũ ponitur a parte pꝛedicati in vtraq; pᷣ miſſarũ. Exempluj: vt nullꝰ lapis eſt mt icei:⁊ pꝛedicatur in minoꝛi.¶ Secũda figu⸗ Intel. ditf f. ſcðe fi 6* Intel dit fi. ktie fi⸗ gure⸗ Acceptõ ges modi KTractatus Quartus. oĩs homo eſt aial:ergo nullus bomo ẽ lapis ibi ille terminꝰ aĩal eſt mediũ:⁊ ponitur a ꝑ⸗ te pꝛedicati in vtraq; pꝛemiſſarum.¶Tertia figura eſt tres termini ipſius ſyllogiſmi ſic oꝛdinati:ꝙ mediũ a parte ſubiecti ſe teneat in vtraq; pꝛemiſſ arum Exemplum:vt in iſto ſyllogiſmo:omnis homo currit: homo ẽ ani mal:ergo aĩal currit.ibi ille terminꝰ bomoqͥ eſt medium ponitur a parte ſubiecti in am⸗ babus pꝛemiſſis ¶ ’ Notandũ eſt quarto:ꝙ ille terĩnꝰ modus:in ꝓpoſito nõ capitur pꝛime intẽtio naliter:ſᷣm ꝙ capitur qñ ðꝛ ꝙ modus ẽ pul⸗ cherrima virtus:ſed capitur intẽtionaliter: ⁊ nõ vt attribuitur terminis:ſed vt attribui⸗ tur ꝓpoſitionibus. Et in illo mõ capitur du pliciter. Uno mõ pꝛo pꝛemiſſis tantũ: a illo modo capit pe.h.moduʒ qidiffinit ipᷣm. Et dz diffinitio ſic itelligi. Modus ſyllogiſticꝰ ẽ ꝓpõ copulatiua affirmatiua compoſita ex duab' pᷣmiſſis oꝛdinatis ſᷣm debitã qualita⸗ tẽ ⁊ q;titateʒ: ex qua ſeqͥtur concluſio in ↄñ foꝛmali.Et hoc mõ capiendo modũ barbara ⁊ baralipton non ſunt modi diſtincti. Alioꝰ capit᷑ modus ꝓ pᷣmiſſis ⁊ cõcluſione ſimul:⁊ tũc modus dʒ ſic piffiniri. Modꝰ ſyllogiſti⸗ cus eſt ꝓpõ bypotetica ↄſequẽtia compoſita et duabus pᷣmiſſis et concluſione oꝛdinatis in debita qᷓlitate ⁊ qᷓ;titate:⁊ in debito ſitu ⁊ oꝛdine terminoꝝ:ſic ꝙ et illis pᷣmiſſis ſequi tur concluſio in ↄña foꝛmali.Dicitur notan⸗ ter in debito ſitu oꝛdine ſuoꝝ terminoꝛuz:qꝛ als celarent ceſare non eſſent modi diſtin⸗ cti:ex quo in illis modis eſt ſilis q̃litas ⁊ qᷓ;⸗ titas.ſed tñ eſt alius oꝛdo a ſitus terminoꝛũ. ñ debita qualitas eſt: vna pᷣmiſſarus ſit ꝗaffirmatiua. Sed debita quãtitas ẽ vna pᷣ miſſaruʒ ſit vniuerſalis.Et illo ſcðõo mõ non capit pe.b.modũ qñ diffinit ipſum. ¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur oẽ illud qð ſubijcitur in aliqua ꝓpõne ẽ ſub⸗ iectũ illius ꝓpõnis:ſed in pꝛia figura medi um ſemper ſubijcit᷑ in maioꝛi ꝓpõne: ergo eſt ſubiectũ:⁊ꝑ ↄñs male dictũ eſt mediũ ſit ſubiectũ.¶ Scðdo ſic arguitur figura ẽ in ſyllogiſmo:ergo nõ eſt ecõtra: et per ↄſis di ctũ ↄmune eſt falſum.ſ.q ſyllogiſmus eſt in pꝛima figuravel in ſecunda.Tertio ſic af mo dus eſt oꝛdinatio duarũ ppoſitionũ ⁊ cõesu⸗ ſionis ſimul:ergo male ðꝛ:iꝙ modus eſt oꝛdi natio duarum pꝛopoſitionum. ¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ꝙ ille terminus ſubijcit᷑ capitſoupłr. Vnoꝰ ꝓ illo qðẽ ſuðõᷣm Ad roe⸗ ⁊ fic ↄcedit᷑ maioꝛ negat᷑ minoꝛ. Alioꝰ pꝛo in oppijj illo qð ſe tʒ a ꝑte ſubiecti:ſiue ſit ſubᷣm ſiue ñ . ⁊ ſic negat᷑ maioꝛ ⁊ conceditur minoꝛ. Ad ſcðm ðꝛ:qꝙ lʒ figura ſit in ſyllogiſmo ſicut ꝑs in toto:non tñ ſicut totũ in parte: boc eſt ex parte:et boc modo ſyllogiſmus eſt in figura hoc eſt ex figura. Ad tertiũ ðꝛ ꝙ lʒz modus ſi capiatur ſcdo modo fit oꝛdinatio pᷣmiſſarũ et concluſionis ſimul:non tamen ſi capiatur pꝛimo modo quomodo capit pe.biſ.quando diffinit ipſum. ¶ Vngde tales dantur regule vles ad quãlibet figurã. ¶ Pꝛĩa regula eſt et puris ꝑticu laribꝰ indefinitis ⁊ ſingularibꝰ nibil ſeqtur. UNñ opoꝛ tet alterã pᷣmiſſarũ eſſe vniuerſaleʒ. ¶ ‚ Scðda regula eſt:ex puris negati uis nibil ſequitur. IUnde opʒ alterã pᷣmiſſaꝝ eſſe affirmatiuã.¶ Tertia regula eſt:ſi aliqua pꝛemiſſaruʒ fue rit particularis concluſio erit parti cularis ⁊ nõ econtra. ¶ Quarta re gula eſt:ſi aliqua pꝛemiſſaruʒ fuerit negatiua concluſio erit negatiua. ¶ Quita regula ẽ:mediũ nunqᷓ; de⸗ bet poni in cõcluſione:de quibꝰ dã⸗ tur tales verſus. ¶ Partibꝰ ex pu⸗ ris ſeq̃tur nil:ſiue negatis. ¶ Siq̃ᷓ pꝛeit partis:ſeqᷣtur cõcluſio partis. ¶ Di qua negata pꝛeit.cõcluſio ſit⸗ q; negata. ¶ Lex generalis erit me dium concludere neſcit. ¶ Circa bunc tertum. ¶ Pꝛĩo notãdũ eſt:ꝙ bic ↄñr.p.b. ponit qͥnq; regulas generales pꝛo oĩbus fi⸗ guris quaruʒ pꝛlã ĩmediate ſeqͥtur ex illo ꝙ dictũ eſt. l. debita qtitas ⁊c. Et dz ſic intel Intel. dit ligi regula.Nullũ argumẽtũ cuiꝰ ambe pᷣmiſ fi.pꝛĩere ſe ſunt ꝑticulares indefinite vel ſingulares gule. vʒ foꝛmaliter dũmodo illud argumẽtum nõ ſit expoſitoꝛiũ:vel reducibile ad expoſitoꝛiũ demptis qͥnq; ca ſibus de qͥbus videbit᷑ in lo gica. ¶ Rõ buius regule eſt iſta: q; nõ opʒ ſi antiqͥ duo terĩ ↄneniant in aliq tertio terio cõi particulariter ſumpto:qꝙ illi terĩ inter ſe ↄueniãt:vt iſti duo teri bõ ⁊ aſinus ↄneniut in illo terio aĩal ꝑticularit:cum vere pꝛedice ₰ . Pꝛiarl. Secũda, Tertia. Quinta. Quarta ulozrifble len fie eſtbomno.c ſumenbeeſenesuln onnihlogtinotlenmg frmmrivan. (oricäeſttemor Auctor pvonit tertiam ſesn⸗ lgtur Onnſidetſfllogin Uſarumeſtporticnlans oAltfons vondlinbumm Opotet xlafone eſe pame poriterin ovo iwiecni lrt ſectloclufons diſtndua Uicfiglcun Muſ ſegrun Nuforninerttisiſectune ſechno ſrdaind arai⸗ APiernes ogeilts n ſonestegunsnulnsttd egnnseſ ſanes Ranoe un — nin istiee⸗ * ct, ſerege, Nlans concluſo entoent necontra. CQuartan ialiqa pemſftanzfuent concluſio eritnegatina. regua enediüͦnnd de ncõclufione: de quib di⸗ erſis, CPant,gnub nul⸗fiue negatis. (i is:ſeqtur cociufopatts⸗ negata preit cocllfoft V Intel. k⸗ tie regle. De figuris in generali. Folio lx tur de ipſis:⁊tñ nõ opʒ qᷓ iſti trmini bomo ¶ Notãdũ eſt q̃rto: bic conſequẽ Intel.q̃r zaſinꝰ ↄueniãt inter ſe:vt lʒ hbõ eſt aĩal ⁊ aſi⸗ nus eſt animal non tamẽ opʒ ꝙ aſinus fit bõ quia ly animal ↄuenit cum illo termino hõ: ⁊ cũ il lo termino aſinꝰ ſᷣm diuerſa ſigta eius ¶ Notãdũ eſt ſcdᷣo:qꝙ bic ↄſequẽter auctoꝛ ponit ſecundam regulã que ſequit᷑ ex illo dictũ eſt ſcʒ ꝑ debica q̃litas ⁊c. Et dʒ regula ſic intelligi. Nulla ↄcluſio ſequit᷑ iyl⸗ logiſtice ex duabꝰ pᷣmiſſis negatiuis:mniſi tri bus caſibꝰ demptis:de qͥbꝰ videbit᷑ in logica Et rõ huiꝰ regule eſt iſta:qꝛ nõ opoꝛtet ꝙ ſi duo termini vere ⁊ negatiue vniant᷑ cuʒ vno ⁊ eodẽ termino illi termini vere ⁊ negati⸗ ne vniant᷑ iter ſe:vt ſi iſti duo termini ho no ⁊ riſibile vere ⁊ negatiue vniãtur cũ illo ter⸗ mino afinꝰ:nõ opoꝛtet ꝙ vᷣe ⁊ negatiue vniã tur inter ſe:vt licet nullus hõ eſt aſinꝰ:⁊ filr nulluʒ riſibile eſt aſinus:nõ tamẽ opoꝛtet ; nullum riſibile eſt bomo.ex quo pꝛemiſſe nõ poſſunt ambe eſſe negatiuendeo opoꝛtet in omni ſyllogiſmo alteram pꝛemiſſarũ eſſe af⸗ firmatiuam. ¶ Notãdũ eſt tertio:q bic ↄſequẽt᷑ aucto: ponit tertiam regulam que ſic intel⸗ ligitur.Cinuſſibet ſyllogiſmi cuius vna pꝛe⸗ miſſarum eſt particularis:in quo ſubiectum ↄcluſionis non diſtribuitur in antecedente: opoꝛtet ↄcluſionẽ eſſe particularem. Dicit᷑ notãater in quo fubiectũ ↄcluſiõis ⁊c.qꝛ ſi ſub iectu ↄcluſionis diſtribuatur in antecedẽte: tũc ſi aliqua ↄcluſio ſequatur bene ſequitur ↄcluſio vniuerſalis:ſed tamen opoꝛtet caue⸗ re ꝙ nõ ſit variatõ circa illos terminos quo ad ꝓpꝛietates logicales vt bene ſeqͥ᷑: bõ eſt ſoꝛtes ⁊ equus nullus eſt bomo:ergo nuillus equus eſt ſoꝛtes.Ratio buius regule eſt iſta qꝛ ſi aliqua pꝛemiſſarum eſſet particularis: puta in pꝛima rigura.ſ.minoꝛ ⁊ ↄcluſio eſſet vniuarſalis:tũc arguereir a non diſtributo ad diſtributum ex parte minoꝛis extremita⸗ tis:que nõ diſtribuitur in minoꝛi:cũ ſit ſubie ctum ꝓpõnis ꝑticularis:⁊ tñ in conclufione diſtribueret᷑:cu eſſet ſubiectũ pꝛopõnis vni⸗ nerſalis modo incõueniens eſt arguere a nõ diſtributo ad diſtributu.Exemplu vt non ſe quitur omnis homo eſt animal:ſubſtãtia eſt bomo:ergo omnis ſubſtantia eſt animal: ex quo pꝛemiſſe ſunt vere ⁊ concluſio falſa: ⁊ B pꝛouenit ex eo ꝙ ille terminus ſubſtantia in minoꝛi pꝛopoſitione nõ diſtribuitur:a tamẽ in concluſione diſtribuitur, ter auctoꝛ ponit quartã regulam que debet ſic intelligi.Quãdocunq; in aliquo ſyllogiſ⸗ mo cathegoꝛico vna pꝛemiſſarum eſt negati ua dũmõ illa nõ ſit de ↄtigẽti nõ neceſſario: tunc ↄcluſio dʒ eſſe negatiua.¶ Ratio iſtius regule eſt iſta:qꝛ concluſio affirmatiua nũqᷓ; infertur niſi ex duabꝰpꝛemiſſis affirmatiuis ex quo extremitates nõ poſſũt vᷣe ⁊ affirma⸗ tiue vniri inter ſe in concluſione niſi vere et affirmatiue vniatur cuʒ medio in pᷣmiſſis:ꝗ ſi aliqua pꝛemiſſarum eſt negatiua: cõcluſio debet eſſe negatiua.¶ Quinta regula eſt: q medium nunqꝙᷓ debet intrare concluſionem exercẽdo officium medij in concluſione. Ra tio buius regule eſt iſta:qꝛ officiuʒ medij eſt ꝙ ipᷣm vniat᷑ cũ extremitatibꝰ in pꝛemiſſis: ſed hoc nõ potei fieri in concluſone:gꝗ me⸗ dium nunq debet intrare cõcluſonem exer cendo officium medij in ea.Nec etiam debet intelligi ꝙ ille terminꝰ qui eſt medium vel ſibi fimilis:nõ debet poni in cõcluſonelicet non exerceat officiuʒ medij:qꝛ in ſyllogiſmo ex oppoſitꝭ oẽs termini ſunt ſimiles:licet ba beant diſtincta officia exercere:vt in iſto ſyl logiſmo:omnis bomo eſt homo:⁊ nullus bo mo eſt homo:ergo bomo non eſt homo ¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur per ſyllogiſmũ expoſitoꝛiũ aliquid ſequit᷑:et tñ ex puris ſinguiaribus ſit ſyllogiſmꝰ expo ſitoꝛius:ergolex puris ſingularibus aliquid ſeqͥtur.¶ Ocðdo ſic arguitur:et duabus pꝛe⸗ miſſis negatiuis de contingẽti bene ſeqͥt cõ cluſio:vt dicit Ariſto.in pᷣmo pꝛioꝝ:ꝗ ex pu⸗ nis negatiuis aliqͥd ſeqͥt:⁊ ꝑ cõſequens textꝰ eſt falſus.Tertio ſic arguit᷑:in pma figura minoꝛe exiſtente negatiua de oↄtingẽti ſeqͥt cõcluſio affirmatiua:vt vult Ariſtdein pᷣmo pꝛioꝝ:ergo non opoꝛtet ſi aliqua pꝛemiſſarũ ſit negatina ꝙ ↄcluſio ſit negatiua. ¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ cõcedendo q ali quid bene ſequit᷑ ex puris ſingularibꝰ expoſi toꝛie:⁊ negatur vltima ↄſequetia:qꝛ textus intelligit᷑ dũmodo argumentũ nõ ſit expoſi toꝛium. Ad ſcðm dicitur cõcedẽdo ꝙ aliqͥd ſeqͥtur et pꝛemiſſis negatiuis de contingen i: 1 negatur vltima ↄna:qꝛ textus intelligit᷑ emptis tribus caſibus:quoꝝ iſte eſt vnus. ¶Ad tertium ðꝛ concedendo añs: negando ↄfiam:quia textus intelligitur dummodo ils la negatiua non fu de contingenti. buüi — te regule Intel. qͥn te regule Ad ratio nes inop poſituni. 1 Tractatus Quartus. vntihun 1 — . — , „ . 85 4 . ◻KRima figura nouem ba⸗ pars eiꝰ p̃cedit copulã: ſʒ pars maioꝛis extre nnn⸗ rmnani, bet modos pꝛimi quattu mitatis ſe tenet a ꝑtepꝛedicati:⁊ cũ hoc eſt p iſaril nif 5 SD / oꝛ modi concludunt dire dicatũ.ſ.illud ꝑticipiũ currens. Similiter il ſi leetonn WWcte reliqut vero qmniqgz in⸗ genitiuus ſoꝛtisq; eſt minoꝛ extremitas ſe e ege ae cn et Directe ERiee iqui vero quiq; in⸗ teneta parte ſubiecti:ex quo pᷣcedit copulaʒ in ſcppffnne⸗ ↄcludere ⸗ directe. ¶ Directe cõclu ⁊tñ nõ eſt ſubiectũ licet ſit pars ſubiecti. lend W gere eſt maioꝛem extremitatem pꝛe ¶ motãdũ . un uneſel Indirec⸗ dicari de minoꝛi in cluſone.¶ n ¶ Notãdũ eſt tertio:ꝙ bic ↄſequẽt Quid in⸗ elnell in re clude directe concludere eſt minoꝛem ex⸗ auctoꝛ deſcribitinditectecludere:n intelli directea fahelliliſii e re. tremitatem pꝛedicari de maioꝛi iᷣ git᷑ diffinitio ſic. Indirecte ↄcludere eſt ſyl⸗ clu. ſene e jement⸗ L oncluſio P 9 in logiſmꝰ in q infert᷑ ↄcluſo:in qua minoꝛ ex ineſn afiinfi⸗ concluſione. tremitas vel pars minoꝛis extremitatꝭ ſete⸗ ffnn wimn n Circa bunc textum. ore Era Fcſfcgtiſe waſa⸗ ertte nitgs vel bo i nin i ei ,2 . a ꝑte ſubiecti.Exẽplũ vbi minoꝛ foetitit. A Jutel. lit ¶ Motãdũ eſt pmo: iſte textꝰ de⸗ extremitas ſe tenet a ꝑte alichti cum b eſt gunu dia⸗ n teralis bet ſic intelligi. Nouẽ ſũt termini cões non pᷣdicatũ:vt in iſto ſyllogiſmooẽ aĩal eſt ſuba: Menlapeninn⸗ er⸗ coincidẽtes in ſigñdo ſᷣm ſuas rationes foꝛ⸗ oĩs hõ eſt aĩal O queda ſubſtantia eſt bomo ſronennm mi⸗ males oẽs paralogiſmos pᷣe figure ſignifi ibi iſte terminus bomo qui eſt minoꝛ extre⸗ nkfnnleſeonn cãtes vt ſunt iſti termini barbara: celarẽt da mitas ſe tenet a parte pᷣdicati:er quo ſequit᷑ nnegnionutten rij:ferio:baralipton: celãtes: dabitis ⁊c.Et ̊ᷣ copulam:⁊ cum hoc eſt pꝛedicatũ.Et iſte ter n inmnitgen modo exponẽdo tertuʒ iſte terminꝰ modꝰ ca minꝰ ſuba qui eſt maioꝛ extremitas ſe tenet ſen mmapikduplcter ſ pit᷑ in ppoſito ꝓpᷣmiſſis ⁊ cõcluſione ſimul. a ꝑte ſubiecti ⁊ cũ boc eſt ſubᷣm. Exẽpluʒ vbi deu kecicttum:frc⸗ Sed ſi caperet᷑ modus ꝓpᷣ miſſis tm̃ tũc nõ minoꝛ extremitas ſe tenet a parte pꝛedicati na⸗ leſt nococp eſſent niſ ſex modi ſiue ſex termini cões nõ ⁊ tñ non eſt pꝛedicatum ſed eſt pars pꝛedica⸗ ena ler Ai no⸗ coincidẽtes in ſignificando ſᷣm ſuas rõnes ti:vt omnem bominezʒ videt plato:ſoꝛtes eſt recen lieiſeten⸗ foꝛmales omnes pᷣmiſſas ſyllogiſmoꝝ pꝛime bomo:ergo plato videt ſoꝛtem. Exẽpluʒ.vbi aincſ, grmcone figure ſignificantes.vt ſunt iſti ſer termini: pars ſolum minoꝛis extremitatis ſe tenet a Cchllan ſen oamen barbara:celarent: darij.ferio: fapeſmo: friſe- parte pꝛedicati: vi oĩs albedo ẽ coloꝛ: ſoꝛtes nunbnenn⸗ ſomnoꝝ.¶ Iñ fapeſmo ⁊ friſeſomoꝝ nõ ſoluʒ bʒ albediuem: ergo coloꝛem ſoꝛtes bzʒ õ ſunt modi pꝛime figure:ſed etiã ſecũde ⁊ ter — - .V Gwchoinnlspeme o tie. Ex dictis pz ꝙ p.b.aliter capit iſtũ termi ¶ Notãdũ eſt quarto ꝙ modus pꝛi Quidmo nineſyre nũ modus qñ diffinit ipᷣm ⁊ in ppoſito. me figure ſi capiat᷑ ꝓ pꝛemiſſis tũc põt ſic de qus 5 Nuagfenntss . ſcrib. Modus pꝛime figure eſt oꝛatio bypo fn pbne ti (Motnduus ſegnlug Quid di⸗ ¶Motãdum eſt ſcðᷣo: directe con thetica copulatiua affirmatiua: ex duabus pᷣ e sume nutſichnentanefig Zectecon cludere eſt ſyllogiſmus in quo infertur oclu miſſis cathegoꝛicis cõpoſita in debita quali⸗ liras 8 „ (re (lgttuos panmos nd⸗ cludere, ſio: in qua maioꝛ ertremitas vel pars maie tatea qtitate oꝛdinatis: in quaꝝ maioꝛe me titas eiuſ Gvogdomnes ſcoundn ris extremitatis ſe tenet a parte pᷣdicati⁊ mi diũ ſe tenet a parte ſubi.⁊ in miuoꝛi medium noꝛ extremitas vel ꝑs minoꝛis extremitatꝭ ſe tenet a ꝑte pꝛedicati.Or̃ notãter in quarũ ſe tenet a ꝑte ſubiecti. Exẽplũ de ſyllogiſmo maioꝛi:ad dꝛĩaʒ modi ſcðe figure ⁊ etiam ter in quo maioꝛ extremitas ſe tenet a parte pꝛe tie. Sed ſi capiat᷑ modus ꝓ pᷣmiſſis ⁊ ↄcluſio dicati: ⁊ cũ hoc eſt pꝛedicatum:⁊ minoꝛ extre ne ſimul:tunc debet ſic deſcribi.Modus pꝛi gem. Pem Mmnmzpainefigm gla Olattucprinos noi neqoagoes, dein lloeſtninoreenſte mitas ſe tenet a parte ſubiecti:⁊ cum boc eſt me figure eſt oꝛati bypothetica conſequẽti e Mlſegut Oe ſubiectũ vt omne aĩal eſt ſubſtãtia oĩs hõ eſt alis ex duabus pᷣmiſſis ⁊ concluſione catbe⸗ W ſrtnſti (RNöͤx animal:ergo oĩs bomo eſt ſubſtantia. Exem goꝛicis compoſta.in debita qualitate ⁊ quã K epnculanin plũ de ſyllogiſmo ↄcludẽte ↄcluſionẽ in qua titate oꝛdinatis in quarum maioꝛe medium pars maioꝛis ertremitatis ſe tenet a ꝑte pꝛe ſe tenet a parte ſubiecti:⁊ in minoꝛe mediuʒ el;, udrte dicati: ⁊ tñ tota maioꝛ ettremitas nõ eſt pꝛe⸗ ſe tenet a parte pꝛedicati.¶ Eñ debita quali eheeg⸗ (hori dicatũ:⁊ ſimiliter minoꝛ extremitas ſe tenet tas in pᷣma figura quo ad ſyllogiſmos dire⸗ N Cokititſ a ꝑte ſubiecti:a tñ nõ eſt ſubiectũ:vt bic.En⸗ cte ↄcludẽtes eſt ꝙ minoꝛ ſit affirmatina.Et in ugorponti⸗ gn iuſſibet boĩs aſinus currit:ſoꝛtes eſt bomœ debita qᷓ;utitas in pꝛima figura quo ad ſyllo tn⸗ etengdane ſoꝛtis a ſinꝰ currit:ibi boc totuzʒ aſinus cur giſmos directe ↄcludẽtes eſt maioꝛ ſit vni Mlne fonne gwn dade rit: ſfiue aſinus currẽs eſt maioꝛ extremitas: uerſalis. nuef Ppinoeſ nolen tñ nõ pᷣdicat᷑ in ocluſone: ſic totũ ſe tenet a ¶ Contra dicta arguitur pꝛimo ſic Uinternf⸗ in parte pᷣdicati nõ tñ eſt pꝛedicatum quia vna Abicũq; eſt ſimilis oꝛdinatio pꝛemiſſaꝝ ibi ſgirn e na di tertiefe, r mitas ſe tenera pane Fea Nedicaunſeleſ umpregte, domiezniterplnoſoneseft nmnoris ertemtatssſe tenet trvi ois albedo e colorſortes nergo coloꝛem ſoresbʒ eſt varto noconi puat ꝓpꝛemiſſis tüchotft enn prine figure eſt ontiobheen tima affirmatiumer dandis e nicis cöpofftatndebingunl lei oꝛdinatis:in quar naſheſnte ne ſubi in miot medtun , peaicri Dj otint n modiſede ſont: unſt ut nochs nſttn we ſeeinil Mmt . woebeniutolſen t emlſſoe albe zͤniſs oa eueun ualitate u⸗ — = =Se we⸗ Rle ſpã⸗ les pꝛime figure Pꝛima regula Secũda regula Intel. p⸗ ne regle De Figuris in generali non ſunt modi diſtĩcti:ſed in barbara ⁊ in ba ralipton eſt ſimilis oꝛdinatio pᷣmiſſarum in qualitate ⁊ q;titate:ergo non ſunt modi di⸗ ſtincti. ¶ Scdo ſic arguit᷑:diffinitio bui ter⸗ mini directe ↄcludere non cõuenit omnicõ⸗ tento ſub diffinito:ergo eſt inſufficiens.añ⸗ cedens patet quia aliquando maioꝛ extremi tas eſt ſolum pars pꝛedicati:ergo non ſemꝑ pꝛedicantur de minoꝛi extremitate in cõclu⸗ nſione. ¶ Tertio ſic arguitur. diffinitio modi pꝛime figure nõ conuenit omni cõtento ſub diffinito. ergo eſt inſufficiens.antecedẽs pʒ qꝛ nõ cõuenit modo inutili:cũ in illo non ſu⸗ mat᷑ debita qualitas ⁊ quãtitas. ¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ diſtinguẽdo mi⸗ noꝛẽ:vel capiendo modũ ꝓ pꝛemiſſis tantuʒ ⁊ ſic conceditur maioꝛ.vel pꝛo pᷣmiſſis ⁊ ↄclu ſione ſimul ⁊ ſic negatur maioꝛ.¶ Ad ſecũdũ dicitur negando antecedens.⁊ ad pꝛobatio⸗ nem dicitur diſtinguendo conſequens.qꝛ pᷣ⸗ dicatur: capit᷑ dupliciter. Pꝛimo modo ꝓillo quod eſt pꝛedicatum:⁊ ſic conceditur conſe⸗ quentia.nec iſto modo capitur in diffinitiõe directe cõcludere.Alio modo capitur vt idẽ eſt ꝙ a parte pᷣdicati ſe tenere ſiue poni poſt copulam.⁊ ſic negatur conſequẽtia ¶ Ad ter tium dicitur negando antecedens:nad ꝓba tionem dicitur negando conſequentiam: qꝛ modus inutilis pꝛume figure non eſt modus pꝛime figure ¶ Mota duas regulas quarum pꝛi ma tm̃ cõuenit pꝛime figure quo ad quattuoꝛ pꝛimos modos.⁊ ſecunde quo ad omnes.ſecunda etiam cõue⸗ nit tantuʒ pꝛime figure quo ad eius quattuoꝛ pꝛimos modos.⁊ tertie fi gure quo ad oẽs. ¶ Pꝛima regula talis eſt:minoꝛe exiſtente negatiua mbil ſequit᷑.¶ Scðas egula eſt: ma ioꝛe exiſtẽte ꝑticulari nibil ſequitur ¶Circa hunc textum: ¶ Motãdũ eſt pᷣmo:ꝙ bic conſequẽ ter auctoꝛ ponit vnã regula ſpecialẽ:que ſe⸗ quitur ex eo ꝙ dictum eſt ꝙ debita qualitas pꝛime figure quo ad modos directe ↄcludẽ⸗ tes:eſt ꝙ minoꝛ ſit affirmatiua. Et intelli⸗ gitur text ſic. Minoꝛe exiſtẽte negatiua in pꝛĩa figura qad qᷓttuoꝛ pꝛios mõs pꝛĩe figur ⁊ ſex mõs tertie figure: nibil ſeqͥt᷑ ſyllogiſti Folio lix. ce:niſi añs ſit foꝛmaliter impoſſibile: et niſi caueatur qꝙ non arguatur a nõ diſtributo ad diſtributum.qꝛ dũ illud pꝛecaueret᷑ bñ ſeque retur aliqua concluſio. Dr notãter niñ añs ⁊c.qꝛ ſi añs eẽt foꝛmaliter impoſſibile bñ ſe queret᷑ aliqͥd cũ ad impoſſibile ſequatur qa⸗ libet.O Dicitur notanter niñ caueatur ac. qͥa tunc nullum inconueniens ſequeret᷑.Exẽplũ vt non ſeqͥt᷑ in pꝛima figura directe concludẽ do:omĩs homo eſt animal nullus aſinꝰeſt bõ ergo nullus aſinus eſt animal:cum pꝛemiſſe ſunt vere et concluſio falſa. ¶ Motandum eſt ſecũdo ꝙ rõ buiꝰ regule eſt iſta:quia ſi minoꝛ ẽ negatiua opoꝛ tet maioꝛẽ eſſe affirmatiuam ꝑ regulã gna⸗ KRatio re lẽ pꝛius poſitã.ſ.ꝙ et puris negatiuis nibil gule pꝛie ſequit᷑i ſi maigꝛ eſt affimatia:tunc maio: ex tremitas que ſe tenet a parte pꝛedicati nõ pᷣ dicati non diſtribuit᷑:qꝛ illud qð ſe teneta ꝑ⸗ te pꝛedicati pꝛopoſñitonis affirintiue ſi non addatur ſibi ſignũ vle non diſtribuit᷑⁊ tamẽ in ↄlone diſtribueretur:quia ſi minoꝛ eſt ne gatiua opʒ concluſionem eſſe negatiuã ꝑ re⸗ gulã generalem. Si aliqua pꝛemiſſarum ſit negatiua:concluſio erit nega tiua.⁊ ſi con⸗ cluſio ſit negatiua tunc illud quod ſe tenet a ꝑte pꝛedicati:ſi ſit diſtribuibile:diſtribuit᷑: cũ ſibi pꝛeponatur negatio.⁊ ſic maioꝛ extre mitas diſtribueretur in concluſione q̃ tamen non diſtribueretur in maioꝛi: ſic arguitur a non diſtributo ad diſtributũ qð eſt incõueni ens.¶ Exẽplũ:vt ſic arguendo.oĩs aſinus eſt animal:nullus homo eſt aſinꝰ:ergo nullꝰ ho mo eſt animal in illo ſyllogiſmo iſte termi- mis animal in maioꝛi ꝓpoſitione non diſtri buitur:qꝛ ſibi nõ pᷣponitur negatio: nec ſibi additur immediate ſignum vniuerſale ⁊ tñ i conecluſione diſtribuit᷑ cum ſibi pꝛeponat᷑ ne gatio.Et ſic pʒ ꝙ ſi caueretur ꝙ ly aial in cõ cluſione non diſtribueret᷑: vt dicẽdo oĩs hõ aĩal non eſt:vel dicẽdo nullꝰhomo eſt oẽ aĩal tunc bene valeret conſequentia ¶ otandũ eſt tertio ꝙ bic cõſeq̃n Intellec. z ter ponit aliam regulam ſpecialem:que ſeqr cunde rłe ex hoc qð dictum eſt ꝙ debita qᷓtitas pꝛĩe fi gure ⁊c.Et debet regula ſic ĩtelligi.Nibil:ſe quitur ſyllogiſtice in pꝛima vel in ſecunda fi gare directe concludendo dummodo maioꝛ ſit particłaris niſi in vna pꝛemiſſarum addat medio relatiuum identitatisvel niſi mediũ iĩ vua pᷣmiſſaruʒ diſtribuat᷑ vel niñ añs ſit im⸗ poſſibile.¶ Dicitur notanter directe conclu⸗ & rlaleſt falſa.¶ Scðdo ſic arguitur. bene ſeqᷣt animal eſt bomo: omnis afinus eſt idẽ aĩal ergo aſinus ẽ bomo ⁊ tñ arguitur maioꝛe ex iſtente ꝑticulari:ergo ſecunda regula eſt f la ¶ Tertio ſic arguitur.quando medium diſtri Bᷣuit᷑ in minoꝛe licet maioꝛ fit ꝑticłaris ſemꝑ ſequitur concluſio obſeruatis alijs ꝓpꝛietati bus logicalibꝰ termioꝝ:q male ðꝛ ꝙ maioꝛi extremitate exñte ꝑticłari nibil ſequitur. fectus ſiue euidens patet:quia regulatur im mediate per dici de omni:ergo eſt bonus et euidens. Antecedẽs patet quia quicquid di⸗ dicit᷑ de ſubiecto complete diſtributo: dz dici de quolibet ſumpto ſub eo. Sed in tali ſyllo⸗ giſmo maioꝛ extremitas pꝛedicat᷑ de medio complete diſtributo in maioꝛe pꝛopoſitione ⁊ minoꝛ extremitas ſumitur ſub medio in mi noꝛi ꝓpoſitione:g maioꝛ extremitas dʒ dici 4640* Tractatus Quartus 8 gimn dendo quia bene ſequitur aliquid indirecte relatiuum idẽtitatis. Ad tertiũ dicitur ne i go ſn ⸗ concludendo:vt pʒ in friſeſomoꝝ.Dicit᷑ notã gãdo ↄñam:qꝛ textus intelligitur dũmodo uſn i ſeb ter niſi gaddeur meekl keetlu. tentlean medium non diſtribuatur in minoꝛe. i min nmln⸗ quia tunc bene ſequeretur aliquid vt bene e nene quitur: animal currit:⁊ omnis bomo eſt ideʒ ¶Bar bara. Pꝛimꝰ modꝰ cõſtat et barba mmicllun ihnſc animal: g bomo currit. Dicitur notanter niſi duab vlibus affirmatiuis:vłlem af r3. u ventan nonn de addatur medium ac.quia ſi medium diſtribu firmatiuã directe ↄcludentibꝰ:vt oẽ fonc bfl e lioten⸗ eretur in vna pᷣmiſſarũ bñ ſequeret᷑ cõcluſo qĩal eſt ſubſtãtia.oĩs homo eſt aĩal. tnnagſ glifi⸗ vt bene ſequitur lucidiſſimus planeta lucet. ergo oĩs bomo eſt ſubſtantia adenain ſtiai:dd omnis ſol eſt omnis lucidiſſimus planeta:er ci nenio czefe go ſol lucet.Dicitur notanter mſi añs fit im⸗ Iruca punctertuun. ſgrifernun enpr poſſibile:quia ſi añs eſſet foꝛmaliter impoſſi ¶ Notãduʒ ẽ pꝛĩo.q iſte terminus n igunl e it bile tũc bene ſequeretur aliquid vt in ſyllo⸗ barbara:eſt termin ſecũde intẽtiõis: ſigm ſmnafar mae giſmo ſic arguendo. omĩs bõ ẽ aĩal: ⁊ nullus ficat oia argumẽta pᷣme figure: quoꝝ maioꝛ Quid ſi, uifan L bomo eſt animal:ergo bomo non eſt bomo. iuer eti ſirivarin Minor reeelle grifien emcücſttenn⸗ NRatio ſe is affirmatia ⁊ fimiliter ↄcluño vniuerſalis ſv N e Ce ennde 16 ¶ Motãdũ eſt quarto ꝙ rõ huiꝰ rłe affirmatina directe illata ſiue ↄcluſa: in qua Kbarbo⸗ Riah unnan 6 eſt iſta:quia ſi maioꝛ eſt ꝑartislaris:tunc me maioꝛ extremitas ſe tenet a ꝑte pᷣdicati re⸗ ehbr⸗ ſlogitnsfttain dium non diſtribuitur in maioꝛi ꝓpõne:cũ ei ſpectu minoꝛis extremitatis ſe tenẽtꝭ a ꝑte Oelimheopet non pꝛeponatur immediate ſignum vle nec ſubiecti:a ſic ille terminꝰ barbara de materi ſtr ſnnsefeinbande negatio:⁊ cum minoꝛ non poſſit eſſe negati ali ſignificato ſignificat argumẽtũ ſyllogifti nbetmeſei ſoßg ua in pꝛima figura vt dicit rła pᷣeedens ⁊ me⸗ cũ pᷣme figure:⁊ de fſoꝛmali ſignificato ſigni ſmnieme: ſe cum d dium pꝛedicatur in ea:tunc etiam non diſtri ficat ꝑtes materiales ⁊ pncipales illiꝰ argu⸗ hutaraſenis eſth buitur et ſic medium in neutra pꝛemiſſarum mẽti ſic ſe bre:ſicut vocales poſite in illa di⸗ ekin utirminn diſtribueretur. quod eſt vnã regulã gñalẽ ctione barbara fignificant. ñ pma vocalis arnher! ſtin berde que talis eſt ꝙ in quolibet ſyllogiſmo nõ ex⸗ q ponit᷑ in pᷣma ſyllaba ſignificat q̃litatẽ ⁊ qᷓ ogiruse lar poſitoꝛio qui eſt catbegoꝛicus medium debʒ titatẽ maioꝛis:⁊ vocalis q̃ ponitur in ſcda ſyl gancknone . diſtribui in vna pꝛemiſſarum. Exẽplũ de iſta laba:ſignificat qualitatẽ ⁊ qᷓtitatem minoꝛꝭ ponſſseth Gei regula: vt non ſequitur aĩalẽ bomo.⁊ oĩs aſi ailla que ponitur in tertia ſy llaba ſigniticat aethiint,frenen nus eſt animal:g aſinus eſt bomo ⁊ hoc ideo qualitatẽ ⁊ q;titatem concluſionis. Eñ bar⸗ ſe woig Gnce iolc, qꝛ iſte terminns animal qui eſt mediũ nõ di⸗ bara põt ſic diffiniri ſiue deſcribi. Barbara x. „ Atrunnernnie r ſtribuitur in maioꝛe nec in minoꝛe qꝛ:ſibi nõ eſt argumẽtũ ſyllogiſticum pꝛime figure:qð Diff initõ Uenciſtunmn erilistan pꝛeponitur aliqua negatõ nec etiam addit᷑ ſi conſtituitur ex duabus pꝛemiſſis vniuerſali de ly bar Partibusgnuetiun conttir bi immediate ſignum vniuerſale Pu affirmatiuis:⁊ cõcluſione vniuerſaliter Pik landar ün Affirmatiua directa:que ſequitur ex illi erſeis panidus mueruid ¶ Lomra dicta pꝛimo ſic arguin. bus pꝛemiſſis Ethoe 2nog derel i li⸗ 1 inſlic ⸗ P- pꝛem et intelligi hſusſpllogtimi.edden bene ſeqᷣĩ oĩs hõ ẽ riſibil.nullus aſinꝰ ẽ bõg tertus p.b. Quod aũt talis ſyllogiſmus ſit ꝑ Rdegics mocis nullꝰ aſinꝰ eſt riſibilis ⁊ tñ minoꝛ eſt negatia fe tines (Morantizeſtquun tis Nigusſtlogiſnnoft do wiſt ſonesobſemnige ſn usgmninieren de minoꝛi extremitate in concluſione lun Propofte Cndnigen 1— 2 . onöinti 7 ¶ notãdũ eſt ſcðo:q ille terminus Quõ bar in mllelenmn e barbara nõ eſt pꝛimus modus:ſʒ illud quod bara eſt p ¶ Agd pꝛimũ ðꝛ ꝙ licʒ ſequatur illa ↄcluſio gra materie ſiue hitudis terioꝛũnõ — —2 — . 2 eo tñ gra foꝛme ſiue in oĩbtermis:obſeruata ſi fignificatur per illum terminum b⸗rbara:vt mus mo⸗ gnnngn milidiſpoſtione pꝛopoſitionum ⁊ termioꝝ ille ſyllogiſmus. omne aial eſt ſubſtatia: ois dus, nlluteienein ¶ Agd ſecundum dicitur negãdo ↄñam:qͥa te homo eſt animal.ergo omnis bomo eſt ſub⸗ mupemfinm teus ielligityur duͦmodo wedio non gdgt ſtantim quodlibet argumentũͦ taliter ſe bo irer en 1s Enlſ⸗ eo im barban de maten dſnifickargunerifflagfi en e ſoumalifoniſenoſei Gterules: nei leiliher, refian roeales ofte in illa di ara foniffant Diipina vocals⸗ ma ſyllada ſonificn ilitne 1c is:: vocslisponiturinſchaſhl at qualitate t ijtittem minon mitur in tertiaſ,llaba ſignifiat Furatem conclufonis. Oiban diffinn fue deſenbi⸗Badan , ſellogiſticum pꝛime figned “ c dusbus premiſſis vnimeſtl iuis: cöclufione vmiverſllte dircrcneſeglimerlian 1. Et hoc noto alris Orodaitti uſloſtun n guüregtlun ergo et bonns e guiddi⸗ Declara⸗ tio deoꝝ. Quid ſyl⸗ logiſmuʒz eẽ in bar. Bñales oditiões boni ſylli Pꝛima. Secũda. Tertia. Quarta. Quintga. De pꝛima figura. bens ſᷣm qualitatẽ ⁊ quãtitatem pꝛemiſſarũ ⁊ cõcluſionis:⁊ oꝛdinationẽ terminoꝝ dicit barbara.Et iõ tot ſunt pꝛimi modi quot ſunt argumenta in barbara. Sed quia omnia ta⸗ lia argumẽta ſimiliter ſe babent ᷣm qualita tem ⁊ quãtitatem enunciationẽ ⁊ oꝛdinatio⸗ nem terminoꝝ:ideo reputantur pꝛo vno mo do.Et ſicut dicitur de barbara ita dicendum eſt de quolibet alio terĩo alioꝛum modoꝝ.ſ. ꝙ de materiali ſignificato ſignificant argu⸗ mentũ ſyllogiſticũ: ⁊ de foꝛmali ſignificato ſignificat partes eius ſic ſe babere ſᷣm quali tatem ⁊ quantitatem pꝛemiſſarum et conclu ſionis:ſicut vocales poſite in illa dictione ſi⸗ gniſicant. ¶ Motandũ eſt tertio:q nullꝰ ſyllo⸗ giſmus pꝛopꝛie dicitur eſſe in barbara: cum ſyllogiſmus ſit barbara:quia ideʒ non eſt in ſeipſo. Sed impꝛopꝛie loquendo poteſt dici ſyllogiſmus eſſe in barbara: ficut ſignifica⸗ tum dicitur eſſe in ſuo ſigno:ſiue in termino ſignificante: et ſic cum dicitur ſyllogiſmus eſt in barbara:ſenſus eſt:ſyllogiſmus ſignifi catur per illum terminum barbara. Sel ſic ſyllogiſmus eſt in barbara: boc eſt: ſyllo⸗ giſmus eſt argumẽtum oꝛdinatum qᷓ;tum ad ꝛemiſſas et concluſionẽ ficut illa dictio bar bara expꝛimit. Et fic etiam dicenduʒ eſt de a lijs modis. Unde cũ dicit pe.biſ.ꝙ barbara ↄoſtituitur ex maioꝛe ac.non intelligit ꝙ bar bara cõſtituatur ex illis tanqᷓ; ex oĩbus ſuis partibus:quia etiam conſtituitur ex copula: ſed intellexit qᷓ; conſtituitur ex illis tanquã ex ſuis partibus materialibus pꝛincipalibꝰ ipſius ſyllogiſmi.Et eodem modo dicenduʒ eſt de alhjs modis. ¶ ‚Notandũ eſt quarto:qꝙ ad hoc q; aliquis ſyllogiſmus ſit bonus alique condi⸗ tiones obſeruãde ſunt.¶ Pꝛimaẽ ꝙ in ꝓpõ ne vli ſit cõpleta diſtribisio:vt videbitur in logica.¶ Sccũda eſt ꝙ non plus ſumatur ꝓ medio in vna pꝛemiſſarum qᷓ in alia: nec mi nus. Similiter ꝙ non ſumatur plus vel mi⸗ nus ꝓ maioꝛi extremitate vel minoꝛi in vna pꝛopoſitione qᷓ; in alia.¶ Tertia eſt: ꝙ termi ni teneantur vniuoce: eque ample eque re⸗ ſtricte ⁊ eodem mõ appellate.¶ Qnarta eſt: q non arguatur a non diſtributoad diſtribu tum. ¶ Quinta eſt: ꝙ totum medium in ali⸗ qua pꝛemiſſarum diſtribuatur. Et iſte cõditi ones ſunt generales ⁊ gñalit᷑ obſeruande in Folio omni argumento ſyllogiſtico quod fit ĩ mo⸗ do ⁊ in figura ¶ Contra dicta pᷣmo ſic arguitur non ſequitur.omne rationale vel irratiõale eſt aſinus ⁊ omnis bomo eſt rationalis vł ir⸗ rationalis:ergo omnis homo eſt aſinus con cluſio eſt impoſſibilis:⁊ pꝛemiſſe ſũt vere:vt videtur: ⁊ tamen arguitur in barbara:g bar⸗ bara non eſt conſequentia foꝛmalis.¶¶ Scðo ſic af. barbara eſt ſylłs:g nullus ſyllłs ẽ ĩ bar⸗ bara ↄña tʒ:quia idem non poteſt eſſe in ſeip ſo. ¶ Tertio ſic arguitur:hic non eſt bonſyl⸗ logiſmus:omne animal eſt ſubſtantia omnis bomo eſt animal:ergo omnis bomo ẽ ſubſtã tia:⁊ tamen arguitur in barbara vt ptʒ ꝑ de⸗ ſcriptionem eius:ergo barbara non eſt ↄña foꝛmalis. ⸗,☛ — ⸗ . = „ ¶ Ad pꝛimũ dẽ diſtinguẽdo maio⸗ rem:quia maioꝛ illius ſyllogiſmi poteſt eſſe vna diſiumctiua:⁊ ſic conceditur ꝙ non ſeqͥ quia non arguitur in barbara. Nel poteſt eẽ catbegoꝛica de diſiuncto ſubiecto Et h̊ dupli citer. Qnomodo ꝙ totum diſiunctum ſuma tur pꝛo medio ⁊ diſtribuatur in maioꝛi pꝛopo ſitione ⁊ ſic negatur ꝙ non ſequitur:cum tũc arguitur in barbara:ſʒ ſicut concluſio eſt fal ſa ita ⁊ maioꝛ. Alio modo qꝙ ſolum ille ter⸗ minus rationale ſumatur pꝛo medio ⁊ ſo⸗ lum diſtribuatur in maioꝛe ⁊ fic cõceditur ꝙ& non ſequitur:mec arguitur in barbara: quia non obſeruatur ſecunda conditio. Ad ſcðʒ a: licet ſylłs non ſit in barbara ſi capiatux ille terminꝰ barbara pꝛo ſuo figto ⁊ ꝑſonal in illa pꝛopoſitione:tamen ſyllłs eſt in barba m capiendo illum terminum barbara mate⸗ rialiter:ſeilicet pꝛo illo termino barbara et hG̊ ſcðm ſenſum datum in tertio notabili.q Ad tertium dicitur concedendo maioꝛem et ne⸗ gando minoꝛem:quia non obſeruatur quar⸗ ta conditio:quia ille terminus ſubſtantia nõʒ diſtribuitur in maioꝛe cum ſibi non pꝛepõa⸗ tur negatio:nec additur ſibi immediate ſig⸗ numvniuerſale:⁊ tamen ĩ concluſione diſtri⸗ buitur:cum ſibi immediate additur ſignum vniuerſale. ¶ Celarent. Secundus modus con ſtat ex maioꝛe vniuerſali negatiua ⁊ mioꝛe vnierſali affirmatiua: vmuer ſalem negatiuã directe cõcludẽtibꝰ vt nullum aĩal eſt lapis:omis bona lxij Adrõnej in oppm. Celareng Darũ. Lractatus Quartus eſt animal:ergo nullꝰhomo eſt lapis ¶ Darij. ¶ Lertius modus cõſtat cx maioꝛe vniuerſali affirmatiua.et Ferio Barali⸗ pton ralipton. minoꝛe particulari affir̃atiua:parti cularẽ affirᷣmatiuã directe ↄcludẽti⸗ bus:vt oẽ qial eſt ſubſtãtia: quidam bõ eſt animal:g qdã bomo eſt ſubſtã tia. ¶ Ferio. ¶ Quartus modꝰ co⸗ ſtat ex maioꝛe vłi negatiua ⁊ mino⸗ re particulari affirmatiua particła rem negatiuam directe concludenti bus:vt nullũ aĩal eſt lapis:qdã bõ ẽ aĩal:g qdã homo nõ eſt lapis ¶ Ba Quintus modus ↄſtat ex duabus vniuerſalibus affirmati⸗ uis:particularem affirnyatiuaʒ indi recte concludentibus vt omne aĩial ẽ ſubſtantia.omms homo eſt ammal: ergo quedam ſubſtantia eſt homo. Et reducitur ad pꝛimum modump⸗ me figure per cornuerſionem cõclu⸗ Quiq ſi⸗ gnificz ly celarent. Diffinitõ de ly cela rent ſioms per accidens LIirca bunc tettum.K . ¶ ßNotãdũ eſt pꝛimo ꝙ bic cõſequẽ quenter auctoꝛ determinat de ſcðo modo.ſ.ð celarent. Eñ celarẽt eſt teriꝰ ſcðᷣe intentiõis neutri generis ð mãali ſigto ſigũs argumen tũ ſyllogiſticũ pꝛime figure ⁊ ð foꝛmali ſigni ficato ſigñs ipᷣm ſic ſe br̃e qad ꝑtes materia les ſicutvocales poſite in celarent expꝛimũt Uñ iſta vocalis a ſigt vlem affirmatiuam et e.vłlem negatiuam:et i.particularem affir̃a⸗ tiuaʒ:⁊ o particularẽ negatiuam. ¶ EUnde t&ᷣ xtus petri hiſpani intelligitur ſic. Celarent eſt argumentuʒ ſyllogiſticum pꝛĩe figure qð conſtituitur ex maioꝛe vli negatiua:⁊ mino⸗ re vniuerſali affirmatiua.⁊ concluſiõe vli ne gatiua:que ſeqͥtur ex illis pᷣmiſſis directe cõ cludendo.Exemplũ ſatis patet in textu. Qð aũt talis ſyllogiſmus ſit ꝑfectus ſiue euidẽs patet:qꝛ regulariter ꝑ dici de nullo:ergo eſt perfectus.añs ptʒ:qꝛ quicquid remouetur ſi ue negatur ſubo cõplexe diſtributo debet ne gari de quolibet ſumpto ſub eo: ſʒ in tali ſyl⸗ logiſmo maioꝛ extremitas negat᷑ ð ſubo cõ darij:eſt termin? ſcðᷣe intẽtionis de materia li ſigcato ſignificãs argumẽtum ſyllogiſticũ pꝛĩe figure.⁊ de foꝛmali ſigcato ſignificat ip lum ſic ſe bre quoad ſuas ꝑtes itegrales: ſiẽ ðnotat᷑ ꝑ vocales in illa dictiõe poſitas. Et intelligit᷑ ſic textꝰ.petri byſpani.¶ Darũij eſt argumẽtum ſyllogiſticum pꝛime figure:qð ↄſtituit᷑ ex maioꝛe vli affirmatiua: ⁊ minoꝛe ꝑticulari affirmatiua:et cõcluſione particu⸗ lari affirmatiua:que ſequitur ex illis duabꝰ pꝛemiſſis directe concludendo. Exemplum ſatis patet in textu.Quod autẽ talis ſyllogiſ mus ſit perfectus ſiue euidens patet.quia re gulatur per dici de omni. ergo eſt bonus et euidẽs. Añs pʒ:qꝛ qͥcquid dicitur ð ſubiecto cõplete diſtributo: dʒ dici de quolibet ſum⸗ pto ſub eo:ſed in tali ſyllogiſmo maioꝛ extre mitas pꝛedicatur de medio cõplete diſtribu to in maioꝛi ꝓpõne et minoꝛ extremitas ſu⸗ mitur ſub medio in minoꝛi ꝓpõne ergo ma⸗ ioꝛ extremitas dʒ dici de minoꝛi extremita⸗ te in concluſione. ¶ Motãdũ eſt tertio:q iſte teriꝰ fe⸗ rio eſt terminꝰ ſcðe intẽtionis:de mãli ſigni ficato ſigũs argumentũ ſyllogiſticũ pꝛĩe fi⸗ gure:⁊ de foꝛmali connotans eius ꝑtes ma⸗ teriales ſic ſe br̃e ſicut denotat᷑ per vocales illius dictionis.I Et debet textus Petri bi ſpani ſic intelligi. Ferio eſt argumentum ſyl logiſticũ pꝛime figure qð cõſtituit᷑ ex maio⸗ re vłi negatiua:⁊ mino:e particulari affirma tiua:et cõcluſione particulari negatiua: que ſequitur directe cõcludẽdo ex illis pᷣmiſſis. vt nullum aial eſt lapis:quidã homo eſt aĩal ergo quidaʒ bomo non eſt lapis.Quod au tem iſte ſyllogiſmus ſit perfectus ⁊ euidens patet:quia regulatur per dici de nullo ficut ſyllogiſmus de celarent regulatus eſt.Et nõ ſunt plures modi qui regulãtur per dici de omni.vel dici de nullo qᷓ illi qui ſignificãtur ꝑ q̃ttuoꝛ terĩos pꝛis noĩatos.ſ.barbara:ce⸗ larẽt:darij et ferio.¶ Bar alipton eſt argu⸗ mentũ ſyllogiſticũ pꝛĩe figure: qð cõſtituit ex duabus pꝛemiſſis vniuerſalibus affirma⸗ tiuis:concluſionem particularem affirmati uam ex illis pꝛemiſſis indirecte concludẽdo vt omne animal eſt ſubſtãtia:omnis hõ eſt a nimal:ergo quedam ſubſtãtia eſt bomo. ñ plete diſtributo in maioꝛi ꝓpõe ⁊ mĩoꝛ extre, iſte terminus baralipton de materiali ſigni mitas ſumitur ſub illo ſubiecto in minoꝛi ꝓ ficato ſignificat argumẽtuʒ ſyllogiſticũ pꝛie poſitione. ergo maioꝛ extremitas debet ne⸗ gari de minoꝛi extremitate in concluſiõe. ¶ Notãdum eſt ſcðo ꝙ iſte terminꝰ figure:et de foꝛmali connotat partes ei ſic ſe babere ſicut denotat tres pꝛimevocales il lius dictionis. Quid ſia⸗ gnificet ly darij. Diffinitõ ð ly dar qd figni⸗ ficet ly fe rio Diffinitöõ ð ly ferio Diffinitõ ð ly bara⸗ lipton —=—— Urbarg a ſti Alnnone⸗ gitritlpmnilns⸗ m ſtaekbocerſoneer nnutive ero lleponiculnis ikad unspnſſesgveſiu Eltronperitüfegulagui (Cormadictanguin Non ſequiturnulli rini ooe gisboroef nuus epanule wnatniervuimrincelren neehrent oneſtbam.(Crd ſenitcuinfiberdois inus ar leetboſg fing ödeunels Nicpocaſn lnfo eitialen etumeef indaneno tbon Teniofctind 4 wortieſtniti: tanisdze dinohetngzefnne⸗ wettonii, dig e onuſ ſla rtaner , Memigin ſeronon ufteg an Nſun, en eid eſttennocgtſteteri ſe Et n ſcde imetionis demui ſegni fiei Npumemüͤſllogſtti gieſ n mali connotans eins tesna⸗ bie ſan demgiat er ocllees . (Erdebettertus Petnibi dift igr Fenoeſt ogunentunßl d)t emgure go coftitutt et mio⸗/ t mino:e portieulariaffiffnn ne panticulari neggtiue: ue e cdelucedo er llis ömiſtis⸗ ſ lapis uiübontoeſai mo noneſt lyis (Orodan innsſtheſſanstauten nlarur per dici de nulſo fant . en de a m wet n unnaimu demlo can⸗ s eys noiatos o nn(Bnilhi ifii ti pie foe: ge ſrfig/ iſſis niuerſalibus firmn Oſſi hens De Pꝛuma figura ¶ nNotãdũ eſt qrtoq iſte terminus Folio lxiij. quaʒ pꝛeteritis:et in concluſione pꝛo pꝛeſen DOuõ bay baralipton nõ eſt modꝰ:tñ ſignificat moduz tibus tantuʒz ⁊ ſic arguitura magis amplo ad ralipton Sed tñ ille nõ eſt ꝑfectus ſiue euidens quia minus amplum. reducit᷑ ad barba Frg. Ad ratio nes in op poſitum. nõ regulat᷑ per dici de omni: cũ ad boc ꝙ ali uͤs Koch geniet ꝑ dici de oĩ:opʒ ꝙ illð qð ðꝛ de medio cõplete diſtributo in maioꝛi pꝓ⸗ põne: dicat᷑ de mioꝛi extremitate in ↄcluſioe ſed ſic nõ eſt in baralipton. Eñ baraliptõ re⸗ ducit᷑ ad barbara boc mõ. Nã ad pᷣmiſſas de baralipton ſeqͥtur ↄcluſio de barbara ex quo pꝛemiſſe de baralipton ⁊ barbara ſunt ſyno⸗ nyme ſiue eodẽ: ⁊ad ↄcluſionẽ de barbara ſe quitur ꝑ cõuerſionẽ ꝑ accñs ꝑticularis affir⸗ matiua q̃ eſt ↄcluño in baraliptõ: illa ꝑticu laris affirmatina ſeqͥt ad pᷣmiſſas de baralip tõ: ꝑ iſtꝗ regulã gñaleʒ. Quicqͥd ſeqͥẽ᷑ ad ↄñs bone ↄne:ſeq ad eiꝰ añs.Exẽplũ vt ad iſtas p̃miſſas: oẽ alal eſt ſuba:⁊oĩs bõ eſt aĩal:que ſunt pᷣmiſſe in baraliptõ ⁊ barbara ſiue ſyno nyme ſeqᷣt iſta ↄcłſio oĩs hõ ẽ ſuba ꝑ ↄnaʒ de barbara:a ad iſtã ↄcluſionẽ oĩs hõ eſt ſuba ſe quitur iſta particularis affirmatiua: quedam ſuba eſt bõ.ꝑ ↄuerſionẽ per accñs vlis affir⸗ matiue.ergo illa particularis affirmatiua ſe quit᷑ ad duas pᷣmiſſas que ſunt pᷣmiſſe in ba ralipton per iſtã regulã:quicquid ⁊c. ¶ ELontra dicta arguitur pꝛimo ſic non ſequitur nullũ viuũ quod eſt: eſt moꝛtuũ oĩs homo eſt viuus. ergo nullus bõ eſt moꝛ⸗ tuus.⁊ tñ arguitur in celarent. ↄſequentia in celarent non eſt bona. ¶ Scdo ſic af. non ſequit᷑:cuiuſſibet hoĩs aſmmus currit:bꝛunel⸗ lus eſt bois aſinus:g hꝛunellus currit: qꝛ in aliquo caſu ↄcluſio eſt falſavbi pꝛemiſſe ſunt vere:⁊ tamẽ af.in varij.ergo ↄna in darij nõ eſt bona.¶ Tertio ſic af.non ſi equitur. nullü moꝛtuũ eſt vini:a aliquis bõ eſt moꝛtuus. 6 aliquis hamo nõ eſt viuus cum pꝛemiſſe ſint vere ⁊ concluſio falſa.⁊ tamen af.in ferio.g conſequentia in ferio non Jalet. ¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ negãdo minoꝛẽ: quia nõ obſeruantur tres cõditiones pꝛius poſite: quia termini non ſtant eque ample ex quo iſte terminus homo in minoꝛe ſolum di ſtribuit᷑ ꝓ pꝛeſentibꝰ:⁊ in ↄcluſioue ꝓ pꝛeſen tibus ⁊ pꝛeteritis. Ad ſcõʒ ðꝛ concedendo maio:ẽa negãdo minoꝛẽ.q; nõ obſeruat᷑ ſe⸗ cũda ↄditio:qꝛ iſte teriꝰ aſinꝰ ĩ maioꝛe nõ eſt ꝑs medij:⁊ tñ põit᷑ ĩ mĩoꝛe tãqᷓ; ꝑs medij Ad tertiũ ð negado minoꝛẽ:qꝛ nõ obſeruat᷑ ter tia ↄditio:q; bõ ſtat in minoꝛe tã p pᷣſentibꝰ debet textus ſic intelligi. giſmus pꝛime figure:ĩ quo ex maioꝛi vniuer rem ¶ Kelantes. Sextus modꝰoſtat ex elates. maioꝛe vniuerſali negatiua:⁊ mino re vli affirmatiua:vlłlem negatiuam indirecte concludentibus vt nulluʒ animal eſt lapis:omnis homo ẽ ani mal.ergo nullus lapis eſt bomo Et reducitur ad ſcõm modũ pᷣme figu⸗ re:concluſione conuerſa ſimpliciter ¶ Dabitis. Septimus modus cõ⸗ ſtat ex maioꝛe vniuerſali affirmati⸗ ua:⁊ minoꝛe particłari affirmatiua: pticulareʒ affirmatiuã indirecte cõ cludentibus:vt om̃e amimal eſt ſub⸗ ſtantia quidam bomo eſt aĩal.ergo quedã ſubſtãtia eſt bomo.Et redu⸗ citur ad tertiũ modũ pꝛĩe figure:cõ cluſione conuerſa ſimplr ¶ Fapeſ⸗ mo. Octauus modus cõſtat ex ma⸗ ioꝛe vniuerſali affirmatiua:⁊ mioꝛe vli negatiua:particłarem negatiuã indirecte:ↄcludẽtibus:vt omne ami⸗ mal eſt ſubſtãtia:nullus lapis ẽ ani⸗ mal:ergo quedam ſuba non eſt lapiſ Et reducitur ad quartũ moduʒ pꝛie figure.maioꝛe conuerſa per accidẽſ ⁊ minoꝛe ſimpliciter:⁊ per tranſpo⸗ ſitiõeʒ pᷣmiſfſarũ ¶ nus modus conſtat ex maioꝛe par⸗ ticulari affirmatiua:⁊ minoꝛe vli ne gatiua ꝑticularem negatiuam indi⸗ recte concludentibꝰ:vt quoddã aĩal eſt ſubſtãtia:nullus lapis ẽ amimal ergo quedaʒ ſubſtãtia nõ eſt lapis Et reducitur iſte modus ad quartũ modum pꝛime figure:maioꝛe ⁊ mio re cõner ſis tripliciter:⁊ per trãſpo ſitionem pꝛemiſſarum ¶ Circa bunc tet᷑tum. ¶CMotãdũ eſt pꝛimoqꝙ bic cõſequẽ Diſfnfes ter auctoꝛ ponit ſext modnʒ.ſ.celantes: et Dnn Celantes eſt ſyllo⸗ ð ly cela⸗ Dabitis Fapeſmo Friſeſomoꝝ No mozum. Diffinitõ dOdabitis Tractatus Quartus ſali negatiua ⁊ minoꝛe vniuerſaliaffirmatĩa infertur cõcluſio vniuerſalis negatiua indi⸗ recte concludendo:vt nullũ animal eſt lapis ⁊ omnis homo eſt animal.ergo nullus lapis eſt bomo,OEt oſtenditur illa ↄñtia eẽ bona ⁊ foꝛmalis per conſequentiam de celarent 2 Pconuerſionem ſimplicem ↄcluſionis de ce larent boc mõ. Nam ad pꝛemiſſas de celan⸗ tes.ſ.nullum animal eſt lapis ⁊ oĩs hõ ẽ aial ſequitur concluſio de celarent ſcilicet nullꝰ bomo eſt lapis:ex quo pꝛemiſſe de celantes ſunt eedem ſynonyme cũ pᷣmiſſis de celarẽt ⁊ad ↄcluſioneʒ de celarẽt ſcilʒ nullus homo eſt lapis ſequitur concluſio de celãtes.ſ.nul⸗ £△ lus lapis eſt bomo ꝑ ↄuerſiouẽ ſimplicem:g de pꝛimo ad vltimũ bene ſeqͥt᷑ nullus animal eſt lapis:⁊ omnis bomo eſt animal:erge nul lus lapis eſt homo tenet conſequentia per il illam regulam pꝛius allegatam.iſ.qcqͥd ſequi tur ad conſequens bone conſequentie:ſequi tur adantecedens eiuſdem. Qõ aũt celãtes debz reduci ad celarẽt:ᷣ ſigt illa lr̃a c.⁊ ꝙ de beat reduci per cõuerſionẽ ſimplicẽ oclonis de celarent:hoc ſigt illa lr̃a s. ¶ notanduʒ eſt ſecundo:q; Dabit eſt ſyyllogiſmus pꝛime figure:in quo et maio re vniuerſali affir.⁊ minoꝛe ꝑti.affir. infert᷑ Ocło ꝑticu. affirmatiua indirecte ↄcludendo Et reducitur iſte modus ad darij h̊ͥ mõ ad Nam ad iſtas pꝛemiſſas de dabitis.ſ.oẽ aĩal eſt ſubſtãtia:⁊ quidam homo eſt anial qͥ ſunt eedem ſiue ſynonyme cum pꝛemiſſis de da⸗ rij ſeqᷣtur concluſio de darij.ſ.quidam bomo eſt ſlubſtãtia per conſequentiam de darij a vl tra ſequit᷑ qͥdam bomo eſt ſubſtantia. qͥdam ſuba ẽ homo per conuerſionẽ fimplicem ꝑti cularis affirmatiue.ꝗ de pꝛimo ad vltimum bene ſequitur:omne animal eſt ſubſtantia:⁊ quidam bomo eſt animal:ergo quedam ſuba eſt homo per illam regulam communem ſcʒ quicquid ſequitur ad cõſequẽs.⁊c.Quod aũt dabitis reducatur ad darij:boc denotat illa lr̃a d.⁊ ꝙ ↄclo debeat conuerti ſimpir quan⸗ do oſtenditur conſequentia dabitis eſſe bo⸗ na:boc denotat illa littera s poſita poſt vlti mam vocalem Diffinits ¶ Motandum eſt tertio qͥ fapeſmo de fapel⸗ ent ſyllogiſmus pꝛime figure in q ex maioꝛe mo, vli affirmatiua: ⁊ mioꝛe vniuerſali negatiſja: infertur concluſio particularis negatiua in⸗ directe cõcludendo.¶ Et requcitur fapeſmo ad ferio per conuerſionem per accidens ma⸗ ioꝛis:⁊ ꝑ ↄuerſioneʒ minoꝛis fimpliciter: tranſpoſitionẽ pꝛemiſſarum boc eſt ponẽdo ↄuertentẽ maioꝛis de fapeſino ꝓ minoꝛi de⸗ ferio: ⁊ ↄuertentem minoꝛis de fapeſmo maioꝛe de ferio.¶ Exẽplum:vt ad iſtas pꝛe⸗ miſſas de fapeſmo:omne animal eſt ſubſtan tia ⁊ nullus lapis eſt aĩal:ſequunt᷑ ille due pᷣ⸗ miſſe de ferio.nullũ animal eſt lapis: ⁊ que⸗ dam ſubſtatia eſt animal ⁊ tenet illa ↄſequẽ⸗ tia per ↄuerſionẽ per accidens maioꝛis:⁊ ꝑ ↄuerſioneʒ ſimplicẽ minoꝛis de fapeſmo:⁊ ꝑ tranſpontionem pꝛemiſſarum ⁊ vltra ſeqͥtur nullum animal eſt lapis. ⁊ quedã ſubſtantia eſt animal.ergo quedam ſubſtãtia non eſt la pis per conſequẽtiã de ferio:ergo de pꝛimo ad vltimũ ſequit᷑:omne animal eſt ſubſtãtia. ⁊ nullus lapis eſt animal:ergo quedã ſubſtã tia non eſt lapis:.tenet conſequentia per iſtã regulã:quicquid ſequitur ad conſequens ⁊c. ¶ Enge iſta littera.f.denotat ꝙ fapeſmo dʒ reduci ad ferio.Et illa littera p.poſita poſt pᷣ mã vocalẽ denotat ꝙ maioꝛ dʒ ↄuerti ꝑ acci⸗ dẽs.Et illa lr̃a.ſ.poſita poſt ſcõaʒ vocalẽ de⸗ notat q minoꝛ dʒ ↄuerti ſimpliciter. Et illa littera m. denotat ꝙ dʒ fieri trãſpoſitio pꝛe⸗ miſiaꝝ.¶ Iñ verſus. Simpliciter vᷣti vult ſ.p.vero ꝑ acci. vult tranſponi c.ꝑ impoſ ſibile duci. . ¶ s Notãdũ eſt quarto:q iſte textus ſic intelligit de Friſeſomoꝝ eſt ſyllogiſmꝰ: in quo et maioꝛe ꝑticulari affirmatiua:⁊ mi⸗ noꝛe vniuerſali negatiua:ſequitur concluſio particularis negatiua indirecte ↄcludendo Et reducit᷑ ad ferio ꝑ ↄuerſionẽ ſimplicem maioꝛis ⁊ minoꝛis:⁊ ꝑ trãſpõnem pᷣmiſſarũ puta ad iſtas duas pꝛemiſſas de friſeſomoꝝ quodqã aĩal eſt ſuba:⁊ nullus lapis ẽ aĩal ſe⸗ quũtur iſte due ꝓpões q̃ ſũt pᷣmiſſe de ſerio ſcʒ nullũ aĩal eſt lapis.⁊ qͥdã ſuba eſt aĩal.Et tenet ↄnña ꝑ ↄuerſionẽ ſimplicẽ maioꝛꝭ :⁊ filłr minoꝛis.⁊ vltra ſojtur:nullũ aial eſt lapis 2 qdã ſuba non eſt aĩial.ergo quedaʒ ſubſtãtia nõ eſt lapis:ꝑ ↄñam de ferio.ergo de pꝛimo ad vltimũ ſequitur:quoddam aiĩal eſt ſuba ⁊ nullꝰ lapis eſt aĩal.g quedã ſuba nõ eſt lapis ↄnña tenet ꝑ iſtã regulã.Quicquid ſequit᷑ ⁊c. ¶ Kontra dicta pꝛimo arguitur ſic nõ ſeqͥł:oẽ aĩal ſuba nõ eſt ⁊ oĩs bõ eſt aĩal.q nulla ſuba eſt bõ.a tñ ar.ĩ celãtes.g celãtes nõ eſt ↄña foꝛmalis.¶ Scðdo ſic af.nõ ſequit alicuiꝰ ſpẽi oẽ indiuiduũ ẽ aſinꝰ ſoꝛtes ẽ indi Diffinitõ de friſeſo mozum. — uin. G cafignan eApamncun Geiih tu⸗(Secunde orpurfofirmorins ud Int. (Lerna nſerit ign Cocluclcurnegane. (Litabuwternmn. ¶Mriti pi gde⸗ gulgi dertin deſchzſignreide venge Cdihaft nücitdendar Aupiafriteligi Dan Hrinſch fignanddüſeün umnnnmn ſom locegt gnorrnu dſtmi Dimar ilaainthege Alucecoh Prihinfiſiemai iniintafc ſo Wioſcbile ez⸗ notiter b 99 Kcer . noydſfi aner niſe tobeni euig gle Citones 1douertipacci fa. poflapoſt ſ etde o: dz uertifimplieter. Et ili notat q de feniriſpoſtnope⸗ verſus. Gimpliciter nti vult a. rulttmnſponicg inpel jeſtouantogiſtetettus eFeſnoxef ſllogiin din Nepriculan affinmatiuan mi ft Inegatiua:ſequitur conclufio nen egatima indirecle gludene⸗ 1feriopoverfone ſnplicen cisnp trüponen öniſini uas pꝛemiſſas de fſeſonor ſtludar nullus lpise gilſe⸗ e ppesdſitnfede in Ad rões in oppm. les ſcðe fi gure. Pꝛima. Secũda. Tertia. Intel. pꝛi me regle De Secunda figura. uiduũ alicuiꝰ ſpẽi:g afinꝰẽ ſoꝛ.⁊ tñ af̃ in dabi tis. nõ eſt ↄna foꝛmalis.O Tertio ſic af.nõ ſeqͥtur: oẽ rõnale eſt riſibile.oĩs bõ rõnalis nõ eſt. ergo riſibile nõ eſt bõ.⁊ tñ af̃ in fapeſ mo.ergo fapeſmo nõ eſt ↄña foꝛmalis. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ: negãdo minoꝛẽ qꝛ ibi nõ obſeruatur qrta ↄditio gñalis:ꝛ iſte teriꝰ ſudᷣa maioꝛe nõ diſtribuit᷑ꝛcũ ſibi nõ pꝛe ponit᷑ negatio:nec ſibi addit᷑ ſignũ vlłle iĩme⸗ diate:⁊ iñ in ↄcluſione diſtribuit᷑:cũ ſibi pᷣpo nitur negatiovel fibi ĩmediate addat᷑ ſignuʒ vłe negatiuũ.¶ Ad ſcðm ðꝛ negãdo minoꝛẽ qꝛ ibi nõ obſeruatur ſecunda cõditio gñalis: q; ille gtũs ſpẽi non ponit᷑ in maioꝛe tanqᷓ pars medij:⁊ tamẽ in minoꝛe ponitur tanqᷓᷓ pars medij ſic plus ponit᷑ in minoꝛe ꝓme⸗ dio qᷓ; ponebat᷑ in maioꝛe.¶ Ad tertiũ ðꝛ ne gando minoꝛẽ:q; in fapeſmo minoꝛ dʒ eẽ de mõ loquendi cõſueto:ita ꝙ mediũ diſtribui⸗ tur in minoꝛe pꝛopoſitione: modo non ẽ ſic in iſto ſyllogiſno. =REqtur de ſecunda figu Nira:cuiꝰ tales dantur re Agule. ¶ ¶Pꝛĩa In ſecun aꝗa figura maioꝛe exñte particulari nibil ſequi tur. ¶ Secunda: in ſecunda figura ex pur affirmatiuis nibil ſequitur. ¶ Tertia.in ſecũda figura ſemper concluditur negatiue. ¶ Circa bunc tettum. ¶ Motãdũ ẽ pꝛĩo.q bic ↄñr auctoꝛ deterĩat de ſcða figura:de q̃ dictuzʒ eſt pꝛius qd ipſa ſit.nũcaũt de ea datur tales regule. Quaꝝ pꝛia ſic ĩtelligit᷑ Maioꝛe exñte ꝑticu lari in ſcðᷣa figura nibhil ſeqͥtur directe ↄclu⸗ dẽdo:dũmõ añs nõ ſit foꝛmalxr iĩpoſſibile: et dũmõ nõ caueat᷑ ꝙ nõ arguat᷑ a non diſtribu — e. — toad diſtributũ. ¶ Df nooater directe ↄclu⸗ dẽdo qꝛ indirecte ↄcludẽdo bñ aliqͥd ſeqͥtur vt pʒ arguẽdo in friſeſomoꝛũ.¶ Dr notater dũmõ ans ñ ſit ac.q; ſi eẽt fofalr ĩpoſſibile bñ ſeq̃ret᷑:cũ ad ĩpoſſibile ſeq̃t qdᷣlibet. Dr notãter dũmõ non caueatur ꝙ nõ arguat᷑ a non diſtributo ad diſtributũ:qꝛ cũ hoc caue⸗ tur ⁊ obſeruãtur ꝓpꝛietates terminoꝝet cõ qitiones poſite:pñ ſequitur aliquiud. ¶ Motãduʒ ẽ ſcðo:ꝙ cã buius rłe ẽ iſta.qꝛ a łs mediũ in ſcða figura in nulla pꝛe⸗ miſſarũ diſtribueret᷑:vel argueretur a nõ di Folio lxiiij ſtributo ad diſtributũ:qð eſt inconueniẽs.qꝛ maioꝛe erñte ꝑticlari in ſcdᷣa figura.vel ãbe pᷣmiſſe eſſent affirmatiue: ⁊ ſic mediũ in nul la pᷣmiſſaꝝ diſtribueret᷑ cũ eẽt pᷣdicatũ ꝓpoñ tionis affir̃a tiue cui nõ pᷣpõit᷑ negatio:nega tio:nec additur ĩmediate ſignũ vłe.vel vna pᷣ mifſaꝝ eſſet affirmatiua ⁊ alia negatiua:⁊ ſic argueretur a nõ diſtributo ad diſtributũ:qͥa maioꝛ extremitas nõ diſtribuit᷑ ĩ maioꝛe. ex qẽ ſubʒ ꝓpõnis ꝑticlarꝭ:⁊ tñ diſtribueretur ĩi ↄcluſio:cũ eẽt pᷣdicatũ enũciatiõis negatie ex q ↄłone:cũ eẽt negatiua ſi aliq̃ pᷣmiſſaruʒ fuerit negatiua.Exẽplũ:vt ſic arguẽdo aĩal eſt bõ:nullus aſinus eſt bomo:qͥ aſinnon eſt aĩal in iſto ſyllõ iſte terminꝰ aial in maioꝛi ꝓ poſitione nõ diſtribuit᷑ ⁊ tñ in conclunõe di⸗ ſtribuitur:ex q ſeqͥtur negationẽ negatem. ¶ Motandum ẽ tertio ꝙ ſecũda rła Intellec dz ſic intelligi. In ſcða figura ex pᷣmiſſis af⸗ tus ſecun firmatiuis non ſequitur concluſio ſyllogiſti de regule ce.dũmõ mediũ ĩ nulla pᷣmiſſarũ diſtribuat᷑: aut ſingulariſet᷑ aut cuʒ relatiuo idẽtitatis ĩ minoꝛe ſumat᷑.Dicit᷑ notanter dũmõ mediuʒ ⁊c.qꝛ ſi medium diſtribueret᷑ aliqͥd ſeq̃retur. vt ſic arguẽdo:oĩs hõ eſt oẽ aĩal:⁊ om̃e riſibi le eſt aial:ergo oẽ riſibile eſt hõ.Dicitur no⸗ tanter qꝙ non ſingulariſet᷑:qꝛ ſi mediũ eſſet terminꝰ ſinglaris vel terminꝰ?cõis ſũptus cũ ꝓnoĩe demõſtratiuo pᷣmitie ſpẽi eiuidẽ caiꝰ cũ eo:tũc bñ ſeqͥret᷑ aliqͥd.Exẽplũ vbi mediũ eſt teriꝰ ſinglarꝭ:vt oẽ aĩal ẽ ſoꝛ.⁊ oĩs hõ eſt ſoꝛtes:ergo oĩs bõ eſt aĩal. Exemplũ vbi me diũ ſumit᷑ cũ pꝛonoĩe demõſtratiuo pꝛimitie ſpẽi:vt oĩſ homo eſt iſtud aĩal:⁊ oẽ riſible eſt iſtò aĩal:& oẽ riſibile ẽ bõ.Or̃ notãter důmdö ð ſumat᷑ cũ relatiuo idẽtitatis in minoꝛe:qꝛ ſi ſic tũc bene valeret conſequentia:vt ptʒ ſic arguẽdo oĩs hõ ẽ aial.⁊ oĩs aſinus eſt idem animal:ergo aſinus eſt bomo. Rõ bui rłe ẽ iſta:ſi ambe pᷣmiſſe ſint affirmatiue:tunc me diũ in nulla pᷣmiſſaꝝ diſtribueret᷑:ex quo eſt pꝛedicatum in ãbabꝰ pꝛemiſſis affirmatiuis ⁊ ſibi non pꝛeponit᷑ negatio:nec ſignũvle im mediate: tũc ſi mediũ non diſtribueret᷑ ĩ pᷣ⸗ miſſis ipᷣm poterit vniri cũ extremitatibꝰ ꝓ diuerſis figtis eiꝰ ĩ pᷣmifſis:abſq; h ꝙ iſte ex tremitates vniant᷑ inter ſe in ↄclone. Exem plum vt non ſequitur:omnis homo eſt aial. St omĩs aſinus eſt animal: ergo aſinus eſi bõ qꝛ ex quo ille terminꝰnõ diſtribuitur:iõ vmit cũ extrẽitatibꝰ ꝓ diuerſis ſigtis ei ⁊ ſic ñ oʒ ꝙ extrẽitates vye ⁊ qffir̃atieyniãt᷑ ĩt ſe ĩ ↄcłe Köregle Intellec⸗ ¶ Notãdum eſt — Cractatus uartus quarto ꝙꝙ tertia re⸗ tuſ tertie gula dz ſic intelligi. In ſcoa figura nũqᷓ; cõ⸗ regule. cluſio eſt affirmatiua: dĩmodo mediũ in nul⸗ la pꝛemiſſaꝝ diſtribatur ſinglariſet᷑ aut cũ re latiuo idẽtitatis in minoꝛe ꝓpõne ſumatur. ODicitur notanter dũmõ mediũ in nulla pꝛe miſſarnm diſtribuatur fingulariſet᷑ aut cum relatiuo idẽtatꝭ ſumat᷑ eiſdẽ ð cauſs ſicut dic Mõ regt. tũ eſt in notabili pcedẽti. Etrõ bui? regle ẽ iſta:qꝛ vt dicit rła pᷣcedẽs opz vnã pᷣmiſſaruʒ eſſe negatiuã in ſcdᷣa figura⁊ fi vna pᷣmiſſaꝝ ſit negatiua opʒ cõcluſionẽ eſſe negatiuã: vt ptʒz ꝑ regulã gnalem pꝛi poſitã:ergo in ſcðᷣa figura nunqᷓ;ᷓ ſeqt ↄcło affirmatiua. Etiam cõ cluſio affirmatiua nõſeqͥtur niſi ex ambabus pꝛemiſſis affirmatiuis:ſed in ſcdða figura am be pꝛemiſſe non poſſunt eſſe affirmatiue vt dicit regula pꝛecedens:ergo ↄcluſio ſecunde figure non poteſt eſſe affirmatiua. Agd ratio nes in op poñitum. Celare. Cãeſtres ¶ Cõtra dicta pꝛimo ſic arguitur. Hene ſeqᷣtur.aĩal nõ eſt aſnus:⁊ omne rudi bile eſt aſinꝰ:ergo quoddã aĩal non eſt rudi⸗ bile ⁊ tñ arguit᷑ a⁊ maioꝛe ꝑticłari in ſcdᷣa fiẽ: & male diciũ eſt q in ſcða figura maioꝛe exñ te ꝑticlari nihil ſequitur.¶ Scdᷣo ſic af.bene ſeqtur ois ſol eſt iſte ſol:⁊ oĩs lucidiſſimꝰpla neta eſt iſte ſol:ꝗᷣ ois lucidiſſimuſ planeta eſt ſol ⁊ tñ arguit᷑ ex puris affimatiuis in ſcda fi gura.g male dictũ ẽ: ꝙ ex puris affirmatiuis in ſcða figura nibil ſequitur. Tertõ ſic argui tur.bñ ſeqͥt:oĩs hõ ẽ aĩal.⁊ oĩs aſinus eſt idẽ aial:̊ oĩs aſinus eſt aĩal: ⁊ tñ affirmatiue cõ⸗ cluditur in ſcdᷣa figura ergo male dictum eſt in ſcda in fig nũq;; ↄcluſio dʒ eẽ affirãtiua. ¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ ꝙ regula intelli⸗ gitur: dĩmodo ↄcludatur directe:modo in h dictoargumẽto ↄcludituriindirecte.ꝗ Ad ſe cunduũ dꝛ ꝙ ſcda regla intelligit᷑ů dũmõ medi uʒ nõ ſingulariſet᷑.¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ t᷑tia rła intelligitur dummodo mediuʒz non ſumatur cum relatiuo identitatis in minoꝛi ꝓpõe q; non fit in pꝛedicto argumento. ¶ Gecũda figura quattuoꝛ hʒ mo⸗ dos. ¶ Ceſare. Pꝛimus moduũs cõ ſtat ex maioꝛe vli negatiua:⁊ mino re vli affirmatiua:vlem negatiuã di recte cõcludẽtibꝰ:vt nullus lapis ẽ aĩal:oĩs homo eſt aĩal:ergo nullꝰho. mo ẽ lapis.Et reducitur iſte moduſ ad ſcðᷣm modũ pꝛime figure maioꝛe Secũdꝰ modus ↄſtat ex maioꝛe vłi affirmatiua ⁊ minoꝛe vli negatiua: vlem negatiuã directe ↄcludentibꝰ: vt omĩs hõ eſt aĩal.nullus lapis eſt aĩal:ergo nullꝰ lapis eſt bõ.Et redu citur iſte modꝰ ad ſcðᷣm moduʒ pᷣme figure:minoꝛe ⁊ cõcluſione ↄuerſis inpliche⸗ per trãſpoſitionẽ pꝛe⸗ miſſarũ.¶ Feſtino.tertius modus conſtat ex maioꝛe vłi negatiua:⁊ mi noꝛe particulari affirmatiua parti⸗ cularem negatiuã directe cõcluden tibꝰ: vt nullus lapis eſt aial.quidaʒ bõ eſt animal:ergo quidã bomo no eſt lapis. Et reducitur iſte modus ad quartum modũ pꝛime figure:ma loꝛe conuerſa ſimpliciter. Circa bunc textum. ¶ motãdũ ẽ pꝛĩo: iſte textꝰ ſic in telligitur. Quattuoꝛ ſunt terĩ cões:nõ coin⸗ cidẽtes in ſignificãdo:ſᷣm ſuas rões for̃ales oẽs ſyllogiſmos ſcðe figure directe ↄcludẽ⸗ do ſignificãtes. Et h̊ capiẽdo ſyllogiſmũ p pᷣmiſſis tm̃.Et ſunt iſti qttuoꝛ terĩ:ceſare:ca meſtres:feſtino: ⁊ baroco.¶ Uñ ſyllogiſmi ſcðe figure nõ ſunt euidẽtes:qꝛ nõ regulant᷑ ĩmediate ꝑ dici de oĩ:vel dici de nullo. ſʒ fiũt euidẽtes ꝑ ſyllogiſmos pꝛĩe figure. Eñ ceſa re ⁊ cameſtres reducũtur ad celarẽt.⁊ h̊ de⸗ notat iſta littera c.⁊ feſtino reducit᷑ ad ferio ⁊ hoc denotat iſta litter a f. ⁊ baroco reducit ad barbara per ĩpoſſibile.⁊ boc denotat iſta littera b.ſ.ꝙ reducitur ad barbara:⁊ illa lf̃a c.q non ponitur in pꝛincipio dictionis: ſed in fine denotat reduci per ĩpoſſibile. ,„ ¶ NMotadũ eſt ſecundo: ceſare eſt Diffinitö ſyllogiſmꝰ ſcðe figure in q ex maioꝛe vli ne⸗ de ly ceſa gatiua: ⁊ mĩoꝛe vligffirmatiua: ſeqͥtur ↄclu⸗ re. ſio vlis negatia dirẽcte ↄcludẽdo.Et reduci tur ad celarẽt. Nam ad pᷣmiſſas de ceſare ſe⸗ quũtur pᷣmiſſe de celarẽt:ꝑ ↄuerſionẽ ſimpli cẽ maioꝛis de ceſare.⁊ ad pmiſſas de celarẽt ſeqtur cõcluſio vlis ne gatiua: g vlis negati ua ↄcluſio ſeqᷣtur ad pᷣmiſſas ð ceſare.¶ Exẽ plũ:vt ad iſtas duas pᷣmiſſas de ceſare.ſ.nul lus lapis eſt aĩal: ⁊ ois bõ eſt aĩal. ſequũtur iſte due pᷣmiſſe de celarent.ſ.nullum aial eſt lapis:⁊ oĩis bomo ẽ aĩal.et tenet iſta ↄña per cõuerſionẽ ſimpliceʒ maioꝛis. ⁊ vltra ſequi⸗ re.et q in tur. cõuerſa ſimpliciter,. ¶ Cameſtres. tur:nullij aĩial eſt lapis: et oĩs bomo ẽ aial Qui mõt ſcðe figu mõ pficiũ 770 niibenelehut — n lyssetanimalergotullusl Geneninger tegrligriwsd Otirad,8n. Onellul ſecunti wolledecameinesd Hoꝛde nettresdz en a Vekresreiniur cchaen. denotar d ſien anoino, Hoceſtcconnertensmyonsd ehetlumipꝛo nuioni de cehren Recameſresped wunore decchn falpoſnpoſttenürdaede Cufo eckluren dchnenf Nfni⸗ Pefficurſflloginnsde ane ſcie⸗ Cotmcueinagf cGſneſhegnemderne W ſeroponerſio . lugdichmn Trini, oe ae Aepluptag nepriogiſe ettyſcin. marmar ſunt teri ceg öcoin, An nifrico fn ſung bes ſfgles den nos ſche ſignedifege elice⸗ e es. Eh eto ſlogſfni nat tſum fi gennaten ceſtecg nw:t baroeo.(Büſlogfni ſunr euidetes:e noegulanf deoũrel dic denulla hfüit ogliſmospriefgure Df ce reducitur ad celaret. 1Pde⸗ 1cafeſtinoreucik ag fenio ſta linera ftbardeo edlik ipoſſibilebocdenotgt iſt dncituradbardarntillli⸗ rin pꝛincipio niiii trednciper ipoffbble, . fff eſt ſenmamceſit e X ficmre ing et mmiore line/ efgnemge u ke erligfinmniun ſegll Cl, e Nlcedo Atfecic 1n recte Xl ereſe/ naßnſugell ſ hrergrerfoni n Diffinitõ ð teſtino. De Scðda figura. ergo nullus hõ eſt lapis ꝑ ↄñaz de celarẽt er go bene ſeqͥtur nullus lapis eſt animalet oĩs põ eſt aĩal: ergo nullus bõ eſt lapis per illaʒ regulam cõem. Quicqͥd ſeqtur ad ↄns bone ↄne etiam ad eius añs ſequitur. ¶ Notãdũ eſt tertio:ꝙ iſte textꝰ ca i5 meſtres ſcðᷣs modꝰ ſic ĩtelligitur. Cameſtres eſt ſylłs:in q ex maioꝛe vli affirmatiua ⁊ mi⸗ noꝛe vłi negatiua ĩfert᷑ directe ↄcludẽdo cõ cluſio vlis negatiua.Et reducitur ad celarẽt oↄuerſionẽ ſunplicẽ minoꝛis de cameſtres: ⁊ trãſpõezʒ pꝛemiſſaꝝ ⁊ ꝑ cõuerſionẽ ſimpli cẽ ↄ clunõis de celarẽt.Exemplũ:ſit ad iſtas pᷣmiſſas de cameſtres oĩs hõ eſt aial: ⁊ nullꝰ lapis eſt aĩal ſequũtur iſte duę pᷣmiſſe de ce⸗ larẽt.ſ.nullũ aĩal eſt lapis:⁊ oĩs hõ eſt aĩalꝑ ↄuerſionẽ ſimplicem minoꝛis de cameſtres ⁊ tranſpoſitionẽ pꝛemiſſarũ.⁊ ſeqͥturvltra: nullũ aĩal eſt lapis.⁊ omnis hõ eſt animal er go nullus bomo eſt lapis:per ↄñam de cela⸗ rent.⁊ vltra ſequit᷑ nullus bomo eſt lapis:er go nullus lapis eſt bomo:per ↄuerſionẽ ſim plicem vlis negatiue ergo de pꝛimo ad vlti⸗ mũ bene ſequit᷑ oĩs hbomo eſt animal:⁊ nullꝰ lapis eſt animal.ergo nullus lapis eſt bomo tenetona per regulã pꝛius dictam qͥ cquid ſe quitur ad ↄñs ⁊c. Ende illa lr̃a.ſ.poſita poſt ſecundã vocalẽ de cameſtres denotat ꝙ mi⸗ noꝛ de cameſtres dʒ ↄuerti ſimpliciter qñ ca meſtres reducitur ad celarent.Et illa lr̃a m. denotat ꝙ dz fieri tranſpoſitio pᷣmiſſarum: hoc eſt ꝙ conuertens minoꝛis de cam ſtres debet ſumi pꝛo maioꝛi de celarent.et maioꝛ de cameſtres pꝛo minoꝛe de celarẽt. Sʒ illa lfa ſ.poſita poſt tertiã vocalẽ denotat ꝙ con cluſio de celarent dʒ cõuerti ſimpliciter: qñ perficitur ſyllogiſmus de cameſtres. ¶ 'Notanduʒ ẽ q̃rto:q feſtino ẽ ſyl⸗ logiſmꝰ ſcðe figure in q ex maioꝛe vli nega tiua ⁊ mĩoꝛe ꝑticulari affir̃atiua:ĩfertur ↄciu ſio ꝑticularis negatiua dicte ↄcludẽdo.Et reducitur ad ferio ꝑ ↄuerſionẽ fimplicẽ ma⸗ ioꝛis de feſtino.O Exeplũ vt ad iſtas pᷣmiſſas de feſtino.ſ.nullus lapis eſt aĩal et quida bõ eſt aĩal:ſequũtur pᷣmiſſe de ferio.ſ.nullũ aĩal eſt lapis.⁊ quidã hõ eſt aial.per cõuerſioneʒ ſimpiicem maioꝛis de teſtino:⁊ vitra ſeqͥtur xv ¶ Cõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. Nðᷣ ſeqtur cuiuſlibet õdictõis altera ꝑs eſt vera ⁊ nullu falſuʒ eſt veꝝ:ꝗ nullum falſuz eſt Zqi ctionis altera ꝑs:⁊ tñ af̃ in cameſtres: ergo cameſtres nõ ẽ ↄna foꝛmalis.¶ Scðo ſic af: nõ ſeqͥtur.nullũ qͥeſcẽs currit:cuiuſſibʒ boĩs afin currit:ergo nulliꝰ hoĩs aſin eſt qeſcẽs cũ in caſu poſſibiliañs põt eẽ verũ:⁊ oñs fal⸗ ſum:⁊ tñ ar᷑ in ceſare:ergo ↄña de ceſare non eſt ↄna foꝛmalis.Tertio ſic af.nõ ſeqͥtur:nul lü aĩal qð eſt:eſt generandũ:⁊ aliquis bõ eſt generandus:ergo aliquis bomo nõ eſt aial: ⁊ tñ af̃ in feſtino:ergo feſtino non eſt conſe⸗ quetia ſoꝛmalis. . . ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ:negãdo minoꝛẽ qꝛ no obſeruat᷑ gñalis ↄditio ex ꝑte illius teri ꝑs:qꝛ in maioꝛe nõ diſtribuit᷑:⁊ tñ in ↄcluſio Ad rões in oppm̃. ne diſtribuit. ald ſcðᷣm ðꝛ filr negando mi⸗ no:cẽ:q; ibi nõ obſeruat᷑ q̃rta ↄditio ex ꝑte il lius teri aſinꝰ:qui in minoꝛe nõ diſtribuit᷑:et tñ in cocluſione diſtribuit᷑. Ad tertiũ ðᷣ: ne⸗ gando minoꝛẽ:qꝛ non obſeruatur quarta cõ aitio ex ꝑte illius teri bõ:qͥ in minoꝛe ſtat tã ꝓ pᷣſentibus qᷓ; ꝓ futuris:⁊ in cõcluſione ſo⸗ lum nat pꝛo pꝛeientibus. ¶ Baroco Quariꝰ modꝰ cõſtat ex maioꝛe vłi affir̃atia:⁊ mĩoꝛe ꝑticula ri negatiua:ꝑticulare negatiuã dire cte ↄcludẽtibꝰ:vt oĩs ho ẽ aĩal:qdaʒ lapis nõ ẽ aĩal:ergo qᷣdã lapis nõ ẽ bõ.Et reducit᷑ ad pᷣmũ mouũ pꝛie fi gure ꝑ ĩpoſſibile. ¶ Reducere autẽ ipoſſibile ẽ ex oppoſito ↄcluſiõis ci altera pᷣmiſſaꝝ: iferre oppm̃ alte r pᷣmiſſe.Sumat᷑ em̃ oppoſitü con cluſiõis.ſ.oĩs lapis ẽ bo:cũ maioꝛe huiꝰ q̃rti.ſ.cũ iſta.oĩs hõ eſt aĩal.et arguat᷑ ſic:oĩs bõ eſt aĩal:oĩs lapis eſt hõ:ergo oĩs lapis eſt aĩal. ¶Eirca bunc textum. ¶ Motanduʒ eſt pꝛio:qꝙ iſte textus ſic itelligit᷑. Garoco eſt ſyllus:in quo ex ma ioꝛe vli affirmatiua: ⁊ mioꝛe ꝑticulari nega⸗ tiua:ifert᷑ ↄcluſo ꝑticularꝭ negatiua directe nullu animal eſt lapis: ⁊ quidã bomo eſt ani⸗ ↄcludẽdo.Et reducit᷑ baroco ad barbara.ſõ mal. ergo quida bõ nõ eſt lapis.aper ↄnam ꝑuer ſionẽ:qꝛ ſi reduceretur ꝑ cõuerſioneʒ de ferio.er go de pꝛimo gd vltimũ bñ ſeqͥtur boc eſſet „ couerſionẽ maioꝛis: mioꝛis vl cõ nullus lapis eſt ammal: ⁊ quidaʒ hõ eſt aial. cluñonis.Nõ duobus vltimis modis:qꝛ nec ergo qͥdam bõ non eſt lapis. ꝑregulaʒ cõem minoꝛ nec ↄcluſio cõuertuntur in teris:ex 4 ſcʒ Quicquid ſequitur ⁊c. ſunt ꝑticulares negatiue Nec poteſt d.ci pꝛi 1 Baroco. qͥd redu⸗ cere ꝑ im poſſibile. Diffinitõ ð ly baro c0. qd redu⸗ cere p im poſſibile. Mla vlis ꝓ modis lecũde fi⸗ Fure. Tractatus Quartus. mũ: q: quertẽs maior qͥẽ ꝑticular affiratia minoꝛũ ſm ſubiectionẽ et pᷣdicationẽ reqͥri ſumeret ꝓ pᷣmiſſa cũ mioꝛe ð baroco: qð nõ tur in pꝛia figura.ideo maioꝛ ſcdᷣe figure de Pot eẽ: qꝛ tẽ argueret᷑ ex pᷣmiſſis ꝑticularibꝰ bet fieri maioꝛ in pꝛĩa figura.⁊ oppoſita cõ⸗ qð eſt regula gñalẽ. ñ qð baroco reduca tradictoꝛia illius cõcluſionis vel ↄia debet — tur ad barbara ſigt illa lr̃a b. poſita circa finem. Sʒ ꝙ reducat᷑ per impoſſibile boc ſignificat illa littera c. gure ad pꝛimã figurã. dz manere mĩoꝛ fieri minoꝛ.Sed reducẽdo modos tertie fi⸗ dz mutari maioꝛ. Uñ vᷣſus.¶ Seruat maioꝛem ¶ Motãdũ eſt ſcdᷣoiq; reducerevnũ variatq; ſecunda minoꝛem. Tertia maioꝛez modũ ad aliũ ꝑipoſſibile:ẽ arguere ex oppo variat:ſeruatq; minoꝛem. L ſito ↄclonis ↄꝛio vł Zdictoꝛio:cũ vna p̃ᷣmiſſa ru:iferẽdo oppm̃ ꝛiũ vl õqictoꝛiũ alteriꝰ p vere.¶¶ Eñ baroco ſic reducit᷑ ad barbara: ſi aliqs negaret iſtã ↄnam in baroco. oĩs bõ ẽ aĩal:⁊ quidã lapis nonẽ aĩal.æ quidã lapis nõ eſt bõ:h eẽt er eo ꝙ pᷣmiſſe pñt eſſe vere ⁊ↄcluſio falſa.⁊ tũc ſi ↄcło ẽalſa ſua Ʒdicto ria ẽ vera:⁊ tũc vlteriꝰex᷑ oppoſito õdictoꝛio cõcluſionis de baroco ſũpto ꝓ minoꝛe ð bar bara:⁊ maioꝛe ð baroco ſumpto ꝓmaioꝛe de barbara. arguit᷑ ſic in barbara. oĩs bomo eſt aiĩal. ois lapis eſt bomo:ergo oĩs lapis ẽ ani mal:pᷣmiſſe ſunt vere apud illũ qͥ negat ↄñaʒ de baroco: ergo cõcluſio dʒ eẽ vera:cũ ex ve⸗ ro nõ ſeq̃tur niſ verũ.⁊ iſia qͥdã lapis nõ eſt aĩal:q eſt Zdictoꝛia illiꝰ cõcluſomis.ſ.oĩs la⸗ pis ẽ aĩal:ẽvera apð illũ qͥ negat ↄñam de ba roco:⁊ ſic due Zdictoꝛie erũt fimul vere:vel ñna de baroco eſt bona ⁊ foꝛmalis ↄña. Notandũ ẽ ttio:q nõ ſolũ iſte mo dqus baroco reducitur ad pꝛimã figurã ꝑ im⸗ poſſibile:ſʒ ẽt qlʒ aliꝰmodꝰ ſcdðᷣe figure. modꝰ ſcde figure reducit᷑ ad illũ modũ pꝛie figure in q oppoſita ↄdictoꝛia ↄcłonis modi ſcde figure põt eẽ mĩoꝛ: vt ceſare reduciter ad ferio.qꝛ oppoſita dictoꝛia ↄcluſionis de ceſare pᷣt eẽ mino: in ferio. Et cameſtres re Eepõ ver luuũ. Ser⸗ uat maio rem ac. qucit᷑ ad darij:⁊ feſtĩo ad celarẽt:vharoco ad barbara.¶ Silr modivlłes ſcdᷣe figure pñt re dquci ad pꝛimã figurã ſumẽdo oppoſitũ Zꝛiũ ↄeluſionis ſylli ſcðe figure ꝓ mioꝛe in pꝛia figura: inferẽdo in pꝛia figura oppoſitũ cõ trariuʒ minoꝛis ſylłi ſcdᷣe figure.⁊ ſic ceſare reducit᷑ ad celarẽt.⁊ cameſtres ad barbara. ¶ Motandũ eſt quarto:q reducẽdo modos ſcde figure ad pꝛimã illa pᷣmiſſa q eſt maioꝛ in ſcdᷣa figura dʒ eſſe maioꝛ in pꝛima: ⁊ minoꝛ dʒ variari.Cã buius ẽ: qꝛillð quo⸗ Pdicatur in concluſione ſcðe figure: ⁊ ſitr in oppoſita dictoꝛia illius ↄcluſonis ſubijcit in maioꝛi ſcde fſigure.mõ talis diſpoſitio ter ¶ Xontra dicta pꝛimo ſic arguitur . Nõ ſeqtur: oĩs hõ eſt aĩal: ⁊ oẽ riſibile nõ eſt miſſe.⁊ iſta reductio ꝑ ĩpoſſibile vʒ ad oñdẽ oẽ aĩal:g riñbile nõ eſt hõ:⁊ tñ ã in baroco: dũ ꝙ ↄña ſit bona:vł ꝙ due Zdictoꝛie ſint ſil vt pʒ ꝑ deſcriptionẽ eiꝰ: ergo baroco nõ eſt ↄfia foꝛmalis.¶¶ Scðdo ſic af.nõ ſeqͥtur omĩis bõ vel aſinꝰ eſt aſinus:⁊ reducibile nõ eſt afſ nus:ergo riſibile non eſt hõ vel aſinꝰ⁊ tñ af in baroco:ergo baroco non ẽ ↄña foꝛmalis. Tertio ſic af.illud argumẽtum qð reducit᷑ ad aliud eſt ĩperfectũ:ſed baroco nõ ẽ argu⸗ mẽtũ ĩperfectũ: ergo nõ dʒ reduci ad barba ra.Minoꝛ ptz:qꝛ nibil fibi deficit de reqſitꝭ ad hoc qð aliquod argumẽtũ ſit ſylls. „ ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ negãdo minoꝛẽ: ꝛ ibi nõ obſeruat᷑ qrta cõditio: ſed dʒ remoue ria minoꝛe illud fignũ om̃e.O Ad ſcoõᷣm ðꝛ di ſtinguẽdo maioꝛẽ:eo ꝙ illa cõiunctio vłpõt ĩ ↄiungere inter ꝓpõnes:⁊ ſic cõcedit᷑ maioꝛ: ⁊ negatur minoꝛ. Nel põt coniungere inter terĩos:⁊ h̊ duptr.qꝛ vel boc totũ diſiunctum diſtribuitur:⁊ ſic negat᷑ maioꝛa cõceditur mi noꝛ. Bel ſolũ ꝑs diſiuncti diſtribuit᷑: ⁊ ſic ne gat᷑ maioꝛ ⁊ ↄceditur mĩoꝛ:qꝛ ibi nõ obſerua Iñ tur qrta ↄditio ex ꝑte illiꝰ terĩ afinꝰ qͥ nõ di⸗ ſtribuit᷑ in maioꝛi ꝓpõe:⁊ tñ diſtribuitur in ↄclone. ¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ duplxr aliqͥs ſyllũs ðꝛ ĩperfectus. Unoꝰ: qꝛ ſibi deficit aliqᷣd qðᷣ requirit᷑ ad hᷣ ꝙ ſit ſylłs.puta vna ppõ:⁊ ſic cõceditur minoꝛ. Alio mõ qꝛ non eſt euidẽs ex quo ĩmediate nõ regula per dici de omni vel per dici de nullo: ſic negatur minoꝛꝛim mo omẽs modi ſegʒinde figure ⁊ tertie ſunt iſto modo imꝑfecti. cuius tales dãtur regu Waura mioꝛe exñte nega tiuna mhil ſeqiit. ¶Se cunda. In tertia figura cõcluſio dʒ eſſe particularis. Tertia figura ſex habet modos. Darapti. Pꝛi⸗ mus modus ↄſtat ex vłi affirmati⸗ Nle. ¶ Pꝛia in tertia fi⸗ Eqtur de tertia figura iałe ſpa⸗ les tertie figure. Pꝛima. Secũda. Tertia. Darapti. — N ncee ſogtfieintertu tann offſtnf uen; den 5 Pnoas difrni Or * cgi eroppoſt nüchife⸗ ſik. impofſbleſonat ſetue⸗ ernffnainc hnc⸗ lict⸗Kenobrergnecti egruozmmnoe ctafim foneotius bil ſegtn 1 ſuniutiemorememtzsg Oſtnoritinmaire :t in nockaſimnet etenun ſieſenegninagpuni en ſenßnntſaneinegmmn unesſocufoeſtegnurti eſtnatrertrennesdin ſeicneſengteclnidnean ereke ö ſnduoer Cnaitmnefle einelig n lenia a iui Wuafeniiiancunf ſfllig nng ed Dftunkini een fiongtigeſne de . e⸗ ihtg Wenert.⸗ 1thes itite ſoefiſolei od e, erſeci: g no dzreduciag baſbn nidi ſbideffctde fegft u ANgumetü ftſyltz. mni du hegaco mnc 1ar nna cditioſen renone lud ſgniofe A ſcnoͤdi Aloneroilacinnctio tpot in er Ppones ſc ccedit mior nor. Belpot coniungereiner nlrr velbortori difunetun ſic negat maior coceditur ni . diſfunet diſnbuit: ſene editur mio q bi obſef er geilli teri afin nodi⸗ oꝛi ppoer 1t diſtridniturin teniu dei dihktaligs hllis Inorege ibideſtetal ha g ſtſlis putnmn ppo⸗ ſ̃ . Diio noa noneſt enides w. Alio noq: noneſt enals e no regula perdicideommn Ne no regnlaperdee⸗ 7en llot ſenegatur minortin e En. A 4 iſegnce ſgne tleſti⸗ ſunt Eir deteltufiͤ aus tales da⸗ Driainten „ „ „ odos C e nd 9l Aſ gi afigena peße zturfegt Lenmi 7 Pulnn W⸗ 7 Intel. pꝛi e regu⸗ e⸗ Rõ re. De tertia figura ua maioꝛe:⁊ vli affirmatiua minoꝛe ꝑticularẽ affirmatiuã ↄcludẽtibꝰ di recte vt oĩs hõ eſt ſubſtãtia.oĩs hõ eſt aĩal:s qðdã aĩal eſt ſubſtãtia.Et reducit᷑ ad tertiũ modũ pᷣme figure: mioꝛe ↄuerſa ꝑ accidẽs.¶ Felaptõ Scðs modus ↄſtat ex vłi negatiua maioꝛe ⁊ vli affirmatiua minoꝛe ꝑti cularẽ negatiuã directe ↄcludẽtibꝰ: vt nullꝰ ho eſt lapis:oĩs hõ eſt aĩal: ergo quoddã aĩal nõ eſt lapis.Et re ducit᷑ ad quartuũ modũ pꝛune figure mino:e conuerſa per accidens ¶ Circa bunc textum. ¶ 'Notãdũ eſt pᷣmo:ꝙ bic conſequẽ ter auctoꝛ deterĩat de tertia figura ponẽdo duas regulas ſpales. Quarũ pᷣma dʒ ſic intel ligi.Minoꝛe exiſtẽte negatiua nibil ſequit᷑ ſyllogiſtice in tertia figura niſi arguat᷑ in op poſitẽ ⁊ niſ caueat᷑ ꝙ nõ arguat᷑ a non diſtri⸗ buto ad diſtributũ. Dr̃ notater niſi arguat q; qñ af.ex oppoſitꝭ tũc bñ ſeqͥt᷑ aliqͥd.cuʒ ad impoſſibile foꝛmalłr ſeqtur quodlʒ.¶ Dr̃ no/ tãter niſi caueat᷑⁊c.q; qñ cauet᷑ tũc bñ ſeqͥtur aliqͥd. Ratio buiꝰ regule eſt iſta:qꝛ ſi minoꝛ ẽ Intel. ſe⸗ cunde re gule. negatiua:oʒ maioꝛẽ eẽ affirmatiuã.qꝛ ex pu ris negatiuis nibil ſeqᷣtur.⁊ ſi maio: eſt affir matiua tũc maioꝛ extremitas qͥ ibi pᷣdicat᷑ nõ diſtribuit᷑ in maioꝛe.⁊ tñ in ↄcluſione diſtri⸗ bueret᷑:qꝛ; ſ minoꝛ eſt negatiua:opʒ ↄcluſio⸗ nẽ eſſe negatiuã ꝑ pꝛima regulã generalẽ.ſ. ſi vna pᷣmuſaꝝ eſt negatiua ↄcluſio eri nega tiua.⁊ ſi ↄcluſio eſt negatiua:tüc pᷣdicatũ eiꝰ qð eſt maio: extremitas diſtribueret᷑: cũ dʒ ſe tenere a ꝑte pᷣdicati directe ↄcludẽdo ⁊ ſic argueret᷑ q nõ diſtributo ad diſtributũ. ¶ Notãdum eſt ſcðᷣq ꝙ ſcða regula dz lic iatel igi. In tertia tgur. gra foꝛme ſo luũ ↄcludit᷑ ꝑcicułr:niñ arguat ex oppoſitis:⁊ niſi illa excremitas q diſtribuit in ↄclone ẽt diſtribuat᷑ in añte.Dr notãter gf̃a fo:me: qꝛ bñ ſeqͥt aliqͥd gr̃a materievłr ↄcludẽdovt ſic ꝗrguẽdo.ois bõ eſt aĩal:⁊ oĩs hõ eſt riſibilis G oẽ riſibile ẽ aĩal.O Dr notater mſi arguat ex oppoſitiiqꝛ qñ af.ex oppoſit ſeqͥ᷑ ↄcluno vlis:cu ad ipoſſibile ſeqͥ qðlzʒ.Or notat᷑ niſi illa extremitas ⁊c.q; qñ mioꝛ extremitas di⸗ ſtribuit᷑ in mioꝛe:tuc bñ ſeqͥ t᷑ ↄcluſño vlis: vt bß ſeqᷣt.oĩs lucidiſſimꝰ planeta lucet⁊ oĩs lu cidiſſanus planeta eſt ois ſol:g oĩs ſol lucet. Folio lx vi ¶ Rõ hꝰ rłe ẽ iſta:qꝛ ſi in ftia figura ↄcludit vlr:tũc argueret᷑ a nõ diſtributo ad diſtribn⸗ tũ ex ꝑte mĩoꝛis extremitatis:qꝛ mioꝛ extre⸗ mitas nõ diſtribuit᷑ in mioꝛi ꝓpõe:ex qͥ eſt p dicatũ ꝓpõis affirmatiue:⁊ tñ in ↄcłone di⸗ ſtribueret᷑:cũ eẽt ſubʒ ꝓpõis vlis.Exẽplũ vt ſic arguẽdo.oĩs bhõ eſt aĩal:⁊ oĩs hõ eſt ſuba. S oĩs ſuba eſt aial:ibi ly ſuba ĩ mĩoꝛe ꝓpõne nõ diſtribuit᷑a tñ in ↄcłone diſtribuit.¶ Iñ tertia figura bʒ ſex mõs:qð ſic intelligit᷑ſex ſunt termini cões:nõ coincidẽtes in ſigñdo pʒ ſuas rõnes foꝛmales oẽs mõs tertie figu⸗ re directe ↄctudẽdo ſignificantes.ſ.darapti: felaptõ:diſamis:datiſi:bocardo:⁊ feriſon ¶ Notãdũ eſt tertio:ꝙ iſte textꝰ ſic intelligit. Daraptiẽ modꝰ tertie niure in qͥ ex pᷣmiſſis vłibꝰ affirmatiuis infert᷑ ↄcło ꝑti cularis affirmatiua directe.exẽpla patent in textu.Et reducitur.ad darij ꝑ ↄuetñonẽ ꝑ ac cidẽs mĩoꝛis de darapti.Nã ad iſtas pᷣmiſſas de darapti.oĩs hõ eſt aĩal:⁊ oĩs hõẽ riſibilis ſequũt᷑ iſte due pᷣmiſſede darij.ſ.oĩs bõ ẽ aĩal ⁊ riſibile ẽ bõ ꝑ ↄuerſionẽ ꝑ accidẽs mĩoꝛis de darapti ⁊ vltra ſeqͥ .oĩs hõ eſt aial ⁊ riſibi le eſt bõ:ergo riſibile eſt aĩal ꝑ ↄnñam de da⸗ rij:ergo de pꝛimo ad vltimũ bene ſequit᷑ oĩs bò eſt aĩal.⁊ oĩs bõ eſt riſibilis: ergo riſibile eſt aĩal.per illã regulã.Qnicquid ⁊c. ¶ Motãdũ eſt quarto ꝙ felapton ẽ ſyllogiſmus tertie figure in quo ex maioꝛe vłi negatiua:⁊ mĩoꝛe vninerſali affirmatiua infertur ↄcluſio particularis negatiua dire⸗ cte ↄcludendo. Et reducitur iſte modus ad f io.per cõuerſionem per accidẽs minoꝛis de felapton:⁊ boc ſic.nam ad iſtas duas pꝛe⸗ miſſas de felaptõ:nullꝰ hõ eſt lapis ⁊ oĩs hõ eſt aĩal:ſequuntur iſte due pꝛemiſſe de ferio. ſcilicet nullus bomo eſt lapis:⁊ aial ẽ bomo per conuerſionem per accidẽs minoꝛis de ſe lapton:⁊ vltra ſeqͥtur. nullus bomo eſt lapis ⁊ animal eſt bomo:ergo animal nõ eſt lapis. per conſequeutiam de ferio. ergo de pꝛimo ad vltimum bene ſequitur.nullus bomo eſt lapis:⁊ oĩs hõ eſt animal:ergo animal nõ eſt lapis per regulam generalem.Quicquid ſe⸗ quitur c. ¶ Kontra dicta pꝛimo ſicarguitur Bene ſeqᷣtur.bomo e ſoꝛtes ⁊ nullus bomo eſt aſinus:ergo aſinꝰ nõ eſt ſoꝛtes.⁊ tñ argui tur minoꝛe negatina in tertia figura: ergo male dicitur in textu ꝙ minoꝛe exiſtente ne gatiua in tertis figura nibil ſequitur. Körke. Diffinit9 de darap⸗ ti Diffinitõ de ſelap⸗ ton bden — - — ℳ ide Tractatus Quartus. , otiit 4 . 4 c . 0d., zin „ W. Secundo ſic arguitur bene ſequit᷑ lucidiſ- negatiuã directe ↄcludentibꝰvt qui g inig en⸗ ſimus planeta lucet.⁊ oĩs lucidiflimꝰ plane⸗ dq bõ nõ eſt lapis oĩs hõ eſt aĩal:er itine nſe ſiee ta eſt ois ſol ꝗ̊ oĩs ſol lucet:⁊tñ concluditur go quoddã aĩal non eſt lapis.Et re etnſti chui Eni vli in tertia figura. ergo male dicitur ꝙ in ducit᷑ ad pᷣmũ modũ pꝛime fi gure frfee dibet ii tertia ſigura ſemꝑ ↄcluditur particulariter ſibile. S tu „ ſñ̃ ſi ½ Neiſeſ⸗ gddeſn — Tertio ſic arguitur nõ ſequitur cuiuſſibet inpoſſibile. Suma ſir em oppoſitũ ſicküd,dl enii⸗ B boĩs aſiuus currit: ⁊ cniuſſibet boĩs aſinus Contradictoꝛiũ ↄcluſionis cũ altera fbeche Naalepen quieſcit. ergo quieſcens currit ꝛ tamen argu pmiſſarũ ⁊ infert᷑ oppoſitũ alterius Culged e itur in darapti: ergo darapti non eſt conſe⸗ pᷣmiſſe:vt omne gial E lapis. oĩls hõ D 8 Adratio deNtis ſosnualis , AMnfedgodaes: ec Cm ſeni nes inop ¶ Ad pꝛimũ dicitur negãdo conſe⸗ ↄcluſio facta p impoſſibile in pꝛimo Feriſon Prutiin ru poſitum. quẽtiã:q; textꝰ intelligitur niũ caneat᷑ ꝙ nõ modo pᷣme figure:cõtradicit maioꝛi irs tc gexri rcdn qꝛ text? inte iſi caueaj n. Nou! Eic. a Ofin ele enini u⸗ ar guatur a nõ diſtributoad diſtributũ modo quĩti modi tertie figure. ¶ Feriſon xleun ie a chet boc cauetur in pꝛedicto argumento.Ad ſe Sextus modus oſtat ex maioꝛe vni 4 Atolud ooi cudu negat oñia: quia text intelligit dũmõ uerſali negatiua:⁊ minoꝛe particula innhemn termin q diſtribuitur in cluſione nõ diſtri ri affirmatiua: particularẽ negatiuã rnten iaexeden huatur in pminig aꝛ tune enp delud iur ve directe cõcludẽtibꝰ: vt nullus boͤ eſt erninansned ticulariter.¶ Ad tertiũ dicit᷑ ꝙ ſi capiat᷑ hoc . r 2 Cftiztiagtünncnsde⸗ . . Nenn X totũ: boĩs aſinus ꝓ medio tunc ↄceditur ma lapis quidã bomo ẽ aĩal: ergo quod ſſenanchitr,inien ioꝛ ⁊ negatur minoꝛ qꝛ nõ obſeruatur quita dã aĩal nõ eſt lapis.Et reducitur ad höefallhenh inn ↄditio generalis ſed ſi ille terminꝰ bominis quartũ moduʒ pꝛime figure minoꝛe iſlannzistetſee⸗ * ſolũ capiatur ꝓ medio tũc ti vgnuealt zna⸗ conuerſo ſimpiiciter. ſilſtzſticppii aido ioꝛ ⁊ negatur ↄna.q; tũc nõ obſeruatur ſcða . 8ttücsf et itn pone. conditio:qꝛ boc totũ aſinꝰ currit:ſiue aſinus ¶ Circa hunc textum: — currẽs ſumitur ꝓmaioꝛe extremitate in ma A SS „ bniendis in go ioꝛe.⁊ boc totũ aſinus qᷣeſcit: ſiue aſinus qui⸗ ¶. Notandu eſt pnorh iſte text ſic Diffinitõ nſſre coceſſepoi eſcens ſumitur ꝓ minoꝛi extremitate in mi⸗ git. Diſamiſẽ ſylls tertie figure in q ex ʒ dilamiſ debocrg MNc i⸗ maioꝛe ꝑticulari:⁊ mĩoꝛe vlłi affirmatiuis in tucrtibihet ii lt onoſegturmf ren t cni noꝛe: ⁊ tñ illa nõ ſumuntur in ↄ:luſione ꝓ mi o prietne en rin noꝛe: v tñ illa nõ ſumuntur in e fertur ↄcluño ꝑticularis affirmatiua directe noꝛi extremitate ⁊ maioꝛi extremitate 0A cem⸗ noel eent ↄcludẽdo:⁊ reducitur ad darij łꝑ ↄuerſioneʒ⸗ ſriibonne lps ctm Diſamis ¶ Diſamis. Tertius modus ovſtat ſimplicẽ maioꝛis de diſamis ⁊ ꝑ trãſpoñtio⸗ eteii coneſt wiloe Rex ꝑticulari affirmatiua maioꝛe:⁊ nẽ pᷣmiſſaꝝ: ꝑ ↄuerſionẽ fimplicẽ ↄcluſõis legtonfee gneen vli affirmatiua minoꝛe: pticularẽ af de darij ſc.na ad iſtas duas pmiſſas de dila⸗ W firmatiuã directe ↄcludẽtibꝰ vt qͥdã mis qdã bõ caĩal ⁊ oĩs hõ ẽ riñbilis ſeqᷣtiſte hoſſblegd Auticnüie bõ eſt ſubſtãtia: oĩs hoõ eſt aĩal:erꝭ̊o due pmiſſe de darij oĩs bõ eſt riſibilis? quod lgnſ adedeertnnn bo eſt iubi atia:oi n en dã aĩal eſt bõ.ꝑ ↄuernonẽ ſimpliceʒ minoꝛis ſüoppiſ zLigeruztitden quoddã aial ẽ ſubſtatia. Et requcit᷑ de diſamis ⁊ ptraſpõne pmiſſax ponedo uſlleſdon i od n Datin. Ad tertiũ modũ pᷣme figure maioꝛe⁊ ↄuertẽtẽ maioꝛis de diſamis p minoꝛe de da e Cormnginpoſſblleultli . oↄcluſione cõuerſis ſimpliciter:⁊ per rij:⁊ minoꝛẽ ꝓ maioꝛe.⁊ vltra bñ ſeqᷣ᷑.oĩs bõ Otats demndtopofta zdigon trãſpoſitionẽ pᷣmiſſarum. ¶ Datiſi. eſt rinbilis ⁊ quoddã aĩal eſt bõ:g qðᷣdã aĩal ne, nolmiunefſmrötti Quartus modus cõſtat ex vłi affir⸗ eſt riñbile.pꝑ ↄñam de darij.⁊ vltra ſeqͥtur qð nimnreſtlttenſe fic Quartus nogus cöſtat exvn aifir⸗ dã aĩal eſt riſbile:g quoddã riſibile eſt aĩal. fanaoeſel deſen eiq matiua maioꝛe ⁊ Rriculaanu:nan ↄuerſionẽ ſimplicẽ ↄcluſiõis de darij: g de ſitnzicne ni⸗ ua minoꝛe particulareʒ affirmatiuã dmonc yltimum bñ lſeqͥtur. qdã bõ eſt aĩalt ol e ei directe ↄcludẽtibꝰ:vt oĩs bõ eſt ſub oĩs bõ eſt riſibilis.g quoddã riſibile eſt aĩal. ⸗. ſitag iucſhenee⸗ ſtãtia:quidaʒ bomo eſt animal:ergo E illã regulã ↄñtiaꝝ.Quicqͥd ſeqtur ꝛac. Diffinito unniftigun . . —— — — 2 . 2. . . V 1 uodαn ial ſubſtatia. &ι educt notandu eſt ſco datiſ eſt ſyl de dan denninr⸗ iſte modus ad tertiũ modũ pᷣme fji⸗ . otanonelt (doch da end teetninn ne Sõ logiſim tertie figure in qͥ ex maioꝛe vli ⁊ mi ſoneinefne Durh bocardo: gure minoꝛe conuer ſa ſimpliciter noꝛe ꝑticulari affirmatiuis: ſeqͥ᷑ ↄcluſio ꝑti⸗ Nn n eſn. n ¶ ¶ Bocardo. Quintus mod cõſtat cularis affirmariua directe ↄcludẽdo. Et re⸗ nd nit ex maioꝛe pticulari negatiua:⁊ mio ducit ad darij ꝑ ↄuerſionẽ ſimplicẽ minoꝛis n gſnuten ngſe re vniuerſali affirmatiua :pticularẽ de datiñ ꝙ ſic pʒ Hã ad iſtas pᷣmiſſas de dati Ringno lugar Cirabunetettun MWüeſt zno iſteteth ſe N 4 umie ſplestentefigneingen SAe un:: mioe iaffrnotius i ogrialanigaffirmatinndifecte ucinn 4 dari lo uerfone; risde diſumis 1 triſpoffti⸗⸗ onerſionẽ implice oeluſidts d iſtns dus hmnifſs de diſt⸗ ial 10is boe iſbilis eatifte dari dis böeſtfifbiis: gtot overfone inlp iccznnori⸗ dtrütponeniſinbepenit⸗ 2 V De dilamis pmmincre ded oris de dianmis e Nel. eAebeat iobo naiorelabilec 1 vcidi ilef bogeoin i dei,a ſnſeglnl uodda fifbileeſ a e⸗ Diffinitõ de bocar⸗ go. Rla vlis ꝓ modis tertie fi. Diffo de ſeriſon. De Ptãtibus ſyllogiſmoꝝ./ nõ.ſ.oĩs bõ c aĩal.a⁊ qͥdã hõ ẽ riſibilis:ſequũ tur iſte due pᷣmiſſe de darij.oĩs bõ ẽ aĩal et qddã riſibile ẽ bõ ꝑ ↄuerſionẽ ſimplicẽ mĩo ris ð datiſi: ⁊ vltra ſeqͥ.oĩs hõ ẽ aial.⁊ qðᷣdã riſibile eſt hõ:òᷣ qdã riſibile eſt aial.ꝑ ↄnaʒ de darij: ergo ð pꝛio ad vltimũ bñ ſcqͥtur.oĩs bõ eſt aiĩal.⁊ quidã hõ ẽ riſibilis:ergo qdᷣdaʒ riſibile eſt aĩal ꝑ regulã cõem. Quicquid ſeqͥ tur ad ↄñs bone conſequẽtie ac. ¶ Motãdũ ẽ tertio:ꝙ bocardo ẽ ſyl logiſmꝰ ftie figure ĩ q er maioꝛe ꝑticlłlari ne gatiua:⁊ mĩoꝛevli affir̃atiua ĩfert ↄcło ꝑticu larꝭ negatiua directe ↄcludẽdo. Et nõ redu⸗ cit᷑ iſte ſylłls ꝑ ↄuernonẽ ad aliũ ꝑꝑ eãdẽ cãʒ q̃ eſt dicta de baroco:ſʒreducit᷑ ad barbara ꝑ ipoſſibile.ſumẽdo oppm̃ õdictoꝛiũ ↄcłonis de bocardo ꝓ maioꝛe de barbara.⁊ minoꝛeʒ de bocardo ꝓ mioꝛe de barbara:ĩferẽdo op⸗ poſitũ õdictoꝛiũ maioꝛis de bocardo.Nã ſi a liqͥs dicat ꝙ iſta ↄña nõ vʒ.bõ non ẽ lapis:et oĩs hõ eſt aial:ergo qðᷣda aĩal nõ eſt lapis h̊ ẽ ideo:qꝛ añs pᷣt eẽveꝝ ⁊ ↄñs falſuʒ ⁊ ſi ↄñs ẽ falſuʒ:ſuũ oppm̃ õdictoꝛiũ ẽ veꝝ:ſcʒ oẽ aĩal ẽ lapis.⁊ tũc ar̃ ex iſta ꝓpõ ne.ſ.omẽ aĩal eſt la pis ⁊ minoꝛe de bocardo in barbara oẽ aial eſt lapis:⁊ oĩs bõ ẽ aĩal:qͥ oĩs bõ ẽ lapis:pꝛe miſſe ſunt ᷣe ⁊ cõceſſe apð illũ qͥ negat ↄnaʒ de bocardo:g ↄclo dʒ eẽ xa: qꝛ in bona ↄña ex o nõ ſeqͥtur niſi veꝝ:⁊ etiã ſua ↄdictoꝛia ſ.quidã hõ non ẽ lapis.q eſt maioꝛ de bocar⸗ do:eſt etiã conceſſa ab illo qͥ negat ↄnam.in bocardo:⁊ ſic due dictoꝛie erũt ſimul vere apð illũ qui negant ↄnñam de bocardo:et hᷣ ẽ iĩpoſſibile:ergo illud ẽ etiã ĩpoſſibile ex quo ſeqtur.ſ.ꝙ ↄna de bocardo nõ valet.⁊ ꝑↄñs ſuũ oppm̃ ↄdictoꝛiuz eſt veꝝ.ſ.qꝙ oĩs ↄna de bocardo eſt bona. Uñ mod tertie figure re⸗ ducitur ꝑ impoſſibile ad illũ modũ pꝛie figu re:in quo oppoſita dictoꝛia cõcluſonis ſyjl ioꝛ pᷣmiſſa cum minoꝛe ſylłi tertie figure ⁊ oppoſita dicto⸗ V. ria maiorꝭ ſylłi ftie figure põt eſſe ↄclo. Qð dᷣ⸗ logiſmi tertie figure pᷣt eẽ aũt oppoñita ↄdictoꝛia ↄcluſiõis tertie figu⸗ re dʒ poni ꝓ maioꝛe:⁊ minoꝛ ꝓ minoꝛe.boc eſt ideo:q; ilud qð ſubijcitur in concluſione ⁊ in oppoſita pᷣdicat᷑ in minoꝛe tertie figure ⁊ ideo ponendo oppoſituʒ concluſionis pꝛo maioꝛe:et minoꝛeʒ ꝓ minoꝛe:babetur diſpo ſito pꝛime figure. ¶ Notãdũ eſt q̃rto:ꝙ feriſon ẽ ſyl⸗ logiſmus tertie figure:in q ex maioꝛe vłi ne gatiua:⁊ mĩoꝛe ꝑticulari affirmatiua:infert᷑ lxvij cõcluſio ꝑticularꝭ negatiua directe ↄcluden do Et reducit᷑ iſte mod ad ferio ꝑ cõuerſio⸗ nẽ fimplicẽ mioꝛis de ferio.nã ad iſtas duas pᷣmiſſas de feriſon: nullꝰ bõ ẽ lapis:⁊ qdam bõ eſt aĩal.ſequũtur iſte due pᷣmiſſe ð ferio. ſ.nullꝰ hõ eſt lapis:⁊ quoddã aĩal eſt bõ ꝑ cõ uerſionẽ ſimplicẽ minoꝛis de feriſon ⁊ vltra ſequit᷑.nullꝰ hõẽ lapis:⁊ qddã aĩal eſt bõ: S quoddã aial nõ ẽ lapis: x ↄnaʒz de ferio: de pꝛimo ad vltimũ bñ ſequit᷑:nullꝰ hõ ẽ lapis: ⁊ quidà bomoẽ aial:ergo quoddã aĩal nonẽ lapis: per regulam cõem.i.quicquid ſequit ad conſequens c. ¶ Eoõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. Nõ ſequit᷑:canis eſt ſid celeſte.⁊ ois canis ẽ ani mal latrabile: ꝗ aĩal latrabile ẽ ſidꝰ celeſte.. tñ af̃ in diſamis:ergo diſamis nõ eſt ↄña foꝛ malis. Scðdo ſt af. nõ ſequitur.oẽs boĩes a⸗ lij a ſoꝛte ſunt in ſcholis.ſed hoĩes alij a ſoꝛ⸗ te ſunt ſoꝛtes ⁊ plato:ergo ſoꝛtes ⁊ plato ſũt in ſcbolis:cũ pᷣmiſſe poſſunt eẽ vere ⁊ cõclu ſio falſa in caſu poſſibili:vt caſu poſito ꝙ qli⸗ bet hõ pᷣter ſoꝛteʒ ſit in ſcholis:⁊ tñ ibiar in datiſi. ergo datin nõ eſt ↄna foꝛmalis.¶ Ter tio ſic af. nõ ſequit.aſinꝰ boĩs non currit: cu⸗ iuſſibet boĩs aſinꝰ currit:ꝗ currẽs non ẽ cur rens:⁊ tñar᷑ in bocardo: ergo ↄna de bocar⸗ do non eſt foꝛmans. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ: negãdo minoꝛẽ qꝛ ibi nõ obſeruat᷑ conditio gñalis. qꝛ ille teri canis nõ tenetur vniuoce in maioꝛe ⁊ mino⸗ re.¶ Ad ſcðᷣm ðꝛ negãdo maioꝛẽ.Et ad ꝓba Agd rões in oppm̃. tionẽ ðꝛ: ꝙ caſu illo poñto adbuc minoꝛ eſt falſa:qꝛ ſenſus eiꝰ eſt ꝙ omẽs illi boĩcs alija ſeyte ſunt in ſcholis.mõ boc eſt falſum. Zid tertiũ dðꝛ negãdo minoꝛẽ:qꝛ ibi nõ obſeruat᷑ qnta conditio generalis:qꝛ totum mediũ in neutra pꝛemiſſarum diſtribuitur. Deqtur de ptatibus ſyllogiſmoꝝ Nyllogiſmoꝝ ↄcludẽti⸗ um particularẽ nega⸗ tiuã idirecte: talis da tur rła:¶ Nullꝰ ſyllo⸗ giſmꝰ? cõciudẽs ꝑticu larẽ negatiuã indirecte: poteſt eam concludere directe:⁊ cõciudẽs eam drecte:ñ põt eã cõcludere ĩdirecte. ¶ Item pꝛima figura cõcludit oĩa genera pꝛopoſitionũ.ſ.vniuerſalem particularẽ:affirmatiuã: et negati⸗ Notablia pᷣdictꝭ ſer uientia. Regula. Aliudno tabile. Berſus modoꝛuz oim figu rarum. Explana⸗ tio veriu um. aliud no tabile —,— Tractatus Quartus. - . uã.Ocðda figa ↄcludit pticularẽ ne⸗ piũt a c.debent reduci ad celarẽt: q gatiuã ⁊ vłem negatiuã.Tertia con cludit ꝑticularẽ affirmatiuã ⁊ nega tiuã. ¶ Uerſus. Barbara:celarent: darij:ferio:baralipton.Celãtes:da⸗ bitis:fapeſmo:friſeſomoꝝ. Ceſare: came ſtres:feſtino:baroco:darapti: Felaptõ:diſamis:datiſi:bocardo:fe riſon. ¶ In hbis q̃ttuoꝛ vᷣſibꝰ pᷣdict⸗ ſunt decẽ ⁊ nouè dictões: decẽnouẽ modis deſeruiẽtes.ita ꝙ ꝑ pᷣmã di⸗ ctionẽ ĩtelligit᷑ ᷣmꝰ mooꝰ pꝛĩe figu⸗ re:⁊ ꝑ ſecundã icðs modꝰ ⁊c. Unde pmi duo vᷣſus deſeruiũt oĩbꝰmõis Bime figure.Tertiꝰ vᷣoverſus pᷣter vltimã e dictionẽdeſeruit mõls ſe cũde figure.ita ꝙ pꝛĩa dictio deſer⸗ uit pꝛio mõ ⁊ ſcða ſcðo mõ. ⁊ ſic de alijs. Ultĩa vᷣo dictio tertij vᷣſus cũ alijs dictõibꝰ qrti vᷣſus deſeruit mo dis tertie figure.¶ Sciendũ ẽ ꝙ 12 bas vocales.ſ.a.e.l.⁊ oĩtelligũt᷑ qt tuoꝛ gna ꝓpõnum:ita ꝙ- ꝑ hãc voca lem a, intelligitur vłis affirmatiua: Declara⸗ tio exẽpl alind no tabile ⁊ per e.vniuerſalis negatiua:⁊ ꝑi. Pticular affirmatiua:⁊ per o.ꝑticu laris negatiua. Et in qualibʒ dictio ne ſunt tres ſyllabe: ⁊ aliud reſiduũ eſt ſuperftuũ niſi m. vt poſtea pate⸗ bit. Per pꝛimã illarũ ſyllabarũ ĩtel⸗ ligitur maioꝛ ꝓpõ ⁊ per ſecundã mi noꝛ:⁊ per tertiã cõcluſio.Clerbi gra tia.pꝛima dictio.ſcʒ barbara habet tres ſyllabas:in quarũ qualibet po nitur a.⁊ ꝑ a.ter poſitũ ſignificatur: ꝙ pꝛimus modus pꝛime figure con ſtat ex duabus ꝓpõnibus vłibus af firmatiuis:vniuerſaleʒ affirmatiuã conciudẽtibus.et ita intelligitur de alijs dictionibus ſᷣm vocales ibi po ſitas. ¶ Etiam ſciendũ eſt ꝙ quat⸗ tuo: dictiones pꝛimi verſus.incipi unt ab hbis conſonãtibus:bc O⁊ f.⁊. oẽs alie dictiones ſequentes ꝑ hoc intelligitur:ꝙ alij modi incipientes a b.debẽt reduci ad barbara:q inci⸗ ad.ad darij:qui vero ab f. ad ferio. ¶ Iteʒ vbicũq; ponitur ſ.ſignifica tur ꝙ pꝛopoſitio intellecta per vo⸗ calem ĩmediate pꝛecedentem: debet conuerti ſimpliciter: vbi ponitur p. pꝛopoſitio intellecta per vocaleʒ ĩ⸗ mediate pꝛecedentem:debet conuer ti per accidens. Et vbicunq; poni⸗ tur m.ſignificatur ꝙ debet fieri trã⸗ ſpoſitio in pꝛemiſſis.Eſt autem trã ſpoſitio in pꝛemiſſis facere de maio re minoꝛe:et econuerſo. Et vbicun⸗ q; ponitur c.ſignificaturq modus intellectus per iſtã dictioneʒ in qua ponitur:debet reduci per impoſſibi le. Inde verſus. Simpiciter verti vult.ſ.p.vero per accidẽs. vult tranſponi c.per ĩpoſſibile duci. Ser Verſus. uat maioꝛẽ:variatq; ſecunda mino⸗ rem.Tertia maioꝛem variat: ſeruat qᷓ; minoꝛem. ¶ Sed quia ariſto.in pꝛioꝛibus oſtendit coniugationes: in quibus non ſequitur concluſio ex pꝛemiſſis eſſe inutiles: ꝑ inuẽtionẽ terminoꝛũ in quibus nõ tenet bmõi coniugatio.ideo vtilis eſt inuentio talium ternnnoꝛũ.¶ Ubicunq; igit fiat inutilis ↄiugatio:ↄtra regulas ſyllogiſmoꝝ pꝛiꝰ aſſignatas. ¶ Ac cipiendi ſunt duo termini diuerſi. ſ. due ſpẽs cũ ſuo gñe:vt hõ.aſinus a nimal.Ael accipiẽdi ſunt duo termi ni:quoꝝ alter de altero pꝛedicat᷑:ſi⸗ ue conuertibibter:ſiue non: cũ extra neo vtriuſq;.vt hõ riſibile lapis:vel De ↄinga tionib? in tilibus. Rla gũal hõ aĩmal lapis.Uel accipiendi ſunt duo teri:quoꝝ alter de altero pᷣdica tur:ſiue conuertibiliter:ſiue nõ:cũ ſu perioꝛe ad vtrũq;.vt hõ:riſibile:ſub ſtãtia.vel bomo aĩal ſubſtãtia. Per hbanc. em̃ regulã diſiunctiuaʒ cuicun qʒ generi applicetur:ſiue ſubſtãtie: ſiue quãtitati:ſiue alicui alioꝝ ſema inuemũtur termini ꝑ quos inutiis cõiugatio demõſtrabitur nõ tenere (Circabunet afe (Moräczeſtpeim debet ſe ellgt. Nullus / Pyrtialareegarini dnrer clugere nalrece tecona⸗ Porticulans negarnwe:nf lerfoneaoarguata no⸗ frbutä (Dinergn lyis negatineg nd nos ſlogiſmnus direce inetr Gltſons particulre nee boſllgſfüipnendſe frennne coclußio llonodo apjeng ſloglinusb Nann enſis faere de ngio teonuerſo. Erybiamn⸗ ſignficatur ſucgturq modus Neriſädictonezingt duntulne inpollbt Eus. Oinplcter peſti Uit⸗ roper gaces. yut dperipoſble duc Ger paniatgg ſecunda mino⸗ Ummorem panat ſeruat 1. (Sead qui unſtoiin oſtenatt coniugationes: vn ſequitur coneluſoer ſe munles: g imuelion. nquubus no tenet hnol ideo vtlls eſt imuentio zi. (Gbicunq;ott. noen G det⸗ Nugatlg Ne e ns⸗ p Aſſignatas C? . liſte 1 duotennini diuefſiſ tai achte NthAinns ſuo ge. Aalteropetlll ,⸗ boreritenn ſenn r nthoiibll lupis ,e ulä dikuhe inc, ppliceln. lortent 9 ue De pꝛedictoꝝ declaratiuis Folio ⁊ tales terminos appellat Ariſtote les in pꝛioꝛibꝰ terminos in qbꝰ ſic ⁊ quibꝰ nõ ¶ Et nota qꝙ inuenire ter⸗ minos in qoꝰ non:eſt acceptis tribꝰ terminis facere ↄiugationeʒ in qua õmiſſe ſunt vere ⁊ ↄcluſio falſa:ma⸗ Intel. re gue inutiles dat Ariſtoteles vnam regulam ge⸗ nẽte eadẽ qualitate ⁊ quãtitate pꝛo poſitionũ.ANerbigra:hic eſt inutilis ↄiugatio.nullus bõ eſt aſinꝰ: nullus lapis eſt bomo:ergo nullus lapisẽ aſinus. Et iſti duo termini in qbꝰ ſic Cõtra banc inutilem ↄiugationẽ ac cipiuntur termini in quihus nõ ꝑ ſe cũdũ membꝛũ regule diſiunctiue da te hõ:riſibile lapis ⁊ arguat᷑ ſic nullꝰ lapis eſt homo.nullum riſibile:eſt la pis ergo nullũ riſibile eſt homo ecce ꝛemiſſe ſunt vere⁊ concluſio eſt fal lx viij nes pꝛius dictas:⁊ eſt talis.In quacunq; cõ binatione ſunt reperibiles termini in quibꝰ omni:⁊ termini in quibus nulli:talis combi⸗ natio non valet:ſed combinatio qua arguit᷑ ex puris particularibus affirmatiuis vel ne⸗ atiuis eſt combinatio:in qua ſunt reperibi⸗ es termini in quibus omni:a in quibus nul li:ergo talis combinatio nõ valet. Iſta ratio valet pꝛo omnibus combinationibus inutili bus.Maioꝛ iſtius rationis patebit in ſequẽ tibus.Minoꝛ patet:quia arguendo ex purꝭ particularibus termini in quibus omni ſunt iſti termini bomo:animal:⁊ riſibile. Et ter⸗ mini in quibus nulli ſunt iſti termini bomo: animai:⁊ aſinus.Similiter arguendo ex pu ris negatiuis termini in quibus omni ſunt: bomo:aſinus: riſibile:ſumendo lyaſnus ꝓ medio:⁊ termini in quibus nulli ſun homo: aſinus: equus. ¶ Secũdo notãdũ eſt:q; termini in KRla pbi. Qui ter⸗ ſa ſeruata eadẽ qualitate ⁊ quãtita⸗ db oĩ ſunt tres termini:ex quibus fiunt due mini in qͥ te pꝛopoſitionũ in vtraq; ↄiugatiõe ⁊ vtrobiq; manente eadem figura ¶ Circa bhunc textum. ¶ Notãduʒ eſt pꝛimo ꝙ iſte tettus debet fic ĩtelligi. Nullus ſyllogiſmꝰ ↄcludẽs particularẽ negatiuã directe.poteſt eam cõ cludere indirecte ⁊ ecõtra per cõnerſionem particularis negatiue:niſi caueat᷑ in tali con nerſione ꝙ nõ arguat᷑ a nõ diſtributo ad di⸗ ſtributũ. ¶ Dr notater ꝑ ↄuerſioneʒ particu⸗ laris negatiue:qꝛ alio modo poteſt bene idẽ ſyllogiſmus directe ⁊ indirecte cõcludere cõ cluſonẽ particularẽ negatiuam:⁊ hoc capiẽ do ſyllogiſmũ ꝓ pꝛemiſſis tantũ:qꝛ ſi capere tur ꝓ pꝛemiſſis ⁊ cõclunone:tunc nõ poſſet fieri:qꝛ illo modo capiendo ſyllogiſmuũ:null⸗ ſyllogiſmus bʒ plures coꝗncluſiones. Dicit᷑ notater niſi caueatur ac.qͥꝛ ſi caueretur:tunc ille ſyllogiſmꝰ qui ↄcludit particularem ne⸗ gatiuã directe poteſt eam concludere indire cte:⁊ ecõtra.⁊ boc fit qñ particularis negati ua conuertitur in vnam ꝑticularem negati⸗ nam de modo loquendi in conſueto. Reli⸗ qua in textu ſubdita:ſparſim ſuis locis immi xta:pꝛo exigentia locoꝝ applicando ſatis de clarata ſunt:vſq; ad bunc locuʒ. Sed qꝛ Ari ſtoteles ⁊c. Abi ſciunt q circa cõbinationes neralem ad impꝛobandum eas pꝛopter ratio ꝓpoſitiones vere pᷣm dictam cõbinationem cũ quibus pꝛopoſitionib'ſtat in veritate vna vniuerſalis affirmatiua:cõpoſita er extremi tatibus Alarum ꝓpoſitionum:vt iſti tres ter mini:homo:aĩal:⁊ riſibile:ſunt termini in qͥ bus omni arguendo ex puris particularibus cum ex eis ſieri poſſunt due ꝓpoſitiões par⸗ ticulares vere:ſcilicet homo eſt animal: ⁊ riſi bile eſt homo:cũ quibus ꝓpoſitionibus ſtat iſta vniuerſalis affirmatina in veritate ſcilʒ omne riſibile eſt animal:que eſt cõpoſita ex extremitatibus illaꝝ ꝓpoſitionuʒ. Sed ter⸗ mini in quibus nulli ſunt tres termini:ex qͥ⸗ dus ↄſtituuntur due pꝛemiſſe vere ſᷣm dictã cõbinationem:cũ quibus pꝛemiſſis ſtat vna vniuerſalis negatiua in veritate:que eſt cõ⸗ poſita ex extremitatibus illarum pꝛemiſſaꝝ vt iſti tres termiui homo animal ⁊ aſinꝰ ſunt termini in quibus nulli:arguendo ex puris particularibus affirmatiuis:cum ex eis con⸗ ſtituãtur due pꝛemiſſe particulares affirma⸗ tiue vere:ſcilicet omne animal eſt bomo.⁊a⸗ ſinus eſt alal:cũ quibꝰ pꝛemiſſis ſtat iſta vni⸗ uerſalis negatiua in veritate:ſcʒ nullus aſi⸗ nus eſt bomo:que eſt compoſita ex extremi⸗ tatibus illarum pꝛemiſſarum. 7 ¶ Notãdũ eſt tertio:q; maioꝛ dicte rationis ꝓbat᷑ ſic:q; ſi nõ eſt vera:tuc ſua op⸗ poſita ↄtradictoꝛia eſt vera ſcilicet in aliqua cõbinatiõe ſunt reꝑibiles teri:in ie oĩ 1iqᷣ bus oĩ Qui ter⸗ mini in 4 bus nulli Pꝛobatõ maioꝛis pꝛedicte rationis gſialis Tractatus Quartus. ”Ml ire bus nulli ⁊ tamen im illã cõbinationẽ eſt bo pere duos terminos de ſe inuicem verifica⸗ 63 ube na cõſequẽtia ⁊ foꝛmalis vtputa arguẽdo lex puris ꝑticularibꝰ ſunt dãdi termini in quibꝰ biles ſicut ſpẽs ⁊ ꝓpꝛiũ illiꝰ ſpẽi ⁊ vnũ alium terminũ cõemad illos terminos: ſicut genꝰ Tertia re oĩa ĩ qbus nulli:⁊ tñ ẽ ↄna foꝛmalis ⁊ tũc ta⸗ illiꝰ ſpẽi.Et iſta regula valet ad dandũ inſtã⸗ Uumlaſf roricun lis conſequentia tenet in oĩbus terminis cõ tiã ↄtra modũ arguẽdi in quo altera pᷣmiſſa⸗ ſoſonenmn leumemſan ſimili foꝛma arguendi retenta. Et tũc que⸗ rum exiſtente ꝑticulari infertur ↄcluſio vni rizroman⸗ t agiict⸗ ritur vlterius:an in tali cõbinatione ſequat᷑ uerſalis.vt bõ aĩal:riſibile.ſumendo illũ ter ſirit ennen gemurten ex pᷣmiſſis ↄcluſio affirmatiua denegerſna minũ aĩal ꝓ minoꝛe extremitate. J inigi menen di irmatina:er eſequit . 5vsone NN.; Tics zurier ire tcegtl eſt böõ ¶ Contra dicta pꝛumo ſic arguitur wſi mit nwn ⁊ aſinꝰ eſt aĩal.ergo aſinus eſt bomo. pᷣmiſſe cameſtres cõcludit ꝑticularẽ negatiuã dire⸗ ſee fmern ſunt vere:ergo ⁊ concluſio: ⁊ cũ illis eiſdẽ pᷣ⸗ cte ⁊ indirecte:ergo male dictũ eſt ꝙ nullus nir irli luin miſſis ſtat vlis negatiua in veritate.ſ.null⸗ ſyllogiſinus cõcludẽs ꝛc.¶ Secũdo ſic argui Enn ſcͤog 4 aſins eſt bõ. due cõtradictoꝛie erunt ſimul tur ſyllogiſm/ acludẽs ſingularẽ negatiuaʒ xtols Crruchk Cocr⸗ vere apud ilſũ qͥ negat maioꝛẽ dicte rõis qd directe põt eã ↄcludere indirecte.ergo ſyllo (auc tnneizmii un eſt falſum. a illð ex qͥ ſeqtur.ſꝙ aliqᷓ cõbi⸗ giſmus cõcludẽs particularẽ negatiuã dire⸗ h onvli iriſs⸗ natio fiue modus arguẽdi in oſunt reperibi cte põt eò cõcludere indirecte. tenet ↄfia: q; tennte lilees iin les termini in qbꝰ oĩ ⁊ ĩ qbꝰ nulli ſit bona cõ idẽ eſt iudiciũ de particularibꝰ ⁊ ſingularibꝰ Needg nefrosfttind: d ſequentia:ergo maioꝛ dicte rõnis eſtvera.qꝛ eiꝰ cõtradictoꝛia oppoſita eſt falſa. Si vero qᷓ;tũ ad conuerſionẽ. ¶ Tertio ſic arguitur. ſi illa ratio cõmunis pꝛiꝰ dicta eſſetvera:ſeque retur ꝙ in barhara eſſet cõbinatio inutilis: icatur ꝙ in tali mõ arguẽdi.ſ.ex puris ꝑti⸗ r E e rils: calari Tair untinio worur ogelutis no⸗ qꝛ in barbara ſunt dadi termini in quibus oĩ nan niihefinel gatiua tũc bene ſequitur in terminis in qbꝰ vt notũ eſt: ⁊termini in quib nulli: cum ſint lueklr umdoue ie oĩ:ſic arguendo bõ eſt aĩal ⁊ riñbile eſt bõ:ꝙ dandi tres termini ex quibus conſtituuntur fuuſi in laſodecch due pꝛemiſſe in barbara cum quibus ſtatvna ſocboene. Gi Nlnſo decck riſibile nõ eſt aĩal:pᷣmiſſe ſunt vere. ⁊ con⸗ cluſio:⁊ cũ illis eiſdẽ terminis ſtat vłis affir⸗ matiua in veritate.ſ.oẽ riſibile eſt aĩal:qͥ eſt oppoſita contradictoꝛia iſtius particularis negatiue:quoddam riſibile nõ eſt animal:et ſic iterum due cõtradictoꝛie erunt ſimul vxe apud illũ qͥ negat maioꝛem dicte rationis. ¶ otãdum eſt qrto ꝙ tres regule vniuerſalis negatiua in veritate. ¶ Ad pꝛimũ dicitur negãdo conſe⸗ quẽtiã q; textus intelligit᷑ꝙ boc fiat per c õ uerſionẽ particularis negatiue. ¶ Ad ſcᷣm dicitur negãdo ↄſequentiã ⁊ ad pꝛobationẽ dicitur ꝙ licet de particularibus ⁊ ſingulari bus affirmatiuis ſit idẽ iudiciũ quãtũ ad con uerſiouẽ:nõ tamẽ de negatiuis.¶ Ad terriũ Ag ratio nes in op poſitum e nur oeliſonide einfe 4con foscdcltfionide ceſares tcocl ſoet ouenis cöclufoms den lufode aveto tnemrn Neaameſreu, rdemen Ntods ipeſnortinmeeffienen nd (Cenomtitüeſih . . 3 7 eefigredirecte zantze Pꝛ ima ſolent poni ad dãdũ inſtãtia cõtra aliquã cõ lerni . gar te Slle dete Nnces P: in bingelone inutilẽ. Pꝛima eſt ꝙ mos debemd dicitur negãdo ↄſequentiã. ⁊ad ꝓbationem eſmmatdieſernocininen accipere plures ſpẽs dinerſas cũ eoꝝgenere dicitur negando q in barbara ſumt dãdi ter⸗ rniteſwſirtnenir 2 ſumẽdo ill terminũ qͥeſt genus p medio: mini in quibus nulli qꝛ nunquã poſſunt dari ofikron iueffiſet⸗ redr tunc valet iſta regula ad dandũ inſtãtiam cõ due pᷣmiſſe vere in barbara cũ quibꝰ ſtet vna . . 2 . isr tra modũ arguẽdi ex puris pticularibus af⸗ vniuerſalis negatiua vera cõpoſita ex extre⸗ nuſgmmeſen n⸗ firmarinlsar ſtnnliter cotranoai arguendi itatibus illarum pꝛemiſſarum. inmnatnimen ex puris affirmatiuis in ſecũda figura. Sʒ ſi ¶ Additio Moꝛgij Bꝛurcelleſis. fſeſononmn. Ginlitenfe capet᷑ vna ſpẽs ꝓ medio:tũc valet iſta regu 2 = umeſen erſiſicr de la ad dandum inſtantiam contra modum ar- ¶ Pꝛo maioꝛi declaratiõe modoꝛũ llnnnnfineſn celye. Aguẽd in pᷣma figura: ſimiliter in tertia mi- pᷣdictoꝝ triũ figurarũ notãdũ eſt pᷣmo q licʒ W 7oench Secũda noꝛe exiſtẽte negatiua. ¶ Secũda regula eſt pm p.b. nõ fint niſ nonẽ modi pꝛime figure: lni eldrn ꝙ nos debem acciꝑe duos terminos quoꝝ capiendo modũ ꝓ pᷣmiſſis ⁊ ↄcluſione ſimul nofineo:tnn orlen vnꝰ vere pᷣdicatur de alio:ſiue hoc ſit.ꝰↄuerti ⁊ietiã cõmunes expoſitoꝛes ſui ita dicunt tñ W nb ſecheeg biliter: ſue uõ.vcũ boc debemꝰ acciperevnũ ſm rei veritatẽ ſunt plures. Unde ſex modi . dt ſne hn dr Wno aliũ terminũ ad vtrñq; iſtoꝝ diſꝑatũ.Et iſtaspꝛime figure directe cõcludentes vt barba⸗ vide xij. Pſ⸗ nſn regula vʒ ad dãdũ inſtãtiã ↄtra modũ argu⸗ ra barbari.celarẽt. celaro.darij.⁊ ferio.⁊ ſex mõs pꝛie imhex ano ii endi ex puris negatiuis ſi ſumat᷑ termin? diſ indirecte cõcludẽtes.ſ.baralipton. celantes figure ln tlſir ie leſtofl paratus ꝓ medio.Exẽplũ:vt bomo:aſinꝰ a ri celantos dabitis.fapeſmo:⁊ friſeſomoꝝ.ñ niuts en ; ſibile.¶ Tertia regula eſt ꝙ nos debemꝰ acci barbara:⁊ barbari differũt penes cõcluſonẽ udni NR Ni i offne ſlegin n däcterniniinuſbwwoi mmim inqud'nlli un ſint mm er nidusconſtituntur bardarzumanidus ſigtyn riua in vertae, 1diatur negidoconſe⸗ Nu imtelligikg bor ſirpertd i uns negariue, (Aa ſön wiri Nnenniitaiobatione l particulardust fingulni ſt cciudicii niti d con denegniuis. (Agtenii ſequentii,194 pontionen in bardar in didlte/ nulln a: nunqu doſuta inbarbaraignid ſtetnn xin cna copoſi etellſe⸗/ De pꝛeditoꝝ declaratiuis q; ↄcluſio de barbari ſu alternat᷑ ↄcluſioni de barbara. Silr ocluſio de celaro ſubalter⸗ nat᷑ ↄcluſioni de celarẽt.⁊ ↄcluſio de celtos ↄcluſioni de celantes.Ex quo pʒ q ſiue capi atur modus ꝓ pꝛemiſſis tm̃ ſiue ꝓ pᷣmiſſis ⁊ oↄcluſione ſimul p.b. nõ bñ enumerat modos qꝛ ſi pᷣmo mõ nõ enumeraſſet niſ ſex:ſi ſcðo mõ nõ bñ enumerauit.qꝛ ſi ſic:ſunt duodeciʒ niſi dicat᷑ tm̃ enumerauit terminos inferẽ tes ſuã ↄcluſionẽ immediate directe vel in⸗ directe barbari aũt ⁊ celaro nõ inferũt ime⸗ diate ſuã ↄcluſionẽ directe.ſimiliter celãtos nõ infert ĩmediate ſuã ↄcluſonẽ directe. N mo ¶ MNotandũ eſt ſcðo ꝙ in ſecunda fi figure. Bura ſcðm rei veritatẽ ſunt duodecim modi capiendo modũ ꝓ pᷣmiſſis ⁊ ↄcluſione ſimul ſ.ſex directe ↄcludẽtes.vt ceſare ceſaros ca⸗ meſtres eameſtros feſtino ⁊ baroco. Et ſunt alij ſer ĩdireçte ↄcludẽtes.ſ.ceſares ceſaros: cameſtre cameſtro. ſiue fapeſt mo. frimeſo. 2 bocardo.Et capiẽdo modũ ꝓpᷣmiſſis tm̃:nõ ſunt niſi ſex modi ſcðᷣe figure.ſ.ceſare.came⸗ ſtres feſtino. ⁊ haroco ſiue fapeſmo ⁊ frime⸗ ſo.⁊ bocurds. Uñ ↄcluſio de ceſaro ſubalter⸗ natur ↄcluſioni de ceſare.⁊ concluſio de ceſa ros cõcluſioni de ceſares ⁊ cõcluſio de came ſtro eſt ↄuertẽs cõcluſonis de cameſtres et ↄcluſio de cameſtro ſubalternatur oↄclnſioni de cameſtres. Unde cameſtro ſolet cõitervo de modis cari fapeſmo: ⁊ frimeſo friieſomoꝝ. nie fᷣ ¶ Lertio notãdũ eſt pᷣter modos gure· tertie figure directe cõcluetes a p. b. poſi⸗ tos ſunt adbuc ſex modi indirecte ↄcludẽtes ſ.darapti fapeſmo ſiue fapemõ.diſami.dapti ſis.friſeron fiue friſelomoꝝ⸗ barocon. ¶ Si tiũ caperetur modus pꝓ pᷣmiſſisim̃:tũc in pꝛi me figure. ergo male dictum deci.¶ Scðo ſic af.mĩoꝛe exñte negatiua ni bil ſequitur in tertia figura. ꝙ̈ male ponitur lxix. oẽs ſyllogiſmi trium figuraꝝ dñr eſſe pꝛofe ti.Ec per oppſitum ille ſ yllogiſmꝰ dicitur eẽ imperfectus:cui deficit aliquid de eis que re quirunturad boc ꝙ aliquid ſyllogiſmus. Et boc modo ðꝛ q; entbimema eſt ſyllogiſmꝰ ĩp fectus.qꝛ entbimemati deficit vna pᷣmiſſarũ qq ſi apponeret᷑ is ſyllogiſmus eſſet perfetus ¶Aliomodo dicitur ſyltus perfectꝰ:quia ha⸗ bet oĩa requiſita ad hoc ꝙ aliquid fit Folio de nullo. Et hoc modo ſoli ſylłi pꝛĩe figure di recte ↄcludẽtes ſunt perfecti.Et ꝑ oppoſitũ aliquis ſyllogiſmus dicitur imperfectus qui licet bʒ oĩa requiſita ad ſyllʒ nõ tamen regu latur ꝑ dici de omni vel dici de nullo. Et boc modoomnes ſyllogiſmi pꝛime figure ĩdire⸗ cte ↄcludẽtes:⁊ Rtiã ſcðᷣe ⁊tertie figuraꝝ ſũt imperfecti.¶ IUnde ſyllogiſmoꝝ imꝑfectoꝝ quidã perficiũtur conuerſñiue ſiue per reduc tionẽ per impoſſibile alij reducũt᷑ oſtẽſue ſi ue ꝑ conuerſionẽ Quid aũt ſit ſyllogiſmuz . fici conuerſiue per impoſſibile dictum eſt cir ca baroco ⁊ bocardo. Sed ſyllogiſmũ ꝑfici oſtẽſiue: eſt oſtẽdere eius concluñonẽ euidẽ ter ſequi et pꝛemiſſis per ↄñam alterius mo di euidẽtioꝛẽ. Et ſic ptʒ ꝙ reducere vnũ mo⸗ dum ad aliũ modũ euidẽtioꝛẽ non eſt facere de ſyllogiſmo vnius modi ſyllin alteriꝰ:ſʒz eſt aſleger oↄcluſioneʒ eius ſequi ex eius pmſ⸗ 8 qũq; tranſpoſitione pꝛemiſſarũ:⁊ qũq; ſylko expoſitoꝛio ¶ Contra dicta pᷣmo ſic arguitur Pe viſpanns non ponit niſi nouem mõs pꝛi ctum eſt q; ſunt duo⸗ ma figura non eſſent niſi ſex modi diſtineti barocon pꝛo mõ tertie figure.¶ Tertio ſicar ſcilicet barbara. celarẽt: dari ferio:fapeſmo guitur barocon eſt modus ſec ⁊ friſeſomoꝛum.¶ Similite in ſecunda figu go non eſt modus tertie figure. ¶ Ad pꝛimũ dicitur negando cõſe⸗ quẽtiã qꝛ locus ab auctoꝛitate non tenet ne⸗ gatiue.¶ Ad ſcᷣm ðꝛ ra tãtum eſſent ſer.ſcilicet ceſare.cameſtres feſtino.baroco.frimeſo:a bocardo. Similit᷑ in tertia figura eſſent nouẽ.ſ.darapti.felap⸗ ton diſamis.daptiſi. bocardo. feriſon.ſapeſ unde figure.er ꝙ licet mĩoꝛe exñte ne mo frimeſo ⁊ barocon.Et ſic capiẽdo moduʒ gatiua nibil ſequatur intertia figura directe ꝓpᷣmiſſis tm̃ eſſent viginti vnꝰ modi diſtin concludendo.tñ bene aliqd ſeqͥtur indirecte Quis ſyl. inon loquendo de quarta figura Titnen⸗ ¶ Quarto notãdũ eſt:ꝙ ſillogiſino łetus Tq qqã ſunt ꝑfecti qͥdã impfecti. Uñdi lici ter & aliquis ſyllogiſmꝰ eſſe perfectꝰ. VUno modo qꝛ nihil ñbi deeſt de eis que requirũt᷑ ad boc ꝙ aliquid dicat᷑ ſyllogiſinꝰ ⁊ boc mõ 47 16 ↄcludẽdo. Ad tertiũ ð: negãdo añs.⁊ ad ꝓ batinẽ ðꝛ ꝙ licʒ baroco ⁊ barocõ conueniqᷣt in qᷓtitate ⁊ qualitate pᷣmiſſaꝝ ⁊ ↄcłone dꝛũt tñ in oꝛdinatione terminoꝛum. Queſtio per magiſtrum Tbo⸗ mam Bꝛicot addita. . ſyllogiſ mus ⁊ cũ hoc regulariter per dici de omni vł De pelee tiõe ſylti ↄuerſiua oñſiua. in qua oſtenſione qñq; vtimur conuerſiõ Tractatus Quartus atuinl Queſtio; ¶ Queritur vtrum modi triũ figu nãt imme liate ꝓ eadẽ re:Nʒ ſatꝭ eſt ſuppo Fſroen 1l hun naienen rarum teneant in omnibus termis Et af̃ e nãt ꝓ ulis qͥ ſunt eade res. ¶ Et pdictꝭ pʒ ꝙ ſi ha zimin akt ptulbu⸗ 4 non: quia non ſequitur om̃e qð eſt eſſentia di ſub bac ꝓpõne:oĩs eſſentia diuina eſt pater nu hnu me ls e uina eſt perſona ſʒz trinitas eſt eſſentia diuiĩa ſumeret᷑ termim.de quo poſſet verificari h̃ cyui. Gitnn oß Nuiß ergo trinitas eſt perſona:qꝛ añs eſt veꝝ cõ cõplexũ ens alind efſentialiter diſtictũ a qlʒ Pe Putb 1e ufͦs waid ſequẽs falſuz. igitur darij qͥeſt ẽ tertius mo⸗ alio ↄña eſſet bona:ſed ſicut ↄcluſio eſt falla. euneneld , ziadeca dus pꝛime figure nõ tenet in termis dininis ita mioꝛ. Diſtributio vᷣo cõpleta ſiue extra Requiſi⸗ islſehochi aſtuti⸗ Scꝰðo ſic.non ſequitur in dabitis.oẽ quod ẽ terminũ ẽ:qũ terminꝰ diſtribuitur tã ꝓ ſuis ta ad di⸗/ Cunde ienn nnereket pater eſt eſſentia diuina generans eſt pater ſignificatis mediatis ꝙᷓ ꝓ ſuis ſignificatꝭ im ſtrið. ex⸗ ſtmtkcde⸗ ridirin ergo eſſentia diuiua ẽ generans:igit᷑ nõ oẽs mediatis ⁊ tũc ſub terĩo lʒ ſumere nõ ſolũ ſin tra termi nermockp e cent modipꝛime ſigure tenent ĩ omnibus termi⸗/ gularia vaga:ſed etiã ſingularia determina⸗ num ſiue deben filſen⸗ nan nis Lerrio ſic arguit᷑.nõ ſeqᷣtur ĩ diſamis pr̃ ta dũmodo tñ nõ fint collectiua:ſi terminus incöple. iſhdete ne rze eſt g nerans.oẽ qð eſt pr eſt eſſentia diuina ſub quo ſubſumit᷑ non fuerit collectiuꝰdũmõ Z ſrilri ni lni ze igitur eſſentia diuina eſt gũans. Similiter etia termini ſubſumpti non ſint alterius nu⸗ zatnnconentu no iequitur ĩ bocardo:pr̃ nõ ẽ cõmunicabilis meri qᷓ terminꝰ diſtribut?. ¶ Uñ advitatem cerunoletin ſunen omne qð eſt pf eſt eſſentia diuĩa: igitur eſſen iſtiꝰ oĩs eſſentia diuina eſt pater in qͥ ly eẽn⸗ i geis tgenenms (A * tia diuina non eſt cõicabilis orgo non omẽs tia diuina diſtribuitur diſtributione incõple hui ſun sdAanis:dn 4 modi tertie figure tenent in omibus termĩis ta.ſiue in terĩo ſufficiũt vᷣitates iſtaꝝ:iſta eſ⸗ Win hſce itenneg nin ¶ Quartoarguitur:nõ ſeqt in diſamis.bic bi ſentia diuina eſt pater: ⁊ iſta eſſemta diuina no dehenegue narius demonſtrando materiã ⁊ foꝛmã ſoꝛtꝭ eſt pater nſi plures eſſent:⁊ nulla eſſentia di⸗ heus R gulloninn dicficle videh ſemꝑ erit.⁊ oẽ quod eſt bic binarius eſt ſoꝛ. ergo ſoꝛtes ſemper erit. q; añs eſt veꝝ ⁊ ↄñs falſum.igit᷑ diſamis non tʒ in omnibus ter⸗ minis. ¶ In oppoſitum arguitur ſic:quia ᷣm Ariſtotelẽ ſylli facti in modis truem figura⸗ rũ ſunt ↄſie foꝛmales.igitur tenent ĩ omnibꝰ termims ſyllogiſmis foꝛma retenta. ¶ Pꝛo ſolutione queſtionis. uina quĩ nõ ſit pater.ſed ad vᷣitatẽ iſtiꝰ oẽ qð eſt eſſentia diuina eſt pater:in qua ly eſſen⸗ tia diuina diſtribuitur diſtributione cõpleta fiue extra terminũ reqͥruntur vᷣitates iſtarũ bec eſſentia diuina eſt pater:⁊ hoc quod eſt eſſentia diuina eſt pater:⁊ ſimiliter illud de⸗ möõſtrãdo quodlz de quo veꝝ eſt dicere ꝙꝙ eſt eſſentia diuina us, refeſutein tertatoner ciefſ dicunt lris oad Pje ni fingulare qeegui girelvnide nullono di ſorele inpio wioꝛi vdid Redorarso de dilannis g pen Etautezexpoſinor f ſibecto nuioꝛispticulans ¶ Motãdũ eſt ſcdᷣo:q ad diſtributi⸗ Requiſi⸗ ¶ Notandum eſt pꝛimo triplex ẽ onẽ extra numeꝝppᷣter ea q requrunt᷑ ad p⸗ Reqniſ- Ale n,ſlic, amuenin ta ad diſ, dinributio queda in terio:alia extra terim qictas diſtributioes requirit ſub ſubiecto taaddi⸗ needatleteld tributio/ ⁊ alia ectra numeruz. ¶ Inde ad diſtributio ſic diſtributo poſſint ſumi tã termini colle⸗ ſtributio geirentmu urr nem ĩ ter nẽ in terio lufficit pdicatum dici de ſubo pꝛo ctiniqᷓ; nõ collectiui ta termini eiuſdẽ nume nem er⸗ imaſen unmuwtsnnd mĩo ſine oĩ ſigmficato ĩmediato ip̃i ſi:⁊ h̊ mõ iſta eſt riqᷓ alteri numeri. Eñ ad veritaiẽ iſtin ee tra nume llntgiiecütsuin incõplẽt᷑. vera oĩs eſſentia diuiua eſt pf.⁊ ſenſus &us quod eſt eſſentia diuina eſt pater ſuſubiectũ rum Senmh Nnnlo ſüſſteſunitlee ntts, tereſ generans: ge dtid Gmmnczdle.(Alis zon ausdi ñdicittunedil nodifentita felgpron cde hm aliquos:ſic expꝛimitur oẽ ens qð eſt eẽn eius diſtribueretur diſtributiõe ertra nume tia diuima aliud eentiałr a quolibz alio eſt pr̃ ru nõ ſufficerẽt ſolũ verita es ppoſitionum ⁊ iſte ſenſeus eſt verus.ſubim enim illius pꝛ0 que dicte ſunt: ſed requireret᷑ cu boc veritas poſitionis ſupponit ſolum ꝓ eſſentia diuiua iſti.oĩa que ſunt eſſentia diuina ſunt pater. ⁊ non ꝓꝛo lilio.nã filius nõ eſt ens a quolibʒ Inde pʒ ꝙ iſte diſtributiões multũ variant ſeſet enniualiter is alio eſſentialiter diſtinctum qm̃ nõ eſſentia Keriestes ppoſinemitedecef bec n per enn nßeſetdeoi — Obiectio liter diſtinguitura parte a quo eſt ali Et ſi eſſentia diuina eſt pater: ſi ſubiectü ei diſtri Miulb oſegueths d 4 dicas ꝙ eadem roe ſubm illi nõ ſupponet ꝓ bnat᷑ diſtributione infra terminũ:⁊ tñ eadeʒ rdipoſt eſe pfe qm pr̃ non eſt ensa quolibet alio eſſẽtia erit falſa ſi ſubiectũ ei/ diſtribuat᷑ diſtributi⸗ 1itondſens Nein 4 liter diſtinctü. na pr no diſtinguit a filio eẽn one extra terminũ ſir bec eſt vera:omne qð uicktſninin tinß tialiter a quo tñ eſt aliꝰ⁊ ſi ſubᷣm illiꝰ nõ ſup eſt eſſentia diuina eſt perſona ſi ſubiectũ eiꝰ ſkſnmniuch ets ponat p0 pfe: ſequitur ꝙ ſubᷣm ⁊ pꝛedicatuʒ diſtribuatur diſtributione mrra numerũ: cè ſinn annmnnſeef⸗ Heneni Solutio ili ꝓpõnis nõ ſupponũt ꝓ eodẽ p oñs cuʒ tñ eadẽ eſt falſa ſi ſubiectũ eius diſtribuat᷑ di ig bitritunt, ee in citur ꝙ ſubm illius ꝓpõnisvt ↄceſſum eſt nõ tia diuina⁊ tñ nõ eſt ꝑſona ſed eſt tres pſone Kiit Lein ienef dicab ſuppõit pꝛo patre neq; pꝛo filio immediate: — — t inine nolatsſein neq; ad veritatem pꝛopoſitionis affirmatie ¶NMotandũ eſt tertio:q; circa mõs un an ihe inod n requitur ꝙ ſubiectum ⁊ pꝛedicatum ſuppo⸗ triu figuraꝝ ſunt alique ſpeciales difficulta inntihreicen Uiign e Nullortenene. n Ræ uti riduirur diſtnomione incd dſuſkiciüt Finesſſtmniſizet, Apnemiſtz eſſengg diuinn urtseſſen:nullgeſſenni du mel ſetaa tne fhded ummeſtpnenin nn l, eſenn niuim difrbnoneciplen Tmimi reqhuntur Fitates itari dlvim etgten boc guog et macſtpnenuimiliter lud de⸗ oclzdegno eyeſt diceregeſt u jeſt ſcooaà diſtnibut⸗ .— Secũdũ dubium. Wodus vel vn prꝛimus. de nullo: ⁊ ita diſfficile videtur dare rõneʒ q̃⸗ De ptãtibꝰ Pꝛimum tes.¶ Pꝛĩa difficultas ẽ de illis ſyllogiſmis dubium. qᷣ fiunt in modis indirecte ↄcludentibus ex Solutio. teris diuinis. Et ꝓ talibus dat᷑ talis regula. Si debeant valere ſylłs in modis indirecte ↄcludẽtibꝰ: opʒ illã ↄcluſionẽ inferri q̃ eſſet conuertens ↄcluſiõis modi directe cõcludẽ⸗ tis.Et ſic ptʒ ꝙ ↄña de qua arguebatur in ſe⸗ cunda rõne añn oppoſitũ nõ valebat. Nõ em̃ ſeqᷣtur:oẽ qð eſt pater eſt eſſentia diuina:ge nerans eſt pf.ꝗ eẽntia diuina eſt generãs:ſʒ debeat ſic inferri.ergo eẽntia diuina eſt ali⸗ quid qð eſt generans.naʒ concluſio que fuiſ⸗ ſet illata in darij.ſ.generãs eſt eſſentia diui⸗ na non conuertitur in iſtã: eſſentia diuina ẽ generans:ſed in iſtam:eſſentia diuina eſt ali quid eſt generans.¶Alia difficultas eſt pꝛo iſtis modis diſamis ⁊ bocardo:in quibus pꝛi ma facie videtur ꝙ maioꝛ:ex quo eſt ꝑticula ris:nõ debeat eqͥualere vni de omni:vel vni re dñe facte in tertia rõne nõvalent.¶ Quin dã em̃ dicunt ſatis pꝛobabiliter: ꝙ maioꝛ dʒ br̃e vnã ſingularẽ que equiualeat vni de om ni vel vni de nullo.quod dicũt baberi ex ari⸗ ſtotele in pꝛĩo p:ioꝛũ vbi dicit ſyllogiſmi ſyllogiſmon,.· Folio lxx concluſio.modi ſecũde figure ſic facti vt poſ ſint ad pꝛimã figurã reduci tenẽt ĩ ommibus terminis:ptʒ ſicut pꝛius.¶ Tertia concluſio. Modi tertie figure ſic facti vt ad pᷣmã figu⸗ ram poſſint reduci tenent in oĩbꝰ terĩs:pa⸗ tet ſicut pꝛins.Ad rationes añ oppm̃ ðꝛ qvł in maioꝛe ſubiectũ diſtribuitur diſtributiõe extra numerũ ⁊ tũc vʒ ↄna:ſed ſicut cõcluſo ẽ falſa:ita ⁊ maioꝛ. Nel ſum nõ diſtribit᷑ di ſtributõe er᷑ numeꝝ:ſʒ ifra nũeꝝ tm̃.⁊ ſic ma le arguitur in darij:q;ꝛ cõmittit᷑ fallatia figu⸗ re dictionis mutando equiualenter ſingłlarẽ numeꝝ in płem:quoniã ſumẽdo ſub ſigno nõ collectio terminũ collectiuũ eqͥnalent᷑ mutatf᷑ numerus ſingularis in plem. Ad ſecundaʒ ⁊ tertiam rõnes ptʒ quid ſit dicendum ex di ctis.¶ Ad quarta m dicitur ꝙ illa ↄñ̃a non vʒ nec bñ arguitur iĩ diſamis ſʒ dẽret ſic ↄcludi ergo ſoꝛtes è aliqua que ſemper erũt vel eſt binarius qui ſemper erit. Unde ibi commit⸗ titur fallacia equiuocationis:qm̃ qñ ſemꝑ fo⸗ re attribuitur bĩario ſigt tm̃ ſicut h̊ cõplerũ entia ſempiterna:ſʒ qñ attribuit᷑ ſoꝛti ſigni⸗ ficat ens ſempiternum. Et ita poſſet dici ꝙ ibi cõmit eret᷑ fallacia figure dictõis:mutã⸗ de bocardo ⁊ de diſamis ꝓbãtur ꝑ expoſitio do equiualenter ſingulareʒ numeꝝ in płlem. nem. Eſt auteʒ expoſitio: ſᷣm aliquos qñ ſub Et ſi debeat aliquid inferri debet ſic conclu⸗ ſubiecto maioꝛis ꝑticularis: ſumit᷑ aliqð ſin di:ergo foꝛtes eſt eſſentia ſempiterna. gulare cui vliter conuenit pꝛedicatum affir⸗ matiue vel negatiue.Et ita dicẽdum eſſet ꝙ? Erplicit quartus tractatus de ſyllogiſmis Tertia o cluſio. . nenpter eaqrequmunt ad / . ntoes requnit ſtbſtbienio n voſſint ſumi ti ternini colt/ ine ectmiti termini einſce nume iar meri. Uñad veritue iſtin o⸗ tin dinin et er inbieann cretur ditribatide ettfanmm ſet ſolü verta es ppoſtionun ↄñe facte in tertia ratione ante oppoſitum növalent. quia maioꝛes non babent aliquas fſingalares inferentes aliquas de omni vel Secung⸗ de nullo. Nã iſte ſunt falſe. omẽ qð eſt bic pa modus, ter eſt generans: oẽ qð eſt bic pater non eſt e coõmunicabile. ¶ Alijs vo non placet iſte mo dus dicẽdi qm̃ dicũt tunc diſamis ⁊ bocardo nõ differrẽt a felapton ⁊ darapti ex quo ma⸗ rerek al bor feritis Nſe⸗ lenner e gter. io: eſſet equiualẽter vlis ⁊ nõ ſoluʒ vłis: ſed ſnen moamnli grunt vltra hᷣ eſſet de oĩ vel de nullo. Ideo dicunt inepitnd e ſrernci⸗ in talib ↄſequẽtijs dʒ iſerri ↄcluſio cuius woſtonungi⸗ cciei dſfi ↄdictoꝛia poſſit eſſe maioꝛ in pꝛima figura. mekurſſil intfent ⁊ ideo in diſamis debebat inferri iſta. aliqͥd Pꝛiacon quod eſt eſſentia dinina eſt generans:⁊ non iſta eſſentia diuina eſt generãs:q; eius õqi⸗ ctoꝛia non poſſet eſſe maioꝛ in celarent. Si mmio berc ſubieane L incelarent. tperſon militer in bocardo debebat interri iſta. ali⸗ tnbutioe iſ n fn quid quodẽ pater nõ eſt cõicabile ꝓpter eů=⸗ i ſabieclü eie in feix Secũda Aẽ cãm. ¶ Iſtis notatis ſit pꝛima cõcluñſomo ⸗ zllan umenelliliu ne ꝛonclun di pꝛime figure dũmodo addatur iſtud ↄple ne ſnubtelntehi clulio xum quod eſt aparte ſubiccti: ⁊ duũmõ maioꝛ inocie⸗ rea nos, ſit de omni vel nullo: tenent in omnibꝰ ter⸗ i 4 mmu onfun minis pʒ.quia non datur inſtatia.¶ Secũda ſut:ieN ¶ nci ¶ractatus Quintus eettet s quintus de lo bis ſumpto in p̃miſſis añ cõcluñ declec e hi⸗ — ſumit᷑ in q̃rto tractatu. Alioꝰ a er⸗ bmẽ reſurn hein⸗ Atio ð: mltis õ Diet Gunce ſhn ia aicie ⸗ Aecepts N imnds Paio dapik otäu ſedo: cilte terid figes tnii itaitin AecedtS N SE ANmoro idezẽqy e pit᷑ dupkr. Uno' ſtricte. ꝛſic öſcribit fi . cc ufb ſini⸗ diffiniti ẽ noticia vᷣa firmit᷑ adbeſiua alicui it figes ſeaclunt, oſte Pꝛima. dixfinitiovł de gñata ꝑ ſolã auctoꝛitatẽ ua alicui? ꝓpõnis Acceptö r nteloſ⸗ fcriptio:vt bic triũ ꝑ ſolã auctoꝛitatẽ dicẽtꝭ ꝑ libeꝝ arbi ceptd tea ne vnetſon e) KUmuoca dicũ triũ volũtatꝭ ſiue aliq rõne cogererrnct. i, ges dely doletepecnl f. RNYAP niuoca dicũ tur en dꝙ fide credimꝰ deũ es trim ſic capi fides, ap⸗ inur quoꝝ nom̃ Alioo ſumit lage poi aſſenſu voꝛſine ta⸗ (Conedlan,⸗ = WA [EScõe ⁊ rõ ſube lis ſit gfatus aliquã rõnẽ Foꝛſiue ta⸗ atonminnn⸗ fßm illud . rõ ſube ꝑ aliqua rõnẽ cogentẽ ſiue dſfintion⸗ ſm illud nomẽ eſt eadẽ ¶ Scdo mõ auctoꝛitatem dicentis.et ſic capitur moifl⸗ ffiag het⸗ 4 cecũda 5 S Tcnri iaẽ ẽ qð Eno ar unmenti. “ ihtn Tertia. Ozo oñdẽs ali d:ſicui ſũt ꝓpõ Notãdũẽ terti . e 6 ιd⸗ es: v? Notadii e tertio: di iNetoſibdl ⸗ leſt diſputãtiũ. ¶ Quarto modo miro ſie delörkekngnnem 6 aeetedl, Znel dif ſe⸗ uien Quarta . eei y foꝛma materee vt ĩ cultello Se er cubdant noticia ⁊ noticia vonitatig fi. argu⸗ iteieieetoe ſer üeſt naterta di e vo ĩduc dubievl iuill. ern. aig de ↄclone:q̃ pꝛiꝰ erat Menti. danac craluro n ferro eſt foꝛma. mintomij endo-esailréalcer et ꝓpoſi a vt ſcar r tioſcit d Tentra rãia †ſcahiſig? ndo. o& aial rõale ẽ ri a er ne graͤn⸗ ner, Lertoftcsf d Quinta lec vr ene cõis pᷣdicabilis de bõ rabrtcetbe Ben e zst 11 aie 0 nfnime Hõ . Sctt nie ſpẽi vel dif ſibile. 5 eſt aial rõnale —— An aro ventifiiſton rentie. ¶ Sexto modo idẽ ẽ qme añs ponit᷑ loco gñis cũ oẽ argumẽtũ fit añs: eſrtrtt Serta. diũ inferẽs ↄcłonẽ:⁊ h mõ eme rõ ſed nõ econtra. O Dicitur acgeer gu eil no; CAlpinunde⸗ rdefmeebeuumi ätelis eſ e aedr rotitcglrcei Deinſtomof, Trikiiten rgumẽtũ eſt ratio rei dubie fa ci gñatur erx noticia añtis: ſed etiã ex noti ngefidebitigenen & gds i mo Irf le fa cia ↄntis. Eñ ad bo rſeg eria er oti encoilitermini Ad⸗ Diffinitõ ſetn tietineai bans concluſio⸗ concluſionẽ non mre Gronn aliquã negidoofun ge lla Diffinitõ nem. Concluſo em dz pbarit 3 en unfnefn gumẽti mentu Eſt añ 5 D. argu ſofticit cognoſeers rot⸗ gmaz.: ſs oʒ cognolce⸗ apleco luſone ſtnae rn m. ¶ Eſt aũt ↄclo argumẽto reañs ⁊ ↄnam. ¶Df notanter xa Rorf t ach Actemii dick diſtn Quid cõ⸗ tecᷓ rgumẽt ꝓbata ꝓpoſitio: ſʒ an dr̃iam argumẽti ꝓcedẽtis ex pmiſſis euiden piencoqfone ſnare fia elund⸗ H Kduortabtlis 2 e e d oncnnlons euidoiger falſen . nzrmrnlstnnui queſtio. Unde queſtio eſt dubi õä . bilis ppoſitio. Wediũ ſt dubita ¶Notanduz e toꝛc iſte teri co⸗ gecnͤ (Aramnitnbeſt Quid qõ. duo extrema. 5osä Acentd Oini Mnetcnilin eve efalſo ex aliq añte ꝑ b neg vclux⸗ oumnen meti D . Iſte eſt qͥntus tracta tus ſi illato. a ſic copit cü dðꝛ T e no⸗ dnam ſoni ui ſen(driftna pẽ. bi. in quo determi ummulaꝝ magfi cõcluſio:ſed nõ capitur biebart ogigno nis grecid grgunen ut 4 ſo⸗ us ſubm dereeinine⸗ Wilt nale⸗ apün⸗ kre ndieranonearal emͤ⸗ odckwgded lectũ bu⸗ ticus. Et eius pꝛopꝛia paſſio ẽ eſt illud cõ c ſa vel p̃miſſis ꝓbãte vel pbãtibꝰ illata. ⁊ ſi Argumnetigt 3 ius trac⸗ xum gñatiuũ Opaniomne⸗ io ẽ eſt illud cõple ſumit᷑ bic ⁊ eiꝰ diffinitio ſic intelli ata. 2 fic Uinunin. Atadcdtt⸗ tatus. ctici matialia ſunt ꝓpõ ⁊ pncipia ſylli diale⸗ cluſio eſt ofo eenfe ömiſſ. igitur. Cõ⸗ . epꝛobanal ol . alia ſunt ꝓpões dialectice ⁊ termi 5 er aliqᷓ pᷣmiſſa velalicmiꝰ p̃miſ/ Gſtargtnneti re⸗, illaꝝ ꝓpoſitionũ ſunt pꝛincipi termi ſis ipam ꝓbãte vel ꝓbatibꝰ. ¶ Silr iſte teri⸗ umitiergi logſmogoinectieo pꝛincipia regulatia ſyl queſtio capit᷑ dupłr. Inoꝰ ¶ Dilt iſte teriꝰ Acceptõ 1geden pirnnss⸗ ꝝ⁊ ſũt loci dialectici idẽ poſiti uplr. Anoꝰ large pꝛo oĩ pꝛo⸗ nes qſtio Aenoe R lrture uod . ci idẽ poſitione cu iri ad or Peo, nes ſtio 8 pt „ 2 ue . 6.ſi i 5 Notãdũ eſt pꝛio q auctoꝛ ĩ textu seengenet orr etiã illa ꝓpõ ſit termina ſonerileneri ſeſmcat Cegt r atur in diffinitione argumeti alinu ilz eſt vel nõ eſt. ſitt vtrü bo ẽ flen a en 1d0 Et dintin argumẽti aſinus. æ boc mõ non ſticz in nafinn H modoa dvitic epie rò ĩ diffi⸗ ſito. ꝗ Alio mõ tarikeretme. da iis . alreafnencielci nionserFemed NabEEsEBechumnS ets inva opudiher nrio nnened enrguüt liter. Et tunc ſumitur dneerao nretnans D aꝑ aliquã argumẽtationez poteſi fien nirlllalc 8 . no ens et manifeſta. et boc modo capitur famen nonumſſen Raialrömke eſtargund i. i Nognis hergnneti ftafe: na. CDectur norateret chi'no⸗ cpotici oticu olufonis ̃ ct poticiaaitis ſed eri er noti Rad bo cognoſcannsaliqn non ſufficit cognoſeereafnnet Cere oti iaz ßoz cognolc⸗⸗ (Dr wranter a not cin: a t eceniset niſſt enihen elunone euidenter fal ſam. geitoc iſeteſ co/ zun t. (Una brge pol leſi iegx lo et liq aine bona oann iens ſtcd De Argumentatione a Pe byſ. ⁊ dz diffinitio ei ſic intelligi. Que ſtio eſt dubitabilis ꝓpõ:cũ ſigno dubietatis vel ſigno q̃ſtiuo ꝓpoſita: nata fieri euidẽs ſi ue manifeſta ꝑ aliquẽ pceſſuzʒ. Uñ vna ea⸗ dẽ or̃o apð vnũ ⁊ eũdẽ põt pᷣmo eſſe queſtio ⁊ poſtea ↄcluſio.ſed tñũ nũq; ſimł ⁊ ſemel apð eudẽ vna ⁊ eadẽ of̃o eſt queſtio ⁊ concluſio ſʒ bene reſpectu diuerſoꝛum. ¶ Lontra dicta pꝛimo ſic arguitur diffinitio argumẽti nõ ↄuenit oĩ ↄtento ſub diffinito. nõ eſt bona. añs pʒ q;ꝛ non ↄuenit argumẽto demonſtratiuoꝝ:ex q nõ generat fidẽ.ſʒ ſciaʒ ¶ Scðo ſic af̃ diffinitõ ocluſiõis nõ ↄuenit oĩ ↄtẽto ſub diffinito. eſt inſuffi ciẽs.añs pʒ.qꝛ nõ ↄuenit ↄcluſioni iſtiꝰ ſylli. oĩs lapis eſt equꝰ ⁊ oĩs aſinꝰ ẽ lapis: oĩs aſ nnsẽ equ.ex ꝗᷣ illa nõ ꝓbat᷑ argumẽto vłar gumẽt .Certio ſicaf.diffõ qõnis nõ ↄuenit oĩ ↄtẽto ſub diffinito. ẽ inſufficiẽs Añs pʒ qꝛ nõ ↄuenit iſti q̃ſtioni. Atrũ bõ eſt aſĩnus ¶ Ad pꝛimum ðꝛ ꝙ licet argumen⸗ tũ demõſtractiuñ nõ generat fidem capiẽdo ſtricte fidẽ: bñ tñ generat fidẽ gñaliter capi endo illũ terminũꝗ Ad.ſcõʒ ðꝛ ↄcedẽdo añns ⁊ negãdo ↄñam q; illa ↄcluſio nõ eſt ↄcluſio capiẽdo ↄcluſionẽ ſtricte ſicut bic diffinitur. ¶ Ad tertiũ dicit᷑ diſtinguẽdo maioꝛẽ vel ca piendo qſtionẽ ſricte ficut bic diffinitur. et Diffinitõ argumen tationis ſic negatur.vel generaliter ⁊ ſic ↄceditur. ¶ Argumẽtatõ eſt argumẽti ꝑ oꝛo nem explicatio.i.oꝛo explicãs argu mẽtũ. ¶ Differt aũt argumentum a medio ⁊ ab argumentatione.qꝛ me⸗ diuʒ dicit᷑:eo ꝙ babet duo extrema. Argumẽtũ aũt addit ſupꝛa medium virtutẽ pꝛobandi ↄcluſionẽ vñ ad hᷣ ꝙ ſit argumẽtũ exigib ſit megium ⁊ ꝙ babeat virtutẽ ꝓbãdi ↄcluſionẽ Argumentatio autẽ dicitur totalis Folio lxxi. quã nõ põt:qð quidaʒ fit in argumẽ tatione:vt ſupꝛa patuit. Argumen⸗ tationis quattuoꝛ ſunt ſpẽs.ſ.ſyllo giſinꝰ:inductio:enthimẽa ⁊ exẽpluʒ Diffinitio aũt ſyllogiſmi dicta pᷣꝰ. ¶ Circa bunc tettum. ¶ Notãduʒ eſt pꝛimoq iſte terminꝰ? argumentatio capit᷑ dupliciter. Uno mõ lar ge:pꝛo omĩ pꝛopoſitiõe foꝛmata ad modũ cõ ſeq̃ntie ſiue illa ↄna ſit bona ſiue non. Alioꝰ capit᷑ ꝓ oĩ ↄna ſiue añs ſit ꝓbatiuũoñtis ſiue non.Tertio modo capitur ſtrictiſſime pꝛo oĩ ↄña bona cuiꝰ añs ẽ ꝓbatiuũ ↄñtis.⁊ iſto ter tio modo capit pe.b.qũ diffinit argumenta⸗ tionẽ. Et dʒ dgfinitio ſic intelligi Argumẽ⸗ tatio eſt or̃o cõpoſita ex añte ⁊ ↄnñte pꝛobato Eillud añs. Exemplum:vt boc totum oẽ aĩal rõnale eſt riũbile.⁊ oĩs bõẽ rõnale:ergo oĩs bomo eſt riſibilis:eſt argumentatio. ¶ Motandum eſt ſecũdo ꝙ bic cõſe quenter pe.biſ.ponit dr̃iam inter argumẽtũ mediun⁊ argumentationem. Inde capien do illum terminũ medium pꝛo totali añe:ſic medium ſe babet in plus qᷓ; argumẽtũ:qꝛ ille terminꝰ mediũ ðꝛ tã de añte ꝓbatio qᷓ; nõ ꝓ batĩo ſʒargumẽtũ ſolũ dicit᷑ de argumẽto ꝓ batĩo:⁊ ſic omne argumentum eſt mediuʒ:ſʒ nõ ecõtra. Sed ſi capiat᷑ mediuʒ pꝛo termĩo bis ſumpto in pᷣmiſſis.añ ↄcluſionẽ ſic pʒ eiꝰ dfia ab argumẽto in tertu. Sed argumẽtuʒ differt ab argumẽtatione ſicut pars a toto ſi cut antecedens alicuiꝰ cõſequentie a tota cõ ſequentia.vñ in omniargumentatiõe capien Accepti⸗ ones ar⸗ gumenta tionis Intellec tus diffi. argumẽ, Differũt ar.medi. Targu. do iſtũ terminum argumentatio ſtrictiſſme eſt argumentum ſed non econtra:cũ argumẽ tum eſt añs eius.Quomodo aũ in tali argu⸗ mentatione manifeſtatur vᷣtus argumẽti ſa⸗ tis ptz ĩ tertu. Hoetius aũt dicit q argumẽ tatio ⁊ argumẽtũ differũt penes boc.ſ.ꝙ ar⸗ gumẽztũ eſt añs mentale vltimatũ:⁊argumẽ o cõ ſſi 2 tatio eſt añs vocale:quia expꝛimit argumen⸗ Zone n men ————— Felu⸗ tum ſiue añs mentale: ſic ᷣm boetium nulla Eti. Alioñ emi 30o nõt i io mentalis: ſʒ ſolũ mẽti.Aliqñ em tota oꝛo põt inferre ſſet argumentatio mentalis:ſʒ ſol vocalis „ vlem affirmatiuã alioñ nõ niñ parti ¶ Notandũ eſt tertio q bic cõſeq̃n cularẽ affirmatiuã.aliquãdo vniuer te auctoꝛ põit diuiſionẽ argumẽtationis.q ſalẽ negatiuã.aliqũ particulareʒ ne gatiuã ⁊ ſic manifeſiatur tota virtꝰ argumenti cũ oſtẽdit᷑ ſupꝛa quã cõ⸗ cluſionẽ põt ipᷣm argumẽtũ:⁊ ſupꝛa diuiſio dʒ ſic ĩtelligi. Quattuoꝛ ſunt termini coes nõ coĩcidẽtes in ſiendo pᷣm ſuas rõnes foꝛmales:oẽs argumẽtatiões q̃ ſunt pꝛobati ue ↄuᷣtis ſiontes. Inde in iſta diuiſione ſi ca piatur ſyllus ꝓ oĩ ſyllogiſmo ſiue ãtecedẽs Intellec tus diui⸗ ſionis ar gumẽtal⸗ tionis Tractatus Quintus at iie pꝛobetur ↄñs ſine nõ:tĩductio pꝛo oĩ induc currit rrit? ijg. er⸗ luuf n of to czec tione ta pꝛobatiua qᷓ; non pꝛobatiua.ſilłr en⸗ go thlata enle ke de alijs er⸗ e nſfin ſninmn tbimema pꝛo omni entbimemate ſiue ſit p:o ¶Circa bunc te ſrer. ſn iceo ſiniͤ et batiuum ſiue non.⁊ etiam exemplũ ꝓ oĩ exẽ — crumnm⸗ ni haliſſe ener⸗ plotã pꝛobatiuo qᷓ nõ ꝓbatiuo.tũc ox ilum Notadũ eſt pᷣmo:ꝙ iſte terminus ſenn Hingtlege⸗ terminũ argumentatio capi large: tũc mẽ⸗ inductio capit᷑ dupir. Nno mõ large ⁊ tũc de iſiteferg n bꝛa diuidẽtia eſſent iſti teri ſyllłs:ĩductio:en ſcribit᷑ ſic. Inductlo eſt ↄña illatiua ꝓpõnis Acceptꝗ ſecen aniſind . tbimema: ⁊ exẽplũ.ſʒ ſi capiat ille teri argu⸗ vlis ex ſua ſingulari: vel ſuis ſingularibꝰ: cuʒ nes id wi ie iv mẽtatio ꝓpꝛijſſime ꝓ diuiſo:tũc mẽbꝛa diui⸗ additõe illiꝰ auſule ſic de alijs. vel ⁊ non rionas C enr . — 7 1l n , eAR zſrn Neane tia ſpẽrũ qẽtia eiꝰ ſunt iſti qᷣttuoꝛ terĩ ſyllłs ꝓbatiuꝰ:in Cuiſn daleſrg iee⸗ rü G ſũt pła.⁊ h̊ͥ mõ capiẽdo ĩductionẽ ẽ ſpẽs argu 2 —2— ie — ℳN1 — 1a/ n finger⸗ ar gumen qutõ ꝓbatia: ẽt bimẽa ꝓbatiʒ exeplũ ꝓbatiʒ mẽtatõis large capte Alio mõ capit᷑ iductio i⸗ “ Parte lniſeͤ, n tationis. ¶ Motandũ eſt quarto ꝙ numerus ſtricte a tic diffinitio p. b. ſic itelligit. Indu ſaſcg ſus ſhl c ſin lil iſtaꝝ ſpẽꝝ argumẽtatõis põt ſic hr̃i ꝑ ſufficiẽ ctio eſt argumẽtatio ꝓbatiua ppõis vlis ex a isitanei t, tiã: nã in oĩ argumentatõe vel ↄñs infert᷑ ex ſua ſingulari in añte expᷣſſa:vel ex ſuis ſingu itp ſi pwinichn e vna ſola ppõne ꝓ añte poſita:vel ex pluribꝰ larib? in añte expᷣſſis: c iuuamine intellect⸗ otenn regre Eripli ſipmü bᷣ eſt duplr: q;ꝛ vel ans ĩfert ↄñs rõne a naturatlr inclinati ad vᷣitatẽ:⁊ ſupplẽtis vicẽ pnioier . „ „ — — — — „ . e . dealtßs licuiꝰ ſimilitudis reperte inter res ſigtas ꝑ bonitatꝭ ↄñe. ñ tũc ĩtellectꝰ ðꝛ ſupplere vi ſrartieplönn ſi — „ — 2 = . „ „„ . . bſe⸗ terĩos añtꝭ ⁊ ↄñt:⁊ ſic eſt exẽplũ vel infert bonitatꝭ.ↄne q; ĩ nullo ſingulari ꝑcipit in itn tufeltnn. ae ↄfñs ex añte non rõne ſilitudis:⁊ ſic ẽtbime⸗ ſtãti: nec b ronẽ qre in aliq ſingulari debe den tedl i ma: ſi ex pluribꝰ ĩferatur ↄñs boc ẽ duplicit᷑: at eſſe inſtatia:tũc ex hoc ꝙ ntellect cogno morfedegliocuni. zſegt qꝛ vel iſte pꝛopoſitiões ſut oꝛdinate ĩ mõ ⁊ĩ ſcit ꝙ aliq̃ ꝓpõnes ſingulares ſũt vᷣe ↄcedit zittit tifiari nlnraſeg ſic arguit᷑. mẽbꝛa diuil figura et ſic eſt ſylłs vel nõ ſũt oꝛdĩate ĩ mõ⁊ in rigura ⁊ ſuba illaꝝ ꝓpõnũ ſe bñt vt inferi⸗ oꝛa reſpectu ſubi ↄntꝭ a ſic eſt inductio ¶ Cõtra dicta pꝛimo ſic ar guitur. Diffinitio argumẽtationis non ↄueit oi ↄte to ſub diffinito: nõeſt bõa: Añs patet q; no ↄuẽit iſti argumetationi.hõ ẽ aſinꝰ:g bõẽ ru nſionis excedũt diuiſuʒ: F diuiſo eſt inſufficiens: añs pʒ: q; de aliquo eſt verũ dicere ẽ ſylls ⁊ tñ nõ eſt argumen tatio: vt ptz de illo ſylło oĩs bõ ẽ aſn oĩs vleʒ eſſe verã.Exẽplum:vt ex q intellectꝰ co gnoſcit ꝙ iſte ignis eſt calidus ⁊ ſilr illea nõ reꝑit inſtãtiã in aliq nec bʒ rõneʒ qͥ cogit ad ↄcedendũ q aliqͥs ignis nõ eſt calidꝰ.iõ in⸗ clinat᷑ ad ↄcludẽdũ nue ad ↄcedẽdũ iſtã vłeʒ ois ignis eſt calidus. * ¶ Rotãdũ eſt ſecundo q tripliciter Tripliei⸗ e. nerarie ⸗Fuge ſolet fieri ĩductio. no mõ enumerãdo aliq ter fit in⸗ gibilis: ex quo ibi non eſt argumetu. ¶ Scdo ſingularia ⁊ nõ oĩa ꝓpter multitudinẽ eoꝛu quctio. ⁊tuc dʒ addi iſta ꝑticula:⁊ ſic de alus vt ſic arguẽdo:iſte ignis eſt calid?: ꝛ iſte ignis eſt calidus ⁊ ſic de alijs:q oĩs ignis eſt calidus. GAlio mõ enumerãdo oĩa ſingularia ĩ ꝓpᷣa tcceror ſcd aliscurmi./ göͤrkeceroe fedenliss5 ſapondebarbard de⸗ ſeaturſor uritplb umit: hietio fedalgs 50isböamrirgt Rſegt ad ons böe oſſe e ltio Pech totiefoſte enoͤſe ctie (Aabepſc eill oſade bavoract ſubimellig ctonis ſſortescumitploar. fitn fedealizr ois bo ſr⸗ 4ſedeilis nosdſulais tuneſisſiftindardn. g ratio eguj eſt bõo: oĩs equ ẽ afinꝰ oĩs equ 5 foꝛma ⁊ tũc dʒ addi illa ꝑticula⁊ nõ ſũt piura Ad ratio goĩs equ aſinꝰ. ¶Tertio ſic arguit᷑ diuduʒ ¶ Alio mõ enumerãdo aliq ſingularia nõ ad (Gndectapi nes ĩ op⸗ excedit mẽbꝛa dundẽtia:q diuiſio eſt inſuffi dẽdo aliquã illaꝝ ꝑticulaꝝ:a ſic de alijs. vel 1 eindlctio disd Curridois poſitum. ciẽs: añs ptz:q; pꝛoceſſus fit a tota coplati anõ ſunt plura: nullatalis eſt bona ona niſi egntaminrfedeglis in ua affirmatina ad alterã ei ꝑtẽ eſt argumen ans ſit ſoꝛmalr impoſſibile: vt niñ ons ſit ne cunit et oͤ di peeſſs tatio ⁊nõ ↄtinetur ſub aliquoiſtoꝝ modoꝛuũ. ceſſariũ: vel mſi vna ſingularis inferat vłem eſeleblb auntes i ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ licʒ illa oꝛo fit ar ſed tglis argumcatio eit bener obatiua ngelcn gibtee⸗ gumentatio large capiendo fne riere tais ¶ Tertio notandũ eſt q; dupliciter vntnfen esen do argumẽtationẽ non zanen⸗ rohu ume pot ↄtigere ꝙꝙ inductõe fiat ꝓceſſus a fingu Duplicie atöͤti lhs ergo⸗ capiendo rgnuentichem. 5 eeetin D laribꝰ?. Eno mõ a ſingularibꝰ in ſigñdo tm: ꝓcediſur tto barnn nienb DDicitur diſtinguẽdoañs ic capie0 Na ſi vt ſic arguẽdo: iſte bo currit: xiſte bo curnt: a ſingula cots eſtini ſelluiune ,me diuiſum amebia du nrns erge an ſic de alijs: oĩs bõ currit¶ Alio mõ põt fi ribus kbomofne Tenio Diffinitõ cedit᷑ ans vel ſi capiat diui tigeine ar eri ĩductio a ſngłaribꝰi ſupponẽdo ⁊ nigndo lnbratii tüargidoe . in ductio ge mẽbꝛa dinidentia large.f ue diui ri ſil: v ſic arguẽdo ſoꝛ.currit plõ currit⸗ ſic de wlettong Uye mneilapt nis riſſie 1 meẽbag digetia ſtrite ni 8 alijs. oĩs bõ cur. vn ĩ ꝓpoſito capit᷑ ſingula Achno 4 mmanmnei mei Kiner. eE one tã i ꝓppõib⸗ ſingularib qᷓ; ĩ ppõe vli dz inon g Uergogishe⸗ ¶ Inductio ẽ a ſinglłaribꝰ ſufficiẽt manere idẽ pᷣdicatu: ſiue pdicata:dnt eẽ ſino kniune⸗ disdon emimerat ad vłe ꝓgreſſio:vt ſoꝛtes nima.dʒ fierivaritio ex ꝑte ſõi qe i ante ig Wmpumunz, Uen . ceticnctan , n on De Eutbymemate. ductionis debẽt poni igularia p ſubis: ⁊ in ↄñte dʒ poni ꝓ ſubo vłe illoꝝ ſingulariũ cuz ſigno vli. Eñ ñi in iductõe capiãtur ĩferioꝛa q̃ ſunt terĩ cões ꝓ ſubis in ante.tũccuilʒ illo rũ terĩoꝝ dʒ addi ſignũ vle:ſñi in oñte vle di⸗ ſtribuatur ꝓ ſingulis geneꝝ. Si vero vle di ſtribuatur in ↄñte pꝛo generibus ſinguloꝛũ tunc debent ſumi ſiue ſigno. eaape Alond Nnc Duididu capik ichcto eligit enen Rfupplerevi imllofngin kitn One qre inaliq ingrian dehe ucer hoegg neſſech cogn Ones fingularesſit ye Neit .Kriplumrterqintellecthco kigns eſ alicus aflr ler n in alcq nerbz röezijcogttad aliqs ignis no et calic . in⸗ ndedü nuead Nedid iſtä tez calidus, ctio ⁊ de⸗ ſcenſus. Obiectio eſtſecundochtriplicte 7e Solutio. cno. Bponoennmerico glid mnſt oia pptermultitudtns eoꝛn gni⸗ la grculatt ſi de alis t ſi miseſt alic: 1iſe ignis eſt alis disigtiseſtcglicis, merzdodianngtiariat pp⸗ ainiilagtalntſitenl 21 a nlar ¶ Motandũ ẽ quarto:q ĩductio dẽt a deſcẽſu:qꝛ ĩductio ꝓcedit ab oĩbꝰ ſingulari bůadvle illoꝝ ſingulariũ. Sʒ deſcẽſus ẽ ꝓceſ Efecta non tamen perfecta. ſus a ꝓpõe vli ad oẽès eiꝰfingulares. ñ ĩdu ctio ſie reducit᷑ ad ſyltin nãa ſingularia q̃ po⸗ nũt᷑ ꝓ ſbis in añte:dñt capi ꝓ medio ĩ ſylto ⁊ pᷣdicatũ añtꝭ p maioꝛi extrẽitate ⁊ ſbʒ ↄñtꝭ ꝓ mĩoꝛi extrẽitate.Erẽplũ:vt iſta ĩquctio.ſ. ſoꝛ.cur rit:plõ cur.⁊ ſic de alijs. oĩs bõ cur⸗ rit:reducit᷑ ad ſyllin. Nã bñ ſeqͥtur ſoꝛ.cur rit plõ cur ⁊ ſic ð alijs.ꝗ oẽ qð ẽ ſoꝛ.plõ.vel cice ro:⁊ ſic de alijs currit.tz ↄña ꝑ eqͥpollẽtiã ſʒ vitatẽ ⁊ falſitatẽ.⁊ vltra ſeqͥt᷑ oẽ qð ẽ ſoꝛ.plõ vł cicero:⁊ ſic ð alijs currit.⁊ oĩs bõ ẽ ſoꝛtes plõ:vł cicero.⁊ ſic de alijs:.g oĩs hõ currit.tʒ ↄna ꝑ ↄnaʒ de barbara.& dẽ pꝛĩio ad vltimuʒ ſeqͥtur ſoꝛ.currit:plõ currit: cicero currit:et ſic ð als.ꝗ oĩs bõ currit:ꝑ regulã cõeʒ.ſ.qͥc qd ſeqt᷑ ad ↄñs bõe ↄñe ⁊c.¶ Sʒ diceret ali⸗ q̃s ꝙ totũ añs ſcðᷣe ↄñ̃e nõ ſeqͥt᷑ ad añs indu⸗ ctiõis.O Ad h̊ ꝙ ſic.qꝛ illa ꝓpõ q̃ ẽ minoꝛ in ↄna de barbara ẽt ſubintelligit᷑ in añte indu ctionis.ſ.ſoꝛtes currit plõ currit:cicero cur⸗ riti:x ſic de alijs:⁊ oĩs hõ ẽ ſoꝛ.plõ:vel cicero. ⁊ ſic de alijs.mõ ad iſtud añs bene ſequit᷑ to tum añs ſyllłi in barbaDarra.· ¶ Cõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑ hic ẽ inductio:oĩs hbõ currit:oĩs aſinꝰ currit oĩs equꝰ currit:⁊ ſic de alijs aĩalibꝰ. ergo oẽ aĩal currit. ⁊ tñ nõẽ ibi ꝓce ſſus a ſingularibꝰ ad vte:ſed ab vliby ad vlłe. diffõ inductiõis eſt inſufficiẽs.¶ Scdo af̃ bic eſt ꝓgreſſio a ſin⸗ gularibꝰ ad vłe.ſoꝛtes currił:plõ currit: cice ro currit: ⁊ fic de alijs.ergo oĩs aſinꝰ currit. Erñ nõ eſt ibi inductio:cu ibi nõ ſit argumẽ⸗ tatio ꝓbatiua:nec illatiua. ergo diffõ indu⸗ ctiõis eſt inſufficiẽs.¶ Tertio ſic af.inductio eſt bona ↄña:ſed arguẽdo ab aliquibꝰ ſingu⸗ laribꝰ ad ſuũ vłe ſine illa ꝑticula ⁊ ſic de alijs vel et non ſunt plura:non eſt bona conſequẽ tia.cu non ſequatur.ſoꝛtes currit.cicero cur rit:plato currit:ergo oĩs bomo currit. ergo ibi non eſt inductio. ¶ Ad p:imum ðꝛ ꝙ licet ihi non fit Folio lxrxij ꝓceſſusa ſingularibus ſimpłr:tñ ibi pceſſus a ſinglaribus vᷣm qͥd vel ſic licet ibi no ſit pꝛo ceſſus a ſinglłaribus capiẽdo npglare ꝓbe ꝓ termĩo ſinglłari: tñ ibi eſt pꝛoceſſus a ſingu⸗ laribus capiendo ſingulare pꝛo inferiovłter mino minus communi.¶ Ad ſecundum ðꝛ ꝙ licet ibi ſit pꝛoceſſusa ſinglaribꝰ ad vle a⸗ lioꝝ ſinglariũ q; inaũte ponãt᷑mon tñ a ſin⸗ gularibus ad vniuerſale eoꝛum.¶ Ad tertiũ dicitur ꝙ licet iſte pꝛoceſſus ſit inductio im AIliffinito ¶ Entbymema eſt ſyllogiſmus im⸗ entbime Pfectus.i.oꝛatio ĩ qua non oibus pᷣ⸗ ima miſſis antepoſitis feſtinata conciu⸗ ſio:vt oẽ aĩal currit.O oĩs bõ currit. In bac enum argumentatione inclu⸗ ditur hec ꝓpõ oĩs hõ ẽ aĩal q̃ͥ ſi põe⸗ ret᷑ ꝑfectus eẽt ſylłls. ¶ Ariſtoteleſ aũt ſic diffinit enthymema. Entby⸗ mema eſt ſyllogiſmus ex icotibus ſigniſ.Icos aũt idẽ eſt q ꝓpõ pbabi Bꝛñt icoſ lis.Signum vt bic ſumitur idem eſt ⁊ ſignum demolſtratiua ſeu neceſſaria pꝛo poſito vel pꝛobabilis:⁊ hoc inferẽ⸗ do.Signũ vt hbic ſumitur dicit neceſ ſitatem illationis. Icos aũt dicit p⸗ babilitatẽ ipᷣiꝰ ꝓpois in ſe ſm qui p babilitatẽ ꝓpõ ðꝛ eſſe vera Cñ licʒ i enthymemate eſt tantü vna pꝛopoſi tio ferẽs ⁊ alia illata:ti ſᷣm iferẽſ ꝓpõ apparet oĩbꝰ eſſe vera vel plu⸗ ribus ſic dicitur icos.i.pꝛobabilis: QObiectio vt quilibet diligit diligentem ſe. SZe cũdũ aũt ꝙ ipſa ĩfert ↄclone ð necef ſitate:ſic eſt ſignuʒ ⁊ ſic eadẽ pꝛopoO eſt icos ⁊ ſignum ̃m aliud et aliud. Solut. ¶ Si qs obijciat ꝙ entbymema de voluto⸗ beat ſic diffiniri. Entbimema eſt ex lcote ⁊ ſigno cũ tm̃ ſit vna pꝛopoſil⸗ tio inferens q̃ eſt icos ⁊ ſignum ſᷣm diuerſa. ¶ Ad hoc ſic dicendum eſt ꝙ; lʒiit vna ppõ inferens actu:tamẽ bavet in ſevtutẽ duaruʒ pꝛopoſitio num:quia babet in ſe virtutem ppã: ⁊ ulliꝰq ſubintelligit᷑⁊ ſic eſt vna ſᷣm ſubſtaiiã: ⁊ due ſecundũ ᷣtutem, Acceptõ nes ẽthbi⸗ mematis Tractatus Quintus Et ideo dicit᷑ in pli numero er icoti bus ⁊ ſignis:⁊ non ex icote ⁊ ſigno. ¶ Sciendũ ẽ ꝙ omne entbimemað bet reduci ad ſyllogiſmũ. In entbi⸗ memate em̃ ſunt tres termi ſic ĩ ſyl⸗ logiſmo:⁊ duo illoꝝ ſüt in ↄcluſione ⁊ ſut maioꝛ extremitas ⁊ mioꝛ extre mitas.aliꝰ qt ñ põit᷑ ĩ ↄcłlone ⁊ ẽ me diũ.Jilaꝝ aũt extremitatũ:alta ſiit᷑ bis ⁊ altera ſemel.Ex extrẽitate er⸗ go ſemel ſũpta ⁊ ex medio fiat vna ꝓpõ ſᷣm cxigẽtiã modi ⁊ figure ⁊ ſic habet᷑ ſyllogiſmꝰ. Nerbi gratia. In h enthimemate:om̃e aĩal currit:er⸗ go omnis homo currit. hõ et currit ſunt due extremitates?⁊ aĩal eſt me diũ:ſed illa extremitas.ſ.homo ſũp⸗ ta ẽ im ſemel.ex ipᷣa ergo ⁊ medio fi et vna pꝛopoſitio.ſ.omĩs hõ ẽ aĩal: ⁊ tunc erit perfectus ſylłs ſic omne ammal currit.omnis bomo eſt aĩal: ergo omnis bomo currit . ¶ Circa bũc textum. ¶ Notãdũ ẽ pꝛimoꝙ iſte terminus entbimema capit᷑ triptr. ¶ Anomodo large et tũc dz deſcribi. Entbimema eſt argumẽta⸗ tio in qua ex vna ꝓpõne expꝛeſſa:vel ex płi⸗ bus pꝛopoſitionibus expꝛeſſis ex nõ ſyllogi⸗ ſtice oꝛdinatis infert᷑ ↄñs.Et ſic capitur iſte teriꝰ entbimẽa:qñ ðꝛ ꝙ oĩs argum̃tatio ẽ ſyl logiſtica aut antbimematica.¶ Alioꝰcapiti· ſtricte ⁊ tũc deſcribitur ſic. Entbimema ẽ ar gumentatio non inductiua:vel exemplaris ĩ qua ex vna pꝛopoſitiõe cathegoꝛica vel pluri bus nõ ſyllogiſtice oꝛdĩatꝭ infert᷑ ↄcło.⁊ boc modo capit᷑ qñ ðꝛ ꝙ oĩs argumẽtatio ẽ ſyllo giſmus inductio entbymema.vel exempᷣluʒ ⁊ bocꝰpuerſiones eqͥpollẽtie:oↄñaa tota co⸗ pulatiua ad eiꝰ ꝑtẽ ⁊ ↄna a parte diſiunctiue ad totã diſiunctiuã:⁊ ſic de alijs ſunt entby mematice.OTertioꝰ capit᷑ ſtrictiſſime: ⁊ tũc deſcribitur ſic. Entbymema eſt argumẽtatõ in qua ex ſola ꝓpoſitione catbegoꝛica ĩ añte expꝛeſſa:infertur aliqua ↄcło:cui ppõni niſi aliqua pꝛemiſſarum auderet᷑ ad eandẽ ↄcła ſionem mferendam eſſet bonus ſyllogiſmuſ Et boc capitura petro biſpao qñ diffiniten tbymẽa Et ſic diffinitio dʒ expõi ſᷣm iſtã vlti ms deſcriptionẽ,Et iſto vltio modo capiẽdo iſtũ terim entbymema:ↄuerſiones:eqʒpolle/ tie:⁊ ſic de alijs nõ ſunt ↄñtie euthbymemati ce:q; tales argumẽtatiões nõ ſunt reducibi les ad ſyllogſmum. ¶ Notãduʒ ẽ ſcðo:q h̊ auctoꝛ diffi nit entbymema diffinitione data abariſto. dz diffinitio ſic intelligi. Enthymema eſt ar gumentio nõ inductiua nec exẽplaris ꝓba⸗ tiua alicuiꝰ ↄcluſonis ex vna pᷣmiſſa in añte expᷣſſa.vel ex plłibꝰ nõ ſyllogiſtice oꝛdinatis vt ſoꝛtes ẽ hõ:g ſoꝛtes ẽ rinbilis. Vñ h̊ icos in ꝓpoſito ðꝛ ꝓpoſitõ ꝓbabilis. Signũ aũt ðꝛ ꝓpoſitio neceſſaria fiue ꝓpõ inferẽs aliã ꝓponem in cõceſſa neceſſaria. Uñ vna et ea dẽ ꝓpõ põt dici icos ⁊ ſignũ.nã ex quo ẽ pꝛo babilis ⁊ apparet oĩbus vel pluribꝰ aut ma⸗ xime notis eſſe vera ðꝛ icos et ſ̃ᷣm ꝙ eſt ne⸗ ceſſaria vel in ↄna neceſſaria inſert aliquam pꝓpoſitionem dicitur ſignũ. ¶ Notãdũ ẽ tertio: ꝙ entbymema⸗ ta q ex pluribꝰ ꝓpõnibꝰ inierũt ↄns nõ pñt reduci ad ſyllogumu:q; ĩ illis no ĩfert᷑ ↄclu⸗ ſio ex vna tola ꝓpoſitõe cat begoꝛica in ante expᷣſſa ꝑ mediu diuerſum ab extremitatibus ↄcluſionis.Sed entbymema qð ex vna ſola pꝛopõne catbegoꝛica in añte expᷣſſa: infert ↄns:bñn põt reqauciad ſyllogiſmu: aille teriꝰ qui pomt᷑ in añte ⁊ non in ↄnte ðꝛ medium. ¶ Dñ reducere entbymema ad ſyllogiſmuz eſt anti entbymematis addere ꝓpõnem ali⸗ quã:vᷣtute cuiꝰ totũ añs de neceſſitate ĩtert ↄns qð tñ ↄñs non de neceſſitate ſequit᷑ ad añs enthymematꝭ.¶ Eñ in reductiõe entby mematis ad ſyllin ꝓpõ que deficit dʒ ↄoſtitui ex duobus teris:quoꝝ vn ponitur in ante⁊ nõ in ↄñte.⁊ aliꝰ ponit᷑ in ↄnte ⁊ nõ in añte. Exẽplũ:vt hoc entbhymema.ſ.hõ ẽ aĩal:er⸗ go hõ eſt ſubſtãtie:reducit᷑ ad ſyllogiſmũ ad dẽdo iſtã ꝓpõnem.ſ.oẽ aĩal eſt ſubſtãtia:que cõſtituitur ex illę termino aĩial:qui ponit᷑ in ante ⁊ non in ↄnte.⁊ ex illo terio ſubſtatia q Documẽ⸗ tu ꝓ noti ¶ Notãdũ ẽ q̃rto:q ad cognoſcen⸗ ciapmiſſe ponitur in ↄñte:et non in añte. duũ qͥ pᷣmiſſa deficit in entbymemate: debe⸗ reſpicere ſi ille terminꝰ que eſt pꝛedicatũ in ↄñte vel ſibi ſilis ponat᷑ in añte:⁊ tunc in en⸗ tbymemate deficit minoꝛ. Sed ſi ille terinꝰ qui eſt ſubiectũ ↄñtis ſiue ſibi ſilis ponat᷑ in añte:nũc deficit maioꝛ.Exẽplũ pꝛimi:vt om ne aĩial eſt ſubſtãtia.ergo bõ ẽ ſubſtatia.Exè plũ ſecũdivt bõ eſt aĩal:ergo bõ eſt ſubſtan⸗ tia.Sed ad ſciendum ad quam figura de⸗ e . ſvenn i,os 3 Men efpi ud a o i ubinen en ieniajfee enire⸗ huln i ii en ligſn inr l nnen Intel. dit e ty *L 4 nk. 6orn l⸗ ℳ ſenent n g ſdani ihei Differũt intetieniinn n gani⸗ Me eglennd 14 lcos et fi⸗ ſtenſcnece nenr. enin , ehmnen ſinitſe ge an erittſii i ia 4 llaſe eiim A ctiporocikunl. lbiet onen ſrirefunin t. . „ „ u. De redi⸗ (Eimmdcupe⸗ ngen tbione en nmtieiſle aie tbimema icln funwuͤn As ſ rie Ghfffe tuc ogiſmij renlatodiſootat: ei d giling, scmnte tnodibn n⸗ retftoettecucblesl ſtr a; dhencbfmenn ſelutmfal ſegi bieckentbenenr ſotchen Höcurtatitöekrecuedleut e fohtinnorinfigna:agderdn choftiervmcbegin geten ſogſnirecuchqle,. (Aunimi /in Nis nffkillrufnenta imin 1egi Ettinungit nahrene MNontbrenntan tim ne fharbeigia Alrnäi gun ymwnenöftticien c Ochepriom denetgiönms bleak ſllogſmmmenirn. dofſpuin. Mn dericietẽ⸗ N iucb ucton dff Kimelig de niden ſi nanid Ddubfmen eſ 4 Anfonss lihene de⸗ ar dgfiir ni aateniſbii mRatr üste ar ſen neiertior genthpnnenn en d. Ppoönc merit no döſt NMogumgillisdiſent l wa ppofde arbegaricninafte ecin diverian abermnemiunbus s Ocd endymena der mnſole aaubegonca meſtt erhſt: mfent Rccuciad ſlogiſinu: aileten mame t ron imn ofte dd necinn, tere entbynema as ſlogſinn ubrmemans accere gponenal ecul?totü ais de neceſtate ien vis honde neceſſtane ialtet õ 1ſlin Frocte eſetiheſi Gtenigencg iü fanin nuin cali pomt n mtetd pin . l ubtinuntttn atſlchin B Eailckſibtinaon De exemplo bet reduci enthymema:vidẽdũ eſt ſi illð qð pᷣdicat᷑ in ↄcluſioe vł fibi ſiłe ponat᷑ in añte a Pte ſubiecti:⁊ ſi ſic tũc entbimema dʒ reduci ad ſcdᷣaz figurã ꝑ additionẽ mĩoꝛis: qꝛ illud qð pᷣdicat᷑ in ↄcluſone entbymematꝭ eſt ma ioꝛ extremitas:⁊ illa ſubijcit᷑ in maioꝛi ꝓpõe in ſcðᷣa figura Sʒ pᷣdicatum ↄcłonis ponat in ante a ꝑte pᷣdicati:tũc ſi mediuʒ pᷣdicet᷑ in ꝓpõe qͥ addit᷑ dʒ reduci ad pᷣmã figurã. Sʒ ſi in ea ſubijciat᷑:dʒ reduci ad tertiã̊. Sivero ſubm ↄcłonis enthymematꝭ ponat᷑ in añte a pte pᷣdicati:tũc entbymema dʒ reduci ad ter tiã figurã.ſʒ ſi ponat᷑ a ꝑte ſubiecti ⁊ mediuʒ ponat᷑ a ꝑte pᷣdicati in ꝓpõe qͥ adderet᷑ redu cit᷑ ad ſcdam figurã. Si aũt mediũ in eaa ꝑ⸗ te ſubiecti ponat᷑: tunc reducitur ad pꝛimaʒ figurã: vt ptz pꝛacticanti. ¶ Cõtra dicta pꝛĩio ſic arguit᷑. En⸗ tbymema nõ eſt ſylls:ergo nõ eſt ſylls imꝑ⸗ fectꝰ.tenet ↄña a toto in mõ ad ſuã ꝑteʒ ne⸗ gatiue.¶ Scðo afr ſic.bic eſt entbymema:ſoꝛ tes currit ⁊ plato diſputat: ergo ſoꝛtes cur⸗ rit:⁊ tñ nõ eſt reducibile ad ſyſm: ergo male ſic af. bic eſt entbymema:ſoꝛtes currit.ergo Ad rões in oppm ðꝛ ꝙ entbymema reducitur ſylſm. ¶ Tertio hõ currit.⁊ tñ nõ eſt reducibile ad ſylłſm:cuʒ non ſit in mõ⁊ in figura: ergo entbymema cõpoſitũ ex vna cahegoꝛica pꝛo añte nõ ẽ ad ſyllogiſmũ reducibile. . ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ negando ↄnam:qꝛ ibi cõmittit᷑ fallacia ᷣm quid ad ſimpliciter. ¶Ad ſcðm ðꝛ negãdo ↄnam:q; hoc intelligi tur de entbymemate cuiꝰ añs eſt vna pꝛopo ſitio catbegoꝛica. Ad tertiũ ðꝛ ꝙ licet illð entbymema nõ ſit reducibile ad ſyllogiſmũ cathegoꝛicum de medio cõmuni eſt tñ redu⸗ cibile ad ſyllogiſmum expoſitoꝛium de me⸗ dio ſingulari. ¶ Exẽplũ eſt qñ vnũ ꝑticulare pꝛo batur per aliud: ꝓpteraliqð ſile reꝑ tü in ipis vt pariſeſes pugnare co⸗ tra rothomagẽſes malũ eſt: ergo tu ronẽſes pugnare cõtra pictauiẽſes malũ eſt:qꝛ vtrobiq; eſt pugnare af fines contra affines. Circa bunc textum. ¶ otãdũ eſt pꝛĩo:ꝙ iſte teriꝰ exẽ⸗ plu:vt ad ꝓpoſitũ ſufficit capit᷑ dupłr. Uno⸗ large ⁊ ſic exẽplu ẽ argumẽtatio in q infert᷑ ↄcło ꝓpter ſimilitudinẽ repertã inter res ſi lxxiij gnificatas ꝑ terios añtis et ↄñtis ſiue añs 2 ons fint ꝓpõnes pꝑticulares.vłes indefinite vel ſingulares:vt bic ẽ exemplũ.oẽs anglici ſunt boni boies armoꝝ: ̊ oẽs bꝛitones ſunt boni hoĩes armoꝝ: qꝛ vtriq; ſunt exercitati in actibꝰ bellicis.¶ Alioꝰ capit᷑ ſtricte: ⁊ ſi exẽplũ eſt argumẽtatio pbatiua oↄclonis ꝑti cularis ex alia ꝓpõe ꝑticulari:vel aliquibus ꝑticularibꝰ ꝓpter aliquã ſilitudinẽ reꝑtam inter res ſigtas ꝑ terios añtis ⁊ ↄñtis.vñ in ꝓpoſito ꝑticulare ſe extẽdit ad indefinitum ¶ Mmotãdũ eſt ſcðo:q; exẽplũ nõ eſt oↄna ꝓbatiua:miſi in añte vel in ↄñte expᷣmat᷑ terũ ſilitudinis:⁊ ſic nõ eſt bic exeplũ bꝛugẽ ſes ſunt diuites:ꝗ rotbomagẽſes:ſed bic eſt exẽplũ.bꝛugenſes ſunt diuites:ergo rotbo⸗ magenſes.qꝛ bñ vtrobiq; bonũ poꝛtũ marꝭ vVß in exẽplo ſẽꝑ dʒ obſeruari ꝙ arguat᷑ re⸗ ſpectu pᷣdicati qð cõueniat terĩo fiłitudinis vlr ſumpto vt in pluribus. vt in exẽplo dato cũ terĩo ſiłitudinis vlłr ſũpto vt in pluribꝰ.ſ. babẽtes bonũ poꝛtũ maris ↄuenit pᷣdicato: cũ iſta in pluribusvera.oẽs bñtes bonũ poꝛ tum maris ſunt diuites. ¶ Notasdũ ẽ t᷑tio: ꝙ exẽplũ differt ab inductiõe duplr.¶ Unoꝰ qꝛ ĩquctio ſꝑ bʒ ꝓ ↄñnñte ꝓpõnem vlem:ſed exemplũ qñq; ꝑ⸗ ticularẽ ⁊ qñqᷓ; vlem hʒ ſi large capiat᷑. Exe⸗ plũ de ↄcluſione ſingulari:vt ſoꝛtes eſt riſi⸗ bilis: ergo plato eſt riñbilis. Exẽplũ de pti⸗ cularivt bꝛugẽſes ſunt diuites:ergo ⁊ rotho magenſes.De ↄcluſione vᷣo vli pʒ in pꝛĩo no tabili. Scðo differũt qꝛ inductio ſemꝑ bʒ in añte plures ꝓpõnes ſingulares:dũmo ſubᷣm añtẽs babeat plura ſingularia: ſed ſi nõ bẽat niſi vnũ ſingulare tunc inductio in añte non habet niſi vnà ꝓpoſitionẽ ſingularẽ ſed exẽ plũ vt in pluribꝰ:non babet niſi vnã ppoſi⸗ tionẽ ſingularẽ ſiue indefinitã ſiue ꝑticula⸗ rem. ſed tñ in antecedente exempli poſſunt eſſe plures pꝛopoſitiones ꝑticulares vel in⸗ definite: ſifi in o/te. ¶ ' Motandũ eſt q̃rto:q; exẽplũ redu citur inductionẽ imꝑfectam ⁊ ad ſyllogiſmũ boc modo. Naʒ pꝛo medio ſyllogiſmi debet poni termin ſimilitudĩs.⁊ ꝓ maioꝛe erxtre⸗ mitate dʒ poni pꝛedicatũ cõcluſionis et pꝛo minoꝛi extremitate ſubiectũ eiuſdem et pꝛo Qñ etem plũ ẽ ↄña ꝓbatiua. Dfnt exẽ dlum ⁊ in dquctio. De lredr⸗ ctione ex empli ad medio inductionis imperfecte:ſue pꝛo ter⸗ mino inferente debet poni ſubiectum añtis exempli ex eo inferendo vnam vniuerſalem vt boc exemplũ ſoꝛtes eſt riſibilis:ergo pla⸗ 1 Tractatus Quintus. to eſt riſibilis:qꝛ vterq; eſt bõ:ſfic reducit᷑ ſoꝛ fiue diffinitiones: tes eſt riſibilis: ergo oĩs hõ eſt riſibilis ↄña pʒ inductionẽ imꝑfectaʒ. Sil a ſingulari ad vlem erreſpectu pꝛedicati conuenientis ſubiecto vniuerſaliter ſũpto valet ↄnña: ⁊ vl⸗ tra ſeqᷣtur.oĩs hõ eſt riſibilis ⁊ plato eſt hõ: ergo plato eſt riſibilis.per oↄñam de darij: er go de pꝛimo ad vltimũ bñ ſeqͥtur:ſoꝛtes ẽ ri⸗ nbilis:ergo plato ẽ riſibilis:qꝛ vterq; eſt bõ Et ſic ptʒ ꝙ exẽplũ reduciad ſyllogiſmũ nõ eſt de exẽplo facere ſylłm: ſed eſt oſtendere quomodo ↄſequens exempli ſequitur ad an tecedens exẽpli per inductionem ĩperfectã et per ſyllogimmum. .B ¶ Aoõtra dicta pꝛio ſic arguit᷑. Hic eſt exemplũ.oẽs anglici ſunt boni boĩes ar⸗ mMoꝝ:ergo ⁊ oẽs bꝛitones ſũt boni hoĩes ar⸗ moꝝ:qꝛ vtriq; ſunt exerciti in actibꝰ belli⸗ cis:⁊ tñ diffinitio exẽpli nõ ſibi ↄuenit: cum ibi nõ ꝓbet᷑ vnũ ꝑticulare ꝑ aliud ergo diffi nitio eſt mala. Scðo ſic af.bic eſt exemplũ ſtricte capiẽdo.ſoꝛtes ẽ riſbilis: ergo plato E riſibilis.qꝛvterq; eſt bõ.⁊ tñ diffinitio non ſibi ↄuenit:qꝛ ibi nõ ꝓbatur vnũ ꝑticulare ꝑ aliud: ergo diffinitio exẽpli ſtricte capiendo eſt mala. ¶Tertio ſic af. ad ꝓbatiehẽ ↄcluſio nis nõ ſufficit noticia añtis.ſʒ bonitas ↄñe: ſed in exemplo non eſt bona ↄna:ergo ꝑ exẽ plum nibil pꝛobari poteſt. Ad röes in oppm̃. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛiꝙ licʒ ibi ſit exẽplũ large capiẽdo:nõ tñ ſtricte capiẽdo exẽpluʒ mõ exemplũ large ſumptũ nõ diffinitur bic: lolũ ſtricte. Ad ſcõᷣm ðꝛ negãdo minoꝛẽ.⁊ ad ꝓbationẽ ðꝛ diſtinguẽdo aſſũptuʒ vlł ſtri cte capiendo iſtũ terminũ ꝑticulare vt disin guit᷑ 3 infinitũ ⁊ ſingulare:a ſic ↄceditur aſ⸗ lumptũ.vel large capiẽdo ꝑticulare vt ſe etx⸗ tiũ ðꝛ ꝙ łʒ in exẽplo non ſit ↄna foꝛmalis:iñ eſt bene materialis. ⁊ etiam intellectus ſup⸗ Diffõ lo⸗ ci dialecti Eecec Differũt pꝓpõ: cð Cconclo:et Lunciati plet bonitatem ↄſequentie. ¶ Locus eſt ꝑ quẽ argumẽtũ cõfir maturuõ dãda ẽ eiꝰ diffinitio put h ſumit᷑. ¶ Eñ locꝰ ẽ ſedes argumẽti vel id a quo ad ꝓpoſita q̃ſtionẽ con ueniẽs trabit᷑ argumẽtuʒ.Quid aũt ſit qſtio dictũ eſt. ¶ ¶ Et ſciendũ ſt ; ꝓpõ:q̃ſtio:ocluſio:⁊ enũciatio ᷣin ſubſtantiã idẽ ſunt. differũt aũt ſᷣm rationes.diuerſas em̃ babẽt rõnes Scð fi vt pꝛius patuit. ʒ em̃ ꝙ dubitabilis eſt ðꝛ q̃ſtio ꝓut vero iã ꝓbata eſt ꝑ argumentũ eſt ↄcluſio ꝓut ponit᷑ pꝛo alio in pᷣ⸗ miſſis ẽ ꝓpõ: qꝛ ꝓpõ dẽʒ iᷣm ꝙ eſt in — pᷣmiſſis ad pꝛobãdũ ↄcluſionẽ.Enũ ciatio aũt eſt m ꝙ ſignificat eſſe vł non eſſe:vt ſoꝛtes currit:ſoꝛtes non currit. ¶ Zocꝰ aũt diuidit᷑ in locum maximam. ⁊ in locũ dꝛiam maxime. diuiſio lo ci. Locus maxima idẽ ẽ quod maxime. UVnde.Maxima eſt ꝓpõ qua non ẽ altera pꝛioꝛ neq; notioꝛ.vt oẽ totuʒ ẽ maius ſua ꝑte.Itẽ de quocũq; pᷣdi cat᷑ diffõ et diffinituʒ. ⁊ de quocũq; pᷣdicat᷑ ſpẽs de eodẽ pᷣdicat᷑ genus. Quid lo⸗ c waxia. ¶ Locus dꝛa maxime eſt illud quo vna maxĩa differt ab alia.vt iſte mna time.Oe quocũq; pᷣdicat᷑ ſpẽs ⁊ ge nus.⁊ de quocũq; pᷣdicat᷑ diffinitio Quid lo⸗/ C dfa ma rxime. ⁊ diffinitũ differunt ꝑ terios ex qᷣbꝰ cõponũtur.vna em̃ cõponit᷑ ex gũůe ⁊ ſpẽ.altera ex diffinitiõe⁊ diffinito vñ iſti terĩ ſimplices dicũtur differẽ tie ⁊ maxime.¶ Et ſciendũ q tã lo cus maxĩa qʒ locus differẽtia maxi⸗ me ðꝛ locus:qꝛ vtrũq; confert firmi tatẽ ⁊ robur argumẽto.Iñ ꝓpoꝛtio nabiliter ſumit᷑ bic locus ad locũ in rebꝰ naturalibꝰ:q; ſicut ille ſuat res in eſſe:ſic ſimiliter bic locus confir⸗ mat argumentum. tendit ad illa:⁊ ſc negatur aſſumptũ.Ad ter . ¶ Motanduʒ ẽ pꝛĩo:ꝙ bic nõ capit loc pꝛĩe intẽtioꝑalit᷑ ꝓ coꝛꝑe locate: fiue ꝓ ſuꝑficie circũdante coꝛpꝰ locatũ ſed ſcðe in⸗ ¶ Circa bunc textum. tẽtionalr ꝓ loco logicali.⁊ nõ ꝓ loco ſopbi⸗ ſtico:ſed dialectico.Quid aũt ſit locſopbiſti cus logicalis videbit᷑ in tractatu de fallacijs qd ãt ſit locꝰ dialecticꝰ videbit᷑ inferiꝰ.Sil- iſte teriꝰ ſedes in diffõne loci nõ capit᷑ pꝛie intẽtionalr ꝓ ſcãno ſiue cathedra: ſʒ ſcðe in tẽtionaliterꝙ illo per qð ↄfirmat᷑ argumen tũ dialecticũ.O¶ Eñ diffinitio loci dataa pe. biſ.dʒ ſic intelligi.¶ Locus dialecticus ẽ oꝛa Intel. dii finiti. lo tio cõfirmatina argumẽti dialectici vel ter⸗ mini ex quib talis oro cõponit᷑: ex quoꝛum tel dir lii nüni⸗ i ith iefi 8 inraiie runu⸗ adlaen eſer 6 ittnunt nanten ſohveiteron mrni nriguußh ir e gt rnn gftch auktſititie ien ſe gnbob mhis di * ſriten ſidinn etel en ſsrice Mdi⸗ nun nmniunhcihenie ingenii nin nnc ſal gen „ inelig Loiremminef 15 ſbeaſen hornech noticr Uatteſceterninis elfini tenpli ſn poe wotumeſt mans ¶Voricicterno or regulafſre pog ſenotn imn Nuene nugn, ocunq; medici diftntior d Gnsmurinda en eo frnunr ergenemdCDic Offnitoneöfinnutimtüann tiedidecicead difetetann hefegylarum Nel ppoſtione umchvenon onfirnantre . düen Abalig tiſteſn dun quocnch halcaf ſpis ge ein equociialca; djffntfo n tüdiffenntotenoseri tur. ma em cöponſt er gie tera er diffinnder diffiito cri fimpuces dicunr diffei nime. (Aſciencigti tiaq; locus differenamn usge nrniq confenfin bur argumeto. Ei ppoſ ſummt bic locus ad oan uraud'rd ſaunlleſuunne⸗ ſumiter bic locns Cnfhe Gumentum. KZCEK De locis dialecticis termĩoꝝ babitudie adiuuicẽ talis ofo bʒ xi tatẽ:⁊ argumẽtum ꝑꝑ talẽ of̃onẽ bʒ vᷣitatẽ ⁊ euidẽtiã. Iñ ꝑ h̊ ꝙ ðꝛ ofo ↄfirmatiua tãgit᷑ Intel. di uiſionis loci. loc maxia.⁊ꝑ h̊ qð ðꝛvł termi tàgit᷑ loc dre maxime. . . ¶ Secũdo notãdũ eſt:q auctoꝛ di⸗ uidit locũ:q̃ diuiſioidʒ ſic intelligi.De nume ro locoꝝ aliꝰ ẽ locꝰ maxĩa ⁊ alꝰ ẽ locꝰ dr̃a ma xĩe.Añ iſte terminꝰ maxia nõ capit᷑ in ꝓpo⸗ ſito pᷣme intẽtionalr ⁊ adiectiue cũ tũc eſſet of̃o incõgrua:ſʒ capit᷑ ſcdᷣe intẽtionałr ⁊ ſub⸗ ſtãtie. Silr iſte terminꝰ dr̃a:capit ſcðᷣe inten tionalr ⁊ ſubſtãtiue:ita ꝙ ſit cõpoſitiua locu tio in ambobꝰmẽbꝛis diuidẽtibꝰ põt dici ꝙ p totũ locꝰmaxĩa ẽ vna dictio⁊ ſic capit᷑ incõ plexe.Silr loc?dr̃a marie ẽ vna dictiovł ſup plẽs vicẽ vni dictiõis incõplete. Itẽ iſte ter minꝰ maxĩa ⁊ h̊ cõplexũ locꝰ maxĩa idẽ ſigñt ⁊ꝓ eodẽ ſupponũt ſʒ tñ ↄuertibilłr.qꝛ iſte ter minꝰ maxiĩa ẽ ſupiꝰ ad h̊ cõplerũ locꝰ maxĩa: qꝛ oẽ illud qð ẽ locꝰ marĩa ẽ maxĩa:lſʒ nõ ecõ⸗ Etemplũ tra.q; iſta ꝓpõ qðlʒẽ vł nõ ẽ:cẽ maxĩa ⁊ tñ nõ ẽ loc maxĩa:cũ ipᷣa nõ ſit ↄfirma:iua alicuiꝰ argumẽti. ¶ Itẽ iſta diffõ:maxĩa eſt ac.dʒ ſic intelligi.Locus maxĩa eſt regula ſiue ꝓpõ q nõ ẽ altera pᷣoꝛ neq; notioꝛ:q eſt pᷣciſe cõpoſi ta ex eiſdẽ terminis vel ſimilibus cũ ea.ſicut iſta ꝓppõ:oẽ totum eſt maius ſua parte. ¶ Motãdũ ẽ tertio locꝰmax ima ẽ regula ſiue ꝓpõ ꝑ ſe nota ↄfirmatiua alicuiꝰ ↄne dialectice. Exemplum: vt iſta oꝛatio de quocunq; pꝛedicat᷑ diffinitioꝛ diffinitum:eſt locus maxima: per talem pꝛopoſitionẽ con firmatur argumentũ. Dicitur notanter in diffinitione cõfirmatiua alicuius conſequen Intel. dik finiti. lo⸗ ti differẽ tie dialectice:ad differẽtiam maximarum ſi⸗ ue regularum vel ꝓpoſitionum per ſe nota⸗ rum:que non confirmant argumenta:vt iſta pꝛopoſitio:omne totum eſt maius ſua parte: eſt maxima:⁊ tamen nõ eſt locus. Item iſta tie maxi. diffinitio locus differentis maxime eſt ꝛc. in Eremplũ telligit᷑ ſic Locus differentia maxime eſt ter mini ex quibus cõponitur maxima ſiue regu la ↄfirmatiua conſequẽtie dialectice: ex quo rum bhabitudine adinuicem maxima bʒ veri⸗ tatem ⁊ euidẽtiam:⁊ ipſa differt ab alijs ma⸗ maximis. Exẽplum:vt iſti termini diffinitio ⁊ diffinitũ ſunt locus differentia maxime: qꝛ ex iſtis terminis cõponitur iſta maxima de quocunq; pꝛedicatur diffinitio ⁊ diffinitum ⁊iſta maxima bʒ euidentiam ⁊ veritatem er babitudinẽ terminoꝝ iſtoꝛum ſcʒ ly diffini⸗ Folio lxxiiij tio a diffinitũ. vꝑ iſtos termĩos illa maxims differt ab alijs maximis.vtputa ab iſta de q cũq; pꝛedicat᷑ ſpẽs ⁊ genꝰ.Alio mõ põt intel ligi diffinitio. Locus differentia maxime eſt terminus vel termini:ex quo vel ex quibus cõponit᷑ maxima:verificabilis vel verifica⸗ biles de terminis poſitꝭ in antecedente ⁊ cõ ſequẽte ↄñe ꝑ maximã confirmabilis. ¶ Motandũ eſt q̃rto:ꝙ qñ argumẽ⸗ tu dialecticũ eſt factũ cõiter ſolet qͥri. Uñ lo cus.iſtiꝰ qõnis ſenſus põt eẽ multiplex.nꝰ ſẽſus eſt qͥs terioꝝ poſitoꝝ ĩ maxĩia ↄtirmati ua talis ↄſie dialectice ẽ vᷣiſicabilis de terĩo inferẽte:⁊ qͥs de termino illato ↄne foꝛmate Senſus illiusque ſtionis. Ingdelo⸗ cus. ¶ Ali ſenſus eſt a quo terio denoĩat᷑ rla ſiue maxĩa ↄfirmatiua argumẽti:ꝑ qua tʒ ↄña di alectica.Aliꝰ ſe us:qͥ eſt babitudo teri infe rẽtꝭ ad terĩiʒ illaꝝ.Et ſolet reſpõderi ad iſtas qõnẽ ꝙ af a diffinitõe ad diffmitũ:h eſt. iſte terminꝰ diffõ vᷣificabilis ẽ de terio inferẽte: ⁊ ule terminꝰ diffinitũ eſt xificabilis de ter⸗ mino illato:ſiue terminꝰa quo denoĩat᷑ maxi ma ↄfirmatiua ẽ iſte terminꝰ diffinitio ⁊ ter minꝰ inferẽs ſe bʒ vt diffinitio reſpectu terĩ illati.Et q iſta reſpõſione babita:nõ adbuc babet᷑ regula ꝑ qua exponit᷑ argumẽtũ: ſiue quã confirmat argumẽtũ:iõ ſolent boĩes querere maximã:boc eſt qͥ eſt maxia ſiue re⸗ gula ꝑ quãavalet talis ↄña dialectica.ſiue per quã argumẽtũ babet virtutẽ ꝓbadi ↄñs.Ali qñ aliqui querũt:da maximãa.boc eſt da regu laʒ cõpoſitã ex teris vᷣificãtibꝰ de terio infe rente⁊ terĩo illato q̃ quidẽ regula ſit ↄfirma tiua talis ↄñe ſoꝛmate vel ſenius eſt.explica budinẽ quã bz aſis rõe teri inferẽtjad ↄnñs rõne terĩi illati.Et ad q̃ſtionẽ ſolet reſpõderi de qcũqᷓ pᷣdicat᷑ diffõ ⁊ diffinitů.ſilr qᷣcqͥd pᷣ⸗ dicat᷑ de genere ⁊ ſpẽ.vñ manifeſtatio iſtarũ regularũ vidabitur in ſequentibus ¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur Cocus eſt coꝛpus locans vel ſuperficies cir⸗ cũds coꝛpus locatũ.ſedargumẽtũ nõ ↄfir⸗ matur per coꝛpus locans vel ſuperficiem cir cundãtem coꝛpus locatũ:ergo non ↄfirmat᷑ perllocum⁊ per conſequens male diciciturq; locus eſt pꝛopoſitio confirmatiua argumẽti ¶Secundo ſic arguitur.nulla bona diffini⸗ ariſtotelis.ſecundo poſterioꝛum.ſed iſta dat per methaphoꝛam:ex quo iſte terminus Se des capitur metbapboꝛice¶Et ſimiliter iſte lij tið debʒ dari per methaphoꝛã.vtvidet᷑ velle poſito. ¶Ad ſcdʒ ðꝛ lʒ nulla bona diffõ de⸗ beat dari ꝑ metbaphoꝛã nõ reductã ad ꝓpã ¶AAd tertiũ ðꝛ negãdo ↄñam.⁊ad ꝓbationẽ Tractatus Quintus· terminꝰ loc. eſt inſufficiẽs. Tertio ſic a. extrinſecũ:ꝛ ꝑ locũ maximã mediũ. Locus ſi illa diffõ eſſet bona: ſequeret᷑ ꝙ iſti termi⸗ differẽtia marxime intrinſecus eſt termmive. Quid lo⸗ ni hõ equꝰ ⁊ aĩal eſſent locꝰ.ↄñs eſt ſalſuʒ cũ rificabiles de termino inferẽte ⁊ termino il⸗ cus diffe⸗ iſti termini nõ ſunt locus maxima. nec locus lato alicuiꝰ one i qua ↄña termini ſupponũt rẽtiama⸗ dꝛia maxime vt pʒ p diffinitionẽ loci maxĩe. ꝓ eodẽ ↄuertibiliter. vel vnusverificatur de xime in⸗ ↄna pʒ:qꝛ er duobus terminis ſumitur argu alio cum hoc addito eſſe e in m aliquem mo⸗ trins. mentum.puta ab inferioꝛi ad ſuperius. dũ eſſendi in. Exẽplũvbi termini ſup t eE ëdo eodem ↄuertibiliter. vt ſoꝛtes eſt bõ: ergo ¶Ad pꝛimũ dicit᷑ licet capiẽdo ortes eſt riſibilis vbi ſubir enn⸗ pꝛopꝛia par iſtu terim locꝰ pᷣme intẽtõnaliter ſit coꝛpꝰlo ſio eius ſunt locus diff erẽtia ma rime intrin⸗ cõs ſiue ſuꝑficies circũdãs coꝛpꝰ locatũ:non ſecus.Exẽplũ vbi vnd vificat de alio cũ ald ſi capiat᷑ ſcðᷣe intẽtionalr quomo capit᷑ in p⸗ qito eſſe in:vt in h argumẽto:domꝰ eſt:g pa⸗ ries eſt. ibi vnꝰ illloꝝ terminoꝝ verificat᷑ de alio cũ hoc addito eſſe in:cũ hec ſit vera pari es eſt in domo:⁊ iſti duo termini.ſ.nomẽ to⸗ tius integralis:⁊ nomen ꝑtis integralis ſůt n. Tad ie locus differentia maxime intrinſecus ðꝛ ꝙ lʒ ab ipᷣis ſumat᷑ argumtũ tãq;ex terĩs locutiõez manifeſtã:tñ bñ dat᷑ diffõ ꝑ metha foꝛãꝗ qñ datur ꝑ terĩos metaphoꝛice ſũptos er qbꝰ ↄoſtituitunargumẽtũ ſiue ↄna vlargu⸗ ¶ Notãduʒ eſt ſecũdo:q locus ma Diuiſio loci Quid lo⸗ cus intriĩ fecus. Quid lo⸗ cus extri ſecus Quid lo⸗ cus medi us. Intel. di⸗ uiſionis, mentatio dialectica.nõ tñ ſumit᷑ ab illis tan tima intrinſecus eſt regula ſiue pꝛopoſitio ꝑ qᷓ;a terminis verificabilibus de termino in⸗ ſe nata confirmatiua alicuius ↄñe dialectice Quid lo⸗ ferente termino illato ex quibꝰ maxima cõ compoſitis ex terminis verificabilibꝰ de ter cus mari firmatina argumenti componitur. mino inferente ⁊ termino illato ſupponenti me intri⸗ ee bus pꝛo eodem conuertibiliter. vel vᷣificabi⸗ ¶ Zocꝰ dꝛĩa marxie diuidit locum les e ſeinuicẽ cũ boc addito eſſe in:vt iſta Kend intriſecũ:extrĩſecũ ⁊ meaiũ ¶ Locꝰ poſitio. de quocũq; pꝛedicat᷑ diffinitio ⁊ diſti. intrinſecꝰeſt qũ ſi umit argumẽtũ ab nitum eſt locus marĩa intrinſecus:qꝛ ꝑticu⸗ bis q̃ ſũt de ſubſtãtia rei ſicut in dif larẽ ꝓpoſitionẽ ↄfirmat᷑ tale argumẽtů:ſoꝛ⸗ . . + e „ 5 2 j. Sranicennkanagthab Pin el in tali argumẽto poſitis.¶ Locus d:ĩa maxi⸗ Quid lo⸗ ſeꝑata ſunt a ſubſtatia rei ſicut in lo rermino inferẽte ⁊ illato alicuiꝰ ↄñe:in qua rẽtia ma⸗ co ab oppoſit :vt ſi q̃rat᷑ vtx ſoꝛtes ↄna termini nõ ſupponũt ꝓ eodè:nec vn il⸗ xime ex⸗ Ealbꝰ. ⁊ ꝓbet ſoꝛtes nõ ẽ miger.& ſoꝛ loꝝ verificatur de alio cũ boc adaito eſſe in: trinſecus tes eſt albꝰ.¶ Locꝰ mediꝰ eſt:qñ iᷣu nec vnus connotat aliquid pꝛo quo alter ſup mit argumẽtůͦ ab his que ptim oue⸗ ponit.vt:iſti termini babitus ⁊ pꝛiuatio miunt cũ teris in qõne poſitꝭ ⁊ ꝑtim ¶ Tertio notandũ eſt q; locus ma⸗ differũt ab eis ſicut vninoca ⁊ deno rima extrinſecus eſt regula vel ꝓpõ conſir⸗ minatiua:q dicũt᷑ ↄiugata.vt ſi qᷓra⸗ matina alicuius oñe dialectice. compoſita er tur vtu luſticia ſit bona:⁊ ꝓbat᷑ ſic. terminis verificarilibus de termino inferẽ⸗ Qui lo⸗ iuſtũ eſt bonũ ergo iuſticia eſt bona te ⁊termino illato:nõ verificabilibꝰ de ſe in cus mri ¶Eirca bunc textum. . ¶ otandũ eſt pꝛimo ꝙ bic ↄſequẽ ter auctoꝛ diuidit locũ differentiã maxime: aliqͥd ꝓ quo alter ſupponit.vt iſta maxia. de ſecus. quocũq; verificatur vnũ cõtrarioꝝ oppoſito rum:ab eodẽ vere remouet᷑ reliquũ eſt cõpo q̃ diuiſio dʒ ſic intelligi.de nu mero locoꝛum ſita ex terĩs vᷣificabilibꝰ de terĩo mferẽte:et differentiarũ maxĩe qͥdã eſt locꝰ dꝛĩa maxĩe terĩo illato qͥ nõ ſupponũt ꝓ eodem:nec poſ intrinſecus:a quidam extrinſecus:⁊ quidaui ſunt vificari de ſe inuicẽ cũ hoc addito eẽ in locus medius.Et ſicut locus differentia ma⸗ vt iſta argumẽtatio cõfirmat᷑ ꝑ marimã iam xime diuidit᷑ ſic etiam locus maxima diuidit᷑ dictã ſoꝛtes eſt albus:ergo nõ eſt niger ⁊iſti locũ maximã intrinſecũ ⁊ ꝑ loci maximam duo termini albꝰ niger nõ ſupponũt ꝓeodẽ me ertrinſecus eſt termini verificabiles de cus diffe⸗ Ngmetiehbisſum del inqueſtionepofftornz erg⸗ ſufficiens minoꝛ pygꝛ cet ſubſütia terminox c e⸗ oofffinirood offimtion⸗ ſecion tſiobbisnonſumin ſuntde ſubſtantitennmori noftdeſtbſtant diſfinitio Uitioeſt inluffic ens. 1 6e (Adpiini enegi uicẽ cũ boc addito eſſe in:nec vnus cõnotet me extri⸗ N inoppfñ uſre goe Mtionẽ Rcdceletoghe fone beingtie ſet ppterl os rig nö dinicgk grnd le ono ef iti de dot anurſneſittg erur iteſic gfemnre (A ſcn den 1gonne anffn; . 4 . inſui⸗ kmid⸗ Eienninoprel pd⸗ mriſniine Peoceechef in ſoefeintfnenn deeinn farnemn I Neoern ſſibſtäna nnnſe⸗ duuc lxxv oiito⸗ . in q̃ſtione eni e loci. niin Aans diuiſio tern us d iption aeſſe in. ſ n ainde tum. ñr au Znte otacgicge lin, rer waert Punc ter bic Dnein giuiſidls b c dꝛ. infe interp⸗ irca mo: qᷓ iſio d inſe at lio e cꝙ lo erĩo dẽ: in ¶Ci mon iui intrin de alt to:q de te eode ſ eſt p cũ:q d rie i ſub nec foranai⸗ Teid noelteri conete Tnota ſan d iſti ier uſ⸗ ma C n . iui ſjero le nalkin bäänri necſig Loens me nneet ilaro ills keladira geon cro⸗ gde 1oc Rircfa e uid lo⸗ uimnen eſ B Al nic le rüreete⸗ erlſti nkient olael ereil r lie H uasi⸗ — qu⸗ max u0 ötra:y eri nũt ꝓ onit. ⁊ ſi m atia. A ãti ha c inſec ĩo illa rinſee H ien ietet D e egi dal ee⸗ ri ve po ſuppe oce cet ſtaͤt⸗ mit⸗ ſecus inſece intri⸗ ter iſtitr ſtati unn ſupponi ſn ed ve tter ſup lter tis v 6 vo e⸗ oco inſecu tri tle i te? E: vt ſub ud em ñ ſun ino alt zcre n ne⸗ 3c intr u int axte ferẽ dẽ: g/ nnnm h m n to:qu quo⸗ ⁊cõ edo. max icui ima loci dra m io in eo ra ma⸗ nenns illato d ꝓ tis 2 albe locꝰ m alic x ba.⁊ ꝑ c teriĩ ter ꝓ 8 b rifi aweſenze blignenn, in 2il t illu ſtrac bũ7 3 lo inua eriꝰ ſu Lo de ibili locu ini ven S arnn einl rab⸗ nen zornr erRaae Serti ien regrtnind Alternſane ſern e qu⸗ P er i n'on i⸗ ri nẽ i a: aꝛ eet iliter. enſnr 8 ione! 82 ne ꝓʒ terĩ dv opoſi teri net⸗ 7 ba:q te e ibilite 12 id lo⸗ s diſi. DPpia e cat atita la ſin ne tert ſe ſt c updi⸗ iſuppo itio ſu en tibi a u id lo⸗ inhn uã u ĩ dẽ. ſa e p toꝛſt iffin⸗ c a ſub fere dͤuer Cia 2 Quid fferin⸗ einurin t9 ſt rege cui⸗ fone ip ocretũ di nſe ino in P100αnar ati⸗ ria — u Vt 8 eſ ectice: ũt ꝓ it: ⁊ coc to. ter intri min eodẽ Cc2 firm ili 7ma 2 ppiff⸗ locäß 9 diu ialec ppon pon ia ſi ſtrac ime in ornr lO t3: o icabi C inſec entn 8 id loc ſe di ſup r ſup axi abſ f. Zo tine s de onũ 0: nota vific Eti trin atia. öanmen neſte uid e ⸗ non lte ſſta m ũ de it. bile lapperi 8 põ eſe ris: onẽti ibſta Nibapmnio fic 9 iam lllat uo alt vt i ſtract gu K/ ca q4 ſun e1 po x te ſupp ei n Lperifiegk de axi il 4 rĩs: bſ gr um e illato: ãdũ eſt p ſita e to: ſu ma⸗ wüle⸗ innnuen 8. illud paͤste to:3 lo ſic inſec locus i Not ſuba opoſi lo ewriite ituʒz tdeſtiniherft, im gin ergee icta pꝛĩ intr neel r5 us a ice: ce terĩ plu: diffini , ldel ſni ne te ta ej de c ict locũ u: g 102 inſec Alect Ete cempl. 7 03 . kduotenniniſnn ſi tur a dic it ꝑle exti fᷣ ma ad rrinſe deage ferẽte it. Exer itio ſt ꝓp. fe⸗ wrriſ integralisſi ce ntra iuidi in te ide 9 c2 it ne 10 inke ibilit diffin 2 e 1 in I6 iernumngtit s Con Mraigwetpi nrgee n ſumit 19 eterisa len ödtcai ſuba: ĩ ter tibili ls. eimminlecns C axia nediũ na:q ſic af. ñi non ĩoꝛũ bůd odẽ ⸗ 7 Po ſec? a iᷣ ter ↄuer ter . b⸗ 8 rinlceifen in do c:a tin terioꝛ by ꝓe natie dmin ice: cu b el.ſub ſde⸗ loens n . — rer 9 inſec?: ſtatia eſt in de q xia itr lectic ſuppo icabili aute inte oniſ Kſecicog ftip tri axin alio. intrin ſub initio t de ma: Ss ma ſie dia odẽ is Fific ſero eſt giuiſi Gulaſine o e n fam ̈ de locꝰ i t de diffi n en de locus a oñ 7 pe eris De nu lius inde. egul fedalente gn d 0ρ79 ſt lo ᷓ ſun di no ue tiua illat? xte . ba:a lius ecu ecngeſtr Cnius ofe diale e vn tu e is ꝗᷣ erg iciẽs f. arge firma Ri it e illato a ſu de: a ia ſe waluiz lbidetn gen d ñ effecti b his oꝛuz: zeffic ſicaf. trin⸗ fin ⁊ ter oſtitu io il o iptõ axĩa mn cricebil id ã Etũ a fit ca io 2in 871 co ter ſec ſer maxi ints verif ii ſein ſu mẽ po q ert loc? ij ga rẽ ipſa Ete ter thiſec⸗ deſe loc)n rin r ienmins lunſihoen rgu ione! 02 pz: CX Eeſt etum er: inferet le inn i) eſta idit᷑ imã int temminoil Alyficabi⸗ ſun 3 ueſt ine 70.0 ionẽ e ume itum t . inte marie ꝛgli diui tim⸗ ſ ma tonvenibite nik, i cien rmi iffi itur di iffi⸗ mn dra. nitie Et locũ n :7¼½ encome tdeſſeinpti⸗ 4 ſuffi ãtia te ad d ſum . : cu 0 d . locoꝝ diffin iõe. P P 0 10e: 2 , 3 N cctoe⸗ tiordiſt ſtãtia! ito a on oꝛu is: ergo 8 tatio atia iptios: diuiſio i loci äsrasnn ſub ffin b bis n mine ionis: logi pꝛe ſubſt eſcr ſta diuiſt ui 4 eaicii dus tien a di ñi ab ia tert initie inter 8 a ſu eia d . ſta d inito. un rum gumetiuſen ecus: ſubſt tiad V ſis: iui⸗ trin iffini eratio in chad ad ſy . pdeõs Kusm knnengun ſe de ſtant . an it di nur ditti rpꝛ tio: ꝗ i loe imo⸗ m adp ofirnat! hönain nt ſub icien do 5 poſu lo cũ a adué ter itellig onin d ſuan 3 Wegnlug nis ſun fit deſ ſuffic ega no p tur i ſee ibintrer⸗ X ite 9ſyn lali a iẽ⸗ 5 Aeeſhoſen liodeter Ou no! ſt in ñ ðꝛen pe. h. 6 ſeqᷣti ond tima9 ladi 6e da it loc ſſenti de cap t ſoule. ficabi inmt/ l itio e imũ P 5n5 h. ne 2 Not iffõ it le eſſen P ili endni dte H nit ꝛim do r Ep. b. olo C! oech rean Dicfinttiop rtib kerteisn (Noans ſede dp cedede heno ſeg dinkol⸗ d echa diffs. aofn d Keffois . topoſins. yerifecbl g ſur e en 2n0 iciq iſionẽ nepꝑp iſtũ filłr lo 4 ut d ialr 2 terio edia Mele ini 4 ſiein e tionẽ i maxĩe . 6t di iui . oꝛze3 ad . Et . 2ſic ent 9 de 6 ime eſtterm. icud ofe ſil tire⸗ 5es atio i ma⸗ liuida põt ip d ino Et imüu. iata: gꝛ e im ſpẽ ĩ 1. „ ns e laro ali eneern d rõe ba loci 6 di Be eigon ali onim dia p̃dica oni ſua ſp St ſilr trete : üͤlare eocen ſein me A ſionẽ xian ſt ita. r ĩtel egã lligi s nor finitionep ð ſyno de ſr iter. E 3 de garde Nonenti⸗ in opp us ma nõ eſt datur. Ksgegaia eſts Kaüllnei tialis tibili locus bie urdegt ſino⸗ 6 cit: xime QA. dupli S itiõe dnüt d diffim Et d ialr 129 ur ĩtel ur lo locus a m cataliqn 8tgiit ci ma grione Eeg, inioy iffin uppo d de er. ſſentia dat qucüt lam ipto onnote ibebins: nn⸗ dre m ionẽ ð⸗ term 1diffin nimo k eſſ tione: i redu ⁊ eti eſcri e R Plonsn ci batio ãtia wvel. erĩ icẽ ců li⸗ pdica cript ñ locu r⸗ ne. de ut deſe er de Ritenm jeſtchloa d ꝓ bſt inox: ve ꝛter icẽ iũ ðꝛ ſi ta pᷣ eſc iſtü aſſio 2 ficu ibilit aer enc CON 79 de ſub mi 10o1 inu tiu eü a d ac iſ Pp2 m. q rti le iij üe⸗ loc è* q ſit d s tert Ali de ſe ter loen Et lamp ctu nue no nota thrue voſſte ⸗ à ntiali aik. atur Ad ci ipto. pp i ſubie et co 10 aseſle⸗ iecon nere⸗ 4 eſſen ſic oce ificã tur. locũ ſer ad ſuã ſuñt liter: nutecs jedallcch mminon ne 4 cver egatu = 34 59 cto ʒ e ad idẽta e , elemmnine ſei noꝝ E:ne ſice n uidi tãtib ſion acci Kcnmsz ei ſid tnr ode:n⸗ ungen⸗ iui ratib. aſſt ra n minn t R eann urnlte benn K. Paicnin wlnſ⸗ wan⸗ ſicut co in cũ gria en umaln GGubdiui ner teẽ loc 12 ⅓½ erbnfik nngen iti ſo gima eeieh⸗ Zc bis nfan uelne Gſni nid loc⸗ a ſu atiã. Etũ a = bſta umẽ ℳ.* bilid eo iivein 3 lit᷑ a . R—Z onite jun ſum c0 eſem — t 8 de! frm O0N 6000 rch n ſ „ Slg, g 67/ fimn —,— . — 77 diffinmg Tractatus Quintus. ungini deſcripto eeptta ita ppria paſſio pᷣdicatur nõleſt bic ad ꝓpoſitũ:ſed ſoluů de interp̃tatio Pfleitannt tol accñtaliter ⁊ ↄuertibiliter de ſuo ſudo eõ. ne ↄuertibili c interpꝛetato.¶ Ad tertium e eenortule⸗ Et ꝑ locu ab interpᷣtatiõe dak intelligi lo⸗ ðꝛ ꝙ locus a diffinito datur intelligi ꝑ locuz Nlunon Giri cus ab interpᷣtatoad interpꝛetationẽ. Et ad a diffinitione.et locusa deſcripto per locum 4 ſcgnue.⸗ tamd iſtü ge⸗ gännne Jarus ab vonpiſied a deſcriptione. g – dfnid ſen d expoſitã. rlocꝰ ab expoſito ad etponẽ⸗ Fuifi& 5 rr re; 3 fotſolh o usſen tẽ.nõ q; etponẽs ⁊ expoſituʒ pᷣdicãtur de ſe Wltis degt Lors Ka . ſenigla ito⸗ inuicẽ ↄuertibiliter: ſz qꝛ cõuertibiliter ides ee rei ⁊ eentialia.¶ dlone Quid crninoufen isl Dind ſignificãt quantũ ad veritatẽ et falſitatem. bi eneicie ad diſßntu Dad le nfinie ſſnn fint iudter: — w e inꝰ in ↄtinet q̃ttuoꝛ argumenta ⁊ q̃ttuoꝛ ſyerod e ri, uartonotgont N reonin, in marinas Al Paio ſubiſctedo ens en ufmn latus. tale añs d: anc tan oñs. Sed terminꝰ il- nẽ affirmatiue: vt aĩal ronale currit: atlo Ctaburie atus ẽ termin? pofit? in ↄñte rõne cui curri a diffinitio⸗ no⸗ latus ẽ termin? poſit in ↄñte rõne cui tale ergo hõ currit.¶ LZocꝰ a ⸗ zickpꝛmon oↄñs ðꝛ ↄñs ad tale añs,.vt in iſta ↄña:bõ cur⸗ ne affirmatiue. Waxima. qcqͥd pꝛe ¶ridi icni vffin rit. ergo aial currit.iſte terminꝰ bõ ðꝛ termi gqicat de diffõe: de diffinito. ¶ Se o⸗ ngininin 4 gus inferens. a iſe termin Mialð termin cũdo pᷣdicãdo diffinitõeʒz affirmati⸗ N a ſchthell li en iilatus. Iñ vt dicũt auctoꝛes locꝰ dz denoĩa tyt ſe ſt aĩal rénale moꝛtale: edt Konendifudin u lato:̊ le: vt ſoꝛtes eſt aĩal rõnale moꝛtale: aptqj an finton⸗ ria termino inferente:⁊ non a terio illato: ſoꝛtes ẽ bö. Locꝰ a diffimito n ſhrſtne poenn . eſt ab aliquo terminoverificabili de terio in ergo loꝛte 2Loc a diffinitone Fimmi iriur: Pöſfintinn ferente:qui impoꝛtat terminũ inferenteʒ fic· affirmatiue.V atia. de quocũq; pᷣ⸗ tocteie imeligil ſe bfe ad terminũ illatũ.Ex quo patet ꝙ oĩs dicat diffinitio:⁊ diffinitũ. Ter⸗ ggleisgtettsſſguif terũ q ↄneniẽten rñqet᷑ c qritur vñ loc dʒ tio ſubijciendo diffõnẽ negatiue: vt wpfuetteminis uip eẽ terin ſcde intentionis nue impõnis qde qĩal rönale moꝛtale non currit: ergo enifnlo⸗(Lonsd materiali ſignificato dʒ ſignificare terminũ / t. Loc? a diffimtöe ne ſſunnecktemin; “ er de foꝛmaliignificato & fignifi bõ nõ currit. Zocꝰ a diffinitõe nega Dffintoneeſtenninz inferentẽ: ⁊ de foꝛmali ſignificato & ſignifi ⸗ Maxĩa qcqᷣdr kde dijfi ierteadetenioilatd care terminũ taliter ſe babere ad terminũ il tiue. ria. qeqd remouet de dif eſt wonettyeock latũ:puta vel vt genus:vel vt diffinitio: ⁊ ſi nitione:etiaʒ remouet᷑ de diffinito. igfafßöötikdetnie Fee ſe Arer teiltne deber conſtitui regule ¶ Quarto pᷣdicãdo ifligtſon? ne nti ztiat eteiollen ¶ EKötra dicta pꝛio ſic argut. if⸗ Nllue vt lapis no Eaial roale moꝛ⸗ ifmidifichͤ⸗ UKotre Pee c e.R/ tagle. ergo lapis nõ ẽ hõ. Loeꝰ a diffi tlagfe dilectueihvit finitio loci a ſubſtantia cõuenit loco a cõco⸗ mitloe negatiue.Maxia.a quocũq; fisſl, difinitio:tr difin mitantibus ſubſtatian ergo eſt inſufficiens. diffo: ⁊ diffinitũ. & Zoc W on * Di öcomitãtibꝰ ſubſtan Vemouet᷑ diffo:⁊ diffinitũ.¶ Locus itio Ddifmnito ecicai deten Amßs ptʒ:quia in loco a cõcomitãtib ſubſtan diffinito eſt birucko ipin a hz eac iniä utcckuein tiã ſumitur argumetüa ſubſtatiaterminop à mm ei bitudo ip na Quid lwæ nend degnocichecſen dſfn in queſtione poñtoꝝ:ergo ⁊c. ¶ Scðo ſic ax. diffinitionẽ. Et ↄtinet q̃ttuoꝛ argn⸗ d irhnk eciend locus ab interptatione ad interpꝛetatuʒ eſt mmẽta:⁊ q̃ttuoꝛ maxima S:ſicut locus n aiß ſnn⸗ Cnerztiſettcit loeus a ſubſtãtia: ⁊ tñ terĩ nõ ſupponũt ꝓ eo ꝗ diffinitiõe. ¶ Pꝛĩo ſubijciẽdo difoe oneimriinworni dem cõuertibiliter. ergo diffinitio loci a ſub guyrſ BS 7 hö t. erao ,,e Alhet gkuon n n conertiuiter.e Iffinire finitũ affirmatiue. vt bõ currit. ergo ciadffinnone poſſun⸗ ſtatia nõ cõuenit oĩ contento ſub diffinito. ran „77 ee .,,Alohe oſſum Minoꝛ pʒ de iſta interpꝛetatione ledẽs pe⸗ aial ronale moꝛtale cuxrit. loc 4 dif erernſanispzin tertr. dem: ⁊ de iſto interpꝛetato lapis:qͥ nõ ſnppo finito affirmakue. M axia. uicqd grolnſieraur m nut ꝓ eodem cõuertibiliter. Zertio ſic af.lo pdicat᷑ de diffinito:etiã ð di initio ſſaan nafftarent man cus a diffinito: et ſi locusa deſcripto ſunt ne. ¶ Scðo pꝛedicãdo diffinitũ af⸗ — boeſci a ſubſtatia ⁊ tñ non enumerantur in di⸗ firmatiue:vt ſoꝛtes eſt hõ:ergo ſoꝛ⸗ chlet⸗ rcihlerner A4 rSes uelſone- ergo eſt inſufficieno. tes eſt aĩal rõnale moꝛtale. locus a (inen ai in oppm. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ negando añs ⁊ ad diffinito affirmatie. Maxiĩa de quo ekuffttn Gt ꝓbationẽ da e lʒ ſumat᷑ argumentũ aſubſta cunq; pꝛedicat᷑ diffinitũ: ⁊ diffinitõ nnek hhelngan dc⸗ tia torminoꝝ veriſicabiliũ de ſe inuicẽ cĩ ¶[Tertio ſubijciẽdo diffinitũ nega meniniſemne ataee in no ria ba oy p eodẽ ouerti⸗ tiue. vt bõ nõ currit: aĩal röale moꝛ ſeſreſcoeſeiinen Ebboneen Rae enegehomions tale no currit. locus 2 diffimroe me zktseſieſnnn e ⁊ad ꝓbationẽ ðꝛ ʒ ledẽs pedẽ ſit iterp̃ta tale no locus a dimmn er ni eeſaenſ⸗ io n ↄuertibilis cũ iſto terio lapis:tñ de tali gatiue. Maxima, qcquid remoue ſeni 1 uäumin lendo diffonirgatue t le moegale non unnn ergo It Loc adiffimoenegn Nria gcqdremonetdedift niqz remouet de diffinto. opͤdcido diffintioreye lapis noe aial roͤaleno⸗ lapis nocho Loc adf atiue. Maria. aguoeig Aſfo⸗n diffinitü.(Loas — ne Et otinetqmno / mo: ranmoſchi⸗ 1 e (broſincetunl natie vthoͦ ⁵ int nt wadf lenrnt lct ne⸗ Mari. kmufin z5 dſfilte vrec difinni 6 nNotabile Intel. lo ci adif. tã maxĩe qᷓ dra maxi conditio nes argu mentoꝝ locia dif⸗ finitione De loco a diffinitione a diffinito:etiã a diffinitione.Quar to pᷣdicãdo diffinitũ negatiue.vt la⸗ pis nõ eſt bomo:ergo lapis non eſt aĩal rationale moꝛtale.locus a diffi nito negatiue.axĩa a quocũq; re mouet᷑ diffinitũ:etiam diffinitio.Et ſciendũ ꝙ locus ſemꝑ dʒ denoĩari a termino inferẽte ⁊ nõ ab illato vt añ diffinitio eſt inferẽs:eſt locꝰ a diffi⸗ nitione qñ vero diffinitũ eſt inferẽs eſt locus a diffinito. ¶ Circa bunc textum. ¶ notãdũ eſt pꝛimo:q bic aſequẽ⸗ ter in ꝓpoſito nõ capit᷑ diffinitio largevt ſub ſe cõpꝛebẽdit diffinitionẽ quidditatiuam de ſcriptionẽ:⁊ diffinitionem qͥd nominis: ſʒ ca pitur ſtricte ꝓ diffinitione eſſentiali ſiue qͥd ditatiua:⁊ ꝓ diffinitione cauſali.Et dʒ nitio eius ſic intelligi. Diffinitio eſt oꝛatio explicãs qͥd eſt res ſignificata ꝑ diffinitũ cõ⸗ poſita ex terminis qui pꝛedicãtur eſſentialit᷑ de diffinito. ¶ Locus differentia maxime a diffinitione eſt termini vᷣificabiles de terĩo inferẽte ⁊ de terĩo illato alicuiꝰ ↄñe dialecti ce:ſupponẽtibꝰ ꝓ eodẽ ↄuertibititer.qʒꝝ vnꝰ ſcz ly diffõ pᷣdicat᷑ de terĩo inferẽte:⁊ ly diffi nitũ pᷣdicat᷑ de terĩo illato.¶ Sʒ locꝰ maxĩa a diffinitiõe eſt regula ſiue ꝓpoſitio ↄfirma tiua ↄñe dialectice:cõpoſita er duobꝰ termi nis.ſ.ly diffinitio ⁊ ly diffinitũ:quoꝝ vnꝰ ſcʒ ly diſfinitio pꝛedicat᷑ de terĩo inferente ⁊ ly diffinitũ pꝛedicat᷑ de terĩo illato.Exẽplnʒ vt de quocũq; pꝛedicat᷑ diffimtio:⁊ diffinitum. ¶ ¶ Notãdũ eſt ſecũdo q locꝰ a diffi nitione ↄtinet qttuoꝛ mõs arguẽdi ſiue ꝑ lo cũ a diffinitione poſſumꝰ quattuoꝛ modis ar guere:vt ſatis pʒ in textu:ſed obſeruãde ſũt due ↄditiões:quaꝝ pᷣma t:i termini ſtent ꝑſonaliter:qꝛ ſi ſtarent materialiter ſiue ſim pliciter ↄna non valeret:vt nõ ſequitur: aĩal rationale eſt vox cõplexa:ergo bomo eſtvor cõplexa:cũ añs ſit verũ:⁊oñs falſuʒ.Silr nõ ſequitur.aĩal ratõnale eſt diffinitio: ergo bõ eſt diffinitio.¶ Secunda cõditio eſt: ꝙ non variet᷑ appellatio:quia tũc non valeret argu mentũ:vt nõ ſeqͥtur ſoꝛtẽ ſcio eſſe boĩem: er⸗ go ſoꝛtẽ ſcio eſſe aial rationale:qꝛ ſenſus an⸗ tecedẽtis eſt iſte.ſoꝛtem ſcio eſſe boĩem vᷣm ↄceptũ cui ſuboꝛdinatur iſta voxr bomo: ⁊ er iſta nõ ſeqͥ ↄſequẽs ſcʒ ꝙ ſoꝛtẽ ſcio eſſe aĩal Folio lxxvi rationale.Et iſte due ↄditiões debẽt poni in quolʒ loco maxima a diffinitiõe:vt de quolʒ pᷣdicat᷑ diffinitio ⁊ diffinitũ:dummõ termini ſtẽt ꝑſonalłr:⁊ dũmõ nõ variet᷑ appellatio. ¶ ‚ Notãdũ eſt tertio ꝙ iſta diffini⸗ tio dʒ ſic intelligi. Locus differentia maxĩe a Siceod eſt duo termĩ.ſ.diffinituʒ ⁊ diffini tio quoꝝ vnꝰ.ſ.ly diffinitũ vificabilis eſt de termino inferẽte:a ly diffinitio de termino illato.¶ Sʒ locus maxumaa diffinito eſt re⸗ gula ſiue ꝓpoſitio cõfirmatiua ↄñe dialecti⸗ ce:cõpoſita ex illis duobꝰ terminis.ſ.ly diffi nitũ ⁊ ly diffinitio quoꝝ diffinituʒ verificat᷑ de termino inferẽte:a diffinitio de texmino illato ↄnñe ↄfirmande per talẽ regulaʒ.vt de quocũq; pᷣdicat᷑ diffinitũ ⁊ diffinitio:ſed de⸗ bent obſeruarisue ↄditiones pꝛiꝰ poſite et etiã dʒ addi in quolʒ loco matiĩa a diffinito. cos reducit᷑ locꝰ a ſynonymo ad ſynonymũ ⁊ ecõtra.ñ locꝰ dr̃a maxime a ſynonymo eſt iſti termini ſinonymũ ⁊ ſynonymũ quoꝝ vnꝰ eſt verificabilis de terminolinferente ⁊ aliꝰ detern eo illato. Sʒ locꝰ maxima a ſynony⸗ mo eſt rła ſiue ꝓpoſitio ↄfirmatiua ↄñe dia⸗ lectice:cõpoſita ex illisteris ſynonymũ ⁊ ſy⸗ nonymũ.Et ſilr debẽt obſeruari ↄditiones pꝛiꝰ poſite.Et pñt fieriargumẽta qttuoꝛ mo dis ꝑ iſtũ locũ ſicut ꝑ locũ a diffinitione. Eñ tũc argumẽtũ tenet ↄſtructiue qñ añs eſt ꝓ⸗ poſitio affirmatiua ⁊ tũc tenet deſtructĩe qñ añs eſt ꝓpõ negatiua ſiue eqͥualẽs negatiue Contra dicta pꝛimo ſic arguitur nõ ſeqͥtur aĩal rõnale eſt diffinitio: g̊ bõ eſt diffinitio:a tñ ar̃ a diffinitione ad difrinituʒ affirmatiue ſubijciendo:ergoꝛc.Scðo ſic ꝗr ſoꝛtẽ ſciò eſſe boiem:g ſoꝛtẽ ſcio eſſe aĩal rõ⸗ nale:⁊ tñ arguit᷑ a diffinito ad diffinitionem ergo male dictũ eſt ꝙ a diffinito ad diffini⸗ tionem valet argumẽtũ affirmatiue pᷣdican⸗ do.OTertio ſic arguitur:ſi diffinitio loci diſ ferentie eſſet bona ſequeret᷑ ꝙ iſti duo ter⸗ mini:bõ ⁊ aĩal rationale eſſent loci differen tie maxime.cũ vnꝰ illoꝝ eſt babitudo vniꝰad aliũ:ſed ↄñs eſt falſum qꝛ ex illis nõ cõponit᷑ maxima:nec illi termini ſunt ipſa maxima ¶ Ad pꝛimũ ⁊ ſcðʒ:dicit᷑ ꝙ ſolutio patet ex dictis.ꝗ Ad tertium dicitur negan do conſequentiam capiendo diffinitionem ad intellectum pꝛius datum. l iiij Intel.lo ci a difſi⸗ nito tam maxi. . dra maxi diffi⸗· ¶ Quarto notadũ eſt ꝙ ad iſtos lo Quis lo⸗ cusa ſino nymo ad ſynony⸗ mum. Ad ratio nesin op poſitum. Tractatus Quintus. Quid de⸗ ¶ Deſcriptio eſt oro ſignificãs eẽ tatũ.Et eodẽ modo intelligit de in⸗ leriptio en accidentalia:vt in riſibile eſt terpꝛetato ſicut de diffinito. deſcriptio hoĩs.Ael ſic. Deſcriptio (Li . Lircaihunc texrtum. eſt oꝛatio ↄſtans ex genere ⁊ ppꝛio eretrum. . vt aial riſibile. ¶ Locus a deſcrip⸗ ¶ Notãdũ eſt pꝛimo qꝙ hic ↄſequẽ⸗ tione eſt habitudo deſcriptionis ad ter auctoꝛ diffinit deſcriptionẽ: q diffiuitio Quid lo⸗ deſcriptũ.Et continet quattuoꝛ ar⸗ ſic tenankahtfiktre nondt⸗ ichiin⸗ Ine z1 jace 5 mamfeſtans quid eſt r 1 mficata ꝑ deſcri n Beor laittno⸗ er a Cicttr ol⸗ ptũ.cõpoſita ex terĩs qui pᷣdicãtur accidẽta⸗ 1.riptioe. u8 201 imtione 2 oꝛmat bie liter de deſcripto.vt aĩal greſſibile bipes:eſt mõ argumẽta ⁊ marime ſicut ibi:ni⸗ deſcriptio buiꝰ termini bõ. Alia diffinitõ de ſi ꝙ lbi ponitur diffinitio ⁊ diffimtũ ſcriptiouis que ponit᷑ in tertu eſt ſatis clara bic vo deſcriptio ⁊ deſcriptũ ¶ In Locus differentia maxĩe a deſcriptõne eſt znbanerttyt ahiner dtgzig nn Dnens mie Aihtir e nmoieekire nrleſens pedſec incrprcrarte , verrhtorte nmeilrg eas ean d 6 PecE A ꝑ maximã erx illi 3. ¶Se nois lapis Alia eſt queuertit cum ſocus marĩaa deſeriptione eſt regula ſiue p Dupler ĩ INterpꝛetato ſuo vt amatoꝛ ſapiẽtie pontio cõfirmatiua ↄñe dialectice: cõpoſita Kenbaeia⸗ eſt interpꝛetatio huius noĩis philo⸗ · ex illis duobꝰ teris.ſ.deſcriptio ⁊ deſcriptuʒ tio ſophus ⁊ boc mõ ſumit᷑ bic diffini Re d et Neregta weere ill 8 ttzr ptati ferente:⁊ alius.ſ. rio illato tur ſic. ieptario eſt er Bonu iſ Exẽplũ:vt qͥc qͥd pꝛe dicatur de deſcriptiõe:ꝛ L u8 nois minus noti per alin noiné de deſcripto dũmõ terĩ ſupponãt ꝑſonaliter magis notũ. vel per integrã gatio dũmodo nõ variet᷑ appellatio. Et arguitur ne ¶ LZocus a nois interpꝛetatione quattuoꝛ modis ꝑ iſtũ locũ ſicut in loco a dif eſt babitudo interpꝛetationis ad in finitiõe. Et ſunt quattuoꝛ marime ſicut in lo terpꝛetatũ. Et ↄtinet tot argumẽta coa diffinitione: ponendo loco iſtius termi⸗ ⁊ tot maxĩas ſicut locꝰ ꝗ diffinitiõe eni diffinitio illũ terminum deſcriptio. SS umo ſubijciẽdo interpᷣtationẽ ¶ Notandũ eſt ſecũdo qꝙ locus dif Jutello. Onuidlo⸗ ꝗffirmatiue.vt amatoꝛ ſapiẽtie cur⸗ lerern H 4 daſeine eſt duo termini qꝝ orgmge rE 2n 9 is in vn ſcʒ deſcriptũ vᷣificat᷑ de termino inferẽ⸗ 0 ra ursthihan t age 3 baie teia ly deſcriptio de termino illato ↄñe otir⸗/ xie qᷓ de de interpᷣtanonex de interpᷣtato, mdẽ ꝑ maximã exillis terĩs cõpoſtã. Sed marune. de interp̃t atione⁊ de interpᷣtato. locnariaa deſcripto ẽ rła ſiue ppõ ↄfirma ſic a parte pᷣdicati vt ſoꝛtes eſt ama tiua ↄñe dialectice cõpoſita ex illis teris.ſcʒ toꝛ ſapientie.ergo eſt philoſophus. deſcriptũ ⁊ deſcriptio. qꝝ vnꝰ.ſ.ly deſcriptũ ¶ ‚QLocus a noĩs interpᷣtatiõe a vificat de termio inferẽte. ⁊ ly deſcriptio de xia.de quocũq; pᷣdicat᷑ interpᷣtatio: termiĩo illato. Ereplũ: vt cquid affirmat᷑ de 7 interpᷣta tũ ¶ Negatiue ſic ꝗ parte deſcripto etiã affireat de deſcriptiõe:terĩs: I Vr e f ſonalr ſupponẽtibꝰ:⁊ dũmõ nõvariet᷑ appel ſubiecti:vt amatoꝛ ſapiẽtie nõ cur⸗ ſonalr ſupponẽtib:ꝛ d Arier opp OeeVI SAO! 2½ oĩg tio. Et fit qttuoꝛ mõis argumẽta ꝑ iſii lo Tit. g pꝓhᷣus nõ currit ¶ Locꝰa noĩs cũ:ficut ꝑ locũ a diffinito:a ſiſr q̃ttuoꝛ maxiĩe interpᷣtatione. Maxiĩa qᷣcqͥd remo⸗ Itẽ duplex ẽ ĩterpᷣtatio.ſcʒ ĩterpᷣtatio ↄuer⸗ uet ab interpᷣtatione:⁊ ab interpꝛe⸗ tibilis cũ interpᷣtoto: de illa nõ eſt bic ad ꝓ tato. ¶ A pte pꝛedicati ſic. ſoꝛtes poſitũ. Alia ẽ ↄuertibił cũ ĩterp̃atoꝛ de illa non eſt amatoꝛ ſapientie: ergo non eſt bad ꝓpoſitũ. Of loci dr̃a maxĩe ab inter eſt phbiloſophu 8. ¶ Locꝰ a noĩs inapᷣtatiõe eſt duo termini.ſ.ĩterpᷣtatio ⁊ interpᷣ 11 Pin . GS,„ tatũ. quoꝝvn'. ſ. ly interp̃tatio eſt pificabilis terpꝛetatione. Maxima a quocũq; de termĩo inferẽte:⁊ interpᷣtatũ de terĩo illa emouetur interpꝛetatio ⁊ interpꝛe to ↄñe dialectice ↄfirmãde ꝑ maximaʒ ex il⸗ Intel. lo⸗ cia deſeri ptione tã maxie qᷓ dre maxi, Eu Z3a no⸗ C rpꝛeta⸗ C. one. Intel. lo. ab interß tatiõe tã maxie dra maxi. Rſ ineröurio ificz deten pitfeeniargunetacttuo⸗ cosdifinito ſi ttuo. duud ocitoid en dictl. Obeſtio. A nurias r gega ödlcat deinterötadeteris ſͤtt nouret apellrio ¶G nurinifuep is uriis gunim wbiafguttooffinit ccotran deſcrptione dde Cbinterötatione adinterotn lennin inſerens tenninns ſbiegavelöcicnrtſen ſan a Auiponuntura pane ſudien Giinp a (hitengm confinmmmtnr per tales dn Aliguo mogo Arrribuitur d ſunprerogenn noch dedet bobligue ſunpro E peri Aamenumfiue ſſacosle hunelluseſtafin bunneltseſt uis deſcniptiquor at de temiwinfe Vnus l minoilind e fen a lsterminis de dante Nin in oſti(Ge ni „ Rn ecticer cöpoſtz rinewrerfinietr i Udeieniti derioiln da wecham dedelerͤen düänd teiſionir ſolte waner pe lano Eranguitnr tispiſtüloci ſem inltoadi⸗ int quattuor marime ſontindo ne ponendo locoiſtinus ternni Giterminumdeſcriprio, jeſt ſcidoqlocns df deſenpoeſt duotenmm⸗ i Fificai determnino inſce⸗ iode termino illatofe gfn⸗ nierillisteris ipofti e⸗ cenproe t fue o nm gice cöpoftaetil ste is ſ⸗ l mioinſerete :,deſrirde Ctiplirt ehnaffnm de de delihtioeters i e rn nöraliet ay n zisgngneniſi 1niſinto,:ff ttne⸗ Ner ac = efeni⸗ hr Nortd lanoͤe un 4 cüit Sunot N , gen 1 loe dis nuriethine netie Bie enptin, ifunis 4 6 W 5 4 ., ℳ 7 = = 1 ſele⸗ mi iten terminiil 4 (winterhennn. cll el,. ,NNNh ſegNe. Intel. lo. agb inter⸗ pꝛetato. tam max. q dra ma xime Queſtio. Snlutio De loci deſcriptione teoeeere .. tione eſt rła ſiue ꝓpõ ↄfirmatiua ↄne diale⸗ ctice ↄfirmãde cõpoſita ex iſtꝭ teris.ſ.ly int᷑⸗ pᷣtatio: ly interpᷣtatũ q̃ꝝ vnꝰ.ſ.ly ĩterpᷣtatio Fificat᷑ de terĩo inferẽte:⁊ aliꝰ.ſ.ille terminꝰ interpᷣtatũ de terĩo illato ↄñe ↄfirmãde ꝑ il lã maximã ⁊c.Exẽplũ:vt qͥcqͥd vᷣificat᷑ de int pᷣtatiõe ⁊ de intertpꝛetato.dũõ teri ſuppo⸗ nãt ꝑſonalxr ⁊ dũmõ nõ variet᷑ appellatio.Et pñt q̃ttuoꝛ mõis fieri argumẽta: ⁊ quattuoꝛ maxi.ꝑ iſtũ locũ:ſicut ꝑ locũ a diffinitione ¶ Notãdũ eſt tertio ꝙ locus diffe⸗ rẽtia maxĩe ab interpᷣtato eſt duo terĩ.ſ.li in terpᷣtatũ:⁊ ly ĩterpᷣtatio.qꝝ vnꝰ.ſ.ly ĩterpᷣta tũ ẽ vᷣificabilis de terĩo inferẽte.⁊ aliꝰ.ſ.ly i⸗ terpᷣ̃tatio de teriĩo illato ↄñe dialecice cõfir⸗ mãde ꝑ regulã erx illis terĩs cõpoſitã. Sʒ lo cus maxiĩa ab interpᷣtato eſt regula ſiue ꝓpõ ↄfir matiua ↄñe dialectice:compoſita ex illis terĩs.ſ.interpᷣtatũ ⁊ interpᷣtatio.q vnꝰ.ſ.ly interpᷣtato vᷣificat᷑ de terĩo inferẽte.⁊ aliꝰ.ſ. interpᷣtatio vᷣificat᷑ de termĩo illato.Et tunc pñt fieri argumẽta qᷓttuoꝛ modis ſicut in lo⸗ coa diffinito.⁊ ſiłr q̃ttuoꝛ marĩe obſeruatis duabꝰ ↄditõibꝰ pꝛiꝰ dictꝭ.q ↄditões dñt addi ad maxiĩas.vt qͥcqͥd pᷣdicat᷑ de ĩterpᷣtato etiã de interpᷣtatõe:terĩs ſtãtibꝰ ꝑſonałr:⁊ dũmõ nõ variet᷑ appellatio.¶ Sʒ ſi qͥs qrat ꝑ quam marximã ſiue ꝑ q̊s marĩas dębẽt ↄfirmari ar gumẽta vbi arguit᷑ a diffinitiõe ad diffinitũ ⁊ ecõtra a deſcriptione ad deſcriptũ:a ecõtra lis terĩs cõpoſitã Sʒs locꝰmaxĩa ab interpᷣta Folio lxxvij. locum ab interpꝛetatione reducitur locꝰ ab — „- l5 = ⏑ KF . . exponente ioiau an r ſtam. Et ad locum ab interpꝛetato reducitur locꝰ?ab expoſita ad exponentem totalem. Eñ locus differẽtia mariĩe ab exponẽte totali ad erpoſitã: ẽ duo termini.ſ.exponẽs totalis ⁊ expoſita quoꝛuʒ De lo.ab eroonen te ad ex⸗ poſitam. vnꝰ.ſ.exponẽs totalis eſt verificabilis ð ter⸗ mino inferente: ly expoſita de termino illa to conſequentie dialectice confirmande per marimam ex illis terminis compoſitã.¶ Sʒ locus matima ab exponẽte totali eſt rła ſiue pꝛopoſitio confirmatiua conſequẽtie dialec⸗ tice:compoſita ex illis duobus terminis ſcilʒ exponẽs totalis ⁊ expoſito:quoꝛum vnꝰſcilʒ lv erponẽs totalis verificat᷑ de termino infe rẽte:⁊ alius ſcilicet oppoſita de termino illa to.Exempluʒ:vt ſi exponens totalis ſit vera ⁊ poſita eſt vera AInde in cõfequẽtijs que fi⸗ unt per illum locũ debemꝰ arguereireſpectu terminoꝝ iſtoꝝ:verum:falſum:poſſibile:im⸗ poſſibile: neceſſariium ⁊ contengens:⁊ tamẽ ſi illi termini capiãtur materialiter:tũc terĩꝰ inferens.ſ.ly erponẽs totalis debet capi ſᷣm ſuppõem materialem:⁊ filr terminus illatus Sed ſi gales termmi ſupponãt perſonaliter tunc ter hinus illatus ⁊ terminus inferens ⁊ illatus debent capi ſᷣm ſuppõem perſonalẽ Erxẽplũ pꝛimi:vt iſta oꝛatio hbomo currit ⁊ ni⸗ bil aliud ab bomine currit eſt vera:ergo iſta tm̃ homo currit:eſt vera ⁊ eodẽ mõ arguemꝰ reſpectu alioꝝ termĩoꝝ pꝛius enumeratoꝛuzʒ Exteplũ ſcði:vt bõ currit:⁊ nibil alud ab boĩe ab interpᷣtatione ad interpᷣtatũ.⁊ ecõtra: qñ currit vere.ergo tantum homo currit vere ſi terminꝰ inferens ⁊ terminus illatus nõ ſunt ſubiecta vel pᷣdicata:ſed ſunt termini obliqͥ qui ponuntura parte ſubiecti:vel a parte pᷣ⸗ dicati..¶ Rñdetur ꝙ talia argumenta tenẽt ⁊ confirmantur per tales marimas. Quicqͥd aliquo modo attribuitur diffinitioni obliqᷓ ſumpte:eodem modo debet attribui diffini⸗ to oblique ſumpto.Et per illam maximã iſtð argumentum:ſiue iſta conſequentia tenet. Bꝛunellus eſt aſinꝰ aĩalis rationalis. ergo bꝛunellus eſt aſinꝰ bominis.Similiter.quic quid attribuitur ſiue ↄuenit diffinito obliq ſumpto eodẽ mõ attribuitur diffinitõni obli que ſumpte per illaʒ maximã ↄfirmatur illa ↄſequẽtia. Soꝛtes verberat vominem ern ſoꝛtes verberat aĩal rationale.Et ſilr poſiũt ſfieri marime a deſciptione ⁊a deſcripto. ab interpꝛetatione.⁊ ab interpꝛetato. ¶ Ntandum eſt quarto:q; ad iſtum ue veraciter.O Itẽ locus dꝛia maxime ab er⸗ poſita eſt duo termini quoꝝ termĩoꝝ.ſ.expo ſiei ⁊ exponens:vnꝰ.ſ.ly expoſita verificatur de terĩo inferẽte ⁊ alius.ſ.exponens totalis ð termino illato conſequentie dialectice con firmandeper maximam ex illis terminis cõ poſitam. ¶ Sed locus maxima ab expoſita ẽ regula ſiue pꝛopoſitio confirmatiua:vt ſi ex⸗ poſita eſt vera exponens eſt vera.Et pᷣm iſtũ modum eodẽmodo arguemus ꝑ locũ ab ex⸗ ponente a totali. ð ¶ CLontra dicta pꝛimo ſic aguitur. Non ſequitur.animal riſibile fuit adaʒ.ergo bomo eſt adã.et tamen ibi arguitur a deſcri phione ad deſcriptum.ergo ſecundum talem locum non valet conſequentia vel argu nen ſubijciendo.¶ Secundo ſic arguitur non ſe⸗ quitur. bomo curꝛit: ergo oẽ riñbile cur:it.et tamen iibi arguitur a deſcripto ad ðᷣſeriptio⸗ Ad rões in oppm̃. te ⁊ conſequente modo ſic non eſt hic ĩ dictæ Quid lo. aↄco. ſb. Subgi⸗ uiſio Tractatus Quintus nem. ergo talis locus non valet.¶Tertio ſi ar guitur: non ſequitur omnis amato: qniz: —„væ a*E:⸗ tie en bomo:ergo pbiloſopbus eſt omnis ho mo cum antecedens ſit verum ⁊ conſequens falſum:⁊ tamẽ ibi arguitur ab interpᷣtatione ad interpꝛetatum:ergo talis locus non valet ¶ Ad pꝛimum dicit᷑ negando mino rem:qꝛ in loco a deſcriptõe termini dñt mãe re eque ample ⁊ eque reſtricte in antecedẽte ⁊aconſequente.O Ad ſcᷣm ðꝛ negãdo minoꝛẽ quia in locoa deſcriptione ⁊a deſcripto ter⸗ min inferens ⁊ termiuus illatus dʒz eodẽ mõ ſupponere:⁊ ſ̃m eandem ſpeciem ſuppoſitio nis modo ſic non eſt in conſequẽtia dicta:qͥa termnus inferẽs ſupponit determinate ⁊ ter minus illatus ſupponit confuſe ⁊ diſtributĩe ¶ Adtertiũ dicit᷑ negãdo minoꝛẽ q; inona q̃ arguitur per locum ab interpꝛetatione teri debent ſupponere eodem modo in antecedẽ conſeqnẽtia: quia ille terminus bõ ſuppõit ð terminate in añcedete ⁊in ↄñte diſtributiue Et iõ in oĩbus ↄñtijs qͥ fiunt per locũ a ſuha il la ſunt obſernada ꝙ terꝰinferẽs teriillatꝰ dñt eodẽ ſuppõere:⁊ ᷣm eãdeʒ ſpſuppõis etiã dñt ſuppõere ꝑſonalit᷑ ⁊ nõ dʒ variari ap pelatio.⁊ cuʒ boc cetera debent eſſe ſilia:b ẽ debẽt mãere ſiles copłe ⁊ alij termini a terĩo inferente ⁊ a termio illato: debẽt eodem mo do ſupponere in cõſequente ⁊ in añte.ſcða ta mẽ conditio non obſeruatur ĩ conſequentijs que tenent per locũ ab exponente totali ad cxpoſitam ⁊ econtra. ¶ Locus a cõcomitãtibus ſuba que conſequuntur terminos in que⸗ ſtione poſitos. ¶ Et diuiditur:quia aliuſeſt locꝰ a toto.alius ẽ locꝰa ꝑte alius a cauſa.alius ab effectu.alius a generatione.alius a coꝛruptione. aliab vſibus.alius a cõiter acciden tibus.¶ Locus a toto diuiditur ſic ipſum totum:eſt cum quoddaʒ totũ vniuerſale.alium totũ integrale.ali⸗ ud totuʒ in qᷓtitate aliud totum ĩ mõ galiud to.in loco.aliud totũ in tpᷣe.Et ſᷣm boc młtiplex eſt locus a toto:qa alius eſt locus a toto vniuerſali.ali⸗ us a toto integrali:⁊ ſic de alijs.Et ſimiliter diuidit᷑ locꝰ a ꝑte. ¶ Lotũ vniueriaie vi hic ſumitnr eſt quodli bet ſuperius ſubſtantiale cõparati ad ſuũ inferius.in linea pꝛedicamẽ⸗ tali.vt animal ad hoĩem.⁊ bomo ad ſoꝛtem. ¶ Pars ſubiectiua dicitur quodlibet inferius ſub toto vniuer⸗ ſali ſunptum. ¶ Zocus a toto vmi⸗ uerſali ſiue a genere:eſt babitudo ip ſius totius vłis ad ſuã partẽ ſubie⸗ ctiuã:ſiue ad ſuã ſpeciẽ.Et eſt ſemꝑ deſtructiuus pꝛedicãdo totum vt la Quid lo. 8 toto vli pis nõ eſt animal.ergo lapis nõ eſt bomo. Maxima.a quocũq; remoue tur genus ſiue totum vłe:ab eodẽ re mouet᷑ ſpẽs ſiue pars ſubiectiua. ¶ Circa bunc textum. ¶ Motãdũ eſt pꝛimo:ꝙ bic ↄſequen ter auctoꝛ diffinit locũa cõcomitàtibꝰ ſubaʒ que diffinitio debetſic intelligi Locus diffe rentia marime a cõcomitãtibꝰ ſubſtãtiã eſt duo termini verificabiles de termino inferẽ te ⁊ termino illato verificabilibꝰ de ſe inui⸗ cem cũ boc addito eſſe in:vt iſti duo termini genus ⁊ ſpecies ⁊ ſimiliter cauſa ⁊ effectus. ¶ Similiter loc?ꝰmaxima a cõcomitãtibꝰ ſub ſtantia eſt regula ſiue ppoſitio cõfirmatiua ↄñe dialectice cõpoſita ex illis terĩs verificꝗ bilibus de terĩo inferẽte ⁊ terĩo illato quive rificãtur de ſe inuicẽ cũ h̊ addito eſſe in.Exẽ plũ:vt de quocũq; veriſicat᷑ ſpẽs:⁊ ſuũ genꝰ. E¶Cõſequẽter aũt auctoꝛ diuidit locũ a cõco⸗ Diuiſi quando ſumitur argumentum ab hᷣiſ mitatibus ſubam dicẽs locoꝝ differentiaruz no. . maxime acõcomitãtibꝰ ſubſtãtiã:quidaʒ eſt locus differẽtia maximea toto qͥdã eſt locus dꝛĩa maxie a parte ⁊ ſic de alijs.Et bui diui⸗ ſionis quattuoꝛ vltima mẽbꝛa nõ ↄtinent᷑ p⸗ pꝛie ſub loco a comitãtibꝰ ſubſtãtiã. Sili locus maxia a cõcomitãtibꝰ ſubſtãtiã diuidi tur ꝑ locũ maximã a toto.⁊ ꝑ locũ maximam a parte.⁊ ꝑ locũ maximã a cauſa.¶ Cõſequẽ⸗ ter ibi. Locꝰ a toto ⁊c.ponit ſubdiuiſionẽ cu⸗ ius ſenſus eſt.de numero locoꝝ differentia rũ maxime a totoaliꝰ eſt locus dꝛia marxime a toto vli:alius a toto integrali aſic de alijs Et ſilr locꝰ maxia a toto diuidit᷑ ꝑ locũ marxi mã a toto vli: ⁊ ꝑ¶ ocũ maximã a toto intepli ⁊ ſic de alijs. Similiter locꝰ dr̃a matie a pte diuiditur per locũ dꝛiaʒ maxime a par.e. ſub Intel dit finitiõis loci acon coſubam Intel. di uifionis loci a con co.ſubam intel. ſub diuiſiois Aaalüterin finplic.n hothoc noto it o imellgit difſofic Torü⸗ liseſentialter de ſna gte Iurdy (Notandieſt termne ſo ſblej pſetiz go ſubiectiua apit ſla terio ſerioꝛ perſe velgar lerninuſimplice afie ly bo Portes ſobiectiue reſpecn 1ſcaptelubiectina nö iun 0sCDlionodocin inferioꝛ et yböreipenn pdifintto Erdederdifin huneiſtbiectingfeintelie zalb uektemimnte ſe inen ek NisCNeniſ diffinit bnl veſſſlir fe mmelligff ſo⸗ find ooffietdotennini , lenim noynig to ue totunn dle gd eod Oun pkeabeode fuepars ſubiectiu⸗ 1 neL. lungnfen enitnlglamt i BB eà (Nonkind ſbſtitüet en venticblesdetemitoigfete 1 illno venkichlid deſe inti datoeſſeinmiſtidootemin nes fimilitercauſa effeen, loc marimaa cöcomititiy ſd ula fiue gpofitio cfinnmtiu kcöpoſterilisteris e fel e loinferete terio ilatotiſe e inmce ci haugtoeſeit i n ciq verifiant ſes tſi gen ier aüt aucto: diuidit loci sched bam dies locopdiferentun, comtitby ſidfini ni b ttu narinen n htil han ane ie ile ihli n, ir grimmiud iend /7 i 7 tinb llitii G. . Guti De Loco cõcomi.ſubſtantiam Folio lxxxij iectiua.⁊ ꝑ locũ df̃iaʒ marxie a ꝑte ĩtegrali:- ¶ Notanduʒ eſt quarto ꝙ arguẽdo Wegla ↄ ſic de alijs.⁊ ſiᷣ locꝰ marĩa a ꝑte diuidit᷑ ꝑlo a toto vli ac.loco iſtius textꝰ dʒ põi illa regu ſeqntiaꝝ, cum maximã a ꝑte ſubiectiua: ꝑ locũ maxi⸗ la ↄnaꝝ.ODis ↄna cuiꝰ ans eſt ꝓpõ catbego mã a ꝑte integrali: ⁊ ꝑ locũ maximã a ꝑtibꝰ rica negatiua non exponibilis in qua põitur in quantitate:⁊ ſic de alͦss terminus ſuperioꝛ diſtributꝰ.et ↄñs eſt. ppõ ¶ Motãdũ eſt ſcðo:q in ꝓpoſito to catbegoꝛica negatiua in qua ponitur terimi⸗ Acceptõ tũ ⁊ ꝑs nõ ſumũtur pꝛĩe intẽtionałr:ſed ſcðe nus inferioꝛ eius eſt bona ↄna. ¶ Dicit᷑ no⸗ nes totiꝰ intẽtionalr. ⁊ ſic ly totũ ſigt terĩos qͥ ſunt to tanter catbegoꝛica:quia ſiañs eſſet ꝓpoſitio in ꝑtes. ta logicalia: vel qͥ ſant res qͥ ſunt realit᷑ tota bypotbetica non opoꝛteret ↄnam valere:vt ad alias res.Exẽplũ de iſto terĩo qͥ eſt totum non ſeqtur:mullum aĩal currit.nullus bomo logicale.vt ly aĩal reſpectu lo bõ. Exẽplũ de currit. ſi nullus aſinꝰ currit nullꝰ bõ currit terio qͥᷣ ſigt rẽ qᷣ eſt realr totũ vt iſte teriꝰ do tñ ibi arguitur negatine a ſuꝑioꝛi diſtribu⸗ mus.Et ſilr iſte terĩnꝰ ꝑs qñ capit᷑ ſcðᷣe intẽ to ad inferiꝰ:¶ Dr notat᷑ nõ exponibilis:qꝛ ſi tionalit᷑ ſigt terĩos qͥ ſunt ꝑtes logicales:vł añs eẽt ꝓpõ exponibilis nõ opoꝛteret ↄnaʒ q ſignificat res qͥ ſunt realr ꝑtes alteriꝰ rei. valere vt non ſequitur ſoꝛtes non inquantũ Exẽplũ pᷣmuvt iſte terĩnꝰ hõ reſpectu iſtius aĩal eſt riſibilis.ergo aĩal non inqtũ hõ ẽ riſi Acce. öly terĩ aĩal.Etẽpluʒ ſcðᷣi: vt iſte teri pies. Eñ bilis. ergo aĩal nõ inqtum eſt bomo riſibile. ple pᷣ ↄplerũ totuũ vłe capit᷑ dupłr Inoꝰ ꝓterio ¶Dicitur etiamdiſtributus:q; ſi termin ſu⸗ totij c: ſupioꝛip ſe vł ꝑ accñs ad ali terim fimplicẽ perioꝛ non eſſet diſtributus nõ valeret oↄna ⁊ hboc mõ nõ capit᷑ ꝓ diffinito qñ pe. b.diffi vt nõ ſeqͥ᷑ aĩal nõ currit:ᷓ bõ ñ currit.Et ẽt nit totũ vłe h̊ mõ ly aĩal ẽ totũ vłe reſpectu oʒ obſeruare alias pꝓpᷣetates logicales termi Queſtio lyriſibile ⁊ reſpectu ly hõ.⁊ ſic a toto vli boc noꝝvt dictũ eſt in ſolutiõe tertij argumẽti p mõ accepto ñ ſumit᷑ locꝰ dialecticꝰqͥ denoĩat᷑ cededẽtꝭ lectõis.O Et ſi querat aliqͥs vtꝝ vg⸗ Solutio a toto vłi.¶ Alioꝰ capit᷑ ꝓ terĩo ſupioꝛi ꝑ ſe leat argumentũ a toto vłi ad ꝑtẽ ſubiuã affir adaliũ terim ſimplicẽ.vt ly aĩal reſpectuly matiue Qicitur ad hoc ꝙ ſic.⁊ponitur talis Regkła 3 bõ.⁊ boc modo capit᷑ pꝛo diffinito in textu ⁊ rla ↄna Mis ↄna cuius añs ẽ ꝓpõ cathego⸗ ſeqntiaꝝ intelligit᷑ diffõ ſic. Totũ vle eſt teriꝰ p̃ᷣdicabi rica affirmatiua nõ exponibis:in qua põitur lis eſſentialiter de ſua ꝑte inferioꝛi. tertgurte ſt nmio⸗ diſericenln⸗⸗ cum hoc poni . = tur ſufficiẽter ↄſtãtia oĩz ĩferioꝝ⁊ ↄñs ẽ ꝓpõ Acce.ðly ¶ Notandũ eſt tertio:q ſiłr hoc cõ at ie i D eoON e catbegoꝛica.affir̃atĩa ĩ q põit᷑ teriꝰ ĩferioꝛ.ẽ ꝑs ſubie/ plexuz ꝑs ſubiectiua capit᷑ dupłr. Unoꝰ pzo bög Ja. Dicii Weane Datne a ſufficiẽ⸗ ctiug. terio iſerioꝛi per ſe vel ꝑ accidens ad alium ter ac.qꝛ ſ nõ poneret᷑ ↄſtãtia interioꝛ ſuffi⸗ terminũ ſimplicẽ ⁊ ſic ly bõ ⁊ly riſibileſ unt ciẽt tũc nõ valleret argumentũ vt nõ ſeaf: oẽ cus Alto modo capitur pꝛo termĩo per ſe Faia eni rfeaneeltd ne re⸗ „QAl 9 ermio per ſe curit ⁊ ſoꝛtes ⁊ plato ẽ.& ſoꝛtes currit intearlede Por elpech ly aĩal Eli eopif ⁊ plato currit. In iſto 85 arweel o obſer⸗ P diinito. Et debet diffinitio pe. h.q̃ datur uari conditiones pꝛius dicte parte ſubiectiua fic intelligi. Pars ſudiecti. ¶ Koga diela pꝛimo ſic arguitur. Intel.lo ug eſt termin? per ſe inferioꝛ reſpectu totiꝰ Si nullu aial currit: nullꝰ hõ currit.&ſi nul⸗ 1o. vlis. ¶ Item iſta diffinitiglocus a toto vni⸗ us afin⸗ currit: nullus bõ currit:c tñ ibi ar̃a atoto vyli uerſali ꝛc. fic intelligit᷑. tus dr̃a marime a toto vit diſtributonegatine, ergomle ge iin tamax.qꝙᷓ toto vli eſt duo termini.ſ. ly totũ vle ⁊ ly ꝑs textu ꝙ ſemp lkiteeru⸗ Sodoſi a⸗ . dra max. ſubiectiua. quoꝝ vnus.ſ.totũ vłe verificatur ſeqͥt ſoꝛtes nõ incipit eſſe coloꝛatꝰ.cẽ ſoꝛ non de termino inferente.⁊ alius ſcx ly ꝑs ſubie⸗ e l e olofge ſoꝛ. nonn ctiua de termino illato ↄñe dialectice: cõfir⸗ HH led⸗ hi HH H mãde ꝑ maximã ex illis terminis cõpoſitaʒ. S estne e e e n gelad D ¶ Sʒ loc maria a roto vli ẽregula ſiue ppõ naris c. tñ aĩ a ſupiosiad inferiꝰ affifarte e ↄfirmatiua Gitie dialectice:cõpoſita ex igis ſine diſtributiõe: g 3 tertum. terĩs totũ vłe ⁊ ly ꝑs ſubiectiua:quoꝝ vnꝰ.ſ. 6 i nitiff 2Jr ee ly totũ 2 verificabilis de terio inferen . Ad pꝛimũ ⁊ ſcðʒ ðe y ſolutio ptʒ Ad rões „. ſubiectiua terio illato ↄnñe ẽx ictꝭ q; ipᷣmo argumeto anac ppõ bypo Ad roões te.⁊ aliꝰ.ſ.lꝰ ꝑs ſubiectiua ð terĩo illato ↄñ in oppm̃j ialectice 9firmade pill maxim ⁊ ĩ oargu.aũsẽ ꝓpõ erpõbił Ad ttiũ ðꝛ ne⸗ voihe, dialectice ↄfirmãde ꝑ illã maximã vt a quo 4. qꝛ lz ill ò põit᷑ pterio fer⸗ cunq; remouetur genus:⁊ ſpẽs. gado mioꝛc:q; ʒ ill ͥ poit ꝓterĩo ĩferẽte Quid lo⸗ cusa ſpẽ Tractatus antecedente fit totum vle reſpectu termini ſuperioꝛ: vt ſoꝛtes vel bõ reſpectu ly aĩal: ſſ3 lati: tamen illud argumentuʒ non valet ꝑ il⸗ lam habitudineʒ: nec ↄñs ſequit᷑ ad añs gra tia talis habitudinis:ſʒ poteſt dici ꝙ ibiar̃ ꝑ Quintus ille terminus ðꝛ inferioꝛ in ſignificando qui materialiter vel ad placitũ ſolũ vnũ vel pau- cioꝛa ſignificat q; alius ſicut ly adã vel ly an locum a toto integrali: ad ſuã partẽ vł ꝑ locũ tixpᷣs reſpectu ly homo. ab effectu ad ſuã cãm:vł qð ibi argui t᷑ a toto 2 - vli ad partẽ ſubiectiuã gratia materie:q;ꝛ illõ ¶ Notãdũ eſt ſcðo: qꝙ arguẽdo a ꝑ⸗ totũ habet babitudinẽ talem ad illam parteʒ te ſubiectiua ad ſuũ totũ vłe obſeruanda eſt ⁊ non ad aliquam aliam partem ¶ Locus a ſpecie ſiue a ꝑte ſubiua eſt habitudo ipſius ad genꝰ ſiue ad ſuũ totum vle Et eſt ſemper conſtru ctiuus.Et hʒ duo argumẽta ⁊ duas maxĩas. Pꝛimo ſubijciendo ſpẽʒ affirmatiue:vt hõ currit:g anĩalcur⸗ rit. Maxĩa qᷣcqͥd pᷣdicat᷑ de ſpecie ſi ue ꝑte ſubiectiua:hoc enã pꝛedicat de genere: ſiue de toto vli. ¶ Se⸗ cũdo pᷣdicãdo ſpẽʒ affir̃atiue:vt ſoꝛ tes eſt bomo:ergo ſoꝛtes eſt amimal Maxiĩa ð quocũq; pꝛedicatur ſpeci es ſiue pars ſubiectiua de eodem pᷣ Intellec ty ſpeciei tã ma.iqᷓ differen⸗ tig marxi. quis ter mi iferi⸗ oꝛ in ſup ponẽdo ⁊ quis in ſignificã 40 dicatur genus ſiue totum vłe ¶Circa bunc textum S ¶ otanduʒ eſt pꝛimo ꝙ iſta diffõ ſic dʒ intelligi. Locꝰdr̃a maxĩe a parte ſubiua eſt duo termini.ſ.ly ꝑs ſubiectiua.⁊ ly totum vniuerſale quoꝝ vna ꝑs.ſ.ſubiectiua vificat᷑ de terĩo inferẽte ⁊ ly totũ vle ð terĩo illato ↄſſe dialectice ↄfirmãde ꝑ maximã ex iſtꝭ ter mis ↄpoſitã.¶ Sʒ locus maxima apte ſubi ẽ regla ſiue ꝓpõ cõfirmatiua ↄñe dialectice cõ poſita ex iſtis duobꝰ terĩs.ſ.ly pars ſubiecti⸗ ua ⁊ ly totum vle quoꝝ vnus.ſ.ꝑs ſubiectiua eſt verificabilis ð terio inferẽte ali⸗ 8 terĩo illato ↄñe confirmade ꝑ maximã illẽ Exem⸗ plũ vt qᷣcqͥd pᷣqdicat᷑ de ꝑte ſubiectiua ⁊ de to⸗ to vli ſiir ð qcũq; pᷣdicat᷑ ꝑs ſubiectiua ⁊ to⸗ tũ vle.Et tz iſte locꝰ affirmatiue ſubijciẽdo ⁊ pᷣdicãdo vt ſatꝭ ptz ꝑmarxĩas iã dictas Uñ in oↄña qua arguit᷑ a ꝑte ſubiua ad totum vlłe.de bemꝰ cape ꝑtẽ ſubiuã qͥ ẽ termiꝰ inferioꝛ ĩ ſi⸗ gnificãdo ⁊ in ſupponẽdo:⁊ nõ ſolũ q̃ eſt ĩfe⸗ rioꝛ in fignificãdo:ſicut iſte terminꝰadam dr terminꝰ inferioꝛ in ſigni ficãdo in oꝛdine ad — põ catbegoꝛic a affirmatiua non exponibilis in q ponitur termin infer ioꝛ ⁊ ↄns eſt ꝓpõ catbagoꝛica affirmatiua nõ exponibilis in q̃ ponit᷑ terinꝰ ſuꝑioꝛ ad ipᷣm non diſtributus talis regula ↄñ arũ.qᷓ; ois ↄña cuiꝰ añs eſt p nec cũ dictione collectiua acceptꝰ ceteris re manẽtibꝰ paribꝰ:tã vocalr qᷓ; mẽtaliter ẽ bo na ꝓña.¶ Dr̃ notãter cuiꝰ ans eſt ꝓpõ catbe goꝛica q; ſi eẽt ꝓpõ bypothetica nõ opoꝛte⸗ ret ↄñaʒ valere. vt nõ ſeqͥtur ſi ſoꝛtes currit bõ currit.ꝗ ſi aĩal currit:bõ currit.Añs eniʒ eſt veꝝ ⁊ ↄñs falſuʒ ⁊ iĩpoſſibile.qꝛ eſt vna cõ qditionalis q eſt mala ↄna.O Dr notãter affir⸗ matiua.qꝛ ſi eſſet negatiua non valeret ↄña: niſi poneret᷑ ↄſtantia inferioꝛis.vt nõ ſequi⸗ tur ſoꝛ.nõ eſt:ꝗ bõ nõ eſt: ſʒ opz ſic arguere: ſoꝛtes nõ eſt.⁊ ſoꝛtes non ẽ bo: ergo bõ non eſt.mõlañs eſt foꝛmaliter iĩpoſſibilſe ad qð ſe qtur qðᷣlzʒ.¶ Dfr̃ notãter nõ exponibilis: q; ſi añs ⁊ ↄñs eſſent ꝓpõnes exponibiles: non opoꝛteret ↄnñam valere.vt non ſequit᷑:ſoꝛtes incipit eſſe albꝰ:ergo ſoꝛtes incipit eẽ colo⸗ ratus: ſimiliter ſoꝛtes deſinit eẽ albus ergo ſoꝛtes deſinit eſſe coloꝛatus. ſilr ſoꝛtes fuit albus.ergo ſoꝛtes fuit coloꝛatus: ſilr ſoꝛtes inquantum homo eſt riſibilis.ergo ſoꝛtes in ter illud intelligitur de expombilibus in qᷣ⸗ bus terminus inferioꝛ et terminus ſuperioꝛ ponuntur poſt dictiones includentes nega⸗ tiones.Exemplũ vt ſunt iſte dictiones deſi⸗ nit incipit differt ⁊ ſic de alijs.vel in qbus in ferius ⁊ ſuperius dſtribuũtur vt pꝛopoſitio nes reduplicatiue iñ quibus ponuntur iſte dictiones ſecundum quod vel inquantum:et ſic de alijs. ¶ otãdũ ẽ tertio: ꝙ notanter di⸗ citur in regula nõ diſtributus: quia quando terminus ſuperioꝛ diſtribuitur tune non va⸗ let conſequentia:vt non ſequitur:omnis bõ i ũ terminũ hõ:non tñ in ſupponẽdo. Rñocurrit:ergo omne aĩal currit.niſi contingat ille terminus dicituy inferioꝛ in ſupponẽdo qui exiſtens ſubiectũ in ppõne affirmatiua ð hoc verbo eſt ſecundo adiacente ſupponit ꝓ vno vel pꝛo pluribus quam ſuus terminus ꝙ ſuperius ⁊ inferius cõuertantur:boc ẽ cõo⸗ uertihiliter pꝛo eque multis ſupponant: ſed tñ vnũ habet generalioꝛẽ modu cognoſcen- ldi ſcilicet ipſum ſuperius: qᷓ aliud ſcilicet quantum animal eſt riſibilis.Et pꝛincipali⸗ Megula Snarum. u ¶Noruijeſt uant Abapn ſnſfünolifent :ße odi, gre gtermintteneit r lno oqne feſricten eoe noͤ⸗ ciatoto rlireducit loc toti diſiunctiſe bzad te lusac ſpemnfcuthor toti. ſnus ſebz ſt mag coead Iliterad iliitenninüafin fütatoto difiunctodit eo täafinnatineihnegui frnuntistälun mom Nelog kernin difücti vbi one e pleri vloti ſteilutchn It. Vetponipbiponebut boer cina Ktag locia ſegere Diiicglagtori dffiicti, inn twridifüf errgmenn tiafin Neagteciſunenac tori cdloftnithiren, ſautso iborergobonon ſormalter hoſſbiſe a oͤſe potiter werponidlis: ſ nt ppones etponibiles: non m malere ot non ſeguik ſones tergoſortes incipit ei col⸗ ſortes definit ee albis eſt⸗ ſecoloutns. flf ſorteh fit tes fut colnatus flt ſone⸗ moeſtrifiblis ergoſontstn uleſ riſbilis. Etprineheſ⸗ citmr de erponbiltionh imlerioꝛ etteminns iheſin dictiones ineludennes heh/ gi ſt ſunt iſte dieriones deſß (ea i el in blnn ſent 1 ſcdesls. ſen e gpofti ns Menbrür . P e di ds volliltr iſ⸗ man de locoa touo diſ⸗ iuncto de locoa parte diſ iuncti. De loco a toto integrali ipᷣm inferiꝰ vt bñ ſeqͥ.oẽ ide eſt ens:& oẽ ali qͥd eſt ens.⁊ de talibꝰ mag videbit᷑ in logica ¶ Of etiã notãter in regula nec cũ dictõeſ col lectiua acceptꝰ:q; ſi terminꝰ ſuꝑioꝛ ſumeret᷑ Folio lxxix. ſoꝛtes exñs extra pariſius eſt vides parifius ergo ſoꝛtes exñs pariſiꝰ eſt ageus pariſius ⁊ tñ ibi arguitur ab inferioꝛi ad ſuperius:cũ vi dens ſit inferins ad agens.ergo talis conſe⸗ cũ dictiõe collectiua:nõ opoꝛteret ↄñam va⸗ quentia non valet. lere.qꝛ ſic ſeq̃ret᷑:poſito caſu ꝙ ſint centum hoĩes ſolũ ⁊ multa alia aĩalia oẽs hoĩes ſunt cẽtũ: oĩa aĩalia ſunt cẽtũ capiẽdo ly oẽs et oĩa collectiue:ſed hoc eſt falſuʒ:qꝛ añs ẽ veꝝ ⁊ ↄñs falſuʒ.¶ Df̃ notãter ceterꝭ ꝑibꝰ rema⸗ nẽtibꝰ vocaliter ⁊ mẽtaliter vł ſpãliter mẽta liter.̊ͥ eſt nibil dʒvariari.ſed illa q̃ͥ ponũt᷑ in añte tã vocaliter qᷓ; mẽtaliter:quoꝝ ↄceptus eſt terminꝰ inferẽs dñt poni in ↄñte vel eoꝝ ſimilia tã vocaliter qᷓ; mẽtaliter ⁊ ꝑꝑ iſtã con ditionẽ nõ ſeqͥt᷑ igniſ calefacit hoĩeʒ.qᷓ ignis facit boĩeʒ qꝛ illa qͥ ponũt᷑ in añte qꝝ vnꝰ eſt termin' inferẽs nõ ponũt᷑ mẽtaliter in ↄñte qꝛ in añte mẽetaliter ponit᷑ iſta ꝓpõ in.cũ ſen ſus añtis eſt ille ignis facit caliditatẽ ĩ boĩe: ⁊ tñ illa nõ põit᷑ in ↄñte mẽtaliter cũ añs nõ poſſit clariꝰ manifeſtari nec ſenſus expᷣmi qᷓ ipᷣm expᷣmit ¶ Motãdũ eſt quarto q; arguendo ſᷣm iſtũ modũ ſicut ⁊ malios debemꝰ obſer⸗ uare:ꝙ termini teneãt᷑ vniuoce:eqͥ ampleiet eque reſtricte:⁊ eodẽ mõ appellate Uñ ad lo cũa toto vłi reducit᷑ locꝰ a toto diſuncto: qꝛ totũ diſiunctũ ſe bʒ ad ꝑtẽ diſiuncti ſicut ge⸗ uus ad ſpẽm:ſicuthoc totũ diſiũctũ bõ vel a⸗ ſinus ſe bʒ vt magꝭ cõe ad illũ terminũ bõ ſi militer ad illũ terminũ afinꝰ.Et argumẽta q̃ fiũt a toto diſiuncto dñt eodẽ mõ fieria toto vli tã affirmatiue qᷓ; negatiue:ſʒ in maximis affirmatiuis talium argumẽtoꝝ dz poni iſte terminꝰ diſiũctũ:vbi ponebat᷑ pꝛiꝰ iſtud cõ⸗ plexũ totũ vłe.⁊ illud cõplexũ ꝑs diſiũcti de bet poni vbi ponebat᷑ boc cõplexũ ꝑs ſubie⸗ ctiua.Et ad locũ a ſpecie reducit᷑ locus a ꝑte diſiücti ad totũ dfſũctü qseodẽ mõ ſe bʒ ꝑs diſiuncti ad totũ diſiũctũ ſicut ſpẽs ad genꝰ. Et tenẽt argumẽta tã affirmatiue qᷓ; negati ue a ꝑte diſiuncti ad totũ diſiunctũ ſiue pdi⸗ cãdo ſiue ſubijciendo ſicut a ſpecie ad genus ¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur lõ ſequitur aſñnus differt ab homine ergo differt ab aĩali.⁊ tamen ibi arguitur ab infe⸗ rioꝛi ad ſuperius:ergo talis ↄna non valet. ¶Scðo ſic arguit᷑ nò ſequit᷑ ſoꝛtes incipit eẽ albus: ergo ſoꝛtes incipit eſſe coloꝛatus ⁊ tũ ibi arguitur ab iferioꝛi ad ſuperi:ergo talis oↄñ no valet.¶Tertio ſic arguitur:nõ ſẽquit ¶ Ad pꝛimum dicitur negando ↄſe quẽtiam:qꝛ in tali ↄña añs ⁊ ↄñs ſunt ꝓpões exponibil es:⁊ etiam ſuperius diſtribuit᷑ ĩ cõ ſequẽte.¶¶ Ad ſcdᷣm ðꝛ negãdo ↄñam:quia ẽt añs ⁊ ↄñs ſunt pꝓpões erponibiles. Ad ter tiũ dicitur negado ↄnam:qꝛ deficit vltima ꝑ Ad rati⸗ ones in . oppoſitũ ticula in regula poſita:qꝛ in añte ponitur mẽ taliter illa pꝛopoſitio verſus.cũ ſenſus añtis eſt iſte:ſoꝛtes exiſtẽs extra pariſius eſt vidẽs verſus pariſius.⁊ illa non ponitur in ↄſeq̃n⸗ te:nec mentalitęr nec vocaliter:⁊ ideo debe⸗ ret ſic concludi.loꝛtes exiſtens pariſius eſta gens verſus pariſius. ¶ Totum integrale eſt quod eſt cõ⸗ poſitum ex partibꝰ hñtibꝰ qtitatem ⁊ pars eius dicitur pars integrali ¶ Pars integis eſt q̃ cũ alijs ꝑti⸗ bus cſtituit totũ. ¶ Locꝰ a toto ĩ tegrali eſt hbabitudo totius integlis ad ſuã partẽ ⁊ eſt ſemꝑconſtructiuꝰ vt domus eſt:ergo paries eſt. Da⸗ xima.poſito toto integrali põitur et qubet eius pars. ¶ Locus a ꝑte in tegrali eſt habitudo ipſius ad ſuum totum ⁊ ẽ ſemꝑ deſtructiuus:vt pa⸗ ries nõ ẽ:ergo domꝰ nõ ẽ.maxia de ructa ꝑte itegliðſtruit᷑ ⁊ ſuũ totum ¶ Lotu in qᷓtitate eſt vle ſumptum vlr:vt qĩs hoõ nullus hõ. ¶ Pars in qᷓ;titate eſt quodlibʒ iferiꝰↄtẽtũ ſub illo toto vłi vłr ſumpto. ¶ Locus a toto in qᷓ;titate eſt habitudoipſiꝰ ad ſuã: partẽ:⁊l eſt ↄſtruciiuꝰ ⁊ deſtruc tiuus.¶ Qoõſtructiue ſic: vt oĩs hõ currit.ꝗ ſoꝛtes currit maxiĩa qᷣcqᷣd p dicatur de toto in quãtitate:⁊ etiam de qlibʒ eiꝰ ꝑte.Uel ſic.ſi vlis eſt ve Ia quelibet particłar eius erit vᷣa. ¶ Deſtructie ſic:nullus hõ currit:g ſoꝛtes non currit.maxima.quicquid remouet᷑ a toto in quatitate:⁊ a qua libet eius parte. el ſic ſi vlis ẽ tłla Quid to tum inte Fle et qᷣd pars eiuſ Quid lo⸗ cus 3 to⸗ to ĩtegli Quid lo⸗ cus a pte itegrali. Quid to tum in qᷓ; titate: et quid eiuſ pars. Quid lo⸗ cus a to⸗ to in quã titate. Quid lo⸗ cus a ꝑti bus in ᷓ; titate TCractatus Quintus qᷣlibet eius pticłar erit falſa.¶ Zo cus a partibus in quantitate ẽ hitu ptarũ ad ſuũ totũ:⁊ tenet ↄſtructie: ⁊ deſtructiue.Conſtruciie ſic:vt ſoꝛ tes curꝛit:plato currit ⁊ ſic ð alijs.g oĩs hõ curꝛit.maxima qᷣcqᷣd pᷣdicat de partibus in q;titate ſimul ſumpt⸗ ⁊ de ſuo toto. ¶ Deſtructie ſic Soꝛ tes non currit.plato nõ currit.⁊ ſic ð glijs:g nuilus homo currit. maxima Quidto. integral. quicquid remouetur a ꝑptibus iĩ quã⸗ titate ſimul ſuml ſumptis⁊ ab eiꝰ to to vli. Vel ſi quelibet ſingularis nõ eſt vera ſua vlis non erit vera CEirca bũc texłum. ¶ Notã dũ eſt pꝛĩo: in pꝛopoſito hoc comꝑ letũ totum integrale capit᷑ ſcðe in tentiõalr a debet ſic deſcribi. Totũ integra⸗ Quid ꝑs intelis Imellec tuſ loci a toto inte li ta ma⸗ xime. qᷓ; differen tia maxi. In telle. locia ꝑte integra⸗ li taz ma xie quaʒ differé⸗ tia maxi⸗ me le eſt terminus cõis ſiue ſinglarꝭ:qͥ ſigt reʒ q̃ eſt totũ integle vel młtitudieʒ qͥ ðꝛ totũ inte grale in oꝛdine ad ſuas partes.Exẽꝶ lũ pꝛimi vt domus vel ſoꝛ.Exẽplũ:ſcði:vt iłuerꝰ dena rius.Silr ly pars integralis ſumitur ſecũ⸗ de intentionalr ⁊ deſcribitur ſic. Pars inte⸗ gralis eſt terminus ſignificãs rẽ q ẽ ꝑs alicu ius rei:vel alicuius multitudinis.Exempluʒ pꝛimi:vt pes vł manus Exẽplũ ſcði:vt nume rus binarius reſpectu numeri denarij. Sed locus differentia maxime a toto integrali ẽ duo termĩ.ſ.ly totũ integrale ⁊ ly ꝑs integra lis.quoꝝ vnꝰ.ſ.totũ integrale vᷣificatur ð rer mino inferente:⁊ alius.i.ly ꝑs integralis de terĩo illato ↄñe ↄfiimãde ꝑ maximã erx illis tierĩs cõpoſitã.Et locꝰ maxima a toto ĩteg⸗ li eſt rla ſiue ꝓpõ confirmatiue ↄne dialecti ce:cõpoſita ex iſtis duobꝰ termis.ſ.ly totũ in tegrale ⁊ ꝑs integralis quoꝝ vnꝰ.ſ.totũ inte grale vificat᷑ de tetio inferẽte:⁊ alius.ſ.ꝑs ĩ⸗ tegralis de terio illato eiuſdẽ ↄñe. Erẽpluʒ dat auctoꝛ in textu qð ſic intelligit᷑:ñ h̊ vᷣbuʒ eſt ſcdðᷣm adiacens vᷣe pᷣdicatur de toto inte⸗ grali etiã pꝛedicatur de parte integrali. Itẽ locꝰ differentia marime a parte integrali eſt duo terĩ.i.ly pars ingralis.⁊ ly totũ inteſle quoꝝ vnꝰ.ſ.ly ꝑs integralis verificatur ð ter mino inferẽte.⁊ aliꝰ.i.ly totũ ĩtegrale de ter mio illato ↄñe dialectice ↄfirmade ꝑillã ma ximã ex illis termĩs cõpoſitã. Sʒ locꝰmaxia ſcʒ ly totũ in qtitate.verifica a parte integrali eſt regula ſiue ꝓpõ ↄfirma tiua ↄũe dialectice cõpoſita ex illis duobus do omniũ ptiluz in quatitate ſimł ſũ terminie. ly pars integ alis a lytoti inte⸗ grale:quoꝝ vnꝰ.ſcʒ ly pars integralis verifi catur de termino inferente.⁊alius.ſ.ly toti integrale de termino illato eiuſdem conſe⸗ quentie ↄfirmande per illam maximã. ¶ Motandũ eſt ſcðᷣo arguẽdo per locũ a toto integrali ponit᷑ talis regula ↄſe⸗ quẽtiaꝝ. A noĩè totiꝰ integralis pſonalr ſũ⸗ pto:ad nomẽ ꝑtis integlis ꝑſonalr ſumptuʒ ſine qua ꝑte totũ nõ pot eẽ arguẽdo affirma tiue reſpectu ly eſt ſcðo adiacẽntis eſt bona ↄna.Dr notaier ꝑſonalr ſumpto: qꝛ ſi termĩ ſupponãt materialiter ſine fimpli nõ va lerz Ona.vt nõ ſeqt domꝰẽ dictio diſſillaba. pa rias eſt dictio diſſillaba:nec ecõtra. Dr no⸗ tãter ſine qua ⁊c.qꝛ ſi eẽt terminꝰ illatꝰ figni ficãs ſolũ ꝑtẽ minꝰ pᷣncipalem.nõ opoꝛteret ↄſequẽtiã valere.vt nõ ſeqͥr ſoꝛtes eſt. ergo manꝰ er eſt.¶ Dr etiã affirmatiue. qꝛ ſi argu eret᷑ negatiue:nõ opoꝛteret ↄnam valere vt Megula oↄarum, nõ ſeqͥ᷑ domꝰ nõ eſt: g paries non eſt. ¶ Et dꝛ reſpectu lyẽ ſcðo adiacẽtꝭ.qꝛ reſpectu alioꝝ pᷣdicatoꝝ nõ valʒ ↄña niſi illa ſequat᷑ ad tale pᷣdicatũ ſicut ens ſiue exñs.qꝛ nõ ſeqͥ domꝰ valet centũ libꝛos: ⁊ paries.¶ Sʒ arguẽdo a parte ĩtegrali ad ſuũ totũ ponit᷑ talis regu la.A noĩe partis ſine qua totum nõ põt eſſe ꝑſonaliter ſumptũ:ad nomẽ totius ꝑſonalit ſumptiarguẽdo negatiue reſpectu bui vᷣbi eſt ſcðᷣi adiacẽtis eſt bona ↄña ⁊ nõ ecõtra vt paries nõ eſt:ergo domꝰ nõ eſt. Alie particu le ponunt᷑ eodẽ mõ ficut in regula pꝛecedẽti ¶ Sñ ad locũ a toto ĩtegrali reducit᷑ locus a Reguls oñarum. toto copulato ad parteʒ ei.qꝛ eodẽ mõ ſe bʒ de locos totũ copulatũ ad eiꝰ ꝑtẽ:ſicut totũ integrale toto co⸗ ad eius partẽ.⁊ iõ debemꝰ arguere eodẽ mõ pulato ⁊ reſpectu eoꝛũdẽ £ pᷣdicatoꝝ:vt ſoꝛtes ⁊ plat ſunt: ſoꝛtes ẽ. Marĩa poñto toto copulato de locoa põit᷑ eiꝰ ꝑs.¶ Et er loc? a ꝑte copulati ad to tũ copulatũ reducit᷑ ad locũ a ꝑte inteꝗ eodẽ mõ debemꝰ? arguẽ a ꝑte copulati ad to⸗ tum copulatũ ⁊ reſpectu eiuſdẽ pᷣdicatia non alioꝝ ſicut a ꝑte integrali ad ſuũ totum arte co⸗ Fli.et pals. „ ¶ Notãdũ eſt tertio: totum in qᷓʒ Intel lo⸗ titate eſt terminꝰ cõis ſũptꝰ ↄfuſe ⁊ diſtribu⸗ Cia toto ĩᷣ. tiue.vñ loc dr̃a maxĩe a toto ĩ qtitate ẽ duo terĩ ſcʒ totũ ĩ qᷓtitate ⁊ ꝑs in qtitate qꝝ vn⸗ 3 in etital de termio in ferẽte ⁊ ali?ꝰ ſcʒ ꝑs in qtitate de terio illato qtita. taʒ maxie qᷓ⸗ dfe maxi ne. Ponocnnt. tienem ppeln o. Inlly Nonmuͦeſtito ue ielgi⸗loc dfamni gt,ij enoleni yes in nud egninchttunt guon n n ſeng gitenali deterio ila⸗ Nrnäegnurimi erilli (Gloc' nariaa gtidyine ie gpofirnatiuu ne dit cxills teris ſpres inyrita 1totiin guanritare gor n ititte fkſunpre venificaem ferenterr alius de terio llato tmibuitptnb; in chtitare ſt a binitur totiinchtitate.E o, poſſun argveretiaffinma Elete ſeg ſuntobſernäce due coit meſt cetermaneit ii cOtitnenoͤſungruraterio in mingte Oed cdtioe it eſunntre terioin aftimſl Fllet leatrciduf i De Loco a toto in molo Folio lxxx lpgas, gger ſie Olpen „ „ H e. ðG 2 2 „ . 260£π.Z . eineglsnin dodte dñe pfirmade ꝑ matimã et illis terĩs ↄpoſi ſuã ꝑtẽ: nõ valet argumẽtũ ſ̃m iſtum locuʒ ied,eitteitline, t13. Dz loc maxĩiaa toto in qtitate eſt rta ¶ Secundo ſic arguitur non ſequitur omnex eer nere e gruls verif, ſiue ꝓpõ ↄfirmatiua ↄñe dialectice:cõpoſita boiem eſſe currentez eſt ſcitũ a te: ergo ſoꝛtẽ eennin llatg endelih tot ex iſtis duobꝰ teris.i.totũ in qᷓtitate ⁊ pars eſſe currẽtẽ eſt ſcitũ a te.⁊ tñ ibi argunur per ndeer eiuſcen donſe in ̃titate:quoꝝvnꝰ.ſ.totũ in qtitate verifi locũa toto in qtitate:ergo talis locꝰ non vʒ “ mmanini, cat᷑ de rerio ĩferẽteac.¶ Et ſʒz iſtũ locũ poſſu ¶ Certio nearauien non⸗ ſequitur ſoꝛtem eſ 14 eſt caras marguere ſubijciẽdo ſiue affirmatiue ſine ſe in iſta domo eſt poſſibile ⁊ platonem cẽ in wegnulipon ngnicoper negatiue: ſcut in locoa toto vłi. et ſir pᷣdi⸗ iſta domo eſt poſſibile: et ſic de alijs: omnẽ wwie oti Kceln ſegtll de, ſen cãdo:ita oẽs ↄditiones q̃ rerunt᷑ ad boc bominem eẽ ĩ iſta domo eſt poſſibile: ⁊ tñ ar⸗ Erisinteg Dalis dufff i ꝙ arguatur affirmatiue ſiue ſubijciẽdo ſiue guitur a partibus totius in qtitate: ergo ta⸗ tginidree f ſuu Haicado p locii a toto Ni eti reqrit᷑ ad boc ſis locus non valet. ” carguat᷑ locuʒz a toto in qᷓ;titate. Nec dñt mi dici uti „ uhyetſn ed aff war guat᷑ ꝑ locuz a toto in qptitate. Nec dñt ¶ Ad pꝛimũ dicitur ꝙꝙ ſolutio patꝭ ne ditentt ef 4 dici Ppe loci diſticti. Iñ tales oñe nõ valet Teae ⁊c. ¶Ad ac tan de Ba . Nerg, lumgo: gften ſor incipit eẽ oĩs hõ: ⁊ ſof.eſt. ſof incipit eẽ minoꝛem: quia antecedens eſt vna pꝛopoſtõ Ad rões rnde ſue fncf öͤnrle ſoꝛtes.cuʒ aſs ⁊ oñs ſint ꝓpõnes exponibi/ indefinita cum termini eius accipiantur ma in oppfñ̃ dan dicno diſillba ag, les.ſitᷣ nõ ſeqtur: ſor̃ nõ deſinit eẽ oĩs hõ: et terialiter qui ponuntur a parte ſubiecti. Ad ppne K nfflladene cör din⸗ ſoĩ ẽ.g ſor deſinit eẽ ſorſitt nõ ſeqᷣt ſoĩ inci⸗ tertium dicitur negando minorem:quia ille 4 cfiekttemnimiſafn pit ſcire oẽm ꝓpõnem: ⁊ bec ꝓpõ hõ currit ppõnes qᷓponumur in antecedente ſunt ĩde mnin Pnchalen nionenen eſt: ergo ſof incipit ſcire iſtam ꝓpoſitionem inite cum ſubiecta earum accipiant materia ee i öſeikſonegef, bomo currit: ppter cauſam iam dicti:etiam liter. ſimiliter conſequens eſt vna pꝛopoñitõ (diii enn. 0 ibi variatur appellatio. Arsrgun quens en vng pꝛoponco diaüafinunie eſn 1 ppellatio. indefinita mernö0hen Intel. lo⸗ J nnn ziin ialeee .*6ρ Notandũ eſt qrto: ꝙ iſte textus — ſc⸗ banes woneſt Ctdn eid, ſic ĩtelligit. Locꝰ dr̃ia maxie a ꝑtib in qtita ¶ Totũ in mo e vniuerſale ſumptũ eoaaait aneßeni in marie q te ẽ duo teri. . lyꝑtes in qtitate ſi ſumpte: ſine deterĩatione:vt bomo ¶ Pars a nniz niamni laſeguut d le dfe maxi totuũ in qtitate quoꝝ vns verificat᷑ de terio in mõ vle fuptũ cũ determiatiõe nerancntitdn me. äs diglerkie non diminuente:vt homo eſt aibus. Quidto. hos g: anſes (Gzargtit⸗ lfirmãade ꝑ maximã ex illis terĩs cõpoſtã. Ex eodẽ umi Itiz -—— grallad ſui toti ponik tlisfegt 4 ¶ Sʒ loc maxĩa a ꝑtibꝰ in qtitate eſt rla ſi⸗ HSõ lnitn anaſy in modo prtg ſne gutolmn hhreſt in ue ꝓpõ ↄfirmatiua ↄñe dialectice: cõpoſita Ptſ ſt di gnege Quidys ſarptind nons wtiss goalff? ex üllis teris.ſ.ꝑtes in qtitate ſimul ſumpte ¶ Totũ in loco e dictio Copꝛe en in modo nc40 negetine reſpect buß l Ttotũ in quantitate quoꝝ vnus. ſ. ly ꝑtes in dens oem locu aduen bialiten vt vbi Ninseſdo in hoͤetitnt qtitate ſił ſumpte verificatur de termino in q; nuſq;. ¶ Pars in loco eſt dictio Kergo dom noͤet Aieparnen ferente: aliꝛs de kerf⸗ illato: vt quicqͥd at⸗ cõpꝛebẽdes aliquẽ locũ aduerbialit Quid 10 coce no feut inregla ececet tribuit᷑ ꝑtibꝰ in qtitate ſił acceptis etiã at⸗ vt ibi bic. ¶ Locus a toto in loco ẽ in loco Eofneglaſel tribuitur toti in qᷓtitate.¶ Et ſᷣm iſtũ locum p S e Et enet eg nunvirgalſtc han⸗ M Cõditio⸗ poſſumꝰ lanere ir ainer Mrari baudo ipſi/ a ſuã Pte. Et tenet co⸗ Quidꝑz dadene, nes loci, ſed ſunt obſeruãde due cõditiones. quan paul ſtructiue ⁊ deſtructiue.Conſtructi⸗ in loco. üadc —— ma eſt. ꝙ cetera maneãt ſilia:⁊ cũ boc totum uł ſic. deus eſt vbiq;: ergo deus ẽ 5. nitden ene in ſtitate nõ ſumgtur aterio ſupponẽte deter Maximacuicunq; competit totuʒ quid lo. eericei nnchlin N minate. Scða cõgitio? ſi totũ in quatita in loco ⁊ quelibet eius pars. ¶ De ⸗ in . e cpnlotiadl P te ſumatur cu terio in antoſupponẽte deter ſtructiue ſic.Ceſar eſt nuſquã: ergo 0 (EMK na⸗ minate:tũc o r relatiuũ idẽtita⸗ . l Eir Is eite edakal Prirgeintttt N ties. Defectu b erar capur erene no eſt bic. Axunga quicquid emo Vem nitgr aliin un aput babet plato: et ſic de alijs. ergo caput uetur a toto: i loco ⁊ a qualibet eius n hean eiſce dlan babet omnis bomo cũ añs ſit verũ ⁊ ↄnñs fal Parte.· negnelas uilumm ſum. Ded debemꝰ arguere caput babet ſoꝛ⸗ dren nen npi⸗ tes.⁊ idem caput bʒ plato:⁊ ſic de alijs:ergo ¶ Circa bunc tettum. icttening n en aput habetommnis bomo. elſe amin cusſihe i niu dis ¶ Cõtra dicta pꝛimo ſic arguitur. ¶Notandqum eſt pꝛimo ꝙ; hic cõſe⸗ m moͤis CRi natieato urſel e no ſeqtur dom eſt: & feneſtra eſt. Et ſitt nõ quenter aucto: determinat de loco a toto in rie qᷓ iahnme thein ti ſeatur domus valet centũ libꝛas:ego ⁊ pari⸗ mõ.quid aut ſit totu in modoa pars ĩ modo de mas, . itne cſie gioſin es et tamen ibi arguitur q toto integrali ad Iotꝭ pʒ in textu, Et locus ditferentis maxime ſksng 2 Xractatus Quintus a toto in modo.eſt duo termĩ.ſ.totũ in modo ⁊ ꝑs in mõ:quoꝝ vnꝰ.ſ.totũ in modo verifi⸗ cat᷑ de terio ĩferente:⁊ aliꝰ ð termiĩo illato cõ ſequẽtie dialectice ↄfirmãde per maximã ilł terminis per compoſitam. ¶ Sed locus ma⸗ ximaa toto ĩ mõẽ rla ſiue ꝓpõ ↄfirmatĩa cõ ſequẽtie dialectice cõpoſita ex illis terminis duobẽ.ſ.totũ in mõ ⁊ ꝑs in mõ quoꝝ vnꝰ vifi catur de terio inferẽte:et alius ⁊c.¶ Item lo cus differẽtia maximea ꝑte in modo eſt duo Intelle. termi.ſ.ꝑs in modo a totũ in mõ:quoꝝ vnus locia ꝑx ⁊c.¶ Sʒ locus marxima a ꝑte in mõ eſt regła te in mõ ſiue ꝓpõ ↄfirmatiua ↄñe dialectice compoſi⸗ tã maxiĩe ta ex iſtis duobus terminis.ſ.pars in modo ꝛ ꝙᷓ diffe totũ in modo quoꝝ vnꝰ verificatur de termi retie ma no inferente:⁊ alius de terio illato ac. ¶ Eñ xime. ad hᷣ ꝓarguatur ꝑ iſtos locos bene:tres con Conditi⸗ ditiones requirũt᷑.¶ Pꝛĩa eſt vtraq; ꝑs ip ones ad ſi totiꝰ ĩ mõ poſſit ᷣe pᷣdican de parte ĩ mõ bõitates vlr accepta. Defectu cuius nõ ſequit᷑imago dictoꝛuʒ. nõ eſt ho:ergo imago nõ eſt hõvictꝰ Siłr nõ locoꝛum ſeqͥᷣtur adã nõ eſt bomo:g adã nõ eſt hõ moꝛ requiſite tuꝰ.¶ Scdða ↄditio ẽ q; nò arguat᷑ cũ ill vbis Pꝛima. incipit.⁊ deſinit. Defectu cuius non ſeqͥ ?.ſoꝛ Seciida tes deſinit eſſe bõ albꝰ:g ſoꝛtes ðᷣſinit eẽ hõ ¶ Tertia ↄditio ẽ ꝙ non arguatur cũ verbis ſignificãtibꝰ actũ intellectus vel vontatis ad actũ trãſeũtẽ in rẽ ad extra. Deſfectu cin⸗ non ſeqtur ego ñ cognoſco boĩezs: ñ cogno ſco boĩem albũ.ſiłr ñ ſeqͥ non vellẽ eẽ ĩ ſuto ego non vellẽ eẽ ĩ luto ꝓdecẽ francis nec eõ ſeqtur. Silr non ſeqᷣtur Ognis nõ facit aquã ergo ignis nõ facit aqua calida:ſitr nec ecõ⸗ tra. gnis facit aquã calidaʒ:ergo facit aquã cum ibi arguatur cum vᷣbo ſignificante actũ tranſeuntem in rem ad extra. . £ Regula ¶ Notandũ eſt ſcðo ꝙ ꝓ arguendo cõſeqᷓnti negatiue atoto in modo põit᷑ talis rlaonaꝝ agrum Oinnis ↄſequentia cuius añs eſt ꝓp catbe⸗ goꝛica negatina non exponibilis in qua po⸗ nitur totũ in modo diſtributũ ⁊ ↄñs eſt ꝓpõ cathegoꝛica negatiua nõ expõibilis qua põit̃ ꝑs in mõ vlr accepta eiuſdẽ totiꝰ dũmõ vtra qʒ pars partis in modo vificabilis eſt de ꝑte in modo mediãate boc verbo eſt:⁊ nõ arguat cũ verbis ſignificantibus actũ interioꝛẽ ani me:vtputa intellectus vel volũtatis.vel actũ trãſeũtẽ in rem ad extra cet̃is ſilibꝰ manẽeti⸗ bus tã vocalr qᷓ; mẽtalr eſt bona ↄña. Parti⸗ cule iſti regule eodẽ. modo exponũt᷑ ſicut ꝑꝰ ticle illius rłe qᷓ dat᷑ de parte ſubiectĩa.¶ Sʒ arguendo affirmatiue a toto in modo debe⸗ mꝰ eodẽ mõarguere ſiẽ a toto vli. Et põt ſic Tertia. regula dari. Oĩs ↄña cuiꝰ añs eſt pꝓpõ catbe goꝛica affifatiua nõ exponibilis: in q̃ ponit᷑ totũ in mõ diſtributũ:⁊ cũ boc ſufficiẽter po oß nitur ↄoſtatia ꝑtis in mõ.⁊ ↄñs eſt ꝓppõ cathe goꝛica affirmatiua nõ exponibilis: in qua po m nit᷑ ꝑs in mõ vłr capta:cui⸗ ꝑt vtraq; ꝑs ve⸗ Itlue, re pᷣdicat᷑ de ipſa vłr accepta mediãate h̊ ver⸗ bo eſt:dũmõ nõ arguat᷑ ci terminis ſignifi⸗ cãtibꝰ actũ aĩe interioꝛẽ.vtputa ĩtellect⸗ vel volũtatis.vel actũ traſeũtem in rẽ ad extra ceteris paribꝰ remanẽtibꝰ:ẽ bona ↄña. Sʒ ꝓpar guẽdo a pte in mõ affirmatiue ponit᷑ ta lis regula ↄnalis.Dĩs ↄña cuiꝰ añs eſt pꝓpõ catbegoꝛica ꝗffirmatiua nõ exponibilis:in ponitur ꝑs in mõ vlłr ſumpta. de qua pte in l mõ vtraq; pars eiusvere pꝛedicat᷑ mediante boc verbo eſt:⁊ ↄñs eſt ꝓpoſitio cat begoꝛi⸗ ca affirmatiua nõ exponibilis in qua ponit᷑ totũ in mõ nõ diſtributũ:dũmõ nõ arguatur cũ terĩs ſignificãtibꝰ actũ aĩe interioꝛem in⸗ tellectꝰ vel volũtatis.vel actũ tranſeũteʒ in rẽ ad extra. ceteris ſilibus remanẽtibus eſt Rla par bona ↄna.¶ Sʒ negatiue arguẽdo opz pone gu. nega⸗ re ↄſtanti ꝑtis in modo: a ꝙ totũ in mõnõ tiue. diſtribuatur: vt hõ albus nõ currit:⁊ hõ albꝰ eſt: ergo bomo non currit. ¶ MNotãdũ eſt tertio: auctoꝛ diui⸗ Intel. to dit totũ in loco ⁊ ꝑtẽ in loco: vt ſatis pʒ inte tirin loco xtu.¶ Loc dr̃ia maxĩe a toto in loco eſt duo tã maxie termini.ſ.totũ in loco ⁊ pars in loco: quoꝛuz q dr̃a ma vnꝰ.ſ.totũ in loco verificat᷑ de terĩo inferen xime. te ⁊c.¶ Sʒ locꝰ marxiĩa a toto in loco ẽ regula ꝓpõ ↄfirmatiua ↄñe dialectice compoſita ex iſtis duobꝰ terĩs ⁊c.Exẽplũ de maxla pꝛo cõ ſequentijs a toto in loco:vt quicqͥd negatiue attribuitur toti in loco ⁊ cuilibet ꝑti eius:vt cbimera nuſq; eſt:ergo nõ eſt bic.Sʒ maxia ꝓ ↄñtijs affirmat iuis eſt h. qͥcquid attribuit toti ĩ loco ẽt attribuit᷑ affir̃atiue cuilʒ eiꝰ ꝑti ¶ Sʒ argnẽdo affir̃atiue dẽmꝰ obpᷣuare tres Cõditõeſ ↄditões.¶ Pꝛĩa ẽ totũ in loco diſtribuat᷑. hui loci. defectu cuiꝰ nõ ſeqtur. Soꝛtes ẽ alicubi ẽ Pꝛima bic.añs em̃ põt eſſe veruʒ: ↄñte exñte faſſo. ¶ Scda ↄditio eſt: ꝙ ſufficiẽter ponat᷑ ↄſtan Secũda, tia ꝑtis in loco:qꝛ ſi non poneret᷑ cõſtantia: nõ opoꝛteret ↄñam valere:vt nõ ſeqͥtur Soꝛ tes eſtvbiq;:ergo ſoꝛtes eſt rome.cũ añs poſ ſit eſſe veꝝ oñte exñte falſo.qꝛ roma poſſet deſtrui. ¶ Tertia ↄditio eſt:ꝙ nõ arguat᷑ cuʒ iſtis vᷣbis incipit ⁊ deſinit: vel eoꝛũ ſimilibꝰ: qꝛ nõ ſequitur Soꝛtes incipit eẽ vbiq; ergo . ſoꝛtes incipit eſſe bic. Silłr nõ ſeqᷣtur: ſoꝛtes Tertia: deſinit eſſe vbiq;:ergo ſoꝛtes deſinit eẽ bic. 9 h hinlihit Fintatle n ſotie⸗ hinbkebonu⸗ gli ſtocnbes öetyonduis, N jtio gtis inke ſͤficlte hon athego:a4 poeme⸗ gn looele o ⸗ u aße vbi⸗:et . ſere⸗ in r liie nicele en iön ,ſtiloei ſubick ſalenh date Cirrarinaſedpon dild⸗plein⸗ fr ngtie elartridultur nes⸗ Uraffirmarine e „ 4 . rara Cona dictprio ſc n ſaturſotesnoe ho. ſonesnon 1 Oirto eirurſores netde hoimnelect. Oilt no ſeqtur ſo⸗ Fergondebointelligibibrkere boergondeboimtellig etboneltgibikfineimaginabiks qiuretbiopondeald crgonoe⸗ teorth ibiaf lociatotoin noe ſoonon moletl. Gcdofcaf non nisſnclt ogua ergo no facit an. fnonſeitun Iepigornon ſacit GonOfaclmiraldi lrnöſectu. udonöftoeld r oſeen itpamͤergonficl anni tun eſlet Ygnisfact agni alid uaetaf glocigtotoin norde noee honles loci no walet ( hon ſeqtun ortes ine Ne ortesinapiteſſedie us eliboeſan dhon fa ¶/ Quarto notãdũ ẽ ꝙ arguẽdo ne im inmö⸗ iuftin Kri de C ꝑ iſtũ locũ ponit᷑ talis rła ↄñalis.Oĩis ze unde poͤcarh, dr . fia cuiañs ẽ ꝓpõ cathegoꝛica negatiua nõ Mre N o ↄna cuians e, pp atheg gatinan Nuanmlen au ne oci, erponibilis: in totu ĩ loco diſtribuit:⁊ ↄñs ninz ka vracz ore, W ẽ ꝓpõ chategoꝛica negatina non exponibil. inn Aukci mlließ der in q ponit᷑ ꝑs in loco ceterꝭ ſiłlibꝰ reimanẽti⸗ aeinerin minis ſgni · Alaarg. pus tã mẽtalit ꝙᷓ vocaliter ẽ bõa ↄna. ¶ Sʒ Naai niſedtiteleen e Uegatiui, parguẽdo affirmatiue ẽ talis rla. Oĩs ↄna derenmnendeerintea⸗ ettr cui ans ẽ ꝓpoſitio cathegoꝛica affirmatiua daein nötfmaenlG, nõ exponibilis:in q totũ in loco diſtribuit᷑: Mls Dig n utine danie ſufficiẽter ponit᷑ oſtatia ꝑtis in loco: ons afimngi a afsef pi A ẽ ꝓpõ cathegoꝛica affirmatiua nõ exponibi sinng anctponbign nd lis:in q ponit ꝑs in loco ceteris filibꝰ rema⸗ rsee d degtu ein e otabile netib':e bona ona. ¶ In m iſtü locũ dem⸗ ſr Syer emecſlcak megiann ⸗ arguere ꝑ terios ð gñe vbi:⁊ ex quo iſti teri i eſt ppoft calbeg e nõ ſunt nati eẽ ſubiecta vel pᷣdicata Iʒ bñ po Mnnd erpondils inqu de nãtur a ꝑte ſubiecti vel pꝛedicati.iõ nõ ꝓpe 50 dihrdutirdämd inank af ꝑ iſtũ locũ ſubijciẽdo vel pᷣdicãdo:nec dʒ ncitid act die inmarnd, poni ille teriꝰ pᷣdicat᷑ vel ſubijcit᷑ in marima ins eimnienſinn ↄtirmatina:ſed poni dʒ illð ↄplerũ attribui — ubus fenanetſvusg eſ Nhy⸗ tur affirmatiue vel attribuitur negatiue. . Bnegme nglitogſz re gun Ausin nodo: rtotiinmond tie mnn böalbis öamnitthöͤſ omo non ant. ¶ Cõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑.Non ſeqtunſoꝛtes nõ ẽ hõ: g ſoꝛtes nonẽ bõ moꝛ tuꝰ. Silr nõ ſeqᷣtur ſoꝛtes nõ eſt hõ:ergo nõ ẽ hõ intellectꝰ. Silr nõ ſeqͥtur ſoꝛtes nõ eſt bõ:ergo nõẽ bõ intelligibilł:vłergo hõ non eſt bõ itelligibił ſiue imaginabił. Silr nõ ſe qtur ethiops nõ ẽ alb:ergo nõ ẽ albꝰ ſᷣm dẽ düͦeſttemog aucteedit nin locot grein locdeptſats ginte iiſhin dru mariea totoin locoeſtdio ti fg cti in loco :urs in loco: onßz öiin nloco venificat de terio inferen gne o' mariaa toto inlocoe regili nira anedialecte conpoftet lcris 4. Erepli demariapoc⸗ 1to in co:ſt nch neenin totiin loco ? cuilbet g ells ſ rao no eſt bic Ozmet⸗ uſch eſnergonde . „ irmaimsct4nidanni locus non valet.Scðdo ſic ar.non ſequitur Jgnis facit aquã:ergo nõ facit aquã calidã. niir non ſeqtur. Iſte pictoꝛ non facit muꝝ er go nõ facit muꝝ albu.ſilr nõ ſeqtur. Ille nõ rit bõ: nõ fit bõ alb.fiłr nõ ſeqͥtur. Iſte nõ facit pannu:ergo ñ facit pannũ tunicã. Nec eõ valet. Ignis facit aquã calidã:ergo facit aqua.⁊ tñ ar ꝑlocũa toto in mõ: vela ꝑte in mõ:ergo tales loci nõ valẽt.¶ Tertio ſic af. n armmibui ifinide nize ai non ſeqtur: ſoꝛtes incipit eſſe vbiq;. ergo in — din obfimreltes Liffi cipit efſe hic. Silr ſoꝛtes deñnit eẽ vbiq;.er cbefinnn wodiftibigt, liin go deſinit eſſe bic.⁊ tñ hic ar̃ gꝑer locũ a toto (biigtoun teͦaihbic Pun in modo:ergo talis locus non valet. ¶ Ad ni pöͤſeiin a etſte ſaſ. oĩa ðꝛ ꝙ ſolutio patet ex dictis. „ Neſſeen;.? . ſücke ierponii ſſen ilt Quid lo. oG nii aptei lo. ¶ Locus a ꝑte in loco ẽ bĩtudo ipſi locne lwonhene d eimo us ad ſuũ totũ.Et ẽ ꝑ deſtructiuus azmn mlt iiii, vt ceſar nõ ẽ hic: ergo nõ eſt vbiq;. arnete vmſt. Ouid to. Hxia cuicũq; no ↄpetit ꝑs in lo⸗ i airtin gtohufe⸗ ine. (o. nec eius totu. ¶ Lotũ in ipe eſt Lenn ni. laifei dictõ cõpꝛebendẽs oẽ tẽpus aduer pdersiſli id nn bialiter: vt ſꝑ nunqᷓ. ¶ Zocꝰa toto iGrn eeh – nmn De lo co a cauſa finali a generatione ipᷣm qð fit eſt bonũ. Deſtructiue ſic Folio xxxi in tꝑe ẽ hĩtudo ipᷣꝰ ad ſuã ꝑtẽ.Et tʒ Quid lo. cõſtructiue ⁊ deitructiue.¶ Pars ato.iĩ iꝑe aut in tꝑe ẽ dictio cõpꝛebẽdeus ali⸗ qð tpᷣs aquerbialr vt nũc:beri:cras Quid ꝑs Et tenet ðſtructiue tm. Exẽpla aũt ĩn tee. ſumãtur h ſicut in loco a toto in lo. ¶ Cã eſt ad cuiꝰ eè ſeqᷣtur alið ſʒm naturã.Et diuidit᷑ in caʒ materialẽ: foꝛmalẽ:⁊ eſſentialẽ: ⁊ finalẽ.¶ Cꝗ efficiens ẽ a qua pꝛĩo fit mot?:ad h ꝙ fiat aliqd vt domificatoꝛ ẽ pꝛimlmiůu monẽs ⁊ operãs:vt fiat domꝰ.⁊ fa⸗ Quid can ber vt fiat cultellꝰ.¶ Qocꝰa cã effi⸗ ſaefficiẽs ciete ẽ hitudo ipᷣꝰ cãe efficiẽtis ad ſuũ effectũ.Et e ↄſtructiuꝰ ⁊ deſtru ctiuꝰ.Cõſtructꝛue ſic:domificatoꝛ ẽ bon?:ergo domꝰẽ bona.Locꝰa cã ef fisiẽte.. axiĩa.ſi cã efficiẽs ẽ bõa: Diffö ⁊di uiſio cãe. Quid lo. domificatoꝛ nõ eſt vonꝰ:ergo dom⸗ ee nõ eſt bona,.locꝰ? a cã efficiete maxi⸗ ma. Cul cã efficiẽs nõ ẽ bona ipᷣm qad fit no Ir bonũ. Et ecouerſo tenʒ locꝰ ab effectu ad cãm efficientẽ. vt domus ẽ bona: ergo ſua cauſa effici tes.⁊ tñ ibi ar̃ ꝑ locũ a toto in modo ergo tał ens eſt bona ⁊c. OLCirca bunc textum. ¶ Notãduʒ ẽ pꝛĩo iſte textus dʒ nc intelligi.Locꝰ dr̃a maxie a ꝑte in loco eſt duo teri.i.ꝑs in loco:⁊ totũ in loco qꝝ vn.ſ. ꝑs in. loco vificat de terio inferẽte ⁊c.¶ Sʒ locꝰ maxiĩa a ꝑte in loco ẽ rla ſiue ppõ ↄfir⸗ matiua ↄne dialectice: ↄpoſita ex iſtꝭ duobꝰ teris.ſ.ꝑs in loco ⁊ totu in loco:quoꝝ vnꝰ.ſ. s in loco yicat᷑ de terĩo inferẽte ac. Et tʒ iſte loc affirmatiue: dumõ teri ſigtiue ⁊ ꝑſo nalr accipiatur: ⁊ nõ arguat᷑ cũ iſt vᷣbis inci pit ⁊ deſinit.⁊ dũ cetera maneãt ſilia tãvoca lit qᷓ; metalr. Et ꝓ illo mõ arguẽdi ẽ illa ma xĩa.cuicũq; attribuit᷑ affirmatiue ꝑs in loco eidẽ at tribuit᷑ totũ ĩ loco.¶¶ Sʒ negatiue ar guẽdo oʒ ponere ↄſtãtiã ꝑtis ĩ loco.⁊ opʒ ca uere ꝙ totu ĩ loco nõ diſtribuat᷑ in ↄñte ⁊ ꝙ cetera ſint ſilia.Et ꝓtali mõ arguẽdi ẽ talis maxiina.cuicũq; attribuit᷑ ꝑs in loco negati B ue:etiam ⁊ totum in loco. Intel. du ¶ Motandũ eſt ſecũdo:q; bic conſe pᷣlex difſi quẽter auctoꝛ deteriat ð loco a cã:gra cuius nitõiſ cẽe Intel. di⸗ uifionis cauſe. Tractatus Quintus. diffinit cam q̊ diffinitio dz ſic ĩtelligi. Cã eſt res ad cuiꝰ eẽ:ſiue ſue intẽtiõis eẽ ſeqͥtur ali ud.Et ð iſta expõe nõ ẽ hic ad ꝓpoſitũ.⁊ tũc iſte terĩꝰ cã poſitꝰ in diffinitõe capit᷑ pꝛie in tẽtionałr.¶ Sʒ dʒ ſic exponi logicalr.Cã eſt teriꝰ ſupponẽs ꝓ re q̃ ẽ cã:rõe cuiꝰ terĩ ꝓpõ in q̃ ponit᷑ ĩfert aliã ꝓpõeʒ in q̃ ponit᷑ teriꝰ ſupponẽs ꝓ re q̃ eſt effectꝰ.Et h̊ mõ capit᷑ cã ſcðe ĩtẽtionalr.⁊ ſic capit᷑ in ꝓpoſito.ſilłr ille teriꝰ effectꝰ dʒ h̊ capi ſcdðe ĩtẽtionałr:vt ſigt terĩos ꝓ effectibꝰ ſupponẽtes.¶ Diuiſio at cãe ſic dʒ itelligi.De nũero cãrũ.q̃daʒ eſt cã efficiẽs q̃dã finalis ac.Ex iſta diuiſiõe ptʒ q; tỹ q̃ttuoꝛ ſũt cãe:hoc ẽ q̃ttuoꝛ ſũt teri cões Intel. dit finitiõis cãe effici ent ⁊ ef⸗ fectꝰ eiꝰ. De lo. ab effcũ cãe cfficiẽtis Cõditõeſ dictoꝛũ ocoꝛzum. Pꝛima. coĩcidẽtes in ſignificãdo ſᷣm ſuas rões foꝛ⸗ males oẽs cãs mũdi ſignificantes: ꝑ qs iſte terminus cã diuiditur diuiſione logicali vt ſunt iſti quattuoꝛ terminisſ.cã efficiens.cã foꝛ malis.cauſa materialis.⁊ cauſa finalis. ¶ Notãdũ eſt tertio qꝙ iſte textuę. Cã efficiẽs ac.ſic ĩtelligit᷑. Cã efficiẽs ẽ ter⸗ minꝰ ſupponẽs ꝓ re:a q̃ cauſat᷑ pᷣmus motꝰ. vt ille terminus domificatoꝛ. Siłr effectus cãe efficiãtis eſt terminꝰ ſupponẽs ꝓ re que cãtur ab alia.vt iſte terminꝰ domg. Et ſic pʒ cꝙ cã efficiẽs ⁊ effectꝰ cãe efſiciels capiun⸗ tur ſcdᷣe intẽtionaliter. ¶ Locus dr̃ia maxĩe a cã efficiente:ẽ duo termini.ſ.cã afficiẽs et ly effectꝰ cãe efficiẽtis quoꝝ vnꝰ.ſ.cã effici⸗ ens verificatur de termino ĩferẽte ⁊c. Sʒ locus maxima a cã efficiente eſt regula ſiue ꝓpõ confirmatiua ↄñe dialectice: cõpoſita et iſtis duobus terminis ſcilʒ cã efficiens ⁊ effectus cãe efficiẽtis.quoꝝ vnꝰ.ſ.ly cã effi ciẽs verificat᷑ de terĩo inferẽte ⁊c¶ Sed lo⸗ cus dr̃a mat.ab effectu cãe effic.eſt duò ter mini.ſ.effectus cãe efficientis ⁊ cã efficiẽs. quoꝝ vnꝰ.ſ.ly etfectus cãe efficiẽtis verifi⸗ catur de termino inferente ac.q ed locus maxima ab effectu cauſe efficientis eſt regu la ſiue ꝓpoſitio cõfirmatiua ↄñe dialectice compoſita ex illis duobus terminis ſcilʒ ly efſectus cauſe efficientis ⁊ cauſa efficiens: quoꝝ vnus ſcilzʒ ly effectus cauſe efficientis verificatur de termino inferente ⁊c. ¶ Quarto notãdũ ẽ ꝙ in iſtis loc⸗ debemus arguere reſpectu iſti vbi eſt a: ẽt reſpectu boꝝ pᷣdicatoꝝ.ſ.bonũ ⁊ malũ qͥnq; ↄditionibꝰ obſeruatis. Quaꝝ pꝛĩa ẽ ꝙ lʒ bo nũ ⁊ ſiłr ly malũ in añte dñt dice re bonitatẽ vel malitiã artꝭ ipᷣiꝰ efficiẽtis:⁊ in ↄñte dñt dicere bonitatẽ vł malitiã artificij. Defectu cuiꝰ nõ ſeq̃tur:domificatoꝛ ẽ bonꝰ: ꝙᷓ domꝰ ẽ vł pᷣ̃t eẽ bona:ſʒ dʒ ſic argui.domificatoꝛ eſt bonꝰ? domificatoꝛ:g domꝰ ẽ vlłp̃t eẽ bona do mꝰ. ¶ Scðda ↄditio ẽ ꝙ artifex oꝑet᷑ ſ̃m artẽ ſuã melioꝛi mõ q põt.¶ Tertia ↄditio eſt:q nõ ſit defectꝰ vel malicia ſe tenẽs ex pte ma terie vel inſtrumẽti.¶ Quarta ↄditio ẽ:cã ef ficiẽs nõ hbẽat aliqð ĩpedimẽtũ intrinſecuz. ¶Quita ↄditio ẽ: ſi nom̃ cãe efficiẽtis ſit nomẽ potentiale.i.teriꝰ ſupponẽs ꝓ re q̃ de fcõ nõ agit:ſʒ tñ ↄnotat eã poſſe agere tunc arguẽdo ꝑ locũ a cãꝗ efficiente ↄñs dʒ br̃e ꝓ copula h̊ vbũ pᷣt. Sed ſi ſit nomẽ actuale.i. teriꝰ ſupponẽs ꝓ re qͥ agit ⁊ nõ ſupponeret ꝓ ea niſi ageret:tunc ↄñs dʒ br̃e ꝓ copula hᷣ vbũ erit.Erẽplũ pᷣmi:vt domificatoꝛ eſt bo⸗ nus domificatoꝛ: ꝗ̊ domꝰ pᷣt eẽ bona domꝰ. Exẽplũ ſcði:vt domificãs ẽ bonꝰ domificãs g̊ dom erit bõa domꝰ.⁊ ſic pʒ arguẽdo ꝑ locũ a cã efficiẽte ↄñs erit de copula de futu ro vel de poſſibi li: puta de ly erit vel de ly põt vt domificatoꝛ ẽ:ergo domus põt eſſe ñ militer domikficãs eſt.ergo domꝰ erit. ¶ Sʒ arguẽdo ab e fectu cãe efficientis:añs dʒ eſ ſe ꝓpõ de pꝛeſenti: ⁊ ↄñs de pꝛeterito. Exẽ⸗ plũvt domus eſt bona: ergo domificatoꝛ fu it bonꝰ domificatoꝛ: ſiłr domus eſt: ergo do mif icatoꝛ fuit.ſimilit᷑. ergo domificãs fuit. ¶ Koõtra dicta pꝛĩo ſic argui᷑. nõ ſeqᷣtur ſoꝛtes ĩcipit eẽ hic:g ĩcipit eẽ alicubi ſilr nõ ſeqͥtur ſoꝛtes deſinit eſſe hic:ergo de ſinit eẽ alicubi.⁊ tñ ara ꝑte in loco ad ſuũ to tũ:ergo talis locꝰ nõ vʒ. Scðo ſic af̃ nò ſe⸗ qtur domiſicato: eſt bonus.ergo domus eſt bona.cũ añs poſſit eſſe verũ ↄñte erñte fal⸗ ſo:qꝛ ſtat domit᷑icatoꝛẽ eſſe honũ viꝝ:⁊ tñ q non ſciat bñ facere domũ:ſilłr ſtat doꝛmifica toꝛem bene facere domũ:⁊ tñ non velle opa ri ᷣm artẽ ſuã.⁊ tñ ar̃ ꝑ locũ a cã efficiẽte ad effectũ:ergo locꝰ ille nõ vʒ.¶ Tertio ſic af.ñ ſeqͥtur domꝰ ẽ bona:ergo domificatoꝛ eſt bo nus.⁊ tamen armtur ab effectu cauſe efſi⸗ cientis:ergo locus ille non valet. ¶ Agd pꝛimum ðꝛ ꝙ non af. debite ſᷣm locũ a pte in loco.qꝛ af̃ cũ iſtꝭ bis ĩcipit ⁊ deſinit:cũ qͥbꝰ nõ valet ↄña ſᷣm talẽ locum. ¶ Ad ſcðm ðꝛ ꝙ nõ bñ af:qꝛ bonũ in añte di cit bonitatez moꝛis ⁊ dʒ dicere bonitatẽ ar⸗ tis.ſcðo qꝛ ↄñs dʒ hr̃e hoc verbum põt ꝓco pula.Etiam ſupponit᷑ ꝙ cã efficiẽs debeat operari melioꝛi mõ quo põt.¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ nõ argnitur debite:qꝛ ↄñs eſt vna ppoſi⸗ tio de pꝛeſenti: ⁊ dʒ eſſe vna de pꝛeterito. ſenciematenalis träſe fuctue vt vitn vl pamm firtelfanina futt mater ſosnöͤmanet ſec träſfert ni naria. poſto effech iſeütlneceſſe e iaz man KeCFoꝛmac q dat eſſe Euneq ineè loc? cqe ſoꝛma Ciß cq foꝛmalis ad ſui Ettzoſtructiue deſtrug nctiue ſic albedo derge acq fomali matinpe lhonkt chefirh de acſoꝛmakkeren Aad röcs iil Eſoi de effecni in oppoñ tumnm. (Lirabune 3(Noriczedeurtertun. antiiinoiſtet n Nonocaptt keine⸗ topne inter doſſihih⸗ . do ſdil Puade Hyerit delde 4 imd: dergo donnis iteſef domificiseſtergo donerit(G. nde ſencie eicentisaſe def dewelentn :isdepeeterſio. Eti⸗ donmng et bonn ergo donnifietorſ domifcnc f donnseſtergodo tor fut. imli. t godomfieig i⸗ Nra dictaprio ſc arguit. ſ rtes iapttet bicg icptee lit Liem ſotes deſimt eſebicergode lenubi: tiana greinloeoag ſti⸗ , tisloe'nd d1 Gͤofcai de⸗ nino: et bonns eigodonef rispoſu eſe Kri iterſteſi⸗ . domniticnor eſebonurir iſd rdäͤſaere domirſir terdonife ſaere domürtiton rel .: (ai etisf) igcieffelen ens otioſarn enen ue dollfunneklo 50 2* 900 eefin dun An peffecln jigenh de fafnn G n dige uin 4 ſ d di 60 emo:ls 10) cctunni , 29 pie boc ee, ent ” „,ſſe 5 6 cewbonit , Aetd f . mopol,⸗ ro 1 mmo 4 ,e 9 hite: NM ld ie de. euN cu.27 cse . debſte Hi⸗ 95% 5. on 41. n An, orumm 1 cn 1it Fbisiht ne⸗ Diffinitõ ⁊ diuiſio materie. Quid lo. a cã mate riali Quid lo. ab effec⸗ tu cauſe materis⸗ lis Quid lo. 9 cã foꝛ?⸗ mali. de teris ſigmfica tibus ma teriam. De loco Materia ¶ MWateria ẽ ex q̃ cũ alio aliqᷣ fit. ⁊ ẽ duplex:q̃dã eĩ eſt ꝑmanẽs ⁊ q̃dã eſt trãſiẽs Permanẽs. vt in cultello ferrũ. Lranſiẽs:vt in e farina ⁊ aq̊. Etiã diffinit ſic. Materia eſt q̃ tãtũ eſt ĩ potẽtia.¶ Locus a cã ma teriali eſt hitudo ipiꝰad ſuũ effectũ Et eſt ↄſtructiuꝰ ⁊ deſtructiuꝰ.Cõ⸗ ſtructiue ſic:ferꝝ eſt:ergo arma fer rea pñt eſſe locꝰa cã materiali.a xĩa poſita cã materiali poſſibile eſt eiꝰ effectũ poni. ¶ Deſtructiue ſic ferrũ nõ ẽ:ergo arma ferrea nõ pñt eſſe.locꝰ a cã materiali.axima re mota cã materiali ꝑmanẽte remoue tur ⁊ eiꝰ effectꝰ.locꝰ ab effectu cãe materialis tenet ↄſtructiue ſic. Ar⸗ ma ferrea ſunt:ergo ferrũ eſt locus ab effectu cãe materialis ꝑmanẽtis Maxia poſito effectu cãe materia lis ꝓꝑmanetis ponit᷑ eiꝰ cã locꝰ ab ef fectu cãe materialis trãſeũt tʒ con ſtructiue.vt vitꝝ vł panis eſt:ergo filix vel farina fuit.materia em̃ tran ſiẽs nõ manet:ſed trãſfert᷑ ĩ aliã ma teriã.maxĩa.poſito effectu materie trãſeũt neceſſe ẽ ipᷣaʒ materiã pᷣfu⸗ me. ¶ Foꝛma ẽ q dat eſſe rei ⁊ ↄſer uat eã in eẽ locꝰ cãe ſoꝛmali eſt bĩtu do ipᷣiꝰ cã foꝛmalis ad ſuũ effectum Et tʒ ↄſtructiue ⁊ deſtructiue. Con ſtructiue ſic.albedo ẽ:ergo albũ eſt. locꝰa cã foꝛmali maxĩa poſita cã foꝛ mali ponit᷑ ⁊ eꝰ effect? Deſtructiue ſic albedo nõ ẽ:ergo Yra nõ ẽ. a xĩa remota cã ſoꝛmalł:remouet᷑ eiꝰ effectꝰ. Ed vᷣo ẽ de effectu cãe foꝛal ¶ Iirca hunc textum., ¶ Notãdũ ẽ pᷣmo iſte teriꝰ mate ria nõ capit᷑ in ꝓpoſito pme intẽtionatr.ſed ſcðe intẽtionalr:ꝓ quolʒ terio figente rem qͥ vocat᷑ matia large capiẽdo mat᷑ia. Sʒ teri ſi gnificãtes mat᷑ias ſũt duplices ¶ Quida em̃ ſũt terĩ ſi ontes materias trãſeutes.UNñ illa matia ðꝛ trãſiẽs qͥ poſtqᷓ res er ea facta ẽ nõ retiet nomẽ nec diffõez qᷓ; pꝛiꝰ bẽbat:vt iſte teri farina ſupponit ꝓ req ðꝛ mat᷑ia traſiẽs Folio lxxxij. reſpectu panis lIʒ nõ ſit ppᷣe mat᷑ia:qꝛ poſtqᷓ; panis factꝰ ẽ nibil ẽ ĩ pane qð dicat᷑ farinavł cui ↄuẽiat rõe farine. Alijſũt terĩ ſupponẽ⸗ tes ꝓ mat᷑ia ꝑmanẽte.vñ illð ðꝛ mat᷑ia ꝑma⸗ nẽs alicuiꝰ:qð poſtqᷓ; aliqͥd factũ eſt ex eo re tinet nomẽ ⁊ diffõez:vt ferꝝ reſpectu cultel li. ¶ Tiñ diſfõ matie ſic dʒ ĩtelligi. Matiaẽ teriꝰ ſupponẽs ꝓ aliq̃ re ex q̃ cũ alia dʒ fieri aliqͥd. ¶ Locꝰ dr̃a maxie acã materiali ẽ duo „ reri.ſ.cã mat᷑ialis ⁊ effectꝰ cãe mat᷑ialis qqͥꝝ vnꝰ.ſ.cꝗ matialis vᷣificat᷑ de terio inferente ⁊c.¶ Sʒ locꝰ maxĩa a cã materiali ẽ rła ſiue ꝓpõ ↄfirmatiua ↄñe dialectice: cõpoſita ex iſtis duobꝰ terĩs.ſ.cã mat᷑ialis ⁊ effectꝰ cãe materialis qͥꝝ vnꝰ.ſ.ly icã mat᷑ialis vxificat de terĩo inferẽte ac. Exẽplũ textꝰ:vt poſi⸗ ta cã matiali poſſibile eſt effectũ eſſe.i.ſi eẽ ve ⁊ affirmatiupᷣdicat᷑ de terio ſupponẽte ꝓ matia:⁊ poſſe eſſe vᷣe ⁊ affirmatiue pᷣdica cur de terio ſupponẽte ꝓ effectu.¶ Alið exẽ plũ textꝰ eſt. remota cã materiali pmanente remouet᷑ eiꝰ effectꝰ.i.ſi eſſe vᷣe negat᷑ de ter mĩo ſupponẽte ꝓmateria ꝑmanẽte etiã xe negabit᷑ de terio ſupponẽte ꝓ effectu cãe p manẽti? ¶ Sed locꝰ dꝛĩa matxie ab effectu cãe mat᷑is ẽ iſti duo terĩ.ſ.effeccꝰ cãe ma⸗ terialis:⁊ cã mat᷑ialis qꝝ vnꝰ.ſ.eſfectꝰ cauſe materialis vᷣificabitur de teris inferẽte ac. ¶ Sʒ locꝰ maxiĩa ab effectu cãe matialis eſt rla ſiue ꝓpõ ↄfirmatiua ↄñe dialectice:oↄpo Intel. lo⸗ ci a cauſa maxiĩe qᷓ; differen⸗ tia maxi⸗ V De lo. ab effectu ⸗ cãe mate rialis. ſita ex iſtꝭ duobꝰ terĩs.ſ.ly effectꝰ cãe matia lis ⁊ cã matialis quoꝝ vnꝰ.iſ.ly effect(ꝰmat᷑ia lis vᷣificat᷑ de terĩo inferẽte ⁊c: Exẽplũ vt ſi bᷣ ðbũ eſt vere affirmet᷑ de terĩo ſupponẽte ꝓꝓgffectu cãe materialis etiã dʒ ᷣe affirma⸗ ri de terĩo ſupponẽte ꝓ materia permanẽte illi? effectus.⁊ hoc verũ fuit de terio ſuppo⸗ nente ꝓ materia tranſeunte illiꝰ effectus. Rle ↄña⸗ ruʒz argu. a cã mate £● . ¶ Motãdũ eſt ſcðo ꝙ arguẽdo a cã riali ne⸗ mat᷑iali negatiue ponunt tales rłe. ¶ Pꝛia eſta noĩe cae materialis ꝑmanẽtꝭ: ad nomẽ effectꝰ mat᷑ie ꝓꝑmanẽtis reſpectu ly.eſt ſcðo adiacentis negatiue valet ↄña vt bene ſeqᷣt ferrũ nõ eſt.ergo cultellus nõ eſt.⁊ hoc capi endo ly ferrũ pꝛo oĩ eo ex quo põt fieri cul⸗ gatiue tellus. Alia regula eſt: anoĩe cãe materia Rlła oↄna⸗ lis trãſeũtꝭ ad nomẽ effectꝰ dũmodo ſit añs rum affir de ly fuit: ⁊ ↄñs de ly eſt negatiue valet ↄña vt bene ſequitur:farina non fuit:ergo panis nõ eſt ſuppoſito ꝙ nõ ſit factũ miraculũ.Sʒ arguẽdo affirmatiue datur talis regula. A noĩe cauſe materialis: tam permanentis qᷓ; lij matiue. . zuſtudo Tractatus Quintus centee⸗ nuſn ſ . trãſeũtꝭ ad nomèẽ effectꝰ cãe materialis an⸗ ſtractũ:⁊ nomẽ effectꝰ gcretũ eius. Defectu ſn tiue ſic. 9n tecedẽte exñte de ly.eſt ſcdᷣo adiacente ⁊ cõ⸗ cuiꝰ nõ ſeqͥtur.Albedo ẽ:ergo paries eſt:ſe⸗ n/K cbon ſequẽte exñte de ly.põt affirmatiue arguen dʒ ſic argui. Albedo eſt. æ& albuz eſt. ¶ Scða Secũda iergo dom og do valet ↄña. vt bñ ſeqt ferrũ eſt. cultellꝰ ↄditio ẽ: ꝙ in añte ponat᷑ illa ꝑticula ⁊ circa c utinacu ue Ppõt eẽ. ¶ Sʒ arguẽdo ab affectu cae materi illã cãʒ nõ ẽ fctm̃ miraculũ.Defectu cuiꝰ nõ mhde ſedeſt ucn Regula alis fit regula talis. A noĩe effectꝰ cãe ma⸗ ſeqtur: albedo eſt:ꝗ albũ eſt cũ poſſibile eſt Gboni laero ln arguẽdo terialis pꝑmanẽt ad nomẽ materie ꝑmanẽtꝭ añs eẽ verũ ⁊ ↄñs falſuʒ. vt pʒ de albediue ĩ fonüenn ze marinn ab effece reſpectu ly eſt: ſo adiacentis affirmatiue ſacramẽto altari. ¶ Tertia eſt:ꝙ etiã addat᷑ asa Gario aſar tu cauſe valet ↄña vt bñ ſeqͥt cultellus eſt:q ferrum illa ꝑticula ſufficiẽs ad denoĩationẽ ſui ſub⸗ Tertia faupen uocß ſoe materiał eſt. Sʒa noĩe effect cãe materialis traſen/ iecti. Defectu cui nõ ſeqtur. Faliditas eſt: m nemeſt de tis añcedente erñte de ly.eſt. ſcðo adiacẽte calidũ ẽ: ſic pʒ q debemꝰ arguere affirma⸗ gerſo⸗ inelert ⁊ ↄſequente de ly fuit affirmatiue valet ↄna tiue Albedo ẽ:a circa eã nõ ẽ fetm̃ miraculũ (Cinca bune vt bene ſequitur panis eſt:ergo farina fuit. ⁊ etiã ẽ ſufficiẽs ad denoĩationẽ ſui ſubiecti tjaũẽ pꝛiocc i ¶ otãdũ eſt tertio iſte terminꝰ valbũ eſt. ¶ Sʒ arguẽdo ab effectu cãe foꝛ⸗ Cn veniniei foꝛma nõ capit᷑ in ppoſitopᷣme intẽtiõaliter malis affirmati ue reqrit Hma ditio. Ct ar⸗ . goſ E Affoclif Intel. lo. ſed ſcdᷣe intẽtionaliter. Et dz diffinitio eius Juendo negatiue ab effectu ce foꝛmalł: opʒ ipn teton⸗ zs plegt⸗ a cã foꝛ/ ſic intelligi. Yoꝛma eſt texmiuꝰ ſupponẽs p obſernare tres ↄditões pꝛi poſitas.⁊ iõ de⸗ nt. niinſ oerfu⸗ mali tam rę dat eẽ rer foꝛmaliter. Loc'dꝛia marie bemꝰ ſic arguere. Albũ non eſt. ergo albedo jmn⸗ Ssalih ſd . * maxi. q; geꝗ foꝛmali eſt iſi dno ter:. ſ.cq foꝛmalis et 20 eſt circa gnã non eſt factũ miraculũ. Et doterlſcifin⸗ terion differen⸗ effect? cãe foꝛmalis. quoꝝ vnꝰ.ſ. ly cã foꝛma que etiã ẽ ſufficiẽs denoĩare ſubiectũ. Ma⸗ di fmak ificit delenet tia maxi. lis vificat᷑ de terĩo inferẽte ⁊c.¶ Sʒ locꝰma ? e . hoc verbuͦ eſt vere neget de effectu Gtmrizacifimte, fün ximaa cã foꝛmali eſt regala fue ppõ ↄfirma cauſe foꝛmalis.etiã ⁊ de illa cauſa. ſediglerie kichi⸗ tiua ↄñe dialetice: compoſita er iſtis duobꝰ ¶ Lontra dicta pꝛimo ſic arguitur ntteonißnẽ bonn ad terĩs.ſ.cã foꝛmalis ⁊ effectꝰcãe foꝛmalis qꝝ non ſeqᷣtur albedo eſt:g albũ eſt cũ poſſibile nü eaffet denmo ſun vmꝰ.ſ.cã foꝛmalisverificatur de toyĩo inferẽ eſt añs eſſe verũ:⁊ ↄñs falſum.vt pz de albe ſlitaffinmabit öteno iun te ⁊c. ¶ Sed locꝰ dr̃a marxie ab effectu cauſe dine in ſacramẽto altarꝭ:⁊ tñ ibi argnit᷑ a cã ucb je fimt (Ne lor dan Intel.lo. foꝛmalis eſt duo teriĩ.ſ.effectꝰcãe foꝛmalis foꝛmali:ꝗ talis locus non valet. ¶ Scðdo ſic (un finalise ſti duo teri eff abeffectu cã ſoꝛmalis:quoꝝ vnꝰ.ſ.effectꝰ cãe foꝛmalis arguitur.non ſequitur. Ealiditas eſt: g cali⸗ i finalis,gr vn Fificat . cauſe foꝛ⸗ xificat᷑ de terĩo inferente ⁊c.¶ Locꝰ xᷣo ma⸗ dum eſt.⁊ tñ arguit᷑ a cã foꝛmali: talis locꝰ abefectucauſe fnnlisett⸗ malis taz xima ab effectu cãe foꝛmalis eſt regula ſiue non valet. ¶ Tertio ſic arguit᷑ non ſeqͥr. Pa⸗ ſtoconfinnatina oe dial matie q; ꝓpoſitioↄfirmatiua ↄñe dialectice cõpoſita ries eſt: ᷓ albedo eſt ⁊ tũ ibi arguitur ab ef⸗ otidi ſcdoc p⸗ differen/ ex iſtis dnob terminis ſcz effectꝰ cãe foꝛma fectu cãe foꝛmalis: talis locus non valet. ¶hotitfeſchochp⸗ ti maxie lis:⁊ cã foꝛmalis quoꝝ vnꝰ.ſ.effectꝰ cãe foꝛ⸗ fiu ponit tat ta. A noie malis vificat᷑ de terĩo inferẽte ⁊c.Exẽplum ¶ Ad pꝛimuʒ dicit q ibi deficit ſe en irnntiereſpegn ſſorten textus de loco maxima a cã foꝛmali quando cunda conditio vt ſupꝛa.¶ Ad ſecundum di arguit᷑ affirmatiue:vt poſita cã foꝛmali po⸗ citur ꝙ ibi deſicit ſecũda conditio. ¶ Ad ter nitur effectus cãe foꝛmalis.Et dʒ fic intelli tiũ dicitur ꝙ ibi deficit pꝛima conditio. gi.ſi H̊ xbũ eſt ſcdðo adiacẽs vere affirmet᷑ de e agſte t ofte etitid mediut⸗ õä no ca fina! no pot ee ſine õs iun ran bi ſetſclictue 8 c atfirmet Eimt 5 quid ſ‚it Quid lo . (Dinotifdinöͤci fintl termino ſupponẽte ꝓ cã foꝛmali. dtiã vifica e Sfaun ateun ſit „ cus a cau hoſßee ſneſnoeffectu ti bitur de termio ſupponẽte /ꝓp effectu cãe foꝛ . 21 1e Tih De pl ſa fingli (tur. Cregtor bon, 6 malis. Erẽplũ tertꝰ de loco maxima quãdo ad ſuũ effectũæt eſt oſtructiuꝰ⁊ de * (Et (Alatkie anoieciefz⸗ arguit᷑ negatiue vt remota cã foꝛmali remo ſtructiuꝰoſtructiue ſic. Gtĩtudo eſt thie ſec heogtineqcb'feyng etthr Kerne ano ſic keg ſi boc bona. ergovirtꝰ eſt bona.locꝰa cã fi nego⸗ anbepziienerdeme⸗ verbuʒ eſt ſcðᷣo adiacẽs vere neget᷑ de terio nali mara end frini ſiß (eeriton, .. imet mpponete Pes koꝛnaali: ei ver. negabitur Uali maxia cuiꝰ finis bonus eſt ip̃ᷣm uſteetſte depfiti ote erio amwonete eg elfte nene e guo bonu eſt. ¶ Deſtructiue ſic n e terio ſupponẽte cũ effectu cãe foꝛmalis. ena no eſt o on aergo petm̃ nõ e ſt loy iile nedi Gerditnahe zaß zqo: 3 c90.². 1 id lo iiſc dtte e 2 de dede Cõditio⸗ ¶ Motãdũ eſt quarto ꝙ arguẽdo bonũ. Locus a cã finali.Waxia cu⸗ On i dr ukrk locũ a cã foꝛmali ſolũ debemꝰ arguẽ reſpę⸗ mg cqᷓ . cus a ge⸗ (ifm efectdcze nkf acre nesgdar oer iſti verbi eſt ſoaciarctisc nadt e, Ius c mala eſtipſum quoq; malum neratie gr frecifſtee iedin SnenqJuz Altiälil verbieh do adincetisqn at qr, eſt. Econuer ſo art eſt de ioro ab ef⸗ ſte e dudarzaen af.acauſa guit᷑ negatiue ſatꝭ pʒ in textu. ¶ Sʒ ad argu f. ſe finali 00.5: er oafte erind de foꝛmali. endũ affirmatiue a cã foꝛmali tres ↄditões fectu cauſe finalis. ¶ ¶ Gñatio eſt p lenmn bön Pꝛima. reqrũt᷑.ꝗ Pꝛiaẽ nomẽ cãe foꝛmalis ſit ab Ggreſſio a non eſſe ad eſſe. ¶ Locus ae noie efecd eſingtöb'fnge. den Nnedi eſt vere nege de eftect n ns Aiitde flg anſ. mmadictapeinofeganimn lbecoeſt aldi eſ ei oſbie epenm: is tallun errz deqſbe gametd alem utñibiargnikac talis ocns non mlet. (ezoft nonſegnitur. Calititgeſt h alͤ m mgufaci ſwnalignlloe Lerno ſc an guc non ſeif. de lbedoeſt titbiarguturobe emalis:talis locus non en umuz dicit ibi defiatt⸗ gitio t ſupra. (Acſeanncun d deſtcitſetücn condtto. (Alte dideficiteim conctio. Zeſt gfncnins aigiiii . acäfmmlefhabtinſi i, ſee Cick ſnctn d H,it tue ſc⸗Blitncoen honn oc1,f De loco a cauſa finali a generatione Folio A gñatiõe ẽ hĩtudo ipᷣiꝰgñatiõis ad ponat᷑ illa ꝑticula.ſ.ꝙ ꝑ tale mediuʒz acqͥrit Inter. lo a cã fina⸗ li tã mat. qi dr̃a ma xi. De lo. ab effectum cãe final. Rle oña⸗ ruʒ loci a cã finali affirmatij uc. Rla eiuſ⸗ dẽ arguẽ do ne ga⸗ tiue. NRle loci ab effec⸗ tu cà fina lis argu. agffir, rla eſt. A noĩe effectꝰ cae finalis ad nomen ſine cã fſpectu boꝝ pᷣdicatoꝝ.ſ.bonũ ⁊ malũ ſun gñatũ. Et ẽ ↄſtructiuꝰ ⁊ deſtruc tal finis:ſiarguat᷑ reſpectu hui pᷣdicati bo/ tus oſtructine ic. gfatio dom et edrneleönoe n maſees — 2= illa ꝑticula ⁊ bh finis no cqri aliu bõa:ergo domꝰ ẽ bona. locꝰ a gene⸗ ge . 5 „— W☛. mediu. ↄuenient añte exñte de pñti ⁊ ↄñte ratoe maxima cuiꝰ gnatio ẽ bõa ipCʒ ð futuro vʒ ↄna. Dr notãt᷑ dũmõ in ante ac. qʒ bonũ ẽ.deſtructiue ſic.Gñatio la qꝛ fi nõ adderet᷑ illa ꝑticula nõ ſeqret᷑ vt nõ tronũ ẽ mala:ergo latro ẽ malus.lo⸗ ſeqͥł. Medicĩa laxatia ẽ bõa:g ſanitas ẽ bo⸗ cus a gñatiõe maxima cuiꝰgñatio ẽ na.ſʒ dʒ ſic argui.Medicia laxatiua ẽ bona malaipᷣm quoq; gñatũ malũ eſt.ecõ 1 eã near ſanitas. F itas i kaͤ Df notãter et h̊ fi.nõ ac.q;ꝛ ſi nõ adderet᷑ illa ꝑti uerſo autem eſt de loco a generato. . 8 5 ¶ Circa bunc textum. cula nõ valeret ↄña: vt nõ ſeq; foꝛnicatio ẽ mala.ꝗ ſanitas eſt vel erit mala.ſʒ dʒ ſic ar⸗ ¶ Notãdũ ẽ pꝛĩo: iſte teriꝰ finis in ꝓpoſito:nõ dʒ capi pꝛie ĩtẽtionałr ſʒ ſcðᷣe gui.foꝛnicatio per quã acquirit᷑ ſanitas eſt mala.⁊ non põt per aliud mediũ ↄueniẽtius mtẽtionalłr. Et dʒ diffõ eiꝰ ſic ĩtelligi. Finis ẽ terinꝰ ſupponẽs ꝓ re:gf̃a cuiꝰ ſiue ſue ĩtẽ acquiri:ergo ſanitas erit mala. ¶ otãdũ ẽ tertio ꝙ iſte teriꝰgña⸗ tõis aliqĩ ſit.¶ Loc'dr̃ia maxĩea cã finali:ẽ duo terĩ.ſ.cã fiuał ⁊ effectꝰ cãe final qꝝ vnꝰ tio in ꝓpoſito ncapit᷑ pꝛie intẽtionalr: ſed ſcdᷣe intẽtionalłr ꝓterio ſignificãte mutatio l. cã final vificat᷑ de terio ĩferẽte ⁊c.¶ Sʒ lo c? marxĩa a cã finali ẽ rla ſiune ꝓpõ ↄfirmatĩa ẽ:ꝑꝑ quã de pꝛia ſuba eẽ incipit vᷣificari de q pᷣus nõ viſicabat᷑. Loc? dr̃ia maxie a gña⸗ nalẽ bõa:ipᷣm ẽ bonũ.qð dʒ ſic ĩtelligi.ſi bo nũ vᷣe affir̃et᷑ ð termio ſupponẽte ꝓ cã fina ſ. ly gñatio vificat᷑ de terĩo ĩferẽte ⁊c.¶ Sʒ locꝰ dr̃a maxĩe a gñato:ẽ duo terĩ.ſ.gñatum li ẽt affirmabit᷑ ð terio ſupponẽete ꝓ effectu cãe finał ¶ Itẽ locꝰdr̃a maxĩeab effectu cãe 7 graticr vnꝰ.ſ. ly gnatũ vᷣificat᷑ de terĩo es finalis ẽ iſti duo teri.ſ.effect cãe final:⁊ cã finalis:qꝝ vnꝰ vificat᷑ ꝛc. ¶ Sʒ locꝰ maxĩa inferẽte R. ¶ Sʒ locꝰ maxĩaa gñato eſt rła ſiue pꝛopoſitio confirmatiua ↄñe dialetice ab effectu cauſe finalis eſt regula ſiue ꝓpo ſitio confirmatiua ↄñe dialetice ac. ⁊c.Exẽpla de locis maximis patẽt in textu. ¶ ß Motãdũ ẽ ſcðo ꝙ ꝓ arguẽdo a cã ¶ Motãdũ ẽ q̃rto: ĩ iſt loc argui ſina. ponit᷑ tal rła. A noie ⁊c.ad ſui effectꝰaf firmatiĩe reſpectu iſtoꝝ terĩoꝝ bonũ ⁊ malũ mus repectu iſtoꝛũ pᷣdicatoꝝ bonũ ⁊ maluʒ. Et eſt pꝛia rla talis.A noĩe gñatiõis rei na⸗ añte ⁊ ↄñte exñtibꝰmedite copła ð pñti:dũ mõ cã finał nõ põt eẽ ſine ſuo effectu ẽ bõa ture ſucceſſiue. ad nomẽ añte⁊ ↄñte exñti⸗ bus de pñti reſpectu boꝝ pᷣdicatoꝝ bonũ et ↄña:vt bñ ſeqͥ:łelicitas ẽ bõa:ꝗ virtꝰ ẽ bõa. malũ arguẽdo:tã affirmatie qᷓ; negatiue vʒ ↄſa:vt bñ ſeqͥtur ꝓlatio vocis ẽ bona:g vox eſt bona.¶ Sʒ a noĩe gñatiõis rei nature ꝑ Dr not ãt dumõ cã finalis ⁊c.q; ſi cꝗ fina manẽtis ad nomẽ gnatiañte exñte de pᷣſen⸗ poſſʒ eẽ ſine ſuo effectu tũc nõ ſeqret᷑.vt nõ ſeqͥtur. Creatoꝛ ẽ bonꝰ.ꝗ creatura eſt bona. ¶ Alia rla ẽ.a noĩe cãe fus lis ad nom̃ ſui ef ti ⁊ ↄñtegxñte de futuro: reſpectu hoꝝ pᷣdi catoꝝ bonũ ⁊ malũ affirmatiue arguẽdo eſt bona ↄna:vt gñatio dom eſt bona: domꝰ fectꝰ negatiue: qbꝰ repugnat fimł eẽ: reſpe⸗ erit bona ⁊ nõ ſeqͥtur: ergo domus eſt bona. Zart cũ añs poſſit eẽ verũ ↄſequẽte exiſtente fal ctu boꝝ pᷣdicatoꝝ bonuʒ ⁊ malum valet ↄñna ſo. Sz negstine argucnhd. A noie deneia⸗ añte exñte de pñti⁊ ↄñ̃te de pᷣterito:dumõ O: ne g gueimo. 85 tał finis nõ poſſit ↄueniẽtiꝰ acqͥri qᷓ; ꝑ tale mediũ. Sʒ arguẽdo ab effectu cãe finalis dat᷑ tal rła. A noĩe effectꝰcãe finaład nomẽ tiõis rei nature ꝑmanẽtis ad nomẽ genera ti reſpectu hoꝝ pᷣdicatoꝝ bonũ ⁊ malu añte effectꝰ cãe affirmatĩe:dũmõ effectꝰnõ pᷣt eẽ exñte de ly eſt vel fuit.⁊ ↄñte de pñtiẽ bo⸗ na ↄña vt bene ſeqͥtur. Iſtius domꝰ non eſt vel fuit bona generatio:ergo iſta domꝰ non eſt bona.et nõ ſeqͥtur. Iſtiꝰ domus nõ eſt ge neratiõe bona. ergo iſta domꝰ nõ eſt bona. cũ añs poſſit eẽ veꝝ ↄñte exñte falio. ¶ Sʒ añte ⁊ ↄñte exñtibꝰ de pñti vʒ ↄrña:vt bñ ſeqᷣ tur. Creatura ẽ bõa.ò creatoꝛ ẽ bonꝰ.¶Alia csẽe final:qͥbꝰrpugnat ſił eẽ dũmunõ añte ĩ liij lxxxiij Inter. lo a gnatiõe ta ma. qᷓ; dra max. ERle ar⸗ guẽdi lo⸗ cia gene ratione. KRla ar⸗ a noĩe generati ad nomen generationis rei guẽdi lo⸗ nature ſucceffiue:añte et ↄñnte exiſtẽtibꝰ de cia gñato Ad rões in opponi thm. Quid lo⸗ cus coꝛ⸗ ruptione Quid lo⸗ cus abvfi bas. ꝛeſenti reſpectu boꝝ p̃dicatoꝛũ bonũ ⁊ ma malũñ ẽ:ergo occiſoꝛ eſt malꝰ. matia . u tã affirmatiue qᷓ; negatine vʒ ↄña.vt vor Cuiꝰ vſus eſt malus:ipᷣm quoq; vſi ₰ ẽ bona:g gñatio vocis ẽ bõa. ſiłr vox nõ eſt bona:ergo ꝓlatio vocis nõ ẽ bona. Sitłr.a noie gnati rei zuryre ꝑmanẽtis ad voin ge neratiois tã affirmatine qᷓ; negatiue reſpe⸗ 2. 415 . ctu hoꝝ pᷣdicatoꝝ bonũ ⁊ maliũ:añte erñte ð quãdo nõ:vt cõptꝰ⁊ dulter ⁊ ab bis ꝛeſenti ⁊ ↄnte de iſto diſiucto eſt vel fuit:ẽ nõ ſumit᷑ locꝰ dialeticus:ſʒ ſ- ophiſti bona ↄna.vt bene ſequitur domus eſt bong: cus. ergo generatio eius eſt vel fuit bona ſimili ter domus non eſt bona.ergo generatio ei non eſt vel fuit bona. ¶ QLontra dicta pꝛĩo ſic arguitur. Tõ ſeqtur. Creatoꝛ ẽ bonꝰ:g creatura ẽ bo⸗/ £⏑ . rloa0 Cractatus Quintus. . rmetmn n n eeial ler Rpific d z eſtt vind eipit corltide tatũ malũ ẽ. Eõᷓ eſt de loco ab vſita⸗ urneiſgncirl to. ¶ Cõit᷑ accña ſunt duplicia que unun toeſilidno⸗ daʒ em̃ ſunt q̃ aliqñũ ſe ↄſequũt᷑ ⁊ ali Duplicla N genn ſen, — — 4 6 X. 7 Ut cõiter ſ 4 Uene E. ofim . 2; α 1ä accidétis moett a ne goß ¶ Alia ſũt quoꝝ vnũ ſẽꝑ ſeqͥ⸗ pl denti igar . tur ad alið: vt penitere ſequitur ad un urenlehe nee deliquiſſe: ⁊ ab bis ſumitur locus onnn ii ociero on dialetiꝰc ⁊ tʒ cõſtructĩe ⁊ deſtructi renſ edſcto nalun ue. Cõſtructĩe ſic Iſte penitet:ergo Quid lo⸗ Hrofar liisend deliqt loca cõit᷑ accidẽtibꝰ. axi acdire⸗ inft bi ſegk dein na. ⁊ tñ ibi af̃ a cꝗ finali: talis locꝰ nõ valʒ. ¶ Scõðo ſic af.nõ ſeqturvᷣtus ẽ bona:ergo fe „ licitas eſt bona.et tñ arguiꝭ ab effectu cae fi nalis.ergo talis locꝰ non valet.¶ Tertio ſic arguitur. non ſequitur generatio dom⸗ eſt bona. ergo domus eſt bona.⁊ tamen ibi are guitur per locum a generatione:ergo talis locus non valet. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ ibi nõ arguitur debite: qꝛ ↄñs debʒ eſſe de copula giſiuncta. ¶ Ad ſcᷣm ðꝛ ꝙ nõ af debite cũ s debeat eſſe ꝓpoſitio de futuro.¶ Ad tertiũ dicitur fimiliter ſicut ad ſecundum. ¶ Coꝛruptio eſt ꝓgreſſio ab eẽ ad non eſſe.Locus a coꝛruptione ẽ ha bitudo coꝛruptõis ad coꝛruptũ Et Eẽ ↄſtructiuꝰ ⁊ deſtructiuꝰ. Cõſtrũe ſic coꝛruptio antixpᷣi ẽ bõa:ergo ãti xpᷣs eſt malꝰ.locꝰa coꝛruptõe.Nta xima.Cuius coꝛruptio eſt bona ip⸗ ſum coꝛruptũ malum eſt. Deſtructi ue ſic.Coꝛruptio domꝰ eſt siala:er⸗ go domꝰ ẽ boa.maxĩa. Cuiꝰcoꝛrup tio mala eſt:ipᷣʒ q; bonũ eſt. Et ecõ⸗ uerſo eſt de loco a coꝛrupto. Uſus vt h ſumit᷑ eſt oꝑatõ rei ſiue exerci tiñ ipᷣiꝰ vt eq̃ᷣtare ẽ opatio eqͥ:⁊ ſeca re ſecurꝭ. Locꝰab vſibꝰ ẽ bĩtudo ip⸗ ſius opatiõis ad id cuiꝰ ẽ operatio ſiue vſus. Et ẽ ↄſtructiuus ⁊ öᷣſtru ctiuꝰ. Cõſtructĩe ſic:eqᷣtare ẽ bonã ergo equꝰ ẽ bonꝰ.locꝰ ab vſibꝰ.ma⸗ xima.Cubꝰ vſus bonꝰ ẽ ipʒ q; bonũ eſt. Deſtructiue ſic. occidere boĩem ma. Si cõlt᷑ accidẽtiũ poſteriꝰ ineſt accideni ſiß ieſi data flt bie Eerel⸗ . 3 Gdonn ſ fitnu ⁊ pꝛimũ ĩfuit. Deſtructĩe ſic Iſte nõ bus. l d bonnsdonſ funne⸗ deliqt: ergo nõ penitʒ. maxĩa. Si cõi n doplociscengtoden⸗ ter accidẽtium pꝛius non ineſt po W nptiad noneteſ tins. ſterius non inerit. iiroürede wanwegbn 4 Ẽt ð loc extrinſec teni gicn gi rdn A OQuid ãat ſit locꝰ extrĩ ee erftu Eſecꝰ dictũ ẽ pᷣꝰ ¶ Zo H cox ãt extriſecoz: ali ſoridũẽ ſcoi 3 6 coxv ãt extriſecoꝝ: ali (Not. Diniüolo capik hne intetion Gur. nal wvt ft terios ſnifci ziſte tmoes rei. r z bp uo inte ie dus. (Loc!djn marie arf ſſis: pfitmtiͦr mnus .lr. us ẽ ab oppoſt?· aliuſ a maioꝛi:aliꝰ aminoꝛi:aliꝰ a ſliau⸗ ꝓpoꝛtõe:aliꝰ a trãſſuptõe:aliꝰab au ctoꝛitate ¶ Itẽ oppoſitoꝝ q̃ttuoꝛ n ſunt ſpẽs.ſ.relatio:ꝛietas:pꝛiuatõ inioierttete ESen et contradictio. Relatiue oppoſita üßfreapoſttio girnati ſunt:quoꝝ alterũ ſine altero non po i 1(Niloe diamatie drſ teſt eſſe.locus a relatiuis eſt babi⸗ Quid lo Iſirfimni t ſnsrend tudo vnius relatiuoꝛũ ad aliud. Et &arelatri deterio inferete c Oz o⸗ eſt conſtructiuus ⁊ de ſtructiuꝰ.Cõ weſtraſne ppöfirnuin ſtructiue ſic. pater eſt:ergo filiꝰ eſt. Eeeni ſe dehennsr ⁊ filiꝰ ẽ:ergo pr̃ ẽ.locus a relatiuis. õ Maxima poto vno relatiuoꝝ:ne Wiikeloma nen ceſſario ponitꝰ reliquũ.¶ Deſtru ibridihn e ne 8 ctiue ſic. Pater non eſt:ergo filiꝰnõ Nzae eede eſt.⁊ ecõuerſo.maxima.remotovno coꝝ extri ſecoꝛum. pkes vſus⸗ etüäaliqiiargui busetſtenteiiördcat ruptio nõ capit᷑ h pꝛĩe intẽtionalit᷑:ſʒ ſcðᷣe ĩ⸗ elatiuoꝝ: etur ⁊ reliquũ .. relatiuoꝝ:remou quũ. in (Cnoizti 0! ¶ Circa hunc textum. D mingtdelocdgcöſter: — — 2 2 ⸗ 2 dl⸗ . 0 0 ¶ ' Notãdũ ẽ pᷣmo ꝙ iſte teriꝰ coꝛ⸗ tn nne eige⸗ . 2 2 „, è = ler cid tẽtionalit᷑ ꝓ terĩo ſignificãte rẽ coꝛruptů vl Io. ge tntertu. erl rẽ coꝛrũpẽtẽ.Et dʒ ſic ĩtelligi diffinitio.Coꝛ rell. lnagitenaſnen ruptõ ẽ term inꝰfigñs mutationẽ ppter quã tämar. F cdeguumnurſeinnedn eſſe negat᷑ de alicn re: de qua pᷣus aſtirma⸗ xramari⸗ Ren konuetin da . Amerpogeta, hofiti dumerre Egſ öloe et tinſce uicditſt loern ſe deen i(10 crit eniſecor i nsi Poppoſtiaini di lali anncin b aflin ie⸗ caloaträſſuptoealaben 4 Ne oppoftor änne⸗ .(crelano,:letas peiundh dictio. Belatiue oppoſtn aAlterü ſine alterononpe locus arelaninset hn in us relatiuoꝛi ad un d ructums tdeſtnicit dn ſe patrrefe ſho ie ncktgofl . e nurim renotoſn „muetu teliqun⸗ De loco a coꝛrupti one.ꝛc.· Folio lxxxiiij. batur. ¶ Loc dꝛĩa marĩe a coꝛruptiõe ẽ duo termini.ſ.coꝛruptio ⁊ coꝛruptũ:qꝝ vnꝰ.ſ.ly. coꝛruptio vᷣificat᷑ de terĩo ĩferẽte ac. Sʒ lo⸗ cus marĩa a coꝛruptiõe eſt rła ſiue ꝓpõ ↄfir matiua ↄñe dialetice ⁊c.¶ Itẽ locus dr̃a ma pe loco a rie a coꝛrupto eſt iſti duo terĩ.ſ.ly coꝛruptũ coꝛruptol ⁊ ly coꝛrupto:qꝝ vnꝰ.ſ.ly coꝛruptum vᷣificat G de terĩo inferente ⁊c.¶ Sʒ locꝰ maxĩa a coꝛ⸗ ERla loci rupto eſt rla ſiue ꝓpõ ofirmatiua ↄñe diale⸗ ad coꝛru. ctice ac.¶ Vñ ꝓ arguẽdo ꝑ locũ a coꝛruptio one ẽ talis rla.A noĩe coꝛruptõis ad nomẽ coꝛrupti tã affirmatiĩe qᷓ; negatiue:añte erñ te de pñti ð iſto pᷣdicato bonũ ⁊ ↄña de pᷣteri to ⁊ de iſto pꝛedicato malum:a ſi añs eſt de iſto pᷣdicato malũ:ↄñs erit ð iſto pᷣdicato bo nũ ſo vʒ ↄna vt bñ ſeqͥ᷑ deſtructõ domꝰ ẽ ma ſRegula la:ꝗ domꝰ fuit bona.ſiłr bñ ſeq̃t. Deſtructio locia coꝛ domꝰ ẽ bona:ꝗ domꝰ fuit mala ¶ Sʒ ꝓ argu rmupto. endo ꝑ locũ a co:rupto dat᷑ rla. A noĩe coꝛ⸗ rupti ad nomẽ coꝛruptõis añte erũte de pñ ti:⁊ ↄñte de futuro vʒ ↄña:⁊ ſi in añte ponat bonũ ꝓ pᷣdicato ĩ ↄñte dʒ põi malũ ꝓ pᷣdica⸗ to ⁊ ecõtra.Exemplũ vt domus eſt bona:er go coꝛruptio erit mala. Intel. lo. ¶ Notãdũ ẽ ſcðᷣo ꝙ iſte teriꝰ ĩ ꝓpo „ abvnbus ſito nõ capik pme intẽtionalr ſʒ ſcðe intẽtio taʒ maxi. nalr:vt ſigt terĩos ſignificãtes vſꝰ ſiue oꝑa q̃ differẽ tões rei.Et ſʒ pᷣ pʒ quõ intelligit᷑ diffmitio tia maxi. vſus.¶ Locꝰ dr̃a maxiĩe ab vſib eſt duo teri ſ.vſus ⁊ vſitatũ qꝝ vnus.ſ.ly.vſus pᷣdicat᷑ de terĩo inferẽte ⁊c.¶ Sʒ locꝰ maxia ab vſibꝰ ẽ Dde lo. ab la ſine pꝛopoſitio ↄfirmatius ↄñe dia letice Flitato. 1c. Itẽ locꝰ dr̃a maxiĩe ab vſitato ẽ iſti duo ᷣe terji. ſ.vſitatũ ⁊ vſus qꝝ vnꝰ.ſ.vſitatũ vᷣificat de terĩo inferẽte ⁊c. Sʒ locꝰ marĩa ab vfita⸗ to eſt rla ſiue ꝓpõ ↄfirmatiua ↄñe dialectice ac. Et in iſtꝭ locᷓ debemus arguere reſpectu bon pᷣdicatoꝝ bonũ a malũ ⁊ reſpectu bꝰ x⸗ bi ẽ ſcðo adiacẽtꝭ.maxĩe ſatꝭ patent in tertu Siñ iſte locꝰ magꝭ ꝓpe ꝑʒ denoĩari ab vſu i ab vſibꝰ:ſʒ qꝛ vniꝰ⁊ eiu:qlex rei poſſũt eſſe płes vſus:⁊ etiã aliqũ arguimꝰ a pluribꝰ vſi bus einſdem rei:iõ vocatur locus ab vſibus. Inello. ¶ notãdũ ẽ tertio ꝙ h̊ ↄnñr auctoꝛ redmum determinat de loco a cõiter accidẽtibꝰ qͥ ma acci⸗ gis ppꝛie deberet denoĩari a cõiter accũte ⁊ tanulbus diſtinguit auctoꝛ cõiter accidẽtia vt ſat cla⸗ 35 nr. repʒ in textu.a de vltimo eſt bic ad ꝓpoſitũ differé Sed talia accidentia ſunt duplicia.quia que ig maxi. dam cõſequuntur ſeinuicem pꝛo eodeʒz tem proꝛe qadequate vt iſta duo complexa eclipſis lime:⁊ interpoſitio diametralis terre inter ſolẽ ⁊ lunã.Alia ſunt quoꝝ vnum non conſe quitur alterũ pꝛo eodem tempoꝛe adequate ſed pꝛo tempoꝛe ſequenti.vt penitere ſequi⸗ tur ad peccare.¶ Eñ locus df̃a marĩe a cõi ter accidẽtibꝰ eſt duo termini ſcilicet cõmu⸗ miter accidens ⁊ cõiter accidẽs:quoꝝ vnus Megula verificatur de termino inferẽte.¶ Sʒ locus arguendi a cõiter accidẽtibus eſt regula ſiue ꝓpõ ↄfir buiꝰ loci. matiua ↄñe dialectice ⁊c.¶ IUñ ꝓ arguendo per iſtũ locũ ponitur talis regula. A cõiter accidẽtibꝰ que ſe ſequunt᷑ adequate ⁊ pꝛo eo dem tꝑe:ſine ab vno ad aliud.a econtra affir matiue ⁊ negatiue valet ↄña.ↄſequẽte a an⸗ tecedẽte exiſtẽtibꝰ de pꝛeſenti:vt luna ecliox⸗ ſatur: ergo terra ponitur inter ſolem a lunã Alia rła. Silłr luna nõ eclipſatur: ergo terra nõ poni tur inter ſolẽ ⁊ lunã.Alia eſt regula ab vno cõiter accidentfi.ſ.poſterius ad altexꝝ.ſ.pꝛi antecedente exiſtẽte de pꝛeſenti ⁊ ↄſequẽte ode pꝛeterito eſt bona ↄña:vt bñ ſeqͥtur. Iſte penitet:ergo peccauit.¶ Eñ penitere in p⸗ poſito nõ capit᷑ vt idẽ eſt qð diſplicentiã ba⸗ bere vel per modũ diſplicentie ſe habere:ſʒ capit᷑ vt idẽ eſt qð de peccato pꝛius cõmiſſo ad emẽqationẽ vite diſplicentiã ſe habere ¶ nodañ eſt quarto ꝙ; hic ↄſequẽ Inteſ. di⸗ ter auctoꝛ diuidit locũ extrinſecuʒz:q̃ diuiſio uiſiõis lo debet ſic intelligi.de numero locoꝝ dꝛĩarũ ci extrin⸗ maxĩe extrinſecoꝝ:quidã eſt locꝰ dr̃a maxĩe ſeci. ab oppoſitis:⁊ quidã eſt locꝰdr̃a maxĩe a ma ioꝛi ⁊c. Silr locꝰ maxĩa extrĩſecꝰdiuidit᷑ ꝑ lo cũ maximã erxtrinſecũ ab oppoſitis ⁊ ꝑ locũ maximã a maioꝛi ac.¶ Hic auctoꝛ diuidit op poſitionẽ:⁊ ſᷣm iſtã diuiſionẽ diuidit᷑ locus dea maxĩe ab oppoſitis:⁊ locꝰ maxima ab op Oppoſi⸗ poſitis Et dzʒ diffinitio oppõnis eodẽ modo toꝝ quat intelligi ſicut dictũ eſt in poſt pᷣdicamentis. tuoꝛ ſunt Quõ e oppõnis debeãt deſcribi. ptʒ ſpecies. in poſtpᷣdicamẽtis.Cõtradictio eſt duo terĩ . Zdictoꝛie oppoſiti qui ſic ſe hñt ꝙ de quolʒ ſubo ſupponẽte pꝛo aliquo ſemꝑ vnꝰ eoꝝ e pᷣdicat᷑ vt ens ⁊ nõ ens:vt bõ ⁊ nõ bomo. ¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur Non ſeqᷣtur.Coꝛruptio xp̃i fuit bona huma⸗ no generi:q xpᷣs fuit malus:⁊ tñ ã ꝑ locũ a coꝛruptione:ergo talis locus non valet.Se cundo ſic af.non ſequitur coꝛruptio domus t mala:ergo domꝰeſt bona:⁊ tñ ibi ar̃ per locũ a coꝛruptione:ergo talis locus nõvalet ¶ Tertio ſic af.nõ ſequit᷑ rpᷣs penituit: ergo peccanit:⁊ tñ ibi arguit᷑ per locũ a cõiter ac⸗ cidentibus: ergo talis locus non valet. l iij ractatus Quintus J ie Ad rões ef N-e ʒ— ,or Nl inene boſt CSd eve e in arn n ais hꝛio y iſte tert⸗ dz ſic Intel. lo = tum acinen 3obberer aagere guti intelligi. oc dꝛia maxiĩe ab appoſitꝭ ẽ Frotati der vtpis n / coꝛruptio xp̃ᷣi fuit xpo iuſte illata: ⁊ tunc teri ſcʒ relatiue oppoſitũ: nt e duO Srelatiue ſgicphl⸗ 1585907 añs erit falſum ſicut vñs. ¶ Ad ſcdᷣm ðꝛ ꝙ tũ: tiue oppoſitũ: relatiue oppoſi oppoſit ſ erttitlie dera 5 e S D tũ:quoꝝ vnꝰ xificat᷑ de terĩo ĩferẽt ta max S ſſſtee d notater⸗ nrc n k ebite dr aii debet ꝓpõ de pꝛe loc? maxĩia a rle oppoſitꝭ eſt rła nie pn es dianas, rinnd gnaln eiin . ¶Ag tertiũ ꝙ ſi capiat penitere firmatiua ↄne dialetice. c. Exemplũ poſito S“ ſ̃ wnen zſeck n ↄna.⁊ ſicut vbũ eſt:vere pᷣdicet᷑ de vno relati ftunurt h e ſi 41 conſequens eſt falſum ita ⁊ antecedens. vere affirmabitur de ſuo oppoſto ſeiartue, enne e aſei ſ̃ ¶ Locus vero a relatiue oppoſit Et iſta matia ſolũ intelligit᷑ de relatimis nõ . or:imed 1 F „ = is, nO . . . — Quid lo⸗ tʒ ſoluʒ deſtructiue ſic. ſoꝛtes pat᷑ edparantibꝰ a etiã nõ ampliatiuis. Eñ ma⸗ oeini, bi ln cus arela 1 z 5 fili2 e .ria p. b. mag deſeruit ꝓ arguẽdo jni a, , hofitä platõis ergo nõ ẽ filiꝰ eius. axi iareltins oppotti-Af agn⸗ elgriue nu⸗ 6 tiue op⸗ . . p ma poſito vno relatiue oppoſitoꝛũ tiuis ponit᷑ talis regula. Ab vno relatiuoꝝ poſitt e . 21 ĩ aliquo ſubiecto ab eodẽ rẽouet᷑ et ad aliud reſpectu huiꝰvbi ztia Rle iſti Seigeteg ti⸗ reliquũ.Cõtrarietas ẽ grioꝝ oppõ dũmõ mallccope ei ablienggraggi⸗ loci. it entiinennln vt albi ⁊ nigri ¶ Cõtsarioꝝ q̃dã ſt᷑ aſſirmatiue:qᷓ; negatiue vt pr eſt g filiꝰ eſt⁊ eston eſtaldus⸗ r ei mediata: vt albũ ⁊ migrũ inter q̃ ſũt ᷓ.· Sitr ſeqt pff no eſt filius non eſt. ez uli nin ire medij coloꝛes q̃daʒ vo ĩmediata vt. Alia regula talis ẽ a ꝓpõe in q̃ vnũ relati⸗ fſtaſsg eſſe er nt *uoꝝ pᷣdicat᷑ de aliq ſubiecto traſcendẽte ad N(cnordũ ẽ q̃toiq ſanũ ⁊ egrũ circa aial ¶ Locꝰ a qri aliãi rijs ẽ hĩtudo vniꝰ õrioꝝ auñ lo coꝛꝛelatiuũ qð pᷣdicat᷑ . U vſzclcametis ſunt pi⸗ 1) õrioꝝ ad reliquũ de eodẽ termino tranſcendente: tã affirma⸗ Alia rla. u efeineligile Et tʒ oſtructiue . ine er eeIE— õä e unrineoppofttis eſtiſtie ſtructiue ſic.h̊ aĩal eſt ſanũ ergo nõ aliquid eſt filius.⁊ ecõtra.ſiłr aliqui eſt egrũ. locꝰa zZrijs. Maxma poſi eſt pater. aliquid non eſt filiꝰ:⁊ ecõtra. ünn nnrhi neſe⸗ ſoe 10 700 1o remouet᷑ ⁊ reliquũ De ¶ Notãdũ eſt ſcðᷣo ꝙ pꝛo loco a re u. pftiseſtregnla fine n tructiue tʒ tin in orijs ĩmediat cuʒ latiue opoſit ponit᷑ talis rła. Si vnũ relati yr un ſſetentie dalecicen cõſtãtia ſubiecti:vt h aĩal nõ eſt ſa⸗ ue oppoſitoꝝve pᷣqicat᷑ de aliq ſingulari ſin ie erifum beumpomturt gularit᷑ ⁊ vninoce tẽto:alteꝝ dz ve negari ð Han Afimutione mus oppoft nũ:ergo eſt egrũ.locꝰ a oᷣrijs imme⸗ Sulat diatis.Aaxima remoto vno prio⸗ oa reſpeetn ciuſe in codé gne cac a em Pierond neg rionemalt rũ immediate oppoſitoꝝ põitur re⸗ pftt vt bi ſelt ſo e gle dis ea0 mℳ hi⸗ anteitfeſnklüſr , auñ: ſubi zte . s EGrRN Pi „L noe „ panalzgetpr Quid lo⸗ mui ſil tecto manete. ¶ Que gnit eiuſdeʒx.ſilr bñ ſeqͥt ſoꝛ.eſt ſlis piatoni. in R dea ſen cus a pꝛi⸗ ſunt ptimatiue oppoſita dictũ ẽ ſe. qlʒ ꝑte pñt tpis nõẽ diſſilis platoni ̃m eã — uatie op Zocus a pꝛiuatiue oppoſitis eſt hĩ dẽ rõnẽ. Marĩa. Si alicui i oueni arAuat dẽ rõnẽ. Di alicui fingulari ↄuenit egoſo: zDed. poſit; tudo pꝛinationis ad habitũ vel ha⸗ vnũ relatiue oppoſitoꝝ:ab eodem remouet ianfmagdr 8 reliquũ reſpectn eiuſdẽ.¶ Tuc ibi ↄꝛietas ẽ rrfegfinantenzpe bitus ad pꝛiuationem.Et tsoſtri tiue: dés:er * ⁊c. Nota h nõẽ hmo de Zrietate ꝓppõnũ ſi erine gſ rigec⸗ Sd 10 eſt e ue rex:ſz de orietate terioꝝ Que HH nre⸗ ——0 7 4 4 6 6 vides. oc;a nes reqͥrũt ad h coaliqͥ terĩ ſint Zꝛij:viſũẽ i De locoa den geshofſblitere pꝛiuatiue oppo ĩit. Maxia. poſi to poſtpᷣdicamẽt vñ terioꝝ ioꝝ qͥq ſũt teri ↄtrarijs. r gerſnnen rve D Goꝛes poſſibil vno pꝛiuatiue oppoſitoꝝ circa ali⸗ qrij immediati ⁊ ſũt illi qʒꝝ vnꝰ ſꝑ xificat᷑ de nter quod ſubiectum ab eodem remouet᷑ bo ſuſceptibili: vt iſti tert ſanũ t egy reſpe d aeain et Arrgnto reliquum. Deſtructiue non tenet mi ctu iſti termiĩ aial ali ſat teri Iri mediatiẽ S Unffnnſtennbbumie ſi cum conſta ntia ſt ubiecti: ⁊ cu ſũüt illi qͥ ãbo pñt negari de ſ hᷣo ſuſceptibili⸗ nnatianeckerh ſippoſit, . TCcum te poſita ↄſtãtia eiuſdẽ: vt albũ ⁊ nigꝝ.¶ Locꝰ imatniteemninn poꝛe determinato a natura. Catulꝰ djfa marĩe a Zahs ẽ iſti duo terĩ. ſ. Kise Sein riiſtfrmnani emim non dicitur cecus:neq; vidẽs qꝝ vnꝰ vificat᷑ de terio inferẽte ⁊c. Sʒ loc uunns eſ rilernd zen⸗ nete nonũ die: ⁊ puer nõ ðꝛ edentu⸗ marimaa ↄtrarijs eſt regula ſine ppõ ꝛc. gnegeſ te 601 4 us añ ts determinatum ꝗ natura, ¶ Motãdũ eſt tertio ꝙ; ꝓ arguẽdo RlapH ar innoerneihiing ¶ CLirca hunc textum locũa Seijs dat talis regula. Ab affirmati ue irnchtann urt lget. ilt dptineg,, rumn ſiyp⸗ en uüin 24 Pöein mni felt, 1N aucg ſudiectotriſcenceteg honikſud chnelgtini giief minotranſcendenetjaffirn, rine nalet rnt liccet ⸗ Gfllins: crötm flraligud non aliqnid nonct fül'necötra, idieſt ſchoq polocoare ſt pontk tlistta Gi nüfeln wrpepdicat deglig ſngeluifn an eiuſce in code gie cie tfn roneci b adato in lzpte tys rator Pr lndis tf dieit oreſtſttisphtoni thisnoe diſſfplnonifnei daria Si Aenifingyber nn ovpofftor epcen eolet an eine(Licbi ten⸗ emelerior Orn uiſ Delon Hõ lien cffiit Ete „ ⸗ „ ſit SoneH TSene E N . „ rtio⸗ 9 , tl/, ettenn Affm GHH IISIe CEPTPZE . che R SPN. De loco a contra,.diſpa.maioꝛi ⁊ minoꝛi. lxxxxv one vniꝰ Zꝛioꝝ de aliq ſubo ad negationẽ al eſſet verum? conſequens falſum. ¶ Coõtra dicta pꝛimo ſic arguitur. t᷑iꝰ de eodẽ ſubovz ↄña cũ h̊ addito ad añs ⁊ oñs ĩ q̃lrz ꝑte tꝑis pñtꝭ:ñ copla ſit pñtꝭ tꝑis Alia rela ꝓ arg.ne gatiuo Intel. lo. ci. apuati ue oppoſi tis tã ma cĩe qᷓ df̃a matime Rla ꝓar gu. affir⸗ matiuo. ERla ꝓp ar gumento negatiuo ſʒ ſi ſit pᷣteriti tꝑis dʒ addi tꝑis pᷣteriti ⁊ ita de futuro.¶ Dr notãter cũ h̊ͥ addito ⁊c.qꝛ ſi nõ poneret᷑ illa ꝑticula nõ opoꝛteret ↄnñam valere vt nõ ſeq?᷑: ſoꝛ.ẽ albꝰ: nõ ẽ niger:q; ſi vtamur tꝑe pñti ꝓvna hoꝛauta ꝙ ꝓ pᷣma medietate illiꝰ hoꝛe ſit albus:⁊ ꝓ ſcda niger tũc añs eſt veꝝ ⁊ ↄñs flm̃ ¶ Alia rlła eſt:a ne gatione vniꝰ rioꝝ:ĩmediatoꝝ ab aliqꝗ ſubo poſita ↄſtãtia ſubi ſuſceptibilis ad affirma⸗ tionẽ alteri?ꝰde eodẽ ẽ bona ↄña: vt aĩal nõ eſt ſanũ ⁊ aĩal eſt qð põt eſſe ſanũ vel egrum g aial eſt egrũ.¶ Dr̃ notãter ĩmediatoꝝ qꝛ ĩ ↄꝛijs mediatis nõvalet ↄña:vt nõ ſequit᷑ ſoꝛ tes non eſt albus:⁊ ſoꝛtes eſt qui põt eſſe al bus vel niger. g ſoꝛtes eſt niger cũ poſſibile fit añs eſſe veꝝ ↄñte exiſtente falſo. ¶ ‚ Notãdũ ẽ q̃rto:qꝙ h̊ ſupponit᷑ ex poſtpᷣdicamẽtis q̃ ſunt pᷣuatiue oppoſita.Et dz textus fic intelligi. Locus dꝛĩa maxime a pᷣuatiue oppoſitis eſt iſti duo termini ſcʒ pᷣ⸗ uatiue oppoſitũ:⁊ pᷣuatiue oppoſitum:quoꝝ vnꝰ verificat᷑ ꝛc.¶ Sʒ locꝰ marĩa a pᷣuatiue oppoſitis eſt regula ſiue ꝓpoſitio ↄfirmati⸗ ua ↄſequentie dialectice ⁊c. ñ ꝓ arguẽdo per iſtum locum ponitur talis regula.¶ Ab affirmatione vnius oppoſitoꝛum de aliquo ſubiecto:ad negationem alterius de eodem cum boc addito in qualibet ꝑte tꝑis pᷣſentis vʒ ↄña vt ſoꝛ.ꝓ qualʒ ꝑte tꝑis ẽ vidẽs.ergo ſoꝛtes ꝓ qualibet ꝑte tꝑis non eſt cecus.ſiłr ſoꝛtes ꝓ qualibet ꝑte tꝑis pᷣteriti fuit albꝰ. ergo ſoꝛtes ꝓ qualʒ ꝑte tꝑis pᷣteriti nõ fuit niger. Rñ ſi arguamꝰ ꝑ iſtũ locũ ⁊ ꝑ locuma ↄtrarijs affirmatiue ex ꝓpõnibꝰ modalibus debemꝰ canere ne modꝰ neget᷑ in ↄña.vt nõ ſequit᷑ ſoꝛtes poſſibiliter eſt vidẽs. æ ſoꝛtes nõ eſt poſſibiliter cecus:d debem' ſic ar⸗ guere g ſoꝛtes poſſibiliter nõ eſt cecꝰ.Alia regula talis eſt. A negatione habitꝰ de aliq ſubiecto ſiue vniꝰ pᷣuatiue oppoſitoꝝ adaf⸗ firmationẽ alteriꝰ ſuppoſita ↄſtãtia ſubiecti apti nati:a tꝑe determinato a natura vʒ ↄña vt bñ ſeqͥt᷑ ſoꝛtes nõ eſt vidẽs ⁊ ſoꝛtes aptus natus eſt videre: bʒ tẽpus determinatuʒ a natura.ergo ſoꝛtes eſt cecus. Uñ iſta ſcða re gula vʒ pꝛo arguẽdo in ſingulari numero.⸗ nõ in plurali vt nõ ſequit᷑ Iſti duo hoĩes nõ ſunt vidẽtes:⁊ ſunt apti nati videre:⁊ babẽt tẽpus determinatũ. ſunt ceci.q;ꝛ poſito ca⸗ ſu ꝙ vnꝰ eoꝛum ſit videns tunc antecedens „ Ron ſequit᷑:ſmile eſt: g diſſimile eſt:⁊ tñ arguit᷑ a relatiue oppoſitis:ergo ⁊c.ſiłr non ſeqͥt.pꝛius eſt.ergo poſterius eſt.ergo talis locus nõ vʒ.¶ Scðo ſic arguitur.non ſequit᷑ foꝛtes fuit albus.ergo ſoꝛtes nõ fuit niger ſilr ſoꝛtes erit albus.ergo ſoꝛtes nõ erit ni⸗ ger ⁊ tñ arguitur ꝑ locũ a cõtrarijs:ergo ta⸗ lis locus nõ vʒ ¶ Tertio ſic arguit᷑.demõſtra to vno vidẽte ⁊alio ceco nõ ſequitur Iſti nõ ſunt vidẽtes: ſunt apti nati videre.⁊ habẽt tpᷣs determinatũ.ꝗ ſunt ceci.cũ añs ſit verũ ⁊ ↄñs falſum.⁊ tñ ibi arguit᷑ ꝑ locũ a pꝛiuati ue oppoſitis:ergo talis locus nõ valet. ¶ Ad pꝛimi ðe ꝙ textus ſic intelli gitur de relatiuis nõ equiparantiei filr de Agd rões in oppoſi illis quoꝝ nullus eſt terminus ampliatiuus tum ¶ Ad ſecundum dicitur q; non arguitur de⸗ bite.qꝛ non additur illa particula ad añs ⁊ oↄñ̃s in qualibet parte tẽpoꝛis. ¶ Ad tertiuʒ ðꝛ ꝙ locus a pꝛiuatine oppoſitꝭ nõ vʒ in plu rali numero.ſed ſolum in fingulari numero „ ¶ Moõtradictio eſt oppoſitio cuius ſzm ſe nõ eſt dare mediũ ¶ Locꝰ a dictoꝛie oppoſit eſt hĩitudo vmꝰ dictoꝛie opoſitoꝝ ad fliquũ:vt ſoꝛ tem ſedere eſt veꝝ:ergo ſoꝛtẽ nõ ſe dere eſt falſum. ¶ Locus a odicto⸗ rie oppoſitis maxima.ſi vnum odic teꝛioꝝ eſt verum:reliquum erit fal⸗ ſũm.¶ Sunt auteʒ alia oppoſita q̃ dicuntur diſparata que nõ ſunt op⸗ poſita ſcðm aliqð genus pᷣdicte op Quid lo. 9 Ʒdicto. oppoſitj. poſitiõls:ſed ſunt diuerſa vt bomo ⁊ aſinus. ¶ Locus a diſparatis eſt hĩtudo vmus diſpatoꝝ ad reliquũ Et tenet affirmatiue ſic. Soꝛtes eſt bõ:ergo nõ ẽ aſinꝰ.¶ LZocꝰ a diſpa Quid lo. tis Maxĩa ð quocũq; ðꝛvnũ diſpa diſpat⸗ ratoꝛum abſtractiue:ab illo eodem remouetur et reliquum. ¶ Dicitur notanter abſtractiue:quia ſi concre tiue ſumerentur. tunc non ſequere⸗ tur:quia non ſequitur hoc eſt albuʒ ergo non eſt tũ: ſed bene ſequitu boc eſt albedo:ergo nõ eſt q;titas. Tra ctatus Quintus ¶ MWaius vt bic ſumitur eſt qð ſu pꝛaponit᷑ alicui in potẽtia ⁊ virtute inus eſt qð ei ſuppõit᷑.¶ Zo cus a maioꝛi eſt babitudo ipſiꝰ ma⸗ Quid lo loꝛis ad minus:⁊ eſt ſemꝑ deſtructi cus a mes vt rex non poteſt expugnare caſtrũ ioꝛi. ergo nec miles. ¶ Locus a maioꝛi. maxima ſi id quod magis videtur in eſſe non ineſt.nec id quod minus vi detur in eſſe merit ¶ Locus a mino ri eſt habitudo minoꝛis ad maius ⁊ Quid lo/ eſt ſemꝑ cõſtructiuus:vt miles põt cus a mi-⸗ expugnare caſtrum:ergo ⁊ rex. Lo⸗ parte tꝑis pꝛeſentis ſi pꝛopoſitiones ſint de pꝛeſenti.vel tempoꝛis pꝛeteriti ſi ſint de pꝛe terito valet ↄna.vt bene ſeqͥtur. Soꝛtes in qualibet parte tempoꝛisi pñtis eſt non albꝰ ergo ſoꝛtes in qualibet parte tempoꝛis pꝛe⸗ ſentis nõ eſt albꝰ.Silr ſoꝛtes in qualibet ꝑ⸗ te tꝑis pꝛeteriti fuit nõ albꝰ: ſoꝛtes in qua libet parte tempoꝛis pꝛeteriti non fuit albꝰ ⁊ de iſtis duobꝰ modis arguendo magis vi⸗ detur in ſecundo periarmenias. ¶ ’Notãdũ ẽ ſcðo q locꝰ dꝛa maxĩe a diſparatis eſt duo termini ſcilicet diſpara⸗ tum ⁊ diſparatum S verificatur de termino inferente ⁊c. Sʒ locus marĩaa diſ⸗ paratis eſt regula fiue pꝛopoſitio confirma⸗ tiua ↄſequẽtie dialectice ¶ Uñ pꝛo arguẽdo per iſtum locum ponitur talis tegula. Ab af firmatõe vnius ſpeciei ſpecialiſſime que eſt abſtractũ nõ ↄnotatiuuz de aliquo ſubiecto Circa bunc textum. Rſingulari: ad negationẽ alteri ſpeciei ſpeci⸗ noꝛi cus a minoꝛi. Maxima: ſi id quod minus videt᷑ ineſſe ineſt:⁊ id qdð ma gis videtur ineſſe inerit. ¶ ‚Motãdũ eſt pꝛimoq iſte tettus Intelllo debet ſic intelligi Locꝰ dꝛĩa mariĩe a õdicto 2dicto. rie oppoſitis eſt duo termini ſcʒ cõtradicto⸗ oppoſitꝭ rie oppoſitum: cõtradictoꝛie oppoſitũ: quo⸗ tam mar. rum vnus verificatur de termino gferente oifterẽ c. Sʒ locus maxima aotradictoꝛie oppoſi⸗ tia maxi. tio eſt regula ſiue ꝓpoſitio cõfirmatiua ↄſe quẽtie dialetice ⁊c.¶ Sʒ pꝛo arguẽdo ꝑ lo⸗ Regule cũ a cõtradictoꝛie oppoſitis cõplexis ponit arguendi talis regula. Ab vno cõtradictoꝛioꝛũ cõple⸗ in Idicto Xoꝝad reliquum negatione pꝛepoſita:valet rijs com⸗ ↄña.vt bene ſequitur Boꝛtes currit: ergo plexis nõ ſoꝛtes nõ currit ſed exquo tales ↄñe non ſunt foꝛmales nõ dũt cõputari inter ↄſ. equẽ tias dialecticas.O Alia regula eſt.A ꝓpoſi⸗ tione in qua ponitur vnũ dictũ ſupponẽs ꝓ vna parte ↄtradictiomis reſpectu illiꝰ pꝛedi cati verũ vel falſum:ad ꝓpõnẽ in qiꝛ ponit᷑ aliud dictũ ſupponens ꝓ altera ꝑte qdictio nis reſpectu pᷣdicati oppoſiti pᷣdicatio añtis ſuppoſita conſtantia dicti ↄñtis valet ↄña. vt bene ſequitur ſoꝛtẽ currere eſt verũ:ergo ſoꝛtẽ nõ currere eſt falſum. ¶ Sʒ ꝓ arguẽdo Begule a ↄtradictoꝛijs incõplexis ponitur talis re⸗ arguendi gula. A negatione vni dictoꝛioꝛũ incõple in ↄdicto xoꝝ de aliquo ſubiecto ad affirmationẽ alte 1ijs in co rius poſita cõſtàtia ſubi eſt bona ↄna.vt bñ plexis ſeqͥtur Soꝛtes non eſt non hõ ⁊ ſoꝛtes eſt: E ſoꝛtes eſt hõ.¶ Alia regula eſt ab affirmatio ne vniꝰ contradictoꝛioꝛũ incomplexoꝛuʒ de aliquo ſubiecto ſingulari ſingulariter tento ad negationẽ alteri cũ boc addito in qualʒ aliſſime q̃ eſt etiã abſtractũ nõ connotatiuũ de eodeʒ ſubiecto ſingulari:eſt bona ↄña:vt bene ſequitur:ſoꝛtes eſt hõ.ergo ſoꝛtes non eſt aſinus.O Dicitur notanter que eſt abſtra ctum ac.quia ſi talis ſpecies nõ eſſet abſtra⸗ ctum non connotatiuum non opoꝛteret cox ſequentiam valere:vt non ſequitur: lac non eſt albũ: non eſt dulce. Similiter nõ ſequi tur: ſoꝛtes eſt paternitas: ꝙ non eſt filiatio. ¶ Alia regula eſt. Ab affirmatiõe vnius ge neris de aliquo ſubiecto ſingulari:ad nega⸗ tionẽ alterius generis non ſubalternatim poſiti qð vniuerſaliter negatur de pꝛimo ge nere de eodem ſubiecto valet conſequentia vt bene ſequitur. Soꝛtes eſt aĩal.ergo non eſt coloꝛ.¶ Dicitur notanter quod vlr negat ⁊c.qꝛ ſi non negaretur de alio genere vlr ac⸗ cepto:ſed ſolũ ꝑticulariter accepto nõ opoꝛ⸗ teret ↄñam valere.vt non ſequitur:lapis eſt ſubſtantia. ergo laꝑis non eſt quãtitas.quia illud genus quantſtas non negatur de iſto termino ſubſtantia vłr accepto:cuʒ iſta non ſit vera:nulla ſubſtantia eſt quantitas. ¶ Notãdũ eſt tertio ꝙ iſti duo terĩ maius ⁊ minus:capiunt᷑ dupliciter Nno mõ pꝛime intẽtionaliter:ſcʒ maius pꝛo foꝛtioꝛi. vel potentioꝛi.⁊ minus pꝛo re debilioꝛi vel minus potenti.⁊ hoc modo nõ capitur in ꝓ poſi to.¶ Alio modo capiunt᷑ ſcdᷣe intẽtiona liter ſcilicet maius pꝛo termino qui magis apparet conuenire cum alio termino ⁊ minꝰ pꝛo termino qui minus videtur cõuenire cũ Intel. lo⸗ a diſpatꝭ tazʒ mari. ſ differẽ tie maxi. Regula grguendi a diſpat affirmati ue, Alialrla. Intel.lo, 92 maioꝛi: tam max. qᷓ differẽ tie maxi li cgido vni Hcdicatü ad du oEirnatina 4. ehelgftifdinic eniatalicnifubiecto⸗ tnire ſbi conenit. Ett⸗ coenire ſbiconel ſructiuert fer pot dede pareſdebelreaſtun. Notidũ cqtoq nnusarguere fm itos duc Em gisfcöenire: alter WE1 Yloenza maioi. Rernon iue fri eigo necmiles Mort ſut tjn ztenttilicuimagt us erec etium illicui minnsr lei mnliter anrguecon loci 1m debellarecaſtrüts tret. . Gicati cöueniat ilt an mim etiam cöuenit üli anmagis (Gcdo m cöperido du ſubiectiiquor vnii ödicatu cöuenire aliud min ſten mmaioꝛi et no poͤdede nee plli Marim fͤdien geturcönenire alien ſuhie neeetiiludq min vſee nenitei. Gikf argueo der rer ötdebellnerilli fine deriir ſſortegin d „. M ndalds etene aſ n —G ngisi BR1.. . etog odi nati⸗ rame uni ſeler diſparn . remer ns verffcann de Rl aſle Nopoftioconfirng⸗ e dalectice i pongtic ſn⸗ en Rndmtalistegnia. Abgf arätiutz deligno ſibieto eerieihen ſrgeſfei Renli abſtractüno connotgtini r Nec fingulmiet bomn onrrt D n. detesettböergoſortesnon. (dicim notmnter ue eſt abeirn uſitalis hecies ͤeſet abſtrn onnotaiunm nonoponeretoon 1wlererxt non ſequitur: le non onek dulee. Oimilter ͤſegni tmremius: non et fluti. nett. Abaffnmarie nnins ge iage vo ſubiectofingulriad negn 3 generis non iubalternatin nerſaliter negenur deptin n ſodiecto valet conſegnem ur. Sortes ekein. ethon icitur otanter ocͦaen ecnetu deaio ger ffin . gronopon⸗ „ . „„ —W llarterake. üpticu. Utere⸗ ſtte e nſeouiturpis miere. t vonecule/ tD linstin * 4 ſ 1 . ma ON lis ISML 156 1. on heg, de! D. De Loco ſili:ppoꝛtione:⁊ trãſſumptiõe. alio termino.Exẽplũ.vt h̊ ↄplexũ debellare caſtrũ ðꝛ maius ⁊ illud cõplexum debellare De locoa minoꝛi. Multi⸗ plex mo⸗ arg. u xta locos pᷣdictos. Pꝛimus. Secũdꝰ. Tertius. villã ðꝛ minꝰ reſpectu huius terĩ miles:⁊ re ſpectu buiꝰ teri rex.¶ Locꝰ dr̃a maxĩe a ma ioꝛi ẽ duo terĩ.ſ.maiꝰ vminꝰ:quoꝝ vnꝰ.ſ.ma ius verificat᷑ de terĩo ĩferẽte.¶ Sʒ locꝰ ma xima a maioꝛi ẽ regula ſiue ꝓpõ ↄfirmatiua oↄſñe dialetice ac. Exẽplũ patʒ in textu qʒ; ſic intelligit᷑. Si aliqð pᷣdicatũ magꝭ videat᷑ cõ uenire alicui ſubiecto ⁊ nõ cõuenit ei:nec ẽt illð pᷣdicatũ qð minꝰ vr̃ ↄuenire alicui ſubie cto cõuenit ei.Et tʒ ille locꝰ deſtructiue:vt rex nõ p̃t debellare caſttũ.& nõ põt ðbella⸗ re ꝓuĩciã.¶ Locus dr̃a marĩe a mĩoꝛi ẽ duo teri.ſ.maiꝰ ⁊ minꝰ: qꝝ vnꝰ.ſ.ly minꝰ xificat᷑ de terĩo ĩferẽte ⁊c.¶ Sʒ locꝰ maxĩa ẽ rla ſi⸗ ne ꝓpõ ↄfirmatiua ⁊c. Exẽplũ pʒ ĩ textu qð ſic ĩtelligit᷑ Si pᷣdicatũ qð minꝰvr̃ cõuenire ↄueniat alicui ſubiecto: ẽt illud qð mag vr cõuenire ſibi cõnenit.Et tʒ locꝰ a maioꝛi cõ⸗ ſtructiue: vt rer põt debellare ꝓuinciã:ergo poteſt debellare caſtrum. ¶ ‚ Notãdũ ẽ q̃rto ꝙ triplicit᷑ poſſu mus arguere ſᷣm iſtos duos locos. ¶ Unoꝰ cõpãdo vnũ pᷣdicatũ ad duo ſubiecta:quvni magis vr̃ cõuenire:⁊ alteri minꝰ ſic arguẽdo p locuʒz a maioꝛi. Rex non põt debellare ca⸗ ſtrũ:ergo nec miles. Marima ſi aliqð pᷣdica tũ nõ ↄueniat illi cui magis videtur cõueni re nec etiam illi cui minusvr̃᷑ conuenire.Si militer arguẽdon locũ a minoꝛi. miles põt debellare caſtrũ:ꝗ rex.Maxĩa ſi aliqð pꝛe dicatũ cõueniat illũcui minus vr̃ cõuenire. etiam cõuenit illi cui magisvidet᷑ cõuenire. ¶ Scðdo mõ cõparãdo duo pᷣdicata ad vnuʒ ſubiectũ quoꝝ vnũ pᷣdicatuʒ magis videtur cõuenire: aliud minꝰ ſic arguẽdo per locuzʒ a maioꝛi.Rex nõ põtidebellare caſtrũ.ergo nec villã. Marima ſi pᷣdicatum qð magis vi detur cõuenire alicui ſugiecto nõ ↄnenit ei nec etiã illud qð minꝰ videtur conuenire cõ uenit ei. Silłr arguẽdo per loucum a mĩoꝛi. rer põt debellare villã ſiue ꝓuinciam: ergo põt debellare caſtrũ. Marima ſi illud qð mi nus vf conuenire alicui ſubiecto cõueniat: ⁊ etiã illud qð magis vr̃ ↄuenire conueniet. ¶ Tertio mõ cõparãdo duo pᷣdicata ad duo ſubiecta. ſicarguendo ꝑ locũ a maioꝛi. ſRer non põt debellare caſtrũ.ergo miles nõ põt debellare ꝓuinciã. Marima ſi pᷣdicatuzʒ qð magis vf̃ cõuenire alicui ſubiecto nõ ↄueni at ei: nec illud qð minus videtur conuenire lxtxvi. conueniet ei.ſimiliter arguendo per locum a minoꝛi miles poteſt debellare pꝛouinciazʒ ergo rex põt debellare caſtrũ. Maxima ſiu lud qð minꝰ vr̃ conuenire alicui ſubiecto cõ⸗ ueniat ei etiaʒ illud qð magis vr̃ conuenire alteri ſubiecto:conueniet ei. ¶ Lontra dicta pꝛimo ſic arguit᷑ nõ ſequitur ſoꝛtes nõ ẽ albꝰ: ergo ſoꝛtes eſt nõ albꝰ filr nõ ſeqͥtur:ſoꝛ.fuit nõ albꝰ: ergo non fuit albꝰ.⁊ tñ ibi ar. per locũ a pditoꝛie oppoſitis.ergo talis locus nõ valet.¶ Secũ do ſic ar.non ſeqͥtur.lac nõ eſt albũ ergo lac non eſt dulce ſilr non ſeqͥtur. Iſte aſinꝰ eſta ſinus. ergo iſte aſinꝰ non eſt coꝛpus:⁊ iñ ibi ar.per locuxa diſpatis.ergo talis locus non vʒz. ¶ Tertio fic arguit᷑.non ſeqͥtur. Rex non poteſt poꝛtaresentũ libꝛas ergo nec tres.ſi militer non ſequitur.rex põt poꝛtare tres li bꝛas:igitur ⁊ centũ.a tñ in vno exemplo ar⸗ guitur a maloꝛi ad minꝰ a in alio a mioꝛi ad maius:ergo talis locus non valet. ¶ Ad pᷣmũ ðꝛ qꝙ ibi nõ ðbite argui tur:qꝛ in pᷣmo exẽplo nõ ponit᷑ cõſtãtia ſub⸗ iecti ⁊ in alio exemplo non additur illa par⸗ ticula i ualibet parte tꝑis pꝛeteriti.¶ Ad ſcðm ðꝛ ꝙ ibi nõ arguitur per locũ a diſpera tis qꝛ illa diſperata nõ ſunt abſtracta non cõ notatiua.O. Ad tertiũ dicitur ꝙ ibi arguit a maioꝛiad minꝰ a econtra pꝛime intẽtiona⸗ liter capiẽdo maius ⁊ minus:mon tamen ſe⸗ cunde intentionaliter capiendo. ¶ Siblitudo ẽ reꝝ differẽtiũ eadẽ q̃ litas.¶ Locꝰẽ hĩtudo vmꝰ ſimiliuʒ ad reliquũ ⁊ tenet cõſtructiue ⁊ de⸗ ſtructiue.Cõſtructiue ſic.ſic̃ riſibi⸗ le ineſt hoĩ:ita hinibile ineſt equo:ſʒ riſibilèieſt hoĩ vt ꝓpꝛiũ:ergo hinni bile ineſt equo vt ꝓpꝛiũ. Locꝰa ſimi li. Maxima de ſilibꝰ idẽ eſt iudiciũ Deſtructiue ſic. Sicut riſibile ineſt boĩ:ita bĩnibile ĩeſt equo.ſʒ riſibile nõ ĩeſt boĩvt genꝰ.ergo nec himible ĩeſt equovt genꝰ ¶ Locꝰa ſili. Ma xĩa ð ſiłibꝰidẽ ẽ iudiciũ.¶ Pꝛopoꝛ tõ ẽ reꝝ dẽm eadẽ hĩtudo.locꝰ a pꝛo poꝛtione eſt hĩtudo vmꝰ ꝓpoꝛtõabi liũ ad reliquũ.Et tenet affirmatiue et negatiue. Affirmatiue ſic:vt ſicut Agd rões in oppoſ tum. Quid lo⸗ cusa ſili, Tracta tus Quintus. ſe bʒ rectoꝛ nauis ad nauẽ: ita ſe bʒ rectoꝛ ſcholaꝝ ad ſcholas:ſʒ ĩ naui regẽda eligẽqꝰ ẽ rectoꝛ nõ ſoꝛte ſed agrte:ergo ĩ ſchol regẽdis eligẽdꝰ ẽ rectoꝛ ñ ſoꝛte ſʒ arte ¶ Locꝰa ꝓpoꝛ Quid lo⸗ ciõe maxĩa ð pꝑoꝛtiõalibꝰ idẽ ẽ iu⸗ cus a hio ditiũ Negatie ſic Sic ſe hñt duo ad poꝛtione trigꝗ ita q̃ttuoꝛ ad ſex Sʒ duo nõ ſt᷑ Notabile ſilitudĩeʒ ĩherẽtie vt ſic ri dupla ad tria:ergo nec q̃ttuoꝛ ſt᷑ du ꝓpla ad ſex maxĩia ð ꝓpoꝛtiõalibꝰidẽ E iudiciũ.Differt aut iſte locꝰa loco ſili:qꝛ ĩ loco a ſili ſ Bautonat ſʒmm ſibile ĩeſt hoĩ:ita hinibile ieſt equo In loco ãt a ꝓpoꝛtõe nõ attẽdit᷑ ſilitudo ĩherẽ tie:lʒ ↄpatio hĩtudis:ᷣt ſic ſe bʒ rec toꝛ nauis ad nauemuta ſe bʒ rectoꝛ ſcholaꝝ ad ſcholas.¶ Crãiũptio ẽ Duplex ẽ duplex. Quedã eĩ ẽ qn dictõ vł oꝛo tranſſum vnii ſignificans tranſſunut᷑ad ſigni ptio. ficãdũ alið ꝑꝑ ſilitudieʒ aliquã ĩ eiſ reꝑtã:vt h dictõ ridere trãſſimitur ad ſignficandũ ffoꝛere:cũ & pᷣtũ ri det. Silr oꝛo traſſumit᷑ cũ ðꝛ:littus arat᷑.i.oꝑa ꝑdit᷑:ſñc ſolet dici: cũ qͥs inuanũ laboꝛat.⁊ h trãſſũptio ꝑtiet — ad ſophiſticũ.¶ Ellia ẽ qũ nomen magnnotũ ſum᷑ ꝓ noĩie minꝰ noto. vt ſi dẽat ꝓbari ꝙ ph̊s nõ ĩuidʒ:⁊ fi at trãſſũptio ad h nomẽ ſapiẽs.Et iſta trãſſũptio ꝑtĩet ad dialectũ.⁊d cus a trãſſũptiõe ẽ bitudo trãſſũp⸗ tiõis ad trãſſũptũ:vt ſapiẽs no ĩui⸗ Quid lo⸗ det:ergo pꝓh̊s nõ ĩuidʒ:max:eᷣ qᷣcqᷣd cus a trãſ ↄuenit alicui ſub nomine magis no ſumptõe⸗ to:eidem conuenit ſub nomne minꝰ noto. Differt autem iſte locus a lo⸗ co a nomimis interpꝛetatione:quia in loco a nomis interpᷣtatione acci⸗ notabile Pitur diffinitio:ſiue expoſitio noĩs vt ſi exponatur boc nomen philoſo pbus per hoc quod eſt amatoꝛ ſa⸗ pientie. In bac aũt tranſſũptioe nò accipit᷑ expoſitioſiue ðſcpᷣtio noĩs: ſʒ ꝓ vno noĩe minꝰnoto accipit᷑ alið nomẽ mag notũ:ꝑ qð facilr pᷣt ꝓba ri ꝓpoſitũ Auctoꝛitas vt hic ſumit eſt iuditiũ ſapiẽt in ſua ſcia:vñ iſte locꝰ? ſolet denoĩari a rei iuditio.locꝰ ab auctoꝛitate eſt habitudo auctoꝛi tat ad illð ꝑ eã ꝓbat᷑ Et tʒ ↄoſtructi ue ſolum: vt aſtronomus dicit celũ eſt volubile:ergo celum eſt volubile Maxima vnicuiq; exꝑto ĩ ſua ſciẽ⸗ tia credendum eſt. ¶ Circa hũc textum. ¶ Notãdũ eſt pꝛimo ꝙ in ppoſito nõ capit᷑ filitudo pꝛĩe intẽtionałr vt diffinie bat᷑ circa tertiã ꝓpꝛietatẽ q̃litatꝭ:ſʒ capitur ſcðe intẽionalr ꝓ ſiłi ↄueniẽtia:alicuii terĩ cũ alio.⁊ ſicſile ẽ pᷣdicatũ vł ſubiectũ ſilr cõ ueniẽs alicui:ſiẽ illð ↄuenit alteri.O Et ĩtel ligit᷑ textꝰ ſic. Locꝰ driam maxiĩe a ſili ẽ duo teri.ſ.ly ſiłe ⁊ ly ſile:qꝝ vnꝰviſicat᷑ deterĩo inferẽte ⁊ aliꝰ de terĩo illato ↄñe ↄfirmãde maxiĩaʒ ex illis teris ↄpoſitã.¶ Sʒ loc?ma xĩa a fili ẽ rla ſiue ꝓpõ ↄfirmatiua ↄñe dia⸗ letice.ↄpoſita ex iſtꝭ terĩs.ſ.ly ſile vly ſiłe:q rũvnꝰ viſicat᷑ de terĩo ĩferẽte:⁊ aliꝰ ð terio illato einſdẽ oñe. Eñ ꝓ ar guẽdo ꝑ iſtũ locũ dẽmꝰ ſꝑ in mioꝛi ſubſumere illð in q en ſiti tudo.Et poſſumꝰ tribꝰmodis arguere ꝑ iſtũ pꝛio ↄꝑãdo vnũ pᷣdicatũ ad duo ſubiecta ſic arguẽdo.Sic̃ ſoꝛti ineſt riſibile: ita ⁊ plato ni.ſʒ ſoꝛti ineſt riſibile vt ꝓpᷣũ:g platoni in eſt riſibile vt ꝓpuz. ¶ Scdðo mõ ↄꝑãdo duo pᷣdicata ad vnũ ſᷣm ſic arguẽdo.icut riſi⸗ bile pᷣdicat᷑ ð ly hõ:ita ſuſceptiuũ diſcipline pᷣdicat᷑ de ly hõ:ſʒ riſibile pᷣdicat᷑ de ly hõvt ꝓpꝛiũ: diſcipline ſuſceptiuũ pᷣdicat᷑ de ly bõ vt ꝓpũ̊. ¶ Tertiomõ ↄpꝑãdo duo pᷣdicata ad duo ſuba ſic arguẽdo.Sicut riſibile pᷣdi⸗ cat᷑ de ly hõ:ita hinnibile pᷣdicar̃᷑ de ly equꝰ ſʒ riſibile pᷣdicat᷑ do ly hõ:vt ꝓpũ:gꝗ hinnibi le pꝛedicatur de ly equus:vt ꝓpꝛiu.Mari⸗ ma. de ſimilibus idem eſt iudiciuʒ. Et ſicut arguimꝰ tribus modis affirmatiue:ita poi⸗ ſumus tribus modis arguere negatiue. ¶ ' Notãdũ ẽ ſcðo ꝙ locꝰdꝛia maxi⸗ me a ꝓpoꝛtõe eſt duo teri.ſ.ly ꝓpoꝛtio ⁊ ly ꝓpoꝛtio quoꝝ:vnꝰ xvificat᷑ de terio inferẽte ⁊ aliꝰ de terio illato ↄñe ↄfirmande ꝑ maxi mã ex illis terĩs ↄpoſitã.¶ Sʒ locꝰ maxĩaa ꝓpoꝛtõe ẽ rla ſiue ꝓpoſitio ↄfirmatiua oñe dialetice.ↄpoſita ex illis terĩs.ſ.ly ꝓpoꝛtio Qund lo/ c) ab au⸗ ctoꝛitate Intel lo. a ſilj tam maxie q dra max. Mogi arguẽdi ꝑ buc lo cum. Secũqꝰ. Tertius. Intel. lo. ꝓpoꝛtõ ne tã ma. qᷓ dre ma xime. nj nſipri f mo ri c oſen oneeſtd lretriſu .vn v A.Y ſenp mn notirgr ſ Anlaſine ppofiti ſenitedi⸗ etticerpoſit nng noru ly min notiig⸗ noti pificut de terioinferen nnarori de terio illato eint negk vere de magis noto (löant iſte locus diffen nerpeetatie ʒin tertu. ns ſteloc; no eſt loc ettni ſeus, Et reducit ad loci abn hſteoce mo fleri argumeta⸗ ſmctue ſubiciẽho : lcido⸗ ſytie ſeploci abinterati lesqſütobßuide arguedoge Satſöeerii ſütobßnade gn riſſunptiöe. rfiütedde n leoa neis imterötaniöe one⸗ „ Upbiponebat pinterötatio ht min not wbiponebet iin e ¶Moridi eſtquano chledpt m nocit . inenltterftanctat ſonen clepelſeript⸗ ( Cognitiöe glieni⸗ ſopiet erot Minemipyag ſriſein 1 Andifinkkintenn (1 5₰ teſticieneng deterſoinſereteen loinferete⸗ eterio ill ſ⸗ Lauctoꝛ auctor llde = = S R unmtenſliin kihffen⸗ nenr Fiſtat deteni A N ieniolllrdofe ofimite uuhue goofimnartinaoße dic⸗ aterif tenis lyfle nly fie al de teniiſereten ali dterio mioriſubiumnere löin eifti Kem id mocisargverepiti mmiͦdiei udo ibletuft n Elortiinett nſvlle intpli⸗ etnifbile t ppirgplgroniin nuſon icengeto Dicltſiſ⸗ i boritaſuſceptiun dieplne boß niſdle zeicn de bo, N De loco a medijs:⁊ a Coniugatis Folio 2 ly pꝛopoꝛtio quoꝛum vnus verificatur de termino inferente ⁊ alius de termino illa⸗ to eiuſdem ↄñe.Uñ in ꝓpoſito non capit᷑ ꝓ poꝛtio ꝓ certa habitudievniꝰ qᷓ;titatꝭ ad aliã B capit᷑ ꝓ filitudine vniꝰ ꝓpoꝛtiõis ad aliã ꝓpoꝛtionẽ.Exẽpla patẽt in textu ¶ Quõ dif fert locꝰ?a ꝓpoꝛtiõe a loco a fili:ptz in tertu. Sʒ alia põt poni dꝛĩa qꝛ locꝰ a fili ſe bʒ vt ſu ꝑius ad locũ a ꝓpoꝛtione:qꝛ oĩis locus a pꝛo poꝛtione eſt locusa fimili: ſed non econtra. a traſſũp ¶ Notãdũ eſt tertio:ꝙ vt ðꝛ ĩ textu tione taʒ trqſſũptio capit᷑ duptr.⁊ ſolũ de ſcðᷣo mõ eſt marie qᷓ; dre max. bic ad ꝓpoſitũ ⁊ nõ de pᷣmo mõ.Locus dꝛĩa maxie a trãſſumptione eſt duo terĩ.ſ.magis notũ ⁊ miuꝰnotũu:qꝝ vnꝰ.ſ.ly magis notũ xᷣi ficat᷑ de terio inferẽte:⁊ aliꝰ.ſ.minꝰ notũ de terĩo illato ↄñe ↄfirmãde ꝑ maximã et illis terĩs cõpoſitã.¶ Sʒ locꝰ marĩa a trãfſump⸗ tiõe:eſt regula ſine ꝓpoſitio ↄfirmatiua cõ ſequẽtie dialectice:cõpoſita ex iſtꝭ terĩs.ſ.ly mag notũ:a⁊ ly minꝰ notũ:qꝝ vnꝰ.ſ.ly magꝭ notũ vᷣificat᷑ de terĩo inferente ⁊ aliꝰ.ſ.ly mi nus notũ de terĩo illato eiuſdẽ ↄñe:vt qͥcqͥd neg vere de magis noto a de minus noto ¶ Quõ autẽ iſte locus differt a loco ⁊ a noĩs interpꝛetatiõe.pʒ in tertu. Sʒ tñ pᷣm rei vi⸗ tatẽ iſte locꝰ nõ eſt locꝰ ertrinſecꝰ:ſʒ intrin⸗ ſecus.Et reducit᷑ ad locũ ab interpᷣtatõne.⁊ pñt eodẽ mõ fieri argumẽta ↄſtructiue ⁊ de ſtructiue ſubijciẽdo ⁊ pᷣdicãdo ꝑ locũ a tranſ ſũptiõe ſiẽ ꝑ locũ ab interpᷣtatiõe.Et ↄditio nesq ſũt obuãde arguẽdo ꝑ locũ ab inter⸗ ptatiõe:etiꝗ ſũt obᷣnãde arguendo ꝑ locũ a traſſumptiõe.Et fiũt eodẽ mõ maxĩe ficut loco a noĩs interpᷣtatiõe ponẽdo ly magẽno tũ vbi ponebat᷑ ly.interpᷣtatio.⁊ ponendo ly lxxxvij. lato eiuſdeʒ ↄñe:vt auctoꝛitas experti eſt ꝙ tał orf̃o ẽ va vł flã.ꝙ dictũ auctẽticũ ẽ vᷣm vł falſũ. łſic.anctoꝛi etꝑto credẽdũ ẽ ĩſua ſci entia. Et tz iſte locꝰ ſolũ ðſcpᷣtĩe:vt pbũs diẽ boc ita eẽ vel boc nõ ita eẽ:ꝗ h̊ ita e:vłpᷣ nõ ita eſt Uñ tũc nos dicimur arguere conſtru ctiue quando ante hoc verbum dicit vel ſibi equiualens nulla ponitur negatio ¶ Lontra dicta pꝛimo ſic arguitur nõ ſeqͥt᷑ſoꝛtes ẽ albꝰ:ergo plato ẽ albꝰSili nõ ſeqr̃ ſicut ſe bʒ negatiua ad negatiuã:ita affirmatiua ad affirmatiuã. ſʒ negatia ĩfert negatiuã ↄuerſiõe ſimplłi & affiratia infert affirãtiuã ↄuerſioẽ ſimplici ⁊ tũ af̃ ꝑ locũ a ſiłi.ergo talis locꝰ nõ vʒ.¶ Scðo ſic af.non ſequit᷑ſicut ſe bʒ iſta:nullꝰ bõ c alal:ad iſtaʒ nullũ aĩal ẽ hõ.ia iſta aĩal nõẽ bõ:ad iſtam bõ nõ ẽ aĩal:ſʒ pꝛia ĩfert ſcdam ↄuerſiõe ſim plici:ergo tertia ĩfert quartã ↄuerſionẽ ſim plici.cũ añs ſit verũ ⁊ ↄñs falſũ.¶ Tertio ſic af:nõ ſeqͥ . Ariſtoteles dicit mũdũ eſſe et᷑nũ ergo mũqꝰ eſt eternꝰ cuʒ aũs eſt verũ ⁊toñs falſuʒ ⁊ tñ ibi a ꝑ locũ ab auctoꝛitate ⁊ affix matine:ergo talis locus nõ vaͤlert C Ad Fumd ðꝛ ꝙ lʒ in pꝛio exẽplo arguat᷑ a ſili pᷣme ĩtentioalr:nõ tñ ſcðe intẽ⸗ tiõalr.Et ẽt in ſcõo exẽplo nõ ſubſumit᷑ ĩ mi noꝛe illud in q ſiſtudo:ſʒ diſſilitudo. Ad ſcðʒ ð ⁊ ꝙ nõ ibi af̃ ðbite:qꝛ ĩ mioꝛe dʒ ſumi ꝓpoꝛtio ſiłtudis:⁊ nõ diſſilitudĩs ¶ Ad ftiũ dꝛ cy ibi nõ af̃ ab auctoꝛitate:qꝛ ariſto.ñ erat ĩ ̊ exꝑiꝰ:nec auctẽticꝰreputatꝰ:ſed hereticꝰ ant ſit locus mediꝰ dic tü pus. ¶Zocoꝝ me aioꝝ aliꝰ aoiugat:aliꝰ 8 S Eq̃᷑ ð locꝭ medijs.qͥd Quid ca⸗ Accepti,: min noti vbi ponebat᷑ ly interpꝛetatum 4 line fuſceptiui ztiatdeſ⸗ cmnes ag wh . A ſibus:⁊ aliuis ꝗ di ſus 4 con i nitn uſte e, ones au⸗ OI Motãdũ eſt quarto q; auctoꝛitas MAacaſibus: 7 alius a di⸗ ſus? con (TnG gien lil En ccoꝛitat). PHatadaet c oret vlſcpᷣto ſiõe. ¶ Eomiugata ⁊ caſus dꝛñt ſic lugata. e n, adeehOH alicuiꝰ ſapiẽtis: ⁊ ſic anctoꝛitas ſe ertẽdit ad Q: vimuocũ ſiue pᷣncipale ſiue abſtra Enbumr ieſei ofonẽ vocalẽ vel ſcriptã. Alio mõ capit᷑ p ctũ qð idẽ eſt ðꝛ cõiugatũ cũ ſuo de i ti cognitiõe alicuiꝰ ſapiẽtꝭ exꝑti ĩ aliq̃ ſcia de noĩatiuo.vt iuſtitia ⁊ iuſtuʒ glbedo Etfnt rN eneſiodicli. besas finnunielßt ,ldin, niſdo⸗ 6 vonde, tello. WV’” „„ , e 15 ckdootelt. uri ,ga che fe ſe 1 nim⸗ uo e ln tin iien EEN 4 7 , 7 oſice⸗ 30,NR 97 6 . 2 ꝑtinentibꝰ ad ſuã ſcĩazʒ.⁊ ſic capit᷑ auctoꝛitas qñ diffinit᷑ in textu. ¶ Locꝰ dr̃a marĩe ab au ctoꝛitate:eſt duo terĩ.ſ.qauctoꝛitas ⁊ dictũ au tenticũ:quoꝝ vnus.ſ.ly auctoꝛitas vᷣificatur de terio inferẽte:⁊ aliꝰ.ſ.ly dictũ autenticuʒ de terĩo illato ↄſequẽtie ↄfirmande ꝑ mari tudo vni ⁊ albũ Caſꝰaũt dñr ea q̃ cadũt a pn cipali:vt iuſtũ ⁊ iuſte a iuſtitia.Et dꝛam hanc aſſignat ariſtotel.ĩ ſcdᷣo thopicoꝝ.¶ Locus a ↄingat ẽ bi; us ↄiugatoꝝ ad reliquũ: vt Oaid lo⸗ mã er illis teris cõpoſitã. ¶ Sed locꝰ maxia iuſtitia eſt bona.ergo iuſtũ ẽ bonuʒ ab auctoꝛitate ẽ rła ſiue ppõ ↄfirmatiua ↄñe dialectice:cõpoſita ex iſtis terĩs.ſ.ly auctoꝛi tas ⁊ ly dictũ auctenticũ: qꝝ vnꝰſ. ly auctoꝛi iqs vᷣificat᷑ de terio inferẽte:⁊ ali de terĩo il Locus a comnugatis. Maxima qᷣc quid conuenit vm coniugatoꝝ ↄue nit ⁊ reliquo. Et ſi vnũ coniugatoꝝ in gatis Tracta uid lo⸗/ ineſt inerit ⁊ reliquũ.¶ Locꝰ a caſi ca caſibꝰ bus ẽ bĩtudo vmꝰ caſus ad reliquũ vt iuſtũ ẽ bonũ:ergo oð iuſte fit bñ fit. locus a caſibus. axima quod vni cõuẽit.ↄuẽit ⁊ reliquo.Et eↄuer ſo ſumit᷑ argumentũ a caſibꝰ ⁊ a ↄiu gat. ¶ ODuuſionũ alia fit ꝑ negati⸗ onẽ vt ſoꝛtes ẽ hõ aut ñ ho: ſʒ ñ eſt ñ hõ.ergo ẽ hõ.ma ſi aliq̃ duo ↄdĩdã tur aliqð t᷑tiũ poſitovno rẽouet᷑ fli⸗ quũ.Alia ãt fit ñꝑ negationeʒ.Et h fit ſex mõis:tribꝰ ꝑ ſe ⁊ tbꝰ ꝑ accñis . ¶ Circa bunc textum. ¶ nNotãdũ ẽ pꝛĩo ꝙ qʒ ↄñr auctoꝛ ð termĩat ð locẽ medijs.qͥd auũt ſit loc?medius dictũ eſt pꝛiꝰ Tũc ibi locoꝝ medioꝝ ac. Diui ſio tãgit᷑ loci:q̃ ſic intelligit᷑.de nũero loco rũ dꝛiaꝝ maxĩe medioꝝ:qdã ẽ loc dꝛia ma⸗ xe a ↄiigatꝭ ⁊ qͥdã ẽ locꝰ dr̃a maxię a caſibꝰ 1 qdã ẽ loc? dr̃a marxĩe a dĩſiõe.Siłr locꝰma xia mediꝰ dĩdit᷑ ꝑ locũ maximâ me a ↄiuga tis ⁊ ꝑ locũ maximã mediũ acaſbuſ⁊c Que aũt ſut ↄiugata ⁊qͥ ſũt caſus:⁊ qũò dꝛñt ſatis pʒ in tertu. Locꝰ dr̃a maxĩe a ↄiugatꝭ ẽ duo terĩ.ſ.abſtractũ ⁊ cõcretũ qꝝ ⁊c. ¶ Sʒ locus maxiaa ↄiugat ẽ rłla ſiue ꝓpõ ↄfoꝛmatiua ↄñe dialectice compoſita ⁊c.Exẽplũ:vt ſi ab ſtractũ ⁊ abſtractũ pᷣdicẽt᷑ ð ſeipis:ↄcretũ ⁊ ↄcretũ pᷣdicabãt᷑ ð ſeipis Silr ſi ↄcretũ ð cõ creto rẽouet᷑ abſtractũ ð abſtracto fᷣmouet᷑ Vñ in locoa ↄiugatꝭ nõ debemarguere re ſpectu eiuſdeʒ pᷣdicati:ſʒ reſpectu diuerſ pᷣdicatoꝝ.vt ſi ĩ añte põat᷑ abſtractũ in ↄñte dz poni concretum econtra. . Begla ꝓ ¶ Notãdũ ẽ ſcðo ꝙp arguẽdo apᷣn ubſtractj. cipalibꝰſiue abſtractꝭ poit᷑ talł rła Sppoſitõe T q̃ pᷣdicat᷑ abſtractũ de abſtracto.cũ il.ꝑticła ſufficiẽt denoĩare ſuũ ſubm̃ ⁊ nullo miracu⸗ lo circa il.rẽ fcõ ad ꝓpõeʒ in qua pᷣdicat᷑ con cretũ pᷣdicati ð ↄcreto ſubi vʒ ↄña ↄſtructĩe vt bñ ſeqtur.albedo ſufficiẽs denoiãre ſuuʒ ſubʒ circa quã nullũ fem̃ ẽ miracłʒ ẽ coloꝛ:ꝗ albũ ẽ coloꝛatũ. Dr notãat᷑ cũ illa ꝑticła ſut ficiẽs denoĩare ſuũ ſubᷣm. Defectu cui nõ ſe quitur cũ nõ eſſʒ niſi albedo remiſſa albedo ẽ coloꝛ: albũ ẽ coloꝛatũ cũ tũcañs eẽt ver ⁊ ↄñs falſuʒ.¶ Dr notãat᷑ nullo fctõ miraculo ac.Defetu cuiꝰ nõ ſeqͥtur albedoẽ coloꝛ:gꝗ al bũ ẽ coloꝛatũ:qꝛ poſſibile ẽ ꝙ añs ſit verũ ⁊ ↄñs falſum ſuppoſito ꝙ ñ eẽt niſñ albedo in Intel. lo. a comga⸗ ttã max. dre ma xime, tus Quintus ſacr̃o altarꝭ.¶ Sʒ ꝓ agnẽdo neg atine a cõ cretis ponit᷑ talis rla.A ꝓpõne in ꝗͥ vnũ cõ cretũ negat᷑ de alio:ad ꝓpõeʒ in q̃ negat᷑ ab ſtractũ pᷣdicari de abſtracto ſubi: ſumpto cũ illa ꝑticula ſuffficiens denoĩare ſuũ ſubm:⁊ nulla miraculo circa illam rẽ facto eſt bona ↄña.vt bñ ſeqͥ ᷑ albũ nõ ẽ coloꝛatũ.ᷓ albedo ſufficiẽs denoĩare ſuũ ſubm circa quã nõ eſt factũ miraculũ nõ eſt coloꝛ ¶ Sʒ ꝓ arguẽdo affirmatiue a ↄcret põit᷑ talis rła.A ꝓpõe in qua pᷣdicat᷑ eſſentialr ↄcretũ de ↄcreto ad ꝓpõeʒ in q̃ pᷣdicat᷑ abſtractũ de abſtracto eo rũdẽ ↄcretoꝝ valet ↄña vt albũ eſt coloꝛatũ albedo eſt coloꝛ.¶ Dr notãter eẽntiałr qꝛ ſi ↄcretũ pᷣdicaret᷑ accidentaliter de ↄcreto non opoꝛteret ꝙ abſtractũ pꝛedicaret᷑ acci⸗ dentaliter de abſtracto vt non ſequitur albũ eſt dulce:ꝗ albedo eſt dulcedo. ¶ Motãdũ eſt tertio ꝙ locꝰdꝛĩa ma xĩe a caſibꝰẽ duo terĩ.ſ.adiectiuũaſuũ aduer biũ.qᷓꝝ vnꝰ vᷣificat᷑ de terĩo inferẽte ⁊c. Sʒ locꝰmaxĩa a caſibꝰ ẽ rła ſiue ppõ ↄfirmatiua ↄñe dialectice ⁊c.vt ſi adiectiuũ adiectiuo ↄ uẽit:⁊ aduerbiũ aduerbio ſiłr ſi aduerbiũ ad uerbio ↄuẽit ⁊ adiectiuũ adiectiuo. Iñ ꝓar Rla pꝛo) guẽdo ꝑ locũ a caſibꝰ põit᷑ tłis rła.A ꝓpõe ĩ iſto loco⸗ qᷓ adiectiʒ ↄuẽit adiectĩo eẽntiałr ad ꝓpõeʒ ĩ q̃ adũbiũ ↄuenit aduerbio eẽntiałr ẽ bona ↄña ⁊ eõ.vt bñ ſeqͥt iuſtũ ẽ vtuoſũ: qð iuſte fit vᷣtuoſe fit Maria ſi adiectiuũ ð̊ adiectio vificet᷑ eẽntialr ⁊ aduerbiũ de aduerbio.ſilr eõ ſeqͥt qð iuſte fit:vtuoſe fit.ꝙ uſtũ ẽ vᷣtuo ſũ.Mariĩa ſi aduerbiũ eẽntialr attribuit᷑ ad uerbio ⁊ adiectiuũ adiectio.dr̃ notãter eẽn tialłr.qꝛ in accñtalibꝰ nõ vʒ vt nõ ſeqͥt᷑:albuʒ eſt dulce. oð albe fit dulciter fit. ¶ Motãð ẽ q̃rto qꝙ iſte terꝰ dĩſio ca pit᷑ dupli vno mõ pᷣme itẽtionałr:⁊ tũc diui ſio ẽ ſeꝑatio realis vniꝰ ꝑtis alicuiꝰ totiꝰ ab alia.⁊ ſ̊ mõ nõ capit᷑ ĩ pꝓpoſito.¶ Alio mõ ca pit᷑ ſcðe ĩtẽtiõałr tũc diuiſio ẽ ꝑtitio terĩ qͥ ẽ diuiſũ ꝑ terĩos qͥ ſũt mẽbꝛa dinidẽtia.vłſic diuiſio ẽ acceptio oĩm ſignificatoꝝ vł ſigati ipᷣdiuiſi ꝑ terĩos diuerſis ↄceptibꝰ ſuboꝛdi natos qꝝ vnꝰ ĩpoꝛtat ꝑtẽ ſi ẽtoꝝ vłſñiati.et alter ĩpoꝛtat aliã ꝑtẽ ſigatoꝝ vel ſigati.ñ diuidere logicalr ẽ acciꝑe terĩz qͥ ẽ diniſum ſigntem plura vniuoce vel eqͥuoce vłſiẽntẽ rẽ q ẽ realłr totũ:⁊ alios terĩos qꝝ nullꝰ ſigẽt tot vniuoce vel eqͥuoce rem qͥ eſt reałr totuʒ ſed diſiũctiʒ accepti ſignificãt tot ſic diuiſũ vel copulatim ſignificãt totã rẽ ſigatã ꝑ di⸗ uiſum.⁊ ſicut dicit auctoꝛ diuiſio logicalis ẽ Rle pcõ cretis ad ga. T affir Intel.lo, a caſibus tã maxie q; dr̃a ma xi. Acceptõ nes de ly diniſio. etdulce ad⸗ pcia cafbus. adömͦeq ibino⸗ nonacdit ilagrickra n tonacdit ilagticlr.d gi ninckndeberetadil cdidec bin debite argut Aacſt ilapticn ſufftcicſes ſiſtbi (Adtertii. ridin nafte dicatio accſta! no⸗ cicoaffirmatie o; g ft dan ¶Peima diunfop ſeet ſpecles: pt aialiiſ aliud be buri Gecida eſttotius ilſuas partes vt dom4 s alag tecti Mafüdame na vero eſt vocis in iig canis ali' latrabilis aid iwp ald ſochecleſte Ding ccſs. Peimaeſt ſubin Higllum aliud ſamumm:⸗ (Seda diuiſio erf trtſmnon glönee Vennr alid bꝛuti. Otiad gecht iger nöcanch iiöfnigi, tatlocus non . ulföe himngongen ie feliouinyt mcod W ſonaſeatinön i ſonrei⸗ ndiuſz ſopnomẽ S de bictor s ie De Loco a diuiſione. lxxx viij. NRnals ee Recdoy 4 . „„ 9 — — ₰ 5. 5 u utd hn ittini duplek:qdã ẽ q̃ fit ꝑ negationẽ boc ẽ ꝑmem ticis dicta fufficiant. Rn dat eni gni bꝛũ negatiuũ:vt entiũ alið bõ alið ñ bõ.alia Eirca bunctextinn. nſtenſ ſtegf eqn fir p negationẽ Hep terim negatiuuʒ i ii dr taſſien wmgieſindn Intel. di⸗ ſʒ fit ꝑterĩos poſitios Et hec fit ſer mõis: ¶ Notandũ eſt pꝛimo q pꝛĩa dĩſio gere e⸗ lmn i reſliſlhn⸗· uiſionis. & ſer termini cões: ñ coincidentes in figñdo ꝑſe vocatur diuiſio gñis. Iñ diuiſio gñis ẽ nus e Wizin ſadeſ bonn ſm ſuas rationes fof̃ales omnes diuiſiones ꝓpõ hypothetbica in q accipit᷑ genꝰ vt dini Whireſai nend gabe⸗ ſie non datas ꝑ negationẽ ſignificantes. Et in ſuʒ:⁊ ſpẽs ſiue dꝛĩe tanq; mẽbꝛa diuidentia. Eali neſttie raaginz in ter iſtos termĩos tres pᷣmiſigñt diuiſiones Sʒ diuidere genꝰ ĩ ſuas ſpẽs ẽ acciꝑe genꝰ en reſnitgeden ꝑſe ⁊ tres vlti ſigñt diuiſiones ꝑ accñs tanqᷓ;ᷓ diuiſuʒ:⁊ acciꝑe alios terĩos tanq; mẽ crk 7 t 18f ., 7 f . . „ i . - 6 E fi * Gli keſenilfeine Aien ¶ Lontra dicta pꝛimo ſic arguitur bea diuidentia qͥ ſunt ſpẽs veldfie. quou qli tir i eii de e kal . „EeE bet ꝓ paucioꝛibꝰ ſupponit qᷓ; genꝰ:ſed tñ diſ ont Atüdegbſhne⸗ Non ſeqͥt albedo ẽ coloꝛ:g albũ eſt coloꝛatũ iunctũ ex ip̃is ↄpoſitũ ꝓ eque multis ſuppo er,farabeſ cben cũ añsp̃t eſſe veꝝ ↄñte exñte falſo:vt pʒ de nit ſicut genusvt h̊ genꝰ aĩal diuidit᷑ ꝑ iſtos eſteoher (denrzze. . dlntti albedine in ſacr̃o altarꝭ.⁊ tñ ibi arguit᷑ ꝑ lo⸗ 5 A N Sen. aie i Rntos enee Ondtiter eifri rar 1513 duos terios.ſ.rõuale ⁊ irrationale qͥ ſũt dif⸗ Nicxer cidenenh, cum a coniugatis.ergo talis locꝰ non valet. fersti . . Sl lgentuliter de he i Iñ ſeot albu ñ 2 ferẽtie. ⁊ quelibet eoꝝ ſupponit ꝓ paucioꝛi⸗ rrcabſracniecienet e ¶Scdo ſicaf ñ ſeqt᷑ albũ ñ eſt coloꝛatũ. al hus qᷓ; hoc genꝰ aĩal ⁊ tñ difiunctum ex illis Nendſrann dn Net acth bedo non eſt coloꝛ: vt ptz ð albedĩe remiſſa cerj tj rS jirrarional Cd N nonſeuiturath ſibi ſtur p locia eg ncatis: terĩs ↄpoſitũ.ſ.rõnalevel irrationale ſuppo betgeſtdelced. ꝛiñ ibi arguitur ꝑ locu a cõ ingatis: ergo tał nit p toto vel eq̃ multis ficut ille terminus . üeſtterio. l locꝰ nõ vʒ. ¶ Tertio ſic a f.non ſeqͥtur. Albũ ſaſt iſß. din 5 ac in,, Quid di⸗ eſttertioqglocdei m ;1 tAHSH,, Aial. Silr diuidere totũ integrale ẽ accipe⸗ = n. 0 Deg ng rec eſt dulce. qð albe fit dulcit᷑ fit ⁊ tñ ibi af ꝑ rc 5 ninif . dere totũ eduoteniſaciectiiͤtſtilp. ge⸗ locſa caſtons. tallo re totũ integrale tãqᷓ; diuiſuʒz ⁊ ꝑtes ĩtegra rale ſecninnſtiſalter ti ocna canbus. & tai locus non valet * les tãqᷓ; mẽbꝛa dinidẽtia:q ſignificãt totum itegrale. P lai deterionferee 1. G ijſit nnwiſſunifinn, ſeoꝛſuzʒ accepte qð ſignificat᷑ per totũ inte⸗ ¶ Ad pᷣmũ ðꝛ ꝙ ibi nõ debite argr Cne 4.tſiadieanni gjectino) verdii acuerbio ſtr ſiadnerbii ag Eet 1adtegini dletiio Bi ver i locda aſb'pöittherkr A ppoei in⸗ mẽit aciectio entiatr ac ppoe i wenit aduerbio eentiat ebon r bi ejft intit vtnoſi ogdine t Mxriaſ aciectuidadiecti⸗ ruaky t aduerbiü de auetbio fif nſte fit vtuoſe fit uſtie nn iaduerdii eentut annibufta⸗ Rectiui miecti. i noritereen Ncñitalih ͤgmefihe adalde fit dulete f.. entochiſeten diſoe⸗ 1 geniehnb lli in no enns, dandifetinniſdegetotten iſßt niunilitin ienose enffetr ifhn ”” . iverſis egt tis Ne,2 v vkiceti⸗ len . or 9⸗ iwrtt ee id Afin mnit ile/ . cit alios ſereit iſif i iiri ” rin fon 8 iuiſ⸗ G 4 nd 1 ,2, er 1 zoͤne itetonuft t diu Ein iegnsaloli 1l. ) enf õü qꝛ non addit᷑ illa ꝑticła:a circa illã non ẽ fa⸗ ctũ miraclm q̃ deberet addi ĩ añte.O Ad ſe⸗ cũdũ ðꝛ ꝙ ibi ñ debite arguit᷑:qꝛ ĩ ↄñte non addit᷑ illa ꝑticła ſufficiciẽs ad denoiãtioeʒ ſui ſubi ¶ Ad tertiũ.ðꝛ q ibi non af̃ ðbite:qꝛ inañte ẽ pᷣdicatio accfũtał modo debito ar⸗ guẽdo affirmatĩe oʒ ꝙ ſit pᷣdicatio eẽntiat. ¶ Pꝛima diuiſio ꝑ ſe eſt generis ĩ ſpecies:vt aĩaliũ aliud homo aliud bꝛutũ Secũda eſt totius integralis in ſuas partes:vt domꝰ alia ẽ pari⸗ es alia tectũ alia füdamẽtũ.¶ Ter tia vero eſt vocis in ſignificata:vt canis aliꝰ latrabilis aliꝰ piſcis ma⸗ rinꝰaliꝰ ſydꝰceleſte Diuiſionũ vᷣo ꝑ accñis. Pꝛima eſt ſubi in accñtia vt Nnid lo. a diuiſiõe gqĩalium aliud ſanum:aliud egrum ¶ Scðda ẽ diuiſio accñitis in ſubiec ta:vt ſanoꝝ alið bꝛutũ.aliud homo ¶ Tertia ẽ accñt ĩ accñavt ſanoꝝ alið calidũ:alið frigidũ ¶ Qocꝰa di uiſiõe ẽ hĩtndo vniꝰ cõduuidẽtiũ ad reliquũ:vt ſi ſoꝛtes ẽ aĩal:aut ẽ aĩal rõnale aut irrõnale:ſʒ nõ irꝛõnale er go rõale locꝰ a diuiſiõe Maxĩa po fito vno mẽbꝛoꝝ diuidẽtiũ ĩ aliquo ſubiecto remouet᷑ reliquũ ſiłr ĩ q̃tibʒ glia diuiſiõe. Et hec de locis dialec grale ſᷣm ꝑtem eiꝰ.a tñ copulatũ er mẽbꝛis diuidẽtibus ↄpoſitũ totũ illud ſigmificat qð totũ integrale fignificat.¶ Sʒ diuidere vo cem in ſijis ſignificatiões: ẽ accipere voceʒ diuerſis cõceptibus diuerſa fignificantẽ tã⸗ qᷓ; diuiſum ⁊ alios terĩos tãqᷓ; mẽbꝛa diuidẽ tia quoꝝ nullus illoꝝ illa ſignificata ſignifi⸗ Quid di⸗ derevocẽ in fignik. cat oĩbus illis ↄceptibꝰ ſed oẽs ſimul ſum/ pt oĩa illa ſignificata ſignificant omnibus illis ↄceptibus qͥbus diuiſum ſignificat. ¶ ’ Notãdũ ẽ ſcðo q diuidere ſubie ctũ ꝑ accidẽtia:ẽ acciꝑpe terminũ abſolutũ ⁊ minꝰ ↄnotatiõis vel magꝭ ↄnatatiõis tanqᷓ mẽbꝛa diuidẽtia:q̃ diuerſis rõnibus ſignifi⸗ cãt illa q̃ diuiſuʒ fignificat vel ꝓ paucioꝛibꝰ ſupponũt qᷓ; diuiſuʒ vt bonũ diuidit᷑ ꝑ bonũ boneſtũs: ꝑ bonũ delectabile ⁊ vtile pʒ etẽ⸗ plũ in tertu.¶ Sʒ diuidere accñs ꝑ ſubiectũ ẽ acciꝑe terim ↄnotatiuũ ſiue magis ↄnota⸗ tiuũ tanqᷓ; diuiſum ⁊ alios terĩos abſolutos ſiue minꝰↄnotatiuos tanqᷓ; mẽbꝛa diuidẽtia quoꝝ qͥlibet ꝓ paucioꝛibuʒ ſupponit qᷓ; diui ſum:⁊ tñ diſiũctũ er illis terĩis ↄpoſitũ ꝓeq̃ Quid dĩ⸗ dẽ ſubm ꝑ accñtia Quid di⸗ dere acci dẽs ꝑſ dvᷣʒ multꝭ ſupponit ſicut diuiſuʒ.Exẽplũ pʒ in te xtu. ¶ Sed diuidere accñs ꝑ accidẽtia eſt ac cipere terminũ cõmunẽ ↄnotatiuũ ꝓ diuiſo ⁊alios terminos cõnotatiuos tani mẽbꝛa diuidẽtia:qꝝ q̃ͥlʒ ꝓ paucioꝛibꝰſuppõit qᷓ; di⸗ uiſũ:ſʒ tñ diſiũctũ ex illis terĩs ↄpofitũ ꝓ eqᷓ multꝭ ſuppõit ſiẽ diuiſũ.¶ Rñ pꝛie tres diui ſiões dũñr diuiſiones ꝑ ſe:qꝛ diuiſum de mẽ⸗ Quid dĩ⸗ dere acci dẽs ꝑ ac⸗ cidentia. bꝛis diuidentibus pᷣdicał᷑ eẽntialitervel ecõ tra in rectovł in obliq.Et alie tres diuiſiões vltume dicũtur diuiſiones ꝑ accidẽs qꝛ diui ſum ⁊ mẽbꝛa diuidentia accidentaliter pᷣdi⸗ a diuiſiõe Locꝰ? a diuiſione ⁊c. ſic intelligit᷑ CLocꝰ dria tã max.qᷓ; maxime eſt duo termini.ſ.hoc copulatũ diui dra maxi ſum ⁊ mẽbꝛum diuidẽs vel mẽbꝛa diuidẽtia me. MNotabile Cractatus Quintus. cantur de ſe inuicem. ⁊ ly diuidens vel quoꝝ vnus ſcʒ boc copula⸗ tũ diuiſum ⁊ mẽbꝛũ diuidens vel mẽbꝛa dini qentiaverificãtur de terio inferẽte ac.¶ Sʒ locꝰ maxima a diuiſione eſt regula fiue ppo ſitio confirmatiua ↄñtie dialectice ac. Eiñ qñ diuiſum habet plura mẽbꝛa diuidentia qᷓ duo:q coincidũt in ſigmricãdo idẽ:lʒ diuer⸗ ſis rõnibꝰ ab illis non ar.nec ↄſtructiue nec deſtructiue.vt nõ ſeqͥtur.feligtas ẽ bona:et ẽ delectabilis vel vtilis.ergo non ẽ honeſta Nec etiã ſeqͥtur ſaltẽ dialectice felicitas eſt bona ⁊ non eſt delectabilisvel vtilis:ergo ẽ boneſta. Sʒ qñ diuiſum bʒ plura mẽebꝛa di⸗ uidẽtia qᷓ; duo q̃ non coincidut in ſignificã⸗ do ab aſfirmatiõc diuiſi cũ negatioe mẽbꝛi diuidẽtis debemus negare oĩa mẽebꝛa diui⸗ dẽtia dẽpto vno de illo ſubiecto de guo diui ſum affirmat᷑. Exẽplũ: vt nõ ſeqͥtur. Albũ ẽ pᷣ dicabile: nõ eſt genus. ergo eſt ſpẽs. Sed debemꝰ ſic arguere: albũ eſt p̃dicabile ⁊ non KRle ad bñ arguẽ qum. eſt genus nec ſpecies nec dr̃a nec ꝓpꝛiuʒ er go eſt accidens. Sed quando non ſunt niſi duo mẽbꝛa diuidentia non ſupponẽtia ꝓ eo dem.tunc non debemus negare miſi vnum mẽbꝛum diuidens de illo ſubiecto de quo di uiſum affirmatur. ¶ Motãdũ eſt q̃rtop arguendo per locũ a dimſione ponit᷑ talis regula.Ab affir matõe diuiſi ⁊ alicuiꝰ mẽbꝛi diuidẽtis de ali quo ſubiecto.ad negationẽ alteriꝰnebꝛi vel alioꝝ mẽbꝛoꝝ diuidentiũ:dũmodo mẽbꝛa di uiſionis nõ coincidãt in fignificando eſt bo na ↄña.vt bene ſequitur.ſoꝛtes eſt animal:⁊⸗ eſt rõnalis.ergo non eſt irrationalis. Ma⸗ xima ſi diuiſum ⁊ vnuʒ membꝛũ diuidẽs ve⸗ re pᷣdicatur de aliquo ſubiecto: aliud inẽbꝛũ diuidens dʒ vere negari de eodẽ. Alia re gula ẽ ab affirmatione diuiſi de aliquo ſub⸗ iecto ad negationẽ vniꝰ diuidentiũ vel oĩm dinidentiũ dempto vno ad affirmationẽ al⸗ teriꝰ eſt bona ↄna.Exemplũ pꝛimi: vt ſoꝛtes eſt aĩal.⁊ non eſt irrationalis:ergo eſt rõna lis. Exẽplũ ſecundi:vt albuʒ eſt pꝛedicabile ⁊ nonẽ genꝰ:ſpẽs:dꝛĩa:nec ꝓpᷣnʒ:ergo ẽ ac⸗ cidẽs. Marima ſi diuiſum affirmatur Fali quo ſubo ⁊ diuidẽs ſiue oĩa diuidẽtia:dẽpto vno negat᷑ vel negãt᷑ de eodẽ: aliud diuidẽs debet affirmartiue de eodem ſubiecto ¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur Non ſeqͥ?᷑ Soꝛtes eſt coloꝛatꝰ:⁊ nõ eſt albꝰ: ̊ẽ niger· ⁊ tñ ibi ar̃p locũa diuiſone:ergo talis locꝰ nõ vʒ. Scðdo ſic af.nõ ſeqͥtur felici tas ẽ bõa ⁊ẽ delectabilisvł vtilis:ergo non eſt honeſta.⁊ tñ ibi arguitur per locum a di uiſione.ergo talis loc? non vʒ. ¶ Tertio ſic af̃ accidens ẽ res realit᷑ inberẽs ſuo ſubo:ſʒ ꝑtalẽ rẽ nõ diuiqit᷑ ſum̃ nec eõ:g male po nit in textu diuiſio ſubiecti ꝑ accña. ¶ Apꝛimũ dicit᷑ ꝙ ibi nõ arguit᷑ ð Ad rões bite:qꝛ qñ diuiſum habet plura diuidẽtia qᷓ; in oppm̃ duo tunc debent negari in antecedente om nia membꝛa diuidentia dempto vno de eo⸗ gem ſubiecto de quo diuiſum affirmatur. VAgd ſecundum dicitur ꝙ non debite af: qꝛ mẽbꝛa diuidẽtia coincidunt in ſignificando ideʒ.¶ Ad tertiũ dicit᷑ negãdo ↄnam:q; ſub iectũ ⁊ accñũs non capiũtur in ꝓpoſito pꝛĩe intẽtionaliter:ſʒ ſcðe intentionaliter. ¶ Circa locos dialecticos ẽ alius modus loquendi pꝛobabilioꝛ modo Pe.bi⸗ ſpa. Circa quem modum auuertendum eſt p mo q loc? differerentia marime intrinſecꝰ ſic debet intelligi.Locus differentia maxĩe intrinſecus eſt duo termini verificabiles ðᷣ termino inferenten termio illato ſupponẽ tibus ꝓ eodẽ ↄuertibiłr vel vᷣificabilibꝰ ð ſe inuicẽcum hoc addito eſſe ĩ.Exẽplũ voi terĩ De loco ĩ trinſeco. 9 pꝛo eodẽ ſupponunt ↄuertibiliter.vt homo currit:ergo aĩal rõnale currit.Erẽplũ vbi ſi gnificant idem ↄuertibilr ⁊ nõ ſupponũt:vt nibil eſt loc'nõ repletus coꝛpoꝛe aptus natꝰ de loco a repleri: nibil eſt vacuũ.Exemplũ tertij:vt ſuoſtãria. domꝰ eſt:ergo paries eſt. Sʒ locꝰ maxĩa ĩtrĩ ſec) ẽ regula ſiue ꝓpoſitio ↄfirmatina ↄñᷣe dialectice ⁊c.¶ Itẽ locꝰ dꝛĩa maxiĩe a ſubſtan tia:eſt duo teri:quoꝝ vnꝰverificat᷑ de termi no inferente:⁊ alius de termio illato:ſuppo nẽtibꝰ ꝓ eodẽ ↄuertibiłr vel ſignificantibuſ ideʒ cõuertibiłr. Sed locꝰ maximaa ſubſtã tia eſt regula ſine ꝓpoſitio ↄfirmatiua ↄñe dialectice ⁊c.¶ Unde loc?dꝛĩa maxime a ſub antia diuiditur per locũ differentiã maxie a diffiuitiõe ad diffinitũ:a deſcpᷣtione ad de ſcriptũ:ab interpᷣtatiõe ad intemꝛetatuʒ ab vno ſnonymoꝝ ad alið:a dꝛĩs conſtitutiua ewnſine b⸗ — — iturad lo tincäturad oneacorniptiohe fte zofß 4 e eiabeffectucae dald c nineeriſſcneſ den abiles de termino mn . oröſuponetib' peodeten ſgnifcattbus Denttbilteri⸗ ſbus deſe inuice cu bot . omntinmnettfinſeauset r ſcocöfirmatina ſe dualccti s differentis marimecrtnin Nrlocum dfferentum narin .dſperatis ammaiorlaminorl. holtione: abauctoꝛitate. Et ſ Gturlocusmatimg exrinſccne e Cotumduncſttenno e entig marime meinseſt due Uls de ternino inſereme ſupponetibus peode ſed ide bns Oz locus naria meci e Ppſftioofinnarina ofe digle . „—„, ann dank negido ann aſb ston cwitmr in ppoftopiie bercßſcheintentionultter, locos dialecticos ? aglins endi obebiſo:nodo de bi Deltl em moduma uentendlun eto tinſen fererentun morime intrinſe lii. Zocns diferentin natie 1duo temmini rerifcnbilesd eute termioillno ſyppon zuentb Fificholtiböͤſe auduoeſſei Krepli woltei donum wendlitr ſtbani llrömmle mni. Etihiſtif mn mwertiblft: N inpenlti nörepletnscor 884 due 4 . ſt MRoK atla lttl rieb en⸗.=, ⸗ woreepusnur delcet Avacvi. Frenplitenint ſlbſtitn de loco 3 de redu⸗ ctiõne q⸗ rüdm lo⸗ coꝛum. De Pꝛedictoꝝ de cl aratiuis. lxxxix. ſpeciei ad ſuã ſpẽm.a ſpẽ ad differentiã eius illatꝰ ſignificat. ⁊ ſic dicti tres loci nõ ſũt lo a ſubiecto ad eius paſſionẽ a paſſione ad eiꝰ ci extrinſeci:qꝛ in ↄñtijs qͥ fiunt ſm illos lo ſubiectũ. Silr locus maxĩaa ſubſtat a diui⸗ cos termin inferens ⁊ terminꝰ illatus bñſi ditur:a mẽbꝛa diuidẽtia deſcribũtur vt pꝛiꝰ. gnificãt idẽ.vel teriꝰ inferens eſt ſic ſeꝑatꝰ ¶Siltr loc differẽtia marime a cõcomitanti ꝙ nõ ſupponit ꝓeodẽ cũ terĩo illato:⁊ ſicẽt bus ſubam: ⁊ loc maximaa cõcomitantibus loc? a ↄiugatis diceret᷑ locꝰ extrinſecꝰ: ex q ſudam deſcribũtur vt pꝛius.Et diuidit᷑ per in ↄſequẽtijs qͥ fiũt pᷣm talẽ locũ terminꝰ in⸗ iſta ꝗttuoꝛ mẽbꝛa.ſ.ꝑ locuʒ a toto.ꝑ locuma ꝑte.ꝑ locũ a cã.⁊ ꝑ locũ ab effectu.Et illa mẽ bꝛa diuidũtur vt pꝛius. ¶ Notandũ eſt ſecũdo q; locꝰa gña tione ad gñatuʒ. coꝛruptione ad coꝛruptum ab vſibus ad vſitatũ.⁊ a cõiter accñtibꝰ: non ferens ⁊ terminꝰ illatus nõ ſupponũt ꝓ eo⸗ dẽ. vel eſt ſic ſeparatus ꝙ nõ ſignificat idem cũ terĩo illato.⁊ ſic etiã dicti loci nõ eẽnt ex trinſeci:ergo ꝓbabiliꝰ videtur eſſe dicendũ ꝙ dicti loci ſunt loci medij. ¶ Motãdũ eſt quarto:ꝙ inter iſtos ſunt ꝓpe loci intrĩſeci:ſʒ reducũtur ad locos locos dialecticos loci iutrinieci pꝛi?ꝰ enume intrinſecos. Nñ qͥdam eoꝝ reducũtur ad lo⸗ cuʒ a cã finali. ⁊ quidã ad locũ ab effectu cãe de lo. er⸗ trinſeco. de lo. me dio. finalis. ñ locus a gñatione:a coꝛruptione: ab vſu: ſiue ab vſibus:⁊ a cõiter accidẽtibus: reducũtur ad locũ a cã finali.Sʒ locꝰ a gña⸗ tione:a coꝛruptione:⁊ vſitato: reducũtur ad locũ ab effectu cãe finalis.¶ Sed locus dr̃a maxime extrinſecus:eſt duo termmi verifi⸗ cabiles de termino inferente ⁊ de terĩo illa to nõ ſupponẽtibꝰ ꝓ eodẽ cõuertibiliter nec ſignificatibus ↄuertibiliter idẽ.nec verifica bilibus de ſe inuicẽ cũ hoc addito eẽ in. Sʒ locꝰ maxima extrinſecus eſt regula ſiue ꝓpo ſitio cõfirmatiua ↄñe dialectice ꝛc. Unde lo cus differentia maxime extrinſecus diuidit᷑ per locum differentiam maxime a cõtrarijs: q diſparatis.a maioꝛi.a minoꝛi.a ſimili.a pꝛo poſitione:⁊ ab auctoꝛitate.Et fimiliter diui⸗ ditur locus maxima extrinſecus. ¶ otandum eſttertio ꝙ locꝰ diffe rentia maxime medius eſt duo terĩ:veriſica biles de termino inferent e ⁊ terĩo illato nõ ſupponẽtibus ꝓ eodẽ.ſed idem ſignificanti⸗ bus.Sʒ locus maxĩa mediꝰeſt regula ſiue ꝓ poſitio ↄfirmatiua ↄñe dialectice ⁊c.Et locꝰ dr̃a maxie mediꝰ diuidit᷑ ꝑ locũ dr̃iam maxĩe a ↄtradictoꝛijs:a pꝛiuatiuvppoſitis:a relati ue oppoſitis:a cõiugatis:a pꝛincipalibus ſi⸗ ue abſtractis:a caſibus ⁊ a diuiſione.Et ſiłr diuiditur locꝰ maxia mediꝰ.Et licet pet.biſ. ponat locũ a gdictoꝛie oppoſitis ⁊ locũ a pꝛi uatiue oppoſitis:⁊ a relatiue oppoſitis oppo ſitos eſſe locos extrinſecos. tñ videt᷑ magis ꝓbabiliter dictũ ꝙ ſũt loci medij.qꝛ vt dicit. Pe.:b.in ↄſequẽtijs q̃ fiunt ꝑ locos extrinſe cos:teri inferens oĩno eſt ſeparatus a terĩo lllato.vel ergo ſic ẽ ſeꝑatus ꝙ terminꝰ infe⸗ rens non ſupponit pꝛo illo pꝛo quo terminꝰ rati ſunt multũ vſitati ⁊ ſiłᷣ inter illos extrĩ ſecos locus cõtrarijs loc? a diſparatis ⁊ ſił oẽs loci medij ſunt multũ vſitati ⁊ vtiles:iõ iſti loci ſunt diligenter retinendi.⁊ reguleꝑ quas arguimus ꝑ iſtos locos ſunt multũ me voꝛie ↄmendãde.Alij loci nõ ſunt ita vſta⸗ ti nec multũ euidẽtes.Etiã auctoꝛes tracta⸗ tuũ ↄſequentiarũ nullã faciunt mẽtionẽ de iſtis locis ex quo raro fiunt argumenta ſᷣm iſtos locos:qꝛ nõ poſſunt ampliariad diuer⸗ ſas materias ſicut alij loci. ¶ Conda dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. n loco intrĩſeco a ſuba teriꝰ inferẽs ⁊ teriꝰilla tusſupponũt ꝓ eodẽ ↄuertibiliter:ſʒ in loco a ſynomimo ad ſynonimũ terimnꝰ inferens ⁊ terminꝰ illatꝰ nõ ſupponũt ꝓ eodẽ ↄuerti⸗ bilr:ergo talis locꝰ nõ eſt locus intrinſecus ¶ Scðdo ſic af.p.h.poſuitlocũ a qdictoꝛijs eẽ locũ extrinſecũ:ergo male ponit᷑ locꝰ mediꝰ. ¶ Tertio ſic af.aliqñ in loco a mioꝛi fine ↄñ tis in qᷣbus arguimꝰ ꝑ illũ locũ terminꝰ ife⸗ rens ⁊ termin illatus ſuponunt pꝛo eodem conuertibiliter:ergotalis locus non eſt locꝰ extrinſecus. ¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ negando ↄnam: qꝛ ex puris ꝑticularibꝰ vel indefinicis mibil ſeqͥtur. ¶ Ad ſcõᷣm ðꝛ ꝙ pet.biſ.locutꝰ eſt pᷣm opinionẽ alioꝝ. Ad tertiũ ðꝛ ↄcedẽdo totũ argumẽtũ:qꝛ qñ teriꝰ ĩferẽs ⁊ terĩꝰ illatꝰſup ponũt ꝓ eodẽ in ↄña cõfirmãda ꝑ locũ a mi noꝛi.tunc talis locꝰ nõ eſt locus extrinſecus ſed intrinſecus. nec illo modo capiebatur lo Ad rões in oppm̃ cus a mioꝛi qñ ponebatur ſpecies loci extri ſeci:ſed quãdo terminꝰ inferens ⁊ terminꝰ ilatus nõ ſupponũt pꝛo eodẽ.nec ſignificãt idem in ↄna confirmada per locum a miĩoꝛi: tůc talis locus a miuoꝛi ẽ locus extrinſecꝰ:et illoꝰcapiebat᷑ qũ ponebat᷑ ſpẽs loci extriſeci Diffö ar⸗ gumẽta. diuiſio ar gumẽtati s. Tractatus Quintus ⁊ ideo non ſoluʒ locꝰ a minoꝛi ponitur ſpeci⸗ eſt pncipalr ſed minꝰ es loci extrinſeci:ſod hec totũ locus extrin⸗ ſecus a minoꝛi. ¶ Queſtio ꝑ magiſtrum Thomẽã bꝛicot adddita. ¶ Queritur vtrũ oẽs alie ſpẽs ar⸗ gumẽtationis dialectice a ſyllogiſmo redu⸗ cant᷑ ad ſyllogiſmũ.arguitur ꝙ ſic:qꝛ exem plũ ⁊ entbymema reducũtur ad ſyllogiſmuʒ Nã exemplũ ⁊ enthymema ſunt argumenta tiones rhetoꝛice:vt teſtat᷑ ariſtoteles in rbe toꝛicis:ſʒ ſᷣm ariſtotelẽ ibidẽ rbetoꝛica ẽ aſſe cutina dialectice.igit᷑ argumẽtatiões rbeto ricead argumẽtatoes dialecticas reducũt᷑ . poↄñs entbymema ⁊ exemplũ reducũtur ad ſyllogiſmũ.¶ Scðdo ſic. Inductio reducitur ad ſyllogiſmũ:vt oſtendit Ariſtoteles:in ſe⸗ cundo pꝛioꝝ.igitur oẽs alis ſpẽs argmenta⸗ tionis dialectice ab ipſo ſyllogiſmo reducun tur ad ſyllogiſmũ.¶ In oppoſitũ arguit᷑.qꝛ ſi ſic ſequeret᷑ ꝙ ſyllogiſmꝰ dialecticꝰ eẽt ſubie ctũ attributionis buiꝰ libꝛi:⁊ non argumẽta tio dialectica ↄñs videret᷑ eſſe cões expo⸗ ſitoꝛes. Pe.b.⁊ Ariſto.igitur.ↄña pꝛima pʒ qꝛ illud eſt ſubiectuʒ attributionis in aliquo libꝛo qð pꝛicipaliter in illo ↄnderat᷑: ⁊ ad qð alia cõſiderata ĩ illo libꝛo.ſʒ ſyllogiſmꝰ diale cticus eſſet hmõi:igitur ſyllogiſmꝰ dialecti⸗ cus eſſet ſubiectum in boc libꝛo.¶ Pꝛo ſolu⸗ tione queſtioniss = ¶ Notãdũ eſt pꝛĩo:q argumẽtatio Eimodq deueniendi de noticia notiad ignoti noticiã nõ tñ eſt ꝑ iſtà diffinitionẽ intelligẽ dũ ꝙ qlibet argumentatio ducat in alicuius ignoti noticiã:ſed eſt intelligẽdũ.vel ; que libet argumẽtatio ducit ad noticiã ignotioł foꝛmat᷑ ad modũ inſtrumẽti: qð natũ eſt du⸗ cere de noticia noti ad ignoti noticiã.¶ Eñ licet ſyllogiſmꝰ illatiuꝰtm̃:qͥ nibilpbat non ducat in noticiã alicuiuſ: tñ foꝛmatur ad mo dũ ſyllogiſmi dialectici ſiue ꝓbatiui.et ideo ðꝛ eſſe modus deueniẽdi de noticia noti ad ignoti noticiã. Eſt aũt duplex argumẽtatio ſ.dialectica:ſiue logica:⁊ rbetoꝛica Argumẽ tatio logica eſt qͥẽ ſyllogice ↄñderatõis quẽ admodũ ſunt ſyllogiſmꝰ ⁊ inductio. iſte eniʒ due argumẽtationes eque bene ꝑtinent ad logicũ:ñicut exẽplũ ⁊ entbymema ad rbeto⸗ rem vt patet per ariſtotelem in ſuisrhetoꝛi⸗ cis:⁊ ideo argumẽtatio dialectica ponit᷑ eſſe ſubiectũ in tota logica:qꝛ pꝛincipaliter de ip ſa in logica ↄſiderat᷑.Et licet in logica ↄſide retur de entbymemate ⁊ exẽplo boc tñ non ſed minꝰ pᷣncipaliter inq;tũ rhe toꝛica bʒ quãdam vicinitatẽ ad dialecticã.⁊ etiã argumẽtatiões rbetoꝛice ad argumẽta⸗ tiones dialecticas.Et ſicut argumẽtatio dia lectica.i.logica ponitur eſſe ſubiectũ totius logice ꝓut ipſa ↄſiderat᷑ tã ̃m rõnem gña lem qᷓ; m rationes ſpãles. ſic etiã argumen tatio logica ponit᷑ eſſe ſubiectũ libꝛi pꝛioꝛuʒ ꝓut ipᷣa ſolũ ↄſiderat᷑ qᷓtum ad rõnes gene⸗ rales.Argumentatio aũt dialectica põt capi duplr. Anoꝰvt dialecticũ valet tm̃ ſicut logi cum.⁊ ſic ſumebat᷑ pꝛius.Alioꝰ vt dialecticũ vʒ tm̃ ſicut ꝓbabile:⁊ ſic ſumitur in ꝓpoſito Argumẽtatio ergo dialectica vt in ꝓpoſito capit᷑ eſt argumẽtatio ꝓcedẽs ex ꝓbabilibꝰ. ¶ ßMotandũ eſt ſcðo.q ꝓbabile põt capi tripłr.⁊ ſᷣm h̊ argumẽtatio dialectica pᷣt tripliciter ſumi.¶ Pꝛimoꝰcapit᷑ pbabile pꝛo ꝓ oĩ ꝓpõne vera q̃ apparet oĩbus:pluribus vel maxime notis ſiue hoc ſit cuʒ foꝛmidine ſiue ſine foꝛmidie.⁊ ſic oẽ neceſſariũ euidẽs bilis. Pꝛimus modus. eſt ꝓbabile.⁊ ideo ſi ſic ſumat᷑ pbabile in dik finitione ſyllogiſmi dialectici:tũc cõceden⸗ dũ erit ꝙ ois ſyllogiſmꝰ demõſtratiuꝰ ẽ dia⸗ in libꝛo tbopicoꝝ ⁊ etiã in iſto libꝛo.¶ Alioꝰ capit᷑ ꝓbabile ꝓ oĩ ꝓpõne vera appparẽtie oĩbus pluribus vel maxime notis cũ foꝛmi⸗ dqine⁊ ſic oĩs ꝓpõ neceſſaria nõ ꝑ ſe nota poſ ſet eẽ ꝓbabilis:⁊ ſi ſic ſumatur ly ꝓbabile in diffinitione ſyllogiſmi dialectici:cõcedendũ ẽ ꝙ idem ſylſus põt ſucceſſiue eſſe demõſtra tiuus ⁊ dialecticus:ĩmo ſimul ⁊ ſemel reſpe⸗ ctu diuerſoꝛũ:qꝛ vnus põt aſſentire aliquibꝰ ꝓpõnibꝰ neceſſarijs cũ foꝛmidine:qͥbꝰ alius aſſentit ſine toꝛmidine.¶Tertioꝰ capit᷑ ꝓba bile ſpãlius ꝓ oĩ ꝓpõne ↄtingenti vᷣa appa⸗ rente oibus pluribꝰ vel maxime notis cum foꝛmidine.a ſi ſic ſumat᷑ ly ꝓbabile in diffini tiõe ſylli dialectici: nullus idẽ ſylłs põt eſſe demõſtratiuꝰ ⁊ dialecticus qꝛ ſi fuerit demõ ſtratiuꝰ ꝓcedit ecneceſſarijs ſi autẽ dialecti cus ꝓcedit ex ↄtingẽtibus.Silr boc mõ ali⸗ q̃ᷓs ſylls qͥ nunc eſt dialecticꝰ põt nõ eẽ diale cticꝰ.nã ꝓpõnes ↄtingentes q̃ nũc ſuntvere pñt fieri falſe.⁊ ſi eſſent falſe:nõ eẽnt ꝓbabi les capiẽdo iſto tertio mõ ꝓbabile. Si tñ ca ꝑet᷑ ꝓbabile large ꝓoĩ ꝓpõe ſiueva ſiue fal⸗ ſa:que apparet oĩbus pluribus vel maxime notis cũ foꝛmidine:tunc adbuc tales ꝓpões falſe eſſent ꝓbabiles ⁊ iſto mõ ſumpſiſſe vr ariſt.qñ dixit ꝙ nibil repugnat qᷣdã falſa qͥ buſdam yerꝭ eẽ ꝓbabilioꝛa,i,. apparentioꝛq/ rit ois einat Secũd; lecticꝰ.ſʒ nõ ita large capit᷑ ſylłs dialecticus modus. Acceptö nes ꝓpba⸗ Tertius modus. 6 enbepenscolerameſt longen enincnctio indnat foꝛmanf Me noco onne gvoc eſtiſte ee uuseflongenumſecomne n letscolerameſt iſteequns velt ſedealis ergoomne animal no lumetlongenum idinonct Naleicus:: adbuc illa agume ictnaioꝛem ettremitatem demee ſotemertremitatem. Doc em Muctioni:non ſgllogiſmol Er Metchaligngargumemmid ei fegobabils cum dor firinn nputainprimomodopeimefe nheſtſ,logtinns dillegicns nmnonpeler dancb — ntdernntnumen i bernecnrgunnentarioeſt hr 6 icaergo becargum Targumenta 4 Krqappare Oidusplatidis nmtis iile hoeſiti, ſoꝛmidine emmeaſt de neceſſniü euices C iceo ſife ſunnt ohableigdf kashlogiin deniͤtrarinſs di⸗ nona brgecaptk ſbltsdiglectins ble poi pone vern appparetie mous vel marine notis l fomni⸗ bis ppo necefſoru nopſeoupot lligrtfifi ſumatuur y obobilein elogiin dinlecncrcotecene lls por ſuceſſueeſſedenniſtn ecticus:imno fimul tſemel reſpe De pꝛedictoꝛum relatiuis ¶ Notãdũ eſt tertio:qſyllogiſmus dialecticus id eſt pꝛobabilis eſt qui oſtendit maioꝛem extremitatem de minoꝛi extremi⸗ tate per medium non capiendo mediuʒ pꝛo Quare in Piꝛia cã. A. . kH bopicont etäiniſolidroAlio' M õ „ ,0) cceſſaris ciionnidinec in Puls etormidine (Tertig cp hn Ewe. . . . 1 4 s poi ppone Ningentifnan spnid vel matiwe muc . e ſumni , btable nol ltic lis ee s e⸗ alen, giusrſent ui ””” 2 „ mefIDUd Wel „ C , .§R termino bis ſumpto ante concluſionem: ſed capiendo medium pꝛo termino qui pᷣm oꝛdi⸗ natam pꝛedicationem vel ſubiectionem me⸗ diat inter maioꝛem extremitatem ⁊ minoꝛeʒ ¶ Inductio vero eſt que oſtendit maioꝛeʒ ex vremitatem de medio per minoꝛem ſumẽdo medium ficut dictum eſt:quia ergo inductio oſtendit maioꝛem extremitatem de medio: ſyllogiſmus autem oſtendit maioꝛem extre⸗ mitatem de minoꝛi extremitate ideo nõ nul lis videtur ꝙ inductio non reducatur ad ſyl logiſmuʒ pꝛopter duas cauſas.¶ Pꝛima cau ſa eſt:quia quantumcũq; inductio induat foꝛ mam ſyllogiſticam nontamen fiet ſyllogiſ⸗ mus dialecticus:ſed ſemper manebit indu⸗ ctio dialectica. Nerbigratia:ſi fiat bec indu⸗ ctio:iſte equus eſt longeuus.⁊ iſte equus eſt longeuus:⁊ ſic de omnibus alijs animalibus non habẽtibus coleraz.igitur omne animal non babens coleram eſt longeuum licet pꝛe dicta inductio induat foꝛmam ſyllogiſticam boc modo.omne quod eſt iſte equus et iſte equus eſt longeuum ſed omne animal nõ ba bens coleram eſt iſte equus vel iſte equus ſic de alhs. ergo omne animal nõ habens co leram eſt longenum. ibi non eſt ſyllogiſmus dialecticus:qꝛ adbuc illa argumẽtatio oſten dit maioꝛem extremitatem de medio per mi noꝛem extremitatem. Hoc autem conuenit inductioni ⁊ non ſyllogiſmo Ex quo pꝛimo patet ꝙ aliqua argumentatio eſt dialectica fiue pꝛobabilis ⁊ cum boc fit in modo:⁊ figu ra.puta in pꝛimo modo pꝛime figure ⁊ tamẽ non eſt ſyllogiſmus dialecticus patet de illa foꝛma ſylłogiſtica quã inductio pꝛius facta induebat.¶ Secundo patet ꝙ bec conſequẽ tia non v alet.bec argumentatio eſt ſ yllogiſ mus ⁊ bec argumentatio ſteꝛobabilis ſiue dialectica. ergo bec argumentatio eſt ſyllo⸗ giſmus pꝛobabilis ſiue dialecticus patet qꝛ antecedens eſt verum de illa foꝛma ſyllogi⸗ ſtica que pꝛius facta eſt. ißa enim eft ſyllogiſ mus ſaltemillatiuus:⁊ cum boc eſt inductio dialectica. vt expꝛeſſe dicit ariſtoteles in ſe⸗ cundo pꝛoꝛum ⁊ tamen conſequens eſt fal⸗ ſum.vtſpatet ex pꝛimo coꝛrelario. ¶Tertio patet ꝙ aliqua inductio eſt dialectica:que ta men non eſt inductio illatiua vł aliqua indu ctio illgtiua eſt ſyllogiſmus illatiuus. pater * Folio xc. iſtud coꝛrelarium de illa foꝛma ſyllogiſtica que pꝛius facta eſt. ¶ Secũda caula pꝛopter quam inductio non reducitur ad ſyllogiſmũ eſt:quia inductio nõ accipit virtutem pꝛobã dia ſyllõgiſmo:immo eſt alioꝛum pꝛobatiua qᷓ; ſyllogiſmus:quia inductio eſt pꝛobatiua pꝛopoſitionum immediatarum:ſyllogiſmus ſolum eſt pꝛobatiuus pꝛopoſitionum media tarum. Iſtis notatis ſit. ¶ Pꝛima concluſio Inductio.bene poteſt reduci ad ſyllogiſmũ illatiuũ:ita p in dquat foꝛmã ſyllogiſticã ꝑ ariſtotelẽ pᷣmo pꝛi oꝛum ⁊ etiam per ea que pꝛius dicta ſunt. ¶ Secunda concluſio. Inductio. di alectica nõ reducit᷑ ad ſyllogiſmũ dia lecticũ pʒ ꝑ rationes factas in tertio notabili. „● ¶ Tertia concluſio. alie ſpecies ar Pꝛimacõ Tertia gumẽtationis dialectice a ſyllogiſmo diale, cctco non reducuntur ad ſyllogiſmum diale⸗ cticum: tane; ſumentes virtutem ſuam pꝛo⸗ batiuam ab ipſo ſyllogiſmo dialectico. PHec concluſio patet pꝛimo q;tumad inductioneʒ per rationes factas in tertio notabili: ſed qᷓ tum ad entymema⁊ exemplum patet: qm̃ entbymema exemplum omnino ad aliam artem pertinent qᷓ; ſyllogiſmus ⁊ etiam 94 alium finem oꝛdinantur. nam vt dictum eſt entbymema ⁊ exemplum ſunt argumentati⸗ ones rhetoꝛice.ſyllogiſmus autem eſt argu⸗ mentatio dialectica ſiue logica. ¶ Ad rationes ante oppoſituʒ. Ad pꝛimam dicitur ꝙ entbymema ⸗ exemplum noneducuntur ad ſyllogiſmũ quaſi accipiẽ⸗ tes virtutem pꝛobandia ſyllogiſmo: ſed qua ſi conuenientiam babentes cum ſyllogiſmo quemadmodum Ariſto.docet pꝛimo pꝛioꝛuʒ requcere mdos pꝛime figure ad tertiam nõ quia accipiant euidentiam concludendi vel inferendi a ſyllogiſmis tertie figure: ſed qꝛ conuenientiam babent inter ſe. ¶ Ad ſecun⸗ dam rationem dicitur ꝙ inductio bene redu citur ad ſyllogiſmum ad bunc ſenſum: ipſa poteſt induere foꝛmam ſyllogiſticam: nõ au tem ad bunc ſenſum ꝙ ipſa acci iat vi pꝛobandia ſyllogiſno. Piat virtutez ., OFY?init quintus tractatus. VFata regunt finẽ:ſpe ro dij cepta ſecundent. m. ij Ad ratio nes in op poſitum. Tractatus Sextus.g ¶ Incipit ſextus tracta poſſibiliter eſt ſenſitiuum ⁊ bomo poſſibiltt᷑ ctus de fallacijs. eſt animal. ergo bomo poſſibiliter eſt ſenſi⸗ tiuu.nuus. Que autem ſunt pꝛopoſitiones imme ogeſttto ali diate vere videbitur in logica . . us demoſtra⸗ = ”ñä IActu alidiale ¶Notãdũ eſt tertioq diffinitio ſyl Diuiſio N. cticꝰaliꝰſophi logiſmi dialectici dʒ fic ĩtelligi. Syllogiſin⸗ ſyllogiſ⸗ 4 Aſtic ſiue litigi dialecticꝰ eſt ſyllogiſmꝰ qͥ pcedit ex ꝓponibꝰ “ litig ꝓbabilibꝰ. Et talis ſyllogiſmus eſt generati oſus Byllogiſ uus opinionis. JUñ ppõ ꝓbabilis in ppo⸗ Syllogir WW„ musdemöſtra ſito ðꝛ illa qͥ apparet oibꝰaut pluribꝰ aut ſapi mus Bi R WWEtunꝰ ẽ:q̃ ex pꝛi entib: ⁊ bis aut oĩbꝰ vel pluribꝰ vel marime monſho⸗ WWWWWmis veris: et nar. Daeie pp ðdꝛ eſſe õ . . . ſat. qñ ille credit eã eſſe verã:⁊ tñ nõ ſcit firmit tiuus. Immediatis eſt ſyllogiſatꝰ:aut ex ta eã eſſe verã:⁊ ſuã contradictoꝛiã eſſe falſam libꝰq̃ ꝑ aliqua pᷣma⁊ vera pꝛincipiũ dialecti⸗ ſue cognitionis ſumpſerũt Dialecti cus. cus eſt:qͥ ex ꝓbabilisꝰ eſt ſyllogiſa⸗ onht, tus. Sophiſticꝰ? vt diffinit᷑ ab ariſto tele in elenchis eſt qͥ apparet eẽ ſe⸗ logiſmꝰ ⁊ nõ eſt.aut qᷣ eſt ſyllogiſm⸗ ſed nõ ↄueniẽs rei. OIſte eſt ſextus tractatꝰ ſummulaꝝ.Magi⸗ ſtri p.b.iin quo determinat᷑ de argumẽtatio nibꝰ ſophiſticis.Cuiꝰ ſubm attuputõnis eſt: argumẽtatio ſophiſtica:ſiue elenchbꝰ ſopbiſti cus ⁊ eiꝰ paſſio ẽ ̊ cõplexũ.generatiuꝰ aſſen ſus falſi ſiue erronei.Et valet iſta ſcia ad co⸗ gnoſcẽdũ defectꝰ argumẽtationũ ſophiſtica rum:vt boĩes ꝑ tales nõ decipiantur. ¶ Notãdũ eſt pꝛimo ꝙ poſtqᷓ p.b. ¶ QContra dicta pꝛimo ſic arguitur B deterĩauit de ſillogiſmo dialectico ſiue de ar diuiſim excedit mẽbꝛa diuidẽtia. diuiſio ẽ t diſtica ſine de ſyllogiſmo lalfigra nũ mẽ ſonis Fl giſmo ſopbiſtico quõ ↄuenit cũ alijs ſyllogiſ dinietin vere aidat de ſyllo Kingrapho⸗ logiſmi. ni 7 s ccz aeier C Bonn ditnne ¶ Scðdo fſic. diniſio ſylli dialectici pꝛedicatur giſn nali ell demſtrat inus dialeckic⸗ dHorns Knoe Nte dur. oli ſopbiſticꝰ nue litigioſus. Eñ ſub ly Ri ſimpl eoeſa ⁊ imediate ſi. ut alicui phabi o nnne Reelon Hõ cenf ſyl les. Tertio ſic ſyllus ſophiſtic nõ eñ ſylle giſm falſigraph ſiue põt dari intelligi Snõ eſt apparẽs ſyllogiſm tenet ↄña ꝑ locũ ¶ Notãdũ eſt ſcðᷣo ꝙ diffinitio ſyl⸗ toto in modo ad ſuam parten. logiſmi demoõſtratiui dz ſic intelligi. Sylius demõſtratiuꝰ eſt ſylłs:qͥ explicite:vel implici vt iſta pꝛopoſitio oĩs mater diligit filium ter auctoꝛ diffinit ſyllogiſmũ ſophiſticũ ⁊ dʒ diffinitio r intelligi. Sylks ſophiſtic?ẽ ſyl⸗ logiſmꝰ a.parẽs ⁊ nõ exiſtẽs.vel bon ſyllo⸗ giſmꝰ nõ tñ ꝓbatiuꝰ ↄcluſionis.vñ ꝑ pᷣmã ꝑ⸗ tẽ diuiſionis dant᷑ intelligi oẽs palogiſmi in q̃bꝰ ↄña nõ valet.vt ſunt oẽs ꝑalogiſmi oĩm fallaciaꝝ in dictiõe ⁊ etiã pluriũ fallaciaꝝ ex dictionẽ ⁊ ꝑ ſcdᷣazʒ ꝑtẽ dant᷑ intelligi ꝑalogiſ mi fallacie petitionis pᷣncipij.Exẽplũ de pꝛi maꝑte vt oĩs hõ eſt aial.⁊ oĩs aſinꝰ eſt aĩal gj oĩs aſinꝰ eſt bõ.Exẽplũ de ſcðᷣa ptevt ſi nega ret᷑ iſta ppõ bõ currit ⁊ ꝓbaret᷑ fic:oẽ aĩal rõ nale currit.⁊ bõ ẽ aĩal rationale. bõ currit. Quid ſub iectũ ſex⸗ ti tracta⸗ ctus, Intelle⸗ c is diui ſionis ſyl logiſmi demon⸗ itractiui ĩmediat vel ex duabꝰ pᷣmiſſis q̃ꝑ pᷣmiſſasve ſylłs demõſtratiuꝰ Ad ſcðʒ ðꝛ ↄcedẽdo añ ras poſſunt oſtendi.Exẽplũ pꝛime partis vt T negãdo ↄñam qꝛ illa duo mẽbꝛa diuiſionis oẽ coꝛpꝰ gĩatũ ſenſibile poſſibiliter eſt ſenñ⸗ ſyllogiſmꝰ demõſtratiuꝰ ſyllogiſmdialecti tiuũ. Sed oõẽ aĩal poſſibiliter eſt coꝛpus ani⸗ cus bene ſupponũt ꝓ eodẽ:lʒ habeãt diuer⸗ matũ ſenſibile. ergo oẽ aĩal poſſibiliter ẽ ſen ſas rõnes.¶ Adtertiũ dicit᷑ negando ↄnam fitiuũ.Exemplũ ſecunde partis vt oẽ auimal q; ibi arguit᷑ cũ determinatione diminuẽte. N ſti ſouc⸗te o iuu lin uc tnnos⸗ ine h gu daiſter nch ei chhlſte⸗ ogiſ N eſt:ike a mnnls iuliuſch Inte le, opto igetn nd⸗ ensdifi erid nig iſſtuun⸗ loetnn, mi diale⸗ rrnoſeie Mablln crici. eſinu zdiction eſte⸗ 5 ſſins 1 nn eni eſ looſnnn Diſpttinotentn 1 ¶ Notãdũ eſt quatro ꝙ bic ↄſequẽ Intelle⸗ ctus diui ſionis ſil⸗ logiſmi ſopbiſti⸗ ci. ¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ negãdo añs ⁊ ad Ad ratio te vel mẽtaliter ↄſtat ex duabꝰ pᷣmiſſisveris ꝓbationẽ ðꝛ dat alligt 8 ind mabann nes in op 3 ð ↄcedẽdo añs poſitum. cttet bis i vldenf⸗ ſon ſunt buius autem ſtrumetun eſt ſpllog⸗ ſicns, (Ciraa bunc ternn i (ntitüeſtpeiom i 8 Nſporatio capſt duptr nom; MiuSNN adite, adilin Gistunediſpuenid dfim ſoeſtagtus pbariuns nie ten velplurtügdplmesre ſumad fine ngumetanon hor no diſontatioſopdſtie ſoſeſol naſunt genera Mſrnmrs dontinalis diel ſſchtocmfkifeter di (iczanf hrge tbor m. 1PNfimtide feintel Atusproda u Podatiungvel = 6 1 Kullisſt 4 nnsCn iroiggnutinn „D8 1 . 1 oib'pelplunb ini od er e poabilt 5 dieſ eratnnoͤ ſeit finntt rt ceuraclcariieſeflin onooſsmmner dilggt fiinn di ſſtquatrohb Nſeqni 1 Prris: nd erſtes el daſſ fſo, Om Dartn lnfonig foni Et genergi n urpluni unſi 1 Nelngete i ARſhwie nilme Di⸗s maſllogiſnäſopbiſic Y Nrmelligi. Seltsſopbiſti⸗)d elugl Oſtsſopbiſtceffn 6 ſee ns dant intel ioesalogiinin ſen nomler N ſunt es alogiſnioinn min decne eriipleriifellcia ei E 1az e dant imelligi pologf Miepetitions pneipi. brepli den tois boeſtaunl 0isain et ain Peit bo. Eteplideſcaptentſinegt poͤboͤamt . burek iror til i t.: ocaialmtionale gbocunt, mna dictapꝛinoſ Argui tcedn weda dinicerin H dinſe gino nſggdonni ni nin⸗ ae Zcicli de lo giſg he reinſof gſectieſpreclaun diffinitõ diſputati onis. Diuiſio. Diſputa. doctrinal Dialecti⸗ (. Tẽtatiua Sopbiſti cge Acceptõ nes de ly diſputat De Pꝛeambulis a falla⸗ ¶ Diſputatõ ẽ actꝰſyllogiſticꝰ vniꝰ ad alterũ ad aliqð ꝓpoſitũ oñdendũ ¶ Diſputatiõis quattuoꝛ ſunt ſpe cies.ſ.doctrinalis:dialectica: tẽtati ua:⁊ ſophiſtica. ¶ Diſpoſitio do⸗ ctrinalis eſt: q ſyliogiſat ex ꝓpꝛijs pᷣncipijs vniuſcuiuſq; diſcipline. et nõ ex bis q vidẽtur rndenti.Et huiꝰ diſputationis inſtrumẽtum ẽ ſylls demoõſtratiuꝰ. ¶ ů Diſputatio diale⸗ ctica eſt:q ex pbabilibus ſyllogiſat ⁊ eſt collectiua dictionũ ⁊ eiꝰ iſtru mentũ eſt ſyllogiſinus dialecticus. ¶ Diſputatio tentatiua eſt q̃ ſyllo⸗ glat ex his q̃ vident᷑ rñũdenti: ⁊ ne⸗ ceſſe eſt eum ſcire qui ſe ſimnlat ha⸗ bere ſcientiã. Huius autem diſputa tionis inſtrumẽtuʒ eſt ſ tentatiuꝰ.Syllogimꝰ tẽtatiuꝰ eſt:qͥ ꝓcedit ex his qvidentur reſponden ti. ¶ Diſputatio ſophiſtica eſt que ꝓcedit ex his q vident᷑ pꝛobabilia ⁊ non ſunt.huius autem diſputatõis inſtrumẽtum eſt ſyllogiſmus ſophi ſticus. ¶ Circa hunc textimn. ¶ notãdũ eſt pꝛio:ꝙ iſte terminus diſputatio capit᷑ duplir. vno m ſtricte pꝛout ẽ actus vniꝰ ad alteꝝ ad aliquẽ finẽ obtinen dũ.⁊ tunc diſputatio dʒ ſic intelligi. Diſputa tio eſt actus ꝓbatiuus ↄcluſionis:vni? ad al terũ vel pluriũ ad plures:vel eiuſdẽ ad ſeip⸗ ſum:ad finẽ argumẽtationis obtinẽdum.⁊ boc mõ diſputatio ſophiſtica non eſt diſputa tio:ſed ſoli tria ſunt genera diſputationũ.iſ. diſputatõ doctrinalis:a dialectica ⁊ tẽtatiua T iſtoꝰ nõ capit᷑ iſte teriꝰ Rſputatio in textu. ¶Aliocapit᷑ large hoc mõ capit᷑ in textu. ⁊ dz diffinitio ei ſic intelligi. diſputatio eſt actus pꝛobatiuus:vel apparens ꝓbatiu pꝛo pter argumẽtationeʒ ſophiſticãvnius ad al⸗ terũ:vel pluriũ ad plures vel eiuſdẽ ad ſeip⸗ ſumad aliquẽ finem obtinedum, ¶ Notandũ eſt ſcdo:ꝙ iſte textus Intel. di⸗ diſputationis quattuoꝛ ſunt ſpẽs ſic dz intel hiſionis, ligi. Quattuoꝛ ſunt termini cões non coinci dentes in ſigniſicãdo:ſm ſuas rationes foꝛ⸗ mwales omnes diſputatõnes mundi ſignificã tes: per quos iſte terminꝰ diſputatis diuidit᷑ diuifione logicali. Uñ tot ſunt gſia diſpura⸗ tionum quot ſunt genera finiũ a quos fines diſputationes oꝛdinãtur. Sed ſolũ ſunt q̃t⸗ tuoꝛ genera finiũ ad quos fines diſputatio⸗/ nes oꝛdinantur: ergo ſolũ ſunt quattuoꝛ ge⸗ nera diſputationũ. Nam vnus finis diſputa tionis eſt gnare ſciam in rũñdente ⁊ ille eſt fi nis diſputationis doctrinał. Ali finis diſpu tationisẽ gnare opinionem:⁊ ille ẽ finis di⸗ ſputationis dialectice alius finis diſputatio nis eſt generare experimẽtũ de ſcientia vel ignoꝛatia rñdentis ⁊ ille eſt finis di putatio nis tentatiue. Aliꝰfinis diſputationis eſt ge nerare apparentiã ſciam. ⁊ ille ẽ finis diſpu tationis ſopbiſtice. ¶ Notandũ ẽ t᷑tio: ꝙ; diffinitio diſ⸗ putationis doc tatio doctrinalis eſt actꝰ ꝓbatiuus: ꝓcedẽs eſt ſyllogiſmus.ex ꝓpꝛijs pꝛincipijs alicuiꝰ ſcie.oꝛdinatꝰ ad gſiationẽ ſcie in rũdẽte.r̃ notanter ex pꝛo paijs ⁊c. ad dfiazaliarũ diſputationũ: vñ ꝑ ᷣ ꝙ dicitur oꝛdinatꝰ ac. tangitur finis diſputa tionis doctrinalis.¶ Diſputatio vero diale⸗ ctica eſt actus pꝛobatiuus pꝛocedens ex his q ſunt pꝓ Obatiua vtriuſq; partis gdictionis ſub diſiunctione: oꝛdinatus ad generationẽ opinionis in reſpondẽte.vnde per boc ꝙ di citur oꝛdinatus ⁊c.tangitur finis diſputatio nis dialectice. ¶ Motandũ eſt q̃rto:q dffinitio di⸗ ſputationis tentatiue dʒ ſic intelligi.diſpu⸗ tatio tentatiua eſt actꝰ ꝓbatiuus:cedẽs ex his q vident᷑ eſſe rñdenti:ſiue ex cõibꝰ pꝛin⸗ cꝑpijs ſcĩe:oꝛdinatꝰ ad hñqũ exꝑiẽtiã de ſcĩa vel ignoꝛãtia rñdentis.Eñ ꝑ boc ꝙ ðꝛ oꝛdi⸗ nat⸗ dat̃ intelligi finis diſputationis tẽtati⸗ ue diſpusatiovo litigioſa fiue ſopbiſtica ẽ a⸗ ctus apparẽs ꝓbatiuꝰ ꝓcedẽs ex bis q appa rent ꝓbabilia ⁊ non ſunt oꝛdinata in acquiſi tionẽ vane gloꝛie.Eñ ꝑ boc ꝙ ðꝛ oꝛdinatus tangit᷑ finis diſputationis litigioſe. Uñ ſyl⸗ logiſmus demonſtratiuus oꝛdinatur ad di⸗ ſputationẽ doctrinalẽ.ſylłs dialecticꝰ ad diſ putationẽ dialecticã.ſyllłs tẽtatiuꝰ ad diſpu⸗ tationẽ tentatiuã ⁊ ſylls litigioſus ad diſpu⸗ tationem litigioſam. ¶ Contra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. Di ſputatio entbymematica eſt diſputat io:ꝛ tñ nõ eſt actus ad ſyllogiſtieæ: ergo diffinitõ eſt inſumiciens. Secũudo ſic arguitur: dni m u ci krinalis dʒ ſic intelligi.Diſpu Intel. di⸗ uiſionum doctrinał 7 dialecti ce diſpu⸗ tationis, Intel.di. uiſionum tentatiune ⁊ ſopbiſti (e. Ad rões in oppm̃. aqt metbe qͥdmetha redargu⸗ tio. Falſum. Inopina bile. Goloeciſ mus. Nugatio Tractatus Sextus vnꝰ ⁊ idẽ diſputat fibpſi tunc eſt diſputatio a tñ illa nõ eſt vniꝰ ad alterũ: ergo diffinitio ẽĩſufficiẽs.¶ Tertio ſic af.diſputatõ ſophiſti ca eſt diſputatio:⁊ tñ illa non oſtendit aliqͥd: ergo diffinitio eſt inſufficiens. ¶ Ad pᷣmũ dicitur ꝙ lʒ diſputatio entbymematica nõ ſit actus ſyllogiſtic ſtri cte capiendo actum ſyllogiſticũ vt diſtingui tur econtra entbymamaticum tamen bene ẽ actus ſyllogiſticus large capiendo actum ſyl log ſticum: vt ly actus ſyllogiſticus conuerti biliter ſe habet cum ly actus argumẽtatiuꝰ. ¶ Ad ſcöm dicitur ꝙ licet illa diſputatio nõ ſit vnius ad alterum foꝛmaliter: tamen bene equiualenter. ¶ Ad tertium dicitur: ꝙ licet diſputatio ſophiſtica non vexe oſtendat ali⸗ quid: tamen bene apparet oſtendere aliquid boc ſuſſicit. ¶ Syllogiſmꝰ ſopbiſticꝰ oꝛdinat᷑ ad qͥnq; metbas q̃ ſunt redargutio faſuʒ ĩopinabile ſoloeciſmmꝰ ⁊ nuga⸗ tio. Eſt autẽ metba incõgeniens quoddã:ad qð opponẽs ſopbiſta m titur videri ducere rñdẽtem.Redar gutio eſt pꝛenegati cõceſſio:vel pꝛe cõceſſi negatio:in eadẽ diſputatiõe: vi argumẽètationis facta.vñ niſi vi argumẽtatõis boc qͥs faciat:nõ ꝑꝑ boc erit redargutꝰ.ſiłr nec in diuer ſis diſputationibꝰ. ¶ Falſum:vt H ſumitur eſt manifeſte falſi cõceſſis. Naʒ ſi ſophiſta ducat rũdentem ad falſum occultũ:nõ ꝓpter boc aſſeqͥ⸗ tur ſuũ finẽ. Inopinabile eſteð cõ tra opinionẽ ommũvel pluriũ vłma xime ſapientũ:vt matrẽ non dilige⸗ re filium. Soloeciſmus eſt vitiuʒ in otextu ꝑtiũ oꝛonis õ̊ rlłas artis grã matice factũ:vt vir mea.Nugatio ẽ vnius ⁊ eiuſdẽ dictionis ex eadẽ ꝑ⸗ te inutilis repetitio.vt bomo:bomo currit.Dico autẽ ex eadem parte.qꝛ ſi in diuerſis partibus idem repem tur mon eſſet nugatio.vt h omo ẽ bo mo. ¶ Dico autẽ inutilis repetitio qꝛ ſi idem repetatur ad maioꝛem ex pꝛeſſionem laudis affectionis: vel vituperij:non eſſet nugatio.vt deus deus meus. latro latro quo vadis. Nxtaail ¶ Iſti autem quinq; fines vlterius oꝛdinantur ad vnum finem pꝛinci palem qui eſt apparens ſapietia et non exiſtens. Sopbiſta em̃ non du⸗ cit ad iſtos fines ſuum reſponden⸗ teʒ:niſi per eos deueniat ad vltimũ finem pꝛincipalem qui eſt apparẽs ſapientia.Et cum quilibet debet p̃ᷣ⸗ meditari ſuum finem ideo determi natio finiuʒ debet pꝛecedere deter minationem fallaciarum. ¶ Circa hunc textum. ¶ Notandũ ẽ pꝛimo: ꝙ vt dicit pe. obiſpa.ſyllogiſmus ſophiſticus oꝛdinatur ad quinq; metbas.vnde metha in ꝓpoſito non capitur ꝓpꝛie ꝓ fine vel terĩo alicuiꝰ patrie vel campi: ſed capit᷑ tranſſumptiue pꝛo fine quem ſophiſta intendit contra reſpondẽteʒ. Vnde metba: vt hic ſumitur eſt incõueniẽs ad quod opponẽs ſophiſta nititur ducere ſu⸗ um reſpondentẽ ſiue quod nititur conclude⸗ re cõtra ipſum.Et illud inconueniẽs ẽ finis ꝓpinquus ⁊ minus pꝛincipalis ſopbiſte.ſed finis vltimus ⁊ pꝛincipalis ipſius ſopbiſte ẽ vt ipſe appareat eſſe ſapiẽs:ſiue ſapientia in ipſo apparens.et ad iſtum finẽ veniendo ni titur ducere ſuum reſpendenteʒ ad aliquod inconueniens. ¶ Notãdũ eſt ſcðᷣo:& vt dicit p.hi. in textu quinq; ſunt metbe boc eſt qnq; ſũt termini cões non coincidentes in ſignificã⸗ do:ſᷣm ſuas rationes foꝛmales omnes me⸗ thas mundi ſignificantes:per quos iſte ter⸗ minus diſputatiqyiuiditur diuiſione logica li.ſcʒ redargutio.falſum inopinabile.ſoloe⸗ ciſmus.⁊ nugatio.O Et nota ꝙ pe.b. diffinit redargutionem quam pꝛimo⁊ pꝛincipaliter inter methas intendit ſopbiſta.eo ꝙ ipſa eſt euidẽtiſſimũ incõueniens.que diffinitio dzʒ ſic intelligi.Redargutioẽ aliqua oꝛatio con ceſſaa rũdente:quã pꝛiꝰ negauit vel negata quã pꝛius ↄceſſit:vt argumẽtatiõis in eadẽ diſputatione. ¶ Dicitur notãter vi argumen quis fini ſopbiſte. nũer? me tbaru. Inte. dik finitiõis redargu⸗ tionis tationis:qꝛ ſi rĩũdensvoluntarie concederet illud qð pꝛius negauit nõ ꝓpter boc gloꝛia attibueretur opponẽti, quod tamen oppo/ — 4 I iif onarfimiiter uiſequae⸗ 1(Motmmdnzeſtuun c Gis lilocutione nitol im gan ur illeterminus ſoloeam hetdiffimnito tettus ſeimtell ſobeciſni eſtoꝛatio iciola f imtcales onceſſn areipoen tionignt ſialinis iungun rerur ad conctdendum ir gernes un reſſe dacnn beciini⸗etdanngmond leſaareſpongemein i Rimo:q vtdicit pe, gi Wimnsſopbiſtics ogintgl dws vnde metdain ppofto on e pfine Nelterioian parni: ſed apif wanſunprine pofine dahu imtendtt contafepondete, rdr rt die lumitur eſt incöuenies ppones ſopbifanititur ducereſ⸗ emte fiue quod nititurconclude⸗ En. Et iludinconueniese finis mmnnspincſpalisſopbiſte. nst peineipals ipfins ſppbifee rateſſe ſpies fue ſppientuin ns ctadiſtun fine renienconi ſuum reipedemtez d aligroll incz ſun metbe iGentesin ſollicn er loslſete⸗/ AAeo enackee Intel. dif finitionu falſi ⁊ in opinabil. Intel. dit finitionũ ſoloeciſ⸗ mi ⁊ nu⸗ gationis onem animal:animal cusrit. in qua idem re⸗ De pꝛeambulis ad falla. Folio xcij. nens pꝛincipaliter intendit. ¶ Dicitur notã eſt maioꝛ ratio de vno qᷓ; de alio. Tertio ar ter in eadem diſputatione: quia ſi vnum et guitur fſic.aliquis ducitur ad metbam non lo idem concederet in vna diſputatione ⁊ ne⸗ qui ⁊ tamen non enumeratur bic:ergo inſuf garet in alia non pꝛopter boc eſſet redargu ficienter enumerantur metbe tus. . . ””MM ¶ Ad pꝛimum diciturq licet ſyllo ¶ Notandum eſt tertio q; hic conſe gumus ſophiſticus derrareg ad ipie quenter auctoꝛ diffinit metbam falſi 7 intel tem ſapientiam tanqᷓ; ad fineʒ pꝛincipaliter ligitur diffinitio ſic. Falſum ſiue metba fal⸗ intentum vltimũ: tamen oꝛdinatur ad qnin ſi eſt oꝛatio manifeſte falſa:conceſſa a reſpõ⸗ q; metbas tanq; ad fines immediatos ¶ Ad dente vi argumentationis. Dicitur notan ſecundum dicitur ꝙ metba barbariſmi conti ter manifeſte falſa:quia ſi eſſet occulte falſa netur ſub ſoloeciſmo. Ad tertium dicitur non pꝛopter boc eſſet ductus ad metbam fal ꝙ metba non loqui reducitur ad eandez me ſi. ¶ Inopinabile eſt pꝛopoſitio conceſſa a re tham:ad quam duceretur reſpondens ſ lo⸗ ſpondente que eſt contra opinionem pluriũ queretur. doctoꝛum famoſoꝛum vi argumentationis. Sed tamen reſpondens poteſt euadere iſtã methaʒ dicẽdo ꝙ licet tales philoſophi ſint contrarie opinionis:tamen alij notabiles ſci licet tales ⁊ tales ſunt de iſta opinione: vt ſi aliquis concedat ꝙ q;titas non diſtinguituꝰ a re qᷓta:concedit pꝛopoſitionem que eſt con tra opinionem plurium doctoꝛum famoſoꝛũ tamen dicere poteſt ꝙ ille excellentiſſimus doctoꝛ Buillermus olꝛam fuerit illius opini onis:⁊ ſimiliter ſui ſequaces. ¶ Motanduʒ eſt quarto ꝙ bic capi⸗ ANr en tur ille terminus ſoloeciſmus large pꝛo om E laiãte fantaſti ni locutione vitioſa ᷣm grammaticam. ⁊ de⸗ ca viſiõe. Fal⸗ bet diffinitio tertus ſic intelligitur Metba lacie ſunt tredecĩ quarum ſex ſunt in tationis:vt ſi aliquis vi argumẽtationis du Bdlle ſtet kelölt c:Inbi ceretur ad concedendum iſtaʒ pꝛopoſitionẽ 0 . gig: pontio. diu in 90 ⸗ ater mea currit: eſſet ductus ad metbam ſo Uls:⁊ figura dictionis.Et ſepteʒ ex oeciſmi. Metba nugationis eſt oꝛatio con- tra dictionem ſunt accidens ᷣm qͥd ceſſa a reſpondente in qua vi argumentatio⸗ ad ſimpliciter. ignoꝛantia elenchi: 3 eſbonaene cogitur Feſereſe inuteiler peranpꝛuctpi. cõſequens:non cã idem ex eadem parte.vt ſi aliquis vi argumẽ . 5 tationis cogatur coneedere iſtam pꝛopoſiti⸗ e 4. reng ferag ODe pꝛeambulis ad fallaci⸗ 3s dictaone ⁊ extra dictionẽ. Allacia ẽ ido⸗ neitas decipi W endi: faciens credere de en⸗ Aſtecꝙ ſit nõ ens ⁊ de non ente ſit ens me⸗ ctus ad metbam nugationis. ctione ⁊ ſyllogiſmo. C Inductione ſic:equiuocatio fit aliquo iſtoꝛuʒſex ¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur modoꝛum amphibologlia fit aliquo Syllogiſmus ſophiſticus ad apparẽtem ſci⸗ iſtoꝛum ſex modoꝛum.⁊ ſic de alijs. entiam oꝛdinatur tanqᷓ ad finem. ſed appa/ ergo omnis fallacia ĩ dictione fit ali rens ſapientia non eſt aliqua iſtarum metba 9 „ * rum:ergo male dicitur in textu ꝙ oꝛdinatur g. lſtoꝝ ſex modoꝝ Byllogiſmo ſic ad quinq; methbas.¶ Secundo ſic arguitur. Ol eXe 2 non eſt metba Parborodgteng⸗ mon eſt me citombus vel oꝛationibus nõ idẽ ſi tba ſoloeciſmi.conſequentia tenet:quis non gificamꝰrfit aliquo iſtoꝛnm ſex mo . oĩs deceptio facta ex eo ꝙ eiſdẽ di⸗ Ad ratio nesin op poſitum Diffinitõ fallacie. Numerꝰ fallaciaꝝ ip ſex ſut fallacie ĩ dictione. Inductõ Tractatus Sextus. doꝛum.Sed ommis fallacia in dicti- diuiſione:quicquid viuit ſemper eſt one fit ex eo ꝙ eiſſdem dictionibus alium enim babet modum pꝛoferen vel oꝛationibus non idem ſigmifica⸗ di pꝛout eſt diuiſa:x⁊ alium pꝛout eſt mus.ergo omnis fallacia in dictio⸗ cõpoſita vt poſtea patebit. De mul⸗ ne fit aliquo iſtoꝛum ſex modoꝛum. tiplici fantaſtico videbitur in falla⸗ Iſte ſyllogiſmus eſt in pꝛimo modo cijs figure dictionis. ¶ Et qꝛ mul⸗ pꝛime figure. Pꝛobatio maioꝛ.oĩs tiplex actuale verioꝛi modo eſt imul multiplicitas dictionis fit aliquo tiplex qᷓ; potentiale.⁊ potentiale qᷓ; iſtoꝛum ſex modoꝛum:ſed omnis de fantaſticũ.ideo pꝛimo dicẽdũ eſt de ceptio facta ex eo ꝙ eiſdeʒ dictioni⸗ bus vel oꝛationibus non idem ſigni Pꝛoba. ficamus fit ex multiplicitate dictio tibꝰ penes multiplet potẽtiale:⁊ vl minoꝛis · nis vel oꝛationis.ergo omnis dece timo de fantaſtico. vñ pꝛimo dicen⸗ ptio facta ex eo ꝙ eiſdeʒ dictionibꝰ qũ eſt de equiuocatione ⁊ amphbibo vel oꝛationibus non icemn ſignifica logia:qᷓ; de alijs fallacijs in dictiõe: mus fit aliquo iſtoꝛum ſex modoꝛuʒ qꝛ in equocatiõe ⁊ amphibologia ẽ Et bec fuit maioꝛ Pꝛobatio mĩoꝛis multiplex actuale ⁊ ꝑ ↄnñs eadem di ommis multiplicitas dictionis velctio vel oꝛo ſjm ſubſtantiã ⁊ ̃m mo⸗ oꝛationis fit ex eo ꝙ eiſdem dictio⸗ dũ ꝓpferendi In alijs aũt non iniſtis mbus veloꝛationibus non idem ſi⸗ em̃ plus eſt de identitate qᷓ; in alijs. Diuiſio¶ Enlſficamus ſed omms fallacia in di Itẽ adbuc pꝛius eſt dicẽdũ de equi⸗ multipli⸗ Ctioue fit ex multiplicitate qctõnis uocatione qᷓʒ de ãphibologia.qꝛ eqͥ⸗ cis. vel oꝛatiõis,ergo omnis faſtacia in uocatio fit in dictione. ãphibologia dictione fit ex eo ꝙ eiſdem dictioni Pꝛoba. maio. actuale qᷓ; de alijs ⁊ poſtea de peccã ficamus.⁊ bec fuit mĩoꝛ.Et iſti duo paralogiſmi ſũt in pꝛimo modo pꝛi⸗ me figure. C Sciendum autem vt idem eſt quod deceptio facta ex illa vult Alerander in cõmento ſupꝛa li cauſa. Et pꝛimo modo ſumitur bic ben r gin emgdt eſtunnlr⸗ fallacia in diffinitione dicta. Mult⸗ Plex. Aliud enim eſt multiplex actu⸗ Ic, en ve⸗ ale:aliud potentiale ⁊ aliud fantaſti gCirca bunc tetinm.. tentia cum.ultiplex actuale eſt quãdo ¶ Motãdũ eſt pꝛimo ꝙ iſte terminꝰ dictio vel oꝛatio eadem ſᷣm ſabſtan⸗ fallacia capitur tripliciter. ¶ Ino modo vt tiam ⁊ ſᷣm modum pꝛoferendi diuer fallacia eſt bomo imperitus in arte ſophiſti ſa ſignificat. Dictio:vt in equiuoca⸗ . pbte⸗ n peoptegamuonnclpriemttame. giaibe erlartſtore Walengter nol do ¶Alio modo capitur vt eſt ipſamet argumẽ D tatio ſophiſtica:que pꝛopter apparentem bo Hal ſ n ando dictio vel oꝛatio ea mrarem ⁊ eius defectũ:eſt aptũ inſtrumẽtuʒ dem pm ubſtantiam diuerſa tamen ad decipiẽdũ reſpõqẽtẽ nõ bene peritũ ſiue ym modum pꝛoferendi diuerſa ſigni etotũ in arte ſoppiſtica. illo mõ capitur in ficat.Dictio:vt in accentu populus tertu n aa ne⸗ uu Alact Fi ione ius pꝛima ſ itas decipiẽdi ⁊c.¶ Tertio mõ capit᷑ fallac an kad Aeſe Sit ꝓut ẽ deceptio imꝑiti ⁊ nõ ſufficiẽter intro⸗/ 1 . „0 ducti ĩ arte ſophiſtica:canſata ꝑ argumẽtati⸗ ficat.Oꝛatio:vt in cõpoſitione vel onez ſopbiſtt.gr boc mõ poteſt ſic deſcribi⸗ pliciter ſumitur quandoq; em̃ falla Multi⸗ cia idẽ eſt ꝙ cauſa decipiẽdi ⁊ qũq; plex actu Oꝛdo trs ctãdoꝝ. fallacijs peccãtibꝰpenes multiplex xec vero in oꝛatione dictio aũt pꝛioꝛ eſt Acceptu bus vel oꝛationibus non idem ſigni oꝛatione Sciendũ eſt fallacia du⸗ nce 36 lacie. Accepti⸗ ones de ly falla⸗ cia i ſant terl Ncecin nſus tonesf . ſcido, 3 — = SR — — = =. = ſtione dctionis itachful töpot ferifine dictionid⸗⸗ tepelenm ofideratloid ſe ctn dictlonẽ no qꝛ fum n Geno ſumunt culam appen ctionis vel ofideratione dict feifignificate: iue et parte Cnceptus, (otandu eſtternoc ,„. Keian indictione oteiifid ifti tam namcis allacu in dic Alei nes aliguod multiplet ler Iuſ alicuoch multipet atulee, Mne fitaſtici.ſipenesctnale d elpenesactuglegzeſt die cnegnoctiöis ypenes 222 eſ deicemitgtechnalis, cpelug eſ dicicldeeun⸗ neq; de ipbibologia zec⸗ fit indicnone ipbibologin Matone dicto ait plloꝛeſt en Saencũe ſto fallacis di eit⸗ umtur uando eſſfila un qcauſ dec plei 1 0nq nod deceptio factger li tpꝛumo modo funturbi zdiffimitione dia. (Lirabunetetun, dieſt ino ftngn virur mhlecer.(O⸗ n bſtt Nen . dop inpeſins n afte na OesN s deciper mennn e — x ausine 4 . nckinn he te Mn nun a aii i in , 4 eteoͤbele „* . ieg. 1Ulo Grinca olic De fallacia in cõmuni. Folio xciij. Fallaeia eſt deceptio ꝓneniẽs er eo ꝙ aliqͥs citur tam de dictiðe complexa qᷓ; incomple⸗ ꝓceſſus ratiocinatiuꝰ videt᷑ pbare aliquam xa. Et quando dicitur ꝙ fallacia amphibolo acluſionem vel ↄtradictionẽ conceſſi ꝓpter gie fit penes młtiplex actuale oꝛatiois et nj pter defectum pꝛobationis ſibi annexum Intel. di⸗ uiſionis ſallacie tionis pᷣncipij.ↄñtis non cãevt cauſe.⁊ ſalła Quare di cütnr fal lacie indi ctione et extra di⸗ ctionem. ¶ otandũ eſt tertio qꝙ; numer⸗ Sufficiẽ tia fallaci grum in dictione. qꝛ ſunt in dictiõe vt in ſubiecto.ſed qꝛ ſumũt ratione dictionis:ita ꝙ fallacia in dictione eius apparentẽ bonitatẽ:quã tñ nõ ꝓbat ꝓ⸗ dictionis ibi capitur ſpecialiter ¶ Notãdũ ẽ quarto ꝙ bic ↄñir pe.h dicit ꝙ tria ſunt nomina multipliciuʒ ſeilicet multiplet actuale:potentiale ⁊ fantaſticum. Quid aũt ſit multiplet actuale ⁊ ſilłr mitiplex potentiale ⁊ fantaſticũ patet in tettu.ꝗ Sei circa ea aduertendum èſt ꝙ materia dictiõis in pꝛopoſito eſt ſyllaba vel littera ⁊ foꝛma di ctionis eſt modus pꝛoferẽdi ſiue deſcribẽdi ¶ Notãdũ eſt ſecũdo qꝙ iſte textus fallacie ſunt tredeęciʒ:debet ſic intelligi.Ter decim ſunt terĩ cões nõ coincidẽtes in ſigni ficãdo.ſᷣʒ ſuas rõnes foꝛmales oẽs fallacias mũdi ſignificãtes.Et boꝝ termĩoꝝ ſex ſigni ficãt fallacias in dictione.ſ.iſti fallacia eqͥuo catiõis:fſallacia ampbibologie.cõpõnis.diui fionis.accẽtus ⁊ fallacia figure dictionis.Et boꝛum terminoꝝ ſeptem ſignificãt fallacias extra dictionẽ:ſcilicet iſti termini fallacia ac cidẽtis.ſᷣm qͥd fimplłr.ignoꝛantie elenchi:pe . Z oꝛationis remota eſt littere ⁊ ſyllabe.⁊ mate ria oꝛationis pꝛopinqua eſt dictiones. Sed foꝛma oꝛationig eſt oꝛdiatio ſiue conſtructio m plures interrogationes vt vnam.q autẽ partium oꝛationis ⁊ modus deſcribẽdi vel ꝑ ſint ſex fallacie in dictiõe. pbat p.b. inducti⸗ ferendi oꝛationem. Ex bis patere poteſt qñ one ⁊ ſyllogiſmo. vt pʒ in textu clare. AUndeꝰ dictio eſt eadem:a etiam oꝛatio ſᷣm materiaʒ fallacie in dictione nõ dicuntur in dictione: foꝛmaʒ.⁊ quãdo dictio ⁊ oꝛatio non ſunt ea dem pſᷣm materiam ⁊ foꝛmaʒ. Sed multiplerx fantaſticuʒ eſt dictio vel oꝛatio de ſe nõ bñs niſi vnam ſignificationem:cui tamẽ ex fanta ſia conſiderantis attribuitur alia ſignificatio ſiue ſen 8s pꝛopter ſilitudine alicuius dictio nis cum alia dictione habente aliam ſignifi⸗ q; nõ ſumunt cauſam appentie ex parte di⸗ cationemvt ex quo ille terminus poeta eſt ſi ctionis vel ↄñderatione dictionis ſed et ꝑte mdis õ o terinin⸗ nnnd rei ſignificate: ſiue ex parte intentionis ſiue ĩdeo vide minm ge 3. concoptus. ¶ ¶ Contra dicta pꝛimo ſic aguitur. fa nulſla decepti. eſt in dictiõe.ſed oĩs fallacia laciaꝝ in dictione poteſt ſic haberi ꝑ ſufficiẽ eſt deceptio.ergo nulla fallacia eſt in dictiõe cauſam apꝑentie ex parte dictionisvel ↄſide nõ põt fieri ſine dictionibꝰ ad placitũ inſtitu tis:vel eaꝝ ↄſideratiõibꝰ ſed dicunt᷑ fallacie extra dictionẽ nõ qꝛ fiant ſine dictiõibꝰ ſed: quid ma⸗ teria foꝛ⸗ ma in ꝓ⸗ poſito dictionẽ ⁊ quantitates ſyllabarũ ſitr materia tiam. nam oiĩs fallacia in dictione peccat pe⸗ ¶ Secundo arguitur ſic.ſallacia ampbibolo⸗ nes aliquod multiplex vł ergo peccat penes gie ſumit cauſam apparentie et parte ofois aliquod multipex actuale. vel potentiale vł ergo non ex parte dictionis.et per ↄſequens fãtaſticũ.ſi penes actuale boc eſt dupliciter. vel penes actuale að eſt dictio:v ſic eſt falla⸗ cia eqͥuocatiõis vł penes actuale qð eſt oroꝛ ¶Tertisarguitur ſic.omne multiplex ẽ plu⸗ ra ſiñnificãs:ſʒ multiplerx fantaſticũ nõ ẽ plu ẽ fallacia amphibologie pi penes młtiplex ra ſignificans ergo non eſt multiplex potẽtiale:boc eſt dupliciter. Rel penes mul tiplex potentiale quod eſt dictio:⁊ ſic eſt fal⸗ ¶ Ad pꝛimũ dicitur ꝙ licʒ nulla de non eſt fallatia in dictione:ſed in oꝛatione. Ad rões inoppoſ tum lacia accẽtus. Rel penes multiplex potẽtia ceptio eſt in dictione tanquam ĩ ſubiecto:ta⸗ le quod eſt oꝛatio:⁊ boc dupliciter. el illa menſic eſt in dictione ꝙ non poteſt fieri ſine oꝛatio eſt vera in ſenſu cõpoſito:⁊ ꝓpter boc dictione ad placitum ſignificante.¶ Ad ſe⸗ credit᷑ eſſe vera in ſenſu diuiſo:⁊ ſic eſt falla cundum dicitur ꝙ licet fallacia ampbibolo⸗ cia diuiſionis. Nel ecõtra ⁊ ſic eſt fallacia cõ gie non ſumat cauſam apparentie ex parte di poſitionis. Si xo peccet penes multiplet fã ctionis ſtricte capiendo dictionem vt diſtin⸗ taſticũ:ſic eſt fallacia figure dictionis.¶ Iñ guitur contra oꝛationem: tamen bene ſumit quando dicitur ꝙ ſetx ſunt fallacie in dictiõe cauſam apparentie ex partei dictiõis large ca ille ter ninus dictõ capitur generaliteyvt di piendo dictionem.Ad tertium dicitur ꝙ lz Diffinitö equiuoca tionis. Notabi⸗ le gñale. Notabi⸗ le gñale. Diffini⸗ Tractatu omne verum multiplex ſignificet plura:nõ tamen multiplex apparens. = Auiuocatõ eſt 2 mkłtiplicitas di ctlõis eiuſdem ſecundum ſub⸗ ſtantiam et ᷣm modum pꝛofe⸗ rendi:vt in boc w AI) nomine canis. Sciendum eſt ꝙ in qualibet fallacia eſt duplex cauſa ſcilicet cauſa appa rẽtie ⁊ cauſa defectus.Cauſa appa rentie ĩ qualibet fallacia eſt:que mo uet ad credendum id 0 nõ eſt cre dendũ.Cauſa defectus eſt que oſtẽ dit creditũ eſſe falſũ. ¶ Vallatia eqͥ s Sextus. tio eſt dictio ſignificans ſua ſignificata vłſu um ſigmificatum diuerſis ↄceptibus total bꝰ uon ſynonimis:⁊ boc mõ iſte termiꝰ equiuo⸗ catio nõ ſe extendit ad modum fallacie equi⸗ uocationis:qui pꝛouenit ex diuerſa ſuppoſi⸗ tione.Alio modo capitur large ⁊ tunc deſcri bitur fic.Equiuocatio eſt dictio ſignificans ſua ſignificata vel ſuum ſignificatũ diuerſis conceptibus totalibus non ſynonymis: vel ſupponens pꝛo diuerſis ſigniricatis. ¶ otandũ eſt ſecundo qꝙ cõſequẽ ter petrus biſpanus diffinit ſallaciam equi⸗ uocationis. Fallacia equiuocatiõis eſt argu⸗ mentatio ſophiſtica que pꝛopter identitateʒ dictionis⁊ pꝛopter diuerſitatem conceptum vel pꝛopter diuerſitatem ſuppoſitionis pꝛo⸗ uenientis ex additione ipſius dictionis cum alia ⁊ alia dictione videtur pꝛobare aliquam concluſionem quã tamen non pꝛobat. vt iſte tio falla⸗ uocationis eſt deceptio pꝛoueniensꝰ parologiſmus.omnis canis currit piſcis ma cie equi⸗ uocatois v Accepti⸗ ones eqᷣ⸗ uocatois ex eo ꝙ aliqua dictio manens vna ſe cundum ſubſtantiam ⁊ ſecunduʒ mo dum pꝛoferendi diuerſa ſignificat. Cauſa apparentie in equiuocatio⸗ ne eſt vnitas dictionis eiuſdem ſe⸗ cundum ſubſtantiam ⁊ ſecunduʒ mo qum pꝛoferendi diuerſa ſignifican⸗ tis.Lauſa defectus ſiue falſitatis ẽ diuerſitas ſignificatoꝛum. Unitas emm pꝛedicta in equiuocatione mo uet ad credendum quod non eſt ſcili cet vnitatem ſignificãdi.Diuerſitas autem oſtendit creditum eſſe falſum Equiuocationis tres ſunt modi. ¶ Circa bũc textum. o ¶ Notandum eſt pꝛimo ꝙ iſte termi nus equocatio capitur dupliciter. Nno mo⸗ do pꝛo rebus ſignificatis:vel pꝛo re figniſica ta per terminum equiuocum:diuerſis conce ptibus totalibꝰnon ſynonimis.⁊tunc põt ſic deſcribi.¶ Equiuocatio eſt vna res vł plures res fignificata vel ſignificate per vnam ⁊ eã⸗ dẽ dictionem diuerſis conceptibus totalibꝰ non ſynonimis.a ſic homo vniꝰ ⁊ bomo pic⸗ tus ſunt equiuocatio reſpectu huius termini bomo. Scðdo mõ capitur iſte terminus eqᷣ uocatio pꝛo dictiõe equiuoca:ap duplr. no modo ſtricte:⁊ tunc deſcribitur ſic. Eqͥuocq rinus eſt canis:ergo piſcis marinus currit. videtur eſſe bonus ſyllogiſmus ꝓpter idẽti tatem actualezʒ dictionis ⁊ tamen pꝛopter di uerſitatem conceptuum non eſt bonus ſyllo giſmus. Sed alio modo poteſt capi fallacia equiuocationis pꝛo deceptione a⁊ tunc debet ſic diffiniri. Fallacia equiuocationis eſt de⸗ ceptio pꝛoneniẽs ex eo ꝙ aliquis pꝛoceſſus ratiocinatiuus videtur pꝛobare aliquam cõ⸗ cluſionem pꝛopter identitatem actualem di⸗ ctionis incomplexe.quam tamen non ꝓbat pꝛopter diuerſitatem conceptuum quibus talis dictio ſuboꝛdinatur vel pꝛopter diuerſi tatem ſuppoſitionis. ¶ Notandum eſt tertio ꝙ vt dicit Diffinitd fallacie equiuocꝗ tionis. Quid cʒ in tertu:in qualibet fallacia capiedo fallaciã apparen⸗ pꝛo argumentatione ſophiſtica eſt duplex cã tie in fal⸗ ſcilicet cauſa apparentie ⁊ cauſa defectꝰ. TUñ latiaequi cauſa apparentie eſt illud pꝛopter quod cre⸗ uocatio⸗/ ditur ꝙ argumematio ſophiſtiica pꝛobet cõ⸗ nis. cluſione:ſed cauſa defectus eſt illud vel illa pꝛopter quod vel que talis argumentatio ſo pbiſtica non ꝓbat concluſionem. ¶ Cauſa ap parentie in fallacia equiuocatiõis eſt dictio vna ⁊ eadeʒ ſᷣm materiam ⁊ ſoꝛmam. AUnde ſicut locus dialeeticusvere ↄſirmat argumẽ tum dialecticum:ſic cauſa apparentie ſiue lo cus ſopbiſticus apparenter ſoluʒ confirmat argumẽtũ ſopbiſticum.Et ſicut locus diale⸗ cticus diuidit᷑ per locum dialecticum differẽ tiam maxime:⁊ per locum dialecticum maxi mã:ita cauſa apparẽtie:que non eſt aliudqᷓ — liſgnifeumtespe uos n lcsegtinotztionis diul . al.lngeper nodi in p ſpecies falcie egninord⸗ ominundo fallciä equin⸗ nengiale eſt m ſalneueh t mum genns coe oes falla tionis ſgnificans:ſec nomin .ſent plores fallacie equipor ¶ͤa dictu pꝛio ſc⸗ lorgtioeſt nmultioplicirasrenmn ſiergonoͤeſt nuleiplictas die cito ſcarguitun falhcinegnn Mkeſt decigi ergd noncſt icon⸗ iconſeqnetia paterge aonen Atresnatadecipi.(Ternioft Ncaeqninocationiseſ decey etargumentatio ſopbiſtica eknia deceprio caulatur de ſopenn ſopbiſtic m. cpkerigentitne, n —õ ð uc; Ntionis tunenpropterdd Wconceptnum noneſbonds ffli⸗ Sedalio noco poteſt lapi ſallca noms wo deceptione ttuncdebet n Fallacuequinocntionis et der onemes er eoig aliqnis poceſſis timms niderur proboregligvoncN reprer icemiutemactnlend , omplete. ramn lamen non obnt berftatem conceptnumn tidle ſubordimnatur del wopterditeff oſtionis. Gcun et tetiog ſtdiet hi⸗ cralibet fulacu cpiechoßlli n 5 . e ſopbiſtcnek odip er armne all dein Hie Quid cã de fectus eiuſdem. Ad rões in oppm. De Falla.equiuo. Folio xciiij locus ſophiſtieus:diuiditur ꝑ locũ ſopbiſti- onis pꝛo omni bomine imperito ĩ arte ſophi cu differentiã maxime et per loeum ſopbiſti ſtica:a in paralogiſmis buius fallacie:⁊ ſic ne cum maximã. Ende in fallacia equinocatio⸗ gatur antecedens. Ad tertium dicitur di⸗ nis locus differentia maxime ſopbiſticus ẽ ſtinguendo antecedens:vel capien qo illum iſti duo termini ſeʒ vnitas dictionis ᷣm ma⸗ terminum fallacia equuiuocationis ſecundo teriã ⁊ foꝛmã:⁊ vnitas ſignificati. Sed locꝰ modo ⁊ ſic conceditur antecedẽs:vel pꝛimo marima ſophiſticus eſt iſta ꝓpoſitio quãdo⸗ modo⁊ ſic negatur añs eunq; dictio eſt eadem ſᷣm materiã ⁊ foꝛmaz ſig nuentin debe ri idem.que tñ ꝓpoſi ¶ Pꝛimus aũt modus pꝛouenit ex tio en nibcner fatig. ſignificatione velↄſigniricatione di ¶ Notãdũ eſt quarto ꝙ; cã defectꝰ ctõis Ex ſignificatione ſic paralogi in fallacia equocationis eſt illud vel illa pꝛo ſatur.omis canis currit. ſydus cele⸗ pter qð vel que talis argumentatio ſophbiſti- ſte eſt canis:ergo ſydus celeſte cur ca non valet: vt diuerſitas conceptuũ.¶ Iſte rit. Solutõ vtraq; pꝛemiſſarum ẽ ou „ plex:qa boc nomen cams eſt multi⸗ plex:equiuece ſignificans aĩal latra bile: ſydus celeſte ⁊ piſcem marinuʒ di ſignificantes per quos iſte terminus fala ⁊ ſic maio? vnomodo eſt vera: ⁊ alio lacia equiuocationis diuiditur diuiſone lo- modo ſalſa:⁊ ſilr mioꝛ.lelſic.omne gicali. Ande per modũ in ꝓpoſito intelligi- expediens eſt bonum. malum eſt ex turſpecies fallacie equiuocationis.⁊ fic ptʒ pe diens ergo malum eſt bonum. ¶ noueinande Srlacla cgienocnelan pꝓ no ¶ Solutõ expediẽs ðꝛ eqᷣ uoce: vno men gñale eſt vna fallacia eqͥuocatiõis: hoc . i eſt nn genus cõe oẽs fallacias equiuoca⸗ modo em eſt DnuifnAionode tionis ſignificans:ſed nominãdo ſᷣm ſpeciẽ idemei qð neceſſarium quo accl⸗ dit ĩ ininus malum:quod opoꝛtet fie eſſent plures fallacie equiuocationis. ¶ Kõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. Eq Ni ad euitandum maius malum. EAn uocatio eſt multiplicitas rerum ñignificata⸗ rũ:ergo nõ eſt multiplicitas dictionis.q Se 1 dO vIA⸗ cũdo ſic arguitur. fallacia equiuocationis nõ ſa. ¶ Ex conſignificatõne paralogi poteſt decipi. ergo non eſt idoneitas decipiẽ ſaturtic. Iſte pannus eſt de anglia. di conſequẽtia patet:qꝛ idoneitas decipiẽdi eſt res nata decipi.¶ Zertio ſic arguitur fal⸗ locia equiuocationis eſt deceptio. ergo non eſt argumentatio ſophiſtica conſequentia te net:quia deceptio cauſatur per argumenta⸗ textus Equiuocationis tres ſunt modi ſic in telligitur: tres ſunt termini cõmunes nõ co incidentes in ſignificando: ſᷣm ſuas ratiões foꝛmales omnes fallacias eqͥuocationis mũ eo ꝙ bec pᷣpõ de poteſt dicere cixcũ ſtantiam cauſe material:et ſic eſt ffã tionem ſopbiſticam. vel pobẽſt dicere locum ⁊ oꝛigiem 7 ä ſic eſt vera. ¶ Eel ſic ĩ quocunq; eſt ¶ Ad pᷣmũ ð: d:iſtĩgẽdo ãtecedẽs egritudo ipſum eſt aĩal:ſed ĩ bumno⸗ Sel capiendo illum terminum equiuocatio rum adequatione eſt egrituao:ergo pꝛimo modo:⁊ ſic cõceditur antecedẽs. Rel . ti. ial peig ſecundo modo.et ſic negatur antecedens. bumoꝛum inadequatio eſt aĩal p:ĩa ¶Ad ſecundum dicitur diſtinguendo ante⸗ cedens vel capiendo illum terminum falla⸗ cia equiuocationis pꝛo argumentatione ſo⸗ pbiſtica:⁊ ſic conceditur antecedẽs:a diſtin⸗ guitur ↄſequens. Gel capiendo ly decipiẽdi paſſiue et ſic conceditur conſequentia. Nel capiendo actiue a ſie negat᷑ conſequẽtia:vel capiendo illũ terminum fallacia equiuocti⸗ ſa.vel cauſain materialem ſiue ſubie ctum in quo eſt:⁊ ſic ẽ vera.ſimiliter decendum eſt de minoꝛi.¶ Elel ſic pꝛopꝛium eſt qualitati ſecundũ eaʒ ſimlle vel deſlinnle dici: ſʒ ſecunduzʒ de vtraq; pꝛemiſſarũ eſt duplex:q̃a vno/ modo eſt vera:aliomodo ceſt fail⸗ Pꝛimus mod? fa! lacie eqͥ⸗ uocatio⸗ nis Alind er emplum⸗ Exẽpla ð̊ on Itiõe anglia eſt terra.ergo iſte pannuſ eſt Aliudet Fterra.nõ ſeqtur: qa pꝛĩa eſt duplex emplum. eſt duplex:qa bec pꝛepõ ĩ poteſt di⸗ Aliudet cere cauſam efficientem et ſic eſt fal emplum. Tractatus Sextus SS „2 . ⸗ ℳ ten ſimilitudinem dicitur aliqs ſilis vel ſiceſt vera.ſed nõ ſeqᷣtur concluſo. Scõsmo i toll lec amm diſſilis: ergo ſilitudo pel diſſilitudo ¶ Secudus moqus equocationig dus falte ſunt qualitates qð falin eſt:quia ſut ꝓuemit ex tranſumptõne dictionis. £ relatões.pꝛima eſt duplex eo qð hͥ p nde trãſſumptiovt hic ſumitur:ẽ poſñitio m poteſt dicere circunſtan acceptio dictionis ſignificãtis vnũ tiam cauſe efficientis. ⁊ ſic eſt vera ex ĩpoſitione ad ſignicandum aliud qꝛ due qualitates eiuſdem ſpeciei fa ꝓpier ſimilitudinem.Et ᷣm iſtũ mo ciunt vnam ſimilitudinem: ⁊ ſic qua⸗ dum ſic foꝛmatur paralogiſmus.qᷣc lias eſt cauſa efficiens ſimilitudis. quid ridet habet os. pꝛatum ridet: Si gaute dicat circunſtantiam cauſe ergo pꝛatuʒ habet os. pꝛima eſt du⸗ Aliud ex Allud er foꝛmalis ſic eſt falſa:qꝛ qualitas nõ plex:eo qð hoc verhũ ridet põt tene Ecauſa foꝛmalis ſiłitudis.⁊ ecõuer ri ꝓpꝛie ⁊ ex impoſitõe vel tranſſum ſo dicenduz eſt de minoꝛi, Silr omẽ priue.ſi ꝓpꝛie:ſic eſt vera:et nõ ſeqᷣ ſanũ ẽ aial: vꝛina eſt ſana g vꝛina eſt tur cõcluſio. ſi tranſſumptiue ſic eſt ammal viraq; pꝛemiſſaꝝ eſt duplex faiſa:⁊ ſeqtur concluſio:¶ Hoc em̃ quia ſamum dicitur de ænmali: vt de verhum ridere eſt equiuocum ad ri⸗ ſubiecto ⁊ de vꝛina vt de ſignate vel dere ⁊ ad floꝛere:quia ridere ſignifi de iudicante de cibo:vt de efficiente cat ĩpoſitione riſum ab oꝛe emittere ð dieta vt de cõſeruante:⁊ ſic alio et ffoꝛere auteʒ ſignificat per quãdam alio mo ſamitas ad hec ↄpat᷑.⁊ ſcðᷣm tranſſumptioneʒ. Floꝛere em ⁊ ride boc habet diuerſas ſigmficationes re quãdã ſimilitudinẽ habẽt:qꝛ vtro Et ↄſignificatoe adbuc ſic ꝑalogiſa biq; denotatur gaudiuʒ. ⁊ ideo ride tur.qcuq; lanabatur ſanus oſt.labo re trãſſumitur ad floꝛere. ¶ Elñ di⸗ rs ſanabatur: laboꝛans ſanus eſt cit ariſtoteles.ſumẽtesaliquæ ſiłitu Alind ey C( agliue. ſicut hic. deuſ eſt vbiq;: vbiq; ralogiſmus.omne imoꝛtale eſt ꝑpe⸗ tuum: ſed om̃e potens non moꝛi eſt Minoʒ eſt duplex eo ꝙ boc partici dinẽ ſeſe tranſferũt. el ſic: qcquid pii laboꝛans poteſt dicere pns tpᷣs currit bʒ pedes. ſecana currit ergo ⁊ ſic:eſt va. ⁊ iũc eſt ſenſus.laboꝛas ſecana habet pedes.traq; pꝛemiſ nunc ſanabat᷑. ſi aũt dicat pꝛeterituʒ ſaꝝ eſt duplex:qꝛ boc verbuʒ currit ſic eſt ſalſa:⁊ eſt ſenſus/laboꝛãs tũc tenetur pꝛopꝛie vel tranſſumptiue. ſanabãtur.⁊ ecõuerſo dicendũ eſt ð ¶ Aurrere em̃ et iabi aſſimilant᷑ in concluſione.¶ Laboꝛans eniʒ equi velocitate motus.Si currit ſumitur uocum eſt ad laboꝛantẽ nũc et ad ia ꝓpᷣe:ſñic maioꝛ eſt vera et minoꝛ fal⸗ boꝛantem tunc, Et eodem modo eſt ſa.ſi trãſſumptiue: tunc ẽ econuerſo bic quicunq; ſurgebat ſtatedens ¶ Certius modꝰ ꝓuenit ex eo q ali lſurgebat, ergo ſegens ſtat Et eodeʒ qua dictio plura ſigmificat ↄpoſita: modo reſpondenduʒ eſt ſicut fuit re ſeparata vo vmi ſoluʒ:vt bec dictio ſponſum ad alium paralogiſmum. iĩmoꝛtale. Elno mò ðꝛ quaſi non po⸗ ¶Alio modo pot fieri quãdo dictõ tens moꝛi.Alio mõ ðꝛ quaſi potens poteſt teneri materialiter. vel ſignifi non moꝛi:et ſᷣm boc ſic foꝛma tur pa eſt aduerbium:ergo deus eſt aduer⸗ bum ¶ Diceanũ D pꝛimꝗ eſt duplex ĩmoꝛtale:ergo omne potens nõ mo⸗ eo ꝙ hec dictio vl 1 eqͥuoca. Alind ex emplum. Tertius mod fal⸗ la.eqͥuoc. poteſt tenent ri eſt perpetuum. vtraq; pꝛemiſſaz materialiter vel conſigmificatiue. ſi eſt duplex cum boc nomnen immo:ꝛ⸗ matialr ſic eſt falſa.ſi oſigmificatiue tale ſit equiuocum: vt dictum eſt. lotaluämmiſlnn Göniden ſec ſecundn⸗ (Liraa bunctetn ¶oriduneſtno rpbdelenninat denocts leecnocaris pemodeen⸗ m ſoe i hm ſpes fillae ſe etaſ fi aigs gaiogiim ert is gneeſt enoci acain ponit in e giſno q aüt ſit egnocün i r cametis : ſub bac e Kin nusomnis mislatradpi nisꝛergopiſcis marinus lan neiſtalogiſmniſapponit, Onis mimpoe fiocat gſe nſchceleter afin impo (Oerſipoftorietm a gedo trichniſſan ed nigin rachtiſlwrpötee elndoſtione ttücſdieſt aneußnſnininde elinmßmiſe necr n De fallacia equiuocationis Folio xcv thrant, dguoe⸗ ſo 6 e i bile e etuũ re plures alij paralogiſimi ponuntur in tertu nſmnt ncbctan 8 Ztortin meosruntwbie eſt pper eodes modo inudtur perolſinettoue eo nnnedlgne ſed ainnt votene noncosri icir in ꝙ termini poſſunt capi eodem modo vbiq; ⁊ dcnnafedl ſumimni K coꝛruptibile. ergo oimnſe votes non non cõmittitur aliqua fallacia:vel diuerſimo nea W mi coꝛrumpi eſt bapee tra gei⸗ de.⁊ committitur fallacia equiuocationis . lndnm etun nina⸗ aſenehceigeltn nõ Portetg ¶ Notandã eſt ſcðo ꝙ ſcða ſpecies Sechde omnann ifmitiin bile vno oeonc tibile eſt p ſallacie equiuocatiõis eſt qn fit paralogiſmnꝰ ſpẽs fall tb Pnagſſngg con umpi. 1 ſic meo⸗rupti ery i P ex eo ꝙ aliqua dictio que eſt eqͥuocũ a cõſi⸗ equiuo. ldetc. X petuum.⁊ ſic maioꝛ eſt vera:⁊ minoꝛ ſio põitur in ulo ſylto. Quid aũt ſit equocũ a — falſa.Aliomodo idẽ eſt ꝙ potẽs nõ ↄãlio patuit ĩ añpꝛedicamẽtis Et ſub bacſpe coꝛrumpi.vt nꝛimꝰ hbomo potuit nõ cie ↄtĩetur talis paraloliſinus:qᷣcqͥd ridet bʒ coꝛrũpi.⁊ in ᷓ ſenſu maioꝛ eſt falſa⁊ os:pꝛatũ ridet:ergo pꝛatũ hʒ os. Dic ſuppo⸗/ geſt Alget pott crinpoſte eſ etene 197 os Zi e.g. Meſeltr 2 4 nitur ꝙ hoc verbum ridere pᷣmaria impone enmanſt nene e iepoſtanctio gatn güorisboisd6eritgidurtet eIne . . poſitione ſigt idẽ qð floꝛere.¶ Noc ſuppoſi⸗ wammnedd nneſe eſt Quidet nem paralogiſmoꝝ ᷣm equiuocatio to rñdet᷑ ad paralogiſmũ diſtiguẽdo vtranq; geeſt 1 9Cho em quõ fit re nẽ:vt pꝛius patuit Recta ſolutio eſt pᷣmiſſaꝝ.eo ꝙ ridere põt capi eodẽ nõ i vtra Senechlncungane cta ſolu mamſfeſtatio ſyllogiſmi falſi. ⁊ ꝓpt᷑ qpᷣmiſſarum vtũc ↄna ẽ boa:⁊ nulloꝰẽ falſa WNN q eſt falſus. Et boc ↄtingit duplr Nelpõt in vnapᷣmiſſmaccipiſs pmaria ei vonenſſum Poeeemmttere ſcʒ vel diſtinguẽgo vel aliquã pᷣmiſa impõnem ⁊ ĩalia ſʒ aliã ĩpõem:⁊ ſic ↄña non Ne; onmficatperqnicgn Pionez, Fichereeſſ ene F ,hmhtndine babenge vtro otatur ganduz tideonie I. relz .N X X 15vz ſʒ ↄmittitur fallacia equiuocationis. Si⸗ ſaꝝ interimẽdo.h ſcðo mõ reſpoõdẽ⸗ militer iſta paralogiſmus continet᷑ ſub bae dũ eſt ad oẽs peccãtes in inateria/⁊ ſpecie. omne ſanum eſt aĩal vꝛina eſt ſana. & ad oẽs oꝛõnes in vtroq; peccantes vꝛiĩa eſt aial. Rtraq; pᷣmiſſarum eſt diſtigue⸗ reſpõdẽdũ eſt vtroq; mõ.ſ.diſtĩguẽ da er eo ꝙ ille terminꝰ ſanũ poteſt capi eodẽ Alið exẽ mn õ medo 5 in vta q; pᷣmiſſaꝝ. ſic ↄna ẽ bona ⁊ aliq̃ uhur aforefe, (ndi⸗ do ⁊ aliquã pᷣmiſſaꝝ interimẽdo nõ mõ in vch p niſſaꝝ.ꝛ ſc onia ẽ bonz taliᷓ N KWG pᷣmiſſaꝝ ? falſa Rel capit᷑ ĩ vna pᷣmiſſaꝝ ſᷣm ſi teles ſunetesalicſde flien ſcðm idem ſed ſecundum diuerſa gnificationẽ pᷣncipalẽ: ⁊ in alia ſeᷣm ſignifi⸗ manſferir. Celfic qcnid Circa hunc textum. cationẽ ſecundariam ſiue minꝰ pꝛincipalem: pedes. ſecana wumitergo brtpeges, taqz prenl oP,„5 5 7 te plerqeboc veſbuzcuntit In 5 ic„Wα½ ⁊ac ↄſia nibil vʒ:ſed cõmittitur fallacia equi A Norduneſt Rvo hie egncen uocationis. quia ly ſaruttn in mniors ſtat pꝛo ue pel tranſſunptlue, ,. „„ ma ſpe. Sn Sae e e e iſpoſitionem aniamalis uniſmmn n hela ſye eſtean fitalics palogifimn et eo Pelkclrr nam diſpolſtiohein cies ũ a caſu ponit᷑ in S motus Oi cunitfumtn fallacie i aard enocd caſu:pʒ in antepꝛte ¶ Notandũ eſt tertio ꝙ ib iſto ſecũ Alið bñ nioz eſt veraet nn⸗ equiuoca dicamẽtis ⁊ ſub bac ſpẽ ↄtinetur iſte ꝑalogiſ do mõ ſ̃m aliqs ↄtinẽt᷑ iſti paralogiſmi:in qͥ uunptiueurettoltſi us nocypuentereoga ſanfcar zvoſtt oplura tonnic n * atphaclln, — onddclubaſet nis: ergo piſcis marinus latrat. Pꝛ0 ſolutio ne iſti? ꝑalogiſmi ſupponit᷑ ꝙ iſte terminus canis vna impõe figcat ſeẽ marinũ:⁊alia ĩ põne ſidꝰ celeſte ⁊ alia impõne aĩal latrabile ¶DMoc ſuppoſito rñũdetur ad ꝑalogiſi m: diſti guẽdo vtrãq; pᷣmiſſaꝝ:eo q ille termin ca⸗ nis in vtraq; pᷣmiſſaꝝ põt capi ſᷣm vnã ean dẽ impoſitionẽ.a tũc ibi eſt bonꝰ ſyllogiſm ſz tñ vna pᷣmiſſaꝝ ẽ falſa. Del ille terminꝰ ca nis põt accipi in vna pᷣmiſſaꝝ ſᷣm vnã impo⸗ nẽ ſine ſi Fationẽ.⁊ ĩ alia pᷣmiſſa ᷣm aliã ĩpõ⸗ nẽ ⁊ ſic ãbe pᷣmiſſe pñt eſſe vᷣe:ſʒ tñ ↄna non valet.ſed ↄmittit᷑ fallacia euocatiõis:eo q mediũ nõ tenet᷑ vniuoce in maioꝛe ⁊ in mino tionis. mus:omnis canis latrat:⁊ piſcis marinꝰ ẽ ca bus variatur ſuppoſitio ſimplex vł materiał in ꝑſonasẽ:vel eõ ſieut iſte ꝑalogiſmꝰ.rõale ẽ dra hoĩs:ſʒoẽ rõnaleẽ hõ:gꝗ homo ẽ dr̃a boĩſ vtraq; pᷣmiſſaꝝ eſt duplet eo ꝙ ille terminuſ rõnale põt ſupponere ĩ vtraq; pꝛemaſſarum materialiter vel ſimpliciter vel perſonaliter ⁊ fic conſequentia eſt bona:xvna pᷣmiſſarum ẽ falſa. Rel põt ſuppõere ĩ maioꝛi ꝓpõe ma⸗ terialłr vł ſimplr.⁊ i mioꝛe ꝑſõałr a ſic ãbe pᷣG⸗ miſſe ſũt vᷣe ⁊ ↄna ñ vʒ:qꝛ ↄmittit᷑ fallacia eq̃ uocatõis.¶ Silr dicẽdũ ẽ de iſto ꝑpalogiſmo: hõẽ ſpẽs ſpãliſſ. ma:⁊ oĩ hõ ẽ aĩal.ergo aĩal eſt ſpẽs ſpaliſſima. ¶ Silr de iſto palogiſmo aĩial ẽ genusſubalternũ:⁊ oẽ aĩal eſt ſuba:ex go ſuba eſt genus ſubalternum. tertia ſpe cies falla cie equo⸗ nocatois — . 4 Tractatus Sextus. gikrinli e . .— ninnn vfec en L = tia ſnẽg fus poteſt contineri ſub ſecũda ſpecie t di⸗ ſpltnr⸗ Me norn en auarto pter in ſpes cium eſt intertio notabll.dl⸗ i unuſpen lacie equocatiõis ẽ qñ fit ꝑalogiſmꝰ ex oo r iaẽ m idan õ ꝙ aliq dictio cõpoſſita pla ſigt cuiustñ dictõ Gy/, H aiae ul H le lsſ alie ſc ſimpler ſoluz ſignificat vnum: vt iſte palogiſ AN. dẽ ſcð 46 ciu. i dio⸗ 1 mnkal dfiß⸗ m.om̃e immoꝛtale eſt ꝑpetuũ:⁊ oẽ potẽs nõ N AdECm ſubſtätiãꝛ ſe gig. arrofond⸗ etG. moꝛi eſt immoꝛtale.& oẽ potẽs nõ moꝛi eſt ꝑ VCudũ modũ ꝓferendi igte flltea⸗ te: petuũ. Pꝛo ſolutione iſtiꝰ ꝑalogiſmi ſuppo diuerſa ſigmficantis aid obgie derc o nit vtraq; pᷣmiſſaꝝ eſt duplex eo ĩ vtra Fallacia aũt ãphibologie eſt decep Difftnitö lriuanhb iooen ſo qpmiſ au iſte termi imoꝛtale poreſt capivt tio pueniẽs ex idẽtitate oꝛonis eiuſ ſallacieſ rehh iliß ſiie tatuũ ſigt ſicut h̊ cõplexu nõ potẽs moꝛi:vł vt dem ſcðm ſubſtãtiã ⁊ ſcõm modũ pe ampbibo eri ui uin ⸗ Pe ſignificat tm̃ ſicut boc cõplexũ nõ potẽs non 2e Li 8 . , ten L ni. Poc ſupponto deit ſ captrattorre ferẽdi diuerſa ſignificãt.· Cã appa⸗ logie. ginnei coceptuum. q; pᷣmiſſaꝝ pᷣmo mõ:vel etiã ſcðo mõ:ſc ↄna Ntie eſt idẽtitas oꝛõnis eiuſdẽ ſcðʒ uumſnſumn c̃ eſt bona: qꝛ vna pᷣmiſſaꝝ eſt falſa. vel põt capi ſubſtãtiã ⁊ ſcom modũ ꝓferẽdi. Cã porii eſtqto . . ĩ maioꝛe pᷣmoꝰa ĩ minoꝛe ſcðomõ:a ſic abepᷣ falſitas eſt dinerſitas ſigmficatonx. PPhalifn neſiin ſen miſſe ſunt vere. ſʒ ↄña non vʒ:q; tũc cõmittit᷑ Et dicitnr ampbibologia ab amphi , nteflelocle dfi narte an⸗ ibi fallacia equocatiõis:eo ꝙ ille terminꝰ im & deſyff e h o r. 8 inpe. . W etlee ei ſicetitas⸗ moꝛtale nõ et oiRaasenen * 9 dubin⸗ bole ſnia: qſ dub la ſmĩa Interö⸗⸗ al gtintnnrite tin noꝛe. ¶ Silr ſoluit iſte palogifm oẽ inſepa⸗ Alnpbibologie tres ſunt modi. tatio no. ſi Netus Ei pmit linni bileaccñs ẽ nõ potẽs ſeparari:ſʒ oẽ accñs po Lirca bunc tertum. minis ogee onn vöoisofo⸗ tẽs nõ ſeparari eſt accidẽs ĩſepabile:g oẽ p ¶ Motãdũ eſt pꝛimo ꝙ bic ↄſequen ſeuiqtn ppo fi tẽs nõ ſeꝑari ẽ eſt nõ potẽs ſeꝑari:ibi illelter ter gucton deteriat de falla apbibologie po⸗ 3 nelle , e mn 6 ſias enſui minꝰ inſeꝑabile põt capi vt tm̃ vʒ fic h cõple nes aphibologie diffõnẽ q ſic ĩtelligit. Am⸗ (tus diffi ſlideeetce diue nas xũ potes nõ ſepari:x vt tm̃ vʒ fcut boc cõple pbibologia eſt ofo plures ſenſus bns diner⸗ Nitionis aitui ngadn tũ nõ potẽs ſeꝑari ⁊ ſi capiat᷑ eodẽ mõ ĩ vtra ſis ↄceptibꝰmẽtalibꝰ ſuboꝛdinata nõ rõne di Amphibo funealisdecipikt l ; hmiſſaꝝ:cuc ↄna eſt boa. ſʒ vnaeniſſaꝝ ẽ ctionis incomplexe qua eſt eadẽ ᷣm ſubam 4 logie. geafteredltofone actual⸗ falſa. Rel põt capi diuerſfimode a ſic oↄña non modũ ꝓferẽdivt iſta or̃o liber ariſtotelis:hʒ ßnrnüſenſi: ci tiͦ acclpia vʒ:q; ↄmittit᷑ fallacia equocatõis duos ſenſusvnꝰ ſenſus eſt: liber poſſeſſus ab ſig (Ietert Ampbidol ¶ Lontra dicta pꝛimo ſic aguitur. eneres Runs ſenſus eſt: liber fact? ab ari niſdfeimelig Tresſitten iſte palogiſmꝰ. ſ. iſte pannus eſt de anglia: et totele. En in ꝓpoſito nõ capit᷑ ampbibolo⸗ ſcirsſfendorfn ſuns ier fi . ſo nzn 5 gia large ꝓ qcuq; dubia ſentẽtia:ſiue illa du ſlusapbivologie fidantel englia eſt terra:ergo iſte pãnꝰẽ de terrapec di eias huentat 9 eng d . pbvoſogleſtganectoe cat penes pᷣmã ſpẽm bui fallacie equocatio ctas ꝓuenmiat ex ꝑte oꝛõnis vel dictiõis in Acceptõ laci ipbibologie dicit deuini nis ⁊ tñ nõ ẽ aliq dictõ qͥ diuerſa ſignificat: coplexerſed capit ſiricte pofone dubia actu nes apbi (Cöradictapioſicae otra pꝛimũ modũ. ¶ Scdo fcaf iſte palogil aliter vna:cuiusdubietas fiue multiplicitas bologie/ fnitone apbidologie ladiſfin pictu et on pꝛouenit ex parte dictionis incomple „U . m/ peccat penes ſcdᷣam ſpẽm.nullũ pictũ eg & nplexe ſtoloteto ſub diffinito ge inin aĩal:⁊ hõ ẽ pictꝰ.ergo hõ non eſt aĩal ⁊ tñ ibi ¶notadn eit ſecundo capiendo Pen⸗ ppetit iſti innic nõ videt᷑ termin accipi eqͥuoce: contra ſecũ Unos illum terim phibologia capit dupli iflas ipbibologin üſtde dã ſpẽm. Tertio ſic af. hic eſt paralogiſmꝰ ſal no ꝓreb apbibologie ſignificat ꝑ oꝛo⸗ . S a Ad rõẽs in oppm̃. 4 2020 6toar ſcdiffinitö apbidoloe⸗ Hari ontgenn io agf erentia Nẽ actualiter vnam: tuc amphibol ,. Iintd aphibolos lacie equocatioms:nullꝰ afinꝰ eſt diſ erentia bbibologia põt Gfninkeiiftes is rudibile ẽ afinꝰ: rudibile nõ eſt dria.⁊ tñ nõ lic deſcribi Ampb ibologia eſt res diuerſe vł fiefnn tünicet iidiſitne videt᷑ peccare g aliquẽ modũ: mõi fallacie ꝓna res ꝑporonẽ acqialr vna diuerſis ocepti aeiiöfnmn ibifitmir equocatõis ſũt ĩſufficiẽt enũerati fiue poſiti bus cõplerꝭ ſigmificate vel fignificata vt res kibidae. 10 ne rr i ꝗqſignificatur ꝑ iſtã oꝛõneʒz liber ariſtoteli Ppbolgirergo c Temii ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ licet ibi nõ ſit ali ¶ Alio mõ capit pofoe buboteeget dnr Intelk itſoogen n qua dictio q ſignificet diuerſa: tñ bñ eſt dictõ deſcribit᷑ ſic. ampbibologiac ofo eadẽ hz ma llſiislai . Benſficksafis g⸗ d q̃ ſignificat diuerſimode vł que ſuboꝛdĩatur teriã ⁊ foꝛmã:hñs diuerſos ſenſus fiue ſigni lacie aml Nſtlsopbitci cu; d diuer ſis actibus fincatbegoꝛ eumaticis.ſ.ilia ficatões:nõ ꝓueniẽtes er pte dictiõis incõ⸗ Pbibolo i ifintnanehi nö hot pᷣpõ de. ¶ Ad ſcðm ðꝛ negado mioꝛẽ.qua ille plete eqͥuoce.vt iſta oꝛatio liber ariſtotelis. i Göings. d emi teriꝰ hõ tenet alit in minoꝛe concluſiõe.qa. ¶ Notãdũ eſt tertio ; iſte textꝰ dz l Pinn. N hihiſitg in mioꝛe tenet᷑ ꝓ pictura reputãte veꝝ hoĩeʒꝰ ſic intelligi. Fallacia amphibologie eſt ofꝰ echetollüten rõe illi termini pictũ:⁊ in cõeluſione ſtat ꝙ ſopbiſtica qᷓ ꝓpter idẽtitatẽ actualẽ ofois vi e nnneſfniecpienn ne vero bomĩe ¶ Ad tertium ðꝛ talis ꝑalogiſ detur ꝓbare ſiue inferre aliquã ↄcluſonem zlhll Kndi⸗ luerfi oo⸗ M ſ gem iſchn bſideun t nan atiͤrſe . derenaf l ckofopinesſenſisbis ire, ifin metald'ſthorcinnand föne di Min onplere gueſtentefnſidane . ecinr itr oio iber niſtelab; enn ſenſs eſtlber voſſeſſige Alinsſenius eſtlider ſacl obe in ppofto no ayit anpbvolo⸗ Nang dubuſentetinrfeil du uter preorönis vel dictidis in NMen wit ſncte pofone dubiggetn nulg iusdubietas fine multiplictus bige ter anedigionisinconplere iͦeſt ſecundoqcapeene⸗ rrim ipbivologacpi dif zbidologie ionfan rnam tucanpbibolegupol⸗ Ampbiboleg⸗ trsdiuſſet aanilr uditerſs Nept fone KII Sennſene el ſoliicnn fes r znez e a fotels nt äE* iͤ eoenl eͤn lun õ , er gle dicloii i⸗ beranitne 765 ſhortoll . eſtterno gfenhi . obt Nlge, . fil⸗ mr nliiſen eridelit . Gi * . me ĩ apbi a iqẽtitas ſẽſus: Sʒ locꝰ marĩa fallacie ĩpbi ptione oꝛõnis.trãſſũptio aut leſt qñ ioe bibolcglt ii ifii De Falla.ampbilogie. Folio xcyi quã tñ nõ pbat vel ifert ꝓpt᷑ diuerſitatẽ ſen ni per iſtã oꝛationẽ ꝓuẽiunt ex ꝑte dictionis ſuũ ↄplexoꝝ ſiue cõceptuuũ qͥbꝰ talis ofo ſub⸗ incomplexe.¶ Ad tertium dicitur negando oꝛdinat᷑.¶ Dr notanter actualẽ ad driam fal- añs.Et ad. ꝓbationẽ ðꝛ ꝙ lʒ deceptio ſit fal lacie ↄpoſitiõis ⁊ diuiſiõis:in quibꝰ nõ ẽ idẽ lacia amphibologie:capicdo ly fallacia ãpb⸗ titas etuiglig ſed orerteie ipius ofonis et bologie ſcõo modo non tamen pᷣmo modo.i etiã ponit᷑ ad dr̃iaʒ fallacie figure dictionis 5,49 H O Dr notẽter ofonis.ad dr̃iazʒ fallacie eqͥuo⸗ ¶ Hꝛimus modꝰ puẽit ex eo ꝙ aliqᷓ catiõis a ẽt fallacie accẽtꝰ. Sʒ ſi capiat᷑ falla oꝛo pᷣncipaliter pła ſigt:vt liber ari⸗ cia phibologie ꝓ deceptiõe: tũc dʒ ſc ſcri ſtotelis. ec em̃ oꝛo eſt duplex.vno bi. Fallacia apllogfe eſt deceptio pwen mõ idẽ ẽ qð liber editꝰab ariſto.alio ens ex eo ꝙ aliqs ꝓceſſus rõcinatiuꝰ videt᷑ i eE S u ꝓbarelaliquã ↄcluſonẽ ꝓpter identitateʒ a modo idẽ eſt að liber poſſeſſt 6 ab 5 ctualẽ ofonis: quã tñ nõ pbati ppter diuerſi Ilſtotele:⁊ foꝛmatur ſic paralogiſm tatem ſenſuum ſiue coceptuum. quicquid ẽ ariſtoteliſ poſſidetur ab ariſtotele iſte liber eſt ariſtotelis:g ¶ Motãdũ eſt q̃rto ꝙ cã apparẽtie Alſte ka aſe S nis lo⸗ Sτ ßeadẽ vm materiã 2 foꝛma. In ca appa Poſſidet᷑ ab ariſtotele. vtraq; pᷣmiſſa Quis lo/ ofo eadẽ ſᷣm materiã ⁊ foꝛmã. Uñ cã appa eſt duplex vt dictũ ẽ. Sc s mo⸗ uenit ex tranſfũ⸗ Pꝛimus mo qus ꝗ phibolo⸗ gie. Secun⸗ dus mo⸗ dus ãphi cmaxiat rentie ſiue locus dr̃ia maxie fallacie ãphibo lʒ bologie. dfa mati logie ẽ iſti duo teri.ſ.idẽtitas actuat ofonis dus ãpbibologie bologia. bologie ẽ ꝓpõ apparẽt ofirmãs argumẽtuʒ eꝛ0 pꝛopꝛie ſignificãs vnũ trãſſumi ſophiſticũ.vt iſta ppõ oĩs or̃o actualrvna dʒ tur ad ſignificãdũ alið ꝓpter aliquã vere vni lenſii d ppõ fa ls appeat va. ſimilitudinẽ rept in eis vt littꝰ ara ¶ Cã defectẽ diuerſitas ſenſuũ ſiue ↄceptuũ . ErDa der . pplexoꝝ qůbꝰe tal ofo actualr vna ſuboꝛdinat᷑. tur trãſſumit᷑ ad oꝑã ꝑdi.Et foꝛmat vñ tunc aliqͥs decipit᷑ ꝑ fallaciam ãphibolo⸗ ſic paralogiſmus. Ancũq; litt? arat . gie: q ipᷣe credit oronẽ actuałr vnã ſol acci terra ſcitit᷑ quãdo indocilis docet pi jm vnũ ſenſũ: cũ tũ accipiat᷑ m diuerſos littus arat᷑: quãdo indocilis docet ntor Telnteliigt⸗Teethter: der nent ei ro ſcinit. N1os duplet ccetes i ance ſm ſuas rões for̃ales oẽs qul litt, arati 1 ſigt ppe erig ſcidi fallas ãphibologie fi ganteſ.ꝑ qᷣs iſte terĩnꝰ trãſſumitur aut ad opa pdi. Et eſt ſi fallacia äphibologie dĩdit᷑ diuiſiõe logicali. Militudo ĩ hꝙ q littarat opã ꝑdit ⁊ Tertius ¶ Cõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑ ð dif̃ fruſtra laboꝛat.Certiꝰ mod amphi modꝰ am finitionẽ ãphibologie.illa diffinitio nõ ↄppe bologie pꝛouẽit ex eo ꝙ aliq̃ oꝛo cõ pbibolo⸗ tit oĩ ↄtẽto ſub diffinito: inſufficiẽs.ans poſta płaſigmnificat:ſeꝑata vo vnũ gie Pʒ q; nõ opetit iſti ofoni.ſid celeſte ẽ canis: ſolũ:vt ſcłm ſcit:bʒ vnuʒ ſenſum/ſ. ⁊ tñ illa ẽ ãphibologia: cũ ſit dubia ſcia. Se ſclein bʒ ſciaʒ:ſʒ bec oꝛatõ ſeculũ ſcit aliqͥ ẽ duplex.ſignificat eniʒ ꝙ aliqs elde⸗ ar. ſic ictini⸗ ãaphibologie ↄuẽit alijs diffinito:gẽ iſufficiẽs. Añs patz:qꝛ ↄuenit XE ſaidendncgie tind ge ds habeat ſciẽtiaʒ de ſeculo vel ꝙ ſchin iſti of̃oni pᷣtũ ridet:cũ ibi ſit młtiplicitas of̃o nis eiuſð ᷣm materiã ⁊ mode ꝓferẽdi:⁊ tññ babeat ſcĩam de aliquo. Et paralo⸗ diffõ giſatur ſic. Quicquid ſcit aliquid bʒ kalzes ä dieee ſub ſcientiam ſeculum ſcit aliquid: ergo o: g e inſuſficiẽs:añs 3 2 des ſei . 1 2 Lſ leYophiſtici . fallachh aphibologie: tñj R 1 . Ranemen nn, Ad roões diffinitio data a pe.biſ.nõ ↄuenit ei:ergo. Duplet. aliqu eſe n0 es s ee nnd r minatiui caſus ⁊ alqͥd acti caſlus tic moppm̃. ¶ Ad pᷣmũ dꝛ ꝙ lʒ ibi ſit ampbibo⸗ eſt falſa. Uel econuerſo tũc ipſa eſt logia la ge capiẽdo illu terminum ampbilo verma: ſed non ſeqt ↄclo:qꝛ tũc ſeculi gia:nõ tamẽ ſtricte capiendo illũ terminum in minoꝛi eſt acti caſus ⁊ in cõcluſio ampbibologia.O Xd ſcõm diciturl negando n X S . eE pñam:q dlernl cõceptus ſiue ſenſus expſ ne noĩgtiui caſus ⁊ ita eſt equocatõ eſt ãphibologia:ergo ⁊c.Tertio ſic ar. 7 Cractatus Sextus ecigi ec 4e⸗ Alið exẽ de ly ſeculum in minoꝛe et concluſio ctõis.nõ ↄtinet᷑ ſu tri ſioello archloi⸗ ne. Silr bic qᷣcqd ſcit hᷣ ſcit:oꝛ h̊ dic um oao in cnocgiie, en ſice darchjn tio hoc põt ſuppõere buic vᷣbo ſcit: ſicut inhoc ſylło.quicũq; ſanabatur 4 pban i abſo vel apponere ⁊ paralogiſatur ſic.qͥc ſanus eſt.laboꝛãs ſanabat᷑:ergo la. i ſtala ⸗ ſemtt q ſcit bᷣ ſcit. ts ſcit b:ergo tempuſ boꝛans ſanꝰeſt. nõ cõtinetur ſub ter dnoe eani ſcit. Soluit᷑ vt pᷣcedens Silr h̊ quoſ tio mõ:qͥ laboꝛãs nõ eſt dictio ↄpo ili caſti oc doͤn cũq; velleʒ me accipere vellem ꝙ ac ſita:ſec ſub ſcðo:qꝛ bec dictio labo n icſebid⸗ boc ciperent me.pugnãtes vellẽ me acci rãs nõ tenet᷑ trãſſũptiue.nec ſub p⸗ mmevat.n zipe pere. ergo vellẽ q pugnãtes gccipe⸗ mo: qꝛ pᷣjmꝰ puẽit ex pncipali ſignifi diegigtnenol rent me.maioꝛ eſt duplex:qꝛ h̊ dictõ catiõę.Sʒ h̊ dictio laboꝛãs nõ ſigni ſiſtea ve eſc decepin me põt oꝛdinari cuʒ iſto verbo acci ficat pᷣncipalr tpᷣs.ſed ex ↄñti ꝑ acci ehlit 8 indicnione: pere a parte ante ⁊ ſic eſt vera et nõ dẽtia/ergo illa deceptio facta ex ſi⸗ uitt öͦmampbibot ſeqᷣtur ↄcło vł a ꝑte pꝰ:⁊ ſic ẽ falſa:⁊ gnificatiõe nõ eſt ſub aliquo iſtoꝛuʒ Cnoleinn netettun ſeqt᷑ ↄcło.Silr iſta dictio pugnãtes triũ modoꝝ.¶ Solutio:deceptõ fã Soluti¶ & Crabm Alið exẽ põt ſupponere vel appõere. Silr h̊ cta ex ↄſignificatiõe dictõis ↄtinet᷑ Urtitütt pinci jcqᷣd videt aliqs h̊ videt. colõnã ali ſub pꝛimo mõ equocatõis. Ad hᷣͥ q Ad obie⸗ Nont ni nainz e aan . 2 = 46 — „ 5 avonit mumo⸗ ,ſ s8 videt g colunã vidʒ.maioꝛ ẽ du⸗ obiſcit᷑ ꝙ pꝛimꝰ modꝰ ꝓuenit ex ctionẽ nrm nelgliamm haue 2 Plex vt dictũ ẽ in alijs.Siłr h.qᷣcũqꝝ cipali ſignificatiõe.dicẽdũ an ſio pꝛima coeſegf ft legiiſnus er Aligeẽ ſt epᷣi ſũt ſacerdotes:aſini ſr ond Rpals Frufrng anreſſat Haur eißinin Leane hrio aſini ſũt ſacerdotes.vtraq; pᷣimiſaꝝ qd ex eadẽ ipõne ipoꝛtat᷑ pꝑ dictiõeʒ rſlanlmedſting dd ẽ duplex ex eo ꝙ h̊ dictõ epi põt eſſe ſed ex eadẽ ipõe ſignificat qlibet di Geingiibibin ſgninee⸗ niĩ caſus vł gti. Qð aũt deceptio fa ctio ſignificatũ.⁊ ſnua accidẽtia. Jellle girigoneeinrneen notabit. cta ex diuerſitate caſus fa ctat ãphi em̃ q ĩpoſuit h̊ nomẽ lapis ad ſigm⸗ n rrikar⸗ bologiã pʒ:qꝛ caſus datꝰ ẽ dictõi ad ficãdũ lapidem: ſub tall gñe. ſub tali anſe Reirrihdl vt oꝛdinet᷑ cij alia dictione.ſʒ oꝛdi nũero ĩpoſuit.⁊ ſic eadẽ ipoõne ĩpo⸗ noer poſſiget abar iſtelde natio dictõis cũñ dictiõe fag ãphibo ſuit ĩpoſitoꝛ ꝙ h̊ dictõ laboꝛãs ĩpoꝛAlllbe oſſcktadanſ. Eima logiã ⁊ nõ equocationem:hᷣ ẽt pʒ ab tat ſuũ ſigtũ ⁊ ↄſignificatũ.⁊ ſic de hñfo ſe⸗ iſigletnto ens n Frcr ariſtotele foꝛmãte ꝑalogiſmos apbi alqs.¶ Ael dicẽdũ ẽ ꝙ pꝛincipalis cuca. unce ſenſnzer fc eſtbom. l⸗ bologie ſʒ diuerſitatẽ caſus ⁊ nõ eqͥ ſignificatio ponit᷑ ĩ pꝛio mõ equoca ſi aflirveinmmigißt hi i uocatõis Sciẽdũ ꝙ ariſto.põit tres tiõis ⁊ amphibologie:ad remouẽdũ untwnſtchiineloſnir: mõs cões equocatiõi ⁊ amphiboto⸗ trãſiũptionẽ ĩ eis:qꝛ trãſfũptõ ſigni iſni eſt veraſec nfandi gie. ¶ Pꝛimꝰ modꝰ eſt qñ dictio vel ficat᷑ p dictionẽ noõ pncipalr. vt ride mrillrn ihdidohr. Mõi cẽ⸗ oꝛo plła pᷣncipalr ſigmificat. dictõ.vt re nõ pncipalr ſigmificat floꝛere:ſed Rdo notdij d qgſch mũes eqͥ canis oꝛo:vt liber ariſ. ¶ Scðs mo trãſſũptiue ⁊ p quadã fſilitudineʒ et ſblologie gffitaligs al⸗ Borel dus ẽ qñ ſic ſoliti ſumus dicere ſcðʒ h̊ dictio laboꝛãs:lʒ nõ hẽat plura ſi ſiofogapfniſttumadzpin aphibot. traſſũptionẽ.trãſſũptio in dictione: gmificata tñ aigmificat plła tꝑa.ſcʒ ſtsgept io ſübordime Pins vt ridere in oꝛõe vt litt?arat᷑ ¶ Ter pñs tpᷣs ⁊ pᷣteritũ ĩperfectũ. ¶¶ Sʒ ſiaftſkagfoaumtegide Tertius. tiꝰmodꝰ ẽ: qñ cõpoſitum pła ſignifi qritur quare deceptio facta ex qui⸗ Queſtio. ereniarnn . talt inſtfo gar cat:ſeꝑatũ vᷣo vnũ ſolũ.Exemplũ ĩ buſdã accidentibus facit equiuoca⸗ cceriaſten eqͥuocationevt in dictionibꝰ ĩmoꝛta tionẽ.⁊ ex quibuſdã ampbibologiã. ſar hcn ned lidord le incoꝛruptibile.Exẽmplũ ĩ amphbi⸗ ¶ Solutio dico ꝙ quedã ſunt acec⸗ ſccgaisdane dddtf bologia vt in iſta oꝛone ſcim ſcit. In detia qͥ ↄſequũtur dictõneʒ nõ abſo Solutio. niſelenne et Obiectð oĩbꝰ em iſtis copoſitũ plura ſignai⸗ lute:ſed ꝓut ẽ oꝛdinabilis eũñ alla u chogmieigei⸗ cat:ſeꝑatũvᷣo vnũ ſolũ ſʒ nũc obijcit᷑ ctoe.ſicut caſus:nũererꝰ.Oꝛdinan· ereſurnan ae ðcepitiopuẽiẽs ex cõſignificatõe di em̃ dictiões adinuicẽ ꝑ talia accidẽ gclbeuntin d⸗ iinngiſernh nüenieſen a e pone igotntdictoe, 1e ipoe ſuftcattbetdi Nficariaſus aeti le bſunt bnonelapts d fnd⸗ pidem ſubtall ghe ſubtali ſuut ? ſceude ipone ipo⸗ eNoͤbeis ip it ofgnuficati. efede ieekiögncaſdn lo ponnt iprio moequocs benogeninnmui oheieis gtrfſipio fin ſctione znopefeirnit cpal ſgnfcnt torſe 2,7 ſe n accñtibꝰ fit in dictione:⁊ ita in eqͥuo pꝛia ſpẽſ appibo⸗ logie. ſcdða ſpẽſ apbibo⸗ logie. ¶ Scdo notãdũ ẽ: qꝙ ſcðᷣa ſpẽs am⸗ pbibologie ẽ qñ fit aliqͥs palogiſmꝰ ex eo ꝙ ↄñs pꝛia wale enũerat᷑ miſſarũ eſt vera.ſed ↄña nihil valet:qꝛ ↄmit⸗ De Falla.ãphibolo, cxvij. tia male enĩ diceret᷑ boĩes currit: qꝛ pᷣmiſſaꝝ eſt falſa. Vel t capi in matoꝛe ĩ ſen ibi ñ ẽ debit/ nũerꝰ.⁊ deceptõ ẽx ta ſu ꝓpꝛio ⁊ jm ceptũ pꝛimariũ ⁊ in mĩoꝛe in libꝰ accũtibꝰ ẽ deceptõ ĩ oꝛone.⁊ ſic ſenſu ĩpꝛopꝛio a ̃m coceptũ ſcdᷣariũ:⁊ ſic ãbe ẽ in ãphibologia:⁊ nõ in equocatõe H a ee a non valet: omit⸗ Sed ſũt alia accñtia abſoluta q̃ cõſe tur fallacia amphibologie. quũtur dictionẽ ꝑ ſe: vt tp̃s ⁊ genꝰ ⁊ ¶ Tertio notãdũ eſt: qꝙ tertia ſpẽ talia accitia nõ oꝛdinat᷑ dictiões apbibologie ẽ qñ ſit deionng⸗ ex aes adiuicẽ.qꝛ ſic bñ ðꝛ bõ currit:ita bñ ofo e ſe ſupta vnũ ſenſũ bʒ:cũ ip̃a ↄpoſita cũ dꝛ bõ currebat.vñ lʒ tpᷣs variat̃ ma⸗ alia płes ſenſus bʒ.vt iſta ofo Scly ſcit vni net tñ eadẽ ↄſtructio.⁊ iõ nõ ↄſtruit᷑ ſnſũ bʒ.tñ ł ofo aliq ſcit ſclʒ bzʒ duos ſenſ⸗ . p2 Pm' ſenſus ẽ: aliqͥd bz ſclaz de ſclo. aliꝰ ſeſue mediãte ipe. ⁊ ſic deceptio ex talibꝰ Eichn bʒ ſciaʒ de aliq. Et ſic p̃t fieri palogil⸗ mus qᷣcqᷣd aliqͥd ſcit bʒ ſciĩax.ſs ſcłin aliqd ſcit ſeculũ bʒ ſciam. minoꝛẽ dupler: qꝛ vmoſen⸗ ¶ LCirca bunc textum. ſus mioꝛis pt eẽ iſte. ſchin bʒ ſcĩam de aliq:et matz giz mar mw bi- a5“ aναε &Valet ona: a minoꝛ falſa fiẽ⁊ ↄocluſio. Zel ¶Notãdũ eſt pꝛimo: ꝙ bic ↄñ̃r au⸗ ſenſus minoꝛis bt eẽ iſte.aliqd bo ſcian deſe ctoꝛ ponit pᷣmũ moduʒ fallacie apbibologie culo:⁊ tũc minoꝛ eſt vera⁊ non valet ↄña qꝛ intelligit ſictextus.¶¶ Pꝛĩa ſpẽs amphibo⸗ ꝓmittitur fallacia ampbibologie. logie eſt:qñ fit ꝑalogiſmus ex eo ꝙ aliq of̃o —G ad placitu inſtituta eque pꝛĩo coꝛreſpõdẽs ¶ Quarto notadũ ẽ c ibi ꝙ aut de ꝙ deceptio qͥ puẽit ex catione:⁊ nõ in ampbibologia. ſiue ſuboꝛdinata diſtinctꝭ oronibꝰmẽtalibus ceptio. onr. p.b. oñdit no equaletibus in igniticado:nõ ꝓpter ali⸗ diuerſirate caus ẽ falta apbibologié:2 nõ eq quã d ictionẽ eqͥuoca exñteʒ in illa ofone: vt uocatiõis:vt ſat pʒ in textu:qui ant ſit dicen * iſta ofo liber. ariſt. b duos ſenſus vni ſenſus dũ de hᷣ vuebit᷑ in logica. ¶ Sciẽdũ q; arj. eſt.liber poſſeſſus ab ari. Aliꝰ ſenſus ẽ: liber ↄñ̃r ponit tres modos cões falle equocatꝭis factꝰ abarꝭ. Et põt forari palogiſmꝰ:qͥcqd ẽ ⁊ ãp Bibelogier⸗ ſat patẽt ĩ textu. ¶ Ulter ens ar.. poſſiqet ab arꝭ.iſte liber ẽ ens an. Sᷣ ibi. Sʒ ñ obijcit᷑. oñit q; deceptio pueniẽs iſte liber poſſidet᷑ ab arſi. Ntraq; pᷣmiſſarũ ẽ ex oſignificatione dictionis ↄtinet᷑ ſub pꝛĩo diſtinguẽda: eo ꝙ ens arꝭ.p̃t capi ̃m vnũ et mõ fallacie eqͥuocationis:vt ſatis patz in te⸗ eundẽ ſenſuzʒ: ⁊ ſic eſt bona.ſʒ ſp vna pᷣmiſſaꝝ xtu.oñr ibi. Sʒ qritur. auc.mouet vnã dubi⸗ eſt falſa: vel in maioꝛi pt capi in vno ſenſu: ⁊ tationẽ: ⁊ ea ſoluit. vt pʒ ĩ tertu. de iſta falla in minoꝝ p̃t capi in alio ſenſu: ⁊ ſic vtraq; pꝛe pla alia ſũt vidẽda q dicẽtur in logica. ¶Coõtra dicta pꝛĩo ſic a. Pꝛĩo ſic qlibʒ ſpẽs falle ĩphibologie fit ex eo ꝙ ofo pla ſigt:gꝗ oĩs ſpẽs otinet᷑ ſub pꝛĩa ſpẽ:⁊ per cũ alijſ.¶ Scðo ſic af. titur fallacia ãpbibologie. aliq ofo ad plin iſtituta bʒ plures ſenſus ſiue ꝑtes iſtiꝰ ofonis liber ar. nõ ſignificãt pla: ples Drept qbꝰ ſuboꝛdinat᷑ vni pꝛĩo ⁊ alteri· gtotũ nõ ſigt pla ↄna tʒ:q; ptes ſunt ip̃m to ſcðᷣo vt iſta oro haurire aqſ cribꝛo pꝛio ⁊ pᷣjn tũ.¶ Tertio af.ofo nõ ĩponit᷑ ad ſigndũ niñ cipatr ſuboꝛinat᷑vni ↄceptui tm̃:⁊ tm̃ ſigt ſi ꝑ ſuas ꝑtes.æofo non ſi St pla niſi ꝑtes eius cut iſta oro aliq tali inſtr̃o aquã capere.ij ſe⸗ fignificẽt plura.ſed in dietis modis ꝑtes or̃o cũdario alteri ↄceptui ſuboꝛdinat᷑.⁊ tm̃ ſigt nis.i.dictiones non ſignificant plura: ꝙᷓ nec ſicut iſta ofo operã ꝑdi.ap̃ᷣt fieri ꝑalogiſmꝰ oꝛõnes ſigniſicant plura. qcqͥdaq̊s baurit cũ cribꝛo eſt in aqͥs vel ꝓpe aquã:ſed volẽs addiſcere ſine libꝛo aq̃s bau ia! 2 92 rit cribꝛo: ̊ volens addiſcere ſine libꝛo ẽ ina ma ſpẽ ofo ꝑ ſe ſũpta ſigt eqͥ pꝛio plura. mõ q vel iutta aquaʒ. vtraq; ꝑmiſſaꝝẽ duplex: ſienonẽ inulijs ſpẽbus. ¶ Ad ſcõm ðꝛ ꝙ ꝑ eo ꝙ ly baurit aquã in cribꝛo p̃t capi in vtra tes ſeoꝛſum accepte non ſignificẽt plura: tñ q;ᷓ pꝛemifſaꝝ in ſenſu ꝓpꝛio:⁊ pm ↄceptũ pꝛi iuncti accepte bñ fiont plura ſiue diuerſis mariũ.vel in vtraq; in ſenſu ipꝛopo ⁊ pᷣnooce ſignificationibus ſuboꝛdinant᷑.¶ Ad tertiũ ptu ſecidariũ.⁊ tũc ſemꝑ ↄna ẽ bona,ſedvna ðꝛ negando maioꝛem. Tertia ſpẽs am⸗ pbibo. Expõ te⸗/ xtualis Rt Enf ” Adrões ¶ Ad pᷣmũ ðꝛ negãdo ↄnam ꝛ in pᷣ in oppm . Tractatus Sextus „vetennni gintenin⸗ Tr-PEaqult᷑ de fallacijs fa tur ſᷣm ſitũ minꝰ debitũ 9 fal⸗ cientibꝰ multiplex po lacie duo ſũt modi. ¶ A in fal⸗ pꝛimꝰmo mſi eſefe tentiale. ſcʒ de ↄpoſi⸗ ꝓuẽeit ex eo ꝙ aliqð dictũ põt ſuppo dus falla iin zſolin R Oꝛdo di · nõe : diuiſoͤe: 05 H J be: accen⸗ nere ꝓ ſe toto vel ꝓ p Atom cie ↄpoſi e. cengoꝛů. tu. Et pꝛiꝰ de cõpõne iſtũ modũ dalogiinim n Hui er iin tionted ap gepofte quã de alijs:qꝛ alogiſmi fiũt effi ſſibile ẽ a ereecens eaen uã de alijs: qꝛ palogiſmi fiũt effica pot ibile ẽ ãbulare poſſibile eſt ꝙ i geobo ſcusdeinbn tloꝛes 'm cõpõneʒ ad finez ſophiſti le ãbulet:ſedentẽ poſſibile eſt znn anitt er ſas tantn cũqjeſt apparẽs ſapia et i eris et reergo poſſibile ꝙ, ſedẽs ambulet inmn ſo e ſih uich 10 dicẽqũ eſt de ↄpõe qᷓ; de aliss ¶ Ad boc dicẽdũ mioꝛ ẽ duplex Nnsnneteg bomin Ouid cẽ, ¶ Cõpõ eſt eoꝝ qͥ dñt diuidi falſa ꝛ ſi boc dictũ ſedenteʒ ãbulare ſup nlolſ cn ſ guie po ndino vo. Diuiſiovᷣo ẽ eoꝝ q̃ dñt com ponat ꝓ ſe toto huic pᷣdicato poſſi üctenz nnceſ ren . poni falſa diuiſio. ¶ Falla ↄpõms blle eſt ita ꝙ ſit ſenſus ſedẽs kaen⸗ 4 ptmpoleſtdeen Diffõ fal⸗ Eidoneſtas decipiedi ꝓpuẽiẽs ex idẽ do põt ambulare. tunc h opoſita eſt r mmſcbnweſt lacie ↄpo titate oꝛomis vniyet eiuſdẽ m mate falſa: ſicut etiã ipoſſibile eſt dicere onſehtiurconeln . ſitionis, riã:⁊ ſᷣm ſitũ mag ðbiti ꝑtibꝰi oꝛoe ꝙ ſedens ãbulet.Si aũt iſtud dictũ nmumnpoleſ detenmnnn poſit. Cã apparẽtie b falle eſt oꝛo ſupponat parte ſui:tunc eſt diuiſa Mmaneretnnckcon taegitat⸗ in makia c o verar nõ ſeqtur cõcluñio. et ẽ ſen⸗ beneſenimn conciu Cã falſitat ſiue defectꝰ ꝰſus: ſedentẽ poſſibile eſt ãbulare.i. (Cirabuneteter eſt diuerſitas ſenſus ↄpoſiti a dĩſo. ſedẽs nũc hʒ 1 IS Ee . uc hʒ potentiã vt po notabile Notadũ qñ oꝛo eſt vera in ſenſu bulet. Et ſilf quẽcung e Rad . Knoc diſo: : falſa in ſenſu cpoſito tũc eſt ſcribere poſſibile ẽ ipe ſenlbat ſed a ind er 1CMrätieſtainoch falla cõpoõnis. Et qñ oꝛo ẽ tj in ſen nõ ſcribente ſerbenes vont batſed empimn. zmdwiniſante 4 biſd G in ſenſu ↄpoſitò:tũc eſt go poſſibile eſt nõ erere — alla diſionis. ¶¶ Dr aũt oꝛo ↄpoſi⸗ Dicẽdũ ẽ ꝙ ad iſtũ ſinü! Gikemtmplraw 5 an Sterĩatio ðteriat ðteriabile il⸗ ad pꝛimũ. ¶Scde ogen⸗ Aent tnut ua as mag apta nata ẽ deterĩare. ex eo:ꝙ aliq determinatio põt refer Secũc)o Alg niue geipie⸗ 5 t ſie oꝛo ↄpoſita.oñ dictões oꝛ ri ad diuerſa:⁊ penes iſtũ modũ pa modus. chonis 5 mo apit i ppoito. inãt᷑ ᷣm ſitũ mag ðbitũ. Sʒ ðꝛ oꝛo logiſatur ſic:qͥcũq; ſcit litteras nũc iſponisf me lig. Co vnn dĩſa: qñ deterĩatio determinat illud didiſcit illas:ſed iſte antiquꝰ tineente o lran mn, deterlatio de L d d as:ſed iſte antiquꝰ grãma Giegnocndisd f tglln n deteriable:qð nõ eſt mag apta nata ticus ſcit litteras: ergo c degiſeit ſnkiundiiulie⸗ deterĩare. VUel qñ dictões oꝛdinãtu illas. Dicẽdũ ꝙ maioꝛẽ duplex: inn debtiütilscidtüf Declara⸗ ſam ſitũ mime debitũ. Uñ ſumit᷑ hec ꝛ h deterĩatio nunc. pöt beteniane . — idi Tepla 020 gra exẽpli.¶ Quicqͥd viuit ſꝑ ẽ h̊ verbũ didiſcit:ſic ẽ cõpoſita et ſal eſeine enttiin iniſta oꝛoe ſuũt duo deteriatcſ. Hver ſa:⁊ ſeqtur còcluſio. lel põt deteria mldimrdnd bu viuit:⁊ h̊ vᷣbũ eſt.et ẽ vna deteria re hoc verbũ ſcit.⁊ ſic eſt diuiſa ⁊ve zichireicenann d tio.ſ.ſp. Si ergo ̊ deterĩatio ſ.ſj non 5 a de nee ce ſenſumci tie teriat h Hbuz eſt qð atioſ. ſp de a non ſequi? cõcluſio. ¶ Simili⸗ Knig zſlalbtly nic⸗ at h ᷣbuʒ eſt qð pomi᷑ a ꝑte pᷣdi ter bic.quod vnum fſolũ poteſt ferre Aliderẽ tginemialbieſſeneft cati.ſic ðꝛ ſita: qꝛ . poteſt ferre Aliöerẽ ſblezend en tti ati. ſic ð: ozo ↄpoſita:qꝛ tũe ðteria⸗ ꝓlura poteſt ferre:ſed qð non poteſt W ſdleßni ticcfeſtede Pa detrtiat deteriabile oð maglap plura ferre poteſt vmim ſ. Dlng ſerfe 8 lruning — ata ẽ deterĩare:qꝛ illð vᷣbñ ẽ:po⸗ ergo quod nõ poteſt pi re po⸗ en iteinenteul nit᷑ in ſitu mag debito.ſ.in pᷣdicato. teſt eRoelt plnre fene po⸗ ſecinini nen l gdeditoan o. teſt plura ferre. ¶ Dicend ignihnz d Si añt ly ſꝑ: deterĩat hᷣ verbũ viuit i A caning. Eutf r enee⸗ ut ly ſp: deteria iuit ioꝛ eſt duplex: qꝛ bec determinati Alterden den ie ſic dz dĩſa:qꝛ deterĩat illð deterĩab ſolũ: põ 1τ bhec determinatio ler deſe dit eten Eaed⸗ terĩabi ſolũ:põt determinare hoc verbũ po lenens r, pons le að eſt mi apta nata deteriare:qꝛ teſt.ſic maioꝛ eſt falſa et 63 Boniare fiter küig zafe illud vꝓbũ viuit nõ pomit᷑ in ſitu debi ſenſus eſt ill⸗ Holiger. one Aigni e it⸗ eibins pbi dig omisin itu debi ſenſus eſt illud quod non poteſt fer ndpofteileee⸗ vbi. ⁊ tũc dictõnes oꝛdinã re vhum cũ alio non poteſt ferre plſu rieſtnillhne ltzdiſeſtſc,. geſtſcdo⸗ cdo ſeqnur cöcliſio etiſn, me doſſbleeſt nn Xbzpotemiitpoftenan tſüir eammet poſſtle N doſtbleecphhe Cibatſea e me ſonbereepoſſblleten, Meeſt gnoͤſcnbes ſcribat adtſtäügalogtini fan (SRös nocus pnent Hoerennmtopot reſer Gei/ ſir genro ſſi nociihn uin cciqg ſat literas mm s:ſed iſte antiqis gräna mneras: ergo e didiſet Ncedi q maigt dupet iatio munc. pot deterane ictſerfcecipoſtnetei rcöcluſo e poͤrdete ir ti ſet feeſ ouuſatne = — =, lpoteſtfen mun ſoli pote — onman rporett mnſontz ſen⸗ Alið etẽ plum Accepti ones de lycompõ De Fallacia compoſitionis ra. Eel põt determinare hoc ver bum ferre. ⁊ eſt ſenſus verus:⁊ ꝓpo ſitio diuiſa vera ſub b̊ ſenſu qð põt lam ferre vnuʒ ſolum ⁊ ferre nõ plu⸗ ra:põt plura ferre.Siłr tu ſcis tãtũ tres boĩes currere poſito caſuq ſex currãt:⁊ neſcias de tribus.Et para logiſatur ſic.tu ſcis tantum tresho⸗ mines cnrrere:ſed quicqͥd ſcit᷑ eſtve rum:ergo tm tres homines currere eſt veruʒ. maioꝛ eſt duplex:qꝛ bec di ctio tantuʒ:poteſt determinare boc verbum ſcis.tunc eſt diuiſa ⁊ vera: ⁊ non ſequitur concluſo. ¶ Elel ly tantum poteſt determinare bhoc ver bum currere tunc eſt compoſita ⁊ fal ſa ⁊ bene ſequitur concluſio. ¶Eirca hunc textum ¶ Motãdũ eſt pꝛimo q bicↄſequen ter p. b. deterĩat ð fallacijs peccãtibꝰ penes multiplex põtẽtiale.⁊ pꝛio de falla cõpõnis ex qͥ valogiſmi ſũt efficatioꝛes. Eñ ille teri⸗ cõpoſitio capit᷑ dupłr.vnoꝰ large ꝓ qlʒ vni⸗ one ↄſtructibiliũ adinuicẽ.⁊ ſic nõ capit᷑ ĩ ꝓ poſito. Alioꝰ ſtricte ꝓ cõpõe faciẽte fallaciã fſine deteriatio copule:tũc illa or̃o eẽtva ⁊ di finitiõis fallacie oponis. cõpõnis.⁊ ̊ mõ capit᷑ i ꝓpoſito.Et dʒ diffini tio cõpõnis ſic intelligi.Cõpoſitio faciẽs fal laciã eqͥuocatõis ẽ of̃o falſa. cui ꝑtes oꝛdina tur ſᷣm ſitũ mag debitũ:qͥ ſioꝛdinarẽt im ſi tuũ min debitu talis of̃o eẽt va:vt iſta or̃o.al bũ eẽ nigꝝẽ poſſibile.ſi ly albũ ⁊ ly nigꝝ oꝛ⸗ dinarẽt᷑ ad diuerſa extrẽa:ita ꝙ ly albu effet ſubm ⁊ ly nigꝝ pᷣdicatũ ⁊ poſſibile ꝑs copule uiſa.⁊ br̃et eũdẽ ſenſum cũ iſta albũ poſſibilt eſt nigꝝ Sʒ fi ly albũ ⁊ ly nigꝝ ſint ꝑtes ſubi Ginmiq intel. dik ita ꝙ boc totũ albũ eſſe nigkũ eſt ſuᷣm ⁊ poſ ſubʒ totiꝰ ꝓpõnis.⁊ ſic eſt e ſcnt cdcnid CO ſe M ſibile pᷣdicatũ.tũc or̃o eſt còpoſitax falſa. ñ fallacia ↄpõnis eſt arguumẽtatio ſopbhiſtica: q ꝓpter idẽtitatẽ materialẽ oꝛõnis cõpoſite falſe cũ diuerſa va:vr̃ ꝓbare aliquã ↄcluſio⸗ nẽ quã tñ nõ pbat ꝓpter diuerſitatẽ earũdẽ Aliter deſcribit᷑falła ↄpõnis eſt deceptio.p ueniens ex eo ꝙ aliqͥs ꝓceſſus rõcinatiuus vfr ꝓbare aliqua ↄcłoeʒ ꝑꝑ idẽtitatẽ materia lẽ ofonis ↄpoſite falſe cũ diuiſavxa quãtũ.nõ cpbat ꝑꝑ diuerſitatẽ illaꝝ oꝛationum. ¶ notãaũ eſt ſco:caula apparẽ uidit Folio xcviij. tie fallacie ↄpõnis eſt ofo falſa. eadẽ pm ma Quidlo⸗ teriã cũ diuiſa vera:cuiꝰ ꝑtes oꝛdinãtur pᷣm cusmari ſitũ magꝭ debituʒ:ꝑꝑ qua idẽtitatẽ credit qp maz dra etiã maxie in erat:f Fa. fallacia Vñ cã apparẽtie ſiue locꝰ dr̃a maxie b falle ↄpõnis. ſicut oro ↄpoſita infert ↄcloeʒ:ꝙ diuiſa inferat:⁊ ficut diuiſa eſt vᷣa ꝙ ↄpoſita ſit eſt iſti duo terĩ.ſ.oro eadẽ pᷣm mat᷑iã cũ ofoe diuiſa va. ⁊ idẽtitas ſenſus.Cã vxᷣo apꝑpentie ſiue locꝰ maxĩa ẽ h.oĩs or̃o ↄpoſita fla eadeʒ cũ oꝛõne diuiſa vᷣa dʒ br̃e eundẽ ſenſuʒ cũ ea Eã defectꝰ falle ↄpõnis:ẽ diuerſitas ſenſus ſiue cõcept oꝛõnis falſe:a ↄceptu ſiue ſenſu oꝛõnis diuiſe ve. Uñ tüc eſt falla ↄpõnis:qñ credit᷑ ꝙ or̃o ↄpoſita ſit vᷣa:ꝑꝑ ↄueniẽtiã qᷓ bʒ cũ oꝛõne diuiſa vᷣa.⁊ ẽt ſicut ipſa infert ↄcłoeʒ qñ ẽ ↄpoſita falſa:ꝙ et iferat eã qñ ẽ diuiſa vᷣa.Et ſicfalla ↄponis ſꝑ or̃o ↄpoſita eſt falſa ⁊ bñ infert ↄcloem. Iſte text. Iſtiꝰ falłe duo ſunt modi.i.duo ſunt terĩ cões nõ voincidẽtes in ſignificãdo.ſᷣm ſuas rões foꝛ males oẽs fallas ꝓpõnis ſigntes:ꝑ quos di falla cõpõnis diuiſione logicali. ¶ Notãdũ eſt tertio:q pᷣmꝰ modus Pꝛiĩaſpe ſiue pꝛĩa ins fallłe opõis ẽ: q fit ꝑalogiſinꝰ cies fal⸗ ex eo ꝙ in aliq̃ oꝛõne vnũ dictũ pot ↄiuctim lacie cõ⸗/ eẽ ſubm vl pᷣdicatũ Hncipale totiꝰ ppõnis vł Po vna ꝑs illiꝰ dicti ſubm illiꝰ ꝓpõnis:⁊ alia ꝑs pᷣdicatũ:vt ĩ iſta oꝛõne ſedẽtẽ poſſibile ẽ am⸗ bulare.5̊ totũ.ſ.ſedẽtẽ abulare pᷣt capi ꝓ ſub iecto illi ꝓpõis:⁊ tũc illa oro ẽ ↄpoſita ⁊ flã qꝛ ſenſus illiꝰ ẽ ꝙ hᷣ oro.ſedẽs ãbulat:ẽ poſſi bilis. Rel iſteteriꝰ ſedẽtẽ põt eſſe ſubm illiꝰ ꝓpõis:⁊ ille teriꝰ abulãtẽ pᷣdicatũ ⁊ modus copule.⁊ ſic ẽ diuiſa ⁊ va.⁊ ſenſus eiꝰ ẽ il⸗ le.qͥ nũc eſt ſedẽs poſſibilr ẽ ãbilãs.⁊ ſic poſ ſet fieri a ꝑalogiſmꝰ.quẽcũq; poſſibile ẽ qbu lare poſſibole e vt abulet.ſedẽtẽ poſſibile eſt abulare:ꝗ poſſibile ẽ ꝙ ſedẽs ãbulet.miĩoꝛ ẽ duplex: eo ꝙ h̊ totũ ſedẽtẽ ambulare pᷣt eſſe i poſita: ⁊ ↄna eſt bona.⁊ ſicut ↄcluſio eſt falſa:ita ⁊ minoꝛ. Atł lyſedẽtẽ põt eſſe ſubiectũ ſolũ:⁊ ſic eſt diuiſa vera:ſʒ ↄña nibil valet:qꝛ cõmittitur fallacia compoſitionis qꝛ ſi diuiſa vera nõ infert illãẽ ꝓpoſitionẽ falſam quã infert cõpoſita falſa. OIſta tamen oꝛatio:ſcʒ ſedentẽ poſſibile eſt abulare.de rigoꝛe logice eſt diuiſa ſi ille ter miſſus poſſibile capiatſincatbegoꝛeumatice ex parte tamen iſtius termini poſſibile po⸗ teſt diſtingui ex quo ille terminus poſſibile poteſt capi mubletipliciter: vt viſum eſt in pꝛi mo tractatu. . nij Tractatus Sex᷑tus wrinſge . „ „ – 2 . 2* — „. „ „. „ . -1, Secũda. ¶ Notãdũ eſt quarto qꝙ ſcðᷣus mo⸗ oꝛone diuiſa.Uelcã apparẽtie ẽ ma Finſiſn geiſi ſpẽs falla qus ſiue ſcdᷣa ſpẽs falle cõpoſitiõis eſt qũ fit terialis identitas oꝛõms eiuſdẽ ſᷣm een * eriritt cie com/ palogiſm et eo ꝙ laliq orone deterĩatio pᷣt ſubſtãtiã ⁊ ſᷣm ſitũ minꝰ debitũ. Cã iinice Porapin boſitõis. ferri di dinriv iſta ofone qcũq ſcit ſas defectꝰ eſt diuerſitas ſenſus diuiſi fermig ſenſu niũc didicit illas.illa deterĩatio nũc pᷣt deter 9 palſari 1,a4falſae. 5 minare illud ᷣbũ ſcit.a ſic eſt diuiſa va.vt di⸗ a ſenſu compoſito Iſtiꝰ fallacie duo ſitiſdt e ſe ſel cir p b. vel pöt deteriare illug yb didicit: ſunt modi, I Pzim modus puenit ſꝛin s gſid hi ſb ſic eſ ppõ falſa ⁊põt ſic fieri palogiſin qcũ ex eo ꝙ aliqua oiũctio põt copulare oe a (derial efiect q; ſcit ras nüc didicit illas ſz antiqu' grãma inter terios: vel inter ꝓpõnes ⁊ pm ſonio ticꝰ nũc ſcit illas. antiquꝰ gramaticꝰ nüc di iſtũ modũ ꝑalogiſat᷑ ſic.Quecum dicit illas Maioꝛ ẽ dupler eo q illa determi ſunt duo ⁊ iria ſunt duo ⁊ tria jinq; nlectumcnue⸗ natio nũcpõt deterĩare illo vbũ didicit. vſic ſũt duo ⁊ tria. qnq; ſũt duo ⁊ qnq; ſia ẽ bona.⁊ ſicut ↄcluſio eſt falſa:ſic maioꝛ. E 1 . Ar pbt deterĩare Fbi ſcit. ⁊ ſie o⸗ eſt di ſunt tria. ¶ Ad h dicẽdũ eſt ꝙ mio: tianzeſtpno⸗ . uin H Dn s Valet⸗ gesmurrie Slelae eſt onpler.d dec dinctio 2 pot ↄuin 4 enml no poſitois.de iſtꝭ plura alia vi ebũt᷑ in logica lsi on verl on. ppones. 4 nenghniͦ ¶ Contra dicta pꝛimò ſic arguitur Linter terios ſicé copoſita va. 6 atif lſt nſoeſiin. Diffo cõponis nõ ↄuenit oĩ ↄtẽto ſub diffini elſſus duo ⁊ tria inſiml iũcta faciitt en gwin A10 milin to: g inſufficiẽs. añs pʒ: q; illaor̃o ẽ cõpoſiæ Inq;. Si inter ꝓpõnes ſic eſt falſa ⁊ Ag ere aieſ irenrielaciii tio aĩal currit.⁊ tñ diffo cõpõnis nõ cõpetit diuiſa.⁊ ẽ ſenſus ꝙ duo ſunt qͥnq; Eiwin. ankin pofto⸗Er dzdin ei Scðo af ſic. diuerſitas ſignificatoꝝẽ cã de ſe:⁊ ꝙ tria ſunt qnq; ꝑ ſe.qð eſt falſũ telgi diufo tocies ſalleci fect alijs fallacijs: nõ ẽ c fallacie cõpõis ¶ ¶Silr eſt hbic.q̃cũq; ſunt duo⁊ tria pſeſreu ptes ordinatur Tertio ſic afß.illa or̃o ſedẽtẽ poſſibile ẽ ãbula ſunt paria ⁊ imparia:q̃ͥn ſũt d inirdebituic wnireturfine re:eſt ofo modalis diuiſa cũ ĩ ea vniat᷑ pᷣdica t . “ ſunt Inq; iu 10 7% 1 nntifnfti nug deding tũ materiale cũ ſubo mediãte copᷣla modifi riag qnq; ſunt paria Timpa rig. Di 3 alacu diiſist arguma cata: & nõ pñt eſſe modalis cõpoſita.⁊ ꝑ ↄñs cẽdũ ẽ ꝙ mioꝛ ẽ duplex qꝛ ibi põt eẽ riienuen nenle penes eã non ſumit᷑ fallacia cõpoſitionis copulatio ĩter terios:⁊ ſic ẽ ᷣa ⁊ cõ n en Noſtaarf pbart l poſita.⁊ ẽ ſeſus qͥnq; ſũt duo⁊ tria l er? uim Adratio ¶ Ad pᷣmũ dicit᷑ negãdo añs: ⁊ ad iſił ↄiũcta.łibiẽ copulatio ĩter p⸗ ii ünmscoſteſe Ake nesin op ꝓbationẽ ðꝛ ꝙ lʒ ibi fit cõpoſitio large capiẽ põnes⁊ ſic ẽ falſa ⁊ diuiſa ⁊ ẽ ſenſus eudiuifdis edeceptio ppem poſitum. do ill terĩim cõpoſitio nõ tñ ibi eſt cpoſitio qnq; ſũt duo.⁊ qͥnq; ſũt tria.qð ẽ fal geſis öcinntin er pore = = 6 faciẽs fallaciã cõpõnis⁊ ſtricte capiẽdo com aſal ro IrSe 8 ſius dreri timein poſitionẽ. Ad ſcminegat᷑ ↄna:q; alia eſt di⸗ BEN B 4 en 5 an evlIISN irc Kehänml uerſitas ſignificatoꝝ ꝗ&caο‧[7οιfalt e E.I5 10 0 aialeikt rongle. g o0&aial & ſnecratin põnis: ꝛ ĩ alijs fallacis Ad tertiũ ðꝛ ꝙ ʒ illa irronale. Dicẽdũ ꝙ maioꝛ ẽ duplex eannſenſtsofansdinf oĩo de rigoꝛe logice ſt modalis diuiſa⁊ non ex eo ꝙ iſta ↄiũctio vel põt ↄiũgere Alia ere onisconpofteere Diffinitö vpoſita tñ ex vſu aliqñ capit ſeni opoſito inter terios. x ſic eſt va ⁊ cõpoſita. pia. Coticunett ſccido⸗ ſallacie xlinter ꝓpõnes ⁊ ſic ẽfalſa ⁊ diuiſa uc neſlediſͦse ofo diuln is ſeE fallacia diuiſio. di Sily B o& aĩalyłẽ ſanũ vel egrũ clel eſten in Faru n ESCctñ eſt pꝛi?. Fallacia hpic oĩs ſubſtãlia ẽ coꝛpoꝛeavłincoꝛ einaulnnkinfti ]dunſiõis idoneitas poꝛea: vl hioĩs linea eſt recta vłcur uaſtſend df A õddecipiedi pueniẽs ex ua.vñ oẽs iſte ſũt vᷣe qñ ↄiũctio ↄn‚Ü⸗ noininndiut⸗ i⸗ ecoqꝙ oꝛõ aliq ↄpoſita git inter terios.⁊ ſũt cõpoſite.ſʒ ſũt fefuelheriennneen. va ⁊ diuiſa falſa:vna ⁊ eadẽ manẽs falſe qñ ↄiũctio ↄiũgit int oꝛões ⁊ p ifnmneni ene ſm materiã:dꝛñs ᷣm foꝛmã diuerſa pões:⁊ diuiſe.qꝛ ↄiũctio ꝑ ſe ⁊ pꝛio SGecild ahpremem e ven⸗ ſigmificat:q credit᷑ eſſe vera in ſenſi ẽ ↄiũctiua ꝑtiũ oꝛonis ⁊ ex ↄſequẽti moqus odiſfalaenegn narie duuſo: eo ꝙ, vitatẽ bʒ ĩ ſenſu cõpoſi ipa ↄiũgit oꝛonẽ cũ oꝛõne Scoös ⁵mo Meicſaltzuend⸗ to.Cq apparẽtie buiꝰ fallacie ẽ oꝛo dus bꝰ fallacie diuiſonis puenit ex ſakoirarfuneline cõpoſita bũs idẽtitatẽ ĩ materia cũ eo ꝙ aliqua deterĩatio pᷣt referri ad tennt ——————M ſaläiei ſ icn Geiſänco ſniei s roͤes mnchſecdeſkfait eſtdeccig iin oem natimparaqnggſirdgo⸗ mq; un pang tinparn Pmior e dupeer eꝛibipotei loſterterios ſce da td ſeſus nq; ſitd cealſat diuiſz te enſs uo. 1 nq; ſüt trig göefal Hoaiai tole ykinronn aial eſtrönale Soeil ctduq mnr i depet aiügtore Pöt ,iele saſccſfit uſtr õä i ke ſni telegi ogterfline oſtängelgengrent riswrteklec ſlan e ge ictoi o ſitdo ein j 1hEcopulatoiter , n intel. dif⸗ onis fal⸗ lacie diui ſionis. glia diffi⸗ nitio fal⸗ lacie diui ſionis. quid loc⸗ꝰ maxia et dfia ma. ĩ falla diui fionis, De Fallacia Accentus. Folio diuerſa deterĩabilia.vt h̊ quo vidiſti lacias diuiſonis fientes: hbüc pcuſiũ 5 pcuſtꝰẽ:ſʒ oculo vidiſti falła diuiſionis diuidit diuiſione logicali. bũc ꝑcuſſũ:g oculo ꝑcuſſus ẽ. Dicen ¶ Notãdũ eſt tertio:q; pᷣmus mod⸗ xcix. qs iſte terminus dũ ꝙ mioꝛ: ẽ duplex:qꝛ iſte abłs ocu falſe dĩſionis ẽ qñ fit ꝑalogiſmꝰ ex eo ꝙ ina liqᷓ oꝛõne aliq ↄiunctio ↄiungit ĩter terios ĩ ſenſuvo:vł int ꝓpões ĩ ſenſu nõ:vt ĩ iſta of̃o ne.duo ⁊ tria ſũt qnq;:illa ↄiũctio ⁊: pᷣt ↄiun⸗ gere ĩter iſtos duos terĩos.ſ.duo ⁊ tria:ita q lopᷣt deterĩare h ꝑticipiũ ꝑcuſſus:⁊ ſic ẽ dĩſa ⁊ falſa:⁊ ẽ ſenſus:tuvidiſti bũcꝓcuſſũ oculo:⁊ ſic ſeqᷣtur ↄcluſo vlpᷣt deteriare bũc vᷣbũ vidiſti.⁊ ſic eſt opoſita ⁊ vera:⁊ tũc eſt ſenſus tu iecto:⁊ tũc ẽ ↄpoſita vidiſti cũ oculo hunc ꝑcuſſum: ſʒ tũc ꝙ illa oro ſit non ſequitur concluſio. ¶ Circa bunc textum. q ſüt pia ĩꝑia.in iſto ꝑalogiſmo maioꝛ mi⸗ ¶ ’ Notãduʒ eſt pᷣmo:ꝙ iſte terminꝰ noꝛa⁊ ſiłᷣ ↄclo ſũt duplices: eo ꝙ illa iũctio diuifo capitur duptt. Inos large p qcunq etipt aiügere iter terioe vbiq; t ſicafa bo ofone diuiſa in q terĩ oꝛdinant̃᷑ ᷣm ſitũ minꝰ na: pᷣmiſſe ſũt vere ⁊ ẽt ↄclło vel põt ↄiũge⸗ debitũ: iue illa ſit va fiue falſa. ⁊ boc mõ nõ e vbiq; ĩter ꝓpões:a ſic pᷣmiſſe ſũt fle: ⁊ etiã capit᷑ in ꝓpoſito.Alioꝰ capit᷑ ſtricte ꝓoꝛõne clo:⁊ bñ vʒ ↄna. el pᷣt in pᷣmiſſis ↄiũgere va. Vel ĩter ꝓpõnes ita vna bypotetica:⁊ ſic ẽ diuiſa fal ſũt paria ⁊ ĩparia.ſʒ qͥnq; ſũt duo ⁊tria qn pꝛĩa ſpẽés falle di. illa ꝓpõ ſit vna cathegoꝛica de copulato ſub⸗ ſa.Et ſic fit ꝑalogiimꝰ. q̃cunq; ſũt duo ⁊ tria diuiſa falſa faciente fallaciã diuiſionis. Et h̊ Ner terios:⁊ in ↄclone ĩiter ꝓpões:⁊ ſic ãbe mõ capit᷑ in ꝓpoſito. Et dʒ diffimtio ei ſic pᷣmiſſe ſũt vᷣe ⁊ ↄclo falſa: ⁊ ↄa nõ vʒ.qꝛ cõ⸗/ intelligi.Diuiſio faciẽs fallaciã diuiſonis ẽ mittit Alla difidi ic pe ofo falia:cuiꝰ ꝑtes oꝛdinãtur adinuicẽ ſᷣm ſi giſmꝰ.oẽ aĩal ẽ rõnale: vel irrõnale: ſed non tũ mindebitu:q fvnirẽtur ſiue oꝛdinarẽtur oẽ aĩal eſt irrationale. ergooẽ aĩal eſt rönale adinincẽ ſᷣm ſitũ mag debituz orño eẽt vera. illa coniũ vel. in maioꝛe põt diungere in Sʒ fallacia diuiſiõis ẽ argumẽtatio ſophiſti ter ꝓpõnes.⁊ ſic ↄña eſt bona.⁊ maioꝛ ẽ diui ca qᷓ ꝓpter idẽtitatẽ materialẽ ofonis diuiſe ſa falia. Ael illa cõiunctio vel:põt ↄiungere falla dĩſiõis. Silr ſic põt fieri ꝑalo⸗ Alið etẽ plum. falſe cũ ↄpoſita xa vr̃ ꝓhare aliquã ꝓpõnem inter terĩos:⁊ ſic maioꝛ eſt ↄopoſita vera ſed quã tñ nõ ꝓbat ppt᷑ diuerſitatẽ ſenſus eiꝰ a ↄnña non vʒ: ſed ↄmittit᷑ fallacia diuiſionis. ſenſu oronis cõpoſite ve. Alit᷑ diffinit᷑. Yal- ¶ Notandũ eſt q̃rto: ſcðs modus lacia diuiſiõis ẽ deceptio ꝓueniẽs eo qð ali ſiue ſcðᷣa ſpẽs fallłe diuiſionis eſt:qñ fit palo⸗ q ꝓceſſus rõcinatiuꝰ vr̃ ꝓbare aliquã ↄclu⸗ giſmꝰ ex eo q in aliq orone deteriatio pt oꝛ⸗ ſionẽ ꝓpeer idẽtitatẽ materialẽ ofonis diui dinari cũ aliq ðteriabili ſjm ſitũ minꝰ öbitũ ſe falſe cũ ↄpoſita xa:quã tñ nõ ꝓbat ꝓpt᷑ di in ſnſu falſo:⁊ cũ alio deterĩabili ᷣm ſiti ma uerſitatem ſenſus ofonis diuiſe falſe a ſenſu gꝗ debitũ in ſenſu vᷣo.vt in iſta ofone.tu vidi oꝛationis compoſite vere. ſti oculo ꝑcuſſuʒ.iſte teriꝰ oculo pᷣt deterĩare ¶ 'Notãdum eſt ſecũdo:q cã appa⸗ boc vᷣbũ vidiſti:⁊ tũcẽ ↄpoſita va.vel põt de rẽtie fallłe dĩſiõis ẽ or̃o diuiſa falſa: eadẽ ſᷣm termiare Rpticipiũ ꝑcuſſuz: ſic ẽ dila ſtã. et materiã cũ ↄpoſita a:cuiꝰ ꝑtes ſeꝑant᷑ adin pᷣt ſic fieri palogiſm quẽcũq; vidiſti oculoꝑ uicẽ:ſiue oꝛdinant᷑ ᷣm ſitũ vinꝰ debitũ: ꝓpt cuſſuʒ eſt pcuſſus: ſed nõ ꝑcuſſum oculo vidi quã idẽtitatẽ credit᷑ ᷣ ſiẽ ↄopoſita ẽ va qẽt ſtipcuſſum: nõ pcuſſus ẽ ꝑcuſſus. maioꝛ et diuiſa ſit va: ꝙ ſicut diuiſa ifert ↄcłonẽ fal⸗ mioꝛ ſunt duplices.eoq illa deterĩatio ocu⸗ ſam ꝙ ↄpoſita iferat eandẽ. Rñ cã apparen⸗ loꝛtam in maioꝛe ꝙ; in minoꝛe pot derer iare tie ſiue locꝰ a dr̃a maxĩe ẽ iſti duo teri.or̃o ea hboc ꝑticipiũ ꝑcuſſum.⁊ ſic ↄña eſt bona:⁊ mi dẽ ſᷣm materiã: ⁊ idẽtitas ſenſus ſiue ↄceptꝰ Cã apparentie ſiue locꝰ maxiĩa ẽ iſta ofo.oĩs orĩo dĩſa falſa eadẽ ſꝓym materiã cũ ↄpoſitavᷣa dz hre eũdẽ ſenſuʒ ſiue ↄceptũ cũ illo cui ſub oꝛdinat᷑ or̃o ↄpoſita vᷣa.Cã defectꝰ falle diui ſiõis ẽdiuerſitas ſenſus of̃ois diſe falſe a ſen ſu ↄpoſite ve.O Iſte textꝰ iſtiꝰ falle duo ſi int modi.ſic ĩtelligit᷑. Duo ſũt terĩ cões nõ coĩci dẽtes ĩ fiendo.ſzm ſuas rões for̃ales oẽs fal noꝛ eſt falſa.vel põt determĩare boc vᷣbũ vi⸗ diſti:⁊ ſic minoꝛ eſt vera:⁊ ↄña nõ vʒ: ſʒ ↄmit titur fallacia diuiſionis. — ¶ Komtra dicta pᷣmo ſic af. Hic eſt ſcða ſpẽs falle diui ſionis. dĩſio:ſoꝛtes exñs hõ nũc ẽ aĩal:⁊ tñ diffõ di⸗ uiſionis nõ ↄpetit ei:ergo ẽ inſufficiẽs¶ Se cũdo ſic ar.vbi nõ ẽ niũ vnũ pᷣdicatũ ibi non eſt niſi vna ꝓpõ:ſed hic duo⁊ tria ſunt qͥnq; nonẽ niſi vnũ pᷣdicatũ: g nõ eſt niñ vna ꝓpõ n ii Adröes P in oppm̃. Diffö ac⸗ centus. Diĩſio ac⸗ centus. Diffõ fal⸗ lacie accẽ pꝛimꝰ mo dus falle accẽtus. Alið etẽ plum. ZTractatus Sextus. nã pati:ſʒ iuſtos viros iuſtũ ẽ pẽde⸗ re g iuſtos viros dignũ ẽ penã pati. Vltraq; pᷣmiſſaꝝ ẽ duplex:eo ꝙ h̊ di ctio pẽdere pᷣt ꝓferri media loga vł media b:eui.Si pꝛĩoꝰ:ſic maioꝛ ẽ vᷣa ⁊ mĩoꝛ fã.Si ſcðoꝰtũc eõ maioꝛ eſt fã ⁊ minoꝛ vᷣa.⁊ ſic ↄ ẽ falſa ita ali⸗ q̃ pᷣmiſſaꝝ. Scðoꝰ ꝓuẽit ex eo ; Secunq⸗ aliq vox pᷣt eẽ dictio vel oꝛo: vt hic: modus. tu es dqes:ſʒ quies ẽ requies:g tu es redes.¶ Dicẽdũ q maioꝛ ẽ duplex eo ꝙ quies pᷣt eſſe dictio vel oꝛo. Si veliig ad ele ſit dictoò tũc ẽ falſa:⁊ ſequit᷑ ↄcło. Si yuãdũ vel depꝛimẽdũ ſyllãm ſit oꝛo ſic ẽ va:⁊ nõ ſequit᷑ ↄclo. Silr vniuſcuiuſcũq; dictiõſs. Et bic.quicquid fecit deꝰ ĩuitè fecit devꝰ iſte accẽtꝰ dĩdit᷑ in accetũ guẽ acutũ coacte:ſʒ deꝰ fecit vinũ invite:g deꝰ Alið er. ⁊ circũf exũ.Gꝛauis ẽ qͥ ðpᷣmit᷑ in fi fecitvmũ coacte.dicẽdũ ꝙ maioꝛ eſt ne. Acutꝰ accẽtꝰ ẽ qͥ in fine eleuat᷑ vł duplex:eo ꝙ iuite pᷣt eſſe oꝛovł dictõ aciut᷑ Circũflex?ẽ q acui ⁊ depᷣmi Si dictio:ſic eſt vᷣa:⁊ nõ ſe equit̃ ↄcło ſił.Arł circũflexꝰ ẽ qui ꝓcedit ab imo velpᷣteſſe oꝛo:⁊ ſic ẽ fã:⁊ ſequit᷑ ↄo. aꝑ ↄñs nõ pᷣt ↄiungere int᷑ ppõęæs.¶ Tertio ſic af. tũc eſt ſcõs mod falłe ↄpõnis: qñ aliqᷓ dictio põt ferri ad diuerſa:ergo nõ eſt ſecun⸗ dus modus fallacie diuiſonis. ¶ Ad pᷣmũ ðꝛ ꝙ łʒ ſit dĩſio large ca iendo illũ terim diuiſio:nõ tñ capiẽdo ſtri⸗ cte.Ad ſcðz ðꝛ ꝙ lʒ ibi nõ ſit niſivnũ pᷣdicatũ vocalr: tñ pñt eſſe duo mẽtaliter. Ad tertiuzʒ negat᷑ ↄña:qꝛ boc ẽ diuerſimode.qꝛ ſcðs mo⸗ dus falłe diuiſionis eſt qñ illa dictio fert᷑ ad vnũu ᷣm ſitũ minꝰ debituʒ in ſenſu falſo.et ad aliud ᷣm ſitũ magis debitũ in ſenſu vero. Equit᷑ de falla accẽtꝰ. Accẽ tus ẽ certa lex vel rła ad ele ⁊ ꝓcedit ĩ altũ:⁊ finalr tẽdit ĩ imũ vt ¶ Silr bic quicũq; hʒ dilectionẽ ſu⸗ brem. ¶ Fallła accẽt?ẽ idouęitas de ꝑnã bʒ dilectionẽ ði vſurariꝰ bʒ dile Alið et. cipiẽdi ꝓueniẽs ex multiplcitate di ctionẽ ſuꝑnã:ergo vſurariꝰ bʒ dile⸗ ctionis eiuſdẽ ſm ſbam: diuerſe ſm ctionẽ dei.dicendũ ꝙ bec diciio ſup modũ pferẽdi diuerſa ſient ſ.Cã ap nã põt capi dupłr. noꝰ vt eſt dicto parẽtie bꝰ falle ẽ vnitas dictõis ſᷣn ⁊ ſic minoꝛ eſt falſa ⁊ ſequit᷑ concło. matiaʒ vel ᷣm ſbaʒ ſolũ. Cã defectꝰ Alio mõ põt eſſe oꝛo ⁊ ſic eſt ᷣa:⁊ ñ ẽ diuerſitas ſigtoꝝ ¶ Iſtifale duo ſequitur ↄcluſio.¶ ¶ Silr bic. metuo ſũt mõl. ¶ ¶ Pꝛio/ ꝓuẽit ex eo ꝙ aliqᷓ longas peunte noctes lidia doꝛmis. dictio pt ꝓferri diuerſis accẽtibꝰ vt nde hec dictio metuo põt eſſe di⸗ B. oĩs ppis ẽ arboꝛ,gens ẽ pplũs? ctio vel oꝛatio. gẽs ẽ arboꝛ. ¶ Dicẽdũ ẽ ꝙ maioꝛ ẽ Lirca bũc textum. duplex:qꝛ pꝛia ſyllã dictiõis pplũs ¶ Notandũ eſt pꝛio:ꝙ iſte terminꝰ pᷣt ꝓferri lõga.⁊ ſic ẽ vᷣa:⁊ ſõ ſequit y. vel pᷣt ꝓferri bꝛeuis ⁊ ſic ẽ flã ⁊ ſe quit᷑ ↄ.¶ Silr h.oĩs ara ẽ in tẽplo. ſtabulu poꝛcoꝝ ẽ ara:g ſtabulũ poꝛ bendi dictionẽ imõplexã.¶ Dr̃ notãter ſigen tus. di:ad riam eilonis e⸗ debrelnoni in unmn pe 22 cantu vel in melodia:qꝛ talis eleuatio ve de coꝝ ẽ in tẽplo.Dicẽdũ bic ſic pꝛius. pꝛeſſio nõ mutat ſiẽtionẽ.¶ Dr notãter incõ ¶ Siłr hic. qcquid bamat᷑ bamo Cà plexã ad dr̃iam oꝛationis ↄpoſite vel diuiſe. pit᷑ mulier amat᷑ꝙ młier bamo capi ¶ Sñ̃iin iſto mõ ꝓferendi vel ſcribendi q̃ttu tur. Dicẽdũ q maioꝛ eſt duplex:iõ q; oꝛ accidũt. Pꝛimo cõtinuitas ⁊ interruptio Alið exẽ HH 5.. 12 ira oĩs em̃ dictio debet ꝓferri ſiue ſcribi ↄtinue oretio pamaf pt Keiast BS lr ſine ſuarũ partiũ.i.litterarum a ſyllabarũ in Quattu⸗ tiõe vel ſine.aſpira ſi. . ſcᷣoꝰ:ſic terruptione. ¶ Scdo accidit tp̃s in pnuncia oꝛ accidẽ vera: ⁊ nõ ſeqᷣtur ↄcluſio.ſi ſcoꝰ:ſic tione ſuarũ partiũ:ita ; alique dictiones ꝓ⸗ tia accen ẽ falſa.⁊ ſequit᷑ ꝰ.¶ Cel ſic.quoſcũ ferũtur longe ⁊ alique bꝛeues.¶ Tertio acci/ tus dictõ q viros iuſtũ ẽ pendere dignũ ẽ pe⸗ dit dictionis aſpiratio: ſcribitur enim dictio Vis, Alið et· accentꝰ capit dupłr. Inoꝰ large:⁊ tũc deſcri Acce ki⸗ bit᷑ ſic. Accẽt? ẽ modꝰ ſiendi ꝓferẽdi vel ſeri nes e. Mken matenüci alundictlon A gengumetatioſopbi 3 I vi Biiopperetie ſin loe⸗ n fidvotermini ſch dictio tac 41 atifnn fgnificni Oede ti cententus eſtiſt oratio⸗ N (önmtenii dz baden eice arldefectus fallacie accetr⸗ ſgnifcatiülins dictionis ein liſclia ſgmificato alten de lettus ſti? fallacie dno ſun lgrur. duo ſunt tennini com etes in ſignificado lcz wue Ees fillasactemus muͤch f (otadu eſtternog ie hlacte accetus eſtcift ung ll faereocgtnel n rone in Cto cui aliqua ſPllabapote⸗ Abenio: t ſedz boe diuerta Nriopopul babetaliuc ſie De falla. accenttus c. qñq; cũ aſpiratione:vt bamo.qñq; ſine aſpi⸗ cia accentus ſcõᷣm pꝛimum modum ratione:vt amo.¶ Quarto accidit dictionis ₰„ . accentus: ⁊ boc capiẽdo accentũ ppꝛie: ⁊ iſto ¶ Quarto notãdũ eſt ꝙ ſcdðs mod⸗ modo capiẽdo accent diffinit᷑ nic. Accẽtus eñt qñ fit argumentatio ſophiſtica ex eo ꝙ eſt vox pꝓlata ſm eleuationẽ vel dep̃ſſionem vox vna ſcöm materia pot eſſe dictio vel ofo r „Ae) ſm eiꝰ diuerſas partes.Et boc mõ capiendo vt bec vorx quies poteſt eſſe due dictiões.ſcʒ Narſty ialulatſ accentũ ſolet dinllipet accẽtũ Graus acemti boc nomen qui:x boc verbum es. Sel poteſt Seſich — (Scdy ni gli, ⁊ circũſ etũ.⁊ boꝝ diffões ſatꝭ patẽt in textu eſſe nomen ſignificas idẽ ſicut requies.Pꝛi⸗ ſpẽsfalle Reed 6 Geren Cn 5 46 mo modo babet duos accentus pꝛedominã⸗ accentus gſz chio hel 0io: bie⸗ intel dil⸗ ¶ Notãdaũ eſt ſecũdo: falla gecen tes. Secundo modo non babet niſi vni. Et Auezenig “ imnttiõis tus eſt deceptio ꝓueniẽs ex eo aliqs ꝓceſ poteſt ſic fieri paralogiſmꝰ. Tu es quies: ſed Ati gnmaloꝛ . 3 llacie ſus ratiocinatiu videt᷑ ꝓbare aliquẽ ocluſi⸗ quies eſt requies:ergo tu es requies tra⸗ es pteſſe dicn edupeer 3 ins one: ꝓpter idẽtitatẽ materialẽ vniꝰ dictiõis qᷓ; pꝛemiſſaꝝ eſt duplex eo ꝙ illa vox quies icé ſſrr clopel 0ℳ0,O zecemus cñ alia dictione: qua tñ nõ ꝓbat ꝓpter diuer in vtraq; poteſt capi vt eſt due dietiöes. fic . 4 Erſegulk ck) ſitatẽ eiꝰ ab alia. Aliter di init ſic. Fallacia ↄſequẽtia eſt bona.ſed ſic minoꝛ eſt falſa. Rl Rpöſequlf Nclo.O accentus eſt argumẽtatio ſ. ophiſtica: que ꝓꝑ poteſt accipi in vtraq; pꝛemiſſarũ vt eſt vna . afeat de iuite ſteitde⸗ idẽtitatẽ materialeʒ dictionis cũ alia dictio⸗ dictio:⁊ ſic cõſequẽtia eſt bona.⁊ maioꝛ falſa giuteiteſſecio,ldie ſceſ parno ſeguf oh ſeoiotſcefiͦnſeguky⸗ keck iniinttes de 1ccacte dicöcſighmalczet Quid lo⸗ cus maxi ma? dif⸗ ne videt p:obare aliquã concluſionem quaʒ dlel poteſt cap? in maioꝛevt eſt due dictiões tñ nõ ꝓbat ꝓpter diuerſitateʒ es ab alia.Cã pob r diue e* .à ain minoꝛe vt eſt vna dictio: ⁊ fic ambe pꝛe⸗ apparẽtie fallacie accẽtus eſt dictio eadẽ ſo⸗, miſſe ſunt vere ſed conſequentia non valet: mem materiã cũ ali Rloevte ne guia committitur fallacia accentus dit᷑ q argumẽtatio ſopbiſtica ꝓbet ↄcluſo⸗ — Järs nelor, Rein is ¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur — nẽ. Eñ ca opparẽtie ſiue locꝰ dꝛia marie eſt 4. Kc9 ſerentia iſti duo termini ſcz dictio eadẽ m matoriaz. Deceptio ꝓueniẽs ex multiplicitate dictõis dic uichcg bz dlectiohe ⸗ mari.in. eadẽ m ſignificatũ. Sed loc? maxima fal plura ſignificãtis eſt fallacia equiuocatiõis: Nechone D pfuran bzdile S lacie accentus eſt iſta oꝛatio.oĩs dictio eadẽ ergo no fallacia accẽtus. Secundo ſic ar 9 noni ergo vſuraro b diie⸗ c..dicencti qber diclioſih api duplr. einopt eſt diei⸗ weeſt taſa t ſeguut conch,. poteſſeoio ?ſceſt hari ſcõᷣm materiã dʒ babere idẽ ſignificatũ. Sʒ guitur.in ſto paralogiſmo quicqͥ bamatur cauſa defectus fallacie accẽtus eſt diuerſitas bamo capit᷑.ſʒ mulier amat᷑:ergo mulier ba ſignificatiillius dictionis eiuſdẽ ſcõm mate mo capit.ſolet afſignari fallacia accentus: riã ſolũ a ſignificato alteriꝰ dictionis.¶ Iſte falła accẽtus nõ ꝓuenit ex diuerſitate accen textus. Iſtiꝰ fallacie duo ſunt modi ſic intel⸗ tus. ¶Tertio ſicaf.nõ ponit᷑ falla ex ꝑte tꝑis ligitur. Duo ſunt termini cõmunes nõ coin⸗ male ponit fallacia er ꝑte accẽtus. cidẽtes in ſignificãdo ſcðʒ ſuas rõnes cuſo. (Sllr bic.metno , cunte nocteslidia dorns cdictio metuopot eſe d foꝛma Fnrif S I= 2 les oẽs fallas accentus mũdi ſignificãtes. ¶ Ad pᷣmũ ðꝛ ꝙ lʒ deceptio ꝓuemi⸗ Ad riti 5 . ens ex multiplicate dictõis pla ſientis qͥ eſt nes in op ¶ NMotãdũ eſt tertio:q; pᷣmꝰ modus ætuatltr vna ſit fallacia eqͥuocatõis:nõ tñ de⸗ poſitum. . ie accẽ ñi fi Etati ceptio ẽs ex dictione q̃ eſt ſolũ materi . Pꝛiĩa ſpe fallacie accẽtus eſt qñ fit argumẽtatio ſophi ceptio ꝓuenies ex dicti eſt ſolü maten nano. tertun Hai fala ſtica ex eo æ in aliqua oꝛõne ponit᷑ aliqua di⸗ aliter ⁊ potẽtiali vna ¶ Ad ſcðᷣm ðꝛ ꝙ tznon Cbinabiets ſe temi? caie accen ctio cui aliqua ſyllaba poteſt ꝓferri longa l ibdier ſitas accẽtus ſtricte capiedo accẽ müeſthnio d lineci e Ius. Vl bꝛeuis: ſcdðʒz boc diuerſa ſignificat. vt iſta tũ: tñ beſte eſt ibi diuerſitas accẽtus large ca menke Ano lorge⸗: JYMB piẽdo accẽtũ.¶ Ad tertiuz negat᷑ añs:qʒ illa vit duplr. er dictio populꝰ habet aliud ſignificatũ qñ pꝛi⸗ accett ns: q- en vii n gn Ayalſe Nei a 5 fallacia cõtinetur ſub fallaciaaccentus et enohſt 8 cirtfiits ma eius ſyllaba eſt bꝛeuie aliud qñ eiꝰſylla miſſaꝝ:vt bʒ pꝛimã bꝛeuẽ ⁊ ſic maioꝛ eſt falſa min nenc neſlei pabe aborn lr eteanen inen n e Eaqf de kalla figure dl⸗ mdenn ig eunid e põt ſic fieri arale iſmꝰ. Oĩs populus eſt ar Ectiois falla figure dicti lumuag i vctingini boꝛ gẽs eſt Popuſnseg ges eſt arboꝛ. Maioꝛ: onns vltio ponit᷑ inter õ ⁊ minoꝛ ſunt duplices:eo ꝙ iſte terminꝰ po⸗/ Vj fallas in dictione: qꝛ fa Diffõ fal nnann nhenl in pulus in vtraq; pꝛemiſſaru poteſt capi vt bz RA cit multiplex fataſticũ. laciefigu hni won inmn, pꝛima longam: ⁊ ſic maioꝛ eſt vera ⁊ mioꝛ fal ¶ Figura emm eſt qᷣ terio vel terĩs re dictio⸗ ha gen iue ii u chna en bona. Belpot capiin vtraq; pae, (udit termio: vt circulus. teris: vt nis. P ⁊ minoꝛ vera. ⁊ bene valet ↄna. Nel ponitur triangulus quadrãgulus: ⁊ ſimilitu cSca i e gui gi in maioꝛe: vt bz pꝛimã lõgã: ⁊ in mĩoꝛe t bzʒ dinarie 5 accipit. ¶ Falla figure di ruii140 Mtogle⸗ e pꝛimam bꝛeuem:⁊ ſic pꝛemiſſe ſunt vere a cõ ctionis eſt ſimilitudo dictionis cum e alcne ſ Gnrden ſequentis non volet: quia committitur ſalla dictione penes finalem terminatio⸗ 9,,aio. N . pi. n uij „£● Tractatus Sextus nem inꝑte nõ idẽ ſignificante ⁊ facit quid vero dicit rẽ de pᷣdicamẽto ſub „ Quid in multiplex fãtaſticũ Eſt aũt młtiplex tiplex fã fataſticũ qñ aliqᷓ dictõ ſignificatviũ taſticum. ⁊ videt᷑ ſigificare aliud ꝑpꝑ ſilitudi⸗ nẽ quã hʒ ĩ ꝑte cũ alia dictõ.vt vide re ſigmficat paſſionẽ ⁊ videt᷑ ſignifi⸗ care actionẽ ꝑꝑ be eſt ſile buic vꝓbo agere. Cã appentie bꝰ faile eſt ſilitu⸗ do dictõis ĩ pꝑte cũ alia dictõe nõ idẽ ſiginficãte.Cã defect? bꝰ falle eſt di ſtatie. Similiter hic. do tibi ſolñ de⸗ Alið erẽ nariũ:ſed ſolũ denariũ nõ babeo: go plum. do tibi qð nõ habeo. ¶ Dicẽdũ qꝙ; h̊ dictio ſolũ:diẽ relationẽ:qꝛ vt habet in ſcdo elẽchoꝝ:ſolũ ðꝛ quaſi nõ cum alio ⁊ hec dictio qð dicit ſubſtãtiam ⁊ ſic pꝛocedit᷑ a relatõe ad ſubſtãtii Sibłi bic. aliquis dat cito equũ: ſ nõ Alið exẽ bʒ cito equũ.ergo aliqͥs dat citõ qð pluʒ uerſitas eoꝝ qͥ videt eẽ ſilia ſta aũt nõ bʒ.icẽdũ q; nõ ſequit᷑iꝛ cito di rm icit lrge Pꝛimus. ſilitudo fit tribꝰ mõis.ſ.voce ſignifi⸗ cit modũ actus ſiue qualitatem ⁊iqð 4 hin anſteilditit⸗ ſtt moa fal⸗ catõe:⁊ ſuppõe.⁊ ſᷣm h̊ tres ſũt modi dicit ſubam.⁊ ſic ꝓcedit᷑ a qualitate rmn n uure dictlset lacie ſigu buiꝰ fallłe. Pꝛimꝰmodꝰ ꝓuenit ex ſili ad ſubam.Silr ſi ꝓcedit᷑ ab vna ſpẽ aſ⸗ Pceſſusfoci re dicton termiatiõẽ dictõis cũ aia dictõe.vt vniꝰ pᷣdicamẽti ad aliã vt q;toſcũq; Alið etẽ a gni tifonen⸗ ſün q̃liſcũq; ẽ muſa talis ẽ poeta ſʒ muſa digitos beri habuiſti hodie hẽs ſed pluʒ aönscialu dictone ne eſt fei giis. poeta ẽ feĩ gñis.Dicẽ⸗ decẽ digitos heri habuiſti.gᷓ decẽ di füͤhn gerfmlincinn dũ negãdo ↄnaʒ qꝛ nõ ſeqtur:ꝙ ſi al gitos hodie hẽs:poſito qvnũ amiſe ⸗ qua ſint eiuſdẽ terminatiõis:ꝙ ſint ris.Dicẽdũ ꝙ nõ ſequit᷑:qꝛ bec dictõ iſtr gediſim tuctneſt prprea eiuſdeʒ gnis. Silr bic:oĩs aqᷓ qẽoſcũq;: dicit qtitatẽ ↄtinuã ⁊ hec ͤfgufcröeiln dicdis Alið exẽ eſt bumida:fuui eſt aqua:s fluuiꝰ ẽ dictio decẽ dicit quãtitatẽ diſcretaʒ ſancſerkoröne.(Aluerd pa bumida &l Dicendũ nageqt nec Xerti modꝰ pzouemt er diuerſa Ali ere aſnenigalagun⸗ pis opz ꝙ ſi fuuiꝰ ſit aqua: &cq di⸗ ſuppõne terĩ. vt bõ ẽ ſpẽs:g aliquis Plum, enefanee in cat᷑ de aqua:ꝙ b etiã dicat᷑ de fluuio bõ eſt ſpecies.Et bic.hõ eſt digniſſi titpbat ppterdiſſml ſub eadẽ terminatione.¶ Ał ſic oĩs ma creaturaꝝ ergo aliquisbomo eſt hõ ẽ albꝰ.mulier ẽ bõ.ꝗ mulier ẽ albꝰ digmiſſima creaturaꝝ hic ẽ ꝓceſſus ñ in oĩbꝰ pᷣdictis ꝓalogiſmis ma⸗ a ſimplici ſuppõne ad ꝑſonalẽ.Silr ſculinũ ĩterpᷣtat᷑ feim. S vo foꝛmet᷑ bic oĩs hõ eſt aĩal.ergo oĩs hõ eſt h Tertius neiltefiamedicigsdict ſic ꝑalogiſmꝰ.muſa ⁊ poeta ſiłr ter⸗ aĩal. Silr bic. aĩal eſt ſoꝛtes. aĩal eſt modus tuntemo tdie⸗ minãt᷑ in a.ſʒ muſa ẽ feĩ gñis: ⁊ po plato ⁊ ſic de alijs:g aĩal eſt oĩs bõ. itlnie — — eta.tũcimõ ẽ ibi falla figure/dicõnis. Pic fit ꝓceſſus a puůbꝰ determinatt· . gorkofo ſitis — Secũqs. Iʒ falla ↄntis a cõiter accidẽtibꝰ: vt ad vnã determinatã Etiſte modꝰ ſo Alið eré faifiano elaſgnftmi modus. pPoſtea patebit. Scðus mod puenit let appellari vniuocꝰqꝛ ille teriꝰaĩal plu; i klefigue dichöis eſt becof ex mutatiõe vniꝰ pᷣdicamẽtiin aliud vmuoce⁊ eqlr ſe hʒ ad oĩa ſuppoſita Alið etẽ uftsalten dictöi rel ofon UAel qñ vna ſpẽs vmꝰ dicamẽti mu Cñĩ qualʒ pᷣmiſſaꝝ ſuppõit ꝓ vno ĩ plu,ʒ 8 innfiatone vel ofioniffcnn ſcris vel oſgmificatoisilli (öͤniscum alis dictione vel o: ¶ Notandüͦeſt ſecundoqg tat᷑ ĩ aliã ſpẽm vt h̊ qcqd beri emiſti ↄcluſione vo pluribꝰ.⁊ ſic variat — defect'fl⸗ bodie comediſti carnes crudas beri eiꝰ ſuppõ.Et intelligẽdũ q in pᷣdict Alið exẽ ci lfniftati⸗ vel⸗ emiſti:ergo carnes crudas hodie co quale qͥd interpᷣtat᷑ h aliqᷣd.i.cõe vel pluʒ fte —☛☚ dictio mediſti Dicẽdũ nõ ſeqᷣtur qꝛ qᷣcqd vlłe interpᷣtat᷑ ſingulare. Si em̃ aĩal tinelette deslürn dicit rẽ de pdicamẽto ſubſtãtie? cru ĩterpᷣtat᷑ h̊ aliqq ⁊ tũc arguat᷑ aĩal eſt otabile. wifgnfinn nnice Alið exẽ dũ:dicit rẽ de pᷣdicamẽto qlitatis et ſoꝛtes:aĩal eſt plato.⁊ ſic de alijs.g Alið erẽ Wsßigmedigi ſiugföes pluʒ ſic ꝓcedit᷑ dę vno pᷣdicamẽto ĩ aliud aĩal eſt oĩs bõ.eſt bonũ argumẽtũ ſi pluʒ eimfiſfine dnin Sillłr bic qᷣcqᷣd beri vidiſti bodie vᷣł cut h. ſoꝛtes currit.plato currit. ⁊ ſe. Wall. wnsd des.ſed albũ heri vidiſti.ergo albuʒ de alijs.g oĩs bõ currit. Silr hic nõ Bꝛeui / Ternonotz . bodie vides.Dicẽdũ ꝙ nõ ſeqt:qꝛ al ſeqꝭ q fit ꝓceſſus ab ĩmobili ſuppõ taspbi. aſefeeddet bũ ſignificat per modũ qualitat qc⸗ ne ad mobilłẽ.vt oĩs hõ eſt aĩal. goĩs gra cogin tedin l en aine eledesoſtomnimt uqnͤſegult ebecdiei Pdiar jntueotmi 1bee N dict qnäntatidiſete. n mnocd olenterdiuere N eteri t hoe ſpis linis eaes Etbic oeſt digniſt turar ergoolouisbonoett mcqeaturax cẽ peeſits 1ſuppone ad gſonali. eſtain. ergooisboefhn⸗ bic aialeſt iues al tns cde Ans; ailleſ cſo ceſſus pliby Kerne Ctennimti Etſſeme lmn mmnonllelni i V clt ſe a0 in ippo a ⸗ 211 Xe ctionis,. ſignificationẽ vel ↄngnificationẽ cũ ea:iſta tera ſunt ſilia.ideo ↄñ cõmit tñofoẽ falſa. Eã defectꝰ fal figure dictõis lacia figure dictionis. Unde dicitur in textu pꝛia ſpẽs De falla.figure dictiouis ci. bõ eſt h aĩal.⁊ ſicde alijs.os tres eẽ ſilis ĩ ſito vel coõñgnificato. Et poteſt ſic mõs pomt ariſtoteles dicẽs figu fieri Kan .muſa ⁊ poeta er i. , S 3 Starne 1d vp in a: ſed muſa eſt femini gñis ⁊ poeta ¶¶ Ad à dictois fit qñ interp̃tat᷑ nõ idẽ vjł ina:ſed muſa e 5 diuerſ um. vt maſculmni feimdl nen⸗ teeA eronerur vegindo naux- 1 a11 ſo. jd inter̃ &ει7nnttit fallacis figure dictõis: qa ꝑꝑ ſilem truũ vl ecõuerſo.Et rurſus q Id interp̃ teriationẽ vni dictiois cũ alia dictiõe nõ ſeqͥ tat᷑ quale vel quãtn. Iteꝝ qñ cõe in⸗ tur ipᷣa hẽat ſilem modũ ſignificãdi cũ alia terpꝛetat᷑ ſingulare vel boc aliquid. ſitr nõ ſeòt oĩſaq ẽ buida:ſecana ẽ aqᷓ ergo ſe ¶Circa bunc textum. cana ẽ buĩda:q;ꝛ ꝑꝑ ſititudinẽ terlationem il⸗ melt. ¶ Notãdũ eſt pꝛĩoꝙ figura dictio li ter ſecana c lio terio aqͥ n dz attribui. 1 * diffonis. Fallacie. figure di ctionis. ſcm materiã ⁊ foꝛmã.vñ qñ dicit figura di⸗ re ſitr terminat᷑: ſzʒ agere ſignificat actionẽ. g ctiõis.ly dictio ibi capit᷑ large ꝓ dictione ad 1 videre ſignificat actionẽ: quia pꝛopter ſimi plm inſlituta ſiue illa dictio ſit incõplera ſi⸗ lem termiatioanẽ illoꝝ duoꝝ yboꝝ nõ ſequit᷑ ue ofo. Falla figure dictõis eſt deceptio pue ꝙ; debeaàt br̃e ſimilem ſignificationẽ. Secũ⸗ niẽs ex eo ꝙ aliq ꝓceſſus rõcinatiuꝰcredit᷑ dus mod ſiue ſca ſpẽs ẽ qñ fit paralogiſinꝰ i ꝓbare aliquã ↄcluſionẽ:ꝑꝑ ſilitudinẽ dictõis ẽt eo ꝙ ſ ſigno diſtributiuo vni p̃dicamẽ⸗ vel oꝛõnis cũ alia dictõne vel alia oꝛõneiquã tiqò includit terĩʒ ſiue diſtributiõis ſumitur tñ nõ ꝓbat ꝓpter ſimilitudinem dictõis: vel eriminꝰ alterius paedicamemi pꝑ ſilitudinẽ oꝛõnis cu alia dictione: vel alia ofone quã tñ Qquâ hʒ ſignü diſtributiuũ vniꝰ pꝛedicamenti ms: vt ad ꝓpoſitũ ſufficit: eſt dictio vel or̃o ſi diectiui feiĩ gis illi terio ſecana:ſicut attri milis cũ alia dictõe vel ofone: cũ q̃ tñ differt buit᷑ illi terioaq. ¶ Silij nõ ſeqͥt agere ⁊ vide Secũda ſpecies ę iuſdem 1 4 7 5 . e — — „ „ 19 „ . „ — . nõ ꝓbat ꝓpt diſſimilitudinẽ ſignificationis õ aralierlarie vel ↄſignificatõis illiꝰ dictõis vel oꝛõnis cuʒ ⁊ ſic fit ꝑalogiſm.qᷣcqͥq beri emiſti bodie cõe alia dictõe vloꝛõne. ¶ Aliter diffinit ſic. fal⸗ diſti crudum beri emiſti. ergo crudum come lacia figure dictõis eſt argumẽtatio ſopbiſti ini.d; um er alogann Hicirur con⸗ ca:q videt ꝓbare aliquã ↄcłonẽ ꝑꝑ ſitudinẽ ſequenter gando conſequentiam:quia cõ⸗ . — — dictõnis vi oꝛõnis cu alia dictõne vel oꝛõne Mittit fallacia figure dictionis: quia ſub ſi⸗- quã tñ nõ ꝓbat ꝓpter diſſimilitudinẽ ſigni Ino diſtributiuo ſubſtantie ſumitur termin⸗ ficatõis vel ↄngnificatõis illiꝰ dictionis vel de predicamẽto ò litatl. ſ.cruduͦ Dilr no ſeq oꝛõnis cum alia dictione vel oꝛatione. qncũq; fuiſti piñ fuiſti hõ:ſʒ bis fuſti parin . ie „ & bis fuiſti bõ:q; ſub ſigno diſtributio pᷣdica⸗ ¶ Motandũ eſt ſe ecundo:ꝙ cã appa⸗ menti qñ ſumit᷑ teriꝰ ð pꝛedicameto qlitatis rẽtie falle figure dictõis ẽ dictõò vel oro fiłlis S— — Ouid lo cũ alia dictõe vel ofone. Uñ locꝰ ſdꝛia marie ¶ Quar to notãdũ eſt ꝙ; tertius mo cus maxi fallacie figure dictõis eſt iſta duo cõplera di dusſine tertia ſpẽſẽ qñ fit ꝑalogiſmꝰerx eo maa dria ctio vł ofo ſilis cũ alia dictõe vel ofoe ⁊ ſilis varlat᷑ ſuppõ teri.ſ.ſuppõ ↄfuſa tm̃ ĩſ upponẽé ðterĩata cet᷑is ſilibꝰpinanẽtibꝰ. vt H. ois bõ ẽ lĩe in ſignificatio vel ↄſignificatio. Sʒ locꝰ maxĩa ſalart fi falle figure dictõis eſt bec or̃o oĩs dictio vel aĩal:g aĩal eſt oĩs bo:ibi ille teriaial in añte — gure di⸗ ofo ſilis alteri dictõi vel oroni dʒ br̃e ſimilẽ bzʒ ſuppõeʒꝰfuſaʒ tm̃:⁊ in ↄñte deteriatã ⁊ ce a nõ vz: ſʒ cõmitrit᷑ fal⸗ eſt diſſimilis ignificatio vel ↄfignificatio di ꝙ hic e falla figure dictõis oĩs hõ ẽ ſpẽs: ẽa⸗ Tertia ſpecies e iuſdeʒ ctõis vel oronis ab alia dictione vel ofoe cui liqᷣs bõ ẽ ſpẽs:iʒ tñ magis videt᷑ falła equiuo eſt ſitis. ¶ Iſte tert/ Tres ſut modi bui falle cationis: q; ille teri bõ equoce capit᷑ iĩ añtex ſic intelligit᷑ Cres ſũt teri cões nõ coincidẽ/ in ↄñte: vt patuit circa fallam equocationis. tes i ſignificãdo m ſuas rões foꝛmales oẽs ¶ Dimiliter ðꝛ iu tertu ꝙ p cõmittit᷑ fallacia fallas figure dictionis ſignificãtes ꝑ qs iſte figure dictõis oĩs bomo aial:g ois bomoẽ allefigui terinꝰ falta figure dictionis diuidit᷑ diuiſõe bocaĩal:ſʒ tñ mag videt᷑ ꝙ ſit falla oñtis a ſu ferdictoõſ logicali. perigꝛi ad intrtns kne diſtributiõe ſuperio . S. „ ris ⁊ ſine conſtantia inferioꝛis: fi non cõmit ¶ Tertio notãdũ eſt: qᷓ pꝛimꝰ⸗ modꝰ teret᷑ falła oñtis:ↄña eſſer bona. de iſtis plu ſue hala ſpẽs falle figure dali ẽ oñ fit ra alia videbuntur in logliass. ogiſm ex eo ꝙ in ipo põit᷑ aliq̃ dictio q̃ẽ „⸗ õ .— . milis alteri dictiõi in teriatiõe ⁊ ꝑꝑ ̊ credit᷑ ¶ Cõtra dicta pꝛimo ſic grguitur Tractatus Sextus Figura ẽ q terio vel termis claudit᷑ſʒ dictio Cꝗ defect? eſt diuerſitas eoꝛundem nõ claudit᷑ terĩo vł teris. nõẽ figura dictio ¶Huiꝰ falłe tres ſunt modi Pꝛimꝰ Pꝛimus. nis ¶ Secũdo ſic arguit᷑.nõ põit᷑ falla figure modus puenit ex eo ꝙ aliquid vep̃⸗ moc fii tio ſic arguitur. bic variat᷑ ſuppõ aĩal ẽ genꝰ. credit᷑ dici de accñte eꝰ a q ẽ diuer⸗ entis bõ ẽ aĩal. bõẽ gen.⁊ tñ ibi non eſt fallacia ſũ. Ael ſic qñ aliqd pꝛio attribuit᷑ rei fi ure dictionis ſed equiuocationis.ergo ter ſubiecte ĩ pmiſſis:⁊ poſtea attribuit tius modus eſt inſufficiens. ciꝰ accñti incõcluſione. vt bic bõ eſt ꝛimũ dicitur q iʒ ibi non ſit ſpẽs.ſoꝛtes eſt hõ ſoꝛtes eſt ſpẽs. Ad ratio ahenn antan echin iſte terĩnus ¶ Dicẽdũ ; nõ vʒ ꝛ ille terĩn⸗ ſpe nes ĩ op. ſigura dictiis pꝛime intetionalriñ bñ eſt ſi cles qͥ eſt attributũ aſſignat᷑ ĩeſſe ſoꝛ gura dictionis ſi capiatur ſ. de intẽtionaliter ti qͥ ẽ acchñs:eo ðꝛ de boĩe qð ẽ res . Ad ſcõm ð: negãdo añs: q; falla figure o:õ ſubiecta. ¶ Silr bic aĩal eſt genꝰbõ Alia ex nis tĩet ſub falla figure dictiet. Ad ent eſt aĩal. go bõ eſt genꝰ. Sil Hoẽ es 6 pla. um ðꝛ negãdo ↄnam:qꝛ teyti mod intelligi le ſt tur dũmõ variat᷑ ſuppõ cõfuſa tm̃ in deteria⸗ naturale ſtatua e es. ergo ſtatua eſt tam ⁊ non qñ variatur ſuppõ ſimpler ĩ perſo⸗ H nõ ſequit᷑.qꝛ naturale vᷣe nalem vel econtra. .. o fpdicat᷑ de ere.⁊ ꝓpter boc attribuit Equit᷑ de fallacijſ extra dicti in ↄcluſione ſtatue:qð nõ eſt verum. oneʒ:q̃ ſunt ſeptẽ.ſaccidens Silr h.cognoſco choꝛuſci:choꝛuſcꝰ Falla. ex aga nmip e.E dictiõöem A elencbi.petitio pꝛincipij.ↄns Dicẽdũ ꝙ nõ oʒ ꝙ ñ cognoſcas cho plum. nõ cã vt cã.ſᷣm plures ini rogatõeſ ruſcũ ſᷣm ſe: ꝓpter boc cognoſcas Secũa⸗. vt vnã.differunt iſte fallacie a falla- ſub illo accñte:qð eſt veniẽs.¶ Se⸗ modus. füeng Dĩa ſalla cijs in dictione.qꝛ fallacie in dictiõe cũqꝰ modꝰ ꝓuenit ex ꝑticulari iden⸗ ciuſdem, rũ in dic habent cauſam apparentie ex parte titate aliquoꝝ duoꝝ in aliquo tertio tiõe et e᷑ vocis.ſed fallacie ẽ dictionẽ babẽt Alel qñ aliqð cõe pᷣdicat de aliquibꝰ dictionẽ. cqm apparentie ⁊ defectus ex parte duobꝰcũ quibꝰ eſt in ꝑte idẽ ⁊ in ꝑte DOuid aca Tei ⁊ nou ex parte vocis ⁊ ꝓpter boc diuerſum⁊ ꝓpter hoc illa duo crecũ cidens in dicũtur ex tra dictionẽ. Inter has pᷣ tur eẽ cadẽ inter ſevt bic Soꝛtes efſt pꝛopoſitꝭ mo dicẽdũ eſtð falla accnt ¶ ude hõ plato eſt hõ ergo ſoꝛtes eſt plato accidẽs ꝓut bic ſumit᷑ idẽ ẽ qð eẽ᷑ne ¶ Silłr bic.bõ eſt aĩal.equꝰ eſt aĩal. Als exẽ uʒ ĩ pte ideʒ ⁊ ĩ ꝑte diuerſuzvt bic hõ ergo equꝰ ẽ hõ. ¶ Dicẽdũ ꝙ nõ opʒ ? um. eſt ſpẽs:ſoꝛtes ẽ hbõ:g ſoꝛtsſ eſt ſpẽs ꝙ ſi aliq̃ duo ↄuemãt in aliquo tertio Homo eſt ĩ ꝑte ide: cũ ſpecie.ſ.qñ ſu ꝙ pꝛopter hoc conueniant inter ſe. Tertius. mit᷑ ꝓre vli ⁊ in ꝑte ẽ diuerſuʒ a ſpe- ¶ Zertiꝰ modꝰ ꝓuenit:qñ ex duobꝰ modus cie.qũ ſuit᷑ ꝓ ſuppoſit. ¶ Notãdũ accñtibꝰ diſ ſim ſumpt male infert᷑ eiuſdem. Notabile q in falła accñtiſ ſunt iſta tria.ſ.acci aliquod ↄiũctũ ſᷣm accñs.vt iſte ẽ al⸗ dens. res ſubiectal⁊ attributum. Ex bus ⁊ ẽ monachꝰ.ergo eſt albꝰ mong Ali exẽ emplũ:vt hõ eſt ſpecieſ:ſoꝛtes eſt bõ cbus.¶ Oimiliter bic. iſte cams eſt plum. S ſoꝛtes eſt ſpecies.hᷣ medium bõ eſt pater:⁊ eſt tuus ergo eſt pater tuus res ſubiecta.⁊ minoꝛ extremitas vt nõ ſequit᷑:qꝛ lʒ illa ↄuemiãt in aliqbꝰ. Qñ ex di ſoꝛtes eſt accñis maioꝛ exreĩtasꝙ at⸗ ſʒin partẽ:iñ ſʒm partẽ aliã differũt uiſs ñſe⸗ tributu. Xâ appẽtie ẽ ↄuẽiẽtia aſliq ¶ &t ſciendum ꝙ nõ licet inferre ex uiten rũ duoꝝ ĩ aliq; tertio ſʒ ꝑtẽ ſiue ẽ ꝑti diuiſis ↄiunctũ.vt habetur ſecundo iunctum. glis identitatis aliquoꝛum duoꝛum perbiermenias:quãdo pꝛedicamur ſm quid ad ſimpłr.ignoꝛãtia eſt veniẽs.ergo cognoſco vementẽ. Alið etẽ unqpidad ſimpliatter. ¶Mtidum eſt pꝛuno. gdetertniat de fullachs etti gitſont falte ertra dictione ſat tmner as alucus io deteni⸗ , its Bi in ppoſto cwil 4 Inguſt condra iudſtäniam. ner hlidiſinctoad alis Nerro nitorſed capitur pꝛomedio u ſoftoadinferendii aligne ioq aliquo mö venit cum. if cialootertio⸗ Efi ad fallacii En lun ſaccis:res ſubjecta fin⸗ l Mertremtas ſiue attribtei mẽ decegto puenieset e Ppter 9 eſta deere N NH pter ediuen e ee calgleſt genpd 1 pckesik 2 „ 1s. Mͤſeqnlt genatunger Ppter boc gttriba t fone ſtatne önoct nn coghoſcocharuſcüchoeſcd⸗ es ergocognoſeo veniente 4 4 iqnozi cogoſcaocho n mmſeq ppter boc cognoſeis uor duor in aliqroterto alcoelcat de lgub⸗ i rgekngrirne m ppter boclla duoteeſ de imer ſeyt bic Cortes ef ocſtboͤergolaueseſtpe , in cqeſ dil 1 Acẽciironx bic böͤeſt o bo. C. duo zucmrinaliquo ennd Zimlit eIßſn pant fere ct neiñſſn öatt luncli, inſgtkleiin 1 . O daccñte deſt rennis,(Be n od pventt ex ticulan iet/ a. , Alia dik⸗ finito fal lacie acci cidẽtis, 8 rlaboa. qñ et con iuctꝭ non ſeqtur di niſum. De Fallacia Accidẽtis. diuerſa accidẽtia:ſibijniceʒ ꝑ accñs te ↄcloneʒ. vt iſte ꝑalogiſmꝰ eſt falta accñũtis. ↄuenientia ſicut albũ eſſe monachuʒ gĩal eſt bõ.etoĩs aſinus ẽ aĩal.ergo laſinus ẽ Siłr qñ duo pꝛedicãtur:quoꝝ ſecun dũ intelligitur in pꝛimo:vt vłe in ſuo ſpecialioꝛi:vt iſte eſt homo.⁊ eſt aĩal ergo eſt hõ aĩal.quia aĩal intelligit in bomine.ſicut album in hoĩe albo. Sʒ in oĩbus alijs licet ex diuiſis in⸗ ferre ↄiunctũ. ¶ ¶ Unde notandũ eſt qñ aliqua duo accñtia pᷣdicant᷑ de a⸗ liquo:quoꝛũ pꝛimũ eſt in ſubiecto ꝑ alteꝝ:⁊ nõ per ſe:ex talibus diuiſim captis non licet inferre ↄiunctũ nec ecõtra:vt iſte ẽ albus.⁊ eſt monachꝰ ergo eſt albus monachus. Nã albe⸗ do nõ eſt in ſubiecto ſecundũ ſe:ſʒ ſe cũdũ babitũ.Siłr ex ↄiunctis nõ licʒ inferre diuiſum:ñ illa que ↄiungun tur diminuũt de rõne alteriꝰ:vt iſte ẽ hõ moꝛtuus.ergo ẽ bomo ⁊ eſt moꝛ⸗ tuus.In oĩbus aũt alijs licet ex ↄiũ⸗ ctis inferre diuiſum. Sed illud vlti⸗ Quid ac⸗ cidẽs ĩ ꝓ poſito. Intel. dif fonis fal⸗ lacie acci dentis. mũ argumentum facit fallam ſecun⸗ dum quid ad ſimpliciter. ¶ ‚Notãdum eſt pꝛimo: h̊ dñir au⸗ ctoꝛ determĩat de fallacijs extra dictionẽ.qᷣt aũt ſunt falłe extra dictionẽ ſatꝭ ptʒ in textu ⁊ inter bas fallacias pꝛo deterĩat de fallacia accñtis.Añ in ꝓpoſito nõ capit᷑ accñs vt di⸗ ſtinguit᷑ contra ſubſtãtiam. nec pꝛo pꝛedica⸗ bili diſtincto ab alijs.nec pꝛo caſuali aut foꝛ⸗ tuito:ſed capitur pꝛo medio inſufficienter di ſpoſito ad inferendũ aliquẽ ↄcluſionẽ:ſiue ꝓ terĩo qͥ aliquo mõ ↄuenit cum alio:⁊ aliq mõ cũ alio tertio. ñ ad fallaciã accñtis tria req; rũtur.ſ.accñs:res ſubiecta ſinue ſubiectñ ma⸗ ioꝛ erxtremitas ſiue attribiũ.¶ Falla accidẽ tis ẽ deceptõ ꝓueniẽs ex eo ꝙ aliqͥs ꝓceſſus röõcinatiuꝰ vr ꝓbare aliquã ↄcloem ꝑꝑ vnio⸗ nẽ vel ſeꝑationẽ extremitatũ cũ medio: quẽꝗ tñ nõ ꝓbat ex eo ꝙ extremitates nõ ſic vniũ tur:vel ſeꝑant᷑:inter ſe ſiune ↄiunctim pᷣdicãt de eodẽ tertio in cõcluſione. ¶ Scðo notãdũ eſt:ꝙ aliter poteèſt diffiniri. Falla accñtis ẽ argumẽtatio ſophi⸗ ſtica q̃ ṽ ꝓbare aliquã ↄcluſõeʒ ꝓpt᷑ vnionẽ vel ſeꝑationẽ extremitatuzʒ cũ medio:quã tñ nõ ꝓbat eo ꝙ extremitates nõ ſic vniũt᷑ irer ſe vel ſeꝑant᷑ in ↄcłone:vel eo ꝙ mediũ eſt in ſufficiẽter oꝛdinatũ ad inferẽdũ de neceſſita Folio cij. bõ.¶ Cã apꝑẽtie falle accñtis ẽ extremitates q̃ vidẽt eẽ debite oꝛdiate cũ medio. ñ locꝰ Quid lo⸗ differentia marime fallacie accidentis eſt iſti cus mari duo termini.ſ.ↄuenietia vel diſcõueniẽtia ex maa dꝛĩa tremitatũ cũ medio ⁊ ↄuenientia ⁊ diſconue maxime ĩ niencia extremitatũ inter ſe Sʒ locꝰmaxima falta accl falle accñtꝭ eſt iſta oꝛatio:qñcunq; exremita⸗ dentis tes hñt conueniẽtiã vel diſcõueniẽtiã cũ me dio in pᷣmiſſis:tũc dñt hbr̃e ↄueniẽtiã vel dꝛaz int ſe ĩ ↄcłone:Eaà ðᷣfectꝰfalłe accñtꝭ ẽ extrẽi⸗ tates q nõ fic ↄiũgũt᷑ ĩter ſe vel ↄiũcti pᷣdicã tur ð eodẽ tertio vel int᷑ ſe nõ ſepãt᷑ ĩ ↄcłlone ſic cũ medio ↄigũt᷑ vel ſeꝑatĩ pᷣnt᷑ ſiue diſcõ⸗ ueniũt cũ medio ĩ pᷣmiſſis.q Iſte textꝰ. Hui⸗ falłe tres ⁊c.ſic Kretligit afes ſüt terĩ cões nõ coincidẽtes enigndo pᷣm ſuas rões fofaleſ oẽs fallas accñt ſigntes ꝑ qs iſte teri fallła occñtꝭ dĩdit᷑ diuiſione logicali. ¶ motãdũ eſt tertio pᷣmꝰ modus ſiue pꝛĩa ſpẽſ falłe accñt ẽ qñ finꝑalogiſmꝰex eoqꝙ ꝑꝑ vnionẽ extreĩtatũ ↄ medio ĩ pᷣmiſſis credũt᷑ extreĩtates vniri ĩ ↄcłlone.Et iſte mo q ſe Grrc ad oẽs ꝑalogiſmos affirmatĩos falte accñt : vt aĩal ẽ bõ.taſinꝰ ẽ aĩal.& afſinꝰ cies falle accidẽtis ẽ hõ. ¶ Ad illũ ꝑalogiſmũ rũdet᷑ negado ↄſe quẽtiã:qꝛ ↄmittit᷑ falla accñtꝭ eo pꝑvniõeʒ extrẽitatũ cũ medio ꝑticlłarit᷑ ſũpto ĩ pᷣmiſſis: non ſeqͥt᷑ ↄueniẽtia iſlaꝝ extremitatũ ĩter ſei ocłone.¶ Unñ ĩ etẽplo pᷣmi mõi põit.p.b.iſiũ ꝑalogiſmũ.oẽ es eſt nale: ſtatua ẽ es. ꝗ̊ ſtatua ẽ natal:ſʒ tñ ibi nõ ↄmittit᷑ falla accñt::ſʒ eſt bõa ↄña ⁊ nõ ẽ poſſibile pᷣmiſſas eſſe eẽ veraſ 2Roe exñte falfa. Silr põit.p.b.pʒ aliqs tex tů iſtð exẽplũ.oĩs triãgulꝰ bʒ tres ãgulos eqᷓ les duob'rectꝭ yſocbeles ẽ triãgul⸗: yſocbe les bʒ tres ãgłos eq̃les duobꝰrectꝭ.ibi nõ cõ mittit᷑ falla aliq nin fił ↄcludat᷑.c yſocheles ſʒ ꝙo yſocheles bʒtres angulos eq̃les duobꝰ rectꝭ.⁊tẽ ↄña ñ valet:ſʒ ↄmittit᷑ falli accñtis ¶ Motãdũ ẽ quarto ꝙ ſcðs modus ſiue ſcdᷣa ſpẽs ẽ q ſit ꝑalogimꝰ⸗ ex eo ꝙ aliqᷓ Se ſpecies e⸗ duo ſinglaria ↄuẽiũt cũ aliq ſupioꝛi ꝑticłarit 6. ₰ ſũpto qð pᷣdicat᷑ ð ip̃is:⁊ iõ credut᷑ illa ĩferio⸗ iuſdeʒ ra ↄuẽire ĩter ſe.vt h̊ oĩs bõ ẽ aĩal:⁊ oĩs afinꝰ E aĩal.ꝗ oĩſ aſinꝰẽ hõ.ↄña ñ vʒ qꝛ ↄmittit᷑ fal lac accñt .Tertiꝰmodꝰſiue ttia ſpẽs ẽ qũ fit valogiſmex eo ꝙ aliq extrẽrdiſʒ ↄiũgũtur cũaliq tertio ĩ pᷣmiſſis.⁊ ꝑꝑ h̊ creditur e ipᷣa debeãt pᷣdicari cõiũcti ð eodẽ ſubo ĩ ↄclone. vt h ſoꝛtes ẽ albꝰ a ſoꝛtes eſt monacbus.ergo ſoꝛtes ẽ mõgcbꝰ albꝰ. Sili H̊ iſte canis eſt pat tertia ſpe c.es eiuſ⸗ dem Tractatus Gextus. et eſt tuꝰ. iſte canis eſt pater tuus. ſimiliter bic:iſte eſt clericus ⁊ eſt magnꝰ:ergo ẽ clericꝰ magnꝰ. ¶ Ad iſtos palogiſinos rñũdetur negã do ↄnazʒ:qꝛ cõmittit᷑ falla accñtꝭ.n quando bene arguitur a diuiſis ad coniuncta ⁊ qñ nõ videbitur in libꝛo perybermenias ¶ Qontra dicta pꝛimo ſic arguitur. Nõ eſt falla ſube: nõ eſt falla accñtcꝭ:oña pʒ per ſilłe. ¶ Sðo ſic af.hic ẽ falla accñtꝭ nullus homo eſt aſinꝰ⁊ nullũ rudibile eſt bõ.& nullũ rudibile eſt aſinꝰ tñ nõ ↄtĩet᷑ ſub aliq iſtoꝛũ mõꝝ:ergo mõi ſunt iſufficiẽter enumerati ſi ue aſſigti. ¶Tertio ſic af.a diuiſis ad ↄiũcta ẽ bona ↄna:ergo non cõmittit᷑ falla accidentꝭ. ¶ Ad pꝛimũ dicit̃᷑ ꝙ diſtinguit᷑ oſe⸗ quẽs:vel capiẽdo añs vt diſaguit᷑ ſubam⸗ ſic concedit᷑ ↄna:vel capiẽdo accñs ꝓ medio Ad rões in oppm̃. ⁊ ſic negat᷑ ↄna.¶ Ad ſcðʒ ðꝛ ↄcedẽdo totum argumẽtü. ¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ lʒ debite arguen do a diuiſis ad ↄiũcta ſit bõa ↄna:nõ tñ inde⸗ bite arguẽdo:ſʒ ðmittit᷑ fallacia accidentis Eqt᷑ ð falla ſʒmqͥd ad ſimplr ¶ Dictũ ſʒ qa appeut H der Ouid dic tum fim⸗ miatio diminuens de röne vl plicit᷑ ⁊ di ð̊ eſſe cui adiũgit᷑:vt cũ dico ctu ßʒ qa hõ mmoꝛtuꝰ: moꝛtuũ em dinuit ð rõne Diſtinitẽ hoĩs ¶ Dictũ ſimplf̃ appellat aliqᷣd cndns qa no dinutu vt bo, ¶ Falla ſzm qd ad ad fimplr ſimplr eſt idoneitas decipiendi pꝛo⸗/ ueniens ex apꝑpenti auementia dicti ſʒ qͥd ad dictũ ſimpir̃ Cã appẽtie ? falłe eſt ↄuenientia hinꝰ dicti qð ẽ yʒ q̃d ad illud qð eſt ſimpłr ⁊ ecõuerſo. Cauſa falſitatis eſt diuerſitæs ſigni⸗ ficatoꝛũ. Fit ãt hec falła tot modis dꝛimus quot modiſↄtigit alicui addere ðter moduſ miãtiõeʒ diminuenteʒ ¶ Pꝛimo mõ ſm pꝑteʒ ĩ mõvt ille eſt bõ moꝛtuꝰ.cẽ bõ:mõ ſeqr̃ qꝛ moꝛtuũ diminuit ð rõe Secũdy. bols. Et h cbimera eſt ens opinabi⸗ Tertius. le.S chimera eſt ens ñ ſeqr: ꝙ opina bile diminuit de röne bu⸗ 65 eſ A e ¶ Scðdofit m ꝑteʒ integleʒ: vt ewi ops ẽ albꝰ ſzin detes ẽ alb? Lertõ⸗ fit in his q fut ad aliẽd vt ditie nõ ſũt bõe male vtenti gdiuitie nõ ſůt bõe: nõ ſeqfᷣ. qʒ em diuitie ↄtate ad aliqᷣd nõ ſint bone.tñ ĩ ſe ſũt bõöe.¶ QAuar Qu too fit i bis qͥ ſ̃ᷣm locũ e⸗ eſt modnes mactare pꝛeʒ intriuallis: g bonũ eſt Macrale Piec ſuũ.Vel chhonn Eyvti cta ĩ loc egrotatiuis:go bonũ ẽvti Quĩ dieta. ¶ Quito fit in his q̃ ſunt m modus. tpᷣs:vt bonũ ẽ ieiunare ĩ qdrageſima bonũ ẽ ieiunare.Ałſic.expedit ali cui mederi:ꝗñ egrotat: expedit ali cui mederi.n ſeq?᷑t qꝛ lʒ expediat me deri ſʒm qͥd ñ tñ ſimpłr.Sciẽð ãt ꝙĩ oĩbꝰ iſtis inſpiciendũ ẽ ad õdictiõeʒ vt ſi aliq̃s rñdẽs dicat ꝙ nõ expedit mederi.⁊ opponẽs aſſumat ꝙ expe⸗ git oñ egtat.ñ õdicit ei:ſʒ ſtat ĩ fallła ſzm qͥq ad ſimpłr. ¶ Et ſciẽdũ ꝙ eað notabile notabile inſufficiẽt᷑ diſpoſito ad inferẽdũ Ocluſionem eſt falla ſi ex eo gð eſt ſ⸗ m qᷣd iferat ſimpłr:⁊ ecõuerſo a dicto ſimpłr ad dictũ ſm qd.Sʒ itelligendũ ẽ q iſta falla qũñ fit a dicto ſʒm qdvt in płibꝰ fit affir̃atiue:ſʒ qñ fit a dicto ſimpłr vt in pluribus arguitur negatiue. ¶ Circa hunctextum. ¶ Motãdũ eſt pꝛimo: dictum ſʒm qjq dictũ q̃d ĩ ꝓpoſito ẽ teriꝰ ſũpt cũ alio terĩo ãplian ſ̃m qͥq et te dinuẽte diſtrahẽte vł alienãte:vt bõ poſſi dictũ ſim bil. bõ moꝛtuꝰ.hõ rudibilłi⁊ nõ hõ.Et dictum pliciter. ſimpłr in ꝓpoſito ẽ ter ĩnꝰ ſũptꝰ ſine aliq tali . terio apliate dĩnuẽte:diſt rabẽte vł alienãte intel. dif vt iſte teriꝰhõ. Falla ſᷣm qͥd ad ſimpłr ẽ ðce fõnisfal. ptio ꝓueniẽs ex eo ꝙ aliqs ꝓceſſus rõcinati pm qᷣd ad uꝰvr̃ pbare aliquã ↄcłonẽ ꝑꝑ ſititudinẽ dicti fimptr. ſʒ qͥd ad ſimplr:quã tñ ñ ꝓbat ꝑꝑ diuerſitatẽ eoꝛũð.Alit᷑ diffinit᷑ ſic. YFalła ᷣm qͥdad ſim⸗ plłr ẽ argumẽtatõ ſophiſtica q̃ ṽ ꝓbare aliqᷓ; ↄcłonẽ ꝑꝑ filitudineʒ dicti ſᷣm qͥd ad fimptxr: quã tñ nõ ꝓbat ꝑꝑ diuerſitateʒ eoꝛũdem. ¶ Notandũ eſt ſcðo: cã apꝑentie maxĩa et fallłe ſᷣm qͥd ad ſimplrẽ dictũ ſᷣm qͥd fimplr ſe dra mat. hñs cũ dicto ſimplłr. Uñ ex q ĩ dicto ᷣm qͥd ĩ- in falla⸗ cludit᷑ dictũ ſimpłr:ſiẽ ꝑs ĩtegrał eiꝰfaciliter cia iſta. credit᷑ ꝙ ad vnũ ſeq̃t᷑ reliquũ.ſʒ locꝰ dr̃a ma⸗ xĩe a ᷣm qͥd ad ſimpſłr ẽ iſti duo terĩ.ſ.dictum pᷣm qͥd ⁊ dem̃ ſimplr.Et locꝰ maxiĩia buiꝰfalłe E iſta ofo.oẽ dem̃ ſʒ qͥq ĩfert dictũ ſimpłr. Cã pꝛia ſpẽs defectꝰfalłe ſᷣm qͥd ad ſimpłr:ẽ dem̃ ſᷣm qͥd di falteę vᷣm uerſũ a dcõ ſimplłr.Et bꝰ falle põit.p.b.qnq; qͥd adnim mõsg:qͥ ſt qͥnq; terĩ cões ñ coĩcidẽtes in ſiẽn⸗ pliciter. do m ſuas rônes foꝛmales oẽs palogiſmmos falle pm qͥd ad ſimptr fiontes. Pꝛimꝰmodꝰ ODO quid locꝰ e„ 96 05 fi a iieſ, ni elbon⸗ cömukt Nimn icy⸗ „ ſo . ( W is encnf eibönornt ſnptr . c ſiceſt nlaufn⸗ ergiangit digofn quid⸗ lydianfmquicind ſtegralel e rntofinctic o ſee orororruus ero acam eſt d (Olutonotandüeſt 6 nnkacfmic orinek iud tal ſufnpfte gelogiſnnicd go Moſinptr ad dictum fmdan fitpfracßnqund. t non ſeun Kthonorg non eſt bomo mortn nint ſallaa fimptr ad fm mid. caifalacea fimptr ad m 0: ilhbcie aßmqd adinpkt. Gzm Unpliciterad md ſumnegn Clacieaßmqdad fmnpitr ſmm Gude quemdo argmitur din ſieqdeſt ificadilede dictof⸗ aommnittit aligua fallacin ta⸗ is ergonon eſt bomo mort Nctoßmplr gönoͤeſt Fificad gihtune committik fallocg⸗ Aid Krnonſequitur adam no Koachmn doneſt omo woꝛtun „Daradicafn 340 ginkalri fnctai cofn uie uzi kſilletn finlic⸗ lige 5 TTenofen, ad ncacfin i NNironeſ bang lradi H morung, ünn Ke cecige e nereogzeſtſzn qdffer,f Lecoerſo adictoſinpir gs nqa Oziteligeniieifi ufitadco ſngaptin pl⸗ Aiue hcñfita do ſinptr mbus argultur negarine. (Lrabmnetextun. idüͤeſt orinon dictun ſn gr wẽteni ſipt ci aloterio iolinn in itmbere alieniten boͤpoſt dei mAbo mdibikit noͦho⸗ Eolctun g vtocterin ſipt ſnegliq tali edinuete diſttabete ykalienite inin (Fallßma ad mnpt dee ſiiil N sct doch lis geeflsſochin iuni one Mttwcinẽ dicl inni⸗ Glrgnitii hhun hninſin diſfmni ſc. Fallafn da etoſpinad n fimandi ſrial Gicle . 2 „an M ſicat 3 . 4 V ſcit Nti Palte nn ndnn, dictüftn Aünpt t As peeſtisfoitntt nit Regula committit᷑ aliqua fallacia. vt adã nõ eſt moꝛ⸗ pulcbꝛa tuus ergo non eſt bomo moꝛtuꝰ. Sʒ qñ af a 744 , 4 / . giergt keuſaclte AW nfinli nuſß ſn aeN ſſe i De Fallacia Ignoꝛantie elenchi Folio ciij. ſiue pꝛla ſpẽsẽ qñ fit ꝑalogiſmꝰ ex eo ꝙ toti netur ſub aliquo illoꝝ modoꝝ:erge mod ſũt Ad ratie mõ addif᷑ deteriatio diminuẽs. vt iſte bõ eſt inſufficienter aſſignaiitt. nes incp moꝛtuꝰg eſt hõ. Ad illũ ꝑalogiſmũ reſpõdet ¶ Ad pꝛimum dicitur negã “l otitum. ado fia nadsfbi er ree 2 citur negãdo añs Pomtum. negado ↄnam: q; ibi cömittiß falle m qd ad lIʒ illa non enũerãtur:bic tñ dat itelligi ꝑ fal ſimpliciter. laci 812 — 2 aciã a ̃m qᷣd ad fimptr.¶ Ad ſcdᷣm ðꝛ diſtin Tertio notadũ eſt ſcðᷣus modꝰ⸗ guẽdo añs:vel ad dictuʒ ſimplr qð xificatur „ — ä g S „ P ifice Seeũda. eſt oñ fit galogiim er eo alicui termio ad de dicto vm qq:a ſic ↄcedit᷑ añs vel qð nõ vᷣi⸗ ſpecies. dit?᷑ deteriatio ſignificãs ꝑtẽ ĩtegralẽ nõ ſuf ficat᷑: ſic ne gatur. Ag tertium negak an⸗ ficiẽtẽ denoĩare totũ.vt ethiops eſt albꝰ ſᷣm ſed ibi ↄmittitur falli a m qd ad ſnif. *. Diffinitö dentes:ergo eſt albꝰ. Ad illum ꝑalogiſmũ re ſpõdet᷑ negãdo ↄñam qꝛ ibi cõmittit᷑ fallacia . bo 5 „ = elenchi. ſegula m qdad ſimplr. ¶ Alij modi ſatis patent in & Lẽchꝰ ẽ ſylls õdictõis ytllis. textu. Et ad eoꝝ palogiſmos reſpõdet negã &ρ⅜α’Nα vm? 2 eiuſdẽ: nõ nomis do ↄnam Ende in iſtis modis nõ cõmittitur A& tm: necẽt rei tm:ſʒ noĩs NEIX rei ſiliñ ſynonmimi ſed fallacia ſᷣm qͥd ad ſimpłr.qñ arguitur a dicto eiuſdẽ ⁊ ex hiſq̃ data ſf ſm qq ad ꝑtẽ integralẽ illiꝰ dicti qͥ eſt vifica⸗ AA L bilis de dictoßm qd vt bic no eſt fallacia vm ð neceſſitate nõ cõnũer ato eo ꝙ erat qd ad ſimplr: adã eſt bõ moꝛtuꝰ:ergo adã eſt ? CCIII ”äͦñsñßð moꝛtu. Sed tũc eſt fallacia m qͥd ad ſimpii I Pncipio ad idẽ ſm idẽ ſilr ⁊ ĩ eodeʒ citer:qñ arguit᷑ a dicto ᷣm quid ad ſuã ꝑtem vPe.¶ E lẽchꝰ ẽ ſyllus dictionis.i. integralẽ illiꝰ dicti m quid:qͥ nõ eſt veritica ſylłs ↄcludẽs ↄdictoꝛiã ꝓpõis date Declara bilis de dicto ᷣm quid.vt nõ ſequitur adã eſt ꝗ rñdẽte.In diffinitiöoe elenchi q̃d a; tiodiffmi de nll οααa7α+50a77anbmo. ponu roͤne ſylli vt er biſqᷓ data ſt artomoß bciaa ¶ Quarto notandũ eſt ꝙ fallacia a ex neceſſitate per qð remouet falla⸗ ſinplici/ ſimptr ad ᷣm qͥq ↄtinet᷑ ſub fallacia a ̃m qͥd cia accñte Et põit n ↄnuerato eo ꝙᷣ; ter ad ſʒ 94 fimplr: palogiſmi qͥbꝰ arguit negatiue 3 erat i pncipio.ꝑ qð remouet petitio quid. dicto ſimplr ad dictum m qͥd ſunt fallacie a uncipij vt poſt bi Zſie 5 ͦ non Pucipij vt poſtea patebit. ¶Alia ſimptr ad ſᷣm quid.vt non ſequitur adã non ponũt röne pᷣdictoͤis vt vniꝰ en ſqaẽ eſt homo:g non eſt bomo moꝛtuꝰ:q; ibi com i. vm? ſubi 5 9 5qicati Teue mittit᷑ fallaa ſimpłr ad ſᷣm quid. Et ſunt tot ! ⁊ vmn pdicati.ñ niſi eẽt modi fallacie a ſimpłr ad ſm qͥd: qt ſũt modi idẽ ſubm ⁊ idẽ pᷣdicatũ nõ eẽt pdictõ fallacie a ſm qd ad ſimptr. Sʒ modi fallacie vt. ethiops ẽ miger etbiops non ẽ m a ſimpliciter ad ſm qͥd ſunt negatiui:⁊ modi ger pᷣm dẽtes ex quo non eſt idẽ pᷣdi⸗ ſallacie a m qͥd ad ſimplr ſumt affirmatini. cqui.ideo nõẽ zdictio. E&t ſj-· Unde quando arguitur a dicto fimpłr nega lug hõ mortuscummt 1 4db unne⸗ tiue qð eſt vᷣificabile de dicto ſʒ quid tũc nõ nõ eſt vdictio qꝛ nõ eſt ibi igeʒ ſub; ¶ Itẽ aoidẽ ſᷣmidẽ ſiłr ⁊ ĩ eodẽ tᷣe dicto ſimplr qð nõ eſt viſicabile de dicto võm Ponũt᷑ rõne dictiõis.Et z iſtas q̃t⸗ quid: tunc committit᷑ fallacs a ſimptr adm tuoꝛ pticulas peccat hec falla q̃ ðꝛ quid.vt non ſequitur adam non eſt bomo:er ignoꝛãtia elẽchi ᷣm ꝙ:ẽ vng ð trede⸗ go adam non eſt bomo moꝛtuus. cim fallacijs. Alio mõ accipit̃ gnalr ¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur ⁊ tũc ſic diimt᷑ Ignoꝛãtia elẽcht eſt Non ponit᷑ fallacia a ſimpłr ad ᷣm qͥd:g non vn⸗ dfect⸗ gñalad que reducũt᷑ oẽs eſt ponẽda fallacia a ſm qͥd ad fimpir. Scdo alie fallacie oſtẽdẽdo quõ peccãt cõ £ ſicaf.ᷣ af a dictom qͥd ad dictũ ſimpłr. adã tra iſtas - ticulas:vt pvoſteg natokꝑ eſt bõ moꝛtuꝰ. adã eſt moꝛtuꝰ.⁊ tñ non com ¶ Sſte nt Pticke ſten pa tebit mittit᷑ ſallacia ᷣm qͥd ad ſimpłr ergo argnen m. ſʒ noĩſ ⁊= rei ſibnö ſ An nec rei doa dicto m quid ad ſimpliciter nulla ↄmit IIi1ʒ ernin Vnonym:z ſic . tit fallacia. ¶Tertio ſic arguit᷑ bic cõmitti᷑ de alijs ponũt᷑ ra tione ſylli:⁊ ratiõe ſallacia a m qd ad ſmplradã non eſt vomo ↄdictioms.qꝛ iſte etigũt ꝙ nomẽ ſit S adã non eſt bomo moꝛtuus:⁊ tñ non conti vnum et res vna et ꝙ non ſit nomen Tractatus Sextus ſynonymũ. vñ nõ eſt ibi ↄdictio mar ſylls qͥ ponit᷑ ĩ diffõne bꝰ teri elẽchꝰ.dʒ capi currit:⁊ tulliꝰnõ crit.llec ẽ h̊ ſylls large vt ſub ſe cõphẽdit inductionẽ:ẽtbime⸗/ oĩs gladiꝰ ſcidit qdᷣdã ĩſtrjm ẽ enſ.g Ki en um uder a diſtöp . ſe irelligf. . —1 r. c1TSrati by eſt argumẽtatio ꝓbãs ↄcluſionẽ gdi diſfinit er qopert hgats Rrielgu oiffo, tria reqrũt᷑. Dꝛimũ eſt ſit bona ↄña.ſm ẽ Dilatei, ex apꝑeti obpᷣuatoe Pticlax diffols ꝙ ſit ꝓbatiu tertiũ eſt ↄcluſo ꝓbata ꝑ ip gnoꝛãtie elẽchi q̃ ↄuẽiũt ei rõe dictõis tm.ſ. ſum ↄdicat poſitioni rñdẽtꝭ.Et ꝑoppoſitum elencbi. ad ideʒ ᷣm ideʒ:ſiłr ⁊ i codeʒ tꝑe.CTã elecbus ſoppiſti fit tripłr Ano mõ qñ non appentie byfalle: ẽouemẽtia appẽti eſt arcrn hs ennen 1n. d qꝛnõ 2PEch dictoez. Ca felſi⸗ batiu⸗ qñ ne uſionem. H ran , S amla⸗ Tertio qꝛ ↄcluſio illata vel ꝓbata apparẽter Taxiel 4 5ERNXE ſt 1 vere zdicit poſitioni reſpondentis lacie qtuoꝛ ſũt mõi Pꝛimꝰ modeſt ꝰ ¶ Notãdũ eſt ſecundo:ꝙ vt ad ꝓpo bãc ꝑticulã ad ideʒ:vt duo ſũt duplũ ſitũ ſufficit duplet eſt ignoꝛãtia.ſ.ignoꝛatia vmi?⁊ nõ ſũt duplũ triũ:g ſunt duplũ pure negatõis ⁊ ẽ illa quã qͥs bʒ qñ nibil ſcit ⁊ no dup ñ:⁊ qꝛ in vtraq; pᷣmiſſaꝝ nõ de re.Sʒ alia ẽ ignoꝛãtia pᷣue diſpõnis.⁊ẽ il ſumit᷑ duplũ ad idem.ideo nõ ſequit᷑. la q̃q male ſcit illa qſcit.ignoꝛatia pure ne Secũdus modus peccat õ illã ꝑticu Pꝛimus. modus gatõis 85 põt cãre aliquã ſelacis. Leber, Secũd“ la jmidemvr heſt oupli ll omiatk, Anciriä vure negariernbabbetaltga a⸗ Vl PeiE onꝰ?. vñ ĩ ꝓpoſito ꝑ ignoꝛãtiã elen⸗ modus tudinem: ⁊ nõ eſt duplũ illi m longi⸗ cene debemꝰ intelligere ignoꝛãtiã: ſʒ tudineʒ. g eſt duplũ ⁊ nõ duplũ.Non ignoꝛãtiã qua in argumẽtatiõe q apꝑet eſſe fequitur: qꝛ duplũ nõ ſumit᷑ ſcðᷣʒ ideʒ verus elencbus:nõ ꝑcipim deficere aliquaz lʒ ſumat᷑ reſpectu eiuſde ¶ Lerti ditionẽ ad veꝝ elẽcbu reqſita: cũ tñ aliq de us modꝰ peccat z illaʒ vahen lã ſilr ficiat.¶ Eñ fallacia ignoꝛãtie elẽcbi capitur Terttus vt hõ eſt pecies.null?po eſt ſpecies depir. Nno mo large Pol deccptione cata ertius „ LOE 2E ex omiſſione alicuiꝰ ↄditõis reqſite ad verũ modus Fidem eſt ſpecies ⁊ nõ ſpecies.Non elecbũ.⁊ boc mõ capiẽdo fallaciã ignoꝛãtie ſeqt᷑ qꝛ ibi nõeſt ↄdictio ĩ pᷣmiſſis eo elencbi cõpꝛebendit ſub ſe oẽs fallacias tam qꝙ ule teriꝰ hõ nõ ſumit᷑ ſiłr.qꝛ in vna in dictione qᷓ extra dictionẽ: nec eſt fallacia fſumit᷑ pꝛo ſuis inferioꝛibꝰ in alia vᷣo mas ab alos dittieis. Ai mõ vi ſtricte. non: ſed pꝛo ſe toto:vł pꝛo ſua foꝛma co οαιοοπR1π 2 bin peopoſird. uartgmod peccat zbãc ꝑticu⸗ ¶ Notãdũ eſt tertio ꝙ diffimtõ fal Quartus lax in eodez tpᷣe vt manꝰmea eſt clqu⸗ lacie ignoaatie elechidata a peb.dz ſc intelli modus. ain h iſtati: no eſt clauſa i b iſtati gi Yalla ignoꝛ atie elẽhiẽ deceptio pueniẽs ſa in b iſtati:⁊ no eſtcũ utati. exeo ꝙ aliqͥs pceſſus rõcinatiuꝰ videt᷑ ꝓba⸗ S eſt clauſa ⁊ nõ clauſa Nonſe equitur re aliquã ↄcluñonẽ gᷣdictoꝛiã poſitioni rñdẽ qꝛ nõ eſt in eodeʒ tpᷣe. ¶ Affert aũt tis. ꝑꝑ obſeruationẽ alicuiꝰ ↄditõis vł aliqꝝ B falła a falła ᷣm quid ad ſimpłr qꝛ ĩ ↄditionũ reqſite velreqſitaꝝ ad verã ↄdicti⸗ illa eſt pꝛoceſſus ab vno ßʒ qd ſũpto onẽ. ¶ Aliter dichinit ſic.¶ Jalla ignoꝛantie — —7 5 elẽcbi eſt argumẽtatio ſopbiſtica qͥ vr ꝓbare Nota diß “ el z1n iſſo ncnſ n 4 . ſciomm. ſte text intne uk. Ou i ſirnogtfrinnd enoo. orſoe cicetes in 9 7 icef aict ogiſnos din n ſilesols a ediniſone l intel. dt eeren N" rel. l?x? j eqrto . finitiõis (Noticll imet eo elencbi ſerigifthalebi gein añte rele ßon⸗ motriv/ ⸗ nmmide ode, finn 4 tfrnundd onafunt dißt nmln in dupli ne dla no ſunt du 4. Hoſumdpe wiceten nictcgogiin et eo 8” i cgenofmicent hli Quid e: eniie none dinli igno: au⸗, aiſnlongin in mmi hig tia pure ieſgon ignil eſt qñ fit S uegatio⸗ mgli Lend noc /et kdet nis 1 pꝛa nhiletei fitengin ue diſpo⸗ cftoſſt ſpterbreclk fita ſitionis. ideexen te t ſoꝛ poſib arſonesno neceſſarioe cun miotſaie antes ¶ñ ete mminondeſerutad ppoſtild nl deſpes ice e hes n ice reurillgucgtteniui Nota di⸗ pibopf ſiille ter/ bo vninoee ſtinctio⸗ auſretfalla Quart/ noc et nem iſta Meteo ice affinmat : neg⸗ niſteſipto c diuerfis deteriar nanipatitih:: ppter bgeit ffmuianegmidaben de eoce. mueſtchulainiſtotgen nonet⸗ Phe ergo man meatkt caua⸗ intel. dii ſe clauſa (Ad glogimosd finitiõis ſetnr negac0 naʒ idi omi fallacie. aitiqzelechleqe in Nalogin ignoꝛan tumngfagtde Etin gaogiim tieelẽetbi iwnaffmn ice Etin palogiſa uemmaffffne⸗ in alogiſmis Eer noeogem tempor e feren i735. mß imti t W ad vnũ ſũptũ ſimpłr: vt h eſt dupluʒ aliquz ocluſtonẽ ꝑꝑ apparẽtẽ obſerustionez llta dicta pzi ſcðm longitudinem,ergo eſt dupluʒ ditiis vel ↄditionũ reqͥſte vel reqtarum lma inried i 3 Iniſta vo eſt ꝓceſſus a duobꝰſʒ qͥd ad verã ↄtradictionẽ:quã tñ nõ ꝓbat ꝓpter ſgctſaſtiantſten etne ſũpt ad duo ſũpta ſimpłrvt h eſt du omiſſionem alicuiꝰ ↄditõis reqnte ad verax H Nalklizuet dinſio Plu illi ſcʒ lõgitudineʒ: ⁊ nõ ſcᷣm la oödictionẽ. ¶ Iñ cã apparẽtie bui fallacie ẽ Quid lo Meliſoeiſiffcig thine Pln dineʒ 2 lũ no duplum obſeruatio alicuiꝰ ↄditõis vel aliquaꝝ ↄditi cus mari ſieſſle,ehoſere ner titudinez geſt duplu ? no dupiu Am onũ reqͥ ſite vel reqͥntaꝝ ad verã ↄᷣdictionem ma a dra ſwutſelenchien⸗ falle ¶ Notandum eſt pꝛimo ꝙ iſte teĩni Sʒ loc dꝛĩa matie fallacie ignoꝛatie elẽcbi maxie in chebalia Ai epen mrelẽcby capit dupłr Ano mõ ſtricte. ſc ois eſt iſti duo teri. bf̃e ↄditões reqſitas vel cõ bac falla mſſe lcu ah gaid Accepti⸗ elẽchusẽ ſylłs capiẽdo ꝓpe ſyllin:⁊ boc mõ ditjonẽ reqſtã ad verã ↄdictionẽ. Locꝰvero cia. Gilretiofe ſrnele tſiten ones elẽ⸗ nõ capit᷑ ꝓ diffinito ĩ textu.¶ Alio mõ capit᷑ maxiĩa eſt hᷣ ofo qͥcũq; ꝓpões bñt ↄditiones inſeraoeſi Sokplund⸗ 8 cbi· large ⁊ b mõ capit᷑ in ꝓpoſito. Et iſte terinꝰ reqͥᷣñtas veloditionẽ reqñtã ad verã otradi ilertim ſrrochiiken felael N ni pittäre ligni ela ee ie ertius duplu. ¶Tertiꝰ mod' eſt qñ fit ꝑalogiſmꝰ ex ndpcäreal ebabete . uplü. 9, alogim ex S ieen e Aatiblii d coq idẽ teriaffifata negat᷑ de eodè in ante ipʒ pbare vt bõ curri:ergo hõ currit don mi ppoſto iganiiietn in Nden mmellgerepuni ignorini mqm in gunetned oppet eſte clenchrs no geipin deftere gligui ad ſer clechüeifticitfialde (Bi ſalleis igoine elchi ayitun Uro mo uge poi deeeptioe ein ie cirebendlt ibſe oes filgceitun necetmmdictione ner ef luci alis dificta Alono cayl friet⸗ ocwitp intopofto. duͦeſtteruo g diffinid 1 wꝛitie dechidatn an ifciſte, t⸗ cmorite elebie deeehro gheniel ,ni⸗ ia, eeſt srcimti tit bo ſlln aeiz corii pofton titi hh tösgkalör nact alicui; itois i odlemmatione it uenizin⸗ Argnen i0bſerunei⸗ rete Xlfo e ⸗ Ftarun e velte⸗ 4 xitiodn ſemfi 4 i pbur peet ꝓqs ille teriꝰ dinidi nctigaiaſine 4 Secuc, Er giſm ex eo idẽ teri aff l modus. 1 nega de eodẽ nõ ᷣm idẽ vt h̊ lignũ eſt du⸗ dqi non af̃ ſilr nec in ꝑalogiſmis qrti mõi non tas earũdẽ.¶ Petit᷑ ãt id qð ẽ ipn⸗ Arguitur pꝛo eodem tempoꝛes De valla petitionis pꝛincipij Folilo ciiij ttionẽ ſit adictoꝛie:qͥ tñ ppõ ẽ falſa. Ss cã ð ¶Ad pꝛimũ dicitur ꝙ; licet tale ar⸗ Aq rõcs fect bo falle ẽ omiſſio alicuiꝰ oditiõis req⸗ gumẽtũ nõ ſit ſylls ſtricte 4 iẽdo illũ * in oppĩ tead verã dictionẽ. Iſte textꝰ by fallacie ſylls.tñ bñ è ſylls large apiedo illu termum qttuoꝛ ſũt modi: ſic intelligit᷑. Quattuoꝛ ſunt ſylts. ¶ Ad ſcoz dicitur iz quelʒ fallacia fit teri cões ñ coĩcidẽtes in ſigndo:ſm ſuas rõ⸗ fallacia ignoꝛatie elencbi.large capiẽdo illũ nes forales oẽs Balegiſinos by falle ſiontes fim fallacia igꝛãtie elẽchi non tamen ſtricte. lletert dinidit diuiſione logicalt. capiẽdo illu terminũ fallacia ignoꝛãtie elẽ⸗ ¶ Notãdũ ẽ rto ꝙ pᷣmꝰ modꝰ buiꝰ chi.¶ Ad tertiuʒ dicit᷑ diſtinguẽdo añs. Nel aAfulllacie ẽ qñ fit palogiſ⸗ m ex eo ꝙ teri affir ſtricte capiẽdo illũ terminũ falla, ignoꝛantie Auferen Pe ſpes mat de eodẽ: ſʒ non ad idẽ in ante ⁊ ꝑꝑ h̊ cre⸗ elencbi:⁊ ſic negatur ↄña vel large capiendo u falle dit᷑ affirmari de eodeʒ fimpſr in ↄñte. It q̃t ſic concedit conſequentia·⸗ tuoꝛ ſũt dupla duoꝝ ⁊ ñ ſunt dupla triũ. E qt tuoꝛ ſunt dupla ⁊ no ſunt dupla. Scs mod⸗ ẽ qñ fit ꝑalogiſmꝰ ex eo ꝙ idẽ teriꝰ affirmat᷑ Eqt de falła petioõis pᷣn acipij Petere id qð ẽ ĩ pn Wcipio ẽ oñ ↄchõ qͥ dʒ pba ripoit᷑ ĩ pᷣmiſſis.ↄ g idẽ ſub eodẽ noĩe nõ pot ſe⸗ plü m longitudinẽ ⁊ non ẽ duplu ßm latitu⸗ dinẽ.ergo pᷣ lignũ eſt duplũ ⁊ hᷣ lignũ non eſt ſed nõ ſitr ⁊ ppter h credit ſitraffirmari?⁊ ne I talibus eſt petitio pꝛincipij⁊ tał gari de eodẽ in ↄñte vt ſoꝛ. poſſibiliter ẽcur zranmotati aſa⸗ „2 rens:⁊ ſoꝛtes nõ neceſſario ẽ currẽs.ꝗ ſoꝛ.ẽ brine alio eſt nſſei. cacit currẽs ⁊ ſoꝛ.ñ ẽ curꝛẽs.¶¶ Eñ exẽplũ qð p.b. Iub arte:nec petitio huiꝰq eipꝛin⸗ ponit non deſeruit ad ꝓponitũ.i.bõ ẽ ſpẽs:et cipio.Alið eĩ ẽ petere pᷣncipiũ:⁊ pe nullꝰ hõẽ ſpẽs.ꝗ idẽ ẽ ſpẽs ⁊ idẽ ñ ẽ ſpẽs.qꝛ tere lillð i pꝛicipio:qꝛ petere pᷣn⸗ ibi ↄmittit᷑ fallacia eqͥuocationis ex ꝑte illi cipiũ ẽ qñ pᷣetit idẽ ſub eodẽ noĩe vt teri hõ.vñ ſi ille teriꝰ hõ vniuoce capet᷑ nu⸗ currit. & bõ t. iſtoo Sis. Mone alian Mitisfeifttend feiſ fje Quartus bõ currit. bõ currit.⁊ iſto arguẽdo t oenoͦcpitdo falaeii igorite et modus, lacauſaret᷑ falla. Quartꝰ mod eſt n fit palo 5 † 2ſi otjet ſuh alſiqᷓ ſnõẽ ar- giſwereo ciacaffirmak ꝛnegal de codes nlla ẽ falla qꝛ ñ otĩet ſub aliq̃ ſpẽ ar⸗ in añte ſũpto cũ diuerſis deterĩatiõibꝰ diuer gumetatois: nec ʒFv natẽ nec ßʒ ap⸗ ſa tꝑa ĩpoꝛtãtibꝰ:⁊ ꝓpter h̊ credit᷑ ꝙ idẽ ſit Parẽtiã:ſʒ tal petitio pᷣncipij peccat qd petef⸗ affirmari ⁊ negari dabeat de eodẽ. vt manus ſyllʒ ſimplr dictũ. Sʒ petere qð ẽi peter mea eſt clauſa in iſtotpꝑe ⁊ non eſt clauſa in a pncipio ẽ q idem peiit᷑ ſub diuerſo ia dein lio tpe ergo manꝰ mea eſt clauſa ⁊ manꝰ mea noĩe.vt aial röale crit. g bõ crit. TNel Pincipig noõeſt clauſa. ¶ Ad ꝑalogiſmos boꝝ modoꝛũ ſic Petere illðqð ẽ ĩ pncipio:ẽ qñ mi⸗ nardn eon inalegmenl u⸗ notiͦſunntk zd ppationes mad nott. dinonaf ad idẽ. Et in ꝑalogiſmis ſecũdi mo ꝗ eßgerſer falle ẽ diuerſitaſ ↄcłlo qi non af ſm idẽ. Et in ꝑalogiſmis tertij mo nis cũ pm ſſis. Cà falſitatẽ diuerſi 1S. . —Pꝛi mo dem tem nre & Apio qnq; mois vt ptʒ. viij thopic. dus. Contra dicta pꝛĩo ſic argut᷑ Oẽ ¶ Pꝛiovqñ diffiniti petit᷑ in diföe argumẽtũ ve inferẽs eye Poãas eluſoneʒ ⁊ eð:vt ſi dubitaret᷑ vtꝝ hõ currat vł qdicit ꝓpoſitioni rñdentꝭ eſt ver? elenchus. ¶⸗ ar apgiiiiif afa n ⁊ tñ nõ oĩ tali ↄuenit diujſio elẽchi data ap. cunztr fiat argumti na lrdale b. diuitio ẽ inſufficiẽs. Minoꝛ ptz qꝛ nõ oẽ curit. bõ currit, nulla eſt ibipbatõ Secun⸗ nalegnlls. Brdo ſcaiz fallaciz eſt falla q qn vni dubitar neceſſe eſt alterũñ Secun⸗ ignoꝛatie elenchi:ergo male ponit᷑ iſta falla dubitari.⁊ ita ſi ſũaf᷑ vnũ ad ꝓbãdũ w diſticta ab alijs. Añs ptz. qꝛ qlibʒ falła fit ex alið Ntm̃ ẽ. Sðs modꝰẽ:qi plicłare omiſſiõe alicuiꝰ ꝑticule reqſite ad verũ elen⸗ Fj v. vr nuſiohz 1 . chũ.¶Tetio ne arnitplnee⸗ modis põt fie nstek ateytint brelt Srteg ri defect?a vᷣo elẽcho q q̃ttuoꝛ mõis:cũ pless 1 ! r (5 1gliqs debegt pbare nticule ponatur iu diuiſione elenchi qᷓ qttu Ooĩz orioꝝ ł eadem diſciplia ⁊ aſſũat a: plures ſſt modi buiꝰ fallacie qᷓ; ttuoꝛ oĩʒ oppo.ẽ eadẽ diſciplia. goñn con Cractatus Sextus trarioꝝ eſt eadem diſciplina:h̊ peti tur concluſio in pᷣmiſſis. ¶ Certius modus eſt q vle petitur in particu laribꝰ:vt ſi aliqs dẽat ꝓbare ꝙ oĩm oppoſitoꝝ eſt eadeʒ diſciplina:⁊ ſu matiſtam oĩm odictoꝛioꝛum ↄꝛioꝝ. ⁊ ſic de aljs:eſt eadem diſcipiina: g omnium oppoſitoꝛum eadẽ eſt diſci plina Ael ſic.ſoꝛtes currit.plato cur rit et ſic ð alijs:ergo omĩs homo cur rit. ¶ Quartus modus eſt quando coniunctum petitur in diuiſis vel eõ Quartus ?ᷣt ſi aliquis debeat pꝛobare ꝙ medi modus cina eſt diſciplina ſam ⁊ egri,⁊ argu atur ſic.medicina eſt diſciplina ſani ⁊ medicina eſt diſciplina egri:ergo medicina eſt diſciplina ſani et egrꝭ ¶ Quintus modus eſt qñ vnũ relã tiuoꝝ petitur in alio:vt ſi aliquis de beat pꝛobare ꝙ ſoꝛtes ſit pꝛ platõis ⁊ ꝓbet ſic.plato eſt filiꝰ ſoꝛtis.g ſoꝛ⸗ tes ẽ pꝛ platõis:nõ ſeqͥł᷑:qʒ hoc aſſu⸗ mitur quod eſt pꝛobãdũ.¶ Sciẽdũ ẽ ꝙ bec fallacia ñ ĩpedit ſyllogiſmuʒ inferenteʒ:ſʒ ꝓbãtẽ:⁊ ita fallacia pe titionis pꝛincipij ꝑeccat ) ſyllogiſ⸗ muz dialecticũ inqtũ dialecticꝰ eſt. ¶ Eirca bũc textum. Tertius modus Quintus modus. Notabit. Quid pᷣn ¶ Notandum ẽ pꝛimo:ꝙ pꝛincipſjuʒ ¶ cipiũ i ꝓ in ꝓpoſiio eſt illud qð ꝓponẽs pꝛoponit pꝛo poſito bare a pꝛincipio ð reſpõdẽtẽ:cui tſi oppoſi⸗ tã poſuit rñdẽs.¶ Eñ petere pꝛincipiũ in p⸗ poſito nõ eſt acciꝑe idẽ ad ꝓbãdi ſeipſum:ſʒ eſt accipere aliquam pꝛopoſitionem eque vel magis dubiã rñdẽti ꝙᷓ; ↄcło pꝛobãda.Er iſto ptiz petitio pꝛincipij nõ eſt petm̃ contra il⸗ lationem:ſed 3 ꝓbationẽ. Unde fallacia pe⸗ titionis pꝛincipijeſt deceptio pꝛoueniens et eo ꝙ aliquis ꝓceſſus ratiocinatiuus videtur pꝛobare ↄcluſionẽ ꝑpꝑ apparẽtẽdiuerſitatẽ ã tecedẽtꝭ a ↄñte:quã tñ nõ pꝛobat ꝑꝑ idẽtita⸗ tẽ añcedentis cum conſequente Quid lo⸗ H matis ¶ MNotanqum eſt ſecũdo:q cã aypa dr̃a ma rentie fallacie petitionis pꝛĩcipij ẽ añs appa xi. in bac rens magis notũ ↄñte.Sed locus differẽtia fallacia maxiĩie bui fallacie eſt iſti duo termĩ añs ap⸗ par ens magis notũ ↄñte ⁊ ꝓbatiuum ↄñtis. Et locꝰ maxĩa eſt ̊ oro.oẽ añs apparẽs mag⸗ notũ ↄñite eſt ꝓbatiuũ ↄñtis:q̃ eſt falſa.Eã de fectus hui fallacie eſt añs eque ignotũ ſicut ↄñs:vel non magis notũ qᷓ; ↄñs. Iſte textꝰ petit᷑ aũt id qð eſt in pᷣncipio qͥnq; modis.ſic intelligit᷑:qͥnq; ſunt terĩ cões:nõ coĩcidẽtes in fignificãdo ſ̃m ſuas rões foꝛmales oẽs ꝑa logiſmos huiꝰ fallacie ſignificãtes ꝑ qs iſte terminꝰfallacia petitionis pꝛĩcipij diuiditur pꝛia ſps Pꝛimus modꝰ ſiue pꝛima bꝰfalle diuiſione logicali. ſpẽs huiꝰ fallacie eſt qñ fit palogiſmus ex eo ꝙ ad ꝓbãdũ ↄcluſionẽ in qua pᷣdicat᷑ aliqð pᷣ dicatũ de diffinito:ſumit᷑ ꝓpõ in q̃ illud ideʒ pꝛedicatũ vel ſibi ſynonimum pᷣdicat᷑ de diui ſione illiꝰ diffiniti vt ſi aliqs velit ꝓbare iſtã homo currit:⁊ arguat᷑ fic.aĩal rõnale currit: ergo hõ currit.ad illũ paralogiſmũ reſponde tur negando añs. ¶ Notãduʒ eſt tertio:q; ſcðs mod⸗ ẽ qñ fit ꝑalogiſmꝰ ex eo ꝙ ad ꝓbãdũ ꝓpõnẽ de terĩo min cõi ſumit᷑ ppõ de terio magis cõi.vt ſi aliqᷣs ad ꝓbãdũ iſtã.oĩm gjrioꝝ ẽ ea⸗ dem diſciplina.ſumat iſtã oim oppoſitoꝝ eſt eadẽ diſciplina: oĩm orioꝝ eſt eadẽ diſcipli na.ibi dʒ negariañs.OTertiꝰ modꝰ huiꝰ fal⸗ lacie:ẽ qñ fit ꝑalogiſmꝰ ex eo ꝙ ad ꝓbãdũ ꝓ poſitionẽ vłem ſumũtur ei ſingulares: vt ſi aliqͥs velit iſtãẽ ꝓbare oĩm oppoſitoꝝ eſt ea⸗ dẽ diſciplina.⁊ arguat᷑ ſic:oĩm ↄꝛioꝝ eſt eadẽ diſciplina:⁊ oĩm pꝛiuatiue oppoſitoꝝ eſt ea⸗ dẽ diſciplina.⁊ ſic de alijs:ergo oĩʒ oppoſito rũ eſt eadem diſciplina ibi debet negari añs Notãdũ eſt quarto:qꝙ quartꝰ mo dus buiꝰfallacie ẽ qñ fit ꝑalogiſmus ex eo ad ꝓbãdũ ꝓpõnẽ in q̃ ponit᷑ aliqð ↄiunctuʒ ſumit᷑ añs in quo ꝑtes illius coniuncti ſumũ tur diuiſim:vt ſi aliqͥs velit ꝓbare iſtã medi⸗ cina ẽ ſani ⁊ egri.⁊ arguat᷑ ſic.medicina eſt ſa ni:⁊ medicina ẽ ęgri:g medicina ẽ ſania egri ibi debet nega añs. Quintus modus eſt quãdo fit paralogiſmus ex eo ꝙ ad ꝓbandũ ppõneʒ in qua ponitur relatinũ:ſumit᷑ ꝓpo ſitio in qua ponitur ſuuzʒ coꝛrelatiuũ: vt ſi ali quis velit pꝛobare iſtã.ſoꝛtes eſt pater plato nis et arguatur ſic:plato eſt filius ſoꝛtis:er⸗ go ſoꝛtes eſt pater platonis.ibi debet nega⸗ ri antecedens. ¶ Cõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. Pꝛi moſic.vbi eſt bonaↄna ibi nonẽ fallacia:ſʒ in angumentionibus:que dicuntur fieri penes iſtam fallaciam eſt bona conſequentia: ergo Secũda ſpẽs. tertia ſpe Quarta ſpẽs: Quinta ſpẽs febut falle eſt uenien Aaläñbona Cäfalſita mnseoꝛüde Et ſclendi gunentüg pöne aſitlis a ſtis (ufalle mes buim nod/dgſiaf a der 1 tis a deſuctiond zin ckaialeſd ſi do noda 1poſitöe onis d pon neleſnnbeieſttind Adiſtümocürecucän umetatlöes ab iferioꝛ ſeuctiue Gquotienſe ſis bifenoe ad ſuri⸗ beſipioꝛs vt gis do niacurnt ibicömittif 0 mul boamtt⸗ (Srösnoc Getitnauchh ſd gialr ecönerſo din 1 netſogdig höeſ e z; Ahre ſiainer ondieh⸗ naricnzeſtenitſchnn ienit dſet i gi taiomin cifimik wdeterioue AnRilsa4 ddidi ſicin nitn n hlim ſungtiſtioincghefthre dichlinrd oin zoreteti nſicl Nd eg ais. (Teni moc bun ſt eX Giat alogiin ercoe witi ſnone feem ſumiturei ingulhestin Swir iſi dtmrtoin ppoſttis õäü pinr oin priuntiue gppoſtetfn plim :ſe dealig e 00s nfn caden diſciplim wbidebet ehiin 212— 4 notidiͦeſt uarto quun in miͦfallaciec gñ ft gologi,hibcten diai ppoeini onl iid Ainnn ⸗ zs n o eesſliu nin⸗ e H et eſel ”” eun * retimi +☛ 1 P(Ounnus noltset . N 4 = = . diffõͤ fal⸗ lacie ↄſe quẽtis. ẽñe ouerſe q̃ nõ ↄuertit᷑. Cã apparẽ ad aliã ñ bonã.Cã falſitat ẽ diuerſi Pꝛimus mod? bu ius falle. R Secũd⸗ Modus, De fallacia cõſequẽtis. Sollo cy. in illis nõ ẽ falła.¶ Scðo ſic af. bec ẽ petitio uerſo.ad bãc oĩs hõ E aĩal. ¶ Terti Eaciii bõ currit:ergo bõ currit.a tñ ibi nul ẽ falla.cũ ibi nulla ſit apparẽtia:ꝗ nõ dʒ po ni falła petitõis pᷣncipij.Tertio ſic a.tunc ẽ falta petitiõis pᷣncipij q diuiſuʒ petit᷑ in cõ⸗ iuncto:v tñ talis modus nõ enumerat᷑ bic:g us modꝰ ꝓuenit a cõiter accidẽtibꝰ Et dũr cõiter accidẽtia q̃ ſe aliqũ cõ ſequũtur:⁊ aliqũ nõ vt ille ẽ cõptꝰ?:g eſt adulter. Siłr h. muſa ⁊ poeta ter modi inſufficienter enumerantur. minãtur in a.ſed muſa ẽ feĩ gñis:er⸗ ¶ Ad pᷣmum dicitur: licet vbi eſt go ⁊ poeta:nõ ſequit᷑:qꝛ idẽtitas ge⸗ bona ↄña nõ ſit ſalta ̃tũ ad illationẽ: tũ bñ neris ⁊ terĩatõis aliqñ ſe ↄſequũtur qtũ ad ꝓbationẽ. Ad ſcðᷣʒ ac lz ibi ſit pe æ aliqñ nõ eo ꝙ nõ ẽ in oĩbus ſʒ in ali titio pꝛincipij ſtatim nõ tamẽ eſt ibi petitio qᷣbus. ¶ Si aliqᷣs dicat qꝙ in 5 vlti⸗ pꝛincipij non ſtatim:vñ petitio pᷣncipij ſtatĩ A. Pa—. v⸗ ẽ qñ añs ⁊ ↄns ſũt ſynonima. Sʒ petitio pn no mo no tenet ecõuerſo: g ibi nõ ẽ cipij nõ ſtatim ẽ qñ añs ⁊ ↄñs nõ ſunt ſynoni ↄna.¶ Dicendũ eſt ergo ꝙ m quoſ ma. tñ añs nõ ẽ magꝭ notũ ↄñte. Ad tertiũ dã ſumit᷑ ↄna a coĩter accidentibus: ð ꝙ talis modꝰ ↄtinetur ſub quarto modo. ad ↄnam neceſſariam ⁊ ꝓbabileʒ. et d Efallacia ↄñtis dicendũ ẽ. ſjm in iſtis nõ ſuuntur ↄna neceſſaria ſʒ ↄñ̃s fiũt palogiſmi eo ꝙ credi⸗ ꝓbabilis. Caliter aũt oꝛdinãtur iſti m? 9ñaʒ ↄuerti q̃ nõ ↄuertit᷑. ¶ Fal⸗nodi ab Ariſto.modo dicto. lacia ↄntis ẽ idoneitas decipiẽdi ꝓ Oeirea bc terrunn. uenẽs ex apparenti couertibilitate ¶ Notãdũ ẽ pꝛĩo: ꝙ iſte terinꝰ ↄña ↄnitis cum añte.vł ſic ẽ apparentia capit᷑ duptr. Inoꝰlarge:⁊ tunc deſcribit᷑ ſic. f ↄna ẽ ꝓpõ ĩ qua ꝑ nota illatiõis aliq̃ ꝓpõ de notat᷑ ſeqͥ ꝓ alia: fſiue hᷣ ſit öbite fiue debite „ 9 . . 7 — tie bui⸗ falle eſt ↄuenientiavniꝰ ↄñe x boc dhino ↄñe in oñam bonã: er ↄñ̃am tatis eoꝛũde: Et ſciendũ ꝙ bñ tʒ ar gumentii a pone añtis ad poſitionẽ ⁊ ſic ↄna eſt oo bñs nota illationis:⁊ ↄñs qd ↄũitis. ¶Hur falle tres ſunt modi. de neceſſitate ſeqtur ad ans. Sili añs ⁊ cõ Pꝛim⸗ modꝰẽ:qũ af̃ a deſtructione ſequẽs duplr capiũt.¶ Eno large. ſic añs aſitis ad deſtructionẽ oñtis. vt ſi bõ eſt ꝓpõ ex qua denotat mediate nota illatio eſt aĩal eſt: g ſi böͤ nö ẽ aial no e. Del nis ſequi alia: ſiue ſequatur debite ſiue ide⸗ eſt: gſi aial no e. bite. Et oñs ẽ of̃o deqͥ notat᷑ mediãte nota il a poſitiõe ↄniris ad põnẽ añtis.vt ſi laæiõis ſeq ad aliã fiue ſequat debite ſinend mel eſt: rubeũ eſt: g ſi rubeũ eſt:mel ẽ. ¶ Alioꝰ capiũtur ſtricte.⁊ fic añs eſt ofo ex qᷓ Ad iſtũ modũ reducũtur oẽs pᷣue ar de ar hiecre ſeqᷣtur alia.⁊ ↄns eſt ꝓpõ qͥ de gumẽtatlões ab ĩferioꝛi ad ſupiꝰ de neiahe equitur 0 alia. Et hoc modo di/ ſtructiue. Iñ quotienſcũq; fit ꝓceſ⸗ uino ontie in pnam bonã ⁊ ↄñam mala ẽ di⸗ 5rr 1L n uiſio analogi in ſua analogata. 0 mo ſus ab ĩferioꝛi ad ſuxꝰ cũ diſtribu⸗ capitur m opoltto me eioi ſo u tiõe ſuꝑioꝛis:vt oĩs bõ currit:g om̃e Nil Fuhru ibi cõmittit᷑ iſta larrel null/ bo currit:ergo nullũ aĩal currit cinatiuꝰ v eẽ bon⸗ ¶ Scðs modꝰ ſolet poni ab inſuffi ↄña veraq̃ tñ 15 eſt bona ↄna. ppter diuerſi ciẽti inductõe ſingulariũ: vt ſoꝛtes ẽ tatẽ eius a bona ofa. ¶ Aliter diffinitur ſic. aĩal.⁊ ecõuerſo. plato ẽ aial. ⁊ econ⸗ Fallacia ↄñtis eit argumẽtatio ſophiſtica q uerſo:g oĩs hõ eſt aĩal:⁊ ecõuerſo.h̊ vgetur eſſe bona ↄna ꝓpter conuenientiaz enumerãtur oẽs ſingulares illiꝰ oĩs eillis cum bona conſequentiaque tñ non eſt aaEn Blee . s bona cõſequentia pꝛopter diuerfitatem ei⸗ bõ ẽ aĩal:⁊ non buiꝰ.oẽ aĩal eſt hõ:qᷓ̃ bona ↄña.Cã apparetie ẽof̃o Grnnefi ene ſignificãtur ꝑ ↄpõnẽ buiꝰ qð ẽ ẽ ecõ bona ↄño: ꝓpte r ↄuenientiã qu babet cum 0 totiꝰ in mõ in ſuas ſpẽs. Alioꝰ capit᷑ ſtricte Tertius modus. obiectio. Solutio R — Acceptõ nes de ly malã.põt dici diuiſo gñis in ſuas ſpẽs. Nel ↄña. Acceptõ nes añtꝭ ⁊ ↄñtis. intel. dif ¶ Notãdum eſt ſcðᷣo.ꝙ falla ↄñtis fimitiõis ẽ deceptõ ꝓueniẽs ex eo ꝙ aliqͥs pceſſus rõ falle ↄſe⸗ ꝓpt ↄueniẽtiã quã bʒ cũ quentis Quid lo⸗ c' maxĩia 2 dria ma xi.in bac fallacia. pꝛĩa ſpẽs buiꝰ falla cie, ſpecies. tertiaſpe cies. ẽ bona ↄña. Ad iſtos ꝑalogiſmos rñdetur Trac tatus Sertus bona ↄña.Cã defectꝰ huiꝰ falle ofo diuerſa ſeqᷣtur ſi bõ currit riſñibile currit:ſed nullꝰ bõ a bona ↄna. Locꝰ dr̃ia maxĩe buiꝰ falle eſt currit:g nullũ riſibile currit: ⁊ tñ ibi af a de⸗ iſti duo terĩ ofo apparẽs bona ↄña:⁊ ↄña bo⸗ ſtructione añtis ad deſtructionẽ ↄñtis ergo na ↄne.⁊ ſic de ſilibꝰ.Sʒ loci buiꝰ falle mati pᷣmꝰ modꝰẽ inſufficiẽter poſitus. ¶ Scðdo ſic me ſunt multi:ſicut a poſitione ↄñtis ad poñ af᷑.bñ ſeqͥtur ſi bõ currit: riſibile cur.ſed riſi. tionẽ añtis ẽ bona ↄna. Siłra deſtructione cur ꝗᷓ bõ cur.⁊ tñ ibi ar̃ a põne ↄñtis ad poñ añtis ad deſtructionẽ ↄñtꝭ ẽ bona ↄnña. Silr tionem añtis.ergo pꝛimũ modũ.¶ Tertio qcqͥd ſeqͥᷣtur ad añs ſequitur ad ↄñs.q tñ oẽs ſicafr.a cõiter accidẽtibꝰ ſumit᷑ locus dialecti ſunt falſe. Et ſic pʒ ꝙ nõ ẽ vna maxĩa ſʒ plłles cus:ergo nõ ſumit᷑ locus ſophiſticus. ⁊ etiã diuerſ loci drie maxiĩe.ꝗ Iſte textè bu ¶ Ad duas rõnes pꝛias ðꝛ: q licet Adrões ius falle ſunt tres modi: ſic intelligit᷑. Tres ſequaãtur gra materie:nõ tñ gia foꝛme.¶ Ad in oppm̃ ſunt terĩ cões nõ coincidẽtes in ſigndo ſm tertiã ðꝛ ꝙ licet a cõiteraccidẽtibus q̃ ſe con 3 ſuas rões forales oẽs ꝑalogiſmos bui falle ſequũtur ſᷣm ↄnam bonã ſumatur locꝰ diale ſignificãtes ꝑ quos iſte terin falla ↄñtis di cticus:nõ tñ a cõiter accidẽtibus q nõ ſe con nidit᷑ diuiſione logicali. ſequuntur ſemper. eſt qñ fit galogiſmꝰ ex eo ꝙefr̃ a deſtructiõe Equitur falła ſᷣm nõ cãm vt añt ad deſtructionẽ ↄñtꝭ. Rela põne ↄñtis cãm.¶ Ad cuiꝰ euidẽtiam: ad põnẽ añtis alicui ĩbone ↄñe. Exẽplũ pꝛi mi: vt ſi hõ eſt aial ẽ:ſʒ nullꝰ bõ eſt:ergo nul⸗ lũ aĩal eſt.Et iſta argumẽtatio vf̃ ↄfirmari ꝑ 5 rim⸗ ſophiſtie⸗. A Sõ añt ad deſtructionẽ ↄñtis ſꝑ eſt bona ↄña.Exem · Din 2 . plu ſcöivt fiboc aial eſt.ſed aial eſt. bõ eſt impoſſibile eſt qñ aliqs ſyllogiſtice aidt ſ 2 vf illa argumẽtatio ſopbiſtica cõfirmari. ducit᷑ ad ĩpoſſibile.⁊ ꝓpter h̊ interi⸗ iſtã maximã. Sẽpa põne ↄñtis a põnẽ añtꝭ mit᷑ aliqua pᷣmiſſaruʒ q erit cã illius ĩpoſſibilis.vñ iſte ſylłs ſp bʒ duas ↄcluſiones:vt cũ ðꝛ eſt ne bõ aſinus tiue ſine diſtributõne ſuꝑioꝛis:tñ nõ tʒ nega boc oceſſo. Cõtra nullꝰ aſinus . aial tiue ab ĩferioꝛi ad ſuperi cũ diſtrtbutiõe ſu, rõnale moꝛtale.bomo ẽ aſinus:ergo perioꝛis. Sitr Iʒ valeat ↄñtia ab inferioꝛi ad bomo non eſt aĩal rönale moꝛtale: ſʒ ſuꝑi affifatiue ſine diſtributiõe vtriuſq;: nõ hoc eſt impoſſibile: ergo et iſta ho⸗ tñ ecõtra. Sitr nõ ſeqtur ſi plnat terra ẽ ma/ mo eſt aſinus. Et ille ſyllogiſmus ẽ Nida. terras adidais pluit: ibiat a m/ in quarto modo pꝛime figure. Sciẽ⸗ ne ↄñtis ad põnem añtis. = ⸗= 2 . 3 z iren: za dũ eſt ergo ꝙ nõ cã vt cã ſemper fit ¶ Notãdum ẽ q̃rto: ꝙ ſcðs modus ſylloginms ad ĩpoſſibil li⸗ eſt oñ fit ꝑalogiſmꝰ ex eo ꝙ af̃ ab ꝗq;te nõ ſuf in ſyllogiſmis ad ipoin lle. ¶ Fa ficiẽti ĩferre ↄñs. vt ab inſufficiẽti enumera lacia aũt ᷣm non cãm vt cãm fit qua tiõe ſingulariuʒ. vt ſoꝛtes ẽ aĩal.pło ẽ aĩal.ci do non cã ponitur vt cauſa: ⁊ ꝓpter cero ẽ aial: ᷓoĩs hõ ẽ aĩalibi dz negari ↄna boc appai et ſqqui ĩpoſſibile: ⁊ illud aia enienicur llacte erdnom, A0d apparet eſſe cauſa interimitur ufficiẽter enumerãt᷑ ſingularia. In iſto ꝑa⸗ ; no H „ logiſmno af a pöne ↄftis ad põnẽ añtis 1 nõ vt ſi queratur ẽ ne bꝛunellus bomo: ẽᷓ ꝓpꝛius modꝰ diſtinctꝰ a pꝛĩoꝰ.¶ Tertiꝰ mo . Aale ſ dqusẽ qñ fit palogiſmꝰ ex eo ꝙ ar̃ a cõiterac eſt animal rationale moꝛtale:ſed bo cidẽtibus qᷓ n ſe cõſequũtur vt nõ ſeqr.· Iſte mo eſt aſinus.⁊ bꝛunellus eſt homo eſt compt:. ergo ẽ adulter. ibi cõmittit᷑ falla ꝙ bõ nõ eſt aĩal ronale. boc aũt ẽ im⸗ uͤten bie n el iea bropete ſaltcie abern poſſibile:ergo bꝛunellus non eſt hõ. ſicut in pꝛio mo buius fallacietq bie couerri ¶¶In hac em dicta argumẽtatiõe ẽ tur li ti vel a T-⸗ HSH 12. iner⸗ 5 .——— debet onas vels nõ cã vt cã:qꝛ interimit id qð appa⸗ ¶ Komra dicta pꝛio ſic a. Bene rettſſe cã et nõ eſt, ſ⸗bꝛunellus ẽ bo ¶ Notãdũ ẽ tertio ꝙ pᷣmus modus ſciendũ ꝙ duplex ẽ ſyllogiſ⸗ le. ¶ Oſtẽſiuus eſt qui bʒ vnã ſolaʒ logiſm negãdo ↄñam:q; cõmittit᷑ fallacia ↄñtis: q; lIʒ valeat ↄna ab inferioꝛi ad ſuperiꝰ affirma Diffõ fal latie bᷣm nõ cãz vt cauſam. mus.ſ.oſtẽſiuꝰ ⁊ ad ipoſſibi Quid l cõcluſioneʒ. ¶ Syllogiſmꝰ vero ad onſuꝰ et quo conceſſo. Contra nullus aſinuus naia eintumfble ritnn meſegiſtamo⸗s vitat ſuqtnoibus bis id quo paeteſſe cauſa gꝛ emmmis um aliquib p⸗ ttqlbus ſeqtur impoſſt netqpiſta fallacia non gſnooſtenſiuo: vt ois bo iseſt bomo:ꝛ ſol eſtincan ſoes curnit bic noneſt fa aſet cauſe g bec pꝛot Ctincäcronocſtca neqz: cuſa ſicut apparet in fin mnpoſſibie, (Ciraabune detin 6 Chorictüeſtpeino tr Mitodd nenifſi alihg igete ii dis neceſſano reqni i nOzndcii ppoſto de 4 chufonez. (Sylogiſty vegee ckuns eſtqubz niſigz poſſiblle eſt ñ alcs logſtie ar adipoſſible, ppeerbittn aliqua pmſſang ertcilli⸗ ſſibiiis. iſte ſplioig dus nſones. rcir eſtebon xrſſo Cõu il ansd i lemortale.bonoc affnorn wpunmneſenlutlln nen er bunlueban, S orrſa nortlle ſi a! De fallacia ſᷣm nõ cãm vt cãm mo. Ael ſic falła nõ cauſe vt cauſe ẽ idoneitas decipiendi pꝛoueniẽs ex apparenti ↄuenientia pᷣmiſſe nõ cau ſe ad aliã pᷣmiſſam cauſam.Cã appa rentie buius fallacie eſt ↄuenientia buius quod apparet eſſe cauſa et nõ cvi. ↄcluſio falſa.et᷑ cuius ↄcluſionis falfitate in fertur falſitas alicuius pꝛemiſſc.a ex falſita⸗ te pꝛemiſſe infert᷑ vitas eiꝰ jdictoꝛie oppoñ te.vt hic eſt ſylłs ad impoſſibile.poſito caſu ꝙ aliquis neget iſtaʒ bomo eſt aĩal. Tunc ar guatur ſic.Nullus homo eſt animal.⁊ omne aĩal rationale eſt aial:ergo nullum aĩal rati⸗ eſt cũ eo quod eſt cauſa. Cauſa falſi onale eſt bomo. concluſio eſt falſa. ergo aliqqᷓ griſtotel. y Ouid ca ⁊nõ cã in ꝓpoſito⸗ qͥd nõ cã vt cauſa declara⸗ io ſylli tatis eſt diuerſitas eoꝛũdẽ.¶ Cale em̃ exemplũ ponit ariſtoteles buius falłe.Sũt ne aĩa ⁊ vita idem:quo cõ ceſſo. Cõtra moꝛs ⁊ vita ſunt cõtra⸗ ria.ſed moꝛs eſt coꝛruptio: vita eſt generatio.⁊ per ↄñs viuere eſt gene rari.ſʒ hᷣ eſt impoſſibile:qꝛ quicqͥd vi uit nõ generat᷑:ſʒ generatũ eſt: ergo aĩa ⁊ vita nõ ſunt idem. Hec argumẽ tatio peccat ſᷣm nõ cauſam vt cauſaʒ Ex boc em̃ ꝙ aĩa ⁊ vita ſunt idẽ:nonꝰ ſequit᷑ impoſſibile ⁊ ita nõ debet inte rimi:ſed iſta moꝛs ⁊ vita ſunt cõtra⸗ ria qꝛ in oĩbus his id quod nõ eſt cã apparet eſſe cauſa:qꝛ cõmunicat in terminis cum aliquibꝰ ꝓpoſitionibꝰ ex quibus ſeqtur impoſſibile.Ex iſt patet qꝙ iſta fallacia non fit in ſyllo⸗ giſmo oſtenſiuo:vt oĩs hõ currit:ſoꝛ⸗ tes eſt bomo:⁊ ſol eſt in cancro:ergo ſoꝛtes currit hic non eſt fallacia non cauſe vt cauſe:qꝛ bec pꝛopoſitio ſol eſt in cãcro nõ eſt cã.neq; apparet eẽ cauſa ſicut apparet in ſillogiſmis ad umpoſſibile. ¶ Circa bunc textum. ¶ Notãdũ eſt pꝛimo:ꝙ cauſa in pꝛo poſitoðꝛ pꝛemiſſa aliqͥd faciẽs ad illationeʒ ↄclois:q neceſſario reqͥri᷑ ad illationẽ ↄcło⸗ nis.¶ Dʒ nõ cã ĩ ꝓpoſito ðꝛ of̃o que nibil fa cit ad illationẽ ↄcłonis.ita q; ipᷣa appoſitavł remota nibilominꝰ ſeqͥtur ↄcluſio.¶ Sʒ non cãvt cã ðꝛ oro in ſyllogiſmo accepta nibil fa ciens ad illationem ↄcłonis:apparens tamẽ pꝛemiſſaꝝ nõ minoꝛ:ergo maioꝛ.⁊ per conſe quẽs eiꝰ ↄtradictoꝛia eſt vera.ſ.bomo eſtani mal.¶ Sed in ſyllogiſmo ad impoſſibile ſuꝑ fluo pꝛeter pꝛemiſſas requiſitas ad illationẽ ↄcluſionis:ponit᷑ vna alia pꝛopõ que nibil fa cit ad illationem:vt bic hõ eſt riſibilis: nullꝰ bomo eſt aĩal.⁊ omne aĩal rationale eſt aĩal: ergo nullũ aĩal rationale eſt bomo ſi tunc et falſitate illius cõcluſionis inferatur falſitas illius ꝓpõnis.ſ.homo eſt riſbilis nibil facit ad illationẽ ↄcluſionis:licet videatur facere tunc eſt fallacia ſᷣm nõ cauſam vt cauſam. ¶ ’Notanduʒ eſt ſecundo:ꝙ fallacia ſᷣm nõ cauſam vt cãm eſt deceptio pueniẽs ex eo ꝙ ꝓpter falſitatem ↄcluſionis debite illate ex aliqbꝰ pᷣmiſſis:credit᷑ pꝛemiſſa ſu perflua Gallacum tamen ſit vera. Aliter diffinit ſid. fallacia m non cauſam vt cãz:eſt argumentatio ſophiſtica ꝓpueniens ex eo ꝙ ex falſitate ↄcluſonis infertur falſitas ofo⸗ nis nihil facientis ad illationẽ concluſionis que tamẽ apparet aliquid facere. ¶ Cauſa ap parẽtie buiꝰ fallacie eſt pꝛemiſſa nõ cã cõue niens cum pꝛemiſſis cauſis vel cum cõcluſio ne: ꝓpter qð videt᷑ aliqͥd facere ad illarõnem ocluſionis:ſicut alie pꝛemiſſe.¶ Sʒ locꝰ df̃ia maxime buius fallacie eſt iſti duo termini.ſ. oꝛatio conueniens cum concluſone: ⁊ cauſa illationis concluſionis. Sed locus maxima buiꝰ jallacie eſt illa ppoſitio.oĩs oꝛatio ↄue niẽs cũ ↄcluſione eſt ca illationis ↄcluſionis quod tamen eſt falſum. Sed cauſa defectus buius fallacie eſt pꝛemiſſa ſupflua nibil faci⸗/ ens ad illationem concluſionis que eſt vera Del eſt diuerſitas pꝛemiſſenõ cauſe vt cauſe a pꝛemiſſa cauſa vel a concluſione. ¶ Notãdũ eſt tertio:q buiꝰ fallacie aliquid facere ꝓpter cõuenientiã quã babet Petrus biſpanus non ponit aliquos modos cũ pꝛemiſſa cauſa vel cõcluſione. VUnde falla ſed ſolum ponit exemplũ Ariſtotelis.huius cia ſm nõ cauſam vt cauſam fit in ſyllogiſmo ſa Gcie. tamen ſolent aſſignasi tres modi. ad umpoſſibile ſuꝑfluo. nde ſyllogiſmus O Pꝛim modus eſt: quando fit paralogiſinꝰ ad inpoſ ad impoſſibile eſt argumentatio in q̃ ex vna ex eo ꝙ pꝛemiſſa non cauſa vt canſa que cre⸗ ſibile pꝛemiſſa falſa cũ alia manifeſte vera imert᷑ ditureſſe falſa pꝛopter falntatem iſtius con Intel die fõis falle ʒz nõ cãʒ vt cãm. Quid lo⸗ cus maxi 2 differẽ⸗ tiamaxĩe in bac fal lacia ꝛa ſpẽs buiꝰfalla cie extra textum. ſcda ſpẽs tertia ſpe cies Adratio nes in op poſitum. qͥd ꝓpo plures eſt ne bic Tractatus Sextus cluſiõis. uenit cũ ocluſione in ſubiecto:⁊ ſic fit ꝑalogiſmꝰ oẽ Zꝛiũ coꝛruptõni eſt gñatio: ſʒ vita eſt Zꝛia coꝛruptõi:⁊ vita⁊ aĩa ſunt idẽ E vita eſt gñatio.ↄcluſio eſt falſa:g aliqua pᷣ⸗ miſſaꝝ:⁊ nõ alia niſi iſta:aia ⁊ vita ſunt idem ¶ Ad iſtũ ꝑalogiſmũ rñdet᷑ negãdo illã ꝓpo ſitionem:⁊ nõ alia eſt falſa niſi iſta aĩa ⁊ vita ſunt idem ſed ex falſitate concluſioms debet infer ri falſitas mĩoꝛis.ſ.vita eſt ↄtraria coꝛ⸗ ruptionn. ¶ Notandũ eſt quarto qͥ ſcdðᷣus mo⸗ dus eſt qñ fit palogiſmꝰ ex eo pᷣmiſſa ſuꝑ flua ↄuẽit in pᷣdicato cũ ↄcluſione.vt fic argu endo:oẽ aĩal rõnale eſt bõ.aliqͥ aſineſt alal rõale.⁊ riſibile eſt bõ. aliqͥs aſinꝰ eſt bõ cõ⸗ cluſio /eſt falſa.ergo aliq̃ pᷣmiſſaꝝ:⁊ nõ alia qᷓ iſta. riſibile eſt bõ.¶ Tertiꝰ modꝰ ẽ:qũ fit ꝑa⸗ logiſmꝰ ex eo ꝙ pᷣmiſſa nõ cã vt cã ↄuenit in ambobꝰ extremis cũ ↄcluſione vt ſic arguẽ⸗ do nullũ inſenſitiuũ eſt aĩal. aliqs bõ ẽ inſen ⸗ fitiuꝰ a aliqð aĩal nõ eſt hõ.ꝙ aliqͥs bõ nõ eſt gĩal ocluſio eſt falſa: ꝙ aliq pᷣmiſſaꝝ:⁊ nõ niſi iſta aliqd aĩal nõ eſt bõ. ¶ Adillũ ꝑalogiſmũ reſpõdet᷑ negãdo iſtã ꝓpõnẽ ⁊ nõ alia eſt fal ſa niſi iſta:aliqð aĩal nõ eſt hõ:ſed dʒ inferri falſitas illiꝰ ppõnis bõ eſt inſenſtᷣeuus. ¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur. nõ ponitur fallacia cãe vt nõ cãe.&ᷣ nõ eſt po nẽda fallła nõ cãe vt cãe: ↄna pʒ ꝑ ſimile.Se cũdo ſic af̃ bꝰ falle nõ aſſignatur aliqͥ modi ĩ textu.ergo textus eſt inſufficiẽs.¶ Tertio ſic arguitur. nulla pᷣmiſſa eſt cã ↄcluſionis.jᷣ nõ eſt ponenda fallacia nõ cauſe vt cauſe. ¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ ꝙ fallacia cauſe vt nõ cãe ↄtinet᷑ ſub falla nõ cauſe vt cauſe. ¶ Ad ſcoõm dicitur concedẽdo totuʒ argumẽ tu. ¶Ad tertiũ dicitur: ꝙ; licet nulla ꝓpoſitõ ſiue pᷣmiſſa ſit cauſa ↄcluſiõis qtũ td exñtiã tñ bñ qtum ad illationem Kopõ plures eſtlla in Nꝗqᷓ plura pᷣdicant᷑ de plu⸗ vnũ ð pluribꝰ vt ſoꝛtes Rcurrit diſputat Tlel ſic ⁊ bic hõ demonſtrato ſoꝛte 7 bꝛunello. Tel ſoꝛtes ⁊ plato curct ⁊ diſputant. Pꝛopõ aũt vna eſt in ꝗᷣ vnũ pꝛedicat᷑ devno.Et boc quadru plicit᷑:ſiue vnuʒ numero. vt ſoꝛ.ẽ ſoꝛ. ribꝰ vel plura de vno. vl ſiue vnũ ſpẽvt ſoꝛtes eſt bõ:ſiue vnũ genere. vt ſoꝛtes eſt aĩal ſiue vnũ ſᷣm pꝛius ⁊ poſteriꝰ.vt bõ eſt ens.aĩal ẽ ſanũ.ſiue pꝛedicant᷑ plura ex quibus fit vnũ.vt bomo eſt aĩal rõale moꝛta le. Scðm plures interrogatiõcs fiũt palogiſmi qñ ad interrogatiões plu⸗ res dat᷑ vna reſpõſio.Yallłla ſᷣm plłes interrogatõesvt vnãẽ idoneitas de cipiendi ꝓueniẽs ex cõuenientia in⸗ terrogationũ plures ad interrogati⸗ onẽ vnã.Cã apparẽtie buiꝰ fallacie eſt vnitas interrogationis cõplexe. Cã falſitat eſt płitas ipᷣius.¶¶ Duo ſunt modi huiꝰ fallacie Pꝛimꝰ modꝰ eſt quãdo plura in ſingulari numero ſubijciunt᷑ vel p̃dicant᷑ vt bic eſt ne hᷣ ⁊ hic bõ demõſtrato ſoꝛte ⁊ bꝛunello ſi dicat᷑ ſic. ergo bꝛunellꝰeſt bõ.ſi non ergo ſoꝛtes nõ eſt bomo. Non em̃ be ne rñdit quãdo fecit reſpõſionẽ vnã ad interrogatiões plures.ſe a dehet reſpondere.veꝝ eſt pꝛo vno ⁊ falſuʒ pꝛo reliquo. Secũdꝰ modꝰ eſt qñ plu ra in plurali numero ſubijciunt᷑ vel pᷣdicant᷑.vt ſunt ne iſta bona vel non bona demonſtratis bono ⁊ nõ bono Si dicat bona.j bonũ eſt malũ.ſi di cat non bona.ergo bonũ nõ eſt bonũ debuiſſet enim reſpondere bonũ eſt bonum:⁊ malũ eſt malum. ¶ Si em̃ cõcedat aliquis dari diffinitiones ſi mili mõ in ſingulari ⁊ in pluralivt ce cũ eſt aptũ natũ videre.⁊ non videt. Diffõ hu ius fallte,· Z pmꝰ mo/ dus bui⸗ fallacie. Secũdꝰ modus, Et ceca ſunt apta nata videre ⁊ non vldent nõ effu diet redargutionẽ.de⸗ mõſtrato vno ceco ⁊ altero vidente. ⁊ q̃rat᷑ ſic:ſunt ne illa ceca vł nõ ceca ſi ceca.S illud eſt cecum demõſtrato vno vidente:non em̃ dicebat illũ eſſe cecum:⁊ illum eſſe videntem.ſed da⸗ bat vnam reſponſionem: eo q cõceſ⸗ ſit ꝙ ſimilis daretur diffinitio inſin⸗ gulari numero ⁊ plurali. . ¶ Circa bunc tettum. otzcu eſcdom fila 6 enegeropes ſt na ckdeich cettog ſpter mitate non nigeltgiimer ognioe ſtrnurch vmica rfifio deden d Aiterrogatione vna. Là appa itmmi ſgnü imerrogariun d , dvognͤeplures S loc diun it Mecttiſiiduo terwinirni a Friui tpnüintertogni,— hui⸗ fallgcieet iſta ofo: vdicig 6 merogatinübieſt imenog ſſialſa. ä defect’ bu fallee lerrogata. (Iſte tert bun falt ificimtelligtur. Duoſantteri Getesinſignitiemddfmſuns lesdesſiſiacnsimdertocman nupfnifcinsgweͤale Nerfogatoes vna dimait t. (Notidüͦeſttentiong Ehe nininterrogationeplura Ee, No vel vnü deplunduseve nuinfterlninumer demonſträdo ſorte edrn ſcergo bꝛunn Cnſteroil D g vnuere xereſtponp tfaſß cuo. Gecic noc eſteſo g Hplural mumero ſubicunk i n mt. r ſunt ne ſtabona nel on denonſtrans bono ? o boſ⸗ tbonu boniͦeſt nali ſ d bona ergoboni nͤ eſtbaii ſa enmn reſpomere hon e rtmauͦcſimalmn Ntaliquts darl Nnnan nſnnan en un aDti natii ndere ⸗ infau cenetnon n dir etn tone d⸗ rnͦcftn ttal ten no waan eca roͤcee nife siutckecdl ehttiiſ Quid in⸗ terroga⸗ tio vna: qd ples7 qd inter⸗ rogatio vna 1 plu res, diffõ bu⸗ ius falle. quid loc⸗ maxiĩa et dra maxi me ĩ hac fallacia. terrogata. ¶ Iſte textꝰ buiꝰ falle duo ſut mo Pꝛia ſpe cies huiꝰ fallacie, De falla izm plures interroga.vt vnãa. Folio ¶ Motãdũ eſt pꝛio:q interrogatio vnaẽ qñ vnũ interrogat᷑ de alio.vt vtrũ ſoꝛ⸗ tes ẽ aſinꝰ.¶ Oʒ ĩtelligatio płes:in ꝓpoſito ẽ ĩterrogatio qͥ plura ĩterrogant᷑ de vno:vel vnũ de plibꝰ vel pla de plibꝰ.Exẽplũ vbi pła interrogatur de vno.vt vtruʒ ſoꝛtes eſt albꝰ citharedꝰ. Exẽplũ vbi vnũ de pluribꝰ vt vtrũ ſoꝛtes albꝰ gramaticꝰ ſit hõ. Exẽplũ vbi plu⸗ ra de pluribꝰ:vt vtrũ ſoꝛtes grãmaticꝰ ſedẽs fit albꝰ citbaredꝰ. Sʒ iterrogatio plures vt plurali nũero.vt ſunt ne iſta bona. demöſtra vna:ẽ interrogatio plures q credit᷑ eẽ vna ꝓ to vno bono ⁊ alio malo.ſi dicat᷑ ſic. Ema⸗ yter vnicũ ſignũ interrogatiuũ in ea poſitũ lũ ẽ bonũ.ſi dicat non bñ rñũdetur lʒappa⸗ Iñ tůc aliqͥs decipit᷑ ꝑ interrogationẽ płes reat ꝙ male reſpõdeatur.ſed tñ põt aliqͥs ſic vt vnã qñ aliqͥs ꝓpter vnitatẽ ſigni interro/ reſpondere:iſtud eſt bonũ ⁊ iſtud nõ ẽ bonũ gatiui credit ĩterrogationẽ plures eẽ vnã et ¶ Sitr ſi aliqͥs credat ꝙ termini pluralis nu ad eã eſſe reſpondenduʒ vnica rñſione.ficut meri debẽt ſilr diffiniri ſicut teri ſingularis ad interrogationẽ vere vnam. numerirt dan cecus ft Nia neylene aptũ zdñ 6 . natũ videre.ſic ceca eſſent aĩalia nõ vidẽtia ¶ Notãdũ e ſcðoꝛm falla ſzm P les aꝗpta nata videre. Si qrat᷑ iſti demonſtrato interrogationes vt vnã eſt deceptio Puen/ n ceco ⁊ alio vidente: ſunt ne iſt . ens ex eo ꝙ ꝓpter vnitatẽ ſigni interrogati vno ce ti, ceca ve ui credit q illa interrogatio q ẽ ſimplr plłes videntia.ſi dicat q; vidẽtia. ergo cecus eſt vi ſit vna:⁊ ꝙ vnica rñſio debeat dari ad eaʒ ſic dens:ſi dicat ꝙ ſunt ceca:ꝗ vidẽs eſt cecus. ad ĩterrogationẽ vnã.Cã apparẽtie bꝰfalle eſt vnũ ſignũ interrogatiuũ qð ponit᷑ in ĩter riꝙ vnus eſt cecus r lenef vides. Del etia rogatiõe plures. Sʒ locꝰ dria marie hui fal gete re non di diffiniri nen dictuʒ lacie eſt iſti duo termini.ſ.vnũ ſignũ interro ngen verno⸗ H ia quoꝛu nullũ eſt vi⸗ gatiuũ ⁊ vnũ interrogatũ. ¶ Sʒ locꝰ maxia dens: apta . huiy fallacie eſt iſta oro:vbicũq; ẽ vnũ ſignũ ¶ Coõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. Non interrogatiuũ: ibi eſt interrogatio vna q tñ ponit falla ᷣm ĩterrogationẽ vnã vt plures eſtifalſa.Eã defectꝰ buiꝰ falle eſt diuerſa in⸗ ergo non dʒ poni fallacia ſᷣm plures interro ; ſic:ergo ſoꝛtes ẽ logicus. ſi dicat᷑ q nõ: 45 ſoꝛtes nõ ẽ grãmaticꝰ:ex quo aũt iſia iterro⸗ gatio eſt ꝓpꝛie interrogatio plures.iõ ad il⸗ lam non dz dari vnica reſponſio: ſed plures. dicendo ꝙ ſoꝛtes eſt gramaticus:ſed non eſt logicus neq; rhetoꝛiciiss. ¶Motãduʒ eſt qrto:q; ſcðs modus eſt qñ in interrogatòe plura interrogãtur ð vno:vel vnũ de pluribꝰ:vel pla de pluribꝰ in di ſic intelligitur. Ouo ſunt terĩ cões nõ coĩ dẽtes in ſignificando.ſᷣm ſuas rõnes foꝛma⸗ les oẽs ſallacias interrogationis plures: vt, terro vniꝰ ſignificãtes.ꝑ quos fallacia pᷣm plures ĩterrogatões vt vnã diuidit᷑ dĩiõe logicali. ¶ MNotãdũ eſt tertio:q; pᷣmꝰ modꝰ ẽ qn in interrogatione plura interrogãtur de vno vel vnũ de pluribus:vel plura de pluri⸗ bus:in ſingulari nume. vt eſt ne hic et bic bõ:demonitrãdo ſoꝛtẽ ⁊ bꝛunellum: ſialiqs non eſt ſimile.ex quo nonẽ apparentia reſpondeat ꝙ ſic:ergo bꝛunellus eſt hõ:ſi re terrogatio vna ſi ſpondeat ꝙ nõ.tũc bene reſpondet.licet vi⸗ deatur male reſpondere cũ videat᷑ ſoꝛtes non eſt hõ.qð tñ non ſeqᷣtur ex rñſione data. q;ꝛ a copulatiua negatiua ad alterã eius ꝑtẽ nõ valet ↄña. Rel aliter põt dici fiue reſpon rõ de vno qᷓ de alio.¶ Scdo ſic af. bec eſt in gatio plures. ans pʒ:ꝛ ibi pdicat᷑ vnuʒ pᷣdicatũ de vno ſubiecto.¶ Tertio ſic af. h eſt interrogatio plures.eſt ne bic et hic homo. ⁊tñad eã bñ reſpondetur dandovnã reſpon ſione: nõ cõmittitur fallacia ex eo ad in⸗ terrogationẽ plures datur vna reſponſio. mplr appareat plures: ſed bene eſt apparentia quomodo interrogatio plures appareat vna. Nel aliter dicit negan do añs.⁊ ꝙ illa ↄtinetur ſub fallacia pᷣm plu⸗ res interrogationes vtvnã. Ad ſcõᷣm dicit᷑ 3 licet ibi ſit interrogatio vna ↄiunctiõe nõ deri ad iſta interrogationẽ. dicendo ꝙ b eſt eſt ſimpliciter vng. Q Ag tertiũ ðꝛ licet bõ demonſtrato ſoĩte ⁊ bic non eſt bomo de ad interrogationem in qua ponuntur plura monſtrato bꝛunello. Similiter ſi queratur coniuncte poſſit dari vna reſponſio: non tñũ eſt ne ſoꝛtes grãmaticꝰ:logicus.rhetqicꝰ. ð 94 interrogationem plures: in qua ponunt᷑ monſtrato illo qͥẽ ſoluʒ grãmaticus.ſi dicat plura incomiuncte. o iij Ad iſtã interrogationẽ plures dʒ reſponde⸗ terrogatiovna:ſunt ne iſta viua:ꝙ non en in cyvij. Secũda ſpẽs. gationes vt vnã ↄña tenet: qꝛ non vr̃ maioꝛ ¶ Ad pꝛimaʒ ðꝛ negando pↄnam: qꝛ Adqrões ꝙv in in oppm̃ reductio AQOſt bec aũt reducẽdũ ẽ ¶ Qui vᷣo ſᷣm ↄñs: reducũtur ſiẽ et ſeoinr ede n5c Ross fallacias ad ignoꝛã⸗ uũli q fiũt ſmaccñs.Qui vᷣo ſᷣm plu ſit nstſi netbͦfilinnn A tiã elẽchi. ¶ Reducere res iterrogatiões vt vnã reducũtur aoneete⸗ lwemin⸗ auũt oẽs falłas ad ignoꝛã tiã elenchi ẽ. oñdere q̃lit᷑ falla quelʒ peccat aliquã ꝑticulaʒ in difföne elẽchi poſitã:aut rõne ſyl logiſmi:aut rõne õdictionis. Sicut emi differẽtia aduemẽs generi ↄſti⸗ tuit ſpẽm.ita ratio dictionis adue niens ſyllogiſmo cõſtituit elenchuʒ. Uñnqͥ quid eſt in elencho:aut ẽ in eo rõne ↄdictiõis: aut rõne ſyllogiſmi. Dicit enim ariſto.ꝙ diuidẽdum eſt oẽs ſyllogiſmos apparẽtes ⁊ elen⸗ chos:aut oẽs reducẽdũ eſt ad igno⸗ rãtiã elẽchi.¶ Equiuocatio:⁊ am⸗ pꝓhibologia:⁊ fugura dictiois redu⸗ cũt᷑ ad ignoꝛãtiã elẽchi:eo qĩpediũt ibi eẽ ſyllogiſmũ ⁊ dictionẽ.¶ Cõ poſitio:diuiſio:accẽtꝰ reducũtur ad ignoꝛãtiam elẽchi.in eo ꝙ nõ ęſt oꝛo eadẽ vel idẽ nomẽ:ſed differẽꝭ.opʒ aũt hoc.ſ.nomẽ ⁊ rõnẽ eſſe eadẽ quẽ admodũ ⁊ rẽiſi debeat eſſe elenchus ¶ Qui vero ſᷣm accñs fiũt mamnife⸗ ſti ſunt diffinito ſyllło:qꝛ fiũt õ ꝑticu lã in difföne elẽchi poſitaʒ.ſ.neceſſe eſt alið accidere ꝑ ea q̃ poſita ſunt ⁊ ↄceſſa Et ſᷣm banc fallaciã:q̃ ẽ ̃ᷣm ac cidẽs artifices ⁊ ſciẽtes ſepe ab in⸗ ſcijs redarguũt᷑ faciẽtibꝰ ſyllos õ ſa eo ꝙ peccat ð vnitatẽ ꝓpõis.ibi eni nõ ſumit᷑ ꝓpoſitõ vna ⁊ ꝑ ↄns nec ꝓ poſitio.Nã eadeʒeſt difõ vniꝰ rei ⁊ rei.vt hoĩs ⁊ vniꝰ hoĩs.ſilr aũt ⁊ in alijs. CIñ ꝓpõ vna vnũ de vno affir⸗ mat.ſed nõ eſt ita in ꝓpõne płes in qua pᷣdicãtur plura de vno vel vnũ de pluribꝰ.⁊ ꝓpter h̊ peccãt vmta tem ꝓpõnis. ¶ Iteʒ oẽs fallacie in dictiõe:⁊ ſʒin qd ad ſñmpłr reducũt ad ignoꝛantiam elẽchi:eo ꝙ peccãt cõtra ↄtradictionẽ. Oẽs aũt alie fal lacie extra dictioneʒ reducũtur in h ; peccãt ʒ diffinitioneʒ ſyllogiſmi. ¶ Finit tractatꝰ ſextus. ¶ Sceqᷣtur tractatus ſeptimus de ſuppoſitionibus. Eirca bũc texrtum. ¶ Notãdum ẽ pꝛimo:ꝙ bic ↄñr au⸗ ctoꝛ oſtẽdit:quõ q̃lʒ falla ſiue cuiuſiʒ fallacie argumẽtatio ſophiſtica deficit a o elẽcho. Nã oẽs ſallacie in dictõe deficiũt a verojelẽ cho.qꝛ nõ ſunt illatiue ⁊ non ſunt bone ↄñe. Silr falla accidẽtis:a ſᷣm qͥd ad ſimptr.⁊ fal bone ↄñtie.Sed falla ignoꝛãtie elenchi de⸗ ſicit a vero elencho:qꝛ nõ ẽ bona ↄna.⁊ ẽt de ficit in dictiõe:ex quo ꝑtes ꝑalogiſmi falłe ignoꝛãtie elenchi nõ vero õdicũt Sed falla reductio galis. quõ falle llr falla accidẽtt fal reducũt᷑ lacia ↄñtis deficiũt a ᷣo elencho: qꝛ nõ ſunt ad elen⸗ õ kirbtfe tichacieffectim i Mtulirlocimatie ſopbiſtiee . gninrione ſopbiſtica:ſicnt loe ſaicead ſyltin dulectici g: fen cickere ofirmant argumentanio iitaloci ſopbiſtici appareterofn nuatöez ſopbiſtici. Warieame mſengſalleſed matie dalecn (Comradictapumoſi: Alacaßmpluresimendgun ſodefiett in latione pomone ſe:ergonon debet reuci d eie pientes.nã ſʒm accñs faciũt ſylłos petitionis pᷣncipij peccat Z elencbũ: qꝛ talis ſta galogiſmipeccites apparentes .Qui vo fiũt ſᷣm 34 ad ofo nõ eſt ꝓbat iua: ex quo añs ꝑalogiſmi fal agh — ſimpłr reducũtur ad ignoꝛãtiã elen⸗ lacie petitiõis pᷣncipij nõ ꝓbat ↄñs. Silr fa uunt neganco Raosiini An 3 ſacia m plures ĩterrogatiões vtvnã deficit Nolllatione.(Ten gatio: 2 m den ibi nõ vni oni ſj 5 ,„5 Kealogiimnosa elechij negatio:vt ethbiops eſt alb mn eo ꝙ ibi nõ ẽ vnitas ꝓpõnis. iſta tñ falła nõ quõ falle elecbi ſopbi⸗ tes:ergo eſt albꝰ. Manifeſti aũt ſũt peccat gelenchũ qᷓtuz ad illationẽ pꝛobabi⸗ dnoida ſere edsaa filagi ianz *—En 1 Pelenchue pꝛobabi⸗ ducãt᷑ ad gnoꝛitie icdi iegnonittee ſyllogiſmi qͥ pꝛi?dicti ſunt.⁊ q̃les nũ lem vel cõtradictionem. alicᷓ me⸗ fntieele chinofeucit gc cupãtur.¶ Quivero fiunt iᷣm id qd ¶ Notãdũ ẽ ſcðᷣo: lʒ quelibet falla tbam. kcia nrl reducff ad petitur in pꝛincipio:⁊ nõ cãmyvt cãʒ cia ſiue argumẽtatio ſophiſtica videat᷑ duce⸗ 9 naodeſſcitab eie peccãt mamfeſte ðᷣ diffinitionẽ ſylłi re ad lonemech in iente uults iñ 1 nen nt ccde . 2 ſeq ali ece ſacia ſiue argumetio ſopbiſtica vere ducit ad ) Nures nt ailer pöt dee⸗ in ſvil⸗ 5 e ſeq lltn ⸗ neceſ erbure tũc reqͥreret᷑ ꝙ talis argumẽtatio 6 Uursimenogtnd deſe ntate: q no erat in pꝛincipio. et ſic vere ĩferret 2 pbaret ſuã ↄcluſionẽ:et fc nõ N nectgte renelitdi Rmir opʒ ꝙ pꝑmiſſe ſint cãe scłonis ſylli. eẽt argumẽtatio ſophiſtica:mõ nullʒ eſt fal⸗ edcoinbecttned 7. a lch A gn Rogliiſo annn dege unkod uf,fn . „ . tikfn Xd Ktrn De reductio.oĩm falla. cviij. Al. Oe ⸗„ 99 ogene ten ſofn N lacia ſiue argumẽtatio ſopbiſtica qͥn in alic ꝓpter iunenes:nec in diſtinctione oſtit on 6 der zm zmiwt 1 ſlloꝝ deficiat. ñ ĩter fallacias fallacia igno cipaliter ſolutio: ſʒ in negatõe ↄñe.¶ Ad ter uumk doof nt Dpögnetn rãtie elẽchimaxie appetducere ad metba re tiũ ðꝛ Iʒ fallacia ignoꝛatie elẽchi: ſirictetca oſto. i m⸗ hn dargutionis.⁊ fallacia ſcõm nõ cãm vt cãm piẽdo ly fallam ignoꝛãtie elẽcbi non reduca 1tbor Stgzeſdicf onee apparet ducere ad methã falſitatꝭ a falla pe tur ad falłlam ignoꝛatie elẽchi:ſtricte capien 38 8 As Whoi omr⸗ titionis pꝛincipij ad metham inopinabilis. do falłlam ignoꝛantie elenchi tñ bene redu⸗ And zuy flrai⸗ , de codẽ. ¶ Notãdũ eſt tertio: fallacia figu citur ad fallaciã ignoꝛantie elenchi:large ca ..ſed o eſtit in de moeffe e iabis vise dcere rtnggesa metbã piendo ly fallacia ignoꝛantie elenchi. gödczn Ppönen ſoloeciſmi. Et falła ſᷣm qͥd ad ſimp r:apparet . iſt Wom. ( tezdigf in 3 lla ↄñtl ſine ea iſmi ſoluuñ⸗ biles fiat falla bʒ qͥq ad ſimpir. Et ar̃ nõ qꝛ der ſn de en, ſimpti falla añtſ. ſiue eap palogiſmi ſoluũ⸗ falla ʒ qͥd ad ſimpłr cõmittit᷑ ĩ eo male af Adſinprr tti tur negãdo ↄnaʒ. Sʒ palogiſimni falte petiti⸗ a dicto mqd ad ſimpli mlecen⸗ e af Waname hteog onis pᷣncipij.⁊ falle nõ cãe vt cauſe peccãt q uẽdo penes Geeſe bil 110. Dz ar⸗ Kacdictioni Oig Chegit ꝓbationẽ.iõ ſoluũt᷑ ꝑ negationẽ añtis vel ꝑ nng ag n fr. vel enee 10 ar 3 di⸗ ñ tis añtis. Sʒ falla ignoꝛatie elẽchi ſiue ꝑalo eld em ervel cotra: 6 penes pꝛo Nadictionez ecſuchnn iimi ei' peccat 3 Sdictionẽ a etiã g illatio⸗ Põnes inſolubites non cõmittit falla m qͥq Nccitdiffin Deaucäirigh giſmi eiꝰ peccat dictionẽ ⁊ etiã ᷓ illatio⸗ adq fimpxr. ¶ Cõfirmat᷑: qꝛ fic arguẽdo: Rcdffintoone; flpn nem.ideo etiã ſoluũtur paralogiſmi talis fal diceco iſla ſorter dlenſ c ur guedo: ſoꝛtes lacie per negationẽ ↄñe. Ded ꝑalogiſmi ᷣmelcedo iſta Sgen Aelt ofo ſta S ſ ne, cut eig dicit veꝝ: nõ cõmittit᷑ falla m qͥd ad Finitraclatſet plures interrogationes:vt vnam ſoluunt᷑ re ſimpkreo qpañs ẽ flm̃ 5 ed 2 - ing, ſpondendo per plures reſponſiones es llolublie oñ zmittik lalla bdand fn 1Geanr rrtnnane ¶ Motãdũ eſt quarto ꝙ fallaciaque Scð . 3 3 qd ad ſiplr Sectn nactams ſeynns ig eir 0 an cdo ſic arguẽdo penes ꝓpões ples cõmit fſupdof eſt deceptio q eſt in reſpõdẽte capit᷑ ab oppo tit᷑ falta equocatõis:vel falla ß les ine, upponnomdus. Ete tanqᷓ a cã pꝛincipali:⁊ ab Etatio⸗ 5 ziſ en hmn pies inter. E nete tanq a ca pꝛincipali:⁊ ab argumẽtatio⸗ rogatoeset vnã: ſʒ ꝓpões ĩſolubiles ſunt „(Lina ED . ne ſophiſtica tãaqᷓ; a cã effectiua inſtrumẽtali pões ples. igit arguẽdo penes es iſe ich Noridume panmo gbee iran partiali: ⁊ loci maxĩe ſophiſtice ſe bñtad ar⸗ biles no cõmittit᷑ falla Smqdad ſim 1 n Cccir qßz hall fue ninſz ilre gumẽtationẽ ſophiſtica:ſicut loci maxĩe dia oppm̃ af ꝑar ĩ pᷣmo ⁊ ſcdo elẽcbo r wol etro ſoybiſtia defieta o eiche lectice ad ſyllin dialecticũ.qꝛ ſicut loci diale⸗ cene ꝙ tales ꝑalogiſmi reducunt fallaciãᷓ —soe ticivere ↄfirmant argumentationẽ dialecti . Dllacis allme ininie deſcita denei crcvere ofir mant gumentationẽ d im qlad ſimplr. Rao ſolutione queſtionis. Pꝛimus niſm Ilmiue thon ſint bone t n Ccaãita loci ſophiſtici apparẽterofirmãt argu ¶ Notãdum eſt pꝛimo:q vt tin modusdi acetiu nc6s4 inpti 1i i⸗ mẽtatõeʒ ſophiſticꝭ. Mariĩe autẽ ſophiſtice ich vt patet in modusd ſunt ſemp falſe:ſed maxie dialectice ſũt ve. cMactatu inſolubiliũ qdruplex emod dicẽdi cendi de ſ . de ſigtõne ꝓpõnũ inſolubiliũ.¶ Pꝛim dicit inſolubi⸗ Tar. eee iroeilu⸗ ta es ꝓpones inſolubiles ſigre ſe eſſe falſas libus. vel ſe nõ eſſe veras cathe ns deficiüta voelencho: g noͤſin e. Oed kall ignoꝛitie elencbie in dencborqꝛ nt bonn gafitd SEi Pine⸗ Nrn go:ice. ita ꝙ in eis go clencdo⸗g s . õnis põ ſg nn⸗ 5 s ſic af palogiſmi peccãtes ↄ illationẽ ſoluunt rae n oſiase eutalis bypotbeticaꝛſʒ zmeipheecn kenhͦ gint begago oham Eapalc innen dictione nõ Catbegoꝛ ma: acſi nõ eẽnt inſolubiles. Et iſte e doaſlnnrawieli i d Aunk negando Mam ſed votineei ne e 1 icea elt valce pbabilis, ni er g iſta ct aer u f hf Anunt negando vnam: ſeq p diſtinctionẽ. g põ:alioua ꝓpõ ꝑticular eſt falſa nũc exiſtẽ inoes hehi ne no peccãt ò illationẽ.¶ Teptio ſic ar. reduce tibꝰ aliqᷣbꝰ ſiqt catbegoꝛice aliquã ppã⸗ e, act in bnie,A re ꝑalogiſmos ad elẽcbũ ſopbiſticũ eſt redu⸗ ptienlat⸗ ſ15 n ce aliqus ppõnem cenche en oengni eſlt te a logs d fallanaf ar 1 lecbiiſz falli eticularẽ e ſe falſa:nõ vr̃ poſſe dari rõ quare lmes ien nſ ſai os ad fallacig ignoꝛqtie elẽchi: ſa falla talis ꝓpõ nõ põt ſigre catbegoꝛice aliquam n s ſuti i ignoꝛãtie elẽchi nõreducit᷑ ad fallaciã igno ppò ꝓhpoem ꝑticularẽ eſſe falſam:qũñ ipa ſola erit 4 6 . . — . = „ Ne, inoegolt rantie elencbi.qᷣ nõ reducit᷑ ad elẽcbũ ſopbi ſicut nũc ſigt ⁊ tũc ᷣm iſtů m 5ndi ih n ſticũ.⁊ ꝑ ↄñs nõ deſicit ab elencho vero . Saffirt i mmodũ ecndi ad vi e. 1 a nowelier goe ᷓ latẽ ꝓpõnis affirmatiue nõ ſatis eſt ꝙ iõa ſj ln Zan habe b ſ D ¶ Ad pꝛimũ dicit᷑: cõcedendo totũ gmficet oĩno ita eẽ ſicut eſt. ſ vltra reiri⸗ Nädh ppbiftan n argumentũ. Ałaliter põt dici ip lʒ falla ſᷣm q; eſſe ſicut ſigt nõ ſit ipa eſſe falſam. ⁊ iõ – 4 gentenlun Ad ratio plures interrogationes vt vnã nõ impediat heæeſt falſa. ſoꝛtes dicit falſuz: poſito ꝙ ſolũ hiin et, nes inop immediate veꝝ elẽcbũ:tñ mediate põt impe ſoꝛtes dicat illã Nã lʒ ſignificet oĩno ita eſſe . H „ . * „ uvi dire ꝓ q;to impedit vnitatẽ ppõnis qᷓ fi ficat: 2 „ . Znuninh pofitum pꝓ qto imp ꝓppoõnis q reqri cut ſignificat: puta ſoꝛtẽ dicere Oônez fal eent . inel i, tur ad elẽchũ.¶ Ad ſcõm negat᷑ minoꝛ: quilʒ ſam:qꝛ tñ ita eſie eſt ilz pponerd 82 falla; a: ret ſirwi uett tales ꝑalogiſmi ſoluant᷑ ꝑ diſtinctionẽ. h eſt iqeo illa eſt falſa.ſus autẽ ↄtradictoꝛia vᷣa eſt enoſbiſiß o uij ſ zeſt ⸗ , „44, nöͤck . Tractatus Sextus etlei aſflenen⸗ æ „ò 4 . 11ta 2 is Nã ad vᷣitatẽ ſue zdictoꝛie negatiue ſufficit ſoluẽdi inſolubili icere iagisn in / iglun hh0⸗ Fitatẽ ſue Zdictoꝛie negatiue ſufficit ſoluẽdi inſolubilia eſt dicere tales ꝓpõ ncd eigit a 1dud p ita nõ ſit ſicut ſignificat nõ eſſe.vł ꝙ ſua S ĩſolubiles ſi ſint affirmatiue lt caalchme⸗ Terxti ſeſenilin⸗ dictoꝛia ſignificet le eſſe falſaʒ Et qꝛ ita ẽ in tales bypotheticas ſibi coꝛreſpõdẽtes qua rts agleſ if eiſl ſe ꝓpoſito.iõ hẽ Fa ſoꝛtes no dicit falſum: bec pᷣma ꝑs ſignificat ita eẽ ſicut terĩ Poöras 1 modus ſcihlaͤſih gelene umnen⸗ aũt falſa:ſoꝛtes dicit falſuʒ. ¶ Et m hoc dice ſolubilis pmario ptẽdũt. t illa ps vt frequẽ⸗ ſe 1en⸗ ſtvereiln ret᷑ ꝙ duplet eſt vitas. ſ. vitas m qd ⁊ vitas ter eſt vera.ſed ſecunda ꝑs ſignificat ils ꝛi ſe cn vere Pbalim ſimpłr. Ad vitatẽ m qd ꝓpõis affirmatiue mã ꝑtẽ eſſe falſaʒ. verbigratia:bec ſb ſir lie no ſil An ſuffil ſufficit & ſignificet oĩo ita eſſe ſicut eſt Sed tes dicit falſũ in caſu q ſoꝛte . dd⸗ ioꝛ⸗ 4 gbdoo fltin ig elencb ad vitatez ſimpłi vltra boc reqrit᷑ ita eſſe nigt tm̃ ficut Eec ulartn rtse eila⸗ E biftc̃ gitn⸗ rönezd nõ ſit ipam ꝓpõem ſie ignificãtẽ eſſe falſaʒ falſũ cilla ppõ q̊ ſignific tõciſe ſoꝛtẽ diees ſe biſtich,G 10 lecg Et it oſie. bec Pponitio dicta a lo⸗ falſu eſt falta. mo at pᷣciſe ſoꝛtẽ dicere eicsſce e tlaalles ita arguendo ſic. bec ꝓponitio dicta a ſoꝛ⸗ falſũ eſt falſa.mõ pma ꝑs hbꝰ copulatiue ẽ vᷣa 4 egk a 40 a te in caſu poſito ſoꝛtes dicit falſuʒ: ſignificat ſcda ps vo eſt falta. Et tic argucde p ppoſi ſinned n r in finete oĩo taliter eſſe ſicut eſt.igit᷑ eſt va cõmittit᷑ tiones inſolubiles: vel ad drengel Pirare heiun aingatoe inss falla ſm ad ad ſimplrer eoꝙ arguit axitate illaꝝ cõmittit fallacia ↄñtt arguẽdoa ge ſuſng oteriſe but ſt Secũdꝰ. ̈m quid vel a cꝗ ei ad veritatẽ ſimpliciter. bñte plures cãs vitatis ad ꝓpõnem bñtem ſenißenadche ce⸗ — 1= * . 2 . — — , „ 112„ crio. modus ¶ Motãdũ eſt ſcdo: aliꝰeſt modus paucioꝛes cãs.q; tff ꝓpõ cat begoꝛica ꝛ vna igor ſt infer/ de nicn, ſimplr bypothetica vᷣo ðꝛ vna ↄiũctione ſiue ſkvmplukbet Uns ſopd reſpõdẽdi ad inſolubilia. Pꝛ quo ſupponit᷑ bec maxia.pꝑs ꝓpõnis nõ põt ſupponere pꝛo pꝓpõne.Et iõ in iſta ꝓpõne:ſoꝛtes dicit falſũ ly falſuz nõ ſuppõit ꝓ illamet ꝓpõne. Sen⸗/ ſus & illi? ꝓpõnis non ſic explicat᷑.ſoꝛtes eſt dicẽs aliquã ꝓpõnẽ falſaz. ſed ſic ſoꝛtes dicit m qͥd. Jõ arguendo a cathegoꝛica ad bypo Quartus ſe hſei tbeticã pᷣt dici cõmitti ſallachh a dicto omh modus ftongl 1 e⸗ 4 ad ſimplr.¶ Aliꝰ iteꝝ modꝰ loquẽdi de yita⸗ (0 eanores ſtionis. te vel falſitate ꝓpõnũ inſolubiliũ eſt dicẽdo 1 ens Hni mocüſolwedin ꝙ tales ꝓpões ſunt ꝓpões plures.qᷣbꝰ ĩ mẽ⸗ 1. yitne ppoͤnis inſolus te coꝛreſpondẽt due cathegoꝛice incõiuncte . nfadicofn quid ad dictu⸗ aliqð falſũ aliud ab illa ꝓpõne.Et it⸗ nõ ſeqᷣ; reſpondet du tur in caſu quo ſolũ diceret ſoꝛtes iſtꝗͥ ſoꝛtes quaꝝ pꝛima ſignificat ita eſſe ſicut terĩ Pma⸗ nalos nocos viſuʒ eſt quot⸗ dicit falſũ. ſoꝛtes dicit illa ppõnẽ.illa ẽ fal⸗ eſ pꝛetẽdũt.ſcða vo ſignificat illã ꝓpõnem nlri (A 9firmatione de ſa:& ſoꝛtes dicit falſum. ibi tñ r Gir a dicto eſſe falſam. Et iõ tales ꝓpões ſunt ſimul vᷣe I unſcluedi inſolubilig di ⁊ falſe.qꝛ tñ nõ ſũt ſimpłr vere ſicut ꝓpõnes nocdunſo b fimplr ad dictũ ſᷣm qͥd male:q; harguit᷑ a to⸗ anet . — 72 „ e — 4 . & 23 — — ,R 1 4 VI toin mõ ad ſuaʒ ꝑtẽ ſine diſtributiõe totiꝰ in Vne. io ar gue do ex hoc ꝙ bñt vnã mentalez fngtut i ir e mõ:ac ſi ſic argueret᷑. Soꝛtes diẽ illã ꝓpõeʒ verã ipᷣas eſſe ſimplr veras arguitur a dicto Pꝛima inneſinpitidnes m qd ad dictñ ſiptr. ¶ Tuc fit pꝛima ↄclu concluſio ſer Ghßmalios mocos ſol ailla ppõ eſt aliqð falſuz: g ſoꝛtes dicit falſũ Die ler vz n guosmo Ppp 5 dum ſio m p:ꝛimũ moduʒ ſoluendi inſolubilia. ar⸗ . ſt enne comitat aliq fallae Secũda. ſaiur oſs appareter ocludes il aliud ab illa ꝓpõne.O Et ita m bũc modum m p’ poſſet dici ꝙ arguẽdo ꝑ ꝓpões ĩſolubiles v Sumẽta inſolubilia vt frequenter peccat pe⸗ h. Hkans Sul nes fallaciã ſᷣm qͥd ad fimptr. pʒ ex pꝛĩo nota concluſo (nniteret tllis fallacn (Ad⸗ arguẽdo de veritate aut falſitate ꝓpoſitõnũ bili. ¶Sed 4 . infolubiliũ cõmittit᷑ fallacia Fʒ qͥd ad ſimpłi: ili. ¶ Scda ↄcluſio:penes ſcðᷣz modũ ſoluen .Y decargnedda Poftionerm di inſolubilia. argumẽta inſolubilia peccant Tertia glares nd dnuid falafmp ,„,5 captẽdo fallaciam m qͥd ad fimptr large: ot . Obiectd lr adm qᷣd. CEt penes fallam m qdad ſimptr. ptʒz ꝑ dicta in concluſo gantoes t vna hdn cß theete ſub ſe otinet fallaciã a fimpli koonetabil, ad fimptr. ſi dicatñ; arguẽdo a toto ĩ mõ ad ſuꝗ ptẽ fine cõo notabili. ¶ Tertia cõcluſio ſm duos vlti plures ficntad ynirneceti Solutio diſtributiõe toti in mõ cõmittik kallacia ac⸗ noa wodoe ſoluendi inſolubilia: argumẽta ne vnaad ppone plures com cidẽtis vł ↄñtꝭ.& ibi nõ cõmittit᷑ fallacia bm aaſi ubilia peccãt penes fallaciam ſᷣm quid locatöis:ſnagis ar guedo⸗ qd ad ſimptr. GAld boc ð: negado dam a ad ſimpliciter pʒet tertio notabili. tppone vi iödicipot⸗ nõ eſt incõueniẽs ĩ eodẽ ꝑalogiſmopłes ſa Inbitagturæ ig fmnqdad fimplici lacias inueniri.arguẽdo em̃ a toto in mõ ad ¶ Onbitatur Etrin 018 elencbus maͤc: nnicker elſil acias inueniri. gr guegoen n e et ſophiſtic? ſit ſylls ſophiſticꝰ. Et arguit᷑ ꝙ ſic cque ſub eage fallaeia ptẽ eis ſiue diſtribuiõe totiꝰ in mõ: cõmittit᷑ q; bñ ſeqᷣy. boc eſt elenchus.e 5 H fallacia ↄñtis vel accidẽtꝭ ↄſiderãdo ꝙ totũ er ootia ba ſe Ir bocen . rgo heſt ſy nius in mõ eſt ſuperiꝰ ad ꝑtẽ ei᷑ᷣ. Sed ↄſiderãdo 8 ſt ſylls ſoph ic⸗ elẽchus ſophiſtic'. CEfteſt finis allaci qp totu in mõ eſt dictũ fimpki: a ꝑs ei dictuʒ dſfare Nans legt gang P5 regulaʒ rntif ßm qd:ꝛ põt ibi cõmitti fallacia m qd ad ſim⸗ aadito adbuc ebe Kria ͤ rob 1 lencricicBeoegnte płr. Neq; eſt incõueniẽs plures fallacias in ſe qm̃ alias eſt ſylls demsſt bran ar erribiſpant us in logi vnũ palogiſin coincidere. imo m aliqoꝛ chus ſopbiſticus. vt pz de iſt 3 it e . rauſistet n idn mari põt aliqͥs palogiſmꝰ in ꝗ oẽs falle inue c hõ.aĩal ẽ inale,6 Kal n5 eſt hö. ialids Klin Tineclutcin . niunk:q ti Ealogiſin nue mibi nõ occurrit. credat ocluſionẽ cõtradicere iſti. aial ẽ bõ. cũ tvo lcen Pairet 1 ¶ Notãdũ eſt tertio ꝙ tertiꝰ modꝰ tñ nõ cõtradicqt,tũc ibieſt elencbꝰ ſophbiſti⸗ niſe ofein aninens . ngefentnicdin n onumefe Sc ee 0 gpönem bi ca n Pöͤcatdegorich berlea o d rm ütoneft⸗ e . degorchal i Rdaacdmitt ſallacaa dicto fngl we . ſe 9 ., en noch loned deit, altate ppöni inſoliblüeſ dii Pdes ſan ppoesoliſes ſbfne⸗ chondet due nbeganne inomnge Nrima ſoninittiggeſe ienteiiin⸗ ctedit da vo ſigniſcrt li pporen lm. Ktiötales ppdes unt iin e grti no ſit finpir rere ſalt ppones zangnecd er hoeg bit ni nenng, das eſſe imnpff renns nglit n din 8 Mati iupff (Lüeſt nimm An aimi modh; ſoluendi inſolubiſun molubilu vt frequente peccatſe Nii fmqd ad finptr errlont da Nluſo penesſcntoii ſ 1, nbilua. Jomeninſolibiu den “” Tertia cdcluſofmn dros in intltiunnin 1 Nooſe s talarimnfnn ſonottbi⸗ Pliener etlennone . emn cis cebe cbitarininn, Kngu gſe he ir fle agohe ſi ,: ckelMbld lſ ſcpbitel m be tic al pilin petcit pen “ Ad ratio nẽ dubi). Ad ratio nes que⸗ ſtioms guẽdo ad vᷣitatẽ ꝓpõnis inſolubilis eqͥualen C·Et ſic eſt finis fallaciarum. ¶ Pic notãdũ:lʒ Geo:gi textũ nõ ꝓſequat᷑ De ſuppoſitionibns cix. cus ⁊ nõ verꝰ elẽchꝰ:qꝛ nõ eſt vᷣa ↄtradictio: S — ᷓ diir &gg ſed apparẽs:⁊ tñ talis ſylls demõſtratiuꝰ nõ pꝑᷣ⸗ N 1 Sre ain d eſt ſylls ſophiſticꝰ igitur nõ oĩs elẽchꝰ ſopbi AA N ne vt boͤ curf. qᷓ ſtic? eſt ſylls ſopbiſticꝰ.¶ Ad dubiũ ðꝛ nõ j⸗s EEN bo curr. q oĩs elẽcbus ſopbiſticꝰ eſt ſylłus ſopbiſticꝰ pzʒ C da vo ſine ople ex dictis.¶ Itẽ ad elenchum eſſe ſophiſticu,zʒ A riõe: vt hõ: q; ſatis . Rn nõ ſit vere lllarin: ed appa⸗ S o teri? incõplexꝰ⸗ eter: Nel ꝙ nõ ſit vere ꝓbatiuꝰ.aut vere NYAZeript bi⸗ ictorinseſ duo vltima nõ ſufficiũt ad ſylfln R rri vehi⸗ eſſe ſophiſticũ.igit᷑ nõ ois elenchꝰ ſophiſticꝰ ¶ eſt ſylls ſophiſtic'. ¶ Ad rõnez dubij ↄcedit᷑ vVle vl pticłare:vt hõ vł ſoꝛ Cerioꝛi ans ⁊ negat᷑ ona.⁊ : rtaallegata nõ ſemꝑ at ĩcoplexoꝝ.vnuſqᷣſq; ãt ſigt ſubaʒ: bʒlveritatem.vt in fine tractatꝰ ↄarum.Et aut q̃litatẽ aut ntitate aut ad gliqd potiſſimuũ qñ additio eſt aſienãs vel negans aut agere aut pati aut vbi aut qñ aut de ſupioꝛe fit inferiꝰ.⁊ de inferioꝛe ſuꝑiꝰ.ita voce ſm placitũ rep ſitatio. Quare 9 lz ſyllus in plus ſe heat qᷓ; elẽchꝰ.tñ elẽchꝰ ſo Ols res aut it vlis aut pticlar. 03 di pbiſticꝰ in płꝰ ſe bʒ qᷓ ſyllus ſophiſticus. ctiões nõ ſigntes vlłe vel ꝑticłarẽ nõ ſi gre aliqd:⁊ ſic ñ er̃t teri:vt h̊ ſumi I Ad rationes qᷣſtionis.Ad pᷣmam teri put ſigt vłe vł ꝑticłare. ¶ Sig dꝛ ꝙ penes pᷣmũ modũ ſoluẽdi inſolubilia ar tionũ alia ẽ rei ſubſtatiue ⁊ fu pno terafrñ a dicto pᷣm quid ad dictuʒ fimptr. Sed mMẽ ſubſtãtiuũ:vt hõ. Alia erei adiec ſ̃m alios modos vin uz eſt gus connear talis tiue.⁊ h fit ꝑ nomẽ adiectiuũ:vt albꝰ fallacia.¶ Ad ↄfirmationẽ ðꝛ ꝙ penes pᷣmũ Alia ꝑ ꝓbũ: vt currit.q̃ nõ ẽ ppᷣe ſig“ modum ſoluẽdi inſolubilia ibi arguit᷑ a dicto ſubſtaſtua vel adiectiua:ſʒ ſigt alqᷣd ym qd ad ſimptr. mrarguit a vitate im qdad ſubſtãtiue vł adiectie ¶ Et ſigre ali Fitatẽ ſimplr:⁊ negatur vlteriꝰ ꝙ añs nõ ſit q̃d ſubſtãtiue vł adiectiue ſunt modi veꝝ. Sʒ lʒ iᷣm alios modos ſoluẽdi añs non .. iee AS ſit veꝝ nẽ cõmittat᷑ aliq fallacia:tñ ſi aſſume vocũ:ſʒ adiectiuatio ⁊ ſubſtãtiuatio retur añs apparẽter ↄcludes illã ꝙ eẽt veꝝ: ſunt cõpotes mõi ⁊ dꝛie rerũ q ſiont coõmitteret talis fallacia ¶ Ad ſcdam rõnem ⁊ nõ ſunt mõi ſigtõis.vñ noĩa jubſtã ðꝛ ꝙ arguẽdo a ppoſitione vna ad ꝓpõnem tiua dñir ſuppõere:ſʒ noiã adiectiua plures nõ cõmittit᷑ falla 'm plures interro⸗ = ba dñr copłare.¶ Suppõ eſt ac gatões vt vnã:ſʒ bñ qñ rñdetur ad ꝓpõnem deptio teriſubſtãtiui paliquo. Dejit plures ſicut ad vnã:nec etiã arguẽdo a ꝓppõ =ce S= ſigtio: ti emn g en, ne vna ad ꝓpõnẽ plures cõmittit᷑ fa llacia eq; Ninpo: igtio: 4ld enmmn fit ꝑ im uocatõis:ſʒ magis arguẽdoa ꝓpõne plures Poſitigez vocis ad! ignduʒ rẽ. Sup⸗ ad/ ꝓpõnẽ vnã.iõ dici põt ꝙ cõmittit᷑ fallacia poſitiò at e acceptõ teri iã ſignt rez ßm qd ad ſimpliciter vel fallacia a ſimptr ad ꝓ alibuo:vt cũ ðꝛ hõ curꝛit iſte ter̃iꝰ Fm qͥd:que ſub eadẽ falladia continentur hõ tenet᷑ ſtare p ſoꝛte vel platõe ⁊ ſic oꝛ ẽ ſupppſitione de alijs. vñ ſigtio poꝛ ẽ ſi ¶ Scðdo dint:qꝛ ſigtio ẽ voci ſuppõ voce ⁊ ſignificati⸗ E ter̃i cõpoſiti ex ce etri biſpani ꝑuis in logicalibꝰ:duabus tñ one:g ſuppõere ⁊ ſignificare nõ ſüt 5 cauſis lere⸗ Rctodis naturali ſubiectꝰ eſt idem ſʒ dꝛnt P loci a ↄlugat ¶ ßItẽ ꝛdine.Tuũ:ne claudicãs ⁊ fere mutilatꝰvelu t rtio:ſignificatõ ẽ ſigni ad ſignatũ. ti bacten in lucem ꝓdiret.Tũ etiã vt opini- OGu ppõ vo eſt ſupp onẽtis ad ſuppo onib' diligẽter exanimatis: ⁊ q̃ñ oppoſitis 1 P iut᷑ ſe poſit ſtudioſus lectoꝛ eligeret qequid ſitum:g ſuppoſitio non eſt ſigmfica⸗ magis veritati coſonum eſſe dinoſcitus. llo. ¶ Copulatio eſt acceptio termi diffõ terĩ qd ñgtio Dĩſo ſig tionum qd ſuppõ ⁊ quõ dft a ſigtõne Tractatus Septimus communis poſiti poſt dictionem ex ceptiuã.vt oẽ aĩal pᷣter hoĩeʒ eſt irrõ nale.ibi iſte terinꝰ boĩeʒ ſimplicẽ bʒ ſuppoõnẽ.qꝛ nõ lʒ fieri deſcenſuʒ ſub ipᷣo.vñ nõ ſeqᷣtur oẽ aſal.pᷣter boĩiem eſt irrõnale.g oẽ aĩal pᷣter bũc boĩeʒ eſt irrõnale.⁊ omne aĩal pꝛeter iſtuʒ boĩeʒ eſt irrõnale.cx quo ibi eſt falla cia figure dictõis ꝓcedẽdo a ſuppõ ne ſimplici ad ꝑſonalẽ. Silr eſt h. bõ eſt ſpẽs g aliqͥs hõ eſt ſpẽs.Et ſilłr h̊ oĩs hõ eſt aĩal.ergo oĩs hõ eſt hͥ aĩal. In oĩbꝰ ꝓceſſibus iſtis fit ꝓceſſus a Quid co⸗ ni adiectiui pꝛo aliquo. pulatio Vppõnũ:alia cõis alia diſcreta Suppõ cõis ẽ E fit ger rer in cem Di ypvyt bô animal. Diſcreta Binonin — Eẽ qᷣ fit perterminuʒ di⸗ ſcretum vtſoꝛtes:plato.Velꝑ termi num cõmuneʒ cum pꝛonomine ðᷣmon ſtratiuo pᷣmitiue ſpecieuvt iſte bõ Dĩno ſup eſt terminus diſcretus. ¶ Suppoſi põis cõis tionuʒ cõmuniuz, alia naturalis.alia Accccidentalis. ¶ Suppoſitio natura lis eſt acceptio terĩ cõmunis ꝓ oĩbꝰ bis pꝛo quibus aptꝰ natus eſt ꝑtici affirmatiue poſitꝰ ſimplicem babeat pari.vt iſte terminus homo per ſe ſũ ſuppõnẽ pʒ qꝛ cũ ðꝛ oĩm oppoſitoꝝ Diffõ ſup ptus ſupponit ꝓ omnibus bomibus vᷣadẽ eſt diſciplina.niſi ille terminus põnis ace tam qui ſunt q; qui erunt et fuerunt. diſciplina ſimplicẽ hẽret ſuppõnem cidemat. ¶ Accidentalis ſuppoſitio:eſt acce fieret deſcẽſus ſub ipᷣo.⁊ eſſet falſa. ptio termini communis pꝛo omnibꝰ Nulla eĩ ꝑticular diſciplina eſt oĩm aũt terminꝰ in pꝛedicato ꝓpõisvłis ſuppõne ſimplici ad ꝑſonalẽ.¶ Oð pꝛo0 quibus exigit ſuum adiunctum ↄꝛioꝝ medicina em̃ nõ eſt oĩm ꝛioꝛ vt homo currit iſte terminuæ hõ ſup ſed ſolũ ſani ⁊ egri. Grãmatica non Dĩino ſup Ponit pꝛo omnibus bominibus pꝛe⸗ eſt oĩm ↄꝛioꝝ:ſed ſolũ ↄgrui ⁊ incon⸗ põnis ac ſentibus. Et cum dicitur bomo fuit grui. logica veri ⁊ falſi.⁊ ſic de alijs. cidental. vel bomo cucurrit ſupponit pꝛo boiĩ ¶ Perſonalis ſuppõ ẽ acceptõ ter⸗ bus pꝛeteritis.Et cuʒ ðꝛ bomo erit: mini cõis ꝓ ſuis inferioꝛibꝰ. vt cum vel homo curret ſupponit ꝓ futuris ðꝛ hõ currit.h̃̊ iſte terminꝰ hõ ſuppo ¶ Accñtaliũ ſuppõnũ alia ſimplex nit ꝓ ſuis inferioꝛibꝰ ¶ ¶Perſonaliũ alia ꝑſõał.Suppõ accñtal ſimplex ẽ ſuppoſitionuʒ alia eſt deteriata alia acceptõ terĩ cõis ꝓ re vli ſigta ꝑ ipᷣy eſt ↄfuſa.¶ ¶ Deterĩata ſuppõ eſt ac⸗ terminũ cõeʒ:vt cũ ðꝛ bõ ẽ ſpẽs aĩal ceptio terĩ cõis ĩdefinite ſũpti.vł cũ E genꝰ:iſte termiꝰ hõ mnppoite hboĩe ſigno ꝑticularivt hõ currit,vel aliqͥs in cõi ⁊ nõ pꝛo aliquo inferioꝛi.Siłr hõ currit.⁊ ðꝛ deterĩata:qꝛ lʒ ĩvtraq; dicendum eſt de quolibet termio cõi iſtaꝝ ille teriꝰ bõ ſuppõat ꝓ oĩ boĩe vt riſibile eſt pꝛopꝛiuʒ. rationale eſt tã currẽte q; eurrẽte.iñ ꝓ vno ſolo daia albũ ẽ accñs. Item ſuppoſiti boĩe currẽte ðꝛ vᷣa.⁊ qꝛ alud ẽ ſuppo onũ ſimplicium.alia eſt termi cõis ĩ nere:⁊ aliud locutionẽ verã vel falſã ſubiecio poſiti: vt hõ ẽ ſpẽs iſte ter⸗ reddere ꝓ aliqigit᷑ ĩ pᷣdict iſte teriꝰ minus bomo ſimplicẽ hʒ ſuppõnem hõ ſuppòit ꝓoĩ boĩe currẽte ⁊ñ cur⸗ qꝛ ſolũ ſuppõit ꝓ natura ſpẽi.Alia ẽ rẽte:lʒ reddat ꝓpõem verã ꝓ vno de term ni cõis poſiti a parte pꝛedicati terĩaio currẽte.Oð aũt in vtraq; di⸗ ꝓpõis vłlis affĩatie:vt oĩs hõ ẽ ałᷣl ctaꝝ ſit deteriata ſuppõ.pʒ.qꝛ cũ ðꝛ Diſio ſup põis fim⸗ plicis ⁊c. Diffö ſup ponis p⸗ ſonalis. Diuiſio ſuppõnis ꝑſonalis. ibi iſte terminꝰ qĩal in pᷣto poſitꝰ ſim aĩai ẽ ſoꝛtes vel aĩal eſt plato ⁊ ſic de plicem hʒ ſuppõeʒ:qꝛ ſolũ ſu ponit, alijs.g aĩal eſt oĩs bõ ibi ẽ falla figu⸗ pꝛo natura generis.Alia eſt termini re d’ctionis a pluribꝰ deteriatis ad elbnec muunh olbet un Einir ſup be moct ueſtene ſin d. ig ba etat ſ ömechate n —=2 = = — S — — — D — — = = = = — 2£☛n⸗ S= — — — S= — — = – — – . 5 . . = =ꝛ à = = = S= — S=— = =— — — =— S= S = = * — — — V. —ꝰ 2 —— — — ntotaiali; pquot be nn hoa pquoteſſentnh lliſtetermin bo dzſu fediſtnbutiue moblr. ſnbuiue tenet: ge tenek / lr voqꝛ tfien deſceni goʒ ſuo ſuppoſto. toi⸗ ſlergo ſoꝛtes eſt aial. Oz is alaleofundt imobkr. ſtdeſceſumſuded vtisd ſis höeſt eial Jieifa; bnctſivpne lon⸗ = = = = = 5 — ſoi ſan tegn Brinutca on im zlor el ſoii wi tiron⸗ ogtca ren ? faſ n ſedenie uls ſippoͤ aceptoͤt⸗/ s , ſius Menorb jtann mmt Hiſetemmmn bo ſiox usimfencri' ( Derſonii in. ſtionmz alaeſt deteſigtn n ſa (Drterina ioppocſ , tericots idefinie ip ⸗ Nniculanyt höͤanmelalcs zſunpoe! leimn tiſi h ſ röfemite i rr udeſipe dneſcni fü fli e retetſiaN den reii ir n Folio cx. quod eſt genus:ſic bʒ ſim⸗ „ „ De ſuppoſi tionibus vnã deteriatã iõ iſte teriꝰ aĩal inde⸗ ipſo in cõi finite poſitꝰ hʒ deteriatã ſuppõneʒ. plicẽ ſuppõeʒ.Secũdũ aũt ꝙ; ipa na ¶ Cõfuſa ſuppõ ẽ acceptõ termini tura cõis ipſius gener młtiplicat᷑ ꝑ cois ꝓ plibꝰ mediãte ſigno vłi:vt cũ ſuppoſita boĩs:ſic ðꝛ bꝛe cõfuſã fup⸗ ðꝛ oĩs hõ eſt aĩal.ibi iſte terminꝰ hõ poſitionẽ nõ mobiliter ſ z immobilit᷑. ſupponit ꝓplłibꝰ mediãte ſigno vli Suppõ auteʒ ↄfuſa iĩmobilis põt cũ qꝛ ſupponit ꝓ quolibet ſuo ſuppoſi- ſimplici incidere non ſcᷣm idem: ſed dſo ſup to. I Cofuſaꝝ ſupponũ alia eſt ↄfu m diuerſa: vt dictuʒ ẽ. Uñ ſcðm boc hons cõ ſa nece ſſitate ſigni vel modi. et alia dicendũ eſt ꝙ ſuppõ confuſꝗ mobilr ſießna neceſſitate rei.vt cũ ðꝛ oĩs hõ ẽ aĩal. non poteſt ſimul eſſe cuʒ ſimplici nec ſnos. ibi iſte terminꝰ hõ mediãte ſigno vłi ſᷣm idem nec ſᷣm diuerſa:vt dictuʒ eſt ↄfundit᷑ ſiue diſtri buit᷑ ꝓ quoi; ſup⸗ ¶ Sed ego credo ĩpoſſibile eſſẽ ter poſito:⁊ iſte terminꝰ aĩal a ꝑte pᷣdica minum coem in pꝛedicato poſitũ ba pꝛima ra i poſit cõfundit᷑ neceſſitate rei.Et bere ſuppoſitionem ſimpliciẽ:⁊ ↄfun tio Petri cũvnuſqſq; bõ ſuã bẽat eſſentiã iõ h̊ di mobiliter vel ĩmobiliter ſigno vłi biſpani ↄ v̈bũ eſt neceſſitate rei tenet᷑ p tot eſ exñte in ſubiecto affirmatiuo: vt oĩs futatina ſentijs ꝓ quot boĩbꝰ tenet᷑ iſte teriꝰ bomo eſt aĩal:quia vt vult Poꝛpbiri ſuppoſiti bõ.⁊ cũ vnicuiqʒ hoĩ inſit ſua aĩali⸗ us.Oſ̃e quod pꝛedicatur de gliauo oins con 0 tas 10 iſte termin? aĩal neceſſitate rei aut eſt maius aut ẽ equale illi ð quo n tin d, tenet ꝓ tot aĩalibꝰ ꝓ quot hoĩbꝰ iſte 1 oih iſte pꝛedicatur: ⁊ intendit de pᷣdicatione niueria⸗ termin hõ. ⁊ ꝓ quot eſſentijs h̊ vᷣbũ per ſe:ſed in hac pꝛopoſitione omnis lis affir̃a⸗ eſt. Nñ iſte terminꝰ hõ dʒ ſupponere bomo eſt Snmal eſt pꝛedicatõ per ſe tiue. ofuſe diſtributiue ⁊ mobłr.ſʒ ↄfuſe ⁊ ⁊ non pꝛedicatur equale:g maius nõ diſtributiue tenet᷑:qꝛ tenet᷑ p oĩ hoĩe accidẽtale.ergo ſubſtantiale:non dif moblr vᷣo qꝛ ʒ fieri deſceniuʒ ſub eo feren 1 u ſul tia neqʒ ſpẽs:ergo genus. Sed ꝓ quolʒ ſuo ſuppoſito. vt oĩs hõ eſt natura generis multiplicata mobilit gial: ergo ſoꝛtes eſt aĩal. Sʒ iſte ter⸗ alterg s eſt a ter, vel imobiliter non eſt genus: g cũ dẽ minꝰ alal ðꝛ ↄfundi ĩmobłr. qꝛ nõlʒ omnis bomo eſt aĩal ci ibi pᷣdicet̃ge fieri deſcẽſum ſub eo. vt oĩshõ ẽ aĩal endelcelumi Odis⸗ nus non eſt poſſibile terminũ cõem goĩs hõ eſt h aĩal.Ibi eĩ fit ꝓceſſus eſt haĩ⸗ 3 multiplicari mobiliter vl ĩmobiliter a fimplici ſuppõne ad ꝑſonalem. ſic qꝛ ſigt naturã generis que iam actu bic. bõ eſt digniſſima creaturaruʒ:g 9 mnuna non eſſet genus:ſicut ſi bomo cõfun⸗ iſte hõ vel aliqͥs hõ ẽ digniſſima cre deretur m biliter vellimmohililiter: turaꝝ.vel roſa eſt pulcherrimꝰ floꝝ iam non eſſet ſpẽs. ¶ Item bᷣ ideʒ vi Scda rõ ergo aliqua roſa.Sʒ differũt in boc detur ꝑ ariſtoteleʒ pᷣmo tbopicoꝝ di e in iſtis eſt ſimplex ſuppõ ex pte cẽtẽ Oẽ qð de alio pᷣdicatur aut pᷣdi ſubi.in illa vᷣo ex ꝑte pᷣdicati. ¶ Et cat᷑ ↄuerſim ð eo aut nõ.Si cõuerſiʒ licet videat᷑ oppoſitũ eſſe qð ſuperiꝰ tũc nõ ẽ diffinitio vel pꝛopᷣ̃ũ. Si autẽ dictũ eſt ꝙ in bac ꝓpõne oĩs bõ eſt nõ cõuerſim pᷣdicat᷑ de re:aut caditi aĩal iſte terminus aĩal in pꝛed ſcato diffinitionẽ rei aut nõ Si nõ tũc ẽ ad poſitus ſimplicem habet ſuppõnem cidẽs Si cadit ĩdiffoem: aut eſt genꝰ ⁊ bic ðꝛ ꝙ bʒ confuſam. ¶ Ad hoc aut de non differantia: ergo genus dicendqũ eſt m quoſdã ꝙ qꝛ genꝰ pꝛe ⁊ intendit ariſtoteles q; ibuſit direc⸗ dicatur de pluribꝰ differẽtibꝰ ſpecie ta pᷣdicatio:⁊ ſpẽs ſubijciat᷑ ſcðm ſe iſte terminus am mal qñ tenetur pꝛa Sʒ in bac pꝛopõe hõ ẽ gĩal eſt direc tertia rõ. quarta ro Tractatus Septimus. ta pꝛedicatio ⁊ ſubijcit᷑ bomo et non eqle pᷣtur:neq; accidens:ergo genus qre non eſt poſſibile terminuʒ cõeʒ ĩ pto poſitũ ↄfudi mobilłr vl imobilit ¶ Itẽ totũ vle að ẽ gen?⁊ totũ ĩ qti tate ex oppoſito ſe hñt ſʒ totũ ĩ qᷓtita te ẽ dupleðdã eſt cõpletũ:vtvbicũ qʒ confundit᷑ terminus cõis mobilit vt oĩs hõ eſt aĩal. Aliud eſt ĩcõpletũ ⁊ diminutũ:vt vbicũqʒ cõfũdit᷑ teriꝰ cõis iĩmobiłr ⁊ młtiplicat᷑ teriꝰ cõis ſimpłr: g ſi ipoſſibile eſt totũ in quã titate eſſe genꝰ inquãtũ hmõi:nõ erit poſſibile terminũ cõeʒ ĩ pᷣdicato poſi tũ cõfundi mobiłr vł mnobiliter vt di teqᷓ; in pꝛopone ſubijciat᷑ pᷣdicato eſ litates in pᷣdicato.Sic aũt in ꝓpoſi⸗ to cuʒ ibi pᷣdicet᷑ genꝰ de ſpẽ: vt oĩs bõ ẽ aial. ¶ In hac em̃ ꝓpõne ſubij citur hbo in quo intelligit multitudo illarũ aĩalitatũ.Et pᷣaicat᷑ h genus aĩal: qð mullo mõ ↄfundit᷑ mobiliter vl imobiliter:ſʒ ſtat ibi ꝓ natura ſeu eentia ipᷣius gñis cõis de pluribꝰ pᷣ dicabilis.vñ aĩal pᷣdicat᷑ ⁊ aĩal intel ligit᷑ in ſubiecto ſicut bic.oẽ aĩal rõ nale eſt aĩial. Silr dico ꝙ hoc verbũ eſt nõ cõfunditur mobiliter vel ĩmo biliter eo ꝙ aĩal eſſet vel exiſteret in boc hoĩe:qꝛ hoc hʒ ſubiectũ de ſe an cebatur. ¶ Itẽ comparatio illa ſᷣm ſentiali vel accidentali.¶ Et ꝓpter quam inferioꝛa referuntur ad ſupexi boc deſtruimus quandã diuiſionem oꝛa eſt oppoſita cõꝑatiõi ſᷣm qua ſu⸗ factã.iſ.ofuſarũ ſuppoſitionuʒ alia ẽ perioꝛa reducũt᷑ ad ſua inferioꝛa ſed ſcðm pꝛimã ſumit᷑ commune in ratio ne cõis:⁊ penes ſcðam ſumitur com mune multiplicatum ſiue gonfuſum. Cum ergo terminus cõmũinis vt ſic ſit in ratione generis non eſt poſſibi le ipᷣm multiplicari inquantum buiuſ modi:⁊ bec quattuoꝛ argumẽta ſunt concedenda. ¶ Cauſa autem ꝑ quã mouebantur facilis eſt ad ſoluandũ que tantum eſt vna:qꝛ cũ ðꝛ oĩs hõ ẽ aial cũ vnicuiq; boĩ rũdeat ſua qjali tas.ſiue ſua eſſentia cũ nõ poſſit eſſe bõ qn ſit aĩal.Ideo dixerũt qiſte ter minꝰ animal tenet ꝓ tot Ai pꝛo quot boĩbꝰ tenet᷑ homo. QAd aũt ĩ il⸗ lo argumẽto nulla ſit apparẽtia ptʒ: qꝛ cũ ðꝛ oĩs hõ eſt albus:neceſſe ẽ q tot aĩalitates intelligãt᷑ ĩ ſubo quot ſunt boies ĩ ꝗbus tenet᷑ bõ:⁊ non po teſt dici ꝙ bẽat illas aialitates a pᷣ⸗ dicato cum ibi pᷣdicat᷑ album. VUñ di⸗ cendũ q bomo logice loquẽdo nõ na turalr ex rõnali ⁊ aiali compouitur. ideo de ſehabet illaꝝ animalitatum młtiplicationẽ:ergo hic omis homo Eẽ albꝰ.homo nullo mõ bʒ illas anima confuſa neceſſitate rei.alia eſt cõfu⸗ ſa neceſſitate ſigni ſeu modi.Dicimꝰ em̃ ꝙ oĩs ↄfuſio fit neceſſitate ſigni vel modi:vt cuʒ dꝛ.oẽ aĩal rõnale eſt aĩal.iſte terminꝰ aĩal: in ſubiecto po ſitus tenet᷑ neceſſitate ſigni pꝛo om ni aĩali quod eſt homo.¶ Similiter bic.omĩs hõ eſt aĩal.iſte terminꝰ bõ tenet᷑ pꝛo oĩ hoĩe ⁊ nõ ſolũ ꝓ hoĩe:ſʒ etiã pꝛo oĩ aĩali qð eſt hõ.⁊ ideo tot intelligũtur aĩalitates quot humani tates naturaliter loquendo.quia ea⸗ dqẽ eſt bumanitas in quolibet indiui⸗ duo hoĩs ſʒm viã logicoꝝ. ⁊ nõ ſʒ viã nature. ſic hõ in cõi idem eſt.vñ q; ſit hec bumanitas vel illa hoc eſt ratione materie.In via enimnature bũanitas na differt ab bũanitate tua ꝑ ſe.⁊ aĩa mea per quã cauſatur bhbumanitas mea in me.alia eſt ab ani ma tua ꝑ quaʒ cauſatur humanitas tua in te.Et pꝛopter hoc ſignũ ofun dit hominẽ:non tamẽ confundit ani⸗ mal in cõmuni.ſed animal contractũ ad hoĩem per ſuas differentias.Un de ſequitur ꝙ omnis confuſio fit ne⸗ geſſitate ſigni vel modi. tſttlſstuͦt ct Rln tinteice e innero ã iſie Cẽ clanuor ſtludiuerſitat t alb, ſtenezce rei nüeror ſup; ſſotes umnt ? al diſpt lipo ütrelatiu ſube igetit ſeige Oñ dnſubetceutat ſfert ſuppon pedcdinr (fupponit un mns Rlon qputartbirhniefen nitpſone (Helatnon int qca ſät noia ptqjdi ſtlle. tẽ felatuor. pnoi ſtiſitrecipꝛocaytiul fn haſeſſuo k ſ ſua iii tciprocg t ileie elati mndnogftpatſe ſwaſſputiroſthns fibf ſes lingeſesdatis: hatiitſgöpzo nrin veptimg inhe. cghmg i cf en⸗ rd Rbere, üafltu ttl : Gömulons, dalenfhg e ofine, benn uncbltenſg enntm . matusggcze lls ilo in ſbiecot PoK, ppoͤne ſ 1 uultiruce bllter Re hn t 1aigfl egigſt, 9 mai Wlectof w cofun Nitmumus quangi fula peceſſttateretala ken Xreſſtate ignn ſeunoct Niann ois gfuſio ft neceſitute igt moc yt az de oe gia fonne iſte tenmim aial in ülbiechh s tenet neceſſtate ignn poon iali quogeſthono. (Sini amis hoeſt aial iſte tennit i prooi boje? noͤſoũ phoig ooi aialiqdeſtho. lceoa gütur aialltates quot hunn naturaliterloquendonme? buumanitas in guolbetitfii is hn nii elar uni⸗ ature. ſichoͦncottenne⸗ bec bumantas ſel ilahoxe Jrnizenmnnatne b büanitw . ☛S* oco De ſuppõne relatiuoꝝ ¶ Vinis tractatus ſeptimus. C cxi. Dicẽdũ ꝙ addit idẽtitatẽ ſbᷣe ⁊ põit Solutio ęõ ſub mõ potẽtis:vt ſoꝛtes videt ſe octauus de re ibi ſuba qͥ pus ęrat agẽs põit᷑ ſõ mõ latiuis. patiẽt : vt in h ꝓnoie ſe.ñ recipꝛo Elatiuũ eſt du ¶ñ ſic põt diffiniri. recipꝛocuʒ eſt as plex. Uno mõ ſiot ſubaʒ agẽtẽ ſub mõ patiẽt vl ſic relatiuũ ẽ cuiꝰ Tcipꝛocũ eſt idẽꝙ ſuijpᷣiꝰpaſſiuũ.Et eẽ eſt ad aliud lõ h relatiuũ ſui ſigt ꝑ modũ patiẽtiſ ſe bre.⁊ ſicrela ĩ quẽ ðꝛ trãſire actꝰ vbi.ntũs autem ãre ſui . tiuñ eſt vnũ de list ꝑ modũ agẽt ¶ Iteʒ ſi qr at᷑ qre caret nrõ decẽ pᷣdicamẽ⸗ hᷣ ꝓnomen ſui ſibi ſe caret ntõ Solu⸗ Incipit tractatus Lecepti⸗ ones re⸗ latiui tis Aliud ẽ relatiuũ qð eſt añ late rei tio pꝑʒ ex dictis:qꝛ agẽs nõ põt ſigre — recoꝛdatiuũ:qꝛ vt vult Pꝛiſcianꝰ in Patiẽs ſiue ſub mõ patiẽt niſi ĩ obli maioꝛi ſuo volumiĩe Relatio ẽ añ late ꝗs ſʒ ipſe ntũs dicit modũ agẽtis:et reirecoꝛdatio.vt ſoꝛtes currit qͥ mo lõ natura nti ępust nature bulꝰpꝛo uet᷑. vbi hrlim qͥ:facit recoꝛdationeʒ noĩs ſui ⁊ iõ nõ pᷣt bꝛe ntm̃ ex pᷣdicti diuifio de ſoꝛte.qͥ ẽ res añ lata.Omiſſis aũt ꝙ relatiua idẽtitatis referũt eãdem reniui relatiuis m pᷣmũ modũ de relatiuis ñ ſuo añte. ſꝑ ſupponũt ꝓ eadẽ re elis ſcðo⸗ ̊ intẽdimꝰ. ¶ Relatiuoꝝ añt ĩ nwnero. Et ex ptʒ ꝙ maioꝛ eſt certi q̃dã ſũt ſube vt qͥ iſſe ⁊ ſiłia q̃dã accñ tudoꝑ relatiuũ idẽtitat qᷓ ꝑ ſuũ ans diuſio tls vt tal qis:tãt?:qtꝰ.Rłm ſube eſt loco relatimi poſitũ vt bõ currit ⁊ bõ relatini qð refert eãdẽ rẽ ĩ niero cũſuo añte. diſputat:ꝗꝛ dubiũ eſt vtrũ ð eodẽ bo ſbſttie vt q ille. ¶ Itẽ relatiuoꝝ ſube:q̃daʒ mine dicat Sed cũ ðꝛ hõ currit ⁊ idẽ ſut rla diuerſitat vt ali.Et ẽ ilð qð diſputat certũ ẽ ꝙ de eodẽ boĩe dica refert eãdẽ rẽ ĩ nũero ⁊ ſuppõitꝓ ali tur.boc eĩ ptʒ ꝑ pᷣſcianũ ĩ maioꝛi ſuo a vt ſoꝛtes currit ⁊ aliꝰdiſputat.que voluĩe.qꝛ cũ ðꝛ Aiax venit ad troiaz gã vo ſũt relatiua ſube fenrgrt e T aiax ſoꝛtit᷑ puguit dubiũ ẽ an de eõ ille idẽ. ñ rim ſube idẽtitatis eſt qð dẽ aiace dicat᷑:an de diuerſis. Sʒ cũ refert ⁊ſupponit ꝓ eodẽ in nũero ꝓ ðʒ alax vẽit at ad troiã:⁊ idem foꝛtit ꝗ' ſupponit ſuũ ans. vt ſoꝛtes currit puguit de eodeʒ aiace ſtati ĩtelligit᷑ qͥ diſputat ibi rimq̃:refert ⁊ ſuppo Et ſic ptʒ maioꝛ eſt certitudo ꝑ re⸗ nit ꝓ ſoꝛte. ¶ Relatiuoꝝ ſube ideti⸗ latiuũ idẽtitat qᷓ; ꝑ ſuũ añs loco rela tat q̃dã ſũt noĩa. vt qͥ qdã ſũt ꝓnoĩa tiui poſitũ ¶ Solʒ aũt dubitari cir⸗ vt ille. Itẽ relatiuoꝝ pnoĩm iqẽtitat ca relatia aS naus an 25 cepto qdã ſũt recipꝛocavt ſui ſibi:ſe cũ ſuo ſacta ex diuerſa relatõe fiat ſʒ equo poſſeſſiuo.vt ſuꝰ ſua ſih Alia vo nõ cationẽ vel ſm ãphibologi:vł ſᷣn a recipꝛoca vt ille idẽ relatiuũ aũt reci liqu aliã fallam: vt dicẽdo boõ videt pꝛocũ ðꝛ nõ ꝙ ſit patiẽs ſed qꝛ ponit aſinũ q ẽ ronalubi h relatiuũ qͥ ᷣt re⸗ modũ patiẽtis ſupꝛa ſubſtãtiã agen ferri napſ⸗ õ ad bunc tẽ.qꝛ aliud ẽ res patiẽs:⁊ alið modꝰ terminũ aſinꝰ ⁊ ſic ibi ſunt diuerſe re patiẽt qð pʒ ꝑ h̊ ꝙ ntũs põt eẽ pati lationes. g ᷣm aliquos ſolet ibi Cole In oppe ens vt ſoꝛtes pcutit᷑:ſz ñ põt br̃e mo nienter aſſignari equiuocatio.Sʒ cõ ſtum ar⸗ dũ patiẽtis. vſi modꝰ? patiẽt ſꝑ eſt ĩ traſũ arguit᷑ boc nomẽ qm qðẽ re guitur ſᷣ obliqͥs Et ſic pʒ ꝙ alid ẽ patiẽs ⁊ ali latiuuz ſigt rẽ vnã equaliter ſe hũteʒ moqꝙ nõ ud mod'patiẽtis. St rat̃ qd addat᷑ ad illud quod ſignificat᷑ per modum iit equo⸗ ſupꝛa patiẽs ꝑ relatiuum recipꝛocũ ſube: vt coloꝛ qui eſt in coꝛpoꝛe,lo⸗ tatio. diuiſio relatiui ſube idẽ⸗ de relati uo reci⸗ gneſtio Tractatus Octauus tilchn Frctan cus qͥ ↄtinet rẽ locatã ⁊ ſic de alijs. vna dictõe.¶ Itẽ cᷓ ibi nõ ſit ampbi lnte dſina hopy⸗ eergo deceptio facta ex diuerſa relaz⸗ bologia ꝓbat᷑:qꝛ vbicũq; fit amphi⸗ enil bn ſci ſis Secdo. tlone nõ facit equiuocationẽ. ¶ Itẽ bologla ibi eſt oſtructio vmi cũ alio qnonſt neſie fegno. atiu⸗ ; nomẽ qͥ ſᷣm ẽ nom̃ ſigt ſubaʒ infi vt in h exẽplo liber ariſtotelis qꝰ ad ampbibo nn ziichonte al egatia nitam: ſed iſta ſnbſtantia infiniia ap pꝛimũ mouũ:qꝰ ad ſcᷣm. vt littꝰ arat ogia iſoe ſotar tin eſpe ta eſt finitari tã ꝑ vnũ añs qᷓ ꝑ aliud quo ad tertin. vt ſcit ſeculũ. Et ‚jm, MNſcf tn negat ſeg ergo cum illa ſubſtãtia infinite ſump pʒ inductiue ꝑ oẽs mõs amphibolo⸗ ſic epzad añns. ti ta ſe ſit vna. Et põt referre quodſʒ gie ꝙ vbicũq; eſt amphibologia ibi hogn⸗ anidaffm añs ſi tio huius relatiui vna erit q̃⸗ eſt ↄſtructio vniꝰ cũ vno tm̃:ſed vbi⸗ Cri it. G cübe re ſequitur qꝙ ibi non erit equocatio. cũq; eſt diuerſa relatio nõ eſt ↄſtru⸗ naeſho⸗ ſchonta rrlat Tertio ¶ Iteʒ ratio cuiuſſibʒ relatiui ſᷣm ꝙ ctio vmꝰ cũ vno tm̃.immo vmꝰ cũ di itappone zincboata4 1 eſt relatiuũ eſt tm̃vna.ſ.añ late rei re uerſis deceptio facta ex diuerſa re . nag g,; hobief coꝛdatiuũ.ergo om̃e relatiuuʒ ſᷣm ꝙ latiõe nõ facit ãphibologiã ¶ Item Gztahoni Emareztingt⸗ relatiuũ ꝑticipat vnũ nom̃ ⁊ vnã rõ/ vbicũq; eſt deceptio ex co ꝙ aliq di⸗ Fngtaffe oſito. t nẽ: relatiuũ nõ c equocũ ſʒvniuocũ ctio põt referri ad diuerſa eſt cõpoſi tdegtolbe nans ſuppo⸗ inquãtũ eſt añ late rei recoꝛdatiuum tio vel diuiſio. Sʒ deceptio ex diuer ſtafnuntdec SNingit⸗ g particula relatiua:vt qui:ille:⁊aliꝰ ſa relatione eſt ex eo ꝙ aliqua dictio cis felatuecrgo? zist inquãtum ſunt relatiua ſuoꝛum antł põt referri ad diuerſa.g deceptio fa⸗ r goßſippoſto dien cedentiuʒ nõ ſunt equiuoca.¶ Sed cta ex diuerſa relatiõe eſt copoſitio s9p bona dun Obiectio ſi aliq obijciat ꝙ relatiuũ qͥ alteriꝰ vel diuiſio.Et boc idẽ ↄcedimus. TE u eſt rõis in boc ante hõ⁊ alterꝰrõniſ vofni z70lctonla 0 Po ==Eãt᷑ de relatiuis diuer Quidre⸗ Pureanuo dund idi niͤ i ſitat]. vñ relatiuũ diuer lariud di goemiuoca neq pla fube Afſitat eſt qð ſupponit ꝓ verſinaj ciccenteſt vna ppoer ſzm ꝙ tenet ĩ hᷣ añte aſinꝰeſt cõe ſg bʒ roõnes diuerſas.⁊ ꝑↄſeqns eſt eqͥ uocum. ¶ Dicendum ꝙ b argumen⸗ tui non valet:nam ſimiliter poſſetp Djalio ab eo ꝙ refert. v o babz 5dl Solutio hari ꝙ quodlibet vniuocum eſt d, Aſoꝛtes cii ⁊ aliꝰ ſ ſheunenno kds uocũ vt aĩal eſſʒ equiuocũ ſʒʒ ꝙ eſſet putat ibi rlm aliꝰ:refert ſoꝛtẽ⁊ ſup Eh vn affinmation nan. in hoĩe ⁊ ſʒ q eſſzʒ ĩ eq qꝛ aliã bʒ rõeʒ ponit ꝓ alio a ſoꝛte.⁊ ita facit recoꝛ⸗ 4 . fini ſchoate ʒ ꝙ eſt bõ.⁊ aliã ſcðʒ q eſt equꝰ. Et dationẽ de ſoꝛte.De relatiuis aũt di oaaſ ſitac ſic boc nom̃ aĩal aliã bʒ rõneʒ ;̊ ⁊ ibi uerſitat talis dat᷑ rla. Si rim diuer⸗ Begul. alec iſdaatan ac ⁊ eſt cõe:ne m ẽ equiuocũ ſed vnino ſitat addat᷑ ſuꝑioꝛi:tũc ſuꝑiꝰ fit ine nſdicueſß ſann Eſ cum. ſʒ vmuoci ita ⁊ relatĩʒ Soluen r. Si addat iĩfenoꝛi ĩfer? fit ſunũ. v Kaprſcenichreamun quʒz ẽ bꝛeuit ꝙ ſicut vmiuoca dñr br̃e Aerbi gra cũ ðꝛ:aliud ab aĩali: er/go Lconpakaapdän eãdẽ rõe:nõ ſim ſe:ſʒ ĩ vniudco vmiuo aliud ab hoĩe.ibi locꝰ ẽa ſpẽ ad genꝰ Oſc afifanö negaoſ cãte:vt homo bos:equꝰ:⁊ ſilia ĩ aĩali ſiue a ꝑte ſubiectiua ad ſuũ totũ vle matia ylnegatia allcuode Ita ſilłr relatiua dicũt᷑ bẽre eandẽ rõ q; ĩ bac orone aliud ab aĩali hᷣ relati ſnb abalig'beſt dlca nẽ nõ ſm ſe ſʒ in referente ſiue in rela uũ diuerſitat alið:qꝛ addit᷑ aĩali qð Eiitaſtiepzh diffinttiond tiõe.⁊ etiã hnñc ide nomẽ iõ vniuocã eſt ſuꝑiꝰad hoĩem facit ipᷣm inferius ffmnois tnegatlöis aff tur in eo:ſʒ ille obijciebat de ronibuſ ⁊ qꝛ addit᷑ inferioꝛi cum ðꝛ aliud ab Gtiorrſpiciit tii patie relatiuoꝛum ſᷣm ſe.Et iõ cõcedimus hoĩe:facit ipᷣm ſuꝑius.ergo aliud ab lad cicnni 5 ppen q deceptio facta ex diuerſa relatio⸗ aĩali ẽ inferiꝰ ad aliud ab hoĩe.⁊ iõ ẽ ſlatiuotſſp ſun r ne nõ eſt ſm equiuocationem. Item ibi locꝰ a ſpecie vel a ꝑte ſubiectiua. befelatilag Fian illa deceptig eſt in oꝛdinatõne dietio ¶ De relatiuis idẽtitatis dat᷑ regu⸗ la anti pcopatoon wiminn nũ inter ſe:g eſt in oꝛatione:q; odia⸗ la ab antiqs. Nulla ꝓpõ incboata a eof Uſeſpechhhöd tio dictionũ mibil alið ẽ qᷓ; oꝛo:g nõ ẽ relatiuo idẽtitatis bʒ ↄtradictoꝛiaʒ ideti ſüsnec ppr g. A at⸗ eqinuocatio:cũ eqͥuocatio ſolũ fiati H 3 dernord iiſtennei ſ gfent nd De ſuppoſitione Relatiuoz Folio cxij.· nben et⸗ tnnd it et aſſignãt talẽ cãm. oꝛ cũ ðꝛ oĩs hõ tiã eiꝰ qꝗð ẽ ſubm̃.qꝛ alið ẽ ſubm̃ ĩiquã müm, Molber mi mocae Ccurrit T ille diſpuat: H̊ relatiuuʒ ille tũ ſubm ⁊ id qð eſt ſubiectum.⁊ alið nd cn ls byz reſpectũ ad h añs hõ ꝓpt᷑ depen pᷣdicatũ ⁊ id qð ẽ pᷣtuʒ. Et ſic quicqd temüpt rlewrltpdane⸗ entiã ſue relatiõis.ſʒ cũ negatio ad affirmat᷑ in ꝓpõe ichoata a relatiuo nduchue- oes eculii EtfnD uẽit ꝓpõi ĩichoate a relatiuo dicẽdo negat᷑ in ſua ↄtradictoꝛia:qꝛ ↄtradic rdicig eſt nganſpidat, ſic ille ũ diſputat.tũc negatio negat toꝛia iſtiꝰille diſputat ẽ illa:nõ ille di ſhucho n Anpdibcſoge bi vbũ qð ſeqt ⁊ nõ negat reſpectũ re⸗ ſputat negatõe pᷣpoſita relatiuo. De eſtdinert, . motſiſed ſ latiõis quẽ hʒ ad añs:gꝗ negatio non relatio idẽtitat nõ recipꝛoco tal da⸗ nnpcim⸗ eltono ſt/ , PD negat totũ qcquid affirmatio affir⸗ tur rla¶ Oẽ relatiuũ idẽtitat nõ re Alia rl 1s dere m imno GnCie . mat ergo nõ ↄdicit. Sʒ cũ hoc fit in cipꝛocũ hʒ eãdẽ ſuppõnẽ quã bʒ ſuuũu em frct ofacta et duerſie q̃libet ꝓpõne ĩchoata a relatiuo ſeqͥ ans vt cũ ðꝛ oĩs hõ curꝛit ⁊ ille ẽ ſoꝛ. F rapbibologii ken tur ꝙ nulla ꝓpõ inchoata a relatiuo h relatiuũille ſuppõit ꝓ oĩ boĩe:qꝛ ſẽ Beſtdeceptoer loalij diß hʒ õdictoꝛiã ¶ Sʒ ð h obijcit᷑.Quic ſus eſt oĩs hõ currit ⁊ ille eſt ſoꝛtes Wrefemad diuerſack eön . tonfuta qͥd ↄtingit affirmare 2tingit ⁊ nega id eſt omnis homo eſt ſoꝛtes. ¶ Di deceptioer dun torle. re de quolibet ſuppoſito.ſy vᷣbũ ↄtin co aũt non recap:ocũ qꝛ cũ ðꝛ oĩs hõ latione eſter eo Alqgusdicn hima. git affirmare de quolʒ ſuppoſito di⸗ videt ſe:non eſt ſenſus oĩs hõ videt 6 cCtiõis relatiue: ergo ↄtingit ⁊ nega⸗ oẽʒz boĩeʒ Iñ loco relatiui ſe nõ lʒ po r duerſa felane eſt cpoft re quolʒ ſuppoſito dictiõis relatiue nere ſuũ añs:loco vᷣo alteriꝰlʒ poͤere qiʒ ppõ incboata a relatiuo h õ⸗ dictoꝛiã.¶ Itẽ qrʒ ꝓpõ ſiue enũcia ſ Abito ð relatĩio ſubẽ di BSk derut us diin Secda tio vnã hʒ ↄdictoꝛiã.ſʒ ꝓpõ inchoo-⸗ Eqũu ẽ ð relatio accũtis qͥq relati ſtatſoßͦrelatuitiikrk 124 relatiuo:dũmõ ibi nõ ſit aliq̃ di- Relatiʒ aũt accñt ẽ qð uũ accñtꝭ ſtat eſtc ippeneh 4 lo equiuoca. neq; pla ſubijciãt᷑ ne⸗ BAeefert eãdẽ rem per mo tat end uppont⸗ qʒ pdicent᷑:eſt vna ꝓpõ.ergo ꝓpõ inMaũ denoĩatiõis: vt tale: aloch eo eſcr choata a relatiuo babʒ õdictoꝛiam. q̃le:vñ bec ẽ dꝛia relati ĩ ſubẽ ad rela ſenonteit N ¶ Iẽ dicit ariſto. pꝛio ꝑbiermeni⸗ tiuũ accñt ł.qꝛ relatiz ſubẽ refert reʒ ibimnalanfent ſonetin Tenig, as vm affirmatiomivna negatio ẽ vniuocã ꝑ modũ qð qd ẽ: vt albedo q̊ paloa ſorte lta facltrtten oppoſita. affir̃atõi ĩchoate a relati ẽ ĩ ꝑiete coloꝛ qͥ ẽ ĩ coꝛꝑe Relatiʒ aũt E deſoꝛte.Oe relgtiuis it d uo negatõ vna ẽ oppoſita.qð ↄcedi⸗ accñt ẽ qð refert rẽ ſuã ꝑ modum de ltals dat a. Sinindua mdicéteſpdictã rłaʒ eẽ flaʒ. ¶ Ad noĩatiõis: vt ſoꝛtes eſt albꝰ ⁊ talis ẽ ddat ſupioꝛltiic ſige ſtmn Solut roõeʒ eoꝝrũdemꝰꝙ relatiuũ opat᷑ ad pldto Alia aũt daia dat᷑ eoꝛũdẽ qꝛ re addat ifenorlifen ft i woan ans compat᷑ ad vbũ cui ſubijcitur latiuũ ſube refert idẽ ĩ nũero. Relati ciacirait bch um. CIc affifat 1 negato ſit ozo affir num verq accidentis refert iqẽ ĩ ſpẽ boie ib lo e⸗ ſte n matĩa vl negatĩa alicuiꝰde aliqᷣ vła vt ſoꝛ.ẽ albꝰ⁊ talẽ pło:qꝛ iqẽ accñs ĩ ſbiectun 09 lilon te licuiꝰ ab aliq b eſt aͤgfattde ſubo. nũero nõ pᷣt eẽ ĩ diuerſis ſſis:ſed bñ diuino re g⸗ lud obaial Dra Et ita ſiẽ pʒ ꝑ diffinitidᷣnẽ pᷣdictã af idẽ ĩ ſpẽ. ¶ Relatioꝝ accñt.Alið ẽ latiui ac⸗ an Gragttt ile. fĩatiõis ⁊ negatiõis.affir̃atio ⁊ ne relatiuũ idẽtitat:vt tał. Aliud vero cidenties. ſtan 4 ſzatißninfenls gatio reſpiciũt tmñꝰ ↄꝑationẽ ſubie⸗ diuerſitativt alteriuſmodi. Relatis 9 enn cndalli cti ad pᷣdicatũ.ꝙ a ꝓpõe inchoata a accidentis identitatis eſt qð refert Orinfeſio⸗ g ergo i 4 relatiuo tm̃ ſumit᷑ dictoꝛiũ ꝑ ↄpa⸗ eandem qualitatem in ſpẽ ⁊ ſuppõit xtin ſign gabbeſ hNH tideʒ relatiui ad vbũ cui ſubiſcit et ꝓ eadẽ ſpecie: vt ſoꝛtes eſt albus:et inadalin eſieu a n coôpationé relatiui ad añs. nam talig eſt plato. Relatiuũ aũt accñt hede e a aill n ille reſpectꝰnõ ibi ꝑꝑ naturã affir̃a di ſitatis eſt quod refert eãdẽ q̃i atiuts idetin amrg ein tiõis nec ꝓpt᷑ depẽdẽtiã ſubiecti in⸗ tatẽ ĩ ſpẽ.ſʒ ſuppõitp alia diuerſa in niqs: lula mulbij quãtũj ẽ ſubiectij/ſed ꝓpter depẽdy⸗ ſpecie: vt ſoꝛ,ẽ glbus:ꝛ alteriuſinodi ſGenuuns Tractatus Nonus trel unhon eſt plato. ¶ Differt aũt relatiuũ ſub minoꝛeʒ: vt cũ ðꝛ hõ albꝰ currit, boc ſenf eſen ſic aſe ſtãtie idẽtitatis a relatiuis accidẽti adiectiuũ albꝰreſtrĩgit boĩeʒ ad ſup n moſibli ho voteſt umidentitatis:qꝛ relatiuñũ identita⸗ ponẽdũ tm̃ ꝓ albis.¶ ¶ Ampliatio ẽ iftsan rqucn fo tis ſubſtatie refert eandẽ ſubſtantiã extenſio teri cõis a minoꝛi ſuppõne pliatiõis nleiſea inp hii i numero.Relatiuuʒ aũt idẽtat acci ad maioꝛem.vt bõ põt eſſe antixpᷣs. ncngo inoſne dẽt nõ refert idem accñs in numero iſte terinꝰbõ nõ ſupponit ſolũ ꝓ bRis etnnn onodo hein ſed ſolũ idem accidens in ſpẽ. Relati qͥ ſunt:ſed etiã ꝓ bis qͥ erunt.vn am⸗ ſeint ſoeſt falaen go⸗ uoꝛum accñtis idẽtitat Aliud eſt re pꝓliat᷑ ad futuros.Dico aũt terĩ cois iharu n niorelgom latiuũ q;titatis ↄtinue: vt tantꝰ. Alið qꝛ terĩnꝰ ſingularis:vt plato nõ am· linßz niſnnerg⸗ ſopbe vero quãtitatis diſcrete:vt tot quot pliat᷑ neq; reſtringit᷑. ¶ Ampliatio diſo am ſneſt e tio ſopbilm ¶ Item relatiuoꝝ numeroꝝ: q̃dam nũ alia fit ꝑ vbũ: vt ꝑ boc vᷣbũ põt. pliatios in (Von obatiope ſunt noĩa: vt totidem:quedaʒz ſunt ad vt hbõ põt eẽ antixpᷣs.alia fit ꝑ nomẽ areffiſi denns notabile uerbia:vt totiẽs.¶ Sciẽdũ qð talis vt boiem eẽ antixpᷣm ẽ poſſiaile alia eoftlaclann cdenrine tamꝰtot:totiẽs: totidem poſſunt di⸗ fit ꝑ pticipiũ:vt hõ potẽs ẽ eẽ niger Noic odeſtnel ctumu ci relatiua:redditiua demõſtratiua. alia ꝑ aduerbiuʒ:vt hõ neceſſario pᷣt odeoſclic ſibie Relatiua:vt ſi ad pñtes referantur. eſſe aĩal.õ em̃ nõ ſolũ ſupponit ꝓ voſſültuns atipſum unn⸗ Demõſtratiua:vt cũ dicimꝰ demoni pñti tꝑe: ſʒ etiã pꝛo futuro ⁊ lõ ſeqt᷑ lusctoteſ elerteſtre⸗ ſtrãdo mare:tale eſt rubeum demon⸗ alia diſio ãpliatõis.ſ. ¶ ¶ Ampliatio tueriſpoſibli accidit ei. ſtrando berculẽ: talis fuit plato. Si nũ.alia fit ſpectu ſuppoſitoꝝ vt bõ alia diſs ſegennn aſſignatur vnic Aut nõ referãt᷑ ad pñtes ſiue ꝑ ðmon pᷣt eẽ antixpᷣs.alia fit reſpectu tꝑm: Zatbieantchriſtinonke ſtr ationẽ rerũ ꝑꝛeſẽtiũ:tũc ſunt red⸗ vt hõ neceſſario ẽ aĩal: vt dictum eſt ſbie ſedantichꝛiſtun ditiua:qꝛ reddũt interrog gionẽ pᷣce ¶ De apliatõe q̃ fit rõe ſuppoſitoꝝ d teſe verum ergon dẽtẽ:vt q̃lis eſt plato:⁊ reſpõdeatur talis dat᷑ regula.Lerminꝰ cõis ſup⸗ nef ſe verum non *2 talis qualis ẽ ſoꝛtes. ſRelatiua qñ ſi ponẽs vᷣbo babenti vim ãpliãdi a ſe fnact fuiſſeeſt ne interrogatione pferũt᷑:vt talis eſt vel ab alio apliat᷑ ad ea q̃ pñt eẽ ſub niht uſtbe ſacri ſoꝛtes q̃lis eſt plato. Etlqñ ad noĩa foꝛma terĩ ſupponẽtis: vt bõpᷣt eẽ aaeinnohetethi adiectiuaſpecialiũ accũñtiũ ducũt᷑ vt aĩal.h ille teriꝰ bõ nõ ſuppomit ꝓ pñ at unm Run n ethiops eſt niger:⁊ talis eſt coꝛuus tibꝰ:ſed etiaʒ ãpliat᷑ ad oẽs qͥ erunt Gumideanplüciond ⁊ ſoꝛtes fuit albus ⁊ talis fuit plato Dico aũñt a ſe.qꝛ vᷣbũ pßt de ie bʒ vĩ Et bec ð relatiuis dicta ſufficiũt, ampliãdi.Dico autẽ vel ad alio g: 5 Fintndsm init tr sO oc pticipiũ potẽs.⁊ boc nomẽ poſſibi⸗ AESinis tractatus octanus, x daãt vtutẽ aãpliãdi vᷣbo cu⸗ adiun⸗ (Seguitur ractan drcfͤnith ¶ Sequitur tractatus gonus no gũtur: vt bõ potẽs ẽ eẽ aĩal vel aĩial cinus degppellat D nm de apliatiõe poſſibile ẽ eſſe album.⁊ ſic de alijs. 4 Erſonals ſup⸗ ¶ De aplia one aũt q̃ fit rõne tꝑis pofitio eſt acce talis dat regula. Cerinꝰ cõis ſuppo ptio terĩ cois p nẽs vł aponẽs verbo bñti vim am⸗ ſuiſiferioꝛibus pliãdi quo ad tẽpꝰ:ſupponẽs ꝓ his cuiꝰalia ẽ deter q ſunt:que erũt vel que fuerũt vt bõ mĩata:alia cõfu neceſſario eſt aĩal.ibi tã bõ qᷓ aĩal te 5ſa vt pꝛi patuit nẽtur ꝓ bis q ſunt et que erüt velꝗᷓ ĩ Itẽ pſõalis ſup fuerũt. ¶ Circa pᷣdicta querit᷑ de H poſitio ali ẽ reſtricta alia apliata.⁊ ſophiſmate. impoſſibile poteſt eſſe ita ãpliatio ⁊ reſtrictio hñt fieri cir- verum. Pꝛobatur: quia illud qð eſt caſuppõnẽ ꝑſõaleʒ. Reſtrictio eſt co vel erit impoſſibile poteſt eſſe verũ: artatio tcrĩ cõis a maioꝛi ſuppõe ad ſed anticbꝛiſtum non fuiſſe poſt tem nis, Non R erag eſtigtrant tünaeſtigthoin ee innds gdih De A iaencdis Baptann pus ſuum e ep pellatione et Re en r nnan iue ſt vel t Reſt taindon lidi . eboteſt eſe menne e ne et Reſtrctione ntſ⸗ noſu teſemenen 1. 2, ergo impoſſi le poſſibile et er et exiſtẽte: H Follio kal gindae tih Pene onin ſuite voteſt e verun. alſtereſnpd ae. . genun n eſt poſſibile guid õä lcat anti fne Ungulang. uͤtterici⸗ e verum:er mpoſſibile p X ⁊ de natu etiã ſignifi liſto ſed kdeg reſtnnae Pa a ſibile. in ten go impoſſibil oteſt tibꝰ qᷓʒ ra ſua ſupponit icat boĩeʒ tantnn Reo ſie⸗ interno noclg mai ecpol, Dell n ern ponit tã p exiſtè lafitg pbä tp ind concluſio eſt fa pꝛime f. pellat aũt exi ñitibus hoi xiſtẽ pöte h boezen enn miſſaruz eſt falſa etoen g. T. t exiſtẽtes bo oĩbus: PRR äee antixß dc pbi N Goluti⸗ miſiaruz. non maioꝛ?: ergo aliqua p LAppell tes homine ap⸗ emee nn Alufi 14 Solutio illa eſt ſophi aioꝛ:ergo mi ap CSinuf ationũ aũt ali es tantuʒ e anttronem dn falſ⸗ ſophiſimna: go minoꝛ: ſee omunis vt bõ aüt alia ẽ ter n dticipii rhnepoſicſen falſum. S rergo ſopbiſma ed ti vel ſi bõ:alia ẽ ter termini ntbopan lalei cite ¶ Solutio.ſophiſi iſma eſt ingularis: termini diſe Naduerbin potes e er eſt falſuʒ. ⁊ pꝛe ophiſma ſimpli ſingularis i is: vt ſoꝛte iſcre bünz et höncee nes fallaci ʒ:⁊ pꝛobati impli ris idem ſianifi 8. Termin⸗ i. dee g eteſenij es fallaciam acci tio pecrar pe Felell ignificat: ſupponl al. Do em noͤ ſoli n⸗ dico id qu accidentis: cat pe vel io lat. ſ. reʒ exi at: ſupponi diſo apllato⸗ utuorlͤſ ico ſcilicʒ ſubi impoſſibile: ermini cõis. ali tem appellati 16 lpllatöis., poſſibilitati z ſubiectum illi lle: re in cõi 8. alia eſt termi lationũ lufuff (Anp ltatis et ipſum i Ulingun⸗ e l Olept la eſt termini cõi uſufſpectuſup Mn illud quod eſt ipſum impoſſibi plicẽ ſi vt n termin uni cõis ꝓ di Eantirbs al poſtoptrtit er eſt vel eri poſſibile. ma⸗ Eſuppõnen us coro b iſ. Dinſi onecefſanotai Nctutpn eſſe veru ibile accidit ei ubie⸗ſi ſt genus. Et o ẽ ſpẽs:am ppella⸗ Cceflanio aial yrdi e verum aſſt it ei. et uppõit:ſignifi tunc termin? i⸗ ni tionis. Nͦliatei yrdlcuumne Sicut hbi gnatur vtri t poſſe ſi it: ſignific rmin idez deifitneſt Sicut hic antichꝛiſt tri ineſſe. Hi uricat hoj at 2 appellat: e; dak egla ſppefn impoſſibil ſtü nonſtille erſt Ae dminronpnner ſiyns 8 pbodabent pinaͤli e poteſt eſſe ꝛiſtum nõ fui lat bomi e in cõmuni: uppo babenti pimöptijclnt le verum. ergo in 5 fuiſ eſt minem in cõ m: et a dalio ipligkag eaij , ſ poteſt eſſe ergo impoſſi eſt a m in cõmuni. Ali ppel⸗ 1irni ſupponens.: ſthoj ticbꝛiſtum non fui n valet: qui uis infioꝛ rmini cõmuni em 1len ſupponens: ntoßftl cta.et i n fuiſſe eſt quia muni oꝛibus: vt qñ nis pꝛo leteni bo no ſupponttojf unpoſſihil es cbte lunis perſe vt qñ term eleni ho o ſnpyonem ſe eſſe veri e eſt accidẽs ie nem: v onaleʒ bab inus cõ 4 a⸗ inlataabesgii ſe, Et tan n aſſignatur. vrriqz poſ idem e es aber ſur goti tio beſtnte⸗ ampliationibus. nel⸗ 0 aeenbanler a „ Evelad aloog ſuppo . ominem in gppellat i potis t oe n ſt ¶ Finit tractatus nonus krer anp arttenlarivovottutiue vtute iplic ftven ain ¶ Sequi nonus. tamum Aten bticulares bomies vt ho potes eceain nel d de Amus ann tractatus de . entes. omies blei tabunt fecea ⸗ difn ⸗ appellatione. ¶ Finit tr iiaranr l iie ni⸗ — Ppellatio ẽ tractatus decimu dar e u ani ob in 8 . ——— p er aca⸗ ¶ Se qᷣtu 9. appnes ſt bfl n, ( EIht erĩ ꝓ re Dereſt ur tractatꝰ vndeci watti hlone n V preez Dico aũt rictione. taneenit e anefuenit ih 1 e eryrt aln ren itjhon, i, Rczen ſignifi⸗ nockain li oe , / caãs nõ nock n gecn i NEE ens non Eſtrlctio ẽ co i ſunet e N appellat: 31 ctio e co⸗ ateugi — ſarhniche ec; artatõ termimi Quid . ie eeteſe ¶ Diffe ———— v tichꝛiſt? cõis a mai ſtri re⸗ ate impofſb or Oiffert aut el chime , ſuppe gioꝛi ſtrictio⁊ r um i None æſuppöne:e ael ſomfica Aſuppone ad mi qus diui poſilepinſ ſeri t re exnte:ſʒ ſu 02 appellati 0 et Z pꝛ vt dictũ ẽ itur. mpoſibien ſehofln o ſunt tã p: ppoſñitio ⁊ ſigni tim. pꝛv. Q Reſtri vore exñite q̃; orii — ctinũ aũt:alia qz pꝛo re nõ mim bono ſippom li perhomm vt pponit p nig ꝛſte ter bpomt. p migris: neq; P . dicat Tractatus ſetne in , ſan 2 7„* . = 2 . . — 1 2 911 : cõtutatõ/ eſſe veram. ¶ Sed neutra iſtarũ ſo⸗ Eqt᷑ de ſignis excluſiuis.vſ ñnn ctici de nuce non 65 lutionũ valet:qꝛ ſi remoueat᷑ vtradʒ ſigna exciuſiua ſũtqͥ ex ſua cõ Qudid e ſuba1 ccte ſub diſtictio: ⁊ ſumat ĩfin tũ ſimplłr ⁊ ſe ꝗ ) ſiginficatõe excluſonẽ ĩpoꝛ⸗ n rclu⸗ dab⸗ crzat cũdũ q;ẽ terminꝰcõis adbuc remäet ttãt ⁊ a qoꝰ⸗ reddit᷑ ꝓpõ exclu⸗ rum 41 . 4 ꝓbatio ⁊ ĩpꝛobatio bꝰ ſophiſmatis. ſiua.vt ſũt iſte dictões ſolꝰ vnic?: tm̃ Solutioj ¶ Elñ dicẽdũ eſt ꝙ pꝛĩa ſimpir̃ ẽ fla tmmõ:duͦtaxat:⁊ ſic de alus. ¶ Hec auctoꝛis. ⁊ ꝓbatio peccat ᷣm qͥd ad ſimpir:qa aũt ſigna qnq; excludũt gra alietatis ifinitũ appõne ẽ ĩfinitũ quodã mo:⁊ ⁊ qnq; gra pluralitat!:⁊ qũq; ponũt᷑ nõ ſimpłr. Eñ cũ accipit ꝑtes nũeri in or̃oe ſine negatõe:⁊ qñq; cũ nega pᷣm appõem:vt duo tria:nõ accipit i⸗ nione pꝛecedẽte:aut ſequente.¶ De finitũ ſimplr:ſed quodãmõ ſᷣm quid. iſt aũt dant᷑ tales regule. Pꝛima eſt pꝛia rla. Et ideo nõ põt ex bis ĩferri infinitũ ꝙ ppo excluſiua ſine negatiõe expo ſimpkr ¶ Et bec de diſtributi⸗ mi ꝑ vnã copulatiuã affir̃atiuã cuiꝰ ombus diea ſufficiant. pꝛimaꝑs eſt pꝛeiacens excluſiue.⁊ ¶ Sequitur tractatus de ex ſcða ꝑs eſt negatiua impoꝛtãs nega ponibilibus tionẽ pꝛedicati de oĩbus alijs a ſub⸗ — ¶Ropõ expõibł iecto. vt tm̃ bõ curriti bomo currit. w. us eſt ppõ bñs ⁊ nibil aliud ab boĩe currit. Uel tm̃ ſ alns. r di finitio obſcuꝝ ſeſũ ex⸗ apli dei ſunt duodecim.i.apli dei ſũt igois erceptloflt ato⸗ pꝛopoſiti poſitõe ĩdigẽtẽ duodecim ⁊ nõ plures qᷓ; duodecim. eſeua terio ſüpto ſubf on er⸗ pp alisð ſinca⸗ ¶ Secunda regula eſt: ꝙ ꝓpõ exclu⸗ Secida. Mtlotn oztitate teri ponibili rbegoꝛeuma in ſiua buiꝰ generis infert copulatiuaʒ regula ſumpt ci ſigno vli vto⸗ W¶Qea explicite vel cõpoſitã ex duab exponẽtibus ſiue ſotte currit. (Scdarl implicite poſi⸗ cõponentibꝰ:⁊ quãlibet eaꝝ ſeoꝛſum 6 ctceptia no ipedita fact tũ in aliqua dictiõe: vt ĩ bac tm̃ bõ ẽ ⁊ nõ econtra.vt im hbõ currit.ergo bõ ſupꝛa quẽ caditimediatt aĩal: ſoꝛtes incipit eſſe albꝰ ifinita eſt urſt ⁊ nihil aliud ab bomine currit ir inpliivt oc gial pter bo Due ſaci linea ⁊ ſic de alijs. ¶ Pꝛo quo ſclen . Tertia regula eſtiq ab excluſiua ple ddihoiez ſupponnt fin unt ppo⸗ dũ ea q faciũt pꝛopõeʒ expõibileʒ affirmatiua ad vłeʒ de terminis trãſ tareguaeſtg Kis aff nnt hoe ſum i multiplici dꝛia: 9: qda ſunt i poſitis eſt bona oſitia ſi fiat excluſio Ceptiug erpont copule vonibile excluſiua vt tm̃: ſol: da exceptiua: gfa alletatis: 1 nõ ecõtra. vt tm aial ndegnicigetponet, vt pꝛeter:niſi.quedaʒ reduplicatiua eſt bomo.ergo oĩs homo eſt animal. Qugttd afinnat hcke⸗ neie⸗ vt inquãtuͦ m Qbedã vo ipoꝛtat ¶ Quarta regula eſt ꝙ excluſiua cõ res c̃ gliucab Zde ſu Iceptionẽ vlł deſitionẽ: vt ĩcipit deſi⸗ tradictoꝛia pꝛioꝛis etponit p diſiun ſideteioeree nit.qdã ĩpoꝛtãt pᷣuationẽ finis:vt in ctiuam affirmatiuaʒ de partibꝰ con⸗ tiainou rcepto. Ten finitũ quedã ĩpoꝛtãt exceſſum vt cõ⸗ tradicentibꝰ ꝛioꝛis excluſiue vt iſta – Apeectcatin. paratiui ⁊ ſuplatiui Sdꝰ: qdã vo di⸗ nõ im̃ bomo currit. i.null/ bomo cur⸗ nneiſt toe gialter ſtinctionẽ: vt differt: aliud: ab: ⁊ ſic ð rit: vel aliq aliud ab bonune currit hoie 8 erpont ſcoe alijs. qdã voimpoꝛtãt ſpecialẽ mo⸗ Patet ex virtute ↄdictionis qꝛ vtro v bo Urationale: bon qu drſtributnis vt totus: qlibʒ ⁊ ſic biqʒ ſeruat᷑ oppoſitio otradictionis. e net ationalis de alijs. ¶ Ande pꝛopter ula ꝓpoñ Per hocett patet qualiter ĩ eis va cbalaeg Vnluerſalis to redcitur obſcura ſic ꝙ indiat er leataſequentia. Quitaregulaeſt Vultg etponk copui poſitione:⁊ ideo dñr facere pꝛopõnẽ excluſiua in qua pomit᷑ vna negatlo quitarl wönrangu ir exponibilẽ quare de ipſis videndum ſeques excluſonẽ exponitur ꝑ vnaz Gurdeſtbectoſt 5 eſt per oꝛdinẽ. Et pꝛio ð excluſiuis. copulatiud affirmatiuã cinus peima Irſecunce afinnb ¶ De ſignis excluſiuis. ꝑs eſt negatiua pꝛeiacens.Aliac af⸗ iah etcepto. nc⸗ alalter Reälcnmn deſignge⸗ De Excepti.et Redupli. Folio EE. nigmercuſte ſulo,f rmatiua ij pdicatũ affĩatiue exłcepto.vt bic milluʒ ammal pᷣterq̃ʒ Ninkan ſerſuic nette e anoet im̃ accñs nõ bomo eſt riſibile.expomt᷑ ſic:nullum raracdy ſe ſoripo, ir eſt ſuba.i.accũs non eſt ſubſtãtia:et animal aliud ab homie eſt riſibile bo Nſüriſte dect leher fun oẽ aliud ab accñũte ẽ ſubſtãtia. Et ꝑ mo eſt ammal:et omms bomo eſt ri⸗ dütaan aſobncf⸗ hoc pʒ qualiter gᷣdictoꝛia eius ẽ ex⸗ ſibilis.Ex bis patet qualiter ſue zdi n iczttcned N Cb⸗ ponenda:et qualiter valeat cõſequẽ ctoꝛie ſunt exponende:⁊ qualiter va Bgfa unnancatans tia in excluſinis. leat conſequentia in ipſis F. 1 Kn . vim ngndͤer , r — e cbinl, ¶ De reduplicatiuis eckcieantſegen⸗ e agi de ☛ Eqtur de dicti dank talsregue P⸗ exceptia . ombꝰ exceptis .— Beteluſtnaſteneg tr Nen ¶ Dicüt auteʒ Equitur de dictiõibus redu quid dici⸗ Mcopnlatuäafff atinz dictioes excep plicatiuis. Q Dicuntur autẽ tio regu⸗ Beſt pelaens ercinſiue ie q ſignificat dictiones requplicatiue que plicatius Sctwominhanis uin ceeioncal⸗ +Uinsoꝛtant rationem bm qua Dtälcatde didus H cin otenti ſub aliquid alteri attribuitur. vt inquan⸗ uani⸗ aliquo diſtribu tum ſcðm ea ratiõe ⁊ ſic de alijs ð Mtm boammt ibomo Crftt. t ſuſz ſit rorſtori . . „ KdA ., o cuiuſmodi ſũt pᷣter: pᷣterq;a ſic dẽ quibus dãtur tales regule ſpeciales Pꝛiarla. Aalud ddaiemnt Gat iia rla alijs. de qbꝰ dãtur tales rłe. ¶. Pꝛĩa ¶ Pꝛima e ſt. ꝙ dictio reduplicatia Nei ſun duogecim laplidel ſſtt ẽq oĩs exceptio fit a toto in q;tita⸗ ꝛeſupponit aliquod pꝛedicatum in crimn puntsc oden. re. ſeu a terio ſũpto ſub ſigno vli: eſt eſſe alicui ſubiecto. et denotat illud ccunda eonlgeſtq, ppoͤerel, i aũt totũ in qʒtitate teriꝰ cõis cõiter ſupꝛa cuod cadit immediate eẽ cau⸗ ſtäcr duab erponetibis ſne ſeöa re. ſoꝛtẽ currit. ¶ Scðda rla ẽ/ dictio dictio reduplicatiua ſemper fert᷑ xnnb'r uilbetem ſeoſun exceptia nõ ĩpedita facit teriʒ cõem ad pꝛedicatum 2 nunquam reduplij⸗ tontra. rtbunt eo b ſupꝛa quẽ cadit ĩmediate ſupponere cat ipſum. ¶ Lertia eſt. ꝙ ꝓpõ redu Tertia rk ibilalud ab borminec ſimplłr:vt oẽ aĩal pᷣter hoĩeʒ ẽ a plicatiua affirmatiua expomitur per Tertia naregulacſtqn ab ereſnn ert a le. lbi boĩeʒ ſupponit ſimplłr. ¶ Ter quattuo: exponentes affirmatiuas: tiun 34 lejdetenminsti tia regula eſt ꝙ vlis affirmatiua ex quaꝝ pꝛia affir̃at pꝛedicatũ pncipa cſtbona Miaſifat ceptiua exponit᷑ copulatiue tres ledſubo Seda ain affinnat redupit ctats: ccotrg ti i cathegoꝛicas exponẽtes, quaꝰ? pꝛia catum de ſubo. Tertia vero affifat ansd anock nimn. affirmat pᷣdicatũ de ſubiecto ſupto pᷣncipale de reduplicato Quarta eſt moergols ſgercnflutd 4 cũ aliud:⁊ ab. Scða affirmat pᷣdica-⸗ vna cauſalis ĩ cuiꝰañte ponitur dic⸗ umaſegllis tponitodſfin tũ de terio excepto. Tertia eſt nega⸗ tio ſupꝛa quã cadit requplicatio de rufelenben⸗ vmnheen tiua in qua pꝛedicati negat de terio aliquo tranſcendente.? in conſequẽ⸗ maffnnn e tia excepto.vt oẽ aĩal pᷣler boĩem ẽ irrõ te pᷣdicatũ pncipale affifatur ð rela⸗ nnd' pelor lbomociun nale.iſta expomit᷑ ſic. oẽ aĩal aliud ab tiuo illius tranſcẽdẽtis:vt bic hõ in⸗ orw nnin⸗ ne umt hoĩe eſt irrationale:homo eſt aĩal et quantum rationalis eſt flebilis id ẽ e Aaind han no In re⸗ hõ non eſt irrationalis. ¶ Quarta bomo eſt ſlebilis: 12 b eſt rõnalis:et 3 te acn t gula regula ẽ: vniuerſalis negatiua ex omne ra tionale eſt flebile:⁊ quia ali⸗ ach wpoſtiolin ſcs ceptiua exponit᷑ copulatiue ꝑ tres quid eſt rõnale ille ẽ febile ¶ Quar aärta rla. nn un gunn ei ppones. In quaꝝ peia ꝓdicatun ne/ taxla ẽ ꝓpõ reduplicatiua in qua oele ¶Auitn ſeno günk gatur de ſubiecto ſumpto cũ aliud ⁊ ponitur negatio poſt Rctionem re⸗ ſcnenna ponl ſa ab. In ſecunda affirmat᷑ ſubiectũ de duplicatiuam expomitur copulatiue ſuam ſnechelie n termino excepto. In tertia affirmat per quattuoꝛ exponentes quaꝝ pꝛĩa uſemmn e i ymuer ſaliter pꝛedicatum de termnio negat pꝛedicatum ð ſubiecto Secun n in . — Solutio quoꝛũdã Solutio Autoꝛis Tractatus Eindecimus Opoꝛtet ergoq; bec ſit falſa: oẽ aĩal vtraq; ẽ vᷣa:ꝛ de etñtibꝰ vᷣe pᷣdicat fuit in archa noe:cũ ĩ eo plura aĩalia eſſe ⁊ de nõ exñtibus vere remouet᷑ ſupponunt᷑.¶ Solutio qͥdã dicũt ꝙ eſſe:ergo õdictoꝛie ſũt ſił vᷣe qð ẽ im⸗ bec oẽ aial fuit in archa noe ẽ duplex poſſibile ergo ⁊ illud ex quo ſeqt᷑.ſ.q; eo ꝙpt fieri diſtributõ ꝓ ſingulis ge nõ ſiłr reſtringant᷑ teri in affirmatiua neꝝ vel ꝓ generibꝰ ſinguloꝝ. Pꝛimo ⁊ negatiua.¶¶ Itẽ rla eſt ꝙ oẽ vᷣbuʒ mõ eſt falſa.ſcðo mõ eſt vera naʒ qñ ſimpłr ſumpiũ nõ bñs vim ampliãdi fit diſtributio ꝓ ſingulis indiuiduis nec a ſe.nec ab alio reſtrigit teriʒ ſup q̃ ſub eodẽ gũe ⁊ ſub eadẽ ſpẽ ↄtinẽt᷑ ponẽtẽ quo ad ↄſigmificationẽ q̃ eſt tũc opoꝛteret ꝙ oĩa indiuidua ↄtẽta tpᷣs ⁊ nõ quo ad ſignificationẽ:g tpᷣs ſub aiali fuiſſent in archa noe. qð eſt ẽ cã reſtrictiõis illꝰ.Sʒ idẽ tpᷣs ẽ in fłm.Sʒ cũ fit diſtributio ꝓ generibꝰ affir̃atiua ⁊ negatia ſibl'oppoſita vt ſinguloꝝ tũc ſolũ ẽ diſtributio ꝓ gñi⸗ roſa ẽ:nulla roſa ẽ:ergo eadẽ ẽ cã re⸗ bus vel ꝓ ſpẽbꝰ ſed nõ ſeit aliq̃ ſpẽs ſtrictõis ĩ vtraq;⁊ ergo ꝓ eodẽ fit re gqĩalis qͥ nõ fuit in archa noe:⁊ illoꝰ ẽ ſtrictio in vtraq;.Et bec argumenta va. ¶ Sʒ buic ſolutoni non acqeſco ↄcedimꝰ. ¶ Xid boc ꝙ pꝛĩo obijcit᷑ ẽ qꝛ ſpẽs aĩalis nõ fuit ꝑ ſe ĩ archa noe dicẽdũ q eſſe nõ reſtrigit ad exñtes ſed tm ĩdiuiduũ.Iñ ꝓ illo tꝑe nõ ha⸗ ⁊ nõ eẽ nõ reſtrĩgit ad nõ exũtes.Si buit vᷣitatẽ niſi ꝓ ſingulis geneꝝ.i.ꝓ cut nec h verbũ curro ad currẽtes qꝛ indiuiduis ⁊ nõ ꝓ gnibꝰ ſinguloꝝ vſñi nullũ vᷣbũ reſtringit terminũ ſibi ſup Queſtio Arguit pꝛimo Arguit ſecundo. dico ꝙ ꝓpõ eſt fla ⁊ ↄcedo oẽs ratio ponẽtẽ quo ad ſignificationẽ: ſʒ quo nes adductas ad B. Et ꝓbdtio pec⸗ ad ↄſignificationẽ q̃ ẽ tpᷣs.Uñ nõ re cat ſᷣm ↄñns ab inſufficiẽti inductione ſtrĩgit ad ſuppoſita exñtia ſed pñtia qꝛ nõ accipit oẽs ꝑtes diſtributiõis ſuppoſita eĩ pñtia pñt eſſe in aliqbꝰ q̃ ſunt ſub ſubcõ iſtiꝰ ꝓpõnis oẽ aĩal teris tã exñtiaqᷓ; nõ exñtiavt cũ dico fuit in archa noe ¶ Soet etiã queri enũciabile eſt: enunciabile ſupponit vtrũ ſiłr reſtringãt᷑ terĩ in ꝓpõe affir tam ꝓ exñtibus qᷓ; pꝛo non exñtibus. matiua ⁊ negatiua. Dicũt aliqͥ ꝙ non Oĩa aũt enũciabilia q̃ ſũt falſa ĩ pñti qꝛ eẽ reſtrigit ad exſtes:⁊ nõ eẽ ad ñ ſũt pñtia ſʒ ñ exiſtẽtia qꝛ nullũ falſũ exñtes:g nõ ꝓ eodẽ fit reſtrictio in ſt ex itis ⁊ ſic eẽ nõ reſtrĩgit ad exiſten firmatiua ⁊ negatiua. Iteʒ vr qꝙ oĩs tia ſʒ ad pñtia:cũidẽ tẽpꝰ ſit vtrobi⸗ negatiua ĩ q̃ eſſe negat᷑ ſimpłx eſt rka q; qð eſt cã reſtrictõis.¶ ¶Ad aliã di ſi ſiłr reſtrigãt᷑ teri in ꝓpõe ſegatia cẽdũ ꝙ duplex ẽ foꝛma termini cõis ⁊ affirmatiua qꝛ in hac pꝓpõe roſa eſt qᷣdã eſt que ſaluatur in rebus exiſten Iſte terĩ? roſa reſtrigit᷑ ad exñtes: ⁊ tibus tantum. NRbumanitas que eſt ſi in hac roſa nõ eſt:ſiłr eſtreſtringat᷑ foꝛna bominis, ammalitas q̃ eſt foꝛ ad exñtes tũc ẽ ſenſus qꝙ roſa q̃ ẽ nõ ma animalis et in talibus omnia ſup eſt ⁊ hec eſt falſa g ⁊ bec roſa non eſt poſita pꝛeſentia ſunt exiſtẽtia Alia ẽ Et ſi quelʒ negatiua in qua eẽ negat᷑ foꝛma termini cõmunis que ſaluat eẽt ſimpłr falſa:qð falſuʒ eſt.ergo vi⸗ tam in rebus exiſtentibꝰ nõ exiſten det᷑ ꝙ nõ fiłr reſtrigunt᷑ terĩ in ꝓnõe tibusvt enũciabilitas que eſt foꝛma affirmatiuag negattua. ¶ Sʒ pbᷣat᷑ enunciabilis nam quedam ſunt enũ⸗ qꝙ ſilr reſtrigant᷑ qꝛ ſi ĩ bac ꝓpõe:hõ ciabilia exiſtentia vt deum eſſe ⁊ om eſt iſte teriꝰ bõ reſtrigit᷑ ad exñtes ĩ nia vera.Et alia ſunt nõ exiſtẽtia:vt hac ꝓpõne nullꝰhõ ẽ ad nõ exñtes:g bolem eſſe aſinuʒ/⁊ omnia falſa ⁊ in Megula. quedam. Solutio pꝛimi ad oppõm Solutio ſecundi ſen.ſtetenmu bo ſu bufotennne tranſitia edans eciplens debet ſ.laeoſi aliquido ſune ſtperaccldens per doe ſecti eſt veruſqz ſic idee nes ſzm accidens Ande ſquc ſoꝛtes paſclt ſeiß⸗ homo:ergo paſclt boiem. lacg accidẽtis. Jꝛ boc ꝓn poteſt ſupponere pꝛodu⸗ ſe ſeg bomno bene poteſt, Finitractatus yndeen Zectur tractatus dur mus de diſtnibutone. aceidentium: vt qualiſcũq; q;tuſcun cibilis vł pᷣdicabilis.vt bõ aĩal cur⸗ Signnz diſtribu⸗ tiuũ ſube Signnz diſt ribu⸗ tiuũ acci. Diniſiõeſ Accepts nes de ly omnis. Queſtio de ly om nis qͥd ſi⸗ gnificet. In oppo fſitum af̃. Solutio eſtf De Diſtributione cxv M aanb⸗ here e talibus nõ reſtrĩgit̃ terminꝰ cõis ad q;. ¶ Signũ autẽ diſtributiuũ ſube leercoe ſitſti⸗ 6el exiſtentia:ſed reſtringit᷑ ta ad exiſtẽ⸗ diſtribuit res ſe bñtes ꝑ modũ eius enh dlcd rquoſesf n⸗ tia, ꝙ; ad nõ eriſtentia. Unde iſii ꝓp⸗ qð eſt qͥqd vt oĩs nullꝰ:vt cũ ðꝛ oĩs ni nn en ſnafineiſh dpoſiiſonis. roſa nõ eſt: non eſt ſenſus. gredo oĩs albedo ſpa ãt còit ſuĩt ad eignſ derent ſoſaceſtnöeſted et ſemſus.rolt all res cuuuſ gñis cũ dꝛ ngnũ diſtribu 4 nprünhg vinan ni ce cröe ab ter ſumpta qᷓ; in pñti nõ eſt. ¶ Solet tiuũ ſube.Signũ diſtributiʒ accñtis nec aalofeſhie dl wſunper ut poni ꝙ quedã reſtrictio fit abvſu ẽ qð diſtribuit res ſe bñtes ꝑ modũ JB ſitio/ aut p . Tr. quoach Nonicnonij n nem, vi cñ dicit nibil eſt in arca quis ple/ accñt : vt ꝑ modũ q̃is vel qti vt qua noquo adfillfat Nät ben. eir aere:qꝛ iſte terminus nibil ſup⸗ liſcũq; qt?cũq;. ¶ Itẽ ſige diſtribu ſtncnöts og lenbi⸗ ponit ab vſu ꝓ rebus ſolidis: ſiue fir tioꝝ ſu e.Alia ſüt FRa Ptiñ i lanoſetn atlecin⸗ er pon qꝙqdam reſtrictio fit ꝑ trã diſtributioꝝ ptiũ ſi ubiectiaꝝ. alia ſt ht chnrelgopekifttfe ſitionẽ verbi.vt cũ ðꝛ,. ſoꝛtes paſcit diſtributĩa duioꝝ.: vtvter neut. alla ſt un dmacß.Etheegeonnenn boĩem. iſte termiu? bõ ſupponitpꝛo diſtributia pluriũ:vt oĩs nullꝰ⁊ ſilia w.(Rabo prioobiret alio a ſoꝛte virtute tranſitionis verbi .Hoꝝ aũt ſignoꝛũ pꝛĩo dicẽdũ eſt de nigeſenreſttigt a⸗ eiſtes qꝛ dans ⁊ reclpiens debẽt eſſe diuer⸗ ſignis diſtributĩs ſube: et inter bec Kröreſtrigt ad nöerites, ſa. ⁊ ideo ſi aliquãdo ſunt eadem boc pꝛio de h ſigno oĩs. ¶ Sciendum Byerbü ano ganito eſt per accidens.ſ.per boc ꝙ idẽ ſub⸗ oĩs ĩ plłi nüero dupłr ſumit᷑ vno mo Pbäreſtnnoittemnniſbii lectũ eſt vtriuſq; ſic idẽ eſt dur ⁊ co⸗ collectĩe vt oẽs apli ði ſt duodecĩ 10 tequoad ſiogufecnoni:edo mes nacldens EInde dicũt ꝙ nõ ſeqtur. & iſti apli oi ſunt duodeci ð ignnicanoneqets ,ſe ſequit. ſoꝛtes paſcit ſeipᷣm: ⁊ ipſe eſt mõſtrat aliqͥbꝰ de ipᷣis. Alio mõ ſu⸗ tad ſuppoſtaetinigſeaſti i bomo:ergo paſcit hoĩem: ſed eſt fal⸗ mit᷑ diſtributie: vt Hioes boies natu ſtnci itunſteſein ic n⸗ lacia accidẽtis:qꝛ boc ꝓnomẽ ſe non ralłr ſcire de ſigerat. Et tũc qrit᷑ qͥd ſi jetinacynbttitintcinin poteſt ſupponere pꝛodiuerſis a ſoꝛ⸗ gnificet h ſignuʒ oĩs:⁊ vr ꝙ mibil ſi te ſed homo bene poteft. gnificet: qꝛ ols res aut eſt vlis aut ꝑ H ¶ Finit tractatus vndecimus. ticłaris:ſed hͥ ſignuʒ oĩs nõ ſignifi⸗ ctiubusqron ipt ¶ Seqᷣtur tractatus duodeci cat rẽ vleʒ vł ꝑticłarẽ:g nullã reʒ ſig tenc d ucͤ ſrfilini mus de diſtributione. nificat. ¶ Itẽ ad idẽ.oĩs neq; pᷣdi naßn eriſtetac⸗ Gentnn plfödi⸗ ꝘWIſtributio eſt cabile de vno neq; ð plibꝰ. ge nec eſt 1lccen ſeſtigt du buKnibutio fmnktiplicatõ ter vle nec ꝑpticłare:⁊ ſic nihil ſignificat Aputaciidelin ne Is, mim cõls p ſi- ¶ Sedo ab eo ꝙ res eſt vel non eſt ſta eſnus Cn⸗ snuzʒ vle facta: Oꝛzð vera vel falſa. ſi oĩs nihil ſi⸗ duplct efen bitien Kcu dꝛ oĩs bõ giificat pꝛopter ppolitione vel re⸗ eſi umn nt f Re tennin, hõ motionẽ e: nõ cauſabiturvitas vel mmn d uninlie . A diſtribuit ꝓq“ falſitas i oꝛone: ſed h eſt vera aial ẽ Vunns i ltndin ſ0. — libet ſuo ĩferio bomo.& ⁊ iſta oẽ animal eſt homo ẽ alsg ins au Hl p boc ſignu oĩs ſic ibi eſt multiplica⸗ quod eſt falſuʒ:ergo peima ſcilicet n gt ſnterſti ſui tio. Oico aũt termini cõſs: q; terminꝰ q; omnis mbii ſignificat ¶Solutio rtſ cönums e ſer ſingularis nõ poteſt diſtribui. Ande ad dubiũ ðꝛ q; omiĩs ij ſignificat vłe n aſten ne ſn ſo ſee lſte ſunt incõgrue:oĩs ſoꝛtes.quilibʒ ſeqmlr: qꝛ facit tenminũ cõem ſtare p e ns geeſii doꝑ. Plato: q; ibi eſt ſoloeciſmus. ¶ ¶ Si⸗ omnibꝰ ſuis inferioꝛibꝰ:vᷣt omnis bõ – nruimſe⸗ .% gnoꝝ vliuz alia ſũt diſtributiua ſube currit:⁊ ſic oĩs ſignificat aliquã reʒ. nlan deminn vt ois nullus. Alia ſunt diſtnibutuia Sed duplex eſt res:quedaʒ eſt ſubij paiij Tractatus Duodecimus umu i rit diſputat:: ſic eſt verũ oĩs nibil non dicimus oẽs ſed ð tribꝰ dicumnꝰ ſgt mn ni rhani ſignificat:qꝛ quelibet talis res aut ẽ oẽs:ergo oĩs vult babere tria appe ſigadpeino⸗ dictm a⸗ vniuerſalis aut particularis. Alia ẽ lata ¶ Sed cõtra in qualibet demõ ſue nnninn ibſtüna res que eſt diſpoſitio rei ſubijcibiliſ ſtratione ſunt ꝓpõnes vlłes. ſed de— ſde cetnia ſunt i⸗ bectmi vel pdicabilis ⁊ taleʒ rem ſigmificat ſole et luna fiunt demonſtrationes 4 4 cehtnoh perbe boc ſignũ oĩs ⁊ taz ab iſta re qᷓ; alia ergoopʒ dicere oĩs ſol: c oĩs luna. Jnoppo Iſtttes idd keubſ en lguſatur vitas vel falitas in ozone ſed ſol non babet miñ vmcũ ſuppoſi iñ noypo ſlel rznatnſicfuef Obieciõ ¶ Obijcit᷑ àt ꝙ oĩs ñ ſigt diſpõem tum.ita ⁊ luna:ergo ois non velr da . innaf uuratiotl rei ſubijcibilis:qꝛ ĩ ſyllo mediũ dʒ re bere tria appellata. Ad idẽ omne pb⸗ neſice perboc dicitapt⸗ iterari cũ ſuis diſpoſitiõibꝰ in mioꝛi uatuʒ lumine a terre obiectu deficit nne nteneiis Etper de ꝓpõe:Sdẽmꝰ ſyllogiſare ſic. Ois bõ bec ꝓpõ eſt conceſſa:ſʒ omne pꝛiuaj⸗ 8 igtentute togenon ded⸗ ſiſt aĩaſ:ſoꝛtes eſt ois bomo & ſoꝛtes tum ſuminea terre obieciu ns babet H Solutio eſt aĩal. ¶ Solutõ:ſic pr̃ duo dicit.ſ. niſi vnicũ ſuppo ſitũ.ſebanc lunã ſin Inluſeelee Hintute gue iulð ꝗd eſt pꝛ.⁊ pꝛ inqtum?. Siły ſbʒ gularem: ergo oĩs non vult habefe ſgienungſals ns duo dicit. ſcz illð qð ẽ ſubʒ ⁊ ſubm in tria appellata. ¶ Ad idèboc ſignun rchrere0pele ndst quantũ ſuhm Et ſcom boc duplex ẽ oĩs ſignificat qm vniuerſaliter: ſecd 4 etuniterdiſnibun — diſpoſitio ſubiecti: nam quedã eſt di boc quod dico qm̃ vlr eſt modus ⸗-⸗ gerfechoelus. (Aaſcdm ſpoſitio illrei qð eſt ſubm: vt albus pꝛius vlis. Pꝛopꝛiũ autem diuerſi⸗ . ſtq bomo 1bolesdifferun mger ⁊ ſic de alijs accñtalibꝰ Et iſte ficatur ſ̃m diuer ſitatẽ ſui ſubiectiyt diariki ſpecienfmnſe gue⸗ debet reiterari in minoꝛi pꝛopõe cũ ſi homo eſt diminutus riſibile eſt di abils Sec bomines inp medio. Alia eſt diſpoſitio ſibiecti minnũ.ꝛ ſi hõ eſt moꝛtuus.⁊ riſibi⸗ neronodectt ſpeciefzſeg inquantuʒ ſubm videlicz in die ad le ẽ moꝛtuũ. Sed vłe aliqñ ſaluatur cicavils ſed multiplicatan pᷣdicatũ:vt oĩs nullꝰ x oĩa ſigna tam in pluribꝰ:vt bõ equus:aliqñ in vno nateniindiuiduor munen vria qʒ ꝑticlaria. Et talis diſpoſitio tm vt ſolluna:ergooĩs qñq; vult ba ſun Ioisinpiuralnun ñ dʒ reiterari cũ medio ĩ mĩoꝛi ꝓpõe bere tria appellata: ⁊ qnq; non.ĩmo nucis facte factt diſtnbur qꝛ ẽ reſpectĩa.Diſpõit em ſubʒ in cõ vnũ ſolũ.¶ Ad idẽ duplex eſt foꝛa: dalerſzs naengs:er fur patõe ad pᷣdicatũ:vt cũ ðꝛ oĩs hõ al⸗ qꝛ qdã eſt foꝛa matie: vt aĩal ẽ foꝛa npellna Gͤois ih fingui bocurrit Iſta diſpoſitõ albꝰdʒz rei coꝛpoꝛis ⁊ iſta foꝛma eſt pars.⁊ no werqnoreſhat, den terari ĩ moꝛi ꝓpõne cũ medio cũ ſiꝑ pᷣdicatur de eo cuiꝰ eſt ꝑs. Alia eſt n ſn reſpiclt ſpeclefmm diſpõ erqð ẽ ſom: quia eſt abſoluta: foꝛma q ẽ pᷣdicabilis: ⁊ ſic oĩa ſupe⸗⸗ im muinlunduop eng AIſta auteʒ diſpõ oĩs nõ dʒ reiterari: rioꝛavt gna ⁊ ſpẽs ⁊ dꝛie dicunt᷑ foꝛ in ptänatäpeedicmn de quia eſt reſpectiua ſubi ad pᷣgicatuʒ me inferioꝝ:vt hõ equus. Et indiuuu Ntnpatper a pimn ⁊ ita eſt diſpoſitio ſubi inqtiłſubʒ ẽ dua buiꝰ foꝛme pᷣdicabilis ſũt mate⸗ Pyno Etleoergtttria EUnde debem dicere ſicois bõ albꝰ ria eins:ergo foꝛma cũ in neutro di fnüſolüifimnaturi pnn currit ſoꝛtes ẽ bõ alb?. g ſoꝛtes cur⸗ ctoꝝ modoꝝ ſp excedit materiam. 4 W (Qudam rit ⁊ nõ dʒ ſubſumi ſoꝛtes oĩg bõal nec excedit᷑ ab eanulluʒ vle excedit fonmis nulthabere ggig Queſti⸗ bꝰ ¶ Habito quid ſignificet h ſignũ ſua indiuidua:nec excedũt᷑ ab eo er⸗ inuse danttalem rö vnei ommnis ad cuius diſpoſitionẽ ſignifi go cuʒ oĩs dicat adequationẽ vłium Solutio dnſeicgfignun mnun erigattri cet ↄnir qᷣritur vtrũ oĩſ exigat tria ap cũ ſuis ĩdiuiduis vt ois hoõ: tũc opʒ verminoconmmn * jY de aadpella Pellata. Et videt᷑ ꝙ ſic: q; ois pfectõ ꝙ; ſol nõ bẽat niſivnicũ ſuppoſitũ:vt gennan eſeor abe⸗ ta. eſt in tribus: vt patet pꝛimo cel. vere dicat᷑ oĩs ſol qd ↄcedimꝰ dicen moeſtlzden Trecum oẽ ⁊ ꝑfectũ ièem ſunt vt habetur ibi do pᷣdictas pꝛopõnes eſſe veras Et ſemen udn momms fen dem:ergo omẽ eſt in tribus et per cõ ꝙ oĩs nõ ſemꝑ exigit tria appellata ſlörecumt 3 ſymci ſequẽs omis vult babere tria appel ſed ꝗñn adiũgit᷑ terio cõmuni baben⸗ lſteocum den Lriſteteg lata. ¶ Adlidem etiam dicit Ariſto ti plura phaltzaune exigit plura ſockenng fetorms ſent teles in eodẽ loco ꝙ de duobus virĩ appellata. Quãdo vero adiungitur ſucqnöͤſmed adeſ l . 4* . elan nt n elar Atehnſgi Gunkicat gin mierſlte ſat dvod dicoſi ef muno Ss. Peopni alin diinf. m fmn diuerfitne ſinſenor. meſt dimnmntus iſtleeiddi tir ſiböeſtnornus , fſt . wetui. Sec le aicßſſiluan umd'eyt boeguus aignnmn⸗ ſlmuc hodissſonin maappelutn noO (Rudiduperetfiir et ſoiannutte: taidlifii stiſnfunſta n urdetoalſ eſtge e z; 5dicabulis:ſc ain ie gey cole: dicuntfn dn t hoͤels Elill o⸗ dttos in ute/ nfnt n ajn ſunnotl Golutio pꝛimi. De Oiſtributione cxvi termino babentiſolũ vnũ ſuppoſituʒ bas duas pꝛopoſitiones eſſe falſag: tũc exigit tm̃ vnũ appellatuʒ.¶ Ad qdã fenix noneſt:⁊ omis fenix eſt:⁊ illud qð pꝛimo obijciebatur: oĩs ꝑ nõ eſſe contradictoꝛias:quia ĩ nega⸗ fectio eſt in tribus dicitur quod veꝝ tiua ſi uppõitur fenix qͥẽ in affirma eſt. Et hec tria ſunt ſubſtãtia rei: vir tiua ſi uppouutur fenices q nõ ſut ſic tus eiꝰ ⁊ oꝑatio eiꝰ.Et hec tria tãgit nõ eſt idem ſi ubin in vtraq;. ¶ Hoc Ariſtoteles ſub bꝛeuibꝰ verbis cũ di autẽ poteſt multipliciter imp:obari cit.Natura apta nata ſic facit. Per qꝛ bec ĩicõueniẽtia ſequũtur ex falſo. boc em̃ ꝙ dicit᷑ natura:tãgit ſubſtan tiam rei.Et per boc dicit apta nata: tagit virtutem eius. Et per hoc ꝙdi cit ſic facit tãgit opationẽ debitã eiꝰ vult habere tria appellata quod ſu⸗ perius oñſum eſt eſſe falſuʒ. ¶ Pꝛe ſic f. atie er tereg vult ariſtoteles ꝙ pꝛopoñitio ĩ Similiter boc ſignũ oĩs bʒ ſubſtãtiã qua ſubijcitur vniuerſale vmuerſali ſigni vniuerſalis:⁊ virtutẽ que eſt di ter ſumptuni alicui pꝛedicato cõtra ſtribuere ⁊ operationem eius quãdo dicit illi pꝛopoſitioi negatiue qua ſu Solutio actualiter diſtribuit ⁊ in bis trib'eſt bijcit vle nõ vlr ſuptũ eidẽ pᷣdicato: ſecundi. perfectio eius. ¶ Ad ſcðõm dicẽduꝰ ſed iſte ſũt tales.ois fenix eſt:quidã Opinio glioꝛum. eſt ꝙ homo ⁊ hoĩes differunt: qꝛ hõ fenix nõ eſt:ergo ſunt cõtradictoꝛie: dicit iſtã ſpeciem ßm ſe que eſt pꝛedi qð tñ ipſi negant:ergo regla eox eſt cabilis. Sed homines in plurali nu⸗ falſa. ¶ Itẽ ad idem:alia regula tał quod ſupponũt:qꝛ ſupponunt ꝙ oĩis Confuta tatio. mero nõ dicit ſpecie vʒ ſe que eſt pꝛe eſt. Terin⸗ cõmunis vel apponens dicabilis ſed multiplicatam actu ſᷣm lis ſedn verbo pᷣꝛeſentis tempoꝛis ſimplicit᷑ materiã indiuiduoꝝ numero diuer⸗ inc ſumpto non habenti vĩ ãpliandi nec ſam. Uñ oĩs in plurali ratione multi ex ſe nec ex alio reſtringitur pꝛo his tudinis facte facit diſtributionem ꝑ que ſunt ſub foꝛma termini ſupponẽ diuerſas materias: et vult br̃e tria tis:ꝗ cũ ðꝛ oĩs fenix.ly fenix reſtrin⸗ appellata. Sʒ oĩs in ſingulari nume gitur pꝛo fenice tm qͥ e᷑: cum ipſius ro: ex quo reſpicit ſpeciẽ ſᷣm ſe:⁊ nõ nõ ſit niſi vnicũ ſuppm̃:ergo cũ dicit vᷣm materiã indiuiduoꝝ exigit eſſen⸗ gis fenix:ly femx reſtringit᷑ ad ſi up⸗ tiam aptã natã pꝛedicari de pluribꝰ ponendũ p fenice tm̃ qͥ eergo pꝑ illaʒ ſiue actu participet᷑ a pluribus ſiue regulã pꝛiꝰ datã.ſi ſignũ vmuerſale ab vno. Et ideo exigit tria appellata adueuigt ei non diſtribuit ipſum niſi gut vnũ ſolũ ſᷣm naturã vmuerſalem pꝛo vnico ſi uppoſito:ergo regula eo cui adiungitur. Adai tn dicũt rũ eſt falſa ⁊ ſupꝛa falſum fundat qð ꝙ omnis vult bhaberetria ad minus.⁊ dant talem rõnem.O termino communi non babenti ſuffi⸗ hᷣ eſt copłatia ciuꝰ vtraq; ps eſt va cientiam appellatoꝝ recurrit ad nõ ergo ipſa eſt vᷣa. ¶ Impꝛobatio oĩs ens: vt cuʒ dicitur. omms femx eſtqꝛ homo eſt:⁊ quodlibet differens ab ij ly femx non habet niſ vnicũ ſuppoſi lo gſt non bomo.ſoꝛtes eſt bomo:er⸗ tu:iõ recurrit ad ñ exiſtẽtes fen ces gð quodlibet differẽs aſoꝛte eſt non ⁊ ideo cum dicitomnis fenix eſt:ſen⸗ bomo:quod eſt falſum: quia bec eſt lus eſt. vnus fenix qui eſt: eſt.⁊ guo vna copulatina cuius altera pars ẽ fenices qͥ nõ ſunt:ſunt ⁊ ideo dièunt falſa:ergo ipſa tota eſt falſa. p iiij ia appellata cõcedimꝰ ¶ Scðm pꝛedicta qrit᷑ de Queſtio d min uo boc ſophiſmnate.oĩs bõ eſt. ⁊ quodlʒ ſopbiſma tienſcũq; ſignum vniuerſale additur differens ab illo eſt nõ hõö. Pꝛobatõö 8 . ſ⸗ vtes he Tractatus Duodecimus blboſe ß se ſed⸗ Solutio ¶ Solutio.pꝛĩia ẽ ſimpłr vera.⁊ im cies ↄuenit hoĩ ⁊ nõ ſubſtãtie.Ideo 6 ſio ſctnSedl⸗ pꝛobatio peccat penes falłaʒ ↄñtis: ſi ꝑ boĩem inferat᷑ ſpecies de ſubſtã 6 niſt⸗ ſnaſnne „Nul qꝛ dꝛñs ab oĩ boie ĩ min eſt qᷓ deñs tia eſt falla accidẽt vt bõ eſt ſpẽs æ— (eb l ſcſorteb a ſoꝛte:qꝛ differẽs ab oĩ hoĩe ſuppo ſubſtãtia eſt ſpẽs.Silr h̊ riſibile eſft ſehoͤ proban ig bo ſid nit ſolũ ꝓ alijs rebꝰab boĩe. Sʒ diffe ꝓpꝛiũ:g hbõ eſt ꝓpꝛiũ.¶ Itẽ qritur ſono eſ ge ſicſna. rẽs a ſoꝛte ſuppõit ꝓ eiſdeʒ ⁊ etiã ꝓ de iſto ſophiſmate.oĩs hõ ẽ oĩs hõ. aͤſtio ſo⸗ ſemmeſt ſeſar ib ckcei alijs boĩbꝰ a ſoꝛte. ñ bñ ſẽqt diffe⸗ ¶ Pꝛobatio. ſoꝛtes eſt ſoꝛtes pla⸗ Pbiſmmat ſetftͤ ſnia albi rẽs ab oĩ homie.ꝗ differẽs a ſoꝛte,⁊ to eſt plato⁊ ſic de alijs.gꝗ oĩs hõ eſt ſul eſt rer⸗ Co, v E locꝰ a ꝑte ſubiua ad ſuuʒ totũ:ſed ſi oĩs bõ.¶ Et vt vult Boetiꝰ. Nulla nui, ehpoſion 6 huic oꝛonidꝛñs ab om̃ihoie appõat᷑ ꝓpoſitio eſt verioꝛ illa in qua pᷣdica 4 n c⸗ eund enen ſignũ erit ꝓceſſus ab inferioꝛi ad ſu tur idẽ de ſeipᷣo:ſed ſic eſt bic.qꝛ oĩs ( ne ſſcetg imenng periꝰ cũ diſtributõe:⁊ ſic ĩcludit fal- hõ pꝛedicat᷑ de omni boĩe.g nulla ẽ nrolen bioppfſ de o lacia ↄñt in impꝛobatõe ſᷣm vnũ pꝛo verioꝛ ipſa. ¶ Impꝛobatio ſua ↄdi⸗ ſnon coisboab hoieſt ceſſuʒ:qꝛ duplex eſt pꝛoeeſſus ĩ ĩpꝛo ctoꝛia eſt vera:ſcʒ quidã hõ non eſt ſtencnin poſtod do batõe:qꝛ bene ſequitoĩs bõ eſt.ꝗ ſoꝛ oĩs hõ.ergo ipᷣa eſt falſa. Iteʒ ad nl Whrf nibul tes eſt locꝰ a toto in qᷓtitate:ſed non idem oĩs hõ eſt oĩs bõ.ſoꝛtes eſt bõ ſeqt᷑ hᷣ eſt dꝛñſab omi hõie:g dꝛñs a vrgo ſoꝛtes eſt oĩs hõ.ſyllogiſmꝰeſt ſ oꝛte. ſ. zeſt falla ↄnt ſicut hbic.omĩs in darij.ↄcluſſo eſt falſa.ergo aliqua bõ eſt. gᷓ ome ammal eſt. ¶ Item qri pꝛemiſſaꝝ:nõ minoꝛ.ergo maioꝛ:qð tur de boc ſophiſmate omnis homo eſt ſophiſma. ¶ Solutio pꝛima eſt ⁊ alius bomo ſunt ¶ Pꝛobatio ſoꝛ- ſimpłr falſa.⁊ ꝓbatio peccat ᷣm cõ⸗ tes ⁊ aliꝰ hõ ſunt plato ⁊ alł hõ ſũt ſequens.ab inſufficienti enumerati⸗ ⁊ ſic de alijs g oĩs hõ et aliꝰ hõ ſunt one ſingulariũ:qꝛ cũ illis quas aſſu⸗ queſto ſo pbiſmatꝭ ¶ Impꝛobatio.Ly aliꝰ eſt relatiuuʒ mit debet aſſumere bas a ꝑte ſubie⸗ Afeni diuer ſitatis ſube:g ſuppoit ꝓ dliuer⸗ cti.ſoꝛtes eſt oĩs ho.plato ẽ oĩis bö. goͤe tteri⸗ feat pſes diſt ſo ab bomine:ſed nõ eſt alius bomo cEt etiã iſtas a ꝑte pᷣdicati oĩs hõ ẽ o;btk delto ſ⸗ ab oĩ hõie:ꝗ pꝛima eſt falſa. ¶ Solu ſoꝛtes:oĩs hõ eſt plato ⁊ ſic de alijs lnc⸗ N 1 66s) Solutio tio pꝛima eſt ſimpłr falſa.et ꝓbatio quas dimittit ⁊ ſic peccat ſʒ ↄjis ab W se aliqayides peccat p enes fallam figure dictõiſ inſufficiẽti enumeratiõe ſingulariũ. dd icest c plibꝰ determinat ſuppõibꝰad vnaꝰ ¶ Ag aliud dicitur ꝙ ibi non pꝛedi wdoices ſoneendisging determinatam: qꝛ iſte terminꝰ bo hʒ cat᷑ idẽ de ſeipᷣo.ſed pꝛedicatur oĩs lint nicesi diga nts⸗ ðterminatã ſuppõnẽ in pnſge et in bõ de boĩe ſumpto ꝓ qualʒ ſua ꝑte. ſjs g nlbil nides Auq n Regula concluſione. ¶ Iẽ ꝓbatio peccat ſʒ ¶ De boc ſigno nullus, maé a Cötra ibidicaf vmuerſa ſalłam accñt quia lʒ ſoꝛtes⁊ platoo· ppoſtog ocntio falſal lis ꝓ fal- ſic de alijs inferant omneʒ bomineʒ Eguitis deboc ſigno nullus dſfiguit mnbil pideg al lacia acci ſcðᷣm ſe.non tñ ſub bac copulatione. . igmnticnt vlr negatiue. coh dictiombil poteè⸗ dentis. omnis homo ⁊ aliꝰ hõ ſũt. Sicut co⸗ P NEñ ſignificat ideʒ ſicut hoc 1eſtſenſus nuläne pices gnoſco choꝛuſcũ ſᷣm ſe.nõ tñĩ ſub boc . Aſignũ oĩs cũ negatione poſt ſis (Olßtee ſ cai S accidẽte qð eſt vẽire. Iñ talis datur poſita.⁊ iõ oĩs nõ:⁊ nullꝰ eqpollent ullgesyidis lus⸗ regula.Quotienſcũq; aliquid ſequir᷑ ¶ De boc ſigno nullus talis datur vonutanpde iqdriaẽ ſiue cõuerſim ſiuc non:ſi aliqᷣd ugn regula. Quotienſcũq; boc ſignũ nul Regula (Sʒbno ocgit exg at vni qð nõ cueniat alteri.⁊ per iłe lus adiungitur immediate terio cõi: ffern Gacin vre lud cui cõuenit inferat᷑ de eo cui non ↄfundit ipᷣʒ mobilłr diſtributiue.⁊ ſi⸗ finbilp⸗ zalzdiſtiguii ↄuẽit ſemꝑ eſt falła ant. Nerdigra⸗ miły terim adiunctũ ſibi mediate.vt lr nblznnd cocne tia. bomoẽ,ergo ſubſtantia eſtt ſpe nulꝰ bõ eſt aſinꝰ.ñ põt fieri deſcẽ duenithez... ☛ 1 ſtin M De boc ſigno Nullus ⁊ Nibil. Folio cxvij. kal n fencſkeſh mio ſo⸗ ſus ſub ſubo ſic. ᷓ ſoꝛtes nõ eſt aſinꝰ hoc verbũ eſt:⁊ tũcẽ ſenſus. Quãlʒ ↄlutatio aeſe erdoeſtſpig pbiſma ⁊ plato no eſt aſinus. ⁊ ſic de alijs ⁊ rẽ vidẽs nõ eſt aliqd vidẽs:⁊ ſic ẽ cõ asdoeſt Olnf j is etlã ſub pqicato. ¶ Scom pᷣdicta ꝗᷓ poſita. ¶ Sʒ Hᷣ nõ ſoluit.qꝛ ĩ vtroq; ofonn. dD Cij eſt rit᷑ de ſophiſmate. Nullus hõ eſt ſenſu eſt faiſa cũ oppoſita ponãt᷑ cir Solutio opbiſingte fttur ſg bõ : Seſtaf opponta ponãat cir 1o n disdd ieigbi ito oĩs bõ Pꝛobat᷑ ſic ſoꝛtes nõ eſt oĩs ca idẽ. ¶ Solutio dicẽdũ eſt qꝙ pᷣma aucteis. GRZ deg eſtſ e 0 din hõ plato no eſt oĩis hõ.⁊ ſic de alijs. ſimplłr eſt falſa.⁊ ꝓbatio peccat pe⸗ An« ie deais ü pꝛima eſt vera.Ael ſic ſua gdicto⸗ nes falłam figure dictois a płibꝰde . nt pult Boeti⸗ net ria eſt falſa ſcilʒ qdã bõ eſt oĩs hõ. g terĩatis ad vnã deterĩatã hꝰ terĩ vi⸗ beſt penorllain uu; pꝛima eſt vera.¶ Aotra ibi pᷣdicat᷑ dẽs:qꝛ ĩ pᷣmiſſis bʒ ſuppõnẽ deteria de ſeißoſel ſceſtbi⸗ P Solutio oppoſitũ de oppoſito g ꝓpõ ẽ falſa tã ⁊ in ↄcluſione ſiłr. Oel peccat ſᷣm ¶ Solutio pꝛimg eſt vera Et ad im fallaciã accñtis nã qᷓuis videre cõi pꝛobationẽ rũdet᷑ ꝑ interemptioneʒ cat᷑ oĩbꝰ ᷣm ſe:mõ tñ ſᷣm hᷣ ꝙ vmt᷑ in qꝛ nõ pᷣdicat᷑ ibi oppm de oppoſito: h toto nibil videns. Uñ totũ accidit ſed remouet᷑ oĩs hõ ab boĩe ſũpto ꝓ ꝑti ⁊ eẽ viẽs aliqͥd aſſignat vtriq; quolʒ ſuo ſuppoſito ⁊ hboc eſt veruʒ. ineſſe.¶ Sciẽaũ ꝙ oẽs pmiſſe ſunt ¶ De boc ſigno nihil. duplices: qꝛ negatio põt deterĩare = RMeqᷣt de h̊ ſigno v̈bũ vl ꝑticipiũ vt dictũ ẽ pꝛiꝰ. Eñ mbilquog ſigt antiq poſuerũt ᷣmiſſas eẽ duplices Solutie idẽ ꝙ nuilꝰ ſed h talẽ rłaʒ quã dabãt Quotieſcũq; ãtiquoꝝ includit in ſe negatio diſtributio includũt᷑ ĩ vno L terim recipien terio aꝗ qðcũq; refert᷑ vnũ⁊ reliquũ tẽ ſuã diſtribu vñ cũ ſtributõ poſita ĩ obliquo nõ Q tionẽ qꝛ nibil ẽ poſſit in pᷣdicta ofone attigere bũ ſignũ vle cũ ne ita neq; negatio ¶ Itẽ idẽ ẽ iudiciũ opa gatõe ⁊ teriꝰ recipiẽs diſtributionẽ de iſtis ſopbiſinatibꝰ.Nulluʒ caput ſtas agteplcatois ho e er ¶ Scðʒ b ꝗrit᷑ de iſto ſophiſma bñs ẽ aliqð caput bñs A mulo boĩe is böͦeſt palto ſcde ,s te.nibil vidẽs ẽ aliqdvidẽs Pꝛobat᷑ dins eſt ab aliquo hoĩe differens dmnmmiaſe hecclfzoſio db ſc nõ bãc rẽ vidẽs ẽ aliqd vidẽs q; ¶ De ſignis diſtributiuis duoꝛum ſortes eſt ois doͤ ſplio iſ⸗ n Nuſocſtflungha⸗ Nfinnnmnd egd ning) aͤtioſo, ppbiſmna. (Solnopingeſt o pbiſmarg lr falſa. poanopeccafmnc⸗ ens abinſuffigent ennneratt ingulanii eci lls uas aſ⸗ edetaſſuner buoagte ſll G uirs etois bo ploloesho, Ritienume miefiiin. Volutio n vldes ſoꝛtẽ ẽ vidẽs platonẽ.⁊ nõ e dung Ou0. aluddicnnbinnaa illa re vidés aliqd vides. ſicde 9⸗ Eqt de ſigns oiſtributuns de ſctho⸗ſta petlenn lijs:g nibil vidẽs ẽ aliqͥd vidẽs.j pᷣ⸗ duox vt ſunt neuter vterq;. ede ſnptopguß ſun gee ma ẽ va. Cotra ibi pdicat oppm̃ de ¶ Et differunt a paictis: qꝛ boe lo⸗ oppoſito.g locutio ẽ falſa ¶ Quidã ois nullꝰ? ⁊ ſilia.diſtribuunt eboe ſiglen diſtiguũt nibil vidẽs ẽ aliqͥd vidẽs ꝓoĩbꝰ indiuiduis termim cõis. Sʒ ber houl eo ꝙh̊ dictio nibii pᷣt eẽ actĩ caſus vterq; ⁊ neuter ſolũ diſtribuũt p dũ Eoul ſarththeggnue, ⁊ eſt ſenſus.nullã rẽ vidẽs ẽ aliqqvi obꝰ ꝑ demõſtrationẽ vt vterq; iſtoꝝ Queſtio imtn ſez ſatoegt dẽs ¶ AUlpᷣt eẽ mi caſus ⁊c ſenſus ¶ Scdin dicta queritur de boc ſo⸗ i n i egenoe i nulla res vidẽs ẽ aliqdvidẽs ⁊ im h̊ phiſmate.Ab vtroq; iſtoꝝ enũciatũ iuits an nuh ecpolen ponũt ampbibologiaʒ ex ꝑte caſus eſt veꝝ/poſito ꝙ ſoꝛtes dicat deũ eẽ 1 Pcisoll als dull genn ¶ Sʒ ðᷣ nõ ſoluit qꝛ in vtroq; ſenſu plato vero dicat hoĩeʒ eẽ aĩal:⁊ ãbo ino lue i eſt falſa. ¶ Sʒ alij diſtiguũt bãc ite dieit ſimul hoĩeʒ eẽ aſinũ ⁊ ipᷣi duo poe hs iqg boc tei ⸗ õ ſtrẽf p pnomẽ iſton Peof ODioten ginrtn ri mbil vides rectã eo q negatio in dtnõſtrẽt p ꝓnomẽ iſteꝝ Pꝛobatõ nnne innr ti⸗ AMatio h terĩo nibil pᷣt negare ꝑticipiũ pꝛĩo a ſoꝛte enũciatum eſt veꝝ.a platone me nobll di cruat, Aucy. Doſituz ſenſus mulã rẽ videẽs cali enũciati eſt ven: gy ab vtroq; iſtoꝝ . unen limmi Aluſoln qd vidẽs.⁊ſic ẽ diuiſa elł pᷣt negare enũciatũ ẽ veꝝ.¶ Cõtra ab vtroqʒ; . & ck⸗ * Tractatus Duodecimus zltio zutß iſtoꝝ enũciatũ ẽ veꝝ:ſed nibil enũcia trũ oculũ bñdo tu potes videre.ergo vureC. Plis no N tũ ẽ ab vtroq; iſtoꝝniſi hoieʒ eẽ aſinũ ſi neutꝝ oculũ bẽs vel dũ neutꝝ ocu AA let zJbe diſtribu⸗ gboieʒ eſſe aſinũ eſt veꝝ.¶ Solutio lũ hẽs tu potes videre:qð eſt falſum 0 onunnti negat pꝛiaẽ vᷣa ⁊ ꝓbatio peccat ᷣm fallam ↄña pʒ qꝛ gerundia in do:hñt reſolui 6 neegnͤe 35 net dize⸗ Solutio Rccñtis. Sicut em̃ hr. ab ariſtotele. ꝑ dñ ꝑ ſi:p ꝛ ſʒ vtroq; mõ eſt falſa er ſ fenoto ſend⸗ güdiſtn B ꝓpõ ponit᷑ eẽ va Oĩm ↄꝛioꝝ eadẽ go pꝛia ẽ falſa. Solutio pꝛĩa eſt falſa. Nſoet ponl, net eſt diſciplina.⁊ tñ nulla ꝑticularis di ⁊ ꝓbatio peccat ᷣm falłaʒ accñitis qꝛ f Cinsnt ots hoeinm ſciplina eſt oĩim ↄꝛioꝝ: ſed diſciplina poſſe videre ↄuenit ꝑtibꝰpm ſe.ſ. put neg eſ ninn cche cõlter ſumpta ¶ Uñ h̊ ẽ falla accũt ſunt diuerſe.ſʒ nõ ↄuęnit eis put ſũt “ Mickſibund . Oim ↄꝛioꝝ eade ẽ diſciplina.ſed nul vmite ĩ ſuo toto.n h̊ pʒ ꝑ pᷣma rłam ſilt ciaßter ſeign⸗ 4 la eſt diſciplina niſi h vel illa ⁊ ſic de cũ ad ꝑtes ſeq̃t᷑ totũ.vt ptas videndi eu⸗ ſeGziſti dno alijs. Sᷓ oĩm ꝛioꝝ h̊ eadẽ eſt diſcipli⸗ ↄuenit ꝑtibꝰ ⁊ nõ toti.iõ ſi ꝑtes infe⸗ al dmritn ſan na veliſta. qð eſt falſum. Silr h̊ hõ ẽ rant᷑ de toro:ibi eſt fallacia accidẽtis dib ſonis ſpẽs.ſʒ nullꝰ eſt hõ miſi Oꝛtes vel pla ¶ De negatione inagens doe ihotorus to ⁊ ſic de alijs. ergo ſoꝛtes ẽ ſpẽs vel Libito de ſignis diſtri⸗ denech⸗ G plato ⁊ ſic de alijs ¶ Et ita eſt falla ⸗ outiuis ꝑtiũñ ſubiectiua tione. zardeb ſignot accñt in ꝓpoſito.qꝛ h dictio enũciaꝰ ⸗ ⸗ rumañr querit᷑ vtꝝ ne⸗ V Eianded. Aau n tũ:⁊ h dictio veꝝ tenẽt᷑ ꝓ ipᷣo in cõ. Ngatio babeat vim diſtri (ubnſitsea ⁊ ſic ab vtroq; iſioꝝ ennciatũ ẽ veꝝ. EIbuẽdi vellofundẽdi 21 vv An us ſor m qua vñ enũciatũ nõ tenet᷑ ꝓ pꝑticulari enũ ꝙ ſic:qꝛ ariſtoteles pꝛimo pbiermem ccaby Cſgdiſtatot ſon ciato ab vtroq;.vñ ꝑticularę enũcia⸗ as dicit qꝙ ille ↄdicunt hõ eſt iuſtus: etad ſeqtur iſta ſortes tũ ab vtroq; accidii enũciallo in cõi non bomo eſt iuſtus.ergo altera eſt modkde Ko danue ſegu ſiẽ ꝑticulare inferiꝰ accidit ſuo ſupi⸗ vłis:cũ ſubijciat᷑ terĩnꝰ cõis.ſʒ nõ ni fnendd ꝛi. Tven Risnat ria ſelfe E ap ñ pecnõ bõ eſt iuſtus. rgo ille terin⸗ Paus Kan⸗R ſnr . . . =£ Lr 0 2 d/ο4 pellat᷑ ſuꝑiꝰ h̊ oẽ qð ẽ mai ſiue ſit eſ hõ diſtribuit᷑ Sʒ nõ eſt ibi aliq̃ͥd a q ninteuv n ini Alioꝛum ĩlentiale ſiue accñtale ¶ Quidã tñ di diſtribuit᷑ niſi nẽgatio.gdiſtribuit᷑ i Solmio cht pꝛĩa ẽ ſimplr fia. ⁊ dicũt ꝙ enũ negatiöe. ¶ Eötra negatio bʒ viʒ cõ tnn ho l WMWD ſne dͦ⸗ bac⸗ ciati accipit᷑ ꝓ pticulani enũciato ab fundẽdi.g ſicut iſta eſtincõgrua oĩs gu tun. Moſihfſun rdinm vtroq; ſir veꝝ ꝓꝑticulari xo. Et ꝓ ſotes currit ſir bec nõ ſoꝛtes currtt ij Eſcppi ſehaur ſor batio peccat ſᷣm fallaʒ figure dictiò qð eſt falſum:qꝛ quis ſtgnũ diſtribu. gigſulgte eſt alb poſte nis a plibꝰ deterĩat advnã deteriatã tiuũ nõ poſſet addi terio ſingularitñ begs ſoꝛtis blba. (Ir; hʒ terĩ enũciatũ ⁊ hꝰ terĩ vex/ſ. 3 pma negatio bene poſſet addi.¶ Itẽ vbi etoty ſoꝛtes albd wi do⸗ ſolutio melioꝛ eſt ⁊ ſubtilioꝛ?ꝛ ciq; eſt diſtributio ibi eſt terinꝰcõis nn abeqlnliechinalne: ¶ De boc ſigno neuter. ſumptus vlr exgo oʒ ꝙꝙ ibi ſit dictio claͤtategꝛ i eoqdẽ totũpi Eqᷓt de boc ſigno neuter: qð ſignificans qi vlłr ſed ſignũ vłe ſigt ſunn inoblics 1 ite N ſignificat idẽ vterq; cũ ne⸗ qm̃ vłr tmmõ:negatio vero nõ ergo iſumt oblioue o pitet gatõne ſibi ppoſita. m̃ ſicut nõ hʒ vim diſtribuẽdi qð ↄcedimꝰ di Solutio lLly detttoti pt dor 10 nuliꝰ de ſe hʒ diſtributionẽ et cẽtes ꝙ negatio nõ ↄfundit.ſʒ negat ſtecot füamoto Peſt. negationẽ ſilr ⁊ neuter.ſed neuter eſt hoc qð poſt ſe inuenit Uñ cũ adiũgit᷑ lenby ergo i E ſoꝛ diſtributiuũ duoꝝ tm̃. Uñ querit᷑ de termino cõi negat ipᷣm ſʒ ad negatio llgeeptes obl cetori hoc ſophiſmate.Neutrũ oculũ hapẽ⸗ nẽ ſuperioꝛis ſequitur neg tio cuiuſ⸗ ſaresabyi isergoadh do tu poteswidere. ¶ Pꝛobatio Rx libet inferioꝛis eo ꝙ deſtructo ſuꝑio tgfninii mmeckate ſegun trũ oculũ nõ habẽdo tu potes videre ri deſtruitur quodlibet eiꝰ inferiꝰ g te 66 ber ſu tezea ſiniſtrũ oculũ non bñdo tu potes vi⸗ negatio non confundit ſed negat qd Na⸗ ur iſtitber do. gere.ergo pꝛĩa eſt vᷣa. ¶ Eõtra neu⸗ poſt ſe inuenit:ſiue ſitvniuerſale ſiue ibete s adid; os “D kinmenittd⸗ eſttoti , icnnſdtnn abon d de ſignis drt⸗ Arum zür qvent ver e⸗ 1,n babent nindiſn Adied elofingifef Rranſtoteles pennophennen Ue zdiamt bi et iuſtus: omo eſtiuſtus ergo dterg ett i ſubijciaf terind cois no ni pboͤeſt uſtus eſgolle tefin⸗ mhur. Gnoͦck tbigicag⸗ Neſeee : . 1 duniuig priüſnbiectig in De Diſtributione Folio cxxviij. adargu pticulare ¶ Solutio aũt pʒ ad h̊ ꝗð pꝛius ſubijcit᷑.ergo ad hãc.Lotꝰ ſoꝛ Ba3 aſi eTS E vlis nõ hõ ẽ iuſtꝰ.h;̃̊ tes eſt albꝰ immediate ſequit᷑ iſta ſoꝛ oppoſitũ nõ ẽ ꝑꝑ naturã diſtributiõis exñitis tes ſᷣm quãlibet ꝑtem ſui eſt albus. ? in negatõe.ſʒ hͥ ẽ qꝛ negat᷑ hõ in cõi: mediate iſta q̃ibet pars ſoꝛtis eſtal qſtio ſo⸗ quo remoto remouet᷑ qðᷣirʒ eiꝰ inferiꝰ ba. Scðm pꝛedicta querit᷑ de hoc ſo⸗ pbiſmatꝭ ve diſtri ¶. Itẽ ſolet poni qdã diſtributio ap phiſmate.Lotꝰ ſoꝛtes eſt minoꝛ ſoꝛ⸗ butöe aß titudinis vt oĩs hõ timet in mari.i. te. Pꝛobatio.quelibet pars ſoꝛt eſt itudinii qptus natꝰeſt timere in mari.¶ Itẽ minoꝛ ſoꝛte ⁊ ſoꝛtes ſᷣm quãlibet ſui et diſtr/ ſolet poni diſtributio accomoda: vt ꝑtẽ eſt mioꝛ ſoꝛte.ergo totus ſoꝛtes none ac⸗ celũ tegit oĩa pᷣter ſeipᷣm. ⁊ deꝰ crea eſt minoꝛ ſoꝛte. ¶ Cõtra Lotus ſoꝛ moh. nit oĩa a ſe. Sʒ iſta duo gfia diſtribu rcs ieoeceſt euͤu ſonis nö ſunt ita ꝓpa ſicut alia. noꝛ ſoꝛte. ¶ Solu ceſt vera to⸗ gioni& no ſititita Ppa cut gii, tus ſoꝛtes mioꝛ ſre⸗ Et arg . peccat ᷣʒʒ aecñis qꝛ in iſta totꝰ ſoꝛtes ¶ Deboc ſigno totus. uedo⸗ ſoꝛte.pᷣdicatũ S p⸗ . . tꝰ qð eſo tibus ꝗbus vere ↄuenit:ſoꝛti aũt nõ Saur deh ſigno dore c tq⸗ Zuenit. Et iõ hec eſt ſimpliciter fal- diſeb Btes é albꝰ:eſt enin ſa. Soꝛtes ẽ mioꝛ ſoꝛte:⁊ iõ ſi ꝑtes i⸗ ien ſus ſoꝛ. ᷣm quãlʒ ſui ꝑtem ferãt eſſe minoꝛẽ ſoꝛte de toto vel de eſt albꝰ. Uñ ad iſtã totꝰ ſoꝛtes è albꝰ ſoꝛte erit fallacia accñtis ꝑ vnã regu imediate ſeqᷣtur iſta.ſoꝛtes ſʒʒ quãlʒ lã ſupꝛaictã. Iñ totus eſt res ſubie Aliꝰ de⸗ ſui ꝑtem ẽ albꝰ ad quẽ ſequit᷑qlʒ ꝑs cta ⁊ ſoꝛtes accidit ei.⁊eſſe minoꝛeʒ fectus. ſoꝛtes ẽ alba. Pꝛobatio in bac totꝰ ſoꝛte aſſignat᷑ vtriq; ineſſe. ¶ Etiã Ride qñ ſoꝛtes eſt albꝰ.ſoꝛtes ſubijcit᷑ albedi impꝛobatio peccat ſᷣm qͥd ad ſimpli⸗ ſeqtur et m 'ᷣm ſe ⁊ ꝑtes eiꝰ non ſᷣm ſe.ſʒ ꝓut citer.qꝛ iſta totus ſoꝛtes eſt mioꝛ ſoꝛ qñ non. Solutio ut uf gmnog olſnbuf ge, (Löͤrranegano bz fhhcd inn Cforiſtueſtinogos g ſunt in ſuo toto ſiue ſub foꝛa totius: te.nõ ponit ſoꝛtem ſcm ſe.ſed ſcõᷣm ergo nõ ſnbiſciunt albedinimiſiꝑ to ſuas ptes.¶ Et iõ ponit ſoꝛtẽ ſcõᷣm tuʒ. Et ſic ꝑ pꝛiꝰ ſeqtur h̊ ſoꝛtes ſᷣm ſuas ꝑtes ¶ Et iõ ponit ſoꝛtẽ ſcõm mrm lrbecnöſortes unnt quãlʒ ſui ꝑtẽ eſt albꝰ ⁊ poſtea illa q̃⸗ quid eſſe minoꝛẽ ſoꝛte. Ita cum ſim⸗ a ſtam diſtribu⸗ 1 — = „ 5 e inf. „ um acfuis tgnidſiti libet ꝑs ſoꝛtis ẽ blba.¶ Iteʒ in bac pliciter infertur.ergo ſoꝛtes ẽ mioꝛ daſen Pciten⸗ ſigliunf ꝓpõe totꝰ ſoꝛtes ẽ albꝰ ibi toõtꝰ ſubij ſoꝛte peccat ſcðʒ qͥd ad ſimpliciter ſi evoſettel ſli citur albedini ĩ rectitudine: ꝑs autẽ cut ſoates ſcᷣm pedem eſt minoꝛ ſoꝛ hlickd fobliqtate:qe i eo qd c totu ptes itel te. ¶ IFẽ in qbuſdaʒ ſequitur totus kunnteg bift dictio liguntur in obliqs ⁊ ieo qð ẽ ꝑs to ſoꝛtes ergo ſoꝛtes: vt totus ſoꝛtes ẽ 51 ge ieſni fo tu ſumit᷑ oblique qð patet ꝑ diuiſio⸗ albꝰ.ergo ſoꝛtes eſt albus:⁊ in qbuſ⸗ ns n goeoo ſa nẽ eiꝰ qð eſt totũ.vt domꝰ eſt et pa⸗ dam nõ. ¶ Queritur in quibꝰ ſequi ñmind icttin , riete tecto ⁊ füdamẽto.Et ſoꝛtes eſt tur ⁊ in quibꝰ nõ.Dicendũ ꝙ ſunt q̃ motfn ifncſt lenn ex pietibꝰ ergo illð qð ẽ totũ dat in- dam accidentia q̃ indifferenter con⸗ rnegnoſn Cciatii telligere ꝑtes obliq̃s ergo ad bãc to ueniũt parti ⁊ toti vt ſunt albꝰ niger o nmuen. atttan ta ſoꝛtes ẽ albꝰ imedtate ſequit᷑ bec calidum.frigidum.augeri.minui. ſaumn eſnnmſle mediate ſeqtur.iſta qᷓibet ꝑs ſoꝛtis ſoꝛles.ergo ſoꝛtes. Alia ſunt accidẽ scÜSeſtalba. ¶ Itez ad idẽ li q eſt hs tia q dueniũt ptib c no toti. vel ec n cnodlbate t noõ babet eẽ niſi ab eo qð eſt totũ/⁊ uerſo toti⁊ nõ ꝑtibꝰ.vt totalitas:mi 3 confundl ſaglieſte ñi bʒ ꝑfectionẽ niſi ab eo.ergo nõ ſub noꝛitas:paruitas. Et in talibus nũõ —F. ſmm ijcitur alicui niſi ꝑ totũ. ergo totum ſequitur totus ſoꝛtes ergo ſoꝛtes, „ Tractatus Duodecimus ¶ De ſignis diſtributiuis fallaciam conſequentis de ſis n conſequentis ab inferioꝛi qualitatis. 6 nperttng Snelbstione darte Equitur de ſignis diſtributi ln ellber ſupponmt tantii pꝛo uis accldentiii:inter que pꝛ io trlbeſpꝛo tribus pꝛimis. Sʒ grama cuoiicẽdũ eſt de ſignis diſtribu tluis qualitatis. ¶ Eſt autẽ zafgnů ſignũ diſtributiuũ q̃litatis: qð diſtri⸗ gq and but res ſe babetes p modũ qlitatis. ſtnburti ibet 5 vt qlelibet: cu pticulare eſt aliquali⸗ nbutiuuʒ ſic quodlibet q̃lelibet ⁊c. tiuũ qua hiie ämati t cõ riuũ aua pet. Sʒ tüc obiſcitur:; ſi ccñs mul⸗ ergo quodlibet grãmaticum fit cõſe⸗ Obieciõ tiplicetur multiplicato ſubiecto ergo quens: vt hic homo ergo omne aial. cũ ſigna diſtributiua ſubſtãtie dick Similiter. in vltimo de quolibet qua⸗ buãt ſiue multiplicẽt ſubiectũ opʒ q; bz ergo de quolibet gramatico cũ diſtribãt ſiue multiplicẽt im acchs: t de quolibet tali rS. tc⸗ õ C2 ſupflunt ¶ Ad boc dicẽdũ ꝙ duplex Oe ſignis diſtri Solutio eſt multipſicatio accidẽtis.q; quedã quãtitatlꝰ. nits eſt multiplicatio accidentis ſʒm nu⸗ aliquo qui bʒ grammaticã tantum. ⁊ Alia eſt multiplicatio ſʒm ſpẽciem.⁊ diſtribuũt res ſe hñtes ꝑ mo bec fit per ſigna diſtributiua acciden 6 dũ qtitat !: vt getiẽ ſcũq;ʒ cytü tium: vt qualelibet currit.i.res babẽs cũq;. ¶ Et ſzm Hq̃rit᷑ de boc ſopbiſ meꝝ. bec fit per ſignũ diſtributiuñ Egquitur de ſignis diſtribuun ſubſtantie:vt omnis bõ albug currit. — uis quãtitatis.Et ſunt illa qᷓ gqualẽcunq; qualitateʒ currit: ¶ Eir mate. Quotiẽſcũq; fuiſti piſius toti aͤſtio ſo⸗ aſtio ſo⸗ ca dicta queritur de boc ſophbiſmmate. ens fuiſti bõ. Pꝛobatio. vna vlce fui⸗ phiſmat pbiſma⸗ quodlx qualelibet de quolz tali ſcit ip ſti pariſius ⁊ ula vice fuiſti bõ.aliavi tis. ſum eſſe tale quale ſpſum eſt. Poſito ce fniſti pariſius ⁊ pꝛia vice fuiſti bõ ꝙ ſoꝛtes ſciat grãmaticã.logicã rbe/ ⁊ ſic de alijs: ergo quotiẽſcũq; fuiſti toꝛicaʒ: et plato ⁊ cicero ſikr. vſciant piſius totiẽs fuiſti bõ. Impꝛobatio: ſe babere eas. Et ſint alij tres bomĩes quotiẽſcũq; fuiſti ꝑinꝰ totiens fuiſti quoꝝ vnus ſciat gramaticã: a ius lo⸗ bõ.ſed bis fuiſti piñꝰ:ergo bis fuiſti gicam: alius rbetoꝛicã. Et iſti ſciant hõ qð ẽ falſuʒ: qꝛ H dictõ bis ĩpoꝛtat fe babere eas. ⁊ de alijs uſhil ſciant. ⁊ ĩterruptionẽ ei cui adiũgit:ſʒ actus alij ſclant de ſe et de iſtis et non ſunt eſſendi boĩem mõ fuit interrupt? in te. plures bomĩes neq; plures qualita⸗ Solutio. pꝛiae falſa.Ad ꝓbatõeʒ tes. ¶ Pꝛobatio:hoc qualelibet de aũt rñdendũ eſt qꝙ; ꝑ intereẽptione: qꝛ quolʒ tali ſcit ipᷣm eſſe tale quale ſjm ſcðᷣaꝑs copulatiue eſt falſa.ſ. illa vi⸗ eſt. Et ſic de ſecũdo ? tertio. ⁊ nõ ſũt ce fuiſti bõ:qꝛ adbuc nulla vice fuiſti plura qualelibet:ergo quodlibet qua bõ.eo q; nonduʒ fuit vita terminata: lelibet de quolibet tali ſeit ipᷣm eſſg ta vt iteꝝ icipes viuere:⁊ poſtea teria⸗ le quale ipᷣmeſt. Contra quodſieʒ ret᷑.qad in requiritur ad boc ꝙ fuiſſes qualelibet ac.ergo quodlibet grama⸗ homo. ſicut bis ĩcipitur curſus ⁊ bis ticum de quolibet tali ſcit ipſum eſſe reensrun e hoc ꝙ aliquis bis cur Solutio tale quale ipſum eſt. ¶ Solutio. pꝛi⸗ ra Et nota qꝙ bis non impoꝛtat ma eſt vera et ĩpꝛobatio peccat ſm interruptionem tpis. ſed tatuʒ actus ticus ſupponit pꝛo eiſdem et etiã pꝛo ita grãmaticum eſt in plus qᷓ; qualeli⸗ bet. Unde ſi apponatur ſi Gng vle di Solutio de imm 2 Gtü ad oo noheſtaptanata niden fodo dicitur infimtum quo⸗ tanſitü imperfectum coqn eſtterminatütſ aptünarüct naruyt dum alus tranit / DNIvnũi dueuta iui fii C nogodituriifinnin anpo⸗ ſenftnumerus augnitabllse niti gppoſitione pnitans . nofummen Qunonocod hfòlluun ndiuſione et cöin Wl i Nürhumnts Eauitur de inis ditntun uus quittanis Etſun ud diſtnbuüt es ſehſtes nd dũͦqntat vreq eſcigg ijnn Eſßm bänt deboe ſopbi⸗ oneſcügfuiſt giftotot ſrt bo Pewbano m let ſuis iu s t la nlcefuiſtbo alunt ar ſius t hia nice fiſibi ins:ergo gotſeſih nin neofulttbö.) dbi iotens fuſt i fuiſnp uf flſnaehal ihemd Ouarto Mondũ puenit ad ſuũ finẽ. tone c immnd nn. De infinito. cxix iliius cui adiungit᷑. Ad terminũ autẽ conſequenter nunq; . pariſius:ergo bis fuiſti bomo. Pꝛi⸗- tunc ſta ꝛ0 . o teun n ma eſt va. JInpꝛobatõ peccat m fal mita ecnglec h 10 Inkinta ſimt fi⸗ õ ein ſal inta equalet huic aliquai a ſüt e en eDiert id et mutatiöe qi finita. añqz ifimtuͦ ſummit Pdne E net Hααπαπ eſtin pdicameéto ſtributio 1 tic ila eqpollet buic quo qni bis in pdicamẽto q;titatis qꝛ ẽ ad diſtributõeʒ quolʒ pla ſunt ſnt de genere ctitatis diſcrete. Et ſic ꝓbatur: vno plura ſunt finita Aeceptõ Noen batur Arent ¶ De inkimto. dDuob⸗ pla ſüt finita:? ſic de alijoter nit Equit᷑ de infi⸗ go quolibet plura ſunt finita. Et ſic mto qð quinq; dicitur facere interſcalarem diſtri⸗ Ken⸗ mõis ðꝛ. Pꝛĩo butionẽ vel iterruptã vel diſcõtinuã nodo mõ ðꝛ infinitũ qꝛ hec dictio plura:in pꝛima ppõne qðnõ põt per-⸗ Nipponit ꝓ duobus ⁊ deincepa in ſe tranſiri er cunda pꝛo tribus:⁊ ſic Gradart HSꝛ inuiſibilis lariter aſcendendo ⁊ ſic iſta oꝛo quo Secüldo m qᷓ;tũ ad viſum libetplura facit diſtributionẽ inter⸗ mdo eo ꝙ non eſt apta nata videri. Alio ſcalareʒ: quia pꝛo alijs ſuppõit h̊ qðᷣ „ modo dicitur infinitum quod babet dico quedlibet et pꝛo alijs boc q; Zenio tranſitũ imperfectum eo ꝙ nondum dico plura ſcðm numerũ aſcẽdendo nodo eſt terminatũ tñ aptũ natũ eſt termi vt dictuʒ ẽ. ¶ Circa pꝛedicta qrit᷑ ð Queſtio nari:vt dum aliquis tranſit ſoqaciũ ⁊ boc ſophiſmate. Infinita ſunt fini⸗ ſopbiſima uenit ad ſuũ finẽ. ¶ Tertio ta. ¶ Pꝛobatio.duo ſũt finita ⁊ tria tis modo dicitur infinitũ ſᷣm appoſitio⸗ ſunt finita:⁊ ſic in infinitum. g infini nem vt numerus augmẽtabilis eſt in ta ſunt finita. ¶ Impꝛobatio:qͥa ibi infinitũ appoſitione vnitatis vel al Pdicatur oppoſituʒ ð oppoſito:g lo⸗ terius numeri teri Quarto modo dicitur cio eſt impoſſibiis. Poteſt etiã ꝓ infinitum ſm diuiſionẽ vt cõtinuum bari ſic:quolibet plura ſunt f inira o& aũt cõtinuũñ diuiſibile eſt in infini infinita ſunt finita. Solutio.quidaim Solutio uinte“ . Eñ ſic diffimnt᷑ ab ariſtotele tertio diſtinguut eo ꝙ iĩfimtũ eſt equiuocũ aliquoꝛñ pbiſicoꝝ Cõtinuũ eſt diuiſibile in ſy quo ad nos ⁊ ad infinitũ ſimpliciter diuiſibilia. ¶ Auinto godo dicit᷑ in Unð ſi ſumatur infinitũ quo ad nos: finitũ vtroq; modo.ſ.ꝑ appoſitionẽ Pꝛima poteſt eſſe vera:⁊ non pᷣdicat ꝛidiuiſionem vt tempus.Cum em̃ tẽ oppoſitum de oppoſito:quia infimi⸗ pus ſit cõtinuũ eſtĩ infinitum in diui ta quo ad nos ſunt ſtelle ⁊ arene ma ſione ⁊ cũ poſt vnũ tpᷣus veniat aliud ris:que non ſunt infinita ſimpłr. Si tẽpus:ſic per appoſitionẽ vniꝰ tẽpo autem ſumatur infinitum ſimpłr eſt ris ad aliud eſt infinitum, Ex quo ad falſa ⁊ pꝛedicatur oppoſitũ de oppo bas tres vltimas ſignificationes ſic ſro A Ali autẽ diſtingunt ꝙ; infini Solutio diffimt. Infinitũ eſt cuiꝰ quãtitatem tum põt eſſe terminus cõmums⁊ ſic lioꝛum. accipiẽtibus ſemꝑ eſt aliqͥd extra ſu hima eſt falſa. Uel poteſt eſſe dictio mere: vt ſi poſt vſtimã partem linee ſincat begoꝛeumatica ĩpoꝛtãs ĩ ſe di ccipiat᷑ alia ⁊ poſt alterã tertia.⁊ ſic ſtributionẽ:ſiẽ dictũ ẽ ⁊ ſic ponũt eã Rka öre ſtrictiõe facta per nomen. notabile Tractatus VUndecimus 20 mne dio coloꝛe coloꝛat:: ſʒ reſtrin coloꝛe coloꝛatis:ſed albꝰ nõ. Unde git᷑ ad albos. Alia fit ꝑ verbũ vt bõ quo ad boc bomo eſt magis cõe: et currit:iſte terminꝰ hõ ſupponit pꝛo albus minus cõmune:ſic et albus re pꝛeſentibꝰ tm̃. Alia fit per ꝑticipiuʒ ſtringit boĩem. Sed ſᷣmꝙ albus re⸗ vt cũ dicit᷑ hõ currẽs diſputat: ibi ũ peritur in boĩbus:lapidibꝰ ⁊ lignis le terminꝰ bõ ſupponit ꝓ pᷣſentibus. ⁊ bꝛutis.bomo aũt nõ.ideo vt ſic al⸗ Alia fit ꝑ inplicationeʒ vt cũ ðꝛ: bõ bus eſt magis cõe: et bomo minus qui eſt albus currit.hec ĩplicatio qͥ cõmune.ęt ſic bomo coartat albũ ad eſt albus reſtringit boĩeʒ ad albos. albedinẽ exñitem in boĩbus cũ dicit ¶ Itẽ re ſtrictionũ factaꝝ ꝑ nomẽ: albus homo currit: et ſic vtrüq; co⸗ alla fit ꝑ inferius additũ ſuperioꝛi: artat alteꝝ 'm diuerſa. Itẽ ð ter⸗ vt aĩal homo currit.ille terminꝰ aĩal mino re ſtricto dat ta ts regula. Si tm̃ ſupponit pꝛo aĩalibus ꝗᷓ ſunt bo ſignũ vłe aduemiat termino reſtricto mines.Alia fit 3 diffenentiã adueni nõ diſtribuit ipᷣm niſi pꝛo bis ad que entẽ generi q̃ eſt eſſentialis cũ ſit cõ reſtringitur. Cum em̃ oico oĩs bõ al ſtitutiua rei:vt cuʒ dicit᷑ aĩal rõnalę bus currit ibi homo reſtringitur ad bic aĩal ſupponit pꝛo aĩalibus rõna albos:⁊ non põt diſtribui niſi ꝓ al⸗ libus.Alia fit ꝑ adiectiuũ accidẽtis bis.¶ Itẽ de reſtrictione datur rla vt cñ ðꝛ bõ albꝰ: iſte terminꝰ bõ ſup⸗ talis.Nibil poſitũ a parte pꝛedicati ponit tantuʒ pꝛo albis hominibus. pot reſtringere terminũ cõem poſi⸗ ¶ De reſtrictione facta p nomen tũ a pte ſubiecti quo ad pꝛincipaleʒ cõliter ſumptũ tales dantur regule. eius ſignificationẽ vt bõ eſt albus: ¶ ODẽé nomẽ nõ diminuẽs: nec bñs iſte terminꝰ albus in pꝛedicato poſi vim ampliãdi adiunctũ ex eadeʒ ꝑte tus no põt reſtringere boĩem in ſub termino magis cõi reſtringit ipᷣſum iecto poſitũ ad albos:qꝛ ſi reſtringe ad ſupponendũ pꝛo bis ad q̃ exigit retur ad albos:ergo perregulaʒ pꝛe ſua ſignificatio: vt patet in exẽplis cedentẽ.iſ.ſi ſignũ vmiuerſale aduene Hᷣdictis vt hõ ꝑ ſuã ſignificationem rit terĩo reſtricto:ſolũ diſtribuit pꝛo reſtringit aĩal ad animalia que ſunt bis ad q reſtringit᷑: ⁊ ſic in ppoſito boĩes: vt cum dicitur animal bomo. bõ diſtribueret᷑ ſoluʒ pꝛo albis boĩ⸗ Et albus reſtringit boĩem per ſuaʒ bus⁊ ſic iſtius ꝓpõms omiĩs hõ eſt ſignificationẽ ad boĩes alhos: vt cũ alb ſenſus eẽt: oĩs hõ albꝰ eſt alb⸗: dicitur hõ albus. Dico autẽm nõ di⸗ ergo ſi vna eſt vera:reliqua erit vera minuens ad remouenduʒ noĩa dimi⸗ qð tñ eſt falſum: g cñ ðꝛ oĩs hõ eſt al nuentia rönez adiuncti: vt moꝛtuus bus:iſte ternanꝰ bõ no reſtringit. et vel coꝛruptus et ſimilia:que non re⸗ ſic patet illa rła.Dico aũt quo ad pᷣn ſtringũt:ſed potius deſtruunt adiũ⸗ cipalẽ eius ſignificationẽ: qꝛ pꝛedl⸗ ctum. Dico autẽ nõ babens vim am catũ reſtringit ſubiectũ quo ad cõſi⸗ pliandi ad remouẽdũ dictiones am gnificationem que eſt gen: vt cũ ðꝛ pliatiuas vt poteſt: potẽs:⁊ poſſibi cygnus eſt albus:ly cygnus reſtrin le qᷓ 2n0 reſtringũt:ſed potiꝰ ãphant. gitur ad mares non ad feminas.et ¶ Et ſciendũ ꝙ minus cõe ſempꝑ re ſic albus reſtrigit ipᷣm quo ad ↄſigii ſtringit mag cõmune: vt cũ dicſtur ficationẽ qͥ eſt genus: et non quo ad bomo albus currit:qꝛ bomo reperit᷑ ſuã ſignificationẽ. ¶ Item de reſtri in albis bominibꝰ. ⁊ nigris:⁊ medio cflone facta ꝑ implicationem talis Aliarh. Alia rla Garrit tüc equlual bono alb; currit. (See ctonefacta d verbu de⸗ N 4 nurregue⸗C. Dꝛimaet ſpponens vel apponen ſent tepoꝛls ſimpliclten buti vim ampliädi neq;e glo rtrngr as ſuppon gue ſunt ſub foꝛma tenmim ls Dlcoauͦttermini comu nin diſcret; neqzreſtrig Matur Dico at verbup⸗ is ad remouendum ye lnpon:qar tennin commn ſopoſitonẽ cieis. Dico tenfmmpto adremouene nptachigttculis di opinabilen inopj un ben en picble⸗ nimamnpllädl ad Rdereſtnetoge daturrla Md lüd poftmanint neſſen eſtnngeretennmichen zof⸗ te ſublectiquoad guineipate; iguficanone ſthoeſt gbs; mmim abusin edketopoſ pötreſtnygene bojeninſtb fitiad abos: gef eſrigge gabos ergopenegulapee (äfgniymuerſaleadhen⸗ greſtrictoſoli diſtnioulthe⸗ reſtringit:1ſin poſt nbueret ſolz ⸗ nonn ſciſtung otbonio on is eetbisbo d ahn n rareligugentenn li⸗ rla. De reſtrictione cxiiij. datur regula. Oiĩs implicatio imme⸗ cũ ðꝛ hõ eſt aĩal.Scdᷣa rła. Lerminꝰ in dere⸗ diate ↄiuncta termino cõmuni reſtrĩ cõis ſupponẽs vel apponẽs vᷣbo de inictiõe git ipᷣm ſicut ſuũ adiectiuuʒ.vt cũ ðꝛ ſeenee bõ q eſt albꝰ currit:iſte terminus hõ impli. pᷣterito ſimpłr ſumpto nõ hñitivĩ am pliãdi:nec ex ſe nec ex alio reſtringit ringi 1 ad ſupponẽdũ ꝓ bis que ſuntvel que cationẽ qui eſt albus.¶ Itẽ de eadẽ fuerũt ſub foꝛma termini ſupponen⸗ reſtrictione talis dat᷑ rla.Quotienſ⸗ tis:vt cũ ðꝛ bõ fuit aĩal:iſte terinꝰ hõ cunq; ſignuʒ vniuerſale ⁊ implicatio ſupponit ꝓ oĩbus q̃ ſt vel fuerũt ho ponunt᷑ in eadem locutione duplex ẽ mines:⁊ atalia ꝓ bis q̃ fut vel fuerũt oꝛatio ex eo ꝙ ſignum poteſt pꝛece⸗ aĩalia.¶ Tertia rła.Oĩs teriꝰ cõis dere re ſic diſtribuit ter ſupponẽs vel apponẽs vᷣbo de futu minum com inen quolibet ſuo ſup poſito:vt ¶¶ oicitur oĩs hbomo cur⸗ ſub foꝛma terĩſi upponẽtis.ſ.p eis q̃ rit qui eſt alꝰ ¶ Itẽ inplicatio po ſunt vel erũt in futuro:vt bõ erit aĩal WH teſt pꝛius aquemire ⁊ reſtringere ter Ex pꝛedictis pʒ ꝙ vbũ reſtringit q minũ cõmu ẽ tic ſignũ poſtea ad ad cõſignificationẽ que eſt t̃s:⁊ nõ ueniens no diſtribuit ip̃m miſi ꝓbis quo ad ſignificationẽ pncipalẽ. Eir⸗ ad que reſtringitur:vt oĩs hõ qui eſt ca pꝛedicta querit deopbfiirgee, reſtringitur ad albos per bãc impli⸗ rede re⸗ albꝰ currit:⁊ tũc equiualet buic oĩs Oè aĩal fuit ĩ archa noe. Pꝛobat᷑ bõ miciõe bomo albꝰ currit. ¶ Seqt de reſtri⸗ fuit ĩ archa noe:equꝰ fuit ĩ arcba noe ſata per ctione facta ꝑ verbũ de tres 9 vetum. tur regule. ¶ Pꝛima ẽ: terminꝰ cõis noe.¶ ntra: oẽ aĩal fuit in archa unz rla. qua tres dã ⁊ ſic de alijs g oẽ aĩal fuit in in archa ſupponens vel apponens verbo pꝛe noe:ſʒ ceſar fuit aĩal:ergo ceſar fuit ſent tẽpoꝛis ſimpliciter ſumpto nõ in archa noe:qð eſt flm: ergo aliqua bñti vim ampliãdi neq; ex ſemeq; ex pᷣmiſſaꝝ alio raſtringit̃᷑ ad ſupponendũ ꝓ bis Qð aũt pꝛima ſit falſa pʒ p quandaʒ que ſunt ſub foꝛma termini ſupponẽ⸗ regulã q dicit ꝙ teri cois fupponẽs ris Dico aũt termini cõmunis:qꝛ ter vel apponens vᷣbo de p̃terito ſimpłr minꝰ diſcretꝰ neq; reſtrigit᷑ neq; am ſumpto reſtringit ad ſupponẽdũ pꝛo pliatur. Dico aũt verbũ pꝛeſentis tẽ bis que ſũt vel fuerũt ſub foꝛma terĩ poꝛis ad remouendum verba alioꝛũ ſupponẽt. ¶ Itẽ eſt alia rła:q ſi ſi⸗ tempoꝝ:qꝛ terminꝰ cõmunis aliã bʒ gnũ vle aduẽiat terio reſtricto diſtri ſuppoſitionẽ cũ eis.Dico aũt ſimpii buit ipᷣmap oĩbꝰ bis ad que reſtrige⸗ citer ſimpto ad remouendum verba bat᷑. Ergo cũ ðꝛ oẽ aĩal fuit in archa ſi unptach pticulis dirginuẽtibꝰ.vt ẽ noe:iſte teriꝰ aĩal:ſuppõit ꝓ oĩ aĩali opinabile inopĩabile. Dico aũt nõ qð fuit in archa noe ⁊ nõ ꝓ bis q̃ non babenti vim ampliãdi ad remouẽdũ fuerũt in archa noe:ergo pma eſt fła verba ampliatiua vt poteſt. Dico eti ¶ Itẽ ad idẽ:in hac ꝓpõe oẽ aĩal qð am notanter neq; ex ſe:meq; ex alio: tũc fuit:fuit ĩ archa noeuſte teriꝰ gĩal ad remouendum etiã verba babentia magis reſtrĩgit᷑ qᷓ in illa rõe:oẽ aĩal vim amplſandi ex alio:vtputa ex ↄmũ fuit in arcba noe.Sʒ iſte teriꝰ aĩalre cto ſicut h̊ verbũ eſt:cũ ðꝛ eſt potens ſtrasit᷑ ad illa q̃ tũc in illo tpe fuerũt Dico aũt ſub foꝛma terĩ ſupponẽtis. qꝛ bõ ſupponit ꝓ his q̃ͥ ſũt ſub hñani bi⸗ ſub ſitã:ergo ſolũ illa que fuerunt in illo tate⁊ aĩal ꝓ bis q̃ ſũt ſub aĩalitata vt tꝑe fuerunt in arcba noe ⁊ nõ plura P ij Secũda. regula tertia rla ro etiã ſupponit ꝓ his q̃ ſũt vel er̃t Queſtio. arguitur eſt falſa:non mino: g maioꝛ in archa noe ppter iĩplicationẽ ibi po Tractatus Duodecimus . Gnn 1 pp * da affirmat reduplicatum de ſubiec erit albꝰ. Nel ſicmotꝰ incipit eſſe i (runntt ni l to. Lertia negat vlr Renlcain puci. mot? nõ eſt ? inediate poſt bocerit. aguini bſba pale ð requplicato. Quarta eſt vna⸗ ¶ TLertia rla ẽ:ꝙ ꝓpões de deſinit tertia re ii ſde ſubo ſipton⸗ ſcde cauſalis in cuius antecedente ponit᷑ reꝝ qrũ eẽ acqrit totũ ſi: exponũtur Sula n golſgete of reduplicatio de ſuo tranſcendente.⁊ pꝑ vᷣn copulatiuã cuiꝰpꝛĩa ꝑs ẽ affir gnn neſe tuiſubiecto⸗ . in conſequente negatur pꝛedicatum matiua de pñti:x ſcða negatiua ð fu tei ner eainfinnibon de relatiuo illius tranſcendentis: vt turo:vt ſoꝛ deſmit ee bo.i. ſoꝛtes eſt rnenn ala hoies e H̊ nullus hõ inqᷓtũ rõalis eſtrudipił bõ ⁊ immediate poſt boc nõ crit bö ſiacn sduob'vel mb l. nullus bomo eſt rudibilis:oĩs bõẽ ¶ Quarta rła eſt ꝙ ꝓppõnes de deſi ärta re⸗ ſtenp * pöͤqbuſ; rõalis:⁊ nullum rõnale eſt rudibile:⁊ mi reꝝ q̃rũ eẽ deperdit᷑ ſucceſſiue ex Suli. ihons ppõ de ffn qꝛ eſt rönale ipm nõ eſt rudibi ponũt᷑ copulatiue ꝑ vnã negatiuãð anuſta e cxpon le. ¶ Ex quo ptz per legẽ ↄtradicto pñti: ⁊ ali affir atiſia de ptenito vt h gtendegne n ginu riaꝝ qualiter exponẽde ſunt ↄtradic ſoꝛ. deſinit eẽ alb? i ſoꝛ nũc nõ eſt al ahuunſten borſcda⸗ toꝛie a qualr valeat ↄna ĩ ipis. bꝰ: imediate ãte b fuit alb?. ¶ Ex Aäitnrenden⸗ nbune 1 ¶ De incipit ⁊ deſinit p̃dictis pʒ q̃liter ↄdictoꝛie iſtaꝝ ſũt rinis heitnisn dnen Equitur de incipit ⁊ deſinit. exponẽde:⁊ q̃lit valeat ↄna in ipſis. linez chtaan nu de iſtisi Pio quoꝝ expoſitione noti; ¶ De infinito. Pintnt tbeſt reün mn guis ini di eſt ꝙ rerum:quedam ſunt Eq̃tur de noĩe infinito cuius Hccnoſea ſein ſubopel pit 1 deſn quarum totum eſſe in inſtaͤti ſolẽt aſſignari q̃dã diſtinctio ntöcicatüd ſuho quato. nit ſimul acquiritur:vt bomo vel binari nes. ¶ Pꝛia eſt ꝙ infinituʒ Gtrcniniin? quätitatis. us ſiue ſit mediante aliqua mutatõe qñq; tenet᷑ negatiue ⁊ eſt ill Pria de pyinfinitüe albi ide al ſucceſſiua pꝛecedente:vt inpꝛoduc⸗ et non eſt finitum neq; aptũ natũ fi⸗ ſtinctio us uätieſt albi. idẽ co tione natur ali ſiue nulla mutatione mtari. vt deus. Alio mõ pöt puatiue Gterin ſue quätitatis. (. pꝛecedente vt in creatione angeli. caplet eſt illud qð nõ eſt finitũ:tñ ẽ popz hegare derim Ul?u ¶ Alie vero ſũt quaꝝ eẽ acqrit᷑ ſuc aptum natũ finitari: vt motꝰ nondũ ſn quẽðe infimtu ta fi ſi ceſſiue ⁊ pars poſt partẽvt ſunt res ꝑfectus eſt infinitus. Et illud eſt tri nactunegignst rniny nature permanẽtis:vt albũ ⁊ nigruʒ plex.ſ.infinitũ ꝑ appõnẽ:vt i tatis actualis, Etfi f uu qꝝ denoĩatio dependet a dñio ſup 9 ris. Aliud ꝑ diuiſionẽ vr in nume. ſuune aennalis Etfiftinp pᷣ 2 ris.Aliud ꝑ diuiſionẽ vt in otinuis: ſag ſtiufimttüfm quäntats riũ ſicut albũ nigrũ ⁊ calidũ.⁊ ẽt res aliud ꝑ vtrũq;:vt tᷣs. ¶ Scda . ni⸗ necz nature ſucceſſiue:vt motus ⁊ tẽpus ctio ẽ de rer 5 Iinnn Secũda ennenen eecäcn Et ſilr aliquaꝝ reꝝqꝝ eſſe depditur libet modoꝝ pᷣcedẽtiũ:qꝛ aliud ðꝛ in diſtictio. ngactnali dorcliutge totũ ſił ⁊ in inſtãti.Aliquaꝝ aũt qua finitũ in actu qð eſt qᷓ;tũ nõ terĩatuʒ phinoem eftifinn rũ totũ eſſe deꝑdit᷑ ſucceſſue. Et im Aliud eſt ĩfinitũ in potẽtia:vt ſũt c⸗ Galdiulſionen. bas diuiſiões ponũt᷑ quattuoꝛ regu tinua.Aliud ẽ infinitũ quo ad nos:⁊ . le. Pꝛima eſt ꝙ ꝓpões de incipit no pᷣm rem. ¶ Tertia diſtinctio ẽ y tertia di Pꝛia rla. reꝝ qruʒ eſſe totũ ſimł acquiritur ex ifinitũ vnoꝰcapit᷑ cathegoꝛeumatice ihren ponunt᷑ ꝑ vnã copulatiuã:cuius pꝛi ꝓute qʒtitas rei ſubiecte vłpᷣdicate F ma ps eſt affir atia ð pñti: ſcðᷣa nega vt cũ ðꝛ mũdꝰ eſt ĩfinitꝰ.Alioꝰſinca⸗ tiua de pᷣterito. vt bic hõ incipit eſſe tbegoꝛenmatice: ꝓut dicit qᷓʒtitatẽ i. bõ nũc ẽ: ⁊ imediate an boc nõ fuit rei:ſʒ eqit ſe hʒ ſubʒ in oꝛdie ad pᷣdi (((Scvda rla ẽ cppoes de incipit re catũ:⁊ ſic ẽ diſtributio ſubi ⁊ ſignuʒ Scda rla rum q̃ꝝ eſſe acquirit᷑ ſucceſſiue:epo diſtributiuũ. Et ð his dant᷑ qdã rle⸗ nũtur ꝑ vnq copulatiuã:cui pma ps ¶ Pꝛiĩa ẽ ĩfinitũ ſincathegoꝛeña⸗ pꝛima re ie eſt negatiua ð pñti:⁊ ſcdᷣa affirãtiua tice captũ poſitũ in ſubo facit terim Suls. de futuro: vt hbic ſoꝛtes ĩcipit eſſe al⸗ (oes ſeqntẽ ſtare ↄfuſe tm̃vt h ĩfiniti bꝰo. i/ſoꝛtes nẽ ẽ albꝰ ⁊ imediate pꝰ h̊ boi.curibi ſuppõit ↄfuſe ñ tñ mobłr erinfimtd. Earurdewienffintotins ſolitaſſignanti diſincte⸗ X Prineſtq infinnz n gicq tenet neganneteſtlld iee eſtfintwumneqz apti nunifi yt deus. Alono potzuatie teſt lnd gönoeſt fintüff Inati fimtan: yt nor noncf Skünfinns Glludeſtn nimti appone t in nunne udg diulfione Ntin Nins tnichttheA Rdedſfſ, eifinitoipo img . con pccetiig: Auc den a, eſtjtün ni fmitiinpotetiatt l 4 deinfimte guoot oo ⸗ Hu, ann Olſtnctoeg en en fatbegnennn miecte pdic Scda rla lmatice ee. tertia rka ¶ Scda rra ẽ q De exponibilibus cxxi. ꝓpõ de ĩfinito ſin nit᷑ ſic.ſoꝛtes ẽ albꝰ:annꝰ eſt albꝰ. et catbegoꝛeumatice capto exponit᷑ ꝑ ſoꝛtes ẽ magis albꝰ qᷓ; aſinꝰ. Clel ne vnã copulatiuã cinꝰ pꝛĩa ꝑſ affir̃at gãdo eq̃litatẽ foꝛme ĩeſſe exceſſo re⸗ pᷣdicatũ de ſubo ſũpto ſub aliq̃ qᷓti- ſpectu excedẽt .vt h:ſoꝛtes ẽ albus tate ↄtinua vł diſcreta.⁊ ſcðᷣa negat aſinꝰeſt albꝰ.ſʒ aſinꝰ nõ eſt eq̃ albus pᷣdicatũ ineſſe tali ſubiecto ſᷣm debi ſicut ſoꝛtes.¶ Scða rła ẽ ꝙ ſuꝑla⸗ ſcða rła. tã qtitatẽ:vt iſta infiniti boĩes cur⸗ tiuꝰ diſtribuit terim cõeʒ ſequẽtem rũt:ſic expomit᷑ aliq hoĩes currũt et qui ſigt rẽ exceſſam:vt leo ẽ foꝛtiſ⸗ nõ tot qͥn płes duobꝰ vel tribꝰ.vlł ſic mus aimaliũ:ibi aĩaliũ diſtribuitur aliq hoĩes currũt ⁊ nõ qbuſiʒ pl'es. ¶ Lertia regula ẽ ſuꝑlatiuꝰ ꝓpᷣ ¶ Certia rła ẽ ꝙ ppõ de ĩfinito ca tentꝰ 3 pto catbegoꝛeumatice exponit᷑ per ceſſam ↄuemire reiexcedenti: ptʒ:qꝛ vnã copulatiuã cuiꝰ pꝛima ꝑs affir h eſt ĩpꝛopꝛia locutio.leo ẽ foꝛtiſſi⸗ mat qtitatem de ſubo. ⁊ ſcda negat m⸗ lngid linx oĩno de leone nõ ye Quurta rła ẽ: ꝓpõ ð ſu ãrta rhi. terim illiꝰ qtitatis:vt h linea ẽ ĩfini rificat᷑.¶ ta.i.linea ẽ qᷓta.⁊ nõ habʒ terim ſue perlatiuo ꝓppᷣe capto exponit᷑ copu⸗ quãtitat .⁊ h eſt verũ ſi infinitũ ſit ne tres exponẽteſ.quarũ pᷣma affirmat poſitiuũ de re excedẽte: et inpᷣdicato:ſed ſi ẽ in ſubo pꝛĩa affir mat pᷣdicatũ ð ſubo quãto:⁊ ſcða ne ſcda affirmat ſecũda ð re exceſſa. et gat terim illiꝰ quãtitatis:vt h̊ aliqð tertia negat vlłr exceſñ. uz de re exceſ coꝛpꝰ infinitũ ẽ albũ id ẽ aliqð coꝛ⸗ ſaꝑ reſpectũ ad rẽ excedentẽ: vt bic pus. quãtũ eſt albũ.⁊ idẽ coꝛpꝰ non roĩa ẽ pulgberrimꝰ ffos ff oꝝ.i.roſa bʒ terim ſue quãtitatis. ¶ Et nota ẽ pulchꝛa.⁊ oĩs flos ẽ pulcher ⁊ nul ꝙ opʒ negare terĩm illiꝰ quãtitatis lus flos ſm quẽ ðꝛ infinitũ:ita ꝙ ſi ſit ĩfinitũ perlatiuꝰ teneat᷑ affirmatiue. tertia in actu negãdus ẽ terinꝰ illius quã⸗ exponẽs dʒ eẽ affirmatiua affirmãſ titatis actualis.Et ſi ſit in potẽtia: exceſſi ita ꝙ ſit infinitũ ſm quãtitatẽ potẽ⸗ ad rẽ exceſſam acce tialẽ:⁊ nõ ſm actualẽ negẽdus ẽ ter do roſa ẽ pulchꝛioꝛ oĩ floꝛe.Et oẽs 7 minqnãtitatis potẽtiaſis ⁊ nõ quã ꝓpones de maximo ⁊ mimmo. ⁊ ſic titatis actualis ſiue ſit ĩfimtũ ſʒ op de alis ſuꝑlatiuis bijs duobꝰ mo⸗ poſitionem:vel diuiſionem. De comparatiuo dis poſſunt exponi dumodo ponat Bointar e nicen exceſſam:⁊ ſi nõ ¶ De comp onitur ille gtũs debet omitti ſcða et ſuperlatiuo. exponẽs. vt bic. ſoꝛtes ẽ foꝛtiſſimꝰ EBquit deCõparatiuis lid eſt ſoꝛtes eſt foꝛtis ⁊ nullꝰ eſt foꝛ N perlatt de qᷣbꝰ tioꝛ ipᷣo.Et cõtradictoꝛie iſtarũ de⸗ dank rle. ppõ bñs coparatiuũꝓ tibus contradicentibus. e heie captũͦ non abuſi ¶ De ſigis alietatis. cerponit copulatiue p tres expo⸗ CygEquit᷑ de differt: ali netes.quarũ pꝛĩa affirmat poſitiuũ N nolrge, ⁊ ſic de gs de re excedéte. ſcðᷣa affirmat eundeʒ de quibꝰ daͤtur tales de re exceſſa. ⁊ tertia affirmat excef CD NR regule. Pꝛia ẽ dif⸗ ſuʒ de re excedãte reſpectu rei exeſ R re te rei fert aliud ab ⁊ diuer⸗ le.vt bic:ſoꝛtes ẽ albioꝛ aſino.expo⸗ ſum ouenit tiñ entbibꝰ. Nã vt ðꝛ ijr⸗ q Epulchꝛioꝛ roſa. Sivero ſu um de re excedẽte ꝑ reſpectuzʒ ptñ vłr. vt dicen — — . . — e 4 vult gtiuũ ſignificantẽ rem ex tenigren Pꝛia ẽ ꝙ bent exponi ꝑ diſunctiuas de par⸗ Pꝛia rla. Xractatus to mietbapbiſicè nec nõ ens enti:nec Scðda ria ens nõ emi ẽ idẽ vl diuerſum. ¶ Se cũda rła ẽ ꝙ abltũs rectꝰ ab iſtis di ctõibꝰ mediãte a vel ab:diſtribuit᷑ ſi ſit diſtribuibil niſi bẽat aliud ĩpedi⸗ tertiarka mẽtũ. ¶ Zertia rła ẽ:ꝙ ꝓpõ differt agaffir̃atiua:exponit᷑ ꝑ tres exponen⸗ tes affir̃atiuas:in qrũ pꝛĩa affir̃at B vbũ eſt ð eo q differt. in ſcða affir̃a idẽ de eodẽ a quo differt. ttia negat vnũ illoꝝ ð alio:vt bõ differt ab aſi⸗ no.i.hõ ẽ et aſinꝰ eſt:⁊ hõ nõ ẽ aſinꝰ. „¶ Quarta rla eſt:ꝙ ꝓpo negatiua qrta rla. de differt dʒ exponi ꝑ vnã diſiuncti⸗ uã de ptibꝰ Zdicentibꝰ: vt ſoꝛtes nõ differt ab aſino. l. ſoꝛtes nõ eſt aſinꝰ nõ ẽwł ſoꝛtes eſt aſinꝰ.Et valẽt oje in iſtis ſicut in pᷣcedentibus. N¶de boc ſigno totus. · = uerr. Y. Equit de h ſigno tot⸗ Acceptöõ Pꝛ0 quo enas eſt ꝙ nes di ly A b ſincatbeg euma to totu. tus pot capl Cöiter p oĩ illo qð bʒ ꝑtes vñ cõ ctũ ſicut domꝰðꝛ tota qn eſt cõpleta Et bis duobꝰmodis totꝰ tenet᷑ ſigni ficatiue. Lertio mõ capit᷑ ſincatbe⸗ goꝛeumatice ꝓut includit ſignir di⸗ ſtributiuũ: vt bic totꝰ ſoꝛtes ẽ albꝰ. ⁊ fic nõ dicit q̃le ſit ſubʒ ſed qualiter ſe hʒ ad pᷣdicatũ.⁊ boc m reddit p⸗ Pꝛia rba. põneʒ ex pombilẽ. de quo dãtur due regule. ¶ Pꝛia eſt: ꝙ tot diſtribuit terim cui aciungit᷑ pꝛo qtibet parte integrali eiꝰ:vt totꝰ ſoꝛtes eſt albus ſcda rla l.quelibet pars ſoꝛtis ẽ alba. ¶ Se cunda rła eſt: q ꝓpõ affirmatiua de toto expomit᷑ ꝑvnã cathegoꝛicãtrã ſumẽdo ly totus in bocꝙ eſt ̃m quã libet ſui ꝑtem: vt tot? ſoꝛtes eſtmioꝛ joꝛte I.ſoꝛtes ſᷣm quãlibet ſui ꝑtem gotabile eſt minoꝛ ſoꝛte, . Peteres notãdũ eſt ꝙ bec. ſigna qlibet: qnantũlibet. oĩ illo qð ex omĩbꝰ ſuis ꝑtibꝰ eſt ꝑfe NT nõ pꝛopᷣe faciunt ppõnes exponibt les:ſʒ faciũt diſtributionẽ abſolutã ſm modũ reliquoꝝ ſignoꝝ. ſicut ſũt iſta.oĩs qlibet:⁊ öhunt ad determi⸗ natũ genꝰ pᷣdicamẽtale:vt quantüli⸗ bet diſtribuit p quãtitate ↄtinua. et tm̃ valet ſicut bñs oẽm quãatitatẽ cõ tinuã:⁊ q̃libet pꝛo oĩ qualitate:⁊ va⸗ let ſicut babẽs oẽm q̃litatem.Et ſic dicũt᷑ mẽtalit᷑ ↄplexa quoꝝ ꝓpõnes fiũt ꝑ ↄpõneʒ.¶ Et h̊ de exponibili bus.⁊ p ↄnis tractatibus paruoꝝ lo gicaliũ Petri biſp. Sequũtur nunc ↄnñter parua logicalia Beoꝛgij No⸗ minaliũ interpꝛetis diligẽtiſſimi. ¶ [Diſtichon. ¶ QAui ducis vultus et non vides iſta libenter. ¶ Oibeꝰ inuideas liuide:nemo tibi. Uppoſitio eſt teriꝰ exñs in ꝓpõ⸗ ne: nat? accipi ꝓa liquo ſuo fignifica to vel aliqbus ſuis ſignificatꝭ: de cuiꝰ ugnificati ꝓnoĩe ¶demöſtrate vel no mine adequate ſi⸗ gnificãte: vel de q rũ ſignificatoꝝ ꝓnoĩbꝰ demoõſtrãtibꝰ vł noĩ bus adeqte ſignificatibꝰ talis teriꝰ vificabił eſt in potentia ꝓpinqua:ſᷣm ſe vł ſibi ſynoni mũ:in toto mõ nignificãdi ſubſtractiuo pᷣnci. pali ⁊ fofali:nõ diſcõueniẽs ſecũ in nüero ac ceptꝰ pᷣciſe ⁊ eodẽꝰ qtum ad ſuppõnem ⁊ diſ ferentiã tẽpoꝛis ⁊ alia qͥ ſupoſitionem ↄcer nuũt. ¶ Dui diffinitiõis ille teriꝰ ſuppoſitio ponit᷑ ꝓ diffinho ꝓpinquo. Et diffimnit a rẽo⸗ ta ſunt termini ſupponẽtes qͥ ſignificatur ꝑ iſtuz terim ſuppoñitio.⁊ ly terin ponit᷑ loco qᷣł gñis. Vñ in ꝓpoſito nibil ðꝛ ſuppoſitio niſi cul⸗ terminꝰ. Ex iſto ptzʒ: ꝙ iſte terinꝰ ſuppoſitio non capit᷑ bic ſcde intẽtionaliter.¶ Dfr notã⸗ ter exñs in ꝓpoſitione ad dr̃iam terminoꝛuzʒ extra ꝓpoſitionẽ captoꝛũ.qui nõ ſupponũt. Ex iſta particula patet ꝙ ſolũ terminꝰ in pꝛo poſitione poſitus ſupponit: nullus terminꝰ? ertra ꝓpõneʒ poſitus ſupponit: ꝓpꝛie loquẽ de ſuppoſitiõe. Dr̃ notanter natus capi: quia ad boc ꝙ; terminus ſupponat non opoꝛ/ ignm aAbchalistnn n nanſn Diſſõ ſup nnſe rafnnmn poſiridis tpponit t dicedo bois afin⸗ incoli. iqn bois ſupponit P aliq: ſetupere taffir natiue de alla⸗ iparticula inpotẽtia propie ſcabar pꝛopof ioni Adãet geſubiecta no ſupponut. Et! termini fint verificabiles in pot⸗ N noͤti inpotetia ppinqua. (Em⸗ is dicitur verificabilis in pote guiſic ſe habet iſiponerei Ptypnomen demöſtratin demd 1e giificni vel nome adequnet Agte ſubiecti talis ppofitio e untone ſunnineßinifi eAAtu. Et ille termin dieitur Deckatu Epttinrendtnm mnd tio diffini gnhiedenöſtritend dn⸗ tionis , miofne n Gne . cta in re fignifi dozefte H De ſuppoſitionibus Folio crxij. n Ait itineid⸗ tpane tet & aetu ab aliq ip̃s appᷣbẽdẽte accipiat᷑ ſꝓ non demonffratũ:⁊ pᷣdicatũ eiꝰ ſupponit pꝛo n elie nor onè abſoiu ſufficit q& nat ñt accipi:⁊ fic termini ĩ libꝛis quolʒ ente:⁊ tñ non eſt vᷣificabile de pnoie 0is Albet⸗ ſggox. ſaut 4 clauſis poſiti: circa qs nullꝰ actu aduertit: q demõſtrãte aliqð ens:qꝛ quolʒ ente demon⸗ gen Oduhtae det ſt ſunt ꝑtes ꝓpõnis ſcripte bñ ſupponũt.¶ Dr ſtrato bᷣ eſt falſa.h̊ᷣ eſt in demonſtratũ ſed bñ H kametzlege emn notãter ꝓaliq ꝑꝑ termios ſingulares: tetiã iſte eẽntvere. avſt non vemonſtratũ.b eſt nõ uktbuutt guäti quanrii⸗ ꝑꝑ terios cões nõ collectiuos ſingularis nu demonſtratũ:ſia ſit nomẽ vni entis.⁊b alte det ſian dis e nte Rlnn e meri: qͥ ꝓ aliq accipiũt᷑. Dr notater vel ali- ri.O Dr̃ notater in toto modo ac.qꝛ non reqͥ Nrbetp ngnͤtt⸗ . qͥbꝰ ꝑꝑ terĩos cões ſingularis numeri colle/ rit᷑ terinꝰ ſit vificabilis ᷣm ſuũ ſynonymũ nt dabe E gualtaten gag cctiuos: vel terios pluralis numeri cões qͥac’ in modo ſigniſicãqi minꝰpᷣncipali.ſ.in modo S0enfitnen. Q(clpiunt᷑ ꝓ aliqͥbꝰ: ſicut ſunt iſti terĩ: turba:po ſigndi accũtali grãmaticali Etiã illa pticula metalt oplexg M ſſe pulus: boĩes ⁊c. ¶ Dr̃ notãter de cuius ſigni⸗ ponit᷑ ad dꝛĩaxz puroꝝ ſincatbegoꝛeumatum 9pöhez. (Eßd Ppoͤhes ficatiac.qꝛ ad hᷣ ꝙ aliqs terminꝰ ſupponat re ⁊ noĩm pure Adiectiuoꝝ adiectiue tentoꝝ q̃ ſonatt Pdeexpomnei q̃rit᷑ natꝰ ſit vificari de ꝓnoĩe demõſtrãte non ſupponũt qꝛ non ſignificãt aliqͥq ſubſtra 5 8 Atibus garnar 0 talẽ rẽ ꝓ qua talis terminꝰ ðꝛ ſupponere de ctiue:de q fine de ꝓnoĩe demonſtrãte illud en biſp. Oeguütur noĩe:vel talẽ rẽ adequate ſignificãte: vel de põt talis terminꝰxe ⁊ affirmatiue pᷣdicari ſic haruu loglcalu Beorgi ig Ppnoib ac. Et iſto pz w iſte teriny bõ nõ ſup accept. modo ſic non eſt de pur ſincatbego u inerpeets dilgetſini K ponit ꝓ aſino reſpectu copule de pñti:qꝛ nõ reumatibꝰſiue adiectiuis pure adiectiue ten Diſncdon l põt vere pᷣdicari de ꝓnoĩe demõſtr ãte aſinũ tis.Or̃ notãter nõ diſcõueniẽs ſecũ ꝑp aliqs ulducis vun nec etiã de noĩe adequate ſignificãte ipʒʒ aſi- terĩos qͥ pᷣm ſe vᷣificant᷑:ſʒ nõ ſᷣm ſuos rectos n ducis vultuset hon ices num. Nã aſino demonſtrato falſuʒ eſt dicere ſiue ntõs eiuſdẽ numeri cũ ipᷣis:vt obliquus demer. bᷣ eſt bõ.¶ Dr̃ notãter vᷣſficabilis in potẽtia ſengularꝭ numeri ſupponẽs:dʒ vificari ſʒ re ivy imndens luidemntt. Pypinquaiq ad q aliqs terminꝰ ſupponat: ctu ſingular numeri Et obliquiplis numeri nõ opoꝛtet ꝙ actu vere ⁊ affirmatiue pᷣdice᷑ ſupponẽs ſᷣm rectũ plis numeri.d notãter ppoſtoet g gtermini ͤ ſunt ſubiecta ſupponũt: ⁊ tñ nõ acceptꝰ p̃ciſe ⁊ eodẽ ac. q; lʒ teriꝰ nõ ſuppo⸗ tſ erſefn gi ⸗ pdicant᷑ actuvere affirmatiue Etiã obliqui nẽs alit᷑ accept⸗ qᷓ Actpi⸗ ĩ ꝓpõe ĩ qᷓ non ſup nerat) archl vo ; ſupponũt vt dicẽdo boĩs aſinꝰ currit.ibi iſte ponit poſſit de aliq vᷣiſicari nõ tñ vificat᷑ de 7 oſ ilii obliqu hoĩs ſupponit ꝓ aliq: ⁊ tñ nõ pᷣdicat᷑ aliq ſicacc ptꝰ fiẽ accipit᷑ in ppõe in qua nõ oſelaliͤusts actuvere t affirmatiue de aliquo Et ponitur ſupponit: vt in iſta ꝓpone ada eſt: ibi ly adaz Peien deal illa particula in potẽtia ꝑꝛopĩqua ꝓpter ſub ñ ſuppõit:qꝛ ille teriꝰ adã fic acceptꝰ:puta cũ gine agecute ſ⸗ ſiuis ter termini ſint verificabiles in potẽtia remota bo pᷣteriti tꝑis bñ vificat᷑ de aliq. dicẽdo hboc cielr nemdee noͤtñ in potetia ppincua. OAnde illetermi fuitada. Er ſie paq teriꝰ ſupponẽs ds vniuo — moib ehöfrith n i fificabi⸗ mus dicitur verificabilis in potẽtia ꝓpinqua ce:eq ãple:eqͥ reſtricte:⁊ eodẽ appellate cap hencr ſeitbeuleti ffiti ls in po⸗ quiſic ſe habet ĩ ſi poneret᷑ a ꝑte pꝛedicati: tus:vel nõ appellate capt:vificari de illo je igi⸗ Erßnnie fbiſfton lentia p⸗ ⁊ pnomen demõſtratiuũ demõſtras ſuum ſi q pponit.et iſto pʒ ꝙ ad h̊ ꝙ teriꝰ ſuppöꝛt wentia pinerit dhirin jnEinqua: ⁊ gnificatũ vel nomẽ ade quate ip[ ſignificãs nõ opʒ vificet᷑ de aliqᷓ mediãte copta talis p orond goifui Ein imoaqus ĩ po a ꝑte ſubiecti talis ꝓpoſitio eſſet vera:nulla põnis: ſed ſufficit ꝙ vificet᷑ mediate copula oralrnodiſeobentes – tentia re mutatione facta in re ſignificata ꝑ ip̃m pᷣdi⸗ aliqna reſpectu cuius eq ample ⁊ eq̃ reſtricte dcle 1toce zunann x notg catũ. Et ille terminꝰ dicitur eſſe vᷣtficabilis ſupponit. Piõ in iſta ꝓpone creãs necefſario 2 A )Egnifati gnie iecta baꝝ pꝛopoſñionũ Aai eſt Antitpᷣs eſt bo pfit tꝑis non ampliatiuo nonvificat᷑ de W elno que ſubiecta nõ ſupponũt. Et licet aũt tales aliq.tñ ille teriꝰ adã alit᷑ acceptꝰ puta cũ ver ni iews alec le e i irhezi⸗ Nn in potẽtia remota: qui nõ põt vᷣe pᷣdicari de dd creòs ſupponit ꝓ deo:⁊ ſic vᷣifici᷑ (r difimnis ien ſfſteni⸗ ſonft ꝓnoĩe demõſtrãte ſuũ ſigniicatũ niſi ſit mu boc po ibiliter eſt creãs:vbi ly creãs eodẽꝰ defnh Pinnd, ſcnitcnm⸗ iniſ tatio facta in re ſignificata per ipᷣm. ¶ Dicit̃ tenet ſicut pꝛi:ſʒ in iſta:deꝰ neceſſario ẽ cre norin irhenlikr) f palker int notãter ſmſe vel ſbi ſynonymum: q: ad ſ̊ ans:ly creãs non ſupponit ꝓ deo.als illa eet i ſopoflio Fpterin ont AAoOAo termin? ſupponat nõ opoꝛtet ꝙ ſm ſe ſit Fifi Fa. Et lʒ 1 ſit vᷣa h̊ demõſtrato deo eſt creans in n o nſbil ſce ieſt cabilis:cũ ſic terminivocales nõ ſupponerẽt tñ nõ ſufficit illa vificatio:qꝛa ꝑte pᷣdicati ly Bii 1. c iſte ten Pfori Ect quo termin vocalis ſemel ꝓlatus ampliꝰ creãs apliat᷑ copnlatine ⁊ nõ diſiũctiue iõ dzʒ nroheniron nenl in reſumi nõ põt:ſʒ fufficit ꝙ ſit vificabilis ſᷣm ſic fieri vificatio:ᷣ neceſſario eſt creaans. Cãe qua⸗ tonead nngennit ſevt ſuũ ſynonymũ Dr nõnt᷑ vt de noĩe ade ¶ ¶Dubitat pᷣmo quare teriꝰ ex ppõ re termi⸗ 0 pti gui/ won qte ſignificãte: qꝛ aliqs terminꝰ ꝓ aliq ſup⸗ ne Pacres non ſupponit: capiẽdo ꝓpꝛie ſup⸗ nꝰ extra weſtone Glitnmn nin ponit.qui non eſt verificabilis de ꝓnoie de/ poſſtionem.dĩ ꝙ duplex põt aſſigna ri can⸗ Pꝛopoſitij utulae onimnn i loli mMoõſtrãte illud: ſed ſolũ de noĩe vo vel ficto ſa pꝛi ma eſt:qꝛ ſuppõ eſt inuenta 3 inqrẽdũ onem nõ epoſitus ntn ſont ſ t . illud adequate ſignificãte.ſNã poſñito caſu ꝙ vitatẽ vel falſitatẽ ꝓpõnũ.mõ tał ĩqᷣſitio nõ ſupponit weoc, eſhimnnnnaneſ⸗ nullũ ens demoõſtrek: bec eſt vera.oẽ enseſt bʒ locũ circa rerios er ppõnez poſitos:ſʒ cir Pma cã. oſnde fll a Secũda cauſa. Senſus iſtius ter minus ex tra ꝓpo⸗ ſitionem põt ſup⸗ vonere. ſupponat extra pꝛopoſitionem. Pꝛimum punctum obiectio Solntio c tertium Tractatus ca terĩos in ppõne adinuicẽvnitos iõ terĩn⸗ꝰ extra ꝓpoſitionẽ poſitꝰ nõ ſuppõit.¶ Scðda cã:q; ſuppõnes ſũt inuente ꝑꝑ locutionem ꝓpꝛia l. loꝛes oſian 2 ꝑꝑ veras Idictiones cõplexas: odo clarũ eſt q iſta bñt fieri circa ꝓpõnes:vel circa terĩos in ꝓ põne poſitos:⁊ nõ ettra ꝓpõnem poſitos:qꝛ oñie nõ fiũt inter terĩos extra ꝓpoſitionẽ po ꝓpꝛiã ⁊ ſubtilẽ:pꝑ valoꝛes ſitos:vt notũ eſt.iõ teri extra ꝓpõnẽ poſitꝰ nõ ſupponit.O Iſta tñ of̃o terminꝰ extra ꝓ⸗ poſitionem poſit põt ſuppõere:põt eſſe du⸗ plex eo ꝙ ly extra ꝓpõnẽ põt deterĩare h̊ ꝑ⸗ ticipiũ poſitꝰ.⁊ ſic illa ꝓpõ eſt vera.⁊ ſic ſen⸗ ſus eiꝰ eſt iſte termin? qͥ ponit᷑ extra ꝓpõneʒ põt ſupponere.mõ hᷣ eſt veꝝ:qꝛ ille terminꝰ q ponit᷑ ettra ꝓpõnẽ põt poni ĩ ꝓpõne:⁊ tũc ſupponet.iõ termin extra ppõnẽ poſitꝰ põt ſuppõere. Aut ly extra ꝓpanẽ deterĩare põt hoc verbũ ſupponere:⁊ ſic illa ꝓpõ eſt falſa: cũ ſenſus ei? eſt ꝙ terminꝰ põt ſuppõere er⸗ tatiui impoꝛtãtes rẽ diſtinctã a re ꝓqua ſup ponunt de foꝛmali fignificato:ſine noua im⸗ poſitione non poſſunt ſupponere ꝓ illo foꝛ⸗ mali ſignificato:vt album non poteſt ſuppo⸗ nere pꝛoalbedine ſine noua impoſitione: qꝛ iſta eſt falſa albedo eſt alba. ¶ Lertio dubitat᷑ vtrũ de qualibet pte ofonis aliqͥ termĩ ſupponãt.¶ Pꝛo ruſio ne ad dubiũ ponit᷑ talis regula.Oĩs terminꝰ ERla fun⸗ qui dʒ ſupponere:dʒ aliqͥd vel aliqua ſubſtan damenta tiue ſignificare.Ex iſta regula ſeqͥ: ꝙ pura lis. ſincatbegoꝛeumata nõ ſupponũt:qꝛ illa nõ ſi gnificãt aliqͥd vel aliq. Scdo ſeqͥt ꝙ adiecti ua pure adiectiue tẽta nõ ſupponũt:qꝛ lʒ illa ſignificẽt aliqͥd vel aliqᷓ: nõ tñ ſubſtãtiue. ſic ſũt adiectina poſita cũ ſuis ſubſtãtiuis.vt bõ albꝰ currit.ibi albꝰcapit᷑ pure adiectiue.⁊ ſic nõ ſupponit. )õ ðꝛ pᷣmo ad dubiũ de noĩbꝰ ꝙ noĩa ſubſtantiua:⁊ etiã adiectiua nõ pure noibus. tra ꝓpoſitionẽ:ſiue ꝙ poſſibile eſt ꝙ terinꝰ adiectiue tẽta:tã obliquoꝝ caſuũ qᷓ rectoꝛuʒ . . 1 „2 ⁶ ¶ Dubitat᷑ ſcðo. vtruʒ quilibet tet⸗ min Haſir quolʒ ſuo ſignificato ſuppone re.¶ Ad dubiũ rñdet᷑ ꝑ tria pũcta. Pꝛimũ eſt: ꝙ teri? ſupponẽs põt ꝑ nouãapoſitionẽ ꝓ quolʒ ſuo ſignificato ſupponere reſpectu alicui? verbi.¶ Scðm pũctũ eſt ꝙ ſine noua impõne ſolũ termi abſoluti pñt ꝓ quolʒ ſuo ſiguificato ſupponere reſpeetu illiꝰ vbi yma ginat᷑:vel reſpectu alteriꝰ bi filr ãpliantis termĩos cũ ipo poſitos.vt in bac or̃one.Ens ymaginatur.ibi ens ſupponit ꝓ quolibet en te.Et ſi dicat᷑ hec eſt vera:albedo ymagi natur alba:igitur albũ qʒ eſt terminus cõꝝo tatiuus ſupponit ꝓ albedine reſpectu iſtius copule ymaginatur.⁊ ꝑ ↄñs nõ ſolũ termini abſoluti pñt ꝓ quolzʒ ſuo fignificato ſuppõe⸗ re reſpectu talis copule¶ Ad hoc vꝛ lʒ illa opõ ſit vera:nõ tñ ſequit᷑ e albuz ſupponat pꝛo albedine ſed bene boc cõplexũ ymagina tur album. ¶ Dicitur notater reſpectu illius Fbi ymaginat᷑ ⁊c.q; reſpectu alioꝝ verboꝝ que nõ fir ampliat terminũ nullus terminꝰ ſupponit ſine noua impoſitiõe pꝛo quolʒ ſuo ſignificato:q; terin qͥ nõ eodẽ ſupponit ſiẽ ſuppõit reſpectuilliꝰ bi ymagĩat᷑ vł ſit am Piaun põt vificari de ꝓnoĩbꝰ demõſtrãti us eia ſua fignificata vt in iſta or̃one hõ eſt Lꝛi ille terminꝭ bõ nõ ſupponit ꝓ oĩbꝰ ſui ſi gnificatis qꝛ ille terminꝰbõ ſic ſupponẽs nõ põt verificari ꝓ adã cũ iſta ſit falſa. Adam ẽ bomo.QTertiũ punctũ eſt.ꝙ termini cõno⸗ ſupponũt vt dicẽdo.bõ eſt albꝰibi ille terinꝰ bõ:qͥ eſt nomẽ ſubſtãtiuũ:.⁊ ille terĩnꝰ albꝰꝛqͥ eſt nomẽ adiectiuũ nõ pure adiectiue captuʒ De verift ſupponũt vt notũ eſt.¶ Sʒ noĩm oblidqꝝ ſup catiõe no ponẽtiũ qdã veriſicãtur de: ꝓnoĩbꝰ demon⸗ minũ ob⸗ ſtrãtibꝰ rẽ vel res pꝛo qua vel ꝓ quibꝰ ſuppo liqꝛ um nunt ſᷣm ſuos ntõs vſitatos a quibꝰdeſcẽdũt Hſm variationeʒ vocis:vt ſunt obliqui bñtes noĩatiuos caſus:ſicut ſunt iſti obliqui boĩs: boĩ:boĩem ⁊ ſic de ſingulis.¶ Alij ſunt obliq; ſupponẽtes qͥ verificant᷑ ̃m ntĩos fictos ſi⸗ ue nõ vſitatos vel ſᷣm rectos alioꝝ obliquoꝝ ſynonimoꝝ tñ cũ ipſis vt ſunt obliqui caren⸗ tes nominatiuo.ſicut iſti obliqui nece: vice: pᷣce:dape:⁊ ſibi fimles. Eñ ille ablarinns pᷣ⸗ ce:verificatur de ꝓnoĩe demonſtrãte illud ꝓ quo ille ablatiuns ſupponit vᷣm iſtũ noĩatiuũ fictũ ſiue nõ vſitatũ.ſ.pꝛex:vel ſᷣm iſtũ noĩati uum rogatio qui eſt nominatinis iſtius ob li⸗ qui.i.rogatione:qui obliquus eſt ſynonimus cum iſto ablatiuqce. dicẽdo ſic. hoe eſt pꝛex ̃m ꝙ k fingere vel hoc ẽ rogatio.Et iſte ab latiuꝰ nece:pᷣm iſtũ nominatinũ nõ vſitatum ſiue fietũ nex:vłſm iſtũ ntm̃ moꝛs.Et iſte ab latiuꝰ dape m iſtũ ntm̃ fietũ ſine nõ vſitatũ ſcʒ daps.vel ſᷣm iſtũ nominatiuũ fercnlũ.Et iſte ablatiuꝰ vice:ſᷣm iſtũ ntm̃ nõ vſitatũ vir. Rñſio de ſine ſᷣm iſtũ ntm̃ tẽpus:ſi aceipiatur ꝓtẽpo⸗ ꝓnolbus re ille ablatinꝰ vice.vel ſᷣm iſtũ terminũ loc? Punctuz ſi accipiatur pꝛo loco.ODicitur ſecũdo de pꝓ⸗ pꝛimum. nominihꝰ ad dubiũ ſᷣm quinq; puncta. ¶ Pꝛi mo pũctũ eſt.ꝙ qdᷣlibet ꝓnomẽ demõſtrati⸗ uũ ſile relatiuuʒ pᷣmitiue ſpẽi in ꝓpoſitione NRñſio de in fiutiue ſpein bit demoͤſtra neürbetui ltivo deſute ſervt beſt ſcet ſui¶QAuartuͦ puctuz dig nifelatü erpſuz tüc ſuppond ſeſiuvtpz inereplistertihpĩ glẽ qoe pnomẽ demoſtrat pei ſuppones bis demoſtrad felati erpſſuʒ:ſupponit ſoli/ ho pre pofſeſſa. Etepli de de⸗ fuatiue ſeixt me afin; mmi ſppot pme t dz verificani fm Geſo dSnonſtralini deninatinel enalet gto ſui imiu ö ſego Ereplürelatinoderin ſnegen ſuuggfini ibilp ſui ſin 1DFiicarißm ſnürelatiunz l Tenoz. öncipafr ad dadii Met pziiſt, oꝛoib egocnno. legeſtagere. Et ſir ptiapia 4 ſgetes begei ſendes. ib Aerb ſhſubſtstinis inofoni⸗ ſup eens üpponit, Quarto begoꝛeumat ( d Dureagiectine, i mwuldhiiunni Kü genn iikinn ure nin richirap aſtihfening n dida doeſt hiſleterip nome ſibſtitini rileterimeb adnectini n pre agſegtine hng Nett An nwrieſ (Grwincblicrſig anin Aüverifinn de poi denan it 4 ſe velresoqu el pquib; ſipo ln 1ſros mMos vfitatosg uid deſcidit Mioncz rocis wt ſuntobliqnibiter (aſng ſint ſunt iſti oblini bois⸗ me ſe finguls 0Aljſnrobli 4venincunt mn nios ſclos i⸗ õ Etici igſis Nlantobliqni cken⸗ tino irlt iſtionlini nere ie ſdi ſmles Biile dlntius rr. N mne de olf ie utl Nlriudsiippollitßii ſtüroirt . 3 tni.er de fn ittein n a um tur io ſisdbli De diuiſione ſuppoſitõis cxxiij. poſitũ non bñs mõſtrabile ſiue relatiuũ ex reumata: q; ꝑ boc excludũtur aduerbia pure pᷣſſum: di talr tẽtũ ſit potẽs vificari ſuppo⸗ fincatbegoꝛ eumata: vt ſũt aduerbia negãdi nit. ¶ Exẽplũ de demõſtratiuo: vt ego curro. a ĩterrogadi.Etiã excludũtur aliq̃ aduerbia ibi ly ego ſupponit: dʒ ſic vificari: pᷣ ẽ ego. ¶Erẽplũ ð relatiuo:vt ſoꝛ.currit.a ille diſpu tat:ibi ly ille ſupponit ⁊ dʒ ſic xificari ᷣm re⸗ latiuũ relatũ:vt hᷣ ẽ ſoꝛ.qͥ currit.¶ Scðʒ pun ctũ ẽ ꝙ nłiũ ꝓnomẽ ðdᷣmõſtratiuũ vł rlatiiuũ pmitine ſpẽi in ꝓpõe poſitũ bñs ſecũ demõ⸗ ſtrabile:vel relgatinũ expᷣſſũ ſupponit.Rõ eſt qꝛ nullũ tale ſit aliqͥdvel aliq ex qͥ qdᷣlzʒ tale ẽ puꝝ ſincathegoꝛeuma.Exẽplũ de ꝓnoĩe de mõſtratiuo pᷣmitiue ſpẽi.vt ego petrꝰ curro. ibi ly ego ꝓ nullo ſupponit.Exẽplũ ð ꝓnoĩe ppmitiue ſpẽi relatiuo:vt galterꝰ currit ⁊ ipſe quartum Quintü. Rñſio ð ybis 1. ticipijs. Rũſio ð aduer⸗ bijs. galterqͥ currit mouet᷑.ibi ly ipᷣe:ꝓ nullo ſup põit.Tertiũ pũctũ. ꝓnoĩa deriuatĩe ſpẽi: ſiue demõſtratiua: ſiue relatia.duꝰ poſita in ꝓpõnibꝰ hẽant ſigta ꝓ qbꝰ accipiũt: ſiue bẽ⸗ ant demõſtrabilia: ſiue relatiua relata expᷣſſa loꝛ vel he nõ pure ſincathegoꝛeumatavt iſta ſꝑ: nuſqᷓ: nullibi.⁊ ſiłia ¶ Quineo ðꝛ ad dubiu qꝙ nulla ↄiunctio pure ↄiunctionalr capta ſupponit. fiłr nulla ppõ pure pᷣpõnaliter capta ſuppo⸗ nit.Rõ bui eſt:qꝛ talia ſunt ſincatbegoꝛeu⸗ mata:ſʒ tñ ↄiunctio mãliter capta ſupponit: vt dicẽdo:⁊ ẽ ↄiunctio. Silr pᷣpõ materiałr capta ſupponit:vt dicendo ad:eſt ppõ. Aliq̃ tñ pᷣpõ nõ pure pᷣpõnalr capta ſupponit:vtly ex in iſta orone glis glitꝭ non cadit er.ibi ex ſupponit:a dʒ vᷣificari ᷣm h̊ nomẽ locꝰ. Silr illa ppõ añ:ſine caſuali poſita ſupponit. et dʒ yificri ſᷣm boc nomẽ tpᷣs. Sexto ðꝛ pnipa liter ad dubiũ q; interiectio interiectionalit᷑ capta ſupponit v dicẽdo ve eſt in coꝛde meo ibi ly ve ſr urbonſ dz ſic verificari. hoc ẽ do⸗ admiratio. Sʒ tñ interiectiones ſiue nõ ſupponũt.Exẽplũ de demõſtratiuo ð oq̃ ſunt pure ſincathegoꝛeumata ñ ſupponũt: latiuo deriuatiue ſpẽi:vt h̊ eſt ſuũ vł ſoꝛ.poſ⸗ ſidet ſuũ.¶ Quartũ pũctuʒ ẽ: qñ ꝓnoĩa de⸗ riuatiue ſpẽi nõ hñt demõſtrabile:vel relati⸗ uũ relatũ expᷣſſuʒ tũc ſupponũt ſolũ ꝓ re poſ ſeſſa:vt pʒ in exẽplis tertij pcti.¶ Quĩtũ pũ ctü ẽ ꝙ oẽ ꝓnomẽ demõſtratiuũ deriuatiue ſpei ſupponẽs hñs demõſtrabile vl relatiuũ relatũ expᷣſſuʒ:ſupponit ſolũ ꝓ poſſeſſoꝛe et nõ ꝓ re poſſeſſa.Exẽplũ de demõſtratiuo de riuatiue ſpẽi:vt meꝰ aſinꝰ currit: ibi ly meus ſuppõit ꝓ me ⁊ dʒ verificari ſᷣm ſuũ pᷣnitiuũ q; ſx ðᷣmonſtratiuũ deriuatiue ſpẽi ſic poſitũ eqͥualet gtõ ſui pᷣmitiui.a iõ dʒ ſic xificari hᷣ eſt ego.Exẽplũ ð relatiuo deriuatiue ſpẽi:vt ſoꝛ.eqtat ſuũ aſinũ,.ibilv ſuũ ſupponit ꝓ ſoꝛte ⁊ dz Fificari ſᷣm ſuũ relatiuuʒ vt hᷣ eſt ſoꝛtes. Tertio ðꝛ pᷣncipalr ad dubiũ ꝙ vᷣba ſuppo nũt vt pʒ ĩ iſtꝭ oꝛoibꝰego curro.Johes currit LTegẽ eſt agere.Et ſilłr ꝑticipia ſũpta ſine ali⸗ qbꝰ ſubſtatiuis in ofonii ſupponũt: vt ego ſuʒ legẽs. Johes eſt ſcribes. ibi tã legens qᷓ; ſcribens ſupponũt. Quarto ðꝛ ad dubiũ ꝙ; aduerbia pure cathegoꝛeumata in ꝓpõibus pofita bñtia ſigta:⁊ de eoꝝ ꝓpõnib verifica bilia ſupponũt vt hodie:heri:hic ⁊ ibi.Et iſta aduerbia dñt vᷣificari pᷣm noĩa ſubſtãtiua in modis ſigndi pncipalibꝰ cũ eis ſynonima:vt hB aduerbiũ hodie:vᷣm h̊ ↄplexũ bodierna di es vel h̊ dies.Et illud aduerbiũ beri: ſᷣm boc ↄplerũ beſterna dies.Et illð aduerbiũ h:ſᷣm riuatiue ſpei:vt h̊ ẽ meũ:h̊ ẽ tuũ.Exẽplũ ð re niſi qũ materialiter accipiuntur. ¶ Dubitat᷑ qrto quõ ſe bñt ſignifi⸗ care⁊ ſupponere.¶ Dr ꝙ ſe bñt ſicut magis cõe ⁊ minꝰ cõe.ſNã ly ſupponere ẽ minꝰ cõe. ⁊ly ſignigcare ẽ magꝭ cõe Eñ oẽ ſupponere eſt figre:⁊ tñ non oẽ ſigre ẽ ſupponere:quia ſupponere ↄuenit ſolũ terĩs in ppõne poſit:⸗ ⁊ adhuc non omibꝰ:ſed illis qͥ nc ſe bñt ſicut Rñfio ð̊ NRñſio 3 lteriecti onibus. quõ dif⸗ ferüt ſig⸗ re et ſup/ ponere. diffinitio ſuppoſitionis explicat. Sʒ ſigni⸗ ficare ↄuenit tã teris in ꝓpoſitione poñntis qᷓ; extra ꝓpoſitionem poſitis. AVppõnũ alia ẽ ſuppõ terioꝝ naturalr ſignifican⸗ tiiu: alia ẽ ſuppõ terioꝝ ad placitũ ſignificãtiũ. Eñ ter mini ſolu natalr ſigntes ſic Rüt ocept vltimati ppꝛie dicti eennargehez⸗ ĩpꝛope dicta.nec ſuppõne fipplici: ſʒ qñcũq; ſupponunt tunc ſupponũt pſonalr.et q ſupponut ꝓ illo vł ꝓ illis: qꝗð vel qͥ naturalr ⁊ ꝓpe ſient Et de tali ſuppõne videbit᷑ circa ſuppõeʒ pſonalẽ. Sʒ ſuppõ terĩ ad placitũ ſigntꝭ ẽ teri ad placitũ ſignificãs:exñs in ꝓpõne nat?ꝰ accipi ⁊c.ODĩr — 2 notãter ad placitũ ſigns ad dr̃iam ſupponis teri naturatr ſignt.¶ Suppõnuʒ terioꝝ ad placitũ ſignificatiũ. Queda eſt ſuppõ ꝓpꝛia rioꝝ ad placitũ ſignificãtiũ: ⁊ ga⸗ E ſuppõ pꝛopꝛia.¶ Suppõ ꝓpꝛia ẽ erinꝰ exñs in p pone:natus accipi ꝓ illo vel pꝛo illis qð vel h ↄplexũ iſte locꝰ.Et illud aduerbiuʒz ibi: ᷣm q ad placitũ ſigt ꝓpꝛie de cuiꝰ ſignificati pꝛo b ↄplexũ ille loc'.¶ Dr notant᷑ pure cſthego noĩe ⁊c.¶ Suppò iĩpꝛopꝛia eſt terinꝰ er . ñs in iij dĩſio ſup põnis in cOi. Pꝛĩa ſub diuiſio. quid ſup põ ꝓpꝛia Tractatus mit iin ed ppõne ad plin ſignificans: nat⸗ accipi ꝓ illo ſ̃m ſuppõneʒ ꝑſonalẽ vel ſimplicẽ. ¶ Suppõ biſaſ ent nnaul vel ꝓ ill: qʒ vel qᷣ ſigt ĩipꝛopᷣe ð cui? fignifica mixta eſt reriꝰ ↄplexus in ppõne exñs cuius . oleghee gunl ſgn , g, n, ti, pnoie cc. ¶ Suppõnuũ ipꝛopaꝝ:q̃da ẽ ſup⸗ vna ꝑs accipit materialiter vel ſimpłr. ⁊ alia quid ſupꝰ , cegr ſoli material 4 ſcda ſub⸗ põ ip:opa ãtbonomatica: t qdã ſuppõ ipꝛo pſonałr vł ſimpir: nat? accipi ꝓ ſuo ngnifica põ mirt tiß ſpo dark. Sltd diuiſio. pꝛia ſynecdotica: 2 qd ſ ippõpꝛopꝛia me⸗ to ⁊c. O ODf noranter cuiꝰ vna ꝑs ⁊c.ad dr̃iam kid gt iizͤfbie zẽ hes i taapboꝛica. O Suppõ ipꝛopa antbonomatica ſuppõnis non mixte:vt iſte terĩ bõ eſt teri⸗ eſi ha ie ſonaf quid ſup ẽteri etñs in ꝓpõe ad placitũ ſignificãs na cõis.ibi Hᷣ ↄplerũ.ſ.ly terĩnꝰ hõ ſupponit ſupy- ſte lt naterut iſ⸗ ümöß po anto⸗ tus accipi pciſe ꝓ illo vł p illis:culvel qbꝰ cõ põne mixta:cũ vna ei ꝑs.ſ.terĩnꝰ accipiat p ſphibiociigit⸗ 1 is.ti nomati⸗ nenit p excellẽtiã:ð cuinignificatil pnoĩe ⁊c. ſonalr: ⁊ ille terĩnꝰ hõ accipit᷑ materialit᷑ ſiue nia tend ſcöe inpo⸗ c3. Etẽplũ:vt phᷣs negat b:pbᷣs dicit hoc:ibi ille ſimpliciter. Suppoſitionu ſimpliciũ ſiue nõ afer etmate terinꝰ phs. ſupponit ſolũ ꝓ illo ↄuenit ꝑex⸗ mixtarũ:q̃dã ẽ ſuppõ non mixta material: et qᷓrta ſub/ gcfen e fnpiid ſun⸗ cellentiã. Et talis teriꝰ dʒ xificari de ꝓnoĩe qͥdã ẽ ſi uppõ nõ mixta ſimpler: q̃dã ẽ ſuppõ diuiſio et gleſtii demonſtrate illð: pꝛo q ſupponit ſũpt? cũ ad nõ mixta pſonal.¶ Suppõ ñ mirxta materiał in ꝓpoſi Mbi u . ditiõe gti plłis nũeri:dicẽdo h̊ eſt phs ppᷣ oꝝ. eſt teriꝰ erñs in ppõne: nat⸗ accipi pꝛo aliq to pꝛinci ſphonit zit materal; ſ ¶ Sʒ ſuppõ ipꝛopꝛia ſynecdotica ẽ teriꝰ exi⸗ alio a ↄceptu yltimato naturalr ſol ſignifi⸗ palis. lten ſipbo rohoͤeril qaid ſup ſtens in ꝓpõne ad placitũ ſigns ꝑtẽ alicuius cãte vel ꝓ aliqbus alijs a ↄceptibꝰ vltimatis quid ſup ſcene⸗ daies ſigureẽnom rei nat accipi toto vel totẽ ð ciuꝰ totiꝰ pꝛo ſolũ naturalr ſignificãtibꝰ qð vel q̃ talis teri Põ mate⸗ mtõis ſimpli teriationu H noĩe ꝛc. vt coꝛp ſoꝛti fuit b. ibi ille terixcoꝛpꝰ nus ñ ſignificat naturalr ppꝛie: nec ppꝛie ad rialis. ſeeſ do den⸗ S gatics⸗ ſignificãs ꝑtẽ ſoꝛtꝭ:ſupponit pilla re q̃ẽ ſoꝛ placitũ:de cuiꝰ ſignificati ꝓnoĩe ⁊c.Exẽpluʒ dit ſuppoit mni terialis tes: ⁊ dʒ vificari h̊ eſt valde fuit ſoꝛtes. Silr vt bõ ẽ nomẽ vocale.ibi ille terinꝰ bõ ſi/ uppo⸗ rulii: lueſuppomateria qñ teriꝰ ſignificãs totuʒ ſupponit ꝓ ꝑte illiꝰ ait materiałj ꝓ talibꝰ terĩs.ſ.bõ ⁊ hõ⁊ ſilibꝰ u eſtſuppoftionmaleriain 6 totiꝰ:tũc etiã ẽ ſuppõ ĩpꝛopꝛia ſynecdoticavt ⁊ dʒ ſic vificari: eſt ly bomo. Uñ iſta ſuppö⸗ nmurerialis diſcretgeten 8 ðmõſtrãdo cadauer ſi dicat᷑.̊ fuit ſoꝛtes.ibi oĩs vor ſignificatĩa p̃ t ſupponere:large capi 4 ſterſumpt ci pnoie demoſt ille ieriꝰ ſoꝛtes ſupponit ꝓ ꝑre eiꝰ: cũ ſenſus endo ly vox ſignificatiua:fiue i llavox ſit com ſpejeiuſce calus ci eo. Etep illiꝰ ꝓpõnis ẽ. ꝑs ſoꝛtꝭ fuit b. Et dz teriꝰ ſup⸗ plerxa:ſue incõplexa: ſiue ppoſitio ſiue nomẽæ d,nome ibiilleterin boſupp⸗ ponẽs vᷣificari de ꝓnoĩe demõſtrãte rẽ ꝓ q̃ ſine vᷣbũ vel cuiuſcũq; ꝑtis or̃onis ſit. ¶ Erxẽ ie rete P vno tali terie lly b ſupponit:ſiue de ꝓnoĩbꝰ demonſtotib? res plũ de ppoſitione:vt ly bõ currit eſt ppõ vo dlffone ſupponẽ materialr⸗ ꝓ qbꝰ ſupponit ſᷣm nomẽ ꝓpꝛie ſignificans calis.ibi hoc totuʒ hõ currit ſupponit ꝓ tali iimplicis 1pſonalis. Of not⸗ ꝑtẽ: vt dicẽdo:hoc ẽ vel fuit ꝑs ſoꝛtis.¶ Sed ꝓpõne.ſ.bõ currit: ⁊ ſilibus.⁊ dʒ ſicverificari y dfaz ſupponis matenialis cot ſuppõ ĩpꝛopꝛia metapboꝛica ẽ teri ad plin ſi boc eſt ly bõ currit.¶ Exẽplũ de orf̃one ĩꝑfe⸗ 5 lerulis cois eſt teri ſuppone gnificans aliq vel ali ꝗ ꝓpꝛie erñs in ꝓpõne cta:vt boĩem currere ẽ vor ↄplexa. ibi boĩeʒ 8 ſumpt jalij ſacicte õ ſin· id ſut nat aecipi ꝓ ſuo ⁊gnificato vel ſui ſigtis:qð currere ſupponit ꝓ tali ofone imꝑfecta.ſ.ly rt bo eſtnome wocale ( am 5 vel q ſignificat trã ſſũptiue de cuiꝰ ſignifica⸗ boĩem currere ⁊ filibus.Et etiã ꝓ talibꝰ ofo . n Gacad draz ſuppös n põ meta⸗ ti pnoĩe ec. vt qũ nomẽ Otinẽt ponitꝓ noĩe nibus ꝑfectis bõ currit:bõ currit. Sil vox 8 n araz ſuppdls nn pboꝛica · otenti: vel ecõuerſo: vt dicẽdo loc? ẽ car:vel qᷓ non vor ſignificatiua.ᷣ ſtricte capiẽdo ly aiul Snpoͦ nutruliicn Villa pariſieſis ẽ cara.ibi ille teriꝰ locꝰ. ⁊ ſit. vot ſignificatiua bñ ſupponit materialiter: uinutrili deteriatn ille teri villa ꝑiñẽſis ſupponũt ꝓrebꝰ ↄtenꝰ vt dicẽdo buf eſt nomen. ibi ly buf ſupponit Rla vlis ineria isduſt (Buppöma tis in talibꝰ locis. Et dñt tales teri vificari ð materialiter ⁊ dʒ ſic verificari.boc eſt ly buf ꝓſuppo-⸗ lngeteri?ſuppones maen ꝓnoib demõſtrãtibꝰ res ꝓ qͥbus ſupponũt Uñ ꝓ ſuppõne materiali ponit᷑ talis regula ſitiõe ma lome pötfien deſceſus ᷣm terios ꝓpꝛie ſignificãtes res ↄtetas.ſ.̊ᷣ gnalis. Ois vox ſighificatiua ſiue cõplera ſi teriali. W uplltiue nec copulati. wly ſunt victualia. Et ſub iſta ſuppõne pñt ↄpꝛe/ uce incomplexa:vel dictio ſcripta: vel ↄcept) lOlerdd deiaz ſipponnis maten bẽdi oẽs ſuppõnes ĩpꝛopꝛie alie a pᷣdictis ꝓ ad phin ſignificãs:q gſt ſuᷣm reſpectu pᷣdica⸗ 4 Uimtiterſibiſpöt cal ei pter qs aliq oro e figuratiua. ¶ Alia diuiſio ti ſecũde lpoſitionis: dũmõ non addat᷑ ei ali⸗ eueuullls oflſetffi⸗ ſuppöſtom teria ſub ſuppõnis iſta. Suppõnũ alia eſt impler vł qua deterlatio q faciat eã ſtare impł velx, W D diuiſio. ñ mixta:alia mixte.¶ Suppõ ſimplex ſiue ñ ſonaliter:dũmodo ipſa ſitipꝛĩe impõnis vel ñ Ptpſten oͤmateria mirtz eſt ter incõplex vel oplex in ꝓpõe ſit ſcde ipõnis:tunc ſupponit materialit᷑. Et . 1 innonismnenili nalis⸗ quid ſup evñs cuiꝰvna nõ accipit aliter qᷓ; alia:natꝰ ac etiã ſi terĩnꝰ ſcðᷣe ĩpoſitionis imediate ad⸗ iwiſts diſüctim ne⸗ colker ſi põnõ mi⸗ cipi ꝓ ſuo ſignificato vltimato:vel ſuo ſigni datur:tũc ſupponit materialiter. Tñ in iſta ſein Eeplien copulaen xta. fieato non vltimato: vel ſuis ſignificat⸗ vlti⸗ regula ly vot ſignificatĩa capitur large. Exẽæ “ (dinoriterdi böeſn matis ſiue nõ vltimatis de cui fignificati ꝓ plu de voce completa:vt bomo curri. eſt ofo renialsdetee d cad d, noieac. ¶ Of notãter cuiꝰ vna ꝑs ⁊ꝛc ad dr̃iax vocalis.Exemplũ de incomplexa: ſit bõ ẽ no 1 lönocofer te Aliepantie ſuppõnis mixte. q in ſuppõne mirta vnaꝑs men vocale. Unde terminus ſede ĩpõnis ðꝛ ldeterigte indifſoneſung ⁊ccipitur aliter qᷓ alia: q; vna ꝑs accipit᷑ 'm termin⸗ impoſit ad ſignificãdu alios terios retalite vel dlcre (G ſuppoſitionẽ fſimplicem yel materiale: aalia ⁊ rõne q̊ ſunt ſigui: qͥterĩ non ſunt ↄceptus alennutich . ſriung ticki Pofine ia⸗ . 6 materia⸗ aliſi daurchetihrairai, materialiũ ⸗ ntum. ⁊ que oſitio mater nnn nn⸗ fulſa ⁊ di qdã eſt deſcẽ Eſus ſufficiẽs: d iens el ſus. qdã eſt Delcnite ͤne in qus ſus ce oarguit a0 ſcenſus in qu ii af, Es materialr cõi ſitio De ſuppõne ma fuſa tmñ̃ lternerhhe Barepkltoka⸗ iu no coni ämõ nõ? 4 fũcti. ¶ Exeẽ riatr ofn mõ nõ 9 ſub quo gf difücti. ¶Er. teriatr tantuz es. Di terrog lis ter:ſul ſolũ: vel diñ onit mat dram ſa Ences. Df notat. tõꝛiaʒ talis ulatim ſolu⸗ ly bo hppo⸗ ſolü. ad di ingleee ſolu naturatr geret talis r vt dicẽdo ibi mẽel notater i terminate: iqꝛ lich ensi e O ſo kiqꝛ ſi ad. et materig ificãs ẽ ſpẽs. ſe tm̃. ¶D terialis de intncrarlis ens Phintrien adda öſappõer lr ſigni lr rõne de oõnis mater ofuſe 1 d eriate: vł . l ter 1, i7 no lũ natura ialf. ſz ſimp 5 cur⸗ ſupp materialis laliter dete deſcẽſus igen i iinf teſ ſolu terialr . Ed bo qᷣ cu = nis 12 2 gteria 7 fieri de n chl . Ne qͥ ẽ cept õit ma ilr dicẽdo bõ ñ ponis n ſtaͤte mate tiue pot fieri e mate⸗ rner dtoſenfe 4„2 6 ſupp addit᷑. Si ibi ille teri , b terĩo diſtribu ĩo ſtãt S n g,r ſpll ſn ly bõ no fibi ad 5 ſpẽs. ibii riatio⸗ ſu alr ofuſeꝛ diſtrib ſub ter Eſus difiũ 5 Mene Kier, hoeſ te⸗ Leria⸗ és: vl ali. Rꝑpſonali ro⸗ e impõn iſüctim: nõ t te p̃t etiã rialr ofuſe Quid ilhhiei Lyl it ẽ ſpẽ erialr: ſʒ „ o ſit pᷣm eret di . detenate e mater ulatiue itio —æꝗỹRũ pontih 1 it materia Df dumõ ſit 5 opoꝛte ialiter ĩo ſtãte ſus copul! ſt poſitio ine Aalteri cent ſuppoit mat ut. Df duͦn tũc nõ Evo ri ſub termio ſt⸗ deſcẽſus c tiua e a, Keterin dötikntc nü qᷣ ſi l ſcðe imx E: vt dicẽ decli⸗ c tiue: põt etiat fuſa n diſt b quo põt m confu BDne Fülkfin⸗ i eẽt ter terialj: el pme ſtributiue terialis iter: ſub qu bõ lis confu writanfm ꝛ ſi e ret mater ſigure ve le non uppõ mate rialr cõiter: t oẽ ly diſtri . i ſnend L ſuppone npiic; E vocal ¶Sup⸗ s mate . Exẽplũ v it ma ſa erönnnhii . ſuppot vel ſin iectũ. ſ. nom Eẽplum Iÿſupponẽ latiue E. 6 ſupponit tius dnnnaſnntumai H le ſpẽs: d ſubiect alr. ¶Ex re terĩ ſup eſus copu riꝰ bõ ſupp tãter bu Söͤineiie inpi iin bis.i ialr: ſea⸗ dictdis li tieri deſc cale bi gine. Dfn 8 de Wuk nößinnm ſpt ſpronit uuet H kenmnanecl eſt maeer. zfle Vternuile nts mnene dsin Pne:na vchihweſe N teri⸗ icẽgo bõ vl currit: terialite d dr̃am ſu ſuppõnis mat õt 16, 0, ꝓbi 2 1. evt di 4 enomexy ,„7 ediate tiue.ꝗ iã ad dr̃am „. 6 no po monnnt lſen ſcðe iponis: vt figureẽ non ſibi im copula 17 etiã a onib aise emheſ atõis ſimplic deteria Suppön lia term m: qꝛ in t iue gratia 5 amg,t,6 ſ na 12 b5 rõe ialr. ¶ S iſcreta. A io lis. ↄfuſe tm̃: ulatiu iffinitõ nſichnlit ille teriꝰ bõ rẽ ateriatr. Os diſcr io lis: ſus cop . icitq; Diffin e „ oit maꝗ terialis ppoſit leri deſcen cẽſus. D „ Eſns, fcatnrni Pprienecgpten ig addũt᷑ ſupp. ſuppõ mate õis. ¶ Sup eria fier ſit deſcẽſ ex eo & ar a deſcẽſu⸗ g. t ee .; 8 4 0 7 i: alia ẽ ialis c lẽs mat „ t F q̃ͥd * enes ex e n ſgrtni pier Ee diuifi rialiũ: io materi ſuppon itiue ubita alis: tenẽs in ſuppo⸗ r ele idiſle tein winn genolit eſt Kattolie Getire kaeneinuggn eſt ul eſt lo⸗ termin⸗ Pales rie r ptalid'teris, boͤthoͤtſt G oni⸗ lis matert tꝰ cũ p i eo. Exẽp 1 rialr de in a in qua pe vl alie Bii alis ſumpt cu eo. E dit materi⸗ in ꝓp ppõneʒz Edo tm̃ oſita urdch don iii in teri⸗ liter ſui dẽ caſus hõ ſuppõit m tãter ĩ edo ad ppone ſupponẽdot niaro pofite L B uidſup i eiuſdẽ rĩnꝰ hõ Dr no bõis né s ei in ſ ꝛincipali mutato diffi⸗ Mificxin iupponerelgeep 0 ſitio ſpẽ —n ille ter ĩo.l.ly hõ. faz ſuppõ inferioꝛe lio pꝛin diffinitõis ! tio mẽ.ibi li terĩo.l.l d dr̃az ad inkferio :ullo alio Huv diffin 1 diffi⸗ colerrines ſtioſuenone mate ſcrete ꝓ nesim f notãter 0ma ntia ſingu iſte teriĩn? mo currit. tmechlerrſir zo uſ (e ſis diſcre iffõne ſuppo lis. Df notate Buppot 6 ↄftantia uͦ eſt iſte ten is hon ita ene SE is diffön ſonali lalis cõis. O lr: nõ itũ ꝓpinqu E tie. O it. iſte curr lcuncücz gisofnn r.. fſimplicis 2 le terialis cõi. materialr: no nitü ꝓ ſut iſte oñ currit.⁊ i nitur 1. ensk, ſteſt gpöo. i. fimp ônis ma ðſupponẽs iſcrete. Exẽ ita remota ĩes g iſte mnitione po — mone: t yboͤaum tptiii faʒ ſupp is eſt terĩ ſupt ſtare diſcre on nit⸗ oẽs hoĩ c diffinit reſiduũ po tzbͦmnt ſimntotl Ouid ſup dfaz ſi calig fgeiete iyſtare tätern iſti ſunt oẽs In bac di totu re n ctocuz hoͤaun ſicgri Qui up terialis i alid faciẽ QDf no is diſcre fingulis neris 2 icit nota 4 flibus dferrri ſitio cũ aliqᷣ vocale rialis dil ſic de is loco generis 2. OQDicik n zio⸗ ammne flo lideofone e pofitio ſumpt⸗ c nome vocalt material jdã eſt ſic malis ru ↄnñaꝝ. lio ſutio⸗ . . deofone ih ia⸗ I. vt bõ eſt Fgz ſi pois m⸗ niũ qͥ . ña foꝛm oĩm atia . iit a teri in „ opleta, lis cõis ac. ac — lateria jdã eſt ni a = eO 70,02 ſ a inferi non amerc wr l ſectaſh ſumpt? õnũ m lata.a qdaã lis deter tenẽs ex e ſolu ad ſua ini ſit bona: non vne implegalh te. ¶Suppon lis deterĩats teriali ſub terten iſicado ſo lis ↄña llum fit nit otuliof ptalib?ojo iui te. S teriali po ma cõiter ub in ſignit ſc licet ta 7 nu NGHA 1 ptali Subdiui 6 ma ¶Bup alr cõit. 6 ri in o:tũc poſito qp a: nul e flibus. Etetii, Gitr woe — ſuppõ ma ofuſa 4S materialr ce ie 2nõ ifisa ſus vt ſupp ia eſt bona: nl wub⸗ currit. l ſio. terialis pones ma s diſiũct E. Df ſign ſt da cẽſu ſequentia 8 non böcmrit bo ne apielh , ma teriꝰ ſuppe i deſcẽſu 56 nomẽ. tamen e lis conſeq boc curren eſt caiu min malt⸗ idſup miataẽ põt fier ĩ. v ly bõẽ iſcrete Es:tunc buͤ:ergo ibi non eſt Diniſo Snikican nit materialte Quidſup mia foꝛme ulatĩ. ialis dile curres: eſt albů:e tamen ibi li mu . . ſitio q gfa fo⸗ Vec copilat mater õis ma eng eit⸗ ulis. 2tan ricipall inn ſcen⸗ eiu d eiriigh pofitio llatiue n onis mate ſuppõ lum curren de finguli nullo p: alla deſ 4 — boreſth but materla⸗ co⸗ er ad dꝛlaz ſu õt ꝛc.a ateria eſtall Dicit᷑ ne lla debet el terio ſus ſcverificari boe l colter ge ſub ꝗqp öinsm Eſus pate⸗ ſcẽſus.¶ dũ ꝙ nu ꝛniſi ꝙ icientes 1 3 Keen onit tals feg u lis deter f notãter m: ſuppõ it deſcẽſu deſc enotan ſequente:n o adda ficier ſut e mnaterlio enf inata. Df nor okule tm̃: id aut ſi ſa eſt teri⸗ ato:ad d Eten con ſynonym luuz 2in in ——D minata. terialis t iue. Qui ialis ofuſa eſt fieri tato ntecedẽt el ſibi ſy oſtratiu ientez eree⸗ diſtributine. nateria b q põt tio ina eſcẽſus v maci eAniang ficie ce dectioſ⸗ tußeex Quidſup ſe poſtea. ialiter cõ im tm̃ v ſub ꝗ ſequẽte pꝛon. iſus cuͦ e eſt in ur ien ii e bit p – gteria ulati ocale- in con 2 iuſdẽ caſi dictum Sg kla ofitio nes mater vel copul omen vocale tur in c ſpeciei eiuſd Edo: d eſcen fcis fn⸗ ronodda oy hoſitio ſuppo iſuctim v 0 eſt no ponis tur itiue ſpeciei ſupponẽ lex eſt d anedün fweg, materia⸗ eſcẽſus diſiͤce toẽ ly b dfaz ſuppo f. pꝛimitu ferius in diplex fitionts. eiſne ino i ſ confu deſe . eplü: vt o im ac. ad tenl onunt fit in Q Nota heut ei ſtale i⸗ lis con iue. Ex fiüctim ie particule p a ten ctatu. olxut? ſeimonnig lati fnotãter di 3 lie par õnis materi ecũdo tra rntmmiii A6of rialts larmmangeue laniuehareri ſae⸗ mnreſuhol imectate⸗ zubdiui materia icut in di Supp rioſtonisti inin ubdiui eodẽmodo ſ el diſcrete. el mmnil l ſ⸗ lis deteriate v ientin ali ntefen Snmn⸗ bo l Conditi⸗ ones de⸗ ſcenſus ſufficien tis Pꝛima Secũda Tertia guid aſcẽ quid de⸗ ſcẽſus in Diuiſio deſcẽſus Anid de Kcenſus opnulati uns ee esſimul Tractatus iun hbtegenr . „ „ 2 2 N doe effj ponũtur oĩa inferioꝛa alicuiꝰteri i ſupponẽ/ ſcenſus diſiũctiuꝰ eſt deſcèſus in q er ꝓpoͤne et⸗ 1 uftni deſe do tm̃ vel aliq̃ cũ illa ꝑticula:⁊ ſic dealijs vel in q ponit᷑ terinꝰ ſub qᷣ fit deſcenſus cu oſtan Quid de ii dni ſuffcie ſubixit aliqð vł aliq̃ cũ illa ꝑticula:⁊ ñ ſũt plurs talłr tia ſingularis vel oĩm ſingulariũ.ĩfert ꝓpõ ſcenſus 5 ſſſbe ainctei ici te qlit᷑ rõne talis acceptãis reqͥrĩꝛ ſufficit ad hᷣ diſuͦctiua in q̊ ponũt᷑ oia ſingularia ĩ ſuppo⸗ diſiuncti cen ralis nun 1 p ꝙ a pñ̃te cũ ↄſtantia ſingulariũ ad reſiduum nẽdo illiꝰ terĩ ſub qᷣ ſit deſcenſus.Exẽpluʒ vt uus. funun fri⸗ oia p⸗ a tis valeat ↄña. Et ed aſcẽſus.Exemplũ vt bõ currit.⁊ iſti ſũt oẽs hoies.& iſte hõ currit ſeus deferdeſeſix, ciſi oĩs hõ currit ⁊ iſti ſunt oẽs boĩes. iſte bõ vel iſte bõ currit ⁊ ſic de ſingulis. Alið exem gloſub ciſue: umpt/ cunn currit:⁊ iſte bõ currit:⁊ ſic de ſingulis.Et eð plum eſt vt ſol lucet aiſte ſol eſt oĩs ſol.g iſte ſbfrde grifiilletert. valet aſcẽſus.ſ.iſte hõ currit ⁊ ſic de ſingulis ſol lucet: nõ ſunt plures. Of notanter ppõ gurnisnun iſtributino ing Tiſti ſũt oẽs hoĩes.&ᷓ oĩs bõ currit.Et ponit᷑ difiũctiua ⁊c.ad dꝛiazx alioꝝ deſcẽſuũ ꝗ Deſcẽ ngtſgnon pon. Etepli deſcẽſus in difföne loco gñis.Or notãter ta/ ſus copulat eſt deſcẽſus in q exꝓpõne ĩ qua Go fſi vno ies. tepii . liter ac.ad dꝛĩam deſcẽſus inſufficientisvt h ponit teriꝰ ſub q fit deſcenſus cũ oſtãtia ſin⸗ mines iit oes Kiti dali nõ eſt deſcẽſus ſufficiẽs.ſ.oĩs hõ currit ⁊ iſti gulariũ copulatim acceptoꝝ:vel vniꝰ ſingu⸗ gioſel Ertſta giometich ſũt oẽs boĩes. iſte bõ currit ⁊ iſte bõ currit laris infert᷑ ꝓpõ cat begoꝛica in qua ponunk woerialion zitis ⁊ ſi de ſingulis:q; a ofte cũ oſtatia inſerioꝝ oĩa ſingularia copulatim. Exẽplũ vtoẽs apli Quid de mt aahſt t hlti⸗ nõ vʒ ↄña ad reſiduũ añtꝭ vel aſcẽſus. Añ ad dei ſunt duodeciʒ. iſti apti dei: 7 ſic de ſingu ſcẽſus co ſe ſſtätia ilgt dzt kterim deſcenſum ſufficiẽtẽ tres ↄditiões reqͥrunt᷑. lis ſunt oẽs apli dei. & iſti apli dei ⁊ iſti apli pulatua. ci ppone in gus ni ti ¶Pꝛia ẽ.ꝙ enumerẽt᷑ oĩa englaria. defectu dei.⁊ ſic de ſingulis ſunt duodecim. Dr notã ſenſnsnci pPponeqjeſt⸗ cuiꝰ bic nõ eſt bonꝰ deſcẽſus ⁊ ſufficiens.oĩs ter ꝓpõ cathegoꝛica ac.ad dꝛĩam oĩm deſcen ſtio fimpl hõ currit ⁊ iſti ſãt oẽs boĩes. iſte bõ currit ſuum pꝛius diffinitoꝝ. Deſcenſus diſiũctus Qopoſitn ve ¶ Scða ↄditio eſt.ꝙ fiat deſcẽſus talr qualꝰ eſt deſcenſus in qͥ a ꝓpõne in qua ponit᷑ teri 3 etnsin ppone m . reqᷣit᷑. defectu cuiꝰ hic nõ eſt deſcẽſus ſuffi ſub q fit deſcẽſus cũ ↄſtãtia ſingulariũ af. ad 19 ſcatione n yltima ciẽs:hõ currit:⁊ iſti ſůt oẽs bomĩes ꝗᷣ iſte õ ꝓpõnẽ cathegoꝛicã ĩ qua ponunt᷑ oĩa ſingu⸗ l materialiter ſigmi H currit iſte bõ currit:⁊ ſic de ſinguł.Tertia laria in ſupponẽdo diſiuctim. vt oĩs hõ ẽ aĩal . genrehy'ſolu mturaliter ſion ↄditio eſt ꝙ eõ valeat aſcenſus: defectu cuiꝰ ⁊ iſta aĩalia ſunt oĩa alalia: goĩs bõ eſt H̊ aial lcsſignificnad pbocitinn bic nõ eſt bonꝰdeſcẽſus ſufficiẽꝭoĩs hõ cur vel h̊ aĩal ⁊ ſic de ſingulis Aliud exẽpluʒ eſt. ſenifcani pnoie c. Dr not⸗ rit: aiſti ſunt oẽs boĩes:& iſte bõ currit: vłil⸗ oĩs ſol eſt ſol. iſte ſol eſt oĩs ſol. ̊ oĩs ſol eſt ſentione norltimat 1c0dj le bõ currit:⁊ ſic de ſingulis VUñ aſcẽſus eſt qͥ iſte ſol.¶ Rñ ſ ub illo terĩo ſub q põt fieri de Quid terilis ſomlis ripli r dã ſpẽs inductõis ⁊ deſcribit᷑ ſic. Aſcẽſus eſt ſcenſus copulatiuꝰ põt etiam ſieri deſcenſus . de ſtetenpboͤſinpont ſimplnl ↄña foꝛmalis in q af̃ ab aliqbꝰ ſingularibꝰ cũ diſiũctiuus diſiũctus ſed nõ ecõtra. Eã eſt ſcẽſus di ſmlicttmurh Sceſ illa ꝑticula⁊ ſic de ſingulis cũ ↄſtatia oĩm ſin qꝛ ex ꝓpõne in qua ponit᷑ terminus ſub qfit iunctus, nicigeiten e an gulariũ:ad ꝓpõnẽ in qua ponit᷑ terĩnꝰ ſuꝑioꝛ deſcenſus copulatiuus ſeqͥtur vna ꝓpõ copu 8 ſen 6 mmigeuond . illoꝝ ſingulariũ ¶ Deſcẽſus inſufficiẽs eſt de latiua cõpoſita er terĩs ſingularibꝰ in ſuppo 4 ſetin er lonaltn gi ſcenſus in quo non enumerant᷑ oĩa ſuppofita nẽdo illiꝰterĩ ſub q fit deſcenſus. ad quã co⸗ aer ge getogllarigne ſiue ſingularia in ſupponẽdotm̃ aut nõ fit de pulatiuã ſeqͥtur diſiũctiua ex eiſdẽ terĩs com necene cnlacdit imedatete ſcẽſus taliter qualiter reqͥrit᷑ vel nõ vʒ edpio poſita.. ad ꝓpoſitionẽ diſiũctiuã ſe eqtur ꝓpõ 4 bigtich deteriatio vel deteri⸗ aſcẽſus.Et in iſta diffõne pʒ ⁊ ſeqͥt᷑ tribus catbegoꝛica de diſiũcto extremo vel de diñũ litfinnlr. Erepli Pmiyt boͤe modis ſit deſcẽſus inſufficiẽs. Exẽpla pꝛius cta ꝑte extremi ĩ qua ponũt᷑ ſingularia difũ Niſcöivriſt, ſpes bo legit. vel dicta ſunt. Eñ deſcẽſus quattuoꝛ nt ſpẽs ſi ctim. Exẽplnʒ vt aĩs bõ currit.⁊ iſti ſunt oẽs itencplacitüfignifics4 uæ q̃ttuoꝛ terĩ cões nõ coincidẽyes in ſignifi boĩes.g iſte hõ currit ⁊ iſte hõ currit.a ſic de notabile Muakrfionificätiu (de not cãdo ſjm ſuas rõnes foꝛmales s deſcenſus ſingulis.Et vltra ſeqtur:iſte hõ currit: ⁊ iſte nõ öſeẽ bal dfanterior Kde intent ſnignificates:ꝑ quos iſte terinꝰ deſcẽſus diui bõ currit.⁊ ſic dec de ſingulis. iffe bõ cur ſ gſebſit unernoſunot!4 cetera dri dit᷑ diuiſone logicali Et ſunt iſti qttuoꝛ teri rit vłiſte bõ currit.a ſic de ſingulis. Et vltra ſus ſebñi ſoonetiü pſon deſcẽſus copnlarar :oeſeäſns diſiũctiu deſcẽ ſeqt.iſte bõ currit vel iſte bõ currit.⁊ ſic de adinuice nenutin i wehu ſus copulatꝰ:a deſcenſus diſũctꝰ.¶ Deſcẽſus alijs.& iſte hõ.vel iſte bõ ⁊ ſic de alijs currit. 4 luitpſippoe, . ſn copulatiuꝰ eſt deſcẽſus in ꝗͥ ex ꝓpõne in qua Sit ſub terio ſub qᷣ fit deſcẽſus copulat n5 hlerdiſereta ſtterd ice cöe ponit᷑ terĩinꝰ ſub qͥ fit deſcẽſus cũ ↄſtãtia oĩʒ põt fieri gfa foꝛme deſcẽſns copulatiu diſiũ i proie in⸗ 5 ſuppon⸗ inferioꝝ ĩ ſupponẽdo infert᷑ vna copulatina ctiuꝰ: vł diſiũctꝰ:qꝛ ad ꝓpõnẽ de vonnlatd ex Eeaſtsci oEri ratino nn cõpofita ex aliqͥbꝰ ſingularibꝰ in ſupponẽdo tremo:vł de copulata ꝑte extremi nõ ſeqᷣ?᷑ co eridi eplüyeh Pdö⸗ cũ illa ꝑticula ⁊ ſic de ſingulis Exẽplũ vt es pulatiua nec diſiuctiua:nec ꝓpõ de diſiũcto ſie ſppon nrüimptrdi bõ currit: iſti?t oẽs hoĩes:& iſte bõ currit extrẽo vl de difiücta ꝑte extremi. Erẽplũ vt . isen ſ impkrad deizz ⁊ iſte bõ currit ⁊ ſic de ſingulis. Dr̃ notanter oẽs apli dei ſũt.xij.igf iſti apli dei ⁊ iſti apli fin n ls dinaine⸗ in vna copulatiua ad dꝛiaʒ deſcenſus diſiũctiui dei eſic de ſingulis ſut. xij.nõ tñ ſeqt:igt iſti — . ere deſcenſus copulati.a deſcenſus diſiũcti.¶ De apli detvłilli:⁊ ſic de alijs ſũt.xip dumõ tñ ꝑ terin ſchoner S us diffnitor. nſesincaphone inqu ponfterß eKiſi⸗ ciotiüriufingulnüͤgf g ndegoꝛci iguuponunt oin fingt⸗ wponedodiſiigin ttoisbe Au ſunmtoindialirgoisboͤeſthai 11 ſede ingulis Alind eripluzeſt, t ol:ite ſbeſoisſolg oiſlle Wi ſubilloterioſibq pot feride opularin pot etian ſer deſtenſis ul us tbifiusſec nö ebnn Lief n mein au ponit terminmno iib fit ai copnlatiuns ſetur na ppo on oſitaerteris ſingulariv; inſippo eniſud füdeſcenſisadni cceur difüictim ereſtiteriscon Appoſtione diſictini egtur n⸗ cadediſüͦctoertlen reldedii tremii raponit fngulni difi inst eis boeln t tiſnt oe⸗ fehinn efrde e bö currit ? iſte bocufre e enfeboͤcnittrt era ſectwr:iſteho⸗ gedengrls Fife z ummt frde ingilis i ten o N⸗ a ſsle Alimid decon⸗ Quidſup pofitio ſimplet. Regula vlis ſup⸗ rlſe. 6G pofitioõis ſimplic. diuiſio ſuppõis. ſimplicz. qdſuppo De ſuppõne ſimplici ⁊ pſõali ly iſti nõ demõſtrẽk oẽs ſimul. ¶ Cõſtãtia p⸗ pe loquẽdo ẽ ꝓpõ cathegoꝛica de eſt ſcðᷣo ad iacẽtẽ: ſʒ talis ñ ſufficit ad deſcẽſuʒ. Sʒ ↄſtã tia ſingulariũ ſufficiẽs ad deſcẽſum ẽ ꝓpõ de eſt tertio adiacẽte:ĩ q̃ ſubijcit᷑ pnomẽ demõ ſtratiuũ pluralis numeri cũ terio ſub ꝗᷣ fit de ſcẽſus demõſtrãs oĩa illa ꝓ qbꝰ ſuppõit terĩ nus ſub q fit deſcẽſus. ¶ Et pᷣdicatũ eſt teri ſub q fit deſcẽſus: ſumpt cũ ſigno collectiuo pluralis numeri:ñ ille teri ꝓ pluribꝰ ſuppo nat:vł ſigno diſtributiuo ſingularis numeri ſi ſolũ ꝓ vno ſuppõat.Exẽplũ pᷣmi:vt iſti bo mines ſũt oẽs boĩes.Exẽplũ ſcði.vt iſte ſol ẽ oiĩs ſol. Et iſta oↄſtãtia apð aliqs doctos ſolet vocari alio noĩie mediomẽticũ q; mediat int añs ⁊ ↄñs:lʒ ſit vna ꝑs aſtis Uñ in deſcenſu iſta ↄſtãtia ↄiũgi dʒ copulatiue affirmatiue cũ ꝓpõne in qua ponit᷑: erinꝰ ſub quo fit de⸗ ſcenſus:⁊ cũ ꝓpõne q̃ eſt ↄſtãtia ſingulariũ. exñs in ꝓpõne nat accipi ſᷣm ſigni Aticationẽ nõ vltimatã ꝓ ↄceptu ſo⸗ lũ materialiter ſignificãte:vel pꝛo oↄceptib ſolũ naturaliter ſignificãtibꝰ: queʒ vel q ſignificat ad placitũ:nõ ꝓpꝛie de cui⸗ ſignificati/ꝓnoĩe ⁊c. Of notanter ſᷣm ſigni⸗ ficationẽ nõvltimatã ac.ad dr̃aʒ ſuppõis ma terialis ⁊ ꝑſonalis.Exẽplũ vt bõ eſt ſpẽs.ibi iſte teriꝰ bõ ſupponit ſimptr. ¶ EUñ ꝓ ſuppõe ſimplici dat᷑ talis rła.Ois teriꝰ ad placitũ ſi⸗ gnificãs pᷣme intẽtiõis nõ ſumpt cũ aliquo qð faciat ipᷣm ſtare ꝑſonaliter ſiue materialr qͥ eſt ſuᷣm reſpectu pᷣdicati pure ſecũde intẽ⸗ tionis vel cui addit᷑ imediate teri ſcðᷣe intẽ tiõis tãqᷓ deteriatio vel deterĩabile eiꝰ ſi up⸗ põit ſimplłx. Exẽplũ pᷣmi: vt bõ eſt ſpẽs.Exẽ⸗ plũ ſcðᷣi: vt iſta ſpẽs hõ legit.vel currit.¶ Dĩ notãterad placitũſignificas ad dꝛĩaʒ terĩoꝝ naturalr ſignificãtiũ ¶ Dr̃ notãter pᷣme intẽ Folio cxxv ptycũ aliq faciẽte ipᷣm ſtare diſcrete. Erxẽplũ vt hõ ẽ ſpẽs ibi iſte termũꝰ hõ ſuppõit ſimpłr cõit᷑ Dr̃ notat᷑ ñ ſũptꝰ cũ aliq ac.ad dꝛiaʒ ſi up⸗ poſitionis ſinplicꝭ dj rete ¶ Suppoſitõ ſim plex cõis diuidit᷑ in ſuppõʒ ſimplicẽ deteria⸗ tã ⁊ in ſuppõnẽ ſimplicẽ ↄĩᷣuſã ¶ Suppõ ſim⸗ ples determinata eſt termin ſub quo põt fie Sbͤdiſio ri deſcenſus diſiunctine:⁊ nõ copulatiue nec copulati:vt bõ eſt ſpẽs:aĩalẽ genꝰ.dr̃ notãät cõit᷑ ad dꝛiaz ſupppõnis ſimplicꝭ diſcrete. Df notãat ſub q põt fieri deſcẽſus ac.ad dꝛĩax ſup poſitõis ſimplicꝭ ↄfuſe tm̃ ⁊ ſuppõis ſimplicꝭ ↄfuſe ⁊ diſtributiue.¶ Suppõ ſimplr ↄfuſaẽ terminꝰ ſupponẽs ſimplr cõit᷑ ſub qꝗ põt fieri deſcẽſus diſiunctĩ vł copłatĩ ſolũ vel copłati⸗ ue Exẽplũ:vt oẽ ly bõ ẽ ſpẽs Silr tm̃ ly bõ ẽ ſpẽs:ibi homo ſupponit ſimpliciter confuſe. Df notãt᷑ diſiũc ⁊c.ad dꝛĩam ſuppõis deter⸗ miate.¶ Suppõ ſimpler ↄfuſa didit᷑ ĩ ſuppo ſitionẽ ſimplicẽ ↄfuſa tm̃:⁊ ĩ ſuppõneʒ ſi mpli VVppoſitio ſimplex eſt teriꝰ⸗ ↄfuſã ⁊ diſtributinã.¶ Suppõ ſimpler co⸗ ſuſa tm̃ ẽ terminꝰ ſupponẽs ſimplrñ cõit᷑ ſub qꝗ ga foꝛme põt fieri deſcẽſus diſiũcti vel copu latĩ ſolũ vt tm̃ ly bõ ẽ ſpẽs Dicit᷑ notãter diſ⸗ iuncti ac.ad dꝛĩam ſuppõis ſimplicis deterĩa quid ſup põ ſimp⸗ lex cõfu⸗ ſa. Sbdiſio quid ſup poſitio fimplex cõfuſa tq tum: teꝝ ſuppꝑpnis fimplicis ↄfuſe ⁊ diſtributiue ¶ Suppõ ſimpler ↄfuſa⁊ diſtributiuaẽ teri? ſupponẽs ſimplr⁊ cõit᷑ ſub qͥ gra foꝛme põt fi eri deſcenſus copnlatiue.Exeplñ:vt omne ly bõ eſt ſpẽs.Dicitur notãter copłatie ad diſfe rentiam ſuppoſitionis ſimplicis determina⸗ te ⁊ ſuppoſitionis ſimplicis confuſe tantum. acceptus ſᷣm vltimatam ſigni icati onẽvel ſolũ naturaraliter natꝰ acci gquid ſup poſitio ſimpler cõfuſa et· diſtribu⸗ tiua Uppoſitio perſonalis eſt terminus etñs ĩ ꝓpõne ad placitũ ſignificas quid ſup poſitio ꝑ⸗ ſonalis. pi ꝓ ſuo ſigto vel ſuis ſignificatis:quod vłqꝗͥ talis terminus ſignificat ad placitũ vel ppe naturalit e cu ſigti ꝓ noie ac. Or notat᷑ tõis ad dr̃am terioꝝ ſcðᷣe intentiõis ¶ Or̃ no ad placitũ ſignificãs ꝛc. ad differentiã ſuppo tanter nõ ſumptꝰ a cetera.d dꝛĩãm terioꝛuʒ ſitõis ſimplicis ⁊ materiatr:q;ꝛ in nutla taliuz: ſupponẽtiũ ꝑſonalr vel matriatr. Uñ ſuppõ ſimplex diuiditur ꝑ ſuppoſitionẽ ſimplicem diſcretã: ⁊ ꝑ ſuppõeʒ ſimplicẽ cõeʒ. ¶ Suppõ ſimplex diſcreta eſt terꝰ ſupponẽs ſimpli ſũ ptꝰcũ ꝓnoĩe demõſtratiuo pmitiue ſpẽi eiuſ dẽ caſus cũ eo.Exẽplũ vt hᷣ ly bõ eſt ſpẽs.ibi iſte terĩꝰ bõ ſupponit ſimptr diſcrete.dr no⸗ terminus ſuppõit pꝛo illo vel illis qð vel qͥ ſi gnificat ꝓpa ad placitũ vel pꝛopꝛie naturatr acceptꝰ ſᷣmvltimatã ſigtionẽ.Of notat᷑ ꝓpe ad placitũ ꝑꝑ terminos ad placitum ſintes. Of notãt vel ſolũ nalr ac.ꝓpter terios mene⸗ tales ꝓpe dictos ſiue vltiatos qͥ nõ ſupponũt alia ſuppõne qᷓ; ſuppõe ꝑſonali:vt bõ eit aĩal. tãter ſupponẽs ſimpłr ad dꝛĩaʒ ſuppõnis ma ¶ Suppofſitio ꝑſonalis diuiditur ĩ ſuppões ꝑ Diuiſio ſinpler teria is ⁊ pſonalis. Di notãter ſumptꝰ ac. ad ſoalẽ diſcreta: ⁊ ſuppõeʒ pſõalẽ cõeʒ.¶ Dup⸗ ſuppe dfiam ſuppõis fimplicis cõis.ꝗSuppõ ſim⸗ poſitio ꝑſ al diſcreta ẽ teri ſupponẽs pſõatr oms pio plex cõis eſtterin/ ſupponẽs ſimplr nõ ſum q eſt terminꝰ diſcretus vel ſupplẽs vicẽ fmi valis, (Ois ſuppoſiti — — dd uppõ ſupponẽ pponẽs pſonalr: 4 ꝗᷣ tenet᷑ cõiter. Exẽplũ .Exẽplũ:vt diſcreti vel teri⸗ cõts cũ Tractatus ꝛego curroꝛ:iſte bõ cu xẽplũ vt ſoꝛ. id alio terĩo. Et talis fup: gonein / 4 at qͥ dilcret⸗ torial ⁊ ſimplicꝭꝗ⸗ ubi 2 — ilis. C, ur: tünon onatests duhr mn dram abaman iſtaꝝ nleat⸗ Pꝛio quõ ſu D S canſbuin⸗ vononupp. ꝑſonał cõis ẽ teriꝰ 18 tij. 7 e põnũ.Ens ẽ monoſ pponũt ſuba icbitueer vin cõis tu.a ens ẽ creatura. ¶Df 33 nape Ense crea Pinnml ulnn cor .QDr ad dubiũ de pꝛia p⸗ ofui fignificar Dr neeſeninn ſu ſßla⸗ e r terminu Stans innefc ngtine (Aboe gulã pꝛiꝰ poſitã d ppõit materiatr: poſitã de ſuppõne mat erialns 1 ze perſonalł bò currit. Df cõis ſub⸗ ſuppõ it. Dfñ ndt ãter qͥ tenet᷑ cõi gintkis rars, e ns Plangis eee oiterr dfaz Bulls ſuppõ H Ronaſe ganckigrge l. keri Fronoiglia ie pure ſcð mi Plonale olulsz. = i ens 79 ,5 cðde impõ erldelteſne reh tasgof Whae⸗ Sureraligailt geienponis dSzba⸗ aerioeſteſnne diſtüctige gia ub q põt gnificato vltim imensaccipik vſoſt, Obien ſGennoto vone nec zarg notã c copulatiz. Exẽ fosme 2nõ co H ðꝛ negã nato: ꝗq ſupponi pꝓ ſuo ſi⸗ Obiectð ol Gj palio⸗(S3s notãter diſiucti 3. Exẽplũ.vt hõ curri du ſ negãdo ↄnam: qꝛ qñ nit pſonatr. A ect on d afotn imonlun nali ctiue. ac. ad dr̃ currit. Dr gnificãs qꝛ qñ terĩn ali „Ad ten⸗ irfufßtu ineon qᷣd ſuppõ nalsznue Gupre bſonalus⸗ luppõnis pſo etpieu⸗ iignonereſonglterii adplʒ Solutie mtiene eldif giue. Dr lte perſona⸗ erene Bſaole ſub q gfa one eſt teri⸗ laniikaniandihlen gnificato vlrimato enn⸗ afime in ian ieie ig lis ofuſa. 2 renlnroie opulaki er dohrten gakicet ac Placſen Teeve airihn las nnin tan⸗ elitn L 2 filr ille terĩnꝰ aĩ 5 eſt aĩal. ibi ille teri ti n foe boͤ currit. ibii ũ vltimatũ: vt nst fonificren ifie Soaĩn Df attate iit nial eſ ate ileir in bõ illa re qᷓ eſt t giiti ille teri⸗ b5. ecti fofuchuen difüictie. ZBüfei liſo teriate. S iſiüctim ꝛc. ad dĩ P 2fuſe e naturalis filitudo oĩ ũ ↄceptuʒ vltimatũ j ti iuponis lnpoit cokai⸗ riate. Duppõ ꝑſonat am ſuppõis de accipit᷑ ᷣn nõ ooĩm boim. S imatu 4 I r vf nin ct diſuiti nẽ pſonalẽ ↄfuſam tm̃ ofuſa diuigit ĩ ſuppõ min⸗ m nõ vltimatã ſi nific 33 tuͦc teri Eiinninin ißj diiini, olezafltn ainsidetindBadrnge 8 min aceinil P voet vel ſeonikicionẽ an ter itri gaſupps biougls ilan oiinbiuui Gubpolti⸗ ebtiind Firian arſiyr ipro veleoerentn nnente ſu pS lub ꝗq gfa foꝛ e terin upponẽs ceböpmi :ille termin? bõ ge fone bõ ẽ M elo tecöͤit valeat deſceſus. pſonalit᷑. ctĩ vł co ate or ieri drſtel ꝑſonalr ebõ ßm illü rmin? hõ accpit ꝓi ſnͤnoꝛſnb ter io d . t. . t fieri deſcẽſisz ſolũ diſiũ ſilitudo illi ↄceptũ nõ vltimatũ ꝓ illa vo lopioqꝛ ſub termio no bi ſtributia c nucanit oeſe t. d al.ibi ille teri⸗ ſubiectis alia 5a fimiliũ voci. S raqa. lel npponete pplib ad dr̃aʒ ſuppõi notãter diſictim Perſonali duarũ ppõnũ dꝛc Ded de glens ih liatiue n ßt fien dei ue. ¶ Duppõ ꝑl. s ꝑſonal ↄfuſe ⁊ diſtri im pfui aliter: quia Rin kabt 1 ſupponũt Coisteri ſub dzʒ fieri dſc teri ſuppo ꝑſonalis ofuſaꝛ diſtrib riber⸗ uis ſignificatis vlti ubiecta ſupponunt nſupponẽdoꝛſ⸗ ſie eſn fieri nhomes Pſnali und diſtributiua eſt gnificationẽ.⁊ acci timat is m vltim zſonei ſHterin ſolu ſup⸗ ieri deſcẽſus copulati q gra foꝛme põ me intetionit cipiũtur reſ ataz ſi gooꝛiſupponedoꝛg ſdteri⸗ gial. ibi ille te opularine Ereplui vr oi pot aliq̃ Etionis ſiue im Sni pectu pᷣdicati pᷣ no ſolo nopot fi 5tenot tiue. dDr note hõ ſuppõit ↄfuſe ⁊ irct js ſic illa ſubiecta t nis. ¶ Sʒ argnaret ſipivitg inideſeſna Pſonalis verenia copulatiue ad dr̃a iſtribu catis no vltimatis: pponũt ꝓſuis ſignifi ſi ipponc ho eſtill ot tiue ad dr̃aʒ ſuppõis citer vel tis: ergo vel ſi⸗ is ſignifi in poteti⸗ e ↄfuſe tm̃ Baliaff etiã ſuppõnis pois el materialiter upponũt ſimpli pen ppiua: ſuũ inſt notabile. burtim ün ñaliqñ in ſuppone of pſonalis ?mñam: q; non accipiũ ¶ Ad boc ðꝛ eganc i e rro rel o paucoꝛid de ſuppõ ſub terĩ Zne mae talſ fim ofuſa ꝛ diſtri gnificationẽ cipiũtur m nõ vltim o Obiectio iibli ſbterio i e ſimplici vł ꝑſonali ſuppõnis ſi nõ illa ꝑticula matam ſi aditadci pnone uicner⸗ ne confu deſcẽſu ãte oluſe ⁊ diſtributi lgſonali ſuppõnis ſimplicis cula dʒ poni ĩ diffõ reeteccl gnome Imoͤſt ſa mobili ſub ali s copulatiue qͥn pꝛi lie nõ p̃t fieri 82 materialis. de ſenuieltenl' ſing hoſtnan⸗ mobili ſubalio terio vt hꝛoẽ pꝛi? fit fas? deſcẽ ¶ Dubitatur ſcð . lenoͤtſieri ngkarisp mod ĩmobili rit:ibi b . vt h:oẽ aĩal ali . cẽſus j 2 atur ſcðo n) erideſcenſus it: ibi boĩe ſtat of⸗ l aliugub hoie cur⸗ iſte teriꝰ bõ in i quomõ ſupponit ti afte nſus: vt ſud F eooienet denſe diſtingelts⸗ e cur,⸗ (Di cpfillet iſfa ppoſitione bõ pponit ſnn techinofte nrften ater akin ein, qn pꝛiꝰfiat deee en n ſcde ſi ille terĩn? ſubm c ne hbõ eſt ſubm. neiuſter ptand ot fien boĩe rio gialeiil oña nõ vz. oẽ ſcẽſus ſub ſ intẽtiõis ſig ĩpoſ ncapiat vt eſt terĩn⸗ Solutio ccotßi yt diceg but inen e currit: iſti ſũt oẽs boĩ ʒ. oẽ aĩal alið ab ſupponit ſimpli tõis:tũc iſte teriꝰ bõ lUbintff obõ cura ab iſto boĩe cur ſüt oẽs boĩes. oẽ aial ali ille terĩn⸗? plr ſiue materialr. S teriꝰ bõ ze ſſubeo ybali Kndi õ afab aial alið ſiue ĩ rinꝰ ſubm vt eſt teri r. Sʒ ſi capiat ſerniitfen tercapto pin Cel eroze liue iponis tuc illeteri riꝰ pᷣme intẽtioni oninſeppen e Ws eh õä . in ꝛi ſit . ic ille terĩꝰ bõ ſuppõ ntẽeẽtionis irie Upponedo ti nſus ci plexũ aĩal aliðab boĩe:ẽ ꝑioꝛis: qꝛ illõ co iter. Sʒ pᷣdicatũ illiꝰ ſin õ ſuppõer 5 ihtinübin d. m iud ab iſt e qᷓ; illud cõ onakr ſiue pᷣm ertt e accipiat᷑ ſcðᷣ e Uchiüs a tfien c oↄñte. Et iſta ſi b iſto boĩe qð diſtribui 2= nalr: qꝛ accipi e intẽtionalite de inté⸗ dda ceſus:an diſtributa i uppõ ſolet vocari ſuppõ uitur ĩ iqꝛ accipit᷑ ᷣm vltim liter ſuppõit ꝑſo⸗ znoneſtff nymü ci ydo⸗ uti ſolet vocari ſuppõ ofufa ? ¶ Dubi pltimatã ſignificatönem Pertſtoie. Plickter bo⸗ ↄfuſe ⁊ diſt mobilis. ⁊ aliqñ ſ E Zne Dubit . ticatonem ,Nlck ſibjectuz 5 ſynonrnn; ributiue p̃t fieri 1 terĩo mte bet iſta cõ atur terti nin Uuztcſcari nymi fiat deſcenſu pt fieri deſcẽſus ab e bẽt iſta cõple o quomodo ſe hs den znoͤſt leati ed eoc ferdetns d nli cerig is abſch eo ſupp eta. ſtterminũ diſtribu. eba notadi nreirnegrum ſege⸗ ſib inb lloteriod dare onnte rdil 882 pleti⸗ Perkaimietotizbanuc br vb ⸗ Doradit win (Tenionö eet Polſhrticeſanatogmesbipen ave olrfütterim gighiibu- ue dDtw metecöf nd iu elconſus abſq; b fiat delcen dgraiin ipponer bsren mn pi; cß cöpleꝛ iwtigden iid en erminus lupponẽs⸗ 1 diſtributiue: qꝛ ——M sↄfuſe ⁊ diſtributi gefunn eſter re en ſtributius pye Sza iae e ten ſarresdnts ete Morr ubalig eſa kniui er de * ensaccidie r. ſtnmnel cpfk gſiof eo Biponereen i ni gi dur pfuof . kninnmn on h füimcocin doin Btie aifintifgftnenecie r Prae elſerito relcozeet un nitimatüftinitz ofoneb erlletenmin bogchif gilg li Neptin linai ge mnmn Ulo rocts dfmiliü vori Hecde alur dumi pponi deg iponit ter: quia ula ſubiecta ſpponunt mificaris pltimatis fmn pltimatozf e,accipiütur reſpectu zicrib ms ſue nponis 0Ga guuret ſabiecuu ſupponit vſus iguiff imarisergo el upponi fingi õ Ote nnaccipiütur m nd Nlimnannf i moͦlla griclu dzponii dſſi amplicis: mattrials. De ſuppõnũ regulis. cxxvi. diſtribuitur ſʒ non eõ qꝛ in iſta pꝛopoſitione vt ſub iſto terĩo bõ ĩ iſta ꝓpõne:oĩs bõ ẽ aĩal nulla cbimera eſt chimera: iſte terminns cbi pB't fieri deſcẽſus ab h̊ ꝙ pꝛimfiat deſceſu⸗ ſo mers diſtribuitur: 2 tñ non ſupponit confuſe aliq alio termio: ⁊ aliqñ nõ põt fieri deſcẽſus T diſtributiue:er quo non ſuppõit. niſi pꝛi/ fiat iub alio rio: vt qñ terisſuppo⸗ ¶ Dubitatur quarto vtrũ terĩʒ ſup⸗ nit ↄfuſe ꝛ diſtributiue immobiliter: vt i iſta ponere pꝛo ſuis ſignificatis coplłatiue vel diſ ofone oẽ aĩalaliðab boĩe ẽ irrõale:vłaial a⸗ lũctiue fit terminu ſua ſita ſignificare copu liud ab hoĩe eſt irrõnale.ibi ſub illo illo terĩo lat iuevel diſunctiue ¶ Ad boc ðꝛ ꝙ ſic:qꝛ qñ bomo nõ debet fieri deſcenſus auin pꝛius ſit teri accipit᷑ ab aliq ꝓaliq:ſi nõ ſignificaret factus deſcẽſus ſub illo termino animal. , — obiectio illð eo modo non eſſet maio: rõ q̃re accipet᷑ . I.. Il ſupp plypꝛo illoq ꝓalio.¶ Sʒ argueret aliquis ¶ Circa ſuppões ter mninoꝝ alique nis diſcf. ta Solutio 3 teriꝰſi t fua ſigta inconiuncte: nõ nigt rlłæ ſũt notande quaꝰꝝ pꝛia eſt talis. Teriꝰ ſup copulatie vel diſiſctiue. Dr Iʒ teriꝰ extra pꝛo ponẽs matia tr: ſiue ſimplr: ſiue ꝑſoalr diſcre poſitionẽ ſũpt ñignificet ſna ſignificata incõ te tẽt:: ſuppõit diſcrete. Erẽplũ vt boc ly bõ⸗ iuncte tñ in ꝓpõne rõne alicuiꝰ ſibi adueni⸗ eſt nomẽ vocale ſᷣ ly bõ ẽ ↄceptꝰ mentꝭ. Iſte entis pᷣt ſignificare ſua ſignificata copłatiue bõ currit: vel ſoꝛ. cur. Dr notater ſupponens vl diſiũctiuevł difiũctie. Eñ ſic iſta ẽ accñtał ꝛ ſi terminꝰ tenęret᷑ diſcrete ⁊ nõ ſuppõeret teriꝰ ſupponẽs ſuppõit copłatĩe vł diſiũc.ita tũc ñ ſuppõerʒ diſcrete. vt ĩ iſta ofoe iſta chĩe Sub qui iſta ẽ acc ñtał tmin ñgt diſũtievł copłatiue. ra curꝛit.iſte teri chĩera tenet᷑ diſcrere medi bus teriſ H nte ille ꝓnoie demõſtratĩo. ſ.iſta: et qᷓ nõ meat de ¶ Dubitatur qntovtꝝ ſub quolibet uppoit: iõ nõ ſuppõtt diſcrete ¶ Dr notanter ſeenſus . terio ſtãte cõit᷑ valeat deſcẽſus.Ad dubiũ ðdꝛ diſcrete tẽtꝰ:qꝛ ſi teriꝰnõ teneret diſcrete lʒ ſubquib ꝙ nõpꝛio qꝛ ſub termĩo nõ hñte actu pla ſup ſugpõeret ñ tñ ſuppõerʒ diſcrete:etiã ſi ille t on poſita ſiue nõ ſupponẽte pꝓ plibꝰ reſpectu co minꝰ eẽt teriꝰ diſcretꝰ:vt dicẽdo ſoꝛtes ẽ noꝛ pule nõ ãpliatiue nõ pᷣt fieri deſcẽſus.Rõ eſt mẽ.ibi ille teri ſoꝛtes qͥ ẽ teriꝰ ſinglaris ſup q; ois teri ſub qᷣ dʒ fieri ſcẽſus dʒ eẽ ſupioꝛ põit:ſʒ er qe tenet᷑ diſcrete:iõ nõſuppõit di Ser mo⸗ in ſupponẽdo:ſʒ terinꝰ ſolũ ſupponẽs ꝓ vno ſcrete.¶Circa iſtã regłaʒ ẽ notãdũ ꝙ ſex mo dis teriꝰ ẽſuꝑioꝛ ĩ ſupponẽdo:gſõ terio ſupponẽte ꝓ dis teri ſupponẽs pᷣt teneri diſcrete ¶ Rꝛĩoꝰ tenet᷑ di⸗ vno ſolo nõ põt fieri deſcẽſus. Minoꝛ patet: qñ termin? ẽ nomẽ ppũ ſignificatiue ſũptuʒ ſcrete ſuꝑius ĩ ſupponẽdo eſt illð pᷣt ſuppõere p vt iſte teri ſoꝛtes p ato ⁊ ſic ð alijs.¶ Scðᷣoꝰ Pꝛimoꝰ plib? in potẽtia ppĩqua. ⁊ ſuũ inferi dʒz ſoluʒ qñ terminꝰſt upponẽs ẽtermincõis ſiunptus Ocdo?. ſuppõere ꝓ vno vel pꝛo paucioꝛibꝰ.¶ Scðo cũ ꝓnoĩe demõſtratino pꝛimitiue ſpẽi eiuſdẽ ðꝛ ad dubiũ ꝙ ſub terio ſupponẽte ꝓ plibus caſus cũ eo fine talis termiꝰ ſi uppõat mãłr ſi⸗ Lcui nõ põt addi ꝓnomẽ ðmõſtratiuũ ꝑ modũ ue ſimplr: ſiue ꝑſonatr: fiue ſit finglarꝭ nume dQdiectiui vel teriꝰ ſinglaris ꝑ modũ minꝰcõi ri ſiue plis numeri:vt hoc ly hõ eſt nomẽ vo oꝛis nõpt fieri deſcenſus:vt ſub vbis vbalit᷑ cale voc ly bomoẽ Oceptmẽtꝭ.iſte bõ currit Tertio aapt tã ĩante qᷓ in ↄñte nõ p̃t fieri ſcenſus: iſti hoĩes currũt. ¶ Tertioꝰqñ teri ſupponẽs ertio⸗ 'E ̈ba pᷣbaliter capta nõ bñt inferioꝛa ĩ ſup⸗ reſtringit᷑ ꝑ nomẽ ppᷣũ:vel ꝑ aliquid ſupplẽs ponẽdo tm̃:vt dicẽdo bõ curatii ſi upponit viceé nois pꝛoepꝛij: vt ens quod ẽ ſoꝛtes currit. ꝓ plibꝰ:x tñ ſub eo vᷣbaliter capto tam ĩ añte vel ens quod Ate d currit.ibi iſte teriẽs Quartoꝰ ꝙ; I ↄnte nõ põt fieri deſcenſus cũ nõ bẽat in ĩ ãbabꝰ ꝓpõibꝰſt Ippoõit diſcrete ¶ Quartomlõö ferioꝛa in ſupponẽdo tm̃. SRm̃ ſubybo ᷣm qñ teriꝰ ſupponẽs ẽ plłes teri ſinglares fiue ſuũ pticipiũ bñ põt fieri ðᷣſcẽſus:quod quidẽ płes teriĩ ſingliy tẽti collectĩ:⁊ ſigtiue accepti pticipiũ ẽ qddã ſynonymũ cũ vxboa quo dᷣſcẽ̃ vt ſofr. plato ⁊ cicero ſũt boĩes:ibi ̊ totũ ſor. dit z non eſt ſimpliciter ſynonymũ.qꝛ vpum plo ⁊ cicero ſuppõit diſcrete. Silr h ly bõ 2 B denotat ſubiectuʒ ⁊ pdicatũ pꝛo eodẽ ſuppõe ly hõ ſũt noĩa vocalia:ibi ̊ totũ b ly bõap ly⸗ re dumõ ipʒʒ nõ ſit negatum ſed ꝑticipiu boc bõ ſup. diſcrete. ꝗ¶ Quĩtoꝰ: qñ teri ſupponẽs Quintoꝰ nõ denotat ¶ Tertio mõ dꝛ ꝙ ſub quolibʒ ter ẽ relatiuũ grãmaticale bñs pañte terim ſup mino ſupponẽte cõit ꝓ plibꝰ eẽntialr diſtin⸗ ponẽtẽ diſcrete. vt ſof. cur. q diſputat. B ly bõ cttis cni ꝑ modũ adiectiui põt addi ꝓnomẽ de ẽ nonpvole qð ẽ ntĩ cãus.ſiłr hᷣ ly hõẽ ↄceptꝰ , . H . 2 „ 2 1. 2= — — ſtatur. tentocl niin ſgen⸗ monſtratiuũ tum eſt ex ꝑte terĩ repugnat mẽt qð ẽ ſpes. ibi iſta flatĩa bñtia pſuiſañti ; fiat ſceſus. Sʒ aliqñ fit tał deſcẽſus abſqʒ byfiõs ſuppoetes diſcrete ſupponut diſerete Bertoꝰ. boe ꝙ pᷣ fiat ðſcẽſus ſub aliq alio terĩo:ſient Sextoꝰqn ti ſupponẽs ꝓnomẽ ömõſtrati qn teri ſuppõit ↄfuſe ⁊ diſtributie mobiliter uũ pitie ſpei fũpt⸗ ðmoõſtratius ſine Smöſtra., „ cbite .— „„ntegil. Lractatus =èð vt ego curro.tu curris.ille currit. Gird ſupponẽte diſcrete pᷣt fier: deſceſue co mummet lln ii⸗ KJ. pulatiue: ⁊ añs patz:q; bñ ſequit᷑ iſti bomies llele mrer ſapoa det CB zic dubetgt encs deiz ans ſun currũt: ꝛ iſtboles ſunt iſti bomĩes: ergo iſte rn i no ſe vͤe⸗ õõ Pphponis eu elie bomo currit iſte bomo currit. ⁊ ſic de alijs: on⸗ meraliſta 3 Dĩ ꝙ ſuppoit diſcrete. ⁊ rõ eſt: q ſubm illi vel non ſunt plures. ¶ Scðo ſic ſubiectũ di Emnuechicge g ii⸗ ridis reparbienego cte pꝛopoſitionis ſupponit ꝓpluribꝰ: ergo Secũda ann nfioͦpege ſuppõere ꝓ alio q; ꝓ ſoꝛte rõe illiꝰterĩ ſoꝛtes nõ ſupponit ꝓpluribꝰ:ergo non ſuppomit di nen ge eellne dn no öt ſin paere alio ſin e nona ĩpõne. Sʒ ſcrete. oña pʒ ꝑ diffinitionẽ ſuppoſitionis di ſoſtopo iue t bicdisb n t ſuppcere palio ſine noug ipone. z ſcrete Ad pꝛimũ ðꝛ negãdo añs. ⁊ad pba⸗ .inibucibethois fin en Obiectõ arguerzʒ aliqs ð h.ille minꝰ ẽs ẽ teriꝰ cõisqͥ tionem eius ð: cp illa ↄña eſt bona ↄña mate So. pꝛie b Cuintbet eeit dete pꝛima ẽ pncipalio: ꝑs illiꝰ cõplexi pᷣt ſuppõere ꝓ ialis: ſx t non eſt derẽſg: e in deſc L vz noͤſuppon ⸗ płibꝰ:gꝗ tale ſubᷣm pᷣt ſuppõere pꝛo pluribus. neleen nncſ veleſe . lein 5 i ſhihin vel zecn „D. ge e = 3 fieri argumẽtũ a terio ſuꝑioꝛi in ſupponẽdo ediſea, i (ñillu Secüda. 1edo ſi t egAlfeneg Eatiig modo boc ↄplexũ.ſ.iſti boĩes non eſt ſuperi nftrli — iri⸗ Solutio ſubiecta illaꝝ ſunt terĩ cões:et ꝑ ↄñs non rẽ us ad illud ↄplexum. ſ.iſte homo. ¶Ad ſcm ſſun cer cti 4fur i pꝛime pugnat eis ſuppõere ꝓplibꝰ. ¶ Ad pꝛimã ðꝛ daꝛ iz ſuhm dicte ppoſitionis ſupponat. x ncoeere lule P henido ofaln: Kiſte ters ens ns eſt ſabiccti pluribꝰ ↄinncte:mon tñ ſupponit ꝓpluribus erfͤrln e ofrnre ſea ꝑs ſubi:ſz H totũ cõplem ens qðẽ ſoꝛtes diuiſe. ¶ Enge ille termin/ðꝛ ſupponere pꝛo So. ſcde hfgnuginun ſif ignun Solutio eſt ſubᷣm:⁊ iſte teriꝰ ens capit᷑ ſinglarit᷑ rõne plurib. coniuncte qui ſupponit p pluribus qdſuppo Eelllutſnn n tenmin ſecude deteriatöͤis ibbi aadire. Ac s dr diſtignẽdg nnn ke ſume nomuna alle ti rt ternnin din Fn glinnnii nnone⸗ fig: edo ills coplexã pp vtii zvt in 1 ting; termi ib? viũ⸗ (tercniaddit iu. . ans: vel large capiẽdo illð cõplexũ ꝓpõ vtis ralis numeri.vt turba:populus:homies ani⸗ rieef⸗ d g butiue. vtalihs: zda Acceptõ ꝓoĩ ꝓpõe in q̃ addit᷑ ſignũ vłe alicui termio mali Sed ill in diciturſi cte et qd rdiſtnbun Hideden nes de ly cõi: ſiule ille teriꝰ teneat finglariter fiue na nd ia e. Q Sed ilieter min vicitur ſuppone diuiſe. etſnſin tſſinpoftüſ ede ꝓpõ vlis ſic ↄcedit᷑ añs.Nel capiẽdo ſtricte ̊ ↄplexuʒ Peplica pꝛima co tra ioluti onem vl⸗ tima. Secũde. So.pꝛĩe So. ſcðe Obiectõ zima ſ.ꝓpõ vlis ꝓ oĩ ꝓpõe ĩ q̃ addit᷑ ſignũ vlłe vlłr tẽtõ:⁊ nõ impeduũ terĩo cõi cõit tẽto.⁊ ſic negat᷑ añs. Nel aliter pᷣt dici negâdo antece⸗ dens:immo ille ꝓpões ſunt ſinglares. ¶ Sz 3 vltimã rñſionẽ ar̃ pmo ſic.Nlli terĩo ſingu lari ſingulariter capto poteſt addi ſignũ vle: ſed ſubiecto illius ꝓpõis põt addi ſignũ vte & ſubm illiꝰ ꝓpõis nõ ẽ teriꝰſingłarꝭ.¶ Secũ do fic:iſta ꝓpõ oẽ ens ð ẽ ſoꝛtes currit pᷣt eẽ maioꝛ ſylłi pme figure & iſta ꝓpõ eſt vlis.⁊ ꝑ conſequẽs ſubm̃ erꝰ eſt teriꝰcõis.¶ Ad pᷣmaʒ ðꝛ diſtĩiguẽdo maioꝛc. Nel terio ſinglłardicõ plexo ſingulr tẽto ſic ↄcedit᷑ maioꝛ.vl terĩo ſingulari cõplexo cuiꝰ pᷣncipalioꝛ ꝑs ſiue de termiĩiabile eſt termin? cõis⁊ ſic ꝓggat᷑ maioꝛ ¶ A ſcdaʒ dicitur ꝙ lʒ illa ꝓpõ/pòſſit eſſe ma ioꝛ ſylli pꝛie ſigure ð medio ſinglariſiue ſylłi expoſitoꝛij non tamen poteſt eſſe maioꝛ ſylłi cathegoꝛici pꝛime figure de medio ¶ Dubitat᷑ ſcðo:quõ ſupponit ſub⸗ iectũ illiꝰ ꝓ põnis.Iſti hoĩes currũt.q Dr̃ ; illð ſubᷣm ſuppõit ꝑſõalr diſcrete ratio eſt qꝛ: ſubiectu eſt terminus cõis ſumptus cum pꝛo nomine demõſtratiuo demõſtratiue capto pᷣ mitiue ſpẽi eiuſdẽ caſus cum eo:ergo ſubiec tũ ſuppoit diſcrete. Sed ↄtra bhoc ar̃:qꝛ ſub ſubo illius ſit deſcẽſus copulatiue:ergo ſub⸗ iectum non ſupponit diſcrete. conſequentia patet peradditionẽ maioꝛis.ſ.ſub nullo ter⸗ re pꝛo pluribus diuiſim.qui ſupponit ꝓ plu⸗ ribus:ſic ꝙ pꝛo quolibʒ illoꝝ pluriũ ſeoꝛſum ſupponit:vt ſunt termini cões ſingularis nu meri non collectiui:vt homo aſinus ⁊ bos c. ¶ Sed ↄtra dictã ſolutionem ſecundi argnu⸗ menti arguit᷑ ſic ſubiectũ illud.ſ.iſti bomies poteſt vere ⁊ affirmatiue pᷣdicari de ꝓnoĩbꝰ demonſtratiuis quoꝝ vnuʒ non demonſtrat illa qͥ demonſtrãtur ꝑalið. Nã demonſtrãdo ſoꝛtẽ platonẽ:iſta eſt vᷣa. iſti ſunt iſti boĩes Replica demonſtrando alios ab iſtis duobꝰ iſta eſt vera:iſti ſunt iſti boĩes:⁊ demonſtrãdo alios ab iſtis duob?ꝛiſta eſt vera.iſti ſunt iſti boĩes ergo ſubiectũ illius ꝓpõnis ſupponit ꝓplu⸗ ribus diuiſe. ¶Dicitur ꝙ licet boc cõplexum ſcʒ iſti boĩes equiuoce ſumptum pꝛedicetur vere et affirmaſue de pꝛonominibus demõ ſtratiuis quoꝛũ vnum non demonſtrat illa q̃ demonſtrantur per aliud:non tamen vniuo ce ſumptum, — ¶ Kirca ſuppõnem determĩatã po⸗ nitur talis regula.Quilibet terminus comu nis cõiter tentus: ſupponens materialiter ſimplicitervel perſonaliter:ſup:a quem non fert᷑ aliqð ſignũ ↄfuſiuũ non ipeditũ ſuppo⸗ nit determiate.¶ Exemplũ de materiali ſup poſitione:vt ly bomo eſt nomẽ vocale,.¶ Etxẽ Solutõ. Mtaſup. nhlboaumt ponis dð teriate. ¶ plum de ſuppoſitione ſimplici: vt ly bomo eſt conceptus mentis.¶ Exemplum de ſup⸗ piſitione perſonali: vt bomo currit. ymoſolodetennimte ſdii 4 ngnac reritat il ppohit copponit deterlate iytuͦ ex p⸗ ſiftcit vitas vni? fingularis. ſegeq ſufficitad venſtateman auius bone oñtie.boc ſufficita guetis eiuſce:ſed ad veritat d ſponut oia ſingulorna i ſuppon ſoc ft deſceſus: iufeit rentꝛe lns ppois Hipſa diſtunctind e iͦſaminfinghlariü reipectu p . „1 E lonturtermin ſupioꝛ inſuppon neodeteriate ſub quo fir delcele itinsone oſequetieriſte boa nuntta ſcdegliſs giſti ſunro⸗ ntafseſt veru guoga hn iſtaſfüctimröne vnl finn gopenitas illi ngun nenltns lius fingular fctac vertare ilis perregulamprir , mlotlounginüfpnten e em vomimacollectimnterninpig ner. Kurdepopnluseh fungll tſhi (Srlilemne nalbeni arſ ind turſippan i⸗ umdus dimfin. giſinponit ppli⸗ g oqwolbzilorpinniͤ ſeoſin inn lumtenminicdesfinguhtisnn ncollecim xt honno afinus : dos/, ndicti ſolntionen ſecungi argr⸗ vuit ſe ſubiectiͦilud ſiſt bonhs cre tafinnmninezclen de nbi N rmims ooy muz non denvonſtn vonfrimrpalid Mi denofftrido nonerſta eſt va, iſt iuntiſt boies Nandoatios dd itis dudd iſn eſ umtiſtibcies deſtonſt;o fos glif vodſta cterniſtiſimn tiboſen iecnü ilius ponsſllhn lu e(Dicimuf glicetboccc etin ecſeent cuivoce ſunptun penſtenn ies eguino * ni tamm g inn “ etdetekrittio, i in ſuppoen dete, ne ſir vontſonisſipponat H — De Suppoſitionum Regulis olio cdx vij. ¶ Dicit᷑ notater in regula cõiter tentꝰ quia ſi ſi nõ adderet᷑ ĩmediate illð ſignũ tũeñ opoꝛ terminꝰ non teneretur cõiter ſʒ diſcrete:tũc terʒ ꝙ tałteriꝰ ſuppõeret ↄfuſe ⁊ diſtributie talis terminus nõ ſupponeret determinate. vt h̊ oĩs bõẽ aĩal ibi ille teriꝰ aĩal ñ tuppõit Dr notãter ſupponẽs:qꝛ ſi talis terĩnꝰ nõ ↄfſuſe:diſtribiĩe:qꝛ nꝗ ſeqt imediate tale ſi ſupponẽt tũc nõ ſuppõeret deterĩate.vt iſte gnũ.Or notãt ñ ĩpedilłᷣ:qꝛ tale ſignũ ĩpe⸗ terminus cbimera ĩ iſta ꝓpõe chĩera currit. diret᷑ ꝑ negatiõeʒ pᷣcedẽtem vłꝑ aliqꝗð eqni⸗ Dr notãter ſupᷣ quẽ ⁊c.qꝛ ſi ſupillũ terĩm ca⸗ nalẽs negatõi:tũc tal teriꝰ ñ ſtaret ↄfuſe ⁊ di deret ſignũ ↄfuſiuũ nõ ĩpedit tũc tał terinꝰ ſtributie:vt h̊ nõ oĩs bõ currit:ibi ille termiꝰ nõ ſupponeret deterĩate:ſʒ ↄfuſe tm̃:vel ↄfu hõ ſuppõit ñ ↄfuſe ⁊ͤ diſtributie.ſʒ ſuppõi de ſe diſtributiue.vt bic oĩs bõ ridet.m̃ aĩal terĩate Dr notãt᷑ ſincatbego:eumaticecaptũ eſt bõ. Cuiuſſibet boĩs aſinꝰ currit. ſubiecta q; ſi tale ſignũ ñ capꝑet᷑ ſincathegoꝛeumatice illaꝝ ꝓpõnũ nõ ſupponũt determinate.ſʒ cõ ſʒ materialr vł ſimpliciter: tũe tał teri ñ ſup fuſe diſtributiue vel ↄfuſe tm̃ ꝑꝑ illa ſignałpᷣ poneret confuſe ⁊ diſtributiue:vt hic ly oĩis poſita illis ſubiectis ¶ Iñ illud ðꝛ eſſe ſignũ hõ eſt totũ in qtitate:ibi ille terminꝰ hõ nõ . ↄfuſiuum quod non impeditũ facit terminũ ſupponit cõfuſe ⁊ diſtributĩe ex quo h ignuʒ Id ſignũ ſupponẽtẽ cõiter cui additur ſupponere con oĩs: nõ capit᷑ ſincatbegoꝛeumatice ſg h tort fuſfuus fuſe tm̃. vel ſupponere ↄfuſe ⁊ diſtributiuevt oĩs bomo ſuppoit materialiter deteriate qd non poc ſignũ oĩs nullus: nõ tm̃: pꝛeteria fimilila. rR fuſuuz ¶ Sed illud ſignũ dicit᷑ ſignũ non ↄluſuum ¶ Secũda regula talis eſt ꝙ qlibʒ Scda rla qð nõ impeditũ nõ facit terminũ ſupponẽtẽ terminꝰ ſupponẽs cõiter:mat᷑ialr:hmplicit᷑ de nega⸗ cõiter cni addit᷑ ſupponere ↄfuſe tm̃ vel ↄfu vel ꝑſonalr᷑ ſequẽs negationẽ ſiue negantẽ ſi tõe negã ſe ⁊ diſtributiue.vt aliqͥs:qͥdã:alter:reliquus ue infinitãtẽ:vel ſignu negatiuũ latu vel la⸗ te vel in⸗ are ꝛ t ſimilia. Iñ ſuppoſitũ ñ ðꝛ deterĩata qꝛ ſtat taupꝛa ipſum:dũmõ nõ ĩpediat᷑⁊ ſignificati finitãte. ſuppo de vno ſolo determinate:ſʒ dicitur iõ deterĩa ue accipiat᷑:ſupponit confuſe diſtributiue. S=S termiata ta:qꝛ ad veritatẽ illi? ꝓpõnis in qua terinus ¶Dicitur notanter terminus ſupponẽs quia ſupponit deterĩate qᷓ;tũ ẽ ex ꝑte illi?termini ſi tałterminus nõ ſuppõeret tũc ñ poſſʒ ſup⸗ ſufficit vᷣitas vniꝰ ſingularis. Et rõillius eſt ponere coſfuſe ⁊ diſtributiue.Dicitur notãt qꝛ qcqͥd ſufficit ad veritatem antecedẽtꝭ ali⸗ cõiter.q; ſi talis teriꝰ ſuppõeret diſcrete:tũc cuius bone ↄñtie.hoc ſufficit adveritatẽ ↄſe non poſſet ſupponere confuſe ⁊ diſt ributiue quẽtis eiuſdẽ: ſed ad veritatẽ diſiunctiue in O Dicitur notanter ſequẽs negationẽ:quia ſi qponũt᷑ oĩa ſingularia ĩ ſupponẽdo illi?terĩ ꝓꝛecederet tũc nõ ſupponeret cõfuſe diſtri ſub ꝗ fit deſcẽſus:ſufficit veritas vniꝰ ſingu⸗ butiue.ODicitur notanter latã ⁊c:quia ſi ne⸗ laris ꝓpõis.ſʒ ipſa diſiunctiua eſt añs ſũpta gatio non feratur ſupꝛa terminũ:cũc ille ter⸗ cũ ↄſtantia ſingulariũ reſpectu ppõis in qua minꝰ non ſupponit confuſe ⁊ diſtributiue rõ ponitur terminꝰ ſuꝑioꝛ in ſupponẽdo ſuppo ne illius negationis.O Dr notãt᷑ dũmodo nõ nẽs deterĩate ſub quo fit deſcẽſus diſiũctiue ĩpediat᷑:qꝛ ſi ipediret᷑ tũc nõ faceret terimſu vt iſtius bone ↄſequẽtie:iſte bõ currit vł iſte pꝛa quẽ caderet ſtare confuſe et diſtributiu- bõ currit. ⁊ ſic de alijs viſti ſunt oẽs boĩes:x Dicit᷑ notãter ⁊ ſignificatiue accipiat᷑:qꝛ ſi bõ currit. añs eſt verũ quo l pᷣmã eiꝰ partẽ ñ acciperet᷑ ſignificatiue ſʒ materiatr vł ſim⸗ q eſt difũctiua rõne vniỹ fingularis ppõnis pliciter: tũeno faceret terminũ ſtare ofuſe æ ergo veritas illius ſingularis ꝓpoſitionis. diſtributiue. Erẽplũ bui regule ð terio ſup ſufficit ad veritatẽ illi? ꝓpæĩtionis que eſt ponẽte matialr:vt nomẽ vocale ꝙ ñ ẽ ly bõ ↄñs.ſ.hõ currit.per regulam pꝛius allegatã ẽ ſcðe declinatiõis Exẽplũ de ſuppõe ſimpli (cli vt ocept?mẽt qͥ nõẽ ly bõ eſt ſinglar ↄce haia ſup ¶ Circa ſuppoſitionẽ cõfuſaʒ ⁊ di pti:vł ↄceptꝰ mẽti qͥ ñ ẽ ly bõ eſt ↄcept cõis hoſitidis ſtributiuã ponuũtaliq rłe qᷓʒpᷣma talis ẽ Oĩs Exẽplũ de ſuppõne pſonali:vt bomo non eſt cofnſe di terĩn? cõis cõiter tentꝰ ſuppõnẽs materialr aſinus:vel bomo qͥ nõ eſt aſinus ẽaĩal. ſtributi ſimpti vel ꝑſonatr:cui addit᷑ imediate ſignũ ee regu⸗ vle affirmatiuũ nõ ĩpeditũ:⁊ ſincatbegoꝛeu ¶ Motãdũ eſt pꝛĩo negatio vt ad Differut hoſgno matice captũ:ſupponit ↄfuſen diſtributiue. ꝓpoſitũ ſuf. ſignũ qðᷣẽ purũ ſincathegoꝛcu negatiot: n affir Exẽplu de ſuppone materiali: vtoẽ ly bõ eſt ma: hõ aũt eſt copla ꝓpõne rõnę cuiꝰ ad veri ſignus ne natiuo nomẽ vocale. Exẽplũ de ſnppõne ſimplici.vt tatẽ ꝓpõnis cathegoꝛice ĩ qua ponit᷑ dimo⸗ gatiuum. oẽ ly hõ eſt ↄceptꝰ mẽtꝭ Exẽplum de ꝑſonali ſupꝛa copulãpᷣncipalẽ vł pncipalioꝛẽ ꝑteʒ yt oĩs bõ currit. ¶ Of notater immediatłiq; fera redrat peciſe , vnum extremi „ nul 8 quid ne⸗ gatio ne/ ſis.Et ẽ duplex negatio.ſ.negãs ⁊ infinitãs. gãs ⁊ ne⸗ Negatio negans eſt negatio qͥ fert᷑ ſupꝛa co⸗ gatio in⸗ pulã pᷣncipalẽ ꝓpõis:vel pꝛincipalioꝛẽ partẽ tinitans. copule. ¶ Ded negatiò infinirâs eſt negatio que nõ fert᷑ ſupꝛa copulã pꝛincipalẽ nec pꝛin Cractatus lo ſuppõat vłqͥ; extrema ſupponãt pꝛo diuer infinitatꝰ vtute negatõis infinitãtis nõ ĩpe cipalioꝛẽ ꝑtẽ eius:ſed ſupꝛa coplaz minꝰpꝛici palẽ q̃ reſtringit terim a ꝑte ſubi poñituʒ. vel a ꝑte pᷣdicatipoſitũ ¶ Sʒ ſignũ negatiĩʒ ẽ ter minꝰ icludẽs negatõeʒ ⁊ terim cathegoꝛeũa Qunch modis i⸗ pedtt᷑ ne⸗ gatio a di ſtributõe Pꝛio. Ecðo Tertio. q̃d ſuppo fitõ colle ctiua Quarto. Quid ſig num ſup⸗ poſitiõis et reſtric tionis Quinto . ticũ:vt nihil.Ex iſto ptʒ ꝙ iſte terminꝰ null⸗ non pꝛopꝛie vocat᷑ ſignũ negatiuũ:ſʒ magis negatio:ſed large capiẽdo ſignũ negatinũvt ſub cõpꝛehẽdit illũ teriʒ negatio bñ poſſet dici fignũ negatiunũ ¶ Motãdũ eſt ſecũdo q; negatio qͥn qʒ modis põt ĩpediri ꝙ nõ ʒiſtribuat termiʒ cõem ſeq̃nteʒ:vel faciat terim diſtributiuũ ñ diſtributũ. Pꝛĩo mõ ꝑ aliã negationẽ:vt hic. nullłꝰ bomo nõ ẽ aĩal.iſte teri? aĩal nõ ſuppeœ nit cõfuſe et diſtributiue ſʒ ↄfuſe tm̃. Scðoꝰ impedit᷑ ꝑ ſignũ diſtributiuũ ⁊ affir̃atiuũ t G nullus bomo eſt om̃e aĩal:ibiaĩal nõ ſtatcõ ſuſe a diſtributiue ſed confuſe tm̃.¶ Tertioꝰ impeditur per ſignuʒ collectiuuzʒ:vt bic non omnes apoſtoli dei ſũt duodeciʒ· di apoſtoli dei nõ ſupponit ↄfuſe ⁊ diſtributĩe ſed ↄfuſe tm̃ ſiue ſuppõe collectiua Uñ ſuppoſitõ colle ctiua eſt teriꝰ ſupponẽs materiłr:perſonalr vł ſimplicit᷑ ↄfuie bñs pła ſuppoſita ſub quo põt fieri deſcẽſus copłatim. ⁊ iſta ſuppoſitio ↄtinet᷑ ſub ſuppoſitione cõfuſa tm̃.¶ Quarto impedit᷑ ꝑ ſpale ſignũ ſuppõnis ⁊ reſtrictõis ſicut ſũt ſig alietatiſ comparatiu ſuperlatiu⸗ copla pꝛedicamenti vbi.et copła pᷣdicameyti qñ.Exẽplũ.vt nõali ab boĩe currit:bi boĩe non ſtat cõfuſe ⁊ diſtributĩie. Silr nõ bodie ⁊ beri audiui miſſazx.ibi iſte actũs miſſaʒ ſup ponit ↄfuſe.Sili non bis bibi vitũ:lbi vinũ ſupponit ↄfuſe tm̃̃. ¶ Uñ ſuppynis e reſtric⸗ tiõis ẽ ſignũ qð additũ terĩo cõi fac ipʒʒ cto ſupponere: aggregatũ ex illo ſigno ⁊ terĩo cõi cui terĩo addit᷑ taqᷓ; ðterĩabili accipit᷑ vni ca acceptõe. ¶ Quĩtoꝰ impedit᷑ negatio ꝑ ſi ſingłariſantia ſiẽ ſũt ꝓnoĩa demõſtratina p⸗ mitiue ſpeciei demõſtratĩe capta. Exẽplũ:vt ſoꝛtes nõ eſt iſte hõ.ibi ille terꝰ bõ nõ ſuppo dite ſuppõitofuſe ⁊ diſtributiue. dr̃ notãter cõit᷑ ſupponẽs ꝑꝑterios ſupponẽtes diſcre⸗ te.vt ens qð nõ eſt ſoꝛtes currit.ibi ille terĩ⸗ ſoꝛtes nõ diſtribuit᷑.dr̃ notãt᷑ nõ ĩpedite: qꝛ ſi talis negatio ĩpediret᷑ tũc rõe illiꝰ negati⸗ onis talis terꝰ nõ ſupponeret ↄfuſe ⁊ diſtri butiue.vt bic bõ qͥ nõ ẽ oĩs bhõ currit.ibi iſte terinꝰ bõ poſitꝰ pꝰ illã negationẽ nõ:nõ ſi up ponit ↄſuſe diſtributiue.vñ teriꝰ infinitatꝰ in ꝓpoſito ðꝛ teriꝰ cathegoꝛenmaticꝰ qͥ ſeqͥ negationẽ explicite vlłĩplicite poñtã añivᷣbũ qð nõẽ copula pᷣncipał reſtrictiue ſe tenens Etxẽplũvbi teriꝰ infinitatꝰ ſeqͥ negationem explicite poſitã añ bũ:vt nõ bõ currit.i.ẽs qð non eſt hõ currit.d̃ notãter cath egoꝛeu maticꝰ qꝛ ſincathegoꝛeuma nõ infinitat᷑.dĩr not ãter qͥ ſeq? qꝛ ſi talis terinꝰ nõ ſeqrẽt᷑ ne gationẽ inſinitãtẽ:tũc nõ infinitaret᷑.nec ẽt ſupponeret ↄfuſe ⁊ diſtributiue: vt ſoꝛtes iqͥ bõ non eſt currit.Et iſto pʒ ꝙ dꝛĩa eſt inter terĩm infinitũ.⁊ terĩm infinitatũ:qꝛ terĩnus infinitꝰ eſt qdã cõplexũ ſiue negatio addi⸗ ta alicui terio ꝑ modũ deterĩatõis. Sʒ teriꝰ infinitatꝰ eſt terĩnꝰ incõplexꝰ vel cõplexus. ſequẽs xbũ ⁊ negationẽ infinitãtẽ. Vti iſta orone aſinꝰ qͥ nõ eſt hõ currit.ibi boc totũ qͥ nõ eſt bõ eſt teriꝰ infinitꝰ.⁊ ille terĩnꝰ bõ ẽ terĩnꝰ infinitatus ¶ Lertia reglła talis eſt.quilibʒ ter minꝰ ſupponẽs coĩter materialłr ⁊ ſimphi.vel ꝑſonalr ſequẽs ↄꝑatiuũ ↄpꝑatiue tentũ rectꝰ ab eo ex vi ↄꝑationis:aut teriꝰ ſeq̃ns ſuꝑlati uũ rect? ab eo ex vi ꝑtitionis dũmodo ↄpati uus ⁊ ſuꝑlatiu non ipediat᷑ ꝑ alið ſignũ di⸗ ſtributiuuzʒ:ſupponit confuſe ⁊ diſtributiue: vt ſoꝛtes eſt foꝛtioꝛ boĩe ⁊ ſoꝛtes eſt foꝛtiſſi⸗ mꝰ hoĩʒ.ibi tã ille abltũs bomĩe qᷓ ille gtũs boĩm ſupponũt gruſe ⁊ diſtribntiue. ¶ Dicit᷑ notãter ſequẽs ⁊c.ꝛ ſi talł teriꝰ non ſeq̃retur ↄꝑatiuuʒ ⁊ ſuꝑlaxiuũ ſʒ pᷣcederet:tũc ñ ſuppo neret ↄfuſe Adiſtributie.Exẽplũ:vt aĩal boĩe foꝛtiꝰeſt.Silr aĩal hoĩʒ foꝛtiſſimũ currit.ibi ille abltũs hoie ⁊ ille gtũs boĩm non ſu nũt ↄfuſe ⁊ diſtributiue ex quo non ſequũtur oↄpꝑatiuũ ⁊ ſuꝑlatiuũ:ſʒ ſupponũt determĩate ODicit᷑w᷑ notanter rectꝰ ac.qꝛ ſi teriꝰ non r̃ge⸗ Queſtio. nit ↄfuſe ⁊ diſtributie ſ diſcrete.¶ Sʒ qrerz ret᷑ ex vi ↄꝑationis:⁊ teriꝰ ſequẽs ſuꝑlatiuũ Solutio ꝑpõ exñs oĩs hõcurrit.¶ Dicit᷑ iꝑ nomſuppõit nũt ↄfuſe aliqͥs quõ ſuppõit ſubᷣm buiꝰ ꝓpõnis nullus Coꝛrela⸗ qꝛ hoc totũ eſt ſubᷣm:bõ exñs oĩis bomo.⁊ il⸗ rium lud nõ vᷣificatur de aliqꝰ. ¶ Ex dicta rla ſeqᷣt coꝛrelarie q qlibet teriꝰ cõis cõit᷑ ſupponẽs ſ regat᷑ ex vi ꝑtitoĩs:tũc tales terĩ ñ ſuppo⸗ ⁊ diſtributĩe ratione ↄꝑatiui ⁊ ſuꝑ⸗ latiui:vt ſor.ẽ plẽioꝛ vino platone.vel ſoꝛtes ẽ plẽiſſimꝰ vino boĩm:ibi ly vĩo ñ diſtribuit q; fon regit᷑ a ↄꝑatiuo ex vi ↄꝑationis neca narta t rnt glon 9 lenit rpt F ftie jns e:x Quis ter Meſpon e ſignüf ipea minus in leſiice reri mpolt ſul. finitatus iitati ere ft ab afinon tihlr elee ifmibutt ſo ſuppolt ziſend⸗ neg õ ſi ſnetie etli dicder ein ,ſrtutentſoneni illeteri aial i ſupponi⸗ Differuk n deiliydictos dit hſet termin? ſden ̈ zne cc. Gſfitat⸗ inkini urnecite Pponedc. g. nen tui 5 agtll dictöe ? n mechite ppon ⁊termi okele t. ifinitan, poperetluſe diſtotie. Tertia re gula de compara tiuo ⁊ ſu⸗ 7 perla. labafivo ibiille abltüs aiare ſodbo dit ſupponit ofuſe⸗ gnoͤregik abilla dictöemedi. ſtab.(D no.ſeqns: g ſitat d cegeret dictoez regete: tc ñſu ſer diſtributie yt b ſoꝛ ab boie ſuppot ofuſe ? diftributie.ß de ſot.di;no jpegiafir ſi ipedr hoperet ofuſe t oiſtniburie: rt ſo⸗ hcie billle ablcüs boieñ ſuppo⸗ Atnbie teriate alie grrenle Nchrige feut declarate ſut int ABrüeñſplein iſtarlal nitsftdiſrtibuetes ſ ipediunt pregmion⸗ dcedẽtẽ: qe in iſta Nabboie ly boie eq bñ oiſtnidn llminede detcniati⸗ vnica a en ciſuo deteriabilitq eoden ucd⸗ coneracioris. niicponesniſr im⸗ velge eqlibet ſnein hte nn ſoſs gdure,inn end mmalcriminfintring tefins uftin aAicöhleri fuenegeno acc, Tent triogmoci deterintds Szteni ie cttenim imöpet del cipienns. Na negmmone infinttite, Diiſtn n net böanmt idi boeoti eſtteni infinit) illeterind boe fimitatus uaregk⸗ begunnt onee coiter materil finpkr vel is Patiui oetir temti rert) ,inte Mmionigant terd ſeänsſihlni , coet digtitiotis dindto t Nin non ipediat galifignu de zAupponit coniuſen diſtrorie fortio: boe ſoneseſ fon 1 diti ilezolteis bonſeißlli giis git uſe ditbitie i ern: teri non ſetetur cques cA: its ter noy. niͦsöeeterertief ſh⸗ * ie Etegli ail baſt *& foriſtmu ani Ue Glude Ctnm De ſuppoſitionũ regults terminns ſupꝛa quem cadix nõ ſuppõeret cõi ſuꝑlatiuo etvi ꝑtitõis.O Dr̃ notãter ñ ĩpedi⸗ tꝰ:qꝛ ſi ↄꝑatiui ⁊ ſuꝑlatiui ĩpedirent᷑ tũc terĩ eos ſeqntes ẽt ex pᷣdict viribꝰ recti ñ ſtarent ↄfuſe ⁊ diſtributiue.Exẽplũ:vt ſoꝛtes ẽ foꝛti oꝛ oĩ hoĩe.Silr᷑ ſoꝛtes ẽ foꝛtiſſimꝰ oĩm boĩm ibi ille abltũs hoĩe:⁊ ille gtũs hboĩm ñ ſuppo nüut ↄfuſe ⁊ diſtributiue:ſed determinate. ¶ QAuarta rła talis ẽ qlibet terĩnꝰ pponẽs mãlit᷑ ſimpłrvł ꝑſonalr cõit᷑ rectꝰa loſigniſ dictõe ĩpoꝛtãte diuerſitatẽ yl alietatẽ medi diuerſita ante pponea vel ab:ſeqns eã: vel ſequẽs non tis.ſ.dſt iqẽ:vłaliqð ↄſñiłe ſignũ ſi ĩpeditũ vł in ĩpedi⸗ Dide i mno trũ circa talẽ terĩiz ſuppõit ↄfuſe ⁊ diſtributĩe em. Exẽplũ vt ſoꝛtes dĩ̃t ab aſino ibi ille abltũs afino ſuppõit ↄfuſe ⁊ diſtributiue.¶ Dr notã ter rectꝰ ac.qꝛ ſi tałterinꝰñ negaret᷑ a tali di ctõne:tũc rõe illiꝰ dictõis nõ ſupponẽt ↄfuſe 1 diſtributie: vt ſoꝛtes differẽſ abaſino ẽ aĩal ibi ille teriꝰ aĩal ñ ſupponit ↄfuſe ⁊ diſtribu⸗ ter mediate pᷣpõne ⁊c.qꝛ ſi tał teriꝰ regeret᷑ a tali dictõe ⁊ ñ mediãte pᷣpõne tali:tũc ñ ſup poneret ↄfuſe ⁊ diſtributie:vt ſoꝛ.dr̃t aia rõa li. ab aſino.ibi ille abltũs aĩa rõali qͥ regit᷑ ab illobo dr̃t ñ ſupponit ↄfuſe ⁊ diſtributie:ex q nõ regit᷑ ab illa dictõe mediãte tali pᷣpõe a yVl ab. ¶ Of no.ſeq̃ns:q; ſi tal dictõ ſic recta pᷣ cederet dictõeʒ regẽtẽ:tũc ñ ſupponerʒ ↄfu⸗ ſe ⁊ diſtributĩe vt h ſoꝛ.ab boĩe dr̃t ibi boĩe ñ ſuppõit ↄfuſe ⁊ diſtributĩe:ſʒ deterĩate.¶ Dr nota. dũꝰ nõ ĩpediat᷑:q; ſi ipediret᷑ tũc ñ ſup⸗ poneret ↄfuſe ⁊ diſtributie:vt ſoꝛ.dr̃t ab om̃i boie.ibi ille abltũs hoĩe ñ ſupponit ↄfuſe et diſtributĩe. ſʒ ðterĩate alie ꝑticule.ſut eodẽꝰ declarãde ſicut declarate ſut in rłis pᷣcedẽti⸗ bᷣ. ¶ Unũ ẽ iñ ſpale in iſta rla.ſ.ꝙ pᷣdicte di⸗ ctiões ſic diſtribuẽtes ñ ĩpediunt᷑ a diſtribuẽ do ꝑ negationẽ pᷣcedẽtẽ:qꝛ in iſta ꝓpõe ſoꝛ.ñ dft ab hoiĩe ly boĩe eqͥ bñoiſtribuit᷑ ſiẽ in ſua Idictoꝛia:qð ẽ deterĩatio vnica acceptõe ac⸗ qnnta rla cepta cũ ſuo deteriabili:q eodẽ mõ dʒ ſuppo de dictoi nere in ambabꝰ contradioꝛijs. tiuis. 2 bus exce⸗ ¶ Quita rła talis ẽ qlibet teriꝰ cõi⸗ prims et rem Jfunbonés min ſimp ſeſup fanplica⸗ dent ſupponẽs mãir ſimpſir vel ꝑſonalit᷑:ſup quẽ cadit dictio exceptia:vel reduplicatiua: nõ ĩpedita ſupponit ↄfuſe a diſtributĩe. Exẽ⸗ plũvt oẽ aĩal pᷣter hoĩeʒ ẽ irrõale.ibi ille teri iꝰ hoĩez ſuppõit ↄfuſe ⁊ diſtributiue.Silr h oĩs hõ inqtũ aĩal rõale ẽ rinibilł. ibi ille teri⸗ aĩial rõnale ſupponit ↄfuiſe a diſtributiue. Et ſicut dat exẽplu de ſuppõne ꝑſonali:ita ð mã lia ſimplici dari poteſt. ¶¶ Dicit᷑ notãter non impedita. qꝛ tale ſignum impedireturotune Folio cxxviij fuſe ⁊ diſtributiue: vt ſic dicẽdo om̃e animal ſuppõit conſijſe diſt ibutine lʒ ſequatur ſi⸗ gnu exceptiun ex quo illud ſignũ impedit᷑ x ꝓpꝛie impediat᷑ ꝑ aliqð pᷣcedẽs ipſum nõ ca⸗ dens ſupꝛa copulã: tñ bñ põt impediri ꝑali⸗ quod quod ſequitur ipſum ⁊ tñ pᷣcedat terim ſupꝛa quẽ caderet dictõ exceptiavł ſignũ ſup põnis vł reſtrictõis vt patuit in exẽplo dato 2 p̃ter oẽm boĩem currit.ibi ille actũs boẽʒ nõ ſignũ vle ſequẽs.¶ Eñ licet ſignũ exceptinuu Aquõlibz alið ignd ſuppõis ⁊ reſtrictõis nõ Notabite ¶¶ Sexta regula talis eſt. Quilʒ ter Serta te minꝰſupponẽs mat᷑ialr cõit᷑ fimplr vel pᷣſoali gula de ſt ter exſis pᷣdicatũ ꝓpõis exluſiue expõibilis gfa alietatꝭ.circa quã dictõ excluſiua ñ ĩpedi ne extia pᷣdicato tur:vel ſequẽs ſã dicti neʒ fine ĩmediate ꝑ excinuᷣue modũ caſualł illiꝰꝓpõis.dũmõm̃ ĩpediat᷑ non tiue rõe illiꝰ dictõis dr̃t lʒ ſeq̃tur eã.ꝗ Dr no ſuppõii ↄfuſe ⁊ diſtributiue.Exemplũ:vt tm̃ aĩal ẽ bõ.ibi ille fibõ ſupponit ↄfuſe ⁊ diſtri butĩe.Siltr iſte ẽ ſine pedibꝰ ibi ille ablatiuꝰ pedibꝰ ſuppõit ↄfuſe ⁊ diſtributĩe rõne illiꝰ dictiõis ſine.Silłr iſte eſt extra domũ.ibi ille teriꝰ domũ ſuppõit ↄfuſe ⁊ diſtributĩe rõe il⸗ li dictiõi extra.O Of̃ notãter in rla exponi bilis gfa alietatꝭ:qꝛ ſi tał ꝓpõ excluſinas non expõere gr̃a alietatꝭ: non oꝑteret pᷣdicatum ſuppõre ↄfuſe et diſtributĩe.vt tm̃ qͥnq; ſũt pᷣdicabilia.O Dr̃ ẽt notãt᷑ dũmodo non ĩpedi atur:qꝛ ſi ipediret᷑ ꝑ alið ſignũ:tũc non opoꝛ teret talẽ termiz ſupponere ↄfuſe ⁊ diſtribu tiue ratione talis dictionis.Alie ꝑticłe eodẽ mꝰexponũt᷑ ſicut iu rla pᷣcedẽti. ¶ Septima rlła talis eſt.Quilʒ ter⸗ minꝰ coĩt᷑ tẽtꝰ ſupponẽs materialr:ſimptr vł ꝑſoalłr:ſeqᷣns teriz includẽtẽ negatoẽz expli cite vł ĩplicite cũ q ↄſtruit᷑ oũmꝰille teriꝰ nõ ipediat ſꝑpõit ↄfuſe ⁊ diſtributĩe:vt iſte ca ret viſu.ibiille abltũs viſu ſupponit ↄfuſe diſtributiue ratione illiꝰ dictionis carʒ Silr iſti terĩ pᷣuatiuũ:ſpoliatꝰ:cecꝰ:ignoꝛo:neſcio nego:a eoꝝ ſiles faciũt terminu ſeq̃ntẽ cum eis conſtructuʒ ſupponere ↄfuſe ⁊ diſtributi ue dummodo non impediãtur per aliquod ſi gnum confuſiuum ¶ Octaua regula talis eſt oĩs ter⸗ minus communiter tentus ſupponẽs mat᷑ia liser: ſimpliciter vel perſonalr:ſequẽs aduer bia ſimilitudinis.ſ.ita⁊ ficutꝰmediãte poſiti uo gradu:rectusa talibus ratione comꝑatõ nis in ſilitudine non impedita circa talem Septia⸗ regula 5 termino icludẽte negatoes Octaua regula itaa flcut +£ Pꝛia rla ſuppõnis ſ cõfuſe tã tuz de ſi; ſj⸗ vniuerſa⸗RN li affirma ⸗ tiuo eſt foꝛtes eſt albioꝛ aſino.⁊ ibi ille abltũs aſi⸗ no ſuppõit ↄfuſe⁊ diſtributiue: vt ptʒz per re⸗ CTractatus terminũ:ſuppõit oↄfuſe diſtributiue.Exẽplũ vt ſoꝛtes eſt ita albꝰſicut hõ.ibi ille terminus bomo ſupponit confuſe diſtributie ¶ Dr no tanter mediãte poſitiuo:qꝛ ſi nõ poneret᷑ po⸗ ſitiu:tũc nõ ponerenip tał tełminꝰ ſuppõe⸗ ret cõfuſe ⁊ diſtributiue:vt h. ſoꝛtes loqᷣt᷑ ſiẽ aliqͥs hõ.ibi ille terminꝰ bõ nõ ſuppõit cõfu⸗ ſe ⁊ diſtributiue.¶ Dr̃ notãter rect?ac.qꝛ ſi ta lis terminꝰnõ regeret᷑ atali aduerbio:tũc nõ ſupponeret confuſe ⁊ diſtributiue rõe illisad uer bij: vt bic ſoꝛtes eſt ita albꝰncut bomo fu⸗ giẽs lupũ.ibi ille actũs lupũ non ſuppõit cõ fnuſe ⁊ diſtributĩe ex q nõ regit᷑ ab illo aduer bio ex vi cõꝑatiõis in filitudſie. Unde ſenſus illius ꝓpõnis:ſoꝛtes eſt ita albus ſicut bomo ⁊ille foꝛtes es cuilibʒ homini ſimiliter albuſ Et ſicnt dictum eſt de aduerbijs ſimilitudis ita dicendum eſt de illa dictjone c;: ꝙ ipſa ſü pta cũ ↄꝑatiuo:dũ modo non ĩpediat᷑ faẽ ter minũ ſequẽtẽ eã ſůpponere cõfuſe ⁊ diſtribu tiue:vt hic:ſoꝛtes eſt magis albus quam aſis nus: ibi ille terminus aſinus ſupponit con fuſe ⁊ diſtributiue.Et ſenſus illis pꝛopõnis 2 guls pꝛius allegatam de compar aꝛinis D Irca ſuppoſitionẽ ofu⸗ ¶Biñ illd fignũ ðꝛ ferri ſupꝛa copulã qð poſi tuũ anñ copula diſtribui terim qͥ nõ eſt deteria tio accepta vnica acceptõe cũ ſuo deteriabi⸗ li. Sʒ illð ſignũ nõ fert᷑ ſupꝛa copulã qð po⸗ fitũ eſt poſt copulã:vel diſtribuit terĩm q eſt deteriatio accepta vnica acceptiõe cũ ſuo de terĩabili:ſit ſoꝛtes vidẽs oẽm hoĩem currit. ibi ill ſignũ oeẽʒz: diſtribuit illũ teriz boĩeʒ qᷣ accipit᷑ vnica acceptiõe cũ ſuo deterĩabili.ſ. cũ iſto ↄplero ſoꝛtes vidẽs.iõ illud ſignũ nõ cadit ſupꝛa copulã.¶ Eñ ille terĩnꝰ ðꝛ eẽ de⸗ terĩatio accepta vnica acceptiõe cũ ſuo dᷣter minabili:qͥ eſt determinatio poſita poſt ſunʒ deterĩabile.⁊ totũ aggregatũ ex deterĩatõe ⁊ deterĩabili ſe hñsvt ſuppoſitũ vl ſuppoſita ſupponit. vna ſuppõne ꝓillo vel illis ad qð vel adqͥ reſtringit᷑ ꝑ deteriationẽ vt aſinus cuiuſſʒ boĩs currit.ibi ille teriꝰ boĩs ẽ deter minatio ſumpta vnica acceptõe cũ ſuo deter miĩabili.⁊ ille teriꝰ aſinꝰ ꝓ nullo ſi upponere põt: niſi ꝓ illo ad qð reſtrigitur ꝑ talẽ terim ſ.cuiuſſlibet boĩs.¶ Sed illa deteriatio uon accipit᷑ vnica acceptiõe cuʒ ſuo deterĩabili q ponit᷑ añ ſuũ deterĩabile et aggregatuzʒ ⁊ de termĩatione ⁊ deteriabili nõ ſupponit vnica ſuppõne.vt cuiuflʒ hoĩs qͥlibet afinꝰ currit: ibi illa deterĩatio boĩs accipit᷑ alia acceptõe ꝙᷓ ille terĩnꝰ añnꝰ. Dr notãter in rła nõ di⸗ ,s oluſe 4 . u liißi⸗ ui ,s cd Qñ fignã Latull, 43 ponks mate⸗ copuls er ecg e nal geqte actu n IR n0, (an ntenioris: non! iſe ſenſue⸗ negatione.d eriliu of il vſi⸗ figce zufre actus per t giung duinotalis into zvvottat’ dan, 1o Que ſit Eho tofeſe t cogno o⸗ terĩatõvi n enſippon corſuceri ea accep⸗ Pae Zeroappeto tel 9 . toe cii de 7 ocd eox eticipis: faciunt teriabili Mνρρααistectos ſuppon itse etub eis ectos in⸗ que non. meenes tc flalistenmin ze ſgereta ge poſt no ti ſappe ſetk,bicboiencognnen nihoſc;no ſipponit fule tii ſ (di votater foꝛmal c. q ſit nofon ſignificaret talẽ actü to eauaretüc no opporterer pte eon ab eo rect/ ſupponeret of urerbüeſt:no vr eſt plura copr gufict oẽm acti: ſed qꝛ non ſige ert adeqte actu aie:ſy ſignific⸗ Malia entia. ideotermin ſeg Vſam tm̃ ſunt alique regule no ſtribiuꝰ aliũde:q; ſi diſtribueret᷑ tũc nõ ſta⸗ ſtande. Quarum pꝛima talis ẽ ret ↄfuſe tm̃.vt bic: cuiuſſʒ boĩs qlibet aſinꝰ KA Quilibet terminus cõis cõit currit ODf notãter 790 ſit relatiuũ gramg NRWEſtentus matialr ſimpliciter vł ticale:qꝛ ſi eſſet relatiuũ grãmaticale tũc nõ pſonalr:ſeques mediate ſignum vniuerſale oppoꝛteret ꝙ ſupponeret ↄfuſe tm̃.vt h̊ oĩis affirmatinuz latum ſupꝛa copulam dumõ il⸗ bõ eſt ipᷣemet.ibi illud relatiuũ grãmaticale le terminꝰ? non ſit aliunde diſtributꝰ: nec ſit ſ.ipſemet nõ ſupponit ↄfuſe tm̃: ſed confuſe relatiuũ grãmaticale ſupponi ↄfuſe tm̃. Exẽ⸗ ⁊ diſtributiue. plũ:vt cinnſlibet bominis aſinus currit ibi il le terminus aſinus ſupponit confuſe tantum ¶ Scðdajrregula talis eſt:q quilibet Scda ma terinꝰ cõis cõiter tentus ſupponẽs materia de ſubo p ſeſt: abeorect; no ſupponit. ſteillius pbi eſt. ¶ Of notater leenorio:ꝛ ybꝛ fignificantla a⸗ geroꝛis no faciiit termini ſne ſiſa verba video audio (Dim⸗ neltene negatione⸗ ſitalis d teneggtione: tuͦ kermin? ſeqn fryinſe antü.ſed confuſet diſtr omnotü : neſcio bolem. ibiil Bilrr oĩs bomo eſt aĩal: ibi ille teriꝰ aĩal ſup⸗ liter:ſimpliciter melgiohalieen exñs ſubum põnis ex⸗ ene lermin? boiem Ppppon ponit ↄfuſe tm̃.¶ Dr notãter ſeqͥns:quia ſi ta ꝓpõnis excluſiue a irmatiue. erponibił gr̃a cluſiue af dne.CDi notanten fecgui Horermings non ſequeret᷑ ſignuvłe tũc non alietat.nõ diſtributꝰ ꝑ aliqdð ſignũ diſtribu⸗ firmatie. kanius ſegeretur apte ante. opoꝛteret ꝙ talis terminꝰ ſupponeret ↄfuſe tiuũ ſupponit ↄfne tm̃:vt tm̃ alal eſt hõ: ibi eſtetchtalls tenmin⸗ ers tm̃:vt bic:boĩcʒ qͥlibʒ aſinꝰvidet ibi ille accu ille terminꝰ aĩal ſi upponit ↄfule tm̃.O Dr no gilrer determiate: r 5 ſatiuꝰ boĩem nõſuppõit ↄfuſe tm̃.¶ Dicit᷑ no tãter exñs ſi ubiectu: q; ſi eẽt pdicatũ ſuppo⸗ nerſignificiig ren zle tãt᷑ mediate:q; ſi ſeqret᷑ imediate ⁊ poneret᷑ neret ↄfuſe ⁊ diſtributiue.¶ Dr̃ notanteraf⸗ Aifcret neinquz deig talis in eodẽ caſu cũ ſigno:tũc ſtarʒ ↄfuſe ⁊ diſtri firmatiue:qꝛ ſi ubiectũ negatiue qñ negatio gliſuponerer ofuſa otak traff butĩe:vt cuiuſſibʒ boĩs oculus eſt dexter.ibi pꝛeponitur toti ꝓponi ſupponit confuſe et gagitelentin boj eim vr ſoꝛte boiĩs diſtribuit. ¶ Dicit nott affirmatiuum diſtributiue. ¶ Dr not ãter exponibilis ⁊c.qꝛ ti regka Neley biille adi qꝛ ſi tale ſign eſſet negatiuũ:tũc tałteriꝰſta ſi taliſ ꝓpõ exponeret᷑ gka pluralitatis unc girſtüntii, e poſt ab bmöld ret ↄfuſe et diſtributiue ¶ Dr̃ notãt᷑ latũ ⁊oqꝛ ſubiectũ ſit upponeret determinate: 1 pdicatũ e d; notzt appontt ofoſetn ſi tale ſignũ nõoferat᷑ ſupᷣ copulã:tũc nõ opoꝛ confuſe tm̃:vt tantũ qͥnq; ſunt pꝛedicabilia. Plektune en dämön * teret ꝙ tał teriꝰ mediate ſeqᷣns ſuppõat ofu⸗ ¶ Dicit᷑ notanter non diſtributus ?c. qꝛ ſi ta⸗ ſragtoſe oporteret oi ſe tm̃:vt bic ſoꝛtes vidẽs oẽʒ boĩeʒ ẽ aĩal.ibi lis tgrminꝰ diſtribueret᷑: tũc nõ fupponeret er e ſtarer ille terminus animal ſupponit deterininate, cõſule tantum: vt tantũ omne glal eſt bõ. ibi $● ſrigirurptaſe dej, deisGeig Ptale terinn ls.E Dei ila detenigtoren achtſecz ſodertſitll lm dererinleet ggregatuzede One:? deteriabilin lipponit nice rt iuſz dois olibetafinn anit geriatio bois cigit aligareentde inafin,CDi voräterin tanödi aliüde:ge ſ diſtnibveret tie noͤſtu tm. n biccuinſzbois lbbetafi Nnoriter? noͦſtrehgriui ging eſſet relriui gumticgletit n cſupponeret fſeti. hois etidiilud reiatin gränancale ſupponit giuſetin ſel confuſe negi talis eſth gulibet Ei citer temus ſuppopes nneri * liter erſs ſlbun 1 liciter e glonal afͤeſinn alſetffmir lndli⸗ ͤmindu ,le oleb Wonnmi D 6 mit Ge ti Ntt alal Rd n apont ,letß Oin ni ſcetdtani ſpe⸗/ aturiue⸗0Di Molaſe n nn eggtheen eh ſe = we deret negationẽ: De ſuppoſitionũ regulis aial nõ ſtat ofuſe tm̃:ſʒ ↄfuſe diſtributine. ¶ Certia rła talis ẽ:q quilibʒ terĩꝰ cõis cõiter tentꝰ ſupponẽs materiatr ſimpli citer vel ꝑſonaliter ſequẽs dictionẽ impoꝛ⸗ tantẽ foꝛmalit᷑ ⁊ adeq̃te actũ appetitus intel lectꝰ vel ſenſus interioꝛis:⁊ non ſenſus exte rioꝛis nõ includẽtẽ negationẽ:dũmodoa ta⸗ li dictione a ꝑte poſt regat᷑: ⁊ ſignificet rẽ in quã denotat᷑ tranſire actus per talem dictio nẽ ĩpoꝛtat?: dũmõ talis dictio nõ ĩpediatur ſupponit ↄfuſe tĩ:vt cognoſco boĩeʒ ibi ille actũs boĩem ſuppomit confuſe tĩ. Silr iſta verba deſidero: appeto:itelligo:ſcio:ſperno: ↄtẽno:cũ eoꝝ ꝑticipijs: faciunt terminos ſe quẽtes ea et:ab eis rectos ſupponere cõfuſe tm̃:dũmodo nõ impediãtur. Dicitur notã⸗ ter ſequẽs ⁊c.q; ſi talis terminꝰ p̃cederet: li⸗ cet regeret᷑ a ꝑte poſt: nõ tñ ſupponeret con fuſe tm̃:vt bic hoĩem cognoſco.ibi ille termi nus boĩeʒ nõ ſupponit ↄfuſe tm̃:ſed deterĩa⸗ te. ¶ Dr notãter foꝛmalr ac.qꝛ ſi talis termi⸗ nus non ſignificaret talẽ actũ foꝛmaliter et adequate:tũc nõ oppoꝛteret ꝙ terminus ſe⸗ quẽs:⁊ ab eo rectꝰ ſupponeret ↄfuſe tm̃ vt il lud verbũ eſt: nõ vt eſt plura copula captũ ſi⸗ gnificat oẽm actũ:ſed qꝛ non ſignificat for̃a liter ⁊ adeq̃te actũ aĩe:ſʒ ſignificat etiã alios act z alia entia.ideo terminꝰ ſequẽs Ulð ver bũ eſt: ⁊ ab eo rectꝰ nõ ſupponit oↄfuſe tm̃ vir tute illius bi eſt. ¶ Dr notãter ⁊ nõ ſenſus exterioꝛis:qꝛ vᷣba ſignificantia actus ſenſus exterioꝛis nõ faciũt terminũ ſtare ↄfuſe tm̃: vt iſta verba video audio ¶ Dr notãter non includentẽ negationẽ: qꝛ ſi talis dictio inclu tũc terminꝰ ſequẽs nõ ſta⸗ ret ↄfuſe tantũ.ſed confuſe ⁊ diſtributiue:vt ignoꝛo motũ ⁊ neſcio boĩem.ibi ille terminꝰ motũ ⁊ ille terminꝰ hoĩem vpponut oↄfuſe diſtributiue. ¶ Dr notanteprectus ⁊c.qꝛ ſi ta lis terminus regeretur a ꝑte ante: tunc non opoꝛteret ꝙ talis terminꝰ garet ↄfuſe tm̃:ſʒ aliq ſtaret determĩate:⁊ aliqñ alio mõ. ¶ Df notater ſignificãs rẽ ac.qꝛ ſi talis terĩuꝰ nõ ſignificaret rẽ in quã denotat᷑ trãſire actus: tuũc nõ ſupponeret ↄfuſe tm̃:vt ſoꝛtes cogno ſeit aĩa ĩtellectiua boĩeʒ. ibi ille abltũs aia ĩ tellectiua regit᷑ a ꝑte poſt ab bmõi dictõe:et ſeqᷣtur xbũ:⁊ tñ no ſupponit ↄfuſe tm̃:ſed de terĩate. ¶ Df̃ notãter: dũmõ nõ ĩpediat᷑: qꝛ ſi iĩpediret᷑tunc non opoꝛteret p ſtaret cõfuſe tm̃:vt cognoſco oẽm hoĩem.ibi ille termin? holem no ſupponit ↄfuſe tm̃:ſed cõtfuſe di⸗ ri Folio cxtix. q terminꝰ ſupponẽs cõfuſe tm̃ m iſtã regu la ſupponit diuerſimodo cõfuſe tantũ: q ter mini ſupponentes cõfuſe tantũ pſᷣm alias re⸗ gulas:q; ſub rio ſtapte cõfuſe tm̃ ſ̃m iſtam regulã nõ poteſt fieri deſcẽſus ꝓpter varia⸗ tionẽ appellatiõis. lʒ nõ repugnet terĩo q/ tũ ẽ ex ꝑte ſuppõnis eiꝰ:ſed ſub teris ſtãtibꝰ ↄfuſe tm̃ ſ̃ᷣm regulas pꝛi⸗ datas:põt fieri de⸗ ſcẽſus diſiunctꝰ. VUñ ᷣm cõem vſum loquẽdi iſta duo ba. ſ. ꝓmitto ⁊ reqͥro faciũt terios ab eis a ꝑte poſt rectos ſequẽtes ſtare confu ſe tm̃:vt ꝓmitto tibi equuʒ.ad cqͥtandũ reqᷣ⸗ ritur equus ibi ille terminꝰ equum ⁊ ille ter⸗ notabile de diuer ſitate ſup põnis cõ fuſe tm. de reqͥro ꝓmitto minꝰ equꝰ ſupponũt cõfuſe tm̃.ſi tales ꝓppõ⸗ nes debeãt ſaluari in veritate. 1 Etiã ſᷣm cõeʒ vſuʒ loquẽdi iſta ꝓpõ ↄcedit᷑ Iſte ſpoliauit me denar ijs ſuppoſito etiã ealiqs denarios * retinuiſſem. x ſievfr vt dicunt multi lsier termin rect? a tali vbo a ꝑte poſt: fiue a fiłi⸗ s verbis ex vi carẽtie debeant ſupponere fuſe tm̃.Et hᷣ vr eẽ ſeptimã regulã pꝛiꝰpo ſitã de ſuppõne ↄfula ⁊ diſtributiua. Saluã⸗ dotñ regulã pꝛi data ðꝛ ꝙ illa ppõ non oↄce dit᷑:necẽ ↄcedẽda pᷣm rigoꝛẽ logice quocũq; caſu poſito. Sed cõcedit᷑ loco illiꝰ: iſte dena rijs me ſpgliauit.⁊ ibi ille terminꝰ denarijs ſtat deteriate ⁊ non confuſe tantum. ¶ Quarta rla tał eſt. quilibet teriꝰ cõitea tentus ſupponẽs materialiter: ſmpłr vł ꝑſonalit᷑:ſequẽs nomẽ adiectiuuʒ nũerale vel aduerbiũ nũerale in eadẽ ꝓpõne:rectus exvi trãſitiõis a ꝑte poſt a vxbo tale aduer⸗ biũ nũerale deteriato:dũmõ no ipediat᷑ ⁊ ta lis dictio numeralis ĩcludat ſignũ vlłe cadẽs ſupꝛa copulã.vel cõiunctio incluſa in illis di ctionibꝰ numeralibꝰ capiat᷑ copulariue: ita ꝙ tał ꝓpõ eqͥ ualet vni bypotetice copulatiue ſupponix agtfuſe tm̃ᷣ.Exẽplũ vt bis cãtaui miſ⸗ ſaʒ:ter potanivinũ.Silr cũ ðꝛ triplex ẽ mate ria ꝓponũ ibi ille terminꝰmateria ſi upponit ↄfuſe tm̃. ¶ Dr notanter ſequẽs ⁊c.qꝛ ſi talis terminus pcederet dictionẽ numeralẽ non ſupponeret cõſuſe tm̃.vt ille terminus vinũ ſtat deteriate. ¶ Dr notã ter rectus:qꝛ ſi terinꝰtalis ſequẽs aduerbiũ numerale nõ regeret᷑ a tali vbo: tũc nõ opoꝛ teret ꝙ ſtaret còfuſe tm̃ rõne talis aduerbij vt ſoꝛtes qͥ bis bibit vinũ eſt aial. ibi ille ter⸗ min aial nõ ſupponit cõfuſe tm̃:ſed deterĩa te. ¶ Of notatera parte poſt: & ſ regeretur 2 parte ante. nõ opoꝛteret ꝙ ſupponeret cõ fuſe tantũ.vt bis bomo cãtauit.ibi ille termi butiue. ¶ Circa iſta regulã aduertẽdu eſt nus hõ non ſupponit confulſe tm̃: ſed deter⸗ P q̃rta rła de dictio ne nume rali. vinũ potaui bis:ibi Tractatus minate. O Dr notãater et᷑ vi traſitiõts:qꝛ ſi nõ regeret᷑ exvi trãſitiõis:ſed aliq̃ alia vi:tũc nõ ſupponeret confuſe tm̃.vt bis cataui gfa dei miſſam. ibi ille abltũs gr̃a nõ ſnupponit ↄfuſe Tm̃:ſʒ deterĩate.¶ Dr notãter dũmõ nõ ĩpedi atur: qꝛ ſi ipediret᷑ tũc nõ opoꝛteret terĩz ſta re ↄfuſe tantũ.vt bis cãtaui oẽm miſſam. ibi ille terĩnꝰ miſſam nõ ſupponit ↄfuſe tm̃ ſed ↄfuſe ⁊ diſtributiue.O Dr notãter ⁊ tal dictio includat ac.qꝛ ſi nõ includeret ſignum vłe ca dẽs ſupꝛa copulã:vel ꝙ ↄiunctio incluſa non caperet᷑ copulatiue: tũc talis terminꝰ nõ ſup poneret cõfuſe tantũ: vt bodien bodie legi miſſam: ſi illa ppõ eſt de copulata ꝑte extre⸗ mi: ⁊ ꝙ illud copulatũ nõ ĩcludat aliqðᷣ ſignũ vle: tũc ille terminꝰmiſſaʒ ſupponit deteria⸗ Mo ſcöa. te.¶ Duiꝰ regule aliqui aſſignãt talẽ růnem q; tales ꝓpõnes equiualẽt mi bypotetice co pulatine: cõpoſite ex duabꝰ catbegoꝛicis: q nõ pñ̃ᷣt verificari ꝓ vna ⁊ eadẽ re ĩpoꝛtata ꝑ dũmõ nõ fiat ĩpedimẽtũ.Et᷑emplũ: vt bic et rome vẽditur piper.hodie ⁊ hberi cãtaui mii⸗ ſam ibi illi teri.ſ.piper ⁊ miſſam ſupponunt ↄfuſe tm̃.¶ Dr notãter includens ⁊c.qꝛ ſi ta⸗ lia copulata non includerent ſignũ vle affir⸗ matiuũ cadẽs ſupꝛa copulã:nec ↄiunctio ca⸗ peret᷑ copulatiue:tunc tales terĩ non ſuppo nerẽt ↄfuſe tantũ.¶ Alie ꝑticule ponuntur bic eodẽmõ ſicut in alijs regulis.¶ Eñ ſen⸗ ſus buiꝰ ꝓpõnis.ſ.h̊ ⁊ rome vẽditur piꝑ:eſt Seſus d talis.duoꝝ locoꝝ quolibet loco vidẽt piper. ctaꝝ ppõ Silr᷑ bodie cantaui miſſam. ſenſus eſt.iſtoꝝ num, duoxꝝ dierũ quolibet die cantaui miſſam. Et tunc quelibet illaruʒ ꝓpõnum eſt ꝓpõ mere catbegoꝛica. Sed ſi capiat᷑ in illis copulatis illa coniũctio ⁊:ꝛcopulatine ⁊ non copulatim: tunc plures ꝓpõnes ibidem cõciperent᷑. Et tũc tales ꝓpõnes eẽnt bypotetice copulati⸗ ue:cũ baberent duas catbegoꝛicas ſaltẽ mẽ taliter:lʒ nõvocaliter.Et ex quo in tali bypo terim qui &ᷣ ſtare cõfuſe tm̃. ergo ille terinꝰo tetica mẽtali copulatiua vltimata nully ter. nõ ſtat determinate:nec ↄfuſe ⁊ diſtributiue Rõ alio⸗ rum, rõnem:qꝛ in illis dictionibus nu quitur i; ſupponit ↄfuſe „ vt claruʒ eſt. Et er quo ſupponit cõiter relin tm̃ licet non ſuppo nat cõfuſe tantũ pꝛopꝛie.¶ Alij aſſignãt aliã eralibꝰ in cluditur obliquꝰ ? fignũ vłe ſequẽꝰ illũ obli⸗ quũ:qð ſignũ cadit ſupꝛa copulã: iõ tales di⸗ ctiones numerales faciũt terminũ rectum a ybo exvi tranſitionis ſequentẽ ipᷣm ſtare cõ fuſe tm̃: vt bis bibivinum. valet tm̃ ficut dua rum vicium interruptarum in qualibet vice bibi vinũ. ibi ly vinũ ſtat cõfuſe tantuʒ. Gilr ter cãtaui miſſaz valet tm̃ ſicut triũ viciũ in⸗ terruptarũ qualibet vice cãtaui miſſaz. Silr triplet eſt materia ppõnũ.i.triũ entium oo⸗ libet ens eſt materia ꝓpoſitionũ. Et ſm iſtaz Quĩta re gula ð co pulato ex teris de pᷣdicamẽ⸗ to vbi vel quãdo. reſolutionẽ dicendũ eſt ꝙ tales ꝓpõnes ſũt mere cathegoꝛice. Sed ſᷣm pꝛimʒ dijcenduʒ eſt ꝙ ſunt bypotbetice. H ¶ Quita regulatalis eſt. Quilibet terinꝰ cõiter tẽtus ſupponẽs materialr ſim⸗ pliciter vel ꝑſonałr: ſequẽs copulatũ de pꝛe⸗ dicamẽto vbi includẽs in ſe ſignũ vlłe affir̃a⸗ tiuũ.vel ꝙ ↄiunctio incluſa in illo copulato capiat᷑ copulatiue rectnsa ꝑte antevel aꝑte poſt a verbo qð determinatur ꝑ copulatũ de pꝛedicamẽto vbi. vel ſequẽs copulatũ de pꝛe dicamẽto qñ: includens in ſe ſignũ vłe affir⸗ tiuũ cadẽsaſupꝛa copulã: vel coniuſctũ pon ſe tm. eade ratione ver n cãtia ſenſationẽ interioꝛẽ nõ faciũt termios capiatur copulatiue: rect? a ꝑte ante vl a ꝑte poſt ex vitranſitionis a verbo deteriate ꝑ co pulatũ de pᷣdicamẽto qñ ſupponit Ofuſe tm̃: minꝰ ſupponit ↄfuſe tm̃:⁊ quilʒ terminꝰ qͥ eſt ſubiectũ ſupponit determĩate ⁊ ibi ſunt duo ſubiecta.⁊ in vocali nõ ẽ niſi vnũ ſubiectũvo cale qð eqͥualet duobꝰ ſubiectꝭ mẽtalibꝰ ſup ponẽtibꝰ deterĩate. Jdeo pᷣt diei ſupponere ſuppõne ↄfuſa tm̃:ĩpꝛopꝛie capiẽdo luppõnẽ ↄfuſam tm̃:q̃ ſuppõne terĩnꝰ ſupplẽs vicem duoꝝ terĩoꝛum in diuerſis ꝓpõnibus poſito rũ:quoꝝ quilʒ ſupponit deterĩate: dʒ ſuppo⸗ nere ↄfuſe tm̃. Pꝛopꝛie tñ loquẽdo de ſuppõ ne ↄfuſa tm̃ nullus terĩnꝰ ðꝛ ſupponere con⸗ fuſe tm̃:niſi ↄceptus vltimatꝰ cui ſuboꝛdina tur talis terinꝰ ſupponat ↄfuſe tm̃.mõ ſic nõ ẽ in ꝓpoſito.ideo tales terĩ nõ ſupponũt ſuꝑ poſitione confuſa tantũ pꝛopꝛie. ¶ Queſtio per magiſtrum Thbomã bꝛicot addita. ¶ Eirca pꝛeoicta qrit᷑ vtrumverba ſigntia actũ aĩe interioꝛẽ faciãt terim rectũ ab eis:ſuꝑ quẽ vęl cuiꝰ ſignificatũ denotat᷑ s ctus bi trãſire Apponere ↄfuſe tm̃.¶ Et af qp non:qꝛ xᷣba ſintia ſenſationẽ interioꝛẽ ſi⸗ gnificãt actũ aĩe interioꝛẽ. et tñ talia verba nõ faciũt terminos ab eis rectos ſupponere ↄfuſe tm̃ igitur. Minoꝛ ptz:qꝛ ſenſatio infe rioꝛ nõ fert᷑ niſ in ſingulare: ſicut ⁊ ſenſatio exterioꝛ:g⸗ aĩe ĩterioꝛẽ ñ faciũt terĩos ab eis rectos ſup onere ↄfuſe tm̃.eadẽ ratione verba ſignifi⸗ ab eis rectos ſic ſupponere.i¶ Confirmatur ſicin aliqd pᷣt intelligi vł cognoſci ↄfuſe nõ qua rõne verba ſignificãtia actũ Agkochn S = . — = „ = E —w— — rinilo pbointelligo. Nece uoſle eſt intelligere bo⸗ ineligat. ipoſſibile eſt bie inotdenullotrüügulo ſciaʒ b cEeſoteris rect Pbis iportati ſenni nopot ple fieri deſcenſn chulriu vel difiüctin:g talis ſot ofuſe tmñ pluſi copulat ce (Cöfirmat: qꝛ ſi ſub talid indeſceſus difiüct; potentt eti hedifüctiu: Otales tennini no iigfuſe tñ qp deteriate. Añs ⸗ mognoſco boiem: engo buc bo⸗ iz cognoſco:etia ſeret cogw ſtun doiem cognoſco vel bune uſoni ofs ſceofe ſequitur a. 1In oppoftug ptertia regu ſne lſathidati P ſolutione g lped⸗ 2 H aibten De ſuppoſitionũ rłis cxxt. (dinne niſin ienini deterlate:ita põt alidd videri ofuſea nõ der bonꝰ aſtrology ſcit aliq aſtru eſſe ſup nos c- tennneriinten 1 vomnt terĩate: q; ſoꝛtes viſus a lõge ſic ꝙ cognoſci tñ nullũ aſtꝝ ſcit eẽ ſuꝑ nos:q; q rõe vnũ ſci utenn igi, Eft tur eẽ ens ⁊ nõ ſoꝛtes: ṽ ofuſe 2 nõ deteria⸗ ret eẽ ſnp nos: eadẽ rone qdlzʒ aſtu ſciret eſſe Nid Gprlärgetin leaffn te.⁊ tñ iſtud pᷣbũ video non facit terim ab eo ſi uꝑ nos. Et ſan bůc modũ dicẽdũ eẽt ꝙ bñs ertnne nales fälaen c⸗ rectuʒ ſupponere ↄfuſe tm̃.igit᷑ nec iſta xᷣba ſciaʒ de ꝓpõe indefinita de nulb rebꝰ ſubʒ zamti ledaſe apo cognoſco ĩtelligo.¶ Dcðo ſic: ſ talia vᷣba fa ei ipoꝛtatꝭ bfet ſciaʒ. Iſte tñ modꝰ alijs nõ Küar inalisregii edonuntr Secũdo, cerẽt terios ab eis rectos ſic ſuppõere:vel h̊ placet:ĩmo dicũt q; hbñs noticiã de ꝓpõe ide Nöniglbtwe die eſſe roõne ſincatbegoꝛ eumatis in ipis incluñ finita de oĩb ſingulariby ſubi qbs ↄuẽit pdi S 8 litn digeſt Geten vel ex eo ꝙ act? impoꝛtatꝰ ꝑ talia vᷣba põt ca catũ:bʒ ſcĩaʒ. vᷣbi gr̃a.ſoꝛtes exñs bonꝰ aſtro kammimnifin W Phet⸗ nugf dere ſuꝑ pluriũ ſuppoſitoꝝ aliqð.. tñ in nul⸗ logꝰſciẽs iſtã.aliqdð aſtꝝ eſt ſuꝑ nos de quolʒ iewoidet iene ſddeſ ſing an lum illoꝝ feret᷑. mõ eſt dicẽdũ pꝛimũ:q; ſ in aſtro qð eſt ſuꝑ nos ſcit ipᷣm eẽ ſup nos.n ʒ Külng Cantaui nſan. S iſta ꝓpõne intelligo boĩem:ly boĩem ſuppo iſtas ꝓppões ſingulares h aſtu eſt ſuꝑ nos ⁊ B 1G. i menmef ninee nat ofu e tm̃ rõne ſincatbegoꝛeumaticis in⸗ aſtꝝ eſt ſuꝑ nos.ſʒ ꝑ iſtã. aliqð aſtuꝝ ẽ ſuꝑ nos orn Tt inlls copnltgs cluſi in illo vᷣbo intelligo: eo ꝙ ſenſus illiꝰ ꝓ cuiꝰ ſubm ꝓ quolʒ aſtro ſupponit imo ſm ali ulaier wncopuinin⸗ põms eſt intelligo boĩeʒ inc̃tũ eſt bõ. eadẽ ds talis de quolʒ aſtro cognoſcit ip̃m eẽ ſug ones ddiden cipefent. Eit rõne ĩ iſtavideo Poĩeʒ ly boĩeʒ ſuppõit ↄfuſe nos.nõ tñ copnlatiue ſʒ diſiñctiue: bm bůc Pones een bihoteltecahlict, tm̃:qꝛ eqͥ bñ iſtud ſincathegoꝛeuma inqtum modũ terĩ rectia vbis ſigniſicãtibꝰ actũ aĩe ndus begdricas ſiſte i ſpecificatiue captũ ĩcludit᷑ in illo vᷣbo video ĩterioꝛẽ ñ ſuppðnerẽtofuſe tm̃ ploqᷓ detiate ralner Ker gtoinmibſp⸗ ſicut in illo ꝓbo intelligo. Nec ẽ dicẽdũ ſcdʒ ¶ Notãdũ eſt ſcðᷣo: q; tertia cã ꝓpt᷑ qꝛ impoſſibile eſt intelſigere boĩeʒ ſ nullusoquã terĩ axbis ſi ntibꝰactũ aĩe ĩtioꝛẽ ſuppo Gnn Arſetinguiztenin he bõ intelligat᷑. ĩpoſſibile eſt br̃e ſciaʒ de tri⸗ nat ↄfuſe tm̃ põt bri et pᷣdictꝭ:qꝛtm̃ dubiũ ẽ mpont deternine tibi ſunt duo Tertio. ãagulo ⁊ de nullo triãgulo ſcĩaʒ bfe.¶ Tertio ꝗn actꝰ ĩpoꝛtatꝰ ꝑ talia Fba poſſit cadere ſu Pin rocali noe nif mnu ſubiettüͤro ſic ſub terĩs rectꝭ a bis ĩpoꝛtãtibꝰ actũ aĩe zuler dwoh ſibſett netal ſiy ſterioꝛẽ nõ põt plꝰ fieri deſcenſus difiũct? qᷓ dererine. Nedit dic iphoere copulatiu vel diſiũctiuꝰ: g talis terminꝰ E uuithinoprieccpiedo ihpit ſuppõit ↄfuſe tm̃ pluſqᷓ copulatiue vel difiũ i ſypöneterin ſipplsditen cciue. Q¶Cõfirmat: q; ſi ſub talib⸗ terĩs poſſit umi dinerſis pponbus poſt⸗ fieri deſcẽſus diñũctꝰ poterit etiã fieri deſcẽ en — ſus diſiũctiuꝰ:g tales termini nõ plu ſuppo — bweſ nut ↄfuſe tm̃ q; deteriate.Añs pʒ:qꝛ fi ſequa tur cognoſco boĩem:ergo bũc boĩeʒ vel bũc boĩeʒ cognoſco:etiã ſeqͥret᷑ cognoſco boĩeʒ Abunc boiem cognoſco vel bunc boĩem co⸗ gnoſco.nã ↄñs ſcðe ↄñe ſequitur ad oñs pꝛi me.¶ In oppoſitũ af̃ ꝑtertiã regulã de ſup⸗ nullus terin/ N ſupponere onn eptus ltinut/ cli ſuborcina in ſapponmt 1ſetſi noͤſe nd ideo niestei oͤſihponirſin ontulatantu prohei. pone ↄfuſa tm̃ datã ꝓ ſolutione queſtionis. oper wagiirunm honi Ouare v* ſjeſt ; Sim alfanas Ktopen da pbere ¶ Notandũ eſt pᷣmo:ꝙ ſʒm aliquos u. erbe Naptun tripler vel quadruplex p& imaginari cã ꝑxꝑ 1prdicti ſ inin ai duũtotuſe quã vᷣba ſignificãtia actũ aĩe ĩterioꝛẽ faciũt imenme hri en untum. terminos ab eis recros ſupponere ↄfuſe tm̃ ine dan fgnifideni gfi lipꝛima Una eſt ſcõm alids qꝛ ta ia vba impoꝛtãt gren ee tbi talia ſincatbego: eumata.ſ.inq̃tũ vel ea rõe niin neeninioni enannd cfutatõ Nua. ¶ Sʒ bec rõ vr parũ valere. Tũ pᷣmo:qꝛ ſcn ai Ali tlu imn Iz talia ſincatbegoꝛeumata faciat appellatio gin we⸗ . toeſihlane⸗ nærõnis.tñ nõ faciũt ſuppõnem ↄfuſam tm̃. emmmpss tzr ſetgto n Tu ſcdᷣo.qꝛ eadẽ rõne vba ſiontia actũ aie in hiunn ſentt ſenini terioꝛẽ facerẽt terios ab eis rectos ſuppone in iingun⸗ ſſciuan Scda cãᷓ re ↄfuſe tm̃:cũ filr ĩcludãt ſincathegoꝛeuma zne buſgnie ef 3c5 ta pᷣdicta. ¶ Oõ alij dicũt ꝙ eſt qꝛ actꝰ ĩpoꝛ⸗ tatꝰ ꝑ pᷣdicta verba põt cadere ſuꝑ pluriũ re 2. i ruũ aliquã. ⁊ tũ ſuꝑ nullã illax cadet. vbi gra n, imerio lin Lonfirna⸗ fieri põt: vt dicũt ꝙ quis cognoſcat boĩęm ⁊ . ſopy . ianiigfennd tñ nulli hoĩem cognoſczt. ¶ Item ſoꝛtes os ſco „, imtelis im Oluriũ reꝝ aliqua:cũ h ꝙ in null eaꝝ ferat: an nõ. õ talibꝰ teris dz dari talis ſuppoſitõ q ipᷣi ̃m vtrũq; modũ ↄueniat.Talis aüt eſt ſuppõ ↄieſa tm̃.iõ tales terĩ dicũt᷑ ſuppõere ↄſuſe tm̃:ſi vba a qͥbꝰ regũtur impoꝛtẽt actũ denotatũ ferri in pla. r notãter ſi ĩpoꝛtẽt opio pꝛla opio ſcds tertia cã. actũ denotatũ ferri in plura ppt᷑ vᷣba impoꝛ⸗ tãtia actũ ſentiedi qͥ nò fert᷑ niñ in vnũ ſingu lare. Itẽ ppter vᷣba reſtricta ꝑ aliquas addi⸗ tiones rõne quaꝝ denotant᷑ ſolũ actꝰ eoꝝ fer ri in vnũ.vt in bac ꝓpõne.ꝑ ↄceptum ſoꝛtis ego cognoſco boĩeʒ.ly boĩeʒ nõ ſupponit cõ fyſe tm̃.ſʒ mag deteriate.¶ Quarta cã bui⸗ ſuppõnis põt eſſe:qꝛ ſub talibꝰ teris pᷣm ali⸗ ds nõ põt fieri deſcẽſus difiũctiuꝰ vel copu⸗ latiuꝰ.lʒ etiã nõ poſſit fieri deſcẽſus diſiücti uus vel copulatiuꝰ:ꝛ tñ oẽm terĩm ſupponẽ tẽ cõiter ſub q nõ põt fieri deſcẽſus copulati uusvel diſiũctiu? dicimꝰ ſupponere ↄfuſe tm̃ ſuppoſitiõe ↄfuſa tm̃ ꝓpᷣe dicta vlł ipꝛope di cta.iõ dicimꝰ tales terios ſuppõere oↄfuſe tm̃ Iſt nõtꝭ ſit ↄꝰ riñua ad qſit Terĩ ſequẽtes vba ſigntia actũ aĩe ĩtioꝛẽ ſuponũt oↄfuſe tm̃ ¶ Dubitat pᷣmo vtꝝ teri ſequentes dictões pᷣuatias vl dictiões alietatꝭ: aut iſta vba igro:neſcio ⁊c.ſupponãt ↄfuſex diſtribu tioe. ? af eo nõ q; ĩ iſta ꝓpõne igro boĩem:ly boĩeʒ eode ſuppõit ſicut ĩ iſta nõ ſcio boĩes ſitr in iſta careo vł pᷣuoꝛ viſu. ly viſu eodẽmõ ſupponit ſicut ly viſum in iſta:nõ babeo viſũ aꝛ in equiualentibꝰtermini debẽt eodemmõ 1 1 q̃ꝛta cã· rñũſiua Solutio dab. Tractatus ſupponere. Sʒ in iſtis negatiuis nõ ſcio boĩ ſum ſupponũt ↄfuſe ⁊ diſtributine.ᷓ neq; in alijs Mĩoꝛ pʒ:qꝛ ĩ illionegatiius ta ly boĩeʒ qᷓ ly viſuʒ ſunt deteriatões vnica acceptiõe accepte eũ ſuis deteriabilibꝰ.ẽᷓ eodẽmõ ſup⸗ ponunt in illis negatiuisſicut in ſuis ↄtradi ctoꝛijs. Sed in cõtradictoꝛijs ſũpponũt ↄfu ſe tantum vel determinate.ergo ĩ negatiuis ¶ Confirmat᷑ qꝛ terĩ dñt eodẽmõ ſupponẽ in mẽtalibꝰ a⁊ in vocalibꝰ ipᷣis ſuboꝛdinatꝭ Sed in mentalibꝰ iſtaꝝ.ego ignoꝛo boĩem ⁊ pᷣuoꝛ viſu:ly viſu ⁊ ly hoĩeʒ nõ ſupponũt ↄfuſe⁊ di ſtributiue.ergo neq; in vocalibꝰ. Mioꝛ ptz qʒ oĩa ſunt etpꝛeſſa in mẽte ergo in mẽte idẽ eſt dicere ignoꝛo boĩem ⁊ nõ cognoſco hoĩeʒ pꝛiuoꝛ viſu ⁊ non babeo viſum. Sed in illis negatiuis tales termini nõ ſupponũt ↄfuſe: diſtributiue. vt clarum eſt:ergo neq; in alijs ſupponere con:uſe tantum. Sed ſi alter ter⸗ nem nõ hẽo viſum:neq; ly boĩem neq; ly vi- minoꝛum ſupponat confuſe ⁊ diſtributiue: dicitur ſupponere confuſe ⁊ diſtributiue. Ad rationes queſtionis. Ad pꝛimã pʒ ſolutio ex dictꝭ.ꝗ Ad ↄfirmationẽ ↄcedit ans:⁊ negat᷑ ↄna.qꝛ cã quare termini recti a Fbis ſig nificantibꝰ actũ aĩe interioꝛẽ ſuppo nunt ↄfuſe tm̃ nõ eſt qꝛ aliquid põt cognoſci vel appeti confuſe.i.cognitione confuſe: vel appeti appetitu confuſo.capiẽdo ↄfuſum vt diſtinguit᷑ determinatũ.ſed capiendo ↄfu⸗ ſum vt diſtingnitur contra ſingulare. mö ni⸗ bil põt ſentiri ſenſatiõe ↄfuſa boc mõ qꝛ oĩis ſenſatio eſt ſingularis ¶ Ad ſcdᷣaʒ rõnẽ pz ſo lutio ex notabilibꝰ.in quibꝰ dicte ſunt cauſe quare talia vᷣba talẽ faciũt ſuppoſitionẽ int quas tertia cã videt᷑ eſſe ꝓbabilioꝛ.¶ Ad ter tiã rationẽ ↄcedit᷑ añs:⁊ negat᷑ ↄña quia tũc Scõðdo ſic iſta ppõ.ſoꝛtes diſffert ab aſino ĩo terminꝰdicit᷑ ſupponereↄfuſe tm̃ ſaltẽ ſi uppo mẽte vʒ iſtã ſoꝛtes eſt ⁊ afinꝰ eſt ⁊ ſoꝛtes non eſt aſinꝰ. Sʒ in illa ly aſinꝰ ſuppõit ſemel F terminate: ſemel cõfuſe ⁊ diſtributiue. ũᷣ expoſita ly aſin ſupponit ↄfuſe tm̃ tenet cõ⸗ ſequẽtia qꝛ tũc terminꝰ dicitur ſupponere cõ fuſe tm̃:qñ eqniualet duobꝰ termivis ſuppo nẽtib vt pꝛedictũ eſt.ergo rerminus rectus a dictione impoꝛtãte alietatẽ nõ ſupponit cõ fuſe ⁊ diſtributiue:ſed confuſe tantum. ¶ In oppoſitũ arguitur ꝑ regulas pꝛiꝰ poſitas. Ad dubiũ dicit᷑ ſic.Et ad pᷣ⸗ mã rõnẽ ante oppoſitũ:negat᷑ ꝙ ly viſu ⁊ ly boĩem eodẽ mõ ſupponãt in illis affirmati⸗ uis de ᷣbis pꝛinatinis ſicnt in negatiuis: qꝛ ad ſciẽdũ ſuppõnem dictionuʒ vnica accepti⸗ one ſumptaꝝ in pꝛopoſitionibꝰ negatiuis cũ ſuis determiabilibꝰ oʒ aſpicere ad affirmati⸗ uas ꝓpõnes:qꝛ qualẽ ſuppoſitionẽ bũt in af firmatiuis talẽ ⁊ in ſuis Zdictoꝛijaꝰ Iſte aũt ſunt affirmatiue.ignoꝛo hoĩeʒ pꝛiuoꝛ viſu:iõ nõ oʒ ꝙ illiterĩ talem babeant ſuppoſitionẽ qualẽ babent in iſtis:cognoſco boĩem ⁊ bẽo viſum. ¶ Ad confirmationeʒ dicitur pᷣmo ꝙ; non eſt veꝝ oĩa eſſe expꝛeſſa in mẽte ĩmo da ri poſſent alique ꝓpoſitiones mẽtales de x⸗ bis pꝛiuatiuis. Scdo dico.ꝙ nõ oʒ terios eo dẽmodo ſupponere in mẽtalibus ł vocalibꝰ q ſᷣm aliquos nũqᷓ; termini ſupponũt in mẽ⸗ talibꝰ ſaltẽ vltimatis:que ſunt ſimplices ne⸗ titie nõ cõpoſitg ex ſubiecto ⁊ pꝛedicato.⁊ tñ notuʒ eſtiterminos ſupponere in vocalibus. ¶ Ad ſcᷣam rõnẽ dicitur ꝙ; nõ ſemꝑ terminꝰ equalẽs duobꝰ terminis ſupponẽtibus dicit ſitiõe ↄfuſa tm̃ impꝛopꝛie dicta qñ ſub eo nõ põt fieri deſcẽſus diſiunctiuꝰ vel copulatiuꝰ Ttalis terminꝰ ſupponit cõiter.vłðꝛ ꝙ lʒ nõ poſſit ſub tali termino fieri deſcẽſus diſiũctꝰ H̊ tñ nõ eſt rõne ſuppoſitiõis:ſed rõne appel latiõis:⁊ ſi nõ impediret᷑ appellatio poſſet fi eri ſub eo deſcẽſus diſiũctꝰ ⁊ nõ diſiũctiuꝰ vł copulatiuꝰ.Et ꝑ h pʒ ſolutio ad ↄfirmationẽ 0 Etxpliciunt ſuppoſitiones terminoꝛum ab ſolutoꝛum. Sequitur tractatus de ſuppoſiti onibus relatiuoꝛum. ſIſſis ſuppoſiti ANNonibꝰ terioꝝ abſo⸗ luroꝝ dicẽdũ ẽ de ſuppõibꝰ relatiuo ñ relatinũ grã⸗ maticale ẽ triplex ſ.relatiuũ referẽs ſolũ.relatiuñ rela⸗ ð tũ ſolũ.⁊ relatiuuʒ reſerẽs⁊ relatũ ſimulꝗ lin referẽs ſolũ eſt actꝰ ſincatbegoꝛeumaticꝰ limitãs ↄceptũ ſu⸗ pꝛa quẽ fert᷑ ad ſtãdũ relatiue.vłeſt aliqͥd ta li actui ſincatbegoꝛeumatico ſuboꝛdinatum. Exẽplũ vt ſoꝛtes currit ⁊ ille ſoꝛtes qͥ currit diſputat ibi ille teri vocalis ille:eſt relatiuũ referẽs ſolũvocale Er illud cui ſuboꝛdinat᷑ fi ue qð ꝑ ipᷣm expᷣmit᷑ eſt relatinũ referẽs ſolũ mẽtale.Or in diffinitiõe actꝰ ſincatbegoꝛen matidus ppter relatius mẽtalia ꝓpꝛie dicta et tar, Ad ratio ilee im nes in poſitu Diuiſis relatiui gramma ticalis Et quid rela tiuum re uru gramaticalium ferens ſo lum iſtifghu mnn ſaee reheez⸗ iintconoltedüt de ne⸗ 4 ninecteptütffn gue taleren nedetſirenteode ſitale ſignu ſetein decuß ſißto ſaceret not tien dinotiter graͤmaticale. iüiabeſolißmo de relatino gra hie eleriuo logicali. Eñ de ſup lin lgcaliiceẽ indiciũ: ſic t nirabſolutox. (Dr nott fferes aldporidig b no deteriatur de ieſli iſlin ueniat ſuppo:dij⸗ hi, dinotit idifföͤne fmn que aizteiopabſolutor:: pnoin⸗ ſtinpifmncentüdictü eptü fe eenne teoce den pen e i nidfenefſelerim de cut fiäird ittinticico ocurrit bödi⸗ ſneiebo diſpurat. ibi illete Gheo oftrit 4 terin ntneth oplkü iſte d⸗ = == =ͤ= r Allite chrehite deteri f chtehftetdeterinte r eode mifſetenm'5nbͤfic De ſuppoſitionibꝰ relatiuoꝝ. Folio ccexi. nere Ma ſt⸗ referẽtia ſolũ.Df vł aliqͥd ac. erdeee cale accñtꝭ ẽ rin grãmaticale ſolũ natũ refer erdifthn 4 Irlinre lia ſcripta a mentalia ad plin ſientia. ¶ Rlin ri ad terim ↄnotatiuũ vład teriʒ abſolutũ ſũ quid rłjn one Geſttong „, ei ſouʒ relatũ ſolũ ẽ ↄceptꝰ limitat? priin referens ptũ cũ conotatiuo: qð ↄnotat diſpõeʒ accñta gramari⸗ crdif 1 nis, Apeinz im̃.vel ẽ aliqͥd tali relatiuo relato ſuboꝛdina lẽ adiacere vłnõ adiacere rei ꝓ q̃ ſuppõit ſuũ cale acci⸗ i age Ainnarie . 1 tũ.Exẽplũ:ſit ſoꝛtes currit ⁊ ille ſoꝛtes qͥ cur ans: vl rei cui ↄꝑat᷑ illa res.Exẽ plũ:vt iſtatta dentis. ſam etemiini rit diſputat. ibi h totũ ſoꝛtes qͥ curritẽ rlin re lis:tat:qtꝰ ac.¶ Dr notãt vłrei ↄpate: qꝛ di ktünz eageinmiife i. A latũ: t limitat᷑ ⁊ deterĩat᷑ ꝑ illud rm refe rẽs cẽdo ſoꝛ. ẽ alb ⁊ talẽ pło.ibi illo rlʒ tal ↄnõt M aliniddi⸗ n ſes nt ſolũ.ſ.ille.ꝗ Dr̃ notãter pceptꝰlimitatꝰ ac.ꝑꝑ aliquã diſpõéʒ adiacere illi rei.ſ.płoi cui ↄpa detinne cognii unften ef H rłin mẽtale ſolũ naturatr ſions. ¶ Dfr notant tur illa res qẽ ſoꝛ. alb?. ¶ Sñ i illa diffoöne dꝛ Nam hittzfin⸗ n vel aliqͥd ⁊c. ꝓpt relatiua relata vocalia:ſcri⸗ ſolũ natũ ⁊c.ad dfiãʒ relatiuoꝝ grãmaticaliũ elerming * ſelaapien iirkin re pta: ⁊ mẽtalia ad plin ſigntia. ¶ Relatiuũ re ſ be. ¶ Rlin grãmaticale ſube diuidit᷑ in rm . Guiturcon . oofu ſeres: re ferẽs a relatũ ſil ẽ ↄpletũ opoſitũ ex relatio gramaticale ſpᷣe idẽtitatꝭ:⁊ ĩ rin grãmatica ſubdiſio. i nd⸗ ſadoe nigic, aiu⸗ referẽte ⁊ rlo relato.vł aliqͥd ſupplẽs vicem ſe ſde diuerſitatꝭ.¶ Relm grãmaticale ſube mngulari 16 duoꝝ. Exẽplũ pꝛimi:vt ſoꝛtes currit: ⁊q ille ſoꝛ idẽtitat ẽ rlin gramaticale ſube qð referen⸗ ubilihin dict ſu⸗ i⸗ tes qͥ currit diſputat.ibi h̊ totũ ille ſoꝛtes qui do ſuũ añs in ꝓpõe copulatĩa affifotiua natü qar fub maule ſaeiit immeinn aauſe currit ẽrlin referẽs ⁊ rim relatũ ſilł. Exẽpluʒ ẽ ſupponere ꝓ illovł illis p vlqͥq ꝓpo ſui ſtatie i de ciigekeſe Pdlal dckn ſcði· vt ſoꝛtes currit a ille diſpu. ibi ly ille ſup añti tificat᷑ vt ſu iſta relatia is: iu:ie: ſui: titaris, Reait ignegei 0 Cter plet vicẽ relatiui referẽtꝭ relatiui relati.Et iſte:ꝛ idẽ.¶ Rlm gramaticale ſpe diuerſitat akinon geyftethgen⸗ pt illo diffiniri. Rlin gt amaticale referẽs et ẽ rlin ſube qð reſerdo ſnũ añs in ꝓpõne co⸗ qaq rltz ſbe atimgopedict niin relatũ ſil:ẽ fignũ natũ facere potetiq cogni⸗ gulatiʒ affir̃atia: nõ ẽnatũ ſupponere ꝓ illo diuerſita Niſns diſngtin Ggl id on tiuã ad cognoſcẽdũ rẽ de q pꝛi fcã e mentio vkilb. p q vel qͥbꝰ ꝓpõ ſi iii anñt vificat. vt ſunt tis. min ſnodome rzi e plltin m aliquẽ cõceptũ:pᷣm quẽ talẽ rẽ nõ repᷣſen iſta rla:alið diuerſũ: ſilia. ¶ Rim ſube idẽti u, qiſio . Gn Mpon Cſten ſtcrghri taret deterĩate:⁊ eodẽ ſi tale ſignũ nõ bfet tatis didit᷑ in riin ſube idẽtitatꝭ recipꝛocũ: ⁊ A temnofen deſeeſtsdſfin añ ſe terim de cuiꝰ ſi gto faceret noticiã.vt il ĩ rlin ſube idẽtitatꝭ nõ recipꝛocũ.¶ Rlin ſbᷣe ͤdrlin re rne ſmpoftſietſeitire pel le:ipᷣe ⁊c. ¶ Dr̃ notãter gramaticale: ad deno idẽtitatꝭ recipꝛocũ ẽ rlin ſube idẽtitatꝭ natũ ”s e e ad dAi .r P . cipꝛocum in inpeaie, ppelnapofat tãdũ ꝙ hẽ ſolũ ſpᷣmo de relariuo gramaticali poni in eage pooe cat hegoꝛica cuʒ ſuo añte cp deſeſusdiſük 11ö difüiihet ⁊ nõ de relatiuo logicali. Eñ de ſuppõne re⸗ ſigns regreſſionẽ actiõis vł paſſiõis vł alte⸗ Etebpz ſolutiod ofirnarooni latiuoꝝ logicaliũ idẽ ẽ iudiciũ:ſẽ ð ſuppone ri bitudinis accñtalis ſiue e B ccñt⸗ rñtie in illo a q terĩoꝝ abſolutoꝝ.¶ Dr̃ notãt᷑ rferẽs? relatũ exiuit vel in qẽ:vel in rẽ ab eo poſſeſſã. Exẽ ſtoues terninoumn o ſi:. ad ðnotãdũ ꝙ p̊ nõ deterĩatur derło refe plũ pᷣmi:vt ſoꝛtes diligit ſe:ibi ̊ vbũ diligit 1 ſappoſitones terminom ob l.ad dnotacu c! lat ſuppo: diͦ ſiekti iu pmi: vt 9 Reyuimr tmctſtusde ſppoſtt rẽte ſolu. cũ illinõ oueniat ſuppõ:dũ ſigtiue ſiẽt actionẽ ꝓcedentẽ a ſoꝛtea ill rlin ſe de iuorun. dinle accipiat. ¶ Df notat 1 difföne vᷣm quẽ talẽ re notat q illa actio regredit᷑ in ſe oꝛtẽ. Exẽpluʒ — *W ⁊e.ad dr̃iaʒ terĩoꝝ abſolutoꝝ: ⁊ ꝓnoĩm demõ ſcdi: vt ſoꝛtes pcutit᷑ a ſe.Exẽplũ tertij vt iſte g,n wnn ſtratinop q im certü dictũ oceptiũ rẽ repſen/ otẽplata ſe. Exẽplum qrtuvt ſoꝛ iemet. s ſuppoſiti gain tãt deterĩate: a eodeꝰ:de qᷓ pꝛi ẽ ſcã mẽtio: Esepluʒz nti. vt ſoꝛtes babz ſuñ. Relm ſube qͥd rłʒ nõ nic eſarihſc t ac ſi nõ bfent añ ſe terim de cuiꝰ ſigto faciũt idẽtitatꝭ nõ recipꝛocũ ẽ rlin ſoe nõ natuʒz po⸗ lde 1,S recipꝛocũ lmon dicci e de h noticiã:vt dicẽdo bõ currit ⁊ bõ d iſpu. vl iſte ni in eadẽ catbegoꝛica cuʒ ſuo añte niñ ꝑ mo deoci ſuppolb) fehrin⸗ ſu⸗ hõ cur.a iſte bõ diſputat. ihi ille terinꝰ bõ in quʒ ĩplicatiõis:vt ille ipᷣe ⁊c.vñ ſic dabile eſt fügranmrialun ſee ſcðo loco poſitꝰ: ẽt h ↄplerũ iſte bõ repᷣſen/ rlin ſube Mtitatꝭ recipꝛocuʒ.ita pᷣt dari rlin Bi relrini gi⸗ un tat illã rẽ qᷓ repñtẽt deteriate eodẽ ac fi ñ ſubẽ diuerſitatꝭ recipꝛocuʒ qð circũloqͥtur ꝑ nurienleẽ plr bfent añ ſe terim.ð cuiꝰſieẽto faciũt noticia. illð oplexũ alið aſe. Rlm accñtꝭ diuidit᷑ in ſubdiſio. telutnͤteſeſte r Elatiuũ grãmaticale diuidit᷑ rłn accñt diuerſitati: v in rlin accñtis idẽti⸗ clü reltinß reh diio reaa prkin grãmaticale ſube. 2prbm grã⸗ tatꝭ. Rlin accñtꝭ idẽtitati:eſt rlin accñtis: q qͥd rim ac – 1jſoli etg tii, maticale accñtꝭ.¶ R lin gramaticale ſube: eſt referẽdo ſuũañs in ꝓpõne copulatiua affifa cidẽtꝭ idẽ 1c ln teteresſol 6 ic reln rlin gramaticale natũ referre terim abſolu⸗ tiua natuz eſt ſupponere ꝓ re ſili vel eq̃li illi titatis. amntc linitis ent 1 graͤmati⸗ tu. ſiue terim ↄnotatiuũ ſubſtãtiue tentũ:qð rei ꝓ Ju poonntis viltalꝛpt tal⸗ e we velntiue dketai ale ſube. nõ ↄnotatqtũ ẽ ex ſe aliq; diſpõneʒ accñtalẽ dicendo. detes ealby is ẽ plato. Silr ſoꝛ tico ſubcra nnun adiacere rei ꝓ qᷓ ſuũ anñs ſuppomt.vł rei ꝓ q tes ẽ bicubit:a tant ẽ plato. O Rlłin acciden qᷣd rł ac⸗ 13 leſortes anni ſuũ añs accipit᷑. Exẽplũ.vt ſoꝛ. currit ⁊ ille di ti diuerſitatꝭ eſt relin accidentis qð referẽ⸗ clgẽtis di Scurritalt lerttud4g ſpn. Dilralbü cur. vill mouet. ibi illa relati do ſuum añs in ꝓpone copulatiua affir̃atiua uerſitatl. oogligl ſouuinif ua. ſeille a illð nõ ↄnotãt aliqd qᷓtũẽ er ſe ac natuʒ eſt ſupponere ꝓ re diſſili vel ineqjli il⸗ lut j illi cidẽtaliter. q; ſi ↄnotarẽt aliqð accñtalę: tũc li rei ꝓqua ꝓpõ ſui antis vificat᷑tvt ſoꝛ.ẽ bi⸗ l i nngen nõ poſſent br̃e ꝓ ſuis añtib terios purẽ ab⸗ cubitus: ⁊ ſilr tãtus eſt plato. Gel ſoꝛtes eſt i⸗ dißnbn nlagi⸗ dics ſolutos:ſʒ tarios ↄnotatiõis.Rlin grãmati⸗ albus: ⁊ alteriuſmode eſt No. ñ nen E rlin De relo Ibe idẽti⸗ tatis pꝛĩa Ta. Tractatus ſubſtãtie tam identitatis q́; diuerſtatꝭ reci- ↄditionali diſiunctiua vel copulatiua negati pꝛocũ.ita ẽt põt dari relatiuũ accñtis idẽtita ua.tunc qñq; ſupponeret pꝛo pluribꝰ q; pio tis recipꝛocuʒ.⁊ illud circũloqmur ꝑ hᷣ cõple qbus pꝛopõ añtis vᷣificatur vt videbit᷑ in re⸗ xiũ ſe calificatũ talr vadicẽdo vꝛtes videt ſe gula ſeq̃nti.¶¶ Dr notãter añs poſitũ in catbe q́lificatuz taliter qliter plato eſt q̃lificatus. goꝛica affir̃atiua: q; ſi añs poneret᷑ in catbe⸗ Silrt pᷣ̃t dari rlin accñtis diuerſitatꝭ recipꝛo/ goꝛica negatiua tũc nõ opoteret ꝙ rtin ſup⸗ cum. ⁊ illud circũloqᷣmur ꝑ h̊ ↄplexuʒ.ſe ali᷑ poneret ꝓ illo vł illis pꝛo q vel qᷣbꝰ ꝓpõ antꝭ⸗ calificatuz: vt dicẽdo ſoꝛtes videt ſe aliter q. Vificat᷑: vt hõ nõ eſt aĩal ⁊ aſini eſt ili ſuppo lificatum ꝙỹ eſt plato. ſito ꝙ nullus bõ ſit: tunc pꝛopõ añtis vificat = pꝛo boĩe.⁊ illud rlin illud nõ ſupponit ꝓillo. ¶ Unde ꝓp ſuppõne relatiui ſbe idẽ Dr notãter dũ añs ⁊c. qꝛ ſi añs nõ eẽt tota titatis ponũt᷑ aliqͥ rłe:quaꝝ Pꝛĩa talłẽ.Oẽ re le extremũ vel pᷣncipalioꝛ ꝑs tũc non opoꝛte . latiuũ idẽtitatis ſubſtatie referẽs relatõe ꝑ ret ꝙ relatiuũ ſupponeret pꝛo illo ꝓ q ꝓpõ ſonali in ꝓpõne copulatiua affĩatiua ſuum añtis verificat᷑.vt dicẽdo.tunica ſoꝛtꝭ ẽ alba añs poſitũ in ꝓpõe catbegoꝛica affir̃atia dũ ⁊ ille mouetur ibi pꝛopõ añtis vᷣificat᷑ pꝛo tu mõ añs ſit totale extremũ: vel pᷣncipalioꝛ ꝑs nica alba.⁊ tñ illud relatiuũ ille nõ ſupponit extremi ſupponit ſolũ ſi ſupponat ꝓ illo vel pꝛo tunica alba ſʒ pꝛo ſoꝛte.¶ Dr notãter vel illis ꝓ quo vł qbꝰ ꝓpõ ant vificat᷑: dimõ ip pᷣncipalioꝛ ꝑs:q; qũ añs ẽ pᷣncipalioꝛ ꝑs tunc ſum riim nõ reſtrĩgat᷑ ad ſtadũ ꝓ paucioꝛibꝰ: ꝓpõ in q̃ ponit᷑ vificat᷑ ꝓ illo pꝛo q ſupponit . nec apliet᷑ ad ſtãdũ ꝓ plurib.Exẽpluʒ vt bõ, ⁊ ſicriin referẽs illud ans ẽt ſupponit pꝛo il⸗ ſcribit ⁊ ille mouet᷑:ibi illð relatiuũ ille ffert lo pꝛo q pꝛopõ añtꝭ vificat᷑:lʒ añs nõ fit tota relatõe ꝑſonali in ꝓpõne copulatiua affifati le extremũ:ſed ꝑs pᷣncipalioꝛ illius ertremi. ua ſuũ ans.i.illuz terim hõ:qꝗ ponit᷑ in ꝓpoe vt dicẽdo aĩal ſoꝛtꝭ currit: ⁊ illud mouet᷑.ibi cathbegoꝛica affiratiua:⁊ ẽ totale ertremũ illi pꝛopõ añtis vᷣificat᷑ pꝛo aĩali ſoꝛtis currente us ꝓponis: ⁊ cũ h̊ ſupponit iõ illõriin ille ſo ⁊ pꝛo tali ſupponit illud relatiuũ illud.¶ Df̃ lum ſupponit ꝓ illis ꝓqbꝰ vificaippõ añtꝭ notãter ſi ſupponat:q; ſiañs nõ ſupponeret: ſ.pꝛo boibus ſcribẽtibꝰ cũ ſolum ꝓ illis ꝓpõ tunc pꝛopõ affif̃atiua in qua ponit᷑ talis teri antisvificetur. ⁊ illud relgriuuz ille nõ reſtrĩ nõ pᷣt pꝛo aliq xificari.⁊ ꝑ ↄñs relatiuũ refe⸗ git᷑ ad ſtandũ ꝓ paucioꝛib q; ꝓpõ añtis vi⸗ rẽs tale ans nõ ſupponeret pꝛo illo pꝛo qᷓ ꝓ⸗ ficat᷑.iõ ſupponit ꝓ oĩbus illis ꝓ qͥpus ꝓpõ põ añtis vificat᷑.vt dicẽdo:chimera currit.⁊ añtis vificat᷑. ¶ Dr notãter in rla ſube qꝛ re⸗ illa mouet᷑ibi ly illa nõ ſupponit pꝛo aliquo latiuũ accñtis nõ ſupponit ꝓ illo vel pꝛo ilł cũ añs pꝛo nullo vificet᷑.O¶ Orñ notater du ip pꝛo q vel quibꝰ ꝓpõ añtis vificat᷑ vt dicẽdo ſum riin reſtrigeret᷑:qꝛ ſinõ tunc non ſuppo ſoꝛtes è albus ⁊ talis ẽ plato: ibi ly talis ſup⸗ neret pꝛo oĩ illo vel oꝛbus illis pꝛo quo vel qͥ ponit pꝛo alio ab illo pꝛo q vificat ꝓpõ in qᷓ bus pꝛopõ añt vificat᷑.vt bõ currit ⁊ ille exi ponit᷑ ſuuʒ añs.¶ Dr notãt᷑ idẽtitatꝭ: qꝛ rein diuerſitatꝭ ñ ſuppõit pꝛo illo vł pꝛo illis ꝓ 3 liq Oñ rloꝑ ſonalis añ ſim⸗ plex. vel qbꝰ ꝓpõ añtis vᷣificat᷑: ſʒ ꝓ alio vt a aĩal ẽ irrõnale ⁊ alið eſt rõnale.ibi nõ añtis vificat᷑ pꝛo aĩali irrõnali:a relatiſiuʒ ſuppõit pꝛo aĩali rõnali.¶ Dr̃ notãter referẽs relatõ ne pſonali: q; fi relatiuuʒ referret ſuum añs relatõe fimplici:tũc nõ ſupponeret ꝓ illovel illis:pꝛo q vel bus ꝓpõ añtis vificatur. vt femina clauſit poꝛtaʒ vite qͥ reſerauit eã.ibi ꝓpõ añtis vᷣificatur pꝛo eua.relatiuũ ſuppo⸗ nit pꝛo q̃libet alia muliere. ¶ Uñ tũc eſt rela tio ꝑſonalis.qũ relatiuo ſubſtãtie idẽtitatis ſupponit pꝛo eadez re in numero pꝛo q ꝓpo⸗ ſitio ſui añtis vᷣificatur.¶ Sed tunc eſt rea⸗ tio ſimplex:qñelatiuũ ſubſtantie idẽtitatis nõ ſupponit pꝛo eodẽ numero pꝛo quo ꝓpõ añmtis wificatur.¶¶ Dr̃ notanter in copulatiua affifatina:qa ſi rela tinn referret ſuum gñs in pulgting affirmatius referens illud añs ſup⸗ ſtens ſoꝛtes mouet᷑:ibi añsvificat᷑ pꝛo quolʒ boĩe currẽte.⁊ ly ille ſoluʒ ſupponit ꝓ ſoꝛte. ¶ Sʒ qreret aliqͥs. Rtrũ ſꝑ relatiuũ in copu⸗ latiua affirmatius poſitum ſupponat pꝛo il⸗ pꝛio qꝛ aliqũ rim ⁊ ſuũ añs nõ ſupponũt:g re latiuũ nõ ſuppon: pꝛo illo pꝛo quo ſuuʒ añs ſupponit:vt in iſta oꝛõne.chimera cur.⁊ illa mouetur.ibi nec añs nec relatiuũ ſupponũt. ¶Scðo:qꝛ relm aliqñ ſupponit ⁊ añs nõ ſup ponit:vt adã nõ eſt et ipſe fuit.ibiantecedẽs non ſupponit:vt pʒ per diffinitionẽ ſuppoſi⸗ tiõis.⁊ tñ relm ſupponit cum ſit ſubiectum pꝛopõnis affirmatiue vere ad cuius verita⸗ tem requiritur q; extrema ſupponãt pꝛo eo⸗ dem. Sed tunc quereret vlterius aliquis ſi añs ponatur in catbegoꝛica affirmatiuave ra.vwum tunc ſemper relatiuũ poſitũ in co⸗ 7 Queſtio. lo pꝛo quo ſuuʒ añs ſupponit.¶ Ad b̊ ðꝛ 9n Queſtio. itaniſenſts et fallusA In ejtmtite g cadit ſuea ueſgnü no cageret ſupꝛa co gememi tunerin eteres töncun fono vti nt ſoꝛtes hncumttipe mouet. ibiilluc ſtildafs. ſortes cũ illo fign eſcset eſt ſoꝛtes vidẽs oem ſo jeſctes idesoẽn ſole q cun Waitrlintncopulatiua affirmn iiſeeru ſunzafs reſtricte. pz:e grl afndeſt aial :. ſortes eſt ilun frilugreſenet ini añs. cly aial leuncilaeſſet ynqꝛ ſenſus ei eſt iltſetese ilud ial fine ſortes ſeſeſiset ver. g filll debent Popfludrtm ülud referat imumn. ertücſenſse's iſte in c aia fllccöetafm(Gea tüc aue ſibaigoteürien poſitii copul aiantſetisſtüafispeiitiͤ ice . . = 4 . utio⸗. rnmſupoſſt ſipponere por inle iü⸗ ſupponit. Nd v ansſuppontt ſolui ⸗ i oni waünpori isllutimnitſantfme 1 dait Fificatezafsnöfttonz ted s Pneinlin iliusethen, ulſort amnit tillu mouet bi Ns ifcat woail ſatis unente ſwpponit ilud reliui ilud,(Di ſepporur g fiais n ihponetet öaffifariuuin qua ponit tulisteni⸗ Alcg Fificani 1,zis elgtinüreſe⸗ isnö ſupponeretpeo llopo Hrat. n dicedorcbinern aynit. bilyill no ſupponit poaliquo ullo vifcet.(Or notater diſ i tigerekign find tun non ſuppo lore cibrs lisnoclo el zin fiat ocunni rile noveki aisiicit ognaß e al ile ſolizſiihponit , ſoe . Pmrüſorelatiui incop⸗ alis Griſren iuzai n, winze irin: uen noͤſan dned petſi bineracur li N 1 . 4 = = E = GAln Golutio Ouid rl eferre ſicedẽs leſtricte. De ſuppoſitionibus relatiuoꝝ. ponat ꝓoĩ illo pꝛo quo ſuum añs ſupponit. ¶ Ad h̊ ðꝛ ꝙ nõ qꝛ aliqũ refert ſuũ añs reſtri cte.& non ſupponit pꝛo oĩ illo ꝓ quo ſuũ añs ſupponit.¶ Uñ riin referre ſuum añs reſtri⸗ cte eſt iᷣm referre ſuum añs cum oĩbꝰ terĩs poñitꝭ in ꝓpõne catbegoꝛica añtꝭ pᷣter ſignũ vle qð cadit ſupꝛa copulã vel qð nõ eſt ꝑs ali cui extremi vt oĩs bõ currit ⁊ ille mouet᷑.ibi hoc rłim ille refert ſuũ añs reſtricte qꝛ refert ſuũ añs ſumptũ cũ oĩbus terĩs poſitꝭ in eadẽ ꝓpõne cathegoꝛica in qua ponitur ſuuʒ añs dempto ſignoõ vli. Nã ſenſus illiꝰ ꝓpõnis eſt iſte. oĩs bõ currit⁊ ille bõ qͥ currit mouet᷑.ibi h totũ.ſ.añs ſumptũ cũ oĩbꝰterĩs poſitꝭ in ea dẽ catbegoꝛica dẽpto illo ſigno oĩs ðꝛ rim re latũ.⁊ ly bõ ðꝛ anñs Dr᷑ notãter pꝛeter ſignũ vle:qꝛ dicẽdo oĩs bomo currit.⁊ aĩal eſt ipᷣe. ibi illud rłim ipſe non refert illũ terim bomo cum illo ſigno oĩs:qꝛ ſi referret cũ illo ſigno oĩs:tunc iſla pꝛopõ eſſet falſa.cum ſenſus eiꝰ eſſet.oĩs bõ currit.⁊ aĩal eſt ille oĩs hõ qͥ cur rit.qui ſenſus eſt falſus.⁊ tñ pma cõiter ↄce⸗ dit᷑.¶ Dr notãter qð cadit ſupꝛa copulã ⁊c.q; ſi tale ſignũ nõ caderet ſupꝛa copulãvel eſſet pars extremi.tunc rin referẽs ſuũ añs refer ret ipᷣm cum ſigno vli.vt ſoꝛtes vidẽs oẽm ſo lem currit ⁊ ipe mouet᷑.ibi illud rłm ipſe re⸗ fert illud añs.ſ.ſoꝛtes cũ illo ſigno oẽm:quia ſenſus ei eſt.ſoꝛtes vidẽs oẽm ſolem currit. cxxxij. ¶ Secũda regła.relatiuũ ſubſtãtie idẽtitatis ſupponẽes referẽs relatiõe ꝑſonali in ꝓpõne diſiũctiua vel ↄditionali vel copu⸗ latiua negatius ſuũ añs ſupponẽs:nõ ſꝑ pci⸗ ſe ſupponit ꝓ illo vel ülis ꝓ q vel qͥbꝰ ꝓpoſi tio añtis viſicat᷑.ſed aliqñ ſupponit ꝓpluri⸗ bus rõne deterĩationis ampliaãtis:a aliqñ p paucioꝛibꝰ Scðdarla rõne dictõnis reſtringẽtis.¶ Qðõ declarat᷑ añt hᷣ ſit veꝝ in diſiũctiua pʒ:qꝛ iſta cõiter cõ regula in cedit᷑. Soꝛtes currit vel ipᷣe quieſcit:⁊ tñ ſiil diſiũctia. lud riin ipſe ſupponeret pꝛeciſe ꝓ ilo ꝓ quo ꝓpoſitio añtis vᷣificat᷑ illa eſſe falſa:ſuppoſi⸗ to ꝙ ſoꝛtes nõ curreret:qꝛ eſſet vna diſiũcti⸗ ua cuiꝰ vtraq; pars eſt falſa cũ ſenſus eiꝰ eſt iſte: ſoꝛtes currit vel ipᷣe ſoꝛtes qui currit qͥe ſcit.modo hoc eſt falſum: relinquit᷑ ꝙ rim in diſiunctiua non ſupponit pꝛeciſe ꝓ illo ꝓp quo ꝓpoſitio aſſeis verificatur.¶ Similtr iſta cõiter ↄcedit᷑.ſoꝛtes eſt aſinꝰ vł ipᷣe eſt bomo o tñ ſi ibi ipᷣe ſtaret pᷣciſe ꝓ illo pꝛo quo ꝓpõ — añtꝭ denotat᷑ vificari:tũc ſenſus eiꝰ eèt. Soꝛ tes eſt aſin? vł ipᷣe ſoꝛtes qͥ eſt aſjinꝰeſt bõ:mõ cle ſenſus ẽ falſus vt notũ eſt.ꝗ relinquit᷑ p qᷓ ꝓpõ añtis vᷣifica rłʒ in diſũctiua nõ dzʒ Fenſ ſupponere ꝓ illo Declarat .Qðᷓ aut ita ſit in cõ in condi⸗ ditõali pgqꝛ iſta ppõ cõit᷑ negat᷑.deꝰ nõ ẽ ſi tionali. ipᷣe eſt opᷣs:⁊ tñ ſi illud rłin ipe ſolũ ſuppone⸗ ret ꝓ illo vel illis ꝓ quo vel qͥbus pꝛopoſitio antecedẽtis denotat᷑ vificari ipᷣa eſſet vᷣa cũ ⁊ ipᷣe ſoꝛtes vidẽs oẽm ſolẽ qͥ currit mouet᷑. ſenſus eẽt iſte de? nõ eſt ſi ipe der qͥ nõ eſt: eſt ¶ Dð aũt rłin in copulatiua affirmatiua poſi tũ referat ſuuʒ añs reſtricte.pʒ:qꝛ iſta cõiter negat᷑.aſinꝰ eſt aĩal ⁊ ſoꝛtes eſt illud ⁊ ſi illud rilm illud referret ſuũ añs.ſ.ly aĩal nõ reſtri⸗ Queſtio. cte tũc illa eſſet ᷣa:q; ſenſus eiꝰ eſſet aſinꝰ ẽ aĩal ⁊ ſoꝛtes ẽ illud aĩal ſiue ſoꝛtes ẽ aĩal.mõ ille ſenſus eſt verꝰ. & ſi illa debeat eſſe falſa opʒ ꝙ illud rim illud referat ſuum añs reſtri cte: tũc ſenſus eiꝰ ẽ iſte aanꝰ ẽ aĩal ⁊ ſoꝛtes opᷣs.mõ ille ſenſus ẽ verꝰcũ ſit bona ↄña.Si militer iſta ꝓpõ cõiter negat᷑. Soꝛtes eſt bõ ſi ipᷣe eſt aſinꝰ: tñ ſi H rlin ipᷣe ſupponeret pᷣ⸗ ciſe ꝓ illo ꝓ q ꝓpõ añtis vᷣificat᷑ ipa eſſet vᷣa cũ eſt bona ↄna:qꝛ ſenſus eiꝰ eẽt iſte ſoꝛtes ẽ hõ ſi ipᷣe ſoꝛtes qͥ eſt bõ eſt aſinꝰ.mõ ille ſen⸗ Nota coꝛ ſus eſt verꝰ.¶ Ex dictꝭ ſequit᷑ pᷣmo coꝛrelarie relaria. ꝙĩ copulatiua loco relatiui nõ lʒ ponere añs qꝛ ꝓpõ && aũcedẽte loco relatiui poſita eſſet eſt illud qð eſt aſinꝰ ¶ Sed tũc quereret vlte vcra:que èſſet falſa ſi relatiuũ poneretur vt V rius aliqͥs: vtrũ rtin poſitũ ĩ copulatiua affir matiua referẽs ſuũ añs pᷣñtũ ĩ catbegoꝛica affirmatiua poſſit ſupponere ꝓ omni illo vł illis ꝓ q vel qbꝰ ſuũ ans ſupponit. ¶ Ad hoc ðꝛ ꝙ ſic qn.ſ.añs ſupponit ſolũ ꝓ illo vel illis ꝓ q vel qbꝰ ꝓpõ antis vificat᷑.Et illud ↄtin⸗ iſta eſt falſa.aſinus eſt aĩal ⁊ ſoꝛtes eſt illud⁊ tñ iſta eſt vera.aſinꝰ eſt animal ⁊ ſo:tes ẽ aĩal ¶ Secundo ſeqͥtur coꝛrelarie ꝙ in diſiuncti⸗ ua conditionali loco relatiui licet ponere an tecedens.vt idem eſt dicere hbomo currit:vel ipſe qͥeſcit:⁊ bomo currit vel hbomo quieſcit. lutio Tit duob⸗ modis. ¶¶ Pꝛimomõ qñ añsẽ teri Similiter idem eſt dicere. Soꝛtes eſt bö: i· Volutio ſingulariter tentꝰ ſupponẽs:vt ſoꝛtes currit ipſe eſt aſinus.⁊ dicere. Soꝛtes eſt bomo ſi ⁊ ille mouet᷑. Scðᷣo mõ qñ alterũ extremum ꝓpõnis in qua ponit᷑ añs ſupponitꝓeq m ul tis ſicut añs tũc rim referẽs tale ans põt ſup ponere ꝓ oĩ illo pꝛo quo ſuuʒ añs ſupponit: vt bõ eſt aĩal ⁊ ille mouetur. . ſoꝛteseſt aſinus. Exẽplũ vbi rim ampliat᷑:vt G currit vel ipᷣe cucurrit.Exẽplũ vbi reſtrĩ⸗ git᷑:vt hõ poteſt eſſe vel ipſoeſt.¶ Sed que⸗ reret aliqͥs quare magis relatinũ in copulati Queſtio us affirmatiua ſupponit ſolum pꝛo illo vel Tractatus illis ꝓq vel qbꝰ ꝓpõ añtꝭ viſicat᷑ q; in diñu⸗ rłin ſube idẽtitatis recipꝛocũ Pmitiuũ cuius — ctiua vel ↄditiõali.dr̃ ꝙ rõ ẽ:qꝛ rim in copu añs ſupponit:ſupponit eadẽ ſpẽ ſuppõnis ſic Solutio latiua affir̃atiua refert ſuũ añs reſtricte.SGʒ ſuũ añs:⁊ etiã ſupponit ꝓ illo vel illis ꝓ q vł diſiũctiuavel ↄditõalł nõ refert: ſuũ añs reſtri qͥbꝰ ſuũ añs ſupponit.¶ Sʒ tñ talis eſt dꝛĩa. — cte. Quid aũt eſt rʒ referre ſuu añs reſtricte ꝛ ſub relatiuo ſube idẽtitatis recipꝛoco ſolii Quid re⸗ dictũ eſt pꝛiꝰ ¶ Sʒ riin referre ſuũ añũs nõ re fit deſcẽ ſus ſigillatim.in alijs aũt nõ:⁊ iõ lo latiuũ re⸗ ſtricte eſt riin referre ſuũ añs abſq; teris cuʒ co relatiui ſube idẽtitatꝭ recipꝛoci: ñ. lʒ poni pꝓppõne fe rreañs eo poſitis in eadẽ ꝓpõne.vt cũꝛ: bõ currit ſuũ añs:vt loco illiꝰ relatiuiſe in iſta nõ reſtri⸗ vel ille diſputat.ibi hriin ille refert ſuũ añs oĩs hõ videt ſe:nõ lʒ poni eius añs ſicſt uppo ete pluribꝰ a parte pᷣdicati poſito nõ fit deſcẽſus qn etiã fiat deſcẽſus ſub ſubo:ita ꝙ; ſi grũ qð ſumit᷑ ſub pᷣdicato dʒ coꝛrñdere ſiſto ſũpto ſub ſubo.¶ Sed illud relatiuũ ſuus:q capit cũ terĩo ſignificãte rẽ poſſeſſaʒ ſi ſupponat: ⁊ in eadẽ cathegoꝛica cũ ſuo añte ponat᷑: tũe ſupponit eadẽ ſpẽ ſuppõnis ꝓ iillo vel illis p termimis poſitis in ꝓpõne antecedentis. ¶ Xertia rła talis eſt relatiuũ ſub⸗ ia re ſtatie idẽtitatis ſupponẽs bñs ꝓ añte terim Kenn e ſinglir tẽtũ ſupponẽtẽ:dũmõ illud riin ſit pꝛi⸗ 8 mitiue ſpẽi ſupponit diſcreti Exẽplũ.vt ſoꝛ⸗ tes currit ⁊ ille mouet᷑.dr notãter ſupponẽs qꝛ ſi tale rin nõ ſupponeret tũc nõ ſuppone⸗ q vel bꝰ? ſuum añs ſupponit. Si vo pona ur in alia cacbegoꝛica ⁊ ſupponat cõiter tũc ret diſcrete.vt h̊ iſta cbimera currit ⁊ illa mo uet. Df notãter terĩz ſingulariter tĩ: qꝛ ſita ſupponit ficut ſupponeret terinꝰ ablolut/ in le riin bẽret pañte terim cõiter tẽtũ cũ q nʒ taliloco poſitꝰ. Exeẽplũ̃ vt oiĩs bõ curritc ſu⸗ Cã regle poneret᷑ terin diſcretꝰ in eadẽ ꝓpõne cathe goꝛica tũc tale rłʒ uõ ſuppõeret diſcrete. Rõ buiꝰ rłẽ iſta qꝛ loco talis relatiui lʒ poni añs vtputa in diſiuctina vel in ↄditiõae vel rlin relatũ in copulatiua qðᷣlibʒ illoꝝ:ſñ poneret᷑ ſupponeret diſcrete:ꝗͥ riin ſupponit diſcrete minate.Sʒ ſi capiat᷑ illud relatiuum ſuꝰ ſine terĩo ſignificãte rẽ poſſeſſaʒ ⁊ ſupponat tũc ſuppõit ſicut terĩnꝰ abſolutꝰ in tali loco poſi tus ſuppõeret.Exẽpluʒ vt ſoꝛtes bʒ ſuũ.oĩs bõ bʒ ſisi.ibi illud rłin ſuũ ſupponit eadẽ ſpẽ Quarta regula lut⸗ ſupponeret ſi in tali loco poneret᷑. Rñil tie idẽtitatꝭ nõ keripꝛoei iabpon⸗ cõit ſup onit ſicut teriꝰ abſolutꝰ cõit᷑ tẽt uppones „. S r. in taliloco pofit ſupponeret. Erẽpli: vt b minate: in ſcda mpponit oↄfuſe tamum cur. vł ipe mouet᷑:ibi illudriin ipᷣe ſi upponit ¶ Dubitat pꝛimo quomodo ſuppo pſonali deterĩate. Siłr cũ ðꝛ bõ currit a oĩg nit boc riin illud in iſta ppõe.ſoꝛtes eſt cur⸗ ille mouet᷑.ibi ly ille ſuppõit ↄfuſe ⁊ diſtribũ rens ⁊ illud eſt bõ.¶ Dr ꝙ ſupponit diſcrete tiue.¶ Ex iſto pʒ coꝛrelarie ꝙ relatiuũ ſubſtã ¶ Et ſi dicat᷑ añs illins relatiui ſupponit de⸗ tie idẽtitatꝭ nõ recipꝛocũ variat ſuãꝗ ſuppõeʒ terminate.ergo rlᷣ ꝑadditõeʒ vył remotõez ſignoꝝ diſteibutioꝝ Obiectio ſic ⁊ alij terĩ abſoluti.r̃ notãter ĩ conelario nõ recipꝛocũ:q; riin recip:ocum nõ variat ſic ſuã ſuppõezꝑ additõez vel remotiõem ſigni añtio Fiticat pvno ⁊ nõ põt vificari ꝓpłibꝰ vlis ſiue alteriꝰ ſigni ↄfuſiui. Sʒ diceret ali⸗ ergo boc riim illud ſoluz ſupponit ꝓ vno ⁊ nõ qs. la cõis eſt: riin ſue idẽtitaiis nõ re⸗ ppluribus in iſta ppoñtione. cipꝛocũ ſupponẽs:ſuppõit eodẽmõ ſicut ſuũ .— adoaemale in conalaris ꝙrkin idẽtitatis ¶ Dubitat᷑ ſecũdo vtꝝ relatiuũ poſ non recipꝛocũ variat ſuã ſuppõnem ꝑ additi ſit ampliari.¶ Drꝙriin ſube idẽtitatis non onem vel remotionẽ fignoꝝ diſtributiuoꝛuʒ recipꝛocũ ſupponẽs in ꝓpõne diſiunctiua vl O Dj ꝙ illa rla ſic intelligit᷑.qñ añs accipit᷑ ñ ↄditionali poſitũ põt apliari Rõ buiꝰẽ qꝛ in neę ſigno ↄfuſiuo.⁊ filr ipᷣm relatiuũ:⁊ dũmð talibꝰ ꝓpõib locorelatiui łʒ ponere añs. ſed nõ ſit aliqð aliuàò impediẽs tũc rein ſuppõit añs poſitũ loco relatiui põt ampliari.g etiã cũ ſuo añte eadẽ ſpẽ ſuppõnis ꝓ illo vel illis relatiuũ põt ampliari.Erẽpluʒ vt bõ eſt aĩal ꝓ quo vel qbus ꝓpoſitio añtis vificat᷑. Uñ illud refert ſuuʒañs reſtricte ideo ſupponit ſolum ꝓ illo pꝓ q/ ꝓsõ añtis vificat᷑: ſed pꝓpõ Solutio ¶ Quarta regula. Relatiuũ ſubſtã ſuppõnis ꝓ re poſſeſſa ſicut vn terĩnꝰ:abſo⸗ ſupponit determinate. ¶ Reſpondetur negando ↄñam. qꝛ boc rłin nõ reſtricte qꝛ ſenſus illiꝰ ꝓpõnis eſt iſte.hõ nẽs.ſ.ſic.oĩs bõ videt oẽm hoĩeʒz qꝛ pᷣma põt Quis de⸗ currit vel ille bõ diſputat.ibi in ſcða ꝓpõne eẽ vᷣa ſcda exñte falſa.¶ Iñ tũc fit deſcẽſus ſcenſus ſi ille terinꝰ hõ qͥ eſt riin relatũ ſumit᷑ ſine alijs ſigillatim qñ ſub terĩo ſ upponẽte cõiter pꝛo gilatum. Negula de ly ſuꝰ. aſinꝰ mouet᷑ibi ly ſuꝰ ſuppõit ꝑſonałr deter⸗ ludriim ſuum in pᷣma ꝓpõne ſuppõit deter⸗ Obiectio Solutio Quando relatiuuz poſſit am pliari. vel ipᷣecucurrit.ibi boc riin ipſe ampliat᷑ ad tercurretio/ er quo ill lnti llludrtimill iii boib actualiter anen uanmemib poſſunt eſſe. iͤtanpliari:taetia pot ſel ctoͦamt r illeetñs ſoꝛtes mi rilerefringit pillu terim ſnesod ſupponcdu ſolum p v⸗ io iſcat oplurib'. Sitr rel n ſuotitie : filr relatina ace higiꝛampliari ficut : alij term e7 one ſ11 bitat tertio vtrü̃ iſt ſhalqs boͤeſt:ꝛ qlibet bõ en let a greſt vna copulatina c nmnpalseſt vera ipa eſt ver ninpseſt vera vt noti eſt. S Hupſcnu llus ppönis eſt il lenßzinilla ppone tiñ ficut . letßcet boͤboc cöpleruz ſup noſlo pquo ſuppoit ſubi ctreraapofs tota copul⸗ nobpoftuͦ argueret ali ſureligs bö eſt. quilibet bo⸗ ntſuntoes hoieg ergo ſte bi fllevelifte bõ eſt: tqlibet igaſapzp deſceſug. T0 ſhtans.(Ab . 0 „ 4 lmninoſtan d negicho⸗ — nãꝛ w —— =- = - = = =☛ — – 1 iglünt gishöamttſi kidihſu ſuppo⸗ dilh w'ſuppoit lonut derer⸗ icapiak lu relniunn ſi fne icate repoſſeſſez tſipponnti⸗ t tenin abiolut intalloco daf ret. Exipluz t ſones by ſni dis Milluc rin ſui ſiuppont endeſpe repoſſeſſu ſeut m terin abſo⸗ ret ſimtali oco ponerer dl inpma ppone ſuppott deter⸗ daſupponitofuſetamun peimo quomnod0 ſuppo d⸗ lackiniſt ppoe ſenes eſta è 4 dö. (Dic ſupponit digene Grſtn zis illius relatiuiſuppont de⸗ rgo Eip uppontt detenmniute, dofun gbde in rur negando an. 0 boe ſin aam zisretnale Meo ſupponit ſunz ansrenn. 6 teoͦaits iirik el 6 örifan Nott † ovro* V . zupponitpfoln woftione. i⸗ tr relatuupof Oundl N ſube ettans no hn Im . ſfunctiun, hoftn U n 2 De ſuppoſitionũ regulis ſtadu ꝓ pᷣſentibꝰ p̃teritꝭ.Silr tale relatiuũ le bomo qui eſt. vel iſte bomo eſt: ⁊ quilibʒz bo poſitũiin copulatiua affirmatina babẽs añs ſupponẽs poſitũ in catbegoꝛica affirmatiua põt etiã ãpliari dũmõ ꝓpõ añtis poſſit vifi⸗ cari ꝓ pluribꝰ.¶ NRõ bꝰ eſt: qꝛ tale rin ſuppo ſatio re nit p oĩbꝰ illis ꝓ qbꝰ ꝓpõ añtis vificat᷑:ſed ꝛia multotiẽs ꝓpoſitio antecedentis pꝛo pluri⸗ gulep bus põt verificari verificat᷑.ergo tale rela tiuum põt ſupponere ꝓ pluribꝰ ch ꝓ quibus ꝓpõ añtis vificet᷑. Etia in tali ꝓpõne loco re latiui põt poni relatiuũ relatũ: ſed rlin reia⸗ tũ loco relatiui poſitũ põt ampliari. ⁊ ipᷣm rlin põt ampliari.Exẽplũ vt hõ currit: ⁊ ille põt eſſe aĩal.ibi ꝓpõ añtis vificat᷑ pꝛo oĩbus actualiter currẽtibꝰ.a ex quo illa ꝓpõ põt ve rificari ꝓ pluribꝰ:iõ illud riim ille ampliat ad ſtãdũ ꝓ boĩbꝰ actualiter currẽtibꝰ qᷓ; ꝓ boĩ⸗ bus currentibꝰ qͥ poſſunt eſſe.Et ſicut relati uũ põt ampliari:ita etiã põt reſtrĩgi.Erẽplũ vt hbõ currit ⁊ ille exñs ſoꝛtes mouet᷑.ibi illð rłiim ille reſtringit᷑ ꝑ illũ terĩm ſingularẽ ſcʒ ſoꝛtes ad ſupponẽdũ ſolum ꝓ vno⁊ tñ ꝓpõ añtis vᷣificat᷑ ꝓ pluribꝰ.Silr relatiua diuer⸗ ſitatꝭ ſubſtãtie ⁊ ſilr relatiua accñtis pñt re⸗ ſtrĩgi ⁊ ampliari ſicut ⁊ alij termini abſoluti. ¶ Dubitat tertio vtrũ iſta ppoſitõ ſit vᷣa aliqͥs hõ eſt:⁊ qͥlibet bõ eſt ille.dr ꝙ il la eſt xa qꝛ eſt vna copulatiua cui⸗ ls pars pꝛincipalis eſt vera g ipa eſt vera.añs ptʒ qꝛ pꝛima ꝑs eſt vera vt notũ eſt. Sʒ de ſecunda pʒ qꝛ pᷣdicatũ illius ꝓpõnis eſt illud relatiuũ ille qð vʒ in illa ꝓpone tm̃ ſicut boc cõplexũ ille hõ q eſt bõ boc cõplerxuz ſi upponit ofuſe ſin Zꝛiũ tm̃ pꝛo oĩ illo ꝓ quo ſuppõitſi ubiectũ:g talis ꝓpõ eſt vera.⁊ ꝑ ↄñs tota copulatiua eſt xa. ¶Sed in oppoſitũ argueret aliquis bene ſe⸗ quitur aliqͥs hõ eſt.⁊ quilibet hõ eſt ille: iſti boĩes ſunt oẽs boĩes ergo ate bõ eſt: qlibʒ hõ eſt ille. vel iſte bõ eſt: ⁊ qlibet bõ eſt ille.⁊ ſic de alijs. vña pʒ ꝑ deſcẽſuʒ. oñs eſt fa lſuʒ ergo ⁊ añs. Ad boc ðꝛ negado oↄñam qꝛ ibi af̃ a ter mino ſtante ↄfuſe tm̃ ad terĩm ſtantẽ diſcrete reſpectu eiuſdẽ multitudinis ex ꝑte illiꝰ terĩ ille. Nã boc rlim ille ſupponit Zfuſe tm̃ in ſcda ꝑte añtꝭ:⁊ ſtat diſcrete in ſcða ꝑte oñtꝭ ⁊ ſic cõmittitur fallacia figure dictiõis ſimiliter fallacia conſequentis. nde ad fa ciendũ bene deſcẽſum ſub añte nõ faciẽdo de ſcenſum ſub relatiuo debemus ponere expli cite cũ relatino relatiuũ relatũ in q̃lzʒ pꝓpõne ſingulari et ꝑte ↄñtis ſumpta.verbi gratia. Aliquis hbõ ẽc qlibet bõ eſt ille.⁊ iſti ſüt oẽs boĩes. ergo iſte bõ eſt ⁊ quilibet bomo eſt il⸗ Nueſtio ſopbiſma lis Rñſio cxxxiij. mo eſt ille vomo qui eſt C. ¶ Dubitstur quarto quomodo ſup ponit hoc relatiuuʒz illud ĩ iſta ppõne ly bõ ẽ diſſyllabuz. ¶ Df rein ly homo. ⁊ illud eſt illud ſupponit materialiter relatiue:qꝛ h̊ rłin illud includ in ſe relatiuuʒ referens:ſignifi cat iue ſiue relatiue acceptũ:⁊ cuʒ boc icludit relatiuũ relatũ mãlr acceptuʒ.ideo ſi upponit mãliter relatiue. De relatiuo ſ ubſtantie di⸗ uer ſitatis ponitur talis regła. Relatiuũ ſub⸗ ſtãtie diuerſitatis nõ ſuppõit niſi ſuũ antece⸗ dens ſupponat pʒ.qꝛ dicẽdo. Anticriſtus cur rit ⁊ alius mouet᷑ ſenſus illi⸗ ꝓppõis ẽ.ãtixpᷣs currit ⁊ aliꝰ abantixpᷣo mouet᷑:mõ boc totum alius ab antixpᷣq/ p nullo ſuppõit:quia ð nul⸗ lo ente in mũdo veꝝ ẽ dicere ꝙ ẽ alið ab anti criſto.iõ hoc relatiuũ alius in dicta ꝓpõe nõ hipponit. ¶ Eñ relatiuũ ſubſtãtie diuerſitatiſ in duobus caſibus nõ ſi upponit. Pꝛim eſt qñ ſuũ añs ꝓ nullo ſi uppõit:vt ptʒ in exẽplo iam dueto. Scdðs caſus eſt qñ añs eiꝰ ſi upponit pꝛo quolibet ẽte mũdi.Exẽplũ:vt oẽ ens eſt: ⁊ ali ud curꝛit.ibi aliud non ſupponit:qꝛ ſenſus il⸗ lius ꝓpõiceſt iſte. oẽ ens eſt. et aliud ab ente curꝛit.mõ hoc totum aliud ab ente pꝛo nullo ſupponit:qꝛ de nullo veꝝ eſt dicere:qð ẽ alidðᷣ ab ente qð eſt. Alia rła talis eſt. relatiuũ ſub ſtãtie diuerſitatis nunqᷓᷓ ſuppõit pꝛo illo pꝛo q ꝓpõañtis verificat᷑. variat ſu⸗ᷣ ſuppõnem ꝑadditionẽ vł remotionẽ ſincathegoꝛeuma⸗ tum ſicut alius terminꝰ abſolut:vt hõ currit Tiſte aliꝰ ab eo diſputat. Silr hõ curꝛit:⁊ oĩs aliy ab eo diſpucat ſic de alijs.¶ Rõ pꝛĩe ꝑtꝭ bẽ rle pʒ ꝑ diffõnẽ relatiui ſubſtãtie diuerñ⸗ tatis. Scda ꝑs ptzʒ:qꝛ tale relatiuũ cũ ſuo ca⸗ ſuali rectũ ab eo mediãte pᷣpõne a vel ab. eqͥ⸗ ualet noi iafinito ↄtradictoꝛio oppoſito añti illiꝰ relatiui.Sed ſi tale nomẽ infinituʒ loco relatiui poneret᷑ aliqñ ſuppõeret diſcrete⸗ a liqñ det erĩate:⁊ ſic ð alijs: tale relatiuũ filr variat ſuam ſuppõnem ſᷣm variationẽ ſignoꝝ De relatiuis accidentis datur talis regula. ¶ Relatiuuʒ accidentis ſupponẽs nõ ſuppo⸗ nit pꝛo illo vel illis:pꝛo quo vel quibus pꝛo⸗ poſitio añtis verificat᷑:ſʒ ſuppõit pꝛo re ſimi⸗ li vel equali ſi ſit relatiuũ accidentis identita tis:vel ꝓ re diſſimili vel inequali.ſi ſit relatĩʒ acciᷣentis diuerſitatis nõ ſupnonit niſi ſuuʒ añs ſupponat ⁊ variat ſuam ſuppõem per ad⸗ ditionẽ vel remotionẽ ſincatbegoꝛeumatum Eremplũ:vt ſoꝛtes eſt albꝰ: talis eſt plato.ibi talis ſupponit determiate, Similr ſoꝛtes eſt KRla ö rło ſubſtãtie diüſitatis pmꝰ cãus alia rła ðᷣ eodẽ rlo. De relati uo accidẽ tis regla. Tractatus nl,fe ailrene o alb?:⁊ oĩs tał eſt bõ.ibi tal ſuppõit cõfuſe ⁊ di pure differẽtialiter: ita & ſenſus iſtiꝰ bõ cur⸗ 1 huipoſtſni r alin. Talis. ſtributiue. VUñ boc relatiuũ tale eſt relatim rit ille. põt eſſe aĩal eſſet iſte bõ currit ⁊ ille 4 oponut ſie nete. Alio pꝛedicamẽti qlitatis iõ reqrit añ̃ ſe teriz ð ge qͥ currit pot eſſe aĩal:capiẽdo ly qͥ pure diffe⸗ in itc noſichnponere vel⸗ nere qᷓlitatiſ Et boc relatiuũ tãtus eſt relatiz retialiter. ⁊ tũc ſcdᷣa ꝑs valet iſin ille currẽs . nrioſit irini as a Tantus Pꝛedicamenti qtitatꝭ iõ reqᷣit añ ſe terim de põt eſſc aĩal.⁊ ſm bũc ſenſuʒ etia ſatis patet 9 jroilion nlalum derela gñe qtitatis. Et ſilr dicendũ eſt ð relatinis a quomõ r lin põt ampliari:ante eius non au c. nttiich het nã in pꝛop lioꝝ pꝛedicamẽtoꝝ accñtiuũ. e pfrliato. Q¶Tertio mõ põt illa reſtrictio decla⸗ . . iteñ noͤl . ſpus cunn ¶ Queſtio ꝑ magrm Tbomã Bꝛicot addita ſeri humged — añs cũ copula ppõ Semins ſeſtn ie . s.6 D „A 4.nis pcedẽtis:mediante boc ꝓnoĩe qui tento modus. bllb'no2u. ¶ Circa pꝛedicta querit᷑ vtrũ in iſta reſtrictiue:ꝛ non pure differetialiter a ſi hoc uſ ĩ hoſſt ſuppon ꝓpõe hõ currit: ⁊ oĩs ille ẽ aĩal.ly ille ãplie᷑ modo exponeret᷑ ppõ in qua rlin refert ſuũ ggtcn lis ſu us hel n vel poſſit apliari:⁊ arguitur non:q; tunc re as reſtricte:tũc nũqᷓ; relatiuũ in copulatiua echn relttiuiſenget tei⸗ latiuũ poſſet ſuppõere ꝓ pluribus qᷓ; ſuuʒ an affirmatiua ſuũ añs referẽs poſſet ampliari: alunc⸗ fimmatione dch tecedes. Sed boc eſt nam relatiui quod de ſuo añcedẽte nõ ãpliato. vt bĩ ꝓbat ſca r ereetnngiboter bet eſſe rei añ late recoꝛdatiuuz.igitur ly ille añ oppoſitũ. ¶ Et m boc reſpoderet᷑ ad rõ⸗ rrfettrice. illist tenek ibi non põt apliari. Pꝛima tñ conſequẽtin bz nes poſt oppoſitũ. que pꝛi facte ſunt. ¶ Ac in ene A ſcham rone qꝛ añs ei? non ampliatur.ergo ſi ille amplie Pimd aredloe ppõ añtis põt ꝓ pluribꝰ vifi n ſ giami benepoͤti ꝓ pluribus ſupponet qᷓ ſuũ añs.ꝗ Confirma cariqᷓ vᷣificetur.⁊ qñ ꝓpluribꝰ vificabit᷑ re⸗ N fialitervt tur: qꝛ tũc nõ ſemꝑ relatiuuz in eadẽ ꝓpõe co latiuu ſupponet ꝓillis:ſed nõ ſequit᷑ ĩ ſenſu Runiond e — autẽ ſia pulatiua affirmariua cũ ſuo añte poſitum reo cõpoſito ꝙ rlin poſſit ſupponere ꝓ pluriby o voſt. lin laimmmione de ſerrer ſuij as eſricte g nalets 5700 Pa/⸗ qᷓ; ꝓpõ ſui añcedẽtꝭ verificetur: aut denotet᷑ 55 5 5 frin ſectudiue tet.qꝛ aliqñ referret ſtuuzañs apliate: iug⸗ verificari loquẽdo de relatiuo reſtricte refe Ppoſitů miteicl. rerineße Nle ita nonrefer: et reſtricte. ¶ Secundo ſic. y illeiĩ rẽte ſuũ añs. bñ ſequat᷑ ; pꝛo pluribꝰ qᷓ; ꝓ larefefricte.naly ile li⸗ tali ꝓpõne refert ſuũ añs reſtricte. valz tĩñ põ añtisvificat᷑ riin poſſit ſupponere.Et ñitr ſigtoteriosm ppone ſuiaut ncut boc complexum bõ qꝗͥ currit:] pᷣ oplexũ ðꝛ ꝙ ↄña nõ valet qua infertur:qꝙ riim poteſt mulsterminis ampliatur c bõ qᷣcurrit nõ pht apliari ſicut nec boc com/ ampliari añcedẽte nõ ampliato. ¶ Ad ſcdam 4 plerũ bomo qui es. Nam tales reſtrictiones ðꝛ ſitr ꝙ relatiuum relatum de ly ille nõ põõot (chlattnttusde ſuppoſit q currit 1 qui es reſtringunt a⁊ ĩpediũt ampli ampliqri:qꝛ boc totũ cõplexũ bõ qͥ currit nõ (Ghntur ractatus de amnplian ationẽ. & ly ille ibi nõ pot apliari.¶ Cõfirma põt ampliari:capiendo ly qui reſtrictiue. tur:qꝛ ſi ille ibi ãpliaretur cũ referat reſtric⸗ . . l .— te ſuũ añs ſequeretur ꝙ idẽ teriꝰ poſſet eẽ re ¶ Notãduʒ eſt ſe cðo: q iſta cõplexa .. N amnpliat ſtrictus ⁊ ãpliat ſił ⁊ ſemel.ↄñs eſt falſum. g qͥ currit:qꝗ eſt:qᷓ erit: pñt capi dupłr. Ano mõ De biscõ uotadunnqp iſte te añs.¶ In oppm̃ arguit᷑ ꝑ pᷣdicta ⁊ ꝑduas rõ pure dfaliter:⁊ tũc ad ſubſumẽdũ ſub illis po plexis q tio nõ capit in pꝛoj nes pꝛi poſitas. Quaꝝ pma eſt. iy ille ſtat ibi ñitꝭ ĩ maioꝛe a ꝑte ſubiecti ſufficit ſumere co⸗ currit qd G imetionaliterizſe Ad oppo ꝓillis ꝓ qbus verificat᷑ pꝛopoſitio ſui añtis pulã vel ꝑticipiũ copule ſiue ly q bi gra iſte qui erit.· mlit. Et boc d ſitum ar. ſed ꝓpõ ſui añtis poteſt pꝛo pluribus verifi⸗ eſt bonꝰ? ſylls. oẽ qð erit ẽ:antixpᷣs erit:q an t venita ddad L cari ꝙᷓ vificet᷑.igitur in illa pꝛopõne ly ille pᷣt tixpᷣs qͥẽ vel erit eſt capiẽdo ly að erit ĩ añte un de ntetiis. fie ãpliari ẽt añte nõ ãpliato. ¶ Scðdᷣa ròẽ. loco pure differẽtialr. Sʒ qñ talia cõplexa non ſu giuieſtſignu al Laplir de ly ille põt põi ſuũ riin relatũ:ſxen riin re mũtur pure diſſerẽtiali:aliter ſumẽdũ ẽ ſub ſnsdfagtois Dali terina latũ poſſet ampliari:ergo ⁊ ly ille eis poſitꝭ a parte ſubiectiĩ maioꝛe.verbigfa PrAli . : vt Fba ßteriti id rl,y ¶ ᷑Pꝛo ſolutione queſtionis ſub iſta oẽ qð erit ẽ:deberet ſic ſubſumi anti⸗ wozeie mo capit pin ver Quid riʒ — tpfßs eſt ens qð Eit. q ꝓpõ eſt falſa.¶Differẽ mer ue ybum ſcde intẽtio⸗ rferre ſu-¶ Motãdũ ẽ qꝙ relatiuũ referre ſuuʒ tia etiã iſtoꝝ cõplexoꝝ qñ capiunt᷑ pure diffe gin gampliak 2 d erid uz añs re⸗ ꝗñs reſtricte nõ ẽ ipᷣm reſtrĩgi: ſed eſt ipſum rentialiter vel nõ pʒ ex bis que dicta ſunt in iei⸗ eſtſipp teri pꝛo ſuo ſig nricte ⁊ referre ſuũ añs cũ terĩs ĩ ꝓpoe ſui añt⸗ poſitꝭ pᷣmo notabili.q; ſi ly qͥ currit in declaratõne . ganlcgris reſpectu figni quot. mo⸗ Triplicit᷑ tñ accipi põt cũ talibꝰterĩs.¶ Inoꝰ relatiui referetis reſtricte capiat pure diffe 4 fferentigstepoy diſin is, ponẽdo cũ añte pᷣticipiũ copłe loco ipſi copu rẽtialiter vt valet tm̃ ſcut currẽs:tũc rłin pᷣt onſmilter pliatus inoch Pꝛi mo⸗/ ſe.verbi ga.ſenſus iſtius.hõ currit⁊ ille põt ãapliari añte nõ apliato.ſi aũt nõ capiat᷑ pure nnſipponetẽ reſpectu rai qus. . eſſe aĩal eſſet iſte. bõ curriit:⁊ ille bõ currens differẽtialiter: tũc rin ampliari nõ põt añte godll n.Eréplum pluriu Secunc; põt eẽ aialea o⸗ bũc ſẽſũ ſatis ↄſtaret ly il eiꝰ nõ ãpliato.OIſtꝭ notatꝭ ſit ↄcluſorñſiua Cõcluſio fir bo ipliat aa bõ fuit modus lepoſſet ampliari ſuo añte non ãpliato. ⁊ boc ꝓbabile eſt differẽtie ꝙ relatinum referens riſiua uifierit,(Den angumpꝛ mò ꝓcedũt rõnes facte poſt oppm̃ Alio mo ſuũ añs in ꝓpõne copulatina affirmatiua p̃t R“R Nbencumn mungtiter ldiff̃ do poſſet illa reſtrictio declarari ſumendo an ãwiari añte eiꝰ nõ apliato.pʒ ex dict. Ad rõ ns ſupponat eri⸗ ipliaf tecoqẽs cũ copui mediãte iſto ꝓnoĩe qͥ tẽto nes añ oppoſitũ ðꝛ ꝙ tripliciter intelligipõt dſaumagis Cen ſuppo⸗ 4 dcndtgtinn ede. mimg nt ede De ampliationibus Folio cxxxiuij teſedi elrlöantn⸗ jntelle⸗ ꝙ relm ſit rei añ late recoꝛdatiuũ.¶ Inoꝰꝙ ille terminus ſuppõ eſt terminus mag cõis ũ⸗ ber le ipure df aus ꝙꝙ re rim nõ poſſit ſupponere pꝛoalijs qᷓ ſuũ anñs ⁊min ↄnotatiuus.Et ille termiꝰ apliatio eſt fnde ſeſt ilt an⸗ ptiuñ eſt ſupponat a ſic negat᷑ q; aliqñ rehin ſupponit terminꝰ mag ↄnotatiuus ⁊ minus cõis ¶ Dĩ nitenlin zetiſtis da 4 zülaterei ante ei nõ ſupponẽte.¶ Alioꝰ intelligitur notater ꝓ ſu ſignifiato ꝑꝑ terios ſingula- loeonen llreſtigig c um qᷓ; pꝛo illis ꝓ quibſuũ añs accipit᷑ lʒ nõ ſup⸗/ trus apliat᷑:⁊ tñ nõ ſuppõit ꝓ pluribus ſigni- Quid am B iieſscicghil Tenie 2 ponat ⁊iteꝝ hᷣ ẽ falſum de relatiuo ampliato ficatis:ſʒ pꝛo vno tm̃.Et talis ampliatio ſolet pliarco te m lumebor pn eanitnn tuis aonte eiꝰ nõ apliato. Nã in pꝛopõne pᷣdicta ly vocari ãpliato tꝑꝝ et nõ ſuppoſitoꝝ:qꝛ in tali oenin. enne diferetil ter inn NA . ille ſtat pꝛo oĩbus boĩbus currentibꝰ pñ̃tibꝰ ampliatiõe terminus nõ accipit᷑ pluribus ſfo ?um. nerek Möinunffnne⸗ ⁊ poſſibilibꝰ nõ aũt ſuuʒ añs.¶ Tertioꝰ intel gnificatꝭ qᷓ ſi nõ ãpliaret᷑:ſqʒ bñ accipit᷑ p vno etii nucpfelatiniine, i ſix ligit᷑ rlin nõ poſſit ſupponere vel accipi ꝓ ſñignificato ĩ oꝛdine ad diuerſas dꝛĩas tẽpoꝝ lui fig referes doſermnl htſu alijs qᷓ; pꝛo illis qᷣ ſuũ añs pꝛiꝰ ſi guit.⁊ ſic con ¶ Dicit᷑ notãter ꝓ ſignificatis pꝛopter terios enö iligro thi unin ſ ceditur ꝙ relatiuũ ſemꝑ eſt rei añ late recoꝛ cõmunes qui pꝛo pluribus ſignificatis ſuppo Afin boefeſitnei „ datiuũ.¶ Ad ↄfirmationẽ ðꝛ ꝙ lʒ rlin ibire- nũt q ampliantur:qᷓ; quando nõ apliant᷑:vt tigepeß begeſnnt leet . ferat reſtricte.⁊ reſtringat᷑ ꝑ terios pꝛopõis hõ fuit. Et talis ampliatio ſolet vocari ampli 1 pponinisp 1 ſui añtis.tñ cuʒ illis teris tenet᷑ apliate in oꝛ atio tpᷣꝝ ⁊ſuppoſitoꝝ. Dr no.reſpcũ ſigmi ꝛc r Pnnnn hifi dine ad copula. ¶ Ad ſcdᷣam rõnem ðꝛ ꝙ boc ad denotadu ill ꝑ ꝗð fit apliatio. puta ipſu, wne pllisſei H / gffen ꝓplexum hõ qui currit bene põt apliari ſi ca⸗ apliãs iſtrale: ſpe itellectꝰ ẽ aãpliãs pᷣncipa⸗ Quid an- uͤn doſſtß Eguti ſentn. ſas e piat᷑ ly qͥ currit pure drialiter vt vʒ h ꝑticipi⸗ le. ¶ Eñ ill ignũ ðꝛ ĩpoꝛtare diuerſas dꝛlas pliatio tẽ 4 mponere plant Praa ur pſiis tpis currẽs: nõ autẽ ſi capit ly qre epCꝝ qð eſt tale ſignũ:qð rõe ipfi intellectꝰ ac Poꝛũ ⁊ ſu ncecen ſenfetunan denotet ei ſtrictiue.¶ Ad ↄfirmationẽ ðꝛ ꝙ nõ ẽ incõ⸗ cipit terĩm in oꝛdĩe ad diuerſas dꝛĩas tpᷣꝝ:ac pꝓpoſitoꝝ ocdeo defehgriuofeſtrice rete Maefi ueniẽs eũdẽ terĩm reſpectu diuerſoꝝ teneri ſi talitermino adderetur ſignuʒ quod foꝛãlr Nota dili nahdi ſegut gpolini'i ãpliate ⁊ reſtricte.Nã ly ille ĩ tali ꝓpõne re ⁊ xpꝛeſſe ibi impoꝛtaret diuerſas differenti genter incat tinpofſt ſponere Etfi ſtrigit᷑ ꝑ terios in ꝓpõne ſui añtꝭ poſitos:et as tẽpoꝝ. Dicitur notanter diſuncti:q; ſi ĩ⸗ nömmlet ua infenunchniinoteek cum illis terminis ampliatur ꝑ copulam. poꝛtaret diuiſiʒ vel copłati:tũc nõ opoꝛteret zmccdete noampliato (Aaſcan ”l YVYYiteri? apdiaret ¶ Iñ ille teriꝰ ðꝛ ĩpoꝛtare di Nota dili chriuum telaun de , lend pot ¶ Explicit tractatus de ſuppoſitionibus. nuerſas dꝛĩas tpᷣꝝ diſiuncti:qͥ ĩpoꝛtat tales dif genter . doc toti copleri bo ourt i ¶ Sequitur tractatus de ampliationibus. ferẽtias tpᷣꝝ ac ſi loco eius vnũ diſunctũ im⸗ urtcapienco quiretrietie. 2* poꝛtans diuerſas differẽtias tpᷣꝝ poneretur. rca ampliationes eſt ¶Dicit᷑ notãter in oꝛdine ⁊c.qꝛ ſi dictio ãplia Ir adum: 1 iſte terin? ãplia tiua nõ impoꝛtaret diuerſas dꝛĩas tpᷣꝝ reſpcũ tio nõ capit in pꝛopoſito pꝛie terĩ ſupponẽtꝗ. tũc talis termi ſupponẽs nõ WAAintẽtionaliter: ſy ſede intẽti apliaret:vt bõ fuit aĩal:ibi ly aĩal nõ ãpliatur . ¾ew ſintetionaliter:ſs ſede intetio licet ponatur cũ ſigno ãpliatiuo:cũ illð ſignũ di alleſinheͤztignſte niet nonis . rnalit. Et boc dupliciter vno no impoꝛtet dꝛĩas tp in oꝛdie ad iᷣm i iagent trßoertroͤnn ⸗ D vt venit a vᷣbo actiuo qð eſt de raf ſupponétẽz ſpcũ ill Pm. J. Di⸗ lsoicd enn nale id verbum ſcde intetiõis. ⁊ ſic ãpliatio ẽ terinꝰ cſtur notat ſupponetẽ reſpcũ illaꝝ ⁊c:q; ſitał Uuz ett ſor chiſta cplet theritpit ani duptr Grond Dnckd ia eglianetiſniliehr Plets Aeceptõ dre ſmhiectiſufiet unereco⸗ unti nes aplia „ 22 ieol derik leht⸗ verbum TioS. R vPue I? ſuppõ Ia2 lenttcnito ſ, henfu ãpliãs: q eſt ſignũ q ali terĩnꝰ accipiatur ad ter ſuppõeret reſpectu pluriũ dꝛiaꝝ dſctk girul Gailnc ih plures dfias tpis: vt v̈ba gteriti tpis futuri 1nõ diuiſiz:tc nõ oportetet ; talis termin õ . ãpliaret᷑: dicẽdo adaʒ fuit.ibi ille terminuſ 4 t r⸗ 1 7 i 3 1 — .„ — — — 2 — mediſninl maioe terbigf⸗ pis Ai mocapie Ppnt venit Znbopet adã ſupponit reſpetu pluriũ dꝛiaꝝ tp̃is diſũ nelubie jfanci ſiuo qð etiã ẽ ᷣbum ſcðe intẽtiõis ⁊ ſicamp rſed ſi ſ rteoventſſt i ſn Dif̈ am atio terin qͥ ampliat ? doſcribitur ſic. am ctnled tñ no ſupponit reſpectuillau dꝛiantẽ derne⸗ ſri . poꝛis diuiſim.¶ Ende hoc complexũ differẽ⸗ liatiõis. pli⸗ ſuppõ terĩ pꝛ Porls! nx ” df⸗ Mntiois. pliatio eſt ſuppõ terĩ pꝛo ſno ſignificato del tia tpis vt ad pꝛopoſitum ſufficit capitur du⸗ ar ernr d dien li ſuis ſignificatis reſpectu ſigni ĩpotatis di⸗ pliciter. Uno modo pꝛime intentionalr:⁊ tũc Acceptio ae jget dis die uerſas differentias tẽpoꝝ diſiuncti: vel alicu differentia tpis eſtvna pars tẽpoꝛis que non nes de ly an in de ri⸗ ius conſimiliter apliatus in oꝛdine ad illum eſt alia vt ts ps: tẽpus p: ekünz fu⸗ diffe reri licin igechhi en terĩm ſupponẽtẽ reſpectu plurium dr̃iarum carĩ S PSe . epus flu⸗ . mitis eſtricte , ſerfnß rim mp⸗ z fuit aiai, ibi ille turũ. ¶Alio capitur ſcdᷣe intentionaliter: et tempoꝛis ri ſent ne ae tpis diuinm. Exẽplum vt hõ fuit aial.ibi ille cdꝛĩa tis ẽ fignũ accñtaliter ĩpoꝛtãs tepuſ Termino nane latofaitn iet terminꝰ bõ ãpliat᷑ ad ſtandum pꝛo Polbue ꝑ modũ pfñtialitatꝭ:pᷣteritionis vel Crruritie rum am⸗ e oape ſigrio, , fuerũ F notãter ĩ diffõ ins zePre kuturitio nndn e men lnanplinin rifin t ſunt ꝛ fuerit. ¶Df notater ĩ diffoe ſuppõ:ad ni ꝛ fic de alijs dicti: v! vnuʒ eoꝝ ſiue alio pliantiuʒ lter tucſin ſ in een . det nullꝰ teriꝰ ãpliat᷑ qͥn ille ter⸗ e de S O1 KVIV nue? mui gting i dit ſub dengs npomr Gn ſaput anliario ſe en durerirtrbia vtpitſ tb d. Tin eno e tehnnn za apii iinus ſupponat. Enß mpy 5 lent põi dꝛĩe tp̃is.ſ.eſt.fuit Diĩſio pꝛi⸗ ieretech e finniu. a zpli hñt ficut magis coe ⁊ minus cõe. Sibr ſcut 1 reip zoliati it. erit. pot r imagia pa Tractatus terĩos añ ſe poſitos vt vᷣba pꝛeteriti ⁊ fnturi ter bñs ſigniticatũ vel fignificata ac.q; ſi tał tẽpoꝝ a eoꝝ ꝑticipia. Quida termini qpliant terĩnꝰ nõ hẽret ſignificatũ ſibi coꝛreſpõdẽs terĩos poſt ſe poſitos vł a parte poſt rectos: vel ſignificata ſibi coꝛreſpõdẽtia pꝓ diuerſis vt verba ſignificãtia actã aĩe ſicic itelligo co dr̃ijs tpᷣm:tũc nõ apliaret᷑:vt dicẽdo adã fuit gnoſco.ſignifico ⁊c.Et quidã ſunt termi qͥ ãe ibi ille terĩnꝰ adã nõ apliat᷑:qꝛ ſi gtũ illiꝰ terĩ pliãt terios ta añ ſe poſitos qᷓ; poſt ſe poſitos nõ coꝛrñdet ſibi ꝓ tꝑe pñti:ſed ſolũ ꝓtꝑe pᷣ⸗ vt pꝛi.poſteriꝰ.põt.poſſibile.neceſſariuzʒ ac. Scðda dĩ/⸗ ¶ Itẽ terĩoꝝ apliãtiũ qͥda ãpliat tõue tpᷣis vt ſio eorũð teri illi qͥ poꝛtat aliquã dꝛĩam tp̃is a pñti ⁊ ta les terĩ apliant terĩos añ ſe poſitos.Alijterĩ apliãt rõne ſignificatõis:⁊ ſunt illi terĩ qͥ licʒ nõ ĩpoꝛtẽt aliquã dꝛĩazʒ tp̃is a pñti tñ apliant q; eoꝝ ſigtio põt cõnẽire tã rebꝰexñtibꝰ qᷓ pᷣ⸗ teritꝭac.vt ſũt vᷣba ſiontia actũ aĩe interioꝛẽ Silr ly põt poſſibile pᷣus ac.q De ampliatio nibus dantur alique regule. „¶ Pꝛima regula tal ẽ quilibet teriꝰ ſbi corrñdẽs ad pñs tps. Er iſi duabdeſcri NRła pꝛia ſupponẽspoſit a ꝑte ſubi reſpectu copule pᷣjn ptiõnibus facilr põt baberi qð ſignificatũ ðꝛ ppõnes de dictoe cipalis vel reſpectu verbi includẽtis copulaz coꝛrñdere alicui terĩo ꝓ tꝑe futuro:ſiłi ꝓ tẽ bñ notan pñtꝭ tpᷣis pꝛincipalẽ pꝛeteriti tempoꝛis vł reſpectu ꝑti poꝛe poſſibili vel imaginabili.¶ Ex iſta rła ge. cipij pꝛeteriti tpᷣis qð eſt pᷣtũ vel adiectiunum pʒ ꝙ iſte ꝓpões ſũt ↄcedẽde.ſ.viuũ fuit moꝛ pꝛincipalis pꝛedicati:bñs ſignificatũ ſibi c tuũ cũ ſenſus illiꝰẽ:viuũ qð ẽ vłfuit:fuit moꝛ reſpondẽs vel ſignificata ſibi coꝛreſpõdẽtia tuũ.Silr vᷣgo fuit meretrix:cũ ſenſus eiꝰ eſt in oꝛdine ad pñs tẽpus a pꝛeteritũ ampliatur xygo qͥ ẽvł fuit:fuit meretrix.Silłr futuꝝ fuit ad ſupponẽduʒ ꝓ ſuo ſignificato quod eſt vel pᷣteritũ:cũ ſenſus eiꝰ ẽ futuꝝ qð ẽ vł fuit:fuit fuit:velſuis ſignificatis que ſũt vel fuerũt:mi pᷣteritũ.Silr gñandũ fuit moꝛtuũ:cũ ſenſus ſi reſtringat᷑ ad vnã dꝛiam tp̃ᷣis.O Dĩ notãter eiꝰeſt.generãdũ qð eſt vel fuit: fuit moꝛtuũ. terũꝰ ſupponẽs:ad denotãdũ ꝙ teriꝰ nõ ſup⸗ Silr generãdũ fuit coꝛruptũ:cũ ſenſus eiꝰẽ ponẽs ñi apliat᷑ vt iſte teriꝰ cbimera ¶ Dr no⸗ generandũ qðẽ vel fuit:fuit coꝛruptũ. tant᷑ poſit a ꝑte ſubi ⁊ nõ ðꝛ ſubm:qꝛ nõ ſoluz „. ſubiectuz ampliatur:ſed etiazʒ pars ſubiecti et ¶ Secũda regula quilʒ alij terĩ qͥ añ copulã ponũt᷑.¶ Eñ ille terĩn⸗ Quis ter ðꝛ ponia ꝑte ſubi qͥ põit᷑ añ copłaʒ:ſiue ipᷣe ſit minꝰ a ꝑe ſubm̃ fiue pᷣtuʒ:ſiue ꝑs ſubi:ſiue ꝑs pꝛedicaxi te ſubiec⸗ vt boĩs aſinus currit.ibi ille terinꝰ boĩs am⸗ tipoſitus pliat᷑. Etiã illa ꝑticula põit᷑ ꝑꝑ terios a parte pᷣdicati poſitos.vt hõ fuit aĩal.ibi ly aĩal non apliat᷑.¶ Dr̃ notãter reſpectu copłapncipal: qꝛ qtũcũq; teri/ põat᷑ a ꝑte ſubi reſpectu co⸗ ple minus pᷣncipalis nõ oʒ ꝙ ãapliet᷑.vt dicen do hõ qͥ fuit eſt:ibi ille terminꝰ bomo nõ am pliat᷑.O Dfr̃ notãt᷑ vel reſpectu vbi ac.qꝛ dicen . do bõ cucurꝛit.ibi bõ ãpliat᷑.⁊ tñ nõ erplicite ponitur copła pꝛincipałpᷣteriti tpᷣis.ſed illud verbũ pᷣteriti tpᷣis ſ.cucurꝛit includit coplam Svpncipalẽ ptĩ tpᷣis Dr̃ notãt᷑ pꝛeteriti tpᷣis:qꝛ ſieſſzʒ alteritpᷣis ñ ſic ãpliars:ſʒ alr:vł nulloꝰ qð igrũ Et eadẽ de cã ðꝛ vł reſpectu ꝑticipij pꝛeteriti virgo.cum ſenſus eius eſt: meretrix que eſt tem poꝛis.O Dñ notãt᷑ pꝛedicatum ⁊c.q; ſi 5 vel erit:erit virgo. Similiter coꝛruptuʒ erit eẽt pᷣdicatũ vel adiectiuũ pᷣdicati tũc teriz a ꝑ generandqũ:cum ſenſus eius eſt coꝛruptũ qð te ſubiecti poſitũ nõ ãpliarz:vt dicẽdo bomo eſt vel erit:erit generand um. Similiter coꝛ⸗ vidʒ aſinũ gẽitũ vł moꝛtuũ.ibi ille teriꝰ hõ ã ruptoam erit vinum:cum ſenſus eius eſt: coꝛ⸗ pliat᷑ ab illo ꝑticiꝑ io a ꝑte pᷣti poſito.dr̃ notã ruptumquod eſt vel erit:erit viuum. te tał teri q ad ſuppoſitũ eodẽmõ acceptus coꝛrñde⸗ mediãte copula pᷣciſe pᷣteritũ tpᷣs ĩpoꝛtate in re termĩo oꝛdine ad ipᷣm vificabilis ẽ: vt ille terinꝰ adã adtps pᷣ⸗ bʒ fignificatũ ſibi coꝛreſpõdẽs ad tẽpus pᷣte- terituʒ pᷣ ritũ.ſed illud ſignificatũ ðꝛ coꝛreſpõdere ali⸗ ſẽs futuꝝ cui terĩo ad pᷣſens tpᷣs de cuiꝰ ꝓnoĩe demon poſſibili⸗ ſtrãte mediate copula pᷣciſe pñs tpᷣs impoꝛtã tervłima te in oꝛdine ad illũ terim talis terminꝰ veri⸗ ginabile, ficabilis eſt. vt iſte terinꝰ bõ bʒ ſignificatum ſcda rla ð ri tꝑis:qð ẽ copula pꝛincipalis: vel includẽs copulã pꝛĩcipalẽ:vel reſpectu ꝑticipi futuri tꝑis:qð eſt pᷣdicatũ:vel adiectiuũ pᷣncipalis pᷣdicati hñs ſignificatũ ſibi coꝛreſpõdens vł ſigniticata ſibi coꝛreſpõdentia ꝓ tꝑe pñti et futuro ãpliat᷑ ad ſopponendũ ꝓ eo qð eſt vel erit:niſi reſtringat᷑ ad vnã dr̃iam tꝑis:vel ad paucioꝛes.¶ Dr̃ notanter futuri tempoꝛis:qꝛ: ſi nõ eſſet futuri tꝑis:non ſic ampliaret ter⸗ ꝓpõnes minuʒ cui additur:vt dicendo homo fuit ani bñ notan mal:vel bõ eſt genitus. ibi ille terminus bõ de. non ampliatur ficut dicit regula.¶ Unde ᷣm dictã regulã iſte ꝓpoſitiones ſunt conceden de:album erit nigrum:cũ ſenſus eiꝰ eſt: albũ qð eſt vel erit:erit uigrũ.Silr meretrix erit . terito. Uñ illð ngtũ ðꝛ coꝛreſpõdere alicui Qðᷣ ſign terio ad tpᷣs pᷣteritũ de cuiꝰ ꝓnoĩe demõſtrã ficatũ ʒ Deci terminꝰ ſup dictiõe fu ponẽs poſitꝰ a ꝑte ſubiecti reſpectu vbi futu turi tꝑis. (Auaregula qʒtenmin⸗ Elee ſtbiecti reſpectupdicati J lupteſe ſoli poſſt bu e utteſeinſnmieritoſe litat uattuo: drias ipmn n ldick notüter in la men lſucntbegoꝛeumatice captoꝛ l cperent ſcde imetionaliter ir wones nodales copoſitas ti trinueanpliadl:ficut boez c ſcte bipoſſibile tiñ valet ficn iotno ampliat ſubz. Silf ſi ca. nelitioalr tbegoꝛeumatice⸗ lritterina pane poſt pofit ti Aericule b'regule eoce⸗ nn fur nalis regulis precede Uible velin nu importati nole del in tlu impoꝛtätis aptt ſenßilninicaſig iis ig gankepcis vel ignficata küamplakac inponei dii⸗ ſeſedünd eringa a lsen diene e Neplum ilierini e etfuirftitnnen So fun meremitcu ſenſus e eſt uinfuit weremni. Oif utnz iit enius ei'e futnp gde dkiuirfit Ir gindi fuit mortnirci ſenſns ridi gcttvel fuitfuit nortui. ici fut corruptirciſenis eße go rel ſuinfuitcorupti. ee nn regula quig tennin iup dadtt De ampliationibus tertia re ¶ Lertia regula qᷣlibet terminꝰ ſup gla de po ponẽs captꝰ? ſiue a ꝑte ſubiecti ſiue a ꝑte pᷣdi leſt poſſi hili vtin⸗ geri ⁊ ſic healus cogis Quarta 1gre ſubiectiteipeenn Pbifunn tnils tegulade opulaprincipalis⸗ Nlincludes alervel rehecnn grichhd fuui dicatü: veladieckiun hneppgls ſanitficnu fbi atfotetd, ſdi correſpödent nhenfi “l Nin⸗ kmigfun ir ee Drnrme iunn temne nienn i hetofinni rnn ibiiletemino agenm hc l(Voefn enſu⸗ 4 rtngr ri. neen⸗ . ſtentnd nerentnt aſsein⸗ lte eng oh go⸗ ſtcont 1 un ſenſiseins i itreh, enennn ini eiche⸗ nplurer ter, dictioni⸗ bus teria lisin bile veltiuns tlux tinij. cati cũ hoc vᷣbo põt: qð eſt copula pꝛĩcipalis vel includẽs eã:vel reſpectu iſtoꝝ modoꝝ ſcʒ poſſibile:cõtĩgẽs impoſſibile c neceſſe pme intentionalr ⁊ ſincatbegoꝛeumatice captoꝝ bñis ſigtũ ſibi corꝛeſpõdẽs:vł ſignificata ſibi coꝛreſpõdẽtia ad qttuoꝛ differẽtias tẽpoꝛis ſupponit ꝓ eo qñ eſt: fuit:erit vł põt eſſe niſi reſtringat᷑ ad vnã dꝛĩam tẽpoꝛis vel ad pau⸗ cioꝛes.Exẽplũ vt hõ põt eẽ aĩal vel hõ poſſi⸗ biliter eſt aĩal:ibi tã bõ qᷓ; ly aĩal ſupponũt ꝓ bis q;ᷓ ſunt: fuerunt erũt velpoſſunt eſſe. ñ in ꝓpoſito boc vᷣbũ põt:⁊ filr ille moaꝰ poſſi bile capiũtur gñaliter:a ſic illud põt eſſe vel poſſibile eſt eẽ qð eſt vł fuit vel potuit eẽ vel in futuꝝ poterit eſſe:⁊ nõ capiũt᷑ ſtricte ꝓut illud põt eſſe ſolũ vł poſſibile eſt eſſe qð eſt: vel poterit eſſe in futurũ:⁊ iſto ſcðõo mõ non ampliãt ad quattuoꝛ dꝛĩas ipᷣm ſicut dicit re gula. ¶ Dicit᷑ notãter in rła pᷣme intẽtionali⸗ ter ⁊ ſincathegoꝛeumatice captoꝝ:qꝛ ſi tales modi caperent᷑ ſcdᷣe intẽtionaliter ꝓut faci⸗ unt ꝓpõnes modales cõpoſitas tũc nõ habe rentvirtutẽ ampliãdi:ſicut boĩeʒ currere eſt cxtxv. amatiuus vel pofſſilis. ¶ Quinta rła:qlibʒ teriꝰ ſupponẽs a ꝑte añ poñilꝰ reſpectu illiꝰ terĩ pꝛiꝰ ĩpoꝛtãtꝭ Quiĩta re pꝛioꝛitatẽ tpᷣſo vła pafte poſt reſpectu illins gula de p termini poſterius ĩpoꝛtãtꝭ poſterioritatẽ tẽ⸗ us et po⸗ poꝛis vł reſpectu illiꝰverbi ſeqͥł ĩpoꝛtãt ſecu ſterius pᷣ tionẽ tpis dmõ ſigtũ illiꝰ terĩ ſupponentis cedo⁊ ſe⸗ denotetur pꝛecedere ̃ᷣm tpᷣs:⁊ talis terminꝰ quit᷑ bẽat ſigtum ſibi coꝛrñdẽs:vel ſignificata fibi co:reſpondentia ad pñs ⁊ ad pꝛeteritũ ãplia⸗ tur ad ſupponẽdũ pꝛo eo qð eſt vel fuit niſi a liunde talis terminꝰ fuerit reſtrictus. Exem⸗ plũ:vt bõ ẽ pꝛioꝛ aſino:ibi ille teriꝰ hõ apliat᷑ ad ſupponẽdũ ꝓ eo qð eſt vel fuit. Silr aſinꝰ eſt poſterio: boĩe vł aninꝰ ſeqt boĩem:ibi ille terĩ boĩe:⁊ ſilr ille actũs boĩeʒ ſupponũt eo qð eſtvł fuit. Ddicitur notanter ĩpoꝛtãtis pꝛioꝛitatem tp̃is:q; ſi ille terminꝰ pꝛius nõ ĩ⸗ poꝛtaꝛet poꝛitatẽ tp̃is:ſʒ aliquã aliã poꝛitatẽ Puta dignitatꝭ vł nature:tune nõ br̃et tutẽ apliãdi aliquẽ teriz: vt ſoꝛtes ẽ poꝛ mõacho⸗ rim. ibi ille terĩ monachoꝝ nõ ampliat᷑.Et ſi cut ille terminꝰ pᷣus ãpliat:ita ille terminus pᷣcedo ⁊ ſua ꝑticipia qñ ĩpoꝛtãt pꝛioꝛitatẽ tẽ poꝛis ⁊ nõ loci vel dignitatis:vt bõ pᷣcedit pe poſſibile.ibi poſſibile tm̃ valet ficut ppõ poſ trum.duadᷣꝰ leucꝭ.ibi ille teriꝰ hõ nõ apliat. ſibilis ⁊ nõ ampliat ſubʒ. Sili ſi caperent᷑ p⸗ me ĩtẽtionalr ⁊ cathegoꝛeumatice:nq̃ ſic am pliarẽt terim a parte poſt poſitũ a ꝑte ante poſitũ. Alie ꝑticule bᷣ regule eodẽmõ expo nuntur ſicut in alijs regulis pꝛecedentibus. ¶ Quarta regula qᷣlʒ terminꝰ poſi⸗ tus a ꝑte ſubiecti reſpectu pᷣdicati quod terĩ nat᷑ in bile vel in tiuꝰimpoꝛtãtis aptitudinẽ vłreſpectu pᷣdicati ntĩ caſus bñs ſignificatů ſibi coꝛreſpõdẽs vel ſignificata ſibi coꝛreſpõ dẽtia ampliat᷑ ad ſupponẽdũ ꝓ eo qð eſt vel põt eſſe dũmõ reſtringat᷑. cẽplum vt bõ eſt poſſibilis amabił vł amatiuꝰ:ibi ille teriꝰ bõ rõe illoꝝ pᷣdicatoꝝ ampliat᷑ qaa ſupponẽdũ ꝓ eo qð eſt vł põt eſſe.O Dr̃ nlater impoꝛtãtꝭ aptitudinẽ q; ſi tale nomẽ teriatũ in bile vel ĩtiuꝰ nõ ĩpoꝛtaret aptitudinẽ:tũc nõ amplia⸗ ret terim a ꝑte ſubiectipoſitũ vt ſũt iſti terĩ cubile fabꝛile ⁊ ſic de alijs. Alie particule po nũtur bic eodẽ mõ ſicut in alijs regulis. Uñ noĩa terĩata in bilevel in tiuꝰ ãpliatiua deſcẽ dẽtia ab aliqͥbꝰ vᷣbis ampliatiuis ampliãt ad tot dꝛias tpis ſicut vbaa qbꝰ deſcendũt:vth nomẽ poſſibile catbegoꝛeumatice:⁊ pᷣme ĩtẽ tionaliter captũ ampliat terim a parte ſubie cti pontũ ſicut hoc verbuzʒ põt. Uñ ſᷣm iſtam reguls iſta eſt ↄcedẽda:antixpᷣs eſt amabilis ODicit᷑ etiã notãt᷑ ĩpoꝛtãtꝭ poſterioꝛitatẽ tẽ⸗ poꝛis:⁊ ſilr ſecutionẽ tpᷣis.qꝛ ſi ille terminus poſteriꝰ nõ impoꝛtaret poſterioritatẽ tpᷣis et illud verbũ ſequit᷑ ſecutionẽ tpᷣis tũc illi teriĩ non hꝛẽnt vᷣtutẽ ãpliadi.¶ Dr notãter dũmõ ſigtũ terĩ ⁊c.qꝛ ſi figtuʒ terĩ denotaret᷑ ſequi ſcðz tps tũc talis terminꝰ non ſic ampliaret᷑. J ¶ Eñ figtũ illi? termĩ capti cũ illo termino p Nota dili usoicit᷑ pᷣcedere qͥ nõ regit᷑ ab illo terĩo pꝛi⸗ genter us:ſed ſe bʒ vt ſubᷣm reſpcu illiꝰ terĩ pꝛius Et ſi gtũ illiꝰ terĩ qͥ regitur a parte pyꝰ erx vi cõpa ratiõis ab illo terio poſterꝰ vłex vi trãſitõis ab illo vᷣb Meqͥt᷑ ꝛ pᷣcedere pᷣm tpᷣs ¶ Sexta regula quilibet terĩn⸗ ſup ponẽs captꝰreſpcu illi:terĩ pꝛiꝰ impoꝛtãtis p Sexta re oꝛitatẽ tẽpoꝛis vel poſteriꝰ ĩpoꝛtãtꝭ poſteri⸗ gula de e oꝛitatẽ tpis:vel lyſcqᷣt ipoꝛtatꝭſecutõeʒ tp̃iſ iuſdeʒ cuiꝰ ſigtũ denotat᷑ pcediab alio:bñs ſigtuʒ ſi bi coꝛrũdes:vel ſigta fibi coꝛrñdẽtia p tpe pᷣ ſenti ⁊ futo ãpliat᷑ ad ſuppponẽdũ ꝓ eo qð ẽ vel erit niñ talis teriꝰ aliũde reſtrigat᷑ Exem plũ yt bõ ẽpoꝛ aſino:ibi ille terĩꝰa ino ſuppo nit Peo qð eſt ⁊ p illo quod er. Siłr bõ eſt poſterioꝛ aſino: v bõ ſeqͥ annu:ibi ille teriꝰ hõ ſi uppõit ꝓ hoĩbꝰ qͥ ſunt ⁊ etiã ꝓ bomibus qͥ eft. ¶ Rũ ñigtũ illiteriĩ denotat᷑ pcedi qͥre git et vi ↄꝑatois ab illo terd Pꝰ Ditlr igtuz Nots bñ̃ Tractatus llli terĩ ðꝛ pcediqͥ nõ regit᷑ ab illo tio poſte⸗ riꝰ:ſʒ ſe bʒ vt ſubm vł qͥ regit᷑ ab illo terio ſe⸗ qᷣa ꝑte ante. . . . . 2½.* 79 Febtfa e⸗ ¶ Septima regula qlibet teriꝰ ſup gla ð ter⸗ minis im poatant/ ſigta ſibi coꝛ ñdẽtia ad pnñs ⁊ futuꝝ apliat᷑ ad bus muta ſupponẽdũ ꝓ eo qð ẽ ⁊ imediate poſt boc erit tioneʒ ac· dumõ nõ reſtrigat᷑.vt aſinꝰ gñat᷑.caliditas p quiſitiuã qucitur bõ fit ibi ſubiecta illaꝝ pꝛopoſitionũ Apliãt᷑ ad ſupponẽdũ ꝓ eo qð ẽ⁊ imediate pꝰ hB erit.Siłr domificatoꝛ facit domũ.aſinꝰ ge nerat aſinũ ignis ꝓduẽ caliditatẽ ibi illi actĩ opliãt᷑ ad ſupponẽdũ ꝓ eo qð eſt vel vel ĩme diate poſt hoc erit.¶ Dr notanter mutationẽ acquiſitiuã:qꝛ ſi tale verbũ vel eiꝰ ꝑticipium nõ ĩpoꝛtaret mutationẽ acqͥſitiuã ſʒ deꝑditi⸗ uã tũc talẽ terĩm nõ talr ãpliaret:ſʒ atr vt pʒ tebit ĩ rla ſequẽti.¶ Dicit᷑ notter cuiꝰ ſigtuʒ denotat᷑ pduci:qꝛ ſi igtũ talis termĩ ↄſtructi cũ vᷣbo ſignte mutationẽ acqͥᷣſitiuã non ðſto⸗ taretur pꝛoduci vel acqͥri tunc talis teriꝰ nõ ſic ãpliaretur vtaſinus generat aſinũ:ibi ille teriꝰaſinꝰnõ apliat᷑:ex quo ſigtũ & nõ deno⸗ tatur pꝛoduci vel acquiri Octaua Octaua regula Quilibet terminus gla ð ter⸗ ſupponẽs captꝰ reſpectu dictionis actiue vel minis im paſſiue ipoꝛtatꝭ mutationẽ deꝑditiuã cuius poꝛtanti⸗ ſigtũ denotat᷑ deꝑdi ſine coꝛrũpi bñs ſigtum bus muta ſibi co:rñdẽs vel ſgta ſibi coꝛrñdẽtia ad pñs tionem ð apᷣteritũ:ãpliatur ad ſupponẽdũ ꝓ eo qð eſt ꝑditiuam vel ĩmediate añ fuit dũmõ nõ reſtringat᷑. Et emplũ:vt aſinꝰ coꝛrũpit᷑.angelus anibilasur. caliditas deſtruit᷑.ibi illa ſubiecta ãpliãt᷑ ad ſupponẽdũ ꝓ eo qð ẽ vł ꝓ eo qð imediate añ fuit.Silr ignis coꝛrũpit frigiditatẽ deꝰ anm bilat angelu.hõ deſtruit aſinũ.ibł illi actĩ am pliãr̃ ad ſupponẽdũ ꝓeo ꝙ ẽ:⁊ ꝓ eo qð ĩme⸗ diate añ fuit¶ Dr notater ipoꝛtatꝭ mutatõeʒ deꝑditiuã:qꝛ ſi tał dictio nõ impoꝛtaret mu⸗ tationẽ deꝑditiuã tũc nõ mpliaret᷑ ſic. Dicit᷑ notãter cui ſigtũ denotat᷑ deꝑdi: qꝛ ſi ſigtũ talis terĩ nõ denotaret᷑ ðꝑdi ſiue coꝛrũpi tũc tał teri nõ ſic ãpliaręt᷑ vt aſinꝰ coꝛrũpitur ab boĩe hõ coꝛrũpit aſinũ.ibi ille abltũs bomĩe ⁊ille ntũs hõ nõ ampliantur vt dicit regula Mona rla Nona regula talis ẽ quilibet tmi de incipit nꝰ ſupponẽs qͥ ẽ ſubm illivᷣbi incipit vel deſi ⁊ deſinit: nit qñ ſumit᷑ cũ ly ĩcipit ãpliat᷑ ad ſupponen⸗ dũ ꝓ eo qð ẽ ⁊ imediate pꝰ ̊ erit.dũmõ bẽat paſſiue mutatõeʒ acqᷣſitiuã:cuiꝰ ſigtũ denota ponẽs captus reſpectu vbi ĩpoꝛtãtis actĩe vł tur acqri vł ꝓduci bñs ſigtũ ſibi coꝛrñdẽs vł tad deſtn tunc in ſi gtũ ſibi coꝛrñdẽs:vel ſigta ſibi eoꝛrñdẽtia he nht erch niirer ꝓ tꝑe pñti ⁊ futuro ⁊ nõ reſtringat᷑.Et qñ ſu glert⸗ na. mit᷑ cũ ly deſinit bñs ſigmficatum ſibi coꝛrñ voſto tt⸗. liati dẽs:vl ſigta ſibi coꝛrñdẽtia p tꝑe pnti ⁊ pᷣte bitat qlo t mid⸗ rito tũc apliat᷑ad ſupponẽdũ ꝓ eo qð ẽvłime N o nõdz expe tius diate añ fuit.vt hõ incipit eẽ.ibi ly bõ ſtat p nO⸗ potbeticidiſic⸗ ſe boĩbꝰ qͥ ſũt ⁊ ꝓ boĩbꝰ qͥ erũt.Siłr bõ deſinit NMon hoͤnoͤfuit zial e e⸗ eẽ.ibi hõ ſtat ꝓ boĩbꝰqͥ ſũt ⁊ imediate fuerũt ſ aſan gialvtboͤ ſin ¶ Deciĩa rła quilibet terminꝰ rectꝰ uiicuin n eni ab iſtis vbis ſigtampliat: vificat᷑ ſupponit: Decims miſtois i ſs boͤg fuit eoꝝ ſilibꝰ mediãte iſia ppone ꝓ:bñs ſi gtum vegulade ſteturaialye aan zaictoꝛ ſibi coꝛrñdens:vł ſigta ſibi coꝛrñdẽtia ꝓ tꝑe ybis am⸗ ſebenſis iher fe lis noet pñti pᷣterito futuro poſſibili ⁊ tꝑe imaginabi liat ſup iee poſſble ni⸗ eetha. li:dumõ nõ reſtrigat᷑: ampliat᷑ ad ſupponẽdũ ponitaſe elfe ſejet ienno⸗ ad qͥnq; dꝛĩas tꝑm.vt dicẽdo bõ ſupponit ꝓ de alijs. fiide hofiloc 1 ze voie prõ vificat᷑ ꝓ boĩe.ibi ille terinꝰ boĩe ſeeheetcreis gdepoſſiblhn . apliãt ad ſupponẽdũ ꝓ boĩe:qͥ eſt fuit erit pᷣt t eẽpoſſtotr noe de mo eẽ vł imaginat᷑ eẽ.Dr notãter rectꝰ mediate imatſipria ppoͦ falſatet ꝓpõne ꝓ:qꝛ ſi nõ ſic regeret᷑ tũc nõ ſic ãplia lrbe ſoo geis de neceſſit⸗ ret᷑:vt dicẽdo ꝓpõ yificat ꝓ boĩe.ibi ille ter itondetbmi difüctiue. minꝰ ꝓpõ nõ apliat᷑ et ꝗᷓ no regit᷑ ab illo ver . iro oͦdyetpꝛini copultine bo vᷣiticat mediãte iſta ppoſitione pꝛo. ¶ AUndecima regula.qᷣlʒ ablatiuꝰ p ciſe expᷣmẽs ↄnotatũ ſiue foꝛmale ſi ẽtũ terĩ connotatiui ampliatiui rectꝰ a ꝑte poſt a tali terĩo ampliatiuo.ampliat᷑ adtot dꝛĩas tpᷣm ad qivalis dictio põt apliari dũmõ nõ reſtri notatiuiſ Mberpiinen am gat᷑ ⁊ babeat ſigtũ ſibi coꝛrñdẽs:vł ſigta ſibi ampliati⸗ acegeisgdnecefſarioẽ de. coꝛrũdentia ꝙ tot differentijs tẽpoꝝ: vt bõ uis. ſutneceſinioẽ de n ſic Zalhs eſt amabilis amoꝛe. bõ eſt amatiuꝰamoꝛe.ibi nirgsill copulatwue e falla ille abltũs amoꝛe ampliat᷑ ad ſupponendum ieaff,ſa. Alig creis poſſibi n ꝓ amoꝛe qui eſt ⁊ qui poteſt eſſe. nſisei eetuliq creas qd e poſſ teltax „„,-= ¶ Duogecia rła qͥlibʒ terĩnꝰ poſitꝰgeis qöt ee poſſioit⸗ cũ vbis ſientibꝰ adeq̃te ⁊ foꝛmałr actũ intel Zrnde Pgi etdm möſedapsil lect appetit vel ſenſus interioꝛis: vel dicti reticis, iim c ee Piutiu⸗ one ĩpoꝛtãte aci ꝓpoꝛtionabilẽ ſiue dictõe 3 nlrho E falſr alig ceis p includẽte talẽ dictionẽ:ĩ cuũ terĩ ſigtũ actꝰ efi due Zalſctoꝛie ezt ſik ⸗ ꝑ tale vᷣbũ impoꝛtatꝰ denotat᷑ trãſire: dũmõ 4 gipliatio ndz erpꝛimi co nõ reſtrĩgat᷑:⁊ hbeat ſigtũ ſibi coꝛreſpõdẽs . pone catbegoꝛica de co vel ſignificata fbi correſpondentia ad qͥnq; Pde copulatapte ett umi dꝛĩas tꝑm: ampliat᷑ ad ſupponẽdũ ꝓ eo qð ẽ aoꝛie eent ſikfalſe.ſiſte fuit: erit: põt eiſe: ꝛ imaginatur eẽ: fue talis de ybis iNweſitntede t aiſee⸗ terĩnꝰ ponat᷑ añ talẽ dictionẽ ſiue poſt. Exẽ⸗ fientibꝰ Meden reteto n e 0 e plũ vt cognoſco boĩeʒ intelligo boĩem.deſi⸗ actũ ſen⸗ ibepotbetici lua: q: tun ſeſporbetici copullatiua: t ainftileaoei bſſibile⸗ iggznlontlaie. lñs gn ſe deli nibl creet ſ imeliat e uade liiſtie ſelſno geus neceſſario ltberpꝛineret copulatine: q⸗ Vndeciĩa dero potũ.ibi illi teri ampliat᷑ ad qͥnq; dr̃as ſus etre, Erſtneidernd etee ape 5 egi e md ille ſenſus tꝑm. Silr teriꝰ poſit cũ terĩs ſigntibꝰ actũ rioꝛis Meſi tcotend. 4 ſenſus exterioꝛꝭ ſigns rẽ in quã Gunobaß trã rnioris Veröint Nidter nartoð⸗ ſire actꝰ bñs ſigniſicatũ ſibi coꝛreſpõdẽs:vel ſenoin idfie uep pp ne den ſigata ſibi coꝛreſpõdẽtia ꝓpñti⁊ pᷣterito am ſe ilin Dales difüctim pliat᷑ ad ſupponedũ ꝓ eo qð eſt vel fuitvt au Enfulit pt do drietoales du⸗ dið ſoni:video coloꝛẽ:ſonꝰ audit᷑.ibi illi terĩ ftrtp enzn lere Negies p.. le ſic intne. rdenoin⸗ ne ril De Statu. qui eſt vel fuit impoꝛtat foꝛãłr ⁊ expᷣſſe illas dꝛĩas tpᷣꝝ ad qs ille teriꝰẽ bomoampliatur. Explicit tractatus de ampliationibus. ¶ DSequieur tractatus de ſtatu. ¶ Dubitat᷑ quõ ampliatio dʒ expꝛi⸗ odeſtte ng aͤpli⸗ mi. Q Of pꝛio ꝙ nõ dʒ expꝛimi difiuctiue: H ẽ ak gut anfleiit 40 ſit ex ꝑ ꝓpõnẽ bypotbeticã diſiũctiuã:qꝛ tũc talis 1 5 5 Folio cxxxvi. lſenn s ſb coeße⸗ pofiti cũ illis verbis ãpliãt᷑ ad ſupponẽdũ ꝓ pᷣponãt᷑ vel poſtponãt terio ãpliato.¶ Uñ er Quid er⸗ Nänthis W 5 een eo qꝗð eſt vel fuit. Iñ bõ aliqñ audit ſonũ qn pᷣmere apliatõeʒ ẽ põere erxpᷣiſe ſignũ qð im pꝛiere à aſddic⸗ fenfenn ſer ſ ſon eſt coꝛruptꝰ:tunc ſi ille terminꝰ ſonũ nõ poꝛtat foꝛmalt illas dr̃as tꝑm ad qs tal teriꝰ pliationẽ lui netupte lcann ampliaret᷑ qñ ſtaret cũ tali verbo tũc talis ꝓ apliat᷑: vt dicẽdo bõ fuit aĩal apliatõ dʒ ſic ex ur. ndinnone den Nerhe poſitio eſſet falſa. ppmi. hõ qͥ ẽ vł mnit: fuuanimal.ibi boc totum idi of 5 ullbet terte neda:bᷣ ppõ eẽt va: bõ nõ fuit aĩal: q; ſenius eiꝰ eẽt: 4 Eſtatu. Sciendũ eſt ; iſte teriꝰ ſtatus Atceptio 8 — fect⸗ 6 dietg q nõ fuit aĩal:vł bõ qͥ fuit non fuit aĩal: dupkr capit. Unospme itẽtiõałr:⁊ boc nes ſtatꝰ. Nediair nöin hante Nefe mõ iſta diſiũctiua in caſu poſſibili ẽ Fa. Et ẽt mõ capit᷑ qñ ðꝛ ; miti ſut ſtat⸗ boĩʒ dignita trayffiön fieng di, dln ilne iſta ẽ pa oĩs bõ fuit aial: q ſenſus eiꝰ ẽ omĩs tũ̃. Alioocapit᷑ ſcdᷣe ĩtẽtõalit.⁊ triplr. elnoꝰ frmopoſſ ſorſtenn Otpe Rdian, bõ qẽ fuit aĩal:vel oĩs bõ qᷣ fuit fuit aĩal.mõ ꝓut ſtatꝰ ↄnẽit pᷣdicatꝭ eẽntialibꝰ ſic ꝛ hᷣmo⸗ l likeingmmi lluif ille ſenſus ẽver. ſic due dictoꝛie erũt ſimł poſterioꝝ ſcðᷣo metbaphiſice ĩ pᷣdicatj eſ 18 trn. len ſpponegi Ptimfe ve:qð ẽ ĩpoſſibile.ꝗ apliatõ nõ erpꝛimit᷑ diſ ſentialibꝰ ẽ ſtatꝰ.¶ Scðdoꝰ capit᷑ ꝓ ſtatu obli⸗ iſcat pbo j oböſpponit „ Negi iũctiue. Ablſic ſeqret᷑ iſta est a. Preas poſ gatiõis.⁊ h̊ mõ capit᷑ qñ ðꝛ ꝙ obligatio ẽpᷣfi⸗ one leidilleteriho, ſibitr ñ ẽ deꝰ poſito cau ꝙ de nõ creat:qꝛ ſẽ xio alicui enunciabilis ad ſuſtinẽdũ ipᷣm vᷣm 4 ndoieheſfteiiß ſus eipeẽt creãs qð ẽ poſſibłr nõẽ de⸗ vłcre aliquẽ ſtatũ:vt videlicet affirmatiuũ: negatiʒ Nwügriu neiiie ans qðᷣp̃t eẽ poſſibłr nõ ẽ deꝰ.mõ illa diſun vł dubitatiuũ.⁊iſtis modis nõ capit᷑ in ꝓpoñ Andſergerekticnöfe ipli ctiua ẽ va. ⁊ tñ pꝛĩa ꝓpõẽ falſa: ex qͥ eiꝰ õdi⸗ c. Tertioꝰcapit᷑ vt reſpicit ſuppoem vel ap⸗ ͤ itienf pboie ibiillet j ctoꝛia ẽ va.ſ.oẽ creas de neceſſitate ẽ de': ꝗ pellationẽ p omĩbꝰ ſuis ſignificatꝭ ſpᷣm vnam Diffinitõ nd iglun erno egſt biloſee Sedʒ di⸗ apliatio nõ dz exmi diſiüctiue. ¶ Dr ſcõo q; differẽtiã tpis ⁊ H̊ mõ capit᷑ in ppoſito ⁊ dif ſtat znito tnecliite ſaphoftinepr, gun. abliatio nõ dz expꝛimi copulatiue: ̊ ẽ ꝑ ꝓpõ fiiatur ſic. Status ẽ acceptio termini quo ad tus 2. . . xẽ bypotbeticã copulatiuã:qꝛ tunc due Zdi⸗ ſuppõnem vel appellationẽ ꝓomĩbus ſuis ſi Diuiſio 1 ccuma regulg ; Alariunß ctoꝛie eẽnt ſil falſe.qð ẽ ĩpoſſibile.g ãpliatio gnificatis ᷣm vnaʒ differẽti⸗ tempoꝛis. Et ẽ quid ſtatx Es wotmi fie ſormnle iöti tef eri nõ dz exrpmi copulatie. Añs pʒ:na ponat᷑ ca duplet ſta. ſ.ſtat? ſuppõnis ⁊ ſtat? apppella⸗ ppõnis miamplatinieca leaſe i ege ſus q de iã nibil creet ſʒ ĩimediate pꝰcreabit tõis. Statꝰ ſuppõnis eſt terminꝰ ſi upponens tũc iſta ẽ falſa.oẽ creãs neceſſario ẽ deꝰ ſi am pliatio expꝛimeret᷑ copulatiue: qꝛ ſeneus eiꝰ eẽt oẽ creãs qð ẽ neceſſario ẽ deꝰ.⁊ oẽ creãs qð fuit neceſſario ẽ deꝰ.⁊ ſic ð alijs drijs tꝑm utinoanpligk adtot diins iön teſgin dicho pot ipliari duno rö eſti eni. ar ſiotn ibl cormges n fta ſbi enin iworolfferenistehon:t bo i pꝛeciſe reſpectu vni differentie tẽpo:is pꝛo quolibʒ ſuo ſigto ſibi coꝛreſpondente:vel pꝛo quibuſcunq; ſignificatis ſuis ſibi coꝛreſpon⸗ dentibus ad vnã differẽtiã tp̃is. Unde ꝓ dit samore boͤeſt amatiu amnoꝛe ibi mnoꝛe anmpliat ad ſupponendunn icktaquporeſteſſe. ccia flaqſib teiiß poſtt , e intid ACeatet ſenmul aen inel ſteſe mõ pꝛĩa ꝑs illiꝰ copulatiue ẽ falſa ⁊ cũ h iſta ẽt eẽt falſa. Aliqꝗð creãs poſſiblr nõ ẽ dey cũ ſenſus ei eẽt:aliqð creãs qð ẽ poſſibłr nõ eſt de : ⁊ aliqð creãs qð pᷣt eẽ poſſibiłr nõ ẽ deꝰ ſic de alijs dr̃ijs tꝑm.mõ ſcða ꝑs illiꝰ copula⸗ tiue eſt ſalſa.ergo tota copulatiua ẽ falſa.⁊ ꝑ finito buius diffinitionis ponitur ille termi nꝰ ſtatus ſupponẽs ſiue ſuppoſitionis. Unde ſtatus ſuppõnis nõ eſt aliquid aliud qᷓ; termi nus ſupponẽs qui non ampliatur: nec pꝛopᷣe reſtrĩgit᷑. dicitur notanter ſupponẽs in diffi nitiõe ad dꝛĩaʒ terĩ nõ ſupponẽtꝭ.qͥ nõ accipi i velſennsintenegel n ig Tertium Ds iſta ppõ c falſa. aliq creãs poſſibilłr nõ tur m ſtatũ ſuppõnis. ¶ Ofmotater pᷣciſe ⁊c. im fnedigate D de:⁊ ſic due dictoꝛie eẽet ſil falſe.¶ Ter⸗ qꝛ ſi talterænõ ſuppõeret pᷣciſe reſpectu vniꝰ * .„ 3 Ari ßͦteri hti at,/ ed derottttriffe dunnd äingd⸗ rſnifticaneſoti⸗ anſonennusl ng tio ðꝛ ꝙ ãpliatio nõ dʒ expꝛimi copulatĩ boc eſt ꝑ ꝓpõnẽ catbegoꝛicã de copulato extre⸗ mo vel de copulata ꝑte extami: qꝛ tũc iterũ due zdictoꝛie eent ſil falſe.ſ.iſte due.oẽ cre⸗ ſuppõit ſᷣm ſtatũ:qꝛ ſuppõit tã ꝓ dꝛĩe tp̃is:ſʒ reſpectu pluriũ:tũc nõ ſuppõerʒ ſm ſtatũ:vt hõ fuit aĩal ibi ille teri?bomo nõ pñtibꝰ qᷓ;/ ꝓ pᷣteritꝭ.Sʒ ille terminꝰ aĩal accipit᷑ ſᷣm ſtarũ edi gee ans de neceſſitate ẽ deꝰ:⁊ aliqð creans poſſi rmnglaunſn turee:feiiſs ) i bilr nõ ẽ deꝰ. retẽto cãu pꝛiꝰ poſito.nã fẽſus cſermd fe it ii zinm di biie eẽt creas qð e:potuit eẽ: ⁊poterit eẽ de q; ſuppõit ſolũ reſpectu vni dꝛie tpᷣis rõe illi „ us vbi fuit qð teriʒ pꝰſe poſitũ facit ſtare ꝓpᷣ Quid ſta⸗ . fitꝭ Sʒ ſtat? appellatõis ẽ fi appellãſ pᷣciſe re tus appel eme diclioſefie ſey e en di ſſitate ẽ deꝰ:mõ ille ſenſus ẽ falſus:⁊ ẽt ſy dꝛĩe tp̃is ſuũ ſi gtũ foꝛãle ñi ſit ap⸗ lationis. utai di ligoboſengn i in ctu afffa neceſſitate ẽ de. mò ille ſenſus ẽ falſus: ⁊ ẽt ſpectu vni dꝛĩe tp̃is ſuũ ſigtũ foꝛãle ñ ſit ap⸗ loboiez iſloli adeg n iuet tium. ſcda flã. vt cõiter ðꝛ. ¶ Quarto ðꝛ ꝙ apliatõ pellatio foꝛmał ſibi coꝛreſpondens reſpectu Pe iilliterlanpli fing uni ine dz expmi diſiücti: ẽꝑ ꝓpõnẽ de diſiũcto er eiuſdẽ dꝛĩe tpis: vl ſuã rõnẽ foꝛ male ſi ſit ap⸗ un, poft⸗ ci leis⸗ umnti ni tremo in qᷓ drie tpales diſiũctim accipiũt.⁊ ĩ pelRtio rõis ſibi coꝛreſpõdẽs reſpcũ eiuſdes . R. ist⸗ inqn⸗ . sgel expᷣſſõe apliatiõis dr̃ie tꝑales dñt accipi pu dfe tp̃is.exẽplũ vt bõ fuit albꝰabi ille teriꝰ al n ſen ſpicon ettogn re dfialit. vt qð ly ẽ: dz tm̃ valere ſicut intꝑe byappellat albeqinẽ ſʒz ſtatũ adiacere ſoli g erun i ltien pñti: x ly fuit tm̃ pciſe ſic in tẽpoꝛe pᷣterits.et tpᷣe pᷣtito. Silr cognoſco boĩez.ibi ille actůs n 2 zarſtn it er ſic de alijs.Et nõ ẽ vis ſiue illa ſigua apliatiq boĩeʒ appellat ſuã rõeʒ foꝛolẽ ꝓ temꝑe pñti cec Tractatus Lractatus ,nerrfillef laris di ,lis ſubi , 2 2= „ Pe. . —2 . — . 9 ¶Dicit᷑ notãter ĩ diffinitiõe appellãs ad di⸗ ꝓpõnum reſtringãtur reſtrictione foꝛmali mnlie . ſ⸗ material ferẽtiã ſtatꝰ ſuppõnis.lʒ tñ aliqñ ſit vnum et non tñ reſtrictione materiali.mõ bene ſtat ſergiteſrie⸗ ſgnificat⸗ idẽ qð ẽ ſtat/ ſuppõnis ⁊ ſtatus appellationis ꝙ terminus ſnpponat ſᷣm ſtatũ: ꝙ tñ reſtri iöſter lent; buns chs tepo: vt bõ fuit albus ibi ille termin) albus eſt ſta⸗ gatur reſtrictione foꝛmali.¶ Que autè ſit re hierfs differi teſt tus ſuppõnis a etiã ſtat) appollatõis. Aliqñ ſirictio foꝛmalis ⁊ que materialis videbitur nini duo reciena eäre ſa, pponrionis⸗ Tu non ſta⸗ in ſequẽti tractatu. niefrer nn dane 5 tꝰ appellatõis. Silr põt eſſe ſtatꝰappellatio Ser M a edi ſul gan nis ⁊ ꝙ non ſit ſtatus ſuppoſitionis vt poſito Seqtur tractatus de reſtrictionibus. nnien ficiext alb nig caſu ꝙ nibil ſit albũ tũc dicendo bõ eſt albus Gs lan izſubſtaͤti yt min⸗ ZIrca tractatũ de reſtri ſ im roinſibſtilit e imho cctioõib' eſt aduertẽdũ ꝙ iſte 8ciskill termin? reſtrictio capit᷑ du⸗ heſ reſtri⸗ qieEtiſt⸗ ille terminus albus eſt ſtatus appellationis ⸗ ⁊ non ſuppoſitionis. . „ ₰„ „ E 2 1 . Obiecio. ¶ Dubitat᷑ pꝛimo an ſubmiſtiꝰ pꝛo⸗ ¶Eplicit. ¶Ino' pꝛĩe intentio ctionis lemnutte. ſan en poſitiõis.ſ.hõ albꝰ currit ſuppõat ſᷣm ſtatum RASAE nalit. ⁊ ſic eſt reſtrictio ẽ res hinigoes ima E ronen Ad h oꝛ ch ſic vt ptz p diftonez ſtat? ¶ Sed =reſtringẽsvel res reſtricta.7 ninutur at ſncatbes re⸗ Ʒ boc diceret aliqs ſubiectũ ſuppõit reſtricte boc mõ non capit᷑ in ꝓpoſito.Alio mõ capit᷑ itabintellec accipi 1n ſcðe intẽtionałr.⁊ ̊ dupłr.¶ Anoꝰcapit᷑ pꝛo litak dictio feſtrictiua addi cum ille terminus homo reſtringatur ad ſtã⸗ Solutio qũ pꝛo boĩe albo ſolũ.ꝗ non ſupponit m ſta tum. Dicitur negando afs a ad pꝛobatiões eius dicitur concedẽdo q ille terminꝰ hõ re⸗ ſtringit᷑ ad ſtãdu ſolũ ꝓ boĩb? albis:nec etiq replicat᷑ ſuppõit ſʒ ſtatũ:nec ille terminꝰ homo ẽ ſu iectũ:ſed boc totũ eſt ſubz bõ albꝰ.modo boc terĩo reſtringete.⁊ tunc põt ſic deſcribi.Re⸗ Quid re mqdeſtid fuitgd erit: ſig ſtrictio eſt terminꝰrõne cuiꝰ terminꝰ ſuppo⸗ ſtrictioa laularia pnoi⸗ demöſtratt nẽs reſtringit᷑ ad ſupponendũ ꝓ paucioꝛibꝰ ctius. j Cde reſtringentib/ dang ſignificatis velad paucioꝛes drias tẽpoꝝ ſi⸗ mumprim talis eſt. ue ad vnã. Alioꝰ capit᷑ ꝓ terĩo reſtricto. et Quid re icra , tũc diffinitur fic. Reſtrictio eſt terminꝰ ſup⸗ ſtrictio (Pꝛina regula ? 2 ponẽs ꝓ paucioꝛibus ſignificatis:vel ꝓ vno paſſiua, ccatiue t eſſentialit nõ due totũ nõ ſuppõit reſtricte¶ Sed ̊ H adbueuli . us nognificg - Is diceret. boc totũ.ſ.bõ albus ẽ ſubiectuz re ve ad paucioꝛes differẽtias tẽpoꝝ: vel vnaʒ in perorireſtringit ilditatim pectu vbi pñtis tempoꝛis: ergo reſtringitur ꝓpt dictionẽ reſtringentẽ qᷓ ſine iali dictio⸗ een ſuppones:ad ſupponẽe ad ſupponẽdũ pꝛo pñnñtibꝰ:ↄña ptoꝑ regulam En reſtringẽte ſupponeret. Exẽpluũ: vt hõ al⸗ airelqb'tale iferi pot oi p.b.qui dicit ꝙ terminꝰ ſupponẽs reſpectu ierraſe iribilteroruun bõ ròe illiꝰ dictio deinferioꝛi qdditatiuc. vt al rĩgẽt.ſ.albꝰ reſtringit᷑ ſolũ ad ſtãdi ilgöeſtbo currit. Ereplun Solutio bi pꝛeſentis tẽpoꝛis reſtringit᷑ ad ſtandum ꝓ e ige⸗ tring ſ pꝛeſentibus ſolũ: dũmodo illð vbũ nõ bẽat ᷣ boip albis ⁊ maſculis.¶ In bac diffõe po tutẽ ãpliãdi. Ad illud ðꝛ ꝙ licet talis teriꝰ reſtringat᷑ impꝛopꝛie capiẽdo reſtrictionem nõ tñ capiẽdo ꝓpᷣe reſtructionẽ. Rñ tũc teri ꝓpꝛie dicit᷑ reſtringi:qñ ꝑꝑ aliqð additũ ſup ponit pꝛo paucioꝛibus reſpectu alicuiꝰ copłe ꝙᷓ ſupponeret reſpectu eiuſdẽ cople ſi ſinę ta . s 1 de tſentialiter vt aial rõ nitur terminꝰ ſupponẽs loco gñis ⁊ totũ re⸗ ſttoͤnale maiatfme ſiquũ ponit᷑ ad drfiam ampliationis ⁊ ſtatus eeCNT Eñ illa ꝑticula ꝓ paucioꝛibus vł vno ſuppo Diſto re⸗ iſteeridllercel eẽt⸗ nens.ponit᷑ ad explicãdũ reſtrict onẽ mate⸗ ſtrictõis iſcerer uu ſupi yt iſte rialẽ. Et illa ꝑticula.ſ.ad paucioꝛes differen⸗ eẽ dre⸗ äterim adoaliſcnecill tias tꝑis vel ad vnã.ponitur ad explicãdum ſtrictio neſtringit illü terim cptit⸗ reſtrictionẽ foꝛmalẽ.¶ Ex iſto pʒ ꝙ duplex ẽ foꝛmalis ſpponẽs: qꝛ italen upi? no li addito capet᷑.⁊t boc maxime loquendo ̈re te le. tale ſtrictione materiali que repugnat ſtatui 1 n eſtrictio.ſ.materialis ⁊ foꝛmalis. Reſtrictõ ſihoſſet reſtringi ſni ite de reſtrictione foꝛmali. ae ir trrenieli⸗ rii phorn etis ad as (ſrinen⸗ currit. ibinoen G . „ .. es 2:vel ad vnã tm̃:ꝓpt᷑ alid n qdditatiue ĩferi ¶ Dubitatur ſcðo an ſubitta iſtaꝝ additũ qð eſt ↄceptus tꝑalis qᷓ ſine tali ade⸗ Nidi ie ills qð nana ꝓpõnũ accipiãt᷑ ᷣm ſtatũ.ſ.quilibʒ bomo cur to ſupponeret vt dicẽdo. hbõ qui eſt fuit aĩial: pponit ficut nec ſuü ſ⸗ 4 Queſlio. rit.qͥdã bõ ẽ albꝰ. Dicitur q non:q; ſubiec⸗ ibi ille terminꝰ G eſt reſtrictio foꝛmalis: qꝛ ince. Belnon ono ut ta illaꝝ ꝓpõnum reſtringũt᷑ per illa ſigna ad reſtringitur ꝑ copulã minꝰ pꝛincpalem q̃ eſt nponit yltra ſuñ ſar alid ſtãdũ ꝓ maſculis rõe accidẽtis grãmaticalis s foꝛmalis ⁊ nõ materialis. Uñ ex iſta diffi deeo. Etepli lul ſupt Si Solutio ð eſt genꝰ. ¶ Sed quereret aliquis vtrũ ſub nitione patet ꝙ qlibet terminꝰ fiue ſingula⸗ ſdeptis: hele ptis: vt bi iecta illaꝝ ꝓpõnũ accipiãt᷑ ſm ſtatũ hõ qͥ fuit ris ſiue cõis bñs ſignificatũ ꝓdiuerſis diffe Eentialiter i ralbeſt cole ſt aial: bõ ꝗ erit eſt aĩal. bõ qͥ erit currit.hõ qͥ rẽtijs tẽpoꝝ ſibi coꝛreſpõdens põt reſtringi 1 decͤct inſer⸗ non qde Obieciio põteẽ eſt aĩal ¶ Ad bᷣ r fic.q ſubiecta illa reſtrictione foꝛmali.¶ Gʒ reſtrictio materia Quid re⸗ comnot ſuperius eſſenti⸗ rũ ꝓpõnũ ſolũ ſopponũt reſpectu vnius dr̃ie lis eſt reſtrictio teri ſupponẽtis ꝓ paucioꝛia ſtrictio lisj Ataliqui intri ce tempoꝛis pꝛo omnibus nignificatis eis carñ bus ſignificatꝭ vel vno tm̃. ꝓpter deteriatio materia? gionaleyt eſtgi demtibus reſpectu eiuſdem differentie tpis. nẽ ſibi addita:qͥ non põt eſſe ↄceptus tꝑalis (Scda re . Solutio Ded cõtra boc argueret aliqᷣs: ſubiecta ꝙ; ſupponeret ſiue tali deteriatione: vt bõ al weiluu ſub gulaeſt ackh i larũpꝛopoſitionũ reſtrĩgũt᷑:ergo nõ ſuppo⸗ bus currit.ibi ille terminꝰ bomo dicit᷑ reſtri⸗ PP aſterin eſ ſtatiui aduerdi nüt ßᷣm ſtatũ. I Dicitur lʒ ſubiecta illarum ctio materialis:q; reſtrin ſtur ꝑ aliqͥd qð eſt And W ng robli deen elinfpoch u Ve f * . . ld ancicesdfigsti onſe⸗ macres diſretig tian ve n done eſinngent öfiet dictio⸗ ngete ſupponeret. Etiplidtho g rintbiilletenmin bo rdeili dicto iget (alb?reſtniggik olial ſit Albis ? maſculis. (In bac difſe po min ſuppones loco gñis :oti re⸗ uta druam ampliationist fotus, Nnu paucoortiols : pho ſuppo Niſen kaderplicicureſtrict one male⸗ ſhiii a gticnla ad paucigus dſferen 4 n lad vnä ponitur ad erplicidunn ſuc t ſomuale. (Etriſo pc diplet ſannt (materialis formalis Heſtricto z chrictoteri ſiphoetise den õ intptala ce Neptus elch tein veret ſt dieide. hoͤguiek fut ain emmim vctſeticti⸗ ſmalisr Aie chit pterioreſnicto, et Alte nn e heinan eſternim ſn fnan ancigndug ſoniſinigreig mo pfff ſretallacki. de ſignis De Reſtrictionibus pars materialis ſubiecti. Er iſta diffõne ptz: ꝙ nullᷣterinꝰ ſingularis diſcrete tentꝰ pt re ſtringi reſtrictiõe materiali:ſed ſoluʒ terĩnꝰ Folio cxxxvij. ſtringũt ſua reſtringibilia ad ſupponẽdũ p ſi gnificato vel ſigtis pꝛo quo vel quibꝰ ↄueni⸗ re ſibi pñt.Exẽplũ de adiectiuovt bõ albꝰ?cur cõiter tentꝰ hũs fignificata ſibi coꝛrñdentia rit:vel quilʒ bõ curxit.Exẽpluʒ de aduerbio: pꝓ diuerſis differẽtijs tẽpoꝝ.¶ Uñad reſtri⸗ vt ſoꝛtes ccrit bñ.tbi illð verbũ currit reſtrĩ ctionẽ duo reqrũtur.ſ.reſtringẽs Treſtringi git᷑ ꝑ illud aduerbiũ bñ:ad ſupponẽdũ ſoluʒ bile ſiue reſtrictũ.¶ Signa ãt reſtrictia ſunt pao currẽtibus. Exẽplũ de obliquo. vt cappa triplicia.Quedã ſut adiectia ſincathegoꝛeũa ſoꝛtis ẽ ala.ibi ille terinꝰ cappa ꝑ illuʒ gtm̃ tica rõne officij:vt albꝰ niger a ſilia.Et qͥdaʒ ſoꝛtis reſtringit᷑ ad ſtandũ ſolũ ꝓ cappa ſoꝛ⸗ reſtrigen ſumt noia ſubſtãtia. vt min cõe ẽ reſtrictiuũ tis. Sili iobanes bibit vinũ.ibi hoc vᷣbuʒ bi magis cois:vt ille terĩnꝰbõ reſpectu illiꝰterĩ bit reſtringitur ſolũ pꝛo bibẽte vinũ. Exem⸗ aĩal.Et iſta reſtrictiua ſunt dictões cathego plũ de demoõſtratiuo:vt iſte hõ currit. ibi bõ reumatice. ¶¶ Alia ſũt ſigna reſtrictiua: q fũt reſtringit᷑ ad ſtandũ ſolũ ꝓ hoĩe demõſtrato ſolũ dictões ſincathegoꝛeumatice:⁊ illa ex Exemplũ de relatiuo:vt bõ qui eſt albꝰ mo⸗ pꝛimũtur act ſincathegoꝛeumatici median⸗ uetur:vel bõ currit ⁊ ille diſputat. Exempluʒ tibus. gna qð eſt:qð fuit:qð erit:ſigna vlłia: ſigna ꝑ tibꝰ qͥbꝰ intellectꝰaccipit reſtricte illũ terĩm de ꝓpõne cũ ſuo caſuali.vt iobannes doꝛmit cui tał dictio reſtrictiua addit᷑.vt ſunt iſta ſi⸗ in lecto:ibi ille terminꝰ doꝛmit reſtringit ꝑ — boc ↄplexũ.ſ.ai lecto ad ſupponẽdum ſolum ticularia: ⁊ ꝓnoĩa demõſtratiua pᷣmitiue ſpe pꝛo doꝛmiente in lecto. ciei.¶De reſtringentibꝰ dantur alique regu CXZ le quarum pꝛima talis eſt. ertia regula gñalis eſt. Quili⸗ bet terminus ſupponẽs paliquo ſigto tm̃vl Pꝛa rla ¶ Pꝛima regula ẽ Oẽ ĩferius qd paucioꝛibus:vel ad vnã differentia tẽpis tm̃ de iferio⸗ git ri reſtrin perioꝛi:reſtringit qͥdditatiue vel eẽntiałr ſu atiue ⁊ eſſentialit᷑:nõ ↄuertibile cũ ſuo ſu ſiue ad aucioꝛes ꝓpter dictionẽ reſtringen tem reſtringit᷑ ſiue magis reſtricte ſupponit gente· periꝰ ſupponẽs:ad ſupponẽdũ ꝓ illo vł illis qᷓ; aliũde ſupponeret. cui vel qbꝰ tale ĩferiꝰ põt ↄuenire. Exẽplum de inferioꝛi qdditatiue. vt aĩal bõ currit: vel aial qð eſt bõ currit. Exẽplum de inferioꝛibꝰ eſſentialiter vt aĩal rõnale currit.l aĩal qd eſt rõnale currit.¶ Dr̃ notãater in regula: du qd iferiꝰ quiddita⸗ tiue, qd iferi⸗ eeẽntialy. dadiecti⸗ uo reſtri⸗ gẽte ꝛc. nõ ſit cõuertibile: q; ſi eẽt ↄuertibile: tũc nõ reſtrĩgeret ſuũ ſuꝑiꝰ.vt iſte teriꝰ idẽ ñ reſtri git illũ terĩm adaliqͥd: nec ille terĩnꝰ multitu do reſtringit illũ terim qᷓtitas.¶ Dr notãter ſupponẽs:qꝛ ſi tale ſuꝑiꝰ nõ ſupponeret: tũc nõpoſſet reſtringi ꝑ ſuũ ĩferiꝰ: vt nõ ens exi ſtẽs cbimera currit.ibi nõ ens nõ reſtringit᷑. ¶ Dñ qͥdditatiue ĩferiꝰ reſpectu alicui ſi uꝑio ris ðꝛ illð qð nõ ↄnotat Aliq circa illud ꝓ q ſupponit:ſicut nec ſuũ ſupiꝰ qð pᷣdicat᷑ de eo in qqd. Nel non ↄnotat aliq circa illð ꝓ quo ſupponit vltra ſuũ ſuꝑiꝰ? ð pᷣdicat᷑ eſenriait de eo. Etẽplũ pꝛĩe ꝑtis:vt hõ ẽ aĩmal.Exem⸗ plü ſcde ꝑtis:vt albũ eſt coloꝛatũ. ¶Beg eſ⸗ ſentialiter inferiꝰ ⁊ non qdditatiue eſt illud de q pᷣdicat᷑ ſuperius eſſentiałr:ſed tñ ipſum connotat aliquid intrinſece vltra ſuum ſi upe rius: rationalevt eſt aial. Scdarla ¶ Scda regula eſt. adiectiuũ min⸗ cõe qᷓ; ſuũ ſubſtãtiuũ aduerbiũ additũ vbo ſi ne alteri reſtringibili: obliquꝰ a ꝑte pꝰ rectꝰ Mueſtio per magiſtrum Tbomã bꝛicot addita. ¶ Querit᷑. vtrũ in iſta oĩs hõ eſt al⸗ bus. ly bõ reſtrigat᷑ ꝑ pᷣdicatũ. Et af fic ꝑ illa regulã. Talia ſunt ſba q̃lia ꝑmittũtur ab eoꝝ pᷣdicatꝭ:g̊ cũ iſtud pᷣdicatũ albꝰ ↄueniat ſubiecto ſolũ pꝛo hoĩbus albis ſeqͥtur ꝙ re⸗ ſtringit ipſum ad ſta dum pꝛo hoĩbus albis. ¶ Scðdo fic. iſta eſſet va oĩs hbõ eſt albꝰpoſito oẽs viri eẽnt albi⁊ mulieres nigre:g pᷣdi⸗ catũ illius ꝓpõnis reſtrigit ſubiectũ oↄna ptz qm̃ non eſſet vera nif ly bõ reſtringeret᷑ ad ſtandũ ſolum ꝓ viris ſed non reſtrigitur ad ſtanqñ Moviris ſolũ ꝑ iſtð ſignũ oĩs:ergo hᷣ ẽ ꝑpᷣdicatũ.añs pʒ.Tum pꝛĩo:qꝛ in caſu poſito dictoꝛia eius ẽ falſa.ſ.Pomo non ẽ albus: q eſt indefinita cuius nulla ſingularis ẽ vera. Iſte em̃ ſunt falſe iſte bõ non eſt albꝰ:iſte bõ nõ eſt albꝰ.⁊ ſic de alijs.Cũ ſcðo:qꝛ ſi bõ non eſt albus maxime erit mulier: ſed nõ eſt veꝝ dicere ꝙ mulier nõ ſit albus.eo ꝙ illa eſt in congrua. bec eſt vera in caſu poſito oĩs bõ eſt albus. Tũ tertio:qꝛ in caſu poſito.iſte bõ ſt alb: iſte ⁊ nõ ẽ danda inſtãtia Nã ſi des inſtantiam. hoc erit dicẽdoenulier eſt bõ. et tñ nõ eſt albus.ſed hic dicendo incongrue lo demõſtratiuũ:rłin: ⁊ ppõ cũ ſuo caſuali a ꝑte queris.igitur in caſu poſito oĩs hõ eſt albus. „ eiuſð extremi cuᷣ ſuis reſtrigibilibꝰpoſita:re⸗ ¶LZertio ſic:ĩ metali illiꝰ ppõnis ↄceptꝰboĩs 8 tertia rla gnalis. , inſece⸗ Tractatus mnmn l cinime . reſtringit᷑ ꝑ ly albũ ſed nõ ponit᷑ alꝰ ↄceptꝰ ¶ Notãdum ẽ tertio:q; ad hoc q; re tMrün tti ſi tenn eit⸗ boĩs qᷓ; a ꝑte ſubiecti.g ſubm reſtringitur ꝑ regula p̃dicta:q magꝭ ðſeruit alienatiõibꝰ qᷓ uni⸗ eri notaiu bͤdte p̃dicatũ.Maioꝛ patz qꝛ ſenſus illiꝰꝓpõnis ẽ reſtrictiõibꝰ bẽat vitatem:opʒ ꝙ pᷣdicatũ ſit 4 inilesſitten 1 iſte oĩs hõ eſt hõ albus.in qua cõceptus hboĩs vnũ mẽbꝛoꝝ diuidentiuʒ diuiſionis analogi ariner demöſtraͤte l 2 . reſtrĩgitur ꝑ ly albũ. Minoꝛ pʒ qꝛ ſi in men ce:vel ſaltẽ ꝙ ſignificet aliq̃ ſigta analogicõ 4 e nele igliſale imp tali lliius ꝓpõnis poneret᷑ ↄceptus boĩs a ꝑ cretiue:aq ſititudinarie ad pᷣncipale ſigtum 6 ienelid zettriſece: t rona te alteriꝰ extremi qᷓ; a ꝑte pᷣdicati boc eẽt ma ſit mẽbꝝ minꝰ pᷣncipale.⁊ iõ iſta nõ ſolet ↄce⸗ riteeen tatuiaccñtales ſü⸗ xime qꝛ illa eqͥualeret iſti.oĩs hõ eſt bõ albꝰ. di.oĩs bõ eſt lignũ.ſicut iſta oĩs bõ ẽ pictꝰ vł Gtenicn de vnole demöſt! ſed boc eſt falſum: q; tũc in iſtis hab ꝓpõni ligneꝰ.¶ Iſtꝭ notat ſit pꝛia ↄcło. DHecẽ falſa Pꝛia ½₰ mnacititt italiqd ettr iſe bus:oĩs hõ ẽ albus:⁊ oĩs equ eſt albꝰ nõ eẽt in cãau poño in ſcdᷣa rõe.oĩs hõ ẽ albꝰ:pʒ q; ẽ menitt, e ⸗ Vltra illuch idẽ pᷣdicatũ qð eſt falſum: ↄna ptʒ qm pᷣdica⸗ vlis affĩatiua cuius ſupponit ꝓ aliqͥbus.ſ.ꝓ ſteſentuli 4 gu frigidi:r fi vero alterius eſſet boc totũ equꝰ albus.¶ In ipᷣa ẽ falſa.¶ Scda 9. ꝗ illã vłem oĩs bõ ẽ al SeSs 2 (Secũ⸗ dog⸗ aenis oppoſitũ arguit᷑ q: adiectiuũ non reſtringit bus in caſu poſito nõ p̃t dari inſtãtia ꝑ iſtas: cdad. anplerſignific⸗ i.l.m ſuũ ſubſtãtiuũ:niſi ponat᷑ a ꝑte eiuſdẽ extre⸗ iſte bõ nõ ẽ albꝰ:⁊ iſte bõ nõ ẽ albꝰ: ptz qʒ qᷣlʒ 61 jumm mi cũ ipſo:ſed ly albus nõ ponitur a pte einſ illaꝝ vel eſt falſa vel incõgrua aut ſubiectum dẽ extremi cũ ly bõ:g nõ reſtringit ly bomo. ei⸗ * nullo mrpon põt ergo dari in arie tertia 9⁹ mual — 3 moji .E iſtã boc demõſtrãdo mulierẽ ẽ bõ ⁊ nõ e Intelle⸗ ¶ Notãdum pꝛimo qyhec regula. bõ albus.Tertia cõcluſio in pᷣdicta ꝓpõne pᷣ Eſiſtum foꝛmale et 1, Talia ſunt ſubiecta qᷓlia ꝑmittũtur ab eoꝝn p⸗ ⸗ E Ctabeco. E fig Mc die ee 3, dicatꝭ ſm aliquos ſic dʒ itelligi.Qñ pᷣdicatũ dicatũ nõ reſtrĩgit ſubm. ptz ex dictis. Ad röes Wiretalige ſicaer albu⸗ oi“ Z: de aliq eqͥuoca analogo. tũc facit ſiectũ a Ad rõnes añ oppoſitum. Ad pꝛi in oppiñ Eeſttiil beret fßrü material Pene e nalogũ ſolũ teneri ꝓ illis ſignificatꝭ pᷣncipa mã ðꝛ ꝙ illa rla nõ bz vitatẽ ⁊ bõ nõ ſit a ſomli r gno:g: añ capit lioꝛiby vel minꝰ pᷣncipalioꝛibꝰ qbus ↄuenito nalogice boĩes albos ⁊ boĩes nigros. Ad niitſli fit albedinẽ p moh vel ſaltẽ accipi ᷣm illuũ ↄceptũ ſolũ ſᷣm quẽ ta ſcðᷣam ðꝛ ꝙ illa ẽ falſa in caſu poñto:⁊ iſta eſt ſoͦſontfcat ſubm. (Et iſtopz lia figta ſigẽt.¶ Dr notater de aliquo equoco: vera:bõ nõ eſt albꝰ.Et negat᷑ ꝙ nulla ei ſin⸗ Piqi pit pure adiectine no⸗ q; bec regula nõ bʒ veritatẽ qñn ins eſt gularis ſit vera:ĩmo iſte ſunt vᷣe:pᷣ qð ẽ hõ de luuo ignificat qñ capit ſubft vniuocũ.et ideo in iſta ꝓpõne oẽ alal eſt rõ⸗ mõſtrãdo mulierẽ nõ eſt bõ albus.⁊ boc qð (Siencu tertlo:ytern nale. ly aĩal nõ ſtat ſolũ ꝓ illis pꝛo qbus ly rõ ẽ hõ nõ eſt hõ albꝰ:⁊ ſic dz dari ĩſtãtia.¶ Ad nale ſibi ↄuenit. ¶ Or̃ notãter analogo: q; h tertiã ðꝛ negando minoꝛẽ ⁊ ↄcedit᷑ ꝙ in illis — re gula nõ ðꝛ bẽre veritatẽ in equiuocis a ca duabꝰ:oĩs hõ eſt albꝰ:⁊ oĩs equꝰ ẽ albꝰ non ẽ ieie nane ponit tanch ſum v ſu. Et ideo bec nõ eſt fimplłr ↄcedẽda.oĩs ca⸗ idẽ pᷣdicatũ totale:ſʒ ſoluʒ ꝑtiale.Et h̊ maxie ier f olungik ci alio terio nis ẽ latrabilis:ſed eſt diſtinguẽda.¶ Dr̃ no⸗ pm tenẽtes ꝙ adiectiuũ non põt in maſculi⸗ elotü ſui foꝛmalis ſignificat tãter vel accipi ᷣm ↄceptũ ⁊c.q; nõ ſemꝑ pᷣdi no vel feĩno gñe ſubſtantiuari. ſiponktücappellat ſimi ignif catũ reſtringẽs analogũ ad ſtandũ ꝓ illis ꝓ neuciacere rei pqua ipſemet q̃bꝰ ſibi ↄuenit:facit ſꝑ ipᷣm analogum ſtare ¶ Seqᷣtur tractatus appellationũ. Uut albi currit. ibi ille teri⸗ pꝛeciſe ꝓillis qbus ſibi ↄuenit:q; h nõ ↄcedi — leabeinẽ aciacere rei de ve ditur oẽ nomẽ ẽ vocale:poſito ꝙ ly nomẽ:ſʒ Irca tractatũ de appel diſio teri ſſtela. Sec n ponit cüal ↄceptũ pꝛincipalem ſignificet ſolũ noĩa men WMlatõibus eſt ſciẽdũ pꝛio q du olrotüc appellat ſuü fitu talia ⁊ m conceptũ minus pᷣncipa lꝗm. noĩa Wolices ſunt terĩ.ſ. ↄnotaiui et atſei p qua terin abſol ur⸗⸗ vocalia ⁊ ſcripta. terĩ abſoluti. ¶ Teri abſoluti gierterio abſolut 04t 1X ¶ nNotãdum ẽ ſcðo ꝙ per regulam lſunt terĩqͥ pᷣdicatur eſſentia⸗ q terĩ ſũt ixboalb⸗ norih ↄcedũtur oĩs bõ eſt viuꝰ oĩs bõ WAliteode ꝓnoĩe demõſtrãte il⸗ e ebedine ga glatſvü ſ̃tü foꝛmale: qñq; al daterio⸗ currit:ille teri. cẽ picty. nec tñ ex eis ſeqͥtur iſta pictũ ẽ viuuʒ lud ꝓ quo ſupponũt ⁊ nõ ↄnotãt aliqᷣd de ſua wügggregari a e N Obiectio ho Dantele ereikirir eqnorgtisin ¶Et ñi ñniſtione eſſentiali⁊ foꝛmali extrinſece vłin 1 H alb?. 8 arguat᷑ ſic ꝑalogiſmi fallacie eqͥuocatiõis ſol trinſecet vt iſte teriꝰbõ aĩal:nõ ens.aliqͥd ac. elatſti ſeinin unc qñ nutur ꝑ diſtinctionẽ:ſed nulla pᷣdictaꝝ pᷣmilſ⸗ ⁊ iſtis terminis nõ ↄuenit appellatio foꝛme Narereei 8 lte⸗ le adiae Solutio. ſarũ ẽ diſtinguẽda.ĩmo quelʒ eaꝝẽ ↄcedẽda. ¶ Of notãter de ſua ſigtiõe foꝛmali ⁊ eẽ ntia un. deref te paliũte igit᷑ ibi nõ ↄmittit᷑ falla equocationis. Ad li.ppter obliquos quoꝝ recti ſunt terĩ abſo⸗ . GGeppelen monach' alb'. boc ðꝛ ꝙ nõ eſt veꝝ vlr pᷣmiſſas cuiuſiz paio lutiivt iſte gtus boĩs ⁊ alij obliqui q de ſigti qͥterĩ con tq * u ſitü foꝛmale giſmi fallacie equocatiois eẽ diſtinguédas ne grãmaticali fiue mõ ſiguificadi accidẽtali un diſtü terimm om faltẽ de rigoꝛe. s ꝓpter aſſiſtentes diſtingui ſient ꝑ modũ adiacẽtꝭ.⁊ tñ ð ſua ſigtõe eſſen ean e/ appellababith poſſint. Ded aliqi ſoluũt oſtendẽdo ꝙ ideʒ tiali ⁊ foꝛmali ſunt terĩ abſoluti. ¶ Vz terĩ cõ liſte a m adiacere illib terin in pᷣmiſſis gecipitm diuerſos cõceptꝰ notatiꝶi ſut teri qͥ ð ſua ſigtõe foꝛmali⁊ eẽn etiononachya ee ninag ize. De Appellationibus cxxxviij. A g S⸗ 0 . . , . . 1 der Kn talanſgt tiali impoꝛtãt aliqd etrinſecevel intrinſece appellat iſte terĩnꝰ alb⸗ qñ ðꝛ. ſoꝛtes eſt albꝰ Coꝛrela⸗ diiceri moß; öcteni ſubdiſio. vt albũ nigꝝ:rõnale:ſenſibile c. Nñ terĩioꝝ ⁊a qñ ðꝛ ſoꝛtes eſt monacbꝰ alb?:qꝛ in ᷣma ly rium bñ igriſt 3 Nuifonis an ſt ↄnotatiuoꝝqᷣdã ſũt terĩ ↄnotatiui eẽntiales albꝰ appellat albedineʒ adiacere illi rei qᷓ notandũ, neic ſönanne gi ⁊ qdã ſũt teri ↄnotatiui accñtales.Terĩ ↄno ſoꝛtes ⁊alũs reb de qͥbꝰ veꝝ eſt dicere & ſũt hdn dnemneſine⸗ aui ter⸗ tatiui eentiales fũt teri qͥ pᷣaicatur eentialr albe Et in ſcsa ſolũ appellat albedinẽ adiace iigni Me⸗ len Num nini ↄno de ꝓnoĩe demõſtrate illð ꝓ q ſupponũt a de re illi reiq ẽ habitꝰ moachi. Silx iſte teri⸗ n ſn ſtacisbzi taee⸗ latiui eſæ foꝛmali ⁊ entiali figatõe impoꝛtat aliqͥd in bonꝰ:alit appellar in iſta ꝓpõe ſoꝛtes ẽ bonꝰ 4— aſſrpii NkßP iazgf ſentialis trinſece ⁊ nõ extrĩſece:vt rõnale ſenſibileꝛc. qᷓ; in iſta ſoꝛtes eſt bonus faber vel ſoꝛtes eſt inſc ſeoiedbeil⸗ a bhy Sʒ terĩ ↄnotatiui accñtales ſũt terĩ qͥ pᷣdicã bonꝰ⸗ clericꝛ in pꝛia ly bonꝰ appellat boni aingſippon ics ne en zteri co⸗ tur accñtalr de ꝓnoĩe demõſtrãte illud ꝓ qᷓ tatẽ moꝛis ⁊ in duab alijs appellat bonitatẽ r wöͤtötiam notatiui ſupponũt ⁊ ↄnotãt aliqͥd extrĩſece de foꝛma⸗ artis.¶ Siltr ille terĩnꝰ tuꝰ in iſta ppõne iſte l6z a cattz. ſig li ⁊ eſſentiali ſigtõe vltra illud ꝓ q ſupponũt canis ẽ tuꝰ alit appellat qᷓ in iſta: is 8 ⸗ eſ li ꝛeſſe gtoe vltra illud ꝓ q ſupponũ anis ẽ tuꝰ alit᷑ appe in iſta:iſte cani Ollinſenoſs “ Nchtal vt albũ:nigꝝ:calidũ frigidũ:⁊ ſic de alhs. prtwp:ꝛ i pꝛiariſte teriy tin appellat :ä me Gx, zu ſgnt⸗ ¶ Sciẽaũ ſcðo:q terin, cõnotatiu⸗ dũ poſſeſſi:⁊ in ſcdᷣa appellat ꝑ modũ geniti ſati ma bz duplex ſignificatu.ſ. materiale a foꝛmale ¶ Sclẽdũ eſt quarto: iſte termin? terialeet Digtum materiale teri onotatiui eſt res ꝓ appellatio nõ d bic Sinciletmmlng ſoꝛmale q talis teri ſuppoõit. Et ſigtü foꝛmale ðꝛ res ſcde intẽtionałr.Et p̊ mõ capiẽdo appellatio Ouplex ẽ temmini. quã talis teri? impoꝛtat vltra matiale ſitũ 2 uplexé . „ — . — — . 2 d I J. 6 2 1 ſ . cönotati- vt mat᷑iale figtũ buiꝰ terĩ albũ eſt res in qua iutger aprelar loꝛmalis ſigti: cappel appella⸗ . pellatio foꝛmał eſt ſigtio foꝛ . i eſt albedo. Et ſigtum foꝛmale eſt ip̃a albedo 7 6 UGtlo o tio, S mMoppoſitum. Adpr Ata Dʒiqreret aliqs:ñi caꝑet᷑ albũ pure adiectie ereet ainere in n i. potet) adia rhnödz ine heböͤnöfft nopỹ ue:vtꝛꝝ tũc bẽret ſigtũ materiale diſtinctum alteꝝ in ppõe reſpectu ee ee alaet R a foꝛmali Dr̃ ꝙ no:qꝛ qñ capit᷑ pure adiecti eſt al ih ſj eett c Palis: ve les 1dos hoes nigros, (4 ſlS P bõ eſt alb. ibi ille teriꝰ albꝰ appellat alb di luetalain alioflnrſtteſ Queſtio. ue tũc ſolũ ſigt albedinẽ ꝑ modũ adiacẽtis ⁊ nẽ adiacere illi rei ꝓ qua ſu e gibe . ———— nõ ſignificat ſubm. ¶Ex iſtopʒ q iſte terinꝰ In bac diffiniron. Pointaglefkn d t nean gnnlgel ſolntio, albũ qñ capit᷑ pure adiectiue non ſigt totum aæ ñi anpellatd gnificatio loco crrimoiſe un hebͦ zehode illud qð ſignificat qñ capit᷑ ſubſtantine Snie Are. tõ ſoꝛmal eſt foꝛmalis ſigtio gliere nöeſ boaldis. 1bot dd deterko. ¶ Sciengu tertioꝛeptermin⸗ q'a . capiẽdo uᷣlũ terim ſigtio ꝓ terĩo ſignificãte abeirfcdzdaititn. dd ererio. I. Becicnan cPfrI he ſed n ecõtra: qa teri abiolut eſt figtio: tñ EH appellati pellat ſuũ ſigtũ foꝛmale:qñq; aliter gppellat nõ eſt appellatio foꝛmalis.¶ Dr notꝭ ndonlone trſt ginlli ſoſitarie. qñ ſolitarie ponit᷑ tanqᷓ; ſuᷣm vel pꝛedicatũ Stuad oftam ſnoe hn. T or⸗ ek alb't ois eqn alb ons ale rer In i⸗ rie p 1 ncy 1vel p⸗ ealcatu mal ſigtuad driam ſuppõis:q; ſuppõẽ ſi tio talb ois en e lo nlteriad galiter qñ ↄiungit᷑ cũ alio terĩo ſignificante materialis ſicti ñ al 12 ſubpoit Inz = ito, appellatũ ſui foꝛmalis ſignificati:qꝛ qñ teri⸗ appellatvt Ses aial a lien e, hpgpellure Miectii nonotin maſcll eſe ponit᷑ tũc appellat ſuũ ſignificatum foꝛ⸗ nõ ſuppõit vt aſinꝰ eſt bõ bũilis ¶ Di nota jeſabſtantiuari⸗ male adiacere rei ꝓ qua ipſemet terminꝰ ſup ter adiacere ter terĩos importꝗ dran . ponit: vt albũ currit. ibi ille teriꝰ albũ appel rẽ poſitiuã Satlare⸗ Fer pans ſppenmettn ratus apellnioni, lat albedinẽ adiacere rei de q̃ veꝝ eſt dicere lauũ frigidũ.bumidũ:⁊ ſic de ali . H eſt alba. Sed qñ ponit᷑ cũ alio terio pure ter nõ adiacere vp Zicrios h is. ¶Dj nota rca actati de gppel foti abſoluto: tũc appellat ſuũ ſigtũ foꝛmale adia per ignarꝰ.⁊ ſic Re⸗ alijs C õ rödusckſcktihnoche⸗ cere rei ꝓ qua terinꝰ abſoliꝰ:vł totũ aggre modũ d oianmt ppteriosjn notan den o iczs ſuntteri ,Mon gatũ ex terio abſoluto ⁊ terio ↄnotatiuo ſup ſigta der haln ꝑ modũ or iabſoleti wine⸗ aaur eſenni ſtei Mravve wwie denͤfrätei aſenn — .— „ . — „ 45 7 . 1 , reiqᷓ ↄnotat᷑ ꝑ iſtũ terim monachbus.mõ iſte tiui accñtal. Iñ appellatio ſoꝛmabteſĩ tionisfoꝛ s ini luion terinꝰ monachꝰ appellat habitũ monacbalẽ taꝶui eẽntialłẽ appellatio ſigti foꝛmalteria malis isols: ufcali, ⁊ albꝰ albedinẽ adiacere illi habitui.⁊ iõiqñ aliqͥd intriſece ⁊ nõ extrĩſece notat. Sʒ ap⸗ ifue noͤſ ſa ſhite ds:iſte eſt monach alb:ſenſus eſt.iſte mona pellatõ foꝛãl terĩ ↄnotati accſitałeſt appella 124 xic.e N efeie chus bñs babitũ albũ.¶Et iſto patz q gliter tio foꝛal ſigti fi qͥ ↄnõtaliqͥa extrĩſece:alioꝰ nehiſein ,„ sfj Miqge ponit:vt bõ albꝰ currit:ille terĩꝰ albꝰ impoꝛ⸗ tat albedinẽ adiacere illi gi ꝓ q̃ ſupponit h̊ᷣ totũ aggregatũ.ſ.bõ albꝰ.¶ Sʒ ſi ponat᷑ cuʒ alio terio appellatiuo:tunc qnq; talis terĩnꝰ appellat ſuũ ſigtũ foꝛmale adiacere vel non adiacere rei appellate ꝑ aliũ terĩm appellati uum:vt ſoꝛtes eſt monachꝰ albꝰ:ibi ille terĩꝰ albꝰ appellat ſuũ ſigtũ foꝛmale adiacere illi nap inbeſõis:ſg ꝑ moduʒ alteri denoĩatõis vt ſũt terĩ de pᷣdicamẽto adaliqᷣd.ſitꝰ ⁊ bĩtꝰ.q Dr notãter in pꝓpöne qꝛ nullꝰ terĩnꝰ appellat er ꝓpõnem: ⁊ rõne illiꝰ particule appellatio ſe bʒ vt inferi reſpectu bui terĩ ↄnotatio.¶ Rñ appellatio foꝛmał capit᷑ dupłr. AUnoꝰ large:ꝛ ſic diffinita eſt. Et Diniſio diuidit᷑ ꝑ appellatõeʒ foꝛmalẽ teriↄnotati eeim⸗ ui eẽntiał ⁊ ꝑ appellationẽ foꝛmalẽ teri ↄnota⸗ pob eii⸗ Tractatus Atilitas capit᷑ ſpeciałx ꝓappellatõe foꝛmali terĩ ↄno cũ eodẽ terio vel diuerſis terĩs.vt papã vbe appellati tatiui ertrinſece. iſto mõ oĩs terinꝰ appella raui ⁊ vᷣberaui papã Silłr ſoꝛtes eſt albꝰ⁊ ſoꝛ onis foꝛ⸗ tiuus eſt terĩnꝰ q pꝛedicatur denoĩatiuę. B tes eſt monachus albus e me. tione denominatiuoꝛum 4 bij ſunt aliq rle notãde. ¶ Quaꝝ pᷣma eſt iſta de onota ¶ Dubitat pꝛio:ad qͥdq valet appel⸗ Qiñ duo terĩ appellatiui: quoꝝ vnj deteriat tiuis bñ⸗ latio foꝛme.CDr ꝙ valet ad h̊ ꝙ qs ſciat iudi alteꝝ ponũt a ꝑte eiuſdẽ extremi ⁊ ad idẽ ex⸗ tibꝰ ſe:vt care de vitate ⁊ falſitate ꝓpõnũ ꝓpter diuer tremũ ſe tenẽt.⁊ q determiĩabile pᷣcedat ⁊ de determi⸗ ſitatẽ appellationis foꝛme. ñ poſſunt eſſe terminatio ſequatur appellt ſua ſignificata nabile et alique ppões differẽtes in appellatione foꝛ/ foꝛmalia adiacere vel nõ adiacere ſine deno⸗ determi⸗ me:quaꝝ vna eſt va ⁊ alia falſa.vt ſoꝛtes per mĩare ꝓ eodẽ tꝑe vbi pꝛeciſe.Exẽplũ:vt ego natio. cuſſit ſedẽtẽ:⁊ ſedẽtẽ ſoꝛtes ꝑcuſſit.Nã pᷣma pcutio magiſtrum:ibi a ꝑte pᷣdicati ponũtur vʒ tm̃ ſicut ſoꝛtes ꝑcuſſit ſedẽtẽ in tꝑe pᷣito illi teri ↄnotatiui.ſ.ꝑcutiẽs ⁊ magiſtrũ:avnꝰ fuit ſedẽs.ſed ſcða vʒ tm̃: ſoꝛtes ꝑcuſſit ali- deterĩat aliũ ſicut rectũ ſuũ regẽs ⁊ iõ ad vi⸗ quẽ qͥ ẽ vel fuit ſedẽs.mõ pma põt eſſe falſa tatẽ talis ppõis reqͥrit᷑ ꝙ ille quẽ ego ꝑcutio ſcðᷣa exiſtẽte vᷣa. Silr eſt de iſtis.papã vidi:⁊ ſit tũc magiſter q ꝑcutio eum. Dr notãter vidi papã:regẽ vidi ⁊ vidi regẽ. Sit pꝑꝑ di⸗ duo terĩ appellatiui quoꝝ ⁊c. q; ſi vnꝰ non de uerſitatẽ appellatõis foꝛme bẽtur dꝛĩa inter terminaret aliũ.vel vnꝰ nõ eſſet appellatiuꝰ iſtas ꝓpõnes. albũ fint ſoꝛte & ſoꝛtes fuit al tũc nõ opoꝛteret ꝙ tales ter appellarẽt pꝛo bus.qꝛ in pᷣma ly albꝰ appellat albedinẽ ad eodẽ tꝑe pᷣciſe.vt ſoꝛtes ꝑcutit boĩeʒ. ibi ille iacere illi ꝓ qᷣ ſupponit ille terinꝰ albů p tꝑe gctũs boleʒ nõ appellat ꝓ eodẽ tꝑe pᷣciſe ſicẽ pñti vel p̃terito ⁊ in ſcðᷣa appellat albedineʒ illð xbũ ꝑcutit:er qͥ nõ appellat. Silr ſoꝛtes adiacere pꝛeciſe ꝓ tꝑe pᷣterito iõ pᷣma põt eẽ ꝑcutit bñtẽ aſñinũ currẽtẽ.ibi liꝑcutit ly cur va ſcdða exñte falſa. rẽtẽ appellãt ſua ſigẽta foꝛmalia pciſe p eodẽ 1 5 . ſcʒ ſolũ ꝓ tꝑe pꝛeſenti.¶ Dr̃ notantera ꝑ. Dubitat᷑ ſcðo an terinꝰ ap pellãs tꝑe cz lolu ꝓptpe pꝛe ent ſigtũ foꝛmale appellet oẽ ſuũ ſiẽtum foꝛ te eiuſdẽ ettremi:q; ſi nõ ponerentur a par⸗ zmnale appelter e in 2 te eiuſdẽ extremi tũc nõ appellarent ꝓ eodẽ male: vel aliad alta 9Rr 5 „ E tꝑe pꝛeciſe. vt ſoꝛtes ſedentẽ pcuſſit.ibi ly ſe Obiectio ſuũ ſigtnʒ qð ſigt m vnũ ⁊ eudẽ ocep dentẽ ⁊ ly ꝑcuſſit nõ appellãt pᷣciſe ꝓeodem biectio illud ſit: fuit: erit põt eſſe vel imaginat᷑ eſſe. tꝑe. ¶De notãter pciſe dũmõ determinabile . Pꝛima. ¶ Sʒ ↄtra boc at qꝛ ſi terinꝰ appellat oẽ ſuũ pꝛe cedat: q; ſi nõ pꝛecederet tũc non appella ſignificatũ foꝛmale:tũc bec eſſet falſa.album æc ci . . . , Lek rẽt pciſe ꝓ eodẽ tꝑe vt ſedentem ꝑcuſſi.¶ Dr Secũda. currit. q; albedo quenõ eſt nõ adiacet alien i:· notãter pᷣciſe.qꝛ nõ ſufficit ꝙ ſignificata foꝛ⸗ .Scvdo ſic. tic iſta eẽt vᷣa albũ currit: poſito malia terĩoꝝ adiaceãt alicui rei ptꝑe inpoꝛ Solutio caſu ꝙ ſolũ ethiops currat.q; ethiopiadiacs cato pcopulã ſed opʒ ꝙ p̃ciſe qũ vnũ adiacet pꝛime albedo lz parua Ad pmũ dici? negad gn⸗ ꝙ alteꝝ eoꝝ etiã adiacet ꝓ eadem ꝑte tꝑis non opʒ ad veritatẽ pponis coo di vni pꝛius ⁊ aliud poſteriꝰ. Ex iſta regula Solutio terminꝰ appellat inſit illi cui aphelle a iate patet chiſte poſſut eſſe falſe. ego comedt ern ſecunde venſed ckiete palaereleenape A bin dum. ego verberaui regem iſtis exiſtẽtibꝰve DD afs: q; lz etbiopi inſt a dedo:illa S. go crudum coa nedi. ego regẽ v̈beraui. tñ non ſufficit denoĩare ſubiectũ.Ex iſto ſeq ¶ Scda rla talis eſt. Oñ a ꝑte eiuu⸗ tur ↄñ̃r ꝙ terĩnꝰ cõplerus etiã appellat oẽ il dẽ extremi ponũt quo terĩ ↄnotatiui:mutuo Secũda. lud qð ꝑtes eiꝰ appellãt. . ſe determinãtes:⁊ hñtes ſe adinuicẽ ſicut ad regulade ¶ Dubitat tertio vtꝝ terĩnꝰ ↄnota⸗ iectiuũ ⁊ ſubſtãtiuũ ⁊ ↄnotatũ vniꝰ natuʒ eſt connota⸗ tiuns in ꝓpõne poſitꝰ captꝰ m vnum ⁊ eun⸗ ↄuenirę ↄnotato alteriꝰ tunc terminq̃ ſe bʒ tiuis ha⸗ dẽ ↄceptũ ſemꝑ equalr appellet ſnã foꝛmam ꝑ modũ adiectiui.appellat ſuũ ſigtũ foꝛmale bentibus vel diuerſimode.¶ Dr ꝙ terĩnꝰ cõnotatiuus adiacere vel nõ adiacere ↄnotato alteriꝰ ha ſe vt adie captꝰ ᷣm eũdẽ ↄceptũ qtũ eſt de ſe ſemꝑ na⸗ bẽt ſe ꝑ modũ ſubſtãtiui:dũmõ talis terinꝰ ctiuum ⁊ tus eſt appellare eodẽmõ tñ ipe vel ſibi ſyno nõ ſit materialis. Exẽplũ vt ſoꝛtes ẽ alb? mo ſubſtan⸗ mimꝰ poſitꝰ in diuerſis ꝓpõib cũ alijs ⁊ al& nachꝰ.ibi illi duo ſcilʒ alb? ⁊ monachꝰ ſe bñt tiuum teris diuerſimode appellat. ſic ꝙ aliqͥd reqri adinuicẽ ſicut adiectiuũ ⁊ ſubſtãtiuũa ly albꝰ tur ad vitatẽ vmꝰ ꝓpõis qðᷣ nõ reqrit᷑ ad vi ſe bʒ vtadiectiuum reſpectuilliꝰ termini mo tatẽ alteriꝰ:võne alteri ⁊ alteriꝰ deterĩatõis nachyideo appellat ſuũ ſignificatũ foꝛmale mõ capit argumẽtũ appellationis in diffini: ¶ ¶ Pꝛo maioꝛi declaratione huiꝰdu Pꝛia rla nk tbites ſe caq; ino be icni tſibſfitiuitne no fir⸗ ido ego eufſi 1 ſhe iſit uoteni rdeteriat alteriſed no butt iitſubfantiniſed ſicut dicti gorecta ideo ille terin pap⸗ mminmale fgtum adiacere v ſifomall bui termim gen (Ornoriter onotatũ vnius. lunm pnius non ↄoueniret cono Oucſectiuũ nõ pꝛedicaretur ſoſtantiuitunc nõ ſic appella ſas currit ibi ille termin alt ſum fognificatũ foꝛmale adiae iffalo alterius: qꝛ iſta eſt fal u Cdi notater ſiadiectiuũ ne neralis:qn ſi ſit termin nun nradel reritnte alsde eſſe htoſunt vni album poſito Primaregulg d lini ſonmalis acker iacäunmlan⸗ gnificaaino np latiuo ſumptus. unazpelan ſuü ſignſfic Run n welnon adiacere pꝛeciſe Nt ates albus: ſoꝛtes fu talddibi ille termin⸗ albu alleenotpe verbi a non eſeld ninuseſſerg — terenerlen...: e Anlboiez idile n meln pedlehe icſeſf nen eid dilipeutſtelpcan nſuſn ſom:u jclepeoce pte dreſentiG Dinotunterag ttiremiq Kno ponerentura pot⸗ tttremi tücnoappellarent peod⸗ ntſores ſelente geuſſtidil ſe Lcuſſit nöappel iteiſe peocenn potuter ciſe dunodeter ninabie ſn wrecederettie nongrpel. cE pe frſegenmen euft (Di enoſuffcit gfonificaato⸗⸗ adiaceit alicuirei plhe inpo: led oz, heiſeqfi vnuadine cti adincet p dem etbis⸗ 184dind Poſerb. Eriſuregti epoſſͤt ſelſtedodien eitermitegenifherſinci uamm canedi eho ſehe ſte⸗ Ri rla termio appellati uo nõ am pliatiuo. c. 3 De Appellationibus adiacere vel nõadiacere ↄnotato illiꝰ termĩ monachꝰ. Eñ ille terĩꝰ monachꝰ pᷣncipalr cõ notat ꝓfeſſionẽ ⁊ minꝰ pacipalr babitũ mo⸗ nachalẽ.⁊ ſic ille terĩnꝰ albꝰ appellat albedi⸗ nem adiacere babitui monachali:a ſic ille dr monachꝰ albꝰ qͥ bʒ babitũ albũ exterioꝛẽ. Dĩ notãter in rła a ꝑte eiuſdem extremi:qꝛ ſi ta les terĩ nõ ponerẽt᷑ a ꝑte eiuſdẽ extremi: tũc nõ ſic appellarẽt:vt dicẽdo monachꝰ eſt albꝰ ibi ille terinꝰ albꝰ appellat albedinẽ adiace⸗ re illi rei q̃ ẽ monachbus ⁊ nõ bĩtui.O Dr notã ter determinãtes ſe qꝛ ſi nõ ðterĩarẽt ſe mu⸗ tuo nõ opoꝛteret ꝙ ſi appellarẽt. vt dicendo monachꝰcni equꝰ ẽ albus currit:ibi ly albꝰnõ appellat albedinẽ adiacere bĩtui monacbali ex quo nõ derterĩat illũ terim monacbꝰ ¶ Dr notant᷑ ⁊ hñtes ſe ⁊c.qꝛ ſi nõ bẽrent ſe ſiẽ ad⸗ iectiuũ ⁊ ſubſtãtiuũ:tũc nõ ſic appellarent vt dicẽdo. ego pcuſſi papz ibi ille terĩnꝰ ꝑcuſſi ⁊ille terĩnꝰ papã ſut duo terĩ ↄnotaui:quoꝛũ vnꝰ deterĩat alterũ.ſed nõ hñt ſe ſicut adiecti uũ ⁊ ſubſtantiuũ:ſed ſicut dictio regens ⁊ di ctio recta.ideo ille terinꝰpapã nõ appellat ſu um foꝛmale ſigtum adiacere vel nõ adiacere ſigto foꝛmali pᷣuiꝰ termini ꝑcuſſi: nec ecõtra ¶ Of notãter ⁊ ↄnotatũ vnius ⁊ac.q;ꝛ ſi ↄnota tum vnius non ↄueniret cõnotato alteriꝰ:ſic ꝙ adiectiuũ nõ pꝛedicaretur ⁊c.de abſtracto ſubſtantiui:tunc nõ ſic appellaret.vt albꝰ mu ſicus cur rit.ibi ille terminꝰ albꝰ nõ uppellat ſuum ſignificatũ foꝛmale adiacere foꝛmali ſi gnificato alterius:qꝛ iſta eſt falſa muſica ẽ al ba.¶ Dr̃ notater ſi adiectiuũ non ſit terminꝰ numeralis:qꝛ ſi ſit terminꝰ numeralis rła nõ non babet veritatẽ.als bec eſſet vera ſoꝛtes ⁊plato ſunt vnũ album:poſito ꝙ eadẽ albedi ne eſſent albi.quod tñ eſt falſum.¶ De appel latione foꝛmali dantur alique regnle. ¶ Pꝛima regula ẽ.Lerminꝰ appel⸗ latiuꝰ ſoꝛmalis ſignificaei non ampliatiuus nec cũ ampliatiuo ſumptus.poſitus cuʒ vᷣbo non babẽte vim ampliaãdi talẽ terĩm ſic poñ tum: appellat ſuũ ſignifietum foꝛmale adia⸗ cerevel non adiacere pꝛeciſe pꝛo tꝑe illiꝰver bi. vt ſoꝛtes ẽ albus: ſoꝛtes fuit albus:ſoꝛtes erit alb.ibi ille terminꝰ albus appellat albe dinẽ adiacere pꝛo tꝑe verbi cũ quo ponitur. Dr notater non ampliatiuus qꝛ ſi talis ter minus eſſet ampliatiuus tunc non ſic amplia ret: vt adã eſt genitus.ibi ille termingenitꝰ nõ appellat gnationẽ paſſiuã pꝛo tꝑe pᷣſenti ſed pꝛo tempoꝛe pᷣterito adiacuiſſe. Simili⸗ ter antirpᷣs eſt generandus. ibi ille terminꝰ generandus non appellat generation paſſi Folio ccxtix uam pꝛo tempoꝛe pꝛeſenti ſed pꝛo tẽpoꝛe fn turo. Silr bic generandũ eſt ſoꝛtes. genituʒ eſt ſoꝛtes.¶ Dr notanter nec cuʒ ampliatiuo ſumptus:qꝛ talis terminus ſumeret᷑ cũ terĩo ampliatiuo:unc nõ ſc appellaretvt antixpᷣs eſt futurus pꝛedicatoꝛ. ibi ly pᷣdicatoꝛ nõ ap⸗ pellat actũ pᷣdicãdi ꝓ tꝑe pñti ĩpoꝛtato ꝑ co⸗ pulã adiacere antixpo:ſʒ ꝓ tꝑe futuro. Silr albũ eſt mouũ:album eit genitũ.ibi ille ter minus albũ appellat albedinẽ:nõ ꝓ tꝑe xbi pꝛeciſe:ſed ꝓtꝑe pñti vel pꝛeterito.q Dr no⸗ tanter cũ verbo ⁊c.qꝛ ſi tale verbum baberet vim ampliãdi tunc non appellaret pᷣciſe pꝛo tꝑe verbi.vt cognoſco albũ:albuʒ fuit ſoꝛtes albũ põt eſſe:ibi ille terminꝰ albũ non appel lat albedinem pꝛeciſe ꝓ tꝑe verbi. ¶ Scða regula eſt. terminus appel latiuꝰ poſita ꝑe ſubiecti reſpectu copule pn cipał vel vᷣbi includẽtis copnlã pᷣncipalẽ pte riti vel futuri tꝑis vel reſpectu participij pꝛe teriti vel futuri tẽpoꝛis:qð eſt pꝛedicatũ vel adiectiuũ pꝛincipalis partis pꝛedicati appel⸗ lat ſuũ ſignificatũ foꝛmale ſᷣm exigentiã am pliationis niſi reſtringatur: vt albũ fuit ſoꝛ⸗ tes. Albũ eſt genitũ.albũ eſt ens factũ ibi il⸗ le termi albũ appellat albedinẽ adiacere il li rei pꝛo qua ſupponit pꝛo tꝑe pᷣterito vel pᷣ⸗ ſenti. Silr albũ erit ſoꝛtes:albũ eſt generan⸗ dũ.ibi ille terminus albũ appellat albedineʒ adiacere ꝓ tꝑe pñti vel futuro. Df notãter a ꝑte ſubiecti: qꝛ ſi a ꝑte pᷣdicati talis terĩnꝰ poneretur nõ ſic appellaret.¶ Dr̃ notãter ni ſi reſtrĩgat᷑:qꝛ ſi reſtringeret᷑ tunc non ſic ap pellaret vt albũ qð eſt fuit ſoꝛtes. Alie ꝑticu le exponuntur eodẽmodo ſicut in regulis de mpliationibꝰ.¶ Ex iſta rla pʒ:q iſte ſunt cõ pꝓpõnes cedende in aliquo caſu.ſciẽsfuit iobãnes al⸗ notande. bũ fuit ſoꝛtes.tu crudum bodie comediſti.tu papã yexberaſti.et tñ eodẽ caſu retẽto iſte eſ ſent ne Ke iobhãnes fuit ſciens.ſoꝛtes fuit albus.tu bodie comediſti crudum. tu verbe⸗ raſti papam. ¶ Tertia regula ẽ. teri appellatiuꝰ ertia rla poſitꝰ a ꝑte ſubiecti vel pᷣdicati reſpectu bu⸗ de terĩo ius verbi poteſt. vel reſpectu verbi deterĩati appellati aliquo iſtoꝛuʒ modoꝝ.ſ.poſſibile:impoſſibile uo reſpe⸗ tingẽs neceſſariũ:qd eſt copula pncipal. ctn verbi dumõ nõ reſtringat᷑:appellat ſuu ſigtũ adia⸗ pot er ſic re ſᷣm exigentiã ampliationis: vt albũ põt de alijs. mgrũ:fur poſſibiliterẽ iuſtus. Meretrix poſſibiliter eſt virgo.differenter tñ appellat ante ly neceſſarium et poſt: vt dictum eſt in ſuppoſitionibns. Scða rla ð termio appellati uo reſpe⸗ ctu dictio nis pᷣteri ti vl futu ri tꝑis. 8 iij Tractatus qta rla ¶ Quarta rła ẽ. qlibet terinꝰ appel ¶ Scda regula talis eſt qñ in ppo⸗ accñtalis latiuus poſitus in ꝓpone reſpectu verbi ali- ne de pᷣterito.futuro.vel poſſibili a pte ſubie ð termĩo cuius ãpliatiui ſic poſitũ potẽtis ãpliare ap⸗ ctiga ꝑte p̃dicati ponũtun deteriatioes qua appellati pellat ſuũ ſignificatũ foꝛmale adiacere vłnõ rũ illa qᷓ ponita ꝑte ſubiecti repugnat illi q uo reſpec adiacere m exigẽtiam ãpliatiõis. Eñ vᷣtute ponit᷑ a ꝑte pᷣdicati.tũc ponẽdo talẽ ꝓppõneʒz tuvbi am iſtiꝰ rłe ⁊ duaꝝ pᷣcedẽtii iſte ppones ↄcedun ineſſe vs Uailttivns iari deteriat ionu.lil pliatiui. tur.pater erit ſoꝛtes qñ ſoꝛtes nõ erit pater. la q ponit᷑ aꝑte ſubiecti:ve loco illiꝰ ſubiecti Sitt ſuppõ erit teriꝰ qñ terĩnꝰ nõ erit ſuppõ dʒ poni terin ſingular:ſiue ꝓnomẽ demon E. ſr yn 1 h a o 5 fuit ſtratiuũ:ſupponẽs ꝓ illo ꝓ quo ſupponebat p Silr ſuppõ fuit termin? qñ terinus nõ fnit . ullo upponebat orgnde⸗ e pater manebat iobãnes qñ iohã tale ſubm: vt ſoꝛtes exñs ſine pedibꝰ põt br̃e ater. Silr pater erit qñ nõ pedes.qᷓ dz ſic poni ineſſe: ſoꝛtes bzʒ pedes: vł di S e De Meret lie er q ſaled pꝓpõ ſic hoc bʒ pedes vtraq; iſtaruʒ eſt poſſibilis. nes ↄcedũtur.albũ fuit nigrũ album erit ni ergo pꝛĩa eſt Vera Silt orres legens nii grũ:⁊ ſic de alijs ꝓpõnibus pᷣus dictis. Et pedibus põt ndn ſe u pedi aarte poni põnes de pᷣterito vel futuro nõ ſuntvere niñ ineſſe.ſoꝛtes e u e. pe i vel 5 ꝓpõ de pñti fuit vłerit vᷣa.Et ꝓpões de poſ S ambulãs cũ pedi n'eci ert exil n ſibili non ſunt vere:niſi aliq̃ ꝓpõ de pñti ſit domo erit extra domũ:de i cponi ineſſe. poſſibilis.Jõ ad cognoſcẽdũ qͥ ſunt ꝓpõnes ſoꝛtes eſt extra domum ve . oc ẽ extra dom de pñ̃ti illarũ ꝓpõnũ penes js arrfalk venl 2 Eer niliter voteſt dici de alijs pꝛopoſitioni⸗ tas iſtarũ ponẽde ſunt alique regule.quarũ ¶Tertia rka talis ẽ Si in ali ppo pꝛia rlad Aĩa eſt. qñ in aliqua ꝓpõne de ꝛe de pᷣterito: futuro: vel poſſibili ponat᷑ ali⸗ pone HH poſſibili.ſiue ei ſit: ſubm qð vybũ qðſe tenet reſtrictiue a ꝑte vnius ex põnnum ẽ teri? ↄnotatiuꝰ tũc ponẽdo eã ĩeſſe:ſiue dẽ tremi ineſſe. vel vna dr̃a tꝑalis addat᷑ copule qͥ non do ꝓpõnem de ineſſe:penes cuiꝰ vitatẽ ſiue põt debite addi vxᷣbo pñtis tꝑis tũc ponendo poſſibilitatẽ ſumit᷑ vᷣitas vel poſſibilitas ta⸗ talẽ ꝓpõem ĩeſſe tale bů vel dfa tꝑa ldz mu lis ꝓpõnis:ſubm nõ dʒ manere in ꝓpꝛia foꝛ⸗ tari in alið verbũvel in aliã driam tꝑalẽ.Exẽ ma:ſed dʒ mutari in terim abſolutił:ſue ſin/ pluũ de verbo: vt ſoꝛtes põt plura ſcire qᷓᷓ ſcit. gularem:ſiue cõem ſiue in pnomẽ demöſtra Illa dʒ ſic põi ĩeſſe: ſoꝛtes ſcit plura qᷓ; ſciuit tiuũ pᷣmitiue ſpei:qd ꝓnomẽ ſupponit ꝓ illo lʒ aliq disat illã eſſe falſam: nec debere vce⸗ ꝓq ſubm illiꝰ ꝓpõis ſupponebat qͥ ponitur ĩ di niſi loco bui.plura qᷓ; ſcit ſoꝛtes pᷣt ſcire. eſſe.Exẽplũ vt iſta ẽ vᷣa.Caliduz erit frigidũ Erẽplũ de dr̃a tꝑali:vt ſoꝛtes comedet cras. ⁊ dz ſic poni ineſſe:hᷣ eſt frigidum: vel aq eſt Illa dz ſic poni leſſe.ſoꝛtes comedit ĩ aliquo frigida.Silr albũ fuit ſoꝛtes.dʒ ſic poni ineſ tꝑe:⁊ nõ dz ſic poni ĩeſſe ſoꝛtes comedit cras ſe h̊ ẽ ſoꝛtes. Silr dicẽdũ eſt de alijs ppõni⸗ Silr ego vixi ano p̃ᷣterito:ſic dʒ poni ineſſe. bus iſtis ſilibus.¶ Uñ ad hoc ꝙ ꝓpõ de pᷣte⸗ ego viuo in aliq tꝑe. Silr ſoꝛtes fuit heri in rito ſit vera reqͥritur ip̃a babuerit vnã do ſcholis dʒ ſic poni ĩeſſe.ſoꝛtes ẽ in aliq tꝑe ĩ pfñti verã vł plures de pñti veras. Etad boc ſcholis. Et ſir dicendũ eſt de earum filibus .ppõ de futuro ſit vera reqriturꝙ bẽatvnã Et ſic pʒ ꝙ qñ aliqua dr̃a tꝑalis addit᷑ bo pᷣ⸗ de pnti que in futurũ erit vera. Sed ad h̊ ꝙ teriti vł futuri tpissj nõ põt ↄgrue addi ver pꝛopoſitio de poſſibi ſit vera non eqᷣritur bo pñtis tpis talis dr̃ia tpis dzʒ mutari in a⸗ ꝙ babuerit vel habebit vnã de pꝛeſentiverã liꝗ que põt cõgrue addi verbo pñtis tẽpoꝛis Scðda rla tertia rla tiſtnr vits li ꝓppõis de yr hufmlitnqg oportet quel⸗ müͤſeorum fit poſſibilis: fi tal ſode y pot vel ei ſitis debea 1(Quita regula talis eſt ſed ſufficit ꝙ babeatvnã poſſibilem. ¶ AUnde qñ talis ppõ ponitg ineſſe.¶ Sed qᷓ iſtã re⸗ Obiectio etiã aliquãdo ꝓpõ de p̃terito futuro.vel poſ gulã diceret aliqͥs ꝙ in põne ꝓpõnũ ineſſe pᷣ fibili cuiꝰ ſubm eſt abſolutũ ↄplexũ ponit᷑ in⸗ i⸗ 8 debet manere in ꝓpꝛia eẽ mutãdo ſubʒ ei ĩ ̊ ꝓnomẽ b.vt poſito ca ſann nõ debet fieri talis variatio: ſicut di ſu ꝙ mat᷑ia ⁊ fofa ſoꝛtꝭ fuiſſent añ fuiſſẽtvni cit rla.ODr . ʒ pᷣdicatũ debeat manere in ꝓ te:tũc iſta eſſet vera. materia ⁊ foꝛma ſoꝛtis pꝛia foꝛma qᷓ;tũ ad modũ ſigndi pᷣncipaleʒ et fuerũt ⁊ tñ iſta ñ fuit ei ꝰde pñti va. Materia eſſentialẽ.⁊ quo ad ꝑtes pᷣncipales tñ bñ pᷣt ⁊ foꝛma ſoꝛt ſunt:cũ illa nũqᷓ; fuit vᷣa ſᷣm ca⸗ mutari quo ad modos ſignificandi acciden⸗ ſum poſitũ.ſʒ illa dʒ ſic poni ineſſe:hᷣ ſunt: de laletter etiam duo aa differentias tempoꝛa⸗ möſtrando ꝑ h:illa ꝓ qbus ſupponit boc cõ⸗ les ſicut dicit regula. = — „ ¶ Quarts regula talis ẽ:q; quãdo qrta r’a, plexũ.ſ.mat eria ⁊ foꝛma ſoꝛtis. dicatuʒ talis ꝓpõnis debet manere in ꝓpꝛia Solutio. Ucua ppone de pterito: futuro lveleiſi pꝛedicatuvel ſun ljcicati eſt vnũ copulatũ: tũc poeʒineſſe dz poni ineſſe din gniasilli incoiunctim ſumpta ſuchſoꝛtes fuiſſet bodie in ecc hluo fuiſſet pꝛidie tñ nuͦc ſn liſſaeſt va. ſoꝛtes t plato fuen ſiedne. illa no dz ſic pomieſſe ſtinecchia nie de: dz ſi por ſeeſt in ecckia nufe de plato e ie Gimiliter poſite caſt ov limno anno ? iobannẽ in alio: innktun iſta eſt vera. egovid entilla eſt falſaꝛe Pllano dzponi ine eꝑ illa:ſß nbegoricag Sõ opernn go vigeo ioban ſ ſguich . iungkeguere ge denanc- Nis ntt . n Sir R ne⸗ ſaesſe — Negſbug ſe onii iai ulansi pelſbus el d S lanser ſein B undebet ſeponi neſſe unnldorierndoni ee Nide lisnohoftioni . tertite elnneahte yninser naatgalsgtil nleitn ndl Hopftistpisticpoent, mieſenle ü reldfitizme perdävel inaliidfumimnl Et dorntſortes otglun rehſct, olieſe ſates tplunih ſilit tillieſe ſalam necdebeſe .e, bu. glumqyſat ſores it ſite⸗ apaliem ſores negetqus, mieſſe ſotes onegti gigno poniſeſſeſotes onedſt as inoterigſt dzpon ineſe, iqthe. Dr ſones unbeniin ponieſſen wminüigl itrdicendi eſtde enad bs alqun dinthglisal ſboß⸗ ritign dot 9ruescliter gen ie ſllriine mis dfuthis d llin in e aai etohittinnrG aet inſe Sel ziſie Oeerd oponc d . aſſe aalis huhn⸗ inl 6 Goliro d,t manere in n e nlis ariationſen debet e tmanerein⸗⸗ . ℳEESY Oninta jegula De Appellationibus naliqua pꝛopoſitione de pꝛeterito: futuro: ide poffibili põit᷑ aliqð ſignũ diſtributiuũ ſiue a parte ſubecti ſiue a parte pᷣdicati.⁊ tũc talis ꝓpoſitio dʒ poni ineſſe ꝑ ſingulares in coniunctim ſumptas:in qᷣbus ſingulariſatur terinꝰ diſtribut:vt poſito caſu ꝙ nõ oẽs bo⸗ mines pñnt ſimul moꝛivel ꝙ nõ ſimul moꝛian tur:tunc iſta oĩs hõ moꝛiet᷑ dʒ ſic poni ineſſe Ille bomo moꝛit᷑. Ille bomo moꝛitur ſic de alijs. Silr oĩs bõ erit in iſta domo poſito ca ſu ꝙ nuqᷓ; oẽs hoĩes erũt ſimul in iſta domo: tunc illa dʒ ſic poni in eſſe. Iſte bomo eſt in iſta domo:iſte bõ eſt ĩ iſta domo.a ſic de aljs ¶ Similiter omne ſignũ zodiaci põt eſſe ſuꝑ noſtrum bemiſperium:ſic dʒ poni ineſſe boc ſignũ zodiaci eſt ſupꝛa nr̃ʒ bemiſperiũ demõ ſtrãdo taurũ boc ſignum ʒodiaci eſt ſupꝛa no ſtrů bemiſperiũ demõſtrãdo arietem ⁊ ſic de alijs. Unde totum ex oĩbꝰ iſtis ſingularibus nõ eſt ꝓpõ de ineſſe ꝓpõis de ly põt qꝛ boc totũ nõ eſt ꝓpõ ſed ꝓpões Sʒ quelibet illa⸗ cxl. accipi ᷣm ↄceptũ tali termino coꝛreſpoõdẽtẽ in cuius dictione ſignificatũ actus ꝑ talẽ di⸗ ctionẽ impoꝛtatꝰ denotat᷑ trãſire.¶ Dr notã⸗ ter iutta dictionẽ ſignificantẽ ac.qꝛ ſi illa di ctio nõ impo:taret talẽ actũ tũc termin iux talẽ dictionẽ poſitus nõ appellaret ſuã ratio nẽ.vt ꝑcutio:curro:lego ⁊ ſic de alijs.q nõ im poꝛtãt actũ potẽtie cognitiue interioꝛeʒ:ſed exterioꝛẽ.¶ Ofr̃ notãter cognitiuũ vel appeti tiuũ:ad differẽtiã illoꝝ verboꝝ.ſ.maſtico:di⸗ gero:nutrioꝛ ſic de alijs.q nõ faciunt terĩm appellare ſuã rationem. Ofr̃ notãter que de notat ipᷣm accipi ⁊c.qꝛ ſi talis dictio nõ deno taret ipᷣm terim accipi ſᷣm ↄceptũ ſibi coꝛre ſpondẽtẽ tũc talis terminꝰ nõ appellaret ſuã rõnem:vt venienteʒ:cognoſco:ibi ille terĩnꝰ venientẽ nõ appellat ſuã rõnem.dr notãtcr in cuiꝰ ſignificatũ ac.qꝛ ſi in ſignificatũ talis termini nõ denotaret᷑ trãſire actꝰ . talẽ dicti onẽ ĩpoꝛtatus:tũc talis terĩnꝰ nõ appellaret ſuã rationẽ:vthõ cognoſcit aſinũ.ibi ille ter rum ſingulariũ eſt ꝓpõ de ineſſe illius vłis.*minus bõ nõ appellat ſuam rationem ⁊ tñ penes nullã ſingulariũ illaꝝ ſeoꝛſum at⸗ tẽditur vᷣitas illiꝰ ꝓpõis de ly põt:ſʒ ꝑenes oẽs ſimul:ita ꝙ opoꝛtet ꝙ quelʒz illaꝝ ſingu: ficãtẽ foꝛmalra adequate a lariũ ſeoꝛſum ſit poſſibilis:ſi talis pꝛopoſitio vlis de ly põt vel ei ſilis debeat eſſe vera. ¶ Quita regula talis eſt.quãdo in aliqua ꝓpõne de pᷣterito:ſuturo:vel de poſſi bili:vel ei ſili pꝛedicatũvel ſubm ſiuops ſubi vel pᷣdicati eſt vnũ copulatũ:tũc ponẽdo talẽ ꝓpoeʒ ineſſe dʒ poni ineſſe ꝑ diuerſas cathe goꝛicas illiꝰ incõiunctim ſumptas.vt poſito caſu ꝙ ſoꝛtes fuiſſet bodie in ecclia nr̃e dñe: ⁊plato fuiſſet pꝛidie ⁊ tñ nũqᷓ; fimul fuiſſent tũc iſta eſt vᷣa.ſoꝛtes ⁊ plato fuerũt in ecclłia nf̃e dñe.⁊ illa nõ dʒ ſic poni ĩeſſe.ſoꝛtes ⁊ plo ſũt in ecclłia nr̃e dñe:ſʒ dʒ ſic poni ineſſe ſoꝛ⸗ tes eſt in ecclia nr̃e dñe:plato eſt ĩ eccłia nr̃e dñe. Similiter poſite caſuc viderim petrũ in vno anno ⁊ iobannẽ in alio:⁊ nũqᷓ; ambos ſimul:tunc iſta eſt vera.egovidi petrũ ⁊ iobã nẽ.atñ illa eſt falſa:ego vio petꝝ ⁊ iobãnẽ diffinitö Pppellati omsrgti Dhis iõ illa nõ dʒ poni ineile ꝑ illa:ſʒ ꝑ iſtas duas catbegoꝛicas.ſ.ego video iobannem.ego vi⸗ deo petrum = Ppellatio rõis eſt ter⸗ Iminus acceptus in ꝓpõne ꝓp Aſuo ſignificato vel ſuis ſigni ficatis: iuxta dictionẽ ſigniſi cantemactũ anime interioꝛẽ cognitiuũ vel appetitiuũ foꝛ malitera adequate que denotat talem tgrim ¶ Pꝛo appellatiõe rõnis ponit᷑ tat Rła gñal nma. Quilʒ teriꝰ generalr ſequẽs terĩm ſigni ꝓ appel⸗ ctũ potẽtie cogni latiõe ra⸗ tiue interioꝛẽ.ſ.cognitiuũ vel appetitiuu: vł tionis ſequẽs distionẽ ꝓpoꝛtionabilẽ illis actioni⸗ bus:vel dictionẽ includẽtẽ talẽ dictionẽ: dũ mõ in ſigtũ illiꝰteri denotet᷑ trãſire actꝰ im⸗ poꝛtatus ꝑ talẽ dictionẽ appellat ſuã rõnem foꝛmalẽ.Ecẽplũ:vt cognoſco boĩem.appeto vinũ. Ende ille terminꝰ:terminus in iſta rła dz capi large ꝓ terĩo cathegoꝛeumatico ſin cathegoꝛeumatico:quia dicẽdo ſic.ſoꝛtes co gnoſcit oẽm boĩem.ly oẽm appellat etiã ſuã rõem.Et licet in ſignificatũ illiꝰterĩ oẽm nõ denotet᷑ tranſire actꝰ verbiitñ in ſignificatũ illiꝰtotiꝰ.ſ.oẽm boĩem denotat᷑ trãſire actus ſᷣm ↄceptũ illiꝰ ↄpleti.Or̃ notãter ſequẽs ad denaral ad hoc ꝙ terminꝰ appellet ſuaʒ dõem foꝛmalẽ reqrit᷑ ꝙ ipᷣe ſequatur bmõi di ctionẽ qͥ facit ipᷣm ſic appellare.⁊ ſic patet & ſi nõ ſequeret᷑ talis terminꝰ tunc nõ appella ret ſuã rõnem:vt venientè cognoſco.¶ Dici tur notãter generaliter ad denotãdũ ꝙ non ſolũ vᷣba faciũt terminũ appellare ſuã ratio⸗ nem:ſed etiã participia:nomina:⁊ alie dictio nes actuʒ potentie cognitiue interioꝛem im poꝛtãtes:vt ego ſuʒ cognoſcẽs hoĩez. ↄoceptꝰ ſoꝛtes eſt ↄceptꝰ ſingularis.¶ Dicit᷑ notãter ſigniſicãtẽ foꝛmaliter:quia penes ſignifica⸗ tionem materialem non attenditur appella⸗ tio rationis: vt ly cognoſco de materiali ſi⸗ gnificato ſignificat hominem et non actum. 8 liij Notabile Tripliceſl ¶ Circa appellationẽ ſõnis dictõnes uertẽdũ: ꝙ dictiones faciẽtes appollatiões rõnis ſũt triplices. Quedã ſũt dictões q ſolũ ꝗ lit per diction. one dẽdo h̊ cõplexũ.ſ.ᷣm ↄceptũ:⁊ gtm̃ ter appel ratiouis. appellati Tractatus atñ facit terim appellare ſnã rationẽ et᷑ quo de foꝛmali ſignificatione ſigt actũ potentie cognitiue interioꝛẽ. Etiã boc verbũ eſt ſigni ficat oẽm rẽ mũdi:nõ tñ foꝛmaliter ⁊ ↄnota⸗ tiue:ſz fubſtãtie ⁊ adiectĩe.¶ Dr notãter ade quate.q; l boc vᷣbũ eſt.ſignificet actũ poten tie cognitiue:non tñ adequate.¶ Dfr̃ notãter potẽtie ⁊ nõ aĩe.qꝛ als ly cognoſco: ⁊ intelli⸗ go:nõ facerẽt appellationẽ qñ attribueren angelis. Dr etiaʒ cognitiue.q; termi ſigntes actũ potẽtie nõicognitiue nõ ſic faciũt terim ſequẽtẽ appellare ſuã rõnẽ:vt mouere:nuti re: ãbulare. ¶ Dr notãtẽr cognitiuũ q; ſi non ſignificarẽt actũ interioꝛẽ cognitiuũ vel ap petitiuũ tũc nõ facerẽt teriʒ appellare ſuã rõ nem:vt digero:nutrio ⁊c.O Diĩ etiã interioꝛe qꝛ ſi tales dictiones ſignificarẽt actu cogniti uum exterioꝛẽ tũc nõ facerẽt terĩim appella⸗ re ſuã rõnẽ ¶ Of̃ notãter in cui ſigtũ ⁊c.q; ſi in ſiẽtũ teri non denotaret᷑ franſire actꝰ xbi tuc talis terĩnꝰ nõ appellaret ſuã ronẽ: vt ap nẽ ⁊c.ꝓpter tales dictões intẽdo deſidero:⁊ ſibi ſiles.O Dr̃ notãter vel ſequẽs dictionem includẽtẽ ⁊c. ꝓpter tales terios ſcʒ inctũ ea rõne. ꝓut ⁊ ſibi ſiłes.¶ Rñ ad boc ꝙ iſta ppõ ſit vera.cognoſco veniẽtẽ:requiritp ego ba beã cognitionẽ illiꝰ rei qͥ venit: nõ ſᷣm qcũ⸗ q; ↄceptũ:ſʒ pciſe ſᷣm illũ ↄceptũ qͥ expᷣmit᷑ x illã vocẽ venientẽ. Sʒ ad boc ꝙ iſta ſit vera. ctões inqᷓ;tũ:ꝓut:ea rõne:⁊ cõſimiles dũmõ capiant᷑ ſpecificatiue.¶ Alie ſunt dictõnes qͥ cognitionẽ rei impoꝛtãt:a cũ h̊ aſſenſum vel diſſenſum. ⁊ ad vᷣitatẽ ꝓpõnis in qua ponit aliqua talis dictio nõ ſufficit ↄceptus termi⸗ ni appellãtis ſuã rõnẽ:ſed requirit᷑ conceptꝰ cui ſuboꝛdinat᷑ talis terminꝰ appellãs ⁊ cum boc aſſenſus vel diſſenſus alicuiꝰ ꝓpoſitõis f in qua ponitur oceptus terĩ appellantis ſuã rõnem.yt boc ybũ ſcio denotat ꝙ qͥs feratur ſcientifice in ꝓpõnẽ mẽtalẽ credẽs ſic eſſe ſi cut ipſa ſignificat.⁊ nõ põt aſſentire niſ pᷣus ferat᷑ appꝛebẽſiue ſiue cognitiue in rẽ ſigni⸗ ficatã ꝑ terminos ꝓpõnis.⁊ ſic ratione taliũ dictionuʒ reqͥritur ↄceptus teri appellantis ſuã rõnem:⁊ cum boc aſſenſus vel diſſenſus ⁊tales dictões ſunt iſte ſcio.credo diſſentio. ignoꝛ:o.neſcio.⁊ aſſentio ⁊c. Alie ſunt dictio⸗ nes q impoꝛtãt ↄceptũ rei ſiue cognitionẽ:⁊ vltra boc aſſenſuʒvel diſſenſuʒ:⁊ cũ boc actũ appetitſenſitiui vel intellectiui ſic ꝙ ad vi⸗ peto mibi cibũ.ibi ille terĩnꝰ mibi nõ appel gatẽ ponis in qua aliqͥ taliũ terioꝝ ponunt᷑ lat ſuã rõnẽ.O Dr notãter vel ſequẽs dictio⸗ reqᷣri ꝙ aliqͥs babeat ↄceptũ terminiappel lantꝭ ſuã rõnẽ:⁊ cũ boc aſſenſuʒ vel diſſenſuʒ alicuiꝰ ꝓpõnis in qua talis ↄceptus ponit᷑.⁊ tertio reqͥrit᷑ actus appetitꝰ volũtatis.vt di⸗ cendo.Diligo fratrẽ meũ.ibi rõne illiꝰ termi diligo requirit᷑ ego babeã actũ dilectiõis mediãte q diligà fratrẽ meũ. Scðo requirit᷑ aſſenſus ꝓpõnis in qua ponit᷑ boc cõplexuzʒ frater meꝰ:ſed nõ opʒ ꝙ nũc pꝛeciſe babeam veniẽtẽ cognoſco ſufficit cognoſcã illã reʒ talez aſſenſum:ſed ſufficit ꝙ ante babuerim q̃ venit ſiue boc ſit ſᷣm illũ ↄceptũ qͥ expᷣmit᷑ Tertio requirit᷑ ↄceptus illiꝰ cõplexi.ſ.frater ꝑ illã vocẽ venientẽ:hiue ſᷣm aliquẽ aliũ con⸗ meꝰ:qꝛ opoꝛtet ad aſſenſum pᷣbabere ↄceptũ ceptũ.Et ſic patet ꝙ terĩnꝰ poſitꝰ poſt tales terĩos appellat determinate ⁊ pᷣciſe ſuã rõnẽ et quo aſſenſus fertur in ꝓpoſitionẽ mẽtalẽ ↄſtitutã ex ↄceptibꝰ actibꝰ:vel vno actu.et fed qñ ponit᷑ ante:tũc nõ appellat pᷣciſe ⁊ de- buiuſmodi dictões ſunt iſte.ſ.cupio:appeto: terminate ſuã rõneʒ:ſed ſub diſiunctiõe quꝭ deſidero:gliſco: ꝓmitto:intẽdo:volo:amo:di libet aliã q̃ tali rei conuenire poteſt. onem ra⸗ impoꝛtãt cognitionẽ rei de foꝛmali ſigto ita tionis fa⸗ c; ad vᷣitateʒ ꝓpõnis in qͥ ponit᷑ aliqua talis cientes dictio ſi ſit affirmatiua reqrit᷑ talis res a qᷓ egredit᷑ talis actus puta cognitio rei babeat ↄceptũ terĩ appellatis ſuã rationẽ:ñ terĩnꝰq facit terim appellare nã ronẽ no inc gationẽ. vt iſta dictio cognoſco ſolũ denota qͥs ferat᷑ cognitiue in rẽ aliquã mediante aliquo ↄceptu qͥ ſufficit ad h ꝙ ꝑ ipᷣm res co⸗ gnoſcat᷑.⁊ bmõi dictiones ger iuis ꝑticipijs intelligo.cognoſco.ↄcipio.de⸗ ſidero.appꝛebẽdo.amplio appello. Et iſte di ſit per dictiones pꝛimi modi dʒ expꝛimiad lantis ſuã rõnẽ adppõnẽ in qua ponit᷑ talis terĩnꝰ appellãs vt cognoſco venientẽ ſᷣm cõ Secũqe. Tertie. ligo: odio:reſuto:ſperno:nolo ⁊ conſimiles. Modus eſt ad ¶Oſtis notatis qreret aliquis.quõ dʒ expᷣmi expᷣmen⸗ latiões appellatio rõnis.¶ Dicit᷑ ꝙ appellatio ronis di appe l⸗ lationem dictões mi moi. ceptũ veniẽtis.¶ Silr intelligo veniẽtẽ ſen Expᷣſſio — boĩeʒ eẽ aĩal ſenſus eſt:ſcio boĩeʒ eẽ aial ʒ aſſenſum pᷣſupponẽtẽ ↄceptũ buiꝰ cõplexi.ſ. ſus eſt. intelligo veniẽtẽ id eſt cognoſco veni appellati ludat ne entẽ ſᷣm ↄceptũveniẽtꝭ.¶ Siltr᷑ ↄcipio ſoꝛtẽ. onis rati t ſenſus eſt. ↄcipio ſoꝛtẽ pᷣm ↄceptũ ſoꝛtis. Sʒ onis in appellatõ qͥ fit rõne dictionũ ſcdᷣi modi dʒ ex dictioni⸗ pᷣmi addẽdo h̊ cõplexũ.ſ.pᷣm aſſenſum pᷣſup⸗ bus ſecũ⸗ ſunt taliaverba & ponẽtẽ ↄceptũ:⁊ gtm̃ terĩ appellãtis.vt ſcio di modi. ſenſum ve na upmn ept bercer B iur aſſenſun alicunne 3 4 gpdlqnis aſſenttt iſti pon N ſenſum babuit...peccatu ent. aciepeccati taliqudo ocdiu 8 fenumalicuius pponis yte P ſemtiſt ppoſitioni petiñn e nuodiſenſum babuenit. ideo ai (Gimiliter ego volo do⸗ twlodoꝛmire m actü volen Bliſſenſum alicuius pꝛopofitio⸗ iitorept doꝛmiẽtis: vt et quo itſtidoꝛmire eſt bonu: ſiue do⸗ nuiceo lle vult doꝛmire. Oieſtiode veritate pꝛedictoꝛ nntruntbomam bꝛicot (Auenttur ytruz eaq die eleroſb pyba fiontinactü⸗ lfeuſuzfint Fa. (Et arguii rielltione facta boc vdi ittert ſc etplican fiut dict eſtzbona veniete cognoſco nelead eſt fulſiz p fnq⸗ nteſſe yn qn metalis Fftie 8 ſitvem tuͦc bab ntütliteinpmnmi „o Neprüterminiappel echdorſſenſiz e difenſi, unis inua talis Nept o onif/ taens yeni wiund n dß go frme mei diroheill tenni unit gegobzbei geni diectiöts daligi fratne mei Gedo feguitit pons in uu ponſt boe copieriz e ni pz g nicpꝛealſe babenn m. cſuffar ante babuenin i verus il lipleri ,mter tadaſſenſun bebere Nepti s fnurin ppofitione meal⸗ ri a nd el ,nol , göesſum einurne pmnino:intedoNoldand E mornolo“ Cuſits. Gana tisirere alignis gid vltſi enpne is. Cicl ronis gierpe⸗ Oicit appelio onig ie —— Netptinig kaa ns eri gfier ppel inn ni indeengupni uis zolin Pocqus expꝛimẽ⸗ i ac.ꝑ di ctiones. tertij mo gli. De Alienationibus boĩez eſſe s aliqñ etpᷣmit᷑.ſaddendo H cõplerũ.ſ.ſᷣm diſſenſuʒ pᷣſupponẽtẽ ↄceptũ cxli. mẽtalis añtꝭ nõ põt eſſe vera ſine mentali cõ ſeqntis:ergo ↄna eſt bona. Nam licet añs nõ Ad rõneſ ⁊ gtm̃ teriĩ appellatis ad ꝓpõnẽ in qua fit tal poſſit eſſe verũ ſine ↄñte poteſt tamen ita eẽ dubij appellatio.vt diſſentio boĩeʒ eẽ aſinũ ſenſus eſt: diſſentio hoĩeʒ eſſe aſinũ ᷣm diſſenſuz pᷣ⸗ ſupponẽteʒ ↄceptũ illiꝰ cõplexi.ſ.boĩem eſſe aſinũ.Silr opinoꝛ ſoꝛtẽ currere.ſenſus illiꝰ ꝓpõnis eſt. Ego opinoꝛ ſoꝛtẽ currere opinio ne hñte ꝓ obiecto immediato talẽ ꝓpõnẽ.ſ. ſoꝛtes currit:vel aliquã aliã ꝓpõem in q̃ po⸗ nit᷑ ↄceptꝰ illiꝰ cõplexi.ſ.ſoꝛtẽ currere Sʒ ap pellatio qͥ fit rõne dictionũ tertij mogi dz ex pꝛimiꝑ tres actꝰ: ⁊ ᷣm variationẽ terĩoꝝ faci entiũ appellatõem dñc ꝓpõnes ⁊ appellatio nes diuerſimode expꝛimi.vt odio peccatum. dz ſic expꝛimi ego odio pctm̃:odio pᷣſupponẽ te aſſenſum vel diſſenſum alicuius ꝓpõis in qua ponit᷑ ↄcept peccati. Iñ aliquãdo odiũ cauſatur ꝑ aſſenſum alicuius pꝓponis. vñ ex quo aliquis aſſentit iſti pꝓpoſtioni vel pꝛius aſſenſum babuit.ſ.peccatũ eſt malũ:iõ ille ðꝛ odire peccatũ.⁊ aliquãdo odiũ cauſatur per. E diſſenſum alicuius ꝓpõnis yt ex quo aliquis diſſentit iſti ꝓpoſñitioni pctm̃ eſt bonum ſiue pꝛius diſſenſum babuerit.ideo ille odit pec⸗ catũ.¶ Similiter ego volo doꝛmire: ſenſus eſt volo doꝛmire ſᷣm actũ volendi:pᷣſupponẽ tẽ aſſenſum alicuius pꝛopoſitionis in qua po nit᷑ ↄceptꝰdoꝛmiẽtis:vt et quo aliquis aſſen tit iſti doꝛmire eſt bonũ:ſiue doꝛmitio eſt bo na:ideo ille vult doꝛmire. . ¶Queſtio de veritate pꝛedictoꝛum addita ꝑ magiſtrum thomam bꝛicot ¶ Queritur vtruʒ ea q̃ dicta ſũt de appellatõibꝰ ꝑ vba ſi ntia actũ aĩe: afſenſuz vel diſſeuſuʒ:ſint vᷣa. Et arguit᷑ ꝙ nõ.pᷣmo de appellatione facta ꝑ boc vᷣbũ cognoſco:qꝛ ſi deberet ſic etplicari ſicut dictuz eſt tũc iſta ↄna eſſʒ bona veniẽtẽ cognoſco.g cognoſco veniẽtẽ:qð eſt falſuʒ:pʒ oſña:qꝛ mẽtalis añtꝭ nõ põt eſſe xa qͥn mẽtalis Zñtis ſit vera. Na ſi mẽtalis añtis ſit vera tũc babeo ↄceptum veniẽtꝭ ⁊ ſi babeã ↄceptũ vęniẽtꝭ:tũc cogno ſco ipᷣm veniẽtẽ.¶ Scðdo ar: de appellatõe fa ne rationez im cta ꝑ iſta verba ſcio: credo: opinoꝛ. q; ſi talis pꝛopꝛiã: vel aliqð quod traſumnptiue ſigt EFrẽe-z deberet ſic explicari: vt dictu eſt tũc iſte eent plũvt ſoꝛtes cognoſcit vendentem oleum..ibi Quid ali⸗ falſe ſcio ꝓpõnẽ opinoꝛ ↄcluſionẽ buius ſyl⸗ ly vẽdẽtẽ oleũ non appellat ſuũ ſignificatum enario ap logiſmi: vſic de alijs.pʒ ↄna q; ſenſus illaruʒ foꝛãle ,Ppu: nec nõ rõnẽ foꝛalẽ ꝓpa. ſz appel pellatõis eẽt ꝙ ſcio ꝓpõnẽ ſᷣm ↄceptũ ꝓpõnalẽ coꝛrñ lat illð qð iſte termiꝰ metio: appellaret ſi tali dẽte buic terio ꝓpõ.⁊ filis ſenſus põt dari de alia qͥ tñ ſenſus ſut falſi.¶ In oppm̃ afñ.ꝑ ea q̃ dicta ſunt. ¶Ad dubiũ ðꝛ ꝙ oĩa illa ſunt vera Et ad pꝛimã rõnẽ ðꝛ ꝙ illa ↄña nõ vʒ.⁊ ad ꝓ⸗ ſicut per añs ſignificatur ab eo q ita fit ficut oↄñs ſignificatur:vtputa ſi aliqᷣs babeat de re q̃ venit aliquẽ coneptum ⁊ non conceptũ veniẽtis Ad ſcdðᷣam ðꝛ ꝙ ſm aliqs ille ppões ſunt ſalſe:lʒ iſte bñ concedat᷑ ꝓpõem ſcio: vel concluſionem ſyllogiſmi opinoꝛ: immo ma lios adbuc xlle ſunt falſe:quia obiectum ſcien tie vel ↄpinionis non eſt ipᷣa ꝓpõ ſed eius ad equatum ſignificatuʒ. vel dicit ꝙ illa etplica tio q̃ pꝛiꝰ dicta eſt nõ bʒ locũ qñ poſt illa vba ſcio ⁊ opinoꝛ ponit᷑ teriꝰ ſcðe intentõis ſigni ficãs ꝓpõeʒ vt ꝓpõ:ſicut eſt ĩ ꝓpoſito:ſed de beret pꝛima ſic explicari.ſeio ꝓpõem ſᷣm con ceptum ꝓpoſitionalẽ coꝛrñdetẽ ipᷣi pꝛopõni. ſcðᷣa vᷣo ſic.Opinoꝛ concluſionẽ ſᷣm conceptũ ↄcluſionis coꝛreſpondẽtẽ ipᷣi concluſoni Sedqtit tractatus alienationũ. . ur. AIrca tractatuʒ alienationis ⁊ remotionis eſt aduertẽdũ .ALviſti termini non capiunt᷑ dpꝛime intentionaliter ſʒ ſe⸗ cunde intentiomaliter. vt. ſ. Alienatio eſt aliena accep⸗ tio termini quantumad eius ſuppoſitionem vel appevationem. ¶ Et diuiditur per alie⸗ nationem ſuppoſitionis ⁊ per alienationem appellationis. Ende alienatio ſuppoſtõis eſt terminus ſupponẽs non pꝛo ſuo pꝛopꝛio ſii gnificato ſiue pmario:ſed pꝛo aliẽa fignifica Quidalie tione:ſiue ſecidario ſᷣm etigentiã ſuppoſitio natio. nis. Exemplum vt homo pietus viget⸗ a me. ibi ille terminus bomo:rone illiꝰ dictiõis pic Quidali⸗ tus alienatnr vt nõ accipiatur pꝛo ſuo ſigni⸗ enatõ ſup ſicato pꝛimario:ſed pꝛo ſuo ſignificato ſecun poſitiõis dario. Similiter pꝛatum ridet:ibi ille termi nus ridet alienatur ne ſupponat pꝛo ſuo ſi⸗ gnificato ꝓꝛimario: ſed ſupponit pꝛo ſuo ſe⸗ cundarioegnificato. ¶ Sed alienatio appel⸗ lationis eſt terminus appellans non pꝛopꝛiã eiꝰ foꝛmã ſiue ſignificatuʒ pꝛopꝛium eius foꝛ male nec eius pꝛopꝛiã rõneʒ ſed rationeʒ im loco põeret᷑:⁊ ẽt appellat ſᷣm eãdeʒ rõnẽ:⁊ ſic ſenſus iſti ſoꝛtes cognoſcit vẽdẽtẽ oleũ ẽ iſte ſo es cognoſcit metitoꝛẽ.¶ Silr itelligo lu⸗ pũ in fabula. Dilr ſcio ſoꝛtẽ haurire aquã cri bationẽ eius diceret᷑ in pᷣmis:ꝙ non ſequitur bꝛo ibi eſt alienatio apellatiõis. Eñ tc teri⸗ Trgetalns mteihen ie pie⸗ Sa. ꝓpꝛie alienari.q; ip̃e ꝑꝑ aliquẽ terminum qꝛ ſi mediaret diũctio tũc nõ cãret᷑ remotio. ſedene loe⸗ ſyllsc ans ſibi additũ nõ capit᷑ ꝓ illis ſigtꝭ ꝓ qbꝰ caꝑet᷑ vt bõ et binnibile currũt.ibi tã ly bõ qᷓ; bin⸗ bik iich ntbe ois boͤcu Rela ali⸗ ſine taliaddito. Vñn ꝓ alienatioe ponit tał nibile ſupponũt.ſiłr bõ ⁊ ada currũt. ibi ille ſrnec hanitoſeqe ch en enatiõis, rlła. Quilibet terminꝰ ſumpt?cũ deterĩatione teriꝰ bõ ſuppõit.Dr̃ notater bñtes ſe ꝑ mo⸗ ircunet un nñt z ſe rep diſtrabẽte: aliẽat᷑ a ſua npa ſigthe vel denoĩa dũ deterĩatõis ac.q; ſi nõ bẽant ſe ꝑmodum ſof ciclor ai t ſoꝛñme tione. Exemplum:vt bo moꝛtu currit. bomo determiatõis ðteriabilł.ita ꝙ deteriabile pᷣ⸗ tnnl ſoꝛcn ugtfz ſei pictus mouetur.ibi ille teriꝰ bõ rõne illarum cederet a deterĩatio ſeqret᷑ ñ caret᷑ remotio ſorn nouerelfii, oſſibikſo⸗ determĩationũ diſtrabẽtiũ: ſuppõit pꝛo aliqᷓ vt antixp̃i aſinꝰ currit.ihi ille teriꝰ aſinꝰ ſup⸗ t cpulatiane P eipoſt alio qᷓ; ſine talibꝰ determĩatõib ſupponeret ponit.⁊ tñ deterĩatio eiꝰ.ſ.ille gtũs antixpᷣi. ereker d laei 1s⸗ kofac ¶Df notãter cũ deterĩatõe diſtrabẽte ad dif ꝓ nullo ſuppõit.Et ſi dicat᷑ ꝙ deterĩsbile nũ pofſbikr 0 capt ik añt ferẽtiã determĩationũ nõ diſtrabentiũ ſiẽ ſũt q;ᷓ ſupponit qñ aggregatũ ex deteriatõe ⁊ de ofa firz. lriſto capn doa Quid de iſte deterĩatões albꝰniger ⁊ ſic ð alijs¶ Iñ il teriabili nõpᷣt de aliq ve pᷣdicari ſic acceptũ Obiectio isdene vaſtsyl e tiato di la 8, deteriatõ diſtrabẽs ꝗᷓ addita alicui terio Dr ꝙ veꝝ eſt qñ deterĩatioꝛ deterĩabile acci , Nioiapik iſe terl onn ſni ſtrabens faẽ ip̃ teriz ſuppõere ꝓ ſigto mimꝰpᷣncipaliſi piũt vnica acceptõe. Eñ tũc deteriatio ⁊ de⸗ . ſir ona eppo bypoteticad tał ꝓpõ debeat eẽ a iĩ q̃ poit᷑ tal teriꝰ:⁊ nõ ꝓ terĩabile dñr accipi vnica acceptõe.qũ deter Solutio 6 ejeß metalt aßs ſui ons fignificato pncipali. Et iſta determiatio ſolũ minabile pᷣcedit ⁊ determĩatio ſeqͥt᷑ ipʒʒ vt di bene no⸗ nijtet nota illatöis illatie⸗ 1 r. znisdnotat ſeq er ante: tanda i an br iſto capiedo ill tis cauſat alienationẽ circa terios analogos ſiue cẽdo aſinꝰ antixp̃i currũt.ibi h̊ totũ aſnꝰanti Acceptõ cirta eqͥuoca a cõſilio. ¶ Iſtſte teri vo remo⸗ xpᷣi accipit᷑ vnica acceptõe ⁊ ꝓ nullo ſuppõit neſremo tio ſcðᷣe intẽtõalr captꝰ capitpuptr. Eno mõ nec aliqua ꝑs eiꝰ. Sʒ dicẽdo ncantixpᷣi aſinꝰ tionis vt attribuit᷑ pdicato ĩ oꝛdine ad ſubm reſpec⸗ currit.ibi h̊ cõplexiũ antixpi aſin? nõ accipit tu copule negate.⁊ ſic dicitur ꝙ ĩ pꝛopoſitiõe vnica acceptõe.Et lʒ totũ ꝓ nullo ſuppõat hi oſa ꝛ ſto capiẽdo onaʒ ncG ppoſto añs 10nis. „ 2- 7 7„, . 0 negatiua ẽ remotio pꝛedicati a ſubiecto ⁊ illo otñ vna eiꝰ ꝑs ſuppõit.ſ.ly aſinꝰ.Explicit tra⸗ ſe o ae nckreſei 3 moͤ nõ capit ĩ ppõ. ¶ Ala abilvi cſ Eannie ctatꝰ alie. Incipit tractatꝰ ↄñaꝝ. eneerrinrenn 3 rĩ ĩpoꝛtãtꝭ puatõeʒ ſuppõnis.⁊ illoꝰẽ — = — —- cul antc/Ndictoꝛiu repug Proiturr ſi nabe pik dupkt.Ano⸗ zchn⸗ ¶ Circa tractatũ oñax eſt ſciendũ nofniſubſtractio fofe ꝓ terĩo remouẽte ſuppõem alterius termini pꝛio ꝙ iſte terinꝰ ↄña põt capiduptr. Unoꝰ liͤoivoñt repugt ſynon xAlio mõ paſſiue ꝓtermino cuiꝰ ſupõ remo large.⁊ ſic ↄña eſt ofo bñs explicite vel ĩpli⸗ 4 fnaior ſofali pncipali cu a Diffinitõ uet᷑. ¶ Et diffiuitur ſic. Remotio ẽ terminꝰnõ (ite ſiue mẽtalłr añs ⁊ ↄns ⁊ notã illatõis af⸗ . yñ zccoꝛi oñt b oñe ſe fmotõis. ſupponẽs:rõne deteriatõis ſibi addite ĩ ꝓpo firmatap quã ↄñs denotat᷑ ſedq ex ante: ſue gelum ſutes no monek repu ſitiðe ĩ q̃ ſuppõeret ſi talis determiatio fibiñ ſequat᷑:que nõ:etia ſiue talis ↄña ſit bona ſi⸗ pta. ſa aur. Exẽ.ſcdi: vt ſi ſoꝛ. cu aggheret᷑. Exẽplũ:vt bõ bĩnibił currit.ibi ille ᷑ ueno. tẽplũ vt oĩs bõ currit. oĩs hõ eſt aial nibioppfñ Zdcoꝛiũ oñtj.. minꝰ hõ ẽ remotio capiẽdo illũ terĩz rẽotio oẽ aĩal currit.Silr ſoꝛtes currit.g pło cur⸗ fonim i mo figdi pncipalt terio cuiꝰ ſuppõ rẽouet᷑.⁊ille teriꝰbĩnibilis ẽ rit. Eñ in iſta diffinitione ans ⁊ ↄns capiunt᷑ rWmwuet q repuñt iſti. ſ. ſoꝛ casnisSds illii terim réori ĩo re large.Et ſic añs eſt ꝓpõ vel õo pꝛopoꝛtio nerce qrepugt iſti.. ſoꝛ. n remotio capiẽdo illũ terim rẽotio ꝓ terio re large.Et ficans eſt ppo vel oro pNꝛopoꝛtiona tißoncdipncipali ci iſta ſe mouẽte ſuppõeʒ alteri.⁊ ille teriꝰ hõ ſi in il⸗ pille ꝓpoiex q ꝑ nota illatõis aetualt deno ribi ppofito fincatbeg la ꝓpõe põeret᷑ ſine illa ðteriatõe.ſ.bĩmbilis t⸗ ſeq ↄñs: fiue ipʒ ſeqt ſiue nõ Exr iſta diffõ qͥdañs. iitne osi pöit re irk fluppõereti tñ nõ ſupponit. Vñ ꝓ remotide ne pʒ pᷣmo q dicendo ſic ſoꝛtes.currit. plło i grafte Tüc at no ſinr H Oñ vnũ diſpatoꝝ ↄiũgit᷑ cũ altero currit illa ꝓpõ ſoꝛtes currit ẽ añs:lʒ ex ea nõ if 3 tal dat rla. Qñ vnũ diſpatox diiig ſequat᷑ ↄñs. Scðo pʒ ꝙ iſta ꝓpõ.ſ.ſoꝛtes cur ſinegel udefienet a ꝑte eiuſdem extremi fine ↄmctiõe medisa:vł ic Ppo. 1.102 ns eeneß termi?ſupponẽs cuʒ terĩo nõ ſuppgnẽte qͥ ſe rit ſeoꝛſuin accepia nõ eſt ans ex ꝗ er ea non gegfi in a ppo c'p⸗ habeant ſicut ðterĩatio et determinabile. ita denotat᷑ ſeqͥ ↄñs. Sʒ ↄñs eſt ꝓpõ vel ofo ꝓ coſe zei ital icludata regula re c; determinabile pꝛecedatx? determĩatio ſeqᷓ poꝛtionabilis ꝓpõi:q̃ ꝑ notã illatõis denota Uiintbo g nulla ppoqop motioniſ tur tẽ rẽouẽt ſe inuicẽ a ſuppõe 4 Exẽ .p. vt bo tur actuałr infer her ante ſiue ĩferat᷑ ſiue nõ . 8na 8:qdã ẽ ona vłbõ q binibil cur: Exẽ.ſcðᷣi:vt vt in iſta ↄña ſoꝛ.cur. pło cur.ibi illa ꝓpõ.ſ. d ↄñs es atbegoꝛice affff binibikcuf. vt õ qẽ b 1 plo.cur.ẽ ↄñs:lʒ nõ ſeqt᷑ exante.ñ of̃o p⸗ 4 5dn6, hl 4 * voſito caũ ꝙ nullũ ſit nigꝝ ĩ mũ do vl ñ ſit ali Plocie dnSi 5e r Snte, ſa chaſis t ofis ſi . s bõ riaceete dicẽdo 8 Riger cur. bõqͥ ẽ ni- poꝛtionabilis ꝓpõni: eſt ofo q nõ eſt ꝓpõ ad afkriue⸗ ppöby por den ger cur. bõ vidẽs aĩal: bõ d adã cur.ibi ille iucta tn cu alia taqᷓ; ꝑs pᷣncipal mediate aliqd n cſces fuifſeifoꝛe⸗ tibõñ ſuppõit. Dr notãt᷑ i rlaa ꝑte eiuſdẽ ex diuctoe ↄſtituit ꝓpoeʒ bypotheticã.vt ĩ iſta ag orotio ii⸗ eingent eẽ vel ſpoſſn trẽiq; ſi vnũ diſꝑatoꝝ ſtarz a ꝑte ſbi ⁊ fliquũ ↄna:ſi ſoꝛ.curreret ſoꝛ.moueret᷑. ibi illa ofo HD 1 nieſigtur eerfuifſe . d a ꝑte pꝛedicati:vel terinꝰ ſupponens in ſubo ſoꝛ. curreret eſt aliqͥd ꝓpoꝛtionabile ꝓpõni⸗ leni , ſanoeezoi Gete erfoꝛ 2 terinꝰ nõ ſupponẽs in pꝛedicato:vel ecen inno eſt. ppõ. Ex dict ſeqt pᷣmoqꝙ no oẽ añs nabilis p nörtotali 1 pponali eẽ vel tra tũc nõ cẽretremotio vt bõ eſt binnibilis velↄñs eſi ꝓpõ vt pʒ in ↄña iaʒ dicta. Scõðo bpoſitioni thoſibiff ein ce labſh! ibi tã ille terĩnꝰ bõ qᷓ ille teriꝰ hĩnibilis ſup ſeqͥt᷑ nõ oẽ añs vel ↄñs eſt ↄcedẽdũ velne We feg 1oc. ot ponũt. Silr dicẽdo. bõ eſt adã tbi ille terinꝰ gadi vt pʒ de añte ⁊ oñte qͥ nõ ſunt ꝓpõnes in oſſibitr e⸗ l fge bõ ſupponit. Dr netaàter ſine ↄiũctõe media Tertio ſeqᷣt᷑ eſt aliq̃ pꝓpõ bypotbetica:cuiꝰ blre⸗ iici⸗ ee. 1 ppe a cepthe gfideter aaminnſcfſhnn i niribihttiaſnnt mni acthtoe Ppnulloſtppoͤſt . Bdidoſcantitöigfin Werümmtirhiafind Nohpit N. Kgötotü pmullo ſuppoat appöni aſin. Erplictn⸗ a an. mmactaii ſapeſtſcienti gin aiapot iduptr. Bno nneſt ojo diserhicte del ⸗, alr ans 19ſs 4 hoti laröis ai, gid i afs denotat ſeg etafte: iue eein oetii ſiue talis ofa ft bonn ſ din inois bo annt ojs hoeteial 1Siffſortes umit gplo an⸗ nſmar iee manini eſt ppo velofooporti Bnglilais Atnekt e iz eit tue nd Er ſadif adin dicendo ſeſones uri Se iortes urliteaſs lhet eand eonzchiia rolſonesir — eteanon z,ieſ hro ,loi,n zjineti r denot de itefeiſetat inenlsd ne a biila il in qzd oñtia ſtricte ca pta. qgd ans et ñs ſtri⸗ lte capt . za noilla tois.⁊ qñ tenet illa tiue ⁊ qñ von. De conſequentijs. Folio cxlij nlla ꝑs ẽ vᷣa vłſlã. vt pʒ ð bypotbetica cõiſſi⸗ eſt eẽ fuiſſe foꝛe poſſibile eẽ.neceſſario eẽ cõ⸗ me dcã. c ptes ñ ſt ꝓpões. Quarto ſeqt q dabil aliq bonꝰ ſylłs crañs nec ẽveꝝ nec flʒ niltr nec oñs:vt h: oĩs bõ currẽt:⁊ ſoꝛ.eẽt bõ ſoꝛ.currẽt Quito ſeqᷣ᷑ ꝙ ñ cuiuſiʒbõe oſe op pom̃ dictoꝛiũ ↄñt ſʒ ſe repuẽt añti:vt pʒ ð iſta ↄna.ſi ſoꝛ.curret ſoꝛ.ñ monæt᷑. ibi illa oro ſoꝛ.ñ moueret᷑ ñ rpugt ſʒ ſe iſti ſoꝛ.curret cũ iſta copulatia ñ ẽ ipoſſibił ſoꝛ cur.⁊ ſoꝛ.ñ mo ueret᷑:ex q nlłaeiꝰps ẽ ĩpoſſibiłnecvna alt᷑iĩ ↄpoſſibiłvñ iſto capit᷑ oña cũ ðꝛ nego ↄñam vłoↄña ñvʒ.ſilłr iſtoꝰ capit᷑ añs qñ ĩ aliqᷣbꝰmał ↄñtijs ðꝛ nego añsvł ↄcedo añs ⁊ nego ↄñaʒ Alioꝰcapit᷑ iſte teri ꝰↄña ſtricte:⁊ tẽ dʒ ſic dif finiri.ↄna ẽ ppõ hbypotetica bñs explicite ſ ue ĩ eꝰ mẽtali ans ⁊ ſuũ ↄñs qð ðᷣ necẽte ſeqt ex añte ⁊ notã illatõis illatĩe ⁊ affifatie tẽtã eqꝙ; ↄñs ðnotat᷑ ſeqͥ ex añte:vt bõ cur. & aĩal cur. Et iſtoꝰ capiẽdo illũ fiʒ ↄña niła ↄña ma⸗ lac ↄſñia.qꝛ iſto capiẽdo ↄñaʒ tẽ oĩs ↄña ẽ bo na.¶ Eñ ĩ ꝓpoſito añs ⁊ ↄns capiũt᷑ ſtrictevt añs ẽ ꝓpõ ex q̃ð nccte ſeqͥ ↄñs t añs ẽ pꝓpõ qᷓ de neccte ſeqᷣt ex añte. &ñ illud ðꝛ ↄñs ali cuiꝰ antꝭ c qictoꝛiũ repugt anti vł ſynonĩz ĩmõ ſigndi ſubſtractio ⁊ forali pᷣncipali:cũ ꝗ dcõ:io ipᷣiꝰ ↄñt repugt ſynonĩo ĩ mò ſigdi ſoᷣ ſtractĩoꝛ fofali pᷣncipali cũ añte.Exẽ.pmi: vt oppm̃ dcõꝛiũ ↄñtꝭ bꝰ ↄñe ſoꝛ. cur. g̊ ſoꝛ.mo⸗ uet.ſ.ſoꝛtes nõ mouet᷑:reput añtĩilliꝰ ↄñe ſ.ſoꝛ.cur.Exẽ.ſcði:vt ſi ſoꝛ.currẽt ſoꝛ.monere tur. ibi oppm̃ õdcõꝛiñ oñtꝭ.ſ.ſoꝛ.ñ moueret᷑ ẽ ¶ C ſynonĩm ĩ mõ figdi pᷣncipali cũ iſta. ſ.ſoꝛ.nõ mouet᷑ qͥ repugt iſti.ſ.ſoꝛ.cur.q̃ẽ ſynonĩia in mõ fi gndi Snchalt cũ iſta ſoꝛ.cur.i Eñ nõ il latõis ĩ ꝓpoſito ẽ ſincathegoꝛeũa rõne cꝰ ad vitatẽ ꝓpõis ĩ q̃ põit᷑ reqͥri᷑ ↄñs neccario tie qñ ñ negat᷑ tũc ſñi tenet᷑ illatĩe qñ negat᷑ Et iſtꝭ ſeqͥ᷑ nłla ppõ cꝰ pᷣncipal copula ne gal ẽ ↄña.lʒ aliq tal icludat oñas tãc; ꝑtẽ eiꝰ SDcvdo ſeqᷣt᷑ e nulla ppõ qͥ oppõit ↄne ẽ ↄña. Iñ int᷑ bõas ↄnas:qͥdã ẽ ↄna coañs ⁊ ↄñs ſũt ꝓpões catbegoꝛice affir̃ati e illa ſolʒ ſic de ſcribi.ↄña c ans ⁊ ↄs ſũt ꝓpões catbegoꝛi⸗ ceaffir̃atiue:ẽ ꝓpõ bypothetica affir̃atiua fic ſe bñs ꝙ ſic eẽ fuiſſe:foꝛe:poſſibiłr eẽ:neceſ⸗ rio eẽ: ↄtingent᷑ eẽ vel ĩpoſſibiłr eẽ ſicut per añs ꝓ nũc ſigtur eẽ:fuiſſe:foꝛe poſſibiłr eſſe neceſſario eẽ: ↄtingẽter eẽ vel lpoſſibiłr eẽ: ſigtiõe totali ⁊ ꝓponali.abſq; hᷣ ꝙ ita fit:fuit erit:poſſibilr ẽ: neceſſarioẽ.ↄtingẽter ẽ: vel ĩpo ſſibiliter ẽ ſiẽ ꝑ ↄñs ſigt᷑ ꝓ nuc eẽ fuiſſe: foꝛe poſſibilr eẽ neceſſario eẽ ↄtĩgent᷑ eẽ: vł ipoſſibilr eẽ ſigtõe totali.ꝛ ppõali iĩpoſſibolr ſet᷑ ex añte.Tũc ãt nõ illatõis ðꝛ teneri illa i tingẽter eẽvł ipoſſibiliter eẽq Exẽplũ ð cõſe qntia cuiꝰ ans ⁊ ↄñs ſũt ppões catbegoꝛiceaf firmatĩe mere de ĩeſſe ⁊ de pñti:vt bomo cur rit. aĩal cusꝛit.i iſtapña ita eſſe ficut it᷑ꝑ ã tece ẽs nũc eẽ ſigtõe totali ⁊ ꝓpõnali qͥn ita ſit ſic ꝑ ↄnñs ꝓ nũc ſigt᷑ eẽ ſnĩa totali ꝓppõna li ipoſſibile eſt eẽ. Ex iſto pʒ qͥd ẽ ↄñ̃a ð añte. ⁊ ↄñte de caebegoꝛiclaffirãtiĩs mere de ineſſe ⁊ ð pñti.Etẽplũ ð ↄna cuiañs ⁊ ↄñs ſüt ð pᷣti to:vt hõ fuit:& aĩal fuit Exẽ.ð futo:vt bõ erit Saĩal erit Silr pñt dari exẽpla ð poſſibili ne ceſſario ↄtĩgẽti ipoſſibili Of not. cathegoꝛi ce ad denotadũ ꝙ iſta diffinitio nõ ↄuẽit oñ⸗ tijs qꝝ añtia nõ ſũt ꝓpões cathegoꝛice. ¶ Dr notãt affirãtĩa ad önotãdũ ꝙ h̊ nõ diffinitur oña de añte ⁊ ↄñte negatĩs. Or notãt᷑ in dit finitione ꝓ nũc qð tm̃ vʒ ficut hoc complexũ ſtãte ſignificatige terĩoꝝ:ad denotandũ q rã teri ĩ antecqᷓ ĩ oñte dñt retinere ſuã figtoem Df notãt ſigtõe totali ⁊ ppõnali qꝛ ſinõ ad geret᷑ illa ꝑticha tũc h eẽt boa ↄna:bõ Eig bõ ẽ albꝰ:q ſic eẽ ficut ꝑantecedens ſignificatux eſſe nin ſic ſit ſicut ꝑ oñs figt eẽ ſnia ꝑtiali i gtoe ĩpofſibile eſt eſſe:nõ tn ſi ẽtione totali. ¶ Sñ er dicta diffinitõe põt facitr bri diffini⸗ tio ↄnñe ðqñte ñ ⁊ ↄñte cathegoꝛicꝭ negatis ſ.addẽdo illã negationẽ nõ ad illud xba eſſe ⁊ filr ad illvbũ eſt:qꝛ ſic affirãtia ſigt eſſe ne gatĩa ſignificat non eſſe. . —— onſequentia diuiditur in ↄnam Diuiſtoʒ materialem ⁊ foꝛmalem. Cõſequẽtia mãlis: ſequẽtie. eſt cõſequẽtia bona ſic ſe bñs ꝙ fofabilis eſt ⁊ qd oſe⸗ aliq̃ pꝛopoſitio ad modũ ↄñe q ſ eſſet foꝛma⸗ qntia ma ta ⁊ eſſet ſiſis foꝛme cũ ea:nõ eſſz boa ↄña: vt terialis itzan bõ cur. aĩal currit eſt oña mal:qnia iſt? ppõ ẽ eiſudẽ foꝛme:bõ currit: & afin?cur⸗ rit: ⁊ tñ non eſt bõa ↄñ̃a¶ Iñ boc totũ.ſ.ſe ba bẽs ⁊c. ponitur ad dꝛiam ↄne foꝛmalis.¶ Sʒ qͥd ↄñtia ↄna foꝛmalis eſt oña ſic ſe bñs quelibet p⸗ foꝛmalis põ ad modũ ↄñe for̃alſecũ etiã eiuſdẽ foꝛme ſi eſſet ſoꝛmata bona ↄna vt oĩs bomo curꝛit Quattu⸗ & bõ cur. quod alij dicũt ſub iſtis teris conſe oꝛ requifi quentia ſoꝛmalis eſt conſequentia q tenet in ta ad idẽ⸗ oĩbꝰ terĩs ↄſmili foꝛma arguẽdi retẽta Iñ titatẽ foꝛ ad iqẽtitatẽ foꝛme alicuiꝰↄſequẽtie q̃ttuo: re me alicu⸗ qrũt᷑.ſ.ſilis q;titas ⁊ q̃litas ſifitudo copularũ ius ↄſeq̃n ⁊ filis ſitꝰ terioꝝ.er q̃litatẽ fikłem intelligit᷑ tie. pꝛio ſi ꝙ ſvna pꝛopõ ẽ affirãtia tũc qᷣcũq; ppõ q dz milis q̃li⸗ eẽ eiuſqẽ fore etiã dz eſſe affirãtia.⁊ ſi fir ne⸗ tas gati ꝙ alia ſit negatia. qᷓti ad coplas pᷣn cipales ⁊ minꝰ pꝛicipales ⁊ cGtkag determia tiones copulam deteriantes gratia cõpoſiti⸗ onis vel diuiſonis.Ex iſto ptʒ q; nunq; ppoſi Tractatus tio catbegoꝛica negatina ẽ eiuſdẽ foꝛme cũ ca tim in vna ↄña qͥ totiẽs loco ſui ponat᷑ termi tbegoꝛica affirmatina. Etiã ptʒ ꝙ iſte ꝓpões nus catbegoꝛeumaticꝰ in alia.Et quotiẽſcun non ſunt eiuſdem foꝛme: homo qui eſt ani⸗ q; ponit᷑ terinꝰ fincatbegoꝛeumaticꝰ in vna mal:eſt animal: et bomo q non eſt: eſt animal ꝙ totiẽs ponat᷑ terĩnꝰ ſincatbegoꝛeumatic quia non eſt eadem qulitas quantum ad co⸗ inalia. ¶ Ex quo pʒ ꝙ iſte ↄñe no ſunt eiuſdẽ Scðdo re⸗ pulam minus pꝛincipalẽ.ꝗ Sed ſilis qtitas foꝛme.ly bõ eſt ſpẽs:g ſpẽs ẽ ly hõ:⁊ ly hõ eſt qritur ſi⸗ non ſolũ attẽditur penes totale ſubm nec pe ſpẽs:ergo ſpẽs eſt bõa lbus:qꝛ in pꝛima poni milis iti nes pmuteriz: ſs penes quodlibʒ cathegoꝛeu tur illõ ſincatbegoꝛeũa.ly a in ſcda nõ ponit᷑ tas mha i, ppone poſitũ.Et ſicꝑ ſilem qtitatẽ ĩ ꝓ⸗ illud ſincathegoꝛeuma ly in ↄñte: ſed ponit᷑ poſito dẽmꝰ ĩtelligere ſiłeʒ acceptionẽ terio vnuʒ ſincathegoꝛeuma qð nõ ponebat᷑ ĩ pꝛĩa rũ qᷓtũ ad ſuppõeʒ ⁊ alias ꝓpetates logicales ↄnña.O Quarto req;rit᷑ ad ſilieʒ ſitũ terĩoꝝ: q; Et etiã ĩ modalibꝰ ſilem qtitatẽ debemꝰ attẽ qtiẽſcũq; teriꝰ catbegoꝛeũaticꝰ vł ſincatbe⸗ dere qtũad modos.⁊ etia ſileʒ babitudinẽ q; goꝛeumaticꝰ ponit᷑ invna ↄña ſᷣm ſe vł ſibi ſy tũ ẽ ſpeciẽ acceptiõis añtiuʒ ⁊ ↄñtiũ adiuiceʒ nonimũ in mõ fignificãdi pncipali qͥ ẽ nume NSeg per ſilitudinẽ coplaꝝ intelligit᷑ oẽs rus:ꝙ totiẽs ipᷣe vel alt ponat᷑ in alia ↄña ʒ Tertio re copule vniꝰ ppõnis tã pꝛincipales qᷓ min pn ſe vel ſibi ſynonimũ in nuero. Erx iſto ptʒ ꝙ qui itur cipales debet eſſe ſimpir ſynonyme cũ copuł iſte ↄñe nõ ſunt filis for̃e.Cuinſiʒ boĩs aſinꝰ ſimilitu alſteri.ita copula pꝛincipalis vniꝰↄne ſit ſy currit:⁊ riſibile ẽ bõ: riſibilis aſnꝰ currit:⁊ dõ copu/ nonyma cũ copla pᷣncipali alteriꝰↄntie. Et co cuiuſiz boĩs aſinꝰ currit: a riſibile ẽ bõ:g riſi⸗ larum pnla min pꝛincipalis vni ↄñe cũ copła minꝰ biliũ aſinꝰ currit:qꝛ ly riſbile in pꝛia ↄna po⸗ pncipali alteriꝰ ↄñe. Eñ ille copule dũr eẽ ſys nit᷑ bis in eodẽ nũero.ſ.ĩ nũero ſingulari: ⁊ĩ nonyme q̃ ſic ſe bit ꝙ quantum eſt exratiõe ſcða nõ niſi ſemel.¶ Quĩto reqrit᷑ quotiẽſ⸗ Que co⸗ modi ſi Sndi oꝛõnis cuiꝰ ſnnt copłe idem pᷣi⸗ cũq; invna ꝓpõne ſiue ↄña ponat᷑ terĩnꝰ ſᷣm pule ſyno ſe reqͥrit᷑ ad veritatẽ ꝓpõnis.Ex q ptʒ ꝙ iſte ſe vel ſibi ſynonimũ in mõ ſigndi minꝰ pᷣnci⸗ nymæ ppoõnes non ſunt ſiłiu copularũ.bõ eſt. eſt ⁊ pali qͥ ẽ caſus ꝙ totiẽs ille vel al᷑ ponat᷑ in a bomo poſſibiliter eſt ⁊ bò fuit Sʒ ꝑ fiłeʒ ſitũ lia ↄna ſiue ꝓpõe in eodẽ cãu.Defectu cuiuns Quarto termioꝝ ĩtelligitur quotiẽſcũc;terminus iſte ↄne nõ ſunt ſilis foꝛme:quẽlʒ hoĩeʒ ſigni requitur ponit᷑ ĩ vna ꝓpõne ⁊ ĩ vno ſitu ſʒ ſe vł ſibi ſy ficãs ẽ ly bõ:⁊ ſoꝛtes ẽ hõ:qͥ ſoꝛtes ſioens eſt fimilis ſi- nonymũ ĩ certoꝰſigndi a certo oꝛdine ꝙ toti⸗ ly bõ.ʒ quẽlʒz hoĩeʒ ſiens ẽ ly hõ:⁊ ſoꝛ.ẽ bõ tus termi ens ipᷣe vel alter ponat᷑ in alia ꝓpõe ̃m ſe vł ſoꝛtes ẽ figns boĩexlqꝛ ille teriꝰ boĩeʒ pom noꝝ reqͥ ſibi ſynonymũ ĩ eodemꝰ ſigndi pᷣciſe ⁊ ↄſimi ſemel in pꝛio argumẽto.⁊ in ſcdᷣo pont᷑ bis. renſqnq; li oꝛdie¶ Eñ illi terĩ vt ad ꝓponitũ ſufficit di Etiã in terĩs ↄplexis non ſufficit ſynonimi⸗ Pꝛimum cũt᷑ ſynonymi qͥ eodẽꝰidẽ ſignt:⁊ ſũt eiuſdeʒ tas ꝑtiuʒ.ſed requiritur ſynonimitas totaliũ grjis:eiuſdẽ caſus:eiuſdẽ nueri ⁊ eiuſdẽ ꝑſõe ↄplexoꝝ:ita ꝙ nõ variet᷑ regimẽ.qꝛ qñcunqʒ Et ꝑꝑ defectũ illiꝰ iſte ↄnñe non ſunt ſilis foꝛ regimẽ variat᷑ ſiue mod deterĩandi vniꝰ di⸗ me:oĩs bomo eſt animal:⁊ ſoꝛtes eſt hõ.emgo ctionis ad alterã: tunc etiã variat᷑ modus ſi- ſoꝛtes eſt aĩal.Oĩs bõ eſt aĩal:ſoꝛtesẽ bomo. gnificandi totius complexi. ergo ſoꝛtes ẽ aĩalia:q; ly aial in pꝛia ↄſequen ¶ Ciſo qͥd reqrit᷑ ad foꝛmalitatem tia põit᷑ bis ſm ſe vel jm ſibi ſynonymuʒ.⁊ in ↄne ponẽde ſũt Aid rle ſᷣm qs tenẽt ↄñe toꝛ ſecũda nõ ponit᷑ bis. Scðo ad ſiłes ſitũ terio⸗ males.⁊ poſtea ponẽde ſũt rłe ſᷣm qs tenent .rũ reqͥrit᷑q qtiẽſcũq; aliqs terĩnus ſiue catbe ↄñ̃e mat᷑iales.¶ Pꝛia rla talis ẽ:ꝙ oĩs ſylłs Secũduʒ goꝛeumatic:ſiue ſincatbegoꝛeumaticꝰ põat᷑ catbegoꝛic tensvtute alicuiꝰ terĩ diſtribu⸗ miin vna ꝓpõne ſm ſe vel ſibi ſinonymũ ĩ modo ti.vel vᷣtute relatiui idẽtitatꝭ:fiue vᷣtute me ſignificadi pᷣncipali tm̃ ꝙ totiẽs ipᷣe vel alter dij ſingularit᷑ tẽti: cui addit᷑ ̊ totũ oẽ qð eſt: ponat᷑ ĩ alia ꝓpone ſᷣm ſe vel ſibi ſynonymuʒ eſt ↄna foꝛmalis.Exẽpluʒ pꝛimi: vt ſoꝛtes dʒ in modo ſigniticandi pꝛincipali.Ex quo pʒ vitare oẽ pctm̃.ſʒ malũ ẽ pctm̃:g ſoꝛ.dz vita⸗ ꝙ iſte conſequentie non ſunt eiuſdem foꝛme re malũ.Exẽplũ ſcði.vt hõ ẽ aĩal.⁊ ſoꝛ:c idem ſ.cuiuſſibet bominis aſin currit:et ſoꝛtes eſt aĩal:g ſoꝛ.ẽ hõ.Exẽplũ ttij: vt oẽ qðẽ ſoꝛtes bomo.ergo ſoꝛtis aſin currit. Et cuiuſſibet a currit.⁊ iſte hõ ẽ oẽ qð ẽ ſoꝛ.& iſte bõ currit. ſfinꝰ currit.⁊ ſoꝛtes eſt bomo:g platonisgſinꝰ ¶ Scðda regula eſt:ꝙ quilz deicẽſus ẽ ↄña foꝛ currit:qꝛ in pꝛima ille terminus ſoꝛteſ pðitur malis.a ſiłr quilʒ aſcẽſus.Exẽplũ pᷣmi:vt oĩs bis m ſe vel ſibi pꝛincipalr ſynonymum ⁊tñ hõ currit:⁊ iſti boĩes ſunt oẽs bomiĩes.& iſte vertium. cieſcunq; terminus catbego:eumaticus poni di: vᷣt iſte bomo currit: et iſte bomo currit. in ſecũda nõ põit᷑ bis ¶ Tertio reqͥtur ꝙ quo⸗ homo currit:a ſic de aljs. Exemplum ſecun⸗ iotf rfbile t bõ ¶ Oul vchafir natiua de pꝛedic⸗ aini dedicato finito eſt f⸗ 1Gitr atota copulatiua aft gieispte pncipale eſt o⸗ girimiyt ſoꝛtes eſt non be ſbo Eriplum ſecũdi vt ſoꝛ Quitum. pdlputatergo ſoꝛtes cnri hettcaparte difiunctine a⸗ niltag tota diflunctinã 2 fo niltera tota cöditionali af ſtoone añtis ad poſitioncẽ ot nulis ofa, Exẽplum pꝛimiyx ſaes currit vel plato diſpu indivt ſi bõ currit aĩal cur ſtergoaial currit. ¶ Sept tota oditionali cum cõtrae achetoꝛia antecedentis tratota difiüctiua affirn ccia vyni; ptis pncipalis eſumptã eſt foꝛmalis oña. tſtbomo currit aial currit le vfa⸗ lend nullus bõ currit. E ru foꝛma l vod eſtanimal velb lium. bböeſt aſinꝰ:ergo bõ e Prꝛia rla. Ollalalts eſt c ois ofa i npo ſibileei conſegt fie de vna cuius oñs eſt oa foꝛmalis. Exc unit tſoꝛtes nöcurrlt 7* 9 Secũda. le regule. qu viee la cduerti ile hoimn talise Pdiui eſt uifis ad coni Mamate mmrahrißbilein nz j Kmaalinüero ingtinnn din end Cnnntif, umi, Ppone ſue inponak tenip n ſmnimäinn farufnt nstotiesilere it ontin Pein eode cin deſectuctins ſan ilsſune greh iitzii r ſanest ho z ſones ſelse ctboiez – s boiez a ile teri boiesponn bapumein inſtopont bi pleris non ſufit Monini⸗ lregunlt ſhnoninitustotlli növarie regind D ai fve nod deterinniii ę Kerinmne cti mint nods cins onpler. zreqnt ad Neaoneckſ Gexta. Geptia. ſti Oetgua. ſoꝛnaltaten ſn req, iotene oe 4 nitten Kegule Oeid oſan ma terialiuz. Nima re gula De Conſequentijs. ⁊ ſic de alijs ⁊ iſti boĩ̃es ſunt oẽs hoĩes oĩs bõ currit ¶ Tertia rła ẽ q oĩs ↄuerſio ĩ teris eſt ↄña foꝛmalis.Siłr ↄna q̃ a a ſubalternã te ad ſubalternatã. Exẽplũ pmivt oĩs bõ cur rit. currẽs eſt hõ.Exẽplũ ſcðᷣi.vt oĩs hõ cur rit. g bõ currit.¶ Qnuarta rla eſt arguẽdo a ſy nonimo ad ſynonimũ eſt foꝛmalis ↄna. Silr ab excluſiua exponibiligrfa alietatis cuius p dicatũ diſtribuitur ad vłem terĩs tranſpoſi⸗ tis eſt foꝛmalis ↄña.Exẽplũ pᷣmi vt andreas currit.ꝗ andreas cur.Exẽplũ ſcðᷣi: vt tm̃ aĩal eſt hõ.ergo oĩs hõ eſt aĩal.¶ Silr ecõuerſo ab vli ad ſuã excluſiuã de terminis tranſpoſi tis eſt foꝛmalis ↄna:vt oĩs homo eſt riſñbilis ergo tm̃ rifñibile eſt hõ.¶ Quinta rla talis eſt ꝙ abaffir matiua de pꝛedicato infinito ad ne gatiuã de pᷣdicato finito eſt foꝛmalis ↄſequẽ tia. Silr a tota copulatiua affirmatiua ad al⸗ terã eius ꝑtẽ pᷣncipalẽ eſt foꝛmalis ↄña.Exẽ plũ pꝛimivt ſoꝛtes eſt non hõ:ergo ſoꝛtes nõ eſt hõ.Exẽplum ſecũdi vt ſoꝛtes currit.⸗ pla to diſputat:ergo ſoꝛtes currit.¶ Serta regu la eſt: ꝙ a parte diſiunctiue affirmatiue pnci pali:ad totã diſiunctiuã ⁊ foꝛmalis ↄna. Si⸗ militer a tota cõditionali affirmatiua cũ po⸗ ſitione añtis ad poſitionẽ ↄſequentis eſt foꝛ malis ↄna. Exẽplum pꝛimi vt ſoꝛtes currit g ſoꝛtes currit vel plato diſputat. Exẽplum ſe⸗ cundi:vt ſi hõ currit aĩal currit.⁊ homo cur⸗ rit. ergo aĩal currit.¶ Septima regula eſt ꝙ a tota ↄditionali cum cõtradictoꝛia ↄñtis ad ↄtradictoꝛiã antecedentis eſt foꝛmalis ↄña. Silr a tota diſiũctiua affirmatiua cũ ↄtradi⸗ ctoꝛia vniꝰ ꝑtis pncipalis ad aliaʒ partẽ per ſe ſumptã eſt foꝛmalis ↄna. Exẽplum pꝛimi: vt ſi homo currit aĩal currit:⁊ nulluʒ aial cur rit:ergo nullus hõ currit.Exemplum ſecun⸗ di:vt homo eſt animal vel hõ eſt aſinus. ſed nullꝰ hõ eſt aſinꝰ:ergo bõ eſt aĩal. ¶ Octaua regula talis eſt ꝙ oĩs ↄña ciꝰ añs eſt foꝛma liter impoſſibile eſt conſequentia foꝛmalis. Et ſilłr oĩs ↄña cuius ↄñs eſt foꝛmalr neceſſa riũ eſt ↄña foꝛmalis.Exẽplõpꝛimi.vt ſoꝛtes currit ⁊ ſoꝛtes nõ currit.ergo hõ ẽ aſinꝰ.Exẽ plum ſcðᷣi.vt ſoꝛtes ſedet.plato mouet᷑ vel plato nõ mouet᷑. 5⸗.. ¶ De pña materiali ponunt᷑ eti ali que regule.quaꝝ pꝛima talis eſt.ꝙ a cõuerti⸗ bilia cõuertibilẽ eſt ↄnña materialis. Silr a diuiſis ad coniunctã ⁊ econtra eſt conſequẽ⸗ tia materialis. Exempluʒ pꝛimi:vt bomo cur rit.ergo riſibile currit.¶ In fimili non ſequi tur:bomo currit ergo aſinus currit.Exẽpluʒ * cxliij. ſecundi: vt ſoꝛtes eſt homo:et eſt albus: ergo ſoꝛtes eſt homo albusIn ſimili non ſequitur ſoꝛtes eſt mõachus ⁊ eſt albus.g ſoꝛtes ẽ mo nachus albus ¶ Scda rla eſt: ꝙ ab indefinita ad ſuã vlem in materia naturali eſt conſeqn⸗ tia mater ialið. Similſler iductio que fit ꝑ ſin gularia determinata eſt conſequentia mate⸗ rialis.Exemplum pꝛimi vt bomo eſtaĩal.er⸗ 1112 Secũda go omnis hno ẽ ammal.m ſimili non ſeqᷣ animal eſt bomo.ergo omne anisl eſt homo. Exẽplũ ſecundi.vt ſoꝛtes currit plato currit. ſic de alijs. ̈ oĩs homo currit. quitur ſaꝛtes currit plato currit ⁊ ſic de alijs. ergo oĩs aſinus currit. ¶ Tertia regula eſt p ab inferioꝛi ad ſuꝑius affi In fimili nõ ſe Tertis irmatine vel negati ue cum conſtãtia inferioꝛis eſt ↄña materiał. Similiter a ſuperioꝛi ad inferius negatie cũ diſtributione ſuperioꝛis vel affirmatiue cum conſtantia inferooꝛis eſt oↄña materialis. Exẽ plum pꝛimi:vt bomo currit: ergo animal cur⸗ rit. In fimili nõ ſeqᷣtur:bomo currit:ergo aſi rit ⁊ ſoꝛtes eſt:ergo lision ſequitur.ſoꝛtes mus currit. Exemplũ ſecũdi vt ſoꝛtes non cur bomo non currit In fimi no curf.⁊ ſoꝛtes eſt:er⸗ go aſfinus nõ currit.Exemplum tertij:vt nul⸗ lum aĩal currit:g nullus hõ currit. In fimili nõ ſequitur nullus aſinꝰcurrit.ergo nullꝰ bõ currit.Exèinplum quaxti:vt oĩs bomo currit ₰△ ⁊ ſoꝛtes eſt. ꝗ ſoꝛtes curꝛit.In ſimili non ſeqt omnis homo currit.bꝛunellus eſt: ergo bꝛu⸗ nellus currit. ¶ NQuarta regula eſt a parte in modo ad ſuũ totũ affirãtiue vł negatiue cũ cõ ſtãtia ꝑtis in mõ eſt ↄña materialis Silr a to Quarta to in modo ad ꝑtem negatiue cum diſtributi one totius velaffirmatiue cum conſtantia P⸗ tis eſt conſequentia materialis. Exemplũ pꝛi movbi non ſequitur vt monachus alb? currit albũ currit.Exẽpluz ſcdi vbi non ſequitur: vt hõ pictꝰ nõ cuerit.⁊ bomo pictus eſt: g bõ non currit Eremplũ tertijvbi nõ ſeqᷣt: nulluʒ albũ curriag nullus monachus albus currit. Exemplumquarti vbi non bomo currit.⁊ homo pictus eſt. g bõ pictꝰcur rit.¶ Quinta rla eſt.a noĩe totius integralis ad nomẽ partis ſine qua totũ non poteſt eſſe eſt conſequentia materialis.Et ſimiliter a no mini partis ad nomẽ toti⸗ ſequitur:vt omnis Quinta. negatiue:eſt con⸗ ſequẽtia materialis cum talis non teneat ĩ ſi milibus vt non ſequitur.domꝰ eſt: ergo lapis eſt. Silr non ſequitur: lapis non E.gᷓ domꝰnõ eſte¶ Sexta rla talis eſt. Ab eſt tertio adiacẽ Setta te ad eſt ᷣm adiacẽs affirãtiuseſt oña mãliS SGimiliter ab eſt ſecũdo adiacente ad eſt ttiũ Septia Regule omnibus conſequẽ tijs vni⸗ uerſales. Pꝛia rla. Secũda. Terxtia Quarta. Quinta. CTractatus adiacẽs negatine ẽ ↄñ̃a materialis.Exemplũ pᷣmi vbi nõ ſeqͥł:adã eſt moꝛtuꝰ:ergo adaʒ eſt nata eſt ſeqͥ ex iſta bõ ẽ.¶ Sexta rla talis eſt Diĩs ꝓpõ qͥ nata eſt inferre añs alicuiꝰ bone Erẽplũ ſcdᷣi vbi nõ ſeqᷣt:adã non c:ergo adã ñ ↄñe:etiã nata eſt inferre ↄñs eiuſdez ↄñe: q; ẽ moꝛtuꝰ ¶ Deptĩa regula talis eſt:ab efſe ad poſſe eſſe affirãtiue eſtona matærialis. Silr a poſſe eſſe ad eſſe negatiue eſt ↄſequẽtia ma terialis.Exẽpluzʒ pꝛimi:vt oĩs bomo eſt aĩal. (ſOoĩs hõ põt eſſe aĩal.In ſili non ſeqͥtur.om̃e albũ eſt aſinꝰ. oẽ albũ põt eſſe ñnꝰ.Exẽplũ ſcdi vbi nõ ſeqͥ.vt bõ nõ pᷣt eſſe oẽ aĩal.ergo homo non eſt omne animal.cuʒ antecedens poteſt eẽ veꝝ ↄñte exñte falſſo ¶ Sequũt᷑ rłe gñales deſeruientes ꝓ oĩbꝰↄñntus.Quarum pꝛima talis eſt. Cnuiuſ⸗ libet bone ↄñe oppm̃ õdictoꝛiuʒ ↄñtis repu⸗ gnat añti eiuſdẽ ↄñe.¶ Eñ in ꝓpoſito ꝓpões dñr repugnare ꝗͥ ſunt ſibi ĩuicẽ ĩcõpoſſibiles ſiue q̃ nate ſũt ↄſtituere copi atiua affirmati nã impoſſibilẽ ¶ Scðda rla talis eſt. Ex cuiuſſi bet foꝛãlis ↄñe oppoſito qᷣdictoꝛio ↄñtꝭ:natũ ad vᷣitatẽ ei reqritur cuiuſiʒ ↄñtis ſui vᷣitas ¶ Septia rła qͥ ſeq; ex iſtis duabꝰẽ.Oĩs ↄña in q̃ ã de pᷣmo añte ad vltimuʒ ↄñs eſt bona vt ſoꝛtes currit.g bõ currit.bõ currit. aĩal currit.aĩal currit igit᷑ ſuba currit.igit᷑ de pꝛi mo añcedẽte ad vltimũ ↄñs ſequit᷑ ſoꝛtes cur rit.ꝗ ſuba currit. ¶ In ad ↄñam de pᷣmo ad vltimũ tria reqͥrũt᷑.¶ Pꝛimũ eſt: ſemꝑ ↄñs pᷣcedẽtis ↄñe ſit añs ↄñe immediate ſequen⸗ tis ⁊ nõ plus nec minꝰ.¶ Scðʒz eſt: oẽs ↄſe quẽtie intermedie inter pᷣmaʒ ⁊ vltimã ſint bone alias nõ opoꝛtet vltimã ↄñam valere. ¶ Tertium eſt ꝙ ſꝑ aũs ſequẽtꝭ ↄñe capiat᷑ in illo ſenſu in ꝗ erat ↄſis ↄñe immediate pᷣce⸗ dẽtis qꝛ aliter nõ opoꝛteret vltimã ↄñam va lere.vt iſta ↄña nõ valet.bñ ſeqͥtur.oĩs hõ eſt aĩal. ꝙ nõ deus eſt. ⁊ vltra ſequit᷑. non deꝰ eſt eſi ſeqͥ foꝛãir oppm ↄdictoꝛiũ añtis. Et fil exꝰg bõ eſt aſinꝰg de pᷣmo ad vltimũ ſeqtur: oĩs cuiuſſibet mãlis ↄñe oppoſito dictoꝛio oñtꝭ natũ eſt ſeqͥ materialr oppm̃ contradictoꝛi ſui añtis.Exemplum pꝛimi: vt ſoꝛtes currit.⁊ plato diſputat.ergo ſoꝛtes currit.et econtra. ſequitur.ſoꝛtes nõ currit. nõ ſoꝛtes currit. ⁊plato diſputat.Erẽplũ ſcðᷣi:vt beqͥtur ma teriałr hõ currit.ꝗ aĩal currit:ita eõ bñ ſequi tur:nullũ aĩal currit.ergo nullus bomo curf. Tertia regula eſt:ex cuiuſiz bone ↄñe alicu ius ſylłi oppoſito dictoꝛio ↄclłlonis cũ vna pᷣ bõ eſt aĩal.ergo bõ eſt aſinus. Naʒ pᷣma ↄña valet in illo ſenſu in q illa negatio non capit᷑ in finitãter in ↄñte.ſed ſcða ſolũ valet in illo ſenſu in quo negatio capit᷑ negãter.a ſic non opoꝛtet ↄñam de pᷣmoad vltimũ valere ¶ Sequunt᷑ regule ↄſequẽtiaꝝ de⸗ ſeruiẽtes ſpãliter ꝓ bypoteticis.Quaꝝ pᷣma talis eſt.Oĩs ↄña cuiꝰ añcedẽs vel vna copu latiua afirmatiua tanqᷓ; copulatina affirma⸗ tiua capta:⁊ ↄñs eſt vna pars materialis pᷣn⸗ 2=— miſſaꝝ ſequitur oppm̃ dictoꝛiũ alteriꝰ pᷣmiſ cipalis talis copulatiue tãqᷓ; pars talis copu ſe:vt iſte ſylls eſt bonꝰ:omĩs homo eſt animal ⁊ ſoꝛtes ẽ bõ:g ſoꝛtes ẽ animal.Etiã ꝑ dictam regulã ſequitur omĩs bomo ẽ aĩmal.⁊ ſoꝛtes nõ eſt aĩal.ergo ſortes nõ eſt homo ¶ Quansa regula talis ẽ.qͥcqͥd repugnat ↄñti alicuiꝰ bo ne ↄñe: illud repugnat añti eiuſdem conſeq̃n tie ſiue oĩs ꝓpõ que eſt incompoſſibilis cõſe⸗ qnẽtie alicuius bone ↄñe etiam eſtncompoſ ſibilis añti eiuſdem ↄñe.ita ꝙ qñ cõſtituit cũ ↄñte copulatiuam impoſſibilẽ tunc etiam cũ añte nata eſt ↄſtituere copulatiuã impoſſibi⸗ lem:vt iſta ꝓpõ nulla ſba eſt:repugnat iſti cõ ſeqnti aĩal eſt:ex qͥ iſta copłatina ẽ ipoſſibil.ſ. nulla ſuba eſt ⁊ aĩal cſt.ergo ⁊ iſta.ſ.nulla ſub ſtantia eſt repugnat iſti anti.ſ.homo eſt:cum iſta copulatiua etiaz ſit ĩpoſſibilis ſcʒ bomo ẽ ⁊ nulla ſuba eſt.¶ Quĩta rla tal ẽ.Oĩs ꝓpõ q̃ nata eſt ſeqͥ ad vñs bõe ↄñe:etisazʒ nata eſt qᷣ ad ↄñs eiuſdẽ.qʒ ad veritatẽ añtis reqrit᷑ cu⸗ iuſiibʒ ↄñtũ qð ſequatur ex eo veritas.vt iſta pꝛopõ ſuba eſt ſequitur ex iſta aĩal eſt.g etiaʒ latiue capta eſt bona conſequẽtia. Dr notã ter cuiꝰ añs eſt copulatina:q; ſi eſſet ↄditiõa lis vel diſiũctiua.nõ opoꝛteret cõſequẽtiam valere.¶ Df notãter affirmatiua:qꝛ in copu⸗ latiua negatiua nõ vʒ ↄña. Dr̃ notater tãqᷓ; copulatiua capta qꝛ ſi añs non capet᷑ in ſenſu copulatiso ſed diſũctiuo:nõ opoꝛteret ↄñaʒ valere. vt nõ ſeqͥthr. rex ſedet vel nullus rex ſedet. hõ eſt equus.ꝗ rex ſedet.¶ Dr̃ notan ter ⁊ ↄñs ſit ꝑs pꝛincipalis:qꝛ ſi nõ eẽt ꝑs pᷣn cipalis:ſed minꝰ pꝛincipalis nõ opoꝛteret cõ ſequẽtiã valere.vt nõ ſeqͥtur deꝰ eſt vel nullꝰ de eſt ⁊ hõ eſt aĩal.igit᷑ nullꝰ deꝰ ẽ:qꝛ ↄñs nõ eſt ꝑmat᷑ialis pᷣncipalis.ſʒ minꝰ pꝛĩcipalis talis copulatiue.Dicit᷑ notãter capta tãqᷓ;ac. q; ſi caperet᷑ in alio ſenſu in ↄñte qᷓ; in ante capiebat᷑:tũc nõ opoꝛteret ↄñaʒ valere vt nõ ſeqͥt.ſoꝛtes ſcripſit aliquãtulum:⁊ tm̃ ſcripſit plato.igit᷑ tm̃ plato ſcripſit.capiẽdo ly tm̃ in añte noĩaliter:vt eſt rimn grammaticale:⁊ in oñte excluſiue.qꝛ tũc añs vʒ tm̃.ſoꝛies ſcpſit Conditõ nes ↄñe de pꝛimo advltimũ pꝛima ſe⸗ cunda Tertia Regule pꝛo conſe quẽtijsbi potbeti cis.pꝛia regula nen⸗ öncipalis eiuſdez cop ppöſynonima ant eiuſcẽ⸗ õ tonlseſt bnoa ofia fon cbocurit alal currit: 1 bo g mt Perticule b'rle erplica Ejtic. ¶Eñq vult arguere glidppꝛio capere vnã coditic liillatiui:: poſtea dz añs illiꝰ ſecopulatiue affifatiue ci il üllcape pañte. poſtea d ſereoñs ili oditiõalis. ¶ Ef ahriſubiſt ̈is. A tota odi leaſtisad ponẽ oñtis eſt bon nlltalis Ois oſfia cui añs ? iuaffiatina vt ſic catacui ce npseſt oditionalis affirmatin gscopulatine eſt Zcictoria o7 Unglset oſequens totius ofi mañtis eiuſdem coditiomaſi V malis uls. Exemplu yt i bomour. lialalcurrit:ꝛerg li⸗ ergo nullusdẽ ſiliqs vultar uere piſt res te ilkin De conſequeutijs. Folio cxliiij mckuinnek inſet aliquãtulum ⁊ tm̃ quãtũ ſoꝛtes ſcripſit plato lis ⁊ materialis tal diſũctiue: ⁊ ñs eſt ſyno⸗ nin Weiſte z n ſen ſcripſit:⁊ h põt eẽ verum poſito cau ꝙ ſoꝛtes nimum alteri parti pꝛincipali ⁊ materiali cu⸗ cke ibe ſized ſcripſerit vnũ ſolũ ꝛct plato.Et oñs vʒ tm̃ ſicẽ ius S ſictoꝛia nõ eſt ſũpta:ẽ boa ofia. ⁊ foꝛmab dee en neduhe g 5 ppõ ſolũ plato ſcripſit:⁊ hoc eſt falſum.Cã Etẽpli yt tu es homo vłtu es aſinꝰ:⁊ tn non anr unn zeſten Genn. aut huirte eſt. q; ad vᷣitatẽ copulatiueaffir̃a es afinꝰ g tuos bõ. ¶ Uñ volẽs arguere iux⸗ lam Kingtdüan e e. tiue reqrit᷑ vᷣitas ꝑtiuʒ materialiũ pᷣncipaliũ ta illã regulã dʒ pꝛĩmo caꝑe vnã ꝓpõeʒ diſiã Kſihe 4 antgeb Secda. ¶ Scda rla talis ẽ. Oĩs ona cuius añs ẽ vna tiuã affirmatiuã: ⁊ poſtea cõtradictoꝛiuzʒ vniꝰ sſenkie dn ꝑs pꝛincipalis ⁊ materialis alicurꝰ diſũctiue ꝑtis ſncipalis ⁊ materialis illi⸗ diſiunctĩe co N Niakefn lgut capta in illo ſenſu in quo ẽ ꝑs pᷣncipalis ma⸗ pulatiĩe ⁊ affifãtie ⁊ caꝑe illð totũ ꝓ añte:⁊ in Sekta Cm, (Prini ſ knil terialic oñs eſt ꝓpõ diſiũctiuaaffifatiua ca⸗ ferre aliã ꝑtẽ pᷣncipalẽ ⁊ materialẽ ꝓ ↄte cu Vetta Reſ kinntihnii pta ꝓ illo ſenſu in quoẽ difiũctiua affir̃atiua ius dictoꝛia nõ ẽ ſũpta. Et ſolet illa rla ſic al Septi Sner nine Sezef⸗ gen Cniie = bona ↄna.¶ Ofr notãter diſiunctiue:q; ſi eſꝰ legari ſubiſtis verbis.A tota diſũctiua cũ de Dep 3. Tnecſetler ng. .e , ſet ꝑs copulatiue nõ opoꝛteret valere ↄñam. ſtructiõe vnius ꝑtſad põnẽ alteriꝰẽ bõa ↄna. Penn v noͤoporter *R Müni fit deninn Alie particule ponũtur eadẽ de cã ſicut in pᷣ ¶ Sexta rła tał. Oĩs ↄna cuiꝰañs ẽ vna ꝓpõ dier gkekes eie hais neen lere Ahmi Zertis, cedẽti rla. ¶Tertia rlatał ẽ. Oĩs ↄña cuius vlis oñs eius ẽ ĩdefinita vlł ꝑticłarꝭ:cetis pi pa alif. 1, cern is fein nagit in him añs ẽ vna copulatiua affir̃atiua copulatie ca by ẽ bõa Ona ⁊ foꝛmalis.¶ Septiarla talis eſt tina ac e⸗ riͤchane nn neciate Hee⸗ annc pta cui⸗ copulatĩe affiratiue pꝛia ꝑs pᷣncipa⸗ A tota diſiunctiua affiratiua ad qᷓlibet Ptem ius partẽ ianiab nmmäofan da Tent lis ⁊ materialis ẽ vna ↄditionalis affifatiua eius pᷣncipaleʒ nꝗ vx ↄna niſi in tribꝰcaſibus. primipa * tcun dishiet ⁊ ſcᷣa ꝑs pᷣncipalis eiuſdez copulatiue ẽ añs ¶ Pꝛim'eſt qua talis diſiunctiua eſt foꝛma Kn P iri autnrme vel ꝓpõ ſynonima añti eiuſdẽ ↄditiõnalis et liter impoſſibilis. tunc qllibet partium nataẽ Pꝛ üinns ken Dadͤphinüͤſeidundess ↄñs toti ↄñeẽ ↄñs ſiue ſynonimũ ↄñti talis ſqͥ ad eã:vt hõ eſt aſin:vel dey nõ ẽ. ergo bõ modus l N hrſms ſ bmone ↄditionalis eſt bnoa ↄna ⁊ foꝛmalis.Exẽplũ ẽ aſinꝰ:vel ergo dey nõ eſt. ¶Scðs caſt. eean Secnna cnminq laneggtonanepit vt ſi hõ currit aĩal currit:⁊ bõ currit:g aimal ꝑtes tał diſũctie ſũt neceſſarie:vel ſaltẽ vna Tenige gin zMte d ſci ſpli gletin i⸗ currit. Darticule berle explicat᷑ ſiẽ in regu⸗ eaꝑ neceſſaria: tũc illa qͥẽ neceſſaria ſeq ad Hetenn Regntio mit negiter aſeon lis pᷣdictꝭ.¶ Eñ qͥ vult arguere iuxta iſtã re- diſiunctiuam. ¶ Tertius caſus eſt qñ talis ꝑs cctaua ſim de mosd eltmmu mer⸗ gulã dʒ pꝛio capere vnã cõditionalẽ affif̃ati diſiunctiue nataẽ ſeqͥ ad aliã ꝑtẽ diſunctiue gufatt 0 unf regule oſeqrenay de⸗ ſeen uã illatiuã:⁊ poſtea dʒ añs illiꝰ ↄditionał ↄiũ tũc ex tota oiſiunctiua ſequitur ꝑs eius vt bo Podl acg Hälter pbſpgteicslunzn N gere copulatiue affir̃atiue cũ illa ↄditõali:et mo currit.vel animal currit.ergo animal cur partẽ ei. Nis giran aneedis fe donn en totũ illð cope ꝓ añte. ⁊ poſtea dʒ ex tali añte rit.¶ Octaua regula talis eſt Copulatiua affir Pꝛünns. tunßapulrttugffnn irf,l ĩferre ↄñs illiↄditiõalis. Sß iſta ria ſolet matiua nõ ſeqͥ? ad xtẽ copłatiue affirmatiue: Roamde eßmnrargus z ni allegari ſub iſt vbis.A tota ↄditiõali cũ poñ niſi ĩ tribꝰ caſibꝰ. Pꝛimꝰẽ qñ illa ꝑs ẽ ĩpoſſibi tõe añtis ad põnẽ ↄñtis eſt bõa ↄña.¶ Quar lis:vt bõẽ aſinꝰergo bõ ẽ aſinꝰ de'ẽ ¶Scðs ecũd⸗ ta rla talis ẽ. Oĩs ↄña cuiꝰ añs ẽ ꝓpõ copula ẽ:qũñ talis copulatiua eſt neceſſaria: vt ſoꝛtes Certius tiua affir̃atiua vt ſic capta:cuiꝰ copulatiue pᷣ/ poſſi bilr currit. igit nullus hõẽ aſinꝰ a ſoꝛtes ma ꝑs eſt ↄditionalis affirmatiua: ⁊ ſcda ꝑs poſſibilłr currit.¶Terti?caſus ẽ qñ ad talẽ ꝑ⸗ talis copulatiue eſt dictoꝛia ↄñtis talis ↄdi tẽ copłatĩe nata ẽ ſeqͥ qlʒ ꝑs eiꝰ:vt ſoꝛtes cur⸗ cpubrine icnstals eopn ſege Ougtts, et bom conſeqtetin. (Dfnoti ctcopvlatinnqn ſieſſer Miti cinrd cponeretchſegtetinn rwriter amnatincin h r. e tionalis: et ↄſequens totius ↄñe eſt odictoꝛi rit.ergo ſoꝛtes curꝛit.⁊ riſibile currit. Regule zin a um añtis eiuſdem cõditionalis eſt bona⁊ foꝛ . , , confeque gſisnne malis. Ecemplu vt ñ bomo cur aial crrit:t ¶ Dequũt᷑ aliè rle minꝰ cões qꝝ pꝛi marus mi tiangndtenn i nullü gĩal currit: ergo nullusõ currũ.¶ Uñ ma talẽ æ guedo a tota copłatia negatiua nuſ cõmu ͦſecd ercen ñ aliqs vult arguere ꝑ iſtã regulã: tũc pꝛĩo ad difũctiuã affir̃atinã de ꝑtib odicentibus nes. Atechwahit ſecet Gns dz capere vnã cõditionalẽ aſlarius poſtea ꝑtibꝰ cop latiue Eboͤa ↄñavt bñ ſeqᷣt nõ bomo Pꝛia rla. ir one wdls der de conigere oppoſñitũ contradſttoꝛium ↄñtis curꝛit: bõe aſin.ergo nullꝰ hõ currit vł nul nnlsöcone eiuſdem cõditionalis copulatiue ⁊ affirmati Iꝰ bõẽ aſinꝰ. Scdᷣa rla ẽa diſiunctia affiratia . õä ue cũ tali conditionali: ⁊ totiũ illud accipe ꝓ ad copulatiuã negatiuã cõpoñtã ⁊ ꝑtibꝰ Zdi⸗ Secũda ene tbo ecln Negt on ot ml d n f, añte ⁊ dʒ inferre oppoſitũ gdictoꝛiũ añtis ta cẽtibꝰ partibus diſiunctiueleſt bõa oↄñna:vi hbõ lis conditionalis:vt patuit in exemplo dato currit vel bõ ẽ aſin⸗ ergo nõ hõ currit ⁊ nullꝰ Tertia tu⸗ f iin hut Et ſolet iſta rła ſub alijs vᷣbis fic allegari. A bõ ẽ aſinꝰ ¶ Tertiarla eſt arguẽdo ab oppoſi Ane Dickn ſin zfrcnn tota conditionali cũ deſtructione cõſequẽtis to dictoꝛio ꝑtis pꝛincipalis copłatiue a op i 1o ſen itenu Ouinta, ad deſtructionẽ añtis eſt bona ↄna.O Quiĩta ponii dictoꝛiuʒ tal copłatine ẽ bona oña et .. tene mn iͤi . rła talis eſt.Oĩs ↄña cuius añs eſt vna ꝓpo foꝛnialis.vt data iſta copulatiug boẽ aſinus 2 vlnftalcn Gninn ſitio copulatiua affirmatiua cuius pꝛima ꝑs deye:r te bñ ſeqt᷑ nullꝰbõẽ afinꝰ. ñ hõ ẽ afi⸗ eoſci muntei eſt vna diſiunctiua 7 ſecunda pars talis copu næ de c.qꝙ. ãt illa oña fit bõa pʒiq; ex oppoñi er tek in nagniß ſl latiue eſt ↄtradictoꝛiavnius partis pꝛincipa/ to ↄdcõꝛio ↄñtj ſeqͥẽ oppm̃ ictoꝛii ancedẽ e Tractatus tis arguendoa tota copula affirmatiua ad al Quarta terã eius ꝑtẽ pncipalẽ.¶ Quarta regnla eſt: arguedo a tota diſiunctiua negatiua ad ↄdic/ toꝛiã vm ſuaꝝ partiũ ẽ bona ↄna: vt bñ ſeaͤt non hõ eſt aſinꝰ vel de eſt. igii null?bõ eſt aſi nus. ꝙ aũt illa ↄna ſit bona ptʒ:qꝛ et oppoſi⸗ to dictoꝛio ↄntis ſeqᷣ oppm̃ õriũ añtꝭ argu endoa parte diſiunctiue ad totã diſiunctiuã affirãtiuã. ¶ Quiĩta rla ẽ arguendo ex añte et oppoſito gdictoꝛio ↄntis alicuiꝰ ↄditiõał ad talẽ ↄditiõalẽ ẽ bona ↄna: vt ſoꝛtes currit et ſoꝛtes nõ mouet᷑. ſi ſoꝛtes currit ſoꝛtes mo⸗ uetur. ¶ Sexta regula eſt arguẽdo a ↄditiõa li affirmatiua ad diſunctiuã affirãtiuã ↄſtitu tã et ↄñte talł ↄditiõalis:.x. õdictoꝛia añtise⸗ iuſdeʒ ẽ bõa ↄna:vt ſi ſoꝛtes currit ſoꝛtes mo uet᷑:ergo ſoꝛtes mouetur vel ſoꝛtes non curf. Septia Septima regula talis eſa pꝛopõe cauſali vel rõnali affiratiua ad vna coplatiuã affirã⸗ tiuã cõpoſitã ex añte ⁊ ↄñte ratio nalis: vt cõ poſitã ex ambabus ꝑtibus materialibꝰ⁊ pnei palibus illius calis eſt bona ↄna:vt bñ ſequit homo currit.& aĩal currit:igit᷑ hõ currit.⁊qni mal currit. Silłr bñ ſeqͥtur q; ſol lucet dies eſt ergo ſol lucet aliqua de cã. ⁊ illa de cauſa dies eſt.qꝙ aũt talis ↄna ſit bona pʒ:q; ad veritatẽ rationalis ⁊ filr cãlis reqritur veitas amba⸗ Octaua rũ ꝑtiũ.¶ Octaua rla ẽ.a ꝓpõne rationali af⸗ firmatiua ad ↄditiõalẽ affirmatiuã ex eiſdem ꝑtibus materialibus ⁊ pꝛincipalibꝰ ↄſtitutaʒ E bona ↄña:⁊ nõ econuerſo:vt bene ſequitur bomo currit.& aĩal cur.igr̃ ſi bõ cur.aĩal cur. qp aũt illa ↄña ſit bona pts: qꝛ qcq̃d reqᷣrit᷑ ad witatẽ conditionalis:boc reqͥrit᷑ ad veritateʒ rõnalis: licet non econtra.ideo etiã ad condi tionalẽ nõ ſequitur rõnalis:vt nõ ſequitis ſi chimera currit chimera mouetur.ꝗ chimera currit.igitur chimera moustur ¶ Sequũt᷑ alie regule logæales q̃ꝝ alique circa locos a ſuba et circa locos a toto tradite ſunt in quĩto tractatu. Et pᷣter illas ſit alia rła talis.arguẽdo a ꝓpõe ð eſt ftio ad iacẽte ad ꝓpõnẽ de eſt ſcðo adiacẽte affirãtĩe eſt bona ↄnña tribus conditionibus obſeruatꝭ⸗ Quaꝝ pꝛima talis eſt ꝙ pꝛedicatum illius ꝓ poſitionis de eſt tertio adiacẽte non ſit termi nus ãpliatiuꝰdefectu cuius nõ ſeqtur.adã eſt moꝛtuꝰ:ergo adã eſt. Scða ẽ ꝙ pncipalis ꝑs pᷣdicati non aplietur.defectu cuius nõ ſjtur moꝛtuũ ẽ enaqð ẽ vel fuit:g moꝛtuũ ẽ. Ter tia conditio eſt ꝙ ſubm non ſit terminus am⸗ pliatinꝰ.defectu cuiꝰ nõ ſeqᷣt moꝛtuũ ẽ hõ qui fuit. moꝛtuũ eſt. Alia rla talis ẽ. Arguen Quinta Sedta Pꝛima re gula cum tribus cõ ditiõibus Pꝛima Secũda. Tertia do a ꝓpõe de ẽ ſcdo adiacẽte ad ꝓpõem de ẽ tertio adiacente negatine ⁊ cũ diſtributiõẽ pᷣ dicati:eſt bona ↄña ſuppoſitꝭ tribꝰ ↄditiõibꝰ pᷣus dictis:vt bñ ſeqͥtur ſoꝛtes nõẽ.ꝗ ſoꝛtes non ẽ bõ.Tertia rla talis ẽ.arguẽdo affifati ue a ꝓpõne cuiꝰ copula pꝛincipalis ẽ hoc ver bũ eſt ad ꝓpõnem cuiꝰ copula eſt h̊ ybũ põt vel copula ẽ modificata aliq iſtoꝝ modoꝝ.ſ. poſſibile ⁊ ↄtingẽs affirf̃atiue:⁊ fine diſtribu tione ceteris ꝑibus ẽ bona ↄna.vt bñ ſequit ſoꝛtes currit:g ſoꝛtes põt currere. Dr notã ter affirmatiue:qꝛ negatiue nõ valet ↄña.vt nõ ſequit᷑ ſoꝛtes nonẽ.g ſoꝛtes nonpt eſſe. ¶ Df not ãter ſine diſtributione: qꝛ cũ diſtri⸗ butione non ſeqͥtur:vt non ſeqᷣtur oẽ albũ eſt ſoꝛtes:q̊ oẽ albuʒ pᷣt eẽ ſoꝛtes:qꝛ i i ã a non ꝗplo ad amplũ affir̃atiue cũ diſtributione am pli. ¶ Quartar regula talis eſt.ꝙ arguẽdo a ꝓpõe cuiꝰcopula ẽ boc vᷣbũ pᷣt ſiue alið vᷣbũ modificatũ aliq iſtoꝛũ modoꝝ.ſ.poſſibile vel ↄtingens.ad ꝓpõnẽ cui copula ẽ hoc verbũ eſt non modificatũ: negatiue ⁊ cum diſtribu⸗ tione bñ vʒ ↄna.⁊ ſilłr affir̃atiue cũ diſtributi one: poſita ↄſtãtia ipᷣius eẽ.Exẽplũ pꝛumi: vt ſoꝛtes nonp̃t eẽ:ꝗ ſoꝛtes non eſt.Exẽpluʒ ſcði:vt omĩs hõ põt eẽ aĩal:⁊ ſoꝛtes eſt.ergo ſoꝛtes ẽ aĩal. Quita rła talis ẽ.arguẽdo ab ampload non aplum negatiue ⁊ cũ diſtribu tione apli ẽ bona ↄña:vt bñ ſequit᷑. Nullꝰ bõ eſt vel fuit:ergo nullus hõ eſt.Qð autẽ talis ↄna ſit bona:ptʒ qꝛ virtualiter ar᷑ a ſuperioꝛi ad inferiꝰ negatiue cum diſtributione ſuꝑio ris.Sexta rlła talis eſt.arguẽdo a non am⸗ plo ad amplũ negatiue negatõe poſtpoſita:⁊ poſita cõſtantia minꝰ ampli eſt bona ↄna: vt bñ ſeqᷣtur:hõ non ẽ currẽs:⁊ bõẽ:ergo hõ nõ eſt vł non fuit currẽs. ¶ Septimarla talis ẽ arguẽdo ab ãplo ad min ãplum affir̃atiue ⁊ cũ diſts butõe aunpli ⁊ poſita ↄſtãtia minꝰam pli:eſt bona ↄña.vt oĩs bõ poſſibiliter ẽ aĩal ⁊ bõ erit:ergo hõ qui poſſibiliter ẽ erit aĩal. ¶ Octaua regiz⸗ talis eſt. Oĩs ↄña cuiꝰ añs eſt ꝓpõ cathegoꝛica ĩdefinita vel ꝑticularis de ineſſe ⁊ de pñti.de mõ loquẽdi ↄſueto cu⸗ ius pᷣdicatũ eſt cõmunius ſubiecto vel eque cõecũ ſubiecto:⁊ ↄñs ẽ ꝓpõ vlis talis inde⸗ finite vel ꝑticularis:dũmõ tales ꝓpões ſint in materia naturali.ceteris paribus eſt bona ↄna.vt hõ eſt aĩal:ergo oĩs hõ eſt aĩal.¶ Dr notãter de pñti:qꝛ in illis de pᷣterito vel futu ro non vʒ ↄña:vt nõ ſeqͥtur.hõ fuit aĩal ergo oĩs hõ fuit aĩal.¶ Dr̃ notãter de ineſſe: qꝛ in mgadalibꝰ nõ vʒ ↄna. vt nõ ſeqͥtur aliqua ſub⸗ ſiKi⸗ poſſibiliter eſt ſuba:ergo oĩs ſubſtãtia O9 Octaua letq ſi añs fit a me creditèᷣ Secũda Quarta, ¶uerit. vtruʒin bon tetureditü:vel volitu0, cticredtü vel volitu. Et a citm iſte penitet: ergo pece nn iſe vultpenitere. ergov ſooporet ſiañs bone on jiͤftpolit. ¶Lofirmat:. ſeatese ſimmmũ boni. ergo d Quinta. bnierponẽdo ſũmũ negat ſaes vult eſſe ſümũ bonuʒ. deinoeſſe ſümũ bonũ. Naʒ iñ oñs eſt ipoſſibile: cũ nẽe ſroe ſüimi boni. ¶ Cõfirm ſe piet merces in mare / giſte picit merces ĩ mare: ſte rult pijcere merces inn tmcoꝛpis: ergo iſte vult MUe. Oilr bene ſequit. JIit Septiĩa (ſcutis. igitur iſte eſt in iut elle eſe in luto dece ſu. hluto. gik npzp ſialin toltnchi wittuz Gede eſttrin; vn g deſ eſt y . Sexta. ecti. Na añs pot ns erit euidẽg agntori nocdn ſpoſſbllere a Poe end ehtlze hocheizi Hancainegnine cnndſtſbn amaflraffinieci diffint iu Nitu iinsei Ereli uint nonſtce ſones oneſ Kripin nis bo oteidial ſoneseſ ergo ul (Mniuntitalsd argltoeb ie non iplum nepatinet ci difridn bom onrrt biſeguit.flul/bo po muluus hoͦef. 0oute tlis ?õ mrive um oiſnbonone ſpio hlseſtarglicos hon iny negznine egnbe oſpoftun Bettn tamin anpictbomm ine znoni antisdboeabo . ut anis. Eenimſeſe ni diglosdmin unmffn L gitpoſin tirumn 6 q; ſi tales ꝓpõnes eſſent in materia ↄtingẽ⸗ ti ↄña nõ valeret:vt nõ ſequit᷑: hõ currit:er⸗ go oĩs bõ currit.¶ Dĩ notãter ⁊ ↄñs eſt ꝓpõ ⁊c.qꝛ ſi ↄñs non eſſet vlis añtis.non opoꝛte⸗ ret ↄñam valere.vt non ſequitur. Tm̃ aĩalẽ bomo.ergo oẽ aĩal eſt bomo vel ſic homo eſt aĩal:ergo oĩs albedo eſt coloꝛ.¶ Alie regule ſolent poni de quibus videbitur in libꝛo pe⸗ ribermenias. ¶Queſtio ꝑ magiſtrũ Thomã bꝛicot addita. ¶ Querit᷑.vtruʒ in bona ↄña ſi añs eſt ſcitü:creditũ:vel volitũ:opoꝛteat ↄñs eſſe ſcitũ:creditũ vel volitũ.Et af̃ nõ:qꝛ bñ ſe⸗ꝰ quitur iſte penitet:ergo peccauit.⁊ tñ nõ ſeqͥ⸗ tur.iſte vult penitere.ergo vult peccaſſe igit᷑ nõ opoꝛtet ꝙ ſi añs bone ↄñe eſt volitum ꝙ ↄñs ſit volitũ.¶ Cõfirmat᷑:qꝛ iſta oↄña ẽ bona ſoꝛtes ẽ ſummũ bonũ.ergo deus nõ eſt ſũmũ bonũ:exponẽdo ſũmũ negatiue ⁊ tñ nõ ſeqͥ t ſoꝛtes vult eſſe ſimũ bonuzʒ.ergo ſoꝛtes vult deũ nõ eſſe ſũmũ bonũ.Naʒ ans eſt oſſibile ⁊ tñ ↄñs eſt ĩpoſſibile:cũ nẽo poſſit nolle deũ ſub rõe ſũmi boni. Eõfirmat᷑ qm̃ bñ ſeqͥtur iſte pijcit merces in mare ꝓpt ſalutẽ coꝛꝑis & iſte pijcit merces ĩ mare: ⁊ tamẽ nõ ſeqͥtur iſte vult ꝓijcere merces in mare ꝓpter ſalu⸗ tem coꝛꝑis:ergo iſte vult pijcere merces in mare. Dilr bene ſequit᷑. Iſte eſt in luto ꝓ de cẽ ſcutis.igitur iſte eſt in luto.⁊ tñ nõ ſeqͥtur vellẽ eſſe in luto ꝓ decẽ ſcutis ergo vellẽ eẽ in luto.igit᷑ nõ opʒ ꝙ ſi alisuiꝰ bon ↄñe añs ſit volitũ ꝙ ſit volituʒ. Scðo.ficar̃ bñ ſeqͥtur de eſt trin? 1 vnꝰ:g de eſt vnꝰ.⁊ tñ nõ opoꝛ⸗ tet ꝙ ſi añs ſit a me creditoqꝙ ẽt ↄñs ſit a me creditũ. Nã añs põt eſſe ineuidẽs alicui: cui ↄñs erit euidẽs.ergo nõ opʒ ꝙ ſi añs ſit cre⸗ ditũ ꝙ ↄñs ſit creditũ.¶ Cõtirmat᷑:qꝛ iſeqt de pot ꝓducẽ ĩfinitũ in actu: ergo deꝰ ppᷣt ali qd ꝓducere:a tñ nõ oʒꝙ ſiañs ſit optimatuʒ ꝙ ↄñs ſit optimatũ.igit᷑ nõ ẽ necc̃e ꝙ cuiuſſʒ ↄne bõe ſi añs ẽ ſcitũ:creditũ:opĩatu:vel vo⸗ litũ:ꝙ ↄñs ſit ſcitũ volitũ vel opinatũ.¶ J n ( . ſc⸗ te. . e. 5 nen uire gin De conſequentijs Folio celyv et 6 des –— * £ 2„ „* „ 2R1 * +☛ ⁹ — E 4 = rn ullthmfi Gi neceſſario ẽ ſuba. ¶ Dr̃ notãter ð mõ loquẽdi aliquos nõ bʒ vitatẽ niſi vbi ↄñs includit᷑ eſ iſeimſen ſib daſtii⸗ ↄſueto qꝛ eſſet de mõ loquẽdi minus ↄſueto ſentialiter in añte:⁊ ibi etiaʒ oñg eſt volita.?:¶ Opĩo pꝛi urlitl ne ünn ona nõvaleret: vt nõ ſeqtur bõ alal non eſt: g iõ lʒ ſᷣm eos ſeq̃tur.iſte penitet:ꝙ peccauit qꝛ ma. vaſa niaitogffir nullꝰ bõ aĩaleſt.¶ Dr notater cuiꝰ pᷣtũ ac.q; tñ oña illa NSvolitde eo qͥ vult añs.iõ nõ öencben ginlsebe e n, ſipᷣdicatũ nõ eſſet cõius vel eq cõe ↄna nõva opʒ ↄñs illd ?eẽ volitů. ¶ Sʒ alij dicunt illa eifien hr tb zbi 8 leret. vt nõ ſeqͥtur aĩal nõ eſt bõ.g nullü aĩal rła vłr bʒ vᷣitatẽ ſaltẽ reſpectu volũtatꝭ potẽ N fin⸗ ſtor nocor eſt bõ. ¶ Dr notater dũmõ tales ꝓpõnes ⁊ac. tis deuiare a recto:niſi qn añs pciſe ẽ volituz opĩoſcda ꝓpter nolitionẽ alicuiꝰ:qð cũ anñte diſiũctim ſeqtur ad ip̃ᷣm ↄñs.vbi gfa.iſte ↄñe nõ valẽt. iſte vult penitere. vult peccaſſe.iſte vult p cere merces in mare ꝓpter ſuã ſalutẽ:ergo vult tẽpeſtatẽ.qm añs illaꝝ duarũ oↄñarũ pci ſe ẽ volitũ ꝓpter nolitionẽ alicui qð diſiun⸗ cti cũ ipo ante ſeqͥtur ad ↄnñs Seqt eĩ bñ.iſte peccauit:ꝗ dãnabit᷑ vł pẽitebit:⁊ qm̃ nõvult danari:iõ vult penitere.Silr bñ ſeqᷣtur tẽpe ſtas ẽ in narligt pereũdũ ẽ.vł ꝓpijciẽde ſunt merces in mar?.Et qm̃ iſte vult ꝑire iõ vult ꝓijcere merces in mari.Et gnaliter dicũt: ſi ↄna ẽ ſcita ⁊ añs ſit volitũ ſꝑ opʒ ↄñs eſſe vo litũ.niſi in iſto cãu.. iõ ſi pctõꝛ ſciat iſtã oↄnaʒ ego ꝑſeuero in pctõ:gꝗ danaboꝛ:ſi vult añs ẽt Alt conſequensl — ¶ Motãdum ẽ ſcðo añs bone ↄñe pᷣt eẽ creditũ vł opinatũ:⁊ tñ ↄñs nõ erit cre ditũ vło anatũ.capiẽdo ꝓpᷣe credi ⁊ opinari vt diſtingunt᷑ õ ſciri. ita ꝙ illud dicat᷑ ſciri qð eſt euidẽs.illðvo credi qðẽ certũ ⁊ ineuidẽs illud aũt opinari qð eſt foꝛmidoloſum.flã ſi⸗ cut argutum eſt in ſcðᷣa rõne añ oppm̃:añs pᷣt eẽ ĩeuidẽs:⁊ tñ ↄñs erit euidẽs.iõ ſi iſta oↄna debeat eẽ bona añs ẽ creditũ: igit᷑ ↄñsẽ cre⸗ ditũ neceſſe ẽ iſtã addere ꝑticulã: oñs ẽ nõ ſcitũ nec euidẽs. Silłr ſi iſta dẽat valere añs ẽꝓpinatũ:g oñs ẽ opinatũ.oʒ addere iſtã p⸗ põnem.⁊ ↄns non ẽ certũ:⁊ tũc bñ valet ↄna. ſuppoſitis alijs ↄditionibꝰ:puta ꝙ qͥs ſciatvł credat cõſequentiã eẽ bona:⁊ aduertat ad ip ſum conſequens. ¶ Motaduʒ ẽ tertio ꝙ illa rła ſi añs eſt ſcitũ ↄns ẽ ſcitum: fundat᷑ illa ꝓpõe arꝭ. q̃ bẽtur in.i.poſte. Maioꝛe ⁊ minoꝛe cognitꝭ necce ẽ ipᷣaʒ ↄclonẽ cognoſci:q ꝓpõ in aliqͥb⸗ caſibꝰ nõ ẽ xᷣa vt videbit᷑.i.poſteri.Si tñ ob⸗ „ „ ſeruẽtur ↄditiões ille q pꝛo illarla ponũt.de pꝛia ↄclo quid ſciri credi ⁊ o⸗ pinari. qbꝰ videbit᷑ in logica illa rla bʒ vitatẽ. ¶ Pꝛi ma ↄclo.Si alicniꝰ bõe ↄne añs ẽ volitũ ⁊ nõ ꝓpr᷑ nolitionẽ alicuiꝰ qdð cũ añte ſeqᷣtur diſũ⸗ ctaad ↄñs ↄñs etia ẽ volitũ.pʒ qꝛ nõ inueni ſcða ↄcło oppm:af̃ ꝑ cõe dict oĩm dicentiũ ꝙ in bona tur ĩſtãtia. ¶ Scda ↄclo. Si oliq̃ oↄnaẽ bona „ ↄna ſi ans eſt ſcitũ:creditũ vel opinatum opʒ ⁊ cognita eẽ bona:tũc ſi ans ẽ creditũ vłopi⸗ tertia ⸗. oñs eſſe tale. ¶ Motãdũ eſt pꝛĩo circa iſtam regu la.ſi ans eſt volitũ ↄñs eſt volitum ipᷣa vᷣm „ natu: ↄñs vᷣo nõ ẽ cognitũ maioꝛi aſſenſu ipʒʒ ẽ creditũ vłopinatu: ptʒ ẽt ex dictꝭ.¶ Tertia ↄcluſio. Si alicuiꝰ bone ↄhe añs ẽ ſcitů ↄñs etiã eſt ſcitum:patet ex dictis. 14 Tractatu trũ illa rla ſit gus zſteiceret⸗ ana ſeqt als e e a Crac vtrobiq; addito Pare 6 Cindt Sf.ron elkers: ipam ꝓ Gniain ionn oñs, ſol generat: gi . ꝙ nõ: qꝛ bñ ſeqͥtur reſpectu teri rſolubi põit᷑ teriꝰ iferio hahe erio nuneſa enerat: gſat ſe vl aliũ.⁊ tñn vectu teri fſolubił. Alij ſüt terĩ offici . gunntten v duptrerp ſol gñat mure: gñat ſe murẽ on ſeqtur q bñt aliqð offm̃ ci ij ſüt teri officiales lnn gut p ⸗ tofital 1 ureige E Wl aliũ murẽ: i ſſibi circa ꝓpõeʒ:ſfic ſũt ſſibi Gnere N 0 1ꝛplitat, S illarla ↄnaꝝ nõ vʒ. ¶ Ad dubiũ ð uré: ĩpoſſibile ac. Iñ iter ꝓpões et poſſibile e eis. 10 e m 10 3. ðꝛ ꝙ nõ vz mo vidẽdũ ẽ er ꝓpões erponibiles pᷣ⸗ utlenris ngluͦt in ſe illa rła ſiue additũ ſit ſincatbe ſin no s vidẽdũ ẽ de ꝓpõnibꝰexcluſñui les d⸗ Ne jz glielatie⸗ . edty tergo generat ſe v aliũ: ⁊ vt tm̃ hõ curri ponibil rõe ſigni excluſui nnib ler nẽte dʒ nõ tñ ſeqͥtur deus gnñat deũ: de? ⁊ vt tm̃ hõ currit. Signa excluſ xcluſiui qͥd pꝛopõ 1. icinſtd etpo . deu vel ali dei. ar en ade gene eze ſe tm̃ ſolꝰ: vnic':todtarst T ſtlia. Ett ſunt hec. ſ. excluſiua ſin⸗ Et iſto z ian mã ðꝛ ꝙ in pꝛĩa öresacias Ee⸗ pꝛi cluſiua: q; ꝑ tales Bornevows geſen ex ⁊tq̃ᷓ figna i ale nnithoſtto cnſuc nolitionẽ alicuiꝰ ac.¶ Ad pᷣmã 3 pᷣciſe ꝓpt᷑ ꝓpõnis remoueria quolʒ a notat᷑ p̃dicatuʒ eiuſdem. ne oſe⸗ les eoq ibipot e⸗ ðꝛ vtrach ↄna bona e:1 ne a ↄfirmationeʒ Et illa ſigna ĩter ſe differ q remouet ſubm mm Mohae cipoſſibilis S: vtrach ona bona é negat᷑ coñs ſcde alis ſe diffeft. na ly vnic dft ſun ift ek f tih⸗ oↄñe ſit ĩpoſſibile.Nec vepeg ſe 5 lus penes h. ꝙ ĩpoꝛtat alietatẽ ab lun dig ufnit:: nullibo ſit odire deũ ſub rõe ſũmi borhſialpte poſ tẽ ſiue ercludat rone alietati te vl pluralita⸗ Eeboſe t dd eſſe et o d eſene ſav be onno ded nd aterrro ſnr ciniar ſei writ apnſ⸗ Ciamit Belpr en nar 2117 licibile.ſ.c ipe ſoꝛ. nõ ſit ſũ nõ eẽt in ſcholi eiuſdẽ ſpẽi. vt ſi vn ſol⸗ꝰ iceſt vem ſenſns er en⸗ mü bonu. ¶Ad ſcdam ↄfirmatiõez dꝛ qp ãl ũ nõ eẽt in ſcholis ⁊ pla alia aĩalia.ſᷣ eẽ ol⸗ henuͤce ſ 5 her ↄñe ſunt bõe: ꝙ ſicut añs ẽ xoli 282 abe da.vnicꝰ hõ eſt in ſcholis.⁊ tñ ia. eet ocedẽ mmirtnoͤplmes oiesch Ix ofj 2. tu: Les 8.tñ iſt . . 1; oↄñs ſit volitũ volitiõe pe Bor D ereeln bõ eſt ſelebolio:tpriolis Doff- aẽoi eſt anoen tione abſoluta. ¶ Ad ſcdaz rõnẽ cuͦ ua füa, Sclendü eſt Polno ſchencuſui nne n ein tiõe ptz ad Dach er sich notabili· Patenaſen tertio: ꝙ dictiones ex⸗ — Irca ſcð Abili. Cluſiue qñ ponũt᷑ in ppõne: O1 2 iſnüerclufuu. vñ ois ppod⸗ NAldeſt de ndib enu; Paticatir copulatte rendut, r cadut ſupꝛ ibz O ſigne inſe ARpro ꝙœ ppõ rponibite, us Sʒ qñ cadut ſupea iubintie en ercluſitoe ercluſiua mmuftnegati dzetpoͦ cop quid ppö Aobſcurũ ſe nibilẽ ꝓpõ excluſo ſubo: vt h:tm̃ bõ uic faciut ꝓpõnẽ ð faciũt p⸗ g ign trini affirnnatina. S uid/ppõ . enſuʒ bñs rõne ali⸗ lũ cadi vt b:tm̃ hõ eſt aĩal.qñũ ly tm̃ po ecale 2 vonihzit. N Rcuius ſigni i rõne ali⸗ lũ cadit ſupꝛa illũ terĩm bõ tũ qñ lytm ſo⸗ Põnes ex jfgnitlufui nega ponibik. Ppze ſigni in ea ꝑqyti: vt tm̃ põnis eſt:i terĩm bõ tũc ſenſus illiꝰ p⸗ cluſin A ſhüͤctelufi negat dz erpo⸗ bõ ẽ aĩal.⁊ talł ꝓpõ ſolet põnis eſt: illð qð ẽ bõ:⁊ nõ eſt nõ 2S illi? p⸗ cluſiuas cmffniui if pponi etcluin q̃d ppo ri expoſita. Sʒ ꝓpõ notioꝛ expli voca qñq; vᷣo dictio excluñ tn boeſt aial. n non. imllponttu negat Eeee ſenſũ alteriꝰ ꝓponis: ðꝛ rponte.dUße pᷣſſe ⁊ tuc facit ꝓpoõnẽ de Lremd HH vtu 2 negaenenehorme rpone⸗« nere ꝓpõnẽ eſe vðꝛ exponẽs.¶ Sñ expo tm̃ aĩal.Et ſer uſo p̃dicato. vt bõ ẽ nqb negatio immee re licui? nani ſenſum ꝓpõnis obſcure rõe a⸗ eſt nõ aĩ enſus tał ꝓpõnis ẽ:bõ ẽ aĩal ⁊ nõ puli ttiñ aial no bo alie licuij igni ꝑ ꝓpõnẽ notioꝛẽ ſecũ foꝛmalr cõ eſt nõ aĩal. Sʒ qñ illa dictio tm̃:rſ aial 195 aunchels nged uertibilẽ ꝛmalr cõ dit᷑ pᷣdi lla dictio tm̃: fibi ſili ioſpont toti öni. vt nõ lerribilec ers iue declarere: illa ppõ er õä talis Kieeſdalian ka nt trd aefn aligwe iſtn ld idẽ ſen dat rõne alietatis:tũ albꝰ.ſi ly tm̃ excl hont imediate añ copula: ſus cu alia: ppõ.ſ.ſoꝛtes currit.⁊ nulla ⁊ nõ alietatis:tũc ſenſus ẽ.ſ. erd hoaiſte Zchci copularwen res qᷓ nõ ẽ ſoꝛtes chrrit. exponit iſt .2? nulla ⁊ nõ eſt nõ albꝰ.⁊ ſic eſt ẽ. ſoꝛtes ẽ albꝰ iaiſte Zcicüt excluſiuis den tes currit. qꝛ ipſa maglsele nit iſtam. tm̃ ſ ſit albꝰ. Sed ſi excluda vera.poſito ꝙ ſoꝛtes 5 ¶Pꝛo expone excluſ alteriꝰ qᷓ alia. ſ. tm̃ ſe re explicat ſenſuʒ falſa.⁊ ſenſus ei eſt: trõne alteritatis tũc ẽ mliq' nulla poi u u. ¶ Sciendũ cdo triplices ſolent Ggr leis drege anche aue Kr qs ſit ter poni terĩ rõe qrũ ꝓpões reddũt᷑ expõibi Alicqñ tales vctiões cadunt pci NATIN gatio exponibilis gia ali minꝰ reſo vtreſolubiles: vel aliquẽ ſenſu expõibiles copulã ⁊ ſic ↄſtituũt ꝓpõnẽ unt Peiſe ſnpg vnã copulatiuz alicn min? relio z pfent laliquẽ ſenſuz bñtes: quem la: vt bõ tm̃ eſt aĩ ꝓpõnẽ de excluſa , Aatlugaffirmatinz lubilis er 20 bfr̃ent ſine tali dictiõe.nã qͥdã quem la: vt bõ tm̃ eſt aĩal. ⁊ ſenſus illi ropu. ſoꝛpaces ercl e manihiß a ſolubiles: qͥdã offici .na qdà ſunt teri re aĩal et bõn nſus illius ꝓppõnis erclußue afftm Rul goñ len jl alielese⸗ is rtonibile. mun brdorndtyens õ Aag uidedr “ ſ põ in q̃ ponit᷑ pᷣt ꝓbari ꝑ terĩm ĩferioꝛẽ ꝓpa⸗ ctionẽ: tunc tale ſignũ ſolet excl duna⸗ gat dicatij inſcdg pt pponẽ in ponit terb ileri iĩferioꝛẽ: fiue liã actipnẽ a ſubo qᷓ; ẽ actio ĩ cludere oẽma lecete.l. ipale de ſud boͤ currit. ſit pbat᷑. iohes c. ioꝛ.· vt illa ꝓpõ vt ſoꝛtes tm̃ currit. ſe ĩpoꝛtata ꝑ verbũ teioöne eg 10 eſt ter⸗ pbat᷑.iohes cur. ꝗ̊ bõ cur.¶ Sʒ nibilali rrit. ſenſus eſt ſoꝛtes currit et Eerioppomt H coplerij ſus teriꝰ exponibiłẽ teriꝰ: rõne cuiꝰ ꝓpõ ĩ q̃ 3 Nbilaliud facit q; e curri es euriit et ſtdeh copletũ qo n⸗ teri exponibil eter! i ꝓpõ ĩ qᷓ po⸗ ſu dal y currit. Quis aut rdeb yoeſt: gön ¶Unñ p h drt tere exponi exrĩ. tm̃ ſol:pt e4 Sciendũ 4J . mmontfſotes ſtens ⸗ tibi o eſj vnõ . il: dz ↄuer tm̃ ſic ſolitari?.a ſi uatice: ⁊ ſic ſol un de ſudo cöi czj Eſoꝛ dag igowoelti erponit. Oz ꝓpõ ci eſontarur alris curretibeb ce⸗ e, in do cdicibertetone is nõ dz ſe Puertiblr bre cij ꝓpõe ꝑ ri mil⸗ ſoꝛ.currit.ſi in loco ĩ quo ſoꝛ V önd ⸗ NPoit ſic.aial E rit null? aliꝰ 0 1 quo ſotes cur fe gial eſt ha p il rit nullxaliꝰ bõ currat. lʒ alibi mlti alij curr⸗ nieaileib⸗Eteite glij currat alde alal dede⸗ dlale b O ütin wönen ng . ” eaant pegertſufus Altiu ſunſubntne hriit poe) Kit/, An ban döetain g vtßſſ, hMrret iein öticſelisll, g, Aufusr cedaoek di doetaſal Aran mnoeninim ain ſbliſnn zi pode deetelmͦtieno ſthoͤ G ludienonñir fbiffna⸗ exriut i lali diatſoli aletaristaligf ronealteritn⸗ ſoese th ald lg tmereln mstitſenſuse ſdutgi i aſck den oftoſanes erdsdatröneaneriast. 3c cionesialuteſgi Ainz ntsi all ifi⸗ uis cbesclnntzeſeſin „ii vedectaluig op/ An iiſis pponse cn e an Gncednul aifgli cnii oimporanti i, n . etclcere di ein ſ ennh eti tpogla alietatꝭ gfa plita tis quõ fi eri debet dinifio/ pofitõnũ erclufina rũ gfa ali etatis et poͤibiliũ. de edpo⸗ ſitioneex cluſiuarũ pꝛimi oꝛ⸗ dinis. De Diction ¶ Scdomõ capit᷑ ſtricte ⁊ excluſine.⁊ illomõ dz capi in ꝓpoſito. Uñ dictões excluſiue qñ addunt᷑ terio numerali ⁊ cadũt ſupꝛa totã ꝓ⸗ põnẽ reddũt ꝓpõeʒ dupłr exponibilẽ. Anoꝰ gr̃a alietatis.Alioꝰ gfa płitatꝭ.Qñ aũt expo nuntur gfa alietatis:tũc in ſcdᷣa exponẽte dʒ poni h̊ cõplexũ ꝙ nõ eſt. Et qñ exponũt gfa płitatꝭ:tũc in ſcdᷣa exponẽte dʒ põi h̊ cõplexũ ⁊ nõ pla qᷓ.¶ Ex iſto pʒ ꝙ iſta ẽ multiplex tm̃ decẽ boĩes currũt:poſito caſu ꝙ decẽ boĩes currãat ⁊ nõ ples eo ꝙ ibipõt eẽ excluſio gfa alietatꝭ:⁊ ſic eſt flã ⁊ ipoſſibilis.cũ ſenſus eiꝰ eſt decẽ boĩes currũt:⁊ nulli hoĩes qͥ nõ ſunt decẽ currũt. el põt ibi eſſe excluſio gr̃a płi tatꝭ:⁊ tũc eſt vᷣa:qꝛ ſenſus eiꝰ eſt.deceʒ boĩes currũt ⁊ nõ plures hoĩes qᷓ; decem currunt · ¶ Sciẽdũ eſt qͥnto: exponẽdo ꝓ⸗ põeʒ excluſiuã qttuoꝛ ſunt ↄſiderãda.ſ.ſubm pncipale pᷣdicatũ pᷣncipale:copula pᷣncipalis ⁊ ſignũ excluſiuũ.vñ oĩs ꝓpõ excluſiua in q̃ ſignũ excluſiuũ ñ negat᷑:ñ curãdo an ſit affir matiua vł negatia dzʒ expõi copłatĩe bᷣ̊ eſt ꝑ p põeʒ coplatiuã affirmatiuã. Sʒ oĩs ꝓpõ ĩ q̃ ngnu excluſiuũ negat᷑ dʒ expõi ꝑ diſũctiuaʒ affir̃atiuã. ñ ꝓponũ etcluſuaꝝ q̃dã ſunt in nulla ponitur negatio.vt tm̃ aĩal eſt hõ. lie ſũt in qbꝰ negatio immediate ponit᷑ añ copulã vt tm̃ aial nõ ẽ hõ.alie ſũt ĩ qͥbꝰ nega⸗ ibus excluſiuis cxlvi. ponerent᷑ ppões de p̃terito ⁊ de futuro⁊ de alijs copul.Ex iſta rła pʒ:ꝙ ois illa excluſiua affir̃atiua expõibił gra alietat eſt ſt a:cui pᷣ⸗ dicatũ bneig⸗ le pᷣt xᷣg affirmari de aliq terio de qͥ pᷣncipcle ſubʒ vẽ negat vt iſta eſt flã. tm̃ domꝰẽ alba:qꝛ de aliq ẽ veꝝ dicere ꝙ ẽ albũ de q eſt veꝝ dicere ꝙ nõ ẽ domꝰ.⁊ ſic ſcdᷣa ꝑs copulatiue quã tal ꝓpõ expõit᷑ eſt flã.ſ.nul lũ ens qð no eſt dom eſt albũ. ¶ Sitr iſta eſt fla.tm̃ ignis calefacit.tm̃ decẽ ſũt pᷣdicamẽta tm̃ qnq; ſũt pᷣdicabilia.⁊ ſic de alijs exponen do illas gfa alietatꝭ. Añ expõ ꝓpõnũ q expo nũt᷑ ̃ᷣm ita pᷣmã rlaz põt ſigniticariꝑ iſtã di ctionẽ miles. Per pᷣmã em̃ vocalẽ pᷣme ſylla⸗ be denotat᷑ qlitas ⁊ qtitas pᷣme ꝑt copulati ue.dũmõ excluſiua nõ ſit de ſubo diſtributo: qꝛ iſta lr̃a i denotat ꝑticularẽ affirmatiuã cõ⸗ pꝛebẽdẽdo ſulaꝑticulari indefinitã affirina⸗ tiuã ⁊ ſingularẽ affirmatiuã ⁊ ꝑ ſcðaʒ vocalẽ q̃ ponit᷑ in ſcðᷣa ſylła.ſ.iſta vocalis e. denotat᷑ qlitas ⁊ qᷓtitas ſcðe ꝑtꝭ copulatiue.i.q dʒ eẽ vlis negatiua.Sʒ ſi excluſua eẽt de ſubo di⸗ ſtributo.tũc ꝓpõ expones eã dʒ ſignificari iſtã dictõeʒ male.Et ꝑ pᷣmã vocalẽ illiꝰ dicti onis denotat᷑ꝙ pꝛĩa ꝑs copulatiue exponẽtꝭ dz eẽ vli affirmatiua in q̃ pᷣdicatũ pᷣncipale affirmat᷑ ð ſubo pᷣncipali dicte excluſue. Sʒ ꝑ ſcdᷣaʒ vocalẽ denotat᷑ ꝙ ſcðᷣa ꝑs copulatiue tio pᷣponit᷑ toti ꝓpõni.vt nõ tm̃ aĩaẽ bõ. Et dʒ eſſe vłis negatiua ſᷣm ꝙ in rla dictum eſt. iſte ↄdicũt excluſuis de pᷣmoꝰ. Alie ſũt ĩ qbꝰ vna negatio pᷣponit᷑ toti ꝓpõni a alia negatõ pomit᷑ imediate añ copulã:vt nõ tm̃ aĩal nõ ẽ bõ. iſte Zdicũt excluſiuis de ſcðo modo. ¶ Pꝛo expõne ꝓpõnũ excluſiuaꝝ ĩ qbꝰnegatio ĩmediate pꝛepõit᷑ copłe ponitur talis rla. Oĩs ꝓpõ excluſiua negatia exponi bib gfa alietat in q̃ negatio ĩmediate pᷣpõit᷑ ¶ Pꝛo expõne excluſiuaꝝ gr̃a alie⸗ copłe:expõit ꝑ vna copulatiuã affirãtiuã in tatꝭ ĩ qbꝰ nulla põit᷑ negatõ ſit talis rła.Oĩs uiꝰ pᷣma ꝑte pᷣdicatũ Zipal negat de ſub De expo ſitioneex cluſiuarũ ſecundi oꝛdinis ꝓpõ excluſiua affir̃atina in q̊ nulla ponit᷑ ne ĩecto pᷣncipali ꝓpõis excluſiue mediãte ſiti gatio exponibilis gfa alietatꝭ dʒ exponi per vnã copulatiuã affirmatiuã in cu pma ꝑte: q̃ ꝛ pᷣiacẽs excluſiue affſimat᷑ pᷣdicatũ pᷣnci⸗ nopoit Be i pale excluſiue de pᷣncipali ſubo excluſiue me vᷣ̃m exigẽtiã cui tranſcẽdẽti pꝛeponit fignũ diãte ſili copula:⁊ in ſcd . aial 5: expõit ſic: gat᷑ pᷣdicatũ pᷣncipale de tibᷣo ↄpoſito ex trãſ bomo.⁊ oĩs res que nõ eſt aĩal ẽ hbõ.Exẽplũ de terĩo traſcdẽte ſũpto cum ſubo pꝛincipa copta:a in ſcða ꝑte affirãt᷑ pᷣdicatũ pᷣncipale li cui ſuspõit᷑ ̊ cõplerũ qð nõ eſt vł nõ fuit te copulatiue ne⸗ vlłe:vt tm̃ aĩal nõ eſt bõ: expõit᷑ ſic:aĩal nõ ẽ cẽdeẽte.ſ.ens: ⁊ terio qͥ eſt ſum exclunue cui de ſubiecto ſingulari:vt tm̃ ſoꝛtes nõ eſt aſ⸗ terĩo pᷣponit᷑ ͥ cõplexũ qð nõ eſt:ſi excluſiua nus exponit᷑ ſic.ſoꝛtes nõ eſt afſinꝰ⁊ oĩs res q Pꝛactica ſit de H̊ xbo eſt:vł jm erigẽtiã alteriꝰcopule non eſt ſoꝛtes eſt afinꝰ.¶ Erẽplũ de ſubiecto Erẽplũ de excluſiua cuiꝰ ſubʒ eſt teriꝰ fingu⸗ diſtributo vt tantũ omnis bomo non eſt ani laris vt tm̃ ſoꝛtes eſt ens.exponit᷑ ſic. ſoꝛtes mal:exponitur ſic.oĩs bomo nõ eſt aĩal:⁊ oẽ cẽ ens:⁊nullũ ens qð nõ ẽ ſoꝛtes eſt ens.Exẽ⸗ ens qð nõ eſt oĩs hõ ẽ aĩal.Et põt expõ taliũ tỹ aial ẽ hõ.expõit᷑ fic.aĩal ẽ bõ.⁊ nullũ ens põnũ dũmõ non ſint de ſubiecto diſtribu⸗ ſſignificari per illã dictignẽ oꝛa Per pꝛi qð nõ ẽ aĩal eſt bõ.Erẽplũ de ſubo diſtributo mã em̃ vocalẽ illius dictiomfis ðnotat᷑ ꝙ pꝛi⸗ vt tm̃ oẽ oẽ aĩal eſt bõ.erpõit᷑ ſic oẽ.aiałẽ bõ ma pars iſtiꝰ copule exponentis debet eſſe nmullũ ens qð nõẽ oẽ aĩalẽ bõ.Et ſilſinꝰ ex⸗ particularis negatiua: plũ de ſubo cõi cõiter tẽto.non diſtributo:vt tij 3 compꝛebendendo 3 ſk⸗ Tractatus. ginelene ie⸗ ſub pticulari neg atiua indefinitãa ſingularẽ alia immedi añ lebegti · t ſn es ena⸗ ti 1 4 ate ponit᷑ añ copulaʒ. z4 egatt s. vna⸗ negatiuas.Et ꝑ ſcdᷣaz vocalẽ denotat᷑ ꝙ ſcðᷣa vnã diſiũctiuã affifatiuã z r 9 gi, wenegnid⸗ copula ꝑs copulatiue dʒ eſſe vlis affirmatiua. Et ſic Sdicẽtibꝰꝑtibꝰ copulatiue:pꝑ quã e 6 Pr yhe la imedial⸗ 6,0K pʒ ꝙ ſi talis ꝓpõ excluſiua ſit de ſubo cõi nõ erxcluſiua negatiua in qua pontkvta e ppo nie ti frnun⸗ f cade raeber rtoni tont WKgzicauus immediate ante copulã.q Exemplũ vr s ig in⸗ negatio non ĩ ai⸗ ma ps ẽ ſubcotraria pᷣme ꝑti.⁊ ſc Sꝛia aĩal nõ ẽ hõ: . 07 ula:vt On. pme ꝑti.⁊ ſcda ꝑs Iia aĩial nõ ẽ bõ:exponit᷑ ſic.oẽ aĩal eſt bo.vel ali icohu e ſcdðe ꝑti copulatiue.ꝰ quã exponit᷑ excluſiua qua res qͥ nõ ẽ aĩal eſt bõ Exeplũ . affirmatina in q̃ nulla ponit᷑ negatio. Sed ſi ſingnlari vt nõ tm̃ rtes Bogecl 5 tece eẽt de ſubiecto ſingulari:tũc pꝛi? ꝑs copula⸗ ſic ſor.eſt bõ vel ali 5 3 bz . tiue ꝑ quã exponit᷑ talis excluſiua negatiua ¶ Erẽplũ de ſacheridevturgtpen 3 a S. zͤkye foe Zadicit pꝛime parti copulatiue per quam ex⸗ vt nõ tm̃ oẽ aĩal non eſt bõ exponit ,mnic alr ffiratur de! ponit᷑ excluſiua affir̃atiua in q̃ nulla põit᷑ ne aĩal eſt hõ vel aliqð ens qð nöen oẽ ſat i ſcrübncip⸗ 4 za pte pnc gatio. Di vo excluſiua ſit de ſubo diſtributo: bõ.¶ Uñ expoſitio taliũ ppõnũ qͥ füt⸗ 1 n ſeclufue. ſpo catü tũc expõ eiꝰ dʒ ſignificariꝑ iſtã dictionẽ dea cõi nõ ſumpto cũ ſigno vli ſctur ng: . gpria fenouebi le ercluß ⁊ pᷣmã vocalẽ denotat᷑ ꝙ pꝛĩa ꝑs copulatĩe onẽ ſacros.Sʒ ſi ſint de ſudat ſin ui . d⸗ ſponit ſubz hncip⸗ lü vt tñ eẽ negatiua:⁊ ſcda M affirmatiua. ⁊ ſudᷣo cõi ſũpto cũ ſigno vlłi:tũc H dſt Apptes effi ſüt ccopulatiua erponẽs ta itui gnificari p iſtã dictionẽ cbꝛi neplur . p a exponẽs talẽ ꝓpõnẽ dʒ ↄſtitui gnificari ꝑ iſtã dictionẽ cbꝛiſtos. Ex dictꝭ pʒ ſecnn H 13 dictione ex ꝓpõnibꝰ Zꝛijs ꝓpõnibꝰ ex ꝗbꝰ ↄſtituit᷑ co ꝙ ꝓpões q̃ erponunt᷑ ſm iſtãꝗ 5 Zdicũ pulatiua affirmatiua ee Krrinnnt affir ꝓpõnibꝰ que Ervonnnin nchreged Sdien De erpo⸗ oexpõe pponu ſitione Vnanegatio poitur an poſitõnũ nueceluſui cades ponif. de erclu⸗ afunegznia erponmbik⸗ matiuã in qua nulla ponit᷑ negatio. Et iſto qreret aliquis quõ debẽt exponi ppõ pʒ ꝙ tales ꝓpões excluſiue.iſ.tm̃oẽ aĩalẽ bõ excluſo ſubo ⁊ de excluſo Farcatoeꝛni. de er ⁊ tm̃ oẽ aĩal nõ eſtbõ:habẽt naturã cõtrariã. cluſa copula.¶ Dr ꝙ; ꝓpõnes de excluſo 1u ¶ Pꝛo expoſitione ꝓpoſitionũ ex⸗,edñt exponi ꝑ vnã cathegoꝛicã ĩ qua poſt ſub De etpo⸗ uninani Si P jectũ 5 cöplerfj De expo⸗ in qbe negatio pponit᷑ ſigno excluſi iectũ dʒ pomi h̊ cõplerũ.i.nullũ ens qð nõ eſt ſo ertrẽõo etnio no cadit ſup ſignu e igncen uo:ponit᷑ talis rła. Oĩs ꝓpõ ercluſiua nega⸗ ⁊ poſt illð cõplerũ dʒ poni teri ſPnoglaept velde ex r de air 1 tertih oꝛ, kiua erponibilis gfa alietatis in qu negatio ſubo. Eréplũ: vt tm̃ alal bo ſi eſt de excluſo luſa co⸗ lni 4 ale negat ð ſun rnig pᷣponit᷑ ſigno excluñuo dʒ exponi diſiuncti ſubo dʒ ſic exponi:aĩal: nullũ ens qdð nõ eſt pula figot hner uã affirmatiuã cõpoſitã ex ꝑtibꝰ ↄdicẽtibus aial eſt bõ ¶ Silr dicẽdũ eſt de excluſo pᷣdica tärerten — allis ꝓpõnibus ex qbus cõponit᷑ copulatiua to.vt aĩa eſt tm̃ hõ.exponit᷑ ſic.aĩal eſt bõ.et lkamäboninn — affirmatina p quà exponit᷑ excluſua affirma nulluʒ ens quod nõ eſt alal eſt bõ. ¶ Sʒ ppõ iaeukke pyfae tiua de eiuſdẽ terĩs:in q nulla ponit᷑ negatõ de excluſa copula dʒ expõi ꝑ vnã copolgiena ſfak rtuͦ eervon⸗ vt / nõ tm̃ aĩal eſt bõ:exponit fic:nullũ aĩal eſt in cuiꝰ ᷣma parte pᷣdicatũ ðꝛ de ſubiecto:⁊ in rc unn. bõ vel aliqua res qͥ nõ eſt aĩal eſt bõ. Erẽplũ ſcõa terin infinit ↄtradictoꝛie oppoſit; pdi ¶ ho etpoe pponũ e de ſubo ſingulari: vt nõ tm̃ ſoꝛtes eſt aĩal:er⸗ cato ve negat᷑ de ſubo ſumpto cum walarho fiariuani quib' ponut duen ponit᷑ ſic. ſoꝛtes nõ ẽ aĩal:vel aliqua res qͥ nõ idẽtitatis. vtaĩal tm̃ eſt hõ:exponit᷑ fic:aĩal ẽ mcadit ſupꝛa fignü ercluſn eſt ſoꝛtes eſt aiĩal. ¶ Exẽpluz de ſubo ſumpto bõ. ⁊ idẽ alal nõ eſt bõ. Et ad cognoſcẽdũ vi⸗ Dis ppo ercluſina afftf atin cũ ſigno vłi:vt non tm̃ oĩẽ aĩal eſt bõ exponit᷑ tatẽ ⁊ falſitatẽ taliũ ꝓpõnũ que non ſuut ex⸗ Nttal in ponüt due nege fic. aliqðᷣ aĩal nõ eſt hõ:fiue nõẽ aĩal eſt hõ cluſiue:ſed de excluſo ſubo:pᷣdicato: litſupra ſignü ercluf qðᷣ aĩal nõ eſt hõ:f̃⸗ 6 iue:ſe cluſo ſubo: p̃ᷣdicato:vel copu git ſupꝛa ſignü ercluſin dz vel aliq̃ res qͥ nõ eſt oẽ alal eſt hõ. ¶ Et expo⸗ la vidẽdũ ett ad pᷣia tẽ talis ppõnis:⁊ ſi pꝛe qui⸗ lüctiuã affifatiua opoſitz ſitio iſtaꝝ ꝓpõnũ qͥ ſunt de ſubo cõi Siter tẽ iacẽs eſt va:talis ꝓpõ eſt xa.⁊ ſi pꝛeiacẽs eſt chhe⸗ ptb'copulatiuep uu E to nõ ſumpto cũ ſigno vli:ſignificat᷑ ꝑ iſtã di⸗ falſa talis ꝓpõ eſt falſa.¶ Eñ illa ppõ ðꝛ pꝛe iacens ex gni in ne — ctionẽ dei. Sʒ expoſitio ꝓpoſitionũ eccluſi⸗ iacens que manet ſamoto ſigno excluſiuo vt cluſuo clufiuu E⸗ epl vnronöcdi uaꝝ q ſunt de ſubᷣo fingulari:vel de ſubo cõi in iſta ꝓpõne.tm̃ aial eſt hõ.ſi remoueat᷑ illð dini ſcvni ſtnel Fethvn ſumpto cũ ſignovli:ſñgnificat ꝑ iſtã dictionẽ ſignũ tm̃:i llð qð remanet eſt pᷣiacẽs.ſ.aĩal eſt Diaiſto. Pe nnnd⸗ domi. G Unñ ꝓpõesqͥ iſto modo exponunt᷑ ſe bõ.⁊ ſᷣm veritatẽ vel falſitatẽ illiꝰ iudicãdũ ẽ Ronn E ei 40 er poe ppoͤnũe De etho⸗ bñt dietoꝛie in oꝛdine ad ꝓpõnes que expo devitatẽ vel falñtate ꝓpõnis de excluſo ſub af⸗ Auor, br glb⸗ fignu ercluſiui SS nuntur m pꝛimam reguaam. iecto:de excluſo pᷣqicato:vel de ercluſa copu⸗ Brak in gi⸗ 18 ppo ercluſina ne cingnardl ¶ Pꝛo expoſitione ppoſitionũ ex⸗ la: nõ de ꝓpõnib excluſiuis ¶ Pꝛeterea ſic poniblliß inin ent inqnegatio cadit esartios cluſuaꝝ in qbꝰ ponũt᷑ due negatões:vna im ꝓpones excluſiue qᷓ erponunt᷑ gra alietattis Witns erponipyna difiũc diue. mediateañ ignũ ercluſiui. et alia immedis ſunt in quadruplici dra.ſi etiã ppões exclu⸗ iern erhrib zalcetid⸗ te af copula:pont talis rła. ¶ Oĩs ꝓpoſitio ſiue expõibiles gfa płalitatꝭ ſũt in quadrupli l⸗ Erpomketcluſina f 0 excluſiua affir̃atiua exponibilis gĩa alietatꝭ &l dra. Nãꝗ quedã ſunt in qbꝰnulla ponit᷑ ne 1 ſebio Ere nt r r in qua vna negatio pᷣponit᷑ ſigno excluſiuo:⁊ Satio.v tm̃ vnũ eſt. ¶ Et quedã ſunt in qᷣbus Eruni e pla Enrni Rercluſo ſudieet, dticnd pte 4 dicctoti ſud dzpoſtpon „ azſchannegli, drde nahon imd Nnne endefff detk ine⸗ 0. Pönesdeernoſd i Amardegaeriin os i Reetc⸗ Abcchkeriſimliensg ef derin eri onini ronimii er Entiäebifetdeenciſ 40n Lhom aitbe uliiens gnoet 01 Sk Mttiet eertlioztia tmm buerponit ſc auleſtoͤet m noeh ain etb /vyy b dzcicpuiniui metcairdeſbiectortin nit' radicorieoppoft H deſudofungtd dun knin tiek dorerhoritfail zck do. Krad cognoſini ͦ Etilü ppöni gne onſinet⸗ ecrcnoſuderzciende hn zagfte tiss holterſine giinu⸗ is woͤet ſatſneiridef inenis e a il gine iin zemaeteluſiuo eGGGedellfſe ume N öfrenotefid Duiſoy man⸗ öirisſäilet ſinyen atne po ul Nov ſenier AE. ,ercluſscC N au⸗ ovel elc * nmil 2 165 gſetets Hwwonunt 9, te finn ſn ehe 92 tin Npulu. es weli iun nc inh mick EiN Pꝛimus oꝛdo. Secũd⸗ oꝛdo. Terti oꝛ do Exponibilibꝰ excluſiuis Folio cclvij vna negatio ĩmediate ponit᷑ añ copulã: ⁊ ta ſubi:vt tm̃vnũ ẽ. ſi ſit de erclulo ſubo expõi les ſt negatĩe.vt tm̃ynũ ñ ẽ.q Quedã ſũt ĩ qͥ ſic.Illð qð ẽ vnũ ⁊ nõ pla qᷓᷓ vnũ ẽ. Et di by ponũt᷑ due negatões.vna añ ſignũ excluſi cẽqũ ẽ de ercluſo pᷣdicato ⁊ de ercluſa copla. uũ:ꝛ alia imediatæ an copulaartales ſũt affir ¶ ¶Pꝛet ſtas rłas iã dictas ſolẽta⸗ matie. vt ñ tm̃vnũ nõ ẽ. Et qͥdã ſũt in qbus lie qttuoꝛ e poni ð excluſiuis:q̃ꝝ pꝛĩa talẽ. ſolu vna negatio ponit᷑ cadẽs ſupꝛa ſignũ ex Ab excluſina ad eiexponẽtes tal ↄiũctas q̃ cluſiuũ ⁊ copulã:vt nõ tm̃ aĩal eſt bomo. lit ↄſtituũt totalẽ exponẽtẽ:⁊ ecõuerſo ẽ bõa ¶ Pꝛo ꝓpõe expõnũ de pꝛĩo mõ ſit ↄña. Erẽplũ: vt tm̃ aial ẽ bõ: aĩalé boͤa nul tal rla. Ois ꝓpõ ercluſiua affifatia in q̃ nłla la res qͥ nõ ẽ aĩal ẽ bõ. Sit ecõuerſo bñ ſeqᷣt põit᷑ negatio: etponibił gfa płitati: dz expõi ſaial bõ.ꝛ nulla res qͥ nõ eſt aial ẽ bõ. Erm̃ ꝑ vnã copulatiuã affifatiuã:ĩ cui⸗ pꝛia ꝑte p⸗ aĩal ẽ hõ.Et rõ bꝰ rłe põt eẽ iſta:qꝛ excluſiua qicatũ pncipale affif̃atur de ſubo pncipali ip ⁊ ſua totalis erponẽs ſe bñt ↄuertibilr q ad ſiꝰ excluſiue:⁊ ĩ ſcdᷣa ꝑte pᷣncipali q erit vlis vitatem ⁊ falſitatẽ ideo regula vera. negatĩa remouebit᷑ pqdicatũ ð vno ↄplexo in ¶ Scða rła tałẽ ab excluſiua de ſi⸗ q ponit ſubʒ pᷣncipale excluſiue:ſeqns ly plła gno excluſiuo ñ negato ad qualʒz ꝑtẽ ſue expo q. vł lypłes q. Ereplũ vt tm̃ vnũ ẽ:exponit nẽt pᷣncipalẽ ẽ bõa ↄña.ſʒ ñ eõ:vt bñ ſeqͥtur. ſic.vnũ ẽ ñ plura qᷓ; vnũ ſũt.Et expõ iſtaruʒ tm̃ aialẽ hõ:g aĩal ẽ hõ.ſilr bñ ſeqͥt᷑:tm̃ aĩalẽ ꝓpoõnũ ſigtur p iſtà dictionẽ miles: ſicut ex/ hõ:g nulla rs qͥ nõ alal eſt bö. Of̃ notãter põ ꝓpõnũ excluſiuaꝝ gfa alietatis. . 3 dꝶ;̃ ſigno ercluſiuo ñ negato: q; ſi ſignũ exclu. ¶ Pꝛo expõe ꝓpõnũ exc luſiuax in negaretur ñ valeret ab ercluñua ad qᷓlʒ qb vna negatio põitur añi copulã ⁊ nõ ſupla ꝑtẽ pꝛĩcipalẽ ſue erponẽt . Et rõ bꝰ rłe ẽ iſta ſignũ excluſiuũ cadẽs ponit᷑ tał rla.Oĩs ꝓpõ qꝛ in tali ↄna eqͥualẽt ar̃a tota copulatiua af⸗ excluſiua negatĩa exponibil gfa plitatis in qefirmatiua ad quãlz ꝑtem pꝛincipalẽ eius igit negatio nõ cadit ſupᷣ ſignũ excluſiuũ dʒ expo regula vera. mi p vnã copularina affifatiuã ĩ cui.paia pte ¶ Lertia rla tał ẽ. Ab excluſiua af⸗ pᷣdicatũ pᷣncipale negat᷑ ð ſubiecto pᷣncipali. firmati expõibili gra alietat ad ſuã vłeʒ af aĩſcda ꝑtepicatũ pncipale affifatur de cõ⸗ firmatiuã cuiꝰ ſubs totale oplete diſtribuit: plero in q ponitur ſuᷣm pꝛĩcipale excluſue: terĩis trãſpoſitꝭ ⁊ ceterẽ pibꝰẽ bõa oↄſña ⁊ eʒ qð ſubiectũ pᷣcedit lypla qᷓ vłr ſumptũ.Exẽ/⸗ vt bñ ſeqͥt:tm̃ alal ẽ hõ: oĩs hõ ẽ aial. Silr plũ: vt tm̃ vnũ nõ ẽ.exponit᷑ ſi.vnũ eſt.⁊ oĩa ecõuerſo ſeqͥtur: oĩs bõ ẽ aĩal: tm̃ aĩal ẽ bõ. plura q; vnum ſun. IDfr notãter in rła cuitotale ſubʒ diſtribuit᷑ ¶ Pꝛo expõe ꝓpõnũ excluſiuaꝝ af qꝛ ſ totale ſubʒ ñ diſtribueret᷑: non opoꝛteret firatiuaꝝ ĩ quibꝰ ponũt᷑ due negatiões: qruʒ ↄnaʒvalere.ſicut iſta ↄna ñ vʒ: tm̃ currẽs eſt vna cadit ſupꝛa fignuũ excluſuũ ponit᷑ tal rla. hoĩſaſinꝰ: cuiuſiz boĩſaſinẽ currẽs:nec eõ Oiĩs ꝓpõ excluſiua affir̃atiua exponibił gra ¶ Df not. ↄplete:qꝛ ſi ſubʒ diſtribueret᷑ ĩcom płitatꝭ in qᷓ ponũt᷑ due negatiões:q̃rũ vna ca plete:nõ oꝑteret ↄñaʒ valere.ſficut iſta ↄña ñ dit ſupꝛa ſignũ etcluſiuũ dʒ exponi ꝑ vnz diſ iũctiuã affir̃atiuã ↄpoſitã ex ꝑtibꝰ dicẽtibꝰ xtibꝰ copulatiue ꝑ quã etponit᷑ Axcluſiua ne gatiua in q̃ negatio nõ cadit ſupꝛa ſignũ ex⸗ cluſiuũ.Exẽplũ vt nõ tm̃ vnũ nõ ẽ exponitur ſic vnũ eſt vel pła qᷓ; vndnõ ſunt. ſũt apli dei:g oẽs apłi dei ſũt duodecĩ.capiẽ⸗ ¶ Pꝛo expõe ꝓpõnũ excluſiuaꝝ ne do ly oẽs diſtributiue:ſed ſi caget᷑ collectiue gatiuaꝝ ĩ qbꝰ ſignu excluſiuũ negat᷑ ponit᷑ ta ↄña eẽt bõa.O Dĩ not.cet᷑is ꝑibꝰ⁊ tis trãſpo lis rla.Ois ꝓpõ excluſiua negatia e ponibił ſitꝭ.qꝛ ſi ceta nõ eẽnt ꝑia:ita ꝙ terĩ nõ eodẽꝰ gra płitatꝭ in qͥ negatio cadit ſupꝛa ſignũ ex⸗ ſupponerẽt vł ꝙ variaret aliq ꝓpꝛietas lo⸗ cluſiuũ dʒ exponi ꝑvnã diſiũctiuã affiratiuazx gical: vl ꝙ terĩ nõ trãſponerẽtur nõ opoꝛte⸗ ↄpoſitã ex ꝑtibꝰ dicẽtibꝰ ꝑtibꝰ copulatie ꝑ ret ↄnaʒvalerevt nõ ſeqᷣtur tm̃ aĩal fuit hõ:g quã exponit᷑ ercluſiua affir̃atĩa in q̃ nulla po oĩs bõ fuit aĩalcũ ibi arguat a nõ aplo ad am nit᷑ negatio. Exẽ. vt nõ tm̃ vnũ ẽ. exponit᷑ ſic. Zlũ cũ diſtributõe apli. Silr ñ ſeq: tm̃ aĩalẽ nullũ vnũ eſt:vel pła qᷓ; vnũ ſũt.Sʒ ſi ꝓpões bõ:g oẽ aĩal ẽ hõ:qꝛ ibi af aterio ſi upponẽte eẽnt de excluſo ſubiecto.tũc ſubiecto dxaddi ↄfuſe tm̃ ad terĩm ſi upponẽtẽ ↄfuſe diſtri⸗ H totũ.ſ.nõ plła qᷓ cui dʒ poſtponi ſynonimuʒ butiĩe.Et rõ bꝰ rłe p̃t eẽ iſta.qꝛ in vłi affirma na. niſi ĩ vli ſił ↄpleta diſtri.⁊ ſic vlis eſt flã ſicut exluſiua.q Dfr̃ notãter exponibił gf̃a a lietatꝭ:qꝛ ſi ñ expõeret᷑ grã alietatꝭ ñ opoꝛte⸗ ret ↄñaʒ valere.⁊ iſta ↄna nõ vʒ.tm̃ duodeciʒ KRle ↄfia⸗ rũ ĩ exclu ſiuis. pꝛĩa rla. Secũda regula. Tertia re gula. vʒ.oĩs eẽntia dĩna ẽ pr.ꝗ tm̃ pr̃ eſt eẽntia dĩi⸗ t iij „ Tractatus . aigite ſh, hrerſe tiua pᷣdicatũ ſilr ſupponit ſicut ſubʒ in exclu⸗ qᷓ; negatiua.Sʒ ly pᷣterq; addit᷑ ntĩo.⁊ ſiłr pᷣt ucge⸗ ponit i ſiua affir̃atiua.⁊ pᷣdicatũ ꝓpõnis excluſue af poni in ꝓpone affif̃atina ⁊ negatiua. Sʒ ly dꝛñt p̃ter ¶nge e on nega⸗ firmatiue eodẽꝰ ſupponit ſicut ſuᷣm ꝓpõnis niſi addit᷑ ntõ ⁊ nõ ponit coit᷑ niſi in ꝓpõne ĩ ꝓpꝛeterqᷓ; ein nu ſe Etqdic in vłlis mõ qñ terĩ eodẽꝰ accipiuntur in añte et ꝗ ponit᷑ negatio. Exẽplũ pᷣmi vt oĩs bõ pᷣter ⁊ niſi. ſe nonzeron⸗ eaial te ofte talis oñfa : eſſe bon. „ Wer⸗ itrt nulb bögter esscurtit. Er- 1 e poͤrrt no r eptiu⸗ ne⸗ Irt⸗ πM9 arta rPa taP& ab ercluſiua af- plũ ſci: vt oĩs bõ p̃terq; ſoꝛtes currit. Neciẽ n is net dicato ei coꝛrñdẽtẽ ẽ bõa oↄa:⁊ ndecõuerſo: Ae te enr dictze viſta Accepts anl boͦßfſort cetrepti⸗ düs in ercluſiua negatio ñi cadat ſupꝛa ſignuz negatiue vtidc c ſine vt ſotes arc hrer nes de ly em t Mean aa ſui ercluſinũ. vt bñ ſeqt.tiñ aĩal ẽ hõ & tm̃ aial ẽ eone uneloe ge onciter eng fang pꝛeter. ne regntbes ena yhoͤte bõ:vel & aĩal ẽ tm̃ hõ.pʒ qꝛ bñ ſeqtur tm̃ aĩal 5 clericdzcoite eg feci aa nt n ne ds bõ: vel galaletm Ifſerq 1 o1 Pter vos. i. fine vobis. Alioꝰ capit᷑ ſubſtracti⸗ Aia ppois de tti⸗ eſt hõ. aĩalẽ bõ ꝑ ſcdaz rlam iã dictã. Et vl ne: vt octo pᷣter tria ſũt qnq;. i. tribꝰ 8 fue teoꝛa ecario im tra ſeqͥtur.aĩal ẽ PsSn W Sde ab octo reihahentt⸗ ſunt r. T ertlcgegtne giinanuiand⸗ zial n oñs vt ẽ ꝓpõ cathegoꝛi.de excluſo ſubo.g de gqqtatiue. vt ſoꝛ. bʒ vnũ floꝛenũ pCter groſſũ ſitzcreh i w ercep pꝛĩo ad vltimũ bũ ſeqbat᷑. tm̃ aĩal ẽ bõ: tm̃ ĩ ſoꝛtes bʒ vnũ floꝛenũ cũ ar gro. (Sertocaliq o erce⸗⸗ aĩal ẽ hõ.capiẽdo ↄñs vt ſit de etcluſio ſubo. pit᷑ Ferd AichraſoeC tacc nuim, in⸗ lainns⸗ ¶ Sʒ q ecõuerſo nõ vʒ:pʒ qꝛ ꝓpõ ð etccluſo vtinq ⁊ b vtutẽ diſtribuẽdi terim cõez cõt⸗ tceptiuo t no0 a ſbo vł de excluſo pᷣdicato ↄuerubilr ſe bʒ cũ Ptiua.x ba vtute diſtribuedi terim coez coi⸗ eee cictorn ppois de vl de er ter tẽtum ĩmediate ſequẽtẽ ſupꝛa quẽ cadit. tiſae dictoꝛia Ppolg ſua pᷣiacẽte.ſʒ ſua pᷣiacẽs nõ infert excluſiuaʒ AnI I . a que e⸗ iae⸗ zpe Eere c de excluſo ertréoifler Sit ly niſ capit᷑ duplr. Uno exceptie: vt Acceptõ ttniz oetteptluain an erxcluſiuã Quõ aut terĩ ĩ excluſiuis ſupponãt Hhgully hõ niſi ſoꝛtes currit. ⁊ꝛ iſo mõ capit᷑ in neð ly ni iinegmna inediale an d n ſat pʒ ex tractatu de ſuppõnibꝰ.Quõ vᷣo con ꝓpoſito.¶ Alio capit᷑ oſecutiue.⁊ ſic ↄſtituit ſi aiu mediate añ copul.x Pʒ ex Gtoné hypotheticã ↄditionalẽ.⁊ tũc illa di⸗ leröcurrit. Octauo e aliqq pf Tt zes. uerti debeãtvidebit in libꝛo poꝛũ. ¶ Illa aut io nif ẽ talis nature ꝙ rõne negatõis qᷓ; in onittres negatöes. dy vr q dicta ſũt de ſignis excluſiuis ĩtelligũtur de ludit ſoli diſri re teriine S 3 jponit res negatoes. qu dn ip̃is qñ capiũtur pꝓpe.ſʒ nõ q capiũtur ĩpꝛo cludit ſoli diſtribuit terim ſeqntẽ copula ꝓ hbitaliimecate Ppoͤt ſig ipis jn capiutut. pbe⸗5 pönis i qᷓ ponit᷑.ð vt niſi bõ eẽt aĩal.bõ nõ eẽt nimediate Ppoit copule.x piꝛie. ¶ Ißñ iſta dictio tm̃ ponit᷑ in ꝓpoę affir⸗ HH niIn bo cec dqiqt, o n ce iuimediate ppoit copule Wß täj cde pP. c. ¹ An iirg die⸗ . 4 X; ſenſitiuꝰ.ibi ille teriꝰ hõ ĩ pꝛia ꝓpõeñ diſtri⸗ Etiqlzt Oñ tm 10 matĩa in q̃ nõ cadit negatio ſuꝑ ipᷣaʒ:tũc ca buit᷑ cttñ ille terĩ aĩal diſt ribuik. qꝛ ſenſus p nſanenoeerrl Er 31 28 itur „ — . 1 2 — —..*. — — Eik. I 1. 1 1 01 4 L.G us „ . „ . 1 Pitur pꝛo pit᷑ ꝓpꝛie.Sʒ ſi capiat᷑ ĩpꝛopᷣe tũc denõt pᷣtũ põnis &iſte. ſi bõ nõ aĩal bõnõ e ſenſitiu. zie copula 1 fignu vle ſut q pꝛie ⁊ qñ remoneri ab illo ð q nõ pᷣdicat᷑ ſubʒ nec teri⸗ ¶ Sclẽeũ ẽ ſcðo: ꝙ dictio excepti⸗ aesteri'a fit etcceptõ⸗ non,. ſiEns ptẽ rei fite ꝑ ſõm nec teriꝰ ſieẽns acci ¶LDcl do: dictio exe adietkafti ne vrengi i Ra capis do y tmñ ipepe:iſte ma no pot ppe addi alicuiterio nifie fun uhenetindimiaſ es illiꝰ ſudi.⁊ ita capiẽdo ly ti ipꝛope: iſte 5 li.vt ors boͤ y t& cqurrir. v?H Cui adci Meptim q no dz eè mag c. ppões ↄcedũt᷑.tm̃ domẽ alba.tm̃ oĩs bõ cur tur cu ſigno vli.vt oĩs hõ pᷣter ſoꝛtẽ currit. vł lbo hncipali ſ5min cbi rit. tm̃ ignis calefacit. q; dicatailla ppõnũ nõ oĩs Põpter ſoꝛtẽ currit. OEr iſto ſeqtur pᷣ tur ſignũ znepale: füßtſon denotatur rẽoueri ab illis rebꝰde qᷣbꝰ ſiue de mMon ꝓpõ nõ ẽ ꝓpa: nec va: nec flã. Aliqs ercepti⸗ tz een deidne d 5 E eſt bõ pᷣ̃ter ſoꝛtẽ currit.capiẽdo lypᷣter excepti⸗ uuʒ ꝓpe. ctterha fit exceptio:h ꝓnoĩbꝰ demõſtrãtibꝰ illas res:ille terĩꝰ PS. . 6dittia ſin pholb venlrtn e na dee viad e ge: grilla dictio öter er uo ma ſiondi bo ch Ruriz uer dirta ſhd rei. nec teri ſins accñs ei.⁊ fic ſenſus iſti: dʒ addi terio cõt cõiter tẽto ſumpto cũ ſigno Heuneseſtpu tĩ dom ẽ alba.ẽ iſte. domẽ alla ⁊ nulla res vli ſiue talis teriꝰ diſtribuat᷑ ſiuenõ.¶ Scoo ¶Pꝛo expone ppon qᷓ nõ eſt dom nec ꝑs ei nec accſs eiꝰ ẽ alba. ſeqtur ꝙ iſtꝭnõ equipollent · nõ oĩs hõ pᷣter affffatinan iqb nulla pͤit Silt ſenſus iſtiꝰ.tĩ oĩs bõ currit.eſt ſtetois ſoꝛtẽ currit.t aliqs bᷣ pᷣter ſoꝛtẽ non currit. tlr Dis ppo erceptiua e bõ currit: ⁊ nullũ ens qð nõẽ hõ currit. Sitr Pꝛĩa eſt ꝓpꝛia ⁊ ↄgrua.ſcda vero incõgrua it negatio: erpoit pvna tm̃ ignis calefacit. bz talẽ ſenſum. ignis cale- Tertio ſequitur ꝙ y nõ oĩs a lyquidã non inacu vma ps eſt ppo p facit: ⁊ nullũ ens qd nõẽ ignis nec ꝑs eis nec non ſemꝑ faciunt ꝓpnes eqpollere: vt ptz pcicatü affifat de ſubo cẽ accidens eius calefacit. Et fiłr dicendũ eſt de in etẽplo dato. ſterceptio:ꝛly q ñẽ recf⸗ ſirbus ppõmbus qᷓ ſ in auctoꝛitatibus autẽ ¶¶ Sciẽdũ tertio:q; duplices ſunt p Neaffifat teri a q ticis reperiãtur debent concedi in ſenſu im⸗ pones emeptiue. ¶ Queda ſut inq? negatõ drfo pe ortr *M iing ſure rolttig remoue pꝛopꝛio:a non in ſenſu ꝓpꝛio. n cadit ſupᷣ ſignũ excepriuu:⁊ tales ſiue fint Di edet eme affiratiue ſiue negatiue dñt exponi copulari Põnis ex ieflo excepto vff ſupto v AIſo de ꝓpõibꝰ excluſiuis vidẽ ue.¶ Alie ſũt ĩ b' negatio cadit ſupꝛa ſignũ eptiue, eiezeinalererpoͤk ſic quid ppõ gqi eſt de ꝓpõnibꝰ exceptiuis. ¶ Anð exceptiuũ. ⁊ tales ſiue ſint affifatie ſiue nega 6 unnnömle ols boc aial: exceptia. ꝓpõ exceptuia põ exponibilis rõe dictio tiue exponũt᷑ diſiũctie.dictões ẽt exceptine nion lbdes talii ppöni pñ nis exceptiue. Et dictões exceptiue ſũt iſte.ſ qnq; faciũt ꝓpõnẽ de excepto ſabo. vt vidẽs dg ſe ſiuate. Sʒ exceptiug a pter: pterq;;: tniſi. ¶ Et dꝛñt ĩter ſe:q; lx pᷣGter oẽm poĩeʒ pᷣer ſoꝛtẽ currit: qñq; xo faciunt elinull öik negat gddit᷑ actõ.et põt poni tã in ꝓpõne affir̃atia ꝓpõnem de excepto pᷣdicato:vt ſoꝛ.verberat ſperlutaffifatin M aulanpquz⸗ – pt — ial pᷣ 5 oẽ aĩ 8 eptũ nris Er ſic eſtai Sn e eanernze iaihe laeree 2 prA& 3 4 * . expon blnaikacnſker enslen, alee⸗ De dez ieme 56 irrõ⸗ Et ionẽ kcep exce Pt isne taciũt ppõe Poien nõ⸗ iikaol⸗ exe ſianier kanetoie lacii ſ nõe 5e ipi omm ſup̃ tint. tion gſch oie tpoͤne nn cute pekei erbo lern ꝛtẽ. 2 cp ial pᷣ ſt e dexce cept 2 Cc ept werg an ſo excep ial pt p 209 yneg põ i ex ib a exc öter 0 ꝛle 0⁰° 9 ato ian ĩ qᷣb 18, ſign extr ipale r ,. lez pᷣ ls hõ Pz . vt e eg C lan lao 1 ſi inã ert cipal a 2 boĩeʒ vt ols ij atio: zik neo HSõ it ſup irati tu pn erio oẽm tiuzâ. ponmn neg q pᷣp Eirrõ tõ neg põi 5 cadit a aff pdica erx t 0. et P le ꝓ onitn in q H riʒ pe nõ tiu 59 fita cept lo CEind- ulla p jdâ e boie aĩqᷓ 13 p ation opkati pꝛig cõpo io ex terĩ en Ce q̃ nu le Et qꝗ lpter atius pcederʒ ne vnãc lintl teri io de rv ſn A . in röna Egia neg 5cẽt pᷣ ſoꝛtẽ i Pv ofit augro edr cept er, tẽ ehes dſten dsemn 50F tina ato⸗ pter r n ic op bov no e texce coĩter erce Multi⸗ boiez buv erespit⸗ is bõ om ti g ek de 1ly inꝰ a 1c tet. Ere⸗ rcdi bNör he ex H gat u vrols q̃ pe cep nou tio erĩ ter led 1t9.1 ic . Sehl ltoig ter nif. ices oti 46 † Egat rit vle in exce *m ceptio Ft ſit t. ipale r tẽ dit ſic 21. tgi ſnn nann⸗ a er e re lazdi⸗ döezſn uunte pni, ꝛied exce lobõ uedã a cadit ter into ẽ añ i to ifat pᷣ zindeirrs ler 7. igti toꝛie S . enrr genac bbos Kis Rran M ronale krelkk . encKfnt A; nõ egatõ vt n dis der ime 5t᷑ bo atõ o vlr lptenm 5n liũ ꝓp ina exp 4 f dainect e neg no. v po atio 6 neg 2 pt 6aĩa 6 b ta cept ĩe: dz tib mt nodis D Cpenr neer du alia rua anege ĩal nõ in q̃ õit᷑ ſi⸗ toẽ In önes ex egatie iby ri ienſ untße d ſtas dte Fn e de ptia oſtp ur vt ial. t expẽ deeigee,t⸗ icẽti atia i Rlogeeg. ötaeſi iſta rxcep tiua: po edia boĩ ptio irröna . nẽ p excep tib tĩia luz oes ancüiten töez Ksewiltend ial p̃t nto nega bãc d ictoꝛia oſitã it tał k. Exẽ. if ſic. 5 „s brrenotig dict Sexte Poi doẽaĩ de ue iuae 6 zdi iuã op xpõi gak. pon boõn uſi⸗ ne 1 trib ſe 1 it. s . oti ꝓ tn0 018 nu eptil 5„ inaai 2 0 ne le:ex liqs h 8 t3 reng Tnh agit ri it t iuo vtn Ppp. q̃ po exce t ſoꝛ diſiũ ineꝑ iua ne oͤnale: ela de uſmang . ef: om tiue oꝛia, inqpe ne ei o pt ſoꝛ lati ti 66 irro le:v exp . — toſſi pp Reepe lua i ctioꝛ bõnõ qᷓ pula rcep 156 na l. Et e idolo. e ſurnfpgn noere cept n di 18 tiua “ cop tio e sns öna . nẽ id ri la ee ond ſounore, Ine iſta 6er late a : vt oĩ xcep ti ꝓ q dic s bse nön ictio tiuar Rla nes anaignſicni . iter iſt⸗ vo edia ula: apaſtte t/ 3 ptepole⸗ 5 nõ ẽ c dic ep tĩo iue n Letec onetcc⸗ r. liqᷓ ꝓ im ñ copulẽs pp põi 027t⸗ ialf ön⸗ bon banc d xc cep ĩ ptin — d eſt a 8: vna eañ E aliqᷓ na pᷣp eptĩ öp g ĩal qᷣ liqs hõ i p önu e oler a 1 tionez N W tiones. diat uo ẽ qv ete no dai kalic ſigr onn igne atiu gati u nchuitimin⸗ 8 tion ime ctauo 8. no⸗ is bõn 2 q lal vle nt ſi Ppe dit ſi negat o ex ñ ſign eh Anecadit, ia ĩin rit. O — Ppöͤilb ig 01 tiuaz eſt a nup one pO iua tiu anñ im ſenteſinn alia rr egatoe 6i tnõ tepti i⸗ eſt 0 p iate p̈p ept tcep o⸗ ept eſee Per tlept Nei 7 eu s ne Pp le. vx erc nc liũ p exx dia 5 erc oere theg exc is glnt Dnenen in nin zonhent. diate Prqiziſtax alculg Pꝛo iome Pöt ſin lb cath pae bent Nrda Piſtondeni Mö pᷣponũ ia ĩmec õit᷑ ĩq̃lʒ tuoꝛ p ale ſubʒ C egat Giarnnskr xc tribꝰ pꝛia „ ba asantai 1ſeoſtitzi ſ. Piralia te pᷣp it. Et it qtt nes dicto ĩqbꝰn Erla. iate pᷣ tiuã el lis qr excep antiraff⸗ ui poi: edia currit le ce dit ibil it talr edia ffirat po v fit i ſcða ci⸗ letilln ia ĩmed on ignũ v t02 ua ca ertibi on delgeing, 102 71. r 1 iriomle, dchin tia te no ſign cep lous pᷣtũ P gatẽ ctiu S ꝑs ẽ ter epto. ioe X drenegti r ſoꝛ 15 7 fit ex io ſuß⸗ ve Eibißti qᷓ ne diſiũ 9 pꝛĩa kde t exc eter ir ecnntrdͦ te Pole, la dieri s aqjrioe ala die itãc Frter ſoe rd le affir n ni onuli pter co iaq 7 gc qrte ily põi ofitã le veggkoe atu ipa 5 n inſein jnͤeit pᷣt l. te tia éma 6is it: ibi ly ex⸗ pe op ipa Snent nega ncipa lnõ ỹ Lienmt oeé⸗ les. cept eë in? cõ rit: tio icꝭ 65 ncil qð tionr tũ p̃ᷣ Egĩia 8 uidittil d ͦ pale io erc 15 dz in cur die ſicto i⸗ ti p u ly excep dicati toõ jal qað nnifb zin ppefd dictie ꝗn li Snur e⸗ ter dit di lcatt to c fiee⸗ pꝛedi lü. v oẽ aĩa lal Phöigi li ereeptina ipa ialpt n ly pᷣ ã ca ipale. htd i ia pte Erxẽp ik ſic. 563 ten boi nlig ſelſiz rcep pᷣnc Eaĩa 10:7 qu u pnci 7 ti eri⸗ rt ia to. E oni bon liũ 0 Paia itnbut⸗ ſtind. ex vo eal ept pꝛa tů pᷣ ug. te t te cep exp 48 taliũ ebengen cũ ſu le: vt o exce io ſux dica tiu⸗ al pter d ere le. lali des Sʒ znoͤenuibon . pal fit e⸗ icti ꝛe cbln tal epto. erioe öna ve emois woealalb etlept/ 1 reeagc E6 die eſtp exce poi lla c k der ſt irr õnale. Ete möis. co⸗ . (KXr noct ſimni adc 5 teri ſoꝛtẽ rres omn tin kanul ma lez e irron alis. E de it ꝑ⸗ E⸗ Sdi⸗ rgenn Lialh eſt laa ly ly cu pzes iſta iqᷓ ffifa r hoĩ 15 eſt irrõnal ction⸗ eerpõ zdicẽ⸗ Rla 3 alanei ag fe erfig. one aeninsri is affife no eboͤn 5 eſt ſc die pdict tib, Z. i ꝛie. Aaln t 9 urſign Cc tin p lla p irm tiu ale Eb bö ip bã ꝛia pᷣ ꝑt cept oꝛi ois Maͤrrſen turg epti⸗ cep ext null ℳ ulatt ncip no liqᷣs Frip ictoꝛi erxꝑ tal exce ſi⸗ ct an lrſbien eenn, er 30 ĩqb tiua ã copt q p⸗ ĩo a qᷣ ela nt ſiᷓ Idic ſitam it ta oni 5 1.(E Aliqs liz pe⸗ CUP. ani cep vn rd en erh ða ve ũ pñ tiua à opo expẽ te pᷣp bo⸗ ram rnerfi 6 de affiratiu 0ex dit ꝑ 65 vli cũ i ſc om ceptu tius: qua dia 6 pter pörnetzrne ereept Ula de affir is do:etpe ppõ fito to. ce p 5 exc ffifa iue e imed 1e 99 n anölolſi in ne, ef Di na wo eik, 60 cep ĩo er pp mnã afff ſcti tio aial n nnllhe⸗ 163 cep la. 4t ꝑs bo c io ex terie ipa latii 9 diſi q nega oẽ 89 ullh erinniſiled ülcne⸗ heir negitd⸗ e ſube ene 5 dnein⸗ H in q ne tnõ⸗ cealiq t IS Lererſoo tocnig nu dit Pm 1d ſiet tio d atu n ia! p 7 pt iua in Sxc. v it᷑ ſi lal. onum mherk ſonpto Mdo tionez P. cun ffir̃a né cep pdic 66 a tib atiua .Erx on 5 & ii pp iij terteo 1n5 att a ly qð it ex kp̃dic vt 6eſt jeg tiuo expo hõ alin p ti dürd n.. curt. it exce Kte Ittia r ſup 31 hõ Ei i⸗ gn eſt in rönale oſitie te. auiholle mnade fi affifa toꝛi “ lant iſtã di⸗ nmmé eſt ir Et exp E vita Görerſo⸗ o ineos 4 Ete lr ſũp xcep expõi ĩal: igri ꝑ ꝛia ex ſt boe alis. iction 2 usb ſafen licdito ptov erio e bale: bõẽe ai aicre vnã en uroz bãc d riirſuliin de te girda r Snit ü diꝑ ice, eſt turꝑ r mͤ⸗ lere: le⸗ lez le: iũ ꝓp ina qᷣ Pek ih, ſien s do = liũ taiordz lby3 ſig . nes ec irron⸗ ta cep 10: tib tis pledd 5 . al. lau poit 6p erxpoit dupil b ete 9 6 ra⸗ na né lau lla 40 33 Fo ſuefin cott E nu ifatin . nahne iiun i⸗ rcrn cprie i⸗ polsnnene Banmmche, ne re. nden Snegani⸗ finnen 6 renent ſinent 4 deere RN riamtii, er⸗ * Megula erceptĩe affirmatinaꝝ in bus vna negatio ĩmediate Tractatus. ¶ Pꝛo exł põne ꝓpõnũ etceptiuarũ negatio⸗ pᷣponit᷑ ſigno exceptiuo ⁊ alia imediate pᷣpõi nem ante 72 poſt ſi⸗ gnum et ceptiuuz babente. Rla odi⸗ Cctoꝛie. Pma rla ↄñnarũ in excepti⸗ nis ſpeci⸗ alis. Secũda. tur copłe põit᷑ tałrła.Ois ꝓpõ exceptiua af firmatiua in q̃ vna negatio ĩmedqlate pᷣponi⸗ tur ſigno exceptiuo ⁊ alia copule exponit᷑ ꝑ. difiuctiuã affirmatiuã ex tribꝰcathegoꝛiccõ poſitã quaꝝ pma eſtvlis affirmatiua in q̊ pᷣn cipale pᷣdicatuʒ affirmat᷑ de ſubo cõpoſito ex terĩoa ꝗq fit exceptio cũ ly qð non eſt: ⁊ terio excepto.⁊ ſcðᷣa ꝑs ꝑticularꝭ negatĩa ĩ q̃ teriꝰ a ꝗ fit exceptio negat᷑ de terĩo etrcepto.⁊ ter tia ꝑs eſt ꝑticularis negatiua in qua pᷣncipa⸗ le pᷣdicatũ negat᷑ de terio excepto. Exẽplum vt oẽ aĩal nõ pᷣter hoĩem nõ eſt irrõnale.Ex⸗ ponit᷑ ſic oẽ aĩal qð nõ eſt hõ eſt irrõnale.vel aliqͥs bõ nõ eſt aĩal.vel aliqͥs bõ nõ eſt irrõa⸗ lis.et expões taliũ ꝓpõnũ pſ ſignificari ꝑ illã vocẽ adomom. ¶ Sʒ exceptiua negatiua Igictoꝛia buiꝰ exponit᷑ ꝑ copulatiuã affirma tiuã cõpoſitã ex partibꝰ ↄdicentibꝰ illiꝰ diſiũ ctiue.Exẽplũ.vt nõ oẽ aĩial nõpᷣter boĩeʒ nõ eſt irrõale.exponit᷑ ſic aliqð aĩal qð nõ eſt bõ non eſt irrõnale. ⁊ oĩs hõ eſt aĩal:⁊ oĩs bõ eſſꝰ irꝛationalis.Et expõnes taliũ ꝓpõnum pñt ſignificari ꝑ iſtam dictionẽ rogata. ¶ De excluſiuis alie rle ſpediales. Quarum pꝛima talis eſt A ꝓpõne exceptiua ad ſuam totalem exponentem: ⁊ econtra eſt bona ↄña.Exemplum pʒ etx dictis. ¶ Becunaa reguia talis eſt. Ab ex⸗ ceptiua exponibili copulatiue: ad quãlz ꝑtezʒ £ pncipalẽ ⁊ ꝓpõalẽ ſue exponẽtꝭ eſt bona ↄña qꝛ equalẽter afr̃ a tota copnlatiua ad alteram Tertia erꝰ ꝑtẽ pᷣncipalẽ.¶ Dr notãter exponibili co⸗ pulatiue.q;ꝛ ſi expõeret᷑ diſũctiue tũc ↄña nõ valeret.q; eqͥnalẽter argueret᷑ a diſiũctiua af firmatiua ad eiꝰ ꝑtem que ↄnñᷣ nõ valet ¶ Tertia regula talis eſt Nuguẽdo aparte pᷣncipali ⁊ ꝓpõali alicuiꝰ diſiũctiue ꝑ Quarta quã expõitur exceptiua ad ipſam exceptiuaʒ eſt bona ↄña:q;ꝛ equiualẽter argueret᷑ a par⸗ te diſiunctiue ad totam diſiunctiuam. L ¶ Quarta rka talis eſt. Exceptiua affirmatiua in qᷓ ſignũ nõ negat᷑ linfert ſuas ꝓpõnes ſubcõtrarias in qͥbus pᷣncipale pᷣdi/ catũ enunciatur de terio a quo fit exceptio Erẽplum. vt bene ſeqͥtur oĩs bõ pᷣter ſoꝛtem Quinta. currit.&ᷣᷓ bomo currit ⁊ hõ non currit. ¶ Quita regula talis eſt. Arguẽdõ a ſuperioꝛi ad inferiꝰ:cũ dictõe exceptiua pꝛe cedẽte nõ oʒ ↄñaʒ valere.vt nõ ſeqᷣtur. omne aĩal pᷣter boieʒ mouef᷑. oẽ aĩal pᷣter ſoꝛtem currit.¶ Sʒ circa iſta q̃reret aliqs quõ ſuppo nuũt termini in etceptiua. Dr ꝙ terĩnus cui addit᷑ ſignũ exceptiuũ:ſi ſit ſingularis ſuppo De ſupp nit diſcrete. Sʒ ſi ſit terĩnꝰ cõis ⁊ ſignum ex⸗ ſi ceptiuũ nõ neget᷑:tũc ſupponit ↄfule ⁊ diſtri butiue. Sʒ ſi ſignũ exceptiuũ neget᷑:tũc ſi ta lis ꝓpõ ſit vlis ſupponit ↄfuſe tm̃.ſi pticula⸗ ris deteriate. de alijs teris in ꝓpõne excep⸗ tiua poſitis dicẽdũ eſt ſicut de terĩs in ꝓppõ⸗ nibus nõ exceptiuis poſitꝭ ¶ Quõ aũt ꝓpões exceptiue debeãt ↄuerti.⁊ quõ ex ip̃is dʒ ſyl⸗ logiſari:videbit᷑ in libꝛo pꝛioꝝ. ¶ Et ſi aliqs querat:an in iſta ꝓpõne nullꝰ põ pꝛeter ſoꝛtẽ currit.illud ſignu pᷣter neget᷑:cũ ſibi pᷣponat negatio.¶ Dr ꝙ nõ qꝛ tale ſignũ nõ negat᷑:ni ſi ꝑ negationẽ imediate pᷣcedẽtẽ.vel ꝑ nega⸗ tionẽ pᷣcedẽtẽ mediate: q cadit ſupꝛa totum illud quod additur termĩo a quo fit exceptio Exemplum pꝛimi:vt oĩs hõ nõpᷣter ſoꝛtẽ cur ut.Exẽplũ ſecundi:vt nõ oĩs hõ pꝛeter ſoꝛtẽ currit.Ex iſto pʒ ꝙ bic ſignũ exceptiuũ nega tur nõ nullꝰ bõ pᷣter ſoꝛtẽ currit.q; ſolũ vna negatio cadit ſupꝛa ipᷣm:qᷓ;uis due pꝛecedãt. 1 ſo de pꝛopoſitionibꝰ De . exceptiuis:dicẽdũ eſt de ꝓ &pönib'; reduplicatiuis. Un ꝓpõ reduplicatiua eſt ꝓpõ exponibilis rõne ſigni re⸗ tiua ſunt iſta: inquãtũ:m ꝙ: vt ea rõne.qua redupli⸗ quisateri reduplicatiuieit. ratione.⁊ ſic de ſingulis ¶ Sciendũ pꝛio 9 iſte dictões tri⸗ pliciter capiũtur. Unoꝰ vt eqͥualẽt aduerbio tꝑis.ſ.qñ vel alicui ſili:vt bõ eſt pictꝰ inqtũ hõ ſigt hoĩeʒ pictũ.i.q bõ ſigt boĩeʒ pictuʒ ¶ Alioꝰ capiũtur iſte dictões ſpecificatiue:⁊ tũc faciũt teriz ſequẽtẽ appellare ſuã rõneʒ⁊ nõ ponũti in aliq̃ ꝓpõne:niſi cũ vᷣbo ſiente actũ ĩterioꝛẽ cognit᷑tiuũ vłappetitiuũ:expᷣſſo vł ſubĩtellecto.Et tũc ꝑ illas dictões denota tur ꝙ terĩnꝰ ſupꝛa guẽ cadit dictio reduplica tiua ĩpoꝛtat rẽ.rõe cuiꝰ pᷣdicatũ pᷣncipale cõ⸗ uenit ſubo pᷣncipali Nel ꝙ pᷣdicatũ pᷣncipale ↄuenit ſubo rõe illiꝰ terĩ:ſic ꝙ ſit in diffõne illiꝰ:vtꝛgnis nqtũ calidus calefacit.ibi ille terminus calidus cui immediate additur di⸗ ctio reduplicatiua impoꝛtat rem rõne cuius pꝛedicatnm pꝛincipale conuenit ſubiecto pᷣn cipali.Exemplum ſecundi:vt hbõ inqᷓ;tũ ſpẽs pꝛedicat᷑ de pluribus numero differentibus ibi illæ terinꝰ ſpẽs eſt terĩnꝰ rõe cuiꝰ pᷣdicatũ pſincipale cõuenit ſubiecto:quia pꝛedicatuʒ itiõe ter minoꝛuʒ excepti⸗ ue q̃ſtio Solutio Queſtio. Solutio Diffenitõ ꝓpoſitio nis redu plicatiue Accepti⸗ ones ſi⸗ catiuoꝝ ſnle Ecen⸗ iuiseſt rifbilis. Ein⸗ inlseſtrif an nplcaris ettremis: tun⸗ enor ec qñ faclüt ppoes! urton iunt partes extreme ¶iendũ ſcdo dit⸗ ee putfaciit ppoes redu imuracbuc multis modis. G 1 titer t denotät vam. 1 t. ieeſſeoditoalis. vt ſoꝛter ii¶Alo modo capiũtur ca limerponẽs dz eẽ yna cal rtſones inchtu aial röale eſt duplicatiui figna reduplica gnoꝛum cqiituryt denotat imediatt cpalepdicetur imeclate ð te⸗ gni reduplicatiuũ: tũc erpo Neaddi qnta pp que eriti iſitimediate ſe bñtes. (Al hotat ouertibilitate pdicat rio feduplicato aiſto mo in Es inchtu bo eſt aiala tuüc in ppones dz adi iſta ppo. iſt les Alomcpimntn nis Pnclpalis pᷣgicati a ro⸗ nitm mõ exponẽdo 13,9po, teri?reduplicatin itzoiueniig ͤes enſe⸗ nop ñ dicit gois illa eligibilistn q ſignüre . tcnoteuplicans im n Deſtaial inquatij gi⸗ uiſöie ignürecnee eodct reuntr reduplicatia 5 vittecnplicate Atia pte nbur diſtignee g iepiat „Vllgueda ß; ncthlicntiuz ans e mNoA— N. Bdrſgnüetenttünee genn e liſegt goſte e n ai 6nn ns fett rn mcnisdeneetit glatie Pde wopoſtont⸗ crcepriuts Melieſ de Dönnd'recmlinitis d orrdplniueſt ho Nat crpondbilis ne ſgn re/ onesf⸗ Aplicriui finu fenlplia gnoumn girtifn qmen roͦe, uu recpl⸗ s i rioqiſe dictoͤes tri⸗ Vnd Necualataluerbi⸗ mifrnt doeſ picl inci Ciigi do atbeiezan nihedicles ſperiftnnen caneti mheline ſii dnn i woneniiͦci dofii eui kappentimierſe⸗ oanitini kappelin kticgilsnig es elet, ma pilt icoretihia Pe ertiͤhehlch – De exponibilibus reduplicatiuis pᷣ ncipale eſt de diffone illiꝰ terĩ ſpẽs. Et iſtis duob modis nõ facit ꝓpõnẽ reduplicatiuaʒ ¶ Eñ qñ iſta ſigna capiuntur iſto ſcõo mõ:et ponuntur poſt teriz ↄnotatiuũ tũc impediũt notabile. multipli⸗ citas di⸗ ctionum redupli⸗ catiuaru. Pꝛimo. Secũdo. Tertio. Quarto Quinto appellationẽ iſtiꝰ terĩ.vt diligo iobãnẽ inqᷓ;⸗ tũ bonꝰ.ibi ly iobãnẽ nõ appellat ſuã rõnem ꝓpter ly inquãtũ:ſed iſte terminꝰ bonus ap⸗ pellat ſuã rõnem. Ex ꝗ pʒ ꝙ iſta ↄña nõvalet ego diligo iobãnẽ inqtũ bonꝰ diligo iobã ne.¶ Alio mõ capiũtur dicti teri reduplicati ue ⁊ hoc ↄtigit tripliciter. Rno mõ vt faciũt ꝓpõeʒz de reduplicato ſubo.Alioꝰ vt faciunt ꝓpõnem de reduplicato pᷣdicato. Tertio mõ vt faciũt ꝓpõneʒ reduplicatiuã.Exẽplũ pᷣmi vt aliqͥd qð eſt hõ inqᷓ;tuʒ rõnale eſt riſibile. Etxẽplũ ſecundi:vt riſibile eſt bõ inquãtum rõnale Exemplum tertij vt oĩs homo inqᷓ;tũ rõnalis eſt riſibilis.ñ qñ faciũt ꝓpõnes de reduplicatis extremis:tunc ſunt partes ex⸗ tremoꝝ.ſed qñ faciũt ꝓpões reduplicatiuas tunc non ſunt partes extremoꝛum ¶ Sciendũ ſcðo ꝙ dictões redupli catiue ꝓut faciũt ꝓpões reduplicatiuas capi untur adbuc multis modis.¶ Ano mõ ↄco⸗ mitãter vt denotãt ↄnam.⁊ tũc vltima expo nẽs dʒ eſſeↄditõalis.vt ſoꝛtes inqᷓ;tuʒ bõ eſt aĩal.¶ Alio modo capiũtur cauſaliter ⁊ tunc vltima exponẽs dʒ eẽ vna cãlis ſiue rõnalis: vt ſoꝛtes inqᷓ;tũ aĩal rõale eſt riſibilig. Alioꝰ capiũturvt denotãt ĩmediationẽ pᷣdicati pᷣn cipalis ⁊ terĩ reduplicatiui:ita ꝙ pᷣdicatũ pᷣn cipale pᷣdicetur iĩmediate ð terĩo cui additur ſignũ reduplicatiuũa tũc exponẽdo talẽ pꝓpõ nẽ dʒ addi qͥnta ꝓpõ que erit iſta.⁊ iſti termi ni ſũt ĩmediate ſe bñtes.¶ Alioꝰ capiũtur vt ĩpoꝛtãt ↄuertibilitatẽ pᷣdicati pᷣncipalis cuʒ terio reduplicato ⁊ iſto mõ iſta eſſet falſa ſoꝛ tes inqᷓ;tũ bõ eſt aial⁊ tũc in exponẽdo tales ꝓpõnes dʒ addi iſta ꝓpõ.iſti terĩ ſũt cõuerti biles ¶ Alio mõ capiunt᷑ It denotãt alietatẽ rõnis pᷣncipalis pᷣdicati a rõne terĩ redupli⸗ catiui ⁊ iſto mõ exponẽdoales ꝓpões dʒ ad di iſta ppõ.teriꝰreduplicat᷑iuꝰ⁊ pncipale pᷣdi catũ bʒ diuerſas rões.⁊ illoꝰ capit pvᷣs ĩ pꝛio pꝛioꝝ qñ dicit ꝙ oĩs illa ꝓpõ eſt falſa ⁊ in in⸗ telligibilis in qᷓ ſignũ reduplicatiuũ Aditur pᷣdicato reduplicans ipᷣm ⁊ iſto modo iſta eſt falſa:bõ eſt aial inquãtũ aĩal. Erx dictꝭ pʒ ꝙ; ꝓpõ ĩ q̃ põit᷑ ſignũ reduplicatiuũ ẽ diſtiguẽ⸗ da eo ꝙ dictõ reduplicatiĩa pᷣt capi ſpecificati ue vł.reduplicatine ⁊ ſi capiat᷑ reduplicatiue cxlix. ſumitur qui iam dicti ſunt ¶ Sciẽdũ ẽ tertio ꝙ ꝓpões redupli de etpo⸗ catiue affirmatiue ſiue in qͥbꝰ ſignũ reduplica tiuũ nõ negat᷑ dñt expõi copulatiue:ſed ille ĩ quibus ſignum reduplicatiuum negatur dñt exponi diſiunctiue ¶ Eñ ꝓpoſitiões reduplicatie ſunt in mitiplici dr̃a.Nã quedã ſũt ĩ qbꝰnulla põit᷑ negatio:vt ols hõ inqᷓtũ rõnalis eſt riſibilis ¶Aulie ſunt in qbuſ negatõ pᷣpõitur toti ꝓpõi q̃ dicũt pᷣdictꝭ:vt nõ oĩs bõ inqtũ rõnalis ẽ riſibilis.¶ Alie ſunt in qͥbꝰ negatio ĩmediate pᷣpõit᷑ copłe.⁊ nõ ſigno reduplicatiuo:vt oĩs hõ inqtũ rõnalis noò eſt riſibilis ¶ Alie ſunt ĩ qqbꝰ ponũt᷑ due negatiões:quaꝝ vna pᷣpõitur toti ꝓpõni: ⁊ alia imediate pꝛepõit᷑ copłe. vt nõ oĩs hõ inqᷓtũ rõnał nõ eſt riſibilis.Et iſte Ʒdicũt illis de tꝓrtio mõ.¶ Alie ſunt in qbus põit᷑vna ſola negatio q̃ imediate pᷣcedit ſignũ ſitione re duplicati ue Olrcipli⸗ ceſpꝛopo ſitiões re duplicati ue reduplicatiuũ.vt oĩs hõ nõ inqᷓ;tũ rõnalis eſft criſibilis.¶ Alie ſũt in qͥbꝰ ponũt᷑ due negatio⸗ nes.q̃ꝝ pꝛia pᷣpõit᷑ toti ꝓpõni:⁊ alia ĩmedia⸗ tpᷣpoit᷑ ſigno reduplicatiuo:vt nõ oĩs hõ nõ inqᷓtũ rõnalis ẽ riſibilis Et iſte ↄdicũt illis ð pᷣcedẽti mõ. Alie ſũt ĩ qbꝰponũt᷑ due nega⸗ tiões:q̃ᷓ; vna ĩmediate pᷣpõit᷑ ſigno reduplica tiuo:⁊ aligſimediate pꝛeponit᷑ coplłe pᷣncipali vt oĩs bõ nõ inqᷓtũ rõnalis nõ ẽ riñbił¶ Alie ſũt ĩ qbꝰponũt᷑ tres negatiões:q̃ꝝ vna pꝛepõi tur toti ꝓpõi: alia ĩmediate pᷣpõit᷑ ſigno redu plicatiuo.⁊ tertia ĩmediate pꝛepõit᷑ copłe: vt nõ oĩs hõ nõ inqᷓtũ rõał ñ eſt riñdilis.Et iſte contradicũt illis de ſeptimo modo ¶ Pꝛo expõe ꝓpõnũ reduplicatiaꝝ in qbꝰ nulla põit᷑ negatio põit᷑ tał rła. Oĩs peſitio reduplicatia in q̃ nulla ponit᷑ negatio expõit᷑ ꝑx copulatiuã affirãtiuã et᷑ tribꝰ catbe⸗ goꝛicis ⁊ vna bapotetica compoſitã.in q̃rum pꝛĩa affirãt᷑ pᷣncipale pᷣtũ ð pᷣncipalioꝛi ꝑte ſoi ⁊ ĩ ſca affirãt᷑ teri ciu pᷣpõit᷑ ſignũ reduplica tĩʒ de pᷣncipali ſubo ⁊ ĩ ttia affiratnr pꝛincipa le pᷣdicatũ de ter mino cui additur ſignũ redu plicatũ vłr accepto.⁊ q̃rta eſt vna ↄditiõalis ĩ cuius pꝛima ꝑte terminꝰcui pꝛeponitur ſignũ reduplicatiuũ affiratur ð ſubo trãſcẽdẽte.⁊ ĩ ſcða ꝑte affirãtur pᷣncipale pꝛedicatũ de rela⸗ tio idẽtitatꝭ ſubᷣe bñte ꝓ ſuo añte illð trãſcen dqẽs ⁊ h ſi tał ꝓpõ expõat᷑ gra ↄcomitãtie.ſed ſi expõeret᷑ gra cãlitatꝭ q̃rta ꝓpõ derʒ eẽ vna cclis ex eiſdẽ ꝑtibꝰ cõpoſita ſicut ⁊ ↄditionalł Regla 8 ꝓ excluſiuiſ nullaz ne gationez bñtibus. adbuc diſtiĩguẽda pz qncg ſeſus b y ügn ¶Sʒ ꝓpõnes reduplicatiuoqᷓ ſunt dictoꝛie Dde Zdi⸗ reduplicatiuũ reduplicatie tẽtũ qnq; mols iſtaꝝ dñt erpõiꝑ diſiunctiuas ↄpoſitas ex ꝑti bus Zdicẽtibꝰꝑtibꝰ coplatiaꝝ ꝑ qͥs expounut ctoꝛiepꝛe dicte reduplicatine ĩ bꝰnulla põit᷑ negatio.Exem ſi ẽnt᷑ ꝑ illã dictionẽ ſymoni ſſt leaſaligae zc rinb ETPEREi d ih P8 tio. Ex ionẽ ſymoniam. Kt. zſfbile.1,öm noel pluũ pᷣmi: vt oĩs hõ inqtũ rõnal eſt riſibilis:ex Peoexpoe reduplicatiuaꝝ nega Kntage lite ban izon prie⸗ 1 pomtur ſic. oĩs bõ ẽ riſbilis ⁊ oĩs bõẽ rõnal. tinaꝝ i bꝰ negatõ ĩmed ate ppõit᷑ ſ ſr en popone erl Mur ne. ols Po 18 7018 boeror b̃ ne ate pᷣpõit᷑ ſigno re⸗ one nega oiſtari c ppone er e Fi hn 1 eKlae nnal auden daplicatio potf talis ria Dic pporednplica tiones n lail A Tinbile. Et h ſi expongt gfa co 7: Dz nn tiua negatina ĩ q̃ vna ſola negatio ĩmediate ſignũ re⸗ ſnured e particul. expõeretur gfa cae:t iſta eẽt qrta ꝓpõ:q; ali p̃ponit᷑ ſigno reduplicati p diſi e⸗ ſſene en dzeſſeß Poer SeEe uts cet qrta 1 plicatiuo. exponit᷑ ꝑ diſũ quplicati imegetu at das ronale ulðẽ riſibile: Oñ ſi ꝓpõ requpli⸗ ctiuã affirmatinã ex Irtuoe Posibhs oronin- ui Vaben Mh lcatiulis. alt Cat Iia ſit vlis.tũc due pᷣme exponẽtes nue P20 in quaꝝpꝛia pᷣdicatũ pncipale negat᷑ de ſubo te. deredup 5 Poiſtice eft R & ſi ꝑticlar ꝑoiclares a tñ t᷑ ⁊ in ſcda teri reduplicat⸗ negat᷑ de ſubo: in Om minn ⸗ li ponit ne iis dz eẽ . 1s 2 qrta ſp oitoał vł cãl. Et ex tertia pᷣdicatũ pncipale negat᷑ de reduplica⸗ ſrmrina inana⸗ inter xtes poſitioes talin ꝓpõnũ qñ fquplicatie ſt vłes to pticularit᷑ ſüpto q̃rta ẽ vna ↄditõnal.vel inlaariui ponit me cli⸗ Ars Picnaegeittaer rdde NeN caſs negatiua. in cuiꝰ pꝛĩa pte reduplicatuz iſhont Cali⸗ Eills dictoẽʒzvitiati.Exẽplũ ſcdi:vt nõ oĩs hõ affirmat äſczdzte r in frn re ſea u en diniſim. ſal affirmat᷑ de trãſcẽdẽte.⁊ in ſcdðᷣa ꝑte pᷣdicatũ ee vniuoce. 1 (Di notit inqtu rationałẽ riſibił. exponitur ſic homoñ pnci ed Exe Holcqe DE nReEP c omon pale affirmat᷑ de relatiuo illiꝰ trãſcẽdẽ⸗ de Zdicto mjmouatũ ſuba. =riſbil vł bõñ e rational: vłaliqð roale ñ ẽ ri tis.¶ Et odictoꝛia ꝓpõis exponit᷑ ꝑ copulati daiece gutmſilliten; non ſuppo ſibile:vł n ſi aliqͥd ẽ roãle ipʒʒ ẽ riſibile fiue ñ: uã affirmatiuã cõpoijtã t cope⸗ ennn, 5 opoꝛte qn ſi aliqͥd ẽ ro1 ip̃z Eriſbile er die⸗ tali alieins epezer ptib Zdicẽtibus cte. atiſ ditic tii nph m um ꝓpoſitionũ ſigntur ꝑtalẽ dictionẽ ꝓ bo⸗ ötucpta Fne Ari Pun Aor 5 . onaner qua iemne Pniamcens ſ En ꝑticulares tẽ bõ nõ eſt riſibilis.vel oĩs bõ nõ eſt rõnalis. inttcd⸗ ſinõ ſuppon Kegule ENilla dictionẽ celebꝛoter. vel aliqð rõnale nõ eſt riſibile vel nõ ñi aliqᷣd opoꝛteret talẽ ppone de redu⸗ ¶ Pꝛo expõne ꝓpõnum reduplicas eſt rõnale ipm eſt riſibile ⁊ boc ſi ſit requpli heidifin ploneta? plicatĩis tiuaꝝ negatiuaꝝ in qͥbꝰ negatio immediate pᷣ catio cõcomitãtie:vel nõ.q; aliqͥd eſt rõnale 6 darlatalss eſt. ad c negatio⸗ ponit᷑ copłe ⁊ nõ cadit ſupꝛa ſignũ reduplęga ipᷣm eſt riſbile.⁊ boc eſt ſi it reduplicarõ cãe (d guolicato ſuboſ nem ante tiuũ põit᷑ talis rla. Ois ꝓpõ reduplicatia ne⸗ Et ſignt expões taliũ ꝓpõnũ ꝑ iſtã dictionẽ ucideltalg de cõſitit copulam gatiua ĩ qua ſignũ reduplicatiuũ nõ negatur. Pẽthecoſte. Exeplũ ſcði vt nooĩs hõ inq⸗ nietiuaffffatiua dee iie babenti⸗ expõit᷑ ꝑvnã copulatiu affirãtiuꝗ ĩ cuiꝰ pꝛia tũ rõnalis ẽ riñbilis.Expõit᷑ ſic. aliqs hõ ent Aiietis bo inquatu ron bus pte pᷣdicatũ pᷣncipale negat᷑ ð ſuepncipali⁊ riſibilis ⁊ aliqs bõ eſt ronalis ⁊ oẽ ronale eſt rſtiboͦinquatuͦ rönalis el ĩIſcda ꝑte teriꝰ cui addit᷑ ignũ reduplicatiuũ riſibile.⁊ ſi aliqͥd ẽ rõnale ipᷣm eſt riñbile:vel ſonleguitur econuerſo. affifat de ſubo pncipali: ⁊ in tertia negat᷑ pn⸗ q aliq eſt rõale ipʒ eſt riſibile. Et expõnes (¶Lernarla talis . Qu cipale pᷣ̃dicatũ de terio reduplicatovłr accep⸗ taliũ ſi gnt᷑ ꝑ bac dictionẽ viciari. . en rtNa 1er Et guarta eſt vna conditchalis vel cantan ¶. Dao expòe reduplicatiiaꝝ affir nnetferr teinann ĩ q̃ teriꝰ reduplicatꝰaffirãt᷑ de trãſcẽdẽte ĩ pꝛi matiuaꝝ ĩ qd vna negatõ immediate ppõit᷑ Rla ð re⸗ mn nerſellsconortſviſi ma pte illius ꝓpõnis:⁊ ĩ ſcdðᷣa ꝑte negat᷑ pꝛine ſigno reduplicatiuo ⁊ alia ĩmediate pᷣpõit᷑ co qu. nega⸗ e Nomttätie ateri? recu De Zdic cipale pᷣdicatũ ð relatĩo illiꝰ trãſcẽdẽtꝭ.¶ Sʒ pule ponit᷑ talis rła. Ois ꝓpõ reduplicatiua tioneʒ añ Kinckſeno va. Kolsba toꝛia pᷣdi Sqictoꝛie taliũ ꝓpõnũ dñt expõi ꝑ dinuctias affirmatiua ĩ q̃ ponũt᷑ due negatões vna im⸗ ct poſt ſi⸗ oe roalis. Dj notater diͦ et cie affirãtiuas cõpoſitas er ꝑtibꝰ õdicentibꝰ pe, mediateañ ſignũ reduplicatiuũ: ⁊alia imedi gnũ babẽ iuntitie n ſietponeretun g bus coplatiuaꝝ ꝑ quas exponũt᷑ tales redupli ate añ copula exponit᷑ ꝑ diñüctiuã affirmati te/ Nirlanneketet chinnd catiue negatiue ĩ quibꝰnega nõ cadit ſupꝛa uã ex qttuoꝛ ꝓpõib cõpoſita.ĩ q̃ꝝʒ pᷣma pᷣdi⸗ neeisbö nark ſmalis. (Di notater niſſ ter ſignũ reduplcatiuu.Exẽpluũ pꝛimi:vt oĩs bõ ĩ catũ pncipale ligt de ſubo pᷣncipali⁊ in ſe 5JH) q't rõnalis nõ eſt riſibilis.Exponi fc. Oĩs cũda teri? redupliatꝰ negat de ſubo pᷣncia q ſiteri'reguplicat ſurpen bõ nõ ẽ riſibilis:⁊ oĩs hõ ẽ rõnalis.⁊ nullũ rõ li.⁊ ĩ tertia pᷣdicatũ pᷣncipale affir̃at᷑ de terio lequocuq; tal ppo etponere⸗ nale eſt riſibile.⁊ ſi aliqͥd ẽ rõnale ipʒs nõ eſt ri reduplicatoꝛ arta⸗ ↄditõalis vel calis nega de zqicto s bõ inquãtum ois rifibil⸗ ſibile.⁊ boc ſi ſt reduplicatio ↄcomitatie. ł tiua:in cuiꝰ pma ꝑłe reduplicatũ affirmat᷑ de rig ſtatim (Quart quia aliquid eſt ratiõale ipᷣm nõ eſt riſbile: ⁊ ſubo trãſcẽdcte.⁊ in ſcdᷣa ꝑte pᷣdicatũ pᷣncipa añ dicte. ſct 1rla tal libe boc ſi ſit reduplicatio cauſe. Et ſignt᷑ expões le negat᷑ de relatiuo illiꝰ trãſcẽdecꝭ.¶ Sʒ op lenimagffifatiua in jiceter taliũ ꝓpõnũ ꝑ illã dictionẽ retrabẽdo.inde poſita Sdictoꝛia dʒ exponi ꝑ copulatiuà affir hapale⸗ terin' requplicat⸗ qñũ ꝓpõ exponibilis ẽ vlis:tũc due pꝛĩe expo⸗ matiuã cõpoſitã ex Etib⸗ ↄdicẽtibꝰ ꝑtibꝰ di⸗ nogfa cgeeſt falſayt he 2 nẽtes erũt vłes.Et ſi ſit ꝑticłlaris erũt ꝑticla⸗ cte copulatiue.Exẽplũ pmi.vt oĩs bõ nõ in⸗ lehleſtaial Et iſt P res:ſʒ alie due dñt ſe ſitrr br̃e. Exẽpluʒ ſcdᷣi:vt q;tũ roał nõ eſt riſibilis. Expõit᷑ ſic. oĩs bõ ẽ notiori ybi dixit endi oĩs bõ inqtũ rõnal nõ eſt rinbilis expõit᷑ ſi. riſibilis:vel oĩs bõ nõ eſt ronal vł aliqð rõa⸗ lnin inrelligit c zzregu bõ ẽ riſibilis:velaliqᷣs bõ nõ ẽ rõnal:vel ali⸗ le eſt riſbile vel nõ ſi aliqd eſt rõale ipʒ nõ ẽ igtirci talig 9 oſe⸗ inqua req quodrõnale eſt riſibile:vel nõ ſi aliq eſt rõa riñbile.vel nõ qꝛ aliqͥd ẽ rõale ip̃ʒʒ nõ ẽ riſibi tlettione poliſionon e in nale ipſuʒ nõ eſt riſibile: ſiue nõ qꝛ aliqͥq eſt rõ le: ¶ Erxẽplũ ſcði: vt nõ oĩs hõ nõ incq;tũ rongꝗ . (u vera. nale ipʒ ñ eſt riſbile. Et expões taliũ ꝓpõnũ lis nołſt riſbilis.Exponitur ſic aliqs.hõ noõ Kiunt regulat lis G N OQ e r nnin De ꝓpõnibus Reduplicatinus. SFolio Fin hl Aetege ſutr, & riſibilis ⁊ aliqs hõẽ rõnalis.⁊ oẽ rõnale nõ requplicatũ nõ vʒ gñalr ↄña: vt nõ ſeqͥ ſoᷣ zechechgr, . 4 . „ — — — zu„, 2 . A Als iikſan t gga ẽ riſibile.⁊ ſi aliqͥd ẽ rõale ipᷣm ẽ riſbile.ſiue inqtũ bõ eſt riſibilis: ſof.inqᷓtũ aĩal ẽ riñbi gſol ehoreeinn deng qꝛ aliqd ẽ rõale ipᷣm nõ ẽ riñbile.vñ in erpõi lis ¶ Dr̃ notãter ab lferioꝛi terio requplicato ilin ro ſnetine cnezgf bus iſtarũ ꝓpõnuʒ due pꝛĩe ꝓpõnes dñt eſſe qꝛ ſi inferiꝰ nõ eẽt requplicatũ:⁊ ſiłi ſuꝑiꝰ:tũc uie nnn onk diſt ſgun⸗ eiuſdẽ quatitatꝭ cũ ꝓpõne expõibili. ⁊ tertia ↄna bñ valerenab infemoꝛiad ſuꝑi? cũ dictiõe· Samddcn Poftn cihlen ſi ſignu reduplicatiuũ nõ negetur dʒ eẽ vlis reduplicatiua: vt bñ ſeqtur oĩs bomo inqᷓtuʒ arnelä det⸗ lſti ſed ſi negetur dʒ eſſe particularis. rõałẽ aĩal.gꝗ oĩs hõ inq;tũ rõnałeſt ſubſtãtia Uöme t . . „ 1. — . PEPE talig 6 6 6 20* agengfiieicri arti ¶ De reduplicatiuis. alie rłe ſpales ¶ Serta rha talis . Arguẽdo a pꝛo , o: n eelpt Pꝛia rła D ſcatiua Pôe reduplicatia ad ſus exponẽtẽ totalẽ 2z eꝰ Sexł᷑ta Ann MWoct . 1 . Quaꝝ pꝛima talis ẽ.Oĩs ꝓpõ reduplicatiua bõa ↄña. exempla patẽt er pꝛi dictis nalſne . mlvel halis, affirmatiua in q̃ nulla ponit᷑ negatio ⁊ ſignũ Hotet er. Piet R 13. ter ruſch ſeng reduplicatiuũ ponit᷑ inter ꝑtes pdicati qruz ¶ Septima rla talis ẽ. ERirguendo a Septĩs. de relnri⸗ gt Ocſcati vna ꝑs ſupponit ꝓ płibꝰ qᷓ; alia eſſentialit᷑ di ꝓpoe requplicatĩa exponibili copłatĩe ad q;⸗ u ppoͤse l riſtti deze ſtinctꝭ vniuoce ⁊ diuiſim:ẽ falſa. vt oẽ aial eſt libet ſuaꝝx exponẽtiũ qͥ eſt ꝑs pꝛincipalis p⸗ cpofti ahmn ſcptlti nn coꝛpꝰ inquãtũ ſuba.¶ Dfr̃ notãter eẽntialiter Poſitõalis totalis exponẽ ẽ bõa ⁊ foꝛmalis tine. Kinid dterbus gen diſtinct:qꝛ ſi illi terĩ non ſupponerẽt ꝓ plibꝰ Oña:ſʒ nõ eð:q ĩ tali ↄña equalet af̃ a tota co ci ni öninciedö eſſentialr diſtictẽ:tũc nõ opoꝛteret ꝙ talis/p Pulatia affiratia ad qualibet eiꝰptẽ pꝛĩcipalẽ l nulseholkfteil põ eẽt flã ſicut iſta. oĩs pꝛimꝰ motoꝛ ẽ pꝛĩa cã mtꝗl mod arguẽdiẽ bonꝰ⁊ foꝛałlʒ eõ i vʒ. ennet iidei ſoͤrals. inquãtũ deꝰ.¶ Dr notanter quaꝝ vna ꝑs ſup ¶. ctaua regla talis eſt Arguẽdo Oeraus, leſelro ſeli ponit ꝓpłibꝰ ac.qꝛ ſi nõ ſupponeret ꝓ plłibꝰ a reduplicatĩa expõibili dſũctiue:ad qᷓlzʒ ſua⸗ 5. rij ꝑtiũ exdonẽtiũ ñvʒ ↄña foꝛãlr lʒ bñ eõ Ccã qᷓ; alia:ñ opoꝛteret talẽ ꝓpõnẽ eẽ falſã vt di⸗ exdone 1 lʒ bi⸗ Orsgr cẽdo oĩs lucidiſſimꝰ planeta ẽ ſol ĩquãtũ ſol. ẽ qᷓ; a diſiunctiua affiratia ad quãlʒ eiꝰ parteʒ Queſtio enborcſkfiftreerplinzie Secida. ¶ Scða rła talis eſt.ad oẽm ꝓpõeʒ pꝛincipalẽ nõ vʒ ↄna ſʒ eõ a ꝑte diſñiũctiue ad Etali pponi oſfi diton⸗ rhli itrois bo inih⸗ kbellis Eppoſt ſcalihs hoͤef böckrönls 0erönueet geröͤmale ömettrifbilevel eiözet nible, Eterpones cducnone niaan. ereduplcanuar affi 7 Nepal mmecefpo Nbö⸗ ot alininedateppolt co egn⸗ Dis poöreduptcgtina lionezaff 1 Dis porecthtin anrſßi Grübeve le⸗ nüt due negn deflgin⸗ eanpicartnnzglgineti wniddifüctinn fimm id cdpoftiiaphnahe ꝗffir̃atiuã de reduplicato ſubo ſeqͥtur ꝓpõ re duplicatiua affif̃atiua de cõſilłibus terĩs. vt Aliqͥd erñs hõ inquãtũ rõnale ẽ riſibile: in⸗ fert iſtã:hbõ inquãtũ rõnalis eſt riſibilis.ſed non ſequitur econuerſo. ¶ Tertia rla talis ẽ.Quelʒ requpli Tertia. catia pure affirmatiua in q̃ nulla ponit᷑ nega tio ↄpoſita ex teris cõuertibilibꝰ:dũꝰ exponi tur gra ↄcomitatie. a teriꝰ reduplicatꝰ nõ ſu⸗ matur cũ ſigno vli ẽva.vt oĩs bõ inquãtũ riſi bilis ẽ rõalis.Dr notãter dũꝰ etponatur gfa comitãtie.q; ſi exponeretur gfa cãe: tũc nõ opoꝛteret talẽ eẽ verã.q; iſta ꝓpõ ẽ flã qñ eſt reduplicatio cãe oĩs bõ inquatũ riſibilis eſt rõnalis. Dfr̃ notãter niſñi teriꝰ reduplicatus totadiſiunctiuã ẽ bõa ↄnia:igit᷑ rla vᷣa. ¶ Sed Solutio. qrerʒ aliqͥs:ql ſupponũt teri ĩ ꝓpõne redu⸗ plicatĩa affirãtia. Dr ꝙ termiĩ alij a terio re: quplicato ſiqipponãat ſupponũt ode ſiẽ in pᷣ⸗ iacẽte illiꝰ reduplicatie.Se teri?ꝰre duplicat ſupᷣ quẽ nullũ cadit fignũ diſtribntiuũ niſi ſig nüũ reduplicatiz ſuppõit ↄfuſe ⁊ diſtributiue: ſuppõe ↄfuſa ⁊ diſtributia ĩpꝛopꝛie dicta. q̃ eqᷓ ualz plibꝰ ſuppoĩbꝰ ĩ mẽte:puta ſuppoẽ ↄfuſa tm̃vł ſuppoẽ ðtiata:⁊ ſuppoẽ ↄfuſa⁊ diſtribu tiua. etẽplũvt oĩs bõ ĩqᷓtũ aĩal ẽ ſubã.ibi ille tibõ a ille fiſubã ſupponũt eodẽ ſic ĩ iſta ꝓ põe oĩs bõẽ ſubã ⁊ ille fi aĩal ſtat ↄfuſe ⁊ di⸗ ſtridutie. ¶ Sʒ ſi ſignũ reduplicatm̃ negaret ⁊ t᷑ reduplicatꝰ eẽt teri coĩs ſupponẽs tune ſi reduplicatia eẽnulis teri Nreduplicatꝰ ſup⸗ it deſnhopnapalrnſe ⁊c. q; ſi teriꝰ reduplicatꝰ ſueret᷑ c eig vli. poẽret ↄfuſę tm̃.⁊ ſi eẽt pticlarꝭ ſupponeret ðᷣ en pegni deſbo hnth 8 tũc quõcũq; tał ꝓpõ etponeretur eſſet falſa. teriate.exẽplũ pꝛimi:vt oĩs bõñ inqtũ rõnał N daceeffit deteſi⸗ vt oĩs bõ inquatum oĩs riſibilis eſt rõnalis. ẽriſibilibi ille teriꝰrõãl ſuppoit ↄfuſe tm̃:ex i ℳnoslis 4 Acilssnegt deritn aplactigfrnutde ſofrin t e zcicni toßt nin augrta. ¶ Quarta rla tal ẽ q̃det ppõ redu plicatiua affif̃atiua in q̃ iqẽ teriꝰ ẽ pᷣdicatum pncipale ⁊ terĩnꝰ requplicatꝰ dũꝰ fit redupli emplũ ſcdi vt hõ inqtü ñroałeſt riñbił ibi ly rõnał ſupponit deterĩate.¶ Qualr ãt ꝓpoẽs reduplicatie dẽant ↄuertũ⁊ q̃łr ex eis debeãt r ,25 ipalet HE = e ſheſn ſez Grz, fſieri ſylli videbit᷑ in libꝛo pꝛioꝝ ariſtotelis. mil ſdi nif catio gra cae eſt l eEſeꝛ mana⸗ re Aſo de pꝓpõib reduplicatis etponin ), tũ aĩal eſt aĩal.Et iſtum ſenſũ voluit br̃e arj. videdũ ð ꝓppoĩbꝰd incipit ri) 0iceni Al. pmo pꝛioꝛũ vbi dixit ꝙ q̃ reduplicatiua eſt E Lvlr O in ibit jageb7 diboli inenteiliaiiligine zuplicgtun S ⁊ deſinit ⁊ alijs dictioĩbꝰ in⸗ igiiͦpl ,l irteti falſa nne igibi ſnen qua edraens ceptoẽʒz vł ichoatoẽʒ reꝝ ĩ⸗ Pꝛo quo tli en ihtn icakii. Eneadhefnapeg ae. poꝛtatib vt ſt tales denes ꝓ capitur lj boͤnoeſan ni⸗ inellecti⸗ eſi⸗ .ANaucit᷑ ſit gnat eoꝛrũpit᷑ ⁊ ſic incipit I. Dninta. ¶Quinta regula talis ẽ. Arguẽdo dea is. Un b vbuũ. Incipitipoꝛtat eé añ fu⸗ ab iferioꝛiterio rduplicato ad ſuꝑioꝛẽ teriz iſſe: vel impoꝛtat non eſſe foꝛe, ex quo patet „ De inſta⸗ tibus. Quid reſ pmanens ⁊ ſucceſſi⸗ 9. ies eaꝝ: quo qd aliquas partes facte ſunt Dractatus boc vᷣbũ ĩcipit apliat terim cui addit᷑ añ ſe qð vʒ tm̃:ſicut añ p inſtãs. poſt qdᷣlz inſtans poſitũ ad ſupponẽdũ ꝓ eo ꝙ ẽa fuit:vel ꝓ eo qð fuit añ H̊. Sitr ponit᷑ illð oↄplexũ ĩmedia⸗ ꝙ eſt ⁊ erit.ſcðᷣo ptʒ q illð vᷣbũ incipit ipoꝛ⸗ te poſt h̊.qð vʒ tm̃: ficnt poſt hoc inſtãs ⁊ añ tat tps pᷣteritũ a futurũ reſpectiue ĩ oꝛdie ad ðlz inſtãs qð eſt poſt boc.¶ IUñ ppõnũ de ĩ Olte di iid pnñs ⁊ nõ quodlibet tps pᷣtitũ vel futurũ:ſʒ tẽ/ cipit:qdã ſũt ð ſubiecto ↄnotatiuo ſignte ſuc mſiões p ſ p imediate pᷣcedẽs ipʒʒ tẽpꝰ pñs ⁊ futuꝝ ĩme ceſſionẽ:vt modꝰ ĩcipit eẽ qͥdã ſũt de ſubõ nõ põnuz de nmiſtlo⸗ diate ſequẽs ipᷣm tpᷣs pñs:q; iſta cõiter cõce⸗ ĩpoꝛtãte ſucceſſionẽ:vt ſoꝛtes ĩcipit eẽ plato Incipit ditur. ſoꝛtes incipit ſcribere. poſito caſuqꝙ ſoꝛ ĩcipit. Etiã q̃dã ſũt de ſubõ cõi vt bõ icipit eẽ tes nũc ſcriberet aliquẽ libꝝ.⁊ antea nõ ſcrip q̃dã de ſubõ ſingulari:vt ſoꝛ.incipit eẽ. Siłr ſiſſet de die ⁊ pdie ſcripſiſſet vł eria cras ſcri qdã ſũt de ſubo fingularꝭ nũeri nõ collecti⸗ beret qð tñ nõ eſſet ſi ly incipit impoꝛtarʒ ſim uo:vt aſinꝰ ĩcipit eẽ.a⁊ alie ſũt de ſubiecto plu płr t̃s pᷣteritũ ⁊ futuꝝ.¶ Iñ boc verbũ inci⸗ ralis nũeri:aut de ſubõ collectiuo: vt boĩes ĩ pit qñq; capit᷑ vulgarit᷑.⁊ ſic incipere eſt idem cipiũt eẽ:⁊ turba incipit eẽ. Silr q̃dã ſunt de ꝙ de nouo eſſe:⁊ iſto mõ iſta ꝓpõ ſoꝛtes inci⸗ ſubo fimplici aut incõplexo vt ſoꝛtes incipit pit eſſe vʒ tm̃ ficut iſta ſoꝛtes nũc eſt:⁊ nõ diu eẽ.⁊ q̃qã ſũt de ſubo coplła.ex plibꝰ teris: vt ãtea fuit:⁊ iſtoꝰ ſolẽt ↄcedi tales ꝓpões. Ar ſoꝛtes ⁊ plato ĩcipiũt eẽ. Silr qdaʒ ſũt de pñ⸗ boꝛ incipit floꝛere:lʒ antea arboꝛ ffoꝛuit ⁊ nõ ti ⁊ q̃dã de pᷣterito:⁊ q̃ͥdã de futurovt ſoꝛtes ĩ diu. Silr pbr̃ incipit miſſa:̃uis vnã ꝑtẽ miſ cipit eẽ.ſoꝛtes incepit eẽ.ſoꝛtes incipiet eſe ſe dixerit cõiter cõcedit᷑.⁊ iſo mõ capitur ly ĩ Silr quedã ſunt de eẽvt patuit in exẽplis di cipita vulgaribꝰ.⁊ boc modo nõ capitur bic. ctis.Quedã ſunt de fuiſſe:vt ſoꝛtes incipit fu ſʒ bic capitur vt impoꝛtat tpᷣs diuiſibile reia iſſe.⁊ qͥdaʒ ſũt de foꝛe.vt ſoꝛ.ĩcipit foꝛe.Silłr tiue ꝑ reſpectum ad pꝛeteritum vel futuruʒ. ꝓpõnũ de incipit.q̃dã ſunt in qͥbꝰ nulla expꝛi ¶ Sciẽdũ ẽ pꝛimo ꝙ quattuoꝛ ſqlẽt mitur negatio:vt ſoꝛtes incipit eẽ:⁊ quedam pom inſtãtia.ſ.pꝛimũ inſtas ee: vltimũ ĩſtans ſunt in qͥbꝰ negatio pᷣcedit ly ĩcipit: vt ſoꝛtes nõ eſſe:pꝛimũ ĩſtas nõ eſſe ⁊ vltimũ inſtas eẽ nõ incipit eẽ.⁊ qdaʒ ſunt in qbusexpᷣmit᷑ ne⸗ ñ pꝛimũ inſtans eſſe ẽ inſtans pꝛo quo veꝝ gatio ſequẽs ly incipit.⁊ pᷣcepẽs vᷣbũ infiniti eſt dicere.res iaʒ eſt ⁊ inmediate R non fuit. ui modi:vt ſoꝛ.incipit nõ currere.Et iſta.ſoꝛ. Sedvltimum inſtans nõ eſſe eſt inſtans pꝛo incipit nõ currere.equalet iſti ſoꝛtes deſinit quo verum eſt dicere res nunc non eſt. 1 im⸗ currerc.io illa dz exponi ſicut illa de deſinit. ſecigirt entia incipiuit dyreſoluiin iſtů. boc ens noaboc ens incipit eſſe gelbet ſingularis dz ſer ypoes yniuerſales debẽ 4 ulares: tunc quelibet . gponid, Sec querer poſtionen affirmatinan nacopulatiua. ¶Dr ſi toderepmanente: tunc tiua puta illa que eſt ſect mediate poſt bhoc erit.⁊ iſta duo inſtantia at⸗ ¶ Pꝛo expõe ppõnũ affirmatiuaꝝ natn etpo lotalis erponẽtꝭ. Sʒ ſi f tribuunt᷑ rebꝰ:quo ad inceptioneʒ. AUnde oĩs res q incipit eſſe:aut incipit eſſe per pꝛimuʒ inſtas ſui eſſe vt bõ aſinꝰ equꝰ.aut znibt eſſe ꝑvltimũ ĩſtãs nõ eẽvt ſunt res ſucceſſiue.Sʒ in 2 . pꝛimũ inſtãs nõ eſſe eſt inſtãs ꝓp quo verũ eſt de futuro affir̃atiua. ⁊ ſcðᷣa ꝑs eſt ꝓpõ negati dicere res nunc nõ eſt: ⁊ imediate añ boc feit. ua de pñfti: ⁊ pꝛĩa ꝑs ſcðᷣe copulatiue eſt ꝓpõ Sed vltimũ inſtãs eſſe eſt inſtãs ꝓ quo verũ negatiua de pᷣterito.⁊ ſcda ꝑs ẽ ꝓpõaffifati⸗ eſt dicere: illa res nũcẽ:m ĩmediate poſt h̊ nõ ua de pᷣſenti. Exẽplũ: vt ſoꝛtes incipit eſſe bõ erit. Et iſta duo ĩſtãtia attribuũt᷑ rebq ad de exponitur ſic.ſoꝛtes immediate poſt hoc erit ſinitionẽ: ita oĩs res qͥ deſinit E&: iut deſi⸗ bomo.ſoꝛtes nenc non eſt bomo.vel ſoꝛtes nit eẽ ꝑ pᷣmũ iſtãs nõ eẽ vt ſunt res nature ꝑ⸗ manẽtis:aut deſinit eſſe 1 vltimũ inſtãs efſe: Bmnanei iir eud ermineribitin ene i, aiſfſmnerius ,Polri er ouid, diſihetiuis c, tre⸗ oẽs ſuas ꝑtes ſit eſſe adeq̃te ꝓ eodẽ tᷣe vt bõ Poſitꝭ ex partibꝰ ↄdicentibus partibus copu aſinꝰ? ligni lapis ⁊ ſic ðalijs Ssz res ſuccefſiue latiuarũ diſiunctiue: per quã exponitur talis quiſtis repugnat m naturã eaꝝ eſſe ſimt ad ſeaĩal.expõitur ſic: ſotes ĩmediate poſt h̊ nõ equate pꝓ eodẽ tẽpoꝛe. Et tales res nõ ſolum erit aĩal. vel ſoꝛtes nunc ſte aĩal.⁊ ſoꝛtes ĩme fjij P ; 5 fiſr &al' diate añ hoc fuit aĩal.vel ſoꝛtes nunc non eſt ſunt ĩ fieri.̊ᷣ ẽ ſoluũ ſunt qñ fiũt q ad aliquss ꝑ aĩal. ñ quãdo ꝓpoſitio de incipit babet p „ . .fſubiecto terminum cõem: tunc exponendora ¶ Sciẽdũ ſcðo ĩ expõe ꝓpõnũ de lem pꝛopoſitionem dʒ addi illud relatiuũ idẽ . incipit ponitur boc cõplexum ĩmediate añ h̊ termino communi in exponentibus partia duab?copulatiuis:cꝰ copulatĩe pꝛĩa ꝑs ẽ ppõ cipit. „ de ĩcipit ponitur tał rła. Pꝛopõ affir̃atiað in nis affifa cipit.fofalr dʒ exponiꝑ diſiũctiuã ↄpoſitã ex tiue de in ſuis:tüc ſufficit copulat Olfunctiue totalis expo⸗ honibili ad totalẽ expon nalis ofia. ideo talis pp lert diftüctiuã vt pꝛius ſy afirmatina de incipiten lriuã tuc equiuoce cape ſoꝛmaret ppoſitio de re lo foꝛmaret de reb⸗ ſucc ĩmediate añ boc nõ fuit bomo: ⁊ ſoꝛtes nüc ERla ↄdi iiqs:quõ ppões de inci eſt bomo. Sed ꝓpõ negatiua de incipit. di ctoꝛie ꝓ⸗ Peponitur immediate il ctoꝛia talis affi tiue dʒ exponi ꝑ copulatiuã põnis di⸗ etponi. Dicitur ꝙ debẽ önt De exponibilibus rõne I ncipit ⁊ Deſiuit cli. „ Rdoſt . . zjnit & *D fa iſi . Nni 3 Ghr o ris a wrf ſiſubi eſt qð de deſinit qᷓ &Sadictoꝛia iſti dʒ erponi ꝑ vanʒ mi. un Dleri tn 1 e alſ rehe in elubteern 5 Gypo⸗ copulatiuã cõpoſitã ex duab diſiuctiuis cõpo id in ntinen eeer⸗ nelibet para ili bypotbetice dz ſitis er ptibus zdicẽtib ꝑtibꝰ ꝑ qᷓs erpõeba R ldiinnd ece r ſi fint de ſubiecto pluralis nume tur affirmatiua de defnit cõpoſita:exẽplũ pꝛi rei uibfne e (ie, ernaideh t reſolui ĩ ꝓpões ſinglarꝭ nume⸗ mi:vt ſoꝛtesdeſinit elſe bõ. Expõit᷑ ſic.ſoꝛtes ſfſen ſitue de libi illaꝝ dz erponi.Exẽplũ pꝛi⸗ imediate añ h fuit bõ a ſoꝛtes nuc nõ ẽ hõ vel iieachliinen hin mivt tortes⸗ plato incipiũt currere:ñ illa cõ ſe d ineathee Ppy nõ erit n lal.no b. gt⸗ Nünglgind hiicdire oe jo capidt diinm rfe in plũ ſcnvt ſortes nõ deſinit eſſe bomo. expo⸗ n lrninreige 4 nctto anaganen anant tz⸗ ſorutin tur ſic: ſoꝛteꝰ nõ ĩmediate an h fuit bõ vel ſoꝛ icht uldrini dlen talueipit currere:a tũc quelʒ illaꝝ dʒ exponi tes nõẽ hõ a ſor.ime diate pꝰpᷣ erit hõ vl ſof. ibieſtnibinn ſe ſ la coiuctio ⁊ caet copulatim deberet tes nucẽ bo.tſicut ꝓpõnes ö ncipit que ſiſt mgirileatinn eien talis erponi ſne reſolutione. Erxéplum pᷣmi de ſubiecto copulato: vł ſubiecto plłis nũerivł da hlci itiin tes ⁊ plato incipiũt currere.ſi illa ↄiun vel vtes reſoluẽe ſut in ſnas ſingulareſ añqᷓ enrchbeoſtſimn ibete r diuilimetä illa debet reſolui in exponãt᷑:ñ etia ꝓpoes ð deſinit que ſũt ſiliuʒ ntocnter ſhn un etio cnpier Ruiiimefſe, it currere: ⁊ plato ſudᷣoꝝ dñt ſic ẽt reſolui ãtecᷓ erponãt᷑.etiam ſchpiüt ee ht. wris: iſtã copulatiuã. ſoꝛtes ĩcipit currere: ap 1 Scs incipit mitipiicat penes iahne nrd ſtgſirdeyf incipit currere vtũc quelibet iſtaꝝ debet er- ſicut ꝓpões ð incipit mit plicat ꝑp 23 ngri Nfrmorſun ponl:ſedſt illa coniũctio ⁊: capet᷑ copulatim ſicẽt ꝓpões de deſñinit multiplicat. Sʒ ppõ⸗ teſaneirhe f Nverer talis exponi ſine reſolutõe.Erxẽpluʒ nes ð ðñinit in qus negatio ſequit᷑ ybu de⸗ nde itineine ſigf: ia incipiũt eſſe in iſta domo illa ſinit in qbus negatio ſeqͥur boc verbũ dſinit iſun deſiiſt angläſler Eenlvt enria incipiut er ein ſſe ĩ iſta do ⁊ pᷣpõit᷑ vᷣbo infinitiui modi exponẽde ſũt eo üde Enſortesincpi dz reſolui in iſtã. hoc ens incipit eſſe ĩ iſta 2 efnentſnichifhie mo ⁊ boc ens incipit eſſe in iſta domo:⁊ tunc ẽ mõ ſic ꝓpões de incipit in qbꝰ nulla ponit ”õ quelibet ſingularis dz ſeoꝛſum erponi.Siłr negatio ex q tales ꝓpões equiualent ſt ſones ehtt leten ꝓpões vniuerſales debẽt reſolui in ſuas ſin⸗ ¶ Circa pꝛopoſitiones de in cipit ⁊ nonioſrcl ichtt rſane⸗ Queſtio. Sulares: ⁊ tunc quelibet ſingularis ſeoꝛſum C iatzſum incneetonif , limeipi köcehes hlinfinit ⁹ exponi dʒ.¶ Sed quereret aliqs:an ne ad ex poſitionem affirmatiuam de incipit ſufficiat deñnit ponũt alie rłe quaꝝ pᷣma talis eſt. Ar guẽdo a ꝓpõe de ĩcipit vel deſinit exponibili rinan .V diſiunctim ad totalẽ eiꝰ exponẽtẽ ẽ bõa oↄña ainept nömfere Kifaſn o vna copulatiua. ¶ Di ꝙo ſi foꝛmet᷑ talis ꝓpoſi eõ. qʒ nõ vʒ ad quãlibet ꝑtẽ diſiunctiue: ſed mere ejnaletiſtiſones deßßnt tio de re ꝑmanente:tunc ſufficit vna copula⸗ eõ a ꝑte pꝛincipali difunctiue ad ppõem ð in leqzerpon fent lla de defnnt, tiua. puta illa que eſt ſecunda ꝑs diſi gnctiue cipit vel deñnit eſt bona ↄña. Rò pꝛime ptis 5ñäü totalis erponẽtꝭ. Sʒ ſi foꝛmet de reb ſucceſ eſt qꝛ ꝓpõ de incipit vel deſinit ⁊ ſua totalis Queſtio. õ ſiuis:tũc ſufficit copulatiua que eſt pꝛima ꝑs exponẽs cõuertibiliter ſe bñt qᷓ ad veritatez mtalſki upöaffnigdn nouff diſiunctiue totalis erponẽtis. Sʒ ex quo ab ⁊ falſitatẽ igitur pꝛima pars vᷣa. Rõ ſcðe ꝑtis Solutio cponiodſfütiui poftier nieden ponibili ad totalẽ exponẽtẽ: ⁊ econtra eſt ſa q; a diſiunctiua ad ꝑtẽ pncipalẽ eiꝰ nõ valet s Cpllatie eedp at, malis ↄnña.ideo talis Ppo dʒ exponi foꝛmali oↄna:ſʒ arguẽdo a ppòoe de icipit vel deſinit af nim alcda set Ppoͤneg ter ꝑ diniũctiuã vt pꝛius dictũ eſt etiã ſi ꝓpo fittiua ad quãlibʒ eiꝰ exponẽtẽ ꝑtialẽ eqͥua⸗ insſcde chllnittet in Solutio affirmatiua de incipit exponeret᷑ ſic ꝑ lenter ar a tota diſũctiua ad ſuã ptẽ: igit᷑ ſcõa Rento ſchasi Pͤiffinn latiuã tũc equiuoce caperet meapi qugndd e va. ¶Tertia gs pʒ: q arguendoa pte pᷣnci ää Queſtio. foꝛmaret᷑ ꝓpoſitio de reb Lnane10 dn pali diſfictiue ac pponemn de incipit vel deñ etesinmecinehoſtboe do foꝛmaret᷑ de reb ſucce ſeuis. ¶ qrat nit equa leser af̃ a ꝑte diſiunctiue pncipali ad anelonel boli eiſne⸗ zae aliqs: quõ ꝓpões de incipit inqbus negatio totã diſiũctiuã: modo talis modus arguẽdi ẽ vaſtn⸗ thomwt ſts it ae⸗ eponitur immediate illi bo eſſe debeant o: qlig et bonus.igit᷑ tertia pars ver. — deineptt in erponi. ODicitur q; enardenonlnent oe ¶ Scda rła talis . Pꝛopoõ negatia Pꝛima re enenmigaliuni ſtiones de Renu nalnbe mil bip udn eſſe, de incipit: vel deſnit ĩ qua negatio cadit ſup Taaenet⸗ woſtier dund kicn tlaexpo⸗ 6 oni ſent arſnitg dennit eſſe. „ illud vbũ incipit vel deſimt ĩfert quãlibet ꝑ⸗ rum ſpe 5 zſembus antlih nigeſ Serp n ſi 1. ſition de tẽ pncipalẽ totiexponætis. pʒ:qꝛ equalenter 2 li e etholiturtii⸗ 1s aſtir⸗ ¶ Pꝛo expoſitione ppo ition latiua affifatiua ad ptẽ pncipalẽ cialis. veer gud ethe matiue 5 — De P 2000 gff. na de 'a tota coplatiua a iratiua ad ꝑtẽ pᷣncipalẽ encer n z föinehht tiue d deſnit poõit᷑ talis rła. Pꝛopõ at irmatiua de ei. Sʒ tal mod' arguẽdi ẽ bon: ia rE a . Eun ſe ſ deft. deſinit dʒ for̃alr exponi ꝑ diſiũctiuã affir̃ati⸗ Ft! anig eſt. riett va. J gag, gesinſedilleh re Zcopoſta er digbses ulatiuis: quaꝝ pme ¶ LTer tia rła talis eſt. Arguendo ab r nnnt feii net de cötra zuigtine 6 ps eſt “ affifatiua de p̈te⸗ in Erioꝛi ad ſuperius mediate boc yvbo icipit rii ng aictoꝛia t Tſca ẽ ꝓpõ negatiua de pñti. ⁊ pꝛia ꝑs vel deſinit dĩmodo ſupiꝰꝛ ĩfᷓ i ponat a pte L Efitai to ſi gon edicte. ſea covnlatie dz eſſe negatiua de futuro: , Pdicati nö 53.oaʒ valere: vt nõ ſeqĩ: ſoꝛtes ĩ — amnian uin aaffirmatiua depftti. Sz ppõ negaeina cipit ec albe: ſoꝛtes ic pit eſſe cotogtud ei U addine, 4 oben ve nune . Tractatus uñs poſſit eẽ ver ↄñte exiſtẽte falſo:vt poſi⸗ to caiu ꝙ ſoꝛtes pꝛius fuiſſet niger:⁊ iã pᷣmo Lactus fit albꝰ.O Dfr̃ notãter in rla dũmõ po⸗ nãat᷑ a ꝑte pᷣdicati:qꝛ ſi ponerẽt᷑ a ꝑte ſubi ſiue añ illa verba:tũc bñ valeret conſequentia:vt bene ſequitur: ſoꝛtes incipit eſſe. ergo bomo incipit eſſe. Similiter albũ incipit eſſe:ergo coloꝛatum incipit eſſe 2 ¶ Quarta regła talis eſt Arguẽdo Quarta bᷣ vbo incipit vel deſinit cũ aliq determiĩa uartg ione:ſiue a ꝓpõe in q̃ põit᷑ h̊ bũ incipit vel defſinit:cũ aliq̃ deterĩatiõe addita ad verbũ in finitiui modi:ad pꝛopoſitioneʒ ĩ qua dimittit᷑ illa deterĩatio nõ oʒ ↄnãm valere vt nõ ſeqͥt ſoꝛtes incipit eſſe albus.ergo ſoꝛtes ĩcipit eſ ſe.nec ſeqt. ſoꝛtes deſinit eſſe albꝰ.ꝗ ſoꝛtes ð ſinit eſſe: cũ añs poſſit eſſe xnñte exñte flõ ¶ Quita ria talł ẽ Arguẽdo a ꝓpõe de incipit vel deſinit in qua poſt illud xᷣbũ i Quinta. cipit vel deñinit ponitur dictio ſumpta cum: gno vniuerſali.ad pꝛopoſitionem in qua di⸗ mittitur illud ſignuʒ vniuerſale non valettõ ſequentia: vt non ſeqᷣtur ſoꝛtes incipit ſcire omnei pꝛopoſitioneʒ. ergo ſoꝛtes incipit ſci re pꝛopoſitionẽ:nec ſequitur ſoꝛtes ðᷣſinit ſci⸗ reoẽm pꝛopoſitiõem ergo ſoꝛtes deñnit ſcire pꝛopoſitionem. Et iſta regula babet veritatẽ dũmõ illa ꝓpõ ð incipit veldeſinit: nõ reſol⸗ uatur ex parte termĩ ſumpti cũ ſigno vli ĩ ſu⸗ as ſinglares qꝛ ſi ſic reſolueretur bñ vʒ ↄña:⁊ tũcañqᷓ iſta expõeret᷑:ſoꝛtes ĩcipit ſcire oẽm VPpem deber et ſic reſolui. ſoꝛtes iſtã ꝓpõem incipit ſcire.⁊ ſoꝛtes iſtã ꝓpõem incipit ſcire ⁊ ſic de alijs modoad iſtas:bene ſequitur iſta ſoꝛtes pꝛopõnem incipit ſcine. Sexta ¶ Sexta rla talis eſt Arguẽdo a p⸗ põone de incipit vł deſinit in qua aliqua dictõ poſtponitur illi vᷣbo incipit vel deimt:⁊ ver⸗ bo infinitiui modi ad ꝓpõem in qua talis dic Queſtio tio pᷣponit᷑ nõ opoꝛtet ↄnam valere:vt nõ ſe⸗ de ſuppõ qᷣtur ſor.ĩcipit eẽ albꝰ.g albũ incipit eſſe ſor ne. Sil nõ ſeq?᷑ ſoꝛ.deſinit eſſe ſedẽs.ꝗ ſedens ð Solutio. ſinit eſſe ſoꝛtes. Sʒ qreret aliqͥs quõ ĩ iſtis ꝓpõnibꝰ termĩ ſupponãt.Dr ꝙ terĩ qͥ ponũt᷑ parte ſubi eodẽmodo ſupponuntſicut ĩ alijs ꝓpõnibꝰ a ſiłr totale pᷣdicatuʒ pꝛopoſitionis. 4 poſiti equiualent pluribꝰ terminis ſupponẽ tibꝰ:⁊ ſic ꝓpꝛie nõ dicunt pᷣſupponere vnica ſuppõne:ſed pluribꝰ ſupponibus. ¶ Quomõ aũt tales ꝓpõnes debeàt ↄuerti ⁊ quõ dz et ipfſis ſyllogiſari: videbitur in libꝛis pꝛioꝛum. ¶ Dubitatur pꝛimo circa ꝓppoſitio nes de incipit ⁊ deſinit:qualiter debeat expo ni ꝓpõ in qua ponit᷑ ly immediate ¶ Dr ꝙ ly immediate:in talibꝰ ꝓpõnibꝰtm̃ vʒ ſicut hoc totũ nullũ erit inſtãs qͥn inter ipᷣm ⁊ ſic iſta p põ ĩmediate poſt diẽ erit nox erxpõit᷑ ſic poſt diẽ erit nox:⁊ nullũ erit inſtãs poſt diẽ qͥn in ter ip̃ʒʒ ⁊ diẽ erit nox.vel ſic. Inmediate pꝰ⸗ diẽ erit nox.i.poſt diẽ erit nox:⁊ nullum erit tẽpus terminatũ ad inſtãs diei in cuiꝰ nulla parte erit nox. ñ in ꝓpoſito immediate:de bet capi vt dicit abnegationẽ tꝑis ĩtermedij ⁊ ſic capit᷑ ſincatbegoꝛeumatice includẽs ne gationẽ:rõne cuiꝰ diſtribuit terĩos ſequẽtes ¶ Dubitat᷑ ſecundo qualiter debe⸗ at iſta ꝓpõ expõi:boc albũ incipit eſſe ſoꝛtes poſito caſu ꝙ ſoꝛtes pꝛius fuit niger.⁊ iaʒ ſit albus ⁊ immediate poſt nõ erit albꝰ. Dicit᷑ p dz exponi ꝑ diſiũctiuã:vt pꝛius dictum eſt addẽdo tñ talẽ ꝓpõem.ſ.nibil quod eſt aĩal iam albuʒ immediate ante boc fuit ſoꝛtes nã ſi nõ adderet᷑ iſta ppõ tũc exponẽtes eſſent Fe ⁊ tñ ꝓpõ de incipit eẽt falſa.Siltr᷑ iſta ppõ boc albũ deſinit eẽ ſoꝛtes dʒ expõi ꝑ diſiũcti uã addẽdo tñ iſtã ꝓpõnẽ:nibil qð iĩmediate ante boc fuit boc albũ eſt nũc ſoꝛtes:⁊ iſta ꝓ põ dʒ addi diſũctiue mediãte ↄiũctõne copu latiua:⁊ in eiꝰ ↄtradictoꝛie oppoſita median te ↄiũctõe diſiũctiua.¶ Sʒ quereret aliquis quõ ꝓpões debeãt diuerſimode expõi. Dr ꝙ; ꝓpõnes ꝛie debẽt exponi ꝑ ꝓpõnes con trarias:⁊ ſubcontrarie ꝑ ſubcõtrarias. Et ſic dictũ eſß de expõnibꝰ ꝓpõnũ de incipit:ita di cẽdũ eſt de ꝓpõiꝰ de fit. ſiue generat᷑:ſiue p ducit᷑ ⁊ ſic de alijs.Et ſicut dictũ eſt de pꝓpõi⸗ bus de deſinit. ita dicẽdũ ẽ de ꝓpõibꝰ de coꝛ⸗ rumpitur:a deſffuit᷑:⁊ ſic de alijs. Iſo de expõne ppõnũ de incipit deſinit vidẽduʒ eſt de erpõnibꝰ ppõnuz de dft. 2 ſibi ſilibꝰ. Uñ ꝓpõ ex Solutio f ntiqᷣ eſg* dely im⸗ (lt ariqda dl go a. dofingtaridd⸗ mediate. n ſoo Lepnodiſtribuak i exponẽ 4 ydita rect ab gon pnodiſribugk ierpobi inewonẽte. ſili d obßuar deſdocoi ndiſtributo. Aiserponentib; gtialib ermnnortin ſubſtaͤtie ide ¶ Pꝛo expoe ppon ntrta Ois ppo d dft affi ¹ plriui affffatiuã er trib n liiprin eẽ foꝛe vk fuif in ukrupponẽte. 2 ſcda aff Hoft mediate ppõe avk⸗ ſifevk foꝛe cu b addito ſegatſa in qͥ ti ſynonim liectha ly dft mediãte deſubo ꝓponis ð dftꝛ me uile ppois de dft. ¶Et 5 ſisdʒ exponip diſfiuctin Queſtio dʒ exponiꝑ difiüctiua ccetib; rib copulatie pa replͦ pmi. vt ois ho d honit ſic. os bo c t fittpe uls bo aſin. Sikf ois bd :exponit ficois bo erat. erat. ⁊ nullꝰbõ eratafin⸗. S e.E. 30 ( de 4 Sel de terĩo ponit᷑ poſt illã dictionẽ dicen RPpoõibil ð dĩt ẽ ꝓpõ expõibilł Acceptã erhoniiſudöere dũ eſt e ſuppõne impꝛopꝛia aliqñ ſuppõiꝑ de roe dictois alietatẽ iĩpoꝛtã del nie 4 aſnoi⸗ dedeten terĩate.aliquando ↄfuſe tm̃:aliquando ↄlłſuſe tvt ſũt iſte dictões drt aliðad alteꝝ ab diuer e Fyalt. don ert. ⁊ diſtributiue. Unde ex quo ille ꝓpões expo⸗ ſuma.vł ab:⁊ ſilia vñ hͥ ſignũ al qñq; cpfre differt alie re nibiles ſuboꝛdinant᷑ mẽtalibꝰ q̃ſunt pꝛopoſi⸗ latie vt vn iſtoꝝ currit:⁊ alt᷑ qͥeſcit.alioꝰcapr . uiepig taliseſt Ar tiones bypotbetice:ideo in illis vocalibꝰterĩ ĩdeſinite.a ſicẽ ſignũ ꝑticulare bꝰ ſigni vlis bbela dfra totale dde RNandähn ultteriosſegn etes iſtamcognninr ded, ordoealinehlteſe ſotes c betes ninsft ier ift meainepof öert ad, dicf Ndihüginiftrinsdigun e ale oen l nidil god e gir mnedine mebor fit ſonesni ekinn woͤtit etporetes eſent N inappit eet iila Oifriſte ppo imt er ſutes derpoͦp diſiai fi pone nbil nedate ai el nic orteert iſtap Vinine nettite iine col Aradictorie ophofin nedian Dlete inmn. (Szclereg iigi⸗ Gre⸗ GeitdiverfmodeerhiD edehet erhoni Nonas Nonmien idednſcrig Afe eonid pöni einehttſudl r e deſt iegelen fuln fanr cli et de ,hol õ eit ig etiede he ekuttſe eilſß ſitionum dediffert Coͤcluſio Regula expõnis ꝓpõnum dediffert Rla zdi⸗ ctoꝛie. De Expo.de dẽt ⁊ infinito ⁊c. tis eſt bona ↄña. Pꝛima pars pʒ:qꝛ ꝓpõð dit vt erq; vt alt᷑ iſtoꝝ currit.⁊ iſtꝭ duobꝰmõis nõ capit᷑ i ꝓpoſito.Tertioꝰ capit᷑ vt dicẽ diuerſi⸗ tatẽ vel dr̃iaʒ int᷑ res ſignificatas ꝑ terĩos po ſitos a ꝑte añ ⁊ a ꝑte poſt.vt ſoꝛtes ẽ alt᷑ ab a⸗ ſino:⁊ iſto modo capitur in pꝛopoſto. ¶ Sciẽdũ ꝙ ꝓpõnũ de differt q̃dã ſunt de pñti q̃da de pᷣterito.⁊ q̃dã de futuro. ¶ Silr qqã ſut affir̃atĩe:⁊ q̃dã negatĩe,ſilłr q dã ſt ð ſpo ſingłlari q̃dã ð ſbo cõi Et iſtaꝝ qͥdã ſũt ð ſbo diſtributo.⁊ q̃dã ð ſſo ñ diſtributo ſitr qͥdã ſũt ð ſᷣo ſingłarꝭ nũeri:⁊qͥdã de ſdᷣo plurał nũeri. ñ exponẽdo ꝓpões ð dr̃t dʒ ĩ ſcða etponẽte põi illð ↄplexũ ſiłtꝑe.Etiã dʒ caueri ꝙ teri?cõis qͥ nõ diſtribuit᷑ ĩ exponibi li ꝙꝙ nõ diſtribuat᷑ ĩ exponẽte vt ſi teriꝰ ↄſtru ctꝰ cũ ly dr̃t:⁊ rectꝰab eo mediãte ꝓpõe a vel ab nõ diſtribuat᷑ ĩ expõibili:nõ dʒ ẽt diſtribui in exponẽte.ſilr dʒ obvᷣuari: qñ ꝓpõ ð dr̃t ẽ de ſdo cõi nõ diſtributo.ꝙ nõ omittat᷑ qͥn in alijs exponentibꝰ ꝑtialibꝰ a pꝛĩa addatur illi termino rim ſubſtatie identitatis. ¶ Pꝛo expõe ꝓponũ de dẽt. ponit tał rła.Oĩs ꝓpõ ð dr̃t affir̃atĩa dʒ expõi ꝑ co pulatiuã affiratiuã ex tribꝰcathegoꝛicꝭ ↄpoſi tã ĩ q̃ꝝ pꝛĩa eẽ foꝛe vł fuiſſe affir̃at᷑ ð ſvᷣo ꝑſo nalr ſupponẽte.⁊ ĩ ſcða affir̃at᷑ ð terĩo recto a ly drt mediãte pᷣpõe a vł ab. ꝑſonali ſũpto eẽ fuiſſe vł foꝛe cũ h̊ addito ſił tꝑe. Et tᷣcia erit negatĩa in q̃ fſynonimꝰĩ mõ ſigndipncipa li rectꝰa ly drt mediãte ꝓpõne a vłab negat᷑ de ſubo ꝓpõnis ð drt: mediãte ſiłicopula co pule ꝓpois de dr̃t.¶ Et qdictoꝛia talis ꝓpõ⸗ nis dʒ exponi ꝑ diſiũctiuã ↄpoſitã ex ꝑtibꝰõ/ dicẽtibꝰꝑtibꝰcopulatĩe ꝑ qᷓ; expõit᷑ affir̃atia. Erẽplũ pᷣmi.vt oĩs hõ differt abaſino⸗Ex⸗ ponit᷑ ſic.oĩs bõ ẽ ⁊ ſi tꝑe oĩs aſinꝰ eſt.⁊ nul⸗ lus bõ ẽ aſinꝰ.Silr oĩs bõ differebat ab aſi⸗ no:exponit᷑ ſic oĩs hõ erat.⁊ ſił tꝑe oĩs aſinꝰ erat.⁊ nullꝰhõ erat aſinꝰ. Silr pᷣt pdi etẽplũ de futuro.¶ Exẽplũ ſcdi.vt bõ nõ differt ab a ſino exponit᷑ ſic: bõ nõ eſt vel ſiłr tꝑe aſinus non eſt vel bõ eſt aſinꝰ.a ſin pñt dari exẽpla de pᷣterito ⁊ de futuro. Exẽplũ vbi terinus rectꝰ a ly differt nõ diſtribuit᷑:vt hõ ab afino differt exrponit᷑ ſic:bõ ẽ ⁊ ſi tꝑe aſinꝰẽ dem bõ aſinus nõ eſt. ¶ Sed quereret aliqͥs quõ deberet etponi iſta.hõ et aſinus dꝛñt a ſe in⸗ uicẽ. Dr ꝙ illa debet exponi ſicut iſta bomo ab aſino differt. ¶ De differt alie regule ſpeciales. Quaꝝ pꝛĩa talis eſt. Arguẽdo a ꝓpõne affir matiua ð dr̃t ad totalẽ epᷣ exponẽtẽ.⁊ ad quã libet ꝑtẽ pᷣncipalẽ ⁊ ꝓpõnalẽ totiꝰ exponen⸗ — ⁊ poſtponũt᷑:qꝛ ſi pꝛepõerentur ↄna bñvalerʒ Folio clij fert ⁊ ſua totalis exponẽs ↄuertibiliuer ſe ba⸗ bẽt q ad vitatẽ ⁊ ſtitatẽ.ſcðᷣa ꝑs pʒiq; eqͥualẽ ter af̃ a tota copłatĩa ad alterã ꝑtẽ pᷣncipalẽ ¶ Secũda rła talis eſt I qualibzeer ponẽte ꝑtiali ꝓpõnis de differt ad pꝛopõem Secũda. negatiuam de differt: eſt bona ↄna:ſed nõ eõ. Pꝛima paroptʒ:q; eqͥnalẽter ar a ꝑte diſiũcti ue ad totã diſũctiuuã. Scðda ꝑs ptʒ:qꝛ eqͥua⸗ lenter argueret᷑ a tota diſiunctiua affirmati⸗ ua ad alterã ꝑtẽ pꝛincipalem q̃ͥ ↄña non valet ¶ Tertia rła talis eſt Arguẽdo ab ĩ Te ferioꝛi ad ſuũ ſuperiꝰ q̃ regũt᷑ ab iſto vbo drt mediãte ꝓpõne a vel ab.⁊ poſtponuntur non vʒ foꝛãrᷣ ⁊ gñalłr ↄña vt nõ ſeqͥt᷑ Soꝛt᷑.drt ab aſino: ꝗᷣ ſoꝛ.drt ab aĩali.¶ Dr notãter q regũt ⁊c.qꝛ ſi nõ regemt᷑ a ly dr̃t mediãte ꝓpõe a vł ab.tũc ↄña bñ valeret:vt bñ ſeqͥtur:bomo dr̃t ab aſino: aĩal differt ab aſino.¶ Dfr notanter q; bñ ſeqᷣt᷑ ſoꝛ.ab boĩe differt ſoꝛtes ab aĩali dot. Sed ecõtra a ſuꝑioꝛi ad inferiꝰ affirmati ue cũ iſto vᷣbo dr̃t pᷣcedẽte ⁊ diſtribuẽte ſupꝑiꝰ poſita cõſtãtia ĩferioꝛis eſt bõa oↄna:vt bñ ſe quit᷑:lapidiffert abaiali:⁊ bõ eſt. lapis dit fert ab bole:q; ex oppoſitõ oñt infert oppm̃ antꝭ.¶ Quõ aũt teriꝰ qͥ regit᷑ a ly dr̃t ſuppõat viſum eſt in tractatu de ſuppoſitiõibus S Irca expões ꝓpõnũ de infini „ to ſcienduʒ eſt ꝙ iſte terminꝰ S⁹ Infinitũvt ad ꝓpoſitũ ſufficit capit᷑ duptr.ſ.catbego.finca tbegoueumatice. ¶ Catbego⸗ R reumatice capit᷑ adbuc duplr Snomodo vt attribuitur magnitudini id eſt rebꝰ magnis ſiue extẽſis:et tẽ infinitũ tm̃ vʒ ſicut qᷓ;tũ nõ teratũ:ſiue extẽſuʒ ſine:termio Et iſto capiẽdo iſta ꝓpõ.Coꝛpꝰ eſt infinituʒ exponit᷑ ſic.Coꝛpꝰ eſt qtũ nõ termĩatũ:vł coꝛ p?eſt ettẽſuʒ ſine terio ⁊ iſtoꝰ nibil ẽ infinitũ vt pꝛobat pbiloſopbus tertio phiſicoꝛum. Alio modo capitur infinitum vt attribuitur multitudini:⁊ ſic infinitũ tantum valet ſicut boc complexum multitudo cuius non eſt vlti ma vnitas: vel multudo cuius conſequenter numerando non eſt dare vltimam vnitatem. Et iſto modo capiẽdo ly infinitum iſta ppoſ tio. Multitudo ẽ ĩfinita exponitur ſic.Mul tithuo eſt multitudo cuiꝰnõ ẽ vltia vnilas Et iſtoꝰcapiẽdo infinitũ nõ reꝑimłtitudo ĩfini tã reꝝ ↄtinuataꝝ adĩuicẽ Alioꝰcapr̃ ſincatbe goꝛeugtice. et duptrvnovt attbuit᷑ᷣmagni Accepti⸗ nes ö ly o cap Tractatus gu nnnl eyt dicit ſu⸗ tudini.a boc duplłr. Ino mõ capitur vt tantũ eſſe diuiſum. Et illa de ſenſu diuiſo dʒ pont llrue gii rt exp . valet ſicut hoc cõplexũ:aliquãtũ ⁊ non tantũ eſſe ꝑ diuerſas fingulares incõiunctim acc e⸗ 6 füin one ppo qn maꝛꝰ.Et iſto capiẽdo iſta ꝓpõ.Coꝛpꝰẽ infi ptas boc mõ.In iſtas ꝑtes ↄtinuũ ẽ diuiſum ſoe 4 Pꝛopõ affi⸗ nitũ exponit᷑ ſic.Coꝛpus eſt aliquatũ ⁊ nõ tm̃ In iſtas ꝑtes ↄtinuũ eſt diuiſum: ⁊ ſic de alijs Guktuls ſt negatio d⸗ qin mai?.Et ſʒ iſtã expõẽm ↄcedi? iſta:infini- ¶ Sʒ qᷣeret aliqͥs quõ ſupponit iſte teriꝰ ma pi nlapyn begoꝛich 2. tũ põq ſoꝛtes põt poꝛtare:qͥ ſic expõitur. ali gnitudo in iſta ppoe Intinita ẽ magnitudo ucr i edeterio n qtũ põdus ſoꝛ.pᷣt poꝛtare:⁊ nõ tm̃ qͥn ma eo. ¶ Dr ꝙ ſiinfinita capiat catbegoꝛeumatice: Queſtio ftiafinne t de teri ¶ Alioꝰ capitur vt tantũ valet ſicut boc ↄple/ tũc ſupponit deterĩate. ſʒ ſi capiat ly ĩ finira erinſed⸗ afinn eodez tꝑ xũ aliquantũ ⁊ quãtũlibet maiꝰ illo modo ca ſincathegoꝛeumatice:tũc ille termin magni Solutio, gi D boc ade piẽdo iſta ꝓpõ coꝛpꝰeſt infinitũ:expõitur ſic. tudo ſupponit ↄfuſe tm̃. Et ſilr dicendũ ẽ de ectpoftiunser S Coꝛpus eſt aliquantũ ⁊ qᷓtũlʒ mai Et ſm iſtã alijs teris ſiłr poñtꝭ.Sed dicẽdo ſic. Infini⸗ atkcate re crteſſam Gen expoſitionẽ negaret᷑ iſta. Infinitũ põdꝰ ſors. põt poꝛtare:qꝛ ſenſus eẽt:aliquãtũ ponqꝰſoꝛ⸗ tes põt poꝛtare:a qᷓ;tũlibet mai ſoꝛtes pᷣt poꝛ tare.¶ Alio modo capit᷑ ſincatbegoꝛeumati⸗ ce ⁊vt attribuit᷑ młititudini:⁊ q̊ ẽt dupłr Ino ti pond ſoꝛtes põt poꝛtare capiẽdo ſy infini tũ vt tm̃ valet ſicut aliquantũ et quantũlibet maius:tunc ille termin ifinituʒ diſtribuit ꝓ ſpeciebus ↄtentis ſub ly pondde genere = = — — = titatꝭ:⁊ ſic eſt ſignũ diſtributiuũ qtitatis. Irca expõnes ꝓpõnũ 4 alen. ⁊ ſuper latiuo eſt notandu ꝙ coparatiuus 2 . qnq; renetrpo Poſin :vt Acceptõ licſt xeterionon dtn Pꝛima ĩ/⸗ ⁊in illo ſenſu concedit᷑ illa ppõ.Alio mõ ca⸗ . ſoꝛtes é bomo doctioꝛ. i ſoꝛ nes copa gtalsterl ci non gulacon pitur vt tm̃ vʒ ſicut boc ↄplexũ:aliquot ⁊ non tes eſt hõ doctus. Sil ſpe ratiui. vgt ſoꝛ bole foꝛtie in . ſequenti⸗ ot qᷓn plura.Et iſto modo capiẽdo iſta ꝓpoſi cies pꝛedicatur de pluribus.i.multis. Alio ſnſa bo eocẽ tpe pci eer arum ſpe tio. Infinite ꝑtes ſũt ĩ cõtinuo:expõit᷑ ſc.ali⸗ mõ capitur ꝑtitiue:vel vt ponit᷑ loco ſuperla nufon ficut ſoꝛ. Eñ ſi xpe cialis ð ĩ⸗ que ꝑtes ſunt ĩ ↄtinuo.⁊ nõ tot qͥn ꝑłes.⁊ iſto latiui:vt ſoꝛtes ẽ doctioꝛ hoĩm.i.ſoꝛtes ẽ do⸗ negatiua. negatio nõ cade cipit ⁊ de mõ negat᷑ illa ꝓpõ.Ex dictis pʒ:q ùls ppõ in ctſſſim⸗ boĩm.⁊ tunc conſtruitur cũ gtõ plu⸗ il ppo öberet exponi cop ſinit q põit ille terminꝰ infinitũ eſt diſtinguenda ralis numeri ex viꝑtitionis:vt ptʒ reſoluẽdo holeſo non e:q ſic exponi eo ꝙ infinitũ poteſt capi catbegoꝛenumatice. & de exponẽte ⁊ exponibili idem eſt iudiciũ n ois bo foꝛtis non :. vel fincatbegoꝛeumatice ⁊ vtroq; mõ diſtin⸗ Ex iſtis duobus modis non capitur in ꝓpoñ fut ſoꝛ. (Oʒ qr eret aliqs guẽdũ eſt. ¶ Sed quereret aliqͥs: vtrũ ille ter to. ¶ Tertio mõ capitur at. ue: ⁊ illo mõ ca go ici melioꝛẽ boĩem q minꝰinfinitũ ẽ catbegoꝛeuma vl ſincatbego⸗ pitur adbuc tripliciter. no ĩpꝛopꝛijſſime ⁊ neloꝛẽ libꝛi q greciſmu.6 modo vt tm̃ vʒ ſicut hoc cõplexuʒ duo tria q̃t tuoꝛ:⁊ ſic de alijs ſine ſtatu.⁊ ito modo capiẽ do iſta ꝓpõ.Infinite ꝑtes ſunt ĩ continuo:ex pooõit᷑ ſic: due ꝑtes tres partes qttuoꝛ ꝑtes:qͥn (E ꝙ́ͥᷓᷓ ſex ⁊ ſic de alijs ſine ſtatu ſunt in continuo E . . ele foꝛt!: nonẽ foꝛ nene for: vel bo e infortis ſicut ſoꝛ. Bfini reuma.Dr̃ ꝙ quo ad ſigtionẽ eiꝰ ꝑtim ẽ ca⸗ thegoꝛeuma. ⁊ ꝑti eſt ſincatbegoꝛeuma:quia ſibi coꝛreſpõdet in mẽte ↄceptꝰↄplexus ex ac tu ſincatbegoꝛeumatico ⁊ↄceptu.⁊ qñ ille ter minus ꝑ ſe ponitur ſine additiõe ſubſtãtiui: tũc qad officiũ ẽ catbegoꝛeuma.⁊ ðꝛ capi ca⸗ ſic equalet oppoſito ſui poſitiui cum iſto ad⸗ uerbio minꝰ: vel cũ iſto aduerbio maius: vt foꝛnicatio eſt melioꝛ adulterio.i.foꝛnicatio ẽ minus mala adulterio.Et ſenſus illiꝰ ꝓpoſi⸗ tionis eſt iſte.foꝛnicatio ẽ mala: ⁊ adulteriuʒ eſt malũ:⁊ foꝛnicatio nõ ẽ ita mala ſicut adul nſtur fe. h quẽ ego vidi eſt lioßciſe eodeztpe vidit lẽ yidit plato ẽ ita bon ſi i.Et ſcda exponit ſic.ſorte ie liber quẽ dʒ ſoꝛ eſt bom is greciſm bon liber. thegoꝛeumatice. Sed qñ ponit᷑ cũ ſubſtatiuo teriũ.Et ulr dicenguz eſt de iſtis: melius eſt ta domli 1 tunc quo ad officium eſt ſincatbeg euma:et perdere digitu ;ÿ caput de duobus malis mi Edijed .e iſe ſe⸗ liber que⸗ Scða ¶ð capi fincathegoꝛematice nus malum eſt magis eligendum.i.minus fu ſo ehtat me 2e edgilienqum..¶ Alio õ capit᷑ ipꝛopꝛie:⁊ ſic per Acceptõ ¶ Pꝛo expoͤne mag S 2 cr ipsohie . ceptõò/ C Ha0 etpoͤne ppon ¶ de pꝛopoſitiõibus 8 infinito põi ipſum denotatnr poſitiuꝰ veriſicari de terio nes ſuper hont tal rla. ppo 2 Vi tur talis rla pꝛia arguẽdo a ꝓpõe in qua poni ſigniſicante rem excedenteʒ: ⁊ negari de ter latiui. copulatiug er trib⸗ Peis tur ly infinitũ vel eius condecliniũ ad aliã ꝓ auo enieiete rem erceſſam. Exemplu: vt opftrin quappꝛi vpomib poſitionẽ ſufficiẽt eã exponẽtẽ eſt bõa ↄna:et deus eſt melioꝛ diabolo.i.deus eſt bonus: et föne terten pꝛia pofitin⸗ edrlr vreplaporsterdietis⸗ Diagbolus nõ eſt bonus. O Tertio capit᷑ cõpa⸗ Nirrofene ente. ꝛ in ſeð Tertia — . ratiuus ꝓpꝛie:⁊ tunc denotat ſuũ poſitiuum ſanciin.s ilicante re excet — ¶ Scða rla talis eſt.a ꝓpõe de infi⸗ tam ↄuenire termino ſignificati rem excedẽ Crir muoalhsa re excedem nito ĩ ſenſu diuiſo:mediate copla de poſſibii tẽ qᷓ; terio ſignificãti rẽ exceſſam. Et iſto mõ etofriu cu boc aduerd affirmata:ad aliade ſenſu cõpoſito: ceteris ꝑi ẽ bic ſermo de cõꝑatiuo:⁊ nõ de duobus pꝛi⸗ etvo ſig ficaterè ex bus non opoꝛtet ↄnam valere:vt non ſeqtnr. mis modis.¶ Silr ſuꝑlatiuꝰ qñq; capitur im . lier lalis ppo erponat ei In infinitas ꝑtes ↄtinuũ poſſibile eſt eſſe di roervrcl ðꝛ maria optimà partẽ elegit ſebonetet utine⸗ urn uiſuʒ.g poſſibile eſt in infinitãs ꝑtes ↄtinuuzʒ i,valdẽ bonã partem elegit.⁊ iſto mõ non ca aekoafi tinnen 4 einqne nng Nnotandihcöaftin Gnch tenek do oftilheg Aen ſantse bonnn doctioiſor legti nsekbödeeng Gtie it n degundigi nltis Rio Enmne el ſtonf lo ſiheni ese doctid boin i ſanes do⸗ natuneconſtruiurci goͤ pl r nipeitiomis:ptptzreſolveco e tcponmdbilligemet iudici nocis non cpitur in poi cpitur apur vert on Nater, mo ipropiifinen ſrofuipoftini cun ſo ac Acäiſo aderdiommins Gic adiiteridficniande Ulerio. Etſeniusilin pPpoſe micktioe ald1 Ainnerſi⸗ atordeiamuufin atgtzetdeils nriut i5 Pin dediobloni 4 1 maselgentum ininnd 1 ohichli n doinn fen kinoprienfehen Aei ſcaride teli⸗ ſeſr Cgrideter lptti De Ex᷑ pon ibilibꝰ rõne cõpatiui et ſuplati. pitur in ppoſito. Alioꝰcapit᷑ ꝓpꝛie.Et boc dupkr. Unoꝰ vt dicit ſuꝑhabundantiã a expo nit᷑ affiratiue. Alioꝰvt exponitur degatiue. ¶ Pꝛo expõne ꝓpõnũ de cõꝑatiuo Kla ex⸗ ponẽdi poͤne roe Latiul⸗ ponit᷑ talis rła. Pꝛopõ affir̃atiua de ↄꝑatiuo in qᷓ nulla ponit᷑ negatio:dʒ exponi ꝑ copula tiuã ex tribꝰ cabegoꝛicꝭ ↄpoſitã: in qrũ pꝛia poſitiu affirmat᷑ de terio ſiente rẽ exceden tẽ:⁊ in ſcdᷣa affirmat᷑ de terio ſi nte rẽ exceſ⸗ ſam:cũ boc addito eodeʒ tꝑe pᷣciſe ⁊ in tertia Rla Sdi⸗ ctoꝛie pꝛe gicte. Queſtio. Solutio. Kla ex⸗ vonẽ di ponẽ roe ſuplatiui negat᷑ poſitiuus cũ hoc addito ita de terĩo ſi gnificate rẽ exceſſam ¶ Sʒ oppoſſita ↄdicto ria talis ꝓpõnis dʒ exponi ꝑ diſũctiuã ↄpo⸗ ſita ex ꝑtibꝰ Sdicẽtibꝰ ꝑtibꝰ copulatiue.Exẽ⸗ plũ pꝛimi:vt ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ boĩe:ſic exponit ſoꝛ.ẽ foꝛtꝭ ⁊ oĩs hõ eodẽ tꝑe pᷣciſe ẽfoꝛtis: et nullꝰ hõ ẽ ita foꝛtis ſicut ſoꝛtes.Exẽplũ ſcði: vt nõ ſoꝛ.nõ ẽ foꝛtioꝛ hoĩe.Expõit᷑v᷑ fic.ſoꝛtes non ẽ foꝛtꝭ:vel hõ non ẽ foꝛtis vel aliqͥs hõẽ ita foꝛtis ſicut ſoꝛ.¶ Eñ in iſta expõne cauen dũ eſt de terio qͥ non diſtribuit᷑ in exponibili ꝙ talis ter etiã non diſtribuat᷑ in exponen te:vt ſoꝛ.ẽ boĩe foꝛtioꝛ.exponit᷑ ſic.Goꝛtes ẽ illiꝰ ſuperlatiui:cũ quo ponitur abltũs figns rẽ exceſſam:reſtrictꝰ ad ſtandũ ꝓalijs a re ex excedẽte. Sed gictoꝛia talis ppõnis dʒ ex⸗ poni ꝑ diſiũctiuã ↄpoſitã ex ꝑtibꝰdicẽtibꝰ. tibꝰ copulatiue ꝑ quaʒ exponit᷑ affirmatiua. Exẽpluʒ pꝛimi:vt ſoꝛtes ẽ foꝛtiſſimꝰ boĩm. exponit᷑ ſic. ſoꝛtes ẽ foꝛtꝭ ⁊ eodẽ tpᷣe pᷣciſe oĩs hõ aliꝰ a ſoꝛi ẽ foꝛtis ⁊ nullus bõ aliꝰ a ſoꝛte ẽ mag foꝛtis ſoꝛte.⁊ boc ſi exponat᷑ negati⸗ ue:vel ſoꝛtes oĩ boĩe alio ẽ foꝛtioꝛ.⁊ boc ſi ex ponatur affirmatiue.¶ Eñ tunc ppoſitio af⸗ firmatiua de ſuꝑlatiuo ðꝛ exponi affirmatĩe qñ quelʒz ꝑtialis exponẽs eſt affir̃atiua:⁊ tũc negatiue:qñ tertia exponens eſt negatiua. OExẽplũ ſcði.vt ſoꝛtes nõ ẽ foꝛtiſſimꝰ hboĩm exponit᷑ fic.ſoꝛtes nõ ẽ foꝛtis:vłaliꝰ hõ a ſoꝛ te non ẽ foꝛtꝭ:vel aliqͥs hõ aliꝰ a ſoꝛte ẽ mag? foꝛtis ſoꝛte.ſᷣusſoꝛtes nõ ẽ foꝛtioꝛ hoĩe.et ſi ꝓpõ negatiua eſſet õᷣꝛia ꝓpoſitioni affirma⸗ tiue deberet exponi ꝑ ꝓpõnes ↄtrarias. UIñ *in expõne ꝓponis de ſuꝑlatiuo cauẽdũ eſt ne terminus qui non diſtribuitur in exponibili diſtribuatur in exponente.ſicut in iſta ſoꝛtes foꝛtꝭ:⁊ bõ eodẽ tꝑe pᷣciſe ẽ foꝛtꝭ:⁊ bõ non eſt eſt boĩm foꝛtiſſimus. ibi ille gtũs boĩm non ita foꝛtꝭ ſicut ſoꝛ. Eñ ſi ꝓpõ de ↄꝑatiuo eſſet diſtribuitur: ideo etiã in exponente non de⸗ negatiua:⁊ negatio nõ caderet ſuꝑ ↄpꝑatiuuʒ bet diſtrihui. tał ꝓpõ ðberet exponi copulatiue. vt foꝛtioꝛ Satf . edſ boie ſoꝛ.non ẽ:q̃ ſc exponit᷑ ſoꝛtes foꝛtis nõ ¶ De cõpatiuo ⁊ ſuplatiuo alie rłe. . Na a e 31Er Quaꝝ pꝛĩa talis ẽ.A ꝓpone afffatiĩa in q̊ po⸗ eſt:r oĩs bõ fois nonẽ:aoĩs hõ itaf oꝛt eſt nit᷑ copatiu ↄpatine tent vel ſupl⸗ e ⸗ ſicut ſoꝛ.¶ Dʒ qr eret aliqs:quõ dʒ expõi iſta latiue tẽtus ad totalẽ exponẽtẽ eiꝰ: ⁊ ad quã ego vidi melioc boĩem ꝙᷓ plato. Sily ſoꝛ. bz libet ptẽ pncipalem ppõnaleʒ ẽ bona ↄña. melioꝛẽ libꝛũ ꝙᷓ greciſmũ.¶ Di pna etpo, ¶Rõ pꝛĩeꝑtis eſt: qꝛ ibi af ab equalente ad nitur ſic. bõ quẽ ego vidi eſt bon, bõ quem equalens: illa ps vera. ¶ Ro ſede ꝑtis ẽ: qꝛ plato pᷣciſe eodeʒ tꝑe vidit ẽ bonꝰ:a nullꝰ bõ quẽ vidit plato ẽ ita bonꝰ ſicut ille quẽ egovi di.Et ſcðᷣa exponit᷑ ſic.ſoꝛtes bʒ bonũ libꝛũ:ſi ue liber quẽ hʒ ſoꝛ.eſt bonꝰ: ⁊ eodẽ tꝑe pᷣciſe oĩs greciſmꝰ ẽ bonꝰ liber:⁊ nullꝰ greciſmꝰeſt ita bonꝰ liber ſiẽ liber quẽʒ ſoꝛtes Silr di⸗ cẽdũ ẽ de iſta ſoꝛ.eqͥtat melioꝛẽ equũ qᷓ; pło. ¶ Pꝛo expõne ꝓpõnũ de ſuꝑlatiuo ponit᷑ tal rla. ꝓpõ affratia de ſuꝑ.dʒ exponi copulatiua ex tribꝰ ꝓpõnibꝰ cabegoꝛicis cõ⸗ poſita: in quaꝝ pꝛĩa poſitiuꝰ affirmat᷑ ðᷣ terĩo ſignte rẽ excedentẽ. ⁊ in ſcdᷣa poſitinꝰ gffif̃at de terĩo ſigniſicante rẽ exceſſam:reſtricto ad ſtandũ pꝛo alijs a re excedente.a in tertia ne gatur poſitiu cũ boc aduerbio mag pᷣpoſito ⁊ ablatiuo ſigmficãte rẽ exceſſaz ſic reſtricto ⁊ hoc ſi talis ꝓpõ exponatur negatiue. Sed ſi exponeret᷑ affirmatiue:tũc tertia exponẽs eſſet pꝛopõ affirmatiua:in qua de terio ſigni ficante rẽ excedentẽ affirmatur comꝑaliuus equalenter ar̃a tota copulatiua ad alterã eiꝰ ẽ: ſcðᷣa ꝑs ẽ vera.¶ Df notãter affirmati⸗ ua:q; ſieſſet negatiua in qua cõpatiuꝰ nega⸗ retur non valeret ↄña ad quãlʒ exponẽtẽ ꝑti alẽ:qꝛ tũc ibi eqnalent᷑ argueret᷑ a diſiũctiua affirmatisa ad ꝑtem eius. Sed ad exponẽtẽ totalẽ et econtra eſt bona conſequẽtia. ¶ Scda rla talis ẽ arguẽdo a ppõ⸗ neaffiratiua de comꝑatiuo compatiue tento vel de ſuplatiuo ſuplatiue tento ad ꝓpõnem de poſitiuo eſt bona ↄſia:q; equalẽter arguit a tota copulatiua ad partem. ¶ Tertia rła talis ẽ arguẽdo appõ ne affir̃atiua de ↄꝑatiuo in qua terĩnꝰ ſiqns rẽ exceſſam diſtribuit᷑:⁊ in qua res excedens ⁊ us exceſſa ſunt eiuſdem ſpẽi:ad ꝓpõnẽ de ſuꝑlatiuo de eiſde terĩsvaletmña ⁊ non econ tra. niſi terminꝰ ſignificãs rem exceſſam re⸗ ſtringatur ad ſtandũ ſolum p:o alio a re exce dente. Exẽplum pꝛimi: vt ſoꝛtes eſt foꝛtioꝛ v„ Folio cllij Kla zdi⸗ ctoꝛie añ dicte pꝛo poſitiõis notabile Pꝛiarla. Secũda. Tertia. Tr. aetatus aret Capti boĩe. ſoꝛtes ẽ foꝛtiſſimꝰ boĩm. Etẽplũ ſe to ſeoꝛſũ ſũpto:tũc illð ſignũ oẽs pᷣt ĩdifferen vogoiftn neg e feu he cũdi:vt nõ ſeqͥtur.ſoꝛtes ẽ foꝛtiſſimꝰ boĩm:ꝗ ter capi tãa collectĩe qᷓ; diſtributiue.⁊ qñũ ñ pt 4 aik N9 mntalis ſe ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ hoĩe:qꝛ in añte ille gtũs hoiʒ ↄuenire alicui ſuppoſñto ſbi ſeoꝛſuʒ:tũc q ad ern lie po. Laput diſtribuit ſolũ ꝓ alijs boĩbꝰa ſoꝛte vᷣtute ſu⸗ Yitatẽ tał ꝓpõis reqͥrit᷑ ꝙ capiat᷑ collectiue. Etiſto iſta babẽs etes platiui:ſed in ↄnte dictribui᷑ oĩbꝰ boĩibus. ¶ Sciẽdũ ſcðo: h̊ ſignũ oẽs qñ ca agutet ree f ſincatb . ⁊ ſicar̃ ab ĩferioꝛi ad ſuperi cu diſtribntione pit᷑ collectie capit᷑ mtipłr. Uno vt tm̃ vʒ ſic ¶loñ o⸗ f. Eno mn vtrinſcq;. exẽplũ tertij:vt ſoꝛtes ẽ foꝛtiſſimus boc ↄplexuʒ tota collectio.a ſic iſta ꝓpõ oẽs Accep. aiiccpif nih abo tibi 4 boĩʒ:g ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ boĩe alio a ſoꝛte.¶ Dr apli dei ſũt duodeci.expõit᷑ ſic:t ſta ho ,810 ee rE. erpõit᷑ ſic: tora collectio ly oĩs ca ciſe botibioẽ lllue e £ ϑ☚01. 17 — 2 5 — otl 1 notãater in rla ſi res ſint eiuſdẽ ſpẽi:qꝛ nõ ſeqͥ aptoꝝ ẽ duodeci.Alio capit᷑ vt tm̃vʒ ſic h̊ͥ cõ pto colle ifc it uehzhs tur ſoꝛtes ẽ albioꝛ aſino: ſoꝛtes ẽ albiſſimꝰ plexũ marĩa multitudo.vel maximꝰ⸗ 7. aſinoꝝ: q; ↄñs ĩplicat iſtã: ꝙ ſoꝛtes eſt aſnus ⁊ ſic iſta ppõ:oẽs apli dei ſũt duogecis: ucer mätunab ſt ſic gq ue eſt impoſſibilis. . ponit᷑ matia multitudo apłoꝝ ẽ duodeci vel nmnorſoue crron falſa. rta rka. ¶ Quarta rła talis ẽ.arguẽdo a ꝓ⸗ maximꝰ nũerꝰ apłoꝝ ẽ nũerꝰduodenariꝰ.Ter ninorſottenn ice rſoꝛte põne affiratiua ð ↄꝑatiuo ⁊ ſuꝑlatino dictõe tioꝰcapit᷑ vt tm̃ vʒ ficut h aggregatuʒ:nulli q galis ſotis ẽ mioꝛ ppoſita recta a ↄꝑatiuo vł ſuꝑlatiuo ad ipᷣam ſũt de nuũero illoꝝ:⁊ ſic iſta ppõ oẽs apli dei cchit tim catbego eun poſtpoſitã niſ ipſa eẽt terinꝰ ſingularis non ſũt duodeciʒ exponit᷑ ꝑ vnã copulatiuã bimẽ goeunatice tuc lytotu opoꝛteret oↄñaʒ valere:⁊ non ſeqtur ſoꝛtes ẽ bꝛẽ ſic.apli dei ſũt.xij.⁊ nulli ſunt apłi deiqͥn icanibil ißius qn ſi hoĩe foꝛtioꝛ:g ſoꝛtes ẽ foꝛtigꝛ hoĩę.ſilr nõ ſe ſint de nũero illoꝛuzʒ. Et negatiua tali ꝓpõni ziroalis eſt in ſoꝛte.ex. qtur. ſoꝛtes eſt boĩm foꝛtiſſimꝰ. ſoꝛtes eſt oppoſita dzʒ oppoſito mõ exponi. ſett in ſorten mbil ißt tfoꝛtiſſimꝰ boĩx:qꝛ ibi ar a nõ diſtributo ad di ¶ Sit ergo pꝛia rła talis. arguẽdo te ßm iſtä acception ſtributũ. ⁊ eadẽ de cã nõ ſeqᷣtur. ſoꝛtes ẽ ſoꝛo a ꝓpõe ð ſigno collectĩoad ꝓpõeʒ eã ſufficis tribui teris ſintib? r tioꝛ oĩ boĩe:ꝗ ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ boĩe. ter exponetẽ ẽ bõa oↄſia ⁊ eð:qꝛ tales ppões Prĩa rłea ſopʒ quõ ꝓpões de Alia rla ¶ Altima rla talis ẽ.arguẽdo ab n ſe bñt ↄuertibiliter qᷓ ad vitatẽa falſitatem. it negatine oppoſite ferioꝛiad ſuꝑiꝰmediãte ↄꝑatiuo vł ſuꝑlatto ¶ Scða rla talis ẽ.arguẽdo a ppõe o ſtomo.¶Gec qreret 4 pᷣpoſito ĩferioꝛi ⁊ ſupe.ñ oʒ ↄam valẽ: qꝛ ibi de ſigno collectiuo ad eiꝰ pᷣiacentẽ.cet᷑is ꝑibꝰ Lotx ſoꝛtes eſt mioꝛ ſoꝛ af ab ĩferioꝛi ad ſuꝑiꝰcũ diſtributiõe ſuꝑiorꝭ ẽ bõa ↄna:ſʒ nõ eõ:vt bñ ſeqͥt᷑.oẽs apli dei ſ̃ Scða rleh tus fincatbegoꝛeumati vt ñ ſeqͥtur: ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ hoĩe: Oſoꝛtes eſt duodeci: apli dei ſunt duodeci. Ex quo ſeqt ſubz ei eſt H totu: s! foꝛtioꝛ aĩali. ſilr nõ ſ⸗ Eqtur: ſoꝛtes foꝛtiſſimꝰ ꝙ iſta ẽ falſa.oẽs duo apli dei ſũt duodecim. dz mo äſeh boĩm ergo ſoꝛtes eſt foꝛtiſſimꝰ aĩialium.g E rgei duo apli ſe ſunt duodecim. tonis p ptibus rei ſig 5n zmiz ¶Sʒ qrerz aliqs qᷓta ẽ iſta ꝓpõ.oẽs apłi dei ſiatii. BSG Irca etpones ꝓponuʒ ſũt duodeci.¶ Dr ꝙ ſi totũ omes apli dei ſit Queſtio. dineſeak tale ioni de ſignis collectiuisẽ ſcien ſupᷣm: tũc ipa ẽ ĩdefinita.⁊ ſubᷣm eiꝰſupponit * Regcreumatice.iee . u Paer dce ſun ine deteriate.⁊ Iʒ tale ſum ſił⁊ ſemel nõ ſuppo⸗ Solutie ¶ Hꝛo iſtis ppo 8 ylia qꝗ 'm vluz iha ſien ur nat ꝓ plibꝰ: tñ pᷣt ſucceſſiue ſupponere ꝓ pli⸗ lt guapma. Arguédoa, diuriale nuch collectie bus. ed ſi boc totũ. ſapli dei ſit pciſe ſubᷣm ſognu totalitatis ad pf kcnt ſingu vrerchnenke. ⁊ ꝙ ly oẽs nõ ſit ꝑs ſubi:tũc etiã põt dici ĩde nente illa eſt bona one Er dda imt aeaeen capiitur o erelune in ſinita. æ ſubz ei/ ſupponit ofuſe tiñ vł ſuppöe ¶Scda rla talis Acceptõ n elt erwetis. Aninerſis riingulpateat eut e ſettmil t ner ſub ſuppõne ↄfuſa tm̃. vt o⸗ e ſibi ofmili:dũn ☛R . 1 11 „ 2— - Niuns dorn ekl. ncat egoꝛeumatice nes de ly dẽter ac. ¶ Sʒ illð ſignũ oẽs in peᷣ nũero in⸗ Eele „ . ⸗=G ma omnes. differẽter põt capi diſtributiue vłcollectiue. = Irca etpões pꝓpõnũ de anec afirmatiueme Diſtributiĩe:vt q ðꝛ oẽs boĩes currũt.Colle y boc ſigno totꝰſciedũ ẽ ꝙ hᷣ ſi⸗ Neceptz 1 Oik tes eſt ps ſoꝛ ctiue: vt qñ ðꝛ citetꝭ omẽs ⁊ ſingulos. Uñ qñ K tot:capit᷑ duplr. ſ. catbe cceptõ önale. nõ ſeqtur. To⸗ capit᷑ diſtributiue tũc ad vᷣitatẽ ꝓpõnis in qᷓ ꝗ goꝛeüatice. t ſincathegoꝛena ues de ly Tresnd eſta ponit᷑ reqrit᷑: ꝙ pᷣdicatũ ↄuẽiat cuilz ſuppoſi⸗ Mtice. ⁊1 ꝑtĩ catbegoꝛeũatice et Io: us. Certia rla talis Ron kFect 5 affifatiua: v! rẽoueat a ꝑtim ſincathegoꝛũatice. ¶Ea lus incatbegoꝛeumaric is mpoſtoiubi ſiſit negatiua,ſed qf capit᷑ thegosecaitce capit oupr. Ono'vt tm̃ v ſ iobcabegoreumutie collectie: tũc reqrit᷑ ptu ↄueniat toti colle totale: vł niẽ h̊ totũ aliqd qð nõ eſt ꝑs alteriꝰ. lere vt nõ ſeqtur. Tot⸗ — ttõiſuppoſitoꝝ i bi. lz ñ ſit vificabile de alicᷓ ⁊ tũc iſta ꝓpõ. Hoc ẽ totũ exponit᷑ nc. Ic ali⸗ egopars ſoꝛtis eſt tot fſuppo ſito ſhi ſeoꝛſũ ſĩpto:vt ad vitatẽ ine qd qd nõe ꝑs alteri, Et m iſtã expõnẽ oce⸗ obs in nte catbeg notsbile, oès apli dei ſũt duodecim reqrit pᷣnciffale dif iſta ꝓpo. Totuʒz að ẽ in mundo ẽ in oculo (Quarta rla talls⸗ pᷣtu ↄueniat totali collectioni apłoꝝ. ¶ In a meo. poſito caſu ꝙ feſtuca ſit in oculo meo. honedely tot⸗ alaltse liqñ pᷣtũ tal ppõis p̃t ĩdifferẽter ↄuenire to⸗ q; ſenſus eiꝰ eſt. Aliquid quod nõẽ ꝑs alter ĩ ,.imͦts ili⸗ Atbegoꝛe⸗ tali collectioi iuppoſitoꝝ ſubi cuilz ſuppoſi us eniſtens in mũdo eſt in oculo meo. Et iſto negatiue e oña ergomucß eſt ür . 0 Poſtomöerdoni artatals. göt, iniccttfs nedg tales hdeg , Utera ſtitliſinn⸗ nin tilgi ggite hi⸗ tuoadeſßineni eti ennt büſest, iseplieſt Scht deiſant dvogee Er noſett es duoapl dei ſitdlogerin. dwoapl deiſint duogecin. scae iti gpoͦois l dei eliniat ſicner pponi: ſuöm itꝛſenelnoͤſuppo⸗ Golate⸗ cceſſine ſuhponee ppt⸗ Nüſahlideiſtiſeſlhn⸗ Plubericeniſitdiile ſwponit ziuteri;ticphde et tad uppone ktatß⸗N 5 „. „ „ jcckpoes hoͤſſde veſge nrſetieg bſ⸗ eni tite ayi duhk ide lesdeh einie, ienbehei e eei cnbegeiltietl De exponibiliby exceptiuis modo iſta negaret᷑ Caput eſt totũ. Scõo mo do capit᷑ vt tm̃ vʒ ſicut h̊ͥ cõplexũ:res bñs ꝑ⸗ tes:nõ curãdo an talis res ſit ꝑs alter vłnõ Et iſtoꝰ iſta ꝓpõ.Laput eſt totũ:ſic erponit᷑. Caput eſt res babẽs ꝑtes:⁊ illoꝰ illa ↄcedit᷑. ¶ Aliqñ vo capit᷑ ſincatbegoꝛeumatice:⁊ tũc etiã capit᷑ dupłr. Ano mõ vt tm̃ vʒ ficut oẽ tũc iſta ꝓpõ.Dabo tibi totũ qð babeo.expo⸗ nit᷑ ſic.Dabo tibi oẽ illud qð babeo.Alio mõ tm̃ valet ficut quelʒ ꝑs integralis.vł quelibʒ ꝑs qtitatiua.⁊ h̊ mõ iſta ꝓpo.Totus ſoꝛtes ẽ minoꝛ ſoꝛte.exponit᷑ ſic qlibet pars ſoꝛtis eſt minoꝛ ſoꝛte:⁊ ſic eſt falſa.el ſic.qlʒ ꝑs inte⸗ gralis ſoꝛtis ẽ mĩoꝛ ſoꝛte:⁊ ſic eſt vᷣa.Qñ xᷣo capit᷑ ꝑtim catbegoꝛeumatice ⁊ ꝑtiʒ ſincatbe goꝛeumatice tũc ly totũ tm̃ vʒ ſicut h̊ ꝓplexũ aliqͥd ⁊ nibil ipᷣius qͥn ſit h̊.⁊ ſic iſta ꝓpõ tota aĩa rõalis eſt in ſoꝛte.exponit᷑ ſic.Alia rõna⸗ lis eſt in ſoꝛte ⁊ nibil ipᷣ eſt qͥn ipᷣm ſit in ſoꝛ te. AUñ ſᷣm iſtã acceptionẽ boc nomẽ totꝰpõt attribui terĩs ſigntib res indiuiſibiles.Ex iſto pʒ quõ ꝓpões de h̊ ſigno totꝰdebẽt expo ni.Et negatiue oppoſite debẽt etponi oppo Queſtio. ſito mõ.¶ Sed q̃reret aliqͥs qta eſt iſta p5 to Totꝰ ſoꝛtes eſt mĩoꝛ ſoꝛte ¶ Dr̃ ꝙ ſi capia olutio tus fincatbegoꝛeumatice ⁊ ſcᷣo mõ eſt vlis. ⁊ ſubʒ ei eſt ̊ totũ:ꝑs ſoꝛtis. Vñ hoc ſignuʒ totꝰ illo mõ captũ includit terĩm ſue diſtribu tionis ꝓ ꝑtibus rei ſignificate ꝑ teriꝑ qͥ ime diate ſeqͥ᷑ tale ſgnũ.Si vᷣo ly totꝰ capiat᷑ ca thegoꝛeumatice:ſic eſt ſingularis. ¶ Pꝛo iſtis ꝓpõnibꝰ ponit᷑ talis re ſpecialis gula pᷣma.Arguẽdoa ꝓpõne in qua ponitur nignũ totalitatis ad ꝓpoem ſufficiẽter expo nentẽ illã eſt bona ↄna ⁊ econtra ¶ 'Scða rła talis ẽ.a ꝓpõe de ly to⸗ tus vel fibi ↄfimili:dũmõ illud ſignũ capiat ſincatbegoꝛeumatice ad ſuã pᷣiacentẽ: nõ vʒ. ꝓfa nec affirmatiue: nec nenatiue:vł nõ ſeqf ¶ Totus ſoꝛtes eſt ꝑs ſoꝛtis: ſoꝛtes eſt ꝑs ſoꝛ tis. Sili nõ ſeqᷣtur. Totus ſoꝛtes nõ eſt aĩal rõnale: ſoꝛtes nõ eſt aial ationale. tus ſincathegoꝛeumatice capto ad ꝓpõeʒ de ly totꝰ catbegoꝛ eumatice capto nõ opʒsnaʒ valere:vt nõ ſeqͥtur.Tot⸗ ſoꝛtes eſt ꝑs ſoꝛtis ergo pars ſoꝛtis eſt totus ſoꝛtes capiẽdo ly- totus in ↄñte catbegoꝛeumatice. irtarka ¶ Quarta rla talis eſt. arguẽdo a p pone de ly totꝰ cathegoꝛeumatice ſũpto ad pᷣ iacẽtẽ illiꝰ ꝓpõis vʒ ↄña affirmatiue:ſed nõ negatiue.vt bene ſeqtur.Totꝰ mũdꝰ eſt ma⸗ gi:ergo mũdꝰ eſt magnꝰ.ſed nõ ſeqᷣtur Co⸗ tus deuns non eſt dens: ergo dens non eſt de⸗ us: cũ añs ſit verum ⁊ ↄñs falſum. ¶ Ultuma rła talis eſt.arguẽdo ap Ultima põne in qua aliꝗs teriꝰ pᷣcedit illud ſignũ to⸗ regula tus ſincatbegoꝛcumatice captũ ad ꝓpõem in qua ille terĩꝰ ſeqͥtnr illud ſignũ:nõ vʒ ↄña:ſʒ bene eõ: vt non ſeqͥtur. Domꝰ tota cõburit᷑:q tota domꝰ comburit᷑: ſed bene valet econtra Tota dom cõbnrit᷑:j domꝰ tota cõburitur. . ⸗ Irca expõnes ꝓpõnũ Acceptẽᷣ E de ita ꝛ ſicut eſt ſciẽ dũ pꝛio nes de ly — vt eſt aduerbiũ affirmandi nec vt ẽ añs:nec vt rlin:ſed — Jarik bic vt mediante ipſo cõparant᷑ aliq res in aliqᷓ ꝓpᷣetate. ⁊ iſto mõ capit᷑ bic. Silr ly ſicut:nõ dʒ capi in ꝓpoſito explicatiue nec voĩpoꝛtat apparenti tm̃ nec vt ipoꝛtat apparẽtiã ⁊ exiſtẽtiã:nec infinite: ſed ꝓut eſt aduerbiũ: mediãte qᷓ cõparamus gliqua plura in aliqua pꝛopꝛietate. D ¶ Sciẽdũ ſcðᷣo ꝙ ppõ de ita⁊ ſicut nodz exponi ꝑ oĩno ſiłr: vel ly equatr:qꝛ ponſi to ꝙ ſoꝛtes ſit diues de centũ floꝛenis ĩ pecu nijs:⁊ plato in alijs rebꝰtũc bec ẽ vᷣa ſoꝛ.ẽ ita dines ſicuxplato.⁊ tñ bec ẽ flã ſoꝛ.ẽ diues oĩ⸗ no ſitr platoni. Eñ ſi itaꝛ ſicut dicãt oĩmodã ſilitudinẽ:ſic ꝓpõ tal:ſoꝛtes ẽ ita diues ſicut plato expõit᷑ ſic. Soꝛ.ẽ dines:⁊ plato ẽ diues ⁊ plato nõ ẽ magis diues neq; minꝰ diues qᷓ; ſoꝛtes. Sʒ ſi nõ dicãt oĩmodã filitudinẽ ⁊ ne gẽt exceſſum rei ſigte ꝑ ſequẽs extremũ ſupᷣ rẽ ſignificat ꝑ pᷣcẽdẽs extremũ in illa ppe⸗ tate i qᷓ fit cõpatio:tũc iſia ppõ ſoꝛtes eſt ita foꝛtis ſicut plato:exponit᷑ ſic ſoꝛteseſt foꝛtis ⁊ plo eſt foꝛt c plło nõ eſt foꝛtioꝛ ſoꝛte. Iñ in ꝓpõib de pᷣterito ⁊ futuro in ſcda ꝓpõne dꝗʒ addi illa ꝑticula ſu eodẽ tẽpoꝛe pꝛeciſe. twiſtta dictio ita: nõ capit᷑ ̊ ita ſicit ¶ Pꝛoxſtis ꝓpõibꝰ ponit᷑ pᷣma rła Pꝛia re⸗ q talis eſt. A ꝓpõe de ita:a ſicut:ad ſuã tota gula ſpe⸗ lẽ erponentẽ eſt bona ↄna: econtrta. cialis. tertia rla ¶ Lertia rła talis E.a ppõe de ly to ¶ Scda rla talis eſt:arguẽdo ab in Secũda, ferioꝛi ad ſuꝑius pᷣponẽdo ly ita:⁊ ſicut: non valet oña:ſed a ſuperioꝛi ad inferiꝰ poſita cco En znſerſott⸗ bene valet ꝛ/fa Lertia rła talis ẽ. a ꝓpõne affir̃a 2 tia de ita ⁊ ſic ceterꝭ ꝑibꝰad ꝓpõʒ negatiuã ðᷣ Tärtis 16 patio gdu extrẽis ↄuerſis foꝛãlr vʒ ↄnia vt 5 bñ qt.ſoꝛ.ẽ ita foꝛtꝭ fic pło ꝙ pło nõẽ ſoꝛt⸗ oꝛ ſoꝛte.filr a ppõe affiratia de ↄpatĩo ad af⸗ fifatiuã de ita ⁊ ſiẽ reſpectu eoꝛudẽ extrẽoꝝ .nõ ↄuerſoꝝ ceteris ꝑibꝰvʒ oña:vt bene ſa eqᷣ ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ boĩe.g ſoꝛ.ẽ ita foꝛt ſicut bõ vij Xractatus. Explicit tractatus de etponibilibus. ¶ eqnitur tractatus de ſophiſmatibus. Iſo de pꝛopꝛie tatibꝰpuoꝝ logica terĩ aſinꝰ:patet qꝛ ille teriꝰ aſinꝰ ſupponit re liũ: pꝛacticãda ſũt ſtricte ⁊ cõiter.ꝗ ſuppõit deterĩate:ↄfuſe tm̃ biſpani:in quo tractat de boc ſigno oĩs.Etvl terius eſt aduertẽdũ ꝙ boc totũ.Aſinꝰ hoĩs pdictaappareãt lu teriate:nec ↄfuſe tm̃ qꝛ ſibi imediate pᷣponit cidioꝛa Et ſit pmũ ſignũ vłe nõ impeditũ:ergo ſupponit ↄfuſe 6 ſopbiſma tale Dĩs diſtributiue. ¶ Sed ꝙ ille terinꝰ boĩs nõ di⸗ .afinus bois currit ſtribuat᷑: pʒ pꝛĩio ſic.q; ſeqͥtur mediate ſignuʒ — poſito caſu ꝙ ſoꝛ⸗ vle affirmatiuũ. ergo nõ diſtribuit na pʒ au tes nõ babeat aſinũ: ⁊ ꝙ nullſit aſn q ſit ali ctoꝛitate petri biſpani dicẽtis ꝙ h̊ fignũ oĩs cui boĩs qn currat: ⁊ ꝙ aſinꝰ filueſter qeſcat ſoli diſtribuit terim ĩmediate ſequẽte: ergo ꝓbatio. ¶ Pꝛobat᷑ ſophiſma ſic.Iſte aſinus boĩs cur⸗ nõ diſtribuit illũ terim boĩs mediate ſequẽ⸗ rit.⁊ iſte aſinus hoĩs currit.a ſic de ſingulis. tẽ.ꝗ Scðdo ſic. terĩn· cõis nõ diſtribuit in illo ergo oĩs aſinus hominis currit conſequẽtia ſitua ſigno vniuerlſali affirmatiuo ĩ q põt po pʒ ꝑ inductionẽ ⁊ añs pʒ ex c?lu. Impꝛobat ni terin? ſingularis ꝓpꝛie cõgrue remanẽ⸗ Impꝛo⸗ ſic bñ ſequitur. Oĩs aſinus boiĩs currit: ergo te ſigno vli vt ptʒ ex dictis petri hiſpani:vbt batio pꝛi aſinꝰ ſoꝛtis currit.ↄñs eſi falſuz:vi patuit ex Picit ſignuũ oĩs: nõ põt addi terĩo fingu⸗ ma caſu: ergo ⁊ añs.ↄna pʒ ꝑ locũ a toto in qtita lari.Et hoc maxiĩe intelligit dümõ terminus Secũda. te ſiue pᷣ locũ a ſupioꝛi ad infer cũ diſtribu/ ſingularis ponat᷑ in vno ſitu:in quo ſi terĩnꝰ tione ſuperioꝛis.¶ Scðᷣo ſic ödictoꝛiũ ſophij còis poneret diſtribueretur Sʒ in ſopbiſma matis eſt veꝝ:ergo ſophiſma eſt falſum ↄña te loco illius termini boĩs poteſt poni ppꝛie pʒ ꝑ locũ a dictoꝛijs. Añs pʒ:qr iſta eſt vera ⁊ cõgrue teriĩn ſingularis:vt dicẽdo ols aſi⸗ ſcʒ aſinꝰ bois nõ currit.⁊ eſt ↄtradimoꝛia ſo/ nus ſoꝛtis currit. ¶Tertio ſic ſi ille terminus phiſmatis. Igit᷑. O ſit vera pʒ q; bñ ſequit. boiĩs diſtribueret᷑:tũc idẽ eſſet dicere.oĩs añ Aſinꝰ ſoꝛtis nõ currit:ꝗ aſinꝰ boĩs nõ currit nus hois currit: ⁊ cuiuſſibʒ boĩs aſinꝰ currit tenet ↄña ab inferioꝛi ad ſuꝑiꝰ:ſʒ ans eſt veꝝ ⁊ vna/ p& ſeqret adalia: ⁊ ecõtra qꝛ ꝓpõnes vt ptʒz ꝑ calum: ↄñs eſt veꝝ. OEt ſi dicat᷑ q ſũt de eiſdẽ terĩs ⁊ eodẽmõ ſt upponẽtib ſe arguẽdo ab inferioꝛi ad ſuꝑiꝰ ſine diſtributi ſe ↄſequũt᷑.ſʒ iſta ẽ flã ĩ caſu poſito.cuiuſſibʒ one negatiue:opoꝛtet ponere ↄſtãtia inferi⸗ boĩs aſinꝰ currit:qꝛ bñ ſeq?:cuiuſizʒ hboĩs oĩs oꝛis. Tũc ſicarguit᷑ bñ ſeqᷣtur. Aſin ſoꝛtꝭ nõ aſinꝰ currit: ⁊ ſoꝛtes ẽ bõ:g ſoꝛt oĩs aſinꝰ cur currit: æ ſoꝛtes eſt bõ: aſin⸗ boĩs nõ currit rit ↄclufio eſt ffã in caſu poſito ergo aliqᷓ pꝛe ↄna tz ab inferioꝛi ad ſupiꝰ negatiue cũ con⸗ miſſaꝝ. nõ mioꝛ:ꝗ maioꝛ.⁊ ſi maioꝛ eſt fla:& ſtãtia infertoꝛis ⁊ ſine diſtributiõe ſuꝑioꝛis: ⁊ iſta oĩs aninus boĩs currit.qð tamen eſt fal ſed añs eſt verum: ergo ⁊ ↄſequens.quod eſt ſum igit᷑. ¶ Et ſi dicat aliqᷣs eſt rla cõis:p contradictoꝛiũ ſophiſmatis.Tertio ſic. be/ oĩs terinus qͥ eſt terĩnꝰ cõis determinãs ter ne ſequitur. oĩs añnus bominis curit aſi⸗ minũ diſtrꝛbutũ eti diſtribui Dĩ illa re nus filueſter eſt aſiny. ergo aſin ſilueſter cur gula eſt fa. ¶Ag ſophiſina rñder ꝙ; ipʒ ẽ ve rit. Tenet ↄſia in darij ⁊ concluſio eſt falſa: &̊ rũ vt ſat ꝓbat rõ ante oppoſitũ.Et ad pᷣmã 2 aliqua pᷣmiſiaꝝ. ⁊ nõ minoꝛ. ergo maio::que ſcdᷣam rones pʒ ſontio et dictis circa locu a eſt ſophiſma.¶ Quarto ſic.bene ſequitur:ois roto in quãtitate. ⁊ eirca locũ ab inferioꝛi ad. Quarta e aſinus bominis currit:ergo cuiuflibet hoĩis ſuꝑiꝰ.⁊a ſuꝑioꝛi ad inferi q̃liter tenẽt affir⸗ afinus currit. ſed ↄñs eſt falſum. ergo ⁊ añs. matiuvel negatiue. ¶ Sʒ tñ vltra boc circa ofña pʒ a termino ſtante confuſe ⁊ diſtribnti⸗ iſtas duas rões ꝑvnũ ſpeciale aduertẽqũq ue ad eundem ſtantem confuſe tm: ceteris pa qñ ſuperius ⁊ inferius ſunt determinatiões ribus eſt bona ↄña.Qð aũt ↄñs ſit falſum pa alioꝝ terminoꝝ: ⁊ accipiunt᷑ vnica acceptiõe tet: quia bene ſequitur. Euiuſſibet bominis cũ ſuis determinabilibus.tũc argumẽta non aſinus currit a ſoꝛtes eſt homo. ergo ſoꝛtie valẽt ab inferioꝛi ad ſuperius negatine: vel aſinꝰ currit. concſuſio eſt falſa. vt patet er ca⸗ a ſinglari ad inferi affirmatiue.nif totũ 33 ſu.ergo aliqua pꝛemiſſarum non minoꝛ.ergo gregatũ ex deterĩabilia inferioꝛi ſit inferi maioꝛ:que ſequitur ex ſopbiſmate. Oisaſinꝰ bhois cur- rit⸗ enaſie oꝓfntatio. Teriis ¶ Pꝛo ſolutione ſophbiſmat ſuppo Solutio nunt᷑ dicta de boc ſigno oĩs circa textũ petri ſopbiſma tis eſt ſubiectũ ſopbiſmatꝭ?:ꝛ diſtribuit᷑ rõe illiꝰ q̃dã ſophiſmata vt vel ↄfuſe ⁊ diſtributiue:ſeq non ſupponit de⸗ Summe notandü. Obiectio Solutio A tom aggregatũ ex eodẽ deterĩabili? ſupe nus qeſces afin / be zis e ffff baliq m ca. ergo maioꝛ qẽ ſopb ria ſopbiſmat ẽ Fa: tzp legẽ Zeiax. añs bois aſin? nõ currit. ſunt vere:ꝛ Zꝛia ſo tiua eiuſdẽ ſudi. ⁊ ein lna te igit ſophiſmma fim̃ ſopbiſmatis ẽ va:erg pʒ.qꝛ iſta. alicui? boĩ⸗ Detku ẽ clctoꝛia ſophiſim ſiʒ.· ¶ Quarto fic. bñ ſe currit:ergo tiñ currẽs ergo ans. oñapʒ:qꝛ matiua q erponit gia lina. tis:e boma ona. Se ponẽtes e. ¶ Quito currit. cniuſtz bois aj currit. oña tz in daran go aliq pmmiſſari: n. ſingulares ſunt Pe: ¶ Pꝛo ſolutöe nenteü ſopbiſma garter diſtributi. ig e. Atl. Gni ſoppi Ultio tüptib⸗ — cipit App 1 uicaacceptoͤe ci dſnn in De ſophiſmatibus Folio clv. debor ſnenie Oin rioꝛi:⁊ niſi ponat᷑ oſtatia aggregati ex deter mitur ꝓ media in mĩoꝛi ꝓpõne qᷓ; ſumebat᷑ ꝓ ii Eboetptt N ſtin miabili ⁊ ĩ ferioꝛi.Et iõ dʒ ſic argui in ſcda rõ medio in maioꝛi ꝓpõe:q; ly boĩs pᷣciſe ſume⸗ elle 4 ſhbufen boig 4 ne. Aſin?ſoꝛtis ñ currit:⁊ aſinꝰ ſoꝛtꝭ ẽ:g aſinꝰ bat᷑ ꝓ medio in maioꝛi:⁊ h̊ totu aſinꝰ hoĩs ſu debeſni⸗ e il⸗ boĩs nõ currit.mõ iſta ẽ falſa.Aſin ſoꝛtꝭ eſt: mit᷑ ꝓmedio in mĩoꝛi.¶ Ad ſcðam ðꝛ negan N det ppontr⸗ cũ ſubᷣm ꝓ nullo ſupponat ex caſu.¶ Ad ter⸗ do ans:⁊ ad ꝓbatioſſẽ eius ðꝛ negãdo ꝙ ille leſetannreoflſef tiã ðꝛ negãdo ↄnam q; plꝰ ſumit᷑ ꝓ medio in due ↄꝛiãtur:qꝛ ille teriꝰ aſinꝰ in nulla eax di⸗ Eing⸗ dbiineinbont de⸗ maioꝛi q; pᷣdicat᷑ in mĩoꝛi.¶ Ad qrtã ðꝛ negã ſtribuit᷑:qð tñ reqͥrit᷑ ad ↄꝛietatẽ.¶ Ad tertiã tte dn deßhanff do ↄnñam.⁊ ad ꝓbationẽ ð: ꝙ cetera nõ ſunt ðꝛ negado ſilr ꝙ ille Zdicũt: q; deficit eadem Ndle gontgſte paria:qꝛ ille gtus hoĩs in ante ſupponit ↄfu⸗ ↄditio.¶ Ad quartã pʒ ſolutio ex regła data keg⸗ hrm boignin Onn⸗ gonz diii e fng ionnnt ndiſrion s Ol i e Panldletg. nia ininecigteengld oi Teno ſefilleternins micice eſetdicere igai minſſibzoisafi) arit laliiterotrae ppones cogeoſpponerhſ iiaſipoſto cniuftib ſeifcuiufz bois ois dogſon disefin nr ſupoſtdergoalih e mior 1fimnoreſtfin scurrit gdumenetl “ naligshetthatsg ind cdisdeterminis ter diſribuift Dilur Sto õü ne pofti Kalhiii⸗ retdictisciic loch⸗ arcalocigbiſferſcn⸗ ſe tm̃:vt in ↄñte ↄfuſe ⁊ diſtributiue. . ¶ Aliud ſophiſma.Cuiuſſibʒ hoĩs afinꝰ currit.poſito cãu ꝙ qͥlʒ hõ bẽat vnũ aſi nũ currẽtẽ ⁊ alteꝝ qͥeſcẽtẽ.¶ Pꝛobat᷑ ſophiſ⸗ Pꝛobatõ ma.Iſtiꝰ boĩs aſinꝰcurrit ⁊ iſtiꝰpoĩs aſinꝰcur rit.⁊ ſic de alijs.ergo cuiuſlʒ hoĩs aſinꝰcurrit ĩpꝛobatõ ¶ Impꝛobat᷑ pꝛio ſic.ex ſophiſmate ſeqͥtur fal pꝛima. ſum:ergo ſophiſmaẽ falſum. ↄña ptʒ.qꝛ in oi bõa ↄña: ſi ↄñs ſit falſum añs erit falſũ.Añs pʒ.qꝛ bñ ſeqͥtur.Euiuſſʒ hoĩs aſinꝰ cnrrit:aſi nus qᷣeſcẽs ẽ aſinꝰ hoĩs.ꝗ aſinꝰ qͥeſcẽs currit onßs ẽ fm̃. aliq̃ pᷣmiſſaꝝ.nõ mĩoꝛ:vt notũ ẽ: Secũda. ergo maioꝛ qͥ ẽ ſophiſma.¶ Scðo ſic.Cõtra⸗ ria ſophiſmatꝭ ẽ vᷣa:ergo ſopbiſma falſũ.ↄña tʒ ꝑ legẽ dᷣiaꝝ.añs patʒ.qꝛ iſta ẽ ᷣa.Cuiuſiʒ boĩs aſinꝰ nõ currit.ex q eiꝰ oẽs ſingulares ſunt vere:⁊ ẽ ia ſophiſmat) cũ ſit vſis nega tiua eiuſdẽ ſubi.⁊ eiuſdẽ pᷣdicati cũ ſopbiſma Tertia. te igit᷑ ſophiſma flm̃.¶ Tertio ſic.ↄdictoꝛia ſopbiſmatis ẽ vᷣa:ergo ſophiſma faluʒ. Añs pʒ.qꝛ iſta.alicuiꝰ hoĩs aſinꝰ nõ currit eſt vera ⁊ẽ dictoꝛia ſophiſmatꝭ: ergo ſophiſma ẽ fal Quarta. ſuzʒ. ¶ Quarto ſic.bñ ſeqͥtur cuiuflʒ hoĩs aſinꝰ currit:ergo tm̃ currẽs ẽ boĩs aſinꝰ oñs ẽ flm̃: ergo ⁊ ans.ↄña pʒ:qꝛ ab vłi ad excluſiuã affir matiuã qͥ etponit᷑ gfa alietatꝭ terĩs trãſpoſi⸗ tis:ẽ bona ↄña.Sed ꝙ ↄñs ſit falſum pʒ ꝑ ex᷑ ponẽtes eiꝰ.¶ Quito ſic. cuiuſiʒ boĩs aſinus currit.cuiuſſʒ hoĩs aſinꝰquieſcit:ergo qͥeſcẽs currit.oↄña tʒ in darapti.id ↄcluſ ẽ flã: er⸗ go aliq̃ pᷣmiſſarũ:⁊ nõ minoꝛ ex quo oẽs eius ſingulares ſunt vᷣe: ꝗ̊ maioꝛqͥ ẽ ſophiſma. ¶ 'Pꝛo ſolutiõe ſopiſmatis eſt ad uertẽdũ ꝙ ſopbiſma eſt mixte qᷓ;titatꝭ.i.vlis rõe teriĩ diſtributi.aĩdefinita rõe terĩ ñ diſtri Quinta. buti. Rñ ĩ ſophiſmate hoĩs aſinꝰẽ ſ i qd to P Solutio. tũ płibꝰ ſuppõibꝰ ſupponit.nec deterĩatio ac cipit᷑ vuica acceptõe cũ ſuo deterĩabili. iõ at⸗ tẽdit᷑ qᷓtitas tã ex ꝑte deterĩatiõis qᷓ; ex ꝑte deterĩabilis.Qualłr aũt terĩ ſophbiſmatis ſup ponãt pʒ ex ſuppõnibꝰ. Ad ſophiſma rñde tur ꝙ ipᷣm ẽ verũ: vt oſtẽdit rõ ꝓbãs ipſum. ¶Et ad pᷣmã rõeʒ ðꝛ nagâdo añs:⁊ ad impʒo bationẽ eiꝰ ðꝛ negãdo ꝙ bñ ſeq̃tur: q:plꝰ iu⸗ de etcluſiuis. ¶ Ad quitã pʒ ſolutio circa ter tiã figurã. Sequitur aliud ſophiſma. ¶ Aliud ſophiſma.Oiĩis hõvl aſinꝰ currit.poſito cauq nullꝰ hõ currat:⁊ ꝙ aliqͥs aſinꝰ currat:puta bꝛunellꝰq Tũc ꝓbat᷑ ſopbiſ ma:oĩs hõ currit.vł oĩs aſinꝰcurrit:ergo oĩs bõ vel aſinꝰ currit.tz ↄna a ꝓpõne diſiũctiua ad ſibi ſynonimã.vel ad ꝓpõnẽ cathegoꝛicã de diſiuncto ektremo teris eodẽmõ ſupponẽ tibꝰ ẽ bona ↄña:ſed añs eſt verũ:ergo ⁊ ↄñs. ¶ Scòo ſic. dictoꝛia ſophiſmatꝭ eſt falſa.er⸗ go ſophiſma ẽ veꝝ.añs ptʒ:qꝛ iſta ẽ Zdictoꝛia ſopbiſmatis.aliqͥs hõ vel nullus aſinꝰ currit. mõ illa ẽ falſa.vt patz ꝑ caſum poſitũ:ergo ſo phiſma ẽ veꝝ.¶¶ Impꝛobatur pꝛio ſic: ↄꝛia ſo⸗ phiſmatis eſt vera:ergo ſopbiſma eſt falſum Añs pałet. qꝛ iſta eſt ↄꝛia ſophiſmatꝭ.oĩs bõ vel aſinus nõ currit.mõ illa eſt vera:qꝛ ex ip⸗ ſa ĩfertur diſiũctiuavera:qꝛ bñ ſeqtur.oĩs bõ noõcurrit:vel aſinus nõ currit.ꝗ omis bomo vel aſin nõ currit.tʒ ↄna ꝑ rlam allegatã in argumẽto ꝓbãte ſophiſma.¶ Scðdo ſic.ↄdi⸗ ctoꝛia ſophiſmatis ẽ vera: ergo ſophiſma eſt flm̃.aſñs pʒ:qꝛ iſta ẽ xa. aliqͥs hõ vel aſinꝰ non currit:cũ ĩferat᷑ er diſiũctiua vera:⁊ ẽ Zdicto via ſophiſmatis ꝗꝛ eſt ꝑticularꝭ negatiua eiuſ dem ſubia pᷣti cũ ſophiſmate vli affir̃atiuo. Tertio ſic.oĩs bõ vel aſinꝰ currit.⁊ oĩs hõẽ bõ vł afinꝰ:ergo oĩs hõ cur.oↄclo ẽ falſa:ergo aliqpᷣmaſſarũ nõ mĩoꝛ:ergo maioꝛ:qͥ ẽ ſopbiſ ma.¶ Pꝛo ſolutione ſopbiſmatis eſt. ¶ Aauertendũ ꝙ illa cõiunctio vel pᷣt ↄiũgere int᷑ ꝓpões:⁊ ſic ſophiſma eẽt vna ꝓpõ bypotbetica diſiunctiua vera. a iſtoꝰ ſoo biſma nõ bẽret ↄꝛtã nec poſſet eſſe pᷣmiſſa in aliq ſyllo catbegoꝛico.Et iſtoꝰ poſſʒ rñde⸗ ri ad pꝛim rõem lpꝛobãtẽ: negãdo ꝙ babe⸗ at Zꝛiã. ¶ Ad ſcdᷣam ðꝛ ꝙ illa non eſt Zdicto⸗ ria eiꝰ ſed iſta nõ oĩs hõ vel aſinꝰ currit.ꝗ Et A tertiã ðꝛ ꝙ illa ↄna nõ valet eo maioꝛ ẽ ꝓpõ bypotetbica diſiunctiua. el illa ↄiun⸗ ctio vel põt ſolum ↄiungere iter terios et ſic pbiſma eſt pꝛopoſitio catbegoꝛica de diſiun⸗ VI 0) pꝛobatio impꝛoba⸗ tio pꝛima Secũda. Tertia. Solutio. Soluũk rones p⸗ baͤtes. Soluũt᷑ rões ĩpꝛo bantes. Tractatus cto ſubo.Et h̊ põt cõtingere adbuc duplłr: eo ꝙ h̊ totũ diſiũctũ pᷣt diſtribui.⁊ ſic ſenſus ſo⸗ pbiſmatꝭ eſt ꝙ oẽ illð de quo ẽ veꝝ dicere cp ẽ hõ vel aſinꝰ:de illo etiõ veꝝ ẽ ecere ꝙ cur⸗ rit.⁊ ſic ſophiſma ẽ ꝓpõ vlis falſa vt bñ pꝛo⸗ bãt rões ĩp:obãtes ipm.OEt tũc ad pᷣma rõ⸗ nez pbantẽ ðꝛ negando vltimã ↄñam.qꝛ ille teri? aſinꝰ ĩ diſiũctiua ſtat deterie: ⁊ ĩ ↄñte ſtat ↄfuſe ⁊ diſtributiue.¶ Ad ſcdaʒ ðꝛ negã⸗ doꝙ illa ſit dcõꝛia eiꝰ:qꝛ ĩ ſophiſmate vł to tũ ſubʒ ſtat ↄfuſe ⁊ diſtributiue. ſiłr iſti duo teri.ſ.hõ ⁊ aſinꝰ.⁊ iõ in eiꝰ Sdictoꝛia ſubm dʒ ſtare deterĩate.a ſilr illi duo terĩ.ſ.hõ ⁊ aſinꝰ Del ſolũ vna ꝑs illiꝰ diſiũcti.ſ.ille teriꝰhõ:di ſtribuit. ⁊ ſic ſophiſmatẽ mixte qᷓtitatꝭ.ſ.vłis rõe illiꝰ terĩ hõ.⁊ ĩdefinita rõe illiꝰ terĩ aſinꝰ ⁊tũc ſophiſmaẽ veꝝ.⁊ tũc ſenſus eiꝰ ẽ: aliqͥd qð ẽ aſinꝰ vł oẽ illð qð ẽ hõ cirit: vt etiã bñ oñdũt rões ꝓbãtes ipᷣm. Et ad pꝛimã rões ipꝛobãtẽ ðꝛ:ꝙ illa nõ ẽ ↄꝛia eiꝰ:ſed iſta ẽ ↄꝛia eiꝰ eoꝰ quo põt dari oĩs bõ vel oĩs aſinꝰ non ¶ Pꝛo ſolutione ſopbiſmatis eſt. . ¶ Aduertendũ ꝙ velſopbiſma põt eſſe vna ꝓpõ bypothetica diſiũctiua:⁊ tũc ẽ verũ ex q vna ꝑs.ſ.ſcða ẽ vera.q Ad rões im pꝛobãtes ðꝛ ꝙ ↄñe facte in illis rõnibꝰnõ va lẽt ↄ iſtũ ſenſũ.ex q ꝓpõ bypothetica nõ põt eẽ pᷣmiſſa ſylli cathegoꝛici.¶ Sʒ tñ ↄtra iſtũ ſenſũ ſophiſmat af ſic.qlʒ ꝑs illiꝰdiſiũctiue ẽ flã:& ipᷣa ẽ flã.de pꝛĩa notũ eſt.ſed de ſcða pʒ: qꝛ rlm ſude idẽtitatꝭ ſupponit eodẽꝰ ſicut ſuũ añs:q; loco eiꝰdũ nõ ſit recipꝛocũ lʒ poni añs eodẽ mõ ſupponẽs:ſicut ſupponebat in ppõ⸗ ne in qua erat añs.vt pʒ ꝑ pe.b. ſenſus ſcðe ꝑtis eſi:cuiuſſʒ ꝓpõnis cõtradictoꝛia ẽ vera. mõ h̊ eſt flm:ergo tota diſiũctiua ẽ flã.¶ Ad boc ðꝛ negãdo.p.h.cũ in boc nullꝰ logicus ſe cũ ↄueniat.Quis aũt ſit ſenſus ſcðᷣe ꝑtis diſiũ ctĩe pʒ ex tractatu de ſuppõibꝰrelatiuoꝝ.Alł ſophiſma põt eẽ ꝓpõ cathegoꝛica de difiũcto hivo:⁊ tunc ſi totũ diſtribuat᷑ ſophiſma ẽ flm̃ vt bñ oñdũt rõnes ĩpꝛobãtes ipᷣm. cũ ſenſus currit.¶ Ad ſcdᷣam ſiłr ðꝛ ꝙ illa nõ eſt ↄdicto ſophiſmatis eſt iſte.de quocũq; ẽ verũ dicere ria ei?:qꝛ ille teriꝰ aſinꝰ in neutra ꝓpõnũ diꝰ ꝙ eſt ꝓpõ vel dictoꝛia ꝓpõnis: de illo verũ ſtribuit᷑.ſed iſta ẽ Zdictoꝛia eiꝰaliqͥ eiꝰ bõ vł ẽ dicere ꝙ eſt veꝝ.modo ille ſenſus eſt falſus nullꝰ aſinꝰ currit.¶ Eñ in gdictoꝛijs q̃ ſũt de copulato extrẽo:vł de diſiũcto extreo q̃lz ꝑs mat᷑ialis illiꝰcopulati vł diſũcti ſi ſit terĩnus cõis ſupponẽs dʒ diſtribui in aliq̃ ꝑte ↄdictõ nis.¶ Ad tertiã ðꝛ negãdo ↄñam:qꝛ nõ obſ⸗ uãtur ↄditiões gñales reqͥſite ad ſylłos. ¶ Aliud ſophbiſma. oĩs ꝓpõ vel eiꝰ bi actualr oppoſitã gdictoꝛie. pꝛobatio impꝛoba tio pꝛia. Secũda. Tertia. — Quarta. Idictoꝛia ẽ ᷣa.poſito ꝙ qͥ lʒ ꝓpõ hẽat vnã ſi⸗ Pꝛobatur ſo pbiſma:qᷓcũq; ꝓpõe demõſtrata veꝝẽ dicere ꝙ ipᷣa vel eiꝰ õdictoꝛia ẽ vᷣa: ꝗ̊ oĩs ꝓpõ vł eiꝰ Idictoꝛia ẽ xa. ↄña tenʒ ab eqͥualẽte ad eqͥua lens. Impꝛobat᷑ ſophiſma.pꝛiĩo fic.omĩs ꝓpõ vel eiꝰ ↄtradictoꝛia ẽ vera.⁊ nulla ꝓpõ falſa eſt vera: igit᷑ nulla ꝓpõ falſa eſt pð vel eiꝰ ↄtradictoꝛia.ↄña pʒ in cameſtres.ſed ↄcluſio eſt falſa:ꝗ aliqͥ pᷣmiſſaꝝ et nõ minoꝛ: ꝙ maioꝛ q eſt ſopbiſma.¶ Secũdo ſic. Oĩs ꝓpovel ei contradictoꝛia eſt vera.⁊ oĩs ꝓpõ vel eius cõ tradictoꝛia: ergo oĩs ꝓpõ eſt vera.ↄcluſio eſt falſa: aliqua pᷣmiſſarum: ⁊ non minoꝛ: ꝗ̊ ma ioꝛ qͥ eſtſophiſma.¶Tertio ſic.oĩs ꝓpõ vł eiꝰ dictoꝛia ẽ vera: ⁊ oĩs ꝓpõ vel eiꝰ Idictoꝛia eſt falſa.ergo falſum ẽ veꝝ.ↄcloẽ flã. aliq̃ pᷣmiſſarũ nõ minoꝛ:ꝗ maioꝛ queẽ ſopbiſmo. ¶Quarto.oĩs ꝓpõ vel eiꝰ ↄtradictoꝛia ẽ xᷣa. ergo tm̃ veꝝ eſt ꝓpõ vel e ↄtradictoꝛia.ↄñs eſt flm̃:ergo ⁊ ans.ↄña patz ab vli ad excluſi⸗ uam exponibilẽ gr̃a alietatis terĩs trãſpoñtꝭ cã de ꝓpõne falſa verũ ſit dicere ꝙẽ ꝓpõ vł dictoꝛia ꝓpõnis:⁊ tñ de ipᷣa nõ ẽveꝝ dicere ꝙ; ẽ vera. Ad rõem ꝓbantẽ ðꝛ negãdo ↄñam ⁊alteriꝰ negat᷑ ꝙ ille ꝓpõnes eqͥualeãt capiẽ do ſopbiſna ſᷣm ſenſũ iam expoſitũ. Sʒ ſi ſo⸗ lũ ille terĩnus ppõ diſtribuat᷑.tunc ſopbiſma eſt mixte qᷓtitatis.ſ.vlis rõne ly ꝓpõ:⁊ ĩdefi nita rõe ly eiꝰ ↄtradictoꝛia:⁊ tunc ſophiſma ẽ veꝝ.Et ad tres pꝛimas rõnes ĩpꝛobãtes ptʒ ſolutio ex qrto tractatu.cũ ibi ſꝑ deficiat aliq̃ ↄditionũ requiſitaꝝ ad bonũ ſyllin: vt ptz in⸗ ſpiciẽti rões ſophiſmatis ⁊ ↄditiões reqͥſitas ¶ Ad quartã pʒ ſolutio in capitulo de excluſi uis:cũ illa rła ſolũ intelligit᷑ dũ tale ſubᷣm cõ⸗ plete diſti ꝛbuat᷑ m in iſto ſenſu pᷣciſe ly ꝓpo ſitio diſtribuit᷑:q tñ nõ ẽ totale ſubm ſopbiſ matis.Et ſicut dictum eſt de iſtꝭ duob? ſopbiſ matibꝰ vltimis.iticendũ eſt de iſtis ꝓpõ⸗ mbus.¶Oẽ rõnale vel irrõnale eſt bõ. Om̃e ſedens vel non ſedens:eſt ſedens.Oẽ album vel nig ũ eſt nigrũ.Oĩs ꝓpõ vel eius ↄtradi ctoꝛia eſt falſa. Alið ſophiſma.Oiĩia vera ⁊ falſa ſunt oppoſita:poſito qlʒ ꝓpõ hẽat vnã op⸗ poſita. I¶ Pꝛobat᷑ ſopbiſma.iſta xa ⁊ aliq fal⸗ ſa ſũt oppoſita ⁊ nõ ſunt aliq va qͥn ipſa et ali qua falſa ſint oppoſita.ergo omĩavera ⁊ falſa ſunt qypoſita.¶ Impꝛobat᷑ fic.oĩa vᷣa et falſa ſunt oppoſita/ iſte ꝓpõnes bomo eſt aimal Solutio ſophbiſma Obiectio Solutio ꝓpõnes bñ notan * pꝛobatio i impꝛoba⸗ tio pꝛiq, cere g ſunt vera t falſa ꝗ ſunt oppofita mõ bo⸗ lleteni ver diſtribwa yen vt pʒ groez pbam cſtqp oia illa de qb eſt deillis ven eſt dicere g ponuntur. Et ad pmã: ſolutio et dictis circap yvna conditio ſcz ſcða ad Aaſcdam dꝛ negando nẽ ei ðꝛ ülla oña ſole curſus ſeoꝛſum ouenit ¶ Aliud ſopbiſma currüt. ſuppoſſtoq qlz tos afinos ſoluz vn aſi ſopbiſina. ſoꝛtes tafin⸗ currut. vfic de alis:erg curruͦt. Inpꝛobat ſoph matis eſtyeraergo ſo Rotraria ſophiſſnatis aſin no currͦt. t illa vD 8 ultige Ncpehſon dn nüuni eihe s „eper (J,. wrildiie in Ilute 1d dſpor nibnnh 99 pbinn tmn pponis deſloeñ nozlle ſenſiseſtſalſis en ſtlere ge ghi ſt imde in noͤeher diene pbamẽ de negico oin e onesettleit anii Gumerpofti Gfſor ifnbwur, unc ſopbiſu ſrone y po ticeſi rint tune ſopbiſinae gtönes ihrodaͤtesptz cibiſidekieinli Adoni fſlhn Ktzin⸗ mis4 9Mities edſins voincapinlo deetllft religi dütleſthnch iniſo ſenuöeleloo jndetotieſubn ſobt metdei/ duobſſppiſ pres Rernti etdeiſtis d0, Nnnen celtrönale tbo⸗ Hie ge narſſeleng iabin Dis dv e els hhncl 8 De ſophiſmatibus clvt. deus eſt. bõ eſt aſinꝰ. a lignũ eſt lapis:ſũt vᷣe ↄña eſt in darij:⁊ ↄcluſio eſt falſa ergo aliqua ⁊ falſe:ergo ille ſunt oppoſite.ↄna tenet ĩ da pꝛemiſſaꝝ:non minoꝛ: ergo maioꝛ que eſt ſo rij.⁊ ↄclo eſt falſa:ergo aliqua pꝛemiſſaꝝ⁊ nõ pbiſma. Pꝛo ſolutioneſophiſmatis eſt. Secũda· minoꝛ:ergo maioꝛ qͥ eſt ſopbiſma.¶ Scðo ſic ¶ Aduertẽdũ ꝙ ſi ſophiſma ſitppõ oĩa vxa a falſa ſunt oppoſita:ergo oĩa vᷣa ſunt oppoſita.ↄñs eſt falſum: ergo ⁊ añs qð eſt ſo pbiſma. ↄna patet:qꝛ ĩ ſili bene ſeqͥtur.boĩes Solutio ⁊ aſini currũt:ergo hoĩes currũt.Silia argu menta argumẽtis factis in pꝛioꝛi ſopbiſma⸗ te pñt hic fieri que cauſa bꝛeuitatis omittun tur. ¶ Pꝛo ſolutione ſopbiſmatis eſft. ¶ Aduertẽdũ ꝙ ſophiſma vl põt eſ ſe ꝓpõ bypotetica copulatiua affirmatiua. ſic eſt fim̃:vt pʒ ꝑ rõnẽ impꝛobãtẽ ipᷣm.⁊ tũc ſenſus ſophiſmat? eſt.oĩa vera ſunt oppoſita 2 falſa ſunt oppoſita cuiꝰ copulatiue pᷣma ꝑs eſt falia.Et ad ꝓbationẽ ðꝛ negãdo ↄñam qꝛ ĩductio nõ vʒ niſi ad ĩferẽdũ ꝓpõeʒ cathego ricã vlłeʒ:.cuiuſmodi nõ eſt ſophiſma ĩ pᷣdicto ſẽſu. Nel ſophiſma põt eſſe ꝓpõ de copulato ſubo.Et h̊ põt cõtĩgere dupłr. Uno mõ q; to tũ copulatũ diſtribuat᷑.⁊ tũc ſophiſma eſt fał ſum. vt bene ꝓbãt rões impꝛobãtes ip[ʒ ⁊ tũc ſenſus ſophiſmatis eſt. De qbuſcũq; veꝝ ẽ di cere ꝙ ſunt vera⁊ falſa de illis veꝝ eſt dicere ꝙ ſunt oppoſita mõ boc eſt flm̃.Alio q; ſolũ ille teriꝰ veꝝ diſtribuat᷑: ⁊ tunc ſopbiſma eſt veꝝ:vt pʒ ꝑrrõeʒ ꝓbantẽ ipᷣm.Et ſenſus eius eſt:qꝙ oia illa de qbꝰ eſt veꝝ dicere ꝙ ſunt vᷣa de illis veꝝ eſt dicere ip̃a ⁊ aliqua falſa op ponuntur.Et ad pᷣmã rõnem impꝛobantẽ pʒ ſolutio ex dictis circa pꝛimã figurã q; deficit vna conditio ſcʒ ſcðᷣa ad bonũ:ſvlłm reqͥſita. ¶ Ad ſcdᷣam ðꝛ negando ↄñam.Et ad ꝓbatio nẽ eiꝰðꝛ ꝙ illa ↄna ſolũ eſt materialis ex quo curſus ſeoꝛſum ↄuenit hoĩbus ⁊ aſinis. ¶ Aliud ſophbiſma. Oĩs bõ ⁊ aſinꝰ. currũt.ſuppoſito ꝙ qͥlʒ bõ currat ⁊ ꝙ int᷑ mul tos aſinos ſoluʒ vnꝰ aſinꝰ currat.Tunc ꝓbat᷑ ſopbiſma.ſoꝛtes ⁊ aſinꝰ urrũt plto ⁊ añnus currũt.a⁊ ſic de alijs:ergo oĩs bomo ⁊ aſinus impꝛoba⸗ currũt. Inpꝛobat᷑ ſopbiſma ſic: Sꝛia ſopbilſ⸗ tio pꝛima matis eſtvera:ergo ſophiſma eſt flm̃. Añs pʒ qꝛ ↄtraria ſophiſmatis videt᷑ eſſe iſta:oĩs bõ ⁊ aſinꝰ nõ currũt.a illa vr̃ eſſe vera:qꝛ ſoꝛtes ⁊à aſinꝰ nõ currũt.⁊ nõ ẽ aliqͥs hõ qͥn Fe Tafi⸗ nus nõ currãt:ergo oĩs bõ ⁊ aſinꝰ nò currũt. ¶ Scðdo ſic. ↄtradictoꝛiũ ſophiſmatꝭ eſt verũ Secũda. ergo ſopbiſma eſt falſum. ans pʒ de.iſta ꝓpõe tertia ſcʒ aliquis hbõ ⁊ aſinꝰ nõ currũt que eſt vᷣa:vt notũ eſt:ergo ↄtradictoꝛia eiꝰ que eſt ſophbiſ oictũ ẽ de iſto ſophiſmate: ma eſt falſa.Lertio ſic.oĩs homo ⁊ aſinꝰ cur⸗ copulatiua tunc eodẽ mõ reſpõdẽdum eſt ad ipſuʒ ſicut .a pᷣcedens Et ſilr ſi ſit ppõ cathbe goꝛica de copulato ſubo:⁊ ita ꝙꝙ totum copu⸗ latũ diſtribuat᷑:ſʒ ſi ſolũ ille teriꝰ hõ diſtribu⸗ eret᷑:tũc ſopbiſma eſſet veꝝ⁊ ſenſus eius.eẽt q omne illnd de quo eſt verum dicere ꝙ eſt bomo:eſt illud de quo eſt verũ dicere ꝙ ipᷣm ⁊ aſinus currũt.¶ Et ad pꝛimã rationem im⸗ pꝛobanteʒ ðꝛ ꝙ illa nõ eſt ↄtraria eiꝰ:ſed iſta oĩs hõ ⁊ oĩs aſinꝰ nõ currùt:mõ illa ẽ flã.Ad ſcðdaʒ ðꝛ ↄſfilr ꝙ illa nõ eſt ↄtradictoꝛia eiꝰ:ſʒ iſta aliqͥs bõ ⁊ oĩs aſinꝰ nõ currũt.¶ Adterti am pʒ ſolutio ex dictis in quarto tractatu:qꝛ nõ obſeruat᷑ ſcdðᷣa cõditio ad ſylin requiſita. ¶ Aliud ſophiſma.oẽ falſuʒ ſiẽ im⸗ poſſibile nõ eſt veꝝ.¶ ᷑Pꝛobat᷑ pꝛimo ſic.ſi oẽ falſũ eſt ĩpoſſibile:oẽ fim̃ nõ eſt veꝝ:ergo oẽ flã ſi eſt impoſſibilis:g iſta ppõ deꝰ eſt nõ eſt vera.¶ Pꝛo ſolutione ſophbiſmatis eff. ¶ Asuertẽdũ ꝙ ſophiſma põt eſſe vna ↄditõnalis.⁊ ſic ſenſus eiꝰ eſt.ſi oẽ fm̃ ẽ ĩpoſſibile:oẽ fim̃ nõ eſt veꝝ.⁊ boc mõ ðꝛ ꝙe ſo pbiſia eſt veꝝ:vt ꝓbat rõ ꝓbans ipᷣm. Et ad rõnẽ ĩpꝛobãtẽ ðꝛ negãdo ↄnaʒ: qꝛ maioꝛ eſt vna ↄditionał:mõ ↄditionał nõ põt eſſe pꝛe⸗ miſſa in ſylło catbegoꝛico. Ałſophiſma pot eſſe ppõ cꝗtbegoꝛica de ↄditionato ſudo:a duplr vno ꝙ htotũ diſtribuat᷑.ſ.fſim̃ ſiẽ ĩpoſ ẽ dicẽ ꝙ ẽ flm̃ ſi ẽ ipoſſibile ẽ illð de q ẽ verũ dicẽ ꝙ nõ ẽ wꝝ ĩ illo ſẽſu ſopbiſma ẽ flm̃vt bñ oñdit rõ ĩ ꝓbãs ipʒʒ.Et ad rõeʒ ꝓbãtẽ ne⸗ gãdo Maʒ q; ille ꝓpões nõ eqͥnalẽt nec ſunt ſynonie ſi capiat᷑ ↄns ĩ ſeſu cathegoꝛico: ⁊ vt ſit ꝓpõ catbegoꝛica de ↄditiõato ĩubo Alioꝰ ꝙ ſolũ ille teriꝰ flm̃ diſtribuat᷑.⁊ tũc ſenſꝰ ſo pbiſmat ẽ iſte. oẽ illð de q veꝝ dicẽ ip̃ʒʒ ẽ ſim̃ ſi ẽ ĩpoſſibile de illo ẽveꝝ dicẽ ꝙ ipʒ nõẽ veꝝ.⁊ in illo ſẽſu ſophiſma equalʒ vni ↄditio nali.⁊ ẽ veꝝ:vt oñdit rõ ꝓbãs ipʒʒ.⁊ ad rõem ipꝛobãtẽ ip[ʒ pʒ ſolutio ex q̃rto tractatu.cum ppõnes yllz reqſita. Et ſic bene no⸗ tnEde iſto ſophiſimate: ita d cẽduͦ ẽ de iſt tande ꝓpõibꝰ.oẽ aĩal ſi ẽ ſors dr a plone.oẽ aĩal ſi ibi deſiciat q̃rta ↄditio ad ſylłʒ reqͥſta. Et ſiẽ runt:ſed ſoꝛtes ⁊ aſinꝰ quieſcens ſunt bomo & rõale nõ ẽ irrõnale. Sitr oẽ aĩalſi nõ ẽ aial 2 aſinꝰ:ergo ſoꝛtes ⁊ aſinꝰ quieſcens gurront eſt nõ bõ:⁊ ſic de ↄſimilibꝰ. v iiiʒ Solutio flim̃ ſi eſt ipoſſibile nõ ẽ veꝝ:ↄña tenet ab eqͥ pꝛobatio ualẽte ad eqͥualẽs. Impꝛobat᷑ fic.oẽ flm̃ ſi impꝛoba oeſt ipoſſibile nõ eſt veꝝ:⁊t iſta ppõ:deꝰ eſt:eſt tio Solutio ſibile.⁊ tũc ſẽſꝰ ſopbiſ.ẽ iſte.oẽ illð de qᷓ vernp Solutio pꝛobatio impꝛoba⸗ Solutio Pꝛobatõ impꝛoba⸗ tio pꝛii Tr. pꝛobatio ¶ Alið ſophiſma.oĩs bomo habẽs ma eſt vna ꝓpoſitio de p̃terito q̃ nũqᷓ; babuit equum equitat illũ:poſito caſu ꝙ quilʒ bõ ba beat duos equos:quoꝝ vnũ equitat ⁊ alium impꝛoba⸗ non.¶ ᷑Pꝛobatur ſophiſma Iſte bõ hſis equũ equitat illũ.⁊ ille bomo babens equũ eqᷣtat illuzʒ. ⁊ ſic de alus:ergo olis bombñs equuʒ equitat illũ.¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma ſic Cõtra dictoꝛia ſophiſmatis eſtvera: ergo ſophiſma eſt falſum. añs patet:q; iſta eſt vexa.aliqͥs bõ babens equum nõ equitat illũ.⁊ eſt cõtradi⸗ ctoꝛia ſophiſmatis:ergo ſophiſma eſt falſum Maioꝛ patet:q;ꝛ aliqs bomo babens equum qeſcẽtẽ nõ eqͥtat illũ.⁊ bõ bñs equũ qeſcentẽ eſt bomo babens equus: ergo bõ bñis equuʒ non equitat illum. ↄña patet ab inferioꝛi ad ſuperius cum conſtantia inferioꝛis. Pꝛo ſo lutione ſopbiſmatis ſupponuntur illa que di cta ſunt in tractatu de ſuppõnibus relatinoꝝ grãmaticaliũ ¶ Ad ſophbiſma u ſpondetur ꝙ ipſum eſt verum: vt oſtendit ratio ꝓbans ipᷣʒʒ Et ad rationẽ impꝛobantem ðꝛ negando con ſequentiam: quia ibi committitur fallacia cõ ſequentis et quo illud relatiuũ illũ in antece dẽte ſolũ diſtribuit᷑ pꝛo equis quieſcentibꝰ qͥ; babentur ab boĩe.⁊ in ↄſequẽte diſtribuitur poibus equis qui babentur ab bomine ¶ Aliud ſopbiſma.oĩs bõ e& aial: ⁊ aſinus ſuus currit:poſito caſu q; cuiuſiʒ bo⸗ minis aſin currat. ¶ Pꝛobatur ſopbiſma fic. Ois pꝛopoſitio bypotetica copulatiua cuius vtraq; ꝑs pꝛincipalis eſt vera.eſt vera:ſed ſo⸗ pbiſma eſt bhmõi.ergo ſophiſma ẽ veꝝ.¶ Im⸗ pꝛobatur ſic.ſophiſma equiualet iſti pꝛopoſi⸗ tioni.Ois bomo eſt aĩal: æ aſinus cuiuſlibet bominis currit.ſed iſta eſt ſalſa ergo ⁊ ſopbiſ ma. Q Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ im eſt ve⸗ rum.vt oſtendit rõ pꝛobans ipᷣm. Et ad rõnẽ impꝛobãtem ðꝛ negãdo qſophiſma equalet tali pꝛopoſitioni: quia illud relatiuũ ſuus nõ ſupponit cõſuſe ⁊ diſtributiue:ſed deriate. ex quo in alia cathegoꝛica qᷓ; ſit catbegoꝛica ſui añtis:ponatur in qua ſi terinꝰ abſolutus ſupponens poneret᷑ ſupponeret deterĩate.et ſic ſophiſma equiualet iſti ꝓponi. oĩs bomo eſt aial. ⁊aſinus boĩs qᷣ eſt aial currit. ¶ Aliud ſophiſma.albũ fu it ſoꝛtes poſito caſu ꝙ ſoꝛtes nũc pꝛĩo ſit albꝰ ⁊ ꝙ ſoꝛ⸗ tes fuit ante per totũ tẽpus ſuũ niger. ¶ Pꝛo batur ſopbiſma ſic.illud qð eſt iam albũ fuit ſoꝛtes: ergo albuʒ fuit ſoꝛtes.tenetↄna a n na amplo ad amplũ ſene diſtributõe ampli affir matiue. Jnnpꝛobatur ſie ſ. opbiſma. Sopbiſ bil cleeta gctatus. aliquã de pꝛeſenti ver:ergo ipſum eſt falſũ Añs patet:qꝛ ſi haberet aliquã marime eſſet iſta. albuz eſt ſoꝛtes:ſed illa nũqᷓ; fuit vera.vt patet per caſum.igitur.¶ Scðo ſic.ſophiſma nullã babz ſingularẽ verã:ergo ſophiſma eſt falſuz. ans patet q; ſi baberet aliquã maxime eſſet iſta.hoc album fuit ſoꝛtes demõſtrando Secũda. ſoꝛtem:ſed boc nõ.q; ex illa ſeqᷣtur falſuz. igf Quod ſequat᷑ falſum patet: nam bene ſeqͥtur boc album fuit ſoꝛtes ⁊ hoc nigrũ fuit ſoꝛtes ergo boc nigrũ fuit h̊ albũ.ↄciuſio eſt falſa aliqua pꝛemiſſaꝝ.nõ mioꝛ: ergo maioꝛ.⁊ ↄna tenet per ſyllm expoſitoꝛium. ¶ Tertio ſic al bum incipit eſſe ſoꝛtes.ergo nullũ albũ fuit ſoꝛtes:ↄña tenet ab exponibili ab erponẽteʒ Tertis et añs pʒ:q; album nũc eſt ſoꝛtes ⁊ immedia⸗⸗ te ante nõ erat ſoꝛtes: ergo albũ incipit eſſe ſoꝛtes. Quarto ſic.ᷣdictoꝛium ſophiſmat eſt veꝝ:ergo ſophiſma eſt falſuʒ. añs pʒ:qꝛ aliqͥd differẽs ab albo fuit ſoꝛtes:ergo nullũ albuʒ Suit ſoꝛtes.tenet ↄña ab exponibili ad expo⸗ nentẽ.⁊ añs patet:hoc fuit ſoꝛtes ⁊ h̊ fuit ali⸗ quid differens ab albo:ergo aliqͥd ab albo fu it ſoꝛtes.tenet ↄña ꝑ ſyllin expoſitoꝛiũ Pꝛo ſolutione ſopbiſmatꝭ ſupponit᷑ ex tractatu de ampliationibus:quomõ terminꝰ reſpectux⸗ bi pꝛeteriti tempoꝛis ampliat᷑ ⁊ quõ ꝓpõnes de pꝛeterito ⁊ de futuro:a⁊ de alijs teris am⸗ pliatiuis qᷓ ſunt de ſubis ↄnotatiuis debeant poni ineſſe ex tractatu de appellationibus. ¶Ad ſopbiſma reſpõdetur ꝙ ipᷣm eſt veꝝ vt patet ꝑ rõnem ꝓbantem ipᷣm.O Et ad pᷣmam ronem impꝛobãtem patet ſolutio ex regulis datis in tractatu de appellationibꝰ qualr ꝓ⸗ poſitio de pꝛeterito debeat poni ineſſe ſi fue rit de ſubiecto cõnotatiuo.¶ Ad ſcdᷣaʒ ðꝛ ne⸗ gãdo añs.⁊ ad ꝓbationẽ ðꝛ ꝙ ille ſylłs expo ſitoꝛiꝰ nõ valet:qꝛ ibi af ab amplo ad nonam plũ ſine ↄſaãtia nõ ꝓnpli.reſpectu illius terĩ boc albũ.¶ Ad tertiã ðꝛ ↄcedẽdo añs ⁊ negã do ↄñam:quõ aũt añs dʒ exponi dictuʒ eſt in tractatu de exponiilibꝰ.¶ Ad quartã ðꝛ ne⸗ gando añs.Et ad ꝓbationẽ ðꝛ ꝙ ille ſyllogii mus expoſitoꝛius nõ valet:q; ibi af anõ am⸗/ plo ad ꝗmplum cum diſtributione ampli ex ꝑ te illiutermini albo.qꝛ ille terminꝰ albo di Quarta. Solutio ſtribuitur in minoꝛi pꝛo albis pꝛeteritis tan- tum ⁊ in concluſione diſtribuitur tam pꝛo p teritis qᷓ; pꝛo pꝛeſentibus 5 ¶Aluid ſophiſma. Oẽ creãs de ne ceſſitate eſt deus poſito caſu ꝙ deus iam ni⸗ nulla res poſſit creare niſi deus V pꝛobat nina hejde neceſllate 4 goẽſopbilma ee ſcoecreũs de net tate eſt crean aſttr (Te neeſt de goe cre⸗ is qo eſt ſopbiſm Nuon Tas go lin ampli ci diſtributio oẽ ilud qo neceſſari necefſario eſt illud cſ. oclo eſtflug aliq̃ maioꝛ q ſopbiſima. tis ſupponunt illa q ampliationib. Adſ⸗ rü. Et ad pᷣmã rõnen gado ofam. Et ad puertit:ſed dʒ ſic cõ⸗ tereſt creãs. ¶ Ad ſe gutur: quia ille mod a ouerſio mõ ppoſ uertik in vnã de nece ſibili. iõ dʒ ſic inker liter eſt creans. ¶Ae n ibiarguit abampl tia nõampli.¶ Ad ꝗn gibiarguitur abamt ſantia non amplier p ans in minoꝛe t concl ¶ Aliud ſophiſn moꝛtu⸗. ¶Pꝛobaf ali atio lianis navacktn Pane nullu viuu eſt moꝛtui im Vullus bomo eſt mor oeluſio ꝛ per oñg o⸗ onis eſt lalſum qd eſt aliquis bomo eſt mo: no eſt oñ pateta pp tead ppönem de eſt ſe cuz dictione diminnen pkarſe os eſt kalſum Geich. Lertis Goluti⸗ bortpvalittbaboſt Phlnepoftmiln pponkertnaande motermin) eiean, sampliat :no ppones tumgtdealis teis ann nbis notatinsdebennt n de oppellttonidus, en g imel ey miin (Ktalpnan net ſolutio et tegulis welarioni gualt , cben poriineſeftne nn Ellcwnn ne N dleſſs eh ind nnbumn Golnea Enplireieauilius ten li xticoefs teg⸗ iezerpondehzeſi⸗ wlid Anmidind deri dchilehos zgler a igi a0 ditrioutionkanh iet 7 impꝛoba/ nullus bomo eſt moꝛtuꝰ. Remiſſe De ſopbiſmatibus. clvij batio ¶ Pꝛobat᷑ ſic ſophiſma:hoc qð põt eſſe creãs minoꝛ que eſt ſopbiſma. ¶ Pꝛo ſolutione ſo⸗ piods H eſt deꝰ ⁊ nõ ſunt plura:ergo oẽ phiſmatis eſt. Solutie creas de neceſſitate eſt de? ¶ Scðo ſic.omne ¶ Sciẽdum ꝙ iſte teriꝰ moꝛtuũ ĩ ſo⸗ illud qð eſt: fuit. erit.vel põt eſſe creãs de ne phiſmate põt capi. Ano modo nomĩal pꝛout ceſſitate eſt deꝰ g oẽ creans de neceſſitate eſt tm̃ valet ſcen ene pitar tunc ſophiſma eſt impꝛoba⸗ de ↄña tenet ab eqͥua lẽte ad equalẽs.¶ Im falſum:vt o Edũt rationes impꝛobãtes ipᷣm. tio pꝛima pꝛobat᷑ fic.oẽ creãs de neceſſitate eſt deus.ꝗ Et ad rationẽ ꝓbãtẽ ipſum ð: negando con⸗ dey de neceſſitate eſt creãs.ↄñs ẽ fim̃: añs ſequentiam:qꝛ arguitur ab ãplo ad nõ ãplum Secũda. qð ẽ ſophiſma ↄña tenet p ↄuerſionẽ. Scðo affirmatiuea ſine diſtributõe. Alioꝰ põt capi ſic.oẽ creãs de neceſſitate eſt deꝰꝭ tm̃ de de ly moꝛtuũ ꝑticipialr:⁊ tũc valʒ tm̃ ſicut ̊ com Tertia neceſſitate eſt creans. ↄñs eſt fim:g ⁊ añs.⁊ plexũ aliqñ deſijt babere vitã: ⁊ ſic ly moꝛtuꝰ oↄña eſt nota. ¶Tertio ſic.oẽ creãs de neceſſi habet virtutem ampliandi: ⁊ tunc ad ſophiſ⸗ tate eſt deꝰ:g oẽ creãs eſt deus.ↄñs eſt fim̃ ᷣ ma ðꝛ ꝙ ipᷣm eſt verum.OEt ad pꝛimã rationẽ Quarta ⁊ añs.qð eſt ſophiſma.ↄña tʒ ab amplo ad nõ ĩpꝛobãtẽ ðꝛ ꝙ ↄna eſt bona.licet non ſit ſyllo amplũ cũ diſtribntione ampli.¶ Quarto ſic. giſtica ⁊ foꝛmalis:q; ibi arguitur a nõ amplo oẽ illud qð neceſſario eſt de eſt: ſed oẽ creãs ad amplũ cũ diſtributione ex parte mioꝛis ex neceffſario eſt illud ꝗð eſt deꝰ: ergo oẽ creãs tremitatis:ſed tñ maioꝛ ſe ſola infert oↄcluſio eſt. ↄclo eſt flã. ꝗ aliq pᷣmiſſaꝝ nõ minoꝛ ergo nem:ſed maioꝛ eſt neganda.ex quo eſt falſa et maioꝛ qͥ ẽ ſophſſma. ¶ Pꝛo ſolutõe ſopbiſma ſua ↄdictoꝛia e vera.vt patet ex tractatu de Solutio tis ſupponunt᷑ illa q dicta ſunt in tractatu de ampliationibus. ¶ Ad ſcdᷣam ðꝛ negãdo ↄnaʒ ampliationibꝰ. Ad ſophiſma ðꝛ ꝙ ipᷣm eſt ve⸗ qꝛ ibi arguitur ab ãplo ad nõ amplu ſine oſtã⸗ rũ.Et ad pᷣmã rõnem impꝛobantẽ dicitur netia nõampli.¶ Ad tertiã ðꝛ negãdo ↄñam:qꝛ gãdo ↄñam.Et ad ꝓbationẽ ðꝛ ꝙ illa nõ bñ illa nõ dʒ ſic cõuerti:ſed ſic:ergo aliquid qð ẽ ↄuertit᷑:ſed dʒ ſic cõnerti:ergo deꝰ poſſibili⸗ moꝛtuũ eſt vł fuit bomo. Ad quartã dicitur ter eſt creãs. ¶ Ad ſcdᷣazʒ ðꝛ q; ibi nõ bene ar- negãdo ↄñam:qꝛ af̃ ãplo ad non ampluz ex ꝑ guitur:quia ille modus arguendi ðꝛ eſſe que te minoꝛis extremitatis ſine diſtributione ã aserſio mõ pontis de Heteſſari nõ o pli ⁊ ſine gſtãtia ñ apli. L uertit᷑ in vnã de neceſſario:ſed in vnã de po ZIIsX P, 4, L , F „I,5 ſibili.⁊ iõ dʒ ſic inferri:ergo tm̃ deus poſſibi⸗ ¶ Alið ſophiſina. Albũ pot eẽ nigꝝ Pꝛobatõ liter eſt creans. ¶ Ad tertiã ðꝛ negãdo ↄnaʒ O¶ Pꝛobatur ſic. H pᷣt eẽ nigꝝ.⁊ boc eſt album. impꝛoba⸗ qꝛ ibi arguit᷑ ab amplo ad nõ amplũ fine ↄſtã ergo album poteſt eſſe nigꝝ. ¶ Impꝛobat ſic tio pꝛima tia nõ ampli. ¶ Ad quartã ðꝛ negando ↄnam Ois illa ꝓpõ affiratiua ẽ falſa in quav nu dri⸗ qꝛ ibi arguitur ab amplo ad nõ amplũ ſine cõ oꝝꝶ affirat᷑ de reliquo:ſed ſic eſt in ſophiſmate Secũda. ſtantia non ampli et parte illius termini cre ergo ſophiſmma eſt falſum. ¶ Secundo ſic. ſ (uda. ans in minoꝛe ⁊ concluſione phiſma equiualet.vel eſt pꝛopoſitio de poſſibi . nullũ zm de jnſ. *Solutio. ¶ Aliud ſophiſma. aliqs bomo eſt melſ altnakspbecee eitidregtnie moꝛtuꝰ. ¶ Pꝛobat᷑ aliqs bomo moꝛiebatur g erit nigrum. Ad ſopbiſma reſpõdetur ip pꝛobatio aliquis bomo eſt moꝛtuus. ¶ Impꝛobatur fic ſum eſt verum: st patet per rationem pbatez nullũ viuũ eſt moꝛtuũ:⁊ oĩs hõ eſt Auens g ipſum. Et ad pꝛimam rationem impꝛobantez 4 emmſie ſunt ve:ς 8: negadò maiozem: qꝛ pdi trarie vel Phim⸗ ⁊ ↄcluſio ⁊ per ↄns oppoñitũ ↄdictoꝛiũ ↄcluñ dicrore epont pafngene a girnis ecũda. onis eſt falſum qð eſt ſopbiſma. ¶ Scðdo ſic. Jlctoꝛ deni manue liquis b ſt Re lis b dicari de eodem ſubiecto ſingulari ſiugularit aliquis bomo eſt moꝛtuutergo aliqs bomo tæto mediante copula ãpliatiua. ¶ Adq ſcdam nõ eſt.ↄña patet:a ꝓpõe de eſt tertio adiacẽ⸗ ð q illa nõ eſt ppoſitio de inefe penes quã te ad ꝓpõnem de eſt ſcðᷣo adiacẽte negatiue attẽditur veritas ſophiſmatis enes qug cuʒ dict ione diminuente vel alienantovalet ſa: ſed ↄñs eſt falſum: ⁊añs oð eſt ſoppbiſ- ¶ Aliud ſophiſma Si mibil eſt aliqd Pꝛobat᷑ ia ma. OTertio ſic. aliquis bomo eſt moꝛtuus: g eſt. ¶ Pꝛobatur fic. Añs eſt ſimpłi ĩpoſſibile: Piino⸗ Seg aliquod moꝛtuũ eſt bomo: ↄñs eſt falſum: ᷓ ⁊ 1 ad ipoſſibile ſeqͥtur qdᷣlibet: Vfolaheler anntecedens quod eſt ſopbiſma. ¶ Quarto ſic eſt verũ. ptz ↄña qꝛ ſophiſma eſt vna ↄna cui nullü moꝛtuũ eſt viuũ.⁊aliqs bomo eſt moꝛ⸗ ans eſt ſimptr ipoſſibile: , gntecedẽs ſit ſim⸗ tuus: ergo aliquis homo nõ eſnviuꝰ.cõcluſio pliciter impoſſibile.patet:quia ad ipᷣm fimpli eſt falla: ergo aliqua pᷣmiſſaꝝ.nõ maioꝛ ergo citer impoſſibile ſequitur cum bñ ſequatur ni Tertia. ĩpꝛobatio cienter et pꝛimo argumento patet.¶ Impꝛo⸗ pꝛima Secũda. Tertia Qnarta Solutio Solnun⸗ ¶ Et adpꝛimã rõnẽ ꝓbantem ðꝛ negãdo tur ratio ĩmo tũc antece nes ĩpꝛo⸗ ter cõtigẽs cu am dr̃ negãdo ↄnam.⁊ad ꝓbationẽ dr̃ dictũ Tractatus hil eſt: deus nõ eſt. ↄñs eſt ſimpłr impoſſibi cũdam ðꝛ negãdo antecedens:q; oſequens ẽ& Gecũda. le:ergo ⁊ añs. Secundo ſic.oↄñs eſt neceſſa⸗ mere ↄtingẽs cũ iſta ſit fimpliciter ↄtingẽs. rium:et neceſſarium ſequitur ad quodlibet ꝑ aliquid eſt in tꝑe:ſtricte capiẽdo tẽpus ¶ Ad regulã cõem datã in tractatu ↄnaꝝ. ¶ Tertio tertiã dicit᷑ negando añs. Et ad ꝓbationem ſic.Contradictoꝛium ↄſtis repiꝗnat añti:er⸗ eiꝰðꝛ ꝙ illa copulatiua nõ eſt impoſſibilis.cũ go ſopbiſma eſt bona ↄa. antecedens patet: vtraq; pars ſit mere ↄtingẽs:vt patet ex dua quia i ſta copulatiua eſt impoſſibilis. Nibil eſt bus pꝛim is ſolutionibus. Rel in ſopbiſma⸗ a nibil eſt:cũvtraq; ꝑs ſit impoſſibilis vt ſuffi te boc verbũ eſt põt ĩpoꝛtare tẽpꝰ large capi endo tẽpꝰ.a ſic añs ſopbiſmatꝭ ẽ ĩpoſſibile:⁊ ↄſequens neceſſariũ:⁊ boc modo ſophiſma eſt veꝝ vt oſtẽdũt rões ꝓbãtes ipᷣm. ¶Et ad rõnes impꝛobãtes ipſum:ðꝛ ꝙ ꝓcedũt dum⸗ mõ antecedẽs nõ ſit ſimpliciter impoſſibile: vel dũmodo boc verbũ eſt impoꝛtet tpᷣus ſtri cte capiendo tempus. Nel in ſophbiſmate hᷣ verbũ eſt:in añcedẽte impoꝛtat tẽpꝰ ꝓpe ca⸗ piẽdo tẽpꝰ:⁊ in ↄñte large capiendo tẽpus ⁊ ſic adbuc ſophiſma eſt veꝝ:qꝛ ↄſequens eius eſt ꝓpoſitio neceſſaria.¶ Et ad rões impꝛo⸗ batur ſopbiſma pꝛimo ſic. Nulla pꝛopoſitio ĩ fert ↄdictoꝛiã eius:ſʒ anñs ſopbiſmatis ↄdicit conſequenti:& añs ſophiſmatis non infert cõ ſequens per conſequens ſopbiſma eſt falſũ. ¶ Secũdo ſic.Cuiufſibet bone conſequentie conſeqquens virtualiter includitur in añte: ſed in ſopbiſmate conſequẽs non includitur ĩ antecedente cum conſequens opponatur cõ⸗ tradictoꝛie antecedenti: ergo ſopbiſma falſũ. ¶ Tertio ſic. bene ſequitur alqjd ẽ:ꝗ aliqͥd eſt. igit᷑ nõ ſeqͥ.nibil eſt.ergoaliqͥd ẽ.ↄña patet. cit phᷣs ſcdᷣo pꝛioꝝ Quarto ſic.ex nulla nega pꝛie capiendo tẽpus.O elin ſoppiſmate B tiua catbegoꝛica mere de ineſſe ſeqtur affira- verbũ eſt in ante impoꝛtat tẽpus large capi tiua:ſʒ añs ſophiſmatis eſt pꝛopoſitio catbeę⸗ endo tps.⁊ in ↄñte impoꝛtat tẽpus ſtricte ca goꝛica mere de ineſſe negatiua:ergo ad illam piẽdo.tẽpꝰ.a ſic adhuc ſophbiſma eſt veꝝ:quia nõ ſequitur affirmatiua cuiuſmodi eſt ſopbiſ añs eiꝰ eſt ſimpkr impoſſibile. Et ad rõnes ma ⁊ per conſequens ſophiſma eſianala ↄnña. impꝛobantes ð:l pcedũt dũmõ añs non ſit ¶ ᷑Pꝛo ſolutiõe fopiſmatis eſt . ſumpliciter impoſſt ibile: 1 vt ly eſt: impoꝛtat ¶ Aduertenduʒ ꝙ negatio incluſa ĩ tempus ſtricte ꝓpꝛie capiendo tempus. illa oictione nibil pot teneri infinitant: ls nõ ¶Akud ſophbiſma. Si aliqͥd eſt:ali⸗ ſic cõiter accipiatur: ⁊ ſic ſophiſma eſtveꝝ:qꝛ ẽ qua ꝓpõeſt. ¶ Pꝛobat᷑:qꝛ ans ſophiſmat nõ ↄnñ̃a cuius añs eſt ſimpir ĩpoſſibile.Et ad pꝛi⸗ pot eſſe veꝝ:cõſequẽte exiſtẽte falſo.igit᷑ ſo⸗ mã rõem impꝛobãtẽ ðꝛ q maioꝛ intelligitur pbiſma eſt veꝝ.ans pʒ qꝛ añs nõ põt eſſe veꝝ niſi illa ꝓpõ ſit ſimpłr ĩpoſſibilis.¶ Ad ſcdazʒ qn ipſum ſit. ⁊ ſi ipᷣm eſt: tuncialiqua ꝓpoſitio ðꝛ negãdo maioꝛẽ niſivtualiterincludi tãtuʒ eſt igit᷑. Scðo ſic oppoſitũ ↄtradictoꝛiũ ↄñtꝭ valet ſicut ſequi ⁊ ſir mioꝛ negat᷑.¶ Ad teqi⸗ nõ põt ſtare in vitate cũ añte. igit᷑ ſophiſma eſt bona ↄña.añs pʒ:qꝛ oppm̃ dictoꝛiũ eſt R ꝙ pbi ĩtelligitur:dũmõ illa qdictoꝛia nõ ſic ſe Nulla ꝓpõ eſt:mõ bec ꝓpõ nõ põt ſtare in ve babeãt ꝙ vnũ ſit ſimpliciter ĩpoſſibile ⁊ alið ritate cij iſta:aliqd eſt vt claꝝ ẽ igit᷑.¶Tertio neceſſariũ: etiã iſta nibil eſt no Sde iſti aliqᷣd ſic ex ophoſito Ʒaictoꝛio ↄñtis ſeqͥtur oppm̃ Aqñ negatõ capit᷑ ifinitãtqͥ ĩcludit᷑ ĩ illa dicti Idictoꝛiũ añtis.igit᷑ ↄña eſt bona.⁊ ꝑ ↄñs ſo one nibil cñ tẽ ãbe fint affir̃atie Ad qᷣrtã ðꝛq; pbiſma eſt veꝝ. ans ptz qꝛ bene ſeqtur. nulla maioꝛ bz vitatẽ niſi illa ppõ ſit ſimpłr ĩpoſſił ꝓpõ eſt: nibil t: cũ ad impoſſibile ſequat᷑ 2tẽ ſic ſubſumẽdo negat᷑mĩo: Sʒ ſi ĩ ſopbiſ⸗ quodlibet. mõ beceſt iĩpoſſibilis.ſ.nulla ꝓpõ mate negatio incluſa t illa dictõe nibil capiat᷑ eſt: er quo nõ põt eſſe vera:¶ Quarto ſic. oñs negãt. H ↄtigit adbuomitipłr. Ino mõq illð ſophuſinatꝭ eſt neceſſariũ igit᷑ ſoppiſmaẽ ve verbũ ẽ tamſin añte qᷓ in ↄñte ĩpoꝛtat tps ſtri rũ.ↄña pʒ:q; necefſariũ ſeqtur ad quodlibet cte capiẽdo tempus: ⁊ ſic ve ſopbiſma ẽ fal⸗ ans patet:qꝛ ↄñs nõ põt eſſe falſum:ergo eſt ſum: vt oſtendunt rões impꝛobantes iptum. neceſſariũ.ꝗ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma ſic. oñs ſo⸗ ns phbiſmatis eſt mere ↄtingẽs ⁊ añs neceſſariũ ẽtes ſophiſmatis eſt ſimplici ergo ↄña non vʒ ⁊ per conſequens ſopbiſma a ſit fimpłr contingẽs.nibil eſt falſuz. Conſequentia patet: qꝛ ex ꝓpõne bantes. eſt in tempoꝛe ſiricte capiẽdo tẽpus ¶Ad ſen neceffaria nunch ſeqᷣtur ꝓpoſitio cõtingens, 4 bãates ðꝛ ꝙꝙ ꝓcedũt dũmõ ↄñs nõ ſit neceſſa⸗ quia idem nõ ſequiturvtrumq; orioꝛum:vt di riũ:⁊ boc verbũ eſt in ↄñte impoꝛtat tẽpꝰ ꝓ⸗ pꝛobatio pꝛima Secũda. Tertis Quarta impꝛobao- tio pꝛima bn . m ſbrrio ſraté one. Quid ie ri eſtin i⸗ dꝛ negado oñam. nitate ℳe. ſed re⸗ rüofñtis repugne jepugnare antion negaturans⸗1ad, g lla ſit impoſſibt Ouid autẽ ſit pꝛop lis vel necefſaria d tã dicitur negãdo boc non ſufficit ac aüt ſuſſicit dicetun ¶ Aliud ſopl eſt affirmatiua. er⸗. batur. qꝛ ex oppof tüantecedentis.e ſobeõ et per oñs ſophiſn ſic ſopbiſma eſt vn ius añs eſt falſum: pʒ:0: ad veritatẽr ; ſit bona oña:ꝛ tone ſopbiſmatis ſt ne ronalt in pꝛimo t alto ſpondetur p imei pꝛobãs ipᷣm. Et ad gando vſtima ofian ritatẽ rönalis: vt pF ſieut dictum eſt de queſt de iſto. Nulla (Aog etaf gial ſoꝛtes agial. nmegfatwoin li ſopbiſtn erg Negnensej uCE — Wmdzisröftteeſt, aneimennte, 60 Geli ſohdiſnnt 5 ponn tinnslgecnn mporta tehls frigeg ſopdiimet enani malengnie oſſdle l Eiact ites pithet eecirdinöefisonft gifn dleranthhektinpann gai, Niecpiencotents, ma. Dialicgeſteal⸗ hir mo ſopbiſnor no teerifee ogt ſo ans nopoteſſe ex trunegligna poftio Teni⸗ dſti Nraigicni gt cämite igt whbiſm nconn dicdnc roſaſfreme incne gl Cini nio ib ſefntinn ,inekon tPos ſo (unt Secũda: Solutio pꝛobatio ipꝛobatõ Solutio ĩpꝛobatõ pꝛima. eſt mala ↄna. añs patet:qꝛ poſito caſu ꝙ ſoꝛ. tecedens non poteſt eſſe verũ conſe — De Sophiſmatibus. Folio clvi ¶Secũdo ſic.etoppoſito ↄtradictoꝛia ↄñtis ↄſia.oↄña pʒ:qꝛ illð qdð ſemel nõ fuit bona ↄnſa ſopbiſmatis nõ ſeqͥtur oppm̃ cõtradictoꝛium nunqᷓ; põt eſſe bona ↄña ſtãte ſigtione terio⸗ antis eiuſdẽ:ergo ſopbiſma eſt falſum. Ante rnm. Ad ſopbiſma reſponderei ipſum eſt cedens pʒ.qꝛ non ſequitur nulla ꝓpõ eſt: er⸗ falſum.Etad ꝑꝛimã rationẽ pꝛobatẽ dicitur: go nibil eſt.cũ añs ſi poſſibile ⁊ ↄñs ĩpoſſibi⸗ q ibi non arAutur debite a toto in quatita⸗ le.¶ Pꝛo ſolutione ſophbiſmatis pᷣſupponunt᷑ te.vt patuit circa locum atoto in quantitate dicta in tractatu ↄnarum.O Ad ſophiſma ðꝛ Etiã ab vli ad ſinglarẽ nõ vʒ ↄña ſine ↄſtãtia qꝙ ipᷣm eſt falſum.Et ad pꝛimã rõnem ꝓban⸗ ſingulariuʒ Ad ſcam dicitur negãdo añs:qꝛ tẽ ðꝛ negando ↄnam.qꝛ hoc nõ ſufficit ad bo añs põt eſſe verum conſequente exiſtente fal nitatẽ ↄñe.Quid aũt requirit᷑ ad bonitatem ſo:vt ptz in pꝛima ratione impꝛobante ipſum. ↄñe dictũ eſt in tractatu ↄnarũ.¶ Ad ſcðam Etiaʒ negat᷑ ↄna:qꝛ hocnõ ſufficit ad bonita⸗ ðꝛ negãdo ↄñam:qꝛ boc non reqͥritur ad bo⸗ tẽ ↄne:vt patuit in tractatu de conſeqntijs nitaté ↄñe.ſed reqͥrit᷑ oppoſitũ ↄtradicto⸗ ¶ Alið ſophiſma ĩpoſſibile ẽ te cur. riuũ ↄñtis repugnet antecedẽti. Quid ſit autẽ rere ſi tu potes currere. Pꝛobat᷑ ̊ pꝛopoſitio repugnare añti dictum eſt pꝛius.¶ Ad tertiã ẽ ĩpoſſibilis.tu curris ſi tu potes currere:er⸗ negatur añs.⁊ ad pꝛobationem ðꝛ negando go impoſſibile eſt te currere ſi tu potes curre ꝙ illa ſt impoſſibilis.ſ. nulla pꝛopoſitio eſt. re.ↄña pʒab equalenti ad equalẽs. añs pʒ:qͥa Quid autẽ ſit pꝛopoſitio poſſibilis: ĩpoſſibi⸗ illa ppõ ẽ malaoña. ẽ impoſſibilis.¶ Scdðo lis vel neceſſaria dicetur in logica.¶ Ad q̃r⸗ ſic vel poſſibile eſt te currere ſitu potes cur⸗ tã dicitur negãdo añs. Et ad ꝓbationẽ ð ꝙ rere.vł ĩpoſſibile ẽ te currere ſi tu potes cur boc non ſufficit ad neceſſitatẽ ꝓpõnis.Quidꝰ rere.Nõ pᷣmũ:qꝛ iſta ↄditiõalis eſt mala ↄfia aũt ſuſſicit dicetur in logica. ſi tu potes currere tu curris:& nõ eſt poſſibił / . . . æ go relinquitur ſᷣm quod eſt impoſſibile eſt uud ſo pbinn. 2 18 pp ofitio te currere ſi tu potes currere.¶¶ IJmpꝛobatur vergo nulla ẽ negatiua. ¶ Pꝛo ſopbiſma ĩpoſſibile ẽ te currere ſ tu poteſ cur batur.q; ex oppoſito ↄñtis ſequitur oppoſi⸗/ rere.ergq ñi tu potes currere impoſſibile e te tü antecedentis. ergo ſophiſma eſt bona ↄna currere. v vltra ſi tu potes currere impoſſibi⸗ her ine⸗ pbbifing ei cenſe 1 Zmpsbat le eſt te currere ⁊ tu potes currerere.ergo im ne opbi a f vna pypo cn alls cu⸗ poſſibile eſt te currere: ↄna tʒ:qꝛ arguitura to ius ans eſt tallum:ergo ipſum eſt fallum. ona ta conditionali cum poſitione añt? ad poſitio pʒ: q; ad veritatẽ roõnalis affirmatiue reqrit᷑ ne ↄñtj: ſ ↄñs eſt manifeſte falſuz: t añs et c ſit bona HS ſit verum. ꝗ Dao ſolu non ſcda ꝑs añtis: Gpmaqq; ſeq er ſophiſina⸗ S tione ſopbiſmatis ſupponũtur dicta de ꝓpõ⸗ te: et per ↄñs ſophinna eſt falium. ¶ Secũdo ne rõnaliin pꝛimo tractatu. Ad ſopbiſmare ic. Soppiſina eſt vna conditiõalis cni añs ẽ ſpondetur e ipmeſt falſum vt oſtedit rõ im verũ ⁊ ↄñs fallum: ipᷣm eſt falſuʒ. añs ptz: qꝛ paobas n. Ei ad rõnem aedicirur ne iſta eſt falſa: impoſlibile eſt te currere:⁊ tamẽ gando vltima oam:q; boc nõ ſuff cit ad ve⸗ iſta eſt vera tu potes curere. ¶Tertio ſic:ꝛne⸗ ritatẽ rõnalis: vt patuit in pꝛimo tractatu. et ceſſe eſt te currere ſi tu potes currere.igit᷑ nõ ſicut dictum eſt de iſto ſoppiſmate ga dicen⸗ igit no un ĩpoſſibilę eſt te currere ſi tu potes currere cõ dũ eſt de iſto. Nulla pꝛopo eſt negatiua.ergo zri iri 7 IEEE. oĩs ꝓpoſitio eſt affirmatiua. ſequẽtia patet: quia nullũ neceſſariũ eſt ĩpoſ⸗ PrS , ſfibile. Aſis pꝛobat᷑:qꝛ nõ ẽ poſſibile.nõ te cur ¶ Alið ſophiſma.iſiomnis bomo ẽ rereſitu potes ceen⸗ re:g leccn eẽte currere aĩial:ſoꝛtes ẽ aĩal.¶ Pꝛobatur: quia in ſopbiſ ſi tupotes currere.ↄña pʒ qꝛ neceſſe ⁊ nõ poſ mate af a toto in titate ad ſuã ꝑtem: vel ab ſibile ñ eqpollẽt. quarto ſic ſi tu potescurrere vli ad ſuã ſingular ref wer den ſan poſſibile ẽ te currere.igit᷑ ñ ẽ ĩpoſſibile te cur Quarta Isc oren eile uente rere ſi tu potes currere. ¶ Ad ſopbiſma ðꝛ ꝙ exiſteme falſo. igitur ſophiſma eſt bona ↄna. ip̃mẽ diſtiĩguẽdũ: eo ꝙ põt eẽ ↄditiõal cnius Solutio ¶Impꝛobatur ſic oppoſitũ contradictoꝛium aneſt:tu potes currere:⁊ ↄñs eſt impoſſibile conſequẽtis põt ſtare cũ añte.ergo ſophbiſma ẽ currere:⁊ ſic ðꝛ ꝙ ſophiſma eſt falſũ.vt oñ non ſit: tunc iſte due ſunt ſimul vere. Oĩs hõ — 8: Bögddspss dscementdr den n eſt animal: et ſoꝛtes non eſt animal. ¶ Etiam equalẽt qñ ſopbiſina ẽ ꝓpõ ↄditiõabł. Ad ſecũ ſophiſina non fuiſſet hbona ↄſa ñi fuiiſet foin da ðꝛ ſi capiat illa ppo:ĩpoſſibile ? te cur⸗ tu aũqᷓ ſoꝛtes fuiſſet ergo nũc non eſt bona rere ſi tu potes currere: tẽ vt vna oditõał c Solutio ĩpꝛobatõ pꝛima Sec uda. Tertia pꝛobatio ĩpꝛobatõ Solutio Tractatus ↄpñs ẽ iſta or̃o ĩpoſſibile ẽ te eurrere: ſic conce det aſinũ. poſito caſu ꝙ ſoꝛtes videat vnũ aſt ait᷑ ꝙ illa ꝓpõ ẽ fła. Sʒ ſi capiat᷑ vt ẽ vna mo nũ ⁊ ꝙ plo videatvnũ aliũ ⁊ nõ quẽ illũvidet dalis cõpoſita c ſõm ẽ ille fi ipoſſibile:ſic ne ſoꝛtes. Pꝛobat᷑ ſic.iſte videt añnũ.demõſtrã gat᷑ ꝙ illa ſit falſa.¶ Et ꝓpoꝛtõabłr dicẽdũ eſt do ſoꝛtẽ.⁊ iſte videt aſñnũ demõſtrãdo plato⸗ △ de iſta. poſſibile ẽ te cur ere ſi tuvotes curre ne. ꝗ vterq; iſtoꝛuz videt aſinũ: ona tz ꝑ indu re. l ſophiſma pᷣt eẽ vna cathegoꝛica modał ctionẽ. Ans eſt veꝝ.q ⁊ ↄñs:qð ẽ ſophiſma. poſita.cu ſubm̃ ẽ ille termin poſſibile ſcö ¶ Impꝛobat᷑ ſic. Aterq; iſtoꝝ videt aſinũ:er⸗ ĩtẽtiõałr captꝰ.⁊ cuiꝰ pᷣtũ ẽ h totũ te currere ſi go aſinꝰ vr ab vtroq; iſtoꝛũ.ↄñs ẽ fallum:g ⁊ tu potes currerea ſic ðꝛ ſophiſma ẽ verum añs qð ẽ ſophiſma.ↄna pʒ a ppõe ðvbo actĩo vt oñdit᷑ rões ꝓbãtes ipᷣʒEt ad duas pꝛĩas rõ ad ꝓpõnẽè de xbo paſſiuo ẽ boa ↄnña.¶ Scðo nes ĩpꝛobates ðꝛ ꝓcedũt qñ ſophiſma capi ſic:vterq; iſtoꝝ videt aſinũ.ergo vidẽs aſinũ tur ĩ ſenſu bipotbetico ↄditiõali.¶ Ad tertiã ẽ vterq; iſtoꝝ ↄña tenet ꝑ ↄuerſioneʒ et ↄñs ðꝛ negãdo ans ⁊t ad ꝓbatõem eiꝰ ðꝛ diſtiguen eſt falſum:ergo ⁊ añs qð eſt ſophiſma.OTer⸗ do ans.eo ꝙ negatio ſcðᷣa põt cadere ſupꝛa to tio ſic.vterq; iſtoꝝ videt aſinũ et iſti aſini ſũt tũ ſeqns ipᷣazx:a ſic negat᷑ añs:vł ſolũ põt cade oẽs aſini.ergo vterq; iſtoꝛũ videt iſtũ aſnuʒ re ſupꝛa pꝛiz xbũ.ſ.ly currere ⁊ ſic negat᷑ añs: vel vterq; iſtoꝝ videt iſtũ aſinũ ⁊ ſic de alijs: ⁊ ẽt negat᷑ ↄna.¶ Ad rtã ðꝛ negãdo ↄnaʒ ca ↄna tenet ꝑ deſcẽſum ⁊ ↄñs ẽ falſum vt patet piẽdo ſopbiſma i ſenſu catbegoꝛico ex cãu ergo T añs qð Pphiſina. Ad ſopbil DI. ”sü ma rñũdet᷑ ꝙ ipᷣm ẽ veꝝ. Et ad pᷣmã rõeʒ ipꝛo⸗ ¶ Alið ſophiſma vterqʒ iſtoꝝſcit ſe bantẽ patz ſolutio er dectaraed porteratſs pte artes liberales.poſito caſu ꝙ ſoꝛtes ſciatoactionis. Ad ſcdᷣam ðꝛ negãdo q iſta vter⸗ tres ⁊ plato quattuoꝛ ⁊ nõplures.¶ Tüc ꝓba q; iſtoꝝ videt aſinũ debeat ſic conuerti.ergo tur ſophbiſma ſic. Iſti ſciunt ſeptẽ artes libera vidẽs aſinũ eſt vterq; iſtoꝛuʒ. Sed illa dʒ ſic. les.ergo vterq; illoꝝ ſcit ſeptem artes libefᷣ ↄuerti:ergo vidẽs añnũ eſt alter iſtoꝝ.ᷓ Ad les:oↄna tenet:quia in ſimili bene ſequitur.iſti tertiã ðꝛ ꝙ male fit deſcẽſus ſub illoterioañ curruũt:ergo vtercq; illoꝝ currit: i pꝛopoſito no: qꝛ deſcẽdit᷑ diſunctiue ⁊ deberet fieri de bene ſequitur. ¶ Improbat ſic. vte iſtoꝛuʒ ſcenſus diſiunctus ſic. vterq; iſtoꝝ videt aſi⸗ ſcit ſeptẽ artes liberales: ſoꝛtes eſtvnus iſto nũ. a iſti aſini ſunt oẽs aſini:ergo vterq; iſtoꝝ ru. ſoꝛtes ſcit ſex tẽ artes liberales ocluſio videt iſti aſinũ vel iſtũ:vel iſtu:a ſic de alijs:⁊ eſt falſa: ergo aliqua pꝛemiſſaꝝ non minoꝛ:er iſta eſt vera ſicut ⁊ ſoppbiſma. go maioꝛ que eſt ſopbiſma.¶¶ Pꝛo ſolutiõe ſo⸗ ¶ Aliud ſophiſma,ſemꝑ bomo fuit biſmatis ſupponũt illa qͥ dicta ſunt in ſimu · Robat. oĩ tpe bõ fuit. ergo ſp bõ fuit: ↄña lis de iſto ſigno. vterq;. ¶Etiam IIEI13 ab equaleéte ad eqͥualẽs. Añs pʒ:qꝛ iſto tꝑe ¶ Aduertẽdũ ẽ ꝙ illð ſignumvterqʒ bõ fuit.⁊ nõ fuit aliqð tpᷣs qͥn fuit igit᷑.¶ Jm ⁊ fimiliter illud ſignũ neuter requirunt ꝙ ter pꝛobat᷑ pꝛĩo ſic.dictoꝛia ſophiſmatis ẽ wa.ſ. minus cui talia ſigna adduntur habeat duo?n ſemꝑ hõ nõ fuit: cũ oẽs ſingulares eiꝰ ſint ve gnificata ſi pꝛopoſtio debeat eſſevera in qua re.ergo ſopbiſmaẽ falſum. ¶ Et ↄfirmat᷑ iſte talia ſigna ponut᷑ Et iõ talis ꝓpõ vlis equiua due eqpollent.ſemꝑ bõ nõ fuit.⁊ nunqᷓ; hõ ſu letvni bipothetbice copulatiue compoſite ex it:vt pʒ vſcdᷣam m onap:ergo ſi vna ẽ ve⸗ duabus ſinglaribus illi vniuerſaliꝰ. vt ſopbiſ ra reliqua ẽ vera.⁊ ſi vna ↄtrariat᷑ ſophiſmati ma equalet iſti copulatiue. iſte ſcit ſeptẽ artes reliq etiã Sꝛiat᷑ Scðo ſic ↄdictoꝛia ſopbiſma liberales: ⁊ ex quo iſta copulatiuaẽ falſa.iõ ad tis eſt vera:ergocopbiſma eſt falſuz. Añs pa ſophiſma reſpondetur ꝙ ipᷣm ẽ falſum. Et ad tet:qꝛ iſta ſcʒ nõ ſemꝑ hõ fuit eſt ↄtradictoꝛ a p:obationẽ eius dicitur diſtinguendo añs vł ſophiſmatis. et illa equipollet iſti.aliqñ bõ capiẽdo iſtũ terminũ iſti copulatiue: ita ; iſta no fuit. per pꝛimã regula equipollentiaꝝ. et coninctio ⁊ incluſa in illa dictione iſti con⸗ vna ſt vera.ergo ⁊reliqua. Hic etiã pñt fie⸗ iungat inter duas catbegoꝛicas:⁊ ſicnegatur ri argumẽta penes ↄuer ſionẽ deſcẽſum:ape añs ⁊ ↄña eſt bona. Sʒ ſi capiat᷑ illa dictiiſti nes regulã ab vłiad excluſiua terinis trani⸗ copulatim ita ꝙ illa ↄiunctio ⁊ incluſa in illa poſitis qͥ bꝛeuitatis gra dimittũtur. Ad ſo⸗ dictione iſti copulet ſolũ inter terminos vt pbiſma reſpondet᷑ ꝙ ipm poteſt diſtingui eo talis ppoſitio equinalʒ ꝓpõni cathegoꝛice de ꝙ ly ſꝑpõt capi in ſophiſmate vt tmvʒ ſicut copłlato ſubõ.i.iſti iſte ⁊ iſte ſciũt ſeptẽ artes li ꝑpetuo:⁊ capiẽdo illũ terĩm hõ ꝓ ulo qð eſt berales:a ſic ↄcedit᷑ añs ⁊ negat᷑ ↄna ⁊ ↄſs. vſſeꝑtialiter hõ.puta ꝓ illo qð oð eſt eẽnti tx ¶ Aliud ſopbiſma. Uterqʒ iſtoꝝ vi⸗ ↄpoñtũ ex coꝛꝑe bũano ⁊ aia rõali nõ ſuſteta pꝛobatio ĩpꝛobatõ pꝛima. Secũda Tertia. Solutio 1 ĩpꝛobatdð peuna. Secuda. Solutio P . fe gecido. h echda. oletio pollentias“ op ¶ Alud ſopb uuim mu eſtetmñ vnñ eſt ie * vliad etcluſinat ven igit19fisgon larno f vnieſt vni. 5 ti. de eſt tertio adiace grchr jacẽte. ¶ Impꝛobat ſpna eſtergooe erfs eſt añs. Minoꝛ pʒ.q eſt vni ppkus eſt⸗ xeluſo et falla al nnaioꝛ. ¶Gcdo fic p eſtoña tenet quia e añs eſt ver: ergo⸗ rüſopbiſmatis. ( gipſuz põt eſſe ppõ ijzeſt vex cu ſenſus e 1o eſt no vni:eſt. C probzt ðꝛ negado ⸗ dicik fimiliter qꝛ oñs capiatur in ſenſu in ponatur gfa pluralit etaefni: del ig eſt vep. Rel põt duplf. Tno mo ſer ſc coiter dicitur B velle philoſopbus gtes ißz pcedit qñe edltin ülo ſenſupa erhoneztotalis eſtyen ch vnu ſunt. Pꝛimg Setat, 1poſt ere eſtinfinitaſec in leſti ero hiſtnnz Getſſaze fmüefaleriton A deſteſisſubiloteriogf Nrige dederet feride . Nerchiſop tiget gfn Saſinnergoſtergzſter tivel iſtirfedelis pbiſna. n ſenp bono fat eobofut: )ſia s Aispzifotpe ijsenfutigt n wuſoydiinmattel. õ Aiun CE gfnnnk fe , do ſͤfit anmd dn zmakſtlinn ir ianmia biin luct fiit ishn ha ſcton4 iur et orrecide⸗ Sceide⸗ eer thn, ket dum eſenie Cſi⸗ eelufius terlllo, ettuin iur 10 teſt di „ Secũdo. Tertio impꝛoba⸗ tio pᷣma Secũda. Solutio euaſio De ſophiſmatibus. tum 2 ſic ſophbiſma eſt falſum.¶ Et ad rõnem pꝓbãtẽ ðꝛ negãdo ↄnaz cũ ibi arguat᷑ ab infe⸗ rioꝛi ad ſuperiꝰ cũ diſtributõe.¶ Sʒ ſi capet ille terminus hõ ꝓ oĩ illo de quo eſt veꝝ dice re qð eſt hõ ſiue ſit effentialiter. bõ ſiue acci⸗ dentaliter hõ:a ſic ſophiſma eſt verũ. Silr ſi capiat᷑ ſemꝑ:vt tm̃ valet ſicut hoc cõplexũ oĩ tꝑe ſic ſophiſma eſt etiã veꝝ.Et ad rõnes im pꝛobãtes patẽt ſolutiones ex dictis circa eqͥ/ pollentias ⁊ oppoſitiones. ¶ ’Aliud ſophiſma.Lm̃ vnũ eſt pꝛo bat᷑ ſopbiſma.vnũ ẽ ⁊ nullũ ens qð nõ ẽ vnũ eſt:g tm̃ vnũ eſt.tenet ↄña:ab exponẽtibꝰ ad expoſitã.Añs ꝓ pᷣma ꝑte notũ eſt.Et ꝓ ſcðᷣa ꝑte ꝓbat᷑.qꝛ ſi eſt aliqð ens qð nõ eſt vinũ il⸗ lud ens eſt aliqð ens qð falſum eſt. ¶ Scðo ſic.oẽ ens eſt vnũ.&ᷓ tm̃ vnũ eſt ens:ↄña tenz ab vli ad excluſiuã teris trãſpoſitis.⁊ añs eſt veꝝ.igit᷑ ⁊ vñs qð nõ eſt ſophiſma.Tertio ſic tm̃ vnũ eſt vnũ.ꝗ tm̃ vnũ eſt.tʒ ↄna a ꝓpõne de eſt tertio adiacẽte ad ꝓpõeʒ de eſt ſcðo ad iacẽte.¶ IAmpꝛobatur ſophiſma ſic.tm̃ vnum eſt ergo oẽ exñs eſt vnum.ſed ↄñs eſt falſum ⁊ añs.Minoꝛ pʒ.qꝛ bene ſequit᷑. omne exñs eſt vnũ. ppłus eſt exñs ergo populꝰ eſt vnũ ↄcluſio eſt falſa.qᷣ aliq̃ pᷣmiſſaꝝ:non minoꝛ.j maioꝛ.¶ Scðdo fic.plura ſunt.q non tm̃ vnuʒ eſt:ↄña tenet quia ex oppoſito ifertur oppm̃ ⁊ añs eſt veꝝ:ergo ↄñs qð eſt oppm̃ õdicto⸗ riũ ſophiſmatis.¶ Ad ſophbiſma reſpõdetur ꝙ ipſuz põt eſſe ꝓpõ de excluſo ſubiecto ſic ipʒʒ eſt veꝝ cũ ſenſus eius eſt:illud qð eſt vnũ ⁊ nõ eſt nõ vnũ:eſt. ¶ Et ad rõnem pmam im pꝛobãtẽ ðꝛ negãdo ↄnñam pᷣmã. ¶ Ad ſcðam dicit᷑ fimiliter qꝛ ↄñs nõ ſequitur ex añte niſi capiatur in ſenſu in qͥ eſt ꝓpõ excluſiua ⁊ ex⸗ ponatur gr̃a pluralitatis. Gel ſenſus eiꝰ eſt iſte qð eſt vnũ a nõ eſt plura eſt. ⁊ boc modo etiã eſt veꝝ. el põt eſſe pn excluſtua⁊ boc duplr. Ano mõ vt exponat᷑ gfa pluralitatis 2 ſic cõiter dicitur ꝙ ipᷣm eſt falſuʒ. vt videt velle philoſophus pᷣmo phiicoꝝ. Et rões ꝓ bãtes ipCʒ ꝓcedũt qñ eſt excluſio gr̃a alietatꝭ Sed tñ in illo ſenſu põt dici ꝙ eſt veꝝ qꝛ ſua exponẽs totalis eſt vera.ſ.vnũ eſt.⁊ non plu⸗ ra qᷓ; vnũ ſunt. Pꝛima ꝑs eſt vera vt nolũ eſt Sed ꝙ ſcða ꝑs ſit vera pʒ qꝛ aliq eſt vnum ¶ A quod eſt infinita:ſed infinito nulla ſunt pła ria G vno nulla ſunt plura.⁊ p ↄñs nõplła qᷓ; vnũ gido⁊ ſunt.O Etiſi dicatur ꝙ philoſophꝰ pꝛimo pbi ficoꝝ impꝛobat antiquos dicẽtes illã ꝓpõnẽ tantum vnum eſt. OdDicitur pbiloſophus impoꝛtat ipſos non et:ihoc ꝙ dicunt ꝙo gon clix. plura qᷓ; vnũ ſunt:ſʒ ex p ꝙ dicũt è nulla ẽ płi Cõfutatõ tas rerum ponenda. Gel in cen welt Eöͤlated eſſe excluſio gratia alietatis.⁊ tũc ſi illꝰ ꝑtici piu exñs quod includit᷑ in illo verbo eſt capi⸗ atur ſtricte etm̃ vʒ ſicut ens quod eſt vnum: ſic ſophiſma eſt verum. Et ad pꝛobationẽ pᷣ⸗ imz dicitur negãdo minoꝛem ſyllogiſmi. ſcilʒ ꝙ ppls eſt exns.¶ Ad ſcõm ðꝛ ꝙ pꝛocedit q; in ſophiſmate eſt excluſio gr̃a alietatꝭ. Sed ſi capiat᷑ exñs large vt tm̃ valet ſicut aliq vnũ quod eſt vyel aliqua que ſunt ſophiſma eſt fal⸗ ſum:vt bñ oñdit rõ impꝛobãs ip¶ʒ.Et ad röes ꝓbãtes dicitur ꝙ omnes pꝛocedunt quando illud participium exñs:capitur ſtricte. et non quando capitur large J ¶ Aliud ſophiſma.tãtũ vnus bomo eſt vnꝰ bomo.Rꝛobat᷑.vnus bõ eſt bõ:⁊ nibil qð nõ eſt vnus homo ẽ bõ. igit᷑ tm̃ vnꝰhõ ẽ bõ Pꝛima ꝑs añt eſt nota:⁊ ſcdða ꝑs ptʒ:qꝛ nibil nõ eſt bõ ẽ hõ.ergo nihil quod non eſt vnꝰ 8 Peho eſt bomo.ↄña patet a ſuperioꝛi ad infe rius negatiue.¶ Impꝛobat᷑ fic:tm̃ vnꝰ hbomo ep bomo.ꝗ omis hõẽ vnꝰ bõ. ↄñs eſt fim̃ ⁊ añs qð ẽ ſophiſma. Minoꝛ ptz qꝛ bñ ſequitur ĩpꝛobatio ois bõẽ vnꝰ hõ:⁊ mulier ẽ bõ ergo mulier efſft nn bo haſio eſt falſa:ergo al qua pꝛemiſſa⸗ u no mioꝛ:ergo maioꝛ.¶ Ad ſophiſma dicit᷑. e io. ꝙ ipᷣm eſt falſum.Et ad rõnẽ sobatez ðꝛ ne⸗ Solutlo⸗ gãdo añs ꝓ ſcða ꝑte Et ad pꝛobationẽ eius ðꝛ negãdo ↄnam qꝛ ibi arguitur ab inferioꝛi ad ſuperius cũ diſtributione. L ¶ Aliud ſophiſma tm̃ verum oppo nitur falſo:pꝛobat᷑ veꝝ oppõit᷑ ſalio ⁊ nibil qʒ nõ eſt veꝝ opponitur falſo:g tm̃ veꝝ opponi⸗ tutr falſo. Añs pꝛo pꝛima ꝑte notũ ẽ.⁊ pſecun da ꝑte pbatur:qꝛ quod nõ eſt pꝛopoſitio oppo iĩpꝛobatõ nitur ſalſo. ergonibil quod nõ ẽ verũ oppot falſo.OJ rgbarur ſic.falſum oppõitur ſalſo ergo aliqͥꝙqð non eſt veꝝ oppõit᷑ falſo ⁊ cõ ſequẽs nõ tm̃ verũ oppõitur ſalſo.Ad ſophiſ⸗ ma dicitur qðẽ falſum: vt oñdit rõ impꝛobãs ip̃m. ꝗ Ad rõnem ĩpꝛobãtẽ dicitur negando ↄnam.Et ad eius pꝛobationẽ dicitur iterum negãdo hñam:qꝛ ibi arguitur ab inferioꝛi ad ſuperi cũ diſtributione ſuperioꝛis liud ſophbiſma:tm calidum otra frigido. Pꝛobatur ſic. calidũ griat᷑ fri⸗ ido 2 nibil qꝗð nõ eſt calidũ contrariatur fri⸗ gicd. ergo tatum calidum cõtrariatur frigi⸗ do Impꝛobat᷑ ſic. tm̃ calidum iat᷑ frigido:& tm calidũ ⁊ frigiducontrariãtur. ↄñs flm̃.g ⁊ qaũs qð eſt ſophbiſma.ↄſequẽtiavidetur tene Solutio. ĩpꝛobatio Tractatus Solutio. re eł eo ꝙ iſte ꝓpõnes vidẽtur idẽ ſingnifica ¶ Aliud ſophbiſma.ſolũ gtm̃ pᷣcedi re.¶ Ad ſopbiſma rñdet᷑ ſi capiatur iſte ter ſolus ntũs. Pꝛobat᷑ ſic gtm̃ ugiil cas gu min⸗ griat᷑ ſcðᷣe intẽtiõalr:⁊ ꝙ iſti termini ca minatiuꝰ a⁊ nullũ caſuʒ qᷣ nõ ẽ gtũs pᷣcedit:ſo⸗ lidũ ⁊ frigidũ ſtẽt mãlr ſiue ſimpli ſic ðꝛ ꝙ ſo lus ntũs.g ſolũ gtm̃ pcedit ſolꝰntũs. JImpꝛo pbiſma eſt verum: vt patet per rationẽ ꝓbãtẽ bat᷑ ſic: ſolu gtm̃ pcedit ſolꝰ ntũs. ſoſũ gtm̃ ip̃m. Et ad rationẽ ipꝛobãtẽ dicitur negando pcedit ntũs.ↄna pʒ ab excluſñua ad ſuam pꝛe ↄnam. Bel ille terinus Zriat᷑ capiat pꝛime in iacentẽ.ſed ↄñs eſt falſum:ergo ⁊ añs qð eſt tentõalr: ⁊ ꝙ illi termini calidũ ⁊ frigidũ ſtẽt ſophiſma. Pꝛo ſolutione ſophiſmatis eſt ꝑſonałr.ſic ſopbiſma ẽ fim̃ cũ ſua pᷣiacens eſt — — falſa:calidũ ↄtrariat᷑ frigido:q; nulla ſubſtan⸗ ¶ Aduertẽdũ q; qñ ponũtur due di tia qriat᷑ alteri ſubẽ: ⁊ ꝑ conſequẽs non cõtra ctiões reddẽtes ꝓpõeʒ exponibile m in vna riat᷑ frigido.¶ Et ad rationeʒ ꝓbantem ðꝛ ne ⁊ eadẽ ꝓpõne:tic illa ꝓpõ dʒ pᷣmo expon rõ gando antecedens ne dictõis q ponit le neinlo alia dictõe ma⸗ . . 2= nẽte in exponẽte illiꝰ ꝓpõis:⁊ po D ¶ Aliud ſophiſma. Soꝛtes tm̃ eſt al rũ erponirone aeri rbe n ſoppiſmna bus pꝛobatur ſic.ſoꝛtes eſt albus:a ſoꝛteſ non pᷣmo dʒ exponi rõne illiꝰ dictiõis ſoluzʒ:⁊ q̃lʒ ipꝛobatõ Solutio . eſt non albꝰ.g ſoꝛtes tm̃ eſt albus.¶ Impꝛoba ꝑs totalis exponẽtis q̃ eſt ppõ irõ ĩpꝛobat õ tur ſic.ſoꝛtes tm̃ ẽ albꝰ:ergo ſoes non eſt ca illiꝰ dictõis pef 18. lidus vel frigidꝰ:vel virtuoſus:ſiue alr califi⸗ Sa oñs ẽ ſaſnunergor añs qð ẽ ſopbiſma. ¶ Ad ſophiſma dr q ſ illa dictio tantum ex⸗ diꝰ:ſʒ iſta gtm̃ pᷣcedit ſolꝰ ntũs.Et ſicut dictũ Solutio cludat gratia alieratis:tunc ſophiſma eſt veꝝ eſt de illo ſopbiſmate. ita dicẽdum eſt deiſte Et ad impꝛobationẽ negat᷑ ↄña. Uel ſiexclus Solis tribꝰ ſola duo ſunt paucioꝛa. dat gratia alietatis ſicðꝛ ꝙꝙ ſophiſma eſt falſũ Et ad pꝛobationez ðꝛ negãdo ↄnas:q; illa tic ¶ Aliud ſophbiſma.Oẽ enũciabile pᷣter veꝝ ẽ flm̃. Pꝛobat᷑.iſta ẽ ſtã.oẽ enũciabi nõẽ exponẽs eius:ſʒ iſta:ſoꝛtes ẽ alls ⁊ non 26 flm̃. le eſt fim̃ ⁊ nõ ẽ inſtãtia niſi ꝓ enũciabili xo. eſt alr calificatus . noe ig er Era ꝗgexcepto xo oẽ enũciabile ẽ flm̃.⁊ ꝑ ↄñs oẽ ¶ Aliud ſophiſma Soꝛtes ſcit tãtũ enũciabilę pᷣter veꝝ ẽ flm̃.¶ Scðo ſic:oẽ enũ tres bomĩes currere poſito caſu ꝙ ſex currat ciabile aliud a vo eſt falſum. omne enuncia ⁊ ꝙ ſoꝛtes ſoluʒ ſciat de tribus ꝙ currant.ꝓ⸗ pʒ qꝛ batur ſophiſma.ſoꝛtes ſolũ ſcit tres bomines eſt veꝝ vel falſum ergo oẽ enũciabile aliud a currere⁊ non plures qᷓ tres: ergo ſcit tm̃ tres Jo eſt falſũ.¶ Impꝛobat᷑ ſic:oẽ enũciabile pᷣ⸗ bomines currere:ↄña tenet ab exponente ad ter veꝝ eſt flm̃.g oẽ enũciabile ſi nõ eſt veꝝ ẽ expoſitã.¶ Impꝛobatur ſic.nullũ falſuz ſci t᷑ a flm̃.Cõſequẽtia pʒ:qꝛ ans ⁊ ↄñs videntur idẽ ſoꝛte ſed tantum tres bomines currere eſt ne ſum: tantum tres bomines cinrere non ſcit᷑ enuũciabile ſi nõ ẽ veꝝ eſt fim.ſed illud enun⸗/ a ſoꝛte. ergo ſoꝛtes non ſcit taſtuʒ tres bomi⸗ ciabile de? ẽ:ẽ enũciabile ſi nõ ẽ veꝝ. & illud nes currere. ¶ Ad ſopbiſma reſponget᷑ diſtin enũciabiie de c:ẽ ꝗm̃ ↄclo ẽ falſa: ⁊ non niſi Solutio. guendo ipſuz:eo q ly tantum põt dteriare maioꝛ qfuit oñs pᷣme ↄñe. Ad ſopbiſmarn⸗ pbũ ſcit. ⁊ tunc ſenſus ſophiſmatis eſt: ſoꝛ. ſcit det᷑ ꝙ ipʒ ẽ veꝝ. Et ad rõnẽ ĩpꝛobãtẽ ðꝛ ꝙ ſi tres boĩes currc re ⁊ nõ ſcit ꝙ płes boĩes cur capiat᷑ ↄns i ſẽſu hopotbetico ↄditõali:ſic ðꝛ rant qᷓ; tres.⁊ boc modo ſopbiſma eſt veꝝ.Et ad ĩpꝛobationẽ ðꝛ ꝙ ſi illa dictio tm̃:deterĩet illud vᷣbũ ſcit in ↄñte:ſic pꝛĩia ↄna non vʒ. Sʒ ſi determiet h̊ dictũ.ſ.tres hoĩeſ currere:ſic pᷣ ma ↄna ẽ bõa:ſed vltima nõ vʒ:qꝛ ex diuiſa ve ra non ſequit᷑ cõpoſita falſa. Ubłilla dictiqyñ põt determĩare boc dictũ.ſ.tres bies currere ſic ſophiſma eſt falſũ:vt ptz ꝑ rationẽ ĩpꝛoł⸗ tẽ ipᷣm.Et ad rõnẽ pꝛobatẽ dicitur negãdo cõ ſequẽtiã:q; illa nõ eſt exponens ſophiſmatis ſz iſta ſoꝛtes ſcit tres hoĩes currere ⁊ nõ plu⸗ res currũt qᷓ; tres:mõ h̊ eſt verũ vt pʒ ex caſu eſt verũ.Et ad rõnẽ imp:obãtem ðꝛ negãdo Pꝛobatõ ĩpꝛobatio ↄditõdlis.is ex hypotbeticis nõ ſit ſyllłus ca⸗ thegoꝛicꝰ.Sʒ ſi capiat᷑ ↄñs pᷣme ↄñe in ſenſu onali ſubo:ſic ðꝛ cp ↄna nõ vʒ.qꝛ arguit᷑ ab in ¶ Aliud ſophiſma.Oẽ aĩal pꝛeter boĩec irrõnale.Pꝛobat᷑ ſic oẽ aial qð nõ eſt bõ ẽ mrõgle ⁊ oĩs bõ ẽ gĩal:⁊ nullꝰ bõẽ irrõs naʒ. ⁊ ad ꝓbationẽ ðꝛ ꝙ illa nõ eſt piacens pꝛobatio pꝛima Secũda. bile pᷣter veꝝ eſt flm̃.añs pʒ qꝛ oẽ enũciabile Impꝛo⸗ batio fꝗl ſigre.Nð aũt ↄñs ſit falſuʒ pʒ:qꝛ bñ ſeqͥ. Oẽ Solutio ꝙ pꝛia ↄnaẽ̃ bõa:⁊ ↄñs ẽ ꝓpõ ſimpli neceſſa ria. ⁊ ſic negat᷑ ipʒ eſt flm̃. Et ad ꝓbationẽ ðꝛ ꝙ ↄña nõ valet:qꝛ maioꝛ eſt bypotbetica cathegoꝛico ⁊ vt ẽ ꝓpõ catbegoꝛica de ↄditi ferioꝛi ad ſuꝑius cũ diſtributione ſuperioꝛis Ea vificariſmmſt eſtaial uoc non ¶ Alið ſoph tu roałẽ rifibit. ya vt pʒ ituẽt ccoꝛia ſophiſin ꝓbat gerponẽte tur ſic. oĩs bõ in nnptobey ralu ſut ola ro⸗ ſoleẽ rifibile:t ois len Meelza ,. Ma. Godo fic. oauen ecil, phiſnaẽ filſiz B eſt bo inquaturo riſibileẽ oẽ roale. pnullo ſupponit gꝛ de nullo verũ? llrllöticcet iſmat ſupponi i reiteieniui ver:vt pzp röe rdez ſrobi⸗ d: . e ppo bypotbetica deſceſus. Etia ſin catbegoꝛicatüc ani dicrio inquatimu 71 dzſicgrgnidis iſta roͤlia ſaͤ oĩar ſaleenifble r ie ..(Ac ſcam . nao riſtbile s b nñ ſun dʒ Tertis, Golutio enn N egi dihri eſzigen ntis Eifentdicii ädumeſ deſſto paucione, Oi nüttihle n⸗ niſ enidtbii do bleefiñi 9 is d (Sbfrbeni geiig un gomeenunei to cmiiblle eniciobilealiude Sõ Dleſrdek eni hati⸗ 849is videmmmid ſnpzlbiſeht e kſtin Kedilucennn, leſnoe der ilul xhb iſhlit tnon ni e. Naſpbihnofn e nnhi delf detio Ntodlift wöfinpkr neceſe ii. Kad denen Liorek bſpotberſc gics hoͤſtſflio, e, gßeſnſen 8bmneoeite mpꝛoba⸗ tio pꝛia. Secũda. Tertia. impꝛoba⸗ tio pꝛia. De Sopbiſmatibus. Folio clx lis. ᷓ oẽ aĩal pᷣter boĩes ẽ irrõale.¶ Ompꝛoba mõſtrãte illud ꝓ q ſuppõit:tũc nõ dʒ ſumi die tur pꝛĩo ſic oẽ aĩal pᷣter hoĩeʒ ẽ ir rõale: oĩs tio reduplicatiua:ex quo pars ſubiecti.et ſup bõ ẽ aĩal:ꝗ oĩs bõ pᷣt boĩeʒ ẽ in rrõal.oↄna vt vr̃ poſito ꝙ efſet pars ſubiecti:tũc deberet muta tz ĩ varea. ris Sons mi⸗ ri in ly exñs ria opbiſmnat: ne ver nec; falſus: 5 iophit- Aliud ſophiſina. Creãs ĩcipit eẽ ma nõ ẽ veꝝ. añs pʒ iſta aliqð aĩal pᷣt boĩeʒ de ponito caſu de nüc no creet Imediate nõ ẽ irrõnale cũ illa ſit ĩepta. ¶ Tertio ſic ſo⸗ poſt hᷣ creet. Pꝛobatur:de icipit eſſe creans: phiſma ẽ vna ꝓpõ affir̃atĩa cuiꝰ ſpᷣm ꝓ nullo ſupponit: ipᷣmẽ falſũ.añs pʒ qꝛ de nullo eſt veꝝ dicẽ ꝙ; ẽ aĩal pᷣter boĩeʒ.¶ Ad ſopbiſma rñdet᷑ ꝙ ipᷣmẽ veꝝ vt oñdit rõ ꝓbãs ipᷣm.Et ad pᷣm rõem ĩpꝛobãtẽ ðꝛ pꝛio negãdo ↄñaʒ. qꝛ maioꝛ nõ ẽ ꝓpõ catbegoꝛica cũ ſit exponi⸗ bilꝑ bypotbeticã.Scðo ðꝛ ſuppoſito ꝙ ma⸗ erit de.ergo creãs ĩcipit eſſe deꝰ.ona ptzʒ ab exponẽte adetpoſitã:⁊ añs eſt notũ¶ Tertio ſic oẽ illud qð nũc nõ ẽ deꝰ⁊ aliqũ erit deꝰ:in⸗ cipit aut incipiet eẽ deꝰ:ſʒ creãs nũc nõ ẽ deꝰ ioꝛ fit ppõ catbegoꝛica adpuc negat᷑ ↄna: qꝛ ⁊ aliqñ erit deꝰ. creãs ĩcipit vł incipiet eſſe plꝰponit᷑ ꝓ medio in maioꝛe qᷓᷓ in mioꝛe.Ad de ↄña notaẽ:⁊ añs ẽ veꝝ: oñs.O¶ Quarto ſcdᷣaʒ ðꝛ q illa nõ ẽ gdictoꝛia ei ſʒ iſta:nõ oẽ ſubm̃ ⁊ pᷣdicatũ ſophbiſmatꝭ ſupponũt pꝛo eo⸗ aĩal pᷣter boĩez ẽ irrõale:⁊ illaẽ flã. ¶ Ad ter dẽ: ergo ſoplaſma eſt verũ ↄna ptʒ:q; boc vi⸗ tiã negat᷑ añs. Et ad ꝓbatõem eiꝰ ðꝛ ꝙ nõ dz det᷑ ſufficere ad vᷣitatẽ ꝓpõis affirãtiue ¶ Im ſic xificari:ſ ly pᷣCter debʒ mutari in ly qdð nõ pꝛobat᷑ ſic Creãs incipit eſſe deꝰ.ẽ creãtẽ poſ E: vificari ſᷣm ſubʒ ſue pꝛĩe exponẽti.ſic boc ſibile ẽ nõ eẽ deũ.ↄñs ẽ flm̃ cũ ei õdctoꝛie op eſt aĩal quod non eſt bomo. poſitũ eſt veꝝ.ſ.oẽ creãs ð neceſſitate ẽ deus. Ali biſma.tm̃ oĩs hõ inquã⸗ ꝰ?ᷣ añs ẽ flm̃ quod eſt ſophiſina.ↄña pts:qꝛ qᷣc⸗ ¶ Ali ſophiſina. tm oĩs bõ inquã⸗ quid incipit eẽ aliqͥd.̊ᷣ poſſibile ẽ nõ eſſe illð roate riſmvil. Rrobaferhones ei rorat eſ Pꝛo ſolutiõe ſophiſmatꝭ ſupponũt᷑ illa q̃ dcã „.. * . , at „ .: £ . —2 = SP Zacõꝛia ſopbiſmmat eſa.g ſopbiſima even añſ mam ẽ ſ vt oñdit rõ ipꝛobas ipᷣm. Et ad pꝛi⸗ Za vt pʒ ĩtuẽti:gꝗᷓ ſophiſma ẽveꝝ.¶ Scðdo ſic. ſand egi⸗ ö icipit. Et ad fopbiſina ð: cpip impꝛoba⸗ tio. Secũda: Tertia. Solutio ꝓbat᷑ ꝑ exponẽtẽ totalẽ Zdictoꝛie. Impꝛoba tur ſic.oĩs hõ inquãtũ rõalis ẽ riſibilis:⁊ iſta rõalia ſũt oĩa rõalia:g oĩs bõ ĩquã:ũ bõ rõa⸗ mã rationẽ ĩpꝛobãtẽ ðꝛ negando ↄnaz. Et ad ꝓbatõeʒ ðꝛ ꝙ dictũ phᷣi intelligit᷑ dũmõ talis leẽ rifbile: ⁊ oĩs bõ ĩquãtũ bõ rõale ẽ riſibi traſpoſitio fiat aꝑte eiuſdẽ extrẽi:mõ ſic non le:⁊ ſic de alijs.ↄñs ẽ flm.& ⁊ añs qð ᷑ ſophiſ ẽ bic. ¶ Ad ſcdam ðꝛ negãdo oñam. Et ad pꝛo ma. Scdo fic. ↄnertẽs ſophiſmat falſa:gᷓ ſo bationẽ ðꝛ ꝙ illa nõ eſt Erponegs e :ſed iſta pbiſma ẽ falſuʒ.Añs pʒ.qꝛ iſtaẽ falſa riſidile creas imediate poſt hoc erit deꝰ idẽ creans eſt bõ inquãtũ rõnale.ex quo illa infert iſtaʒ nuc ne de Abcreãs iĩmediate añ b nõ fuit de riſibileẽ oẽ rõale.¶ Tertio ſit ſõ ſophiſmatꝭ s. igẽ creãs nũcẽ de.mõ illa exponẽſẽ fal 2! 1a a AnS g denallo veeeicd SPotdtſ150 ſube ſumit᷑ tec ð pᷣnto actõnis.¶ Ad q̃rtã ðꝛ lis.qꝛ illð tũc eẽt oẽ rõale.O Pꝛo ſolutiõe ſo⸗ umit ntoactomS. L pbiſmat ſupponũt᷑ illa edicta ſunt in caplo negãdo faz. q ñ ſuffiẽ ad hq; ꝓpõ ſit va. de reduplicatiuis. Et ad ſophiſma ðꝛ ꝙ ißm ¶ Aliud ſophiſma. Soꝛtes ⁊ platoĩ ẽ verũ:vt pʒ ꝑ rões ꝓbãtes ipᷣm. Et ad pᷣmã cipiũt eſſe poſito caſu ꝙ ſoꝛtes atea fuit ⁊ pla Pꝛobatõ pꝛima. creãs incipit eſſe deꝰ.ↄña ptʒ:qꝛ nola ⁊ ba ⸗ trãſpoſita idẽ ſignt ꝑpb̊ʒ ſcdðo ꝑbiermenias. Secũda Sʒõo creãs nũc nõẽ deꝰ⁊ ĩmediate poſt boc- 4 P Tertia Quarta ĩpꝛobatõ Solutio rõez ĩpꝛobãtẽ ð: negãdam: q; ſopbiſma to nũc pꝛio bẽat eſſe.¶ Pꝛobat᷑ ſopbiſma ſoꝛ⸗ ĩpꝛobatio ẽ ꝓpõ bypothetica. mõ in bypotbetic nõ fit tes ⁊ plato nũc ſũt ⁊ mediate añ nõ fuerũt.& deſcẽſus.Etiã ſuppoſito ꝙ ſophiſma eẽt. ppõ ſoꝛ.⁊ plo ĩcipiũt eẽ ¶ Inmpꝛobat᷑ ſic.ſoꝛ.⁊ ploi cathegoꝛica:tũc añqᷓ dʒ fieri deſcẽſusdʒ illa cipiũt eſſe.g ſoꝛtes incipit eẽ:tʒ ↄña a tota co Solutio dictio inquãtũ mutari in illã dictioneʒ exñs pulatĩa ad alterãa eiꝰ ꝑtẽ.ↄñs ẽ falſũ.& ans. Tiõ dʒ ſic argui oĩs hõ exñs rõalis ẽ riſbit.et AKen ſophiſma. ¶ Ad ſopbiſma dðꝛ p m illa cõ iſta rõalia ſut oĩa rõnalia. ̊ oĩs bõ exñs h̊ rõ i ctio a:cõiungat inter ꝓpões:ita ꝙ ſopbiſ⸗ nale ẽ riſibile. oĩs bõ erñs h̊ rõnale ẽ riſibi⸗ ma ſit vna ꝓpoſñiio bypothetica:⁊ ſic eſt fſm̃. le ⁊c. ¶ Ad ſcdᷣam ðꝛ ꝙ illa nõ dʒ ſic onerti.ſʒ vt oſtendit rõ imp:obas ipᷣm. ¶ Et ad rationẽ ſic: er go riſibile ẽ bõ erũs rõnalis.O Ad ter- ꝓbãtẽ ð negãdo ↄñaz qꝛ iila nõ eſt erpones tiã ðꝛ ꝙ qñ ſubm dz vificari de Pnomine pe enᷣ:qͥaũt ſit erponẽs eins ptz in capło ð icipit Tractatus ſord Calud ¶Sed ſi illa ↄiũctio ⁊ ↄiũgat inter terminos Et filr diceret᷑ ſm iſtũ modũ iã dictuz ep iſta e ſac einn ita ꝙ ſophiſma ſitvna ꝓpo cathegoꝛica de co ꝓpõ eſſet ꝓpõ vera dicẽdo:ſoꝛtes deſinit ſci m⸗ tte ficui pulato ſubo ſic ipᷣm eſt veꝝ. ¶Et ad rõem im re oẽm ꝓponem.poſito caſu ꝙ ſoꝛtes pus ſci aſa ver: pꝛobãtẽ ðꝛ negado ↄñam. Et ad pꝛobationeʒ uiſſet duas ꝓpõnes.ſ.deus eſt. ⁊ ſoꝛtes eſt.et pb ſin nobe ðꝛ ꝙ ibi nonarguitura tota copu:atiua. adbuc ſciat illas ⁊ antea non fuiſſent plures tio ti gt deb ¶ Aliud ſopbiſma. Equũ platonis ꝓpõnes. aiã de nouo fiat iſta ppoſitio.ſ.bo Alia ſolo obatio igii unei ſoꝛtes incipit eqtare: poſito caſu ꝙ equꝰſoꝛtis mo eſt aſinꝰ. Aliter tñ poteſi rñderi ad ſo⸗ As po⸗ zck nit fauell'z equ platonis fit bꝛunellus A ꝙ ſoꝛ phiſma e ipᷣmẽ falſum a ꝙ ille termin? pꝛo⸗ aieli Ena⸗ tes eqtet fuũ equũ.i.ſauellũ ⁊ plato bꝛunellũ põnem ſtat ↄfuſe ⁊ diſtributiue.¶ Et ad rõez cecetifau eqͥtãdo ꝑmutẽt ſuos equos:ita ꝙ fauellus fi- ꝓbantẽ ðꝛ negãdo ↄñam. Et ad ꝓbationẽ ðꝛ ger q ipm e4 at equꝰ platonis. ⁊ bꝛunellus fiat equus ſoꝛtꝭ. ꝙ illa non ẽ exponẽes ſufficiẽs.ſed iſta. ſoꝛtes niſialis y⸗ pꝛobatio Tuc pꝛobatur ſic: equũ platonis ſoꝛtes nüc nunc ſcit oẽm ꝓpoſitionẽ ⁊ ĩmediate ãte nõ olutio quatf logie Edtat eudem equũ platonis ſoꝛtes nõ pꝛius ſciuit oẽm ꝓpõnẽ: nec aliquã earũ: modo ſe⸗ Et adron eqtauit: g equum platonis ſors ĩcipit eqtare. cũda ꝑs illiꝰ copulatiue eſt falſa. Silr dicere ntecedens ipꝛobatõ Impꝛobat᷑ ſic Equũ platõnis ſoꝛtes ĩcipit eqͥ tur ꝙ iſta eſſet falſa:ſoꝛtes deſinit ſcire oẽm tur conſeque tare:g ſoꝛtes nũc eqͥtat aliũ equũ qᷓ; pꝛiꝰ eqᷣta⸗ ꝓponem:retento caſu pꝛius poſito:qꝛ ſic ex⸗ Alið ſo uit:iʒ ill ẽ fim:qꝛ oẽʒ equũ quẽ ſoꝛ.pꝰeqͥtauit ponitur.ſoꝛtes non ſcit oẽm ꝓpõnem.nec a⸗ C adbuc eqͥtat ⁊ pꝰ eqᷣtabit.ꝗ nugũ aliũ equum liquã ĩmediate ante ſciuit oẽm: ꝓpõemmõ il obatio hole poſto⸗ Solutio, eqᷣtat.¶ Ad ſopbiſma ðꝛ ꝙ ipᷣm ẽ flm̃ vt oſten la etxponẽes eſt falſa tn caſu poſito. . . * tes t cilcero qit rõ impꝛobas ipſum. Et ad rationẽ ꝓbãte,ʒ ¶ ¶ Aliud ſophiſma Soꝛtes dãt ab ĩpꝛobatõ Raunan foꝛtioꝛ ſoꝛte dicitur negãdo ↄnaz:qꝛ illa nõ ẽ exponẽs ſũ dmi boĩne Pꝛobat᷑ ſic.ſoꝛtes ẽ: ⁊ ois bõ ẽ:et bꝛima. Tertig. Me:gſortese ficiens:ſʒ opʒ addere illã ꝓpoẽʒz.ſ.nullũ equũ ſoꝛtes non ẽ oĩs bõ ergo ſoꝛtes differt ab oĩ ad ſuper.¶ quẽ ſors nũc eqᷣtat pꝰ eqᷣtauit.vel iſta nullus bole.¶ Impꝛobatur ſic.ab eo qð nibil ẽ nibil ne:a plato ẽ equꝰ platonis quẽ ſoꝛtes pᷣꝰ cqͥtauit dſcer ſee gihl r bõ g nihil differt ab mobat Tertio ſic. B — . oĩ hoĩe.¶ Scðo ſic.ſi ſoꝛtes differret ab om̃i . eſt foꝛtioꝛ be ¶ Aliud ſopbiſma.ſoꝛtes ĩc pit ſci⸗ hoĩe:pari ratione oĩs bõ differret ab oĩ botle Secũda. Golutio terminu non re oẽʒ ꝓpõeʒ mũdi poſito caſu ꝙ tm iint tres ſed illaẽ falſa ergo ⁊ ſophiſma.Minoꝛ patet tes ẽ foꝛtioꝛ ꝓpões.ſ.a.b.c.⁊ ſoꝛtes ſciat a. .b. ꝓhões eti q; bñ ſeqͥtur oĩs homo differt ab oĩ bomine: ⁊ ſoꝛtes ẽ foꝛ am pꝛi ſciuit.⁊ ꝙ nũc de nouo ſciat ꝓpõnem ergo oĩsbomo dr̃t abiſto boĩe.ↄñs eſt falſuz añs. oñatz p Tuc ꝓbat᷑ ſophiſma ſic: ſoꝛ.nũcſcit oẽm ꝓpo⸗ ergo ⁊ añs.¶ Tertio ſic. ſoꝛtes differt ab omi tem. (Adſ. Pꝛobatõ ſitionẽ ⁊ añ hoc nõ ſciuit oẽm ꝓpoẽz ̊ ſoꝛtes hoĩe. oĩs bomo djr̃t a ſoꝛte:oñs eſt ſalſum: Tertia. Etag Wne incipit ſcire oẽm ꝓpoſitioneʒ ↄna pats ab ex ergo at antecedẽs quod eſt ſophiſma. ↄña pa⸗ neria en ponẽte ad expoſitazʒ. ¶ Impꝛobat ſic: ſoꝛ. inci⸗’ tet per ſimile: quia bene ſequit᷑ ſoꝛtes differt enec * impꝛoba⸗ pit ſcire oẽʒ ꝓpoẽʒ ⁊ a ꝓpõ ẽ ꝓpõ:gjſoꝛ.a ꝓpo a platone:ergo plato differt a ſoꝛte.¶ Quar⸗ Hemscüdi tio pꝛima ſitionẽ incipit icire ↄñs ẽ falſum.& ⁊ añs qð ẽ to ſic ſoꝛtes diftert ab oĩ boĩe:⁊ ſoꝛtes eſt bõ Quarta. 10 diſtnbbuto⸗ Secũda. ſophiſma.oↄña pʒa toto in qtitate¶ Scðo ſe ergo ſoꝛtes differt a ſoꝛte ↄcluſo eſt falſa er⸗ inobatö T Alid ſo⸗ ſoꝛtes incipit ſcire oẽm ꝓpõeʒ:g oẽz ꝓpõneʒ go aliq̃ pᷣmiſſarũ non minoꝛ:g maioꝛ q̃ eſt oo Peae) gnaliſſima. G ſoꝛtes incipit ſcire: oñs ẽ ſim vt notum eſt: er phiſma.¶ Paꝛo ſolutione ſoppiſmatis ſuppo⸗ Solutio. Minmg. exponetesen go ⁊ans qð ẽ ſopbiſma. ↄña ptʒ ab ꝗppellato nuntur dieta in camtulo de differt. ¶ Ad ſo⸗ la ſunt gna ij ad nõ appellatũ: ceterꝭ fitibꝰ manẽtmus ẽ bo⸗ phiſma reſpondetur ꝙ ipſum eſt veꝝ: vt oſtẽ Geej pꝛobakſie Z Solutio. na ↄna.¶ Ad ſophiſma cõiter rñdetur ꝙ ipᷣm it ratio ꝓbãs ipᷣm. Si tñ aliqͥs idẽ vellet . ich nirrſec gni ceſt veꝝ cũ alberto de ſarxonia q dicit q in iſtis ſophiſmalitelligem ſicut ꝑ iſtã: ſoꝛ.ab oĩ hoĩe go giiuſt ꝓpõibꝰ:ſoꝛtes incipit ſcire oẽm ꝓpẽm.ſoꝛtes differt vt plures faciũt ſophiſma eſſet nega⸗ Sane, Fnas . dennit ſcire oẽm pꝛopoſitionem. ille acts ꝓ dũ: q; tñ non idẽ ignificat cũ illa: i ad pmã olrio dehe Ben g poſitionẽ non ſtat confuſe ⁊ diſtributiue:ſed ratior̃ in ꝓbanteʒ ðꝛ negando ↄnam. Ad ge güaliſſin deterĩate rõne illoꝝvboꝝ.ſ.incipit ⁊ deſinit q̃ cũdam ðꝛ negando minoꝛem.Et ad pꝛobatio mgans pz:q vt ipſe dicit nõ bñt virtutẽ diſtribuẽdi terim: nem eius ðꝛ negandopñam: q; arguitur a ſu ergombil eſt ſed bñnt ytutẽ faciãt terĩz diſtributũ ⁊ nyn perioꝛi non diſtributo ad inferius.que ↄña ſerpomtaff diſtributuʒ. Et tũc ad pꝛima rõnem imp dã⸗ non valet. ¶ Ad tertiã ð negando ↄniam: qꝛ ſophiſmaeſt tẽ ð negado ↄnam: quia arguitur a ſuperiai af̃ a non diſtributo ad diſtributũ: ex quo ille bates ipmn. Et non diſtributoadſuu inſerius. ¶ Ad ſcdᷣaz öꝛ terinꝰ boĩe in añte non diſtribuit᷑: ⁊ in oñte non capiedat ne gado ↄnam: quia arguitur aj nõ diſtributo diſtribuitur. ¶ Ad qrtã ðꝛ filx negando ↄñaz expomttürafff ad diſtributum ex parte illius termini ꝓpõez & etiã ar̃ a ſuꝑioꝛi non diſtributo ad ĩferius. * Etpontk nege egatiue fc ſe Olffdicere deſnrefre den rſg ſr en oſto. nn ues dit b nii⸗ ens boeet hin mes difentab gi cocönbllenͤbil anllfene sdifenetabofi . fingibſboſe ei⸗ ſm ODinopene enaboj bonnine: wie gfseſt talin es difen oboßt eis el tllun. pbiſine. fapa⸗ it ouesdiffert aſone (Cian⸗ ienſouesetbo Abtlkr nemigrjetſe, gpinns ſippo⸗ Gnt⸗ difent.(Acſe⸗ meſ wrntofi licsicerele iſoraboi bole bilmeſetnege, aͦ l:ioadyn mndo nam Tertin Olortz y pꝛobatio ¶ pꝛobatio Solutio pꝛobatio pꝛima. ſecunda. Tertia. ipꝛobatõ Solutio Aliud ſophiſma.Aĩal debiliꝰmu ſcaẽ foꝛtiꝰ oĩ aĩali.¶ Pꝛobat᷑ ſic.aĩal debili⸗ muſca ẽ foꝛte: ⁊ oẽ aĩal ẽ ſoꝛte.⁊ nõ oẽ aĩal ẽ ita foꝛte ſicut aĩal debilius muſca: igitur ſo⸗ phiſma veꝝ ↄña tʒ ab exponẽtibꝰ ad expoſi⸗ tã.Impꝛobat᷑ ſic. Nullũ aĩal ẽ foꝛtiꝰ oĩ aĩali: igit᷑ aĩ al debilius muſca nõ eſt foꝛtiꝰoĩ aĩali. Añs pʒ:qꝛ nibil ẽ oẽ aal. nibil ẽ foꝛtiꝰ oĩ aĩali.Etiã cetera argumẽta in ſophiſmate pᷣ⸗ cedẽti facta pñt ſic fieri.¶ Ad ſophiſma rñ⸗ det᷑ ꝙ ipᷣm ẽ verũ:vt oſtẽdit rõ ꝓbãs ipſum: niſ aliqs vellet illaʒ capere loco alteriꝰ cum qua tñ logice loquendo non idem ſignificat ¶Et ad rõnem impꝛobantẽ dicitur negando antecedens. Et ad pꝛobationem eius nega⸗ tur conſequentia. ¶ Alið ſophiſma. Soꝛtes ẽ foꝛtioꝛ boĩe.poſito cãu ꝙ ſint tres hoĩes.ſ.plato ſoꝛ tes ⁊ cicero.⁊ ſor.ſit foꝛtioꝛ platone ⁊ cicero De Sophiſmatibus. Folio clxi. ꝓbãs ipᷣm.Et ad pꝛimã rõnẽ impꝛobãtẽ ipᷣm ðꝛ lʒ ſuꝑlatiuꝰ affirmatiue erpoſit vni ſoli ↄueniat:nõ tñ negatiue expoſitꝰ. Ad ſcdᷣam ðꝛ diſtinguẽdo ans.vel exponẽdo ſuꝑlatiuũ affir matiuee? ſic cõcedit᷑ añs.⁊ ↄna eſt bona dumodo ſic etiam capiatur in ↄñte. Sʒ ſi ca piat᷑ aliter in ↄñte tunc ↄña nonvʒ ex quo cõ mittitur fallacia eqͥuocatiõis er parte ſuper⸗ latiui:vł exponendo ſuperlatiuũ negatiue ⁊ ſic negatur antecedens. ¶ Aliud ſophiſma.aliqͥs hõ eſt foꝛ tiſſimꝰ hõ:qͥ nõ ẽ foꝛtiſſimꝰ hõ.poſito caſu ꝙ ſolũ ſint tres hoiĩes.ſ.a.b.⁊.c.⁊ ꝙ a ſit foꝛtiſſi milloꝝ triũ ⁊.b.ſit foꝛtioꝛ Pꝛobat᷑ ſic ſophiſ ma.b.ẽ ſoꝛtiſſimꝰ hõ qͥ nõ eſt foꝛtiſſimꝰ bõ:g aliqͥs hbõ eſt foꝛtiſſimꝰhõ qͥ ñ eſt foꝛtiſſimꝰbõ añs patet:qꝛ b ęſt foꝛtioꝛ hõ inter illos quoꝝ neuter eſt foꝛthſimus. igitur b eſt foꝛtiſſim⸗ hõ qui nõ eſt foꝛtiſſimus hõ tʒ ↄña ab eqͥualẽ foꝛtioꝛ ſoꝛte.Tũc ꝓbat᷑ ſic.ſor̃ ẽ foꝛtioꝛ plato. te ad equiualẽs.¶ JImpꝛobatur ſic.ſophbiſma ne:&ᷓ ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ boĩe.ↄña tʒ ab inferioꝛi ad ſuperiꝰ.¶ Scðo ſic.ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ plato⸗ ne:a plato ẽ hõ.ergo ſoꝛtes eſt foꝛtioꝛ boĩe. ¶ Tertio ſic.ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ oĩ hoĩe: ſoꝛtes eſt foꝛtioꝛ boĩe.ↄña tzʒ a terĩno diſtributo ad terminũ non diſtributũ.¶ Impꝛobat᷑ ſic.ſoꝛ⸗ tes ẽ foꝛtioꝛ hoĩe.ergo ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ ſoꝛte 1⁊ ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ cicerone.ↄñs ẽ falſum: et añs.ↄña tʒ ꝑ locũ a toto in qᷓ;titate ad ſuã ꝑ⸗ tem.¶ Ad ſopbiſma rñdetur ꝙ ipᷣm ẽ falſum Et ad rõnes impꝛobãtes dicit᷑ neganch oſe⸗ quẽtiã.qꝛ ar̃ in duabꝰ pᷣmis ab inferioꝛi ad ſu perius cũ diſtributõe ſuꝑioꝛis.Et in tertia a nõ diſtributo ad diſtributum. ĩpꝛobatõ pꝛima. Secũda. Solutio ¶ Alið ſopbiſma. decẽ ſunt genera gnaliſſima. Pꝛobat᷑ ꝑ ariſto.Etiã ꝓbat᷑ per exponẽtes eiꝰ:q; decẽ ſunt gña gñalia:⁊ nul⸗ la ſunt gna iſtis gñibus galioꝛa.it᷑.¶ Im⸗ pꝛobat᷑ ſic.qð ꝑ ſuꝑabundatiã ðꝛ vni ſoli ↄue nit:ſed gñaliſſimù ꝑ ſuperabũdantiam ðꝛ:er go gñaliſſimũ vni ſoli ↄugit.⁊ ꝑ ↄns ſolum vnũ ẽ genꝰ gñaliſſimuũ.¶ Scðo ſic: nullũ eſt genꝰ gnaliſſimũ:gꝗ non ſunt decẽ gña gnaliſ ſima:añs pʒ:q; nullũ eſt genꝰ oĩ alio gnalius ergo nihil eſt gnaliſmũ ¶ Adq ſophiſnia ðꝛ ꝙ ſi exponat affirmatiue rõne ſuperlatiui.ſic ſophiſma eſt falſum vt oſtendũt rõnes ipꝛo⸗ bãtes ipᷣm.Et ad rõneʒ ꝓbantẽ ðꝛ ꝙ auetoꝛ non capiebat illã ꝓpõeʒ in illo ſenſu ᷣm quẽ exponitur affirmatiue:ſʒ in illo ſenſu ̃ʒ quẽ exponit᷑ negatiue Sʒ ſi ſophiſma exponatur negatiue:ſic ſophbiſma ẽ verum.vt oſtẽ git rõ ĩplicat ↄtradictionẽ:ergo ipᷣmẽ falſum. ↄña nota eſt.⁊ añs patet.q; videt᷑ implicare ꝙ ali ꝙ hõ ſit foꝛtiſſimꝰ ⁊ ꝙ ille idẽ nõ eſt foꝛtiſſi mus erx quo illud ẽ relatiuũ qͥ exponit᷑ ꝑ ly et ille. Scðo ſic. Cõtradictoꝛiũ ſopbiſmatꝭ eſt verũ:er& ſophiſma falſum.añs ptz.nã iſtud eſt ↄtradetoꝛiũ ſophiſmatis. oĩs hõ eſt foꝛ⸗ tiſſimus hõ qͥ eſt foꝛtiſſimꝰ hõ modo illa eſt manifeſte vera.cũ ſenſus eiꝰ eſt oĩs bõ qͥ eſt foꝛtiſſimꝰ bomo ẽ foꝛtiſſimꝰ hõ.¶¶ Ad ſophiſ ma rũdet᷑ diſtinguẽdo ipᷣm eo ꝙ ſophiſmap̃t eſſevna ꝓpõ bypothetica affir̃atiua:a ſic illð relatiuũ qͥ:bʒ ꝓ añte illũ terminũ hõ poſituʒ a ꝑte.ſubi.Et hoc mõ ðꝛ ꝙ ſophiſma ẽ falſuʒ pꝓbatio. Impꝛo⸗ batio pꝛi ma. Secũda Solutio pʒ ꝑ rõnẽ ĩpꝛobãteʒ ipᷣm.Et ad rõem ꝓbã tẽ ðꝛ negãdo ↄñaʒ.q; ille due ñ eqͥualẽt.el ſophiſma põt eẽ ꝓpõ cathegoꝛica cuiꝰ pᷣdica tũ eſt h̊ totũ fetiſſimꝰ hõ qͥ nõ eſt foꝛtiſſimꝰ bõ:⁊ ſic ꝗlud relatiuũ qͥ:bʒ ꝓ añte h̊ totũ foꝛ tiſſimꝰ bõ. ⁊ hoc mõ ſophiſma ẽ veꝝ vt pʒ rõ⸗ nem ꝓbãatẽ ipᷣm.Et ad pꝛimã rõnẽ ĩpꝛobãtẽ ðꝛ ꝙ ꝓcedit qñ ſophiſma capit᷑ in ſenſu bypo thetico et non in ſenſu cathegoꝛico. Ad ſecũ dam ðꝛ ꝙ illa non eſt ↄtradictoꝛia ſophiſma⸗ tis:ex quo ſophiſma eſt pꝛopoſitio affirmati ua:ſed eſt iſta.nullus bomo ẽ foꝛtiſſimus bõ qui non eſt foꝛtiſſimus bomo. Aliud ſophiſmn a. Lotꝰ ſoꝛtes eſt mMinoꝛ ſoꝛte.¶ Pꝛobat᷑ ſic quelibet ꝑs ĩtegra lis ſoꝛtis eſt minoꝛ ſoꝛte:ergo totus ſoꝛtes ẽ minoꝛ ſoꝛte.¶ Impꝛobatur ſic.non quelibʒ pars ſoꝛtis eſt minoꝛ ſoꝛte:ergo non totꝰ ſoꝛ⸗ x impꝛoba * tio pꝛia. Traetatus tes eſt minoꝛ ſoꝛte Sna pʒ ab e?ponẽte ad et entitatiuũ eſt maius ſua parte. fikr ꝑs in mõ ponibilẽ. Añs pʒ:qꝛ aliqua ꝑs ſoꝛtis nõ ẽ ali eſt maioꝛ ſuo toto.¶ Alioꝰ capit᷑ vt dicit ma⸗ Nquãta:vt pʒ de ala intellectiua. Scðo fic: ali ioꝛitatẽ quãtitatiuã. Iñ in ꝓpoſito totũ dʒ Secũda. qua ꝑs ſoꝛtis ẽ eqlis ſoꝛti.ſ.materia ſoꝛtis. valere tm̃ ſicut ens cõpoſitum ex ꝑtibꝰ inte⸗ nõ qlibʒ ꝑs ſoꝛtis ẽ minoꝛ ſoꝛte: ¶ Tertio ſic gralibꝰ.Et maius vt dicit exceſſuz magnitu⸗ ſubm ⁊ pᷣdicatũ ſophiſmatis nõ ſupponũt ꝓ dinis quãtitatiue: ſiue vt dicit maioꝛitatem Tertia,. eodẽ vel eiſdẽ:ergo ſophiſma ex quo eſt ꝓpõ quãtitatiuaʒ. Et ſic ille terminꝰ ꝑs dʒ capi ꝓ affirmatiua nõ ẽ veꝝ. Añs pʒ:q; de nullo eo parte integrali. ¶ Iſtis ſuppoſitis ðꝛ ad ſo⸗ dẽ ẽ veꝝ dicere ꝙ eſt ſoꝛtes ⁊ ꝙẽ minoꝛ ſoꝛ⸗ pbiſma ꝙ ipᷣmẽ veꝝ.Et ad pꝛimã rõnem im⸗ te.¶ Pꝛo ſolutiõe ſophiſmatꝭ ſupponũtur q̃ pꝛobãtem ðꝛ negando minoꝛem. Et ad pꝛo⸗ Solutio dicta ſunt in capitulo de ly totꝰ. ñ ly totꝰin bationez ðꝛ negando ↄam. ¶ Ad ſcõam ðꝛ ſophiſmate tm̃ vʒ ſicut hoc ↄplexũ:quelʒ ꝑs integralis.¶ Iſtis ſuppoſitis ad ſophiſma ðꝛ ipᷣm ẽ veꝝ.vt oñdit rõ ꝓbãs ipᷣm.Et ad p⸗ mã rõneʒz ĩpꝛobantẽ ðᷣ negado ↄnam.qꝛ ibi arguit᷑ a ſuperioꝛi ad ĩferiꝰ ſine diſtributiõe ſuperious. Ad ſecundã dicit᷑ negãdo ↄñam vltimã:qꝛ ibi ↄmittit᷑ ſihis dafectꝰ ſicut in pᷣ⸗ ma. ¶ Ad tertiã ðꝛ negando añs.⁊ ad pꝛoba⸗ tionẽ eius ei dicitur negãdo ↄñam:qꝛ ly ſoꝛ negãdo añs pꝛo pꝛiĩa ſui ꝑte capiẽdo ly totuzʒ ¶ Ad tertiã ðꝛ negãdo ↄnam qꝛ totuʒ in mõ non eſt totum.vt bic capitur totum. ¶ Alið ſopbiſma Finita ſunt infi⸗ nita. Pꝛobat᷑.due medietates in ↄtinuo ſunt finita:⁊ ille eedẽ ſũt ĩfinita:q; ſũt tres tertie q̃ttuoꝛ q̃rte ⁊ ſic de alijs:̊ finita ſunt infini⸗ ta. Impꝛobat᷑ ſic.finita ſunt infinita: & fini⸗ tes non eſt ſubiectũ ſophiſmatis: ſed boc to⸗ ta nõ ſunt finita. ↄña tʒ ꝑ locũ ab oppoſitis. tum pars integralis ſoꝛtis. 2 80 ¶ Aliud ſopbiſma.Oẽ totum ẽ ma ius ſua ꝑte.¶ Pꝛobat᷑ ſic:oẽ ↄtinẽs tantũ et aplius qᷓ; ſua ꝑs ẽ maius ſua ꝑte.ſẽ totum odtinet tm ⁊ ampli q; ſua ꝑs ꝛigit heẽ totũ eſt lĩpꝛobatõ maius ſua ꝑte.¶ Impꝛobat ſic. o Motũ ẽ ma⸗ ima.· ius ſua ꝑte.ergo oẽ totũ qlibet ſua ꝑte ẽ ma⸗ ius.oↄñs eſt falſum.̊ ⁊ añs. qð eit ſopbiſt ma ,Dña pʒz ab eqͥualent ibꝰ. Minoꝛ pʒ.qꝛ non oẽ Secũda. totuʒ eſt maius ſua ꝑte que eſt materia eius VScðdo ſic:gen ẽ quoddã totũ: tñ ñ ẽ mat Tertia, jua ꝑte.ſ.ſua ſpẽ:vel ſuis ſpẽbus. ¶ Tertio ſic totũ in mõ eſt min ſua parte.cũ ly bõ eſt mi⸗ Solutio nus qᷓ ly bõ albꝰ. igit᷑ non oẽ totũ eſt mains ſua ꝑte:¶ Pꝛo ſolutione ſophiſmatis eſt. 2 HN R ¶ Aduertendũ q; ly totuʒ in ſopbiſ mate dz capi catbegoꝛeumatice ⁊ ſo ſincathe goꝛeumatice:tũc pᷣt capi ꝓ toti vli vel ꝓ to q̃d totuʒ toto ĩtegrali:vel ꝓ toto in mõ:vel ꝓ toto q entitati⸗ litatiuo:vel entitatiuo. Quid aũt ſit totũ vłe nvum. totuũ integrale:⁊ totũ in modo dictũ a pꝛius in tractatu qnto petri biſpani. Sed totum qualitatiuũ ſiue entitatiuũ eſt totũ ↄpoſituʒ ex materia ⁊ foꝛma ſubſtãtiali.⁊ illud totum bene ẽ maius entitatiue qᷓ; ſua pars qꝛ plys ZItinet de ent itate qᷓ; ſua ps: ſed nõ eſt malls quãtitatiue.¶ Silr ille terminꝰ maius in g⸗ poſito põt capi vx tm̃ vʒ ſicut cõius. ſic totũ ole ⁊ ſimilit᷑ totũ in mõ dicũtur maioꝛa ſuis partibꝰ.ex quo ſunt cõioꝛa.Aliquãdo maius idẽ eſt qð plus ↄtinẽs entitatiue.et ſic totuʒ ſʒ ↄñs eſt falſum: ergo ⁊ añs qð ẽ ſoppbiſma: Pꝛo ſolutione ſophiſmatis ſupponuntur di⸗ cta in capitulo de infinito. Ad ſophiſma ðꝛ ꝙ capiẽdo ly infinituʒ ſincathbegoꝛeumatice ⁊ vt attribuitur multitudini:ſophiſmaẽ veꝝ vt oñdit rõ ꝓbãs ipᷣm.Et ad rõnẽ ĩpꝛobantẽ ðꝛ negãdo ↄnaʒ. Et ad ꝓbationẽ ðꝛ ꝙ ly infi nita ſincatbegoꝛeumatice captũ nõ opponit illi terið finita. Unde capiendo ly infinitum ſincathegoꝛeumatice.oẽs tales ꝓpõnes ↄce dũtut.Infinita ſunt infinita Infinite vnita tes ſunt in cõtinuo Infinitis finita ſunt plu ra.ſilr iſta. In infinitũ ↄtinuũ põt eẽ diuiſuʒ Et illa ꝓpõ de poſſibili dʒ ſic poni ineſſe.In duas ꝑtes cõtinuũ eſt diuiſum. In tres pꝑtes cõtinuum eſt diuiſum 2 ſic de alijs. *W ¶Textus petri bilpanivna ſuo cũ interpꝛete Geoꝛgio dij boni pace cũctoꝝ dixeriʒ neſcio quoꝝ incuria nes ſeculis adeo depꝛauati laceratiq;:vt nec qſq; ſibi: nec alrer alteri co bereret.mẽdis reiectis oĩbus:tũ laboꝛioſiſſi me tuʒ diligentiſſime tandẽ a Petro mareſ⸗ cbaulꝰ barnaba chauſſard Lugduni impꝛeſ ſi ſunt. Sub anno ſalutis dñi nr̃i ieſu xpᷣi re⸗ dẽptoꝛis nr̃i. M.cccc.xcvij. Mẽſis vero ia⸗ nuarij.dieq;.xt.q̃ fuit vigilia ſctĩ ſebaſtiani. Megiſtrũ pꝛeſentis operis. a bedefgbilelmnopqrstvx Omnes ſunt quaterni.· Finis regiſtri ĩpꝛobatõ Solutio ppõnes bñ notan C 2 quo Epiſtola pꝛobe Diffinitio titu Quiatitulus Nominatio lib Oue ſunt quatt Diuiſio libꝛ?c Tres conditio Gubieclumq. Quid eſt ſubm Diffinitio ſubl Nuid ſcibile Diffinitio dial Interpꝛetatio Acceptionesd Acceptiones Quot ſunt arte Acceptiones i Que ſcie pᷣncip Qualitenr debee Quid grammat tica regularis Triplex eſt diſp calis: ſcripta Diffmitio ſoni. Quid ſenfibile Tres oditione⸗ Quid diffinit Diuifio ſoni cun Tres condition Diffinitiovocis catoes ci diuifio ot dicitur ſigt eclaratöes Pct la ler voce co uic eſt vor co⸗ Diffo nois ci de declmtodiff Quõ dfnt ſare vh 6 . 4. Pbiünatisſmponunnrdi eintintto.(A ſopbiſmo⸗ imtnz finatbegnenmatie muttitucinſobiſmi ſer ipn. Kad röneihobant Rtaa pbationẽ deglyint umarice apti no opponit nce capienco yinfinitun ice. os tules npoͤnes oee rinſimita mimte rnia uſimins finito ſunt plu i i xinnu pot ee diniſiz biimn iidz ſeponi ineſſe n e⸗ m diniſum. Intres gdes 11 ſedealis. niena ſwoci interprete ecicordirerizneſch⸗ eculis adeo depꝛanatt ſbe necalter altenſ co oibus:ti ladoo .V andea Perromafe L ſard Lugauniime ieſu thife nis dii miie 6 4 Sequitur tabula ¶ DHexaſticon Coꝛpoꝛibus inutilis mi Petre ⁊ dulce Geoꝛgi. Dum vos repeream:plagis medicamina feci. Sed alſs mibi:non:gratum erit iliud opu Sed alijs mibi non:commoda multa patent. Ded alijs mibi non:alleuiatur onus. Sed alijs mibi non:complacet iſte laboꝛ. Folio clxij. ¶ Sequit᷑ tabula pñtis opis declarãs ſingula determinara ⁊ quoto folio ſituãt᷑.⁊ hoc ꝑoꝛdinẽ tractatuũ ⁊ pᷣmo de pꝛimo. Epiſtola pꝛobemialis Folio i. Due ſunt ꝑtes of̃ois apð dyaleticũ.Folio.v. Diffinitio tituli. Folio ij. Uerbum vocale tripliciter ſumitur v. Quid titulus Folio ij. Conditiones verbi recti vi. Nominatio libꝛi Folio ij. Tripliciter verbum dicitur obliquum vi Que ſunt quattuoꝛ cauſe bnius ſcientie ij. Quid eſt verbum infinitum vi. Diuiſo libꝛi ⁊ cui partiphie coꝛrũdet ¶ij. Que dctò bẽat gfficiũ catbe.⁊ q ſincatbe.vi. Tres conditiones ſubiectiattributionis ij. Diffinitio oꝛõis cũ declaratõe ꝑticulaꝝ eiuſ⸗ Subiectum quot ſignificationes babet ij dẽ necnõ cũ diuiſionibꝰ et diffinitõibꝰeiꝰ vi. Quid eſt ſudᷣm attributiõis bui ſcientie ij.ctriplex eſt or̃o.ſ.mẽtalis:vocał⁊ ſcripta vi Diffinitio ſubiectiattributionis Folio ij. Quot modis or̃o ðꝛ perfecta ex impõne vi. Quid ſcibile ꝓpiquũ:remotũ:⁊ remotiſſi.ij. nd fenſus ꝑfectus ⁊ quid imperfectꝰ vi Diffinitio dialectice Folio ij. Quid of̃o perfecta ⁊ quid imperfecta vi. Interpꝛetatio dialectice olio ij. triplex eſt perfectũ.ſ.ſimpłr: in gñe ꝛc. vij Acceptiones dialectice olio ij. Diffinitio ppõis cũ diuiſiõibꝰ ⁊ ꝑtiũ diffi. vij Acceptiones artis olio ij. Quid eſt Egnificare verũ:⁊ quid falſum vij. Quot ſunt artes mecbanice olio iij. Quid ſubᷣi enũciatõis ⁊ qͥq diſtributõis vij Acceptiones ſcientie olio iij. Quõ differ? pdicatũ materiale a foꝛmali vij. Que ſcie pᷣncipales⁊ q adminiculatide iij. Diuiſio ꝓpõnis penes eius qᷓ;titatem vij. Qualiter debeat intelligi diffinitio dig iij. Diffinitões pꝛopõnis vlis ⁊ terim cõis vij. Quid grammatica poſitiua:⁊ quid gramma⸗ Quot modis capitur quantitas vij. tica regularis Folio iij. Sufficiẽtia dĩſiõis ꝓpõis penes qᷓtitatẽ vij Triplex eſt diſputatio ſcilicet mentalis: vo⸗ Declaratio diffinitionis termini vlis viij. calis: ⁊ ſcripta Folio iij. Declaratio termini communis viij. Diffinitio ſoni:⁊ qualit᷑ debeat intelligi iij. Qiid eſt pꝛopoſitio particularis vii Quid ſenſibile ꝓpũ:cõe:ꝑ ſe:⁊ ꝑ accñs iij. Declaratio diffinitõis particularis viij. Tres ↄditiones bone diffinitiois.Folio iſj. Quinq; ↄditionęs ppõnis ꝑticularis viij. Quid diffinitũ ꝓpinquũ ⁊ quid remotũ iij. Quid ſignũ ꝑticulare ⁊ quotuplex viij. Diuiſio ſoni cum declarat ene eiuſdem iij Quid pꝛogoſitio indefinita viij. Tres conditiones bone diuiſionis iij. Declaratio diffõis ꝓpõnis indefinite vin Diffinitiovocis quo ad ſingulas ſuas ſigmii Quid ſignũ qtificans ⁊ nõqᷓ;tificans viij catões cũ diuiſionibus ⁊ eꝰ mẽbꝛoꝝ di. iiij. tres conditiones ꝓpõnis indefinite viij Bor dicitur ſignificatina dupliciter iiij. Diffinitio pꝛopoſitionis ſingularis viij Declaratões pᷣdictoꝝ diffi.⁊ diuiſionũ iiij. Quid terminus ſingularis vii Dra ĩter voeẽ cõplexã ſᷣm gfa a logicũs iiij. Declaratio diffõis ꝓpõnis ſingularis vii Quig eſt vox cõplexa ⁊ qͥq incõplexra iiij. Quotupliciter ꝓpo ðꝛ ſingularis. Yolio ix Diffõ noĩs cũ declaratõe ꝑticulaꝝ eiuſdẽ v. Declaratio ꝑticulaꝝ diffõnis ſingularis ix. Triplex ẽ nomẽ.ſ.mẽtale vocale ⁊ ſcriptũ v. Dil Io pꝛopoſitionis catbegoꝛice data pe Declaratio diffõis noĩs ⁊ ſuaꝝ ꝑticulaꝝ v. neg elns qualitatem Folio ix· Quõ dĩnt ſire tẽpus:⁊ ſigre cũ te.,. v. Quotuplex eſtqſitiuũ ꝓpõnis catbego. ix. Quid eſt nomen infinitum Folio v. Acceptiones affirmationis ? negatiois ix Acceptiones materie Folio v. Que ſit pꝛincipalioꝛ pars copule ir⸗ Diffõ vbi cñ declargtoe ſuax ꝑticulaꝝ ꝰ x. Decla,diffi· ꝓpõnis affir. ꝓpõis nega. ix. Tabula Quedam diuifſiones ꝓpõnis catbegoꝛice.x. Quid conuerſio per accidens Folio xv Acceptiones de ly participeare x.. Intellect? diffinitõis ↄuerſionis eiuſdẽ tv · Que ꝓpões dicũt᷑ ꝑti.vtroq; terĩo:⁊ qͥ nõ x. Que ꝓpõnes conuertimtur per accidẽs xv · Que ꝓpões ꝑtici.eoð oꝛdie ⁊ qͥ oꝛ.ecõuerx. Rlaↄuerſionis ppõnũ de vbo ipſonali xvi · Acceptiones de ly oppoſittio x Quid ↄuerſio ꝑ põnẽ cũ duob⸗ nöbiliberv. Quotuplet eſt oppoñtio pꝛopoſitionuʒ x. Declaratio diffois ↄuerſi.ꝑ õ poſitionẽ xvii Sufficientia pꝛopoſitionum oppoſtaꝝ x. Megule ↄuerſionis per ↄtra poſitioneʒ rvi. Que ꝓpõues ſunt ↄꝛie ⁊ ↄditiones earuʒ x. Intellectus notabilium dlctoꝛum xvi. Que ꝓpõnes ſunt ſubõꝛie ⁊ ↄditões eiuſð . Quid ꝓpõ bypothethica cũ ipiy diuinõe xv. Diffinitio contradictoꝛiarum xi Acceptões buiꝰ teri ppõ bypothetica xvii Diffinitio ſubalternarum ti Que ꝑtes materiales ⁊ q fomales xvij. Tres conditiones contradictoꝛiarn, xi. Diffõ ꝓpõnis ↄditõalis d multiplex xvij. Tres conditiones ſubalternarum xi. Acceptõnes ꝓpõnis conſitionalis xvij. Quid materia:⁊ quid foꝛma pꝛopoſitiõis xi. Pec ↄiũctio ſi:vł alia duplłr põit᷑ ĩ ooe xvij⸗ Quõ ꝓpõ intelligit᷑ eſſe in materia xi. Quid antecedens ⁊ quid conſequens xvij. Dufficiẽtia diuiſiõis ꝓpõis penes mat᷑iã xij De vᷣitate ↄditiõalis:⁊ de eiꝰ falfitate xviij. Wegule generales pꝛo materia ꝓpõnũ xij. Quot reqͥrunt᷑ ad falſtatẽ rõnalis xviij. Quomodo diuerſimode catbegoꝛice ⁊ bypo Modi arguendi in conditionalibus xviij. tetice ſunt in materi. xij. Acceptiones de ly materia . Diffões ꝓpõis penes diuerſas mat᷑ias xij. Diffinitio ⁊ regule pꝛo materia naturali xij. Diffinitio materie contingentis . Diffinitio materie remote. „ kyij. De lege ſiue natura ᷣiaꝝ:⁊ que ꝓpõnes di⸗ cuntur participare legem contramꝝ xijñj. Due contrarie in nulla materia ppſſũt ſimul eſſe vere:ſed bene ſimul falſe. rxilij. Quõ ꝓpões ↄtrarie in materia contingenti poſſunt ſimul eſſe falſe per aliquẽ caſuʒ xiij. Intellectꝰ diſfinitionis legis cõtrariaꝝ xiij. Negula arguẽdi penes ꝓpões ↄt rarias xiij. Leges ſiue nature ſubõꝛiaꝝ: ↄtradictoꝛiarũ ⁊ ſubalternaꝝ cum exemploꝝ poſitione xiij. Que ꝓpõnes ꝑticipãt legẽ ſubcõtrariaꝝ xiij. NKegule argnendi penes iſtam legem xij. Que ꝓpoes ꝑticipãt legẽ ↄtradictoꝛiaꝝ xiiij NRegule arguendi ſcðm ban legeʒ xiiij. Que ꝓpões ꝑticipãt legẽ ſi ubaltepnaꝝ xiiij. Regule arguendi eiuſdem legis rxiiij. Diuiſio ꝓpõnũ catbego.qͥ ad ↄuerſionẽ xiiij Acceptiones conuerſionis xiij. Quõ conuerſio attribuitur ꝓponibus xiiij. Quotuplex eſt ↄuerſio ꝓpõnis in terĩis xiiij. Qñ nõ tenet cõuerſio ꝑ ↄtrapoſitioneʒ xiiij. Due diffinitiones conuerſionis xilij. Quot ad ↄuerſionẽ reqͥrũtur ꝓpõnum xiiiij. Diffinitio connerſionis ſimplicis ℳii⸗ Declaratio diffõnis cõuerſio ſimplicis? xiiij uare conuerſio ſimplex ðꝛ ſmplex iij. uid ↄuerſio pꝛia ⁊ quid impꝛopꝛia xiiij. Que ꝓpõnes conuertunt᷑ ſimpliciter xv. Conditiones generales conuerſionum xv. Regula ampliat ionibus terioꝝ Yolio xv. Diffinitio pꝛopoſitionis copulatiue xviij xij.j Acceptiones pꝛopoſitionis copulatĩe xviij. Intellectꝰ diffõnis ꝓpõnis copulatiue xix. Multiplices ſunt copulatiue xix. Acceptiones de ly xix. NRegule arguendi in copulatiuis xix. De veritate ⁊ falſitate copulatiue xix. De poſſibilitate:impoſſibilitate:neceſſitate ⁊ contingentia ꝓpõnis copulatiue xix. De falſitate ꝓpois copulatiĩe affir̃atiue xix. De vitete ⁊ falſitate copulatiue negatiĩe xix. Diffinitio pꝛopoſitionis diſiunctiue:⁊ de ve ritatè ⁊ falſitate eiuſdem CTxr. Acceptiones pꝛopoſitionis diſiunctine xx. Acceptiones de iſta coniunctione vel xx. De veritate:neceſſitate ⁊ contingentia diſiũ ctiue affirmatiue xx. De veritate ⁊ falſitate negatiue eiuſdem xx. NRegule arguendi in diſiunctiuis xx. NRegule Seneleles pꝛo equipollenths xx. Quomolo debea diffiniri equipollẽtia xx. Acceptiones equipollentie xx. Que pꝛopoſitiones dicũtur equipollere ma⸗ terialitera qui fmaliter xx. NQuõ debeãt intelligi rłe equipollẽtiaꝝ xxi. Quõ intelligũtur verſus equipollẽtiaꝝ xxi. Diffzitio mõi cum diuiſionibus eiuſdem et quo modo debeat intelligi. Folio xxij. Acceptiones modoꝛum Xxrlij. Diuiſio ꝓpõnis cathe.iĩ moda.⁊ de ineẽ xxij. Que ꝓpões modales cõpoſite ⁊ q diſe xxij. Diffinitio pꝛopoſitionis modalis xxiij. De multiplicatõe ꝓpõnum modalium xxiij. De qlitate ⁊ qtitate modaliũ diuiſaꝝ xxiij. Ded litate ⁊ qtitate moda.opoſitaꝝ xxiij. Quattuoꝛ rle eqpol.ꝓ modal. Folio xxiij. Tres ↄclufione dictä materis. ¶ Sequunt quõ differüt vh⸗ Acceptiones i diuifio vniuerſt⸗ diuifio vlisat diuifio vlis me⸗ Termin?poteſt lionis duplicite Acceptides iſt q öclcadile ſpa Benus pluraf diffones gfis qa e pdicatio ee qa e ödicatio di cceptiões iſti quo intelligitur Roat nol varl ot modis capi c⸗ dffinine za gen gialit guic genus ſuba Sae mmerodi Mdtionulidns dwii. scopulmie wwih duns copllatje ii, nis copulatine tit, pulatine tit. it. opnlatiis zpit, copulgtiune tit. cibiliinenneceſſtate is copulatie tit. pularie afifatiue xit. opulatiue negztierit. is difiuncriuer de re tt. oms difiunctine tr. niunctione vel te. acomingenmi diſi t. negnind einſdentt⸗ diunctinis It. oequipollentiſs ⸗ finmnegupoleti 1t⸗ lemie , Mcituregtipolere nn — 1t⸗ ——— — — —+C⸗—ß - Pꝛeſentis opis Quõ ꝓpõnes eiuſdẽ linee eqͥᷣpollent xxiiij Deteriatio ꝓpõnum mo.ↄpoſitarũ. eodẽ Per q pꝛedicte linee denotantur eodeʒ quõ debeat intelligi vᷣſus poſitus in pᷣdictis regulis.ſ.E dictum negat ⁊c. eodem quid dictũ in ꝓpõnibus modalibus eodeʒ Fundamentũ pꝛedictaꝝ regularum eodẽ Tres rłe vᷣtute quaꝝ tenẽt iſte vñne xxiiij Negule pꝛo ꝓpoſitionibꝰ vere modalibus⁊ quomodo debeant intelligi xxv quõ ſumit᷑ eqpollentia ex ꝑte dicti tm̃ eodẽ de equipollentia ſumpta ex ꝑte dicti ⁊ modi ſimul in ꝓpõnibus vere modalibus. eo. Tres regule ꝓ pᷣdictꝭ equipollẽtijs eo. Ali⸗ mod eqᷣpollẽtiaꝝ in ↄpoſitis eo. Applicatio regulaꝝ pe.b.ad diuiſas eodem de oppõne ꝓpõnum modaliũ tã ↄpoſitaꝝ qᷓ dqiuiſaꝝ cũ diuiſionibꝰ eoꝛũdem xxvi. Acceptiões ↄtingẽti ſpãliter dicti:cũ duabꝰ opinionibus multũ famoſis xxvij. Tres ↄcluſiones cũ ſolutiõe vniꝰdubij circa dictã materiã. Et hᷣ de pꝛio tractatu. xxviij ¶ Sequunt᷑ deteriata ſcðitractatꝰ quõ differũt vłe ⁊ pꝛedicabile xxviij. Acceptiones iſtius termini vlis eodẽ. diuiſio vniuerſalis mẽtalis. eodem diuiſio vlis ad placitũ ſigniſicãtis ꝰ* eodẽ diuiſio vlis mentalis ꝓpꝛie dicti odẽ Terminꝰ poteſt dici pꝛime vel ſecunde lnten tionis dupliciter eodem Acceptiões iſtiꝰ termini pᷣdicabile xrxix. qd pᷣdicabile ſpãlłr captũ ⁊ quõ diuidit᷑ eodẽ GBenus plura ſignitficat eodẽ diffõnes gñis cu ſufficiẽtia.v.pᷣdicabiliũ eo. q̃d ẽ pᷣdicatio eẽntialis ⁊ qͥd accidẽtalis eo. qd ẽ pᷣdicatio directa ⁊ qͥd indirect,a eoð Acceptiões iſtiꝰ termini nus eodem quõ intelligitur diffinitio generis eodẽ quot modis accipitur ide xxx quot modis capitur differens eodẽ Scðda diffinitio gũis cũ diuiſone eodẽ qd gen gñaliſſimũ cũ diuiſiõe eiuſdẽ eo. quid genus ſubalternum ceodẽ Eadẽ numero differũt multipliciter eoð diffinitões ſpẽi in eſſe pꝛedicabilis xxxi. quid ſpẽs ſpecialiſſima eodeʒ Aid ſpecies ſubalterna eodem cceptões buiꝰ termini ſpẽs eodẽ quõ intelligũtur diffinitioes ſp⸗i eodeʒ diuiſio ſpeciei codẽ diffinitio indiuidui eolem Quid indiuiduum vocale Folio xxrxi. quid indiuiduum ſcriptum eodez quid indiniduum mentale eodem Triplex eſt indiuiduum xxxij. duplex eſt indiuiduũ determinatũ eoð differentia multipliciter accipitur eodẽ diffinitiones differentiarum xxxiij. quid pꝛedicari in quale eodem Notabile dictum boeti eodem quõ debeat .intelligi pꝛĩa diffinitio drie cum ↄfutatione dicti poꝛphirij eodẽ Que djria facit tertiũ pᷣdicabile eodem quõ debeat intelligi ſcða diffinitio drie eo. Intellectus dicti. Boetij eodem Acceptiones pꝛopꝛij eodem diffinitio ꝓpꝛij in eſſe pꝛedicabilis eoðd. Iſte terminꝰ ꝓpꝛiũ capit᷑ dupliciter xxriiij quõ debeãt itelligi diffinitiões ꝓpꝛij eodẽ uid pꝛopꝛiũ pꝛedicabile eodem diuerſe diffinitiones accidentis cum diuiſio nibus eiuſqem. eodem doffinitio accidentis in eſſe p̃dicabilis xxxv quõ debeãt ĩtelligi pᷣdicte diuiſiones eo. de coueniẽtia ⁊ dria pᷣdicabiliũ inter ſe eodẽ quid pꝛegcari vniuoce eo. quid pꝛe cari equiuoce eodem quid pꝛedlari denominatiue eogem quõ debeãt ĩtelligi pᷣdicte ↄue.⁊ dr̃ie xxxvi. ¶ Sequũt᷑ deteriata tertij tractatꝰ. Diffinitio equiuocoꝛum . o equiuo xxxvi. quid ſubiectũ huius tractatus eodẽ diffinitio antepꝛedicamẽti ⁊ qt ſunt eo. quid eqͥuocũ equiuocãs a caſu.⁊ qͥd equiuocũ equiuocans a conſilio eodẽ qd equoca equoca. a cãu aqͥd a ↄfilio xxx vij Intellectus diffinitiõis equiuocoꝝ eodeʒ diffinitio vniuocoꝝ cũ eiuſdẽ intelle. eoð. diffinitio denoĩatiuoꝝ cũ ipᷣꝰ intellectu eo. Acceptiones de lyvniuocũ eodeʒ Triplicia ſunt denoĩatiua eodem quot requirũtur ad denominationem eodẽ Pꝛima diuiſio antepꝛedicamẽtalis xxxviij Octo modi eſſendi in:cũ vermſribus coð. Scða diuiſio antepꝛedicamẽtalis eodem quid dici de ſubiecto eodeʒ qui eſſe in ſubiecto eodeʒ qui omplexio diſtans ⁊ indiſtans eodes dim rle anp:edicamẽ.⁊ quõ debeãt ĩtel. eo. q dñr gña ſubaltnati poſita: que nõ xxtix diuiſio generalis pꝛedicamentoꝝ cuz ipſius intellectu codem Acceptiões buiꝰ termini pᷣdicamentũ eo. x uij Tabula Termini in pᷣnto ponibiles ſunt dupli.txtit Tertia ⁊ q̃rta ſpecies qualitatis eodeʒ Quot requirũt᷑ ad hboc aliquis terminꝰpona Acceptiones barũ duarũ ſpẽrũ eodezʒ tur in pꝛedicamento xl Qui terĩ ponũtur in bis ſpẽbus eodem diuiſio ſube cũ diffõnibus partinmm eodeʒ que ſint qlia:cũ ꝓpꝛietatibꝰ eius xlviij. de ſubſtanthjs comꝑatiue. eodem Acceptiones de ly quale eodem Acceptiões bui terĩ ſubſtãtia eodem Intellectꝰ diffinitionis qualii eodem Intellectꝰ ſingulariũ diuiſionũſi ube eodẽ Quot modis ãqlia pᷣdicãtur denoĩatiue ex ꝑ⸗ ꝓpꝛietates cũ remotiõe vni dubij xli. tevocꝭ.Et qt modis idẽ ex ꝑte rei ſigte. eo. quõ debeãt intelligi pᷣdicte ꝓpꝛietates eo. Intellectꝰ oĩm ꝓpꝛietatũ pᷣditar eodẽ Diſtinctio pᷣdicationis vniuoce ecodem quid filitudo ⁊ qid difſiłitudo eodem quid pᷣdicatio oꝛdinata qͥd inoꝛdinata eo. diffõ actõis cũ tribꝰ ꝓpᷣetatibꝰ eius eodẽ quarta:qᷣntan ſexta ꝓpꝛietates ſuõe xlij Acceptões ð ly actiois pꝛĩe intẽ.cap. eodẽ Remotio dubij cũ expõne dictaꝝ ꝓpᷣeta.eo. Expoſitiões ꝓpꝛietatũ actionis xlix Acceptões ð ly ſuſcipꝑe magꝭ ⁊ min? eo. diffõ paſſiõis:cũ duabꝰ ꝓpᷣetatibꝰ eoð. dluiſio ititatis cũ diffi. partiũ eodem Acceptiõnes paſſionis eodem Spẽs qtitatis continune eogem quid gñaliſſimũ ⁊ qſitiuũ buiꝰ pᷣnti eodeʒ quid qtitas diſcreta de ſpẽpus eius eo. Intellect? diffõnis ⁊ ꝓpꝛietatũ eiuſdẽ eo. uid qtitas continua. eodẽ diffinitio ⁊ diuiſio quando l. Acceptiones de ly coꝛpus. trrliij. Tres ꝓpꝛietates ipius quandgo eodem. de genere gñaliſſimo ⁊ interrogatiuo pꝛediꝰ Acceptiones de ly quando eodez camenti quantitatis eeogem de qfitiuo ⁊ ſpẽbus buiꝰ pᷣnti eodem de tribus ꝓpꝛietatibꝰquantitatis ceodgz Intellectꝰ diffinitionis qñ ⁊ ꝓpꝛietatũ eo. Expoſitio ſingularũ pꝛopꝛietatum eodem diffinitio ⁊ diuiſio de vbi eodem diſtinctio de magis ⁊ minus eodẽ due ꝓpꝛietates ipſius vbi eodeʒ quid eqlitas ⁊ qͥd ineqlitas eodem Acceptiones de ly vbi eogem Acceptiões eqlitatis a ineqlitatis eodem De gnaliſſimo qñtiuo bu pᷣnti eodem diffinitio adaliqͥd cũ ipᷣius intelltu eoð. Intellect? diffõnis vbi. ⁊ ꝓpꝛietati eo. Tres ſpẽs relatiuoꝛum eodem diffõnis põnis cũ tribꝰ ꝓpꝛietabꝰ eius li. Acceptiones adaliquid eodem Acceptiones de ly fitus eodem que relatiua ſᷣm eſſe:⁊ q̃ m dici xliiij. de gur generaliſſimo.ſpeciebus ⁊ q̃ſitiuo hu Intellectꝰ diuiſionis adaliquid eodem ius pꝛedicamenti eodem quid qñtiuũ ⁊ modꝰ pᷣdicandi.⁊ qð eſt genus Intellectus diffinitionis:⁊ ꝓpꝛietatũ eoð gñaliſſimũ buiꝰ pᷣdicamẽti eodẽ diffõ babitꝰ cũ tribus ꝓpꝛietatibꝰ eius eo. Eõitates adaliqͥd cũ expõne earũdẽ eodezʒ Acceptiões de ly babit eodem quõ differunt conuerño: conuertibilitas et de genere gnaliſſimo: queſitiuo: ⁊ ſpeciebus conuertentia eodem buius pꝛedicamenti eodem Tres alie pꝛopꝛietates adaliquid cuʒ alia dif Intellectꝰ diffõnis babitꝰ ⁊ ꝓpᷣetatũ lij. finitione eiuſdem · xlv diuiſio oppoſitor qͥd ẽ ponpntum eo⸗ quõ intelligũt᷑ ſeu exponũtur pᷣdiete ꝓpꝛie/ Oſtenſio ſpãlis ad qͥvalẽt poſtᷣnta eo. tates: et diffinitio iam data eodẽ Quĩq; ſunt poſtpꝛedicamenta codein Diffinitio qualitatis cum diuiſione eodezʒ Quid oppoſito lagicalis eodem Acceptiones de ly qualitas eodem Intellectꝰ diuiſionis oppoſitoꝝ eodẽ quõ dʒ intelligi diuiſio qlitatis eodem Sufficiẽtia terminoꝝ oppoſitoꝝ lij. de gñaliſſimo ⁊ q̃ñtiuo buiꝰ pᷣntli ecodẽ Quig relatiue oppoſita. Et qͥd ↄꝛie liij. E ſpẽs qlitatꝭ t quõ dz intelligi .xlvi Int&lectꝰ diffonis relatiuoꝝ oppo. eodẽ cceptiões babitus ⁊ diſpoſitionis eodem de triplici ↄꝛietate in cõmuni eodem qui termini ſunt de bac ſpecie e Acceptiones ↄꝛietatis terminoꝝ eodem Secũda ſpẽs qualitat1is em quinq; ↄditiões ↄtrarioꝛũ eodem Acceptões de ly nãlis potẽ.vel impo. i. Diffo ꝓpꝛia Zꝛioꝝ logicalr capta eodem qui termini ponũtur in bac ſpecie xlvij. quid pꝛiuatiue oppoſita eodem Acceptiões de ly curſoꝛ ⁊ pugillatoꝛ xlvij. Acceptiones oppõnis pꝛiuatiue eodem Penes qͥ drñt termini pꝛĩe ſpei ⁊ ſede eodẽ Intellect diffonis pꝛiua,oppoſtoꝝ eodem — Diffinitio pꝛoj Quid terminn Ouid dici de o Onid ſubiecti Intellect diff Termin accip Quid dici deo omni poſterio Ad q valet d Diffinitio ſylle Quare ðꝛ ſylle Acceptiones ſ Intellectus di Et qbus oſtitu Diuifio termint minoꝛis extren Zigelerus on fffinitio pme Diffmitio ome debita quantit⸗ Quid requiritu inpꝛima figura usquund l cote; enni cten nn7 prjetati e, eN coden 1 pbi codez di en ino bu önti eogen di pprietti e bepprletab eins li. tus coden peciebvs : ftivoby cogem is:t pyrietati eod pprieruih eins e. 9 codem gueſttind. 1ſpeciedus coden die petni Mlepathnm ae Craletpoſßn⸗ o⸗ nicamen lodenmn dlis coden coc i i⸗ coden, Diffinitio pꝛopoſitionis Quid dici de oĩ ⁊ quid dici de nullo Terminꝰ accipit᷑ pluribꝰ modis omni poſterioꝛiſticum Quare ðꝛ ſyllo.catbego.⁊ quare bypo.eodẽ Duodecĩ pñt dici Intellectus diffinitionis ſyllogiſmi lviij. Quis ſylłs ꝑfectus:⁊ qͥs imꝑfectꝰ Et qbus ſtuternellogiſn Diuiſio termini. Diffi Pꝛeſentis operis. qui terminiſunt ↄtradictoꝛj. litliij. Duerle ſpales pꝛime ⁊ ſcðe figure kri Triplex eſt negatio ſcilicet negatio negans: Intellectꝰ iſtarum duarum regularum lxi. infinitans: a pꝛiuans eodem. Quid eſt barbara eodem. quinq; modi pꝛioꝛitatis eodem. Quõ barbara eſt pꝛimus modus eodẽ, Tres modi ſimultatis eodeʒz. Quid ſyllogiimum eſſe in barbara lxij. Expoſitio textualis de modis pꝛioꝛis eodẽ. Quĩq; ↄditiones gñales boniſylłti eodem. quid eſt ↄſequentia ſubſiſtenckſi eogezʒ. Diffinitiones de celarent: darij: ferio: ⁊ bara Expõ textualis de modis ſimultatis eodẽ lipton:cum oꝛum ſignificatis eodem Dex ſunt ſpecies motus lv. Quõ baralipton reducit᷑ ad barbara lxiij Septem ſunt modi babere eodẽ. Diffinitiones de celantes:dabitis:fapeſmo: Expõ textualis de ſpeciebꝰ motꝰ eodẽ ⁊ friſeſomoꝝ:cũ expoſitione earũdẽ eodem de modis br̃e ⁊ eoꝝ reductõe ad pᷣnta eodẽ Hle ſpales ſcðe figure cũ rõibꝰ earũdẽ lxiiij queſtio Bꝛicot:vtrũ tm̃ ſint decẽ pᷣnta lvi. Diffõnes de ceſare:cameſtres ⁊ feſtino eodẽ Dubium de iſto nomine ens eodem Qui modi ſcðe figure:⁊ q̃̊ in mõ ꝑficiũt eO. Dubiũ de terminis ſcðᷣe intẽtionis eodeʒ Diffinitio de baroco. lxv. Dubiun de cenare ⁊ pꝛandere eodem· Quid reducere ꝑ ipoſſibile in ſcdðᷣa figura eo De differentijs ſubſtantialibus lvij· Ba ds „ moce ſede figure codem. ee Quõ debeãt ĩtolligi ſus pᷣuat maioꝛẽac.eo. lvi. Diffinitiones de darapton ⁊ felapton lxvi. eodeʒ Intellectꝰ pꝛedictaꝝ duaꝝ regulaꝝ eodem. lvij. Diffinitiones de diſamis.datini.bocardoa fe Quid ſubiectum buius tractatus eodeʒ ſon:cũ rla vli ꝓ medijs tertie figure eodẽ. Intellect diffinitionis ꝓpoſitionis eodẽ Notabilia plura cũ quibuſdazʒ verſibꝰ pᷣdictꝭ 4 eodeʒz annexa:oẽs modos ſignificantes lrxvij Quid dici de omni pꝛioꝛiſticũ:⁊ quid dici de Rla gñqijs ꝓ ↄiugatione inutili eodem 2 eodezʒ Qui b⸗ omni: ⁊ qui in quibꝰ nulli Ad qͥ q valet dici de oĩ ⁊ dici de nullo codeʒ cum pꝛolrionibus debitis lxviij. Diffinitio ſyllogiſmi oeodem Tres rłe gñales ↄ cõbinationẽ ĩutilẽ lxviij. x eſſe modi pꝛĩe figure lxviij ovdem De modis ſcðe ⁊ tertie figure lxix eodẽ eogem. De pfectione ſylti ↄuerſiua ⁊oſtẽſiua eodeʒ. nitio medij:maioꝛis et Queſtio vtrum modi trium figurarum tene minoꝛis extremitatum eodem. ant in omnibus terminis eogem. Dinnco omniũ pꝛedictarum codeʒ. Neqᷣſita ad diſtributionẽ ĩ terĩo fiue ĩcõ.eo. iffinitio me figure cũuntellectu er? eodẽ Medqſita ad diſtri. er terim ſiue cõple. eodem Quid terminus Acceptiones ſyllogiſmi Diffinitio pᷣme:ſcðe ⁊ tertie figurarũ lix. Reqᷣſita ad diſ ibutionẽ extra num Quid eſt modus:quid delita qualſtas ⁊ quid Duo duhia circa modos rri figurag. eſar debita quantitas eodem. tres ↄclunões rñſales ꝓ dubioꝝ ſolutõe eo Quid requiritur ad boc ꝙ aliquid ſit mediũ S r Ppriena topr 5 eodem. ¶ Sequunt᷑ deterĩata. v. tractatus. Quõ oßinns eſt in figura:⁊ in modo:et Ratio dicitur multis modis lex quomodo hic capitur modus eogem. diffinitio argumenti eodem Intellectus diffinitionum omnium ſigura⸗ Quuid concluſio eodem rum eodem. Quid queſtio eodeʒ Quinq; regule generales pꝛo omnibus figu Quid ſubiectum buius tractatus eodeʒ ris eodem. Meptionis medihh eodem OIntellectus ſingularum regularum lx. Aptiones de ly fides eodem Quot modos babet pꝛima figura eodeʒ Ittellectus diffinitionis argumenti eodẽ. Quid directe ⁊ indirecte ↄocludere eodẽ Acceptiones conclumſonis eodem- Quid modus pꝛime figure a debita qualitas Acceptiones queſtiomis. codem. . debita quantitas eiuſdem codem diffinitio argumentationis lxxi. d uij Tabula. Quattuoꝛ ſunt ſpẽs argumẽtatõöis lcxi. Acceptiones argumentationis. lxxi. Quõ diñ t argumẽtũ:mediũ:⁊ argu. eodẽ Sufficientia ſpẽꝝ argumẽtationis eodẽ. Diffinitio inductionis: ⁊ quõ tripliciter fit ĩquctio ⁊ quõ duplr ꝓcedit᷑ a ſingulari lxxij. Quid inductio ⁊ quid:ideſcẽſus:cum quadam ſolutione obiectionis . „ eodem. Diffinitio entbimematis eodem. Quõ drnt ycos ⁊ ſignum eodem. De reductione entbimemat ad ſyllin lxxij. Nuõ enthimema reducit᷑ ad ſyllin eodẽ Acceptiones entbimematis eodem. Documẽtũ ꝓ noti.pᷣmiſ.de fi.in enthi. lxcij. Diffõ erẽpli cum acce.eiuſdem lxx viij. Quõ erxemplum eſt ↄna ꝓbatina eodezʒ. Quõ exemplum ⁊ inductio differüt eodẽ. De reductione exempli ad ſalin eodem Diffinitio loci dialectici eodem Quõ dĩnt ꝓpõ:qõ:ↄcluſio:⁊ enũci. eodem. Diuiſio loci.quid locus maxima eodeʒ Quid locus differentia maxime lxxiij. Intellectus oĩm pꝛedictarum eodem. Diuiſio loci differentie maxime per locũ in⸗ trinſecũ extrinſecum ⁊ medium lxriiij. Deciſio ſingularũ ꝑticulaꝝ eiuſdã eodẽ. Bubaiuiſio pma.⁊ quid erea Peza cũ oĩbus ſuis membꝛis ſeoꝛſum ſuntis lxxv. Qui loci reducuntur ad pꝛedictos eodẽ Quis termin inferens ⁊ quis illatus eodẽ Quid locus a diffinitione eodem quid locus a diffinito cũ ſuis no. lxxv. quot argumẽtationes ⁊ maximas continet locus a diffinitione ixvi Cõditões argumẽtoꝝ loci a diffinitõe oge. quid locus a ſynonimo ad ſynonimũ eodẽ. quid deſcriptio . eodẽ. quid locus a deſcriptione * eodem. quotuplexr eſt interpꝛetatio eodem quid locus a noĩs interpꝛetation?. cuſolutio ne cuinſdam queſtionis eodem. Declaratio oĩum pꝛedictax lerxvi. De loco ab expo.ad expoſitã ⁊ eꝰ lxxvij. quid locus a concomitantibus ſubſtantiam ⁊ eius diuiſione ⁊ ſubdiuiſione eodem. Quid totum integrale ⁊ pars eins eodem Quid locus a toto integrali eodem. NQuid locus a parte integrali eodem. Quid totũ in quantitate:⁊ qͥd pars eiꝰ.eodẽ. Quid locusa toto in quantitate eodem Quid locus a partibus in quantitate.eodeʒ. Quid totum integrale.⁊ pars eius lrxx. Intellectus pꝛedictoꝝ locoꝝ eodem. Due regule conſequentiarum eodem. De locoa toto copulato eodem. De loco aparte copulati lxxix. Quid totum in modo:a pars eius eodem. Quid locus a toto in loco eodem. Tres conditiones ad bonitatem pꝛedictoꝛuʒ requiſite bene notande eodem. Quattuoꝛ regule conſequentiarum cum qui buſdam alijs lxxx. Quid locus a parte in loco lxxxi Quid totum in tempoꝛe eegem. Quid locus a toto in tempoꝛe eogem. Quid pars in tempoꝛe eodem Diffinitio ⁊ diuiſio cauſe eodem Quid cauſa efficiens eodem. Quid locus a cauſa efficiente eodem. Intellectꝰ diuiſiõis ⁊ diffi.pᷣdictoꝝ lxxxi. Quid locus ab effectu cãe efficiẽt?ꝭ eodem Quinq; ↄditiones pᷣdictoꝝ locoꝝ lerxi. Diffinitio ⁊ diuiſio materie lerxij. Quid vcusa cauſa materiali eodeʒ Quid locus ab effectu cãe materialis eodẽ. Quis locus a cauſa foꝛmali eodeʒ De diuerſi.terioꝝ materiã ſigni. eodem NRegule conſequentiarum arguendoacauſa mate.nega. eodem. Conditiones ad arguẽdum affirmatiue a cã foꝛmali eodem. Quid locus a cauſa finali lxxrij. Quid locus a generatione eodem. NRle ↄñ& arguendi ꝑ iſtũ locum lxxxiij. le arguẽdi ꝑ locũ a generatione eodem NRle arguendi ꝑ locũ a generato eodem Quid locus a coꝛnuptione eodem Quid locus ab vſibus eodem. Quotuplicia ſunt cõiter accãẽtia eodem. Quiꝗ locus a cõiter accidẽtibus codem quid locus a toto vniuerſali lexvij. Diuſſio locoꝝ extrinſecoꝝ eoden: qui ſignificent totũ in parte:totum vniuer Quid locus arelatiuis lrxrxrrxiij. ſale ⁊ pars ſubiectiua Mi . Ele locia coꝛruptõe:⁊a coꝛrupto ltxxiiij. quedam regule ↄnñaꝝ ſᷣm totum gem De loco ab vſitato eegem quid locus a ſpẽ cũ ipfius intellectu eodem. Rla arguẽdi ꝑ locũ a cõiter accñtibꝰ eodeʒ. quis teriꝰ ĩfertꝛ ĩ ſuppo.⁊ qͥs in ſig. lxxviij. Oppoſitoꝝ quattuoꝛ ſũt ſpẽs eodẽ. De loco a toto diſiuncto lxxir. Quid locus a relatiue oppoſitiꝭ lrxxriiij. De loco a parte diſiuncti eodem Nuoiuplicia ſunt contraria lxxxiiiʒ ● £ ani locusa! Rleargueat Ele arguedl ſle argned Oultipletn quid locus 4 quid locus af Dupler eſt tr. quid locusat qbid locus ab Mociarguer Acceptiones. quid caſus 10 quid locus a c quid locus a c Bkle pabſtra⸗ Acceptiones gnid locus ad quid diuidere quid diuidere quid diuidere quid diuidere quid diuidere quud diuigere Reguleargue Alius mogus multo vtilioꝛ De reductione ueſtio quedã cceptiones quare inductie Diuiſio ſyllogt ci: ſopbiſticj ¶Sequun quid ſubiectum Intelleccus din Diffinitio diſpu 1doctrialẽ dyal Diffintiones d Aeceptiones de l code ur nen g , t i a ann. namn 1 N 0 . eo⸗ en. egerimnn gut inloe r. a coemn, me dn cogen. n eolen logenn cocen. 6 Niate cocen, 8rdifflöcictoy itprt Cucze efflcetſ coen Zaictoplooe t materie letri. mreriali eocez tn ciematenuls eoge, oꝛmnoi cocez reniſgn eocem rum arguendoacauſn cocem. edomaffirmatines c codent⸗ fimli letrih⸗ mione ecen⸗ kpttülocun nt, ngenentole kogen ciugenmd ade 9 e ten * coden⸗ ſog colen 3 lun⸗ etacorrpt m chter ind ac⸗ nenn g .m hmmtmhm–ff ℳ . —RZD Intellectus diui.⁊ diffi.pꝛedictox Diffinitio diſputationis:cũ diuiſionel eiuſdẽ quinq; ſunt metbe. Diffõ metbe cũ ſingulis Pꝛeſentis operis. Quid locus a pꝛiuatiue oppoſitis lxtxiij. Sex ſunt fallacie in dictione xcij. Due rle arguẽdia relatiue oppoſitis.eodem Triplerx eſt multiplex xcij. Diuiſio terminoꝛum contrarioꝝ lexxiiij Oꝛdo tradendoꝛum fallaciaꝝ xcij Due rle arguẽdi ꝑ locũ a cõtrarijs. lxxxv. Acceptiones de ly fal lacia rci quid locus a contradictoꝛie oppoſitꝭ.eodem qᷓre dñr fanacie in dic. ertra dic. xciij quid locusa diſparatis eodem. Dufficientia falla ciaꝝ in dictione eodẽ quid locus a maioꝛi. eodem. Quid materia 7 foꝛma in pꝛopoſito coò quid locus a minoꝛi eodem Diffinitio cquocatõis cũ ſuo notabili xciij Mlæ arguẽdi in ↄdictoꝛijs cõplexis eodem Diffinitio fallacie equiuocationis xciij Rlæe arguẽdi in dictoꝛijs incõplexis.eodẽ. Acceptiones equiuocationis xciij le ar guẽdi a diſpatis affirmatiue. eodem. Quiq cã apparẽtie ĩ falla eqͥuocatiõis eode Multiplex mod af̃ iur̃ pᷣdi.locos. lxxtvi. Quid defectus eiuſdẽ fallacie. xciiij quid locus a ſimili eodezʒ Pꝛimꝰ mod' falle eqͥuocatõis cũ exẽplis. eo. quid locus a pꝛopoꝛtione eodem.. Scðs mod' cũ etẽploꝝ poſtione eodez Dupler eſt tranſſumptio eodeʒ. Tertius modus eiuſdem falle xciiij quid locus a tranſſumptione eodẽ. Quida quõ fit recta ſoluto xcv quid locus ab auctoꝛitate lxxxvi. Intellectus ſpecieꝝ buius fallacie) eodẽ Mogiarguendi penes bunc locum lxxxvi. quid amphibologia eodẽ Acceptiones auctoꝛitatis lxxxvij Diffinitio fallacie amphilogie xcv quid caſus ⁊ coniugata revi. Interpꝛetatio nominis . eodẽ quid locus a coniugatis eodent. Acceptiones amphibologie eodem quid locus a caſibus eodeʒ. Intellec. diuifi.ꝛ diffini.apbi. xcvi Ule ꝓabſtractis ⁊ ↄcretis eodem quid locmaxi.⁊ dr̃a maxi.in amphi. xcvi Acceptiones de ly diuiſio lxxxvij Tres mõi aphi.cũ tribꝰmõis cõibꝰeqͥuocatio gnid locus a diuiſione lxxxviij. ni et ampbibologie. eodem quid diuidere genus eodem quedꝗ ꝓpiectiões cũ ſuis ſolutiõib?ꝰ xcvi quid diuidere totum integrale eodem. Intell triũ ſpecierũ binus fallacie. xcvij. quid diuidere vocẽ in ſignificationes.æodẽ. Dado d Eendoꝝ circa pꝛedicta eodẽ quid diuidere ſubiectũ ꝑ accidẽtias eodem. quid compoſitio et diuiſio. zodẽ quid diuidere accidens ꝑ ſubiectũ eodem. Diffinitio fallacie compoſitionis. eodez quid diuidere accidẽs ꝑ accidẽtia o eodẽ. Duo modi fallacie compoſitionis xcvij Megule arguendiper bos locos eodez Acceptiones de ly compoſitio. xcviij. Alius modus dicendi de locis intrinſecis qͥd locꝰ marxi.⁊ dꝛia maxi.huiꝰ fall? xcviij multo vtilioꝛ ⁊ pꝛobabilioꝛ lxxxrvinj Intellectꝰ ſpẽꝝ fallacie compoſitionis eodẽ De reductione quoꝛũdã locoꝝ lxxxix. Diffinitio fallacie diuiſionis eodez queſtio quedã cũ diuiſiõe argu. lxrxxix. Ouo modi eiuſdem cum exemplis xcviij. Acceptiones iſtiꝰ termini ꝓbabile eodeʒ. Acceptiones de ly diuiño xcix quare inductio nõ reducit᷑ ad ſyllʒ xc. qͥd loc maxi.vora maxi.buiꝰ fal. xcix. Diuiſio ſyllogiſmi.in deõſtratisũ dyalecti Intellectus ſpẽꝝ buius ſallacie. eodem cũ:⁊ ſophiſticũ:cũ diffõnibus eoꝛũ. xc Diffiniſto accentus ci diuiſione eiuſdẽ.eodẽ ¶ Sequunt᷑ deterĩqta. vi. tractatus Diffinitio fallacie accentus:cũ ſuis mõis eo: Acceptiones de ly accentus 1 , 2 von . rus eodem quid ſubiectum buius tractatus re. qttuox accidentia accentus dictiõiss xcix qd locus maxi.⁊ dr̃ia maxi.buius fallacie c 4 tio oms:cu diuiſione eiuſde Intellect? duaꝝ ſpecierum bui kall c doctrlalẽ dyalectica:tẽptatiu:ꝛ ſopbixci. Diffinitio fallacie figure dictionis c Diffinitiones dictaꝝ partium xxci. quid multiplex fantaſticum. c Acceptiones de ly diſputatio xci. . . . es ſunt modi huius fallacie c Wcus matxi.⁊ dria maxi.buiꝰ fallacie. ci diffinitionib ſuaꝝ qnq; ſpecieꝝ xci ꝗntellectus trium ſpẽꝝ eiuſdem fallẽ. ci quis finis ſophiſte ä tci. De fallacijs extra dictionem: ? quõ differunt Diffõ fallacie:ci numero fallaciarum xcij. ab illis que ſunt in dictione ci Labula. qnid accidens in pꝛopoſito ci es ſunt modi buius fallacc. (i ñ ex diuiſis nõ ſequitur ↄiuciũ nec eõ cij quid locꝰmaxi.⁊ dr̃ia mo.bui fallacie. cij Intellectꝰ triũ ſpẽꝝ eiuſdẽ lallacie. cij Anid dictum ſimplicit᷑ ⁊ m qͥd. eO d.ffinitio fallacie ſʒ qͥdad fimpir eo quinq; ſunt modi huius fallacie. eo q locꝰ ma.⁊ dꝛĩa ma.buiꝰ fallacie. cij intellectꝰ ſpẽꝝ buius fallacie cij due regule pulcre ⁊ vtiles ciij diffinitio elenchi cũ declaratione eiuſdẽ eo diffinitio falle ignoꝛãtie elencbi eo ꝗttuoꝛ ſunt mõi buius falle eo differentia ĩter iſtã fallam ⁊ pᷣcedẽtẽ. eo Acceptiones iſtius termĩ elẽchus eo quid ignoꝛantia pure negatõis ⁊ qd ignoꝛã⸗ tia pꝛaue diſpontionis ꝰ cilj qiund locus ma.⁊ dꝛĩa ma.buiꝰ fallacie ciij intellectus ſpẽꝝ iſtius fallacie. iii quid eſt petere pꝛincipiũ. ciiij quid eſt petere id qð eſt in pꝛincipio. 0 quinq; ſunt modi buius fallacie. ed quid pꝛincipium in pꝛopoſito eo qijd locꝰ maxi.⁊ dꝛĩa ma.iſtiꝰ falłe eo Diffinitio fallacie conſequentis Tres ſunt modi buifallacie cv Obiectio quedã cũ ſolutiõe eiuſdem. eo intellectus ſpẽꝝ buiꝰ fallacie. 1 eo Acceptiões de ly ↄnma eodem Acceptiones añtis ⁊ ↄñtis eo q̃d locꝰ maxi ⁊ dꝛĩa ma.iſtiꝰ falłe eo Intellectus ſpecierũ iſtius fallacie. eo Quid ſylls oñſiuus ⁊ ad impoſſibile eo Diffinitio fallacie yᷣm non cãm vt ca,ʒ ev Quid cã ⁊ non cã in pꝛopoſito cvi Quid lo.maxi.⁊ driam ma.iſti falle cvi Declaratio oĩm pᷣdictoꝝ eo Quid pꝛopoſitio plures in pꝛopoſnoo ceo Quigd pꝛopoſitio vna eo Diffinitio falłe ᷣm plures interro.vt vnã.eo Duo ſunt modi buius falle cvi Quid interrogatio vna:quid plures:⁊ qͥdiin⸗ teriogatio vna vt plures cvij Quid locꝰ max.⁊ dr̃ia ma.iſtius falle cvij Intellectus ſpẽꝝ buius falle. eo reducere ſpecialiter Quẽ falłe reducũt᷑ ad elencbum. FSFſ⁰ Quõ ducantur ad aliquam metbam. cvij q̃ſtio quedam detlaratiua ſuperioꝛum cviij Pꝛimmodꝰ dicendi de inſolubilibus. eo Quid eſt reducere fallas gñaliter a o CV Secundus modus dicendi eodem. Tertſus modus dicendi eodem quartus modus dicendi cũ ſolutõne cuiuſdã dubij.⁊ bec de boc tractatu cvii. ¶ Sequũtur deterĩata.vij. tractatꝰ Et qꝛ fere nunqᷓ; in ſet tractatibꝰ ſequẽtibus textꝰ ponit᷑ interlinealiter cũ gloſa ſicut in ſex tractatibꝰ pᷣcedẽtibꝰ: qð iñ deberet fieri vt in fine ſexti tractatus ipſum opus ſatꝭ at⸗ teſtat᷑.ideo etiã in oꝛdine tabule ex quo tex tus pꝛecedit pꝛimo ſignatur textus Diuiſio quedam pꝛeambula cix Diffinitio termini eodem. Diffinitio ſignificationſlis eodem. diffinitio ſignificationum eodem. Quõ differũt ſuppoſitio ⁊ ſignificatio eodẽ diffinitio copulationis eodeʒ. diuiſio ſuppoſitionis eodem. ciiij eiuiſio ſuppoſitionis cõmunis eodem. diffinitio ſuppoſitionis accidentalis eodeʒ. diuiſio ſuppõnis accñũtalis eodem diuiſo ſuppoſitionis ſimplicis eodem diffinitio ſuppoſitionis perſonalis eodeʒ. diuiſio ſuppoſitionis perſonalis codem. diuiſio ſuppõis ofiſe vᷣm leoe cx. Obiectio quedã cũ ſolutione eiuſdem cx Alique rõnes petri biſpani ↄfutatiue ſuppo ſitõis ↄfuſe in pᷣdicato vlis affirmatiue cx. Oꝛquũt᷑ deterĩata octaui tractatꝰ Acceptiones relatiui. cxi. diuiſio relatiui grammaticalis eodem. diuiſio relatiui ſubſtantie eodem diuiſio relatiui ſubſtãtie idẽtitatis eodem. de relatiuo recipꝛoco eodem. quare ſui caret nominatiuo eodem quedam obiectionęs circa pꝛedicta eodem. quid relatiuum diuerſitatis cxi. iRegula antiquoꝝ de relatiuo idemptitatis. cum quibuſdam cgnfutationibus⁊ ſolutione rationis antiquoꝛum cxij quid relatiuum accidentis eodem. diuiſio relatiui accidentis eodeʒ. ¶ Sequũt᷑ deteriata noni tractatꝰ. diffinitio reſtrictionis eodeʒ o diffinitio ampliationis eodem. quedam diuiſiones ampliationis eodem. Obiectio quedam cum ſolutione ccxiij. ¶ Sequũtur deteriatax.tractatus Ele de reſricti quedz obiectid⸗ de reſtricroe fe⸗ ¶ Zequütun Diffinitio diſtri. Diuiffo ſignoyn uid fgnu diſtni uic ſignu diſtri diuifionis figno⸗ Acceptiones de queda gones en Rla ykis p all de figtione bui⸗ de fignificatione de ſignis diſtrib de boc figno ner dubiũ incicẽs de Obiectio quedã de diſtributione cõmmoda Queſtio ſopbiſt quid fignü diſtri Obiectiões cũ e⸗ quid fignu diſtri queſtio queda ſo Quinq; modis c queſtio ſophi. ci LCoͤfmatio qued ¶ Zeqtun tr diffo ppofttioni⸗ que faciut ppone nc regule quid — isperſonmalis ecent. ſe m aliqros (t. vlutione einſden e bilpani ofurotiue ſuppo to plisaffirmatine c, taoctaui rocta⸗ , ctl. mticalis eodem. mie codemn tie identatis eodem. 0 codemn. narino codem crcapelic eoen, fitatis a relatiuo idemptiutd, utationibus ſoltiee cki 4 entis cosen, entis code ita nonl nan co⸗j n Pꝛeſentis odis Diffinitio appellationis cxiij. Pꝛo pꝛopoſitionibus babentibus ſigna alie⸗ quõ drñt appellatio:ſgtio ⁊ ſuppõ crxiij. tatis ponuntur quattuoꝛ regule. cxti Diuiſio appellationis cxiij Acceptiones de boc ſigno rotus cxrxi Due rle de eadẽ ſigne cum no. cxti ¶ Sequũtur deterĩata.xi.tractatꝰ. Quid reſtrictio:⁊ quõ diuiditur cxij. ¶ Sequuntur deteriata fere eiuſdẽ MRle de reſtrictõe facta ꝑ nomen eodem ⁊ boc qᷓtũ ad ꝓceſſum geoꝛgij bꝛuxelleñ.qui ERle de reſtrictione facta ꝑ implica. eodẽ cõiter nõ infequitur oꝛdinẽ pe.h.qᷓtũ ad ſex Rle de reſtrictiõe fcã ꝑ xᷣbũ cxiiij. vltimos tractatus:qͥ parua logicalia nũcupi quedã obiectiões cũ ſolutionibus cxiiij. tur vt patet intuenti de reſtrictõe fcã ab vſu ⁊ ꝑ trãſitio cxv Diffinitio ſuppõis in cõi cũ ðcla.partiũ.cxxi quis terminus verificabilis in potentia ppĩ gqua:⁊ quis in potentia remota cxxij xv Cãe quare terminꝰ extra ꝓpoſitionẽ nõ ſup⸗ eodeʒ ponit ⁊ ſunt due crxij eodeʒ qͥs eſt ſenſus iſtius ꝓpõnis.terminꝰextra p⸗ eodeʒ poſitionem põt ſupponere cxxij eoð. Dubiũ vtrũ quſiz terĩ poſſit pꝛo quolz ſuo ſi xv. gnificato ſupponere cũ decla. cxciʒ cxvi.Dubiũ vtrũ de qualʒ parte ofonis aliqui teriĩ eodem ſupponant ccxxiij cxvi. quõ differunt ſignificare ⁊ fupponere.cxxiij. cxvij. Ruiſio ſuppõnũ in cõi:cũ pluribus ſubdiuiſio eodeʒ nibꝰ⁊ eaꝝ diffinitionibus cxxiij de boc ſigno neuter cxvij. Regula vlis pꝛo ſuppõe materili cxxiij dubiũ incidẽs de negatione eodem Diu Nere⸗ materialis cũ pluribus ſub ¶ Sequũtur deterĩata.xij.tractatꝰ Diffinitio diſtributionis Diuiſio ſignoꝝ vniuerſalium quid ſignũ diſtributiuũ ſube quid ſignũ diſtributiuũ accidẽtis diuiſionis ſignoꝝ ſubſtantie Acceptiones de ly omnis quedã qõnes cũ ſolutiõibꝰ earũdẽ Rla vlis ꝓ fallacia accidentis de ſigtione bui ſigni nullus de ſignificatione iſtius ſigninibil de ſignis diſtributiuis duoꝝ Obiectio quedã cũ ſolutione eodeʒ qiuiſion ſtus ⁊ ptiũ diffinitõi e Ere A. ern . tõibꝰ de dil ve utione aptitudinis ⁊ diſtributione Diffõ de Eſus . eius diuifiõöe ed cõmmoda . (xviij. Conditiones requiſite ad d Onenio ohialench atione aenn Diffinitio aſrſin⸗ eſcenſum crrih quid ſignũ diſtributiuũ qualitatis. codezʒ Multiplex eſt deſcenſus s Obiectiões cũ earũ ſolutiõe eodem ſus ſe bñt adinnicem. Et quõ iſti deſcen⸗ . idi n tati . 2 Xxv. quid ſignũ diſtributiuũ quantitatis eodẽ. qͥd eſt conſtãaqͥd ẽ pᷣtu in deſce Peſtis aued; wpPli lnttonſe reant Boer ſupp Inio ſinplicle nſu. queſtio ſopbi. cũ duaby ſolutionib? eodẽ onibus ⁊ ſubdiuiſonibus eiuſ. ble en dinin Cõfutatio quedã cũ ſolutione aucto. eodeʒ Diffinitio ſuppõnis perſonalis Diuiſiões ſuppðᷣis ꝑſõalis cũ diffi.eiuſdẽ.eo Notabilq ð ſup. ↄfuſa mobili ⁊ imo. cxxv cxit qnq; dubia querentia quõ ſuponant ſubiecta eodem ꝓponũ in l̃a poſitaꝝ cxtv ¶ Seqᷣtur tractat oe expombilib⸗ diffõ ꝓpoſitionis exponibilis que faciũt ꝓpõnem exponibilem Quid ſignũ excluſinũ eodem Regula pꝛo ſuppõne diſcreta cxxvi quinq; regule ꝓ excluſiuis eodem Sed modis teri tenet᷑ diſcrete cxxvi quid dictio exceptiua cxx. Duo dubia querẽtia quõ ſupponant ſubiecta quattuoꝛ rłe ꝓ dictiõibꝰ excep. Hodem ꝓpoſitionum in littera poſitarum. quid dictio reduplicatiua eoð. qͥd ſit ſupponere pꝛo pluribus coniũcte et 44 quattuoꝛ rłe ꝓ reduplicatiuis eodem ſupponere pꝛo pluribus diuiſe eco Rle q̃ttuoꝛ de incipit ⁊ deſinit eodem pv deterĩate. Et qͥd ſignũ contuſi⸗ tres diſtinctiones de infinito eodem numdr quid non confuſiuum. cxtvij Tres rłe ꝓponibus de infintto cxxi. q̃fe ſuppõ ðꝛ deterĩata. de ꝓpõnibus babentibus ↄꝑatiuũ vel ſuper Duerłe ꝓ ſuppõne ↄfuſa ⁊ oiſtri. Iatiuũ ponũtur quattuos regule eo . ce0 codeß Differunt negatio ⁊ ſign negatiuum eo — e Labula Quid negatio negans ⁊ negatio infi.eodem Quedã qõ circa ſuppõnem relatiuoz eo. Quinq; modis impedit᷑ negatio a diſ.eodem quid eſt relatiuũ referre ſuũ añs reſtricte et Quid ſignum ſuppoſitionis ⁊ reſtrictiõis.eo quot modis contingat Quis terminus infinitatus Differunt terminus infinitus ⁊ ĩfinitatus eo ⁊ ſibi ſimilibus cxxxiij Tertia regula de comparatiuo ⁊ ſuꝑlatio.eo. Quõ dʒ ĩtelligi ꝙ relatiuũ eſt rei ante late f.· Quarta regula de ſignis diuerſitq is.cxxviij. gnificationis recoꝛdatiuum,. cxxxiiij Quinta ria de dictionibus excep.⁊ redu.eoð Sexta rla de ſine extra ⁊ pᷣto excluſiue.eodẽ Geptia rlaẽ de terio ĩcludẽte nega.eodem. Octaua rlła eſt de ita:ſicut ⁊ quã. eodez Pꝛima regula ſuppoſitionis confuſe tantum Acceptiones ampliationis eodem Diffinitio ampliationis:⁊ quõ differunt am⸗ pliatio et ſuppoſitio eodem Quid ampliatio tẽpoꝝ:⁊ qͥd ãpliatio tẽpoꝛũ et ſuppoſitoꝝ ſi mul Eceogddez de ſigno vmuerſali affirmatiuo. eodem. Acceptioes de ly dr̃ia tempoꝛis eodem Qñ ſignũ fertur ſupꝛa copulã ⁊ q nõ. eodeʒ Terminoꝝ ãpliãtiũ due diuiñones eodem Que ſit determinatio vnica acceptione cum ſuo determinabili accepta que non eodem Scða rla de ſubo ꝓpõnis excliſiue affirmati ue bene notanda NRla pꝛia de dictiõe pñtis tẽpoꝛis eodem quid terĩnꝰ a ꝑte ſubiecti ponſtus eodem quod ſignificatũ dicitur coꝛrũdere termino cxxviij ad tẽpus pᷣteritum:pñs:futuꝝ:poſſibile.ima Tertia regula pꝛo verbis pꝛobereticis.cxxix ginabile. ” cxxxiiij Notabile de diuerſitate ſuppõnis ↄfu.tm̃.eo MRla ſcða de dictiõe:futuri tꝑis. cxxxiiij De iſtis verbis requiro:⁊ pꝛomitto quarta regula de dictione numerali. eo quinta regula de copulato ex terminis de pᷣ⸗ dicamento vbi vel quando. eodez Senſus dictarum pꝛopoſitionum.· cxxix queſtio de verbis ſignificantibus Fn ani me interioꝛem. O ecxxx quare vᷣba pꝛoheretica confundũt ↄfuſe tatũ cũ aliqbꝰ cais ⁊ duab opiniõibus. cxxx. Dubiũ de dictõib puatiuis vel de dictionibꝰ alietatis vel ſibi ſimilibus .c(xtx Diuiſio relatiui grammaticalis cũ multis ſub diuiſionibus ⁊ diffinitionibus cxxx Alia diuiſio relatiui grammaticalis cum va⸗ rijs ſubdiuiſionibus ⁊ diffinitionibus cxxei De relatiuo ſubſtatie idẽptitatis pᷣma rła.eo quando relatio perſonalis ⁊ eñ ſimplex.eoð quedã queſtiones ci ſuis ſolutiõib.. cxxxi quid relatiuum referre ſuũ añs reitłri.cxxxij. Scða regula ꝓ relatiuis ſube idemp.eodem Declaratio iſti rłe in varijs ꝓpõnibꝰ.eodem duo coꝛrelaria inferta ex pꝛedictis eodẽ quid relati.referre ſuũ añs nõ reſtri:eodem. Tertia regula ꝓ rela.ſube idẽp.cũ ſua cã.eo. quarta rła eiuſdem cum obiectione eoð. quid deſcenſus ſigillatim. crxij duo dubia: quoꝝ pmũ qrit de ſᷣ relatiuo id quõ ſupp.Et ᷣm qñ relati.poſ.ãpli xij queſtio ſophiſtica cuʒ ſua ſolulutione.cxx Aii due rle de relatiuo i hᷣe diuerſitatis eo. NRegula vna de relatiuo accidentis eo de iſtis duobus relatiuis talis ⁊ tätus eo eo Rlatertia de põt:poſſibili:cotingẽti:impoſ⸗ ſibili:⁊ neceſſe. cxxxv NRla qrta de dictionibus terĩatis in bile vel tiuus tiua tiuum eodẽ. NRla qͥnta de pꝛius:poſteriꝰ:pᷣcedo:⁊ ſequit᷑:⁊ ſexta rla que eſt de eiſdem eodem NRla ſeptima de terminis ĩpoꝛtãtibus muta⸗ tionẽ acquiſitiuam eodem NRla octaua de terminis ĩpoꝛtãtibus muta⸗ tioneꝶ deperditiuam codeʒ Rla nona de incipit:et deſinit eodem. Rla decima de apliat᷑:ſupponit:ac eodẽ Mla vndecima de terminis cõnotatiuis am⸗ pliatiuis. eodem Duodecima rła de vᷣbis pꝓhere. eodem De F̈bis figntib? actũ ſenſus exte. cxxxv quõ apliatio ſit expꝛimẽda cxxxvi quid expamere agliationem eodez Acceptiões ſtat cũ ei diffinitione eodeʒ quõ ſtatus diuiditur eodem Duo du. circa ea qdicta ſunt de ſta. eodem Acceptiões reſtrictionis cũ eiꝰ diffi. eoð quõ diuidit᷑ reſtrictio eodẽ De ſignis reſtringentibus cxxxvij. Pꝛia⁊la deiiferioꝛi reſtringẽte eodeʒ quid inferius quidditatiue eodeʒ quid inferius eſſentialiter ceceogdem Scða rła de adiec.reſtrin.⁊c eodem Tertia regula generalis de omnibus termi⸗ nis reſtringenti. eodem queſtio bꝛicot circa pꝛedicta cxxxvij ud intelligatur illa maxima topicalis.talia tingat— ecodem eoð De bis complexis qui currit:qui eſt:qui erit. eSappellati⸗ Duinunon rma regula de determninatio 70 Gecunda regula ntadiectiuum*! zima rla de ter Gecũda rla de te dictionis pꝛeteri Lertia rla de tert jü verboꝝ pot pe Qiartaregulag latino reſpectuy Oñ rle de ponto Diffinitio appel Pegula general Triplices dictoe Mogus expꝛim nis per dictione Etpſſioappel. re Mogus expmẽ Queſtio circa ea Diffinitioalien⸗ Quid alienatio Regula alienni diſtrabens cij di⸗ Begula remotio Quid conſequen Quid anteceden. Qud ofo ppoꝛt Quid conſequen ntecedens co Quid notaillatie tlue quando no diffintio bone c naun conſequen⸗ it.reqfita ag ie e⸗ copnle dicun. ſeler, ren entingn Aneleinze mo! * ic, 1 Honis ͦ . Tonig.⸗ „ * crödg, ede ofͤ 0 Afennen ep 0 „ 14 . im Aizlir lihni tole lydiitene,., üns a . ve diulfoneg ain ofts n, cin anide, n (orrüder mis i gideretemin 1rlmpoſſtbi neiemteigt⸗ e 1 . hiecip Pefurmitgis, Poſſibliconnget⸗ . (Rrre vonibus keriatis in bllerel coce, poſter cecetſeqie⸗ eeiſgem eoden mmms iportätibus nita, cocen mims iportitibus nunn⸗ m locez nerdeſint cen. lſuppont c eoce rminis cönotatiuisam, cocen dis pbere. eden nüſenlusexte, attry Nimica t lationen (, Zei difimitione eoci⸗ cogen caſonrdeſtz. eogen onsci e dif. Donet coe „ n De, 6 neirnh ocde ekrin⸗ , e e 86 ninſirg 8 Marnt nen eoen ien⸗ ctri dten Ctnii – S ꝛeſentis operis ſunt ſubiecta qualia permittũtur ac.cxxxvij. Multipler diuiſioterminoꝛum. ceodem. Quid ſignificatum materiale:⁊ foꝛmale ter⸗ mini cogno. cxxxvuj. De terio appel,ſolitarie ⁊ alteri addi eodem Coꝛrelarium bene notandum eodem. Diuiſio appellationis foꝛmalis eodem Tria dubia notanda circa pꝛedicta eodem Pꝛuma regula de cognata.babentibus ſe vt determinatio ⁊ determinabile eodem. Secunda regula de cognota. babẽtibus ſe vt adiectiuum a ſubſtantiuum eodem. NPꝛima rla de terio appel.nõ ampli. cxxxix. SGecũda rla de termio appellatiuo reſpectu dictionis pꝛeteriti vel futuri tis eodem. Tertia rla de terĩo appellatiuo reſpectu ho⸗ rũ verboꝝ põt poſſibile ⁊ ſic de alis eodẽ Quarta regula generalis de termino appel latiuo reſpectu verbi ampliatiui eodez NQiñ rłe de poſitõe ꝓpõnũ de ineſſe cxxxix. Diffinitio appellationis rationis cxl. Hegula generalis ꝓ appellatiõe rõis.eodẽ. Triplices dictões appel.rõnis faci. eodem. Mogdus expꝛimendi appellationem ratio⸗ nis per dictiones pꝛimi modi eodem. Expᷣſſio appel.rõnis in dictõibꝰ ſcði mõi cxl Mogdus expmẽdi in dictõibꝰ fcij mõi cxli. Queſtio circa ea que dicta ſunt eodem. Diffinitio alienationis ceodem. Quid alienatio ſuppõnis ⁊ qͥd appel. cxli. NRegula alienationis.Et quid determanatio diſtrabens cũ diffinitione remotionis eodẽ NRegula remotiõis cũ quadã obiectõe eodẽ. Quid conſequentia large ſumpta eodem. Quid antecedens ⁊ quid conſequens eodeʒ. Quid or̃o ꝓpoꝛtionabilis ꝓpoſitioni cxli. Quid conſequentia ſtricte capta:⁊ ſimiliter antecedens ⁊ conſequens crlij. Quid nota illationis:⁊ quundo teſletur illa⸗ tiue ⁊ quando non eodem Diffinitio bone conſequentie eodem. Diuiſio ↄñe.Et quid ↄſechentia materialis ⁊ quid conſequentia foꝛmalis eodem. Quat.req ſita ad idẽp.foꝛ.alicuiꝰ ↄñe eodeʒ. Que copule dicuntur ſynonyme ccxlij. MRegule conſequentiarum foꝛmalium que ſunt octo cxliij. Regule conſequentiarum materialium que ſunt ſeptem eodem. VBle oibꝰ ↄñtijs vles que ſunt ſeptẽ eodezʒ Conditiones conſequentie de pꝛimo ad vlti mum que ſunt tres Hegule pꝛo conſequentijs bipotbeticis q 1. ſunt ſex cum duabus ſpecialibus eodem NRle ↄſequẽtiarũ min cões qͥ ſũt octo.crxliiijʒ Alie regule ſpeciales a locis dialecticis ex⸗ tracte que ſunt etiam octo eodem queſtio ſupei dictis conſequentijs Et ðꝛ ibi gei q̃liter differunt ſcire: credere ⁊ opi cxlv De illa regula ſi ad añs ſequatur ↄñs.eodeʒ diffinitio pꝛopoſitionis exponibilis.eodem quid eſt pꝛopoſitionem erponere. eodem quis ſit terminus reſolubilis:exponibilis et officialis in pꝛopoſitione exponibili.eodem quid pꝛopoſitio excluſiua et q̃ ſigna eiꝰ.cxlv. Quando ſigna excluſiua faciunt pꝛopoſitio⸗ nes excluſiuas ⁊ quando non eodem Acceptiones de ly ſolus eodeʒ Expoſitio gratia alietatis: vel pluralitatis quomodo fieri debet cxlvi Diuiſio pꝛopoſiionnm excluſiuarum gratia alietatis eodem Oe expoſitione pꝛopoſitionum excluſiuarum pmi oꝛdĩs ⁊ de expõne excluſiua ſcdᷣi oꝛ.eoð de expõe ꝓpõnũ excluſiuarũ t᷑tij oꝛdinis.Et & expoſitione excluſiua quarti oꝛdi.eodem De expoſitione pꝛopoſitionum de excluſo ex tremo vel de excluſa copula. eodem quid pꝛencens excluſiue eodẽ iiſo ſpvoftond excluſiuarũ gratia plu⸗ ralitatis Rponibilium tres oꝛdines cxlvij NRegule quattuoꝛ pꝛo ꝓpõibus excluſiuis.eo Quando tantum capit᷑ ꝓpe ⁊ qñ non.eodeʒ Diffinitio pꝛopoſitionis exceptiue eodem quomodo differunt pꝛeter pᷣterqᷓ; ⁊ niſi eodẽ Acceptiones de ly pꝛeter ⁊ niſi eodem Cui additur ſignum exceptiuum pꝛopꝛie.eo. Diuiſio pꝛopoſitionis exceptiue. cxlvij. Multiplices ſunt excep. ꝓpᷣe dicte crlviij Hegula de exceptiua nullam negationem babente. . eodem Regula ceptiue babentis negationem pꝰ ſignum etceptiuum „ ecodem. Regula exceptionis negatiõem ante ſignuz babentis eodem. NRegula exeptiue negationem ante 2 poſt ſignum exceptiunum babente. eodem HRegula ↄſequẽtiarũ in exceptiuis ⁊ ſũt.v.eo Quomodo ſupponũt terĩ in exceptiuis eodẽ Diffinitio pꝛopoſitionis reduplicatiue.eodẽ pt iones ſignoꝛũ reduplicatiuoꝝ.cxlviij De Wultiplicitate dictionũ reduplica. cxlix. expoſitione pꝛopõnuʒ reduplicati. cxlix. Multiplices ſunt ppõnes eduplicatiue.eo cxliiij. Regula de redu.nullam negationẽ bñte.co. Regula ð redu. negationẽ añ copu. bñte.eo Finis Labule Megula de reduplicatiuis negationem ante oĩs bomo eſt animal ⁊ aſinꝰ ſu currit eodẽ. ſignum babene. cxlix Album fuit ſoꝛtes lvi. NKegula de reu. negationem ante et poſt n⸗ Omne creans de neceſſitate eſt deus clvij. gnüũ bñte cuʒz alijs rłis ſpalib q ſũt octo cl Aliquis bomo eſt moꝛtuus eodeʒ de pꝛopoſitionibus de incipit deſinit eo.deʒ Album poteſt eſſe nigrrum eogeʒ de inſtantibus ceodem. Si nihil eſt. aliquid eſt eodem Quid res permanens ⁊ ſucceſſiua. eodem. Si aliqͥq eſt aliqua ppoſitio eſt Folio clvij. Diuiſio pꝛopoſittonum de incixit eodem Ois ꝓpõ ẽ affir̃atiua:& nulla E nega. clviij. Megula expoſitionis affir̃atiue de incipit cl. Si ois bõ eſt aĩal ſoꝛtes eſt aĩal eodem. Quedam qõnes cũ ſuis ſolutionibus cli Impoſſibile ẽ te currere ſi tu potes cur.eoð Wegula expoſitõis affiratiue de deſinit. eo. Aterq; iſtoꝝ ſit ſeptẽ artes liberales eodẽ. Dex regule ſpeciales de icipit ⁊ deſinit. eoð terq; iſtoꝛum videt aſnum eodem NQnomodo debeat exponi ly immediate eo Semper bomo fuit clviij. Accceptiones de ly alter. . cli Tantum vnum eſt clix. diuiſio pꝛopoſitionum differt clij Tantum vnus bomo eſt vnus bomo eo deʒ. Regula expoſitionis pꝛopoſitionum de dif⸗ Tantum vero opponitur falſo eodezʒ fert:et deinde ſequũt᷑ tres rłe de eodem. eo. Tantum calidum ↄtrariatur frigido eodem De pꝛopoſitionibus de infivito. eodem Soꝛtes tantum eſt albus. eodem. Due regule cõſequẽtiaꝝ ð ꝓpõibꝰð ĩfinito e. Soꝛtes ſit tm̃ tres bomines currere eodeʒ Acceptiones comparatiuu eodem Solũ genitiuũ pᷣcedit ſolus noĩatiuꝰ? clix. Acceptiones ſuperlatiui. eoden? Oẽ enuciabile pꝛeter verũ eſt ſalſum clitx. Megula exponẽqi ꝓpõeʒ rõe cõpatiui. cliij Qẽ aial pꝛeter hoĩem eſt irrationale. clx. NRegula exponẽdi ꝓpõeʒ rõe ſuꝑlatiui.eodẽ Tãtũ oĩs hõ inquatũ rõnalis ẽ riſibi ł eodẽ De comparatiuo ⁊ ſuperlatiuo ſimul dantur Creans incipit eſſe deus eodem. quinq; regule bene notange eodeʒz Soꝛtes plato incipiunt eſſe eodem Deinge de ſignis collectiuis codem Equũ platonis ſoꝛtes incipit eqͥtare eodeʒ. Acceptiones de ly oẽs ꝓ qͥ dir re co. Soꝛtes incipit ſcire oẽm ꝓpõnẽ mũdi eodẽ Acceptiones de ly totus eodem Soꝛtes differt ab omni bomine eocem. Quinq; regule ſpeciales de eodem. cliiij. Aiĩal debilius muſca eſt foꝛtius oĩ aĩali clxi. Acceptiones de ly ita ⁊ ficit eodezʒ Soꝛtes eſt foꝛtioꝛ bomine eodem. Tres regule ſpeciales ð pᷣcictis ſignis. eodẽ Decen ſunt genera generaliſſima eodem Aliquis homo eſt foꝛtiſſimus bomo qui nõ ¶ Sequitur tractat? de ſophiſma. eſt foniſſimus bome eocem. Dis aſinus bominis currit. Follo. cliiij. Totus ſoꝛtes eſt minoꝛ ſoꝛte codem. Cuiuſſibet bominis aſinus currit. clv Omne totum eſt maius ſaa piarte clri. Omnis homo vel aſinus currit. eodem. Finita ſunt infinita clxi. Hies ꝓpõ vel eius ↄdictoꝛia eſt vera eoð — Omnia vera ⁊ falla ſunt opnofita clyv VFinis tabule. Omnis bomo ? aſinus currunt clvi. ⸗ %½ ta ſinunt viuite leti. Omne falſum ſi eſt ipoſſibile nõ edeꝝ eodẽ. gdumfa Ois bomo bahẽs equũ eqtqt illum coð. . latomeipiunt eſe coden nis ſoꝛtes incipit eqtate cocez. ſptr ſeir oen ppone nicenee ert abomni bomine coden. 1s muſca eſ foꝛtiusol gſal cti oꝛtioꝛ bomine codem. genera generaliſina eogen noeſt ſoꝛtiſſimus bono gui no 1s bomo eodemn. geſtmind ſote eogen⸗ neſt mins ſupane (i⸗ infinita ti Finis tdule. — mſtumunt fiſtele⸗ „* — S äU =W “ 7 . 4 — . S . 4 . 4 . . 1 . 4 ð * 2„ 4 4. den (cen nsiaritbismn, tocen nims iportänbus nun⸗ cocez vefint oen. üpponte eoe mimns cönotatinisan⸗ cocern s ee. (en züſeninserte, Itry inedh (At atioben (s, Uer drfininone ece⸗ — loden ichdiffi nomisci e d 4 „ cteryph⸗ ds a Eengee iue coen un n chrin , ond „t a als N . ſunt ſubiecta qualia permittũtur ac.cxxxvij. ſunt ſex cum duabus ſpecialibus eodem Multipler diuiſioterminoꝛum. eodem. Hle ↄſequẽtiarũ min cões qͥ ſũt octo.cxliii 5 ·r·r materiale:⁊ foꝛmale ter⸗ Alie regule ſpeciales a locis dialecticis er⸗ cxxxviij. tracte que ſunt etiam octo eodem N tarie ⁊ alteri addi eodem queſtio ſupei dictis conſequentijs Et ðꝛ ibi notandum eodem. dem q̃liter differunt ſcire:credere ⁊opi cxlv 13 12 11 10 5 — & S terminabile ◻½ — O — — — ● — 283 pꝛimi modi 14 Pꝛeſentis operis iis foꝛmalis eodem De illa regula fi ad añs ſequatur ↄñs.eodeʒ 2 a circa pꝛedicta eodem diffinitio pꝛopoſitionis exponibilis.eodem ognata.habentibus ſe vt quid eſt pꝛopoſitionem exrponere. eodem eodem. quis ſit terminus reſolubilis:exponibilis et e cognota. babẽtibus ſe officialis in pꝛopoſitione exponibili.eodem bſtantiuum eodem. quid pꝛopoſitio excluſiua et qͥ ſigna eiꝰ.cxlv. Sappel.nõ ampli. cerxix. Quando ſigna excluſiua faciunt pꝛopoſĩtio⸗ mio appellatiuo reſpectu nes excluſiuas ⁊ quando non eodem vel futuri tis eodem. Acceptiones de ly ſolus eodeʒ appellatiuo reſpectu bo- Expoſitio gratia alietatis: vel pluralitatis F ſibile a⁊ ſic de alis eodẽ quomodo fieri debet cxlvi neralis de termino appel Diuiſio pꝛopoſiionnm excluſiuarum gratia rbi ampliatiui eodem lerF. V eodeʒz alietatis ꝓpõnũ de ineſſe cxxxix. Oe expoſitione pꝛopoſitionum excluſiuarum ationis rationis cxl. pmi oꝛdĩs ⁊ de expõne excluſiua ſcðᷣi oꝛ.eoð 8 p appellatiõe rõis.eodẽ. de expõe ꝓpõnũ exclunuarũ t᷑tij oꝛdinis.Et s8 appel.rõnis faci. eodem. & expoſitione excluſiua quarti oꝛdi.eodem ꝛndi appellationem ratio⸗ De expoſitione pꝛopoſitionum de excluſo ex eodem. tremo vel de excluſa copula. eodem nis in dictõib ſcði mõi cxl quid pꝛ cens excluſiue eodẽ Toitond excluſiuarũ gratia plu⸗ li in dictõibꝰ tcij mõi cxli. Diuiſio que dicta ſunt eodem. ralitatis Rponibilium tres oꝛdines cxlvij tionis codem. MRegule quattuoꝛ pꝛo ꝓpõibus excluſiuis.eo uppõnis ⁊ qͥd appel. cxli. Quando tantum capit pꝓpᷣe ⁊ qñ non.eodeʒ onis.Et quid determenatio Diffinitio pꝛopoſitionis exceptine eodem finitione remotionis eodẽ quomodo differunt pꝛeter p̃terqᷓ ⁊ niſ eodẽ is cũ quadã obiectõe eodẽ. Acceptiones de ly pꝛeter a niſi codem tia large ſumpta eodem. Cui additur ſignum exceptiuum pꝛopꝛie.eo. 8 ⁊ quid conſequens eodeʒ. Diuiſio pꝛopoſitionis exceptiue. cxlvij. ionabilis ꝓpoſtioni cxli. Multiplices ſunt excep.ꝓpᷣe dicte crlviij tia ſtricte capta: ⁊ ſimiliter Regula de exceptiua nullam negationem nſequens cxlij. babente. ⸗ eodem onis: ⁊ qundo teſetur illa⸗ Regula erceptiue babentis negationem pꝰ on eodem ſignum et᷑ceptiuum eceogem. conſequentie eodem. MHegula exceptionis negatiõem ante ſignuz g quid ↄſe hentia materialis habentis eodem. 8 ntia foꝛmalis eodem. Megula exeptiue negationem ante 2 poſt idẽp.foꝛ.alicuiꝰ ↄñe eodeʒ. ſignum exceptiuum babente. eodem mtur ſynonyme cxlij. Regula ↄſequẽtiarũ in exceptiuis ⁊ ſũt.v.eo lentiarum foꝛmalium que Quomodo ſupponũt teri in exceptiuis eodẽ ccliij. Diffinitio pꝛopoſitionis reduplicatiue. eodẽ uentiarum materialium que MNeptiones ſignoꝛi reduplicatiuox. cxlviij eodem. De Wiltiplicitate dictionũ reduplica. cxlix. vles que ſunt ſeptẽ eodezʒ R erpofitione pꝛopõnuʒ reduplicati. cxlix. GmbH wWwwWW.yXVmaster Q * 3 nſequentijs bipotbeticis q HBegula ð redu. negationẽ añ copu. bite,eo “ D — IINNNNHNN 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 11 12 13 14 4 4 22 23 24 19 20 21 IhhmmiſfmmnmaſomäwrncmmaN hmmaſwmwagmmwammmcmNNNNNNNN 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 1565 17 18 4 3 2 NENNᷓK 15 16 17 1 THNNNNNNNINNNNNNNNNNNINNNNNNN