Ab8_qt
author: Petrus <Hispanus>

U8 Tübingen

N
◻
00
—
00
N
O
—
—
V
N
—
=

——,ĩ
—
rn
—
—
—
—
—
n
——
—
Sennenn
—
—
—
—
aner

Ss

— —

—

— — =—

——— —

Mterptatio

Beoꝛgij Bꝛuxcellenſis In ſummu
las Magiſtri Petri byſpani lina
fciũ magiſtri Thome Bꝛicot q̃ſtio⸗
A. ◻M umbus de nouo in cuiuſuis fine tra⸗
Ectat⸗ additis. Textu quoq; ſuppo⸗
ſitionũ de nouo readdito. Diligentiſſimeq; in margine
quotata vt etiã incipientibus contenta pateant ad pꝛi⸗
mos intuitus.

¶ Summa cura ⁊ diligentia caſtigatum.

Epiſtola pꝛobemialis Declarans vtilitatẽ pꝛeſentis operis.

Ne mibi ſunt reddite littere mi. m. humanitatis beniuolentie
plene quibus rogitas vt bos ad te cõmentarios geoꝛgicos tanqᷓ
* ꝛ20 munere legarẽ cũ eiuſdẽ epiſtola: quid ſalis cõdimẽti ſapio 1 à
re potiꝰqᷓ; verbis animũ tibi meũ ſignificarẽ. In qua re pſuadere
volo nibil eſſe iocũdius nibilq; ꝓfecto vtilius qᷓ; geoꝛgij ſup tra⸗
ctatibꝰ. Petri hyſpani cõmentũ lectitare: cũ oĩbus impartire co⸗
¶Rnatnr veniẽtib q;tum poterat luminis. ſi lactis aperire fontes
WW nequiuerat amicoꝝ:tñ fitim pura limpha ſedare videtur: non ma
gana dat: mala non miniſtrat:nõ pᷣcioſa ſunt q̃ tradet neq; etiã dã⸗
SS noſa.Cũq; ingenia inueniſſet ſublimia q̃ bauſtus capere nobiliſſi
mos apta viderẽtur his vñ hiberẽt ſcaturigines vuas oſtẽdit.Ariſtotelis. GBoeti Uerſo⸗
ris. Pꝛophirij:ceterorũq; phoꝝ ſecta ſeqͥtur veſtigãda flumina docẽs: cũ oĩm noĩaliũ viuẽ⸗
tiũ eſt gẽma.⁊ ab aĩo tanq; aboculos phoꝝ caliginẽ remouet vt oĩa ſupera pꝛĩa:media:⁊ vl⸗ .
tima videas.Quis igit᷑ logice arti operã adhibere noluerit pᷣſertim geoꝛgh ↄmẽto ſuꝑ pe⸗
biſ.tractatibꝰ:quũ tantꝰ ex illo fructꝰ ꝑcipit᷑ in qbus eſt veri ac falſi noticia. Que nobis pꝛe
terita reſerant:pñtia moderẽtur:futura indicãt.Eſt vo pmoleſta miſeraq; rudibꝰ a indoctꝭ
viris ſenectꝰ niſ phie viatio tutiſſimoq; pᷣſidio ſi ubleuet᷑. ꝓbdoloꝛ multos moꝛtales diez er —
die ꝓtrabẽdo nũqᷓ; ad doctrinã vᷣtutis alũnam incũbere video. Cur.mi..hũc diẽ incipiẽ lur ctitele
di certũ finẽ cognoſcere qſi magnũ q̊d ſit tm̃ differs.q;uis em̃ te cras ĩchoatuꝝ ſp dicas: nũ ctr . ſe bihimni.
qᷓ; tñ incipies:quẽadmodũ euenit in qdrig in quibꝰ ſecũdi atis rota Iʒ pꝛioꝛi ſꝑʒ inſtet eam = . nbidenwe
tñ nñqᷓ; ↄſeqͥtur. Nõ ab re fuerit aliquẽ dialecticis initiari ſceptionibus atq; ita doceri: vt . jſtarca
logice quẽ differẽdi diligentẽ rõem.Cicero diffinit cognit ptibꝰ a diffinire ⁊ ptiri ⁊ colli⸗ Wa aet⸗
gere ſciat. colligẽdiq; facultatẽ triplicediuerſitate tractari nõ ignoꝛat: q; vel ver vl neceſ⸗ Tpin Nuamdti
farijs vel tm̃ pbabilibꝰ aut aptiſſime falſis argumẽtatiõibꝰ diſputatio decurrit. nõ tñ ĩ bac ifir getuhond
re diſputatiõe dignos dixerĩ nimis em̃ multũ tꝑis in ſophiſticis ⁊ cauillos etponũt argu⸗ Uadd lun cagf n
mẽtis vt apð eos logice ſtudiũ nõvtilitate ſʒ moꝛte terminet᷑. Solũ h̊ ſcribovt cuſtodias tã 84 ſenognledlck
tũ bonũ:vt ſues ⁊ ãplifices bũc theſauꝝ:vt ſic te bẽas ꝙ vᷣtutes tue tua logica cũ etate cre cneſtmunen
ſcãt fies indies vᷣtuoſioꝛ ne in viciũ aliquoꝝ ĩcidias qͥ boni fnerũt inuenes⁊ peſſimi ſenes. ſepbriumpane
Oꝛo igit᷑ te ne auſcultes bis qm̃ nẽo in viꝝ clarũ põt:miſĩ cũ nature dotibus adiunctaʒ bẽat . iſe berreſulent
doctrinã. Nec alexãder hac qua tu nũc es etate lr̃as a ſe relegauit:ſed ꝓfectꝰ in aſiam. Ari⸗ Pprvorumtractar,
ſtotelẽ ⁊ Caliſtenẽ magiſtros ſecũ duxit.nec audire logitã naturalem deniq; phiam inter ar lber Gummnlun
moꝛũ ſtrepitꝰ ac tumultꝰ ceſſauit:vt bꝛeuis igit᷑ ſim nec gluto te ſoꝛbere ſaliuã mercuriales ſorelggrininife
nec cũ lucro inbyare te magna antietatooſpicio tue egritudini me magnis pᷣcib efflagita Cioletmadunrure⸗
ſti vt aliquẽ efferrẽ medela ac iter oñderẽ tipi quo poſſes amoꝛis q̃ſtus inſudare: tuo ꝑcho „ lspooltedun
deſiderio ſalubꝛia tibi pᷣbebo remedia ſi ea ꝓplectivoluerꝭ.necvereboꝛ medici culpã m aſcri Poriei
bi ſi tu obedieris. egroti ꝑſonã ſuſceperis: eũdẽ ĩpꝛimere ceſſare nõ debes. euũ nil magʒ cle tueb C Rtäceſt
ros delectatqᷓ; hedera qð pꝛimũ ẽ doctaꝝ frõtiũ hũano intuitu cernere. Meüũ te hoꝛtari vt ein lode cnfsſolun
logice qta ſit vtilitas:quãtuſue fructꝰ ſceris. Sʒ cogita mi N.q; nõ ſy iuuenes ſumꝰ re⸗ lhy eyrieſalcer Can
di obſecro in viã:teipᷣm vendica. linque ineptias iuuẽtutis: ⁊ virũ te eẽ memẽto. oĩa h̊ pꝛe ponls E
tereũt qbus mõ letar :etas:valitudo:foꝛma:delicie:voluptates ſela ſi nos ſemel recepta fu DM lti uncunno dup
erit vſq; ad moꝛtẽ ſapĩa comitat᷑. poſt moꝛtẽ vitã aliã beatiſſimã pᷣbet. Pãc igitur flagito Gi Uumitſernge finis
mi. l. vt oĩbus rebꝰalũs poſt tergũ poſitꝭ adipiſci ſtudeas qð tũc demũ facies ſi logice dede . ſ W tſeasfnc
ris arti operã. Et qð aſſidua lectioner᷑ geoꝛgi ↄmentarijs didicerꝭ:in opꝰ redureris. Ad . ian würemninri
quã rẽ iam tps eſt vt te accĩgas:nec cũ bodie bñ poſſis cras dicas incipiã ſuſcipe phie ptes iſen fribuncen 4
ſi vnqᷓ; ↄtẽptoꝛes eiuſdẽ artis audiuem: oſtẽdete buiꝰ diuini muneris cultoꝛem:⁊ quã faci⸗ . ( ſge eſentals⸗ Ne
le ſit bas picas cõuincere vides.⁊ hos contẽptoꝛes tanqᷓ pulices inter vngues cõpꝛimere: gii katan
nec ſine vt diuinã logicã:q̃ vt Cicero tradit:oĩm doctrinaꝝ eſt pᷣoꝛ innẽta: pollutis arguãt eſtpeine uſie
labſs:hanc defende dominã quã noſter Boetiſub cuiuſdã ſpecioſiſſime mulieris canit vi lshiaeie
diſſe ſpẽ.e cuiꝰ tani et materno vbere qͥ ſalis fallere faſſus ẽ:cni ſi pᷣſidio fuerꝭ:nomẽ babe zwrig Geir⸗
bis eternũ. At veniã dabis ⁊ loco ⁊ ingeniolo meo:qð tam ebes ẽ vt nedũ in tumultu: ſʒz vis “ betilendln
in quiete oꝛnare queat qð ſcribit. Rale ⁊ me ama iõtum ſoles: iterũ iterũq; vale. efmm anck
10 z⸗ alnanine
nen i
(hidan⸗

3

iuolentte
cos tanq̃
pſuagere
ſnp tra⸗
artire co⸗
re fontes
r: non ma
etiã da⸗
nohiliſſt
ij Verſo⸗
aliũ vinẽ⸗
edia: vl⸗
to ſup pe.
nobis pꝛe
indoctꝭ
es diez er
ie incipiẽ
dicas: nu
inſtet eam
doceri: vt
iriꝛ colli⸗
vbl neceſ⸗
1õ tñ ĩ bac
nüt argu⸗
ſtodias ta
etate cre
imiſenes.
nctaʒz hẽat
ſiam. Ari⸗
m inter ar
ercurialez
befflagita
tuo pcho
lpa malcri
il mag cle
boꝛtari vt
s ſum re⸗
. oĩa b pꝛe
recepta fu
tur flagito
ogice dede
E 8
hie p
11 uiteiͤ

D

Quid ti⸗
tulus.

Nomina
tio libꝛi

Cauſe bu
ius ſcien⸗
tie.

Quid ſi⸗
nis intrĩ⸗
ſecꝰ ertri
ſec eſſen
tialis⁊ ac
cidẽtalis

Pꝛobeminm

¶ Expoſitio magiſtri Geoꝛgijpᷣſtã
tiſſimi noĩaliuʒ opinionũ recitatoꝛ
Interpᷣt textꝰmagiſtri petri byſpa
ni:de recẽti caſtigata felicit᷑ incipit

–RdRM Irca initiũ ſummulaꝝ
magiſtri Petri hbiſpani:aliq̃
communia ſunt pꝛenotanda
aue inalijs ſcientijs pꝛeſup⸗
ponũtur.Et pꝛimo:quis eſt
titulus buius libꝛi vna po⸗
nens eius deſcriptionem. ¶ Secundo:quot
ſunt cauſe huius ſcientie. ¶ Tertio quid eſt
ſubiectũ attrbutionis buius ſcientie.

¶ Pꝛo declaratione pꝛimi.

¶ Sciendũ eſt pᷣmo ꝙ titulus buiꝰ
libꝛi eſt iſte ¶ Iſte eſt tractatꝰ ſummulaꝝ ma
giſtri Pe.hiſpani.¶ Eñ titulꝰ ſolet ſic deſcri
bi. Titulꝰ ẽ denoĩatio libꝛi ſᷣm oẽs:vel aliq̃s
vel aliquã ſuaꝝ cauſaꝝ.Modo iiſte liber de⸗
noĩatur ab vna ſuaꝝ cauſaꝝ.ſ.a cã efficiente
que fuit Petrus hiſpanus.¶ Et nota ꝙ iſte
liver vocatur ſnmma:ad ſimilitudinem ſum
me pꝛopꝛie dicte:quia ſicut ſumma pꝛopꝛie
dicta eſt numerus reſultans ex aggregatio⸗
ne plurium paruoꝛum numeroꝛum:ſic etiaʒ
iſte liber reſultat ex aggregatione plurium
paruoꝛum tractatuum.O Et dicitur etiã iſte
liber. Summula in oꝛdine ad logicam. Ari⸗
ſtotelis:quia in iſto libꝛo bꝛeuiter ⁊ compen
dioſe traduntur ea:que in logica Eriſtote⸗
lis pꝛolixe traduntur.

¶ Notãdũ eſt ſcðᷣo q; ꝓpꝛie loquen
do de cauſis:ſolum ſunt due cauſe huius ſci⸗
entie ſcilicet. Cauſa efficiẽs que fuit petrus
biſpanus.Et cauſa finalis:que eſt duplex ſe
cundum quod duplerx eſt finis:ſcilicet finis
intrinſecus:⁊ finis extreſecus.I Finis in⸗
trinſecus ſᷣm ꝙ cõiter dicitur eſt ꝑſecuta no
ticiaargumẽtationis:⁊ eoꝝ que tradunt᷑ in
iſto libꝛo. ¶ Finis extrinſecus eſt duplex.ſ.
eſſentialis ⁊accidẽtalis.O Eſſentialis eſt il⸗
le ad quẽ aliqua ſcientia ex ſua natura nata
eſt pꝛincipaliter oꝛdinari:⁊ ſic finis eẽntia⸗
lis huius ſcle eſt arguere:diffinire:diuidere
⁊ verũ a falſo diſcernere. Finis accidenta⸗
lis eſt ille:ad quẽ aliq̃ ſciade ſua natura non
eſt nata oꝛdinari pꝛĩcipałr:ſed potiꝰoꝛdinat
ab ipo ſciente:vt finis accidẽtalis bui ſcie
aliquando eſt honoꝛ:⁊ aliquãdo pecunia.

¶ Motãdũ ẽ tertio ꝙ ipꝛopᷣe loquẽ⸗

Folio ij.
do cã foꝛmali ⁊ materiali:cuiuſiʒ ſcĩe ſolet
aſſignari cauſa foꝛmalis:⁊ etiã materialis.
Cauſa foꝛmalis eſt duplet:vᷣm ꝙ duplex põt
aſſignari foꝛma.ſ.foꝛma tractatꝰ ⁊ foꝛma tra
ctãdi.Foꝛma tractãdi eſt modus ꝓcedendi
qᷣ eſt diffinitiuꝰ: diuiſiuus: ⁊ argumẽtatiuus
qᷓ;tũ eſt ex parte ſcientie: exẽploꝝ poſitiuꝰ
qᷓ;tũ eſt ex parte noſtri. Sed foꝛma tractatꝰ
cõſiſtit in diuiſione libꝛi.ñ iſte liber diui⸗
ditur in ſeptem tractatus.¶ In pꝛimo enim
tractatu determinatur de enunciatione:tã
qᷓ; ð ſubo attributiõis eiꝰ.Et coꝛreſpõdet li⸗
bꝛo ꝑihermenias ariſtotel.¶ In ſcdo deter⸗
minat᷑ de pꝛedicabilibus.⁊ coꝛreſpendet li⸗
bꝛo pꝛedicabilium poꝛphirij. ¶ In tertio de
termĩat᷑ de pᷣdicamẽtꝭ.⁊ coꝛreſpõdet libꝛo p
dicamẽtoꝝ ariſto.¶ In q̃rto detmĩat᷑ de ſil
logiſmis.⁊ coꝛreſpondet libꝛo pꝛioꝝ eiuſdeʒ
¶ In qnto deterĩat᷑ de locꝭ dialecticꝭ:et coꝛ⸗
reſpondet libꝛo topicoꝛũ ariſto. ¶ In ſexto
determĩat᷑ de fallacijs.et coꝛrñdet libꝛo elẽ
choꝝ ariſto.¶ In ſeptĩo deterĩatur de ꝑuis
logielibꝰ.et iſte liber non coꝛreſpondet ali
cui ſpeciali libꝛo logice. Sed cauſa materia
lis huius ſciẽtie eſt argumẽtatio.Nõ qͥdem
cauſa materialis ex qua:qꝛ nullum accidens
põt hr̃e cãm materialeʒ ex qua Nec cã mate
rialis in qua ſcĩe:qͥa illa eſt aĩa cui talis ſciẽ⸗
tia ĩheret:ſed eſt cauſa materialis circa quã
quia iſta ſcientia de argumentatione conſi⸗
derat:⁊ circa eam verſatur.

¶ Motãdũ eſt qrto ꝙ argumẽtatio
eſt ubiectum attributõis logice:ſiue huius

ciĩe:q;ꝛ ↄditiões ſubi attributiõis ſibi conue

niunt.¶ Quarum pꝛimaẽ:ꝙ ipᷣm ſubiectum
attributionis ſit pꝛincipaliter conſideratũ ĩ
ſcia cuiꝰ eſt ſuᷣm.ſ̊ eſt ꝓ cognitio eiꝰ nõ qͥ
ratar:vt ex eius notitia veniam in cognitio
na alteriꝰ in illa ſcia ↄſiderati:ſed poſtqᷓ ipʒ
ꝓfecte ⁊ cõplete cognoſcitur:tunc eſt ſtatꝰin
illa ſcientia.¶ Secũuda ↄditio eſt ꝙ oia cõſi⸗
derata in tali ſcientia habeant oꝛdinẽ et re⸗
ductiosẽ ad ipᷣm.ᷣ eſt ꝙ oĩa illa que conſide
derantur in iſta ſcia conſiderant᷑:vt ꝑ eoꝛuʒ
cogntionẽ veniamus in noticiaʒ completã
ſubiecti attributiõis ¶ Tertia eſt:q ipſuʒ ſit
adequatũ illi ſcie cuius eſt ſubm̃.hᷣ eſt ſub

otali ratione foꝛmali non conſideretur ĩ aliq̃

alia ſcientia ¶ Ende iſte terminꝰ ſubiectum
capitur multis modis.¶ Eno modo pꝛo ſub
iecto alicuius potentievt coloꝛ eſt ſubm̃.id ẽ
chiectuʒ viſus.Et iſto modo capiendo ſubm̃
Argumentatio eſt ſubm̃ intellectꝰ.hoc ẽ ob

321

Quid foꝛ
ma tractã
di et f̃a
tractatus

Diuiſio li
ꝛi intra⸗
ctatꝰ ⁊ q̃⸗
bus pbie
libꝛis coꝛ
reſpondʒ

Argumẽ
tatio cau⸗
ſa materi
alis ẽ hu⸗
iuſſciẽtie
Nõ ex q́:
nec ĩ qua
ſʒ circa qᷓ;

Tres ↄdt
tiones ſõᷣ
iecti attri
butionis
Pꝛima.

Secũda.

Tertia

Acceptio
ones ð ly
ſubiectuʒ
Pꝛima

Secũda.
Tektia
Quarta
Quinta
Sexta

Septia.

Octaua

Quid ſub
iectuʒ at⸗
tributõis

Berſus
dictarum
ſubiecti
acceptio⸗
aum.,

Argumẽ
tatio capi
tur mate
rialiter 2
ſignifica⸗
tiue.

Tractatus Pꝛimus.

iectũ eiꝰ.¶ Secũdo modo capit᷑ pꝛio famulo ſimi.¶ Iñ ſcibile pꝛopinquũ eſt ipſa ↄcluſio
vel famula:qͥ vel que ſubijcit᷑ ĩ ſeruiẽdo dño Sʒ ſcibile remotũ eſt ſubiectũ ↄclunõis de
vel dñe.Et boc mõ capiẽdo ſubiectũ. Argu q aliqͥd ſcitur ſiue pꝛedicatũ eiuſdẽ qð ſcitur
mẽtatio non eſt ſubiectũ.¶ Tertio mõ capit᷑ de alio.Et ſcibile remotiſſimũ:eſt res ſigni
ꝓ coꝛpoꝛe poſito ſub alio.Et hoc modo fun⸗ ficata ꝑ ertremũ ↄcluſionis. Ad tertiũ ðꝛ
damẽtũ eſt ſubiectũ parietis:⁊ ſic argumẽta licet aĩa ſit ſubiectũ inheſoms huiꝰ ſcĩe ⁊
tio nõ ẽ ſubʒ.¶ Quarto mõ capit᷑ ꝓſubiecto capiẽdo q̃rto mõ ſubm:nõ tñ eſt ſubm attri⸗
rigenrislet paries eſt ſubiectũ albedĩs butiõis ⁊ vltĩio mõ capiendo ſubiectum
t iſto modo argumentatio nõ ẽ ſubiectum — . — r
¶Quinto modo capitur pꝛo ſubiecto ppõ⸗ Jalectica eſt 218 artin
nis.Et hoc modo argumẽtatio eſt ſubiectũ cetia ſciẽtiaꝝ:ad oĩim
iſtius ꝓpõnis.Oĩs argumentatio eſt diſcre methodoꝛuʒ pꝛincipia
tiua veri a falſo. ¶ Sexto modo capit᷑ ꝓ ſub viam babens Bola em̃
dialectica ꝓbabilit᷑ di⸗

terteo ä
eſt ſum buiꝰ ꝓpꝛietatꝭ.Conc udere affirma ſputat de pꝛincipijs oĩuʒ aliaꝝ ſciẽ
rine elneiue Septſmo m evirer no tarii r td n ac quiſtttone oimal,⸗
rioꝛe alic rioꝛis. mõ argu S=
mentatio eſt ſubin buius ſupioꝛis pꝛopoſ⸗ Arum ſcientiarum dialectica debet
tio vel oꝛatioa iſtis mõis nõcapit᷑ ſubiectuʒ eſſe pꝛioꝛ.¶ Dicitur autem dialec⸗
cũ dicit᷑ h argumẽtatio ẽ ſubʒ logice.¶ Oc tica a dia quod eſt duo:⁊ logos qð ẽ
tauo mõò capitur ſubiectũ pꝛo ſubiecto attri ſermo:vel lexis quod eſt ratio qua⸗

butionis Et illo modo capit᷑ ſubiectuz cũ di ſj duoꝛũ ſermo vel ratio:ſcilicet op⸗
citur ꝙ argumentatio eſt ſubiectum ꝓgice

¶ Ende ſubiectum attributionis diffinitur
ſic:qð eſt pꝛincipaliter conſideratum in ſciẽ
tia cuius ẽ ſubiectum:nõ trãſcẽdẽs methas
illiꝰſciẽtie ad qð oĩa ĩ ſcia cuius eſt ſubiectũ .
conſiderata babent oꝛdinem ⁊ attributiõez ¶ Notanduʒ eſt pꝛimo q iſte terĩ⸗
¶ Ungde octo modi ſubiecti habentur ĩ his dialectica capit᷑ dupliciter. ¶ AUno modo vt
verſibus.Obiectũ verna:poſituz ſub:cui qd eſt nomen adiectiuũ:⁊ tunc ſignificat rẽ ba⸗
inheret. Qð pꝛiꝰ eſt copla pꝛopꝛij legalit᷑ in, bentem ſcientiam que logica dicitur.¶ Alio
fra Quo ſił ars heret bis ſũt ſubiecta qᷓterna modo capitur vt eſt nomen ſubſtantiuum ⁊
¶ Lontra dicta pꝛimoſic arguisur tunc ſignificat ſcientiazʒ ſolum que logica di
¶ Nulla argumentatio eſt ſubᷣm iſtiꝰ ſciẽtie: citur. Et iſto vltimo modo capitur adbuc du
argumẽtatio nõ eſt ſubiectũ huiꝰ ſcientieꝰ pliciter. AUno modo ſtricte:⁊ ſic dialectica ẽ
¶ Sdo ſic. Scientia eſt ipſi ↄcłonis:ſʒ argu vna pars noue logice diſtincta ab alijs qᷣ tra
mẽtatio nõ ẽ ↄcło:ergo argumentatiõis nõ ditur in quinto tractatupetri biſpani ⁊ in li
ẽſcia.¶ Tertio ſic:aĩa eſt ſubiectum huia ſci bꝛo topicoꝝ. Ariſtotelis. Alio modo capi/
entie:ᷓ argumẽtatio nõ ẽ ſubᷣm huiꝰ ſcietie. tur large ꝓ tota logica ꝑ quã qͥs põt dialecti

31. = z= ce ſophiſtice demoéſtratiue argumentari.
¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ↄcedẽdo ãtecedẽs n demoirat iue at giuinene
⁊ diſtinguendo conſequens:quia ille termi⸗ ¶ Motandũ eſt ſcðo q ars capitur
nus ãrgumentatio poteſt ibi duplicf. AUno dupliciter. ¶ Uno modo generaliter: ⁊ tunc
modo ſignificatiue pꝛo illo quod ſigſificat: deſcribit᷑ ſic. Ars eſt collectio multoꝝ pꝛece
de quo eſt verum dicere:ꝙ eſt argumẽtatio ptoꝝ:in vnũ finẽ tendentiũ. Ft ſiceſt quodã
⁊ ſic conceditur conſequentia antecedẽns ⁊ mõ ſuꝑiꝰ ad qͥnq; habitꝰ intellectuales.ſ. ſa⸗
conſequens. ¶ Alio modo poteſt capi mate pientiã:i ntellectũ:ſciam:pꝛudẽtiã: ⁊ artem.
rialiter:⁊ tunc negatur conſequentia q; añs Et iſto modo capit᷑ in ꝓpoſito. Alio o.0
eſt verũ ⁊ ↄſequẽs falſum.Et iſto vltimo mõ capit᷑ ars ſpecialiter:⁊ ſic deſcribit. Ars e
capitur argumentatio:qñ dicit᷑ qꝗð eſt ſubie⸗ recta ratio rerũ nobis factibiliũ:hoc eſt:ars
ctũ buius ſcientie.¶ Ad ſecundũ dicit᷑:q li⸗ eſt habitꝰ intellectualis:docens recte opari
cet ſcientia ſit ↄcluñonis tanq; ſcribis ꝓpin circaractibilia Et iſto modo cõp:ehẽdit ſub
qui:nõ tamẽ tãqᷓ ſcibilis remoti vel remo.i ſe ſepteʒ artes:mechanicas:que ↄtinetur in

¶ Circa bunc textum.

ponẽtis ⁊ reſpõdẽtis in diſputatõel

Quid ſci⸗
bile ꝓpn
quum re⸗
motum ⁊

2 remotiſ

ſimum

Diffinitõ
dialecti⸗
ce.

Interpᷣ⸗
tatio dia⸗
ectice

Dialecti⸗

ca capit
adiectiue
7 ſubſtan
tiue ſtri⸗
cte ⁊ lar⸗

ge

Acceptõ
nes artis

Scipas

„

e tit citn deneni
irlme ausſeetuisdnn
keid enter ad esgl
Eiahth lesſutr itaſcten
e. (ertieadmninicn
tegnib'demeri
gonmtierloge

¶ticüten
Dfininötsud oin
letilaötitelie
bebeat Miado
(Gromo iaf
lberſciet llom
netbocorpreipn
ſtet cuinſttbet ci
etriones form
Uhnicipreſippon
Fimellgiilapei
Cher Epefin. Biſer
6 cnt gptecpiinilad
Pupler Htrüſimptinene
nauho dictalinini⸗
a. (gnitoneil de
uig Eftphecdfi
ffmno ſg aleenen ei .

Kpent

oigtne
thocoruz
Princhig

ert qð ſcitur biri 6
res ſigni⸗ quumte⸗
tertiu ðꝛ ot
lſbun ſie⸗ zremotf
lubm attri⸗ fimn
biectum

karg artiü Diffni
awiadoimn o
paincipia
8Sola eſ
babilit di⸗
aliax ſclẽ
ne oim ali⸗
tica debet
em dialec⸗
logos qð ẽ
latio qua⸗
cilicet op⸗
iſputatoe

Interß⸗
tatio dig⸗
lectice

n.

biſte teri? Dialecti
Ino modo vt ( capit
ificat rẽ ba⸗ adlectine
citur. ¶Alio 2 ſubſtan
ſtantiuum? tiue ſtri⸗
ue logica di cten hin⸗
tur adbucdu ge
dialectica
ab alijs q tra
bilpani rin li
o modo capi/
pöt dialecti .

s capitur pesarns
aliter: tunc
nultor pꝛece⸗
ſiceſt quod
ctuales. ſa⸗
tia: artem.
Alio modo
bik. Arseſt
iehoc eſtafs
grecte opar
ehẽdi ſub
otinetur in

Scipas

De diffinitiõe dialectice De ſono.

iſtis vᷣſibꝰ. Lana:nemꝰ:miles:nauigatõ rus
Arteſme mediciĩa. His ars fabꝛil poterit ſił aſſociari.
Yanice Et iſto mõ nõ capit᷑ bic.¶ Siłr ð̊ nomẽ ſcĩa
ccepto capit᷑ duplicif.¶ Ino mõ large.⁊ ſic deſcri⸗
nes ſcĩe. bitur. Scia ẽ hĩtus intellectualis ſpeculati
uns: ſiue pꝛacticus:cõcluſionis vel cõcluſio⸗
nũ.ꝑ demõſtrationẽ vel demõſtratiões acqᷣ
ſitꝰ. Et iſto mõ capit᷑ in ꝓpoſito. Alio mõ
capit᷑ ſtricte:⁊ ſic deſcribit᷑. Scĩa ẽ hĩtus in⸗
tellectualis:ſpeculatiuꝰ:ocluſionis vel Iclu
ſionũ ꝑ demõſtrationẽ vel demõſtratões ac
qſitus.Et iſto mõ non capit᷑ in diffinitione
dialectice.¶ Iñ ꝑ hoc ꝙadditur ille geniti
uꝰartiũ ſuo noĩatiuo ſinglari: ⁊ ſiłr ille gtũs
ſciẽtiaꝝ:denotat᷑ ſolũ excellẽtia buiꝰ ſcte ad
lir⸗ ipa/ alias ſciẽtias adminiculatiuas: ⁊ nõ indiffe⸗
ese tad renter ad oẽs alias ſcientias:qꝛ ſcientie rea
miculati/ les ſunt iſta ſcientia perfectioꝛes.¶ Unde
ue. ſcientie adminiculatiue dicuntur ille ſcien⸗
tie quibꝰ vtimur in alijs ſcientijs ſicut ſunt
grammatica:logica:rhetoꝛica.

grponit Motãdũ tertio circa ſllã pticulã
adoĩʒ me diffinitiõis:ad oĩm metbodoꝝ pᷣncipia: il
tbodoꝛuz la pticula pᷣt ĩtelligi dupliciter: ſiue qð logi⸗
pꝛincipia a babeat viã ad oim metbodoꝝ pꝛincipia.
⁊c.

Que ſcĩe

libet ſcie: ⁊ illo mõ logica nõ bʒ viã ad oĩm
metbodoꝝ pᷣncipia. Alio mõ:ꝙ ipſa doce⸗
at ex cuiuſſibet ſcie pꝛincipijs pꝓpꝛijs argu⸗
mẽtationes foꝛmare.ita quelz ſcĩe moduʒ
arguẽdi pꝛeſupponat a logica.Et iſto modo
dz intelligi illa ꝑticula in diffinitõe dialecti
et bo⸗ ce poſita. Uñ iſte terminꝰ methodꝰ non dzʒ
q; capit᷑ ꝓpꝛie capi in illa diffinitione. ſ. pꝛo bꝛeuivia
pꝛopꝛie 1 ſ traſſumptiue pꝛo ſcĩa ꝛ ſicut bꝛeuis via ci
metapbo to ducit ad minũ: ſic ſcĩa cito ducit nos ad
rice. cognitionẽ illiꝰ de quo tractat᷑ in illa ſciẽtia
Senſus Et ſic ptʒ:ꝙ diffinitio dialectice dʒ ſic intel⸗
diffinitio ligi: dialectica eſt ars fine ſcĩa: nobiliſſima
nis diale inter ſciẽtias adminiculæiuas:docẽs er cu⸗
cti. iuſlibet ſcientie pꝛincipijs ꝓpꝛijs argumen
tationes oꝛdinare et foꝛmare.
Notandũ eſt quarto iſte textꝰ:
ſola em̃ dialectica ⁊c. dz ſic ĩtelligi:q ipᷣa dia
Exponit᷑ lectica docet ex cuiuſſibʒ ſcie pᷣncipijs ppꝛi⸗
ſola ei di⸗ is:argumẽtatiões dialecticas gñatiuas opi
lectic ⁊c niois foꝛmare.Et hoc ↄuenit dialectice ſtri
cte capte:q eſt vna pars logice.Et conuenit
toti logice ratione ꝑtis. Tota em̃ logica nõ
ſolũ docet foꝛmare argumẽetationes dialecti
cas:ſed ⁊ demõſtratiuas ſophiſticas.ñ
ibi:⁊ ideo in acqͥitione ſciarum. Petrus biſ
panus infert vnũ coꝛrela riũ ex illa parte dif

¶ no mõ:q; ſpᷣa ſit ꝓbatiua ſncipioꝝ cuiuſ gramatica poſitiua debeat pꝛius acqͥri

ſic.
finitionis.ad oĩm metbodoꝝ ac. ⁊ tale: ; Coꝛrela/
in acquiſitiõe completa ⁊ perfecta ſciarum: riũ ⁊ides
debet pꝛius dilectica acquiri.¶ Cuiusr atio 4c.
eſt: qꝛ alie ſcientie non poſſunt acquiri ſine
argumentatione.ſed argumentatio non po
teſt cognoſci ſine logica:ergo pꝛius opoꝛtet
acquirere logicam q alias ſcientias.
¶ Kontra dicta pꝛimo ſic arguitur
Ars ⁊ ſcia ſunt habitus diſtincti·igitur logi
non eſt ars ⁊ ſcientia.¶ Scdo ſic arguit᷑.
Oetbaphinca eſt ſciẽtia nobilioꝛ:ergo pꝛi⸗
oꝛ qᷓ; logica:ergo male dicitur ꝙ dialectica ẽ
ars artiũ:⁊ ſimiliter ꝙ ſit pꝛioꝛ.¶ Tertio ſie
arguitur: gramatica debet pꝛius acquiri qᷓ
logica:ergo in acquiſitione ſcientiarũ dials
ctica non debet dici pꝛioꝛ.

¶ Ad pꝛimũ dicit᷑: ꝙ łʒ ars et ſcia
ſint babitus abinuicẽ diſtincii:ſi illi termini
capiantur ſpecialiter: non tñ ſi capiatur gna
liter. Ad icm dicitur negãdo ↄlequẽtiaʒ
q; ille gtus ſciaruʒ: ſolũ denotat excellẽtiazʒ
logice inter ſcientias adminiculatiuas. Ael
ideo enter omẽs alias ſcietias logica ðꝛ eſſe
pꝛioꝛ:nõ q; ꝑtectioꝛ ſit finpliciter: ſed ideo
ẽpꝛioꝛ:q; pꝛius dʒ acqͥri.¶ A tertinʒ ðdꝛ: ꝙ lʒ
q lo Quidgrã
gica non tn gràmatica regularis. Ein grã maticapo
matica poſitiua eſt: q docet cognoſcere ter⸗ ſitiua ⁊ re
minos:⁊ quid termini ſignificet: ſine ratiõe gularis.
Et iſta gramatica non eſt ars nec ſcientia: p
pꝛie capiendo artem et ſcientiã.¶ Sed gra
matica regularis eſt ſcientia qͥ docet ↄgrue
loqei per rationes :et illa non poteſt cople⸗
e et perſecte acquiri ſine logica.

¶ Sed qꝛ diſputatio non põt babe O:do p/
ri niſi mediãte ſermõe:nec ſermo mi cecdẽdi in
ſi nediate voce:nec vox niſi mediã⸗ tracta⸗
te ſono. Ois em̃ vox eſt ſonꝰõ a ſo ·
no tanꝙ ꝗa comumoꝛi inchoandqũ eſt diffinitõ
Sonus ẽ qᷣcquid pꝛopꝛie ab auditu ſoni.
Ncipitur.Dico aut ꝓpꝛie:qꝛ licet hõ
vel caſipana audiatur. hoc non eſt Diuiſio
mſi n ſolũ eius. Sonoꝛum alius vox ri.
glius non vox.

¶Cirea bũc textum.
¶ Motãdũ ẽ pꝛio:q bic petrꝰhiſpa

nus oſtendit a quo incipiendũ ẽ in iſta ſcĩa
diens:qð incipiendu eſt a ſono:cuius ꝓba⸗
lio patet in textu. ¶ Circa quã pꝛobationem
9 1ij

Qtzid di⸗
ſputat io

vocal mẽ

taliſ⁊ ſcri
Pptaᷣ

Diffinitõ
ſoni ⁊ eiꝰ
intellectꝰ

Quid ſen
fibile pꝛo
pꝛiũꝛ cõe
per ſe⁊ꝑ
gecidẽs.

Tres ↄdi
tiões bo⸗
ne diffini
tionis.

Quid dit
finutũ ꝓ⸗
pinquũ 2
remot uʒ

Tractatus Pꝛumus.
eſt aduertẽdũ q́ triplet᷑ ẽ diſputatio ſ.voca⸗ rum natura etplicatur ꝑ diffinitionem.

lis ſcripta ⁊1 mẽtalis. Rocalis diſputatio eſt:

q̃ cõſtituit᷑ ex ꝓpõnibꝰ vocalibꝰ.¶ Sed ſcri
pta eſt q̃ cõponitur ex ꝓpõnibꝰ que ſunt ſcri
pture.Sʒ mẽtalis ẽ:q̃ cõſtituitur ex ꝓpõni⸗
bus mẽtalibꝰ.Et inter iſtas mẽtalis eſt pᷣnci
palioꝛ: n alie diſputatões nõ dicunt᷑ diſputa⸗
tões:niſi qꝛ ſunt quodãmodo ſigna mẽtaliũ
¶ Vñ ꝓbatio petri biſpani intelligit᷑ de di⸗
ſputatiõe vocali: ⁊ nõ ſcripta:nec mẽtali:qꝛ
ſcripta ⁊ mẽtalis poſſunt fieri ſine voce ⁊ ſi⸗

ne ſermone:ſed nõ diſputatio vocalis.

¶ ’ Notandum eſt ſcðo:qꝙ h Sonus
eſt qᷣcquid ac. Petrꝰ biſpanꝰ ponit diffinitio
ne ſoni dicẽs:qꝙ Son' eſt quicquid ꝓpꝛie.et
ꝑ ſe:ab auditu pꝑcipitur. Et dʒ ſic intelligi.
Sonmeſt aliqͥd ſennibile ꝓpꝛie ⁊ per ſe ab au
ditu. Et ponit᷑ Aliquid loco gñis.¶ Deinde
ponit᷑ ſenſibile:ad dr̃am inſenſibiliũ vt ſunt
ↄceptꝰ:⁊ q̃litates aĩe.Oeinde ponit᷑ ꝓpe: ꝙ
tm̃ valet ſicut pꝛeciſe: ad denotandũ qꝙ ſonꝰ
pꝛeciſe ꝑcipit᷑ ab aud:tu:a nullo alio ſenſu.

Et etiã ponit᷑ ad dr̃am ſenſibiliũ cõiuſᷣ:que

pluribus ſenſibꝰ percipiuntur. Et quõ b in⸗
telligitur:videbitur in ſcðᷣo de aĩa. Deinde
ponitur per ſe:ad differẽtiam ſenſibiliũ per
accidens:cuiuſmodi eſt ſubſtãtia. ¶ Et poni
tur ab auditu: ad differentiã ꝓpꝛioꝛũ obie⸗
ctoꝝ alioꝛum ſenſuum:vt odoꝛ:ſapoꝛ: de qui
bus videbitur in libꝛo de anima.

¶ Notãdũ ẽ tertio:ꝙ diffinitio ſo⸗
ni ſic intellecta ẽ bona ⁊ ſufficiẽs: ptʒ qꝛibi
ↄueniũt ↄditiões bone diffinitiõis.¶ Quaꝝ

ꝛĩa eſt:q diffinitio cõueniat omni cõtentoꝰ

ſub diffinito:hoc ẽ. ꝙ quelibet res ſignifica
ta ꝑ diffinitũ:pꝛo q ipᷣm ſupponit ſic ſe hẽat:
ꝙ de ꝓnoĩe demõſtratiuo demõſtrãte Iſlaʒ
rẽ vᷣificet᷑ diffinitio. Rel qð ipᷣa diff nitõ vlr
Fificet᷑ de diffinito. ¶ Scda ↄditio ẽ.ꝙ diffi
nitio ↄueniat ſoli diffinito.boc eſt:ꝙ diffini
tio nõ vᷣiſicet᷑ de aliquo.i.vere ⁊ affirmatiue
pᷣdicet᷑:q̃ͥn de eodẽ diffinitũ veriſice᷑ ¶ Ter
tiã ↄditio eſt:ꝙ diffinitio ſufficienter expli⸗
cet ⁊ manifeſtet diffinituz. Modo iſtetres
ↄditiones ↄueniũt diffinitioni ſoni: ergo il
la diffinitio eſt bona.¶ Unãe cuiuſſibet dif⸗
finitionis duplex ẽ diffinitũ.ſ.remotũ et ꝓ⸗
pinquũ. Diffinitũ remotũ.eſt res ſignifica
taꝑ terminũ:de quo diffinitio pᷣdicat᷑ eſſen⸗
tialiter ⁊ cõuertibiliter.¶ Sed diffinitũ ꝓp⸗
pinquũ:eſt termin ſignificãs illax res:qua

¶ notãdũ eſt quarto ꝙ ibi Sonoꝝ Declarch

alius vot ⁊c. Petrꝰ hiſpanꝰ ponit diuiſionẽ.
ſoni: qᷓ dĩſio dʒ ſic ſtelligi.de nũero ſonoꝝ
aliꝰ eſt vox:a alieſt nõ vox:ita ꝙ iſta diuiſio
ſit ꝓpõ copulatiua. Nel dʒ ſic intelligi.Oĩs
ſoneſt vox vel ſonꝰnõ vox:ita ꝙ iſta diuiſio
ſit vna ꝓpõ cahegoꝛica de diſiuncto pᷣdicato
Et iſta diuiſio eſt diuiſio gñis in ſnas ſpẽs:
ſed qꝛ vni ſpẽi nõ eſt nomẽ ĩpoſitũ: ideo cir⸗
cũloquitur ꝑ hoc aggregatũ: ſonus nõ vor.
¶ Quod aũt iſta diniſio ſit bona: patet ꝑ cõ⸗
ditiones bone diniſionis: que ſibi ↄueniũt.
Quaꝝ pꝛima eſt: ꝙ mẽbꝛa diuidẽtia ſint op⸗
poſita:hoc eſt:m habeãt diuerſas rõnes foꝛ
males ſiue diffinitiões. ¶ Scda ẽ ꝙ mẽbꝛa
diuiſionis nõ ercedãt diniſum:hoc ẽ:ꝙ mẽ⸗
bꝛa diuiſionis diſiũctuz accepta:nõ verificẽ
cẽtur de aliquo:niſi de eodeʒ verificet᷑ diui⸗
ſum. ¶ Tertia ẽ:qꝙ mẽbꝛa diniſionis nõ exce⸗
dãtur a diuiſò:hoc ẽ: ꝙ de nulloverificet᷑ di
uiſuʒ ꝑſonaliter acceptũ:qͥn de eodẽ diſiun⸗
ctũ ex mẽbꝛis diuidẽtibꝰ ꝑſonalit᷑ acceptum
verificetur. Mogo iſte tres ↄditiones ↄue
niũt diuiſioni ſoni:ergo ipſa eſt bona.

¶ Kõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. om

diſio ſoni

Tres ↄdi
tones bo

ne diuiti⸗
onis.

nis hona diffinitio dʒ verificari ðͤ diffinito

ſed diffinitio ſoni nõ vᷣificat᷑ de ſono:igitur
ipᷣa nõ eſt bona.Minoꝛ pʒ:qꝛ iſta ẽ falfa ſo⸗
nꝰeſt qͥcquid pcipit᷑:cũ ibi pꝛedic et᷑ vłe vłr
ſumptũ.Secũdo ſic arguit᷑. Aliqua diſputa
tio.ſ.mẽtalis fit ſine voce ergo male dicitur
in tertu:ꝙ diſputatio nõ poteſt fieri ſinevo
ce.Tertio ſic arguitur. Oĩs ſpẽs eſt quid in
completum: ſed non vox᷑ non eſt quid incõ⸗
plexum:ergo nõ vor non eſt ſpẽs ſoni.

¶ Ad pCᷣmũ dicitur ꝙ quicquid nõ
capitur in diffinitiqne diſtributiue: vt tantũ
valet ſicut omne ens:ſed capitur indefinite

vt tm̃ valet ſicutaliqð ens.¶ Ad ſcõᷣm dicit᷑
negando ↄſequentiam:quia pꝛobatio intel⸗

ligitur de diſputatione vocali:et non de mẽ
talivel ſcripta.¶ Ad tertinm dicitur: ꝙ licet
nonvor ſit quid complexum:tamen ſupplet
vicemvnius incomplexi.

¶ Sonus vor eſt idẽ quod ipᷣavox

Unde vox ẽ ſonus:ab oꝛe aĩalis pꝛo
latus:naturalibus inſtrumẽtis foꝛ⸗
mataàs. ¶ Naturalia aũt inſtrumen

Diffinitõ
vocis.

(Nironotans
dechnt pen nlpontoft
Nftro zfniteneponit ier
es ortilendetpli⸗
aptleir oes.Et
ftmumet werald
feieme inſtnumetal⸗
iamſonind woas.
gem ſuntinſtrument
funk ad formuci con
(Gonus no ror .
dalnt difinitone ſon
fine ſeinelig Gonms
ſnin nierccſtionedde⸗
g giropſebehetiis
ſvoplem riceduor.
bwberemotiinuine
gicaulitgligneſoni
beyeſtöeſſenr ain⸗
unlbriſuner

JX.
(Rorotinci
ſafgiſcrinee
Dufneoe,, Ffiel
aluetorſan
Uen Dfcriu Eeſt
Niſier, tureunite

De voce

Inſtru⸗/ ta quibns vox foꝛmat᷑ ſunt nouẽ ſcʒ

iiij.

ibi g non d ſine rg en⸗ repꝛeſentare ex anigneſ
„A nẽ . . m⸗ 2 8D actu bʒ potentie cognitiue aliquid vel aliqͥ
nit diuiffone dien Vralia p gutt õü groſten⸗ vl alisialllertalluchpelallann ſe ⁊ a ſibi ſimi
e nüero ſonoy dr fecte vo⸗ tes: ⁊ duo labia. Unde ſus. Inſtru libus:⁊ a ſuo pꝛolatoꝛe niſi alterum eoꝛuʒz ſi⸗ .
1c iſta diuiſio cis. menta noueʒ ſunt guttur: lingua: pa gnificauerit er impoſitione Et illo modo ca
intelligi. Dis latum. Quattuoꝛ 3 dentes: ⁊ duolla pitur in pꝛopoſito. Declahak
4 „ . „ 2 . — . eclara
⸗ iſta diuiſi⸗ Diffinitõ bꝛa ſimul. ¶. Son) nõ vor eſt: q ge ¶ Xertio notandũ eſt, ꝙ bic Nlox ſi Declarat
snt Picato ſoni non nerat ex colliſione duoꝛum coꝛpoꝝ nificatiua ac. Auctoꝛ ponit diffinitionẽ vo is ſi
sim ſuag ſpes: vocis. inani vt fragoꝛ arboꝝ ſtrepi &sg ianitend vo ntelli vocis ſi⸗
ofiti: ſd,s Diuiſio ammatoꝝ: vt fragoꝛ al boꝝ ſrepi cis ſignificatine:q dz ſic intelligi. ¶ Tox ſi⸗ gmficati
ſon atoci, oeis cu Ius pedũ. Nocux. alia ſignificatiua: gnificatiua eſt vox querepꝛeſentat: vel nata ne.
n. ns no vor. * Sbꝛoꝛi Alia nõ ſigmificatiua. ¶ Uox ſignifi eſt repꝛeſentare potẽtie cognitiue aliq vel
r patet pcd⸗ chert⸗ catiua eſt illa que auditui nr̃o aliqͥd aliqua. vel aliqualiter: aliud vel alia: a ſe ⁊a
e fibi oneniit, aneltio rr t enHoem ¶ Eox non ſibi ſimilibus: ⁊ a ſuo pꝛolatoꝛe:niſ alterum
nidetia ſintop⸗ nibus. Tepſen i vt ha poiem. e, illoꝝ ſignificauerit ex impoſitione:vitaliter
lilla que auditui no⸗ zniic X inponcione
rſas rönes foꝛ ſigmificatiua eſt . f immutado.¶ Ende in iſta diffinitione:poni
cdaẽ mebꝛa Tes aa ſtro nibil repꝛeſentat:vt bu ba baf. tur vor:loco generis: ⁊ totum reñduũ pom⸗
m. boc è: cg me, koͤnes bo ¶ Circa hunc textum. tur ad differentiã Eoels nõ zgnitlcar ne
tarno verific he diuiſy . . 5& dicitur notanter aliquid: ꝓpter terminos ca
verificet dini onis, ¶ Pꝛimo notandum eſt: ꝙ bic ↄñr tbegoꝛeumaticos ſingularis numeri: nõ col
ſionis nõerce⸗ Declarat᷑ petrus biiſ. ponit diffinitionẽ vocis. In qua lectiuos:vt bomo. ¶Dicitur notãter aliqua
lloverificekdi diffinitio diffinitione ponit᷑ ſonus loco gñis.Et ðꝛ ab pꝛopter terminos collectiuos fingularꝭ nu⸗
e eodẽ diſiun⸗ vocis. oꝝe alalis:ad explicãdũ cãm efficientẽ pꝛin/ meri: vt pplus ⁊ nõ collectiuos pluralis nu⸗
nlik acceptum cipalẽ ip̃i vocis. Et ponit᷑ ꝓlatꝰ mediantibꝰ meꝑi: vt hoĩes. ¶ Dicit᷑ notanter vel aliquali
. ditinne⸗ inſtrumẽtꝭ naturalibꝰ:ad inueniẽdũ cãm ef ter: ppter ſincathbegoꝛeumara:q ppꝛie non
eſt do Re ficientẽ inſtrumẽtalẽ. Et boc totũ ponit᷑ ad ſigniricat aliqͥd: nec aliqua:ſed ngnificãt ali
m. dꝛĩam ſoni nõ vocis.¶ Et ðꝛ vlterius no⸗ qualiter:hoc eſt:ſunt ſigna quibꝰ alie dictio
arið diffinito runt᷑ ad foꝛmãdũ complete ⁊ ꝑfecte voces. cẽdo oĩs hõ currit:ibi ly oĩs ñ ſignificat ali⸗
de ſono:igitur t ¶Sonus nõ vox c. Petrus biſpanus põit qͥq vł aliq: ſed aliqliter: ẽ ẽ ſignu ꝙ ille ter
iſta & falfaſo⸗ Delar Rigiigne D n0 ei ureſtrnteid d⸗ minꝰ hõ:accipitur ibi cõfuſe ⁊ diſtributiue
4 ic intelligi. Sonus nõ vor e us: d·⸗ðð J „
edicek vle vtr⸗ ſoni non tus er colhone duoꝛũ coꝛpoꝝ inaĩatoꝝ vel ¶ Quarto notãdũ eſt ꝙ h̊ Uotx nõ Deklatat
Aliqn diſputa vocis: qaĩatoꝝ ſe babẽtiũ ad modũ inaĩatoꝝ:vł vm⸗ Pnatiegei ee Driruie biſpa. ponit diffini vocis no
o male dicitnr ſupplent vicẽ dnoꝝ. ¶ Et dñ̃r coꝛpoꝛa aĩata tonẽ vocj nõ ſignificatiue: q diffinitio dʒ ſic ſignificz⸗
eſt fieri ſineyo babere modũ inaĩatoꝝ in ſoꝛmatione ſonis intelligi.¶ Box no ſignificatiua eſt illa que tiue
pẽs eſt ui in q cauſãt aliquẽ ſonũ qui cauſaret᷑ ab eis eãᷓ nõ eſt nata repientare potẽtie cognitiue aii
neſt quid inco⸗ bene ſi nõ eſſent aĩata.Et ſic ſonꝰqui fit ſine qͥd vel aliq:vel aliqliter:aliud vel alia:a ſe:⁊
ſpẽs ſoni. naturalibꝰ ĩſtrumẽt ab aĩatꝭ:ðꝛ ſonꝰ nõ vox 3 zi uridrise⸗ 3 i eoee leern lta⸗
quicquid no ¶ Scdo notandũ eſt:i bic TNocum iner ꝓppꝛie:nec ꝓpꝛie ad placitũ: vt iſta vox
utiue: vt tantu alia ſignificatiuatc. Mtrus biſpanus ponit buf ante impõne eius nõ eſt vor ſignificati⸗
itur ingefintte diuiſionẽ vocꝭ:q dʒ ſic intelligi. De numero ua:qꝛ nõ ſignificat aliquid vel aliqua:nec ali
Agdſcöm dici vocũ alia eſtvox ſignitficatiua:alia eſt vox nõ qualiter ad placitũ:nec naturaliter ꝓpꝛie:lʒ
pꝛobatio intel⸗ fignificatiua.O Et eſt illa diuino ſubiecti in ſigniicet aliquid naturaliter cõiter.⁊ de B
liꝛet non N i Bexbſ accidẽtia:de qua videbit᷑ dnito aaraen videbitur in libꝛo peribermenias.
citur:c lie gnnificati ¶Andge aliqna vorx poteſt dici ſignificatiua — ,
di n ſupplet ua large eeg Anom large:quia ip̃a repꝛe⸗ ¶ Cotra pꝛedicta arguit pꝛimo ſic
tame Hii; 6 iqd: fi — ll iuiſione membꝛa diuidẽtia
⁊ ſtricte. ſentat:ſiue nata ẽ repꝛeſentare aliqᷣd: fiue In nulla bona diuiſione membꝛ⸗
. ſit illamet vox ſiue aliud ab illa voce. Er ſe excedũt diuiſim. Sed in iſta diuiſione Ped
e aialis p? es. omnisvox mundi eſſet ſignificatiua. ¶ Alio n loꝛ ptz q; ker geb an taber na
noc tis oꝛ⸗ ſo modo capitur ſtricte: pꝛovoce que resſentat no vor: ſicut cir. ulus pen li
ru —
it inſtrumen
△

Diuiſio
vocis ſi
gnificati
ue cũ mẽ⸗
bꝛoꝝdiffi
nitionibꝰ
diuifiovo
cis ſigni⸗
ficatiue

Declarat᷑
dinifio vo
cis figni⸗
ficatiue ⁊
diffinitio
nes diui⸗
dentinm

Tractatus Pꝛimus

¶ Scðdo ſic. Oĩs voxł fit cũ imaginatione ſi-
gnificandi:ergo omĩs vox eſt ſignificatiua.
ſis ptʒ ꝑ Ariſtotelem:in ſcdðo de aĩa. Siłr
oĩs vox repꝛeſentat ſeipſam:gꝗ oĩs vot eſt ſi
gnificatiua.¶ Tertio ſic.Omne ſubiectũ ꝓ⸗
poſitiõis eſt ſignificatiuũ ſed buf eſt ſubʒ p⸗
poſitionis: buf eſt vot ſignificatiua. Mi⸗
noꝛ patet dicendo:buf eſt vox.

¶ Ad pꝛimũ dicit᷑qꝙ ly ſignificati⸗
uum ꝑ ſe captũ nõ eſt mẽbꝛũ diuidẽs:ſʒ hoc
totum vox ſignificatiua.¶ Ad ſcðʒ dicit᷑ ne⸗
gando añs:⁊ ad ꝓbationẽ ðᷣ:ꝙ Ariſtoteles
diffinit ibi vocẽ ſignificatiuã. Tel aliter di⸗
cit᷑ cõcedẽdo añs ⁊ ↄñ̃am:large capiẽdo vo⸗
cẽ ſignificatiuã:nõ tñ ſtricte.⁊ per hoc ſolui
tur ſcdðᷣa pars argumẽti.¶ Ad tertiũ dicit᷑ q
licet buf ſit vot ſignificatiua:large accipien

do vocẽ fignificatiuã:nõ tñ ſtricte accipien⸗

do vocẽ ſignificatiuã. Ninñ illa vox buf indi⸗
gnanter ꝓferat᷑ vel cũ aſpitate:⁊ tũc eſſet in
teriectio naturaliter ſignificatiua.

¶ Wocñ ſignificatiuaꝝ:alia ſigsifi
cat naturalłr:alia ad placitũ¶ Uox
ſignificatiua naturalrxr eſt illa qͥ apð
oẽs homines idẽ repꝛeſentat:vt ge
mitus infirmoꝛum: latratus canum
¶ Eox ſignificatiua ad placitũ eſt
illa que ad voluntatẽ pꝛimi inſtituẽ
tĩ aliqͥd ſignificat:vt bõ hoĩeʒ: equꝰ
equum.(¶ Nocum ſignificatiuaruʒ
ad placituʒ alia incõplexa:alia com
plexa. Complexa:vt oꝛatio. Incom

plexa:vt nomen vel verbum.
¶ Circa bunc textum

¶ Motãdum eſt pᷣmo:qꝙ hic petrus
biſpanus ponit diuiſionẽvocis ſignificatiue
que diuiſio dz ſic intelligi.dDe numero vocũ
ſignificatinaꝝ:alia eſt ſignificatina a d placi
tũ alia eſt ſignificatiua naturaliter. Et pñs
iuiſio eſt diuiſio ſubiecti in accidentia Mic
vor ſignificatiua ad placitũ ac.ponit diffini
tionẽ vocis ſignificatine ad placituʒ q̃ dʒ ſic
intelligi. Nox ſignificatiua ad placitum eſt
vot:nata rep:eſentare et impoſitione quam
actu bʒ illud:qð pꝛimus impoſitoꝛ ꝑ eaʒ ⁊ ſi
bi fimilẽ voluit ſignificari.¶ In bac diffini⸗
tione vox ponitur loco generis.Et totũ reſi
duum ponitur ad differẽfiã vocis ſignificã⸗

raliter ꝛc. Auctoꝛ ponit diffinionẽ vocis ſi⸗
gnificatiue naturalr: qᷣ dz fic intelligi. Ror
ſignificatiua naturatr eſt vox:q̃ oẽ illð etñs
aliud ab ipᷣa qdð vni repꝛeſentat:cuilibet alte
ri nata eſt repñtare:ipſa nõ etñte ĩpoſita ad
ſigniſicandũ illud ad placitũ vt gemitꝰ infir
moꝝ.O Et illa ꝑticula vltima addit᷑ ppter H̊
ꝙ ſi ille terminus homo:ꝑ totũ mũdũ ſigni
ficaret hoĩem:⁊ etiã cuilibet homini.nõ tñ
eſſet vox ſignificatina naturaliter: qꝛ ſi iſte
terminus hõ nõ fuiſſet impoſitus:non ſigni
ficaſſet ſi apud totum mundum.

¶ Motandũ eſt ſecundo ꝙ pꝛimus
impoſitoꝛ qui impoſuit voce ad fignificãdũ
aliquã re:nõ cauſat aliqͥd in ip̃a voce:ſʒ in in
tellectu hoĩʒ cauſat talẽ noticiã:qua cogno
ſcũt:q; hec vox:⁊ ſibi fimilis ſignificat taleʒ
rem:ſic ꝙ quotienſcumq; pponit᷑ talis vox
debemusfoꝛmare ↄceptuʒ talis rei. Ex quo
patet:ꝙ ſi ſignificatio capiatur actiue vt at⸗
tribuit᷑ voci:nõ eſt alið q; vot ſigni ficatiua
ſed tñ cõnotat ipam rem ſignificatam poſſe
repꝛeſentari ex impoſitione iam actu facta.

¶ Notãaũ eſt tertio:q bic:vocũ ſi⸗
gniſicatiuaꝝ ad placitũ ac.Auctoꝛ ponit di⸗
uiſionẽ vocis fignificatiue ad placitũ in cõ⸗
plexã ⁊ ĩ icõplexã.O Et dʒ talis diuiſio ſic in
telligi de nũero vocũ ſignificatiuaꝝ ad pla⸗ 2
citũ alia eſt cõplexa:alia eſt incõplera.Et eſt Rox cõ⸗
pꝛeſens diuiſio ſubiecti in accidẽtia. ¶ Sed plera lo⸗
ad h̊ vt aliqua vox ſit cõplexa ſᷣm logicũ non Sicc
requirit᷑ habeat plures voces fignificati
me ex quibꝰ componatur:ſed ſufficit ꝙ ipᷣa
uboꝛdinet᷑ vni oꝛationi ſiue conceptui men
tali complero:ſeu cõplexe ſignificãti vt ſi il
la littera A imponeretur ad ſignificãdũ tã
tũ:ſicut hec ꝓpoſitio bomo eſt aĩal:tune illa
littera:eſſet vor cõpleta:qꝛ ſuboꝛdinaret᷑ cõ
ceptui mentali complro. Etiã licet non ba⸗
beat plures voces ſignificatiuas:tñ equiua
let pluribus vocibus ſignificatiuis. ¶ Sed
ad hoc aliqua vor fit complera ſᷣm grãma
ticũ non ſufficit ꝙ ſnboꝛdinet᷑ oꝛationi men
tali cõplexe:ſed cũ hoc requiritur: ꝙ ptes il
lius vocis ſeoꝛſum ⁊ diuiſim ſuboꝛdinẽt᷑ ꝑti
bus ofonis mẽtalis.Et ſic ly a:non eẽt vot
ſignificatina cõplexa apud grammaticum.
Knotadi eſt quarto:q vox incom
plexa dʒ ſic diffiniri. Nox incõplerxa eſt illa
que ſubeꝛdinat᷑ conceptni mẽtali incõplero.

Quid pꝛi
mus im⸗
poſitoꝛ
cauſat in
vocis im
poſitiõe.

Dor cõ⸗
pleragra
matice.

quig vox
cõplexa ⁊
ĩcõplexa.

tis naturaliter. Hic vox ſigniſicatiua natu⸗ et homo.¶ Sed vox complexa eſt illa que

tun ſcu

annn

ſ ſeeliha leraf
. men ctinon,

e
urlil ile fn⸗

udorel

Dalb;impe
mgltiond efand
ſiinminnen
ihonciustl me
rtirtieſeincum

.
Comdicta nout
rckignfenmaine⸗
ſenut elnmne imm
leſtſttes on frrerco⸗
l(GGongai gemins⸗
ſtürriummmelten
konesfg ifcne ic⸗
Ctadpoctunpriniimttm
nroet maia Tertioao:
Nerrcnoſidoꝛdimurun eo
ſelmonpletoci autio fi
ccodffinto roeisconph
¶Mapeini öe diſtin
ſenor iöabaeet dupliceſen
nſoniiarad rolume
fonicerſitien ſc editmn
ſpetnoͤſgnifer igee
ltrpizeſbi finile ſan
innn (Nſöndetn
fſinngfipßnfierin
cöheri genitinfinm⸗
ſiiltenpſſisocdascen
nmactis ſenlteraiie
eſhnſtenſoſſeni,

ſihneßgent e
ungeſgent unfmer

finion⸗ De nomine Folio v.
ſenlonẽ voeig i, — E8E ⸗ ”U
cintelligi. Dor ſuboꝛdinatur cõceptui complexo:ſiue ipᷣa cõ ¶ Sigmnificatiua:ponitur ad diffe⸗
orꝛqoꝛ ilz erß ponatur er pluribꝰ vocibꝰ ſiguificatiuis: rentiq voc non ſignificatiue¶¶ Ad
ectecullibet alte iſta bõ currit:fiue Hõ ex biurib pl acitũ p onit ad dꝛãm vocis ſigni⸗ .
rc poſttn a vocibus ſignificatiuie: vr yaiſi ngni icarer ficantiſ naturaliter ¶ Dinet e po
gemit inff tantum ſicut illa oꝛatio bomo currit. Ex q . äverbl:a .
ſe nl infir anumn ne 5 nitur ad differentiã verbi:qð ſigmifi
aadat ppte patet ꝙ aliqua vor bene eſt cõplexa m logi uneleiſtic. .
totu mgi ſ Coꝛrela⸗ cum:tñ eſt incõplera vᷣm gramaticuz: ⁊ ecõ Cat cum tpᷣe ¶ Cuius nu a pars ſe
t bominj nn riũ opti? nerſo:aliqua vor eſt complexa ſᷣm gramma. Parata aliqd ſignificat: ponitur ad
raliter: e: ſin mum. ticum atñ eſt incomplera ſᷣm logicuz:vt ſi h dꝛĩam oꝛois:cuiꝰ ptes ſe agte aliqᷣd
ofitus:nonfi . complexũ bomoalbꝰ imponereturad ſigni⸗ ſigmificãt. ¶ Finita: põit ad dꝛĩam
lun. Sn ficãdũ Keierrie ent H nominis infiniti quod nõ eſt nomẽ:
ſc homo albus eſſe 2 N eIE
do Onos zie clne tñ eſſet incomplera ᷣm logicum. ſcðm dialecticum:ſed nomen infini
e pelmus On tum: vt nõ bomo non equus. ¶ Rec
ad ſoniftczci ni ¶ Cotra dicta arguit᷑ ᷣmo ſic: aliq̃ ta ponit᷑ ad dꝛĩam nominũ obliquo
einae inin an poreſt ſignificatiua ad placiti:ctf nõ ſigni rum: vt cathoms: catboni: que nõ ſt
ſigninen d anct ficat ad voluntatẽ pꝛimi inſtituentis: c pꝛi⸗ noĩa ſcdᷣm dialecticũ:ſed unt nomi⸗
ponik alenes wein n ſrues non ir er go dig intt eſt ma na obliqua vel caſus nominum. ñ
alis rei. Er quo Poftſie. HH liter: tñ non eſt nataa- ſolus nominatiuus ſiue bec rectus
ur actiue vtat/ e omnes ſignificare idẽ:cum ipſa ſignifi⸗ ðꝛ eſſe nomen ſcöm dialecticum.
bt ſignificatina cet ad placitum pꝛimi inſtituẽtis:ergo diffi⸗ NEirca bunc tertum. .
nificatam poſſe nitio eſt mala. Tertio afr.oꝛatio eſt vox com⸗ ¶ Sciendum eſt pꝛimo c triplex E Quid
iam actu facta. plexa:⁊ nõ ſuboꝛdinatur conceptui cõplexo nomen.ſ.mentale ſcriptũ ⁊ vocale.¶ Nomẽ Nuid no
. ſed incompleto:cũ oꝛatio fit quoddã nomẽ: mentale eſt conceptus mentis.Nomẽ ſcrip fenne⸗
bic:vocũ ſi⸗ ergo diffinitio vocis complexe eſt mala. tũ ẽ ſcriptura. Nomẽ vocale eſt vox quedã t Eicrip
luctoꝛ ponit di⸗ ¶ Agd pꝛimũ ðꝛ diſtinguendo mino Et de noĩe vocali intelligitur pñs diffinitio ee vo⸗
dplacitũ in cõ⸗ rem: qꝛ ipa babet duplicẽ ſenſum. Unꝰ eſt ꝙ noĩs. ¶ Iñ nomẽ vocale capitur tripliciter: mom “
is diuiſio ſic in non ſigniſicat ad voluntatẽ pꝛimi inſtituen ſcʒ cõit᷑ ꝓpꝛie ppꝛijſſime. v Nomen vocale vocgleif.
atiuan ad pla⸗; tis nũc exſtis: ⁊ ſicↄceditur minoꝛ. Ali ſen cõiter ſumpto vocabulo:ẽvot q põt reddere niitarcd,
cöplera. Eteſt Vok iͤ⸗ ſus eſt: ꝙ nõ ſignificat idẽ qð pꝛimꝰ ĩpoſitoꝛ ſuppoſitũ vᷣbo imꝑſõali indicatiui modi ſiue nunite
cidetia. (Sed plera b⸗ voluit ꝑ ipᷣaʒ ⁊ ſibi ſimilẽ ſignificari: ⁊ ſic ne illa accipiat materialr ſiue ſimptr: ſiue ſigni ols
ßm logicu non Ziet gat᷑ minoꝛ.¶ Ad ſcm dicitur ꝙ lʒ gemitus ficasiue.Et ſic oĩs vox lr̃ata eſt nomẽ. Sʒ no pliin .
ces ſnificcti infirmoꝝ ſitvox ſignificatina ad placitum:ſi men vocale, ppꝛie ſumpto termino eſt vox q̃ PP .
ſufftcit ci⸗ boc cõplerũ gemitus infirmoꝝ:accipit᷑ ma⸗ ſignificatiue ⁊ perſonaliter ſumpta:ex ĩpoſi
nceptnimen terialiter: ꝓ iſtis vocibus gemitus infirmo tione quã actu põt reddere ſuppoſitum ver
toneebli⸗ hrn rum: acceptis ꝑſonaliter alibi:nõ tñ ſi capia bo ꝑſonali finiti modi:ſiue talis vox ſit ſim⸗
nificti vt fil tur pſonaliter p ſuo ſignificato de quo vere plex iue compoſita. illo modo noĩa infini
ſignificäii t dicitur ꝙ enñ gemit? infirmoꝝ. ¶ Ad tertiuz ta:a oꝛõnes imperfecte ſunt noĩa. ¶ Sed no
13 iultun ll ðꝛ:di ſtinguendo iſtã:oꝛauo eſt nomen eo ꝙp men vocale ꝓpꝛijſſime ſũpto terĩoẽ vox ſim
boꝛdinarel eo ſiibierteng cius põt accipi materialiter: pꝛo plex finita ⁊ recta:q̃ ſignificatiue a ꝑſõalr ſũ
zlicet non ba⸗ illa voce oꝛatio vel ꝓ ↄceptu ſimplici cui ſub pta:ex impoſitione quã actu bʒ põt reddere
as:tñ equind gor c⸗ oꝛdinat᷑ illa vox:⁊ ſic ↄceditur vel põt ſuppo ſuppoſiti vbo eſoali finitimõi pñtꝭ tpᷣis. et
niuis. (Se pletagti nere ꝑſonaliter ꝓ illo de quo veꝝ eſt dicere hoc mõ capitur nomẽ ĩ ꝓpoſito.Et ſicut no⸗
era m graͤma ice⸗ ꝙ eſt of̃o ſic negatur illa:or̃o eſt nomen. men vocale capitur tripliciter: ſic nomẽ ſchᷣ
oꝛationi men tũ: z mẽtale capiunt᷑ tripliciter. Eñ in diffi⸗
ritur: hles i Diffinitö GFOmen eſt vot ſignifi⸗ nitõe noĩs dʒ addi h̊ ꝑricła catbegoꝛeumati
uboꝛdinẽt pti nois 1 de ecatiua ad placitũ: ſine ca ita ꝙ ſit nomẽ ſenſus nomẽ ẽ vox ſignifi
nnon eit ve e tlarato tpe cui? nulla pars ſe/ Otiua catbegoꝛeumatica. Deoeeelarat
ammalen n : tius par⸗ VA parata aliquid ſigiufi⸗ ¶ Motanduʒ eſt ſcðᷣo ꝙ; ĩ dctã diffi diffinitio
vox incomn cy ſen iculati. EA cat finita ? recta. Eox nitiõe ponit᷑ iſte teri nomen: ꝓpꝛijſſime ſũ nominis
öplera eſt ie D ĩ iſta diffinitõe .ꝓonit᷑ loco generis ptis ꝓ diffinito Et ponit᷑ vox loco generis

ca e

Differũt
ſigniſica⸗
re tps et.
BGignare
cu tꝑe

Et ponit᷑
cuiusmul
la ꝑs ac.

Quid no⸗
men infi⸗
nitum
Intelle⸗
ctus diffi
nitõis no
minis

Quid ma
teria pꝛo
pꝛie ⁊ im⸗
pꝛopꝛie

Tractatus. Pꝛimus
Deinde ponitur catbegoꝛeumatica ad dꝛãzʒ

vocum ſincatbegoꝛeumaticaꝝ:ſtcut oĩs nul
l.Deĩde põit ſignificatĩa ad differẽtiã vocꝭ
rnõ ſignificatiue. Deĩde põit᷑ ad placitum ad
dꝛĩazʒ vocꝭ ſi ntꝭ naturalr. Deĩde ponit᷑ ſine

tpᷣe ad dꝛiam vbi qð ſigt cũ tpᷣe ðtmiato De

inñ põit᷑ finita ad dꝛiaʒ noĩs ĩfiniti.⁊ põit᷑ re⸗
cia ad dꝛiam noĩs obliqͥ.⁊ põit᷑ cuiꝰ nulla ꝑs

⁊c.ad dꝛam ofonis cui ꝑtes ſeꝑate aliqͥd fi⸗
gnificãt. ¶ Diñ vox nõ ðꝛ ſignificatia ad pla
citũ meu vel tuũ:ſʒ ad placitũ totiꝰ cõitatis
vłl alicuiꝰ hũtꝭ auctoꝛitatem ĩ tota cõitate

¶ Sciendã eſt tertio circa illã ꝑti⸗
culã Sine tpᷣe:q dꝛia eſt iter ſignificare ciõ

tpᷣe ⁊ ſignificare tpᷣs.¶ Riñ ſigmificare tẽp?ẽ
ð pᷣncipali ſignif icato ĩpoꝛtare tempus vel
ꝑtem tpᷣis:vt annꝰ.dies.hoꝛa.¶ Sed ſignifi
care cũ tpᷣe:ẽ de mõ ſignificandi ĩpoꝛtare ali
quã dꝛĩam tp̃ᷣis vltra pꝛincipale ſignificatũ
vt amo ſignificat actũ amãdi:⁊ de mõ ſigni⸗
ficãdi accñtali ĩpoꝛtat tpᷣs pñſĩ q fit tal act⸗

¶ Notãdũ ẽ q̃rto circa illam varti
culam. Euius nulla ꝑs ac.ꝙ illa ſic dʒ intelli
gi cui in mẽte nõ coꝛrñdʒ cõceptꝰ cõplexus.
Et ꝑ illam ꝑticulã ſatis excluditur nomẽ in⸗
finitũ:cui coꝛrñdʒ ↄceptꝰ cõplexꝰex nomine
finito ⁊ actu infinitãdi. Adait᷑ tñ illa ꝑticlła
finita ad maioꝛẽ explicationẽ̃.¶¶ Iñ nomen
infinitũ eſt aggregatum er noiĩe finito:⁊ il⸗
la negatione nõ cadẽte ſolũ ſup nomẽ finitũ
¶ Ex pꝛedictꝭ pʒ ꝙ diffinitio noĩs dz ſic ĩtel
ligi. Nomen vocale ſtrictiſſime ſumene il⸗
luʒ terminũ eſt vor cathegoꝛeumatica ſigni
ficatiua ad placitũ pꝛimi inſtituẽtis ſine tpᷣẽ
determinato:cui in mẽte nõ coꝛrñdet cõce⸗
ptus cõplexus: ſumptus ſine negatione int i
nitante que eſt nominatiui caſus o

¶ oõtra dicta arguit᷑ pꝛĩo ſic. nul⸗
la materia pᷣdicat᷑ de eo cui eſt materia: ſed

vox eſt matia noĩs: male ð: nomen eſt vox

¶ Scðdo ſic. nomẽ infinitũ põt eſſe ſubiectũ
ꝓpõis: ẽ nomẽ ſᷣm logicũ: ꝑ vngemale ex
cluditur a diffinitione noĩs.OTertio ſic no⸗
mẽ obliquũ põt eẽ ſubᷣm enũciatõis:vt dicẽ
do. Regꝭ intereſt bñfacere:ꝗ ẽ nomẽ ᷣm lo
gicũ: per ↄñs male ponitur illa ꝑticula Re
cta:in diffinitione nominis 2

¶ Ad pꝛimũ ðꝛ materia capitur
dupliciter. ¶ Uno modo ppe ꝓ alta ꝑte eſſẽ

tiali cõpoſiti: ficut eſt materia ex qua.ꝗ Del

ꝓ illo cui inberet accidẽs ſicut paries ẽ ſub⸗
iectũ reſpectu albedinis.Et illo mõ ↄcedit᷑.
maioꝛ negat᷑ minoꝛ.¶ Alio mõ capit᷑ mate
ria impꝛopꝛie: ꝓ ſubiecto accidẽtis ſʒ pᷣdica
tionẽ:⁊ ſic negat᷑ maioꝛ.⁊ ↄcedit᷑ mino::⁊ vl

teriꝰ negat᷑ ↄna.¶ Ad ſcðᷣm ðq lʒ nomẽ in

finitũ ſit nomẽ ꝓpꝛie ſumẽdo nomẽ:nõ tñ/p

pꝛijſſime ſumendo ipᷣm.¶ Ad tertiũ ðꝛ: ꝙ lʒ

nomẽ obliquũ poſſit reddere ſuppoſitũ vᷣbo
imꝑſonali:vel ꝑſonali inſinitiui modi:nõ ta
men verbo perſonali indicatiui modi.

* Erxrbü eſt vox ſignifi⸗
catiua ad placitũ cuʒ
tꝑe cuiꝰnulla ꝑs ſeꝑa
ta aliqd ſignificat: fi⸗
A☛n mia ? recta. Cum tpe
ponit᷑ ad dꝛĩaʒ noĩs:qð ſignificat ſi
ne tꝑe.Fimtaponitur ad dꝛĩaʒ vbi
infiniti vt nõ currit:nõ laboꝛat:q̃ nõ
ſunt vᷣba ſcðʒ dialecticũ:ſʒ vᷣba infi
nita. Recta:ponit᷑ ad dꝛiaʒ vᷣboꝛum
obliquoꝝ vt currebat:cucurrit:q̃ nõ
ſunt vba ſcðʒ dialecticũ ſʒ vᷣba obli
qua.ñ ſolũ vᷣbũ pñt tꝑis:indicati
ui modi:ſcðʒ dialecticũðꝛ eſſe vᷣbuʒ
NReliqua vᷣo vᷣba eiuſdẽ modi ⁊ alio
rũ modoꝝ dicũt᷑ vᷣba obliqua.Alie
vo ꝑticule ponũt᷑ bic eadẽ rõe: qua
ponebãt᷑ in diffinitione noĩs.Et ſci
endũ eſt:ꝙ dialecticꝰſoluʒ ponit du
as partes oꝛõnis ſcʒ nomen ⁊ vbũ.
Alias aũt appellat ſincathegoꝛeu⸗
maticas id eſt conſigmficatiuas.
¶ Circa bunc textum

¶ Sciẽdũ eſt pᷣmo:ꝙ bic pe.biſ.po
nit diffinitionẽ vebiqᷣ dat᷑ de vᷣbo vocali: ⁊
nõ de mẽtali vel ſcripto. Uñ verbum vocale

tripliciter ſumit᷑ſ.cõiter ꝓpᷣe:⁊ ꝓpꝛijſſime.

¶ Derbũ vocale cõiter illo termĩo ſumpto:ẽ
rẽ vox q̃ põt eſſe appoſitũ reſpectu noĩs ſub
ſtãtiui. Et ſic ybũ ſe extẽdit ad vᷣba ĩdicatiui
modi:⁊ alioꝝ modoꝝ: etiã ad vᷣba imꝑſona
lia:ad vᷣba infinita:⁊ ad vᷣba cõpoſite figure
¶ Derbũ vocale ꝓpꝛie ſumpto vocabulo eſt
vox indicatiui modi: q er ſignificatione vel

impõne quã actu bʒ põt eſſe appoſitũ reſpe

ctusioĩs ntĩ caſus:⁊ h in ꝓpõne cathegoꝛica
Et ſic verbum ſe pꝛeciſe ectendit ad verbuʒ

rmege

Diffinitõ
v̈bi ⁊ de⸗
claratio
eius par⸗
ticulatim

Numer?ꝰ
partium
oꝛõnis a⸗
pud diale
cticuz.

Aerbum

vocale ſu

mitur cõi
ter ꝓpꝛie
impꝛo⸗
pꝛie

iecpftis Pis. et vod
Grroöterti rel fumitt
AUiercmpitu yrectr in d
jindiſintionepomins.

.
Norianzeſttemo
1 unnric aggegnüer vdoſ
cadete ſipꝛalllud vbiron
ſetuleagoregnünun
ſegitiniuenric erſe ſn
lnegrtionomcadit ſunrn
ſtiyceipi öeſſer ſe non e
te noncuris. Oed ſi ll
ſereturneganter te non
innntſanen krii
Honcurrit pot oſtituere d.
Gicninnnen
alinaihdeanin
, Eisbetuncdifinirio ei
rhi waleſnenſſineſt
tfcnifcrinag agr,
Noſtorci

De verbo.

indicatiui modi ſiue ſit ſimplicꝭ figure:ſiue
ↄpoſite:ſiue ſit pñtꝭ tꝑis:ſit ſiue alteriꝰ:ſiue

Folio vij.

niti mõi:vł appm̃ reſpectu nomis nominati
ui caſus.⁊ alie ꝑtes que ſignificatiue accep⸗

Nedik mimn 00 ſit finitũ fiue infinitũ.¶ Sed vbũ vocale ſtri te nõ poſſunt eſſe ſuppoſitũ vbi ꝑſonalis fi⸗
tomöͤr ſen ayl ctiſſime ſumẽdo vᷣbũ ẽ vox ſimpler indicati niti modi:nec appoſitum reſpectu nols niti
medo nomein ui modi:q põt eẽ appoſitũ in ꝓpõne ſimpli⸗ caſus appellat dialecticus dictiões ſyncatbe
(2 nome:noͤti citer pꝛĩa:ſiue pꝛio vera.Et hoc mõ capit᷑ in goꝛeumaticas rõne officij.et ideo illud nota
(Actertiä de e jteiticlt iiſa , bil
Acteniü dn pꝛopoſito. Que autẽ ſit ppoſitio fimpliciter bile debet ſic ĩtelligi:ꝙ tm̃ ſũt due ꝑtes ofo Notabilł
jgereſt lectꝰ
ime ſuppoßtü hd⸗ pꝛima: ſine pꝛimo vera videbitur in libꝛo pe nis catbegoꝛeumatice ratione officij s dia ĩtellect
lann modinn, ribermenias. derlteht. 1 omẽ⁊ rbuielias aut ꝑtes ap⸗ Deines
imodi ri appellat logicus ſincatbegoꝛeumati 7025
jeſtyp od Fonltid ¶ otãdũ ẽ ſcðᷣo qꝙ; duo requirunt elllen. de dis aüt plura Kaebor in logicae nis
vox ſignf, enet i ad boc:ꝙ alioð ybũ ditcat᷑ rectũ.¶ Pꝛimũ ẽ Cö ä .
ad placitiiang recti.· tale verbũ ſit indicatiui modi.¶ Scðʒ eſt ¶ Cõtra dicta arguit᷑ pꝛĩo ſic nul⸗
unonulla poſ 5 dfß plicir G tale xbũ ſit pñtis tpis.Et quo pʒ ꝙ vbuʒ lü nomẽ ſignificat cũ tpᷣe:ſed vᷣbuʒ eſt nomẽ
6.. A epg difi Triplicit 5: obliquũ tripliciter. ¶ Uno mõ: qꝛ non eſt ergo verbum non fignificat cum tpe. ¶ Se⸗
qdſignificat. fi, ſ⸗ buͦ d . lturi
Gruficat. fl edx vVerbu d indicatiui modi: lʒ ſit pñtis tꝑis: vt bũ op/ cundo arguitur ſic: creare eſt vpum:et tamẽ
recta Cum tye mm obliquuz tatini modi pñtis tpis: vt amarẽ: ¶ Alio mõ non ſignificat cum tpe cũ creatio in inſtanti
:gd ſignificat f em qꝛ nõ eſt pñtꝭ tpis lʒ ĩdicatiui modi: vt ybũ fiat:ergo diffinitio mala.¶Tertio arguitur
tur ac deſaz 5 bi tichlanfn pᷣteriti tꝑis vł futuri indicatiui mõi:vt ama ſic: verbum infinitum poteſt pꝛedicari ĩ enũ
mölab 1e3 1 ui amobo.¶ Alio mõ: qꝛ nec ẽ ĩdicatiui mo⸗ ciatione vera ergo ipſum eſt verbum.antece
A 0zqt:q o di. nec pñtis ꝑis. vt vᷣbũ alteriꝰ mõi ab ĩdi⸗ dens ptz dicendo bomo non currit:capiẽdo
alcng Pba lnfi arin⸗ pteriti Pel futuri bie⸗ Ex quo ptz ꝙ illam negationem non infinitanter.
d dꝛiaz Yboꝛ aliter capitur ly recta: in diffinitione verbi terz e ſti
arcucamtraͤn Ouidver iin diffinitione nominte. TSennd dioßt Ri ineapge
cucurru. — „ :e pponere ma
cticũ ſz v̈ba obli bũ infini ¶ Notãduʒ eſt terrto q; verbũ infi⸗ terialiter vel ſimpliciter: boc eſt poteſt acci
it tpis: indicani tum. nitũ ẽ aggregatũ ex vᷣbo finito: ⁊ negatiõe pi pꝛo illa voce verbum:⁊ ſibi fimilibus: vel
ticũdꝛ eſſe vbuz cadẽte ſupꝛa illud vbũ:rõne ſui ꝑticipi pᷣci- pꝛo conceptu cui ſuboꝛdinatur illa vot bũ
uſdém . 1 ſe.Et tale aggregatũ nunqᷓ; ↄſtituit ꝓpõneʒ ⁊ ſic conceditur minoꝛ:vei poteſt ſupponere
uſde mocl 1 ali⸗ negatiuã:quantũ ẽ ex ſe ſaltẽ vt nõ currit:il perſonaliter pꝛo illo de quovere dicitur ꝙ ẽ
gobliqua. Alie re la negatio non: cadit ſupꝛa illud verbũ rõne verbum ⁊ ſic negat᷑ minoꝛ. Ad ſecunaum
ccade roͤe: qg en ſui ꝑticipij pᷣciſe:⁊ ſic non currit:tm̃ valet ſi⸗ diciturꝙ licet creare non ſignificet cũ tẽpo
one nois Et ſcl nine⸗ cut ẽ non currẽs. Sed ſi illa negatio nõ:ca⸗ re:capi endo pꝛopꝛie tempus:tamen bene ſi
9ſoluz ponit d eu peretur neganter.tũc non curritvaleret tm̃ giſicat cum tempoꝛe: accipiendo tepus ge
ſoluz pomt n 8 ſicut non eſt currens.Et tũc hoc aggregatũ neraliter:vt ſub ſe compꝛebendit quamcuq;
znomen? pbü. aian non currit põt oſtitnere ꝓpoſitionẽ nega⸗ omenſuram.O Ad tertium ðꝛ:qꝙ licet verbum
ſincatbegoꝛel⸗ Diffinitõ tiuã. Eñ cũ ðꝛ in diffininitioneverbi:cũ tꝑe infinitum ſit verbum capiendo vᷣdu coit᷑ vel
amficatiugs. nis vᷣbi in dz addi h̊ ꝑticula determĩato. ¶ Et ſic ex di⸗ pꝛopꝛie: non tñ capiendo verbum ꝓpiſſime ⸗
91 tellectꝰ. ctis hẽtur:ꝙ diffinitio verbi dʒ ſic intelligi: Aatio e vox ſi gnificati Diffinitõ
textum bicpo verbũ voeale ſrirtinu ſumẽdo verbũ: eſt Bua ad placituʒ: cuius ꝑ oationis
m hbic pe. bil. vor ſignificatiua ad plaxitu:cu tꝑe determi⸗ „ er,1 2 declara
q bic pe. bin ncn cn Br vereii tes ſeparate auquid ſi⸗ ? dec
de yo vocali. nato:ſuboꝛdinata concptui ſimplici nõ ſun AieS iep tio eius
denbum we pta negatione infinitante: que eſt pꝛeſentis NSmficat ¶ Hoc totum particula
ſoher ppꝛifſine, tempoꝛis indicatiui modi. cui⸗ partes bare⸗ ali⸗ tim.
germioſunki ¶ Notandũ eſt arto ꝙ h̊ ↄſequẽter n crtoilen der iliete
ireſpectu nois n geln auccoꝛ ponitvnũ notabi le ſcʒ ſunt tm̃ due tlam nomimis ct quo un Par.
Jit ad vbaidicatln at ꝑtes oꝛõnis m dialecticũ: ſaltẽ mag? pnci tes ſparate nibil ſignificant. Reuqᷓ
tiã ad vba inoſo re fnirutch pales.ſ.nomẽ ⁊ verbũ: qꝛ ille due ꝑtes ſi uffi⸗ autẽ particule ponuntur B eadeʒ ra
yba cpoſte ibe lcrphi⸗ ad opoſit one Pöſe cat begoꝛice. en tione qua in diffinitone nomims et
node ictõ ille due ꝑtes ſũt cathegoꝛeumatice rõne o Di F. zonũ alig pfe dj
umpo onian e un Bsoetg ficij.¶ Fide illa dirtis⸗ ðꝛ bre officium cabe verbi ponebant᷑ ¶ Oꝛon li alia pfe Diſo oꝛa
n eſz reſpe . „ J86 5 45 S e 3 4 t1S
ſnſoſi eſp W Rdeer g goꝛeumatis.que ſignificatiue acceptꝗẽ no⸗ cral mpeilite⸗ Al in e fe nonis
eſſe ne nbehonia ſincatbe. men ⁊ verbũ. illis terminis ſtrictiſſinte ſum cta eſt illa que perfectu ien n
ponat aa verviß ptis: vel põt eſſe ſuppontũ veroi ꝑſlonalis fi In aĩio audiior ivt bo curꝛit. Oꝛo iꝑ
exte
—

Diniſio o
rationis.
perfecte.

Quid oꝛõ
mẽtal vo
cał⁊ ſcpᷣ⸗
ta.
Quot mo
dis oꝛatõ
dicitur ſi⸗
gnificati⸗
ua ex ipo⸗
ſitione

Declarat᷑
particula
cuius par
tes ⁊c.

Intellec⸗
tuſ diffini
tionis to⸗
talis ofo⸗
nis
Declara⸗
tur diui⸗
fio oꝛõis:
⁊diff initi
ones ꝑti⸗
uz dinidẽ
tium

Cractatus Quintus

fecta eſt illa:q̃ impfectũ ſẽſũ gñat in

aĩo auditoꝛis:vt hõ albꝰ.¶ Oꝛatio
num perfectarũ.alia indicatiua:vt
homo currit.alia imperatiua:vt pe⸗
tre fac ignem.alia optatiua.vtvti⸗
nam eſſem bonus clericus. alia con
iunctiua:vt ſi vener ad me dabo ti⸗

bi equum.alia depꝛecatiua:vt miſe⸗

rere mei deus.Harum autem oꝛati

onũ:ſola enim indicatiua oꝛatio di⸗

citur eſſe pꝛopoſitio.
Circa hũc tertum .
¶ Sciẽduʒ eſt pꝛio ꝙ triplex ẽ oꝛa
tio.ſ.mentalis:⁊ illa conceptus complexus.
Alia eſt ſcripta:⁊ ſcriptura ⁊ alia eſt vocalis
⁊ illa eſt que ab oꝛe pꝛofertur Modoĩ ꝓpo⸗
ſito eſt ſermo de vocali.ñ oꝛõneʒ vocaleʒ
fignificare ad placitum:eſt ipſam ſignifica⸗
re ex ĩpoſitione.¶ Sʒ or̃onẽ vocalẽ et ĩpoſi
tiõe ſignificare: cõtingit duptr. ¶ AUno mõ
ex ĩpoſitione ſuaꝝꝑtiuʒ ⁊ nõ et ĩpoſitõe ſui
vt patet de ofone vocali ex pluribꝰ vocp'ſi
gnificatiuis cõpoſita: ficut iſta homo ẽ aĩal:
nunqᷓ; fuit impoſita ſᷣ̃m ſe totã:ſʒ partes eiꝰ
pᷣciſe ſunt impoſite ad ſignificãdũ.Alio mõ
ex ĩpoſitiõe ſui ſiẽ pʒ de oꝛõne vocali q̃ ñ cõ⸗
ponit᷑ ex pluribꝰvocibꝰ ſignificatiuis ſed eſt
tm̃ vna vor ſuboꝛdinata ↄceptui cõplexo:vt
ſi a.imponat᷑ ad ſignificãdũ tm̃ ſicut bõ cur
rit:tunc illa oꝛatio a.ſignificat ex impoſitio
ne ſui ⁊ non et impoſitione ſuaꝝ partium
¶ Motanduʒ eſt ſcdðo circa illã par
ticulã cuiꝰ ꝑtes ſeꝑate ⁊c.ꝙ illa dʒ ſic intelli
gi: cuiꝰ vocvł ↄceptꝰ cui ſuboꝛdinãt᷑ partes
ſunt ſignificatiue ſeoꝛſũ. Dicit᷑ notatvł cõ
ceptus ⁊c.qꝛ ſi illa lr̃a a impõat᷑ ad ſignificã
dũ idẽ:⁊ eodẽ mõ ſicut illa oꝛatio bomo cur⸗
rit:tunc lʒ partes ipfſius a nihil ſignificẽt ſe
parate:ex quo illa vox a nõ habet partes:tñ
ptes ↄcept cui ſu boꝛdinat᷑ aliqͥd ſignificãt
ſeparate.¶ Ex quo ptz q diffinitio oꝛõis dʒ
ſic intelligi.¶ OHꝛatio vocalis ẽ vox ſiguifica
tiua ex impoſitione ſui vel ſuaꝝ partium̃:cu⸗
ius vocꝭ vel conceptus talis vocis partes ſe
parate aliquid ſignifitanant.
¶ Motandũ eſt tertio ; bic oꝛonuʒ
alia ꝑfecta.⁊c.auctoꝛ diuidit oꝛõneʒ ĩ or̃onẽ
ꝑfectã ⁊ ĩꝑfectã:que diuiſio dʒ fic intelligi
¶ De nũero oꝛationũ alia ẽ ꝑfecta:alia ẽ iꝑfe
cta. Uel ſic:oĩs oꝛatio ẽ ꝑfecta vel imꝑfecta

finitionem oꝛationis ꝑfecte:q dʒ ſic intelli⸗
gi. Oꝛatio vocalis ꝑfecta eſt illa: q nata eſt
gñare inſtrumẽtaliter ſnĩam ꝑfectã in potẽ
tia cognitiua audientis.¶ Et oꝛatio vocalis
iĩperfecta eſt illa:q nata eſt generare inſtru⸗
mẽtaliter ſnĩam impfectã in potẽtia cogni⸗
tiua ipſius audientis.¶ Iñ ſenſus in ppoñ
to capit᷑ ꝓ ſentẽtia. Et ſenſus ꝑfectꝰ: ꝓ ſnĩa
ꝑfecta qͥ eſt oꝛatio mentalis vltimata nõ in⸗
terrogatiua:in qua ntũs reddit ſuppoſitum
verbo ꝑſonali:vt eſt mentalis vltimata cui
ſuboꝛdinat᷑ iſta vocalis:hõ eſt aĩal.¶ Sʒ ſen
ſus imꝑfectꝰ:ſiue ſnĩa imperfecta eſt oꝛatio
mẽtal vltimata ĩterrogatiua: vel in q̃ ntũs
nõ reddit ſuppoſitũ vᷣbo ꝑſonali.Erẽplũ pᷣ⸗
mi:vt oꝛatio mentalis vltimata cui ſuboꝛdi⸗
nat᷑ iſta vocalis: qͥs currit.Exẽplũ ſecũdi:vt
vltimata mẽtalis buiꝰ vocalis:hõ albꝰ. Ex
pꝛedictis pʒ: oꝛatio ꝑfecta eſt oꝛatio non
inter rogatiua:in qua vel eiꝰ mentali.noĩati
uis reddit ſuppoſitũverbo ꝑſonali finiti mo
di. Et boc intelligẽdo de oꝛatione de ineſſe:
⁊ nõ modali. Et oꝛatio imꝑfecta eſt oꝛatio
interrogatiua: vel oꝛatio in qua vel in eius
mentali vltimata:nominatiuus non reddit
ſuppoſitum verbo perſonali finiti modi.

¶ Notãdũ ẽ quarto q h̊ oꝛationuʒ
pꝑfectaꝝ:anctoꝛ diuidit oꝛationeʒ perfectã:q̃
diuiſio dz ſic intelligi.¶ De numero oꝛatio⸗
nũ ꝑfectaꝝ:alia eſt indicatina:alia imperati
ua:⁊ ſic de alijs. Ende oꝛatio ĩdicatiua vo
calis eſt oꝛatio:cuiꝰ verbũ pᷣncipale eſt indi
catiui modi. Rel que ſuboꝛdinat᷑ mentali:
cuius vᷣbũ pꝛincipale ẽ indicatiui modi.Et
amiliter dicẽdũ ẽ de alijs ſuo modo.¶ Sʒ qꝛ
vbũ indicatiui modi eſt ꝑfectius alijs: ideo
oꝛatio indicatiua ẽ ꝑfectioꝛ alijs oꝛationibꝰ
Et etiãꝗ ex quo ſola indicatiua ſignificatveꝝ
vel falſuʒ:ſic ꝙ nõ alie oꝛationes:niſi ꝓ quã
to ponũtur loco indigatiue:ideo ſola ĩdicati
ua dicit᷑ eſſe enũciatio ſine pꝛopoſitio.

¶ Moõtra dicta arguit᷑ pꝛĩo ſic.Nul
lũ completũ dʒ diffiniri.ſed oꝛatio eſt qnid
cõplexum:ergo non dʒ diffiniri. ¶ Secun⸗
do ſic.nihil eſt ꝑfectũ cui pᷣt fieri additio: ſʒ
cuilibet oꝛationi poteſt fieri additio: ergo
nulla oꝛatio eſt oꝛatio perfecta.¶ Tertio ar⸗
uitur: bec eſt oꝛatio coniunctiua ſiue opta⸗
tuua:ego vellem eſſe bonus clericus: et ta⸗
men fignificat verum vel falſum:ergo male
diciturap ſola indicatiua dicitur

¶Deige bic:perfecta eſt illa.auctoꝛ poit dif Giatio ſiue pꝛopoſitio.

e enunz

OQuid ſe⸗
ſuſ ꝑfectꝰ
iperfe⸗
ctus.

Quid oꝛa
tio perfe
cta ⁊ imꝑ
fecta ple⸗
narie oñ⸗
ditur.

Declarat
diſio oꝛa⸗
tiõis xfe
cie.

–

lin rni eli
Neain onoel tfon

ſu O
W
„

leof ſn ſen lti we
Pete, erie oen
ſkinsvoluntas ne 4
eßgnittarenn e

Woron
ei

ſthöch
ito W föniat.
ſens Clſc elnd
Aftiz böͤunt /nbare
piea Cnatfoßctcan
Pepoi Chateroeſtcopla
relg Gc hoanrit do e
neiſcſſiteent an
Cuiten TMud verduneſt
g Ucrcchtlatmi
deimr ubegort
unß heroeſioene

uro e
bun tlonetts pee⸗

Offni
ponis

(Cn Almudert
Afentigind
Sgn nnidn ine
hert hoftioren en di
aun fen
Mne, Itnrofo cgne
lgimmd
line⸗ WRZ r
a

galis: bͦalbe. (Et
ctaeſt oꝛatio non
mentali. noiati
pſonali finiti mo
ratione de ineſſe: Quiden
npfecta eſt oꝛatio tio peſe
inqua velin eins catin
tinus non reddit ſecupe⸗
li finiti modi. mrieo

gitur.
p Boꝛatiom
tionez perfecta:j Declin
e numero oꝛatio⸗ diſiocg
ina: alia imperati tidis i
atio idicatiuavo ge.
pncipale eſt indi
dꝛdinat mentali:
licatiui mogli. Et
o modo. ¶ Sʒqꝛ
ectius alijs: ideo
alijs oꝛationib
iua fignificatyen
iones: nifi qua
.ideo ſola idicati
pꝛopoſitio.

kpꝛio ſic. Nul
ed oꝛatio eſt nid
finiri. ¶Decun/
tfieri adaltiorß
ri additio: ergo
cta. (Terntion,
nctiua ſiue opla⸗
li umneſg⸗ m⸗
icitur eſſe enun⸗

Diuiſio p

De diffinitione ⁊ diuiſione ꝓppoſitionis

¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ ↄcedendo maio⸗
rem de diffinito ꝓpinquo:ſed nõ de remoto
Et ad minoꝛẽ dicitur diſtinguẽdo eaʒ eo ꝙ
ſubiectũ eius põt ſupponere materialiter ꝓ
illo terio vocali oꝛatio:⁊ ſic negatur minoꝛ:
vel põt ſupponere ꝑſonaliter ꝓ illo de quo
Fe ðꝛ ꝙ eſt oꝛatio ⁊ ſic ↄceditur minoꝛ ¶ Ad
ſcðm ðꝛ ꝙ lʒ nibil ſit ꝑfectũ fimpliciter cui
põt fieri additio:tñ bene aliqðtale eſt perfe
ctũ in ſuo genere velin ſua ſpẽ.¶ Uñ ꝑfectũ
ſimplr eſt cui nulla põt fieri additio.¶ Sʒ ꝑ
Quid ꝑfe fectũ in gne vł ſpẽ ðꝛ illud:q bʒ oĩa reqͥñta
ctum ſim ad hoc ꝙ ratio gñis vel ſpẽi ſibi conueniat.
pliciter:? ¶ Ad tertiũ ðꝛ:q ſi capiat᷑ illa oꝛatio ĩ ſenſu
efectũ in ꝓpꝛio eiꝰvt ſignificat deſideriũ:tũc nõ ſigni
generevł ficat verũ vel falſum Sed ſi capiat᷑ loco iſtiꝰ
ſpecie. iudicatiue.ſ.volo eſſe bonꝰ clericꝰ: ſine loco
iſtius voluntas mea eſt ꝙ ſim bonus clericꝰ
tunc ſigniticat verũ vel falſum.
Ropoſitio ẽ oꝛo veꝝ vel
fſſim ſignificãs ĩdicãdo:
vt hõ currit ¶ Pꝛopoſi
tõnũ ãt alia cathegoꝛica
RGalia bypotetica. atbe⸗
goꝛica ẽ illa q̃ͥ bʒ ſubm̃ ⁊ pᷣdicatum
ni 7 coplaz taqᷓ; ꝑtes pncipales ſui: vt
Diffinits bõ currit. In bac ei ꝓpõne: hõ ẽ ibm
ꝓppõis ca Curꝛit vᷣo pᷣdicatũ.Et qð ↄlũgit vnũ
ihegoꝛi⸗ cũ altero eſt copła:vt ptʒ in reſoluẽ
ce ⁊ decla do:hõ currit.i.bõ ẽ currẽſibi homo
ratio eiuſ eſt ſubiectũ ⁊ currens pꝛedicatum

Diffinitõ
ꝓponis.

põnis da
ta penes
ſubſtanti

n co⸗ Tlllud verbum eſt: dicitur eſſe copu.
puli co, la. qꝛ copulat vnũ cum altero. ¶ Er

dicitur cathegoꝛica a cathegoꝛiʒo
Imerpᷣ⸗ cathegoꝛiſas are.qð idẽ eſt ſicut p⸗
tatio de dico pꝛedicas pꝛedicare. Uñ ðꝛ ca⸗
ly. thegoꝛica.i.pᷣdicanua ¶ Subiectũ
Catbego eſt ulud ð quo aliquid ðꝛ.ſ.pᷣdicatũ

ĩca ¶ HPꝛedicatnm eſt qð ðꝛ de altero:
ſcilicet de ſuo ſubiecto.
¶ Circa bunc tertum.
¶ Notãdũ ẽ pꝛimo ꝙ pe.biſp.põit
diffinitionẽ ppõnis:qͥ ſic dʒ intelligi. Pꝛo⸗
Exponit᷑ poſitio vocalis eſt oꝛatio vocalis qͥ ſuboꝛdi⸗
diffinitio natur ꝓpoſitiõi mẽtali vere vel falſe. Et poꝰ
ꝓpõnis, nitur ofo loco gñis ¶Et ðꝛ vocalis:ad dꝛiaʒ

mentalis impꝛopꝛie dicten of̃onis ſcripte

Foli vij.

talis ꝓpꝛie dicte:q̃ nulli alteri pꝛopoſitioni
ſuboꝛdinat᷑. Eñ pñs diffinitio nõ eſt ꝓpꝛie
diffinitio ꝓpõnis:ſʒ bui termini enũciatio
cũ ꝓpoſitio debeat ꝓpꝛie ſic deſcribi.¶ Pꝛo e
poſitio eſt of̃o poſita ꝓ ↄcluſione inferenda
Sed tñ ex quo iſte terminꝰ ꝓpoſitio eſt ma
gis notus iuuenibus ideo pe. hyſp.diffinit
enuuciati 1
ationem ſub noĩe pꝛopoſitionis. Quid ſi-

¶ Notãdũ eſt ſecundo q ſignifica gniticare
re veꝝ:vt eſt ad ꝓpoſitũ eſt ſuboꝛdinari ꝓpõ verum vł
ni vltimate vere. Sʒ ſignificare falſuz ẽ ſub falſum
oꝛdinari ppõni mẽtali vltimate falſe. Unde
veꝝ in ꝓpoſito idẽ eſt q; ꝓpoſitio vera. Et
falſuʒ idẽ eſt: ꝓpõ falſa. Mõ ad boc ꝙ ali
quod ſignũ ad placitũ ſignificãs ſit ppõ:nõ
ſufficit ſignificet verũ vel falſum:boc eſt
ofonẽ verã vel falſazʒ:qꝛ tũc iſte ofones:of̃o
vera vel falſa:⁊ ſilr iſti termini:verũ falſum.
eſſent ꝓpõnes:ſed requiritur ꝙ; ſuboꝛdinet
ꝓpõni mẽtalivltimate vere vel falſe.Et illo
mõ lya:beue eſſet ꝓpõ.Silłr cireulus pẽdẽs
ante tabernã diceretur eſſe ꝓpõ. Vñ in dit
finsione ꝓpõnis ponit᷑ illa ꝑticula indican
do:que debet ſic exponi.ſ.ꝙ ſit oꝛatio cõpo
fita ex verbo indicatiuimodi:. .

¶ ‚ Motandum eſt tertio q; cõſequẽt᷑
auctoꝛ ponit diuiſionẽ ꝓpõnis:q ſic dʒ intel
ligi.de numero ꝓpoſitionũ:alia ẽ catbego
rica. ⁊ alia hypotetica.Et dat᷑ iſta diuiſio pe⸗
nes ſubam ꝓpõnis.Et eſt diuiſio generis in „
ſuas ſpẽs. Deide auctoꝛ ponit diffinitionẽ Exponit᷑
ꝓpõis catbegoꝛice:que ſic intelligitur. Pꝛo diffinitio
poſitio cathegoꝛica eſt illa q̃ vel eius menta ppois ca
lis cui ſuboꝛdinat᷑:hʒ ſubiectũ pᷣdicatũ:⁊ co⸗ tbegoꝛi⸗
pulã verbalẽ: tãqᷓ; ꝑtes pꝛincipales eiꝰ. Uñ ce·
ꝑly illa:intelligitur genus diffiniti. ſ. ly ꝓ⸗
pgſitio.Et totũ reſiduũ ponit᷑ ad dꝛiam pꝛo⸗
poſitionuz hypoteticaꝝ.¶ Et dicitur vel eiꝰ
mentalis ac.ꝓpter tales hõ eſt:⁊ a.ſi ſignifi
cet tantũ ſicut hõ eſt animal.

¶ Notãdũ ẽ quarto ꝙ bic ſubiectũ
eſt de ꝛc.auctoꝛ ponit diffinitionẽ ſubiecti
nõ diſtributiõis:ſʒ ꝓpõnis q̃ dʒ ſic intelligi.
Subiectũ enũciatõis eſt teriꝰ de q ĩplicite Declarat
vłexplicite:mediãte copula vᷣbali affirmata qͥq ſubie⸗
vel negata enũciat᷑ alꝰ ter minꝰ.i.pᷣdicatum ctũ enun
¶ Sʒ ſubm diſtributõis:eſt terinꝰ cõis a ꝑte ciationis
ſubiecti ꝓpõis diſtributꝰ:qͥ põt eẽ mediũ ſil adiſtribu

logiſmi facti in barbara:vł in darij:vt in iſta tionis

Deinde ðꝛ:que ſuboꝛdinat᷑ ꝛc.ad dꝛiꝰʒ mẽ Ipone. Cuiuſſibet boĩs oculꝰẽ dexter ly bo

Tractatus.Quintus

minis eſt ſubᷣm diſtributõis ⁊ nõ enũtiatõis
ñ aliqñ ſubʒ enũciatõis ⁊ ſubʒ diſtributio
nis diſtiguüũt᷑ vt in exẽplo dato. Aliqñ ſunt
idẽ.vt oĩs hõ currit ibi ly:bõieſt ſubm enũti
atõis ⁊ diſtributõis Poſtea diffinit auctoꝛ

Declarat pᷣdicatũ:nõ foꝛmale:ſʒ male ⁊ eſt ſenſus diffi
diffinitio nitõis. Pꝛedicatũ matiale ẽ terinꝰ qᷣ iplicite
pꝛedicati vłerxplicite enũciat᷑ de alio.ſ.de ſubcõ:medi

lis

Diuiſio ꝓ
põnis ca⸗
cthegoꝛi⸗
cedata pe
nes quan
titatem.
Quid ꝓ⸗
põ vlis.
Quid ter
min? cõis
que ſigna
vlia.
Quõ bic
i titas ac
cpitur: 2
guõ non.

materia⸗ ante copula vxbali affirmata vel negata. Sʒ

pᷣdicatũ foꝛmale eſt ipſa copula vniens ſub⸗
iectum cum pꝛedicato.
¶ Koõtra dicta pꝛimo arguitur ſic.
¶Diffinitio ꝓpõis ↄuenit alijs a diffinito vt
ꝓpõi mẽtali:ſcpᷣte ⁊ circulo pẽdẽti añ taber⸗
na: ipᷣa nõ eſt bona.¶ Scðo af. Mẽbꝛa di
uiſiõis ꝓpõis coincidũt: & ipᷣa eſt mala Añs
pʒ:qꝛ eadẽ ꝓpõ ẽ cathegoꝛica ⁊ bypotetica:
nicut iſta.hõ vel aſnus currit ¶ Tertio af ſic
Iſta ꝓpõ hõ eſt:eſt ꝓpõ cathegoꝛica ⁊ tñ nõ
bʒ pꝛedicatum:ergo diffinitio eſt mala
¶ Ad pꝛumũ dicitur ꝙ oꝛatio men⸗
talis ſcpta:a circulꝰ pẽdẽs añ tabernã exclu
dunt᷑ a diffinitõe ꝑ illã ꝑticulã vocaliss Ad
ſᷣm ðꝛ:ꝙ lʒ mẽbꝛa diuiſiois q ad ſuppoſita ſi
ue q ad ſigtũ mat᷑iale coincidant mõ tñ q ad
rões ſiue diffinitões:vt iſta.bõ vel aſinꝰ cur

rit: ſigtur ꝑ iſta duo cõplexa ꝓpõ cathegoꝛi⸗

ca ⁊ ꝓpõ bypotetica:a tñ eſt alia diffinitio ꝓ
põ nis cathegoꝛice:⁊ alia ꝓpõnis bypoteti⸗
ce.¶ Ad tertiũ ðꝛ: Iʒ illa vocalis bõ eſt:non
habeat ſubiectũ:pᷣdicatũ: ⁊ copulã:tñ menta
lis cui ſuboꝛdinat᷑ hʒ illa. Rel ſic:lʒ nõ babe
at pᷣdicatũ explicite:tñ bñ implicite:qꝛ bene
implicat᷑ in boc verbo eſt:⁊ boc ſufficit.

ter: ꝑticulariter: idefinite:vł ſingularit᷑ Iñ
quãtitas in ꝓpoſito nibil alið eſt:qᷓ; ꝓpõ in
qua ſubʒ tenet᷑ vtr:ꝑticulariter:ĩdefimite vł

ſingulariter.Et ſi capiat᷑ quãtitas ꝓpꝛie tũc

eſt terminꝰ pᷣme intentõis:a figniſicat res q̃
nõ ſunt ſigna.Sʒ ſi capiat᷑ ſcðo mõ tũc ẽ ter
minus ſcðde intẽtõis ⁊ ſig̃t pꝓpões:ↄnotãdo
ſubiecta eaꝝ teneri vli:pticularit᷑ idefinite:
vł ſingulariter:ſi tales ꝓpões ſunt de ineſſe
Sed ſi ſint modales cõnotãt copulam ſic vł
ſic teneri.

¶ Motãdũ eſt ſcðo ꝙ iſta diuiſio qᷓ
qrimẽbꝛisᷓ ponit᷑ a petro biſ.in textu dʒ ſic
intelligi.de numero ꝓpõnũ cathegoꝛicarũ
qdã eſt vłis.qdã ꝑticularis:q̃dã indefinita
⁊ quedã ſingularis.¶ Et bʒ iſta diuiſio q̃dri
mẽbꝛis ſic reduci ad bimembꝛẽ.Oĩs ꝓpõ ca
thegoꝛica:vel eſt de ſubcõ cõi:vel ſingulari.
Si de ſubiecto ſingulari:tũc eſt ſingularis:
ſi ſubᷣm teneat᷑ ſingulariter. Si ſit de ſubie⸗
cto cõi:vł ergo tale ſu biectũ tenet᷑ cũ ſigno
vel ſine ſigno. Si ſine ſigno eſt. Inde finita
Si cũ ſigno boc ↄtingit tripliciter:qꝛ vel ſu
mitw᷑ cũ ſigno vli:a ſic eſt ꝓpõ vłis.Rel cũ ſi⸗
gno ꝑticulari.⁊ ſic eſt ꝑticularis.el cum ſi
gno qð eſt ꝓnomẽ demõſtratiuum pᷣmitiue
ſpeciei:a ſic iterũ eſt ſingularis.de iſtis plu⸗
ra alia ſunt videnda:q̃ videbũtur in logica.
¶ Notãdũ eſt terrto ꝙ bic ↄſequen
ter pe.hiſ.ponit diffinitionẽ ꝓpõnis vlis: qͥ
diffinitio ſic intelligit᷑. Pꝛopo vlisleſt ꝓpõ
cathegoꝛica:in qua implicite vel explicite
vel in eiꝰ mẽtali cui ſuboꝛdinat᷑:ſnbijcit ter⸗
minus cõis:ſignolvli nõ impedito deterĩatꝰ

¶ Pꝛopoſitionũ cathegoꝛicarum.ꝰvel aliq ſuppiete vicẽ ſigni vlłis.¶ In q dif

Alia vłis.Alia ꝑticularis. Alia in⸗
definita ⁊ Alia ſingularis. ¶ Pꝛo⸗
põ vlis eſt üla:inqᷓ ſubijcit ternnnꝰ
cõis:ſigno vłi determiatꝰ.Ael ꝓpõ
ꝓlis eſt illa:q̃ oĩ aut nulli in eẽ ſigat
vt omnis hõ currit.Nullꝰ hõ currit
¶ Lerminꝰ cõis eſt qͥ aptꝰ naꝰ eſt
pꝛedicari de pluribꝰ: vt hõ de ſoꝛte
⁊ de platone ¶ Signa vlia ſunt hbec
oĩs nullus quiibet:meuter:⁊ ſilia.
QCirca bunc textum.
¶ ’otanduʒ eſt pᷣmo bic ↄñr pe.
hi. diuidit ꝓpõnẽ cathegoꝛicã penes qtita
tẽ.¶ Eñ in ꝓpoſito nõ dʒ accipi qtitas ppe

finitione ponit᷑ ꝓpõ cathegoꝛica.loco gñis
ODeinde ðꝛ terminꝰ cõis ad dr̃az ꝓpõis ſin
gularis:cuiꝰ ſubiectũ eſt terminꝰ fingularis
Deinde ðꝛ ſigno vli:ad differentiã ꝑticularꝭ
indefinite:⁊ fingulasis:cuiꝰ ſubm ẽ terminꝰ
cõis ſumptꝰcũ ꝓnoĩe demõſtratiuo pᷣmitiue
ſpẽi.Et ðꝛ explicite ꝓpter tales ꝓpõnes oĩs
bõ eſt aĩal:oĩs hõ eſt riſibilis.in qͥbus expli⸗
cite ⁊ diſtinte põit᷑ terminꝰ cõis:⁊ ſiłr ſignũ
vle.¶ Et ðꝛ ĩplicite.pꝓpt᷑ tales ꝓpõnes. Ni⸗
hil eſt: quodlibet eſt:in qͥbꝰmõ ponit᷑ explici
te ⁊ diſtincte terminꝰ cõis:ſʒ ſolũ ponit᷑ ipli
cite:cũ includat᷑ in illo ſigno. Nibil terminꝰ
dõis.⁊ ĩ illo ſigno qðlibet iſte teriꝰ ens. Et
ðꝛ vel in eiꝰ mẽtali ꝓpt᷑ h̊ ꝙ ſi a imponeret᷑
ad ſiguificãdũ tm̃ ficut oĩs bõ currit:tunc a

ꝓ magnitudine vel extẽſione: ſʒ impꝛopꝛieg eẽt ꝓpõ vlis:⁊ tñ nõ baberet ſubʒ nec pᷣdica
ꝓ ꝙpone cãtbegoꝛica:cuiꝰ ſubm tenet᷑ vli⸗ tũ:ſʒ in er mẽtali ſubijceret᷑ terminꝰ cõis ſi⸗

Declara⸗
ratiodiui
ſionis.

BGufficiẽ
tia

Declarat
diffinitio
pꝛopoſiti
Onis.

ſtetiör ninocen diß
ffimmvechnore icn
ſſeiſonennalinipofnd⸗
ſtesalfonfricüiſti.
ſggiſcnluniſn. Se
fmmrteni fnguln bi
iunetizvr dicidomti⸗
ſores Oiff dreengo ſn⸗
hoies (Oj norit nectit
ſigkri neciite opln in
Püribuget deendoboͤnn
Ninppnagennr iates
Chntwiü ainörehe

„

indscieso rnoſdſo⸗
ſſltermint undustot.
Wn dcti i⸗
nsbomn diuifo debet

„

dogiſta diufo
eiro biſin tertudzi inic
vond cathegoiani fin
Eeerdcs intefnin
et bz iſta diuifio zari
tumembꝛẽ. Dis ppog Olf
ubccöbrelſne ⸗
con vel fingulari. ti
lari:tüc eſt fingularis:
riter. Bi ſitde ſubie⸗
biectü tenet ciͦ figno
ſigno eſt. Indefinita
dit tripliciter:qꝛ vel ſn
eſt ppõ vlis. Bel ciſß
ticularis. Bel cumſi
nöſtratiuum pmitiue
ngularis. De iſtis plu⸗
videbütur in logica.
rto qꝙ bic olequen ee
itione ppõnis vlis: q f⸗
Pꝛopo vlisjeſt pp nͤ
nplicite vel erpicite ⸗
boꝛdinat:ſnbijcitter/
i impedito deterint
ſigni vlis. ¶Jn q dil
atbegoꝛica. loco gnis
5is ad draz Ppos ſin
eſt termin ſingularis
1differenti pticulaf,
rcui ſubm e termin
emöſtratiuo pmmitine
tertales hpones ais
ſibilis in qbus etpi.
nin cois: fiti igen
ktules ppoͤnes ne
aͤb⸗ ðponit expill

„

Declatur
diffinitio

fmini cõ⸗

munis

De ppoſitiõe pꝑticłari ⁊ indefinita.

gno vli determĩat?. ¶ Dicitur notanter non
ĩpedito:ꝑꝑ ꝓpões in qᷣbꝰ ſigno vli pꝛepõit᷑
negatio:vt nõ oĩs hõ currit:nõnull hõ cur⸗
rit:q̃ nõ ſũt vlłes:ſed ꝑticlares.dicitur nota
ter vel aliquo ſupplẽte vicem ſigni vlis ꝑꝑ
tales ꝓpões nõ hõ currit:nõ qͥdã hõ currit:
q̃ ꝓpoſitiones ſũt ãbe vniuerſales:⁊ ĩ vna po
nitur negatio loco ſigni vniuerſalis:⁊ ĩ alia
ponitur hoc totum non quidaʒ

¶ Notandum eſt quarto ꝙ bic ↄñr
Pe.hi. diffinit fminũ cõeʒ. Et debet ſic dif⸗
finitio intelligi. Terminꝰ cõis eſt terminꝰqͥ
ex mõ ſue ĩpoſitõis ſiue fiẽtõis naturaliſ na
tus ẽ pᷣdicari de pluribus vere ⁊ affirmatiue
vniuoce ⁊ diuiſiʒ:mediãte copla de pñti:nõ
ampliata:nec ãpliatina cui nõ repugnat ſup
ponere ꝓ pluribꝰ. Iñ terminus ponitur lo
co gñis:⁊ totũ reſiduũ poit᷑ ad dꝛĩam terĩ ſin
gularꝭ:quia terminus ſingularis bñ pᷣdicat
vere ⁊ affirmatiue de pluribus negatiue.di
cẽdo Soꝛtes nõ ẽ plato. Cicero nõ ẽ plato.
Et etiã ðꝛ vniuoce:qꝛ bñ pᷣdicat᷑ de płibꝰ xe
affirmatiue eqͥuoce dicendo:iſte eſt ſoꝛtes:⁊
iſte ẽ ſoꝛtes:qꝛ alia ĩpoſitõe ĩponit᷑ iſte teriꝰ
ſoꝛtes ad ſignificãdũ iſtũ:alia impoſitiõe ad
ſignificandum iſtum.Et etiam dicitur diui⸗
ſim:qꝛ teriꝰſingular bñ pᷣdicatur de pluribꝰ
ↄiunctiʒ:vt dicẽdo mat᷑ia⁊ foꝛma ſoꝛtis ſunt
ſoꝛtes. Silr dicendo ſoꝛtes ⁊ plato ſunt iſti
hoĩes. Dr notãt᷑ mediãte copla ⁊c.qꝛ terĩꝰ
ſinglariſ mediãte copla ãpliata pᷣt pᷣdicari ð
pluribus:vt dicendo hõ imaginatur ſoꝛtes.
Aſinꝰ ymaginatur ſoꝛtes:⁊ ſic de alijs.O Di
citur notãter cui nõ repugnat ⁊c.ꝓpter ter⸗

minos cõcs pꝛo vno ſolo ſupponẽtes:vt ſũtꝰ

iſti termini mundus:ſol:luna:deus.

¶ Cõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. om
nis bona diuiſio debet eſſe bimẽbꝛis:ſʒ iſta
diuiſio nõ eſt bimẽb?ꝭ cũ fit quadrimẽbꝝ:er
go eſt mala. Scðdo ſic af:bec eſt vlis.Nihil ẽ
⁊ tñ non ſubijcitur terminus cõis ſigno vli
determĩatus:ergo diffinitio eſt mala.¶Ter
tio arguitur ſic:diffinitio termini cõmunis
conuenit alijs a diffinito:ergo diffinitio eſt
mala.añs ptʒ:qꝛ terminus fingularis pꝛedi
catur de pluribus:vt dicendo plato non eſt
ſoꝛtes.guilhermus nõ eſt ſoꝛtes.

„ .
¶ Ad pꝛimum ðꝛ ꝙlʒ omnis bona
diniſio q̃ͥ datur ꝑ membꝛa immediate ſub di tm̃:vt qͥdã:aliqͥs:⁊ ſic de filibꝰ.Alia ſunt ꝑtizʒ

uiſo contenta debeat eſſe bimembꝛis:nõ tñ catbegoꝛeumara ⁊ ꝑtiʒ ſincatbegoꝛeumata

72

Folio viij.

uiſo. ¶Ad ſcdᷣm ðꝛ: ꝙ łʒʒ ibi non ſubijciat᷑ ter
minꝰ cõis ſigno vniuerſali determinat ex⸗
plicite: tñ bñ implicite. ¶ Ad tertiũ dicitur
ꝙ licet terminus ſingularꝭ pᷣdicetur de plu⸗
ribus negatiue:non tamen vere ⁊ affirmati⸗
ue vniuoce ⁊ diuiſim.

¶ Pꝛopoſitio ꝑticularis ẽ illa:in q̃
ſubijcitur terminus cõis ſigno pti⸗
culari determinatus:vt quidam hõ
currit. ¶ Siana pticularia ſunt h̊
qᷓdã:alter:aliqs ⁊ ſiłia. ¶ Pꝛopoſi
tio indefinita eſt illann qua ſubijci⸗
tur terminus cõmunis ſine ſigno:vt
homo currit.

¶ Circa hunc textum.
¶ ’ NMotãdũ eſt pꝛĩo: bhic ↄſequent

pe.hiſ.diffinit ꝓpõnẽ ꝑticularẽ: q̃ diffinitio
dz fic intelligi. Pꝛopõ pticularꝭ eſt ꝓpõ ca⸗
thegoꝛica:in qua ſubũcit᷑ terminꝰcõis:ſigno
pticulari determinatꝰ:cui non pᷣponit᷑ nega
tio:vl aliquo alio ſibi equiualẽti explicite:
vel implicite:vel in eius mẽtali.¶ Uñ ꝓpõ
cabegoꝛica:ponit᷑ loco gñis. Et totũ reſi
duũ ponit᷑ ad dr̃am vlis:indefinite ⁊ ſingula
ris.Et ðꝛ notãter cui nõ pᷣpouitur negatio:
qꝛ ſi ſigno ꝑticulari adderetur negatio:ta⸗
lis ꝓpõ nõ eſſet ꝑticularꝭ:vt nõ qͥdaʒ hõ cur
rit.Et ðꝛ notãter vel aliquo alio fibi eqͥua⸗
lenti:ꝓpter tales ꝓpõnes vt nõ oĩs hõ cur⸗
rit:nõ nullꝰ hõ currit:qꝛ iſte ꝓpõnes ſunt ꝑ⸗
tisulares:⁊ iſta ſigna nõ oĩs:nõ nullꝰ: eqͥua⸗

lẽt ſignis pticularibꝰ.¶ Et ðꝛ explicite: ꝓpt
tales ꝓpõnes:quidam hõ currit:quidam bõ
non currit:aliquis hõ currit.O Deinde dicit᷑

implicite ꝓpt᷑ tales ꝓpõnes aliqͥd eſt: aliqͥd
currit.Et ðꝛ notãter vel in eiꝰ mentali: q;
iſta lr̃a a: ſignificaret tm̃ ſicut aliqͥs bõ cur⸗

rit:tũc eẽt ꝓnõ ꝑticularis:⁊ tñ in ea nõ ſubij

ceret᷑ teriꝰ cõis:nec etplicite nec ĩplicite:cũ
ibi nłlo mõ ſit ſubiectũvocale ſʒ ĩ eiꝰ mẽtali
cui ſipoꝛdinat᷑ talisvox:bñ ſubjceret᷑ termi
nus cõis ſigno ꝑticulari determiuatus.

¶ MNotãdũ eſt ſcðo:ꝙ ſignũ ꝑticula
re eſtillð: qð additũ terĩo cõi:niñ fuerit ĩpe
ditũ:facit ipᷣm terminũ ſtare ꝓ oĩbꝰ ſuis ſig
tis difiũctiue.¶ Uñ ſigna pꝑticularia ſũt du⸗
plicia. Queduʒ ſũt pure ſincathegoꝛeumata

illa q dat ꝑ membꝛa mediate contẽta ſub dii yt aliqͥd:alicubi:aliquotiens: aliqnaliter c.

Quid pꝛo
põ ꝑticu⸗
laris.
Que ſig
ꝑpticlaria.
Quid pꝛo
põ indefi
nita

Declarat᷑
diffinitio
ꝓpõnisꝑ
ticularis.

Quid ſia
gnuzʒ pti⸗
culare ec

q. Putex.,

CTractatus Quintus

Pꝛima. ¶ Iñ ad h̊ ꝙ altqᷓ ꝓpõ ſit ꝑtiełaris quĩq; cõ
ditiones rehrät. Pꝛima ẽ ꝙ tale ſignũ ꝑti
culare debet poni cum termio cõi a ꝑte ſubi
Secũda. Defectu cuius iſta nõ ẽ ꝑticłlarꝭ. Soꝛtes eſt
* aliquis hbomo.¶ Secunda conditio eſt:ꝙ ta
lee ſignũ ſit eiuſdẽ gñis cum termino cõmu⸗
Tertia ni. Defectu cuius ſᷣ non eſt particularis Ali
qua vir eſt homo. ¶Tertia cõditio eſt: ꝙ ta⸗
le ſignũ teneat᷑ pſonaliter. Defectu cuiꝰ iſta
Quarta.] non eſt ꝑticularis.Quidã eſt ſncathegoꝛen
ma.¶ Quarta ↄditio ẽ:q ſignũ ꝑticulare nõ
Quinta. ſit impeditũ.deſectu cuius iſta non ẽ ꝑticu
laris.Nõ qͥdã bõ currit.¶ Quita ↄditio ẽ:q;
tale ſignũ pticulare nõ ponat᷑ inter partes
ſubiecti:ſʒ pᷣponatur toti ſubiecto. Defectu
cuius iſta non eſt particularis Aſinus alicu
ius hominis currit.

etaret ¶ Motanduz eſt tertõ ꝙ h̊ ↄſequẽt
diſtinitio ge hiſ. ponit diffinitiones pponis indefini⸗
ꝓhoius i te.qᷓ diffi nitio dʒ ſic intelligi. Pꝛopoſitio ĩ⸗
gefinite gefinita ẽ ꝓpõ cathegoꝛica:in qua vel in cu⸗
ius mentali cui ſuboꝛdinat᷑:ſubijcitur termi
nus cõis ſine ſigno qᷓ;tificante.¶ Inde ꝓpõ
cathegoꝛica ponit᷑ loco gñis.Et totũ reſſdu
OQuid ſi⸗ um ponit᷑ ad dr̃am ꝓpoſitionis vniuerſalis
gnu ti, pticularis:⁊ fingularis.¶ Inde dupler ẽ ſi⸗
ficãe et ſi gnũ.ſ.ſignũ qtificans.⁊ ſignũ nõ qtificãs.
itificãs. ¶ Signu qtificãs eſt ſignuz quo poſito vel
remoto in ꝓpõne:variat᷑ qtitas ꝓpõnis vt
ſigna vłia:ſigna ꝑticularia:⁊ ꝓnoĩa ðmõſtra
tiua pꝛimitiue ſpẽi.¶ Sed ſignum nõ qtifi⸗
cans eſt quo poſite vel remoto in ꝓpõne nõ
variatur quãtitas ꝓpõnis:vt ſunt iſta: quig
Tres ↄdi ſolus:tantus:⁊ ſimilia.

tões vpõ ¶ Notandum eſt quarto q́; ad h̊ q;
nis ĩdefi aliqua ꝓpõ ſit indefinita tres ↄditiones re⸗
nite. q̃runt᷑.¶ Pꝛima eſt:ꝙ ꝑ additionẽ ſignivni⸗
Pꝛima. nuerlſalis põt fieri vłis:⁊ ꝑ ſignũ ꝑticulare ſt
Secũda. fieri ꝑticularis:⁊ ꝑ ꝓnomẽ demõſtratiuũ pᷣ
mitiue ſpẽi põt fieri ſingularis.¶ Scða ↄdi
tio eſt:ꝙ talis terminꝰ cõis ponat᷑ apꝑte ſub⸗
iecti.Defectu cuiꝰ iſta nõ eſt indefinita ſoꝛ.
eſt bõ.¶ Tertia ẽ:ꝙ nullũ ſignũ negatisum
ponat᷑ ſiue cadat ſupꝛa illũ terminũ cõeʒ.de
fectu cuiꝰ iſta nõ eſt ĩdeſinita. Nõ hõ eſt aſi⸗
nus:capiẽdo illã negationẽ nõ:negatiue.
¶ Koõtra dicta arguit᷑ pꝛimo ſic:h
eſt ꝓꝑticularis.Nõ oĩs hõ currit:⁊ tñ ibi non
ſubijcit᷑ terminꝰ cõis fſigno ꝑticulari deter⸗

Declarat᷑

Tertia.

minatus:ergo diffinitio eſt iſufficiẽs.¶ Se⸗

cũdo arguitur cõtra diffinitionem pꝛopoſi⸗

tionis indefinite. Iſta ẽ indefinita ſoꝛtesẽ

V.

nomẽ tñ ibi ſubijcitur teriꝰ ſingular Eac.

¶ Tertio af̃ j eandẽ.iſta eſt indefinita. Tm̃ 6.

bõ currit:⁊ tñ in ea non ſubijcitur terminus
cõmunis ſine ſigno:igitur ac.

¶ Ad pꝛimuʒ ðꝛ: ꝙ licet ibi non ſit
ſignũ ꝑticulare foꝛmalit᷑:tñ bñ eſt eqͥualẽter
¶Ad ſcm ðꝛ ꝙ lʒ iſte terminus. Soꝛtes fit
terminꝰ ſingularis qñ accipit᷑ ſignificatiue
nõ tñ qñ accipit᷑ materialiter. Ael ðꝛ licʒ

ibi ſubijciat᷑ terminꝰ ſingular cõiter tentus

nõ tñ ſingulariter tentus. ¶ Ad tertium ðꝛ
ꝙ lʒ ibi non ſubijciatur terminꝰ cõis ſine ſi⸗
gno non quãtificante:iñ bñ ſubijcitur termi
nus cõis ſine ſigno quantificante.

¶ Pꝛopoſitio ſingularis ẽ illa in q̃
ſubijcit᷑ terminꝰdiſcretus vel termi
nus cõis cum ꝓnoĩe demõſtratiuo
pᷣmitiue ſpẽi.vt ſoꝛtes currit:vel il⸗ Quid pꝛo
le bõ currit. ¶ Cerminus ſingular? hoins
vel diſcretus eſt: qui aptus natus
eſt pꝛedicari de vno ſolo vt ſoꝛtes Quid ter
de ſeipſo. minusſin
WVTirca bunc textum. gularis

¶ Motandũ ẽ pꝛĩo:q bic ↄſequẽter
pe.hyſ.ponit diffinitionẽ ꝓpoſitiõis ſingu⸗
laris:q̃ diffinitio dʒ ſic intelligi.¶ Pꝛopoſi⸗ Declarat᷑
tio ſingularis ẽ ꝓpõ cathegoꝛica in qua vel diffõ pꝛo
in cui mẽtali cui ſuboꝛqinat᷑:explicite vłim poſitiõis
plicite ſubijcit᷑ terminꝰ ſingularꝭ:ſingulari⸗ ſingularz
ter tentꝰ:vel terminꝰ cõis ſumptꝰ cũ ꝓnoĩe 3
demõſtratiuo pꝛimitiue ſpẽi: eiuſdem cãus
eo.O Dicitunnotãter in diffinitiõe: vlin
eius mẽtali: ꝓpt᷑ tales ppõnes lego:ſcribo.
¶Dicit᷑ etiã notãter explicite vel ĩplicite:
ꝓpt᷑ tales ꝓpõnes. Hoc cur rit.Illð moue⸗
tur.in qvns ꝓpoſitionibꝰ lʒ nõ ſubijciat᷑ ter
minus ſingularis expeicite:tñ bñ implicite:
qꝛ in illis pnoĩbus demõſtratiuis pᷣ̊ illud:in
cludũtur terĩ ſingulares. ¶ Dicit᷑ notanter
terminus ſingularis ſingulariter tẽtus.pꝑ
tales ꝓpõnes.Soꝛtes eſt nomẽ Soꝛtes eſt
vox difſyllaba:q̃ ꝓpõnes ſunt indefinite:ex
quo in eis ſubijciunt᷑ termini fiugulares cõi
ter tenti.¶ Dicit᷑ notãter cã ꝓnoĩe demon⸗
ſtratiuo pꝛimitiue ſpẽi:ppter tales ꝓpões.
Iſe bomo currit.Ille bomo mouetur.Et
ðꝛ pꝛimitiue ſpẽi etiã ad dr̃am iſtarũ ꝓpoſi⸗
tionũ meus aſinꝰ currit. Reſter aſinꝰ moue⸗
r: quẽ ꝓpõnes ſunt indeſinite:quia licet

delbnit

unicfrn n
in fugnon tn . n
figgtrterten timn .
6 poieenorſiarin
Nenncttuscumtenmuns o

(nitienntied

ffnino ſonhlafim temm
enift pffntio ſrirltgi Ten

Alro

oninrernöſeiponis
ſenſiards engrn
Nlerfimenennvoce:
literierimneſne et
Coteriosfingrereszaphe
(Etefelſpenummm n
gutöchen deplund r
lres netaledg non ernon
tnoͤſteramalsfomine⸗
Iorfoſlumecicmn depi
Pulponk ppter kostn
is ftderlegleate
inser gereiſenhnen
Uunbetunntipen
Uſteſeptmnesnücſfnmn
,gehk deglundigeff on
Nfekeni ders e *
uheſrobebetfinten⸗

ECkimit
in esè *
eſt ind ear De q̃litate ppõnis ca
anefnin Ti in eis ſubhciat᷑ termin? cõis cũ e ꝓpõnis cathbegoꝛice
re. erminng ſtratiuorillud tñ non eſt mitin ꝓpnoĩe demõ negatiue:vt Jobanes nõ ix.
licct requiritur: ſed eſt derinatiue lue ſei: gno eſt ſoꝛtes. dBeindeda vn ẽſoꝛtes. Petrꝰ nãõ
1 ₰½ — — — i. —2 vni 7 .
tñbñ 4 on ſit poſtriod Tnora ẽ ſcðo: ꝙ dupliciter põt aöthreozu wis deplerld⸗ verea⸗
rminus. Gan dte ngularni lligi ꝙ aliqᷓ ꝓpõ ſit fingular Iſte ẽ ſe oce:ſ nõ vmuoce: vt dicẽdo
Unus. So⸗ q ſit ſingularis gu arf. O AUno mõ Faj E ſoꝛtes:demõſtrãd ce: vt dicẽdo
ccipit fan etesſi ſ gularis in efſendo: ſic iſte no noĩe nominatũ. ſi rado ꝑ ly iſte: vnuʒz
liter. el atine ingularꝭ:eſt teri pꝛĩe intetiõi Etermin ſtrande per i.a filr iſte eit ſoꝛtes: d tali
Del de g oĩis ꝓpõ eſt ſingular: qꝛ iõis. Et illo mõ le per ly iſte aliu: tali noĩe wemon.
(Agterti 8 ponẽdo ex eo ꝙ ſ bm er⸗ ſingular in ſup⸗ vni ꝛedicari de pluribꝰ ingularis
ermin zia uun de ſupponit:i q ſubm̃ evp vna re ſin vniuoce ⁊ cõiunctim: vere: affirmatiue:
biͦſubichn ſine ſi⸗ dumllime Ei ſtenſterer epe dneret alieibu⸗ foꝛma ſoꝛtio unt ſontes n ateriet
tificante ur termi vine ſede interois ſoigon G Snlariszeſ ter ieol n iſti duo boles: netren oete⸗
. ubiectu eſt termin? ſing nes ꝓpõni: cuiꝰ poteſt pᷣdicari terntenmn nngu
llaris ẽ biectu eſt termin ſingularis. fic i. cuiꝰ matiue: vni ari de plurib? vere: aff
Eilla in z min fingular tim̃ fignifi 8. 7 ſic iſte ter⸗ ri vniuoce:⁊ diuiſim: vt dicẽ e: affir
4 3 nin? ſingul ¶KzKor . oꝛtes
demöſtrati ingulariter tent/ vel termin⸗ nngSula ontra dicta arguit᷑ pꝛi
atiuo cũ pnoĩe termin?cõis ſumpt a arguit pꝛĩo ſic.E
es currit ne e u demonſtratino pꝛimiti nptus Paimo otra diffinitionẽ ppõ nio ſic. Et
pelil, Outn gein calus enmtermt pꝛimitiue ſpẽi: eiuſ Jlls diffinti ionẽ ꝓpõnis ſingularis
5“ss ermino communi. Zlla diffim tio ouenit aliſs a olffi S
gnntr bis deinne Adgen ternai ie leens Knometg ns eifos Ge ppone⸗ Bands
“ litio Petr? bil. diffini 1. ueter ci iq̃ nõ eſt ſingularis: S, 3
ſolo yt ſ n6 termei in enrn Hll init terminu ſingularẽ citur termin⸗ aris: iñ in ea ſndi
oꝛtes i ſin diffinitio ſic ĩtelligi. ſingularẽ: ⁊ debz Z diffi minꝰ ſiugularꝭ: er ſubij
im Bularis. termin⸗ ĩtelligi. ¶ Terminꝰ? ſi 3 3 diffinitionẽ termini ſñ go ⁊c. ¶ Scdo ar̃
ris. termin:ex mõ ſue iponis: ngularꝭ ẽ min? de⸗ ermini ſingularis
in ex i10 e i vel ſue min de eſt termin cõis:⁊ tñ di Iſte ter⸗
ttum. nonit rse. repugnat pᷣdicari de pinilo ſinguer ſibi nanlite e ñ diffimtio terĩ
bi . cre affirma tine: vmuoce: diuiſii ribꝰ noꝛ ptzʒ: q; ſibi ergo ẽ inſufficiẽs. Mi
bic ↄſequẽter er antet miiane tie e oumlim D ro bus. ergont krtolie Predicgri veplöru⸗
ppofitiõis fingu⸗ 9teriosſingulares ad lacitũ n impõnis ter mi 56 . rtio ſic arguit᷑. E 1
of a, . vol ſ lacitũ ſignificãtes ſingularis: tñ põ Do⸗tes eſt
elligi Propefß daiin Et ðꝛ vel ſue natu getrn iie uilic ie ermin ſing is:⁊ tñ põt pꝛedicari
elligi. Pꝛopoſ, deant gnat pᷣdicari rat ſignificationis rep ribus vt dicendo. Iſte eit ſoꝛte icari de pln
egnain eu⸗ vel difſö Brae aäceit etnneriniiſt. terios ſinge⸗ teg:ig dgnnden — ec o⸗
K. plicite ykin poßtos ex mõ ſue naturali ex mõ ſue impõnis:ied ¶ XAd pꝛimũ di — .
— fingyn non poſſunt ercius d Pinmbin babẽt qð ciat teri H ũ dicit. ꝙ lʒ in ea ſubij⸗
mpt? cũ pnoile pticula poni ri de pluribus. Etiã illa fin ermin’ ſingularis con Srfe
peit ei 3 ula pomi ꝓprer iſtos bns. Etiqilla ſingularuer te ris coner tentus: no iñ
Ei: S ost . n r tetus. Q 3 Oin
. iiel okin H aseiſi licet r ezuet deen t i repugnat leie gaten lʒ ex par
urnn: nis ex ꝑte rei ignificate ꝙꝙ Pdi lbus: no tn ex ꝑte ſue ipoſitioni ri de plu⸗
põnes lego: ſcribo. pluribꝰ:ex q no „ ꝙ pᷣdicentur de iu 8 ( I iſt * lue ipoſitionis. „ „
licire ven iplitte Pfit eſſe eene tenrargeungdret D 5 iſte termin Doꝛtes Ad ter Diuiſio p
re e ne Li nũdi ᷣm natur:tuñ nõ n pluribus alſe: vernegatine: pꝛedicet᷑ de põnis
curnit Jlld moue⸗ Snar illis terminis ex mõ ſue unpentidloed ↄiunctim:nõ tamen Snedel equiuoce:vł eeori, .
nõ ſubijcuk ter pꝛedicent᷑ de pluribꝰ.q ſi poſitiõis ꝙ ce et diuiſim affirmatiue:vni
ertñ bñ implicite: dij iſte termin⸗ dens: ex uoa errein lare 1 nes anl
ii quẽ de fact 3: ex Godo ſigniricandi = V ali
kotam deos nec Conere ſignificaret omnes illos ¶tem pponuʒ cathegoꝛi Duiq
rſer tẽtus. ꝑx deus. q; ierme vengirer eẽ adbuc vnꝰ õ alia neaen i 12 Oniato
H tur ad fignifi eus iterum imponere atiua e illa i a. Ar⸗ po affifa⸗
nomẽ Sorteseſt quam ich iſicandum illum: ſed er impõ matunde ſi die qua pꝛedicatũ affir⸗ n⸗
unt indefiniteer Declaran m actu habet ſignificaret ill ne unde ſubiecto: vt hoõ curri Quid pꝛo
ini fingulares coi tur alie x ¶ Quarto —ſ illum Satiua eſt illa in qua pᷣdica rrit. Ne⸗ ponega⸗
inindſedene⸗ eicule d⸗ in nataoladüiell vlteri) ð⸗ ſubiecto: vt bomo nõ Cin . Bin giig:
ptertales gpoes⸗ uiſionis, minus ſingularis ini ſingular? vere: q; ter ꝓpõne tripliciter ſcie rit: Diul de ripli
mo monetun. Ei Raleorer Ranes füaten. . deplanbe zb ce eſt queſitiuuz. eſte d roͤ
fam iſtani phof / tes: ¶ Deinde dꝛaffi ſotes. Robert' eſt ſo: Mus de ipa pꝛopoſi per qð queri⸗ Auetiu0
. gularis poteſt Palfegevenientwpen ſin qlis ⁊ quãta itione ſcilicʒ que Que.
cari de pluribus vem et tig ꝓ Que querit de ſubſtã
tia pꝛopoſitionis. Uñ g⸗
5 onis. Uñ ad queſtionẽ
b

Qualis.

Quanta.
Berſus.

Declarat᷑

diuiſio.

Acceptõ
nes affir⸗
mationis
et negati
onis.

Tractatus Pꝛumus.

factã per que.reſpondendũ ẽ cãthe
goꝛica vł hypothetica.Qualis q̃rit
de qualitate ꝓpõnis. Unde ad que⸗
ſtionẽ factã per qualis.reſponden⸗
dũ ẽ affirmatiua vel negatiua.Quã
ta querit de quãtitate. Ende ad in⸗
terrogationẽ factã ꝑ quãta.reſpon⸗
dendũ eſt vniuerſalis vel ꝓticularis
vel indefinita:vł ſingularis. vñ ver
ſus. Que ca vel byp.qualis ne vel
gf.v.quanta par.in.ſin.

¶ Circa bunc textum.

¶ NMotãdũ eſt pꝛĩo qꝙ bic ↄſequent᷑
Pe. biſ.diuidit ꝓpõnẽ ca hegoꝛicã penes q⸗
litatẽ:⁊ dʒ diuiſio ſic intelligi.de numero ꝓ
poſitionũ cathegoꝛicaꝝ: ſimplicẽ copulã ha
bẽtiuz:alia ẽ affirmatiua:alia ẽ negatiua.Et
eſt diuiſio gñis in ſuas ſpẽs.¶ Uñ notanter
dicit᷑:ſimplicem copulã habẽtiũ ꝓpt ppoſi⸗
tiones cahegoꝛicas non habentes ſimplicẽ
copulaʒ:vt eſt iſta. Quodlibet eſt vel nõ ẽ:qꝛ
iſta non eſt affirmatiua nec eſt negatiua:ſed
affirmatina a negatiua ſimul.

¶ Scðdo notanduʒ eſt ꝙ affirmatio
⁊ negatio capiũt᷑ duplicit᷑.¶ Ino mõ cõiter:
2 ſic affirmatio ẽ ꝓpõ: cuiꝰ copula pᷣncipalis
vel pꝛincipalioꝛ pars copule nõ negat᷑. Et H
mõ affirmatio ↄuenit tã ꝓpõnibꝰ catbegoꝛi
cis qᷓ; hypoteticis. Et negatio ẽ ꝓpoſitio cu
ius copula pᷣncipalis vel pꝛĩcipalioꝛ pars co
pule negatur.Et hoc mõ negatio cõuenat tã
ꝓpoſitionibꝰ cathegoꝛicis qᷓ; bypoteticiꝶ,
¶ Alio modo capiũtur ſpãliter:⁊ ſic affirma
tio eſt ꝓpoſitio cathegoꝛica: in qua pꝛedica

ti vnitur cũ ſubiecto mediãte copula vł pn⸗
cipalioꝛi ꝑte copule non negata.Et negatio

eſt ꝓpoſitio cathegoꝛica: in qua pꝛedicatuʒ
vnit᷑ cum ſubiecto mediãte copula pꝛĩcipali

vt pᷣncipalioꝛi ꝑte copule negata.Ethoc mo

Declarat᷑
diuiſio p
põis affir
matiue.

do affirmatio ⁊ negatio ſolũ conueniunt ꝓ⸗
poſitionibus cathegoꝛicis.Et iſto modo ca⸗
piuntur in iſta diuiſione.

¶ ’notãdũ ẽ tertio ꝙ hic ↄſequẽter
Petrꝰ hiſ.diffinit ꝓpõnẽ cathegoꝛicã affir⸗
matiuã: dʒ ſic diffinitio intelligi. ¶ Pꝛopõ
catbegoꝛca affirmatiua eſt illa:in qua impli
cite vel erplicite vel in eiꝰ mentali cui ſuboꝛ
dinat᷑ p̃ᷣdicatũ pᷣncipale vnit᷑ cũ ſubiecto me
diãte copula verbali vel pꝛincipalioꝛi pane

copule affirmata.¶ Iñ illa ẽ pꝛĩcipalioꝛ ꝑs
copule:ſm cuiꝰ exigentiã ettrema oꝛdinãt᷑
adinuicẽ.Exẽplũ vbi copula tota manet af⸗
firmata: vt h̊ bõ eſt aimal. Exẽplũ vbi pꝛin⸗
cipalioꝛ ꝑs copule manet affirmata: vt oẽ aĩ
mal ẽ nõ poſſibiliter ſubᷣa:ibi h̊ verbũ ẽ:ma⸗
net affirmatũ qð ẽ pncipalioꝛ ꝑs copule vel
tota copula.de h̊ videbit᷑ ĩ logica.¶ Pꝛopõ
cathegoꝛica negat iua ẽ illa in q explicitevel
ĩplicite:ſiue in eiꝰ mẽtali cui ſuboꝛdinat᷑ pᷣdi
catũ vnit᷑ cũ ſubᷣo:mediãte copula vł pᷣncipa
lioꝛi ꝑte copule negata. Exẽplũ vbi tota co⸗
pula negat᷑:vt hõ nõ ẽ aĩal.Exẽplũ vbi pᷣnci
palioꝛ ꝑs copule negat᷑:vt bõ poſſibilr ñ eſt
ſedẽs ibi ᷣbũ ẽ negat᷑:⁊ eſt pꝛincipalioꝛ ꝑs
copule ſᷣm illos:qui dicunt ꝙ boc totũ poſſi
biliter eſt:ſit totalis copula.

¶ Quarto notãdum eſt:ꝙ bic ↄñr

Pe. hiſ.oñdit ꝙ ſicut ꝓpõ ẽ triplicit᷑ diuiſa.
Pꝛĩo mõ in cathegoꝛicã ⁊ hypoteticã:q̃ vo⸗
cat᷑ diuiſio penes ſubam. Scðdo in vlem par
ticularẽ.indefinitã:⁊ ſingularẽ:q vocat᷑ diui
ſio penes q;titatez. Tertio in affirmatiuã et
negatiuã q̃ vocat᷑ diuiſio penes q̃litatẽ. Sic
etiã tria ſunt q̃ſitiua ꝑ q̃ qrimde ipᷣa ꝓpõne
ſ.que:qualis:⁊ quãta.¶ Que qrit de ſubſtan
tia ꝓpõnis.Et rñdendũ eſt ad queſtionẽ fa⸗
ctã ꝑque:cathegoꝛica vł hypotetica.¶ Qua
lis qrit de qualitate.Et ad queſtionẽ factã ꝑ
qlis:rñdendũ eſt affirmatiua vel negatina.
¶ Quanta querit de quantitate.Et ad q̃ſtio⸗

nẽ factã per quãta?rñdendũ ẽ vłis ꝑticula⸗

ris:indefinita:vł ſingularis. Et iſtð ptzʒ in
iſto metro. Que ca.vel byp.qualis ne.vel af.
v.quãta par in.ſin.Que.i.ad q̃ſtionẽ factã ꝑ.
que: rñdetur ca.i.cathegoꝛica vel byp.i.hy⸗

potetica. Qualis.i.ad queſtionẽ factã ꝑ qua

lis:rũdetur ne.i.negatiua:vel af.i.affirmati
ua.Quãta.i.ad q̃ſtionẽ factã per quãta: re⸗

ſpõdet᷑.v.i.vłis.pqx·i.particularis.in.i.inde

finita. ſin.i.ſingulàris.

¶ QLõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑ ↄtra

diuiſionẽ. Mẽbꝛa diniſionis excedũt diſum
diuiſio ẽ inſufficiẽs.Añs pʒ:qꝛ affirmatio
Anegatio nõ ſolũ ↄueniunt cahegoꝛicis:ſed
etiã bypoteticis.¶ Secũdo ſic arguit᷑ Diui
ſum excedit mẽbꝛa diuidentia: ergo diuiſio
eſt mala Antecedẽs patet de iſta ꝓpoſitiõe
Soꝛtes eſt vel nõ eſt chimera:que nõ eſt af⸗
firmatiua:nec etiã negatiua: ſuppoſito ꝙ hᷣ

totũ:eſt vel non ẽ:ſit copula ⁊ tamẽ eſt ꝓpo⸗

tio tatbegoꝛica: ergo contra diuiſionem.

Que pꝛin
cipalio⸗

ꝑs cop.e.

Declarat᷑
diffinitio
ꝓpois ne
gatiue.

Que.

Qualis.

Quanta.

Declara⸗
tio vᷣſus.

zui Cipertapir tfoch
l tiuhm noeſta
mde gontmotumtünth
gcͤdi dſpntar⸗Alepom
inge ltrtgi⸗ norek
tre Mpartapäriürto⸗
partchpan ſcönenn
horoammtbononc
U ceclneeconnerſorrt
n thmn nnn
clode eocinun trog;
Ponnn (antuenſcömn eunc
on, ſitconnmne. Aieſ

Kcaalctaie A
(Ciubenete

(panoporzman
Deleef nmmnnn
imdi tezntri dem
ſo bdigniinere
egininin iein
öricrher i⸗

4
imet

m nint uldin

1. Erèpli vbitota c, Mlil⸗

um eſt: c bic,
Ppo triplicit diuiſa.
à t bypotetica:q vo⸗
m. Scdo in vkem par
ingulare: vocak diui
rtio in affirmatiuãet
jopenes qjlitatẽ. Dic Oue
qrum de ia ppoͤne
Oue qrit de ſubſtan Qunl⸗
u eſt ad queſtionẽ fa⸗
vt bypotetica. ¶ Qua
ad queſtionẽ factã ugt
natiua vel negatina.
antitate. Et ad qſtios decn
endũ ẽ vlis pticula⸗ tiofi⸗
laris. ¶ Et iſtoptz in
pyp. qualis ne velaf.
e.i ad qſtionẽ ſactag
egoꝛica vel byp · · by⸗
gueſtionẽ factaͦqua
lua:vel af.i affirmati
factuper quuͤta. re/
urticularis. n. i.inde

o ſic arguit 1tra
ſionis ercedut diſum
Añs pʒ:q. affirmati⸗
niunt cabegoꝛicis ſe

De oppoſitione ꝓpoſitionum

Tertio ſic arguit᷑ contra diffinitionẽ pꝛo⸗ pat genꝰ:a nõ ecõuerſo.Et iſtis duobꝰmõis

poſitionis negatiue:q; ipᷣa ↄuenit alijs a dif
finito:g eſt inſufficiens. Antecedens patet
de iſta ꝓpõne:homo qui nõ currit mouetur:
que eſt affirmatiua: tñ pꝛedicatuʒ negatur
de ſubiecto:ergo diffinitio eſt inſufficiens.

¶¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ ꝙ affirmatio et

Pꝛima di
uiſio pꝛe⸗
ambula.

Scðda di⸗
uiſio pꝛe⸗
ambula

Tertia di

uiſio pꝛin
cipalisde
ꝓpõnum

oppõne.

Declarat᷑
pꝛima di⸗
uiſio

Accepti⸗
ones de
ly pPartici
pare

negatio in dicta diuiſione non capiũt᷑ gñali
ter:ſed ſpecialiter pꝛout ſolum reꝑiuntur in
catbegoꝛicꝭ.¶ Ad ſcõᷣm ðꝛ ꝙ diuiſim huius
diuiſionis non eſt ſolũ ly ꝓpoſitio:ſed eſt h̊
totũ ꝓpoſitio cathegoꝛica de ſimplici copu⸗
la.Ad tertiũ ðꝛ:ꝙ lʒz pꝛedicatũ miuꝰ pꝛinci⸗
pale vniat᷑ cũ ſubiecto minꝰ pꝛincipali medi
ante copula negata:non tñ pꝛedicatũ pᷣnci⸗
pale vnitur cũ ſubiecto pꝛincipali mediante
copula negata:ſʒ mediate copula affirmata

¶ Itẽ ꝓpõnũ cathegoꝛicarũ.Que
dã participãt vtroq; termino:vt hõ
eſt aĩal:homo nõ eſt aĩal Alie parti⸗
cipant vno tantũ:vt homo currit:hõ
diſputat. Alie vᷣo nullo vt plato di⸗
ſputat:equꝰ mouet᷑. ¶ Itẽ ꝓpoſitio
nũ participãtiũ vtroq; termĩo.xllie

participant ſcdᷣm eundeʒ oꝛdinẽ: vt

bomo currit:hõ non currit. Alie vᷣo
ꝛdine econuerſo:vt hõ eſt aĩal:aĩal

eſt bomo. ¶ Item ꝓpoſitionum ca⸗
thegoꝛicarum vtroq; termino parti
cipantium:ſcðõm eundẽ oꝛdinẽ. Alie

ſunt contrarie. Alie ſubcontrarie.
Alie cõtradictoꝛie.Alie ſubalterne

¶ Eirca bunc textun.

Pꝛimo notandum eſt ꝙ bic ↄñ̃r
Petrus biſ.determĩat de oppõnibꝰ ꝓpõnũ
cathegoꝛicarũ: ⁊ de mat?rijs earundem a de
legibꝰ ꝓpõnũ:pꝛimo ponẽs aliquas diuiſio⸗
nes quarũ pꝛima dʒ ſic intelligi.de numero
ꝓpõnũ cathegoꝛicarũ quedã ꝑticipãt vtro⸗
q; termino.i.quedam ↄueniũt in vtroq; ter
mino:quedã in altero tm̃:⁊ quedã ĩ nullo cõ
ueniunt.¶ Uñ iſtud verbũ participare:acci⸗
pit᷑ tribꝰ modis ¶ Ano modo idẽ eſt qð dini

Folio x.

nõ capit᷑ ĩ ppoſito.¶ Tertio mõ capit᷑ vt idẽ
eſt qð ↄuenire: iſto mõ capit᷑ in ꝓpoſito.

¶ ‚ Motãdũ eſt ſcðo:ꝙ pꝛopõnes ca
thegoꝛice dicũtur ꝑticipare vtroq; termino
q̃ ſic ſe hñt:ꝙ quilʒ terminꝰ vniꝰ ꝓpõnis:eſt
fiłis cuilʒ terĩo alteriꝰ ꝓpõis vt hõ currit hõ
nõ currit.Et iſte ꝓpões dicũt᷑ ꝑticipare vno
terĩo tm̃:qͥ ſic ſe hñt ꝙ ſolñ vnꝰ rerminꝰ vniꝰ
ꝓpõnis eſt filis vni termĩo alteriꝰ ppõnis ⁊
alter terinꝰeſt diſſiłis alteri:vt hõ currit:hõ
eſt aial. Et ille dicũt᷑ nullo terĩo pticipare:
quaꝝ nullꝰ terĩnꝰ vniꝰ eſt ſiłis alicui terĩo al
teriꝰvt hõ currit:aĩal monet᷑q Scða diuiſio
dz ſic intelligi. De numero ꝓpõnũ cathego⸗
ricaꝝ vtroq; terĩo ꝑticipãtiũ:q̃ͥdã ꝑticipant
vtroq; terĩo eodẽ oꝛdine:⁊ q̃dã oꝛdine econ =
uerſo.¶ Uñ ppõnesvtroq; terio pticipãtes Que ꝓpõᷣ
ſm eũdẽ oꝛdinẽ ſunt:quaꝝ ſubiectũ vniꝰẽ ſi nes ꝑtici
mile ſubiecto alteriꝰ:⁊ pᷣdicatũ vniꝰ p̃dicato Pat eodẽ
alteriꝰ Et ille dicũt᷑ ꝑticipare vtroq; termĩo ⁊ que o⸗⸗
oꝛdine ecõuerſo:quaꝝ ſubiectũ vnieſt ſilłe p̃ dine ecõ⸗
dicatoalteriꝰ: a pdicatũ vnireſt ſile ſubiecto uerſo.
alteri. Tertia diuiſio ẽ:t dʒ fic intelligi. de Declarat᷑
numero ꝓpõnũ cathegoꝛicarũ vtroq; terĩo tertia di⸗
pticipãtiũ ſpᷣm eũdẽ oꝛdinẽ:qͥdã ſũt nõ oppo uiſio.
ſite vt ꝓpõnes eqpollẽtes:vt qͥ d hõ currit
⁊ nullus homo currit.Alie ſunt oppoſite:vt
quidã homo currit:⁊ nullus bomo currit

¶ Lertio notãdũ eſt:ꝙ hic ↄñr pe.
hiſ.ponit aliã diuiſionẽ:que dʒ ſic intelligi.
De gumero ꝓpõnũ cathegoꝛicaꝝ oppoſitaꝝ
vtroq; terio:⁊ eo dẽ oꝛdine pticipãtiũ. Alie
ũt Zꝛie.Allie ſubõꝛie.Alie dictoꝛie.⁊ Alie
ſubalterue.¶¶ Eñ ꝓpõ capit᷑ dupłr. UVnoꝰ ꝓ
oppõne reali q̃ eſt inter duas res nõ ſe cõpa
tiẽtes in eodẽ ſubo. Sicut oppõ q eſt inter
caliditatẽ ⁊ frigiditatẽ ꝑfectã. Et iſto modo
iſte terminꝰ oppõ eſt terminꝰ pꝛĩe intẽtiõis
Et ſic nõ capit᷑ in ꝓpoſito.Alioꝰ capit᷑ p op
põne logicali:⁊ illo mõ eſt teri ſcðe ĩtẽtiõis
qterinꝰ adhuc capit᷑ dupłr. ¶ Unoꝰ ꝓ oppõ
ne terĩioꝝ:⁊ ſic oppõ tm̃ ſignificat ſicut h̊ ag
gregatũ:termini oppoſiti:ſiue termini non
potẽtes ſimul ⁊ ſemel affirmatiue ⁊ vere pꝛe
dicari de eodẽ ſingulari ſingir tento reſpe⸗
ctu eiuſdẽ.Et de iſta oppõne nõ eſt hic ad ꝓ

Que ppðõ
nes dicũ⸗
tur ptici⸗
pare 1 q
non.

Declarat
ſcða diui⸗
ſio

Accepti⸗
ones de
ly oppo⸗
ſitio

dere: ſic capit᷑ q dicit᷑ duo frẽs ꝑticipãt poſitũ:ſed in poſtpᷣdicamẽtꝭ.¶ Alio mõ capi

bona parentũ.¶ Alio mõ capit᷑ ꝑticipare vt tur ꝓoppõe ꝓpõnũ:⁊ ſic oppoſitio tm̃ ſigui
idẽ eſt ꝙ ĩ ſe ꝑticipati rõeʒ ſuſciꝑe:⁊ ſic capi ficat ſicut boc aggregatũ ppoſitiones repu

tur ab ariſto.i.iiij.thopi.qñ ðꝛ:ꝙ ſpẽs ꝑtici⸗

gnantes. Et de iſta eſt bic ad poj
* 1

Diſtĩgui⸗
tur oppo
ſitio ꝓpo
mionum

Suffficiẽ
Ctial

Q ppõeſ
E
Q pꝓpoſi
tiões ſub
Kotrarie.

Tractatus Pꝛimus

¶ Notãdũ eſt anarto:iq; oppoſitio
ꝓponũ eſt duplex. ꝗ Ena eſt ppõnũ q̃ͥ cõpo
nũt᷑ et teris oppoſiti:⁊ ſic ille ppõnes dicũt᷑
opponi grie:quaꝝ pᷣdicata ſunt termini ↄꝛij
affirmatiue enũciati de eodẽ ſubiecto ſingu
lari:vel de eodẽ ſubiecto cõi ſumpto cũ rela
tiuo idẽptitatꝭ:vel cũ ſigno vłi.Exẽplũ pᷣmi
vt ſoꝛtes eſt albꝰ:ſoꝛtes eſt niger. Exẽplum
ſcði:vt hõ eſt albꝰ:⁊ idẽ hõ eſt niger.Fxẽplũ
tertijvt oĩs hõ eſt albꝰ:oĩs hõ eſt niger. Et
de tali oppõne ꝓpõnũ nõ eſt hicad ꝓpontũ
¶ Alia eſt oppõ ꝓpõnũ cathegoꝛicaꝝ: vtro⸗
q; terĩo ꝑticipãtiũ ſᷣm eũdẽ oꝛdinẽ in qᷓ;tita
te tm̃:vł n q̃litate tf̃:vłin qlitate ⁊ q;titate
ſimul:vel in altero tm̃.Et de iſta oppõne eſt
bic ad ppoſitũ ⁊ e ſunt qttnoꝛ ſpecies quaꝝ
habet᷑ ſufficiẽtia:qꝛ oẽs ꝓpões oppoſite op
ponunt᷑ vel in qualitate ⁊ in q;titate ſimul.
ſic ſunt. Cõtradictone.Nel in qtitate tm̃:
a ſic ſunt ſubalterne.vel in qualitate tm̃. Et
H dupliciter.vel ſunt de ſubiecto ſingulari:⁊
ſic ſunt gdictoꝛie. Nel de ſubiecto cõi.⁊ hoc
dupliciter. Vel ambe ſunt vniuerſaleg: ⁊ ſic
ſunt ↄtrarie. Nel ambe ſunt particulares vł
indiffinite ⁊ ſic ſunt ſubcontrarie.

¶ Cõtra dicta pᷣmo ſic arguit᷑ in di
uerſis ꝓpõnibus ſunt dinerſi oꝛdines:g ꝓ⸗
põnes nõ participãt vtroq; termino eodem
oꝛdine. Scdᷣo ſicargnit᷑ioẽs ꝓpões cathe
goꝛice ↄueniũt in copula:ꝗ oẽs ꝓpõnes ca⸗
thegoꝛice in aliquo ↄueniunt: ⁊ ꝑ ↄñs male
ꝛꝛq quedã ꝓpõnes in nullo termino ↄue⸗
niũt. ¶ Tertio arguik de oppõne deterſina
tur in pᷣdicamẽtis:& bic nõ dʒ determinarꝭ
¶ Ad pᷣmũ ðꝛ:i licet in diuerſis p⸗
põnibꝰ ſunt diuerſi oꝛdines ᷣm numerũ:nõ
tñ ſᷣm ſpeciem.Et ſic iſte terminꝰ eodẽ:poſi⸗
tus in textu:tantum valet ſicut ſimili. Ad
ſcðõm dicitur q; termin in ꝓpoſito nõ capit
ꝓ copula:ſed ꝓ ſubiecto vel ꝓ pꝛedicato ma
teriali. Ad tertiũ ðꝛ ꝙ licet in pꝛedicamẽ⸗
tis determinetur de oppõne terminoꝝ:non
tamen de oppoſitione ꝓpoſitionum.

¶ XZontrarie ſnnt vłis affirmatiua
⁊ vniuerſa is negatiua eiuſdem ſub
lecti ⁊ eiuſdem pꝛedicati: vt omnis
hbõ currit:nullus homo currit. Subꝰ
ↄtrarie ſunt ꝑticularis affirmatiua
⁊ ꝑticular negatia:eiuſdẽ ſubiecti:
⁊ eiuſdem pꝛedicati:vt quidam bo⸗

mo currit:quidam homo non currit
¶ Lirca bunc textum. .
¶ Motãdũ eſt pꝛimo:q; ad h̊ ꝙ ali⸗
que ꝓpõnes ſint ie tres ↄditiones reqͥrũ⸗
tur. ¶ Quaꝝ pᷣma eſt:ꝙ tales ppõnes ſint p
põnes cathegoꝛice.vtroq; termino partici⸗
pãtes:ſᷣm eundẽ oꝛdinẽ:diuerſe ſᷣm qlitatẽ
quarũ vna fit vlis affirmatiua:⁊ alia vlis ne
gatiua¶ Scðda ↄditio eſt ꝙ qͥlʒ terĩnꝰ diſtri⸗
buibilis qͥ eſt ſubiectũ vel pᷣdicatum non di⸗
ſtributꝰ? in vna diſtribuat᷑ in alia ⁊ nõ ecõtra
Et ꝓpt᷑ dictũ huiꝰ ↄditionis iſte nõ ſunt cõ⸗
trarie oĩs hõ aĩaleſt.⁊ oĩs hõ aĩal nõ eſt:ſed
ꝗꝛia pᷣme eſt iſta:oĩs hõ oẽ aĩal nõ eſt.⁊ Sꝛia
ſcde eſt iſta.oĩs hõ oẽ aĩal ẽ.¶ Tertia ↄditio
eſt:q termini:teneantur vniuoce:nõ magis
vel minus ample:reſtricte:vel appellate:in
vna cõtrariarũ &; in alia. Et ppt er defectuʒ
hbniꝰ ↄditionis iſte non ſunt ↄtrarie:oĩs bõ
currit: mnullus homo currit:qꝛ in pꝛinia p⸗
põne iſte terminꝰ bõ:ſtat p oĩbꝰ hoĩbꝰ tam
maſculis qᷓ; feminis:ex qᷣ hᷣ ſignũ oĩs ẽ cõia
gñis.Et in ſcdᷣa pꝛeciſe ſtat ꝓ maſcnlis:ex qᷓ
illud ſignũ uullus eſt ſolũ maſculini generꝭ.

¶ Motandũ eſt ſcðo:qꝙ; ex iſtis ↄdi⸗
tionibus poteſt colligi deſcriptio ꝓpõnũ cõ
trariarum:que talis eſt.¶ Pꝛopoſitiones cõ
trarie ſunt pꝛopoſitioues cathegoꝛice:vtro
q; termino participãtes pᷣm eundẽ oꝛdine
diuerſe ſᷣm qualitatẽ:quarũ termini tenent᷑
vniuoce eque ample:eque reſtricte:a eqᷓ ap⸗
pellate:⁊ quarũ terminꝰ diſtribnibilis ĩ vna
qͥ eſt ſubm vel pᷣdicatũ nõ diſtributus in vna
diſtribuat᷑ in alia:vt oĩs homo cu rrit:oĩs hõ
non currit.¶ Quid aũt ſit termini teneri eqᷓ
ample:eq̃ reſtricte ⁊ eque appellate:videbit᷑
in paruis logicalibus.

¶ Motãdu eſtgertio:qꝙ ad h̊ qᷓ aliq̃
pꝓpõnes ſint ſubcontrarie tres conditiones
requirunt᷑ ¶ Pꝛima eſt ꝙ vna ſit particularꝭ
vel indefinita affirmatiua:⁊ alia pticnlaris.
vel indefinita negatiua eiuſdẽ ſubiecti.a eiꝰ
dem pꝛedicati.¶ Scdᷣa cõditio eſt.ꝙ in vtra

6

7

Conditio
nes Zꝛia⸗
rum.
Prima

Secũda.

⁹

Tertia

Deſcrip⸗
tio cõtra⸗
riaruz cõ
pleta.

Condit⸗

ones ſub
contrari⸗
grum pꝛi
ma

q; ſubcõtrariũ termini teneant᷑ vniuoce nõ

magis ample:vel minꝰ reſtricte:vel appella

te:in vna ſicut in alia ꝓpõne.¶ Tertia cõdi⸗
tio eſt:ꝙ pꝛedicatum in vna ſubcontrariarũ
teneat᷑ vninerſaliter:a in alia particulariter
ſi ipᷣm ſit terminus cõis.Et ꝓpter defectum
huii ↄditionis:iſte nõ ppꝛie ſubeptrariãt᷑

bomo omne animal eſt:⁊ bomo nullum aial

N oͤs ͤſit irln
ſeidetentuntzbris
titmefksafürninun
ugeodifmmtioek nul
te cponesſunt ieron
ulushoeſones 1tnten
tusin em nodiſnidrik in⸗
Cito anioek düpoſt
ſe NRe ppönes bo e nia
alndeſt nöſam ſudet
Cefinitaaffirnariun alu
gtiunerpodlfinnoetn

(Amuimnde
ſir ſtcser geſubieqn dei
Ergteſibeegienücutihig
ideſctſckcöciiret⸗
e goneftt zieniöen
onesfin zien i
iſtberdosaliseiden
dabtisnanaßeidene
eancoinnte
no Aumannluci⸗
in Mötnbrus
lufftenipdiin

(Cum da ein

xi.
.V 18.
ſubaltern
dictoꝛijs et ſub
tradi
De 3
lum bomo non am

ſub
Quid ſu
2 NQu
rticu atiua⸗ tuet
tiua: rſalis ſqẽ it: qui
irma luer. eiu 5 curr it:
ille fir el vn ua: er bõ curr
et ille S gati oĩs mo ci n:
Boer Erre ile cniarts rarint dnn hornor s
er vli rraria iti enle s t, nullu⸗ E iones
rac tene aedtrariai eiuſdẽ p rrit. rrit.4 tragteto⸗
in vtrach ñ ſu il nenel. eu 0 cu 6cu ti. tra
lal in vt Lfalſe. bõ a 91¹⁸ m h 0 n uen igrum.
Iy aĩal in ulf iſta um amh m e ali riar
aanriicele no null 3 idã hon ura ſeq etum d ali r
dnd⸗ aru iiuabe⸗ dictis con gatetmiis abaͤe tet aloc ds alt Hainia
bõ om ria iſ leſt. dic ria pa Circ ĩo: q odi ni
rium. dt i bomo tandũ ale n Ppon ẽdũ alee⸗ ſint de ecũda.
4 n 1 igi ri nẽ:d on ia eſt: pſ itatis a co
. esregyi, l Qu t co tra 8 vel! ꝛdii 5 eE ꝓp Pꝛi te GStitat cða
etres attion intg me C ibꝰ? põ Subecõt lare dẽ o vni⸗ qu k. ¶ poſi eqᷓt .¶Sc eſt
onesſint s; k . ionib ſt. S ticu eun Etur do qrun int op ofit iecti. ibilis qᷣ .
lchtles pn , un lara aitĩ lis e ice ꝑi ꝛvm e i ten Emo re iꝙf t opp ſubi⸗ ibui a di⸗
* n ltns ſ diffini ones ca oprui uaxꝝ icte et v bo cõi. icat rmu iſtrib uiꝛi d
2dine: diuerſe Briax on terio tẽ: q eſtr ten jdis. ſu Ep̃d lbet ter 6 di tu c ſt. ſe
Talia vlis ne ſubõ troq; lita ue r icatum! us cõ iuſd 12 qli icatũ n Defec on e 6
n zter dſſri G erſe e ãp ni pᷣ it ter uit diti vel p̈⸗ ecõtra bõ a is bon jal:
oeſtß ondi e. equ chlennerſtn cargu⸗ ocu biectũy alia. e⸗ lal:n b laoĩ 6 aĩ
3 dferum wn uoc re:q larite mo ſi boĩs ſub k in noẽ aĩ ſt aial: is h ere
cüpeli ,2 n eotrn ella icu umo. ibet he ter ibuat i bome boͤ eſte n ois ul vere
buaf in aliganz app iꝰ ꝑt icta p uſti 6c dex ſtril. ſt: oĩs icüt. bõ Sdicunt t fimul lnõ 3
Nibuakin ſte nöͤſintz, lter dicta Cui lenõe ega⸗ Sdicũt: adi nõ 3 cu ſint oaialn⸗ Terti
– eno „9 9 „ Rte. — ocul lis ne = „₰ Eeotr. due eſt: idã h rtia
Daitionisi ial deſtſe ontr. 6 ſüt Z 218 lia v r ſic. iſte du ilr iſte 5 lnon. qui Te 5
ſ.ne⸗ alaln C des nõ luſz b⸗ „ a cöOοαα 2 iſt Silr alal ige Nurci bi 2nõ
R.isb⸗ zeſtr zi C poͤes frirgraring. 9S ꝛtes: lal. bomo ꝛia iſtin aĩa tuoce 5
s böo Tertin oaſti n 3 derx s affi⸗ ſt mala bo eſ iſtribu⸗ qu otrad mo ãtu icte r t:
„: (Ter n en 86 vlis itio e mĩs nõ di CO 7 de cõ is bon tene e eo
alal. ternöͤmgis lus. naé ffinitio ie: o inꝰn ſcða c In iſta: o ini ue re 634 0
ninoce:n⸗ 7 cni ꝰ 0 di t 2 — ermi rgo uit ꝛeſt i term le:eq 19 iſte nõ⸗ ex qu
antur lappellater in 4 ergo ſunt tñte lia: e io argui eſt:ei ſt:q mp uiꝰ i ſpẽs. ilr
. velapp ül tiua: one es: 7 it in a ert io me itio e uea ctu c eſt ſp S .
eſtricte: berdefectt, ſte ꝓp 6c ſoꝛt. ibui ita. T emo ojße ait. oce:eq Defe bomo iuoce. fuit
lia. Et pp kerdis bo 3 8 bõ diſtribu oſi ſt: ⁊ be aẽ in⸗ uiu llate. Es: equ bomof 2
nali totrarie. oje llu 10 bñp lal e yvns e equ pe ſt ſpẽ etur lus 8: 2
um otr img pe nula vna n 6 eſt b glia ie tñ inita n dap 0e ten :nul allne
non ſum rin pꝛima 2 s in . rune hõ oẽ ꝗ arie⸗ fini m bom homo . ten fuit 3ple
itgri ſbo tan tus ziaru es: bcõtr inde ull inꝰbo dicun i es eque it
nocurr ibe boib 2 ditio ⸗ʒ pon t ſu lia eſt 1 term cotra 0 qu tur 5Sdici
ſtat voib⸗ ise cdis ſte ꝓ ſunt ali la. iſte non bom tene nõ de m
:ſtar ignü oisé ſic. J 5 eſt. nõ iua: ſt ma önes iſte due idam nonte due uidan
ſigni lineri ne 5e irmatin io ei ones iſte t qui mo ilr iſte :et ꝗ i⸗
erq b aſenlis: lal ne affirn initi , eꝓp tñ us:et e 8 bo Silr lbus: term
5 t o ma igenen, 2 finita diff lʒz iſt ois non alb minun lia. ¶ it a ꝛ iſtet iſte
na , lua: 82 iſtrib iter i⸗ in na ſicu ui fu it alb icte. ¶ nõ co⸗
ſtis⸗ . pꝛim ſanseridiſr boc c, u⸗ In lus bo it ber re ꝛet eg nõ eo
„ erictsd Ad Nte ſul iatiõ ita ad b illiꝰ c nullu ui fui t eque noſco: lbum Ue⸗
ſcdo tio pponĩc C kes ex enũcis reqᷣſi aria uiuſſi omo q — cog inus al Intell⸗
igi deſcript ſtionescd nt v biecti õditio: 1 contr. iſta: c dðꝛz b bomo nt:all termi r/ diff
eneoe ſi te ſul cdða cõd je: i0 er: i ſcðm nus 5 Zdicu iſte . odi⸗ ctus Dat
Pepren e: vtr ex ꝑ icit ſcda t ꝛi dext Ad ter n0 3 m:qꝛ ctis 9 6is 2
eſt. G begoꝛic nen ⸗ ibi defici s fint: eſt r. ¶Ad it: ꝙ due albu llat. x dic oſci nidis e
ſones catheg oꝛcinen 1, ibi one ulus erter. i0 dici izin a⸗ ſco Pe K ex cognon 2
ſones undẽ o it toe e ꝓp is oc eſt de õditio lbuiin gno do ap do ꝙ; iaruz ſitio⸗
ites m et initene que t bo cul⸗ illa cõ iſtri in m mo ñ eſt ſe zdictoꝛia po
itest ſtermin ſep n luſſibet nonoc ia i dz d 5 term de lẽdũ e tio Zdicte ſunt ꝓ
:quanütern ereq 4 iu 1s no m:quia vna d⸗ : mõ non Ed iffinitio 5 ꝛie
E:qua eſtricte: s i vnd bet bo do ona⸗ tus in ibilis: onum n⸗ Sciẽ diffin dicto
eeitet ſtn ppon min ¶Seie tra
equer ribꝛibil in vna n,ns annd diſtri aru e.ter qz nib p ſt. Con
nin⸗ uirmumne, bo nn antbſt in Eeer eaco bocq;, 3 lhe talis e
nodil currit. ſeq ig: ribuit uibil :2 neg
Fz geiazacce ⸗
it ſit ten latevid t ter ditio on
ut fit ppellat eſt ris. 4 be
cᷓ aliq oes ibi oſi
i. .„ u a an lique ꝓp
etioſc corcktiſe⸗ gronf
ie 7 * 3 ſg. 4
t vprm ſi ienluns
tcyn liapticni
ian

5 rũ .
ctoꝛi⸗
ie ino
ulares. troq; bm q̊
nes ca ularis v undẽ o ntur = Ppe
irma lia Apates ermin eodẽ
s affirm 15 Ntice uaru t ſtricte:
na an tareguarüren
ctoꝛie ſu tiua. v affi amp
pre
tiua:et Lnrgeuuzaze 7 e
nei lis neg tin
ee ntorli ie. mna
za cõ eant N pe ctoꝛ
ini reſtncted tin coan
aret Tert
in . ne.
von

vel pai
iectu ve in a
. ſubiec atur 1 on
furluniv in vna di⸗ 2 nidgnen
rüng irhu b en pofition b iij
i:nõ d vt o bus/ p
J KS n. catu ecotra: is dus
iraniag n hbõ nimal Ilt
ö curr . 77e
toĩs aunug vlis af⸗
cati: v lus rne
it: Dub
curri C
mini urrit,
ſubcon ite .
nin lia er de jat
ins pter kͤrnne
B ty ſoht n
s ullum
* 0
kib

Tres con
ditiones
ad ſubalt᷑
nas req́ͥ-
ſite.

intelleci?
Diffinitio
nis. Bub
alternaꝝ

mõ appellate. vt oĩs hõ eſt aĩal ⁊ bõ eſt aĩal.

Ediffinitio. p. b. ẽ mala. ¶ Scdo fic af. iſtnõ

Lractatus Pꝛimus.

unt ↄditones pᷣus po ſite diffinitio contra⸗
dictoꝛiarum. .

¶ Sciẽdũ eſt tertio:q ad h q aliqʒ
pꝓpõnes ſint ſubalterne tres ↄditiões reqͥrũ
tur. ¶ Pꝛĩa eſt: ꝙ vna ſit vlis:alia ꝑticularis:
ſiue idefinita:⁊ ꝙ fint eiuſdeʒ qlitatis: eiuſ⸗
dẽ ſubiecti:⁊ eiuſdeʒ pᷣdicati. Scða ↄditio
ẽ:ꝙ ſi pᷣdicatũ in vna teneat᷑ vlr: ꝙ ẽt in alia
teneat᷑ vłr. Defectu cuiꝰiſte ñ ſũt ſubalterne
oĩs hõ oẽ aĩal nõ ẽ:⁊ aliqͥs hõ aĩal eſt.ſʒ ſub⸗
alterna pꝛiĩe ẽ iſta:aliqͥs hõ oẽ aĩal eſt.Et ſi pᷣ
dicatũ in vna teneat᷑ ꝑticnlariter: ꝙ ẽt in a⸗
lia teneat᷑ ꝑticularit᷑. Defectu cuiꝰ iſte nõ ſũt
ſubalterne:oĩs hõ oẽ aĩal ẽ:a aliqͥſ bõ oẽ aĩal
eſt. Sʒ ſubalterna pꝛime ẽ iſta:aliqs bõ aĩal
eſt. ¶ Tertia eſt ꝙ terĩ teneãtur vniuoce eqͥ
ample:eque reſtricte.⁊ eodẽ mõ appellate.

¶ Sciẽdũ ẽ q̃rto:ꝙ ex dict ↄditio⸗
nibꝰ põt elici diffinitio ſublternarũ q talis ẽ
Subalterne ſũt ꝓpões catbegoꝛice: vtroq;
terĩo pᷣm eũdẽ oꝛdinẽ ꝑticipãtes:eiuſdẽ q̃li⸗
tatꝭ:ſʒ diuerſe qᷓtitatꝭ:q̃rũ pᷣdicatũ vnitene
tur ſilłr ſicut pᷣdicatũ alteriꝰ:⁊ termini tenen
turvniuoce:eqͥ ample eque reſtricte: eodeʒ

Omnis bõ .
currit CLContrarie

currit

auaarqn;

Quidã bõ
currit

¶ Pꝛopoſitionũ triplex ẽ materia
ſnaturalis:cõtingens:⁊ remota.
¶ ‚nNotãdũ ẽ pꝛĩo circa bũc textuʒ:
ꝙ materia ꝓpõnis cathbegoꝛice nõ ẽ alið qᷓ
ſubᷣm ⁊ pᷣdicatũ ꝓpõis cathegoꝛice: ſe bntia
vt repugnãtia:vł vt ↄueniẽtia trãſmutabłr:
vł ĩtrãſmutabtr. Et dicũt᷑ ſubᷣm ⁊ pᷣdicatũ ꝓ⸗
põnis mat᷑ia traſũptiue:ad ſilitudinẽ matie
ꝓppe dicte:q; ſiẽ materia ꝓpᷣe ĩ naturalibꝰ ẽ
pncipiũ er qͥ res naturales oponunt᷑: ſic ſub
RmimtIo. pD. ralee. alan iectũ ⁊ pᷣdicatũ ſunt illa ex aàb ꝓpõ catbego
ſit dictoꝛie oĩs bõ eſt alal: et aliqs hõ aĩal rica cõponit᷑.¶ Silr for̃a ꝓpõnis cathegoꝛi
nõ eſt: ⁊ tñ vna eſt vlis affirmatiua. et alia ꝑ ce:ẽ copula copulãs pᷣdicatũ cum ſubo.Et co
ticularis negatiua: ergo diffinitio ↄuenit a/ pula ðꝛ fora: ad ſilitudinẽ foꝛme ppe dicte:
lijs a diffinito. ¶ Tertio af ſic Iſte nõ ſi ubal⸗ qꝛ ficut for̃a ppe dicta ẽ illud ꝑ qd res bʒ eẽ

terne:oĩs bõ eſt aĩal:et aliqͥs hõ oẽ aial eſt:⁊ ſic ẽt copula addita ſubiecto ⁊ pdicato eſt il⸗
lud:pꝑ qð ꝓpõ catbegoꝛica babet eſſe.

n vn. eſt vlis aff Erfeln⸗ alia Pricularis
affirmatiua ergo diffinitio eſt mala. —— .
3 ¶ Scdo notãcũ eſt: ꝙ ꝓpꝛie loquẽ
do ꝓpõ nõ ẽ in materia: qꝛ materia: ẽ ꝑs pꝛ0

¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ diffimitio ↄtradi

Bubzꝛie.. no currit.

Aſtis ppoſitiombus cõueniũt oditiões ſub⸗
alternarũ a diffinitio earundem.
¶ Cõira dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. Iſte
ſut ꝓpõnes dictoꝛie: ſetes currit: ⁊ ſoꝛtes
nõ currit:⁊ tñ vna nõ ẽ vlis ⁊T alia ꝑticularis

ccoriam. p. b. intelligit᷑ de ↄtradictoꝛijs qua põnis: 1 ꝓpõ ẽ totũ: mõ totũ nõẽ ppe in ſua

rũ ſubiecta ſunt teri cões: æ non deaalijs qᷓ⸗

. ꝑte.Et io qñ ðꝛ ꝙ ppõ eſt in tali materia vel
rum ſubiecta ſunt termini ſingulares. Q Ad tali:illa ꝓpõ dʒ ſic intelligi Talis ꝓpõ ẽ ex

ſcdm ðᷣ negãdo ↄnam: qꝛ ibi deficit vna ↄdi materia tali vel de materia tali.¶ TUnde cuʒ

tio.ſ.ſcdᷣa cõditio que dʒ ſubintelligi in diffi ðꝛ in terxtu: ꝙ tripler ẽ materia. Sẽſus illüẽ

Nullus bõ

Subalterne

. 84
— 1 N

Quidã bõ

Qnid ma
teria ꝓpo
ſitionis,

Quid foꝛ

ma ꝓpoſ
tionis

Quõ ĩtel

ligit᷑ ppõ
eẽ in ma⸗
teria.

nitione contradictoꝛiarũ: et etiã deficit ter⸗ iſte:tres ſunt teri cões.nõ coĩcidẽtes in ſfixgn

tia conditio. ¶Ad tertiũ ðꝛ negãdo ↄnaʒ: qʒ do ᷣm rões fofales eoꝝ:oẽs materias ppo⸗
ibi deſicit ſecada cõditio que dz ſubintelligi nũ catbegoꝛicarũ ſiontes: ꝑ quos terios iſte
in diffinitione ſubalternarũ: et ſmiliter alie terminꝰ materia diuidit᷑ diuiſione logicali.
condition es. ¶ HEui diuiſiõis pᷣt ſic bri ſufficiẽtia. Na ma
o teria ꝓpõnis cat begoꝛice:ẽ bĩtudo extrẽoꝝ

¶Sequitur figura gdinuicẽ: xl ergo extrẽa ſic ſe bnt:q vni no

li. Sufficiẽö
tia diuifi⸗

onis,

ndeineſen deenen
Sdefmmadeßtero
Edetocig notoftn
Ottocsiſe pones dom
golbonoentainl bom⸗
poroneceſanoeſ aial
noekſokaſemtin adem
ſtndurtegnrreſkan
busſanrfimalcdiecu
lgles ppönesſum ineade

Crigieſtoam
bego e damt aanoct
Nd ſucoes vent onobf
n deri pors iwten
leg, eanan nliſnecad
it ePrieſin esimeti
Penei nanar Kinpand
int ecammmni
nn 1denctiter tingiund
. athegnigeſeinecin
Mee ſ . .
i nboliogettj

(Corzdectn⸗
uliſrieſt agame

Subzꝛie. mani.

nũ triplex ẽ materiz
ingens: remota.

nio circa buctextng
catbegoꝛice no e alloh
pois catbegoꝛice: ſe bit fin⸗

t oueniẽtia träſmmutabl:
t dicut ſubm : pdicai p⸗
ptiue:ad filitudinẽ mmatie
ateria ppe iĩ natural
Nurales oponunt:ſie ſub
t illa er qb ppõ catbego
r ofa ppönis catbegoi 6
is dicatü cum ſudo Kt u
tudinẽ foꝛme ppe dictt i⸗
dictae illud d feslii
a ſubiecto? Hdicoeſtil

begoꝛica babet eſſe.

eſt:c, pprle ne

RKegule
gñales ꝓ
natura
materiaꝝ
ꝓpoſitio
ins.
Pꝛima

Scðda

Quomo⸗
do diuer⸗
ſimode
cathego⸗
goꝛice et
bypoteti
ce ſunt in
materia.

vel ſic ſe bñt ꝙ vnũ põt cõpetere alteri. Et hᷣ
duplr: qꝛvł vnũ põt cõpetere alteri ĩtrãſmu⸗

De materia pꝛopoſitionum
põt cõpetere alteri.a ſic eſt materia remota

Folio xij.

ex vel de:ſic conceditur maioꝛ: ſed fi capiat᷑
impꝛopꝛie pꝛo ex:vel de.ſic negatur maioꝛ.
¶Agd ſecundum dicitur diſtinguendo mino
rem:quia iſte terminus materia capitur du⸗
pliciter.¶ Ino modo vt eſt nomen pꝛime in
tentionis:⁊ ſic conceditur minoꝛ:⁊ tunc iſte
terminns materia ſignificat rem que eſt al⸗
tera pars ſubiecti materialis. ¶ Alio modo
capitur vt eſt nomen ſecunde intentionis:⁊
ſic negatur mĩoꝛ:⁊ ſic iſte terminus materia
ſignificat ſubiecta ⁊ pꝛedicata ꝓpoſitionum

tabilitera fic eſt mat᷑ia naturalis:vel traſinu
tabilłr:⁊ ſic eſt materia ↄtingẽs Et ſicẽ finis

¶ Motãdũ eſt tertio: ad maioꝛem
cognitionẽ babẽdã de mat᷑ijs ꝓpõnũ ponũt᷑
due rle cões.¶ Quaꝝ pꝛĩa eſt ꝙ in q̃cũq; ma
teria eſt ꝓppõ affirmatiua ĩ eadeʒ matia ẽ ſua
ꝓpõ negatiua coꝛreſpõdẽs ſua ↄꝛia:ſua ſub⸗
cõtraria:ſua dictoꝛia:ſua ſubalt᷑na:ſua con
uertẽs:⁊ ſua eqpollẽs:vt oẽs iſte ꝓpões ſũt
in eadẽ mat᷑ia:bõ currit:oĩs hõ currit: nullꝰ
bõ currit:quidã hõ nõ currit:nõ nullꝰ bomo
currit:⁊ quoddã currẽs eſt hõ.¶ Scða rla ẽ
talis ꝙ in quacũq; materia eſt ꝓpõ cathego
rica de ineſſe ⁊ de pᷣſenti:in eadẽ materia eſt
ꝓpõ de futuro:de pᷣterito ꝓpõ modalis diui
ſa de quocũq; modo ſit:⁊ ꝓpoſitio hypoteti
ca vt oẽs iſte ꝓpõnes.homo eſt aĩal. hõ fuit

pꝛobationem dicitur:ꝙ reducuntur ille pꝛo⸗
poſitiones ad materiam naturalem.

¶ aturalis eſt illa in qua pᷣdicatũ
eſt de eſſe ſubiecti. vel Dcan⸗ eiꝰ: vt
hõ eſt aĩal:homo eſt riũbilis.¶ Cõ
tingens eſt illa:in qua pꝛedicatum
põt ad eſſe ⁊ ab eſſe ſubiecto:pꝛeter

Accepti⸗
ones ma⸗
terie.

¶ Ad tertium dicitur negando añs:⁊ ad eiꝰ

Diffiniti⸗
ones ma⸗
teriaruz

aĩal.bomo erit aĩal: bomo poſſibiłr eſt aĩial ſubiecti coꝛruptionẽ:vt bomo eſt al

homo neceſſario eſt aĩal:⁊ ſi bõ eſt aĩal bo⸗
mo eſt ſuba ſunt in eadẽ materia. ¶ Et ratio
iſtaꝝ duaxꝝ regulaꝝ eſt:qꝛ in illis ꝓpoſitioni
bus ſunt fimilia ſubiecta:fimilia pꝛedicata:gꝗ
tales ꝓpõnes ſunt in eadem materia.

¶ ; Notãdũ eſt quarto:q; ꝓppõnes ca
thego:ice dicunt᷑ pꝛimo eſſe in aliqua mate
ria:eo ꝙ eis ↄuenit pᷣmo bf̃e ſubiectũ ⁊ pꝛe⸗
dicatũ. Sʒ ꝓpões hypotetice nõ ſunt in ali⸗
qua materia niſi rõne cathegoꝛicaꝝ:ex q ca
thegoꝛice ſunt ꝑtes ĩmediate ꝓpoſitionũ by
potheticaꝝ vt in pluribꝰnõ hypotetice redu
cũt᷑ ad eãde materiaʒ in q̃ ſunt catbegoꝛice:
¶Et ðꝛ notãter vt in pluribꝰ:qꝛ aliqn nulla
catbegoꝛica eſt ꝑs ĩmediata bypotetice: ſed
medigata ſo lũ:vt patebit ĩ capᷣ.de bypoteticʒ

¶ Conta dicta paimo ſic argnitur.
nullũ totũ eſt in materia q̃ eſt ſua pars.Sed
pꝛopoſitio cathegoꝛica eſt totũ:ergo pꝛopo⸗
ſitio cathegoꝛica non eſt in materia ¶ Scõðo
argauit᷑ fic nulla ſubſtãtia eſt ꝑs ꝓpoſitionis:
ſed materia eſt ſubſtãtia ergo materia nõ eſt
pars ꝓpoſitionis.¶ Tertio arguit᷑ fic.Oul⸗
te ſunt ꝓpoſitiones que non ſunt in aliq̃ ma
teria bic enumerata:ergo diuiſio eſt inſuffi⸗
ciens. Añs patet de iſtis pꝓpoſitionibꝰ. Seꝛ
tes eſt ſoꝛtes:⁊ homo eſt ſoꝛtes.

¶ Ad pꝛimũ ðꝛ: q capiendo ppꝛie

bus:homo non eſt albus. ¶ Remo⸗

ↄuenire ſubiecto vt bõ eſt aſinus
¶ Circa bunc textum.
¶ Notãdũ eſt pꝛiuio:q; hic ↄſequẽ⸗
ter Petrus hiſpanus ponit diffinitionẽ ma
tere naturalis que diffinitio debet ſic intelli
gi. Materia naturalis eſt bĩtudo erxtremoꝝ

ꝙ pꝛedicat᷑ de ſubiecto vere ⁊ affirmatiue ⁊
ſentialiter vel accidentaliter vel conuerti

bitudo loco generis:⁊ totum reſiduũ ponit᷑
ad differentiam materie ↄtigẽtis:⁊ materie

ria naturali oꝛdinata ſ̃m directam pꝛedica⸗
tionem ⁊ non ſᷣm indirectam:⁊ ſic capit᷑ ma⸗

biſpanus diffinit eam. Sed capiendo cõmu
niter materiam naturalem:vt ſub ſe compꝛe

¶ Materia naturalis eſt habitudo extremo

tialiter ſiue accidentaliter⁊ intranſmutabi⸗

pꝛedicari eſſentialiter:quid pꝛedicari accidẽ

ta èſt illa in qua pꝛedicatum nõ põt

diffinitis
materie
natural.

biliter. ¶ Inge in iſta diffinitione ponit᷑ ba
remote. Et pᷣſens diffinitio datur de mate
teria naturalis ſpecialiter ⁊ ſtricte:qñ petrꝰ
bengit omnes alias materias:que non ſunt

contingentes nec remote debet ſic diffiniri

rum talis ꝙ; pꝛedicatum eſt aptum natũ pꝛe⸗-⸗
dicari de ſubiecto vere ⁊ affirmatiue ⁊ efſen

liter directe fiue indirecte ¶ Quid autem ſit

taliter: quid intrãſmutabiliter: quid directe

iſta pꝛepoſitionẽ.In.vt diſtinguitur contra quid indirecte videbitur in ſecũdo tractatu.

b uij

ſicnt pᷣ̃dicari vere ⁊ affirmatiue accñtaliter

Et ab eſſe tm̃ vʒ ſicut pᷣdicari pᷣe negatiuæ et

accñtaliter: ⁊ ſic capiũt᷑ vt ſunt termini ſcðᷣe
intẽtiõis.Et illa ꝑticula pᷣter ſubiecti coꝛru⸗

ptionẽ tm̃ valet ſicut boc aggregatũ: ſiue ſᷣ

ꝙ ſubiectũ deſinat ſupponere:⁊ dz illa pti⸗

cula vltia determinare illud vbũ abeſſe

¶ 'Motãdũ eſt quarto q bic ↄſequẽ
ter p.h. ponit diffintionẽ materie remote ⁊
dz diffinitio ſic intelligi. Materia remotaẽ

ctiue.¶ Ad ſcðᷣm ðꝛ ꝙ duplrt põt intelligi:
pᷣdicatũ põt abeſſe ſubiecto pᷣter ſubiecti coꝛ
ruptionẽ. nomõ abſq; hoc ꝙ ſubiectũ deſi
nat eſſe:⁊ ſic ocedit᷑:nec illo mõ intelligit᷑ in
diffinitione. Alio mõ abſq; boc q; ſubm deſi
nat ſupponere ſic negat᷑:⁊ illo mõ capit᷑ in
difinitione. ¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ duplr põt in⸗
telligi ꝙ pᷣdicatũ remoueat᷑ a ſubiecto. Ino
mõ qꝙ nõ ponat᷑ in ꝓpõe.⁊ ſic ↄceditur mĩoꝛ
ſa tñ ilſo mõ non intelligitur in diffinitiõe

. ſobiel
Cractatus Pꝛimus rnmiͦbn
*☚ .
Rte ma⸗ ¶ Notandum eſt ſcðo ꝙ ad cogno⸗ babitudo ettremoꝝ talis:q; vnũ nõ põt ſine Nunlliunme
terie na ſcendũ q ꝓpõnes ponũt᷑ in materia naturali noua impõne ve ⁊affirmatiue pᷣdicari de al- Declaraĩ eclonnn di
turalis. qͥnq; ponũt᷑ regule ꝗ Pꝛia eſt ꝙ qñ terĩ vniꝰ tero mediãte copula de pñti ñ apliatiua nec diffinitis H ſuenatu
Pꝛima cooꝛdinatiõis in recta linea p̃ᷣdicamẽtali.de ãapliata:vt bõ eſtafſinꝰ Dfr̃ notãter mediãte marerie ( arciana
ſeinuicẽ pᷣdicãt᷑ ſiue directe ſine ĩdirecte:ta⸗ copula de pñti:nõ ampliatiua nec ampliata remote gſnne⸗ cäbel
lis ꝓpõ eſt in materia naturali:vt hõ eſt aĩial qꝛ be ꝓpões ſũt ĩ materia remota hõ eſt aſi⸗ 77 Serſ⸗Pie e
ſoꝛtes eſt hõ ſuba eſt petrꝰ Inſtatia tñvidet᷑ nus:albũ eſt nigꝝ:⁊ tñ pᷣdicatũ põt ↄuenire iicinetenn,
. eſſe iſta:deꝰ eſt hõ:quã aliqͥ ponũt in materia ſubiecto:mediàte copula ampliatiua ſiue am n eſtab
Secũda. ↄtingẽti:alij in materia remota.¶ Scdᷣa rla pliata vt bõ eſt imaginarie aſinꝰ hõ imagina bofi rrenotu 4
talis eſt: qñ dꝛñe pᷣdicãt᷑ de bis quoꝝ ſunt tur aſinꝰ:albũ põt eẽ nigrũ.¶ Iñ ad cogno⸗ Mureniten. hock
dꝛñe vel eõ:vł etiã diffinitio pᷣdicat᷑ de diffi⸗ ſcẽdũ q ꝓpões ponũt᷑ ĩ materia remota due o ob 1
nito ⁊ eõ:ſiue ſit de inferioꝛibꝰ ſiue de ſuꝑio rłe dãt᷑. Quaꝝ pᷣma eſt:ꝙ oĩs ꝓpõ eſt in ma⸗ Kainl rin naſt
ribꝰ talis ꝓpõ eſt in materia naturali: vt bõ teria remota:in q̃ termini diſꝑati pᷣdicãt᷑ de 7 Höeſtafmunl do
eſt rõnalis: ratiõale eſt aĩal hõ eſt aĩol rõna⸗ ſeĩuicẽ: fiue affirmatiue:ſine negatiue.vt bõ tenugtngentton
Tertia le. ¶Tertia rła talis eſt qñ ꝓpᷣa paſſio pᷣdi eſt aſin hõ nõ eſt aſinꝰ.¶ Scða rła eſt ꝙ oĩs mae blertcise
cat᷑ de ſuo ꝓpo ſubiecto aut ecõuerſo ſine de ꝓpõ eſtlin materia remota cuiꝰ ſubm nõ põt Acſoiſehae
inferioꝛibꝰ ſiue de ſuꝑioꝛibꝰ⁊ ecõuerſo:talis ꝓ aliq ſupponere reſpectu huiꝰ vbi ẽ:ſiue ta ullus el eſtnien
ꝓpõ eſt i materia naturali:vt hõ eſt riſibilis lis ꝓpõ ſit de ẽ ſcðᷣo adiacẽte:ſine tertioadia degccſteſezvlrpfia
Quarta. rinbile eſt bõ ſoꝛtes eſt riſbilis:riſibile ẽ ſoꝛ cẽte:ſiue ſit affirmatiua ſiue negatina vt chi gohöetab'ml bo⸗
*tes aial eſt riſibile:riſibile eſt aial.ꝗ Quarta mera eſt:chimera nõ eſt:chimera eſt bõ chi⸗ (liubenetettn
rła talis eſt: ꝙ ꝓpõ de eſt ſcðo adiacẽte:cuiꝰ mera nõ eſt hõ:chimera eſt chimera:chime⸗ pridi 4 mno
ſubᷣm qð nõ eſt ↄnotatiuũ ꝓ aliq ſupponere ra non eſt cbimera. . (Mricicſp⸗ .
põt reſpectu illiꝰvbi eſt:eſt in materia natu- ¶ Cõtra dicta arguit᷑ pꝛĩo ſic.hec erpeb eternnnar deletl
rali:vt bõ eſt:ſoꝛtes eſt.O Dicit᷑ notãter cuiꝰ ẽ in materia naturali.Aial eſt bõ:⁊ tñ pᷣdica inpoftolerröchitoftn
ſubᷣm ꝓaliquo ſupponere põt.qꝛ ſi nõ poſſet tũ nõẽ de diffinitõe ſubiecti nec ꝓpꝛiũ ei g himisiiknddnnin⸗
ſuupponere reſpectu buiꝰ v̈bi eſt: tũc talis ꝓ⸗ diffinitio eſt mala.¶ Scðdðo af̃ fic. Hec nõ eſt ſudendcgds ppftoni
Quinta. poſitio eſſet in materia remota:vt chymera in materia ↄtingẽti:ſoꝛtes eſt hõ:⁊ tñ pᷣdica zuanadetfan Nkpe⸗
eſt.¶ Quinta rla eſt ꝙ qñ idẽ pᷣdicat᷑ de ſeip⸗ tũ põt adeſſe vłabeſſe ſubo pᷣter ſubiecti coꝛ aiptalsetnoͤet poil
ſo:vł ſynonimũ de ſynonimo: vł ↄuertibile ruptionẽ:ꝗ diffinitio eſt mala. Minoꝛ pʒ:qꝛ roes nere de eſe inr imn
de ↄuertibili dũmõ termini ꝓ aliq ſuppone qñ illud pᷣdicatũ xᷣe affirmat᷑ de ſubo tũc illð ſpoesdirgiimrelge
re pñ̃t:talis pꝛopõ eſt in materia naturali:vt ſubm eſt ⁊ fiłr qñ pᷣdicatũvᷣe negat᷑ de eo:tũc nienterogicpi⸗
bõ eſt hõ:lapis eſt petra:marcus eſt tullius ari eſt. & pᷣdicatũ põt adeſſe ⁊ abeſſe pꝛeter tneſtrciueid ſemt
declarat ¶ Notand eſt tertio bic ↄſequẽ neteriatemmote d eſtrt ti dienta tens aannigeuc
diffinitio ter pe. b. diffinit materiz ↄtigẽtem: ⁊ dʒ dif etur a ſubiecto cũ non ponat᷑:ergo diffini⸗ nnntiged
materie finitio ſic intelligi.¶ Materia ↄtingens eſt tio materie remote ↄuenit alis a diffinito. mnreſefnglnand in⸗
ↄtingẽtꝭ. bitudo extremoꝝ adinuicẽ:talis ꝙ pᷣdicatũ ¶ Ad pᷣmum ð: licet illa nõ fit in tite ſnn⸗ eenſiedoe
põt accſñaliter ⁊ vere affir mari ⁊ negari de TL⸗. 107– . en einlliegiitet
ſubo nõ deſinẽte ſupponere vel ecõtra ſubie Materia naturali: caꝗpiendo ſtricte boc agge ſe nenllen
ctũ de ipo vt hõ eſt albus:bõ non eſt albꝰ: al Satũ materia naturalis: tũ bñ eſt in materia ſe ſulſeſ gihieinnleſ⸗
bu ẽ hõ. ¶ Uñ er iſta diffinitõe pʒ:ꝙ ille ter naturali:capiẽdo cõite boc aggregatũ ma⸗ gienltek irr luf in
minus adeſſe in diffinitiõe capit᷑ vt tm̃valet teria naturalis. Gel ſic: s non ſit in materia rlz Wwur
.naturalidirecte: tũ bene in directe ſiue redu Mſmtleiſen ge inle

— Riſted. –
ledantri neu
ſikfikmnii lal

I oper;
Chn. .Orn

4

1a ſiue negatina vtcbi
ſt:cbimera eſt bõ chi⸗
ra eſt cbimeraꝛchimne⸗

gluit pꝛio ſic hec
Aualeſt boꝛtñ dica
biecti nec ppꝛiü eng
cdo ar fic. Hec nõeſt
tes eſt bö:ꝛ tñ pdiea
ſudo pᷣter ſubiectico:
ſt mala. Winoꝛ pʒ:q
rmat de ſubo tüc illd
tüye negat de eoꝛ
deſſe 1abeſſe pꝛeter
Tertio af. Hec nõẽ
eſt: 1 tñ pdicatu remo
ponak:ergo diffini⸗
enit alizs a diffinito⸗
licet illa nõ ſit in
ndo ſtricte boc agse
etũ bñ eſt in mateni
boc aggregatu m⸗
lʒ non ſit in materi
in directe fiue reai
trpot inelligig
ctopter ſubiectice
boc , lubiectuͦ de
illomo intelligik in

De Legibus oppo

ſitionum Folio xiij.

Aliomõ q́ vniatur cũ ſubiecto mediante co & ſi vlis affirmatiua erit vera: pticlarꝭ affir⸗
pula negata:⁊ illo modo negatur minoꝛ: ſic matiua erit ᷣa:qͥ eſt Zᷣria vlłis negatĩe qᷓ etiã

intelligitur in diffinitione.

¶ LZerx ſiue natura ↄtrariarũ talis ẽ
ꝙ ſi vna eſt vᷣa reliqua eſt falſa ⁊ nõ
ecõuerſo. Pñt em̃ abe ſimul eẽ falſe
in ↄtingẽti materia:vt oĩs hõ eſt al⸗
bus nnllꝰhõ eſt albꝰ. In naturali vᷣo
materia ⁊ remota ſꝑ vna eſt vᷣa ⁊ re
liqua falſa vt oĩs hõ eſt aĩal nullꝰbõ
eſt aĩal.Et ſilr in materia remota vt
oĩs hõ eſt aſinꝰ nullꝰ hõ eſt aſinꝰ Et
in materia ↄtingenti:qñ pᷣdicatũ eſt
accñis ĩſepabile vt oĩs coꝛuꝰ ẽ niger
nullus coꝛuꝰ eſt niger Sʒ ille q̃ ſunt
de accñte ſeꝑabili:pñt ambe eſſe: vt
oĩs hõ eſt albꝰ millꝰ hõ eſt albus
¶ LTirca bunc textum
¶ ‚ Notãdũ eſt pꝛimo ꝙ bic ↄſequen
ter pe.h.determinat de legibꝰ oppõnũ. Uñ
in ꝓpoſito lex nõ capit᷑ ꝓrła de opationibꝰ
bũanis:docẽte modiibñ viuẽdi:ſʒ capit᷑ ̊ ꝓ
rła de mõ oppõis ꝓpoſitionũ oppoſitaꝝ. Et
pus anctoꝛ deterĩat de lege ꝛiaꝝ Vñ ler cõ
trariaꝝ talis eſt:ꝙ nõ eſt poſſibile q; ↄtrarie
pões mere de ineſſe ſint ſimul vᷣe.¶ Nñ il⸗
e ꝓpões dñir ꝑticipare legẽ ↄꝛiaꝝ q̃ ſ unt ca⸗
thegoꝛice:vtroq; terio ꝑticipãtes ſᷣm eũdẽ
oꝛdinẽ:qͥbus qᷓ;tuʒ eſt de ſoꝛma repugnat ꝙ
ſint ſimul vᷣe:⁊ nõ repugnat q ſint ſimul fal⸗
ſe Et ad hoc ꝙ aliq ppões dicãt᷑ ꝑticipare le
gẽ ↄtrariaꝝ nõ opʒ ꝙ ambe ſint vles:ſʒ pñt
ambe eſſe ſingulares:vt iſte due:oẽm equuʒ
videt ſoꝛtes:⁊ nullũ equũ videt ſoꝛtes.ptici⸗
pantlegeʒ contrariaꝝ:quia ille non poſſunt
eſſe ſimul vᷣe:ſed bñ pñt ſimul eſſe falſe. Ali
qñ etia vna eſt vłis:⁊ alia ſiggularis: ⁊ tñ ꝓti
cipãt legẽ ᷣiaꝝ:qꝛ nõ pñ̃t ſimul eẽ vᷣe: ſʒ bñ
pñt ſimul eẽ falſe vt iſte due:nullꝰ bõ currit
⁊ iſte bõ currit.Et de iſtꝭ aliqua alia dicenda
ſunt que videbunt᷑ in libꝛo periarmenias

¶ Motandũ eſt ſ. cðo: ꝙ due ↄtrarie
mere de ineſſe:in nulla matia pñt fiłeſſe vᷣe
Cuiꝰ rõ ẽ:qꝛ ſi dne ꝛie mere de ineſſe eſſent
ſimul xe:ſeq̃ret᷑ ꝙ due ↄdictoꝛe eſſent ſimul
ve:ons eſt falſum ⁊ impoſ.⁊ j̊ pᷣmũ pᷣncipiũ

⁊ illud ex q ſeqᷣtur.ſ. due ↄꝛie fint ſimul C

ve.ↄña pʒ:qꝛ ad vlem affirmatiuã in ppõib?
mere de ineſſe:ſeqͥ᷑ ꝑticularis affirmatina:

ponit᷑ vera ⁊ ſic due ↄᷣdictoꝛie eſſent fil vere

—

Sily ad vlłem negatiuã ſeqͥ ꝑticłarꝭ negati
ua: q ſi vlis negatina eſt vera ꝑticłar nega⸗
tiua erit va:q; er vᷣo nõ ſeqͥr niñ vexꝝ:inpꝛo⸗
poſitionibꝰ nõ hũñtibꝰ ſupꝛa ſe reflectionem
Et etiam vlis affirmatiua põit᷑ va:q eſt Igic
toꝛia ꝑticlaris negatiue ⁊ ſic iteꝝ due odicto
rie eſſẽt ve:vt ſi iſte due ſint ſił xe:oĩs bõ eſt
albus:⁊ nullꝰ hõ eſt albꝰ.iſta ꝓppõ qͥdã bõ eſt
albꝰqͥ ſeqᷣtur ad iſtà oĩs hõ ẽ albꝰ:ſtabit in ve
ritate cũ iſta nullꝰ bomo eſt albꝰ qẽ ſua Zdic
toꝛia Sili iſta ppõ qͥdã bomo nõẽ albq ſe
qtur ad iſtã nullus homo eſt albꝰ ſtabit in ve⸗
ritate cũ iſta oĩs bõ ẽ albꝰ q̃ eſt ſua õdictoꝛia
Eillã rlaʒ Quicqͥd ſtat cñ añnte ſtat cũ ↄñte.

¶ Motãdũ eſt tertio ꝓpões zZrie
in materia cõtingentipñt ſimeſſe falſe.ptz
ſic.poſito caſu ꝙ ſoꝛtes currat ⁊ plato nõ cur
rat:tũc iſte due oĩs hõ currit ⁊ nullus homo
currit ſunt ſił falſe Iſta eĩ oĩs bõ currit ẽ flẽ
ꝛ plato nõ currit Et iſta ẽ ffã:nullꝰbõ curꝛit
q; ſoꝛ.cur. Sʒ ĩ mã natᷣali ⁊ remota ñ poſſũt
ſił eẽ falſe ſi ꝓpões ſint de ineſſe ð pñti ⁊ de
pᷣdicatõe directa:pʒ ſic quia niñ ſic ſeqret᷑ ꝙ
due Zdictoꝛie eẽt ſil falſe.ↄns ẽ ĩpoſſ.⁊ ↄtra
pꝛimũ pꝛĩcipiũ g ⁊ añſ.ſ.ꝙ due Zdictoꝛie pñt
ſił eẽ falſe in materia naturali ⁊ remota oↄña
ptʒ qꝛ in materia naturali ⁊ remota de ineſſe
de pñti ⁊ de pdicatiõe directa:pticlaris eqͥ
ualet vli: ſivlis ẽ ffã ꝑticłarꝭ erit flã. Et ſic
oẽs ꝓpõnes ð q̃ttuoꝛ ãgułerũt ſilflẽ:et per
oↄñs due Zdictoꝛte erũt ſimul flẽ. ¶ Dicit᷑ no
taũter de ineſſe:qꝛ modales bene poſſunt ſił
eſſe falſe in materia naturali et rẽota:vt iſte
due oĩs hõ neceſſario ẽ aĩal:⁊ oĩs bõ nccĩio ñ
eſt aĩal qꝛ ãbe ſunt ſił falſe.Silłr iſte:oẽ albũ
neciĩo ẽ nigrũ:⁊oẽ albũ nccĩo nõ ẽ nigꝝ.O di
citur notater de pñti:qꝛ ꝓpões orie ð pᷣteri⸗
to⁊ de futuro pñt ſil eſſe falſe in materia na
turali ⁊ remota:vt ptʒ de iſtꝭ:oĩs hõ fuit aĩal
⁊ nullus hõ fuit aial poſito caſu ꝙ ſit vnꝰ bõ
q nũc pᷣmo bẽat eſſe. Sitltr de iſt. oẽ albũ fu⸗
it nigꝝ:⁊ nullũ albũ fuit nigrũ:poſito caſu p
iã ſit vno res alba q nunqᷓ fuit nigra: Dici
tur notant᷑ ð pdicatiõe directa:q; de pᷣdicati
onę iĩditecta orie pñt ſił eẽ falſe ĩ materia na
kali vt pʒ ð iſt..oĩs ſuba ẽ hõ:nłla ſuba ẽ bõ
Quarto notãdum ẽ:q cũ ðꝛ in te
xtu:ſi vna õriaꝝ ẽ xa reliqᷓ eſt falſa.boc dʒ ſi

intelkigi. Si vna gqriaꝝ eſtvera tũc alia fi fo⸗

Tractatus Pꝛimus. le ii
Megla ar metur ẽ falſa. ¶ Riñ er iſto tettu elicit᷑ talis vera:ſua pvli exñite falſa.⁊ nõ ecõuer eln ſoſnei ioliin d
gusgi le⸗ rlaſ ralis aſ Za pga ſoribet Iſta ꝓpo ſo:vt qͥdã hõ eſt albꝰ oĩs hõ eſt albꝰ⸗ G gunenſhe ifale.
gis rie ſitio ẽ vera ⁊ bzʒ Sriã: ᷣ õriaẽ falſa et nõ ecõ⸗ 1 . . art Ni nod
nerſo:h̊ ẽ. Iſta ona nõ e bõa h ꝓpõẽ ſalſa et Srd H nei eſt Haltpuuner nui Huni nn nanc⸗
bʒ oriã:O ria ẽ xa Rõ pꝛĩe ꝑtis rłe ptʒ in ſe 3 rit fana ⁊ non econuerio tteigrnde (Riare⸗
cũdo notabili ⁊ ratio ſcðe ꝑtꝭ ptzʒ in tertio ¶ Circa bunc textum.+ . zre viktiͤſfe Dgi⸗
Contra dicta pꝛimo ſic arguitur jaii eſto xpofit ſeiſ iedannn d emit:
K⸗ ſüt ſil ve:oĩs e dicin in Eitaten uul ¶ Notãdũ eſt Pind lex ſiue natu⸗ legis ſub 6 ſi non öctneni⸗
4 ois boò totu in ꝙtitaten uul rg ſybcõtrariaꝝ talis eſt: ꝙ ſubcõtrarie mie⸗ . N ckftli⸗,.
lus bõ eſt totũ in qtitate ⁊ tñ ſut S:ie oõrie re de ineſſe ꝓpõnes nõ pñt ſimul eſſe falſe cotiare. G hen n nn ⸗
pit fl eſſe ve mĩoꝛ ptʒ: q; vna eſt vlis affifa cuij nõ eſt:iq; ſi due ſubcõtrarie eẽnt ſimul Pteneſnl agai
tiua ⁊ alia vlis negatiua eiuſdẽ ſubiecti eiuſ falſe: ſeqret᷑ ꝑ due dictoꝛie ꝓpõnes eẽnt ſib wnrthußi
qẽ pᷣdicati. ſũt ↄie. Sðo ſicarguit iſte ſũt falſe. oñs eſt fim̃ ĩpoſſibile ᷣ añs. ↄa ptz beuscteaAd,
Zrewif 5 ſurile Allud bo anlien q; ꝑticularis ſeqᷣtur ad vłex:ergo ſi ꝑticularꝭ (Ounoniine ſ
⁊ tñ pol. eſt ꝙ fint ſil xe.ꝗ male diſfint᷑ lex ↄ eſt falſa:vlis erit falſa cũ ↄñs fim no ſeqr ex gie/ Ce ei ſbulene ⸗
riaꝝ. ¶Tertio ſic. Iſta pꝛopoſitio oĩis bõ cur gñte vero.Et ſic vłis affirmatiua ꝑticularꝭ n untin e Cud oe⸗
rit. pᷣt eſſe vera ⁊ ſiłr iſta põt eſſe vᷣa:nullꝰ hõ negatiua: q füt Sdictoꝛie eẽnt ſil falſe. ¶ Iſta M

currit ⁊ tñ ſũt ↄaie:q̊ Sꝛie pñt ſimłeſſe vere
¶ Ad pꝛimũ ðꝛdiſtinguẽdo maio⸗
reʒ:qꝛ ̊ aggregatũ oĩs bõ:⁊ hoc aggregatũ
nullus hõ:pñt teneri mat᷑ialr pꝛo tminis vłr
capt:⁊ ſic ↄcedit᷑ maioꝛ ⁊ negat᷑ minoꝛvł pñt
teneri ſignificatine ⁊ ꝑſonalłr ⁊ ſic negat᷑ ma
ioꝛ.⁊ cõcedit᷑ mĩoꝛ.¶ Ad ſecũduʒ dicitur ne⸗
gando maioꝛem:qꝛ ſubiecta non ſtãt eque re

tñ rõ uõ hʒ locũ in ꝓpõnibꝰ de ↄtĩgẽti ſpalr
capto:ĩ qͥpꝰ due orie pñt ſiłeſſe.ve ⁊ due ſub
cõtrarie falſe:vt videbit᷑ ĩ fine tractatꝰ.
Vñ ille ꝓpõnes dñr ꝑticipare legẽ ſubcõtra
riaꝝ:q̃ ſic ſe hñt cũ ſint eiuſdẽ ſubiectia pᷣ⸗
dicati:⁊ ſic de alijs ↄditionibꝰ qᷓ;tũ eſt de foꝛ
ma earũ repugnat eis ꝙ ſint ſimul falſe.

Crn fen ſeten
atfoſstſiiimn zisck
etfegonn i a⸗
zernikerfihnnen
ſlonmnenisotinen
AtabrqtiboeldDe
Keeg riitlonderdindut
Gmibui depfide zaicatüe direcn

ſtricte.qꝛ bomo in affirmatiua ſtat pꝛo viris ¶ Motãdũ eſt ſcðo q circa legẽ ſub Que pa· s ſſtetſe la ihzeim̃
2 mulieribus:⁊ in negatiua ſiat ſolii ꝓ viris contrariaꝝ aſſignat᷑ talis rla:ꝙ ſꝑ talis ↄna ticipant (Efcglegeſtmitenar due
rõe illiꝰ ſigni vlłis null:qð ẽ maſculini gnĩs eſt bona:iſta pꝛoꝛ oſitio eſt falſa qñ foꝛmat᷑. ⁊ legeʒ ſub Pineftgtis inen
¶ Ad ttiũ ðꝛ diſtinguẽdo ↄſis eo ꝙ illa dter⸗ bʒ ſubcõtraria: & ſua ſubcõtraria eſt va. Rõ contrari⸗ ſenglroltnuffonek
miĩatio ſił põt determinare illð xbũ põt ⁊ ſic buirle dicta eſt 1 pmo notabili. Uñ due ſub arum. ruyrfhecek rem aiso⸗
ↄcedit᷑ totu argumẽtũ. Et ſẽſus ↄñti tẽẽ iſte cõtrarie pñt ſił eſſe ve in materia ↄtingenti Regula Peitugipdorarffn
ꝙ zrie hñt ſił potẽtiã vt ſint ve ĩ diuerſistẽ vt ps de iſtis:qdã homo curriti qͥdã bõ non arguendi .

poꝛibꝰ. Ukpᷣt determiare h̊ aggregatũ eſſe
ye ⁊ ſic negat᷑ ↄña:q; tũc ſenſus ↄntꝭ ẽ Ate H
ꝓpoſitio eſt poſſibilis:õrie ſunt ſił vere .⸗

¶ Lex ſiue natura ſubcõtrariaꝝ tal

currit. Sʒ nõ eſt poſſibile ĩ materia nati⸗
rali ⁊ remota:due ꝓpõnes ſubcõtrarie de in
eſſe de pñti:⁊ de pᷣdicatiõe directa ſint ſimul
vere.Cuius rõ eſt:qꝛ ſi ſic:ſeq̃ret᷑ due ↄtra

iſtius le⸗
gis.

dictoꝛie eẽnt ſił vere:ↄñs eſt falſum:ꝗ 1 añmss

Apꝛini Ceciceregulataln
Atbom Oubalterns et falir
Nisſfomerm ek felln:non
iseſtſalumtneramecceae

(Conadict noi

eſt ꝙ ſi vna falſa reliqua ẽvera:⁊ nõ ↄra pʒ:q; in materia naturali⁊ remota: ꝑti⸗ Rribrönenegig
Lex ſubõ ecõtra. Pñt eĩ ãbe ſiłeſſe vere in cõ cularꝭ ꝓpõ de ineſſe de pñtia de pᷣqdicatione fſiſinieletdee⸗
rigruz. tingenti materia:vt quidã hö eſt al⸗ directa: equalet vti lc wnatiue er⸗ ſubalter⸗ liſle. Gingenſtin
be: qdã bõ no eſt alby. Eñ ler ſubcõ, cen daeringena ſir veranch hore⸗ ininnate
trariarũ ↄrio mõ ſe bz legi Otrarlax laris negatiua: q cõtradicit vli affrmatiue. ide⸗ klalagin ͤet,
¶ QLex ſiue natura ↄᷣdictoꝛiqꝝ talis Et ſicut declarat᷑ ꝙ ꝑticularis affirmatiua ĩ zancdelniiheden
eſt: ꝙ ſi vna eſt vera:reliqua eſt fla: materia naturali⁊ remota: equalet vli aftir⸗ itieniwiie
Lex ↄtra- nõ econuerſo In nulla em̃ materia matine eius ſubalterne:ſic etiã põt declara⸗ “D ititwen „
aectoriaꝝ pñt eſſe ſił vere aut falſe:vt ſi iſta ſit ri ₰. Keikelan. negatiua equalet negatiue ſifntnnldee
7 tũ 1n ei ſuba terne:in matcria natura i⁊ remota ſepereT L 4
vera oĩs hõ ſcire ðſiderat 510 lua 3 Xertio notandũ eſt: lex contra Quepa- ganſtiiee⸗
dictoꝛia ẽ falſa quidẽ bõ nõ ſcire de n a e. Zaictorie no pt ſimul ticipant ſiwrerſten sief
. ⸗ dictoꝛiaꝝ talis eſt:ꝙ gᷣdictoꝛie nõ pñt ſimul ticipam⸗ ſeen dee d,
ſiderat. ¶ Zex ſiue nata ſubaltnaꝝ effe xe. nec ſił falſe. Et iſtud nõ indiget ꝓba legem ᷣ n eich
Let ſibal talẽ ſi vlis ſit va ſua ꝑticłar erit tiãe:cũ ipm ſt pmũ p̃ncipiũ.¶ Eñ ille ppo⸗ tracdico⸗ Ga Dnieit
ternarum Fg: ⁊ nõ ecõuerſo Põt eĩ ꝑticłardeẽ nes dicunt ꝑticipare legẽ contradictoꝛisrũ riqrum. lalün N
. nſeti

●

De cõuerſione ꝓpõnum.

Folio xiitʒ

Que pti⸗ q̊ ſic ſe bñt e ſůͦt ꝓpõnes ꝑticipãtes vtroq; noꝛ vel accipiuntur ſm diuerſas ſuppõnes::

g. „
lbsdi 6 ecduer
is eſt d eſtad O
Aſarpnier cipant le
on econuerſo gem zdi⸗
unc tertum. ctoꝛia.
nachler ſuemtt, ge mleargu
ſdeönre me⸗, egei endi iſti⸗
Pnt fimul eſſe iaſe dn legis.
ſil beötrarie eent fimut
ictoꝛie Ppones eentf
oſſibileg 1 añs. ofiaptz
dnkezergoſiptielln
cu dns fim̃ no ſeqft er 3
affirmatina 1ticuie⸗ Expõ te⸗
ie eent fi;fallen gis ſubal
ponib; de vtigetiſp Lerne.
pñt ſieſſe. e ꝛ due ſub
bit i fine pmitractat.
Lticipare legẽ ſubcone
ſint eiuſdẽ ſubiectiꝛp⸗
ditionib qtüͤ eſtde foꝛ
8 fint fimul falſe. Rle argu
do q circa lege ſib o ſus.

talis rla:q ſp talis oſn iii
tio eſt falſa qñ ſoꝛmat lg

ſubcötraria eſt a. B n

no notabili. ñ due ſub amn

be in materia Ningenti
mo currit: qda boͤnon n

hibile g iĩ materianat/ in
pones ſubcotrariedein
catioe directa ſin finnl
ſi ſic:leqret q due ſn
eroñs eſt falſum. 5 ans
a naturalid remota. Ni
ede pñti 7 de Pcicnton⸗
affirmatiue en ſubalen
ffirtnatina ſit vera ,
etiã ſit vera. cbeu⸗
tradicit vli affirmatiue,

ſa gffirmatins
is affirmatin⸗
Nticulari⸗ krofi⸗

terio ſᷣm eũdẽ oꝛdinẽ:q̃rũ vnaẽ affirmatiua
⁊ alia negatia qͥbꝰquãtũ ẽ de for̃a earũ repu
gnat ꝙ ſint ſił ve ⁊ falſe. Eñ lex odictoꝛiaꝝ
bñ ↄuenit ꝓpõnibꝰ nõ zdictoꝛijs vt iſtis:bõ
currit. ⁊ idem bõ non cur.qꝛ ille nõ pñt eẽ ſi⸗
mulve nõ ſił falſe.¶ Rñ circa legẽ dictoꝛia
rũ due dantur rle. Quaꝝ pꝛĩa ẽ:œꝙ bñ ſequit᷑
Iſta ꝓpõ eſt vᷣa qñ ſoꝛmat᷑ ⁊ bʒ õdictoꝛis: er
go eiꝰ Zdictoꝛia eſt falſa. ¶ Scda regula eſt
bene ſequitur. Iſta ꝓpõ eſt falſa qñ foꝛ⸗

matur ⁊ habʒ cõtradictoꝛiã ergo cõtradicto

ria eius eſt vera.

¶ Quarto notãdũ ẽ q lex ſubalter⸗
naꝝ talis ẽ.ꝙ ſubalterne ppõnes pñt ſil eſſe
falſe: pñt ſil eẽ ve.Cuiꝰ rõ ẽ: qꝛ ꝑticularꝭ ſe
q̃tur ad vłem & ſi ꝑticularꝭ eſt falſa:vłis ẽ fal
ſa.qꝛ ſi ↄñs eſt falſum añs eſt falſuzʒ. Et ſilr ſi
vlis eſt xa ꝑticularꝭ erit vera.qꝛ ex xo nõ ſe⸗
q̃tur niſi veꝝ.vñ ꝑticularꝭ pᷣt eẽ vᷣa vli erñte
falſa in materia ↄtingẽti fiẽ̃ pʒ ð iſtꝭ: oĩs bõ
eſt albꝰ:a qͥdã bõ ẽ albꝰ.Sed in materia na⸗
turali ⁊ remota:dũmõ ꝑticularꝭ ſit de ineſſe
de pñti:⁊ de pᷣdicatiõe directa:tũc nõ põt eẽ
va vli exſite falſa.qꝛ ipᷣa eqͥualet vłi.¶ Ende
circa legẽ ſubalternaꝝ due rłe dãtur. Quaꝝ
pꝛĩa eſt:ꝙ talis ↄnaẽ bona. Subalternãs ẽ
vera:g ſubalterna ſi foꝛmet᷑ eſt va ⁊ nõ econ
tra.vt ſi hec eſt vera.oĩs hõ currit:tũc etiãil
la erit vᷣa.qͥdazx bõ: cur ſi foꝛmet᷑.qꝛ ipᷣa ſeqͥt
ad pꝛimã. Secũda regula talis eſt: ꝙ h̊ ↄña
eſt bona Subalterna eſt falſa:ergo ſubalter
nãs ſi foꝛmetur eſt falſa.⁊ non econtra: qꝛ ſi
ↄñs eſt falſum ita et antecedens.

¶ Cõtra dicta arguit᷑ pꝛio ſic. Iſte
ſũt ſubcõtrarie:aĩal ẽ genꝰ.⁊ aĩal nõ eſt genꝰ
⁊ tñ ſũt ſimul falſe:ᷓ due ſubcõtrarie pñt ſił
eẽ falſe.Minoꝛ pʒ:qꝛ iſta ẽ falſa:ai al ẽ genꝰ
cũ eiꝰ dictoꝛia ſit veraſ.nullũ aĩal eſt genꝰ
Et filłr iſta eſt falſa.aĩal nõ eſt genꝰ.qꝛ aial pᷣ
dicat᷑ in qͥd de pluribꝰ ſpẽ drẽ̃ntibus.¶ Scðda
af̃ legẽ cõtradictoꝛiaꝝ iſte ſunt ſimulvere:
ſoꝛtes eſt bõ ⁊ deꝰ ẽ:⁊ tñ ſunt ↄtrarioꝛie iſta⸗
rũ ſoꝛtes nonẽ hõ:⁊ nullꝰdeꝰ eſt:& Zdictoꝛie
pñt ſimul eſſe vere.Tertio ſic a contra legẽ

ſic negat᷑ maioꝛ ⁊ocedit᷑ mĩoꝛ:⁊ etiã negatur
ↄña. Ad ſcᷣm ðꝛ negãdo ↄnñam:qꝛ tertꝰ in
telligit᷑ de Zdictoꝛijs inter ſe ⁊ nõ ð duabꝰꝓ
poſitiõibꝰq nõ dicuũt inter ſe:łʒ dicãt alijs
¶ Ad tertiũ ðꝛ ↄcedẽdo añs⁊ negãdo ↄnam
qꝛ textus ſic intelligitur:ſi vlłis eſt vᷣa ꝑticla
ris ſua ſi foꝛmetuy eſt vera .
Kem pꝓpõonũ catbegoꝛi
ccaꝝ vtroq; termio par
iticipãtium oꝛdine econ
uerſo:triplex eſt cõuer⸗
ſio.ſ. ſimplex: per acci⸗
dens:⁊ per contrapoſitionem
¶Circa hunc textum.)
¶ Pꝛimo notãdũ ẽ ꝙ h̊ ↄñ̃r pe.hiſ.
determinat de conuerſionibus ꝓpõnũ Unð
iſte teriꝰ ↄuerſio capit᷑ duobꝰ mois Inoꝰvt ẽ
teriꝰpᷣme intẽtiõis:⁊ h̊ modo dʒ capi qñ ðꝛ ꝙ
malũ ↄuetit᷑ ĩ bonũ ⁊ aq̃ ↄuertit᷑ ĩ vinũ:⁊ ii
lo mõ nõ capit᷑ ĩ ꝓpoſito.Alioꝰcapit᷑ vt ẽ ter
minꝰ ſcðe intẽtõis Et h̊ mõ adbuc capit᷑ du⸗
pliciter Nuoꝰ vt attribnit᷑ terĩs:⁊ ſic iſte ter
minꝰ ↄuerſio tm̃ vʒ ſic hᷣ cõplexũ: terĩ vᷣifica
biles de ſe inuicem vlr ⁊ affirmatiue. iſto⸗
nõ capit᷑ in ppoſito.⁊ iſtoꝰ capit qñ ðꝛ bõ
⁊ riſibile conuertuntur. Alio modo vt attri⸗
buitur ꝓpoſitionibus:⁊ iſto mõ capit᷑ in ꝓpo
ſito ᷣm aliquã acceptioneʒ eius

¶ Scðo notãdũ ẽ ꝙ iſte teriꝰ ↄuer
ſig attribuit᷑ vt ꝓpõnib/ adbuc capit᷑ triplj.
vſtoꝰvt attribuit ppõibꝰ cõpoſitꝭ ex terĩs cõ

—

ouertibilibꝰ ſilr ĩ ꝓpõnibꝰ mutuo ſe inferẽ⸗

tibꝰpᷣm vᷣitatẽ ⁊ falſitatẽ:⁊ iſto capit᷑ cu ðꝛ
iſte due ꝓpões ↄuertũt᷑.oĩs hõ ẽ aĩal.⁊ oẽ ri
ſibile ẽ alal.ſʒ iſtoꝰ nõ capit᷑ h. ¶ Alioꝰ capit᷑
pꝛo conuerſione in oppoſitam q̃litatẽ:⁊ iſto⸗
mõ nõ ẽt capit᷑ h̊ Quid aũt ſit ↄuerſio ĩ oppo
ſitam qlitatẽ videbit᷑ ĩ pᷣmo libꝛo poꝝ Ariſt.
¶ Tertioꝰ capit᷑ p ↄuernõe ꝓpoſitionũ ĩ ter⸗
minis ⁊ illoꝰ capit᷑ in ꝓpoſico: vnde ↄuerſio
pꝛopoſitionũ in terminis fit ꝑ mutationem
ſubi in pᷣdicatũ:⁊ econtra:

¶ Tertio notãdũ ẽ ꝙ ↄuerſio ꝓpõ⸗

Diuiſio
nerſionis
pꝓpoſitio⸗
num

Acceptio
nes de ly
conuerſie

Qũo con⸗
uerſio pꝛo
poſitioni⸗
bus attri⸗
buitur.

Quotupl⸗

gem ſubalternarũ vlis põt eſſe vera ꝑticula nu in termis capit᷑ dupłr. Inoꝰ large ꝓ om er eſt con
ri non exñte.ergo male ðꝛ ꝙ; vłis non põt eſ ni ↄñ̃tia bona ſiue for̃ali ſiue materialicuius uerſio pꝛo

ſe vera quin particularis ſit vera. *

añs ⁊ ↄñs ꝑticipãt vtroq; terio oꝛdine econ

poſitioniſ

¶ Ad pꝛimũ ðꝛ diſtiguẽdo maioꝛẽ uerſo:⁊ iſtoꝰ copif a pe.b.qñ dic ꝙ ſunt tres in termis
qꝛ vel ſubiecta in ãbabꝰ: accipiũtur m ean⸗ ſpẽs ↄuerſionis h̊ ẽ ſt tres terĩ nõ coĩcideteſ
dẽ ſuppõnem:⁊ ſic ↄcedit᷑ maioꝛ ⁊ negat᷑ mi⸗ ñIiIgudo ſʒ ſuas roẽs ſor̃ales roẽs ↄuerſioẽs

4

Nñ nõ te
net ↄuer⸗
ſio ꝑ õpo⸗
ſitionem.

Diffinitio
pↄuerſiõis

Adcõuer
Rionem tfᷣa

reqᷣrũtur.

Cractatus Pꝛimus

mũdi ſignificãtes ⁊c ¶ Alio mõ capit᷑ ſtricte
ꝓoĩ ↄna bõa ⁊ fſoꝛmali cuiꝰ añs et ↄñs parti
cipant in extremis oꝛdine ecõuerſo:a ſic nõ
ſunt niſi due ſpẽs cõuerſionis.ſ.ouerſio ſim⸗
plex ⁊ ↄuerſio ꝑaccñs.⁊ iſto mõ ↄuerſioꝑ ⸗
poſitionẽ nõ eſt ↄuerſio:qꝛ nõ eſt ↄña foraliſ
ex quo nõ tz qñ pᷣdicatũ illius ppõis q dʒ cõ
uertiẽ terminꝰ trãſcendẽs:⁊ h̊ quo ad vłlem
affirmatiuã vt nõ ſequitur:oĩs bõẽ exñs er⸗
go omne non exñs eſt non homo. Silr nõ
tenet qñ ſubm eſt terminꝰ ꝓ nullo ſupponẽs
⁊ hoc quo ad ꝑticularem negatiuã:vt nõ ſe⸗
qtur aliqᷓ chimera a nõ eſt: hõ & aliqᷣs nõ hõ
eſt non chimera:ex quo pꝛima eſt vera:⁊ ⁊ ſe
cunda ſalſa:qꝛ eius dictoꝛia ẽ vera.ſ.oĩs nõ
hõ ẽ non chimera:qꝛ eſt vlis affirmatiuaĩ qᷓ
ſuperius pꝛedicatur de ſuo inferioꝛi.¶ Non
tenet ẽt in terminis diuinis niſi debite fiat
vt nõ ſequitur:oĩs eſſentia diuina:eſt filius:
igit᷑ oĩs filiꝰ ẽ nõ eſſentia qꝛ pf̃ ẽ nõ filiꝰ ⁊ tñ
nõ ẽ non eſſentia diuina. ¶ Itẽ nõ tz niſi co⸗

pule añtis addat᷑ bec ꝑticłlaris qualibet par⸗

te tempoꝛis:vt non ſequitur: omnis aſinꝰ ẽ

currens:igitur oẽ non currens eſt non aſinꝰ

¶ Quarto notãdũ ẽ ꝙ capiẽdo illũ
termmũ ↄuerſio large:ſicut capit Pe.biſpa.
debet ſic deſcribi. ¶ Eonuerſio ẽ duaꝝ pꝛopo

ſitionũ cathegoꝛicaꝝ vtroq; termino parti⸗

cipantium oꝛdine ecõuerſovnius ad aliã ma
terialis vel foꝛmalis ↄña. Sed ſtricte capiẽ
do illum terminum ↄuerſio debʒ ſic deſcribi
Cõuerſio ẽ ꝓpoſitionũ catbegoꝛicaꝝ:vtroq;
termino participantium:oꝛdine econueſo:
vni ad alia foꝛmali ↄſequentia ¶ Iñ ad cõ⸗
uerſionẽ tria reqͥrũt᷑.ſ.ꝰuerſa conuertens:?
nota illationis Lõuerſa eſt añs ⁊ pꝛopoſitio
qↄuretit᷑ Et conuertẽs eſt ↄñs ⁊ ꝓpoſitio ꝑ
quã alia ↄuertitur.Sed nota illationis ẽ cõ
iunctio denotansvnam pꝛopoſitioneʒ ſequi
ad aliam. ¶ Quid aũt ſit ↄna:quõ conuertit᷑.
qd fit ↄna materialis:ꝛ qͥd ↄna foꝛmaliſ vide
bit᷑ in paruis logicalibus.

¶ Contra dicta pꝛĩo ſic arguitur. C

Conuerſio eſt mutatio vnius rei ad aliã rem
ſz in pꝛopoſitionibus nõ eſt mutatio vniꝰrei
ad aliam rem & in ꝓpoſitionibus non repe⸗
ritur ↄuerſio. ¶ Scdo ſic arguit᷑. Cõuerſio ẽ

paſſio termĩoꝝ ↄuertibiliũ ſʒ talis paſſio nõ.

ↄuenit pꝛopoſitionibus ꝓpõnibꝰ nõ ↄuẽit
ↄuerſio ¶ Tertio arguit᷑ ſc: ↄuerſio ẽ oↄñna foꝛ

eſt cõuerſio:et ꝑ ↄñs male ðꝛ q; ſunt tres ſpe
cies conuerſionis.

¶ Ad pᷣmũ ðꝛ diſtinguẽdo maioꝛẽ
vel capiedo illũ terminũ ↄuerño:vt ẽ nomẽ
pꝛie intẽtõis:⁊ ſic ↄcedit᷑ maioꝛ:vel capiẽdo
iſtũ terminũ ↄuerſio:vt ẽ nomẽ ſcðᷣe intẽtio
nis:⁊ ſic negat᷑ maioꝛ.¶ Ad ſcm ðꝛ diſtiguẽ
do maioꝛẽ:q; ↄuerfio pᷣt capi duplicit᷑ noꝰ
ꝓↄuertione q̃ reꝑitur in termimis ↄuertibi
bus:et ſic ↄcedit᷑ maioꝛ.alio mõ vt attribui⸗
tur ꝓpoſitiõibꝰ:a ſic negat᷑ maioꝛ. Ad ter
tiũ ðꝛ etiã diſtinguẽdo maioꝛẽ vel capiendo
conuerſionẽ ſtricte:et ſic conceditur maioꝛ:
vel capiendo conuertionem large et ſic ne⸗
gatur maioꝛ.

qᷓ ¶ Cõuerſio ſimplex eſt qñ fit ð ſub

lecto pᷣdicatũ ⁊ de pꝛedicato ſubie⸗
ctũ:manẽte eadẽ qualitate ⁊ quãti⸗
tate.Et hoc mõ cõuertitur vłlis ne⸗
gatiua ſeipſam ⁊ particularis affir
matiua in ſeipſam: vt nullus bomo
eſt lapis:ergo nullus lapis ẽ bomo
quidam homo eſt aĩal:ergo quoddã
animal eſt homo.

¶ Circa hunc textum.
¶ Pꝛio notãdũ eſt:ꝙ bic ↄnr Pe.

hil.ponit diffinitiõez ↄuertionis ſimplicis: Declarat
q dz ſic ĩtelligi. Cõuerño fimpler ẽ duaꝝ pꝛo diffinitio
poſitũ cathegoꝛicaꝝ:vtroq; terio ꝑticipatiũ ↄuerfõis
oꝛdine ecõuerſo ſimiliũ qualitatũ ⁊ qᷓtitatũ ſimplicis
vniꝰ ad aliã foꝛmalis ↄna. Uñ foꝛmalis oↄña
ponit᷑ loco gñis: ⁊ totu reſiduum ponitur ad
dfiam ↄuerſionis ꝑ accidens:⁊ ↄuerſoms ꝑ Quare ðꝛ
ↄł apoſitionc. Eñ ↄuerſio ſimplex nõ dicit᷑ cõuerſio
ſimplex:q; nõ eſt cõpoſita: cuʒ ſic nulla eſſet ſimplicis
uerſio ſimplex:cũ quelʒ cõuerſio eſt cõpoſi⸗
ta ex ↄuerſa ⁊ conuertẽtc:⁊ nota illationis:
ſed ðꝛ ex eo fimple:qꝛ fit per ſolã tranſpoſi
tionẽ terminoꝛũ remanente eadem qualita⸗
te ⁊ quantitate.

Quid cò⸗
uerſio ſi⸗
plex.

Scðo notãdũ ẽ:q; duplex ẽ ↄuer
no.ſ.ouerſio ꝓpe dcã:⁊ ĩpꝛppꝛie ocã.Cõuer
ſio ꝓpꝛie ẽ illa in qua de ſubiecto cõuerſe fit „
pᷣqicatũ ↄuertẽtis:et de pꝛedicato conuerſe Quid cõ⸗
fit ſubiectũ ↄuertẽtis nibil addendo vel re- uerſio ꝓ⸗

mouẽdo qð ſe teneta ꝑte ſubiecti vłpᷣdicati pꝛie ⁊ im⸗

Cõuer ſio ip:opᷣe dcã ẽ illa in qua fit additio pꝛope di
vł remoto alicui in ſubo vł pᷣdicato ↄuerſe cta.

malis ſed ↄuerſio ꝑ ppoſitionẽ nõ ẽ ↄña foꝛ⸗ vel ouertẽtis. Vñ aliq̃ vlis negatĩa dʒ Zuer
malis:ergo ↄuerſio ꝑ contrapoſitione no ti funpltr ↄuerſõe ĩpꝛope dcã:puta illa q̃ẽ ð

tbegoꝛeufnate 1

detarichanhi

nc
lctlenuteſnicoen
clno Annhiminisnn,
nerſöe ppedictd. di⸗
hinesnocklee Nn
doſtſſetdeipſs ficcl
ſtotelis. CDicit notater
Sterito defuturotane.
tup overſione impropꝛe
de noloquedi oſvetuo:
ſttiöesde moco lorech
ſeauik disſolplanetane
ſol no eſtmecſeqft ois be
hoͤnoͤeſt (Et dicir not
eſterminnscös orter
Precicarüeſt terminns fi
connertiſimpliciter cone
Noſtenluneſt in cdono
noſumptns ci aligno fin
Rer ppoſtiones ftagenn
Enimnlmllusafinnseſt
esqno gernmnt nerfe
dctaſedbf̃ Nerfoneßfm
ntfonſeinnmnlins
onnegſalpöefbonorce

4
S

de pꝛedicato ſubie⸗

dc qualltate 2 qui d
couertitur ylis ne,
n particularis aff!

ſam: vt nullus bomno
nullus lapis e hom
eſt aĩalergo quoci
no.
a bunc tectum.

du eſt: ꝙ bic ñr Pe.

bez auertionis fimplicig di
uerho finpler diuppeo in
ax:vtroq; teriopticipatii a
miliu qualitatü? chttni in⸗

alis oña. Vñ fornn is oſi
totu reſiduum ponitur ac

p accidens: ⁊ 9uerfons

ouerſio fimplex no dick

opoſita: cuz ſe null eſel

quelʒ cõuerfio eſt cpofß
uertẽtc: nota illationis:
eqr fit per ſolä tranſpo
emanente eadem qualitv⸗

Que ꝓpõ
nes ↄuer
tunt᷑ ſim⸗
pliciter.

De conuerſionibus pꝛopoſitionum
citur vltimo non ampliatiuis pꝛopter tales

pᷣdicato ſingulari:vt iſta.nullꝰ aſinꝰ ẽ ſoꝛtes.
dze ſi ↄuerti ↄnerſiõe impꝛopꝛie dicta:&ꝙ nul⸗
lũ ens qð eſt ſoꝛtes eſt aſinꝰ.ibi in pꝛima iſte
terminꝰ ſoꝛtes:erat ſolũ pᷣdicatũ:⁊ in cõner⸗
tẽte nõ eſt ſolũ ſubiectũ ſed ꝑs ſubiecti.cum
boc totũ ſit ſubiectũ ens qð eſt ſoꝛtes. Sʒ il
la ppõ nõ dʒ ſeu nõ poteſt ↄuerti fimpliciter
ↄuerſione ꝓpe dicta.ſʒ ꝑ accñs dʒ ↄuerti cõ
uerſione ꝓpe dicta in iſtã ſoꝛtes nõ eſt aſin⸗

¶ Motãdũ eſt tertio: ſᷣm iſtã con⸗
ſionẽ:vt dicit pe.hiſ.ↄuertit᷑ vłlis negatiua ⁊
ꝑpticularꝭ affirmatiua qð dʒ fic ĩtelligi:dũmõ
vłis negatina ⁊ ꝑticularꝭ affirmatina ſint de
ineſſe de pñti ⁊ de mõ loquẽdi ↄſueto:in qͥbꝰ
pᷣdicatũ eſt terinꝰ cõis:nõ ſũptꝰ cũ aliq finca
thegoꝛeumate in qb'a npte ſubiecti nõ ponit
aliq aliena reſtrictio:dñmõ ſint de terĩs re⸗
ctꝭ nõ ampliatiuisnũc dñt ↄuerti ſimplr cõ⸗
uerſiõe ꝓpe dicta. ¶ Dr notãter de ineſſe xꝑ
ꝓpõnes modales:de quibus nõ eſt bic ad ꝓ
poſitũ:ſed de ipſis videbit᷑ in libꝛo pꝛioꝝ ari
ſtotelis.¶ Dicit᷑ notãter de pñti vppt᷑ illas de
pᷣterito ⁊ de futuro:que vt in pluribꝰↄuertũ
tup ↄuerſione impꝛopꝛe dicta¶ Dicitur etiã
de mõ loquẽdi ↄſnetuo:ad remouendi ꝓpo
ſitiões de modo loquẽdi inconſueto.vt non
ſequit᷑ oĩs ſol planeta non eſt: Goĩs planeta
ſol nõ eſt: nec ſeqͥ᷑ oĩs hõ aĩal nõ ẽ:g oẽ aial
bõ nõ eſt. ¶ Et dicit᷑ notãter in qͥbꝰ pᷣdicatuz
eſt terminus cõis ꝓpter pꝛopõnes in aͤbns
pꝛedicatũ eſt terminus fingularis q̃ nõ pñt
conuerti ſimpliciter cõuerſione ꝓpꝛie dicta
vt oſtenſum eſt in ſcdo notabili. Deinde ðꝛ
nõ ſumptus cũ aliquo ſincathegoꝛenmate ꝓp
pter ꝓpoſitiones iſtas:nullus hõ eſt omne
animal:nullus aſinus eſt om̃e aiala ſibi ſimi
les q̃ nõ ↄuertunt᷑ ↄuerſione ſimplici ꝓpꝛie
dicta ſed bñ ↄuerſione ſimplici impꝛopꝛie di
cta vt non ſeòtur:nullus hõ eſt omne aĩal:g
omne aĩal nõ eſt homo:ſ& bñ ſeqͥtur nullus
bõ eſt oẽ aĩal:i nihil quod eſt omne aĩal eſt
hõ. ¶ Deinde ðꝛ in qbꝰa ꝑte ſubiectinõ poni
tur aliena reſtricrio: ꝓpter talẽ ꝓpoſitionẽ.
nullus hõ eſt mulier:qͥ etiã nõ ↄuertit᷑ ppꝛie
ſed impꝛopꝛie cõuertit᷑ ſic ̊ nulla mulier eſt
aliquis hõ.Et iſtud ſignũ ſcʒ aliqͥs addit᷑ pꝛe
dicato ↄuertẽtis:vt ille terminus teneat᷑ eqͥ
reſtricte in ↄuertẽte ficut in cõuerſa.¶ Et dꝛ
notãter de terminis rectis ꝓpter tales pnpo

ſic conuerti: ergo currẽs eſt homo.¶ S

Folio

pꝛopoſitiones bomo eſt generandus nu lluz
moꝛtnũ bhomo eſt que ↄuertitur impꝛope ⁊c

¶ Notãdũ eſt quarto: ad cogno⸗
ſcẽdũ ↄuerſiões tã pꝛopꝛie dictas qᷓ; ĩpꝛopᷣe
dictas:tã ſimplices qᷓ; per accñs ſeptẽ cõditi
ones debẽt obſeruari. ¶ Pꝛia ẽ ꝙ obßuetur
ↄgruitas:⁊ iõ iſta nullꝰ vir eſt mulier nõ ðöbʒ
ſic ↄuerti g nullꝰmlier vir: cũ illa ſit ĩcõgrna
ſz dz ſic cõuerti. gnulla mulier ẽ vir. ¶ Scda
ↄditio ẽ ꝙ terĩ teneãt᷑ eque ãple in ↄuerten
te ſicut in conuerſa:⁊ ꝑꝑ h̊ iſta ꝓpõ qͥdã bo⸗
mo fuit aĩalenõ dʒ ſic ↄuerti:g qddã aĩal fu⸗
it bomo:qꝛ termĩ non tenẽt᷑ eq̃ ample:ſʒ de⸗
bet ſic ↄuerti:ergo aĩal qð fuit eſt vłfuit bõ
¶Tertia ↄditio eſt ꝙ ſuppleant᷑ ea q ſũt ſup
plenda.⁊ ideo iſta ꝓpoſitio ſcholaris eſt in
ſcholis non dʒ ſic conuerti: ens ĩ ſcholis ẽ
ſcholaris:ſedſic:g ens in ſcholis eſt ſcholarꝭ
QNuarta ↄditio eſt ꝙ terĩ ſupponãt ſᷣm idẽ
genꝰ ſuppoſitionis:ita ꝙ teriꝰ ꝑſonaliter ea
ptus in vna ꝓpõe:non dʒ capi materialiter
vel ſimpliciter in alia:nec ecõtra:a ideo iſta
ꝓpoſitio homo ẽ nomẽ:nõ dʒ ſic conuerti:&
nomẽ ẽ homo:ſʒ dʒ addi ſignũ ꝓpõnis mati

alis ſiue ſimplicis.ſ.iſta dictõ ly:vt dicendo

g nomen eſt:ly bõ. ¶ Quĩta ↄditio eſt p teri
aliqñ debẽt reſolui añq; ꝓpõ ↄuertat᷑ vt bõ
cur nõ debet ſic conuerti:ergo currit homo
ſz opoꝛtet pᷣmo verbũ adiectinũ reſoluat᷑
hoc verbuzʒ eſt in ſuũ participiũ:ergo debʒ
exta
ↄdſio eſt:ꝙ termĩ teneãt᷑ eq̃ reſtricte ĩ vna
geut in alai. Et nõ debet capi reſtrictio ppᷣe
blarge vt ſub ſe cop̃bedit reſtrictionẽ ppe
dictã:alienationẽ ⁊ remotionẽ:⁊ iõ iſta pꝓpõ

xy.

Conditio
nes con⸗
uerſionũ
gñales.
Pꝛima.

Secũda.

Tertia

,-

Quarta

Quinta

Setta

nullꝰ homo eſt muler:non dz ſic connerti.

nulla mulier eſt bomo ſʒ ſic:gꝰ nulla mulier
eſt aliqs bõ.Silr illa hõ eſt pictꝰ nõ debz ſic
conuerti:ergo pictũ ẽ hõ:ſed ſic:ergo pictũ
eſt nõ pictꝰ ⁊ hoc pꝛopter aliẽationẽ ¶ Sep
tima conditio eſt ꝙ dʒ fieri determinata ap
plicatio.ſignoꝝ ſᷣm diuerſitatẽ ſpecieꝝ ↄuer
ſionis:vt ꝓ ſigno vli nõ dʒ põi ꝑticłare nec
econtra.Et iſte ſeptẽ conditiones ſunt obpᷣ⸗

uãde in omni conuerſione.

Contra dicta pꝛimo ſic af Non
equitur nullus bomo eſt mlier:gꝰ nulla mu

ſitiones de terminis obliquis vt nullus pa⸗ lier ẽ bõ:ergo male ðꝛ ꝙ vninerſalis negati

nis eſt in furno q̃ nõ connertit᷑ ppꝛie ſʒ im

na conuertitur ſimpliciter in vniuerſalẽ ne⸗

ꝓp:ie ꝑ iſtã.nullũ exñs in ſurno ẽ panis.di/⸗ giuã. Scdo ſic arguitur.nõ ſequitur: ali⸗

Septĩa

Tractatus. Pꝛimus

quis homo eſt generãdus:ergo aliqð gñan
dun eſt homo:cum añs eſt verũ ⁊ ↄñs falſũ.
E male ðꝛ ꝙ particularis affirmatiua cõuer⸗
tit᷑ ſimpłr. Tertio ar:non ſequitur:album fu
it bõ.ᷓ homo fuit albꝰ.ſilr non ſeqtur albuʒ
erit nigrum:ergo nigrũ erit album. cum an
tecedẽs poſſit eſſe verũ ↄñte exñte falſo:er⸗
go male dicitur ꝙp ꝑticlaris ſiue ĩdefinita af
firmatiua ↄuertuntur ſimpliciter
¶ Ad pꝛimũ ðꝛ concedendo ãtece⸗
dẽs ⁊ negado ↄnñam q; illa popoſitio er quo
in ea eſt ſpecialis reſtrictio non põt conuer
ti conuerſione ꝓpꝛie dicta:ſed impꝛopꝛie:vt
dictum eſt pꝛius. Ad ſcᷣm ðꝛ concedendo
añs ⁊ negando ↄñam:qꝛ ex quo illa ꝓpoſitõ
eſt de pꝛedicato ãpliatiuo non dzʒ ſic ↄuerti:
ſʒ fic: qð ẽ generandum eſt vel erit bomo.
Et eſt pꝛo regula generali tenendũ ꝙ quã
do pᷣdicatũ eſt ꝑticipiũ futuri tpis:tũc in cõ
uertẽte coplła dʒ eſſe h difiũctũ eſt vel erit
qñ pᷣdicatũ ẽ ꝑticipiũ pᷣteriti tp̃is.tũc copła
in cõuertẽte dz eſſe diſunctum eſt vel fnit.
¶ A tertiũ ðꝛ cõcedendo añs ⁊ negãdo ↄñaʒ
Documẽ⸗ uia ille ꝓpõnes non debent ſic onuen
cume/ gc.· Albũ fuit bõ:er go qð fuit bomo eſt vl fu
tum opti ſpũ:et albũ erit nigruʒ:ergo illð qð erit
mum. nigrũ eſt vel erit albũ. ¶ Uñ in conuertẽdo
ꝓpoſitiones de pꝛeterito:debemus addere
pdicato ↄuerſe h aggregatũ qð fuit qñ ipᷣm
ponitur pꝛo ſubiecto conuertentis. loco co
pule conuertentis dʒ pon boc aggregatũ ẽ
vel fuit. Similiter in conuertendo ꝓpoſitio
ones de futuro ðöbemPaddere pᷣdicato quer
ſe boc aggregatũ qð erit qñ ipᷣm põit᷑ ꝓ ſub
iecto ↄuertẽtꝭx loco copłe conuertẽtꝭ debet
poni aggregatũ eſt vel erit. Exẽplũ pꝛimi vt
bomo fuit aĩal: aĩal qð fuit eſt vel fuit bõ.
Erẽplũ ſcdᷣi.vt homo erit aĩal aĩal qð erit

eſt vel erit bomo
¶ Eonuerſio per accidens eſt face

re de ſubiecto pꝛedicatum ⁊ de pᷣdi
cato ſubm manente eadem oualita⸗
te ſʒ mutata quantitate Et boc mõ
conuertitur vniuerſalis affirmatĩa
in particularem affirmatiuã: vt oĩs
bomo ẽ animal:ergo quoddã aĩal
bhomo:⁊ vniuerſalis negatiua in hii
cularẽ negatiuã:vt nullus bõ eſtlꝗ⸗
pis:g quidam lapis non eſt bomo.
C CLirca hũc tertum.

¶ Pꝛimo notãdũ ẽ ꝙ bic ↄſequen⸗

4
4

Wegula
ampliati⸗
onis

Quid cõ⸗
uerſio p
gecidens

ter pe.he.ponit diffinitionẽ ↄuerſionis ꝑ ac
cidẽs:q ſic dʒ intelligi.Cõuerſio ꝑ accñs eſt
duaꝝ ppõnũ catbegoꝛicaꝝ eiuſdẽ qualitatꝭ
⁊ diuerſe quãtitatis vtroq; termino pticipã
tiũ oꝛdine econuerſo vniꝰad aliam foꝛmalis
ↄna. Et dicitur iſta ↄuerſio ꝑ accidens eo ꝙ
mutatur quantitas. Et boc mõ ↄuertit᷑ vlis
negatiua ⁊ fimiliter vlis affirmatiua.dũmõ
vlis negatiua ſit catbegoꝛica de ineſſe quia
aliquevles modales negatiue non ↄuertun⸗
tur ſimpliciter vt videbit᷑ ĩ libꝛo pᷣmo pꝛioꝝ
6

¶ Motandũ eſt ſcdðᷣo ; vniuerſalis
lis fiue affirmatiua ſiue negatiua ↄuertit᷑ in
pticularem ↄuerſione per accñs ꝓpꝛie dicta
vł impꝛopꝛie dicta. Sed ſi debeat ↄuerti cõ
uerſione pꝛopꝛie dicta in ꝑticularẽ opʒ ꝙ ſit
de ineſſe. de pñti.de pᷣdicato cõi.de terĩs nõ
ampliatiuis:nec aliene reſtrictis:cuiꝰ pꝛedi
catum non capitur cũ aliquo ſincathegoꝛeu
mate. Dicit᷑ notãter de pñti ad dꝛĩazʒ ppo⸗
fitionũ de pᷣterito ⁊ de futuro.¶ Dicit᷑ notan
ter de ineſſe ad dꝛiam aliquaruʒz modalium.
Dicitur de pꝛedicato cõi.ad differentiã p⸗
põnũ q̃ ſunt de pᷣdicato ſingulari Dicit᷑ no⸗
tanter de terminis non ampliatiuis:ad dr̃azʒ
vniuerſalium quaꝝ ſubiecta vlł pᷣdicata ſunt
termini ampliatiui.Dicitur nec aliene reſtri
ctis:ad dr̃am vniuerſalium quaꝝ ſnbiecta vł
pᷣdicata aliene reſtringunt᷑. Dicit᷑ notanter
cuiꝰ pᷣdicatũ vel ſubiectũ nõ capiũtur cũ ali⸗
quo ſincathbegoꝛeumate:ad dr̃am illarum p
poſitionum quaꝝ pᷣdicata accipiumt᷑ cũ aliq̃
ſincathego:eumate. Et omniũ iſtoꝝ viſa ſũt
exempla in lectione pꝛecedenti.

¶ Motãdũ eſt tertio qꝙ ſᷣm iſtã ↄuer
ſionẽ nõ ſolũ ↄuertunt᷑ vniuerſales affirma
tiue ⁊ vłes negatiue ſed etiã ꝑticularis affir
matiua ⁊ indeſinita affir matiua qͥ ſunt de pᷣ⸗
dicatis ſingulariis.ot quidaz hõ eſt ſoꝛfes
ergo ſoꝛtes ẽ homo.⁊ ſilr bõ eſt ſoꝛtes: ergo
ſoꝛtes eſt homo. Sitlr ſingularis cõuertit ꝑ
accidẽs ſi ſit de pꝛedicato cõi vt ſoꝛtes eſt hõ
ergo homo eſt ſoꝛtes.Oð aũt in iſtis ſit con⸗
uerſio ꝑ accidens pʒ ꝑ diffinitionẽ conuerſi⸗
onis ꝑaccñs.¶ Et ſi arguat᷑ pe.biſp.dicit ꝙ
particularis ⁊ indefinita ↄuertuntur fimplr
⁊ ſimiliter ſingularis:ergo nõ pñt cõuerti ꝑ
accñs.¶ Ad hoc ðꝛ ↄcedendo añs ⁊ negãdo
ↄñam q; pe.h.nõ dicit ꝙ ſolũ ↄuertũt᷑ ↄuer⸗
fiõe ſimplici.Etiã nõ dicit ꝙ oẽs ꝑticulares

filr indefinite ſingulares ↄuertant᷑ fimplr

6 C
ius deſoiin
Gu
ſ6

Intelle⸗

ctus diffi
nitionis
conuerſi⸗
onis ꝑ ac
cidens

Que ꝓpõ
nes ↄuer
tuntur .
accidens

ien, CKoſtbiegüin

foon

iinrn. orult
nu in

unin Aſtene G⸗
Ponacörerſo oisbomo⸗
tesetbö⸗ttanen isat
tirrinpticulare affmma
Otkieaffinnatinadzcon
ſimarini Tertiofcaf⸗
dhogboe icg iſfnron
Imnimn orertſ? in tienl⸗
¶ Adpꝛimũ dicf
ſegido oſam : ilanob
ſccönertiergoaliqd de
tiiꝛ lla ppofitio er qno
Nürino nondzconuertice
dictaſedinpꝛopꝛiedicta.
Gicomiae minoterne
luciterfone ppre dict
nertiingrienlarerti bene
Nifemnüchccetecoaf
glitii eſl nobiͦcinert
natiergobzefateriige

uini, (Ceffop oratt

9 Ge Rſihiecto peeie

z.etinanötee
rinarßmuns
nmpicoffint, 4

Reglacõ
Ene n uerſionis
no- n pponum
chi de vbo !⸗
ens e xſonali.
e .D

ie dieta; G
itideenn lntcn
pdicato cõi detenie ̃
ec aliene reſtrictis: enp DMD
itur cii aliquo fncarbegonn
otuter de pñtti ad deſn on
ito? de futuro. (Dicſft ſotmn
4dꝛiamaliquariz mocgalinn,
edicato cõi addifferemii
pdicato fingulari dick no⸗
nnis non ampliatiniso di
map ſubiecta vl Zdicaraſimnt
atiui. Dicitur necalienereſt
niuerſalium quav ſubiecta l
reſtringunk. Dicit notanten
el ſubiectũ nõ capitur cili
oꝛeumate: ad diam illanm
ap pdicata accipumt ci gi
mate. Et omniũ iſtor niſſit
tione pꝛecedenti.

eſt tertioq fmiſti n⸗
uertunt vniuerſales fn
atiue ſed etiã Pticnlanene
mnita affir matina int den
cz bietſie OQnid cö
„ 4 . 60 i cõ⸗
boeſt ſoꝛtes: e/ Ehe,
ponem.

De cõuerſione cõtra poſitionem

¶ ’Motanduʒ eſt quarto:qꝙ ꝓpõnes
de vo impſonali añqᷓ; debeant conuerti dñt
reſolui in vna ꝓpõnẽ deverbo ꝑſonali:a tũc
ficut illa de vᷣbo pſonali ↄuertitur ita etiam

illa de vᷣbo imperſonali:vt iſta tedet animã
meã vite mee:dʒ pꝛimo reſolui in iſtam. ani

mea bʒ tediũ de vita mea.⁊ iſta ſic conuerti

tur: ergo hbñs tediũ de vita mea ẽ aĩa mea:
pꝛĩa.ſ.tedet aĩaz meã vite mee: dʒ ↄuerti in
iſta:bñs tediũ de vita mea ẽ aĩa mea.¶ Silr
iſta ppõ legit᷑. dʒ ſic reſolui lectio fit in illa
ſic cõuertit᷑:ergo qð fit eſt vel erit lectio er⸗
pꝛima ſic cõuertitur. Silr iſta intereſt regꝭ
bñfacere:reſoluit᷑ in iſtã:aliqͥd ſpectãs ad re
gẽ ẽ benelfacere illa ſic cõuertitur:ergo bñ
facere ẽ aliquid qð ſpectat ad regẽ:ergo pꝛi
ma eriam debet ſic conuerti. .
¶ Lontra dicta arguitur pꝛimo ſic
nõ ſeqͥtur: Nullũ moꝛtuũ ẽ bõ: qͥdã bõ non
eſt moꝛtuꝰ:ergo male ðꝛ ꝙ vlis negatiua cõ
uertitur p accidens. Scðo ſic arguit᷑:hec eſt
bona cõuerſio oĩs homo eſt ſoꝛtes: ergo ſoꝛ
tes eſt hbõ:⁊ tamen vlis affirmatiua nõ ↄuer
titur in pticularẽ affirmatiuã. ergo male ðꝛ
vlis affirmatiua dʒ couerti in ꝑticularẽ af
firmatiuã ¶ Tertio ſic af ñ ſeqͥt᷑:vterq; iſtoꝝ
ẽ hõ gᷓ bõẽ vtq; iſtoꝝ ꝙᷓ male ðꝛ ꝙ vlis affir
matina ↄuertit᷑ in ꝑticularem affirmatiuã.
¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ ↄcedẽdo añs et
negãdo ↄñam.qꝛ illa nõ bñ conuertit᷑ ſed dʒ
ſic cõuerti ergo aliqͥͥd qð eſt hõ non eſt moꝛ
tuũ qꝛ illa ꝓpoſitio ex quo eſt de termĩio am
pliatiuo non dʒ couuerti conuerſione ꝓpꝛie
dicta ſed impꝛopꝛie dicta.Ad ſcðᷣm ðꝛ conce
dẽdo maioꝛẽ ⁊ minoꝛẽ:⁊ negatur ↄña qʒ licʒ
illa cõuerſione ꝓpꝛie dicta non poſſit con⸗
uerti in pticularẽ: tũ bene impꝛopꝛie dicta.
¶ Ad tertiũ ðꝛ cõcedẽdo añs ⁊ negãdo cõſe⸗
quẽtiã:q; illa nõ bñ cõnuertitur:ſed dʒ ſic cõ⸗
uerti: ergo hõ eſt alter iſtoꝛum.
¶ Kõuerſio ꝑ ↄtrapoſitionẽ eſt fa⸗

.

cere de ſubiecto pꝛedicatũ:⁊ de pᷣdi
cato ſubiectũ manẽte eadẽ q̃litate ⁊
quãtitate:ſʒ mutatis terminis fini⸗
tis in rerios ĩfimtos.Et hoc modo
ↄuertit᷑ vniuerſalis affirmatiua in
vniuerſalẽ affirmatiuã ⁊ pticularis
negatiua in ſeipᷣaʒ.vt oĩs hõ eſt ani
mal.ergo oẽ nõ aĩal eſt nõ homo qͥ⸗
dã homo non eſt lapis.ergo quidaʒ
non lapis non eſt non hõ. ¶ Uñ v⸗

ſus.Simpliciter feci conuertit᷑ eua
per acci.Aſto per g ſic fit cõuerſio
tota.Aſſerit a negat e:ſũt vniuerſa
lit᷑ ãbe. Aſſerit i negat o:ſunt ꝑticła
riter ambo¶ Et ſciẽdũ eſt ꝙ ſignũ

poſitum in ſubiecto pꝛopõnis q̃ de

bʒ conuerti quodcũq; ſit illiusdebʒ

Verſꝰ cõ
uerſionũ

pꝛimũ no
tabile.

poni ſupꝛa totum pꝛedicatũ ⁊ redu

cere ipſum ad ſubiectũ in conuertẽ⸗
te. Pꝛeterea eadẽ eadẽ eſt cõuerſio
ꝓpõnis pꝑtiłar ĩdefinite ⁊ ſingłar⸗.
¶( Circa hunc tertnum.
¶ Notãdũ eſt pꝛimo ꝙ h̊ oſeq̃nter
Pe. hiſpa.determĩat de conuerſione p ↄtra
poſitionẽ ⁊ ponit diffinitioẽ q̃ debet ſic ĩtel
ligi.Conuerſio per contrapoſitionẽ ẽ duarũ
ꝓpoſitionũ catbegoꝛicaꝝ manẽte eadẽ qua⸗
litate ⁊ qᷓ;titate:ſʒ mutat teris finitꝭĩ termi

Scðʒz no
tabile.

Intelle⸗
ct?diffini
tionis cõ
uerfiõisꝑ
Spõnem.

nos infinitos vniꝰ ad aliam materialis ↄnña

Vnge in iſta diffinitiõe põit᷑ ↄpſa mat᷑iał lo
co gñis totũ reſi ſuũ põit᷑ ad dꝛãz aliaꝝ ↄña⸗

rũ matialiũ ⁊ etiã aliarũ ↄuerſionũ.Et iſtoꝰ

ↄuertitw᷑ vłis affir̃atiua in vłeʒ affirmatiuã ⁊

ꝑticularꝭ negatĩa in ꝑticlarẽ negatiuã dum

mõ vlis affirmatiua nõ ſit de pᷣdicato trãſcẽ

dẽte ⁊ ꝑticłlar negatia ↄſtituat᷑ er ſuo pꝛo

nłlo ſupponẽte vt oĩs hõ ẽ aĩal: oẽ nõ aĩal
ẽ ñ bõ Silr qͥdã hõ ñẽ lapĩ: qͥdã ñ lapꝭ ñ ẽ
nõ hõ. Dr notãt᷑ dũmõ vlis affir̃atiua non
ſit de pᷣdicato trãſcẽdẽte:qꝛ qñ ẽ de pᷣdicato
trãſcẽdẽte.tũc nõ vʒ ↄña:vt nõ ſequitur oĩs
bõ erñs:ꝗ oẽ nõ exñs ẽ nõ hõ:qꝛ añs ẽveꝝ
ↄñs falſuʒ.¶ Dr notãter qñ ꝑticłaris nõ cõ
ſtituit᷑ et terio pꝛoinullo ſupponẽte:qꝛ qñ cõ
ſtituit᷑ ex illo ſubo:tũc nõ vʒ ↄña:vt ñ ſeqͥt q
dã chimera nõẽ hõ g qͥdã nõ hõ nõ eſt non
chimera cum añ̃s ſit verum ⁊ ↄñs falſum
¶ ' Notandum eſt ſcðo:q circa con
uerſionẽ ꝑ õpõeʒ ponũt᷑ due rle.q̃ꝝ pꝛiaẽ q;
qᷓ;to teriꝰ finitꝰ fuerit ꝓ paucioꝛibꝰſuponẽs
tãto teriꝰĩfinitꝰſibi coꝛrñdẽs ſuppõit ꝓ plu
ribꝰ:vt ſi terꝰꝰ finitꝰ ꝓ nullo ſuppõat tũc tᷣo
iĩfinitꝰ ſibi coꝛrñs ꝓ qʒ ſuppõit vt chymera
ꝓ nullo ſuppõit:⁊ iõ nõ chymera pꝓ qlʒ ſup⸗
põit.¶ Scðdo rła tlis ẽ qqᷓto teriꝰ finitus ꝓ
pluribꝰ ſuppõit:tãto teriꝰ infinitꝰ p paucio⸗
vibꝰ ſuppõit.Et ſi teriꝰ finitꝰ ꝓ quolʒ ſuppo
nat:tũc terꝰꝰinfinitꝰ ꝓ nullo ſupponit vt iſte
terminꝰ erñs ꝓ qlʒ ſupponit:⁊ iõ iſte termi
nus nõ exñs ꝓ nullo ſupponit.Et cauſe iſta

Regle 3
uerſionis
Poponez
Pꝛima.

Se:ida.

rüregulsʒ videbũt in ſcðo libꝛo ꝑbiermeñ.

Intellec⸗ C

Xractatus Pꝛimus

Notãdũ eſt tertio q; hic còſequẽ

dicitur ↄcedẽdo maioꝛẽ ⁊ minoꝛẽ: negãdo

tus nota/ ter Pe. biſpa. ponit vnũ notabile qð dʒ ſic in ↄñam: q; ill notabile ĩtelligit᷑ de ſingulari
bilis pᷣmi telligi ꝙ in ↄuerſõe ſimplici ſignũ qð addit᷑ affirmatiua: ⁊ nõ de ſingulari negatiua. Nel

Intellec⸗
tus ſecun
dgi notabi
lis.

ſubiecto ↄuerſe vel ſibi equalẽs licz ſit alteri/
us gñis vel numeri vᷣm exigẽtiã congruita
tis dʒ addi ſubiecto conuertẽtis:vt qdã ho

mi eſt aĩal:g quoddã aĩal eſt hbomo:ibi illð ſi

gnũ quidã qð additur ſubiecto conuerſe vel
ſibi ſile additur ſubiecto ↄuertentꝭ. Unð ex
iſto notabili ptz ꝙ ſignũ pꝛepoſituz toti ſub
iectonon eſt pars ſubiecti.ideo etiam nõ dʒ
eſſe pars pᷣdicati ↄuertẽtꝭ:ſʒ dʒ add i ſubo cõ
uertentꝭ vel remoueri ex toto

¶ Motandum eſt quarto ꝙ bic ↄſe⸗
ter auctoꝛ ponit aliud notabile quod notabi
le ſicut ſtat eſt ſimpliciter falſuz:qꝛ vł Pe.b.
capit illũ fᷣminũ eadem ꝓpꝛie vt dicit idem⸗
ptitatem numeralẽ:⁊ tunc ſenſus notabil eſt
ꝙ due ꝓpõnes ſinglares:vl vna ſinglaris q̃
eſt antecedens ⁊ alia particularis fiue ĩdefi⸗
nita q̃ ẽ ↄñs cum nota illatiõis ſũt ↄuerſio q̃
eſt due particulares vł indefinite cũ nota il⸗
latõis:modo h̊ eſt falſum. łetiã capit illũ
terminũ eadẽ vt dicit idemptitatẽ ſpecificã

vt tm̃ vʒ ſicut ſilr:⁊ ſic adbuc eſt falſum quia

Saluatio
pe. biſpa.

ſingularꝭ negatiua ↄuertitur ⁊ ꝑticłarinega
tiua ⁊ ĩidefinita negatiua nõ ↄuertũt᷑ ¶ Et iõ
ad.p.h.pᷣt dici ꝙ ipᷣe ñ poſuit illã ꝑticlaʒ ⁊ ð
ſingularibꝰſʒ appoſita fuit ex vitio ſcpᷣtoꝛũ.
VBk atlr põt dici ꝙ.p.h.nõvoluit dicere ſin
gularꝭ eodẽmodo ↄuerteret᷑ ſicut ꝑticularꝭ
vł indefinita:ſʒ voluit dicè ꝙ ſicut piclaribꝰ
et indefinitis ↄuenit poſſe conuerti itaſn⸗
gularibꝰconuenit poſſe conuerti

¶ Qõtra dicta arguit᷑ pꝛĩo ſic. Nò

ſequit᷑ omis bomo eſt etũs: omẽ non exñs
eſt nõ hõ cũ aũs ſit veꝝ⁊ ↄñs flm̃.ergo ma⸗
le ðꝛ ꝙ vlis affirmatiua ↄuertit᷑ ꝑ õpoſitõeʒ
¶ Secundo af pꝛimum notabile. In con⸗
uerſione ꝑ accidens ſignum qð ponebat᷑ in
cõuerſa non ponitur ad ſubiectum conuertẽ
tis:ergo notabile eſt falſum. ¶ Tetio ſic ar⸗
guitur contra ſecundum notabile:ſinglaris
negatiua conuertitur ⁊ non particularis vł
indefinita negatiua:ergo notabile ẽ falſuʒ

¶ Apꝛimũ dicitur concedendo an
tecedẽs et negãdo ↄñam qꝛ qñ ðꝛ vniuerſalł
affirmatina conuertitur per contrapoſitio⸗

nez intelligitur dũmõ pꝛedicatũ eius nõ ſit

tranſcendens. ¶ Ad ſcm ð: negãdo ↄñam
qꝛ illð notabile intelligit᷑ ꝑ ↄuerfõe fimpli⸗
ci:x non de ↄnerſione ꝑ accidens.¶ Ad ttſij

põt dici ficut dictũ eſt in q̃rto notabili.

WMEquitur de ppöne by⸗
pothetica. Pꝛopõ by⸗
Bx potbetica eſt illa q̃ ha⸗
det duas ꝓpõnes ca⸗
E thogoꝛicas cõlunctas
tancq pꝛincipales ꝑtes ſui: vt ſi bõ
currit hõ mouet᷑. ¶ Et dicit᷑ bypo⸗
thetica ab bypos qð ẽ ſub theſis
qð ẽ poſitio:q̃ſi ſuppoſitio:ſiue ſup⸗
poſitiua locutio:qꝛ vna pars eiꝰſup
ponitur alteri.¶ ¶ Pꝛopoſitionũ hy
potheticaꝝ alia conditionalis: alia
copulatiua:alia diſiunctiua.

¶ Circa bũc textum.
¶ Notandum eſt pꝛimo: bic ↄñr

pe. hiſ. determinat de ꝓpõne bypothetica.
ñ boc aggregatũ ppõ bypotbetica capit
tripliciter. no mõ cõiſſime:⁊ tũc dʒ fic dif
ſiniri. Pꝛopoſitio hypothetica eſt ꝓpõ que
explicite:vel implicite ſiue mẽtaliterihʒ du⸗
as ꝓpõnes vel duo cõplera ꝓpoꝛtionabilia
duabꝰ ppõnibꝰ:ↄiunctas ꝑ aliquã ↄiunctio
nem:vel ꝑ aduerbiũ tanqᷓ; ꝑtes pꝛincipales
eius.¶ Dicitur notãter ĩplicite:q; bec ẽ pꝛo
poſitio hypothetica.magiſtro legente pue⸗
ri ꝓficiũt:⁊ tñ in ea nõ ſunt due ꝓpõnes ex⸗
plicite ſʒ implicite:qꝛ illa põt reſolui in vnã
conditionalẽ:tꝑalem ⁊ cauſalẽ.O Dicitur no
tanter duas ꝓpõnes non addendo cathego
ricas:qꝛ aliqua eſt bypothe.q̃ nõ hʒ duas ca
thegoꝛicas tanqᷓ; ꝑtes pꝛincipales:ſed babʒ
duas hypotbeticas:velvna catbegoꝛicã a
liã hypotheticã tanqᷓ; partes pꝛicipales eiꝰ.
Djỹ notanter vel důo cõplexa ꝓpoꝛtinabilia
duabꝰ ꝓpõnibꝰ:qꝛ aliqua eſt ꝓpoſitio hypo
thetica que nec explicite nec iplicite:nec mẽ
taliter cõponit᷑ ex duabꝰ ꝓpõnibus:vt iſta:
ſi aſinus volaret:aſinus haberet alas: ſed in
ea pouũtur duo ↄplexa ꝓpoꝛtionabilia dua
bus ꝓpoſitionibus. Unde cõplexum ꝓpoꝛ⸗
tionale ꝓpoſitioni ðꝛ illud:qð per ſe ſumptũ
nec eſt verũ nec falſum:ſed ex ipſo ⁊vno alio
mediãte copula ipſa coniungẽte fit vna by⸗
potethica vera vel ſalſa.¶ Dicit notanter ts
qᷓ; partes pꝛincipales ſui: qꝛ aliq̃ ſunt bypo⸗
thetice in qbus ponũtur plures ꝓpoſitiões

Diuiſio.

Acceptõ
nes hꝰcõ
plexi pꝛo
po bypo.
Coôiſſime

oco⸗

cuin resicpeles un ſn
cwig ͤbuts d ppom
Ulcesſuntpantes ſcmaten
Weterules nn duplice
nind gicipales Min pui
les gtiü pꝛicipaliũ. Oz pte⸗
cipales ſunt gtes q non fun
poſtiobypotetica meiat
tuit.(O gres fofales y
lei tales eti ſunt duplice⸗
ſunt lleq ciungutxres m
ſoles. Geg partes ſoꝛmale
nals untileqne conügn
ſules nimns incipales.
(Cemnonoticien
e. aplleſcubegaticlleg
eseſtri ſtisdeclinis E o
lesͤſürgüigioes on
Ationlescilegt ön
ſtaclerdi ſlitugins.

.

Cleptes
ſaterio
et fes
es

maion m
mino:„ꝛ.
Ridt nelligit ſnegi⸗
cti eſtſuhar negeniblln catbegoꝛice: nõ tñ tanqᷓ ꝑtes pᷣncipales ſui:
mqnt notablidd ſz tanqᷓ ꝑtes min? pᷣncipales.⁊ iſtoꝰ non ca⸗
quitur d I. pit pꝑet.hiſ.bic ꝓpoſitionẽ hypoteticam.
potbetica Onebn ¶ Notãdũ ẽ ſcðᷣo:ꝙ ſcðo mõ accipi
potbeticz en Poͤbſ, n tur ꝓpõ bypotetica cõiter: ⁊tũc debʒ ſic dif⸗
ded geſtilg by i Cõiter. finiri. Pꝛopõ bypotetica ẽ ꝓpõ q explicite
tb uas Ppöneg cr, ie vł iplicite ſiue mẽtalit᷑ bʒ duas ꝓpõnes ⁊ co
(O 3/ W

pulã vniẽtẽ illas ꝓpõnes tanqᷓ; ꝑtes pᷣncipa

.
dales ſen nns les ei.⁊ iſtoꝰ non capit.p.b. ꝓpõnẽ bypote
nef. n: tſbo 1 ticã. Tertioꝰ capit᷑ ꝓpꝛie ⁊ ſpalit.⁊ illoꝰ ca
o lcik bypo⸗, Pꝛopꝛie. pit eꝗ.p.b.Et ponit ei? diffinitionẽ in tertu
108 qd ſubztheſg qᷓ diffinitio ſic dʒ intelligi. Pꝛopõ bypoteti
fſi ſuppoſitio ſine ſup⸗ ca ſpãliter accepta ẽ ꝓpoſitio q̃ explicite ſi⸗
tio: qꝛ vna pars ebſt ue iplicite ſiue mentalr bʒ duas ꝓpõnes ca⸗
1. QPꝛ N intellectꝰ thegoꝛicas:⁊ copulã ↄiunctionalẽ vel aliqͥd
¶ Paopoſitioni imtelle ſupplẽsvicẽ eiꝰ tanq; ꝑtes pᷣncipales ei.Et
lia conditionalia- , idifionis. upplesvicé ei 6 ptes tes en Er
onalis: alig liita diffinitiõe ponit᷑ ꝓpõ loco gñis:⁊ totũ
lia diſiunctiua, reſiduũ ponit᷑ ad dfia ꝓpõnis cathbegoꝛice:
rabücte cuiꝰ ptes pᷣncipales ſunt ſubᷣm ⁊ pᷣdicatuʒ et
ca buc textum. copula verbalis.ñ ꝓpõnis bypotetice du
meſt pꝛimo: bici plices ſunt partes.ſ.materiales ⁊ foꝛmales.

¶ Materiales ſunt duplices.ſ.pꝛincipalis ⁊
minꝰ pꝛĩcipales.Min pꝛincipales ſunt par
tes pꝑtiũ pꝛĩcipaliũ. Sʒ ꝑtes materiales pᷣn⸗
cipales ſunt ꝑtes q̃ non ſunt copule ex qͥbꝰ ꝓ
poſitio hypotetica mediate ↄponit᷑ fiue ↄſti
tuit᷑. ¶ Sʒ ꝑtes for̃ales bypotetice fũt copu
le:⁊ tales etiã ſunt duplices:ſ.pꝛincipales:⁊
ſunt ille qͥ cõiungũt ꝑtes materiales pꝛinci⸗
pales. Ded partes foꝛmales minus pꝛinci⸗
pales ſunt ille que coniũgunt partes mate⸗
riales minus pꝛincipales.

¶ Tertio notãdũ ẽ: duplices ſũt
copule.ſ.cathegoꝛicales:vt ſũt illa vᷣba:ſum
es eſt:cũ ſuis declinijs.Et copule bypotheti
cales:qͥ ſũt ↄiũctiones copulatiue:diſiũtiue:
ↄditionales:cãles:⁊ rõnales:aduerbia loci:
tꝑis:⁊ aduerbia ſilitudinis.¶ Nota ꝙ pe.b:
diuidit ꝓpõnẽ bypoteticꝗ: ⁊ dʒ diuiſio fic in

nat de ppöne bypothetia, Oueptes
mmiͦ ppo bypotbeticn nſt materia⸗
dmõ cõiſſime: 1tijc dz fcdif les et feꝛ
io bypotbetica eſt ppoe males
plicite ſiue mẽtalſtenbzdi /n
duo coplera ppoꝛtionablu
oiunctas p aliqua oiunctio
rbiũ tanq ptes pꝛincipales
notãter iplicite:q becepoo
ttica. magiſtro legente pvo⸗
n ea nõſunt due pponese⸗
lte:qr illapöt reſoluiinm
lem tcauſale⸗CDiciurn
önes non addendo cabepe
eſt bypotbe.qno h⸗ duns⸗
2 dres pꝛincipales:ſed bi⸗
ß̈ gres pꝛincipalegec
icas: velvn cabegarten
tanqᷓ partes pꝛicip

* vortinsbiin
dilo coplera 1 ofitiobſp⸗

Dĩſio co⸗
pule,

intellect⸗
diſionis.
ſunt bypotetice ↄditionales. q̃dazʒ copulati⸗
ue: quedã ſunt diſiunctiue. Et reducit᷑ iſta

q. aliqu . lctenerni diuiſio ſic ad bimẽbꝛẽ.Oĩs ꝓpoſitio bypote
licite necpllcle ſe: feae Fee terſz tz 5
expuc nibs: Nite tica:aut eſt ↄña:aut non. Si pꝛimũ ſic eſt cõ⸗
er duab 46, et alas: elin ditionalis. Si ſcðᷣm boc ẽ dupliciter. Rel in
tiafinus oꝛtio Abilia du⸗ ea ponitur coniũctio copulatiua: vel aliqͥd ſi
ppleta : erufn , bi equiualens:et ſic eſt pꝛopoſitio copulati⸗
bus Uncc cc erſ ſunpen ua. Nel in ea ponitur coniunct io diſiuncti⸗
onidꝛ * win Varline gliquia ſibi equiualens:et ſic eſt pꝛo⸗
conungiß ſnti ¶ Quarto notãdũ ẽ: ſicut dictuʒ
vel ſa h im nie⸗ de ꝓpone bypotetica ꝙ capit᷑ duplr: ita di
pales in mes 1eſi
ur p

De pꝓpoſitionibus bypoteticis

telligi.De nüero ꝓpõnũ hypoteticaꝝ: q̃daʒ

xviij
cendũ ẽ de ꝓpõne bypotetica ↄditionali diſ

MNotahile

iũctiua ⁊ copulatiua ꝙ capiũt᷑ tripłr.ſ.cõiſſi⸗ generale

me: ꝓpꝛie ⁊ cõiter. At capiũtur cõiſſime ſũt
ſpẽs ꝓpõnis bypotetice cõiſſime ſũpte. At
Fo capiũtur cõiter:ſunt ſpẽs ꝓpõnis bypo⸗
tetice ſũpte cõiter.Et vt capiuntur ꝓpꝛie et
ſpãliter ſunt ſpẽs ꝓpõnis bypotetice ꝓpꝛie
⁊ ſpãliter ſũpte.n inpñti diuiſione nõ acci
piunt᷑ pᷣmis modis:ſed ſoluʒ tertioꝰ:qꝛ tunc
mẽbꝛa diuiſionis excederẽt diuiſi um:qꝛ diui
ſum eſt ꝓpoſitio bypotetica ꝓpꝛie ſi umpta.
mõ non ois ↄditionalis cõiter ac cõiſſime ſũ
pta:eſt ꝓpoſitio hypotetica ꝓpꝛie ſumpta:q̃
re diuiſio non eſt bona. Quid aũt ſit condi
tionalis cõiſſime accepta: cõiter fiue ſpecia⸗
liter: videbitur in ſequentibus. Et fimiliter
de copulatiua et diſiunctiua.

¶ oõtra dicta pꝛĩo ſic arguit Hec
ꝓpõ.ſi hõ currit bõ mouet᷑:⁊ ſi bomo ẽ aſinꝰ
bomo eſt riſibilis.eſt ꝓpõ bypotetica:et tñ
non bzʒ duas catbegoꝛicas tanqᷓ; ꝑtes pꝛinci
pales euis:&̊ diffinitio ꝓpoſitionis bypote
tice non ẽ bona.¶ Scðo ſñic af. Iſta eſt pꝓpo⸗
ſitio bypotbetica:ſole lucente dies eſt: et tñ
non bʒ duas cathegoꝛicas:ergo diffinitio ẽ
mala.Tertio ſic arguit᷑ cõtra diuiſonẽ. Hec
eſt bypotetica: ſoꝛtes eſt ita albus ſicut a pla
to:⁊ tñ non continetur ſub aliquo mẽbꝛoꝛuʒ
diuiſionis:ergo diuiſio eſt mala

¶ Ad pꝛimũ ðꝛ diſtinguẽdo maio⸗
rẽ:vel illa ſit bypotetica capiẽdo illð aggre⸗
gati ꝓpoſitio bypotetica: cõiſſime ſiue cõi⸗
ter.⁊ nc ↄceditur.vel ſpãliter: ⁊ ſic negatur.
Ad ſcdᷣm ðꝛ cõcedẽdo maioꝛẽ:⁊ diſtinguẽ⸗
do minoꝛẽ.vel ꝙ illa non habeat duas cathe
goꝛicas explicite: ⁊ ſic ↄceditur vel ĩplicite
⁊ ſic negatur. Modo iſta reſoluitur ſic ſole
lucente dies eſt:ſi ſol lucet dies eſt: vel dum
ſol lucet dies eſt: vel quia ſol lucet dies eſt:
Q¶ Ad tertiũ dicitur ꝙ illa continetur ſub co
pulatiua:quia illa reducitur ad copulatiuaʒ
ſicut infra videbitur.
¶ Koditionalis ẽ illa in qua ↄiun⸗
gutur due cathegoꝛice ꝑ bãc cõiun
ctionem ſi: vt ſi ſoꝛtes currit ſoꝛtes
mouet᷑. Et illa catbegoꝛica cui ĩme⸗

diate pᷣponit᷑ illa ↄiũctio ſi: ðꝛ ante⸗

cedens:reliquavero cõſequens.
¶ Circa bunc textum.

¶ Notãdum ẽ pꝛimo: ꝙ ſicut dictũ
C

Diffinitõ
ꝓPpõis co
ditional.

Notabile

,
. rrgni ſc⸗
Cractatus Pꝛimus. ubrin ſpen
Acceptio eſt in lectiõe pᷣcedẽti: ̊ aggregatũ ꝓpõ con Oiunctionẽ ſi:non ↄſtituit conditionalẽ ſtri⸗ Zinnn niſn co
nes ꝓpõ⸗ ditionalis.accipit᷑ triplicit᷑. Qnoꝰcõiſſime:⁊ cte ſiue ſpaliter captã.qꝛ oꝛõnes q̃ copulant ſenmnmn hrans. niſt
nis cõdi⸗ tũc deſcribit᷑ ſc. Pꝛopõ ↄditionalis eſt pꝓpõ e iſtã ↄiunctionẽ:non ſunt cathegoꝛice: ſed honn Zuto ſen l .
tionalis. hypotetica:in q̃ vel in cuiꝰ mẽtali cui ſuboꝛ/ conſtituit hypoteticã cõiſſime ſũptã:nec dif ſelͤ⸗ jbon amntn cee
dinat᷑:oiungũtur due ꝓpõnes: vel plura cõ⸗ finitio dataa Pe. hiſ.de cõditionali ↄuenit unt efsti hah⸗ i
plexa duabꝰ? ppõibꝰ ꝓpoꝛtionabilia ꝑ iſtam illis. Alio capit᷑ illatiue: tũc denotat Oñs ni⸗ inenton hon
ↄiunctionẽ ſi: vł ꝑ aliquid ſupplens vicẽvniꝰ ſequi ex antecedẽte: vt ſi aſinꝰ volaret aſinꝰ ſeniuon frcrgo
intellectꝰ tanqᷓ ꝑtes pᷣncipales eiꝰ. Alioꝰ capitur cõi baberet alas.Et iſtoꝰ capit᷑ dupliciter. AUno Ramm jordiſtt
diſionis, ter:et tunc eodẽ mõ diffinit᷑ ſicut qñ accipi᷑ modo vt coniungit inter duo cõplexa ppoꝛ⸗ (Arumn nn
cõiſſime dempta illa ꝑticula:vel plura cõple tionabilia duabꝰ cat begoꝛicis:ſiue inter du luapiigo cler ⸗
xa duab? ꝓpõnibus ꝓpoꝛtionabilia: ⁊ iſtis ꝗs hypoteticas.⁊ iſto modo cõſtituit ↄditio eitie cieco
duobꝰ' modis non capitur in ꝓpoſito. Alioꝰ nalẽ ooiſſime ſumptã:ſiue cõiter acceptã: et niter aitn negn,
capitur ſpãliter: ⁊ tunc diffinitur a Pe.biſ.⁊ illo modo nõ capitur in diffinitione cõditio ſſat dlctiee ar.
dz ſic diff initio ĩtelligi.¶ Pꝛopõ ↄditiõalis nalis data a Pet. biſ. Alioꝰ vt cõiũgit inter lomior⸗. Bel ccpiẽ
eſt ꝓpõ bypotetica:in qua explicite ſiue im duas cat begoꝛicas:⁊ ſic conſtituit cõditiona it rtéten piei
plicite: ſiue in eiꝰ mẽtali cui ſuboꝛdinat᷑ con lem ſtricte captã:⁊ boc modo capitur illa cõ tor ſtchieconi .

iunguntur due catbegoꝛice ꝓpõnes ꝑ banc

iunctio ſi:in diffinitione ↄditionalis.

ↄiunctionẽ ſi: vel ꝑ aliquã ſibi equiualentẽ.
¶In hac diffinitõe ponit᷑ ꝓppõ bypotetica:
loco gñis:⁊ totũ reſiduũ ponit᷑ ad dr̃iam co⸗
pulatie ⁊ diſiũctie.Et ðꝛ notãter explicite ĩ

¶ Quarto notãdũ ẽ q iſte textꝰ dʒ intellect Nio Na ventnec
fic int elligi:qꝛ illa ꝓpõ cathegoꝛica cui ĩme notabilis lio e na non poſſit
qiate pꝛeponit᷑ illa ↄiunctio fiiillatiue capta rit gans nonp
ðꝛ añs:ſiue denotat᷑ eſſe añs.¶¶ Uñ in condi nh conſeguentept bon

diffinitione: ꝓpter tales ꝓpõnes: ſi bõ cur- c maſi “ à Qn iee ch o.
rit bomo mouet᷑.Dicit᷑ iplicite ꝓpter tales e tonirerene netdraebegortts fin ſ. ſß (ncgzdn
ꝓpõnes:ſole lucẽte dies eſt. Dicit᷑ in ei? mẽ⸗ captãieſt ve ain delittonali Kirmagti⸗ ceſana t cis falſae
tali ꝓpter iſtam litterã a: ſi iponeretur ad ſi arfallanog eſt veru añs: ſed denotatur eſſe Cheahmn.
gnificanduʒ tatum ſicut iſta oꝛatio. ſi bomo antecedẽs. Et in conditionali negatina ve⸗ (Dꝛimonotandii
currit hõ monet. Dicitur notanter vel aliqd ra: illa ppõ cui imediate pponitur illa cõiũ⸗ dfciteligi. Ad vine

ſibi equiualens:ꝓptertales pꝛopoſitiones:
ſoꝛtes currit:ergo ſoꝛtes mouetur.

ctio ſi: nõ eſt verũ añs:ſed apparens tantuʒ.
Sed in negatiua falſa:illa ꝓpoſitio cui ĩme

gffinnatinan aſis 7

lei gaſcenoͤhmtes ieferi
nieſei gnoͤftpoſſibilleais ere

.no· pde ¶Ntãdũ ẽ ſcdᷣo:ꝙ illa ↄiunctio Si. diate p̃ponitur illa coniunctio ſi: eſt ver an Quid te n ieſtiſt, en
no bile Ch mochsae cade ſen tag oni in oꝛone. tecedens: ⁊ alia verũ ↄñs. ¶ Et ſic ptz ᷓ iſte cedens in ſitelſuup rii n io
de n. Ino vt ↄiungit inter ꝓpõnes: tunc facit termin antecedẽs: non capitur in ꝓpoſito oñs in x J (jiltſtfirmriun
. . ſtricte: ſed cõiter: vt dr̃ tam de vero antece⸗ poſito, hröͤreirit dinotiter r

bypoteticã ↄditionalẽ. Alioꝰ vt ↄiungit in⸗
ter terĩos ⁊ nõ inter ꝓpoſitiones:⁊ tũc fagit
ppoſitioneʒ de ↄditionali extremo. Et hoc
cõtingit dupliciter. AUnoꝰ qñ cõtingit inter
terios a parte ſubiecti poſitos ⁊ tunc facit ꝓ
poſitionẽ cathegoꝛicã de ↄditionato ſubie⸗
cto:vt ſoꝛ.ſi ẽ ſedẽs nõ eſt ſtans.ibi h̊ totuʒ:
ſoꝛ.ẽ ſedẽs eſt ſubᷣm. Alioꝰ qñ ↄiungit inter
terĩos a ꝑte pᷣdicati poſitos:⁊ ſic facit ꝓpoſi

dente qᷓ de apparẽti. Et fiłliter ðꝛ de iſto ter
mino ↄſequens.Rũ in pᷣſentitextu. ſiliter
in qualibet cõſequẽtia: iſte terminus añũs ca
pitur noĩaliter et vt eſt nomen ſcðde intẽtio⸗
nis et ſic antecedẽs eſt oꝛatio vere vel appa
renter inferens conſequẽs ⁊ nõ capitur ꝑti⸗
cipialiter: ⁊ vt
qꝛ tunc tm̃ valet:hicut boc aggregatũ res pᷣ⸗
cedẽs aliã rẽ.¶ Eñ in iſta ꝓpõne bypoteti⸗

terminꝰ pꝛie intẽt ionis:

n ſtegnige din
ansſunt cöplera po
nidevtſiafin Wanc
notiter öbftes eſſetie⸗
ponärefſenoyebiinin
Meſt egtiurali⸗
notſterfinenon inden

nclzocſtionali ie ndh
Nſtionalia
ſri d g

tionẽ cathegoꝛicã de ↄditionato pᷣdicato:vt C. Pi. r⸗ i(Ktaßen
ſoꝛtes eſt S ſi eſt raibilisrſ boe totu a⸗ ca:aial currit:ñ hõ currit: ibi ly aĩal cu rrit ẽ ſtderun et ſam
ſinus eſt rudibilis:ẽ pꝛedicatum. antecedẽs capiẽdo illũ terminnʒ antecedẽs (Sdonerzen nert
⸗ftticipialiter: ꝛvt eſt terminꝰ pꝛĩe intẽtionis Aingiil eſto
Si. capit ¶ Notãdũ eſt tertio: q illa ↄiũctio tñ eblennnd galaltter ⁊ vt eſt terminus kereſien
itie . ri i 65 . iplici ſecunde intentionis. ſſter,, eineſſe⸗
ↄditiona fiqn ↄiungit inter ꝓpõnes capitur triplici⸗ CC1 B WS ſerig deſe de
liter pꝛo ter. Inoꝰ pure ↄditionaliter: vt in iſta ppõ ¶ otra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. Iſta Einfi kieien
miſſiue ⁊ ne:ſi baberẽ libꝛos libẽter ſtuderẽ. ¶ Scòo ꝓpõ eſt ↄditionalis:ſi aſinꝰvolaret aſinꝰ ba ofen eeſint a
illatiue. mõ capitur ꝓmiſſiue: ſiue vt eſt ignũ ꝓmiſ/ beret pẽnas:⁊ tñ ibi non coniunguntur due pi eſeſane
ſionis.Exemplũ vt ſi veneris ad me dabo ti catbegoꝛice per banc coniunetionem ſi:cum nnluige ft R
bi equũ.Et iſtis duobus modis capiẽdq jſtã ibi nulla ſit cat begoꝛica: ergo diffinitio eſt wneſ Kre
ſtin i
NeN

8: fic conſtituit dan
e codition
ptä:1 boe modo capiturillecj
diffinitione oditionalis,

onotadiͦ iſte terptg

r iln ppöcabegoriaeiin De vita⸗
ik illa vdiunctio ſeillutiuen te Sditio

enotat eſſe añs. (Vñ inconi
uatiua vera catbegoꝛicaqine
rpoſt üla coõiũctione fiilitie
2 ans in oditionali affirnund
eſt veru anñs:led denotanreſe
Et in conditionali negatinure
ui imediate pponitur illa cii
verü añs: ſed apparens uunt
tiua falſa:illa ppoſitiocniin
ur illa coniunctio fieſt verien

cedẽs: non capitur in ppoſte/
iter: vt df tam de veroantel
pparẽti. Et ſiliter dꝛ de ſotn
ns. Eiñ in Pſentitetti. iffin
öſequẽtia: iſte terminns Ren
eret vteſt nonen einn
ecedẽs eſt oꝛntio ee e n
ens conſequẽs no cnut
. teſᷣ termin⸗? pꝛie henu⸗
alet: ſicut boc ec e
(einit⸗ Pir ainami
. bo currit: dil n
mhrhi iterminuzantlel,
piedo illüternn nbinini
eteſt termmn nef temni⸗
1o noialiter 7 t

nalis
Coꝛrela⸗
riuzʒ

Intelle⸗
ctus veri
lunctio fieſt ennl tatis con
lia veru ↄs. ¶E ſeptzchiſtn ditionaii

um,

De conditionali

mala. Secũdo arguit᷑ ſic. Iſta eſt ↄditiõalis
Si haberẽ libꝛos libẽter ſtuderem:⁊ tamen
illa pꝛopoſitio cui ĩmediate illa ↄiũctio ſipᷣ⸗
ponitur non ðꝛ añs:ergo ille textus eſt fal⸗
ſus.¶Tertio ſic ar. In iſta pꝛopoſitione aĩal
currit ſi bomo currit illa pꝛopoſitio animal
currit eſt añs:cũ ipᷣa pꝛecedat aliã ꝓpoſitio⸗
nem:⁊ tamen non ponitur immediate poſt
illã ↄiunctionẽ ſi:ergo ille textus eſt falſus.

¶ Ad pꝛimũ ðꝛ diſtinguendo maio
rẽ.vel capiẽdo cõiter ꝓpõnem ↄditionalẽ:⁊
ſic ↄcedit᷑.vel capiẽdo ſtricte:⁊ ſic negat᷑ ma
ioꝛ.minoꝛ ↄcedit᷑:⁊ negat᷑ ↄña ¶ Ad ſcðm ðꝛ
ſiłrſicut dictũ ẽ pꝛiꝰ ⁊c.¶ Ad tertiũ ðꝛ diſtin
guẽdo maioꝛẽ. Nel capiẽdo illũ terim añs ꝑ
ticipialłr:⁊ vt ẽ teri pꝛĩe ĩtẽtõis:⁊ ſic ↄcedit
maioꝛ.vł capiẽdo noĩalłr:avt ẽ teriꝰ ſcde ĩtẽ.
⁊ ſic negat᷑ maioꝛ:mĩoꝛ ↄcedit᷑:ꝛ⁊ ↄna negat᷑.

¶ Ad veritatẽ cõditionalis requi⸗
rit᷑ ꝙ añs non poſſit eſſe verum ſine

conſequente:vt ſi bomo eſt.aĩal eſt

¶ Vñ oĩs ↄaditionalis vera eſt ne⸗
ceſſaria:⁊ oĩs falſa eſt impoſſibilis.
¶ Eirca hunc textum.
¶ Pꝛimo notandũ eſt: ꝙ iſte textꝰ
dz ſic ĩtelligi. Ad vᷣitatẽ ꝓpõnũ ↄditionaliũ
affirmatiuaꝝ qᷓ; añs ⁊ ↄns ſũt ppões catbe
goꝛice:nõ bñtes reffexionẽ ſupꝛa ſe: reqͥrit
nõ ſit poſſibile añs eẽveꝝ ſine noua ĩpõne
ſui vel ſuaꝝ ꝑtiũ:qͥn ↄñs ſit veꝝ ſi foꝛmetur.
¶ D notãter affirmatiuaꝝ:qꝛ ad negatiuas
B nõ reqrit᷑.dr̃ notãter q̃ᷓꝝ añs ⁊ ↄñs ſunt p
pones cathegoꝛice ad dꝛiaʒ ↄditionalis cuiꝰ
añs ⁊ ↄñs ſunt cõplexa ꝓpoꝛtionabilia ppõ
nibꝰ: vt ſi aſinꝰ volaret:aſinꝰ hr̃et pẽnas. dĩ
notãter nõ hñtes reflexionẽ ſupᷣ ſe:ad dr̃am
ꝓpõnũ reflerionẽ hñtiũ ſupꝛa ſe: vt ſi nulla
pꝓpõ eſt negat iua:aliq ꝓpõ eſt negatiua. Dĩ
notãter ſine noua impõe:q; ꝑ nouã impõem
in qlʒ ↄditionali.añs peſſe veꝝ abſq; h ꝙ
ↄñs ſit verũ.Et ðꝛ ſi foꝛmetur:q; poſ.eſt q;
añs ſit verum oñte non exiſtente.
¶ Scðdo notãdũ eſt:i ad veritateʒ
ↄditionał affif̃atiue ĩ cõi cuiꝰ añs ⁊ ↄñs ſunt

VYpões catbe. de ineſſe ⁊ de pñti:reqᷣrit q̊

litercũq; ꝑ añs ſigt᷑ ſiẽtiõe totali ⁊ ꝓpõnali
eẽ impoſſibile eſt ita eẽ qn ita ſit q litercũq;
poñs ſigtur eſſe:ñ ſoꝛmet᷑ ſigtiõe totali et
ꝓpõnali. Et filłr diceret᷑ de ↄditiõalibꝰ affir
matiuis: cuiꝰ añs ⁊ ↄñs ſunt ppões de pᷣteri

to:ponẽdo tñ illud vbũ fuiſſe:loco iſtiꝰ xbi ſt

eſſe· Et ſilr de futuro⁊ de poſſibili mutãdo

Folio xviij.

locutio nem ſᷣm exigẽtiã copulaꝝ.Et ſilr di⸗
ceret᷑ de ↄditionalibꝰ qᷓꝝ ꝑtes ſũt negariue.

¶ KTertio notãdũ eſt:q ꝓpõ ↄditio
nalis:vt capit᷑ in ꝓpoſito:cõpᷣhedit ſub ſe rõ
nalẽ ⁊ ↄditõalẽ ſtrictiſſime captã:⁊ lʒ ad q̃rũ
libet iſtaꝝ vᷣitatẽ reqͥrat᷑ illud qdð dictũ eſt in
ꝛimo notabili:fiue in ſcdo:⁊ b ſufficiat in cõ
ditionali ſtrictiſſime capta:nõ tñ in rõnali:
ſʒ vltra hᷣ due ↄditões reqrũtur. Pꝛia eſt q;
añs ſit veꝝ. Scðda eſt:ꝙ ↄñs ſit veꝝ.vt ad vᷣi
tatatẽ iſtiꝰ ſoꝛtes curri t: g bõ currit: reqͥrit
ꝙ añs ſit veꝝ:⁊ ſiłr ↄñs.Et añs nõ poſſit
eſſe verũ ſine ↄñte qñ foꝛmat᷑ ſiue ꝙ ita eẽt
qualitercũq; ꝑ añs ſignificat ſigtione totali
⁊ ꝓpõnali:⁊ nõ ita eſſe ſicut ꝑ ↄns ſi tur ſi⸗
gnificatiõe totali ⁊ ꝓpõnali impoſſihilè ẽ eẽ
¶ Quarto notãdũ eſt:ꝙ iſte textꝰ.
n oĩs ↄditõalis ⁊c.dʒ ſic intelligi. Uñ oĩs
ↄditionał affirmatiua vᷣa ſimpłr dicta eſt ne
ceſſaria:qꝛ illud qð reqͥrit᷑ ad vᷣitatẽ.hᷣ etiam
ſufficit ad neceſſitatẽ.Or̃ notãter ſimptr di⸗
cta ad dr̃am rõnalis:qꝛ ad h̊ ↄditiõalis ſit
vera q̃ nõ eſt rõnalis:nõ reqͥrit᷑ ꝙ añs ſit ve⸗
rũ ſiue ↄñs:vt pʒ de iſta.ſi hõ eſt afinꝰ bõ eſt
rudibilis Etiã aliqua eſt falſa:cuiꝰ añs ⁊ ↄñs
ſunt vᷣa:vt iſia ſi ſoꝛtes eſt:hõ aſinꝰ eſt. ¶ E
iſtis pʒ ꝙ ſignificatio totiꝰ ↄditiõalis eſt di⸗
ſtincta a ſignificato ſui ↄñtis ⁊ ſui añtis:⁊ tñ
eius ſignificatio depẽdet ex habitudine añ⸗
cedentis ⁊ ↄſequentis in ſignificando.

¶ Koõtra dicta pᷣmo ſic arguit᷑ Iſta
ẽ ↄditõalis vᷣa nõ ſi ſoꝛtes currit plato diſpn
tatt tñ eiꝰ añs põt eſſe verũ ſine ↄſequẽte:
bextꝰ eſt falſus.¶ Secundo afr ſic. Iſta eſt cõ
ditionalis vera:ſi bomo currit aĩal currit:et
tñ poſſibile eſt ꝙ añs ſit veꝝ ſine ↄñte:ergo
textꝰ eſt falſus. Tertio ſic a. Si iſte textꝰ

eẽt verꝰ ſeq̃ret᷑ ꝙ iſta ↄditiõalis eẽt vᷣa.ſi bõ

currit aliqua ꝓpõ eſt ↄditiõalis.ↄñs eſt fal
ſum:gꝗ ⁊ añs ↄna patet:oꝛ añs nõ nõt eſſe ve
rum quin ↄñs ſit verũ ſi ipm foꝛmetur

¶ Agq pᷣmũ ðꝛ:q textus intelligitur
de affirmatiuis ⁊ nõ de negatiuis.¶ Ad ſcdᷣʒ
ðe ꝙ in textu debet ſubintelligi illa particu⸗
la ſi iᷣm ↄñs ſit ſiue foꝛmet᷑. ¶ Ad tertiuz ðꝛ
y textꝰ intelligit᷑ de ↄditionalibus quarum
Partes non habent reffectionem ſupꝛa ſe
Agd falſitatẽ ↄditionalis ſufficit
ꝙ añs poſſit eſſe veꝝ ↄſequẽte exi⸗
ente falſo: vt ſi bomo eſt: albũ eſt.
¶Eirca bunc textum.

cij

intellect⸗
coꝛrelarij

coꝛrelar:

e um.

Ad rõeo

ſitate con
ditionat.

Intelle⸗
ctus falſi
tatis con
ditionał.

NRequiſi⸗
ta ad fal⸗
ſitatez ra
tionalis.

Modiĩar
guedi in
conditio⸗
nalibus
Pꝛimus.

Secũdꝰ.

Tertius.

Quartus

Cractatus Pꝛimus

¶ Motandũ eſt pꝛimo q ille textus
debet ſic intelligi.Ad falſitatẽ ꝓpoſitionuzʒ
bypoteticarũ ↄditionaliũ affirmatiuarũ:qꝝ
ans ⁊ ↄñs ſumi ꝓpoſitiones cathegoꝛice nõ
habẽtes reflectionẽ ſupꝛa ſe:reqͥrit᷑ poſſi⸗
bile ſit ꝙ antecedens ſit verum ⁊ conſequẽs
falſum.Et iſtud etiã ſufficit ad veritatẽ con⸗
ditionalis negatiue. Sed ad falſitatem ne⸗
gatiue requiritur illud idem quod requirit
ad veritatem conditionalis affirmatiue.

¶ Scðo notandum eſt:ꝙ ad falſita
tem rationalis ſufficit ꝙ deficiat vna illarũ
triũ ↄditionũ reqͥitarũ ad eiꝰ veritatẽ.ſ.vel
ꝙ; ↄña non ſit bona:vel q; antecedẽs non ſit
verũ vel ↄñs.Sed ad veritatẽ rationalis ne
gatiue:ſufficit illð qdð requiritur ⁊ ſufficit ad
falſitatẽ affirmatiue.Et ad falſitatẽ rationa
nali negatiue ſufficit illud qð requiritur ad
veritatẽ affirmatiue

¶ Mõtandũ eſt tertio ꝙ q̃ttuoꝛ mo⸗
dis ſolet fieri argumẽtãtio a ↄditiõali. Ano
modo a tota ↄditionali cũ poſitione añcedẽ
tis ad poſitionẽ ↄñs ⁊ talis modus arguẽdi
eſt bonꝰ vt ſi bomo currit hbomo mouet᷑.ſed
bomo currit:ergo hõ mouetur.⁊iſte modus
arguẽdi ſolet vocari fillogiſmꝰ bypoteticus
ↄditionalis.Alio mõ a tota ↄditionali cũ de
ſtructione añcedẽtis ad deſtructionẽ ↄſequẽ
tis:vt ſi bomo currit homo mouet᷑: ſed nullꝰ
bomo currit:ꝗ nullꝰ homo mouet᷑.⁊ iſte mo
dus arguẽdi non eſt bonꝰ gfa foꝛme cũ non
valeat in oĩbꝰ terĩs:vt pʒĩ exẽplo dato:lʒ in
aliqbꝰ teneat gra materie.ſ.qñ rermini ſunt
ↄuertibiles q ſunt ſubiecta vel pᷣdicata:dt hᷣ
ſi bomo currit riſibile currit:ſʒ nullꝰ hõ cu⸗
rit:ergo nullũ riſibile currit. Sed qñ termi⸗
ni non ſunt ↄuertibiles:tũc in tali modo ar⸗
guendi committitur fallacia ↄñtis

¶ Notãdũ eſt quarto ꝙ tertio mo⸗
do arguitur a tota ↄditionali cũ põne ↄñtis
ad poſitionẽ antecedẽtis:⁊ iſto mõ etiã com
mittit᷑ fallacia ↄſequẽtꝭ in multis argumẽtꝭ
⁊ ſic iſte moqus arguẽdi non tenet foꝛmatr:
vt patet in iſto etẽplo ſi hõ currit aĩal currit
ſed aĩal currit:ergo homo currit.qꝛ añcedẽs
põt eſſe verũ ↄſequẽte exiſtente falſo. Sed
aliquẽdo tenet iſte modus arguẽdi in aliqbꝰ
terminis gratia materie.ſcʒ in terminis con
uertibilis:vt ptz in iſto eremplo:ñi hõ currũᷣ
riſibile currit.ſed riſibile currit: ergo homo
currit. ¶ Quarto modo arguitur a tota cõdi⸗
tionali cum deſtructione conſequẽtis ad ꝓe

ſtructionẽ añcedẽtis Et iſte modus arguẽdi
valet in oĩbus terminis.vt bene ſeqt᷑ᷣ. ſi bõ
currit homo mouetur:ſed nullꝰ bomo moue
tur. ergo nullus bomo currit.¶ IUnde ſi con
ſequens ↄditionalis ꝓpoſitiõis ſit ꝓpoſitio
particularis vel inderinita:ad deſtrue dũ ipʒʒ
oↄñs nõ ſufficit accipe ꝓpõneʒ ꝑticularẽ ſibi
ſubcõtrarie oppoſitã:ſed opʒ accipꝑe ꝓpõnẽ
vlem ſibi õdictoꝛie oppoſitã:vt nò ſequit᷑: ſi
bomo eſt rifibilis:aĩal eſt riñbile.ſed aĩal nõ
eſt riſibile:ergo homo non eſt riſibilis. Iſta
em̃ ↄcluſio eſt falſa: vtraq; pᷣmiſſaꝝ eſtvera
ſcʒ iſta ↄditionalis.ſñ bomo eſt riſibilis aĩal
eſt riſibile.⁊ etiã iſta idefinita negatiua:aĩal
non eſt riſibile:qꝛ equꝰnõ eſt riſibilis. Sʒ ad
bene arguẽdũ opʒ deſtruere ↄñs vłj ſic ſi bõ

eſt riſibilis:aĩal eſt riñibile:ſed nullũ aĩal eſt

riſibile: ergo nullus bomo eſt riſibilis: ⁊iſte
ſillogiſmꝰ eſt bonꝰ⁊ ſicut ↄcluſio eſt falſa.ita
aliqua pᷣmiſſaꝝ.ſ.iſta:nulluʒ aĩal eſt riſibile,

¶ Kontra dicta ar᷑ pꝛimo ſic. Iſta
ↄditionalis eſt falſa:non ſi hõ currit:bõ mo
uet᷑.⁊ tñ ad falſtatezʒ buiꝰ non reqᷣrit᷑ añs
ſit verũ ⁊ ↄñs falſum:ergo textus eſt falſus.
¶ Scðdo ſic afñ.hec eſt ↄditionalis falſa affir⸗
matiua:ſi aſinꝰ volaret petrꝰ moueret᷑.⁊ tñ
nõ eſt poſſibile ſine noua impõe ꝙ añs ſit ve
rũ ⁊ ↄns falſum:cũ nec añs nec ↄns ſũt ꝓpo
ſitiones:ᷓ textꝰ eſt falſus.¶ Tertio ſic af.ð ẽ
ↄditionalis falſa. Si nulla ppoſitio eſt ne⸗
gatiua:aliqᷓ ꝓpõ eſt negatiua: ⁊ tñ nõ eſt poſ
ſibile ꝙ antecedẽs ſit verum:⁊ ↄñs falſum ſi
ipſum foꝛmaretur ergo textus eſt falſus.

¶ Ad pᷣmũ ðꝛ ꝙ textus intelligitur
de affirmatiuis:⁊ non de negatiuis.ꝗ Ad ſe
cũdũ ðꝛ ꝙ textus intelligitur de ↄditionali⸗
bus quarum ꝑtes ſunt ꝓpõnes cathegoꝛice:
modo ſic non eſt in erxẽplo dato ſed ſunt duo
complexa ꝓpoꝛtionabilia duabus ꝓpõnibꝰ
¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ extꝰ intelligitur de ↄditi⸗
onalibꝰ quaꝝ partes non hñt reflexionẽ ſu⸗
pꝛa ſe.modo iſta ꝓpoſitio:nulla ꝓpoſitio eſt
negatiua bʒ reflexionem ſupꝛa ſe.

¶ Copulatiuaeſt illa in qua ↄiungũ
tur due cathegoꝛice per banc cõiun
ctionẽ ⁊:vt ſo:tes currit:⁊ plato di⸗

ſputat.
¶ Circa bunc textum

Notabile

Diffinito

põis co

pulatiue.

Acceptõ
nes ppo⸗

¶ Motãdũ ẽ pᷣmo ꝙ boc aggregatũ⸗ nis copi

ꝓpõ copulatiua:capit᷑ criptr. Uno mo cõiſſi
me ſic eſt ſpẽs ꝓpois bypotetice cõiſſime

latiue

cle/
s dift
ſtois co
nltie
one,

eitmlis Etiſte cik in
pönis bypotbeticeſpal
¶ mitiectſco

nltbocaggrlegatu ppoce
gidffint ia; Et dz ſie d
popocopulatinat ppo
pplicte verplicitefine i
due catbegoꝛice iſta oii
velalig ſibi eqnales:tan
ei aſſtomo capiedo opre
lmmui fmnptr dicti aulil
pulrtiui dterispgſcamen
deterig cſcamet guürit⸗
detensſcameti litatis
inerbisfimlrucinis,0
lctdeen yntplunip'⸗

tihb iſtun Conlunctione et,1

Ggann, Piſi giuntaneneuin

dicta af pꝛimo ſc
ſt falſanon ſi bö cumird n
alſitatez bui' nonreqnit hei
8 falſum:ergo textus et ſalig
.bec eſt vditionalis fala afff⸗
n volaretpetr; moneret tij
le fine noua impoeaſsftee

nabilia:ↄiũcta vł ↄiũctas

Intelle⸗
ctus diffi
nitõis co
pulatĩe p
ponis.

nm.: cu nec añs necoñs ſit o

tt' eſt fallus. (Tertio ſcaf be
alſa. Sinulla ppoſttioeſ e
poͤ eſt negatina: ttß noͤeſ
edẽs ſfit verum: 9fs falumf
etur ergo tertuseſt kilſis

18: textus intellien
is: ⁊ non de negarlus At
tus mtelligitun de end
es ſunt ꝓpones cabegen⸗
1 glun dato ſed ſn V
oꝛtionabilia duabus penn
e ert intelligiturde
partes non bñt reflerion
ppoſitio.
cſenonen ſimat
tiuaeſt illa in i.

öiu
begorcce perbanch
ſoꝛtes curnit

tertum
circabuncterte
noq bo no nlc
et nipi.Dno eſfte

pois tetice collii
es ppore/

multipli⸗
ces copu⸗
tiue.

mulla ppoſtint

Acceptõ

4
6

Et.

fegetie,

t

ne cuiꝰ ꝑtes ſunt ꝓpõnes

De copulatiua ꝓpõne.

accepte.Et diffinit᷑ ſic. Pꝛopõ copulatĩa ẽ il
la q etplicite vł iplicite: fiue ĩ cni mètali bʒ
płes ꝓpõnes:ſiue pla ↄplexa ꝓpõmni ꝓpoꝛtõ
ꝑ bãc ↄiũctiõeʒ co
ulatiuã ⁊ vłꝑ alið ſibi equalẽs tãqᷓ; pᷣncipa
es ꝑtes ei.Et iſto mõ nõ capit.p.b.qñ diffi
nit,/ ppõneʒ copulatiuã.Et ꝑticule huiꝰ diffi
nitionis eodẽ mõ exponũt᷑:ſicut ꝑticule poſi
te in diffinitione ppõnis bypotetice cõmu⸗
niſſime ſũpte.¶ Alioꝰ capit᷑ cõiter: ⁊ tũc de⸗
ſcribit᷑ ſic. Pꝛopoſitio bypotetica copulati⸗
ua ẽ illa: q bʒ duas ppões ⁊vnã ↄiũctionẽ il
las ↄiũgentẽ:vel aliqͥd ſibi equalẽs tanqᷓ; ꝑ⸗
tes pᷣncipales eiꝰ.Et iſto mõ nõ capit᷑ a.p.b.
ſed ſic capiendo ẽ ſpẽs ppõnis bypothetice
cõiter accepte.Tertio capit᷑ ſpãliter p ppõ
catbegoꝛice ꝑ cõ⸗
iũctionẽ copulatiua ↄiũcte. ſiue ꝑ aliqͥd fibi
eqͥualẽs.Et iſtoꝰ capit᷑ in ppoſñito. eſt ſpẽs
ꝓpõnis bypotbetice ſpãliter accepte.

¶ Notãdũ eſt ſcðo ꝙ bic Pe. b. ca⸗
pit hoc aggregatũ ꝓpõ copulatiua ſpãliter:
qñ diffinit ipaz. Et dz ſic diffinitõ ſic ĩtelligi
Pꝛopõ copulatiua ẽ ppõ bypothetica: in qᷓ
iĩplicite vł explicite:ſue in eiꝰ mẽtali ponũt᷑
due cat hegoꝛice.⁊ iſta ↄiũctio a: ea ↄiungẽs
vel aliqͥd ſibi eqͥualẽs:tanqᷓ ꝑtes pᷣncipales
eiꝰ.⁊ iſto mõ capiẽdo ↄpꝛebẽdit ſub ſe copu⸗
latiuã ſimpłr dictã cauſalẽ:tpalẽ: localeʒ:co
pulatiuã ð terĩs pᷣdicamẽti ſube:copulatiuã
de terĩs pᷣdicamẽti quãtitatis:⁊ copulatiuã
de terĩs pᷣdicamẽti q̃litatis: copulatiuã de
aduer bijs ſimilirudinis.¶ Copulatiua ſim⸗
plicit᷑ dicta Hʒ vt pluribꝰ pꝛo copula pᷣncipa
li iſtam coniunctione et.¶ Copulatiua cãlis
hz iſtã ↄiunctionem quia.Et copulatiua tꝑa
lis hʒ aduer biũ tꝑis tanquã copulam pꝛinci
palẽ. Copulatiua locał bʒ aduerbiũ loci. Co⸗
pulatiĩa de teris pᷣditamẽti ſde bʒ iſtð nomẽ
qs vel qui vel ſi vel qͥq tanqᷓ; copulã pncipa
lẽ.Copulatiua de teris pᷣacamẽti quãtitat⸗ꝭ
bʒ relatiuũ quãtitatꝭ ꝓ copulapᷣncipali.Co⸗
pulatiua de teris in pᷣdicamẽto qlitatis: hʒ
relatiuũ qualitatis. Et copulatiua de aduer⸗
bhs ſimilitudinis:bʒ aduerbium ſimilitudi⸗
nis pꝛo copula pꝛincipali.

¶ Motãdũ eſt tertio:ꝙ iſta coniun⸗
ctio et: capitur dupliciter. no modo copu⸗
latiue:⁊ ſic conſtituit pꝛopoſitionem bypo⸗
theticã ſiue cõomuniſſime captam:fiue com⸗
muniter:ſiue ſpãliter vt ſoꝛtes currit et pla
to mouet᷑.¶ Alio modo capitur copulatine:

xix.

⁊ ſic non ↄſtituit ppoſitionẽ bypotheticam:
ſed catbegoꝛicam de copulato extremo:ſine
de copulata ꝑte extremi: dũmodo ponat᷑ in
ꝓpoſitione. Et iſtð ↄtingit duplicit᷑. Ano
modo:qꝛ ↄiungit inter terios a ꝑte ſubiecti
poſitos:⁊ ſic facit ꝓpoſitionẽ cathegoꝛicam
de copulato ſubiecto: vel de copulata parte
ſubiecti.Exemplũ pᷣmi: vt ſoꝛtes ⁊ plato ſũt
duo boĩes.Exẽplum ſcði:vt ſoꝛtes vidẽs io
banem et petrum diſputat. Aalioꝰ qñ ↄiun⸗
git inter terminos a parte pꝛedicati poſitos
⁊ ſic conſtituit ꝓpoſitionẽ cathegoꝛicaʒ de
copulato pꝛedicato:vel de copulata parte 5
dicati. Exemplũ pꝛimi: vt duo bomiĩes ſunt
ſoꝛtes ⁊ plato.EFexemplũ ſecundi:vt ſoꝛtes ẽ
videns petrum ⁊ iobannem.

¶ Quarto notãdũ ẽ:ꝙ q̃ttuoꝛ ſunt
regule ꝓ arguẽdo a copulatiua. Pꝛia eſt:
ꝙ a tota copulatiua affirmatiua ad quãlibet
eius ꝑtem pꝛincipalẽ eſt bona ↄña: vt bene
ſequitur: ſoꝛtes currit ⁊ plato diſputat: ergo
ſoꝛtes currit.et ſilr jᷣ plato diſputat. ¶ Se⸗
cũda regula talis eſt: a ꝑte copnulatiue af⸗
firmatiue ad totã capulatiuã affirmatiuam
non valet ↄna: niſi illa pars inferat ambas
ꝑtes copulatiue.Exemplũ pꝛimi: vt non ſech
tur.ſoꝛtes currit. ergo ſoꝛtes currit ⁊ plato
diſputat. Exemplũ ſecũdi:vt bñ ſequitur:ſoꝛ
tes currit:ergo ſoꝛtes currit:⁊ homo currit:
ſed hoc eſt ſolũ gr̃a materie.¶ Tertia regu⸗
la talis eſt: a tota: copulatiua negatia non
impoſſibili ad qualibet eius partẽ pꝛicipalẽ
non valet ↄña: vt non ſequiturnon ſoꝛtes
currit ⁊ plato diſputat:ergo ſoꝛtes nõ currit
vel ergo plato nõ diſputat.Dicitur notãter
nõ impoſſibili:qꝛ ad ĩpoſſibile ſeqͥtur quod⸗
libet.Quarta reglaẽ talis: ꝙa parte copu
latine vel negatiue ad totam copulatiuã ne
gatiuã: valet ↄſequentia.vt bene ſequitur:
ſoꝛtes non currit: ergo non ſoꝛtes currit:et
plato diſputat.

¶ Cõtra dicta pꝛĩo ſic arguit. Iſta
eſt copulatiua.Soꝛtes currit qͥ mouet᷑: ⁊ ti
in ea nõ ↄiũgũtur due catbegoꝛice ꝑ bãc cõ/

iunctionem et.ergo diffinitio eſt inſufficiẽs

¶ Scðdo arguit᷑ ſic: iſta nõ eſt copulatiua:ſoꝛ
tes currit ⁊ plato diſputat: vcl aſinꝰ ẽ aial et
tñ in ea in ea ↄiungũtur due cothbegoꝛice
bc ↄiunctionẽ et: ergo diffinitio eſtiniufſt
ciens. ¶ Tertio af ſic.nõ ſeqᷣtur ſoꝛtes currit
vel plato diſputat:⁊ hbomo mouekt. ergo pla⸗

to ſputat:ergo cõtra pꝛimã regulam.

ciij.

Rteargn
endi i co⸗
pulatiuis
Pꝛima.

Secũda.

Tertia.

Quarta.

¶ Df notãtaffir̃atiue.ad dr̃aʒ copulatiue ne
gatiue ĩ q̃ᷣ ſ̊ͤ nõ reqrit᷑.¶ Dr notãter ſpãlr ca
pte:ad dr̃am copłatiue cõiſſime capte.in q B
nõ opʒ:ſine etiã cõit᷑ accepte. Dr̃ notanter
pᷣncipaliũ:qꝛ ꝑs minꝰ pᷣncipalis copulatiue
pt eẽ flã:tota copłatĩa exñte veravt iſta ſoꝛ.
Eẽ aſinꝰ vł ſoꝛ.ẽ bõ de eſt.¶ Dr notãter ae
baꝝ ꝑtiũ ac. ꝓpter tꝑales ⁊ locales ⁊ ſilr cã⸗
les in qͥbꝰ ꝑtes pꝛincipales in eis poſite alñ
ſũt ãbe vᷣe:⁊ tñ tota coplatina ẽ flã.⁊ ̊ ꝓue⸗
nit et᷑ eo ꝙ ãbe ꝑtes pᷣncipales copulatĩę in
quã reſoluũt᷑ ſũt ffẽ:vel ſaltẽ vna illax: & eſt
fã.Exẽplũ de tpali.vt ſoꝛtes fuit qñ ada fu⸗
it.illa ẽ flã:cũ tñ eiꝰ vtraq; ꝑs ẽ vᷣa. Erẽpluʒ
de locali:vt ſoꝛ.fuit: vbi adã fuit.Exẽplũ de
cãli:vt ſoꝛ.eſt bõ:q;ꝛ afinꝰ ẽ rudibilis. Sili
aliqñ ãbe ꝑtes ſunt flẽ ipᷣꝰ localis ſiue tꝑa⸗
lis:⁊ tñ tota localis ſiue tꝑalis ẽvavt ſoꝛ.nõ
fuit qñ adã nõ fuit.ãbe ei ꝑtes explicite po
ſfite ſũt flẽ.Et ſilłr iſtiꝰ:ſoꝛ.nõ fuit vbi adã nõ
ſuit:ſʒ tñ iſte ꝓpõnes ſunt reſolubiles in ⸗
pulatiuas: quaꝝ ãbe ꝑtes ſunt vere:vt iſta:
ſoꝛtes nõ fuit vbi adã nõ fuit: reſoluitur.ſoꝛ

tes in aliquo loco nõ fuit:⁊ in illo adã nᷓ fu⸗

re copulatiua ſiue copulatiua ſimpłr dicta:
vel ꝙ ꝑs copulatiue ſit falſa in quã talis pꝛo
põ reſoluit᷑ ſi nõ ſit copulatiua ſimplicit᷑ dcã
Etẽplũ pᷣmi:vt ſoꝛtes ẽ aſinꝰ:⁊ de eſt. Exẽ⸗
plũ ſecũdi:vt ſoꝛtes fuit qñ adazx fuit. Unde
lʒ iſtius copulatiue tꝑalis ambe partes ex⸗
plicite poſite ſint e: tñ vna ꝑs copula:iue
in q̃ iſta reſoluit᷑ eſt falſa:ergo tota eſt falſa.
¶ Snge iſta ꝓpõ ſoꝛtes fuit vbi adã fuit:re⸗
ſoluitur in iſtam.ſoꝛtes fuit in aliquo loco:⁊
in illo eodem loco fuit adam. modo ſecunda
pars illius copulatiue eſt falſa.

¶ Motãdũ ẽ quarto:q ad veritatẽ
copulatiue negatiue requirit᷑ veritas vnius
ſuaꝝ ꝑtiuz: ⁊ ad falſitatẽ eiꝰ requirit᷑ falſitas
vtriuſq; ptis eius. Rel aliter ðꝛ ꝙ; ad veri
tatẽ copulatiue negatiue reqͥrit᷑ illð qð reqͥ

rit᷑ ad vᷣitatẽ diſiunctiue:affirmatiue ↄpoſi⸗

te er ꝑtibus gdicẽtibus ꝑtibus copulatiue.
ſimiliter ad falſitatẽ copulatiue negatiue
requiritur illnd qð requiritur ad falſitatem
diſiunctiue affirmatiue: cõpoſite er partibꝰ
Ʒdicentibus partibus copulatiue: vt ad ve⸗
ritatem vel falſitatem iſtius non ſoꝛtes cur⸗

Tractatus Pꝛumus. Peilntn
¶ Ad pꝛimuʒ 8² q lʒ in illa ꝓpõͤne it. Silr iſta: ſoꝛtes nõ fuit qñ adam nõ fuit. ſmnuitzami e
nõ ponat᷑ ↄiũctiõ copulatiua foꝛmalit᷑ et ex⸗ reſoluit᷑ in iſtã. ſoꝛtes aliquo tꝑe nõ fuit. et gieſne diciurcha⸗
plicite. tñ ponit᷑ equalenter ⁊ ĩplicite.¶ Ad in illo tꝑe adã non fuit. Gl ſite fiot falf
ſcðm ðꝛ diſtĩguẽdo maioꝛẽ: qꝛ vel illa ↄiun⸗ ¶ ' Motãdũ ẽ ſcðo: qꝙ ad poſſibilita⸗ de poſſi agtnm ſalfrate 4
ctio et:ẽ copula pꝛĩcipał vel illa ↄiũctio vel. tem copulatiue nõ ſufficit ꝙ ambe ꝑtes ſint pil ino 1 “ as amda
Si pᷣmũ:ſic negat᷑ maioꝛ capiẽdo cõiter vel poſſibiles:qꝛ tũc iſta copu atiua eẽt poſſibi icunur en i
cõiſſime ꝓpõnẽ copulatiuã. Si ſcðʒ:ſic ↄce/ lis:ſoꝛtes currit:⁊ ſoꝛtes nõ curit.qð tñ fal⸗ Rt⸗de⸗ Coͤt⸗ dicta Per
dit᷑ maioꝛ: ⁊ tũc ad minoꝛẽ ðꝛ vlteriꝰ ꝙ lʒ ibi ſum eſt:ſed vltra boc requirit᷑:ꝙ ambe ꝑtes tin eie . ( glnti pecialite
ↄiũgant᷑ due cathegoꝛice tãqᷓ; ꝑtes minꝰ pᷣn ſint ſibijnuicẽ ↄpoſſibiles. Tñ ille ꝓpõnes co atie⸗ taoſontmtumen
cipales ꝑ ↄiũctõeʒ copulatiuã: tãqᷓ; pꝑtes ma dñr eẽ fibijnuicẽ ↄpoſſibiles:ſi ſint catbego piatie, leo kvertn⸗ amnba
8 gis pꝛincipales ꝑ illã cõiunctionẽ copulati⸗ rice affirmatiue:de ĩeſſe:⁊ de pñti:q ſic ſe ha fci (Gecunde ni
2 uã et:tanq; ꝑ copulã pꝛincipalem.¶ Ad ter⸗ bent ꝙ q̃litercũq; ꝑ vnã illaꝝ ſignificat᷑ eſſe ſe rſones not
*⁷ tiũ ðꝛ ꝙ regula intelligitur de pte pꝛincipa⸗ ſignificatione totali:ita poſſibile eſt eẽ cum nlnin mnbe eins mtes
Dexerita li:⁊ nõ de parte minus pꝛincipali. cg na ſi lkeregen . aliã ſignificatõe ꝓpo tentefͤi Pino⸗
. tez falſi⸗ tatẽ c ti , tionali ⁊ totali ſignificatur eẽ.¶ Sʒz ad ne ſtes no fuit⸗ Len
tate copu TAar endlcgl d erien ceſſitatẽ copulatiue reqͥritur neceſſitas vtri rſcenuef rn⸗
latiue. „5 1 „„ Uſq; ꝑtis pꝛincipalis. Et ad ↄtingẽtiã ei? ſuf teeni netanen⸗
aial: ⁊ deꝰ eſt. ¶ Ad falſitatẽ eius ficit vnã partem pꝛincipalem eſſe ↄtingẽtex wialmſnl
4 ſufficit alterã ꝑtem eẽ falſam. vt bõ dũmodo ipa alteri nõ repugnet dicitur no⸗ ergo tett ga iina
Intellee eſt aĩal:⁊ equus eſt lapis. tãter dũmõ alteri non repugnetqꝛ ſi partes naſoresfuitafi
„ Ins Hita⸗ ¶ Circa hũc tertum. ſ. ner Wenen tota DH eẽt C 4 pꝛimi dicit
o con tãdũ ẽ pꝛĩo:q iſte tettꝰ dʒ ſic impoſſibilis.¶ Sed ad impoſſibilitatẽ eius e ecehliqguiseff
äüe i Ercamet.
mntiue. latiuẽ ſpãlif tapte sfarfnenentikn lrae p ochble 3 & vna ſit alteri incom⸗ neröfmanberere
1. 3 iũ pᷣncipaliũ ĩ ipſa poſitaꝝ explicite Per ſcteinonätati⸗
7 g in dei en lirl r Phnlatehe um⸗ ¶ Tertio notãdũ ẽ: ꝙ ad falſitateʒ Hekalan ſnpkrdicte —
plr detã: vł ãbaꝝ ptiũ copulatĩe in s talis copulatiue affirmatiue ſpaliter capte equiri tin ui ſant vere.(At
4 ꝓpõ reſoluit᷑ ſi nõ ſit copulatiua ſimpłr deã. tur: ꝙ, vna ei ꝑs ſit falſa:⁊ h̊ ſufficit ſi ſit vu⸗ m tiue, ¶Dffüctiua eſt

dyue catbegoꝛcete
frio dhe nelnt ſenro en
neri⸗ Hitate
ctalterq gte eſſe ve
de ver⸗
uen fl Nleguus eſtlapis

iuneh/ ( Ntraqz ſt peraſe⸗

De vitate
Tſalfitate
copulati⸗
ue negati
ue.

en bomdeſt aiab ve

bis. (Adfaſi⸗
Vtraczparteneſſe!
ſafnuszpelegun

eri
es lcchnedfinkfe .
nenſt, nenlenie
ſl. Uit dene

eẽ. ¶ G
atiue reininrmeaſten
dipalis. Et ad Ningetizeß if
im pꝛincipalemeſſe Kingetg
lteri nõ repugnet dictmmnn
lteri non repugnetqꝛ ſipmne
ugnarent tota copulatime
(Bedad impoſſibilitneein
nritur: vnaparspꝛincipels
lis vel o vnaſit alten inconm

notãdũẽ: q ad faſintt
ffirmatiue ſpaliter cpteeguin,
ps ſit falſeeaꝛ Bſuffeitfifthun
za fiue copulatina finpt dien
ulatiue ſit faſſa in uitaln
1n ſit copulatina finplictd
vt ſoꝛtes afin. 1de e. ei
ſoꝛtes fuit gñ adiz fut dun
ulatiue tpalis ambe puntetl
e fint ve: tñ vnahs cnii
luik eſt falſaergotota in
pö ſoꝛtes fuit vbiaai utt⸗

fuit inalinoloens
ſtamm. ſoꝛtes fuil in ſen

m loco fuita am. modo

Ad rões
in oppm̃.

Diffinitõ

De veri⸗
tate 2 fal
ſitate eiꝰ⸗
dem

Acceptõ
nes ꝓpõ
nis difiü⸗
ctiue.

De diſiunctiua ꝓ põne

rit:.⁊ plato diſputat:requirit᷑ illud quod reqͥ⸗
ritur ad veritatẽ velad falſitateʒ iſtius diſiũ
ctiue ſoꝛtes nõ currit vel plato non diſputat
¶ Del aliter dicitur ꝙ ad veritatẽ copulati⸗
ue negatiue ſufficit falſitas vniꝰ partis pꝛin
cipalis.Et ad falſtatẽ copulatiue negatiue
requiritur veritas ambarum partium.

¶ Cõtra dicta pꝛĩo arguit᷑ ſic. Iſta
eſt copulatiua ſpecialiter capta nõ hõ currit
⁊ plato diſputat:⁊ tamen ad eius veritatem
nõ reqͥrit᷑ veritas ambaꝝ partiũ: ergo textꝰ
eſt falſus.¶ Secundo ſic arguitur.iſta eſt co
pulatiua vera:ſoꝛtes nõ fuit vbi adã nõ fuit
⁊ tamẽ ambe eius partes nõ ſunt vere:ergo
textus eſt falſus.Minoꝛ patet.qꝛ iſta nõ eſt
vera:ſoꝛtes nõ fuit.Tertio ſic arguitur:iſta
eſt copulatiua affirmatiua falſa: ſoꝛtes fuit
vbi adam fuit:⁊ tamen ambe partes ſunt xe
ergo text'eſt falſus. Minoꝛ pʒ:qꝛ iſta eſt ve
raſoꝛtes fuit.⁊ ſiłr iſta adam fuit

¶ Ad pꝛimũ dicit᷑: textus intelli
git᷑ de copulatiuis affirmatiuis:⁊ non de ne⸗
gatiuis.¶ Ad ſcðᷣm ðꝛ ꝙ lʒꝑtes illiꝰ copula
tiue nõ ſint ambe vere tñ partes copulatiue
ſimpltr dicte in qnã talis ꝓpoſitio reſoluitur
ſunt vere.¶ Ad tertium ſumiliter ðꝛ.

¶ Diſiũctiua eſt illa in qua ↄiũgũt᷑

due catbegoꝛice pꝑer hãc coniuncti⸗

onẽ vel:vt ſoꝛtes currit vł plato diſ

putat. ¶ Ad vᷣitatẽ diſiũctiue ſuffi

cit alterã ꝑtẽ eſſe verã vt bõ eſt aĩal

Folio xx.

ue mẽtaliter cõiungunt᷑ due ꝓpõnes ꝑ hãc
ↄiũctionẽ vel:ſiue ꝑ aliqͥd fibi equalẽs.Ter⸗
tiomõ capit᷑ ſimplr:⁊ ſic eſt ſp?s ꝓpõnis by
potetice ſpãlit᷑ accepte:⁊ illoꝰ capit.p.hiſ.qñ
diffinit ꝓpõeʒ diſiũctiuã ⁊ dʒ diffinitio ſic in
telligi. Pꝛopõ diſiũctiua ẽ illa in q̃ explicite
vł iplicite ſiue ĩ cuiꝰ mẽtali ponũt᷑ due catbe
goꝛice ꝓpões ↄiũcte ꝑ bãc ↄiũctõem vl:ſine
ꝑ aliqͥd ſibi eqͥualẽs taqᷓ; ꝑtes pᷣncipales ſui

¶ ‚ Notandũ eſt ſcðo qꝙ illa coniun⸗
ctio vł capit᷑ dupłr. Anoꝰ diſũctiue:⁊ ſic cõ⸗
iũgit inter ꝓpões:⁊ ſic ↄſtituit ꝓpõeʒ bypo
teticã:⁊ illo mõ capit᷑ in ꝓpoſito.¶ Alioꝰ ca
pit᷑ difiũctim:a ſic ↄiũgit int᷑ terios:⁊ ſic aoſti
tuit vnã cathegoꝛicam de diſiũcto extremo.
¶Et h̊ ↄtingit adbuc dupłr. noꝰ vt ↄiũgit
int᷑ terios a ꝑte pᷣdicati poſitos ⁊ ſic ↄſtituit
ꝓpõeʒ cathegoꝛicã de diſiũcto pᷣdicatovł de
diſiũcta ꝑte pᷣdicati.Exẽplũ pᷣmi:vt oẽ aĩalẽ
rõnale vel irrõnale.Exẽplũ ſcði:vt ſoꝛ.eſt vi
dẽs equũ vł afinum.¶ Alioꝰ vt ↄiũgit inter
terĩos a ꝑte ſubi poſitos: ſic ↄſtituit ꝓpõeʒ
catbegoꝛicã de diſiũcto ſubo ſiue de diſiũcta
ꝑte ſubi.Exẽplũ pᷣmi:vt ſoꝛtes vel pło ſedet
Exẽplũ ſcdivt ſoꝛ.vidẽs boĩeʒvł equũ currit
¶ Notãdũ eſt tertio: ad veritatẽ
diſiũctiue ſpãliter capte affirmatiue reqͥrit
ꝙ vna eiꝰ ꝑs pꝛĩcipalis ſit vera. Sʒ ad poſſi
bilitatẽ eiꝰ reqͥrit᷑ vna eiꝰ ꝑs pᷣncipalis ſit
poſſibił:vt ſoꝛ.currit vł bõ ẽ aſinꝰ.Et ad ne⸗
ceſſitatẽ eiꝰ reqͥrit᷑:ꝙ vna ꝑs pᷣncipalis eius
neceſſaria ſit vel ꝙ ſit cõpoſita ex ꝑtibꝰ legẽ
dictoꝛiaꝝ:vel ſubcõtrariaꝝ ꝑticipãtibꝰ.Et

vel equus eſt lapis Camen ꝑmittit᷑ ad impoſſibilitatẽ diſũctiue reqͥrit᷑ vtrãq;

ꝙ vtraq; ſit vera:ſed nõ ita pꝛopꝛig
vt homo eſt aĩal: vel equus eſt byni
bilis. ¶ Ad falſitatẽ eius requirit

vtrãq; partem eſſe falſam: vt bomo
eſt aſinus:vel equus eſt lapis.
Circa hc textum.

ꝑtẽ eſſe impoſſibilẽ:vt hõ eſt aſinꝰ: vel equꝰ

Acceptõ
nes de ly
vel.

Devᷣitate
neceſ.⁊ 9
tingẽtia
diſiuncti⸗
ue affir⸗
matiue.

eſt lapis.qꝛ ſi vna eẽt poſſibilis:tota diſiun⸗

ctiua eẽt poſſibilis Sʒ ad ↄtingẽtiã diſiũcti
ue reqͥrit᷑:ꝙ q̃libet eiꝰ pars ſit ↄtingens ⁊ ꝙ
vna fit alteri cõpoſſibilis.vñ iſta nõ eſt ↄtin
gens ſed neceſſaria:rex ſedet:vel nullus rex
ſedet:qꝛ vna pars eſt alteri incompoſſibilis.

¶ Notãdũ eſt pꝛimo: boc aggre⸗ ¶ Notãduʒ ẽ quarto:q ad falſitatẽ
gatũ ppõ diſiũctiua:capit᷑ tripłr. Anoꝰ cõiſ⸗ diſiũctiue ſpałr accepte ⁊ affirmatiue reqͥrit
ſime ⁊ ſic eſt ſpẽs pꝓpõis hypotetice cõiſſime vtrãq; ꝑtem eſſe falſam:qꝛ ſi eiꝰvna ꝑs eſſet
accepte.⁊ diffinit᷑ ſic. Pꝛopõ diſiũctiua ẽ illa vᷣa:tũc tota eſſet vera.¶ Sed ad veritatẽ diſ

in q̃ explicitevł iĩplicite ſiue in cuiꝰmẽtali cõ

iũgũt᷑ due ꝓpões vel duo cõplera ꝓpoꝛtio⸗
nabilia duabꝰ ꝓpõnibꝰ tãqᷓ; ꝑtes pꝛicipales

ſui ꝑ bãc ↄiũctionẽ vel:ſiue ꝑ aliqͥd ſibi eqͥᷣu

lẽs.¶ Alioꝰ capit᷑ cõiter:a ſic eſt ſpẽs ꝓpõis

bypotetice cõiter accepte.⁊ diffinit᷑ ſic.Pꝛo

iunctiue negatiue reqͥritur vtrãq; partẽ pꝛĩ
cipalẽ eẽ verã.Et adifalſitatẽ reqrit᷑ falſitas
vniꝰ ſuarũ partiũ pꝛincipaliũ.Rel ſic ad ve⸗
ritatẽ difiũctiue negatiue requiritur illð qðᷣ
requirit᷑ ad veritatẽ copulatiue affirmatiue:
cõpoſite ex ꝑtibꝰ dicentibꝰ partibꝰ diſiun⸗

ctiue. Et ad falſitateʒ eius reqrit᷑ vnã ꝑtem

põ difiuctiua ẽ illa ĩ q̃ explicite vł iplicite:ſñ
* c uij

De Fita⸗
te ⁊ falſi⸗
tate difiũ
ctiue ne⸗
gatiue

Tractatus Pꝛimus
uerſalem. ¶ Bel aliter d 7 melius:q tertus

pꝛincipalẽ eẽ falſam. Vel aliter: ad veritatẽ
diſiũctie negatiue reqrit᷑ falſitas vni ſuarũ
ꝑtiũ pꝛicipaliũ Et ad falſitatẽ eiꝰ reqᷣ rit᷑ vnã
ptẽ pꝛincipalẽ eiꝰ eſſeverã.Et ſic illud quod
reqrit᷑ ad falſitatem diſiunctiue affirmatiue
ſufficit ⁊ re quirit᷑ ad veritatem diſiunctiue
negatiue:⁊ illud qð ſufficit ad veritatẽ diſũ
ctiue affirmatiue ſufficit ad falſitatẽ negati
une.¶ Eñ due ponütur regule arguendi ato

Rleargu ta diſiunctiua. Ina eſt: ꝙ a qualibet ꝑte pꝛiĩ⸗
endi ĩ diſ cipali diſũctiue affirmatiue:ad totã diſiun⸗
iunctiuis ctiuã affirmatiuã eſt bona ↄña.vt ſoꝛtes cur

Secũda.
regula

rit: ſoꝛtes currit: vel plato diſputat. Et ðꝛ
notãter a ꝑte pᷣncipali:qꝛ a ꝑte minus pᷣnci⸗
pali non opʒ ↄñam valere.vt non ſequit᷑ ſoꝛ
tes currit:g ſoꝛtes currit ⁊ plato diſputat:vł
bomo eſt añinꝰ? cum añs poteſt eſſe veꝝ ↄñte
etñte falſo ¶ Et iſta rła pʒ:ꝙ arguẽdo a tota
diſiũctiua negatiua ad quãlibet eiꝰ ptẽ:ẽ bo
na ↄnña.vt bñ ſeqͥ.non bomo eſt aſinꝰ.vł bo
mo ẽ equꝰ nullꝰ bomo eſt aſinꝰa fiłr.& nul
lus bomo eſt equꝰ.¶ Alia rla ẽ q tota diſiũ⸗
ctiua cũ deſtructione vni ptis pꝛĩcipalis:ad
aliã ptẽ pᷣncipalẽ eſt bona ↄña vt bñ ſeqͥt᷑ ſoꝛ
tes ẽ homo.vel ſoꝛtes eſt aſinꝰ.ſʒ ſoꝛtes non
eſt aſinꝰ. ſoꝛtes eſt homo.Et ðꝛ notãter cũᷣ
deſtructione vniꝰ ꝑt pncipalis:qꝛ cũ deſtru
ctione ꝑtꝭ minꝰ pᷣncipalis non opʒ ↄnñam va
lere:vt nõ ſeqͥt᷑ ſoꝛtes eſt aſinꝰ:vel ſoꝛtes eſt
bõ.vł hõ eſt lapis ſʒ ſoꝛtes non eſt aſinꝰg bõ
eſt lapis.cũ añs poteſt eſt verũ ⁊ ↄñs falſum

¶ Aoõtra dicta pᷣmo ſic arguit᷑.hec
eſt diſiũctiua:petre fac ignẽ vel petre lege
tñ in ea nõ ↄiũgũt᷑ due cathegoꝛice ppõnes
g diffmitio ẽ mala.¶ Scðo ſic argu. bec eſt
diſiũctiua:ſoꝛtes currit.aut plato diſputat:⁊
tñ in ea non ↄiũgũt᷑ due cathegoꝛice ꝑ bonc
ↄiũctionẽ vłiꝗ diffinitio eſt inſufficiẽs. Ter
tio ſic af.hec eſt diſiũctina vera nõ hõ eſt aſi
nus.vel equus eſt riſibilis.⁊ tñ nulla eiꝰ ps
eſt vᷣa: text eſt falſus. Mĩoꝛ pʒ qꝛ iſta eſt
falſa:hõ eſt aſinus:ſiłr equus eſt riſibilis.

¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ ꝙ licet illa ſit p⸗
poſitio diſiunctina:ſi capiat᷑ ̊ aggregatũ ꝓ
poſitio diſiunctiua:cõiſſime non tñ ſi capiat
ſpã iter.¶ Ad ſcm ðꝛ ꝙ lʒ ibi nõponat᷑ illa
ↄiunctio vel:tamen ponitur aliquid ſibi eqͥ⸗
ualens. ¶ Ad tertiũ dicitur negando mino⸗
rem. Et ad pꝛobationem ðꝛ ꝙ iũlle nõ ſunt p⸗
tes illiꝰ ꝓpoſitionis:ſed iſte.nullus homo ẽ
aſinus:⁊ nullus equus eſt riſibilis. Et cã eſt:
q;ꝛ negatio .ꝛepoſita indefinite facit illã vni

intelligitur de diſunctiuis affirmatiuis

non de diſiunc tinis negatiuis.

ies regule. ¶ Pꝛima
regula.Si alicui ſigno

lari pꝛeponatur negatio equipollet
ſuo contradictoꝛio:vt iſte:equipol⸗/
lent:non oĩs homo currit:⁊ quidam
bomo non currit. ¶ Secunda regu
la.Si alicui ſigno vniuerſali poſtpo

r A vmuerſali vel particu⸗

éEquitur de equipollẽ⸗
tijs: de quib? dãtur ta⸗
Pꝛima

re gula

Secũda,

natur negatio:equipollet ſuo cõtra

rio:vt iſte due equipollẽt:oĩs hõ nõ
currit:nullus homo currit.
¶ ECirca hunc tettum.
¶ notãdũ eſt pꝛimo ꝙ hic ↄñ̃r pe.
biſ. deterĩat de equipollẽtijs. VUñ eqvollẽtia
dz ſic deſcribi. I Eqᷣpollẽtia eſt duaꝝ ppõnũ
vtroq; terio ꝑticipãtiũ:ſᷣm eũdẽ oꝛdinẽ vniꝰ
ad aliã foꝛmalis ↄnña:pꝑ negationẽ pᷣpoſitã
tm̃:vł ooſtpoſitã tm̃:vl pᷣpoſitã ⁊ poſtpoſitaʒ
ſimul ¶ In hac em̃ diffinitione ponit᷑ ↄña lo
co gñis:⁊ totuʒ reſiduũ ponit᷑ ad dꝛĩam oĩm
aliaꝝ ↄnaꝝ.¶ Dr notãter duaꝝ ꝓpõnũ vtro⸗
q; terĩo ꝑticipãtiũ:ad dꝛĩam ↄnaꝝ:qͥ fiũt ꝑ p
pones non ꝑticipãtes vtroq; terio. Df no⸗
tanter ſᷣm eũdẽ oꝛdinẽ:ad dꝛĩam ↄuerſionis
¶ Df notãter:ꝑꝑ negationẽ pꝛepoſitã ac.ad
dram oñarũ que fiunt ꝑ leg? ſubalternaruʒ.
¶Notãdũẽ ſcdðo ꝙ eqpollentia ca
pit᷑ dupkr. Unoꝰ vt ẽ teriꝰ pᷣme ĩtẽtõis:⁊ ſic
ſte teriꝰ eqpollẽtia tm̃ ſiẽt ſicut aggrega⸗
tũ due res eque multũ valẽtesvł vna res tm̃
valẽs ſic alia:⁊ ſie nõ capit᷑ in ppoſito.Alioꝰ
capit᷑ vt eſt teriꝰ ſcðᷣe intẽtõis:⁊ tũc tm̃ ſi ẽat
ſicut ̊ aggregatũ ꝓpõnes eqͥualẽtes. Et il
lo mõ capit n Nilo⸗ qꝛ tales ꝓpões ſub
oꝛdinant᷑ eidẽ ꝓpõnmẽtali vltimate ſue p
pꝛie dicte:vel pluribꝰ mẽtalibꝰ ſynonimis et
Hᷣ mõ eq;pollẽtia ſolũ rexit᷑ inter ppõnes ſy⸗
nonymas.vt marcus currit:⁊ tullius currit.
¶ Alioꝰ dñr eqͥpollere in vᷣitate ⁊ falſitate.⁊
h duplr. Uno mat᷑ialiter:⁊ illo mõ nõ eſt h
ad ꝓpoſitũ. Iñ ille ꝓpões dñr equipollere
mat᷑ialiter in vᷣitate ⁊ falſitate:q vtraq; eſt
iolatiua alteriꝰ in ↄña bona ⁊ mat᷑iali: vt oĩs
hõ eſt riſibilis:⁊ oẽ riſibile eſt hõ.Alio foꝛ⸗
maliter ⁊ illoꝰ eſt bicad ꝓpoſitũ. Uñ ille p⸗
pões dñr eqʒpollere foꝛmalr in vᷣitate ⁊ falſi

Diffinitõ
equipolẽ

Acceptõ
nes equi
pollentie

Que pꝛo⸗
põnes eq;
pollẽtma
terialiter
2 que foꝛ⸗
maliter.

1

Ntcle

s ſech

lete

coroill 1
N iordent ite due ,
ſytdenk iſtedue i jn
giidinbe in .
geſtoni aik negrnio nes⸗

4
poletitippoftne i wörs
natiet öictorun dii
eniretübeggeß
cigealt negrtio tcbin
pescrbegonce deteis c1d⸗
penescjttitet taed un
ettalis aturercptoti not
ſruitteroppofitü ponit io n
doftööſdekruit qualitate 1n
ppoͤnis:t ponit oppoftife
telivegatiden ppoſttione cui⸗
toegipoller ppoſitioni oKra.
Fteilli ppoſtioni cuiadditur

¶Noticieſtnarocy
cn pont ſcaz reguli qdʒ ſe
tidunbis ppöniduls orrarizsr⸗
Ponaturnegnio negis: im nech
Cidiſriburüs pteſtdiectipo
liſtciſennigtücagggegui
füne ppoſtioneniaidit il
Pöſetppoſttioni otrieilli p
WNH
Papoftanihsrrieeniid

Inn böͤcurrit f
. filpmerpo⸗
bllagteſibiectipoiti u

polerſſinue 5 nilder böm
fntnent ff

lelaenne an 4.
boſeftſis „Alle
Prin Ntein
alaſtflch Aicedei,

innecin,
irinienid
rn

s de guib⸗ llong meller⸗
X aSi im regule
natur ne de

dictoꝛiorpt ſſt

lſin!
ſ

zal pelparten

iegnipe,
ite Pvol

e equipolletis. Bfeſolii .R

Gticipätii:pmeideninen⸗
lis onnpo negmione zf
kta tm: v?poſti 1hoſpoft,
ac em̃ diffinitione ponik onh
uʒ reſiduũ ponit ad dꝛinm oin
De notãter duay pponiimd
patiũ:ad dꝛiam ofar firp,
tiapãtes vtroq; terio (dino
c oꝛdinẽ: ad dꝛiam ouerfonis
pp negationẽ pꝛepoſiti c
ue fiunt leg ſubaltemm
ie ſeðoρ7âραpolena
o vtẽteri pme ſtetoiatſt i
blletia tm fit foutbagge
ue multü vaſetesylem ſetfl
1ſie nõ capit inppofta din
ri ſcde intẽtoͤis: tienßſi
u ppönes enaſetesl
uplr. po⸗ q: tales ppoesſi
ppon metali leinneſn .

.TEqpollötia eſt duanr dhoͤin

Py mẽtalib ſynoninbe
plund mẽtalib ſpnoninſsad

epit inter ppone?
tia ſolür r tullinsuni⸗

Intelle⸗
ctus ſecũ
ge rle.

De equipollentijs

tate:qᷓ; vtraq; eſt illatiua alterũ in ↄña foꝛ⸗
mali.vt nõ oĩs hõ currit:⁊ qͥdã bõ nõ currit.

¶ Notãdu eſt tertio:ꝙ bic ↄñr pe.
biſpanus ponit pꝛimã regulã equipollentia
rum que debet ſic intelligi.datis duabus p
poſitionibꝰↄtradictoꝛijs quaꝝ vna eſt vlis ⁊
alia particularis ſiue indefinita:ſi vni illarũ
pᷣponatur negatio negans cadens ſi upꝛa to⸗
tũ ſequẽs:tũc aggregatũ et illa negatiõe et
ꝓpõne cui additur illa negatio: equipollet
dictoꝛio illius ꝓpõnis cuſadditur negatio
Exẽplũvt dent᷑ iſte due ppõnes:qͥlʒ bomo ẽ
aſinus:⁊ quidã hõ nõ eſt aſinꝰ tunc ſi vni eaꝝ
ꝓpoſitionũ addit᷑ negatio negãs:vt dicẽdo
non quilibet homo eſt aſinꝰ.h̊ aggregatũ eq;
pollet iſti ꝓpoſitioni:qͥdã homo non eſt aſi⸗
nus:qͥ eſt Zdictoꝛia illiꝰ ꝓpõnis cui addita ẽ
negatio.⁊ etiã h̊ aggregatũ vdicit illi ꝓpõi
cui addit᷑ negatio.Et cã huiꝰ rle eſt.qꝛ ꝓpõ⸗
nes cathegoꝛice de terĩs cõibꝰ õdictoꝛie dr̃t
penes q;titatẽ ⁊ qlitatẽ.⁊ cũ negatio negãs
eſt talis nature:qꝙ totũ qð poſt ſe inuenit de
ſtruit ⁊ eoppoſitũ ponit iõ cũ pᷣponit᷑ vni p
poſitiõi deſtruit qualitatẽ ⁊ quãtitatẽ illius
pꝓpõnis:⁊ ponit oppoſitũ ⁊ ſic aggregatũ et
tali negatiõe ⁊ ꝓpoſitione cui additur nega
t o equipollet pꝓpoſitioni ↄtradictoꝛie oppo
ſite illi ꝓpoſitioni cuiadditur negatio.

¶ Notãdũ eſt quarto q; hic ↄñr au
ctoꝛ ponit ſcðᷣaʒ regulã q̃ dʒ ſic intelligi. Da
tis duabus ꝓpõnibus ↄtrarijs:ſi in vna eaꝝ
ponatur negatio negãs:im mediate ſequẽs
totũ diſtributũ a ꝑte ſubiecti poſitum:cadẽs
ſupᷣtotũ ſequẽs:tũc aggregatũ er illa nega⸗
tione ⁊ ꝓpoſitione cui addit᷑ illa negatio:eqͥ
pollet ꝓpoſitioni ↄtrarie illi ꝓpõni cui addi
ta eſt negatio.Exẽplũ:vt datis illis duabus
pꝛopoſitionihus ↄtrarijs:quilibet hõ currit
⁊ nullꝰ hõ currit.ſi ĩ vna eaꝝ poſt totũ diſtri
butũ a ꝑte ſubiecti poſitũ gonat᷑ negatio ne
gãs:cadẽs ſupꝛa totũ ſequès:tũc aggregatũ
er illa negatione ⁊ ꝓpõne cui addit᷑ illa ne⸗
gatio:eqͥpollet ꝓpoſitioni ↄtrarie illi cui ad
ditur illa negatio:vt qͥlibet hõ nõ currit:eqͥ⸗
pollet iſti nullꝰ hõ currit.Et ſiłr iſta:nullꝰbõ

Folio

iecti ſuppoſitũ:qꝛ als nõ eqͥnalerẽt.et ꝓpter
defectũ iſtiꝰ conditiõis iſte nõ eqͥpollet:om
nis hõ aĩal non eſt:⁊ nullus bõ aĩal eſt. ſʒ dʒ
poni negatio:oĩs hõ nõ aĩal cẽ.⁊ iſta eqͥpollʒ
iſti nullus bomo aĩal ẽ Etiã pꝓpter defectuʒ
iſtius cõditõis iſte nõ eqpollẽt.cuiuflʒ hoĩs
oculus eſt dexter ⁊ nullus bominis oculus
non eſt derter: quia in iſta:cuiuſiʒ hominis
⁊c.negatio nõ ponitur immediate poſt illuʒ
terminũ hoĩs:⁊ iõ debʒ ſic dici.cuiuſiʒ boĩs
non oculus eſt dexter Et ratio huius regule
ẽ talis:quia negatio ſic poſtpoſita toti diſtri
buto mutat qualitatem ⁊ nõ qtitatẽ ⁊ ſic fa⸗
cit pꝛopõnes que nõ fuerunt eiuſdem quali⸗
tatis eſſe eiuſdem qᷓ;titatis ſiue ſimilis

¶ Cõtra dicta arguit᷑ pꝛĩo ſic. Si
plures pꝛopoſitiones equipollerent: tunc
plures ꝓpones vni ⁊ eidem ↄdicerẽt:ↄñs ẽ
falſum ⁊ Ariſto.v.metbapbiſice:dicẽteʒ
tm̃ vnu vni opponit᷑.ergo ⁊ illud eſt falſum:
ex quo hoc ſequitur.ſ.ꝙ plures ꝓpõnes eqͥ⸗
pollẽt. ¶ Scdo ſic arguit᷑. ſi pꝛima rła eſſz ve
ra:ſeq̃ret᷑ů vna ꝓpoſitio eqᷣpolleret ſue cõ/
tradicto: quia ðꝛ in rlła illa negatio fac eẽ
eã eqpollere ſuo ↄtradictoꝛio:ſed oñs ẽ fal⸗
ſum igit᷑ c. ¶ Tertio ſic arguitur:contra ſe⸗
cundã regulam:qꝛ ſi regula eſſet vera ſeque
er iſe Abelletein nullns bõ aĩal ẽ.
⁊ois hõ aial nõ ẽ ↄñs ẽ falſum:qꝛ pꝛia ppõ ⸗.·
ẽ falſa:⁊ ſcdᷣa vera:& rla eſt falſa N Nrs ho ratlo
¶ Apꝛimũ dicitur ꝙ licet: plures nes inop
ꝓpoſitiones nõ equipollẽtes nõ poſſint cõ poſitum.
tradicere vni ⁊ eidẽ pꝛopõni:tñ ples ppões
equipollentes poſſumt contradicere vni ⁊ ei
m pꝛopoſitiõi.¶ Ad ſcõᷣm dicitur negãdo

xxi.

conſequentiam: q; regula intelligitur ſic:

aggregatum ex negatione ⁊ pꝛopoſitiõe cui
additur negatio eqᷣ pollet pꝛopoſitioni con⸗
tradictoꝛie oppoſite illi cui additur negatõ
¶Ad tertium dicitur negãdo ↄñam:qꝛ defi
cit illa particula immedate ſequens totũ di ·
ſtributum aꝑte ſubiecti poſitum. Terria rl.
¶ Tertia regła. Si alicui ſigno vm
uerſali vł particulari pꝛeponatur ⁊

„

poſtpõat᷑ negatio:eqpollet ſuo ſub

nõ currit.equipollet iſti:qͥibet bomo currit alterno.vt iſte due eqͥ vollẽt:nõ om⸗

ODicit᷑ notãter in regula negatio negãs.qꝛ
ſi ponat᷑ negatio inſinitãs:tc ppões nõ eqᷓᷣ
pollerẽt: vt ſte nõ equipollẽt:nullũ aĩalnon

nis bomo non currit:qdã homo cur

rig . ⁊ dicte regule in his verſibꝰ ↄti

idẽ hoĩ eſt ſuba: ⁊ oẽ aĩal idẽ hoĩ eſt ſuba.cuʒ hentur. verſus Pꝛe dic:poſt cõtra

pꝛima ſit falſa:⁊ ſcdᷣa vera. Dicitur notãter

pꝛe poſtq; ſubalt᷑

¶ Ex iſtis reglis q̃rta regu

im mediate ſequẽs totũ diſtribu:ũ a ꝑte ſub infertur regula q̃ talis eſt Si dno ſñi

vſus equi
pollẽtiaꝝ

Intellec⸗
tus tertie
regule

Intellec⸗
tus Orte
regule

Cractatus. Pꝛimus

gna vniuerſalia negatiua ponantur

in eadẽ locutiõeita ꝙ vnum ſit ĩ ſub
iecto ⁊ reliquũ ĩ pꝛedicato.pꝛimum
equipollet ſuo contrario per ſcdam
regulam:quoniã ei negatio poſtpo
nitur:⁊ ſᷣm ſuo ↄdictoꝛio per pꝛimã
regulam.quoniam ei negatio pꝛepo
nitur vt nihil eſt mihil equipollʒ bu⸗
ic quodlibet eſt aliqͥd:qꝛ ꝑ ſcðaʒ re⸗
gulam nihil non.⁊ quodlibet eqpol⸗

lent:ſicut omnis non:⁊ nullꝰ.⁊ ꝑ pꝛi

mã regulã nõ nibil:⁊ aliquid eqpol⸗
lent:ſicut non nullus:⁊ qͥdã ⁊ ſic due
pꝛime ſunt equipollentes. vᷣſus.Nõ
oĩs quidaʒ non:oĩs nõ quaſi nullus
Non nullus: quidam:ſʒ nullus non
valet omnis Non aliquis:nullꝰ:non
quidam non valet omnis. Nõ alter

neuter: meuter non pꝛeſtat vterq;
¶ Circa bunc textum

¶ Motandum eſt pꝛimo: ꝙ hic oñr
Pe.bi.ponit tertiã regulã eqpollẽtiaꝝ q ſic
dz intelligi. Datꝭ duabꝰ ꝓpõnibꝰ ſubaltnis ſi
ĩ vna eaꝝ pᷣpõat᷑ negatio toti ppoſitioni ⁊ ẽt
poſtponat᷑ negatio toti ſubo cadẽs ſupᷣ totũ
ſequẽs:tũc aggregatũ ex duabꝰnegationibꝰ
⁊illa ꝓpoſitione cni addunt᷑ negationes eq
pollet ꝓpoſitioni ſubalterne illius ꝓpoſitio
ni cui adduntur negationes. Exemplum:vt
iſte ꝓpoſitioẽs ſunt ſubalterne:qͥlibʒ hbomo
currit.⁊ qͥdam homo currit. Et ideo ſi ĩ vna

—

eaꝝ pᷣponat᷑ negatio ſigno ⁊ toti ſubo ⁊ poſt
ponat᷑ negatõ toti ſubo dũmõ ille negatões
cadãt ſupꝛa coplaz vt dicendo non q libʒ bo
mo nõ currit:tale aggregatũ eqpollet iſti ꝓ
poſitioni aliqͥs bomo curꝛit.Et ratio huiꝰ re
gule eſt:quia pꝛopoſitiones ſubalterne diffe
runt penes quantitatem:modo negatio pꝛe
poſita deſtruit qᷓ;titateʒ:⁊ qꝛ ãbe negatiões
cadunt ſupꝛa copulam mutuo ſe impediunt
⁊æ ſic non mutatur qualitas

¶ ’‚Notãdũ ẽ ſecũdo: bic ↄſequẽt᷑
Pe.hiſ.põit quartã regulã ſequẽtẽ coꝛrela⸗

alteri pꝛopoſitioni:in qua cũ ſubiecto ponit᷑
ſignũ ↄtrariuʒ pꝛimo ſigno vniuerſali nega⸗
tiuo ⁊ cum pꝛedicato ponitur ſignuʒ contra⸗
dictoꝛiũ ſecundo ſigno vniuerſali negatiuo:
vt iſte equipollẽt n hil nihil eſt:⁊ quodlʒ eſt
aliquid.¶ Dicitur notanter ſi ambo ponant᷑
in copulam:quia iſte non equipollent nihil
eſt nihil:⁊ quodlibet eſt aliquid:qꝛ pꝛima eſt
negatiua:⁊ ſecũda eſt affirmatiua Ratio hu
ius regule eſt talis quia ſecundũ ſignũ equi⸗
pollet ſuo contradictoꝛio per pꝛimã regulã:
ex quo fibi pꝛeponitur negatio ⁊ pꝛimũ equi
pollet ſuo contrario per ſecundam regulam
ex quo ſibi poſtponitur negatio.

¶ ’Notandũ eſt tertio: hic ↄñr pe.
hyſpanus ponit aliquos verſus ad maioꝛem
noticiã de eqͥpollentijs babendã qui debent
ſic intelligi.Nõ omnis equipollet quidã nõ
ſiue hoc ſit a parte ſubiecti ſiue a ꝑte pᷣdicati
dũ tñ negatio cadat ſupꝛa copulam. Erxẽplũ
vbi a parte pꝛedicati.vt ſoꝛtes nõ eſt oĩs hõ:
equipollet iſti:ſoꝛtes qͥdã bomo non eſt.Exẽ
plum vbi a parte ſubiecti vt non omnis hõ
currit:⁊ quidam homo non currit. Oĩs non
equipollet nullus:ſiue hoc ſit in pꝛedicato:ſi
ue in ſubiecto. Exemplum vbi in pꝛedicato:
vt ſoꝛtes oẽm hoĩem nõ videt ⁊ ſoꝛtes nullũ
boĩem videt.Si militer ſoꝛtes oẽ vidẽs nõ
eſt:⁊ ſoꝛtes nullũ vidẽs eſt.Exemplũ vbi in
ſubiecto vt omnis homo nõ currit:⁊ nullus
bomo currit.Similiter in parte ſubiecti: vt
ſoꝛtes qͥ oẽm hoĩem nõ videt currit:⁊ ſoꝛtes
qui nullũ boiem videt currit. ¶ Non nullus
equipollet qu idã:a hoc ſiue ĩ pꝛedicato ſiue
in ſubiecto.Exẽplum pꝛimi:vt ſoꝛtes nõ nul
lum aĩal eſt:⁊ ſoꝛtes eſt aliquod animal. Si
militer in parte pꝛedicati vt ſoꝛtes non nul
lũ aſinũ videt:⁊ ſoꝛtes videt quẽdam afinuzʒ
Exemplum vbi in ſubiecto vt non nullũ ani
mal currit:⁊ aliquod animal currit.⁊ ſimili⸗
ter in parte ſubieti:vt ſoꝛtes qui non nullũ
afinũ videt currit:⁊ ſoꝛtes qui videt quẽdazʒ
aſinũ currit.Nullus non equipollet oĩs: taʒ
in ſubiecto qᷓ; in pꝛedicato ⁊ poſſũt dari etẽ⸗
pla ficut in pꝛecedẽtibus.Nõ aliquis equi
pollet nullus ⁊ boc ſiue a parte ſubiecti ſiue
a parte pꝛedicati. Nõ quidã non equipollet

rie ex duabꝰpꝛimis que ſic intelligit᷑ Si ĩ ali omnis.⁊ boc ſiue a parte ſubiecti ſiue a ꝑte

qua pꝛepoſitione cathegoꝛica ponãtur dup

pꝛedicati.Nõ alter equipollet neuter. Neu⸗

ſigna vłia negatiua negãt᷑ captavnuʒ cũ ſub ter nõ:eqpollet vterq;.Non alter nõ:eqʒpol⸗

tecto:⁊ reliquum cum pꝛedicato ante copu⸗

lam poſita: tunc illa pꝛopoſitio equipollet
0%

let vterq;.⁊pᷣ ſiue a parte ſubiecti ſiue a par
te pꝛedicati:⁊ poſſunt dari etẽpla confoꝛmi

..1. Kt

Intellec⸗
ctu verſu
um equi⸗

pollentiz

rum

agait vegrtiortois no⸗
e ullsonriſole
ſbalerboreſtaggregarue
gttellmivmnegatideppe
hoſtnegnipoler ſgnoſuda!
Cuiadditur negationes 7e
tertin tertionotabil Eton
religin negato apiturn
Ocppitur infimtanter.
¶Conma dicta pꝛimo⸗
Niam ppogticular eqpollet
ciei ecpolerenti n opz d
(Cedofſcar iſtend egnipolle
blncdldeteſaligcegn me
Aapegniungtkackfallat
Gukrſtenoraaniolem:n
noncurtromms bond an
glafkllunmnden
tmcnminen cenegen
As Ennen 1
nohen n clz ali
u Pninnnnn

eimengri

rone ecſtom
ninranei e
geſtelig ieden
oantecekengnn
ſtine on
ſilginege ner
nhecimrenes

tionkin ug e, De regulis equipollentiar Folio kxrxrij

primof ch ſubiect, .
„Je = „. . .
R en minline Pꝛim in ter ad etemplapꝛecedentia. BDOdus eſt adiacẽs rei Diffinitõ
lergno wiuentii⸗ com, falecne ¶ nNotãdũ eſt qrto:q; iſtð metrũ dz „5 determinatio:et babet modi
er n bil nibil eſ., Dltin⸗ metripe c dʒ expoui Pꝛe ↄdic:hᷣ eſt ppõ in qua ne⸗ fieri per adiectiuum.

tur notanter ſtana e ladic. gatio pponit iubo ſũpto cũ ſiano vli vel ri⸗ (Sea duplex eſt aa⸗
in⸗ on enipalen nar vel nte maeſinlee ſũpto tal ponis — Piectiuum. Quoddam ẽ
adlibet eſt aliqnic v. d edqpollet ↄdictoꝛio illiꝰ ꝓpõis cui pponit᷑ ne qſectiuũ noĩs: 9 ni .
cüde eſtafinnuten⸗ Mimet gatio:erepla patẽt in pꝛĩa rla eqpollẽtiarũ. leieſt noiret ald iMGen ditia
talis quia ſecn an haron Poſt ↄtra:boc ẽ ꝓpõ vlis in q̊ poſtponit᷑ ne lliud eſt a lec i rbi vt aduer
nradictoꝛio ndüfignüen gatio negãsĩmediate ſequẽs diſtributũ a ꝑ bia. ſᷣm em̃ Pꝛiſcianum aduerbium
oniturne er mimätegti te ſubi poſitum:equipollet Zꝛio illi⸗ ꝓpõnis eſt vi verbi ad iectiuuʒ. Et ideo du
Krarioperſtrunaem nien cuiaddit negatio: t exẽpla patẽt in icoaria. plex eſt modus. Inus nominalis: q Diſio mo
4 gtio. ſumpto cũ ſigno vli vel ꝑticulari:vel ſine ſi⸗ nerbialis. qui fit per aduerbium: vt
ſjeſt tertiop bic ſrn⸗ gno itificãte ponit᷑ ⁊ poſtponit᷑ negatio r veloriter C. hort
titaliquos ver (orpe negãs talis ꝓpõ eqpollet ſubalterne illius bomo currit velociter & Item ad⸗ Subdiui
verſugad manmn, ꝓpõnis cui addũtur negationes.¶ Alit᷑ põt uerbioꝝ:q̃dam determinant vᷣbum ſio.

— babendigniden. Scös in exponi metruz ſic. Pꝛe. Sdic.id eſt aggrega/ gratia compoſitionis:vt iſta ſex ne
is equipolletquſti in tellectus tu ex ſigno qtificate ⁊ negatiõe ppoñta eq ceſſi ario:cõtingẽter:poſſibiliter:im⸗

darte ſubiecti fine ecen , eiuſdem. pollet ngno Sdictoꝛio illi ſigno cui additur poſſibiliter. vo ⁊ falſo. Alia deter⸗

cadat ſupꝛacopulam. ktini io vt nõ omĩs: eqpollet qdat 2. —☚
E m. Eteylin illa negatio vt nõ omĩs:eqͥpo et qͥdat᷑ non.
edicati. vt ſoresnöͤeſ cit, Poſt ↄꝛboc ẽ aggregatũ ex ſigno vli:⁊ nega minant verbum gratiarei verbi. vt
ſoꝛtes qͤda bomo nonei r tiõe poſtpoſita eqpollet ſigno Zꝛio illi ſigno foꝛtiter agit:velociter curꝛit.aliað⸗
rte ſubiecti vt non omnis cui addit᷑ negatio:vt oĩs nõ:equipollet nul⸗ terminãt vᷣbũ gratia tꝑis vt bodie
am bomo non amrit. Disn lus:⁊ nullus nomequipollet oĩs. Pꝛepoſtq; cras ⁊ alia aduerbia tpᷣalia. alia ad
ullus:fiue boc fit inpꝛeciem ſubalter: boc eſt aggregatũ er ſigno vli vel uerbia determinãt vbũ rõe mol: vt
. Eremplum ybiin pecienn pticulari. vna ueFariSe vpoſtr ei roſt aduerbia optãdi boꝛtãdi ⁊ ᷣm h ſu⸗
n boĩem no videt: ſoanteonli poſita equipollet ſgno ſubalterno illi igno mir᷑ młtipliciter modus ꝑ aduerbia

cui addũtur negationes.⁊ erempla boꝛũ pa

tent in tertio notabili. Et omnia iſta debent Sed omiſſis omibus alijs ſolũ nũc

Similiter ſoꝛtes oe viles ſi

ullͤ vides eſt Erengi f et el negatio capitur neganter: anõ de illis dicendum eſt:q cõpoſitiõe
mnis bomo no curtiraml ntelligi qñ negatio cap Santer: Tue icehonih Sle eE
un. qñ capitur infinitanter. determinãt: vt ſũt bi ſex neceſfario
Similiterinpanteſtbienin ¶ ERontra dicta pꝛimo arguitur ſic cõtĩgẽt᷑ ⁊c. Cũ em̃ ð ⁊ homo neceſſa
boiem nõ videt aittſana L⸗ 2—1 . . . *=S 2 . ; r
em videt cumit.Cfonnir Aliqua ꝓpõ ꝑticular eqͥpollet vłi ad facien rio ſedet deſigt ↄpõ ſe eſſiõis cum
wiser boc fueinetiurſ⸗ qu ea epollerevli nõ oy⸗ Dadere negatorz hogie ſit neceſſaria.ſʒ cũ ðꝛ hõ cur⸗
Breplumprimirtſotemnin Scdo ncar. iſte nõ equipollent nib i enie rit bñ: vl veloclter ſig curſus bo⸗
tẽplum pꝛimi t ſd bil:⁊ qdᷣlibet eſt aliqͥd: qꝛ vna ẽ affirmatiua ⁊ · „ liſta öteriat᷑
„ſottes eſt aliquodanimi alia negatiua: Erla eſt falſa. ¶ Tertio ſic ar⸗ nis ſit bonꝰ vł velox. ⁊ i iſta ðteriat
rte pꝛedicati ntſortes hontu guit᷑: iſte non aquipollent: non quidam bõ res vᷣbi in pꝛia vero ↄpoſitio. Unð
tn ſoꝛtes videt wemin non currit: ⁊ omnis bomo currit ergo tertia ſolũ llli mõi 4 ↄpoſitõeʒ dterminant
vbi in ſubiecto nrnonni, regula eſt falſa:antecedẽs patet:q; vna ẽne faciũt ꝓpoeʒ modalẽ:iõ de talibus
tenenaint Se enneh a, ezchlyegariond eoputes orlethora biensanu EeheFi-
tivt loꝛtes . ½ 2 — „ . 2 DI
ſbielr nniie i Ad rões ¶ Ad pᷣmũ ðꝛ ꝙ ſz ali pticulareqᷣ ch Fgnrehen wd er paliib⸗
curu. ppolletei in oppoſi poſleatvli per babitudinẽ terminoꝝ:non tñ enĩpoſſibiler otinges necenarii ve
Fin hredcn öellieen bundum dicitur concedendo antecedens: m ſibiliter impoſſibilit neceſſario.con
cerceride 4 meſctin, negando nir ernde negarlonon po⸗ tingenter vero 2 falſo.
84 boce *„ n eqit nitur ante copulã qð tñ opoꝛtet ad boc ꝙ re
licati. Nõ guich ſ ſere gula fit Verand 2 denrann dicitur negan⸗ ¶ Circa bunc textum notãdũ ẽ pꝛimo ꝙ; bie Intellec⸗
cfiue ap. eſ et peuter ſ do antecedens: ⁊ ad pꝛobationem dicitur qꝰ ↄñi petrꝰ biſ.determiĩat ð modalibꝰ:pꝛio diſ tus diffi⸗
zalter equipo tertöͦeſc licet in ea ponatur vna negatio ad copulam finiẽs iſtũ teriz modin gnali qꝗ diffinitio dʒ nitionis
llet terch. h tie fue 4 tñ illa impeditur ꝑ negationẽ pꝛecedentem ſic ĩtelligi. Modꝰẽ fᷣminꝰ ſigns aliquid vel modi

Acceptõ
neſ mĩoʒ

Diuiſiopenes catbegoꝛice ſunt duplices. ſ. modales 2
poſitiois de ineſſe.¶ Unde pꝛopõnes ð meſſe ſunt „

catbego⸗ poſitiones in quibus boc verbum ẽ non der
rice ĩ mo⸗

dalem 28

ineſſe

dictãvt cũ ðꝛ ſoꝛtes poſſibiliter ẽ currẽs ibi

Xractatus Pꝛimus
gliqualiter per modum adiacentis rei. pꝛo q

ſuũ determiabile accipit᷑ Et er qͥ modꝰẽ ad
iectiuum.Ideo ſciẽdũ ẽ ꝙ duplex eſt adiecti

minant compoſitioneʒ ratione alicuius mo⸗
di ſignificandi accidẽtalis ſolum: vt ſunt ad
uerbia tꝑalia.⁊ de illis nõ eſt hic ad pꝓpoſitũ

uũ.ſ.noĩs:vt albꝰ:niger:⁊ adiectiuũ verbi vt Alij ſunt modi determinãtes compoſitionẽ

velocit᷑. Et ita dupler eſt modns.ſ.noĩalis et
aduerbialis.¶ Itẽ aduerbioꝝ ⁊c. Hic ↄñr pe
trus hiſpa.ponit diuiſionem modi vt elitiat
membꝛũ ð q eſt h̊ ad ppoſitũ.Iñ hᷣ ẽ ad pꝛo
poſitũ de modis qui faciunt ꝓppõem modalẽ
Et ſunt iſti modi poſſibile cõtingens neceſ⸗
ſe ⁊ impoſſibile.Et licʒ ſint plures alij modi
tamen inter iſtos quattuoꝛ: ꝓpter pᷣpoſitio
nem vel poſtpoſitionem negationũ repitur

dentalis:ſed in ratione copule.

ideo ſolum determinat de illis quattuoꝛ mo
dis ⁊ non de alijs

tuoꝛtermini.ſ.poſſibile:impoſſibile:contin
gens:et neceſſe capiuntur dupliciter Anoꝰ
vt ſunt termimi pꝛime intentionis.Alio mõ
vt ſunt termini ſcdᷣe intẽtionis Pꝛimoꝰ ad/
buc capiũtur dupliciter TRnomꝰcathegoꝛeu
matice:⁊ ſic ſunt differentie entiũ ⁊ illo mo
do capiũt᷑ qñ dicitur qð aliqð ens eſt neceſ⸗
ſarium:aliqð ens ẽ ↄtingẽs ⁊ iſtoꝰnon capiũ
tur ĩ pꝛopoſito.Alio modo capiuntur ſinca⸗
thegoꝛeumatice:⁊ ſic capiuntur quando fa
ciunt pꝛopoſitionem modalem ſtrictiſſime

ſibiliter eſt currens: ibi iſte modus poſſibi⸗
liter eſt determinatio illius verbi eſt: quod
vnit pꝛedicatũ materiale cuʒ ſubiecto: a ille
ſunt modales pꝛopꝛijſſime dicte.a diſtingů⸗

tur a ꝓpoſitionibꝰ cathegoꝛicis de ineſſe.
poſſibiliter eſt ſncatbegoꝛeuma aoſtituit p . 1 5 . 5 .
poſitionẽ modalẽ ꝓpꝛijſſime dicta: ¶ Sʒ q̃ ¶ Cotra dicta arguit᷑ ᷣmo ſic. Nul
caniũt᷑ vt ſunt termiĩ ſcðe intẽtionis:tũc ſũt lũ ſubiectũ vel pꝛedicatũ ꝓpoſitionis eſt de
differentie ꝓpõnũ: ſic faciũt ꝓpõnes mo⸗ terminatio copule illius ꝓpõnis.ſʒ iſte mo⸗
dales cõpoſitas ⁊ ſic ſe tenẽt a parte ſubiecti dus poſſibile: a filr neceſſariũ ſunt ſi ubiecta
vel a parte pᷣdicati qñ ponũt᷑ m ꝓpõnibus ⁊ vel pꝛedicata ꝓpoſitionũ:ergo non ſunt de⸗
ſic iſte terminꝰ poſſibile tm̃ valet ſcut ꝓpq terminationes copule: ⁊ p ↄns male ðꝛ inte
poſſibilis: neceſſarium:ſicut ꝓpõ neceſſa⸗ xtu: bic eſt ſolũ ad pꝛopoſitũ de iſtis.ſ.poſ
ria.impoſſibile ſicut pꝛopõ ĩpoſſibilis.⁊ ↄtĩ ſibile:⁊ ĩpoſſibile.⁊ ſic de alijs. ¶ Scdo ſic ar
gens ſicut ꝓpõ contingens guitur Nullũ purum ſincatbegoꝛeuma eſt de

,. — . . terminatio copule:que eſt purũ ſfincathego⸗
¶ Sciendũ eſt tertio ; pꝛopoſitio reuma.ſed iſte terminus poſſibile eſt caſße⸗

goꝛeuma.ergo maledicitur ꝙ eſt determĩa⸗
tio capule.¶ Tertio ſic arguit᷑.heri vel cras
determinãt copula: non tñ ↄſtituunt ꝓpoſi
tionem modalẽ:ergo male ðꝛ in textu ꝙ ille
modus q ↄpoſitionẽ determinat ppoſitio⸗
nem modalem conſtituit.

minatur aliquo modo determinante compo
ſitionẽ: niſi rõne modi ſignificandi accidẽta
lis:vt ſunt iſte ppõnes homo ẽ animal equ⸗
eſt animal.¶ Sed modales ſunt pꝛopoſitio/

¶ Quarto notãdũ eſt: ꝙ duplices
ſunt modales ꝓpoſitiones.ſ.compoſite ⁊ di⸗/
uiſe. Cõpoſite ſunt in quibus modus ſubijci diniſe
tur vel pꝛedicatur: ⁊ iſte non ſunt pꝛopꝛie p
poſitiones modales:ſed ſunt vocate moda⸗
e ſmptener de ineſe:vt boĩem currere ẽ
. . e le
oppoſitio ⁊ equipollentia:⁊ non inter alios: Rarneilbthoccenler . D 81 1e Senge
boc Grri ei unpene nalicu⸗ gerermi
rſti q hatione eſt copula. ¶ Similiter poſſibile ẽ
z. ¶ Secundo notandum eſt:ꝙ iſti q̃t boĩem currere:ibi poſſibile eſt ſubiectuʒ: et
hoc totũ hoĩem currere eſt pꝛedicatum et h̊
Fbũ ẽ ſumptũ ſine aliqua determinatiõe eſt
copula.¶ Sed pꝛopoſitiones mentales diui
ſe ſunt pꝛopoſitiones cathegoꝛice in quibus
modus ſe tenet ex parte copule tanq; deterĩ
natio eius:que vnit pꝛedicatũ materiale pꝛĩ
cipale:cum pꝛincipali ſubiecto: vt bomo poſ

non ratione alicuius modi ſignificãdi acci⸗

Que mo⸗
dales con
poſite er

Ad rões

nes in quibus copula deteriatur per aliquẽ ¶ Ad pꝛimũ dicit Iq lʒ illi termini in oppoñ
modum in ratiõe copule:vel in aliqnibꝰ po⸗ poſſibile ⁊ neceſſariũ ſint ſubiecta vel pꝛedi tum.

nitur in aliquis modus tanqᷓ ſit ubiectũ vł pᷣ⸗ Cata ſi capiãtur vt ſunt termini ſcdᷣe intẽtio
dicatum. ¶ Ende duplices ſunt modi deter⸗

minãtes compoſitionem Quidam em̃ deter nipꝛime intentionis ſincatbegoꝛenmatici.

nis catbegoꝛeumatici:non tñ qñ ſunt termi

iſdzſubiſcltmols.
6 itale ppones
ii gilos ſek noc⸗
igekde iinptinde
tiad ſtbicci Etpd
poftos gue ſolet fie
Hiiala modalis:alla
leait ppones qmoch
gis otfalſo ad ons
ilis eode mo ſumut e
letiaſtcutilllis de et
de bis qtmoꝛ noͤs
ſbileconengens 1 ne⸗
nocoſumür oppofina

demei Klonerytpoſten pate
iſerie dun autq qlibetiſton
mtlis Gttuorfactt ppoſinie⸗

Cummoch funt quardn
mmoꝛerunt ppöes:t ſi
Cnmpphlgfalſte noan
ſinatſneneganone
ceznodalept ſo

cenſoigeinie, De qualitate ⁊ quantitate modalium Folio xxiij.
oct dlls nöeſbien ſurg ¶ Ad ſcm ðꝛ q lʒ ille terminꝰ poſſibile non pꝛopoſitiones modales.
e alicuin mätes com Ppoft determinet copula:qũ capit᷑ catbegoꝛeuma ¶ Circa bunc tertum
dinrati moci ſgniſtoſten tice:ſiue ſit terminꝰ pꝛime intentionis ſiue ¶ Motãdũ eſt pꝛimo q hic cõſequẽ
one copule, ſcðe:tñ bene determinat copulaʒ qñ accipit᷑ tur pe.b. deterĩat de ꝓpoſitione modali. Et
to notäij ſt., nincatbegoꝛeumatice. ¶ Ad tertiũ ð ꝙ licet põt dupk diffinitio exponi. Ino mõ de mo⸗
es ppoſitio eſtigdupi iſta aduerbia determinent copulam ratione qali diuiſa: boc mõ. Pꝛopõ modalis diuiſa ẽ Erxpoſitõ
ſteſunmt nesconaſtee modi ſignificãdi accidentalis: non tñ deter⸗ ꝓpoſitio catbegoꝛica: in qᷓ explicite ſiue im: diffinitio
ſcatun d ds mnoctsf minant copulaʒz ea ratione qua ð copula. plicite: fuue in mentali cui ſuboꝛdinat᷑ illa p⸗ nis.
mochle iſten une noſe = NMRopoſitio modalis eſt il poſitio: ad ᷣbũ pꝛipcipale copulãs extrema
es: ſe me, faia qᷣ dermiat᷑ aliquo iſto⸗ ponit᷑ aliqͥs iſtoꝝ modoꝝ:q̃ttuoꝛ.ſ.poſſibile

egeklihile ↄtingẽs:⁊ naeeſtarli⸗ ſic expo⸗
A nazα Hdo diffinitionẽ dʒ poni ꝓ diffinito boc cõ
hetermin poſſihle ger Ale. impoſſibile contingẽs plexũ ppoſitio modalis diuiſa ¶ Alio modo
ſt:ſimptum finealie lcarze nece arium. verũ ⁊ falſũ pot exponi de modali cõpoſita.⁊ tũc diffini
uaderen vyt ſoꝛtem currere eſtpoſſibile: ⁊ ſic tio dʒ ſic intelligi. Pꝛopõ modalis cõpoſita

boc cöplerij ☛ NS rum ſex modoꝝ. poſſibi⸗

vopula. (Gi . ie
reribi —1 Notabile de alijs. ¶ Et in iſtis modalibꝰ ver eſt ꝓpõ catbegoꝛica in qua vnit᷑ aliqs iſtoꝝ
ſen anereeſt priimen bñ dʒ ſubijcimodus aũt pꝛedicari. quttuo mocon en Paicaro vel ſubiecto e
ed pꝛopoſitiones memtalesdii nãt᷑ ꝑ ilos ſex modos:dicũt᷑ ð ĩeſſe ex notabili: qd ponit poſt: difinitionẽ ppõis
bfitiones catbegorieinniti id eſt de ſimplici inherẽtia pꝛedica⸗ modalis: dicẽs q in modalibꝰ pbũ dʒ lubyci
net erparte copuletnpßderi ti ad ſubiectũ.Et ꝑ boc pʒ diuiſio ꝓ modus vero pꝛedicari.qð notabile ſic intelii
we vnit edicati mmenileßt poſitõis que ſolet fieri. Pꝛopoſitio gitur.¶ In modalibꝰ v̈bũ:hoc eſt dictũ: ſine Intelle⸗
nincipali ſubiecto: Nt bonot nũ alia modalis:alia de ĩeſſe. ¶ ¶ A⸗ põ de meſſe dz eſſe ſubm: 1 modus dʒ eſſe ctus no⸗

pꝛedicatũ ſaltem vbi eſt pᷣdicatio directa mõ tabilis

urrens: ibi iſte modus oſht
iſtud nõ põt intelligi de virtute ſermõis de

le aũt ꝓpõnes q̃ modificãt᷑ his mo⸗

erminatio il ſeſt: S X e
tü narienrtleie disvo ⁊ falſo.ad pñs reliquũt᷑ q; in modalibus diuiſis.ergo opʒ ꝙ intelligat᷑ de
sproprüſſime dicke 1nſti illis eodẽ mõ ſumũt oppõ ⁊ eqpol⸗ modalibꝰ cõpoſitis. Oʒ tñ pꝓ modalibus di⸗
ionib catbegoꝛtcisdeineſe letia:ſicut ĩ illis de ĩeſſe. In illis aũt uiſis poſſet iſtud notabile ũc exponi vbũ dzʒ
de his q̃ttuoꝛ mõis:poſſi bile. impoſ ſi ubijci. i. Hbũ dʒ ſ. e bfe vt determinabile mo⸗
dicta arguit ono ſe hi ſibile contingens ⁊ neceſſariũ.Alio dus vero pᷣdicari.i.modus dʒ ſe hr̃e vt deter

4 4 — 2 . 1* „ 3₰ . . „. * 9
elpꝛedicati ppoftionsckt modo ſumũt opp oſtio e pollẽtie minatio:qꝛ in modali diuiſa modꝰ eſt deter⸗

opuleilus Mönsgane ulti vel me: vt poſtea patebit. Scien minatio copule:dl Pn ipalionis utſ copule.
e: aſikr — tiplictöe dum añt qꝙ qiibet iſtoꝝ q̃ttuoꝛ moꝝ TNotadũ enſeva cic — De gnal
———— modaliuʒ qttuoꝛ facit ꝓpoſitiões modales.iõ odl 1 irik P alo mal⸗ “ or ze tat e mo
es copule: egoſe ul e cum modi ſunt quattuoꝛ:quater q̃t- um rnld nloneiba, dalis
tſolu ad pꝛopoſitü de iftisſ tuo: ernnt Opoe:? ſi ſexde⸗ nat᷑: vel due negatiões ſupꝛa copula pncipa⸗
2crunt ꝓpoes ſic erunt iexde⸗ æ ſiue ſupꝛa pncipalioꝛẽ ꝑtem copule caden

* rum fincatbegerenmucktl cim:vbi gra.iſte modus poſſſibile ſi tes:vt bõ poſſibiliter eſt aĩal:vel nullus bõ

opule:que eſt puni fnath⸗ ſumat ſine negatione facit vnã ꝓpo poffibiliter non aĩal. Sʒ 3 p neoatiid
te terminus poſſibile eſtaatbe ltoez modalẽ:vt ſe ov curꝛere ẽ poſ i negatinnn õ negatio inorornr
gomalsdicitun q edeinn⸗ ſibile. Si aut ſumat ci negatide po⸗ le:vt iſta nõ bõ Poſſibilirer nialeſt nega⸗
Tertio ſcungulk ben ie ſita ad vᷣbũ:facit ſecundam: vt ſoꝛtẽ tiueq in ea pponit᷑ negatio toti copule pn⸗
copula:non in Ntimn i non currere ẽ poſſibile.Sivero cum cipali.Silr iſta eſt negatiua:bomo poſſibilr
aleꝛergo male dꝛinter fto negatiõe poſita ad modum:facit ter non eſt aĩal qꝛ pꝛincipalioꝛ ꝑs copule ſcʒ hoc Notabile
ofttionẽ determninat 4 tiã:vt ſoꝛtem currere nõ ẽ poſſibile. verbũ eſt: negat᷑.¶ Dñ illa ps copule eſt pn⸗
mũ diclk ʒill n 4 modũ:facit aliã⸗ vt ſoꝛtẽ currere non Ee dieriopyg inaunodalie nog nenafo⸗
eſſariũ ſint ſubi la 7 lere eſt poſſibiler b modo ſᷣm vnuqueq; nẽ pᷣpõni modo ad hoc ꝙ ipſa ſit negatiua ſʒ
e rt ſunt tamg ſinn aiioꝛum modoꝝ ſumuntur quattuo; reqritur ꝙ ipſa pᷣponatur vᷣbo qð eſt copula
eumatici: non . oꝛenmnnd. *
tioms ſincntbeg

De quan
titate mo
dalium.

De quan⸗

titate mo

daliuzʒ cõ
poſitarũ.

De quali
tate com
poſitaꝝ.

Tractatus Pꝛimus.

pꝛincipalis:ſiue pꝛincipalioꝛ pars copule

¶ Notandũ eſt tertio circa quãtita
tẽ modaliuʒ qꝙ tripłr põt attendi q;titas in
modalibꝰ diuiſis.¶ no mõ ſolũ ex ꝑte ſub⸗
iecti pꝛopoſitionis modalis ⁊ ſic eodẽ mõ di
cendu eſt de quãtitate modaliũ:ſicut de quã
titate ꝓpõnum de ineſſe. ¶ Alio modo põt
attẽdi ex ꝑte modi tm̃:⁊ ſic illa ꝓpoſitio in q̃
ponitur iſte modus neceſſe ſiue iſte modus
impoſſibile ſine negatiõe impediẽte eſt vlis
a illa in qua ponitur iſte modus poſſibile ſi⸗
ne negatione impediẽte:fiuenſte modus cõ
tingẽs eſt ꝑticularis.O/Alio modo poteſt at
tẽdi ex ꝑte ſubiecti ⁊ modi ſimul: ⁊ ſic aliqñ
vna ⁊ eadeʒ bps eſt vlłis ⁊ ſingularis: vt iſta
ſoꝛtes neceſſario eſt hõ illa ex ꝑte ſubiecti ẽ
ſingularis:⁊ ex᷑ parte modi vłis Aliqñ vna ⁊
eadẽ ꝓpõ eſt ꝑticularis ⁊ vłis: vt oĩs bomo
poſſibiliter currit:illa eſtvłis ex ꝑte ſubiecti
⁊ ꝑticularꝭ ex ꝑte modi.Aliqñ vna ⁊ eadẽ ꝓ
po ẽ ĩdefinita ⁊ vlłis:vt hõ neceſſario currit

¶ Motãdũ eſt quarto ꝙ ſi ĩ modali⸗
bus cõpoſitis nõ ſumat᷑ aliqð ſignũ quãtifi⸗
cãs ad totũ ſubiectũ:tũc ꝓpõ eſt indefinita
vt iſta:oẽʒ hoĩeʒ currere eſt ĩpoſſibile:ẽ ĩde
finita qꝛ h̊ totũ oẽm boĩeʒ currere eſt ſubie⸗
ctũ: ſuppõit ꝓ talibꝰ ꝓpõibꝰ oĩs bõ currit
tam vocalibꝰ tã ſcriptis q; mentalibꝰ.⁊ etiax
ſupponit pꝛo talibus dictis omnẽ bominem
currere:qͥ non ſunt pꝛopoſitiones:ſed ſolum

oꝛationes imperfecte:⁊ ſi talis pꝛopoſitio yR

ſibi ſimilis debeat fieri vłis:tũc toti dicto dʒ
addi iſta dictio ly:⁊ ſignũ vniuerſale neutri
generis pꝛecedens illã dictioneʒ:a ſimiliter
dicendum de alijs ſignis quantificantibus
Exemplum:vt omne ly oẽm bominem cur⸗
rere eſt poſſibile:quoddã ly oẽm bominem
currere eſt poſſibile:iſtð ly oẽm hominẽ cur
rere eſt poſſibile non ly omnẽ hbominem cur
rere eſt poſſibile.nullum ly omnem bominẽ
currere eſt poſſibile. Et ſimiliter dicẽdũ eſt
de alijs modalibus.¶ Sed de qualitate mo⸗
daliũ compoſitarũ eodem modo dicendum
Eſt ſicut de iiiis de ineſſe ita ꝙ quando ver⸗
bũ pꝛĩcipale vniens pꝛedicatũ materiale cũ
ſubiecto negatur:tunc eſt negatiua:ſed quã⸗
do non negatur:tunc eſt affirmatiua.

¶ CLontra dicta pꝛimo ſic arguitux
Pec eſt modalis:oẽm boĩeʒ poſſibile eſt cur
rere:⁊ tñ illa nõ modificat᷑ aliquo iſtoꝝ mo⸗

ficiens. Secundo arguit᷑ ſic.hec eſt modalis

bominẽ poſſibile eſt currere:⁊ tũ verbuʒ nõ
ſubijcitur ſed pᷣdicat᷑:ergo j notabile.¶Ter
tio ſic arguit᷑.in iſta ꝓpoe omnẽ bominẽ cur
rere eſt poſſibile ſubijcitur terminus cõmu⸗
nis ſigno vniuerſali determinatus:ergo eſt
vlis: per ↄñs male dicitur ꝙ eſt indefinita
¶ Ad pꝛimũ dicitur negãdo ↄnam
qꝛ illa diffinitõ dat᷑ de modali cõpoſita ⁊ nõ
de modali diuiſa.O Alit᷑ dicitur diſtinguẽdo
mĩoꝛem:quia dupliciter põt intelligiꝙ illa
ꝓpoſitio determinet᷑ aliquo iſtoꝝ modoꝛum
Uno modo ꝙ modns pꝛedicetur de illa pꝛo
poſitione:a ſic conceditur mĩoꝛ. Alio modo
qꝛ in ea pꝛedicatum vnit᷑ cũ ſubiecto media⸗
te copu la ðtermĩata aliquo modo ſic nega
tur minoꝛ.¶ Ad ſcm dicitur ꝙ illud notabi
le maxime hʒ veritatem de modalibꝰ cõpoſi
tis ⁊ non de modalibꝰ diuiſis.¶ Aliter dðꝛ di
ſtinguendo minoꝛem:qꝛ duplr põt intelligi
ꝙ verbũ ſubijciatur. nomodo ꝙ ſit ſubᷣm
pꝛopõnis ⁊ ſic conceditur minoꝛ Aliomõ ꝙ;
ſe babeat vt determinabile reſpectu modi:⁊
ſic negatur minoꝛ.¶ Ad tertium dicitur ꝙ li
cet ibi ſubijciatur terminus communis ma⸗
terialiter captus cum ſigno vniuerſali mate
rialiter capio non tamen ſubijcitur terminꝰ
communis cum ſiguo vli ſignitficatiue capto

Arum autẽ ppõnum
modalium equipollẽ⸗
tie ſiue ↄne q̃ttuoꝛ re⸗
Negsulis cognoſcũtur ſi⸗
gnificatis ꝑ has dic⸗

tiones Amabimus Edentuli Jliace

Purpurea:itaq vbi ſit a:nulla nega
tio dʒ poni. Ubi e.dʒ negatio poni
ad verbum ſeu dictum.bi.i.ad mo
duʒ Uhi v ponat᷑ ad verbũ ⁊ ad mo
dũ.vñ vᷣſus.E dictuʒ negat.iq; mo⸗
dum nihil a.ſed v totuʒ. ¶ Itẽ pᷣma
pꝛopoſitio erit de poſſibili i.ſecũda
de contingẽti. Tertia de impoſſibili
quarta de neceſſe.verſus. Poſſibile
ↄtingens ĩpoſſibile neceſſe. ¶ Iteʒ
omne neceſſe valet:valʒ impoſſibile
nullus poſſibile quidaʒ non poſſibi
le non. ¶ Amabimus. Pꝛima regu

doꝝ pꝛius poſitoꝝ.ergo diffinitio eſt inſut/ la.Cuicuq; dicto affirmato attribui

orenouetn poſſibit
ctoremouetur contine
gtrrbuitur unpoſſibil
cictoꝛleoppoſito attn
ſeytſoꝛte currere no
Gonecurrere n eſt
temourereeſt unpoſſ
Rle equi hon currere eſt necent⸗
pollema nng en Ouarta regugeſt
rum. decto negato remouef
codem remouetur cone
genattnibutur impon
Contfacictoꝛie oppoſit
nnceſte xt Gorte nonc
Pofiblle⸗Oorteznon
colſngen Gid nög
poſiolle Gorts currer

Itarumait egular,
egul ri
umrinfigur,

Pꝛima

4d ſcðm diciturgg llulnnn
1.
veritatem de mocalihycz
mogalib⸗? dinifis. G D
minoꝛemng; duplf hötintelig
ixiatur. Vnomodoqft ſin
ſic concechtur mino: Aori
determinadile reſpectunoei⸗
ninoꝛ. (Acteniunmdieiml
atur tenminus communds ſnn
ptus cum ſigno vniuerſali nte
lo non tamen ſubicitunr ternin
tum ſiguo vli ſigmficatineapt

1Anrun aute ppön

modalium equlpol
tie fiue veqtncſt
gulis cognoſcinn⸗
gnificanis bas de
mabunus EcentullJn
arltaqvbi ſitt anulaneg
ni. Elbi e. dz negatio hal
m ſeu dickuin. iblian
vponat ad vadieane
u8. E dictuz negal iizn

Tertia.

De pꝛopoſitionibus modalibus

tur poſſibile:eidẽ attribuitur cõtin⸗
gẽs:⁊ ab eodẽ dicto remouet᷑ ĩpoſſi
bile: ⁊ ab eius ↄtradictoꝛie oppoſi⸗
to remouet᷑ neceſſe. Ut ſoꝛteʒ curre
re ẽ poſſibile. Soꝛtẽ currere eſt con
tingẽs.Soꝛtẽ currere nõ eſt ipoſſi⸗
bile. Soꝛtẽ nõ currere nõ eſt neceſſe
¶ Edentuli.Scða neguls Cuicũq;
dicto negato attribuit᷑ poſſibile:ei⸗
dẽ attribuit᷑ ↄtingens:⁊ ab eodẽ re
mouetur ĩpoſſibile ⁊ ab eiꝰ ↄtradi⸗
ctoꝛie oppoſito remouet᷑ neceſſe.vt
Soꝛtẽ nõ cuerere ẽ poſſibile.ſoꝛtem
nõ currere ẽ contingens.Soꝛtẽ non
currere nõ eſt impoſſibile. Soꝛtem
currere nõ ẽ neceſſe. ¶ Juace Ter⸗
tia regula.l quocũq; dicto affirma
to remouetur poſſibue ab eodeʒ di⸗
cto remouetur contingens.⁊ eidem
attribuitur impoſſibile.⁊ eius ↄtra

dictoꝛie oppoſito attribuitur neceſ

ſe:vt ſoꝛte currere non eſt poſſibile

Soꝛtẽ currere nõ eſt cõtingẽs.Soꝛ

Quarta.

tem currere eſt impoſſibile. Soꝛteʒ
non currere eſt neceſſe. ¶ Purpu⸗
rea.Quarta regula eſt A quocunq;

dicto negato remouet᷑ poſſibile ab

eodem remouetur contingens.⁊ ei⸗
dem attribuitur impoſſibile ⁊ eius
contradictoꝛie oppoſito attribuit᷑

Folio xx

Amabimus.

Soꝛtem curꝛere
eſt poſſibile ꝛc.

Kre eſt p

¶ Omnes aũt ille pꝛopõnes q̃ ſũt
in pꝛima linea equipollent ꝑ pꝛimã
regulã ⁊ conuertuntur inter ſe:q̃ vᷣo
in ſcða ꝑ ſcðᷣam:⁊ q̃ tertia ꝑ tertiaʒ
⁊ que in quarta per quartaʒ

Circa bunc tettum.
¶ Motandũ eſt pꝛimo: h̊ cõſequẽ

ter pe.hi.determinat de eqpollẽtijs ſiue ↄſe
quentijs ꝓpoſitionuʒ modalium compoſita

neceſſe. vt Soꝛtẽ non currere nõ eſtꝰũ q ↄne nõ dñt ppe dici eqpollẽtie: quia in

poſſibile.Soꝛteʒ non currere nõ eſt

cõtingens. Soꝛtẽ nõ currere eſt im⸗

poſſioiue.Soꝛtẽ currere eſt neceſſe.
Iſt arum aũt regularũ exempla:po⸗
nuntur in figura ſequenti.

eqᷣpollentijs vna ꝓpoſitio ſequitur ad aliã:⁊
eõ:mõ ſic nõ ẽ ĩ iſtꝭ ↄñtijs:qꝛ in cathegoꝛicis
nũqᷓ; ad puram negatiuã ſeqͥt᷑ pura affirmati
ua:vnde licet in iſtis ↄñtijs bene ſequit᷑.bo
minem currere eſt poſſibile:gᷣ bomĩem cur⸗
rere eſt contingens:boĩem currere non eſt
umpoſſibile:⁊ nullũ hoĩeʒ currereẽ neceſſe.
tñ nõ ſeqͥ᷑ ecõtra:boĩem currere nõ ẽ ipoſſi
bile:qᷣ boĩem currere eſt poſſibile:q;ꝛ añs pᷣt
eẽ veꝝ ↄñte exñte falſo.Sily nõ ſeqͥt:nulluʒ
boĩeʒ currere nõ ẽ neceſſe:g hoĩem currere
eſt poſſibile cũ añs põt eſſe veꝝ ⁊ ↄñs falſuʒ
Etiã af᷑ in iſtꝭ duabꝰ ↄñtijs a ꝓpõe hñte plẽs

o cãs vᷣitatꝭ ad ꝓpõneʒ bñtẽ vnã cãm tm̃ ¶ Et

põit p.h.de iſtꝭ ↄñtijs qttuoꝛ rłlas Pꝛimarla

ſignificat᷑ ꝑ iſta dictionẽ Amabimꝰa ſat pʒ
Ei⸗ ĩtextu Scda rła ſigt᷑ ꝑ iſtãẽ dictiõeʒ. Edẽ

Eaentuli.
Soꝛtẽ nõ curꝛe⸗
oſſibile *c/

. 2. W 5
, DW. 5
= SS E
8 ℳE E
E N, G
§
* „ 1
Lötra £
Zliace X Purpurea.
Soꝛtem curꝛe Soꝛtẽ ñ curꝛere
Xre ñẽ poſſibile. nõ ẽ poſſibile ꝛc

Cractatus Pꝛimus

tuli.Tertia rła ꝑ iſtã dictionẽ. Jliace Quar⸗
ta regula per iſtam dictionẽ. Purpurea. Et ꝑ
qlibz iſtaꝝ dictionũ ſignificant᷑ quattuoꝛ ꝓ
poſitiones ꝑ quattuoꝛ vocales. ñ ꝑ pᷣmam
vocalẽ qᷣ ponit᷑ ĩ pꝛima ſyllaba quecuq; fit il⸗
la ſignificatur pꝛopoſitio de poſſibili Et per
ſcðᷣam poſitã in ſcda ſyllaba ſignificatur ꝓpo
ſitio de contingẽti Et per tertiaʒ poſitam in
tertia ſyllaba ſignificat᷑ ppoſitio de impoſſi
bili.Et ꝑ quarta poſitam in quarta ſyllaba ſi
gnificat᷑ ꝓpoſitio de neceſſario.

¶ ͤ Notanduʒ eſt ſecundo qꝙ qñ iſta
littera a ponitur in pꝛima ſyllaha alicuiꝰ iſta
rum dictionũ:tũc ſignificat᷑ ꝙ ĩ pᷣma ꝓpoſi⸗
tione in qua pᷣdicatumẽ iſte moduſpoſſibile
nulla ponitur negatio:nec ad dictum nec ad
modum. Et qñ ponitur in ſecũda ſyllaba:tũc
ſignificat᷑ ꝙ in ꝓpoſitione de ↄtingẽti non
ponitur negatio nec ad dictum nec ad modũ
Et qñ ponitur in ttia ſyllaba:tunc ſignificat
ꝙ in pꝛopoſitione de impoſſibili non ponit
negatio:nec ad dictũ nec ad modum Et quã
do ponit᷑ in q̃rta ſyllaba.tũc ſignificat᷑ ꝙ ĩ ꝓ
poſitione de neceſſario non ponit᷑ negatio:
nec ad dictũ nec ad modum.Silx iſta lr̃Da e
qñ poit᷑ in pꝛima ſyllaba tũc ſignificat ꝙ ĩ ꝓ
pc ſitione de ĩpoſſibili ponit᷑ negatio ad dic⸗
tũ ⁊ ñ ad modu.Et qñ põit᷑ i ſcða ſollaba:tũc
ſignificat ꝙ in ꝓpõe de ↄtingẽti põit᷑ nega⸗
tio ad dictũ ⁊ nõ ad modũ.Et qñ põit᷑ in ter

tia ſyllaba:tũc ſignificat ꝙ in pꝛopoſitione

de impoſſibili ponitur negatio ad dictum
⁊ non ad modum. Et quando ponit᷑ in qrta

ctum ⁊ non ad modũ.Et qñ ponit᷑ in q̃rta ſil

laba:tũc ſignificat ᷣ ĩ ꝓpõne de neceſſario
ponitur negatio ad dictum ⁊ ad modum.

¶ Notandũ eſt tertio: ꝙ ad maioꝛẽ
declarationẽ dictoꝝ hñdã ponit᷑ talis vᷣſus.
E dem̃ negat:i q; moð:nibil a:ſʒv totũ Et dʒ
iſte text? ſic itelligi.E dem̃ negat.i.iſta voca
lis e.ſigcat:ꝙ ĩ ꝓpõe q̃ denotat᷑ ꝑ ſyllabã in
q̃ ponitur iſta lr̃a e.dʒ poni negatio ad dictũ
tm̃.Iq; modũ.i.iſta voealis.i.ſigẽcat ꝙ in p⸗
põne q denotat᷑ ꝑ ſyllabaʒ in ponit᷑ iſta lr̃a i.
dz negatio poni ad moduʒ tm̃. Nihil a.i. iſta
lr̃a a.denotat:ꝙ in ꝓpõne q̃ ſigcat᷑ ꝑ ſyllabã
in qua ponitur iſta ir̃a a. non dðʒ poni nega⸗
tio ad dictũ:nec ad modũ.ſʒ v totũ.i.iſta vo⸗
calis.v.denotat ꝙ in ꝓpoſitione q̃ figcatur
per ſyllabã in qua ponitur iſta vocalis v.dʒ
poni negatio ad dictum ⁊ ad modũ.¶ Ende
per dictũ in ꝓpoſitione intelligitur aggre⸗
gatum ex actio et verbo infinitiui modnvel
gggregatum ex nominatiuo et verbo imper
ſonali riniti modi.

¶ Quarto notandũ ẽ:ꝙ ex quo poſ
ſibile ⁊ ↄtingẽs cõuertũturõ cuicũq; attri⸗
buit᷑ vnũ illoꝝ:eidẽ attribuit᷑ reliquũ ⁊ a quo
cũq; remouetvnũ:ab eodẽ remouet᷑ reliquũ
Et ex q poſſibile ⁊ ĩpoſſibile opponũtur.idðo
cuicũq; attribuitur vnꝰ illoꝝ modoꝝ:ab eo⸗
dẽ remouet᷑ ⁊ reliquũ.⁊ econtra. Et qꝛ ꝓpõ
de poſſibili vera in ſenſu ↄpoſito eſt ideo vᷣa
qꝛ dictũ eiꝰ ſupponit ꝓ pꝛopoſitione neceſſa
ria:vel ↄtingẽti nõ neceſſaria ſi eſt affirmati

ſyllaba:tunc ſignificat ꝙ in ꝓpõne de neceſ ua: vel ꝓ ĩpoſſibili ſi eſt negatiua. Et ſi aliq
ſario ponit᷑ ad negatio dictũ ⁊ non ad modis pꝛopoſitio eſt neceſſaria vel ↄtingẽs non ne

¶ Similr ſi iſta littera i.ponatur ĩ pꝛĩa ſylla
ba:tunc ſignificat ꝙ ĩ ꝓpõne de poſſibili po
nitur negatio ad modũu ⁊ ad dictũ.Et qñ põi

ceſſaria:tũc ſua dictoꝛia non eſt neceſſaria
Et fialiqua ꝓpoſitio non ẽ poſſibilis:tũc eſt
iĩpoſſibilis:⁊ ſi eſt impoſſibilis ſua ↄdictoꝛia

tur in ſcða ſyllaba:tũc ſignificat ꝙ in ꝓpõne eſt neceſſaria.ideo ſi alicui dicto attribuitur

de contingẽti ponitur negatio ad modum⁊
non ad dictũ.Et qñ põit᷑ in tertia ſyllaba:tũc
ſignificat in ꝓpõe de impoſſibili ponit᷑ ne
gatio ad modum ⁊ non ad dictum.Et quãdo
ponitur in quarta ſyllaba tunc ſignificat q;
in ꝓpõne de neceſſario ponitur negatio ad
modum ⁊ non ad dictum ¶ Silr quando iſta

littera v. ponitur in pꝛĩa ſyllaba:tunc ſignifi

cat ꝙ; in ꝓpõne poſſibili ponit᷑ negatio ad

poſſibile: ab eius qdictoꝛio oppoſito remo⸗
uetur neceſſe. Et ſie baliq dicto remouetur
poſſibile eiꝰ Sdictoꝛio oppoſito dʒ attribui
neceſſe.¶ Et dictis ptʒ qꝙ iſte ↄñe tenẽt vᷣtu
te iſtarũ regularũ.Quarũ pꝛĩa eſt.Si vna õ⸗
dictoꝛiarũ eſt neceſſaria: vel contingens nõ
neceſſaria.et ipſa hbabeat contradictoꝛiã:ſua
contradictoꝛia erit non neceſſaria vel ĩpoſſi
bilis: ⁊ econtra ſi aliqua pꝛopoſitio non eſt

modũ ⁊ nõ ad dictũ.Et qñ ponit᷑ in ſcðᷣa ſyllæ neceſſaria vel impoſſibilis:et babet cõtradi .
ba:tũc ſignificat ꝙ ĩ ꝓpõne de ↄtingenti po ctoꝛiã:tunc ſua ↄtradictoꝛia erit nõ neceſſa⸗/ Secũda

nitur negatio ad dictũ ⁊ ad modũ.Et qñ po
nitur in tertia ſyllaba:tunc ſignificat ꝙ in 3
poſitiõe de impoſſibili ponit᷑ negatio qd dł⸗

ria vel contingens.¶ Scða regula talis eſt.
Si aliqua pꝛopoſitio eſt neceſſaria et ipa ha
beat con tradictoꝛiã: ſusꝗ contradictoꝛia erit

Etpõ ver
ſus E di⸗
ctũ negat

Fudamẽ
ta rlaruz

Rle vtu⸗
te quaruʒz
tenẽt iſte
oↄñtie.
Pꝛima ·

ſtecui C

Nenegnipolletieſiu
Snahduno⸗
Piiaregula Os pp

en. ſotlir ipoſtibin eqpole

u.
Geſen

lett

u te decto fir ſebite no d

ſtſorẽ n erec poſſbil
anneje poe poſſiblle. ¶
gla Oes ppones de pol
ceſſnioeqnipollet 5o
fnlterſebabenndusn
ſereepoſſiolen ſoemn
moeeteſſ⸗(Temaren
phes de ipoſſibllit den
raſtodiſinlin ſe⸗
ſateamere eſt

y ti iiftard
1q in ppoſtioneq ſaan
dua ponitur iſta pocaligig

Adictum 12d modi(Unte

voſitione intelligitm agge,
det verboinfinitininochnt

x nominatiuo et Verboinper
odi.

notandũ ẽet oyg
89 cõuertüturn cuiciann

Ad rões
in oppm̃.

eidẽ attribuit reliqnita

vnuũ:ab eodẽ remouet ſelqi Kbke equi

ile ipoſſibile opponuudo Pollen.

mitur vn illox modopebe“ Pꝛia re

reliquũ. econtra. Rq
ra in ſenſu ppoſto eſt iclo⸗
ponit pꝛopoſtione nertſi
ti nõneceſſariaſieſtaffnm

gula.

Secũda currere nõ ẽ ĩpoſſibile. ¶ Scða re⸗

ſibili ſieſt negnina Efid.

neceſſaria vel otingesnonn
a dictoꝛia noneſt neceſtnn

poftionon Epoſſibtlistlief,

eſt impoſſibilts ſu nn
ideo ſi alicuidictoalin

Tertia,

De pꝓpoſitione modali

impoſſibilis:⁊ ecõtra.¶ Tertia regulã talis
eſt. Si aliqᷓ ꝓpõ eſt ↄtingens nõ neceſſaria
ſua dictoꝛia erit etiã ↄtingẽs.Cauſa iſtarũ
triũ regularũ patebit in logica.
¶ QCõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑ Pꝛo
poſitiones eqͥpollẽtes dñt eẽ eiuſdẽ q̃litatꝭ:
ſed in iſtis ↄſequẽtijs ꝓpões nõ ſunt eiuſdẽ
ꝗ̃litatis:ergo nõ ſunt eqpollentes.¶ Scðo
ſic af.in eqͥpollẽtijs vna ppõ ſeqtur ad aliã
⁊ ecõtra:ſed ſic non eſt in iſt is ↄſequẽtijs:vt
patuit in pꝛĩo notabili:ergo nõ eſt eqͥpollen
tia.¶ Tertio ſic af. ↄtingẽs ⁊ poſſibile ſe ba⸗
bent vt ſuperiꝰ ⁊ inferiꝰ:ergo male dictũ eſt
c poſſibile contingens ↄuertuntur.

¶ Ad pꝛimũ ðꝛiꝙ hic nõ eſt eqpol⸗
lentia pꝓpꝛie dicta:ſʒ capiẽdo equipollentiã
gñaliter pꝛo quadã ↄña tenente virtute ali⸗
quarũ regularuʒ: ſic bene eſt equipollentia.
¶ Ad ſcdᷣm ðꝛ ſimili foꝛma: et eodẽmõ ſicut
pꝛiꝰ. ¶ Ad tertiũ ðꝛ:iꝙ lzcõtingẽs ſit inferiꝰ
ad poſſibile ſi capiatur ſpecialiter. non tamẽ
ſi capiatur cõmuniter:et pꝛimo modo nõ ca
pitur in pꝛopoſito.

¶ Item equipollẽtie ſiue ↄſequẽtie
modaliũ pñt haberiꝑ has regulas.

ſibili:⁊ ĩpoſſbili eqpollent vᷣbo ſeu
dicto ſiłr ſe bñte: ⁊ mõ diſſimiliter.

Pꝛĩa regula.Oẽs ꝓpões de poſ

xxv

cut dictũ eſt de mõ. ¶ Et ſciẽdũ eſt
ꝙ in pᷣdicta regula nõ facimꝰ mẽtio
nẽ de contingẽti:eo ꝙ ↄtingens cõ⸗
uertitur cũ poſſibili.vñ idem ẽ iudi⸗
cium de pꝛopoſitionibus vtriuſq;.
¶ Eirca bũc tertum
¶ Pꝛio notãdũ ẽ:ꝙ bic ↄñir pe.biſ.
ponit alias regulas eqͥpollẽtiaꝝ ꝓpõnũ ve⸗
re modaliũ.Et dʒ pꝛĩa rła ſic ĩtelligi. Pꝛopõ
nes de poſſibili:⁊ ꝓpõnes de ĩpoſſibili dini
ſe:quaꝝ ſubiecta ⁊ pꝛedicata eodẽ mõ accipi
untur in vna ſicut in alia:quarũ vni pꝛeponi
tur negatio mõ ⁊ verbo vnienti pᷣdicatũ ma
teriale cũ ſubiecto: equipollent. Exẽpluʒ.vt
iſte due equipollẽt:oĩs hõ nõ poſſibiliter eſt
aſinꝰ.⁊ oĩs hõ ĩpoſſibiliter eſt aſinꝰ: ex quo
nõ poſſibiliter a ĩpoſſibiliter equiualent:ſñiẽ
nõ quidã ⁊ nullus.¶ Scðda regula dʒ ſic ĩtel
ligi: due ꝓpõnes vna de poſſibili:⁊ alia de
neceſſario:qᷓrũvni pᷣponit᷑ negatio mõ:et ẽt
poſtpõit᷑.dũ nłla alia fiet mutatõ eqpollẽtvt
iſte due equipollẽt: oĩs hõ neceſſario ẽaĩal:
⁊ oĩs hõ nõ poſſibir nõ eſt aĩal.ex q nõ poſſi
biliter nõ ⁊ neceſſario eqͥualẽt:ſicut nõ qͥdaʒ
nõ:⁊ oĩs.¶ Tertia rłla dʒ ñic ĩtelligi:ppõnes
de neceſſario ⁊ ĩpoſſibili:in q̃rüvna ponitur
negatio poſt modũ:dũmõ ſint ſilium terĩioꝝ
ſili modo ſupponẽtiũ eqpollẽt.vt oĩs bõ ne
ceſſario nõ ẽ aĩal.⁊ oĩs hõ ĩpoſſibilit᷑ ẽ aĩal

intellectꝰ
pꝛie rle.

intellectꝰ
ſcde rle.

intellectꝰ
tertiẽ rle

vt ſoꝛtẽ currere ẽ poſſibile:⁊ ſoꝛteʒ cũ neceſſario nõ:⁊ ipoſſiblłr eqpollent: ſicut

gula.Oẽs ꝓpõnes de poſſibili ⁊ ne

ceſſario equipollẽt vᷣbo ⁊ modo diſ ¶ Notãdũ eſt ſcðo:q in modalibꝰ.

ſinuliter ſe babentibus:vt ſoꝛtẽ cur
rere ẽ poſſibile:⁊ ſoꝛtem nõ currere
nõ ẽ neceſſe. ¶ Lertia regula.Oẽs
ꝓpões de iĩpoſſibili:⁊ de neceſſe eqͥ
pollẽt vᷣbo diſſimiliter ſe hñte:⁊ mõ
ſilr. vt ſoꝛtẽ currere nᷣ eſt ĩpoſſibile
⁊ ſoꝛtem non currere nõ eſt neceſſe.
¶ Erx oibus iſtis vna regula gene⸗
ralis foꝛmatur ad modales oẽs.Et
iĩtelligitur modus ſilr ⁊ diſſimiliter
ſe babere: q;tum ad affirmationẽ et
negationẽ:vt dicatur ſe babere ſiłr
cũ affirmatur in vtraq;: vel in vtra⸗
q; negat᷑.Diſſimiliter auteʒ:qũ affir
matur in vna ⁊ negat᷑ in alia.Et eo⸗
dẽ modo intelligendũ eſt de verbo ſi

oĩs nõ:⁊ nullꝰ. Et iſtoꝰ ſumũtur eqpollentie
in modalibus ex parte modi.

Quõ ſue
mit᷑ equi⸗
pol. ex ꝑ⸗
te dicti.

dauiſis pᷣt ẽt ſumi eqͥpollẽtia ex ꝑte dicti ob⸗
ſeruãdo ꝙ modꝰ maneat idẽ ſiłr teneat᷑ in
ambabus ꝓpoſitiõibꝰ. Uñ dictũ ĩ ppõne di
uiſavoca 6

totũ illð:qð remanet remoto mõ.
Et᷑ ſic eodẽꝰ ſumit᷑ eqpollẽtia ĩ modalibꝰ: ſi⸗
cut ĩ illis de ĩeſſe.ſ.ꝓpõneʒ negatiõis tm̃ ad
ſig vlia:vł ꝑticłaria. Nel ꝑ poſtpõem tm̃ vel
ꝑ poſtpoſitõeʒ ⁊ ppõnẽ ſił retẽta eadẽ copu⸗
la:eadẽ qlitate ⁊ qtitate:⁊ ſuppoſitõe terĩo⸗
rũ.Exẽplũ pᷣmi:vt nõoĩs hõ poſſibiłr ẽ albꝰ
eqͥpollet iſti:aliqs homo poſſibiliter ẽ albꝰ.
Exẽplũ ſcdᷣi:vt oĩs hõ nõ poſſibilr eſt albus.
eqpollet iſti nullꝰ bõ poſſibilr ẽ albꝰ. Exem
plu tertij:vt nõ aliqͥs hõ nõ poſſibilr ẽ albus
⁊oĩs hõ poſſibiłr ẽ albꝰ.Etiã in modalibus
diuiſio pᷣt ſumi eqʒpollẽtia ex ꝑte dicti⁊ mo⸗
qi ſił. Pꝛo quo dãtur tales rłe.¶ Pꝛimarla.
Si in aliqua ꝓpõe pᷣponatur negatio ſigno
⁊nð:talis ꝓpoſitio eqᷣpollet vni ꝓpõni de

De equi⸗
pol. ex ꝑ⸗
te dicti 2
modi ſit.
Pꝛima.

Tertia.

Ali mo⸗
q? eqͥpol.
in cõpoſi
tis

CTractatus Pꝛimus.
ſigno ᷣdictoꝛio oppoſito:⁊ mõ gdictoꝛie op ꝓpoſitiones modales diuiſe quaruz vna eſt

poſito:terĩs tñ eodẽ mõ ſupponẽtibꝰ: vt iſte

due equipollẽt:nõ oĩs hõ poſſibili eſt aſinꝰ:
Secũda. ⁊ qͥdã bõ nõ ipoſſibilr eſt aſinꝰ.¶ Scða regu
la e. Si in aliq̃ ꝓpõne ponat᷑ negatio poſt⸗

modũ ⁊ ſignũ.dumõ talis ꝓpõ ſit vłis nega⸗
tiua ex ꝑte ſigni ſubiecti ⁊ modi: eqͥpollet ꝓ
põni de ſigno ↄꝛio: ⁊ mõ dictoꝛie oppoſito
mõ cui poſtponit᷑ negatio.vt iſte equipollẽt
oĩs hõ neceſſario non currit:⁊ nullꝰ hõ poſ
fibiliter currit.¶ Tertia regula ẽ.Si in aliq̃
ꝓpõne pꝛeponat᷑ negatio ſigno ⁊ mõ:et alia
poſtponat᷑ ambobꝰ:ſi talis ꝓpõ eſt affirmati
tiua eqpollet ppõni in qua nulla ponit᷑ ne⸗
gatio de ſigno ſubalterno: ⁊ modo ſubalter⸗
no:vt iſte equipollẽt: non oĩs hõ neceſſario
non currit:⁊ quidã bomo poſſibiliter currit
Sʒ ſi eſt negatiua: equipollet vni negatiue
de ſigno ⁊ modo ſubalternis.in qua poſtpo⸗
nitur negatio in ambabus: vt iſte due equi⸗
pollent:non omnis hbomo impoſſibiliter nõ
currit:⁊ quidã bomo poſſibiliter non currit
⁊ cõtra.Et iſta equipollẽtia ſumitur ſᷣm pꝛo⸗

poſition es in diuerſis modis.
¶ ’Motandũ eſt tertio:q pꝛeter eqͥ

pollentias modaliũ diuiſarũ ⁊ compoſitarũ
eſt aduc vnus alius modus equipollentiarũ

in modalibus compoſitis ſcʒ ſumendo equi⸗
pollentiam ex parte dicti ſolum retento eo

dem modo: a iſte modus ſumendi equipol⸗
lentias eſt ſimilis modo epuipollentiarũ de
ineſſe.ſcʒ per pᷣpoſitionẽ negationis tantuʒ
ad dictũvt non oẽm boĩem currere eſt poſſi
bile. dum modo negatio cadat pꝛeciſe ſuꝑꝛa

dictum: equipollet iſti: quendam bominèm

Cio rłaruʒ

non currere eſt poſſibile. el per poſtpoſi⸗
tionem negatioms tantũ: vt omnẽ hominẽ
non currere eſt poſſibile: et nullum bomi⸗
nem currere eſt poſſibile. Uel per pꝛepoſi⸗
tionem et poſtpoſitionem ſimul:vt non om⸗
nem bominem non currere non eſt poſſibi⸗
le.equipollet iſti:quendam bominem curre
re eſt poſſibile.Et iſte equipollentie cogno⸗
ſcuntur per regulas pꝛius poſitas de pꝛopo
ſitionibus de ineſſe.

Peb. ad di

uilas.

Pꝛia re⸗

gula

¶ Motãdunm eſt qrto:q; equipollen

tie pꝛopoſitionuʒ modalium diuiſarum ꝓñt

ſitas ſignificatas per iſtas dictiones ſcilicet
amabimus.Edentuli ⁊c.O Et tunc pꝛima re⸗
Eula debet ſic exponi ſcilicet. Amabin: ꝙ

de pofſibili:in qua nulla ponitur negatio et
alia de contingẽti.in qua etiã nulla pomtur
negatio:⁊ tertia de ĩpoſſibili:in qua vna ne
gatio ponitur ante modũ:a quarta de neceſ⸗
ſario:in qua pᷣponitur negatio modo: ⁊ etiaʒ
poſtponit᷑:dũmode ſint fimiliũ terminoꝛum
ſimili mõ ſupponẽtiũ: equipollẽt.vt iſte pꝛo
poſitiones eqpollent.hoĩem poſſibile ẽ cur
rere:boĩem contingens eſt currere. hoĩem
nõ ĩpoſſibile ẽ currere:⁊ hoĩem nõ neceſſeẽ
nõ currere.¶ Sʒ ſcða rła.ſ.Edentuli.ſic er⸗
ponit᷑: ꝙ ꝓpõnes quaꝝ vna eſt de poſſibili:
in qua ponitw᷑ negatio poſt modũ:⁊ alia de cõ
tingẽ ti:in qua etiã poſtponit᷑ negatio mõ:⁊

alia de ĩpoſſibili:in qᷓ̃ ꝓponitur ⁊ poſtponi᷑

negatio modo:et quarta de neceſſario: in q̃
ſoluʒ pᷣponitur negatio modo equipollent:
vt iſte ꝓpõnes equipollent:boĩem poſſibile
eſt non currere:hoĩem contingẽs eſt nõ cur
rere.boĩem non ĩpoſſibile ẽ non currere.et
boĩem non neceſſe eſt currere.Et dʒ bic ob⸗

Amabt
mus

ſeruari fiłlis ſuppoſitio terminoꝝ.Tertia re

gula eſt. ſ. Jliace: q̃ ſic exponit᷑.ille ꝓpõnes
quarũ vna eſt de poſſibili:in qua negatiopᷣ⸗
ponit᷑ modo ſoluz. ⁊ alia de contingenti in q̊
etiã negatio pꝛeponitur modo ſolũ.alia de
ĩpoſſibili:in q̃ nulla ponit᷑ negatio:ſiue poſt
modũ:ſiue ante moduʒ.⁊ alia de neceſſario:

Jligce⸗

in qua ponit᷑ negatio poſt modũ: dũ mõ ter⸗

mini ſimili mõ ſupponãt:equipollent: vt bo
minem non poſſibile eſt currere. hominem
non cõtingens eſt currere.hominẽ impoſſi⸗
bile eſt currere.⁊ bominẽ neceſſe eſt nõ cur⸗
rere.Quarta regula.ſcilicet Purpurea:ſic
intelligitur: ꝙ pꝛopoſitiones quarũ vna eſt
de poſſibili:in qua pꝛeponitur ⁊ poſtponitur
negatio modo:⁊ alia de contingenti: in qua
etiaʒ pꝛeponitur ⁊ poſtponitur negatio mo
do.⁊ alia de impoſſibili: in qua poſtponitur
negatio modo.lia de neceſſario: in q̃ nul⸗
la ponitur negatio:dummodo termini ſimilt
modo ſupponant:equipollẽt:vt iſte equipol
lent.hoĩeʒ non poſſibile eſt non currere.ho

minem non ↄtingẽs eſt non currere. hoiem

poſſibile eſt non currere.et bominem necei
ſe eſt currere.

¶ Xõira dicta pꝛĩo ſic arguit᷑ Iſte

due pꝛopoſitiones.ſ.hoĩem non poſſibile ẽ

c.: haberi etiam per quattuoꝛ regulas pꝛius po currere.⁊ oẽm boĩem impoſſibile eſt curre⸗

re:non equipollent:⁊ tamen in illis verbũ ſe
bʒ fimiliter ⁊ modꝰ diſſimiliter: ergo pꝛia re

gulg eſt falſa. ¶ Scðdo arguitur, Iſte nõ equi

Purpur/ dopo
reꝗg.
in.

tſeſno⸗

ſpra dictiz ſe negat an⸗
feſoliſupꝛ dictiz ſi
loto ſelpoeſtadereſupratd⸗
1ſcconceciturafsnn flr eius i⸗

Gturconſequentia,

en ppoſtionum nod⸗
ſunt otrarie lie ſubcötrann
tradictoꝛie alie ſubalteme.
ppoes gue ſunt inranta
Purpirenſceziſte Gortez no
fenoͤeſtpoſſble Gorte non
leponeſtoningens. Sorte n
ſlereeſtinpoſible. Sonten
ſeeſtneceſſe otranantur 9
biscneſuntitentialine 1.
is Gorteaneren
ſilganmannene
Go:
1 ninananereſ 1

De ꝓpoſitione modali

Folio xxvi.

pollẽt oĩs bomo poſſibiliter nõ currit: anul ↄtradictoꝛiꝰ oꝛdo. Pugn at cũ qrto
lus homo poſſibiliter currit.⁊ tamen ibi re/ ↄtradicẽdo ſcdðus. Pꝛima ſi ubeſt q̃r

tinetur idẽ modꝰ ex ꝑte dicti: qꝛ oĩa eodem
mõ fiunt ſicut in illis de ineſſe:gᷓ male dictũ
eſt:ꝙ modales equipollẽt ex ꝑte dicti ſicut
ille de ineſſe.¶ Tertio ſic af.iſte due nõ equi
pollent:nõ oẽm boĩem eſſe aſinũ eſt poſſibi

le.⁊ quẽdã hoĩem nõ eſſe aſñnũ eſt poſſibile:

ergo tertiũ notabile eſt falſum. añs patet qꝛ
iſta:nõoẽm boĩem eſſe aſinum eſt poſſibile
eſt negatiua cũ pꝛeponat᷑ negatio toti pꝛo⸗

it negatio n oi hoſſi poſitioni:⁊ alia affirmatiua.
na 4
atni boſtonknegmmni Ad röes .Ad pꝛimũ dicitur negãdo conſe⸗
ein pponitur tehhe in oppff. quétia: qꝛ in pꝛima regula dicitf: q termini
do:et quanta de eceſſanderhi in oppm. peperẽt eodẽ modo ſupponere:modo ſic nõ
itur negatiomoco egnidhien eſt hic. ¶ Ad ſcðᷣm ðꝛ negando ↄnñam:qꝛ mo⸗
nes equipollent boiem oſft, dus non tenetur ibi ſiłr ex quo in vna negat
rere: boſem contingese ffie ⁊ n alia nõ.¶ Ad tertiũ ðꝛ diſtinguẽdo añs
n non ipoſſibile non dnen, ⁊ ꝓbationẽ eius:qꝛ illa negatio nõ pot vds
1 42 currere Eryybi 8 re ſolũ ſupꝛa dictuʒ:⁊ ſic negat᷑ añs:⁊ filłr ei

s ſuppoſitio terminop Tertiar⸗
Nliace: q ſic erpont. ile ginn
eſt de poſſibilkin qu negni
lo ſoluz. alia de contingenini
io pꝛeponitur modo ſoli /lud
in qᷓ nulla ponit negatiorfe
ante moduz. 1alide neeeſni
ni negatio poſt modi di non
1mõ ſupponãt: equipollem ſtn
npoſſibile eſt urfere denn
gens eſt currere. bommine nn
rere. bominẽ neceſſeeſicn

„anla. ſeilicet Durporer De oppo
rta regula. ſcilicet Punn 1 Krise mo

ſpim galium.

ur: pꝛopoſitiones quarüfm
li:in qua pꝛeponitun iß n⸗
odo: talia de contingenn i

ꝓbatio.vel poteſt cadere ſupꝛa totã pꝓpõnẽ:
vſic conceditur añs:⁊ filłr eius pꝛobatio ⁊ ne
gatur conſequentia.

¶ Item ꝓpoſitionum modaliũ:alie
ſunt ↄtrarie:alie ſubcõtrarie:alie cõ
tradictoꝛie:alie ſubalterne.ñ oẽs
ꝓpõnes que ſunt in quarta linea de
purpurea:ſcʒ iſte. Soꝛteʒ non curre
re nõ eſt poſſibile.Soꝛtẽ non curre⸗
re non eſt ↄtingens.Soꝛtẽ non cur⸗
rere eſt impoſſibile. Soꝛtem curre⸗
re eſt neceſſe ↄtrariantur ommibus
his que ſunt ĩ tertia linea de Jliace.

ſcʒ. Iſtis:Soꝛtẽ currere non eſt poſ

ſibile.Soꝛtem currere nõ eſt contin
gens. Soꝛtem currere eſt impoſſibi
le. Soꝛtẽ non currers eſt neceſſe.Et
oẽs que ſunt in pꝛima linea de Ama
bimꝰ ſubcõtrariãtur his que ſunt in
ſcðᷣa linea de Edẽtuli.Et iſtud eodẽ
mõ põt pꝛacticari. Itẽ pᷣmꝰ oꝛdo
⁊ tertius cõtradicũt:⁊ ſimiliter ſecũ
dus ⁊ quartus ¶ Itẽ pꝛimus oꝛdo

te:vice particularis babens ſe hHac
hʒ ad ſeriẽ ſe lege ſecunda ſequentẽ

Ael Oꝛdo ſubalternus eſt pꝛimus
ſiue ſecũdus.¶ Noĩa lineaꝝ.Ama⸗

bimus. Edẽtuli.Jliace. Purpurea.

¶Circa bunc textum.

¶ notãdũ eſt pᷣmo:ꝙ bic ↄſequen⸗
ter petrꝰ biſ.determinat de opponitionibus
modaliũ ꝓpoſitionũ.pᷣmo ponens diuiſionẽ
que ſic debet intelligi.¶ De numero ꝓpoſiti
onũ modaliũ ↄpoſitaꝝ qͥdã ſunt ꝓpões ↄꝛie
alie ſunt ꝓpoſitiones ſubcõtrarie: alie zadi⸗
ctoꝛie:⁊ alie ſubalterne. ñ iſte modus ne/
ceſſe ⁊t iſte modus impoſſibile ſe babẽt ↄtra
rie:ſicut hoc ſignũ oĩs:⁊ boc ſignũ nullꝰ.Et
iſte modꝰ poſſibile ⁊ iſte modꝰ neceſſe ſe ba
bent ſubalterne.Et ſiłr impoſſibile ⁊ poſſi⸗
le non ſubalternantur:ſed poſſibile poſſi⸗
bile nõ:ſe bñt ſubcõtrarie. Et neceſſe ⁊ poſſi
bile nõ:ſe habent ↄtradictoꝛie. Silłr impoſ⸗
ſibile ⁊ poſſibile ſe habent contradictoꝛie
OIſta tamẽ diuerſitas modoꝝ nõ ſufficit ad
boc ꝙ alique pꝛopoſitiones ſint oppoſite: ſʒ
cum boc requiruntur conditiones requiſite
ad hoc q pꝛopoſitiones de ineſſe opponant᷑
que poſite ſunt circa pꝛimam figuram.

¶ otandumeſt ſecũdo ꝙ oppões
in modalibus cõpoſitis eodem modo ſumũt᷑
ſcut in illis de ineſſe. ita ſingularis affir⸗
matiua contradicit ſingulari negatiue. dum
modo obſeruantur conditiones requiſite ad
contradictionem.vt iſte due:boc ly bominẽ
currere eſt poſſibile:⁊ boc ly bominem cur⸗
rere non eſt pe ſſibile.¶ Similiter vniuerſa
lis negatiua ⁊ particularis affirmatiua con⸗
tradicunt:vt nullum ly bominez currere eſt
poſſibile:⁊ aliqð ly bominẽ currere eſt poſſi
bile. ¶ Et fimilitervłis affirmatiua particu
laris ſiue indefinita negatiua obſernatis cõ
ditionibus contradicunt:vt iſte due contra⸗

Intelle!⸗
ctus diui
ſionis

De ppoſi
tione mo
daliuʒ cõ
poſitarũ.

dicunt.omne ly bominẽ currere eſt poſſibi⸗

le. ⁊ aliquod ly bomineʒ currere nõ eſt poſſi⸗

ſubalternat᷑ quarto:⁊ ſiłr ſcðus ter⸗ ꝓile.¶ Similiter particularis affirmatiuavtł

tio.vñ vᷣſus. Certieſt quarto ſemꝑ
⁊trarioꝛdo.Sit tibi linea ſubcõtra
ria pꝛima ſecũde.Certiꝰ eſt pᷣmo ſꝑ

indefiuita: aparticularis negatiua vel inde⸗
finita obſeruatis conditionibus ſubcõtrari⸗

ant᷑:vt aliqð ly bominẽ currere eſt poſſibile
Vliquodq ly bominẽ currere nõ eſt poſſibile

d ij

De oppõ

Tractatus Pꝛimus

Sitr bolez eur rere eſt poſſibile:⁊ boĩeʒ cur
rere nõ eſt po ſſi bile ſubcõtrariãt᷑. Siłr vlis
affirmatiua:⁊ vłis negatiua ↄditiõibꝰ obſer
uatis:ꝛiant᷑:vt oẽ ly boĩeʒ currere eſt poſſi
bile:⁊ nullũ ly hoĩeʒ currere ẽ poſſibile.Si⸗
militer vłis affirmatiua:⁊ particularis affir⸗
matiua:fiue vlłis negatiua ⁊ ꝑticularis nega
tiua:ſubalternant᷑ ↄditionibus obſeruatis.
vt oẽ ly boĩeʒ currere eſt poſſibile ⁊ aliqð ly
boĩem currere eſt poſſibile.Silłr iſte ſubal⸗
ternãt᷑ nullũ ly boĩem currere eſt poſſibile
aliquod ly boĩem currere non eſt poſſibile.

¶ Motãdũ eſt tertio ꝙ h̊ ↄſeq uẽter

ne moda/ viaæd eſt de oppoſitione ꝓpoſitionũ moda

lium diui
Brum.

Agdbuc ð
oppoſitõ
ne moda
lium diui
ſarum

liũ diuiſarũ. Unde alique ꝓpões diuiſe ſunt
de ſubiecto ſingulari ⁊ tales ſi ſint de ſimili⸗
bus modis:⁊ vna ſit affirmatiua ⁊ alia nega⸗

ſibiliter eſt aĩal.⁊ oĩs bõ impoſſibiliter non
eſt aial.¶ Sʒ ſi eſſent de modo vli: ⁊ in vna
ꝓpõe pꝛeponeret᷑ negatio vno modo:⁊ alia
poſtponeretur modo.a in alia pꝛeponeretur

vna negatio modo:⁊ non poſtponeretur ob
ſeruatis cõditionibꝰ ad oppõem ſubcontra⸗
riã requiſitis:ſubcontrariantur.vt aliqͥs bõ

non neceffſario non currit.⁊ aliqͥs bõ nõ ne

ceſſario currit.Silr aliquis bomo nõ impoſ
fibiliter currit:⁊ aliqͥs bõ nõ impoſſibiliter
nõ currit.¶ Sʒ ſi ſint de ſimilibꝰ modis vni⸗
uerſalibꝰ:in quaꝝ vna pᷣponitur negatio mo
do:⁊ in alia nomobſeruatis ↄditionibus ad

oppoſitionẽ ᷣdictoꝛiã reqͥſitꝭ opponunt᷑ co⸗

tradictoꝛie.vt omnis bõ neceſſario eſt aĩal
aliqͥs bõ non neceſſario eſt aial. Siłr oĩs bõ
impoſſibiliter eſt aĩal:⁊ aliquis bomo nõ im
poſſibiliter eſt aial. ¶ Sed ſi tales ꝓpõnes

tiua:in qua negatio pᷣponit᷑ mõ:obſeruatꝭ cõ fint de ſimilibus modisvmuerſalibus:in qͥꝝ
ditionibꝰ opponunt᷑ Sdictoꝛie:vt ſoꝛtes poſ vna pꝛeponit᷑ ⁊ poſtponitur negatio modo:
ſibiliter eſt bõ.ſoꝛtes nõ poſſibiliter eſt bõ. a in alia nec pᷣponit᷑ nec poſtponit᷑iobſeruatꝭ
¶Si dvo ſint de modis ↄᷣdictoꝛijs obſeruatꝭ conditionibus ad oppõnem ſubalternam re
ↄdi tionibꝰ:opponũt᷑ ↄdictoꝛie.vt ſoꝛtes poſ quiſitis ſubalternantur vt oĩs hõ neceſſario
fibiliter eſt bò. ⁊ ſoꝛtes impoſſibiliter eſt bõ. eſt lapis.⁊ aliquis bõ non neceſſario non eſt
Siue ſoꝛtes neceſſario eſt hõ:⁊ ſoꝛtes poſſi⸗ aĩal.Silłr oĩs hõ impoſſibiliter eſt aĩal⁊ oĩs
biliter nõ eſt bõ.¶ Si vo tales ꝓpõnes ſint hõ nõ impoſſibiliter non eſt aĩal.Et ſilr põt
de ſubiectis cõib:⁊ ſint de modis ↄijs: ob⸗ dici de modalibꝰ q̃ ſunt de ſimilibꝰ modis p⸗
ſeruatis ↄditionibꝰ ad oppoſitionẽ ꝛiã reqͥ ticularibꝰ.¶ Tũc ibi. ñ oẽs ꝓpões ac. Hic
ſitis Z̊ãt᷑ vt oĩs bõ neceſſario eſt aĩal: ⁊ ois dicit pe.biſ.conſequenter ꝙ ꝓpoſitiones de
bõ impoſſibiliter eſt aĩal.Si vo ſint de mo⸗ quarta linea ⁊ tertia contrariantur.Et de pᷣ⸗
dis gdictoꝛijs: ↄditionibꝰad oppõem dicto ma ⁊ ſecunda linea ſubcontrariãtur. Sed de
riã reqͥſtis obſeruati:ᷣdicũt vt oĩs hõ neceſ ſecunda ⁊ quarta contradictoꝛantur:⁊ ſimi
ſario eſt aĩal⁊ qͥdã hõ poſſibiliter nõ eſt aĩal liter de tertia ⁊ de pꝛima. Et pꝛopoſitiones
Silr oĩs bõ impoſſibiliter eſt aĩal:⁊ qdã bõ de quarta ⁊ de pꝛima ſubalternantur.⁊ ſimi⸗
poſſibiliter eſt aĩal. Sed ſi ſint de modis ſu liter de tertia ⁊ ſecunda. Sed erponendo il⸗
cõtrarijs obſeruatis ↄditionibꝰ ad oppõem las regulas de modalibus compoſitis: totuʒ
ſubcõtrariã reqͥſit:ſubcõtrariant᷑ vt bõ poſ⸗ falſum eſt.⁊ exponẽdo de diniſis ſicut patuit
ſibiliter eſt aĩal.⁊ hõ poſſibiliter nõ eſt aĩal. in quarto notabili lectionis pꝛecedentis ve⸗
Si vero ſint de modis ſubalternis:obſerua rum eſt ꝙ aũt non eſt verũ de modalibꝰ com
tis ↄditionibus ad oppõem ſubalternã reqͥ poſitis conſequenter videbitur in logica

ſitis opponunt᷑ ſubalterne vt oĩs bõ neceſſa . —
tiepponr e po polſidiliter eſt animal ¶ Contra dicta af pꝛimo ſic. Iſte
Sitr oĩs hõ impoſſibiliter eſt aĩal:⁊ quidaʒ non ſunt contrarie.bominem currere nõ eſt
bomo poſſibiliter non eſt animal. poſſibile:⁊ nullum bomineʒz currere non eſt
F poſſibile:cũ ſint ſimul vere:⁊tamen vna eſt
¶ ’ Notãdũ eſt quarto q ſi pꝛopoſi in tertia linea: alia eſt in quarta:ergo textꝰ
tiones modales de ſubiectꝭ cõibꝰſint ſimiliũ eſt falſus:qui dicit ; ꝓpoſitiones de quarta
modoꝝ: tunc ſi ſint de mõ vlłi quarũ vna eſt linea⁊ de tertia cõtrariãtur. Becundo ſic
affirmatiua ⁊ alia negatiua: in qua negatio arguitur iſte non ſi umt cõtradictoꝛie ens E
ponit᷑ poſtmodũ: conditionibꝰ obſeruatꝭ ad ens eſt neceſſe ⁊ enseſſe ens non eſt neceſſe
ʒꝛietatem re. aiſitis:opponunt᷑ cõtrarie.vt cum ſint ſimul vere ⁊ tñ vna ponitur. in muar.
oĩs homo neceſſario eſt animal: ⁊1 ois bomo ta linea: t alia in ſcda:ergo textus: eſt falſus

neceſſario nõ eſt aĩal. Sitr oĩs bomo impeſ q dicit ꝙ pꝛopoſitiones de quarta lines 1ſe

Neptz neniins
egcöein T. Ulotandiieſt
bil⸗ ſetinei minoc
lrſct wo eceti

,ditoꝛan hoicn
ieinncen
aſbic nl eſte
, rſinidl inſeam

utetipoleras 20ppoftches
CalbusGedofieſttales ,
berentoppoſinöes inter eleil
zepoſſentfmul eſſe er. c
fiefaleis et fallum:ergo an
Mpez ſ pponesde Angen
Ntoopponeretur imter ſertuncette
Nulliensconngetereſt de un
Coltingemer nonet deus. Euſn
cütſideötmnieglid ens ine⸗
1äicſens rngete et ders
meſunſimi vere ſcheſtmul
Dmeeumt fmnnl veren dueſude
le dper gisdiecinndige
Uunmn Meſimul tle:tg
Slunt catbegor

. 5
Dnchniner:enniren
uen

Repomt 7 poſtponitu megton
lunec öponi? necpoſtpontichint
nomidus ad opponem ſiihalnm.
s ſubalternantur ois oteiin
18. aliquis bo pon neceſenomt
5ilr ois bo impoſſibiliter eſteil n
impoſſibiliter non eſtaial bitni
modalib? q ſuntde ſimilib note,
nb'. (Tücibi. Uñoẽs phoes
..bil. conſeuenterg ppoſtina
linea t tertia contrmiannr x
cunda linea ſubcontrmim A
14 quarta contradictoummein
tertia de pꝛim. Etopymnii
1a t de pꝛima ſuboltemumn f
tertia :ſecunda. Gelenenmin
nlas de modalbusolſinn
to notabil lectionis ecliin
it non eſ ven de nocl i
cpaut nor videbitmrin
conſequenter nloen 4
dictz af pelno ⸗

De ꝓpõne

cunda cõtradictoꝛiantur.¶ Tertio arguitur
ſic.iſte nõ ſunt ſubcõtrarie.bhoĩem eẽ aſinum
eſt poſſibile.⁊ boĩem non eſſe aſinũ eſt poſſi
bile:cũ poſſunt ſimul eſſe falſe.a tamen vna
eſt in pꝛima linea:⁊ alia in ſecunda:ergo tex
tus eſt falſus qui dicit A omnes tales ꝓpo⸗
ſitiones ſubcontrariantur.

¶ Reſpõdetur ad oẽs tres rõnes

filr. Dicendo ꝙ textus nõ intelligitur de mo

Acceptõ
nes cõtin
gen. ſpali
ter dicti.

dalibus cõpoſitis ſed debet intelligi de diui
ſis ſi debeat eſſe verus.⁊ ſi de cõpontis intel
gatur eſt falſus.⁊ non tenendus.

¶ QAueſtio addita ꝑ thomaʒ bꝛicot

¶ Querit᷑ vtrum pꝓpõnes de vtin
genti ſpãliter capto faciant oppoſitiones:
equipollentias:⁊ ↄſequẽtias.cu alijs moda⸗
libꝰ ⁊ inter ſe.¶ Arguit᷑ ꝙ non qꝛ nõ ſeqͥtur:
de? neceſſario eſt deus: ergo deꝰ contingẽ⸗
ter eſt deus.Silr iſte non ↄtradicunt:omne
ens neceſſario eſt deꝰ et aliqdð ens contingẽ
ter eſt deꝰ:cum ſint ſimul falſe: ergo ꝓpoñ⸗
tiones de cõtingenti ſpaliter capto non faci
unt equipollẽtias ⁊ oppoſitiões cũ alijs mo
dalibus.¶ Scðo ſic:ſi tales ꝓpoſitiones ha
berent oppoſitiões inter ſe:ieq̃retur ꝙ due

ↄꝛie poſſent ſimul eſſe vere:a due ſubcõtra⸗

rie falſe:ↄñs eſt falſum:ergo ⁊ antecedens:
ↄna ptzʒ:q; ſi ꝓpõnes de ↄtingẽti ſpaliter ca
pto opponerẽetur inter ſe:tunc iſte erũt ↄꝛie
nullũ ens contingẽter eſt deꝰ: ⁊ nullum ens
contingenter non eſt deus.Et ſimilliter iſte
erũt ſubcõtrarie:aliqð ens ↄtingenter ẽ deꝰ
⁊ aliqð ens ↄtingẽter nõ eſt deus:ſed due pᷣ
me ſunt ſimul vere:a ſcðe ſimul falſe: gᷓ due
ZIrie erunt funul vere:⁊ due ſubcõtrarie ſimł
falſe.⁊ per ↄñs due contradictoꝛie fimul ve
re:et etiam due ſimul ſalſe: vt ptz per rõem
pꝛius factam.¶ In oppðſitum arguit᷑:qꝛ ta⸗
les ꝓpoſitiones ſunt cathegoꝛice ergo vel
babent opiniones:a equip llentias inter ſe
vel cum alijs modalibus.

¶ Motandũ eſt pꝛimo ꝙ contingẽs

ſpecialiter capiẽdo ipᷣm põt capi tripliciter.
Unoꝰ ſcde intẽtionalit᷑.⁊ tuncvalet tm̃ ſicut

boc cõplexuʒ ꝓpõ qͥ neq; eſt neceſſaria neq;.

impoſſibilis:et ſic facit ꝓpoſitionẽ mali cõ⸗
poſitam. ¶ Alio modo põt capi pꝛime inten
tionaliter:et tunc tantũ valet ſicut hoc com
plexũ:ens qð põt eſſe ⁊ põt non eſſe: ⁊ fic nõ

focit ꝓpoſitionẽ modalem:ſed eſt differẽtia

„

modali. xxvij.

entis:q; entiũ aliqua ſunt neceſſaria:aliqua
vero contingentia.¶ Alio mõ capitur ſinca⸗
thegoꝛeumatice.⁊ valet tm̃ ſicut boc cõple⸗
xum poſſibiliter et poſſibiliter nõ:vel tm̃ ſi
cut hoc complexuʒ: neq; neceſſario:neq; im
poſſibiliter.verbi gr̃a:bec pꝛopoſitio. Soꝛ⸗
tes cõtingenter eſt albus: valet tantuʒ ſicut
hec ꝓpõ.ioꝛtes poſſibliiter eſt albus: et ſoꝛ⸗
tes poſſibiliter non eſt albus.Et ita exponẽ
de ſuut omnes alie ꝓpoſitiones de contin⸗
genti ſpecialiter capto. Obſeruãdum eſt ta
men:ꝙ ſi talis ꝓpoſitio ſit ſingularis vel in
definita ex ꝑte ſubiecti: vt in icdðᷣa ꝑte illius
copulatiue addatur ſubiecto relatiuũ idẽpti
latis:als nõ eſſet bona expoſitio. Rerbi gra
tia.iſta ꝓpõ ens cõtingenter ẽ deus: nõ de⸗
bite exponit᷑ ꝑ iſtam:ens poſſibiliter eſt deꝰ
⁊ ens non poſſibiliter non ẽ deus:qꝛ illa co⸗
pu latiua eſt vera:et tñ pꝛopoſitio de contin
genti ſpecialiter capto eſt talſa:ſed debet ſic

—.—

exponi.ens poſſibiliter eſt deus.⁊ idem ens

poſſibiliter uon eſt deus.

¶ Motanduʒ eſt ſcdðo ꝙ duplerx eſt

opinio circa ꝓpõnes cõtingenti ſpecialiter

capto. AUna eit ꝙ ille ꝓpõnes ſint bypotbe⸗

tice:ita ꝙ eis coꝛreſpondẽt in mente ꝓpoſi⸗
tiones cathegoꝛice:neq; eſt aliqua ꝓpõ mẽ⸗
talis vltimata de cõtingenti ſpaliter capto:
qꝛ omnia ſunt expꝛeſſa in mente:⁊ ſᷣm iſtam
opinionẽ ꝓpoſitiones de contingenti ſpali
ter capto:nõ baberent ↄuerſionẽ pꝛopꝛie di
cta:neq; oppoſitionẽ cõtrariã vel ſubcõtra⸗

Opinio.i

riam:ſed ſolum oppoſitionẽ contradictoꝛiã.

AItẽ et iſtis non fieret ꝓpꝛie fillogiſmus ca⸗/

thegoꝛicus:ficut neq; ex pꝛopoſitionibꝰ by⸗
potheticis.¶ Alia eſt opinio confoꝛmioꝛ mẽ
ti ariſtotelis: qꝛ docet in libꝛo pꝛioꝝ conuer
tales pꝛopoſitiones ⁊ ex eis ſillogiſare: ᷣm
quã opinionem tales pꝛopoſitiones ſunt ca
thegoꝛice.Et licet equiualeãt in ↄſequendo
ꝓpoſitionibꝰ bypotheticis:non tñ in ſigni⸗
ticando:et ſᷣm illã opinionẽ tales ꝓpoſitio⸗
nes bene babent oppoſitionẽ contrariaʒ et
ſubcontrariam inter ſe.¶ Triplex tñ eſt op⸗
pofitio contraria vel ſubcõtraria. Ina eſt qͥ
ad modum enunciandi ⁊ legem ſimul. Alia
quo ad legem tantũ:de qua pꝛius dictuʒ eſt.
Alia vero quo ad moduʒ enunciandi tantũ:
⁊ iſta inuenit᷑ in ꝓpoſitionibꝰ de contingen

ti ſpecialiter capto. Nam iſte due de quibus

argutum eſt in ſecunda ratione ante oppoſi

Diſio.ij.

tum:ſcilicet nullum ens contingenter ẽ deꝰ

dij.

Tractatus Pꝛumnus.

et nullũ ens contingẽter nõ eſt deus: ↄꝛian⸗ ponuntur t equipollent ficut alie de ineſſe.

tur q;tum ad modũ enunciandi. Et ſimiliter ¶ Scða ↄcluſio: ppoſitiones modales diui⸗

iſte due aliqð ens contingẽter eſt deus: et a ſe de contingenti ſpecialiter capto:non faci

liquod ens contingenter non eſt deus: ſub⸗ unt oppoſitiones ⁊ equipollentias cũ ꝓpoſi

Pꝛĩa con
cluſio.

contrariantur qᷓ;tum ad modum enuncian⸗ tionibus modalibus diuiſis de alijs modis.
di:et tamen due pꝛime poſſunt ſimul eſſe ve patet ꝑ pꝛimã rationẽ ante oppoſitũ.¶ Ter

re:relique vero due ſunt ſimul falſe: ideo nõ tia ↄcluſio.pꝛopoſitiones modales diuiſe de
opponütur m leges. contingenti ſpecialiter capto: vt diſtinguit᷑

= 2 contra ne iũ et i bile: habẽ
¶ notãdũ eſt tertio: ꝙ; licet due cõ pollenti ceſſariũ et impoſſibile: babẽt equi

. iG⸗ pollentias et oppoſitiones qᷓ;tum ad i
trarie de contingenti ſpãliter capto poſſunt enunciandi incer ſe:pater er iorts, mcaͤn

ſimul eſſevere:⁊ dne ſubcõtrarie falſe:tñ nõ
ſeqtur duas gdictoꝛias eẽ ſimulveras.¶ ñ ¶ Dubitatur pꝛĩo. Utrũ in ſolis p
duplet poteſt fieri figura in talibus pꝛopoſi poſitionibus de ↄtingenti ſpãliter capto:cõ
tionibus:vna in qua ponantur pꝛopoſitio⸗ cedi debeat duas ↄꝛias eẽ ſimul veras. Et
nes contrarie ſimul vere:⁊ earum ſubalter/ arguitur ꝙ nõ.qꝛ eque bene iſte ſunt ſimul
ne ꝓ ſubcontrarijs:⁊ tũc in tali figura nõ in vere:nullus hõ neceſſario nõ eſt albꝰ.nullus

uenitur oppoſitio Ʒdictoꝛia: qn in omnibus hbõ neceſſario non eſt albus:ſficut alie que di
illis ꝓpoſitionibus ly contingẽs: negabit᷑. cte ſunt de contingenti ſpecialiter capto: et

Verbi gratia. ſi oꝛdinentnr iſte /qᷓttuoꝛ in fi tñ ſuut eque bene contrarie ficut alie qꝛ ſũt
gura:nullũ ens cõtingenter eſt deus: nullũ eiuſdẽ foꝛme cũ ipſis:ergo nõ in ſolis pꝛopo
ens ↄtingenter nõ eſt deus: aliquod ens nõ ſitionibꝰ de ↄtingenti ſpãliter capto inueni
cõtingẽter eſt deꝰ:aliqð ens non contingen untur due contrarie vere.¶ Secũdo ſic.iſte
ter nõ e ſt deus:tunc ibi inueniũtur bñ tres ſunt ſimul vere: nullus bomo inqtum albꝰ
oppoſitiones:ſcʒ cõtraria: ſubcõtraria:a ſub eſt riſibilis.nullus homo inqᷓ;tum albus nõ
alterna.ſed non inuenitur oppoſitio dicto eſt riſibilis:⁊ tamen ſunt eque bene ↄtrarie
ria:ꝛ ſi in vna contradictoꝛiaꝝ ly ↄtingens fſicut alie de contingẽti ſpecialiter capto:cũ
neget᷑:in altera debet negari. ¶ Alia poteſt fint eiuſdẽ foꝛme ſiẽ alie.Eodẽ mõ argueret᷑
dari figura in qua ponatur oppoſitio ᷣdicto de alijs reduplicatiuis.¶ Item de iſtis. non
ria ⁊ tunc non inuenitur ibi oppoſitio ſubal tantũ homo eſt animal. non tantũ bomo nõ
terna.⁊ per ↄñs ad ↄtrariam nõ ſequit᷑ ſub⸗ eſt animal.que ſunt ſimul vere: ⁊ tamẽ eque
contraria: neq; ad contrarias eſſe ſit veras: bene vidẽtur eſſe contrarie ſicut alie.¶ In
ſequitur ſubcõtrarias eſſe ſimul veras.vbi oppoſitum arguitur:qꝛ nõ conſueuit de alijs
gra.ſi oꝛdinãtur iſte ĩ figura:nullũ ens ↄtin pꝛopoſitionibus dici: q in ipfis due contra⸗
genecr ẽ de?: nullũ ens ineyte⸗ nõ ẽ de? Tie ſint ſimul vere.igitur.
aliqð ens ↄtingẽter ẽ deꝰ:aliqð ens ↄtingẽ⸗ „ .
rer nõ eſt de: i bene inueniuntur ibi ſen ¶ Agd dubiũ reſpõdet᷑ ꝑ tres ꝓpoſi
oppoſitiones.ſ.contradictoꝛia:contraria:et tiones.¶ Rꝛima eſt. Nulle alie ꝓpoſitiones
ſubcõtraria:ſed nõ inuenit᷑ oppoſitio ſubal- modales nõ exponibiles ab alijs de contin⸗
terna:qꝛ ab illa in qua iſte modus ↄtingens genti ſpecialiter capꝑpo:habent duas contra
negat᷑:ad illã in qua nõ negatur:mõ valet cõ rias fimul veras.patẽt: quia ſi alique eſſent
ſequẽtia.non em̃ ſeqͥtur:nullum ens ↄtingẽ ſimul vere.maxime eſſent ille de quibꝰ argu
ter nõ eſt deꝰ:ergo aliquod ens cõtingenter gutũ eſt in pꝛima rõne dubij.ſed ille nõ ſunt
nõ eſt deus.Nam pꝛĩa exponitur pervnã diſ contrarie:qꝛ ad contrarias requiritur ꝙ om
iunctiuã:a ſecunda per vnam copulatiuam. nis particularitas invna ſit vniuerſalitas in
modo diſiuuctina non infert copulatiuaʒ af alia.⁊ nõ ecõtra.modo in illis de neceſſario:
firmatiuam. O Iſtis notatis ſit pꝛima cõclu⸗ ly neceſſariũ quod eſt in vtraq; negatũ tene
ſio. Pꝛopoſitiones modales compoſite de tur particulariter. ideo ille non ſunt contra
contingenti ſpãliter capto: licet nõ faciant fe.In illis aũt de ↄtingẽti: ly ↄtingens q8
oppoſitiones et equipollentias cũ alijs mo⸗ de ſe eſt modus particularis in vtraq; nega
dalibus tamen bene faciunt oppoſitiones ⁊ tur:a ideo in vtraq; tenetur vniuerſaliter.
equipollẽtias inter ſe:ſicut alie modales cõ ¶ Secũda pꝛopoſitio.ſi ꝓpoſitiões exponi⸗
poſite.patet:q;ꝛ ſunt pure de ineſſe: ergo op viles teneãtur eſſe pꝛopoſitiones catbego⸗

Secũda
concluſio

Tertia cõ
cluſio.

Pꝛĩapꝛo
poſitio.

Secũda.

d –

Lerti.

,G4

latann, ns
lieideſhi i e de
rchnerenſn
u e cle⸗

mrelmntagfen de
lifrtenuhio vfn

, mopoſitiones dece
Nterqbohoſtn e
liltercprornunch adert
ernsvel diusſ beonmas
ſallane ontrarie de comin
apdeſentfinnlven⸗ ner
Oe dicteſunt in ſecundarat⸗
ſtum veftonia ſet dia wer
ſuntconmxriez inillgeim
õ
eſreeſtvnapartienlontas.
ticulartas maneretin amdadr
leralieduenonſont iuddnmn
Herunly contiggensegr
ſcgnensincluditin trachtii
penmacpeeſtvmemiuerflir⸗
Atontrarusſegninu gml
Clluantsmanezt in andubrs
lermmarionccepta ymcn acce
Maermiwbllirelteminns
cueſtcilisfigni ippoßf
nrarias ſegneritur en

umeuinanebng. Asr

aſinderdinis Erſfint

. tflent al,
v: ppoſtnr aliede
„ Ppoſitioneg, ddein
en es mod, eſe
8 liter nte din,

eque deneiſte ſunf,
oneceſſario nöͤeſtalb .
noneſt albus:ficutali i
mingemtiſpetilitgneme
elnenti ſpecialiter noe
ene comtrarie ſicut alieg
uipfisergo n inſolioß
tingemti ſpiliter cptoimnen
trane vere. (Gecicoſeſte
e: nullus bomo inhtun aiß
Allus bomo inctum Abiod
tamen ſunt eque bene mnie
mntingeti ſpecialitercptni
me ſic alie.ocenoger
icatimis. (Iem de iſtis. ien
kamimal. non tanti bonon
ſunt fimul vere: 1tamẽele
ſſe contrarie ſicutalie.
uitur:q: no conſuenitdeals
s dici: p in pfis due connin
cre. igitur.

reſpoet mesppoi 4

na eſt. ulle alte poftian⸗ 4
vonibilesabaliß de contit

er cmo:baben

Tertia.

De ꝓpõn emodali

vice adbuc non babebunt contrarias fimul
veras:ſaltem loquẽdo de reduplicatiuis: pa
tet:quia ille de quibus argutum eſt in ſecun
da ratione non ſunt contrarie:eo ꝙ ty albũ
in ambabus reduplicatiuis tenetur particu⸗
lariter:⁊ ſic eadem particularias poncretur
in ambabus contrarijs. De excluſinis autezʒ
diceretur: ꝙ non contrariantur: quia ly bõ
in vtraq; ſupponit confuſe tantum ita te⸗
netur particulariter. Et licet in ſecunda ne⸗
gatio cadat ſupꝛa ly homo:quia tamen ly bo
mo ſupponit in affirmatiua ratione ſigni ſpe
cialis ſuppoſitionis:ſcilicet ratione de ly tã

tum ideo non variatur eius ſuppoſitio in ne

gatiua.qꝛ tamen ᷣm aliquos lytantum:non
eſt ſpeciale ſignũ ſuppoſitionis.ideo dicen⸗
dum eſt vel ꝙ in excluſiuis due contrarie nõ
ſunt ſimul vere. vel ꝙ ille que dicte ſunt non
ſunt cõtrarie: qꝛ in vtraq; ly tantũ:negat᷑:
ita includit iſtam coniunctionemvel que eſt
vna pticularitas: ſicut ly ⁊ eſt vna vniuerſali
tas. Tũc fit tertia p:opoſitio.pꝛobabile eſt
dicere ꝙ pꝛopoſitiones de contingenti ſpe⸗
cialiter capto:nunqᷓ habẽt duas contrarias
verasvel duas ſubcontrarias falſas patet:qꝛ
ſi alique contrarie de contingẽti ſpecialiter
capto eſſent ſimul vere: maxime eſſent ille
que dicte ſunt in ſecunda ratione ante oppo
ſitum queſtionis.ſed dici poteſt ꝙ pꝛime nõ
ſunt contrarie qꝛ in illis pꝛimis ly ↄtingens
negatur.a ita includit iſtam coniunctionem
vel que eſt vna particularitas.⁊ ſic eadem ꝑ
ticularitas maneret in ambabus. ¶ Simili⸗
ter alie due non ſunt ſubcõtrarie quia in nul

la earum ly contingens negatur ⁊ per coi⸗

ſequens includit in vtraq; iſtam coniunctio
nem: que eſtvna vniuerſalitas.modo ſicut
ad contrarias ſequitur ꝙ nulla eadem parti
cularitas maneat in ambabus.niſi fuerit de
terminatio accepta vnica acceptiõe cum ſuo
determinabili. vel tominus ſupponens ra/
tioue ſpecialis ſigni ſuppoſitionis.ſic ad ſub
contrarias ſequeritur vna vniuerſalitas
remaneat in ambabus. ¶Ad rationes dubij
patet ſolutio ex dictis Et fimiltter ad ratio⸗
nes queſtionis.

Et ſic eſt finis buius
pꝛimi tractatus. „ „
dD. iiij

Folio

Tractatus Secundus ecninen
0

„ „ „ 3 . 4 ee i
C. nadit ſecundus tractatus de pꝛopꝛie dictũ. Uniuerſale mẽtale ꝓðe dictu ttuine oiii ſmnii⸗
ponee pplurv eHone natuz alegi eeſn e i
a hiie ag. ꝓ pluribꝰ: 9 mtà of tetionns , vo:
gq ſumit᷑ pꝛope iur aeſimilitudo oĩm hoĩm: cui ſuboꝛdia ſlun nartor
G Ut pꝛope tur iſta vor bõ. ꝗ Sed vniuerſale mẽtale im unanneſte „
et ſic de pdica⸗ pꝛopꝛie dictum eſt illud quod ex ſua impõne ſin temmimsredſq
bile qð ð pluri⸗ natũ eſt ſupponere ꝓ pluribus. illud eſt na ſteemn een gobrgepeo 4
bʒs pdicat᷑ vt hõ turalis ſimilitudo vniuerſaliũ vocaliũ ⁊ vni⸗ ufh ſtitr girthiaine
DODiñq; ſumit᷑ cũ uerſaliũ que ſunt ſcripture. Iñ vniuer ſalia e mnog fn eztln depl⸗
C munt ſic ðe ỹ vocalia: vniuerſalia ſcpta:a vniuerſalia mẽ retufin ini piendont
— dicabł ⁸ talia iinpꝛopꝛie dicta fine nõ vltimata: ſunt . lundemnoe innsfftgelns
Vniuerſa vuo ſolo pdicat vt ſo agble quod ð vniuerſalia ad placitũ ſignificantia illas res geſs petichleran in ipecu
le ⁊ pꝛedi rib⸗ 55. 59 yt ſoꝛtes vel de plu guns vuiuerſalia mẽtalia popꝛie dicta ſigni⸗ fito tirieldon Petianied
cabile dif llbꝰ vt bõ ¶ Uñ pᷣdicabile ppᷣe ſũp ſicãt naturaliter. Unde vniuerſalia ad placi Hhecf mgodffiniun mniuc ihe,

ferunt tũ ⁊ vle iqdẽ ſunt ſᷣm rem:tamè diffe⸗ tũ ſignificantia ſunt duplicia. ¶ Quedã ſunt Dinifo Alhe ahetneunni oſteimpie⸗
runt pᷣm rõneʒ:ꝛ vninerſale diffinit ireue lenpoſſtionis ſunt termini cões vo⸗ vlis ad Ge ſtanaturaveletn icn die
er eſſe in pꝛedicabil rin cales:vel ſcripti:ſiue mentales impꝛopꝛie di placitu Petſenideyluri dintim. O.
p 1pꝛedicabile vero ꝑ dici ð cti:ad placit fignificã cR. FPiacitum ncee röiti
¶ Eſt emim pꝛedicabi 9 placitum ſignificãtes res non ea rõne ſignifca⸗ gerſintarnerptonterde
¶ Eſt enim pꝛedicabile quod aptũ qua alterius ſunt ſigna vt fut iſti termini: bõ tis. Portedic eturnotiter,
natũ eſt dici de pluribus. Uniuerſa equus. aſinus. Alia ſunt vniuerſalia ſecun tpoftions opterprecichblil
ſigiicinu (Etnoc iſtitemm

le autem quod aptum natum eſt eſſe de impoſitiõis⁊ ſunt termini communes vo

in plnribus cales: ſcripti: vel mentales impꝛopꝛie dicti:ſ ſerilier renti,n dicwbile
gnificantes res ea ratione qua ſunt ſigna vt cccoti ce ſgnifcit el tũ bit
AIſte eſt ſecundus tractatus ſũmularũ magi⸗ ſunt iſti termini nomen: verbuʒ: pꝛopoſitio: tones fredifintiones: g ai
ſn petri biſpani in quo determĩat ð vniuer oꝛatio:genus:caſus:numerus:⁊ ſi de alijs. ſſavot teſtboꝛdingturt altenn

gicobile (Tuncibi. Eſt eñ predi

ſalibus cnius ſubiectum attributionis ẽ iſte Cn 0
Pic zpr anctoꝛ ponit difinnon

terminus vninerſale ⁊ eius pꝛopꝛia paſſio ẽ tãdum eſt tertio qp vmuerfale

EE mẽtale ppꝛie dictũ iui abiſſernen .
Aeceptio iſte kefntinns pꝛedicabile quod eamin elſtnengſnge Prper oe de ibſierumwnnrafnn
nes vlis. ¶ Motãdũ eſt pꝛimo qꝙ; iſte terminꝰ intẽtionis: t eſt illud quod ex ſua natura na talis pꝛo⸗ git Ugetnnes
vniuerſale capit᷑ tribꝰ mõis. vnomõ ꝓ vli in tu eſt ſupponere pꝛo pluribns non ea ratio⸗ pꝛie dicti n eſnmpmmef crberenm
cauſado: ⁊tũc iſte terminusvle eſt terminꝰpᷣ ne qua ſunt ſigna: ſicut ſunt cõceptus qͥ ſunt Gifren ſanultetcinmen
me intẽtionis: ⁊ deſcribit᷑ ſc. Iniuerſale eſt naturales ſimilitudines boĩm: aſnoꝝ: eqꝝ inc iunnin
ens quod eque pꝛĩo ẽ cã plurium effectũ ſpẽ ſic dealijs:qui etpꝛimũtur per iſtas voces: ine legfedſfnitominglis
diſtĩctoꝝ: vt deꝰ a celũ. Alio mõ capit᷑ p vni bomo:aſinus: equus.¶ Aliud eſt vniuerſale ſiutkein ſctaheſ erden
nerſali in eſſendo.tunc tm̃ ſignificat.ſicut ̊ mMentale pꝛopꝛie dictuʒ: quod eſt ſecunda in nenſtimimiſnmim
aggregatü:natura communis pluribus ſepa tẽtio. eſt illud quod ex ſua natura natuz eſt (Lorten dictapei
ta ipſis ̃m rẽ ⁊ rationẽ.x iſtis duobꝰ modis ſupponere pꝛo pluribus ea ratione qͥ ſunt al Nota de fllifnu ganlmwſce
non eſt hicad pꝛopoſitum de vniuerſali. Ter terius ſigna:ficut ſunt conceptus quibꝰ ſub⸗ terio pꝛi⸗ ten rne etrcleit
tio mõ capit᷑ pꝛo vniuerſali in pꝛedicando: ⁊ oꝛdinẽtur iſtitermini genus:ſpecies:nomẽ: me vel ſe ſfinrnſbeiſthin
vłe vo iſto modo eſt bic ad pꝛopoſitum Ferennit: nabe alhs Eñ aulelietrer. poteſt trni n⸗ nannuſ mn f ri
cale mẽta I6 2 igi ꝙ aliquis terminus ſit pꝛimei entioni⸗ lnſoefinſiff ie
le ⁊ ſcptiũ ¶MNotãdũẽ ſcðo qꝙ; vniuerſale in p̃ᷣ tionis vel ſeer intẽtionis. Ino nde ise Ennenlnfci
dicando eſt tripler.ſ.vniuerſale vocale:vni⸗ ſi uboꝛdinatur intẽtioni pꝛime vel ſecunde. ⁊ e⸗ aliiciti⸗ ſpekluit
uerſale ſcriptũ:⁊ vniuerſale mẽtale. Vniuer ſic quilibet terminus pꝛime impoſitõis dics 4⸗ ſtnere cn nndent
ſale vocale eſt terminꝰ incomplerus vniuo⸗ retur pꝛime intẽtionis ⁊ quilibet terminꝰ ſe lſti temnar
cus cathegoꝛeumaticus vocalis qͥ et mõ ſue cunde impoſitionis diceretur ſecunge inten ntwtitin dgkſ
Diuiſio ve impoſitionis nat⸗ eſt ſupponere p:o pluribꝰ tionis ¶ Alio mõ dicitur terminus pꝛime in Ur⸗ ernnen, mmggfe mico
niuerſaliſ Vt iſta vor bö. Szʒz vle ſumptum eſt termi⸗ tentionis vel ſecunde intentionis. qꝛ iße eſt ſeerunmn enur Necicr
mentalis Ius incomplexus vniuoens:cathegoꝛeuma⸗ pꝛiina intentio.vel ſecũda intẽtio ita iſta ent ninngſee eſeſene
ticus q ſcbtnra qͥ ex mõ ſue impoſitõis non oꝛatio trãſitiua valet vnam intranſitiuã: ita ſto⸗ mid⸗ Arr.
repugnat ſi upponere pꝛo plib Sedvniuer ꝙ idem ſit dicere terminus pꝛime intẽtiõis: ttetie nln W
ſale mẽtale eſt duplex.ſ.pꝛopꝛie dictum ⁊ im ſius ſecũde intentionis:⁊ dicere terminus q iuet i
Uinelii

– die⸗ De genere Folio xxix
pplurdb'pe dinpne en . a iſto mõ quarto notabili. ¶Agd tertiũ dðe negando mi
pt Ena ꝛima intentiovel ſcdᷣa intentio ⁊ iſto mõ quarton . ert
tuco din barnr nin ⸗ EHS placitũ ſignificãs eſt terĩnꝰ noꝛc: ⁊ ad ꝓbationem dicitur ꝙ lʒ repugnet
(Becminenn luiſthnge hme intetionis vel ſecunde intentionis. ſed iſtis terminie pꝛedicari de pluribus et pte
eſt llud quo erinecle ſolum terminꝰ mẽtalis ꝓpꝛie dictus rei ſignificate nõ tñ er ꝑte impõnis eoꝛum.

naimhͤr⸗ Z b vt dicik ¶ Pꝛedicabile aũt ppᷣe ſũptuʒ ſiue
eſt quarto: vt dicit᷑ ¶ le 9 znnier
nnerdl egt Aecept Potaanueſ qnartr veten vimuer ſale: diuidit᷑ per genus: ſpẽm Diuiſlo p

4 7vn R ⸗— — 2—. . — 17 I1
nigture. Bämen ner bci⸗ plicirer. Enomodo largepio quolibet ter⸗ differentiã: ppꝛiũ:⁊ accidens ⁊ ſolii gicabilis

Alaſctrrnneal cabills pliciter. Ano mo ter ſumpt põt de his quinq hic intendin B
dicta ſi Minerſalini mino qͥ ſignificatiue ⁊ pſonaliter umnpt pot de his guingʒ bic inten mmums. Accept
☛ lmn dere ruffirinaeine pdicari darld velke⸗ ¶Benus dꝛ tripliciter. Pꝛimo mõ mis
gnificantigil, lum de vno ⁊ iſto mõ capiendo iſtũ rminũ . 5 Xy
mataliapoprien lu u Zutells eeicabile:erminns ſingularis eſt bene p d genus collectio multoꝛuʒ quodã Pꝛima.

ncermiendeſ diffinitio Aicabile. Alto mõ capitur ſpecialiter illo Modo ſe habentiuʒ ad inuicem:⁊ ad

nis pꝛedi modo diffinitur ſic. Pꝛedicabile eſt terminꝰ vnũ pꝛincipiũ:vt collectio eoꝝ qͥ ſũt

nis. ſunttenni nedi ſun cabil ſpe⸗ catbegoꝛeumaticꝰ vniuocꝰ incõplerus qͥ er de eadem paretela 2 deſcendunt ab
fue mentales innde⸗ d i cialirer. ſia natnura vel er modo ſue impõnis natꝰ eſt vno auo:vt romani a romulo.

Gnificätesres d eedi ſen pꝛedicari de pluribꝰ diuiſim. Dicit notãter ¶ Scdo modo dicitur genus quod Secũda.
ſigma vt füt iſtiternne qᷓ er ſua natura: pꝛopter pdicabilia mentalia eſt pꝛicipiũ vnuiſcuiuſcũq; genera
lia ſunt vn . drunib i pꝛopꝛie dicta. Dicitur notãter vel ex mõ ſue tiõis:vt pater vel patria.¶ Tertio .
unt ternn. ſeen impoſitionis ꝓpter pꝛedicabilia ad placituʒ —Ee „4 10 Tertia.
unt terminiconmmezn nnc tloms. ſti termini vniuerſa modo dicitur genus: cun ſupponit
entalesimm m, ingificãtia.¶ Et no.ꝙ iſti termin ierig o mnalcnz Hponit
nentales impꝛopiie dicif le ſpecialiter aceptũ: ⁊ p̃dicabile ſpecialiter pecies: vt gmma cui ſuppoitur hõ
ratione quaſt unt ſignpt acceptũ idẽ ſigniſicãt.ſed tñ bñt diuerſas ra 7 hoc vltimo mo ſumitur hbic:⁊ diffi⸗ Diffin
omen verbuz: gropoftin tiones ſiue diffinitiones: q; alteri ↄceptui mitur ſic. ¶ Ben? eſtoð pꝛedicatur Genengs
is: numerus: ſi de gi, iſta vor vle ſuboꝛdinatur? alteri iſta vor pꝛe de pluribus differentibus ſpecie:in Pitchg,
ſttertioq vnieri gicabile. ¶Tunc ibi. Eſt em pꝛedicabileac. eo quod quid. vt animal pꝛedicatur
lt tertio q pniuerſle Hic ↄnr auctoꝛ ponit diffinitiones vlis de bomine T equo q ſpecke differüt
üeſt dupler. Quoddamnet Din pꝛedicabilis:⁊ pꝛimo ponit diffinitionẽ pꝛe⸗ quo q ſp lt.
nẽti:fiue terminuspeine ſen dicabilis que ſic debe ere ie Peteriſe Circa bunc textum.
ud quod et ſua natma mn tiin bꝛop:ie ſumptum eſt catbegoꝛeuma sucoblteeeeee . — .
20 luribns non ea fatio/ M nd vuthimn foꝛmaliter cõmune natũ pꝛedi Cnotãdũ eſt pino qꝙ hic olir. be. bi.
ſicut ſunt cöceptus ſint cari ſm ſe vel ſibi ſononvmũ de pluribꝰ dini diuidit vniuerſale ſiue pꝛedicabile pꝛopꝛie
4 es boĩim affnox:eqt ſim. Et debet ſic diffinitio vniuerſalis intel⸗ ſumptum: que diuiſio pʒ in tertu: ⁊ põt redu
nes vomn ſtaspoeg ligi. Aniuerſale in pᷣdicãdo eſt cathegoꝛeu⸗ ci adbimẽbꝛẽ. Oẽ pᷣdicabile pᷣdicat᷑ eſſentia
e Aurgen minencie ma incompletũ vniuocũ foꝛmaliter cõe. liter vel accidentaliter. Si pꝛimũ hoc eſt du

Zenncui V .R H,vPliciter. vel pꝛedicat᷑ in qq:vel in quale. Si Sufficiẽ
ictuz: quod eſt ſecun u ¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur in quale ſic eſt differeri Di ĩ qͥq boc eſt du⸗ tia quĩq;
oder ſua mturanatle Nullũ ſingulare eſt pꝛedicabile.ſed illud qð pliciter. vel pꝛedicatur de pluribus differẽéti vniuerſa⸗

* 014 1 I.
mibusearmnioneiſſnil “ pꝛedicatur de vno ſolo eſt ſingulare: g illud bus ſpẽ: ſic eſt genus.: vel pdicatur de luri lium.
ſunt conceptus quib ſn neſen qð pᷣdicatur de vno ſolo non t pꝛedicabile bus di fferẽtibus numero⁊ ſic eſt ſpẽs. Di pᷣ⸗
nini genusſpeclee none anks 2 ¼ conſequens dimiſſio eſt inſi ufficiẽs. G Se⸗ d icatur accidentaliter: hoc dupliciter vel bp⸗
is (Eñ dupliciter poleſ cundo ſicarguitur: nulla paſſio eſt ſuũ ſubie⸗ dicatur accidẽtaliter intrãſmutabiliter a ſic
terminus fit pꝛimeinten ctum:ſed pꝛedicabile eſt paſſio vniuerſalis: eſt ꝓpꝛiũ vel accidẽtaliter trãſmutabiliter 2
temn Ano mnodoide ergo male dicitur in textu: ꝙ vniuerſale ⁊ p̃ fic eſt accidẽs. Unde er iſta ſufficiẽtia patet
Etioms. vel ſecunce. dicabile ſũt idẽ. ¶ Tertio ſic arguit᷑:ſol c mu⸗ ꝙ tantũ quĩq; ſunt pᷣdicabilia: q́̃ ꝓpõ debet
tionipꝛime. ſtoͤs diet dus ſunt pꝛedicabilia pꝛopꝛie capiẽdo ly pꝛe ſic intell igi:tm̃ ſunt qnq; terĩ cões non coin
us pꝛime im vrrenmi't dicabile: 2 tamen non poſſunt pꝛedicari de cidẽtes in ſignificãdo pᷣm ſuas rõnes foꝛma
oms quilibet ge inten pluribus: cum non poſſint eſſe plures ſoles les oi pᷣdicabilia mũdi ſignificãtes:p quos
sdieeretu ſecnnc ein ſiue mundi naturales igitur ac. iſte terminꝰ pᷣdicabile diuiditur dimſione lo
dicitur terminus niee ¶ Ad pᷣmũ dꝛiq lʒ nulluʒ ſingulare gicali. Et Iʒ ſint plures teri nõ coincidentes
eintentionis n iſ ſit pꝛedicabile ppꝛie dicrü: tamẽ bene eſt p⸗ vs ſuas rões c qnq; ſubdiuidẽdo illos qᷣnq;
ſecuca iner ſtinirit dicabile cõiter dictuũ. ¶ Ad ſcðʒz öꝛ negando terminos:non tamen non ſubdiuidendo il⸗

ꝓnam:q; ille textus dʒ intelligi yt dictu ẽ in los terminos,

Tractatus Secundus. bbitniul
„= . — „ de
Quiidpᷣ⸗. ¶ Notadũ eſt ſecũdo:q vt ad ꝓpo gicaliter dictum eſt vniuerſale cui/ ſupponit᷑ ſecke⸗ nn iainin .
dicatio eſ ſitũ ſufficit.dupler eſt pꝛedicatio.ſ.eſſentia⸗ ſpecies in recta linea pꝛedicamentali. Dicit Giſeſi enerern o⸗ Ze
ſentialis lis ⁊accidẽtalis Pꝛedicatio eſſentialis eſt il notanter in Frecta linea pꝛedicamentali: ad eeenimii ſberer⸗ 4
⁊ aciden⸗ la in qua nullũ extremoꝝ ßm ſuũ modũ ↄno differentiam eoꝝque nõ ponũtur in recta li⸗ ſetskoni innogeneſdee
talis. tandi ↄnotat aliquid extriſece ſupꝛa reliquũ nea pꝛedicamẽtali. ſeſechladr ermin⸗ canis.t
ſicut eſt pᷣdicatio generis de ſpecie:vubõ eſt ¶ ’Hotãadũ eſt qrto: hbic ↄñr pe.bi. lc ſe⸗ ſonrcum lleten
aĩal. Silr pᷣdicatio ſpẽi de indiuiduo. Diffe⸗- aliter diffinit genus.que diffinitio debet ſic Intelle, nſenencki enin gret:
rentie eſſentialis de eo cui eſt differẽtia: et intelligi. Genus eſt terminus cõmunis vni ctus pꝛie aginhs coſen intusſiett.
diffinitionis de diffinito: vt bomo eſt ratio⸗ uoce captus incomplexus pꝛedicabilis ſcðʒ diffiniti, g ritnrden hnthint
nalis. Soꝛtes eſt bõ: thõ eſt aĩal rõale. Sʒ ſe vel ſcðᷣm eius ſynonymum ere affirmati⸗ nis gene busſeliee dein
pᷣdicatio accidẽtalis eſt pꝛedicatio cuiꝰ vnũ ue directe ⁊ diuiſm mediante copula nõ am lis. inmeßer⸗ cleti⸗
extremũ cõnotat extrinſece ſupꝛa reliquum pliatiua nec ampliata ſiue noua impoſitiõe. vinu dicl⸗ zſpee
ſicut eſt p̃dicatio ꝓpꝛij de ſiis ſi ubicibilib?: de pluribus terminis quoꝛuʒ fignificata dif UN. punm tun: hot linond
vel qñ pꝛedicat᷑ accidẽs de ſubiecto. Exem/ ferunt ſpecie ſpecialiſſima illius pꝛedicamẽ nnrſib nffeen (Aſend
plũ pꝛimi vt bõ eſt riſbilis. Exẽplũ ſecundi: ti de quo eſt genus in eo quod quid. ¶ Dicit (eiprochſtattet⸗ me
Dris pe vt boeſt albus. Oſt pꝛerer iſta diuiſiatein noraneel terminus: ad excludendum res ad innatigeenſ unſece
dicatõ di pꝛedicatõis eſtvna alia diuiſio pᷣdicatiõis:in extra que non ſunt ſigna. ¶ Dicitur notãter mntüffniei nundem
recta ⁊ in pᷣdicationẽ directa 11 pᷣdicationẽ indirectã. cõis:ad excludẽdũ terminos ſingulares. Dĩ ſlogenere. ⸗ riemi
directa. ¶ ᷑Pꝛedicatio directa eſt pᷣdicatio in qua p̃di notãter vniuoce captus:ad differentiã equi Conſeqnnentungi icltlneem
car ſupiꝰ de ſuo inferioꝛi.vel cõnotatiuũ de uoci equiuoce capti.¶ Dicit᷑ notanter incom gnitcecgensweccenn deßt
abſoluto: vel mag ↄnotatiuũ de minus ↄno plerus ad differentiam complexi ¶ Dicit᷑ no fentbus ſpe ontamen minoet
tatiuo. Exẽplũ pꝛimi vt bõ eſt aĩal.Exẽpluz tãter ſeðm ſe vel ſcðm eius ſynonymum ad
ſecundi:vt bõ eſt albus Exemplũ tertij:ſicut denotãdum ꝙ ad bhoc ꝙ aliquis terminꝰ ſit
vniuerſale eſt pᷣdicabile:motꝰ eſt tẽpus:qtũ genus non requiritur ꝙ; ſcðm ſe ſit pꝛedica⸗ Nen
eſt coloꝛatü. Q Sed pꝛedicatio indirecta eſt bilis de pluribꝰ terminis: q; ſic nullum eſſet Sc
illa in qua inferius pᷣdicat᷑ de ſuo ſuꝑioꝛi: vł genus vocale:ex quo illud quod ſemel dictü Netd ſbocmea
abſolutum de ſuo ↄnotatiuo:vel minus con eſt amplius reſumi nõ poteſt: ſzʒ ſufficit ip odey feretb
notatiuũ de magis cõnotatiuo. Exẽplũ pᷣmi ſum ſcõm ſe velſua ſynonyma pꝛedicetur de ſn RK
vt aĩal eſt bõ. Exẽplũ ſcdᷣi vt albuʒ eſt bomo. pluribus. ¶Dicitur vere: q; aliquis termin⸗ s
Exemplum tertij:vt pꝛedicabile eſt vłe: tem ſingularis poteſt pꝛedicari de pluribꝰ falſe. e 4o
pus eſt motus coloꝛatum eſt q;tum. De iſtis ¶ Dicitur affirmatiue quia non ſufficit p⸗ I lo. .
plura alia dicentur in logica dicetur negatiue. ¶Dicit᷑ directei: ad dꝛĩam disdedi⸗
Un otandũ eſt tertio:q bic ꝛñr pe. ſpeciei ſpecialiſſime indiuidui:que bene 5 e antſ
22 . . 11π gicantur de pluribus indirecte:vt animal ẽ ceCNR ute Stnolette
Acceptõ byſ ponit tres acceptiones generis iñ pꝛi pomo:coꝛpus eſt bomo:animal eſt ſoꝛtes Geheſeſti ne Rtnphlatter
nes gñis mis duabus acceptionibus accipitur genus Dicitur diuiſim: etiam ad differentiam ſpe nneiceſpeniteunend⸗

ciuiliter:⁊ ſic eſt terminꝰ pꝛime intentionis
Vñ gen logicaliter dictũ bʒ cũ genere pꝛi⸗
mo mõ dicto talẽ fimilitudinex q; ſicut genꝰ
pꝛimo modo dictũ ↄtinet multas ꝑtes in ſe:
ita gen logicaliter dictũ cõtinet ſub ſe mul⸗
tas ſpecies. ¶ Dimiliter gen logicaliter di
ctũ bʒ ſimilitudinẽ cũ genere ſcðo mogo di⸗
cto. qʒ ficut genus ſcðo mõ dictũ eſt pꝛĩcipiũ
illoꝝ qui deſcẽdũt ab eo: fic gen logicaliter

ciei indiuidui: quia ſpecies ⁊ indiuiduũ be-

ne pꝛedicantur de pluribus cõiunctim vt di
cendo. Homo vel afinus eſt aſinus. DHomo
vel aſinus eſt ſates. Dicitur notãter medi
ante copula ac. ad differentiam ſpeciei ſpeci
aliſſime ⁊ indiuidui:que mediante iſta copu
la ymaginãtur poſſunt pꝛedicari de pluribꝰ
ſpeciebus:vt dicẽdo bomo ymaginat ſoꝛtes
aſinus ymaginat᷑ ſoꝛtes.¶ Dicitur notanter.

ge e ſuntquecucz inb eds
e9 Cuq ſub coden
nnennn thöt egnus in

*

(Eyeſee ſintnecigg

enſpegeconti
Cunnentr wſor
WENN
enetm Moia peron

1o ſgatmin (Jenn

dictu eſt pꝛincipiũ ſuaꝝ ſpecieꝝ ſub eo ↄten/ de terminis quoꝛum. c. ad differentia⸗ ſpẽi Unnetteng lcterſcliczi
tarum. ñiſte terminus genus: vt comumi/ ſpecialiſſime Et dicitur in co qð qͥd eſt:ad rlden hfintcneiten
ter dicit: fuit pꝛius in vſu vulgariter loquẽ⸗ differentiã differentie pꝛopꝛij ⁊ accidentis ſe atix (E . 9
tiũ qᷓ ĩ vſu philoſophoꝝ: ita q; in piloſopᷣbia que non in quid:ſed in quale pꝛedicantur. Cliorgnte enno⸗
non attribuunt illu terminum genus alicui V . . oplur. yrn munonn
Intelle/ niñ ppter ſimilitudinẽ quam habet ad gen⸗ ¶ Cõtra dicta pꝛĩo arguit᷑ ſic: ſpe tenoffi, neſcnlig
ctus diffi ciuiliter dictũ. ¶ Debet autem diffiniti ge⸗ cies ponit᷑ ſub differentia ergo pꝛima diffi⸗ ffni none ſunn .C
nitionis. neris bic in ppoſito ſic intelligi. Genus lo⸗ nitio cõuenit alijs diffinito: añs ptz q; iſta mnen enlenn:nden mi
anne enoet

lpecül 1s mecſani
genus in eo quodqnid, (des

rminus:ad etcludendn eg,
on ſunt ſigna (dicim e⸗
ſunt ſigna. CDicitur mmin
Audedi terninos iigilnes)
niuoce captus:ad differentijegt
oce capti. (Dicik notanterinen
differentiam compleri (dici,
ſe vel ſcöm eius ſenonmmn
m ꝙ ad boc q aliquis ternin f⸗
nrequiritur & ſcömſe ſt netn
lurib terminis:q: ſienullaneſe
cale:er quo illud quodſemel i
1s reſumi no poteſtißzſuffctop

ſe velſua ſynonpmaprecſten ide

(Dicitur vererq: ainisteni
poteſt pꝛedicari depluntiide
ffirmatiue quia on nfet 4
gatiue. G Dicik directe: l din

De diuiſione generis. F olio xxx

ſpecles bõ ponitur ſub iſta drfia ſenfibile. ſunt quoꝛum vnum eſt pꝛopꝛiũ alte

Acceptõ

nes de ly

7

cialiſſime dindinidu gnebet

depluribus indirecteranin

pus eſt bomoraninul ſue
dinifinmetia nad ſſeen,
uidui:quia ſpeges inn n
mntur depluribus bͤme 8
omo rel afinus eſ affl Pen

¶Scdo ſic arguitur indiuiduũ vagum gene riꝰ ⁊ conuertitur cum eo vt bomo ⁊
ris ponitur ſub genere:ergo male dicitur q; riſibile. ¶ Eadẽ accidẽte ſunt quo⸗

ſpecies ponit᷑ ſub genere.¶ Tertio arguit᷑ . .
ſic: ſi ſecũda diffinitio generis eẽt bona. Se TVum vnum eſt accidens alteriꝰ vt ſoꝛ

queretur ꝙ iſte terminꝰ canis: eſſet genus tes ⁊ albedo que eſt in ipſo. ¶ Sily Acceptio
conſequens eſt falſum:cum ille terminus ſit differens dicit᷑ tripliciter. Ene ſpẽ nes de ly
equiuocus. conſequentia patet: quia ly ca: ⁊ numero. ¶ Differentia gñe ſunt qᷓ differens
nis: pꝛedicatur de pluribus ſpecie differen- ſub diuerſis gñibꝰ otinẽt vt hõ ſub
tibus ſaee deultali larrabili: belua ma⸗ hoc genere gial ⁊ arboꝛ ſub hoc gñe
ngee Fdere ceieitt. planta. ¶ Differentia ſpẽ ſunt que
¶ Ad pꝛimũ dicit᷑.ꝙ lʒ ſpecies po cũq;ʒ ſunt ſub diuerſis ſpẽbꝰ ↄtinẽt:
natur ſub differentia: hoc tñ nonẽ in recta vt ſoꝛtes ſub boĩe bꝛunellꝰſub equo
tur in diffinitione q ſolum ſpecies ponatur s lum nnme: t e! 67 lato.
ſub genere. ¶ Ad tertium dicitur negando C6 u vero pꝛedica i quid: quod
conſequentiam qꝛ licet ille terminus canis: Couement reſpondet᷑ ad mmtenꝛogati
equiuoce captus pꝛedicetur de pluribꝰ diffe onẽ factã ꝑ qͥq:vt ſi qrat᷑:qͥd ẽ hõ cõ
rentibus ſpẽ non tamen vniuoce captus. uenient᷑ rũdet᷑ aĩal:⁊ ideo aĩal pꝛedi
V cat᷑ in qͥd de hoĩe.¶ Aliter aũt diffi Ceeunch
nitur ſic genus. ¶ Benus E cui ſup ge ietio
D cognoſcẽdũ ponitur ſ pẽs. ¶ Itẽ gen? diuigit in Diſio ge⸗
RXAboc mẽbzꝛũ dif genns generaliſſimũ ? genus ſubal neris
ferẽtibꝰ ſpecie ternuz. ¶ Benꝰ? gñaliſſimũ ẽ ſupꝛa Quid ge⸗
opz ſcire quot qð nõ ẽ aliud genꝰ ſuperueuiens:vł nus gene
moglis ðꝛ diffe ſic Benus generaliſſimũ ẽ: qð cũ ſit Pllſfinc.
rEs. M tot mo geny nõ põt eſſe ſpẽs. Et diuidit᷑ in lſio ge⸗
Nais ðꝛdifferẽs decẽ generaliſſima q̃ ſũt decẽ pᷣdica neroligt,
equot modis ð? mẽta.ſ.ſuba.q̃litaſiq;titas:relatõ ac mi.
idẽ. ¶ ¶ IJdẽ autẽ ðꝛ tripliciter.ſ.idẽ tio:paſſio:ſitus habitus:vbi 2 qñ.
genereidẽ ſpẽ:⁊ idẽ numero.¶ Ea Nc aũt decẽdur genera generaliſſi
qẽ gñe ſunt quecũq; ſub eodem gñe ma:qꝛ nullũ genus babent ſupꝛa ſe
cõtinentur vt hõ ⁊ equus ſub aĩali. Et lʒ ens ſit ſupᷣ ipᷣa:m nõ ðꝛ de ißi)-
¶ Eadẽ ſpecie ſunt quecũq; ſub ea vniuoce ſed equiuocenõ eſt genꝰ de Antipo⸗
dem ſpecie continentur vt ſoꝛtes et De bisautẽ nibil ad pñs dicet᷑ ſed ĩ Pboꝛuat
plato ſub boĩe.Eadeʒ numero ſunt: pᷣdicamentis ð iſtis determĩabitur
quoꝝ res eſt vna: noĩa vero multa: ¶ Benꝰ? ſubalternum ⁊ quod cũ ſit Quid ge⸗
vt veſtis ⁊ tunica. ¶ Idem nume⸗ genus põt eſſe ſpẽs vt ãia eſt genꝰ? nus ſubal
ro ðꝛ quadrupliciter ſcilicʒ ideʒ no- boĩs.⁊ equi et eſt ſpẽs coꝛꝑisaĩati ternum.
mineidem diffinitionedem ꝓpꝛio: ¶TCirca hunc tertum.
⁊ idem accidẽte. ¶ Eadem nomine ¶ Notãduʒ eſt pꝛimo ꝙ bic ↄñ̃r ad
ro plura:vt marcus tullius. ¶ Ea⸗ Paucton declarat in ea poſitas. Et p⸗
o diffintione ſunt: quog enu eſt mo illã ꝑticłaz differentibꝰ ſpẽ. Et ad cogno

1 Oii . ſcendum illam particulam opoꝛtet cognoſce
diffinitio alterius: vt homo et aĩal re quot modis ðꝛ differẽs: ⁊ quot modis di⸗

rꝗtionale moꝛtale. ¶ Eadẽ pꝛopꝛio citr idẽ. ñ ĩ ꝓpoſito non capiñt idẽ ⁊ dit⸗

„ℳAple iq
wͤch ſte zln
Cractatus Secundus e ſe arn e nin
ferẽs vt ſunt termini pꝛime impoſitiõis ſine nati de ſeinuicẽ verificari ſigniticatiue ꝑ⸗ oe ſini atafte iiugu
intentionis: ſed ſumunt᷑vt ſunt termini ſcdᷣe ſonalr accepti eſſentialiter mediãte copula veſun ſin iiſekd cſſenn⸗
iĩpoſitiõis ſiue ĩtentiõis.¶ Eñ idẽ ðꝛ triplici de pñti nõ ampliatiua nec ãpliata.¶ Sʒ dif⸗ . llben eſeſndu⸗ pun e
Acceptio ter.vnoꝰ idẽ gñe idẽ ſpẽ: idẽ numero ¶ Ea ferentia genere:ſunt termini qͥ ſunt diuerſa en ine gnheen
nes eiuſð dem genere dicuntur illi termini qui conti⸗ gna non ſubalternatiʒ ponta. Nel ſub diuer grteſthen z no ſic
nentur ſub aliquo genere qð pꝛedicat᷑ de ip ſis generibꝰ nõ ſubalternatim poſitis ↄten⸗ dictapn zoin
ſis eſſẽtialiter:vt ſunt gña ſynonyma:vel qͥ ti.Exemplũ pꝛimi:vt aĩal ⁊ planta q ſun di⸗ Cone legiernn 15
rũ vnus eſt genus alterius.¶Exemplũ pᷣmi uerſa genera nõ ſubalternatim poſita. Exẽ⸗ Ateſmel bmm nn ſ
vt homo et aſinue continentur ſub boc gñe plũ ſecũdi:vt aĩal ⁊ linea q continent᷑ ſub di geaiſͤe atigthi, 4
aĩal quod pꝛedicat᷑ de eis eſſentialiter.¶ Si uerſis generibus nõ ſubalternatim poſitis. occiſint fnti olle
militer ſoꝛtes: bꝛunellus continentur ſub h ¶ Sed dꝛĩa ſpecie ſunt termini qui ſunt di⸗ ſchen hn eifegennes
genere animal.Exemplum ſecundi vt ſuſtã-⸗ uerſe ſpẽs non ſubalteruatiʒ poſite. Uel ter ifuu lenn lin tenmint
tia ⁊ ſubſtantia animal ⁊ animal.Exẽplũ ter mini còtenti ſub diuerſis ſpeciebus nõ ſub⸗ Pecies ſen iſſnüropot .
tij:vt hõ ⁊ aĩal.bomo ⁊ ſubſtantia. ¶ Eadem alternatim poſitis.Exemplũ pꝛimi:vt bõet nleoͤgen n „ ,Aloto
ſpecie dicuntur termini:qui ſub eadem ſpe⸗ aſinus.Exemplũ ſecũdi: vt ſoꝛtes ⁊ bꝛunel⸗ 16 inidtted .
cie ſpecialiſſima continentur tanqᷓ per ſe in lus. Sed differẽtia numero ſunt termini G 4 Nehtd ſöckrifii
ferioꝛa eius vel ſunt ſpẽs ſpecialiſſime ſyno qͥ ſignificatiue accepti et ꝑſonaliter nõ ſunt Prato ün dbis difnio
nime.Nel vnus eſt ſpẽs ſpecialiſſima:⁊ aliꝰ pꝛedicabiles vere et affirmatiue de ſe inui⸗ ſesincyp aer inöftriiud
eſt per ſe inferius eius.Exemplum pꝛimi vt cem.Exemplũ:vt ſoꝛtes ⁊ plato.Tũuc ibi illõ ſtun. O dffn ſteſſeplues den
ſoꝛtes ⁊ plato ſub hac ſpecie hbomo. Exẽpluʒ vero ac. Hic auctoꝛ declarat illam pꝑticulã in N ninm Tertin d dumn
ſecundi:vt homo ⁊ homo.Etemplum tertij: eo quod qͥd. Vnde in ꝓpoſito queſtio quod nigg itaccipimnenn
vt bomo ⁊ ſoꝛtes. alcererir pꝛedicatum quiditatiuũ ⁊ eſſen 8 uer et Nhir⸗
. . tiale reſpectu termini.in queſtione poſiti.et c sr e tii⸗
Intellec¶ ¶ Secundo notanduʒ eſt: h auc. hoc modobene reſpondetur ſ anefarur terlſiuſtaſoi,
ul dis n diffinit i numero:⁊ dʒ diffinitio ſic intel eſt album: quod eſt coloꝛatum. frti as d
I1SH† ligi. Eadem numero dicuntur termini duoꝝ = —— , . 4 eplun
Eoꝛũdem ceuin onus vere ⁊ affirmatiue verificabi⸗ ¶ Notãdũ eſt q̃rto ꝙ hic ↄſequẽter uſe mumeroinco.
Munene⸗ le eſt de alio. Siue eadẽ nũero dũr termĩ ꝓ auctoꝛ ponit aliam diffinitionem generis: ? 7ybacaitorn
cceptio vno a eodem ſupponentes. ¶ Et eadẽ nume qꝗ ſi debet intelligi. Gen eſt vle aliquo vni eſhyne⸗
nes eiulð dñr quadrupliciter.ſ.eadẽ noĩe: eadẽpiffi. uerſali ſuperius eſſentialiter ⁊ qͥditatine:vt = lorſen upeen
numero. nitione: eadem ꝓpꝛio ⁊ eadẽ accidẽte.¶ Uñ aial reſpectu. ¶Tunc ibi. Item gen diuicl⸗ Atopntuchnent wacn.
eadẽ noĩe dicuntur termini qui ſunt ſynoni ditur ⁊c. ¶ Dic auctoꝛ ponit diuiſonẽ gene⸗ iis ntboͤhalcat de ſorte
mi pꝛo eodẽ ſupponẽtes: vt marcus ⁊ tulliꝰ. ris que ſic intelligitur. De numero generuʒz difio ge⸗ 1deglis gtieulartbus boid'
Sed eadẽ diffinitiõe dñr termini pꝛo eodẽ quedam ſunt genera ganeraliſſima: et que⸗ Purardeigumer 4
ſuppouẽtes quoꝝ vnꝰ eſt diffinitio vel pꝗrs dam ſubalterna genera. ¶ Et poſtea diffinit det RenAmnen tac
diffinitionis alterius ſiue e non connotan genus generaliſſimũ duabus diffinitionib⸗ e deisncſcecinkett⸗
tes extrĩſece vnꝰ ſupꝛa aliũ:vt hõ ẽ ⁊ animal quarũ pꝛima ſic intelligitur. Genus genera Uafl ohnentenerteſoontenrdon
ratiõale: fir bomo et aĩal: ſimiliter bomo liſſimũ eſt vniuerſale aliquo vniuerſali ſupe ons (Oſfinr eti lcer
rationale. ¶ Dicitur notant᷑ nõ ↄnotãtes ex rius eſſentialiter a quidditatiue: ⁊ nullo vti hoͤf iibaſſnato H .
trinſece:pꝛopter diffinitiones deſcriptiuas inferius eſſentialiter quidditatiue: qð eſt Gepineo 9 ſenerend
datas per accidentia: que non faciunt vnum pʒeciſe illius cooꝛqinationis. ¶ Alia diffini⸗ ““ gcölaf Ed⸗
mnumeid diffinitiõe cu ſuis diffinitis. Sz ea tio ſic mtelligitur. Gen generaliſſimũ eſt inſpecen ſpälſſinam⸗
dẽ ꝓpꝛio: dñr terĩ ꝓ eodẽ ſupponẽtes ĩ trãſ vniuerſale quod non babet aliquod genus Quid ge. titße niDris ſil ſin⸗ .
mutabiliter quoꝛum vnus cõnotat extrinſe ſuperius eſſentialiter ⁊ quidditatiue quod nus gſa⸗ anhei tbiaſiiteſe eke
ce ſupꝛa aliuʒ vt homo ⁊ riſibile Silr diffini eſt pꝛeciſe illius cooꝛdinationis:et illud ge⸗ liſſimum inn, efinlauc Genardo⸗
tio deſcriptiua a diffinituzʒ: vt aĩal greſſibile nus ſubſtãtia.O Cõſequẽter auttoꝛ diuidit il eſtilaſih (Opecies ſpän
bipes ⁊ bomo.¶ Sʒ eadẽ accidente:dũñr terĩ lum terminũ gen' generaliſſimũ in decẽ pᷣ⸗ i ſe ſbonn unͤcſtimnfeno⸗
pꝛo eodẽ ſupponentes trãſmutabiliter: vpꝰ dicameta:eſt diuiſio termini in ſua ſignifi⸗ ſei⸗ ſcif 5(Dect ſubaite
cõnotat extrinſece ſupꝛa reliquũ: vt ⁊ albꝰꝰ cata. Ende quodlibet illoꝝ decẽ eſt gen ge e kſpecendel Aem
Receptio neraliſſimũ ſᷣm auctoꝛẽ:q; nullũ habet genꝰ⸗ ſig ſun er Kns.
nes de ly ¶ Votandũ eſt tertioq auctoꝛ diẽ ſupꝛa ſe eſſentialiter et quidditatiue.Et licʒ ſegeſpeen K Nnah
diſferens, cy differes dꝛ triptr. ſdifferẽs genere diffe⸗ ens dicatur de quodlibet illoꝛum. tamen vxx· nt ſpe kfinefin
rens ſpecie:ꝛ differẽs numero. Uñ differen dicit auctoꝛ: hoc nõ eſt vniuoce:ſʒ bene equi eogg Aö 0

tia in pꝛopoſito ſunt termini qui non ſunt uoceet de boc videbitur in logica.

—

d. ndei
d. Unge in ppofto Gbeſtio gee

ent prechcatumn guicſtutini eſt
ectu tenmini in gueſtioneheffig
obene reſpondeturf Gberanre

ue qͥd noĩs.O Ad tertiũ ðꝛ diſtinguẽdo añs
eoꝙ ſubᷣm eiꝰ põt accipi materialiter ⁊ ſic cõ
cedit᷑ añs:⁊ negat᷑ ↄna.vel põt accipi ſignifi
catiue ⁊ ꝑſonaliter:⁊ ſic negat᷑ aſſs.
Pecies eſt qð pᷣdicat

edenfte De Specie Folio xxxi.
— xe l. Ghittene ₰ . 9 . . — — „
amnlianaiie R Quid ge⸗ ¶ Gen! ſubalternũ eſt vle aliq vli ſuperius ſumpta. Sũt em̃ gna reſpectu inferi
Fenere ſuntmen adlitgeni nus ſubal eſſentialiter e dddlitariter aliquo vnatrla⸗ oꝛũ:ſpecies vero reſpectu ſuperioꝝ
alternatznuntglmge ternun. li inferi' ddditatiue efſentialiter. rreplu, ¶¶ EIt ant boc ſit mag planũ fumat᷑
oeNati; ntdiet der llud genꝰ aĩal eſt qͥdditatiue ⁊ eſſentialr ¶⸗ . 3 5
n nöſtbalem de ſen⸗ intert⸗ boc vle ſuba. deſſentialiter qagi exepluz in noauog⸗ pdicamẽto: vt
di andnrail mhn ſter, tatiue ſuperius reſpectu buiꝰ vlis bomo. enſtesafevsr tun mſon gen I L
Eand⸗ Ubalter näͤſ . . . . — 7 7 7 mitu
erail luenmininin ¶ Xõtra dicta pᷣmo ſic arguit᷑ aĩal animatũ:⁊ ſub coꝛpe animato aĩal.
neribus nöſübelten nteniſen ⁊ ſuba ſunt eadẽ gñe ⁊ tũ nõ rinet ib od ⁊ ſub animali ammal ratiõale:⁊ ſub
a ſpecie ſum tenn m iii glleci de e eie ſ amaltei Wud animali rationali bomo.⁊ ſub homi⸗
8 non fubalternargn i ikt af ſie:den pꝛiy diffinituͦ eit Eilla diffinitio ẽ ne ſunt indiuiduavt ſoꝛtes 2 plato
mti ſub 3poſte de⸗ af ſic:genꝰ p Aulla diminit
. 5 diuer ſis ſpen biotiſe ſuꝑflua.¶ Tertio af̃ ſic:geuns gñaliſſimũ eſt Circa bũc textum. .
poſitis. Exen lüprinr. 6 ies reſpectu illius termini genus: ergo
demplüſechg,, Diintſti ſpecies reſpectu illius termin . =
niſechci:rſn 1hn male ðꝛ genꝰ gñaliſſimũ nõpõt eſſe ſpecies. ¶ Notandũ eſt pꝛimo ꝙ hic ↄñr pe Acceptio
differet . „ 5 3 . i. ꝛedicabili z;
les vere etaffimatze e Ap ratio mẽtũ: q; illa deſcpᷣtio nõ eſt niñ qdã notifica nodvtẽ reri⸗ ꝛie ĩpoſitõis ſiue itentiõis
Nplitcch nnngtine deſemn, nes in op tio nõ ↄuertibilis cũ diffinito. ¶ Ad ſcöm ðꝛ ⁊ B mõ capit᷑ qñ & ꝙ ſpeẽs pami diñ fuit ĩpio
Dieeer.Dat iſſil poſitum. ꝙ Iʒz vni diffiniti nõ ſit niſi vna diffimitio qd rc ſpẽs ſigt płcritudĩeʒ fiue foꝛmoſitatẽ:⁊
c aucto: declarat llan ini ditatiua:tñ bñ pñt eſſe plures deſcptiões ſi⸗ .

illoꝰnõ capit᷑ ĩ ꝓpoſito. Alioꝰvtẽ teri ſcðe ĩ
ĩtẽtõis ⁊ tũc ſpẽs ſigt terĩos ſub aliq gñe de
termĩato poſitos:qͥ terĩ ſunt terĩ cões ⁊ iſtoꝰ
capit᷑ ſpẽs in ꝓpoſito.Et hʒ ſilitudinẽ cũ ſpẽ
pꝛĩoꝰ dicta:q; ſic ſpẽs pꝛĩo m dicta pulcrifi

mquog eſt coloꝛatum. eS . ni cat ⁊ deterĩat illð cuiẽ ſpẽs:ſic ſpẽs ſcðo mꝰ
zaü eſt äntocp bie tus Qikeus M dde plurib' differentib? dicta determiat ĩm genꝰ 2 magj ſpalr repñ Intellec⸗
ne o bic ſenin Paimg mumero in eo S quid. tat ill ꝙ repñtat qᷓ genus fuapaime
omit aliam diffimitionem genes Peln. In bac aũt diffinitione Gg R. , „diffinitio
t intelligi. BGen eſt ken gon Zn ba bũ pꝛedicat᷑ di ¶ Motãdũ eſt:ſcdðᷣo ꝙ Pe.biſ.ponit nir ſpeciei
perius eſſentialiter tacitnnen . tudinem: 7 nõ actũ. Silr 2 in diſfinitionẽ ſpẽi ſcdðo capte in textu diffi⸗
ctu. (Tunc ibi INen gen duit cit aptitudinem:⁊ nõ actũ. nitio debet ſic intelligi. Spẽs ſpãliſſima eſt
Dic auctot ponit diuſclimn alijs. pt bõ – ſasttietlgroe vyle Fönm ſe vel ſua Nrne En ſolu aptü na
elligitur. De numerogeren; de alijs pticu gribus hoi ſunt tue pꝛe⸗ icari vere firmatiue vmnoce di⸗
ur genengnenlſimag plura ⁊ dꝛĩa numero.Et pꝛedicatur recte ⁊ diuiſim: de plibꝰtermis ſingularibus
n Nner oſeaſt s in qͥd.qꝛ cũ q̃rit᷑ qͥd eſt ſoꝛtes ſynonymis ſine nona impoſitiòe median
terna genera. (Epoſteadmmm de eis in qd.qꝛ cũ qᷣ . la no aplia kana 5
brsdecnnde lenter reſpondetur bomo. te copla nõ apliata nec apliatiua in eo qðqͥd
heralifimäduchue scenet Aliediffi onneitenter reſp es eſt ine VIn bac diffinitõe vle põit᷑ loco gñis ⁊ totũ
na ſe inrel gin in tiones Q¶ Diffint etiã ſic. Species eſt que reñduũ ponitur ad diam aliox pdicabilium
vniuerlalealiquo inien len põit᷑ ſub aſſignato genere de quꝗ Et ðꝛ notãter ſolũ:ad dr̃am gñis qð bñ p̃ᷣdi
tialiter? auidlele e i⸗ genꝰ? in eo qð qͥd pᷣdisat᷑. Et diuidit᷑ catur de pluribꝰ numero differẽtib:iz nõ ſo
ſſentialter? ccegl ff ſpẽs in ſpeciem HSõ ⁊ ſubal lu egent lits. 5 Delenetater ine on
cooꝛ dinationis.(Aluli .Y : Es ſpãliſſima eſt q̃ cum impoſitione: ad differemtiã indiuidui qð nõ
lgͤmr. Hae nile Geene ſirn Behspot eſt genꝰ:vt Porcans Norleer deplibete nrl no ſene
e habet Alino he cies ſpec PcI ſoa ſnzirſſma ymis ſine noua ĩpõne. Alie ꝑticłe erponũ
o⸗ en e n dtumn lg aliſſima. ⁊ ſimilia vel ſic. Species ſpaliſſima eoge ſicut in diffmitbe gnis. réplu de iſta
orimetionset eſt illa ſub qua nõ eſt inferioꝛ ſpẽs: diffinitiõe vt iſte teriᷣ bo eſt ipẽs ſpaliſſima Aliarum
lius eueter tordiin Ri ſe vt bomo ¶ Species ſubalterna eſt qꝛ pꝛedicat᷑ de iſtis terminis ſingularibꝰ ſoꝛ difinitio
, enenliſninnn lterne. Q ſit ſpecies põt eſſe genus. Eñ tęs: plato qͥ pꝛo diuerſis ſuppommt. Lane
oinſoteni eaiiq; ſunt inter gen generaliſſimũ ¶notanaũ eſt tertio: ꝙ bic auctoꝛ
uoalibet illon U ⁊ ſpeciẽ ſpecialiſſimã: poſſunt eẽ ge ponit duas ſigniſicatöes ſpẽi pꝛia dz ficiĩ
fm cto cimnielii nera ⁊ ſpecies ad alidð tñ et ad aliud telligi. Spẽs ẽ vle aliq vli deteriato eẽntia
entialiter⸗ Gerilaun nn
deuocl niuocethbe

Diuiſio
ſpeciei

Lractatus Secundus

liter ⁊ qͥdditatie inferiꝰ:vt iſte teriꝰ bõẽ ſpe
cies⁊ ↄtinet᷑ ſub illo deteriãto gñe aial taq
inferiꝰ eẽntiałr ⁊ qͥdditatiue. Alia diffinitio
dz fic intelligi. Spẽs ẽ vłe:de qͥ genꝰ aptum
natũ ẽ pᷣdicari tãq; ſuꝑiꝰ ð ſuo ĩfe rioꝛi:ĩ eo q;
qͥd vt iſte terĩnꝰ bõ ẽ vłe:ð q illud genus aial
pᷣdicat᷑ ĩ qͥd tãqᷓ; ſuꝑiꝰ de ſuo ĩferioꝛi.Vñ iſte
due diffinitiões ↄueniũt tã ſpẽi ſpãliſſime qᷓ
ſpẽi ſubalterne.ſʒ pꝛĩa diffinitõ ſolũ cõuenit
ſpeciei ſpecialiſſime.

¶ MNotandũ eſt quarto:q; Boſequẽt
p.h.diuidit ſpẽm in ſpẽm ſpãliſſimam ⁊ ſpẽʒ
ſubalternã. Et põit diffinitionẽ ſpẽi ſpaliſſiẽ
que dz ſic intelligi Species ſpecieliſſima eſt
vle aliquo vłi iferiꝰ eẽntialr ⁊ qͥdditatiue et
nullo vłi ſuꝑiꝰ eſſentialiter qͥdditatiue: vt
bõ eſt inferiꝰ eſſentialr reſpectu iſtiꝰ gener⸗
aĩal ⁊ tñ nõ ẽ ſuꝑiꝰ eẽntiałr ⁊ qͥdditatiue reſ⸗
pectu alicuius vłis.¶ Alia diffinitio ſpẽi ſpe
cialiſſime ſic intelligttur. Spẽs ſpãliſſima ẽ
vle nullo vłi ſuꝑius eẽntialr ⁊ qͥdditatiue vt
bõ nõ eſt ſuꝑiꝰ ad aliqð vłe ¶ Spẽs ſubalter
na:ẽ vłe aliq vlłli ĩferiꝰ eẽntiałr ⁊ qͥ dditatĩe:

aliq vli ſuꝑiꝰ eẽntialłr qͥdditatĩe:vt aĩal eſt

vle ĩferiꝰreſpectu coꝛ poꝛis aĩati⁊ eſt ſuperi

us reſpectu hominis.

¶ Contra dicta pᷣmo ſic arguitur.

'Tullũ eqͥuocũ dʒ diffiniri:ſed ſpẽs ẽ qðᷣdã
eqͥuocũ:ꝗ non dʒ diffinri. Minoꝛ ptz: qꝛ dici

tur de pulcritudine:⁊ de termĩo.¶ Scðo ar̃
ſic Iſta diffinitõ nõ ↄuẽit oĩptẽto ſub diffini
to:g nõ eſt bona.añs ptz:q;ꝛ non cõuẽit ſpẽi

ſubalterne ¶ Tertio af ſic.illa diffinitio ↄue

nit alijs a diffinito:ergo nõ eſt bona.añs
qꝛ genꝰ pᷣdicat᷑ de pluribꝰ differentibꝰ nũero

¶ Ad pꝛimum dicit᷑: licet nullum
equiuocũ eqͥuoce captũ dʒ diffiniri:laltẽ vni
ca diffinitiõe:tñ equocũ vniuoce captũ bñ pᷣt
diffiniri vnica diffinitõe. ¶ Ad ſcᷣm ðꝛ negã
do añs:⁊ ad ꝓbatõeʒ ðt ſpẽs ſubalterna ñ
ptinetur ſub diffinito:q; diffinitũẽ ſpẽs ſpã
liſſima:⁊ nõ ille teriꝰ ſpẽs ĩ ſua cõitate captꝰ
¶ Actertiũ ðꝛ ꝙ genꝰ excludit᷑ ꝑ illã ꝑticłaʒ

ſoluũ:qꝛ lʒ genꝰpdicet᷑ ð pluribꝰnũero differẽ

Diffinio ĩ

diuidui

tibꝰ:tñ nõ ſolũ pᷣdicat᷑ de pluribꝰ nũero dꝛñti
bᷣ: ⁊ iſta dcã ſũt ð ſpẽ ſʒ opinioneʒ communẽ

¶ Indiuiduũ eſt ꝙ de vno ſolo pdĩ⸗
caiurivt ſoꝛtes de ſeipſo.⁊ hec pa⸗
tẽt ĩ arboꝛe poꝛphirijvᷣſus,. ¶ Iſta

tibi plana facit arboꝛ poꝛpbyriana.
¶ Circa bunc textum.

¶ Motãdũ eſt pꝛimo: indiuiduuʒ
capit᷑ dupłr. Anoꝰ vr eſt terinꝰ pme intẽtio⸗
nis ſiue impõnis:⁊ tũc ſigcat tm̃ qtũ h̊ com⸗
plexũ:ens indiuiſum in ſe c diuiſum a quolʒ

alio:⁊ tũc ↄuenit rebꝰ que nõ ſut ſigna ⁊ illo
mõ nõ capit᷑ in ꝓpoſito.¶ Alioꝰ capit vt eſt
terin ſcde imponis vel intẽtionis.⁊ ſignifi

cat tm̃ ſicut h cõplexũ:terinꝰ incõplexus ſin
gularis.Et h̊ mõ eſt triplex indiuiduũ.ſ.vo⸗

cale ſcriptũ:⁊ mẽtale ¶ Indiuiduũvocale eſt q

terĩnꝰ vocalis incõplexus:qͥ ex ſua impõne
vnica:ſolũ nat eſt pᷣdicari de vno:ve:⁊ affir⸗
matiue:vniuoce:⁊ diuiſim:mediante copula

non ampliata nec ampliatiua. ¶ In bac diffi

nitione ponit᷑ terinꝰ loco gñis.ᷓ Deinde ðꝛ
vocalis:ad dꝛĩaʒ ſcripti ⁊ mẽtalis. Dr̃ notã
ter incõplexꝰ:ad dꝛĩam terioꝝ ſingulariũ cõ
plexoꝝ. Ofr̃ notãter et impõne fna ad dr̃aʒ

Quid in⸗
iuidnuʒ
vocale

indiuidui mẽtalis ꝓpʒe dicti. ¶ Dr notanter
ſolũ.⁊c.ad dꝛĩam vlis qð nõ ſolum pᷣdicat᷑ de

vno.¶ Alie ꝑticule.ſ.ve.affirmatiue:vnino⸗
ce ⁊ diuiſim ponũt᷑ eodẽ mõ ficut in diffiniti
one terĩ ſingularis¶ Dr̃ notãter mediãte co
pula ãpliata vł ãpliatiua qꝛ indiuiduũ medi
ante copula ãpliata vł ãpliatiua põt pᷣdicari
de pluribꝰ:vt dicẽdo:ſoꝛtes ymaginat᷑ plato
iobannes ymaginat᷑ plato:⁊ ſic de alijs.

¶ Motãdũ eſt ſcdðᷣo ꝙ ĩdiuiauũ ſcri⸗
ptũ eſt terminꝰ incõplexꝰ: catbegoꝛeumati⸗
cus ſcriptꝰ:er ſua impõne ſolũ natus pᷣdicari
de vno:vere:affirmatiue:vniuoce:⁊ diuiſim:

In bac diffiuitione ponit᷑ ſcriptus: ad dr̃azʒ
ĩdiuidui vocal:⁊ mẽtalis.Alie ꝑticule ponũᷣ
tur hͥ eodeʒ mõ:ſicut in diffinitiõe ĩdiuidui
vocal.¶ Sʒ indiuiduũ mẽtale eſt dupler.ſcʒ
ꝓpe dictũ:⁊ ĩpꝛopę dictũ. Indiniduũ mẽta⸗
le ĩpꝛope dictũ:ẽ criꝰ mẽtalis incõplexꝰ:etx
ſua impõe ſolũ natꝰ pᷣdicari de vno ve affir⸗
matiue:diuiſim ⁊c. In hac diffinitiõe ponit
mẽtalis:ad dꝛĩaʒ vocalł:⁊ ſcripti.Alie pticule
ponũt᷑ b eodẽ mõ:ſicut ĩ diffinitione indiui⸗
dui vocał.Sʒ indiuiduũ mẽtale ꝓpe dictũẽ

Quid im
qiuiduuz
ſcrriptuʒ

e mediante copula nõ apliata necampliatiua.

Quid in⸗
diduum
mentale.

terĩnꝰ mẽtalis incõplexus er ſua natura ſo

l natꝰpᷣdicari de vno:vere:affirmatiue:⁊ di
uiſim ⁊c.¶ Of̃ notãter ex ſua natura:ad dr̃aʒ
indqiuidui vocalis:ſcpᷣti:vmẽtalis ĩpꝛopᷣe di
cti.Exẽpluʒ de indiuiduo vocali: vt iſta vot

ſoꝛtes.Exẽpluʒ de indiuiduo ſcripto: vt iſte

utd (unnto nl
Audlg Wenniniid f
nith n ſnnt gtuche ie⸗
ng gei nini detemminmr
iſcrie ſtteſ lgin m
ptſobppoerepötfeſprcnt
tſtetennin ſotesiſtetemm
Petrusanlug,r ſc deelis.
Pcad ppofti⸗(Gfindtffim
danapenrobiſopot dicn
glü pocule detennioti er iam
ſpyone fffNzitel gl alfin
Outdictieſt inpꝛio cabli. E
nnitgle ppriedicti ſt pinaal
ſſeſtbicnagisas ppofiti deinc
Clionineiuscognitio odisdete
ſunmione wocgſenn.
TCöradigangulpi⸗
liſſtdffintioſetinäinei
coiſtiutum d dfinnte
t iciciötieekenin
enunnet plargeſt incn
Rfmlibns. Tertio nu
intncn⸗dz e Bturi

AA.
*

Or noriter etinhoneſinnl i
metalis ppe dick (Dimmmm
1dꝛiam vlis qd nöͤſolumöctein
ie ꝑticu le. ve affinnatinenig
m ponut eodẽ mo fiat indffin
ingularis (Di notiter netitg
Nta vk äpliatiua qe indiuici nt
nla ipliata v äpliatimpitztin
yvt dicẽdo:ſoꝛtes ynugint in
ymaginat plato: ſedeal⸗

idu eſt ſc0ρ7âαπàdi
min' incõplex: cabegoranmm
ner ſua impone ſolimtnetin
reraffirmatiue:vnivoce dinft
copula n apliata necanplun
ffiuitione pomk ſeniptng auni
vocal:t mẽtalis. Aliegticlln
ez mö:ficut in diffnte lai
5 indiuidui metleet liii,
dichüͦ: ri mẽtalisincch
eſolii nat Zdicanide no en
imifim 4. Jn b

Triplexẽ

idiuiduũ

Duplex ĩ⸗
diuiduuʒ
drer latu.

De indiuiduo

Folio xxrxij

terminꝰ ſoꝛtes ſcriptꝰ.Etxẽplũ de indiuiduo bànnes pꝛedicetur de pluribuslpꝛo vno eo
mẽtali ĩpꝛopꝛie dicto.vt ↄcept?qͥ eſt natura dem ſupponentibus: indirecte non tamẽ pᷣ
lis ſilitudo huiꝰ votis ſoꝛtes. Exempluʒ de dicatur de pluribus pꝛo diuerſis ſupponenti
mentali ꝓpꝛie dicto:vt ↄceptus qui eſt ſolũ bus:⁊ directe.

naturalis ſimilitudo rei que expꝛimitur per
iſtam vocem ſoꝛtes.

¶ Motãdũ eſt tertio:ꝙ triplex põt
aſſigna ri idiuiduũ.ſ.ĩdiuiduũvagũ:vt bᷣ̊ hõ.
Alið ẽ idiuiduũ ex ſuppõe:vt ſophꝛonici fi⸗
liꝰ ſuppoſito ꝙ ſophꝛonicꝰ nõ beat niſi vnũ
filiũ ⁊ neutrũ iſtoꝝ ẽ ꝓpᷣe ĩdiuiduũ.qꝛ pmũ
ẽ qͥd ↄplexũ:lʒ nõ poſſit pᷣdicari niſi de vno.
Scðʒ etiã eſt qͥd ↄplexum:⁊ pᷣt ẽt pᷣdicari de

pluribꝰ. Alið eſt indiuiduũ determinatũ. et

illud eſt terminꝰ ſingularis incomplexum.

¶ Quarto notãdũ ẽ q; indiuiduum
determĩatũ ẽ duplex.ſ.ĩdiuiduũ determĩatũ
in ſigndo tm̃.ſ.ꝙ vnuʒ ſigt ⁊ ꝓ nullo ſuppo⸗
nit reſpectu iſtiꝰ bi eſt:vt iſte terminꝰ adã.
¶ Alið ẽ indiuiduũ determinatũ ex ſuppõne
⁊ ſigtiõe ſilia eſt illð qð tm̃ vnũ ſignificat:et
ꝓ üllo ſupponere põt reſpectu iſtius vbi eſt:
vt iſte terminꝰ ſoꝛtes:iſte terminꝰ iobãnes:

petrus:paulus:⁊ fic de alijs ⁊ de illo marĩe ẽ

bic ad ꝓpoſitũ.¶ Eñ in diffinitõe indiuidui

data a petro biſ.dz poni ꝓ diffinito indiui⸗
quũ vocale determiatũ ex ſignificatione et
ſuppõne ſilr. Et dʒ itelligi diffinitio pe.b.ſi⸗

cut dictũ eſt in pꝛio notabili.Et lʒ idiuiduũ
mẽtale ꝓpꝛie dictũ ſit pꝛincipaliꝰ indiuiduũ

iñ eſt hic magis ad ꝓpoſitũ delindiuiduo vo

cali:quia eius cognitio nobis deſeruit ad di

Agd rões
in oppm̃.

ſputationẽ vocalem.
¶ Cõtra dicta arguit᷑ pꝛĩo ſic. So⸗

liꝰ ſpẽiẽ diffinitio:ſed indiuiduũ nõ eſt ſpẽs
ergo indiuiduum nõ dʒ diffiniri.¶ Scðdo ſic
arguit᷑.indiuiduũ pᷣdicat᷑ de pluribꝰergo ma

le ðꝛ ꝙ pᷣdicatur devno ſolo.añs pʒ:q; ſloꝛtes
eſt indiuiduum:et plats eſt indiuiduuʒ:m ſic

de ſimilibus. ¶ Tertio arguitur ſic.iobãnes
eſt indiuiduuz ⁊ tñ pꝛedicatur de pluribꝰ:vt

patet dicendo bomo eſt iobãnes.aĩal eſt io⸗

bãnes.ergo diffinitio eſt inſufficiens.

¶ Ad pꝛimũ ðꝛ diſtinguendo mino
re:q; eiꝰ ſuᷣm põt ſupponere materialr᷑ ſine
ſimplicit᷑ ſic negat᷑ mioꝛ.vel põt ſuppone⸗
re ꝑſonalit᷑ ⁊ ſic ↄcedit᷑ minoꝛ: Ad ſcom ðo

diſtinguẽdo añs:eo qð ſubiectũ eius poteſt

ſupponere materialiter ſiue ſimpliciter ⁊ ſic
tõceditur añs: vel ꝑſonaliter: et ſic negatur

ains. ¶ Ad tertiũ d licet ille terminus io

Sequitur arboꝛ poꝛpbiriana

MA Incoꝛpo⸗
ea

Acceptio = =

nes dr ie.
Eõmunis

Pꝛopꝛia.

Mag p⸗
Pꝛiga.

Acceptio
nes diffe⸗
rentie

Eractatus Secũdus

Ifferẽtia ðꝛ tri
plicit᷑.ſ. cõit᷑: p⸗
5pe:⁊ mag! ꝓpᷣe
¶ Cõis dꝛia ẽ
qua alterũ dif⸗
WVAfert ab alto vel
AAa ſeipo ſeꝑabi⸗

–— MIi accñte: vt ſoꝛ
tes ſedẽs differt a platõe:vł a ſeipᷣo

nõ ſedẽte ¶ Pꝛopᷣa dꝛia eſt qua al⸗
terum differt ab altero inſeꝑabili ac
ciqẽte:vt ſoꝛtes ſymus differt a pla
tiõe aquilo.Differentia magis ꝓpa
eſt qua vnũ differt ab altero ſpecifi
ca differentia:vt bomo per ratiõale

differt ab equo ⁊ aſino.
¶Circa bunc textum. ⸗
¶ Motãdũ eſt pᷣmo ꝙ duplex ẽ dif⸗
ferentia.ſ.realis ⁊ logicalis. Differẽtia rea
lis eſt ipſamet res q differt ab alia re vt dr̃ia
ſoꝛtis platone ẽ ipſemet ſoꝛtes.⁊ iſtomõ capi

endo boc nomẽ dꝛĩa eſt nomẽ pꝛĩe impoſitio

nis ſiue intẽtionis.¶ Alia ẽ dꝛĩa logicalis:⁊
ẽ terminꝰꝑ quẽ expꝛimimꝰ ſiue qui repꝛeſen
tat iſtam dꝛĩaʒ realem:vt iſte terminus ratio
nale dicitur differentia logicalis.Et h̊ modo
capiẽdo illũ terminuʒ dꝛĩa eſt nomẽ ſcðᷣe im

poſitionis ſiue intentionis:a iſto modo capi

Quid dra
comunis.

tur in pꝛopoſito.Et ſcðᷣm auctoꝛem in tertu
iſte terminus differentia iſto modo captus:
capitur adbuc tripliciter pꝛo differẽtia com
muni dꝛia ꝓpᷣa:⁊ dꝛĩa magꝭ ꝓbpa.
¶ Motãadũ eſt ſcðo ꝙ bic cõſequen
ter auctoꝛ diffinit drĩiam còem . dz diffinitio
ſic intelligi.O Differentia cõis eſt terminꝰ qͥ
eſt accidens ſeparabile:potẽs eẽ medium ad
ↄcludendum vnã rẽ alr ⁊ aliter ſe br̃e ꝑ pus
⁊ poſterius:vel vnam rem aliter ſe babere qᷓ;
aliã rẽ.Exempluʒ:vt iſte terminus ſedens ẽ
accidẽs ſeparabile:a põt eẽ mediũ ad conclu
dendũ vnã rem aliter ⁊alit᷑ ſe br̃e pꝛius ⁊ po
ſterius: vt ſic arguendo:omne ſedens nunc
ſe babet aliter q; pꝛius qñ nõ erat ſedẽs: ſed

ſoꝛtes eſt ſedens:ergo ſoꝛtes alr ſe bʒ qᷓ; pꝛiꝰ

qñ non erat ſedens¶ URñ ĩ ꝓpoſito accidens
ſeparabile ðꝛ terminus accidentaliter pᷣdica
bilis de aliquo termino:qͥ ſic ſe bʒ poſtqᷓ;
vere affirmat᷑ de aliquo termino poteſt vere

negari de illo eodẽ termĩo ſupponente pꝛo

aliquo.Exemplũ:vt ly ſedẽs dicit᷑ accidẽs ſe
parabile reſpectu huius termini iobes:eo c

pꝛedicat᷑ de eo accidẽtalit᷑:ꝛ poſtq;vere affir
matur de ly iobãnes.poteſt etiã vere nega⸗
ri de eodem:et illo termino ſupponẽte pꝛo a
liquo:vt iſta poteſt eſſe vera: iobãnes eſt ſe⸗
dens et poſtea eſſe falſa abſq; boc ꝙ illa ſit
falſa iobannes eſt.

¶ Tertio notãdũ eſt:q bic ↄñr au⸗
ctoꝛ diffinit dr̃iaʒ ꝓpꝛiã q̃ diffinitio dʒ fic in
telligi.¶ Dr̃ia ꝓpꝛia eſt terminꝰ qui eſt acci⸗
dens inſeꝑabile potẽs eẽ mediũ ad ↄcluſio⸗/
dum vnã rem nõ eſſe aliã: vł vnã rem aliter
ſe habere q; aliã.Exemplũ:vt iſti termini a⸗
quilus ſymus. vñ ſi ſoꝛtes ſit aquilꝰ et plato
non.tũc ꝑ illũ terminũ aquilus tanqᷓ; ꝑ me⸗
diũ:poſſumꝰ arguere ſi ſoꝛtes non eſt pla

Quid djʒ
pꝛopꝛio.

to:ſic arguẽdo.nullꝰ aquilꝰ ẽ plato.ſoꝛtes ẽ
aqͥlus:qͥ ſoꝛtes non ẽ plato.¶ Eñ in ꝓpoſito

accidẽs inſeꝑabile capit᷑ dupłr. noꝰ ꝓacci
dẽte ĩſeꝑabili cũ difficultate.Alioꝰ ꝓaccidẽ
te inſeparabili ſimpliciter. Uñ accñs inſepa
rabile cũ difficultate eſt terminꝰ accidẽtalit
pᷣdicabilis de alio qui poſtqᷓ; ᷣe affirmat᷑ de
ſubiecto cũ difficultate põt negari de eodeʒ
ſubiecto pꝛo aliquo ſupponẽte:ſine noua im
poſitiõe terminoꝝ: vt iſte terminꝰ albus ðꝛ
accidẽs inſeꝑabile reſpectu iſtiꝰ termmꝰ ci⸗
gnus:nõ qꝛ nullo mõ põt ſeꝑari:nec natura
liter:nec ſupernaturaliter: ſed qꝛ nõ põt ſe⸗
parari ſine difficultate.põt tñ ſeparari a ſub
iecto ſuꝑnaturaliter: ita ꝙ deus põt facere
poſtqᷓ; iſta fuerit a.cignꝰ ẽ albꝰ ꝙ iſta ſit va
cignꝰ eſt niger: et ſic iſta erit falſa:cignꝰ eſt
albus. I Df notãter ſine noua ĩpoſitione:qꝛ
ſi ly albus ĩponatur ad ſignificandũ tm̃ ſicut
ly niger:tunc ly albꝰ: vere negaretur de illo
ſubiecto cignus.⁊ iſta eſſet vera:cignꝰ nonẽ
albꝰ:cũ valeret tm̃ ſicut iſta:cignus non ẽ ni
ger. ¶ Sed accñũs inſeparabile ſimplr eſt ter
minꝰ accidẽtaliter pᷣdicabilis de aliquo: qui
nullo mõ põt ve negari de illo ſubiecto ſup⸗
ponẽte pꝛo aliquoine noua impoſitiõe ter
minoꝛum:vt iſta non poteſt eſſe vera:bomo
non eſt riſibilis:iſta exiſtente veralbomo eſt
ſine noua impoſitione terminoꝛum.

¶ Notãdum eſt qrto ꝙ bic ↄñr au⸗

ctoꝛ diffinit drfiam magis ꝓpꝛia que diffini⸗

tio dʒ ſic intelligi.¶ Differẽtia magis ꝓpꝛia
eſt terminꝰ eſſentialiter pꝛedicabilis de illo
cuius eſt differẽtia:qͥ poteſt eſſe medium ad
concludendũ vnam rem ſpecifice ⁊ eſſentia⸗

liter eſſe diffinitã ab alia re. Exemplũ vt iſte

terminꝰ rõnale: poteſt eſſe mediũ ad conclu
dendum bojĩem differre ſpecifice et eſſentis

Accñs in
ſepabile
capit᷑ di⸗
pliciter:

Quiq dĩa
magis
pꝛia.

toes
ſoppn.

udit⸗

ſnitodf

AAnu de lcz ſorte
eſisnetiet diu ogliist⸗
diſtngvedo aſg,e⸗ gll
difena ore no ſecete z doos
epprintffnillin anbicr⸗
ſelesen ſottes noſeces eita e

röetſotes no ſeces Alckſe
neiusneſtiſe: ſortesſecis c
ſeces aßmiſti ſenſum apit die
gd iſtü ſenſuxc ſoꝛtes ñ et ſe⸗
Hĩ dumn noͤſeget. (Allter por
feguinteriplofmr ren: ſen⸗
cncctſcisinre ligar (Ad enin
honodifenſeigoabeqno differ
ſtvontſdiferentinlogeil :e⸗ .
terminumtatomaleuniz difien
glddifent heqno⸗

(Edffmnik ic Dilget

ene. Urdeptuncdiferennid⸗

Ghun eytrönaleöctcaf

,(Gin wein

Pabile capik dupff⸗Ind r
Kbili ci dofficultne Aicd

Mrabtli fimpliciter üc

ci difficultute pöt egni den

peo aliquo ſupponeteſne un
terminop: vt iſte termin ahed
inſepabile reſpeau iſti) tenmm⸗
5 q: nullomo pot ſegarineenmn
cſupemmaturaliter: ſed gnohiti
ne difficultate. pöttiſehammeſn
mmaturaliter: ita denehirn
. . 4%½ .4 ſſtaſt 4
ia ſuerit Fa. cign alb Gfftffi
niger: et ſeſſt enit ſliren/
Dr notůter ſine ro hoſrn
s iponatur ad ſggnifentiñſn
unc h Mera neng
ianus. tiſta eſſet veralgn n
aleret tun ficut indl. ttn
vX is inſeparabile innt D
d⁵ degcloig
aliter dicabilis de l n ,
pot Fenegan u inpoſti,l
Po aliquone noeſerent

itinn
difficultae et termin⸗ Accilent
is de alio qui poſtch Fegffnnir

Ad rões
in oppm̃.

Pꝛia dif⸗
finitõ dif
ferentie.

Quidpᷣdi

cari ĩ qle

Scðda dif

linitio.

De Differentia

liter ab aſino:ſic arguẽdo.Oẽ rõnale differt
ſpecifice ⁊ eſſentialr ab aſino:ſʒ hõ eſt rõna⸗
lis:ꝗ bõ differt ſpecifice ⁊ eẽntialit᷑ ab aſino
ñ dkia magis ꝓpꝛia eſt dr̃ia eſſentialis: qꝛ
pᷣdicat᷑ eſſentialiter de illo cuiꝰ eſt dr̃ia.

¶ Kontra dicta pꝛimo ſic arguitur
Soꝛtes ẽ dr̃ia:⁊ tñ nõ eſt aliq illaꝝ triũ dif⸗
ferẽtiaꝝ:&ꝗ diuiſio mala.minoꝛ pʒ:qꝛ eadeʒ ẽ
res differẽs ⁊ dr̃ia.¶ Scðo ſic af.ↄtra exem
plũ pꝛiĩe diffinitiõis in tertu poſite.Nã ſi il⸗
lud eẽt verũ.ſ.ſoꝛtes ſedẽs differt a ſoꝛte nõ
ſedẽte:ſeq̃ret᷑ ꝙ ſoꝛtes ẽ ſedẽs.⁊ ꝙ ſoꝛtes nõ
eſt ſedẽs: ↄñs ẽ falſuʒ ⁊ ĩipoſſibile: ergo exẽ⸗
plũ ẽ male poſitũ.ↄña patz ab exponibili ad
exponẽtes. Tertio ſic af.ↄtra exẽplũ ter⸗
tie diffinitionis. bõ differt ab equo ſeipſo:
non differt per iſtam dr̃iam rõnale.

¶ Ad pᷣmũ ðꝛ ꝙ licʒ ſoꝛtes ſit dꝛia

realis:nõ tñ eſt dr̃ia logicalis. Ad ſcᷣm ðꝛ
diſtinguẽdo añs:eo ꝙ illa ꝓpõ ſoꝛtes ſedẽs
differt a ſoꝛte nõ ſedẽte hʒ duos ſẽſus. Unꝰ
ẽᷓ ꝓpꝛiꝰ:⁊ pᷣm illũ nõ capit᷑ bic:⁊ ẽ iſte: ſoꝛtes
ſedẽs ẽ:⁊ ſoꝛtes nõ ſedẽs eſt:⁊ ſoꝛtes ſedens
nõ eſt ſoꝛtes nõ ſedẽs. Al eſt ſenſus impꝛo
pꝛius:⁊ eſt iſte: ſoꝛtes ſedẽs nõ eſt ſoꝛtes nõ
ſedẽs.⁊ ſᷣm iſtũ ſenſum capit᷑ hic. Rel capit
ad iſtů ſenſuzʒ:ꝙ ſoꝛtes qñ eſt ſedẽs aliter ſe
bʒ qᷓ;ᷓ dum nõ ſedet. ¶ Aliter põt dici ꝙ non
requirit᷑ ꝙ exẽpla ſint vera: ſed ſi ufficit ꝗ ꝑ
ea addiſcẽs inte ligat.¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ licʒ
bomo differt ſeipſo ab equo differentia rea⸗
li:non tñ different ia logicali: ſed per illum
terminum rationale tanqᷓ; differentia logi⸗
cali differt ab equo.

xxxiij.
moꝛtale. ¶ Et ſciendum eſt ꝙ eadẽ
eſt differentia diuiſa et conſtitutiua
ſcilʒ diuiſiua generis:⁊ cõſtitutiua
ſpeciei:vt rõnale diuidit aĩal cũ dif
ferentia ſibi oppoſita.ſ.irrationali.
dicimꝰ em̃ aĩaliũ. aliud rõnale:alið
irratiõale:⁊ ↄſtituũt diuerſas ſpẽs
ſub aĩali.Oĩs em̃ differẽtia adueni
ens generi cõſtituit ſpẽm:⁊ iõ cõſti
tutiua ſeu ſpecificata noĩat᷑moꝛta⸗
le em̃ additũ ſuꝑ hoc genꝰ aĩal:cõſti
tuit hoĩem. Et ideo dicit Boetiꝰ ꝙ
ſola ſpecies diffinit᷑. Diffinitio eniʒ
conſi ſtit ex gñe ⁊ differẽtia:ſed ſola
ſpecies habet genꝰ ⁊ dꝛiam ergo ſo
la ſpecies diffinitur.

¶Circa bunc textum.

¶ Motãdũ ẽ pꝛĩo: bic auctoꝛ dif⸗
finit dr̃iam magꝭ ꝓpꝛia genericã.a dʒ diffi⸗
nitio ſic intelligi. Dria generica eſtvłe ſᷣm ſe
vel ſuũ ſynonimũ:pᷣdicabile:vere:⁊affirma⸗
tiue:diuiſim:⁊ eſſentialiter:directe mediãte
copula nõ ampliata:nec ampliatiua: in qua⸗
le:de pluribꝰ ſpẽbus nõ ſynonimis. Erxẽplũ
vt ly aĩatũ pᷣdicat᷑ de iſtis ſpẽbus hõ ⁊ aſinꝰ:
vere:affirmatiue:directe:diuiſim: ⁊ eſſentia
liter in quale.¶ Dfr̃ eẽntialiter: ad dr̃iam p⸗
pꝛij ⁊ accidẽtis: que pᷣdicant᷑ accidentaliter.
¶Df notãter in quale:ad driaʒ gener ſpẽi
q̃pꝛedicãtur in quid. Alie particule ponunt
hic eadẽ rõne q̃ ponebãtur in diffinitiõe ge
neris. Unde auctoꝛ exẽplificat ꝑ iſtã dr̃iam

„ —-— „ er .
Et diffinit᷑ ſic. Dꝛia eſt qð pᷣdica rõnale: ꝛ dicit ꝙ illa pᷣdicat de hoibus 2 de E. .
de pluribꝰ differentibꝰ ſpchin eo dus.q differũt ſpẽ.¶ Sʒ illud nõ eſt verũ:qꝛ tõ poꝛphi

qð quale: vt rõnale pᷣdicat᷑ de hoĩe ⁊
de his que differũt ſpẽ. Sumꝰ enim

rõnales nos ⁊ dij:st vult poꝛpbiriꝰ

ſed moꝛte additũ uobis ſperat nos

ab illis. Ill aũt ðꝛ pᷣdicari in q̃ie

qð conueniẽter reſpõdetur ad inter
rogationẽ factam ꝑ quale.vt cũ que
ritur qualis eſt ho:coueniẽter rñde

tur rationalis. et ideo rõnale pᷣdica

rõnale cõuertit᷑ cũ iſta ſpẽ ſpecialiſſima hõ.
Sed auctoꝛ loqᷣtur ſᷣm opinionẽ poꝛphirij:
qui imaginat᷑ plures eẽ deos:⁊ illos eſſe aĩa
lia rõnalia. ⁊ dicit nos differre ab iſt? qꝛ nos
ſumꝰ moꝛtales:dij vo nõ.iõ moꝛtale adueni
ens nobis ſeparat nos ab illis. Erx quo poꝛ⸗
phiri loqtur ſʒ modũ ſarracenoꝝ.⁊ ẽt babe
mus credere ſolũ vnũ deũ eẽ. iõ poꝛphirius
⁊ fil Petrꝰ biſ.in boc nõ ſunt tenẽdi.Quid
aũt ſit pꝛedicari in quale pʒ in textu.

dictũ boe
tij

Intellee
tus pᷣme
diffinitio
nis dỹie

Confuta⸗

rij ⁊ pe.b.

tur de hoiĩe in q̃le. ¶ Aliter ſic diffi. ¶ Notãdũ ẽ ſecũdo:q duplex ẽ dir᷑ Que dꝛĩa

nitur. Differẽtia eſt qua abũdat ſpe

cies a genere: vt bomo abundat ab

animali bis differẽtijs rationale et

ferẽtia eſſentialis ſiue magis pꝛopꝛia.Que⸗
dã eſt couertibilis cum ſpecie ſpecialiſſima:
vt rõnale cum bomine. Quedã eſt conuerti
bilis cum ſpecie ſubalterna: vt ſenſibile cuz

e

fac tertiũ
pᷣdicabile

AIntelle⸗
ctus ſcðe

Tractatus Secũdus.

aiali.ꝛ nulla illaꝝ eſt tertiũ pᷣdicabile. ſʒ boc

cõe magis dr̃ia magis ꝓpꝛia eſt tertiũ pᷣdica
bile:⁊ dzʒ ſic diffiniri. ¶ Dria magis ꝓpꝛia eſt
vniuerſale pᷣm ſe:vel ſuũ ſynonymũ: pᷣdicabi
le:vere: affirmatiue: eſſentialiter directe:⁊
diuiſim:in eo qð quale: ſine noua ĩpoſitione
de pluribus terminis nõ ſynonimis:mediã⸗
te copula nõ ampliatiua nec ampliata. Et B
diffinitio ↄuenit tam dr̃ie ↄuertibili cuʒ ſpẽ
ſpecialiſſima qᷓ; cum ſpẽ ſubalterna. ¶ Inde
modus pꝛedicãdi tertij pꝛedicabilis.ſ. diffe⸗
rentie ẽ pꝛedicari eſſentialiter ⁊ vniuocs de
pluribꝰ in eo quod quale. Ende er iſto patʒ
p diffinitio differentie data a Petro.biſ.nõ
eſt diffinitio terti pꝛedicabilis: ſed eſt diffi⸗
nitio alicuius inferioꝛum contenti ſub ter⸗
tio pꝛedicabili. .
¶ notãdũ eſt tertio: q hic ↄn au⸗
ctoꝛ ponit aliã diffinitionem differẽtie et dʒ
ſic intelligi. Differentia magis pꝛopꝛia eſt
vninerſale: qð ponit᷑ in diffinitione ſpeciei:

nõ in diffinitione generis: qð diuiditur ꝑ

Intelle⸗

Ctus dicti

ipſam. vt iſta differentia rationale: ponitur
indiffinitiõe buiꝰ generis animal:illud ge
nus aĩal diuiditur per ipſam. Eadeʒ autẽ eſt
differentia que cum ſua oppoſita diuidit ge
nus diniſione logicali:⁊ qͥ cum genere cõſti⸗
tnit diffinitionez ſpeciei: vt iſta dr̃ia rõnale
diuidit cũ ſua oppoſita ꝓuta irrationale illð

genus aĩal:diuiſione logicali. Et illa eadem

differentia ſumpta cum hoc genere animal
conſtituit diffinitionez huius ſpẽi homo:qꝛ
boc complexuz animal rationale eſt diffini⸗
tio huius ſpeciei homo.

¶ ‚Notãdũ eſt q̃rto:q hic auctoꝛ in⸗

Boetij. fert vnũ dictũ. Boetij.ſ. eg ſola ſpẽs diffini⸗

tur. qð dʒ ſic intelligi. Sola ſpecies diffinit
diffinitiõe pure quidditatiua ⁊ eſſentiali: cu
ius cauſa patet in textu.¶ Unde auctoꝛ in ꝓ
poſito nõ determinat de diffe rentia cõmuni
nec ꝓpꝛia:qꝛ ille ↄtinent᷑ ſub accidente ⁊ p⸗
pꝛio. Unde differentia cõmunis continetur
ſub accidente: ⁊ ſimiliter differentia ꝓpꝛia
q̃ cum difficultate ſeparabilis eſt. Sed dr̃ia
pꝛopꝛia que nullo modo ſeparabilis eſt con⸗
tinetur ſub pꝛopꝛio.

¶ Lontra dicta pꝛimo arguitur ſic
Diffinitio dr̃ie non cõuenit omni contentoꝰ
ſub diffinito: ergo eſt inſufficiẽs.añs patet:

qꝛ non conuenit iſti differentie rationale cũ
illa non pꝛedicetur de pluribus ſpecie dikffe⸗

rentibus. ¶ Scðo ſic arguit᷑ illa diffinitio
ↄuenit alijs a diffinito:ergo eſt inſufficiens
antecedẽs patet:q; ↄuenit accidẽti.puta iſti
accidẽti albũ:qð pᷣdicat᷑ in q̃le de differenti⸗
bus ſpecie.¶Tertio arguit᷑ ſic: cõtra ſecũdã
diffinitionẽ dr̃ie. gen cõtinet omne illð qð
continet ſpecies:et cũ hoc plus ergo genus
abundat a ſpecie:⁊ non econtra. per conſe⸗
quens textus eſt falſus.

¶ Agd pꝛimũ dicit᷑ negãdo ↄñam et
ad ꝓbationẽ ðꝛ cõcedendo antecedens:⁊ ne
gando conſequentiam:q illa dr̃ia rationale
nõ continetur ſub diffinito:cum diffinitũ in
pꝓpoſito ſit boc complexum dfria generica.
¶ Ad ſcm dicitur ꝙ licet accidens pꝛedice
tur in quale de differẽtibus ſpecie: nõ tamẽ

eſſentialiter. ¶ Ad tertiuʒz ðꝛ q licet genus
contineat omne illud quod continet ſpecies

Agd roes

⁊ cũ hoc plus poteſtate: hoc eſt ſicut magis

cõmune cõtinet minus cõe:nõ tamen actuhᷣ
eſt nõ cõtinet omne illud quod continet ſpe
cies in ſua diffinitione.

RNM Ropꝛiũ dicitur quadru
Wſſpoliciter. ¶ Pꝛimo mo⸗
do dicitur ꝓpꝛiuʒ quod
cõue nit ſoli:ſʒ non omni
. vt eẽ grãmaticũ. ¶ Se
cundo modo dicitur pꝛopꝛiũ quod
conuenit omni:ſed nõ ſoli:vt eſſe bi⸗
pedem.¶ Lertio modo dicitur pꝛo
pꝛium quod conuenit omni:⁊ ſoli: ſʒ
nõ ſemper:vt caneſcere in ſenectute
¶ Quarto modo dicitur ꝓpꝛiũ qð
connenit omni ⁊ ſoli ⁊ ſemper.vt ri⸗
ſibile ineſt oĩ hoĩ: ⁊ſoli ſpẽi:⁊ ſemꝑ.
Non tñ dicit᷑ horiſibilis eo ; ſemꝑ
actu rideat:ſʒ qꝛ aptꝰ notꝰ ẽ ad ridẽ
dũ.⁊ ꝓpꝛiũ hoc modo ſumptũ ẽvnũ
de quinq; pꝛedicabilibꝰ. ¶ Et diffi
nitur ſic ab ariſto.pꝛopꝛiũ eſt qð in
eſt omni:⁊ ſoli ſemper ⁊ cõuerſim
pᷣdicat᷑ de re:⁊ nõ indicat qͥd eſt eſſe
rei:vt riſibile ĩeſt bomimi.Nõ ĩdicat

YV,
2

* B

—.

pꝛij:ad differentiã diffinitiõis: que
ↄuerſim pꝛedicat᷑ de re: et ĩdicat qͥd

Acceptio
nes ppꝛi
Pꝛimo.

Seciũdo,

Tertio.

Quarto.

Diffinitö
Ppꝛij qn⸗

to m

q̃d eſt eſſe rei: pomt᷑ in diffinitiõe ꝓ

0do.:

lrneins ilonnd
INomirehkfutckun
onirt io noto olifen

telterfciabilesdeelſbtenn
Gbiltertſccapikin poftd.
ud , Gupletenn din En 1
nüßnd nöettemmin cicetalter
oco uffrnatinede giglu pelle:3
necdeoib indiniduis l hoen
ninimecicnogrinutn loge⸗
ciormufc pccir de fa ene
nulaolu ſyeae einſem eche
nrrpreicimurc eni no ecie⸗
, ginciuitus liusſpegeieun
Qudyp etnedtns gränaticis ine nun

Unſecue
ne (Morandumeſtſcdongn⸗
Kcuncomocoeſ termninns Adi⸗
rblisteretaffinanedeee
nagllatseinaähden
mrffitenntnicclornnsdee
efetietioffign
oninetenmn) demultsaits
uß ſnomertfinmn Muten
eni WN
neſeenonommit

Olid pd
Untertio

foco.

folihera
1ooge, kienſnte ueni
6G0ſnltenden .
lun Kact ſolum Poſ
gomtnfurnn
Gbiloden +☛
tenris ſib llf —
nmns iſble

Ntetſ.
anmthiie ʒ

0

tinet minus cheno tanenmn

net omne illud quodcomtietſe
dffinitione.

Ropꝛiũ dicitur quen
pliciter. C Pꝛinonm
(Ao dicitur ppꝛiuzqot
cöͤue nit ſollſiznwnan
pt ee granatci (,
odo dicltur pꝛopꝛii col
omni:ed no ſoleſteſtel
Lertio modo dieimnon
od conuenitomnttſci
er: vt caneſcere inſnn
ntomodo dionn ni
tomm ſoll ſenpel n
: rſoli ſpett ſen

Acceptõ
nes ꝓpꝛij

Quid ꝓ⸗

pꝛiu pmo
modo

Quid ꝓpᷣ
um ſecun
do modo

Quid ꝓpᷣ
um tertio
modo.

Quid ꝓpᷣ
um quar⸗
to modo.

De ꝓpꝛio

eſt eẽ rei. ¶ Exẽplũ.Subſtãtia aĩa
ta ſenſibilis ↄuertit᷑ cũ aĩali:⁊ indi⸗
cat eſſe eiꝰ:qꝛ oĩs diffinitio dat᷑ per
ſubſtãtialia.oẽ aũt ſuꝑiꝰeſt de eſſen
tia ſui inferioꝛ .¶ ¶ Diffinitio eĩ dif⸗
finit᷑ ſic ab ariſtotele. Diffinitio eſt
ꝛo q eſt eſſe rei ſignificãs ꝓpꝛiuʒ
aũt non indicat quid eſt eſſe rei

¶ Circa bunc textum.

¶ Notãdũ eſt pᷣmo ꝙ iſte terminus
ꝓpꝛiũ capit᷑ dupliciter. no modo vt eſt ter
minꝰ pᷣme impoſitionis ſiue intẽtionis⁊ tũc
tãtũ ſignificat iſte terminꝰ ꝓpꝛiũ:qᷓ;tũ ſigni
ficat hoc complexum:res cuiꝰ dñm eſt alicui

appꝛopꝛiatum:vt res poſſeſſa ab aliquo ðꝛ ꝓ

pꝛium eius:⁊ illo modo nõ capit᷑ in ꝓpoſito.
¶ Alio modo capit᷑ vt eſt terminꝰ ſcðᷣe inten
tionis:⁊ illo modo ſignificat terios acciden
taliter:pᷣdicabiles de alijs termĩs intrãſmu⸗

tabiliter:⁊ ſic capit᷑ in ꝓpoſito.Et capit᷑ qua

drupliciter: vt ðꝛ in textu.¶ Pꝛopꝛium pᷣmo
mõ eſt terminꝰaccidẽtaliter pᷣdicabilis vere
⁊affirmatiue de aliqua ſpecie: ⁊ non de alia
nec de oĩbꝰ indiuiduis illiꝰ ſpeciei:vt iſti ter
mini:medicus:grãmaticꝰ logicus geometri
cus:muſicꝰ:pᷣdicãt᷑ de iſta ſpecie homo:et de
nulla alia ſpecie eiuſdem pꝛedicamẽti diſpa⸗
rata pꝛedicantur ⁊ etiã nõ pꝛedicantur de oĩ
bus indiuiduis illius ſpeciei:eum nõ oĩs hõ
eſt medicus:grãmaticus:ſiue muſicꝰ ac.

¶ ’Notandum eſt ſcdo: pꝛopꝛium

ſecundo modo eſt terminus accidẽtaliter pᷣ⸗

dicabilis vere ⁊ affirmatiue de omĩbus inai⸗

nidquis alicnius ſpeciei.⁊ cũ h̊ͥ de multis alijs

Folio xxtciiij.
ſemper qᷓ;diu iſte terminꝰ bomo pꝛo aliquo

ſupponit.⁊ iſto quarto modo capitur in pꝛo⸗
poſito.

¶ Kertio notandũ eſt:iꝙ bic auctoꝛ
ponit diffinitionẽ ꝓpꝛij quarto modo:dataʒ
ab. Ariſtotele: que debet ſic intelligi Pꝛopꝛi
um quarto modo eſt pꝛedicabile accidentali
ter ⁊ conuertibiliter de aliqua ſpecie:vt riſi⸗
bile de iſta ſpecie bomo. Dicitur notanter ac
cidentaliter:ad dꝛĩazʒ differentie eſſentialis
qꝛ licet differentia pꝛedicetur conuertibili/
ter:tñ boc non eſt accidentaliter: ſed eſſenti
aliter.¶ Dicit᷑ notãter ↄuertibiliter ad draz
pꝛopꝛij:pꝛimo:ſecundo:⁊ tertio modis: qꝛ lſzʒ
pꝛedicentur accidentaliter:non tamen ↄuer
tibiliter.vnde dicta diffinitio non eſt diffini
tio pꝛopꝛij quod eſt quartum pꝛedicabile.

¶ Quarto notandũ eſt:q quartũ pᷣ
dicabile debet ſic diffiniri ¶ Pꝛopꝛiũ eſt vni
uerſale aptum natũ pꝛedicari pᷣm ſe:vel ſuuʒ
ſynonymũ:e affirmatiue:vniuoce: directe:
⁊ diniſim: mediante copulal non ampliatiua
nec ampliata:ſiue noua impoſitione:de plu⸗
ribus accidentaliter: ⁊a intrãſmutabiliter in
eo quod quale:vt riſibile pꝛedicatur de ſoꝛte
⁊ platone accidentalitera intrãſmutabiliter
in eo quod quale ¶ Unde in iſta diffinitione
ponitur in eo quod quale ad differentiã ge
neris ⁊ ſpeciei.deinde dicitur intrãſmutabi
liter:ad differentiam accidentis quod pꝛedi
catur tranſmutabiliter. ¶ Dicitur accidenta⸗
liter:ad differentiam differentie:que pꝛedi⸗
catur eſſentialiter.⁊ ſimiliter ad differenti⸗
am generis ⁊ ſpeciei.¶ Alie particule eodẽ
modo exponuntur: ſicut in diffinitionibus
alioꝛum pꝛedicabilium. Ande illud dicitur

vt ſunt iſti termiui coloꝛatus bipes:ſiue poſ pꝛedicari intranſmutabiliter de aliquo ſub⸗
ſe eſſe bipedẽ ⁊ ↄſilłes termĩ pꝛedicãtur ð oĩ iecto:quod per nullam potentiam ſiue noua
homine:⁊ cnm h̊ de multis alijs.¶ Pꝛopꝛiuʒ impoſitione poteſt pꝛedicari falſe ⁊ affirma⸗
tertio modo eſt termu accidentaliter pꝛe⸗ tiue de illo ſubiecto:ſñi ipſum ſubiectum pꝛo
dicabilis de vna ſpecie ⁊ de omnibus contẽ⸗ aliquo ſupponat:vt riſibile pꝛedicat᷑ intranſ
tis ſub vna ſpecie:ſed non omni tempote:vt mutabiliter de bomine:quia per nullam po
iſte terminꝰ caneſcere cõuenit hbomini:⁊ nul tentiam fine noua impoſitione terminoꝛuʒ
li alteri ſpeciei ⁊ etiam conuenit omĩbus nõ poſſibile eſt illam eſſe falſam ſcilicetxbomo
pꝛo ommi tempoꝛe:ſed ſolum pꝛo ſenectute. eſt riſibilis:iſta exiſtente vera bomo eſt

Pꝛopꝛium quarto modo:quod vocatur ꝓpe

¶ Lomtra dicta pꝛimo arguitur ſic

pꝛopꝛium ſiue pꝛopꝛia paſſio eſt terminus pᷣ Pꝛopꝛium ⁊ ſingulare idẽ ſunt:ſed nullũ ſin

dicabilis de vna ſpecie ſola:⁊ omnibus con⸗ gulare eſt vniuerſale:ergo nullũ pꝛopꝛiũ eſt

tentis ſub illa ſpecie: et ſemper: vt iſte ter vniuerſale.¶ Secundo ſic arguitur nullum
minus riſibile eſt pꝛopꝛium quarto modo: equiuocum eſt pꝛedicabile:ſed pꝛopꝛium eſt

quia conuenit ſoli bomini:⁊ omni bomini:⁊

equiuocum:ergo pꝛopꝛiũ nõ eſt pꝛed cabile.

en

Intelle?⸗
ctus diffi
nitionis
pꝛopꝛij.
qrto mõ

Quid p⸗

pꝛium p⸗

Pꝛia diffi
nitio
Secunda

Tertia
Notabile

Diuiſio ac
cidentis ·

Tractatus Secundus eh ien
255 = r . —„ „ benl itetemin iend⸗
Tertio af ſie.illud qð ↄuenit pluribꝰ nõ cõ ius coꝛu⸗ rõt intelligi albꝰ ⁊ ethbi?- mfunli ſrcgiul
nome n e qð ↄuenit oĩ ↄuenit Pere ops nites candoꝛe pᷣter ſubiecti coꝛ Secnce la an n zae
ergo qð ↄuenit omni non ↄuenit ſoli: ruptioneʒ. ¶ ¶ Accidentiũñ aliud cöoe ulno ſiis tſecne R
¶ Ad pꝛimũ ðꝛ q iſte terminus p⸗ aliud ꝓpꝛiũ.Cõmune vt albũ nigriß aſßten iſtlne tevfur
pꝛium capitur dupliciter. Uno mõ vt diſtin / Pꝛopꝛiuʒ vt albedo ſoꝛtis ſymitas lc t en lerſ ait on
guitur ↄtra cõe⁊ iſto mõ capit᷑ qñ grãmaticꝰ platonis. Acceptö Gln aponed her omli
diegg iohãnes eſt H gor mõ Circa hunc textum nes acci⸗ ln un i⸗ trii (den
ↄcedit᷑ totũ argumẽtũ. Alio mõ capit᷑ ꝓ ter ij eſe Sima mer , . lerm ⸗eſthad .ο ene
mino Pdicabil accideraliter 7 intrlumetabt Cn otãdũ eſt Hmo ꝙ lſte terminus qemis ſgineſ i nteur
liter:⁊ in eo qd qualex ſic negat᷑ maioꝛ.¶ Ad accñs capit᷑ dupłr. Uno vt eſt terminꝰ pꝛie mnnn tscitin in⸗
ſcõᷣm ðꝛ ↄcedẽdo ꝙ nullũ equocũ ẽ vłe: ⁊ ad intẽtõis ⁊ ſicaccñs eſt foma alicui ſubiecto hifteneln ikechn iat
minoꝛẽ dicitur ↄcedendo ꝙ lʒ ppꝛiũ captuz realiter inperes vr albedo inheret parten. fi tiußn r ifutoani⸗
ſ̃m oẽs ſuos modos fit eqͥnocũ nõ tñ capien Alio capit voreſttern⸗ ſcde intetols: tic nin Enan ſne e emtünan
do ſʒ quartũ modũ fiue vt eſt pꝛedicabile di ſigt nob terĩos accñtales qͥdicãt accſtat· Accer t5 alt dutli at eteninin
ſtinctu abalijs. ¶Ag tertinz ör e ly illud qð trãſmutabilr:⁊ ſic eſt vnũ de qͥnq; pᷣdicabili⸗ nes n em atti ſunifntir
ↄuenit pluribꝰ nõ ſolũ ↄueniat vm illoꝝ plu bus. Silr lyadeſt abeſt capiũt dupkr. Dno adeſt ickeukebin giischecer
riũ:tñ bene põt ↄuenire ſolũvni qð nõ eſtali ino vr ſumt teripꝛie ircridisa ſcly adeſt die: abeſt. lmatliun unpo
qð illoꝝ pluriũ a fic in textu oĩ a ſoli debent ealẽ pᷣſentia: aly abeſt realẽ abſentiã. Et il· N. mnndltere nd
babere diuerſa ſubſtãtiua ita eg fit ſenſus p⸗ lo mõ capiũt illa vba petrꝰ q eſt no figleponunufb
che biſcũ adeſt:wel iohes qͥ eſt rome abeſt. Alio vdifinnoneliorunm ean

pꝛiũ ↄuenit oĩ indiniduo illius ſpẽi ⁊ ſoli ſpe
ciei illoꝝ inferioꝝ:ſic ꝙ nulli alteri ↄueniat.
quinet iam illud ſuperius conueniat ei.
CLcidẽs eſt qð adeſt ⁊
abeſt: pᷣt ſubiecti coꝛ⸗
ruptionẽ vt albũ niaꝝ
HDec eĩ poſſũt adeſſe⁊
Wr. gabeſſe pꝛeter ſubiecti
coꝛruptioneʒ.¶ Aliter diffinit᷑ ſic.
Accidẽs eſt qð nec eſt genꝰ:mec ſpe

.

mõ capiũt᷑ vt ſunt terĩ ſcðe intẽtõis:a tũc ad
eſt tm̃ valet ſicut h̊ cõplexũ e affirmari de
aliquo ſubiecto:⁊ abeſt tm̃ valet ſicut h̊ com
plexum vere neg ꝛri de aliquo ſubiecto.
¶ ‚ Notãdũ eſt ſcðo:ꝙ in pꝛĩa diffi⸗
nitõe accñtis põt poni ꝓ diffinito iſte terĩꝰ
accñs vt eſt terĩnꝰ pᷣme intẽtõnis.⁊ tũc diffi
nitio dʒ ſic exponi.Accñs eſt res:qͥ nõ põt ꝑ
ſe naturalr exiſtere:mec eſt ꝑs rei naturalłlr ꝑ

ſe etñtꝭ. Et ðꝛ naturalr᷑:qꝛ ſuꝑnaturalr põt

talis res ꝑ ſe etiſtere.vt albedo in ſacramen

cies:nec dꝛa.nec ꝓpꝛiũ ineſt aũt rei to altaris.¶ dr notãter nec eſti ꝑs ad dꝛĩam

¶ Wel ſic accidẽs eſt qð ↄtingit ei⸗

foꝛme ſubſtãtialis ⁊ materie:qꝛ lʒ iſta nõ poſ

dẽ ineſſe ⁊ nõ ineſſe:vt albũ nigrũ:ſe ſint ꝑ ſe exiſtere:tñ ſunt ꝑtes reiꝑ ſe eriſtẽt
dere boĩ.Et de his duabꝰ diffinitio daturatłr. Et de iſta erpõne nõ eſt h ad ꝓpoſi

nibꝰ vltimis dicit Ariſtoteles ꝙ ſe
cũda melioꝛ eſt qᷓ; pꝛĩa:qꝛ ad cogno
ſcẽdũ pꝛimãꝗ onʒ ſcire qͥd ſit genꝰ qͥd
ſpẽs:qͥd dꝛĩa:qͥd ꝓpꝛiũ. Scða aũt ꝑ

vt eſt terĩnꝰ ſcde intẽtiõis:tũc dʒ ſic exponi
diffinitio. Accidẽs pᷣdicabile eſt qð põt vere
affirmari⁊ negari de aliquo ſubiecto: abſq;
boc ꝙ tale ſubiectũ diinat ſupponere ꝓ ali

tũ.Sʒ ſi ꝓ diffinito ponat᷑ iſte terĩnꝰ accñs

2

ſe finita eſt ad cognoſcẽdũ q̃d ꝑ eax quo:vt puta iſte termimus albus:poteſt vere

ðꝛ. ¶ Accidẽtiũ alind ſeꝑabile alið
inſepabile. ¶ Sepꝑabile eſt illud qð
põt ſeꝑari a ſubo vt albũ mgrũ ſede
re ⁊ bmõi.Inſeꝑabile eſt qð nõ põt
ſeꝑari a ſubiecto vt nigredo ĩ coꝛuo
⁊ albedo ĩ cigno. Licet aũt nigre
do inſeꝑabiliter accidat coꝛuo non
tñ eſtotra diffinitionẽ qua ðꝛ ꝙ acci
dẽs eſt qð adeſt⁊ abeſt pꝛeter ſubie

affirmari ⁊ negari ð aliquo ſubiecto puta de
ſoꝛte.abſq; boc ꝙ iſte terminus ſoꝛtes:deſi⸗
nat ſupponere ꝓ aliquo:ſiue abſq; hoc q iſta
ꝓpoſitio deſinat eſſe vera:ſoꝛtes eſt.

¶ ' Motãdũ eſt tertio:q; hic cõſequẽ
ter auctoꝛ ponit aliã diffinitionẽ accidẽtis q
eriã dupliciter põt erponi.ſ.realiter:ſiue de
rebꝰ que nõ ſunt ſigna.Alio modo logicalr
fiue de terminis q̃ ſunt ſigna.¶ Realiter ex⸗
ponit᷑ ſic.Accñs eſt res q̃ neq; eſt genꝰ:neq;

cti coꝛruptionẽ:q;ꝛ vt vult Poꝛphi⸗ ſpẽs neq; ꝓpũ:neq; dr̃a inexñs realiter ali⸗

Intelle⸗
ctus real
pꝛime dil
finitiõis.

Intelle⸗
ctus logi

calis eiſ/

dem

Intelle⸗
ctus du⸗
plex ſeci
ge diffini

tionis

—

Nehn,/ (Oluartonorandum ſko
oſeſ Aaendinicit accſis: dinifd d
ſonis gNccetüͦqneci lun aaccet
1cvecezſunt accigetig nſepera
ſadivifone diniſunt mehnad
Nntcapimineimemioralnem
ſeobile mrel iglt reojai inſra
gophtrenf, encuen thaalt i
ltpeccſsſnſepablleintellig⸗
inftalicuiſubiectonopöt ienit
freſeanabilo(Gciümd
widudiuitetaſceininonuint
Cesſetbie imteligi haicinle
ifedenitoſtdodi lalre
eeckes acis inſthedien
ciabilegdcd egffn ei
. r rmei Zalige
ok ſeſftert egn idee de dr
ter eunble ſe tg
tnfſi dät inerhlirt di ee⸗
ertt ſinpenncorni e
nig anulhe Acide. S
iſmmntante
tnihegi endduſden
lmentenie,
unenr te dnlmelligi
entdtiſn an in
cetlhcdli tn or
liſite e ri.
TMeinöſnne lr e,
Npeiid een
Npofef adi

blsgee 5 4
letal, Mnedj⸗
ilter n en,

3coz,
mt dötimen . B
ſonmc ab⸗ 4 De accidente exxv.
. cc enſttine f cui õ iſto⸗ etponendo ponit᷑ album:boc nigrnm.
Ppan. Cö Ugliud diffinito iſte termin accidẽs.pꝛie intẽtio zer , . .
dꝛinzy Con ne Nrabck it captꝰ.Sʒ de iſta expõne nõẽ bic ad p⸗ ¶ Cotra dicta pꝛio ſic arguit. Iſta
me talbe oſont⸗ unf poſituz. ¶ Alioꝰ exponit᷑ logicalit᷑. ⁊ hboc c. diffinitio nõ ↄuenit oĩ ↄtento ſub diffinito:
ms. nsſ ſ Accñs ẽ pᷣdicabile aptũ natu pᷣdicari accidẽ⸗ rgo ẽ ſufficiẽs. Añs patet.q; nõ cõuenit ac
(Ciread D taliter a trãſmutabiliter de aliquo reſpectu cidẽti inſeparabili: cũ illud nõ poſſit abeſſe.
otächeſtz eterr cuiꝰ nec ẽ genꝰ nec ſpẽs: nec dr̃ia:nec ppꝛiũ. ¶ Scdo fic ar guit. Z ſcoam ditkinitionez: al⸗
õ Et boc mò exponẽdo ponit᷑ ꝓ diffinito iſte bumẽ accidẽs: tñ eſt ſpẽs reſpectu buũ ge
t duptr. Ino⸗ ftlnte ⸗ inꝰ accũs: ſcdᷣe intẽtionalit᷑ captꝰ et de neris coloꝛatũ.ergo diffinitio ẽ mala.¶ Ter
87 ficacciis eſt i⸗ kteming, D läa erponcen hag Ppontg d einge ponte⸗ tio arguitur ſic.cõtra tertiaʒ diffinitionẽ:il⸗
inderos eipinenete auctoꝛ tertia diffinitiõez accidẽtis. Et lʒ ip̃a la diffinitio datur per oppoſita:ergo ẽ inſuf
. dertt ur

nõ ſit eadẽ in verbis cũ pꝛima. tñ eit eade in fligne elnreccdens patet:qꝛ ineſſe et non
len Ditfinitõ ſnĩa. Et põt duplicit᷑ rpon ncut pzia. A êißf ineneopponumnrrrr.
Unt ſe eſt midee iil, accidẽtis ex dictis põt elici diffinitio acci etis quiti p̃ — - „
1 hadeſtzabeſt eirdſtini pᷣdicabił. dicabilis.Accidẽs eſt vłe aptũ natũ pᷣdicari TAd paumi d negando añs et ad
nt terzn: . Mit dk it de pluribꝰ accidẽtaliter ⁊ trãſmutabiliter m ꝓhbationẽ ðꝛ Beciaes inicpabile non

n teni ie itetiöis ſchlenet . eũ qð quale. Et in iſta diffinitiõe ponit᷑ acci⸗ Poſſit faciliteradeſſe tñ põt difficulter abeſ
mtlaalp abeſt rele dieni dẽtaliter ad dr̃iam gnis: ſpeciei: ⁊ drte. Et ꝛ ſe. ¶ Ad ſcᷣm ðꝛ negãdo ↄnam: q; bocẽ re⸗
iäk ln vdaegden iar tranſmutabiliter ad dr̃iam pꝛopꝛij. Relique erru dintrſor gipuzit ſpẽsa accñs mõ Ad rões
Arrliobes ekfone hei particule ponuntur hic eadem de cauſa ſicut disfini meut * artjce⸗ o eſ Ee 4 in oppm̃.
uk n ſunt teri ſcdeimitziariin in diffinitione alioꝛum pꝛedicabilium. pectu lling:eſpectu cui eſi accidẽs. ꝗ

K⸗ ℳ
alet fieut B copt

„ Acttü tertiũ videt᷑ ꝙ l adeſſe ⁊ abeſſe opponãtur
Eern Feafim Declara⸗

rltort abeſtti metienzm 13 aie di Quarto notandum eſt q; bic oñr ſiue deiſe igeſi⸗ eRor p iltngna
vere neg mide aliano ſtbiem. aonie auctoꝛ diuidit accñs: q diuiſio dʒ ſic intelli- ccipiatur.no tñ ſi cap po
. lld. 9

gi. Accidẽtiũ quedã ſunt accidẽtia ſeꝑabilia e aantictt. Rin diffin ri pot dari poppo
⁊ quedaʒ ſunt acciaẽtia inſeparabilia.ñ in ſita rin opmon nl mannrehglag
iſta diuiſione diuiſum ⁊ mẽbꝛa diuidẽtia poſ Copulatiue niſi illa oppoſita ſumãatur cũ aliq̃
ſunt capi pꝛime intentionalr: ⁊tunc ꝑ accñs dictione cũ qua vni ⁊ idẽ poſſunt cõuenire.

tãdi eſt ſcdo ginpꝛin d⸗
titis pot poni pdiffnioife ni

₰ terin“ „ Nnte
en tenmn'p ne intetons.

ſ erponi. Accñseſ resqſnin ſeꝑabile intelligit᷑ res qͥ c iuſt alicin ſubie Eremplũ vbi oppoſita ponũtur diſiunctim:
eriſterernec eſtsreimm cto põt realłr remoueri ⁊ facilit᷑ ſeꝑari ab il/⸗ vt ꝓpoſitio eſt oꝛatio verũ vel falſum fignifi
EtS: natmalſe inmm i lo. Et ꝑ accñs inſepabile intelligit᷑ res:q cuz ans. ¶ Exemplũ vbi copulatim ponũtur vt
ſeeriſtere vta begoinſrmen inſit alicui ſubiecto nõ põt facilif remoueri tradictio eſt affirmatiol negatio oppoſite
ſe etiſtert. vt a becon aerne 5 iahi 3s ¶ Exemplũ vbi ſumit᷑ cũ dictione cũ qua vni
*rN natiter nee os a din ſiue ſeꝑariab illo.¶ Sʒ ſi capiãtur diuiſuʒ et Exem d I
(de notater nec enos Wwe — . „ „ „ —. „ „ „» d ſi ſt 6 1
rorrr kiti mẽbꝛa diuidẽtia ſcðᷣe intẽtionatr:tũc ꝑ acci⸗ ⁊ eidẽ conuenire poſſunt vt in iſta tertia di
ſtatialis ?1 materie : hitninn . ile intelligit pdicabile: qð eſñ p̃di- finitione accidẽtis ponũtur ineſſe ⁊ nõ ineſ
ererti ſund bres reipſeetin/ dẽs ſeꝑabile intelligit᷑ pᷣdicabile: qð cũ pᷣdi⸗ ſe que ſunt oppoſita: ſed ſumit cum dieione
tiſteen un Ner e le cet᷑ ve de aliquo ſubo põt faciłr vere negari e que ſun ar Hõ een
Etde iſa erpvoe oe i de eodez. Et ꝑ accñs inſepabile intelligit᷑ pᷣ cum in gieetnn Anrſa.. Eick keitz
pdiffinito om e n⸗ dicabile: q ci xe affirmet᷑ ð aliquo ſubo:nõ cum iſta dictione contingit.
n ſcde imetiose e põt facilr vere negari de eodẽ. Exẽplũ de ac „„ dedueni
Necides ciedleeſcor cidẽte ſeparabili: vt ſedere ſtare. Freplũ de DOmmune ẽ oĩbus qᷣn⸗ entia dil⸗
neami de aligno ſtbietih n Etpofitõ accidẽte inſeꝑabili:vt gbũ reſpectu cigni.⁊ 1

bus pꝛedicari. ¶ Dif⸗ dicabili.
fert autẽ genꝰ ab alijs Genus.
Dqm genyde pluribpꝛe Pfis.

ſabiect d inat inpo in Köe dini⸗ nigrũ reſpectu coꝛui.O Tüc ibi. Accidentiũ
erterm nus albifKonis, aliud cõe ac. ¶ Hic ↄñr auctoꝛ ponit aliã di⸗
rid alinpo ſbiet ſnn niſionem accidẽtis:in q̃ diuiſoe dz capi iſte

1 4 ade
tenminus ſolt⸗ .

N tetminꝰ accidẽs ſcðᷣe intẽtionałr ⁊ non pꝛie S en den .
dor vfeabſcßolci intentionaliter: ⁊ dz ſc intelligi diuiſo. De dicat᷑ qᷓ alla pꝛedicabilia. ¶ Diſffe⸗
ere palno ſe nnstf⸗ numero accidentiuʒ: quedam ſunt accidẽtia rentia añt differt a gñe. qm gen? pᷣ⸗
deſimt eſſe ena. eu, cõia:⁊ gas ſunt deccſerle ꝓPpꝛia. Inge acci⸗ qicat᷑ in quid:dꝛia vero in qle. Item
B lii diffinition iſ r ſ ꝓpoſito eſt vle qð põt pꝛedicari de pluri⸗ rẽtia pᷣdicatur de plur iboſpeciebus
en t erponl cſe n bus accidẽtaliter ⁊ tranſmutabiliter. Et acci ſpecies vero non. Similiter differẽ
6 ſ gnu Hoſſ gelmnt dens pꝓpꝛiũ eſt terminꝰqui pᷣdicat᷑ trãſmuta tia differt ab accidente: Raccnis ſ 11
rs q ſunt ſm n enm biliter a accidentaliter ſolum de yno:vt boc ſcipit mag ⁊ minꝰ: intẽtõeʒ ⁊ remiſ
= eicn⸗ eater⸗ e iij
phi vech d

Eractatus Secũjdus.
ſionẽ daia vero nõ ſuſcipit mag ne eſſe genꝰ: qꝛ lʒ ᷣm vnũ nomẽ pᷣdicet

q; minus.Differt aũt ſpẽs a genere pluribꝰ:nõ tñ ᷣm vnã rõeʒ entis.ra⸗

Species

qꝛ genꝰ cõtinet ſpẽs:⁊ nõ ↄtinet᷑ ab tio em̃ entis ſᷣm ꝙ dicitur de ſubſtã
eis. Spẽs auteʒ differt a dꝛia:qꝛ ex tia eſt ens per ſe.ſᷣm autem ꝙ ðꝛ de

pluribꝰ differẽtijs bñ cõſtituit᷑ vna alijs nouem pᷣdicamẽtis eſt ens in a

ſpecies:vt iſte differentie rationa⸗ lio:⁊ ſic pᷣdicatur ſᷣm diuerſas rões

le:moꝛtale cõiunguntur ad cõſtitu⸗ ⁊ ideo non pᷣdicat᷑ vniuoce: ſed po⸗

tionẽ buiꝰ ſpeciei bomo: ſpẽs vero tiꝰ equoce:aut multiplicit᷑.¶ Pꝛe⸗

nõ cõiungit᷑ ſpẽi:vt gignat aliã ſpe⸗ dicari aũt equoce eſt pꝛedicari vno
ciem.quedã em̃ ꝑticularis equa cui noĩie:⁊ rõnibus diuerſis ſᷣm illud no

daʒ particulari aſino ꝑmiſcetur ad mẽ ſumptis: vt canis vno noĩe pꝛe⸗
muli giationẽ: ſʒ nõ equa ⁊ aſinꝰ in dicat de cane latrabili.ſygere cele⸗
cõi.Gpẽs aũt differt a ꝓpꝛio:qꝛ ſpe ſti:⁊ piſce marino.nõ aũt ſᷣm illð no

cies natura pꝛioꝛ ẽ ꝓpꝛio:ꝓpꝛiũ ve mẽ ratio ẽ eadẽ oĩbus. ſʒ alia ⁊ alia

ro poſteriꝰeſt ſpecie. Pꝛeterea quo ¶ Denoĩatiua dicũtur:quecũq; ab

rũ termini id eſt diffinitiones ſunt aliquo ſolo caſu ſunt dꝛia: ſᷣm üũlud

differentes ipſa ſunt dꝛia.ſed diffi-⸗ nomẽ babẽt appellationẽ: vt a grã⸗
nitiões ſpeciei ⁊ ꝓpꝛij ſunt differen matica grãmaticꝰ:a foꝛtitudine foꝛ

tes. ergo ſpecies ⁊ ꝓpꝛiũ ſunt dꝛia. tis.Iñ grãmaticus ⁊ foꝛtis pᷣdicã⸗
Spẽs aũt differt ab accidẽte:qꝛ ſpe tur denominatiue:ergo accidẽs de⸗
cies pᷣdicat᷑ in quid:accidẽs vero in nominatiue dicitur pꝛedicari.

quale vel quõ ſe habet. Spẽs etiaʒ
natura poꝛ eſt accidente. Omne em̃

Pꝛopꝛiũ.

cat᷑ cui eſt ꝓpꝛiuʒ:accidẽs vero de
pluribꝰ ſpẽbꝰ.Et accñs pꝛimo ineſt

¶ LCirca bunc textum.

—

accidẽs natura poſteriꝰ eſt ſuo ſub ¶ Notãdũ ẽ pꝛio ꝙ bic ↄſeqnt Pe.
iecto. Pꝛopꝛiũ auteʒ differt ab acci biſ.determinat de ↄuenientijs ⁊ differẽtijs

. ii 1 5 qr pᷣdicabiliũ. Uñ pꝛedicabilia in hoc cõueniũt
gente: qꝛ ppꝛiũ de vna ſola ſpẽ pᷣdi⸗ qꝙ ſunt vłia pꝛedicabilia de pluribus ſiue de

multis.Qũo aut dr̃ia differt a genere ſpẽ:et
binte I pꝛopꝛio ſatis clare ptz in textu.¶ Iſte textꝰ.
indiuiduis.et ꝑ poſterꝰ gñibus et Siñj differt a dr̃ia. debet ſic intelſigi Acci⸗

ſpẽebus.nõ em̃ hoõ aut aĩal currit.ni⸗ dẽtia pꝛedicãtur de ſuis ſubijcibilibꝰ: cũ iſt
ſi qꝛ ſoꝛtes vlł plato currit. Pꝛopꝛiũ aduerbijs magis ⁊ minus differẽtievero nõ

aũt pꝛio ↄuenit ſpẽi ⁊ per ſpẽm con

pꝛedicãtur cũ iſtis aduerbijs magis ⁊ minꝰ.
¶ Iſte tettus. Differt autẽ ſpẽs a genere. dz
ſic intelligi. Genꝰ vere ⁊ affirmatiue pꝛedi⸗
catur de ſpẽ vniuerſaliter ſumpta.⁊ nõ econ

uenit indiuiduis. ¶ Itẽ genꝰ: ſpẽs:
dꝛia:pꝛopꝛiũ equaliter participant

ab oĩbus de quibꝰ pꝛedicãtur acci⸗ tra:vt iſta eſt vera: s bõ eſt alal. ⁊ tñ iſta ẽ
dẽs vᷣo nõ: ſed ſuſcipit intẽtionẽ et falſa:omne aĩal eſt bõ.¶ Iſte tertus. Spẽs

ꝓppꝛiũ vniuoce pᷣdicãtur:accñs aũt

cari vni⸗

aũt differt dz ſic intelligi. Plures differẽtie
poſſunt Sumg Brmodi dereimnindri et
5 . uoce: ſz lari determinabilis ad cõſtitutionẽ diffinitiõis
. rdicaf vnnoce: 7 dendiali. eciei:que tñ differentie nõ ſunt ſibijnuicẽ
¶Pꝛedicari aũt vniuoce.ẽ pᷣdica⸗ ſuboꝛdinate:ſed tñ due ſpẽs nõ ſuboꝛdinate
ri ᷣm vnũ nomẽ ⁊ ronẽ vnã ᷣm illud ſine non babẽtes ſe per modũ ſuperioꝛis et
nomẽ ſumptũ. vt hbõ ſᷣm vnũ nomen einterioꝛis nõ pñt ↄiungi adinuicẽ ꝑ moduz
pᷣdicat᷑ de ſoꝛte ⁊ de platone:vt ſoꝛ⸗ dererminarlogis vreekentembinis ad airr
bhomo: ö: rö eius tionẽ diffinitiõis ſpẽi. Sʒ ſm rei veritate.
te fiſkl no bato en bo 1. önal iſte tertus eſt falſus.vt videbitur in logica.
moꝛtale. ¶ Et ob hoc ens non põt ¶ Notãdũ eſt ſecũdo:ꝙ iſte textus

remiſſionẽ.¶ Iteʒ genꝰ:dꝛia: ſpẽs:

Quidpᷣdi
cari deno
minatiue

Expoõ te⸗
xtualis,

misſibftantis dt iſtd n
fbilsdiſtaeſt imeciatxdo⸗

(rmääeſtteiochti
fnoſts Rgen ſhes,r Bftinttligi.
ſertgis dirt ritnöicänm deſntsl
ciifisacerbis nags: min:
necicrurdeſnsſibinhilidia⸗
betug't minEtenplumn 6
nnagis vel nin; bornecetii mag
Aillnecnagvel nin römlis in
Ntogtfſoues eſtnag velmmn
ino (Aetet. Re gen din
elig. Bend: ſpesdir ppriͤhe
mmunbilter de ſuis iidinbildas
Giszcicik iſinnibilter aſe
Hectcnirninoce pit wice et
fiimräſnurabilter: ecicai
Niteneſtgectenm taninn

Nnd (Onmonoticeſtcd

Gonid⸗ Dfint petier vmlvoce: dif

Pnumbrröcgn

D

eſt ens der 4 dicin⸗ Nu Expõ tet

ca grämatic?aforninclee
In Gramatlcus 1 fortsitii
cnominatiue:crgo gcctcisd⸗
naniue dicitur pꝛedicani.

Lirca bunctertun.

otadũ è pꝛioq bicoſeqn e
erminat de oueniemis: diftiin
lin. Uñ pꝛe dicabilizinbotcinni
vlia pꝛedicabiliade Plordnefu
Qũo aut dfia diffena gererſin
ſatis clare ptz in ternn (Iem⸗
ſen a dfu debet feine ig an
. eelee iſ
cedicatur de ſuis ſubichilb it
hsmagis ? Minus diflliietiin

tur cuͦ iſtis adue dis aenn
ntẽ ſpesagenee ⸗

fert dz fiein

coiungipno tior
linabilis 34 cſin
x6 ſedtũ due ſeg ſpertu⸗

Rin ten h
ſie —

unione dflii⸗

tualis a c
pꝛio

De ↄueniẽtijs ⁊ differẽtijs pᷣdicabillum Folio xxxvi.

Species aũt differt a ꝓpꝛio dʒ ſic intelligi. Etiã auctoꝛ diffinit ꝑꝛedicari eqͥuoce ⁊ deno

ꝙ ſpẽs eſt terminꝰ nõ cõnotatiuꝰ vel minus
ↄnotatiuꝰ qᷓ; ꝓpꝛiũ vt iſte terminꝰ bomo eſt
terminꝰ nõ ↄnotatiuus:⁊ iſte terminus riſi⸗
bilis eſt ↄnotatiuꝰ:⁊ iõ ſpẽs ⁊ ꝓpꝛiũ bñt di⸗
uerſas diffinitiones.Etiã iſte terminꝰ hõ al⸗
teri ↄceptui ſuboꝛdinat᷑ qᷓ iſte terminꝰ riſibi
le.Sili mõ etiã intelligit᷑ cũ ðꝛ Spẽs eſt
pꝛioꝛ accidẽte:hᷣ eſt aliqua ſpẽs eſt terminus

Abſolutus ⁊ accidẽs eſt terminꝰ ↄnotatiuus

Sed illa dꝛĩa nõ eſt vłis:cum nõ ↄueniat oĩ

ſpeciei nec oĩ accidẽti.¶ Iſte textꝰ.Pꝛopꝛiũ

Erpoſitõ
textualis

Dde pꝛedi
cationibꝰ

aũt dz ſic intelligi. Pꝛopꝛiũ ſpecie ſpecialiſſi
me pᷣdicat᷑ de vna ſpecie ſpãliſſima: de nul⸗
lo alio pꝛedicatur.quin illa ſpecies de eodezʒ
pꝛedicetur. Sed accidẽs pꝛedicatur de plu⸗
ribꝰ ſpẽbꝰ Et etiã accidẽs pᷣdicat᷑ immediate
de pꝛimis ſubſtantijs:⁊ mediate de ſcðis: vt

iſta eſt mediata:hõ currit.⁊ iſta ĩmediata ſoꝛ

tes currit. Sed ꝓpꝛiũ ſpẽ ſpãliſſime pᷣdicat᷑
ĩmediate de ſpẽ ſpãliſſimaa mediate de ſuis
bpmis ſubſtantijs vt iſta eſt mediata. Soꝛtes
eſt riſibilis.⁊ iſta eſt imediata:bõ ẽ riſbilis.

¶ ’ Notandũ eſt tertio:q iſte textus
Itẽ genꝰ:ſpẽs ⁊c.dʒ ſic intelligi. Genꝰ ſpẽs
dfa:⁊ ꝓpꝛiũ:nõ pᷣdicãtur de ſuis ſubijcibilibꝰ
cũ iſtis aduerbijs magis ⁊ minꝰ:⁊ accidentia
pꝛedicatur de ſuis ſubijcibilibꝰ cũ iſtꝭ aduer⸗
bijs magꝭ ⁊ minꝰ.Exemplum:vt ſoꝛtes nõ ðꝛ
magis vel minꝰ hõ:nec etiã magꝭ vel minus
aĩal:nec magvel minꝰ rõnalis vł riſibilis qᷓ
plato:ſʒ tñ ſoꝛtes eſt magꝭ vel minus alb qᷓ;
plato. ¶ Iſte tertꝰ. Itẽ gen dꝛia ꝛc. dʒ ſic in⸗

telligi. Genꝰ:ſpẽs:dr̃a:⁊ ꝓpꝛiũ pᷣdicãt᷑ intrãſ.

7

dẽs pᷣdicat᷑ trãſmutabiliter ⁊ ſic in ꝓpoſito
pꝛedicarivniuoce capit᷑ vt idẽ eſt ꝙ pꝛedica⸗
ri intrãſmutabiliter ⁊ pꝛedicari denoĩatiue
vt idem eſt ꝙ pꝛedicari tranſmutabiliter

¶ Qnarto notãdᷣ eſt:qꝙ bic auctoꝛ
diffinit pꝛedicari vniuoce: q̃ diffinitio ſatis
pʒ in textu.Et nõ capit h auctoꝛ pᷣdicari vmi⸗
noce:vt cepit in textu pᷣcedẽti:ſed capit ꝓpᷣe
vt diſtinguit᷑ ↄtra pᷣdicari eqͥuoce ⁊ denomi⸗
natiue. AUnde in diffinitione buiꝰ qð eſt pᷣdi
cari vniuoce:iſte terminꝰ nomen capit᷑ gene
raliter vt ſub ſe cõpᷣbẽdit oẽs partes oꝛõnis
⁊ iõ in ꝓpoſito capitur ꝓ cõceptu:ita ꝙ ad h
ꝙ aliqͥd pꝛedicet᷑ vniuoce:opoꝛtet ꝙ accipia
tur vᷣm vnuʒ conceptũ ⁊ non ſᷣm plures:qꝛ ſi
ſm plures acciperet᷑ tũc pꝛedicaret᷑ eqͥuoce.

minatiue:q̃ diffinitiões ſatꝭ patẽt in textu ⁊
de iſtis magis videbitur in tertio tractatu.

¶ CLontra dicta pꝛimo arguitur ſic
Genus ponitur in diffinitione ſpeciei: ergo
ſpecies cõtinet genus ⁊ per conſequens ma
le dicitur ꝙ ſpecies non continet genus.
¶ Secundo ſic arguitur.equalevel inequale
eſt pꝛopꝛiuin:⁊ tamen nõ pꝛedicatur de vna
ſola ſpecie:ergo textus eſt falſus qui dicit ꝙ
ꝛopꝛiũ de vna ſola ſpecie pꝛedicatur. ¶ Ter
tio ſic arguitur pꝛopꝛium pꝛedicatur deno⸗
minatiue:ergo male dictum eſt ꝙ pꝛopꝛium
pꝛedicatur vniuoce.

tecedens ⁊ diſtinguendo conſequens: quia
dupliciter poteſt intelligi ꝙ ſpecies conti⸗
neat genꝰ. Ino modo ꝙ genus ponatur in
diffinitione ſpeciei: ſic cõceditur conſequẽ
tia Aliomodo ꝙ ſpecies pꝛedicetur de gene
re vniuerſaliter accepto.⁊ ſic negatur conſe
quentia. Ad ſecũdum dicitur ꝙ textus in⸗
telligitur de pꝛopꝛio ſpeciei ſpecialiſſime.⁊
non de omni ꝓpꝛio. Ad tertium dicitur cõ
cedendo antecedens ⁊ negando conſequen⸗
tiaʒ:quia in textu capitur pꝛedicari vniuoce
large:vt idem eſt q pꝛedicari intranſmutabi
liter:⁊ non capitur ſtricte:vt idem eſt ꝙ non
pꝛedicari equiuoce:vel denominatiue.

¶Etplicit ſecundus tractatus.
e üiij

mutabiliter de ſuis ſubijcibilibus. Sed acciꝰ

Agd rões
¶ Apꝛimum dicitur cõcedendo an in oppm̃.

Diffinitõ
equiuoco
rum

Quid ſub
iectu ter/
tij tracta⸗
tus

Diffinitõ
antepꝛe⸗
dicamẽti

ctũ ⁊ nomẽ in eis ſoluʒ eſt cõe:⁊ ſᷣm
illud nomẽ ratio ſubſtãtie eſt diuer⸗

pariete:ecce terribile animal ⁊ de le ¶ Notãdũñ eſt ſcðo ꝙ iſte terminus

Tractatus Tertus glltunn
¶ I Incipit tractatus tertiꝰ eſt quoddam cognittonale. Dicitur notãter ſiſinſms inſin eln,
De pꝛedicamentis . ab ariſtotele traditum m ſe vel ſibi eqͥualẽs tiſeinunpennn ehoſo ioi
o 4 hrenguitenicdicanmonta erebale logi ne fennin olen⸗
5 Edũ coꝛuʒ que ſʒz ſe nõ ſunt tradita ab ariſtoteſe. ue en dinnm de equn
Pcoamaſe Ed 639 ſed ſm aliqua ſibi equalentia. ¶ Dicitur no⸗ rnlen inin i
Poic 2:; tanter ante cognitionem pꝛedicamentoꝛuʒ rblle anielis vin
s ſunt neceſſa ad differentiam poſtpꝛedicamẽtoꝝ. ¶ Dicit Dil, notoſde⸗ ſtertoch agn
frio:pᷣmittẽda ſi notanter cuius notitia tc.ad explicãdũ vtili na e (Mulil eſinffanen
ne quoꝝ cogni tatem antepꝛedicamentoꝝ. ¶ Einde in gene ent nſnennic n nhsn
tione nequaqᷓ; rali ſunt tria antepꝛedicamenta:hoc eſt ſunt N1i nni bilepicsn

tantum tres termini generales:non coinci⸗ numer
dentes in ſignificãdo ſ̃m ſuas rõnes foꝛma antep:e⸗
les omnia antepꝛedicamẽta mũdi ſignificã⸗ dicamen⸗

põt bfri cogni⸗
ANtio pᷣdicamẽto

a —

rũ. ¶ Eoxꝝ g q̃ᷓ tes. Et ſunt iſti tres termini:diffinitio:diui⸗ toꝛum Agtivoen enn W
dicunt᷑ qdã ſunt vniuoca qqã equo⸗ fio:ꝛ regula. Sed in ſpeciali ſunt ieprẽ ante litanfto heinine „
ca:⁊ qͥdã denoĩatiua.¶ Equoca di paedicainẽta boc eſt ſeptẽ ſunt termini ſpeci ſinrenufgrifen dictiseni
cunt᷑ quoꝝ ſolũ nomẽ eſt cõe ⁊ ratio ales non coincidentes in ſignificãdo ſm eo Ceilbsdoſfftorgnispen ien
ſubſtatie ſcðʒillud nomẽ eſt diuerſa rum rõnes foꝛmales omnia antepꝛedicamẽ geeirno⸗tsial! mhlenicsn

ta mũdi ſignificãtes.Et ſunt iſti termini dit
finitio equiuocoꝛum:diffinitio vniuocoꝛum
diffinitio denominatiuoꝝ: pꝛima diuiſio an⸗
tepꝛedicamentalis ſecunda diuiſio pꝛima re
gula antepꝛedicamentalis ſecunda regula.

ſit aĩal ſignificat aĩal viuuz⁊ aĩal pi kan
it aial ſignificat aĩal viuuʒ⁊ aĩal pi r
llefteAebtbustgaldusnuffn
müpprse pincipalitent alud
fins tminus incipalttent bo rin
pieusreſpectuuius termimo6

ſa.Dicimus enim de leone picto in

one viuo idem dicimus equiuoce. equiuocum: capitur dupliciter. Ano mõ pꝛo Quideꝗd.· AIa olf difittionezegnnen
Et de ſtatuis regũ dicimus:iſti ſũt Bdcoeeuoegergrainte mio⸗ oao bao ei⸗ nocum e⸗ Cnnnniterdicttundatur de egninon
G . . 3 to. Hꝛim eit terminus ſe⸗ inrin locatis tdebet ſe intelligl. Eqmao⸗
len ogeoer- Snneſna 10 4 1 6 cunde impoſitionis ſiue intẽtionis.⁊ deſcri⸗ ealue, 3 annſuremugureſnr
g . 8 eges bitur fic. ¶ Equiuociũ equiuocãs eſt termin? eu? ekeggemntilg dietioſſeniſect er d
ſumendo nomen regis equiuoce. conſio Ace ennnt ſadicoſnſtar

ſignificãs fuum ſignificatum vel ſua ſignifi

¶Iſte eſt tertius tractactus ſummulaꝝ ma/ cata diuerſis cõceptibus totalibus nõ ſyno⸗
giſtri pe.h. in quo determinat de pꝛedicamẽ nimis. ODicitur notanter nõ ſynonymis:
tis: ⁊ coꝛreſpondet libꝛo pꝛedicamẽtoꝝ ari⸗ ſi aliqs pꝛoferat iſtam vocẽ bomo:pluribus
ſtotelis:cuius ſubiectum attributionis eſt ̊ eque pᷣſentialiter exiſtẽtibus ⁊ intelligenti⸗
complerum ponibile in pꝛedicamẽto: ⁊ paſ⸗ obus impoſitionẽ eius.quilibet illoꝛum pluri

Gedfft Cncepttkustaglbus non ſfnonm
umns (iczeſt uano gdiſfn
ail WRN
“ ngethusticdeder finelllk⸗

». 4 71 5 .
aſnitalndgimesfinſfrin

ſio ſubiecti eſt hoc complexuʒ: ſubijcibile y? um foꝛmabit cõceptum bominis: ſic ly bo⸗ ninſtaenhe
pꝛedicabile. Et diuiditur iſte liber in tres ꝑ⸗ mo ſignificabit ſua ſignificata diuerñs ↄce-⸗ hnemn afnfian Bän
tes. In pꝛima determinat᷑ de antep̃dicamẽ⸗ ptibus totalibus:ſed illi cõceptus ſunt ſyno unſ lt dctones loogenen⸗
tis In ſca determinatur de pꝛedicamentis nymi.O Dicitur notanter totalibus: ad diffe detonitti 9 onfal diferetii nin
T incipit ibi. Eoꝛũ que ſecundũ nullã cõple rentiã oꝛationis que ſignificat ſua ſignifica wam ſior de indifinitione
xionem dicuntur ſingulum ac. In tertia ꝑte ta non tamẽ diuerſis conceptibus totalibus ien fteterninus wecnn
determinatur de poſtpꝛedicamentis.⁊ inci⸗ ſed partialibus.¶ Unde equiuocum equiuo filnwette lenminn SR . .
pit ibi.Dicitur aũt alterũ alteri op.ac. cans eſt duplex ſcilizet equiuocnʒ equocans di natfups ationis dan
- — „ caſu: equiuocũ equiuocans a conſilio. Ejᷓ dſtnetterſeteni zein
¶ Notãdũ eſt pᷣmo:ꝙ antepꝛedica⸗ uocũ equinocans a caſu eſt terminus ſignifi nien indimiinf Aln chemn
mentũ ſolet ſic deſcribi. Antepꝛedicamentũ cans ſua ſignificata diuerſis cõceptibꝰ tota⸗ tent hninine e n lir
eſt cognitionale m ſe vel ſibi equiualẽs ab libus non ſynonymis eque pꝛimo:ſic ꝙ vnũ fennlktännnen nreiſee cif
ariſtotele traditum ante cognitionẽ pꝛedica non per pꝛius ⁊ reliquum ꝑpoſterius ſigni⸗ a dnnimengne letſinr ſcen
mentoꝝ: cuius notitia valet ad perfectaz co⸗ vcet. vt iſte terminns camis ſignificat eque ge nlns Cffife n beiſtp ten
gnitioneʒ pꝛedicamẽtoꝝ babendã.¶ In bac pᷣmoa pꝛincipaliter iſta tria ſcʒ canẽ latrabi tenue y ſftan neſd
diffinitione dicitur cognitionale: quia ante⸗ lem:piſcẽ marinũ: ſydus celeſte. Sed eqduun ſgiierningſ dfe dltnete
Hedicamẽtũ eſt diuiſo a diffinitio: ⁊ vtrũq; uocum equiuocans a cõſilio eſt terminus ſ-· nddainn
9 di⸗ .

im coon
nele inn De antepꝛedicamentis Folio xxxyij.
5; lamen deniiblehe, gnificans ſua ſignificata diuerſis concepti⸗ finitõ equiuocoꝝ conuenit vniuoco vniuoce
no ſunt tradit orſe bus totalibus.non ſynonymis non eque pꝛi capto:ergo diffinitio eſt inſufficiens:ans pʒ
naſddi ealentin (detiine, mo:ſed vnum per pꝛius ⁊ reliquuʒ per poſte qꝛ conuenit iſti termino homo in oꝛdine ad
cosnitionem ldeinn rius: vt iſte terminus bomo ſignificat per pᷣ veros hoĩes: cũ iſte terminꝰ hõ diuerſis con
itiam poſtpꝛeg ecſcnenn usbominem viuum ⁊ per poſterius ſignifi-⸗ ceptibus ſignificet boĩes veros. Secũdo ſic
Nins notitier etag, d id eq; cat bominem pictum: ⁊ tale equiuocum alio argit res equiuoce ſignificates per verba
eclanendin Quid S. modo ſolet vocari analogum. un Sgalnes⸗ edulnocgtan rhillig⸗ rebus ng
iaantepregh. nce uoca eqͥ⸗ — . ſuoca eòᷓ eſt nomẽ cõe ſed verbum:ergo diffinitio e
8 idlanenme uocata a ¶Motãdũ eſt gerlio geoninaca er inſufficiens. ¶Tertio ſic arguit᷑: quicquid ſi⸗
Sire enenlenn in I Caſu 1 a uocata lunt entia que ſigni bnoretglih⸗ 5 Snificat oĩa illa que ſignificat vna ratione ſi
eee nſus inez n i conſfilio, dictionem diuerſis nabilegeis etin 10 ue vno cöõceptuno eſt equocũ ſed equiuocuʒ
cpredicamẽt mücienge Fynonymis vt aial latrabile: piſcis marinus. ſignificat oĩa illa q̊ fignificat vna ratione ſi⸗
iſti tres terminidifft Gnſti 4 S Fduccleſte reſpectu buius termini canis: ue cõceptu ergo quiuocũ nõ eſt equiuocuʒ ⁊
Sed in ſpeciali un nlnſtn 4 t duplicia ſunt equiuoca equinocata.ſ.equi ꝑ ↄñs nõ ſignificat diuerſis c onceptibus
boceſtſente unn lchle gn⸗ uoca equiuocataa caſu:⁊ equiuoca equiuoca , Adröes i
incidentes inf ifrnnnnbe taa conſilio Tinde equiuoca equiuocataa ca ¶Ad pꝛimum diciturꝙ lʒ iſte ter⸗ Adrões ĩ
ſonmles omm Snnlcͤcoffitt ſu ſunt entia ſignificata diuerſis coceptibus minus bomo:ſignificet omnes bomines di⸗ oppoſitũ
nificates Ef antegrelteni rotalibus nõ ſynonymis ꝑ vnã ⁊ eandẽ dicti uerſis oceptibus totalibus ſynonymis nõĩ
ace unriſtiterminid onẽ eq̃ pᷣmo:vt aĩal latrabile piſcis marinus diuerſis conceptibus nonſ ynonymis. O Ad
ocumdiffinitio Vniuoccngn ſydus celeſte. Sʒ equiuoca equiuocata a cõ⸗ ſcðm dicitur ꝙ ille terminus nomẽ:in diffi⸗
cvominatinoprimn diuißomn fllio ſunt entia ſignificata ꝑ eandẽ dictioneʒ nitione nõ accipit᷑ ſpecialiter vt diſtiguitux
entalis ſecunch diuifi⸗ Pinare L diuerſis ↄceptibus totalibus nõ ſynonymis 3 alias partes oꝛationis: ſed cõiter vt ſub ſe
edicamentalis ſecuncgfegll vnũ ꝑ pꝛius ⁊ pꝛincipaliter:⁊ aliud per poſte compꝛehendit quãlibet partem oꝛõnis. Ad
l eſt ſcdo Giſte tennime rius ⁊ minus pꝛincipaliter: vt hbõ viuus ⁊ hõ tertium dicitur diſtinguedo minoꝛẽ: qꝛ ſubie
apitur duplichen dmnin pictus reſpectu huius termini bõ. ¶ Deinde ctũ eius pot accipi perſonaliter ⁊ ſignificati
G: Zii⸗ ſCnong⸗ auctoꝛ ponit diffinitioneʒ equiuocoꝝ que vt ne ⁊ ſic negatui minoꝛ: vel põt accipi ſimptr
unmocate. Alonoconoegi comuniter dicitur: datur de equiuocis equi⸗ ſiue materiatr.ſ.ꝓ illo termino equiuocum:
deino möeſt temnins uocatis ⁊ debet ſic intelligi.Equiuoca equi⸗ aſic conceditur minoꝛ:⁊ negatur ↄna. .
ſitnonis fine intetionis deſi, J

4 uocata ſunt entia quoꝝ dictio ſi nificans ea H „ 8è
Jutelle, eſt eadem: rilla dictioſfignitcne ea dinerſs Q VUniuoca dicuntur quoꝝ nomen d ffinttio
ctus difi νμoHμ0 zotalipus non ſynonymis. eſt cõmune ⁊ ratio ſubſtantie m il⸗ vniuocox
nitionis ¶.Notãduʒ eſt quarto ꝙ diffinitio lud nomen eſt eadem vt hoc nomen
equiuoco equinocoꝝ pot etiaz intelligi de eqͥuocis eqᷓ animal eſt cõmune homiĩ ⁊ boui ⁊ ſi⸗

miuocii equinociseſttoennin
mum fignificatum velſun ſgnif
coceptibus totallbus n ſfw⸗
itur notanter noſpnonpnis

rat iſtam voce boſnopimis ur uocantibus:⁊ tũc debet ſic intelligi. Equiuo Ii ſjiſßto non
3 cxiſtẽtibus t intellgen rum ca eqͥuocãtia ſunt dictiones ſignificãtes ſuũ maliter 1 tio ſube ß m illud nomen e
e . quilibet illoꝛunpin ſigni ficatum diuerſis oↄceptibus totalibꝰ nõ eddeʒ. dicimus emn bomo eſt anunal
Ge Linai ul Grfelſd ſynonymis vel ſua ſignificata. Iñ in iſta dir bos eſt ammal.⁊ bomo ẽ ſubſtantia
töceptum bomninionſlft nonymis vel ſua ſi . “ lĩata ſenſibilis:et bos eſt ſubſtãti⸗
itſ fignificata diuefis M finitioue ponit᷑ dictiones loco generis? to⸗ giata ſenſibi S.et bos eſt ſi⸗ tig
ſua 1 licöceptus ſunm ſinx tum reſiduũ ponit᷑ ad differẽtia vniuocoꝝ qnimata ſenſibilis.⁊ ſic nomen ẽ cõ
— dſft nietorkend Sabmtone eu, mune eis ⁊ ratio eoꝝ ſᷣm illud nomẽ
ur notie e . uocoꝛum iſte terminus noe:capitur ⸗ Mihi .
nis ue ſon rſu in raliter loco iſtius termini dictio: ⁊ nõ capit ſ H leblt tug an
binerſis vonceptibus megnie ſpsliter vt eſt vna ꝑs oꝛationis diſtincta ab enſibi ſmne R De⸗
18.6 Undeeguino an⸗ alijs.Et ſimiliter iſte terminꝰ cõe:non capit ta ſenſibi is.⁊ ſimiliter bos. ¶ e⸗ Diffinitio
cr Kalieeteniuo di vt diſtinguitur cõtra ſingulare: ꝛ aliqui ter nominatiua dicũtur quecũq; ab ali⸗ denomia⸗
i ccuiuocansa con ſcre mini ſingulares ſunt equiuoci:ſed capit᷑ iſte quo ſolo caſu ſunt differentia. ⁊ ᷣm tinoꝛum,
msaciſet nnnn Hõ enre enin locciſti, efeen illud nomen babent appellationem
diuerſis . erminus ratio: capit᷑ loc ⸗ , 3 . fo⸗
ficha dineni imorfc M ↄceptus. Silr iſte terminus ſubſtãtia:nõ ca ur ſe otetdfförn ſoyn ſ 1.
nn mn ppoſtenit e pit ꝓpꝛie vt diſtinguit gaccidens:ſed capit etts. di e 1olo caiu. i.
relun enifian eni bic iſte terminus ſubſtantia: xꝛo qualibet re ſola cadentia q̃ẽ a Pte rei ſᷣm illð no
mminns cal aſn ln ſigni icata p dictionem. men babent appellationem. Nomen
bncriſn cleſe Ge ¶ Contra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑ dif emm denominatiuum debz commn
nu ilio eſttenni⸗

Tractatus Lertius.
incare cum nomine vniuoco in pᷣnci ſingularis numeri dʒ capi vt tm̃ xalet ſieut umd gudicimn.
pio ⁊ differre in fine: vt a grammati aliqbus. Similiter v caſum indiffinitie de ajurchchhle⸗
ca grãmaticus: ab albedi iatiuoꝝ nõ debemꝰ intelligere accidens r jd nl
8 Ci 0 9 qine albus. grãmaticale diſtinctũ ab alijs accidẽtibꝰgrã 6 önnt cti⸗
¶Circa bunc textum. e 8 ſi Etbor
maticalibꝰ: ſy debet capi in ꝓpoſito ꝓ finali ſſon plerione⸗,. 2
¶ notanaũ eſt pᷣmo q; ille terminꝰ daia vocis ſm litteras:vel ꝓ mõ ſigmficãdi. ⸗ . (Gön
Acceptio vmiuocum: capit᷑ dupliciter Enoꝰ p vniuoco ita denoĩatiuũ ſignificat cõnotatiue: a ab 8 ſiceſcheinn
de ly vni⸗ yniuocante: 1 ſc eſt ſecunde ĩpõnis fiue ĩten ſtractũ abſolute ſiue minus connotatiue hii. bundinſols lcin
nocum eſe ⸗ ſeribi. Ani poms! —d Ee ie, in ebꝛup toctonod ee⸗
tionis: dz ſic deſeribi. AUniuocu vniuocans ¶ Motãdũ eſt q̃rto q; diffinitio de⸗ Intelle, fingltifun 7 Mtediuſf⸗
eſt fminꝰñIns ſua ſignificata vnico cõceptu nominatiuoꝝ fic dʒ intelligi.Denoĩatiua vo ctus du. efinſſtutſei ſende
vt iſte terminus aĩal. ¶ Alio mõ capitur pꝛo ce ⁊ ſignificatiõe ſimul ſunt ↄcreta bñtia ab⸗ denomi 1 enti Jerqpo .
C 3 2 — 97 „— „ , „ — „ nat „ 9. . .
vniuoco vniuocator ſic eſt terminus his ie ſtracta c qb oueniũt in pꝛincipio adañt in natnop ne Gigtron tandn
poſitiõis ſiue intẽtiõis:⁊ dʒ ſic deſcribi ni fine litteraliter.vel ſyllabaliter qtũ eſt er ꝑ 1 in alo ſcutgs ues⸗

uocũvniuocatũ ẽ res ſigata ꝑ eãdẽ dictionẽ
vnico ↄceptu:vt illa res qͥẽ aĩal eſt vniuocũ
vniuocatuz. Et ſᷣm ꝙ duplr accipit᷑ vniuocũ
ßm boc poteſt diffinitio vniuocoꝝ duplicit᷑
exponi. nomodo de vniuocꝭ vniuocatis et
tunc ſolet cõit᷑ ſic exponi. Iniuoca vniuoca⸗
ta Gnn nl quoꝝ lrie ſigns ẽ eadẽ qͥ ſigt
ea ſm eũdẽ cõceptũ.Alio mõ põt exponi de qine: ꝓq̃ iſte terinꝰ nigredo ſupponit ¶ Sñ
vniuocis vniuocantibus: ⁊ boc fic. Iniuoca ad eolarione tria irbetetſtmye⸗
vniuocãtia ſunt dicibilia m eũdẽ cõceptum eſt ſubiectũ denoĩatiõis.Denominãs:⁊ ẽ ab
ſua ſignificata ſignificantia. Iñ iſti termini ſtractũ ⁊ Denoĩatiuũ qð ẽ ↄcretũ illiꝰ abſtra
nomen cõe ratio ſubſtãtia: capiuntur in prti cti. vt h̊ eſt denoĩatio ſiue denoĩatina pᷣdica⸗
diffinitione eo modo quo dictũ eſt in diffini tio: bõ eſt alb. x ibi ly bõ eſt ſubᷣm albũ ẽ de
tione equiuocoꝛum. noĩatiuũ:⁊ ly albedo ẽ denominãs. De iſtis

¶ Notandũ eſt ſcðo ꝙꝙ triplicia ſũt plura alia ſunt dicendaq̃ videbũt᷑ in logica.

te vocis ⁊ ↄnotãt accñtałr illð ꝓ quo ſuppo ddeen r.
nunt ſua abſtracta:vt albũ ⁊ nigrũ ſũt deie⸗ Nogt inmn.
ta reſpectu boꝝ abſtractoꝝ.ſ.albedo ⁊ nigre
do.cũ qᷣbꝰ ↄueniũt in pꝛincipio dictõis:⁊ dif ſonttotinegſaei isnn
ferũt litteraliter in fine:⁊ albũ cõnotat acci ctetecto⸗
dẽtaliter albedinẽ ꝓ qua iſte terminꝰalbedo
ſupponit.ſiłr nigꝝ accñtaliter ↄnotat nigre⸗

Intellec⸗
tus diffi⸗

nitionis.

Hedͤſita
ad deno⸗
minatio⸗
nem.

niu. esin o gie t bono ina
tiquoag fkenusin ſuoſu⸗
ms (Ouni;nc ſieu gen
egtgiglinboie ve fl e
gins perb in noinfeniol.C
nocheſendiinöe iant fom
leria Etiſtent? noc ſuban

Triplici ð denoĩatiua. Nã qͥã ſũt denoĩatiua tm̃ voce. ¶ Coõtra dicta pꝛimo arguit᷑ ſic. cõ itieſttoenu ſubſtinalo
nomiatig ⁊ ſũt cõcreta bñtia abſtracta cũ bꝰ ↄueniũt tra diffinitionẽ vniuocoꝝ albedo⁊ nigredo efoenu ſubſtitialis hois di
in pꝛincipio dictionis ⁊ differunt in fine ſed ſunt vniuoca vniuocata.⁊ tñ nulla rõ ſubſtã mn acaſcetal ſt abedobois.

nõ ↄnotat illud accñtalr pꝛo q̃ ſua abſtracta

pꝛĩcipaliter ſupponũt

vt iſte terminus hõ ẽ

denoĩatiuũ voce tm̃ reſpectu buius abſtrac⸗
ti bũanitas. ¶ Alia ſũt denoĩatiua ſignicati⸗
one tm̃ ⁊ ſũt ↄcreta q̃ bñt abſtracta cũ qᷣbꝰnõ

tie ẽ eis eadẽ cũ ſint accñtia. diffinitio vni⸗
uocoꝝ eſt mala.¶ Scðo ſic arguit᷑ õ diffiniti
onẽ denoĩatiuoꝝ.q̃cũq; dꝛñt ab aliq abſtra⸗
cto ſolo caſu hñt vnũ abſtractũ:ſed denoĩati
ua nõ bñt vnũ abſtractũ:ꝗ denoĩatiua ab ali

nate dpneeirſ faf
Nnaterig tainincorge Al
Reſemngto ſilt rcttegn

Unm. 0 N abeoinpanet .

ↄueniũt in pᷣncipio ⁊ dꝛñt in fine vocꝭ:ſq con quo abſtracto nõ differunt ſolo caſi: ꝑ ons mnocus eſenati eſſ
notãt illud pꝛo quo ſua abſtracta paincipalit᷑ male dicitur ab aliquo. ¶ Tertio ſic arguitur inſig abche eſffan
ſupponũt: vt iſta terminus ſtudioſuſẽ ðnoĩa denoĩatiua ⁊ abſ acta aliqñ ſunt ſimiliuʒ ca din der ente, treg
tiuũ ie renzarenavoee nrac ſuum:ergo non differunt caſu. irſſnchlhnmug notns
ti virtus.¶ Alia ſũt denoĩatiua voce ⁊ ſigni⸗ “äü , * . n .
ficatiõe ſil: ⁊ ſũt cõcreta bñtia abſtracta cum ¶ Xd pꝛimũ dicit diſtinguẽdo mi⸗ 2q res Dahns Tigurmu eſtinſu⸗
qbꝰↄueniũt in pꝛincipio dictiõis ⁊ differunt noꝛẽ: qꝛ ille teri ſubſtatia põt capi ꝓpꝛie vt pollseſen ne. CO.
in fine qtũ ẽ ex ꝑte vocꝭ ⁊ ↄnotãt illð accñ⸗ ſignificat rẽ ꝑſe exñtẽ.⁊ ſic cõceditur minoꝛ glideſtire lin diatur ſiar
talr ꝓ qͥ ſua abſtracta ſupponũt pꝛĩcipałr:vt Al pᷣt capi p qcũq; re ſignificata ꝑ vocẽꝛ ſic ſſer ſiochtnenne:
album ⁊ nigꝝ ſüt denoĩatiuna voce ⁊ ſignifi⸗ negat᷑ mioꝛ.¶ Ad ſcðʒ d ↄcedendo pꝛimam en ün N
catione ſimul reſpectu boꝝ abſtractoꝝ albe⸗ Oñaʒ: negando vltimã:qꝛ ille ablatiu⸗ aliq d onotcgtſn C
do et nigredo. capit᷑ in ꝓpoſito vt tm̃ valet ſicut aliqb?. Ad Rie ſſfotlesgin unndiſtingn
¶ ; Motãdũ ẽ t᷑tio:q circa diffinitio tertiũ ðꝛ diſtinguẽdo añs: vel capiẽdo caſuʒ tnoatef wphikconn
nẽ denoĩatiuoꝝ qð illð ſignũ qcũq; nõ debʒ ꝓaccñte gramaticali Aitineela etraliagt ſlatqn Prtwonen an⸗
capi di ſtributiue: vt tm̃ vʒ ſic oĩa entia.ſʒ vt cidẽtia grãmaticalia ſic ↄcedit᷑ añs iKe⸗ ſuty 6 ſtdi D
tĩ vʒ ſiẽ alia entia. Silr ille ablatiuꝰ aliquo ↄña.Vel capiẽdo ꝓ finali teriatione: ſien D tiſpeg⸗ e n us.
Nongiſie acdert
lo

Näceſt ätee
qrtoq diffit d ſendi in.
— finnon ſendi

Niuop fic
nificatiöe 8 dewinn 11
nca vefimulſunt oreni 1
„llgbneteh

7 .
n d'ueniütin
Pꝛimus.

Ktn bon abſtraon .
rdop abſtmaop ſabdect in . .
yweniüt inincinodini ecc'.
nemliter in fine albi l
lbedinẽ P ſteterninuben
ni. ätr nigr accſtalite ohotttin
qiſte terin /migreco ſuppont gi, Tertius.
oiationẽ trin requini ſdewinmn⸗
ccti denoiatiois Denontinigzit,
Denoiatimũ ge eni l n Quartus
eſt denoiatio fine dengininzn n⸗
ſt albe n bilboeſſibnimiin Quintus
r hy albedoẽ denoninis deſt
lia ſunt dicendaq ricebii inlyi
tra dicta pꝛimo giffeii
nitionẽ yniuocor albethiit
noca vninocza t land n
— 2,5 ſſtlo p⸗
cadẽ cũ ſint accñtia. gai
ſt mal. (Gedo feri ,
oiativor. qcuc P ea
caſn bit mninn – Sextus.
ſt vnüabſtract.ſeni⸗
racton difemn ſo nn 9
fiſumſinliz⸗ Septim

. g Octauus
mũ dicif diſtingic

„ e
pe⸗ poͤt i ,
lie ſubſtitiapo⸗ Adimnin

ien

—

BGerſus.

gatur antecedens.

cũtur cũ cõplexiõe:vt
hõ currit.q̃dã ſine cõ⸗
Rlexione: vt hõ vel cur
= Mrit. ¶ Sʒ pᷣuſqᷓ; alteꝝ
mẽbꝛũ buiꝰdiuiſiois ſubdiuidat᷑ di
ſtinguẽdi ſunt octo modi eẽndi in:qͥ
neceſſarij ſũt ad ſeq̃ntẽ diuiſionẽ co
gnoſcendã ⁊ ad ea:q; poſtea dicent᷑.
¶ Pꝛimꝰ igit᷑ moqꝰ eẽndi in.eſt qñ
aliqͥd ðꝛ eẽ in alio ſicut ꝑs ĩtegralis
ĩ ſuo toto.vt digit?ĩ manu:⁊ paries
in domo. ¶ Scðs modꝰeẽndi in:eſt
ſicut totũ itegrale ĩ ſuis ꝑtibꝰ ſimul
ſũpt vt domꝰ ĩ pariete:tecto:⁊ fun
damẽto. ¶ LTertiꝰ modꝰ ẽ ſicut ſpe
cies in ſuo gñe.vt homo in aĩali:vel
vnũquodq; iferius in ſuo ſuperioꝛi.
¶ Quartꝰ modꝰ ẽ ſicut genꝰ in ſpe
cie:vt aĩal in hoĩe.vel ſilłr qð licet ſu
periꝰ in ſuo inferioꝛi. ¶ Quintus
modꝰ eſſendi in:ðꝛ ſicut foꝛma ĩ ma
teria.Et iſte qntꝰ modꝰ ſubdiuidit᷑
qꝛ q̃dã eſt foꝛma ſubſtãtialis:vt aĩa
ẽ foꝛma ſubſtãtialis hoĩs.q̃dã ẽ foꝛ
ma accidẽtał vt albedo boĩs.Et pꝛi
ma baꝝ dꝛ ꝓpꝛie ineſſe: ſicut foꝛma
in materia.vt aĩa in coꝛꝑe.Alia aũt
ðꝛ eſſe in alio ſicut accidẽs in ſubie
cto.vt albedo in pariete ¶ Sextus
modus eſſendi in:eſt ſicut aliquid ẽ
in ſua cauſa efficiente.vt regnuʒ in
regẽte. ¶ Septimug modus eſſen⸗
di in:eſt ſicut aliquid Rſt in ſuo fine:
vt virtꝰ in beatitudine.¶ Octauꝰ
modus eſſendi in: dicitur ſicut ali⸗

quid eſt in ſuo cõtinente: vt vinũ in
vaſe:⁊ locatũ in loco. ¶ hos auteʒ
octo modos eſſendi in diſtinguit a⸗
riſtoteles quarto phiſicoꝛum. Boe
tius auteʒ aſſignat nouem.quia ſub

qiuidit qͥntuʒ vt dictũ eſt.vᷣſus. In
ſunt ꝑs:totũ ſpẽs:genꝰ:⁊ coloꝛ igni
Rex t regno res ĩ fine.locoq; locoꝝ

De ante pꝛedicamẽtis.

NOꝛũ q dicũtur:q̃dã di

Folio xxke viij
n!e,Oꝛũ q̃ ſunt:q̃dã dicũt᷑ ð Scða di⸗
Aſubiecto in ſubiecto vero uiſio ante
nullo ſunt vt genera:ſpe pꝛedicam̃
cies: ſube: differẽtie ea ialls
——jrũ: que oĩa dicunturſube
vniuerſales:ettenſo hoc nomie ſub
ſtantia:vt bomo aĩal rõnale ¶ Dici Dicið ſub
ð ſubiecto pꝛout bic ſumit᷑ ſuperi ĩecto
us dici de inferioꝛi:vt aĩal dz ð boĩe
⁊ hõ de ſoꝛte.⁊ coloꝛ ð albedine.Et
eſſe in ſubiecto ſumit᷑ m ꝙ accũs ẽ
in ſubiecto.¶ Alia vᷣo neq; ð ſubie
cto dicuntur.neq; ĩ ſubiecto ſunt vt
indiuidua ſube.¶ Alia dñr de ſub⸗
lecto:⁊ ſunt ĩ ſubiecto vt gña ⁊ ſpẽs
alioꝝ nouẽ pꝛedicamentoꝝ:dicunt᷑.
de inferioꝛibus ⁊ ſunt in ſubiecto ſi
cut accñs in ſubo:vt coloꝛ ðꝛ de al⸗
bedine vt ð inferioꝛi:et eſt ĩ coꝛpoꝛe
vt in ſubo. ¶ Alia vᷣo in ſubo ſunt
⁊ de ſubiecto nullo dicuntur: vt hec
ſcientia eſt in anima vt accidens in
ſubiecto:ſed non dicitur de aliquo ĩ
feriori:vt iſte coloꝛ eſt ĩ coꝛpoꝛe:vt
in ſubiecto:⁊ non dicitur de ſubiec⸗
to omnis coloꝛ ĩ coꝛpoꝛe eſt.
OEirca hũc textum.
¶ Motã ẽ pꝛimo:ꝙ h̊ conſequenter
pe.hi.ponit diuiſionẽ ſignoꝝ:q̃ diuiſio dʒ ſic
inelligi. De numero ſignoꝝ vocalium:alia
ſunt ſigna vocalia cõplexa:⁊ alia ſunt ſig vo⸗
calia incomplexa.Eñ illð ſignũ vocale dicit
complexũ qð oꝛdinat᷑ cõceptui cõplexo:ſiue
ꝓ qð expꝛimimꝰ conceptum complexum.Et
illð dicitur incomplexũ qð ſuboꝛdinatur cõ⸗
ceptui cõplexo. Uñ cõplexio:eſt duplex.ſ. di
ſtans ⁊ indiſtans.LCõplerio diſtãs ẽ cõplexio
pluriũ terminoꝝ ꝑ vᷣbum vłꝑ aliquã cõiunc
tionẽ:ſiue ꝑ aliqð aduerbiũ:vt ſoꝛtes eſt hõ:
ſoꝛtes vel plato. Sed complexio indiſtãs ẽ
complexio plurium termioꝛum per modum
determinationis ⁊ determinanabilis ſiue a⸗
q̃ copla vt bõ albꝰ.cappa ſoꝛtis.
Chotãdũ eſt ſecũdoq ꝓ declarati cndiĩeſt
one ſecunde diuiſionis anctoꝛ põit octo mo⸗ Secund;
dos eſſendi in quoꝝ pꝛimꝰ ſatis ptz in textu Tertius
¶ Scðs modꝰeẽndi ĩeſt fiẽ totũ eſt ex ſuis
tibꝰita ꝙ illa ꝓpõ ĩi:capit᷑loco ly ex. ¶ Terti

Eſſe ĩ ſub
iecto

Intellec⸗
tus pꝛime
diuiſidis.

Quid cõ⸗
plexio di⸗
ſtans ⁊ in
diſtans

Mogdi ef

Quartus
Quintas
. Sextus

Septim?
Octauus

Cractatus Tertius

modus eſt: ſicut ſpẽs ⁊ ſub genere:⁊ ſic ly in:
capitur pꝛo ſub. Nel ſpecies ẽ termin? inferi
oꝛ ĩᷓ fit genus. Quartus modus ẽ ficut genꝰ
ponitur in diffinitione ſue ſpeciei Nel ſic ge
nus eſt terminꝰ ſupioꝛ ſua ſpecie Qumtus
modus eſt ſicut foꝛma ẽ realiter ĩ materia ſi⸗
ue realr inberet materie ⁊ iſte modꝰ ſubdiui
dit᷑ vt ptz in tertu.¶ Sextꝰ modꝰẽ ſicut ali⸗
quid eſt a ſuo efficiẽte:⁊ ſic ly in capit᷑ ꝓlya.
vel ab.¶ Septimꝰ modusẽ.ſicut aliqͥd ẽ ꝑꝑ
finem:⁊ ſic ly in accipit᷑ ꝓ ꝓpter. Octauꝰmo
dus eſt ficut aliqͥd in ſuo continẽte iſto mõ

capit᷑ illa ppoſitio in: pꝛopꝛijſſime vt ſat ptʒ

ĩ textu nłlo iſtoꝝ octo modoꝝ capit᷑ eſſe in:ĩ

diuiſione equenti. Ideo licet. Pe.b. ponat

Quid di⸗
ci de ſubõ

Quid eſſe
in ſubõ

illos octo modos:tamẽ parũ aut nibil iuuãt
ad cognoſcendum ſecundam diuiſionem.

¶ ertõ notãdũ eſt qp dici ↄſubie
cto in ꝓpoſito:intelligitur pꝛedicari eẽntia
liter ð alidq:tanqᷓ; ð aliq per ſe inferioꝛi:⁊ ſic
ille terminꝰ ſubiecto:qñ ſibi pᷣpõit᷑ illa pᷣpoſi
tio de:capit᷑ ꝓꝑ ſe inferioꝛi. Et per eſſe in
ſubiecto in ꝓpoſito non intelligitur realiter
inherere ſed pᷣdicari de aliq accidẽtaliter ſi
ve ðnoĩatiue:Et ſic iſte terminꝰ ſubiecto qñ
ſibi ppõit᷑ iſta pᷣpoſitõ ĩ.capit᷑ ꝓ aliq pᷣdicabi
li accidẽtalit᷑. Tñ illð ðꝛ ſubiectũ alicuius pᷣ⸗
dicabilis accidentaliter qð ẽ terminꝰ abſolu

tus vel minus connotatiuꝰ alio:ð q ꝑſonałr

ſũpto alins terĩnꝰ ↄnotatiuꝰvel mag ↄnota
tiuꝰpᷣdicat᷑ accidẽtalit᷑:vt iſte teriꝰ bõ reſpec

tu iſtiꝰ termini albꝰvel niger:⁊ ſic de ſilibus

Intellec⸗
tusl ſecũð
diuiſidis.

Similiter iſte terminus vniuerſale reſpec⸗
tu illius termini pꝛedicabile .
¶ Quarto notãdum ẽ q ſcðda diui⸗

ſio antepꝛedicamentalis dʒ ſidintelligi.De
nu mero dicibilium in pꝛedicamento ponen

bus terminis pꝛedicamẽti ſube.xemplum
tertij mẽbꝛi.coloꝛatuʒ pꝛedicat᷑ de iſto noĩe
ſoꝛtes denominatiue:⁊ pᷣdicat᷑ de illo termi

no albũ:eſſenrialiter. Exemplũ quarti mem

bꝛi:vt boc albũ.hoc coloꝛatũ que de nullo pᷣ
dicãtur tanqᷓ de per ſe inferioꝛi eſſentialit:
ſed bñ pꝛedicãtur denominatiue: vtputa de
ly ſoꝛtes.¶ Inde barũ duarum diuiſionum
pꝛima valet ad cognoſcendũ illa que ponũ⸗
tur in pꝛedicamento.et que nõ. Nullum em̃
complexum inqᷓ;tum buiuſmodi in pꝛedica⸗
mẽto collocat᷑.Secũdavero valet ad cogno
ſcendum illa que ponuntur in pꝛedicemen⸗
to ſubſtantie:et que
tis accidentium.

¶ Cõtra dicta pᷣmo ſic arguit᷑. Iſte
terminꝰ coloꝛ de nullo pꝛedicatur denoĩati⸗
ue:ergo male ponitur in textu ꝓ etẽplo ter
tij mẽbꝛi diuiſionis.¶ Scðo ſic arguitur bic
coloꝛ: de nullo pᷣdicat᷑ denominatiue: ergo

ponuntur in pꝛedicamẽæ

male ponitur in exemplo quarti mẽbꝛi diui

ſionis.Tertio ſidarguitur.ſoꝛtes pꝛedicatur
eſſeatialiter: ergo male ðꝛ in textu ꝙ non di
citur de ſubiecto.

¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ auctoꝛ ponit illũ

Ag roes
in oppm,

terminũ coloꝛ pꝛo illo termino coloꝛatuma

ſic capit abſtractũ ꝓ ↄcreto. Ad ſcðm dici
tur qꝙ auctoꝛ capit hoc cõplexũ.ſ.bic coloꝛ ꝓ
hoc cõplexo hoc coloꝛatũ.¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ;
licet ſoꝛtes pꝛedicetur de ſoꝛte eſſentialiter
tanqᷓ idem de ſeipſo:non tamen tanqᷓ; ſupe⸗
rius de ſuo per ſe inferioꝛi.

¶ Quando alteꝝ de altero pᷣdicat᷑
vt de ſubiecto: quecũq; de eo qd pᷣ⸗

.

dicatur dicũtur:oĩa de ſubiecto di⸗

Pꝛia rle
añ pᷣdic⸗
mẽtalis.

cunt᷑.vt ſoꝛtes eſt homo:hõ eſt aĩal

= = —–

nodionuendi lere tno ehtrn d.
ſalteicſ ek ibftüirergo bo et ſoi
(Dieturnoritereqne ppelte or
borſtenolnsarguedinö raleregoch⸗
ſobojenboeſ aial: engd ed do
Aſean wi wrirnreppellno⸗

.(tannizeft ſundolon

poͤſ ihhregliſceryonf guichlinns tenn

=
=

uitſ negetanreſentalte denlonenr
n (imrlenetfler ltertie uichpen
nehitmniteſlter affrnninerenn
ideſſoßtigapitetiziin nerts⸗
mniutnfneſalterdellohnoſthen⸗
Obndtertiptoralter ſnponn.

ndenpellteteik fnprini chhoion

N
4

doꝝ quedã ſunt dicibilia in pꝛedicamẽto po ergo ſoꝛtes eſt aĩal. ¶ Diuerſoꝛum nn mrekil tmalct
nẽda qͥ daliquo tanqᷓ de ꝑ ſe inferieꝛi pꝛedi generũ ⁊ nonſibalternatim poſito⸗ Secida nffn 8 di kibſinrtt
fandie allo⸗ Snepenorninene A rum:diuerſe ſunt ſpẽs ⁊ differentie nrledinniefnißn⸗ d⸗
eſſentialiter necdenoĩatiue Phicaͤtu edt⸗ vt ammal:⁊ ſcientie que ſunt diuer⸗ Unttitnul inare
catione directa Alia ſunt dicibilis in pꝛedi⸗ ſa⸗ Fine Sinererrie entmanth te ennn n
camento ponenda:que de aliquo tanqᷓ; de U. D c kenhſtireinnee po
ſe imnferioni Picant eſ,⸗ Rarigigen de eds tur em̃ per bas differẽtias. vt aĩali 5 Cunhemteni 1.Birr
dicãtur denoĩatiue. Alia ſunt dicibilia in p um:aliud rõnale: aliud irrationale. teie etteekie
anetnolutta ge HH Differentie autem ſcientie ſunt na⸗ aeehetdiaid nz
Exempla bene Pegicantur de aliquo denominatine. turale: moꝛale: ⁊ ſermocinale. diui⸗ itneineratenanee⸗
dxtoꝛum ¶ Exemplũpꝛimi membꝛi: vt iſti termini:bõ git emp erbas differentias. vt Sci lanennig eneinr d
animal: ſubſtãtia. ¶Exemplum ſecũdi mẽbꝛi entiarũ: alia naturalis:alia moꝛalis nng; ms
vt ſoꝛtes: plato:cicero:a fic de alijs ſingulari alia ſermocinalis. DZ nenen
egliimel

d
anöt Olouti runm

dra dictapno ſic grgul g⸗
(olor de nulloprecicaur depeict
dmale ponitur intenn detihin
udiuifionis. Sedoferrglinz
de nullo dicai denonninntieg
onitur in exemplo quntineini
Tertio ficar guitur ſones etin
aliter:ergo male deintemnnn
eſubiecto.
d paumũ ðr q auctoꝛ pontli
coloꝛ pꝛo üllo termino colaunn
t abſtractü ocreto. OAdſcnnt
zuctoꝛ capit boc copeeri ſbie h,

De antepꝛedicamentis

¶ Circa bunc tet᷑tum.
¶ Notãduʒ eſt pᷣmo ꝙ iſta regula q̃

niin Erpõ pꝛi eſt ſertũ antepꝛedicamẽtũ poteſt dupliciter
mt
me le

etponi. Ano modo ſic.q; aliqͥs terminꝰpꝛe⸗
dicatur eſſentialiter de alio tãqᷓ de ſuo infe⸗
rioꝛi:tũc quicũq; terminus poteſt pꝛedicari
eſſentialiter de illo pꝛimo pꝛedicato tãqᷓ de
ſuo inferioꝛi.etiã põt pꝛedicari eſſentialiter
de pᷣmo ſubiecto tãqᷓ de ſuo inferioꝛi:dũmõ
termini ꝑſonaliter ſupponãt:eque ample:et
eque ſtricte:⁊ eodez modo appellate teneãt
¶ Dicitur notanter quicũq; terminꝰ pꝛedica
tur eſſentialiter de illo pᷣmo pꝛedicato:qꝛ ſi
pꝛedicaret᷑ accidentaliter de illo pꝛedicato:
tũc nõ pꝛedicaret᷑ de illo ſubiecto.vt nõ valʒ
arguẽdo hõ eſt aĩal:⁊ aial currit ergo bomo
currit.¶ Dicitur notãter dũmodo termini p
ſonaliter ſupponãt qꝛ pꝛopter hoc iſte modꝰ
arguẽdi nõ valet hõ eſt aĩala aĩal eſt genus
G hõ eſt genꝰ. Dicitur notãter eque ample
qꝛ ſi teri nõ ſtarẽt eque ample:nõ opoꝛteret
modũ arguendi valere.vt nõ ſeqͥ tur: hõ fuit
aĩal ⁊ aĩal eſt ſubſtã tia:ergo hõ eſt ſubſtãtia
Dicitur notãter eque appellate qꝛ pꝛopter
boc iſte modus arguẽdi nõ valet:ego cogno
ſco hoĩem:⁊ hõ eſt aĩal: ergo ego cognoſco
aĩal:qꝛ vbi variatnr appellatio.

¶ Motanduʒ eſt ſecundo q; alio mõ

lero boc coloꝛati. (Adtenüd exppõ

—— u t uda eiuſ nus pꝛedicatur eſſentialiter de alio vere af⸗
lem de ſeipſo:nontunen ang i iem

ſe iſta regula ſic exponit᷑.quãdo aliquis termi⸗

ſuo per ſe inferioꝛi

1

uando alter de aten⸗ iig
ſubiecto: quecſh deed
ur dicũtur: oiade ſubſcand

yt ſoꝛtes eſtbomad ckit

ſoꝛtes eſt gial(Duſen

= —
= =

ri7 non ſibatenn

rſe ſunt ſpes ? d
rn geme eſundii
nen⸗ Differentieen
ne oler inaton 1

firmatiue:⁊ vniuerſaliter.tũc quicũq; termi
nus põt vniuerſaliter ⁊ affirmatiue pꝛedica⸗
ri de illo pᷣdicato:põt etiã pᷣdicari vere affir⸗
matiue ⁊ vniuerſaliter de illo pᷣmo ſubiecto:
dũmõ termi pſonaliter ſupponant ⁊ eodem
mõ appellate teneãt᷑.ᷣm pꝛimã expoſitionẽ
dz ſic argui. homo eſt aĩal. ⁊ animal eſt ſub⸗
ſtantia:ergo bomo eſt ſubſtãtia:ſed ſᷣm ſcðᷣazʒ
erpoſitionẽ debet ſic argui Omnis homo ẽ
animal.⁊ om̃e animal eſt ſubſtãtia: ergo oĩs
bomo eſt ſubſtantia. ¶ Et iſte modus arguẽ⸗
di fit in quarta figura que per ſolã tranſpoſi

in m Relo⸗ re tionẽ pᷣmiſſaꝝ fit in pꝛima figura. Eñ ratio
zwle

illius regule poteſt eſſe iſta:qͥcqͥd eſt ſupioꝛe
ſuperius eſt inferioꝛe ſuperius.¶ Et valʒ no
bis iſta regula ad cognoſcendũ ꝙ oĩa dicibi
lia que ſe hbabent pſᷣm talem babitudinẽ quaʒ
innuit regula:ſunt eiuſdem cooꝛdinationis

pꝛedicamentalis.

¶ Notandũ eſt tertio ꝙ; hic auctoꝛ
ponit ſecundaʒ regula antepᷣdicamentalẽ:q

eſt ſeptimũ ⁊ vltimum antepꝛedicamẽtum:⁊
debet regula ſic intelligi. Rnus ⁊ idẽ termi⸗
nus qui eſt ſpecies vel differentia vniuoce
captus non poteſt poni ſub diuerſis generi⸗
bus generaliſſimis:nec ſubalternis quoꝛum

Folio xxxix

Erxpõ ſe
cũde rle.

vnũ nõ ponit᷑ ſub alio nec ambo ponunt᷑ uub
eodẽ nec vnũ eſt alteri ſynonymũ.vt ſubſtã⸗
tia ⁊ qᷓ;titas ſunt diuerſa genera:⁊ hñt diuer

ſas ſpẽs ⁊ differẽtias:cum ſpẽs ipſius ſnbſtã
tie ſint ly ſubſtantia coꝛpoꝛea ⁊ ly ſuba incoꝛ
poꝛea.⁊ dr̃e ſunt ly coꝛpoꝛeũ ⁊ ly incoꝛpoꝛeũ
⁊ iſte non ſunt ſpecies nec dꝛiĩe de ly qtitas.
¶ Unde genera non ſubalternatiʒ poſita di⸗
cũt᷑ genera:nõ ſibijnuicẽ ſynonyma:nec vnũ
ↄtinetur ſub alio:nec ambo ſub vno tertiovt
ſubſtantia ⁊ qᷓtitas.Sed genera ſubalterna

Que gña
ſubalter⸗
natim po
fita ⁊ que
non

tim poſita in ꝓpoſito ſunt genera ſibijnuicẽ

ſynonyma vel quoꝛumvnum continetur ſub
alio vel ambo ſub vno tertio.

¶ Notanduʒ eſt q̃rto ꝙ ratio huiꝰ
regule eſt pꝛĩa rla. Et vʒ iſta regula ad h̊ vt
ſciamus ꝙ; vnus ⁊ idem terminus ſᷣm ſuam
ſignificationẽ foꝛmalẽ ⁊ vltimatã captꝰ:non
poteſt poni in diuerſis pꝛedicamẽtꝭ:qꝛ vt di⸗
cit ariſtoteles.eſſentie pᷣdicamentoꝝ ſunt in

Daloꝛ re
gule

permixte:quod debet ſic intelligi. Ratiöes

ſiue diffinitiones ſcibiliũ diuerſoꝝ pᷣdicamẽ
toꝝ ſunt diuerſe.Et notãter dicebat᷑ in regu
la vniuoce qꝛ idẽ terminus equiuoce captus
bene poteſt poni in diuerſis pꝛedicamentis
vt iſte terminus coꝛpus ponit᷑ in pꝛedicamẽ
to ſubſtãtie:⁊ in pꝛedicamento qᷓ;titatis.

¶ ontra dicta pꝛimo arguiturſic.
pꝛmã regulã:ꝛ non ſequitur ſoꝛtes ẽ ho⸗
mo:⁊ homo eſt ſpecies:ergo ſoꝛtes eſt ſpẽs:
⁊ tñ ibi argnitur per pꝛiman regulã:ergo re

gula eſt ffꝗ ¶ Scdo ſic arguitur.nõ ſequitur

bomo fuit animal ⁊ animal fiit ſubſtantia: g

bomo eſt ſubſtantia:qꝛ pᷣmiſſe pñt eſſe vere

concluſione eęxñte falſa:⁊ tñ ibi arguit᷑ per pᷣ
mã regulã:ꝗ pꝛima regula eſt falſa ¶ Tertio

ſic arguitur contra ſecundam regulam. Iſte
terminus coꝛpus ponitur ſub iſto gñe gene⸗.

raliſſimo ſubſtantia:⁊ etiam ſub iſto gencre

generaliſſimo qᷓ;titas ⁊ tamẽ ſubſtantia ⁊ c

titas ſunt gña gñaliſſima diuerſa.ergo ſcða
regu a eſt falſa ⁊ inſufficiens 5

G Ad ratio
¶ Agd pꝛimum dicitur negãdo mĩo nes in op

rem quia termini non ſupponunt perſonałr
quia ille terminus bomo in ſecunda pꝛopoſi

poſitum.

Tractatus Lertius. woarihen i,
5 5 2 „ „ . 4
tiõe ſupponit fimpliciter ¶ Ad ſecũdum dici maticoꝛum: quia ſincatbegoꝛeumata ſigniti⸗ auim er
tur negando mĩoꝛ em: quia termini non ſup catiue accepta non ponuntur in pꝛedicamẽ⸗ n lalaniſe gens⸗4 m⸗
ponunt eque ample in antecedente ⁊ ↄñte. to tanqᷓ terminus ſuperioꝛ a interioꝛ ¶ Dici E fennſet ,
¶ Ad tertium dicitur ꝙ iſte terminus coꝛpꝰ tur notanter non tranſcendentium:ad diffe ins mſenl dupt
capitur equiuoce ⁊ non vniuoce qñ ponitur rentiam tranſcendentium que nõ ſolum po⸗ te ecuuano⸗ 1Ge
in diuerſis pꝛedicamentis nuntur in vno pꝛedicamento vt ens:aliquid 4 en iikmnötten sl
¶Diuiſo res:verum bonum.i Dicitur notãter pꝛime P Kenie ſenpeltanm .
gñal pᷣdi⸗ Oꝛum que ſᷣm nullam intentionis pꝛopter terminos ſecunde intẽ an n eeſi c⸗ m *
camẽtoꝝꝶ. complexionem dicun tionis qui non ponitur in aliquo pꝛedicamẽ ſ etent ſeini haen
= tur ſingulũ aut ſignifi toa philoſopbo aſſignato. ne ijten iell
aàat ſubam autqitatẽ:· ¶ notandũ eſt ſco q iſte terminꝰ Accepſ md ſunn t unef
M aut ctitatẽ: aut ad ali pꝛedicamentus: capitur tripliciter. Ano mo nes pegg nodeeſeitent enifrme
qᷣd aut agere:aut pati: aut vbi.aut do pꝛo totali cooꝛdinatione terminoꝛum ſe camenti mnennmfn everaiſma
quando:aut ſitum eſſe:aut habere.⁊ babentium eſſentialiter ſᷣm ſub ⁊ ſupꝛa.⁊ ſic nrpetenn ene urezlntst
em̃ ſubſtãtia vt exemplariter dicat arbo: poꝛphiriana poteſt dici pꝛedicamen⸗ alamenif en nge w.
vt homo equus.qᷓtitas vt bicubitũ tum. Alio modo ſumitur pꝛedicamentum ꝓ uſteet intſeni⸗
tricubitũ:ad aliquid yt duplum tri⸗ genere generaliſſimo alicuius cooꝛdinatio⸗ onmtelce enn i
unm ias: bedo nigtedo: nis.⁊ ſic ſumitur pꝛedicamentum quando di perotmn;dibe en ti
plum:qualitas: vt albedo nigredo: citur ꝙ ſunt decem pꝛedicamenta. ¶Tertio Emnin veſtin lind e⸗
vbivt ĩ loco eẽ:qũ vt beri fuiſſe cras modo ſumitur pꝛo termino oꝛdinabili in p⸗ hopſomtteigpenir en⸗ um
foꝛe.ſitus vt ſedere iacere:hẽe vt ar dicamento.⁊ illo modo ſumendo pꝛedicamẽ neſenititſgtttanm eemese
matũ eſſe calciatum eſſe.agere:vt ſe tuʒ poteſt ſumi pꝛo ſubiecto libꝛi pꝛedicamẽ nitlitspetemetil Znceilu⸗
care vꝛere.pati vt ſecari vꝛi toꝛum:⁊ tunc poteſt ſic deſcribi. Pꝛedicamẽ uncnrinprecicanentotanch tenm
tum eſt cathegoꝛeuma:vniuocum:incomple Nolcnar vecan ſunt e pomer
¶Circa bunc textum n noh Enlendens ſubijcibile:vel pꝛedi liuanrionenmlletreilene
z. Ii 2imo m h incinit ſe⸗ cabile. ¶ Undeſtermini reponibiles in pꝛedi ſſimäin gid.: ſor
¶ Motãdũ eſt pꝛimo ꝙ h incipit ſe⸗ camento ſunt duplices. Quidam ſunt termi Termi is neguntl A

cunda ꝑs tractatus tertij.in qua auctoꝛ det⸗
minat de pꝛedicamẽtis.Et pꝛimo detemĩat
de ipſis in generali enumerando ea:vt patʒ
ex diuiſione textus.q̃ diuiſio dʒ ſic intelligi.

ni pꝛime intentionis ſiue impoſitionis: qui q anienr grerlker irwechenmeme
rt = j , ſuur oreralierinprecicamene
ſignificant res nõ ea ratione qua ſunt figna Ptäii ſenatam en naiſſich
⁊ de talibus ſoluʒ loquitur petrus biſpanus nibiles ſerſetoninnic ſrocknen
⁊ filr ariſto.in ſuis pᷣdicamẽtꝭ.¶ Quidã ſunt ln iedud alcn

Intellec · ¶De numero dicibilium incomplexoꝛũ vni⸗ I1 ane eeN mnr ſunt da
diuiſio/ uocoꝛũ catbegoꝛeumaticoꝝ: nõ trãſcẽdẽtiũ tenuiniſernndeieinionisine ecotifl⸗ plices. (Cummndien Primoaronte
nis pꝛime intentionis pꝛo aliq ſupponentium q̃ . 3 4 iiſunetcecit nedea dindetn rcod⸗

ſigna.⁊ tales ponũtur in pꝛedicamẽto ſigni
⁊ de iſtis nõ loquitur p.b.necariſto.Ecẽplũ
pꝛimi:vt homo:aſinus ſubſtãtia:⁊ ſic de alijs

ſbetmmirameretispaengedinien
eetdicble derifirnurde merdeon.
ateatamenmulii nendemmn der d⸗

dam ſũt dicibilia incomplexa vniuoca caxbe
Fereineries vontanſeencignridebe iz intẽ
tionis in pꝛedicamento ſubſtantie põibilia. i⸗ . 5
Alia ſunt in pꝛedicamẽto qᷓtitatis põibilia. niatlilib⸗ enseeene genſbe⸗ nferftn deiſ (Gemntge
alia in pꝛedicamento relationis. alia in p̃di- ces: pꝛopohtio:osatto.n ne de onn . . yfſſetannmnechinenögente
camento qualitatis.alia in pꝛedicamẽto acti ¶ Notandum eſt tertio ꝙ qnq; ↄdi Conqitio mimterctiten:ieeier

onis.alia in pꝛedicamento paſſionis.alia in tiones requiruneir ad hoc ꝙ terminꝰponat᷑ nes pom Renuntlloun gvediantmge,,
pᷣdicamento quando alia in pꝛedicamẽtovbi in pꝛedicamento dicibilium: quitermini pꝛi bilisind? mecſdiftr ein ctmfneen
alia in pꝛedicamẽto ſitus.alia in pꝛedicamẽ me intentionis ſunt.¶ Pꝛima eſt:ꝙ illud ſit gicamelo Füitmnnin tml(Teno⸗
to babitus. Exempla eoꝛum patent in tertu terminus pꝛime intentionis ⁊ pꝛopter deſe⸗ Paima. leinſteerpetle
Dicitur notanter incomplexoꝛum:quia cõ ctum illius conditionis termini ſecunde in⸗ unn lenten ettamen w
pleta non ponũtur in pꝛedicamento:niſi ᷣm tentionis nõ ponunt᷑ in pꝛedicamẽto dicibi·⸗ da I eſhodiuſͤ runecſcaen
ſuas partes: vel niſi ſuppleant vicem vnius lium pꝛime intentionis.¶ Secũda conditio Secida ſis un .
incomplexi: ſicut coꝛpus animatum comple⸗ eſt ꝙ illud ſit catbegoꝛeuma: ⁊ pꝛopter hᷣ ſe „ ( hbanüden d
xe tantum non ponitur in aliquo pꝛedicaẽ cluduntur fincatbegoꝛeumata. ¶Tertia con Tertis nehntonen n i ſſtinguen
toꝛum. Sed quando ſupplet vicem vnius ditio eſt:ꝙ ſit vniuocum vniuoce captum: et ſcter innriege⸗ di
incomplexi: ponitur in pꝛedicamento ſub⸗ per boc excluduntur equoca equiuoce capta nen ſeceehin xeikrher,
ſtantie. ¶Dicitur notanter catbegoꝛen⸗ ¶Quarta eſt: ꝙ illud ſit incomplerxũ: vel ſup Quatta elnemn gſnernen
. Neturg ſter — A

Nerönn⸗

lento vtenen,
bonum. Dictturn ensaſi

deotertenninogſeen nin dis pon

De ſubſtãtia

plens vicem vnius incomplex᷑i. vper hoc ex
cluduntur complexa que cõplexe ſumpta in
pꝛedicamẽto non ponũtur.¶ Quinta eſt ꝙ il
lud nõ ſit tranſcendens.⁊ pꝛopter boc exclu

Quot mo duntur tranſcendentia.

¶ Notandũ ẽ quarto:q dupliciter

nonponttm ingli ianat in aliqd inpᷣ poteſt poni aliqᷣd in p̃ᷣdicamẽto. no modo

ſopdoaſſignao. 3
induͤ eſt ſcho Gt

ruzciurtilc nn

mmnur peicanentun untn,
und decempeicinentn Uenf
mirun oterminoordimbili
1o.illo modoſumendo getſni
ſt ſom pꝛo ſubiecto libꝛipregtani
tumc poteſt ſi deſcribi eecieni
begoreuma vninocnmiinnn⸗
ntranſcendens ſubiſelbilereinet
Undetenmini reponibileginpet
ſunt duplices. Quidamſunttem,
intentionis fiue imxoftionisgl,
nt res nõ eammtionequuſnt ign
us ſoluz loquitur petus bipunm
lo. in ſuis Pdicamit, (Ouitifn
ccunde intentionis ſue iſpoſct
ſignificät teseanmnoed
les ponütur in retianinſe
no loquiturß Pnerm folei⸗
domo:afinns ſudſtititiſice
Fremoluz ſecundit hen
dus. Eremgi ofimilbis
vfitio⸗oꝛatlo ſie de .
ſoqchN
mauneſt ten Anpn
fterminn

uten dicamẽto tanqꝙ; res fignificata per terminos alicuius

pꝛedicamẽti.⁊ hoc modo vna et eadem res
bene põt eſſe in diuerſis pꝛedicamẽtis:quia
vna ⁊ eadẽ res bene põt ſignificari ꝑ termi⸗
nos diuerſoꝛum pꝛedicamentoꝝ. Eñ illa
res ðꝛ eſſe in pꝛedicamẽto: de qua re ſiue de
ꝓnoĩe demonſtratiuo demõſtrante illam rẽ
vere pꝛedicatur genus generaliſſimũ illius
pꝛedicamenti:ſine pꝛo qua re aliquis termi⸗
nus illius pꝛedicamenti ſupponere poteſt.
¶ Alio modo aliquid dicitur eſſe in pꝛedica
mento tanq; dicibile ſiue terminꝰ. Unde il⸗
le terminꝰ ðꝛ eſſe in aliquo pꝛedicamẽto de
quo ꝑſonaliter ſupponẽte vere:⁊ affirmati⸗
ne eſſentialiter pꝛedicatur genus generaliſ
ſimũ illius pꝛedicamẽti.¶ nde illa que po
nuntur in pꝛedicamento tanq; termini ſunt
duplicia.qꝛ quedam ſunt que ponũtur inre⸗
cta linea pꝛedicamentali: de illis pꝛedicat
genus generaliſſimũ in quid.⁊ ſolent voca⸗
ri genus ſpecies:vel indiuidua.¶ Alia ſunt
q̃ ponũtur lateraliter in pꝛedicamento.et ð
illis pꝛedicatur gen generaliſſimũ eſſentia
liter.ſed non in quid.vt ſunt differentie.

¶ Lontra dicta pꝛimo arguitur ſic
diuiſum erxcedit mẽbꝛa diuidẽtia.ergo diui⸗
ſio eſt mala:antecedẽs patet:qꝛ diuiſum ſci⸗
licet dicibile verificatur de ſincathegoꝛeu⸗
mate ⁊ tamennullũ membꝛoꝛum diuidenti⸗
um verificatur de ipſo.¶ Secundo ſic argui
tur iſte terminus chimera nõ ſignificat ſub⸗
ſtantiam nec qᷓ;titatem:⁊ ſic de aljs.⁊ tamen
eſt vnum illoꝛum que dicugtur ſine comple⸗
xione.ergo diuiſio eſt mala.¶ Tertio ſic ar⸗
guitur iſti termini genus:ſpecies:⁊ ſic de a⸗
lijs.ſunt genera ⁊ ſpecies:et tamen non po⸗
nuntur in aliquo iſtoꝛum pꝛedicamentoꝛum
ergo diuiſio eſt mala.

¶ Ad pꝛimũ dicitur diſtinguendo
pꝛobationem antecedentis.qꝛ vel diuiſum
cõiter ſumptũ pꝛedicatur de ſincatbegoꝛeu⸗
mate:⁊ ſic cõceditur:vel diuiſum ponibile in
pꝛedicamento: et ſic negatur. ¶ Ad ſecun⸗
dum dicitur ꝙ licet ille terminus chimera:

Folio x

ſit incomplet᷑us vocaliter:non tamen mẽta⸗
lite.⁊ debet negari minoꝛ. el aliter poteſt
dici ꝙ iſte terminꝰchimera nõ põt ſuppone⸗
re pꝛo aliquo ⁊ ſoluit᷑ argumentũ. Ad ter⸗
tiũ ðꝛ ꝙ illi termini nõ ſũt terĩ pꝛie impoſiti
tionis.⁊ ſic de ipſis non eſt bic ad pꝛopoſitũ
ſed ſunt teri ſðce intentionis:⁊ ponuntur in
tentionis:⁊ ponũt᷑ in pꝛedicamento ſigni

¶ ;Hhis habitis dicendũ eſt de vno
quoq; pꝛedicamentoꝛum ⁊ pꝛimo ð
ſubſtãtia cũ ſit pꝛioꝛ alijs pᷣdicam̃t⸗

diuigit p pᷣmã
AEzZſcaʒ ¶ Pꝛi
ma ſubſtatia ẽ
eaue pꝛope pᷣn⸗
ihalife Kite⸗
dicit᷑ Ael pꝛĩa
ſubſtãtia eſt:que neq; in ſubiecto eſt
neq; de ſubiecto dicitur: vt aliquis
homo:aliquis equus. ¶ Scðde ſub⸗
ſtantie ſunt ſpecies in quibus ſunt
pꝛime ſubſtantie.Et haꝝ ſpecieruʒ
genera vt homo ⁊ animal.Eſt enim

Diuiſio

Diffiniti⸗
oneſ pime
ſubſtantie

Diffiinitõ
nes ſcðaꝝ
ſubſtatia⸗
rum

aliquis hbomo in homine qui eſt ſpe

cies:⁊ homo in animali quod eſt ge
nus.¶ Indiuidua ſubſtantie dicun
tu= pꝛime ſubſtãtie:quia pꝛimo ſub⸗
ſtãt alijs. ¶ Benera vero ⁊ ſpecies
eoꝛum dicuntur ſecunde ſubſtantie
quia ſecũdo ſubſtãt alijs:vt aliquis
bomo dicitur grammaticus:currẽs
⁊ amimal ⁊ ſubſtantia:ergo hbomo ðꝛ
grammaticus:animal et ſubſtantia
¶ Item ea que dicuntur de ſubiec⸗
to omnia pꝛedicantur nomine ⁊ ra⸗
tione:vt homo pꝛedicatur ð ſoꝛte ⁊
de platõe. Eoꝝ vᷣo q̃ ſunt ĩ ſubiecto
in pluribus quidem neq; nomẽ neq;
18 pꝛedicatur ð ſubiecto: vt hec ai⸗

de ſubſtã
tijs com⸗
paratiue

bedo:velhᷣ albũ.In aliqᷣbꝰ ant nomẽ

nibil pꝛobibʒ pꝛedicari de ſubiecto

Acceptio
nes ſube.

Cractatus Tertius

rationẽ vero pꝛedicari ð ſubiecto ẽ
impoſſibile:vt albũ pᷣdicatur de ſub
iecto.ratiovero abli nũqᷓ ð ſubiecto
pꝛedicat᷑. ¶ Item ſecundaꝝ ſubaꝝ
ſpecies eſt magis ſubſtãtia qᷓ; genꝰ
quia ſpẽs eſt pꝛopĩquioꝛ pꝛime ſub
ſtãtie qᷓ; genus:⁊ etiã qꝛ puribꝰ ſub⸗
ſtat. Quibnſcũq; enim ſubſtat genꝰ
eiſdem ſubſtat ſpẽs:⁊ cum hoc ſpe⸗
cies ſubſtat ipſi generi. Sʒ ſpeci
es ſpecialiſſime equaliter ſubſtant:
⁊ equaliter ſunt ſubſtantie:vt bomo

equus ⁊ ſimilia
. ¶ Circa huᷣc textum.

¶ Motandum eſt pꝛimo ꝙꝙ bic ↄnr
Pe.hiſpanꝰ ĩcipit determĩare de pᷣdicamẽtꝭ
in ſpeciali.⁊ pꝛimo ð pdicamento ſubſtantie
Ande iſte terminus ſubſtãtia capit᷑ dupłr
vt ſufficit ad pꝛopoſitum. Anoꝰvt eſt termi⸗
nus pꝛime impoſitionis ſiue intentionis: et
tunc ſubſtãtia eſt res per ſe n turaliter exñs

aut pars rei naturalitenexñtis Et h̊ mõ capi

endo illum terminuʒ ſubſtãtia eſt geuus ge

Intellec⸗
tus diniſi
onis ſube

Intellec⸗

neratiſſimũ:⁊ ſic nõ capit᷑ in diuiſione poſita
in textu. ¶ Alio modo capit᷑ iſte terminꝰ ſub
ſtãtia:vt ẽ terminꝰ ſcdðᷣe impoſitionis ſiue in
tentionis ⁊ ſic iſte teriꝰ ſubſtãtia ſignificat
termĩos abſolute ⁊ eſſentialiter potẽtes pꝛo
ſuba ſuppõere ſicut gña ſpecies ⁊ indiuidua
de pᷣdicamẽto ſube:vt hõ:animal:coꝛpus aĩa
tũ:⁊ boc mõ capit᷑ in diuiſiõe.¶ Ex quo patz
ꝙ diniſio ſic dz intelligi.De numero termĩo
rũ de gñe ſube:quidã termini ſũt pꝛime ſub
ſtãtie: quidã ſunt ſcdðe ſube. .

¶ Notandũ eſt ſcdo ꝙ petrꝰhiſpa.
diffinit pꝛimã ſubãm:⁊ dz diffinitio ſic intel
ligi Pꝛima ſuba eſt terminꝰpꝛedicamẽtalis
de gñe ſubſtantie:qui pꝛopꝛie et pꝛĩcipaliter
et maxima eſt inferius.¶ Dicitur notanter

¶Dicit᷑ notãter nec eſſentialiter de aliq ac.
ad drfiam ſecũdaꝝ ſubſtãtiaꝝ.Vñ in iſtꝭ dua⸗
bus diffinitionibꝰ iſtð cõplexũ pꝛĩa ſubſtan⸗
tia capit᷑ ſcðe intẽtionalit᷑: pꝛo terminis ſub
ſtãtialibꝰ de gñe ſubſtantie.Et ponit auctoꝛ
exẽplũ de iſtis diffinitionibꝰ:vt aliqs hõ.Et
capit auctoꝛ h̊ͥ cõplexũ aliqͥs bõ loco illiꝰ ter
mini ſingularis ſoꝛtes.vel loco iſtius termi⸗
ni ſingularis plato.

¶ Motãdũ ẽ tertio:q hic ↄñr pe.hi.
ponit diffinitionẽ ſecũdarũ ſubſtãtiaꝝ. in q
diffinitiõe ponit᷑ iſte noĩatiuꝰ plłis ſcde ſub⸗
ſtãtie:loco iſtius noĩatiui fingularis nume⸗
ri.ſ.ſecũda ſubſtãtia ꝓ diffinito. Et loco illo
rũ terminoꝝ gña ⁊ ſpẽs płis numeri debent
poni iſti termini ſingularꝭ numeri.ſ.iſte ter
minꝰ ſpẽs:⁊ iſte terminꝰ genꝰ.Et loco iſtius
ↄiunctionis copulatiue et:dʒ poni iſta ↄiun

ctio diſiũctiua vel.Et ſic pʒ ꝙ ſenſus diffini⸗

tionis debet eẽ talis. Scða ſubſtantia ẽ ter
minus pꝛedicamẽtalis de genere ſubſtàtie:
qui eſt ſpecies vel genꝰ ſub quo ↄtinẽtur pꝛi
me ſubſtãtie:vt iſte terminꝰ hõ:⁊ iſte termi⸗
nus aial.⁊ ſic de alijs.¶ Iſte textꝰ Eſt em̃ ali
qͥs:ſic intelligitur. iſte terminus ſoꝛtes vel
iſte terminus plato ↄtinet᷑ ſub iſto termino
homo tanqᷓ; inferius eius. Et iſte terminus
bomo qui eſt ſpẽs continetur ſub iſto termi
no animal.qui eſt genus.

¶ Notãdũ eſt quarto: iſte textus
Itẽ ea q̃ dicũt᷑:dñt ſic intelligi.Termini ſub
ſtãtiales qui pꝛedicãt᷑ de alijs terminis ſub⸗
ſtãtialibꝰ tanqᷓ de ꝑ ſe ĩferioꝛibꝰ eoꝝ:pᷣdicã
tur de eis ᷣe affirmatiue:⁊ eẽntialit᷑.¶ Iſte
tettus.Eoꝝ vero q̃ ſunt.ſic intelligitur. Ter
tiũ abſoluti de pᷣdicamẽto accidẽtiũ ſiue ab⸗
ſtracti:qͥ ſupponũt pꝛo re q̃ realiter ineſt ſub
iecto:nõ pᷣdicãtur de terminis ſubſtãtialibꝰ
vere affirmatine:nec eſſentialiter.ſʒ termi⸗
ni concreti bñ pᷣdicant᷑ vere affirmatiue:ſed
nõ eẽntialiter. Silr termini abſtracti de ge
neribꝰ accidẽti qui nõ fignificant ſine non

tus ſecun ꝓpꝛie ad dr̃iaz generꝭ gnaliſſimi.¶ Dicit᷑ no ſupponũt ꝓ aliq̃ re q̃ realiter ineſt ſubiecto
de diuiſio tater pᷣncipalłr. ad dr̃iam terminoꝝ acciden/ pꝛedicãtur vere affirmatiue de terminis de
nis eiuſð. taliñ ⁊ dr̃iaꝝ.¶ Dicitur notanter maxime ad genere ſube:ſʒ nõ pᷣdicãtur eſſentialiter: vt

driam ſpeciei ſpecialiſſime.¶ Adhuc auctoꝛ
ponit aliã diffinitionẽ pꝛĩe ſube que ſic dʒ in
telligi. Pꝛima ſubſtantia eſt terminus pꝛe⸗
dicamentalis de genere ſubſtantie: non pꝛe
dicatur ð aliquo denoĩatiue nec eſſẽtialłter

vt paternitas ⁊ filiatio bñ pꝛedicãtur de ter
minis de gñe ſubſtãtie.dicendo. Soꝛtes eſt
paternitas:plato ẽ filiatio:tñ non pꝛedican⸗
tur eſſentialiter. Iſte textus. Itẽ ſecunda
rũ ſubſtãtiaruz:ſic intelligitur: ſpẽs pluribꝰ

tanqᷓ de per ſe inferioꝛe.¶ Dicit᷑ non pꝛedi⸗ modis ſubſtãdi ſubſtat qᷓ; genꝰ:ſubſtat enim
catur denoĩatiue ad differentiam terminoꝝ ſpẽsvno modo ſicut ſubiectũ accidẽti. Alio
ſingu ariũ accidentaliũ.vt boc albũ ſᷣ nigrů mõ ſicut inferius ſuꝑioꝛi.Genꝰ vero ſubſtat

Intelle
ctus diu
ſionis ſe
cüde ſbe

Erxpoßitʒ
textualis

ſe uctirient pik ite 4
itilktlungenoti ſunt
eri ſuba cdeintetionalt:
ddiſtigneco nuior, ud
Gro wie intetioralt t fe
Alo nõ ſcde inrtetiomliter
ſ. dĩ ſibſtareqiapet gi
leſubiecti alicu ſoꝛne. ⸗
inetionliter c ce iten eihe
geriorgvelee ſubin alicui ⸗
Centisiueprogri. (Bater
Coniunctiocopulatinter don
nctionis difiüictiue re.

u Cbis uſis deicüi
uſke dcpetanb ſbe

aſcbſtine ſubonote⸗

1**

tie
— t
U und Nrd unii
otäcätert

mmni ſfne.. plexia,,
ifingulig ,, dn dlih

lten

7 AIES

mms edicametalisde gher ie
wieſt ſpeges vel gen ſoon⸗
us aial.: ſi dealig. (Ieten gg,
erſie imelligitur. iſetenninsſn
e tenminns plato Ninet iih ſthin⸗
omo tanqᷓ inferins eins Eiffeimn⸗
omo qui eſt ſpes continenr iwiſen
d mimal. Oni eſt genus,
Motädu eſt quanoo tſetn
itualib tanc de ſe iſcnahin
r de eis veaffirnatine:eintu

rttus. Eor veroqſunt ſel

11 inen de 5 5 1 meto gecienulal
Habſoluti de palcameloai
* “
15 e wafed fea teru
racti. 4 ſupponüt Pe⸗ ſeqfe n

ſiſhee
225. fermints DN
H.N Füledtur de kermInts

Wherde
„ 5 Heamt veresſure
— RDWlron
XKr büpchan rye

Ad rões
in oppm̃.

Pꝛia ꝓpᷣ
etas ſ be.

De ꝓpꝛietatibꝰ ſubſtãtie xli

tantũ pꝛĩo mõ. Vel aliter ſic intelligitur iſte ſtantia ẽ in ſubiecto. Hoc aũt nõ eſt
textꝰ.Termini cões de gñe ſubſtãtie qͥ ſunt ꝓpꝛiũ ſubſtãtie:ſed etiã differentie
ſpẽs reſpectu pluriũ pᷣdicatoꝝ de gne ſubſtã

tie ſubijciũtur directe qᷓ; eoꝝ gña:vt iſti teri cij . e* Olſe
bõ ⁊ aſinꝰ ſubijciũt᷑ directe pluribꝰ pᷣqicatꝭ ð rẽtijs ſubſtatie. ¶ Nec eſt inſtãtia

gñe ſubſtãtie qᷓ iſta gña aĩal coꝛpꝰ ⁊ ſubſtan⸗ de Ptibus ſubſtãtie q̃ ſunt in ſuo to
tia. Sed ſpẽs ſpecialifſime ĩmediate ↄtente to:⁊ iõ videtur eſſe in ſubiecto:q;ꝛ a⸗
ſub iſto gne ſubijciũtur directe eque multis lius ẽ modus eſſendi in:vt accidẽs
pꝛedicatis de genere ſubſtantie. . in ſubiecto:⁊ alius ſicut pars eſt in
¶ Qõtra dicta pꝛĩo arguit᷑ ſic.ma⸗ ſuo toto:vt pꝛiꝰ patuit.¶ ¶ Scda eſt
teria eſt ſubſtãtia ⁊ ſiti foꝛma: ⁊ tñ nõ eſt pꝛi
ma ſubſtãtia nec ſcdᷣa.ꝗ pꝛĩa diuiſio ſubſtan⸗
tie ẽ inſufficiẽs. Scðo ſic af. diffinitiõezʒ
pꝛĩe ſubſtãtie:mat᷑ia pꝛĩa ſubſtat foꝛme ſub⸗
ſtãtiali:⁊ alijs foꝛmis ſubſtãtialibꝰmateriali

eaꝝ cõuenit vmuoce pᷣdicari de pꝛi
mis. Hec em̃ oĩa pᷣdicãtur de pᷣmis
ſubſtãtijs noĩe et ratione quare vmni
bꝰ ppᷣe pncipalłr ⁊ max e.⁊ tñ nonẽ pꝛĩa ſub uoce pꝛedicãtur. CTertia eſt:oĩs
ſtãtia. g pꝛĩa diffinitõ ↄuenit alijs diffinito. pꝛĩa ſubſtantia ſignificat boc aliqᷣd
¶ Tertio ſic ar̃ õ diffinitionẽ ſcðe ſubſtãtie: id eſt indiuiduũ ⁊ vnũ numero, Sed
bõ ⁊ aſin ſũt ſcðᷣe ſubſtatie:⁊ tñ nõ ſuut ſpẽs ſcða ſubſtãtia videt ſignificare boc

⁊ baꝝ ſpẽꝝ gña:& diffinitõ ẽ inſufficiẽs. Mi famj 2 Url
noꝛ ptzʒ:qꝛ illa dicibilia nõ ſunt gña: ergo nõ aliquid ſub appellatiõis figura: eo

Are es 2 pari ſpecier igenern ſentia eius:nõ tñ ſigniſicat hoc ali⸗
¶ Ad pꝛimũ ðꝛ:ꝙ lʒ mat᷑ia ⁊ foꝛa lent ne e Nit-
ſint ſubſtãtie:vt capit᷑ iſte teriꝰ ſuba pꝛĩe in⸗ quid ſed poti qualequid ſiue quid
tẽtiõalit᷑ ⁊ large:nõ tñ ſunt ſube ſi capiat ille cõe:nõ enim illud quod ſignificat᷑ ꝑ

cõpetit:⁊ hoc intelligitur de diffe⸗

NRemoue
inſtãtiã.

Secũda.

oĩbus ſcðis ſubſtãtijs ⁊ differẽtijs

Tertia.

ꝙ eſt in pꝛĩa ſubſtãtia:vel etiã de eſ

teriꝰſuba ſcðᷣe intẽtionatłr a ſtricte.O Ad ſᷣm ſecundam ſubſtantiam eſt vnuʒ nu⸗-

ðꝛ diſtiguẽdo maioꝛẽ:q;ꝛ ſubſtare capit᷑ dup.
Rnoꝰ pꝛiĩe intẽtionałr ⁊ ſic maioꝛ ↄceditur.
Alio mõ ſcde intẽtionaliter ⁊ ſic negat᷑ ma⸗
ioꝛ. AUñ ſubſtare qñ capit᷑ pꝛĩe intẽtionalit᷑ ẽ
eẽ ſubiectũ alicuiꝰ fonne. Sʒ qñ capit᷑ ſcðe
intẽtionaliter ẽ eẽ ĩteri reſpectu alicuiꝰ ſu⸗
perioꝛis:vel eẽ ſubᷣm alicuiꝰ pᷣdicabilis acci⸗
dentis ſiue pꝛopꝛij.¶ Ad tertium ðꝛ ꝙ illa
coniunctio copulatiua et: ponitur loco con⸗
iunctionis diſiũctiue vel.
¶ His viſis dicẽdũ ẽ de cõitatibꝰ erponẽdo iſtã ꝓpꝛietatẽ:iſte termin ſubſtã
⁊ ꝓpetatibꝰ ube ¶ Pꝛia ẽ. Cõe ẽ tia captꝰ pꝛĩie intẽtionalit᷑ ẽ ſubiectũ illiꝰ p
oĩ ſubſtãtie ĩ ſubo no eẽ qꝛ eẽ in ſub pꝛietatis:et illa ꝓpꝛietas ſic expoſita vt cõi⸗
iecto ↄpetit ſolũ acgiitl ce
. Irtic dr mirt en S me, exponi biſ.
uulſtanie Rdi 1 mitione delce qꝛ ðꝛ in textu ꝙ iſta ꝓpꝛietas conuenit alijs
ubltatie, de lecudis aut pʒ iductoe ubſtãtia. ſ. dẽntijs iubalibus qð nõ eẽt ve⸗
⁊ ſyllogiſmo.Inductiõe ſic: hõ nõ ẽ rũsm illã expõnẽ: ſed bñ eſſet verũ exponẽ⸗
in ſubo:equꝰ nõ eſt in ſubo: ⁊ ſic de do terĩs. Et tõalioꝰ logicaliter ſiue de terĩs
ſingulis:ergo nulla ſcða ſuba eſt in
ſubiecto. Syllogiſmo ſic: mibil eoꝛũ
q̃ ſunt in ſubiecto pᷣdicantur noĩe ⁊

mero: ſicut illud quod ſignificatur
per pꝛimã ſubſtantiam.
¶Circa bunc textum.
¶ Notãdũ ẽ pꝛĩo:ꝙ bic ↄñr pe.biſ.
determĩat de ꝓpꝛietatibus dicibiliũ de gñe
ſubſtãtie.¶ Un pꝛĩa ꝓpꝛietas exponit᷑ dupli

citer. Anomodo realiter ſiue de rebus ⁊ boc
oſic:ihoc cõplexũ eſſe ⁊ nulli ſubiecto ineſſe tã

firmatiue ⁊ nõ denoĩatiue directe ⁊ nõ in cõ
creto nec in abſtracto eſt cõe termis de gñe

rõne de ſubiecto:ſed oĩs ſecũda ſub
ſtantia pꝛedicatur nomie et ratione eſt ſubiectũ buius pꝛopꝛietatis.
de ſubiecto:ergo nulla ſecunda ſub⸗ ¶ Notãdũ ẽ ſecũdo:qꝙ iſte terminꝰ
f

Etpõ rea
lis pꝛie ꝓ
petatis.

õᷓ̃ᷓ accidẽs ẽ cõe oĩbus ſubſtãtijs. Et boc mõ

expõ logi
calis eiui
dem.

exponit᷑ ſic:boc cõplexũ poſſe pᷣdicari vᷣe at⸗

ſubſtãtie:⁊ boc mõ exponẽdo ꝓpꝛietatẽ iſte
termin ſubſtatia ſcdᷣe intẽtioualiter captus

Acceptõ
nes ſub⸗
ſtantie,

expõ ſcde
4 H tatis

ractatus Tertius.

ſuba ſcðoꝰ intẽtionalr captꝰ adbuc capit᷑ du
plr. Enoꝰ ſtricte ꝓ terĩs de pᷣdicamẽto ſube
qͥ terĩ ponũtur in recta linea pᷣdicamentali ſi
cut gña:⁊ ſpẽs:⁊ indiuidua.Et q̊ mõ dfie de
gñe ſube nõ ſũt ſube:qꝛ nõ ponũtur in recta
linea pᷣdicamẽtali:ſʒ ſolũ lateraliter:⁊ ſic ca⸗
pitw᷑ in ꝓpetate iſte terminꝰ ſuba ꝓ ſubiecto
ꝓpꝛietatꝭ ⁊ ꝓpꝛietas ſibi ↄueni penes ſcðʒ
modũ ꝓpꝛij.¶ Alioꝰcapit᷑ large ꝓ oĩbꝰterĩs
de pᷣdicamẽto ſube:ſiue ſint in recta linea pᷣ⸗
dicamẽtali:ſiue nõ.⁊ ſic nõ capit᷑ ꝓ ſubiecto
ppꝛietatis in textu:qꝛ ſic capiendo illũ ter⸗
minũ ſubſtãtia ꝓpꝛietas ſibi conuenit q̃rto
modo:et ſic non conuenit alijs a ſubſtantia:
quod eſt contra textum.

¶ otãdum eſt tertio:q B̊ ↄnñᷣr au⸗
ctoꝛ ponit ſcdᷣam ꝓpꝛietatẽ ſube:q̃ ſolũ expo
nit᷑ logicałr ſiue de terĩs:⁊ nõ de rebꝰ ſignifi
catis ꝑ terĩos:qꝛ res ſignificate ꝑ terios de
pᷣdicamẽto ſube nõ pᷣdicãtur vniuoce.Et ex
ponitur ſic:bhoc cõplexũ pᷣdicari vere ⁊ affir⸗
matiue ⁊ eſſentialit᷑ de pꝛimis ſubſtãtijs:con
uenit ſcðis ſubſtãtijs ⁊ eaꝝ differẽtijs. Et ſi

capiat᷑ ſtricte iſte terminꝰ ſuba:tũc iſta ppᷣe⸗

Diſtictio
ꝓdicatio⸗
nis ynino

tas eſt ꝓpᷣa ſcðᷣo mõ:ex q nõ ↄuenit ſoli ſcðe
ſube:ſed etiã differẽtis:⁊ ſic ſubiectũ iſtiꝰ ꝓ
pꝛietatꝭ ẽ iſte teri ſcdᷣa ſuba:ſcðᷣe intẽtionali
ter et ſtricte captꝰ.Si vero capiat᷑ large ſibi
ↄuenit q̃rto mõ:⁊ ſubiectũ hui ꝓpꝛietatis ẽ
iſte terminꝰ ſcða ſuba ſcðᷣe intẽtionaliter et

large captꝰ. ¶ Et capit᷑ dupłr pᷣdicatio vniuo

ca. no mõ gñaliter pꝓut vniuoca diffinita

ſunt pꝛius:⁊ diſtinguntur ↄtra pᷣdicationeʒ
equiuocã ⁊ nõ cõtra denoĩatiuã:⁊ boc mõac
cidentia ↄcreta pᷣdicãturvniuoce de pꝛĩa ſub

ſtãtia.¶ Alio mõ capit᷑ pᷣdicatio vniuoca ſpãe

liter:vt diſtinguit᷑ ↄ pꝛedicationẽ equiuocꝗ:

q denoĩatiuã et boc mõ cõuenit ſcðis ſubſtã

ttellect?
tertie p⸗
pꝛietatis

tijs ⁊ differẽtijs earũ reſpectu pꝛimarũ: nec
hoc modo pᷣdicãturvniuoce concreta accidẽ
tium de pꝛima ſubſtãtia:licet bene pꝛedicen
tur vniuoce de ſuis inferioꝛibuns
¶ Notanduʒ eſt qrto: bic ↄnñᷣr au⸗
ctoꝛ ponit tertiã ꝓpꝛietatẽ ſubſtãtie q̃ ſoluʒ
exponit᷑ de teris:⁊ nõ de rebꝰ: ꝛ ſolũ terĩs
ↄuenit ſignificare ⁊ non rebꝰ ꝗ nõ ſunt terĩi.
Et exponit᷑ fic:hoc cõplexũ ſigre ſubam ſin⸗
gulariter ⁊ eſſentialiter ſiue ſine cõnotatio⸗
ne aliena ↄuenit oibꝰ terĩs ſingularibꝰde ge

dis ſubſtãtijs. Eñ pꝛĩa ſubſtãtia ⁊ ſcðᷣa ean⸗
dẽ rẽ ſignificãt: ſed boc eſt diuerſimode:qꝛ
ſcða ſuba ſignificat cõiter.⁊ pꝛĩs ſuba ſignifi
cat ſingulariter. Sitlr etiã lʒ terĩ ↄcreti ſin⸗
gulares de gñibꝰ accidẽtiũ ſigniſicẽt ſubam
ſingulariter: nõ tñ eſſentialiter: fiue ſine cõ⸗
notatõe aliena:vt boc albũ fignificat rẽ que
eſt alba ⁊ ↄnotat circa illã albedineʒ:et ideo
nõ dicitur ſigniſicare boc aliquid.

¶ Eõtra dcã pꝛio arguit᷑ ſic. Dꝛie
de gſe ſube ſunt ſube:ergo nõ ſunt alie a ſub
ſtatijs ꝑ ↄñs młe ðꝛ ĩ textu ꝙ pꝛĩa ꝓpᷣetas
ſubſtãtie ↄuenit alijs a ſuba: qꝛ ↄuenit diffe
rẽtijs ſubſtãtialibꝰ.¶ Scðo ſic ar.ſcda ꝓpe⸗
tas ↄuenit pᷣmis ſubſtãtijs:cũ pꝛie ſube pᷣdi
cent᷑ de ſeipſisvniuoce: male dictũ ẽ q illa
ꝓpꝛietas ſolũ ↄuenit ſcõis ſubſtãtijs:⁊ earũ
differẽtijs. ¶ Lertio ſic af. tertiã ꝓpetatẽ
ſcðe ſubſtãtie ſigniſicãt h aliqͥd:ergo ſignifi
re p̊ aliqͥd nõ ſolũ ↄuenit pꝛimis ſubſtatijs:⁊
ꝑoñs male ðꝛ ꝙ ſola pꝛĩa ſubſtantia ſignifi⸗
cat hoc aliqͥd Añs pʒ:qꝛ ſcðe ſubſtãtie ſigni
ficãt h̊ vnũ in nũero:g ſiont boc aliquid.
¶ ' Ad pꝛimũ ðꝛ lʒ daie de genere
ſude ſint ſubſtãtie: large capiẽdo illũ terĩm
ſubſtãtia:nõ tñ capiẽdo illũ terĩm ſuba ſtri⸗
cte.Ad ſcõm ðᷣꝛ ꝙ lʒ pꝛĩe ſubſtãtie pᷣdicẽtur
de ſeipſis vniuoce pᷣdicatõe ĩoꝛdinata:nõ tñ
pᷣdicatiõe oꝛdinata. Eñ pᷣdicatio oꝛdinata ẽ
illa in q̃ p̃dicat᷑ aliqð pᷣdicabile ꝓpꝛie dictuzʒ
de ſuo ſubijcibili.Et pᷣdicatio xa inoꝛdina⸗
ta eſt illa pꝛedicatio vbi nullum pꝛedicabi⸗
le pꝛepe dictum pᷣdicatur de ſuo ſubijcibili.
¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ duplir põt ĩtelligi ꝙ aliqͥs
terminꝰ ſignificet h̊ aliqͥd. Unoꝰ qꝛ ſignifi⸗
cat hoc aliquid qð eſt vnũ numero: ⁊ ſic oĩs
terminꝰ de gñe ſubſtãtie ſignificat hᷣ aliqͥd.
Alioꝰ qꝛ ſignificat ſubſtãtiã ſingularit᷑ ſiue
eſſentialiter: ſiue ſine cõnotatione aliena:et
ſic ſolũ pꝛie ſubſtãtie ſigñt boc aliquid.
¶ Quarta ꝓpᷣems. ſubſtatie nihil
eſt Zꝛiũ. Sʒ boc nõ eſt ꝓpꝛiũ ſubſtã
tie:qꝛ nõ ↄuenit ſoli ſubſtãtie:ſʒ etiã
qᷓ;titati:⁊ qbuſdã alijs. ¶ Quita p⸗
pꝛietas eſt.ſubſtãtia nõ ſuſcipit ma
gis neq; minꝰ.Mõ eĩ dico ꝙ vna ſub
ſtãtia nõ mag! ſubſtat qᷓ; alia:ſed di

nere ſube q̃ ſunt pꝛĩe ſubſtãtie.Et h̊ ↄpleruʒ ꝰco ꝙᷓ vna queq; ſuba ſᷣm eẽ ſuũ nõ

ſignificare ſubam cõiter et eſſentialiter: ſi⸗
ue ſine ↄnotatiõe aliena cõuenit oĩbus ſeciᷣ

intẽditur neq; remittit᷑ vt albũ qñnq;
eſt magis albũ:qnq; minus album.

Add rões

Quid pᷣdi
catõ oꝛdi
nata ⁊ ioꝛ
dinata.

Quarta
ꝓpꝛietas

Quint.

ſſccepeibue ſanttat
gtſmitatege figi
Geſtſibiegiie
ſo ventoʒoni ſee

Trabunt

¶Notaczeſtpꝛino
Geteraucoꝛ ponit guuni
idupkr pötetponi Unon
ſch ro ſum ignttüre
Nern resnö bßs dligniſt
Fiameſ pprinzſchomo
tenniniſuberpteſt tennin
1ſc nentoib'redſnel
bicicti enur uiti

fipoͤdu⸗
ſerner
kepropri⸗
ntis

N

t ſubſtutie: large ietoiiinin
rnõ tñ capcdo illi teninſihft
ſcom d e pꝛie ſubſtite in
is vniuoce pdicatöe iortimnnif
dc ordinata. Gi öcdicnioodimi
pdicat aliqð pdicobile gnediy
ndijcibili. Et pdicatio miin
apꝛedicatio vbinullum gelh/
dictum pdicatun de ſoſtzici
niü dꝛ e duptr por teligig h
ſignificet H alig. Dd ini
liquid qdeſt vni nme
de gie ſubſtuͦtie fgniſcn i
ſaificnt ſubſtütii iſllin
liter: fue fine cönotationedlche

Ulel. „ 1 ,ald.
. 6⸗ CKA.
e ubſtätie ſigñt b .

1
1

De Subſtantia Folio xlij.
Soꝛtes vero nõ eſtmag hõ vno tẽ⸗ ſua natura ꝓpter vnionẽ pluriũ graduũ eiuſ
poꝛeqiᷓ; alio tꝑe nec mag bõ qᷓ; plato dem ſpẽi:⁊ in eodẽ ſitu ſubiecti pꝛeciſe ⁊ade
Sexta ꝓpꝛietas eſt ppꝛie ꝓpꝛiũ eſt quate:ↄuenit oĩbus rebꝰ que ſunt ſi ubſtatie.
ſubſtantie cũ ſit vna ⁊ eadẽ numero ⁊ boc mõ exponẽdo boe cõpletũ eſt ppꝛiũ ſe
ſm ſun mutationẽ eẽ ſuſceptibilẽ Zal tranalr eoner d Mlie moͤ ertu, ag rui
mutatione e ptibile ↄ tionattr capti. ¶ Alio mõ exponitur logicalr
oꝝ vt idẽ hõ aliqñ eſt albꝰ:aliqñ ni⸗ ⁊ boc ſic:boc complexũ terminꝰ nõ potẽs xe
ger:aliqñ calidꝰ:aliqñũ frigidꝰ. aliqũ ⁊ affirmatiue pᷣdicari de alio cũ iſtis aduer⸗
pꝛauus:aliqñ ſtudioſus ¶ Neq; eſt B magis⁊ eninneefönevit eis de genere
nſtãti efffie adẽ ozo. ſube: h mõ exponẽdo boc cõplexũ eſt ꝓpꝛiũ
Setta gin ch alin ea geft R ſcðo mõ reſpectu huiꝰ terĩ ſuba ſcðᷣe intẽtio
memonz falſa:tñ nõ ẽ in ſui mutationẽ: ſ m eliter captici coneniar ol no ſolitec auo
inſtätiaz. HD I5 etiã ↄuenit terminis de genere qtitatis.
i mutationẽ rei:vt qꝛſoꝛtes ſedet vel 13 .
currit. Et iõ nota ꝙverũ ⁊ falſuʒ ſũt ¶ NMotãdũ eſt tertio ſuſcipere ma
in rebꝰ vt in ſubiecto:⁊ ſũt in oꝛone gis ⁊ min capit duplr. Eno mõ logicaliter
de veri⸗ vt in ſigno. Elñ equocat᷑ modꝰ eſſen⸗ ⁊ ſic eſt poſſe pᷣdicari vere ⁊ affirmatiue cuʒ
tate ⁊ fal⸗ di in:cũ ðꝛ:veꝝ ⁊ falſũ eſſe in rebꝰ ⁊

iſtis Foskeru mager i tunc ſi Migige
Rin. CX 2* mag vel minꝰ ſignificat tales terios.ſ.albũ
ſitate no⸗ in oꝛone.Silr equocat᷑ ſuſceptibile ni eiqͤfri an ſic de alijs terĩs qͥ pñt
dilis. 11 guocat I . nign calidü: kfrig i 4 5
tadiis · cij ð res eſt ſuſceptibilis veri ⁊ fal pᷣdicari cũ illis aduerbijs magis vel minꝰ vt
ſi ⁊ oꝛo eſt ſuſceptibilis veri ⁊ falſi. dicẽdo ſoꝛtes eſt magis albus ꝙᷓ plato.Alio
Sicut equocat᷑ ſuſceptibile cum ðꝛ mõ ſuſciꝑe magꝭ vel min capit᷑ realr ſiue pᷣ⸗
vꝛina ẽ ſuſceptibilis ſamtat: ⁊ aĩal me intẽtionaly.a boc duplr. Uno mõ vt tm̃
ſuſceptibile ſanitat! . PHec em̃ ſuſci⸗ valet ſieut ſuſciꝑe in ſe tanqᷓ; ſubiectũ quali⸗
pit ſanitatẽ:qꝛ ſignificat eã:illud ᷣo
qꝛ eſt ſubiectũ eiꝰ:⁊ ita hoc ꝓpꝛium

tatẽ magꝭ vel minꝰ intẽſaʒ ſiue ſimul ſiue ſuc
ceſſiue:⁊ pᷣ mõ nõ capit᷑ ĩ ꝓpoſito qꝛ illo mõ
nõ ↄuenit oꝛoni ſed ſoli ſubſtantie
¶ Circa bunc tettum.

ſuba bene ſuſcipit magis ⁊ minꝰ:vt in ſoꝛte
eſt albedo q̃ eſt foꝛma magis vel minꝰ inten
¶ Motaduʒ eſt pꝛimo.ꝙ bic conſe⸗
quẽter auctoꝛ ponit quartã ꝓpꝛietatẽ ſube:

ſa:qᷓ; albedo exiſtẽs in platone vel in cicero⸗
ne.¶ Alio mõ capit᷑ vt tm̃ valet ſicut ens po⸗
tens intendi vel remitti gradualiter in ſua
natura:pꝛopter vnionem graduum plurinʒ
0 eiuſdẽ ſpeciei in eodem ſitu ſubiecti pꝛeciſe:
q̃ dupłr põt exponi. no mõ realiter ſiue de
rebꝰ q nõ ſunt ſigna:⁊ tũc exponit᷑ ſic:hᷣ cui
plexũ res nõ bñs aliquã foꝛmã realiter ſibi
ↄꝛiam eſt ꝓpꝛiuʒ ſcdðᷣo modo reſpectu buius
termini ſuba:vt eſt terminꝰ pᷣme intẽtionis
⁊ ſic ↄuenit oĩbꝰ rebꝰ que ſunt ſube:ſed non
ſolũ cũ etiã ↄueniat quãtitati.¶ Alio mõ ex
ponit᷑ iſta ppꝛietas lo gicaliter ⁊ tũc exponit᷑

ſic:boc complexũ terminꝰ nõ habẽs aliũ ter

LCertia

Expð du⸗
plex quar
te pꝛopꝛi⸗
etatis

pꝛietatẽ realiter:quia illo modo capiẽdo ſu⸗
ſcipere magꝭ ⁊ minꝰ nõ cõuenit ſubſtãtie.

¶ Quarto notãdum eſt circa bunc
textũ. Pꝛopꝛie ꝓpꝛiũ eſt ſubſtãtieę ⁊c.q ꝛiſta
ꝓpꝛietas dupliciter exponitur. Uno mõ lo⸗

gicaliter: ⁊ hoc ſic.boc complexum terminꝰ tat
ſubijcibilis ſucceſſiue reſpectu pꝛedicatoꝝ j

Accepti⸗
ones de
ly ſuſcipe
re magis
7 minus.

⁊ adequate.⁊ hoc modo capitur exponẽdo ꝓ

Et᷑põ da
plexſexte
pꝛopꝛie⸗

minũ ſibi ↄꝛiũ:ↄuenit oĩbus terminis de ge rioꝛum foꝛmas contrarias connotantium ꝓ

nere ſubſtãtie:ſz nõ ſolũ ↄuenit illis: cũ etiãẽ pter mutationem rei:pꝛo qua talis termin⸗
ↄueniat terminis de genere quãtitat:.Et il⸗ ſupponit:eſt pꝛopꝛium quarto modo reſpe⸗
lo mõ exponẽdo ſubiectũ huiꝰ ꝓpꝛietatis eſt ctu iſtius termini ſubſtantia ſecunde intẽtio
iſte terminꝰ ſubſtãtia ſcdᷣe intétiõalit᷑ captꝰ. naliter capti:vt cõmuniter dicit᷑. ¶ Alio mo
⁊ iſta pꝛopꝛietas eſt ſibi ꝓpꝛia ſcðo modo. do exponitur realiter: ⁊ hboc ſic.boc comple⸗/
ůõ xum ens ſuſceptibile ſucceſſiue qualitatũ cõ
Eepõ du/ ¶ MNotãdũ eſt ſecũdo:q bic ↄſe equẽ trariaꝝ in ſe tanqᷓ ſubiectũ ſᷣm ſui mutatio/
plex quin ter auctoꝛ ponit qnta ppᷣetatẽ ſube:que etiã nẽ couenit rebus que ſunt ſi ubſtantie 2 boc
te pꝛopꝛi duplr põt etponi. Eno realr: ⁊ ſic erponit᷑ modo ſubiectum illiꝰ ꝓpꝛietatis eſt iſte ter⸗
etatis. Eys nõ potẽs intẽdi ⁊ remitti gradualr in minus ſubſtãtia pꝛime totemtonalitf captꝰ?

C Cractatus Tertius. Etene⸗
¶ KContra dicta pꝛim . Eoridieſt g'
Jgnis Zꝛiat᷑ aque: hr Haahanihe ptes coꝛpoꝛis ad ſuperficiem ꝓtes Ciln benet
ſthtie ſubſtutie eil aligd otrariuz ¶ Gede aũt tempoꝛis ad nunc:vt pꝛeterituʒ ip d in ſubt
ſcarguit otraqntã phetatt. pꝛim ſuda en A erul ad nreſens. partes aut loci un, ſiſef lonugiun
mag i luba ; cda. ipes magj ſuba iᷓ geny. ad eundem terminum copultur ad ant Gggniſtinnnii
Rea L “ ſuſcipit magis ⁊ minꝰ.Tertio quem coꝛpoꝛis ꝑticule copulantur niſnmnlifnine
62 tiniſtn⸗ „ra ſextã ꝓpꝛietatẽ.ofo eſt ſuſce⸗ . 1 ſeritut⸗ inßch⸗
P ilis pꝛedicatoꝝ ↄtrarioꝝ.ſ.iſtoꝝ pᷣdica⸗ ¶ Circa bunc tet᷑tum ſente e nifn
ar veriͦ: fallun. rf no eit ſupnatia ergo ¶ notãdũ — elnneadla⸗ lir
iſta ꝓpꝛietas nõ ſoli ſubſtãtie conuenit. terp orajar eſt heund bic ↄſequẽ⸗ Intelle cnns leheien ir⸗
. . . p· b.determinat de ſcðo p:edicamẽto ſcʒ ctus diui R , rii⸗
Ad rato ¶ Ad pᷣmũ ðꝛ ꝙ licet ignis ⁊ aqua de qtitate pꝛimo ponens vnã diuiſonẽ q 5 fonisq⸗ ginene e ge n
Zid etio rariatur icet ignis aqua ſic intelligi. de numero geneꝝ ſubal titatts fetetni ini reni ti⸗
in op Otrariatur m ſuas qualitates hH eſt qualitas bui gñis gñaliſſimi:qᷓtitas: * fubalternop uitatts. mmrioni sli
poſitum., inis otrariatur qualitati Ali gñis gñalifſimi:q;titas:alið genꝰ ſubal⸗ Quid adnn tore
vontum, Snis frigtaltatl aen itati aque vt caliditas ternum eſt quãtitas ↄtinua:aliud eſt qtitas titas d⸗ Rtinnceti
ᷣm naturaʒ ei ſi arte Tſ iltund qð eſt ignis diſcreta.¶ Quãtitas diſcreta.ſolet ſic deſcri⸗ ſcreta: 4 Ci aaoyill htlaan.
aqua. ¶A Sdns am nõ ↄtrariat illi qdð eſt bi:ꝙ eſt quatitas cuiꝰ ꝑtes non copulant᷑ ac de ſy E veliſuin niccptttiit
ſuba vt rruninne doe ſa terniſ at rentn Sõgz:d en eincipii vni er buseins, mnn ſmi gen ſin
5 õäs . . inis alteriꝰ:q̃ diffiniti ti 3 ogerl Nesd. Pzi
mn ene Haica cũ iis aduerbijs magis et pliciter falla. dz lrino lea taeen An⸗ nc heie
eeabna ò capiẽdo eſt terminus de ge ſcreta eſt qᷓ;titas diuiſibilis ĩ plures ꝑte . s, aftiu dnu⸗ gibi
erad atie ⁊ nõ capit᷑ ibi vt eſt terminus ſcretiue ¶ Et ðꝛ ↄnr in textu nri 18665 ſop wiantn ze⸗
cũ lllis adnerb cũ illo modo nõ pꝛedicatur tinue ſunt due ſpecies ſcʒ nbKerns vorate . ſnitree en
Noltmertdem,ia Niltte del ter⸗ Sedq b inſeqr or ſtotele. non eſt locutns Quid qᷓ inſeſelem
3102 P 5 ao it tuſceptibine ꝛedicatoꝝ vm veritatẽ:ſʒ ſᷣm opini . o atid iltn
Diutſio. Selor in mnntationcz re ſignificate ꝑ ipam vigẽtẽ.Et de iſto igebie 1n, aſi tnan con hhutt nt de hine
nvm mutationẽ ſui. titas ↄtinua ſolet ſic diknirkpeſtgugtitas rinng, ftanienie,
Quid Go⸗ , „ , cuius ꝑtes copulãt᷑ ad aliquẽ terminũ 6 tieſtl auotſis: 1ac der
titas S Uãtitat aliud ↄtinuuʒ nẽ:q eſt finis vniꝰ Partig⸗ peigeipiii alrert⸗ nſernſig Ntciͦ gueritind
tinua. Valiud diſcretũ. ¶ Quã q̃ diffinitio ſolet ſic intelligi. Quatitas con⸗ hfifteher une 4
Quid i⸗ ltitas ↄtinua eſt cuiꝰ p⸗ tinua eſt quãtitas cuiꝰ partes copulantur ad trdenze tcit nn
titas di NAtes copulãt̃ ad eũdem Plidn sveide⸗ ſcom aliquid ſui en pꝛinci⸗ ietickarduchtshns
ſeretaer ſterminũ coez vt ptes li innvnn Reign fz alis eiꝰ partẽ eſt ſinis al ¶Con decu piioſ
pes eius nee copulãtur ad pũctũ.¶ ¶ Eſt aũt elias fueplures alitne⸗
diſcreta qtitas: vt numerꝰ ⁊ oꝛatio hHotãduui eſt ſecundo qꝙ bic con⸗ Wengrüigi
Eñ due ſunt ſpẽs eius.nõ em̃ eſt in Rquẽter auctoꝛ diuidit quãtitatẽ ↄtinuã in netegonaleddune
numero aliqͥs terminꝰ cõis:ad queʒ qnq; ſpecies:q ſatis patẽt in textu. Et ꝓbat idicee (Lenofri,
Ptes eiꝰ copulantur. vt in decẽ quin Ia linen ler ne venc t A 1e erertu. —
q; t qnq; aut tria T feptẽ ad I linea ſolet ſic deſcribi. Linea eſt longitu ahihltethkr ieme
ter ninũ copulãt᷑ ſecſe re diſ⸗ llum do ſine latitudinea ꝓfunditate. qᷓ diffinitio A rnoclamninis
fum 33 . emp diſcreta eut eet eſ ſimpliciur falſa. Et dʒ ſic intel Lines nteppf. ¶ Wois föes dey
Spẽs ꝙᷓ vni Eſt aut numerus multitudo ex ligi. Linea eſt magnitudo menſurabilis ſᷣm aucoꝛ locut eſt ſent mn
. vmtatib⸗ aggregata. Silr in oꝛatio longitudinẽ:nõ babendo reſpectũ ad latitu tus eſecundum A
Teg. ne:ſyllabe nõ copulantur ad aliqueʒ ins vel uca⸗. Sed ſupficies ſolet ſic mißfnginwenen
terminũ cõeʒ:ſʒ ynaqueq; ſeꝑata eſt deleelbi Buhſicſes el logitud cũ latitudi⸗ Cb none fanol
ab alia. ¶ Qutitat ↄtinue: alia li⸗ am se ionſsdcitii
nea: alia ſupficies: alia coꝛpus: alia alſa. ſed ſic intelligitur. Superſicies ſupꝑficies oh lane C .
t Ali pus: alia eſt magnitudo meſurabilis ſᷣm longitudinẽ Muno litatinbisz R
tẽpus:aliaꝗ locus.Ende quinqʒ ſunt latitudinem nõ babẽdo reſpectũ ad pfun⸗ Coꝛ ſſns hiirfe linthe
ſpẽs eiꝰ Quod aũt linea ſit qtitas itate.¶Er coꝛpus ſolet ſic deſcribi.Corpus ibus n. ſangundi
ↄtinua patet qꝛ partes eiꝰ copulãt᷑ eſt longitudo cũ latitudine ⁊ ꝓfunditate.qͥ lekag in le
ad aliquẽ terminũ cõmumẽ: puta ad digingio he nrelligenr. Congns e magni⸗ Gd aſſie
Diictä o . une: Puta àd tudo: menſurabilis m trinaʒ dimenſionẽ. ltng⸗reſ,4,
pũctũ ⁊ partes ſuperficiei ad lineã longitudinem:latitudinem? diougetates itin . eaen

B

ldletfie Nee⸗
d 6

Ucooulgnte
Nn

5. ſ
Alteri diffimitio ſcrunetſ

. ſalla. Et dʒ ſic imtellgi uinne
eſ Fritas diuiſidilssiglunsgnen
(Rür intertughguintne,
um due ſpecies ſcz numens zun⸗
b.inſet aniſtoreleihnonek ans

tae:ßz m opinione ianl ea

Et de iſo videhtt i logea oj
tinua ſolet fic diffnin gei ginn
ces copult ad aliquetenmmi dn
iſims vmi panis! prnnchii ien
nmo ſolet ſic imellig. Quiruen
toniatas cm panesctunnl
antẽ: que ſcm alitidſuiel uin
1i tis: 1Fz alii ei mnick iu
unis.

tãdiuu eſt ſecmdog hin
aucto: dimdit quitint zn
cies:qj ſuis atet mtem bi
aſolet ſi deſenb. indſ i
latitndine : pfunditnt, d

t eſt ſmplicir ſalla 4

pezeſt magnitu
dine no da

E1

—

nes de ly
coꝛpus.

Locus:

Tempus

De pꝓpꝛietatibꝰ q;titatis

xliij

¶ 'notãdũ eſt tertio:q iſte terminꝰ ſcipit magis neqʒ minꝰ.nõ em̃vnali Secũda.

coꝛpꝰ capit᷑ dupłr. Unoꝰ vt ſigniſicat omẽs
ſubſtãtias coꝛpoꝛeas abſolute:⁊ ſic iſte terĩꝰ
coꝛpꝰ eſt in pᷣdicamẽto ſubſtãtie.¶ Alioꝰca⸗
pit᷑:vt ſignificat magnitudinẽ ↄnotãdo ipᷣaz
eẽ ↄmẽſurabilẽ ſᷣm trinã dimẽſionẽ: ⁊ ̊ mõ
eſt ſpẽs qᷓ;titatis ↄtinue.¶ Sed iſte terminꝰ
locꝰ ſᷣm rei vᷣitatẽ ẽ in pᷣdicamẽto adaliqͥd.⁊
ðꝛ coꝛrelatiue ad locatũ ſiue locale.Et ad p.
h.ðꝛ ꝙ ipᷣe inſeqͥtur ariſ.qͥ non eſt locutꝰ ſᷣm

opinionẽ ꝓpꝛiã.¶ Sʒ tpᷣs vt ad ꝓpoſitũ ſuf

ficit eſt mot celi:quiẽ mẽſura alioꝝ motuũ
⁊ durationũ aliarũ rerũ tẽpoꝛalium.

¶ ‚Notãdum eſt q̃rto:

ſimo ⁊ in- goꝛeumatice captũ:vt tm̃ valet ſicut ens ha

terꝛogati bẽs qᷓ;titatẽ. Sʒ genꝰ gñaliſſimũ ĩ abſtracto

uo pᷣdi.qᷓ;
titatis.

Ad rões
in oppm̃.

Paꝛĩa pꝛo
pꝛietas.

eſt ly qᷓ;titas.O Et huiꝰ pᷣdicamẽti ſunt qͥnq;
q̃ſitiua. Rnũ eſt ly qᷓ;tũ ⁊ ad illud dʒ fieri rñ⸗
ſio ꝑ noĩa.vt cũ querit᷑:qᷓtũ ẽ illud lignũ:re
ſpondet᷑ bipedale. Scdõmẽ qualiter: ⁊ ad il⸗
lud dʒ fieri rñſio ꝑ aduerbiavt cũ q̃rit᷑ q̃liter
extẽdiſti illud: rñdetur bipedaliter.Tertiuʒ
eſt ly quot ⁊ q̃rit de qᷓ;titate diſcreta:vt cũ q̃
rit᷑:quot boĩes currũt:bñ rñdet᷑ decẽ.Quar
tũ eſt ly quotiẽs: ⁊ ad hoc rñdet᷑ ꝑ aduerbia
nũeralia.vt cũ querit᷑:quoties fſuiſti pariſiꝰ:
bñ rñdet᷑:ter quater ⁊c.Quintũ ly qdiu ⁊ q
rit de tꝑe.vt cũ q̃rit᷑ qᷓ;diu fuit ſoꝛtes hic: be
ne rũñdetur:duabus hoꝛis.

¶ Cõtra dicta pꝛĩo ſic a.Oꝛatio

ẽ q̃litas ſiue plures q̃litates:ergo nõeſt qti

tas.¶ Scðdo ſic af.oĩs qtitas diſcreta eſt nu
merꝰ:ergo male ðꝛ ꝙ numer?ꝰ eſt ſpẽs qᷓ;tita

q; genꝰ gñaliſ
de gñaliſ ſimũ ↄcretoꝝ illiꝰ pᷣditamẽti ẽ ly qᷓ;tũ cathe⸗

—

nea ẽ mag linea q̃ʒ alia:nec numerꝰ
ternar ẽ mag numerꝰ qᷓʒ binariꝰ⁊
ſic de alijs. ¶ Itẽ ꝓpũ ẽ qʒtitati ᷣm
eã eq̃le vel ineqle dici.vt vnꝰ nũerꝰ
eſt equalis vel ineq̃lis alteri nũero
⁊ vnũ coꝛpꝰ ẽ equale vel inequale al
teri:⁊ vna linea eſt equalis vel ine⸗
qualis alteri linee.

¶Circa bunc textum.
¶ ‚Notãdum eſt pꝛio:ꝙ bic oñr au⸗

ctoꝛ deterĩat de ꝓpꝛietatibꝰ quãtitatis. Vñ
pꝛia ꝓpꝛietas expouit᷑ duꝑpłr. Enoꝰ realiter
ſiue de rebꝰ:a tunc exponit᷑ ſic: hͥ ↄplexũ res
nõ hñs aliquã foꝛma realit᷑ ſibi ꝛiᷣ ↄpetit
rei ſigte ꝑ terios de gñe q;titatꝭ.Et h mõex
ponẽdo ꝓpᷣetatẽ nõ è aliq mõ ꝓpa qtitati.
qꝛ nõ ↄuenit oĩ nec ſoli rei ſigte ꝑ terĩos de
gñe qᷓ;titatꝭ:cuʒ ẽt ↄueniat ſube.¶ Alioꝰ pᷣt

Tertia.

Expõ du⸗
plex pꝛie
ppetatꝭ.

erxponi lo gicaliter ſiue de terĩs:a ſic h ↄple⸗

xũ teriꝰ:nõ hñs aliũ terim ſibi ꝓpe ↄꝛii ↄue
uit teris de gñe q;titatꝭ:a hoc mõ exponen⸗
do iſta ꝓpꝛietas ẽ ꝓpꝛia ſcðo mõ qtitati.et
ſubm eiꝰ exponẽdo eã ſcðoꝰ:ẽ iſte teri qᷓti⸗
tas ſcde intẽtionalłr captꝰ.Sʒ exponẽdo pꝛi
mo mõ ſubiectũ eſt iſte terminꝰ quãtitas pꝛi
me intentionaliter captus.

*

¶ Notanduʒ eſt ſcðo:ꝙ bic oñr au⸗
ctoꝛ ponit ſcðam ꝓpꝛietatẽ q;titati:q ẽt põt
duplr exponi. Anoꝰ realr ſiue de rebꝰ:⁊ hoc
ſic.hᷣ ↄplexũ res potẽs intendi ⁊ remitti gra
dualtr in ſua eẽntia:ↄuenit rei ſigte ꝑ terĩos

tis diſcrete ¶ Tertio ſic af.locus ðꝛ relatiueꝰde gñe quatitatꝭ.Et bocꝰ exponẽdotextũ h̊

ad locatũ ſiue locale: ergo ẽ in pꝛedicamẽto

adaliquid:et per ↄñs male ponit᷑ in pꝛedica

mento quantitatis.

¶ Ad oẽs rões ðꝛ ↄcedẽdo eas: qꝛ
auctoꝛ locutꝰ eſt ſicut asiſtoteles:qͥ nõ locu⸗
tus ẽ ſecundum opinionem ꝓpꝛiaʒ:⁊ ᷣm vi
tatẽ ſʒ ſᷣm opinionẽ famoſaʒ tꝑe ſuo vigẽtẽ.

¶ His viſis dicẽdũ eſt de cõitati⸗
bus q̃ᷓʒtitatis ¶ Pꝛĩa cõitas eſt:q̃ʒ
titati mibil ẽ Zꝛiu:vt bicubito:tricu⸗
bito:vel ſuꝑriciei mibil ẽ griũ:qꝛ cõ⸗

ↄplexũ nõ eſt ꝓpꝛiũ qᷓ;titati:qꝛ nõ ↄuenit oĩ
quãtitati nec ſoli:ſed ẽ qdã ↄueniẽtia qtita
tis ⁊ ſubiectũ illiꝰ ↄueniẽtie ẽ ille terminꝰ pᷣ
me intentionaliter captus.O Alioꝰ exponit᷑
logicalłr ſiue de teris: ⁊ tũc exponit᷑ ic. hoc
ↄplexũ teriꝰ nõ potẽs pᷣdicari vᷣea affirmati
ue cũ iſtis aduerbijs magꝭ ⁊ minꝰ ſpaliter ca
ptis ↄueuit terĩs de gñe qtitatis.Et hoc ex
ponẽdo textũ hoc ↄplexũ eſt ꝓpꝛiũ ſcðo mõ
reſpectu buiꝰ terĩ quãtitatis ſcðᷣe intẽtiona
liter capti. ñ magis ⁊ minꝰ capiũtur duplr
Uno mõ ꝓpꝛie ꝓut intẽtionẽ ⁊ remiſſioneʒ
ſigñt:⁊ ſic dʒ capi in ꝓpꝛietate. Alioꝰ capiũ

trarietas pꝛimo ineſt qualitatibus“ tur gnaliter ꝓut indifferenter intẽtionẽ ſi⸗

nõ oĩbꝰ:ſʒ qbuſdã.qᷓʒtitasaũt nõ eſt
qualitas: q̃re ſeqtur ; ↄꝛietas non
eſt in qʒtitate ¶ Item qᷓtitas nõ ſu

ue extenſionẽ ſigñt:ſiłr remiſſionẽ vel dimi
nu tionẽ:⁊ hoc mõ nõ debẽt capi in ꝓpoſito.

¶ Certio notãdũ eſt: bic ↄñr au⸗
f iij

Expõ du⸗
plex ſcðe
ppetat

Diſtinctõ
de magis
7 minus,

Tractatus Tertius gtnlshoß

Et õ du⸗/ ctoꝛ ponit tertiã ꝓpꝛietates quãtitatis q̃ du EVS à Dicſig. Dig, luela lidifn
plex tfcie plr põᷣt exponi. noꝰ realiter ſiue de rebꝰ:⁊ (C — Dallcilao talia dicũt: Diffintt ſſenni ſißzeich ſen
ppetatis boc ſic: boc ↄplexũ res ſᷣm quã aliqͥd denoia RAVE Ge cne ipᷣm qð ſunt a⸗ adaliq, iienliſeſin lemnt
tur eſſe equale vel inequale:ↄuenit illi rei q z N lioꝝ. om vel quomogo gtuft ofeain
eſt quãtitas: ⁊ boc mõ erponẽdo h̊ ↄpletã ẽ R libet alit ad alid: vt du R in rheneli na ſoů ie
ꝓpꝛiũ quarto mõ reſpectu buiterĩ quãtitas π—ρ plu dimidij duplũ: 2 di r umi n lihatenf
pꝛĩe intẽtionaliter capti.¶ Alio mõ põt er⸗ midiñũ dupli dimidiũ.pꝛ filij.pꝛ filiꝰ ſe⸗ ſnpuͤh⸗ tufndiäf
poni logicatr ſiue deteris ⁊ boc mõ ſic ervo pꝛis filiꝰ.vel ſub hitudine alteriꝰ ca En tnini ne⸗
nit᷑.hoc ↄplexũ terĩ ſᷣm quoꝛũ ſignificata foꝛ ſus:vt maiꝰ mĩoꝛe maiꝰ:⁊ minꝰ ma⸗ nine mnnn
4 . VR

malia dicũtur res eqᷣles vel ineqles cõuenit
teris de pᷣdicamẽto qᷓ;titatis: ⁊ boc mõ expo

nẽdo totuʒ eſt ꝓpꝛiũ qrto mõ reſpectu buiꝰ

litas ⁊ ĩe⸗

Acceptõ
nes quali

tat is ⁊ in rit in quãtitate: fiue in qualitate:ſiue in ali-

Cqlitatis

Ad rões

terĩ quãtitas ſcðe intẽtionaliter capti.
¶ Notandũ eſt: q̃rto ꝙ eq̃itas ſic

ſolet deſcribi. Equalitas ẽ rerũ differẽtium
vna quãtitas:nõvna in numero:qꝛ eadẽ qti
tas in nũero nõ põt eẽ in diuerſis rebꝰ: nec
ſolũ vna in gñe:qꝛ tũc oia quãta eẽnt eq̃lia.
ſʒ dʒ eſſe vna in ſpẽ ſpãliſſima. Sʒ ineq̃litas
ſic diffinit. Ineqlitas ẽ reꝝ differẽtiũ diuer
ſa quãtitas.¶ Eñ eqlitas ⁊ inequalitas capi
unt᷑ dupkr. Unoꝰ large ꝓ qualibet ↄuemen⸗
tia ⁊ diſcõueniẽtia aliquarũ reꝝ:ſiue boc fu⸗

quo alio:⁊ hoc modo capiũtur in pꝛopoſito.
Alio mõ capiũtur ſtricte ꝓconueniẽtia ⁊ di
ſconuenientia aliquarũ reꝝ adinuicẽ in quã
titate in magnitudine vel multitudine: ⁊
mo lo capiuntur in pꝛopoſito.
¶ Moõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑.Cõ⸗
Cra pꝛimã ꝓpꝛietateʒ:qꝛ ipſa non ↄuenit om
ni quãtitati nec ſoli:ergo nõ eſt pꝛopꝛietas.

Aßs ptʒ aliqᷓ qualitas q eſt albedo habet cõ
trariũ:⁊ etiã cõuenit ſubſtatie:ergo nõ ↄue⸗

ioꝛe minꝰ vel ſilis ſili ſilis:vicinꝰ vi
cino vicinꝰ. ¶ Relatiuoꝝ tres ſunt
ſoẽs.Quedã dñr ſᷣm eqparãtiaʒ vt
ſuũt qᷣcũq; eodẽ noĩe dñr: vt ſilis ſili
ſilis:⁊ eq̃lis eq̃li eqlis:⁊ vicinꝰ vici⸗
no vicinꝰ.Alie ᷣm ſuꝑpoſitionẽ dñr
vt duplũ triꝑlũ: qꝛ iſta ſuꝑponũtur
alijs:ſicut dũĩs ſᷣuo ſuꝑponit᷑. Alia
vero ᷣm ſuppõnẽ:vt ſeruꝰ dño ſup⸗
ponitur.⁊ filius patri:⁊ dimidiũ du
plo:duplo dimidium.
¶ Circa bunc textum.
¶ Notãdum ẽ pꝛio:ꝙ bic ↄñir pe.b.

deterĩat de tertio pᷣdicamẽto.ſ.de pᷣdicamẽ⸗

to adaliqͥd. Anð adaliqͥd capit᷑ dupłr. Unoꝰ

vt ẽ plures dictiones quaꝝ vnaẽ iſta pꝛopõ
ad:⁊ alia hoc nomẽ aliqͥd. ſic in nullo pᷣdica⸗

mẽto ponit᷑ necẽ pᷣdicamẽtũ.pꝛĩo:qꝛ ẽ ↄple⸗

xũ.ſcdᷣo:qꝛ eſt equiuocũ.⁊ ſic de eo nõ ẽ h̊ ad
ꝓpoſitũ.¶ Alioð capit᷑: vt ẽ vna dictio ĩdecli
nabilis neutri gñis: et h̊ modo capit᷑ duplr.
Vno vt ẽ teri pꝛĩe intẽtiõis ſiue ĩpõnis:et
tũc ſigt rẽ reſpectĩe ſe bñtẽ ad aliãvład ſeip

nit oĩ quãtitati ⁊ ſ li Scðo ſic af.aliqs terꝰ ſam.⁊ ſic eſt genꝰ gñaliſſimũ buiꝰ pᷣdicamẽti

minꝰ de gñe quãt itatis pꝛedicat᷑ cũ iſtis ad⸗
uerbijs magis ⁊ minꝰ:cũ vna quãtitas ſit ma
ioꝛ alia:ergo ſcða ꝓpꝛietas qᷓ;titatis nõ con
uenit oĩ quãtitati.¶ Tertio ſic ar̃.tertia pꝛo⸗
pꝛietas quãtitatis conuenit alijs a quantita
te:ergo male ðꝛ ꝙ eſt ꝓpꝛia.Añs pʒ:quia ali
que res dicũtur equales in virtute: q tũ non
eſt quantitas ſed qualitas.

¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ↄcedẽdo totũ argu
mẽtũ:qꝛ in textu capitur iſte teriꝰ ꝓpꝛietas
pꝓ iſto terĩo cõueniẽtia.O Ad ſcᷣm ðꝛ ꝙ lʒa⸗
liqͥ terĩ de pᷣdicamento quãtitatis pᷣdicentur

adaliqͥͥd. Alioꝰ capit᷑:vt ẽ teriꝰſcde intẽtiõis
ſiue ipõnis.⁊ hoc mõ capit᷑ dupłr. Unoꝰ lar⸗
ge:⁊ tũc capit᷑ poĩ teriĩo referibili ad ſe vel
ad aliũ ſub hĩtudine obliqui caſus:⁊ h̊ mõ cs
pit᷑ ly adaliqͥd in pꝛi diffinitiõe data a p. b.
Alioꝰ capit᷑ ſtricte:⁊ tũc capit᷑ ꝓ terĩo vniuo
co incõplexo referibili ad ſe vel ad aliuʒ ſub
bĩtudine alicuiꝰ caſus obliqui:qͥ eſt pᷣdicabi⸗
lis de ſeipſo eſſentialiter cũ boc addito ada
liquid:vt pater:⁊ adaliquid pater.

¶ Secũdo notãdũ ẽ:ꝙ pꝛĩa diffini
tio adaliqͥd dʒ ſic ĩtelligi.Adaliqͥd ſunt teriĩ

ci iſtis aduerbijs magꝭ ⁊ minꝰ large acceptꝭ* p̃dicabiles de aliq cũ obliq alicui teri nõ ſe
nõ tñ ſtricte acceptis. ¶ Ad tertiñ ðꝛ ꝙ licet

ſm virtutẽ aliq̃ res dicãtur eq̃les large capi

bñtꝭ tanqᷓ abſtractũ ad ipᷣm expſſo vk ĩtelle
cto:vt iſte teriꝰ pr̃:pᷣdicat᷑ ð aliq:cũ additiõe

endo equales:nõ tñ ſtricte capiẽdo equales. alicui'obliqᷣ alteriꝰ terĩ a ſuo abſtracto expᷣi/

Tres ſpe
cies rela⸗
tiuoꝛin.

Aeceptõ
nes adali
quid.

intellectꝰ
pꝛĩe diffi
nitõis ad
gliquid

ſebüsci ſuo corſeln.
int nſti aüdik
Mee , edali
onssteri de gfeac⸗
gutebſteſthiortne
ſepͤſupponit ſuücoen
Cufüigadisreſpectn ſe
honiseſtteri luppones
rioi reſpectu ilſ;ren pa
deeſ lynint fliſehhemmin
lilono .:
pectan (Quanororäcüet
titgene zaramentictrounlosturg
Vlſfſeno bzbocad illd. Gnoe 5
huns, bubaicmen diemid
wen ginſebz eſpectne u⸗
Can galſimi p'äien
edoi teſten in
Nſueintetöige nölr
ſceinitos d iſeten
Hieliſſimni buidprec
ſelam fue

(Circa bunctettun.

tädumc priog bie ifne
tt de tertio ödicameto. deteni

iqd. Und adaliqd apik dint. d
nes dictiones qur me ſfinnn
ia boc nomẽ aliqd. ſcinmloyt
omit necẽ pᷣdicametigioig
q eſt equinoci.: ſc Neniet
.(Alio? capikntenmdinitl
neutri gñis: et noco hi ⸗
ẽteri prie intetͦsſir hinin
rẽ reipectieſe hitiglaliſit
znis.1boc moͦ pit dihln eed
ſad bitudine obliglc n
8 I. 3din prin diffintivede 4
1 1., apit gleno i

E

Quid re⸗

ktiua vbᷣm
eſſe ⁊ vᷣm
dici.

Intelle⸗
ctus diui
ſionis ad
gliquid

De queſi
tiuo mo
pꝛedican

di ⁊ gene
raluſimo
buius p⸗

dicamẽti

De pꝛopꝛietatibus adaliquid

fi vel intellecti:vt dicẽdo pf eſt filij p̃⁊ boc
mõ exponẽdo illã diffinitionẽ diffinitio ↄue
nit tã relatiuis ſᷣʒ eẽ qᷓ; relatiuis ſʒ dici. Rñ
relatina ſᷣm eſſe ſunt termini q̃ ſunt pꝛeciſe
de gñe relatiõis ſiue adaliqͥd ⁊ ſientur ꝑ iſtũ
terminũ adaliquid ſcðe intẽtionatłr ⁊ ſtricte
ſumptũ.Exemplũ:pater:filiꝰ duplũ:dimidiũ
aæc.¶ Sʒ relatiua ſᷣm dici ſunt termĩ qui ſunt
alteriꝰ pꝛedicamẽti:qꝙᷓ; pꝛedicamẽti adaliqͥd
⁊ figñtur ꝑ iſtũ terminũ adaliqͥd:ſcðe intẽti
onaliter ⁊ large captũ:vt ſcia virtus ⁊ viciũ

¶ LTertio notãdũ eſt:ꝙ bic ↄſequẽ⸗
ter auctoꝛ diuidit adaliqͥd: ⁊ dʒ diuiſio ſic in⸗
telligi.de nũero dicibiliũ q̃ ſũt adaliqd: qd⸗
dã eſt adaliqͥd ſuꝑpoſitiõis:⁊ qddã eſt adali
qd eparantie: ⁊ quoddã adaliqͥd ſuppõnis.
Et ſic mẽbꝛa diuiſõis q in textu ponũt᷑ i plu
rali nüero dñt mutari in terios ſingularꝭ nu
meri.vł alit᷑ diuiſo penitꝰ nibil valeret.Eñ
adaliqd eqparatie eſt teriꝰ ſynonymꝰↄnerti
bilr ſe hñs cũ ſuo coꝛrelatiuo.vt ſile ðꝛ rela⸗
tiue ad ſilłe.⁊ diſſiłe ad diſſłe.¶ Adaliqͥd ſup
põnis ẽ teri de gñe adaliqͥd ſupponẽs ꝓali
qua re bñte ſuꝑioꝛitatẽ vł excellẽtiã ſuꝑ illã
rẽ:ꝓ q̃ ſupponit ſuũ coꝛrelatiuũ:vt pf reſpe⸗
ctu filij ⁊ dñs reſpectu ſerui.Sʒ adaliqͥd ſup
põnis eſt teriꝰ ſupponẽs ꝓaliq re hñte infe
rioꝛẽ reſpectu illiꝰ rei: ꝓ q ſuppõit ſuũ coꝛre
latiuũ vt fili reſpectu pr̃is⁊ ᷣuꝰreſpectu dñi

¶ Quarto notãdũ eſt:qꝙ q̃ſitiuũ bꝰ
pᷣdicamenti circunloqᷣtur ꝑ h̊ cõplexũ.quõ ſe
bʒ hoc ad illud. Sʒ mod pdicãadi dicibilius
buiꝰ pᷣdicamẽti ẽ:pᷣdicari de pꝛima ſuba in h
ipᷣa ſe bʒ reſpectiue ad ſe vel ad aliud. Sʒ

genꝰ⸗ gñaliſſimũ bꝰ pᷣdicamẽti eſt ly adaliqᷣdꝰ

capiẽdo ipʒʒ vt eſt teriꝰ incõplexꝰ pᷣme impõ⸗

nis ſiue intẽtõis:⁊ nõ ly adaliqͥd vt eſt terĩꝰ
ſcde intẽtõis.Eñ iſte teriꝰ adaliqͥd qͥ eſt ge⸗
nus gñaliſſimũ buiꝰ pꝛedicamẽti impoꝛtat ĩ
generali oẽm modũ:qo res ſe bʒ adaliquid
ſiue hoc ſit ad ſeipſam ſiue ad aliã.

¶ Lontra dicta pꝛimo ſic arguitur
Diffinitio adaliquid ↄuenit alijs a diffinito:

Fnõ eſt bona. Antecedens pʒ:qꝛ ↄuenit iſti

termino ſcia:qui tñ nõ eſt de pᷣdicamẽto ad⸗/
aliqd: ᷓ de pᷣnto q̃litatis.¶ Scðo ſicar̃ genꝰ
debet pꝛedicari eſſentialiter ⁊ quidditatiu
de ſuis ſpeciebus ergo diuiſio eſt inſufficiẽ

Minoꝛ patet qꝛ iſta eſt pꝛedicatio accidẽta⸗

lis:relatiuum equiparantie eſt adaliqͥd. Ter

tio ſicarguitur.omne genus generaliſſimuʒ

Folio xlitij.

debet pꝛedicari in recto de ſuis ſpeciebus ſi
ue de ſubijcibilibꝰ:ſʒ adaliquid nõ pꝛedicat᷑
in recto de ſubijcibilibus.ergo nõ eſt genus
generaliſſimum. Minoꝛ pʒ:qꝛ adaliquid eſt
aggregatũ ex pꝛepoſitione ⁊ accuſatiuo.

¶ Ad pꝛimũ ðꝛ negãdo añs.⁊ ad ꝓ
bationẽ dicitur diſtinguẽdo minoꝛẽ.vel ca⸗
piendo adaliquid ſtricte:⁊ ſic concedit᷑.vel
capiendo adaliquid large a ſic negatur. Ad

ſecũdũ dicitur cõcedẽdo maioꝛẽ: ⁊ negando

minoꝛem.Et ad ꝓbationẽ dicitur diſtinguẽ
do antecedens.vel capiendo adaliquid pꝛĩe
intẽtionaliter:⁊ ſic conceditur.velſecũde in
tentionaliter.⁊ ſic negatur.¶ Ad tertium di
citur negando minoꝛem.Et ad pꝛobationeʒ
dicitur diſtinguendo maioꝛem ſeu antece⸗
dens.vel capiendo adaliquid:vt eſt quoddã
complexum:a ſic conceditur.vel vt eſt termi
nus incomplexus:⁊ ſic negatur.

¶ Poſt hec ſequũtur cõitates rela
tioms. ¶ Pꝛima eſt ꝙ ↄtraꝛietas
eſt in relatione:vt virt? eſt õꝛia vi⸗
cio:cũ vtrũq; eoꝝ ſit adaliqᷣd.hᷣ aũt
nõ ↄuenit oĩ relationi.duplo em̃ ni⸗
bil eſt Zꝛiũ neq; triplo.Scða relati⸗
ua ſuſcipiũt mag ⁊ minꝰ. vt ſilę dꝛ
mag ⁊ minꝰ ſile.⁊ ſiłr ineq̃le.ſʒ h̊ nõ
⁊ↄuenit oĩbꝰ relatiuis. Duplũ em̃ nõ

Agd rões
in oppñ̃.

¶ Pꝛima
commu⸗
nitas ad⸗
aliquid.

Secũda.

ðꝛ magis ⁊ minꝰ duplũ:neq; tripluzʒ

neq; pater. ¶ Pꝛima ꝓpꝛietas re⸗

latiua dicitur ad cõuertentiã vt pa⸗

ter filij pater filius patris filius.
¶Circa hunc textum.

¶ Pꝛimo notãdum eſt ꝙ bic conſe
quenter auctoꝛ determĩat de cõmunitatibꝰ
⁊ pꝛopꝛietatibꝰ adaliquid: quarũ pꝛima põt
dupliciter exponi. Ino modo realiter ſiue
de rebus:⁊ boc ſic:boc complexum res hñs
aliam rem ſibi contrariam realiter conuenit
rebus ſignificãtis per illuʒ terminum adali⸗
quid:⁊ hoc modo ſubiectum illiꝰ cõpleri eſt
ly adaliquid pꝛime iutentionaliter captum 2
eſt ſibi ꝓpꝛiũ pꝛimo modo.qꝛ conuenit ſoli ⁊
nõ omni.¶ Alio modo exponitur logicalłr ſi
ue de terminis:⁊ hoc ſic.boc cõplexũ:termi⸗

nus habens alium terminuʒ ſibi logicaliter

contrarium: conuenit terminis qui ſunt ad⸗
aliquid:⁊ boc modo ſubiectum illius com⸗
plexi ᷣm Petrum biſpanum eſſet ly adali⸗

f ilij

Pꝛima ꝓ

pꝛietas

Erxpõ du⸗
plex pꝛi⸗
me com⸗
munitatꝭ

Expõ du.

Tractatus Tertius.

quid ſecũde intẽtionaliter captũ large ⁊ nõ
eſſet ſibi pꝛopꝛiũ ali quo mõ ꝓpꝛij cũ nõ con⸗
ueniat omni nec ſoli.Et iõ iſtud cõplexũ nõ
debet dici aliqua ppꝛietas ſed magis quedã
cõitas ſiue ↄuenientia.ſed ſi caperetur lyad
aliqͥd ſtricte ⁊ ſecũde intẽtionaliter.tũc nul⸗
lo modo ſibi conueniret boc cõplexum

¶ Motandũ eſt ſecũdo ꝙ hic auctoꝛ
ponit ſecũdã cõmunitatẽ ad aliqͥd que dupli

ſcde cõita citer põt exponi. no mõ realiter ſiue de re

tis.

Expõ ter
tie pꝛopᷣe
tatis

bus ⁊ hoc ſic.hoc completum res põt intẽdi
aut remitti gradualiter ĩ ſua eſſentia ↄuenit
rebꝰ ſignificatꝭ ꝑ terminos qͥ dicũt᷑ ad aliqͥd
⁊ hoc mõ etponendo h̊ cõplexũ conuenit iſti
termino adaliquid pꝛime intẽtionaliter ca⸗
pto tãqᷓ ſubiecto ⁊ eſt ſibi ꝓpꝛiuʒ pꝛimo mõ.
¶ Alio mõ exponit᷑ logicaliter ſiue de termi
nis:⁊ hoc ſic:hoc cõplexum ter mini potẽtes
pꝛedicari cũ iſtis aduerbijs magis ⁊ minꝰ cõ
uenit terminis de genere adaliquid ⁊ mõ
exponẽdo ſubiectũ huius eſt iſte terminꝰ ad
aliquid ſecũde intẽtionaliter captꝰ:ſiue ſtri⸗
cte ſiue large capitur.⁊ nullo modo eſt ſibi p
pꝛium:cũ nõ ↄuenit oĩ.vt patet de iſtis teris
pater ⁊ filius nec ↄuenit ſoli:cũ etiam conue
nit terminis de genere qualitatis.

¶ Motãdũ eſt tertio q;bic ↄſequẽt᷑
auctoꝛ ponit tertiã ꝓpetatẽ adaliqᷣd:q ſoluʒ
logicalr exponit᷑ ⁊ hoc ſic.̊ cõplexũ termini
babẽtes mutuã depẽdẽtiã ad ſeinuicẽ ſᷣʒ ba
bitudinẽ obliqͥ caſus ſui coꝛrelatiui: cõuenit
terminis de genere relationis.vt pater filij
pater filius patris filius.¶ Nel ſic põt erpo
ni.hoc cõplexũ termĩ de ſeinuicẽ vłr accepti

ↄuertibilitatẽ ⁊ uertẽtiã.Nã ↄuerſo pꝛope
attribuit᷑ ꝓpoſitionibꝰ vtroq; terĩo partici⸗
pãtibus:oꝛdine ecõuerſo:quaꝝ vniꝰ ad aliaʒ
eſt bona ↄña.¶ Sed ↄuertibilitas attribuit᷑

4

litas:ꝛc
uertẽtia.

terĩs ↄuertibilibꝰ.vñ ↄuertibilitas nibil ali

ud eſt qᷓ; duo terĩ de ſeinuicẽ vᷣificabiles vel
affirmatiue:vł vlłr negatiue.t hoc mõ debẽt
deſcribi terĩ ↄuertibiles.Exẽplũ de terĩs cõ
uertibilibꝰ affirmatiue.vt hbõ ⁊ riſibile.Exẽ⸗
plũ de terĩs cõuertibilibꝰ negatiue:vt hõ et
aſinꝰ. Eñ ſicut illa eſt vera:oĩs bõ eſt riſibi⸗
lis:ita ecõtra oẽ riſibile eſt bõ ⁊ ſiłr ficut iſta
eſt vᷣa:oĩs hõ nõ eſt aſinꝰita ⁊ illa:oĩs aſinus

non eſt homo. ¶ Sed cõuertentia attribuit᷑

terĩs de genere relatõis. Eñ dici ad ↄuertẽ
tiã:vt cõiter dicit᷑ eſt aliq̃ referri ad ſeinuicẽ
ſᷣm mutuã depẽdẽtiã obliqui caſus. Nel dici
ad ↄuertẽtiã eſt terminꝰa quo ad ſeipᷣm cum
obliquo ſui coꝛrelatiui valet ↄſequentia.

¶ CLontra dicta pꝛimo ſic arguitur
ʒ pꝛimã cõitatẽ.Oẽs terĩ ꝛij ſunt termini
abſoluti:ſed termini relatiui:nõ ſunt abſolu
ti:cũ ſint relatiui:ergo termini relatiui non
ſunt ↄtrarij ⁊ ꝑ ↄs male pomit᷑ in textu rela
tiua bñt ↄtrariũ. ¶ Scðo ſic arguitur cõtra
tertiã ꝓpꝛietatẽ.ipᷣa ↄuenit terĩs de gne ſub

ſtantie:ergo male dictũ eſt ꝙ eſt ꝓpꝛia quar

to mõ terio ð gñe adaliqͥd. Añs pʒ qꝛa terĩo
de pᷣdicamẽto ſubᷣe ad ſeipᷣm cũ obliquo valʒ
ↄnña.vt dicẽdo:iſte eſt hõ:ergo iſte eſt buma⸗
nitate hõ.¶Tertio ſic arguitur.pꝛima ꝓpꝛie
tas ↄuenit iſtꝭ teris hõ ⁊ riſibile:⁊ tñ illi terĩ
nõ ſunt de genere adaliqͥd. ergo male dictuʒ
eſt ꝙ eſt ꝓpꝛia adaliqd quarto mõ. Mĩoꝛ pʒ

vificabiles cũ obliqs ſuoꝝ coꝛrelatiuoꝝ:ↄue “q qꝗͥ ↄuertunt᷑ dicunt᷑ ad ↄuertẽtiã.ſʒ bõ ⁊ ri

nit teris de genere relatõnis.vt hec eſt vera
ois pater eſt filij pater. Et illis duobꝰmodis
exponẽdo illa cõplexa habẽt ꝓ ſubiecto illũ

terminũ adaliqͥd ſcdᷣe intẽtionalłr captũ ⁊ in

plurali numero.¶Aliter ſic põt erpõi textꝰ.
boc cõplexũ terminusa quoa ſeipᷣm ſumptũ

ci obliquo ſui coꝛrelatiui vʒ ↄña:ↄuenit ter⸗

Differut
couer ſio.
Conetibi

minis de genere adaliqd: vt pater eſt: & filij
pater eſt. Silr filꝰꝰ eſt:gꝗ filius patris eſt.Et
illo modo exponẽdo ſubiectũ illius ppꝛieta:
tis eſt iſte terminꝰ adaliquid ſingularis nu⸗
meri ſcde intẽtionaliter captus. Et quocũq;
boꝝ modoꝝ exponatur textus ſemꝑ iſta pꝛo
pꝛietas eſt pꝛopꝛia quartoimodo.

¶ Quarto notandũ eſt ꝙ; ꝓpꝛie ca⸗
piẽdo termĩos:differẽtia ẽ inter ↄuerſioneʒ

ſibile ↄuertũtur: ergo dicũtur ad ↄuertẽtiaʒ A ratio

¶ Ad pꝛimũ ðꝛ q; pꝛima cõitas ex⸗ nes inop

ponẽdo de terminis nõ ↄuenit terĩs de gñe
adaliqͥd vt argumẽtũ ↄcludit.Sʒ ſi capiatur
large ad aliqͥd bene Suenit aliquibꝰ vt puta
iſtis terĩs virtuoſus ⁊ vitioſus.¶ Ad ſcðʒ ðꝛ
ꝙ lʒ a terĩo de pᷣdicamẽto ſube ad ſeipſuʒ cũ
obliquo ſui abſtracti vʒ ↄña.ñ tñ cũ obliquo
ſui coꝛrelatiui.¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ lʒ hõ ⁊ riſibi
le dicant᷑ ad ↄnertẽtiã large capiẽdo iſtũ ter
minũ ↄuertẽtia vt ſub ſe cõpꝛehẽdit ↄuerſio
nẽ:cõuertibilitatẽ:⁊ ↄuertẽtiã ꝓpꝛie dictazʒ

poſitum

von tamen dicuntur ad ↄuertẽtiã ſtricte ca⸗ Scðda p⸗
piendo illũ terminũ ↄuertẽtia:vt diſtinguit᷑ pꝛietas

contra conuerſionem a conuertibilitatem.
Secunda pꝛopꝛietas Relatiua ſunt

ſoricfjeſtpnog
fpony ernnant wnt ſcezn
gerſche rnnleier erpon⸗(.
Feurs vederebittune ſc etpont
nͦoteſeffneglinr con
gnifenisgtenios degne⸗
etponeco boc cperünule
Coliga.(Alio moͤetponit
dupk: Gro moͤfe borcinee
Hub uemt ann ſihfftec ti⸗
necriucouemt tenis de gene
Ethnoͤetponeco ſubieati il
ſteterninocalqaſceſtenor
1meſfbi porii ali morun.
neeſol. noͤe wenit ehtiris
ſunteianplitiniet eins
nlteretii venit ibiegor
fon ntlborlynſble i
drconnenigiargut poft
ſeßennbun erdieſ ſecug
nnnien nb hen
lteachritgttbeneſec

lpeſthee Uaſubfſtic ſe

Mtereſt Aiomz
nnittin gent ied

wilotennn n i
ſecotronſcitere vop
Aitennetin

4

daien⸗
lens,
g dentnin⸗
oſtonheiee
õ H
—„ 0 „ .
lSe⸗ gni Tertin -
wide urdll m pꝛietas
wotei enuniaitai .
eyt , nennde ſiſtne Alia dif.
Ete deenien Adaliqᷣd

et hoehi
onoeſt afin 9 ſ fini OQuarta
(Gedczete iimn pprietas

(Arats Osate? 2 fgutr
4 . 4 4 nnain nnn Erp 67
rehrtimtergotemnini n il pler ſcde
rijt vis maledo gernmm ppetatis
LoIIS made pomt inteteuſen
Nrmü. (Gezoſengiin ein
Nrietatẽ. ia ouentterisdegjein
rgo male dicüeſt gef gnuan
rioðð gñe adaliq. Aisppqatnn
meto ſude ad ſeimcioblino cg
ccoꝛiſte eſt boergoſtectun
(Tertio ficarguitur wim t
t iſt/ teris bot riſdbilettiliei
egenere adaliqd ergomedin
ppria 2daliqd umon aß
oe

tunk dicunk 4 enteni ht
rtütur:ergo dicitu a eninc

4 cpꝛehecl i i⸗ Intelle⸗
erctu rij pre n ctus ter⸗
mte. ene ei nene, tie pꝛope
mdicuntur 4 niint nſtmitatis.
itemmini en nhlinn⸗

1
„iitae
. 1

De pꝓpꝛietatibus adaliquid

ſimul natura ſimul em̃ ſunt duplũ et
dimidiũ.pater ⁊ filius.¶ Lertia p
pꝛietas.relatiua poſita ſe ponũt:et
pempta ſe ꝑimũt vt ſi duplũ eſt di⸗
midiũ ẽ.⁊ ecõtra.¶ Itẽ alia diffini
tio relatiuoꝝ talis eſt.Ad aliqᷣͥd ſũt
qbꝰ hᷣ im eſſe eſt ad aliud quodam
mõ ſe bre.⁊ hec diffinitio eſt pꝓpꝛia
relatiuoꝝ. ¶ Quarta ꝓpᷣetas. Pꝛ0
pꝛiũ eſt relatiuoꝝ ꝙ ſi quis diffini⸗
te nouerit vnum relatiuoꝝ:diffinite
cognoſcet ⁊ reliquum.vt ſi diffinite
nouerit qͥd ſit duꝑlũ diffinite noſcet
id cuius eſt duplũ.Neceſſe eſt enim
in vtroꝛũq; rõnibus vtriſq; vti

¶ Circa bunc tettum.

¶ Notãdũ eſt pᷣmo q bic cõſequen ſ

ter auctoꝛ ponit ſcðazʒ ꝓpꝛietatem adaliqͥd q
põt dupliciter exponi.¶ Ino mõ realiter ſi⸗
ne de rebꝰ: tunc ſic exponit᷑. Res quaꝝ vna
nõ põt eſſe ſine alia:⁊ ecõtra ↄuenit rebus ſi
gnificatis ꝑ terios de gñe adaliqͥd. Et h̊ͥ mõ
exponẽdo hoc cõplexũ nullo mõ eſt ppꝛium
adaliqͥd. ¶ Alio mõ exponit᷑ logicaliter. ⁊ B
duplr. Uno mõ ſic.hoc cõplexũ terminia qͥ
bus ↄuertit᷑ ↄna ſubſiſtẽdi tò affirmatiue qᷓ
negatiue ↄuenit teris de genere relationis
Et h̊ mõ exponẽdo ſubiectũ illiꝰ cõplexi eſt
iſte terminꝰ adaliqͥd ſcdᷣe ĩtẽtionaliter captꝰ

⁊æ nõ eſt ſibi ꝓpꝛiũ aliq mõ:cũ nõ ↄueniat oĩ

nec ſoli.Nõ em̃ ↄuenit relatiuis terminis qꝗᷣ
ſunt terĩ ampliatiui vt pꝛius ⁊ poſterius.Si
militer etiã ↄuenit ſubiecto.⁊ ſue ꝓpꝛie paſ
fioni.vt ly bõ ⁊ ly riſibile.¶ Rñ ↄña ſubſiſtẽ
di ðꝛ conuerti:q arguit᷑ a poſitione ↄſequẽ
tis reſpectu huiꝰverbi eſt ſecũde adiacẽtꝭ ad
pofitionem añtis reſpect bui verbi eſt ſe⸗
cũde adiacẽtis.vt bene ſeqtur pater eſt:g fi⸗
liꝰ eſt.bec ↄña ſubſiſtẽdi ſic ↄuertit᷑ filieſt g
pater eſt. Alio mõ exponit᷑ ſic.hoc cõplexuʒ
termini rõne quoꝝ ab vna ꝓpoſitione in qua
vnꝰ illoꝝ terminoꝝ vere pᷣdicat᷑ de aliq ſub⸗
iecto tranſcẽdẽte:ad pꝛopõnem in qua alter
illoꝝ terminoꝝ vere pꝛedicatur de eodẽ trã
ſcẽdẽte valzʒ ↄna ↄuenit terminis de gñe ad
aliqͥd. Et h mõ exponẽdo textũ:̊ ↄplexũ eſt
ꝓpꝛium ſecundo modo reſpectu iſtius termi
ni adaliquid ſecunde intentionaliter capti.

¶ Notãdum eſt ſecũdo:ꝙ bic con⸗

Folio xlyi.

ſequenter auctoꝛ ponit teritiam pꝓpꝛietatem
ad aliqͥd q̃ ſeqͥ᷑ ex pꝛecedẽti: eſt quaſi erpli⸗
catio pꝛecedentꝭ.⁊ dʒ ſic intelligi.hᷣ comple⸗
xum termini ſic ſe hñtes ꝙ ſi vnus illoꝛũ ter
mĩoꝝ vere ⁊ affirmatiue pꝛedicet᷑ de aliquo
ſubiecto trãſcendente:alius debet vere ⁊ af
firmatiue pꝛedicari de eodem ſubo trãſcẽdẽ
te ⁊ ſi vnus illoꝝ terminoꝝ vere negetur de
ſubo trãſcẽdẽte:alter etiã vere neget᷑ de eo⸗
dẽ ſubiecto tranſcendente:conuenit termis
de gñe ad aliqͥd. Et hoc modo exponendo il⸗
lud cõplerum eſt ꝓpꝛiũ ſcðᷣo mõ reſpectu iſti
us termini ad aliquid ſecunde intentionalit᷑
capti.qꝛ cõuenit omni:ſed non ſoli.Quod cõ
ueniat omni ptzʒ inductiue vt ſi aliqͥd ẽ pater
aliqͥd eſt filiꝰ? eõ:aſi aliqͥd ẽ pꝛiꝰ:aliqͥd eſt po
ſteriꝰa eõ.ac. Sʒ ꝙ non ↄueniat ſoli pʒ:quia
cõnẽit iſtis terminis hõ ⁊ riſibile:qꝛ ſi aliqͥd
eſt hõ aliqͥd eſt riſibile:⁊ eõ ⁊ ſi aliqͥd nõ ẽ bõ
aliqd non eſt riſibile ⁊ contra. Ande in ꝓpo
tione notanter dicebatur de aliquo ſubiec⸗
to trãſcendente:qꝛ nõ opʒ q ſi vnus terminꝰ
de gñe ad aliqͥd verificet᷑ de aliquo ſubiecto
trãſcendente:qᷓ; alius terminus adquem re
latiue dicitur verificetur de illo:vt ſi iſta eſt
vera aliquod album eſt pater:non opʒ ꝙ iſta
ſit vera:aliquod album eſt filius
¶ Motanduʒ eſt tertio ꝙ bic ↄſeq̃n
ter auctoꝛ ponit aliãdiffinitionẽ adaliqͥd. Et
dat iſta diffinitio de ad aliquid ſpãliter cap
to ⁊ debet diffinitio ſic intelligi.Ad aliquid
ſtrictiſſime ſumptum:eſt terminꝰ incomple⸗
xus:vniuocus referibilis ad ſe:vel ad alium
ſub hĩtudine alicuiꝰ obliqͥ caſus ſui coꝛrela⸗
tisi qͥ ẽ pᷣdicabilis de ſeipſo eẽntialiter cuʒ H̊
addito ad aliqͥd:vt pater ⁊ filiꝰ ſũt teri ĩcõple
xi ⁊ vniuoci ⁊ pater refertur ad filiũ:⁊ filius
ad patrẽ ſub hitudine obliqͥ ſui coꝛrelatiui:
vt dicendo.iſte eſt pater filij:iſte eſt filius pa
tris:⁊ etiã ſũt pꝛedicabiles de ſeipſis eẽntia
liter cum h̊ addito ad aliquid:vt iſtaẽ pᷣdica⸗
tio eſſentialis pater eſt ad aliqᷣd pr.¶ Alf̃ p̃t
intelligi diffinitio.ad aliqͥd funt dicibilia qꝝ
eſſentialis ratio ſiue natura eſt ſe habere ad
ſua coꝛꝛelatiua ſᷣm mutuam dependentiã ali
cuius obliqui caſus

¶ Motanduʒ eſt quarto qͥ bic ſeq̃n
tes auctoꝛ ponit quartã ⁊ vltimã ꝓpꝛietateʒ
ad aliqͥd que debet ſic ĩtelligi.Si qͥ ſciuerit
diffinitionẽ vniꝰ relatiui faciliter poterit co
gnoſcere diffinitionẽ alterius.Cuius canſaẽ
q; vnum relatiuuʒ põt diffiniri per reliquuʒ

Intellec⸗
cus ſecun⸗
de diffini⸗
tionis ad
aliquid

Intelleci⸗
tuſ quarte
pꝛopꝛieta
t

Oe

Tractatus Tertius

⁊ ecõtra. Nel per ſuum fundamẽtũ in recto
⁊ per fundamentũ ſui coꝛrelatiui in obliquo
⁊ eõ:ergo ſi qᷣs ſciuerit diffimtionẽ vnius re

latiui etiam faciliter ſciet diffinitiouẽ alteri

Ad rõesĩ
oppoſituʒ

Diffinitio
qualitatis
Diuiſio qᷓ
litatis

Acceptio
nes de ly
qualitas.

us. Eñ parer ſic diffinitur. Pater eſt res que
genuit filium. Et filius ſic diffinitur: filius ẽ
res que genita eſt a patre.

¶ Kontra dicta pꝛimo ſic arguitur
Alla que ſunt ſimul natura ſic ſe bñt ſi vnũ
eſt:reliquũ eſt:⁊ econtra:Sʒ relatina non ſic
ſe bñt ꝙ ſi vnũ ſit reliquũ ſit:ergo non ſũt ſił
natura. Minoꝛ pʒ qꝛ illud relatiuũ pater pᷣt
eſſe abſq; h̊ ꝙ illud relatiuuz filius ſit ¶ Se
cundo modo ſic arguitur:ad aliquid pꝛiꝰ dif⸗
finitũ ẽ:ergo iſta diffinitõ ſuꝑfſuit ¶ Tertio
ſic argut᷑.aliqͥs põt br̃e diffinitionẽ vniꝰ re⸗
latiui ⁊ non habere diffinitionem ſui coꝛre⸗
latiui: ergo male dicitur ꝙ ſi quis diffinite
nouerit vnum diffinite nouerit ⁊ reliquum.

¶ Ad pᷣmũ ðꝛ ꝙ ſi capiat᷑ ſil eſſe na
tura pꝛime mtentionaliter ſicconce otũ
argumẽtum: ſed ſic non capit᷑ in ꝓpoſito vt
viſum eſt in pꝛimo notabiliSed ſic capiatur
ſcðe intentiõaliter ſic negatur maioꝛ:⁊ ſic ac
cipitur in pꝛopoſito vt viſum eſt in pꝛimo no
tabili. Ad ſcðm ðꝛ ꝙ licʒ ad aliqͥd large cap
tum pꝛius diffinitũ ſit:nõ tñ ad aliqͥd ſtricte
captũ Ad tertium dicitur concedendoañs ⁊
negãdo ↄnñam:qꝛ textus intelligitur ꝙ faci⸗
liter poteſt cognoſcere diffimitionẽ ſui coꝛre
latiui ⁊ non opoꝛtet ꝙ actu cognoſcat

Valitas eſt ſᷣm quam q̃
les eſſe dicimur: vt m
lalbedineʒ dicimur albi
N 2 Fm coloꝛem coloꝛati ⁊
fſʒ iuſtitiã iuſti ¶ Qua
litatis q̃ttuoꝛ ſũt ſpẽs
¶ Circa bunc textum.

¶ Pꝛimo notandum eſt ꝙ h conſe⸗
quenter auctoꝛ determĩat de q̃rto pᷣdicamẽ
to.ſ.de q̃litate Vñ iſte trminus q̃litas capit
dupliciter Anomodo pꝛime intentionaliter
atunc qualitas eſt foꝛma ſubſtãtialis vel ac⸗
cidentalis:ſiue diſpoſitio alicui conueniens
vel ſibi inberens Alio modo capitur ſecunð
intentionaliter ⁊ tũc ſignificat terminos ab

ſtractos de genere qualitatis. Exemplum pᷣ

mi:vt illa res qͥ ẽ albedo ẽqualitas Exẽplũ ſe

cundi vt ille terminus albedo:⁊ ille terminꝰ
nigredo ſunt qualitates:hocẽ ſunt termini
abſtracti de genere qualitatis.

¶ Scðo notandum eſt ꝙ; ſᷣm iſtam
acceptionẽ illi termini qualitas:põt dupł
exponi diffinitio qualitatis data a p.b. Ano
mõ realiter ſiue de rebꝰ:⁊ tũc ꝓ diffinito de
bet capi ille terminꝰ q̃litas pꝛime intẽtiona
liter captꝰ ⁊ tũc exponit᷑ ſic diffinitio Quali
tas eſt foꝛma ſiue diſpoſitio ſᷣm quaʒ vel ſibi
fimilẽ in ſpecie:aliquid natũ eſt denominari
quale:vt eſt res que eſt albedo ¶ Alio mõ ex
ponitur logicaliter ſiue de terĩs a⁊ tũc ꝓ diffi
nito debet capi iſte terminus qualitas ſecun
de intẽtionaliter captus ⁊ exponit᷑ ſic. Qua⸗
litas eſt terminus abſtractꝰ de pꝛedicamẽto
qualitatis:cuiꝰ cõcretũ mediate vel immedi
ate eſt pꝛedicabile de pꝛima ſubſtãtia in qua
le vt albedo eſt terminus abſtractus de ge⸗
nere qualitatis:cuiꝰ ↄcretũ natũ eſt pꝛedica⸗
ri de pꝛima ſubſtãtia in quale:vt dicẽdo: ſoꝛ⸗
tes eſt albus.¶ Dicit᷑ notãter mediate vł im
mediate.q; illud eſt de pꝛedicamento quali⸗
tatis:cuius cõcretũ nõ eſt immediate pᷣdica⸗
bile de pꝛima ſubſtatia in quale.nã cõiter ſo⸗
let dici ꝙ iſti termini intenſum ⁊ remiſſum
ſunt in pᷣdicamento qualitatis:⁊ tñ nõ pꝛedi
cãtur immediate de pᷣma ſubſtãtia in quale:
ſed ſᷣm genera eoꝝ.nõ em̃ dicitur ſoꝛtes eſt
intenſus vel remiſſus:ſed dicitur qualis.

¶ Lertio notandũ eſt ꝙ genus ge⸗
neraliſſimũ abſtractoꝝ iſtius pꝛedicamenti:
ẽ iſte terminꝰ qlitas pꝛĩe intẽtionalłr captns
Sed genus generaliſſimũ cõcretoꝝ huiꝰ pᷣ⸗
dicamẽti eſt ille terminꝰquale pꝛime intẽtio
naliter ⁊ catbegoꝛeumatice captꝰ.¶ Sʒ que
ſitiuũ buiꝰ pᷣdicamẽti eſt duplex.ſ.noĩale vt
quale ſincatbegoꝛeumatice captũ.Et ad que
ſtionẽ factã ꝑ hoc queſitiuũ dʒ fieri reſpon⸗
ſio ꝑ noĩa ↄcret de genere qualitatis ſiue q̃
lis. At ſi queratur qualis eſt ſoꝛtes bene re⸗
ſpondetur albus vel niger.⁊ ſic de alijs.Ali⸗
ud eſt qͥſitiuũ aduerbiale:vt qualiter ⁊ ad q̃ͥ⸗
ſtionẽ factã ꝑ tale queſitiuũ de pᷣma ſubſtan⸗
tia:dʒ fieri reſpõſio per aduerbia de genere
qualitatis.vt ſi queratur:qualiter ſoꝛtes cur
rit:reſpõdetur leuiter:tarde:bene:vel male.

Expõ du⸗
pler diui
ſionis

Dde gene⸗
raliſſimo
7 queſiti⸗
uo pꝛedi⸗
camenti
qualitath

ſ
Intelle /
ctꝰ diuif⸗

⁊ fic de alijs.Sed modus pꝛedicandi iſtiꝰ pᷣ⸗ onis quæ
dicamẽti de pꝛima ſubſtãtia eſt pᷣdicari ĩ q̃le ſitatis

¶ Quarto notãdũ eſt ꝙ hic auctoꝛ
ↄnr diuidit qtitatẽ dicẽs ꝙ qᷓ;titatis qttuoꝛ

uhef
il

deß
iches
K lfmſi ſormn
ſiſ fie bie ſhhiſe⸗
iſoi ieited Hii i⸗

itoclitt on en
nn ſhniiran di⸗
erfteinhanrn
ofeneſseſfnnm eeldi
elftifinilegliſt rgu
ovenccentsin ſecich
z9 nnoconentaliga diff

n AH
arei (Aapeimmꝛl

gfalſſimüdiffniak diffmn
ocitrina tibi diffinit da
ie ici notificniodiffinen
lt, (Aſ;deghfm.
inpanere wo boles nodican
hos ſihe fn libñ dicinur
ti örnegido iamq: oe aeen
pieco hyaccispꝛieimentionu

¶Peima ſoes jitans e
diſpo differt aut babit'⸗
gebabitus permaneno⸗
umlorytſimt nirntes
Sinen difiellineeſt
ffottegrancns pemuta
Gbegtlenginekab in
niiſdennn
Apoͤnes ſgen⸗

4 1 . 2 8 * ⸗ f. e.
— De pꝛima ſpecie qualitatis Folio xlviij
genere dain ſin V ſũt ſpẽs.i.q̃ttuoꝛ ſũt teri cões nõ coĩcidẽtes ſunt babitus ¶ Unde babitus põt Quid bĩ
ddodtnn H in ſigñdo:ſᷣm ſuas rões foꝛmales oẽs qtita ſic diffiniri Habitus ẽ qualitas dif⸗ ta diſpo.
woneil neſtif, tes mugingies n Ato teie o alte ficillime mobilis a ſubiecto Diſpoſi
Aifinn uln ulue . iſte ierſ irasmie intẽtiõalłr: ⁊ tũc etd tio vᷣo eſt qualitas ð facili mobilis.
ſter fuedered N diuidẽtia dñt etiã capi pꝛĩe intẽtionałr. SHz Eirca bũc tertum. ,
diilletermin dir ic pdſftin ſi capiat᷑ iſte teriꝰ q̃litas in iſta diuiſone ſe- ¶ Notandũ eſt pꝛimo:ꝙ boc cõple Acceptio
icerponſt NN cũde itẽtionaliter: tũc mẽbꝛa diuidẽtia etiã xum hĩtꝰa diſpõ capiũt᷑ duplr.¶ Anoꝰſcðe ĩ⸗ Das lx
kforma fine diß ſtniſutn dñt capi ſecunde intentionaliter ſehrlwolſer zu eſt ſpẽs lltlen termĩ qualitaſ dicpontis
inſpecjeg geg, = 3 7 cde intẽtionaliter capti: ⁊ ſic tantum ſigni⸗
8 — ☛ ¶ Kotra Dri pꝛio En guit᷑ ſic. Nul⸗ ficat ſicut h̊ complexũ terĩ ſignificãtes qua⸗
ogialueri becolin lü gen Füglinni dedi zuuri ſz qlitasẽ ge litates acqñtaſpnatiuitatẽ rei: ꝑ q́s ſõe qbꝰ
ae⸗ redeteigrin als Glali ⸗Sn dz diffiniri : maioꝛ ptz inſũt diſponũt pfecte vł ĩꝑfecte ad bñ vł ad
cr iſtetennims Rri oẽ qðᷣ dz diſtiniri bz gen ſupꝛa ſe:ſ nullũ ge male oꝑadũ.Alioꝰ capit᷑ ſcde intẽtiõalr ⁊ſic
Omliter captug⸗ nifd nus gnaliſſimũ hʒ genꝰ ſupꝛa ſe: nullũ ge⸗ habitus vel diſpoſitõ eſt qlitas poſt natiuita
terminus abſtracr de rtn nns gnaliſſimũ dʒ diffiniri ¶ Scdo aĩ ſic. dif tẽ rei acqñta ꝑ quã ſubm̃ diſpõitin ꝑfecte vł
gecm cöcfeti heiineſeine⸗ finitio alitatꝭ non ↄuenit omi ↄtẽto ſub dif ĩpfecte:ad bñ vel male operãdũ.⁊tunc ẽ ſpe
predicabile depeime ibſin finito: ergo nõ ẽ bona. Añs ptz: q: ᷣm albe⸗ cies iuliꝰ teri q̃litas pꝛime intentionalłr cap⸗
lbedo eſt termmsidſunne dinẽ exñtẽ in pariete nõ dicim̃ qles: ꝗ non tia illoꝰſolet cõit accipi boc cõplexuʒ qð ſup
cralitatiscni erimigt e Zuenit oĩ ↄtẽto ſub diffinito.¶ Lertio ſic af. plet vicem vnins incompleri. Eñ iſta ↄiunc
reen Afelümtüekptin om̃e accñs eſt foꝛma vel diſpoſitio m quam tio a:ponitur loco iſtius cõiunctõi l
peima ſubſtätuin unlent iitt⸗ vel ſibi ſimilẽ aliqd ðꝛ quale: vt pʒ ꝑ diffini⸗ arge rd s coltilrt i4 de acceptio
kalbus, (Dicſt poräter hetnet, tionẽ accidentis in ſecudo tractatu: ergo d i C Noraai eſt ſcho 1 ach pꝛopoſi nes bituſ
ſefi atu: ergo dif tu ſufficit iſte terminus bitus capitur triprr es bit

te. qr illuc eſt depꝛechcanenou zo finiti hs a diffini 2ci; .
d en denecmem Ad rões fſinitie conuenit alijsa diffinito. ¶ Unoꝰ ꝓut ẽ coꝛpoꝝ ⁊ eoꝝq circa coꝛpꝰ ſũt

———— in oppm. ¶ Ad pꝛimum ðꝛ ꝙ lʒ nullũ genus adiacentia. ⁊ ſic bitus eſt vnum pꝛedicatum
Numg ſubſtalluinguſe iiirt gnaliſſimũ diffiniat᷑ diffinitõe ꝓpꝛie dcã et ab alijs diſtinctum ¶ Alioꝰcapit bĩtus pꝛo il

ig iſtitenmini inenſun :nin qdditatiua.tñ bñ diffinit᷑ diffõe ĩpꝛope dcã lo qð opponit᷑ puationi:⁊ ſic etiã non capit᷑ ĩ
npdicamemtoqulitmig:tjtil q̃ ẽ qdã notificatio diffiniti: talis ẽ diffinitõ ꝓpoſito:ſʒ h̊ nõ capit᷑ qñ dr̃ ꝙ babitus oppo
ummeiate de hm ſibſtütuin t⸗ qlitatꝭ.¶ Ad ſcðʒ ðꝛ ꝙ lʒzʒ ᷣm albedinẽ exſtẽ nitur pꝛinationi. Tertioꝰ capitur pꝛo qua⸗
ngenem cop. noeñ dieim ſnat in pariete nos boĩes nõ dicamur quales: tñ litate inetiſtẽte alicui ſubiecto poſt.pꝛoduc⸗
ſus vel remiſſus:ſed deimgul⸗ nos ſube ſm illã bñ dicimur q̃les.¶ Ad ter⸗ tionẽ rei ineſſe diſponẽte ſuũ ſubm̃ ad meliꝰ
„14 tiũ ðꝛ negãdo ↄñam:qꝛ oẽ accñs ẽ q̃litas ca⸗ vel ad peius operãdũ oꝑatões ſibi ðbitas ⁊
ertio notandũ eſtcy gens piẽdo ly accñs pꝛĩe intentionaliter. iſtoꝰ eſt hᷣad ꝓpoſitũ. Sʒ iſto adhuc capitur
ſſimü abſtractoriſtins gelumen, Prioſper . ⸗ dDdupliciter. Ano mõ large ꝓ oĩ q̃litate inexi
ermin' qlitas gie initonm un qualitath ¶ Pꝛimg ſpẽs qlitatis eſt bĩtus ⁊ ſtẽte alicui ſubo pꝰ ꝓductionẽ rei ĩeſſe diſpo
gemns generaliſmi ddiſpo. differt at babit? a diſpõne: nore ſenſſitdif zntle velo Belus ontradi
Eti eſt ile ternin uleninna qꝛ babitus permanẽtioꝛ. eſt et diu⸗ ſiue illa qlitas fuerit facilr ſepabilisa ſno

õ turnioꝛ: vt ſiint virtutes et ſctemtie. iccro ſne diſffienlten: boc mo capiedo lllum

. et Oer nene EEEE terminũ babitus ẽ pꝛĩa ſpẽs q̃litatis:⁊ bocꝰ
bun zctemencl m f Sciĩa em̃ difficillime eſt mobilis: m n5 canft b.b. Alio⸗ capi⸗ ſrite pꝛo oĩ qua
fmentbegerenmlic ſ ⸗ ſi foꝛte grandis HHõ fiat. vł litate inexñte alicui ſubo pꝰ ꝓductionẽ rei in
hai dor eſ ineit ab egritudine:vł ab tiquo hmõi cir eſſe diſponẽte ſuum ſubm ad meliꝰ vel ad pe
t ſi qveru , ſedeilße/ em̃ ⁊ caſtitas nõ facile permutãtur c⸗ P. icc uc ei pꝛna ipes qlitatis:ſ5 co. .
an absne un , Diſpones vero dientzwnie de faci tinetm ſnbpꝛima ſecie qualitdttis Zecerai
ani eft i de in li ꝑmutãtur. vt caloꝛ:frigiditas egri ¶ Notãq eſt tertio q; iſte ter di⸗ vas n⸗
tigid oheraceſtun in tudo: ſamtas. EInde babitꝰ poſſunt ſpontio capitur duplr. Unoꝰlarge pꝛo oĩ qli
ſien memtun li ie dici diſpõnes: ⁊ non econuerſo. Nã care iberere ſuo iubo pe hanetione rel ieſſe
. — rale, illi qui babitũ habent quodam mo⸗ ſtue ula q̃litaſ fuerit ð facili mobi afo⸗ ſiue
Ged modns nie oniii do ſunt diſpoſiti vel melius vel pe⸗ ð difficili. ⁊ boc mo capit p.h.quando dicit q;
eneum ujeſhien ius ad eꝗ qͥ babẽt. Diſpõnes qit nõ omnis babitusteſt diſpontio:⁊ nõ econtra
nanto non dices amm
varitinn

XTractatus Tertius

illo modo capiẽdo ẽ pꝛima ſpecies qualitatꝭ
⁊ eſt terꝰꝰ ſynonymus cuʒ iſto termino bitꝰ
large accepto. Alioꝰ capit᷑ ſtricte pꝛo om⸗
ni qualitate inberẽte alicui ſubiecto poſt p⸗
ductionẽ rei ineſſe diſponẽte ſuũ ſnbʒ ad me
lius vel ad peius operãdũ⁊ q̃ eſt de facili ſe⸗
parabilis a ſuo ſubo ⁊ ſic capit.pe.b.qũñ dicit
ꝙ hĩtꝰ ⁊ diſpoſitio eſt pꝛima ſpẽs qualitatis
⁊ ſilr qñ dicit ꝙ bitꝰ differt a diſpoſitõe. Si⸗
militer põt dici ꝙ bĩtꝰ⁊ diſpoſitio qñ capiũt
ſcðe intẽtiõlłr capiũt᷑ dupłr.¶ Unoꝰ large:et
ſic ſũt teri ſynonymi ⁊ ſigñt terĩos ſigñtes
q̃litales ſuis ſbiectꝭ ĩberẽtes pꝰ ꝓductioneʒ
eoꝝ ĩeſſe diſponẽtes ſua ſuba ad meliꝰvł ad
peꝰ oꝑãdü.¶¶ Alioꝰ ſtricte ſic hĩtꝰñignificat
terĩos ſigñũtes q̃litates ſuis ſiectꝭ iberẽtes
pꝰ ꝓductionẽ eoꝝ ĩeſſe: diſponẽtes ſuba ad
meliꝰ vł ad peius operãdũ qͥ ſunt difficult᷑ ſe
parabiles a ſuis ſubiectꝭ.Et diſpõ ſignificat
tminos ſiguificantes qᷓlitates ſuis ſubiectꝭ.
inberẽtes poſt ꝓductionẽ eoꝝ ineſſe diſpo⸗
nẽtes ſua ſubiecta ad meliꝰ vł ad peiꝰ oꝑãdũ
Qui term Aue ſunt faciliter ſeꝑabiles a ſuis ſubiectis.

ini ponũ ¶ Quarto notanduʒ ẽ ꝙ pꝛio ĩ iſta
ni bac ſpẽ ſpẽ ponũt᷑ oẽs terĩ ſcias ſigñteſ.ſicut iſti terĩ
grãmatica:logica.rhetoꝛica:muſica ac.Et il⸗
loꝝ abſtractoꝝ cõcreta ponuntur etiã in iſta
ſpẽ:ſicut grãmaticꝰ:logicꝰ ac.¶ Scðo in iſta
ſpẽ ponũt oẽs terĩ artes mechãicas ſigntes
vt ars ſutoꝛia:ars ſabꝛilis.Et iſtoꝝ abſtracto
rũ ↄcreta:vt ſutoꝛ:ſaber:piſtoꝛ textoꝛ ⁊c.Ter
tio in iſta ſpecie ponũt᷑ ola noĩa vᷣtutum mo⸗
ralium ⁊ vicioꝝ illis opꝑoſitoꝝ vt virtꝰ foꝛti
tudo:liberalitas:viciũ:tumiditas: pꝛodigali
tas ⁊c.Et illoꝝ abſtractoꝝ cõcreta:ſicut foꝛ⸗
tis:liberalis:audax:pꝛodigus:c.¶ Quari ĩ
iſta ſpecie ponũt᷑ gñalr om̃s terĩ qͥ ſiguificãt
qualitates ſubiectꝭ inexiſtẽtes poſt pꝛoducti
onem rei ineſſe:diſponentes ſua ſubiecta ad
melius vel ad peius operãdum operationes
debitas:ſiue ille qualitates ſint faciliter ſiue
difficulter ſeparabiles a ſuis ſubiectis.
¶ Contra dicta pᷣmo ſic arguitur.
Nibil idẽ eſt facilr a difficulter ſeparabile a
ſuo ſubiecto:ſed babitus eſt facilr ſeparabił
⁊ diſpoſitio difficulter: ergo nibil idẽ ẽ babi
tus ⁊ diſpoſitio:⁊ per ↄñs male ðꝛ ꝙ bĩtus ⁊
diſpoſitio eſt ſpẽs qualitatis.¶ Secundo ſic
arguitur.habitus eſt vnum pꝛedicamentum
ab alijs diſtinctum: ergo non eſt ſpecies qua
litatis.¶ Tertio ſic arguitur. nullum comple
xum eſt ſpecies qualitatis:ſed habitus ⁊ diſ⸗
poſitio eſt qͥd complexũ:ergo bitus ⁊ diſpoſi

De bĩitu
diſpoſit io
ne ſecund
intentiõa
liter captꝭ

RBla gñal.

tio non eſt ſpecies qualitatis.

mü argumẽtũ: negãdo vltimã ↄnam:qꝛ au
ctoꝛ accipit illam ↄiunctionẽ copulatiuam ⁊
pꝛo iſta coniũctiõe diſiũctiua vel.¶ Ad ſcðᷣʒ
ðꝛ ꝙ licet habitus pꝛimo modo capiendo ſit
vnum pꝛedicamẽtum ab alijs diſtinctum.nõ
tamen tertio modo capiendo vt dictum eſt
in ſecundo notabili.¶ Ad tertiuʒ ðꝛ ꝙ licet
complexũ nõ ſit ſpẽs pꝛopꝛie loquẽdo:tamẽ
bene ſupplet vicem vnius ſpeciei.et hoc mõ
eſt in pꝛopoſito.

¶ Secñũda ſpẽs q̃litat? ẽ naturalis
potẽtia vel ĩpotẽtia:aliqͥd facile fa⸗
ciẽdi vel patiẽdi:vt ſanatiuꝰ dicit᷑ q
hʒ naturalẽ potentiã:vt nihil ab ali⸗
qbus accidẽtibꝰ egritudinẽ inferen
tibus patiat᷑. Et egrotatiuꝰ ðꝛ qͥ bʒ
naturalẽ ĩpotẽtiã aliqd patiẽdi.Ouũ
rũ aũt dðꝛ hůe naturalẽ potentiã reſi
ſtendi ſectiom.Et molle naturalem
ĩpotentiã quia cito ſecatur. ¶ Xur⸗
ſoꝛes aũt ⁊ pugillatoꝛes dicũtur ſi⸗
mul de iſta ſpẽ:nõ qꝛ exerceant actꝰ
ſuos:ſed qꝛ habent naturalem potẽ
tiam hos actus faciendi.

¶ Circa bunc textum.
¶ Motandum eſt pꝛimo: bic ↄñ̃r

auctoꝛ determinat de ſecunda ſpecie qualita
tis:ſcilicet de naturali potentia vel impotẽ⸗
tia:⁊ ex quo non eſt nomen impoſitũ iſti ſpe
ciei ideo circũloquitur per hoc cõplexum na
turalis potentia vel ĩpotentia.¶ Ende illud
cõplexum naturalis potentia vel ĩpotentia
capitur dupliciter.¶ Ino modo ſecũde intẽ
tionaliter:a tunꝙ ſt ſpecies illius termini qᷓ
litas ſecunde intentionaliter capti:et ſolum
ſignificat terminos ſignificãtes qnalitates
conuenientes alicui rei a natura diſponẽtes
rẽ ad bene vel male operandũ et reſiſtendũ
contrarijs ⁊ nociuis.¶ Alio modo capitur pᷣ
me intẽtionaliter:⁊ tunc ſignificat qlitates

conuemiẽtes alicui rei a natura diſponẽtes

illam rem ad bene vel ad male operandũvel
reſiſtendu cõtrarijs et nociuis:et iſto modo
capiendo eſt ſpecies iſtius termini qualuas
pꝛime intentionaliter capti: ⁊ illo modo cõ⸗
muniter capitur,

A pꝛimũ ðꝛ concedẽdo totũ pꝛi⸗

Secũda,

Notabile

Acceptio
nes de ly
naturalis
potẽtiavł
ĩpotẽtia.

Nt
(esde
Fuſr
. Alalizſeſuminſetücehenee

vikacncliesteniPi
Ouittt, naſter git erit n 1
ninio/ ,ilis (doesteni ſont
Hinn in eoogeutt ititenifeun

luſfe gningnisfennuriciso

Ooſunguine (Tertioes
ſores ſubſtantiar. eor oeret⸗
rucſbiltas rifbblle wdtbile. 6
ternini ſoñtes itores Nyn⸗
ones:rt fornitwo debilis ans

¶Vtigietuuroit
Cioꝛ pugllator apiontur dap
noͤprdefonulifignficrofigit
ſeteelongllanti ſieſum inem
lunta (Alomtdicütdeſnn
ſa Gonaunlespotetus demic
gllic

Gigultmeshne pecierra

lug

üſen
decies gualitaig
Anüds
mzes 800 S 4
netinndegin ditotd
Eillam Aun
tentetumnadalis
iomoc ſe

4

o notabili

dr bie natunagl potentirf

ſecnom Et mole nunnten
In quia cto ſecatun (En
ut 1 puglllatoꝛes dichmn
eiſta ſpenqꝛ exercenntact
ed qꝛ babent namuralenpei
os actus faciendt.
Circa bunctettun.

tandum eſt pꝛino qhien
ctenninat deſecuncuſoetenin
et de naturali potentiß e npei⸗
uo non eſt nomeninpoftiffi,

circuloquitu per bocdibleni
otentuz vel ipotentin liuni
m naturalis polentu ein
dup licter. (no mochſl
e tun cſt ſpecies lluustenmnd

unde intention lti

lter anigi

Accepti⸗ pon te cipu
Aen doe dupliciter. Rno mõ vt opponitur pꝛiuatiue

lypoten⸗
tia.

modo capit᷑ ꝓ ſubiecto aliquo potẽte caper

mini po⸗
nütur in

bac ſpẽ.

ones:vt foꝛtitudo debilis foꝛtis debilitas.
¶ Motãdũ eſt quarto ꝙ iſti termini

Accepti/
ynes de
ycurſoꝛ
tpugilla
toꝛ.
D
Conueni

De tertia ⁊ quarta ſpeciebus Folio

xlvij.

¶ ßMotanduʒ eſt ſecundo:q; vt ad ꝓ qualitatis. Minoꝛ patet:quia ſcientia diſpo

tũ ſufficit:iſte terminꝰ potẽtia:accipitur nit ad bene vel male operandum

actui ⁊ tũc iſte terminꝰ potẽtia tm̃ ſignificat
ſicut hoc cõplexũ:res actu nõ exiſtẽs ſed po⸗

2
„

6 ⁊ boc mõ nõ capit᷑ ĩ ꝓppoſito.¶ Scðo ſi capiat᷑ mo:non
tes ei⸗ lafie e ¶ Ad ſcm dicit᷑ ꝙ licet materia fit

iſte termne potẽtia ẽ ĩ p̃ᷣdicamẽto r

foꝛmã vel diſpoſitionẽ hoc mõ potẽtia ⁊ act
dicunt᷑ relatiue ad inuicẽ ⁊ hoc mõ capit᷑ qñ
dicit᷑ materia eſt potẽtia.¶ Tertio mõ capi
ꝓ qualitate ſiue diſpõe inexiſtẽte alicui ſub⸗
iecto a natiuitate diſponẽte illud ſubiectum
ad bene operãdũ oꝑationes ſibi naturaliter
debitas:vel ad foꝛtiter reſiſtẽdũ ↄtrarijs et
nociuis:⁊ boc mõ capit᷑ in ꝓpoſito.Et ꝑ op⸗

¶ Lertia ſpecies qualitat ẽ
⁊ paſſibilis qualitas:vt ille q̃

¶ ¶Ad pꝛimũ dicitur concedendo

q; Adrões

elatiõis in oppĩ

cdðo mõ:non ſi capiat᷑ tertio modo.

potẽtia

9 capiẽdo ſcdo mõ potẽtiam:non tñ tertio mõ
¶ Ad tertiuʒ ðꝛ:negando minoꝛẽ:⁊ ad pbati
t onẽ ðꝛ negãdo ↄnam:qꝛ ſcia nõ ineſt a nati⸗
uitate:⁊ iõ nõ eſt naturał potẽtia vł ĩpotẽtia

paſſio

itates Tertia

que efficiũt in ſenſbus paſſiões: vt

poſitũ ly impotẽtia: capit᷑ ꝓ qualitate inexi- in guſtu dulcedo amaritudo ⁊ ñilia.
ſtẽte a natura diſponẽte ſubiectũ in quo eſt Et etiã ille qualitates ſũt in bac ſpe
male operãdũ vel reſiſtẽdũ Sꝛijs ⁊ nociuis. cie q̃ ab aliqᷣbꝰ paſſiõibꝰ gniantur:vł
¶ Motãdũ eſt tertio: ĩ iſta ſpecie facile.vel difficile mobilibus ⁊ per
ponũt᷑ qdruplices terĩ ¶ Pꝛio oẽs terĩ qͥ foꝛ manẽtibꝰ.SGiue em̃ nigredo ab aliqᷓ

maliter ſigũt ſexũ vt vir mulier femina ma⸗
ſculus.¶ Scðdo oẽs teri ſigñtes cõplexioneʒ
⁊ eoꝝ ↄcreta vt iſti terĩ fleuma colera melan
colia.ſanguis fleumaticus colericꝰ melãcoli
cus ſanguineꝰ.¶ Tertio oẽs terĩ qͥ ſigñt ppᷣe
tates ſubſtantiaꝝ:⁊ eoꝝ ↄcreta.vt riſibilitas

ſibis dicitur. ¶

paſſione naturali generetur:ſiue ab
egritudine:vel ab eſtu:qualitas paſ
Quarta vero ſpẽs
qualitatis eſt foꝛma.⁊ circa h̊ͥ al
cõſtãs figura:vt diſpoſitio cuiuſ

qd Quarta
cu

rudibilitas riſibile rudibile. ¶ Quarto oẽs q; coꝛpoꝛis:vt triangulatio q̃ᷓdrãgu

termini ſigñtes q̃litates ↄſequẽtes cõplexi⸗
¶LEKirca bunc textum.

latio rotũditas curuitas rectitudo.

curſoꝛ a pugilla toꝛ capiuntur duptr. ¶ Ino ¶ Notadũ eſt pꝛimo ꝙ h̊ conſequẽ

mõ vt de foꝛmali ſignificato ſigñt artẽ currẽ
di:vel pugillandi ⁊ ſic ſunt in pꝛima ſpẽ qua⸗
litatis.¶ Alio mõ vt dicũt de foꝛmali ſigniti
cato naturales potẽtias ad currẽdũ:⁊ ad pu⸗
gillãadũ:⁊ ſic ſunt in ſecũda ſpecie qnalitatis.

1p. . gnificat termĩos abſtractos de gñe q
¶Bñ qualitates pᷣme ſpeciei:⁊ qualitates ſe

tis ſignificantes q̃litates paſſionẽ in

ter auctoꝛ deter minat de tertia ſpecie quali⸗
tatis que eſt paſſio ⁊ paſſibilis qualitas. ñ
boc complexũ paſſio ⁊ paſſibilis q̃litas capi- Aceptio⸗
tur dupliciter. Unoꝰ ſcde ĩtẽtiõalłi:⁊ tunc ſi

ic ſi ne3 de ly
ualita⸗ paſſio 2
ferẽteſ paſſibilis

cũde ſpẽ̃i ↄueniũt ĩ hoc ꝙ quelibet diſponit vel illatas a paſſiõe faciłr vl difficulter ſexa qualitas.

ſubiectũ ad melius vel ad peius operandũ ⁊ biles a ſuis ſubiectis.⁊ illo modo exponẽdo
reſiſtẽdũ ↄtrarijs:⁊ nociuis. Sʒ differunt boc complerñ eſt ſpẽs illiꝰ terĩ q̃litas ſcdᷣe ĩ
penes boc ꝙ qualitates pᷣme ſpeciei ſunt ac⸗ tentionaliter capti:⁊. ponitw᷑ in pᷣdicamẽto ſi⸗
quiſite poſt nat uitatẽ rei:ſed qualitates de gni. Aliomõ capitur pꝛime intentionaliter:
ſecunda ſpecie inſunt rei a natiuitate. ⁊ tunc ſignificat qualitates paſſioneʒ inferẽ

Wπr. . „ arznitur tes vela paſſione illatas faciłr vł difficulter
¶ Cotra dicta paumo ſic arguitur. ſeparabiles a ſuis ſubiectis.Et illoꝰ capiẽdo
Potẽtia dicitur relatiue ad actũ:ergo potẽ⸗

” e Ln O*ν boc complexum eſt ſpecies huius termini q⸗
tia eſt in pᷣdicamẽto adaliquid:⁊ nõ in pᷣdica Mlex 4

3 itatis. Scedo ſi y. litas pꝛime intentionaliter capti:vel ſupplet
mẽto qualitatis.¶ Scdᷣo ſic arguit᷑ materia vicẽ aniꝰ ſpeciei. Erẽpluz vt rubedo cauſata
eſt potẽtia:⁊ tamẽ nõ eſt qualitas:ꝗ potẽtia

5 eſt qualitas: 4 oſequéês nõ eſt in pꝛedica *r Verecundia: ⁊ rubedo que ineſt a natiuite
no eiſt qualitas: 2 % aſequẽs noò eſt in pꝛedica ynqe illa ↄiũctio ⁊ in pꝛopoſito dʒ capi loco
mẽto qualitatis.¶ Tertio ſic arguit᷑ ſcia non

ponit᷑ in ſcdðᷣa ſpẽ qualitatis ⁊ tamen eſt natu iſins con nncrionis vel.
ralis potentis: ergo male aſſignat᷑ ſcda ſẽs ¶ ¶ Notãdũ eſt ſcðo ꝙ paſſio impꝛo

,vab
Lractatus Tertius Gortlintn
poſito non capitur vt ẽ genꝰ generaliſſimuz tis:qͥ circũloquit i, ſis⸗ Sdenon aualit
diſtinctuz ab alijs generibus generaliſſimis Teiren boc arideevgahecsgamiſa ee, A ſ ſni ninit iln
nec vt fignificat terminos de genere paſſio iunctio capitur loco iſtius Runctionis vel rpt gr neſglan, rdr
nis nec etiam vt ſignificat pꝛopꝛietates ſcd, ¶ nde illud complexum foꝛma vel circa B Poesde etp latdritn
quod dicitur ꝙ riſbile eſt pꝛopꝛium bomis aliqd cõſtas figura capitur dupliciter, Ino pl ccom⸗ ſetplgi ſi curſo: 1
ſed capitur bic pꝛo qualitate inferẽte paſſio modo ſecunde intentionaliter: 1 fic eſt ſpẽs 1 rd ko⸗ chonodſen gläd
nem ſiue pꝛo termino nan ge e qualitatẽ de ly qualitas ſecunde intentionaliter capto na 2 cir⸗ h teonticit⸗ gen
Alie atce inferentem paſſionem. Unde iſti duo termi ⁊ fignificat terminos de genere qualitatis qͥ ca bocze. 4 igſpecrannnd⸗ .
priones ni paſſio ⁊ paſſibilis qualitas:vt ad pꝛopoſi ſunt paſſiones numeri ſiue qualitatis diſcre ninn ns CMonn
tum ſufficit: capiuntur duplłr. Ino ſcdᷣe intẽ te vt par ⁊ impar. Similiter terminos qᷣ ſu ſthan reneam
e⸗ . inos qͥ ſut Ubeztan
tionaliter ⁊ iũc ille termin paſſio ſic deſcri⸗ paſſiones quantitatis ↄtinuevt triangulare ſoroi tentide
bitur. Paſſioẽ terminus de genere qualitax quadrãgulare. Et fimiliter oẽs terminos ſi⸗ ynitnnle olln e
tis ſigniſicans qualitatem inferentem paſſi Intes ſiguras tã naturales qᷓ; artificialesvt 8 pugllao⸗ o⸗⸗
onem vel a paſſione illatã faciliter ſeparabi rectitudo curuitas: tunica caputiũ. Eiñ iſte . iſedgenn n
lem a ſno ſubiecto: vt iſte terminuſ rubedo ſi terminus foꝛma captus ſecunde intentiona Gllidt niei Etiſon
gnificans rubedinem que cauſatur es vᷣecun liter in ꝓpoſito fignificat paſſiones numeri Agenpogne biſtsnun
dia dicitur paſſio. Sed paſſibilis qualitas ẽ a figura ſignificat paſſiones qtitatꝭ ↄtinue Ntimmelaſas 0
terminus de genere qualitatis ſigniſicans qᷓ ¶Alio modo capitur boc complexum pme rſoietnonden

litatem inſerenteʒ paſſionem vel a paſſione
illatam difficulter ſeparabilezʒ a ſuo ſubiecto
vt ille terminus albedo ſignificans albedi⸗
nem in erñtama natiuitate.¶ Alioꝰ capiũt᷑
ꝛime intẽtionaliter:a ſic paſſio eſt qualitas
paſſionẽ inferens:vela paſſione illata facilr
ſeparabilis a ſuo ſubiecto.vt illa res que eſt
rubedo cauſata ex verecundia dicit̃ paſſio.
Sed paſſibilis qualitas eſt qualitas inferẽs
paſſionẽ vel illataz a paſſione difficulter ſe⸗
parabilis a ſuo ſubiecto:vt illa res que ẽ al⸗
hedo inherens alicui a natiuitate.

Qui ter· ¶ Notãdũ eſt tertio ꝙ ĩ iſta ſpecie
mini po⸗ ponuũtur omnes termini ſignificantes quali
nuntur in tates ſenſibiles
bac ſpecie nus:

vt albedo nigredo:coloꝛ ſo
odoꝛ:ſapoꝛ:caliditas frigiditas:bumidi
tas:ficcitas cũ ſpeciebus eaꝝ.Similiter con
creta iſtoꝛum terminoꝛum ad iſtam ſpctiem
reducuntur: vt album nigrum:⁊ ſic de alijs.
¶ Scðdo ponũt᷑ ĩ iſta ſpẽ termini ſigntes qli
tates ſpales ꝓcedẽtes ſiuea ſenſib a ſenſibi
vt ſunt iſti termiui ſpecies viſibilis ſpecies
auribilis ⁊ ſic de aljs terminis quibus non
ſunt nomina impoſita.Tertio ponuntur om
nes termini ſignificantes appetitus ſenſiti⸗
uos vt ſunt iſti termiin ira gaudium delecta
tio ⁊c. ¶ Quarto ponuntur omnes termini ſi
gnificantes inftuentias coꝛpoꝛum celeſtiuz
Similiter termim ſigniſicantes ſpecies de⸗
riuatas a quibuſdam qualitatibus ſiue vᷣtuti
bus occultis quibuſdam mixtis inbereęntibꝰ

vt termini ſignificantes virtutem admãtꝭ

Similitert ermini ſignificaãtes virtutes ber

barum ⁊ alioꝛum lapidum.
¶ Notandũ eſt quarto:q haſequẽt
guctoꝛ determinat de quarts ſpecie qualita⸗

intentionaliter: ⁊ tunc ſignificat quantitatẽ
ↄtinuã:⁊ ſimiliter diſcretaʒ ſic diſpoſitam: t
ſic ille terminus foꝛma:pꝛime intentionali⸗
ter captus in ꝓpoſito fignificat quantitateʒ
diſcretã ſic diſpoſitam.⁊ ille terminꝰ: figura
quantitatẽ ↄtinuam ſic diſpoſitam.

¶ Contra dicta pꝛimo arguitur ſic
NRullum ſuperius ad qualitateʒ vel ↄnertibi
le cũ qualitate eſt ſpecies qualitatꝭ: ſʒ foꝛma
eſt ſuꝑius ad qualitatem vel conuertibile cũ
ea ergo nõ eſt ſpecies qualitatis.¶ Scðo ſic
arguſtur:foꝛma eſt quãtitas:ergo nõ eſt ſpe⸗
cies qualitatis.Tertio ſic arguit᷑: nibil idẽ
eſt foꝛma ⁊ figura:ergo male dicit᷑ foꝛma
⁊ figura ſunt ſpecies qualitatis.

¶ Ad pꝛimum dicitur diſtinguẽdo
minoꝛẽ:q; ly foꝛma:põt capi dupliciter UNno
modo cõiter: ⁊ ſic ↄceditur minoꝛ. Alio mõ
ſtricte ⁊ ꝓ diſpoſitione numert ſiue ꝓ ꝓpꝛie
tate numeri:⁊ ſic negatur minoꝛ.¶ Ad ſcðᷣm

dicitur ↄcedendo antecedens:a negando cõ

Adrati⸗
nes in op
pofitum.

ſequentiam.quia aliter capitur iſte terminꝰ

figurã i: antecedente ⁊ in conſequente:quia
in antecedente capitur perſonaliter ⁊in con
ſequente capit᷑ materialiter ſiue fimpliciter.
¶ Ad tertium ðꝛ concedendo antecedens et
negando conſequentiam:quna illa coiunctio
⁊æcapitur loco iſtius coniunctionis vel

lalia vero dicũt q̃ ſᷣm
bec denoĩatiue dicunt
yvr quomodolibet aliter
WSab bis vt a grãmatica
grãmaticꝰ:a luſticia iu⸗

2

.
ſnriricunnn ſpeqſitnt
rondicnnturualiano
nnrueuidononneeſtin
lenifmnuidictnr uat
vonparticipgtfiniludwo⸗
gioſtog Ftute tſcſumrn
Peno ſent,nakeogualtar⸗
ns Mretzoutue
Coftrangguurngrenineriut
ſte Docanenoneſig
Cuitrtiananoncomente
lunfigngeninno dadetgl
Cratüinecgalqnis dine
ce ſtubegoblauego. (E
eſfmnin nci
nſienei

unlln

Aeschenfti
Uii De

ngeinne

Contra dictapeinomgirt
lum ſuperins adualtiziin
qualitate eſt ſpeces gealn he
upins ad qnalitaten eleonmnhti
rgo noͤeſt ſpecics uullang Cchi
mtm forma eſt quitlnseſ p ilitl
qualitatis. (Tertiofergrf l
orm 1figurgergomedei
Pura ſunt ſpecies gullais

Ad pꝛimun dicimr difii
rac: forꝛmrpotchidihien
ve — 1

notabile

De Pꝛopꝛietatibus qualitatis

ſtus. vel que dicũtur ab aliqua qua
litate nõ denominatiue eo ꝙ nomen
non eſt impoſitũ ipſi qualitativt cur

ſoꝛ et pugillatoꝛ. ¶ Et nota ꝙ cur⸗

ſoꝛ ⁊ pugillatoꝛ dicũtur dupliciter.
Uno mõ dicunt᷑ curſoꝛ ⁊ pugillatoꝛ
ab arte curr ẽdi ⁊ pugillãdi ⁊ ſic ſũt
in pꝛia ſpẽ qualitatis: qꝛ iſte artes
ſunt habitus.¶ Alio mõ dicit᷑ cur⸗
ſoꝛ nõ ꝙ babeat artẽ currẽdi:ſed qꝛ

bʒ naturalẽ potentiã ad actũ currẽ⸗

di:⁊ pugillatoꝛ nõ ꝙ habeat artẽ pu
gillãdi:ſed qꝛ hʒ natnralẽ potentiaʒ
ad actũ pugnãdi.Et iſto modo non
dicũtur qualia ab iſtis naturalibus
potentijs:ſed non denominatiue:eo
q; nomia non ſunt impoſita iſtis na

turalibus potentijs a quibus dicũ⸗

tur qualia ⁊ ſic curſoꝛ et pugillatoꝛ

ſunt in ſecunda ſpẽ q̃titatis ¶ Alia

gutem dicuntur qualia non denomi
natiue:quãdo nomẽ eſt impoſitũ q̃⸗
litati ᷣm quã dicitur quale:ſed eam
non participat ſᷣm illud nomẽ:vt ſtu

dioſus a vᷣtute.⁊ ſic ſunt tres modi

Pꝛa pꝛo

pꝛietas

ſumendi quale a qualitate. Eſt autẽ
contrarietas in qualitate vt alcedo

contrariatur nigredini:⁊ iuſticia in
iuſticie.Hoc autem non eſt pꝛopꝛiũ

qualitati:quia non conuenit omni qꝗᷓ
litati:figura enim nõ babet aliquod
cotrariũ:neq; aliquis medius coloꝛ

m nm M motabile vt rubedo blauedo. ¶ Et ſcienduʒ
coe eſt q ſi vnũ contrarioꝛũ fuerit qua⸗

mttopenumen fue , ae
cter pdlliofnnn ninor 21i

4

Gtneg

le:reliquũ erit quale vt iuſticia eſt q̃
litas:ergo iniuſticia.isſtũ eſt quale
ergo iniuſtũ. ¶ Item qualitas ſuſci
pit magis ⁊ minus dicitur em̃ iuſtꝰ
magis ⁊ minꝰ iuſtus:⁊ albꝰ ⁊ gram
maticus. Sed boc nõ eſt ꝓpꝛiũ qua
litati:qꝛ quadratum nõ ſuſcipit ma
gis:meq; minꝰneq; circulꝰ:neq; qua
drangulatio:neq; circulatio.¶ Itẽ
pꝓꝛopꝛiũ eſt qualitati pᷣm eã ſiłe vel
diſſimile dici: vt albꝰ albo ſilis dici

Folio xlyviij
tur et iuſtus iuſto albus autem nig

diſſumilis dicitur

QCirca hunc textum.
¶ Motandũ eſt pꝛimo: bic conſe⸗
quenter auctoꝛ diffinit qualia.¶ Uñ iſte ter⸗
minꝰ quale capit᷑ dupłr. Nnoꝰ pꝛimeintẽtio
nalr: ⁊ B duplłr. Anoðſincatbego:eumatice
ſic ẽ pꝛopꝛiũ ĩterrogatiuũ buius pꝛedicamẽ⸗
ti.alio modo capitur cathegoꝛeumatice:⁊ il
lo modo ẽ genus generaliſſimũ reſpectu om
nium concretoꝛum huius pꝛedicamenti Et q̊
modo capitur in textu pꝛo diffinito.¶ Alioꝰ
capitur ſecude intẽtionaliter:a ſic ſignificat
concrecta abſtractoꝛum de gñe qualitatis t
illo modo capitur ĩ textu pꝛo diffinito.Et de
bet diffinitio ſic intelligi.Qualia ſunt dicibi
lia de gſie qualitatis q dicũt᷑ önoĩatiue voce
⁊. fignificatione ſimula ſuis abſtractꝭ vel dñr
non denominatiue voce ⁊ ſignificatione ſil:
ſed ſignificatione tm̃ a ſui abſtractis. Exem
plum pꝛimi vt ly grãmaticus dicitur denoĩa
tiue a grãmatica ⁊ iuſtꝰ a iuſtitia, Exẽplum
ſecundi vt ſtudioſus a virtute.
¶ Motãdũ eſt ſcðo:ꝙ ex parte voc:
põt dupliciter contingere ꝙ aliqua q̃lia non
pꝛedicãtur denominatiue denominatione ꝓ
pꝛie dicta.¶ Ino mõ quia tali qualitati non
eſt nomẽ abſtractum impoſitũ:⁊ hoc modo il
la concreta curſoꝛ ⁊ pugillatoꝛ:quando ſunt
de ſecunda ſpecie qualitatis non pꝛedicãtur
denominatiue denominatione pꝛopꝛie dicta
ab aliqua qualitate.¶ Alio modo:quia licet
qualitati ſitnomen impoſitum:tunc concre⸗
tum non conuenit cum illo in pꝛincipio ⁊ diſ
conuenit ſiue differt in fine. Exemplum:vt
ſtudioſus a virtute.¶ Similiter ex parte rei
ſignificate ipſi qualitatꝭ pᷣt duplir ↄtingere:
qp aliqua qualia nõ hꝛediczne den larine de
noĩatiõe pꝛopꝛie dicta de ſuis ſubiectꝭ q́;uis
ſint omnia requiſita ex parte vocis. Inos Quot mo
qꝛ tal res ſic qlitas nõ ĩeſt ſubo ꝑfecie ſineꝑ dis conti⸗
manẽter vt calidũ triũ gduñ exñs iaqua nõ Sit idẽ ex
ſufficit:vt ̊ ↄcretũ calidũ vxe pᷣdicet᷑ de aqua bte reiiſi⸗
Sibłrirubedo cãta ex xecũdia ñ ſuffiẽ ad ̊ Snificate.
aliqͥs dicat᷑ rubeꝰ:qꝛ tał qlitas nõ ẽ ĩ ſubo ꝑ⸗
manẽter.Alioꝰ qꝛ lʒ tał q̃litas ſit in ſubo ꝑ⸗
manẽter ⁊ ꝑfecte tñ nõ ineſt ᷣm ꝑtẽ ſufficiẽ⸗
tẽ ðᷣnoĩare totũ:vt albedo in dẽte ethbiopis:
Iʒ illa ſit ꝑfecta ⁊ ꝑmanẽs:tñ ab illa non põt
etbiops denominari ſimpliciter albꝰ. Uñ ex
iſtꝭ dict pʒ ꝙ q̃ttuoꝛ ↄditiões reqͥrũtur ad ð
noĩatiuã pꝛedicationezx pꝛopꝛie dictam:

Acceptio
nes de ly
quale.

Intellec⸗
lectus dif
finitionis
quatium

Quot mo
dis qualia
non pꝛedi
cantur de
nominati⸗
uo ex pte
voche

Tractatus Tertius
Intellec⸗ ¶ Notãdũ ẽ tertio ꝙ; poſtq; auctoꝛ uenit terminis de gñe qlitat:. Et boc mõ er

tus dupł. deterĩauit de qualitate ⁊ quali:ᷣ ↄñ̃r auctoꝛ
pꝛie pꝛop determinat de pꝛopꝛietatibꝰ qualitatꝭ.Et pᷣt
etatis.
ſic:h̊ cõplexuʒz: res bñs aliã ſibi realiter jriã
conuenit qualitatibus.Et ſit erponẽdo hᷣ cõ
plexũ eſt ꝓpũ pᷣmoꝰ reſpectu illiꝰ termĩ q̃li⸗
tas pꝛime intẽtionaliter capti.¶ Alio modo
exponit᷑ logicalr ſic hoc compleruʒ terminꝰ
bñns alium terminũ ſibi logicalr ↄꝛiu:ↄuenit
termis de gñe q̃litatꝭ.Et h̊ modo exponen⸗
do ſubʒ illius complexi eſt ille terminꝰquale
ſecunde intẽtõałr captꝰ.Sed tunc illud com
plerum non eſt aliquo modo pꝛopꝛiũ ipᷣi q̃li
tati:cum non conuenit omni cũ ille terminꝰ
curſoꝛ non habet terminũ ſibi õrium Nec cõ
uenit ſoli:quia conuenit terminis de genere
actionis ac paſſiõis:vt calefacere:frigeface⸗
re:calerieri ⁊ frigefieri ¶ Itẽ nota ꝙ iſte tex
tus.Et ſciendum ac.exponit ſic realiter. Si
vna res que eſt oria alteri ſit q̃litas ſilr res
cui Zriatur eſt qualitas.vt ſi illa res qͥ eſt al⸗
bedo eſt qualitas.res q̃ ei contrariat᷑ ſcʒ ni⸗
gredo ẽ qualitas.¶ Logicalr expõit᷑ ſic.Si
vn teriꝰbñs aliũ teriʒ ↄriũ ſibi ſit eq̃le:etiã
teriꝰ cui qriat᷑ ẽ quale.⁊ ſic exponẽdo iſte ter
minus qle caꝑitur ſcðᷣe intentiongliter
¶ Motãdũ eſt quarto ꝙ ſcða ꝓpꝛie
tas dupl exponitur. ¶ Rno mõ reatlr ſiue de
rebꝰ:⁊ ſic res potens in ſua eſſentia ꝑfici vel
imꝑfici ꝑ additionẽ gdus ad gradũ:vel per
remiſſionẽ gradus a gradu conuenit rebus
que ſunt qualitates Et hmõ exponẽdo h̊ cõ⸗
plexũ ẽ ꝓpᷣũ pᷣmoꝰ reſpectu iſt termĩ quali
tas pꝛime intẽtõalit capti.cũ ↄueniat ſoli:ſʒ
non oĩ.¶ Alio mõ exponitur logicalitere ſic
hᷣ cõplexiũ dicibile potẽs pᷣdicari de pꝛis ſub
ſtatijs cu iſtis aduerbijs magis ⁊ minus ↄue
nit termĩs concretis de gne qualitatis ſine q̃
lis.Et ſubm illiꝰↄplexi eſt iſte termimꝰ quale
ſcðe intẽtiõalit᷑ captꝰ.Et nõ ẽ ꝓpꝛiũ aliquoꝰ
cũ non conueniat oĩ:vt ptz de illo termino ri
ſbile nec conuenit termis de gñe paſſionis
Atẽ pꝛopꝛiumẽ q̃li ⁊c.In ilio textu tãgit᷑ ter
tia ꝓpetas q̃litatis que dupłr expõit᷑ Realr
ſic p̊ cõplexuũ res ſᷣm quã aliqð ðꝛ ſile vł diſſi
mile eſt ꝓpuʒz qualitati.Et fic exponẽdo ſub
Intellec⸗ iectum illius ꝓpꝛietat eſt ille terminq̃litas
tus dup ł. pme intentionatiter captꝰ. eſt ſibi ꝓpuz q̃r
tertie ꝓp to mꝰvt cõiter ðꝛ ſʒ logicalr exponit ſic. cõ
ctatis plexum dicibilia ppter quoꝝ pᷣdicationez ð
aliquo velaliquibus ſubiectis.ſimile vlł diſſi
mile pꝛedicatur de eodem vel de eildem con

Intellec⸗
tus dupk.
ſcðe ppe⸗
tatis

pꝛima duplłr exponi Rnoꝰ reałr ſiue ð rebus

ponẽdo ſubiectũ illiꝰ ꝓpꝛietatꝭ eſt iſte teri
quale:et ẽ ꝓpꝛiũ quario mõ:vt ſoꝛtes ẽ ſilis
platoni:q; ſioꝛtes eſt albus:⁊ ſilr plato. Silr
ſoꝛtes ẽ diſſimilis ſocrati: qꝛ ſoꝛtes ẽ albus
⁊ ſocrates niger ac.¶¶ Riñ in ꝓpoſito ſilitudo
⁊ diſſimilitudo capiutur ſtricte: ꝓut ſilitudo
ẽ reꝝ differẽtiũ eadẽ qualitas ⁊ diſſtitudo ẽ
reru differẽtiuʒ diueria qualitas ſm ſpẽm.
Et nõ accipiũtur large ꝓ quacũq; ↄueniẽtia

9 dldte,
Quid ſi vlec iff
tudo a dij M
ſilitudo.

vel diſcõueniẽtia ᷣm ſiue ſubſtantiã ſiune ym

qualitatem.
¶ Cõtra dcã pꝛĩo ſic arguit᷑ Qua⸗

le interrogatiuu ſiue relatiuu: ergo nõ eſt
genꝰ generaliſſimũ.¶ Scðdo ſic af.pꝛia ppe
tas nõ ↄuenit oĩ nec ſoli. Nec ſitr ſcdðᷣa ergo

nõ ſunt ꝓpꝛietates.¶Tertio ſic af.pᷣm ſiłitu
dinẽ aliq ðꝛ ſiłe:⁊ ſᷣm diſſimilitudinẽ ðꝛ diſ
ſimile.Silr ſᷣm bumanitatẽ aliqͥd ðꝛ ſile vel
diſſile:ergo nõ eſt pꝛopꝛiũ quarto modo.
¶ Agd pmũ ðꝛ ꝙ ſi capiat᷑ q̃ie pꝛime
intẽtionaliter ⁊ ſincathegoꝛeumatice tũc cõ
cedit᷑añs.Sʒ ſi capiat᷑ ſcde intẽtionaliter ca
thegoꝛeumatice:ſic negat᷑ añs.¶ Ad ſcðᷣm
ðꝛ ꝙ lz due ꝓpꝛietates pꝛĩe exponẽdo logi⸗
caliter nõ ↄueniat oñnec ſoli.nec debẽt dici
ꝓpetates niſi capiẽdo illũ terminũ ꝓpᷣetas
ꝓↄueniẽtia:tn exponẽdo realiter ſut ꝓpꝛie
tates pꝛĩo mõ.¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ q;tũ ad pꝛi⸗
mã ꝑtẽ negat᷑ ↄna:qꝛ ſilitudo ille ᷣm quꝗ a
liqͥd ðꝛ filłe:a diſſiłitudo ſᷣm quã aliqͥd dꝛ diſ⸗
ſimile ſunt qualitates:et ſic ꝓpꝛietas nõ cõ
uenit alijs. Quo ad ſcðazʒ ꝑtem ðꝛ ꝙ licet ᷣm
bumanitatem aliquid dicatur fimile vel dil⸗
ſimile large capiendo illos terminos:nõ tñ
ſtricte capiendo illos terminos.De illo ma⸗
gis videbitur in logica.

ES Ltio ẽ ſᷣm quã in id qð
Eμſubijcit agere dicimur:

eſt actio et ſᷣm ſectionẽ

agit ſecãs in eo ꝙ ſecat:et ꝑcuſſio ẽ
actio. Pꝛopꝛiuʒ actiõis eſt ex ſe
inferre paſſonẽ. ¶ Recipiũt aũt a
gere ⁊ pati ↄrietatẽ. calefacere eĩ ẽ
contrariũ ei qð eſt frigidũ facere et
delectari eſt cõtrariũ ei qð eſt triſta
ri. ¶ Recipiũt agere ⁊ pati magis
⁊ minꝰ:calefacere em̃ magis ⁊ min⸗

Ad rões Ni cogiemetionalſ

.. —

in oppm̃.,

£

diffinitio
actionis.

WEt ſecãs aliqs ðꝛ agere
GN in eo ꝙ ſecat.lñ ſectio Pꝛĩapꝛo

pꝛietas.
Secũch⸗

is del, (Go'rdifiouit .
. amͤsnti nonin i ſlotenioa⸗
nee inen acot pun t/Ged
linlt geten ſic aytk ſetloetl

gut ttonẽ. Terti
insdiſpönis in alipar
toetbicon vbid acti
ſfopeſtgen' gülifſumn
pre fmui alijg denoi⸗
gen gia iſimu bui ie
ſeibl Actoeſresfinn
Agere. Et ſpes ei ſunt acti
Atoinſtananen Ei wri
anneti Crcäloctur pdoc⸗
giiteſtages el ue eſ

(Motzcnzeſttenie
Pont prietresagtionie

„

ſecndea poein n poi

. eonun dnoelogterf⸗

. Aidusteriggg nd.
. Khid⸗ ien pdezin
Per pie di
1an,, ani inn

eiscoce niſ⸗
nuntteizdegien

lunenen
niimin
ginmnerſnf
nte Penlen
wakipnen nher
nera

poemn.
doccinſer etenre

adfbense⸗
Ualitas . 6

bnni deqſcapig gir
daluer fadeggennui
ns. Sz ſi cput ſche intinongler
cumatice:ſicnegat afs, (B⸗
due pprietatesprie erponeth i⸗
no 1weniit oinetſol. heedtin
cs miñi cpiecotlli tennini ohen
netmtn etponecorealter ſt ni
rio mo.Adterti eghni nt
negat ona: q: filitudo lleſfn gi
flen diſſſkituco fn nin genn
unt qualitates:el ſe ghrensic
is. Quoad ſcdazgtenglaft
tatem aliquid dichmr imieſe dl
ngecapienco lornnnminn
apiendo ilos termmnos Hellil
tbiturin ogeund
Eoc ſn gniſnſti
pmtagere dicnn
E ſubnalt ae/
m ccisglcsde ihl
N Oiſcen

.
N
60

H

,
W

eſtacno eln

Accept

Erpõ du⸗

0

ni nes de ly
ni actois pꝛi
me int

en
ũtionalit.

ncoſecat. V ir plex pꝛie
4 ecſeig ppetat.

De pꝛedicamẽto actionis

dicitur: ⁊ qualefieri ðꝛ magis ⁊ mi⸗
nus.⁊ ſimiliter delectari ⁊ triſtari.
¶ Circa bunc textum.

¶ notãdũ eſt pꝛio.ꝙ bhic ↄñr pe.b.

itut 9 ĩat de qͥnto pᷣdicameto.ſ.de actõe:pꝛĩo
lintellect? deteriat de qnto pᷣdicaméto.ſ. e:pꝛi
lellen diffi niẽs actionẽ:cuiꝰ diff⸗ initio dupli pᷣt ex⸗
h mitiois a poni. Ano realr: do ſic. Actio narüralis
lueſnbend Anit ctionis. é diſpõ: m quã aliqͥd ðꝛ agere in paſſuz: ſic
ibiniiit ctionis. E diſpõ:ym q

exponẽdo diffinitionẽ opʒ pꝛima ꝑſonã mu
tari in tertiã.⁊ numeꝝ pluralẽ in numeꝝ ſin
gularẽ. Et ꝓ diffinito ponit᷑ ly actio natura
lis:⁊ ñ iſte teriꝰactio ĩ tota ſui cõitate captꝰ.
⁊ capit᷑ ly actio naturalis pꝛĩe intẽtionalit.
¶Alioꝰ exponit᷑ logicalr ſic. Actio ẽ terĩn?
vm cuiꝰſignificatũ foꝛmale aliqͥd ðꝛ agere in
paſſum. Et ſic exponendo diffinitionem ly a
ctio capitur ſcðe intentionaliter.

¶ Notãduʒ ẽ ſcdᷣo:ꝙ ille terminꝰ a⸗
ctio pꝛĩe intẽtionałr capt capit᷑ q̃druplicit᷑.

¶Unoꝰ yt diſtĩ guit᷑ Z potẽtiaz:⁊ ſic eſt teriꝰ ſcðᷣ

ſynonimꝰcũ illo terĩo actꝰ:ſicut deꝰ ðꝛ pꝛima

xlix
Hoc ↄplex ũ res effectina paſſionis ↄuenit
rei qͥẽ actio. Et hoc mõ erponendo ſubm il⸗
lius ꝓpꝛietatis eſt ille terinꝰ actio pꝛĩe intẽ
tionalr captꝰ.⁊ vt ſie capitur ꝓ agente:⁊ nõ
ꝓ re acta:⁊ ſic ly actio:deſcendit averbo acti
uo et non a verbo paſſiuo.

¶ Quarto notãduʒ ẽq bie oñr au⸗

ctoꝛ ponit alias ppꝛietates actõis:quaꝝ pꝛia
põt duplr erponi. Anoꝰ realr: ⁊ boc ficiboc
oplexuũ res bñs aliaʒ rẽ ſibi Zꝛiã ↄuenit illi
rei ꝗeſtactio: ⁊ illi rei q eſt paſſio?: ⁊ boc mõ
exponẽdo ſubm illiꝰ ↄplexi ẽ ille terĩꝰ actio
⁊ paſſio pꝛĩe intẽtionalr captꝰ:ꝛ nõ ẽ ppꝛiũ
aliq mõ:qꝛ nõ ↄuenit oĩ nec ſoli. Ali capit᷑
logicalr· ſic h oplexũ teriꝰ hñs aliũ terim ſi⸗
bi logicalit Zꝛiũ ↄuenit terĩs de gſie actõis
⁊ paſſiõis:⁊ H̊ mõ exponẽdo boc ↄplexũ nul⸗
lo mõ eſt ppꝛiũ paſſioni ⁊ actioni:qꝛ nõ ↄue
nit oi nec ſoli.⁊ eius ſubm eſt ille teriꝰ actio
ſcde intẽtionalr captꝰ.Et ille termin paſſio
cde intẽtiõalr captꝰ.¶ Iſte textꝰ. Recipiũt
gere pati mag minꝰ: ſic exponit᷑ logica⸗

actio.i.pꝛimꝰ actꝰ.¶ Scðoꝰ capit᷑ ꝓ actu pꝛu łj: H

dẽtie: ⁊ ſic capit᷑ ſexto etbicoꝝ vbi actio diſti
guit᷑ Z factionẽ.¶ Tertioꝰ ꝓ ꝓductiõe alicu
ius diſpõnis in aliqð paſſum:a ſic capit᷑ ter⸗
tio etbicoꝝ:vbi ðꝛ ꝙ actio ẽ paſſio:et nulluʒ
iſtoꝝ eſt gen gnaliſſimuʒ. Q Quartoꝰ capit᷑
ꝓ re ſᷣm quãꝗ aliqͥd denoĩatur agere:a ſic eſt
genꝰ gialiſſimũ buiꝰ pᷣdicamẽti ⁊ põt ſic de⸗
ſcribi.Actio eſt res ſᷣm quã aliqͥd denoĩatur
agere. Et ſpẽs eiꝰ ſunt actio ſucceſſiua: et a⸗
actio inſtantanea.Et ꝓpꝛiũ q̃ſit iuũ buiꝰ? p̃di
camẽti circũloqtur ꝑ boc ↄplexũ qͥd agit:vel
quid eſt agẽs:vel que eſt actio.

¶ otãduʒ eſt tertio: ꝙ h̊ ↄñ̃ir p.h.
ponit ꝓpꝛietates actionis. Quaꝝ pꝛia duplr
exponitur. Inoꝰ logicalł ⁊ B ſic: terminꝰ rõ
ne cuiꝰ a ꝓpõne in qua poit᷑ ᷣbũ actiuũ cum
aliqͥbus teris:ad ꝓpõeʒ in qponit᷑vᷣbũ paſſi
uũ cũ ilłterĩs eodẽ mõ ſupponẽtibꝰeſt bona
ↄna:ↄuenit terĩs de gñe actiõis:vt ſoꝛtes ꝑ⸗
cutit platonem:ergoplato percutit᷑ a ſoꝛte.
¶Quõ aũt oꝛatio de vᷣbo actiuo:debeat mu⸗
tari in oꝛationẽ de vᷣbo paſſiuo:ſatis patʒ ex
grãmatica.Sed opʒ ꝙ tales teri teneantur
ↄfoꝛmiter q ad alias ꝓpꝛietates logicales.ſ.
quo ad ſuppõem:ampliationez: reſtrictiõeʒ
appellationẽ.Et ſic exponẽdo ꝓpꝛietateʒ:
tunc boc cõplexũ eſt ꝓpꝛiũ quarto modo re⸗
ſpectu illiꝰ termini actio ſecũde intẽtionał

capti. Alio mõ põt exponi realiter:⁊ boc ſic. ſi capiatur pꝛo

r: h ↄplexuʒ teriꝰ pᷣdicabił cũ iſtꝭ aduerbijs
mag ⁊ minꝰ ↄuenit terĩs de gñe actionis ⁊
paſſiõis.Et boc mõ exponẽdo h̊ oↄplexũ nul⸗
lo mõ eſt ppꝛiũ:⁊ ſubm eiꝰ eſt ille teriꝰ actio
ſcðe intẽtionalłr captꝰ. Et realiter exponitur
ſic: ↄplexũ res ſignificata ꝑ terĩos ð gñe a
ctionis ⁊ paſſionis de materiali ſignificato
vel foꝛmali:q̃ põt intẽdi ⁊ remitti cõuenit a⸗
ctioui ⁊ paſſio.⁊ nõ eſt ꝓpꝛiũ aliquo mõ. Et
ſubiectũ eiꝰ eſt iſte terminꝰ actio pꝛĩe inten⸗
tionaliter captus.⁊ ille terminꝰ paſſio.

¶ Motra dicta pꝛio arguit᷑ ſic Dif⸗
finitio actiõis nõ ↄuenit oĩ cõtento ſub dif⸗
finito:g eſt ĩſufficiẽs.Añs ptʒ:q;ꝛ nõ ↄuenit
creationi. ¶ Scdo ſic af. actioꝛ paſſio ſũt idẽ
realiter:ꝗ male ðꝛ ꝙ actio infert paſſioneʒ.
ertio ſic af.ſi aliqͥ terĩ de gñe actõis eẽnt
Sꝛij.maxiĩe eent illi termini calefacere et fri
gefacere:ſed hoc nõ.qꝛ pñt de eodez verifi⸗
cari:vt ſol calefacit ⁊ frigefacit vl celũ:ergo

illa pꝛopꝛietas nulli conuenit.

¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ↄcedẽdo totũ argu
mentũ. Eñ lʒ illa diffinitio nõ ↄueniat crea
tioni:tñ eſt bona cuʒ illa diffinitio in gñali
noꝝ ↄueniat niſi actioni naturali. Sed actio
dz diffiniri: vt dictum eſt in ſecundo notabi⸗
li. ¶ Ad ſcðᷣm ðꝛ:ꝙ ſi capiatur actio pꝛo re a⸗
cta ſic conceditur totum argumentum. Sed

re ꝗgente n egatur ãtecedẽs

8

Erpõalia
rũ ꝓpꝛie⸗
tatum

Ad rões
in oppm̃

Secũda.

Acceptõ
nes paſ⸗
Konis.

de gſialiſ
liſſimo et
queſitiuo
bui pdi⸗
camenti.

CTractatus Zertius.

¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ licet calefacere ⁊ frigefa⸗
cere verificentur de eodẽ reſpectu diuerſoꝝ

hnon tamen reſpectu eiuſdem.

lſioms eſt: pꝛio inferri ex
actiõe: ¶ Itẽ paſſio nõ ẽ in agente:

ſed in patiente. ¶ De reliqͥs vero q̃
pꝛiꝰ dicta ſũt mòõ ſufficiãt. ¶ Que
ſequũtur de alijs q̃ttuoꝛ pᷣdicamen⸗
tis:nõ ſunt data a Pe. biſ. ſed ab au
ctoꝛe ſex pꝛincipioꝝ accepta.

¶ Circa bunc textum.
¶ Motandũ ẽ pꝛĩo:ꝙ h̊ ↄñ̃r pet.hiſ.

deterĩat de ſexto pᷣdicamento.ſ.de paſſione.
¶ Vñ ad ꝓpoſitũ ſufficit ille teriꝰ paſſio ca⸗
pitur duptr. ¶ In vt eſt teriꝰ pꝛĩe intẽtiõis
2 tunc paſſio eſt res q̃ ꝓducit᷑:oↄſeruat᷑.coꝛrũ
pit᷑:aut annihilatur.vel ſic. Paſſio eſt res ſi⸗
gnificata per verbũ paſſiuũ.Et illo mõ capi
Endo illum terminũ paſſio eſt genꝰ gñaliſſi⸗
mũ buiꝰ Paicameri. Alio mõ capit᷑ vt eſt ter
minus ſcðde intentiõis ſiue impõnis:et tunc
ſignificat terios omnes abſtractos de gñe
paſſionis.⁊ tunc põt ſic deſcribi. Paſſio eſt
terminꝰ vniuoc incõplexus foꝛmalr ⁊ pᷣnci⸗
palr paſſionẽ ꝑ modũ paſſionis ſiẽns:⁊ illo
mõ non eſt gen gñaliſſimũ huiꝰ pᷣdicamẽti:
ſʒ dz poni in pꝛedicamẽto ſigni. .

¶ Motãdũ eſt ſcðo:q; genꝰ gñaliſſi
mũ abſtractoꝛũ huius pᷣdicamẽti eſt iſte ter⸗
minus paſſio pꝛĩe intentionałr captꝰ.Et ge⸗
nꝰ gñaliſſimũ ↄcretoꝝẽ iſte teriꝰ patiens:ſi
ue patioꝛ cũ ſuis ↄdeclinijs.Et lʒ illa ↄcreta
in mõ accidentali differãt.tñ ſunt ſynonima
in ſignificatione foꝛmali et eſſentiali.O Nñ
ꝓpꝛiũ q̃ſitiuũ buiꝰ pꝛedicamẽti circũloqͥtur
ꝑ hoc ↄplexũ:quid patitur: ſiue quid eſt pa⸗
tiens: ſiue q̃ eſt paſſio: Ad queſtionem factã
per pꝛimuʒ:debet fieri reſponſio per verba.
Ad ſecũdum ꝑ ꝑticipia. Ad tertiuuʒ per no
mina verbalia ſubſtãtiua. Et ſpẽs ĩmediste
contente ſub illo genere generaliſſimo paſ⸗
ſio non ſunt ĩpoſite: ſed nos circũloquimur
æas ſpecies per illa complexa paſſio ſucceſſi
na:et paſſio inſtantanea.

pa

abagente.⁊ boc mõ exponẽdo ille terĩnꝰa⸗

B Aſſio eſt effectꝰ illatioq; ctio capit᷑ ꝓ agente.⁊ ꝓ diffinito ponit᷑ iſte
actiõis:vt calefieri infer

Stur ⁊ efficitur ex calefa⸗ intoplerus vninoc? ſiaſt .
cere ¶ Pꝛopꝛiũ aũt paſ plexus:vniuoc? figñs paſſionẽ ꝑ modũ

terũ paſſio pꝛiĩe intentionalłr captꝰ.¶ Alioꝰ
exponit᷑ logicalr:⁊ boc ſic. Paſſio eſt terĩnꝰ

paſſionis: rõne cuiꝰ ꝓpõ in qua ponit᷑ talis
teriꝰ ſeqtur ad ꝓpõnẽ in qua ponit᷑ verbũ a
ctiuũ eius vt illa ꝓpõ Soꝛtes verberatura

petro:ſeqͥtur ad iſta. petrꝰ verberat ſoꝛtem: Expõ du.
rõne illiꝰ bi paſſiui verberat᷑. Iſte textꝰ Peue

pꝛietatis
ich Quitoeodet
n elihoull derdin
uit cſegfnk⸗La

Pꝛopꝛiũ aũt paſſiõis:dʒ ſic exponi h̊ cõple⸗
xũ res cauſata ab agẽte:eſt ꝓpꝛiuʒ q̃rto mõ
reſpectu huiꝰ terĩ paſſio pꝛime intẽtionali⸗
ter capti.¶ Logicaliter ſic erponitur.hoc cõ
plerum terinꝰ rõne cuiꝰ ꝓpoſitio in qua po
nitur paſſio:infertur ex pꝛopoſitiõe in qua
ponitur ſuũ actiuũ:conuenit terminis de ge
nere paſſionis.Et ſic exponẽdo hoc comple
xum eſt ꝓpꝛiũ quarto mõ reſpectu iſtius ter

mini paſſio ſcðᷣe intentionaliter capti.

¶ Quarto notãdũ ẽ:q iſte textus. Etpõ du.
ſcðe ppe

Itẽ paſſio nõ eſt in agente erxponitur duptr
Anoꝰ realiter: ⁊ boc ſic.hoc cõplexum res
ex iſtens in illa re que eſt patiens ⁊ non in il
la re que eſt agens: conuenit illi rei que eſt
paſſio.et hoc modo exponendo illud cõple⸗
xũ eſt ꝓpꝛiũ pꝛĩo mõ reſpectu iſtius termini
paſſio pꝛĩe intẽtionaliter capti.Alioꝰ expo⸗
nitur logicaliter.⁊ hoc ſic.hoc cõplexum ter

minꝰ pᷣdicabilis de termino ſupponente pꝛo

patiente et non pꝛo agente ea ratione qua

eſt agens:conuenit terminis cõcretis de ge

nere paſſionis. Et boc modo exponẽdo hoc
complexum eſt pꝛopꝛium ſecundo modo re
ſpectu iſtius termini paſſio: ſecunde inten⸗
naliter capti.

¶ Cõtra dista pꝛimo ſic arguitur.
Vnũ ⁊ idem eſt actio ⁊ paſſio:ergo male di⸗
ctum eſt ꝙ pafſio eſt effectus actionis.ↄña
ptʒ:qꝛ ideʒ non eſt cauſa effectiua ſuijpfius.
¶ Secũdo arguitur ſic.paſſio eſt in illo qͥ a⸗
git:ergo paſſio eſt in agente.Añs ptʒ.qꝛ ali

quando aliquis diligitur a ſeipſo: et tunc di

lectio q̃ eſt paſſio eſt in illo qui diligit.¶Ter
tio ſic arguitur.diffinitio paſſionis non con
uenit omni contento ſub diffinito:ergo ẽ in
ſufficiens. Antecedens patet:q; de eſt paſ-
ſioꝛcũ ꝑ verbum paſſiuũ ſignificetur:⁊ tñ nõ
eſt effectus:ergo ꝛc.

¶Motandũ eſt tertio: q diffinitio Intelle⸗
ſſionis data a Petr.biſ.dupłr exponitur. ctus dup
vnoꝰ realiter: ⁊ ſic eſt res cauſata ⁊ ꝓducta dif.paſ.

tatis.

gen⸗ G
* Er
n

Lerti

Arepro

Ie⸗

„K 5 e
itiin⸗
minnn 1 gen
. hi nß hlun Pfeins⸗
lienende i
. edens ſeic⸗ ema
e diffmirion

finperncpon

Uinag ſetenous.(e
ili ſ e
Sreit ts Pauma

pitmnugls neg min
cnblleſtcontra

ctogaſeſtinomnin
cſeintempoꝛe.
(Ciabunet

¶otiieſt eino⸗

delg teraucodeterniarde ſen

Clneo dadentetienitonit

Nipnnsqſicapitur duplet⸗
nineinetonalrea dus
eſtine 1ſc eſt ynun a
finenoniniduinen
Müigtqnücoftiſipanſ
Pſur relhtienfeſgeit
chllriun tenorzlen
icumcoffieekigr
metiniloeogeteno⸗
natontünirelerie⸗

e.

etett⸗
*
egene n icdile ter
Rbinaimfiu wunti

Are

uunto noticiechiſte tettn

iono eſt inꝛgene erponitur duo,
caliter: borft doc öhlerunn

Oin illa re que eſtpatiens : toninl
r eſt agens: conuenitili eigtenl

W
doneinlettnn

De pꝛedicamento quando

Ad tatio ¶ Acd pꝛimũ ðꝛ cõcedẽdo añs:⁊ ne
pes in op gando ↄſequẽtiam:qꝛ capitur ille terminus

actionis ꝓ illo termino agentis. Ad ſcdᷣm
dicitur ꝙ licet paſſio ſic in agente: ea ratiõe
qua eſt patiens:nõ tamen ea ratione qua eſt
agens. ¶ Ad tertium dicitur cõcedendo an⸗
tecedens ⁊ ↄſequẽtiam:⁊ Petrus biſpanus

cepit illam diffinitionem a Gilberto poꝛre⸗

tano qͥ in boc negadus eſt. Nel aliter poteſt
dici ꝙ licet deus ſit paſſio capiendo illũ ter⸗
minum in ſua tota cõmunitate:nõ tñ eſt paſ⸗
ſio naturalis.Modo Petrus biſpanus diffi
nit paſſionẽ naturalem: ⁊ nõ diffinit illũ ter
minum paſſio in ſua tota cõmunitate.

¶ Quãdo ẽ quod ex adiacẽtia tꝑis
in re tẽpoꝛali derelinqͥtur: vt bodie
eſſe cras foꝛe. ¶ Itẽ duplex eſt qñ
ſcʒ ſimplex:⁊ cõpoſitũ ſicut duplex
eſt tempus. ¶ Itẽ tres ſunt ppᷣeta⸗

tes qñ.¶ Pꝛima eſt ꝙ qñ nõ ſuſci⸗

pit magis neq; minus. ¶ Scðda eſt
; qñ nihil eſt contrariuʒ. Tertia
eſtꝙ qñ eſt in omni illo quod incipit
cſſe in tempoꝛe.

¶Circa bunc textum.

Folio l.
pꝛedicamento ſigni.

¶ Motãdũ eſt ſcðo:qͥ ꝓpᷣꝛiũ queſiti
uum buius pꝛedicamẽti eſt iſte terminus qñ De queſt
interrogatiue captus.¶ Sed ſpecies imme⸗ tiuon ſpe
diate cõtente ſub illo genere generaliſſimo ciebusb'
quando:nõ ſunt inpoſite:ſed ñ eſſent impo⸗ ꝛedica
ſite eſſent duo termini ĩcomplexi:quoꝝ vnꝰ Reat.
cõnotaret tempus per modum diſtantie: vt
ille terminus a ⁊ alter connotaret tempus ꝑ
moduʒ indiſtantie:vt b.tunc a ⁊ b eſſent ſpe/
cies immediate contente ſub illo genere ge
neraliſſimo quando.Et ſub ly b ponerentur
iſti termini bodie:nũc:in feſto martini: ſic
de alijs.Et ſub ly a ↄtinerẽt᷑ iſti termini.be⸗
ri:nuper:dudum:cras:olim ⁊c.de iſtis plura
alia videbuntur in logica.

¶ Motandũ ẽ tertio:q diffinitio qñ Intelle⸗
data a Petro biſpano dʒ ſic intelligi. Quan⸗ ctus diffi
do eſt diſpoſitio que derelinquitur in re tem nitionis.
poꝛali ex adiacentia tempoꝛis.Et etponẽdo quando.
ſic quando dicit quendà reſpectum diſtinctũ
ꝗ tempoꝛe:⁊ a re tempoꝛali:⁊ eſſet in re tem⸗
poꝛali cãtus a tempoꝛe.Sed Petrus biſpa⸗
nus diffiniens quando inſequitur auctoꝛem

ſex pꝛincipioꝛum:qui imaginatur quando di

ſtinguia tempoꝛe:⁊a rebus exiſtentibus in
tempoꝛe:quod tamen non videtur eſſe vex
vt videbitur in logica.

bornmocoetponent iiliſe e ept ¶ Notãcũ eſt pꝛimo.ꝙ hic ↄſequẽ⸗
pꝛipꝛio moreſpectu ſtiistnn nes de ly ter auctoꝛ determĩat de ſeptimo pꝛedicamẽ⸗

lc imtnomlier ann Aiſene Qugndo. 10. de pꝛedicamẽto quãdo. ¶ Ende ille ter ¶ Notãdũ eſt quarto:ꝙ; tres ſuntp Intelle⸗

gicaliter. 1boc ſi boccileunt
Ncabilis determino ſupporentenn
a nonp:o agenteen Moe n
gconnenit ternminiscdens A⸗
Konis. Et bot winenmi
tum eſtprop:iun ſecundo not

aius ter hinipeſie ſeunce inen
DUnns.

ſeoten
ſc nitohſn i
u d bdifiMi ei ⸗

minus qñ:capitur dupliciter. ¶ Ano modo
pꝛime intẽtionalr:⁊ ̊ quadrupłr ¶ Uno mõ
queſitiue.⁊ ſic eſt vnum catbegoꝛeuma: qð
eſt interrogatiuũ buius pꝛedicamenti.Exẽ⸗
plũ:vt quãdo fuiſti pariſiꝰ.¶ Alio modo ca⸗
pitur relatiue:⁊ ſic facit vnã bypotheticam
copulatiuam tempoꝛalem. Exẽplũ vt pater
eſt quando filius eſt.i.pater eſt in aliquo tẽ⸗
poꝛe:⁊ in illo eodẽ tempoꝛe liꝰ eſt. ¶ Ter⸗
tio modo:vt tãtũ valet ſicut tempus:⁊ ſic qñ
⁊ tempus ſunt termini ſynonymi.¶ Quarto
modo capitur vt de materiali ſignificato ſi⸗
gnificat tempus:vel rem in tempoꝛe exiſtẽ⸗
tẽ.⁊ de foꝛmali ſignificato pꝛincipali ⁊ eſſen
tiali impoꝛtat tempus ꝑ modum diſtãtie vel
indiſtãtie:⁊ ſic eſt genꝰ generaliſſimũ huius
pꝛedicamenti:ſiue capiatur aduerbialiter: ſi
ue nominaliter. ¶ Alio modo capit᷑ ſecunde
intẽtionaliter:⁊ tunc ſignificat terĩos de pᷣ⸗
dicamẽto. Quando:qui de foꝛmali ſignifica⸗
to ſigmificãt tpᷣs ꝑ modũ diſtãtie:vł indiſtã
tieꝛ ſic nõ ponit᷑ in iſto pꝛedicamẽto: ſed in

pꝛietates quãdo.O Pꝛima eſt:qꝙ quãdo non ctus pzle
ſuſcipit magꝭ neq; minꝰ.Et illa ppꝛietas ſic ꝓpetatꝭ.
expęnitur logicaliter. boc cõpleruʒ terminꝰ
de genere quado non potens pꝛedicari cum
iſtis aduerbijs magis ⁊ minus ↄuenit termi⸗
nis de genere quando. Et ſic boc complexuʒ
eſt ꝓpꝛiũ quarto modo reſpectu iſtius termi
ni quando ſecunde intẽtionaliter capti. S
ſi dimitteretur illa particula de genere quã⸗
do:tũc eſſet ppaiũ Etiic modo reſpectu iſti
us termini qñ:ſecũde intentionaliter capti· y⸗
¶ Secũda.Quãdo nibil eſt conerartuze glte Intelle⸗
textus ſic intelligitur. boc complexũ termi⸗ ctus ſcðᷣe
nus nõ babẽs alium terminum ſibi loicali⸗ ꝓpetatis
ter contrariũ: ↄuenit terminis degenere qñ
⁊ boc modo exponende eſt pꝛopꝛium tertio
maado reſpectu bui termini ſecunde intenti
onaliter capti:vt cõmuniter dicit᷑. Sed rea⸗
liter nõ põt bene etponere quo ille terminꝰ
qn pꝛime intentionaliter captus non poteſt
eſſe ſubiectum vel pꝛedicatum ppoſitionis:
cum ſit aduerbium vel nomen obliquum.

6

Intelle⸗
ctꝰ tertie

ꝓppetatꝭ.

Ad ratio
nesin op
poſitum.

Dif. Abi.

Diniſio.

Tractatus Tertius.

Tertia eſt qñ eſt in omni illo qð incipit eẽ
in tꝑe.Iſte textꝰ ſic exponit᷑ logicaliter.ter⸗
mini de genere qñ poſſunt pᷣdicari cũ additi
one alicuiꝰ recti.ſ.illiꝰ ꝑticipij exiſtẽs de qᷣlʒ
termino ſupponente ꝓ re que incipit eſſe vt
Soꝛtes exiſtẽs bodie.Soꝛtes fuit exiſtens
beri pᷣdicãt᷑ cũ iſto ꝑticipio exiſtẽs ð illo ter
mino ſoꝛtes:qͥ ſuppõit ꝓ re qͥ incipit eſſe.
¶ Lontra dicta pꝛimo ſic arguitur
Genꝰ generaliſſimũ ðʒ vere ⁊ affirmatiue pᷣ
dicari de inferioꝛibꝰ ↄtẽtis ſub eo:ſed qñ nõ
pꝛedicatur vere ⁊ affirmatiue de aliqbus ter
minis ſub eo contẽtis:g nõ eſt genus gene⸗
raliſſimũ. Minoꝛ pʒ:quia qñ eſt aduerbiũ vł
aliquid eqͥualẽs ꝓpõni cũ ſuo caſuali.modo
tale nõ põt eſſe pᷣdicatũ pꝛopoſitionis.¶ Se
cũdo ſic.iſti termini bodie.beri ⁊c.nõ babẽt
aliquẽ modũ pᷣdicãdi de pꝛimis ſubſtãtijs:
non ſunt ſub aliquo pꝛedicamẽto:conſequen
tia patet:qꝛ pꝛedicamenta diſtingunt᷑ penes
modũ pꝛedicãdi de pꝛima ſubſtãtia. Añs pʒ
qꝛ dicti termini ſunt obliqui ſiue equiualent
obliqᷣs:vel ſunt aduerbia.¶Tertio ſic argui⸗
tur.in feſto martini eſt quoddã cõplexum.ꝗ
non ponitur in pꝛedica.quando.

¶ Ad pᷣmũ ðꝛ licʒ quando per ſe
ſumptũ nõ poſſit vere ⁊ affirmatiue pᷣdicari
de ſuis inferioꝛibꝰ vt bene ↄcludit argumẽ⸗
tũ:tñ bene poteſt verelt affirmatiue pꝛedica
ri cum additione illius participij exiſtens:pᷣ
eſt non pꝛedicatur quãdo per ſe ſumptum.ſʒ
ſumptũ cũ illo participio exiſtẽs.¶ Ad ſcdᷣm
dicitur ꝙ licet illi termini ꝑ ſe ſumpti nõ ba
beant modum pꝛedicandi de pꝛima ſuba:tisʒiʒ
ſumpti cũ illo participio exiſtẽs bene habẽt
modũ pꝛedicandi de pꝛima ſubſtantia. ¶ Ad
tertiũ dicitur ꝙ licet hoc totuʒ in feſto mar⸗
tini ſit quoddam complexum: tamen ponit᷑
loco vnius incomplexi.

Bi eſt circũſcpᷣtõ coꝛ
Wpoꝛis locati a loci cir
RdVANA&α cüſcriptione ꝓcedens
NVAVyt in ecckia eſſe in fo⸗
q⸗

ro eſſe. Et diuidit vbi
qð a ſimplici loco ꝓcedit vt eſt locꝰ

quoddã eſt vbi ſimplex. ⁊ eſt illð

piũctoꝝ.Et quoddã ẽ vbi cõpoſituʒ

Puma ꝓ
pꝛietas.
Secũda.

T eſt illud qð a loco cõpoſito ꝓcedit
¶ Pꝛopꝛietas vbi ſunt due. Pꝛĩa
eſtꝙ vbi nibil eſt contrariuʒ. ¶ Se

cunda eſt ꝙ vbi non ſuſcipit magis
neq; minus:boc eſt ꝙ vbi non ſuſci⸗
pit intentionem ⁊ remiſſionem

Circa hunc textum.

¶ Motandũ eſt pꝛimo q; auctoꝛ de

termiat de octauo pᷣdicamẽto.ſ.de pᷣdicamẽ
to vbi. Eñ ille terminꝰ vbi capit dupliciter.
¶ Ano mõ vt eſt terminꝰ pꝛime intentionis.

⁊h̊ mõ quadrupliciter.¶¶ Ino mõ qſitiue: vt

cũ q̃ritur:vbi fuiſti.⁊ reſpõdet᷑ rome.¶ Alio

mõ relatiue vt ↄſtituit ppõem bypotheticã

localẽ non ſimpliciter dictã. vt ſoꝛtes currit
vbiplato diſputat.i.ſoꝛtes currit ĩ aliqᷓ loco
vbi plato diſputat. ¶ Tertio mõ capit᷑ vt eſt
terminꝰ ſynonymꝰ cũ illo terĩo locꝰ⁊ fic capi
tur qñ ðꝛ ꝙ ſoꝛtes eſt in vbi.i.in loco.Et illo
tertio mõ ponitur in pᷣdicamento relationis

¶ Quarto mõ capit᷑ vt de materiali ſignifica

to ſignificat locũ.⁊ de foꝛmali ſignificato cõ
notat eũdẽ locũ ꝑ modũ diſtãtie vel indiſtã⸗
tie.⁊ illo mõ eſt genꝰ generaliſſimũ buü p̃di

camẽti.O Alio mõ capit᷑ ſcde intẽtionaliter:

⁊ ſic ſignificat oẽs terminos qui ſunt in pꝛe
qicamento vbi. ⁊ ſic eſt in pꝛedicamẽto ſigni

¶ Secundo notandũ eſt ꝙ gen⸗ ge
neraliffimũ buiꝰ pꝛedicamẽti vbi:eſt ille ter

minꝰvbi:quarto mõ captus:eo mõ quo inter

adquerbia poſſunt reperiri genera:vel inter
obliquos.Et ſpecies immediate ↄtente ſub
illo genere generaliſſimo nõ ſunt nominate
ſed ſi eſſent aliqui termini quoꝝ vnus figni⸗
ficaret oẽm locum per modũ diſtantie:⁊ aliꝰ
ꝑ modũ indiſtãtie eſſent ſpecies immediate
contente ſub illo genere generaliſſimo vbi.

de gene⸗
raliſſimo
queſitino

buius p-⸗

dicamẽtil

¶Sed ꝓpꝛia queſitiua huius pꝛedicamenti

ſunt iſti termini quo qua:vbi ⁊ vnde.

¶ MMotãdũ eſt tertio:q;

vbi non ſignificaæ locũ ſed quoddã accidens
quod relinquitur in re locata:ex boc ꝙ locꝰ:
circũdat locatũ:⁊ locatũ circũdatur a loco.et
illud accidens nec eſt locꝰ: nec eſt res locata:
ſed eſt diſtinctũ ab ambobꝰ.⁊ ſi ipʒ eſſet.eẽt
in locato ſicut in ſubiecto.Et iſtũ modũ dicẽ
di inſequitur p.b.qͥ capit diffinitioneʒ ipᷣius
vbi a Bilberto poꝛretano.⁊ tunc diffinitio
p.h.debet ſic intelligi vbi eſt diſpoſñtio dere
licta in re locata ex adiacentia loci circa rem
⁊ m iſtã diſpoſitionẽ aliqͥd dicitur eſſe in lo
co.Et de iſto plura alia videbuntur in logica

¶ mNotãdũ eſt quarto: bic ↄſequẽ

q̃dã dicũt

Intelle⸗

ctus diffi?

nitionis.

Abi.

.
. Wapleef . .

Nolſunteruunun
iulſzfk lisſnin
goſcbmil cöpleric
ijrenriomlier capt/
nͤ Keakf erpomt
lerosdegerbi noße
tenci relremitticonm
lermivosdegfe vbl.
ſwbieciiilld ppꝛietatis
puineintentonalter
¶Cöra dica i⸗
ef ifnuibn iccamen
galfſni (Crco ſer
Nonin ci fotenio loers.
cianioftlatonisego⸗
Ugrinnr uurſumerdecrin
Gcontnpeimi priant
glns eſtinimmnch
nckdenſunmzehemt,
Neoſunröpfrfinu
Dsconemnanu.

yß .
Aicgikiſeter
mnitiſec
l dr ir
ien

lſortes c
odiſptat. (Tenmtii
5 v iillotgiogten

. el . 79,,. „ W
m Ais zn enmüſtin
e Romficat ocsterminosiinn,
mmemo vbi ſceſtinprtani

N
Ox „ 0
[Secundonotantüctog
ſEnmmiz Nnr ese .A1 43*
craliffimü bui predlcamen tntlt
un vbi quanto mo rngenite
verdia poffunt repeninigenarkn
liqvos. Et ſpecles imnecint n
.„ „Foenoraliſſiman ſenentmi
genere generaliffimonoſunpur
ſi eſſemt aliqui termin oer u⸗
„ „ Nſtanee
ret oẽm locum per nodi ditmi
wadu indiſtitie eſſen hents mn
memte ſub illo genere genenlln,
Ded ppꝛiaquefitiua bun; 5
AENEN.
m ſſti tennini worrti.
1 %
Noridieſtternocitin
otadt 4 „ . NNN
5SWDG Aſed oodNRNRN,
1 mitur inte locaczethal⸗,
900 relmngunm . cickenth.
„4e/ R*
i in locxii: loi
4 ℳ WeELE 1 NMeage? ESNN.
e, r etloe Meeelſte
7AE 9 ,6
5 1liig,
bob unge N

H
Stiftoe,
1

„

1²

Momnmen
2

98

„
10 Kb.

—
4

. .

1Le,

Eepõ du⸗
pler pᷣme
ꝓpetatis

intellect?
ſcie ꝓpᷣe
tatis.

Ad roes
in oppm̃.

De pꝛedicamẽto poſitionis

ter auctoꝛ ponit ꝓpᷣetates vbi:qrũ pꝛĩa põt
ſic ecponi realr.hᷣ ↄplerũ res hñs aliã rẽ ſibi
ↄꝛiã ↄuenit rebꝰ ſignificatꝭ ꝑ terĩos de gñe
vbi.Et hoc mõ exponẽdo h̊ ↄplexũ ẽ ꝓpꝛiuzʒ
ſcðo mõ reſpectu hui termini vbi pꝛie imẽ⸗
tionaliter capti.Et lʒ ille terminꝰ vbi ſolita
rie ſumptꝰ nõ põt eſſe ſubiectũ reſpectu hu⸗
ius ꝓpꝛietatꝭ:tñ ſumptꝰ cũ illo ꝑticipio exi⸗
ſtẽs bñ põt eẽ ſubiectũ.¶ Logicalr ſic expo⸗
nit᷑.hoc ↄplexu terĩꝰ non bũs aliũ terĩm ſibi
logicalr ↄꝛiuz. ↄuenit terĩs de gñe vbi.Et h
mõ exponẽdo ſubiectũ illiꝰↄplexi eſt ille ter
minꝰ vbi ſcde intẽcionalit᷑ captꝰ.¶ Iſte textꝰ
Gbi nõ ſuſcipit magꝭ neq; minꝰ.ſic exponit
logicatr termini de gñe vbi:nõ potẽtes pᷣdi⸗

cari cũ iſtis aduerbijs magꝭ ⁊ minꝰ: ↄueniñt
teris de gñe vbi:dũmodo magis ⁊ minꝰ ſpã

liter capiãtur.vt ſurſum nõ eſt magis vbi qᷓ
deoꝛſum. nec vnum ſurſñ ẽ magis ſurſum qᷓ;
aliud.lʒ ſit plus ſurſuz.Et boc mõ exponen⸗
do ſubᷣm illiꝰ cõplexi eſt ille terminꝰ vbi ſcðᷣe
intentionaliter captꝰ:⁊ eſt ꝓpꝛiũ ſibi quarto
mõ.¶ Realłr exponit᷑ ſic. Res ſignificata ꝑ
terĩos de gñevbi nõ potẽs in ſua eſſentia in
tendi vel remitti:conuenit rei ſignificate ꝑ
terminos de gñe vbi.Et boc mõ exponendo
ſubiectũ illiꝰ ꝓpꝛietatis eſt ille terminꝰ vbi
pꝛime intentionaliter captus.
¶ Kõtra dicta pꝛio ſic arguit᷑. Abi
eſt qſitiuũ buiꝰ pᷣdicamẽti.ergo nõ eſt genꝰ
gñaliſſimũ.¶ Scðdo ſic af.vbi eſt terminꝰ ſy
nonimꝰ cũ iſto terio locus.ſed locus eſt inpᷣ
dicamẽto relationis:ergo ⁊ vbi.¶ Tertio ſic
arguitur.ſurſum et deoꝛſum ↄtrariantur:er
go contra pꝛimã ꝓpꝛietatẽ. Antecedẽs ptʒ

t

¶ Pꝛima eſtiq poſitio non bʒ con
trariũ. ¶ Secũda eſt:ꝙ poſitio nõ
ſuſcipit mag neq; minꝰ.¶ Certia
eſt ꝙ pꝛopꝛiũ eſt poſitioni ſubſtan⸗
tie pꝛoxime aſſiſtere.

¶ Lirca bunc textum.

¶ e Notãdũ ẽ pꝛĩo: bic auctoꝛ ↄñr

deterĩat de pᷣdicamẽto ſitus.¶¶ Uñ ſitꝰ capit
duplr. Unoꝰ pꝛĩe intentionaliter.Et hoc du
pliciter. no mõ vt tm̃ valet ſicut locus: et
illo mõ capit᷑ qñ ðꝛ:ꝙ res eſt in tali ſitu.i.in
tali loco.et boc modo non capit᷑ in ꝓpoſito.
Alio mõ capit᷑ vt de materiali ſignificato ſi⸗
gnificat locũ vel rẽ locatã:⁊ de foꝛmali figni
cato ꝑtes rei locate ſic vel ſic br̃e ad locũ ve⸗
rũ:vel imaginariũ.Et boc mõ exponẽdo eſt
genꝰ gñaliſſimũ hbuiꝰ pꝛedicamenti.¶ Alioꝰ
capit᷑ ſcðo inteẽtionaliter.⁊ ſignificat omẽs
terĩos buius pꝛedicament.
¶ Motanduʒ ẽ ſcðo:q iſte teriꝰ ſitꝰ
vt ẽ genꝰ generaliſſimũ pòt ſic deſcribi. Si
tus eſtres cui partes ſic ſe habẽt adinuiceʒ
⁊ ad locũ verũ vel imaginariũ.¶ Sed ſpẽs iĩ
mediate ↄtente ſub illo gñe gñaliſſimo non
ſunt ipoſite:ſed ſi eẽnt duo teri.quoꝝ vnꝰpu
ta a.ĩpoꝛtaret ꝑtes alicuiꝰ rei fic ſe br̃e ad lo
cũ veꝝ vel imaginariũ ab arte: aliꝰ puta b.

Pꝛĩa pꝛo
pꝛietas.
Secũda.
Tertia.

Acceptio
nes de ly
Bitus.

Degůalii
ſimo ſpẽ⸗
bus ⁊ qſi⸗
tiuo buiꝰ
pᷣdicamẽ⸗
ti.

ipoꝛtaret partes rei ſic vł ſic habere ad locũ

verũ vel imaginariũ a natura tales terĩ ineſ
ſent ſpẽs ĩmediate contente ſub genere gña
liſſimo buiꝰ pᷣdicamẽti.¶ Et queſitiuuʒ huiꝰ
pᷣdicamẽti circũloqͥtur ꝑ hoc ↄplexũ quo mõ
hoc eſt ſituatũ.⁊ cõcreta huiꝰ pᷣdicamẽti pᷣdi

qʒ ſi aliquis eſt ſurſum reſpectu alicuius ille ⁊aãtur de pꝛima ſubſtãtia in boc quod ẽ ſitua

nõ eſt deoꝛſi um reſpectu eiuſdẽ: ⁊ ſic ſurſuʒ ⁊
deoꝛſum nõ pñt ſimul pꝛedicari de eodẽ et ꝑ
oſñis contrariantur.

¶ Agd pᷣmũ ðꝛ: lʒ ille terminꝰ vhi:

pꝛio mõ captꝰ nõ ſit genò gñaliſſimũ: tñ q̃r⸗

tomõ captus bñ eſt genꝰ gñaliſſimuʒ.¶ Ad
ſcðᷣm ðꝛ:q ſi capiat᷑ ille terinꝰ vbi tertio mõ
ↄcedit᷑ totũ argumẽtũ:ſed ſi capiat᷑ q̃rto mõ
negat᷑ maioꝛ. Ad tertiuzʒ ðꝛ ꝙ lʒ ſurſum et
deoꝛſuz nõ pſit ſil pᷣdicari de eodez reſpectu
eiuſdẽ.tñ reſpectu diuerſoꝝ bñ pñt pꝛedica⸗
ri ſiue verificari de eodem.

Ntus:⁊ gñatiõis oꝛdina⸗
de alijs. ¶ Itẽ tres ſũt
MWMHNppꝛzꝛietates poſitionis,

—

tanefe. .
¶ Notãdũ ẽ tertio: p.h.inſequẽs
gilbertũ poꝛretanũ.diffinit ſit ſub noĩe põ
nis. Et dʒ diffinitio ſic ĩtelligi. Poſitioẽ di⸗
ſpoſitio ſiue reſpectꝰ:ſᷣm qua vł quẽ aliq̃ res
denoĩatur m ſuas ꝑtes ſic vel ſic ſe hr̃e ad
locũ.Et ſic ᷣm intẽtionẽ pe.h.ſitꝰ nõ eẽt lo⸗
cus nec exñs in loco:ſʒ eẽt quoddã accidens
diſtinctũ a loco:⁊ a re exñte in loco.⁊ de illo
videbit᷑ in logica.¶ Inte textꝰ. Pꝛima ꝓpꝛie
tas ſic exponit᷑:boc ↄplexũ terminꝰ nõ bñs
aliũ terminũ ſibi ꝓpꝛie ↄꝛium: ↄuenit teris

O ſitio eſt qdam ꝑtiũ ſi. de genere põnis.Et hoc mõ exponẽdo iſtð

complexũ eſt ꝓpꝛiũ ſcðo modo reſpectu iſtiꝰ
terĩ ſitus ſcðᷣe intẽtionaliter capti.Reali er
exponit᷑ ſic:res nõ babẽs aliã rẽ ſibi ↄtrariã
ↄuemit rei q̃ eſt fitus.Et hoc modo ex ponẽ⸗
do boc cõplexũ eſt ꝓpꝛium ſcdðᷣo mõ reſpectu

G lij

intellectꝰ
diffi. po⸗
nis.

plex pꝛie
pꝓpetatis

Lractatus TLertius.

Expõ dn. iſtius termini ſitus pꝛĩe intentionatr capti.
ſeðde ꝓpe ¶ Notãdũ eſt quarto: iſte textus
tatis. Scðda pꝛopꝛietas eſt:põt dupliciter exponi.
¶ Enoꝰ realit᷑ ſic:boc cõplexũ res nõ potẽs
intẽdi vel remitti gradualiter in ſua eẽntia
cõuenit rei:q eſt ſtus.Et hoc mõ exponẽdo
illud ↄplexũ:eſt ꝓpꝛiuʒ ſcdᷣo mõ reſpectu iſti
us termini ſitus pꝛĩe intentionaliter capti.
¶ Alioꝰexponitur logicalit᷑.⁊ hoc ſic.h̊ com
plexũ terinꝰ nõ potẽs pᷣdicari cũ iſtis aduer
bijs magis vel minꝰ:cõuenit terĩs de pᷣdica⸗
mẽto ſitus.Et boc mõ exponẽdo illð ↄpletũ
eſt pꝛopꝛiuʒ ſcdᷣo mõ reſpectu iſtius termini
ſitꝰ ſcdᷣe intẽtionalit capti.¶ Iſte textꝰ.Ter⸗
tia eſt. ſic intelligit᷑ realiter. Hoc cõplexum
res aſſiſtẽs rei qͥ eſt ſuba ↄuenit rei q̊ eſt ſitꝰ
⁊ boc mõ exponẽdo h̊ ↄplexũ eſt ꝓpꝛiũ ſcðᷣo
modo reſpectu buiꝰ termini ſitus pꝛĩe inten
tionaliter capti.¶ Logicaliter exponitur ſic
boc ↄplexũ terminꝰ ſignificãs rem natã aſſi
ſtere ſube ↄuenit terminis de gñe ſitus.⁊ B
mõ exponẽdo hoc cõplexuʒ eſt ꝓpꝛium ſcðo
modo reſpectu iſtius termini ſitus ſecunde
intentionaliter capti.

¶ Cõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. Si⸗
Lus eſt idẽ ꝙ locꝰ:ſed locus eſt in pꝛedicamẽ
to relationis:ergo ⁊ ſitꝰ.¶ Scðdo ſic af.ſede⸗
re ⁊ ſtare ſunt termini ↄꝛij ⁊ tñ ſunt in pᷣdica⸗
mento ſitus:ergo male ðꝛ ꝙ ſitus nõ babet
DdDtrariuũ.¶Tertio ſic af. aſſiſtere ſubſtãtie cõ
Agd rões nenit alijs a fitu. ergo male ðꝛ ꝙ eſt ſibi ma⸗
n oppm̃. ⁊ me pꝛopꝛium.
¶ Agd pꝛimũ ðꝛ ꝙ ſi capiat᷑ ſitus pᷣ
me intẽtionał a ꝑimo mõ:ſic cõceditur t
tũ argumẽtũ.ſʒ ſi capiat᷑ ſcðe intẽtionaliter
et ſcdðᷣo mõ ſic negat᷑ maioꝛ.¶ Ad ſcðm ðꝛ:q;
ſedere ⁊ ſtare ſunt teri Zꝛij: capiendo large
terĩos Sꝛios.nõ tamẽ ſtricte capiẽdo terĩos
motꝰ. ¶ Ad tertiù ðꝛ negando ↄnam: qꝛ iſte
terminus matxime non eſt determinatio illi
us termini pꝛopꝛium:ſed ẽ determĩatio illiꝰ
termini ſubſtantie. .
AAlbitus ẽ coꝛpoꝝ:et eo
rũ qᷓ circa coꝛpꝰ ſũt ad⸗
liacẽtia vt tunicatũ eſſe:

Erpõ du.
tertie pꝛo
pPꝛie tatis

„

Diſfõ ba⸗

n. ę oꝛicatuz eẽ. ¶ Et ſunt
Gecuda,. lttres ppꝛictates eius
Teriia. ¶ L Pꝛia eſt:ꝙ babitus ſuſcipit ma⸗

gis ⁊ minꝰ:vt eques ẽ armatioꝛ pe⸗
dite. ¶ Secũda eſt q babitꝰ nõ ba
bet cotrariũ. ¶ Lertia eſt:iꝙ bĩtus

ſemper eſt in pluribus:ſcilicet in ba
bente:et in babito.

¶ Circa bunc textum.

¶ MNotãdũ ẽ pꝛĩo. bic ↄñr auctoꝛ
deter iat de pᷣdicamẽto bitus. Eñ iſte terĩ⸗
babitꝰ vt ad ꝓpoſituʒ ſufficit capitur duptr.
¶ Enoꝰ pꝛiĩe intẽtionaliter.⁊ tũc ſigt rẽ ba⸗
bitã ↄnotat eã ꝑ modũ oꝛnat vel deoꝛnatꝰ
¶ Alio mõ ſcðe intẽtionaH:⁊ tũc ſigẽt terĩos
de pᷣdicamẽto bĩtus.⁊ ſic nõ eſt in iſto pꝛedi

Acceptö

nes de ly
babitus.

camento:ſed in pꝛedicamento ſigni. Nec eſt

bic ad ꝓpoſitũ de babitu qͥ eſt qualitas poſt
natiuitatẽ rei acquiſita. Nec in ꝓpoſito capi
tur ꝑticipialiter: ſed nominaliter.

¶ Motãduʒ ẽ ſcðo: genus gñaliſ⸗
ſimũ huius pꝛedicamẽti eſt iſte terminꝰ ba⸗
bitus pꝛime intẽtionaliter captꝰreſpectu ab
ſtractoꝛũ buiꝰ pᷣdicamẽti ⁊ bituatus ẽ genꝰ
gñaliſſimũ inter concreta.⁊ boc noĩaliter ca
piẽdo illũ terim.¶ Sed ſpẽs ĩmediate ↄten
te ſub illo gñe gñaliſſimo ſi baberent noĩa

ĩpoſita eẽnt duo terĩ:quoꝝ vnꝰ ſignificaret

ꝑ modũ oꝛnatꝰ:⁊ ſic iſte teriꝰ a.⁊ alius ſigni⸗

ficaret ꝑ modũ deoꝛnatꝰ ſt ſic iſte termmus

b.tunc a.⁊ b. eẽnt ſpẽs ĩmediate ↄtente ſub
illo gñe gñaliſſimo habitus.Et queſitiuũ bu
ius pꝛedicamẽti eſt iſtð ↄplexũ: quõ vel qua
lit᷑ eſt h̊ hĩituatũ. Uñ.p.h.inſequẽs gilbertũ

poꝛretanũ diffinit bĩtuʒ:q diffinitio ſic intel

ligit᷑. Habitus ẽ quedã diſpoſitio ſiue rela⸗
tio cãta in re bñte.ex h̊ ꝙ res hĩta figurata
ad figurã bñtis adiacet:⁊ applicat᷑ ei.Et ſᷣm
iſtũ modũ dicẽdi iſte teriꝰ babitus ſigt vnũ
accñs:qð nõ eſſet res bñs nec res hita figu
rata ad figurã bñtis.vt tunicatio ſoꝛtis eẽt
quoddã accñs erñs in ſoꝛte cauſata ex tuni⸗
ca induta qð remouexetur a ſoꝛte qñ ſuã tu⸗
nicã exueret. Et de ſe videbitur in logica

¶ 'Notãduʒ ẽ rtio:q; aliter habitꝰ
põtidiffiniri. Habitus eſt res babita figura
ta ad figurã hñtis:ſe bñs ꝑ modũ oꝛnatꝰvel
deoꝛnatꝰ reſpectu bñtis.vt tunica:caputiuʒ
⁊c.¶ Iſte tertus. Pꝛĩa eſt Realiter ſic erpo⸗
nit᷑.hoc ↄplexũ res potẽs gradualiter intẽ⸗
di⁊ remitti ↄuenit rebꝰ qͥ ſunt habitus.Et hᷣ

De gñalit
ſimo: q̃ñi⸗
tiuo:⁊ ſpe
ciebꝰ bu⸗
ius pᷣdica
menti.

Intellec.
dif. habi⸗
tus.

Expõ du.

mõ exponendo tettus eſt falſus:cũ illud cõ⸗ pꝛime ꝓ⸗

plexũ nulli rei que eſt babitus ↄuenit.O Lo

gicaliter exponit᷑ ſic.boc cõplerũ terminus
potẽs pᷣdicari cum iſtis aduerbijs magis et
minus large acceptio:cõnenit terminis de
genere babitus.Et ſic exponẽdo boc cõple⸗

pꝛietatis

⸗

tunia non de dabit⸗
jites putailla res
cſtila tunicl Et ſi
domodoreſpectuilli
enpli ſcde erponis⸗
nopotpcican de alig
ſes jeſt uncat ile⸗

¶Conrn dictap:
Hesfonfianagterio⸗
fnechreninittei
icätur iiſtaauerdi⸗
ſicoſeefndieti
bichetluniz(Tenn
luseſtinectanerd
enernſcek aſton⸗

Gntecegengen,,
igefedengl,
bigteſein
heeſcen NN

.

Anla terim. (Beqſpegintinn
Dülo gne gfuliſſimo fbahetenn
ka cent duo teri gwor ; ignin
ornat:: ſe iſeteri 1 inin
ρmodi deorna'ſfeiſe inn
X a.1 b. eent ſes inedine nt
ne gialifſuno baditns. ctcnitin

edhcamẽti eſt iſt opleri giſtn

öbituati. Gif binſegtesgini
tamü diffinit bitnyi difintbiit
Vꝛbitus ẽ quedi diſpoſti iuin
t in re dite. er bchtesbiufn
mri bitis adiacer plcktn
wdu dicedi iſte ter dehins inin
cd no eſſet res bis eeft u /

4 ibi tn icrioſetet
Afigurä bütis. Ktunm
₰ – 0 IA. 3
uta qo remon

. e1 N
erucret. Erden o widebiem vl
ctedeel. 8

„
I Mme 4 . „ odo ,
6 uri büitis e bispnn Ach

xpõ du ˖

1 cõe ꝓpᷣe
leretie ge totis.

n

Etpõ du.
tertie p⸗
pꝛietatis

De Poſtpꝛedicamentis

kum eſt pꝛopꝛiũ ſecũdo mõ reſpectu iſtiꝰ ter
mini habitus ſcðe intẽtionaliter capti.

¶ Notãdũ eſt quarto:q iſte textus
Scða eſt:exponit᷑ ſic logicalr.hᷣ cõplerũ ter
minꝰ nõ bũs aliũ terminũ logicatr Zꝛiũ ↄue
nit teris de gñe habitꝰ.Et eſt ppꝛiũ ſcðo mõ
reſpectu iſtiꝰ terĩ bit ſcðe intẽtionalłr capti
¶ Meali ſic erponit᷑:pᷣ complerũ res nõ bñs
aliꝗ rẽ ſibi realr Zꝛiã ↄuenit rei q eſt babit?
Et ſic exponẽdo boc cõplexũ eſt pꝓpꝛiuʒ ſcdðᷣo
mõ reſpectu ly habitꝰ pꝛime intẽtionaliter
capti.O Iſte textꝰ.Tertia eſt:ſic exponit᷑ rea
liter.hoc cõplexũ res nõ potẽs dici babitus
qn plures res ↄcurrant cõuenit rebꝰ qͥ ſunt
babitus.⁊ ſic illud cõplexũ eſt pꝛopꝛiũ quar⸗

to modo reſpectu iſtiꝰ terĩ babitꝰ pꝛime intẽ

Adratio
nes in op

. poſitum .

tionaliter capti.¶Et logicalr exponit᷑ fic.G
cõplexũ teriꝰ nõ potẽs pᷣdicari de pᷣma ſuba
qn plures res ↄcurrant ↄueniũt terĩs de ge
nere babitꝰ.⁊ ſic hᷣ cõplexuʒ eſt ppꝛium ſcdðo
mõ reſpectu iſtiꝰ teri babitꝰ ſcðe intẽtionał
capti.¶ Exẽplũ pᷣme expõnis:vt illa res q eſt
tunica non ðꝛ babitꝰ qͥn ſint plures res oↄcur
rẽtes:puta illa res qͥ eſt tunica:⁊ illa res cui⸗
eſt illa tunica. Et ſic ̊ cõplerũ eſt ꝓpꝛiũ ſecũ
do modo reſpectu illius terĩ babituat?. ¶ Ex
emplũ ſcðᷣe expõnis:vt ille terĩnꝰ tunicatus
nõ põt pᷣdicari de aliqua pꝛima ſuba niſi illa
res qͥ eſt tunica:⁊ ille qͥ bʒ tunicã indutã ſint

¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur
Hes ſignificata ꝑ terios de gñe hĩtꝰ nõ intẽ
dit᷑ neqʒ remittit᷑:g terĩ de gñe babitꝰ nõ pᷣ⸗
dicãtur cũ iſtꝭ aduerbijs mag ⁊ minꝰ.¶ Se⸗
cũdo ſic af.nibil eſt ĩ pluribꝰ:g male ðꝛ ꝙ ba
bit? eſt pluriũ.O Tertio ſic af.iſte teriꝰ arma
tus eſt in pꝛedicamẽto paſſionis:⁊ tñ ↄueni⸗
enter rñdet᷑ ad q̃ſtionẽ factã per boc queſiti
uum qliter ſiue quõ eſt babituatũ:q male ðꝛ
illud eſt queſitiuũ huis pꝛedicamenti.

¶ Ad pꝛimum ðꝛ cõcedendo añs ⁊
neaãdo ↄñam:q; textꝰ intelligit᷑ ꝙ pᷣdicant᷑
cũ iſtis aduerbijs magꝭ.⁊ min large captis:
⁊ nõ ſtricte captis.¶ Ad ſcm dicit᷑ ↄceſẽdo
antecedens ⁊ negado ↄñam:qꝛ textꝰ nõ ĩtel
ligit ſic ꝙ habit? eſt accidẽs exiſtẽs in pluri⸗
bus:ſed ſic intelligit᷑ ꝙ ad hoc ꝙ aliqͥd ſit ba
bitꝰ:ſiue ad h ꝙ dicibilia hui⸗
pꝛedicent᷑ de pꝛima ſubſtãtia reqͥrũt plures
conditiones. Ad tertiũ dicitur ꝙ, ſi capiat
armatus participialiter:ſic cõceditur maioꝛ

negatur minoꝛ.⁊ ſic venit ab iſto verbo ar⸗

uoꝛ ris. Si vero capiat᷑ noĩaliter vt ſigniti⸗

—

pꝛedicamenti ein pꝛedicamentis babẽt ſe pᷣm

cat arma ꝑ modũ oꝛnatꝰ vel deoꝛnatꝰ:ſic cõ⸗

Folio lij.

cedit᷑ minoꝛ ⁊ negat᷑ maioꝛ.Sed ſi capiat᷑ in

maioꝛi ꝑticipialr ⁊ ĩ mĩoꝛi noĩalr:tũc ↄcedit
maioꝛ:⁊ ſil minoꝛ ⁊ negatur ↄña.

Icitur aũt alterũ alteri
oppõi q̃drupłr. ¶ Op
poſitoꝝ em̃ qᷣã ſũt re⸗
latiue oppoſita vt pr ⁊
filiꝰ:duplũ ⁊ dimidiũ q̃
dã ſunt pᷣuatiue oppoſita:vt pᷣuatio
⁊ habitꝰ viſus ⁊ cecitas.auditus et
ſurditas. Alia ſũt ↄtrarie oppoſita.
vt albũ ⁊ nigrũ.Alia ſunt ↄtradicto
rie oppoſita:vt ſedere nõ ſedere.

¶ Circa bunc tet᷑tum.

2
¶ ſNotãdũ eſt pᷣmo ꝙ hic ĩcipit ter
tia ꝑs tertij tractatꝰ ĩ qua auctoꝛ deterĩat d
poſtpꝛedicamẽtis.¶ Eñ poſtpᷣdicamẽtũ eſt
aliqd ab ariſto. traditũ: ᷣm ſe vel ſbi equiua
lens:poſt noticiã veroꝝ pᷣdicamẽtoꝝ: imme
diate valẽs ad cognitionẽ accidẽtalẽ pᷣdica⸗
mẽtoꝝ babẽdã. Dr notãter traditũ ab ari⸗
ſtotele ſ̃m ſe vel ſibi equalẽs ꝑꝑ poſtpᷣdica⸗
mẽta.p.h.q̃ ᷣm ſe non ſunt tradita ab ariſto.
ſʒ ᷣm ſibi eqͥualẽs.¶ Dfr̃ notãter poſt noticiã
veroꝝ pᷣdicamẽtoꝝ ĩmediate: ad excludẽdũ
illa ꝗᷓ ſunt ab ariſto. tradita in alijs libꝛis. Df
notater valens ⁊c: ꝓpter antepꝛedicamẽta:
que valent ad cognoſcendũ p̃dicamẽta:nõ qᷓ
d ꝓpꝛietates ſiue quo ad. cognitionẽ
dentalem eoꝝ:ſed qᷓtum ad id quot ſunt.

¶ Scdo notãdũ eſt:q quodlʒ poſt
pꝛedicamẽtũ valet ad cognitionẽ accidenta
lẽ alicuiꝰ pᷣdicamenti.¶ DHppoſitio em̃ valet
q; pꝛius dictũ eſt ꝙ terĩ vniꝰ pᷣdicamenti op
ponũt᷑ ꝛie:mõ ad cognoſcẽdũ illas ꝓpꝛieta
tes opotet cognoſcere oppõnẽ ⁊ diſtingue
re ſpecies opponis. Et ad cognoſcẽdũ illam
ꝓpꝛietatem relatinoꝝ:videlicet relatiua ſũt
ſimul natura:opʒ diſtinguere modos ſimul⸗
tatis. ⁊ ſimul valet ad cognoſcendũ illã ꝓpe
tatẽ relatiuoꝝ. Et qꝛ genera⁊ ſpẽs q̃ͥ ponũt᷑
npꝛedicamentis pꝛius ⁊ poſte⸗
rius.Et etiã dictũ eſt ꝙ ſubſtatia pꝛioꝛ eſt ac
cidẽte:ideo ad hoc cognoſcẽdũ ponunt᷑ mo⸗
dqi pꝛioꝛis: ⁊ ſic pꝛiꝰ valet ad cognoſcẽdũ quõ
ſe hñt gna ⁊ ſpẽs adinuicex.⁊ ſitr quõ ſe bñt
yybnanti ⁊accidens ad ſeinuicem. ¶Et ad

g liij

Diuiſio
oppoſit⸗
rum

quid poꝶᷣ
pꝛedimẽ⸗
tum

geci⸗

Oſtenſis
ſpecialis
ad quid
valent
pqſtpꝛe/
dicamẽta

Quinch
ſunt poſt
pꝛe dica⸗
menta

Quid op
poſitioꝛo
gicalis

Cractatus Tertius.

cognoſcendũ ſettã pꝓpꝛietatẽ ſubſtãtie in q̃
ðꝛ ꝙ ſuba ſᷣm ſui mutationẽ ac.opoꝛtet diſti
guere ſpẽs motus:⁊ ſic motꝰ valet ad cogno
ſcendum ſextã pꝛopꝛietatem ſube. Sed poſt
pꝛedicamẽtũ babere valet ad cognoſcenduʒ
dꝛiam inter habitũ pꝛout ponitur in pꝛima
ſpecie qualitatis:⁊ habituʒ vt eſt pꝛedicamẽ⸗
tum ſpeciale ab alijs diſtinctum.
¶ motãdũ ẽ tertio:q; qͥnq; ſunt pꝰ
pꝛedicamẽta.ſ.oppõ.pꝛius:ſimul motꝰ ⁊ bf̃e
qð dʒ ſic intelligi. Quinq; ſunt termini cões
nõ coincidẽtes in ſignificãdo ſᷣm ſuas rões
foꝛmales oĩa poſtpᷣdicamẽta mũdi ſignificã⸗
tes. Eñ nullꝰ illoꝝ qͥnq; terminoꝝ eſt poſtpᷣ⸗
dicamẽtũ:ſed ſignificata illoꝝ termioꝝ ſunt
poſtpᷣdicamẽta:ſilr illud de q eſt verũ dicere
ꝙ eſt oppoſttio:ſicut albuʒ ⁊ migrũ.ſiłr illud
de quo eſt verũ dicere ꝙ eſt pꝛius. EUnde in
pꝓpoſito non eſt ſermo de oppõne rerũ ſicut
eſt oppoſitio que eſt inter albedinẽ nigredi
nẽ:nec etiã de oppõne ꝓpoſitionũ: ſʒ hic eſt
ad ꝓpoſitũ de oppõne termioꝝ.¶ Eſ oppo
ſitio logicalis terminoꝝ põr ſic deſcribi.Op
poſitio logicalis terminoꝝ eſt repugnantia

taliquoꝝ terminoꝝ nõ potẽtiũ fimul ⁊ ſemel

verificari de eodeʒ ſubiecto ſingulari ſingu
lariter tento:vniuoce:a copulatiue:median⸗

te copula mere de ineſſe ⁊ de pñti reſpectu

ceiuſdẽ in eodẽ genere cauſe: ſᷣm eũdẽ gra⸗
du ⁊ eãdẽ rõnẽ:vt pr̃ ⁊ filiꝰ:albũ ⁊ nigrũ.dĩr̃
notãter nõ potẽtiũ ſimul a⁊ ſemel ac.ad diffe
rẽtiã terminoꝝ nõ oppoſitoꝝ.ſicut hõ ⁊ aĩal
¶ Dicit᷑ notãter de eodẽ ſubo ſingulari:quia
termini oppoſitiibñ pñt verificari de eodem
terĩo cõi bñti plura ſuppoſita. Silr poſſun:
Hificari de eodẽ terĩo ſingulari equoce cap⸗
to:dicẽdo bõ ẽ aĩal:bõ ẽ niger.Silr ſoꝛtes ẽ
albꝰ:ſoꝛtes eſt niger.capiẽdo illũ terminum
ſoꝛtes eqͥuoce.O Dicit᷑ no.copulatiue:qꝛ ter
mini oppoſiti bene pñt de eodẽ ſubiecto ſin
gulari vniuoce capto vificari copulatim vel

Diſiunctim. vt ðꝛ Soꝛtes eſt albꝰ? vel niger.

Silr ſoꝛtes eſt albus ⁊ niger.O Dicitur notã
cer mediãte copula ⁊c.q; oppoſita pñt vni ⁊
eidẽ ↄuenire mediãte copula apliata vel am
pliatiua ⁊t fiłr mediãte copula de pꝛeterito.⁊
etiã de futurovt ſoꝛtes põt eẽ albus:⁊ ſoꝛtes
põt eſſe niger.ſoꝛtes erit albꝰx ſoꝛtes erit ni
ger. ¶ Dicit᷑ no.reſpectu eiuſdẽ:qꝛ aliqͥ term
ni oppoſiti bñ ↄueniũt vnia eidẽ reſpectu di
uerſoꝝ:vt pr̃ ⁊ filiꝰ.O Dicit᷑ no.in eodẽ gene⸗
re cauſe:qꝛ aliqͥ termini oppoſiti ↄueniũtvni
X eidẽ reſpectueiuſdẽ in dinerſis gmibꝰ cãrũ

vt aliqͥd eſt cauſa reſpectu alicuiꝰ in vno ge⸗
nere cauſe:⁊ eſt effectꝰ reſpectu eius in alio
genere cauſe.ODicitur no.ſᷣm eũdẽ gradum
qꝛ termini oppoſiti bene ↄueniũt vni ⁊ eidẽ
ſm diuerſos gradus vt aliquid eſt albuʒ ſᷣm
duos gradus ⁊ nigrum pᷣm ſex

¶ Motandum eſt quarto ꝙ tm̃ ſunt
quattuoꝛ genera oppõnis logicalis termino
rũ.ſ.oppoſitio relatiua:pꝛiuatiua:ↄtraria: et
dictoꝛia:̊ eſt tm̃ ſũt quattuoꝛ termini ſcðe
intẽtionis nõ coincidẽtes in ſignificãdo:ᷣm
ſuas rõnes foꝛmales oẽs terios logicalr op⸗
poſitos ſignificãtes ꝑ qͥs ille terminus op⸗
poſitio diuidit᷑ diuinoe logicali tãqᷓ; ꝑſna ge
nera ſubalterna:vt pʒ per ſufficientiã.qſſl,ãa·⸗
oẽs termini oppoſiti ſic ſe habẽt ꝙ vł ambo Suffici⸗
ſunt termini oppoſitiui vel vnus eſt poſitiuꝰ entia,
⁊ alter non Si pꝛimũ boc eſt dupliciter quia
vel illi termini poſſunt verificari de eodẽ re
ſpectu diuerſoꝝ lʒ nõ reſpectu eiuſdẽ ſic eſt
oppoſitio relatina el nullo mõ poſſunt ve
riticari de eodẽ ſimula ſemel:ſed bñ ſucceſſi
ue.⁊ ſic eſt oppoſitio cõtraria. Si ſcõᷣm: hᷣ eſt
dupliciter:qꝛ vel terminus negatiuus nihil
poſitiue impoꝛtat: ſic eſt oppoſitio dicto⸗
ria. Nel terminꝰ negatiuꝰ poſitiue impoꝛtat
aptitudinẽ ad actũ vel habitũ a fic eſt oppoſi
tio pꝛiuatiua.⁊ de iſtis videbitur in logica.

¶ Coõtra dicta pꝛimo arguitur ſic.
Oppoſitio eſt poſtpᷣdicamentũ:⁊ tñ nõ valet
ad cognitionẽ pᷣdicamẽtoꝝ.ergo diffinitio ẽ
inſufficiens.Minoꝛ pʒ qꝛ oppoſitio eſtt er
minꝰ ſcðᷣe impõnis cuiꝰ cognitio nõ valet ad
cognitionẽ pᷣdicamẽtoꝝ babẽdã.¶ Scðdo ſic
arguitur:oppoſitio ↄtraria eſt.poſtpꝛedica⸗
mentũ:⁊ tñ non eſt aliquod illoꝝ quiq;:gꝗ̊ ma
le dictum eſt ꝙ quinq; ſunt poſtpꝛedicamen
ta.¶ Tertio ſic arguitur poſterius eſt vnum
poſtpꝛedicamentm tamẽ nõ eſt aliqð illoꝝ
quinq;:ergo diuiſio eſt inſufficiens Adratio
¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ diſtinguẽdo ma⸗ nes in op
iorẽ:eo q iſte terminus oppoſitio poteſt ſup poſitum.
ponere perſonaliter:a ſic ↄcedit᷑ maioꝛ ⁊ ne⸗
gatur minoꝛ vel poteſt ſuppõere ſimpliciter
vel materialiter.⁊ ſic negatur maioꝛ ⁊ conce
ditur minoꝛ.¶ Ad ſecũdũ dicitur concedẽdo

Intelle⸗
ctus diut
fionis op
poſitoꝛũ.

antecedens a negando conſequentiam:quia

textus intelligitur ꝙ ſunt tantũ quinq; ter⸗
mini ac.ſtando in pꝛima diuiſione ⁊ non ſub⸗
diuidẽdo aliqðᷣ mẽbꝛoꝝ ¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ po
ſterius enumeratur implicite per boc ꝙ en⸗

—

—

fd

catione ſeapor
Mu⸗ indtffinmn
in diffintonenn
eſenai incoͤtinet
nouẽ maqueq;
eſtin ſio diffintte
ſubincalcltatis
ſubiecti eb dec e
caliditatio ⁊ ffig
lag eſtnatenag
inigne peronon nt
ntſubſtänaleineoc
tialegꝛcadtitindi
ns eſſ eſt copr
1calchiſimmma.
wwr ſua virun.
(Lirabr
¶Palnorotui
Pofia ſunt tenniniopn
faareſpettine e in
83

MMentesmururaß
Fffendern⸗ in

ſtelle 1
lls dif.
a⸗

girg⸗

e

fus eſt oſees,
terminipoſſunt rerftan RZjh
dinerſon tznoͤreſpenneilteſi
tio elatim Velnulonöſinn
lde eode fimul: ſenelſet diſun
eſt oppoſtio c nun Giſhrſ⸗
ter: veltenninus vegrine i
eimport a:: ſc eſt oppoftio nn
termin pegarin poſineinpent
tine adacti velbabiti: ſtetepe
mtina.1 deſtis vicebinrin ge⸗

tra dicta pꝛinogum .
nio eſt poſtödicamentitmn on

4 .5 . „ „„NN eide
tionẽ pdicnmetor e dfnit

a eſte
. ns. Wino: P: oppoſc⸗ ie
e impoͦnis cui cgnt ei
onẽ pdicamẽeto: wtln g
anrd pofpretian
irnr ofe i i nn
eisdeſt
tame pöet ann

De Poſt pꝛedicamentis

merat᷑ pꝛius ſed nõ enumerat᷑ explicite

—

Quid re⸗ ¶ Relatiue oppoſita dicunt᷑ quecũ
latiue op q; ea ipſa que ſunt oppoſitoꝝ dicũ

poſita. tur vł quomõlibet aliter ad eavt du

taria genere poſita:maxime a ſe inuicem
dDiuiſtaãt:⁊ eidẽ ſuſceptibili viciſſim in
ſunt:a quo mutuo ſe expellunt: niſi
alterũ inſit a natura vt albedo in cy
gno:⁊ nigredo in coꝛuo. Caliditas
aũt nõ eſt in igne vt accidẽs in ſub⸗
lecto:immo vt ſubſtãtiale in eo cuiꝰ
eſt ſubſtantiale:ſicut ſunt q̃dã q̃ ca⸗
dũt in diffinitione alicuiꝰ nõ ſᷣm pᷣ⸗
dicationẽ:ſed potiꝰ vt pꝛincipiũ:vt
punctꝰ in diffinitiõe linee:⁊ vnitas
in diffinitione numeri.Et iſte modꝰ
eſſendi in:cõtinet᷑ ſub quarto modo
ſᷣm quẽ vnaqueq; pars diffinitiõis
eſt in ſuo diffinito ⁊ ſic ignis nõ eſt
ſubm caliditatis ſʒ materia ignis ẽ
ſubiectũ eiꝰ:hec eĩ ſuſceptibilis eſt
caliditatis ⁊ frigiditatis.vñ calidi
tas eſt materia ignis vt in ſubiecto
in igne vero non vt in ſubiecto: ſed
vt ſubſtãtiale in eo cuius eſt ſubſtã
tiale:qꝛ cadit in diffinitione eius.
Jonis em̃ eſt coꝛpus ſubtiliſſimum
⁊ calidiſſimum.agẽs ſuꝑ aera ſcðᷣm
totã ſuã virtutẽ.
¶ Circa bunc textum.

¶ Pꝛimo notãdũ eſt:ꝙ relatiue op
ponita ſunt termini oppoſitiui impoꝛtantes
res reſpectiue ſe hñtes ad le vel ad aliud nõ
potentes naturalr ſimul ⁊ ſemel copulatiue
vificari de eodẽ fingulari ſingulariter tẽto.

Intelle⸗
ctus dif.
rela.op.

Folio liij.

Dicitur notãter naturaliter quia ſupernatu
raliter bene poſſunt vificari de eodem. Dici
tur notanter ſimul ⁊ ſemel:qꝛ ſucceſſiue bene
poſſunt verificari de eodẽ. Dicitur notanter
copulatiue:quia poſſunt ſimul ⁊ ſemel verifi

plũ ⁊ dimidiũ:diſciplinatum ⁊ diſci ficari de eodem copulatim ſiue diſiunctim:ſʒ
dcõ⸗ plina.¶ Cõtraria ſunt q̃ ſub eodeʒ non copulatiue:vt ſoꝛtes eſt pater vel filius

reſpectu eiuſdem Dicit᷑ notanter de eodem
ſinglari ⁊c.qꝛ bene pñt verificari copulatiue
de eodem termino communi vt dicendo bo⸗
mo eſt pater:⁊ bomo ẽ filius reſpectu eiuſdẽ
Dicitur notanter ſingulariter ⁊ vniuoce ten
to:qꝛ bene pꝛedicantur de eodem termĩo ſin
gulari equiuoce tẽto:vt ſoꝛtes eſt pater ⁊ ſoꝛ
tes eſt filius reſpectu eiuſdẽ capiendo ly ſoꝛ
tesequoce.Dicitur notanter in gñie cauſe:qꝛ
cauſa ⁊ cauſatum bene verificantur de eodẽ ĩ
dinerſis generibus caule:vt patet de ſanita⸗
te ⁊ ambulatione poſt cenam. Dicitur notãt᷑
ſm eandem rationem:quia relatiue oppoſi⸗
ta bene poſſunt verificari de eodeʒx reſpectu
eiuſdem ſᷣm diuerſas rationes:vt vniuocum
⁊ equiuocum.Dicitur notanter mediãte co⸗
pula ⁊c.qꝛ relatiue oppoſita mediãte copula
ampliata vel ampliatiua bene poſſunt verifi
cari de eodem reſpectu eiuſdem vt ſoꝛtes po
teſt eſſe ſimilis platoni ⁊ diſſimilis

¶ Scðdo notanduʒ eſt ꝙ tri plex eſt
cõtrarietas ſcilicet pꝛopoſitionũ:⁊ de illa vi
ſum eſt in pꝛimo tractatu:nec de illa eſt h ad
pꝛopoſitum. Secunda eſt contrarietas rerũ
⁊ illa eſt repugnantia duarum foꝛmarum nõ
potentium ſimul eſſe in eodem ſubiecto ſed
bñ ſucceſſiue:vt illa res que eſt caliditas cõ⸗
tfariatur illi rei q̃ eſt frigiditas. Et de iſta cõ
trarietate non eſt hic ad pꝛopoſitum.Et pꝛi⸗
mo iſtoꝝ modoꝝ capitur iſte terminus ↄtra⸗
rietas ſecunde intentionaliter:⁊ ſecũdo mõ
capitur pꝛime intentionaliter.Alia eſt con⸗
trarietas terminoꝝ:et eſt repugnãtia duoꝛũ
terminoꝝ: de iſta eſt bic ad pꝛopoſitum.

¶ Motandũ eſt tertio ꝙ contrarie⸗ acceptio⸗

de tripli⸗
ci Zrieta.

⁊ vniuoce reſpectu eiuſdẽ in eodem genere tas terminoꝛum capitur tripliciter. ¶ Iuo⸗ nes zrie⸗
cauſe:⁊ ᷣm eandem rationẽ mediante copu modo communiſſime:⁊ ſic contrarietas ter⸗ tatis ter⸗
la non ampliatanec ampliatiua cũ hoc addi minoꝛum eſt repugnantia terminoꝛum duo minoꝛum

to in qualibet parte pᷣſentis tempoꝛis.¶ Di rum ſiue illi fint ambo poſitiui:vel vnus poſi
citur notanter termini:ad denotandũ ꝙ op tiuus ⁊ alter pꝛiuatiuus ⁊ hoc modo due dif⸗
poſitio relatiua eſt ſolũ inter res que ſunt ſi fetentie diuidentes aliquod genus dicũtur
gna. Dicit᷑ no.poſitiui ad differentiam pꝛiua bene contrarie:⁊ ſic capitur quando dicitur
tiue ⁊ ↄtradictoꝛie oppoſitoꝝ. Dicitur notã⸗ q; in vno quoq; genere eſt vna pꝛima contra
ter impoꝛtãtes res ⁊c.ad dꝛĩaʒ oppoſitoꝝ q̃ rietas. Similiter termini diſparati:vt bo⸗
nõ ſunt in ᷣdicamẽto adaliqᷣd:puta. ioꝛuʒ mo ⁊ aſinus. Similiter babitus ⁊ pꝛiuatio:

Tractatus Tertius

ꝓyt viſus ⁊ cecitas dicuntur contrarij. Alioꝰ
capitur contrarietas termmoꝛum communi
ter:⁊ tunc contrarietas terminoꝛuʒ eſt repu
gnantia duoꝛum terminoꝛum pofitiuoꝛum
non potentium ſimła ſemel verificari de eo
dem copulatiue:ſed ſucceſſiue:ſiue illi termi
mi impoꝛtent ſoꝛmas contrarias ſiue non:et
boc modo bicubitum ⁊ tricubitum bene con
trariantur. Similiter iacere a ſtare Aliomõ
quinq; cõ capitur contrarietas ſtricte:⁊ boc modo de⸗
ditiones bet capi in pꝛopoſito
ↄtrarioꝝ
Pꝛima.

¶ Motandũ eſt quarto:q ad boc q
Secũda. Aliqui termini contrariantur contrarietate
Tertia ſtricte dicta quinq; conditiones reqruntur.
Quarta. Pꝛima eſt ꝙꝙ uli termini ſint concreti:ðfec
Quinta. tu cuius albedo ⁊ nigredo non ſunt termini
contrarij¶ Secunda eſt ꝙ ambo illi termini
ſint termini poſitiui defectu cuius videns ⁊
cecus non ſunt termini contrarij.¶ Tertia ẽ
ꝙ illi ter mini nõ poſſint vᷣificari de eodem
ſinglari ſinglariter tento ⁊ vniuoce ſilł et ſe⸗
mel coplatiue mediante copłla mere de pñ̃ti
cũ h̊ addito in qualibet ꝑte pñtis tẽpoꝛis de
fectu cuius termini relatiui non ſunt contra
rij vt pater ⁊ filius. Quarta eſt ꝙ illi termi
ni poſſint ſucceſſine verificarifi de eodem
ſinglari mediãte copla mere ð pꝛeſenti:niſi
vnus illoꝝ ſignificet aliqͥd ↄueniẽs a natura
illi fingulari defectu cuiꝰ termini diſparati
..nõ ſunt contrarij:vt bomo ⁊ afinus. Quin⸗
Dif. Zꝛie, ta eſt:ꝙ tales termini impoꝛtent foꝛmas ꝓ⸗
pꝛie ⁊ realiter contrarias.Deſectucuius iſti
termini pedale ⁊ bipedale:a ſic de alijs non
ſunt termini contrarij.Etx iſtis conditionipꝰ
poteſt colligi diffinitio contrarioꝝ:que talis
eſt. Termini contrarij ſunt termini poſitiui
concreti ſub eodem genere poſiti non poten
tes fimul ⁊ ſemel veriſicari de eodem ſingła
ri ſingulariter ⁊ vniuoce tẽto copulatiue me
diante copula non ampliata nec ampliatiua
ſed bene ſucce ſſiue niſi vnus illoꝝ fignificet
aliquid conuemensa natura illi ſingulari cõ
notantes foꝛmas pꝛopꝛie ⁊ realiter contrari
as Et ſic patet ꝙ contrarietas termuioꝝ ſtri
cte dicta eſt repugnantia terminoꝛum con⸗
cretoꝛum

¶ Komra dicta pꝛimo ſic arguitur
Zlla que ſimul ⁊ ſemel conuemire vni et eĩdẽ
poſſunt non opponũtur:ſed relatiue oppoſi
ta vni et eidem conuenire poſſunt:ergo non
opponunt᷑. ¶ Secũdo ſic arguitur.ronale ⁊
irrõnale opponuntur contrarie:⁊ tomen dif

finitio contrarioꝝ eis non ↄuenit:ergo dit⸗
finitio eſt inſufficiens.¶ Tertio ſic arguitur
r enigreso contrariantur:⁊ tñ nõ poſ
ſunt ſucceſſiue verificari de eodez:ergo dif⸗
finitio contrarioꝝ eſt inſufficiens.

¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ licet illa que vni
⁊ eidem conuenire poſſunt reſpectu eiuſdeʒ
non opponantur:tamen illa que vni ⁊ eideʒ
conueniunt reſpectu diuerſoꝛum bene oppo
nuntur. ¶ Ad ſecundum dicitur: ꝙ licet rati⸗
onale ⁊ irrationale opponantur cotrarie:cõ⸗
trarietate communiſſime dicta:non tamẽ cõ
trarietate pꝛopꝛie dicta.¶ Ad tertium dicit᷑
& licet albedo ⁊ nigredo contrariantur con⸗

trarietate rerum non tamen contrarietate
terminoꝛum.

¶ Pꝛiuatiue oppoſita ſũt:q̃ bñt fi⸗
eri circa idem ſubiectum oꝛdine irre
greſſibili:⁊ tꝑe determinato a natu⸗
ra.Oꝛdine irregreſſibili dico:qꝛ ab
babitu in pꝛiuationẽ deuenire poſſi
bile eſt: ſed non ecõuerſo. Impoſſibi
le enim eſt a pꝛiuatione in habitũ re
greſſum fieri.vt viſus ⁊ cecitas ba⸗
bent fieri circa oculum.A viſu autẽ
deuenire in cecitatẽ poſſibile eſt ſed
non econuerſo ſecundum naturam.

¶Circa bunc textum.

¶ Notãdum eſt pꝛimo:ꝙ bic conſe⸗
quenter auctoꝛ determinat de pꝛiuatiue op⸗
poſitis ¶ Eñ oppoſitio pꝛiuatiua capitur du
pliciter. no modo large.a tunc ſolet ſic de
ſcribi. Oppoſitio pꝛiuatiua eſt repugnantia
duoꝛum terminoꝛum.non potentium ſimul
⁊ ſemel verificari de eodẽ mediante copula
de pꝛeſenti nõ ampliata nec ampliatiua: ſed
bene ſucceſſiue:quoꝛum vnus eſt poſitiuus:
⁊ alter pꝛiuatiuus includens negationem pᷣ⸗
uantem:cum illa particula in qualibet parte
tempoꝛis pꝛeſentis.vt motus ⁊ quies:viſus
⁊ cecitas:⁊ hoc modo non capit.p.b.qñ diffi
nit pꝛiuatine oppoſita.¶ Alio modo capitur
ſtricte ⁊ boc modo capit.p.b.quãdo diffinit
pꝛiuatiue oppoſita.

¶ Notãdũ eſt ſecundo:q; diffinitio
pꝛiuatiue oppoſitoꝝ.p.b.debet ſic intelligi⸗
Pꝛiuatiue oppoſita ſunt termini verificabi.

les de eodeʒ ſubiecto ſucceſſiue:quoꝝ vnus

„
£

Ad ratio
nes in op
poſitum.

Quid pꝛi
uatiue op
poſita.

Acceptõ

nes oppo
nis pꝛiua
tiue

Intelle⸗
ctus dil.
pꝛiuatius
9.

ctpoliijmanin
um entii
nunn ſerglcal
col ſhicee
nzciggie
ſant

Oui tyi lie twher dfffnit
ztwi⸗ ehrciltercgpte.
,umterminorum c.

Cotidumeſt
ctor determina deo
(Boppoſitio die
poßtiomu delu⸗
notractutumnecet bi⸗
¶Alueſtterioumt⸗
ii(Ditennint otrach
turteriniſebavetes
LTitfnitus fbicorreſpe
(Meitur notiter tuni
Aicioppoftoninqn
Tuneſttermimns infin
teyninoriuiſunt con
ſofunt ſurefſneperie
lri ſignluntertemo⸗

mibcht⸗: ☛
Dꝛalne — e
Geſſiblldicnge
itu im pꝛuatone Neennege⸗
eſt ſed non ccouerſo Imo,
um eſt prluatoneinhni
fum fien. pt pifus tcecnns⸗
fien arca oculumn. A niage
cmre in ccatate poſſbecktt
ccomuerſo ſecundun mmunm

(Ciraa bumctemn.

lotädum eſt pꝛinog ene
ter aucto: determinatdeptitetleg⸗

8 (Büoppoſitio riunninchinn
cr. Uno modo lrge tunſtaſn
Dppoftiopꝛiuariui mne
umtenmwo: u. hon enm .
veritican de coce wetint

N

mylmn
ecſenti von liata nec ee
——

. . ecitcen⸗

De poſtpꝛedicamentis

eſt poſitinꝰ ⁊ alter pᷣuatiuꝰ.⁊ vnꝰ illoꝝ ſemꝑ
ↄuenit ſubiecto apto nato tꝑe determinato
q natura oꝛdine irregreſſibili. Dicit᷑ notã⸗
ter terĩi:ad explicãdũ genus diffiniti.¶ Deĩ
de ðꝛ de eodẽ ſubiecto verificabiles ſucceſſi
ue:ad dr̃iam dictoꝛie bboſoz. ¶ Deinde
ðꝛ ⁊ alter pꝛiuatiuꝰ:ad differentiã ↄꝛioꝛum ⁊
relatiue oppoſitoꝝ.¶ Deinde ðꝛ ⁊ vnus eoꝝ
⁊c.ad denotãdum ꝙ non opʒ ꝙ vnũ pꝛiuati
ue oppoſitoꝝ quolibet tꝑe inſit ſiue ↄueniat
ſuo ſubiecto ſed ſemper conuenit tẽpoꝛe de⸗
terminato a natura eo qꝙ licet catulus ante
nonũ diẽ non videat:tñ non ðꝛ cecus:qꝛ non
dũ peruenit ad tempus determinatũ a natu
ra in quo poterit videre.¶ Dicitur notanter

oꝛdine irregreſſibili:ad denotandum qꝙ na⸗

Qui terĩ
odictoꝛi.

dfa nega
tionũ ne⸗
gat infi⸗
nitatis 2
pꝛinatis.

turaliter non ſfit regreſſus a pꝛiuatiõe in ba
bitum:ſaltezʒ in pꝛiuatiuis ſpecialiter captꝭ:
vt poſtqᷓᷓ aliquis eſtcecus non põt naturali⸗
ter fieri videns.Et etiam illa particula poni

tur ad dr̃ain contrarioꝝ ĩmediatoꝛum:qꝛ ex p

eis põt fieri regreſſus. Ex iſtis poteſt faci⸗
liter baberi diffinitio oppoſitionis pꝛiuati⸗
ue ſpecialiter capte.ſ.ꝙ eſt repugnãtia duo⸗
rum terminoꝛum ⁊ac.

¶ Notãdum eſt tertio:qꝙ h̊ ↄñr au⸗
ctoꝛ determinat de oppoſitione dictoꝛia.
¶ Eñ oppoſitio ᷣdictoꝛia eſt dupler.ſ.pꝛo⸗

poſitionum ⁊ de illa determinatũ fuit in pꝛi ⸗
mo tractatu:nec eſt bic ad ꝓpoſituʒ de illa.

Folio liij
tẽ ⁊ negationẽ pꝛiuãtẽ:qꝛ negatio infinitãs.
negat terminum ſimpłr:ita ꝙ rerminus infi
nitãs nihil ſigt poſitiue. Sʒ negatio pꝛiuãs
nõ negat terminũ ſimpliciter:quia terminuſ
pꝛiuatiuꝰ ſignificat aliquid poſñitiue:⁊ nega⸗
tiue ſignificat babitum vt cecitas.
¶ Lontra dicta pᷣmo ſic arguitur.
Motꝰ⁊ qes opponũt᷑ puatĩe:⁊ tñ pᷣt fieri re
greſſus a qͥete ad motu: diffinitio nõ ↄuẽit
oĩ ↄtẽto ſub diffinito.¶ Scðo ſic af: catulus

añ nonũ diẽ nec eſt cecꝰ nec vidẽs:æ male ðꝛ

in diffinitiõe ꝙ ſemꝑ vnũ pᷣuatiue oppoſito
rũ ↄuẽit ſpᷣo.Tertõ ſic arꝛilla qͥ de vno ⁊ eodẽ
v̈e ⁊ affirfatĩe pᷣdicãt᷑ ñ opponũt᷑ ſʒ õdictoꝛia
oppoſita vᷣe ⁊ affir̃atie pᷣdicãt᷑ de eodẽ: vt di⸗
cẽdo hõ ẽ albꝰ bõ ñ ẽ albꝰ ꝗ contradictoꝛia
nõ opponutur.
¶ Agd pᷣmũ ðꝛ ꝙ licet motus et qͥes
opponãt᷑ puatiue:large capiẽdo pᷣuatiuã op
onẽ nõ tñ ſtricte capiẽdo pꝛiuatinaʒ oppoſi

tionẽ.¶ Ad ſcõᷣm ðꝛ ↄcedẽde añs ⁊ negando
ↄñam: qꝛ addit ĩ diffinitiõe tꝑe determiato
a nata.Ad tertiũ ðꝛ ꝙ lʒ dictoꝛia vᷣe ⁊ affir
matiue pᷣdicẽt᷑ ð eodẽ terio cõi:nõ tñ ð eodẽ
terĩo ſingłari ſingłariter ⁊ vniuoce tẽto cuʒ
illa ꝑticła in qlibet ꝑte tpᷣis pñtis

¶ Alia eſt terĩoꝛum ⁊ de tali eſt bicad ꝓpoimr

tũ.¶ Nñ termini ↄtradictoꝛie oppoſiti dicũ
tur termini ſe babẽtes tanqᷓ; terminꝰ finitꝰ
⁊ infinitus ſibi coꝛreſpondẽs:vt bõ ⁊ nõ hõ.
CDicitur notãter tanqᷓ; terminꝰ ac.ad dr̃iaʒ
glioꝛũ oppoſitoꝝ in quibus nullus termino
rum eſt terminus infinitus. Et aliqui iſtoꝛũ
terminoꝛũ qui ſunt cont radictoꝛie oppoſiti
poſſunt ſucceſſiueverificari de eodem ſingu
lari ſingulariter tento ⁊ vniuoce: vt albũ et
nõ albu.Et aliqni ſunt quinunqᷓ poſſunt de
eodem verificari nec ſimul nec ſucceſſiue:vt
ens ⁊ non ens:exiſtens ⁊ non exiſtens.

citur pꝛioꝛ homĩe hñte viginti ãnos
¶ Secundo modo aliquidq dicitur p
us a quo non conuertitur ſubſiſtẽdi
conſequẽtia:vtvnum ẽ pꝛius duobꝰ
duobus em̃ exñtibꝰ mox ↄñs ẽ vnuʒ
eſſe:vt ſi duo ſũt vnũ eſt ⁊ nõ ecõuer
ſo. ¶ Tertio modo ðꝛ pꝛiꝰ ſ̃m oꝛdi⸗
nẽ qͥndã:vt in diſciplinis pꝛincipia

¶ Quarto notãdũ eſt:q differẽtia pᷣoꝛa ſunt ↄcluſionibꝰ ⁊ ĩ grãmatica
eſt inter negationẽ negantem ex vna parte littere ſũt pꝛioꝛes ſyllabis⁊ ĩ oꝛone

infinitàtem ⁊ pꝛiuantẽ etx alia ꝑte: qꝛ nega- pꝛohemiũ ẽ pꝛiꝰ narratiõe

tio negãs non ſolũ negat terminum cui ĩme
diate pᷣponitur:ſʒ etiã negat terminũ mediã
te ſequẽtem:ſi aliquis talis ſit:⁊ ſemꝑ negat
copulã pꝛincipalẽ vel pncipalioꝛẽ ꝑtẽ copu⸗
le. Sʒ negatio infinitãs ⁊ ſimiliter pꝛiuans

ſolũ ne gat terminũ cui ĩmediate adiũgũtur. res.

¶Quar

to mõ dicitur pꝛius qð melius eſt et
honoꝛabilius.Conſuerunt enim plu
runi bomines bonoꝛablioꝛes ⁊ ma⸗
gis dilectos apud ſe dicere pꝛio⸗

Pꝛeter hos q̃ttuoꝛ mõs iaʒ

Sed differẽtia eſt inter negationẽ infinitã dictos:eſt vnus alter modus poꝛis

ad ratio⸗
nes in op
poſitum.

Möoipᷣul
Pꝛim *

Secũdꝰ

Tertia

Quartus

6

Cractatus Certius

Eoꝛum que conuertuntur ſᷣm eſſẽdi
cõſequẽtiã: ⁊ alteꝝ eſt quodãmõ cã
alteriꝰ: ⁊ h mõ aliqd ðꝛ pꝛiꝰ altero
natura vt hͥ res boĩeʒ currere ↄuer
tit᷑ cũ iſta oꝛõne hõ currit.⁊ ſi boĩeʒ
currere ſit veꝝ hͥ ẽ vᷣa bõ currit ⁊ e⸗
uerſo. Res aũt eſt cã vᷣitatis oꝛatio
nis de ſe fctẽ ⁊ ñ eõ. Ab eo eĩ ꝙ res
eſt vel non eſt oꝛatio dicit᷑ vᷣa vł fal
ſa.ergo hec res bominem currere pᷣ
oꝛ eſt bac oꝛatiõe:homo currit

guctoꝛitꝭ.

Wodi ſi · EJImul ðꝛ tribus modis
Do — Z P 8 . . — , — —
Ze ERCPꝛimo mõ dicũt ſi⸗

mul quoꝝ gñatio eſt in

eodẽ tpᷣe: neutrũ ẽ pᷣꝰ
AHneq; poſteri?: ⁊ dicũ
tur ſimul tpᷣe vt duo gemelli Similit᷑

Secund⸗ ſubiectuʒ ⁊ ſua ꝓpᷣa paſſio ¶ Scðo
mõ dñir ſił q cũq; ↄuertũt᷑.⁊ neutruʒ
eſt cã alteriꝰ.ſicut q̃libet relatiua vt
dupluʒ ⁊ dimidiũ pꝛ ⁊ filius.⁊ ſic de
alijs. ¶ Tertio mõ dñr ſimul q̃ eq̃li
ter cõdiuidũt aliqð genꝰ vt hõ equꝰ
leo ⁊ ſic ð alijs q̃ ↄdiuidũt hoc genꝰ
agĩal.Et ſilr differentie diuidẽtes ali
quod genꝰ dũr ſił:vt rõnale ⁊ irrõna
le ⁊ ſic de alijs. Iſti autẽ duo modi
vltimi dicũtur ſimul nat᷑a Pꝛimꝰ au
tẽ modus dicitur ſimul tpᷣe

¶ Circa bunc textum.

¶ Pꝛimo notandum eſt qh̊ ↄſequẽ
ter auctoꝛ determinat de ſcðo poſtpꝛedica⸗
mento quodvalet ad cognoſcendũ quõ genꝰ
Expoſitio ſpecies ⁊ indiuiduuʒ ſe babent ſicut pꝛius et
textuals poſterius vt vʒ ad cognoſcẽdũ quõ ſbᷣa ẽ poꝛ
de modis accñte ⁊ põit auctoꝛ qͥnq; modos ipſiꝰ pꝛiorꝭ

Tertius

pꝛioꝛis quoꝝ pꝛimus ſatis ptz in textu.¶ Iſte textus
Scðo mõò aliqͥd ðꝛ eẽ pꝛiꝰ ſic itelligit᷑. Aliqͥd
⸗e„ rgtione cuius non valet ↄña ad aliud reſpec⸗
Quid cõ⸗ tu illius vbi eſt:eſt pꝛius eo Et ſcᷣm iſtũ mo

ſequẽtia duʒ omne ſuperius eſt pꝛius ſuo inferioꝛi:vt
ſubſiſtẽdi aĩalẽ pꝛiꝰqᷓ; bõ:q; bñ ſeqͥ t᷑ bõ eſt: & aĩal eſt et
nõ ↄuertit᷑ aĩal ẽ.qꝗͥ bõ eſt¶ Eñ ↄna ſubſiſten
di ĩ ꝓpoſito ẽ ↄna q̃ a ab añte deeſt ſcdðᷣo ad
iacetie ad ↄñs deeſt ſcdo adiacẽte ſiue affir⸗
matĩe ſiue negatie.Et ↄñaʒ ſubſiſtendi ↄuer
ti nõ ẽ alið:qꝙᷓ arguere a põne ↄñtis deeſt ſe⸗

cũdo adiacente ad põnẽ añtis deeſt ſcõo ad⸗
iacente eiuſdẽ ↄne.vt ſic arguendo bõ eſt: g
rinbile eſt. et econuerſo.riſibile eſt: ergo bo⸗
mo eſt. =
¶ Motãdũ eſt ſecundo:q iſte textꝰ
Tertio mõ ſic intelligitur. Illud qð in ali⸗
quo oꝛdine magis accedit ad pꝛimũ illiꝰ oꝛ⸗
dinis dicitur eſſe pꝛius ⁊ aliud poſteri: qð
in eodẽ oꝛdine magis accedit ad vltimũ illi
us oꝛdinis:vt littere boc modo ſunt pꝛioꝛes
ſyllabis:⁊ ſyllabe dictionibꝰ.¶ Quarto mõa
liquid dicitur ac.¶ AIſte textus ſic intelligit᷑
realiter:res que eſt nobilioꝛ ⁊ perfectioꝛ ðꝛ
pꝛioꝛ alia re q eſt ignobilioꝛ. Exẽpla patent
in textu.Et ſm iſt modũ ſubſtãtia eſt pꝛioꝛ
accidente.¶ Logicalr intelligit᷑. Terminus
ſignificãs rẽ magis diſtincte ſiune magis di⸗
ſcrete dicitur pꝛioꝛ illo que ſignificat illud
ideʒ magis cõiter et minꝰ diſtincte vt ly bõ
qᷓ ly animal.et ſic quodlibet inferius ẽ pꝛi⸗
ſuo ſuperioꝛi.¶ Pꝛeter hoc autem modos.
Iſte textus ſic intelligit᷑ logicali.er. Quã
do aliqua duo dicibilia ſic ſe babent q ab ip
ſis cõuertit᷑ ↄña ſubſiſtendi:et tamẽ vnũ eſt
ſimplicius ſiue abſolutum ſiue minus ↄnota
tiuũ:⁊ aliud ↄnotatiuũ ſiue magis connota⸗
tiuũ:tunc abſolutũ ſiue minus connotatinũ
eſt pꝛius natura qᷓ; cõnotiuũ ſiue magis ↄno
tatiuũ:vt ly bomo ⁊ ly riſibile. Silr ly vłe ⁊
ly pꝛedicabile.Et illud etiam vult poꝛpbirꝰ
in cõmunitatibꝰ et differeutijs pꝛedicabiliũ
vbi dicit ꝙ ſpẽs pꝛius ẽ natura ꝓpꝛio.¶ Rea
liter exponitur ſic: quando alique res ſic ſe
babent ꝙ ſᷣm earũ noĩia cõuertitur conſequẽ
tia ſubſiſtendi:⁊ vna res eſt canſa alteriꝰ tũc
illa res que eſt cauſa alterius eſt pꝛioꝛ alia.
Exemplũ:vt ſi pes ab eterno fuiſſet in ciue⸗
ribꝰ res:ab eterno fuiſſetveſtigiũ pedis ⁊ tñ
pes eſt cauſa veſtigij.⁊ ſic eſſet pꝛioꝛ natura
veſtigio.Aliud exẽplũ ponitur in tettu.ſed
de hoc videbitusin logica.

¶ Notãdũ ẽ tertio:q h̊ ↄñ̃r auctoꝛ
determĩat de tertio poſtpꝛedicamẽto.ſcʒ de
ly Smul:quod valet ad cognoſcẽduʒ vnam
pꝛopꝛietateʒ ipſius adaliquid. Et ponit tres
modos ipſius ſimul.Quoꝛum pꝛimus debet
ſic intelligi. Ille res ſunt ſunul temꝑoꝛe que
ſunt:⁊ quarũ vna non fuit ante aliaʒ. vt ſunt
ille res que ſimul generãtur. Et iſte modus
ſimultatis opponit᷑ pꝛimo modo pꝛioꝛis.Et
iſto mõ capiendo ſimul:capitur pꝛime intẽ⸗

tionalr. ¶ Scðo modo dicutur ſimul.Iſte te

xtus ſic intelligit᷑. termiui iuter quos cõuer

Expõ te/
xtualis.

Etpõ tet
tualis de
modis ſi
multatis

tntd (Mmiitt
ngs /f nife

znatteop
1igmni mn

laſe
da

tefa MMe

Niiqnoſunt ſnongm
Uikfinulmrurainitot⸗
anetorelatiois Eti ca
ſco nöfimultu aliteri

Coumn oicnpen
NModaxiset n ue
ſiblituc cigene wolen
Nctüeſtſbtäruet aeen
fraguitanneinset
Nbotinend dzponi not
(atoftarguik lacr⸗
iaſett lcn nöeſ n
Kifteſdeſpeciexig i
cenbigenonon ſun

Peno:, (Pꝛeer bocautennte
ſetettus ſeimellii be ſen
e gklir
VD1 N .
n duo dicſbiliaſieſe babenthen
duerrit n e e⸗ A.
vernk ona ſubfſtenctetmne i⸗
ans fiue abſolntunſiveninene
altn nararing
aAlund onotatiuä fiuc nagſsennnen
tuncablolutüfine minus conneen
Ans nata orotiu fueneges
. 6 Oches ,
myt ly bomoly riſftbile. Ole⸗

. dii . . Tahe
cchcabile. Et illud erun wut ept⸗
munitatib er differenis utcht
lcitq ſpes pꝛiuse mun grolt
„qmamdoalcvefes N
cxponitur ſic: quancoalneiui
nt fm eani noiscobeniin id,
„ .„ 1 „
2°6ande er
bfiſtenchi:: 0 Ale MN
bfſtendi: martscktn n
. terins eID.. W.
cs ye eſt auſ alenwc
4 . „Heterne I Am.
nplirxt ſipes abereno in
ſesdeen S
R ℳ * zſccſeagian
cſ auſa Venmgn.. iatetrr,4
, Aluuderepli poninm nn
1
gio. Alinde a
cidebitmoin lo;

NB
zante ernoq , 1 e
140 cogheſcc 4

N

Eepoſitõ
textualis

Ad ratio
nes in op
poſitum

De Poſtpꝛedicamentis Folio

titur ↄña ſubſiſtẽde:quoꝝ vnus nõ impoꝛtat ad eſſe. ¶ Coꝛruptio ẽ ꝓgreſſio ab
cãm rei ſignificate ꝑ alteꝝ nec vnꝰ eſt minꝰ eſſe nõ ad nõ eſſe. ¶ Argumentatio
Zuorurlusaloero i onerded ler vanli eſt pꝛe exñtis qᷓ;-titatis maioꝛamẽtũ
imidiũ. na bñ . Nſentnete orſ) et.
eer Cenenio dinidtum eſt: duri eſt. Et ninurto eſt p int ytit m
null⸗ illon termioꝝ impoꝛtat caz rei ſignifi⸗ aſnetiũ. Alteratio eſt mutatio a co⸗
cate per alia. Et iſte modꝰ ſimultatꝭ qad pꝛi- traria qualitate in ↄꝛiã qualitatem
mã partẽ opponit᷑ ſco mõ pꝛioꝛis:⁊ quo ad vel in mediaʒ:vt cum aliquid permu
ſecũdã eiꝰ partẽ opponit᷑ qnto mõ pꝛioꝛis. tatur ab albedine in nigredinem: vel
¶ otandũ eſt quarto ꝙ capiendo in medios coloꝛes.¶ Votus ſecũ
ſcdo mõ fimul:nõ oĩa relatiua ſunt ſimul na dũ locũ eſt mutatio de vno loco ĩ al⸗
tura. vt cã ⁊ effectꝰ ſii pr̃ ⁊ filiꝰ nõ dicũt᷑ iſto terum. ¶ Motus autem iᷣm locuʒ
mõ ſimul tʒtñ cõiter dicat᷑ oĩa relatiua ſũt ſex ſpẽs ſũt ſiue differẽtie. ſ. ante re
ſimul iſto ſecundo modo.hoc tñ nõ eſt verũ: tro:ſurſum:deoꝛſum:dextroꝛſuʒ:⁊ ſi

ſed aliqua relatiua bene ſũt hoc mõ fimul na X
tura.¶ Tertio modo dicunt᷑ ſimul. Iſte tertꝰ leſhtelil Sd omnes autem bas ꝑ⸗

ſic intelligitur. Termini non ſunt ſynonimi

eque pᷣmo ⁊ ĩmediate aliqð genꝰ diuidentes ¶Abere dicit᷑ mult? mo
ſiue eque pꝛimo ſub aliquo gne otenti dicũt A dis. CPꝛimo modo
ſimul eſſe natura diuiſionis.¶ Et ſic pʒ ꝙ ali dduiicitur aliquis babe⸗
qua eſſe ſimul natura in pꝛopoſito:eſt aliqua fre aliquã qualit atem:
eſſe ĩmediate ↄtẽta ſub aliquo genere:vel ſu gua q *

ioꝛi q̃ nõ ſunt ſynonyma.pʒ etiã ꝙaliter ca E — VOILIPiIn n
dir ſimul natura in iſto tertio mõ q; in pꝛedi tẽ. ¶ Scðo mõ ðꝛ bꝛe ititatẽ et ma
camẽto relatiõis. Etiã capit᷑ fimul natura in gnitudinẽ:vt bicubitum tricubitum
ſcðo mõ ſimultatꝭ aliter qᷓ; in tertio mõ ¶ ‚ ertio mõ dicitur habere ea que

¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur irca coꝛpus ſunt adiacentia: vt ve⸗

Aliqð accñs eſt pꝛiꝰ ſoꝛte qͥ eſt ſubſtantia: q⸗ e E eU ei
ſubſtatia ẽ accidente poſterioꝛ.⁊ ꝑ ↄñs male . manu qnuluʒ. ⁊ bitꝰ iſto ttio modo
dicru eſt e ſublt atia eſt acciqẽte Hoꝛ. Scdo ſumptus eſt vnũ de decẽ pᷣdicamen
ſic arguit᷑:omne pꝛius eſt pꝛius oꝛdine:pꝛi tis ⁊ diffinitur ſic. Habitꝰ ẽ coꝛpoꝝ

us oꝛdine nõ dʒ poni modꝰ diſtinctꝰ ab alijs ⁊ eoꝛum que circa coꝛpus ſunt adia

Tertio ſic arguit᷑:illa que ſic ſe bñt ¶ vnũ Etia:vt eſt armatio vł caligatio Et

aliqũñ eſt ⁊ aliqñ nõ eſt nõ ſunt fimul natura:
ſed ſic eſt de ſpeciebus aliquod genus diui⸗
dentibus:ergo non ſunt ſimul natura.

¶ Ad pꝛimũ diciturqꝙ lʒ accidens

ſimiliter fingantur nomia in alijs ʒ
adiacentiã illã.hec em̃ dñr hꝛeuilla
vero baberi.¶ Quarto modo dicit
ſit pꝛins pᷣmo mõ qᷓ iſta ſupſtantia puta ſoꝛ⸗ Bapen ndearn gotttaruen nbe
tes nõ tñ quarto mõ pꝛioꝛis.O Ad ſcðʒ dicit᷑ ſi . tinẽs cõtentum: vt lacẽ
ꝙ licet illud quod eſt pꝛius alio ſit pꝛius eo Te nicut con ines coten um: vt lagea
aliquo oꝛdine: non tñ oꝛdine generationis. vinũ aut modiꝰgrana tritici ¶ Sex
¶Ag tertiũ dicitur ꝙ lʒ due ſpecies ↄtente to modo dicitur bꝛe poſſeſſioneʒ:vt
ſub aliquo genere nõ ſint ſimul ſemꝑ ineffe e domum aut agrum. ¶ Septimo mõ
tñ ſunt ſimul natura diuiſiõis:boc eſt vna nõ dicitur habere vxoꝛem ⁊ de boc mõ

põt diuidere genus qnetiã alia diuidat dicit ariſtoteles: iſte modus ẽ ali
otꝰ ſex ſt᷑ ſpẽs.ſ.gñatio eniſſimus pꝛopter hoc ꝙ vir babẽs
coꝛruptio:argumẽtatõ vxoꝛem etiam babetur ab ea. UVincu
dĩnutio:alteratio: ⁊ ſm lum enim matrimonij indiſſolubilit

locuʒ mutatio. Benera ligat vtrũqʒ. Et diẽ ꝗꝙ foꝛte alij mõi
Wtio eſt ꝓgreſſio a nõ eẽ apparebũt in eo quod ẽ bꝛe:ſʒ qͥ ↄſu

ly.

Argumẽ⸗
tatio
Diminu⸗
tio.
Alteratio

Motus
localis 2
ſpecies e⸗
iuſdem

Mogdi ba
bẽ pꝛimus
modus

vt diſciplinã aut vᷣtu

Secund

Tertius

ſtimẽtũ ⁊ tunicã Aut circa mẽbꝛa vt

Diffinitio
babitus

Quartus.
Quintus.

Settus
Septimꝰ

.
Tractatus Tertius

„ — ,.,— ReeN
euerut dici pene oẽs enumerati ſũt onẽ ⁊ dʒ diffinitio ei ſic intelligi.Alteratio fiſii
¶ LCirca bũc tertum. eſ muatio facta in aliquo ſubo ꝓpter quaʒ Intel. Gnkien inuf
donor hẽ ter auctoꝛ detreminat de quarto poſtpꝛedica verificabatu veraen “ itatis, qui pꝛius rationis. aprinmn d⸗
us. mẽto.ſ.de motu:qð vz ad cognoſcẽdũ ſettax Nur vr caleſgetio, 6 vwiunſtpe⸗
pꝛopaietatẽ ſube. Et etiam valet ad cognoſcẽ ¶ Notãdũ ẽ tertio: diffinitio mo Imel. 11 di Eine i fetou
dũ actionẽ ſucceſſiuã ⁊ paſſionẽ ſucteſſiuaʒ: tus pᷣm locũ ſic intelligit. Motꝰ bᷣm locũ eſt dif. motꝰ? pyn toleln ohß
ex ꝗois actio ſucceſſiua ẽ mot⁊ ſiᷣ oĩs paſ mutatio facta in aliquo ſubiecto ppter quã localis fiernhi gfnedi
ſio ſucceſſiua eſt motꝰ Eñ motꝰſet ſũt ſpẽs h̊ de illo ſubiecto incipit de nouoverificari ali eſn ifnein
Intellec⸗ eſt ſex ſunt termĩ nõ conincidentes in ſigni- quis terminꝰ de pᷣdicamento vbi:impoꝛtans linn ſii gla
ffi⸗ ficãdo ſᷣm ſuas rõnes foꝛmales oẽs motus gliũ locũ ab illo loco qͥ impoꝛtat᷑ ꝑ terminuʒ ltmn Coiil⸗
tus dii a mutatiões mũdi ſigũtes ꝑ qs iſte terminꝰ q pꝛius verificabatur de eodem ſubiecto nulp ſi hi⸗
nitionis · mot? diuidit᷑ diuiſione logicali.¶ Gñatio eſt ¶ Motus aut bᷣm locũ ſer . . oneien e
tisis diuiſione logica atio eſt aũt ſᷣm locũ ſet᷑ ſunt ſpẽs.Iſte tex perecötinetu
gnatiois· ⁊c. ic auc.diffinit gnationẽ. Et dʒ diffinitõ tus ſic intellgitur. Ser ſunt teri cões nõ co⸗ e et an
ſic inrelligi Gñatio eſt mutatio facta in aliq incidẽtes in ſignificãdo ᷣm ſuas rõnes foꝛ⸗ inboe fnmnn l
ſubiecto pꝛopter quam aliquis terminusg de males oẽs motꝰ logicales mũdi ſintes:per Suhmnauit
pꝛedicamento ſubſtantie ſiue eſſe incipit ve qs iſte terminꝰ motꝰ localis diuidit᷑ diuiſio⸗ Picctalzi. iſ
rificari de aliquo ſubiecto de quo pꝛius non ne logicali.Et iſti termini patent in textu. z Oerikpmuͤm
verificabatur vt generatio ſoꝛtis eſt mutato Cõſequẽter auctoꝛ determinat de vltimo Dde mois nenigrit h
Intellec⸗ facta ſin materia ſoꝛtis:pꝛopter. quam iſte ter poſtp̃dicamẽto.ſ.de br̃e:ponẽdo multos mo fe 2059 Peinat, erinccdemult in
cuſ diffini minꝰ homo vel animal.ſiue eſſe incipit veri dos ipᷣius bre:qͥ valẽt ad cognoſcenduʒ quõ è Retto gonenn i ſgöclametonn.
tionis coꝛ ficari de ſoꝛte:⁊tñ non verificabatur de eo. babit eſt vnũ pꝛedicamẽtũ: ⁊ eſt ſpẽs quali⸗ Ne ad pie f, anlnenttſunt abari
ruptiõis. Coꝛruptio eſt ac. Hic auctoꝛ diffinit coꝛrup⸗ tatis.¶ Iñ pꝛimꝰ modus bfe ſatis patet in dicameta ſoralignifuntten
tionẽ. ⁊ intelligitur diffinitio ſic.Coꝛruptio textu:⁊ reponitur in pᷣdicamento qualitatis Atgitiltresabſoln
eſt mutatio facta in aliquo ſubiecto: pꝛopter q; idẽ eſt br̃e qualitatẽ ⁊ eſſe quale.Et ſcdᷣus e ziunreson⸗
quam aliquis termin de pꝛedicamento ſub⸗ modus etiam ſatis patet in textu: :2 ponitur . &⅞ auntente
ſtantie: fiue eſſe deſinit verificari de aliquo in pꝛedicameuto quantitatis:quia idem eſt Git⸗ neſn “ dke
ſubiecto ð quo pꝛius veriſicabatur: vt coꝛru babere qᷓtitatem ⁊ eſſe quantum hoſmteſe ndeoces
—. . . . * otatud K.
ptio ſoꝛtis eſt mutatio facta in ſoꝛte pꝛopter 12 eſet nocrini e feni
quam iſte terminus homo vel animal ⁊ ſiimi- ¶ Notãdũ ẽ quarto:qꝙ auctoꝛ ponit lman eiſ hllun
liter eſſe deſinunt verificari de ſoꝛtea tñ an⸗ tertiũ modũ ipſiꝰ babere q ſatis pʒ in textu teids enis l
te coꝛruptionem verificabantur de foꝛte. ⁊ H mõ bfe eſt vnũ pᷣdicamẽtũ ab alijs diſtin⸗ meſztteniſtzſtin
. „ ctũ:vtputa pᷣdicamẽtũ babitꝰ.Quartꝰ modꝰ „ Eeponinmmödiamen
llec⸗ ¶ Motandũ eſt ſecũdo ꝙ auctoꝛ di babere reducitur ad pꝛedicamentũ adaliqd Uenig Neezöfuntpluniciut
Intellec⸗ cens.augmentatio eſt ac.diffinit augmentꝗ quia illo modo babere inpoꝛtat babitudinẽ . ccoſcititeritennen⸗
tus diffi. tionẽ:. intelligitur ſic diffinitio.¶ Augmen totius ad ꝑtẽ.modũ totum ⁊ pars ſunt in pᷣ⸗ eriponidilesin
augmẽeta/ tatio ẽ mutatio facta in aliq ſubo pꝛopt᷑ quã dicamẽto adaliquid.¶ Quintus modus bfe ſunnopommn
tionis, ð illo ſubo ĩcipit verificari ð nouo termĩꝰ ð etiã reducitur ad pᷣdicamentũ adaliquid: qꝛ Sic tö eeii nie
gñe qtitatꝭ impoꝛtãs q;titatem maioꝛem qᷓ; hoc modo hfe dicit babitudinẽ loci ad loca⸗ nint nüͤfezoneri⸗ whrein
erat qᷓtitas impoꝛtata ꝑ terminũ de gñe qti tũ modo locꝰ ⁊ locatũ ſunt in pᷣdicamẽto ad⸗ lrmetie mindten
tatis:qͥ pᷣus de illo ſubiecto verificabat᷑ Et ca aliqͥd.¶ Sextꝰ moeus reducitur ad pꝛedica keiſcite netacy den
pithic augmẽtatio large:vt ſub ſe cõpᷣbẽdit mẽtũ actionis:qꝛ babere poſſeſſionẽ eſt poſ nt endieni
rare factionẽ ⁊ augmentationẽ ꝓpᷣe dictam ſidere aliquid:vel babere aliquid in libito Neann ſeponit
Intellec⸗ ODiminutio eſt ac. Hic auctoꝛ diffinit dimi⸗ volũtatꝭ ſiue diſpoſitione volũtaria.¶ Sep⸗ kimne wigfalſin.
lec; nutionem intelligitur ſic.Diminutio ẽ mu timus modus reducitur ad pꝛedicamẽtũ ad torisfutt o Nin
tus dif. di tatio facta in aliquo ſubiecto ꝓpter quã ð il⸗ aliquid: qꝛ babere vroꝛẽ pꝛeſuppõit eſſe vi⸗ –☛ ſiogubes
minutẽis lo ſubiecto incipit verificari aliqs terminus rum modo vir ⁊ vxoꝛ vt ſunt nomina vↄiugiʒ ühen iaf

Lnchin

4.

ð̊ pꝛedicamento qꝙᷓ̃titatis:impoꝛtans qᷓtita⸗
tẽ mĩoꝛẽ i erat qiᷓtitas ĩpeꝛtata ꝑtermĩʒ de
gñe quãtitatꝭ qpᷣꝰ vificabat᷑ ð aliq ſubiecto.

1 A e e grigeſta
ſunt in pꝛedicamẽto adaliquid. beſtlch

¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur

. 4 hon, Jen nz
Et capitur diminutio large vt ſub ſe cõpᷣben MKarefactioſ cõdenſatio ſunt motus:⁊ tamẽ leigereeſſoen an
dit diminutionẽ ꝓpᷣe dictã ⁊ ↄ”denſationem nõ enumerãt᷑ bic:g ſunt plures ſpecies mo⸗ raniitni „Ndr
¶Aiteratio ẽ. ꝛc. Nicauctoꝛ diffinit alterati tus q̃ ſex. ¶ Secudo ſic arguit alteratio eſt W
–

abfe

Pomitur in cicmemoqulin
die qualitate eſſeqnale brſin
tum ſatispatet intertnt nin
meuto quamtitatis:qui idend
titatem cſſequantun.

iduc quartoc nompet
i iyf babereq ſuiopinlen
teſt mmü pdicameti peiedii⸗
u dicamẽtu babit Qun mn
dncitur ad pedicimeni i
moco dabefe mparmn kil
prẽ modu totun: Me inl i,
dilianid⸗ Quinmenocustt
o adalignid.(ummen
c Gödianeni alinn
di bitudine locſalſ
obie dictt babitnalne e
5 „ eme nnpcicnmen

— 4

Sent woers

R

diemlet adcngneſterttzgi
„m echcaneti eſt esti
n rim mocusbfeſnnsgini“

De poſtpꝛedicamentis

gũatio:ergo nõ ſunt ſpẽs diſtincte.O Tertio
ſic ar.tyꝛãnoꝝ dicitur habere ciuitatem ⁊ tñ
non bʒ eò ſm aliquẽ iſtoꝝ modoꝝ:ergo mo⸗
di babere ſunt inſufficienter aſſignati.

¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ rare factio ⁊ con
dẽſatio ↄtinẽtur ſub argumẽtatõe ⁊ diminu
tione tanqᷓ; inferioꝛa.¶ Ad ſcõᷣʒ ðꝛ ↄcedẽdo
añs ⁊ negado ↄñaʒ:qꝛ ſpẽs diſtincte qͥ babẽt
diuerſas rõnes ſiue diffinitiões bñ pñt ean⸗
dẽ rem ſignificare:⁊ de ſe inuicẽ verificari.
QAg tertiũ ðꝛ ꝙ bic auctoꝛ non poſſuit oẽs
modos hfe ſed ſolũ illos qͥ valent ad cogni⸗

tionẽ pᷣdicamentoꝝ bñdam. el põt dici ꝙ

Pꝛia ar⸗
gumenta

tio,

Secũda.

Tertia.

Scda rõ
pncipał.

iſte modꝰ hẽre cõtinetur ſub ſexto modo.Et
in hoc finitur tertius tractatus.
¶ Seqtur Queſtio per Magiſtrũ Thomaʒ
Bꝛicot addita. ⸗
¶ Querit᷑ vtrũ ſint tm̃ decẽ pᷣdica⸗
mẽta.Et arguit᷑ ꝙ nõ.¶ Tũ pꝛlo:q; ens pᷣdi⸗
catur in qͥd de multꝭ ĩmo oibꝰ entibꝰ. ergo ẽ
in aliq pᷣdicamẽto:⁊ nõ in aliq illoꝝ deceʒ q
enumerata ſunt ab ariſtotele.igitur.¶ Tum
ſcðᷣo:qꝛ aliqui ſunt termini de gñe qualitatꝭ
qͥ ſigũt qᷓlitates abſolute: vt albedo nigredo
⁊ alij ſigñt q̃litates ↄnotatiue:vt terĩ de pꝛi
ma:ſecũda:⁊ quarta ſpẽbus. Sed illi terĩ nõ
poſſunt eſſe ſub eodẽ gñe:q; vel tale genus
eſſet ↄnotatiuũ:⁊ ſic nõ eſſet genꝰ ad terĩos
abſolutos:vłeẽt abſolutũ:⁊ ſic nõ eſſet genꝰ
ad terios ↄnotatiuos.¶ Tũ tertio qꝛ iſti terĩ
intẽſuʒ ⁊ remiſſuʒ ſubſtãtiale eẽntiale ⁊ rea
le ponũtur in pᷣdicamentꝭ: ⁊ nõ in aliq iſtoꝝ

decez: g ſunt plura gñaliſſima qᷓ; decẽ. ¶ Se

cũdo ſic:iſti terĩ cenare pꝛãdere ſunt terĩ in⸗
cõplexi ponibiles in aliquo pᷣdicamẽto ſeoꝛ
ſum ⁊ nõ ponuntur in aliquo iſtoꝝ decẽ qꝛ q̃
rõne ponerẽtur in pꝛedicamẽto actionis ea⸗/
rõne ponerẽtur in pᷣdicameuto qñ: igit᷑ ſunt
plura pꝛedicamẽta ꝙᷓ; decem. ¶ Cõfirmat᷑ qꝛ
teri ſecũde intentiõis p in aliq p̃dicamẽ⸗
to reponi:⁊ tñ nõ reponutur in aliquo iſtoꝝ
decẽ:qꝛ iſta decẽ gñaliſſima ſunt terĩ pꝛĩe in
tẽtionis:ſub qͥbꝰ nõ ↄtinẽtur terĩ ſcðe inten
tionis ſicut ſpẽs ſub gñibus igit᷑ ſunt pla qᷓ
decẽ. ¶ Cõfirmat᷑:qm̃ ſicut in pᷣdicamẽto q̃ſi
tatis eſt aliqð genꝰ cõcretoꝝ ita eſt aliqð ge
nus abſtractoꝝ.Et ſicut in pᷣdicamẽto actio⸗
nis.actio ẽ genꝰad noĩavbalia terĩata in io.
ita agere eſt genꝰ ad verba: agens ad ꝑtici
pia. ⁊ actiuũ ad noĩa dicẽtia aptitudinẽ igit᷑
plura ſunt gña gñaliſſima qᷓ; illa decem.

¶ In oppoſiiij arguit᷑ Auctoꝛitate

Folio lyi
petrus biſpanus ⁊ ariſtoteles qui in ſuis pꝛe
dicamentis non poſuerunt niſi decem gene
ra generaliſſima. Pꝛo ſolutione queſtionis.
¶ motãdũ ẽ pꝛio ꝙ bic difficultas Dubiuʒz ð
eſt ſpalis ð illis qͥ tractata ſunt in argumẽtꝭ iſto nomi
¶ Pꝛia difficultas eſt de iſto noĩe ens:an ſit ne ens
gen gñaliſſimũ.¶ Quidã dicũt ꝙ nõ ⁊ illiſt Opinio pᷣ
duplices. Pꝛimi dicũt ꝙ ens ſolũ ðꝛ per ſe ð ma bifur⸗
rebꝰ ĩdiuiſibilibꝰ. De rebꝰ aũt diuiñbilibus cata.
ðꝛ cũ addito:vt bõ ſᷣm eos ðꝛ ens bõ:⁊ nõ ẽs
ſimplr:⁊ iõ ẽs ſᷣm illos nõ ẽ genꝰ generaliſſi
mũ:vel ſi eſt genus generaliſſimum eſt ſolũ
genus ad terminos ſupponẽtes pꝛo entibus
indiuiſibilibus:vel ſᷣm banc opinionẽ dicere
tur:ꝙ ens ↄtineret᷑ ſub ſuba ĩ coꝛꝑe capiẽdo
ſubaʒ large vt ſe extẽdit ad accidẽtia.¶ Alij
vo ditũt ꝙ ẽs nõ ẽ genꝰ: qꝛ pᷣdicat᷑ ð oĩbꝰqͥd
ditatie. Modo ariſto.dicit ĩ qrto thopicoꝝ.
ſi illð qð ſeq ad oĩa aſſignet᷑ eẽ genꝰmala ẽ
aſſignatio. Sʒ q; jm ariſto.ens non diceret᷑ Opinio ſe
in quid de accñtibꝰ:imo ſᷣm eum nõ pᷣdicaret᷑ cunda.
ſimpttr ð illis.iõ ens non eſſet genus ad ſub⸗
ſtãtiã ⁊ad accñs.bñ tñ eẽt genĩad ſbas¶ Se
cũdũ vᷣitatem xo ens ẽ vniuocũ ad ſdᷣas ⁊ ad
accña:iõ ſ̃m alios ens eſt verũ genꝰ gnaliſſi
mũ ad oẽs terios abſolutos:tã ſubas qᷓ acci⸗
dẽtia figntes.Et ſi ſuba dicat᷑ eẽ genꝰ gñaliſ
ſimũ h̊ ẽ capiẽdo ſubaʒ large put ↄuertit᷑ cũ
ente:ſicut capitur qñ ðꝛ ſubſtantia albedinis
eſt accidens. Et iſte modus videtur eſſe pꝛo
babilioꝛ:qꝛ alius non videtur ſub quo pᷣdica
mẽto ponãt᷑ termi abſoluti ſigñtes qlitates
niſi ponãt᷑ in pᷣdicamẽto q̃litatꝭ duo gña gña
iſſima:qꝝvnũ erit abſolutũ:⁊ alteꝝ ↄnotati
vũ. el niſi ſub terio ↄnotatiuo ponãtur ter
mĩ abſoluti:ꝙ ſᷣm aliquos non eſt plus incõ⸗
ueniẽs qᷓ; põere termios ↄnotatiuos intrin
ſece ſub terĩs ↄnotatiuis extriſece: qð tamẽ
põit᷑ in pᷣdicamẽto qlitatis ĩ ꝗ ſub qli ponũt
dꝛie eẽntiales de gũe ſnbe ſic ſpẽs ſub gñe.
¶ Motandum ẽ ſcðo ꝙ eſt alia diffi
cultas de terĩs ſcðe intentionis ſub quo pᷣdi Dubiũ de
camẽto reponantur. ¶ Quidam enim dicunt termis ſe
illos terminos repom in pꝛedicamẽto ad ali cunde in⸗
qͥd: euiꝰ moduʒ ſignificãdi dicũt eẽ ſignifica tentionis
re rein reſpectiue ſe bñtem ad ſe vel ad aliud Opi.pꝛiq,
in rõne ſigni vel non in rõne ſigni:⁊ iõ tale
gen generaliſſimũ ↄtinet duplices terĩos
vpectiuos ſigñtes res ea rõne qua ſũt ſig.
⁊terĩos f̃ſpectiuos ſigñtes res nõ ea rõne Opinio ſe
q̃ ſut ſigna. ¶ Alijvero dicũt p terĩs ſcðᷣe ĩtẽ cMnda b
tiõis debere põi pᷣdicam̃tũ ſigni vltra pᷣdica furcata
mẽta tradita ab Ariſto.neq; ꝗriſ.locutꝰẽ de

Tractatus Certius

alijs p̃ᷣdicamẽtis qᷓ; de pꝛedicamẽtis pꝛimaꝝ

intẽtionũ.Eñ ſᷣ̃m eos modus fi ndi pᷣdica⸗
menti ſigni eſt ſignificare res ea rõne qͥ ſunt
ſigna:⁊ ſic ᷣm eos iſti teri imago ſignũ pone
ret᷑ in pᷣdicamẽto ſigni:cũ tñ nõ ſolum ſigni⸗
ficent ſigna ꝓpoꝛtionalia.¶ Alij vo dicũt qᷣ
modꝰſignificandi pᷣdicamẽti ſigni:eſt ſignifi
care res ea ratione qua ſũt ſig ꝓpoꝛtionalia
⁊ ideo iſti termĩ:imago:effigies:cõceptꝰ:nõ
ponerentur in pꝛedicamẽto ſigni: quia figni
ficarẽt res nõ ea rõne q̃ ſũt ſig ꝓpoꝛtiõalia:
ſed rõne cõioꝛi.nulla tñ eẽt rõ coioꝛ qͥdditati

ue ad rõnẽ ſigni ꝓpoꝛtionalis Et ſᷣm iſtos ſi

gnũ nõ eẽt genꝰ gnaliſſimũ.ſʒ iſtud comple⸗
xum Signũ ꝓpoꝛtiõale icõplexe acceptũ bñ
eẽt gen adoẽs terios ſcðe itẽtiõis Neq; cõ
pꝛebẽderet᷑ ſub ſigno ſic ſpẽs ſb gñe:ſʒ ſicut
ꝑs ĩ mõ ſub toto:⁊ quẽadmodj quale ſub ẽte
Sñ ſpẽs ſigni pꝛopoꝛtõalis ſunt iſti termĩ ſi
gnũ cõplexũ:ſignũ incomplexum:vle ſingła
re:⁊ ſic de alijs.Queſitiuũ aũt illius pꝛedica⸗
menti eſſet h cõplexũ cuius eſt ſignũ:vel cu⸗
iuſmodi eſt ſignũ an ſingulare:an cõe:an cõ⸗
plexum:an incomplexum. Pꝛimus tamẽ mo

dqus videt᷑ eſſe eq̃ pbabilis ſicut iſte

Et ſic qᷓtitas ẽ genꝰgñaliſſimũ fſpectu noĩa
tioꝝ ita qtitas eſt genꝰ gñaliſſimũ reſpectu
gtoꝝ de gne ſtitatis. Sʒ ſᷣm p.h.ponuntur
tres ↄcluſiones.¶¶ Pꝛĩa ↄcluſio.enumerã do
gna gnaliſſima tã pᷣmaꝝ iutẽtionũ qᷓ ſecun⸗
darũ intẽtionum.ſunt plura pꝛedicamẽta qᷓ
decẽ:pʒ qꝛ pꝛeter illa ponit᷑ pᷣdicamẽtum ſi⸗
gni.vt pʒ in ſecundo notabili.¶ Scda cõclu
ſio.enumerado oĩa gña gñaliſſima pᷣmaruʒ
intentionũ ſunt plura pᷣdicamẽta qᷓ; decẽ:pʒ
qꝛ vt dictũ eſt ſunt aliqua genera gñaliſſima
babentia modos ſignificadi ↄplexos ex mo
dis ſigndi diuerſoꝝ pꝛedicamẽcoꝝ in qͥbus
ponũtur iſti terĩ cenare:pꝛãdere: vt dictũ ẽ
in tertio notabili. Tertia ↄcluſio.non enu⸗
merãdo pᷣdicamenta ſcðarũ intentionũ non
diſtinguẽdo inter terios hñtes modos ſigni
ficãdi fimplices ⁊ ↄplexos foꝛmalit᷑ vł xtua
liter.nõ diſtinguẽdo interocretũa abſtractũ

inter terim ĩpoꝛtateʒ actũ:et terim ipoꝛtan
tẽ aptitudinẽ inter verbũ ⁊ nomen:inter pᷣn
cipale et eius caſum vel condeclinium: non
ſunt plura pꝛedicamẽta qᷓ; decẽ.pʒ boc aucto

ritate pe.b.et etiã ariſtotelis.

Pꝛia con
cluſio.

Scðda cõ⸗
cluſio,

Tertia cõ
cluſio.

¶ Ad rõnes q̃ſtionis. Ad pꝛimam Ad rões

nmnnm

jimstunnsnot ſgli
fepres uliarisinchtum
jpefnwira Belfmalo⸗
anijtiatigig fonlfi
nenfniſegintenfiui.
laſpe ualitatiss lub fioua

Dubiuz ð ¶ Notandum eſt tertio ꝙ ſunt aliqͥ ðꝛ ꝙ vel ens nõ eſt genꝰ.q; pᷣdicat᷑ de oibus in oppm̃, hindine öttat orinne n
ceare haq/ tetmini includẽtes ſignificatiões duoꝝ pᷣdi qͥdditatiue:⁊ ita nõ eſt vłe:qꝛ in diffinitione dedifo ine diſerete veroſtbl
dere. c. camẽtoꝝ coniuctim ⁊ non diuiſiʒ:q;admodũ vlis dz poni H ꝑticula nõ dicibile de oĩbꝰ qd ſtisſib in necſcunitoſibtüne,
ſunt iſti termini:cenare prãdere. Cenare em̃ ditatiue. Nel ſi eſt genꝰ gñaliſſimũ tũc coin⸗ Obiectio fiilb nin mßit dll mh
dicit comedere tꝑe ſerotio: ⁊ iõ ĩpoꝛtat ſigni cidit cij iſto gñe generaliſſimo ſubſtãtia. Et aniiilinetſanen fe
ficationẽ pᷣſicamẽtiagẽ ⁊ pᷣdicamẽti qñ q̃ ð ſi dicat᷑ ꝙ ariſto:dicit ens nõ eſſe vniuocũ ad ieſenilier intdifinno⸗
re ponitur copulatim in pᷣdicamẽto agere ⁊ decẽ pᷣdicamẽta:ꝗ non eſt genꝰ.O Ad boc ðꝛ annrinic deſodißinin 8
in pᷣdicamẽto qñ. ¶ Si tñ vellem aſſigre ge ꝙ duplt intelligi põt ens non eẽ vniuocum tünitſeruſeilin zen
nus ſimplex taliũ termĩoꝝ ſicut opʒ aſſigre: ad decẽ pᷣdicamẽta. noꝰ ꝙ ens non ſignifi nochſonfcii ais nan
cũ tales teri babeãt conceptus mere income cetvniuoce res diuerſoꝝ pᷣdicam̃toꝝ:⁊ ſic ne Moticglind ef Giftr
plexos: tunc eſſent ponẽda pla gna gñaliſſi- gatur. Alioꝰ ꝙ non dicat᷑ vniuoce de oĩbus niigikſini emlse
maq; decẽ Sed q; Ari. non voluit enierare ſpẽbꝰ alioꝝ pᷣdicamẽtoꝝ.⁊ ſic ↄceditur:qꝛ de alAitien Edinini nd
gnaliſſima bñtia mõs ſignificandi cõplexos aliqbus ſpẽbus pꝛedicatur in ſingulari nu⸗ W fonemönci⸗
ex mõis ſignificandi diuerſoꝝ pᷣdicamentoꝝ mero.⁊ de alijs in plurali.nõ em̃ oĩs qtitas Metſolnoerdie
ideo talia generaliſſima nõ enuerauit ¶ Si⸗ eſt ens: ſʒ aliq qᷓtitas eſt entia:vt pʒ de bina
militer ſi vellemus diſtinguere inter gña ge rio duoꝝanguloꝝ ideo ens nõ eſt genꝰ ad Eplernn ansg

neraliſſima ↄcretoꝝ:⁊ gña generaliſſima ab
ſtractoꝝ:tũc eſſẽt piura gña gñaliſſima qᷓ; de
ceʒ.Na ſicut q;titas eſt vnũ genꝰgñaliſſimũ:
ita ⁊ qtum. Sed ariſto. enumeras ipia pᷣdi⸗
camenta non diſtinxit inter concretuʒ ⁊ ab⸗
ſtract. neq; p.b.qͥ eũ ſecutus eſt. Silr ſi vel⸗
lemꝰ diſtinguere inter terios impoꝛtãtes ac

decẽ pᷣdicamẽta: eſt tñ genus ad oẽs terios
abſolutos. ¶ Ad ſcðdðᷣam argumentationeʒ ðꝛ
ꝙ illi terĩ abſoluti ſignificãtes qualitatẽ po
nũtur in pꝛedicamẽto entis:ſiue in pꝛedica⸗
mẽto ſubſtãtie:capiẽdo ſubam vt ↄuertit᷑ cũ
ente.vł ðꝛ.ꝙ vᷣm ariſt.qͥ numerauit iſta decẽ
pᷣdicamẽta nulli eſſent terĩ ſigñtes abſolute

tüũ ꝑ terios impoꝛtãtes actionẽ int᷑ pncipale q̃litates:ĩmo ſᷣm eũ nullũ accñs põt ſignifi⸗

⁊ſuũ caſũ ⁊ ſic ð alijs eſſẽt młta gña gñaliſſiã cari abſolute: qꝛ nullü tale Eens: ſed modus
qᷓ; decẽ:nã ſic agẽs ẽ genꝰgnaliſſimũ reſpcũ entis.tantã em̃ dependẽtiã bʒ accidensad
terioꝝ impoꝛtaiũ actu:ita actiuũ ẽ genꝰgña ſubam ſm ariſt.ꝙ ſine ſuba neq; poſſetieſſe
liſſimu reſpcũ terioꝝ impoꝛtãtiij aptitudinẽ neq; ſignificari.¶ Sel ðꝛ illi terĩ abſoluti

8 Pletos ſornnlit efn
nsdineroereritabeni
ortitez actihet terin ipen
e ine perdü tnoneninn
ns afum Nel concerlininm pan
Ncdicmetni deci pz bogen
etii aniſtotelis,

esſtionis. Adprinn
ns no eſt gen g Zcick deoibot

a nöcſ lemmdifinmme De diffe⸗
nipencul nodicblede t retis ſub
gelſffeit gen graliſſini ticcan ſtatialib“

gie generaiiſſimo ſubſitn
ino:dictt ens nöeſennimi
netroͤ non eſt gen. (Mldat⸗
telligi pot ens nonee mminan
cameta. Uno genston fmi
res diuerſoy clcaftan H
gnon dicak minace en

dchcmmeton ſe Nelimnn⸗

De ſyllogiſmo ſimpliciter dicto.

ſunt ſub iſto terĩo abſoluto qualitas qð ẽ ge
nus gnaliſſimum diſtinctũ a gñe gñaliſſimo
terminoꝝ ſignificãtiũ cõnotatiue q̃litates:
qꝛ tñ tales terĩ licet differãt penes ſignifica
tiones cũ ſunt abſtracta eiuſdẽ cõcreti ideo
neq; inter ea neq; inter ſuũ concretũ diſtin⸗
xit.p.b.vłariſto.¶ Nelaliter ðꝛ ꝙ tales ter⸗
mini ſignificãtes qlitates abſolute ponũtur
ſub boc gñe ↄnotatiuo qualitas. neq; repu⸗

gnat terima bſolutũ reponi ſub terio ↄnota

Obiectio tiuo ſicut ſpẽs ſub gñe ponit᷑: ficut non repu

gnat terim cõnotatiuũ intrinſece ſub terĩo

Solutio. Onotiuo extrinſece reponi. Et ſi dicatur ꝙ;

tunc gen aliqͥq cõnotabit ſupꝛa ſuam ſpẽm.
ODiſtinguit᷑. Nel cõnotatione ſuperioꝛi ad
ſuã ſpẽm.⁊ ſic nõ eſt incõueniens:q;ꝛ boc mõ
coloꝛatũ connotat ſuꝑ albũ. Ael ↄnotatione
non ſuperioꝛi ad ſuã ſpem.⁊ ſic negat᷑.¶ Ad
tertiã argumentationẽ ðꝛ ꝙ ᷣmaliquos iſti
terĩ intẽſum ⁊ remiſſuz ponũtur in quĩta ſpẽ
q̃litatis:cuius modꝰ ſignificãdi eſt ſignifica
re ꝑtes qualitatis inq;tum qualitas eſt ⁊ illa
nõ eſt noĩata. el ſᷣm alios ponũtur in pᷣdi⸗
camẽto qtitatis:qꝛ ſignificant qᷓ;titatẽ non
extenſiua:ſed intennuã. Nel ponũtur in qr⸗
ta ſpẽ qualitatis ſub figura:qꝛ ſignificãt ba⸗
bitudinẽ qᷓtitatꝭ ↄtinue nõ extẽſiue:ſed intẽ
ſiue. ¶ Differẽtie vero ſubſtãtiales ponunt
in pꝛedicamẽto ſubſtãtie. el tanqᷓ; dfie et
nulli tanqᷓ; ſpẽs. Tel tanqᷓ; ſpẽs ſi modus p⸗
dicandi illius pꝛedicamẽti ſit pꝛedicari inqͥd
i. eſſentialiter ſicut diffinitio qͥdditatiua pᷣdi
catur in qͥq de ſuo diffinito. el ̃m alios po
nũtur in ſetta ſpẽ q̃litatꝭ non nomĩata : cuiꝰ
modꝰ ſignificãdi eſt ſignificare qualitatẽ p
modũ qualitatꝭ eſſentialis.¶ Sʒ de iſtis ter
minis ſubſtãtiale:diuinũ: videbitur in logi⸗
ca. ¶ Ad ſcðᷣam rõnem pᷣncipalẽ ⁊ ſuas ofir⸗
mationes patet ſolutio ex dictis in notabili.

¶Explicit tractatus ærtius.

lvij

¶ Incipit quartus tractatꝰ de ſyl⸗
logiſmo ſimpliciter dicto.

=Ropõ ẽ oꝛatio
affirmatiua vel
negatiua alicu
ius de aliquo:
wvel alicuiꝰ ab a
aliquo. ¶ Ter
Wminꝰẽ in quẽ re
— ſoluit ppõ vt ĩ
ſubm ⁊ pᷣdicatũ.¶ Dici de oĩ eſt: qũ
nibil ẽ ſumere ſno ſubo: de quo non
dicat᷑ pᷣdicatuʒ:vt oĩs hõ currit.bic
curſus pᷣdicat᷑ de hoĩe:⁊ nihil eſt ſu
mere ſub boĩ de quo nõ dicat᷑ cur⸗
ſus. ¶ Dici de nullo eſt qñ miil ẽ
ſumere ſub ſbo:a quo nõ remoueat
pᷣdicatũ:vt nullꝰ hõ currit.h̊ curſus
remouet᷑ ab oĩ hoĩe:⁊ nihil ẽ ſumere

ſub hoĩe:a quo ñ remoueat᷑ curſus.
OAſte eſt q̃rtus tractatus ſummulaꝝ magfi
pe.b.in quo docet foꝛmare ſyllogiſmos coꝛ⸗
reſpõdẽs libꝛo pꝛioꝝ ariſtotelis. Et ſubm at
tributionis eiꝰ eſt iſte terinꝰ Syllogiſmꝰ ca
thegoꝛicus:vel argumentatio cathegoꝛica.
Et ſua pꝛopꝛia paſſio eſt concludere affirma
tiue vel negatiue.Similiter concluderevni
uerſaliter vel particulariter.
¶ Notãdũ ẽ pꝛĩo:q diffinitio ppõ⸗
nis data a pe.h.dʒ ſic intelligi. Pꝛopõ cathe
govca de ſimplici copula ẽ ofo: in qua vel in
eꝝ mẽtali cui ſuboꝛdinat᷑:vnũ ſoluʒ pꝛedica⸗
tũ vnit᷑ cũ ſubo: mediante copula affirmata

vel negata. Et ponit᷑ ꝓdiffinito ꝓpinquo ly

ꝓpo cat begoꝛica:⁊ non iſte terĩnꝰ ꝓpõ:qꝛ ſo

Quid p⸗
poſitio.

Quid ter
minus.

Quid di⸗
ci ð omni

Quid di⸗
ci ð nullo

Quid ſub
iectũ buiꝰ
tractatus

Intel. dik
finitiõis
ꝓponis.

lü eſt bicad ꝓpoſitũ de ꝓpõnibus q̃ ſunt ꝑ⸗

tes ĩmediate ſyllogiſmoꝝ cathegoꝛicoꝝ ſed
tales ſunt ppõnes cathegoꝛice:⁊ non bypo⸗
thetice.Et ðꝛ notãter in qua ſolũ ac.ad draz

Ppõnũ bypotheticaꝝ: in q bus nõ vnitur ſo⸗
lũ vnũ pᷣqdicatũ cuʒ ſubiecto:ſed plura.¶ VUñ

in iſta diffinitiõe datur intelligi vua diuiſio
q̃ talis eſt. Pꝛopõnũ cathegoꝛicarũ ſimplicẽ

copulaʒ habentiũ:alia eſt ppõ cat begoꝛica .
de ſtmplici copula negatiua:alia ẽ de ſimpli⸗
ci copula affirmatiua.

Notãdũ eſt ſcðo:ꝙ iſte terminꝰ
Terminꝰ:capit᷑ dupłr.¶ Inoꝰ largiſſime et
tũc ĩdifferẽter capit᷑ ꝓ ſubo:pᷣdieato⁊ SD

Acceptõ
nes teri.

Quid di⸗
ci de oĩ pᷣ
oꝛiſticũ 2
qd poſte⸗
rioꝛiſticũ

Ad qͥd vʒ
dici de oꝛ

Quid di⸗
ci ð nullo
oꝛiſticũ
14 poſte.

Ad qͥd v⸗
dici ð nul
lo.

Tractatus Quartus.

determiatione ſubiecti: vel pdicati.⁊ ꝓ ſi
gnis.Et hᷣ mõ non capit᷑ in ꝓpoſito.¶ Alioꝰ
capitur large:⁊ tũc capitur ꝓ oĩ illo qꝗð põt
eſſe ſubᷣm vel pᷣdicatuʒ ꝓpõnis ſiue illud ſit
ↄolexũ:ſiue incomplexuᷣ. Et boc mõ capitur
in textu.Et dʒ diffinitio ſic intel. TLerminus
ẽ ſubm vel pᷣdicatũ ꝓpõnis in qð tanqᷓ in ex
tremũ eiꝰ ꝓpõ catbegoꝛica imediate reſolu
bilis eſt.¶ Tertio mõ capit᷑ ſtricte ꝓ aliquo
incomplexo:quod põt eſſe ſubiectũ vel pꝛe⸗
dicatum ꝓpoſitionis:vt iſte terminꝰ bomo.
Et iſto modo capitur in ſecũdo tractatu: vbi
dicebatur c vle eſt terminus.
¶ Motãdũ ẽ tertio:q; duplet ẽ dici
de oĩ. ſ.pꝛioꝛiſticũ ⁊ poſterioꝛiſticum.Dici de
oĩ poſterioꝛiſticñ eſt ꝓpõ: cuiꝰ pᷣdicatũ vere
⁊ affirmatie ↄuenit ſubiects ꝓ quolibet ſup
poſito.⁊ pꝛo qualibet dr̃a tꝑis: vt hõ eſt aĩal.
ſi hõ eſt:⁊ de illo nõ eſt bic ad/ ꝓpoſitũ: ſʒ de
dici de oĩ pꝛioꝛiſtico.et dʒ diffinitio eiꝰ data
a.p.b.ſic intelligi. Dici de oĩ pꝛioꝛiſticũ eſt
ꝓpõ:cuiꝰ pᷣdicatũ affirmat᷑ de ſubiecto com⸗
plete diſtributo. Quid aũt ſit ſubiectũ ople⸗
te diſtribui videbitur in logica.O Eñ ꝑ dici
de oĩ dat᷑ ĩtelligi vnũ pꝛincipiũ regulatiuuʒ
ſyllogiſmoꝝ affirmariuoꝝ ex terĩs cõibus cõ
ſtitutoꝝ.ſ.quicqͥd vere affirmat᷑ de ſubiecto
cõplete diſtributo:etiã eſt vere affirmabile
de quolibet ſumpto ſub ipſo.

¶ Notanduʒ ẽ qrto:q duplex ẽ di⸗

ci de nullo ſcʒ Poſterioꝛiſticũ:⁊ tale eſt ppo ¶

cuius pᷣdicatum vere negatur de ſubiecto ꝓ
oĩ ſuppoſito: ⁊ pꝛo qualibet dr̃ia tẽpoꝛis: vt
bomo non eſt aſinus ⁊ de iſto non eſt bicad
ꝓpoſitũ.¶ Aliud eſt dici de nullo pꝛioꝛiſticũ
⁊ de illo eſt hic ad ꝓpoſitũ. Dici de nullo pꝛi
oꝛiſticũ eſt pꝛopoſitio:cuius pꝛedicatũ nega
tur de ſubiecto complete diſtributo: vt nul⸗
lus homo eſt albus.Et per illud dici de nul⸗
lo datur intelligi vnuʒ pꝛincipiũ regulatinũ
ſyllogiſmoꝝ negatiuoꝛuʒ.ſ.quicqͥd negat᷑ de
ſubiecto cõplete diſtributo:etiaʒ põt negari
dequolibet ſumpto ſub eo.

¶ Cõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. Dif
finitio ꝓpõnis nõ ↄuenit omni contẽto ſub
diffinito: ergo ẽ inſufficiẽs.añs patz: qꝛ non
cõuenit pꝛopoſitioni hyp.nec iſti ꝓpõniuoꝛ
tes eſt vel nõ eſt aſinꝰ.⁊ tñ ↄtinẽtur ſub diffi
nito:cũ ſint ꝓpõnes.¶ Scðo ſic arguitur.co
pula ꝓpoſitiõis eſt illud in quod reſoluitur

tio termini cõuenit alijs a diffinito. Minoꝛ
patet:qꝛ oĩs termin? eſt ſingularis vel cõis.

3

¶ Tertio ſic arguit᷑.hic eſt dici de omni bo⸗

mo eſt animal:⁊ꝛitñ diffinitio non ſibi conue⸗
nit:ergo eſt inſufficiens.

¶ Ad pmũ ðꝛ: negãdo añs:⁊ ad p⸗

Agd rões
in opph̃.

bationẽ ðꝛ negãdo minoꝛẽ:qꝛ ꝑ boc ꝙ ðꝛ ca

thegoꝛica excluditur bypotbetica:⁊ per boc
ꝙ ðꝛ de ſimplici copula:excluditur ꝓpoſitio

de duplici copula:a ſic patz ꝙ iſte terminus

pꝛopoſitio non eſt diffinitum in ꝓpoſito:ſed
boc totũ pꝛopoſitio catbegoꝛica de ſimplici
copula.¶ Ad ſcõm dðꝛ ꝙ licet pꝛopoſitio re⸗
ſoluatur in copulã tanqᷓ in ld⸗ qdᷣvnit pꝛedi
catum cum ſubiecto.non tamen tanqᷓ in ex⸗

tremum pꝛopoſitionis.¶ Ad tertiũ dicitur:

ꝙ licet ibi ſit dici de omni poſterioꝛiſticum.
non tamen pꝛioꝛiſticum.

¶ Syllogiſmꝰ ẽ oꝛo in qua qᷣbuſdã
poſitis ⁊ ↄceſſis:neceſſe eſt alið ac⸗
cidere ꝑ ea q̃ poſita ſunt ⁊ ↄceſſa vt
omne aial ẽ ſubſtãtia:oĩs hõ eſt aĩal
ergo oĩs hõ eſt ſubſtãtia. hoc totũ
ẽ oꝛatio:in qua quibuſdaʒ poſitis.ſ.
duabus pꝛemiſſis:neceſſe eſt aliud
accidere.ſ.concluſionem.

¶ Circa bunc textum.

Pꝛimo notanduʒ eſt:q duplex ẽ
ſyllogiſmꝰ catbegoꝛicus ⁊ bypoteticꝰ.¶ Nñ
ſyllogiſmꝰ catbegoꝛicꝰ ðꝛ: non qꝛ eſt ꝓpõ ca
thegoꝛica:ſed qꝛ ↄſtituitur ex pᷣmiſſis catbe
goꝛicis enũciationẽ cathegoꝛicã inferẽtibꝰ.
Quid autẽ ſit ſyllogiſmꝰ cathegoꝛicꝰ poſtea

patebit.¶ Sʒ ſyllogiſmꝰ hypoteticus ðꝛ nõ

—

qꝛ eſt ꝓpõ hypotetica:qꝛ tunc quilibet ſyllo
giſmꝰ eſſet bypoteticus: ſʒ ideo ðꝛ bypoteti
cus:qꝛ eiꝰ vna pᷣſtiſſa vel ãbe ei pᷣmiſſe ſunt
bypotetice.de iſtis aũt ſyllogiſmis bypote
ticis viſum eſt in pꝛimo tractatu: qñ dicebat
q ſunt duo modi arguendi a tota cõditiona⸗
li et vnus atota diſiunctiua. AUnde ſyllogiſ⸗
mi cathegoꝛici ſunt duplices: quidã ſunt de
medio ſingulari:⁊ tales vocãtur ſy llogiſmi
expoſitoꝛij ⁊ non ſunt in aliquo modo. Alij
ſunt de medio cõmunia de talibus maxime
eſt bic ad pꝛopoſitum.

¶ Secũdo notãdum ẽ cq ille terĩnꝰ

paopoſitio:et tñ non eſt termin ergo diffini ſyllogiſmus: capit᷑ dupliciter.¶ Uno modo

A

Quare ðdꝛ
ſyllogiſ⸗
mꝰ catbe
go. T qͥdẽ
bypo.

Acceptõ
nes iylli

Gunensfonifcnnonen
mnalsipoſtionispremi
difmnitoreponitmanatie
gerersDeincediclu
Dffereniam outionumd
Crſeguemtialumn. (Vin⸗
lia corſegventulis eſt o⸗
cuius copula principelsct
tſunt popofinones bſpo
lstmnones (Otciurn
thegoncer ad diferentian
Dppotercorun. (Diauno
Cegsdffereniangaton
ſpigenfſe coninngunn
Cndftonaltendelſdine
Onnn Cdicturwmen
fülconiungtioe ſrin
non paleret dai
getchnſegnem.

Nlſmd eioin gnn gbuſti
1Xeſſis neceſe en⸗
eai poſitg ſuntr xrſii
lale ſubſtitaojsboͤeſt i
s boͤ eſt ſibſtinia. hocto
vinqua qubuſdaz pofitis,
premiſſis:necefſe eſt gi
c. (concluſionen.

Circa bune tettun.

nonotanduzeſthdipſt
catbegorics, bſporeit
N begoric on nong enin .
ſed g: vſtitulturer nſi

icnnone udegeilin ren
t glogiin ndegal de i
S lloaiin/ byp gei l⸗
ANr tu lde
bppotenia zigeodtbſpolen
ee Hömnfeſnn

e 5Aiſ rel
nu PIN ,O1 riſnis byr
c Deſtis loogin ett

4 .o
7l

etoi

Intelle⸗
ttus dif.
Fyllo.

De Syllogiſmo ſimplr dicto

pꝛo pꝛemiſſis tantum ex quibus ſequitur cõ⸗
cluſio:⁊ hoc modo non capitur pꝛo diffinito
in textu.ꝗ Alio modo capitur pꝛo pꝛemiſſis
⁊ concluſione ſimul:et hoc modo capitur in
textu pꝛo diffinito. Exemplum de pꝛimo: vt
boc totum omne animal eſt ſubſtãtia.omnis
bomo eſt animal:dicitur ſyllogiſmus. Exem
plum de ſecundo vt boc totum omne animal
eſt ſubſtantia: omnis homo eſt animal: ergo
omnis homo eſt ſubſtantia.

¶ Lertio notãdum eſt q diffinitio
ſyllogiſmi data a petro byſpano debet ſic in⸗
telligi. Syllogiſmꝰ cathegoꝛicus de medio
communi eſt oꝛatio hypotetica conſequenti

glis:in qua vel in eius mentali cui ſuboꝛdina

tur ponuntur due pꝛemiſſe cathegoꝛice con
iuncte per coniunctioneʒ copulatiuam affir
matiuam ex quibus ſequitur concluſio in cõ
ſequentia neceſſaria ⁊ foꝛmali: que cõcluſio
non eſt ſynonyma totali antecedenti ſecun⸗
dum eius ſignificationem totalẽ gratia foꝛ⸗

malis diſpoſitionis pꝛemiſſarum. ¶ In bac

diffinitione ponitur oꝛatio bypotetica loco
generis.¶ Deinde dicitur cõſequentialis ad
differentiam oꝛationum bypoteticarum nõ
conſequentialium. ¶ Inde oꝛatio bypothe⸗
tica conſequentialis eſt oꝛatio bypotetica.
cuius copula pꝛincipalis eſt nota illationis:
vt ſunt pꝛopoſitiones bypotetice cõditiona⸗
les ⁊ rationales.O Dicitur noranter due ca⸗
thegoꝛice: ⁊ ad differentiam ſyllogiſmoꝛum
bypoteticoꝛum.¶ Dicitur notanter coniun⸗
cte ad differentiam oꝛationum bypoteticaꝝ
vbipꝛemiſſe coniunguntur diſiunctiue vel
conditionaliter:vel vbi pꝛemiſſe non coniũ⸗
guntur. ¶Dicitur notanter affirmatiuam:q;
ſi illa coniunctio copulatiua eſſet negatiua:
non valeret conſequentia. ¶ Dicitur notan⸗
ter ex quibus ⁊c.ad differẽtiaʒ paralogiſmo
rum in quibus concluſio non ſequitur ex pꝛe
miſſis. Dicitur talterne non eſt ſyno⸗
nyma ac. quia ſi concluſñio eſſet ſynonyma to
ti antecedenti ſic non eſſet ſyllogiſmus Dici
tur notanter gfa foꝛmalis diſpoſñitionis: ad
differentiã ↄſequentiarum materialium.

¶ otãdũ eſt quarto:ꝙ iſta oꝛatio
bypotbetica omne animal eſt ſubſtantia:ois
bomo eſt animal ꝛc.eſt ſyllogiſmus: quia eſt
oꝛatio bypotbetica conſequentialis: cum in
ea copula pꝛincipalis eſt nota illationis ſcilʒz
ly ergo:⁊ in ea ponuntur due pꝛemiſſe catbe

vtraq;:⁊ ſic eſt ſecunda uiſto
ſubijcitur in vtraq;: ⁊ ſic eſt tertia fi termini.

Folio lviij.

ſubſtantia: a alia eſt iſta:omnis bomo eſt ant
mal.⁊ copulantur iſte due pꝛemiſſe per iſtaz
coniunctionem copulatiuam ⁊. VUnde ſi ille
due cathegoꝛice non copularentur per illaʒ
coniunctionem copulatiuam a:ibi non eſſet
ſyllogiſmus.⁊ etiam illa coniunctio a:eſt af᷑⸗
firmatiua q; fi nõ eſſet affirmatiua non eſſet
ſyllogiſmus.vt ſic dicendo omne animal eſt
ſubſtatia:oĩs hõ eſt aĩal: ergo oĩs bomo eſt
ſubſtantia. Ex iſtis pꝛemiſſis etiam ſ equitur
concluſio non ſynonyma toti antecedenti.

¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur
Syllogiſmus eſt plures oꝛationes.ergo nõ
eſt vna oꝛatio.¶ Decundo ſic arguitur diffi⸗
nit io conuenit copulatiue pꝛopoſitioni affir
matiue:⁊ tñ illa nõ eſt ſyllogiſmus. ergo dif⸗
finitio eſt eten Htid ptz: qꝛ illa eſt
oꝛatio in qua ponuntur due cathegoꝛice ex
quibus ſequitur cõcluſio.¶Tertio nic arguit
diffinitio ſyllogiſmi nõ conuenit ſyllogiſmo
expoſitoꝛio:⁊ tamẽ eſt ſyllogiſmus ergo ditf⸗
finitio nõ ↄuenit oĩ ↄtento ſub diffinuo.

¶ Ad pꝛimum ðꝛ ſᷣm cõem modum
dicẽdi ꝙ lʒ ſyllogiſmus ſit plures ꝓpõnes ca
thegoꝛice:non tñ eſt plures ꝓpontiones h
potbetice. Sed iſtud nõ valet:qꝛ ſyllogiſmꝰ
non eſt ſoluʒz ille pꝛopoſitiones cathbegoꝛice
cuũ/ ꝓpoſitiones cathbegoꝛice ſint ꝑtes ſyllo⸗
giſmi catbegoꝛici:ſed ſylls eſt ille cathbegoꝛi
ce ⁊ nota illatiõis iõ ad argumẽtũ dicitur ne
gãdo maioꝛẽ. Ad ſecundũ dicitur negãdo
maioꝛẽ.⁊ ad pꝛobationẽ dicitur ꝙ nõ eſt ofo
ↄlequẽtialis.nec in ea etiã ponuntur due p⸗
pones catbegoꝛice ⁊ ↄcluſio que ſequitur ex
cſbegoꝛicis. ¶ Ad tertiũ dicitur: c licet ſyl
logiſmus expoſitoꝛius ſit ſyllogumus de me
dio ſingulari:non tamen de medio cõi.

¶ ODis aũt ſyllogiſmus oↄſtat ex tri

Ad ratio

Vnes in op

poſitum

bus terĩs:⁊ duabꝰ ꝓpõmbꝰ:quaruʒ Er quibe
pꝛopoſitionũ pꝛima vocat᷑ maioꝛ:ſe cſtituat

cunda minoꝛ, Ex tribꝰ aũt terminis
nõ poſſunt fieri due ꝓpõnes:niſ al⸗
ter illoꝝ terminoꝛum ſuimatur bis ⁊
tunc ille terminus bis ſumptus:qqe

ſubijcit᷑ invna ⁊ pꝛedicatur in alia ⁊
ſix eſt pꝛima figura.aut pꝛedicat᷑ in

goꝛlet quarum yng eſt iſta. omne oanimal eſt Surg:. ¶ Doꝛum gqutem ter mino⸗

bij

ſylths.

figura, aut Diuiſio

Tractatus Quartus. eſcſinn
rum alter vocak mediuʒ alter maioꝛ ſis ſjm ſe velſm ſibi ſynonymũ cũ quo termi ntanize in
Meal uʒ extremitas:alter vᷣo minoꝛ extremi no ↄiunguntur extremitates in pᷣmiſſis rati ittiſtihnſſe
tas. ¶MGediũ eſt termin? bis ſum one cuius ↄiunctionis ſequitur ocluſio in qᷓ rtin ,ni fdinn
ptus ante cõcluſionẽ. ¶ Vaioꝛ ex Pesdiete extremitates ↄiunguntur inter ſe. atbi ef ſttufſhe
extremi, kremitas eſt termin? ſumpt⸗ in ma⸗ 5 In bac em̃ diffinitione ponitur terminus nien. iunin ſtne⸗
tas. ioꝛi pꝛopoſitione cum medio. Wi⸗ q: nonopottet ad e caſtari⸗ ait ge ſuni le iin⸗
2 ¹ — 1 vm n „iveditur⸗
Minoꝛ Rei S eſt termin? ſ⸗ umptuſ mediũ ꝙ ideʒ terminus ſumatur ſᷣm ſg aie mmi ienm
extremi⸗ noꝛi ꝓpone cum medio.¶ Ad concluſionem:ſed ſufficit ᷣ ſm ſe vel ſibi ſy⸗ biffeter .B
tas, Vyliogiſmũ aũt exigitur modus ⁊ fi⸗ nonymũ ſumat bis in pᷣmiſſis. ¶ Deinde ðꝛ mmdinin
gura. Figura eſt oꝛdinatio triũ ter⸗ ferenta enno cc boc totum ponitur ad (bnn iire n
minox pm debitam ſubiectionem et di⸗ Frentis terminoꝝ qui bis ſumuntur in 5 ſſuſtieemwenn
pꝛedicationem. Hec autem oꝛdina⸗ cum unt partes medij ⁊ nõ mediuʒ ex qᷓ ginn⸗ ſimnsieb⸗
tio fit in tribus modis.vt dictuʒ eſt Hon eer Aaantur exeremleates. iſnnint⸗
pꝛins. Et ſm boc tres ſunt figure. ¶ Notadũ eſt tertio: bic ↄſequẽt᷑ iuͤtsſllne nnen
. Circa bunc tex auctoꝛ diffinit maioꝛem extremitatem ⁊ dʒ Intel di tni nfnnnn
Expõ lit⸗ ies Dunc texrun. ſic intelligi diffinitio Maioꝛ extremitas eſt in· maio ffminh Tenoftnn ſ⸗
teralis ¶ PVPꝛimo notandũ eſtq iſte textus totũ materiale: quod ponitur in maioꝛi ꝓpo mitati: eninectnnnent
Dis ſyllogiſmus ac. dz ſic intelligi. Oĩs ſyl⸗ litione haeter mediũ ⁊ ſc totũ quod ponitur mirgtis ſommeſouintiet.
logiſmus catbegoꝛicꝰ de medio cõmuni con in maioi. ppoſitione:quod non eſt medium e ae denegi
ſtituitur exterminis qui exercent tria diſtin nec pars mediy dempta copula eſt maio: er⸗ AMpimd ün
cta officia: 1 ex duabus pꝛopoſitionibꝰ:quaꝝ tremitas ñ maioꝛ ertremitas accepta tãaqᷓ Intel. di ernrorcno ſnn
vna vocat᷑ maioꝛ: ꝛ alia vocat᷑ mĩoꝛ. f vn, maioꝛ extremitas nunq ponit᷑ in minoꝛi: io fif. n dif Uud gumirl gl g hoſn
Alius in illoꝝterminoꝝ bz officiũ medinalius officiũ cãcq; mediũ.¶ Minoꝛ extremitas eſt totum n mino uſch dcnenit tnoſuechd
tellectus maioꝛis extremitatꝭ. ⁊ alius officiũ minoꝛis Sregatum er omnibus partibus materia⸗ i s Uumn Anniftudſtiuing
erxtremitatis.¶ Ab aliter põt intelligi textꝰ. libus in minoꝛi ꝓpoſitione pofiti pꝛeter me tatis tſioftütemimm
Cuiuſſibet ſyllogiſmi catbegoꝛici de medio diuʒ. Exẽplũ vt in iſto ſyllogiſmo:omne aĩal zgerirdinenſnofficunnn
coõmuni termini et quibus ↄſtituit ſyllogil⸗ eſt ſubſtantia:omnis homo eſt aĩal.ergo oĩs ¶Aaſcn eregido in
mus:tribus terminis non ſynonymis ſᷣm ſu bomo eſt ſubſtantia. ibi.ly aĩal eſt mediũ:qꝛ byoͦ aungum ernemt
as rationes foꝛmales fignificãtur.ſ.iſtis tri⸗ eſt terminus bis ſumptus ante concluſioneʒ ĩpöet neati hernema
bus terminis: mediũ: maioꝛ ertremitas ⁊ mi in pꝛemiſſis jᷣm ſe vel ſibiſynonymum Et ly liboetntuboelis (Aul
noꝛ extremitas. Etiã pꝛopofitiones er qbus ſubſtãtia ẽ maioꝛ ertremitas: q; eſt totũ ma⸗ etorenſtitrtenn fg⸗
yllogiſmi conſtituũtur duobus terminis nõ teriale:quod ponitur in maioꝛi pꝛopoſitiõe nitmnftftiictiu⸗
ſynonimis ſjm ſuas rationes foꝛmales figni hrieten medium. Et ly bomo eſt minoꝛ extre Eeinttinliiinnii
ficantur. Uñ ſyllogiſmus nõ öꝛ ↄſtitui ex du Mitas: quia eſt totũ materiale quod ponitur fckdedib –
abus pᷣmiſſis taqᷓ; er omnibꝰ ꝑtibus eius: ſʒ minoꝛe ppoſitione pꝛeter medium. Zichigaättuen
tãcqᷓ er aliquibus. Iñ pᷣma ꝓpoſitio que po⸗ ¶ Notãdũ ẽ q̃rto: ad ſyllogiſmuʒ Pinianannnnde
nitur in ſyllogiſmo ſignificatur per iſtũ ter- catbegoꝛicũ de medio cõi requirũt᷑ tres ter⸗ tanlimnmra ain⸗
minũ maioꝛ pꝛopoſitio.⁊ ſecunda ſignificatẽ mini debite adinuicem oꝛdinati ̃m debitaʒ lurcole ⸗„
ntel di per iſtum terminum minoꝛ ꝓpoñitio. filer onemn gdiegtloncm:: du pꝛopo⸗ raſch genn.
uiſionis TNorãdũ eſt ſcðo: bic auctoꝛ po ktinnen 5 Figne oegimorto⸗ eitremer n Un fen eſe
termini nit diuiſionẽ termini: que d⸗ ſic intelligi. De quẽte . 1. ir aInArO.X.. ſoc e ihene ppoen
namero kennfore n, nelligi. De quẽter auctoꝛ diffinit figurã. intelligit dif erdt
tiũ: alter 1 ef fi amegialle wwo,lund finitio ſic.figura eſt tres termini.ſ.maioꝛ ex Intel. dit Gtit eeius boe

maioꝛis extremitatis:⁊ alter babet officium
minoꝛis ertremitatis.¶¶ Rel ſic.De numero
terminoꝝ ſignificantium terminos ex quibꝰ
ſyllogiſmi conſtituunt᷑:alter eſt iſte termiſt

intel. dif medium:alter eſt iſte terminꝰminoꝛ extremi

tremitas: minoꝛ extremitas ⁊ mediũ oꝛdina⸗
ti ᷣm debitã ſubiectionẽ ⁊ pꝛedicationem
Unce iſti tres termini poſſunt tripliciter
oꝛdiari. AUno modo q vnus illoꝝ terminoꝝ

V

ſcʒ mediũ ſubijciat᷑ in maioꝛi ꝓpoſitione ⁊pᷣ

dicetur in minoꝛi:a maioꝛ extremitas pꝛedi⸗

fi.medij. tas:⁊ alter eſt iſte terminus maioꝛ extremi⸗ cet᷑ in maioꝛe:⁊ minoꝛ ſubijciat᷑ in minoꝛi.et

tas.¶ Mediũ eſt terminꝰ bis ſumpt? ĩ pᷣmiſi ſic eſt pᷣma figura. Nel mediũ pꝛedicetur in

fifigure, im eſgin Sen

Ntoigboe dectn
gonllunlbt

mitas nun honſt iuminori:s y,
(Dinmemenitweß tonmn n
netommdus entihusmnnterin
wri ppoſttionepoft meterne⸗
Niniſofflogifmo⸗omnne dil
mommis bomo eſt aial ergoos
bllantin. ibil aial et netiin
bis ſumptus ante concliſone,
mm ſe vel ſdiſynonynun e
gioꝛ ettremitas:zeſ thrin
ponitur in maio opoftie
umn. Et y bonoeſt nim em
eſt totü materule ot niin
pofitone eter neimn.
icnogag ſlog i
de mediocoifennit trrolnn
Amncem ordiut n debtg
acinuncem dmepropd
me drionen: e mij
eotimneftn guätiinl 3

o. Hiccoe⸗
unckaimn ,.

2 N

ſini et
4 rminir ,
⸗ rei gtnhiiti⸗

De figuris in gñali.

ambab pᷣmiſſ is:x maioꝛ extremit as ſubijciapꝛius ſubijcit mediũ: poſt pꝛedicat

tur in maioꝛi:⁊ mioꝛ extremitas ſubijciat᷑ in
miĩoꝛi:⁊ ſic ẽ ſcðᷣa figura. Ael mediũ ſubijcia
tur in ãbabꝰpᷣmiſſis:⁊ maioꝛ extremites pᷣdi
cet᷑ in maioꝛi.minoꝛ vᷣo extremitas pꝛedicet᷑
in mioꝛi:⁊ ſic eſt tertia figura. ñ tũc terĩ
ſunt bñ oꝛdinati ſᷣm ſubiectionẽ ⁊ pᷣdicatio⸗
nem:qñ ꝑ illaz vel cõſimilẽ oꝛdinationẽ ter⸗
minoꝝ nunqᷓ ĩpeditur ↄña ſyllogiſtica: ſʒ il⸗
la ſufficit ex parte terminoꝛum.

¶ XLontra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑ In

ſFyllogiſmo ſunt qᷣttuoꝛ terĩ:gmale ðꝛ:qꝙ ſyl⸗

Ad ratio
nes in op
poſitum.

Pꝛima fi
gura.

Secuda

figura

Tertia fi
Gura.

logiſmꝰ cõſtat ex tribus teris.¶¶ Scðo ſic af.
in illo ſyllogiſmo:oĩs hõ albꝰ currit.ſoꝛtes ẽ
hbõ albus:ergo ſoꝛtes currit.ibi ly albꝰ ẽ ter⸗
minus bis ſumptus ante ↄcluſionẽ:⁊ tñ non
eſt mediũ: ̊ diffinitio medij cõuenit alijs a
diffinito. ¶ Tertio ſic af. figura ẽ q̃ termino
vł terminis clauditur:ergo male ðꝛ in textu
figura eſt oꝛdinatio ac.

¶ Ad pꝛimũ ðꝛ negãdo ↄñnam:qꝛ in
textu uõ ðꝛ ꝙ nõ ſunt niſi tres terĩ in ſylło:
ſʒ textus iĩtelligit᷑ nõ ſunt niſi tria officſa
q̃ cõueniũt teris ſiue ꝙ nõ ſunt niſi tres terĩ
quo ad officia diſtincti:ita ꝙ omẽs teri qͥ ge
rũt vnũ officiũ reputãtur ꝓ vno terio: ⁊ illi
q̃ gerũt diuerſa officia reputãt᷑ diuerſi teri.
¶ Ad ſcõm ðꝛ negãdo ↄñam qꝛ cũ illo terĩo
alb? nõ piungũtur extremitates in pᷣmiſſis
⁊iẽ nõ eſt mediũ.ſʒ extremitates ↄiungunt
cũ hoc toto:hõ albus.¶ Ad tertiũ ðꝛ diſtin⸗
guẽdo añs:qꝛ vł iſte terinꝰ figura capit᷑ pꝛie
intẽtionałr:⁊ ſic cõcedit᷑ añs ⁊ ↄña vel capit
ſcðe intẽtionalit᷑ vt ẽ nomẽ collectiuũ qð ve
rificat᷑ de oĩbus terĩs in ſylło poſitis ⁊ ſic ne
gat᷑ añs.⁊ ↄna eſt bona. Sʒ ſi capiat᷑ in añte
pꝛime intentionaliter ⁊ in ↄñte ſecũde intẽ⸗
tionaliter tunc conceditur antecedens ⁊ ne
gatur conſequentta.

¶ Pꝛima figura eſt q mediũ ſubij
citur invna ꝓpõe:⁊ pᷣdicat᷑ in alia vt
oe aĩal eſt ſuba.oĩs bõ eſt aĩal.ergo
oĩs hõ eſt ſuba. ¶ Secunda figura
eſt qũ mediuʒ pꝛedicatur in vtraq;
vt oĩs hõ eſt aĩal.nullꝰ lapis ẽ aĩal:
ergo nullꝰ lapis eſt bõ. ¶Tertia fi
gura eſt qñ mediũ ſubijcitur in vtra
q; vt oĩis hõ eſt animal:omis bomo
eſt ſubſtantia.ergo quedam ſubſtã⸗
tia eſt animal. Inde verſus. Pꝛima

ipᷣm. Altera bis dicit tertia bis ſub
lt. Modꝰ ẽ oꝛdinatio duaꝝ ꝓ
põnum in debita qualite ⁊ quãtita⸗
te. Debita qlitas ẽ ꝙ ſi vna ſit nega⸗
tiua:reliqua erit affirmatiua.Debi⸗
ta quantitas ẽ ꝙ vna ſit ꝑticularis:
reliqua erit vniuerſalis.

¶Circa bunc tet᷑tum.

¶ Motãdũ eſt pꝛĩo:ꝙ ad h̊ qð aliqͥd
ſit mediũ pᷣme figure:nõ opʒ ꝙ ſit ſubᷣm vel
ꝑs ſubiecti maioꝛis ꝓpõnis: ſʒ ſufficit ꝙ ipʒ
ponat᷑ a parte ſubiecti in maioꝛi ꝓpõne.ſed
tñ opʒ q ipᷣm ſit pᷣdicatuʒ in minoꝛi ꝓpõne.
Exẽplũ vt in illo ſylko:oẽʒ boĩeʒ vidʒ ſoꝛteʒ
plato ẽ bõ:g plalłonẽ videt ſof. ibi ly boĩem
eſt mediũ:ct tñ nõ eſt ſubiectũ nec ꝑs ſubie⸗/
cti:ſed eſt pars pᷣdicati cũ boc totũ ſit pᷣdica⸗
tũ.oẽm boĩem vidẽs:⁊ tñ ponit᷑ a parte ſub⸗
iecti.¶ Et illud ðꝛ poni a pꝑte ſubiecti.qð po⸗
nitur ante copulam. Et illud dicitur poni a
parte pꝛedicati.qð ponitur poſt copula:ſiue
ſit pꝛedicatum:ſiue non.

¶ Motãduʒ ẽ ſcdo:q; ſyllogiſmꝰ lo⸗
quẽdo ꝓpe non eſt in figura:ficut totũ inte
grale nõ eſt ꝓpᷣe in ſuis ꝑtibꝰ:ſed ex ſuis ptt
bus:vt viſum eſt in pᷣdicamẽtis:ita ſilr ſyllo⸗
giſmẽ ex figura.̊ eſt tribꝰ terĩs debite oꝛ
dinatis ſᷣm ſubtectionẽ ⁊ pᷣdicationẽ. Unde
figura nõ eſt oꝛatio:nec eſt qͥd ↄplexuʒ:ſʒ eſt
tres terĩ poſiti in ſyllogiſmo:qui hñt tria di⸗
ſtincta officia:⁊ ſic ille terinꝰ figura ẽ terĩnꝰ
ſcde intẽtionis ⁊ collectiuus.¶ Silr ſyllogiſ
mus nõ eſt ꝓpꝛie in mõ capiẽdo modũ pꝛopᷣ
miſſis vt pe.biſ.capit: qꝛ modus illo mõ ca⸗
ptus eſt ꝓpõ bypotetica copulatiua:mõ ſyl⸗
logiſmꝰ nõ eſt ꝓpꝛie in illa:ſed ex illa.

lix

Quid mo
dus.

Nota de
medio pᷣ⸗
figure.

Quõ ſyllł.
eſt ĩ figu⸗
ra⁊ in mo
do.

Intel. dit

¶ nNotãdum eſt tertio q difinitõ pᷣ Piie figu.

me figure dz ſic intelligi. Pꝛima figura eſt
tres terĩ ipſius ſyllogiſmi ñc oꝛdinati: me
diũ ponit᷑ a ꝑte ſubiecti in maioꝛi ꝓpõne et
pᷣdicatur in minoꝛi: vt iu iſto ſyllogiſmo.oẽ
aĩal eſt ſubſtãtia:oĩs bõ eſt aĩal: ergo oĩs bõ
eſt ſubſtantia:oꝛdinati.ſic ꝙ ille terminꝰ ani
mal qͥ eſt mediũ ſe tenet a ꝑte ſubiecti in ma

ra eſt tres termini ſic oꝛdinati ad inuice
mediũ ponitur a parte pꝛedicati in vtraq; pᷣ
miſſarũ. Exempluj: vt nullꝰ lapis eſt mt

icei:⁊ pꝛedicatur in minoꝛi.¶ Secũda figu⸗ Intel. ditf
f. ſcðe fi

6*

Intel dit
fi. ktie fi⸗
gure⸗

Acceptõ
ges modi

KTractatus Quartus.

oĩs homo eſt aial:ergo nullus bomo ẽ lapis
ibi ille terminꝰ aĩal eſt mediũ:⁊ ponitur a ꝑ⸗
te pꝛedicati in vtraq; pꝛemiſſarum.¶Tertia
figura eſt tres termini ipſius ſyllogiſmi ſic
oꝛdinati:ꝙ mediũ a parte ſubiecti ſe teneat
in vtraq; pꝛemiſſ arum Exemplum:vt in iſto
ſyllogiſmo:omnis homo currit: homo ẽ ani
mal:ergo aĩal currit.ibi ille terminꝰ bomoqͥ
eſt medium ponitur a parte ſubiecti in am⸗
babus pꝛemiſſis

¶ ’ Notandũ eſt quarto:ꝙ ille terĩnꝰ
modus:in ꝓpoſito nõ capitur pꝛime intẽtio
naliter:ſᷣm ꝙ capitur qñ ðꝛ ꝙ modus ẽ pul⸗
cherrima virtus:ſed capitur intẽtionaliter:
⁊ nõ vt attribuitur terminis:ſed vt attribui⸗
tur ꝓpoſitionibus. Et in illo mõ capitur du
pliciter. Uno mõ pꝛo pꝛemiſſis tantũ: a illo
modo capit pe.h.moduʒ qidiffinit ipᷣm. Et
dz diffinitio ſic itelligi. Modus ſyllogiſticꝰ
ẽ ꝓpõ copulatiua affirmatiua compoſita ex
duab' pᷣmiſſis oꝛdinatis ſᷣm debitã qualita⸗
tẽ ⁊ q;titateʒ: ex qua ſeqͥtur concluſio in ↄñ
foꝛmali.Et hoc mõ capiendo modũ barbara
⁊ baralipton non ſunt modi diſtincti. Alioꝰ
capit᷑ modus ꝓ pᷣmiſſis ⁊ cõcluſione ſimul:⁊
tũc modus dʒ ſic piffiniri. Modꝰ ſyllogiſti⸗
cus eſt ꝓpõ bypotetica ↄſequẽtia compoſita
et duabus pᷣmiſſis et concluſione oꝛdinatis
in debita qᷓlitate ⁊ qᷓ;titate:⁊ in debito ſitu ⁊
oꝛdine terminoꝝ:ſic ꝙ et illis pᷣmiſſis ſequi
tur concluſio in ↄña foꝛmali.Dicitur notan⸗
ter in debito ſitu oꝛdine ſuoꝝ terminoꝛuz:qꝛ
als celarent ceſare non eſſent modi diſtin⸗
cti:ex quo in illis modis eſt ſilis q̃litas ⁊ qᷓ;⸗
titas.ſed tñ eſt alius oꝛdo a ſitus terminoꝛũ.
ñ debita qualitas eſt: vna pᷣmiſſarus ſit
ꝗaffirmatiua. Sed debita quãtitas ẽ vna pᷣ
miſſaruʒ ſit vniuerſalis.Et illo ſcðõo mõ non
capit pe.b.modũ qñ diffinit ipſum.

¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur
oẽ illud qð ſubijcitur in aliqua ꝓpõne ẽ ſub⸗
iectũ illius ꝓpõnis:ſed in pꝛia figura medi
um ſemper ſubijcit᷑ in maioꝛi ꝓpõne: ergo
eſt ſubiectũ:⁊ꝑ ↄñs male dictũ eſt mediũ
ſit ſubiectũ.¶ Scðdo ſic arguitur figura ẽ in
ſyllogiſmo:ergo nõ eſt ecõtra: et per ↄſis di
ctũ ↄmune eſt falſum.ſ.q ſyllogiſmus eſt in
pꝛima figuravel in ſecunda.Tertio ſic af mo
dus eſt oꝛdinatio duarũ ppoſitionũ ⁊ cõesu⸗
ſionis ſimul:ergo male ðꝛ:iꝙ modus eſt oꝛdi

natio duarum pꝛopoſitionum.

¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ꝙ ille terminus

ſubijcit᷑ capitſoupłr. Vnoꝰ ꝓ illo qðẽ ſuðõᷣm Ad roe⸗
⁊ fic ↄcedit᷑ maioꝛ negat᷑ minoꝛ. Alioꝰ pꝛo in oppijj
illo qð ſe tʒ a ꝑte ſubiecti:ſiue ſit ſubᷣm ſiue ñ .
⁊ ſic negat᷑ maioꝛ ⁊ conceditur minoꝛ. Ad
ſcðm ðꝛ:qꝙ lʒ figura ſit in ſyllogiſmo ſicut ꝑs
in toto:non tñ ſicut totũ in parte: boc eſt ex
parte:et boc modo ſyllogiſmus eſt in figura
hoc eſt ex figura. Ad tertiũ ðꝛ ꝙ lʒz modus
ſi capiatur ſcdo modo fit oꝛdinatio pᷣmiſſarũ
et concluſionis ſimul:non tamen ſi capiatur
pꝛimo modo quomodo capit pe.biſ.quando
diffinit ipſum.
¶ Vngde tales dantur regule vles
ad quãlibet figurã. ¶ Pꝛĩa regula
eſt et puris ꝑticu laribꝰ indefinitis
⁊ ſingularibꝰ nibil ſeqtur. UNñ opoꝛ
tet alterã pᷣmiſſarũ eſſe vniuerſaleʒ.
¶ ‚ Scðda regula eſt:ex puris negati
uis nibil ſequitur. IUnde opʒ alterã
pᷣmiſſaꝝ eſſe affirmatiuã.¶ Tertia
regula eſt:ſi aliqua pꝛemiſſaruʒ fue
rit particularis concluſio erit parti
cularis ⁊ nõ econtra. ¶ Quarta re
gula eſt:ſi aliqua pꝛemiſſaruʒ fuerit
negatiua concluſio erit negatiua.
¶ Quita regula ẽ:mediũ nunqᷓ; de⸗
bet poni in cõcluſione:de quibꝰ dã⸗
tur tales verſus. ¶ Partibꝰ ex pu⸗
ris ſeq̃tur nil:ſiue negatis. ¶ Siq̃ᷓ
pꝛeit partis:ſeqᷣtur cõcluſio partis.
¶ Di qua negata pꝛeit.cõcluſio ſit⸗
q; negata. ¶ Lex generalis erit me
dium concludere neſcit.

¶ Circa bunc tertum.
¶ Pꝛĩo notãdũ eſt:ꝙ bic ↄñr.p.b.

ponit qͥnq; regulas generales pꝛo oĩbus fi⸗
guris quaruʒ pꝛlã ĩmediate ſeqͥtur ex illo ꝙ
dictũ eſt. l. debita qtitas ⁊c. Et dz ſic intel Intel. dit
ligi regula.Nullũ argumẽtũ cuiꝰ ambe pᷣmiſ fi.pꝛĩere
ſe ſunt ꝑticulares indefinite vel ſingulares gule.
vʒ foꝛmaliter dũmodo illud argumẽtum nõ
ſit expoſitoꝛiũ:vel reducibile ad expoſitoꝛiũ
demptis qͥnq; ca ſibus de qͥbus videbit᷑ in lo
gica. ¶ Rõ buius regule eſt iſta: q; nõ opʒ ſi
antiqͥ duo terĩ ↄneniant in aliq tertio terio
cõi particulariter ſumpto:qꝙ illi terĩ inter ſe
ↄueniãt:vt iſti duo teri bõ ⁊ aſinus ↄneniut
in illo terio aĩal ꝑticularit:cum vere pꝛedice

₰ .
Pꝛiarl.

Secũda,
Tertia.

Quinta.

Quarta

ulozrifble
len fie eſtbomno.c

ſumenbeeſenesuln
onnihlogtinotlenmg
frmmrivan.
(oricäeſttemor
Auctor pvonit tertiam ſesn⸗
lgtur Onnſidetſfllogin
Uſarumeſtporticnlans
oAltfons vondlinbumm
Opotet xlafone eſe pame
poriterin ovo iwiecni lrt
ſectloclufons diſtndua
Uicfiglcun Muſ ſegrun
Nuforninerttisiſectune
ſechno ſrdaind arai⸗
APiernes ogeilts n
ſonestegunsnulnsttd
egnnseſ ſanes Ranoe
un —
nin istiee⸗ *

ct,
ſerege,

Nlans concluſo entoent
necontra. CQuartan
ialiqa pemſftanzfuent
concluſio eritnegatina.
regua enediüͦnnd de
ncõclufione: de quib di⸗
erſis, CPant,gnub
nul⸗fiue negatis. (i
is:ſeqtur cociufopatts⸗
negata preit cocllfoft

V

Intel. k⸗
tie regle.

De figuris in generali.

Folio lx

tur de ipſis:⁊tñ nõ opʒ qᷓ iſti trmini bomo ¶ Notãdũ eſt q̃rto: bic conſequẽ Intel.q̃r

zaſinꝰ ↄueniãt inter ſe:vt lʒ hbõ eſt aĩal ⁊ aſi⸗
nus eſt animal non tamẽ opʒ ꝙ aſinus fit bõ
quia ly animal ↄuenit cum illo termino hõ:
⁊ cũ il lo termino aſinꝰ ſᷣm diuerſa ſigta eius

¶ Notãdũ eſt ſcdᷣo:qꝙ bic ↄſequẽter
auctoꝛ ponit ſecundam regulã que ſequit᷑ ex
illo dictũ eſt ſcʒ ꝑ debica q̃litas ⁊c. Et dʒ
regula ſic intelligi. Nulla ↄcluſio ſequit᷑ iyl⸗
logiſtice ex duabꝰ pᷣmiſſis negatiuis:mniſi tri
bus caſibꝰ demptis:de qͥbꝰ videbit᷑ in logica
Et rõ huiꝰ regule eſt iſta:qꝛ nõ opoꝛtet ꝙ ſi
duo termini vere ⁊ negatiue vniant᷑ cuʒ vno
⁊ eodẽ termino illi termini vere ⁊ negati⸗
ne vniant᷑ iter ſe:vt ſi iſti duo termini ho no
⁊ riſibile vere ⁊ negatiue vniãtur cũ illo ter⸗
mino afinꝰ:nõ opoꝛtet ꝙ vᷣe ⁊ negatiue vniã
tur inter ſe:vt licet nullus hõ eſt aſinꝰ:⁊ filr
nulluʒ riſibile eſt aſinus:nõ tamẽ opoꝛtet ;
nullum riſibile eſt bomo.ex quo pꝛemiſſe nõ
poſſunt ambe eſſe negatiuendeo opoꝛtet in
omni ſyllogiſmo alteram pꝛemiſſarũ eſſe af⸗
firmatiuam.

¶ Notãdũ eſt tertio:q bic ↄſequẽt᷑
aucto: ponit tertiam regulam que ſic intel⸗
ligitur.Cinuſſibet ſyllogiſmi cuius vna pꝛe⸗
miſſarum eſt particularis:in quo ſubiectum
ↄcluſionis non diſtribuitur in antecedente:
opoꝛtet ↄcluſionẽ eſſe particularem. Dicit᷑
notãater in quo fubiectũ ↄcluſiõis ⁊c.qꝛ ſi ſub
iectu ↄcluſionis diſtribuatur in antecedẽte:
tũc ſi aliqua ↄcluſio ſequatur bene ſequitur
ↄcluſio vniuerſalis:ſed tamen opoꝛtet caue⸗
re ꝙ nõ ſit variatõ circa illos terminos quo
ad ꝓpꝛietates logicales vt bene ſeqͥ᷑: bõ eſt
ſoꝛtes ⁊ equus nullus eſt bomo:ergo nuillus
equus eſt ſoꝛtes.Ratio buius regule eſt iſta
qꝛ ſi aliqua pꝛemiſſarum eſſet particularis:
puta in pꝛima rigura.ſ.minoꝛ ⁊ ↄcluſio eſſet
vniuarſalis:tũc arguereir a non diſtributo
ad diſtributum ex parte minoꝛis extremita⸗
tis:que nõ diſtribuitur in minoꝛi:cũ ſit ſubie
ctum ꝓpõnis ꝑticularis:⁊ tñ in conclufione
diſtribueret᷑:cu eſſet ſubiectũ pꝛopõnis vni⸗
nerſalis modo incõueniens eſt arguere a nõ
diſtributo ad diſtributu.Exemplu vt non ſe
quitur omnis homo eſt animal:ſubſtãtia eſt
bomo:ergo omnis ſubſtantia eſt animal: ex

quo pꝛemiſſe ſunt vere ⁊ concluſio falſa: ⁊ B

pꝛouenit ex eo ꝙ ille terminus ſubſtantia in
minoꝛi pꝛopoſitione nõ diſtribuitur:a tamẽ

in concluſione diſtribuitur,

ter auctoꝛ ponit quartã regulam que debet
ſic intelligi.Quãdocunq; in aliquo ſyllogiſ⸗
mo cathegoꝛico vna pꝛemiſſarum eſt negati
ua dũmõ illa nõ ſit de ↄtigẽti nõ neceſſario:
tunc ↄcluſio dʒ eſſe negatiua.¶ Ratio iſtius
regule eſt iſta:qꝛ concluſio affirmatiua nũqᷓ;
infertur niſi ex duabꝰpꝛemiſſis affirmatiuis
ex quo extremitates nõ poſſũt vᷣe ⁊ affirma⸗
tiue vniri inter ſe in concluſione niſi vere et
affirmatiue vniatur cuʒ medio in pᷣmiſſis:ꝗ
ſi aliqua pꝛemiſſarum eſt negatiua: cõcluſio
debet eſſe negatiua.¶ Quinta regula eſt: q
medium nunqꝙᷓ debet intrare concluſionem
exercẽdo officium medij in concluſione. Ra
tio buius regule eſt iſta:qꝛ officiuʒ medij eſt
ꝙ ipᷣm vniat᷑ cũ extremitatibꝰ in pꝛemiſſis:
ſed hoc nõ potei fieri in concluſone:gꝗ me⸗
dium nunq debet intrare cõcluſonem exer
cendo officium medij in ea.Nec etiam debet
intelligi ꝙ ille terminꝰ qui eſt medium vel
ſibi fimilis:nõ debet poni in cõcluſonelicet
non exerceat officiuʒ medij:qꝛ in ſyllogiſmo
ex oppoſitꝭ oẽs termini ſunt ſimiles:licet ba
beant diſtincta officia exercere:vt in iſto ſyl
logiſmo:omnis bomo eſt homo:⁊ nullus bo
mo eſt homo:ergo bomo non eſt homo

¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur
per ſyllogiſmũ expoſitoꝛiũ aliquid ſequit᷑:et
tñ ex puris ſinguiaribus ſit ſyllogiſmꝰ expo
ſitoꝛius:ergolex puris ſingularibus aliquid
ſeqͥtur.¶ Ocðdo ſic arguitur:et duabus pꝛe⸗
miſſis negatiuis de contingẽti bene ſeqͥt cõ
cluſio:vt dicit Ariſto.in pᷣmo pꝛioꝝ:ꝗ ex pu⸗
nis negatiuis aliqͥd ſeqͥt:⁊ ꝑ cõſequens textꝰ
eſt falſus.Tertio ſic arguit᷑:in pma figura
minoꝛe exiſtente negatiua de oↄtingẽti ſeqͥt
cõcluſio affirmatiua:vt vult Ariſtdein pᷣmo
pꝛioꝝ:ergo non opoꝛtet ſi aliqua pꝛemiſſarũ
ſit negatina ꝙ ↄcluſio ſit negatiua.

¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ cõcedendo q ali
quid bene ſequit᷑ ex puris ſingularibꝰ expoſi
toꝛie:⁊ negatur vltima ↄſequetia:qꝛ textus
intelligit᷑ dũmodo argumentũ nõ ſit expoſi
toꝛium. Ad ſcðm dicitur cõcedẽdo ꝙ aliqͥd
ſeqͥtur et pꝛemiſſis negatiuis de contingen
i: 1 negatur vltima ↄna:qꝛ textus intelligit᷑
emptis tribus caſibus:quoꝝ iſte eſt vnus.
¶Ad tertium ðꝛ concedendo añs: negando
ↄfiam:quia textus intelligitur dummodo ils
la negatiua non fu de contingenti.
buüi

—

te regule

Intel. qͥn
te regule

Ad ratio
nes inop
poſituni.

1

Tractatus Quartus. vntihun
1 — . — , „ . 85 4 .
◻KRima figura nouem ba⸗ pars eiꝰ p̃cedit copulã: ſʒ pars maioꝛis extre nnn⸗ rmnani,
bet modos pꝛimi quattu mitatis ſe tenet a ꝑtepꝛedicati:⁊ cũ hoc eſt p iſaril nif 5
SD / oꝛ modi concludunt dire dicatũ.ſ.illud ꝑticipiũ currens. Similiter il ſi leetonn
WWcte reliqut vero qmniqgz in⸗ genitiuus ſoꝛtisq; eſt minoꝛ extremitas ſe e ege ae cn et
Directe ERiee iqui vero quiq; in⸗ teneta parte ſubiecti:ex quo pᷣcedit copulaʒ in ſcppffnne⸗
ↄcludere ⸗ directe. ¶ Directe cõclu ⁊tñ nõ eſt ſubiectũ licet ſit pars ſubiecti. lend W
gere eſt maioꝛem extremitatem pꝛe ¶ motãdũ . un uneſel
Indirec⸗ dicari de minoꝛi in cluſone.¶ n ¶ Notãdũ eſt tertio:ꝙ bic ↄſequẽt Quid in⸗ elnell in
re clude directe concludere eſt minoꝛem ex⸗ auctoꝛ deſcribitinditectecludere:n intelli directea fahelliliſii e
re. tremitatem pꝛedicari de maioꝛi iᷣ git᷑ diffinitio ſic. Indirecte ↄcludere eſt ſyl⸗ clu. ſene e jement⸗
L oncluſio P 9 in logiſmꝰ in q infert᷑ ↄcluſo:in qua minoꝛ ex ineſn afiinfi⸗
concluſione. tremitas vel pars minoꝛis extremitatꝭ ſete⸗ ffnn wimn n
Circa bunc textum. ore Era Fcſfcgtiſe waſa⸗ ertte nitgs vel bo i nin i ei
,2 . a ꝑte ſubiecti.Exẽplũ vbi minoꝛ foetitit. A
Jutel. lit ¶ Motãdũ eſt pmo: iſte textꝰ de⸗ extremitas ſe tenet a ꝑte alichti cum b eſt gunu dia⸗ n
teralis bet ſic intelligi. Nouẽ ſũt termini cões non pᷣdicatũ:vt in iſto ſyllogiſmooẽ aĩal eſt ſuba: Menlapeninn⸗ er⸗
coincidẽtes in ſigñdo ſᷣm ſuas rationes foꝛ⸗ oĩs hõ eſt aĩal O queda ſubſtantia eſt bomo ſronennm mi⸗
males oẽs paralogiſmos pᷣe figure ſignifi ibi iſte terminus bomo qui eſt minoꝛ extre⸗ nkfnnleſeonn
cãtes vt ſunt iſti termini barbara: celarẽt da mitas ſe tenet a parte pᷣdicati:er quo ſequit᷑ nnegnionutten
rij:ferio:baralipton: celãtes: dabitis ⁊c.Et ̊ᷣ copulam:⁊ cum hoc eſt pꝛedicatũ.Et iſte ter n inmnitgen
modo exponẽdo tertuʒ iſte terminꝰ modꝰ ca minꝰ ſuba qui eſt maioꝛ extremitas ſe tenet ſen mmapikduplcter ſ
pit᷑ in ppoſito ꝓpᷣmiſſis ⁊ cõcluſione ſimul. a ꝑte ſubiecti ⁊ cũ boc eſt ſubᷣm. Exẽpluʒ vbi deu kecicttum:frc⸗
Sed ſi caperet᷑ modus ꝓpᷣ miſſis tm̃ tũc nõ minoꝛ extremitas ſe tenet a parte pꝛedicati na⸗ leſt nococp
eſſent niſ ſex modi ſiue ſex termini cões nõ ⁊ tñ non eſt pꝛedicatum ſed eſt pars pꝛedica⸗ ena ler Ai no⸗
coincidẽtes in ſignificando ſᷣm ſuas rõnes ti:vt omnem bominezʒ videt plato:ſoꝛtes eſt recen lieiſeten⸗
foꝛmales omnes pᷣmiſſas ſyllogiſmoꝝ pꝛime bomo:ergo plato videt ſoꝛtem. Exẽpluʒ.vbi aincſ, grmcone
figure ſignificantes.vt ſunt iſti ſer termini: pars ſolum minoꝛis extremitatis ſe tenet a Cchllan ſen oamen
barbara:celarent: darij.ferio: fapeſmo: friſe- parte pꝛedicati: vi oĩs albedo ẽ coloꝛ: ſoꝛtes nunbnenn⸗
ſomnoꝝ.¶ Iñ fapeſmo ⁊ friſeſomoꝝ nõ ſoluʒ bʒ albediuem: ergo coloꝛem ſoꝛtes bzʒ õ
ſunt modi pꝛime figure:ſed etiã ſecũde ⁊ ter — - .V Gwchoinnlspeme o
tie. Ex dictis pz ꝙ p.b.aliter capit iſtũ termi ¶ Notãdũ eſt quarto ꝙ modus pꝛi Quidmo nineſyre
nũ modus qñ diffinit ipᷣm ⁊ in ppoſito. me figure ſi capiat᷑ ꝓ pꝛemiſſis tũc põt ſic de qus 5 Nuagfenntss
. ſcrib. Modus pꝛime figure eſt oꝛatio bypo fn pbne ti (Motnduus ſegnlug
Quid di⸗ ¶Motãdum eſt ſcðᷣo: directe con thetica copulatiua affirmatiua: ex duabus pᷣ e sume nutſichnentanefig
Zectecon cludere eſt ſyllogiſmus in quo infertur oclu miſſis cathegoꝛicis cõpoſita in debita quali⸗ liras 8 „ (re (lgttuos panmos nd⸗
cludere, ſio: in qua maioꝛ ertremitas vel pars maie tatea qtitate oꝛdinatis: in quaꝝ maioꝛe me titas eiuſ Gvogdomnes ſcoundn

ris extremitatis ſe tenet a parte pᷣdicati⁊ mi diũ ſe tenet a parte ſubi.⁊ in miuoꝛi medium
noꝛ extremitas vel ꝑs minoꝛis extremitatꝭ ſe tenet a ꝑte pꝛedicati.Or̃ notãter in quarũ
ſe tenet a ꝑte ſubiecti. Exẽplũ de ſyllogiſmo maioꝛi:ad dꝛĩaʒ modi ſcðe figure ⁊ etiam ter
in quo maioꝛ extremitas ſe tenet a parte pꝛe tie. Sed ſi capiat᷑ modus ꝓ pᷣmiſſis ⁊ ↄcluſio
dicati: ⁊ cũ hoc eſt pꝛedicatum:⁊ minoꝛ extre ne ſimul:tunc debet ſic deſcribi.Modus pꝛi

gem. Pem Mmnmzpainefigm
gla Olattucprinos noi
neqoagoes,

dein lloeſtninoreenſte

mitas ſe tenet a parte ſubiecti:⁊ cum boc eſt me figure eſt oꝛati bypothetica conſequẽti e Mlſegut Oe
ſubiectũ vt omne aĩal eſt ſubſtãtia oĩs hõ eſt alis ex duabus pᷣmiſſis ⁊ concluſione catbe⸗ W ſrtnſti (RNöͤx
animal:ergo oĩs bomo eſt ſubſtantia. Exem goꝛicis compoſta.in debita qualitate ⁊ quã K epnculanin
plũ de ſyllogiſmo ↄcludẽte ↄcluſionẽ in qua titate oꝛdinatis in quarum maioꝛe medium
pars maioꝛis ertremitatis ſe tenet a ꝑte pꝛe ſe tenet a parte ſubiecti:⁊ in minoꝛe mediuʒ el;, udrte
dicati: ⁊ tñ tota maioꝛ ettremitas nõ eſt pꝛe⸗ ſe tenet a parte pꝛedicati.¶ Eñ debita quali eheeg⸗ (hori
dicatũ:⁊ ſimiliter minoꝛ extremitas ſe tenet tas in pᷣma figura quo ad ſyllogiſmos dire⸗ N Cokititſ
a ꝑte ſubiecti:a tñ nõ eſt ſubiectũ:vt bic.En⸗ cte ↄcludẽtes eſt ꝙ minoꝛ ſit affirmatina.Et in ugorponti⸗ gn
iuſſibet boĩs aſinus currit:ſoꝛtes eſt bomœ debita qᷓ;utitas in pꝛima figura quo ad ſyllo tn⸗ etengdane
ſoꝛtis a ſinꝰ currit:ibi boc totuzʒ aſinus cur giſmos directe ↄcludẽtes eſt maioꝛ ſit vni Mlne fonne gwn dade
rit: ſfiue aſinus currẽs eſt maioꝛ extremitas: uerſalis. nuef Ppinoeſ nolen
tñ nõ pᷣdicat᷑ in ocluſone: ſic totũ ſe tenet a ¶ Contra dicta arguitur pꝛimo ſic Uinternf⸗ in
parte pᷣdicati nõ tñ eſt pꝛedicatum quia vna Abicũq; eſt ſimilis oꝛdinatio pꝛemiſſaꝝ ibi ſgirn e na di
tertiefe, r

mitas ſe tenera pane Fea
Nedicaunſeleſ umpregte,
domiezniterplnoſoneseft
nmnoris ertemtatssſe tenet
trvi ois albedo e colorſortes
nergo coloꝛem ſoresbʒ

eſt varto noconi
puat ꝓpꝛemiſſis tüchotft enn
prine figure eſt ontiobheen
tima affirmatiumer dandis e
nicis cöpofftatndebingunl lei
oꝛdinatis:in quar naſheſnte
ne ſubi in miot medtun ,
peaicri Dj otint n
modiſede ſont: unſt

ut nochs nſttn
we ſeeinil Mmt
. woebeniutolſen
t emlſſoe albe

zͤniſs oa

eueun ualitate u⸗

— = =Se

we⸗

Rle ſpã⸗
les pꝛime
figure

Pꝛima
regula

Secũda
regula

Intel. p⸗
ne regle

De Figuris in generali

non ſunt modi diſtĩcti:ſed in barbara ⁊ in ba
ralipton eſt ſimilis oꝛdinatio pᷣmiſſarum in
qualitate ⁊ q;titate:ergo non ſunt modi di⸗
ſtincti. ¶ Scdo ſic arguit᷑:diffinitio bui ter⸗
mini directe ↄcludere non cõuenit omnicõ⸗
tento ſub diffinito:ergo eſt inſufficiens.añ⸗
cedens patet quia aliquando maioꝛ extremi
tas eſt ſolum pars pꝛedicati:ergo non ſemꝑ
pꝛedicantur de minoꝛi extremitate in cõclu⸗
nſione. ¶ Tertio ſic arguitur. diffinitio modi
pꝛime figure nõ conuenit omni cõtento ſub
diffinito. ergo eſt inſufficiens.antecedẽs pʒ
qꝛ nõ cõuenit modo inutili:cũ in illo non ſu⸗
mat᷑ debita qualitas ⁊ quãtitas.
¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ diſtinguẽdo mi⸗
noꝛẽ:vel capiendo modũ ꝓ pꝛemiſſis tantuʒ
⁊ ſic conceditur maioꝛ.vel pꝛo pᷣmiſſis ⁊ ↄclu
ſione ſimul ⁊ ſic negatur maioꝛ.¶ Ad ſecũdũ
dicitur negando antecedens.⁊ ad pꝛobatio⸗
nem dicitur diſtinguendo conſequens.qꝛ pᷣ⸗
dicatur: capit᷑ dupliciter. Pꝛimo modo ꝓillo
quod eſt pꝛedicatum:⁊ ſic conceditur conſe⸗
quentia.nec iſto modo capitur in diffinitiõe
directe cõcludere.Alio modo capitur vt idẽ
eſt ꝙ a parte pᷣdicati ſe tenere ſiue poni poſt
copulam.⁊ ſic negatur conſequẽtia ¶ Ad ter
tium dicitur negando antecedens:nad ꝓba
tionem dicitur negando conſequentiam: qꝛ
modus inutilis pꝛume figure non eſt modus
pꝛime figure

¶ Mota duas regulas quarum pꝛi
ma tm̃ cõuenit pꝛime figure quo ad
quattuoꝛ pꝛimos modos.⁊ ſecunde
quo ad omnes.ſecunda etiam cõue⸗
nit tantuʒ pꝛime figure quo ad eius
quattuoꝛ pꝛimos modos.⁊ tertie fi
gure quo ad oẽs. ¶ Pꝛima regula
talis eſt:minoꝛe exiſtente negatiua
mbil ſequit᷑.¶ Scðas egula eſt: ma
ioꝛe exiſtẽte ꝑticulari nibil ſequitur

¶Circa hunc textum:

¶ Motãdũ eſt pᷣmo:ꝙ bic conſequẽ
ter auctoꝛ ponit vnã regula ſpecialẽ:que ſe⸗
quitur ex eo ꝙ dictum eſt ꝙ debita qualitas
pꝛime figure quo ad modos directe ↄcludẽ⸗
tes:eſt ꝙ minoꝛ ſit affirmatiua. Et intelli⸗
gitur text ſic. Minoꝛe exiſtẽte negatiua in
pꝛĩa figura qad qᷓttuoꝛ pꝛios mõs pꝛĩe figur
⁊ ſex mõs tertie figure: nibil ſeqͥt᷑ ſyllogiſti

Folio lix.

ce:niſi añs ſit foꝛmaliter impoſſibile: et niſi
caueatur qꝙ non arguatur a nõ diſtributo ad
diſtributum.qꝛ dũ illud pꝛecaueret᷑ bñ ſeque
retur aliqua concluſio. Dr notãter niñ añs
⁊c.qꝛ ſi añs eẽt foꝛmaliter impoſſibile bñ ſe
queret᷑ aliqͥd cũ ad impoſſibile ſequatur qa⸗
libet.O Dicitur notanter niñ caueatur ac. qͥa
tunc nullum inconueniens ſequeret᷑.Exẽplũ
vt non ſeqͥt᷑ in pꝛima figura directe concludẽ
do:omĩs homo eſt animal nullus aſinꝰeſt bõ
ergo nullus aſinus eſt animal:cum pꝛemiſſe
ſunt vere et concluſio falſa.

¶ Motandum eſt ſecũdo ꝙ rõ buiꝰ
regule eſt iſta:quia ſi minoꝛ ẽ negatiua opoꝛ
tet maioꝛẽ eſſe affirmatiuam ꝑ regulã gna⸗

KRatio re

lẽ pꝛius poſitã.ſ.ꝙ et puris negatiuis nibil gule pꝛie

ſequit᷑i ſi maigꝛ eſt affimatia:tunc maio: ex
tremitas que ſe tenet a parte pꝛedicati nõ pᷣ
dicati non diſtribuit᷑:qꝛ illud qð ſe teneta ꝑ⸗
te pꝛedicati pꝛopoſñitonis affirintiue ſi non
addatur ſibi ſignũ vle non diſtribuit᷑⁊ tamẽ
in ↄlone diſtribueretur:quia ſi minoꝛ eſt ne
gatiua opʒ concluſionem eſſe negatiuã ꝑ re⸗
gulã generalem. Si aliqua pꝛemiſſarum ſit
negatiua:concluſio erit nega tiua.⁊ ſi con⸗
cluſio ſit negatiua tunc illud quod ſe tenet
a ꝑte pꝛedicati:ſi ſit diſtribuibile:diſtribuit᷑:
cũ ſibi pꝛeponatur negatio.⁊ ſic maioꝛ extre
mitas diſtribueretur in concluſione q̃ tamen
non diſtribueretur in maioꝛi: ſic arguitur a
non diſtributo ad diſtributũ qð eſt incõueni
ens.¶ Exẽplũ:vt ſic arguendo.oĩs aſinus eſt

animal:nullus homo eſt aſinꝰ:ergo nullꝰ ho
mo eſt animal in illo ſyllogiſmo iſte termi-

mis animal in maioꝛi ꝓpoſitione non diſtri

buitur:qꝛ ſibi nõ pᷣponitur negatio: nec ſibi

additur immediate ſignum vniuerſale ⁊ tñ i
conecluſione diſtribuit᷑ cum ſibi pꝛeponat᷑ ne
gatio.Et ſic pʒ ꝙ ſi caueretur ꝙ ly aial in cõ
cluſione non diſtribueret᷑: vt dicẽdo oĩs hõ
aĩal non eſt:vel dicẽdo nullꝰhomo eſt oẽ aĩal
tunc bene valeret conſequentia

¶ otandũ eſt tertio ꝙ bic cõſeq̃n Intellec.
z ter ponit aliam regulam ſpecialem:que ſeqr cunde rłe

ex hoc qð dictum eſt ꝙ debita qᷓtitas pꝛĩe fi
gure ⁊c.Et debet regula ſic ĩtelligi.Nibil:ſe
quitur ſyllogiſtice in pꝛima vel in ſecunda fi
gare directe concludendo dummodo maioꝛ
ſit particłaris niſi in vna pꝛemiſſarum addat

medio relatiuum identitatisvel niſi mediũ iĩ

vua pᷣmiſſaruʒ diſtribuat᷑ vel niñ añs ſit im⸗
poſſibile.¶ Dicitur notanter directe conclu⸗

& rlaleſt falſa.¶ Scðdo ſic arguitur. bene ſeqᷣt
animal eſt bomo: omnis afinus eſt idẽ aĩal
ergo aſinus ẽ bomo ⁊ tñ arguitur maioꝛe ex
iſtente ꝑticulari:ergo ſecunda regula eſt f la
¶ Tertio ſic arguitur.quando medium diſtri
Bᷣuit᷑ in minoꝛe licet maioꝛ fit ꝑticłaris ſemꝑ
ſequitur concluſio obſeruatis alijs ꝓpꝛietati
bus logicalibꝰ termioꝝ:q male ðꝛ ꝙ maioꝛi
extremitate exñte ꝑticłari nibil ſequitur.

fectus ſiue euidens patet:quia regulatur im
mediate per dici de omni:ergo eſt bonus et
euidens. Antecedẽs patet quia quicquid di⸗
dicit᷑ de ſubiecto complete diſtributo: dz dici
de quolibet ſumpto ſub eo. Sed in tali ſyllo⸗
giſmo maioꝛ extremitas pꝛedicat᷑ de medio
complete diſtributo in maioꝛe pꝛopoſitione
⁊ minoꝛ extremitas ſumitur ſub medio in mi
noꝛi ꝓpoſitione:g maioꝛ extremitas dʒ dici

4640*
Tractatus Quartus 8 gimn
dendo quia bene ſequitur aliquid indirecte relatiuum idẽtitatis. Ad tertiũ dicitur ne i go ſn ⸗
concludendo:vt pʒ in friſeſomoꝝ.Dicit᷑ notã gãdo ↄñam:qꝛ textus intelligitur dũmodo uſn i ſeb
ter niſi gaddeur meekl keetlu. tentlean medium non diſtribuatur in minoꝛe. i min nmln⸗
quia tunc bene ſequeretur aliquid vt bene e nene
quitur: animal currit:⁊ omnis bomo eſt ideʒ ¶Bar bara. Pꝛimꝰ modꝰ cõſtat et barba mmicllun ihnſc
animal: g bomo currit. Dicitur notanter niſi duab vlibus affirmatiuis:vłlem af r3. u ventan nonn de
addatur medium ac.quia ſi medium diſtribu firmatiuã directe ↄcludentibꝰ:vt oẽ fonc bfl e lioten⸗
eretur in vna pᷣmiſſarũ bñ ſequeret᷑ cõcluſo qĩal eſt ſubſtãtia.oĩs homo eſt aĩal. tnnagſ glifi⸗
vt bene ſequitur lucidiſſimus planeta lucet. ergo oĩs bomo eſt ſubſtantia adenain ſtiai:dd
omnis ſol eſt omnis lucidiſſimus planeta:er ci nenio czefe
go ſol lucet.Dicitur notanter mſi añs fit im⸗ Iruca punctertuun. ſgrifernun enpr
poſſibile:quia ſi añs eſſet foꝛmaliter impoſſi ¶ Notãduʒ ẽ pꝛĩo.q iſte terminus n igunl e it
bile tũc bene ſequeretur aliquid vt in ſyllo⸗ barbara:eſt termin ſecũde intẽtiõis: ſigm ſmnafar mae
giſmo ſic arguendo. omĩs bõ ẽ aĩal: ⁊ nullus ficat oia argumẽta pᷣme figure: quoꝝ maioꝛ Quid ſi, uifan
L bomo eſt animal:ergo bomo non eſt bomo. iuer eti ſirivarin Minor reeelle grifien emcücſttenn⸗
NRatio ſe is affirmatia ⁊ fimiliter ↄcluño vniuerſalis ſv N e Ce
ennde 16 ¶ Motãdũ eſt quarto ꝙ rõ huiꝰ rłe affirmatina directe illata ſiue ↄcluſa: in qua Kbarbo⸗ Riah unnan 6
eſt iſta:quia ſi maioꝛ eſt ꝑartislaris:tunc me maioꝛ extremitas ſe tenet a ꝑte pᷣdicati re⸗ ehbr⸗ ſlogitnsfttain
dium non diſtribuitur in maioꝛi ꝓpõne:cũ ei ſpectu minoꝛis extremitatis ſe tenẽtꝭ a ꝑte Oelimheopet
non pꝛeponatur immediate ſignum vle nec ſubiecti:a ſic ille terminꝰ barbara de materi ſtr ſnnsefeinbande
negatio:⁊ cum minoꝛ non poſſit eſſe negati ali ſignificato ſignificat argumẽtũ ſyllogifti nbetmeſei ſoßg
ua in pꝛima figura vt dicit rła pᷣeedens ⁊ me⸗ cũ pᷣme figure:⁊ de fſoꝛmali ſignificato ſigni ſmnieme: ſe cum d
dium pꝛedicatur in ea:tunc etiam non diſtri ficat ꝑtes materiales ⁊ pncipales illiꝰ argu⸗ hutaraſenis eſth
buitur et ſic medium in neutra pꝛemiſſarum mẽti ſic ſe bre:ſicut vocales poſite in illa di⸗ ekin utirminn
diſtribueretur. quod eſt vnã regulã gñalẽ ctione barbara fignificant. ñ pma vocalis arnher! ſtin berde
que talis eſt ꝙ in quolibet ſyllogiſmo nõ ex⸗ q ponit᷑ in pᷣma ſyllaba ſignificat q̃litatẽ ⁊ qᷓ ogiruse lar
poſitoꝛio qui eſt catbegoꝛicus medium debʒ titatẽ maioꝛis:⁊ vocalis q̃ ponitur in ſcda ſyl gancknone .
diſtribui in vna pꝛemiſſarum. Exẽplũ de iſta laba:ſignificat qualitatẽ ⁊ qᷓtitatem minoꝛꝭ ponſſseth Gei
regula: vt non ſequitur aĩalẽ bomo.⁊ oĩs aſi ailla que ponitur in tertia ſy llaba ſigniticat aethiint,frenen
nus eſt animal:g aſinus eſt bomo ⁊ hoc ideo qualitatẽ ⁊ q;titatem concluſionis. Eñ bar⸗ ſe woig Gnce iolc,
qꝛ iſte terminns animal qui eſt mediũ nõ di⸗ bara põt ſic diffiniri ſiue deſcribi. Barbara x. „ Atrunnernnie r
ſtribuitur in maioꝛe nec in minoꝛe qꝛ:ſibi nõ eſt argumẽtũ ſyllogiſticum pꝛime figure:qð Diff initõ Uenciſtunmn erilistan
pꝛeponitur aliqua negatõ nec etiam addit᷑ ſi conſtituitur ex duabus pꝛemiſſis vniuerſali de ly bar Partibusgnuetiun conttir
bi immediate ſignum vniuerſale Pu affirmatiuis:⁊ cõcluſione vniuerſaliter Pik landar ün
Affirmatiua directa:que ſequitur ex illi erſeis panidus mueruid
¶ Lomra dicta pꝛimo ſic arguin. bus pꝛemiſſis Ethoe 2nog derel i li⸗ 1 inſlic ⸗
P- pꝛem et intelligi hſusſpllogtimi.edden
bene ſeqᷣĩ oĩs hõ ẽ riſibil.nullus aſinꝰ ẽ bõg tertus p.b. Quod aũt talis ſyllogiſmus ſit ꝑ Rdegics mocis
nullꝰ aſinꝰ eſt riſibilis ⁊ tñ minoꝛ eſt negatia fe

tines (Morantizeſtquun
tis Nigusſtlogiſnnoft do
wiſt ſonesobſemnige ſn

usgmninieren
de minoꝛi extremitate in concluſione lun Propofte Cndnigen

1— 2 . onöinti 7
¶ notãdũ eſt ſcðo:q ille terminus Quõ bar in mllelenmn e
barbara nõ eſt pꝛimus modus:ſʒ illud quod bara eſt p

¶ Agd pꝛimũ ðꝛ ꝙ licʒ ſequatur illa

ↄcluſio gra materie ſiue hitudis terioꝛũnõ

— —2 — . 2 eo
tñ gra foꝛme ſiue in oĩbtermis:obſeruata ſi fignificatur per illum terminum b⸗rbara:vt mus mo⸗ gnnngn
milidiſpoſtione pꝛopoſitionum ⁊ termioꝝ ille ſyllogiſmus. omne aial eſt ſubſtatia: ois dus, nlluteienein
¶ Agd ſecundum dicitur negãdo ↄñam:qͥa te homo eſt animal.ergo omnis bomo eſt ſub⸗ mupemfinm
teus ielligityur duͦmodo wedio non gdgt ſtantim quodlibet argumentũͦ taliter ſe bo irer en

1s Enlſ⸗
eo im barban de maten
dſnifickargunerifflagfi
en e ſoumalifoniſenoſei
Gterules: nei leiliher,
refian roeales ofte in illa di
ara foniffant Diipina vocals⸗
ma ſyllada ſonificn ilitne 1c
is:: vocslisponiturinſchaſhl
at qualitate t ijtittem minon
mitur in tertiaſ,llaba ſignifiat
Furatem conclufonis. Oiban
diffinn fue deſenbi⸗Badan ,
ſellogiſticum pꝛime figned “
c dusbus premiſſis vnimeſtl
iuis: cöclufione vmiverſllte
dircrcneſeglimerlian
1. Et hoc noto alris
Orodaitti uſloſtun n
guüregtlun
ergo et bonns e
guiddi⸗

Declara⸗
tio deoꝝ.

Quid ſyl⸗
logiſmuʒz
eẽ in bar.

Bñales
oditiões
boni ſylli
Pꝛima.
Secũda.

Tertia.
Quarta.

Quintga.

De pꝛima figura.

bens ſᷣm qualitatẽ ⁊ quãtitatem pꝛemiſſarũ
⁊ cõcluſionis:⁊ oꝛdinationẽ terminoꝝ dicit
barbara.Et iõ tot ſunt pꝛimi modi quot ſunt
argumenta in barbara. Sed quia omnia ta⸗
lia argumẽta ſimiliter ſe babent ᷣm qualita
tem ⁊ quãtitatem enunciationẽ ⁊ oꝛdinatio⸗
nem terminoꝝ:ideo reputantur pꝛo vno mo
do.Et ſicut dicitur de barbara ita dicendum
eſt de quolibet alio terĩo alioꝛum modoꝝ.ſ.
ꝙ de materiali ſignificato ſignificant argu⸗
mentũ ſyllogiſticũ: ⁊ de foꝛmali ſignificato
ſignificat partes eius ſic ſe babere ſᷣm quali
tatem ⁊ quantitatem pꝛemiſſarum et conclu
ſionis:ſicut vocales poſite in illa dictione ſi⸗
gniſicant.

¶ Motandũ eſt tertio:q nullꝰ ſyllo⸗
giſmus pꝛopꝛie dicitur eſſe in barbara: cum
ſyllogiſmus ſit barbara:quia ideʒ non eſt in
ſeipſo. Sed impꝛopꝛie loquendo poteſt dici
ſyllogiſmus eſſe in barbara: ficut ſignifica⸗
tum dicitur eſſe in ſuo ſigno:ſiue in termino
ſignificante: et ſic cum dicitur ſyllogiſmus
eſt in barbara:ſenſus eſt:ſyllogiſmus ſignifi
catur per illum terminum barbara. Sel ſic
ſyllogiſmus eſt in barbara: boc eſt: ſyllo⸗
giſmus eſt argumẽtum oꝛdinatum qᷓ;tum ad
ꝛemiſſas et concluſionẽ ficut illa dictio bar
bara expꝛimit. Et fic etiam dicenduʒ eſt de a
lijs modis. Unde cũ dicit pe.biſ.ꝙ barbara
ↄoſtituitur ex maioꝛe ac.non intelligit ꝙ bar
bara cõſtituatur ex illis tanqᷓ; ex oĩbus ſuis
partibus:quia etiam conſtituitur ex copula:
ſed intellexit qᷓ; conſtituitur ex illis tanquã
ex ſuis partibus materialibus pꝛincipalibꝰ
ipſius ſyllogiſmi.Et eodem modo dicenduʒ
eſt de alhjs modis.

¶ ‚Notandũ eſt quarto:qꝙ ad hoc q;
aliquis ſyllogiſmus ſit bonus alique condi⸗
tiones obſeruãde ſunt.¶ Pꝛimaẽ ꝙ in ꝓpõ
ne vli ſit cõpleta diſtribisio:vt videbitur in
logica.¶ Sccũda eſt ꝙ non plus ſumatur ꝓ
medio in vna pꝛemiſſarum qᷓ in alia: nec mi
nus. Similiter ꝙ non ſumatur plus vel mi⸗
nus ꝓ maioꝛi extremitate vel minoꝛi in vna
pꝛopoſitione qᷓ; in alia.¶ Tertia eſt: ꝙ termi
ni teneantur vniuoce: eque ample eque re⸗
ſtricte ⁊ eodem mõ appellate.¶ Qnarta eſt:
q non arguatur a non diſtributoad diſtribu
tum. ¶ Quinta eſt: ꝙ totum medium in ali⸗
qua pꝛemiſſarum diſtribuatur. Et iſte cõditi
ones ſunt generales ⁊ gñalit᷑ obſeruande in

Folio
omni argumento ſyllogiſtico quod fit ĩ mo⸗
do ⁊ in figura

¶ Contra dicta pᷣmo ſic arguitur
non ſequitur.omne rationale vel irratiõale
eſt aſinus ⁊ omnis bomo eſt rationalis vł ir⸗

rationalis:ergo omnis homo eſt aſinus con

cluſio eſt impoſſibilis:⁊ pꝛemiſſe ſũt vere:vt
videtur: ⁊ tamen arguitur in barbara:g bar⸗
bara non eſt conſequentia foꝛmalis.¶¶ Scðo
ſic af. barbara eſt ſylłs:g nullus ſyllłs ẽ ĩ bar⸗
bara ↄña tʒ:quia idem non poteſt eſſe in ſeip
ſo. ¶ Tertio ſic arguitur:hic non eſt bonſyl⸗
logiſmus:omne animal eſt ſubſtantia omnis
bomo eſt animal:ergo omnis bomo ẽ ſubſtã
tia:⁊ tamen arguitur in barbara vt ptʒ ꝑ de⸗

ſcriptionem eius:ergo barbara non eſt ↄña

foꝛmalis.

⸗,☛ — ⸗ . = „
¶ Ad pꝛimũ dẽ diſtinguẽdo maio⸗
rem:quia maioꝛ illius ſyllogiſmi poteſt eſſe
vna diſiumctiua:⁊ ſic conceditur ꝙ non ſeqͥ
quia non arguitur in barbara. Nel poteſt eẽ
catbegoꝛica de diſiuncto ſubiecto Et h̊ dupli

citer. Qnomodo ꝙ totum diſiunctum ſuma
tur pꝛo medio ⁊ diſtribuatur in maioꝛi pꝛopo

ſitione ⁊ ſic negatur ꝙ non ſequitur:cum tũc
arguitur in barbara:ſʒ ſicut concluſio eſt fal
ſa ita ⁊ maioꝛ. Alio modo qꝙ ſolum ille ter⸗
minus rationale ſumatur pꝛo medio ⁊ ſo⸗
lum diſtribuatur in maioꝛe ⁊ fic cõceditur ꝙ&

non ſequitur:mec arguitur in barbara: quia

non obſeruatur ſecunda conditio. Ad ſcðʒ
a: licet ſylłs non ſit in barbara ſi capiatux
ille terminꝰ barbara pꝛo ſuo figto ⁊ ꝑſonal
in illa pꝛopoſitione:tamen ſyllłs eſt in barba
m capiendo illum terminum barbara mate⸗
rialiter:ſeilicet pꝛo illo termino barbara et hG̊
ſcðm ſenſum datum in tertio notabili.q Ad
tertium dicitur concedendo maioꝛem et ne⸗
gando minoꝛem:quia non obſeruatur quar⸗
ta conditio:quia ille terminus ſubſtantia nõʒ
diſtribuitur in maioꝛe cum ſibi non pꝛepõa⸗
tur negatio:nec additur ſibi immediate ſig⸗
numvniuerſale:⁊ tamen ĩ concluſione diſtri⸗
buitur:cum ſibi immediate additur ſignum
vniuerſale.
¶ Celarent. Secundus modus con
ſtat ex maioꝛe vniuerſali negatiua ⁊
mioꝛe vnierſali affirmatiua: vmuer
ſalem negatiuã directe cõcludẽtibꝰ
vt nullum aĩal eſt lapis:omis bona

lxij

Adrõnej
in oppm.

Celareng

Darũ.

Lractatus Quartus

eſt animal:ergo nullꝰhomo eſt lapis
¶ Darij. ¶ Lertius modus cõſtat

cx maioꝛe vniuerſali affirmatiua.et

Ferio

Barali⸗
pton

ralipton.

minoꝛe particulari affir̃atiua:parti
cularẽ affirᷣmatiuã directe ↄcludẽti⸗
bus:vt oẽ qial eſt ſubſtãtia: quidam
bõ eſt animal:g qdã bomo eſt ſubſtã
tia. ¶ Ferio. ¶ Quartus modꝰ co⸗
ſtat ex maioꝛe vłi negatiua ⁊ mino⸗
re particulari affirmatiua particła
rem negatiuam directe concludenti
bus:vt nullũ aĩal eſt lapis:qdã bõ ẽ
aĩal:g qdã homo nõ eſt lapis ¶ Ba
Quintus modus ↄſtat
ex duabus vniuerſalibus affirmati⸗
uis:particularem affirnyatiuaʒ indi
recte concludentibus vt omne aĩial ẽ
ſubſtantia.omms homo eſt ammal:
ergo quedam ſubſtantia eſt homo.
Et reducitur ad pꝛimum modump⸗

me figure per cornuerſionem cõclu⸗

Quiq ſi⸗
gnificz ly
celarent.

Diffinitõ
de ly cela
rent

ſioms per accidens
LIirca bunc tettum.K .
¶ ßNotãdũ eſt pꝛimo ꝙ bic cõſequẽ

quenter auctoꝛ determinat de ſcðo modo.ſ.ð

celarent. Eñ celarẽt eſt teriꝰ ſcðᷣe intentiõis
neutri generis ð mãali ſigto ſigũs argumen
tũ ſyllogiſticũ pꝛime figure ⁊ ð foꝛmali ſigni
ficato ſigñs ipᷣm ſic ſe br̃e qad ꝑtes materia
les ſicutvocales poſite in celarent expꝛimũt
Uñ iſta vocalis a ſigt vlem affirmatiuam et
e.vłlem negatiuam:et i.particularem affir̃a⸗
tiuaʒ:⁊ o particularẽ negatiuam. ¶ EUnde t&ᷣ
xtus petri hiſpani intelligitur ſic. Celarent
eſt argumentuʒ ſyllogiſticum pꝛĩe figure qð
conſtituitur ex maioꝛe vli negatiua:⁊ mino⸗
re vniuerſali affirmatiua.⁊ concluſiõe vli ne
gatiua:que ſeqͥtur ex illis pᷣmiſſis directe cõ
cludendo.Exemplũ ſatis patet in textu. Qð
aũt talis ſyllogiſmus ſit ꝑfectus ſiue euidẽs
patet:qꝛ regulariter ꝑ dici de nullo:ergo eſt
perfectus.añs ptʒ:qꝛ quicquid remouetur ſi
ue negatur ſubo cõplexe diſtributo debet ne
gari de quolibet ſumpto ſub eo: ſʒ in tali ſyl⸗
logiſmo maioꝛ extremitas negat᷑ ð ſubo cõ

darij:eſt termin? ſcðᷣe intẽtionis de materia
li ſigcato ſignificãs argumẽtum ſyllogiſticũ
pꝛĩe figure.⁊ de foꝛmali ſigcato ſignificat ip
lum ſic ſe bre quoad ſuas ꝑtes itegrales: ſiẽ
ðnotat᷑ ꝑ vocales in illa dictiõe poſitas. Et
intelligit᷑ ſic textꝰ.petri byſpani.¶ Darũij eſt
argumẽtum ſyllogiſticum pꝛime figure:qð
ↄſtituit᷑ ex maioꝛe vli affirmatiua: ⁊ minoꝛe
ꝑticulari affirmatiua:et cõcluſione particu⸗
lari affirmatiua:que ſequitur ex illis duabꝰ
pꝛemiſſis directe concludendo. Exemplum
ſatis patet in textu.Quod autẽ talis ſyllogiſ
mus ſit perfectus ſiue euidens patet.quia re
gulatur per dici de omni. ergo eſt bonus et
euidẽs. Añs pʒ:qꝛ qͥcquid dicitur ð ſubiecto
cõplete diſtributo: dʒ dici de quolibet ſum⸗
pto ſub eo:ſed in tali ſyllogiſmo maioꝛ extre
mitas pꝛedicatur de medio cõplete diſtribu
to in maioꝛi ꝓpõne et minoꝛ extremitas ſu⸗
mitur ſub medio in minoꝛi ꝓpõne ergo ma⸗
ioꝛ extremitas dʒ dici de minoꝛi extremita⸗
te in concluſione.

¶ Motãdũ eſt tertio:q iſte teriꝰ fe⸗
rio eſt terminꝰ ſcðe intẽtionis:de mãli ſigni
ficato ſigũs argumentũ ſyllogiſticũ pꝛĩe fi⸗
gure:⁊ de foꝛmali connotans eius ꝑtes ma⸗
teriales ſic ſe br̃e ſicut denotat᷑ per vocales
illius dictionis.I Et debet textus Petri bi
ſpani ſic intelligi. Ferio eſt argumentum ſyl
logiſticũ pꝛime figure qð cõſtituit᷑ ex maio⸗
re vłi negatiua:⁊ mino:e particulari affirma
tiua:et cõcluſione particulari negatiua: que
ſequitur directe cõcludẽdo ex illis pᷣmiſſis.
vt nullum aial eſt lapis:quidã homo eſt aĩal
ergo quidaʒ bomo non eſt lapis.Quod au
tem iſte ſyllogiſmus ſit perfectus ⁊ euidens
patet:quia regulatur per dici de nullo ficut
ſyllogiſmus de celarent regulatus eſt.Et nõ
ſunt plures modi qui regulãtur per dici de
omni.vel dici de nullo qᷓ illi qui ſignificãtur
ꝑ q̃ttuoꝛ terĩos pꝛis noĩatos.ſ.barbara:ce⸗
larẽt:darij et ferio.¶ Bar alipton eſt argu⸗
mentũ ſyllogiſticũ pꝛĩe figure: qð cõſtituit
ex duabus pꝛemiſſis vniuerſalibus affirma⸗
tiuis:concluſionem particularem affirmati
uam ex illis pꝛemiſſis indirecte concludẽdo
vt omne animal eſt ſubſtãtia:omnis hõ eſt a
nimal:ergo quedam ſubſtãtia eſt bomo. ñ

plete diſtributo in maioꝛi ꝓpõe ⁊ mĩoꝛ extre, iſte terminus baralipton de materiali ſigni
mitas ſumitur ſub illo ſubiecto in minoꝛi ꝓ ficato ſignificat argumẽtuʒ ſyllogiſticũ pꝛie

poſitione. ergo maioꝛ extremitas debet ne⸗
gari de minoꝛi extremitate in concluſiõe.

¶ Notãdum eſt ſcðo ꝙ iſte terminꝰ

figure:et de foꝛmali connotat partes ei ſic

ſe babere ſicut denotat tres pꝛimevocales il
lius dictionis.

Quid ſia⸗

gnificet
ly darij.

Diffinitõ
ð ly dar

qd figni⸗
ficet ly fe
rio

Diffinitöõ
ð ly ferio

Diffinitõ
ð ly bara⸗
lipton

—=——

Urbarg a ſti Alnnone⸗
gitritlpmnilns⸗ m
ſtaekbocerſoneer
nnutive ero lleponiculnis
ikad unspnſſesgveſiu
Eltronperitüfegulagui

(Cormadictanguin
Non ſequiturnulli rini ooe
gisboroef nuus epanule
wnatniervuimrincelren
neehrent oneſtbam.(Crd
ſenitcuinfiberdois inus ar
leetboſg fing ödeunels
Nicpocaſn lnfo eitialen
etumeef indaneno
tbon Teniofctind 4
wortieſtniti: tanisdze
dinohetngzefnne⸗
wettonii, dig e
onuſ ſla rtaner
, Memigin ſeronon

ufteg an
Nſun, en eid

eſttennocgtſteteri ſe Et
n ſcde imetionis demui ſegni fiei
Npumemüͤſllogſtti gieſ n
mali connotans eins tesna⸗
bie ſan demgiat er ocllees
. (Erdebettertus Petnibi dift
igr Fenoeſt ogunentunßl d)t
emgure go coftitutt et mio⸗/
t mino:e portieulariaffiffnn
ne panticulari neggtiue: ue
e cdelucedo er llis ömiſtis⸗
ſ lapis uiübontoeſai
mo noneſt lyis (Orodan
innsſtheſſanstauten
nlarur per dici de nulſo fant
. en de a m wet n
unnaimu
demlo can⸗
s eys noiatos o
nn(Bnilhi ifii
ti pie foe: ge

ſrfig/
iſſis niuerſalibus firmn

Oſſi
hens

De Pꝛuma figura

¶ nNotãdũ eſt qrtoq iſte terminus

Folio lxiij.
quaʒ pꝛeteritis:et in concluſione pꝛo pꝛeſen

DOuõ bay baralipton nõ eſt modꝰ:tñ ſignificat moduz tibus tantuʒz ⁊ ſic arguitura magis amplo ad

ralipton Sed tñ ille nõ eſt ꝑfectus ſiue euidens quia minus amplum.

reducit᷑
ad barba
Frg.

Ad ratio
nes in op
poſitum.

nõ regulat᷑ per dici de omni: cũ ad boc ꝙ ali
uͤs Koch geniet ꝑ dici de oĩ:opʒ ꝙ illð qð
ðꝛ de medio cõplete diſtributo in maioꝛi pꝓ⸗
põne: dicat᷑ de mioꝛi extremitate in ↄcluſioe
ſed ſic nõ eſt in baralipton. Eñ baraliptõ re⸗
ducit᷑ ad barbara boc mõ. Nã ad pᷣmiſſas de
baralipton ſeqͥtur ↄcluſio de barbara ex quo
pꝛemiſſe de baralipton ⁊ barbara ſunt ſyno⸗
nyme ſiue eodẽ: ⁊ad ↄcluſionẽ de barbara ſe
quitur ꝑ cõuerſionẽ ꝑ accñs ꝑticularis affir⸗
matiua q̃ eſt ↄcluño in baraliptõ: illa ꝑticu
laris affirmatina ſeqͥt ad pᷣmiſſas de baralip
tõ: ꝑ iſtꝗ regulã gñaleʒ. Quicqͥd ſeqͥẽ᷑ ad ↄñs
bone ↄne:ſeq ad eiꝰ añs.Exẽplũ vt ad iſtas
p̃miſſas: oẽ alal eſt ſuba:⁊oĩs bõ eſt aĩal:que
ſunt pᷣmiſſe in baraliptõ ⁊ barbara ſiue ſyno
nyme ſeqᷣt iſta ↄcłſio oĩs hõ ẽ ſuba ꝑ ↄnaʒ de
barbara:a ad iſtã ↄcluſionẽ oĩs hõ eſt ſuba ſe
quitur iſta particularis affirmatiua: quedam
ſuba eſt bõ.ꝑ ↄuerſionẽ per accñs vlis affir⸗
matiue.ergo illa particularis affirmatiua ſe
quit᷑ ad duas pᷣmiſſas que ſunt pᷣmiſſe in ba
ralipton per iſtã regulã:quicquid ⁊c.

¶ ELontra dicta arguitur pꝛimo ſic
non ſequitur nullũ viuũ quod eſt: eſt moꝛtuũ
oĩs homo eſt viuus. ergo nullus bõ eſt moꝛ⸗
tuus.⁊ tñ arguitur in celarent. ↄſequentia
in celarent non eſt bona. ¶ Scdo ſic af. non
ſequit᷑:cuiuſſibet hoĩs aſmmus currit:bꝛunel⸗
lus eſt bois aſinus:g hꝛunellus currit: qꝛ in
aliquo caſu ↄcluſio eſt falſavbi pꝛemiſſe ſunt
vere:⁊ tamẽ af.in varij.ergo ↄna in darij nõ
eſt bona.¶ Tertio ſic af.non ſi equitur. nullü
moꝛtuũ eſt vini:a aliquis bõ eſt moꝛtuus. 6
aliquis hamo nõ eſt viuus cum pꝛemiſſe ſint
vere ⁊ concluſio falſa.⁊ tamen af.in ferio.g
conſequentia in ferio non Jalet.
¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ negãdo minoꝛẽ:
quia nõ obſeruantur tres cõditiones pꝛius
poſite: quia termini non ſtant eque ample ex
quo iſte terminus homo in minoꝛe ſolum di
ſtribuit᷑ ꝓ pꝛeſentibꝰ:⁊ in ↄcluſioue ꝓ pꝛeſen
tibus ⁊ pꝛeteritis. Ad ſcõʒ ðꝛ concedendo
maio:ẽa negãdo minoꝛẽ.q; nõ obſeruat᷑ ſe⸗
cũda ↄditio:qꝛ iſte teriꝰ aſinꝰ ĩ maioꝛe nõ eſt
ꝑs medij:⁊ tñ põit᷑ ĩ mĩoꝛe tãqᷓ; ꝑs medij Ad
tertiũ ð negado minoꝛẽ:qꝛ nõ obſeruat᷑ ter
tia ↄditio:q; bõ ſtat in minoꝛe tã p pᷣſentibꝰ

debet textus ſic intelligi.
giſmus pꝛime figure:ĩ quo ex maioꝛi vniuer rem

¶ Kelantes. Sextus modꝰoſtat ex elates.
maioꝛe vniuerſali negatiua:⁊ mino

re vli affirmatiua:vlłlem negatiuam
indirecte concludentibus vt nulluʒ
animal eſt lapis:omnis homo ẽ ani
mal.ergo nullus lapis eſt bomo Et
reducitur ad ſcõm modũ pᷣme figu⸗
re:concluſione conuerſa ſimpliciter
¶ Dabitis. Septimus modus cõ⸗
ſtat ex maioꝛe vniuerſali affirmati⸗
ua:⁊ minoꝛe particłari affirmatiua:
pticulareʒ affirmatiuã indirecte cõ
cludentibus:vt om̃e amimal eſt ſub⸗
ſtantia quidam bomo eſt aĩal.ergo

quedã ſubſtãtia eſt bomo.Et redu⸗

citur ad tertiũ modũ pꝛĩe figure:cõ
cluſione conuerſa ſimplr ¶ Fapeſ⸗
mo. Octauus modus cõſtat ex ma⸗

ioꝛe vniuerſali affirmatiua:⁊ mioꝛe

vli negatiua:particłarem negatiuã
indirecte:ↄcludẽtibus:vt omne ami⸗
mal eſt ſubſtãtia:nullus lapis ẽ ani⸗
mal:ergo quedam ſuba non eſt lapiſ
Et reducitur ad quartũ moduʒ pꝛie
figure.maioꝛe conuerſa per accidẽſ
⁊ minoꝛe ſimpliciter:⁊ per tranſpo⸗
ſitiõeʒ pᷣmiſfſarũ ¶
nus modus conſtat ex maioꝛe par⸗
ticulari affirmatiua:⁊ minoꝛe vli ne
gatiua ꝑticularem negatiuam indi⸗
recte concludentibꝰ:vt quoddã aĩal
eſt ſubſtãtia:nullus lapis ẽ amimal

ergo quedaʒ ſubſtãtia nõ eſt lapis

Et reducitur iſte modus ad quartũ

modum pꝛime figure:maioꝛe ⁊ mio

re cõner ſis tripliciter:⁊ per trãſpo
ſitionem pꝛemiſſarum

¶ Circa bunc tet᷑tum.

¶CMotãdũ eſt pꝛimoqꝙ bic cõſequẽ Diſfnfes
ter auctoꝛ ponit ſext modnʒ.ſ.celantes: et Dnn
Celantes eſt ſyllo⸗ ð ly cela⸗

Dabitis

Fapeſmo

Friſeſomoꝝ No mozum.

Diffinitõ
dOdabitis

Tractatus Quartus

ſali negatiua ⁊ minoꝛe vniuerſaliaffirmatĩa

infertur cõcluſio vniuerſalis negatiua indi⸗
recte concludendo:vt nullũ animal eſt lapis

⁊ omnis homo eſt animal.ergo nullus lapis
eſt bomo,OEt oſtenditur illa ↄñtia eẽ bona
⁊ foꝛmalis per conſequentiam de celarent 2

Pconuerſionem ſimplicem ↄcluſionis de ce

larent boc mõ. Nam ad pꝛemiſſas de celan⸗
tes.ſ.nullum animal eſt lapis ⁊ oĩs hõ ẽ aial

ſequitur concluſio de celarent ſcilicet nullꝰ

bomo eſt lapis:ex quo pꝛemiſſe de celantes
ſunt eedem ſynonyme cũ pᷣmiſſis de celarẽt
⁊ad ↄcluſioneʒ de celarẽt ſcilʒ nullus homo

eſt lapis ſequitur concluſio de celãtes.ſ.nul⸗

£△

lus lapis eſt bomo ꝑ ↄuerſiouẽ ſimplicem:g

de pꝛimo ad vltimũ bene ſeqͥt᷑ nullus animal

eſt lapis:⁊ omnis bomo eſt animal:erge nul
lus lapis eſt homo tenet conſequentia per il
illam regulam pꝛius allegatam.iſ.qcqͥd ſequi
tur ad conſequens bone conſequentie:ſequi
tur adantecedens eiuſdem. Qõ aũt celãtes
debz reduci ad celarẽt:ᷣ ſigt illa lr̃a c.⁊ ꝙ de

beat reduci per cõuerſionẽ ſimplicẽ oclonis
de celarent:hoc ſigt illa lr̃a s.

¶ notanduʒ eſt ſecundo:q; Dabit

eſt ſyyllogiſmus pꝛime figure:in quo et maio

re vniuerſali affir.⁊ minoꝛe ꝑti.affir. infert᷑

Ocło ꝑticu. affirmatiua indirecte ↄcludendo
Et reducitur iſte modus ad darij h̊ͥ mõ ad
Nam ad iſtas pꝛemiſſas de dabitis.ſ.oẽ aĩal

eſt ſubſtãtia:⁊ quidam homo eſt anial qͥ ſunt

eedem ſiue ſynonyme cum pꝛemiſſis de da⸗
rij ſeqᷣtur concluſio de darij.ſ.quidam bomo
eſt ſlubſtãtia per conſequentiam de darij a vl
tra ſequit᷑ qͥdam bomo eſt ſubſtantia. qͥdam
ſuba ẽ homo per conuerſionẽ fimplicem ꝑti
cularis affirmatiue.ꝗ de pꝛimo ad vltimum
bene ſequitur:omne animal eſt ſubſtantia:⁊
quidam bomo eſt animal:ergo quedam ſuba
eſt homo per illam regulam communem ſcʒ
quicquid ſequitur ad cõſequẽs.⁊c.Quod aũt
dabitis reducatur ad darij:boc denotat illa
lr̃a d.⁊ ꝙ ↄclo debeat conuerti ſimpir quan⸗
do oſtenditur conſequentia dabitis eſſe bo⸗
na:boc denotat illa littera s poſita poſt vlti
mam vocalem

Diffinits ¶ Motandum eſt tertio qͥ fapeſmo
de fapel⸗ ent ſyllogiſmus pꝛime figure in q ex maioꝛe

mo,

vli affirmatiua: ⁊ mioꝛe vniuerſali negatiſja:

infertur concluſio particularis negatiua in⸗
directe cõcludendo.¶ Et requcitur fapeſmo

ad ferio per conuerſionem per accidens ma⸗
ioꝛis:⁊ ꝑ ↄuerſioneʒ minoꝛis fimpliciter:
tranſpoſitionẽ pꝛemiſſarum boc eſt ponẽdo
ↄuertentẽ maioꝛis de fapeſino ꝓ minoꝛi de⸗
ferio: ⁊ ↄuertentem minoꝛis de fapeſmo
maioꝛe de ferio.¶ Exẽplum:vt ad iſtas pꝛe⸗
miſſas de fapeſmo:omne animal eſt ſubſtan
tia ⁊ nullus lapis eſt aĩal:ſequunt᷑ ille due pᷣ⸗
miſſe de ferio.nullũ animal eſt lapis: ⁊ que⸗
dam ſubſtatia eſt animal ⁊ tenet illa ↄſequẽ⸗
tia per ↄuerſionẽ per accidens maioꝛis:⁊ ꝑ
ↄuerſioneʒ ſimplicẽ minoꝛis de fapeſmo:⁊ ꝑ
tranſpontionem pꝛemiſſarum ⁊ vltra ſeqͥtur
nullum animal eſt lapis. ⁊ quedã ſubſtantia
eſt animal.ergo quedam ſubſtãtia non eſt la
pis per conſequẽtiã de ferio:ergo de pꝛimo
ad vltimũ ſequit᷑:omne animal eſt ſubſtãtia.
⁊ nullus lapis eſt animal:ergo quedã ſubſtã
tia non eſt lapis:.tenet conſequentia per iſtã
regulã:quicquid ſequitur ad conſequens ⁊c.
¶ Enge iſta littera.f.denotat ꝙ fapeſmo dʒ
reduci ad ferio.Et illa littera p.poſita poſt pᷣ
mã vocalẽ denotat ꝙ maioꝛ dʒ ↄuerti ꝑ acci⸗
dẽs.Et illa lr̃a.ſ.poſita poſt ſcõaʒ vocalẽ de⸗
notat q minoꝛ dʒ ↄuerti ſimpliciter. Et illa
littera m. denotat ꝙ dʒ fieri trãſpoſitio pꝛe⸗
miſiaꝝ.¶ Iñ verſus. Simpliciter vᷣti vult
ſ.p.vero ꝑ acci. vult tranſponi c.ꝑ impoſ
ſibile duci. .
¶ s Notãdũ eſt quarto:q iſte textus
ſic intelligit de Friſeſomoꝝ eſt ſyllogiſmꝰ:
in quo et maioꝛe ꝑticulari affirmatiua:⁊ mi⸗
noꝛe vniuerſali negatiua:ſequitur concluſio
particularis negatiua indirecte ↄcludendo
Et reducit᷑ ad ferio ꝑ ↄuerſionẽ ſimplicem
maioꝛis ⁊ minoꝛis:⁊ ꝑ trãſpõnem pᷣmiſſarũ
puta ad iſtas duas pꝛemiſſas de friſeſomoꝝ
quodqã aĩal eſt ſuba:⁊ nullus lapis ẽ aĩal ſe⸗
quũtur iſte due ꝓpões q̃ ſũt pᷣmiſſe de ſerio
ſcʒ nullũ aĩal eſt lapis.⁊ qͥdã ſuba eſt aĩal.Et
tenet ↄnña ꝑ ↄuerſionẽ ſimplicẽ maioꝛꝭ :⁊ filłr
minoꝛis.⁊ vltra ſojtur:nullũ aial eſt lapis 2
qdã ſuba non eſt aĩial.ergo quedaʒ ſubſtãtia
nõ eſt lapis:ꝑ ↄñam de ferio.ergo de pꝛimo
ad vltimũ ſequitur:quoddam aiĩal eſt ſuba ⁊
nullꝰ lapis eſt aĩal.g quedã ſuba nõ eſt lapis
ↄnña tenet ꝑ iſtã regulã.Quicquid ſequit᷑ ⁊c.

¶ Kontra dicta pꝛimo arguitur ſic
nõ ſeqͥł:oẽ aĩal ſuba nõ eſt ⁊ oĩs bõ eſt aĩal.q
nulla ſuba eſt bõ.a tñ ar.ĩ celãtes.g celãtes
nõ eſt ↄña foꝛmalis.¶ Scðdo ſic af.nõ ſequit
alicuiꝰ ſpẽi oẽ indiuiduũ ẽ aſinꝰ ſoꝛtes ẽ indi

Diffinitõ
de friſeſo
mozum.

—

uin.

G cafignan
eApamncun
Geiih tu⸗(Secunde
orpurfofirmorins ud
Int. (Lerna nſerit ign
Cocluclcurnegane.

(Litabuwternmn.
¶Mriti pi gde⸗
gulgi dertin deſchzſignreide
venge Cdihaft nücitdendar
Aupiafriteligi Dan
Hrinſch fignanddüſeün
umnnnmn ſom
locegt gnorrnu
dſtmi Dimar
ilaainthege Alucecoh

Prihinfiſiemai
iniintafc ſo
Wioſcbile ez⸗
notiter b
99 Kcer
. noydſfi aner
niſe tobeni euig
gle Citones

1douertipacci
fa. poflapoſt ſ etde
o: dz uertifimplieter. Et ili
notat q de feniriſpoſtnope⸗
verſus. Gimpliciter nti vult
a. rulttmnſponicg inpel

jeſtouantogiſtetettus
eFeſnoxef ſllogiin din
Nepriculan affinmatiuan mi ft
Inegatiua:ſequitur conclufio nen
egatima indirecle gludene⸗
1feriopoverfone ſnplicen
cisnp trüponen öniſini
uas pꝛemiſſas de fſeſonor
ſtludar nullus lpise gilſe⸗
e ppesdſitnfede in

Ad rões
in oppm.

les ſcðe fi
gure.

Pꝛima.

Secũda.

Tertia.

Intel. pꝛi
me regle

De Secunda figura.

uiduũ alicuiꝰ ſpẽi:g afinꝰẽ ſoꝛ.⁊ tñ af̃ in dabi
tis. nõ eſt ↄna foꝛmalis.O Tertio ſic af.nõ
ſeqͥtur: oẽ rõnale eſt riſibile.oĩs bõ rõnalis
nõ eſt. ergo riſibile nõ eſt bõ.⁊ tñ af̃ in fapeſ
mo.ergo fapeſmo nõ eſt ↄña foꝛmalis.
¶ Ad pꝛimũ ðꝛ: negãdo minoꝛẽ qꝛ
ibi nõ obſeruatur qrta ↄditio gñalis:ꝛ iſte
teriꝰ ſudᷣa maioꝛe nõ diſtribuit᷑ꝛcũ ſibi nõ pꝛe
ponit᷑ negatio:nec ſibi addit᷑ ſignũ vlłle iĩme⸗
diate:⁊ iñ in ↄcluſione diſtribuit᷑:cũ ſibi pᷣpo
nitur negatiovel fibi ĩmediate addat᷑ ſignuʒ
vłe negatiuũ.¶ Ad ſcðm ðꝛ negãdo minoꝛẽ
qꝛ ibi nõ obſeruatur ſecunda cõditio gñalis:
q; ille gtũs ſpẽi non ponit᷑ in maioꝛe tanqᷓ
pars medij:⁊ tamẽ in minoꝛe ponitur tanqᷓᷓ
pars medij ſic plus ponit᷑ in minoꝛe ꝓme⸗
dio qᷓ; ponebat᷑ in maioꝛe.¶ Ad tertiũ ðꝛ ne
gando minoꝛẽ:q; in fapeſmo minoꝛ dʒ eẽ de
mõ loquendi cõſueto:ita ꝙ mediũ diſtribui⸗
tur in minoꝛe pꝛopoſitione: modo non ẽ ſic
in iſto ſyllogiſno.
=REqtur de ſecunda figu
Nira:cuiꝰ tales dantur re
Agule. ¶ ¶Pꝛĩa In ſecun
aꝗa figura maioꝛe exñte
particulari nibil ſequi
tur. ¶ Secunda: in ſecunda figura
ex pur affirmatiuis nibil ſequitur.
¶ Tertia.in ſecũda figura ſemper
concluditur negatiue.

¶ Circa bunc tettum.

¶ Motãdũ ẽ pꝛĩo.q bic ↄñr auctoꝛ
deterĩat de ſcða figura:de q̃ dictuzʒ eſt pꝛius
qd ipſa ſit.nũcaũt de ea datur tales regule.
Quaꝝ pꝛia ſic ĩtelligit᷑ Maioꝛe exñte ꝑticu
lari in ſcðᷣa figura nibhil ſeqͥtur directe ↄclu⸗
dẽdo:dũmõ añs nõ ſit foꝛmalxr iĩpoſſibile: et
dũmõ nõ caueat᷑ ꝙ nõ arguat᷑ a non diſtribu

—

e.
—

toad diſtributũ. ¶ Df nooater directe ↄclu⸗

dẽdo qꝛ indirecte ↄcludẽdo bñ aliqͥd ſeqͥtur
vt pʒ arguẽdo in friſeſomoꝛũ.¶ Dr notater
dũmõ ans ñ ſit ac.q; ſi eẽt fofalr ĩpoſſibile
bñ ſeq̃ret᷑:cũ ad ĩpoſſibile ſeq̃t qdᷣlibet. Dr
notãter dũmõ non caueatur ꝙ nõ arguat᷑ a
non diſtributo ad diſtributũ:qꝛ cũ hoc caue⸗

tur ⁊ obſeruãtur ꝓpꝛietates terminoꝝet cõ

qitiones poſite:pñ ſequitur aliquiud.
¶ Motãduʒ ẽ ſcðo:ꝙ cã buius rłe ẽ
iſta.qꝛ a łs mediũ in ſcða figura in nulla pꝛe⸗
miſſarũ diſtribueret᷑:vel argueretur a nõ di

Folio lxiiij

ſtributo ad diſtributũ:qð eſt inconueniẽs.qꝛ
maioꝛe erñte ꝑticlari in ſcdᷣa figura.vel ãbe
pᷣmiſſe eſſent affirmatiue: ⁊ ſic mediũ in nul
la pᷣmiſſaꝝ diſtribueret᷑ cũ eẽt pᷣdicatũ ꝓpoñ
tionis affir̃a tiue cui nõ pᷣpõit᷑ negatio:nega
tio:nec additur ĩmediate ſignũ vłe.vel vna pᷣ
mifſaꝝ eſſet affirmatiua ⁊ alia negatiua:⁊ ſic
argueretur a nõ diſtributo ad diſtributũ:qͥa
maioꝛ extremitas nõ diſtribuit᷑ ĩ maioꝛe. ex
qẽ ſubʒ ꝓpõnis ꝑticlarꝭ:⁊ tñ diſtribueretur

ĩi ↄcluſio:cũ eẽt pᷣdicatũ enũciatiõis negatie

ex q ↄłone:cũ eẽt negatiua ſi aliq̃ pᷣmiſſaruʒ
fuerit negatiua.Exẽplũ:vt ſic arguẽdo aĩal
eſt bõ:nullus aſinus eſt bomo:qͥ aſinnon eſt
aĩal in iſto ſyllõ iſte terminꝰ aial in maioꝛi ꝓ
poſitione nõ diſtribuit᷑ ⁊ tñ in conclunõe di⸗
ſtribuitur:ex q ſeqͥtur negationẽ negatem.

¶ Motandum ẽ tertio ꝙ ſecũda rła Intellec
dz ſic intelligi. In ſcða figura ex pᷣmiſſis af⸗ tus ſecun
firmatiuis non ſequitur concluſio ſyllogiſti de regule

ce.dũmõ mediũ ĩ nulla pᷣmiſſarũ diſtribuat᷑:
aut ſingulariſet᷑ aut cuʒ relatiuo idẽtitatis ĩ
minoꝛe ſumat᷑.Dicit᷑ notanter dũmõ mediuʒ
⁊c.qꝛ ſi medium diſtribueret᷑ aliqͥd ſeq̃retur.
vt ſic arguẽdo:oĩs hõ eſt oẽ aĩal:⁊ om̃e riſibi
le eſt aial:ergo oẽ riſibile eſt hõ.Dicitur no⸗
tanter qꝙ non ſingulariſet᷑:qꝛ ſi mediũ eſſet
terminꝰ ſinglaris vel terminꝰ?cõis ſũptus cũ
ꝓnoĩe demõſtratiuo pᷣmitie ſpẽi eiuidẽ caiꝰ
cũ eo:tũc bñ ſeqͥret᷑ aliqͥd.Exẽplũ vbi mediũ
eſt teriꝰ ſinglarꝭ:vt oẽ aĩal ẽ ſoꝛ.⁊ oĩs hõ eſt
ſoꝛtes:ergo oĩs bõ eſt aĩal. Exemplũ vbi me
diũ ſumit᷑ cũ pꝛonoĩe demõſtratiuo pꝛimitie
ſpẽi:vt oĩſ homo eſt iſtud aĩal:⁊ oẽ riſible eſt

iſtò aĩal:& oẽ riſibile ẽ bõ.Or̃ notãter důmdö

ð ſumat᷑ cũ relatiuo idẽtitatis in minoꝛe:qꝛ
ſi ſic tũc bene valeret conſequentia:vt ptʒ ſic
arguẽdo oĩs hõ ẽ aial.⁊ oĩs aſinus eſt idem
animal:ergo aſinus eſt bomo. Rõ bui rłe ẽ
iſta:ſi ambe pᷣmiſſe ſint affirmatiue:tunc me
diũ in nulla pᷣmiſſaꝝ diſtribueret᷑:ex quo eſt
pꝛedicatum in ãbabꝰ pꝛemiſſis affirmatiuis
⁊ ſibi non pꝛeponit᷑ negatio:nec ſignũvle im
mediate: tũc ſi mediũ non diſtribueret᷑ ĩ pᷣ⸗
miſſis ipᷣm poterit vniri cũ extremitatibꝰ ꝓ
diuerſis figtis eiꝰ ĩ pᷣmifſis:abſq; h ꝙ iſte ex
tremitates vniant᷑ inter ſe in ↄclone. Exem
plum vt non ſequitur:omnis homo eſt aial.
St omĩs aſinus eſt animal: ergo aſinus eſi bõ
qꝛ ex quo ille terminꝰnõ diſtribuitur:iõ vmit
cũ extrẽitatibꝰ ꝓ diuerſis ſigtis ei ⁊ ſic ñ oʒ

ꝙ extrẽitates vye ⁊ qffir̃atieyniãt᷑ ĩt ſe ĩ ↄcłe

Köregle

Intellec⸗ ¶ Notãdum eſt

—

Cractatus uartus

quarto ꝙꝙ tertia re⸗

tuſ tertie gula dz ſic intelligi. In ſcoa figura nũqᷓ; cõ⸗

regule.

cluſio eſt affirmatiua: dĩmodo mediũ in nul⸗
la pꝛemiſſaꝝ diſtribatur ſinglariſet᷑ aut cũ re
latiuo idẽtitatis in minoꝛe ꝓpõne ſumatur.
ODicitur notanter dũmõ mediũ in nulla pꝛe
miſſarnm diſtribuatur fingulariſet᷑ aut cum
relatiuo idẽtatꝭ ſumat᷑ eiſdẽ ð cauſs ſicut dic

Mõ regt. tũ eſt in notabili pcedẽti. Etrõ bui? regle ẽ

iſta:qꝛ vt dicit rła pᷣcedẽs opz vnã pᷣmiſſaruʒ
eſſe negatiuã in ſcdᷣa figura⁊ fi vna pᷣmiſſaꝝ
ſit negatiua opʒ cõcluſionẽ eſſe negatiuã: vt
ptʒz ꝑ regulã gnalem pꝛi poſitã:ergo in ſcðᷣa
figura nunqᷓ;ᷓ ſeqt ↄcło affirmatiua. Etiam cõ
cluſio affirmatiua nõſeqͥtur niſi ex ambabus
pꝛemiſſis affirmatiuis:ſed in ſcdða figura am
be pꝛemiſſe non poſſunt eſſe affirmatiue vt
dicit regula pꝛecedens:ergo ↄcluſio ſecunde

figure non poteſt eſſe affirmatiua.

Agd ratio
nes in op
poñitum.

Celare.

Cãeſtres

¶ Cõtra dicta pꝛimo ſic arguitur.
Hene ſeqᷣtur.aĩal nõ eſt aſnus:⁊ omne rudi
bile eſt aſinꝰ:ergo quoddã aĩal non eſt rudi⸗
bile ⁊ tñ arguit᷑ a⁊ maioꝛe ꝑticłari in ſcdᷣa fiẽ:
& male diciũ eſt q in ſcða figura maioꝛe exñ
te ꝑticlari nihil ſequitur.¶ Scdᷣo ſic af.bene
ſeqtur ois ſol eſt iſte ſol:⁊ oĩs lucidiſſimꝰpla
neta eſt iſte ſol:ꝗᷣ ois lucidiſſimuſ planeta eſt
ſol ⁊ tñ arguit᷑ ex puris affimatiuis in ſcda fi
gura.g male dictũ ẽ: ꝙ ex puris affirmatiuis
in ſcða figura nibil ſequitur. Tertõ ſic argui
tur.bñ ſeqͥt:oĩs hõ ẽ aĩal.⁊ oĩs aſinus eſt idẽ
aial:̊ oĩs aſinus eſt aĩal: ⁊ tñ affirmatiue cõ⸗
cluditur in ſcdᷣa figura ergo male dictum eſt
in ſcda in fig nũq;; ↄcluſio dʒ eẽ affirãtiua.
¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ ꝙ regula intelli⸗
gitur: dĩmodo ↄcludatur directe:modo in h
dictoargumẽto ↄcludituriindirecte.ꝗ Ad ſe
cunduũ dꝛ ꝙ ſcda regla intelligit᷑ů dũmõ medi
uʒ nõ ſingulariſet᷑.¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ t᷑tia rła
intelligitur dummodo mediuʒz non ſumatur
cum relatiuo identitatis in minoꝛi ꝓpõe q;
non fit in pꝛedicto argumento.
¶ Gecũda figura quattuoꝛ hʒ mo⸗
dos. ¶ Ceſare. Pꝛimus moduũs cõ
ſtat ex maioꝛe vli negatiua:⁊ mino
re vli affirmatiua:vlem negatiuã di
recte cõcludẽtibꝰ:vt nullus lapis ẽ
aĩal:oĩs homo eſt aĩal:ergo nullꝰho.
mo ẽ lapis.Et reducitur iſte moduſ
ad ſcðᷣm modũ pꝛime figure maioꝛe

Secũdꝰ modus ↄſtat ex maioꝛe vłi
affirmatiua ⁊ minoꝛe vli negatiua:
vlem negatiuã directe ↄcludentibꝰ:

vt omĩs hõ eſt aĩal.nullus lapis eſt

aĩal:ergo nullꝰ lapis eſt bõ.Et redu
citur iſte modꝰ ad ſcðᷣm moduʒ pᷣme
figure:minoꝛe ⁊ cõcluſione ↄuerſis
inpliche⸗ per trãſpoſitionẽ pꝛe⸗
miſſarũ.¶ Feſtino.tertius modus

conſtat ex maioꝛe vłi negatiua:⁊ mi

noꝛe particulari affirmatiua parti⸗
cularem negatiuã directe cõcluden
tibꝰ: vt nullus lapis eſt aial.quidaʒ
bõ eſt animal:ergo quidã bomo no
eſt lapis. Et reducitur iſte modus
ad quartum modũ pꝛime figure:ma
loꝛe conuerſa ſimpliciter.
Circa bunc textum.
¶ motãdũ ẽ pꝛĩo: iſte textꝰ ſic in
telligitur. Quattuoꝛ ſunt terĩ cões:nõ coin⸗
cidẽtes in ſignificãdo:ſᷣm ſuas rões for̃ales
oẽs ſyllogiſmos ſcðe figure directe ↄcludẽ⸗
do ſignificãtes. Et h̊ capiẽdo ſyllogiſmũ p
pᷣmiſſis tm̃.Et ſunt iſti qttuoꝛ terĩ:ceſare:ca
meſtres:feſtino: ⁊ baroco.¶ Uñ ſyllogiſmi
ſcðe figure nõ ſunt euidẽtes:qꝛ nõ regulant᷑
ĩmediate ꝑ dici de oĩ:vel dici de nullo. ſʒ fiũt
euidẽtes ꝑ ſyllogiſmos pꝛĩe figure. Eñ ceſa
re ⁊ cameſtres reducũtur ad celarẽt.⁊ h̊ de⸗
notat iſta littera c.⁊ feſtino reducit᷑ ad ferio
⁊ hoc denotat iſta litter a f. ⁊ baroco reducit
ad barbara per ĩpoſſibile.⁊ boc denotat iſta
littera b.ſ.ꝙ reducitur ad barbara:⁊ illa lf̃a
c.q non ponitur in pꝛincipio dictionis: ſed
in fine denotat reduci per ĩpoſſibile. ,„
¶ NMotadũ eſt ſecundo: ceſare eſt Diffinitö
ſyllogiſmꝰ ſcðe figure in q ex maioꝛe vli ne⸗ de ly ceſa
gatiua: ⁊ mĩoꝛe vligffirmatiua: ſeqͥtur ↄclu⸗ re.
ſio vlis negatia dirẽcte ↄcludẽdo.Et reduci
tur ad celarẽt. Nam ad pᷣmiſſas de ceſare ſe⸗
quũtur pᷣmiſſe de celarẽt:ꝑ ↄuerſionẽ ſimpli
cẽ maioꝛis de ceſare.⁊ ad pmiſſas de celarẽt
ſeqtur cõcluſio vlis ne gatiua: g vlis negati
ua ↄcluſio ſeqᷣtur ad pᷣmiſſas ð ceſare.¶ Exẽ
plũ:vt ad iſtas duas pᷣmiſſas de ceſare.ſ.nul
lus lapis eſt aĩal: ⁊ ois bõ eſt aĩal. ſequũtur
iſte due pᷣmiſſe de celarent.ſ.nullum aial eſt
lapis:⁊ oĩis bomo ẽ aĩal.et tenet iſta ↄña per
cõuerſionẽ ſimpliceʒ maioꝛis. ⁊ vltra ſequi⸗

re.et q in

tur.

cõuerſa ſimpliciter,. ¶ Cameſtres. tur:nullij aĩial eſt lapis: et oĩs bomo ẽ aial

Qui mõt
ſcðe figu

mõ pficiũ

770

niibenelehut — n
lyssetanimalergotullusl
Geneninger tegrligriwsd
Otirad,8n. Onellul
ſecunti wolledecameinesd
Hoꝛde nettresdz en a
Vekresreiniur cchaen.
denotar d ſien anoino,
Hoceſtcconnertensmyonsd
ehetlumipꝛo nuioni de cehren
Recameſresped wunore decchn
falpoſnpoſttenürdaede
Cufo eckluren dchnenf
Nfni⸗ Pefficurſflloginnsde ane
ſcie⸗ Cotmcueinagf
cGſneſhegnemderne
W
ſeroponerſio .
lugdichmn Trini, oe
ae Aepluptag

nepriogiſe ettyſcin.
marmar ſunt teri ceg öcoin, An
nifrico fn ſung bes ſfgles den
nos ſche ſignedifege elice⸗ e
es. Eh eto ſlogſfni nat
tſum fi gennaten ceſtecg
nw:t baroeo.(Büſlogfni
ſunr euidetes:e noegulanf
deoũrel dic denulla hfüit
ogliſmospriefgure Df ce
reducitur ad celaret. 1Pde⸗
1cafeſtinoreucik ag fenio
ſta linera ftbardeo edlik
ipoſſibilebocdenotgt iſt
dncituradbardarntillli⸗
rin pꝛincipio niiii
trednciper ipoffbble,
. fff
eſt ſenmamceſit e X
ficmre ing et mmiore line/
efgnemge u ke
erligfinmniun ſegll Cl,
e Nlcedo Atfecic
1n recte Xl ereſe/
naßnſugell ſ
hrergrerfoni n

Diffinitõ

ð teſtino.

De Scðda figura.

ergo nullus hõ eſt lapis ꝑ ↄñaz de celarẽt er
go bene ſeqͥtur nullus lapis eſt animalet oĩs
põ eſt aĩal: ergo nullus bõ eſt lapis per illaʒ
regulam cõem. Quicqͥd ſeqtur ad ↄns bone
ↄne etiam ad eius añs ſequitur.

¶ Notãdũ eſt tertio:ꝙ iſte textꝰ ca

i5 meſtres ſcðᷣs modꝰ ſic ĩtelligitur. Cameſtres

eſt ſylłs:in q ex maioꝛe vli affirmatiua ⁊ mi⸗
noꝛe vłi negatiua ĩfert᷑ directe ↄcludẽdo cõ
cluſio vlis negatiua.Et reducitur ad celarẽt
oↄuerſionẽ ſunplicẽ minoꝛis de cameſtres:
⁊ trãſpõezʒ pꝛemiſſaꝝ ⁊ ꝑ cõuerſionẽ ſimpli

cẽ ↄ clunõis de celarẽt.Exemplũ:ſit ad iſtas

pᷣmiſſas de cameſtres oĩs hõ eſt aial: ⁊ nullꝰ
lapis eſt aĩal ſequũtur iſte duę pᷣmiſſe de ce⸗
larẽt.ſ.nullũ aĩal eſt lapis:⁊ oĩs hõ eſt aĩalꝑ
ↄuerſionẽ ſimplicem minoꝛis de cameſtres
⁊ tranſpoſitionẽ pꝛemiſſarũ.⁊ ſeqͥturvltra:
nullũ aĩal eſt lapis.⁊ omnis hõ eſt animal er
go nullus bomo eſt lapis:per ↄñam de cela⸗
rent.⁊ vltra ſequit᷑ nullus bomo eſt lapis:er
go nullus lapis eſt bomo:per ↄuerſionẽ ſim
plicem vlis negatiue ergo de pꝛimo ad vlti⸗
mũ bene ſequit᷑ oĩs hbomo eſt animal:⁊ nullꝰ
lapis eſt animal.ergo nullus lapis eſt bomo
tenetona per regulã pꝛius dictam qͥ cquid ſe
quitur ad ↄñs ⁊c. Ende illa lr̃a.ſ.poſita poſt
ſecundã vocalẽ de cameſtres denotat ꝙ mi⸗
noꝛ de cameſtres dʒ ↄuerti ſimpliciter qñ ca
meſtres reducitur ad celarent.Et illa lr̃a m.
denotat ꝙ dz fieri tranſpoſitio pᷣmiſſarum:
hoc eſt ꝙ conuertens minoꝛis de cam ſtres
debet ſumi pꝛo maioꝛi de celarent.et maioꝛ
de cameſtres pꝛo minoꝛe de celarẽt. Sʒ illa
lfa ſ.poſita poſt tertiã vocalẽ denotat ꝙ con
cluſio de celarent dʒ cõuerti ſimpliciter: qñ
perficitur ſyllogiſmus de cameſtres.

¶ 'Notanduʒ ẽ q̃rto:q feſtino ẽ ſyl⸗
logiſmꝰ ſcðe figure in q ex maioꝛe vli nega
tiua ⁊ mĩoꝛe ꝑticulari affir̃atiua:ĩfertur ↄciu
ſio ꝑticularis negatiua dicte ↄcludẽdo.Et

reducitur ad ferio ꝑ ↄuerſionẽ fimplicẽ ma⸗

ioꝛis de feſtino.O Exeplũ vt ad iſtas pᷣmiſſas
de feſtino.ſ.nullus lapis eſt aĩal et quida bõ
eſt aĩal:ſequũtur pᷣmiſſe de ferio.ſ.nullũ aĩal

eſt lapis.⁊ quidã hõ eſt aial.per cõuerſioneʒ

ſimpiicem maioꝛis de teſtino:⁊ vitra ſeqͥtur

xv

¶ Cõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. Nðᷣ
ſeqtur cuiuſlibet õdictõis altera ꝑs eſt vera
⁊ nullu falſuʒ eſt veꝝ:ꝗ nullum falſuz eſt Zqi
ctionis altera ꝑs:⁊ tñ af̃ in cameſtres: ergo
cameſtres nõ ẽ ↄna foꝛmalis.¶ Scðo ſic af:
nõ ſeqͥtur.nullũ qͥeſcẽs currit:cuiuſſibʒ boĩs
afin currit:ergo nulliꝰ hoĩs aſin eſt qeſcẽs
cũ in caſu poſſibiliañs põt eẽ verũ:⁊ oñs fal⸗
ſum:⁊ tñ ar᷑ in ceſare:ergo ↄña de ceſare non
eſt ↄna foꝛmalis.Tertio ſic af.nõ ſeqͥtur:nul
lü aĩal qð eſt:eſt generandũ:⁊ aliquis bõ eſt
generandus:ergo aliquis bomo nõ eſt aial:
⁊ tñ af̃ in feſtino:ergo feſtino non eſt conſe⸗
quetia ſoꝛmalis. . .
¶ Ad pꝛimũ ðꝛ:negãdo minoꝛẽ qꝛ
no obſeruat᷑ gñalis ↄditio ex ꝑte illius teri
ꝑs:qꝛ in maioꝛe nõ diſtribuit᷑:⁊ tñ in ↄcluſio

Ad rões
in oppm̃.

ne diſtribuit. ald ſcðᷣm ðꝛ filr negando mi⸗

no:cẽ:q; ibi nõ obſeruat᷑ q̃rta ↄditio ex ꝑte il
lius teri aſinꝰ:qui in minoꝛe nõ diſtribuit᷑:et
tñ in cocluſione diſtribuit᷑. Ad tertiũ ðᷣ: ne⸗
gando minoꝛẽ:qꝛ non obſeruatur quarta cõ
aitio ex ꝑte illius teri bõ:qͥ in minoꝛe ſtat tã
ꝓ pᷣſentibus qᷓ; ꝓ futuris:⁊ in cõcluſione ſo⸗
lum nat pꝛo pꝛeientibus.

¶ Baroco Quariꝰ modꝰ cõſtat ex
maioꝛe vłi affir̃atia:⁊ mĩoꝛe ꝑticula
ri negatiua:ꝑticulare negatiuã dire
cte ↄcludẽtibꝰ:vt oĩs ho ẽ aĩal:qdaʒ
lapis nõ ẽ aĩal:ergo qᷣdã lapis nõ ẽ
bõ.Et reducit᷑ ad pᷣmũ mouũ pꝛie fi
gure ꝑ ĩpoſſibile. ¶ Reducere autẽ
ipoſſibile ẽ ex oppoſito ↄcluſiõis
ci altera pᷣmiſſaꝝ: iferre oppm̃ alte
r pᷣmiſſe.Sumat᷑ em̃ oppoſitü con
cluſiõis.ſ.oĩs lapis ẽ bo:cũ maioꝛe
huiꝰ q̃rti.ſ.cũ iſta.oĩs hõ eſt aĩal.et
arguat᷑ ſic:oĩs bõ eſt aĩal:oĩs lapis
eſt hõ:ergo oĩs lapis eſt aĩal.
¶Eirca bunc textum.
¶ Motanduʒ eſt pꝛio:qꝙ iſte textus
ſic itelligit᷑. Garoco eſt ſyllus:in quo ex ma

ioꝛe vli affirmatiua: ⁊ mioꝛe ꝑticulari nega⸗
tiua:ifert᷑ ↄcluſo ꝑticularꝭ negatiua directe

nullu animal eſt lapis: ⁊ quidã bomo eſt ani⸗ ↄcludẽdo.Et reducit᷑ baroco ad barbara.ſõ
mal. ergo quida bõ nõ eſt lapis.aper ↄnam ꝑuer ſionẽ:qꝛ ſi reduceretur ꝑ cõuerſioneʒ
de ferio.er go de pꝛimo gd vltimũ bñ ſeqͥtur boc eſſet „ couerſionẽ maioꝛis: mioꝛis vl cõ
nullus lapis eſt ammal: ⁊ quidaʒ hõ eſt aial. cluñonis.Nõ duobus vltimis modis:qꝛ nec
ergo qͥdam bõ non eſt lapis. ꝑregulaʒ cõem minoꝛ nec ↄcluſio cõuertuntur in teris:ex 4
ſcʒ Quicquid ſequitur ⁊c. ſunt ꝑticulares negatiue Nec poteſt d.ci pꝛi
1

Baroco.

qͥd redu⸗
cere ꝑ im
poſſibile.

Diffinitõ
ð ly baro
c0.

qd redu⸗
cere p im
poſſibile.

Mla vlis
ꝓ modis
lecũde fi⸗
Fure.

Tractatus Quartus.

mũ: q: quertẽs maior qͥẽ ꝑticular affiratia minoꝛũ ſm ſubiectionẽ et pᷣdicationẽ reqͥri
ſumeret ꝓ pᷣmiſſa cũ mioꝛe ð baroco: qð nõ tur in pꝛia figura.ideo maioꝛ ſcdᷣe figure de
Pot eẽ: qꝛ tẽ argueret᷑ ex pᷣmiſſis ꝑticularibꝰ bet fieri maioꝛ in pꝛĩa figura.⁊ oppoſita cõ⸗
qð eſt regula gñalẽ. ñ qð baroco reduca tradictoꝛia illius cõcluſionis vel ↄia debet

—

tur ad barbara ſigt illa lr̃a b.

poſita circa finem.

Sʒ ꝙ reducat᷑
per impoſſibile boc ſignificat illa littera c. gure ad pꝛimã figurã. dz manere mĩoꝛ

fieri minoꝛ.Sed reducẽdo modos tertie fi⸗

dz
mutari maioꝛ. Uñ vᷣſus.¶ Seruat maioꝛem

¶ Motãdũ eſt ſcdᷣoiq; reducerevnũ variatq; ſecunda minoꝛem. Tertia maioꝛez
modũ ad aliũ ꝑipoſſibile:ẽ arguere ex oppo variat:ſeruatq; minoꝛem. L

ſito ↄclonis ↄꝛio vł Zdictoꝛio:cũ vna p̃ᷣmiſſa

ru:iferẽdo oppm̃ ꝛiũ vl õqictoꝛiũ alteriꝰ p

vere.¶¶ Eñ baroco ſic reducit᷑ ad barbara: ſi
aliqs negaret iſtã ↄnam in baroco. oĩs bõ ẽ
aĩal:⁊ quidã lapis nonẽ aĩal.æ quidã lapis
nõ eſt bõ:h eẽt er eo ꝙ pᷣmiſſe pñt eſſe vere
⁊ↄcluſio falſa.⁊ tũc ſi ↄcło ẽalſa ſua Ʒdicto
ria ẽ vera:⁊ tũc vlteriꝰex᷑ oppoſito õdictoꝛio
cõcluſionis de baroco ſũpto ꝓ minoꝛe ð bar
bara:⁊ maioꝛe ð baroco ſumpto ꝓmaioꝛe de
barbara. arguit᷑ ſic in barbara. oĩs bomo eſt

aiĩal. ois lapis eſt bomo:ergo oĩs lapis ẽ ani

mal:pᷣmiſſe ſunt vere apud illũ qͥ negat ↄñaʒ
de baroco: ergo cõcluſio dʒ eẽ vera:cũ ex ve⸗
ro nõ ſeq̃tur niſ verũ.⁊ iſia qͥdã lapis nõ eſt
aĩal:q eſt Zdictoꝛia illiꝰ cõcluſomis.ſ.oĩs la⸗
pis ẽ aĩal:ẽvera apð illũ qͥ negat ↄñam de ba
roco:⁊ ſic due Zdictoꝛie erũt fimul vere:vel
ñna de baroco eſt bona ⁊ foꝛmalis ↄña.

Notandũ ẽ ttio:q nõ ſolũ iſte mo

dqus baroco reducitur ad pꝛimã figurã ꝑ im⸗

poſſibile:ſʒ ẽt qlʒ aliꝰmodꝰ ſcdðᷣe figure.

modꝰ ſcde figure reducit᷑ ad illũ modũ pꝛie

figure in q oppoſita ↄdictoꝛia ↄcłonis modi

ſcde figure põt eẽ mĩoꝛ: vt ceſare reduciter
ad ferio.qꝛ oppoſita dictoꝛia ↄcluſionis de

ceſare pᷣt eẽ mino: in ferio. Et cameſtres re

Eepõ ver
luuũ. Ser⸗
uat maio
rem ac.

qucit᷑ ad darij:⁊ feſtĩo ad celarẽt:vharoco ad
barbara.¶ Silr modivlłes ſcdᷣe figure pñt re
dquci ad pꝛimã figurã ſumẽdo oppoſitũ Zꝛiũ
ↄeluſionis ſylli ſcðe figure ꝓ mioꝛe in pꝛia
figura: inferẽdo in pꝛia figura oppoſitũ cõ
trariuʒ minoꝛis ſylłi ſcdᷣe figure.⁊ ſic ceſare
reducit᷑ ad celarẽt.⁊ cameſtres ad barbara.

¶ Motandũ eſt quarto:q reducẽdo
modos ſcde figure ad pꝛimã illa pᷣmiſſa q eſt
maioꝛ in ſcdᷣa figura dʒ eſſe maioꝛ in pꝛima:
⁊ minoꝛ dʒ variari.Cã buius ẽ: qꝛillð quo⸗
Pdicatur in concluſione ſcðe figure: ⁊ ſitr in
oppoſita dictoꝛia illius ↄcluſonis ſubijcit
in maioꝛi ſcde fſigure.mõ talis diſpoſitio ter

¶ Xontra dicta pꝛimo ſic arguitur

. Nõ ſeqtur: oĩs hõ eſt aĩal: ⁊ oẽ riſibile nõ eſt
miſſe.⁊ iſta reductio ꝑ ĩpoſſibile vʒ ad oñdẽ oẽ aĩal:g riñbile nõ eſt hõ:⁊ tñ ã in baroco:
dũ ꝙ ↄña ſit bona:vł ꝙ due Zdictoꝛie ſint ſil vt pʒ ꝑ deſcriptionẽ eiꝰ: ergo baroco nõ eſt
ↄfia foꝛmalis.¶¶ Scðdo ſic af.nõ ſeqͥtur omĩis
bõ vel aſinꝰ eſt aſinus:⁊ reducibile nõ eſt afſ

nus:ergo riſibile non eſt hõ vel aſinꝰ⁊ tñ af

in baroco:ergo baroco non ẽ ↄña foꝛmalis.
Tertio ſic af.illud argumẽtum qð reducit᷑
ad aliud eſt ĩperfectũ:ſed baroco nõ ẽ argu⸗
mẽtũ ĩperfectũ: ergo nõ dʒ reduci ad barba
ra.Minoꝛ ptz:qꝛ nibil fibi deficit de reqſitꝭ
ad hoc qð aliquod argumẽtũ ſit ſylls.

„

¶ Ad pꝛimũ ðꝛ negãdo minoꝛẽ: ꝛ

ibi nõ obſeruat᷑ qrta cõditio: ſed dʒ remoue
ria minoꝛe illud fignũ om̃e.O Ad ſcoõᷣm ðꝛ di

ſtinguẽdo maioꝛẽ:eo ꝙ illa cõiunctio vłpõt ĩ

ↄiungere inter ꝓpõnes:⁊ ſic cõcedit᷑ maioꝛ:

⁊ negatur minoꝛ. Nel põt coniungere inter

terĩos:⁊ h̊ duptr.qꝛ vel boc totũ diſiunctum
diſtribuitur:⁊ ſic negat᷑ maioꝛa cõceditur mi
noꝛ. Bel ſolũ ꝑs diſiuncti diſtribuit᷑: ⁊ ſic ne
gat᷑ maioꝛ ⁊ ↄceditur mĩoꝛ:qꝛ ibi nõ obſerua

Iñ tur qrta ↄditio ex ꝑte illiꝰ terĩ afinꝰ qͥ nõ di⸗

ſtribuit᷑ in maioꝛi ꝓpõe:⁊ tñ diſtribuitur in
ↄclone. ¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ duplxr aliqͥs ſyllũs
ðꝛ ĩperfectus. Unoꝰ: qꝛ ſibi deficit aliqᷣd qðᷣ
requirit᷑ ad hᷣ ꝙ ſit ſylłs.puta vna ppõ:⁊ ſic
cõceditur minoꝛ. Alio mõ qꝛ non eſt euidẽs
ex quo ĩmediate nõ regula per dici de omni
vel per dici de nullo: ſic negatur minoꝛꝛim

mo omẽs modi ſegʒinde figure ⁊ tertie ſunt

iſto modo imꝑfecti.

cuius tales dãtur regu

Waura mioꝛe exñte nega
tiuna mhil ſeqiit. ¶Se
cunda. In tertia figura cõcluſio dʒ
eſſe particularis. Tertia figura
ſex habet modos. Darapti. Pꝛi⸗
mus modus ↄſtat ex vłi affirmati⸗

Nle. ¶ Pꝛia in tertia fi⸗

Eqtur de tertia figura iałe ſpa⸗

les tertie
figure.
Pꝛima.

Secũda.
Tertia.
Darapti.

—

N
ncee

ſogtfieintertu tann
offſtnf uen; den 5
Pnoas difrni Or *
cgi eroppoſt nüchife⸗
ſik. impofſbleſonat ſetue⸗
ernffnainc hnc⸗
lict⸗Kenobrergnecti
egruozmmnoe ctafim
foneotius bil ſegtn 1
ſuniutiemorememtzsg
Oſtnoritinmaire :t in
nockaſimnet etenun
ſieſenegninagpuni en
ſenßnntſaneinegmmn
unesſocufoeſtegnurti
eſtnatrertrennesdin
ſeicneſengteclnidnean
ereke ö ſnduoer

Cnaitmnefle
einelig n lenia a
iui Wuafeniiiancunf
ſfllig nng ed
Dftunkini een
fiongtigeſne de .
e⸗ ihtg Wenert.⸗
1thes itite
ſoefiſolei od

e,

erſeci:
g no dzreduciag baſbn
nidi ſbideffctde fegft
u ANgumetü ftſyltz.
mni du hegaco mnc
1ar nna cditioſen renone
lud ſgniofe A ſcnoͤdi

Aloneroilacinnctio tpot in

er Ppones ſc ccedit mior
nor. Belpot coniungereiner
nlrr velbortori difunetun
ſic negat maior coceditur ni
. diſfunet diſnbuit: ſene
editur mio q bi obſef
er geilli teri afin nodi⸗
oꝛi ppoer 1t diſtridniturin
teniu dei dihktaligs hllis
Inorege ibideſtetal ha g
ſtſlis putnmn ppo⸗ ſ̃
. Diio noa noneſt enides
w. Alio noq: noneſt enals
e no regula perdicideommn
Ne no regnlaperdee⸗
7en llot ſenegatur minortin
e En. A 4
iſegnce ſgne tleſti⸗ ſunt

Eir deteltufiͤ
aus tales da⸗
Driainten

„ „ „

odos C e nd
9l

Aſ
gi

afigena peße
zturfegt Lenmi

7 Pulnn

W⸗
7

Intel. pꝛi
e regu⸗
e⸗

Rõ re.

De tertia figura

ua maioꝛe:⁊ vli affirmatiua minoꝛe
ꝑticularẽ affirmatiuã ↄcludẽtibꝰ di
recte vt oĩs hõ eſt ſubſtãtia.oĩs hõ
eſt aĩal:s qðdã aĩal eſt ſubſtãtia.Et
reducit᷑ ad tertiũ modũ pᷣme figure:
mioꝛe ↄuerſa ꝑ accidẽs.¶ Felaptõ
Scðs modus ↄſtat ex vłi negatiua
maioꝛe ⁊ vli affirmatiua minoꝛe ꝑti
cularẽ negatiuã directe ↄcludẽtibꝰ:
vt nullꝰ ho eſt lapis:oĩs hõ eſt aĩal:
ergo quoddã aĩal nõ eſt lapis.Et re
ducit᷑ ad quartuũ modũ pꝛune figure
mino:e conuerſa per accidens

¶ Circa bunc textum.

¶ 'Notãdũ eſt pᷣmo:ꝙ bic conſequẽ
ter auctoꝛ deterĩat de tertia figura ponẽdo
duas regulas ſpales. Quarũ pᷣma dʒ ſic intel
ligi.Minoꝛe exiſtẽte negatiua nibil ſequit᷑
ſyllogiſtice in tertia figura niſi arguat᷑ in op
poſitẽ ⁊ niſ caueat᷑ ꝙ nõ arguat᷑ a non diſtri⸗
buto ad diſtributũ. Dr̃ notater niſi arguat
q; qñ af.ex oppoſitꝭ tũc bñ ſeqͥt᷑ aliqͥd.cuʒ ad
impoſſibile foꝛmalłr ſeqtur quodlʒ.¶ Dr̃ no/
tãter niſi caueat᷑⁊c.q; qñ cauet᷑ tũc bñ ſeqͥtur

aliqͥd. Ratio buiꝰ regule eſt iſta:qꝛ ſi minoꝛ ẽ

Intel. ſe⸗
cunde re
gule.

negatiua:oʒ maioꝛẽ eẽ affirmatiuã.qꝛ ex pu
ris negatiuis nibil ſeqᷣtur.⁊ ſi maio: eſt affir
matiua tũc maioꝛ extremitas qͥ ibi pᷣdicat᷑ nõ
diſtribuit᷑ in maioꝛe.⁊ tñ in ↄcluſione diſtri⸗
bueret᷑:qꝛ; ſ minoꝛ eſt negatiua:opʒ ↄcluſio⸗
nẽ eſſe negatiuã ꝑ pꝛima regulã generalẽ.ſ.
ſi vna pᷣmuſaꝝ eſt negatiua ↄcluſio eri nega
tiua.⁊ ſi ↄcluſio eſt negatiua:tüc pᷣdicatũ eiꝰ
qð eſt maio: extremitas diſtribueret᷑: cũ dʒ
ſe tenere a ꝑte pᷣdicati directe ↄcludẽdo ⁊ ſic
argueret᷑ q nõ diſtributo ad diſtributũ.

¶ Notãdum eſt ſcðᷣq ꝙ ſcða regula

dz lic iatel igi. In tertia tgur. gra foꝛme ſo
luũ ↄcludit᷑ ꝑcicułr:niñ arguat ex oppoſitis:⁊
niſi illa excremitas q diſtribuit in ↄclone ẽt
diſtribuat᷑ in añte.Dr notãter gf̃a fo:me: qꝛ
bñ ſeqͥt aliqͥd gr̃a materievłr ↄcludẽdovt ſic
ꝗrguẽdo.ois bõ eſt aĩal:⁊ oĩs hõ eſt riſibilis
G oẽ riſibile ẽ aĩal.O Dr notater mſi arguat
ex oppoſitiiqꝛ qñ af.ex oppoſit ſeqͥ᷑ ↄcluno
vlis:cu ad ipoſſibile ſeqͥ qðlzʒ.Or notat᷑ niſi
illa extremitas ⁊c.q; qñ mioꝛ extremitas di⸗
ſtribuit᷑ in mioꝛe:tuc bñ ſeqͥ t᷑ ↄcluſño vlis: vt

bß ſeqᷣt.oĩs lucidiſſimꝰ planeta lucet⁊ oĩs lu

cidiſſanus planeta eſt ois ſol:g oĩs ſol lucet.

Folio lx vi

¶ Rõ hꝰ rłe ẽ iſta:qꝛ ſi in ftia figura ↄcludit
vlr:tũc argueret᷑ a nõ diſtributo ad diſtribn⸗
tũ ex ꝑte mĩoꝛis extremitatis:qꝛ mioꝛ extre⸗
mitas nõ diſtribuit᷑ in mioꝛi ꝓpõe:ex qͥ eſt p
dicatũ ꝓpõis affirmatiue:⁊ tñ in ↄcłone di⸗
ſtribueret᷑:cũ eẽt ſubʒ ꝓpõis vlis.Exẽplũ vt
ſic arguẽdo.oĩs bhõ eſt aĩal:⁊ oĩs hõ eſt ſuba.
S oĩs ſuba eſt aial:ibi ly ſuba ĩ mĩoꝛe ꝓpõne
nõ diſtribuit᷑a tñ in ↄcłone diſtribuit.¶ Iñ
tertia figura bʒ ſex mõs:qð ſic intelligit᷑ſex
ſunt termini cões:nõ coincidẽtes in ſigñdo
pʒ ſuas rõnes foꝛmales oẽs mõs tertie figu⸗
re directe ↄctudẽdo ſignificantes.ſ.darapti:
felaptõ:diſamis:datiſi:bocardo:⁊ feriſon

¶ Notãdũ eſt tertio:ꝙ iſte textꝰ ſic
intelligit. Daraptiẽ modꝰ tertie niure in qͥ
ex pᷣmiſſis vłibꝰ affirmatiuis infert᷑ ↄcło ꝑti
cularis affirmatiua directe.exẽpla patent in
textu.Et reducitur.ad darij ꝑ ↄuetñonẽ ꝑ ac
cidẽs mĩoꝛis de darapti.Nã ad iſtas pᷣmiſſas
de darapti.oĩs hõ eſt aĩal:⁊ oĩs hõẽ riſibilis
ſequũt᷑ iſte due pᷣmiſſede darij.ſ.oĩs bõ ẽ aĩal
⁊ riſibile ẽ bõ ꝑ ↄuerſionẽ ꝑ accidẽs mĩoꝛis
de darapti ⁊ vltra ſeqͥ .oĩs hõ eſt aial ⁊ riſibi
le eſt bõ:ergo riſibile eſt aĩal ꝑ ↄnñam de da⸗
rij:ergo de pꝛimo ad vltimũ bene ſequit᷑ oĩs
bò eſt aĩal.⁊ oĩs bõ eſt riſibilis: ergo riſibile
eſt aĩal.per illã regulã.Qnicquid ⁊c.

¶ Motãdũ eſt quarto ꝙ felapton ẽ
ſyllogiſmus tertie figure in quo ex maioꝛe
vłi negatiua:⁊ mĩoꝛe vninerſali affirmatiua
infertur ↄcluſio particularis negatiua dire⸗
cte ↄcludendo. Et reducitur iſte modus ad
f io.per cõuerſionem per accidẽs minoꝛis
de felapton:⁊ boc ſic.nam ad iſtas duas pꝛe⸗
miſſas de felaptõ:nullꝰ hõ eſt lapis ⁊ oĩs hõ
eſt aĩal:ſequuntur iſte due pꝛemiſſe de ferio.
ſcilicet nullus bomo eſt lapis:⁊ aial ẽ bomo
per conuerſionem per accidẽs minoꝛis de ſe
lapton:⁊ vltra ſeqͥtur. nullus bomo eſt lapis
⁊ animal eſt bomo:ergo animal nõ eſt lapis.
per conſequeutiam de ferio. ergo de pꝛimo
ad vltimum bene ſequitur.nullus bomo eſt
lapis:⁊ oĩs hõ eſt animal:ergo animal nõ eſt
lapis per regulam generalem.Quicquid ſe⸗
quitur c.

¶ Kontra dicta pꝛimo ſicarguitur
Bene ſeqᷣtur.bomo e ſoꝛtes ⁊ nullus bomo
eſt aſinus:ergo aſinꝰ nõ eſt ſoꝛtes.⁊ tñ argui
tur minoꝛe negatina in tertia figura: ergo
male dicitur in textu ꝙ minoꝛe exiſtente ne
gatiua in tertis figura nibil ſequitur.

Körke.

Diffinit9
de darap⸗
ti

Diffinitõ
de ſelap⸗
ton

bden
— - — ℳ ide
Tractatus Quartus. , otiit 4
. 4 c . 0d., zin „ W.
Secundo ſic arguitur bene ſequit᷑ lucidiſ- negatiuã directe ↄcludentibꝰvt qui g inig en⸗
ſimus planeta lucet.⁊ oĩs lucidiflimꝰ plane⸗ dq bõ nõ eſt lapis oĩs hõ eſt aĩal:er itine nſe ſiee
ta eſt ois ſol ꝗ̊ oĩs ſol lucet:⁊tñ concluditur go quoddã aĩal non eſt lapis.Et re etnſti chui Eni
vli in tertia figura. ergo male dicitur ꝙ in ducit᷑ ad pᷣmũ modũ pꝛime fi gure frfee dibet ii
tertia ſigura ſemꝑ ↄcluditur particulariter ſibile. S tu „ ſñ̃ ſi ½ Neiſeſ⸗ gddeſn
— Tertio ſic arguitur nõ ſequitur cuiuſſibet inpoſſibile. Suma ſir em oppoſitũ ſicküd,dl enii⸗ B
boĩs aſiuus currit: ⁊ cniuſſibet boĩs aſinus Contradictoꝛiũ ↄcluſionis cũ altera fbeche Naalepen
quieſcit. ergo quieſcens currit ꝛ tamen argu pmiſſarũ ⁊ infert᷑ oppoſitũ alterius Culged e
itur in darapti: ergo darapti non eſt conſe⸗ pᷣmiſſe:vt omne gial E lapis. oĩls hõ D 8
Adratio deNtis ſosnualis , AMnfedgodaes: ec Cm ſeni
nes inop ¶ Ad pꝛimũ dicitur negãdo conſe⸗ ↄcluſio facta p impoſſibile in pꝛimo Feriſon Prutiin ru
poſitum. quẽtiã:q; textꝰ intelligitur niũ caneat᷑ ꝙ nõ modo pᷣme figure:cõtradicit maioꝛi irs tc gexri rcdn
qꝛ text? inte iſi caueaj n. Nou! Eic. a Ofin ele enini u⸗
ar guatur a nõ diſtributoad diſtributũ modo quĩti modi tertie figure. ¶ Feriſon xleun ie a chet
boc cauetur in pꝛedicto argumento.Ad ſe Sextus modus oſtat ex maioꝛe vni 4 Atolud ooi
cudu negat oñia: quia text intelligit dũmõ uerſali negatiua:⁊ minoꝛe particula innhemn
termin q diſtribuitur in cluſione nõ diſtri ri affirmatiua: particularẽ negatiuã rnten iaexeden
huatur in pminig aꝛ tune enp delud iur ve directe cõcludẽtibꝰ: vt nullus boͤ eſt erninansned
ticulariter.¶ Ad tertiũ dicit᷑ ꝙ ſi capiat᷑ hoc . r 2 Cftiztiagtünncnsde⸗
. . Nenn X
totũ: boĩs aſinus ꝓ medio tunc ↄceditur ma lapis quidã bomo ẽ aĩal: ergo quod ſſenanchitr,inien
ioꝛ ⁊ negatur minoꝛ qꝛ nõ obſeruatur quita dã aĩal nõ eſt lapis.Et reducitur ad höefallhenh inn
ↄditio generalis ſed ſi ille terminꝰ bominis quartũ moduʒ pꝛime figure minoꝛe iſlannzistetſee⸗ *
ſolũ capiatur ꝓ medio tũc ti vgnuealt zna⸗ conuerſo ſimpiiciter. ſilſtzſticppii aido
ioꝛ ⁊ negatur ↄna.q; tũc nõ obſeruatur ſcða . 8ttücsf et itn pone.
conditio:qꝛ boc totũ aſinꝰ currit:ſiue aſinus ¶ Circa hunc textum: —
currẽs ſumitur ꝓmaioꝛe extremitate in ma A SS „ bniendis in go
ioꝛe.⁊ boc totũ aſinus qᷣeſcit: ſiue aſinus qui⸗ ¶. Notandu eſt pnorh iſte text ſic Diffinitõ nſſre coceſſepoi
eſcens ſumitur ꝓ minoꝛi extremitate in mi⸗ git. Diſamiſẽ ſylls tertie figure in q ex ʒ

dilamiſ debocrg MNc i⸗

maioꝛe ꝑticulari:⁊ mĩoꝛe vlłi affirmatiuis in tucrtibihet ii
lt onoſegturmf ren t cni

noꝛe: ⁊ tñ illa nõ ſumuntur in ↄ:luſione ꝓ mi o prietne en rin
noꝛe: v tñ illa nõ ſumuntur in e fertur ↄcluño ꝑticularis affirmatiua directe

noꝛi extremitate ⁊ maioꝛi extremitate

0A cem⸗ noel eent ↄcludẽdo:⁊ reducitur ad darij łꝑ ↄuerſioneʒ⸗ ſriibonne lps ctm
Diſamis ¶ Diſamis. Tertius modus ovſtat ſimplicẽ maioꝛis de diſamis ⁊ ꝑ trãſpoñtio⸗ eteii coneſt wiloe
Rex ꝑticulari affirmatiua maioꝛe:⁊ nẽ pᷣmiſſaꝝ: ꝑ ↄuerſionẽ fimplicẽ ↄcluſõis legtonfee gneen
vli affirmatiua minoꝛe: pticularẽ af de darij ſc.na ad iſtas duas pmiſſas de dila⸗ W
firmatiuã directe ↄcludẽtibꝰ vt qͥdã mis qdã bõ caĩal ⁊ oĩs hõ ẽ riñbilis ſeqᷣtiſte hoſſblegd Auticnüie
bõ eſt ſubſtãtia: oĩs hoõ eſt aĩal:erꝭ̊o due pmiſſe de darij oĩs bõ eſt riſibilis? quod lgnſ adedeertnnn
bo eſt iubi atia:oi n en dã aĩal eſt bõ.ꝑ ↄuernonẽ ſimpliceʒ minoꝛis ſüoppiſ zLigeruztitden
quoddã aial ẽ ſubſtatia. Et requcit᷑ de diſamis ⁊ ptraſpõne pmiſſax ponedo uſlleſdon i od n
Datin. Ad tertiũ modũ pᷣme figure maioꝛe⁊ ↄuertẽtẽ maioꝛis de diſamis p minoꝛe de da e Cormnginpoſſblleultli
. oↄcluſione cõuerſis ſimpliciter:⁊ per rij:⁊ minoꝛẽ ꝓ maioꝛe.⁊ vltra bñ ſeqᷣ᷑.oĩs bõ Otats demndtopofta zdigon

trãſpoſitionẽ pᷣmiſſarum. ¶ Datiſi. eſt rinbilis ⁊ quoddã aĩal eſt bõ:g qðᷣdã aĩal ne, nolmiunefſmrötti

Quartus modus cõſtat ex vłi affir⸗ eſt riñbile.pꝑ ↄñam de darij.⁊ vltra ſeqͥtur qð nimnreſtlttenſe fic
Quartus nogus cöſtat exvn aifir⸗ dã aĩal eſt riſbile:g quoddã riſibile eſt aĩal. fanaoeſel deſen eiq
matiua maioꝛe ⁊ Rriculaanu:nan ↄuerſionẽ ſimplicẽ ↄcluſiõis de darij: g de ſitnzicne ni⸗
ua minoꝛe particulareʒ affirmatiuã dmonc yltimum bñ lſeqͥtur. qdã bõ eſt aĩalt ol e ei
directe ↄcludẽtibꝰ:vt oĩs bõ eſt ſub oĩs bõ eſt riſibilis.g quoddã riſibile eſt aĩal. ⸗. ſitag iucſhenee⸗
ſtãtia:quidaʒ bomo eſt animal:ergo E illã regulã ↄñtiaꝝ.Quicqͥd ſeqtur ꝛac. Diffinito unniftigun
. . —— — — 2 . 2. . . V 1
uodαn ial ſubſtatia. &ι educt notandu eſt ſco datiſ eſt ſyl de dan denninr⸗
iſte modus ad tertiũ modũ pᷣme fji⸗ . otanonelt (doch da end teetninn ne
Sõ logiſim tertie figure in qͥ ex maioꝛe vli ⁊ mi ſoneinefne Durh
bocardo: gure minoꝛe conuer ſa ſimpliciter noꝛe ꝑticulari affirmatiuis: ſeqͥ᷑ ↄcluſio ꝑti⸗ Nn n eſn. n
¶ ¶ Bocardo. Quintus mod cõſtat cularis affirmariua directe ↄcludẽdo. Et re⸗ nd nit
ex maioꝛe pticulari negatiua:⁊ mio ducit ad darij ꝑ ↄuerſionẽ ſimplicẽ minoꝛis n gſnuten ngſe
re vniuerſali affirmatiua :pticularẽ de datiñ ꝙ ſic pʒ Hã ad iſtas pᷣmiſſas de dati Ringno lugar

Cirabunetettun

MWüeſt zno iſteteth ſe N

4

umie ſplestentefigneingen SAe

un:: mioe iaffrnotius i
ogrialanigaffirmatinndifecte
ucinn 4 dari lo uerfone;
risde diſumis 1 triſpoffti⸗⸗
onerſionẽ implice oeluſidts
d iſtns dus hmnifſs de diſt⸗
ial 10is boe iſbilis eatifte
dari dis böeſtfifbiis: gtot
overfone inlp iccznnori⸗
dtrütponeniſinbepenit⸗
2 V
De dilamis pmmincre ded
oris de dianmis e Nel.
eAebeat iobo
naiorelabilec 1
vcidi ilef bogeoin

i dei,a ſnſeglnl

uodda fifbileeſ

a
e⸗

Diffinitõ
de bocar⸗
go.

Rla vlis
ꝓ modis
tertie fi.

Diffo de
ſeriſon.

De Ptãtibus ſyllogiſmoꝝ./

nõ.ſ.oĩs bõ c aĩal.a⁊ qͥdã hõ ẽ riſibilis:ſequũ
tur iſte due pᷣmiſſe de darij.oĩs bõ ẽ aĩal et
qddã riſibile ẽ bõ ꝑ ↄuerſionẽ ſimplicẽ mĩo
ris ð datiſi: ⁊ vltra ſeqͥ.oĩs hõ ẽ aial.⁊ qðᷣdã
riſibile eſt hõ:òᷣ qdã riſibile eſt aial.ꝑ ↄnaʒ
de darij: ergo ð pꝛio ad vltimũ bñ ſcqͥtur.oĩs
bõ eſt aiĩal.⁊ quidã hõ ẽ riſibilis:ergo qdᷣdaʒ
riſibile eſt aĩal ꝑ regulã cõem. Quicquid ſeqͥ
tur ad ↄñs bone conſequẽtie ac.

¶ Motãdũ ẽ tertio:ꝙ bocardo ẽ ſyl
logiſmꝰ ftie figure ĩ q er maioꝛe ꝑticlłlari ne
gatiua:⁊ mĩoꝛevli affir̃atiua ĩfert ↄcło ꝑticu
larꝭ negatiua directe ↄcludẽdo. Et nõ redu⸗
cit᷑ iſte ſylłls ꝑ ↄuernonẽ ad aliũ ꝑꝑ eãdẽ cãʒ
q̃ eſt dicta de baroco:ſʒreducit᷑ ad barbara ꝑ
ipoſſibile.ſumẽdo oppm̃ õdictoꝛiũ ↄcłonis
de bocardo ꝓ maioꝛe de barbara.⁊ minoꝛeʒ
de bocardo ꝓ mioꝛe de barbara:ĩferẽdo op⸗
poſitũ õdictoꝛiũ maioꝛis de bocardo.Nã ſi a
liqͥs dicat ꝙ iſta ↄña nõ vʒ.bõ non ẽ lapis:et
oĩs hõ eſt aial:ergo qðᷣda aĩal nõ eſt lapis h̊
ẽ ideo:qꝛ añs pᷣt eẽveꝝ ⁊ ↄñs falſuʒ ⁊ ſi ↄñs ẽ
falſuʒ:ſuũ oppm̃ õdictoꝛiũ ẽ veꝝ:ſcʒ oẽ aĩal ẽ
lapis.⁊ tũc ar̃ ex iſta ꝓpõ ne.ſ.omẽ aĩal eſt la
pis ⁊ minoꝛe de bocardo in barbara oẽ aial
eſt lapis:⁊ oĩs bõ ẽ aĩal:qͥ oĩs bõ ẽ lapis:pꝛe
miſſe ſunt ᷣe ⁊ cõceſſe apð illũ qͥ negat ↄnaʒ
de bocardo:g ↄclo dʒ eẽ xa: qꝛ in bona ↄña
ex o nõ ſeqͥtur niſi veꝝ:⁊ etiã ſua ↄdictoꝛia
ſ.quidã hõ non ẽ lapis.q eſt maioꝛ de bocar⸗
do:eſt etiã conceſſa ab illo qͥ negat ↄnam.in
bocardo:⁊ ſic due dictoꝛie erũt ſimul vere
apð illũ qui negant ↄnñam de bocardo:et hᷣ ẽ
iĩpoſſibile:ergo illud ẽ etiã ĩpoſſibile ex quo
ſeqtur.ſ.ꝙ ↄna de bocardo nõ valet.⁊ ꝑↄñs
ſuũ oppm̃ ↄdictoꝛiuz eſt veꝝ.ſ.qꝙ oĩs ↄna de
bocardo eſt bona. Uñ mod tertie figure re⸗
ducitur ꝑ impoſſibile ad illũ modũ pꝛie figu

re:in quo oppoſita dictoꝛia cõcluſonis ſyjl
ioꝛ pᷣmiſſa cum
minoꝛe ſylłi tertie figure ⁊ oppoſita dicto⸗ V.
ria maiorꝭ ſylłi ftie figure põt eſſe ↄclo. Qð dᷣ⸗

logiſmi tertie figure pᷣt eẽ

aũt oppoñita ↄdictoꝛia ↄcluſiõis tertie figu⸗
re dʒ poni ꝓ maioꝛe:⁊ minoꝛ ꝓ minoꝛe.boc
eſt ideo:q; ilud qð ſubijcitur in concluſione
⁊ in oppoſita pᷣdicat᷑ in minoꝛe tertie figure
⁊ ideo ponendo oppoſituʒ concluſionis pꝛo
maioꝛe:et minoꝛeʒ ꝓ minoꝛe:babetur diſpo
ſito pꝛime figure.
¶ Notãdũ eſt q̃rto:ꝙ feriſon ẽ ſyl⸗
logiſmus tertie figure:in q ex maioꝛe vłi ne
gatiua:⁊ mĩoꝛe ꝑticulari affirmatiua:infert᷑

lxvij
cõcluſio ꝑticularꝭ negatiua directe ↄcluden
do Et reducit᷑ iſte mod ad ferio ꝑ cõuerſio⸗
nẽ fimplicẽ mioꝛis de ferio.nã ad iſtas duas

pᷣmiſſas de feriſon: nullꝰ bõ ẽ lapis:⁊ qdam

bõ eſt aĩal.ſequũtur iſte due pᷣmiſſe ð ferio.
ſ.nullꝰ hõ eſt lapis:⁊ quoddã aĩal eſt bõ ꝑ cõ
uerſionẽ ſimplicẽ minoꝛis de feriſon ⁊ vltra
ſequit᷑.nullꝰ hõẽ lapis:⁊ qddã aĩal eſt bõ: S
quoddã aial nõ ẽ lapis: x ↄnaʒz de ferio: de
pꝛimo ad vltimũ bñ ſequit᷑:nullꝰ hõ ẽ lapis:
⁊ quidà bomoẽ aial:ergo quoddã aĩal nonẽ
lapis: per regulam cõem.i.quicquid ſequit
ad conſequens c.
¶ Eoõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. Nõ
ſequit᷑:canis eſt ſid celeſte.⁊ ois canis ẽ ani
mal latrabile: ꝗ aĩal latrabile ẽ ſidꝰ celeſte..
tñ af̃ in diſamis:ergo diſamis nõ eſt ↄña foꝛ
malis. Scðdo ſt af. nõ ſequitur.oẽs boĩes a⸗
lij a ſoꝛte ſunt in ſcholis.ſed hoĩes alij a ſoꝛ⸗
te ſunt ſoꝛtes ⁊ plato:ergo ſoꝛtes ⁊ plato ſũt
in ſcbolis:cũ pᷣmiſſe poſſunt eẽ vere ⁊ cõclu
ſio falſa in caſu poſſibili:vt caſu poſito ꝙ qli⸗
bet hõ pᷣter ſoꝛteʒ ſit in ſcholis:⁊ tñ ibiar in
datiſi. ergo datin nõ eſt ↄna foꝛmalis.¶ Ter
tio ſic af. nõ ſequit.aſinꝰ boĩs non currit: cu⸗
iuſſibet boĩs aſinꝰ currit:ꝗ currẽs non ẽ cur
rens:⁊ tñar᷑ in bocardo: ergo ↄna de bocar⸗
do non eſt foꝛmans.
¶ Ad pꝛimũ ðꝛ: negãdo minoꝛẽ qꝛ
ibi nõ obſeruat᷑ conditio gñalis. qꝛ ille teri
canis nõ tenetur vniuoce in maioꝛe ⁊ mino⸗
re.¶ Ad ſcðᷣm ðꝛ negãdo maioꝛẽ.Et ad ꝓba

Agd rões
in oppm̃.

tionẽ ðꝛ: ꝙ caſu illo poñto adbuc minoꝛ eſt

falſa:qꝛ ſenſus eiꝰ eſt ꝙ omẽs illi boĩcs alija
ſeyte ſunt in ſcholis.mõ boc eſt falſum. Zid
tertiũ dðꝛ negãdo minoꝛẽ:qꝛ ibi nõ obſeruat᷑
qnta conditio generalis:qꝛ totum mediũ in
neutra pꝛemiſſarum diſtribuitur.
Deqtur de ptatibus ſyllogiſmoꝝ

Nyllogiſmoꝝ ↄcludẽti⸗
um particularẽ nega⸗
tiuã idirecte: talis da
tur rła:¶ Nullꝰ ſyllo⸗
giſmꝰ? cõciudẽs ꝑticu
larẽ negatiuã indirecte: poteſt eam
concludere directe:⁊ cõciudẽs eam
drecte:ñ põt eã cõcludere ĩdirecte.
¶ Item pꝛima figura cõcludit oĩa
genera pꝛopoſitionũ.ſ.vniuerſalem
particularẽ:affirmatiuã: et negati⸗

Notablia

pᷣdictꝭ ſer
uientia.

Regula.

Aliudno
tabile.

Berſus
modoꝛuz
oim figu
rarum.
Explana⸗
tio veriu
um.

aliud no
tabile

—,—

Tractatus Quartus. - .

uã.Ocðda figa ↄcludit pticularẽ ne⸗ piũt a c.debent reduci ad celarẽt: q

gatiuã ⁊ vłem negatiuã.Tertia con
cludit ꝑticularẽ affirmatiuã ⁊ nega
tiuã. ¶ Uerſus. Barbara:celarent:
darij:ferio:baralipton.Celãtes:da⸗
bitis:fapeſmo:friſeſomoꝝ. Ceſare:
came ſtres:feſtino:baroco:darapti:
Felaptõ:diſamis:datiſi:bocardo:fe
riſon. ¶ In hbis q̃ttuoꝛ vᷣſibꝰ pᷣdict⸗
ſunt decẽ ⁊ nouè dictões: decẽnouẽ
modis deſeruiẽtes.ita ꝙ ꝑ pᷣmã di⸗
ctionẽ ĩtelligit᷑ ᷣmꝰ mooꝰ pꝛĩe figu⸗
re:⁊ ꝑ ſecundã icðs modꝰ ⁊c. Unde
pmi duo vᷣſus deſeruiũt oĩbꝰmõis
Bime figure.Tertiꝰ vᷣoverſus pᷣter
vltimã e dictionẽdeſeruit mõls ſe
cũde figure.ita ꝙ pꝛĩa dictio deſer⸗
uit pꝛio mõ ⁊ ſcða ſcðo mõ. ⁊ ſic de
alijs. Ultĩa vᷣo dictio tertij vᷣſus cũ
alijs dictõibꝰ qrti vᷣſus deſeruit mo
dis tertie figure.¶ Sciendũ ẽ ꝙ 12
bas vocales.ſ.a.e.l.⁊ oĩtelligũt᷑ qt
tuoꝛ gna ꝓpõnum:ita ꝙ- ꝑ hãc voca

lem a, intelligitur vłis affirmatiua:

Declara⸗
tio exẽpl

alind no
tabile

⁊ per e.vniuerſalis negatiua:⁊ ꝑi.
Pticular affirmatiua:⁊ per o.ꝑticu
laris negatiua. Et in qualibʒ dictio
ne ſunt tres ſyllabe: ⁊ aliud reſiduũ
eſt ſuperftuũ niſi m. vt poſtea pate⸗
bit. Per pꝛimã illarũ ſyllabarũ ĩtel⸗
ligitur maioꝛ ꝓpõ ⁊ per ſecundã mi
noꝛ:⁊ per tertiã cõcluſio.Clerbi gra
tia.pꝛima dictio.ſcʒ barbara habet
tres ſyllabas:in quarũ qualibet po
nitur a.⁊ ꝑ a.ter poſitũ ſignificatur:
ꝙ pꝛimus modus pꝛime figure con
ſtat ex duabus ꝓpõnibus vłibus af
firmatiuis:vniuerſaleʒ affirmatiuã
conciudẽtibus.et ita intelligitur de
alijs dictionibus ſᷣm vocales ibi po
ſitas. ¶ Etiam ſciendũ eſt ꝙ quat⸗
tuo: dictiones pꝛimi verſus.incipi
unt ab hbis conſonãtibus:bc O⁊ f.⁊.
oẽs alie dictiones ſequentes ꝑ hoc
intelligitur:ꝙ alij modi incipientes

a b.debẽt reduci ad barbara:q inci⸗

ad.ad darij:qui vero ab f. ad ferio.
¶ Iteʒ vbicũq; ponitur ſ.ſignifica
tur ꝙ pꝛopoſitio intellecta per vo⸗
calem ĩmediate pꝛecedentem: debet
conuerti ſimpliciter: vbi ponitur p.
pꝛopoſitio intellecta per vocaleʒ ĩ⸗
mediate pꝛecedentem:debet conuer
ti per accidens. Et vbicunq; poni⸗
tur m.ſignificatur ꝙ debet fieri trã⸗
ſpoſitio in pꝛemiſſis.Eſt autem trã
ſpoſitio in pꝛemiſſis facere de maio
re minoꝛe:et econuerſo. Et vbicun⸗
q; ponitur c.ſignificaturq modus
intellectus per iſtã dictioneʒ in qua
ponitur:debet reduci per impoſſibi
le. Inde verſus. Simpiciter verti
vult.ſ.p.vero per accidẽs. vult
tranſponi c.per ĩpoſſibile duci. Ser

Verſus.

uat maioꝛẽ:variatq; ſecunda mino⸗

rem.Tertia maioꝛem variat: ſeruat
qᷓ; minoꝛem. ¶ Sed quia ariſto.in
pꝛioꝛibus oſtendit coniugationes:

in quibus non ſequitur concluſio ex
pꝛemiſſis eſſe inutiles: ꝑ inuẽtionẽ
terminoꝛũ in quibus nõ tenet bmõi

coniugatio.ideo vtilis eſt inuentio
talium ternnnoꝛũ.¶ Ubicunq; igit
fiat inutilis ↄiugatio:ↄtra regulas
ſyllogiſmoꝝ pꝛiꝰ aſſignatas. ¶ Ac
cipiendi ſunt duo termini diuerſi. ſ.
due ſpẽs cũ ſuo gñe:vt hõ.aſinus a

nimal.Ael accipiẽdi ſunt duo termi
ni:quoꝝ alter de altero pꝛedicat᷑:ſi⸗

ue conuertibibter:ſiue non: cũ extra

neo vtriuſq;.vt hõ riſibile lapis:vel

De ↄinga

tionib? in
tilibus.

Rla gũal

hõ aĩmal lapis.Uel accipiendi ſunt

duo teri:quoꝝ alter de altero pᷣdica
tur:ſiue conuertibiliter:ſiue nõ:cũ ſu

perioꝛe ad vtrũq;.vt hõ:riſibile:ſub

ſtãtia.vel bomo aĩal ſubſtãtia. Per
hbanc. em̃ regulã diſiunctiuaʒ cuicun
qʒ generi applicetur:ſiue ſubſtãtie:

ſiue quãtitati:ſiue alicui alioꝝ ſema

inuemũtur termini ꝑ quos inutiis
cõiugatio demõſtrabitur nõ tenere

(Circabunet

afe (Moräczeſtpeim

debet ſe ellgt. Nullus /
Pyrtialareegarini dnrer
clugere nalrece tecona⸗
Porticulans negarnwe:nf
lerfoneaoarguata no⸗
frbutä (Dinergn
lyis negatineg nd nos
ſlogiſmnus direce inetr
Gltſons particulre nee
boſllgſfüipnendſe
frennne coclußio
llonodo apjeng
ſloglinusb Nann

enſis faere de ngio
teonuerſo. Erybiamn⸗
ſignficatur
ſucgturq modus
Neriſädictonezingt
duntulne inpollbt
Eus. Oinplcter peſti Uit⸗
roper gaces. yut
dperipoſble duc Ger
paniatgg ſecunda mino⸗
Ummorem panat ſeruat
1. (Sead qui unſtoiin
oſtenatt coniugationes:
vn ſequitur coneluſoer
ſe munles: g imuelion.
nquubus no tenet hnol
ideo vtlls eſt imuentio
zi. (Gbicunq;ott.
noen G det⸗
Nugatlg Ne e ns⸗
p Aſſignatas C? . liſte
1 duotennini diuefſiſ tai
achte NthAinns
ſuo ge.
Aalteropetlll ,⸗
boreritenn ſenn
r nthoiibll lupis ,e

ulä dikuhe inc,
ppliceln. lortent

9 ue

De pꝛedictoꝝ declaratiuis Folio

⁊ tales terminos appellat Ariſtote
les in pꝛioꝛibꝰ terminos in qbꝰ ſic ⁊

quibꝰ nõ ¶ Et nota qꝙ inuenire ter⸗

minos in qoꝰ non:eſt acceptis tribꝰ

terminis facere ↄiugationeʒ in qua

õmiſſe ſunt vere ⁊ ↄcluſio falſa:ma⸗

Intel. re
gue

inutiles dat Ariſtoteles vnam regulam ge⸗

nẽte eadẽ qualitate ⁊ quãtitate pꝛo
poſitionũ.ANerbigra:hic eſt inutilis
ↄiugatio.nullus bõ eſt aſinꝰ: nullus
lapis eſt bomo:ergo nullus lapisẽ
aſinus. Et iſti duo termini in qbꝰ ſic
Cõtra banc inutilem ↄiugationẽ ac
cipiuntur termini in quihus nõ ꝑ ſe
cũdũ membꝛũ regule diſiunctiue da
te hõ:riſibile lapis ⁊ arguat᷑ ſic nullꝰ
lapis eſt homo.nullum riſibile:eſt la
pis ergo nullũ riſibile eſt homo ecce

ꝛemiſſe ſunt vere⁊ concluſio eſt fal

lx viij
nes pꝛius dictas:⁊ eſt talis.In quacunq; cõ
binatione ſunt reperibiles termini in quibꝰ
omni:⁊ termini in quibus nulli:talis combi⸗
natio non valet:ſed combinatio qua arguit᷑
ex puris particularibus affirmatiuis vel ne⸗
atiuis eſt combinatio:in qua ſunt reperibi⸗
es termini in quibus omni:a in quibus nul
li:ergo talis combinatio nõ valet. Iſta ratio
valet pꝛo omnibus combinationibus inutili
bus.Maioꝛ iſtius rationis patebit in ſequẽ
tibus.Minoꝛ patet:quia arguendo ex purꝭ
particularibus termini in quibus omni ſunt

iſti termini bomo:animal:⁊ riſibile. Et ter⸗

mini in quibus nulli ſunt iſti termini bomo:
animai:⁊ aſinus.Similiter arguendo ex pu
ris negatiuis termini in quibus omni ſunt:
bomo:aſinus: riſibile:ſumendo lyaſnus ꝓ
medio:⁊ termini in quibus nulli ſun homo:
aſinus: equus.

¶ Secũdo notãdũ eſt:q; termini in

KRla pbi.

Qui ter⸗

ſa ſeruata eadẽ qualitate ⁊ quãtita⸗ db oĩ ſunt tres termini:ex quibus fiunt due mini in qͥ

te pꝛopoſitionũ in vtraq; ↄiugatiõe
⁊ vtrobiq; manente eadem figura

¶ Circa bhunc textum.

¶ Notãduʒ eſt pꝛimo ꝙ iſte tettus
debet fic ĩtelligi. Nullus ſyllogiſmꝰ ↄcludẽs
particularẽ negatiuã directe.poteſt eam cõ
cludere indirecte ⁊ ecõtra per cõnerſionem
particularis negatiue:niſi caueat᷑ in tali con
nerſione ꝙ nõ arguat᷑ a nõ diſtributo ad di⸗
ſtributũ. ¶ Dr notater ꝑ ↄuerſioneʒ particu⸗
laris negatiue:qꝛ alio modo poteſt bene idẽ
ſyllogiſmus directe ⁊ indirecte cõcludere cõ
cluſonẽ particularẽ negatiuam:⁊ hoc capiẽ
do ſyllogiſmũ ꝓ pꝛemiſſis tantũ:qꝛ ſi capere
tur ꝓ pꝛemiſſis ⁊ cõclunone:tunc nõ poſſet
fieri:qꝛ illo modo capiendo ſyllogiſmuũ:null⸗
ſyllogiſmus bʒ plures coꝗncluſiones. Dicit᷑
notater niſi caueatur ac.qͥꝛ ſi caueretur:tunc
ille ſyllogiſmꝰ qui ↄcludit particularem ne⸗
gatiuã directe poteſt eam concludere indire
cte:⁊ ecõtra.⁊ boc fit qñ particularis negati
ua conuertitur in vnam ꝑticularem negati⸗
nam de modo loquendi in conſueto. Reli⸗
qua in textu ſubdita:ſparſim ſuis locis immi
xta:pꝛo exigentia locoꝝ applicando ſatis de
clarata ſunt:vſq; ad bunc locuʒ. Sed qꝛ Ari
ſtoteles ⁊c. Abi ſciunt q circa cõbinationes

neralem ad impꝛobandum eas pꝛopter ratio

ꝓpoſitiones vere pᷣm dictam cõbinationem
cũ quibus pꝛopoſitionib'ſtat in veritate vna
vniuerſalis affirmatiua:cõpoſita er extremi
tatibus Alarum ꝓpoſitionum:vt iſti tres ter
mini:homo:aĩal:⁊ riſibile:ſunt termini in qͥ
bus omni arguendo ex puris particularibus
cum ex eis ſieri poſſunt due ꝓpoſitiões par⸗
ticulares vere:ſcilicet homo eſt animal: ⁊ riſi
bile eſt homo:cũ quibus ꝓpoſitionibus ſtat
iſta vniuerſalis affirmatina in veritate ſcilʒ
omne riſibile eſt animal:que eſt cõpoſita ex
extremitatibus illaꝝ ꝓpoſitionuʒ. Sed ter⸗
mini in quibus nulli ſunt tres termini:ex qͥ⸗
dus ↄſtituuntur due pꝛemiſſe vere ſᷣm dictã
cõbinationem:cũ quibus pꝛemiſſis ſtat vna
vniuerſalis negatiua in veritate:que eſt cõ⸗
poſita ex extremitatibus illarum pꝛemiſſaꝝ
vt iſti tres termiui homo animal ⁊ aſinꝰ ſunt
termini in quibus nulli:arguendo ex puris
particularibus affirmatiuis:cum ex eis con⸗
ſtituãtur due pꝛemiſſe particulares affirma⸗
tiue vere:ſcilicet omne animal eſt bomo.⁊a⸗
ſinus eſt alal:cũ quibꝰ pꝛemiſſis ſtat iſta vni⸗
uerſalis negatiua in veritate:ſcʒ nullus aſi⸗
nus eſt bomo:que eſt compoſita ex extremi⸗
tatibus illarum pꝛemiſſarum.

7

¶ Notãdũ eſt tertio:q; maioꝛ dicte

rationis ꝓbat᷑ ſic:q; ſi nõ eſt vera:tuc ſua op⸗
poſita ↄtradictoꝛia eſt vera ſcilicet in aliqua
cõbinatiõe ſunt reꝑibiles teri:in ie oĩ 1iqᷣ

bus oĩ

Qui ter⸗
mini in 4
bus nulli

Pꝛobatõ
maioꝛis
pꝛedicte
rationis

gſialis

Tractatus Quartus. ”Ml ire
bus nulli ⁊ tamen im illã cõbinationẽ eſt bo pere duos terminos de ſe inuicem verifica⸗ 63 ube

na cõſequẽtia ⁊ foꝛmalis vtputa arguẽdo lex
puris ꝑticularibꝰ ſunt dãdi termini in quibꝰ

biles ſicut ſpẽs ⁊ ꝓpꝛiũ illiꝰ ſpẽi ⁊ vnũ alium

terminũ cõemad illos terminos: ſicut genꝰ Tertia re

oĩa ĩ qbus nulli:⁊ tñ ẽ ↄna foꝛmalis ⁊ tũc ta⸗ illiꝰ ſpẽi.Et iſta regula valet ad dandũ inſtã⸗ Uumlaſf roricun
lis conſequentia tenet in oĩbus terminis cõ tiã ↄtra modũ arguẽdi in quo altera pᷣmiſſa⸗ ſoſonenmn leumemſan
ſimili foꝛma arguendi retenta. Et tũc que⸗ rum exiſtente ꝑticulari infertur ↄcluſio vni rizroman⸗ t agiict⸗
ritur vlterius:an in tali cõbinatione ſequat᷑ uerſalis.vt bõ aĩal:riſibile.ſumendo illũ ter ſirit ennen gemurten
ex pᷣmiſſis ↄcluſio affirmatiua denegerſna minũ aĩal ꝓ minoꝛe extremitate. J inigi menen
di irmatina:er eſequit . 5vsone NN.;
Tics zurier ire tcegtl eſt böõ ¶ Contra dicta pꝛumo ſic arguitur wſi mit nwn
⁊ aſinꝰ eſt aĩal.ergo aſinus eſt bomo. pᷣmiſſe cameſtres cõcludit ꝑticularẽ negatiuã dire⸗ ſee fmern
ſunt vere:ergo ⁊ concluſio: ⁊ cũ illis eiſdẽ pᷣ⸗ cte ⁊ indirecte:ergo male dictũ eſt ꝙ nullus nir irli luin
miſſis ſtat vlis negatiua in veritate.ſ.null⸗ ſyllogiſinus cõcludẽs ꝛc.¶ Secũdo ſic argui Enn ſcͤog 4
aſins eſt bõ. due cõtradictoꝛie erunt ſimul tur ſyllogiſm/ acludẽs ſingularẽ negatiuaʒ xtols Crruchk Cocr⸗
vere apud ilſũ qͥ negat maioꝛẽ dicte rõis qd directe põt eã ↄcludere indirecte.ergo ſyllo (auc tnneizmii un
eſt falſum. a illð ex qͥ ſeqtur.ſꝙ aliqᷓ cõbi⸗ giſmus cõcludẽs particularẽ negatiuã dire⸗ h onvli iriſs⸗
natio fiue modus arguẽdi in oſunt reperibi cte põt eò cõcludere indirecte. tenet ↄfia: q; tennte lilees iin
les termini in qbꝰ oĩ ⁊ ĩ qbꝰ nulli ſit bona cõ idẽ eſt iudiciũ de particularibꝰ ⁊ ſingularibꝰ Needg nefrosfttind: d

ſequentia:ergo maioꝛ dicte rõnis eſtvera.qꝛ
eiꝰ cõtradictoꝛia oppoſita eſt falſa. Si vero

qᷓ;tũ ad conuerſionẽ. ¶ Tertio ſic arguitur. ſi
illa ratio cõmunis pꝛiꝰ dicta eſſetvera:ſeque
retur ꝙ in barhara eſſet cõbinatio inutilis:

icatur ꝙ in tali mõ arguẽdi.ſ.ex puris ꝑti⸗ r E e rils:
calari Tair untinio worur ogelutis no⸗ qꝛ in barbara ſunt dadi termini in quibus oĩ nan niihefinel
gatiua tũc bene ſequitur in terminis in qbꝰ vt notũ eſt: ⁊termini in quib nulli: cum ſint lueklr umdoue ie
oĩ:ſic arguendo bõ eſt aĩal ⁊ riñbile eſt bõ:ꝙ dandi tres termini ex quibus conſtituuntur fuuſi in laſodecch
due pꝛemiſſe in barbara cum quibus ſtatvna ſocboene. Gi Nlnſo decck

riſibile nõ eſt aĩal:pᷣmiſſe ſunt vere. ⁊ con⸗
cluſio:⁊ cũ illis eiſdẽ terminis ſtat vłis affir⸗
matiua in veritate.ſ.oẽ riſibile eſt aĩal:qͥ eſt
oppoſita contradictoꝛia iſtius particularis
negatiue:quoddam riſibile nõ eſt animal:et
ſic iterum due cõtradictoꝛie erunt ſimul vxe
apud illũ qͥ negat maioꝛem dicte rationis.

¶ otãdum eſt qrto ꝙ tres regule

vniuerſalis negatiua in veritate.

¶ Ad pꝛimũ dicitur negãdo conſe⸗
quẽtiã q; textus intelligit᷑ꝙ boc fiat per c õ
uerſionẽ particularis negatiue. ¶ Ad ſcᷣm
dicitur negãdo ↄſequentiã ⁊ ad pꝛobationẽ
dicitur ꝙ licet de particularibus ⁊ ſingulari
bus affirmatiuis ſit idẽ iudiciũ quãtũ ad con
uerſiouẽ:nõ tamẽ de negatiuis.¶ Ad terriũ

Ag ratio
nes in op
poſitum

e

nur oeliſonide einfe 4con
foscdcltfionide ceſares tcocl
ſoet ouenis cöclufoms den
lufode aveto tnemrn
Neaameſreu, rdemen
Ntods ipeſnortinmeeffienen

nd (Cenomtitüeſih

. . 3 7 eefigredirecte zantze
Pꝛ ima ſolent poni ad dãdũ inſtãtia cõtra aliquã cõ lerni . gar te Slle dete Nnces
P: in bingelone inutilẽ. Pꝛima eſt ꝙ mos debemd dicitur negãdo ↄſequentiã. ⁊ad ꝓbationem eſmmatdieſernocininen
accipere plures ſpẽs dinerſas cũ eoꝝgenere dicitur negando q in barbara ſumt dãdi ter⸗ rniteſwſirtnenir
2 ſumẽdo ill terminũ qͥeſt genus p medio: mini in quibus nulli qꝛ nunquã poſſunt dari ofikron iueffiſet⸗ redr

tunc valet iſta regula ad dandũ inſtãtiam cõ

due pᷣmiſſe vere in barbara cũ quibꝰ ſtet vna

. . 2 . isr
tra modũ arguẽdi ex puris pticularibus af⸗ vniuerſalis negatiua vera cõpoſita ex extre⸗ nuſgmmeſen n⸗
firmarinlsar ſtnnliter cotranoai arguendi itatibus illarum pꝛemiſſarum. inmnatnimen
ex puris affirmatiuis in ſecũda figura. Sʒ ſi ¶ Additio Moꝛgij Bꝛurcelleſis. fſeſononmn. Ginlitenfe
capet᷑ vna ſpẽs ꝓ medio:tũc valet iſta regu 2 = umeſen erſiſicr de
la ad dandum inſtantiam contra modum ar- ¶ Pꝛo maioꝛi declaratiõe modoꝛũ llnnnnfineſn celye.
Aguẽd in pᷣma figura: ſimiliter in tertia mi- pᷣdictoꝝ triũ figurarũ notãdũ eſt pᷣmo q licʒ W 7oench
Secũda noꝛe exiſtẽte negatiua. ¶ Secũda regula eſt pm p.b. nõ fint niſ nonẽ modi pꝛime figure: lni eldrn
ꝙ nos debem acciꝑe duos terminos quoꝝ capiendo modũ ꝓ pᷣmiſſis ⁊ ↄcluſione ſimul nofineo:tnn orlen
vnꝰ vere pᷣdicatur de alio:ſiue hoc ſit.ꝰↄuerti ⁊ietiã cõmunes expoſitoꝛes ſui ita dicunt tñ W nb ſecheeg
biliter: ſue uõ.vcũ boc debemꝰ acciperevnũ ſm rei veritatẽ ſunt plures. Unde ſex modi . dt ſne hn dr Wno
aliũ terminũ ad vtrñq; iſtoꝝ diſꝑatũ.Et iſtaspꝛime figure directe cõcludentes vt barba⸗ vide xij. Pſ⸗ nſn
regula vʒ ad dãdũ inſtãtiã ↄtra modũ argu⸗ ra barbari.celarẽt. celaro.darij.⁊ ferio.⁊ ſex mõs pꝛie imhex ano ii
endi ex puris negatiuis ſi ſumat᷑ termin? diſ indirecte cõcludẽtes.ſ.baralipton. celantes figure ln tlſir ie leſtofl
paratus ꝓ medio.Exẽplũ:vt bomo:aſinꝰ a ri celantos dabitis.fapeſmo:⁊ friſeſomoꝝ.ñ niuts en ;
ſibile.¶ Tertia regula eſt ꝙ nos debemꝰ acci barbara:⁊ barbari differũt penes cõcluſonẽ udni NR Ni
i offne
ſlegin

n däcterniniinuſbwwoi
mmim inqud'nlli un ſint
mm er nidusconſtituntur
bardarzumanidus ſigtyn
riua in vertae,

1diatur negidoconſe⸗ Nu
imtelligikg bor ſirpertd i
uns negariue, (Aa ſön wiri
Nnenniitaiobatione l
particulardust fingulni
ſt cciudicii niti d con
denegniuis. (Agtenii
ſequentii,194 pontionen
in bardar in didlte/
nulln a: nunqu doſuta
inbarbaraignid ſtetnn
xin cna copoſi etellſe⸗/

De pꝛeditoꝝ declaratiuis

q; ↄcluſio de barbari ſu alternat᷑ ↄcluſioni
de barbara. Silr ocluſio de celaro ſubalter⸗
nat᷑ ↄcluſioni de celarẽt.⁊ ↄcluſio de celtos
ↄcluſioni de celantes.Ex quo pʒ q ſiue capi
atur modus ꝓ pꝛemiſſis tm̃ ſiue ꝓ pᷣmiſſis ⁊
oↄcluſione ſimul p.b. nõ bñ enumerat modos
qꝛ ſi pᷣmo mõ nõ enumeraſſet niſ ſex:ſi ſcðo
mõ nõ bñ enumerauit.qꝛ ſi ſic:ſunt duodeciʒ
niſi dicat᷑ tm̃ enumerauit terminos inferẽ
tes ſuã ↄcluſionẽ immediate directe vel in⸗
directe barbari aũt ⁊ celaro nõ inferũt ime⸗
diate ſuã ↄcluſionẽ directe.ſimiliter celãtos
nõ infert ĩmediate ſuã ↄcluſonẽ directe.

N mo ¶ MNotandũ eſt ſcðo ꝙ in ſecunda fi
figure. Bura ſcðm rei veritatẽ ſunt duodecim modi

capiendo modũ ꝓ pᷣmiſſis ⁊ ↄcluſione ſimul
ſ.ſex directe ↄcludẽtes.vt ceſare ceſaros ca⸗
meſtres eameſtros feſtino ⁊ baroco. Et ſunt
alij ſer ĩdireçte ↄcludẽtes.ſ.ceſares ceſaros:
cameſtre cameſtro. ſiue fapeſt mo. frimeſo. 2
bocardo.Et capiẽdo modũ ꝓpᷣmiſſis tm̃:nõ
ſunt niſi ſex modi ſcðᷣe figure.ſ.ceſare.came⸗
ſtres feſtino. ⁊ haroco ſiue fapeſmo ⁊ frime⸗
ſo.⁊ bocurds. Uñ ↄcluſio de ceſaro ſubalter⸗
natur ↄcluſioni de ceſare.⁊ concluſio de ceſa
ros cõcluſioni de ceſares ⁊ cõcluſio de came
ſtro eſt ↄuertẽs cõcluſonis de cameſtres et
ↄcluſio de cameſtro ſubalternatur oↄclnſioni
de cameſtres. Unde cameſtro ſolet cõitervo
de modis cari fapeſmo: ⁊ frimeſo friieſomoꝝ.

nie fᷣ ¶ Lertio notãdũ eſt pᷣter modos
gure· tertie figure directe cõcluetes a p. b. poſi⸗
tos ſunt adbuc ſex modi indirecte ↄcludẽtes
ſ.darapti fapeſmo ſiue fapemõ.diſami.dapti
ſis.friſeron fiue friſelomoꝝ⸗ barocon. ¶ Si
tiũ caperetur modus pꝓ pᷣmiſſisim̃:tũc in pꝛi

me figure. ergo male dictum
deci.¶ Scðo ſic af.mĩoꝛe exñte negatiua ni
bil ſequitur in tertia figura. ꝙ̈ male ponitur

lxix.
oẽs ſyllogiſmi trium figuraꝝ dñr eſſe pꝛofe
ti.Ec per oppſitum ille ſ yllogiſmꝰ dicitur eẽ
imperfectus:cui deficit aliquid de eis que re
quirunturad boc ꝙ aliquid ſyllogiſmus. Et
boc modo ðꝛ q; entbimema eſt ſyllogiſmꝰ ĩp
fectus.qꝛ entbimemati deficit vna pᷣmiſſarũ
qq ſi apponeret᷑ is ſyllogiſmus eſſet perfetus
¶Aliomodo dicitur ſyltus perfectꝰ:quia ha⸗
bet oĩa requiſita ad hoc ꝙ aliquid fit

Folio

de nullo. Et hoc modo ſoli ſylłi pꝛĩe figure di
recte ↄcludẽtes ſunt perfecti.Et ꝑ oppoſitũ
aliquis ſyllogiſmus dicitur imperfectus qui
licet bʒ oĩa requiſita ad ſyllʒ nõ tamen regu
latur ꝑ dici de omni vel dici de nullo. Et boc
modoomnes ſyllogiſmi pꝛime figure ĩdire⸗
cte ↄcludẽtes:⁊ Rtiã ſcðᷣe ⁊tertie figuraꝝ ſũt
imperfecti.¶ IUnde ſyllogiſmoꝝ imꝑfectoꝝ
quidã perficiũtur conuerſñiue ſiue per reduc
tionẽ per impoſſibile alij reducũt᷑ oſtẽſue ſi
ue ꝑ conuerſionẽ Quid aũt ſit ſyllogiſmuz .
fici conuerſiue per impoſſibile dictum eſt cir
ca baroco ⁊ bocardo. Sed ſyllogiſmũ ꝑfici
oſtẽſiue: eſt oſtẽdere eius concluñonẽ euidẽ
ter ſequi et pꝛemiſſis per ↄñam alterius mo
di euidẽtioꝛẽ. Et ſic ptʒ ꝙ reducere vnũ mo⸗
dum ad aliũ modũ euidẽtioꝛẽ non eſt facere
de ſyllogiſmo vnius modi ſyllin alteriꝰ:ſʒz eſt
aſleger oↄcluſioneʒ eius ſequi ex eius pmſ⸗
8
qũq; tranſpoſitione pꝛemiſſarũ:⁊ qũq; ſylko
expoſitoꝛio

¶ Contra dicta pᷣmo ſic arguitur
Pe viſpanns non ponit niſi nouem mõs pꝛi

ctum eſt q; ſunt duo⸗

ma figura non eſſent niſi ſex modi diſtineti barocon pꝛo mõ tertie figure.¶ Tertio ſicar

ſcilicet barbara. celarẽt: dari ferio:fapeſmo guitur barocon eſt modus ſec
⁊ friſeſomoꝛum.¶ Similite in ſecunda figu go non eſt modus tertie figure.

¶ Ad pꝛimũ dicitur negando cõſe⸗
quẽtiã qꝛ locus ab auctoꝛitate non tenet ne⸗
gatiue.¶ Ad ſcᷣm ðꝛ

ra tãtum eſſent ſer.ſcilicet ceſare.cameſtres
feſtino.baroco.frimeſo:a bocardo. Similit᷑
in tertia figura eſſent nouẽ.ſ.darapti.felap⸗
ton diſamis.daptiſi. bocardo. feriſon.ſapeſ

unde figure.er

ꝙ licet mĩoꝛe exñte ne

mo frimeſo ⁊ barocon.Et ſic capiẽdo moduʒ gatiua nibil ſequatur intertia figura directe

ꝓpᷣmiſſis tm̃ eſſent viginti vnꝰ modi diſtin concludendo.tñ bene aliqd ſeqͥtur indirecte

Quis ſyl. inon loquendo de quarta figura

Titnen⸗ ¶ Quarto notãdũ eſt:ꝙ ſillogiſino
łetus Tq qqã ſunt ꝑfecti qͥdã impfecti. Uñdi lici
ter & aliquis ſyllogiſmꝰ eſſe perfectꝰ. VUno
modo qꝛ nihil ñbi deeſt de eis que requirũt᷑

ad boc ꝙ aliquid dicat᷑ ſyllogiſinꝰ ⁊ boc mõ

47
16

ↄcludẽdo. Ad tertiũ ð: negãdo añs.⁊ ad ꝓ
batinẽ ðꝛ ꝙ licʒ baroco ⁊ barocõ conueniqᷣt
in qᷓtitate ⁊ qualitate pᷣmiſſaꝝ ⁊ ↄcłone dꝛũt
tñ in oꝛdinatione terminoꝛum.

Queſtio per magiſtrum Tbo⸗
mam Bꝛicot addita.

. ſyllogiſ
mus ⁊ cũ hoc regulariter per dici de omni vł

De pelee
tiõe ſylti
ↄuerſiua
oñſiua.

in qua oſtenſione qñq; vtimur conuerſiõ

Tractatus Quartus atuinl
Queſtio; ¶ Queritur vtrum modi triũ figu nãt imme liate ꝓ eadẽ re:Nʒ ſatꝭ eſt ſuppo Fſroen 1l hun naienen
rarum teneant in omnibus termis Et af̃ e nãt ꝓ ulis qͥ ſunt eade res. ¶ Et pdictꝭ pʒ ꝙ ſi ha zimin akt ptulbu⸗ 4
non: quia non ſequitur om̃e qð eſt eſſentia di ſub bac ꝓpõne:oĩs eſſentia diuina eſt pater nu hnu me ls e
uina eſt perſona ſʒz trinitas eſt eſſentia diuiĩa ſumeret᷑ termim.de quo poſſet verificari h̃ cyui. Gitnn oß Nuiß
ergo trinitas eſt perſona:qꝛ añs eſt veꝝ cõ cõplexũ ens alind efſentialiter diſtictũ a qlʒ Pe Putb 1e ufͦs waid
ſequẽs falſuz. igitur darij qͥeſt ẽ tertius mo⸗ alio ↄña eſſet bona:ſed ſicut ↄcluſio eſt falla. euneneld , ziadeca
dus pꝛime figure nõ tenet in termis dininis ita mioꝛ. Diſtributio vᷣo cõpleta ſiue extra Requiſi⸗ islſehochi aſtuti⸗
Scꝰðo ſic.non ſequitur in dabitis.oẽ quod ẽ terminũ ẽ:qũ terminꝰ diſtribuitur tã ꝓ ſuis ta ad di⸗/ Cunde ienn nnereket
pater eſt eſſentia diuina generans eſt pater ſignificatis mediatis ꝙᷓ ꝓ ſuis ſignificatꝭ im ſtrið. ex⸗ ſtmtkcde⸗ ridirin
ergo eſſentia diuiua ẽ generans:igit᷑ nõ oẽs mediatis ⁊ tũc ſub terĩo lʒ ſumere nõ ſolũ ſin tra termi nermockp e cent
modipꝛime ſigure tenent ĩ omnibus termi⸗/ gularia vaga:ſed etiã ſingularia determina⸗ num ſiue deben filſen⸗ nan
nis Lerrio ſic arguit᷑.nõ ſeqᷣtur ĩ diſamis pr̃ ta dũmodo tñ nõ fint collectiua:ſi terminus incöple. iſhdete ne rze
eſt g nerans.oẽ qð eſt pr eſt eſſentia diuina ſub quo ſubſumit᷑ non fuerit collectiuꝰdũmõ Z ſrilri ni lni ze
igitur eſſentia diuina eſt gũans. Similiter etia termini ſubſumpti non ſint alterius nu⸗ zatnnconentu
no iequitur ĩ bocardo:pr̃ nõ ẽ cõmunicabilis meri qᷓ terminꝰ diſtribut?. ¶ Uñ advitatem cerunoletin ſunen
omne qð eſt pf eſt eſſentia diuĩa: igitur eſſen iſtiꝰ oĩs eſſentia diuina eſt pater in qͥ ly eẽn⸗ i geis tgenenms (A *
tia diuina non eſt cõicabilis orgo non omẽs tia diuina diſtribuitur diſtributione incõple hui ſun sdAanis:dn 4
modi tertie figure tenent in omibus termĩis ta.ſiue in terĩo ſufficiũt vᷣitates iſtaꝝ:iſta eſ⸗ Win hſce itenneg nin
¶ Quartoarguitur:nõ ſeqt in diſamis.bic bi ſentia diuina eſt pater: ⁊ iſta eſſemta diuina no dehenegue
narius demonſtrando materiã ⁊ foꝛmã ſoꝛtꝭ eſt pater nſi plures eſſent:⁊ nulla eſſentia di⸗ heus R gulloninn dicficle videh

ſemꝑ erit.⁊ oẽ quod eſt bic binarius eſt ſoꝛ.

ergo ſoꝛtes ſemper erit. q; añs eſt veꝝ ⁊ ↄñs

falſum.igit᷑ diſamis non tʒ in omnibus ter⸗
minis. ¶ In oppoſitum arguitur ſic:quia ᷣm
Ariſtotelẽ ſylli facti in modis truem figura⸗
rũ ſunt ↄſie foꝛmales.igitur tenent ĩ omnibꝰ
termims ſyllogiſmis foꝛma retenta.

¶ Pꝛo ſolutione queſtionis.

uina quĩ nõ ſit pater.ſed ad vᷣitatẽ iſtiꝰ oẽ qð
eſt eſſentia diuina eſt pater:in qua ly eſſen⸗
tia diuina diſtribuitur diſtributione cõpleta
fiue extra terminũ reqͥruntur vᷣitates iſtarũ
bec eſſentia diuina eſt pater:⁊ hoc quod eſt
eſſentia diuina eſt pater:⁊ ſimiliter illud de⸗
möõſtrãdo quodlz de quo veꝝ eſt dicere ꝙꝙ eſt
eſſentia diuina

us,

refeſutein tertatoner
ciefſ dicunt lris oad
Pje ni fingulare qeegui
girelvnide nullono di
ſorele inpio wioꝛi vdid
Redorarso de dilannis g
pen Etautezexpoſinor f
ſibecto nuioꝛispticulans

¶ Motãdũ eſt ſcdᷣo:q ad diſtributi⸗

Requiſi⸗ ¶ Notandum eſt pꝛimo triplex ẽ onẽ extra numeꝝppᷣter ea q requrunt᷑ ad p⸗ Reqniſ- Ale n,ſlic, amuenin
ta ad diſ, dinributio queda in terio:alia extra terim qictas diſtributioes requirit ſub ſubiecto taaddi⸗ needatleteld
tributio/ ⁊ alia ectra numeruz. ¶ Inde ad diſtributio ſic diſtributo poſſint ſumi tã termini colle⸗ ſtributio geirentmu urr
nem ĩ ter nẽ in terio lufficit pdicatum dici de ſubo pꝛo ctiniqᷓ; nõ collectiui ta termini eiuſdẽ nume nem er⸗ imaſen unmuwtsnnd
mĩo ſine oĩ ſigmficato ĩmediato ip̃i ſi:⁊ h̊ mõ iſta eſt riqᷓ alteri numeri. Eñ ad veritaiẽ iſtin ee tra nume llntgiiecütsuin
incõplẽt᷑. vera oĩs eſſentia diuiua eſt pf.⁊ ſenſus &us quod eſt eſſentia diuina eſt pater ſuſubiectũ rum Senmh Nnnlo ſüſſteſunitlee

ntts, tereſ generans: ge dtid
Gmmnczdle.(Alis zon
ausdi ñdicittunedil
nodifentita felgpron cde

hm aliquos:ſic expꝛimitur oẽ ens qð eſt eẽn eius diſtribueretur diſtributiõe ertra nume
tia diuima aliud eentiałr a quolibz alio eſt pr̃ ru nõ ſufficerẽt ſolũ verita es ppoſitionum
⁊ iſte ſenſeus eſt verus.ſubim enim illius pꝛ0 que dicte ſunt: ſed requireret᷑ cu boc veritas
poſitionis ſupponit ſolum ꝓ eſſentia diuiua iſti.oĩa que ſunt eſſentia diuina ſunt pater.

⁊ non ꝓꝛo lilio.nã filius nõ eſt ens a quolibʒ Inde pʒ ꝙ iſte diſtributiões multũ variant ſeſet enniualiter is
alio eſſentialiter diſtinctum qm̃ nõ eſſentia Keriestes ppoſinemitedecef bec n per enn nßeſetdeoi —
Obiectio liter diſtinguitura parte a quo eſt ali Et ſi eſſentia diuina eſt pater: ſi ſubiectü ei diſtri Miulb oſegueths d 4
dicas ꝙ eadem roe ſubm illi nõ ſupponet ꝓ bnat᷑ diſtributione infra terminũ:⁊ tñ eadeʒ rdipoſt eſe
pfe qm pr̃ non eſt ensa quolibet alio eſſẽtia erit falſa ſi ſubiectũ ei/ diſtribuat᷑ diſtributi⸗ 1itondſens Nein 4
liter diſtinctü. na pr no diſtinguit a filio eẽn one extra terminũ ſir bec eſt vera:omne qð uicktſninin tinß
tialiter a quo tñ eſt aliꝰ⁊ ſi ſubᷣm illiꝰ nõ ſup eſt eſſentia diuina eſt perſona ſi ſubiectũ eiꝰ ſkſnmniuch ets
ponat p0 pfe: ſequitur ꝙ ſubᷣm ⁊ pꝛedicatuʒ diſtribuatur diſtributione mrra numerũ: cè ſinn annmnnſeef⸗ Heneni
Solutio ili ꝓpõnis nõ ſupponũt ꝓ eodẽ p oñs cuʒ tñ eadẽ eſt falſa ſi ſubiectũ eius diſtribuat᷑ di ig bitritunt, ee in

citur ꝙ ſubm illius ꝓpõnisvt ↄceſſum eſt nõ tia diuina⁊ tñ nõ eſt ꝑſona ſed eſt tres pſone Kiit Lein ienef dicab

ſuppõit pꝛo patre neq; pꝛo filio immediate: — — t inine nolatsſein
neq; ad veritatem pꝛopoſitionis affirmatie ¶NMotandũ eſt tertio:q; circa mõs un an ihe inod n
requitur ꝙ ſubiectum ⁊ pꝛedicatum ſuppo⸗ triu figuraꝝ ſunt alique ſpeciales difficulta inntihreicen
Uiign e Nullortenene.
n Ræ
uti

riduirur diſtnomione incd

dſuſkiciüt Finesſſtmniſizet,

Apnemiſtz eſſengg diuinn
urtseſſen:nullgeſſenni du
mel ſetaa tne fhded
ummeſtpnenin nn l, eſenn
niuim difrbnoneciplen
Tmimi reqhuntur Fitates itari
dlvim etgten boc guog et
macſtpnenuimiliter lud de⸗
oclzdegno eyeſt diceregeſt

u
jeſt ſcooaà diſtnibut⸗

.—

Secũdũ
dubium.

Wodus vel vn
prꝛimus. de nullo: ⁊ ita diſfficile videtur dare rõneʒ q̃⸗

De ptãtibꝰ

Pꝛimum tes.¶ Pꝛĩa difficultas ẽ de illis ſyllogiſmis
dubium. qᷣ fiunt in modis indirecte ↄcludentibus ex

Solutio.

teris diuinis. Et ꝓ talibus dat᷑ talis regula.
Si debeant valere ſylłs in modis indirecte
ↄcludẽtibꝰ: opʒ illã ↄcluſionẽ inferri q̃ eſſet
conuertens ↄcluſiõis modi directe cõcludẽ⸗
tis.Et ſic ptʒ ꝙ ↄña de qua arguebatur in ſe⸗
cunda rõne añn oppoſitũ nõ valebat. Nõ em̃
ſeqᷣtur:oẽ qð eſt pater eſt eſſentia diuina:ge
nerans eſt pf.ꝗ eẽntia diuina eſt generãs:ſʒ
debeat ſic inferri.ergo eẽntia diuina eſt ali⸗
quid qð eſt generans.naʒ concluſio que fuiſ⸗
ſet illata in darij.ſ.generãs eſt eſſentia diui⸗
na non conuertitur in iſtã: eſſentia diuina ẽ
generans:ſed in iſtam:eſſentia diuina eſt ali
quid eſt generans.¶Alia difficultas eſt pꝛo
iſtis modis diſamis ⁊ bocardo:in quibus pꝛi
ma facie videtur ꝙ maioꝛ:ex quo eſt ꝑticula
ris:nõ debeat eqͥualere vni de omni:vel vni

re dñe facte in tertia rõne nõvalent.¶ Quin
dã em̃ dicunt ſatis pꝛobabiliter: ꝙ maioꝛ dʒ
br̃e vnã ſingularẽ que equiualeat vni de om
ni vel vni de nullo.quod dicũt baberi ex ari⸗
ſtotele in pꝛĩo p:ioꝛũ vbi dicit ſyllogiſmi

ſyllogiſmon,.· Folio lxx
concluſio.modi ſecũde figure ſic facti vt poſ
ſint ad pꝛimã figurã reduci tenẽt ĩ ommibus

terminis:ptʒ ſicut pꝛius.¶ Tertia concluſio.

Modi tertie figure ſic facti vt ad pᷣmã figu⸗
ram poſſint reduci tenent in oĩbꝰ terĩs:pa⸗
tet ſicut pꝛins.Ad rationes añ oppm̃ ðꝛ qvł
in maioꝛe ſubiectũ diſtribuitur diſtributiõe
extra numerũ ⁊ tũc vʒ ↄna:ſed ſicut cõcluſo
ẽ falſa:ita ⁊ maioꝛ. Nel ſum nõ diſtribit᷑ di
ſtributõe er᷑ numeꝝ:ſʒ ifra nũeꝝ tm̃.⁊ ſic ma
le arguitur in darij:q;ꝛ cõmittit᷑ fallatia figu⸗
re dictionis mutando equiualenter ſingłlarẽ
numeꝝ in płem:quoniã ſumẽdo ſub ſigno nõ

collectio terminũ collectiuũ eqͥnalent᷑ mutatf᷑

numerus ſingularis in plem. Ad ſecundaʒ
⁊ tertiam rõnes ptʒ quid ſit dicendum ex di
ctis.¶ Ad quarta m dicitur ꝙ illa ↄñ̃a non vʒ
nec bñ arguitur iĩ diſamis ſʒ dẽret ſic ↄcludi
ergo ſoꝛtes è aliqua que ſemper erũt vel eſt
binarius qui ſemper erit. Unde ibi commit⸗
titur fallacia equiuocationis:qm̃ qñ ſemꝑ fo⸗
re attribuitur bĩario ſigt tm̃ ſicut h̊ cõplerũ
entia ſempiterna:ſʒ qñ attribuit᷑ ſoꝛti ſigni⸗
ficat ens ſempiternum. Et ita poſſet dici ꝙ
ibi cõmit eret᷑ fallacia figure dictõis:mutã⸗

de bocardo ⁊ de diſamis ꝓbãtur ꝑ expoſitio do equiualenter ſingulareʒ numeꝝ in płlem.
nem. Eſt auteʒ expoſitio: ſᷣm aliquos qñ ſub Et ſi debeat aliquid inferri debet ſic conclu⸗
ſubiecto maioꝛis ꝑticularis: ſumit᷑ aliqð ſin di:ergo foꝛtes eſt eſſentia ſempiterna.

gulare cui vliter conuenit pꝛedicatum affir⸗
matiue vel negatiue.Et ita dicẽdum eſſet ꝙ?

Erplicit quartus tractatus de ſyllogiſmis

Tertia o
cluſio. .

nenpter eaqrequmunt ad / .
ntoes requnit ſtbſtbienio n
voſſint ſumi ti ternini colt/ ine
ectmiti termini einſce nume iar
meri. Uñad veritue iſtin o⸗
tin dinin et er inbieann
cretur ditribatide ettfanmm

ſet ſolü verta es ppoſtionun

ↄñe facte in tertia ratione ante oppoſitum
növalent. quia maioꝛes non babent aliquas
fſingalares inferentes aliquas de omni vel
Secung⸗ de nullo. Nã iſte ſunt falſe. omẽ qð eſt bic pa
modus, ter eſt generans: oẽ qð eſt bic pater non eſt e
coõmunicabile. ¶ Alijs vo non placet iſte mo
dus dicẽdi qm̃ dicũt tunc diſamis ⁊ bocardo
nõ differrẽt a felapton ⁊ darapti ex quo ma⸗

rerek al bor feritis
Nſe⸗ lenner e gter. io: eſſet equiualẽter vlis ⁊ nõ ſoluʒ vłis: ſed
ſnen moamnli grunt vltra hᷣ eſſet de oĩ vel de nullo. Ideo dicunt
inepitnd e ſrernci⸗ in talib ↄſequẽtijs dʒ iſerri ↄcluſio cuius
woſtonungi⸗ cciei dſfi ↄdictoꝛia poſſit eſſe maioꝛ in pꝛima figura.
mekurſſil intfent ⁊ ideo in diſamis debebat inferri iſta. aliqͥd

Pꝛiacon

quod eſt eſſentia dinina eſt generans:⁊ non
iſta eſſentia diuina eſt generãs:q; eius õqi⸗
ctoꝛia non poſſet eſſe maioꝛ in celarent. Si

mmio berc ſubieane L incelarent.
tperſon militer in bocardo debebat interri iſta. ali⸗
tnbutioe iſ n fn quid quodẽ pater nõ eſt cõicabile ꝓpter eů=⸗
i ſabieclü eie in feix Secũda Aẽ cãm. ¶ Iſtis notatis ſit pꝛima cõcluñſomo ⸗
zllan umenelliliu ne ꝛonclun di pꝛime figure dũmodo addatur iſtud ↄple
ne ſnubtelntehi clulio xum quod eſt aparte ſubiccti: ⁊ duũmõ maioꝛ
inocie⸗ rea nos, ſit de omni vel nullo: tenent in omnibꝰ ter⸗
i 4 mmu onfun minis pʒ.quia non datur inſtatia.¶ Secũda
ſut:ieN

¶ nci ¶ractatus Quintus
eettet s quintus de lo bis ſumpto in p̃miſſis añ cõcluñ declec e hi⸗
— ſumit᷑ in q̃rto tractatu. Alioꝰ a er⸗ bmẽ reſurn hein⸗
Atio ð: mltis õ Diet Gunce ſhn ia aicie ⸗
Aecepts N imnds Paio dapik otäu ſedo: cilte terid figes tnii itaitin
AecedtS N SE ANmoro idezẽqy e pit᷑ dupkr. Uno' ſtricte. ꝛſic öſcribit fi . cc ufb ſini⸗
diffiniti ẽ noticia vᷣa firmit᷑ adbeſiua alicui it figes ſeaclunt, oſte
Pꝛima. dixfinitiovł de gñata ꝑ ſolã auctoꝛitatẽ ua alicui? ꝓpõnis Acceptö r nteloſ⸗
fcriptio:vt bic triũ ꝑ ſolã auctoꝛitatẽ dicẽtꝭ ꝑ libeꝝ arbi ceptd tea ne vnetſon
e) KUmuoca dicũ triũ volũtatꝭ ſiue aliq rõne cogererrnct. i, ges dely doletepecnl
f. RNYAP niuoca dicũ tur en dꝙ fide credimꝰ deũ es trim ſic capi fides, ap⸗
inur quoꝝ nom̃ Alioo ſumit lage poi aſſenſu voꝛſine ta⸗ (Conedlan,⸗
= WA [EScõe ⁊ rõ ſube lis ſit gfatus aliquã rõnẽ Foꝛſiue ta⸗ atonminnn⸗
fßm illud . rõ ſube ꝑ aliqua rõnẽ cogentẽ ſiue dſfintion⸗
ſm illud nomẽ eſt eadẽ ¶ Scdo mõ auctoꝛitatem dicentis.et ſic capitur moifl⸗ ffiag het⸗ 4
cecũda 5 S Tcnri iaẽ ẽ qð Eno ar unmenti. “ ihtn
Tertia. Ozo oñdẽs ali d:ſicui ſũt ꝓpõ Notãdũẽ terti . e
6 ιd⸗ es: v? Notadii e tertio: di iNetoſibdl
⸗ leſt diſputãtiũ. ¶ Quarto modo miro ſie delörkekngnnem 6 aeetedl, Znel dif ſe⸗ uien
Quarta . eei y foꝛma materee vt ĩ cultello Se er cubdant noticia ⁊ noticia vonitatig fi. argu⸗ iteieieetoe
ſer üeſt naterta di e vo ĩduc dubievl iuill. ern. aig de ↄclone:q̃ pꝛiꝰ erat Menti. danac craluro
n ferro eſt foꝛma. mintomij endo-esailréalcer et ꝓpoſi a vt ſcar r tioſcit d
Tentra rãia †ſcahiſig? ndo. o& aial rõale ẽ ri a er ne graͤn⸗ ner, Lertoftcsf d
Quinta lec vr ene cõis pᷣdicabilis de bõ rabrtcetbe Ben e zst 11 aie 0 nfnime
Hõ . Sctt nie ſpẽi vel dif ſibile. 5 eſt aial rõnale —— An aro ventifiiſton
rentie. ¶ Sexto modo idẽ ẽ qme añs ponit᷑ loco gñis cũ oẽ argumẽtũ fit añs: eſrtrtt
Serta. diũ inferẽs ↄcłonẽ:⁊ h mõ eme rõ ſed nõ econtra. O Dicitur acgeer gu eil no; CAlpinunde⸗
rdefmeebeuumi ätelis eſ e aedr rotitcglrcei Deinſtomof, Trikiiten
rgumẽtũ eſt ratio rei dubie fa ci gñatur erx noticia añtis: ſed etiã ex noti ngefidebitigenen
& gds i mo Irf le fa cia ↄntis. Eñ ad bo rſeg eria er oti encoilitermini Ad⸗
Diffinitõ ſetn tietineai bans concluſio⸗ concluſionẽ non mre Gronn aliquã negidoofun ge lla
Diffinitõ nem. Concluſo em dz pbarit 3 en unfnefn
gumẽti mentu Eſt añ 5 D. argu ſofticit cognoſeers rot⸗ gmaz.: ſs oʒ cognolce⸗ apleco luſone ſtnae
rn m. ¶ Eſt aũt ↄclo argumẽto reañs ⁊ ↄnam. ¶Df notanter xa Rorf t ach Actemii dick diſtn
Quid cõ⸗ tecᷓ rgumẽt ꝓbata ꝓpoſitio: ſʒ an dr̃iam argumẽti ꝓcedẽtis ex pmiſſis euiden piencoqfone ſnare fia
elund⸗ H Kduortabtlis 2 e e d oncnnlons euidoiger falſen . nzrmrnlstnnui
queſtio. Unde queſtio eſt dubi õä .
bilis ppoſitio. Wediũ ſt dubita ¶Notanduz e toꝛc iſte teri co⸗ gecnͤ (Aramnitnbeſt
Quid qõ. duo extrema. 5osä Acentd Oini Mnetcnilin
eve efalſo ex aliq añte ꝑ b neg vclux⸗ oumnen meti D .
Iſte eſt qͥntus tracta tus ſi illato. a ſic copit cü dðꝛ T e no⸗ dnam ſoni ui ſen(driftna
pẽ. bi. in quo determi ummulaꝝ magfi cõcluſio:ſed nõ capitur biebart ogigno nis grecid grgunen
ut 4 ſo⸗ us ſubm dereeinine⸗ Wilt nale⸗ apün⸗ kre ndieranonearal emͤ⸗ odckwgded
lectũ bu⸗ ticus. Et eius pꝛopꝛia paſſio ẽ eſt illud cõ c ſa vel p̃miſſis ꝓbãte vel pbãtibꝰ illata. ⁊ ſi Argumnetigt 3
ius trac⸗ xum gñatiuũ Opaniomne⸗ io ẽ eſt illud cõple ſumit᷑ bic ⁊ eiꝰ diffinitio ſic intelli ata. 2 fic Uinunin. Atadcdtt⸗
tatus. ctici matialia ſunt ꝓpõ ⁊ pncipia ſylli diale⸗ cluſio eſt ofo eenfe ömiſſ. igitur. Cõ⸗ . epꝛobanal ol
. alia ſunt ꝓpões dialectice ⁊ termi 5 er aliqᷓ pᷣmiſſa velalicmiꝰ p̃miſ/ Gſtargtnneti re⸗,
illaꝝ ꝓpoſitionũ ſunt pꝛincipi termi ſis ipam ꝓbãte vel ꝓbatibꝰ. ¶ Silr iſte teri⸗ umitiergi
logſmogoinectieo pꝛincipia regulatia ſyl queſtio capit᷑ dupłr. Inoꝰ ¶ Dilt iſte teriꝰ Acceptõ 1geden pirnnss⸗
ꝝ⁊ ſũt loci dialectici idẽ poſiti uplr. Anoꝰ large pꝛo oĩ pꝛo⸗ nes qſtio Aenoe R lrture
uod . ci idẽ poſitione cu iri ad or Peo, nes ſtio 8 pt
„ 2 ue . 6.ſi i 5
Notãdũ eſt pꝛio q auctoꝛ ĩ textu seengenet orr etiã illa ꝓpõ ſit termina ſonerileneri
ſeſmcat Cegt r atur in diffinitione argumeti alinu ilz eſt vel nõ eſt. ſitt vtrü bo ẽ flen a en 1d0
Et dintin argumẽti aſinus. æ boc mõ non ſticz in nafinn
H modoa dvitic epie rò ĩ diffi⸗ ſito. ꝗ Alio mõ tarikeretme. da iis . alreafnencielci
nionserFemed NabEEsEBechumnS ets inva opudiher nrio nnened enrguüt
liter. Et tunc ſumitur dneerao nretnans D aꝑ aliquã argumẽtationez poteſi fien nirlllalc 8
. no ens et manifeſta. et boc modo capitur famen nonumſſen

Raialrömke eſtargund i. i
Nognis hergnneti ftafe:
na. CDectur norateret chi'no⸗
cpotici oticu olufonis ̃
ct poticiaaitis ſed eri er noti
Rad bo cognoſcannsaliqn
non ſufficit cognoſeereafnnet
Cere oti iaz ßoz cognolc⸗⸗
(Dr wranter a not cin: a
t eceniset niſſt enihen
elunone euidenter fal ſam.

geitoc iſeteſ co/ zun
t. (Una brge pol leſi iegx
lo et liq aine bona oann iens
ſtcd

De Argumentatione

a Pe byſ. ⁊ dz diffinitio ei ſic intelligi. Que
ſtio eſt dubitabilis ꝓpõ:cũ ſigno dubietatis
vel ſigno q̃ſtiuo ꝓpoſita: nata fieri euidẽs ſi
ue manifeſta ꝑ aliquẽ pceſſuzʒ. Uñ vna ea⸗
dẽ or̃o apð vnũ ⁊ eũdẽ põt pᷣmo eſſe queſtio
⁊ poſtea ↄcluſio.ſed tñũ nũq; ſimł ⁊ ſemel apð

eudẽ vna ⁊ eadẽ of̃o eſt queſtio ⁊ concluſio ſʒ
bene reſpectu diuerſoꝛum.

¶ Lontra dicta pꝛimo ſic arguitur
diffinitio argumẽti nõ ↄuenit oĩ ↄtento ſub
diffinito. nõ eſt bona. añs pʒ q;ꝛ non ↄuenit
argumẽto demonſtratiuoꝝ:ex q nõ generat
fidẽ.ſʒ ſciaʒ ¶ Scðo ſic af̃ diffinitõ ocluſiõis
nõ ↄuenit oĩ ↄtẽto ſub diffinito. eſt inſuffi
ciẽs.añs pʒ.qꝛ nõ ↄuenit ↄcluſioni iſtiꝰ ſylli.
oĩs lapis eſt equꝰ ⁊ oĩs aſinꝰ ẽ lapis: oĩs aſ
nnsẽ equ.ex ꝗᷣ illa nõ ꝓbat᷑ argumẽto vłar
gumẽt .Certio ſicaf.diffõ qõnis nõ ↄuenit
oĩ ↄtẽto ſub diffinito. ẽ inſufficiẽs Añs pʒ
qꝛ nõ ↄuenit iſti q̃ſtioni. Atrũ bõ eſt aſĩnus

¶ Ad pꝛimum ðꝛ ꝙ licet argumen⸗
tũ demõſtractiuñ nõ generat fidem capiẽdo
ſtricte fidẽ: bñ tñ generat fidẽ gñaliter capi
endo illũ terminũꝗ Ad.ſcõʒ ðꝛ ↄcedẽdo añns
⁊ negãdo ↄñam q; illa ↄcluſio nõ eſt ↄcluſio
capiẽdo ↄcluſionẽ ſtricte ſicut bic diffinitur.
¶ Ad tertiũ dicit᷑ diſtinguẽdo maioꝛẽ vel ca

piendo qſtionẽ ſricte ficut bic diffinitur. et

Diffinitõ
argumen
tationis

ſic negatur.vel generaliter ⁊ ſic ↄceditur.

¶ Argumẽtatõ eſt argumẽti ꝑ oꝛo
nem explicatio.i.oꝛo explicãs argu
mẽtũ. ¶ Differt aũt argumentum a
medio ⁊ ab argumentatione.qꝛ me⸗
diuʒ dicit᷑:eo ꝙ babet duo extrema.
Argumẽtũ aũt addit ſupꝛa medium
virtutẽ pꝛobandi ↄcluſionẽ vñ ad hᷣ
ꝙ ſit argumẽtũ exigib ſit megium
⁊ ꝙ babeat virtutẽ ꝓbãdi ↄcluſionẽ
Argumentatio autẽ dicitur totalis

Folio lxxi.
quã nõ põt:qð quidaʒ fit in argumẽ
tatione:vt ſupꝛa patuit. Argumen⸗
tationis quattuoꝛ ſunt ſpẽs.ſ.ſyllo
giſinꝰ:inductio:enthimẽa ⁊ exẽpluʒ
Diffinitio aũt ſyllogiſmi dicta pᷣꝰ.

¶ Circa bunc tettum.

¶ Notãduʒ eſt pꝛimoq iſte terminꝰ?

argumentatio capit᷑ dupliciter. Uno mõ lar
ge:pꝛo omĩ pꝛopoſitiõe foꝛmata ad modũ cõ
ſeq̃ntie ſiue illa ↄna ſit bona ſiue non. Alioꝰ
capit᷑ ꝓ oĩ ↄna ſiue añs ſit ꝓbatiuũoñtis ſiue
non.Tertio modo capitur ſtrictiſſime pꝛo oĩ
ↄña bona cuiꝰ añs ẽ ꝓbatiuũ ↄñtis.⁊ iſto ter
tio modo capit pe.b.qũ diffinit argumenta⸗
tionẽ. Et dʒ dgfinitio ſic intelligi Argumẽ⸗
tatio eſt or̃o cõpoſita ex añte ⁊ ↄnñte pꝛobato
Eillud añs. Exemplum:vt boc totum oẽ aĩal
rõnale eſt riũbile.⁊ oĩs bõẽ rõnale:ergo oĩs
bomo eſt riſibilis:eſt argumentatio.

¶ Motandum eſt ſecũdo ꝙ bic cõſe

quenter pe.biſ.ponit dr̃iam inter argumẽtũ
mediun⁊ argumentationem. Inde capien
do illum terminũ medium pꝛo totali añe:ſic
medium ſe babet in plus qᷓ; argumẽtũ:qꝛ ille
terminꝰ mediũ ðꝛ tã de añte ꝓbatio qᷓ; nõ ꝓ
batĩo ſʒargumẽtũ ſolũ dicit᷑ de argumẽto ꝓ
batĩo:⁊ ſic omne argumentum eſt mediuʒ:ſʒ
nõ ecõtra. Sed ſi capiat᷑ mediuʒ pꝛo termĩo
bis ſumpto in pᷣmiſſis.añ ↄcluſionẽ ſic pʒ eiꝰ
dfia ab argumẽto in tertu. Sed argumẽtuʒ
differt ab argumẽtatione ſicut pars a toto ſi
cut antecedens alicuiꝰ cõſequentie a tota cõ
ſequentia.vñ in omniargumentatiõe capien

Accepti⸗
ones ar⸗
gumenta
tionis

Intellec
tus diffi.

argumẽ,

Differũt
ar.medi.
Targu.

do iſtũ terminum argumentatio ſtrictiſſme

eſt argumentum ſed non econtra:cũ argumẽ
tum eſt añs eius.Quomodo aũ in tali argu⸗
mentatione manifeſtatur vᷣtus argumẽti ſa⸗
tis ptz ĩ tertu. Hoetius aũt dicit q argumẽ
tatio ⁊ argumẽtũ differũt penes boc.ſ.ꝙ ar⸗
gumẽztũ eſt añs mentale vltimatũ:⁊argumẽ

o cõ ſſi 2 tatio eſt añs vocale:quia expꝛimit argumen⸗
Zone n men ————— Felu⸗ tum ſiue añs mentale: ſic ᷣm boetium nulla

Eti. Alioñ emi 30o nõt i io mentalis: ſʒ ſolũ
mẽti.Aliqñ em tota oꝛo põt inferre ſſet argumentatio mentalis:ſʒ ſol vocalis

„

vlem affirmatiuã alioñ nõ niñ parti ¶ Notandũ eſt tertio q bic cõſeq̃n
cularẽ affirmatiuã.aliquãdo vniuer te auctoꝛ põit diuiſionẽ argumẽtationis.q

ſalẽ negatiuã.aliqũ particulareʒ ne
gatiuã ⁊ ſic manifeſiatur tota virtꝰ
argumenti cũ oſtẽdit᷑ ſupꝛa quã cõ⸗
cluſionẽ põt ipᷣm argumẽtũ:⁊ ſupꝛa

diuiſio dʒ ſic ĩtelligi. Quattuoꝛ ſunt termini
coes nõ coĩcidẽtes in ſiendo pᷣm ſuas rõnes
foꝛmales:oẽs argumẽtatiões q̃ ſunt pꝛobati
ue ↄuᷣtis ſiontes. Inde in iſta diuiſione ſi ca
piatur ſyllus ꝓ oĩ ſyllogiſmo ſiue ãtecedẽs

Intellec
tus diui⸗
ſionis ar

gumẽtal⸗
tionis

Tractatus Quintus at iie
pꝛobetur ↄñs ſine nõ:tĩductio pꝛo oĩ induc currit rrit? ijg. er⸗ luuf n of to czec
tione ta pꝛobatiua qᷓ; non pꝛobatiua.ſilłr en⸗ go thlata enle ke de alijs er⸗ e nſfin ſninmn
tbimema pꝛo omni entbimemate ſiue ſit p:o ¶Circa bunc te ſrer. ſn iceo ſiniͤ et
batiuum ſiue non.⁊ etiam exemplũ ꝓ oĩ exẽ — crumnm⸗ ni haliſſe ener⸗
plotã pꝛobatiuo qᷓ nõ ꝓbatiuo.tũc ox ilum Notadũ eſt pᷣmo:ꝙ iſte terminus ſenn Hingtlege⸗
terminũ argumentatio capi large: tũc mẽ⸗ inductio capit᷑ dupir. Nno mõ large ⁊ tũc de iſiteferg n
bꝛa diuidẽtia eſſent iſti teri ſyllłs:ĩductio:en ſcribit᷑ ſic. Inductlo eſt ↄña illatiua ꝓpõnis Acceptꝗ ſecen aniſind .
tbimema: ⁊ exẽplũ.ſʒ ſi capiat ille teri argu⸗ vlis ex ſua ſingulari: vel ſuis ſingularibꝰ: cuʒ nes id wi ie iv
mẽtatio ꝓpꝛijſſime ꝓ diuiſo:tũc mẽbꝛa diui⸗ additõe illiꝰ auſule ſic de alijs. vel ⁊ non rionas C enr

. — 7 1l n , eAR zſrn Neane
tia ſpẽrũ qẽtia eiꝰ ſunt iſti qᷣttuoꝛ terĩ ſyllłs ꝓbatiuꝰ:in Cuiſn daleſrg iee⸗ rü G

ſũt pła.⁊ h̊ͥ mõ capiẽdo ĩductionẽ ẽ ſpẽs argu

2 —2— ie — ℳN1 — 1a/ n finger⸗
ar gumen qutõ ꝓbatia: ẽt bimẽa ꝓbatiʒ exeplũ ꝓbatiʒ mẽtatõis large capte Alio mõ capit᷑ iductio i⸗ “ Parte lniſeͤ, n
tationis. ¶ Motandũ eſt quarto ꝙ numerus ſtricte a tic diffinitio p. b. ſic itelligit. Indu ſaſcg ſus ſhl c ſin lil
iſtaꝝ ſpẽꝝ argumẽtatõis põt ſic hr̃i ꝑ ſufficiẽ ctio eſt argumẽtatio ꝓbatiua ppõis vlis ex a isitanei t,
tiã: nã in oĩ argumentatõe vel ↄñs infert᷑ ex ſua ſingulari in añte expᷣſſa:vel ex ſuis ſingu itp ſi pwinichn e
vna ſola ppõne ꝓ añte poſita:vel ex pluribꝰ larib? in añte expᷣſſis: c iuuamine intellect⸗ otenn regre Eripli
ſipmü bᷣ eſt duplr: q;ꝛ vel ans ĩfert ↄñs rõne a naturatlr inclinati ad vᷣitatẽ:⁊ ſupplẽtis vicẽ pnioier .

„ „ — — — — „ . e . dealtßs
licuiꝰ ſimilitudis reperte inter res ſigtas ꝑ bonitatꝭ ↄñe. ñ tũc ĩtellectꝰ ðꝛ ſupplere vi ſrartieplönn ſi

— „ — 2 = . „ „„ . . bſe⸗
terĩos añtꝭ ⁊ ↄñt:⁊ ſic eſt exẽplũ vel infert bonitatꝭ.ↄne q; ĩ nullo ſingulari ꝑcipit in itn tufeltnn. ae
ↄfñs ex añte non rõne ſilitudis:⁊ ſic ẽtbime⸗ ſtãti: nec b ronẽ qre in aliq ſingulari debe den tedl i
ma: ſi ex pluribꝰ ĩferatur ↄñs boc ẽ duplicit᷑: at eſſe inſtatia:tũc ex hoc ꝙ ntellect cogno morfedegliocuni. zſegt
qꝛ vel iſte pꝛopoſitiões ſut oꝛdinate ĩ mõ ⁊ĩ ſcit ꝙ aliq̃ ꝓpõnes ſingulares ſũt vᷣe ↄcedit zittit tifiari nlnraſeg

ſic arguit᷑. mẽbꝛa diuil

figura et ſic eſt ſylłs vel nõ ſũt oꝛdĩate ĩ mõ⁊
in rigura ⁊ ſuba illaꝝ ꝓpõnũ ſe bñt vt inferi⸗

oꝛa reſpectu ſubi ↄntꝭ a ſic eſt inductio

¶ Cõtra dicta pꝛimo ſic ar guitur.
Diffinitio argumẽtationis non ↄueit oi ↄte
to ſub diffinito: nõeſt bõa: Añs patet q; no
ↄuẽit iſti argumetationi.hõ ẽ aſinꝰ:g bõẽ ru
nſionis excedũt diuiſuʒ:
F diuiſo eſt inſufficiens: añs pʒ: q; de aliquo
eſt verũ dicere ẽ ſylls ⁊ tñ nõ eſt argumen

tatio: vt ptz de illo ſylło oĩs bõ ẽ aſn oĩs

vleʒ eſſe verã.Exẽplum:vt ex q intellectꝰ co
gnoſcit ꝙ iſte ignis eſt calidus ⁊ ſilr illea nõ
reꝑit inſtãtiã in aliq nec bʒ rõneʒ qͥ cogit ad
ↄcedendũ q aliqͥs ignis nõ eſt calidꝰ.iõ in⸗
clinat᷑ ad ↄcludẽdũ nue ad ↄcedẽdũ iſtã vłeʒ
ois ignis eſt calidus.

*

¶ Rotãdũ eſt ſecundo q tripliciter Tripliei⸗
e. nerarie ⸗Fuge ſolet fieri ĩductio. no mõ enumerãdo aliq ter fit in⸗
gibilis: ex quo ibi non eſt argumetu. ¶ Scdo ſingularia ⁊ nõ oĩa ꝓpter multitudinẽ eoꝛu quctio.

⁊tuc dʒ addi iſta ꝑticula:⁊ ſic de alus vt ſic
arguẽdo:iſte ignis eſt calid?: ꝛ iſte ignis eſt
calidus ⁊ ſic de alijs:q oĩs ignis eſt calidus.
GAlio mõ enumerãdo oĩa ſingularia ĩ ꝓpᷣa

tcceror ſcd aliscurmi./
göͤrkeceroe fedenliss5
ſapondebarbard de⸗
ſeaturſor uritplb umit:
hietio fedalgs 50isböamrirgt
Rſegt ad ons böe oſſe e
ltio Pech totiefoſte enoͤſe
ctie (Aabepſc eill
oſade bavoract ſubimellig
ctonis ſſortescumitploar.
fitn fedealizr ois bo ſr⸗
4ſedeilis nosdſulais
tuneſisſiftindardn.

g ratio eguj eſt bõo: oĩs equ ẽ afinꝰ oĩs equ 5 foꝛma ⁊ tũc dʒ addi illa ꝑticula⁊ nõ ſũt piura
Ad ratio goĩs equ aſinꝰ. ¶Tertio ſic arguit᷑ diuduʒ ¶ Alio mõ enumerãdo aliq ſingularia nõ ad

(Gndectapi
nes ĩ op⸗ excedit mẽbꝛa dundẽtia:q diuiſio eſt inſuffi dẽdo aliquã illaꝝ ꝑticulaꝝ:a ſic de alijs. vel 1

eindlctio disd Curridois

poſitum. ciẽs: añs ptz:q; pꝛoceſſus fit a tota coplati anõ ſunt plura: nullatalis eſt bona ona niſi egntaminrfedeglis in
ua affirmatina ad alterã ei ꝑtẽ eſt argumen ans ſit ſoꝛmalr impoſſibile: vt niñ ons ſit ne cunit et oͤ di peeſſs
tatio ⁊nõ ↄtinetur ſub aliquoiſtoꝝ modoꝛuũ. ceſſariũ: vel mſi vna ſingularis inferat vłem eſeleblb auntes i
¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ licʒ illa oꝛo fit ar ſed tglis argumcatio eit bener obatiua ngelcn gibtee⸗
gumentatio large capiendo fne riere tais ¶ Tertio notandũ eſt q; dupliciter vntnfen esen
do argumẽtationẽ non zanen⸗ rohu ume pot ↄtigere ꝙꝙ inductõe fiat ꝓceſſus a fingu Duplicie atöͤti lhs ergo⸗
capiendo rgnuentichem. 5 eeetin D laribꝰ?. Eno mõ a ſingularibꝰ in ſigñdo tm: ꝓcediſur tto barnn nienb
DDicitur diſtinguẽdoañs ic capie0 Na ſi vt ſic arguẽdo: iſte bo currit: xiſte bo curnt: a ſingula cots eſtini ſelluiune
,me diuiſum amebia du nrns erge an ſic de alijs: oĩs bõ currit¶ Alio mõ põt fi ribus kbomofne Tenio
Diffinitõ cedit᷑ ans vel ſi capiat diui tigeine ar eri ĩductio a ſngłaribꝰi ſupponẽdo ⁊ nigndo lnbratii tüargidoe .
in ductio ge mẽbꝛa dinidentia large.f ue diui ri ſil: v ſic arguẽdo ſoꝛ.currit plõ currit⸗ ſic de wlettong Uye mneilapt
nis riſſie 1 meẽbag digetia ſtrite ni 8 alijs. oĩs bõ cur. vn ĩ ꝓpoſito capit᷑ ſingula Achno 4 mmanmnei
mei Kiner. eE one tã i ꝓppõib⸗ ſingularib qᷓ; ĩ ppõe vli dz inon g Uergogishe⸗
¶ Inductio ẽ a ſinglłaribꝰ ſufficiẽt manere idẽ pᷣdicatu: ſiue pdicata:dnt eẽ ſino kniune⸗ disdon
emimerat ad vłe ꝓgreſſio:vt ſoꝛtes nima.dʒ fierivaritio ex ꝑte ſõi qe i ante ig Wmpumunz, Uen

.

ceticnctan , n on

De Eutbymemate.

ductionis debẽt poni igularia p ſubis: ⁊ in
ↄñte dʒ poni ꝓ ſubo vłe illoꝝ ſingulariũ cuz

ſigno vli. Eñ ñi in iductõe capiãtur ĩferioꝛa
q̃ ſunt terĩ cões ꝓ ſubis in ante.tũccuilʒ illo
rũ terĩoꝝ dʒ addi ſignũ vle:ſñi in oñte vle di⸗

ſtribuatur ꝓ ſingulis geneꝝ. Si vero vle di

ſtribuatur in ↄñte pꝛo generibus ſinguloꝛũ
tunc debent ſumi ſiue ſigno.

eaape Alond Nnc Duididu

capik ichcto
eligit enen

Rfupplerevi
imllofngin kitn
One qre inaliq ingrian dehe
ucer hoegg neſſech cogn
Ones fingularesſit ye Neit
.Kriplumrterqintellecthco
kigns eſ alicus aflr ler n
in alcq nerbz röezijcogttad
aliqs ignis no et calic . in⸗
ndedü nuead Nedid iſtä tez
calidus,

ctio ⁊ de⸗
ſcenſus.

Obiectio

eſtſecundochtriplicte 7e Solutio.

cno. Bponoennmerico glid mnſt
oia pptermultitudtns eoꝛn gni⸗

la grculatt ſi de alis t ſi
miseſt alic: 1iſe ignis eſt
alis disigtiseſtcglicis,
merzdodianngtiariat pp⸗
ainiilagtalntſitenl
21 a nlar

¶ Motandũ ẽ quarto:q ĩductio dẽt

a deſcẽſu:qꝛ ĩductio ꝓcedit ab oĩbꝰ ſingulari

bůadvle illoꝝ ſingulariũ. Sʒ deſcẽſus ẽ ꝓceſ Efecta non tamen perfecta.

ſus a ꝓpõe vli ad oẽès eiꝰfingulares. ñ ĩdu
ctio ſie reducit᷑ ad ſyltin nãa ſingularia q̃ po⸗
nũt᷑ ꝓ ſbis in añte:dñt capi ꝓ medio ĩ ſylto
⁊ pᷣdicatũ añtꝭ p maioꝛi extrẽitate ⁊ ſbʒ ↄñtꝭ
ꝓ mĩoꝛi extrẽitate.Erẽplũ:vt iſta ĩquctio.ſ.
ſoꝛ.cur rit:plõ cur.⁊ ſic de alijs. oĩs bõ cur⸗
rit:reducit᷑ ad ſyllin. Nã bñ ſeqͥtur ſoꝛ.cur rit
plõ cur ⁊ ſic ð alijs.ꝗ oẽ qð ẽ ſoꝛ.plõ.vel cice
ro:⁊ ſic de alijs currit.tz ↄña ꝑ eqͥpollẽtiã ſʒ
vitatẽ ⁊ falſitatẽ.⁊ vltra ſeqͥt᷑ oẽ qð ẽ ſoꝛ.plõ
vł cicero:⁊ ſic ð alijs currit.⁊ oĩs bõ ẽ ſoꝛtes
plõ:vł cicero.⁊ ſic de alijs:.g oĩs hõ currit.tʒ
ↄna ꝑ ↄnaʒ de barbara.& dẽ pꝛĩio ad vltimuʒ
ſeqͥtur ſoꝛ.currit:plõ currit: cicero currit:et
ſic ð als.ꝗ oĩs bõ currit:ꝑ regulã cõeʒ.ſ.qͥc
qd ſeqt᷑ ad ↄñs bõe ↄñe ⁊c.¶ Sʒ diceret ali⸗
q̃s ꝙ totũ añs ſcðᷣe ↄñ̃e nõ ſeqͥt᷑ ad añs indu⸗
ctiõis.O Ad h̊ ꝙ ſic.qꝛ illa ꝓpõ q̃ ẽ minoꝛ in
ↄna de barbara ẽt ſubintelligit᷑ in añte indu
ctionis.ſ.ſoꝛtes currit plõ currit:cicero cur⸗
riti:x ſic de alijs:⁊ oĩs hõ ẽ ſoꝛ.plõ:vel cicero.
⁊ ſic de alijs.mõ ad iſtud añs bene ſequit᷑ to
tum añs ſyllłi in barbaDarra.·
¶ Cõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑ hic
ẽ inductio:oĩs hbõ currit:oĩs aſinꝰ currit oĩs
equꝰ currit:⁊ ſic de alijs aĩalibꝰ. ergo oẽ aĩal

currit. ⁊ tñ nõẽ ibi ꝓce ſſus a ſingularibꝰ ad
vte:ſed ab vliby ad vlłe. diffõ inductiõis eſt
inſufficiẽs.¶ Scdo af̃ bic eſt ꝓgreſſio a ſin⸗

gularibꝰ ad vłe.ſoꝛtes currił:plõ currit: cice

ro currit: ⁊ fic de alijs.ergo oĩs aſinꝰ currit.
Erñ nõ eſt ibi inductio:cu ibi nõ ſit argumẽ⸗

tatio ꝓbatiua:nec illatiua. ergo diffõ indu⸗
ctiõis eſt inſufficiẽs.¶ Tertio ſic af.inductio
eſt bona ↄña:ſed arguẽdo ab aliquibꝰ ſingu⸗
laribꝰ ad ſuũ vłe ſine illa ꝑticula ⁊ ſic de alijs
vel et non ſunt plura:non eſt bona conſequẽ
tia.cu non ſequatur.ſoꝛtes currit.cicero cur
rit:plato currit:ergo oĩs bomo currit. ergo
ibi non eſt inductio.

¶ Ad p:imum ðꝛ ꝙ licet ihi non fit

Folio lxrxij
ꝓceſſusa ſingularibus ſimpłr:tñ ibi pceſſus
a ſinglaribus vᷣm qͥd vel ſic licet ibi no ſit pꝛo
ceſſus a ſinglłaribus capiẽdo npglare ꝓbe ꝓ
termĩo ſinglłari: tñ ibi eſt pꝛoceſſus a ſingu⸗
laribus capiendo ſingulare pꝛo inferiovłter
mino minus communi.¶ Ad ſecundum ðꝛ
ꝙ licet ibi ſit pꝛoceſſusa ſinglaribꝰ ad vle a⸗
lioꝝ ſinglariũ q; inaũte ponãt᷑mon tñ a ſin⸗
gularibus ad vniuerſale eoꝛum.¶ Ad tertiũ
dicitur ꝙ licet iſte pꝛoceſſus ſit inductio im

AIliffinito
¶ Entbymema eſt ſyllogiſmus im⸗ entbime
Pfectus.i.oꝛatio ĩ qua non oibus pᷣ⸗ ima
miſſis antepoſitis feſtinata conciu⸗
ſio:vt oẽ aĩal currit.O oĩs bõ currit.
In bac enum argumentatione inclu⸗
ditur hec ꝓpõ oĩs hõ ẽ aĩal q̃ͥ ſi põe⸗
ret᷑ ꝑfectus eẽt ſylłls. ¶ Ariſtoteleſ
aũt ſic diffinit enthymema. Entby⸗
mema eſt ſyllogiſmus ex icotibus
ſigniſ.Icos aũt idẽ eſt q ꝓpõ pbabi Bꝛñt icoſ
lis.Signum vt bic ſumitur idem eſt ⁊ ſignum
demolſtratiua ſeu neceſſaria pꝛo
poſito vel pꝛobabilis:⁊ hoc inferẽ⸗
do.Signũ vt hbic ſumitur dicit neceſ
ſitatem illationis. Icos aũt dicit p⸗
babilitatẽ ipᷣiꝰ ꝓpois in ſe ſm qui p
babilitatẽ ꝓpõ ðꝛ eſſe vera Cñ licʒ i
enthymemate eſt tantü vna pꝛopoſi
tio ferẽs ⁊ alia illata:ti ſᷣm iferẽſ
ꝓpõ apparet oĩbꝰ eſſe vera vel plu⸗
ribus ſic dicitur icos.i.pꝛobabilis: QObiectio
vt quilibet diligit diligentem ſe. SZe
cũdũ aũt ꝙ ipſa ĩfert ↄclone ð necef
ſitate:ſic eſt ſignuʒ ⁊ ſic eadẽ pꝛopoO
eſt icos ⁊ ſignum ̃m aliud et aliud. Solut.
¶ Si qs obijciat ꝙ entbymema de voluto⸗
beat ſic diffiniri. Entbimema eſt ex
lcote ⁊ ſigno cũ tm̃ ſit vna pꝛopoſil⸗
tio inferens q̃ eſt icos ⁊ ſignum ſᷣm
diuerſa. ¶ Ad hoc ſic dicendum eſt
ꝙ; lʒiit vna ppõ inferens actu:tamẽ
bavet in ſevtutẽ duaruʒ pꝛopoſitio
num:quia babet in ſe virtutem ppã:
⁊ ulliꝰq ſubintelligit᷑⁊ ſic eſt vna ſᷣm
ſubſtaiiã: ⁊ due ſecundũ ᷣtutem,

Acceptõ
nes ẽthbi⸗
mematis

Tractatus Quintus

Et ideo dicit᷑ in pli numero er icoti
bus ⁊ ſignis:⁊ non ex icote ⁊ ſigno.
¶ Sciendũ ẽ ꝙ omne entbimemað

bet reduci ad ſyllogiſmũ. In entbi⸗

memate em̃ ſunt tres termi ſic ĩ ſyl⸗
logiſmo:⁊ duo illoꝝ ſüt in ↄcluſione
⁊ ſut maioꝛ extremitas ⁊ mioꝛ extre
mitas.aliꝰ qt ñ põit᷑ ĩ ↄcłlone ⁊ ẽ me
diũ.Jilaꝝ aũt extremitatũ:alta ſiit᷑
bis ⁊ altera ſemel.Ex extrẽitate er⸗
go ſemel ſũpta ⁊ ex medio fiat vna
ꝓpõ ſᷣm cxigẽtiã modi ⁊ figure ⁊ ſic
habet᷑ ſyllogiſmꝰ. Nerbi gratia. In
h enthimemate:om̃e aĩal currit:er⸗
go omnis homo currit. hõ et currit
ſunt due extremitates?⁊ aĩal eſt me
diũ:ſed illa extremitas.ſ.homo ſũp⸗
ta ẽ im ſemel.ex ipᷣa ergo ⁊ medio fi
et vna pꝛopoſitio.ſ.omĩs hõ ẽ aĩal:
⁊ tunc erit perfectus ſylłs ſic omne
ammal currit.omnis bomo eſt aĩal:
ergo omnis bomo currit .
¶ Circa bũc textum.

¶ Notãdũ ẽ pꝛimoꝙ iſte terminus

entbimema capit᷑ triptr. ¶ Anomodo large
et tũc dz deſcribi. Entbimema eſt argumẽta⸗
tio in qua ex vna ꝓpõne expꝛeſſa:vel ex płi⸗
bus pꝛopoſitionibus expꝛeſſis ex nõ ſyllogi⸗
ſtice oꝛdinatis infert᷑ ↄñs.Et ſic capitur iſte
teriꝰ entbimẽa:qñ ðꝛ ꝙ oĩs argum̃tatio ẽ ſyl
logiſtica aut antbimematica.¶ Alioꝰcapiti·
ſtricte ⁊ tũc deſcribitur ſic. Entbimema ẽ ar
gumentatio non inductiua:vel exemplaris ĩ
qua ex vna pꝛopoſitiõe cathegoꝛica vel pluri
bus nõ ſyllogiſtice oꝛdĩatꝭ infert᷑ ↄcło.⁊ boc
modo capit᷑ qñ ðꝛ ꝙ oĩs argumẽtatio ẽ ſyllo
giſmus inductio entbymema.vel exempᷣluʒ
⁊ bocꝰpuerſiones eqͥpollẽtie:oↄñaa tota co⸗
pulatiua ad eiꝰ ꝑtẽ ⁊ ↄna a parte diſiunctiue

ad totã diſiunctiuã:⁊ ſic de alijs ſunt entby

mematice.OTertioꝰ capit᷑ ſtrictiſſime: ⁊ tũc
deſcribitur ſic. Entbymema eſt argumẽtatõ
in qua ex ſola ꝓpoſitione catbegoꝛica ĩ añte
expꝛeſſa:infertur aliqua ↄcło:cui ppõni niſi
aliqua pꝛemiſſarum auderet᷑ ad eandẽ ↄcła
ſionem mferendam eſſet bonus ſyllogiſmuſ

Et boc capitura petro biſpao qñ diffiniten

tbymẽa Et ſic diffinitio dʒ expõi ſᷣm iſtã vlti
ms deſcriptionẽ,Et iſto vltio modo capiẽdo

iſtũ terim entbymema:ↄuerſiones:eqʒpolle/
tie:⁊ ſic de alijs nõ ſunt ↄñtie euthbymemati
ce:q; tales argumẽtatiões nõ ſunt reducibi
les ad ſyllogſmum.
¶ Notãduʒ ẽ ſcðo:q h̊ auctoꝛ diffi
nit entbymema diffinitione data abariſto.
dz diffinitio ſic intelligi. Enthymema eſt ar
gumentio nõ inductiua nec exẽplaris ꝓba⸗
tiua alicuiꝰ ↄcluſonis ex vna pᷣmiſſa in añte
expᷣſſa.vel ex plłibꝰ nõ ſyllogiſtice oꝛdinatis
vt ſoꝛtes ẽ hõ:g ſoꝛtes ẽ rinbilis. Vñ h̊ icos
in ꝓpoſito ðꝛ ꝓpoſitõ ꝓbabilis. Signũ aũt
ðꝛ ꝓpoſitio neceſſaria fiue ꝓpõ inferẽs aliã
ꝓponem in cõceſſa neceſſaria. Uñ vna et ea
dẽ ꝓpõ põt dici icos ⁊ ſignũ.nã ex quo ẽ pꝛo
babilis ⁊ apparet oĩbus vel pluribꝰ aut ma⸗
xime notis eſſe vera ðꝛ icos et ſ̃ᷣm ꝙ eſt ne⸗
ceſſaria vel in ↄna neceſſaria inſert aliquam
pꝓpoſitionem dicitur ſignũ.

¶ Notãdũ ẽ tertio: ꝙ entbymema⸗
ta q ex pluribꝰ ꝓpõnibꝰ inierũt ↄns nõ pñt
reduci ad ſyllogumu:q; ĩ illis no ĩfert᷑ ↄclu⸗
ſio ex vna tola ꝓpoſitõe cat begoꝛica in ante
expᷣſſa ꝑ mediu diuerſum ab extremitatibus
ↄcluſionis.Sed entbymema qð ex vna ſola
pꝛopõne catbegoꝛica in añte expᷣſſa: infert
ↄns:bñn põt reqauciad ſyllogiſmu: aille teriꝰ

qui pomt᷑ in añte ⁊ non in ↄnte ðꝛ medium.

¶ Dñ reducere entbymema ad ſyllogiſmuz
eſt anti entbymematis addere ꝓpõnem ali⸗
quã:vᷣtute cuiꝰ totũ añs de neceſſitate ĩtert
ↄns qð tñ ↄñs non de neceſſitate ſequit᷑ ad
añs enthymematꝭ.¶ Eñ in reductiõe entby
mematis ad ſyllin ꝓpõ que deficit dʒ ↄoſtitui
ex duobus teris:quoꝝ vn ponitur in ante⁊
nõ in ↄñte.⁊ aliꝰ ponit᷑ in ↄnte ⁊ nõ in añte.
Exẽplũ:vt hoc entbhymema.ſ.hõ ẽ aĩal:er⸗
go hõ eſt ſubſtãtie:reducit᷑ ad ſyllogiſmũ ad
dẽdo iſtã ꝓpõnem.ſ.oẽ aĩal eſt ſubſtãtia:que
cõſtituitur ex illę termino aĩial:qui ponit᷑ in

ante ⁊ non in ↄnte.⁊ ex illo terio ſubſtatia q Documẽ⸗
tu ꝓ noti

¶ Notãdũ ẽ q̃rto:q ad cognoſcen⸗ ciapmiſſe

ponitur in ↄñte:et non in añte.

duũ qͥ pᷣmiſſa deficit in entbymemate: debe⸗
reſpicere ſi ille terminꝰ que eſt pꝛedicatũ in
ↄñte vel ſibi ſilis ponat᷑ in añte:⁊ tunc in en⸗
tbymemate deficit minoꝛ. Sed ſi ille terinꝰ
qui eſt ſubiectũ ↄñtis ſiue ſibi ſilis ponat᷑ in
añte:nũc deficit maioꝛ.Exẽplũ pꝛimi:vt om
ne aĩial eſt ſubſtãtia.ergo bõ ẽ ſubſtatia.Exè
plũ ſecũdivt bõ eſt aĩal:ergo bõ eſt ſubſtan⸗
tia.Sed ad ſciendum ad quam figura de⸗

e .
ſvenn i,os 3
Men efpi ud
a o i ubinen en
ieniajfee enire⸗
huln i ii en
ligſn inr l nnen
Intel. dit e ty *L 4
nk. 6orn l⸗ ℳ
ſenent n g
ſdani ihei
Differũt intetieniinn n gani⸗
Me eglennd 14
lcos et fi⸗ ſtenſcnece nenr.
enin , ehmnen
ſinitſe ge an
erittſii i ia 4
llaſe eiim A
ctiporocikunl.
lbiet onen
ſrirefunin t.
. „ „ u.
De redi⸗ (Eimmdcupe⸗ ngen
tbione en nmtieiſle aie
tbimema icln funwuͤn As
ſ rie Ghfffe tuc
ogiſmij renlatodiſootat: ei d
giling, scmnte tnodibn n⸗

retftoettecucblesl ſtr a;
dhencbfmenn ſelutmfal
ſegi bieckentbenenr ſotchen
Höcurtatitöekrecuedleut e
fohtinnorinfigna:agderdn
choftiervmcbegin geten
ſogſnirecuchqle,.
(Aunimi /in
Nis nffkillrufnenta imin
1egi Ettinungit nahrene
MNontbrenntan tim ne
fharbeigia Alrnäi gun
ymwnenöftticien c
Ochepriom denetgiönms
bleak ſllogſmmmenirn.
dofſpuin.

Mn

dericietẽ⸗

N

iucb ucton dff
Kimelig de niden ſi
nanid Ddubfmen eſ 4
Anfonss lihene de⸗
ar dgfiir ni

aateniſbii

mRatr

üste ar ſen
neiertior genthpnnenn en
d. Ppoönc merit no döſt
NMogumgillisdiſent l
wa ppofde arbegaricninafte
ecin diverian abermnemiunbus
s Ocd endymena der mnſole
aaubegonca meſtt erhſt: mfent
Rccuciad ſlogiſinu: aileten
mame t ron imn ofte dd necinn,
tere entbynema as ſlogſinn
ubrmemans accere gponenal
ecul?totü ais de neceſtate ien
vis honde neceſſtane ialtet
õ
1ſlin Frocte eſetiheſi

Gtenigencg iü fanin nuin
cali pomt n mtetd pin
. l
ubtinuntttn atſlchin B
Eailckſibtinaon

De exemplo

bet reduci enthymema:vidẽdũ eſt ſi illð qð
pᷣdicat᷑ in ↄcluſioe vł fibi ſiłe ponat᷑ in añte a
Pte ſubiecti:⁊ ſi ſic tũc entbimema dʒ reduci
ad ſcdᷣaz figurã ꝑ additionẽ mĩoꝛis: qꝛ illud
qð pᷣdicat᷑ in ↄcluſone entbymematꝭ eſt ma
ioꝛ extremitas:⁊ illa ſubijcit᷑ in maioꝛi ꝓpõe

in ſcðᷣa figura Sʒ pᷣdicatum ↄcłonis ponat

in ante a ꝑte pᷣdicati:tũc ſi mediuʒ pᷣdicet᷑ in
ꝓpõe qͥ addit᷑ dʒ reduci ad pᷣmã figurã. Sʒ
ſi in ea ſubijciat᷑:dʒ reduci ad tertiã̊. Sivero

ſubm ↄcłonis enthymematꝭ ponat᷑ in añte a

pte pᷣdicati:tũc entbymema dʒ reduci ad ter

tiã figurã.ſʒ ſi ponat᷑ a ꝑte ſubiecti ⁊ mediuʒ
ponat᷑ a ꝑte pᷣdicati in ꝓpõe qͥ adderet᷑ redu

cit᷑ ad ſcdam figurã. Si aũt mediũ in eaa ꝑ⸗

te ſubiecti ponat᷑: tunc reducitur ad pꝛimaʒ

figurã: vt ptz pꝛacticanti.

¶ Cõtra dicta pꝛĩio ſic arguit᷑. En⸗
tbymema nõ eſt ſylls:ergo nõ eſt ſylls imꝑ⸗
fectꝰ.tenet ↄña a toto in mõ ad ſuã ꝑteʒ ne⸗
gatiue.¶ Scðo afr ſic.bic eſt entbymema:ſoꝛ

tes currit ⁊ plato diſputat: ergo ſoꝛtes cur⸗
rit:⁊ tñ nõ eſt reducibile ad ſyſm: ergo male

ſic af. bic eſt entbymema:ſoꝛtes currit.ergo

Ad rões
in oppm

ðꝛ ꝙ entbymema reducitur ſylſm. ¶ Tertio

hõ currit.⁊ tñ nõ eſt reducibile ad ſylłſm:cuʒ

non ſit in mõ⁊ in figura: ergo entbymema

cõpoſitũ ex vna cahegoꝛica pꝛo añte nõ ẽ ad
ſyllogiſmũ reducibile. .
¶ Ad pꝛimũ ðꝛ negando ↄnam:qꝛ
ibi cõmittit᷑ fallacia ᷣm quid ad ſimpliciter.

¶Ad ſcðm ðꝛ negãdo ↄnam:q; hoc intelligi
tur de entbymemate cuiꝰ añs eſt vna pꝛopo
ſitio catbegoꝛica. Ad tertiũ ðꝛ ꝙ licet illð

entbymema nõ ſit reducibile ad ſyllogiſmũ
cathegoꝛicum de medio cõmuni eſt tñ redu⸗
cibile ad ſyllogiſmum expoſitoꝛium de me⸗

dio ſingulari.

¶ Exẽplũ eſt qñ vnũ ꝑticulare pꝛo

batur per aliud: ꝓpteraliqð ſile reꝑ

tü in ipis vt pariſeſes pugnare co⸗

tra rothomagẽſes malũ eſt: ergo tu
ronẽſes pugnare cõtra pictauiẽſes
malũ eſt:qꝛ vtrobiq; eſt pugnare af
fines contra affines.

Circa bunc textum.

¶ otãdũ eſt pꝛĩo:ꝙ iſte teriꝰ exẽ⸗

plu:vt ad ꝓpoſitũ ſufficit capit᷑ dupłr. Uno⸗
large ⁊ ſic exẽplu ẽ argumẽtatio in q infert᷑
ↄcło ꝓpter ſimilitudinẽ repertã inter res ſi

lxxiij
gnificatas ꝑ terios añtis et ↄñtis ſiue añs 2
ons fint ꝓpõnes pꝑticulares.vłes indefinite
vel ſingulares:vt bic ẽ exemplũ.oẽs anglici

ſunt boni boies armoꝝ: ̊ oẽs bꝛitones ſunt

boni hoĩes armoꝝ: qꝛ vtriq; ſunt exercitati
in actibꝰ bellicis.¶ Alioꝰ capit᷑ ſtricte: ⁊ ſi
exẽplũ eſt argumẽtatio pbatiua oↄclonis ꝑti
cularis ex alia ꝓpõe ꝑticulari:vel aliquibus
ꝑticularibꝰ ꝓpter aliquã ſilitudinẽ reꝑtam
inter res ſigtas ꝑ terios añtis ⁊ ↄñtis.vñ in
ꝓpoſito ꝑticulare ſe extẽdit ad indefinitum

¶ Mmotãdũ eſt ſcðo:q; exẽplũ nõ eſt
oↄna ꝓbatiua:miſi in añte vel in ↄñte expᷣmat᷑
terũ ſilitudinis:⁊ ſic nõ eſt bic exeplũ bꝛugẽ
ſes ſunt diuites:ꝗ rotbomagẽſes:ſed bic eſt
exẽplũ.bꝛugenſes ſunt diuites:ergo rotbo⸗
magenſes.qꝛ bñ vtrobiq; bonũ poꝛtũ marꝭ
vVß in exẽplo ſẽꝑ dʒ obſeruari ꝙ arguat᷑ re⸗
ſpectu pᷣdicati qð cõueniat terĩo fiłitudinis
vlr ſumpto vt in pluribus. vt in exẽplo dato
cũ terĩo ſiłitudinis vlłr ſũpto vt in pluribꝰ.ſ.
babẽtes bonũ poꝛtũ maris ↄuenit pᷣdicato:
cũ iſta in pluribusvera.oẽs bñtes bonũ poꝛ

tum maris ſunt diuites.

¶ Notasdũ ẽ t᷑tio: ꝙ exẽplũ differt
ab inductiõe duplr.¶ Unoꝰ qꝛ ĩquctio ſꝑ bʒ
ꝓ ↄñnñte ꝓpõnem vlem:ſed exemplũ qñq; ꝑ⸗
ticularẽ ⁊ qñqᷓ; vlem hʒ ſi large capiat᷑. Exe⸗
plũ de ↄcluſione ſingulari:vt ſoꝛtes eſt riſi⸗
bilis: ergo plato eſt riñbilis. Exẽplũ de pti⸗
cularivt bꝛugẽſes ſunt diuites:ergo ⁊ rotho
magenſes.De ↄcluſione vᷣo vli pʒ in pꝛĩo no
tabili. Scðo differũt qꝛ inductio ſemꝑ bʒ in
añte plures ꝓpõnes ſingulares:dũmo ſubᷣm
añtẽs babeat plura ſingularia: ſed ſi nõ bẽat
niſi vnũ ſingulare tunc inductio in añte non
habet niſi vnà ꝓpoſitionẽ ſingularẽ ſed exẽ
plũ vt in pluribꝰ:non babet niſi vnã ppoſi⸗
tionẽ ſingularẽ ſiue indefinitã ſiue ꝑticula⸗
rem. ſed tñ in antecedente exempli poſſunt
eſſe plures pꝛopoſitiones ꝑticulares vel in⸗
definite: ſifi in o/te.
¶ ' Motandũ eſt q̃rto:q; exẽplũ redu
citur inductionẽ imꝑfectam ⁊ ad ſyllogiſmũ
boc modo. Naʒ pꝛo medio ſyllogiſmi debet
poni termin ſimilitudĩs.⁊ ꝓ maioꝛe erxtre⸗
mitate dʒ poni pꝛedicatũ cõcluſionis et pꝛo
minoꝛi extremitate ſubiectũ eiuſdem et pꝛo

Qñ etem
plũ ẽ ↄña
ꝓbatiua.

Dfnt exẽ
dlum ⁊ in
dquctio.

De lredr⸗
ctione ex
empli ad

medio inductionis imperfecte:ſue pꝛo ter⸗

mino inferente debet poni ſubiectum añtis
exempli ex eo inferendo vnam vniuerſalem

vt boc exemplũ ſoꝛtes eſt riſibilis:ergo pla⸗

1

Tractatus Quintus.

to eſt riſibilis:qꝛ vterq; eſt bõ:ſfic reducit᷑ ſoꝛ fiue diffinitiones:

tes eſt riſibilis: ergo oĩs hõ eſt riſibilis ↄña

pʒ inductionẽ imꝑfectaʒ. Sil a ſingulari

ad vlem erreſpectu pꝛedicati conuenientis
ſubiecto vniuerſaliter ſũpto valet ↄnña: ⁊ vl⸗
tra ſeqᷣtur.oĩs hõ eſt riſibilis ⁊ plato eſt hõ:
ergo plato eſt riſibilis.per oↄñam de darij: er
go de pꝛimo ad vltimũ bñ ſeqͥtur:ſoꝛtes ẽ ri⸗
nbilis:ergo plato ẽ riſibilis:qꝛ vterq; eſt bõ
Et ſic ptʒ ꝙ exẽplũ reduciad ſyllogiſmũ nõ
eſt de exẽplo facere ſylłm: ſed eſt oſtendere
quomodo ↄſequens exempli ſequitur ad an
tecedens exẽpli per inductionem ĩperfectã
et per ſyllogimmum. .B
¶ Aoõtra dicta pꝛio ſic arguit᷑. Hic
eſt exemplũ.oẽs anglici ſunt boni boĩes ar⸗

mMoꝝ:ergo ⁊ oẽs bꝛitones ſũt boni hoĩes ar⸗

moꝝ:qꝛ vtriq; ſunt exerciti in actibꝰ belli⸗
cis:⁊ tñ diffinitio exẽpli nõ ſibi ↄuenit: cum
ibi nõ ꝓbet᷑ vnũ ꝑticulare ꝑ aliud ergo diffi
nitio eſt mala. Scðo ſic af.bic eſt exemplũ

ſtricte capiẽdo.ſoꝛtes ẽ riſbilis: ergo plato

E riſibilis.qꝛvterq; eſt bõ.⁊ tñ diffinitio non

ſibi ↄuenit:qꝛ ibi nõ ꝓbatur vnũ ꝑticulare ꝑ

aliud: ergo diffinitio exẽpli ſtricte capiendo

eſt mala. ¶Tertio ſic af. ad ꝓbatiehẽ ↄcluſio

nis nõ ſufficit noticia añtis.ſʒ bonitas ↄñe:

ſed in exemplo non eſt bona ↄna:ergo ꝑ exẽ

plum nibil pꝛobari poteſt.

Ad röes
in oppm̃.

¶ Ad pꝛimũ ðꝛiꝙ licʒ ibi ſit exẽplũ
large capiẽdo:nõ tñ ſtricte capiẽdo exẽpluʒ
mõ exemplũ large ſumptũ nõ diffinitur bic:

lolũ ſtricte. Ad ſcõᷣm ðꝛ negãdo minoꝛẽ.⁊

ad ꝓbationẽ ðꝛ diſtinguẽdo aſſũptuʒ vlł ſtri
cte capiendo iſtũ terminũ ꝑticulare vt disin

guit᷑ 3 infinitũ ⁊ ſingulare:a ſic ↄceditur aſ⸗

lumptũ.vel large capiẽdo ꝑticulare vt ſe etx⸗

tiũ ðꝛ ꝙ łʒ in exẽplo non ſit ↄna foꝛmalis:iñ

eſt bene materialis. ⁊ etiam intellectus ſup⸗

Diffõ lo⸗
ci dialecti
Eecec
Differũt
pꝓpõ: cð
Cconclo:et
Lunciati

plet bonitatem ↄſequentie.

¶ Locus eſt ꝑ quẽ argumẽtũ cõfir
maturuõ dãda ẽ eiꝰ diffinitio put h
ſumit᷑. ¶ Eñ locꝰ ẽ ſedes argumẽti
vel id a quo ad ꝓpoſita q̃ſtionẽ con

ueniẽs trabit᷑ argumẽtuʒ.Quid aũt

ſit qſtio dictũ eſt. ¶ ¶ Et ſciendũ ſt
; ꝓpõ:q̃ſtio:ocluſio:⁊ enũciatio ᷣin
ſubſtantiã idẽ ſunt. differũt aũt ſᷣm
rationes.diuerſas em̃ babẽt rõnes

Scð

fi vt pꝛius patuit.
ʒ em̃ ꝙ dubitabilis eſt ðꝛ q̃ſtio

ꝓut vero iã ꝓbata eſt ꝑ argumentũ

eſt ↄcluſio ꝓut ponit᷑ pꝛo alio in pᷣ⸗
miſſis ẽ ꝓpõ: qꝛ ꝓpõ dẽʒ iᷣm ꝙ eſt in

—

pᷣmiſſis ad pꝛobãdũ ↄcluſionẽ.Enũ

ciatio aũt eſt m ꝙ ſignificat eſſe vł
non eſſe:vt ſoꝛtes currit:ſoꝛtes non

currit. ¶ Zocꝰ aũt diuidit᷑ in locum
maximam. ⁊ in locũ dꝛiam maxime.

diuiſio lo
ci.

Locus maxima idẽ ẽ quod maxime.

UVnde.Maxima eſt ꝓpõ qua non ẽ
altera pꝛioꝛ neq; notioꝛ.vt oẽ totuʒ
ẽ maius ſua ꝑte.Itẽ de quocũq; pᷣdi
cat᷑ diffõ et diffinituʒ. ⁊ de quocũq;
pᷣdicat᷑ ſpẽs de eodẽ pᷣdicat᷑ genus.

Quid lo⸗
c waxia.

¶ Locus dꝛa maxime eſt illud quo

vna maxĩa differt ab alia.vt iſte mna
time.Oe quocũq; pᷣdicat᷑ ſpẽs ⁊ ge
nus.⁊ de quocũq; pᷣdicat᷑ diffinitio

Quid lo⸗/
C dfa ma
rxime.

⁊ diffinitũ differunt ꝑ terios ex qᷣbꝰ
cõponũtur.vna em̃ cõponit᷑ ex gũůe

⁊ ſpẽ.altera ex diffinitiõe⁊ diffinito
vñ iſti terĩ ſimplices dicũtur differẽ

tie ⁊ maxime.¶ Et ſciendũ q tã lo

cus maxĩa qʒ locus differẽtia maxi⸗
me ðꝛ locus:qꝛ vtrũq; confert firmi
tatẽ ⁊ robur argumẽto.Iñ ꝓpoꝛtio
nabiliter ſumit᷑ bic locus ad locũ in

rebꝰ naturalibꝰ:q; ſicut ille ſuat res
in eſſe:ſic ſimiliter bic locus confir⸗

mat argumentum.
tendit ad illa:⁊ ſc negatur aſſumptũ.Ad ter .
¶ Motanduʒ ẽ pꝛĩo:ꝙ bic nõ capit

loc pꝛĩe intẽtioꝑalit᷑ ꝓ coꝛꝑe locate: fiue ꝓ
ſuꝑficie circũdante coꝛpꝰ locatũ ſed ſcðe in⸗

¶ Circa bunc textum.

tẽtionalr ꝓ loco logicali.⁊ nõ ꝓ loco ſopbi⸗
ſtico:ſed dialectico.Quid aũt ſit locſopbiſti
cus logicalis videbit᷑ in tractatu de fallacijs

qd ãt ſit locꝰ dialecticꝰ videbit᷑ inferiꝰ.Sil-

iſte teriꝰ ſedes in diffõne loci nõ capit᷑ pꝛie

intẽtionalr ꝓ ſcãno ſiue cathedra: ſʒ ſcðe in

tẽtionaliterꝙ illo per qð ↄfirmat᷑ argumen
tũ dialecticũ.O¶ Eñ diffinitio loci dataa pe.
biſ.dʒ ſic intelligi.¶ Locus dialecticus ẽ oꝛa

Intel. dii
finiti. lo

tio cõfirmatina argumẽti dialectici vel ter⸗
mini ex quib talis oro cõponit᷑: ex quoꝛum

tel dir

lii nüni⸗ i
ith iefi
8 inraiie runu⸗
adlaen eſer
6 ittnunt nanten
ſohveiteron mrni
nriguußh ir
e gt rnn gftch
auktſititie ien
ſe gnbob mhis di *
ſriten ſidinn
etel en
ſsrice Mdi⸗
nun nmniunhcihenie

ingenii
nin nnc ſal gen

„

inelig Loiremminef 15
ſbeaſen hornech noticr
Uatteſceterninis elfini
tenpli ſn poe wotumeſt mans

¶Voricicterno or
regulafſre pog ſenotn imn
Nuene nugn,
ocunq; medici diftntior d
Gnsmurinda en eo
frnunr ergenemdCDic
Offnitoneöfinnutimtüann
tiedidecicead difetetann
hefegylarum Nel ppoſtione
umchvenon onfirnantre

. düen Abalig tiſteſn dun
quocnch halcaf ſpis ge ein
equociialca; djffntfo n
tüdiffenntotenoseri
tur. ma em cöponſt er gie
tera er diffinnder diffiito
cri fimpuces dicunr diffei
nime. (Aſciencigti
tiaq; locus differenamn
usge nrniq confenfin
bur argumeto. Ei ppoſ
ſummt bic locus ad oan
uraud'rd ſaunlleſuunne⸗
ſumiter bic locns Cnfhe

Gumentum.

KZCEK

De locis dialecticis

termĩoꝝ babitudie adiuuicẽ talis ofo bʒ xi
tatẽ:⁊ argumẽtum ꝑꝑ talẽ of̃onẽ bʒ vᷣitatẽ ⁊

euidẽtiã. Iñ ꝑ h̊ ꝙ ðꝛ ofo ↄfirmatiua tãgit᷑

Intel. di
uiſionis
loci.

loc maxia.⁊ꝑ h̊ qð ðꝛvł termi tàgit᷑ loc dre

maxime. . .
¶ Secũdo notãdũ eſt:q auctoꝛ di⸗
uidit locũ:q̃ diuiſioidʒ ſic intelligi.De nume
ro locoꝝ aliꝰ ẽ locꝰ maxĩa ⁊ alꝰ ẽ locꝰ dr̃a ma
xĩe.Añ iſte terminꝰ maxia nõ capit᷑ in ꝓpo⸗
ſito pᷣme intẽtionalr ⁊ adiectiue cũ tũc eſſet
of̃o incõgrua:ſʒ capit᷑ ſcdᷣe intẽtionałr ⁊ ſub⸗
ſtãtie. Silr iſte terminꝰ dr̃a:capit ſcðᷣe inten
tionalr ⁊ ſubſtãtiue:ita ꝙ ſit cõpoſitiua locu
tio in ambobꝰmẽbꝛis diuidẽtibꝰ põt dici ꝙ
p totũ locꝰmaxĩa ẽ vna dictio⁊ ſic capit᷑ incõ
plexe.Silr loc?dr̃a marie ẽ vna dictiovł ſup

plẽs vicẽ vni dictiõis incõplete. Itẽ iſte ter

minꝰ maxĩa ⁊ h̊ cõplexũ locꝰ maxĩa idẽ ſigñt
⁊ꝓ eodẽ ſupponũt ſʒ tñ ↄuertibilłr.qꝛ iſte ter

minꝰ maxiĩa ẽ ſupiꝰ ad h̊ cõplerũ locꝰ maxĩa:

qꝛ oẽ illud qð ẽ locꝰ marĩa ẽ maxĩa:lſʒ nõ ecõ⸗

Etemplũ

tra.q; iſta ꝓpõ qðlʒẽ vł nõ ẽ:cẽ maxĩa ⁊ tñ nõ
ẽ loc maxĩa:cũ ipᷣa nõ ſit ↄfirma:iua alicuiꝰ

argumẽti. ¶ Itẽ iſta diffõ:maxĩa eſt ac.dʒ ſic
intelligi.Locus maxĩa eſt regula ſiue ꝓpõ q

nõ ẽ altera pᷣoꝛ neq; notioꝛ:q eſt pᷣciſe cõpoſi
ta ex eiſdẽ terminis vel ſimilibus cũ ea.ſicut
iſta ꝓppõ:oẽ totum eſt maius ſua parte.

¶ Motãdũ ẽ tertio locꝰmax ima ẽ
regula ſiue ꝓpõ ꝑ ſe nota ↄfirmatiua alicuiꝰ
ↄne dialectice. Exemplum: vt iſta oꝛatio de
quocunq; pꝛedicat᷑ diffinitioꝛ diffinitum:eſt
locus maxima: per talem pꝛopoſitionẽ con
firmatur argumentũ. Dicitur notanter in

diffinitione cõfirmatiua alicuius conſequen

Intel. dik
finiti. lo⸗
ti differẽ

tie dialectice:ad differẽtiam maximarum ſi⸗
ue regularum vel ꝓpoſitionum per ſe nota⸗
rum:que non confirmant argumenta:vt iſta
pꝛopoſitio:omne totum eſt maius ſua parte:
eſt maxima:⁊ tamen nõ eſt locus. Item iſta

tie maxi. diffinitio locus differentis maxime eſt ꝛc. in

Eremplũ

telligit᷑ ſic Locus differentia maxime eſt ter
mini ex quibus cõponitur maxima ſiue regu
la ↄfirmatiua conſequẽtie dialectice: ex quo
rum bhabitudine adinuicem maxima bʒ veri⸗
tatem ⁊ euidẽtiam:⁊ ipſa differt ab alijs ma⸗
maximis. Exẽplum:vt iſti termini diffinitio
⁊ diffinitũ ſunt locus differentia maxime: qꝛ
ex iſtis terminis cõponitur iſta maxima de
quocunq; pꝛedicatur diffinitio ⁊ diffinitum

⁊iſta maxima bʒ euidentiam ⁊ veritatem er

babitudinẽ terminoꝝ iſtoꝛum ſcʒ ly diffini⸗

Folio lxxiiij
tio a diffinitũ. vꝑ iſtos termĩos illa maxims
differt ab alijs maximis.vtputa ab iſta de q

cũq; pꝛedicat᷑ ſpẽs ⁊ genꝰ.Alio mõ põt intel

ligi diffinitio. Locus differentia maxime eſt

terminus vel termini:ex quo vel ex quibus
cõponit᷑ maxima:verificabilis vel verifica⸗
biles de terminis poſitꝭ in antecedente ⁊ cõ

ſequẽte ↄñe ꝑ maximã confirmabilis.

¶ Motandũ eſt q̃rto:ꝙ qñ argumẽ⸗
tu dialecticũ eſt factũ cõiter ſolet qͥri. Uñ lo
cus.iſtiꝰ qõnis ſenſus põt eẽ multiplex.nꝰ
ſẽſus eſt qͥs terioꝝ poſitoꝝ ĩ maxĩia ↄtirmati
ua talis ↄſie dialectice ẽ vᷣiſicabilis de terĩo
inferẽte:⁊ qͥs de termino illato ↄne foꝛmate

Senſus
illiusque
ſtionis.
Ingdelo⸗
cus.

¶ Ali ſenſus eſt a quo terio denoĩat᷑ rla ſiue

maxĩa ↄfirmatiua argumẽti:ꝑ qua tʒ ↄña di

alectica.Aliꝰ ſe us:qͥ eſt babitudo teri infe

rẽtꝭ ad terĩiʒ illaꝝ.Et ſolet reſpõderi ad iſtas

qõnẽ ꝙ af a diffinitõe ad diffmitũ:h eſt. iſte
terminꝰ diffõ vᷣificabilis ẽ de terio inferẽte:

⁊ ule terminꝰ diffinitũ eſt xificabilis de ter⸗
mino illato:ſiue terminꝰa quo denoĩat᷑ maxi
ma ↄfirmatiua ẽ iſte terminꝰ diffinitio ⁊ ter
minꝰ inferẽs ſe bʒ vt diffinitio reſpectu terĩ
illati.Et q iſta reſpõſione babita:nõ adbuc
babet᷑ regula ꝑ qua exponit᷑ argumẽtũ: ſiue

quã confirmat argumẽtũ:iõ ſolent boĩes
querere maximã:boc eſt qͥ eſt maxia ſiue re⸗

gula ꝑ quãavalet talis ↄña dialectica.ſiue per

quã argumẽtũ babet virtutẽ ꝓbadi ↄñs.Ali
qñ aliqui querũt:da maximãa.boc eſt da regu
laʒ cõpoſitã ex teris vᷣificãtibꝰ de terio infe
rente⁊ terĩo illato q̃ quidẽ regula ſit ↄfirma
tiua talis ↄñe ſoꝛmate vel ſenius eſt.explica
budinẽ quã bz aſis rõe teri inferẽtjad ↄnñs

rõne terĩi illati.Et ad q̃ſtionẽ ſolet reſpõderi

de qcũqᷓ pᷣdicat᷑ diffõ ⁊ diffinitů.ſilr qᷣcqͥd pᷣ⸗
dicat᷑ de genere ⁊ ſpẽ.vñ manifeſtatio iſtarũ
regularũ vidabitur in ſequentibus

¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur
Cocus eſt coꝛpus locans vel ſuperficies cir⸗
cũds coꝛpus locatũ.ſedargumẽtũ nõ ↄfir⸗

matur per coꝛpus locans vel ſuperficiem cir

cundãtem coꝛpus locatũ:ergo non ↄfirmat᷑
perllocum⁊ per conſequens male diciciturq;
locus eſt pꝛopoſitio confirmatiua argumẽti
¶Secundo ſic arguitur.nulla bona diffini⸗
ariſtotelis.ſecundo poſterioꝛum.ſed iſta dat
per methaphoꝛam:ex quo iſte terminus Se
des capitur metbapboꝛice¶Et ſimiliter iſte

lij

tið debʒ dari per methaphoꝛã.vtvidet᷑ velle

poſito. ¶Ad ſcdʒ ðꝛ lʒ nulla bona diffõ de⸗
beat dari ꝑ metbaphoꝛã nõ reductã ad ꝓpã

¶AAd tertiũ ðꝛ negãdo ↄñam.⁊ad ꝓbationẽ

Tractatus Quintus·

terminꝰ loc. eſt inſufficiẽs. Tertio ſic a. extrinſecũ:ꝛ ꝑ locũ maximã mediũ. Locus
ſi illa diffõ eſſet bona: ſequeret᷑ ꝙ iſti termi⸗ differẽtia marxime intrinſecus eſt termmive. Quid lo⸗
ni hõ equꝰ ⁊ aĩal eſſent locꝰ.ↄñs eſt ſalſuʒ cũ rificabiles de termino inferẽte ⁊ termino il⸗ cus diffe⸗
iſti termini nõ ſunt locus maxima. nec locus lato alicuiꝰ one i qua ↄña termini ſupponũt rẽtiama⸗
dꝛia maxime vt pʒ p diffinitionẽ loci maxĩe. ꝓ eodẽ ↄuertibiliter. vel vnusverificatur de xime in⸗
ↄna pʒ:qꝛ er duobus terminis ſumitur argu alio cum hoc addito eſſe e in m aliquem mo⸗ trins.
mentum.puta ab inferioꝛi ad ſuperius. dũ eſſendi in. Exẽplũvbi termini ſup t

eE ëdo eodem ↄuertibiliter. vt ſoꝛtes eſt bõ: ergo
¶Ad pꝛimũ dicit᷑ licet capiẽdo ortes eſt riſibilis vbi ſubir enn⸗ pꝛopꝛia par
iſtu terim locꝰ pᷣme intẽtõnaliter ſit coꝛpꝰlo ſio eius ſunt locus diff erẽtia ma rime intrin⸗
cõs ſiue ſuꝑficies circũdãs coꝛpꝰ locatũ:non ſecus.Exẽplũ vbi vnd vificat de alio cũ ald
ſi capiat᷑ ſcðᷣe intẽtionalr quomo capit᷑ in p⸗ qito eſſe in:vt in h argumẽto:domꝰ eſt:g pa⸗
ries eſt. ibi vnꝰ illloꝝ terminoꝝ verificat᷑ de
alio cũ hoc addito eſſe in:cũ hec ſit vera pari
es eſt in domo:⁊ iſti duo termini.ſ.nomẽ to⸗
tius integralis:⁊ nomen ꝑtis integralis ſůt

n. Tad ie locus differentia maxime intrinſecus
ðꝛ ꝙ lʒ ab ipᷣis ſumat᷑ argumtũ tãq;ex terĩs

locutiõez manifeſtã:tñ bñ dat᷑ diffõ ꝑ metha
foꝛãꝗ qñ datur ꝑ terĩos metaphoꝛice ſũptos

er qbꝰ ↄoſtituitunargumẽtũ ſiue ↄna vlargu⸗ ¶ Notãduʒ eſt ſecũdo:q locus ma

Diuiſio
loci
Quid lo⸗
cus intriĩ
fecus.

Quid lo⸗
cus extri
ſecus

Quid lo⸗
cus medi
us.

Intel. di⸗
uiſionis,

mentatio dialectica.nõ tñ ſumit᷑ ab illis tan tima intrinſecus eſt regula ſiue pꝛopoſitio ꝑ
qᷓ;a terminis verificabilibus de termino in⸗ ſe nata confirmatiua alicuius ↄñe dialectice Quid lo⸗
ferente termino illato ex quibꝰ maxima cõ compoſitis ex terminis verificabilibꝰ de ter cus mari
firmatina argumenti componitur. mino inferente ⁊ termino illato ſupponenti me intri⸗

ee bus pꝛo eodem conuertibiliter. vel vᷣificabi⸗
¶ Zocꝰ dꝛĩa marxie diuidit locum les e ſeinuicẽ cũ boc addito eſſe in:vt iſta Kend
intriſecũ:extrĩſecũ ⁊ meaiũ ¶ Locꝰ poſitio. de quocũq; pꝛedicat᷑ diffinitio ⁊ diſti.
intrinſecꝰeſt qũ ſi umit argumẽtũ ab nitum eſt locus marĩa intrinſecus:qꝛ ꝑticu⸗
bis q̃ ſũt de ſubſtãtia rei ſicut in dif larẽ ꝓpoſitionẽ ↄfirmat᷑ tale argumẽtů:ſoꝛ⸗
. . + e „ 5 2 j.
Sranicennkanagthab Pin el in tali argumẽto poſitis.¶ Locus d:ĩa maxi⸗ Quid lo⸗
ſeꝑata ſunt a ſubſtatia rei ſicut in lo rermino inferẽte ⁊ illato alicuiꝰ ↄñe:in qua rẽtia ma⸗
co ab oppoſit :vt ſi q̃rat᷑ vtx ſoꝛtes ↄna termini nõ ſupponũt ꝓ eodè:nec vn il⸗ xime ex⸗
Ealbꝰ. ⁊ ꝓbet ſoꝛtes nõ ẽ miger.& ſoꝛ loꝝ verificatur de alio cũ boc adaito eſſe in: trinſecus
tes eſt albꝰ.¶ Locꝰ mediꝰ eſt:qñ iᷣu nec vnus connotat aliquid pꝛo quo alter ſup
mit argumẽtůͦ ab his que ptim oue⸗ ponit.vt:iſti termini babitus ⁊ pꝛiuatio
miunt cũ teris in qõne poſitꝭ ⁊ ꝑtim ¶ Tertio notandũ eſt q; locus ma⸗
differũt ab eis ſicut vninoca ⁊ deno rima extrinſecus eſt regula vel ꝓpõ conſir⸗
minatiua:q dicũt᷑ ↄiugata.vt ſi qᷓra⸗ matina alicuius oñe dialectice. compoſita er
tur vtu luſticia ſit bona:⁊ ꝓbat᷑ ſic. terminis verificarilibus de termino inferẽ⸗ Qui lo⸗
iuſtũ eſt bonũ ergo iuſticia eſt bona te ⁊termino illato:nõ verificabilibꝰ de ſe in cus mri
¶Eirca bunc textum. .
¶ otandũ eſt pꝛimo ꝙ bic ↄſequẽ

ter auctoꝛ diuidit locũ differentiã maxime:

aliqͥd ꝓ quo alter ſupponit.vt iſta maxia. de ſecus.
quocũq; verificatur vnũ cõtrarioꝝ oppoſito
rum:ab eodẽ vere remouet᷑ reliquũ eſt cõpo
q̃ diuiſio dʒ ſic intelligi.de nu mero locoꝛum ſita ex terĩs vᷣificabilibꝰ de terĩo mferẽte:et
differentiarũ maxĩe qͥdã eſt locꝰ dꝛĩa maxĩe terĩo illato qͥ nõ ſupponũt ꝓ eodem:nec poſ
intrinſecus:a quidam extrinſecus:⁊ quidaui ſunt vificari de ſe inuicẽ cũ hoc addito eẽ in
locus medius.Et ſicut locus differentia ma⸗ vt iſta argumẽtatio cõfirmat᷑ ꝑ marimã iam
xime diuidit᷑ ſic etiam locus maxima diuidit᷑ dictã ſoꝛtes eſt albus:ergo nõ eſt niger ⁊iſti
locũ maximã intrinſecũ ⁊ ꝑ loci maximam duo termini albꝰ niger nõ ſupponũt ꝓeodẽ

me ertrinſecus eſt termini verificabiles de cus diffe⸗

Ngmetiehbisſum del
inqueſtionepofftornz erg⸗
ſufficiens minoꝛ pygꝛ cet
ſubſütia terminox c e⸗
oofffinirood offimtion⸗
ſecion tſiobbisnonſumin
ſuntde ſubſtantitennmori
noftdeſtbſtant diſfinitio
Uitioeſt inluffic ens.

1 6e (Adpiini enegi

uicẽ cũ boc addito eſſe in:nec vnus cõnotet me extri⸗

N

inoppfñ

uſre
goe

Mtionẽ Rcdceletoghe
fone beingtie ſet ppterl
os rig nö dinicgk grnd
le ono ef iti de dot
anurſneſittg erur iteſic
gfemnre (A ſcn den

1gonne anffn;
. 4 .
inſui⸗ kmid⸗
Eienninoprel pd⸗
mriſniine
Peoceechef in

ſoefeintfnenn deeinn

farnemn I

Neoern
ſſibſtäna nnnſe⸗ duuc

lxxv
oiito⸗
. in q̃ſtione eni
e loci. niin Aans
diuiſio tern us d iption
aeſſe in. ſ n ainde tum. ñr au Znte
otacgicge lin, rer waert Punc ter bic Dnein giuiſidls
b c dꝛ. infe interp⸗ irca mo: qᷓ iſio d inſe at
lio e cꝙ lo erĩo dẽ: in ¶Ci mon iui intrin
de alt to:q de te eode ſ eſt p cũ:q d rie i ſub
nec foranai⸗ Teid noelteri conete Tnota ſan d iſti ier uſ⸗ ma
C n . iui ſjero le nalkin
bäänri necſig Loens me nneet ilaro ills keladira geon cro⸗ gde 1oc Rircfa e uid lo⸗
uimnen eſ B Al nic le rüreete⸗ erlſti nkient olael ereil r lie H uasi⸗
— qu⸗ max u0 ötra:y eri nũt ꝓ onit. ⁊ ſi m atia. A ãti ha c inſec ĩo illa rinſee H
ien ietet D e egi dal ee⸗ ri ve po ſuppe oce cet ſtaͤt⸗ mit⸗ ſecus inſece intri⸗ ter iſtitr ſtati
unn ſupponi ſn ed ve tter ſup lter tis v 6 vo e⸗ oco inſecu tri tle i te? E: vt ſub
ud em ñ ſun ino alt zcre n ne⸗ 3c intr u int axte ferẽ dẽ: g/
nnnm h m n to:qu quo⸗ ⁊cõ edo. max icui ima loci dra m io in eo ra ma⸗
nenns illato d ꝓ tis 2 albe locꝰ m alic x ba.⁊ ꝑ c teriĩ ter ꝓ 8 b rifi
aweſenze blignenn, in 2il t illu ſtrac bũ7 3 lo inua eriꝰ ſu Lo de ibili locu ini ven
S arnn einl rab⸗ nen zornr erRaae Serti ien regrtnind
Alternſane ſern e qu⸗ P er i n'on i⸗ ri nẽ i a: aꝛ eet iliter.
enſnr 8 ione! 82 ne ꝓʒ terĩ dv opoſi teri net⸗ 7 ba:q te e ibilite 12 id lo⸗
s diſi. DPpia e cat atita la ſin ne tert ſe ſt c updi⸗ iſuppo itio ſu en tibi a u id lo⸗
inhn uã u ĩ dẽ. ſa e p toꝛſt iffin⸗ c a ſub fere dͤuer Cia 2 Quid
fferin⸗ einurin t9 ſt rege cui⸗ fone ip ocretũ di nſe ino in P100αnar ati⸗ ria
— u Vt 8 eſ ectice: ũt ꝓ it: ⁊ coc to. ter intri min eodẽ Cc2 firm ili 7ma 2
ppiff⸗ locäß 9 diu ialec ppon pon ia ſi ſtrac ime in ornr lO t3: o icabi C inſec
entn 8 id loc ſe di ſup r ſup axi abſ f. Zo tine s de onũ 0: nota vific Eti trin atia.
öanmen neſte uid e ⸗ non lte ſſta m ũ de it. bile lapperi 8 põ eſe ris: onẽti ibſta
Nibapmnio fic 9 iam lllat uo alt vt i ſtract gu K/ ca q4 ſun e1 po x te ſupp ei
n Lperifiegk de axi il 4 rĩs: bſ gr um e illato: ãdũ eſt p ſita e to: ſu ma⸗
wüle⸗ innnuen 8. illud paͤste to:3 lo ſic inſec locus i Not ſuba opoſi lo ewriite ituʒz
tdeſtiniherft, im gin ergee icta pꝛĩ intr neel r5 us a ice: ce terĩ plu: diffini ,
ldel ſni ne te ta ej de c ict locũ u: g 102 inſec Alect Ete cempl. 7 03
. kduotenniniſnn ſi tur a dic it ꝑle exti fᷣ ma ad rrinſe deage ferẽte it. Exer itio ſt ꝓp. fe⸗
wrriſ integralisſi ce ntra iuidi in te ide 9 c2 it ne 10 inke ibilit diffin 2 e 1 in I6
iernumngtit s Con Mraigwetpi nrgee n ſumit 19 eterisa len ödtcai ſuba: ĩ ter tibili
ls. eimminlecns C axia nediũ na:q ſic af. ñi non ĩoꝛũ bůd odẽ ⸗ 7 Po ſec? a iᷣ ter ↄuer ter . b⸗
8 rinlceifen in do c:a tin terioꝛ by ꝓe natie dmin ice: cu b el.ſub
ſde⸗ loens n . — rer 9 inſec?: ſtatia eſt in de q xia itr lectic ſuppo icabili aute inte oniſ
Kſecicog ftip tri axin alio. intrin ſub initio t de ma: Ss ma ſie dia odẽ is Fific ſero eſt giuiſi
Gulaſine o e n fam ̈ de locꝰ i t de diffi n en de locus a oñ 7 pe eris De nu lius inde.
egul fedalente gn d 0ρ79 ſt lo ᷓ ſun di no ue tiua illat? xte . ba:a lius ecu
ecngeſtr Cnius ofe diale e vn tu e is ꝗᷣ erg iciẽs f. arge firma Ri it e illato a ſu de: a ia ſe
waluiz lbidetn gen d ñ effecti b his oꝛuz: zeffic ſicaf. trin⸗ fin ⁊ ter oſtitu io il o iptõ axĩa
mn cricebil id ã Etũ a fit ca io 2in 871 co ter ſec ſer maxi
ints verif ii ſein ſu mẽ po q ert loc? ij ga rẽ ipſa Ete ter thiſec⸗ deſe loc)n rin
r ienmins lunſihoen rgu ione! 02 pz: CX Eeſt etum er: inferet le inn i) eſta idit᷑ imã int
temminoil Alyficabi⸗ ſun 3 ueſt ine 70.0 ionẽ e ume itum t . inte marie ꝛgli diui tim⸗ ſ ma
tonvenibite nik, i cien rmi iffi itur di iffi⸗ mn dra. nitie Et locũ n :7¼½
encome tdeſſeinpti⸗ 4 ſuffi ãtia te ad d ſum . : cu 0 d . locoꝝ diffin iõe. P P 0 10e: 2 , 3
N cctoe⸗ tiordiſt ſtãtia! ito a on oꝛu is: ergo 8 tatio atia iptios: diuiſio i loci
äsrasnn ſub ffin b bis n mine ionis: logi pꝛe ſubſt eſcr ſta diuiſt ui
4 eaicii dus tien a di ñi ab ia tert initie inter 8 a ſu eia d . ſta d inito. un
rum gumetiuſen ecus: ſubſt tiad V ſis: iui⸗ trin iffini eratio in chad ad ſy . pdeõs
Kusm knnengun ſe de ſtant . an it di nur ditti rpꝛ tio: ꝗ i loe imo⸗ m adp
ofirnat! hönain nt ſub icien do 5 poſu lo cũ a adué ter itellig onin d ſuan 3
Wegnlug nis ſun fit deſ ſuffic ega no p tur i ſee ibintrer⸗ X ite 9ſyn lali a iẽ⸗
5 Aeeſhoſen liodeter Ou no! ſt in ñ ðꝛen pe. h. 6 ſeqᷣti ond tima9 ladi 6e da it loc ſſenti de cap t
ſoule. ficabi inmt/ l itio e imũ P 5n5 h. ne 2 Not iffõ it le eſſen P ili
endni dte H nit ꝛim do r Ep. b. olo C! oech rean Dicfinttiop rtib
kerteisn (Noans ſede dp cedede heno ſeg dinkol⸗ d echa diffs. aofn d Keffois
. topoſins. yerifecbl g ſur e en 2n0 iciq iſionẽ nepꝑp iſtũ filłr lo 4 ut d ialr 2 terio edia
Mele ini 4 ſiein e tionẽ i maxĩe . 6t di iui . oꝛze3 ad . Et . 2ſic ent 9 de 6 ime
eſtterm. icud ofe ſil tire⸗ 5es atio i ma⸗ liuida põt ip d ino Et imüu. iata: gꝛ e im ſpẽ ĩ 1. „
ns e laro ali eneern d rõe ba loci 6 di Be eigon ali onim dia p̃dica oni ſua ſp St ſilr
trete : üͤlare eocen ſein me A ſionẽ xian ſt ita. r ĩtel egã lligi s nor finitionep ð ſyno de ſr iter. E 3 de
garde Nonenti⸗ in opp us ma nõ eſt datur. Ksgegaia eſts Kaüllnei tialis tibili locus bie
urdegt ſino⸗ 6 cit: xime QA. dupli S itiõe dnüt d diffim Et d ialr 129 ur ĩtel ur lo locus a
m cataliqn 8tgiit ci ma grione Eeg, inioy iffin uppo d de er. ſſentia dat qucüt lam ipto
onnote ibebins: nn⸗ dre m ionẽ ð⸗ term 1diffin nimo k eſſ tione: i redu ⁊ eti eſcri e
R Plonsn ci batio ãtia wvel. erĩ icẽ ců li⸗ pdica cript ñ locu r⸗ ne. de ut deſe er de
Ritenm jeſtchloa d ꝓ bſt inox: ve ꝛter icẽ iũ ðꝛ ſi ta pᷣ eſc iſtü aſſio 2 ficu ibilit
aer enc CON 79 de ſub mi 10o1 inu tiu eü a d ac iſ Pp2 m. q rti le iij
üe⸗ loc è* q ſit d s tert Ali de ſe ter loen Et lamp ctu nue
no nota thrue voſſte ⸗ à ntiali aik. atur Ad ci ipto. pp i ſubie et co
10 aseſle⸗ iecon nere⸗ 4 eſſen ſic oce ificã tur. locũ ſer ad ſuã ſuñt liter:
nutecs jedallcch mminon ne 4 cver egatu = 34 59 cto ʒ e ad idẽta
e , elemmnine ſei noꝝ E:ne ſice n uidi tãtib ſion acci
Kcnmsz ei ſid tnr ode:n⸗ ungen⸗ iui ratib. aſſt ra
n minn t R eann urnlte benn K. Paicnin
wlnſ⸗ wan⸗ ſicut co in cũ gria en
umaln GGubdiui ner teẽ loc 12 ⅓½ erbnfik
nngen iti ſo gima eeieh⸗ Zc bis
nfan uelne Gſni nid loc⸗ a ſu atiã. Etũ a
= bſta umẽ
ℳ.* bilid eo iivein 3 lit᷑ a .
R—Z onite jun ſum
c0 eſem — t 8
de! frm O0N 6000
rch n ſ
„ Slg, g

67/

fimn
—,— . — 77 diffinmg
Tractatus Quintus. ungini
deſcripto eeptta ita ppria paſſio pᷣdicatur nõleſt bic ad ꝓpoſitũ:ſed ſoluů de interp̃tatio Pfleitannt tol
accñtaliter ⁊ ↄuertibiliter de ſuo ſudo eõ. ne ↄuertibili c interpꝛetato.¶ Ad tertium e eenortule⸗
Et ꝑ locu ab interpᷣtatiõe dak intelligi lo⸗ ðꝛ ꝙ locus a diffinito datur intelligi ꝑ locuz Nlunon Giri
cus ab interpᷣtatoad interpꝛetationẽ. Et ad a diffinitione.et locusa deſcripto per locum 4 ſcgnue.⸗ tamd
iſtü ge⸗ gännne Jarus ab vonpiſied a deſcriptione. g – dfnid ſen d
expoſitã. rlocꝰ ab expoſito ad etponẽ⸗ Fuifi& 5 rr re; 3 fotſolh o usſen
tẽ.nõ q; etponẽs ⁊ expoſituʒ pᷣdicãtur de ſe Wltis degt Lors Ka . ſenigla ito⸗
inuicẽ ↄuertibiliter: ſz qꝛ cõuertibiliter ides ee rei ⁊ eentialia.¶ dlone Quid crninoufen isl
Dind ſignificãt quantũ ad veritatẽ et falſitatem. bi eneicie ad diſßntu Dad le nfinie ſſnn fint
iudter: — w e inꝰ in ↄtinet q̃ttuoꝛ argumenta ⁊ q̃ttuoꝛ ſyerod
e ri, uartonotgont N reonin, in marinas Al Paio ſubiſctedo ens en ufmn
latus. tale añs d: anc tan oñs. Sed terminꝰ il- nẽ affirmatiue: vt aĩal ronale currit: atlo Ctaburie
atus ẽ termin? pofit? in ↄñte rõne cui curri a diffinitio⸗ no⸗
latus ẽ termin? poſit in ↄñte rõne cui tale ergo hõ currit.¶ LZocꝰ a ⸗ zickpꝛmon
oↄñs ðꝛ ↄñs ad tale añs,.vt in iſta ↄña:bõ cur⸗ ne affirmatiue. Waxima. qcqͥd pꝛe ¶ridi icni vffin
rit. ergo aial currit.iſte terminꝰ bõ ðꝛ termi gqicat de diffõe: de diffinito. ¶ Se o⸗ ngininin 4
gus inferens. a iſe termin Mialð termin cũdo pᷣdicãdo diffinitõeʒz affirmati⸗ N a ſchthell li en
iilatus. Iñ vt dicũt auctoꝛes locꝰ dz denoĩa tyt ſe ſt aĩal rénale moꝛtale: edt Konendifudin
u lato:̊ le: vt ſoꝛtes eſt aĩal rõnale moꝛtale: aptqj an finton⸗
ria termino inferente:⁊ non a terio illato: ſoꝛtes ẽ bö. Locꝰ a diffimito n ſhrſtne poenn .
eſt ab aliquo terminoverificabili de terio in ergo loꝛte 2Loc a diffinitone Fimmi iriur: Pöſfintinn
ferente:qui impoꝛtat terminũ inferenteʒ fic· affirmatiue.V atia. de quocũq; pᷣ⸗ tocteie imeligil
ſe bfe ad terminũ illatũ.Ex quo patet ꝙ oĩs dicat diffinitio:⁊ diffinitũ. Ter⸗ ggleisgtettsſſguif
terũ q ↄneniẽten rñqet᷑ c qritur vñ loc dʒ tio ſubijciendo diffõnẽ negatiue: vt wpfuetteminis uip
eẽ terin ſcde intentionis nue impõnis qde qĩal rönale moꝛtale non currit: ergo enifnlo⸗(Lonsd
materiali ſignificato dʒ ſignificare terminũ / t. Loc? a diffimtöe ne ſſunnecktemin;
“ er de foꝛmaliignificato & fignifi bõ nõ currit. Zocꝰ a diffinitõe nega Dffintoneeſtenninz
inferentẽ: ⁊ de foꝛmali ſignificato & ſignifi ⸗ Maxĩa qcqᷣdr kde dijfi ierteadetenioilatd
care terminũ taliter ſe babere ad terminũ il tiue. ria. qeqd remouet de dif eſt wonettyeock
latũ:puta vel vt genus:vel vt diffinitio: ⁊ ſi nitione:etiaʒ remouet᷑ de diffinito. igfafßöötikdetnie
Fee ſe Arer teiltne deber conſtitui regule ¶ Quarto pᷣdicãdo ifligtſon? ne nti ztiat eteiollen
¶ EKötra dicta pꝛio ſic argut. if⸗ Nllue vt lapis no Eaial roale moꝛ⸗ ifmidifichͤ⸗
UKotre Pee c e.R/ tagle. ergo lapis nõ ẽ hõ. Loeꝰ a diffi tlagfe dilectueihvit
finitio loci a ſubſtantia cõuenit loco a cõco⸗ mitloe negatiue.Maxia.a quocũq; fisſl, difinitio:tr difin
mitantibus ſubſtatian ergo eſt inſufficiens. diffo: ⁊ diffinitũ. & Zoc W on *
Di öcomitãtibꝰ ſubſtan Vemouet᷑ diffo:⁊ diffinitũ.¶ Locus itio Ddifmnito ecicai deten
Amßs ptʒ:quia in loco a cõcomitãtib ſubſtan diffinito eſt birucko ipin a hz eac iniä utcckuein
tiã ſumitur argumetüa ſubſtatiaterminop à mm ei bitudo ip na Quid lwæ nend degnocichecſen dſfn
in queſtione poñtoꝝ:ergo ⁊c. ¶ Scðo ſic ax. diffinitionẽ. Et ↄtinet q̃ttuoꝛ argn⸗ d irhnk eciend
locus ab interptatione ad interpꝛetatuʒ eſt mmẽta:⁊ q̃ttuoꝛ maxima S:ſicut locus n aiß ſnn⸗ Cnerztiſettcit
loeus a ſubſtãtia: ⁊ tñ terĩ nõ ſupponũt ꝓ eo ꝗ diffinitiõe. ¶ Pꝛĩo ſubijciẽdo difoe oneimriinworni
dem cõuertibiliter. ergo diffinitio loci a ſub guyrſ BS 7 hö t. erao ,,e Alhet gkuon n
n conertiuiter.e Iffinire finitũ affirmatiue. vt bõ currit. ergo ciadffinnone poſſun⸗
ſtatia nõ cõuenit oĩ contento ſub diffinito. ran „77 ee .,,Alohe oſſum
Minoꝛ pʒ de iſta interpꝛetatione ledẽs pe⸗ aial ronale moꝛtale cuxrit. loc 4 dif erernſanispzin tertr.
dem: ⁊ de iſto interpꝛetato lapis:qͥ nõ ſnppo finito affirmakue. M axia. uicqd grolnſieraur m
nut ꝓ eodem cõuertibiliter. Zertio ſic af.lo pdicat᷑ de diffinito:etiã ð di initio ſſaan nafftarent man
cus a diffinito: et ſi locusa deſcripto ſunt ne. ¶ Scðo pꝛedicãdo diffinitũ af⸗ —
boeſci a ſubſtatia ⁊ tñ non enumerantur in di⸗ firmatiue:vt ſoꝛtes eſt hõ:ergo ſoꝛ⸗ chlet⸗ rcihlerner
A4 rSes uelſone- ergo eſt inſufficieno. tes eſt aĩal rõnale moꝛtale. locus a (inen ai
in oppm. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ negando añs ⁊ ad diffinito affirmatie. Maxiĩa de quo ekuffttn Gt
ꝓbationẽ da e lʒ ſumat᷑ argumentũ aſubſta cunq; pꝛedicat᷑ diffinitũ: ⁊ diffinitõ nnek hhelngan dc⸗
tia torminoꝝ veriſicabiliũ de ſe inuicẽ cĩ ¶[Tertio ſubijciẽdo diffinitũ nega meniniſemne
ataee in no ria ba oy p eodẽ ouerti⸗ tiue. vt bõ nõ currit: aĩal röale moꝛ ſeſreſcoeſeiinen
Ebboneen Rae enegehomions tale no currit. locus 2 diffimroe me zktseſieſnnn e
⁊ad ꝓbationẽ ðꝛ ʒ ledẽs pedẽ ſit iterp̃ta tale no locus a dimmn er ni eeſaenſ⸗
io n ↄuertibilis cũ iſto terio lapis:tñ de tali gatiue. Maxima, qcquid remoue ſeni 1 uäumin

lendo diffonirgatue t
le moegale non unnn ergo
It Loc adiffimoenegn
Nria gcqdremonetdedift
niqz remouet de diffinto.
opͤdcido diffintioreye
lapis noe aial roͤaleno⸗
lapis nocho Loc adf
atiue. Maria. aguoeig
Aſfo⸗n diffinitü.(Loas
—
ne Et otinetqmno /
mo: ranmoſchi⸗ 1
e (broſincetunl
natie vthoͦ ⁵
int nt wadf
lenrnt lct

ne⸗ Mari.
kmufin z5 dſfilte

vrec difinni 6

nNotabile

Intel. lo
ci adif. tã
maxĩe qᷓ
dra maxi

conditio
nes argu
mentoꝝ
locia dif⸗
finitione

De loco a diffinitione

a diffinito:etiã a diffinitione.Quar
to pᷣdicãdo diffinitũ negatiue.vt la⸗

pis nõ eſt bomo:ergo lapis non eſt

aĩal rationale moꝛtale.locus a diffi
nito negatiue.axĩa a quocũq; re
mouet᷑ diffinitũ:etiam diffinitio.Et
ſciendũ ꝙ locus ſemꝑ dʒ denoĩari a
termino inferẽte ⁊ nõ ab illato vt añ
diffinitio eſt inferẽs:eſt locꝰ a diffi⸗
nitione qñ vero diffinitũ eſt inferẽs
eſt locus a diffinito.
¶ Circa bunc textum.

¶ notãdũ eſt pꝛimo:q bic aſequẽ⸗

ter in ꝓpoſito nõ capit᷑ diffinitio largevt ſub
ſe cõpꝛebẽdit diffinitionẽ quidditatiuam de
ſcriptionẽ:⁊ diffinitionem qͥd nominis: ſʒ ca
pitur ſtricte ꝓ diffinitione eſſentiali ſiue qͥd
ditatiua:⁊ ꝓ diffinitione cauſali.Et dʒ
nitio eius ſic intelligi. Diffinitio eſt oꝛatio
explicãs qͥd eſt res ſignificata ꝑ diffinitũ cõ⸗
poſita ex terminis qui pꝛedicãtur eſſentialit᷑
de diffinito. ¶ Locus differentia maxime a
diffinitione eſt termini vᷣificabiles de terĩo
inferẽte ⁊ de terĩo illato alicuiꝰ ↄñe dialecti
ce:ſupponẽtibꝰ ꝓ eodẽ ↄuertibititer.qʒꝝ vnꝰ
ſcz ly diffõ pᷣdicat᷑ de terĩo inferẽte:⁊ ly diffi
nitũ pᷣdicat᷑ de terĩo illato.¶ Sʒ locꝰ maxĩa
a diffinitiõe eſt regula ſiue ꝓpoſitio ↄfirma
tiua ↄñe dialectice:cõpoſita er duobꝰ termi
nis.ſ.ly diffinitio ⁊ ly diffinitũ:quoꝝ vnꝰ ſcʒ
ly diſfinitio pꝛedicat᷑ de terĩo inferente ⁊ ly
diffinitũ pꝛedicat᷑ de terĩo illato.Exẽplnʒ vt

de quocũq; pꝛedicat᷑ diffimtio:⁊ diffinitum. ¶

¶ Notãdũ eſt ſecũdo q locꝰ a diffi
nitione ↄtinet qttuoꝛ mõs arguẽdi ſiue ꝑ lo
cũ a diffinitione poſſumꝰ quattuoꝛ modis ar
guere:vt ſatis pʒ in textu:ſed obſeruãde ſũt
due ↄditiões:quaꝝ pᷣma t:i termini ſtent
ꝑſonaliter:qꝛ ſi ſtarent materialiter ſiue ſim
pliciter ↄna non valeret:vt nõ ſequitur: aĩal
rationale eſt vox cõplexa:ergo bomo eſtvor
cõplexa:cũ añs ſit verũ:⁊oñs falſuʒ.Silr nõ
ſequitur.aĩal ratõnale eſt diffinitio: ergo bõ
eſt diffinitio.¶ Secunda cõditio eſt: ꝙ non
variet᷑ appellatio:quia tũc non valeret argu
mentũ:vt nõ ſeqͥtur ſoꝛtẽ ſcio eſſe boĩem: er⸗
go ſoꝛtẽ ſcio eſſe aial rationale:qꝛ ſenſus an⸗
tecedẽtis eſt iſte.ſoꝛtem ſcio eſſe boĩem vᷣm
ↄceptũ cui ſuboꝛdinatur iſta voxr bomo: ⁊ er
iſta nõ ſeqͥ ↄſequẽs ſcʒ ꝙ ſoꝛtẽ ſcio eſſe aĩal

Folio lxxvi

rationale.Et iſte due ↄditiões debẽt poni in
quolʒ loco maxima a diffinitiõe:vt de quolʒ
pᷣdicat᷑ diffinitio ⁊ diffinitũ:dummõ termini
ſtẽt ꝑſonalłr:⁊ dũmõ nõ variet᷑ appellatio.

¶ ‚ Notãdũ eſt tertio ꝙ iſta diffini⸗
tio dʒ ſic intelligi. Locus differentia maxĩe
a Siceod eſt duo termĩ.ſ.diffinituʒ ⁊ diffini
tio quoꝝ vnꝰ.ſ.ly diffinitũ vificabilis eſt de
termino inferẽte:a ly diffinitio de termino
illato.¶ Sʒ locus maxumaa diffinito eſt re⸗
gula ſiue ꝓpoſitio cõfirmatiua ↄñe dialecti⸗
ce:cõpoſita ex illis duobꝰ terminis.ſ.ly diffi
nitũ ⁊ ly diffinitio quoꝝ diffinituʒ verificat᷑
de termino inferẽte:a diffinitio de texmino
illato ↄnñe ↄfirmande per talẽ regulaʒ.vt de
quocũq; pᷣdicat᷑ diffinitũ ⁊ diffinitio:ſed de⸗
bent obſeruarisue ↄditiones pꝛiꝰ poſite et
etiã dʒ addi in quolʒ loco matiĩa a diffinito.

cos reducit᷑ locꝰ a ſynonymo ad ſynonymũ ⁊
ecõtra.ñ locꝰ dr̃a maxime a ſynonymo eſt
iſti termini ſinonymũ ⁊ ſynonymũ quoꝝ vnꝰ
eſt verificabilis de terminolinferente ⁊ aliꝰ
detern eo illato. Sʒ locꝰ maxima a ſynony⸗
mo eſt rła ſiue ꝓpoſitio ↄfirmatiua ↄñe dia⸗

lectice:cõpoſita ex illisteris ſynonymũ ⁊ ſy⸗

nonymũ.Et ſilr debẽt obſeruari ↄditiones

pꝛiꝰ poſite.Et pñt fieriargumẽta qttuoꝛ mo

dis ꝑ iſtũ locũ ſicut ꝑ locũ a diffinitione. Eñ
tũc argumẽtũ tenet ↄſtructiue qñ añs eſt ꝓ⸗
poſitio affirmatiua ⁊ tũc tenet deſtructĩe qñ

añs eſt ꝓpõ negatiua ſiue eqͥualẽs negatiue

Contra dicta pꝛimo ſic arguitur
nõ ſeqͥtur aĩal rõnale eſt diffinitio: g̊ bõ eſt

diffinitio:a tñ ar̃ a diffinitione ad difrinituʒ

affirmatiue ſubijciendo:ergoꝛc.Scðo ſic ꝗr
ſoꝛtẽ ſciò eſſe boiem:g ſoꝛtẽ ſcio eſſe aĩal rõ⸗

nale:⁊ tñ arguit᷑ a diffinito ad diffinitionem

ergo male dictũ eſt ꝙ a diffinito ad diffini⸗

tionem valet argumẽtũ affirmatiue pᷣdican⸗

do.OTertio ſic arguitur:ſi diffinitio loci diſ
ferentie eſſet bona ſequeret᷑ ꝙ iſti duo ter⸗
mini:bõ ⁊ aĩal rationale eſſent loci differen

tie maxime.cũ vnꝰ illoꝝ eſt babitudo vniꝰad

aliũ:ſed ↄñs eſt falſum qꝛ ex illis nõ cõponit᷑
maxima:nec illi termini ſunt ipſa maxima
¶ Ad pꝛimũ ⁊ ſcðʒ:dicit᷑ ꝙ ſolutio
patet ex dictis.ꝗ Ad tertium dicitur negan
do conſequentiam capiendo diffinitionem
ad intellectum pꝛius datum.
l iiij

Intel.lo
ci a difſi⸗
nito tam
maxi. .
dra maxi

diffi⸗· ¶ Quarto notadũ eſt ꝙ ad iſtos lo Quis lo⸗

cusa ſino
nymo ad
ſynony⸗
mum.

Ad ratio
nesin op
poſitum.

Tractatus Quintus.

Quid de⸗ ¶ Deſcriptio eſt oro ſignificãs eẽ tatũ.Et eodẽ modo intelligit de in⸗
leriptio en accidentalia:vt in riſibile eſt terpꝛetato ſicut de diffinito.
deſcriptio hoĩs.Ael ſic. Deſcriptio (Li
. Lircaihunc texrtum.
eſt oꝛatio ↄſtans ex genere ⁊ ppꝛio eretrum. .
vt aial riſibile. ¶ Locus a deſcrip⸗ ¶ Notãdũ eſt pꝛimo qꝙ hic ↄſequẽ⸗
tione eſt habitudo deſcriptionis ad ter auctoꝛ diffinit deſcriptionẽ: q diffiuitio
Quid lo⸗ deſcriptũ.Et continet quattuoꝛ ar⸗ ſic tenankahtfiktre nondt⸗ ichiin⸗ Ine
z1 jace 5 mamfeſtans quid eſt r 1 mficata ꝑ deſcri
n Beor laittno⸗ er a Cicttr ol⸗ ptũ.cõpoſita ex terĩs qui pᷣdicãtur accidẽta⸗
1.riptioe. u8 201 imtione 2 oꝛmat bie liter de deſcripto.vt aĩal greſſibile bipes:eſt
mõ argumẽta ⁊ marime ſicut ibi:ni⸗ deſcriptio buiꝰ termini bõ. Alia diffinitõ de
ſi ꝙ lbi ponitur diffinitio ⁊ diffimtũ ſcriptiouis que ponit᷑ in tertu eſt ſatis clara
bic vo deſcriptio ⁊ deſcriptũ ¶ In Locus differentia maxĩe a deſcriptõne eſt
znbanerttyt ahiner dtgzig nn Dnens mie Aihtir e nmoieekire
nrleſens pedſec incrprcrarte , verrhtorte nmeilrg eas ean d
6 PecE A ꝑ maximã erx illi 3. ¶Se
nois lapis Alia eſt queuertit cum ſocus marĩaa deſeriptione eſt regula ſiue p
Dupler ĩ INterpꝛetato ſuo vt amatoꝛ ſapiẽtie pontio cõfirmatiua ↄñe dialectice: cõpoſita
Kenbaeia⸗ eſt interpꝛetatio huius noĩis philo⸗ · ex illis duobꝰ teris.ſ.deſcriptio ⁊ deſcriptuʒ
tio ſophus ⁊ boc mõ ſumit᷑ bic diffini Re d et Neregta weere ill 8
ttzr ptati ferente:⁊ alius.ſ. rio illato
tur ſic. ieptario eſt er Bonu iſ Exẽplũ:vt qͥc qͥd pꝛe dicatur de deſcriptiõe:ꝛ
L u8 nois minus noti per alin noiné de deſcripto dũmõ terĩ ſupponãt ꝑſonaliter
magis notũ. vel per integrã gatio dũmodo nõ variet᷑ appellatio. Et arguitur
ne ¶ LZocus a nois interpꝛetatione quattuoꝛ modis ꝑ iſtũ locũ ſicut in loco a dif
eſt babitudo interpꝛetationis ad in finitiõe. Et ſunt quattuoꝛ marime ſicut in lo
terpꝛetatũ. Et ↄtinet tot argumẽta coa diffinitione: ponendo loco iſtius termi⸗
⁊ tot maxĩas ſicut locꝰ ꝗ diffinitiõe eni diffinitio illũ terminum deſcriptio.
SS umo ſubijciẽdo interpᷣtationẽ ¶ Notandũ eſt ſecũdo qꝙ locus dif Jutello.
Onuidlo⸗ ꝗffirmatiue.vt amatoꝛ ſapiẽtie cur⸗

lerern H 4 daſeine eſt duo termini qꝝ orgmge
rE 2n 9 is in vn ſcʒ deſcriptũ vᷣificat᷑ de termino inferẽ⸗ 0 ra
ursthihan t age 3 baie teia ly deſcriptio de termino illato ↄñe otir⸗/ xie qᷓ de
de interpᷣtanonex de interpᷣtato, mdẽ ꝑ maximã exillis terĩs cõpoſtã. Sed marune.
de interp̃t atione⁊ de interpᷣtato. locnariaa deſcripto ẽ rła ſiue ppõ ↄfirma
ſic a parte pᷣdicati vt ſoꝛtes eſt ama tiua ↄñe dialectice cõpoſita ex illis teris.ſcʒ
toꝛ ſapientie.ergo eſt philoſophus. deſcriptũ ⁊ deſcriptio. qꝝ vnꝰ.ſ.ly deſcriptũ
¶ ‚QLocus a noĩs interpᷣtatiõe a vificat de termio inferẽte. ⁊ ly deſcriptio de
xia.de quocũq; pᷣdicat᷑ interpᷣtatio: termiĩo illato. Ereplũ: vt cquid affirmat᷑ de
7 interpᷣta tũ ¶ Negatiue ſic ꝗ parte deſcripto etiã affireat de deſcriptiõe:terĩs:
I Vr e f ſonalr ſupponẽtibꝰ:⁊ dũmõ nõvariet᷑ appel
ſubiecti:vt amatoꝛ ſapiẽtie nõ cur⸗ ſonalr ſupponẽtib:ꝛ d Arier opp
OeeVI SAO! 2½ oĩg tio. Et fit qttuoꝛ mõis argumẽta ꝑ iſii lo
Tit. g pꝓhᷣus nõ currit ¶ Locꝰa noĩs cũ:ficut ꝑ locũ a diffinito:a ſiſr q̃ttuoꝛ maxiĩe
interpᷣtatione. Maxiĩa qᷣcqͥd remo⸗ Itẽ duplex ẽ ĩterpᷣtatio.ſcʒ ĩterpᷣtatio ↄuer⸗
uet ab interpᷣtatione:⁊ ab interpꝛe⸗ tibilis cũ interpᷣtoto: de illa nõ eſt bic ad ꝓ
tato. ¶ A pte pꝛedicati ſic. ſoꝛtes poſitũ. Alia ẽ ↄuertibił cũ ĩterp̃atoꝛ de illa
non eſt amatoꝛ ſapientie: ergo non eſt bad ꝓpoſitũ. Of loci dr̃a maxĩe ab inter
eſt phbiloſophu 8. ¶ Locꝰ a noĩs inapᷣtatiõe eſt duo termini.ſ.ĩterpᷣtatio ⁊ interpᷣ

11 Pin . GS,„ tatũ. quoꝝvn'. ſ. ly interp̃tatio eſt pificabilis
terpꝛetatione. Maxima a quocũq; de termĩo inferẽte:⁊ interpᷣtatũ de terĩo illa

emouetur interpꝛetatio ⁊ interpꝛe to ↄñe dialectice ↄfirmãde ꝑ maximaʒ ex il⸗

Intel. lo⸗
cia deſeri
ptione tã
maxie qᷓ
dre maxi,

Eu Z3a no⸗
C rpꝛeta⸗
C. one.

Intel. lo.
ab interß
tatiõe tã
maxie
dra maxi.

Rſ

ineröurio ificz deten
pitfeeniargunetacttuo⸗
cosdifinito ſi ttuo.
duud ocitoid en dictl.

Obeſtio. A nurias r gega ödlcat

deinterötadeteris ſͤtt
nouret apellrio ¶G
nurinifuep is uriis
gunim wbiafguttooffinit
ccotran deſcrptione dde
Cbinterötatione adinterotn
lennin inſerens tenninns
ſbiegavelöcicnrtſen ſan
a Auiponuntura pane ſudien
Giinp a (hitengm
confinmmmtnr per tales dn
Aliguo mogo Arrribuitur d
ſunprerogenn noch dedet
bobligue ſunpro E peri
Aamenumfiue ſſacosle

hunelluseſtafin
bunneltseſt uis

deſcniptiquor
at de temiwinfe Vnus l
minoilind e fen a
lsterminis de dante Nin
in oſti(Ge ni
„ Rn
ecticer cöpoſtz
rinewrerfinietr i
Udeieniti derioiln
da wecham dedelerͤen
düänd teiſionir ſolte
waner pe lano Eranguitnr
tispiſtüloci ſem inltoadi⸗
int quattuor marime ſontindo
ne ponendo locoiſtinus ternni
Giterminumdeſcriprio,
jeſt ſcidoqlocns df
deſenpoeſt duotenmm⸗
i Fificai determnino inſce⸗
iode termino illatofe gfn⸗
nierillisteris ipofti e⸗
cenproe t fue o nm
gice cöpoftaetil ste is ſ⸗
l
mioinſerete :,deſrirde
Ctiplirt ehnaffnm de
de delihtioeters
i e
rn nöraliet ay
n zisgngneniſi
1niſinto,:ff ttne⸗ Ner ac
= efeni⸗ hr
Nortd lanoͤe un 4
cüit Sunot N , gen
1 loe dis nuriethine netie
Bie enptin,
ifunis

4

6

W

5 4
., ℳ 7

= =

1

ſele⸗

mi iten
terminiil

4

(winterhennn. cll

el,.
,NNNh

ſegNe.

Intel. lo.
agb inter⸗
pꝛetato.

tam max.

q dra ma
xime

Queſtio.

Snlutio

De loci deſcriptione

teoeeere ..
tione eſt rła ſiue ꝓpõ ↄfirmatiua ↄne diale⸗
ctice ↄfirmãde cõpoſita ex iſtꝭ teris.ſ.ly int᷑⸗
pᷣtatio: ly interpᷣtatũ q̃ꝝ vnꝰ.ſ.ly ĩterpᷣtatio
Fificat᷑ de terĩo inferẽte:⁊ aliꝰ.ſ.ille terminꝰ
interpᷣtatũ de terĩo illato ↄñe ↄfirmãde ꝑ il
lã maximã ⁊c.Exẽplũ:vt qͥcqͥd vᷣificat᷑ de int
pᷣtatiõe ⁊ de intertpꝛetato.dũõ teri ſuppo⸗
nãt ꝑſonalxr ⁊ dũmõ nõ variet᷑ appellatio.Et
pñt q̃ttuoꝛ mõis fieri argumẽta: ⁊ quattuoꝛ
maxi.ꝑ iſtũ locũ:ſicut ꝑ locũ a diffinitione

¶ Notãdũ eſt tertio ꝙ locus diffe⸗
rẽtia maxĩe ab interpᷣtato eſt duo terĩ.ſ.li in
terpᷣtatũ:⁊ ly ĩterpᷣtatio.qꝝ vnꝰ.ſ.ly ĩterpᷣta
tũ ẽ vᷣificabilis de terĩo inferẽte.⁊ aliꝰ.ſ.ly i⸗
terpᷣ̃tatio de teriĩo illato ↄñe dialecice cõfir⸗
mãde ꝑ regulã erx illis terĩs cõpoſitã. Sʒ lo
cus maxiĩa ab interpᷣtato eſt regula ſiue ꝓpõ
ↄfir matiua ↄñe dialectice:compoſita ex illis
terĩs.ſ.interpᷣtatũ ⁊ interpᷣtatio.q vnꝰ.ſ.ly
interpᷣtato vᷣificat᷑ de terĩo inferẽte.⁊ aliꝰ.ſ.
interpᷣtatio vᷣificat᷑ de termĩo illato.Et tunc
pñt fieri argumẽta qᷓttuoꝛ modis ſicut in lo⸗
coa diffinito.⁊ ſiłr q̃ttuoꝛ marĩe obſeruatis
duabꝰ ↄditõibꝰ pꝛiꝰ dictꝭ.q ↄditões dñt addi
ad maxiĩas.vt qͥcqͥd pᷣdicat᷑ de ĩterpᷣtato etiã
de interpᷣtatõe:terĩs ſtãtibꝰ ꝑſonałr:⁊ dũmõ
nõ variet᷑ appellatio.¶ Sʒ ſi qͥs qrat ꝑ quam
marximã ſiue ꝑ q̊s marĩas dębẽt ↄfirmari ar
gumẽta vbi arguit᷑ a diffinitiõe ad diffinitũ
⁊ ecõtra a deſcriptione ad deſcriptũ:a ecõtra

lis terĩs cõpoſitã Sʒs locꝰmaxĩa ab interpᷣta

Folio lxxvij.

locum ab interpꝛetatione reducitur locꝰ ab

— „- l5 = ⏑ KF . .
exponente ioiau an r ſtam. Et ad locum

ab interpꝛetato reducitur locꝰ?ab expoſita ad
exponentem totalem. Eñ locus differẽtia
mariĩe ab exponẽte totali ad erpoſitã: ẽ duo
termini.ſ.exponẽs totalis ⁊ expoſita quoꝛuʒ

De lo.ab
eroonen

te ad ex⸗
poſitam.

vnꝰ.ſ.exponẽs totalis eſt verificabilis ð ter⸗

mino inferente: ly expoſita de termino illa
to conſequentie dialectice confirmande per
marimam ex illis terminis compoſitã.¶ Sʒ
locus matima ab exponẽte totali eſt rła ſiue
pꝛopoſitio confirmatiua conſequẽtie dialec⸗
tice:compoſita ex illis duobus terminis ſcilʒ
exponẽs totalis ⁊ expoſito:quoꝛum vnꝰſcilʒ
lv erponẽs totalis verificat᷑ de termino infe
rẽte:⁊ alius ſcilicet oppoſita de termino illa
to.Exempluʒ:vt ſi exponens totalis ſit vera
⁊ poſita eſt vera AInde in cõfequẽtijs que fi⸗
unt per illum locũ debemꝰ arguereireſpectu
terminoꝝ iſtoꝝ:verum:falſum:poſſibile:im⸗
poſſibile: neceſſariium ⁊ contengens:⁊ tamẽ
ſi illi termini capiãtur materialiter:tũc terĩꝰ
inferens.ſ.ly erponẽs totalis debet capi ſᷣm
ſuppõem materialem:⁊ filr terminus illatus
Sed ſi gales termmi ſupponãt perſonaliter
tunc ter hinus illatus ⁊ terminus inferens
⁊ illatus debent capi ſᷣm ſuppõem perſonalẽ
Erxẽplũ pꝛimi:vt iſta oꝛatio hbomo currit ⁊ ni⸗
bil aliud ab bomine currit eſt vera:ergo iſta
tm̃ homo currit:eſt vera ⁊ eodẽ mõ arguemꝰ
reſpectu alioꝝ termĩoꝝ pꝛius enumeratoꝛuzʒ
Exteplũ ſcði:vt bõ currit:⁊ nibil alud ab boĩe

ab interpᷣtatione ad interpᷣtatũ.⁊ ecõtra: qñ currit vere.ergo tantum homo currit vere ſi

terminꝰ inferens ⁊ terminus illatus nõ ſunt
ſubiecta vel pᷣdicata:ſed ſunt termini obliqͥ
qui ponuntura parte ſubiecti:vel a parte pᷣ⸗
dicati..¶ Rñdetur ꝙ talia argumenta tenẽt
⁊ confirmantur per tales marimas. Quicqͥd
aliquo modo attribuitur diffinitioni obliqᷓ
ſumpte:eodem modo debet attribui diffini⸗
to oblique ſumpto.Et per illam maximã iſtð
argumentum:ſiue iſta conſequentia tenet.
Bꝛunellus eſt aſinꝰ aĩalis rationalis. ergo
bꝛunellus eſt aſinꝰ bominis.Similiter.quic
quid attribuitur ſiue ↄuenit diffinito obliq
ſumpto eodẽ mõ attribuitur diffinitõni obli
que ſumpte per illaʒ maximã ↄfirmatur illa
ↄſequẽtia. Soꝛtes verberat vominem ern
ſoꝛtes verberat aĩal rationale.Et ſilr poſiũt

ſfieri marime a deſciptione ⁊a deſcripto. ab

interpꝛetatione.⁊ ab interpꝛetato.

¶ Ntandum eſt quarto:q; ad iſtum

ue veraciter.O Itẽ locus dꝛia maxime ab er⸗
poſita eſt duo termini quoꝝ termĩoꝝ.ſ.expo
ſiei ⁊ exponens:vnꝰ.ſ.ly expoſita verificatur
de terĩo inferẽte ⁊ alius.ſ.exponens totalis
ð termino illato conſequentie dialectice con
firmandeper maximam ex illis terminis cõ
poſitam. ¶ Sed locus maxima ab expoſita ẽ
regula ſiue pꝛopoſitio confirmatiua:vt ſi ex⸗
poſita eſt vera exponens eſt vera.Et pᷣm iſtũ
modum eodẽmodo arguemus ꝑ locũ ab ex⸗
ponente a totali. ð

¶ CLontra dicta pꝛimo ſic aguitur.
Non ſequitur.animal riſibile fuit adaʒ.ergo
bomo eſt adã.et tamen ibi arguitur a deſcri
phione ad deſcriptum.ergo ſecundum talem
locum non valet conſequentia vel argu nen
ſubijciendo.¶ Secundo ſic arguitur non ſe⸗
quitur. bomo curꝛit: ergo oẽ riñbile cur:it.et
tamen iibi arguitur a deſcripto ad ðᷣſeriptio⸗

Ad rões
in oppm̃.

te ⁊ conſequente modo ſic non eſt hic ĩ dictæ

Quid lo.

aↄco. ſb.

Subgi⸗
uiſio

Tractatus Quintus

nem. ergo talis locus non valet.¶Tertio ſi
ar guitur: non ſequitur omnis amato: qniz:

—„væ a*E:⸗

tie en bomo:ergo pbiloſopbus eſt omnis ho
mo cum antecedens ſit verum ⁊ conſequens
falſum:⁊ tamẽ ibi arguitur ab interpᷣtatione
ad interpꝛetatum:ergo talis locus non valet

¶ Ad pꝛimum dicit᷑ negando mino
rem:qꝛ in loco a deſcriptõe termini dñt mãe

re eque ample ⁊ eque reſtricte in antecedẽte

⁊aconſequente.O Ad ſcᷣm ðꝛ negãdo minoꝛẽ
quia in locoa deſcriptione ⁊a deſcripto ter⸗
min inferens ⁊ termiuus illatus dʒz eodẽ mõ
ſupponere:⁊ ſ̃m eandem ſpeciem ſuppoſitio
nis modo ſic non eſt in conſequẽtia dicta:qͥa
termnus inferẽs ſupponit determinate ⁊ ter
minus illatus ſupponit confuſe ⁊ diſtributĩe
¶ Adtertiũ dicit᷑ negãdo minoꝛẽ q; inona q̃
arguitur per locum ab interpꝛetatione teri
debent ſupponere eodem modo in antecedẽ

conſeqnẽtia: quia ille terminus bõ ſuppõit ð
terminate in añcedete ⁊in ↄñte diſtributiue
Et iõ in oĩbus ↄñtijs qͥ fiunt per locũ a ſuha il
la ſunt obſernada ꝙ terꝰinferẽs teriillatꝰ
dñt eodẽ ſuppõere:⁊ ᷣm eãdeʒ ſpſuppõis
etiã dñt ſuppõere ꝑſonalit᷑ ⁊ nõ dʒ variari ap
pelatio.⁊ cuʒ boc cetera debent eſſe ſilia:b ẽ
debẽt mãere ſiles copłe ⁊ alij termini a terĩo
inferente ⁊ a termio illato: debẽt eodem mo
do ſupponere in cõſequente ⁊ in añte.ſcða ta
mẽ conditio non obſeruatur ĩ conſequentijs
que tenent per locũ ab exponente totali ad
cxpoſitam ⁊ econtra.
¶ Locus a cõcomitãtibus ſuba

que conſequuntur terminos in que⸗

ſtione poſitos. ¶ Et diuiditur:quia

aliuſeſt locꝰ a toto.alius ẽ locꝰa ꝑte
alius a cauſa.alius ab effectu.alius
a generatione.alius a coꝛruptione.
aliab vſibus.alius a cõiter acciden
tibus.¶ Locus a toto diuiditur ſic
ipſum totum:eſt cum quoddaʒ totũ
vniuerſale.alium totũ integrale.ali⸗
ud totuʒ in qᷓtitate aliud totum ĩ mõ
galiud to.in loco.aliud totũ in tpᷣe.Et
ſᷣm boc młtiplex eſt locus a toto:qa
alius eſt locus a toto vniuerſali.ali⸗
us a toto integrali:⁊ ſic de alijs.Et

ſimiliter diuidit᷑ locꝰ a ꝑte. ¶ Lotũ
vniueriaie vi hic ſumitnr eſt quodli
bet ſuperius ſubſtantiale cõparati
ad ſuũ inferius.in linea pꝛedicamẽ⸗
tali.vt animal ad hoĩem.⁊ bomo ad
ſoꝛtem. ¶ Pars ſubiectiua dicitur
quodlibet inferius ſub toto vniuer⸗
ſali ſunptum. ¶ Zocus a toto vmi⸗

uerſali ſiue a genere:eſt babitudo ip

ſius totius vłis ad ſuã partẽ ſubie⸗

ctiuã:ſiue ad ſuã ſpeciẽ.Et eſt ſemꝑ

deſtructiuus pꝛedicãdo totum vt la

Quid lo.

8 toto vli

pis nõ eſt animal.ergo lapis nõ eſt

bomo. Maxima.a quocũq; remoue
tur genus ſiue totum vłe:ab eodẽ re
mouet᷑ ſpẽs ſiue pars ſubiectiua.

¶ Circa bunc textum.
¶ Motãdũ eſt pꝛimo:ꝙ bic ↄſequen

ter auctoꝛ diffinit locũa cõcomitàtibꝰ ſubaʒ
que diffinitio debetſic intelligi Locus diffe
rentia marime a cõcomitãtibꝰ ſubſtãtiã eſt
duo termini verificabiles de termino inferẽ
te ⁊ termino illato verificabilibꝰ de ſe inui⸗
cem cũ boc addito eſſe in:vt iſti duo termini
genus ⁊ ſpecies ⁊ ſimiliter cauſa ⁊ effectus.
¶ Similiter loc?ꝰmaxima a cõcomitãtibꝰ ſub
ſtantia eſt regula ſiue ppoſitio cõfirmatiua
ↄñe dialectice cõpoſita ex illis terĩs verificꝗ
bilibus de terĩo inferẽte ⁊ terĩo illato quive
rificãtur de ſe inuicẽ cũ h̊ addito eſſe in.Exẽ
plũ:vt de quocũq; veriſicat᷑ ſpẽs:⁊ ſuũ genꝰ.

E¶Cõſequẽter aũt auctoꝛ diuidit locũ a cõco⸗

Diuiſi quando ſumitur argumentum ab hᷣiſ mitatibus ſubam dicẽs locoꝝ differentiaruz
no. .

maxime acõcomitãtibꝰ ſubſtãtiã:quidaʒ eſt
locus differẽtia maximea toto qͥdã eſt locus
dꝛĩa maxie a parte ⁊ ſic de alijs.Et bui diui⸗
ſionis quattuoꝛ vltima mẽbꝛa nõ ↄtinent᷑ p⸗
pꝛie ſub loco a comitãtibꝰ ſubſtãtiã. Sili
locus maxia a cõcomitãtibꝰ ſubſtãtiã diuidi
tur ꝑ locũ maximã a toto.⁊ ꝑ locũ maximam
a parte.⁊ ꝑ locũ maximã a cauſa.¶ Cõſequẽ⸗
ter ibi. Locꝰ a toto ⁊c.ponit ſubdiuiſionẽ cu⸗
ius ſenſus eſt.de numero locoꝝ differentia
rũ maxime a totoaliꝰ eſt locus dꝛia marxime
a toto vli:alius a toto integrali aſic de alijs
Et ſilr locꝰ maxia a toto diuidit᷑ ꝑ locũ marxi
mã a toto vli: ⁊ ꝑ¶ ocũ maximã a toto intepli
⁊ ſic de alijs. Similiter locꝰ dr̃a matie a pte
diuiditur per locũ dꝛiaʒ maxime a par.e. ſub

Intel dit

finitiõis
loci acon
coſubam

Intel. di
uifionis
loci a con

co.ſubam

intel. ſub
diuiſiois

Aaalüterin finplic.n
hothoc noto it o
imellgit difſofic Torü⸗
liseſentialter de ſna gte

Iurdy (Notandieſt termne
ſo ſblej pſetiz go ſubiectiua apit
ſla terio ſerioꝛ perſe velgar
lerninuſimplice afie ly bo
Portes ſobiectiue reſpecn
1ſcaptelubiectina nö iun
0sCDlionodocin
inferioꝛ et yböreipenn
pdifintto Erdederdifin
huneiſtbiectingfeintelie
zalb uektemimnte ſe inen

ek NisCNeniſ diffinit

bnl veſſſlir fe mmelligff ſo⸗

find ooffietdotennini ,
lenim noynig to

ue totunn dle gd eod
Oun pkeabeode
fuepars ſubiectiu⸗

1 neL.
lungnfen
enitnlglamt i
BB
eà (Nonkind ſbſtitüet en
venticblesdetemitoigfete 1
illno venkichlid deſe inti
datoeſſeinmiſtidootemin
nes fimilitercauſa effeen,
loc marimaa cöcomititiy ſd
ula fiue gpofitio cfinnmtiu
kcöpoſterilisteris e fel e
loinferete terio ilatotiſe e
inmce ci haugtoeſeit i n
ciq verifiant ſes tſi gen ier
aüt aucto: diuidit loci sched
bam dies locopdiferentun,
comtitby ſidfini ni b
ttu narinen n htil han
ane ie ile ihli n,
ir grimmiud iend /7 i

7 tinb llitii G. . Guti

De Loco cõcomi.ſubſtantiam Folio lxxxij

iectiua.⁊ ꝑ locũ df̃iaʒ marxie a ꝑte ĩtegrali:- ¶ Notanduʒ eſt quarto ꝙ arguẽdo Wegla ↄ
ſic de alijs.⁊ ſiᷣ locꝰ marĩa a ꝑte diuidit᷑ ꝑlo a toto vli ac.loco iſtius textꝰ dʒ põi illa regu ſeqntiaꝝ,
cum maximã a ꝑte ſubiectiua: ꝑ locũ maxi⸗ la ↄnaꝝ.ODis ↄna cuiꝰ ans eſt ꝓpõ catbego
mã a ꝑte integrali: ⁊ ꝑ locũ maximã a ꝑtibꝰ rica negatiua non exponibilis in qua põitur
in quantitate:⁊ ſic de alͦss terminus ſuperioꝛ diſtributꝰ.et ↄñs eſt. ppõ
¶ Motãdũ eſt ſcðo:q in ꝓpoſito to catbegoꝛica negatiua in qua ponitur terimi⸗
Acceptõ tũ ⁊ ꝑs nõ ſumũtur pꝛĩe intẽtionałr:ſed ſcðe nus inferioꝛ eius eſt bona ↄna. ¶ Dicit᷑ no⸗
nes totiꝰ intẽtionalr. ⁊ ſic ly totũ ſigt terĩos qͥ ſunt to tanter catbegoꝛica:quia ſiañs eſſet ꝓpoſitio
in ꝑtes. ta logicalia: vel qͥ ſant res qͥ ſunt realit᷑ tota bypotbetica non opoꝛteret ↄnam valere:vt
ad alias res.Exẽplũ de iſto terĩo qͥ eſt totum non ſeqtur:mullum aĩal currit.nullus bomo
logicale.vt ly aĩal reſpectu lo bõ. Exẽplũ de currit. ſi nullus aſinꝰ currit nullꝰ bõ currit
terio qͥᷣ ſigt rẽ qᷣ eſt realr totũ vt iſte teriꝰ do tñ ibi arguitur negatine a ſuꝑioꝛi diſtribu⸗
mus.Et ſilr iſte terĩnꝰ ꝑs qñ capit᷑ ſcðᷣe intẽ to ad inferiꝰ:¶ Dr notat᷑ nõ exponibilis:qꝛ ſi
tionalit᷑ ſigt terĩos qͥ ſunt ꝑtes logicales:vł añs eẽt ꝓpõ exponibilis nõ opoꝛteret ↄnaʒ
q ſignificat res qͥ ſunt realr ꝑtes alteriꝰ rei. valere vt non ſequitur ſoꝛtes non inquantũ
Exẽplũ pᷣmuvt iſte terĩnꝰ hõ reſpectu iſtius aĩal eſt riſibilis.ergo aĩal non inqtũ hõ ẽ riſi
Acce. öly terĩ aĩal.Etẽpluʒ ſcðᷣi: vt iſte teri pies. Eñ bilis. ergo aĩal nõ inqtum eſt bomo riſibile.
ple pᷣ ↄplerũ totuũ vłe capit᷑ dupłr Inoꝰ ꝓterio ¶Dicitur etiamdiſtributus:q; ſi termin ſu⸗
totij c: ſupioꝛip ſe vł ꝑ accñs ad ali terim fimplicẽ perioꝛ non eſſet diſtributus nõ valeret oↄna
⁊ hboc mõ nõ capit᷑ ꝓ diffinito qñ pe. b.diffi vt nõ ſeqͥ᷑ aĩal nõ currit:ᷓ bõ ñ currit.Et ẽt
nit totũ vłe h̊ mõ ly aĩal ẽ totũ vłe reſpectu oʒ obſeruare alias pꝓpᷣetates logicales termi Queſtio
lyriſibile ⁊ reſpectu ly hõ.⁊ ſic a toto vli boc noꝝvt dictũ eſt in ſolutiõe tertij argumẽti p
mõ accepto ñ ſumit᷑ locꝰ dialecticꝰqͥ denoĩat᷑ cededẽtꝭ lectõis.O Et ſi querat aliqͥs vtꝝ vg⸗ Solutio
a toto vłi.¶ Alioꝰ capit᷑ ꝓ terĩo ſupioꝛi ꝑ ſe leat argumentũ a toto vłi ad ꝑtẽ ſubiuã affir
adaliũ terim ſimplicẽ.vt ly aĩal reſpectuly matiue Qicitur ad hoc ꝙ ſic.⁊ponitur talis Regkła 3

bõ.⁊ boc modo capit᷑ pꝛo diffinito in textu ⁊ rla ↄna Mis ↄna cuius añs ẽ ꝓpõ cathego⸗ ſeqntiaꝝ
intelligit᷑ diffõ ſic. Totũ vle eſt teriꝰ p̃ᷣdicabi rica affirmatiua nõ exponibis:in qua põitur
lis eſſentialiter de ſua ꝑte inferioꝛi. tertgurte ſt nmio⸗ diſericenln⸗⸗ cum hoc poni
. = tur ſufficiẽter ↄſtãtia oĩz ĩferioꝝ⁊ ↄñs ẽ ꝓpõ
Acce.ðly ¶ Notandũ eſt tertio:q ſiłr hoc cõ at ie i D eoON e
catbegoꝛica.affir̃atĩa ĩ q põit᷑ teriꝰ ĩferioꝛ.ẽ
ꝑs ſubie/ plexuz ꝑs ſubiectiua capit᷑ dupłr. Unoꝰ pzo bög Ja. Dicii Weane Datne a ſufficiẽ⸗
ctiug. terio iſerioꝛi per ſe vel ꝑ accidens ad alium ter ac.qꝛ ſ nõ poneret᷑ ↄſtãtia interioꝛ ſuffi⸗
terminũ ſimplicẽ ⁊ ſic ly bõ ⁊ly riſibileſ unt ciẽt tũc nõ valleret argumentũ vt nõ ſeaf: oẽ
cus Alto modo capitur pꝛo termĩo per ſe Faia eni rfeaneeltd ne re⸗
„QAl 9 ermio per ſe curit ⁊ ſoꝛtes ⁊ plato ẽ.& ſoꝛtes currit
intearlede Por elpech ly aĩal Eli eopif ⁊ plato currit. In iſto 85 arweel o obſer⸗
P diinito. Et debet diffinitio pe. h.q̃ datur uari conditiones pꝛius dicte
parte ſubiectiua fic intelligi. Pars ſudiecti. ¶ Koga diela pꝛimo ſic arguitur.
Intel.lo ug eſt termin? per ſe inferioꝛ reſpectu totiꝰ Si nullu aial currit: nullꝰ hõ currit.&ſi nul⸗
1o. vlis. ¶ Item iſta diffinitiglocus a toto vni⸗ us afin⸗ currit: nullus bõ currit:c tñ ibi ar̃a
atoto vyli uerſali ꝛc. fic intelligit᷑. tus dr̃a marime a toto vit diſtributonegatine, ergomle ge iin
tamax.qꝙᷓ toto vli eſt duo termini.ſ. ly totũ vle ⁊ ly ꝑs textu ꝙ ſemp lkiteeru⸗ Sodoſi a⸗ .
dra max. ſubiectiua. quoꝝ vnus.ſ.totũ vłe verificatur ſeqͥt ſoꝛtes nõ incipit eſſe coloꝛatꝰ.cẽ ſoꝛ non
de termino inferente.⁊ alius ſcx ly ꝑs ſubie⸗ e l e olofge ſoꝛ. nonn
ctiua de termino illato ↄñe dialectice: cõfir⸗ HH led⸗ hi HH H
mãde ꝑ maximã ex illis terminis cõpoſitaʒ. S estne e e e n gelad D
¶ Sʒ loc maria a roto vli ẽregula ſiue ppõ naris c. tñ aĩ a ſupiosiad inferiꝰ affifarte e
ↄfirmatiua Gitie dialectice:cõpoſita ex igis ſine diſtributiõe: g 3 tertum.
terĩs totũ vłe ⁊ ly ꝑs ſubiectiua:quoꝝ vnꝰ.ſ. 6 i nitiff 2Jr ee
ly totũ 2 verificabilis de terio inferen . Ad pꝛimũ ⁊ ſcðʒ ðe y ſolutio ptʒ Ad rões
„. ſubiectiua terio illato ↄnñe ẽx ictꝭ q; ipᷣmo argumeto anac ppõ bypo Ad roões
te.⁊ aliꝰ.ſ.lꝰ ꝑs ſubiectiua ð terĩo illato ↄñ in oppm̃j
ialectice 9firmade pill maxim ⁊ ĩ oargu.aũsẽ ꝓpõ erpõbił Ad ttiũ ðꝛ ne⸗ voihe,
dialectice ↄfirmãde ꝑ illã maximã vt a quo 4. qꝛ lz ill ò põit᷑ pterio fer⸗
cunq; remouetur genus:⁊ ſpẽs. gado mioꝛc:q; ʒ ill ͥ poit ꝓterĩo ĩferẽte

Quid lo⸗
cusa ſpẽ

Tractatus

antecedente fit totum vle reſpectu termini ſuperioꝛ: vt ſoꝛtes vel bõ reſpectu ly aĩal: ſſ3
lati: tamen illud argumentuʒ non valet ꝑ il⸗
lam habitudineʒ: nec ↄñs ſequit᷑ ad añs gra
tia talis habitudinis:ſʒ poteſt dici ꝙ ibiar̃ ꝑ

Quintus

ille terminus ðꝛ inferioꝛ in ſignificando qui

materialiter vel ad placitũ ſolũ vnũ vel pau-

cioꝛa ſignificat q; alius ſicut ly adã vel ly an

locum a toto integrali: ad ſuã partẽ vł ꝑ locũ tixpᷣs reſpectu ly homo.
ab effectu ad ſuã cãm:vł qð ibi argui t᷑ a toto 2 -
vli ad partẽ ſubiectiuã gratia materie:q;ꝛ illõ ¶ Notãdũ eſt ſcðo: qꝙ arguẽdo a ꝑ⸗
totũ habet babitudinẽ talem ad illam parteʒ te ſubiectiua ad ſuũ totũ vłe obſeruanda eſt

⁊ non ad aliquam aliam partem
¶ Locus a ſpecie ſiue a ꝑte ſubiua
eſt habitudo ipſius ad genꝰ ſiue ad
ſuũ totum vle Et eſt ſemper conſtru
ctiuus.Et hʒ duo argumẽta ⁊ duas
maxĩas. Pꝛimo ſubijciendo ſpẽʒ
affirmatiue:vt hõ currit:g anĩalcur⸗
rit. Maxĩa qᷣcqͥd pᷣdicat᷑ de ſpecie ſi
ue ꝑte ſubiectiua:hoc enã pꝛedicat
de genere: ſiue de toto vli. ¶ Se⸗
cũdo pᷣdicãdo ſpẽʒ affir̃atiue:vt ſoꝛ

tes eſt bomo:ergo ſoꝛtes eſt amimal

Maxiĩa ð quocũq; pꝛedicatur ſpeci

es ſiue pars ſubiectiua de eodem pᷣ

Intellec
ty ſpeciei
tã ma.iqᷓ
differen⸗
tig marxi.

quis ter
mi iferi⸗
oꝛ in ſup
ponẽdo

⁊ quis in

ſignificã
40

dicatur genus ſiue totum vłe
¶Circa bunc textum

S

¶ otanduʒ eſt pꝛimo ꝙ iſta diffõ

ſic dʒ intelligi. Locꝰdr̃a maxĩe a parte ſubiua
eſt duo termini.ſ.ly ꝑs ſubiectiua.⁊ ly totum
vniuerſale quoꝝ vna ꝑs.ſ.ſubiectiua vificat᷑
de terĩo inferẽte ⁊ ly totũ vle ð terĩo illato
ↄſſe dialectice ↄfirmãde ꝑ maximã ex iſtꝭ ter

mis ↄpoſitã.¶ Sʒ locus maxima apte ſubi ẽ
regla ſiue ꝓpõ cõfirmatiua ↄñe dialectice cõ

poſita ex iſtis duobꝰ terĩs.ſ.ly pars ſubiecti⸗
ua ⁊ ly totum vle quoꝝ vnus.ſ.ꝑs ſubiectiua
eſt verificabilis ð terio inferẽte ali⸗ 8 terĩo
illato ↄñe confirmade ꝑ maximã illẽ Exem⸗
plũ vt qᷣcqͥd pᷣqdicat᷑ de ꝑte ſubiectiua ⁊ de to⸗
to vli ſiir ð qcũq; pᷣdicat᷑ ꝑs ſubiectiua ⁊ to⸗
tũ vle.Et tz iſte locꝰ affirmatiue ſubijciẽdo ⁊
pᷣdicãdo vt ſatꝭ ptz ꝑmarxĩas iã dictas Uñ in
oↄña qua arguit᷑ a ꝑte ſubiua ad totum vlłe.de
bemꝰ cape ꝑtẽ ſubiuã qͥ ẽ termiꝰ inferioꝛ ĩ ſi⸗
gnificãdo ⁊ in ſupponẽdo:⁊ nõ ſolũ q̃ eſt ĩfe⸗
rioꝛ in fignificãdo:ſicut iſte terminꝰadam dr
terminꝰ inferioꝛ in ſigni ficãdo in oꝛdine ad

—

põ catbegoꝛic a affirmatiua non exponibilis
in q ponitur termin infer ioꝛ ⁊ ↄns eſt ꝓpõ
catbagoꝛica affirmatiua nõ exponibilis in q̃
ponit᷑ terinꝰ ſuꝑioꝛ ad ipᷣm non diſtributus

talis regula ↄñ arũ.qᷓ; ois ↄña cuiꝰ añs eſt p

nec cũ dictione collectiua acceptꝰ ceteris re

manẽtibꝰ paribꝰ:tã vocalr qᷓ; mẽtaliter ẽ bo

na ꝓña.¶ Dr̃ notãter cuiꝰ ans eſt ꝓpõ catbe

goꝛica q; ſi eẽt ꝓpõ bypothetica nõ opoꝛte⸗
ret ↄñaʒ valere. vt nõ ſeqͥtur ſi ſoꝛtes currit
bõ currit.ꝗ ſi aĩal currit:bõ currit.Añs eniʒ
eſt veꝝ ⁊ ↄñs falſuʒ ⁊ iĩpoſſibile.qꝛ eſt vna cõ

qditionalis q eſt mala ↄna.O Dr notãter affir⸗

matiua.qꝛ ſi eſſet negatiua non valeret ↄña:
niſi poneret᷑ ↄſtantia inferioꝛis.vt nõ ſequi⸗
tur ſoꝛ.nõ eſt:ꝗ bõ nõ eſt: ſʒ opz ſic arguere:
ſoꝛtes nõ eſt.⁊ ſoꝛtes non ẽ bo: ergo bõ non
eſt.mõlañs eſt foꝛmaliter iĩpoſſibilſe ad qð ſe
qtur qðᷣlzʒ.¶ Dfr̃ notãter nõ exponibilis: q; ſi
añs ⁊ ↄñs eſſent ꝓpõnes exponibiles: non
opoꝛteret ↄnñam valere.vt non ſequit᷑:ſoꝛtes
incipit eſſe albꝰ:ergo ſoꝛtes incipit eẽ colo⸗
ratus: ſimiliter ſoꝛtes deſinit eẽ albus ergo
ſoꝛtes deſinit eſſe coloꝛatus. ſilr ſoꝛtes fuit
albus.ergo ſoꝛtes fuit coloꝛatus: ſilr ſoꝛtes
inquantum homo eſt riſibilis.ergo ſoꝛtes in

ter illud intelligitur de expombilibus in qᷣ⸗
bus terminus inferioꝛ et terminus ſuperioꝛ
ponuntur poſt dictiones includentes nega⸗
tiones.Exemplũ vt ſunt iſte dictiones deſi⸗
nit incipit differt ⁊ ſic de alijs.vel in qbus in
ferius ⁊ ſuperius dſtribuũtur vt pꝛopoſitio
nes reduplicatiue iñ quibus ponuntur iſte
dictiones ſecundum quod vel inquantum:et
ſic de alijs.

¶ otãdũ ẽ tertio: ꝙ notanter di⸗
citur in regula nõ diſtributus: quia quando
terminus ſuperioꝛ diſtribuitur tune non va⸗
let conſequentia:vt non ſequitur:omnis bõ

i ũ terminũ hõ:non tñ in ſupponẽdo. Rñocurrit:ergo omne aĩal currit.niſi contingat

ille terminus dicituy inferioꝛ in ſupponẽdo
qui exiſtens ſubiectũ in ppõne affirmatiua ð

hoc verbo eſt ſecundo adiacente ſupponit ꝓ

vno vel pꝛo pluribus quam ſuus terminus

ꝙ ſuperius ⁊ inferius cõuertantur:boc ẽ cõo⸗

uertihiliter pꝛo eque multis ſupponant: ſed

tñ vnũ habet generalioꝛẽ modu cognoſcen-

ldi ſcilicet ipſum ſuperius: qᷓ aliud ſcilicet

quantum animal eſt riſibilis.Et pꝛincipali⸗

Megula
Snarum.

u

¶Noruijeſt uant
Abapn ſnſfünolifent :ße
odi, gre gtermintteneit r
lno oqne feſricten eoe noͤ⸗
ciatoto rlireducit loc
toti diſiunctiſe bzad te
lusac ſpemnfcuthor toti.
ſnus ſebz ſt mag coead
Iliterad iliitenninüafin
fütatoto difiunctodit eo
täafinnatineihnegui
frnuntistälun mom
Nelog kernin difücti vbi one
e pleri vloti ſteilutchn
It. Vetponipbiponebut boer
cina Ktag locia ſegere
Diiicglagtori dffiicti,
inn twridifüf
errgmenn tiafin
Neagteciſunenac tori
cdloftnithiren,

ſautso iborergobonon
ſormalter hoſſbiſe a oͤſe
potiter werponidlis: ſ
nt ppones etponibiles: non
m malere ot non ſeguik ſones
tergoſortes incipit ei col⸗
ſortes definit ee albis eſt⸗
ſecoloutns. flf ſorteh fit
tes fut colnatus flt ſone⸗
moeſtrifiblis ergoſontstn
uleſ riſbilis. Etprineheſ⸗
citmr de erponbiltionh
imlerioꝛ etteminns iheſin
dictiones ineludennes heh/
gi ſt ſunt iſte dieriones deſß
(ea i el in blnn
ſent 1 ſcdesls.
ſen e gpofti
ns Menbrür . P
e di ds volliltr iſ⸗

man

de locoa
touo diſ⸗
iuncto

de locoa
parte diſ
iuncti.

De loco a toto integrali

ipᷣm inferiꝰ vt bñ ſeqͥ.oẽ ide eſt ens:& oẽ ali
qͥd eſt ens.⁊ de talibꝰ mag videbit᷑ in logica
¶ Of etiã notãter in regula nec cũ dictõeſ col
lectiua acceptꝰ:q; ſi terminꝰ ſuꝑioꝛ ſumeret᷑

Folio lxxix.
ſoꝛtes exñs extra pariſius eſt vides parifius
ergo ſoꝛtes exñs pariſiꝰ eſt ageus pariſius ⁊
tñ ibi arguitur ab inferioꝛi ad ſuperius:cũ vi
dens ſit inferins ad agens.ergo talis conſe⸗

cũ dictiõe collectiua:nõ opoꝛteret ↄñam va⸗ quentia non valet.

lere.qꝛ ſic ſeq̃ret᷑:poſito caſu ꝙ ſint centum
hoĩes ſolũ ⁊ multa alia aĩalia oẽs hoĩes ſunt
cẽtũ: oĩa aĩalia ſunt cẽtũ capiẽdo ly oẽs et
oĩa collectiue:ſed hoc eſt falſuʒ:qꝛ añs ẽ veꝝ
⁊ ↄñs falſuʒ.¶ Df̃ notãter ceterꝭ ꝑibꝰ rema⸗
nẽtibꝰ vocaliter ⁊ mẽtaliter vł ſpãliter mẽta
liter.̊ͥ eſt nibil dʒvariari.ſed illa q̃ͥ ponũt᷑ in
añte tã vocaliter qᷓ; mẽtaliter:quoꝝ ↄceptus
eſt terminꝰ inferẽs dñt poni in ↄñte vel eoꝝ
ſimilia tã vocaliter qᷓ; mẽtaliter ⁊ ꝑꝑ iſtã con
ditionẽ nõ ſeqͥt᷑ igniſ calefacit hoĩeʒ.qᷓ ignis
facit boĩeʒ qꝛ illa qͥ ponũt᷑ in añte qꝝ vnꝰ eſt
termin' inferẽs nõ ponũt᷑ mẽtaliter in ↄñte
qꝛ in añte mẽetaliter ponit᷑ iſta ꝓpõ in.cũ ſen
ſus añtis eſt ille ignis facit caliditatẽ ĩ boĩe:
⁊ tñ illa nõ põit᷑ in ↄñte mẽtaliter cũ añs nõ
poſſit clariꝰ manifeſtari nec ſenſus expᷣmi qᷓ
ipᷣm expᷣmit

¶ Motãdũ eſt quarto q; arguendo
ſᷣm iſtũ modũ ſicut ⁊ malios debemꝰ obſer⸗
uare:ꝙ termini teneãt᷑ vniuoce:eqͥ ampleiet
eque reſtricte:⁊ eodẽ mõ appellate Uñ ad lo
cũa toto vłi reducit᷑ locꝰ a toto diſuncto: qꝛ
totũ diſiunctũ ſe bʒ ad ꝑtẽ diſiuncti ſicut ge⸗
uus ad ſpẽm:ſicuthoc totũ diſiũctũ bõ vel a⸗
ſinus ſe bʒ vt magꝭ cõe ad illũ terminũ bõ ſi
militer ad illũ terminũ afinꝰ.Et argumẽta q̃
fiũt a toto diſiuncto dñt eodẽ mõ fieria toto
vli tã affirmatiue qᷓ; negatiue:ſʒ in maximis
affirmatiuis talium argumẽtoꝝ dz poni iſte
terminꝰ diſiũctũ:vbi ponebat᷑ pꝛiꝰ iſtud cõ⸗
plexũ totũ vłe.⁊ illud cõplexũ ꝑs diſiũcti de
bet poni vbi ponebat᷑ boc cõplexũ ꝑs ſubie⸗

ctiua.Et ad locũ a ſpecie reducit᷑ locus a ꝑte

diſiücti ad totũ dfſũctü qseodẽ mõ ſe bʒ ꝑs

diſiuncti ad totũ diſiũctũ ſicut ſpẽs ad genꝰ.
Et tenẽt argumẽta tã affirmatiue qᷓ; negati

ue a ꝑte diſiuncti ad totũ diſiunctũ ſiue pdi⸗
cãdo ſiue ſubijciendo ſicut a ſpecie ad genus

¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur
lõ ſequitur aſñnus differt ab homine ergo
differt ab aĩali.⁊ tamen ibi arguitur ab infe⸗
rioꝛi ad ſuperius:ergo talis ↄna non valet.
¶Scðo ſic arguit᷑ nò ſequit᷑ ſoꝛtes incipit eẽ
albus: ergo ſoꝛtes incipit eſſe coloꝛatus ⁊ tũ
ibi arguitur ab iferioꝛi ad ſuperi:ergo talis
oↄñ no valet.¶Tertio ſic arguitur:nõ ſẽquit

¶ Ad pꝛimum dicitur negando ↄſe
quẽtiam:qꝛ in tali ↄña añs ⁊ ↄñs ſunt ꝓpões
exponibil es:⁊ etiam ſuperius diſtribuit᷑ ĩ cõ
ſequẽte.¶¶ Ad ſcdᷣm ðꝛ negãdo ↄñam:quia ẽt
añs ⁊ ↄñs ſunt pꝓpões erponibiles. Ad ter
tiũ dicitur negado ↄnam:qꝛ deficit vltima ꝑ

Ad rati⸗
ones in .
oppoſitũ

ticula in regula poſita:qꝛ in añte ponitur mẽ

taliter illa pꝛopoſitio verſus.cũ ſenſus añtis

eſt iſte:ſoꝛtes exiſtẽs extra pariſius eſt vidẽs

verſus pariſius.⁊ illa non ponitur in ↄſeq̃n⸗
te:nec mentalitęr nec vocaliter:⁊ ideo debe⸗
ret ſic concludi.loꝛtes exiſtens pariſius eſta
gens verſus pariſius.

¶ Totum integrale eſt quod eſt cõ⸗
poſitum ex partibꝰ hñtibꝰ qtitatem
⁊ pars eius dicitur pars integrali
¶ Pars integis eſt q̃ cũ alijs ꝑti⸗
bus cſtituit totũ. ¶ Locꝰ a toto ĩ
tegrali eſt hbabitudo totius integlis
ad ſuã partẽ ⁊ eſt ſemꝑconſtructiuꝰ
vt domus eſt:ergo paries eſt. Da⸗
xima.poſito toto integrali põitur et
qubet eius pars. ¶ Locus a ꝑte in
tegrali eſt habitudo ipſius ad ſuum
totum ⁊ ẽ ſemꝑ deſtructiuus:vt pa⸗
ries nõ ẽ:ergo domꝰ nõ ẽ.maxia de
ructa ꝑte itegliðſtruit᷑ ⁊ ſuũ totum
¶ Lotu in qᷓtitate eſt vle ſumptum
vlr:vt qĩs hoõ nullus hõ. ¶ Pars in
qᷓ;titate eſt quodlibʒ iferiꝰↄtẽtũ ſub
illo toto vłi vłr ſumpto. ¶ Locus a
toto in qᷓ;titate eſt habitudoipſiꝰ ad
ſuã: partẽ:⁊l eſt ↄſtruciiuꝰ ⁊ deſtruc
tiuus.¶ Qoõſtructiue ſic: vt oĩs hõ
currit.ꝗ ſoꝛtes currit maxiĩa qᷣcqᷣd p
dicatur de toto in quãtitate:⁊ etiam
de qlibʒ eiꝰ ꝑte.Uel ſic.ſi vlis eſt ve
Ia quelibet particłar eius erit vᷣa.
¶ Deſtructie ſic:nullus hõ currit:g
ſoꝛtes non currit.maxima.quicquid
remouet᷑ a toto in quatitate:⁊ a qua
libet eius parte. el ſic ſi vlis ẽ tłla

Quid to
tum inte
Fle et qᷣd
pars eiuſ

Quid lo⸗
cus 3 to⸗
to ĩtegli

Quid lo⸗
cus a pte
itegrali.

Quid to
tum in qᷓ;
titate: et
quid eiuſ
pars.
Quid lo⸗
cus a to⸗
to in quã
titate.

Quid lo⸗
cus a ꝑti

bus in ᷓ;
titate

TCractatus Quintus

qᷣlibet eius pticłar erit falſa.¶ Zo
cus a partibus in quantitate ẽ hitu
ptarũ ad ſuũ totũ:⁊ tenet ↄſtructie:
⁊ deſtructiue.Conſtruciie ſic:vt ſoꝛ
tes curꝛit:plato currit ⁊ ſic ð alijs.g
oĩs hõ curꝛit.maxima qᷣcqᷣd pᷣdicat
de partibus in q;titate ſimul ſumpt⸗
⁊ de ſuo toto. ¶ Deſtructie ſic Soꝛ

tes non currit.plato nõ currit.⁊ ſic ð
glijs:g nuilus homo currit. maxima

Quidto.
integral.

quicquid remouetur a ꝑptibus iĩ quã⸗

titate ſimul ſuml ſumptis⁊ ab eiꝰ to
to vli. Vel ſi quelibet ſingularis nõ
eſt vera ſua vlis non erit vera

CEirca bũc texłum.
¶ Notã dũ eſt pꝛĩo: in pꝛopoſito

hoc comꝑ letũ totum integrale capit᷑ ſcðe in

tentiõalr a debet ſic deſcribi. Totũ integra⸗

Quid ꝑs
intelis

Imellec
tuſ loci a
toto inte
li ta ma⸗
xime. qᷓ;
differen
tia maxi.

In telle.
locia ꝑte
integra⸗
li taz ma
xie quaʒ
differé⸗
tia maxi⸗
me

le eſt terminus cõis ſiue ſinglarꝭ:qͥ ſigt reʒ q̃
eſt totũ integle vel młtitudieʒ qͥ ðꝛ totũ inte
grale in oꝛdine ad ſuas partes.Exẽꝶ lũ pꝛimi
vt domus vel ſoꝛ.Exẽplũ:ſcði:vt iłuerꝰ dena
rius.Silr ly pars integralis ſumitur ſecũ⸗
de intentionalr ⁊ deſcribitur ſic. Pars inte⸗
gralis eſt terminus ſignificãs rẽ q ẽ ꝑs alicu
ius rei:vel alicuius multitudinis.Exempluʒ
pꝛimi:vt pes vł manus Exẽplũ ſcði:vt nume
rus binarius reſpectu numeri denarij. Sed
locus differentia maxime a toto integrali ẽ
duo termĩ.ſ.ly totũ integrale ⁊ ly ꝑs integra
lis.quoꝝ vnꝰ.ſ.totũ integrale vᷣificatur ð rer
mino inferente:⁊ alius.i.ly ꝑs integralis de
terĩo illato ↄñe ↄfiimãde ꝑ maximã erx illis
tierĩs cõpoſitã.Et locꝰ maxima a toto ĩteg⸗
li eſt rla ſiue ꝓpõ confirmatiue ↄne dialecti
ce:cõpoſita ex iſtis duobꝰ termis.ſ.ly totũ in
tegrale ⁊ ꝑs integralis quoꝝ vnꝰ.ſ.totũ inte
grale vificat᷑ de tetio inferẽte:⁊ alius.ſ.ꝑs ĩ⸗
tegralis de terio illato eiuſdẽ ↄñe. Erẽpluʒ
dat auctoꝛ in textu qð ſic intelligit᷑:ñ h̊ vᷣbuʒ
eſt ſcdðᷣm adiacens vᷣe pᷣdicatur de toto inte⸗
grali etiã pꝛedicatur de parte integrali. Itẽ
locꝰ differentia marime a parte integrali eſt
duo terĩ.i.ly pars ingralis.⁊ ly totũ inteſle
quoꝝ vnꝰ.ſ.ly ꝑs integralis verificatur ð ter
mino inferẽte.⁊ aliꝰ.i.ly totũ ĩtegrale de ter
mio illato ↄñe dialectice ↄfirmade ꝑillã ma
ximã ex illis termĩs cõpoſitã. Sʒ locꝰmaxia

ſcʒ ly totũ in qtitate.verifica

a parte integrali eſt regula ſiue ꝓpõ ↄfirma

tiua ↄũe dialectice cõpoſita ex illis duobus
do omniũ ptiluz in quatitate ſimł ſũ terminie. ly pars integ alis a lytoti inte⸗

grale:quoꝝ vnꝰ.ſcʒ ly pars integralis verifi

catur de termino inferente.⁊alius.ſ.ly toti

integrale de termino illato eiuſdem conſe⸗
quentie ↄfirmande per illam maximã.

¶ Motandũ eſt ſcðᷣo arguẽdo per
locũ a toto integrali ponit᷑ talis regula ↄſe⸗
quẽtiaꝝ. A noĩè totiꝰ integralis pſonalr ſũ⸗
pto:ad nomẽ ꝑtis integlis ꝑſonalr ſumptuʒ
ſine qua ꝑte totũ nõ pot eẽ arguẽdo affirma
tiue reſpectu ly eſt ſcðo adiacẽntis eſt bona
ↄna.Dr notaier ꝑſonalr ſumpto: qꝛ ſi termĩ
ſupponãt materialiter ſine fimpli nõ va lerz
Ona.vt nõ ſeqt domꝰẽ dictio diſſillaba. pa
rias eſt dictio diſſillaba:nec ecõtra. Dr no⸗
tãter ſine qua ⁊c.qꝛ ſi eẽt terminꝰ illatꝰ figni
ficãs ſolũ ꝑtẽ minꝰ pᷣncipalem.nõ opoꝛteret
ↄſequẽtiã valere.vt nõ ſeqͥr ſoꝛtes eſt. ergo
manꝰ er eſt.¶ Dr etiã affirmatiue. qꝛ ſi argu
eret᷑ negatiue:nõ opoꝛteret ↄnam valere vt

Megula
oↄarum,

nõ ſeqͥ᷑ domꝰ nõ eſt: g paries non eſt. ¶ Et dꝛ

reſpectu lyẽ ſcðo adiacẽtꝭ.qꝛ reſpectu alioꝝ

pᷣdicatoꝝ nõ valʒ ↄña niſi illa ſequat᷑ ad tale

pᷣdicatũ ſicut ens ſiue exñs.qꝛ nõ ſeqͥ domꝰ
valet centũ libꝛos: ⁊ paries.¶ Sʒ arguẽdo
a parte ĩtegrali ad ſuũ totũ ponit᷑ talis regu
la.A noĩe partis ſine qua totum nõ põt eſſe
ꝑſonaliter ſumptũ:ad nomẽ totius ꝑſonalit
ſumptiarguẽdo negatiue reſpectu bui vᷣbi
eſt ſcðᷣi adiacẽtis eſt bona ↄña ⁊ nõ ecõtra vt
paries nõ eſt:ergo domꝰ nõ eſt. Alie particu
le ponunt᷑ eodẽ mõ ficut in regula pꝛecedẽti
¶ Sñ ad locũ a toto ĩtegrali reducit᷑ locus a

Reguls
oñarum.

toto copulato ad parteʒ ei.qꝛ eodẽ mõ ſe bʒ de locos
totũ copulatũ ad eiꝰ ꝑtẽ:ſicut totũ integrale toto co⸗
ad eius partẽ.⁊ iõ debemꝰ arguere eodẽ mõ pulato

⁊ reſpectu eoꝛũdẽ

£

pᷣdicatoꝝ:vt ſoꝛtes ⁊ plat

ſunt: ſoꝛtes ẽ. Marĩa poñto toto copulato de locoa

põit᷑ eiꝰ ꝑs.¶ Et er loc? a ꝑte copulati ad to
tũ copulatũ reducit᷑ ad locũ a ꝑte inteꝗ
eodẽ mõ debemꝰ? arguẽ a ꝑte copulati ad to⸗
tum copulatũ ⁊ reſpectu eiuſdẽ pᷣdicatia non
alioꝝ ſicut a ꝑte integrali ad ſuũ totum

arte co⸗
Fli.et pals.

„

¶ Notãdũ eſt tertio: totum in qᷓʒ Intel lo⸗
titate eſt terminꝰ cõis ſũptꝰ ↄfuſe ⁊ diſtribu⸗ Cia toto ĩᷣ.

tiue.vñ loc dr̃a maxĩe a toto ĩ qtitate ẽ duo
terĩ ſcʒ totũ ĩ qᷓtitate ⁊ ꝑs in qtitate qꝝ vn⸗
3 in etital de termio in
ferẽte ⁊ ali?ꝰ ſcʒ ꝑs in qtitate

de terio illato

qtita. taʒ
maxie qᷓ⸗
dfe maxi

ne.

Ponocnnt.
tienem ppeln o.

Inlly Nonmuͦeſtito
ue ielgi⸗loc dfamni
gt,ij enoleni yes in
nud egninchttunt guon n n
ſeng gitenali deterio ila⸗
Nrnäegnurimi erilli
(Gloc' nariaa gtidyine
ie gpofirnatiuu ne dit
cxills teris ſpres inyrita
1totiin guanritare gor n
ititte fkſunpre venificaem

ferenterr alius de terio llato

tmibuitptnb; in chtitare ſt a
binitur totiinchtitate.E
o, poſſun argveretiaffinma
Elete ſeg ſuntobſernäce due coit
meſt cetermaneit ii
cOtitnenoͤſungruraterio in
mingte Oed cdtioe it
eſunntre terioin aftimſl

Fllet
leatrciduf i De Loco a toto in molo Folio lxxx
lpgas, gger ſie Olpen „ „ H e. ðG 2 2 „ . 260£π.Z .
eineglsnin dodte dñe pfirmade ꝑ matimã et illis terĩs ↄpoſi ſuã ꝑtẽ: nõ valet argumẽtũ ſ̃m iſtum locuʒ
ied,eitteitline, t13. Dz loc maxĩiaa toto in qtitate eſt rta ¶ Secundo ſic arguitur non ſequitur omnex
eer nere e gruls verif, ſiue ꝓpõ ↄfirmatiua ↄñe dialectice:cõpoſita boiem eſſe currentez eſt ſcitũ a te: ergo ſoꝛtẽ
eennin llatg endelih tot ex iſtis duobꝰ teris.i.totũ in qᷓtitate ⁊ pars eſſe currẽtẽ eſt ſcitũ a te.⁊ tñ ibi argunur per
ndeer eiuſcen donſe in ̃titate:quoꝝvnꝰ.ſ.totũ in qtitate verifi locũa toto in qtitate:ergo talis locꝰ non vʒ
“ mmanini, cat᷑ de rerio ĩferẽteac.¶ Et ſʒz iſtũ locũ poſſu ¶ Certio nearauien non⸗ ſequitur ſoꝛtem eſ
14 eſt caras marguere ſubijciẽdo ſiue affirmatiue ſine ſe in iſta domo eſt poſſibile ⁊ platonem cẽ in
wegnulipon ngnicoper negatiue: ſcut in locoa toto vłi. et ſir pᷣdi⸗ iſta domo eſt poſſibile: et ſic de alijs: omnẽ
wwie oti Kceln ſegtll de, ſen cãdo:ita oẽs ↄditiones q̃ rerunt᷑ ad boc bominem eẽ ĩ iſta domo eſt poſſibile: ⁊ tñ ar⸗
Erisinteg Dalis dufff i ꝙ arguatur affirmatiue ſiue ſubijciẽdo ſiue guitur a partibus totius in qtitate: ergo ta⸗
tginidree f ſuu Haicado p locii a toto Ni eti reqrit᷑ ad boc ſis locus non valet.
” carguat᷑ locuʒz a toto in qᷓ;titate. Nec dñt mi dici uti „
uhyetſn ed aff war guat᷑ ꝑ locuz a toto in qptitate. Nec dñt ¶ Ad pꝛimũ dicitur ꝙꝙ ſolutio patꝭ
ne ditentt ef 4 dici Ppe loci diſticti. Iñ tales oñe nõ valet Teae ⁊c. ¶Ad ac tan de Ba .
Nerg, lumgo: gften ſor incipit eẽ oĩs hõ: ⁊ ſof.eſt. ſof incipit eẽ minoꝛem: quia antecedens eſt vna pꝛopoſtõ Ad rões
rnde ſue fncf öͤnrle ſoꝛtes.cuʒ aſs ⁊ oñs ſint ꝓpõnes exponibi/ indefinita cum termini eius accipiantur ma in oppfñ̃
dan dicno diſillba ag, les.ſitᷣ nõ ſeqtur: ſor̃ nõ deſinit eẽ oĩs hõ: et terialiter qui ponuntur a parte ſubiecti. Ad ppne
K nfflladene cör din⸗ ſoĩ ẽ.g ſor deſinit eẽ ſorſitt nõ ſeqᷣt ſoĩ inci⸗ tertium dicitur negando minorem:quia ille
4 cfiekttemnimiſafn pit ſcire oẽm ꝓpõnem: ⁊ bec ꝓpõ hõ currit ppõnes qᷓponumur in antecedente ſunt ĩde
mnin Pnchalen nionenen eſt: ergo ſof incipit ſcire iſtam ꝓpoſitionem inite cum ſubiecta earum accipiant materia
ee i öſeikſonegef, bomo currit: ppter cauſam iam dicti:etiam liter. ſimiliter conſequens eſt vna pꝛopoñitõ
(diii enn. 0 ibi variatur appellatio. Arsrgun quens en vng pꝛoponco
diaüafinunie eſn 1 ppellatio. indefinita
mernö0hen Intel. lo⸗ J

nnn ziin ialeee .*6ρ Notandũ eſt qrto: ꝙ iſte textus —
ſc⸗ banes woneſt Ctdn eid, ſic ĩtelligit. Locꝰ dr̃ia maxie a ꝑtib in qtita ¶ Totũ in mo e vniuerſale ſumptũ
eoaaait aneßeni in marie q te ẽ duo teri. . lyꝑtes in qtitate ſi ſumpte: ſine deterĩatione:vt bomo ¶ Pars
a nniz niamni laſeguut d le dfe maxi totuũ in qtitate quoꝝ vns verificat᷑ de terio in mõ vle fuptũ cũ determiatiõe

nerancntitdn me. äs diglerkie non diminuente:vt homo eſt aibus. Quidto.
hos g: anſes (Gzargtit⸗ lfirmãade ꝑ maximã ex illis terĩs cõpoſtã. Ex eodẽ umi Itiz -——
grallad ſui toti ponik tlisfegt 4 ¶ Sʒ loc maxĩa a ꝑtibꝰ in qtitate eſt rla ſi⸗ HSõ lnitn anaſy in modo
prtg ſne gutolmn hhreſt in ue ꝓpõ ↄfirmatiua ↄñe dialectice: cõpoſita Ptſ ſt di gnege Quidys
ſarptind nons wtiss goalff? ex üllis teris.ſ.ꝑtes in qtitate ſimul ſumpte ¶ Totũ in loco e dictio Copꝛe en in modo
nc40 negetine reſpect buß l Ttotũ in quantitate quoꝝ vnus. ſ. ly ꝑtes in dens oem locu aduen bialiten vt vbi
Ninseſdo in hoͤetitnt qtitate ſił ſumpte verificatur de termino in q; nuſq;. ¶ Pars in loco eſt dictio
Kergo dom noͤet Aieparnen ferente: aliꝛs de kerf⸗ illato: vt quicqͥd at⸗ cõpꝛebẽdes aliquẽ locũ aduerbialit Quid 10
coce no feut inregla ececet tribuit᷑ ꝑtibꝰ in qtitate ſił acceptis etiã at⸗ vt ibi bic. ¶ Locus a toto in loco ẽ in loco

Eofneglaſel tribuitur toti in qᷓtitate.¶ Et ſᷣm iſtũ locum p S e Et enet eg
nunvirgalſtc han⸗ M Cõditio⸗ poſſumꝰ lanere ir ainer Mrari baudo ipſi/ a ſuã Pte. Et tenet co⸗ Quidꝑz
dadene, nes loci, ſed ſunt obſeruãde due cõditiones. quan paul ſtructiue ⁊ deſtructiue.Conſtructi⸗ in loco.
üadc —— ma eſt. ꝙ cetera maneãt ſilia:⁊ cũ boc totum uł ſic. deus eſt vbiq;: ergo deus ẽ 5.
nitden ene in ſtitate nõ ſumgtur aterio ſupponẽte deter Maximacuicunq; competit totuʒ quid lo.
eericei nnchlin N minate. Scða cõgitio? ſi totũ in quatita in loco ⁊ quelibet eius pars. ¶ De ⸗ in
. e cpnlotiadl P te ſumatur cu terio in antoſupponẽte deter ſtructiue ſic.Ceſar eſt nuſquã: ergo 0
(EMK

na⸗ minate:tũc o r relatiuũ idẽtita⸗ . l Eir Is eite
edakal Prirgeintttt N ties. Defectu b erar capur erene no eſt bic. Axunga quicquid emo
Vem nitgr aliin un aput babet plato: et ſic de alijs. ergo caput uetur a toto: i loco ⁊ a qualibet eius
n hean eiſce dlan babet omnis bomo cũ añs ſit verũ ⁊ ↄnñs fal Parte.·
negnelas uilumm ſum. Ded debemꝰ arguere caput babet ſoꝛ⸗
dren nen npi⸗ tes.⁊ idem caput bʒ plato:⁊ ſic de alijs:ergo ¶ Circa bunc tettum.
icttening n en aput habetommnis bomo. elſe
amin cusſihe i niu dis ¶ Cõtra dicta pꝛimo ſic arguitur. ¶Notandqum eſt pꝛimo ꝙ; hic cõſe⸗ m moͤis
CRi natieato urſel e no ſeqtur dom eſt: & feneſtra eſt. Et ſitt nõ quenter aucto: determinat de loco a toto in rie qᷓ
iahnme thein ti ſeatur domus valet centũ libꝛas:ego ⁊ pari⸗ mõ.quid aut ſit totu in modoa pars ĩ modo de mas,
. itne cſie gioſin es et tamen ibi arguitur q toto integrali ad Iotꝭ pʒ in textu, Et locus ditferentis maxime
ſksng 2

Xractatus Quintus

a toto in modo.eſt duo termĩ.ſ.totũ in modo
⁊ ꝑs in mõ:quoꝝ vnꝰ.ſ.totũ in modo verifi⸗
cat᷑ de terio ĩferente:⁊ aliꝰ ð termiĩo illato cõ
ſequẽtie dialectice ↄfirmãde per maximã ilł
terminis per compoſitam. ¶ Sed locus ma⸗
ximaa toto ĩ mõẽ rla ſiue ꝓpõ ↄfirmatĩa cõ
ſequẽtie dialectice cõpoſita ex illis terminis
duobẽ.ſ.totũ in mõ ⁊ ꝑs in mõ quoꝝ vnꝰ vifi
catur de terio inferẽte:et alius ⁊c.¶ Item lo
cus differẽtia maximea ꝑte in modo eſt duo
Intelle. termi.ſ.ꝑs in modo a totũ in mõ:quoꝝ vnus
locia ꝑx ⁊c.¶ Sʒ locus marxima a ꝑte in mõ eſt regła
te in mõ ſiue ꝓpõ ↄfirmatiua ↄñe dialectice compoſi⸗
tã maxiĩe ta ex iſtis duobus terminis.ſ.pars in modo ꝛ
ꝙᷓ diffe totũ in modo quoꝝ vnꝰ verificatur de termi
retie ma no inferente:⁊ alius de terio illato ac. ¶ Eñ
xime. ad hᷣ ꝓarguatur ꝑ iſtos locos bene:tres con
Conditi⸗ ditiones requirũt᷑.¶ Pꝛĩa eſt vtraq; ꝑs ip
ones ad ſi totiꝰ ĩ mõ poſſit ᷣe pᷣdican de parte ĩ mõ
bõitates vlr accepta. Defectu cuius nõ ſequit᷑imago
dictoꝛuʒ. nõ eſt ho:ergo imago nõ eſt hõvictꝰ Siłr nõ
locoꝛum ſeqͥᷣtur adã nõ eſt bomo:g adã nõ eſt hõ moꝛ
requiſite tuꝰ.¶ Scdða ↄditio ẽ q; nò arguat᷑ cũ ill vbis
Pꝛima. incipit.⁊ deſinit. Defectu cuius non ſeqͥ ?.ſoꝛ
Seciida tes deſinit eſſe bõ albꝰ:g ſoꝛtes ðᷣſinit eẽ hõ
¶ Tertia ↄditio ẽ ꝙ non arguatur cũ verbis
ſignificãtibꝰ actũ intellectus vel vontatis
ad actũ trãſeũtẽ in rẽ ad extra. Deſfectu cin⸗
non ſeqtur ego ñ cognoſco boĩezs: ñ cogno
ſco boĩem albũ.ſiłr ñ ſeqͥ non vellẽ eẽ ĩ ſuto
ego non vellẽ eẽ ĩ luto ꝓdecẽ francis nec eõ
ſeqtur. Silr non ſeqᷣtur Ognis nõ facit aquã
ergo ignis nõ facit aqua calida:ſitr nec ecõ⸗
tra. gnis facit aquã calidaʒ:ergo facit aquã
cum ibi arguatur cum vᷣbo ſignificante actũ

tranſeuntem in rem ad extra.

. £
Regula ¶ Notandũ eſt ſcðo ꝙ ꝓ arguendo
cõſeqᷓnti negatiue atoto in modo põit᷑ talis rlaonaꝝ
agrum Oinnis ↄſequentia cuius añs eſt ꝓp catbe⸗
goꝛica negatina non exponibilis in qua po⸗
nitur totũ in modo diſtributũ ⁊ ↄñs eſt ꝓpõ
cathegoꝛica negatiua nõ expõibilis qua põit̃
ꝑs in mõ vlr accepta eiuſdẽ totiꝰ dũmõ vtra
qʒ pars partis in modo vificabilis eſt de ꝑte
in modo mediãate boc verbo eſt:⁊ nõ arguat
cũ verbis ſignificantibus actũ interioꝛẽ ani
me:vtputa intellectus vel volũtatis.vel actũ
trãſeũtẽ in rem ad extra cet̃is ſilibꝰ manẽeti⸗
bus tã vocalr qᷓ; mẽtalr eſt bona ↄña. Parti⸗
cule iſti regule eodẽ. modo exponũt᷑ ſicut ꝑꝰ
ticle illius rłe qᷓ dat᷑ de parte ſubiectĩa.¶ Sʒ
arguendo affirmatiue a toto in modo debe⸗
mꝰ eodẽ mõarguere ſiẽ a toto vli. Et põt ſic

Tertia.

regula dari. Oĩs ↄña cuiꝰ añs eſt pꝓpõ catbe
goꝛica affifatiua nõ exponibilis: in q̃ ponit᷑
totũ in mõ diſtributũ:⁊ cũ boc ſufficiẽter po oß
nitur ↄoſtatia ꝑtis in mõ.⁊ ↄñs eſt ꝓppõ cathe
goꝛica affirmatiua nõ exponibilis: in qua po m
nit᷑ ꝑs in mõ vłr capta:cui⸗ ꝑt vtraq; ꝑs ve⸗ Itlue,
re pᷣdicat᷑ de ipſa vłr accepta mediãate h̊ ver⸗
bo eſt:dũmõ nõ arguat᷑ ci terminis ſignifi⸗
cãtibꝰ actũ aĩe interioꝛẽ.vtputa ĩtellect⸗ vel
volũtatis.vel actũ traſeũtem in rẽ ad extra
ceteris paribꝰ remanẽtibꝰ:ẽ bona ↄña. Sʒ
ꝓpar guẽdo a pte in mõ affirmatiue ponit᷑ ta
lis regula ↄnalis.Dĩs ↄña cuiꝰ añs eſt pꝓpõ
catbegoꝛica ꝗffirmatiua nõ exponibilis:in
ponitur ꝑs in mõ vlłr ſumpta. de qua pte in l
mõ vtraq; pars eiusvere pꝛedicat᷑ mediante
boc verbo eſt:⁊ ↄñs eſt ꝓpoſitio cat begoꝛi⸗
ca affirmatiua nõ exponibilis in qua ponit᷑
totũ in mõ nõ diſtributũ:dũmõ nõ arguatur
cũ terĩs ſignificãtibꝰ actũ aĩe interioꝛem in⸗

tellectꝰ vel volũtatis.vel actũ tranſeũteʒ in

rẽ ad extra. ceteris ſilibus remanẽtibus eſt Rla par
bona ↄna.¶ Sʒ negatiue arguẽdo opz pone gu. nega⸗
re ↄſtanti ꝑtis in modo: a ꝙ totũ in mõnõ tiue.
diſtribuatur: vt hõ albus nõ currit:⁊ hõ albꝰ
eſt: ergo bomo non currit.

¶ MNotãdũ eſt tertio: auctoꝛ diui⸗ Intel. to
dit totũ in loco ⁊ ꝑtẽ in loco: vt ſatis pʒ inte tirin loco
xtu.¶ Loc dr̃ia maxĩe a toto in loco eſt duo tã maxie
termini.ſ.totũ in loco ⁊ pars in loco: quoꝛuz q dr̃a ma
vnꝰ.ſ.totũ in loco verificat᷑ de terĩo inferen xime.
te ⁊c.¶ Sʒ locꝰ marxiĩa a toto in loco ẽ regula
ꝓpõ ↄfirmatiua ↄñe dialectice compoſita ex
iſtis duobꝰ terĩs ⁊c.Exẽplũ de maxla pꝛo cõ
ſequentijs a toto in loco:vt quicqͥd negatiue
attribuitur toti in loco ⁊ cuilibet ꝑti eius:vt
cbimera nuſq; eſt:ergo nõ eſt bic.Sʒ maxia
ꝓ ↄñtijs affirmat iuis eſt h. qͥcquid attribuit
toti ĩ loco ẽt attribuit᷑ affir̃atiue cuilʒ eiꝰ ꝑti
¶ Sʒ argnẽdo affir̃atiue dẽmꝰ obpᷣuare tres Cõditõeſ
ↄditões.¶ Pꝛĩa ẽ totũ in loco diſtribuat᷑. hui loci.
defectu cuiꝰ nõ ſeqtur. Soꝛtes ẽ alicubi ẽ Pꝛima
bic.añs em̃ põt eſſe veruʒ: ↄñte exñte faſſo.
¶ Scda ↄditio eſt: ꝙ ſufficiẽter ponat᷑ ↄſtan Secũda,
tia ꝑtis in loco:qꝛ ſi non poneret᷑ cõſtantia:
nõ opoꝛteret ↄñam valere:vt nõ ſeqͥtur Soꝛ
tes eſtvbiq;:ergo ſoꝛtes eſt rome.cũ añs poſ
ſit eſſe veꝝ oñte exñte falſo.qꝛ roma poſſet
deſtrui. ¶ Tertia ↄditio eſt:ꝙ nõ arguat᷑ cuʒ
iſtis vᷣbis incipit ⁊ deſinit: vel eoꝛũ ſimilibꝰ:
qꝛ nõ ſequitur Soꝛtes incipit eẽ vbiq; ergo .
ſoꝛtes incipit eſſe bic. Silłr nõ ſeqᷣtur: ſoꝛtes Tertia:
deſinit eſſe vbiq;:ergo ſoꝛtes deſinit eẽ bic.

9

h hinlihit Fintatle
n

ſotie⸗ hinbkebonu⸗

gli ſtocnbes

öetyonduis, N jtio gtis inke
ſͤficlte hon
athego:a4
poeme⸗ gn looele o ⸗
u aße vbi⸗:et .
ſere⸗ in r liie
nicele en iön
,ſtiloei ſubick
ſalenh date
Cirrarinaſedpon dild⸗plein⸗
fr ngtie elartridultur nes⸗
Uraffirmarine e

„ 4 . rara
Cona dictprio ſc n
ſaturſotesnoe ho. ſonesnon
1 Oirto eirurſores netde
hoimnelect. Oilt no ſeqtur ſo⸗
Fergondebointelligibibrkere
boergondeboimtellig
etboneltgibikfineimaginabiks
qiuretbiopondeald crgonoe⸗
teorth ibiaf lociatotoin noe
ſoonon moletl. Gcdofcaf non
nisſnclt ogua ergo no facit an.
fnonſeitun Iepigornon ſacit
GonOfaclmiraldi lrnöſectu.
udonöftoeld r oſeen
itpamͤergonficl anni tun
eſlet Ygnisfact agni alid
uaetaf glocigtotoin norde
noee honles loci no walet (
hon ſeqtun ortes ine Ne
ortesinapiteſſedie

us eliboeſan dhon fa ¶/ Quarto notãdũ ẽ ꝙ arguẽdo ne
im inmö⸗ iuftin Kri de C ꝑ iſtũ locũ ponit᷑ talis rła ↄñalis.Oĩis

ze unde poͤcarh, dr . fia cuiañs ẽ ꝓpõ cathegoꝛica negatiua nõ
Mre N o ↄna cuians e, pp atheg gatinan
Nuanmlen au ne oci, erponibilis: in totu ĩ loco diſtribuit:⁊ ↄñs
ninz ka vracz ore, W ẽ ꝓpõ chategoꝛica negatina non exponibil.
inn Aukci mlließ der in q ponit᷑ ꝑs in loco ceterꝭ ſiłlibꝰ reimanẽti⸗
aeinerin minis ſgni · Alaarg. pus tã mẽtalit ꝙᷓ vocaliter ẽ bõa ↄna. ¶ Sʒ
Naai niſedtiteleen e Uegatiui, parguẽdo affirmatiue ẽ talis rla. Oĩs ↄna
derenmnendeerintea⸗ ettr cui ans ẽ ꝓpoſitio cathegoꝛica affirmatiua
daein nötfmaenlG, nõ exponibilis:in q totũ in loco diſtribuit᷑:
Mls Dig n utine danie ſufficiẽter ponit᷑ oſtatia ꝑtis in loco: ons
afimngi a afsef pi A ẽ ꝓpõ cathegoꝛica affirmatiua nõ exponibi
sinng anctponbign nd lis:in q ponit ꝑs in loco ceteris filibꝰ rema⸗
rsee d degtu ein e otabile netib':e bona ona. ¶ In m iſtü locũ dem⸗
ſr Syer emecſlcak megiann ⸗ arguere ꝑ terios ð gñe vbi:⁊ ex quo iſti teri
i eſt ppoft calbeg e nõ ſunt nati eẽ ſubiecta vel pᷣdicata Iʒ bñ po
Mnnd erpondils inqu de nãtur a ꝑte ſubiecti vel pꝛedicati.iõ nõ ꝓpe
50 dihrdutirdämd inank af ꝑ iſtũ locũ ſubijciẽdo vel pᷣdicãdo:nec dʒ
ncitid act die inmarnd, poni ille teriꝰ pᷣdicat᷑ vel ſubijcit᷑ in marima
ins eimnienſinn ↄtirmatina:ſed poni dʒ illð ↄplerũ attribui
— ubus fenanetſvusg eſ Nhy⸗ tur affirmatiue vel attribuitur negatiue.

. Bnegme nglitogſz re gun
Ausin nodo: rtotiinmond tie
mnn böalbis öamnitthöͤſ
omo non ant.

¶ Cõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑.Non
ſeqtunſoꝛtes nõ ẽ hõ: g ſoꝛtes nonẽ bõ moꝛ
tuꝰ. Silr nõ ſeqᷣtur ſoꝛtes nõ eſt hõ:ergo nõ
ẽ hõ intellectꝰ. Silr nõ ſeqͥtur ſoꝛtes nõ eſt
bõ:ergo nõẽ bõ intelligibilł:vłergo hõ non
eſt bõ itelligibił ſiue imaginabił. Silr nõ ſe
qtur ethiops nõ ẽ alb:ergo nõ ẽ albꝰ ſᷣm dẽ

düͦeſttemog aucteedit nin
locot grein locdeptſats ginte iiſhin
dru mariea totoin locoeſtdio ti fg
cti in loco :urs in loco: onßz öiin
nloco venificat de terio inferen gne
o' mariaa toto inlocoe regili
nira anedialecte conpoftet
lcris 4. Erepli demariapoc⸗
1to in co:ſt nch neenin
totiin loco ? cuilbet g ells ſ
rao no eſt bic Ozmet⸗
uſch eſnergonde .

„

irmaimsct4nidanni

locus non valet.Scðdo ſic ar.non ſequitur
Jgnis facit aquã:ergo nõ facit aquã calidã.
niir non ſeqtur. Iſte pictoꝛ non facit muꝝ er
go nõ facit muꝝ albu.ſilr nõ ſeqtur. Ille nõ
rit bõ: nõ fit bõ alb.fiłr nõ ſeqͥtur. Iſte nõ
facit pannu:ergo ñ facit pannũ tunicã. Nec
eõ valet. Ignis facit aquã calidã:ergo facit
aqua.⁊ tñ ar ꝑlocũa toto in mõ: vela ꝑte in
mõ:ergo tales loci nõ valẽt.¶ Tertio ſic af.

n armmibui ifinide nize ai non ſeqtur: ſoꝛtes incipit eſſe vbiq;. ergo in
— din obfimreltes Liffi cipit efſe hic. Silr ſoꝛtes deñnit eẽ vbiq;.er
cbefinnn wodiftibigt, liin go deſinit eſſe bic.⁊ tñ hic ar̃ gꝑer locũ a toto
(biigtoun teͦaihbic Pun in modo:ergo talis locus non valet. ¶ Ad
ni pöͤſeiin a etſte ſaſ. oĩa ðꝛ ꝙ ſolutio patet ex dictis.
„ Neſſeen;.?

. ſücke ierponii ſſen ilt Quid lo.
oG

nii aptei lo. ¶ Locus a ꝑte in loco ẽ bĩtudo ipſi

locne lwonhene d eimo us ad ſuũ totũ.Et ẽ ꝑ deſtructiuus
azmn mlt iiii, vt ceſar nõ ẽ hic: ergo nõ eſt vbiq;.
arnete vmſt. Ouid to. Hxia cuicũq; no ↄpetit ꝑs in lo⸗
i airtin gtohufe⸗ ine. (o. nec eius totu. ¶ Lotũ in ipe eſt
Lenn ni. laifei dictõ cõpꝛebendẽs oẽ tẽpus aduer
pdersiſli id nn bialiter: vt ſꝑ nunqᷓ. ¶ Zocꝰa toto
iGrn eeh
– nmn

De lo co a cauſa finali a generatione

ipᷣm qð fit eſt bonũ. Deſtructiue ſic

Folio xxxi
in tꝑe ẽ hĩtudo ipᷣꝰ ad ſuã ꝑtẽ.Et tʒ Quid lo.
cõſtructiue ⁊ deitructiue.¶ Pars ato.iĩ iꝑe
aut in tꝑe ẽ dictio cõpꝛebẽdeus ali⸗
qð tpᷣs aquerbialr vt nũc:beri:cras Quid ꝑs
Et tenet ðſtructiue tm. Exẽpla aũt ĩn tee.
ſumãtur h ſicut in loco a toto in lo.
¶ Cã eſt ad cuiꝰ eè ſeqᷣtur alið ſʒm
naturã.Et diuidit᷑ in caʒ materialẽ:
foꝛmalẽ:⁊ eſſentialẽ: ⁊ finalẽ.¶ Cꝗ
efficiens ẽ a qua pꝛĩo fit mot?:ad h
ꝙ fiat aliqd vt domificatoꝛ ẽ pꝛimlmiůu
monẽs ⁊ operãs:vt fiat domꝰ.⁊ fa⸗ Quid can
ber vt fiat cultellꝰ.¶ Qocꝰa cã effi⸗ ſaefficiẽs
ciete ẽ hitudo ipᷣꝰ cãe efficiẽtis ad
ſuũ effectũ.Et e ↄſtructiuꝰ ⁊ deſtru
ctiuꝰ.Cõſtructꝛue ſic:domificatoꝛ ẽ
bon?:ergo domꝰẽ bona.Locꝰa cã ef
fisiẽte.. axiĩa.ſi cã efficiẽs ẽ bõa:

Diffö ⁊di
uiſio cãe.

Quid lo.
domificatoꝛ nõ eſt vonꝰ:ergo dom⸗ ee
nõ eſt bona,.locꝰ? a cã efficiete maxi⸗
ma. Cul cã efficiẽs nõ ẽ bona ipᷣm
qad fit no Ir bonũ. Et ecouerſo tenʒ
locꝰ ab effectu ad cãm efficientẽ. vt
domus ẽ bona: ergo ſua cauſa effici

tes.⁊ tñ ibi ar̃ ꝑ locũ a toto in modo ergo tał ens eſt bona ⁊c.

OLCirca bunc textum.
¶ Notãduʒ ẽ pꝛĩo iſte textus dʒ

nc intelligi.Locꝰ dr̃a maxie a ꝑte in loco eſt
duo teri.i.ꝑs in loco:⁊ totũ in loco qꝝ vn.ſ.
ꝑs in. loco vificat de terio inferẽte ⁊c.¶ Sʒ
locꝰ maxiĩa a ꝑte in loco ẽ rla ſiue ppõ ↄfir⸗
matiua ↄne dialectice: ↄpoſita ex iſtꝭ duobꝰ
teris.ſ.ꝑs in loco ⁊ totu in loco:quoꝝ vnꝰ.ſ.
s in loco yicat᷑ de terĩo inferẽte ac. Et tʒ
iſte loc affirmatiue: dumõ teri ſigtiue ⁊ ꝑſo
nalr accipiatur: ⁊ nõ arguat᷑ cũ iſt vᷣbis inci
pit ⁊ deſinit.⁊ dũ cetera maneãt ſilia tãvoca
lit qᷓ; metalr. Et ꝓ illo mõ arguẽdi ẽ illa ma
xĩa.cuicũq; attribuit᷑ affirmatiue ꝑs in loco
eidẽ at tribuit᷑ totũ ĩ loco.¶¶ Sʒ negatiue ar
guẽdo oʒ ponere ↄſtãtiã ꝑtis ĩ loco.⁊ opʒ ca
uere ꝙ totu ĩ loco nõ diſtribuat᷑ in ↄñte ⁊ ꝙ
cetera ſint ſilia.Et ꝓtali mõ arguẽdi ẽ talis
maxiina.cuicũq; attribuit᷑ ꝑs in loco negati B
ue:etiam ⁊ totum in loco. Intel. du
¶ Motandũ eſt ſecũdo:q; bic conſe pᷣlex difſi
quẽter auctoꝛ deteriat ð loco a cã:gra cuius nitõiſ cẽe

Intel. di⸗
uifionis
cauſe.

Tractatus Quintus.

diffinit cam q̊ diffinitio dz ſic ĩtelligi. Cã eſt

res ad cuiꝰ eẽ:ſiue ſue intẽtiõis eẽ ſeqͥtur ali

ud.Et ð iſta expõe nõ ẽ hic ad ꝓpoſitũ.⁊ tũc

iſte terĩꝰ cã poſitꝰ in diffinitõe capit᷑ pꝛie in

tẽtionałr.¶ Sʒ dʒ ſic exponi logicalr.Cã eſt
teriꝰ ſupponẽs ꝓ re q̃ ẽ cã:rõe cuiꝰ terĩ ꝓpõ
in q̃ ponit᷑ ĩfert aliã ꝓpõeʒ in q̃ ponit᷑ teriꝰ
ſupponẽs ꝓ re q̃ eſt effectꝰ.Et h̊ mõ capit᷑ cã
ſcðe ĩtẽtionalr.⁊ ſic capit᷑ in ꝓpoſito.ſilłr ille
teriꝰ effectꝰ dʒ h̊ capi ſcdðe ĩtẽtionałr:vt ſigt
terĩos ꝓ effectibꝰ ſupponẽtes.¶ Diuiſio at
cãe ſic dʒ itelligi.De nũero cãrũ.q̃daʒ eſt cã

efficiẽs q̃dã finalis ac.Ex iſta diuiſiõe ptʒ q;

tỹ q̃ttuoꝛ ſũt cãe:hoc ẽ q̃ttuoꝛ ſũt teri cões

Intel. dit
finitiõis
cãe effici
ent ⁊ ef⸗
fectꝰ eiꝰ.

De lo. ab
effcũ cãe
cfficiẽtis

Cõditõeſ
dictoꝛũ
ocoꝛzum.

Pꝛima.

coĩcidẽtes in ſignificãdo ſᷣm ſuas rões foꝛ⸗

males oẽs cãs mũdi ſignificantes: ꝑ qs iſte
terminus cã diuiditur diuiſione logicali vt
ſunt iſti quattuoꝛ terminisſ.cã efficiens.cã
foꝛ malis.cauſa materialis.⁊ cauſa finalis.

¶ Notãdũ eſt tertio qꝙ iſte textuę.
Cã efficiẽs ac.ſic ĩtelligit᷑. Cã efficiẽs ẽ ter⸗
minꝰ ſupponẽs ꝓ re:a q̃ cauſat᷑ pᷣmus motꝰ.
vt ille terminus domificatoꝛ. Siłr effectus
cãe efficiãtis eſt terminꝰ ſupponẽs ꝓ re que
cãtur ab alia.vt iſte terminꝰ domg. Et ſic pʒ
cꝙ cã efficiẽs ⁊ effectꝰ cãe efſiciels capiun⸗
tur ſcdᷣe intẽtionaliter. ¶ Locus dr̃ia maxĩe
a cã efficiente:ẽ duo termini.ſ.cã afficiẽs et
ly effectꝰ cãe efficiẽtis quoꝝ vnꝰ.ſ.cã effici⸗
ens verificatur de termino ĩferẽte ⁊c. Sʒ
locus maxima a cã efficiente eſt regula ſiue
ꝓpõ confirmatiua ↄñe dialectice: cõpoſita
et iſtis duobus terminis ſcilʒ cã efficiens ⁊
effectus cãe efficiẽtis.quoꝝ vnꝰ.ſ.ly cã effi
ciẽs verificat᷑ de terĩo inferẽte ⁊c¶ Sed lo⸗
cus dr̃a mat.ab effectu cãe effic.eſt duò ter
mini.ſ.effectus cãe efficientis ⁊ cã efficiẽs.
quoꝝ vnꝰ.ſ.ly etfectus cãe efficiẽtis verifi⸗
catur de termino inferente ac.q ed locus
maxima ab effectu cauſe efficientis eſt regu
la ſiue ꝓpoſitio cõfirmatiua ↄñe dialectice
compoſita ex illis duobus terminis ſcilʒ ly
efſectus cauſe efficientis ⁊ cauſa efficiens:
quoꝝ vnus ſcilzʒ ly effectus cauſe efficientis
verificatur de termino inferente ⁊c.

¶ Quarto notãdũ ẽ ꝙ in iſtis loc⸗
debemus arguere reſpectu iſti vbi eſt a: ẽt
reſpectu boꝝ pᷣdicatoꝝ.ſ.bonũ ⁊ malũ qͥnq;
ↄditionibꝰ obſeruatis. Quaꝝ pꝛĩa ẽ ꝙ lʒ bo
nũ ⁊ ſiłr ly malũ in añte dñt dice re bonitatẽ
vel malitiã artꝭ ipᷣiꝰ efficiẽtis:⁊ in ↄñte dñt
dicere bonitatẽ vł malitiã artificij. Defectu

cuiꝰ nõ ſeq̃tur:domificatoꝛ ẽ bonꝰ: ꝙᷓ domꝰ ẽ
vł pᷣ̃t eẽ bona:ſʒ dʒ ſic argui.domificatoꝛ eſt
bonꝰ? domificatoꝛ:g domꝰ ẽ vlłp̃t eẽ bona do
mꝰ. ¶ Scðda ↄditio ẽ ꝙ artifex oꝑet᷑ ſ̃m artẽ
ſuã melioꝛi mõ q põt.¶ Tertia ↄditio eſt:q
nõ ſit defectꝰ vel malicia ſe tenẽs ex pte ma
terie vel inſtrumẽti.¶ Quarta ↄditio ẽ:cã ef
ficiẽs nõ hbẽat aliqð ĩpedimẽtũ intrinſecuz.
¶Quita ↄditio ẽ: ſi nom̃ cãe efficiẽtis ſit
nomẽ potentiale.i.teriꝰ ſupponẽs ꝓ re q̃ de
fcõ nõ agit:ſʒ tñ ↄnotat eã poſſe agere tunc
arguẽdo ꝑ locũ a cãꝗ efficiente ↄñs dʒ br̃e ꝓ
copula h̊ vbũ pᷣt. Sed ſi ſit nomẽ actuale.i.
teriꝰ ſupponẽs ꝓ re qͥ agit ⁊ nõ ſupponeret
ꝓ ea niſi ageret:tunc ↄñs dʒ br̃e ꝓ copula hᷣ
vbũ erit.Erẽplũ pᷣmi:vt domificatoꝛ eſt bo⸗
nus domificatoꝛ: ꝗ̊ domꝰ pᷣt eẽ bona domꝰ.

Exẽplũ ſcði:vt domificãs ẽ bonꝰ domificãs

g̊ dom erit bõa domꝰ.⁊ ſic pʒ arguẽdo ꝑ
locũ a cã efficiẽte ↄñs erit de copula de futu

ro vel de poſſibi li: puta de ly erit vel de ly

põt vt domificatoꝛ ẽ:ergo domus põt eſſe ñ
militer domikficãs eſt.ergo domꝰ erit. ¶ Sʒ
arguẽdo ab e fectu cãe efficientis:añs dʒ eſ
ſe ꝓpõ de pꝛeſenti: ⁊ ↄñs de pꝛeterito. Exẽ⸗
plũvt domus eſt bona: ergo domificatoꝛ fu
it bonꝰ domificatoꝛ: ſiłr domus eſt: ergo do
mif icatoꝛ fuit.ſimilit᷑. ergo domificãs fuit.

¶ Koõtra dicta pꝛĩo ſic argui᷑. nõ
ſeqᷣtur ſoꝛtes ĩcipit eẽ hic:g ĩcipit eẽ alicubi

ſilr nõ ſeqͥtur ſoꝛtes deſinit eſſe hic:ergo de
ſinit eẽ alicubi.⁊ tñ ara ꝑte in loco ad ſuũ to
tũ:ergo talis locꝰ nõ vʒ. Scðo ſic af̃ nò ſe⸗

qtur domiſicato: eſt bonus.ergo domus eſt

bona.cũ añs poſſit eſſe verũ ↄñte erñte fal⸗
ſo:qꝛ ſtat domit᷑icatoꝛẽ eſſe honũ viꝝ:⁊ tñ q
non ſciat bñ facere domũ:ſilłr ſtat doꝛmifica
toꝛem bene facere domũ:⁊ tñ non velle opa

ri ᷣm artẽ ſuã.⁊ tñ ar̃ ꝑ locũ a cã efficiẽte ad

effectũ:ergo locꝰ ille nõ vʒ.¶ Tertio ſic af.ñ
ſeqͥtur domꝰ ẽ bona:ergo domificatoꝛ eſt bo
nus.⁊ tamen armtur ab effectu cauſe efſi⸗
cientis:ergo locus ille non valet.
¶ Agd pꝛimum ðꝛ ꝙ non af. debite
ſᷣm locũ a pte in loco.qꝛ af̃ cũ iſtꝭ bis ĩcipit
⁊ deſinit:cũ qͥbꝰ nõ valet ↄña ſᷣm talẽ locum.
¶ Ad ſcðm ðꝛ ꝙ nõ bñ af:qꝛ bonũ in añte di
cit bonitatez moꝛis ⁊ dʒ dicere bonitatẽ ar⸗
tis.ſcðo qꝛ ↄñs dʒ hr̃e hoc verbum põt ꝓco
pula.Etiam ſupponit᷑ ꝙ cã efficiẽs debeat
operari melioꝛi mõ quo põt.¶ Ad tertiũ ðꝛ
ꝙ nõ argnitur debite:qꝛ ↄñs eſt vna ppoſi⸗
tio de pꝛeſenti: ⁊ dʒ eſſe vna de pꝛeterito.

ſenciematenalis träſe
fuctue vt vitn vl pamm
firtelfanina futt mater
ſosnöͤmanet ſec träſfert
ni naria. poſto effech
iſeütlneceſſe e iaz man
KeCFoꝛmac q dat eſſe
Euneq ineè loc? cqe ſoꝛma
Ciß cq foꝛmalis ad ſui
Ettzoſtructiue deſtrug
nctiue ſic albedo derge
acq fomali matinpe
lhonkt chefirh de
acſoꝛmakkeren

Aad röcs iil Eſoi de effecni

in oppoñ

tumnm.

(Lirabune
3(Noriczedeurtertun.
antiiinoiſtet

n Nonocaptt
keine⸗ topne inter

doſſihih⸗ .
do ſdil Puade Hyerit delde 4

imd: dergo donnis iteſef
domificiseſtergo donerit(G.
nde ſencie eicentisaſe def
dewelentn :isdepeeterſio. Eti⸗
donmng et bonn ergo donnifietorſ
domifcnc f donnseſtergodo
tor fut. imli. t godomfieig i⸗
Nra dictaprio ſc arguit. ſ
rtes iapttet bicg icptee lit
Liem ſotes deſimt eſebicergode
lenubi: tiana greinloeoag ſti⸗

,

tisloe'nd d1 Gͤofcai de⸗
nino: et bonns eigodonef
rispoſu eſe Kri iterſteſi⸗
. domniticnor eſebonurir iſd
rdäͤſaere domirſir terdonife
ſaere domürtiton rel
.: (ai etisf) igcieffelen
ens otioſarn

enen ue dollfunneklo
50 2* 900 eefin
dun An peffecln

jigenh de fafnn G
n dige uin

4
ſ d di 60
emo:ls 10) cctunni ,
29 pie boc ee, ent
” „,ſſe 5
6
cewbonit , Aetd
f . mopol,⸗ ro
1 mmo 4 ,e 9
hite: NM ld
ie de. euN
cu.27

cse . debſte Hi⸗
95% 5. on 41. n An,
orumm 1 cn 1it Fbisiht ne⸗

Diffinitõ
⁊ diuiſio
materie.

Quid lo.
a cã mate

riali

Quid lo.
ab effec⸗
tu cauſe
materis⸗
lis

Quid lo.
9 cã foꝛ?⸗
mali.

de teris
ſigmfica
tibus ma
teriam.

De loco Materia

¶ MWateria ẽ ex q̃ cũ alio aliqᷣ fit.
⁊ ẽ duplex:q̃dã eĩ eſt ꝑmanẽs ⁊ q̃dã
eſt trãſiẽs Permanẽs. vt in cultello
ferrũ. Lranſiẽs:vt in e farina ⁊
aq̊. Etiã diffinit ſic. Materia eſt q̃
tãtũ eſt ĩ potẽtia.¶ Locus a cã ma
teriali eſt hitudo ipiꝰad ſuũ effectũ
Et eſt ↄſtructiuꝰ ⁊ deſtructiuꝰ.Cõ⸗

ſtructiue ſic:ferꝝ eſt:ergo arma fer

rea pñt eſſe locꝰa cã materiali.a
xĩa poſita cã materiali poſſibile eſt
eiꝰ effectũ poni. ¶ Deſtructiue ſic
ferrũ nõ ẽ:ergo arma ferrea nõ pñt
eſſe.locꝰ a cã materiali.axima re
mota cã materiali ꝑmanẽte remoue
tur ⁊ eiꝰ effectꝰ.locꝰ ab effectu cãe
materialis tenet ↄſtructiue ſic. Ar⸗
ma ferrea ſunt:ergo ferrũ eſt locus
ab effectu cãe materialis ꝑmanẽtis
Maxia poſito effectu cãe materia
lis ꝓꝑmanetis ponit᷑ eiꝰ cã locꝰ ab ef
fectu cãe materialis trãſeũt tʒ con
ſtructiue.vt vitꝝ vł panis eſt:ergo
filix vel farina fuit.materia em̃ tran
ſiẽs nõ manet:ſed trãſfert᷑ ĩ aliã ma
teriã.maxĩa.poſito effectu materie
trãſeũt neceſſe ẽ ipᷣaʒ materiã pᷣfu⸗
me. ¶ Foꝛma ẽ q dat eſſe rei ⁊ ↄſer
uat eã in eẽ locꝰ cãe ſoꝛmali eſt bĩtu
do ipᷣiꝰ cã foꝛmalis ad ſuũ effectum
Et tʒ ↄſtructiue ⁊ deſtructiue. Con
ſtructiue ſic.albedo ẽ:ergo albũ eſt.
locꝰa cã foꝛmali maxĩa poſita cã foꝛ
mali ponit᷑ ⁊ eꝰ effect? Deſtructiue
ſic albedo nõ ẽ:ergo Yra nõ ẽ. a
xĩa remota cã ſoꝛmalł:remouet᷑ eiꝰ
effectꝰ. Ed vᷣo ẽ de effectu cãe foꝛal
¶ Iirca hunc textum.,
¶ Notãdũ ẽ pᷣmo iſte teriꝰ mate
ria nõ capit᷑ in ꝓpoſito pme intẽtionatr.ſed
ſcðe intẽtionalr:ꝓ quolʒ terio figente rem qͥ

vocat᷑ matia large capiẽdo mat᷑ia. Sʒ teri ſi

gnificãtes mat᷑ias ſũt duplices ¶ Quida em̃
ſũt terĩ ſi ontes materias trãſeutes.UNñ illa
matia ðꝛ trãſiẽs qͥ poſtqᷓ res er ea facta ẽ nõ
retiet nomẽ nec diffõez qᷓ; pꝛiꝰ bẽbat:vt iſte

teri farina ſupponit ꝓ req ðꝛ mat᷑ia traſiẽs

Folio lxxxij.

reſpectu panis lIʒ nõ ſit ppᷣe mat᷑ia:qꝛ poſtqᷓ;
panis factꝰ ẽ nibil ẽ ĩ pane qð dicat᷑ farinavł
cui ↄuẽiat rõe farine. Alijſũt terĩ ſupponẽ⸗
tes ꝓ mat᷑ia ꝑmanẽte.vñ illð ðꝛ mat᷑ia ꝑma⸗
nẽs alicuiꝰ:qð poſtqᷓ; aliqͥd factũ eſt ex eo re
tinet nomẽ ⁊ diffõez:vt ferꝝ reſpectu cultel
li. ¶ Tiñ diſfõ matie ſic dʒ ĩtelligi. Matiaẽ
teriꝰ ſupponẽs ꝓ aliq̃ re ex q̃ cũ alia dʒ fieri
aliqͥd. ¶ Locꝰ dr̃a maxie acã materiali ẽ duo

„

reri.ſ.cã mat᷑ialis ⁊ effectꝰ cãe mat᷑ialis qqͥꝝ

vnꝰ.ſ.cꝗ matialis vᷣificat᷑ de terio inferente

⁊c.¶ Sʒ locꝰ maxĩa a cã materiali ẽ rła ſiue
ꝓpõ ↄfirmatiua ↄñe dialectice: cõpoſita ex
iſtis duobꝰ terĩs.ſ.cã mat᷑ialis ⁊ effectꝰ cãe
materialis qͥꝝ vnꝰ.ſ.ly icã mat᷑ialis vxificat
de terĩo inferẽte ac. Exẽplũ textꝰ:vt poſi⸗
ta cã matiali poſſibile eſt effectũ eſſe.i.ſi eẽ
ve ⁊ affirmatiupᷣdicat᷑ de terio ſupponẽte
ꝓ matia:⁊ poſſe eſſe vᷣe ⁊ affirmatiue pᷣdica

cur de terio ſupponẽte ꝓ effectu.¶ Alið exẽ

plũ textꝰ eſt. remota cã materiali pmanente

remouet᷑ eiꝰ effectꝰ.i.ſi eſſe vᷣe negat᷑ de ter

mĩo ſupponẽte ꝓmateria ꝑmanẽte etiã xe
negabit᷑ de terio ſupponẽte ꝓ effectu cãe p
manẽti? ¶ Sed locꝰ dꝛĩa matxie ab effectu
cãe mat᷑is ẽ iſti duo terĩ.ſ.effeccꝰ cãe ma⸗
terialis:⁊ cã mat᷑ialis qꝝ vnꝰ.ſ.eſfectꝰ cauſe
materialis vᷣificabitur de teris inferẽte ac.
¶ Sʒ locꝰ maxiĩa ab effectu cãe matialis eſt
rla ſiue ꝓpõ ↄfirmatiua ↄñe dialectice:oↄpo

Intel. lo⸗
ci a cauſa

maxiĩe qᷓ;
differen⸗
tia maxi⸗

V

De lo. ab
effectu ⸗
cãe mate
rialis.

ſita ex iſtꝭ duobꝰ terĩs.ſ.ly effectꝰ cãe matia
lis ⁊ cã matialis quoꝝ vnꝰ.iſ.ly effect(ꝰmat᷑ia

lis vᷣificat᷑ de terĩo inferẽte ⁊c: Exẽplũ vt ſi
bᷣ ðbũ eſt vere affirmet᷑ de terĩo ſupponẽte
ꝓꝓgffectu cãe materialis etiã dʒ ᷣe affirma⸗
ri de terĩo ſupponẽte ꝓ materia permanẽte
illi? effectus.⁊ hoc verũ fuit de terio ſuppo⸗
nente ꝓ materia tranſeunte illiꝰ effectus.

Rle ↄña⸗
ruʒz argu.
a cã mate

£● .
¶ Motãdũ eſt ſcðo ꝙ arguẽdo a cã riali ne⸗

mat᷑iali negatiue ponunt tales rłe. ¶ Pꝛia
eſta noĩe cae materialis ꝑmanẽtꝭ: ad nomẽ
effectꝰ mat᷑ie ꝓꝑmanẽtis reſpectu ly.eſt ſcðo
adiacentis negatiue valet ↄña vt bene ſeqᷣt
ferrũ nõ eſt.ergo cultellus nõ eſt.⁊ hoc capi
endo ly ferrũ pꝛo oĩ eo ex quo põt fieri cul⸗

gatiue

tellus. Alia regula eſt: anoĩe cãe materia Rlła oↄna⸗
lis trãſeũtꝭ ad nomẽ effectꝰ dũmodo ſit añs rum affir

de ly fuit: ⁊ ↄñs de ly eſt negatiue valet ↄña
vt bene ſequitur:farina non fuit:ergo panis
nõ eſt ſuppoſito ꝙ nõ ſit factũ miraculũ.Sʒ
arguẽdo affirmatiue datur talis regula. A
noĩe cauſe materialis: tam permanentis qᷓ;

lij

matiue.

. zuſtudo
Tractatus Quintus centee⸗ nuſn
ſ .
trãſeũtꝭ ad nomèẽ effectꝰ cãe materialis an⸗ ſtractũ:⁊ nomẽ effectꝰ gcretũ eius. Defectu ſn tiue ſic. 9n
tecedẽte exñte de ly.eſt ſcdᷣo adiacente ⁊ cõ⸗ cuiꝰ nõ ſeqͥtur.Albedo ẽ:ergo paries eſt:ſe⸗ n/K cbon
ſequẽte exñte de ly.põt affirmatiue arguen dʒ ſic argui. Albedo eſt. æ& albuz eſt. ¶ Scða Secũda iergo dom og
do valet ↄña. vt bñ ſeqt ferrũ eſt. cultellꝰ ↄditio ẽ: ꝙ in añte ponat᷑ illa ꝑticula ⁊ circa c utinacu ue
Ppõt eẽ. ¶ Sʒ arguẽdo ab affectu cae materi illã cãʒ nõ ẽ fctm̃ miraculũ.Defectu cuiꝰ nõ mhde ſedeſt ucn
Regula alis fit regula talis. A noĩe effectꝰ cãe ma⸗ ſeqtur: albedo eſt:ꝗ albũ eſt cũ poſſibile eſt Gboni laero ln
arguẽdo terialis pꝑmanẽt ad nomẽ materie ꝑmanẽtꝭ añs eẽ verũ ⁊ ↄñs falſuʒ. vt pʒ de albediue ĩ fonüenn ze marinn
ab effece reſpectu ly eſt: ſo adiacentis affirmatiue ſacramẽto altari. ¶ Tertia eſt:ꝙ etiã addat᷑ asa Gario aſar
tu cauſe valet ↄña vt bñ ſeqͥt cultellus eſt:q ferrum illa ꝑticula ſufficiẽs ad denoĩationẽ ſui ſub⸗ Tertia faupen uocß ſoe
materiał eſt. Sʒa noĩe effect cãe materialis traſen/ iecti. Defectu cui nõ ſeqtur. Faliditas eſt: m nemeſt de
tis añcedente erñte de ly.eſt. ſcðo adiacẽte calidũ ẽ: ſic pʒ q debemꝰ arguere affirma⸗ gerſo⸗ inelert
⁊ ↄſequente de ly fuit affirmatiue valet ↄna tiue Albedo ẽ:a circa eã nõ ẽ fetm̃ miraculũ (Cinca bune
vt bene ſequitur panis eſt:ergo farina fuit. ⁊ etiã ẽ ſufficiẽs ad denoĩationẽ ſui ſubiecti tjaũẽ pꝛiocc i
¶ otãdũ eſt tertio iſte terminꝰ valbũ eſt. ¶ Sʒ arguẽdo ab effectu cãe foꝛ⸗ Cn veniniei
foꝛma nõ capit᷑ in ppoſitopᷣme intẽtiõaliter malis affirmati ue reqrit Hma ditio. Ct ar⸗ . goſ E Affoclif
Intel. lo. ſed ſcdᷣe intẽtionaliter. Et dz diffinitio eius Juendo negatiue ab effectu ce foꝛmalł: opʒ ipn teton⸗ zs plegt⸗
a cã foꝛ/ ſic intelligi. Yoꝛma eſt texmiuꝰ ſupponẽs p obſernare tres ↄditões pꝛi poſitas.⁊ iõ de⸗ nt. niinſ oerfu⸗
mali tam rę dat eẽ rer foꝛmaliter. Loc'dꝛia marie bemꝰ ſic arguere. Albũ non eſt. ergo albedo jmn⸗ Ssalih ſd . *
maxi. q; geꝗ foꝛmali eſt iſi dno ter:. ſ.cq foꝛmalis et 20 eſt circa gnã non eſt factũ miraculũ. Et doterlſcifin⸗ terion
differen⸗ effect? cãe foꝛmalis. quoꝝ vnꝰ.ſ. ly cã foꝛma que etiã ẽ ſufficiẽs denoĩare ſubiectũ. Ma⸗ di fmak ificit delenet
tia maxi. lis vificat᷑ de terĩo inferẽte ⁊c.¶ Sʒ locꝰma ? e . hoc verbuͦ eſt vere neget de effectu Gtmrizacifimte, fün
ximaa cã foꝛmali eſt regala fue ppõ ↄfirma cauſe foꝛmalis.etiã ⁊ de illa cauſa. ſediglerie kichi⸗
tiua ↄñe dialetice: compoſita er iſtis duobꝰ ¶ Lontra dicta pꝛimo ſic arguitur ntteonißnẽ bonn ad
terĩs.ſ.cã foꝛmalis ⁊ effectꝰcãe foꝛmalis qꝝ non ſeqᷣtur albedo eſt:g albũ eſt cũ poſſibile nü eaffet denmo ſun
vmꝰ.ſ.cã foꝛmalisverificatur de toyĩo inferẽ eſt añs eſſe verũ:⁊ ↄñs falſum.vt pz de albe ſlitaffinmabit öteno iun
te ⁊c. ¶ Sed locꝰ dr̃a marxie ab effectu cauſe dine in ſacramẽto altarꝭ:⁊ tñ ibi argnit᷑ a cã ucb je fimt (Ne lor dan
Intel.lo. foꝛmalis eſt duo teriĩ.ſ.effectꝰcãe foꝛmalis foꝛmali:ꝗ talis locus non valet. ¶ Scðdo ſic (un finalise ſti duo teri eff
abeffectu cã ſoꝛmalis:quoꝝ vnꝰ.ſ.effectꝰ cãe foꝛmalis arguitur.non ſequitur. Ealiditas eſt: g cali⸗ i finalis,gr vn Fificat .
cauſe foꝛ⸗ xificat᷑ de terĩo inferente ⁊c.¶ Locꝰ xᷣo ma⸗ dum eſt.⁊ tñ arguit᷑ a cã foꝛmali: talis locꝰ abefectucauſe fnnlisett⸗
malis taz xima ab effectu cãe foꝛmalis eſt regula ſiue non valet. ¶ Tertio ſic arguit᷑ non ſeqͥr. Pa⸗ ſtoconfinnatina oe dial
matie q; ꝓpoſitioↄfirmatiua ↄñe dialectice cõpoſita ries eſt: ᷓ albedo eſt ⁊ tũ ibi arguitur ab ef⸗ otidi ſcdoc p⸗
differen/ ex iſtis dnob terminis ſcz effectꝰ cãe foꝛma fectu cãe foꝛmalis: talis locus non valet. ¶hotitfeſchochp⸗
ti maxie lis:⁊ cã foꝛmalis quoꝝ vnꝰ.ſ.effectꝰ cãe foꝛ⸗ fiu ponit tat ta. A noie
malis vificat᷑ de terĩo inferẽte ⁊c.Exẽplum ¶ Ad pꝛimuʒ dicit q ibi deficit ſe en irnntiereſpegn ſſorten

textus de loco maxima a cã foꝛmali quando cunda conditio vt ſupꝛa.¶ Ad ſecundum di
arguit᷑ affirmatiue:vt poſita cã foꝛmali po⸗ citur ꝙ ibi deſicit ſecũda conditio. ¶ Ad ter
nitur effectus cãe foꝛmalis.Et dʒ fic intelli tiũ dicitur ꝙ ibi deficit pꝛima conditio.
gi.ſi H̊ xbũ eſt ſcdðo adiacẽs vere affirmet᷑ de

e agſte t ofte etitid mediut⸗
õä
no ca fina! no pot ee ſine

õs
iun ran bi ſetſclictue

8 c atfirmet Eimt 5 quid ſ‚it Quid lo . (Dinotifdinöͤci fintl
termino ſupponẽte ꝓ cã foꝛmali. dtiã vifica e Sfaun ateun ſit „ cus a cau hoſßee ſneſnoeffectu ti
bitur de termio ſupponẽte /ꝓp effectu cãe foꝛ . 21 1e Tih De pl ſa fingli (tur. Cregtor bon, 6
malis. Erẽplũ tertꝰ de loco maxima quãdo ad ſuũ effectũæt eſt oſtructiuꝰ⁊ de * (Et (Alatkie anoieciefz⸗
arguit᷑ negatiue vt remota cã foꝛmali remo ſtructiuꝰoſtructiue ſic. Gtĩtudo eſt thie ſec heogtineqcb'feyng
etthr Kerne ano ſic keg ſi boc bona. ergovirtꝰ eſt bona.locꝰa cã fi nego⸗ anbepziienerdeme⸗
verbuʒ eſt ſcðᷣo adiacẽs vere neget᷑ de terio nali mara end frini ſiß (eeriton, .. imet
mpponete Pes koꝛnaali: ei ver. negabitur Uali maxia cuiꝰ finis bonus eſt ip̃ᷣm uſteetſte depfiti ote
erio amwonete eg elfte nene e guo bonu eſt. ¶ Deſtructiue ſic n
e terio ſupponẽte cũ effectu cãe foꝛmalis. ena no eſt o on aergo petm̃ nõ e ſt loy iile nedi Gerditnahe
zaß zqo: 3 c90.². 1 id lo iiſc dtte e 2 de dede
Cõditio⸗ ¶ Motãdũ eſt quarto ꝙ arguẽdo bonũ. Locus a cã finali.Waxia cu⸗ On i dr ukrk

locũ a cã foꝛmali ſolũ debemꝰ arguẽ reſpę⸗ mg cqᷓ . cus a ge⸗ (ifm efectdcze nkf acre
nesgdar oer iſti verbi eſt ſoaciarctisc nadt e, Ius c mala eſtipſum quoq; malum neratie gr frecifſtee iedin
SnenqJuz Altiälil verbieh do adincetisqn at qr, eſt. Econuer ſo art eſt de ioro ab ef⸗ ſte e dudarzaen
af.acauſa guit᷑ negatiue ſatꝭ pʒ in textu. ¶ Sʒ ad argu f. ſe finali 00.5: er oafte erind de
foꝛmali. endũ affirmatiue a cã foꝛmali tres ↄditões fectu cauſe finalis. ¶ ¶ Gñatio eſt p lenmn bön
Pꝛima. reqrũt᷑.ꝗ Pꝛiaẽ nomẽ cãe foꝛmalis ſit ab Ggreſſio a non eſſe ad eſſe. ¶ Locus ae noie efecd
eſingtöb'fnge. den

Nnedi eſt vere nege de eftect

n

ns Aiitde flg anſ.

mmadictapeinofeganimn
lbecoeſt aldi eſ ei oſbie
epenm: is tallun errz deqſbe
gametd alem utñibiargnikac
talis ocns non mlet. (ezoft
nonſegnitur. Calititgeſt h alͤ
m mgufaci ſwnalignlloe
Lerno ſc an guc non ſeif. de
lbedoeſt titbiarguturobe
emalis:talis locus non en

umuz dicit ibi defiatt⸗
gitio t ſupra. (Acſeanncun d
deſtcitſetücn condtto. (Alte

dideficiteim conctio.

Zeſt gfncnins aigiiii .
acäfmmlefhabtinſi i,
ſee Cick ſnctn d
H,it tue ſc⸗Blitncoen

honn oc1,f

De loco a cauſa finali a generatione Folio

A gñatiõe ẽ hĩtudo ipᷣiꝰgñatiõis ad ponat᷑ illa ꝑticula.ſ.ꝙ ꝑ tale mediuʒz acqͥrit

Inter. lo
a cã fina⸗
li tã mat.
qi dr̃a ma
xi.

De lo. ab
effectum
cãe final.

Rle oña⸗

ruʒ loci a
cã finali
affirmatij
uc.

Rla eiuſ⸗
dẽ arguẽ
do ne ga⸗
tiue.

NRle loci
ab effec⸗
tu cà fina

lis argu.

agffir,

rla eſt. A noĩe effectꝰ cae finalis ad nomen

ſine cã fſpectu boꝝ pᷣdicatoꝝ.ſ.bonũ ⁊ malũ

ſun gñatũ. Et ẽ ↄſtructiuꝰ ⁊ deſtruc tal finis:ſiarguat᷑ reſpectu hui pᷣdicati bo/
tus oſtructine ic. gfatio dom et edrneleönoe n maſees
— 2= illa ꝑticula ⁊ bh finis no cqri aliu
bõa:ergo domꝰ ẽ bona. locꝰ a gene⸗ ge .

5 „— W☛. mediu. ↄuenient añte exñte de pñti ⁊ ↄñte
ratoe maxima cuiꝰ gnatio ẽ bõa ipCʒ ð futuro vʒ ↄna. Dr notãt᷑ dũmõ in ante ac.
qʒ bonũ ẽ.deſtructiue ſic.Gñatio la

qꝛ fi nõ adderet᷑ illa ꝑticula nõ ſeqret᷑ vt nõ
tronũ ẽ mala:ergo latro ẽ malus.lo⸗ ſeqͥł. Medicĩa laxatia ẽ bõa:g ſanitas ẽ bo⸗
cus a gñatiõe maxima cuiꝰgñatio ẽ

na.ſʒ dʒ ſic argui.Medicia laxatiua ẽ bona
malaipᷣm quoq; gñatũ malũ eſt.ecõ

1 eã near ſanitas. F itas i kaͤ Df
notãter et h̊ fi.nõ ac.q;ꝛ ſi nõ adderet᷑ illa ꝑti
uerſo autem eſt de loco a generato. . 8 5
¶ Circa bunc textum.

cula nõ valeret ↄña: vt nõ ſeq; foꝛnicatio ẽ
mala.ꝗ ſanitas eſt vel erit mala.ſʒ dʒ ſic ar⸗
¶ Notãdũ ẽ pꝛĩo: iſte teriꝰ finis
in ꝓpoſito:nõ dʒ capi pꝛie ĩtẽtionałr ſʒ ſcðᷣe

gui.foꝛnicatio per quã acquirit᷑ ſanitas eſt
mala.⁊ non põt per aliud mediũ ↄueniẽtius
mtẽtionalłr. Et dʒ diffõ eiꝰ ſic ĩtelligi. Finis
ẽ terinꝰ ſupponẽs ꝓ re:gf̃a cuiꝰ ſiue ſue ĩtẽ

acquiri:ergo ſanitas erit mala.
¶ otãdũ ẽ tertio ꝙ iſte teriꝰgña⸗
tõis aliqĩ ſit.¶ Loc'dr̃ia maxĩea cã finali:ẽ
duo terĩ.ſ.cã fiuał ⁊ effectꝰ cãe final qꝝ vnꝰ

tio in ꝓpoſito ncapit᷑ pꝛie intẽtionalr: ſed
ſcdᷣe intẽtionalłr ꝓterio ſignificãte mutatio
l. cã final vificat᷑ de terio ĩferẽte ⁊c.¶ Sʒ lo
c? marxĩa a cã finali ẽ rla ſiune ꝓpõ ↄfirmatĩa

ẽ:ꝑꝑ quã de pꝛia ſuba eẽ incipit vᷣificari de
q pᷣus nõ viſicabat᷑. Loc? dr̃ia maxie a gña⸗
nalẽ bõa:ipᷣm ẽ bonũ.qð dʒ ſic ĩtelligi.ſi bo
nũ vᷣe affir̃et᷑ ð termio ſupponẽte ꝓ cã fina

ſ. ly gñatio vificat᷑ de terĩo ĩferẽte ⁊c.¶ Sʒ
locꝰ dr̃a maxĩe a gñato:ẽ duo terĩ.ſ.gñatum
li ẽt affirmabit᷑ ð terio ſupponẽete ꝓ effectu
cãe finał ¶ Itẽ locꝰdr̃a maxĩeab effectu cãe

7 graticr vnꝰ.ſ. ly gnatũ vᷣificat᷑ de terĩo
es
finalis ẽ iſti duo teri.ſ.effect cãe final:⁊ cã
finalis:qꝝ vnꝰ vificat᷑ ꝛc. ¶ Sʒ locꝰ maxĩa

inferẽte R. ¶ Sʒ locꝰ maxĩaa gñato eſt rła
ſiue pꝛopoſitio confirmatiua ↄñe dialetice
ab effectu cauſe finalis eſt regula ſiue ꝓpo
ſitio confirmatiua ↄñe dialetice ac.

⁊c.Exẽpla de locis maximis patẽt in textu.
¶ ß Motãdũ ẽ ſcðo ꝙ ꝓ arguẽdo a cã

¶ Motãdũ ẽ q̃rto: ĩ iſt loc argui
ſina. ponit᷑ tal rła. A noie ⁊c.ad ſui effectꝰaf
firmatiĩe reſpectu iſtoꝝ terĩoꝝ bonũ ⁊ malũ

mus repectu iſtoꝛũ pᷣdicatoꝝ bonũ ⁊ maluʒ.
Et eſt pꝛia rla talis.A noĩe gñatiõis rei na⸗
añte ⁊ ↄñte exñtibꝰmedite copła ð pñti:dũ
mõ cã finał nõ põt eẽ ſine ſuo effectu ẽ bõa

ture ſucceſſiue. ad nomẽ añte⁊ ↄñte exñti⸗
bus de pñti reſpectu boꝝ pᷣdicatoꝝ bonũ et
ↄña:vt bñ ſeqͥ:łelicitas ẽ bõa:ꝗ virtꝰ ẽ bõa.

malũ arguẽdo:tã affirmatie qᷓ; negatiue vʒ
ↄſa:vt bñ ſeqͥtur ꝓlatio vocis ẽ bona:g vox
eſt bona.¶ Sʒ a noĩe gñatiõis rei nature ꝑ
Dr not ãt dumõ cã finalis ⁊c.q; ſi cꝗ fina manẽtis ad nomẽ gnatiañte exñte de pᷣſen⸗
poſſʒ eẽ ſine ſuo effectu tũc nõ ſeqret᷑.vt nõ
ſeqͥtur. Creatoꝛ ẽ bonꝰ.ꝗ creatura eſt bona.
¶ Alia rla ẽ.a noĩe cãe fus lis ad nom̃ ſui ef

ti ⁊ ↄñtegxñte de futuro: reſpectu hoꝝ pᷣdi
catoꝝ bonũ ⁊ malũ affirmatiue arguẽdo eſt
bona ↄna:vt gñatio dom eſt bona: domꝰ
fectꝰ negatiue: qbꝰ repugnat fimł eẽ: reſpe⸗ erit bona ⁊ nõ ſeqͥtur: ergo domus eſt bona.
Zart cũ añs poſſit eẽ verũ ↄſequẽte exiſtente fal
ctu boꝝ pᷣdicatoꝝ bonuʒ ⁊ malum valet ↄñna ſo. Sz negstine argucnhd. A noie deneia⸗
añte exñte de pñti⁊ ↄñ̃te de pᷣterito:dumõ O: ne g gueimo. 85
tał finis nõ poſſit ↄueniẽtiꝰ acqͥri qᷓ; ꝑ tale
mediũ. Sʒ arguẽdo ab effectu cãe finalis
dat᷑ tal rła. A noĩe effectꝰcãe finaład nomẽ

tiõis rei nature ꝑmanẽtis ad nomẽ genera
ti reſpectu hoꝝ pᷣdicatoꝝ bonũ ⁊ malu añte
effectꝰ cãe affirmatĩe:dũmõ effectꝰnõ pᷣt eẽ

exñte de ly eſt vel fuit.⁊ ↄñte de pñtiẽ bo⸗
na ↄña vt bene ſeqͥtur. Iſtius domꝰ non eſt
vel fuit bona generatio:ergo iſta domꝰ non
eſt bona.et nõ ſeqͥtur. Iſtiꝰ domus nõ eſt ge
neratiõe bona. ergo iſta domꝰ nõ eſt bona.
cũ añs poſſit eẽ veꝝ ↄñte exñte falio. ¶ Sʒ

añte ⁊ ↄñte exñtibꝰ de pñti vʒ ↄrña:vt bñ ſeqᷣ
tur. Creatura ẽ bõa.ò creatoꝛ ẽ bonꝰ.¶Alia

csẽe final:qͥbꝰrpugnat ſił eẽ dũmunõ añte ĩ
liij

lxxxiij

Inter. lo
a gnatiõe
ta ma. qᷓ;
dra max.

ERle ar⸗
guẽdi lo⸗
cia gene
ratione.

KRla ar⸗

a noĩe generati ad nomen generationis rei guẽdi lo⸗
nature ſucceffiue:añte et ↄñnte exiſtẽtibꝰ de cia gñato

Ad rões
in opponi
thm.

Quid lo⸗
cus coꝛ⸗
ruptione

Quid lo⸗
cus abvfi
bas.

ꝛeſenti reſpectu boꝝ p̃dicatoꝛũ bonũ ⁊ ma malũñ ẽ:ergo occiſoꝛ eſt malꝰ. matia

.

u tã affirmatiue qᷓ; negatine vʒ ↄña.vt vor Cuiꝰ vſus eſt malus:ipᷣm quoq; vſi

₰

ẽ bona:g gñatio vocis ẽ bõa. ſiłr vox nõ eſt
bona:ergo ꝓlatio vocis nõ ẽ bona. Sitłr.a
noie gnati rei zuryre ꝑmanẽtis ad voin ge
neratiois tã affirmatine qᷓ; negatiue reſpe⸗ 2. 415 .
ctu hoꝝ pᷣdicatoꝝ bonũ ⁊ maliũ:añte erñte ð quãdo nõ:vt cõptꝰ⁊ dulter ⁊ ab bis
ꝛeſenti ⁊ ↄnte de iſto diſiucto eſt vel fuit:ẽ nõ ſumit᷑ locꝰ dialeticus:ſʒ ſ- ophiſti
bona ↄna.vt bene ſequitur domus eſt bong: cus.
ergo generatio eius eſt vel fuit bona ſimili
ter domus non eſt bona.ergo generatio ei

non eſt vel fuit bona.

¶ QLontra dicta pꝛĩo ſic arguitur.
Tõ ſeqtur. Creatoꝛ ẽ bonꝰ:g creatura ẽ bo⸗/

£⏑

. rloa0
Cractatus Quintus. . rmetmn
n n eeial
ler Rpific d z eſtt
vind eipit corltide
tatũ malũ ẽ. Eõᷓ eſt de loco ab vſita⸗ urneiſgncirl
to. ¶ Cõit᷑ accña ſunt duplicia que unun toeſilidno⸗
daʒ em̃ ſunt q̃ aliqñũ ſe ↄſequũt᷑ ⁊ ali Duplicla N genn ſen,
— — 4 6 X. 7
Ut cõiter ſ 4 Uene E. ofim
. 2; α 1ä accidétis moett a ne goß
¶ Alia ſũt quoꝝ vnũ ſẽꝑ ſeqͥ⸗ pl denti igar .
tur ad alið: vt penitere ſequitur ad un urenlehe nee
deliquiſſe: ⁊ ab bis ſumitur locus onnn ii ociero on
dialetiꝰc ⁊ tʒ cõſtructĩe ⁊ deſtructi renſ edſcto nalun
ue. Cõſtructĩe ſic Iſte penitet:ergo Quid lo⸗ Hrofar liisend
deliqt loca cõit᷑ accidẽtibꝰ. axi acdire⸗ inft bi ſegk dein

na. ⁊ tñ ibi af̃ a cꝗ finali: talis locꝰ nõ valʒ.
¶ Scõðo ſic af.nõ ſeqturvᷣtus ẽ bona:ergo fe

„

licitas eſt bona.et tñ arguiꝭ ab effectu cae fi
nalis.ergo talis locꝰ non valet.¶ Tertio ſic
arguitur. non ſequitur generatio dom⸗ eſt
bona. ergo domus eſt bona.⁊ tamen ibi are
guitur per locum a generatione:ergo talis

locus non valet.

¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ ibi nõ arguitur
debite: qꝛ ↄñs debʒ eſſe de copula giſiuncta.
¶ Ad ſcᷣm ðꝛ ꝙ nõ af debite cũ s debeat
eſſe ꝓpoſitio de futuro.¶ Ad tertiũ dicitur
fimiliter ſicut ad ſecundum.

¶ Coꝛruptio eſt ꝓgreſſio ab eẽ ad
non eſſe.Locus a coꝛruptione ẽ ha
bitudo coꝛruptõis ad coꝛruptũ Et
Eẽ ↄſtructiuꝰ ⁊ deſtructiuꝰ. Cõſtrũe
ſic coꝛruptio antixpᷣi ẽ bõa:ergo ãti
xpᷣs eſt malꝰ.locꝰa coꝛruptõe.Nta
xima.Cuius coꝛruptio eſt bona ip⸗
ſum coꝛruptũ malum eſt. Deſtructi
ue ſic.Coꝛruptio domꝰ eſt siala:er⸗
go domꝰ ẽ boa.maxĩa. Cuiꝰcoꝛrup
tio mala eſt:ipᷣʒ q; bonũ eſt. Et ecõ⸗
uerſo eſt de loco a coꝛrupto. Uſus
vt h ſumit᷑ eſt oꝑatõ rei ſiue exerci
tiñ ipᷣiꝰ vt eq̃ᷣtare ẽ opatio eqͥ:⁊ ſeca
re ſecurꝭ. Locꝰab vſibꝰ ẽ bĩtudo ip⸗
ſius opatiõis ad id cuiꝰ ẽ operatio
ſiue vſus. Et ẽ ↄſtructiuus ⁊ öᷣſtru

ctiuꝰ. Cõſtructĩe ſic:eqᷣtare ẽ bonã

ergo equꝰ ẽ bonꝰ.locꝰ ab vſibꝰ.ma⸗
xima.Cubꝰ vſus bonꝰ ẽ ipʒ q; bonũ
eſt. Deſtructiue ſic. occidere boĩem

ma. Si cõlt᷑ accidẽtiũ poſteriꝰ ineſt accideni ſiß ieſi data flt bie

Eerel⸗ . 3 Gdonn ſ fitnu
⁊ pꝛimũ ĩfuit. Deſtructĩe ſic Iſte nõ bus. l d bonnsdonſ funne⸗
deliqt: ergo nõ penitʒ. maxĩa. Si cõi n doplociscengtoden⸗
ter accidẽtium pꝛius non ineſt po W nptiad noneteſ tins.
ſterius non inerit. iiroürede wanwegbn
4 Ẽt ð loc extrinſec teni gicn gi rdn
A OQuid ãat ſit locꝰ extrĩ ee erftu
Eſecꝰ dictũ ẽ pᷣꝰ ¶ Zo H
cox ãt extriſecoz: ali ſoridũẽ ſcoi
3 6 coxv ãt extriſecoꝝ: ali (Not.

Diniüolo capik hne intetion
Gur. nal wvt ft terios ſnifci
ziſte tmoes rei. r z bp uo inte
ie dus. (Loc!djn marie arf
ſſis: pfitmtiͦr mnus .lr.

us ẽ ab oppoſt?· aliuſ
a maioꝛi:aliꝰ aminoꝛi:aliꝰ a ſliau⸗
ꝓpoꝛtõe:aliꝰ a trãſſuptõe:aliꝰab au
ctoꝛitate ¶ Itẽ oppoſitoꝝ q̃ttuoꝛ n
ſunt ſpẽs.ſ.relatio:ꝛietas:pꝛiuatõ inioierttete ESen
et contradictio. Relatiue oppoſita üßfreapoſttio girnati
ſunt:quoꝝ alterũ ſine altero non po i 1(Niloe diamatie drſ
teſt eſſe.locus a relatiuis eſt babi⸗ Quid lo Iſirfimni t ſnsrend
tudo vnius relatiuoꝛũ ad aliud. Et &arelatri deterio inferete c Oz o⸗
eſt conſtructiuus ⁊ de ſtructiuꝰ.Cõ weſtraſne ppöfirnuin
ſtructiue ſic. pater eſt:ergo filiꝰ eſt. Eeeni ſe dehennsr
⁊ filiꝰ ẽ:ergo pr̃ ẽ.locus a relatiuis. õ
Maxima poto vno relatiuoꝝ:ne Wiikeloma nen
ceſſario ponitꝰ reliquũ.¶ Deſtru ibridihn e ne 8
ctiue ſic. Pater non eſt:ergo filiꝰnõ Nzae eede
eſt.⁊ ecõuerſo.maxima.remotovno

coꝝ extri
ſecoꝛum.

pkes vſus⸗ etüäaliqiiargui

busetſtenteiiördcat

ruptio nõ capit᷑ h pꝛĩe intẽtionalit᷑:ſʒ ſcðᷣe ĩ⸗

elatiuoꝝ: etur ⁊ reliquũ ..
relatiuoꝝ:remou quũ. in (Cnoizti 0!
¶ Circa hunc textum. D mingtdelocdgcöſter:
— — 2 2 ⸗ 2 dl⸗ . 0 0
¶ ' Notãdũ ẽ pᷣmo ꝙ iſte teriꝰ coꝛ⸗ tn nne eige⸗ .
2 2 „, è = ler cid
tẽtionalit᷑ ꝓ terĩo ſignificãte rẽ coꝛruptů vl Io. ge tntertu. erl
rẽ coꝛrũpẽtẽ.Et dʒ ſic ĩtelligi diffinitio.Coꝛ rell. lnagitenaſnen
ruptõ ẽ term inꝰfigñs mutationẽ ppter quã tämar. F cdeguumnurſeinnedn
eſſe negat᷑ de alicn re: de qua pᷣus aſtirma⸗ xramari⸗ Ren konuetin da
. Amerpogeta,
hofiti dumerre

Egſ öloe et tinſce
uicditſt loern
ſe deen i(10
crit eniſecor i
nsi Poppoſtiaini di
lali anncin b aflin ie⸗

caloaträſſuptoealaben
4 Ne oppoftor änne⸗
.(crelano,:letas peiundh
dictio. Belatiue oppoſtn
aAlterü ſine alterononpe
locus arelaninset hn in
us relatiuoꝛi ad un d
ructums tdeſtnicit dn
ſe patrrefe ſho ie
ncktgofl

. e nurim renotoſn
„muetu teliqun⸗

De loco a coꝛrupti one.ꝛc.· Folio lxxxiiij.

batur. ¶ Loc dꝛĩa marĩe a coꝛruptiõe ẽ duo
termini.ſ.coꝛruptio ⁊ coꝛruptũ:qꝝ vnꝰ.ſ.ly.
coꝛruptio vᷣificat᷑ de terĩo ĩferẽte ac. Sʒ lo⸗
cus marĩa a coꝛruptiõe eſt rła ſiue ꝓpõ ↄfir
matiua ↄñe dialetice ⁊c.¶ Itẽ locus dr̃a ma
pe loco a rie a coꝛrupto eſt iſti duo terĩ.ſ.ly coꝛruptũ
coꝛruptol ⁊ ly coꝛrupto:qꝝ vnꝰ.ſ.ly coꝛruptum vᷣificat
G de terĩo inferente ⁊c.¶ Sʒ locꝰ maxĩa a coꝛ⸗
ERla loci rupto eſt rla ſiue ꝓpõ ofirmatiua ↄñe diale⸗
ad coꝛru. ctice ac.¶ Vñ ꝓ arguẽdo ꝑ locũ a coꝛruptio
one ẽ talis rla.A noĩe coꝛruptõis ad nomẽ
coꝛrupti tã affirmatiĩe qᷓ; negatiue:añte erñ
te de pñti ð iſto pᷣdicato bonũ ⁊ ↄña de pᷣteri
to ⁊ de iſto pꝛedicato malum:a ſi añs eſt de
iſto pᷣdicato malũ:ↄñs erit ð iſto pᷣdicato bo
nũ ſo vʒ ↄna vt bñ ſeqͥ᷑ deſtructõ domꝰ ẽ ma
ſRegula la:ꝗ domꝰ fuit bona.ſiłr bñ ſeq̃t. Deſtructio
locia coꝛ domꝰ ẽ bona:ꝗ domꝰ fuit mala ¶ Sʒ ꝓ argu
rmupto. endo ꝑ locũ a co:rupto dat᷑ rla. A noĩe coꝛ⸗
rupti ad nomẽ coꝛruptõis añte erũte de pñ
ti:⁊ ↄñte de futuro vʒ ↄña:⁊ ſi in añte ponat
bonũ ꝓ pᷣdicato ĩ ↄñte dʒ põi malũ ꝓ pᷣdica⸗
to ⁊ ecõtra.Exemplũ vt domus eſt bona:er
go coꝛruptio erit mala.

Intel. lo. ¶ Notãdũ ẽ ſcðᷣo ꝙ iſte teriꝰ ĩ ꝓpo

„

abvnbus ſito nõ capik pme intẽtionalr ſʒ ſcðe intẽtio
taʒ maxi. nalr:vt ſigt terĩos ſignificãtes vſꝰ ſiue oꝑa
q̃ differẽ tões rei.Et ſʒ pᷣ pʒ quõ intelligit᷑ diffmitio
tia maxi. vſus.¶ Locꝰ dr̃a maxiĩe ab vſib eſt duo teri
ſ.vſus ⁊ vſitatũ qꝝ vnus.ſ.ly.vſus pᷣdicat᷑ de
terĩo inferẽte ⁊c.¶ Sʒ locꝰ maxia ab vſibꝰ ẽ
Dde lo. ab la ſine pꝛopoſitio ↄfirmatius ↄñe dia letice
Flitato. 1c. Itẽ locꝰ dr̃a maxiĩe ab vſitato ẽ iſti duo
ᷣe terji. ſ.vſitatũ ⁊ vſus qꝝ vnꝰ.ſ.vſitatũ vᷣificat
de terĩo inferẽte ⁊c. Sʒ locꝰ marĩa ab vfita⸗
to eſt rla ſiue ꝓpõ ↄfirmatiua ↄñe dialectice
ac. Et in iſtꝭ locᷓ debemus arguere reſpectu
bon pᷣdicatoꝝ bonũ a malũ ⁊ reſpectu bꝰ x⸗
bi ẽ ſcðo adiacẽtꝭ.maxĩe ſatꝭ patent in tertu
Siñ iſte locꝰ magꝭ ꝓpe ꝑʒ denoĩari ab vſu
i ab vſibꝰ:ſʒ qꝛ vniꝰ⁊ eiu:qlex rei poſſũt eſſe
płes vſus:⁊ etiã aliqũ arguimꝰ a pluribꝰ vſi
bus einſdem rei:iõ vocatur locus ab vſibus.

Inello. ¶ notãdũ ẽ tertio ꝙ h̊ ↄnñr auctoꝛ
redmum determinat de loco a cõiter accidẽtibꝰ qͥ ma
acci⸗ gis ppꝛie deberet denoĩari a cõiter accũte ⁊
tanulbus diſtinguit auctoꝛ cõiter accidẽtia vt ſat cla⸗
35 nr. repʒ in textu.a de vltimo eſt bic ad ꝓpoſitũ
differé Sed talia accidentia ſunt duplicia.quia que
ig maxi. dam cõſequuntur ſeinuicem pꝛo eodeʒz tem
proꝛe qadequate vt iſta duo complexa eclipſis
lime:⁊ interpoſitio diametralis terre inter

ſolẽ ⁊ lunã.Alia ſunt quoꝝ vnum non conſe
quitur alterũ pꝛo eodem tempoꝛe adequate
ſed pꝛo tempoꝛe ſequenti.vt penitere ſequi⸗
tur ad peccare.¶ Eñ locus df̃a marĩe a cõi
ter accidẽtibꝰ eſt duo termini ſcilicet cõmu⸗
miter accidens ⁊ cõiter accidẽs:quoꝝ vnus Megula
verificatur de termino inferẽte.¶ Sʒ locus arguendi
a cõiter accidẽtibus eſt regula ſiue ꝓpõ ↄfir buiꝰ loci.
matiua ↄñe dialectice ⁊c.¶ IUñ ꝓ arguendo
per iſtũ locũ ponitur talis regula. A cõiter
accidẽtibꝰ que ſe ſequunt᷑ adequate ⁊ pꝛo eo
dem tꝑe:ſine ab vno ad aliud.a econtra affir
matiue ⁊ negatiue valet ↄña.ↄſequẽte a an⸗
tecedẽte exiſtẽtibꝰ de pꝛeſenti:vt luna ecliox⸗
ſatur: ergo terra ponitur inter ſolem a lunã Alia rła.
Silłr luna nõ eclipſatur: ergo terra nõ poni
tur inter ſolẽ ⁊ lunã.Alia eſt regula ab vno
cõiter accidentfi.ſ.poſterius ad altexꝝ.ſ.pꝛi
antecedente exiſtẽte de pꝛeſenti ⁊ ↄſequẽte
ode pꝛeterito eſt bona ↄña:vt bñ ſeqͥtur. Iſte
penitet:ergo peccauit.¶ Eñ penitere in p⸗
poſito nõ capit᷑ vt idẽ eſt qð diſplicentiã ba⸗
bere vel per modũ diſplicentie ſe habere:ſʒ
capit᷑ vt idẽ eſt qð de peccato pꝛius cõmiſſo
ad emẽqationẽ vite diſplicentiã ſe habere

¶ nodañ eſt quarto ꝙ; hic ↄſequẽ Inteſ. di⸗
ter auctoꝛ diuidit locũ extrinſecuʒz:q̃ diuiſio uiſiõis lo
debet ſic intelligi.de numero locoꝝ dꝛĩarũ ci extrin⸗
maxĩe extrinſecoꝝ:quidã eſt locꝰ dr̃a maxĩe ſeci.
ab oppoſitis:⁊ quidã eſt locꝰdr̃a maxĩe a ma
ioꝛi ⁊c. Silr locꝰ maxĩa extrĩſecꝰdiuidit᷑ ꝑ lo
cũ maximã erxtrinſecũ ab oppoſitis ⁊ ꝑ locũ
maximã a maioꝛi ac.¶ Hic auctoꝛ diuidit op
poſitionẽ:⁊ ſᷣm iſtã diuiſionẽ diuidit᷑ locus
dea maxĩe ab oppoſitis:⁊ locꝰ maxima ab op Oppoſi⸗
poſitis Et dzʒ diffinitio oppõnis eodẽ modo toꝝ quat
intelligi ſicut dictũ eſt in poſt pᷣdicamentis. tuoꝛ ſunt
Quõ e oppõnis debeãt deſcribi. ptʒ ſpecies.
in poſtpᷣdicamẽtis.Cõtradictio eſt duo terĩ .
Zdictoꝛie oppoſiti qui ſic ſe hñt ꝙ de quolʒ
ſubo ſupponẽte pꝛo aliquo ſemꝑ vnꝰ eoꝝ e
pᷣdicat᷑ vt ens ⁊ nõ ens:vt bõ ⁊ nõ bomo.

¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur
Non ſeqᷣtur.Coꝛruptio xp̃i fuit bona huma⸗
no generi:q xpᷣs fuit malus:⁊ tñ ã ꝑ locũ a
coꝛruptione:ergo talis locus non valet.Se
cundo ſic af.non ſequitur coꝛruptio domus
t mala:ergo domꝰeſt bona:⁊ tñ ibi ar̃ per
locũ a coꝛruptione:ergo talis locus nõvalet
¶ Tertio ſic af.nõ ſequit᷑ rpᷣs penituit: ergo
peccanit:⁊ tñ ibi arguit᷑ per locũ a cõiter ac⸗
cidentibus: ergo talis locus non valet.

l iij

ractatus Quintus J ie
Ad rões ef N-e ʒ— ,or Nl
inene boſt CSd eve e in arn n ais hꝛio y iſte tert⸗ dz ſic Intel. lo =
tum acinen 3obberer aagere guti intelligi. oc dꝛia maxiĩe ab appoſitꝭ ẽ Frotati der vtpis n /
coꝛruptio xp̃ᷣi fuit xpo iuſte illata: ⁊ tunc teri ſcʒ relatiue oppoſitũ: nt e duO Srelatiue ſgicphl⸗ 1585907
añs erit falſum ſicut vñs. ¶ Ad ſcdᷣm ðꝛ ꝙ tũ: tiue oppoſitũ: relatiue oppoſi oppoſit ſ erttitlie dera
5 e S D tũ:quoꝝ vnꝰ xificat᷑ de terĩo ĩferẽt ta max S ſſſtee d notater⸗
nrc n k ebite dr aii debet ꝓpõ de pꝛe loc? maxĩia a rle oppoſitꝭ eſt rła nie pn es dianas, rinnd gnaln
eiin . ¶Ag tertiũ ꝙ ſi capiat penitere firmatiua ↄne dialetice. c. Exemplũ poſito S“ ſ̃ wnen zſeck n
ↄna.⁊ ſicut vbũ eſt:vere pᷣdicet᷑ de vno relati ftunurt h e ſi 41
conſequens eſt falſum ita ⁊ antecedens. vere affirmabitur de ſuo oppoſto ſeiartue, enne e aſei ſ̃

¶ Locus vero a relatiue oppoſit Et iſta matia ſolũ intelligit᷑ de relatimis nõ . or:imed
1 F „ = is, nO . . . —
Quid lo⸗ tʒ ſoluʒ deſtructiue ſic. ſoꝛtes pat᷑ edparantibꝰ a etiã nõ ampliatiuis. Eñ ma⸗ oeini, bi ln

cus arela 1 z 5 fili2 e .ria p. b. mag deſeruit ꝓ arguẽdo jni a, , hofitä
platõis ergo nõ ẽ filiꝰ eius. axi iareltins oppotti-Af agn⸗ elgriue nu⸗
6

tiue op⸗ . .
p ma poſito vno relatiue oppoſitoꝛũ tiuis ponit᷑ talis regula. Ab vno relatiuoꝝ

poſitt e . 21
ĩ aliquo ſubiecto ab eodẽ rẽouet᷑ et ad aliud reſpectu huiꝰvbi ztia Rle iſti Seigeteg ti⸗
reliquũ.Cõtrarietas ẽ grioꝝ oppõ dũmõ mallccope ei ablienggraggi⸗ loci. it entiinennln
vt albi ⁊ nigri ¶ Cõtsarioꝝ q̃dã ſt᷑ aſſirmatiue:qᷓ; negatiue vt pr eſt g filiꝰ eſt⁊ eston eſtaldus⸗ r ei
mediata: vt albũ ⁊ migrũ inter q̃ ſũt ᷓ.· Sitr ſeqt pff no eſt filius non eſt. ez uli nin ire
medij coloꝛes q̃daʒ vo ĩmediata vt. Alia regula talis ẽ a ꝓpõe in q̃ vnũ relati⸗ fſtaſsg eſſe er nt
*uoꝝ pᷣdicat᷑ de aliq ſubiecto traſcendẽte ad N(cnordũ ẽ q̃toiq

ſanũ ⁊ egrũ circa aial ¶ Locꝰ a qri aliãi
rijs ẽ hĩtudo vniꝰ õrioꝝ auñ lo coꝛꝛelatiuũ qð pᷣdicat᷑ . U vſzclcametis ſunt pi⸗
1) õrioꝝ ad reliquũ de eodẽ termino tranſcendente: tã affirma⸗ Alia rla. u efeineligile

Et tʒ oſtructiue . ine er eeIE—
õä e unrineoppofttis eſtiſtie

ſtructiue ſic.h̊ aĩal eſt ſanũ ergo nõ aliquid eſt filius.⁊ ecõtra.ſiłr aliqui
eſt egrũ. locꝰa zZrijs. Maxma poſi eſt pater. aliquid non eſt filiꝰ:⁊ ecõtra. ünn nnrhi neſe⸗ ſoe
10 700 1o remouet᷑ ⁊ reliquũ De ¶ Notãdũ eſt ſcðᷣo ꝙ pꝛo loco a re u. pftiseſtregnla fine n
tructiue tʒ tin in orijs ĩmediat cuʒ latiue opoſit ponit᷑ talis rła. Si vnũ relati yr un ſſetentie dalecicen
cõſtãtia ſubiecti:vt h aĩal nõ eſt ſa⸗ ue oppoſitoꝝve pᷣqicat᷑ de aliq ſingulari ſin ie erifum beumpomturt
gularit᷑ ⁊ vninoce tẽto:alteꝝ dz ve negari ð Han Afimutione mus oppoft

nũ:ergo eſt egrũ.locꝰ a oᷣrijs imme⸗ Sulat
diatis.Aaxima remoto vno prio⸗ oa reſpeetn ciuſe in codé gne cac a em Pierond neg rionemalt
rũ immediate oppoſitoꝝ põitur re⸗ pftt vt bi ſelt ſo e gle dis ea0 mℳ hi⸗ anteitfeſnklüſr
, auñ: ſubi zte . s EGrRN Pi „L noe „ panalzgetpr
Quid lo⸗ mui ſil tecto manete. ¶ Que gnit eiuſdeʒx.ſilr bñ ſeqͥt ſoꝛ.eſt ſlis piatoni. in R dea ſen
cus a pꝛi⸗ ſunt ptimatiue oppoſita dictũ ẽ ſe. qlʒ ꝑte pñt tpis nõẽ diſſilis platoni ̃m eã —

uatie op Zocus a pꝛiuatiue oppoſitis eſt hĩ dẽ rõnẽ. Marĩa. Si alicui i oueni
arAuat dẽ rõnẽ. Di alicui fingulari ↄuenit egoſo: zDed.
poſit; tudo pꝛinationis ad habitũ vel ha⸗ vnũ relatiue oppoſitoꝝ:ab eodem remouet ianfmagdr 8
reliquũ reſpectn eiuſdẽ.¶ Tuc ibi ↄꝛietas ẽ rrfegfinantenzpe

bitus ad pꝛiuationem.Et tsoſtri
tiue: dés:er * ⁊c. Nota h nõẽ hmo de Zrietate ꝓppõnũ ſi
erine gſ rigec⸗ Sd 10 eſt e ue rex:ſz de orietate terioꝝ Que HH nre⸗ ——0
7 4 4 6 6 vides. oc;a nes reqͥrũt ad h coaliqͥ terĩ ſint Zꝛij:viſũẽ i De locoa den geshofſblitere
pꝛiuatiue oppo ĩit. Maxia. poſi to poſtpᷣdicamẽt vñ terioꝝ ioꝝ qͥq ſũt teri ↄtrarijs. r gerſnnen rve
D Goꝛes poſſibil

vno pꝛiuatiue oppoſitoꝝ circa ali⸗ qrij immediati ⁊ ſũt illi qʒꝝ vnꝰ ſꝑ xificat᷑ de nter
quod ſubiectum ab eodem remouet᷑ bo ſuſceptibili: vt iſti tert ſanũ t egy reſpe d aeain et Arrgnto
reliquum. Deſtructiue non tenet mi ctu iſti termiĩ aial ali ſat teri Iri mediatiẽ S Unffnnſtennbbumie
ſi cum conſta ntia ſt ubiecti: ⁊ cu ſũüt illi qͥ ãbo pñt negari de ſ hᷣo ſuſceptibili⸗ nnatianeckerh ſippoſit,
. TCcum te poſita ↄſtãtia eiuſdẽ: vt albũ ⁊ nigꝝ.¶ Locꝰ imatniteemninn
poꝛe determinato a natura. Catulꝰ djfa marĩe a Zahs ẽ iſti duo terĩ. ſ. Kise Sein riiſtfrmnani
emim non dicitur cecus:neq; vidẽs qꝝ vnꝰ vificat᷑ de terio inferẽte ⁊c. Sʒ loc uunns eſ rilernd zen⸗
nete nonũ die: ⁊ puer nõ ðꝛ edentu⸗ marimaa ↄtrarijs eſt regula ſine ppõ ꝛc. gnegeſ te 601 4
us añ ts determinatum ꝗ natura, ¶ Motãdũ eſt tertio ꝙ; ꝓ arguẽdo RlapH ar innoerneihiing
¶ CLirca hunc textum locũa Seijs dat talis regula. Ab affirmati ue irnchtann urt
lget. ilt dptineg,,
rumn ſiyp⸗ en

uüin 24 Pöein mni felt,
1N aucg ſudiectotriſcenceteg
honikſud chnelgtini giief
minotranſcendenetjaffirn,
rine nalet rnt liccet ⸗
Gfllins: crötm flraligud non
aliqnid nonct fül'necötra,

idieſt ſchoq polocoare
ſt pontk tlistta Gi nüfeln
wrpepdicat deglig ſngeluifn
an eiuſce in code gie cie tfn
roneci b adato in lzpte tys
rator Pr lndis tf
dieit oreſtſttisphtoni
thisnoe diſſfplnonifnei
daria Si Aenifingyber nn
ovpofftor epcen eolet
an eine(Licbi ten⸗
emelerior Orn uiſ Delon
Hõ
lien cffiit

Ete

„
⸗
„

ſit SoneH

TSene
E N
.

„ rtio⸗ 9 , tl/,
ettenn Affm GHH

IISIe
CEPTPZE

. che R

SPN.

De loco a contra,.diſpa.maioꝛi ⁊ minoꝛi.

lxxxxv

one vniꝰ Zꝛioꝝ de aliq ſubo ad negationẽ al eſſet verum? conſequens falſum.
¶ Coõtra dicta pꝛimo ſic arguitur.

t᷑iꝰ de eodẽ ſubovz ↄña cũ h̊ addito ad añs ⁊

oñs ĩ q̃lrz ꝑte tꝑis pñtꝭ:ñ copla ſit pñtꝭ tꝑis

Alia rela
ꝓ arg.ne
gatiuo

Intel. lo.
ci. apuati
ue oppoſi
tis tã ma
cĩe qᷓ df̃a
matime
Rla ꝓar

gu. affir⸗
matiuo.

ERla ꝓp ar
gumento
negatiuo

ſʒ ſi ſit pᷣteriti tꝑis dʒ addi tꝑis pᷣteriti ⁊ ita
de futuro.¶ Dr notãter cũ h̊ͥ addito ⁊c.qꝛ ſi
nõ poneret᷑ illa ꝑticula nõ opoꝛteret ↄnñam
valere vt nõ ſeq?᷑: ſoꝛ.ẽ albꝰ: nõ ẽ niger:q;
ſi vtamur tꝑe pñti ꝓvna hoꝛauta ꝙ ꝓ pᷣma
medietate illiꝰ hoꝛe ſit albus:⁊ ꝓ ſcda niger
tũc añs eſt veꝝ ⁊ ↄñs flm̃ ¶ Alia rlła eſt:a ne
gatione vniꝰ rioꝝ:ĩmediatoꝝ ab aliqꝗ ſubo
poſita ↄſtãtia ſubi ſuſceptibilis ad affirma⸗

tionẽ alteri?ꝰde eodẽ ẽ bona ↄña: vt aĩal nõ

eſt ſanũ ⁊ aĩal eſt qð põt eſſe ſanũ vel egrum
g aial eſt egrũ.¶ Dr̃ notãter ĩmediatoꝝ qꝛ ĩ
ↄꝛijs mediatis nõvalet ↄña:vt nõ ſequit᷑ ſoꝛ
tes non eſt albus:⁊ ſoꝛtes eſt qui põt eſſe al
bus vel niger. g ſoꝛtes eſt niger cũ poſſibile
fit añs eſſe veꝝ ↄñte exiſtente falſo.

¶ ‚ Notãdũ ẽ q̃rto:qꝙ h̊ ſupponit᷑ ex
poſtpᷣdicamẽtis q̃ ſunt pᷣuatiue oppoſita.Et
dz textus fic intelligi. Locus dꝛĩa maxime a
pᷣuatiue oppoſitis eſt iſti duo termini ſcʒ pᷣ⸗
uatiue oppoſitũ:⁊ pᷣuatiue oppoſitum:quoꝝ
vnꝰ verificat᷑ ꝛc.¶ Sʒ locꝰ marĩa a pᷣuatiue
oppoſitis eſt regula ſiue ꝓpoſitio ↄfirmati⸗
ua ↄſequentie dialectice ⁊c. ñ ꝓ arguẽdo
per iſtum locum ponitur talis regula.¶ Ab
affirmatione vnius oppoſitoꝛum de aliquo
ſubiecto:ad negationem alterius de eodem
cum boc addito in qualibet ꝑte tꝑis pᷣſentis
vʒ ↄña vt ſoꝛ.ꝓ qualʒ ꝑte tꝑis ẽ vidẽs.ergo
ſoꝛtes ꝓ qualibet ꝑte tꝑis non eſt cecus.ſiłr
ſoꝛtes ꝓ qualibet ꝑte tꝑis pᷣteriti fuit albꝰ.
ergo ſoꝛtes ꝓ qualʒ ꝑte tꝑis pᷣteriti nõ fuit
niger. Rñ ſi arguamꝰ ꝑ iſtũ locũ ⁊ ꝑ locuma
ↄtrarijs affirmatiue ex ꝓpõnibꝰ modalibus
debemꝰ canere ne modꝰ neget᷑ in ↄña.vt nõ
ſequit᷑ ſoꝛtes poſſibiliter eſt vidẽs. æ ſoꝛtes
nõ eſt poſſibiliter cecus:d debem' ſic ar⸗
guere g ſoꝛtes poſſibiliter nõ eſt cecꝰ.Alia
regula talis eſt. A negatione habitꝰ de aliq
ſubiecto ſiue vniꝰ pᷣuatiue oppoſitoꝝ adaf⸗
firmationẽ alteriꝰ ſuppoſita ↄſtãtia ſubiecti
apti nati:a tꝑe determinato a natura vʒ ↄña
vt bñ ſeqͥt᷑ ſoꝛtes nõ eſt vidẽs ⁊ ſoꝛtes aptus
natus eſt videre: bʒ tẽpus determinatuʒ a
natura.ergo ſoꝛtes eſt cecus. Uñ iſta ſcða re
gula vʒ pꝛo arguẽdo in ſingulari numero.⸗
nõ in plurali vt nõ ſequit᷑ Iſti duo hoĩes nõ
ſunt vidẽtes:⁊ ſunt apti nati videre:⁊ babẽt
tẽpus determinatũ. ſunt ceci.q;ꝛ poſito ca⸗
ſu ꝙ vnꝰ eoꝛum ſit videns tunc antecedens

„

Ron ſequit᷑:ſmile eſt: g diſſimile eſt:⁊ tñ
arguit᷑ a relatiue oppoſitis:ergo ⁊c.ſiłr non
ſeqͥt.pꝛius eſt.ergo poſterius eſt.ergo talis

locus nõ vʒ.¶ Scðo ſic arguitur.non ſequit᷑
foꝛtes fuit albus.ergo ſoꝛtes nõ fuit niger

ſilr ſoꝛtes erit albus.ergo ſoꝛtes nõ erit ni⸗
ger ⁊ tñ arguitur ꝑ locũ a cõtrarijs:ergo ta⸗
lis locus nõ vʒ ¶ Tertio ſic arguit᷑.demõſtra
to vno vidẽte ⁊alio ceco nõ ſequitur Iſti nõ
ſunt vidẽtes: ſunt apti nati videre.⁊ habẽt
tpᷣs determinatũ.ꝗ ſunt ceci.cũ añs ſit verũ
⁊ ↄñs falſum.⁊ tñ ibi arguit᷑ ꝑ locũ a pꝛiuati
ue oppoſitis:ergo talis locus nõ valet.

¶ Ad pꝛimi ðe ꝙ textus ſic intelli

gitur de relatiuis nõ equiparantiei filr de

Agd rões
in oppoſi

illis quoꝝ nullus eſt terminus ampliatiuus tum

¶ Ad ſecundum dicitur q; non arguitur de⸗
bite.qꝛ non additur illa particula ad añs ⁊
oↄñ̃s in qualibet parte tẽpoꝛis. ¶ Ad tertiuʒ

ðꝛ ꝙ locus a pꝛiuatine oppoſitꝭ nõ vʒ in plu

rali numero.ſed ſolum in fingulari numero

„
¶ Moõtradictio eſt oppoſitio cuius
ſzm ſe nõ eſt dare mediũ ¶ Locꝰ a
dictoꝛie oppoſit eſt hĩitudo vmꝰ
dictoꝛie opoſitoꝝ ad fliquũ:vt ſoꝛ
tem ſedere eſt veꝝ:ergo ſoꝛtẽ nõ ſe
dere eſt falſum. ¶ Locus a odicto⸗
rie oppoſitis maxima.ſi vnum odic
teꝛioꝝ eſt verum:reliquum erit fal⸗
ſũm.¶ Sunt auteʒ alia oppoſita q̃
dicuntur diſparata que nõ ſunt op⸗
poſita ſcðm aliqð genus pᷣdicte op

Quid lo.
9 Ʒdicto.
oppoſitj.

poſitiõls:ſed ſunt diuerſa vt bomo

⁊ aſinus. ¶ Locus a diſparatis eſt
hĩtudo vmus diſpatoꝝ ad reliquũ
Et tenet affirmatiue ſic. Soꝛtes eſt

bõ:ergo nõ ẽ aſinꝰ.¶ LZocꝰ a diſpa Quid lo.
tis Maxĩa ð quocũq; ðꝛvnũ diſpa diſpat⸗

ratoꝛum abſtractiue:ab illo eodem
remouetur et reliquum. ¶ Dicitur
notanter abſtractiue:quia ſi concre
tiue ſumerentur. tunc non ſequere⸗
tur:quia non ſequitur hoc eſt albuʒ

ergo non eſt tũ: ſed bene ſequitu
boc eſt albedo:ergo nõ eſt q;titas.

Tra ctatus Quintus

¶ MWaius vt bic ſumitur eſt qð ſu
pꝛaponit᷑ alicui in potẽtia ⁊ virtute
inus eſt qð ei ſuppõit᷑.¶ Zo
cus a maioꝛi eſt babitudo ipſiꝰ ma⸗
Quid lo loꝛis ad minus:⁊ eſt ſemꝑ deſtructi
cus a mes vt rex non poteſt expugnare caſtrũ
ioꝛi. ergo nec miles. ¶ Locus a maioꝛi.
maxima ſi id quod magis videtur in
eſſe non ineſt.nec id quod minus vi
detur in eſſe merit ¶ Locus a mino
ri eſt habitudo minoꝛis ad maius ⁊
Quid lo/ eſt ſemꝑ cõſtructiuus:vt miles põt
cus a mi-⸗ expugnare caſtrum:ergo ⁊ rex. Lo⸗

parte tꝑis pꝛeſentis ſi pꝛopoſitiones ſint de
pꝛeſenti.vel tempoꝛis pꝛeteriti ſi ſint de pꝛe
terito valet ↄna.vt bene ſeqͥtur. Soꝛtes in
qualibet parte tempoꝛisi pñtis eſt non albꝰ
ergo ſoꝛtes in qualibet parte tempoꝛis pꝛe⸗
ſentis nõ eſt albꝰ.Silr ſoꝛtes in qualibet ꝑ⸗
te tꝑis pꝛeteriti fuit nõ albꝰ: ſoꝛtes in qua
libet parte tempoꝛis pꝛeteriti non fuit albꝰ
⁊ de iſtis duobꝰ modis arguendo magis vi⸗
detur in ſecundo periarmenias.

¶ ’Notãdũ ẽ ſcðo q locꝰ dꝛa maxĩe
a diſparatis eſt duo termini ſcilicet diſpara⸗
tum ⁊ diſparatum S verificatur de
termino inferente ⁊c. Sʒ locus marĩaa diſ⸗
paratis eſt regula fiue pꝛopoſitio confirma⸗
tiua ↄſequẽtie dialectice ¶ Uñ pꝛo arguẽdo
per iſtum locum ponitur talis tegula. Ab af
firmatõe vnius ſpeciei ſpecialiſſime que eſt
abſtractũ nõ ↄnotatiuuz de aliquo ſubiecto

Circa bunc textum. Rſingulari: ad negationẽ alteri ſpeciei ſpeci⸗

noꝛi cus a minoꝛi. Maxima: ſi id quod
minus videt᷑ ineſſe ineſt:⁊ id qdð ma
gis videtur ineſſe inerit.
¶ ‚Motãdũ eſt pꝛimoq iſte tettus
Intelllo debet ſic intelligi Locꝰ dꝛĩa mariĩe a õdicto
2dicto. rie oppoſitis eſt duo termini ſcʒ cõtradicto⸗
oppoſitꝭ rie oppoſitum: cõtradictoꝛie oppoſitũ: quo⸗
tam mar. rum vnus verificatur de termino gferente
oifterẽ c. Sʒ locus maxima aotradictoꝛie oppoſi⸗
tia maxi. tio eſt regula ſiue ꝓpoſitio cõfirmatiua ↄſe
quẽtie dialetice ⁊c.¶ Sʒ pꝛo arguẽdo ꝑ lo⸗
Regule cũ a cõtradictoꝛie oppoſitis cõplexis ponit
arguendi talis regula. Ab vno cõtradictoꝛioꝛũ cõple⸗
in Idicto Xoꝝad reliquum negatione pꝛepoſita:valet
rijs com⸗ ↄña.vt bene ſequitur Boꝛtes currit: ergo
plexis nõ ſoꝛtes nõ currit ſed exquo tales ↄñe non
ſunt foꝛmales nõ dũt cõputari inter ↄſ. equẽ
tias dialecticas.O Alia regula eſt.A ꝓpoſi⸗
tione in qua ponitur vnũ dictũ ſupponẽs ꝓ
vna parte ↄtradictiomis reſpectu illiꝰ pꝛedi
cati verũ vel falſum:ad ꝓpõnẽ in qiꝛ ponit᷑
aliud dictũ ſupponens ꝓ altera ꝑte qdictio
nis reſpectu pᷣdicati oppoſiti pᷣdicatio añtis
ſuppoſita conſtantia dicti ↄñtis valet ↄña.
vt bene ſequitur ſoꝛtẽ currere eſt verũ:ergo
ſoꝛtẽ nõ currere eſt falſum. ¶ Sʒ ꝓ arguẽdo
Begule a ↄtradictoꝛijs incõplexis ponitur talis re⸗
arguendi gula. A negatione vni dictoꝛioꝛũ incõple
in ↄdicto xoꝝ de aliquo ſubiecto ad affirmationẽ alte
1ijs in co rius poſita cõſtàtia ſubi eſt bona ↄna.vt bñ
plexis ſeqͥtur Soꝛtes non eſt non hõ ⁊ ſoꝛtes eſt: E

ſoꝛtes eſt hõ.¶ Alia regula eſt ab affirmatio
ne vniꝰ contradictoꝛioꝛũ incomplexoꝛuʒ de
aliquo ſubiecto ſingulari ſingulariter tento
ad negationẽ alteri cũ boc addito in qualʒ

aliſſime q̃ eſt etiã abſtractũ nõ connotatiuũ
de eodeʒ ſubiecto ſingulari:eſt bona ↄña:vt
bene ſequitur:ſoꝛtes eſt hõ.ergo ſoꝛtes non
eſt aſinus.O Dicitur notanter que eſt abſtra
ctum ac.quia ſi talis ſpecies nõ eſſet abſtra⸗
ctum non connotatiuum non opoꝛteret cox
ſequentiam valere:vt non ſequitur: lac non
eſt albũ: non eſt dulce. Similiter nõ ſequi
tur: ſoꝛtes eſt paternitas: ꝙ non eſt filiatio.
¶ Alia regula eſt. Ab affirmatiõe vnius ge
neris de aliquo ſubiecto ſingulari:ad nega⸗
tionẽ alterius generis non ſubalternatim
poſiti qð vniuerſaliter negatur de pꝛimo ge
nere de eodem ſubiecto valet conſequentia
vt bene ſequitur. Soꝛtes eſt aĩal.ergo non
eſt coloꝛ.¶ Dicitur notanter quod vlr negat
⁊c.qꝛ ſi non negaretur de alio genere vlr ac⸗
cepto:ſed ſolũ ꝑticulariter accepto nõ opoꝛ⸗
teret ↄñam valere.vt non ſequitur:lapis eſt
ſubſtantia. ergo laꝑis non eſt quãtitas.quia
illud genus quantſtas non negatur de iſto
termino ſubſtantia vłr accepto:cuʒ iſta non
ſit vera:nulla ſubſtantia eſt quantitas.

¶ Notãdũ eſt tertio ꝙ iſti duo terĩ
maius ⁊ minus:capiunt᷑ dupliciter Nno mõ
pꝛime intẽtionaliter:ſcʒ maius pꝛo foꝛtioꝛi.
vel potentioꝛi.⁊ minus pꝛo re debilioꝛi vel
minus potenti.⁊ hoc modo nõ capitur in ꝓ
poſi to.¶ Alio modo capiunt᷑ ſcdᷣe intẽtiona
liter ſcilicet maius pꝛo termino qui magis
apparet conuenire cum alio termino ⁊ minꝰ
pꝛo termino qui minus videtur cõuenire cũ

Intel. lo⸗
a diſpatꝭ
tazʒ mari.
ſ differẽ
tie maxi.

Regula
grguendi
a diſpat
affirmati
ue,

Alialrla.

Intel.lo,
92 maioꝛi:
tam max.
qᷓ differẽ
tie maxi

li cgido vni Hcdicatü ad du

oEirnatina 4.
ehelgftifdinic
eniatalicnifubiecto⸗
tnire ſbi conenit. Ett⸗
coenire ſbiconel
ſructiuert fer pot dede
pareſdebelreaſtun.

Notidũ cqtoq
nnusarguere fm itos duc

Em gisfcöenire: alter

WE1 Yloenza maioi. Rernon

iue fri eigo necmiles Mort
ſut tjn ztenttilicuimagt
us erec etium illicui minnsr

lei

mnliter anrguecon loci 1m
debellarecaſtrüts tret. .
Gicati cöueniat ilt an mim
etiam cöuenit üli anmagis

(Gcdo m cöperido du

ſubiectiiquor vnii ödicatu
cöuenire aliud min ſten
mmaioꝛi et no poͤdede
nee plli Marim fͤdien
geturcönenire alien ſuhie
neeetiiludq min vſee
nenitei. Gikf argueo der

rer ötdebellnerilli fine

deriir ſſortegin d
„. M ndalds
etene aſ

n —G ngisi
BR1.. .
etog odi nati⸗
rame uni ſeler diſparn .
remer ns verffcann de Rl
aſle Nopoftioconfirng⸗
e dalectice i pongtic ſn⸗
en Rndmtalistegnia. Abgf
arätiutz deligno ſibieto
eerieihen ſrgeſfei

Renli abſtractüno connotgtini r

Nec fingulmiet bomn onrrt D
n. detesettböergoſortesnon.
(dicim notmnter ue eſt abeirn
uſitalis hecies ͤeſet abſtrn
onnotaiunm nonoponeretoon
1wlererxt non ſequitur: le non
onek dulee. Oimilter ͤſegni
tmremius: non et fluti.
nett. Abaffnmarie nnins ge iage
vo ſubiectofingulriad negn
3 generis non iubalternatin
nerſaliter negenur deptin
n ſodiecto valet conſegnem
ur. Sortes ekein. ethon
icitur otanter ocͦaen
ecnetu deaio ger ffin
. gronopon⸗

„ . „„
—W llarterake.
üpticu. Utere⸗ ſtte
e nſeouiturpis
miere. t vonecule/
tD

linstin

* 4
ſ 1
. ma ON lis

ISML

156 1. on heg, de!

D.

De Loco ſili:ppoꝛtione:⁊ trãſſumptiõe.
alio termino.Exẽplũ.vt h̊ ↄplexũ debellare

caſtrũ ðꝛ maius ⁊ illud cõplexum debellare

De locoa
minoꝛi.

Multi⸗
plex mo⸗
arg. u
xta locos
pᷣdictos.
Pꝛimus.

Secũdꝰ.

Tertius.

villã ðꝛ minꝰ reſpectu huius terĩ miles:⁊ re
ſpectu buiꝰ teri rex.¶ Locꝰ dr̃a maxĩe a ma
ioꝛi ẽ duo terĩ.ſ.maiꝰ vminꝰ:quoꝝ vnꝰ.ſ.ma
ius verificat᷑ de terĩo ĩferẽte.¶ Sʒ locꝰ ma
xima a maioꝛi ẽ regula ſiue ꝓpõ ↄfirmatiua
oↄſñe dialetice ac. Exẽplũ patʒ in textu qʒ; ſic
intelligit᷑. Si aliqð pᷣdicatũ magꝭ videat᷑ cõ

uenire alicui ſubiecto ⁊ nõ cõuenit ei:nec ẽt

illð pᷣdicatũ qð minꝰ vr̃ ↄuenire alicui ſubie
cto cõuenit ei.Et tʒ ille locꝰ deſtructiue:vt
rex nõ p̃t debellare caſttũ.& nõ põt ðbella⸗
re ꝓuĩciã.¶ Locus dr̃a marĩe a mĩoꝛi ẽ duo
teri.ſ.maiꝰ ⁊ minꝰ: qꝝ vnꝰ.ſ.ly minꝰ xificat᷑
de terĩo ĩferẽte ⁊c.¶ Sʒ locꝰ maxĩa ẽ rla ſi⸗
ne ꝓpõ ↄfirmatiua ⁊c. Exẽplũ pʒ ĩ textu qð
ſic ĩtelligit᷑ Si pᷣdicatũ qð minꝰvr̃ cõuenire
ↄueniat alicui ſubiecto: ẽt illud qð mag vr
cõuenire ſibi cõnenit.Et tʒ locꝰ a maioꝛi cõ⸗
ſtructiue: vt rer põt debellare ꝓuinciã:ergo
poteſt debellare caſtrum.

¶ ‚ Notãdũ ẽ q̃rto ꝙ triplicit᷑ poſſu
mus arguere ſᷣm iſtos duos locos. ¶ Unoꝰ
cõpãdo vnũ pᷣdicatũ ad duo ſubiecta:quvni
magis vr̃ cõuenire:⁊ alteri minꝰ ſic arguẽdo
p locuʒz a maioꝛi. Rex non põt debellare ca⸗
ſtrũ:ergo nec miles. Marima ſi aliqð pᷣdica
tũ nõ ↄueniat illi cui magis videtur cõueni
re nec etiam illi cui minusvr̃᷑ conuenire.Si
militer arguẽdon locũ a minoꝛi. miles põt
debellare caſtrũ:ꝗ rex.Maxĩa ſi aliqð pꝛe
dicatũ cõueniat illũcui minus vr̃ cõuenire.
etiam cõuenit illi cui magisvidet᷑ cõuenire.
¶ Scðdo mõ cõparãdo duo pᷣdicata ad vnuʒ
ſubiectũ quoꝝ vnũ pᷣdicatuʒ magis videtur
cõuenire: aliud minꝰ ſic arguẽdo per locuzʒ
a maioꝛi.Rex nõ põtidebellare caſtrũ.ergo
nec villã. Marima ſi pᷣdicatum qð magis vi
detur cõuenire alicui ſugiecto nõ ↄnenit ei
nec etiã illud qð minꝰ videtur conuenire cõ
uenit ei. Silłr arguẽdo per loucum a mĩoꝛi.
rer põt debellare villã ſiue ꝓuinciam: ergo
põt debellare caſtrũ. Marima ſi illud qð mi
nus vf conuenire alicui ſubiecto cõueniat:
⁊ etiã illud qð magis vr̃ ↄuenire conueniet.
¶ Tertio mõ cõparãdo duo pᷣdicata ad duo
ſubiecta. ſicarguendo ꝑ locũ a maioꝛi. ſRer
non põt debellare caſtrũ.ergo miles nõ põt
debellare ꝓuinciã. Marima ſi pᷣdicatuzʒ qð
magis vf̃ cõuenire alicui ſubiecto nõ ↄueni
at ei: nec illud qð minus videtur conuenire

lxtxvi.

conueniet ei.ſimiliter arguendo per locum
a minoꝛi miles poteſt debellare pꝛouinciazʒ
ergo rex põt debellare caſtrũ. Maxima ſiu
lud qð minꝰ vr̃ conuenire alicui ſubiecto cõ⸗
ueniat ei etiaʒ illud qð magis vr̃ conuenire
alteri ſubiecto:conueniet ei.

¶ Lontra dicta pꝛimo ſic arguit᷑
nõ ſequitur ſoꝛtes nõ ẽ albꝰ: ergo ſoꝛtes eſt
nõ albꝰ filr nõ ſeqͥtur:ſoꝛ.fuit nõ albꝰ: ergo
non fuit albꝰ.⁊ tñ ibi ar. per locũ a pditoꝛie
oppoſitis.ergo talis locus nõ valet.¶ Secũ
do ſic ar.non ſeqͥtur.lac nõ eſt albũ ergo lac
non eſt dulce ſilr non ſeqͥtur. Iſte aſinꝰ eſta
ſinus. ergo iſte aſinꝰ non eſt coꝛpus:⁊ iñ ibi
ar.per locuxa diſpatis.ergo talis locus non
vʒz. ¶ Tertio fic arguit᷑.non ſeqͥtur. Rex non
poteſt poꝛtaresentũ libꝛas ergo nec tres.ſi
militer non ſequitur.rex põt poꝛtare tres li
bꝛas:igitur ⁊ centũ.a tñ in vno exemplo ar⸗
guitur a maloꝛi ad minꝰ a in alio a mioꝛi ad
maius:ergo talis locus non valet.
¶ Ad pᷣmũ ðꝛ qꝙ ibi nõ ðbite argui
tur:qꝛ in pᷣmo exẽplo nõ ponit᷑ cõſtãtia ſub⸗
iecti ⁊ in alio exemplo non additur illa par⸗
ticula i ualibet parte tꝑis pꝛeteriti.¶ Ad
ſcðm ðꝛ ꝙ ibi nõ arguitur per locũ a diſpera
tis qꝛ illa diſperata nõ ſunt abſtracta non cõ
notatiua.O. Ad tertiũ dicitur ꝙ ibi arguit
a maioꝛiad minꝰ a econtra pꝛime intẽtiona⸗
liter capiẽdo maius ⁊ minus:mon tamen ſe⸗
cunde intentionaliter capiendo.

¶ Siblitudo ẽ reꝝ differẽtiũ eadẽ q̃
litas.¶ Locꝰẽ hĩtudo vmꝰ ſimiliuʒ
ad reliquũ ⁊ tenet cõſtructiue ⁊ de⸗
ſtructiue.Cõſtructiue ſic.ſic̃ riſibi⸗
le ineſt hoĩ:ita hinibile ineſt equo:ſʒ
riſibilèieſt hoĩ vt ꝓpꝛiũ:ergo hinni
bile ineſt equo vt ꝓpꝛiũ. Locꝰa ſimi
li. Maxima de ſilibꝰ idẽ eſt iudiciũ
Deſtructiue ſic. Sicut riſibile ineſt
boĩ:ita bĩnibile ĩeſt equo.ſʒ riſibile
nõ ĩeſt boĩvt genꝰ.ergo nec himible
ĩeſt equovt genꝰ ¶ Locꝰa ſili. Ma
xĩa ð ſiłibꝰidẽ ẽ iudiciũ.¶ Pꝛopoꝛ
tõ ẽ reꝝ dẽm eadẽ hĩtudo.locꝰ a pꝛo

poꝛtione eſt hĩtudo vmꝰ ꝓpoꝛtõabi

liũ ad reliquũ.Et tenet affirmatiue
et negatiue. Affirmatiue ſic:vt ſicut

Agd rões
in oppoſ
tum.

Quid lo⸗
cusa ſili,

Tracta tus Quintus.

ſe bʒ rectoꝛ nauis ad nauẽ: ita ſe bʒ
rectoꝛ ſcholaꝝ ad ſcholas:ſʒ ĩ naui
regẽda eligẽqꝰ ẽ rectoꝛ nõ ſoꝛte ſed
agrte:ergo ĩ ſchol regẽdis eligẽdꝰ ẽ
rectoꝛ ñ ſoꝛte ſʒ arte ¶ Locꝰa ꝓpoꝛ

Quid lo⸗ ciõe maxĩa ð pꝑoꝛtiõalibꝰ idẽ ẽ iu⸗
cus a hio ditiũ Negatie ſic Sic ſe hñt duo ad
poꝛtione trigꝗ ita q̃ttuoꝛ ad ſex Sʒ duo nõ ſt᷑

Notabile ſilitudĩeʒ ĩherẽtie vt ſic ri

dupla ad tria:ergo nec q̃ttuoꝛ ſt᷑ du
ꝓpla ad ſex maxĩia ð ꝓpoꝛtiõalibꝰidẽ
E iudiciũ.Differt aut iſte locꝰa loco
ſili:qꝛ ĩ loco a ſili ſ Bautonat ſʒmm
ſibile ĩeſt
hoĩ:ita hinibile ieſt equo In loco ãt
a ꝓpoꝛtõe nõ attẽdit᷑ ſilitudo ĩherẽ
tie:lʒ ↄpatio hĩtudis:ᷣt ſic ſe bʒ rec
toꝛ nauis ad nauemuta ſe bʒ rectoꝛ
ſcholaꝝ ad ſcholas.¶ Crãiũptio ẽ

Duplex ẽ duplex. Quedã eĩ ẽ qn dictõ vł oꝛo
tranſſum vnii ſignificans tranſſunut᷑ad ſigni

ptio.

ficãdũ alið ꝑꝑ ſilitudieʒ aliquã ĩ eiſ
reꝑtã:vt h dictõ ridere trãſſimitur
ad ſignficandũ ffoꝛere:cũ & pᷣtũ ri
det. Silr oꝛo traſſumit᷑ cũ ðꝛ:littus
arat᷑.i.oꝑa ꝑdit᷑:ſñc ſolet dici: cũ qͥs
inuanũ laboꝛat.⁊ h trãſſũptio ꝑtiet

—

ad ſophiſticũ.¶ Ellia ẽ qũ nomen
magnnotũ ſum᷑ ꝓ noĩie minꝰ noto.
vt ſi dẽat ꝓbari ꝙ ph̊s nõ ĩuidʒ:⁊ fi
at trãſſũptio ad h nomẽ ſapiẽs.Et
iſta trãſſũptio ꝑtĩet ad dialectũ.⁊d
cus a trãſſũptiõe ẽ bitudo trãſſũp⸗
tiõis ad trãſſũptũ:vt ſapiẽs no ĩui⸗

Quid lo⸗ det:ergo pꝓh̊s nõ ĩuidʒ:max:eᷣ qᷣcqᷣd
cus a trãſ ↄuenit alicui ſub nomine magis no
ſumptõe⸗ to:eidem conuenit ſub nomne minꝰ

noto. Differt autem iſte locus a lo⸗
co a nomimis interpꝛetatione:quia
in loco a nomis interpᷣtatione acci⸗

notabile Pitur diffinitio:ſiue expoſitio noĩs

vt ſi exponatur boc nomen philoſo
pbus per hoc quod eſt amatoꝛ ſa⸗
pientie. In bac aũt tranſſũptioe nò
accipit᷑ expoſitioſiue ðſcpᷣtio noĩs:
ſʒ ꝓ vno noĩe minꝰnoto accipit᷑ alið

nomẽ mag notũ:ꝑ qð facilr pᷣt ꝓba
ri ꝓpoſitũ Auctoꝛitas vt hic ſumit
eſt iuditiũ ſapiẽt in ſua ſcia:vñ iſte
locꝰ? ſolet denoĩari a rei iuditio.locꝰ
ab auctoꝛitate eſt habitudo auctoꝛi
tat ad illð ꝑ eã ꝓbat᷑ Et tʒ ↄoſtructi
ue ſolum: vt aſtronomus dicit celũ
eſt volubile:ergo celum eſt volubile
Maxima vnicuiq; exꝑto ĩ ſua ſciẽ⸗
tia credendum eſt.
¶ Circa hũc textum.

¶ Notãdũ eſt pꝛimo ꝙ in ppoſito
nõ capit᷑ filitudo pꝛĩe intẽtionałr vt diffinie
bat᷑ circa tertiã ꝓpꝛietatẽ q̃litatꝭ:ſʒ capitur
ſcðe intẽionalr ꝓ ſiłi ↄueniẽtia:alicuii terĩ
cũ alio.⁊ ſicſile ẽ pᷣdicatũ vł ſubiectũ ſilr cõ
ueniẽs alicui:ſiẽ illð ↄuenit alteri.O Et ĩtel
ligit᷑ textꝰ ſic. Locꝰ driam maxiĩe a ſili ẽ duo
teri.ſ.ly ſiłe ⁊ ly ſile:qꝝ vnꝰviſicat᷑ deterĩo
inferẽte ⁊ aliꝰ de terĩo illato ↄñe ↄfirmãde
maxiĩaʒ ex illis teris ↄpoſitã.¶ Sʒ loc?ma
xĩa a fili ẽ rla ſiue ꝓpõ ↄfirmatiua ↄñe dia⸗
letice.ↄpoſita ex iſtꝭ terĩs.ſ.ly ſile vly ſiłe:q
rũvnꝰ viſicat᷑ de terĩo ĩferẽte:⁊ aliꝰ ð terio
illato einſdẽ oñe. Eñ ꝓ ar guẽdo ꝑ iſtũ locũ
dẽmꝰ ſꝑ in mioꝛi ſubſumere illð in q en ſiti
tudo.Et poſſumꝰ tribꝰmodis arguere ꝑ iſtũ
pꝛio ↄꝑãdo vnũ pᷣdicatũ ad duo ſubiecta ſic
arguẽdo.Sic̃ ſoꝛti ineſt riſibile: ita ⁊ plato
ni.ſʒ ſoꝛti ineſt riſibile vt ꝓpᷣũ:g platoni in
eſt riſibile vt ꝓpuz. ¶ Scdðo mõ ↄꝑãdo duo
pᷣdicata ad vnũ ſᷣm ſic arguẽdo.icut riſi⸗
bile pᷣdicat᷑ ð ly hõ:ita ſuſceptiuũ diſcipline
pᷣdicat᷑ de ly hõ:ſʒ riſibile pᷣdicat᷑ de ly hõvt
ꝓpꝛiũ: diſcipline ſuſceptiuũ pᷣdicat᷑ de ly
bõ vt ꝓpũ̊. ¶ Tertiomõ ↄpꝑãdo duo pᷣdicata
ad duo ſuba ſic arguẽdo.Sicut riſibile pᷣdi⸗
cat᷑ de ly hõ:ita hinnibile pᷣdicar̃᷑ de ly equꝰ
ſʒ riſibile pᷣdicat᷑ do ly hõ:vt ꝓpũ:gꝗ hinnibi
le pꝛedicatur de ly equus:vt ꝓpꝛiu.Mari⸗
ma. de ſimilibus idem eſt iudiciuʒ. Et ſicut
arguimꝰ tribus modis affirmatiue:ita poi⸗
ſumus tribus modis arguere negatiue.
¶ ' Notãdũ ẽ ſcðo ꝙ locꝰdꝛia maxi⸗
me a ꝓpoꝛtõe eſt duo teri.ſ.ly ꝓpoꝛtio ⁊ ly
ꝓpoꝛtio quoꝝ:vnꝰ xvificat᷑ de terio inferẽte
⁊ aliꝰ de terio illato ↄñe ↄfirmande ꝑ maxi
mã ex illis terĩs ↄpoſitã.¶ Sʒ locꝰ maxĩaa
ꝓpoꝛtõe ẽ rla ſiue ꝓpoſitio ↄfirmatiua oñe
dialetice.ↄpoſita ex illis terĩs.ſ.ly ꝓpoꝛtio

Qund lo/
c) ab au⸗
ctoꝛitate

Intel lo.
a ſilj tam
maxie q
dra max.

Mogi
arguẽdi
ꝑ buc lo
cum.

Secũqꝰ.

Tertius.

Intel. lo.
ꝓpoꝛtõ
ne tã ma.
qᷓ dre ma
xime.

nj nſipri f mo
ri c oſen oneeſtd

lretriſu .vn v A.Y
ſenp mn notirgr ſ

Anlaſine ppofiti
ſenitedi⸗ etticerpoſit
nng noru ly min notiig⸗
noti pificut de terioinferen
nnarori de terio illato eint
negk vere de magis noto
(löant iſte locus diffen
nerpeetatie ʒin tertu.
ns ſteloc; no eſt loc ettni
ſeus, Et reducit ad loci abn
hſteoce mo fleri argumeta⸗
ſmctue ſubiciẽho : lcido⸗
ſytie ſeploci abinterati
lesqſütobßuide arguedoge
Satſöeerii ſütobßnade gn
riſſunptiöe. rfiütedde n
leoa neis imterötaniöe one⸗
„ Upbiponebat pinterötatio
ht min not wbiponebet iin
e ¶Moridi eſtquano
chledpt m nocit .
inenltterftanctat
ſonen clepelſeript⸗ (
Cognitiöe glieni⸗ ſopiet erot
Minemipyag ſriſein 1
Andifinkkintenn (1 5₰
teſticieneng
deterſoinſereteen
loinferete⸗
eterio ill ſ⸗

Lauctoꝛ
auctor
llde

=
=
S

R unmtenſliin
kihffen⸗ nenr Fiſtat deteni
A N ieniolllrdofe ofimite
uuhue goofimnartinaoße dic⸗
aterif tenis lyfle nly fie
al de teniiſereten ali dterio
mioriſubiumnere löin eifti
Kem id mocisargverepiti
mmiͦdiei udo ibletuft n
Elortiinett nſvlle intpli⸗
etnifbile t ppirgplgroniin
nuſon icengeto Dicltſiſ⸗ i
boritaſuſceptiun dieplne
boß niſdle zeicn de bo,

N

De loco a medijs:⁊ a Coniugatis Folio

2 ly pꝛopoꝛtio quoꝛum vnus verificatur de
termino inferente ⁊ alius de termino illa⸗
to eiuſdem ↄñe.Uñ in ꝓpoſito non capit᷑ ꝓ
poꝛtio ꝓ certa habitudievniꝰ qᷓ;titatꝭ ad aliã
B capit᷑ ꝓ filitudine vniꝰ ꝓpoꝛtiõis ad aliã
ꝓpoꝛtionẽ.Exẽpla patẽt in textu ¶ Quõ dif
fert locꝰ?a ꝓpoꝛtiõe a loco a fili:ptz in tertu.
Sʒ alia põt poni dꝛĩa qꝛ locꝰ a fili ſe bʒ vt ſu
ꝑius ad locũ a ꝓpoꝛtione:qꝛ oĩis locus a pꝛo
poꝛtione eſt locusa fimili: ſed non econtra.

a traſſũp ¶ Notãdũ eſt tertio:ꝙ vt ðꝛ ĩ textu

tione taʒ trqſſũptio capit᷑ duptr.⁊ ſolũ de ſcðᷣo mõ eſt
marie qᷓ;

dre max.

bic ad ꝓpoſitũ ⁊ nõ de pᷣmo mõ.Locus dꝛĩa
maxie a trãſſumptione eſt duo terĩ.ſ.magis
notũ ⁊ miuꝰnotũu:qꝝ vnꝰ.ſ.ly magis notũ xᷣi
ficat᷑ de terio inferẽte:⁊ aliꝰ.ſ.minꝰ notũ de
terĩo illato ↄñe ↄfirmãde ꝑ maximã et illis
terĩs cõpoſitã.¶ Sʒ locꝰ marĩa a trãfſump⸗
tiõe:eſt regula ſine ꝓpoſitio ↄfirmatiua cõ
ſequẽtie dialectice:cõpoſita ex iſtꝭ terĩs.ſ.ly
mag notũ:a⁊ ly minꝰ notũ:qꝝ vnꝰ.ſ.ly magꝭ
notũ vᷣificat᷑ de terĩo inferente ⁊ aliꝰ.ſ.ly mi
nus notũ de terĩo illato eiuſdẽ ↄñe:vt qͥcqͥd
neg vere de magis noto a de minus noto
¶ Quõ autẽ iſte locus differt a loco ⁊ a noĩs
interpꝛetatiõe.pʒ in tertu. Sʒ tñ pᷣm rei vi⸗
tatẽ iſte locꝰ nõ eſt locꝰ ertrinſecꝰ:ſʒ intrin⸗
ſecus.Et reducit᷑ ad locũ ab interpᷣtatõne.⁊
pñt eodẽ mõ fieri argumẽta ↄſtructiue ⁊ de
ſtructiue ſubijciẽdo ⁊ pᷣdicãdo ꝑ locũ a tranſ
ſũptiõe ſiẽ ꝑ locũ ab interpᷣtatiõe.Et ↄditio
nesq ſũt obuãde arguẽdo ꝑ locũ ab inter⸗
ptatiõe:etiꝗ ſũt obᷣnãde arguendo ꝑ locũ a
traſſumptiõe.Et fiũt eodẽ mõ maxĩe ficut

loco a noĩs interpᷣtatiõe ponẽdo ly magẽno

tũ vbi ponebat᷑ ly.interpᷣtatio.⁊ ponendo ly

lxxxvij.
lato eiuſdeʒ ↄñe:vt auctoꝛitas experti eſt ꝙ
tał orf̃o ẽ va vł flã.ꝙ dictũ auctẽticũ ẽ vᷣm vł
falſũ. łſic.anctoꝛi etꝑto credẽdũ ẽ ĩſua ſci
entia. Et tz iſte locꝰ ſolũ ðſcpᷣtĩe:vt pbũs diẽ
boc ita eẽ vel boc nõ ita eẽ:ꝗ h̊ ita e:vłpᷣ nõ
ita eſt Uñ tũc nos dicimur arguere conſtru
ctiue quando ante hoc verbum dicit vel ſibi
equiualens nulla ponitur negatio
¶ Lontra dicta pꝛimo ſic arguitur
nõ ſeqͥt᷑ſoꝛtes ẽ albꝰ:ergo plato ẽ albꝰSili
nõ ſeqr̃ ſicut ſe bʒ negatiua ad negatiuã:ita
affirmatiua ad affirmatiuã. ſʒ negatia ĩfert
negatiuã ↄuerſiõe ſimplłi & affiratia infert
affirãtiuã ↄuerſioẽ ſimplici ⁊ tũ af̃ ꝑ locũ a
ſiłi.ergo talis locꝰ nõ vʒ.¶ Scðo ſic af.non
ſequit᷑ſicut ſe bʒ iſta:nullꝰ bõ c alal:ad iſtaʒ
nullũ aĩal ẽ hõ.ia iſta aĩal nõẽ bõ:ad iſtam
bõ nõ ẽ aĩal:ſʒ pꝛia ĩfert ſcdam ↄuerſiõe ſim
plici:ergo tertia ĩfert quartã ↄuerſionẽ ſim
plici.cũ añs ſit verũ ⁊ ↄñs falſũ.¶ Tertio ſic
af:nõ ſeqͥ . Ariſtoteles dicit mũdũ eſſe et᷑nũ
ergo mũqꝰ eſt eternꝰ cuʒ aũs eſt verũ ⁊toñs
falſuʒ ⁊ tñ ibi a ꝑ locũ ab auctoꝛitate ⁊ affix
matine:ergo talis locus nõ vaͤlert
C Ad Fumd ðꝛ ꝙ lʒ in pꝛio exẽplo
arguat᷑ a ſili pᷣme ĩtentioalr:nõ tñ ſcðe intẽ⸗
tiõalr.Et ẽt in ſcõo exẽplo nõ ſubſumit᷑ ĩ mi
noꝛe illud in q ſiſtudo:ſʒ diſſilitudo. Ad
ſcðʒ ð ⁊ ꝙ nõ ibi af̃ ðbite:qꝛ ĩ mioꝛe dʒ ſumi
ꝓpoꝛtio ſiłtudis:⁊ nõ diſſilitudĩs ¶ Ad ftiũ
dꝛ cy ibi nõ af̃ ab auctoꝛitate:qꝛ ariſto.ñ erat

ĩ ̊ exꝑiꝰ:nec auctẽticꝰreputatꝰ:ſed hereticꝰ

ant ſit locus mediꝰ dic
tü pus. ¶Zocoꝝ me
aioꝝ aliꝰ aoiugat:aliꝰ

8 S Eq̃᷑ ð locꝭ medijs.qͥd

Quid ca⸗

Accepti,: min noti vbi ponebat᷑ ly interpꝛetatum 4

line fuſceptiui ztiatdeſ⸗ cmnes ag wh . A ſibus:⁊ aliuis ꝗ di ſus 4 con
i nitn uſte e, ones au⸗ OI Motãdũ eſt quarto q; auctoꝛitas MAacaſibus: 7 alius a di⸗ ſus? con
(TnG gien lil En ccoꝛitat). PHatadaet c oret vlſcpᷣto ſiõe. ¶ Eomiugata ⁊ caſus dꝛñt ſic lugata.
e n, adeehOH alicuiꝰ ſapiẽtis: ⁊ ſic anctoꝛitas ſe ertẽdit ad Q: vimuocũ ſiue pᷣncipale ſiue abſtra
Enbumr ieſei ofonẽ vocalẽ vel ſcriptã. Alio mõ capit᷑ p ctũ qð idẽ eſt ðꝛ cõiugatũ cũ ſuo de
i ti cognitiõe alicuiꝰ ſapiẽtꝭ exꝑti ĩ aliq̃ ſcia de noĩatiuo.vt iuſtitia ⁊ iuſtuʒ glbedo

Etfnt

rN eneſiodicli.
besas finnunielßt
,ldin,
niſdo⸗ 6 vonde, tello.
WV’” „„ , e 15
ckdootelt. uri ,ga
che fe ſe 1 nim⸗
uo e ln tin iien

EEN 4 7
, 7

oſice⸗ 30,NR

97
6

.
2

ꝑtinentibꝰ ad ſuã ſcĩazʒ.⁊ ſic capit᷑ auctoꝛitas
qñ diffinit᷑ in textu. ¶ Locꝰ dr̃a marĩe ab au
ctoꝛitate:eſt duo terĩ.ſ.qauctoꝛitas ⁊ dictũ au
tenticũ:quoꝝ vnus.ſ.ly auctoꝛitas vᷣificatur
de terio inferẽte:⁊ aliꝰ.ſ.ly dictũ autenticuʒ

de terĩo illato ↄſequẽtie ↄfirmande ꝑ mari tudo vni

⁊ albũ Caſꝰaũt dñr ea q̃ cadũt a pn
cipali:vt iuſtũ ⁊ iuſte a iuſtitia.Et
dꝛam hanc aſſignat ariſtotel.ĩ ſcdᷣo

thopicoꝝ.¶ Locus a ↄingat ẽ bi;
us ↄiugatoꝝ ad reliquũ: vt Oaid lo⸗

mã er illis teris cõpoſitã. ¶ Sed locꝰ maxia iuſtitia eſt bona.ergo iuſtũ ẽ bonuʒ

ab auctoꝛitate ẽ rła ſiue ppõ ↄfirmatiua ↄñe
dialectice:cõpoſita ex iſtis terĩs.ſ.ly auctoꝛi
tas ⁊ ly dictũ auctenticũ: qꝝ vnꝰſ. ly auctoꝛi
iqs vᷣificat᷑ de terio inferẽte:⁊ ali de terĩo il

Locus a comnugatis. Maxima qᷣc
quid conuenit vm coniugatoꝝ ↄue
nit ⁊ reliquo. Et ſi vnũ coniugatoꝝ

in gatis

Tracta

uid lo⸗/ ineſt inerit ⁊ reliquũ.¶ Locꝰ a caſi
ca caſibꝰ bus ẽ bĩtudo vmꝰ caſus ad reliquũ
vt iuſtũ ẽ bonũ:ergo oð iuſte fit bñ
fit. locus a caſibus. axima quod
vni cõuẽit.ↄuẽit ⁊ reliquo.Et eↄuer
ſo ſumit᷑ argumentũ a caſibꝰ ⁊ a ↄiu
gat. ¶ ODuuſionũ alia fit ꝑ negati⸗
onẽ vt ſoꝛtes ẽ hõ aut ñ ho: ſʒ ñ eſt ñ
hõ.ergo ẽ hõ.ma ſi aliq̃ duo ↄdĩdã
tur aliqð t᷑tiũ poſitovno rẽouet᷑ fli⸗
quũ.Alia ãt fit ñꝑ negationeʒ.Et h
fit ſex mõis:tribꝰ ꝑ ſe ⁊ tbꝰ ꝑ accñis
. ¶ Circa bunc textum.
¶ nNotãdũ ẽ pꝛĩo ꝙ qʒ ↄñr auctoꝛ ð
termĩat ð locẽ medijs.qͥd auũt ſit loc?medius
dictũ eſt pꝛiꝰ Tũc ibi locoꝝ medioꝝ ac. Diui

ſio tãgit᷑ loci:q̃ ſic intelligit᷑.de nũero loco

rũ dꝛiaꝝ maxĩe medioꝝ:qdã ẽ loc dꝛia ma⸗
xe a ↄiigatꝭ ⁊ qͥdã ẽ locꝰ dr̃a maxię a caſibꝰ
1 qdã ẽ loc? dr̃a marxĩe a dĩſiõe.Siłr locꝰma
xia mediꝰ dĩdit᷑ ꝑ locũ maximâ me a ↄiuga
tis ⁊ ꝑ locũ maximã mediũ acaſbuſ⁊c Que
aũt ſut ↄiugata ⁊qͥ ſũt caſus:⁊ qũò dꝛñt ſatis
pʒ in tertu. Locꝰ dr̃a maxĩe a ↄiugatꝭ ẽ duo
terĩ.ſ.abſtractũ ⁊ cõcretũ qꝝ ⁊c. ¶ Sʒ locus
maxiaa ↄiugat ẽ rłla ſiue ꝓpõ ↄfoꝛmatiua
ↄñe dialectice compoſita ⁊c.Exẽplũ:vt ſi ab
ſtractũ ⁊ abſtractũ pᷣdicẽt᷑ ð ſeipis:ↄcretũ ⁊
ↄcretũ pᷣdicabãt᷑ ð ſeipis Silr ſi ↄcretũ ð cõ
creto rẽouet᷑ abſtractũ ð abſtracto fᷣmouet᷑
Vñ in locoa ↄiugatꝭ nõ debemarguere re
ſpectu eiuſdeʒ pᷣdicati:ſʒ reſpectu diuerſ
pᷣdicatoꝝ.vt ſi ĩ añte põat᷑ abſtractũ in ↄñte
dz poni concretum econtra. .
Begla ꝓ ¶ Notãdũ ẽ ſcðo ꝙp arguẽdo apᷣn
ubſtractj. cipalibꝰſiue abſtractꝭ poit᷑ talł rła Sppoſitõe
T q̃ pᷣdicat᷑ abſtractũ de abſtracto.cũ il.ꝑticła
ſufficiẽt denoĩare ſuũ ſubm̃ ⁊ nullo miracu⸗
lo circa il.rẽ fcõ ad ꝓpõeʒ in qua pᷣdicat᷑ con
cretũ pᷣdicati ð ↄcreto ſubi vʒ ↄña ↄſtructĩe
vt bñ ſeqtur.albedo ſufficiẽs denoiãre ſuuʒ
ſubʒ circa quã nullũ fem̃ ẽ miracłʒ ẽ coloꝛ:ꝗ
albũ ẽ coloꝛatũ. Dr notãat᷑ cũ illa ꝑticła ſut
ficiẽs denoĩare ſuũ ſubᷣm. Defectu cui nõ ſe
quitur cũ nõ eſſʒ niſi albedo remiſſa albedo
ẽ coloꝛ: albũ ẽ coloꝛatũ cũ tũcañs eẽt ver
⁊ ↄñs falſuʒ.¶ Dr notãat᷑ nullo fctõ miraculo
ac.Defetu cuiꝰ nõ ſeqͥtur albedoẽ coloꝛ:gꝗ al
bũ ẽ coloꝛatũ:qꝛ poſſibile ẽ ꝙ añs ſit verũ ⁊
ↄñs falſum ſuppoſito ꝙ ñ eẽt niſñ albedo in

Intel. lo.
a comga⸗
ttã max.
dre ma
xime,

tus Quintus

ſacr̃o altarꝭ.¶ Sʒ ꝓ agnẽdo neg atine a cõ
cretis ponit᷑ talis rla.A ꝓpõne in ꝗͥ vnũ cõ
cretũ negat᷑ de alio:ad ꝓpõeʒ in q̃ negat᷑ ab
ſtractũ pᷣdicari de abſtracto ſubi: ſumpto cũ
illa ꝑticula ſuffficiens denoĩare ſuũ ſubm:⁊
nulla miraculo circa illam rẽ facto eſt bona
ↄña.vt bñ ſeqͥ ᷑ albũ nõ ẽ coloꝛatũ.ᷓ albedo
ſufficiẽs denoĩare ſuũ ſubm circa quã nõ eſt
factũ miraculũ nõ eſt coloꝛ ¶ Sʒ ꝓ arguẽdo
affirmatiue a ↄcret põit᷑ talis rła.A ꝓpõe
in qua pᷣdicat᷑ eſſentialr ↄcretũ de ↄcreto ad
ꝓpõeʒ in q̃ pᷣdicat᷑ abſtractũ de abſtracto eo
rũdẽ ↄcretoꝝ valet ↄña vt albũ eſt coloꝛatũ
albedo eſt coloꝛ.¶ Dr notãter eẽntiałr qꝛ
ſi ↄcretũ pᷣdicaret᷑ accidentaliter de ↄcreto
non opoꝛteret ꝙ abſtractũ pꝛedicaret᷑ acci⸗
dentaliter de abſtracto vt non ſequitur albũ
eſt dulce:ꝗ albedo eſt dulcedo.
¶ Motãdũ eſt tertio ꝙ locꝰdꝛĩa ma
xĩe a caſibꝰẽ duo terĩ.ſ.adiectiuũaſuũ aduer
biũ.qᷓꝝ vnꝰ vᷣificat᷑ de terĩo inferẽte ⁊c. Sʒ
locꝰmaxĩa a caſibꝰ ẽ rła ſiue ppõ ↄfirmatiua
ↄñe dialectice ⁊c.vt ſi adiectiuũ adiectiuo ↄ
uẽit:⁊ aduerbiũ aduerbio ſiłr ſi aduerbiũ ad
uerbio ↄuẽit ⁊ adiectiuũ adiectiuo. Iñ ꝓar Rla pꝛo)
guẽdo ꝑ locũ a caſibꝰ põit᷑ tłis rła.A ꝓpõe ĩ iſto loco⸗
qᷓ adiectiʒ ↄuẽit adiectĩo eẽntiałr ad ꝓpõeʒ
ĩ q̃ adũbiũ ↄuenit aduerbio eẽntiałr ẽ bona
ↄña ⁊ eõ.vt bñ ſeqͥt iuſtũ ẽ vtuoſũ: qð iuſte
fit vᷣtuoſe fit Maria ſi adiectiuũ ð̊ adiectio
vificet᷑ eẽntialr ⁊ aduerbiũ de aduerbio.ſilr
eõ ſeqͥt qð iuſte fit:vtuoſe fit.ꝙ uſtũ ẽ vᷣtuo
ſũ.Mariĩa ſi aduerbiũ eẽntialr attribuit᷑ ad
uerbio ⁊ adiectiuũ adiectio.dr̃ notãter eẽn
tialłr.qꝛ in accñtalibꝰ nõ vʒ vt nõ ſeqͥt᷑:albuʒ
eſt dulce. oð albe fit dulciter fit.
¶ Motãð ẽ q̃rto qꝙ iſte terꝰ dĩſio ca
pit᷑ dupli vno mõ pᷣme itẽtionałr:⁊ tũc diui
ſio ẽ ſeꝑatio realis vniꝰ ꝑtis alicuiꝰ totiꝰ ab
alia.⁊ ſ̊ mõ nõ capit᷑ ĩ pꝓpoſito.¶ Alio mõ ca
pit᷑ ſcðe ĩtẽtiõałr tũc diuiſio ẽ ꝑtitio terĩ qͥ
ẽ diuiſũ ꝑ terĩos qͥ ſũt mẽbꝛa dinidẽtia.vłſic
diuiſio ẽ acceptio oĩm ſignificatoꝝ vł ſigati
ipᷣdiuiſi ꝑ terĩos diuerſis ↄceptibꝰ ſuboꝛdi
natos qꝝ vnꝰ ĩpoꝛtat ꝑtẽ ſi ẽtoꝝ vłſñiati.et
alter ĩpoꝛtat aliã ꝑtẽ ſigatoꝝ vel ſigati.ñ
diuidere logicalr ẽ acciꝑe terĩz qͥ ẽ diniſum
ſigntem plura vniuoce vel eqͥuoce vłſiẽntẽ
rẽ q ẽ realłr totũ:⁊ alios terĩos qꝝ nullꝰ ſigẽt
tot vniuoce vel eqͥuoce rem qͥ eſt reałr totuʒ
ſed diſiũctiʒ accepti ſignificãt tot ſic diuiſũ
vel copulatim ſignificãt totã rẽ ſigatã ꝑ di⸗
uiſum.⁊ ſicut dicit auctoꝛ diuiſio logicalis ẽ

Rle pcõ
cretis ad
ga. T affir

Intel.lo,
a caſibus
tã maxie
q; dr̃a ma
xi.

Acceptõ
nes de ly
diniſio.

etdulce ad⸗
pcia cafbus.

adömͦeq ibino⸗
nonacdit ilagrickra n
tonacdit ilagticlr.d
gi ninckndeberetadil
cdidec bin debite argut
Aacſt ilapticn ſufftcicſes
ſiſtbi (Adtertii. ridin
nafte dicatio accſta! no⸗
cicoaffirmatie o; g ft dan
¶Peima diunfop ſeet
ſpecles: pt aialiiſ aliud be
buri Gecida eſttotius
ilſuas partes vt dom4
s alag tecti Mafüdame
na vero eſt vocis in iig
canis ali' latrabilis aid
iwp ald ſochecleſte Ding
ccſs. Peimaeſt ſubin
Higllum aliud ſamumm:⸗
(Seda diuiſio erf
trtſmnon glönee
Vennr alid bꝛuti.
Otiad gecht iger
nöcanch iiöfnigi,

tatlocus non

. ulföe himngongen
ie feliouinyt mcod

W
ſonaſeatinön i
ſonrei⸗ ndiuſz
ſopnomẽ S de

bictor

s ie De Loco a diuiſione. lxxx viij.
NRnals ee Recdoy 4 . „„ 9 — — ₰ 5. 5
u utd hn ittini duplek:qdã ẽ q̃ fit ꝑ negationẽ boc ẽ ꝑmem ticis dicta fufficiant.
Rn dat eni gni bꝛũ negatiuũ:vt entiũ alið bõ alið ñ bõ.alia Eirca bunctextinn.
nſtenſ ſtegf eqn fir p negationẽ Hep terim negatiuuʒ i ii dr
taſſien wmgieſindn Intel. di⸗ ſʒ fit ꝑterĩos poſitios Et hec fit ſer mõis: ¶ Notandũ eſt pꝛimo q pꝛĩa dĩſio gere e⸗
lmn i reſliſlhn⸗· uiſionis. & ſer termini cões: ñ coincidentes in figñdo ꝑſe vocatur diuiſio gñis. Iñ diuiſio gñis ẽ nus
e Wizin ſadeſ bonn ſm ſuas rationes fof̃ales omnes diuiſiones ꝓpõ hypothetbica in q accipit᷑ genꝰ vt dini
Whireſai nend gabe⸗ ſie non datas ꝑ negationẽ ſignificantes. Et in ſuʒ:⁊ ſpẽs ſiue dꝛĩe tanq; mẽbꝛa diuidentia.
Eali neſttie raaginz in ter iſtos termĩos tres pᷣmiſigñt diuiſiones Sʒ diuidere genꝰ ĩ ſuas ſpẽs ẽ acciꝑe genꝰ
en reſnitgeden ꝑſe ⁊ tres vlti ſigñt diuiſiones ꝑ accñs tanqᷓ;ᷓ diuiſuʒ:⁊ acciꝑe alios terĩos tanq; mẽ
crk 7 t 18f ., 7 f . . „ i . - 6 E fi * Gli
keſenilfeine Aien ¶ Lontra dicta pꝛimo ſic arguitur bea diuidentia qͥ ſunt ſpẽs veldfie. quou qli
tir i eii de e kal . „EeE bet ꝓ paucioꝛibꝰ ſupponit qᷓ; genꝰ:ſed tñ diſ
ont Atüdegbſhne⸗ Non ſeqͥt albedo ẽ coloꝛ:g albũ eſt coloꝛatũ iunctũ ex ip̃is ↄpoſitũ ꝓ eque multis ſuppo
er,farabeſ cben cũ añsp̃t eſſe veꝝ ↄñte exñte falſo:vt pʒ de nit ſicut genusvt h̊ genꝰ aĩal diuidit᷑ ꝑ iſtos
eſteoher (denrzze. . dlntti albedine in ſacr̃o altarꝭ.⁊ tñ ibi arguit᷑ ꝑ lo⸗ 5 A N Sen. aie i Rntos
enee Ondtiter eifri rar 1513 duos terios.ſ.rõuale ⁊ irrationale qͥ ſũt dif⸗
Nicxer cidenenh, cum a coniugatis.ergo talis locꝰ non valet. fersti . . Sl
lgentuliter de he i Iñ ſeot albu ñ 2 ferẽtie. ⁊ quelibet eoꝝ ſupponit ꝓ paucioꝛi⸗
rrcabſracniecienet e ¶Scdo ſicaf ñ ſeqt᷑ albũ ñ eſt coloꝛatũ. al hus qᷓ; hoc genꝰ aĩal ⁊ tñ difiunctum ex illis
Nendſrann dn Net acth bedo non eſt coloꝛ: vt ptz ð albedĩe remiſſa cerj tj rS jirrarional
Cd N nonſeuiturath ſibi ſtur p locia eg ncatis: terĩs ↄpoſitũ.ſ.rõnalevel irrationale ſuppo
betgeſtdelced. ꝛiñ ibi arguitur ꝑ locu a cõ ingatis: ergo tał nit p toto vel eq̃ multis ficut ille terminus .
üeſtterio. l locꝰ nõ vʒ. ¶ Tertio ſic a f.non ſeqͥtur. Albũ ſaſt iſß. din 5 ac in,, Quid di⸗
eſttertioqglocdei m ;1 tAHSH,, Aial. Silr diuidere totũ integrale ẽ accipe⸗ =
n. 0 Deg ng rec eſt dulce. qð albe fit dulcit᷑ fit ⁊ tñ ibi af ꝑ rc 5 ninif . dere totũ
eduoteniſaciectiiͤtſtilp. ge⸗ locſa caſtons. tallo re totũ integrale tãqᷓ; diuiſuʒz ⁊ ꝑtes ĩtegra rale
ſecninnſtiſalter ti ocna canbus. & tai locus non valet * les tãqᷓ; mẽbꝛa dinidẽtia:q ſignificãt totum itegrale.

P lai deterionferee 1. G ijſit

nnwiſſunifinn, ſeoꝛſuzʒ accepte qð ſignificat᷑ per totũ inte⸗

¶ Ad pᷣmũ ðꝛ ꝙ ibi nõ debite argr

Cne 4.tſiadieanni gjectino)
verdii acuerbio ſtr ſiadnerbii ag

Eet 1adtegini dletiio Bi ver i
locda aſb'pöittherkr A ppoei in⸗

mẽit aciectio entiatr ac ppoe
i wenit aduerbio eentiat ebon
r bi ejft intit vtnoſi ogdine
t Mxriaſ aciectuidadiecti⸗
ruaky t aduerbiü de auetbio fif
nſte fit vtuoſe fit uſtie nn
iaduerdii eentut annibufta⸗
Rectiui miecti. i noritereen
Ncñitalih ͤgmefihe
adalde fit dulete f..
entochiſeten diſoe⸗

1 geniehnb lli in
no enns,
dandifetinniſdegetotten
iſßt niunilitin
ienose enffetr ifhn
””
. iverſis egt
tis Ne,2 v vkiceti⸗

len . or 9⸗
iwrtt ee id Afin

mnit ile/
. cit alios ſereit

iſif i iiri
”
rin fon 8 iuiſ⸗ G

4
nd

1 ,2, er 1
zoͤne itetonuft t diu Ein
iegnsaloli 1l. ) enf
õü

qꝛ non addit᷑ illa ꝑticła:a circa illã non ẽ fa⸗
ctũ miraclm q̃ deberet addi ĩ añte.O Ad ſe⸗
cũdũ ðꝛ ꝙ ibi ñ debite arguit᷑:qꝛ ĩ ↄñte non
addit᷑ illa ꝑticła ſufficiciẽs ad denoiãtioeʒ

ſui ſubi ¶ Ad tertiũ.ðꝛ q ibi non af̃ ðbite:qꝛ

inañte ẽ pᷣdicatio accfũtał modo debito ar⸗
guẽdo affirmatĩe oʒ ꝙ ſit pᷣdicatio eẽntiat.

¶ Pꝛima diuiſio ꝑ ſe eſt generis ĩ
ſpecies:vt aĩaliũ aliud homo aliud
bꝛutũ Secũda eſt totius integralis
in ſuas partes:vt domꝰ alia ẽ pari⸗
es alia tectũ alia füdamẽtũ.¶ Ter
tia vero eſt vocis in ſignificata:vt
canis aliꝰ latrabilis aliꝰ piſcis ma⸗
rinꝰaliꝰ ſydꝰceleſte Diuiſionũ vᷣo ꝑ

accñis. Pꝛima eſt ſubi in accñtia vt

Nnid lo.
a diuiſiõe

gqĩalium aliud ſanum:aliud egrum
¶ Scðda ẽ diuiſio accñitis in ſubiec
ta:vt ſanoꝝ alið bꝛutũ.aliud homo
¶ Tertia ẽ accñt ĩ accñavt ſanoꝝ
alið calidũ:alið frigidũ ¶ Qocꝰa di
uiſiõe ẽ hĩtndo vniꝰ cõduuidẽtiũ ad
reliquũ:vt ſi ſoꝛtes ẽ aĩal:aut ẽ aĩal
rõnale aut irrõnale:ſʒ nõ irꝛõnale er
go rõale locꝰ a diuiſiõe Maxĩa po
fito vno mẽbꝛoꝝ diuidẽtiũ ĩ aliquo
ſubiecto remouet᷑ reliquũ ſiłr ĩ q̃tibʒ

glia diuiſiõe. Et hec de locis dialec

grale ſᷣm ꝑtem eiꝰ.a tñ copulatũ er mẽbꝛis

diuidẽtibus ↄpoſitũ totũ illud ſigmificat qð
totũ integrale fignificat.¶ Sʒ diuidere vo
cem in ſijis ſignificatiões: ẽ accipere voceʒ
diuerſis cõceptibus diuerſa fignificantẽ tã⸗
qᷓ; diuiſum ⁊ alios terĩos tãqᷓ; mẽbꝛa diuidẽ
tia quoꝝ nullus illoꝝ illa ſignificata ſignifi⸗

Quid di⸗
derevocẽ
in fignik.

cat oĩbus illis ↄceptibꝰ ſed oẽs ſimul ſum/
pt oĩa illa ſignificata ſignificant omnibus

illis ↄceptibus qͥbus diuiſum ſignificat.

¶ ’ Notãdũ ẽ ſcðo q diuidere ſubie
ctũ ꝑ accidẽtia:ẽ acciꝑpe terminũ abſolutũ ⁊
minꝰ ↄnotatiõis vel magꝭ ↄnatatiõis tanqᷓ
mẽbꝛa diuidẽtia:q̃ diuerſis rõnibus ſignifi⸗
cãt illa q̃ diuiſuʒ fignificat vel ꝓ paucioꝛibꝰ
ſupponũt qᷓ; diuiſuʒ vt bonũ diuidit᷑ ꝑ bonũ
boneſtũs: ꝑ bonũ delectabile ⁊ vtile pʒ etẽ⸗
plũ in tertu.¶ Sʒ diuidere accñs ꝑ ſubiectũ
ẽ acciꝑe terim ↄnotatiuũ ſiue magis ↄnota⸗
tiuũ tanqᷓ; diuiſum ⁊ alios terĩos abſolutos
ſiue minꝰↄnotatiuos tanqᷓ; mẽbꝛa diuidẽtia
quoꝝ qͥlibet ꝓ paucioꝛibuʒ ſupponit qᷓ; diui
ſum:⁊ tñ diſiũctũ er illis terĩis ↄpoſitũ ꝓeq̃

Quid dĩ⸗
dẽ ſubm
ꝑ accñtia

Quid di⸗
dere acci
dẽs ꝑſ dvᷣʒ

multꝭ ſupponit ſicut diuiſuʒ.Exẽplũ pʒ in te

xtu. ¶ Sed diuidere accñs ꝑ accidẽtia eſt ac
cipere terminũ cõmunẽ ↄnotatiuũ ꝓ diuiſo
⁊alios terminos cõnotatiuos tani mẽbꝛa
diuidẽtia:qꝝ q̃ͥlʒ ꝓ paucioꝛibꝰſuppõit qᷓ; di⸗
uiſũ:ſʒ tñ diſiũctũ ex illis terĩs ↄpofitũ ꝓ eqᷓ
multꝭ ſuppõit ſiẽ diuiſũ.¶ Rñ pꝛie tres diui
ſiões dũñr diuiſiones ꝑ ſe:qꝛ diuiſum de mẽ⸗

Quid dĩ⸗
dere acci
dẽs ꝑ ac⸗
cidentia.

bꝛis diuidentibus pᷣdicał᷑ eẽntialitervel ecõ
tra in rectovł in obliq.Et alie tres diuiſiões
vltume dicũtur diuiſiones ꝑ accidẽs qꝛ diui
ſum ⁊ mẽbꝛa diuidentia accidentaliter pᷣdi⸗

a diuiſiõe Locꝰ? a diuiſione ⁊c. ſic intelligit᷑ CLocꝰ dria
tã max.qᷓ; maxime eſt duo termini.ſ.hoc copulatũ diui

dra maxi ſum ⁊ mẽbꝛum diuidẽs vel mẽbꝛa diuidẽtia

me.

MNotabile

Cractatus Quintus.

cantur de ſe inuicem.

⁊ ly diuidens vel quoꝝ vnus ſcʒ boc copula⸗
tũ diuiſum ⁊ mẽbꝛũ diuidens vel mẽbꝛa dini
qentiaverificãtur de terio inferẽte ac.¶ Sʒ
locꝰ maxima a diuiſione eſt regula fiue ppo
ſitio confirmatiua ↄñtie dialectice ac. Eiñ
qñ diuiſum habet plura mẽbꝛa diuidentia qᷓ
duo:q coincidũt in ſigmricãdo idẽ:lʒ diuer⸗

ſis rõnibꝰ ab illis non ar.nec ↄſtructiue nec
deſtructiue.vt nõ ſeqͥtur.feligtas ẽ bona:et
ẽ delectabilis vel vtilis.ergo non ẽ honeſta
Nec etiã ſeqͥtur ſaltẽ dialectice felicitas eſt
bona ⁊ non eſt delectabilisvel vtilis:ergo ẽ
boneſta. Sʒ qñ diuiſum bʒ plura mẽebꝛa di⸗
uidẽtia qᷓ; duo q̃ non coincidut in ſignificã⸗
do ab aſfirmatiõc diuiſi cũ negatioe mẽbꝛi
diuidẽtis debemus negare oĩa mẽebꝛa diui⸗
dẽtia dẽpto vno de illo ſubiecto de guo diui
ſum affirmat᷑. Exẽplũ: vt nõ ſeqͥtur. Albũ ẽ pᷣ
dicabile: nõ eſt genus. ergo eſt ſpẽs. Sed

debemꝰ ſic arguere: albũ eſt p̃dicabile ⁊ non

KRle ad
bñ arguẽ
qum.

eſt genus nec ſpecies nec dr̃a nec ꝓpꝛiuʒ er
go eſt accidens. Sed quando non ſunt niſi
duo mẽbꝛa diuidentia non ſupponẽtia ꝓ eo
dem.tunc non debemus negare miſi vnum
mẽbꝛum diuidens de illo ſubiecto de quo di
uiſum affirmatur.

¶ Motãdũ eſt q̃rtop arguendo per
locũ a dimſione ponit᷑ talis regula.Ab affir
matõe diuiſi ⁊ alicuiꝰ mẽbꝛi diuidẽtis de ali
quo ſubiecto.ad negationẽ alteriꝰnebꝛi vel
alioꝝ mẽbꝛoꝝ diuidentiũ:dũmodo mẽbꝛa di
uiſionis nõ coincidãt in fignificando eſt bo
na ↄña.vt bene ſequitur.ſoꝛtes eſt animal:⁊⸗
eſt rõnalis.ergo non eſt irrationalis. Ma⸗
xima ſi diuiſum ⁊ vnuʒ membꝛũ diuidẽs ve⸗
re pᷣdicatur de aliquo ſubiecto: aliud inẽbꝛũ
diuidens dʒ vere negari de eodẽ. Alia re
gula ẽ ab affirmatione diuiſi de aliquo ſub⸗
iecto ad negationẽ vniꝰ diuidentiũ vel oĩm

dinidentiũ dempto vno ad affirmationẽ al⸗

teriꝰ eſt bona ↄna.Exemplũ pꝛimi: vt ſoꝛtes

eſt aĩal.⁊ non eſt irrationalis:ergo eſt rõna
lis. Exẽplũ ſecundi:vt albuʒ eſt pꝛedicabile

⁊ nonẽ genꝰ:ſpẽs:dꝛĩa:nec ꝓpᷣnʒ:ergo ẽ ac⸗
cidẽs. Marima ſi diuiſum affirmatur Fali
quo ſubo ⁊ diuidẽs ſiue oĩa diuidẽtia:dẽpto
vno negat᷑ vel negãt᷑ de eodẽ: aliud diuidẽs
debet affirmartiue de eodem ſubiecto

¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur
Non ſeqͥ?᷑ Soꝛtes eſt coloꝛatꝰ:⁊ nõ eſt albꝰ:
̊ẽ niger· ⁊ tñ ibi ar̃p locũa diuiſone:ergo
talis locꝰ nõ vʒ. Scðdo ſic af.nõ ſeqͥtur felici
tas ẽ bõa ⁊ẽ delectabilisvł vtilis:ergo non
eſt honeſta.⁊ tñ ibi arguitur per locum a di
uiſione.ergo talis loc? non vʒ. ¶ Tertio ſic
af̃ accidens ẽ res realit᷑ inberẽs ſuo ſubo:ſʒ
ꝑtalẽ rẽ nõ diuiqit᷑ ſum̃ nec eõ:g male po
nit in textu diuiſio ſubiecti ꝑ accña.
¶ Apꝛimũ dicit᷑ ꝙ ibi nõ arguit᷑ ð Ad rões
bite:qꝛ qñ diuiſum habet plura diuidẽtia qᷓ; in oppm̃
duo tunc debent negari in antecedente om
nia membꝛa diuidentia dempto vno de eo⸗
gem ſubiecto de quo diuiſum affirmatur.
VAgd ſecundum dicitur ꝙ non debite af: qꝛ
mẽbꝛa diuidẽtia coincidunt in ſignificando
ideʒ.¶ Ad tertiũ dicit᷑ negãdo ↄnam:q; ſub
iectũ ⁊ accñũs non capiũtur in ꝓpoſito pꝛĩe
intẽtionaliter:ſʒ ſcðe intentionaliter.

¶ Circa locos dialecticos ẽ alius
modus loquendi pꝛobabilioꝛ modo Pe.bi⸗
ſpa. Circa quem modum auuertendum eſt p
mo q loc? differerentia marime intrinſecꝰ
ſic debet intelligi.Locus differentia maxĩe
intrinſecus eſt duo termini verificabiles ðᷣ
termino inferenten termio illato ſupponẽ
tibus ꝓ eodẽ ↄuertibiłr vel vᷣificabilibꝰ ð ſe
inuicẽcum hoc addito eſſe ĩ.Exẽplũ voi terĩ

De loco ĩ
trinſeco.

9 pꝛo eodẽ ſupponunt ↄuertibiliter.vt homo

currit:ergo aĩal rõnale currit.Erẽplũ vbi ſi
gnificant idem ↄuertibilr ⁊ nõ ſupponũt:vt
nibil eſt loc'nõ repletus coꝛpoꝛe aptus natꝰ de loco a
repleri: nibil eſt vacuũ.Exemplũ tertij:vt ſuoſtãria.
domꝰ eſt:ergo paries eſt. Sʒ locꝰ maxĩa ĩtrĩ
ſec) ẽ regula ſiue ꝓpoſitio ↄfirmatina ↄñᷣe
dialectice ⁊c.¶ Itẽ locꝰ dꝛĩa maxiĩe a ſubſtan
tia:eſt duo teri:quoꝝ vnꝰverificat᷑ de termi
no inferente:⁊ alius de termio illato:ſuppo
nẽtibꝰ ꝓ eodẽ ↄuertibiłr vel ſignificantibuſ
ideʒ cõuertibiłr. Sed locꝰ maximaa ſubſtã
tia eſt regula ſine ꝓpoſitio ↄfirmatiua ↄñe
dialectice ⁊c.¶ Unde loc?dꝛĩa maxime a ſub
antia diuiditur per locũ differentiã maxie
a diffiuitiõe ad diffinitũ:a deſcpᷣtione ad de
ſcriptũ:ab interpᷣtatiõe ad intemꝛetatuʒ ab
vno ſnonymoꝝ ad alið:a dꝛĩs conſtitutiua

ewnſine b⸗

— —

iturad lo
tincäturad
oneacorniptiohe fte

zofß 4
e eiabeffectucae dald
c nineeriſſcneſ den
abiles de termino mn .
oröſuponetib' peodeten
ſgnifcattbus Denttbilteri⸗
ſbus deſe inuice cu bot .
omntinmnettfinſeauset r
ſcocöfirmatina ſe dualccti
s differentis marimecrtnin
Nrlocum dfferentum narin
.dſperatis ammaiorlaminorl.
holtione: abauctoꝛitate. Et ſ
Gturlocusmatimg exrinſccne

e Cotumduncſttenno e
entig marime meinseſt due
Uls de ternino inſereme
ſupponetibus peode ſed ide
bns Oz locus naria meci e
Ppſftioofinnarina ofe digle

.
„—„,

ann dank negido ann aſb
ston cwitmr in ppoftopiie
bercßſcheintentionultter,

locos dialecticos ? aglins

endi obebiſo:nodo de bi Deltl
em moduma uentendlun eto tinſen

fererentun morime intrinſe
lii. Zocns diferentin natie
1duo temmini rerifcnbilesd
eute termioillno ſyppon
zuentb Fificholtiböͤſe
auduoeſſei Krepli woltei
donum wendlitr ſtbani
llrömmle mni. Etihiſtif
mn mwertiblft: N inpenlti
nörepletnscor
884

due 4 . ſt
MRoK atla lttl
rieb en⸗.=, ⸗

woreepusnur delcet
Avacvi. Frenplitenint ſlbſtitn

de loco 3

de redu⸗
ctiõne q⸗
rüdm lo⸗
coꝛum.

De Pꝛedictoꝝ de cl aratiuis.

lxxxix.

ſpeciei ad ſuã ſpẽm.a ſpẽ ad differentiã eius illatꝰ ſignificat. ⁊ ſic dicti tres loci nõ ſũt lo
a ſubiecto ad eius paſſionẽ a paſſione ad eiꝰ ci extrinſeci:qꝛ in ↄñtijs qͥ fiunt ſm illos lo
ſubiectũ. Silr locus maxĩaa ſubſtat a diui⸗ cos termin inferens ⁊ terminꝰ illatus bñſi
ditur:a mẽbꝛa diuidẽtia deſcribũtur vt pꝛiꝰ. gnificãt idẽ.vel teriꝰ inferens eſt ſic ſeꝑatꝰ

¶Siltr loc differẽtia marime a cõcomitanti ꝙ nõ ſupponit ꝓeodẽ cũ terĩo illato:⁊ ſicẽt

bus ſubam: ⁊ loc maximaa cõcomitantibus loc? a ↄiugatis diceret᷑ locꝰ extrinſecꝰ: ex q
ſudam deſcribũtur vt pꝛius.Et diuidit᷑ per in ↄſequẽtijs qͥ fiũt pᷣm talẽ locũ terminꝰ in⸗

iſta ꝗttuoꝛ mẽbꝛa.ſ.ꝑ locuʒ a toto.ꝑ locuma
ꝑte.ꝑ locũ a cã.⁊ ꝑ locũ ab effectu.Et illa mẽ
bꝛa diuidũtur vt pꝛius.

¶ Notandũ eſt ſecũdo q; locꝰa gña
tione ad gñatuʒ. coꝛruptione ad coꝛruptum
ab vſibus ad vſitatũ.⁊ a cõiter accñtibꝰ: non

ferens ⁊ terminꝰ illatus nõ ſupponũt ꝓ eo⸗
dẽ. vel eſt ſic ſeparatus ꝙ nõ ſignificat idem
cũ terĩo illato.⁊ ſic etiã dicti loci nõ eẽnt ex

trinſeci:ergo ꝓbabiliꝰ videtur eſſe dicendũ

ꝙ dicti loci ſunt loci medij.

¶ Motãdũ eſt quarto:ꝙ inter iſtos

ſunt ꝓpe loci intrĩſeci:ſʒ reducũtur ad locos locos dialecticos loci iutrinieci pꝛi?ꝰ enume

intrinſecos. Nñ qͥdam eoꝝ reducũtur ad lo⸗

cuʒ a cã finali. ⁊ quidã ad locũ ab effectu cãe

de lo. er⸗
trinſeco.

de lo. me
dio.

finalis. ñ locus a gñatione:a coꝛruptione:
ab vſu: ſiue ab vſibus:⁊ a cõiter accidẽtibus:
reducũtur ad locũ a cã finali.Sʒ locꝰ a gña⸗
tione:a coꝛruptione:⁊ vſitato: reducũtur ad
locũ ab effectu cãe finalis.¶ Sed locus dr̃a
maxime extrinſecus:eſt duo termmi verifi⸗
cabiles de termino inferente ⁊ de terĩo illa
to nõ ſupponẽtibꝰ ꝓ eodẽ cõuertibiliter nec
ſignificatibus ↄuertibiliter idẽ.nec verifica
bilibus de ſe inuicẽ cũ hoc addito eẽ in. Sʒ
locꝰ maxima extrinſecus eſt regula ſiue ꝓpo
ſitio cõfirmatiua ↄñe dialectice ꝛc. Unde lo
cus differentia maxime extrinſecus diuidit᷑
per locum differentiam maxime a cõtrarijs:
q diſparatis.a maioꝛi.a minoꝛi.a ſimili.a pꝛo
poſitione:⁊ ab auctoꝛitate.Et fimiliter diui⸗
ditur locus maxima extrinſecus.

¶ otandum eſttertio ꝙ locꝰ diffe
rentia maxime medius eſt duo terĩ:veriſica
biles de termino inferent e ⁊ terĩo illato nõ
ſupponẽtibus ꝓ eodẽ.ſed idem ſignificanti⸗
bus.Sʒ locus maxĩa mediꝰeſt regula ſiue ꝓ
poſitio ↄfirmatiua ↄñe dialectice ⁊c.Et locꝰ
dr̃a maxie mediꝰ diuidit᷑ ꝑ locũ dr̃iam maxĩe
a ↄtradictoꝛijs:a pꝛiuatiuvppoſitis:a relati
ue oppoſitis:a cõiugatis:a pꝛincipalibus ſi⸗
ue abſtractis:a caſibus ⁊ a diuiſione.Et ſiłr
diuiditur locꝰ maxia mediꝰ.Et licet pet.biſ.
ponat locũ a gdictoꝛie oppoſitis ⁊ locũ a pꝛi
uatiue oppoſitis:⁊ a relatiue oppoſitis oppo
ſitos eſſe locos extrinſecos. tñ videt᷑ magis
ꝓbabiliter dictũ ꝙ ſũt loci medij.qꝛ vt dicit.
Pe.:b.in ↄſequẽtijs q̃ fiunt ꝑ locos extrinſe
cos:teri inferens oĩno eſt ſeparatus a terĩo
lllato.vel ergo ſic ẽ ſeꝑatus ꝙ terminꝰ infe⸗
rens non ſupponit pꝛo illo pꝛo quo terminꝰ

rati ſunt multũ vſitati ⁊ ſiłᷣ inter illos extrĩ
ſecos locus cõtrarijs loc? a diſparatis ⁊ ſił
oẽs loci medij ſunt multũ vſitati ⁊ vtiles:iõ
iſti loci ſunt diligenter retinendi.⁊ reguleꝑ
quas arguimus ꝑ iſtos locos ſunt multũ me
voꝛie ↄmendãde.Alij loci nõ ſunt ita vſta⸗
ti nec multũ euidẽtes.Etiã auctoꝛes tracta⸗
tuũ ↄſequentiarũ nullã faciunt mẽtionẽ de
iſtis locis ex quo raro fiunt argumenta ſᷣm
iſtos locos:qꝛ nõ poſſunt ampliariad diuer⸗
ſas materias ſicut alij loci.

¶ Conda dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. n

loco intrĩſeco a ſuba teriꝰ inferẽs ⁊ teriꝰilla
tusſupponũt ꝓ eodẽ ↄuertibiliter:ſʒ in loco
a ſynomimo ad ſynonimũ terimnꝰ inferens
⁊ terminꝰ illatꝰ nõ ſupponũt ꝓ eodẽ ↄuerti⸗
bilr:ergo talis locꝰ nõ eſt locus intrinſecus
¶ Scðdo ſic af.p.h.poſuitlocũ a qdictoꝛijs eẽ
locũ extrinſecũ:ergo male ponit᷑ locꝰ mediꝰ.
¶ Tertio ſic af.aliqñ in loco a mioꝛi fine ↄñ
tis in qᷣbus arguimꝰ ꝑ illũ locũ terminꝰ ife⸗
rens ⁊ termin illatus ſuponunt pꝛo eodem
conuertibiliter:ergotalis locus non eſt locꝰ
extrinſecus.

¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ negando ↄnam:
qꝛ ex puris ꝑticularibꝰ vel indefinicis mibil
ſeqͥtur. ¶ Ad ſcõᷣm ðꝛ ꝙ pet.biſ.locutꝰ eſt pᷣm
opinionẽ alioꝝ. Ad tertiũ ðꝛ ↄcedẽdo totũ
argumẽtũ:qꝛ qñ teriꝰ ĩferẽs ⁊ terĩꝰ illatꝰſup
ponũt ꝓ eodẽ in ↄña cõfirmãda ꝑ locũ a mi
noꝛi.tunc talis locꝰ nõ eſt locus extrinſecus
ſed intrinſecus. nec illo modo capiebatur lo

Ad rões
in oppm̃

cus a mioꝛi qñ ponebatur ſpecies loci extri

ſeci:ſed quãdo terminꝰ inferens ⁊ terminꝰ

ilatus nõ ſupponũt pꝛo eodẽ.nec ſignificãt

idem in ↄna confirmada per locum a miĩoꝛi:
tůc talis locus a miuoꝛi ẽ locus extrinſecꝰ:et
illoꝰcapiebat᷑ qũ ponebat᷑ ſpẽs loci extriſeci

Diffö ar⸗
gumẽta.

diuiſio ar
gumẽtati
s.

Tractatus Quintus

⁊ ideo non ſoluʒ locꝰ a minoꝛi ponitur ſpeci⸗ eſt pncipalr ſed minꝰ
es loci extrinſeci:ſod hec totũ locus extrin⸗

ſecus a minoꝛi.
¶ Queſtio ꝑ magiſtrum
Thomẽã bꝛicot adddita.

¶ Queritur vtrũ oẽs alie ſpẽs ar⸗

gumẽtationis dialectice a ſyllogiſmo redu⸗
cant᷑ ad ſyllogiſmũ.arguitur ꝙ ſic:qꝛ exem

plũ ⁊ entbymema reducũtur ad ſyllogiſmuʒ

Nã exemplũ ⁊ enthymema ſunt argumenta
tiones rhetoꝛice:vt teſtat᷑ ariſtoteles in rbe
toꝛicis:ſʒ ſᷣm ariſtotelẽ ibidẽ rbetoꝛica ẽ aſſe
cutina dialectice.igit᷑ argumẽtatiões rbeto
ricead argumẽtatoes dialecticas reducũt᷑ .
poↄñs entbymema ⁊ exemplũ reducũtur ad
ſyllogiſmũ.¶ Scðdo ſic. Inductio reducitur
ad ſyllogiſmũ:vt oſtendit Ariſtoteles:in ſe⸗
cundo pꝛioꝝ.igitur oẽs alis ſpẽs argmenta⸗
tionis dialectice ab ipſo ſyllogiſmo reducun
tur ad ſyllogiſmũ.¶ In oppoſitũ arguit᷑.qꝛ ſi
ſic ſequeret᷑ ꝙ ſyllogiſmꝰ dialecticꝰ eẽt ſubie
ctũ attributionis buiꝰ libꝛi:⁊ non argumẽta
tio dialectica ↄñs videret᷑ eſſe cões expo⸗
ſitoꝛes. Pe.b.⁊ Ariſto.igitur.ↄña pꝛima pʒ
qꝛ illud eſt ſubiectuʒ attributionis in aliquo
libꝛo qð pꝛicipaliter in illo ↄnderat᷑: ⁊ ad qð
alia cõſiderata ĩ illo libꝛo.ſʒ ſyllogiſmꝰ diale
cticus eſſet hmõi:igitur ſyllogiſmꝰ dialecti⸗
cus eſſet ſubiectum in boc libꝛo.¶ Pꝛo ſolu⸗
tione queſtioniss =
¶ Notãdũ eſt pꝛĩo:q argumẽtatio
Eimodq deueniendi de noticia notiad ignoti
noticiã nõ tñ eſt ꝑ iſtà diffinitionẽ intelligẽ
dũ ꝙ qlibet argumentatio ducat in alicuius
ignoti noticiã:ſed eſt intelligẽdũ.vel ; que
libet argumẽtatio ducit ad noticiã ignotioł
foꝛmat᷑ ad modũ inſtrumẽti: qð natũ eſt du⸗
cere de noticia noti ad ignoti noticiã.¶ Eñ
licet ſyllogiſmꝰ illatiuꝰtm̃:qͥ nibilpbat non
ducat in noticiã alicuiuſ: tñ foꝛmatur ad mo
dũ ſyllogiſmi dialectici ſiue ꝓbatiui.et ideo
ðꝛ eſſe modus deueniẽdi de noticia noti ad
ignoti noticiã. Eſt aũt duplex argumẽtatio
ſ.dialectica:ſiue logica:⁊ rbetoꝛica Argumẽ
tatio logica eſt qͥẽ ſyllogice ↄñderatõis quẽ
admodũ ſunt ſyllogiſmꝰ ⁊ inductio. iſte eniʒ
due argumẽtationes eque bene ꝑtinent ad
logicũ:ñicut exẽplũ ⁊ entbymema ad rbeto⸗
rem vt patet per ariſtotelem in ſuisrhetoꝛi⸗
cis:⁊ ideo argumẽtatio dialectica ponit᷑ eſſe
ſubiectũ in tota logica:qꝛ pꝛincipaliter de ip
ſa in logica ↄſiderat᷑.Et licet in logica ↄſide
retur de entbymemate ⁊ exẽplo boc tñ non

ſed minꝰ pᷣncipaliter inq;tũ rhe
toꝛica bʒ quãdam vicinitatẽ ad dialecticã.⁊

etiã argumẽtatiões rbetoꝛice ad argumẽta⸗

tiones dialecticas.Et ſicut argumẽtatio dia

lectica.i.logica ponitur eſſe ſubiectũ totius
logice ꝓut ipſa ↄſiderat᷑ tã ̃m rõnem gña

lem qᷓ; m rationes ſpãles. ſic etiã argumen
tatio logica ponit᷑ eſſe ſubiectũ libꝛi pꝛioꝛuʒ
ꝓut ipᷣa ſolũ ↄſiderat᷑ qᷓtum ad rõnes gene⸗
rales.Argumentatio aũt dialectica põt capi
duplr. Anoꝰvt dialecticũ valet tm̃ ſicut logi
cum.⁊ ſic ſumebat᷑ pꝛius.Alioꝰ vt dialecticũ
vʒ tm̃ ſicut ꝓbabile:⁊ ſic ſumitur in ꝓpoſito
Argumẽtatio ergo dialectica vt in ꝓpoſito
capit᷑ eſt argumẽtatio ꝓcedẽs ex ꝓbabilibꝰ.
¶ ßMotandũ eſt ſcðo.q ꝓbabile põt
capi tripłr.⁊ ſᷣm h̊ argumẽtatio dialectica pᷣt
tripliciter ſumi.¶ Pꝛimoꝰcapit᷑ pbabile pꝛo
ꝓ oĩ ꝓpõne vera q̃ apparet oĩbus:pluribus
vel maxime notis ſiue hoc ſit cuʒ foꝛmidine
ſiue ſine foꝛmidie.⁊ ſic oẽ neceſſariũ euidẽs

bilis.

Pꝛimus

modus.

eſt ꝓbabile.⁊ ideo ſi ſic ſumat᷑ pbabile in dik

finitione ſyllogiſmi dialectici:tũc cõceden⸗
dũ erit ꝙ ois ſyllogiſmꝰ demõſtratiuꝰ ẽ dia⸗

in libꝛo tbopicoꝝ ⁊ etiã in iſto libꝛo.¶ Alioꝰ
capit᷑ ꝓbabile ꝓ oĩ ꝓpõne vera appparẽtie
oĩbus pluribus vel maxime notis cũ foꝛmi⸗
dqine⁊ ſic oĩs ꝓpõ neceſſaria nõ ꝑ ſe nota poſ
ſet eẽ ꝓbabilis:⁊ ſi ſic ſumatur ly ꝓbabile in
diffinitione ſyllogiſmi dialectici:cõcedendũ
ẽ ꝙ idem ſylſus põt ſucceſſiue eſſe demõſtra
tiuus ⁊ dialecticus:ĩmo ſimul ⁊ ſemel reſpe⸗
ctu diuerſoꝛũ:qꝛ vnus põt aſſentire aliquibꝰ
ꝓpõnibꝰ neceſſarijs cũ foꝛmidine:qͥbꝰ alius
aſſentit ſine toꝛmidine.¶Tertioꝰ capit᷑ ꝓba
bile ſpãlius ꝓ oĩ ꝓpõne ↄtingenti vᷣa appa⸗
rente oibus pluribꝰ vel maxime notis cum
foꝛmidine.a ſi ſic ſumat᷑ ly ꝓbabile in diffini
tiõe ſylli dialectici: nullus idẽ ſylłs põt eſſe
demõſtratiuꝰ ⁊ dialecticus qꝛ ſi fuerit demõ
ſtratiuꝰ ꝓcedit ecneceſſarijs ſi autẽ dialecti
cus ꝓcedit ex ↄtingẽtibus.Silr boc mõ ali⸗
q̃ᷓs ſylls qͥ nunc eſt dialecticꝰ põt nõ eẽ diale
cticꝰ.nã ꝓpõnes ↄtingentes q̃ nũc ſuntvere
pñt fieri falſe.⁊ ſi eſſent falſe:nõ eẽnt ꝓbabi
les capiẽdo iſto tertio mõ ꝓbabile. Si tñ ca
ꝑet᷑ ꝓbabile large ꝓoĩ ꝓpõe ſiueva ſiue fal⸗
ſa:que apparet oĩbus pluribus vel maxime
notis cũ foꝛmidine:tunc adbuc tales ꝓpões
falſe eſſent ꝓbabiles ⁊ iſto mõ ſumpſiſſe vr
ariſt.qñ dixit ꝙ nibil repugnat qᷣdã falſa qͥ
buſdam yerꝭ eẽ ꝓbabilioꝛa,i,. apparentioꝛq/

rit ois einat Secũd;
lecticꝰ.ſʒ nõ ita large capit᷑ ſylłs dialecticus modus.

Acceptö
nes ꝓpba⸗

Tertius

modus.

6

enbepenscolerameſt longen
enincnctio indnat foꝛmanf
Me noco onne gvoc eſtiſte ee
uuseflongenumſecomne n
letscolerameſt iſteequns velt
ſedealis ergoomne animal no
lumetlongenum idinonct
Naleicus:: adbuc illa agume
ictnaioꝛem ettremitatem demee
ſotemertremitatem. Doc em
Muctioni:non ſgllogiſmol Er
Metchaligngargumemmid ei
fegobabils cum dor firinn
nputainprimomodopeimefe
nheſtſ,logtinns dillegicns
nmnonpeler dancb —
ntdernntnumen i
bernecnrgunnentarioeſt hr
6 icaergo becargum
Targumenta

4 Krqappare Oidusplatidis
nmtis iile hoeſiti, ſoꝛmidine
emmeaſt de neceſſniü euices
C iceo ſife ſunnt ohableigdf
kashlogiin deniͤtrarinſs di⸗

nona brgecaptk ſbltsdiglectins

ble poi pone vern appparetie
mous vel marine notis l fomni⸗
bis ppo necefſoru nopſeoupot
lligrtfifi ſumatuur y obobilein
elogiin dinlecncrcotecene
lls por ſuceſſueeſſedenniſtn
ecticus:imno fimul tſemel reſpe

De pꝛedictoꝛum relatiuis

¶ Notãdũ eſt tertio:qſyllogiſmus
dialecticus id eſt pꝛobabilis eſt qui oſtendit
maioꝛem extremitatem de minoꝛi extremi⸗

tate per medium non capiendo mediuʒ pꝛo

Quare in

Piꝛia cã.
A. .
kH

bopicont etäiniſolidroAlio' M

õ

„ ,0)
cceſſaris ciionnidinec in Puls

etormidine (Tertig cp hn
Ewe. . . . 1 4
s poi ppone Ningentifnan

spnid vel matiwe muc
. e ſumni , btable nol
ltic lis ee s e⸗
alen, giusrſent ui
”””

2
„
mefIDUd
Wel „
C ,

.§R

termino bis ſumpto ante concluſionem: ſed
capiendo medium pꝛo termino qui pᷣm oꝛdi⸗
natam pꝛedicationem vel ſubiectionem me⸗
diat inter maioꝛem extremitatem ⁊ minoꝛeʒ
¶ Inductio vero eſt que oſtendit maioꝛeʒ ex
vremitatem de medio per minoꝛem ſumẽdo
medium ficut dictum eſt:quia ergo inductio
oſtendit maioꝛem extremitatem de medio:
ſyllogiſmus autem oſtendit maioꝛem extre⸗
mitatem de minoꝛi extremitate ideo nõ nul
lis videtur ꝙ inductio non reducatur ad ſyl
logiſmuʒ pꝛopter duas cauſas.¶ Pꝛima cau
ſa eſt:quia quantumcũq; inductio induat foꝛ

mam ſyllogiſticam nontamen fiet ſyllogiſ⸗

mus dialecticus:ſed ſemper manebit indu⸗

ctio dialectica. Nerbigratia:ſi fiat bec indu⸗

ctio:iſte equus eſt longeuus.⁊ iſte equus eſt
longeuus:⁊ ſic de omnibus alijs animalibus
non habẽtibus coleraz.igitur omne animal
non babens coleram eſt longeuum licet pꝛe
dicta inductio induat foꝛmam ſyllogiſticam
boc modo.omne quod eſt iſte equus et iſte
equus eſt longeuum ſed omne animal nõ ba
bens coleram eſt iſte equus vel iſte equus
ſic de alhs. ergo omne animal nõ habens co
leram eſt longenum. ibi non eſt ſyllogiſmus
dialecticus:qꝛ adbuc illa argumẽtatio oſten
dit maioꝛem extremitatem de medio per mi
noꝛem extremitatem. Hoc autem conuenit
inductioni ⁊ non ſyllogiſmo Ex quo pꝛimo
patet ꝙ aliqua argumentatio eſt dialectica
fiue pꝛobabilis ⁊ cum boc fit in modo:⁊ figu
ra.puta in pꝛimo modo pꝛime figure ⁊ tamẽ
non eſt ſyllogiſmus dialecticus patet de illa
foꝛma ſylłogiſtica quã inductio pꝛius facta
induebat.¶ Secundo patet ꝙ bec conſequẽ
tia non v alet.bec argumentatio eſt ſ yllogiſ
mus ⁊ bec argumentatio ſteꝛobabilis ſiue
dialectica. ergo bec argumentatio eſt ſyllo⸗

giſmus pꝛobabilis ſiue dialecticus patet qꝛ

antecedens eſt verum de illa foꝛma ſyllogi⸗
ſtica que pꝛius facta eſt. ißa enim eft ſyllogiſ
mus ſaltemillatiuus:⁊ cum boc eſt inductio

dialectica. vt expꝛeſſe dicit ariſtoteles in ſe⸗

cundo pꝛoꝛum ⁊ tamen conſequens eſt fal⸗
ſum.vtſpatet ex pꝛimo coꝛrelario. ¶Tertio

patet ꝙ aliqua inductio eſt dialectica:que ta

men non eſt inductio illatiua vł aliqua indu
ctio illgtiua eſt ſyllogiſmus illatiuus. pater

*
Folio xc.
iſtud coꝛrelarium de illa foꝛma ſyllogiſtica

que pꝛius facta eſt. ¶ Secũda caula pꝛopter

quam inductio non reducitur ad ſyllogiſmũ
eſt:quia inductio nõ accipit virtutem pꝛobã
dia ſyllõgiſmo:immo eſt alioꝛum pꝛobatiua
qᷓ; ſyllogiſmus:quia inductio eſt pꝛobatiua
pꝛopoſitionum immediatarum:ſyllogiſmus

ſolum eſt pꝛobatiuus pꝛopoſitionum media

tarum. Iſtis notatis ſit.

¶ Pꝛima concluſio Inductio.bene
poteſt reduci ad ſyllogiſmũ illatiuũ:ita p in
dquat foꝛmã ſyllogiſticã ꝑ ariſtotelẽ pᷣmo pꝛi
oꝛum ⁊ etiam per ea que pꝛius dicta ſunt.
¶ Secunda concluſio. Inductio. di
alectica nõ reducit᷑ ad ſyllogiſmũ dia lecticũ
pʒ ꝑ rationes factas in tertio notabili.

„●
¶ Tertia concluſio. alie ſpecies ar

Pꝛimacõ

Tertia

gumẽtationis dialectice a ſyllogiſmo diale,

cctco non reducuntur ad ſyllogiſmum diale⸗
cticum: tane; ſumentes virtutem ſuam pꝛo⸗
batiuam ab ipſo ſyllogiſmo dialectico. PHec
concluſio patet pꝛimo q;tumad inductioneʒ
per rationes factas in tertio notabili: ſed qᷓ
tum ad entymema⁊ exemplum patet: qm̃
entbymema exemplum omnino ad aliam
artem pertinent qᷓ; ſyllogiſmus ⁊ etiam 94
alium finem oꝛdinantur. nam vt dictum eſt
entbymema ⁊ exemplum ſunt argumentati⸗

ones rhetoꝛice.ſyllogiſmus autem eſt argu⸗
mentatio dialectica ſiue logica.

¶ Ad rationes ante oppoſituʒ. Ad
pꝛimam dicitur ꝙ entbymema ⸗ exemplum
noneducuntur ad ſyllogiſmũ quaſi accipiẽ⸗
tes virtutem pꝛobandia ſyllogiſmo: ſed qua
ſi conuenientiam babentes cum ſyllogiſmo
quemadmodum Ariſto.docet pꝛimo pꝛioꝛuʒ

requcere mdos pꝛime figure ad tertiam nõ

quia accipiant euidentiam concludendi vel
inferendi a ſyllogiſmis tertie figure: ſed qꝛ
conuenientiam babent inter ſe. ¶ Ad ſecun⸗
dam rationem dicitur ꝙ inductio bene redu
citur ad ſyllogiſmum ad bunc ſenſum: ipſa
poteſt induere foꝛmam ſyllogiſticam: nõ au

tem ad bunc ſenſum ꝙ ipſa acci iat vi
pꝛobandia ſyllogiſno. Piat virtutez

., OFY?init quintus tractatus.
VFata regunt finẽ:ſpe
ro dij cepta ſecundent.
m. ij

Ad ratio
nes in op

poſitum.

Tractatus Sextus.g
¶ Incipit ſextus tracta poſſibiliter eſt ſenſitiuum ⁊ bomo poſſibiltt᷑

ctus de fallacijs. eſt animal. ergo bomo poſſibiliter eſt ſenſi⸗
tiuu.nuus. Que autem ſunt pꝛopoſitiones imme
ogeſttto ali diate vere videbitur in logica . .
us demoſtra⸗ = ”ñä
IActu alidiale ¶Notãdũ eſt tertioq diffinitio ſyl
Diuiſio N. cticꝰaliꝰſophi logiſmi dialectici dʒ fic ĩtelligi. Syllogiſin⸗
ſyllogiſ⸗ 4 Aſtic ſiue litigi dialecticꝰ eſt ſyllogiſmꝰ qͥ pcedit ex ꝓponibꝰ
“ litig ꝓbabilibꝰ. Et talis ſyllogiſmus eſt generati
oſus Byllogiſ uus opinionis. JUñ ppõ ꝓbabilis in ppo⸗
Syllogir WW„ musdemöſtra ſito ðꝛ illa qͥ apparet oibꝰaut pluribꝰ aut ſapi
mus Bi R WWEtunꝰ ẽ:q̃ ex pꝛi entib: ⁊ bis aut oĩbꝰ vel pluribꝰ vel marime
monſho⸗ WWWWWmis veris: et nar. Daeie pp ðdꝛ eſſe õ
. . . ſat. qñ ille credit eã eſſe verã:⁊ tñ nõ ſcit firmit
tiuus. Immediatis eſt ſyllogiſatꝰ:aut ex ta eã eſſe verã:⁊ ſuã contradictoꝛiã eſſe falſam

libꝰq̃ ꝑ aliqua pᷣma⁊ vera pꝛincipiũ
dialecti⸗ ſue cognitionis ſumpſerũt Dialecti
cus. cus eſt:qͥ ex ꝓbabilisꝰ eſt ſyllogiſa⸗
onht, tus. Sophiſticꝰ? vt diffinit᷑ ab ariſto
tele in elenchis eſt qͥ apparet eẽ ſe⸗
logiſmꝰ ⁊ nõ eſt.aut qᷣ eſt ſyllogiſm⸗
ſed nõ ↄueniẽs rei.

OIſte eſt ſextus tractatꝰ ſummulaꝝ.Magi⸗
ſtri p.b.iin quo determinat᷑ de argumẽtatio
nibꝰ ſophiſticis.Cuiꝰ ſubm attuputõnis eſt:
argumẽtatio ſophiſtica:ſiue elenchbꝰ ſopbiſti
cus ⁊ eiꝰ paſſio ẽ ̊ cõplexũ.generatiuꝰ aſſen
ſus falſi ſiue erronei.Et valet iſta ſcia ad co⸗
gnoſcẽdũ defectꝰ argumẽtationũ ſophiſtica
rum:vt boĩes ꝑ tales nõ decipiantur.

¶ Notãdũ eſt pꝛimo ꝙ poſtqᷓ p.b. ¶ QContra dicta pꝛimo ſic arguitur
B deterĩauit de ſillogiſmo dialectico ſiue de ar diuiſim excedit mẽbꝛa diuidẽtia. diuiſio ẽ
t diſtica ſine de ſyllogiſmo lalfigra nũ mẽ
ſonis Fl giſmo ſopbiſtico quõ ↄuenit cũ alijs ſyllogiſ dinietin vere aidat de ſyllo Kingrapho⸗
logiſmi. ni 7 s ccz aeier C Bonn ditnne ¶ Scðdo fſic. diniſio ſylli dialectici pꝛedicatur
giſn nali ell demſtrat inus dialeckic⸗ dHorns Knoe Nte dur.
oli ſopbiſticꝰ nue litigioſus. Eñ ſub ly Ri ſimpl eoeſa ⁊ imediate ſi. ut alicui phabi
o nnne Reelon Hõ cenf ſyl les. Tertio ſic ſyllus ſophiſtic nõ eñ ſylle
giſm falſigraph ſiue põt dari intelligi Snõ eſt apparẽs ſyllogiſm tenet ↄña ꝑ locũ
¶ Notãdũ eſt ſcðᷣo ꝙ diffinitio ſyl⸗ toto in modo ad ſuam parten.
logiſmi demoõſtratiui dz ſic intelligi. Sylius
demõſtratiuꝰ eſt ſylłs:qͥ explicite:vel implici

vt iſta pꝛopoſitio oĩs mater diligit filium

ter auctoꝛ diffinit ſyllogiſmũ ſophiſticũ ⁊ dʒ
diffinitio r intelligi. Sylks ſophiſtic?ẽ ſyl⸗
logiſmꝰ a.parẽs ⁊ nõ exiſtẽs.vel bon ſyllo⸗
giſmꝰ nõ tñ ꝓbatiuꝰ ↄcluſionis.vñ ꝑ pᷣmã ꝑ⸗
tẽ diuiſionis dant᷑ intelligi oẽs palogiſmi in
q̃bꝰ ↄña nõ valet.vt ſunt oẽs ꝑalogiſmi oĩm
fallaciaꝝ in dictiõe ⁊ etiã pluriũ fallaciaꝝ ex
dictionẽ ⁊ ꝑ ſcdᷣazʒ ꝑtẽ dant᷑ intelligi ꝑalogiſ
mi fallacie petitionis pᷣncipij.Exẽplũ de pꝛi
maꝑte vt oĩs hõ eſt aial.⁊ oĩs aſinꝰ eſt aĩal gj
oĩs aſinꝰ eſt bõ.Exẽplũ de ſcðᷣa ptevt ſi nega
ret᷑ iſta ppõ bõ currit ⁊ ꝓbaret᷑ fic:oẽ aĩal rõ
nale currit.⁊ bõ ẽ aĩal rationale. bõ currit.

Quid ſub
iectũ ſex⸗
ti tracta⸗
ctus,

Intelle⸗
c is diui
ſionis ſyl
logiſmi
demon⸗
itractiui

ĩmediat vel ex duabꝰ pᷣmiſſis q̃ꝑ pᷣmiſſasve ſylłs demõſtratiuꝰ Ad ſcðʒ ðꝛ ↄcedẽdo añ
ras poſſunt oſtendi.Exẽplũ pꝛime partis vt T negãdo ↄñam qꝛ illa duo mẽbꝛa diuiſionis
oẽ coꝛpꝰ gĩatũ ſenſibile poſſibiliter eſt ſenñ⸗ ſyllogiſmꝰ demõſtratiuꝰ ſyllogiſmdialecti
tiuũ. Sed oõẽ aĩal poſſibiliter eſt coꝛpus ani⸗ cus bene ſupponũt ꝓ eodẽ:lʒ habeãt diuer⸗
matũ ſenſibile. ergo oẽ aĩal poſſibiliter ẽ ſen ſas rõnes.¶ Adtertiũ dicit᷑ negando ↄnam
fitiuũ.Exemplũ ſecunde partis vt oẽ auimal q; ibi arguit᷑ cũ determinatione diminuẽte.

N ſti
ſouc⸗te o
iuu lin
uc tnnos⸗ ine
h gu daiſter
nch ei chhlſte⸗ ogiſ
N eſt:ike
a mnnls iuliuſch
Inte le, opto igetn nd⸗
ensdifi erid nig iſſtuun⸗
loetnn,
mi diale⸗ rrnoſeie Mablln
crici. eſinu zdiction
eſte⸗ 5 ſſins 1
nn eni eſ looſnnn
Diſpttinotentn 1

¶ Notãdũ eſt quatro ꝙ bic ↄſequẽ

Intelle⸗
ctus diui
ſionis ſil⸗
logiſmi
ſopbiſti⸗
ci.

¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ negãdo añs ⁊ ad Ad ratio

te vel mẽtaliter ↄſtat ex duabꝰ pᷣmiſſisveris ꝓbationẽ ðꝛ dat alligt 8 ind mabann nes in op
3 ð ↄcedẽdo añs poſitum.

cttet bis i vldenf⸗
ſon ſunt buius autem
ſtrumetun eſt ſpllog⸗
ſicns,

(Ciraa bunc ternn

i (ntitüeſtpeiom i
8 Nſporatio capſt duptr nom;
MiuSNN adite, adilin
Gistunediſpuenid dfim
ſoeſtagtus pbariuns nie
ten velplurtügdplmesre
ſumad fine ngumetanon
hor no diſontatioſopdſtie
ſoſeſol naſunt genera
Mſrnmrs dontinalis diel
ſſchtocmfkifeter di
(iczanf hrge tbor m.
1PNfimtide feintel
Atusproda u
Podatiungvel

=

6

1 Kullisſt 4

nnsCn
iroiggnutinn
„D8 1 .
1 oib'pelplunb
ini od er e poabilt
5 dieſ eratnnoͤ ſeit finntt
rt ceuraclcariieſeflin
onooſsmmner dilggt fiinn

di ſſtquatrohb Nſeqni

1

Prris: nd erſtes el daſſ fſo,
Om Dartn lnfonig foni

Et genergi n

urpluni unſi 1
Nelngete i

ARſhwie nilme Di⸗s
maſllogiſnäſopbiſic Y
Nrmelligi. Seltsſopbiſti⸗)d
elugl Oſtsſopbiſtceffn

6

ſee
ns dant intel ioesalogiinin ſen

nomler N ſunt es alogiſnioinn

min decne eriipleriifellcia ei
E 1az e dant imelligi pologf
Miepetitions pneipi. brepli den
tois boeſtaunl 0isain et ain
Peit bo. Eteplideſcaptentſinegt
poͤboͤamt . burek iror til i
t.: ocaialmtionale gbocunt,

mna dictapꝛinoſ Argui
tcedn weda dinicerin H dinſe
gino nſggdonni ni nin⸗
ae Zcicli de lo giſg he
reinſof gſectieſpreclaun

diffinitõ
diſputati
onis.
Diuiſio.

Diſputa.

doctrinal

Dialecti⸗
(.

Tẽtatiua

Sopbiſti

cge

Acceptõ
nes de ly
diſputat

De Pꝛeambulis a falla⸗

¶ Diſputatõ ẽ actꝰſyllogiſticꝰ vniꝰ

ad alterũ ad aliqð ꝓpoſitũ oñdendũ

¶ Diſputatiõis quattuoꝛ ſunt ſpe
cies.ſ.doctrinalis:dialectica: tẽtati
ua:⁊ ſophiſtica. ¶ Diſpoſitio do⸗
ctrinalis eſt: q ſyliogiſat ex ꝓpꝛijs
pᷣncipijs vniuſcuiuſq; diſcipline. et
nõ ex bis q vidẽtur rndenti.Et huiꝰ
diſputationis inſtrumẽtum ẽ ſylls
demoõſtratiuꝰ. ¶ ů Diſputatio diale⸗
ctica eſt:q ex pbabilibus ſyllogiſat
⁊ eſt collectiua dictionũ ⁊ eiꝰ iſtru
mentũ eſt ſyllogiſinus dialecticus.
¶ Diſputatio tentatiua eſt q̃ ſyllo⸗
glat ex his q̃ vident᷑ rñũdenti: ⁊ ne⸗
ceſſe eſt eum ſcire qui ſe ſimnlat ha⸗
bere ſcientiã. Huius autem diſputa
tionis inſtrumẽtuʒ eſt ſ
tentatiuꝰ.Syllogimꝰ tẽtatiuꝰ eſt:qͥ
ꝓcedit ex his qvidentur reſponden
ti. ¶ Diſputatio ſophiſtica eſt que
ꝓcedit ex his q vident᷑ pꝛobabilia ⁊
non ſunt.huius autem diſputatõis
inſtrumẽtum eſt ſyllogiſmus ſophi
ſticus.

¶ Circa hunc textimn.

¶ notãdũ eſt pꝛio:ꝙ iſte terminus
diſputatio capit᷑ duplir. vno m ſtricte pꝛout
ẽ actus vniꝰ ad alteꝝ ad aliquẽ finẽ obtinen
dũ.⁊ tunc diſputatio dʒ ſic intelligi. Diſputa
tio eſt actus ꝓbatiuus ↄcluſionis:vni? ad al
terũ vel pluriũ ad plures:vel eiuſdẽ ad ſeip⸗
ſum:ad finẽ argumẽtationis obtinẽdum.⁊
boc mõ diſputatio ſophiſtica non eſt diſputa
tio:ſed ſoli tria ſunt genera diſputationũ.iſ.
diſputatõ doctrinalis:a dialectica ⁊ tẽtatiua
T iſtoꝰ nõ capit᷑ iſte teriꝰ Rſputatio in textu.
¶Aliocapit᷑ large hoc mõ capit᷑ in textu.
⁊ dz diffinitio ei ſic intelligi. diſputatio eſt
actus pꝛobatiuus:vel apparens ꝓbatiu pꝛo
pter argumẽtationeʒ ſophiſticãvnius ad al⸗
terũ:vel pluriũ ad plures vel eiuſdẽ ad ſeip⸗
ſumad aliquẽ finem obtinedum,

¶ Notandũ eſt ſcdo:ꝙ iſte textus

Intel. di⸗ diſputationis quattuoꝛ ſunt ſpẽs ſic dz intel
hiſionis, ligi. Quattuoꝛ ſunt termini cões non coinci

dentes in ſigniſicãdo:ſm ſuas rationes foꝛ⸗
mwales omnes diſputatõnes mundi ſignificã

tes: per quos iſte terminꝰ diſputatis diuidit᷑
diuifione logicali. Uñ tot ſunt gſia diſpura⸗
tionum quot ſunt genera finiũ a quos fines
diſputationes oꝛdinãtur. Sed ſolũ ſunt q̃t⸗
tuoꝛ genera finiũ ad quos fines diſputatio⸗/
nes oꝛdinantur: ergo ſolũ ſunt quattuoꝛ ge⸗
nera diſputationũ. Nam vnus finis diſputa
tionis eſt gnare ſciam in rũñdente ⁊ ille eſt fi
nis diſputationis doctrinał. Ali finis diſpu
tationisẽ gnare opinionem:⁊ ille ẽ finis di⸗
ſputationis dialectice alius finis diſputatio
nis eſt generare experimẽtũ de ſcientia vel
ignoꝛatia rñdentis ⁊ ille eſt finis di putatio
nis tentatiue. Aliꝰfinis diſputationis eſt ge
nerare apparentiã ſciam. ⁊ ille ẽ finis diſpu
tationis ſopbiſtice.

¶ Notandũ ẽ t᷑tio: ꝙ; diffinitio diſ⸗
putationis doc
tatio doctrinalis eſt actꝰ ꝓbatiuus: ꝓcedẽs

eſt ſyllogiſmus.ex ꝓpꝛijs pꝛincipijs alicuiꝰ ſcie.oꝛdinatꝰ ad

gſiationẽ ſcie in rũdẽte.r̃ notanter ex pꝛo
paijs ⁊c. ad dfiazaliarũ diſputationũ: vñ ꝑ ᷣ
ꝙ dicitur oꝛdinatꝰ ac. tangitur finis diſputa
tionis doctrinalis.¶ Diſputatio vero diale⸗
ctica eſt actus pꝛobatiuus pꝛocedens ex his
q ſunt pꝓ Obatiua vtriuſq; partis gdictionis
ſub diſiunctione: oꝛdinatus ad generationẽ
opinionis in reſpondẽte.vnde per boc ꝙ di
citur oꝛdinatus ⁊c.tangitur finis diſputatio
nis dialectice.

¶ Motandũ eſt q̃rto:q dffinitio di⸗
ſputationis tentatiue dʒ ſic intelligi.diſpu⸗
tatio tentatiua eſt actꝰ ꝓbatiuus:cedẽs ex
his q vident᷑ eſſe rñdenti:ſiue ex cõibꝰ pꝛin⸗
cꝑpijs ſcĩe:oꝛdinatꝰ ad hñqũ exꝑiẽtiã de ſcĩa
vel ignoꝛãtia rñdentis.Eñ ꝑ boc ꝙ ðꝛ oꝛdi⸗
nat⸗ dat̃ intelligi finis diſputationis tẽtati⸗
ue diſpusatiovo litigioſa fiue ſopbiſtica ẽ a⸗
ctus apparẽs ꝓbatiuꝰ ꝓcedẽs ex bis q appa
rent ꝓbabilia ⁊ non ſunt oꝛdinata in acquiſi
tionẽ vane gloꝛie.Eñ ꝑ boc ꝙ ðꝛ oꝛdinatus
tangit᷑ finis diſputationis litigioſe. Uñ ſyl⸗
logiſmus demonſtratiuus oꝛdinatur ad di⸗
ſputationẽ doctrinalẽ.ſylłs dialecticꝰ ad diſ

putationẽ dialecticã.ſyllłs tẽtatiuꝰ ad diſpu⸗

tationẽ tentatiuã ⁊ ſylls litigioſus ad diſpu⸗
tationem litigioſam.

¶ Contra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. Di
ſputatio entbymematica eſt diſputat io:ꝛ tñ
nõ eſt actus ad ſyllogiſtieæ: ergo diffinitõ eſt
inſumiciens. Secũudo ſic arguitur: dni
m u

ci

krinalis dʒ ſic intelligi.Diſpu

Intel. di⸗
uiſionum
doctrinał
7 dialecti
ce diſpu⸗
tationis,

Intel.di.
uiſionum
tentatiune
⁊ ſopbiſti
(e.

Ad rões
in oppm̃.

aqt metbe

qͥdmetha
redargu⸗
tio.

Falſum.

Inopina

bile.

Goloeciſ
mus.

Nugatio

Tractatus Sextus

vnꝰ ⁊ idẽ diſputat fibpſi tunc eſt diſputatio
a tñ illa nõ eſt vniꝰ ad alterũ: ergo diffinitio
ẽĩſufficiẽs.¶ Tertio ſic af.diſputatõ ſophiſti
ca eſt diſputatio:⁊ tñ illa non oſtendit aliqͥd:
ergo diffinitio eſt inſufficiens.

¶ Ad pᷣmũ dicitur ꝙ lʒ diſputatio
entbymematica nõ ſit actus ſyllogiſtic ſtri
cte capiendo actum ſyllogiſticũ vt diſtingui
tur econtra entbymamaticum tamen bene ẽ
actus ſyllogiſticus large capiendo actum ſyl

log ſticum: vt ly actus ſyllogiſticus conuerti

biliter ſe habet cum ly actus argumẽtatiuꝰ.
¶ Ad ſcöm dicitur ꝙ licet illa diſputatio nõ
ſit vnius ad alterum foꝛmaliter: tamen bene
equiualenter. ¶ Ad tertium dicitur: ꝙ licet
diſputatio ſophiſtica non vexe oſtendat ali⸗
quid: tamen bene apparet oſtendere aliquid
boc ſuſſicit.

¶ Syllogiſmꝰ ſopbiſticꝰ oꝛdinat᷑
ad qͥnq; metbas q̃ ſunt redargutio
faſuʒ ĩopinabile ſoloeciſmmꝰ ⁊ nuga⸗
tio. Eſt autẽ metba incõgeniens
quoddã:ad qð opponẽs ſopbiſta m
titur videri ducere rñdẽtem.Redar
gutio eſt pꝛenegati cõceſſio:vel pꝛe
cõceſſi negatio:in eadẽ diſputatiõe:
vi argumẽètationis facta.vñ niſi vi
argumẽtatõis boc qͥs faciat:nõ ꝑꝑ
boc erit redargutꝰ.ſiłr nec in diuer
ſis diſputationibꝰ. ¶ Falſum:vt H
ſumitur eſt manifeſte falſi cõceſſis.
Naʒ ſi ſophiſta ducat rũdentem ad
falſum occultũ:nõ ꝓpter boc aſſeqͥ⸗

tur ſuũ finẽ. Inopinabile eſteð cõ

tra opinionẽ ommũvel pluriũ vłma

xime ſapientũ:vt matrẽ non dilige⸗
re filium. Soloeciſmus eſt vitiuʒ in
otextu ꝑtiũ oꝛonis õ̊ rlłas artis grã
matice factũ:vt vir mea.Nugatio ẽ
vnius ⁊ eiuſdẽ dictionis ex eadẽ ꝑ⸗
te inutilis repetitio.vt bomo:bomo
currit.Dico autẽ ex eadem parte.qꝛ
ſi in diuerſis partibus idem repem
tur mon eſſet nugatio.vt h omo ẽ bo
mo. ¶ Dico autẽ inutilis repetitio
qꝛ ſi idem repetatur ad maioꝛem ex

pꝛeſſionem laudis affectionis: vel
vituperij:non eſſet nugatio.vt deus

deus meus. latro latro quo vadis. Nxtaail

¶ Iſti autem quinq; fines vlterius

oꝛdinantur ad vnum finem pꝛinci

palem qui eſt apparens ſapietia et
non exiſtens. Sopbiſta em̃ non du⸗
cit ad iſtos fines ſuum reſponden⸗
teʒ:niſi per eos deueniat ad vltimũ
finem pꝛincipalem qui eſt apparẽs
ſapientia.Et cum quilibet debet p̃ᷣ⸗
meditari ſuum finem ideo determi
natio finiuʒ debet pꝛecedere deter
minationem fallaciarum.
¶ Circa hunc textum.

¶ Notandũ ẽ pꝛimo: ꝙ vt dicit pe.

obiſpa.ſyllogiſmus ſophiſticus oꝛdinatur ad

quinq; metbas.vnde metha in ꝓpoſito non
capitur ꝓpꝛie ꝓ fine vel terĩo alicuiꝰ patrie
vel campi: ſed capit᷑ tranſſumptiue pꝛo fine
quem ſophiſta intendit contra reſpondẽteʒ.
Vnde metba: vt hic ſumitur eſt incõueniẽs
ad quod opponẽs ſophiſta nititur ducere ſu⸗
um reſpondentẽ ſiue quod nititur conclude⸗
re cõtra ipſum.Et illud inconueniẽs ẽ finis
ꝓpinquus ⁊ minus pꝛincipalis ſopbiſte.ſed
finis vltimus ⁊ pꝛincipalis ipſius ſopbiſte ẽ
vt ipſe appareat eſſe ſapiẽs:ſiue ſapientia in
ipſo apparens.et ad iſtum finẽ veniendo ni
titur ducere ſuum reſpendenteʒ ad aliquod
inconueniens.

¶ Notãdũ eſt ſcðᷣo:& vt dicit p.hi.
in textu quinq; ſunt metbe boc eſt qnq; ſũt
termini cões non coincidentes in ſignificã⸗
do:ſᷣm ſuas rationes foꝛmales omnes me⸗
thas mundi ſignificantes:per quos iſte ter⸗
minus diſputatiqyiuiditur diuiſione logica
li.ſcʒ redargutio.falſum inopinabile.ſoloe⸗
ciſmus.⁊ nugatio.O Et nota ꝙ pe.b. diffinit
redargutionem quam pꝛimo⁊ pꝛincipaliter
inter methas intendit ſopbiſta.eo ꝙ ipſa eſt
euidẽtiſſimũ incõueniens.que diffinitio dzʒ
ſic intelligi.Redargutioẽ aliqua oꝛatio con
ceſſaa rũdente:quã pꝛiꝰ negauit vel negata
quã pꝛius ↄceſſit:vt argumẽtatiõis in eadẽ

diſputatione. ¶ Dicitur notãter vi argumen

quis fini
ſopbiſte.

nũer? me
tbaru.

Inte. dik
finitiõis
redargu⸗
tionis

tationis:qꝛ ſi rĩũdensvoluntarie concederet

illud qð pꝛius negauit nõ ꝓpter boc gloꝛia
attibueretur opponẽti, quod tamen oppo/

—

4

I

iif onarfimiiter uiſequae⸗
1(Motmmdnzeſtuun

c

Gis lilocutione nitol im gan

ur illeterminus ſoloeam

hetdiffimnito tettus ſeimtell
ſobeciſni eſtoꝛatio iciola f
imtcales onceſſn areipoen
tionignt ſialinis iungun
rerur ad conctdendum ir
gernes un reſſe dacnn
beciini⸗etdanngmond
leſaareſpongemein

i Rimo:q vtdicit pe, gi
Wimnsſopbiſtics ogintgl

dws vnde metdain ppofto on
e pfine Nelterioian parni:
ſed apif wanſunprine pofine
dahu imtendtt contafepondete,
rdr rt die lumitur eſt incöuenies
ppones ſopbifanititur ducereſ⸗
emte fiue quod nititurconclude⸗
En. Et iludinconueniese finis
mmnnspincſpalisſopbiſte.
nst peineipals ipfins ſppbifee
rateſſe ſpies fue ſppientuin
ns ctadiſtun fine renienconi
ſuum reipedemtez d aligroll
incz ſun metbe

iGentesin ſollicn

er loslſete⸗/

AAeo

enackee

Intel. dif

finitionu
falſi ⁊ in
opinabil.

Intel. dit
finitionũ
ſoloeciſ⸗
mi ⁊ nu⸗
gationis

onem animal:animal cusrit. in qua idem re⸗

De pꝛeambulis ad falla. Folio xcij.

nens pꝛincipaliter intendit. ¶ Dicitur notã eſt maioꝛ ratio de vno qᷓ; de alio. Tertio ar
ter in eadem diſputatione: quia ſi vnum et guitur fſic.aliquis ducitur ad metbam non lo
idem concederet in vna diſputatione ⁊ ne⸗ qui ⁊ tamen non enumeratur bic:ergo inſuf
garet in alia non pꝛopter boc eſſet redargu ficienter enumerantur metbe

tus. . .
””MM ¶ Ad pꝛimum diciturq licet ſyllo
¶ Notandum eſt tertio q; hic conſe gumus ſophiſticus derrareg ad ipie
quenter auctoꝛ diffinit metbam falſi 7 intel tem ſapientiam tanqᷓ; ad fineʒ pꝛincipaliter
ligitur diffinitio ſic. Falſum ſiue metba fal⸗ intentum vltimũ: tamen oꝛdinatur ad qnin
ſi eſt oꝛatio manifeſte falſa:conceſſa a reſpõ⸗ q; metbas tanq; ad fines immediatos ¶ Ad
dente vi argumentationis. Dicitur notan ſecundum dicitur ꝙ metba barbariſmi conti
ter manifeſte falſa:quia ſi eſſet occulte falſa netur ſub ſoloeciſmo. Ad tertium dicitur
non pꝛopter boc eſſet ductus ad metbam fal ꝙ metba non loqui reducitur ad eandez me

ſi. ¶ Inopinabile eſt pꝛopoſitio conceſſa a re tham:ad quam duceretur reſpondens ſ lo⸗
ſpondente que eſt contra opinionem pluriũ queretur.

doctoꝛum famoſoꝛum vi argumentationis.
Sed tamen reſpondens poteſt euadere iſtã
methaʒ dicẽdo ꝙ licet tales philoſophi ſint
contrarie opinionis:tamen alij notabiles ſci
licet tales ⁊ tales ſunt de iſta opinione: vt ſi
aliquis concedat ꝙ q;titas non diſtinguituꝰ
a re qᷓta:concedit pꝛopoſitionem que eſt con
tra opinionem plurium doctoꝛum famoſoꝛũ
tamen dicere poteſt ꝙ ille excellentiſſimus
doctoꝛ Buillermus olꝛam fuerit illius opini
onis:⁊ ſimiliter ſui ſequaces.

¶ Motanduʒ eſt quarto ꝙ bic capi⸗ ANr en
tur ille terminus ſoloeciſmus large pꝛo om E laiãte fantaſti
ni locutione vitioſa ᷣm grammaticam. ⁊ de⸗ ca viſiõe. Fal⸗
bet diffinitio tertus ſic intelligitur Metba lacie ſunt tredecĩ quarum ſex ſunt in
tationis:vt ſi aliquis vi argumẽtationis du Bdlle ſtet kelölt c:Inbi
ceretur ad concedendum iſtaʒ pꝛopoſitionẽ 0 . gig: pontio. diu in 90 ⸗
ater mea currit: eſſet ductus ad metbam ſo Uls:⁊ figura dictionis.Et ſepteʒ ex
oeciſmi. Metba nugationis eſt oꝛatio con- tra dictionem ſunt accidens ᷣm qͥd
ceſſa a reſpondente in qua vi argumentatio⸗ ad ſimpliciter. ignoꝛantia elenchi:
3 eſbonaene cogitur Feſereſe inuteiler peranpꝛuctpi. cõſequens:non cã
idem ex eadem parte.vt ſi aliquis vi argumẽ . 5
tationis cogatur coneedere iſtam pꝛopoſiti⸗ e 4. reng ferag

ODe pꝛeambulis ad fallaci⸗
3s dictaone ⁊ extra dictionẽ.

Allacia ẽ ido⸗
neitas decipi
W endi: faciens
credere de en⸗
Aſtecꝙ ſit nõ ens
⁊ de non ente
ſit ens me⸗

ctus ad metbam nugationis. ctione ⁊ ſyllogiſmo. C Inductione
ſic:equiuocatio fit aliquo iſtoꝛuʒſex
¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur modoꝛum amphibologlia fit aliquo
Syllogiſmus ſophiſticus ad apparẽtem ſci⸗ iſtoꝛum ſex modoꝛum.⁊ ſic de alijs.

entiam oꝛdinatur tanqᷓ ad finem. ſed appa/ ergo omnis fallacia ĩ dictione fit ali
rens ſapientia non eſt aliqua iſtarum metba

9 „ *
rum:ergo male dicitur in textu ꝙ oꝛdinatur g. lſtoꝝ ſex modoꝝ Byllogiſmo ſic

ad quinq; methbas.¶ Secundo ſic arguitur. Ol eXe 2
non eſt metba Parborodgteng⸗ mon eſt me citombus vel oꝛationibus nõ idẽ ſi

tba ſoloeciſmi.conſequentia tenet:quis non gificamꝰrfit aliquo iſtoꝛnm ſex mo

.

oĩs deceptio facta ex eo ꝙ eiſdẽ di⸗

Ad ratio
nesin op
poſitum

Diffinitõ
fallacie.

Numerꝰ
fallaciaꝝ

ip ſex ſut
fallacie ĩ
dictione.
Inductõ

Tractatus Sextus.

doꝛum.Sed ommis fallacia in dicti- diuiſione:quicquid viuit ſemper eſt
one fit ex eo ꝙ eiſſdem dictionibus alium enim babet modum pꝛoferen
vel oꝛationibus non idem ſigmifica⸗ di pꝛout eſt diuiſa:x⁊ alium pꝛout eſt
mus.ergo omnis fallacia in dictio⸗ cõpoſita vt poſtea patebit. De mul⸗
ne fit aliquo iſtoꝛum ſex modoꝛum. tiplici fantaſtico videbitur in falla⸗
Iſte ſyllogiſmus eſt in pꝛimo modo cijs figure dictionis. ¶ Et qꝛ mul⸗
pꝛime figure. Pꝛobatio maioꝛ.oĩs tiplex actuale verioꝛi modo eſt imul
multiplicitas dictionis fit aliquo tiplex qᷓ; potentiale.⁊ potentiale qᷓ;
iſtoꝛum ſex modoꝛum:ſed omnis de fantaſticũ.ideo pꝛimo dicẽdũ eſt de
ceptio facta ex eo ꝙ eiſdeʒ dictioni⸗
bus vel oꝛationibus non idem ſigni
Pꝛoba. ficamus fit ex multiplicitate dictio tibꝰ penes multiplet potẽtiale:⁊ vl
minoꝛis · nis vel oꝛationis.ergo omnis dece timo de fantaſtico. vñ pꝛimo dicen⸗
ptio facta ex eo ꝙ eiſdeʒ dictionibꝰ qũ eſt de equiuocatione ⁊ amphbibo
vel oꝛationibus non icemn ſignifica logia:qᷓ; de alijs fallacijs in dictiõe:
mus fit aliquo iſtoꝛum ſex modoꝛuʒ qꝛ in equocatiõe ⁊ amphibologia ẽ
Et bec fuit maioꝛ Pꝛobatio mĩoꝛis multiplex actuale ⁊ ꝑ ↄnñs eadem di
ommis multiplicitas dictionis velctio vel oꝛo ſjm ſubſtantiã ⁊ ̃m mo⸗
oꝛationis fit ex eo ꝙ eiſdem dictio⸗ dũ ꝓpferendi In alijs aũt non iniſtis
mbus veloꝛationibus non idem ſi⸗ em̃ plus eſt de identitate qᷓ; in alijs.
Diuiſio¶ Enlſficamus ſed omms fallacia in di Itẽ adbuc pꝛius eſt dicẽdũ de equi⸗
multipli⸗ Ctioue fit ex multiplicitate qctõnis uocatione qᷓʒ de ãphibologia.qꝛ eqͥ⸗
cis. vel oꝛatiõis,ergo omnis faſtacia in uocatio fit in dictione. ãphibologia
dictione fit ex eo ꝙ eiſdem dictioni

Pꝛoba.
maio.

actuale qᷓ; de alijs ⁊ poſtea de peccã

ficamus.⁊ bec fuit mĩoꝛ.Et iſti duo
paralogiſmi ſũt in pꝛimo modo pꝛi⸗
me figure. C Sciendum autem vt idem eſt quod deceptio facta ex illa
vult Alerander in cõmento ſupꝛa li cauſa. Et pꝛimo modo ſumitur bic
ben r gin emgdt eſtunnlr⸗ fallacia in diffinitione dicta.
Mult⸗ Plex. Aliud enim eſt multiplex actu⸗ Ic,
en ve⸗ ale:aliud potentiale ⁊ aliud fantaſti gCirca bunc tetinm..
tentia cum.ultiplex actuale eſt quãdo ¶ Motãdũ eſt pꝛimo ꝙ iſte terminꝰ
dictio vel oꝛatio eadem ſᷣm ſabſtan⸗ fallacia capitur tripliciter. ¶ Ino modo vt
tiam ⁊ ſᷣm modum pꝛoferendi diuer fallacia eſt bomo imperitus in arte ſophiſti
ſa ſignificat. Dictio:vt in equiuoca⸗ . pbte⸗ n peoptegamuonnclpriemttame.
giaibe erlartſtore Walengter nol do ¶Alio modo capitur vt eſt ipſamet argumẽ

D tatio ſophiſtica:que pꝛopter apparentem bo
Hal ſ n ando dictio vel oꝛatio ea mrarem ⁊ eius defectũ:eſt aptũ inſtrumẽtuʒ
dem pm

ubſtantiam diuerſa tamen ad decipiẽdũ reſpõqẽtẽ nõ bene peritũ ſiue
ym modum pꝛoferendi diuerſa ſigni etotũ in arte ſoppiſtica. illo mõ capitur in
ficat.Dictio:vt in accentu populus tertu n aa ne⸗ uu Alact Fi ione
ius pꝛima ſ itas decipiẽdi ⁊c.¶ Tertio mõ capit᷑ fallac
an kad Aeſe Sit ꝓut ẽ deceptio imꝑiti ⁊ nõ ſufficiẽter intro⸗/

1 . „0 ducti ĩ arte ſophiſtica:canſata ꝑ argumẽtati⸗
ficat.Oꝛatio:vt in cõpoſitione vel onez ſopbiſtt.gr boc mõ poteſt ſic deſcribi⸗

pliciter ſumitur quandoq; em̃ falla

Multi⸗ cia idẽ eſt ꝙ cauſa decipiẽdi ⁊ qũq;

plex actu

Oꝛdo trs
ctãdoꝝ.

fallacijs peccãtibꝰpenes multiplex

xec vero in oꝛatione dictio aũt pꝛioꝛ eſt Acceptu
bus vel oꝛationibus non idem ſigni oꝛatione Sciendũ eſt fallacia du⸗ nce 36

lacie.

Accepti⸗
ones de
ly falla⸗
cia

i ſant terl
Ncecin nſus tonesf .

ſcido, 3

—
=
SR
— —
= =. =

ſtione dctionis itachful
töpot ferifine dictionid⸗⸗
tepelenm ofideratloid ſe
ctn dictlonẽ no qꝛ fum n
Geno ſumunt culam appen
ctionis vel ofideratione dict
feifignificate: iue et parte
Cnceptus,

(otandu eſtternoc
,„. Keian indictione oteiifid
ifti tam namcis allacu in dic
Alei nes aliguod multiplet ler
Iuſ alicuoch multipet atulee,
Mne fitaſtici.ſipenesctnale d
elpenesactuglegzeſt die
cnegnoctiöis ypenes

222

eſ deicemitgtechnalis,
cpelug eſ dicicldeeun⸗

neq; de ipbibologia zec⸗

fit indicnone ipbibologin
Matone dicto ait plloꝛeſt en
Saencũe ſto fallacis di eit⸗
umtur uando eſſfila un
qcauſ dec plei 1 0nq
nod deceptio factger li
tpꝛumo modo funturbi
zdiffimitione dia.

(Lirabunetetun,

dieſt ino ftngn
virur mhlecer.(O⸗ n bſtt Nen
. dop inpeſins n afte na OesN
s deciper mennn e
— x ausine 4 .
nckinn he
te Mn nun
a aii i in ,
4 eteoͤbele

„*
.

ieg. 1Ulo
Grinca olic

De fallacia in cõmuni. Folio xciij.

Fallaeia eſt deceptio ꝓneniẽs er eo ꝙ aliqͥs citur tam de dictiðe complexa qᷓ; incomple⸗
ꝓceſſus ratiocinatiuꝰ videt᷑ pbare aliquam xa. Et quando dicitur ꝙ fallacia amphibolo

acluſionem vel ↄtradictionẽ conceſſi ꝓpter gie fit penes młtiplex actuale oꝛatiois et nj

pter defectum pꝛobationis ſibi annexum

Intel. di⸗
uiſionis
ſallacie

tionis pᷣncipij.ↄñtis non cãevt cauſe.⁊ ſalła

Quare di
cütnr fal
lacie indi
ctione et
extra di⸗
ctionem.

¶ otandũ eſt tertio qꝙ; numer⸗

Sufficiẽ
tia fallaci
grum in
dictione.

qꝛ ſunt in dictiõe vt in ſubiecto.ſed qꝛ ſumũt

ratione dictionis:ita ꝙ fallacia in dictione

eius apparentẽ bonitatẽ:quã tñ nõ ꝓbat ꝓ⸗ dictionis ibi capitur ſpecialiter

¶ Notãdũ ẽ quarto ꝙ bic ↄñir pe.h
dicit ꝙ tria ſunt nomina multipliciuʒ ſeilicet
multiplet actuale:potentiale ⁊ fantaſticum.
Quid aũt ſit multiplet actuale ⁊ ſilłr mitiplex
potentiale ⁊ fantaſticũ patet in tettu.ꝗ Sei
circa ea aduertendum èſt ꝙ materia dictiõis
in pꝛopoſito eſt ſyllaba vel littera ⁊ foꝛma di
ctionis eſt modus pꝛoferẽdi ſiue deſcribẽdi

¶ Notãdũ eſt ſecũdo qꝙ iſte textus
fallacie ſunt tredeęciʒ:debet ſic intelligi.Ter
decim ſunt terĩ cões nõ coincidẽtes in ſigni
ficãdo.ſᷣʒ ſuas rõnes foꝛmales oẽs fallacias
mũdi ſignificãtes.Et boꝝ termĩoꝝ ſex ſigni
ficãt fallacias in dictione.ſ.iſti fallacia eqͥuo
catiõis:fſallacia ampbibologie.cõpõnis.diui
fionis.accẽtus ⁊ fallacia figure dictionis.Et
boꝛum terminoꝝ ſeptem ſignificãt fallacias
extra dictionẽ:ſcilicet iſti termini fallacia ac
cidẽtis.ſᷣm qͥd fimplłr.ignoꝛantie elenchi:pe

. Z

oꝛationis remota eſt littere ⁊ ſyllabe.⁊ mate
ria oꝛationis pꝛopinqua eſt dictiones. Sed
foꝛma oꝛationig eſt oꝛdiatio ſiue conſtructio
m plures interrogationes vt vnam.q autẽ partium oꝛationis ⁊ modus deſcribẽdi vel ꝑ
ſint ſex fallacie in dictiõe. pbat p.b. inducti⸗ ferendi oꝛationem. Ex bis patere poteſt qñ
one ⁊ ſyllogiſmo. vt pʒ in textu clare. AUndeꝰ dictio eſt eadem:a etiam oꝛatio ſᷣm materiaʒ

fallacie in dictione nõ dicuntur in dictione: foꝛmaʒ.⁊ quãdo dictio ⁊ oꝛatio non ſunt ea
dem pſᷣm materiam ⁊ foꝛmaʒ. Sed multiplerx

fantaſticuʒ eſt dictio vel oꝛatio de ſe nõ bñs
niſi vnam ſignificationem:cui tamẽ ex fanta
ſia conſiderantis attribuitur alia ſignificatio
ſiue ſen 8s pꝛopter ſilitudine alicuius dictio
nis cum alia dictione habente aliam ſignifi⸗

q; nõ ſumunt cauſam appentie ex parte di⸗ cationemvt ex quo ille terminus poeta eſt ſi

ctionis vel ↄñderatione dictionis ſed et ꝑte mdis õ o terinin⸗ nnnd
rei ſignificate: ſiue ex parte intentionis ſiue ĩdeo vide minm ge 3.

concoptus. ¶ ¶ Contra dicta pꝛimo ſic aguitur.
fa nulſla decepti. eſt in dictiõe.ſed oĩs fallacia
laciaꝝ in dictione poteſt ſic haberi ꝑ ſufficiẽ eſt deceptio.ergo nulla fallacia eſt in dictiõe

cauſam apꝑentie ex parte dictionisvel ↄſide

nõ põt fieri ſine dictionibꝰ ad placitũ inſtitu
tis:vel eaꝝ ↄſideratiõibꝰ ſed dicunt᷑ fallacie
extra dictionẽ nõ qꝛ fiant ſine dictiõibꝰ ſed:

quid ma⸗
teria foꝛ⸗
ma in ꝓ⸗
poſito

dictionẽ ⁊ quantitates ſyllabarũ ſitr materia

tiam. nam oiĩs fallacia in dictione peccat pe⸗ ¶ Secundo arguitur ſic.ſallacia ampbibolo⸗

nes aliquod multiplex vł ergo peccat penes gie ſumit cauſam apparentie et parte ofois
aliquod multipex actuale. vel potentiale vł ergo non ex parte dictionis.et per ↄſequens
fãtaſticũ.ſi penes actuale boc eſt dupliciter.
vel penes actuale að eſt dictio:v ſic eſt falla⸗
cia eqͥuocatiõis vł penes actuale qð eſt oroꝛ

¶Tertisarguitur ſic.omne multiplex ẽ plu⸗
ra ſiñnificãs:ſʒ multiplerx fantaſticũ nõ ẽ plu

ẽ fallacia amphibologie pi penes młtiplex ra ſignificans ergo non eſt multiplex
potẽtiale:boc eſt dupliciter. Rel penes mul

tiplex potentiale quod eſt dictio:⁊ ſic eſt fal⸗

¶ Ad pꝛimũ dicitur ꝙ licʒ nulla de

non eſt fallatia in dictione:ſed in oꝛatione.

Ad rões

inoppoſ
tum

lacia accẽtus. Rel penes multiplex potẽtia ceptio eſt in dictione tanquam ĩ ſubiecto:ta⸗

le quod eſt oꝛatio:⁊ boc dupliciter. el illa menſic eſt in dictione ꝙ non poteſt fieri ſine
oꝛatio eſt vera in ſenſu cõpoſito:⁊ ꝓpter boc dictione ad placitum ſignificante.¶ Ad ſe⸗
credit᷑ eſſe vera in ſenſu diuiſo:⁊ ſic eſt falla cundum dicitur ꝙ licet fallacia ampbibolo⸗

cia diuiſionis. Nel ecõtra ⁊ ſic eſt fallacia cõ gie non ſumat cauſam apparentie ex parte di
poſitionis. Si xo peccet penes multiplet fã ctionis ſtricte capiendo dictionem vt diſtin⸗
taſticũ:ſic eſt fallacia figure dictionis.¶ Iñ guitur contra oꝛationem: tamen bene ſumit

quando dicitur ꝙ ſetx ſunt fallacie in dictiõe cauſam apparentie ex partei dictiõis large ca

ille ter ninus dictõ capitur generaliteyvt di piendo dictionem.Ad tertium dicitur ꝙ lz

Diffinitö
equiuoca
tionis.

Notabi⸗
le gñale.

Notabi⸗
le gñale.

Diffini⸗

Tractatu

omne verum multiplex ſignificet plura:nõ
tamen multiplex apparens.
= Auiuocatõ eſt
2 mkłtiplicitas di
ctlõis eiuſdem

ſecundum ſub⸗
ſtantiam et ᷣm
modum pꝛofe⸗
rendi:vt in boc
w AI) nomine canis.
Sciendum eſt ꝙ in qualibet fallacia
eſt duplex cauſa ſcilicet cauſa appa
rẽtie ⁊ cauſa defectus.Cauſa appa
rentie ĩ qualibet fallacia eſt:que mo
uet ad credendum id 0 nõ eſt cre
dendũ.Cauſa defectus eſt que oſtẽ

dit creditũ eſſe falſũ. ¶ Vallatia eqͥ

s Sextus.

tio eſt dictio ſignificans ſua ſignificata vłſu
um ſigmificatum diuerſis ↄceptibus total bꝰ
uon ſynonimis:⁊ boc mõ iſte termiꝰ equiuo⸗

catio nõ ſe extendit ad modum fallacie equi⸗

uocationis:qui pꝛouenit ex diuerſa ſuppoſi⸗
tione.Alio modo capitur large ⁊ tunc deſcri
bitur fic.Equiuocatio eſt dictio ſignificans
ſua ſignificata vel ſuum ſignificatũ diuerſis
conceptibus totalibus non ſynonymis: vel
ſupponens pꝛo diuerſis ſigniricatis.

¶ otandũ eſt ſecundo qꝙ cõſequẽ
ter petrus biſpanus diffinit ſallaciam equi⸗
uocationis. Fallacia equiuocatiõis eſt argu⸗
mentatio ſophiſtica que pꝛopter identitateʒ
dictionis⁊ pꝛopter diuerſitatem conceptum
vel pꝛopter diuerſitatem ſuppoſitionis pꝛo⸗
uenientis ex additione ipſius dictionis cum
alia ⁊ alia dictione videtur pꝛobare aliquam
concluſionem quã tamen non pꝛobat. vt iſte

tio falla⸗ uocationis eſt deceptio pꝛoueniensꝰ parologiſmus.omnis canis currit piſcis ma

cie equi⸗
uocatois

v

Accepti⸗
ones eqᷣ⸗
uocatois

ex eo ꝙ aliqua dictio manens vna ſe
cundum ſubſtantiam ⁊ ſecunduʒ mo
dum pꝛoferendi diuerſa ſignificat.
Cauſa apparentie in equiuocatio⸗
ne eſt vnitas dictionis eiuſdem ſe⸗
cundum ſubſtantiam ⁊ ſecunduʒ mo
qum pꝛoferendi diuerſa ſignifican⸗
tis.Lauſa defectus ſiue falſitatis ẽ
diuerſitas ſignificatoꝛum. Unitas
emm pꝛedicta in equiuocatione mo
uet ad credendum quod non eſt ſcili
cet vnitatem ſignificãdi.Diuerſitas
autem oſtendit creditum eſſe falſum
Equiuocationis tres ſunt modi.

¶ Circa bũc textum. o

¶ Notandum eſt pꝛimo ꝙ iſte termi
nus equocatio capitur dupliciter. Nno mo⸗
do pꝛo rebus ſignificatis:vel pꝛo re figniſica
ta per terminum equiuocum:diuerſis conce
ptibus totalibꝰnon ſynonimis.⁊tunc põt ſic
deſcribi.¶ Equiuocatio eſt vna res vł plures
res fignificata vel ſignificate per vnam ⁊ eã⸗
dẽ dictionem diuerſis conceptibus totalibꝰ
non ſynonimis.a ſic homo vniꝰ ⁊ bomo pic⸗
tus ſunt equiuocatio reſpectu huius termini
bomo. Scðdo mõ capitur iſte terminus eqᷣ
uocatio pꝛo dictiõe equiuoca:ap duplr. no
modo ſtricte:⁊ tunc deſcribitur ſic. Eqͥuocq

rinus eſt canis:ergo piſcis marinus currit.
videtur eſſe bonus ſyllogiſmus ꝓpter idẽti
tatem actualezʒ dictionis ⁊ tamen pꝛopter di
uerſitatem conceptuum non eſt bonus ſyllo
giſmus. Sed alio modo poteſt capi fallacia
equiuocationis pꝛo deceptione a⁊ tunc debet
ſic diffiniri. Fallacia equiuocationis eſt de⸗
ceptio pꝛoneniẽs ex eo ꝙ aliquis pꝛoceſſus
ratiocinatiuus videtur pꝛobare aliquam cõ⸗
cluſionem pꝛopter identitatem actualem di⸗
ctionis incomplexe.quam tamen non ꝓbat
pꝛopter diuerſitatem conceptuum quibus
talis dictio ſuboꝛdinatur vel pꝛopter diuerſi
tatem ſuppoſitionis.

¶ Notandum eſt tertio ꝙ vt dicit

Diffinitd
fallacie
equiuocꝗ
tionis.

Quid cʒ

in tertu:in qualibet fallacia capiedo fallaciã apparen⸗
pꝛo argumentatione ſophiſtica eſt duplex cã tie in fal⸗
ſcilicet cauſa apparentie ⁊ cauſa defectꝰ. TUñ latiaequi
cauſa apparentie eſt illud pꝛopter quod cre⸗ uocatio⸗/
ditur ꝙ argumematio ſophiſtiica pꝛobet cõ⸗ nis.

cluſione:ſed cauſa defectus eſt illud vel illa
pꝛopter quod vel que talis argumentatio ſo
pbiſtica non ꝓbat concluſionem. ¶ Cauſa ap
parentie in fallacia equiuocatiõis eſt dictio
vna ⁊ eadeʒ ſᷣm materiam ⁊ ſoꝛmam. AUnde
ſicut locus dialeeticusvere ↄſirmat argumẽ
tum dialecticum:ſic cauſa apparentie ſiue lo
cus ſopbiſticus apparenter ſoluʒ confirmat
argumẽtũ ſopbiſticum.Et ſicut locus diale⸗
cticus diuidit᷑ per locum dialecticum differẽ
tiam maxime:⁊ per locum dialecticum maxi
mã:ita cauſa apparẽtie:que non eſt aliudqᷓ

—

liſgnifeumtespe uos n
lcsegtinotztionis diul .
al.lngeper nodi in p
ſpecies falcie egninord⸗
ominundo fallciä equin⸗
nengiale eſt m ſalneueh
t mum genns coe oes falla
tionis ſgnificans:ſec nomin
.ſent plores fallacie equipor

¶ͤa dictu pꝛio ſc⸗
lorgtioeſt nmultioplicirasrenmn
ſiergonoͤeſt nuleiplictas die
cito ſcarguitun falhcinegnn
Mkeſt decigi ergd noncſt icon⸗
iconſeqnetia paterge aonen
Atresnatadecipi.(Ternioft
Ncaeqninocationiseſ decey
etargumentatio ſopbiſtica
eknia deceprio caulatur de
ſopenn ſopbiſtic m.

cpkerigentitne, n
—õ

ð
uc; Ntionis tunenpropterdd
Wconceptnum noneſbonds ffli⸗
Sedalio noco poteſt lapi ſallca
noms wo deceptione ttuncdebet
n Fallacuequinocntionis et der
onemes er eoig aliqnis poceſſis
timms niderur proboregligvoncN
reprer icemiutemactnlend ,
omplete. ramn lamen non obnt
berftatem conceptnumn tidle
ſubordimnatur del wopterditeff
oſtionis.

Gcun et tetiog ſtdiet hi⸗
cralibet fulacu cpiechoßlli n 5
. e ſopbiſtcnek odip er
armne all dein Hie

Quid cã
de fectus
eiuſdem.

Ad rões
in oppm.

De Falla.equiuo. Folio xciiij

locus ſophiſtieus:diuiditur ꝑ locũ ſopbiſti- onis pꝛo omni bomine imperito ĩ arte ſophi
cu differentiã maxime et per loeum ſopbiſti ſtica:a in paralogiſmis buius fallacie:⁊ ſic ne
cum maximã. Ende in fallacia equinocatio⸗ gatur antecedens. Ad tertium dicitur di⸗
nis locus differentia maxime ſopbiſticus ẽ ſtinguendo antecedens:vel capien qo illum
iſti duo termini ſeʒ vnitas dictionis ᷣm ma⸗ terminum fallacia equuiuocationis ſecundo
teriã ⁊ foꝛmã:⁊ vnitas ſignificati. Sed locꝰ modo ⁊ ſic conceditur antecedẽs:vel pꝛimo
marima ſophiſticus eſt iſta ꝓpoſitio quãdo⸗ modo⁊ ſic negatur añs
eunq; dictio eſt eadem ſᷣm materiã ⁊ foꝛmaz
ſig nuentin debe ri idem.que tñ ꝓpoſi ¶ Pꝛimus aũt modus pꝛouenit ex
tio en nibcner fatig. ſignificatione velↄſigniricatione di
¶ Notãdũ eſt quarto ꝙ; cã defectꝰ ctõis Ex ſignificatione ſic paralogi
in fallacia equocationis eſt illud vel illa pꝛo ſatur.omis canis currit. ſydus cele⸗
pter qð vel que talis argumentatio ſophbiſti- ſte eſt canis:ergo ſydus celeſte cur

ca non valet: vt diuerſitas conceptuũ.¶ Iſte rit. Solutõ vtraq; pꝛemiſſarum ẽ ou

„

plex:qa boc nomen cams eſt multi⸗
plex:equiuece ſignificans aĩal latra
bile: ſydus celeſte ⁊ piſcem marinuʒ
di ſignificantes per quos iſte terminus fala ⁊ ſic maio? vnomodo eſt vera: ⁊ alio
lacia equiuocationis diuiditur diuiſone lo- modo ſalſa:⁊ ſilr mioꝛ.lelſic.omne
gicali. Ande per modũ in ꝓpoſito intelligi- expediens eſt bonum. malum eſt ex
turſpecies fallacie equiuocationis.⁊ fic ptʒ pe diens ergo malum eſt bonum.
¶ noueinande Srlacla cgienocnelan pꝓ no ¶ Solutõ expediẽs ðꝛ eqᷣ uoce: vno
men gñale eſt vna fallacia eqͥuocatiõis: hoc . i
eſt nn genus cõe oẽs fallacias equiuoca⸗ modo em eſt DnuifnAionode
tionis ſignificans:ſed nominãdo ſᷣm ſpeciẽ idemei qð neceſſarium quo accl⸗
dit ĩ ininus malum:quod opoꝛtet fie

eſſent plures fallacie equiuocationis.
¶ Kõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. Eq Ni ad euitandum maius malum. EAn
uocatio eſt multiplicitas rerum ñignificata⸗
rũ:ergo nõ eſt multiplicitas dictionis.q Se 1 dO vIA⸗
cũdo ſic arguitur. fallacia equiuocationis nõ ſa. ¶ Ex conſignificatõne paralogi
poteſt decipi. ergo non eſt idoneitas decipiẽ ſaturtic. Iſte pannus eſt de anglia.
di conſequẽtia patet:qꝛ idoneitas decipiẽdi
eſt res nata decipi.¶ Zertio ſic arguitur fal⸗
locia equiuocationis eſt deceptio. ergo non
eſt argumentatio ſophiſtica conſequentia te
net:quia deceptio cauſatur per argumenta⸗

textus Equiuocationis tres ſunt modi ſic in
telligitur: tres ſunt termini cõmunes nõ co
incidentes in ſignificando: ſᷣm ſuas ratiões
foꝛmales omnes fallacias eqͥuocationis mũ

eo ꝙ bec pᷣpõ de poteſt dicere cixcũ
ſtantiam cauſe material:et ſic eſt ffã
tionem ſopbiſticam. vel pobẽſt dicere locum ⁊ oꝛigiem 7
ä ſic eſt vera. ¶ Eel ſic ĩ quocunq; eſt
¶ Ad pᷣmũ ð: d:iſtĩgẽdo ãtecedẽs egritudo ipſum eſt aĩal:ſed ĩ bumno⸗
Sel capiendo illum terminum equiuocatio rum adequatione eſt egrituao:ergo

pꝛimo modo:⁊ ſic cõceditur antecedẽs. Rel . ti. ial peig
ſecundo modo.et ſic negatur antecedens. bumoꝛum inadequatio eſt aĩal p:ĩa
¶Ad ſecundum dicitur diſtinguendo ante⸗
cedens vel capiendo illum terminum falla⸗
cia equiuocationis pꝛo argumentatione ſo⸗
pbiſtica:⁊ ſic conceditur antecedẽs:a diſtin⸗
guitur ↄſequens. Gel capiendo ly decipiẽdi
paſſiue et ſic conceditur conſequentia. Nel
capiendo actiue a ſie negat᷑ conſequẽtia:vel
capiendo illũ terminum fallacia equiuocti⸗

ſa.vel cauſain materialem ſiue ſubie
ctum in quo eſt:⁊ ſic ẽ vera.ſimiliter
decendum eſt de minoꝛi.¶ Elel ſic
pꝛopꝛium eſt qualitati ſecundũ eaʒ
ſimlle vel deſlinnle dici: ſʒ ſecunduzʒ

de vtraq; pꝛemiſſarũ eſt duplex:q̃a
vno/ modo eſt vera:aliomodo ceſt fail⸗

Pꝛimus
mod? fa!
lacie eqͥ⸗
uocatio⸗
nis

Alind er
emplum⸗

Exẽpla ð̊
on Itiõe

anglia eſt terra.ergo iſte pannuſ eſt Aliudet
Fterra.nõ ſeqtur: qa pꝛĩa eſt duplex emplum.

eſt duplex:qa bec pꝛepõ ĩ poteſt di⸗ Aliudet
cere cauſam efficientem et ſic eſt fal emplum.

Tractatus Sextus

SS „2 . ⸗ ℳ ten
ſimilitudinem dicitur aliqs ſilis vel ſiceſt vera.ſed nõ ſeqᷣtur concluſo. Scõsmo i toll lec amm

diſſilis: ergo ſilitudo pel diſſilitudo ¶ Secudus moqus equocationig dus falte

ſunt qualitates qð falin eſt:quia ſut ꝓuemit ex tranſumptõne dictionis.

£

relatões.pꝛima eſt duplex eo qð hͥ p nde trãſſumptiovt hic ſumitur:ẽ
poſñitio m poteſt dicere circunſtan acceptio dictionis ſignificãtis vnũ
tiam cauſe efficientis. ⁊ ſic eſt vera ex ĩpoſitione ad ſignicandum aliud
qꝛ due qualitates eiuſdem ſpeciei fa ꝓpier ſimilitudinem.Et ᷣm iſtũ mo
ciunt vnam ſimilitudinem: ⁊ ſic qua⸗ dum ſic foꝛmatur paralogiſmus.qᷣc
lias eſt cauſa efficiens ſimilitudis. quid ridet habet os. pꝛatum ridet:

Si gaute dicat circunſtantiam cauſe ergo pꝛatuʒ habet os. pꝛima eſt du⸗

Aliud ex

Allud er

foꝛmalis ſic eſt falſa:qꝛ qualitas nõ plex:eo qð hoc verhũ ridet põt tene
Ecauſa foꝛmalis ſiłitudis.⁊ ecõuer ri ꝓpꝛie ⁊ ex impoſitõe vel tranſſum
ſo dicenduz eſt de minoꝛi, Silr omẽ priue.ſi ꝓpꝛie:ſic eſt vera:et nõ ſeqᷣ
ſanũ ẽ aial: vꝛina eſt ſana g vꝛina eſt tur cõcluſio. ſi tranſſumptiue ſic eſt
ammal viraq; pꝛemiſſaꝝ eſt duplex faiſa:⁊ ſeqtur concluſio:¶ Hoc em̃
quia ſamum dicitur de ænmali: vt de verhum ridere eſt equiuocum ad ri⸗
ſubiecto ⁊ de vꝛina vt de ſignate vel dere ⁊ ad floꝛere:quia ridere ſignifi
de iudicante de cibo:vt de efficiente cat ĩpoſitione riſum ab oꝛe emittere
ð dieta vt de cõſeruante:⁊ ſic alio et ffoꝛere auteʒ ſignificat per quãdam
alio mo ſamitas ad hec ↄpat᷑.⁊ ſcðᷣm tranſſumptioneʒ. Floꝛere em ⁊ ride
boc habet diuerſas ſigmficationes re quãdã ſimilitudinẽ habẽt:qꝛ vtro
Et ↄſignificatoe adbuc ſic ꝑalogiſa biq; denotatur gaudiuʒ. ⁊ ideo ride
tur.qcuq; lanabatur ſanus oſt.labo re trãſſumitur ad floꝛere. ¶ Elñ di⸗

rs ſanabatur: laboꝛans ſanus eſt cit ariſtoteles.ſumẽtesaliquæ ſiłitu

Alind ey

C( agliue. ſicut hic. deuſ eſt vbiq;: vbiq; ralogiſmus.omne imoꝛtale eſt ꝑpe⸗
tuum: ſed om̃e potens non moꝛi eſt

Minoʒ eſt duplex eo ꝙ boc partici dinẽ ſeſe tranſferũt. el ſic: qcquid
pii laboꝛans poteſt dicere pns tpᷣs currit bʒ pedes. ſecana currit ergo
⁊ ſic:eſt va. ⁊ iũc eſt ſenſus.laboꝛas ſecana habet pedes.traq; pꝛemiſ
nunc ſanabat᷑. ſi aũt dicat pꝛeterituʒ ſaꝝ eſt duplex:qꝛ boc verbuʒ currit
ſic eſt ſalſa:⁊ eſt ſenſus/laboꝛãs tũc tenetur pꝛopꝛie vel tranſſumptiue.
ſanabãtur.⁊ ecõuerſo dicendũ eſt ð ¶ Aurrere em̃ et iabi aſſimilant᷑ in
concluſione.¶ Laboꝛans eniʒ equi velocitate motus.Si currit ſumitur
uocum eſt ad laboꝛantẽ nũc et ad ia ꝓpᷣe:ſñic maioꝛ eſt vera et minoꝛ fal⸗
boꝛantem tunc, Et eodem modo eſt ſa.ſi trãſſumptiue: tunc ẽ econuerſo
bic quicunq; ſurgebat ſtatedens ¶ Certius modꝰ ꝓuenit ex eo q ali
lſurgebat, ergo ſegens ſtat Et eodeʒ qua dictio plura ſigmificat ↄpoſita:
modo reſpondenduʒ eſt ſicut fuit re ſeparata vo vmi ſoluʒ:vt bec dictio
ſponſum ad alium paralogiſmum. iĩmoꝛtale. Elno mò ðꝛ quaſi non po⸗
¶Alio modo pot fieri quãdo dictõ tens moꝛi.Alio mõ ðꝛ quaſi potens
poteſt teneri materialiter. vel ſignifi non moꝛi:et ſᷣm boc ſic foꝛma tur pa

eſt aduerbium:ergo deus eſt aduer⸗
bum ¶ Diceanũ

D pꝛimꝗ eſt duplex ĩmoꝛtale:ergo omne potens nõ mo⸗
eo ꝙ hec dictio vl

1

eqͥuoca.

Alind ex
emplum.

Tertius
mod fal⸗
la.eqͥuoc.

poteſt tenent ri eſt perpetuum. vtraq; pꝛemiſſaz

materialiter vel conſigmificatiue. ſi eſt duplex cum boc nomnen immo:ꝛ⸗

matialr ſic eſt falſa.ſi oſigmificatiue tale ſit equiuocum: vt dictum eſt.

lotaluämmiſlnn

Göniden ſec ſecundn⸗

(Liraa bunctetn

¶oriduneſtno
rpbdelenninat denocts
leecnocaris pemodeen⸗
m ſoe i hm ſpes fillae
ſe etaſ fi aigs gaiogiim ert
is gneeſt enoci acain ponit in
e giſno q aüt ſit egnocün i
r cametis : ſub bac e Kin
nusomnis mislatradpi
nisꝛergopiſcis marinus lan
neiſtalogiſmniſapponit,
Onis mimpoe fiocat gſe
nſchceleter afin impo
(Oerſipoftorietm a
gedo trichniſſan ed
nigin rachtiſlwrpötee
elndoſtione ttücſdieſt
aneußnſnininde
elinmßmiſe

necr n De fallacia equiuocationis Folio xcv
thrant, dguoe⸗ ſo 6 e i bile e etuũ re plures alij paralogiſimi ponuntur in tertu
nſmnt ncbctan 8 Ztortin meosruntwbie eſt pper eodes modo inudtur perolſinettoue eo
nnnedlgne ſed ainnt votene noncosri icir in ꝙ termini poſſunt capi eodem modo vbiq; ⁊
dcnnafedl ſumimni K coꝛruptibile. ergo oimnſe votes non non cõmittitur aliqua fallacia:vel diuerſimo
nea W mi coꝛrumpi eſt bapee tra gei⸗ de.⁊ committitur fallacia equiuocationis .
lndnm etun nina⸗ aſenehceigeltn nõ Portetg ¶ Notandã eſt ſcðo ꝙ ſcða ſpecies Sechde
omnann ifmitiin bile vno oeonc tibile eſt p ſallacie equiuocatiõis eſt qn fit paralogiſmnꝰ ſpẽs fall
tb Pnagſſngg con umpi. 1 ſic meo⸗rupti ery i P ex eo ꝙ aliqua dictio que eſt eqͥuocũ a cõſi⸗ equiuo.
ldetc. X petuum.⁊ ſic maioꝛ eſt vera:⁊ minoꝛ ſio põitur in ulo ſylto. Quid aũt ſit equocũ a

—

falſa.Aliomodo idẽ eſt ꝙ potẽs nõ ↄãlio patuit ĩ añpꝛedicamẽtis Et ſub bacſpe
coꝛrumpi.vt nꝛimꝰ hbomo potuit nõ cie ↄtĩetur talis paraloliſinus:qᷣcqͥd ridet bʒ
coꝛrũpi.⁊ in ᷓ ſenſu maioꝛ eſt falſa⁊ os:pꝛatũ ridet:ergo pꝛatũ hʒ os. Dic ſuppo⸗/

geſt
Alget pott
crinpoſte eſ etene 197 os Zi
e.g. Meſeltr 2 4 nitur ꝙ hoc verbum ridere pᷣmaria impone
enmanſt nene e iepoſtanctio gatn güorisboisd6eritgidurtet
eIne . . poſitione ſigt idẽ qð floꝛere.¶ Noc ſuppoſi⸗
wammnedd nneſe eſt Quidet nem paralogiſmoꝝ ᷣm equiuocatio to rñdet᷑ ad paralogiſmũ diſtiguẽdo vtranq;
geeſt 1 9Cho em quõ fit re nẽ:vt pꝛius patuit Recta ſolutio eſt pᷣmiſſaꝝ.eo ꝙ ridere põt capi eodẽ nõ i vtra
Senechlncungane cta ſolu mamſfeſtatio ſyllogiſmi falſi. ⁊ ꝓpt᷑ qpᷣmiſſarum vtũc ↄna ẽ boa:⁊ nulloꝰẽ falſa
WNN q eſt falſus. Et boc ↄtingit duplr Nelpõt in vnapᷣmiſſmaccipiſs pmaria ei
vonenſſum Poeeemmttere ſcʒ vel diſtinguẽgo vel aliquã pᷣmiſa impõnem ⁊ ĩalia ſʒ aliã ĩpõem:⁊ ſic ↄña non

Ne; onmficatperqnicgn
Pionez, Fichereeſſ ene F

,hmhtndine babenge vtro
otatur ganduz tideonie

I. relz .N X X 15vz ſʒ ↄmittitur fallacia equiuocationis. Si⸗
ſaꝝ interimẽdo.h ſcðo mõ reſpoõdẽ⸗ militer iſta paralogiſmus continet᷑ ſub bae
dũ eſt ad oẽs peccãtes in inateria/⁊ ſpecie. omne ſanum eſt aĩal vꝛina eſt ſana. &
ad oẽs oꝛõnes in vtroq; peccantes vꝛiĩa eſt aial. Rtraq; pᷣmiſſarum eſt diſtigue⸗

reſpõdẽdũ eſt vtroq; mõ.ſ.diſtĩguẽ da er eo ꝙ ille terminꝰ ſanũ poteſt capi eodẽ

Alið exẽ

mn õ medo 5 in vta q; pᷣmiſſaꝝ. ſic ↄna ẽ bona ⁊ aliq̃
uhur aforefe, (ndi⸗ do ⁊ aliquã pᷣmiſſaꝝ interimẽdo nõ mõ in vch p niſſaꝝ.ꝛ ſc onia ẽ bonz taliᷓ
N KWG pᷣmiſſaꝝ ? falſa Rel capit᷑ ĩ vna pᷣmiſſaꝝ ſᷣm ſi
teles ſunetesalicſde flien ſcðm idem ſed ſecundum diuerſa gnificationẽ pᷣncipalẽ: ⁊ in alia ſeᷣm ſignifi⸗
manſferir. Celfic qcnid Circa hunc textum. cationẽ ſecundariam ſiue minꝰ pꝛincipalem:

pedes. ſecana wumitergo
brtpeges, taqz prenl

oP,„5 5 7 te
plerqeboc veſbuzcuntit

In 5 ic„Wα½ ⁊ac ↄſia nibil vʒ:ſed cõmittitur fallacia equi
A Norduneſt Rvo hie egncen uocationis. quia ly ſaruttn in mniors ſtat pꝛo
ue pel tranſſunptlue, ,. „„ ma ſpe. Sn Sae e e e iſpoſitionem aniamalis
uniſmmn n hela ſye eſtean fitalics palogifimn et eo Pelkclrr nam diſpolſtiohein
cies ũ a caſu ponit᷑ in S
motus Oi cunitfumtn fallacie i aard enocd caſu:pʒ in antepꝛte ¶ Notandũ eſt tertio ꝙ ib iſto ſecũ Alið bñ
nioz eſt veraet nn⸗

equiuoca dicamẽtis ⁊ ſub bac ſpẽ ↄtinetur iſte ꝑalogiſ do mõ ſ̃m aliqs ↄtinẽt᷑ iſti paralogiſmi:in qͥ
uunptiueurettoltſi

us nocypuentereoga

ſanfcar zvoſtt
oplura tonnic n
* atphaclln,
—
onddclubaſet

nis: ergo piſcis marinus latrat. Pꝛ0 ſolutio
ne iſti? ꝑalogiſmi ſupponit᷑ ꝙ iſte terminus
canis vna impõe figcat ſeẽ marinũ:⁊alia ĩ
põne ſidꝰ celeſte ⁊ alia impõne aĩal latrabile
¶DMoc ſuppoſito rñũdetur ad ꝑalogiſi m: diſti
guẽdo vtrãq; pᷣmiſſaꝝ:eo q ille termin ca⸗
nis in vtraq; pᷣmiſſaꝝ põt capi ſᷣm vnã ean
dẽ impoſitionẽ.a tũc ibi eſt bonꝰ ſyllogiſm
ſz tñ vna pᷣmiſſaꝝ ẽ falſa. Del ille terminꝰ ca
nis põt accipi in vna pᷣmiſſaꝝ ſᷣm vnã impo⸗
nẽ ſine ſi Fationẽ.⁊ ĩ alia pᷣmiſſa ᷣm aliã ĩpõ⸗
nẽ ⁊ ſic ãbe pᷣmiſſe pñt eſſe vᷣe:ſʒ tñ ↄna non
valet.ſed ↄmittit᷑ fallacia euocatiõis:eo q
mediũ nõ tenet᷑ vniuoce in maioꝛe ⁊ in mino

tionis. mus:omnis canis latrat:⁊ piſcis marinꝰ ẽ ca bus variatur ſuppoſitio ſimplex vł materiał

in ꝑſonasẽ:vel eõ ſieut iſte ꝑalogiſmꝰ.rõale ẽ
dra hoĩs:ſʒoẽ rõnaleẽ hõ:gꝗ homo ẽ dr̃a boĩſ
vtraq; pᷣmiſſaꝝ eſt duplet eo ꝙ ille terminuſ
rõnale põt ſupponere ĩ vtraq; pꝛemaſſarum
materialiter vel ſimpliciter vel perſonaliter
⁊ fic conſequentia eſt bona:xvna pᷣmiſſarum
ẽ falſa. Rel põt ſuppõere ĩ maioꝛi ꝓpõe ma⸗
terialłr vł ſimplr.⁊ i mioꝛe ꝑſõałr a ſic ãbe pᷣG⸗
miſſe ſũt vᷣe ⁊ ↄna ñ vʒ:qꝛ ↄmittit᷑ fallacia eq̃
uocatõis.¶ Silr dicẽdũ ẽ de iſto ꝑpalogiſmo:
hõẽ ſpẽs ſpãliſſ. ma:⁊ oĩ hõ ẽ aĩal.ergo aĩal
eſt ſpẽs ſpaliſſima. ¶ Silr de iſto palogiſmo
aĩial ẽ genusſubalternũ:⁊ oẽ aĩal eſt ſuba:ex
go ſuba eſt genus ſubalternum.

tertia ſpe
cies falla
cie equo⸗
nocatois

— . 4
Tractatus Sextus. gikrinli
e . .— ninnn vfec en
L = tia ſnẽg fus poteſt contineri ſub ſecũda ſpecie t di⸗ ſpltnr⸗ Me
norn en auarto pter in ſpes cium eſt intertio notabll.dl⸗ i unuſpen
lacie equocatiõis ẽ qñ fit ꝑalogiſmꝰ ex oo r iaẽ m idan õ
ꝙ aliq dictio cõpoſſita pla ſigt cuiustñ dictõ Gy/, H aiae ul H le lsſ alie ſc
ſimpler ſoluz ſignificat vnum: vt iſte palogiſ AN. dẽ ſcð 46 ciu. i dio⸗ 1 mnkal dfiß⸗
m.om̃e immoꝛtale eſt ꝑpetuũ:⁊ oẽ potẽs nõ N AdECm ſubſtätiãꝛ ſe gig. arrofond⸗ etG.
moꝛi eſt immoꝛtale.& oẽ potẽs nõ moꝛi eſt ꝑ VCudũ modũ ꝓferendi igte flltea⸗ te:
petuũ. Pꝛo ſolutione iſtiꝰ ꝑalogiſmi ſuppo diuerſa ſigmficantis aid obgie derc o
nit vtraq; pᷣmiſſaꝝ eſt duplex eo ĩ vtra Fallacia aũt ãphibologie eſt decep Difftnitö lriuanhb iooen ſo
qpmiſ au iſte termi imoꝛtale poreſt capivt tio pueniẽs ex idẽtitate oꝛonis eiuſ ſallacieſ rehh iliß ſiie

tatuũ ſigt ſicut h̊ cõplexu nõ potẽs moꝛi:vł vt dem ſcðm ſubſtãtiã ⁊ ſcõm modũ pe ampbibo eri ui uin ⸗ Pe

ſignificat tm̃ ſicut boc cõplexũ nõ potẽs non 2e Li 8 . , ten L
ni. Poc ſupponto deit ſ captrattorre ferẽdi diuerſa ſignificãt.· Cã appa⸗ logie. ginnei coceptuum.
q; pᷣmiſſaꝝ pᷣmo mõ:vel etiã ſcðo mõ:ſc ↄna Ntie eſt idẽtitas oꝛõnis eiuſdẽ ſcðʒ uumſnſumn c̃
eſt bona: qꝛ vna pᷣmiſſaꝝ eſt falſa. vel põt capi ſubſtãtiã ⁊ ſcom modũ ꝓferẽdi. Cã porii eſtqto . .
ĩ maioꝛe pᷣmoꝰa ĩ minoꝛe ſcðomõ:a ſic abepᷣ falſitas eſt dinerſitas ſigmficatonx. PPhalifn neſiin ſen
miſſe ſunt vere. ſʒ ↄña non vʒ:q; tũc cõmittit᷑ Et dicitnr ampbibologia ab amphi , nteflelocle dfi narte an⸗

ibi fallacia equocatiõis:eo ꝙ ille terminꝰ im & deſyff e h o r. 8 inpe. . W etlee ei ſicetitas⸗
moꝛtale nõ et oiRaasenen * 9 dubin⸗ bole ſnia: qſ dub la ſmĩa Interö⸗⸗ al gtintnnrite tin
noꝛe. ¶ Silr ſoluit iſte palogifm oẽ inſepa⸗ Alnpbibologie tres ſunt modi. tatio no. ſi Netus Ei pmit linni
bileaccñs ẽ nõ potẽs ſeparari:ſʒ oẽ accñs po Lirca bunc tertum. minis ogee onn vöoisofo⸗
tẽs nõ ſeparari eſt accidẽs ĩſepabile:g oẽ p ¶ Motãdũ eſt pꝛimo ꝙ bic ↄſequen ſeuiqtn ppo fi
tẽs nõ ſeꝑari ẽ eſt nõ potẽs ſeꝑari:ibi illelter ter gucton deteriat de falla apbibologie po⸗ 3 nelle , e mn 6 ſias enſui
minꝰ inſeꝑabile põt capi vt tm̃ vʒ fic h cõple nes aphibologie diffõnẽ q ſic ĩtelligit. Am⸗ (tus diffi ſlideeetce diue nas

xũ potes nõ ſepari:x vt tm̃ vʒ fcut boc cõple pbibologia eſt ofo plures ſenſus bns diner⸗ Nitionis aitui ngadn
tũ nõ potẽs ſeꝑari ⁊ ſi capiat᷑ eodẽ mõ ĩ vtra ſis ↄceptibꝰmẽtalibꝰ ſuboꝛdinata nõ rõne di Amphibo funealisdecipikt l
; hmiſſaꝝ:cuc ↄna eſt boa. ſʒ vnaeniſſaꝝ ẽ ctionis incomplexe qua eſt eadẽ ᷣm ſubam 4 logie. geafteredltofone actual⸗
falſa. Rel põt capi diuerſfimode a ſic oↄña non modũ ꝓferẽdivt iſta or̃o liber ariſtotelis:hʒ ßnrnüſenſi: ci tiͦ acclpia
vʒ:q; ↄmittit᷑ fallacia equocatõis duos ſenſusvnꝰ ſenſus eſt: liber poſſeſſus ab ſig (Ietert Ampbidol
¶ Lontra dicta pꝛimo ſic aguitur. eneres Runs ſenſus eſt: liber fact? ab ari niſdfeimelig Tresſitten
iſte palogiſmꝰ. ſ. iſte pannus eſt de anglia: et totele. En in ꝓpoſito nõ capit᷑ ampbibolo⸗ ſcirsſfendorfn ſuns ier
fi . ſo nzn 5 gia large ꝓ qcuq; dubia ſentẽtia:ſiue illa du ſlusapbivologie fidantel
englia eſt terra:ergo iſte pãnꝰẽ de terrapec di eias huentat 9 eng d . pbvoſogleſtganectoe
cat penes pᷣmã ſpẽm bui fallacie equocatio ctas ꝓuenmiat ex ꝑte oꝛõnis vel dictiõis in Acceptõ laci ipbibologie dicit deuini

nis ⁊ tñ nõ ẽ aliq dictõ qͥ diuerſa ſignificat: coplexerſed capit ſiricte pofone dubia actu nes apbi (Cöradictapioſicae

otra pꝛimũ modũ. ¶ Scdo fcaf iſte palogil aliter vna:cuiusdubietas fiue multiplicitas bologie/ fnitone apbidologie ladiſfin

pictu et on pꝛouenit ex parte dictionis incomple „U .
m/ peccat penes ſcdᷣam ſpẽm.nullũ pictũ eg & nplexe ſtoloteto ſub diffinito ge inin
aĩal:⁊ hõ ẽ pictꝰ.ergo hõ non eſt aĩal ⁊ tñ ibi ¶notadn eit ſecundo capiendo Pen⸗ ppetit iſti innic
nõ videt᷑ termin accipi eqͥuoce: contra ſecũ Unos illum terim phibologia capit dupli iflas ipbibologin üſtde
dã ſpẽm. Tertio ſic af. hic eſt paralogiſmꝰ ſal no ꝓreb apbibologie ſignificat ꝑ oꝛo⸗ . S a

Ad rõẽs
in oppm̃.

4 2020 6toar ſcdiffinitö apbidoloe⸗
Hari ontgenn io agf erentia Nẽ actualiter vnam: tuc amphibol ,. Iintd aphibolos
lacie equocatioms:nullꝰ afinꝰ eſt diſ erentia bbibologia põt Gfninkeiiftes is

rudibile ẽ afinꝰ: rudibile nõ eſt dria.⁊ tñ nõ lic deſcribi Ampb ibologia eſt res diuerſe vł fiefnn tünicet iidiſitne
videt᷑ peccare g aliquẽ modũ: mõi fallacie ꝓna res ꝑporonẽ acqialr vna diuerſis ocepti aeiiöfnmn ibifitmir

equocatõis ſũt ĩſufficiẽt enũerati fiue poſiti bus cõplerꝭ ſigmificate vel fignificata vt res kibidae. 10
ne rr i ꝗqſignificatur ꝑ iſtã oꝛõneʒz liber ariſtoteli Ppbolgirergo c Temii
¶ Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ licet ibi nõ ſit ali ¶ Alio mõ capit pofoe buboteeget dnr Intelk itſoogen n
qua dictio q ſignificet diuerſa: tñ bñ eſt dictõ deſcribit᷑ ſic. ampbibologiac ofo eadẽ hz ma llſiislai . Benſficksafis g⸗ d
q̃ ſignificat diuerſimode vł que ſuboꝛdĩatur teriã ⁊ foꝛmã:hñs diuerſos ſenſus fiue ſigni lacie aml Nſtlsopbitci cu; d
diuer ſis actibus fincatbegoꝛ eumaticis.ſ.ilia ficatões:nõ ꝓueniẽtes er pte dictiõis incõ⸗ Pbibolo i ifintnanehi nö hot
pᷣpõ de. ¶ Ad ſcðm ðꝛ negado mioꝛẽ.qua ille plete eqͥuoce.vt iſta oꝛatio liber ariſtotelis. i Göings. d emi
teriꝰ hõ tenet alit in minoꝛe concluſiõe.qa. ¶ Notãdũ eſt tertio ; iſte textꝰ dz l Pinn. N hihiſitg
in mioꝛe tenet᷑ ꝓ pictura reputãte veꝝ hoĩeʒꝰ ſic intelligi. Fallacia amphibologie eſt ofꝰ echetollüten
rõe illi termini pictũ:⁊ in cõeluſione ſtat ꝙ ſopbiſtica qᷓ ꝓpter idẽtitatẽ actualẽ ofois vi e nnneſfniecpienn ne
vero bomĩe ¶ Ad tertium ðꝛ talis ꝑalogiſ detur ꝓbare ſiue inferre aliquã ↄcluſonem zlhll Kndi⸗
luerfi oo⸗ M
ſ

gem
iſchn bſideun t
nan atiͤrſe .
derenaf

l
ckofopinesſenſisbis ire, ifin
metald'ſthorcinnand föne di Min

onplere gueſtentefnſidane .

ecinr itr oio iber niſtelab;
enn ſenſs eſtlber voſſeſſige
Alinsſenius eſtlider ſacl obe
in ppofto no ayit anpbvolo⸗
Nang dubuſentetinrfeil du
uter preorönis vel dictidis in NMen
wit ſncte pofone dubiggetn nulg
iusdubietas fine multiplictus bige
ter anedigionisinconplere
iͦeſt ſecundoqcapeene⸗
rrim ipbivologacpi dif
zbidologie ionfan
rnam tucanpbibolegupol⸗
Ampbiboleg⸗ trsdiuſſet
aanilr uditerſs Nept
fone KII
Sennſene el ſoliicnn fes
r znez e a fotels nt
äE*
iͤ eoenl eͤn lun
õ
, er gle dicloii i⸗
beranitne

765

ſhortoll .
eſtterno gfenhi
. obt Nlge, .
fil⸗ mr nliiſen
eridelit . Gi

*
.

me ĩ apbi a iqẽtitas ſẽſus: Sʒ locꝰ marĩa fallacie ĩpbi ptione oꝛõnis.trãſſũptio aut leſt qñ

ioe bibolcglt ii ifii

De Falla.ampbilogie. Folio xcyi

quã tñ nõ pbat vel ifert ꝓpt᷑ diuerſitatẽ ſen ni per iſtã oꝛationẽ ꝓuẽiunt ex ꝑte dictionis
ſuũ ↄplexoꝝ ſiue cõceptuuũ qͥbꝰ talis ofo ſub⸗ incomplexe.¶ Ad tertium dicitur negando
oꝛdinat᷑.¶ Dr notanter actualẽ ad driam fal- añs.Et ad. ꝓbationẽ ðꝛ ꝙ lʒ deceptio ſit fal
lacie ↄpoſitiõis ⁊ diuiſiõis:in quibꝰ nõ ẽ idẽ lacia amphibologie:capicdo ly fallacia ãpb⸗
titas etuiglig ſed orerteie ipius ofonis et bologie ſcõo modo non tamen pᷣmo modo.i
etiã ponit᷑ ad dr̃iaʒ fallacie figure dictionis 5,49 H
O Dr notẽter ofonis.ad dr̃iazʒ fallacie eqͥuo⸗ ¶ Hꝛimus modꝰ puẽit ex eo ꝙ aliqᷓ
catiõis a ẽt fallacie accẽtꝰ. Sʒ ſi capiat᷑ falla oꝛo pᷣncipaliter pła ſigt:vt liber ari⸗
cia phibologie ꝓ deceptiõe: tũc dʒ ſc ſcri ſtotelis. ec em̃ oꝛo eſt duplex.vno
bi. Fallacia apllogfe eſt deceptio pwen mõ idẽ ẽ qð liber editꝰab ariſto.alio
ens ex eo ꝙ aliqs ꝓceſſus rõcinatiuꝰ videt᷑ i eE S u
ꝓbarelaliquã ↄcluſonẽ ꝓpter identitateʒ a modo idẽ eſt að liber poſſeſſt 6 ab 5
ctualẽ ofonis: quã tñ nõ pbati ppter diuerſi Ilſtotele:⁊ foꝛmatur ſic paralogiſm
tatem ſenſuum ſiue coceptuum. quicquid ẽ ariſtoteliſ poſſidetur ab
ariſtotele iſte liber eſt ariſtotelis:g

¶ Motãdũ eſt q̃rto ꝙ cã apparẽtie Alſte ka aſe S
nis lo⸗ Sτ ßeadẽ vm materiã 2 foꝛma. In ca appa Poſſidet᷑ ab ariſtotele. vtraq; pᷣmiſſa
Quis lo/ ofo eadẽ ſᷣm materiã ⁊ foꝛmã. Uñ cã appa eſt duplex vt dictũ ẽ. Sc s mo⸗

uenit ex tranſfũ⸗

Pꝛimus
mo qus ꝗ
phibolo⸗

gie.

Secun⸗
dus mo⸗
dus ãphi

cmaxiat rentie ſiue locus dr̃ia maxie fallacie ãphibo lʒ
bologie.

dfa mati logie ẽ iſti duo teri.ſ.idẽtitas actuat ofonis dus ãpbibologie

bologia. bologie ẽ ꝓpõ apparẽt ofirmãs argumẽtuʒ eꝛ0 pꝛopꝛie ſignificãs vnũ trãſſumi
ſophiſticũ.vt iſta ppõ oĩs or̃o actualrvna dʒ tur ad ſignificãdũ alið ꝓpter aliquã
vere vni lenſii d ppõ fa ls appeat va. ſimilitudinẽ rept in eis vt littꝰ ara

¶ Cã defectẽ diuerſitas ſenſuũ ſiue ↄceptuũ . ErDa der .
pplexoꝝ qůbꝰe tal ofo actualr vna ſuboꝛdinat᷑. tur trãſſumit᷑ ad oꝑã ꝑdi.Et foꝛmat

vñ tunc aliqͥs decipit᷑ ꝑ fallaciam ãphibolo⸗ ſic paralogiſmus. Ancũq; litt? arat .
gie: q ipᷣe credit oronẽ actuałr vnã ſol acci terra ſcitit᷑ quãdo indocilis docet
pi jm vnũ ſenſũ: cũ tũ accipiat᷑ m diuerſos littus arat᷑: quãdo indocilis docet
ntor Telnteliigt⸗Teethter: der nent ei ro ſcinit. N1os duplet
ccetes i ance ſm ſuas rões for̃ales oẽs qul litt, arati 1 ſigt ppe erig ſcidi
fallas ãphibologie fi ganteſ.ꝑ qᷣs iſte terĩnꝰ trãſſumitur aut ad opa pdi. Et eſt ſi
fallacia äphibologie dĩdit᷑ diuiſiõe logicali. Militudo ĩ hꝙ q littarat opã ꝑdit ⁊ Tertius
¶ Cõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑ ð dif̃ fruſtra laboꝛat.Certiꝰ mod amphi modꝰ am
finitionẽ ãphibologie.illa diffinitio nõ ↄppe bologie pꝛouẽit ex eo ꝙ aliq̃ oꝛo cõ pbibolo⸗
tit oĩ ↄtẽto ſub diffinito: inſufficiẽs.ans poſta płaſigmnificat:ſeꝑata vo vnũ gie
Pʒ q; nõ opetit iſti ofoni.ſid celeſte ẽ canis: ſolũ:vt ſcłm ſcit:bʒ vnuʒ ſenſum/ſ.
⁊ tñ illa ẽ ãphibologia: cũ ſit dubia ſcia. Se ſclein bʒ ſciaʒ:ſʒ bec oꝛatõ ſeculũ ſcit
aliqͥ ẽ duplex.ſignificat eniʒ ꝙ aliqs

elde⸗ ar. ſic ictini⸗ ãaphibologie ↄuẽit alijs
diffinito:gẽ iſufficiẽs. Añs patz:qꝛ ↄuenit XE
ſaidendncgie tind ge ds habeat ſciẽtiaʒ de ſeculo vel ꝙ ſchin

iſti of̃oni pᷣtũ ridet:cũ ibi ſit młtiplicitas of̃o

nis eiuſð ᷣm materiã ⁊ mode ꝓferẽdi:⁊ tññ babeat ſcĩam de aliquo. Et paralo⸗

diffõ giſatur ſic. Quicquid ſcit aliquid bʒ
kalzes ä dieee ſub ſcientiam ſeculum ſcit aliquid: ergo
o: g e inſuſficiẽs:añs 3 2 des ſei . 1 2
Lſ leYophiſtici . fallachh aphibologie: tñj R 1 . Ranemen nn,
Ad roões diffinitio data a pe.biſ.nõ ↄuenit ei:ergo. Duplet. aliqu eſe n0
es s ee nnd r minatiui caſus ⁊ alqͥd acti caſlus tic
moppm̃. ¶ Ad pᷣmũ dꝛ ꝙ lʒ ibi ſit ampbibo⸗ eſt falſa. Uel econuerſo tũc ipſa eſt
logia la ge capiẽdo illu terminum ampbilo verma: ſed non ſeqt ↄclo:qꝛ tũc ſeculi
gia:nõ tamẽ ſtricte capiendo illũ terminum in minoꝛi eſt acti caſus ⁊ in cõcluſio

ampbibologia.O Xd ſcõm diciturl negando n X S . eE
pñam:q dlernl cõceptus ſiue ſenſus expſ ne noĩgtiui caſus ⁊ ita eſt equocatõ

eſt ãphibologia:ergo ⁊c.Tertio ſic ar.

7

Cractatus Sextus ecigi ec 4e⸗
Alið exẽ de ly ſeculum in minoꝛe et concluſio ctõis.nõ ↄtinet᷑ ſu tri ſioello archloi⸗
ne. Silr bic qᷣcqd ſcit hᷣ ſcit:oꝛ h̊ dic um oao in cnocgiie, en ſice darchjn
tio hoc põt ſuppõere buic vᷣbo ſcit: ſicut inhoc ſylło.quicũq; ſanabatur 4 pban i abſo
vel apponere ⁊ paralogiſatur ſic.qͥc ſanus eſt.laboꝛãs ſanabat᷑:ergo la. i ſtala ⸗ ſemtt
q ſcit bᷣ ſcit. ts ſcit b:ergo tempuſ boꝛans ſanꝰeſt. nõ cõtinetur ſub ter dnoe eani
ſcit. Soluit᷑ vt pᷣcedens Silr h̊ quoſ tio mõ:qͥ laboꝛãs nõ eſt dictio ↄpo ili caſti oc doͤn
cũq; velleʒ me accipere vellem ꝙ ac ſita:ſec ſub ſcðo:qꝛ bec dictio labo n icſebid⸗ boc
ciperent me.pugnãtes vellẽ me acci rãs nõ tenet᷑ trãſſũptiue.nec ſub p⸗ mmevat.n zipe
pere. ergo vellẽ q pugnãtes gccipe⸗ mo: qꝛ pᷣjmꝰ puẽit ex pncipali ſignifi diegigtnenol
rent me.maioꝛ eſt duplex:qꝛ h̊ dictõ catiõę.Sʒ h̊ dictio laboꝛãs nõ ſigni ſiſtea ve eſc decepin
me põt oꝛdinari cuʒ iſto verbo acci ficat pᷣncipalr tpᷣs.ſed ex ↄñti ꝑ acci ehlit 8 indicnione:
pere a parte ante ⁊ ſic eſt vera et nõ dẽtia/ergo illa deceptio facta ex ſi⸗ uitt öͦmampbibot
ſeqᷣtur ↄcło vł a ꝑte pꝰ:⁊ ſic ẽ falſa:⁊ gnificatiõe nõ eſt ſub aliquo iſtoꝛuʒ Cnoleinn netettun
ſeqt᷑ ↄcło.Silr iſta dictio pugnãtes triũ modoꝝ.¶ Solutio:deceptõ fã Soluti¶ & Crabm
Alið exẽ põt ſupponere vel appõere. Silr h̊ cta ex ↄſignificatiõe dictõis ↄtinet᷑ Urtitütt pinci

jcqᷣd videt aliqs h̊ videt. colõnã ali ſub pꝛimo mõ equocatõis. Ad hᷣͥ q Ad obie⸗ Nont ni nainz e aan
. 2 = 46 — „ 5 avonit mumo⸗ ,ſ
s8 videt g colunã vidʒ.maioꝛ ẽ du⸗ obiſcit᷑ ꝙ pꝛimꝰ modꝰ ꝓuenit ex ctionẽ nrm nelgliamm haue

2 Plex vt dictũ ẽ in alijs.Siłr h.qᷣcũqꝝ cipali ſignificatiõe.dicẽdũ an ſio pꝛima coeſegf ft legiiſnus er
Aligeẽ ſt epᷣi ſũt ſacerdotes:aſini ſr ond Rpals Frufrng anreſſat Haur eißinin Leane hrio
aſini ſũt ſacerdotes.vtraq; pᷣimiſaꝝ qd ex eadẽ ipõne ipoꝛtat᷑ pꝑ dictiõeʒ rſlanlmedſting dd
ẽ duplex ex eo ꝙ h̊ dictõ epi põt eſſe ſed ex eadẽ ipõe ſignificat qlibet di Geingiibibin ſgninee⸗
niĩ caſus vł gti. Qð aũt deceptio fa ctio ſignificatũ.⁊ ſnua accidẽtia. Jellle girigoneeinrneen
notabit. cta ex diuerſitate caſus fa ctat ãphi em̃ q ĩpoſuit h̊ nomẽ lapis ad ſigm⸗ n rrikar⸗
bologiã pʒ:qꝛ caſus datꝰ ẽ dictõi ad ficãdũ lapidem: ſub tall gñe. ſub tali anſe Reirrihdl
vt oꝛdinet᷑ cij alia dictione.ſʒ oꝛdi nũero ĩpoſuit.⁊ ſic eadẽ ipoõne ĩpo⸗ noer poſſiget abar iſtelde

natio dictõis cũñ dictiõe fag ãphibo ſuit ĩpoſitoꝛ ꝙ h̊ dictõ laboꝛãs ĩpoꝛAlllbe oſſcktadanſ. Eima
logiã ⁊ nõ equocationem:hᷣ ẽt pʒ ab tat ſuũ ſigtũ ⁊ ↄſignificatũ.⁊ ſic de hñfo ſe⸗ iſigletnto ens n Frcr

ariſtotele foꝛmãte ꝑalogiſmos apbi alqs.¶ Ael dicẽdũ ẽ ꝙ pꝛincipalis cuca. unce ſenſnzer fc eſtbom. l⸗
bologie ſʒ diuerſitatẽ caſus ⁊ nõ eqͥ ſignificatio ponit᷑ ĩ pꝛio mõ equoca ſi aflirveinmmigißt hi i
uocatõis Sciẽdũ ꝙ ariſto.põit tres tiõis ⁊ amphibologie:ad remouẽdũ untwnſtchiineloſnir:
mõs cões equocatiõi ⁊ amphiboto⸗ trãſiũptionẽ ĩ eis:qꝛ trãſfũptõ ſigni iſni eſt veraſec nfandi
gie. ¶ Pꝛimꝰ modꝰ eſt qñ dictio vel ficat᷑ p dictionẽ noõ pncipalr. vt ride mrillrn ihdidohr.
Mõi cẽ⸗ oꝛo plła pᷣncipalr ſigmificat. dictõ.vt re nõ pncipalr ſigmificat floꝛere:ſed Rdo notdij d qgſch
mũes eqͥ canis oꝛo:vt liber ariſ. ¶ Scðs mo trãſſũptiue ⁊ p quadã fſilitudineʒ et ſblologie gffitaligs al⸗
Borel dus ẽ qñ ſic ſoliti ſumus dicere ſcðʒ h̊ dictio laboꝛãs:lʒ nõ hẽat plura ſi ſiofogapfniſttumadzpin
aphibot. traſſũptionẽ.trãſſũptio in dictione: gmificata tñ aigmificat plła tꝑa.ſcʒ ſtsgept io ſübordime

Pins vt ridere in oꝛõe vt litt?arat᷑ ¶ Ter pñs tpᷣs ⁊ pᷣteritũ ĩperfectũ. ¶¶ Sʒ ſiaftſkagfoaumtegide

Tertius. tiꝰmodꝰ ẽ: qñ cõpoſitum pła ſignifi qritur quare deceptio facta ex qui⸗ Queſtio. ereniarnn
. talt inſtfo gar

cat:ſeꝑatũ vᷣo vnũ ſolũ.Exemplũ ĩ buſdã accidentibus facit equiuoca⸗ cceriaſten
eqͥuocationevt in dictionibꝰ ĩmoꝛta tionẽ.⁊ ex quibuſdã ampbibologiã. ſar hcn ned lidord
le incoꝛruptibile.Exẽmplũ ĩ amphbi⸗ ¶ Solutio dico ꝙ quedã ſunt acec⸗ ſccgaisdane dddtf
bologia vt in iſta oꝛone ſcim ſcit. In detia qͥ ↄſequũtur dictõneʒ nõ abſo Solutio. niſelenne et
Obiectð oĩbꝰ em iſtis copoſitũ plura ſignai⸗ lute:ſed ꝓut ẽ oꝛdinabilis eũñ alla u chogmieigei⸗
cat:ſeꝑatũvᷣo vnũ ſolũ ſʒ nũc obijcit᷑ ctoe.ſicut caſus:nũererꝰ.Oꝛdinan· ereſurnan ae
ðcepitiopuẽiẽs ex cõſignificatõe di em̃ dictiões adinuicẽ ꝑ talia accidẽ gclbeuntin d⸗
iinngiſernh
nüenieſen a

e pone igotntdictoe,
1e ipoe ſuftcattbetdi
Nficariaſus aeti le
bſunt bnonelapts d fnd⸗
pidem ſubtall ghe ſubtali
ſuut ? ſceude ipone ipo⸗
eNoͤbeis ip
it ofgnuficati. efede
ieekiögncaſdn
lo ponnt iprio moequocs
benogeninnmui
oheieis gtrfſipio fin
ſctione znopefeirnit

cpal ſgnfcnt torſe

2,7
ſe
n

accñtibꝰ fit in dictione:⁊ ita in eqͥuo

pꝛia ſpẽſ
appibo⸗
logie.

ſcdða ſpẽſ
apbibo⸗
logie.

¶ Scdo notãdũ ẽ: qꝙ ſcðᷣa ſpẽs am⸗
pbibologie ẽ qñ fit aliqͥs palogiſmꝰ ex eo ꝙ ↄñs pꝛia wale enũerat᷑

miſſarũ eſt vera.ſed ↄña nihil valet:qꝛ ↄmit⸗

De Falla.ãphibolo, cxvij.

tia male enĩ diceret᷑ boĩes currit: qꝛ pᷣmiſſaꝝ eſt falſa. Vel t capi in matoꝛe ĩ ſen
ibi ñ ẽ debit/ nũerꝰ.⁊ deceptõ ẽx ta ſu ꝓpꝛio ⁊ jm ceptũ pꝛimariũ ⁊ in mĩoꝛe in
libꝰ accũtibꝰ ẽ deceptõ ĩ oꝛone.⁊ ſic ſenſu ĩpꝛopꝛio a ̃m coceptũ ſcdᷣariũ:⁊ ſic ãbe
ẽ in ãphibologia:⁊ nõ in equocatõe H a ee a non valet: omit⸗
Sed ſũt alia accñtia abſoluta q̃ cõſe tur fallacia amphibologie.
quũtur dictionẽ ꝑ ſe: vt tp̃s ⁊ genꝰ ⁊ ¶ Tertio notãdũ eſt: qꝙ tertia ſpẽ
talia accitia nõ oꝛdinat᷑ dictiões apbibologie ẽ qñ ſit deionng⸗ ex aes
adiuicẽ.qꝛ ſic bñ ðꝛ bõ currit:ita bñ ofo e ſe ſupta vnũ ſenſũ bʒ:cũ ip̃a ↄpoſita cũ
dꝛ bõ currebat.vñ lʒ tpᷣs variat̃ ma⸗ alia płes ſenſus bʒ.vt iſta ofo Scly ſcit vni
net tñ eadẽ ↄſtructio.⁊ iõ nõ ↄſtruit᷑ ſnſũ bʒ.tñ ł ofo aliq ſcit ſclʒ bzʒ duos ſenſ⸗

. p2 Pm' ſenſus ẽ: aliqͥd bz ſclaz de ſclo. aliꝰ ſeſue
mediãte ipe. ⁊ ſic deceptio ex talibꝰ Eichn bʒ ſciaʒ de aliq. Et ſic p̃t fieri palogil⸗
mus qᷣcqᷣd aliqͥd ſcit bʒ ſciĩax.ſs ſcłin aliqd ſcit
ſeculũ bʒ ſciam. minoꝛẽ dupler: qꝛ vmoſen⸗
¶ LCirca bunc textum. ſus mioꝛis pt eẽ iſte. ſchin bʒ ſcĩam de aliq:et
matz giz mar mw bi- a5“ aναε &Valet ona: a minoꝛ falſa fiẽ⁊ ↄocluſio. Zel
¶Notãdũ eſt pꝛimo: ꝙ bic ↄñ̃r au⸗ ſenſus minoꝛis bt eẽ iſte.aliqd bo ſcian deſe
ctoꝛ ponit pᷣmũ moduʒ fallacie apbibologie culo:⁊ tũc minoꝛ eſt vera⁊ non valet ↄña qꝛ
intelligit ſictextus.¶¶ Pꝛĩa ſpẽs amphibo⸗ ꝓmittitur fallacia ampbibologie.

logie eſt:qñ fit ꝑalogiſmus ex eo ꝙ aliq of̃o —G
ad placitu inſtituta eque pꝛĩo coꝛreſpõdẽs ¶ Quarto notadũ ẽ c ibi ꝙ aut de
ꝙ deceptio qͥ puẽit ex

catione:⁊ nõ in ampbibologia.

ſiue ſuboꝛdinata diſtinctꝭ oronibꝰmẽtalibus ceptio. onr. p.b. oñdit
no equaletibus in igniticado:nõ ꝓpter ali⸗ diuerſirate caus ẽ falta apbibologié:2 nõ eq
quã d ictionẽ eqͥuoca exñteʒ in illa ofone: vt uocatiõis:vt ſat pʒ in textu:qui ant ſit dicen

*

iſta ofo liber. ariſt. b duos ſenſus vni ſenſus dũ de hᷣ vuebit᷑ in logica. ¶ Sciẽdũ q; arj.

eſt.liber poſſeſſus ab ari. Aliꝰ ſenſus ẽ: liber ↄñ̃r ponit tres modos cões falle equocatꝭis
factꝰ abarꝭ. Et põt forari palogiſmꝰ:qͥcqd ẽ ⁊ ãp Bibelogier⸗ ſat patẽt ĩ textu. ¶ Ulter
ens ar.. poſſiqet ab arꝭ.iſte liber ẽ ens an. Sᷣ ibi. Sʒ ñ obijcit᷑. oñit q; deceptio pueniẽs
iſte liber poſſidet᷑ ab arſi. Ntraq; pᷣmiſſarũ ẽ ex oſignificatione dictionis ↄtinet᷑ ſub pꝛĩo

diſtinguẽda: eo ꝙ ens arꝭ.p̃t capi ̃m vnũ et mõ fallacie eqͥuocationis:vt ſatis patz in te⸗

eundẽ ſenſuzʒ: ⁊ ſic eſt bona.ſʒ ſp vna pᷣmiſſaꝝ xtu.oñr ibi. Sʒ qritur. auc.mouet vnã dubi⸗
eſt falſa: vel in maioꝛi pt capi in vno ſenſu: ⁊ tationẽ: ⁊ ea ſoluit. vt pʒ ĩ tertu. de iſta falla
in minoꝝ p̃t capi in alio ſenſu: ⁊ ſic vtraq; pꝛe pla alia ſũt vidẽda q dicẽtur in logica.

¶Coõtra dicta pꝛĩo ſic a. Pꝛĩo ſic
qlibʒ ſpẽs falle ĩphibologie fit ex eo ꝙ ofo
pla ſigt:gꝗ oĩs ſpẽs otinet᷑ ſub pꝛĩa ſpẽ:⁊ per
cũ alijſ.¶ Scðo ſic af.

titur fallacia ãpbibologie.

aliq ofo ad plin iſtituta bʒ plures ſenſus ſiue ꝑtes iſtiꝰ ofonis liber ar. nõ ſignificãt pla:

ples Drept qbꝰ ſuboꝛdinat᷑ vni pꝛĩo ⁊ alteri· gtotũ nõ ſigt pla ↄna tʒ:q; ptes ſunt ip̃m to
ſcðᷣo vt iſta oro haurire aqſ cribꝛo pꝛio ⁊ pᷣjn tũ.¶ Tertio af.ofo nõ ĩponit᷑ ad ſigndũ niñ
cipatr ſuboꝛinat᷑vni ↄceptui tm̃:⁊ tm̃ ſigt ſi ꝑ ſuas ꝑtes.æofo non ſi St pla niſi ꝑtes eius
cut iſta oro aliq tali inſtr̃o aquã capere.ij ſe⸗ fignificẽt plura.ſed in dietis modis ꝑtes or̃o
cũdario alteri ↄceptui ſuboꝛdinat᷑.⁊ tm̃ ſigt nis.i.dictiones non ſignificant plura: ꝙᷓ nec
ſicut iſta ofo operã ꝑdi.ap̃ᷣt fieri ꝑalogiſmꝰ oꝛõnes ſigniſicant plura.
qcqͥdaq̊s baurit cũ cribꝛo eſt in aqͥs vel ꝓpe
aquã:ſed volẽs addiſcere ſine libꝛo aq̃s bau ia! 2 92
rit cribꝛo: ̊ volens addiſcere ſine libꝛo ẽ ina ma ſpẽ ofo ꝑ ſe ſũpta ſigt eqͥ pꝛio plura. mõ
q vel iutta aquaʒ. vtraq; ꝑmiſſaꝝẽ duplex: ſienonẽ inulijs ſpẽbus. ¶ Ad ſcõm ðꝛ ꝙ ꝑ
eo ꝙ ly baurit aquã in cribꝛo p̃t capi in vtra tes ſeoꝛſum accepte non ſignificẽt plura: tñ
q;ᷓ pꝛemifſaꝝ in ſenſu ꝓpꝛio:⁊ pm ↄceptũ pꝛi iuncti accepte bñ fiont plura ſiue diuerſis
mariũ.vel in vtraq; in ſenſu ipꝛopo ⁊ pᷣnooce ſignificationibus ſuboꝛdinant᷑.¶ Ad tertiũ
ptu ſecidariũ.⁊ tũc ſemꝑ ↄna ẽ bona,ſedvna ðꝛ negando maioꝛem.

Tertia
ſpẽs am⸗
pbibo.

Expõ te⸗/
xtualis

Rt Enf ” Adrões
¶ Ad pᷣmũ ðꝛ negãdo ↄnam ꝛ in pᷣ in oppm

.
Tractatus Sextus „vetennni
gintenin⸗

Tr-PEaqult᷑ de fallacijs fa tur ſᷣm ſitũ minꝰ debitũ 9 fal⸗
cientibꝰ multiplex po lacie duo ſũt modi. ¶ A in fal⸗ pꝛimꝰmo mſi eſefe
tentiale. ſcʒ de ↄpoſi⸗ ꝓuẽeit ex eo ꝙ aliqð dictũ põt ſuppo dus falla iin zſolin
R

Oꝛdo di · nõe : diuiſoͤe:
05 H J be: accen⸗ nere ꝓ ſe toto vel ꝓ p Atom cie ↄpoſi e.
cengoꝛů. tu. Et pꝛiꝰ de cõpõne iſtũ modũ dalogiinim n Hui er iin tionted ap gepofte
quã de alijs:qꝛ alogiſmi fiũt effi ſſibile ẽ a ereecens eaen
uã de alijs: qꝛ palogiſmi fiũt effica pot ibile ẽ ãbulare poſſibile eſt ꝙ i geobo ſcusdeinbn
tloꝛes 'm cõpõneʒ ad finez ſophiſti le ãbulet:ſedentẽ poſſibile eſt znn anitt er ſas tantn
cũqjeſt apparẽs ſapia et i eris et reergo poſſibile ꝙ, ſedẽs ambulet inmn ſo e ſih uich
10 dicẽqũ eſt de ↄpõe qᷓ; de aliss ¶ Ad boc dicẽdũ mioꝛ ẽ duplex Nnsnneteg bomin
Ouid cẽ, ¶ Cõpõ eſt eoꝝ qͥ dñt diuidi falſa ꝛ ſi boc dictũ ſedenteʒ ãbulare ſup nlolſ cn ſ guie
po ndino vo. Diuiſiovᷣo ẽ eoꝝ q̃ dñt com ponat ꝓ ſe toto huic pᷣdicato poſſi üctenz nnceſ ren
. poni falſa diuiſio. ¶ Falla ↄpõms blle eſt ita ꝙ ſit ſenſus ſedẽs kaen⸗ 4 ptmpoleſtdeen
Diffõ fal⸗ Eidoneſtas decipiedi ꝓpuẽiẽs ex idẽ do põt ambulare. tunc h opoſita eſt r mmſcbnweſt
lacie ↄpo titate oꝛomis vniyet eiuſdẽ m mate falſa: ſicut etiã ipoſſibile eſt dicere onſehtiurconeln .
ſitionis, riã:⁊ ſᷣm ſitũ mag ðbiti ꝑtibꝰi oꝛoe ꝙ ſedens ãbulet.Si aũt iſtud dictũ nmumnpoleſ detenmnnn
poſit. Cã apparẽtie b falle eſt oꝛo ſupponat parte ſui:tunc eſt diuiſa Mmaneretnnckcon
taegitat⸗ in makia c o verar nõ ſeqtur cõcluñio. et ẽ ſen⸗ beneſenimn conciu
Cã falſitat ſiue defectꝰ ꝰſus: ſedentẽ poſſibile eſt ãbulare.i. (Cirabuneteter

eſt diuerſitas ſenſus ↄpoſiti a dĩſo. ſedẽs nũc hʒ 1
IS Ee . uc hʒ potentiã vt po
notabile Notadũ qñ oꝛo eſt vera in ſenſu bulet. Et ſilf quẽcung e Rad . Knoc
diſo: : falſa in ſenſu cpoſito tũc eſt ſcribere poſſibile ẽ ipe ſenlbat ſed a ind er 1CMrätieſtainoch
falla cõpoõnis. Et qñ oꝛo ẽ tj in ſen nõ ſcribente ſerbenes vont batſed empimn. zmdwiniſante
4 biſd G in ſenſu ↄpoſitò:tũc eſt go poſſibile eſt nõ erere —
alla diſionis. ¶¶ Dr aũt oꝛo ↄpoſi⸗ Dicẽdũ ẽ ꝙ ad iſtũ ſinü! Gikemtmplraw
5 an Sterĩatio ðteriat ðteriabile il⸗ ad pꝛimũ. ¶Scde ogen⸗ Aent tnut
ua as mag apta nata ẽ deterĩare. ex eo:ꝙ aliq determinatio põt refer Secũc)o Alg niue geipie⸗
5 t ſie oꝛo ↄpoſita.oñ dictões oꝛ ri ad diuerſa:⁊ penes iſtũ modũ pa modus. chonis 5 mo apit i ppoito.
inãt᷑ ᷣm ſitũ mag ðbitũ. Sʒ ðꝛ oꝛo logiſatur ſic:qͥcũq; ſcit litteras nũc iſponisf me lig. Co vnn

dĩſa: qñ deterĩatio determinat illud didiſcit illas:ſed iſte antiquꝰ tineente o lran
mn, deterlatio de L d d as:ſed iſte antiquꝰ grãma Giegnocndisd f tglln n
deteriable:qð nõ eſt mag apta nata ticus ſcit litteras: ergo c degiſeit ſnkiundiiulie⸗
deterĩare. VUel qñ dictões oꝛdinãtu illas. Dicẽdũ ꝙ maioꝛẽ duplex: inn debtiütilscidtüf
Declara⸗ ſam ſitũ mime debitũ. Uñ ſumit᷑ hec ꝛ h deterĩatio nunc. pöt beteniane . — idi
Tepla 020 gra exẽpli.¶ Quicqͥd viuit ſꝑ ẽ h̊ verbũ didiſcit:ſic ẽ cõpoſita et ſal eſeine enttiin
iniſta oꝛoe ſuũt duo deteriatcſ. Hver ſa:⁊ ſeqtur còcluſio. lel põt deteria mldimrdnd
bu viuit:⁊ h̊ vᷣbũ eſt.et ẽ vna deteria re hoc verbũ ſcit.⁊ ſic eſt diuiſa ⁊ve zichireicenann d
tio.ſ.ſp. Si ergo ̊ deterĩatio ſ.ſj non 5 a de nee ce ſenſumci tie
teriat h Hbuz eſt qð atioſ. ſp de a non ſequi? cõcluſio. ¶ Simili⸗ Knig zſlalbtly nic⸗
at h ᷣbuʒ eſt qð pomi᷑ a ꝑte pᷣdi ter bic.quod vnum fſolũ poteſt ferre Aliderẽ tginemialbieſſeneft
cati.ſic ðꝛ ſita: qꝛ . poteſt ferre Aliöerẽ ſblezend en tti
ati. ſic ð: ozo ↄpoſita:qꝛ tũe ðteria⸗ ꝓlura poteſt ferre:ſed qð non poteſt W ſdleßni ticcfeſtede
Pa detrtiat deteriabile oð maglap plura ferre poteſt vmim ſ. Dlng ſerfe 8 lruning —
ata ẽ deterĩare:qꝛ illð vᷣbñ ẽ:po⸗ ergo quod nõ poteſt pi re po⸗ en iteinenteul
nit᷑ in ſitu mag debito.ſ.in pᷣdicato. teſt eRoelt plnre fene po⸗ ſecinini nen
l gdeditoan o. teſt plura ferre. ¶ Dicend ignihnz d
Si añt ly ſꝑ: deterĩat hᷣ verbũ viuit i A caning. Eutf r enee⸗
ut ly ſp: deteria iuit ioꝛ eſt duplex: qꝛ bec determinati Alterden den ie
ſic dz dĩſa:qꝛ deterĩat illð deterĩab ſolũ: põ 1τ bhec determinatio ler deſe dit eten
Eaed⸗ terĩabi ſolũ:põt determinare hoc verbũ po lenens r, pons
le að eſt mi apta nata deteriare:qꝛ teſt.ſic maioꝛ eſt falſa et 63 Boniare fiter küig zafe
illud vꝓbũ viuit nõ pomit᷑ in ſitu debi ſenſus eſt ill⸗ Holiger. one Aigni e it⸗
eibins pbi dig omisin itu debi ſenſus eſt illud quod non poteſt fer ndpofteileee⸗
vbi. ⁊ tũc dictõnes oꝛdinã re vhum cũ alio non poteſt ferre plſu rieſtnillhne
ltzdiſeſtſc,.
geſtſcdo⸗
cdo

ſeqnur cöcliſio etiſn,
me doſſbleeſt nn
Xbzpotemiitpoftenan
tſüir eammet poſſtle N
doſtbleecphhe Cibatſea e
me ſonbereepoſſblleten,
Meeſt gnoͤſcnbes ſcribat
adtſtäügalogtini fan
(SRös nocus pnent
Hoerennmtopot reſer Gei/
ſir genro ſſi nociihn uin
cciqg ſat literas mm
s:ſed iſte antiqis gräna
mneras: ergo e didiſet
Ncedi q maigt dupet
iatio munc. pot deterane
ictſerfcecipoſtnetei
rcöcluſo e poͤrdete ir

ti ſet feeſ ouuſatne

=
—
=,

lpoteſtfen
mun ſoli pote
— onman
rporett mnſontz ſen⸗

Alið etẽ

plum

Accepti
ones de
lycompõ

De Fallacia compoſitionis

ra. Eel põt determinare hoc ver
bum ferre. ⁊ eſt ſenſus verus:⁊ ꝓpo
ſitio diuiſa vera ſub b̊ ſenſu qð põt
lam ferre vnuʒ ſolum ⁊ ferre nõ plu⸗
ra:põt plura ferre.Siłr tu ſcis tãtũ
tres boĩes currere poſito caſuq ſex
currãt:⁊ neſcias de tribus.Et para
logiſatur ſic.tu ſcis tantum tresho⸗
mines cnrrere:ſed quicqͥd ſcit᷑ eſtve
rum:ergo tm tres homines currere
eſt veruʒ. maioꝛ eſt duplex:qꝛ bec di
ctio tantuʒ:poteſt determinare boc
verbum ſcis.tunc eſt diuiſa ⁊ vera:
⁊ non ſequitur concluſo. ¶ Elel ly
tantum poteſt determinare bhoc ver
bum currere tunc eſt compoſita ⁊ fal
ſa ⁊ bene ſequitur concluſio.

¶Eirca hunc textum

¶ Motãdũ eſt pꝛimo q bicↄſequen
ter p. b. deterĩat ð fallacijs peccãtibꝰ penes
multiplex põtẽtiale.⁊ pꝛio de falla cõpõnis
ex qͥ valogiſmi ſũt efficatioꝛes. Eñ ille teri⸗
cõpoſitio capit᷑ dupłr.vnoꝰ large ꝓ qlʒ vni⸗
one ↄſtructibiliũ adinuicẽ.⁊ ſic nõ capit᷑ ĩ ꝓ

poſito. Alioꝰ ſtricte ꝓ cõpõe faciẽte fallaciã

fſine deteriatio copule:tũc illa or̃o eẽtva ⁊ di

finitiõis
fallacie
oponis.

cõpõnis.⁊ ̊ mõ capit᷑ i ꝓpoſito.Et dʒ diffini
tio cõpõnis ſic intelligi.Cõpoſitio faciẽs fal
laciã eqͥuocatõis ẽ of̃o falſa. cui ꝑtes oꝛdina
tur ſᷣm ſitũ mag debitũ:qͥ ſioꝛdinarẽt im ſi
tuũ min debitu talis of̃o eẽt va:vt iſta or̃o.al
bũ eẽ nigꝝẽ poſſibile.ſi ly albũ ⁊ ly nigꝝ oꝛ⸗
dinarẽt᷑ ad diuerſa extrẽa:ita ꝙ ly albu effet
ſubm ⁊ ly nigꝝ pᷣdicatũ ⁊ poſſibile ꝑs copule

uiſa.⁊ br̃et eũdẽ ſenſum cũ iſta albũ poſſibilt
eſt nigꝝ Sʒ fi ly albũ ⁊ ly nigꝝ ſint ꝑtes ſubi

Ginmiq intel. dik ita ꝙ boc totũ albũ eſſe nigkũ eſt ſuᷣm ⁊ poſ ſubʒ totiꝰ ꝓpõnis.⁊ ſic eſt e
ſcnt cdcnid CO ſe M

ſibile pᷣdicatũ.tũc or̃o eſt còpoſitax falſa. ñ
fallacia ↄpõnis eſt arguumẽtatio ſopbhiſtica:
q ꝓpter idẽtitatẽ materialẽ oꝛõnis cõpoſite
falſe cũ diuerſa va:vr̃ ꝓbare aliquã ↄcluſio⸗
nẽ quã tñ nõ pbat ꝓpter diuerſitatẽ earũdẽ
Aliter deſcribit᷑falła ↄpõnis eſt deceptio.p
ueniens ex eo ꝙ aliqͥs ꝓceſſus rõcinatiuus
vfr ꝓbare aliqua ↄcłoeʒ ꝑꝑ idẽtitatẽ materia
lẽ ofonis ↄpoſite falſe cũ diuiſavxa quãtũ.nõ
cpbat ꝑꝑ diuerſitatẽ illaꝝ oꝛationum.

¶ notãaũ eſt ſco:caula apparẽ

uidit

Folio xcviij.

tie fallacie ↄpõnis eſt ofo falſa. eadẽ pm ma Quidlo⸗
teriã cũ diuiſa vera:cuiꝰ ꝑtes oꝛdinãtur pᷣm cusmari
ſitũ magꝭ debituʒ:ꝑꝑ qua idẽtitatẽ credit qp maz dra
etiã maxie in
erat:f Fa. fallacia
Vñ cã apparẽtie ſiue locꝰ dr̃a maxie b falle ↄpõnis.

ſicut oro ↄpoſita infert ↄcloeʒ:ꝙ diuiſa
inferat:⁊ ficut diuiſa eſt vᷣa ꝙ ↄpoſita ſit

eſt iſti duo terĩ.ſ.oro eadẽ pᷣm mat᷑iã cũ ofoe
diuiſa va. ⁊ idẽtitas ſenſus.Cã vxᷣo apꝑpentie
ſiue locꝰ maxĩa ẽ h.oĩs or̃o ↄpoſita fla eadeʒ
cũ oꝛõne diuiſa vᷣa dʒ br̃e eundẽ ſenſuʒ cũ ea
Eã defectꝰ falle ↄpõnis:ẽ diuerſitas ſenſus
ſiue cõcept oꝛõnis falſe:a ↄceptu ſiue ſenſu
oꝛõnis diuiſe ve. Uñ tüc eſt falla ↄpõnis:qñ
credit᷑ ꝙ or̃o ↄpoſita ſit vᷣa:ꝑꝑ ↄueniẽtiã qᷓ
bʒ cũ oꝛõne diuiſa vᷣa.⁊ ẽt ſicut ipſa infert
ↄcłoeʒ qñ ẽ ↄpoſita falſa:ꝙ et iferat eã qñ ẽ
diuiſa vᷣa.Et ſicfalla ↄponis ſꝑ or̃o ↄpoſita
eſt falſa ⁊ bñ infert ↄcloem. Iſte text. Iſtiꝰ
falłe duo ſunt modi.i.duo ſunt terĩ cões nõ
voincidẽtes in ſignificãdo.ſᷣm ſuas rões foꝛ
males oẽs fallas ꝓpõnis ſigntes:ꝑ quos di
falla cõpõnis diuiſione logicali.

¶ Notãdũ eſt tertio:q pᷣmꝰ modus Pꝛiĩaſpe
ſiue pꝛĩa ins fallłe opõis ẽ: q fit ꝑalogiſinꝰ cies fal⸗

ex eo ꝙ in aliq̃ oꝛõne vnũ dictũ pot ↄiuctim lacie cõ⸗/

eẽ ſubm vl pᷣdicatũ Hncipale totiꝰ ppõnis vł Po
vna ꝑs illiꝰ dicti ſubm illiꝰ ꝓpõnis:⁊ alia ꝑs
pᷣdicatũ:vt ĩ iſta oꝛõne ſedẽtẽ poſſibile ẽ am⸗
bulare.5̊ totũ.ſ.ſedẽtẽ abulare pᷣt capi ꝓ ſub
iecto illi ꝓpõis:⁊ tũc illa oro ẽ ↄpoſita ⁊ flã
qꝛ ſenſus illiꝰ ẽ ꝙ hᷣ oro.ſedẽs ãbulat:ẽ poſſi
bilis. Rel iſteteriꝰ ſedẽtẽ põt eſſe ſubm illiꝰ
ꝓpõis:⁊ ille teriꝰ abulãtẽ pᷣdicatũ ⁊ modus
copule.⁊ ſic ẽ diuiſa ⁊ va.⁊ ſenſus eiꝰ ẽ il⸗
le.qͥ nũc eſt ſedẽs poſſibilr ẽ ãbilãs.⁊ ſic poſ
ſet fieri a ꝑalogiſmꝰ.quẽcũq; poſſibile ẽ qbu
lare poſſibole e vt abulet.ſedẽtẽ poſſibile eſt
abulare:ꝗ poſſibile ẽ ꝙ ſedẽs ãbulet.miĩoꝛ ẽ
duplex: eo ꝙ h̊ totũ ſedẽtẽ ambulare pᷣt eſſe
i poſita: ⁊ ↄna eſt
bona.⁊ ſicut ↄcluſio eſt falſa:ita ⁊ minoꝛ. Atł
lyſedẽtẽ põt eſſe ſubiectũ ſolũ:⁊ ſic eſt diuiſa
vera:ſʒ ↄña nibil valet:qꝛ cõmittitur fallacia

compoſitionis qꝛ ſi diuiſa vera nõ infert illãẽ

ꝓpoſitionẽ falſam quã infert cõpoſita falſa.
OIſta tamen oꝛatio:ſcʒ ſedentẽ poſſibile eſt
abulare.de rigoꝛe logice eſt diuiſa ſi ille ter
miſſus poſſibile capiatſincatbegoꝛeumatice
ex parte tamen iſtius termini poſſibile po⸗

teſt diſtingui ex quo ille terminus poſſibile
poteſt capi mubletipliciter: vt viſum eſt in pꝛi

mo tractatu. .
nij

Tractatus Sex᷑tus wrinſge .
„ „ – 2 . 2* — „. „ „. „ . -1,
Secũda. ¶ Notãdũ eſt quarto qꝙ ſcðᷣus mo⸗ oꝛone diuiſa.Uelcã apparẽtie ẽ ma Finſiſn geiſi
ſpẽs falla qus ſiue ſcdᷣa ſpẽs falle cõpoſitiõis eſt qũ fit terialis identitas oꝛõms eiuſdẽ ſᷣm een * eriritt
cie com/ palogiſm et eo ꝙ laliq orone deterĩatio pᷣt ſubſtãtiã ⁊ ſᷣm ſitũ minꝰ debitũ. Cã iinice Porapin
boſitõis. ferri di dinriv iſta ofone qcũq ſcit ſas defectꝰ eſt diuerſitas ſenſus diuiſi fermig ſenſu
niũc didicit illas.illa deterĩatio nũc pᷣt deter 9 palſari 1,a4falſae. 5
minare illud ᷣbũ ſcit.a ſic eſt diuiſa va.vt di⸗ a ſenſu compoſito Iſtiꝰ fallacie duo ſitiſdt e ſe ſel

cir p b. vel pöt deteriare illug yb didicit: ſunt modi, I Pzim modus puenit ſꝛin s gſid hi ſb
ſic eſ ppõ falſa ⁊põt ſic fieri palogiſin qcũ ex eo ꝙ aliqua oiũctio põt copulare oe a (derial efiect
q; ſcit ras nüc didicit illas ſz antiqu' grãma inter terios: vel inter ꝓpõnes ⁊ pm ſonio
ticꝰ nũc ſcit illas. antiquꝰ gramaticꝰ nüc di iſtũ modũ ꝑalogiſat᷑ ſic.Quecum
dicit illas Maioꝛ ẽ dupler eo q illa determi ſunt duo ⁊ iria ſunt duo ⁊ tria jinq; nlectumcnue⸗

natio nũcpõt deterĩare illo vbũ didicit. vſic ſũt duo ⁊ tria. qnq; ſũt duo ⁊ qnq;

ſia ẽ bona.⁊ ſicut ↄcluſio eſt falſa:ſic maioꝛ. E 1 .
Ar pbt deterĩare Fbi ſcit. ⁊ ſie o⸗ eſt di ſunt tria. ¶ Ad h dicẽdũ eſt ꝙ mio: tianzeſtpno⸗ .
uin H Dn s Valet⸗ gesmurrie Slelae eſt onpler.d dec dinctio 2 pot ↄuin 4 enml no
poſitois.de iſtꝭ plura alia vi ebũt᷑ in logica lsi on verl on. ppones. 4 nenghniͦ
¶ Contra dicta pꝛimò ſic arguitur Linter terios ſicé copoſita va. 6 atif lſt nſoeſiin.
Diffo cõponis nõ ↄuenit oĩ ↄtẽto ſub diffini elſſus duo ⁊ tria inſiml iũcta faciitt en gwin A10 milin
to: g inſufficiẽs. añs pʒ: q; illaor̃o ẽ cõpoſiæ Inq;. Si inter ꝓpõnes ſic eſt falſa ⁊ Ag ere aieſ irenrielaciii
tio aĩal currit.⁊ tñ diffo cõpõnis nõ cõpetit diuiſa.⁊ ẽ ſenſus ꝙ duo ſunt qͥnq; Eiwin. ankin pofto⸗Er dzdin
ei Scðo af ſic. diuerſitas ſignificatoꝝẽ cã de ſe:⁊ ꝙ tria ſunt qnq; ꝑ ſe.qð eſt falſũ telgi diufo tocies ſalleci
fect alijs fallacijs: nõ ẽ c fallacie cõpõis ¶ ¶Silr eſt hbic.q̃cũq; ſunt duo⁊ tria pſeſreu ptes ordinatur
Tertio ſic afß.illa or̃o ſedẽtẽ poſſibile ẽ ãbula ſunt paria ⁊ imparia:q̃ͥn ſũt d inirdebituic wnireturfine
re:eſt ofo modalis diuiſa cũ ĩ ea vniat᷑ pᷣdica t . “ ſunt Inq; iu 10 7% 1 nntifnfti nug deding
tũ materiale cũ ſubo mediãte copᷣla modifi riag qnq; ſunt paria Timpa rig. Di 3 alacu diiſist arguma
cata: & nõ pñt eſſe modalis cõpoſita.⁊ ꝑ ↄñs cẽdũ ẽ ꝙ mioꝛ ẽ duplex qꝛ ibi põt eẽ riienuen nenle
penes eã non ſumit᷑ fallacia cõpoſitionis copulatio ĩter terios:⁊ ſic ẽ ᷣa ⁊ cõ n en Noſtaarf pbart l

poſita.⁊ ẽ ſeſus qͥnq; ſũt duo⁊ tria l er? uim
Adratio ¶ Ad pᷣmũ dicit᷑ negãdo añs: ⁊ ad iſił ↄiũcta.łibiẽ copulatio ĩter p⸗ ii ünmscoſteſe Ake
nesin op ꝓbationẽ ðꝛ ꝙ lʒ ibi fit cõpoſitio large capiẽ põnes⁊ ſic ẽ falſa ⁊ diuiſa ⁊ ẽ ſenſus eudiuifdis edeceptio ppem

poſitum. do ill terĩim cõpoſitio nõ tñ ibi eſt cpoſitio qnq; ſũt duo.⁊ qͥnq; ſũt tria.qð ẽ fal geſis öcinntin er pore

= =

6

faciẽs fallaciã cõpõnis⁊ ſtricte capiẽdo com aſal ro IrSe 8 ſius dreri timein
poſitionẽ. Ad ſcminegat᷑ ↄna:q; alia eſt di⸗ BEN B 4 en 5 an evlIISN irc Kehänml
uerſitas ſignificatoꝝ ꝗ&caο‧[7οιfalt e E.I5 10 0 aialeikt rongle. g o0&aial & ſnecratin
põnis: ꝛ ĩ alijs fallacis Ad tertiũ ðꝛ ꝙ ʒ illa irronale. Dicẽdũ ꝙ maioꝛ ẽ duplex eannſenſtsofansdinf
oĩo de rigoꝛe logice ſt modalis diuiſa⁊ non ex eo ꝙ iſta ↄiũctio vel põt ↄiũgere Alia ere onisconpofteere
Diffinitö vpoſita tñ ex vſu aliqñ capit ſeni opoſito inter terios. x ſic eſt va ⁊ cõpoſita. pia. Coticunett ſccido⸗
ſallacie xlinter ꝓpõnes ⁊ ſic ẽfalſa ⁊ diuiſa uc neſlediſͦse ofo diuln
is ſeE fallacia diuiſio. di Sily B o& aĩalyłẽ ſanũ vel egrũ clel eſten in Faru n
ESCctñ eſt pꝛi?. Fallacia hpic oĩs ſubſtãlia ẽ coꝛpoꝛeavłincoꝛ einaulnnkinfti
]dunſiõis idoneitas poꝛea: vl hioĩs linea eſt recta vłcur uaſtſend df
A õddecipiedi pueniẽs ex ua.vñ oẽs iſte ſũt vᷣe qñ ↄiũctio ↄn‚Ü⸗ noininndiut⸗ i⸗
ecoqꝙ oꝛõ aliq ↄpoſita git inter terios.⁊ ſũt cõpoſite.ſʒ ſũt fefuelheriennneen.
va ⁊ diuiſa falſa:vna ⁊ eadẽ manẽs falſe qñ ↄiũctio ↄiũgit int oꝛões ⁊ p ifnmneni ene
ſm materiã:dꝛñs ᷣm foꝛmã diuerſa pões:⁊ diuiſe.qꝛ ↄiũctio ꝑ ſe ⁊ pꝛio SGecild ahpremem e ven⸗
ſigmificat:q credit᷑ eſſe vera in ſenſi ẽ ↄiũctiua ꝑtiũ oꝛonis ⁊ ex ↄſequẽti moqus odiſfalaenegn narie
duuſo: eo ꝙ, vitatẽ bʒ ĩ ſenſu cõpoſi ipa ↄiũgit oꝛonẽ cũ oꝛõne Scoös ⁵mo Meicſaltzuend⸗
to.Cq apparẽtie buiꝰ fallacie ẽ oꝛo dus bꝰ fallacie diuiſonis puenit ex ſakoirarfuneline
cõpoſita bũs idẽtitatẽ ĩ materia cũ eo ꝙ aliqua deterĩatio pᷣt referri ad tennt
——————M ſaläiei ſ icn
Geiſänco ſniei
s roͤes

mnchſecdeſkfait
eſtdeccig iin oem
natimparaqnggſirdgo⸗
mq; un pang tinparn
Pmior e dupeer eꝛibipotei
loſterterios ſce da td
ſeſus nq; ſitd
cealſat diuiſz te enſs
uo. 1 nq; ſüt trig göefal
Hoaiai tole ykinronn
aial eſtrönale Soeil
ctduq mnr i depet
aiügtore Pöt ,iele
saſccſfit uſtr
õä
i ke ſni telegi
ogterfline
oſtängelgengrent
riswrteklec ſlan
e ge ictoi

o ſitdo ein j
1hEcopulatoiter , n

intel. dif⸗
onis fal⸗
lacie diui
ſionis.
glia diffi⸗
nitio fal⸗
lacie diui
ſionis.

quid loc⸗ꝰ
maxia et
dfia ma. ĩ
falla diui
fionis,

De Fallacia Accentus. Folio
diuerſa deterĩabilia.vt h̊ quo vidiſti lacias diuiſonis fientes:
hbüc pcuſiũ 5 pcuſtꝰẽ:ſʒ oculo vidiſti falła diuiſionis diuidit diuiſione logicali.
bũc ꝑcuſſũ:g oculo ꝑcuſſus ẽ. Dicen ¶ Notãdũ eſt tertio:q; pᷣmus mod⸗

xcix.

qs iſte terminus

dũ ꝙ mioꝛ: ẽ duplex:qꝛ iſte abłs ocu falſe dĩſionis ẽ qñ fit ꝑalogiſmꝰ ex eo ꝙ ina

liqᷓ oꝛõne aliq ↄiunctio ↄiungit ĩter terios ĩ
ſenſuvo:vł int ꝓpões ĩ ſenſu nõ:vt ĩ iſta of̃o
ne.duo ⁊ tria ſũt qnq;:illa ↄiũctio ⁊: pᷣt ↄiun⸗
gere ĩter iſtos duos terĩos.ſ.duo ⁊ tria:ita q

lopᷣt deterĩare h ꝑticipiũ ꝑcuſſus:⁊
ſic ẽ dĩſa ⁊ falſa:⁊ ẽ ſenſus:tuvidiſti
bũcꝓcuſſũ oculo:⁊ ſic ſeqᷣtur ↄcluſo
vlpᷣt deteriare bũc vᷣbũ vidiſti.⁊ ſic
eſt opoſita ⁊ vera:⁊ tũc eſt ſenſus tu iecto:⁊ tũc ẽ ↄpoſita
vidiſti cũ oculo hunc ꝑcuſſum: ſʒ tũc ꝙ illa oro ſit
non ſequitur concluſio.

¶ Circa bunc textum. q ſüt pia ĩꝑia.in iſto ꝑalogiſmo maioꝛ mi⸗
¶ ’ Notãduʒ eſt pᷣmo:ꝙ iſte terminꝰ noꝛa⁊ ſiłᷣ ↄclo ſũt duplices: eo ꝙ illa iũctio
diuifo capitur duptt. Inos large p qcunq etipt aiügere iter terioe vbiq; t ſicafa bo
ofone diuiſa in q terĩ oꝛdinant̃᷑ ᷣm ſitũ minꝰ na: pᷣmiſſe ſũt vere ⁊ ẽt ↄclło vel põt ↄiũge⸗
debitũ: iue illa ſit va fiue falſa. ⁊ boc mõ nõ e vbiq; ĩter ꝓpões:a ſic pᷣmiſſe ſũt fle: ⁊ etiã
capit᷑ in ꝓpoſito.Alioꝰ capit᷑ ſtricte ꝓoꝛõne clo:⁊ bñ vʒ ↄna. el pᷣt in pᷣmiſſis ↄiũgere

va. Vel ĩter ꝓpõnes ita
vna bypotetica:⁊ ſic ẽ diuiſa fal

ſũt paria ⁊ ĩparia.ſʒ qͥnq; ſũt duo ⁊tria qn

pꝛĩa ſpẽés

falle di.
illa ꝓpõ ſit vna cathegoꝛica de copulato ſub⸗

ſa.Et ſic fit ꝑalogiimꝰ. q̃cunq; ſũt duo ⁊ tria

diuiſa falſa faciente fallaciã diuiſionis. Et h̊ Ner terios:⁊ in ↄclone ĩiter ꝓpões:⁊ ſic ãbe

mõ capit᷑ in ꝓpoſito. Et dʒ diffimtio ei ſic pᷣmiſſe ſũt vᷣe ⁊ ↄclo falſa: ⁊ ↄa nõ vʒ.qꝛ cõ⸗/
intelligi.Diuiſio faciẽs fallaciã diuiſonis ẽ mittit Alla difidi ic pe
ofo falia:cuiꝰ ꝑtes oꝛdinãtur adinuicẽ ſᷣm ſi giſmꝰ.oẽ aĩal ẽ rõnale: vel irrõnale: ſed non
tũ mindebitu:q fvnirẽtur ſiue oꝛdinarẽtur oẽ aĩal eſt irrationale. ergooẽ aĩal eſt rönale
adinincẽ ſᷣm ſitũ mag debituz orño eẽt vera. illa coniũ vel. in maioꝛe põt diungere in
Sʒ fallacia diuiſiõis ẽ argumẽtatio ſophiſti ter ꝓpõnes.⁊ ſic ↄña eſt bona.⁊ maioꝛ ẽ diui

ca qᷓ ꝓpter idẽtitatẽ materialẽ ofonis diuiſe ſa falia. Ael illa cõiunctio vel:põt ↄiungere

falla dĩſiõis. Silr ſic põt fieri ꝑalo⸗

Alið etẽ
plum.

falſe cũ ↄpoſita xa vr̃ ꝓhare aliquã ꝓpõnem inter terĩos:⁊ ſic maioꝛ eſt ↄopoſita vera ſed

quã tñ nõ ꝓbat ppt᷑ diuerſitatẽ ſenſus eiꝰ a ↄnña non vʒ: ſed ↄmittit᷑ fallacia diuiſionis.
ſenſu oronis cõpoſite ve. Alit᷑ diffinit᷑. Yal- ¶ Notandũ eſt q̃rto: ſcðs modus
lacia diuiſiõis ẽ deceptio ꝓueniẽs eo qð ali ſiue ſcðᷣa ſpẽs fallłe diuiſionis eſt:qñ fit palo⸗
q ꝓceſſus rõcinatiuꝰ vr̃ ꝓbare aliquã ↄclu⸗ giſmꝰ ex eo q in aliq orone deteriatio pt oꝛ⸗
ſionẽ ꝓpeer idẽtitatẽ materialẽ ofonis diui dinari cũ aliq ðteriabili ſjm ſitũ minꝰ öbitũ
ſe falſe cũ ↄpoſita xa:quã tñ nõ ꝓbat ꝓpt᷑ di in ſnſu falſo:⁊ cũ alio deterĩabili ᷣm ſiti ma
uerſitatem ſenſus ofonis diuiſe falſe a ſenſu gꝗ debitũ in ſenſu vᷣo.vt in iſta ofone.tu vidi
oꝛationis compoſite vere. ſti oculo ꝑcuſſuʒ.iſte teriꝰ oculo pᷣt deterĩare

¶ 'Notãdum eſt ſecũdo:q cã appa⸗ boc vᷣbũ vidiſti:⁊ tũcẽ ↄpoſita va.vel põt de
rẽtie fallłe dĩſiõis ẽ or̃o diuiſa falſa: eadẽ ſᷣm termiare Rpticipiũ ꝑcuſſuz: ſic ẽ dila ſtã. et
materiã cũ ↄpoſita a:cuiꝰ ꝑtes ſeꝑant᷑ adin pᷣt ſic fieri palogiſm quẽcũq; vidiſti oculoꝑ
uicẽ:ſiue oꝛdinant᷑ ᷣm ſitũ vinꝰ debitũ: ꝓpt cuſſuʒ eſt pcuſſus: ſed nõ ꝑcuſſum oculo vidi
quã idẽtitatẽ credit᷑ ᷣ ſiẽ ↄopoſita ẽ va qẽt ſtipcuſſum: nõ pcuſſus ẽ ꝑcuſſus. maioꝛ et
diuiſa ſit va: ꝙ ſicut diuiſa ifert ↄcłonẽ fal⸗ mioꝛ ſunt duplices.eoq illa deterĩatio ocu⸗
ſam ꝙ ↄpoſita iferat eandẽ. Rñ cã apparen⸗ loꝛtam in maioꝛe ꝙ; in minoꝛe pot derer iare
tie ſiue locꝰ a dr̃a maxĩe ẽ iſti duo teri.or̃o ea hboc ꝑticipiũ ꝑcuſſum.⁊ ſic ↄña eſt bona:⁊ mi

dẽ ſᷣm materiã: ⁊ idẽtitas ſenſus ſiue ↄceptꝰ
Cã apparentie ſiue locꝰ maxiĩa ẽ iſta ofo.oĩs
orĩo dĩſa falſa eadẽ ſꝓym materiã cũ ↄpoſitavᷣa
dz hre eũdẽ ſenſuʒ ſiue ↄceptũ cũ illo cui ſub
oꝛdinat᷑ or̃o ↄpoſita vᷣa.Cã defectꝰ falle diui
ſiõis ẽdiuerſitas ſenſus of̃ois diſe falſe a ſen
ſu ↄpoſite ve.O Iſte textꝰ iſtiꝰ falle duo ſi int

modi.ſic ĩtelligit᷑. Duo ſũt terĩ cões nõ coĩci

dẽtes ĩ fiendo.ſzm ſuas rões for̃ales oẽs fal

noꝛ eſt falſa.vel põt determĩare boc vᷣbũ vi⸗
diſti:⁊ ſic minoꝛ eſt vera:⁊ ↄña nõ vʒ: ſʒ ↄmit
titur fallacia diuiſionis. —
¶ Komtra dicta pᷣmo ſic af. Hic eſt

ſcða ſpẽs
falle diui
ſionis.

dĩſio:ſoꝛtes exñs hõ nũc ẽ aĩal:⁊ tñ diffõ di⸗

uiſionis nõ ↄpetit ei:ergo ẽ inſufficiẽs¶ Se
cũdo ſic ar.vbi nõ ẽ niũ vnũ pᷣdicatũ ibi non

eſt niſi vna ꝓpõ:ſed hic duo⁊ tria ſunt qͥnq;

nonẽ niſi vnũ pᷣdicatũ: g nõ eſt niñ vna ꝓpõ
n ii

Adröes P

in oppm̃.

Diffö ac⸗
centus.
Diĩſio ac⸗
centus.

Diffõ fal⸗
lacie accẽ

pꝛimꝰ mo

dus falle
accẽtus.

Alið etẽ
plum.

ZTractatus Sextus.

nã pati:ſʒ iuſtos viros iuſtũ ẽ pẽde⸗
re g iuſtos viros dignũ ẽ penã pati.
Vltraq; pᷣmiſſaꝝ ẽ duplex:eo ꝙ h̊ di
ctio pẽdere pᷣt ꝓferri media loga vł
media b:eui.Si pꝛĩoꝰ:ſic maioꝛ ẽ vᷣa
⁊ mĩoꝛ fã.Si ſcðoꝰtũc eõ maioꝛ eſt
fã ⁊ minoꝛ vᷣa.⁊ ſic ↄ ẽ falſa ita ali⸗
q̃ pᷣmiſſaꝝ. Scðoꝰ ꝓuẽit ex eo ; Secunq⸗
aliq vox pᷣt eẽ dictio vel oꝛo: vt hic: modus.
tu es dqes:ſʒ quies ẽ requies:g tu es
redes.¶ Dicẽdũ q maioꝛ ẽ duplex
eo ꝙ quies pᷣt eſſe dictio vel oꝛo. Si
veliig ad ele ſit dictoò tũc ẽ falſa:⁊ ſequit᷑ ↄcło. Si
yuãdũ vel depꝛimẽdũ ſyllãm ſit oꝛo ſic ẽ va:⁊ nõ ſequit᷑ ↄclo. Silr
vniuſcuiuſcũq; dictiõſs. Et bic.quicquid fecit deꝰ ĩuitè fecit devꝰ
iſte accẽtꝰ dĩdit᷑ in accetũ guẽ acutũ coacte:ſʒ deꝰ fecit vinũ invite:g deꝰ Alið er.
⁊ circũf exũ.Gꝛauis ẽ qͥ ðpᷣmit᷑ in fi fecitvmũ coacte.dicẽdũ ꝙ maioꝛ eſt
ne. Acutꝰ accẽtꝰ ẽ qͥ in fine eleuat᷑ vł duplex:eo ꝙ iuite pᷣt eſſe oꝛovł dictõ
aciut᷑ Circũflex?ẽ q acui ⁊ depᷣmi Si dictio:ſic eſt vᷣa:⁊ nõ ſe equit̃ ↄcło
ſił.Arł circũflexꝰ ẽ qui ꝓcedit ab imo velpᷣteſſe oꝛo:⁊ ſic ẽ fã:⁊ ſequit᷑ ↄo.

aꝑ ↄñs nõ pᷣt ↄiungere int᷑ ppõęæs.¶ Tertio
ſic af. tũc eſt ſcõs mod falłe ↄpõnis: qñ aliqᷓ
dictio põt ferri ad diuerſa:ergo nõ eſt ſecun⸗
dus modus fallacie diuiſonis.
¶ Ad pᷣmũ ðꝛ ꝙ łʒ ſit dĩſio large ca
iendo illũ terim diuiſio:nõ tñ capiẽdo ſtri⸗
cte.Ad ſcðz ðꝛ ꝙ lʒ ibi nõ ſit niſivnũ pᷣdicatũ
vocalr: tñ pñt eſſe duo mẽtaliter. Ad tertiuzʒ
negat᷑ ↄña:qꝛ boc ẽ diuerſimode.qꝛ ſcðs mo⸗
dus falłe diuiſionis eſt qñ illa dictio fert᷑ ad
vnũu ᷣm ſitũ minꝰ debituʒ in ſenſu falſo.et ad
aliud ᷣm ſitũ magis debitũ in ſenſu vero.
Equit᷑ de falla accẽtꝰ. Accẽ
tus ẽ certa lex vel rła ad ele

⁊ ꝓcedit ĩ altũ:⁊ finalr tẽdit ĩ imũ vt ¶ Silr bic quicũq; hʒ dilectionẽ ſu⸗

brem. ¶ Fallła accẽt?ẽ idouęitas de ꝑnã bʒ dilectionẽ ði vſurariꝰ bʒ dile Alið et.
cipiẽdi ꝓueniẽs ex multiplcitate di ctionẽ ſuꝑnã:ergo vſurariꝰ bʒ dile⸗
ctionis eiuſdẽ ſm ſbam: diuerſe ſm ctionẽ dei.dicendũ ꝙ bec diciio ſup
modũ pferẽdi diuerſa ſient ſ.Cã ap nã põt capi dupłr. noꝰ vt eſt dicto
parẽtie bꝰ falle ẽ vnitas dictõis ſᷣn ⁊ ſic minoꝛ eſt falſa ⁊ ſequit᷑ concło.
matiaʒ vel ᷣm ſbaʒ ſolũ. Cã defectꝰ Alio mõ põt eſſe oꝛo ⁊ ſic eſt ᷣa:⁊ ñ
ẽ diuerſitas ſigtoꝝ ¶ Iſtifale duo ſequitur ↄcluſio.¶ ¶ Silr bic. metuo
ſũt mõl. ¶ ¶ Pꝛio/ ꝓuẽit ex eo ꝙ aliqᷓ longas peunte noctes lidia doꝛmis.
dictio pt ꝓferri diuerſis accẽtibꝰ vt nde hec dictio metuo põt eſſe di⸗
B. oĩs ppis ẽ arboꝛ,gens ẽ pplũs? ctio vel oꝛatio.
gẽs ẽ arboꝛ. ¶ Dicẽdũ ẽ ꝙ maioꝛ ẽ Lirca bũc textum.
duplex:qꝛ pꝛia ſyllã dictiõis pplũs ¶ Notandũ eſt pꝛio:ꝙ iſte terminꝰ
pᷣt ꝓferri lõga.⁊ ſic ẽ vᷣa:⁊ ſõ ſequit
y. vel pᷣt ꝓferri bꝛeuis ⁊ ſic ẽ flã ⁊ ſe
quit᷑ ↄ.¶ Silr h.oĩs ara ẽ in tẽplo.
ſtabulu poꝛcoꝝ ẽ ara:g ſtabulũ poꝛ

bendi dictionẽ imõplexã.¶ Dr̃ notãter ſigen tus.
di:ad riam eilonis e⸗ debrelnoni in
unmn pe 22 cantu vel in melodia:qꝛ talis eleuatio ve de
coꝝ ẽ in tẽplo.Dicẽdũ bic ſic pꝛius. pꝛeſſio nõ mutat ſiẽtionẽ.¶ Dr notãter incõ
¶ Siłr hic. qcquid bamat᷑ bamo Cà plexã ad dr̃iam oꝛationis ↄpoſite vel diuiſe.
pit᷑ mulier amat᷑ꝙ młier bamo capi ¶ Sñ̃iin iſto mõ ꝓferendi vel ſcribendi q̃ttu

tur. Dicẽdũ q maioꝛ eſt duplex:iõ q; oꝛ accidũt. Pꝛimo cõtinuitas ⁊ interruptio

Alið exẽ

HH 5.. 12 ira oĩs em̃ dictio debet ꝓferri ſiue ſcribi ↄtinue
oretio pamaf pt Keiast BS lr ſine ſuarũ partiũ.i.litterarum a ſyllabarũ in Quattu⸗
tiõe vel ſine.aſpira ſi. . ſcᷣoꝰ:ſic terruptione. ¶ Scdo accidit tp̃s in pnuncia oꝛ accidẽ
vera: ⁊ nõ ſeqᷣtur ↄcluſio.ſi ſcoꝰ:ſic tione ſuarũ partiũ:ita ; alique dictiones ꝓ⸗ tia accen
ẽ falſa.⁊ ſequit᷑ ꝰ.¶ Cel ſic.quoſcũ ferũtur longe ⁊ alique bꝛeues.¶ Tertio acci/ tus dictõ
q viros iuſtũ ẽ pendere dignũ ẽ pe⸗ dit dictionis aſpiratio: ſcribitur enim dictio Vis,

Alið et·

accentꝰ capit dupłr. Inoꝰ large:⁊ tũc deſcri Acce ki⸗
bit᷑ ſic. Accẽt? ẽ modꝰ ſiendi ꝓferẽdi vel ſeri nes e.

Mken matenüci alundictlon
A gengumetatioſopbi 3
I vi Biiopperetie ſin loe⸗
n fidvotermini ſch dictio tac
41 atifnn fgnificni Oede
ti cententus eſtiſt oratio⸗

N

(önmtenii dz baden eice

arldefectus fallacie accetr⸗
ſgnifcatiülins dictionis ein
liſclia ſgmificato alten de
lettus ſti? fallacie dno ſun
lgrur. duo ſunt tennini com
etes in ſignificado lcz wue
Ees fillasactemus muͤch f

(otadu eſtternog
ie hlacte accetus eſtcift ung
ll faereocgtnel n rone
in Cto cui aliqua ſPllabapote⸗
Abenio: t ſedz boe diuerta
Nriopopul babetaliuc ſie

De falla. accenttus c.
qñq; cũ aſpiratione:vt bamo.qñq; ſine aſpi⸗ cia accentus ſcõᷣm pꝛimum modum

ratione:vt amo.¶ Quarto accidit dictionis ₰„ .
accentus: ⁊ boc capiẽdo accentũ ppꝛie: ⁊ iſto ¶ Quarto notãdũ eſt ꝙ ſcdðs mod⸗

modo capiẽdo accent diffinit᷑ nic. Accẽtus eñt qñ fit argumentatio ſophiſtica ex eo ꝙ
eſt vox pꝓlata ſm eleuationẽ vel dep̃ſſionem vox vna ſcöm materia pot eſſe dictio vel ofo

r „Ae) ſm eiꝰ diuerſas partes.Et boc mõ capiendo vt bec vorx quies poteſt eſſe due dictiões.ſcʒ
Narſty ialulatſ accentũ ſolet dinllipet accẽtũ Graus acemti boc nomen qui:x boc verbum es. Sel poteſt Seſich
— (Scdy ni gli, ⁊ circũſ etũ.⁊ boꝝ diffões ſatꝭ patẽt in textu eſſe nomen ſignificas idẽ ſicut requies.Pꝛi⸗ ſpẽsfalle
Reed 6 Geren Cn 5 46 mo modo babet duos accentus pꝛedominã⸗ accentus
gſz chio hel 0io: bie⸗ intel dil⸗ ¶ Notãdaũ eſt ſecũdo: falla gecen tes. Secundo modo non babet niſi vni. Et
Auezenig “ imnttiõis tus eſt deceptio ꝓueniẽs ex eo aliqs ꝓceſ poteſt ſic fieri paralogiſmꝰ. Tu es quies: ſed
Ati gnmaloꝛ . 3 llacie ſus ratiocinatiu videt᷑ ꝓbare aliquẽ ocluſi⸗ quies eſt requies:ergo tu es requies tra⸗
es pteſſe dicn edupeer 3 ins one: ꝓpter idẽtitatẽ materialẽ vniꝰ dictiõis qᷓ; pꝛemiſſaꝝ eſt duplex eo ꝙ illa vox quies
icé ſſrr clopel 0ℳ0,O zecemus cñ alia dictione: qua tñ nõ ꝓbat ꝓpter diuer in vtraq; poteſt capi vt eſt due dietiöes. fic
. 4 Erſegulk ck) ſitatẽ eiꝰ ab alia. Aliter di init ſic. Fallacia ↄſequẽtia eſt bona.ſed ſic minoꝛ eſt falſa. Rl
Rpöſequlf Nclo.O accentus eſt argumẽtatio ſ. ophiſtica: que ꝓꝑ poteſt accipi in vtraq; pꝛemiſſarũ vt eſt vna
. afeat de iuite ſteitde⸗ idẽtitatẽ materialeʒ dictionis cũ alia dictio⸗ dictio:⁊ ſic cõſequẽtia eſt bona.⁊ maioꝛ falſa

giuteiteſſecio,ldie
ſceſ parno ſeguf oh
ſeoiotſcefiͦnſeguky⸗

keck iniinttes de
1ccacte dicöcſighmalczet

Quid lo⸗
cus maxi
ma? dif⸗

ne videt p:obare aliquã concluſionem quaʒ dlel poteſt cap? in maioꝛevt eſt due dictiões
tñ nõ ꝓbat ꝓpter diuerſitateʒ es ab alia.Cã

pob r diue e* .à ain minoꝛe vt eſt vna dictio: ⁊ fic ambe pꝛe⸗
apparẽtie fallacie accẽtus eſt dictio eadẽ ſo⸗, miſſe ſunt vere ſed conſequentia non valet:

mem materiã cũ ali Rloevte ne guia committitur fallacia accentus
dit᷑ q argumẽtatio ſopbiſtica ꝓbet ↄcluſo⸗ —
Järs nelor, Rein is ¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur

—

nẽ. Eñ ca opparẽtie ſiue locꝰ dꝛia marie eſt

4. Kc9 ſerentia iſti duo termini ſcz dictio eadẽ m matoriaz. Deceptio ꝓueniẽs ex multiplicitate dictõis
dic uichcg bz dlectiohe ⸗ mari.in. eadẽ m ſignificatũ. Sed loc? maxima fal plura ſignificãtis eſt fallacia equiuocatiõis:
Nechone D pfuran bzdile S lacie accentus eſt iſta oꝛatio.oĩs dictio eadẽ ergo no fallacia accẽtus. Secundo ſic ar
9

noni ergo vſuraro b diie⸗
c..dicencti qber diclioſih
api duplr. einopt eſt diei⸗
weeſt taſa t ſeguut conch,.
poteſſeoio ?ſceſt hari

ſcõᷣm materiã dʒ babere idẽ ſignificatũ. Sʒ guitur.in ſto paralogiſmo quicqͥ bamatur
cauſa defectus fallacie accẽtus eſt diuerſitas bamo capit᷑.ſʒ mulier amat᷑:ergo mulier ba
ſignificatiillius dictionis eiuſdẽ ſcõm mate mo capit.ſolet afſignari fallacia accentus:
riã ſolũ a ſignificato alteriꝰ dictionis.¶ Iſte falła accẽtus nõ ꝓuenit ex diuerſitate accen
textus. Iſtiꝰ fallacie duo ſunt modi ſic intel⸗ tus. ¶Tertio ſicaf.nõ ponit᷑ falla ex ꝑte tꝑis
ligitur. Duo ſunt termini cõmunes nõ coin⸗ male ponit fallacia er ꝑte accẽtus.
cidẽtes in ſignificãdo ſcðʒ ſuas rõnes

cuſo. (Sllr bic.metno ,
cunte nocteslidia dorns
cdictio metuopot eſe d

foꝛma Fnrif S I= 2
les oẽs fallas accentus mũdi ſignificãtes. ¶ Ad pᷣmũ ðꝛ ꝙ lʒ deceptio ꝓuemi⸗ Ad riti

5 . ens ex multiplicate dictõis pla ſientis qͥ eſt nes in op
¶ NMotãdũ eſt tertio:q; pᷣmꝰ modus ætuatltr vna ſit fallacia eqͥuocatõis:nõ tñ de⸗ poſitum.

. ie accẽ ñi fi Etati ceptio ẽs ex dictione q̃ eſt ſolũ materi
. Pꝛiĩa ſpe fallacie accẽtus eſt qñ fit argumẽtatio ſophi ceptio ꝓuenies ex dicti eſt ſolü maten
nano. tertun Hai fala ſtica ex eo æ in aliqua oꝛõne ponit᷑ aliqua di⸗ aliter ⁊ potẽtiali vna ¶ Ad ſcðᷣm ðꝛ ꝙ tznon
Cbinabiets ſe temi? caie accen ctio cui aliqua ſyllaba poteſt ꝓferri longa l ibdier ſitas accẽtus ſtricte capiedo accẽ
müeſthnio d lineci e Ius. Vl bꝛeuis: ſcdðʒz boc diuerſa ſignificat. vt iſta tũ: tñ beſte eſt ibi diuerſitas accẽtus large ca
menke Ano lorge⸗: JYMB

piẽdo accẽtũ.¶ Ad tertiuz negat᷑ añs:qʒ illa

vit duplr. er dictio populꝰ habet aliud ſignificatũ qñ pꝛi⸗ accett ns: q-
en vii n gn Ayalſe Nei a 5 fallacia cõtinetur ſub fallaciaaccentus

et enohſt 8 cirtfiits ma eius ſyllaba eſt bꝛeuie aliud qñ eiꝰſylla

miſſaꝝ:vt bʒ pꝛimã bꝛeuẽ ⁊ ſic maioꝛ eſt falſa

min nenc neſlei pabe aborn lr eteanen inen n e Eaqf de kalla figure dl⸗
mdenn ig eunid e põt ſic fieri arale iſmꝰ. Oĩs populus eſt ar Ectiois falla figure dicti
lumuag i vctingini boꝛ gẽs eſt Popuſnseg ges eſt arboꝛ. Maioꝛ: onns vltio ponit᷑ inter
õ ⁊ minoꝛ ſunt duplices:eo ꝙ iſte terminꝰ po⸗/ Vj fallas in dictione: qꝛ fa Diffõ fal
nnann nhenl in pulus in vtraq; pꝛemiſſaru poteſt capi vt bz RA cit multiplex fataſticũ. laciefigu
hni won inmn, pꝛima longam: ⁊ ſic maioꝛ eſt vera ⁊ mioꝛ fal ¶ Figura emm eſt qᷣ terio vel terĩs re dictio⸗
ha gen iue ii u chna en bona. Belpot capiin vtraq; pae, (udit termio: vt circulus. teris: vt nis.
P

⁊ minoꝛ vera. ⁊ bene valet ↄna. Nel ponitur triangulus quadrãgulus: ⁊ ſimilitu

cSca i e gui gi in maioꝛe: vt bz pꝛimã lõgã: ⁊ in mĩoꝛe t bzʒ dinarie 5 accipit. ¶ Falla figure di
ruii140 Mtogle⸗ e pꝛimam bꝛeuem:⁊ ſic pꝛemiſſe ſunt vere a cõ ctionis eſt ſimilitudo dictionis cum
e alcne ſ Gnrden ſequentis non volet: quia committitur ſalla dictione penes finalem terminatio⸗
9,,aio. N .
pi.

n uij
„£●

Tractatus Sextus
nem inꝑte nõ idẽ ſignificante ⁊ facit quid vero dicit rẽ de pᷣdicamẽto ſub

„

Quid in multiplex fãtaſticũ Eſt aũt młtiplex

tiplex fã fataſticũ qñ aliqᷓ dictõ ſignificatviũ
taſticum. ⁊ videt᷑ ſigificare aliud ꝑpꝑ ſilitudi⸗
nẽ quã hʒ ĩ ꝑte cũ alia dictõ.vt vide
re ſigmficat paſſionẽ ⁊ videt᷑ ſignifi⸗
care actionẽ ꝑꝑ be eſt ſile buic vꝓbo
agere. Cã appentie bꝰ faile eſt ſilitu⸗
do dictõis ĩ pꝑte cũ alia dictõe nõ idẽ
ſiginficãte.Cã defect? bꝰ falle eſt di

ſtatie. Similiter hic. do tibi ſolñ de⸗ Alið erẽ
nariũ:ſed ſolũ denariũ nõ babeo: go plum.
do tibi qð nõ habeo. ¶ Dicẽdũ qꝙ; h̊
dictio ſolũ:diẽ relationẽ:qꝛ vt habet
in ſcdo elẽchoꝝ:ſolũ ðꝛ quaſi nõ cum
alio ⁊ hec dictio qð dicit ſubſtãtiam

⁊ ſic pꝛocedit᷑ a relatõe ad ſubſtãtii
Sibłi bic. aliquis dat cito equũ: ſ nõ Alið exẽ
bʒ cito equũ.ergo aliqͥs dat citõ qð pluʒ

uerſitas eoꝝ qͥ videt eẽ ſilia ſta aũt nõ bʒ.icẽdũ q; nõ ſequit᷑iꝛ cito di rm icit lrge
Pꝛimus. ſilitudo fit tribꝰ mõis.ſ.voce ſignifi⸗ cit modũ actus ſiue qualitatem ⁊iqð 4 hin anſteilditit⸗ ſtt
moa fal⸗ catõe:⁊ ſuppõe.⁊ ſᷣm h̊ tres ſũt modi dicit ſubam.⁊ ſic ꝓcedit᷑ a qualitate rmn n uure dictlset
lacie ſigu buiꝰ fallłe. Pꝛimꝰmodꝰ ꝓuenit ex ſili ad ſubam.Silr ſi ꝓcedit᷑ ab vna ſpẽ aſ⸗ Pceſſusfoci
re dicton termiatiõẽ dictõis cũ aia dictõe.vt vniꝰ pᷣdicamẽti ad aliã vt q;toſcũq; Alið etẽ a gni tifonen⸗ ſün
q̃liſcũq; ẽ muſa talis ẽ poeta ſʒ muſa digitos beri habuiſti hodie hẽs ſed pluʒ aönscialu dictone ne
eſt fei giis. poeta ẽ feĩ gñis.Dicẽ⸗ decẽ digitos heri habuiſti.gᷓ decẽ di füͤhn gerfmlincinn

dũ negãdo ↄnaʒ qꝛ nõ ſeqtur:ꝙ ſi al gitos hodie hẽs:poſito qvnũ amiſe ⸗
qua ſint eiuſdẽ terminatiõis:ꝙ ſint ris.Dicẽdũ ꝙ nõ ſequit᷑:qꝛ bec dictõ iſtr gediſim tuctneſt
prprea eiuſdeʒ gnis. Silr bic:oĩs aqᷓ qẽoſcũq;: dicit qtitatẽ ↄtinuã ⁊ hec ͤfgufcröeiln dicdis
Alið exẽ eſt bumida:fuui eſt aqua:s fluuiꝰ ẽ dictio decẽ dicit quãtitatẽ diſcretaʒ ſancſerkoröne.(Aluerd

pa bumida &l Dicendũ nageqt nec Xerti modꝰ pzouemt er diuerſa Ali ere aſnenigalagun⸗
pis opz ꝙ ſi fuuiꝰ ſit aqua: &cq di⸗ ſuppõne terĩ. vt bõ ẽ ſpẽs:g aliquis Plum, enefanee in
cat᷑ de aqua:ꝙ b etiã dicat᷑ de fluuio bõ eſt ſpecies.Et bic.hõ eſt digniſſi titpbat ppterdiſſml

ſub eadẽ terminatione.¶ Ał ſic oĩs ma creaturaꝝ ergo aliquisbomo eſt
hõ ẽ albꝰ.mulier ẽ bõ.ꝗ mulier ẽ albꝰ digmiſſima creaturaꝝ hic ẽ ꝓceſſus
ñ in oĩbꝰ pᷣdictis ꝓalogiſmis ma⸗ a ſimplici ſuppõne ad ꝑſonalẽ.Silr
ſculinũ ĩterpᷣtat᷑ feim. S vo foꝛmet᷑ bic oĩs hõ eſt aĩal.ergo oĩs hõ eſt h Tertius neiltefiamedicigsdict
ſic ꝑalogiſmꝰ.muſa ⁊ poeta ſiłr ter⸗ aĩal. Silr bic. aĩal eſt ſoꝛtes. aĩal eſt modus tuntemo tdie⸗
minãt᷑ in a.ſʒ muſa ẽ feĩ gñis: ⁊ po plato ⁊ ſic de alijs:g aĩal eſt oĩs bõ. itlnie — —
eta.tũcimõ ẽ ibi falla figure/dicõnis. Pic fit ꝓceſſus a puůbꝰ determinatt· . gorkofo ſitis —
Secũqs. Iʒ falla ↄntis a cõiter accidẽtibꝰ: vt ad vnã determinatã Etiſte modꝰ ſo Alið eré faifiano elaſgnftmi
modus. pPoſtea patebit. Scðus mod puenit let appellari vniuocꝰqꝛ ille teriꝰaĩal plu; i klefigue dichöis eſt becof
ex mutatiõe vniꝰ pᷣdicamẽtiin aliud vmuoce⁊ eqlr ſe hʒ ad oĩa ſuppoſita Alið etẽ uftsalten dictöi rel ofon
UAel qñ vna ſpẽs vmꝰ dicamẽti mu Cñĩ qualʒ pᷣmiſſaꝝ ſuppõit ꝓ vno ĩ plu,ʒ 8 innfiatone vel ofioniffcnn

ſcris vel oſgmificatoisilli
(öͤniscum alis dictione vel o:

¶ Notandüͦeſt ſecundoqg

tat᷑ ĩ aliã ſpẽm vt h̊ qcqd beri emiſti ↄcluſione vo pluribꝰ.⁊ ſic variat — defect'fl⸗
bodie comediſti carnes crudas beri eiꝰ ſuppõ.Et intelligẽdũ q in pᷣdict Alið exẽ ci lfniftati⸗ vel⸗
emiſti:ergo carnes crudas hodie co quale qͥd interpᷣtat᷑ h aliqᷣd.i.cõe vel pluʒ fte —☛☚ dictio
mediſti Dicẽdũ nõ ſeqᷣtur qꝛ qᷣcqd vlłe interpᷣtat᷑ ſingulare. Si em̃ aĩal tinelette deslürn
dicit rẽ de pdicamẽto ſubſtãtie? cru ĩterpᷣtat᷑ h̊ aliqq ⁊ tũc arguat᷑ aĩal eſt otabile. wifgnfinn nnice
Alið exẽ dũ:dicit rẽ de pᷣdicamẽto qlitatis et ſoꝛtes:aĩal eſt plato.⁊ ſic de alijs.g Alið erẽ Wsßigmedigi ſiugföes
pluʒ ſic ꝓcedit᷑ dę vno pᷣdicamẽto ĩ aliud aĩal eſt oĩs bõ.eſt bonũ argumẽtũ ſi pluʒ eimfiſfine dnin
Sillłr bic qᷣcqᷣd beri vidiſti bodie vᷣł cut h. ſoꝛtes currit.plato currit. ⁊ ſe. Wall. wnsd
des.ſed albũ heri vidiſti.ergo albuʒ de alijs.g oĩs bõ currit. Silr hic nõ Bꝛeui / Ternonotz .
bodie vides.Dicẽdũ ꝙ nõ ſeqt:qꝛ al ſeqꝭ q fit ꝓceſſus ab ĩmobili ſuppõ taspbi. aſefeeddet
bũ ſignificat per modũ qualitat qc⸗ ne ad mobilłẽ.vt oĩs hõ eſt aĩal. goĩs gra cogin tedin
l en aine

eledesoſtomnimt
uqnͤſegult ebecdiei
Pdiar jntueotmi 1bee
N dict qnäntatidiſete.
n mnocd olenterdiuere N
eteri t hoe ſpis linis
eaes Etbic oeſt digniſt
turar ergoolouisbonoett
mcqeaturax cẽ peeſits
1ſuppone ad gſonali.
eſtain. ergooisboefhn⸗
bic aialeſt iues al tns
cde Ans; ailleſ cſo
ceſſus pliby Kerne
Ctennimti Etſſeme
lmn mmnonllelni i V
clt ſe a0 in ippo a ⸗

211
Xe

ctionis,. ſignificationẽ vel ↄngnificationẽ cũ ea:iſta tera ſunt ſilia.ideo ↄñ cõmit
tñofoẽ falſa. Eã defectꝰ fal figure dictõis lacia figure dictionis. Unde dicitur in textu

pꝛia ſpẽs

De falla.figure dictiouis ci.

bõ eſt h aĩal.⁊ ſicde alijs.os tres eẽ ſilis ĩ ſito vel coõñgnificato. Et poteſt ſic
mõs pomt ariſtoteles dicẽs figu fieri Kan .muſa ⁊ poeta er
i. , S 3 Starne 1d vp in a: ſed muſa eſt femini gñis ⁊ poeta ¶¶ Ad
à dictois fit qñ interp̃tat᷑ nõ idẽ vjł ina:ſed muſa e 5
diuerſ um. vt maſculmni feimdl nen⸗ teeA eronerur vegindo naux-
1 a11 ſo. jd inter̃ &ει7nnttit fallacis figure dictõis: qa ꝑꝑ ſilem
truũ vl ecõuerſo.Et rurſus q Id interp̃ teriationẽ vni dictiois cũ alia dictiõe nõ ſeqͥ
tat᷑ quale vel quãtn. Iteꝝ qñ cõe in⸗ tur ipᷣa hẽat ſilem modũ ſignificãdi cũ alia
terpꝛetat᷑ ſingulare vel boc aliquid. ſitr nõ ſeòt oĩſaq ẽ buida:ſecana ẽ aqᷓ ergo ſe
¶Circa bunc textum. cana ẽ buĩda:q;ꝛ ꝑꝑ ſititudinẽ terlationem il⸗
melt. ¶ Notãdũ eſt pꝛĩoꝙ figura dictio li ter ſecana c lio terio aqͥ n dz attribui.
1 *

diffonis.
Fallacie.
figure di
ctionis.

ſcm materiã ⁊ foꝛmã.vñ qñ dicit figura di⸗ re ſitr terminat᷑: ſzʒ agere ſignificat actionẽ. g
ctiõis.ly dictio ibi capit᷑ large ꝓ dictione ad 1 videre ſignificat actionẽ: quia pꝛopter ſimi
plm inſlituta ſiue illa dictio ſit incõplera ſi⸗ lem termiatioanẽ illoꝝ duoꝝ yboꝝ nõ ſequit᷑
ue ofo. Falla figure dictõis eſt deceptio pue ꝙ; debeaàt br̃e ſimilem ſignificationẽ. Secũ⸗

niẽs ex eo ꝙ aliq ꝓceſſus rõcinatiuꝰcredit᷑ dus mod ſiue ſca ſpẽs ẽ qñ fit paralogiſinꝰ i

ꝓbare aliquã ↄcluſionẽ:ꝑꝑ ſilitudinẽ dictõis ẽt eo ꝙ ſ ſigno diſtributiuo vni p̃dicamẽ⸗
vel oꝛõnis cũ alia dictõne vel alia oꝛõneiquã tiqò includit terĩʒ ſiue diſtributiõis ſumitur
tñ nõ ꝓbat ꝓpter ſimilitudinem dictõis: vel eriminꝰ alterius paedicamemi pꝑ ſilitudinẽ
oꝛõnis cu alia dictione: vel alia ofone quã tñ Qquâ hʒ ſignü diſtributiuũ vniꝰ pꝛedicamenti

ms: vt ad ꝓpoſitũ ſufficit: eſt dictio vel or̃o ſi diectiui feiĩ gis illi terio ſecana:ſicut attri
milis cũ alia dictõe vel ofone: cũ q̃ tñ differt buit᷑ illi terioaq. ¶ Silij nõ ſeqͥt agere ⁊ vide

Secũda
ſpecies ę
iuſdem

1 4 7 5 . e — — „ „ 19 „ . „ — .
nõ ꝓbat ꝓpt diſſimilitudinẽ ſignificationis õ aralierlarie
vel ↄſignificatõis illiꝰ dictõis vel oꝛõnis cuʒ ⁊ ſic fit ꝑalogiſm.qᷣcqͥq beri emiſti bodie cõe

alia dictõe vloꝛõne. ¶ Aliter diffinit ſic. fal⸗ diſti crudum beri emiſti. ergo crudum come
lacia figure dictõis eſt argumẽtatio ſopbiſti ini.d; um er alogann Hicirur con⸗
ca:q videt ꝓbare aliquã ↄcłonẽ ꝑꝑ ſitudinẽ ſequenter gando conſequentiam:quia cõ⸗

. — —

dictõnis vi oꝛõnis cu alia dictõne vel oꝛõne Mittit fallacia figure dictionis: quia ſub ſi⸗-

quã tñ nõ ꝓbat ꝓpter diſſimilitudinẽ ſigni Ino diſtributiuo ſubſtantie ſumitur termin⸗
ficatõis vel ↄngnificatõis illiꝰ dictionis vel de predicamẽto ò litatl. ſ.cruduͦ Dilr no ſeq
oꝛõnis cum alia dictione vel oꝛatione. qncũq; fuiſti piñ fuiſti hõ:ſʒ bis fuſti parin

. ie „ & bis fuiſti bõ:q; ſub ſigno diſtributio pᷣdica⸗
¶ Motandũ eſt ſe ecundo:ꝙ cã appa⸗ menti qñ ſumit᷑ teriꝰ ð pꝛedicameto qlitatis

rẽtie falle figure dictõis ẽ dictõò vel oro fiłlis S— —
Ouid lo cũ alia dictõe vel ofone. Uñ locꝰ ſdꝛia marie ¶ Quar to notãdũ eſt ꝙ; tertius mo
cus maxi fallacie figure dictõis eſt iſta duo cõplera di dusſine tertia ſpẽſẽ qñ fit ꝑalogiſmꝰerx eo

maa dria ctio vł ofo ſilis cũ alia dictõe vel ofoe ⁊ ſilis varlat᷑ ſuppõ teri.ſ.ſuppõ ↄfuſa tm̃ ĩſ upponẽé
ðterĩata cet᷑is ſilibꝰpinanẽtibꝰ. vt H. ois bõ ẽ

lĩe in ſignificatio vel ↄſignificatio. Sʒ locꝰ maxĩa
ſalart fi falle figure dictõis eſt bec or̃o oĩs dictio vel aĩal:g aĩal eſt oĩs bo:ibi ille teriaial in añte

—

gure di⸗ ofo ſilis alteri dictõi vel oroni dʒ br̃e ſimilẽ bzʒ ſuppõeʒꝰfuſaʒ tm̃:⁊ in ↄñte deteriatã ⁊ ce

a nõ vz: ſʒ cõmitrit᷑ fal⸗

eſt diſſimilis ignificatio vel ↄfignificatio di ꝙ hic e falla figure dictõis oĩs hõ ẽ ſpẽs: ẽa⸗

Tertia
ſpecies e
iuſdeʒ

ctõis vel oronis ab alia dictione vel ofoe cui liqᷣs bõ ẽ ſpẽs:iʒ tñ magis videt᷑ falła equiuo

eſt ſitis. ¶ Iſte tert/ Tres ſut modi bui falle cationis: q; ille teri bõ equoce capit᷑ iĩ añtex
ſic intelligit᷑ Cres ſũt teri cões nõ coincidẽ/ in ↄñte: vt patuit circa fallam equocationis.
tes i ſignificãdo m ſuas rões foꝛmales oẽs ¶ Dimiliter ðꝛ iu tertu ꝙ p cõmittit᷑ fallacia
fallas figure dictionis ſignificãtes ꝑ qs iſte figure dictõis oĩs bomo aial:g ois bomoẽ
allefigui terinꝰ falta figure dictionis diuidit᷑ diuiſõe bocaĩal:ſʒ tñ mag videt᷑ ꝙ ſit falla oñtis a ſu
ferdictoõſ logicali. perigꝛi ad intrtns kne diſtributiõe ſuperio
. S. „ ris ⁊ ſine conſtantia inferioꝛis: fi non cõmit
¶ Tertio notãdũ eſt: qᷓ pꝛimꝰ⸗ modꝰ teret᷑ falła oñtis:ↄña eſſer bona. de iſtis plu
ſue hala ſpẽs falle figure dali ẽ oñ fit ra alia videbuntur in logliass.
ogiſm ex eo ꝙ in ipo põit᷑ aliq̃ dictio q̃ẽ „⸗ õ .— .
milis alteri dictiõi in teriatiõe ⁊ ꝑꝑ ̊ credit᷑ ¶ Cõtra dicta pꝛimo ſic grguitur

Tractatus Sextus

Figura ẽ q terio vel termis claudit᷑ſʒ dictio Cꝗ defect? eſt diuerſitas eoꝛundem
nõ claudit᷑ terĩo vł teris. nõẽ figura dictio ¶Huiꝰ falłe tres ſunt modi Pꝛimꝰ Pꝛimus.
nis ¶ Secũdo ſic arguit᷑.nõ põit᷑ falla figure modus puenit ex eo ꝙ aliquid vep̃⸗ moc fii

tio ſic arguitur. bic variat᷑ ſuppõ aĩal ẽ genꝰ. credit᷑ dici de accñte eꝰ a q ẽ diuer⸗ entis

bõ ẽ aĩal. bõẽ gen.⁊ tñ ibi non eſt fallacia ſũ. Ael ſic qñ aliqd pꝛio attribuit᷑ rei
fi ure dictionis ſed equiuocationis.ergo ter ſubiecte ĩ pmiſſis:⁊ poſtea attribuit
tius modus eſt inſufficiens. ciꝰ accñti incõcluſione. vt bic bõ eſt

ꝛimũ dicitur q iʒ ibi non ſit ſpẽs.ſoꝛtes eſt hõ ſoꝛtes eſt ſpẽs.
Ad ratio ahenn antan echin iſte terĩnus ¶ Dicẽdũ ; nõ vʒ ꝛ ille terĩn⸗ ſpe
nes ĩ op. ſigura dictiis pꝛime intetionalriñ bñ eſt ſi cles qͥ eſt attributũ aſſignat᷑ ĩeſſe ſoꝛ
gura dictionis ſi capiatur ſ. de intẽtionaliter ti qͥ ẽ acchñs:eo ðꝛ de boĩe qð ẽ res .
Ad ſcõm ð: negãdo añs: q; falla figure o:õ ſubiecta. ¶ Silr bic aĩal eſt genꝰbõ Alia ex
nis tĩet ſub falla figure dictiet. Ad ent eſt aĩal. go bõ eſt genꝰ. Sil Hoẽ es 6 pla.
um ðꝛ negãdo ↄnam:qꝛ teyti mod intelligi le ſt
tur dũmõ variat᷑ ſuppõ cõfuſa tm̃ in deteria⸗ naturale ſtatua e es. ergo ſtatua eſt
tam ⁊ non qñ variatur ſuppõ ſimpler ĩ perſo⸗ H nõ ſequit᷑.qꝛ naturale vᷣe
nalem vel econtra. .. o fpdicat᷑ de ere.⁊ ꝓpter boc attribuit
Equit᷑ de fallacijſ extra dicti in ↄcluſione ſtatue:qð nõ eſt verum.

oneʒ:q̃ ſunt ſeptẽ.ſaccidens Silr h.cognoſco choꝛuſci:choꝛuſcꝰ

Falla. ex aga nmip e.E
dictiõöem A elencbi.petitio pꝛincipij.ↄns Dicẽdũ ꝙ nõ oʒ ꝙ ñ cognoſcas cho plum.

nõ cã vt cã.ſᷣm plures ini rogatõeſ ruſcũ ſᷣm ſe: ꝓpter boc cognoſcas Secũa⸗.

vt vnã.differunt iſte fallacie a falla- ſub illo accñte:qð eſt veniẽs.¶ Se⸗ modus. füeng

Dĩa ſalla cijs in dictione.qꝛ fallacie in dictiõe cũqꝰ modꝰ ꝓuenit ex ꝑticulari iden⸗ ciuſdem,
rũ in dic habent cauſam apparentie ex parte titate aliquoꝝ duoꝝ in aliquo tertio
tiõe et e᷑ vocis.ſed fallacie ẽ dictionẽ babẽt Alel qñ aliqð cõe pᷣdicat de aliquibꝰ
dictionẽ. cqm apparentie ⁊ defectus ex parte duobꝰcũ quibꝰ eſt in ꝑte idẽ ⁊ in ꝑte
DOuid aca Tei ⁊ nou ex parte vocis ⁊ ꝓpter boc diuerſum⁊ ꝓpter hoc illa duo crecũ
cidens in dicũtur ex tra dictionẽ. Inter has pᷣ tur eẽ cadẽ inter ſevt bic Soꝛtes efſt
pꝛopoſitꝭ mo dicẽdũ eſtð falla accnt ¶ ude hõ plato eſt hõ ergo ſoꝛtes eſt plato
accidẽs ꝓut bic ſumit᷑ idẽ ẽ qð eẽ᷑ne ¶ Silłr bic.bõ eſt aĩal.equꝰ eſt aĩal. Als exẽ
uʒ ĩ pte ideʒ ⁊ ĩ ꝑte diuerſuzvt bic hõ ergo equꝰ ẽ hõ. ¶ Dicẽdũ ꝙ nõ opʒ ? um.
eſt ſpẽs:ſoꝛtes ẽ hbõ:g ſoꝛtsſ eſt ſpẽs ꝙ ſi aliq̃ duo ↄuemãt in aliquo tertio
Homo eſt ĩ ꝑte ide: cũ ſpecie.ſ.qñ ſu ꝙ pꝛopter hoc conueniant inter ſe. Tertius.
mit᷑ ꝓre vli ⁊ in ꝑte ẽ diuerſuʒ a ſpe- ¶ Zertiꝰ modꝰ ꝓuenit:qñ ex duobꝰ modus
cie.qũ ſuit᷑ ꝓ ſuppoſit. ¶ Notãdũ accñtibꝰ diſ ſim ſumpt male infert᷑ eiuſdem.
Notabile q in falła accñtiſ ſunt iſta tria.ſ.acci aliquod ↄiũctũ ſᷣm accñs.vt iſte ẽ al⸗
dens. res ſubiectal⁊ attributum. Ex bus ⁊ ẽ monachꝰ.ergo eſt albꝰ mong Ali exẽ
emplũ:vt hõ eſt ſpecieſ:ſoꝛtes eſt bõ cbus.¶ Oimiliter bic. iſte cams eſt plum.
S ſoꝛtes eſt ſpecies.hᷣ medium bõ eſt pater:⁊ eſt tuus ergo eſt pater tuus
res ſubiecta.⁊ minoꝛ extremitas vt nõ ſequit᷑:qꝛ lʒ illa ↄuemiãt in aliqbꝰ. Qñ ex di

ſoꝛtes eſt accñis maioꝛ exreĩtasꝙ at⸗ ſʒin partẽ:iñ ſʒm partẽ aliã differũt uiſs ñſe⸗
tributu. Xâ appẽtie ẽ ↄuẽiẽtia aſliq ¶ &t ſciendum ꝙ nõ licet inferre ex uiten
rũ duoꝝ ĩ aliq; tertio ſʒ ꝑtẽ ſiue ẽ ꝑti diuiſis ↄiunctũ.vt habetur ſecundo iunctum.

glis identitatis aliquoꝛum duoꝛum perbiermenias:quãdo pꝛedicamur

ſm quid ad ſimpłr.ignoꝛãtia eſt veniẽs.ergo cognoſco vementẽ. Alið etẽ

unqpidad ſimpliatter.
¶Mtidum eſt pꝛuno.

gdetertniat de fullachs etti

gitſont falte ertra dictione ſat
tmner as alucus io deteni⸗
, its Bi in ppoſto cwil
4 Inguſt condra iudſtäniam. ner
hlidiſinctoad alis Nerro
nitorſed capitur pꝛomedio u
ſoftoadinferendii aligne
ioq aliquo mö venit cum.

if cialootertio⸗ Efi ad fallacii

En lun ſaccis:res ſubjecta fin⸗
l Mertremtas ſiue attribtei
mẽ decegto puenieset e

Ppter

9
eſta

deere

N

NH
pter
ediuen e

ee
calgleſt genpd 1
pckesik
2 „
1s. Mͤſeqnlt genatunger
Ppter boc gttriba t

fone ſtatne önoct nn

coghoſcocharuſcüchoeſcd⸗
es ergocognoſeo veniente

4
4

iqnozi cogoſcaocho n

mmſeq ppter boc cognoſeis

uor duor in aliqroterto
alcoelcat de lgub⸗
i rgekngrirne
m ppter boclla duoteeſ

de imer ſeyt bic Cortes ef

ocſtboͤergolaueseſtpe ,

in cqeſ dil 1
Acẽciironx

bic böͤeſt
o bo. C.
duo zucmrinaliquo ennd

Zimlit

eIßſn pant fere ct
neiñſſn öatt
luncli, inſgtkleiin

1

. O
daccñte deſt rennis,(Be n

od pventt ex ticulan iet/

a.
, Alia dik⸗

finito fal
lacie acci
cidẽtis,

8

rlaboa.

qñ et con
iuctꝭ non
ſeqtur di
niſum.

De Fallacia Accidẽtis.
diuerſa accidẽtia:ſibijniceʒ ꝑ accñs te ↄcloneʒ. vt iſte ꝑalogiſmꝰ eſt falta accñũtis.

ↄuenientia ſicut albũ eſſe monachuʒ gĩal eſt bõ.etoĩs aſinus ẽ aĩal.ergo laſinus ẽ

Siłr qñ duo pꝛedicãtur:quoꝝ ſecun
dũ intelligitur in pꝛimo:vt vłe in ſuo
ſpecialioꝛi:vt iſte eſt homo.⁊ eſt aĩal
ergo eſt hõ aĩal.quia aĩal intelligit
in bomine.ſicut album in hoĩe albo.
Sʒ in oĩbus alijs licet ex diuiſis in⸗
ferre ↄiunctũ. ¶ ¶ Unde notandũ eſt
qñ aliqua duo accñtia pᷣdicant᷑ de a⸗
liquo:quoꝛũ pꝛimũ eſt in ſubiecto ꝑ
alteꝝ:⁊ nõ per ſe:ex talibus diuiſim
captis non licet inferre ↄiunctũ nec
ecõtra:vt iſte ẽ albus.⁊ eſt monachꝰ
ergo eſt albus monachus. Nã albe⸗
do nõ eſt in ſubiecto ſecundũ ſe:ſʒ ſe
cũdũ babitũ.Siłr ex ↄiunctis nõ licʒ
inferre diuiſum:ñ illa que ↄiungun
tur diminuũt de rõne alteriꝰ:vt iſte ẽ
hõ moꝛtuus.ergo ẽ bomo ⁊ eſt moꝛ⸗
tuus.In oĩbus aũt alijs licet ex ↄiũ⸗

ctis inferre diuiſum. Sed illud vlti⸗

Quid ac⸗
cidẽs ĩ ꝓ
poſito.

Intel. dif
fonis fal⸗

lacie acci

dentis.

mũ argumentum facit fallam ſecun⸗
dum quid ad ſimpliciter.
¶ ‚Notãdum eſt pꝛimo: h̊ dñir au⸗
ctoꝛ determĩat de fallacijs extra dictionẽ.qᷣt
aũt ſunt falłe extra dictionẽ ſatꝭ ptʒ in textu
⁊ inter bas fallacias pꝛo deterĩat de fallacia
accñtis.Añ in ꝓpoſito nõ capit᷑ accñs vt di⸗
ſtinguit᷑ contra ſubſtãtiam. nec pꝛo pꝛedica⸗
bili diſtincto ab alijs.nec pꝛo caſuali aut foꝛ⸗
tuito:ſed capitur pꝛo medio inſufficienter di
ſpoſito ad inferendũ aliquẽ ↄcluſionẽ:ſiue ꝓ
terĩo qͥ aliquo mõ ↄuenit cum alio:⁊ aliq mõ
cũ alio tertio. ñ ad fallaciã accñtis tria req;
rũtur.ſ.accñs:res ſubiecta ſinue ſubiectñ ma⸗
ioꝛ erxtremitas ſiue attribiũ.¶ Falla accidẽ
tis ẽ deceptõ ꝓueniẽs ex eo ꝙ aliqͥs ꝓceſſus

röõcinatiuꝰ vr ꝓbare aliquã ↄcloem ꝑꝑ vnio⸗

nẽ vel ſeꝑationẽ extremitatũ cũ medio: quẽꝗ
tñ nõ ꝓbat ex eo ꝙ extremitates nõ ſic vniũ
tur:vel ſeꝑant᷑:inter ſe ſiune ↄiunctim pᷣdicãt
de eodẽ tertio in cõcluſione.

¶ Scðo notãdũ eſt:ꝙ aliter poteèſt
diffiniri. Falla accñtis ẽ argumẽtatio ſophi⸗
ſtica q̃ ṽ ꝓbare aliquã ↄcluſõeʒ ꝓpt᷑ vnionẽ
vel ſeꝑationẽ extremitatuzʒ cũ medio:quã tñ
nõ ꝓbat eo ꝙ extremitates nõ ſic vniũt᷑ irer
ſe vel ſeꝑant᷑ in ↄcłone:vel eo ꝙ mediũ eſt in
ſufficiẽter oꝛdinatũ ad inferẽdũ de neceſſita

Folio cij.

bõ.¶ Cã apꝑẽtie falle accñtis ẽ extremitates

q̃ vidẽt eẽ debite oꝛdiate cũ medio. ñ locꝰ Quid lo⸗
differentia marime fallacie accidentis eſt iſti cus mari
duo termini.ſ.ↄuenietia vel diſcõueniẽtia ex maa dꝛĩa
tremitatũ cũ medio ⁊ ↄuenientia ⁊ diſconue maxime ĩ
niencia extremitatũ inter ſe Sʒ locꝰmaxima falta accl
falle accñtꝭ eſt iſta oꝛatio:qñcunq; exremita⸗ dentis

tes hñt conueniẽtiã vel diſcõueniẽtiã cũ me
dio in pᷣmiſſis:tũc dñt hbr̃e ↄueniẽtiã vel dꝛaz
int ſe ĩ ↄcłone:Eaà ðᷣfectꝰfalłe accñtꝭ ẽ extrẽi⸗
tates q nõ fic ↄiũgũt᷑ ĩter ſe vel ↄiũcti pᷣdicã
tur ð eodẽ tertio vel int᷑ ſe nõ ſepãt᷑ ĩ ↄcłlone
ſic cũ medio ↄigũt᷑ vel ſeꝑatĩ pᷣnt᷑ ſiue diſcõ⸗
ueniũt cũ medio ĩ pᷣmiſſis.q Iſte textꝰ. Hui⸗

falłe tres ⁊c.ſic Kretligit afes ſüt terĩ cões

nõ coincidẽtes enigndo pᷣm ſuas rões fofaleſ

oẽs fallas accñt ſigntes ꝑ qs iſte teri fallła

occñtꝭ dĩdit᷑ diuiſione logicali.
¶ motãdũ eſt tertio pᷣmꝰ modus
ſiue pꝛĩa ſpẽſ falłe accñt ẽ qñ finꝑalogiſmꝰex
eoqꝙ ꝑꝑ vnionẽ extreĩtatũ ↄ medio ĩ pᷣmiſſis
credũt᷑ extreĩtates vniri ĩ ↄcłlone.Et iſte mo
q ſe Grrc ad oẽs ꝑalogiſmos affirmatĩos
falte accñt : vt aĩal ẽ bõ.taſinꝰ ẽ aĩal.& afſinꝰ

cies falle
accidẽtis

ẽ hõ. ¶ Ad illũ ꝑalogiſmũ rũdet᷑ negado ↄſe

quẽtiã:qꝛ ↄmittit᷑ falla accñtꝭ eo pꝑvniõeʒ

extrẽitatũ cũ medio ꝑticlłarit᷑ ſũpto ĩ pᷣmiſſis:
non ſeqͥt᷑ ↄueniẽtia iſlaꝝ extremitatũ ĩter ſei

ocłone.¶ Unñ ĩ etẽplo pᷣmi mõi põit.p.b.iſiũ
ꝑalogiſmũ.oẽ es eſt nale: ſtatua ẽ es. ꝗ̊ ſtatua
ẽ natal:ſʒ tñ ibi nõ ↄmittit᷑ falla accñt::ſʒ eſt

bõa ↄña ⁊ nõ ẽ poſſibile pᷣmiſſas eſſe eẽ veraſ

2Roe exñte falfa. Silr põit.p.b.pʒ aliqs tex
tů iſtð exẽplũ.oĩs triãgulꝰ bʒ tres ãgulos eqᷓ
les duob'rectꝭ yſocbeles ẽ triãgul⸗: yſocbe
les bʒ tres ãgłos eq̃les duobꝰrectꝭ.ibi nõ cõ
mittit᷑ falla aliq nin fił ↄcludat᷑.c yſocheles
ſʒ ꝙo yſocheles bʒtres angulos eq̃les duobꝰ
rectꝭ.⁊tẽ ↄña ñ valet:ſʒ ↄmittit᷑ falli accñtis

¶ Motãdũ ẽ quarto ꝙ ſcðs modus

ſiue ſcdᷣa ſpẽs ẽ q ſit ꝑalogimꝰ⸗ ex eo ꝙ aliqᷓ Se
ſpecies e⸗

duo ſinglaria ↄuẽiũt cũ aliq ſupioꝛi ꝑticłarit

6. ₰

ſũpto qð pᷣdicat᷑ ð ip̃is:⁊ iõ credut᷑ illa ĩferio⸗ iuſdeʒ

ra ↄuẽire ĩter ſe.vt h̊ oĩs bõ ẽ aĩal:⁊ oĩs afinꝰ
E aĩal.ꝗ oĩſ aſinꝰẽ hõ.ↄña ñ vʒ qꝛ ↄmittit᷑ fal
lac accñt .Tertiꝰmodꝰſiue ttia ſpẽs ẽ qũ fit
valogiſmex eo ꝙ aliq extrẽrdiſʒ ↄiũgũtur
cũaliq tertio ĩ pᷣmiſſis.⁊ ꝑꝑ h̊ creditur e ipᷣa
debeãt pᷣdicari cõiũcti ð eodẽ ſubo ĩ ↄclone.
vt h ſoꝛtes ẽ albꝰ a ſoꝛtes eſt monacbus.ergo
ſoꝛtes ẽ mõgcbꝰ albꝰ. Sili H̊ iſte canis eſt pat

tertia ſpe
c.es eiuſ⸗
dem

Tractatus Gextus.

et eſt tuꝰ. iſte canis eſt pater tuus. ſimiliter
bic:iſte eſt clericus ⁊ eſt magnꝰ:ergo ẽ clericꝰ
magnꝰ. ¶ Ad iſtos palogiſinos rñũdetur negã
do ↄnazʒ:qꝛ cõmittit᷑ falla accñtꝭ.n quando

bene arguitur a diuiſis ad coniuncta ⁊ qñ nõ

videbitur in libꝛo perybermenias

¶ Qontra dicta pꝛimo ſic arguitur.
Nõ eſt falla ſube: nõ eſt falla accñtcꝭ:oña pʒ
per ſilłe. ¶ Sðo ſic af.hic ẽ falla accñtꝭ nullus
homo eſt aſinꝰ⁊ nullũ rudibile eſt bõ.& nullũ
rudibile eſt aſinꝰ tñ nõ ↄtĩet᷑ ſub aliq iſtoꝛũ
mõꝝ:ergo mõi ſunt iſufficiẽter enumerati ſi
ue aſſigti. ¶Tertio ſic af.a diuiſis ad ↄiũcta ẽ
bona ↄna:ergo non cõmittit᷑ falla accidentꝭ.

¶ Ad pꝛimũ dicit̃᷑ ꝙ diſtinguit᷑ oſe⸗
quẽs:vel capiẽdo añs vt diſaguit᷑ ſubam⸗
ſic concedit᷑ ↄna:vel capiẽdo accñs ꝓ medio

Ad rões
in oppm̃.

⁊ ſic negat᷑ ↄna.¶ Ad ſcðʒ ðꝛ ↄcedẽdo totum
argumẽtü. ¶ Ad tertiũ ðꝛ ꝙ lʒ debite arguen
do a diuiſis ad ↄiũcta ſit bõa ↄna:nõ tñ inde⸗
bite arguẽdo:ſʒ ðmittit᷑ fallacia accidentis

Eqt᷑ ð falla ſʒmqͥd ad ſimplr

¶ Dictũ ſʒ qa appeut H der

Ouid dic

tum fim⸗ miatio diminuens de röne vl
plicit᷑ ⁊ di ð̊ eſſe cui adiũgit᷑:vt cũ dico

ctu ßʒ qa hõ mmoꝛtuꝰ: moꝛtuũ em dinuit ð rõne
Diſtinitẽ hoĩs ¶ Dictũ ſimplf̃ appellat aliqᷣd
cndns qa no dinutu vt bo, ¶ Falla ſzm qd ad
ad fimplr ſimplr eſt idoneitas decipiendi pꝛo⸗/
ueniens ex apꝑpenti auementia dicti
ſʒ qͥd ad dictũ ſimpir̃ Cã appẽtie ?
falłe eſt ↄuenientia hinꝰ dicti qð ẽ yʒ
q̃d ad illud qð eſt ſimpłr ⁊ ecõuerſo.
Cauſa falſitatis eſt diuerſitæs ſigni⸗
ficatoꝛũ. Fit ãt hec falła tot modis
dꝛimus quot modiſↄtigit alicui addere ðter

moduſ miãtiõeʒ diminuenteʒ ¶ Pꝛimo mõ
ſm pꝑteʒ ĩ mõvt ille eſt bõ moꝛtuꝰ.cẽ
bõ:mõ ſeqr̃ qꝛ moꝛtuũ diminuit ð rõe
Secũdy. bols. Et h cbimera eſt ens opinabi⸗
Tertius. le.S chimera eſt ens ñ ſeqr: ꝙ opina

bile diminuit de röne bu⸗ 65 eſ A e
¶ Scðdofit m ꝑteʒ integleʒ: vt ewi
ops ẽ albꝰ ſzin detes ẽ alb? Lertõ⸗
fit in his q fut ad aliẽd vt ditie nõ ſũt
bõe male vtenti gdiuitie nõ ſůt bõe:
nõ ſeqfᷣ. qʒ em diuitie ↄtate ad aliqᷣd

nõ ſint bone.tñ ĩ ſe ſũt bõöe.¶ QAuar Qu
too fit i bis qͥ ſ̃ᷣm locũ e⸗ eſt modnes
mactare pꝛeʒ intriuallis: g bonũ eſt
Macrale Piec ſuũ.Vel chhonn Eyvti
cta ĩ loc egrotatiuis:go bonũ ẽvti Quĩ
dieta. ¶ Quito fit in his q̃ ſunt m modus.
tpᷣs:vt bonũ ẽ ieiunare ĩ qdrageſima
bonũ ẽ ieiunare.Ałſic.expedit ali
cui mederi:ꝗñ egrotat: expedit ali
cui mederi.n ſeq?᷑t qꝛ lʒ expediat me
deri ſʒm qͥd ñ tñ ſimpłr.Sciẽð ãt ꝙĩ
oĩbꝰ iſtis inſpiciendũ ẽ ad õdictiõeʒ
vt ſi aliq̃s rñdẽs dicat ꝙ nõ expedit
mederi.⁊ opponẽs aſſumat ꝙ expe⸗
git oñ egtat.ñ õdicit ei:ſʒ ſtat ĩ fallła
ſzm qͥq ad ſimpłr. ¶ Et ſciẽdũ ꝙ eað notabile

notabile

inſufficiẽt᷑ diſpoſito ad inferẽdũ Ocluſionem eſt falla ſi ex eo gð eſt ſ⸗ m qᷣd iferat

ſimpłr:⁊ ecõuerſo a dicto ſimpłr ad
dictũ ſm qd.Sʒ itelligendũ ẽ q iſta
falla qũñ fit a dicto ſʒm qdvt in płibꝰ
fit affir̃atiue:ſʒ qñ fit a dicto ſimpłr
vt in pluribus arguitur negatiue.
¶ Circa hunctextum.
¶ Motãdũ eſt pꝛimo: dictum ſʒm qjq dictũ
q̃d ĩ ꝓpoſito ẽ teriꝰ ſũpt cũ alio terĩo ãplian ſ̃m qͥq et
te dinuẽte diſtrahẽte vł alienãte:vt bõ poſſi dictũ ſim
bil. bõ moꝛtuꝰ.hõ rudibilłi⁊ nõ hõ.Et dictum pliciter.
ſimpłr in ꝓpoſito ẽ ter ĩnꝰ ſũptꝰ ſine aliq tali .

terio apliate dĩnuẽte:diſt rabẽte vł alienãte intel. dif
vt iſte teriꝰhõ. Falla ſᷣm qͥd ad ſimpłr ẽ ðce fõnisfal.

ptio ꝓueniẽs ex eo ꝙ aliqs ꝓceſſus rõcinati pm qᷣd ad
uꝰvr̃ pbare aliquã ↄcłonẽ ꝑꝑ ſititudinẽ dicti fimptr.
ſʒ qͥd ad ſimplr:quã tñ ñ ꝓbat ꝑꝑ diuerſitatẽ
eoꝛũð.Alit᷑ diffinit᷑ ſic. YFalła ᷣm qͥdad ſim⸗
plłr ẽ argumẽtatõ ſophiſtica q̃ ṽ ꝓbare aliqᷓ;
ↄcłonẽ ꝑꝑ filitudineʒ dicti ſᷣm qͥd ad fimptxr:
quã tñ nõ ꝓbat ꝑꝑ diuerſitateʒ eoꝛũdem.
¶ Notandũ eſt ſcðo: cã apꝑentie maxĩa et
fallłe ſᷣm qͥd ad ſimplrẽ dictũ ſᷣm qͥd fimplr ſe dra mat.
hñs cũ dicto ſimplłr. Uñ ex q ĩ dicto ᷣm qͥd ĩ- in falla⸗
cludit᷑ dictũ ſimpłr:ſiẽ ꝑs ĩtegrał eiꝰfaciliter cia iſta.
credit᷑ ꝙ ad vnũ ſeq̃t᷑ reliquũ.ſʒ locꝰ dr̃a ma⸗
xĩe a ᷣm qͥd ad ſimpſłr ẽ iſti duo terĩ.ſ.dictum
pᷣm qͥd ⁊ dem̃ ſimplr.Et locꝰ maxiĩia buiꝰfalłe

E iſta ofo.oẽ dem̃ ſʒ qͥq ĩfert dictũ ſimpłr. Cã pꝛia ſpẽs

defectꝰfalłe ſᷣm qͥd ad ſimpłr:ẽ dem̃ ſᷣm qͥd di falteę vᷣm

uerſũ a dcõ ſimplłr.Et bꝰ falle põit.p.b.qnq; qͥd adnim

mõsg:qͥ ſt qͥnq; terĩ cões ñ coĩcidẽtes in ſiẽn⸗ pliciter.
do m ſuas rônes foꝛmales oẽs palogiſmmos
falle pm qͥd ad ſimptr fiontes. Pꝛimꝰmodꝰ

ODO

quid locꝰ

e„ 96 05 fi
a iieſ,
ni elbon⸗ cömukt
Nimn
icy⸗ „ ſo

. ( W
is encnf eibönornt

ſnptr .
c ſiceſt nlaufn⸗
ergiangit digofn quid⸗

lydianfmquicind

ſtegralel
e rntofinctic o ſee

orororruus ero acam eſt d

(Olutonotandüeſt
6 nnkacfmic orinek iud tal
ſufnpfte gelogiſnnicd go
Moſinptr ad dictum fmdan
fitpfracßnqund. t non ſeun
Kthonorg non eſt bomo mortn
nint ſallaa fimptr ad fm mid.
caifalacea fimptr ad m 0:
ilhbcie aßmqd adinpkt. Gzm
Unpliciterad md ſumnegn
Clacieaßmqdad fmnpitr ſmm
Gude quemdo argmitur din
ſieqdeſt ificadilede dictof⸗
aommnittit aligua fallacin ta⸗
is ergonon eſt bomo mort
Nctoßmplr gönoͤeſt Fificad
gihtune committik fallocg⸗
Aid Krnonſequitur adam no
Koachmn doneſt omo woꝛtun

„Daradicafn 340
ginkalri fnctai
cofn uie uzi

kſilletn finlic⸗
lige 5 TTenofen, ad
ncacfin

i
NNironeſ bang

lradi
H
morung,

ünn Ke cecige e
nereogzeſtſzn qdffer,f
Lecoerſo adictoſinpir gs
nqa Oziteligeniieifi
ufitadco ſngaptin pl⸗
Aiue hcñfita do ſinptr
mbus argultur negarine.
(Lrabmnetextun.
idüͤeſt orinon dictun ſn gr
wẽteni ſipt ci aloterio iolinn in

itmbere alieniten boͤpoſt dei
mAbo mdibikit noͦho⸗ Eolctun g
vtocterin ſipt ſnegliq tali
edinuete diſttabete ykalienite inin
(Fallßma ad mnpt dee ſiiil

N

sct doch lis geeflsſochin
iuni one Mttwcinẽ dicl inni⸗

Glrgnitii hhun hninſin
diſfmni ſc. Fallafn da
etoſpinad n
fimandi ſrial Gicle
. 2 „an M ſicat 3 . 4 V ſcit
Nti Palte nn

ndnn, dictüftn Aünpt t

As peeſtisfoitntt nit

Regula committit᷑ aliqua fallacia. vt adã nõ eſt moꝛ⸗
pulcbꝛa tuus ergo non eſt bomo moꝛtuꝰ. Sʒ qñ af a

744 , 4 /
. giergt keuſaclte

AW

nfinli nuſß
ſn aeN ſſe i

De Fallacia Ignoꝛantie elenchi Folio ciij.

ſiue pꝛla ſpẽsẽ qñ fit ꝑalogiſmꝰ ex eo ꝙ toti netur ſub aliquo illoꝝ modoꝝ:erge mod ſũt Ad ratie
mõ addif᷑ deteriatio diminuẽs. vt iſte bõ eſt inſufficienter aſſignaiitt. nes incp

moꝛtuꝰg eſt hõ. Ad illũ ꝑalogiſmũ reſpõdet ¶ Ad pꝛimum dicitur negã “l otitum.
ado fia nadsfbi er ree 2 citur negãdo añs Pomtum.
negado ↄnam: q; ibi cömittiß falle m qd ad lIʒ illa non enũerãtur:bic tñ dat itelligi ꝑ fal

ſimpliciter. laci 812
— 2 aciã a ̃m qᷣd ad fimptr.¶ Ad ſcdᷣm ðꝛ diſtin
Tertio notadũ eſt ſcðᷣus modꝰ⸗ guẽdo añs:vel ad dictuʒ ſimplr qð xificatur

„ — ä g S „ P ifice
Seeũda. eſt oñ fit galogiim er eo alicui termio ad de dicto vm qq:a ſic ↄcedit᷑ añs vel qð nõ vᷣi⸗
ſpecies. dit?᷑ deteriatio ſignificãs ꝑtẽ ĩtegralẽ nõ ſuf ficat᷑: ſic ne gatur. Ag tertium negak an⸗
ficiẽtẽ denoĩare totũ.vt ethiops eſt albꝰ ſᷣm ſed ibi ↄmittitur falli a m qd ad ſnif.
*. Diffinitö

dentes:ergo eſt albꝰ. Ad illum ꝑalogiſmũ re
ſpõdet᷑ negãdo ↄñam qꝛ ibi cõmittit᷑ fallacia . bo 5 „ = elenchi.
ſegula m qdad ſimplr. ¶ Alij modi ſatis patent in & Lẽchꝰ ẽ ſylls õdictõis
ytllis. textu. Et ad eoꝝ palogiſmos reſpõdet negã &ρ⅜α’Nα vm? 2 eiuſdẽ: nõ nomis
do ↄnam Ende in iſtis modis nõ cõmittitur A& tm: necẽt rei tm:ſʒ noĩs
NEIX rei ſiliñ ſynonmimi ſed

fallacia ſᷣm qͥd ad ſimpłr.qñ arguitur a dicto
eiuſdẽ ⁊ ex hiſq̃ data ſf

ſm qq ad ꝑtẽ integralẽ illiꝰ dicti qͥ eſt vifica⸗ AA L
bilis de dictoßm qd vt bic no eſt fallacia vm ð neceſſitate nõ cõnũer ato eo ꝙ erat
qd ad ſimplr: adã eſt bõ moꝛtuꝰ:ergo adã eſt ? CCIII ”äͦñsñßð
moꝛtu. Sed tũc eſt fallacia m qͥd ad ſimpii I Pncipio ad idẽ ſm idẽ ſilr ⁊ ĩ eodeʒ
citer:qñ arguit᷑ a dicto ᷣm quid ad ſuã ꝑtem vPe.¶ E lẽchꝰ ẽ ſyllus dictionis.i.
integralẽ illiꝰ dicti m quid:qͥ nõ eſt veritica ſylłs ↄcludẽs ↄdictoꝛiã ꝓpõis date Declara
bilis de dicto ᷣm quid.vt nõ ſequitur adã eſt ꝗ rñdẽte.In diffinitiöoe elenchi q̃d a; tiodiffmi

de nll οααa7α+50a77anbmo. ponu roͤne ſylli vt er biſqᷓ data ſt artomoß

bciaa ¶ Quarto notandũ eſt ꝙ fallacia a ex neceſſitate per qð remouet falla⸗
ſinplici/ ſimptr ad ᷣm qͥq ↄtinet᷑ ſub fallacia a ̃m qͥd cia accñte Et põit n ↄnuerato eo ꝙᷣ;
ter ad ſʒ 94 fimplr: palogiſmi qͥbꝰ arguit negatiue 3 erat i pncipio.ꝑ qð remouet petitio
quid. dicto ſimplr ad dictum m qͥd ſunt fallacie a uncipij vt poſt bi Zſie
5 ͦ non Pucipij vt poſtea patebit. ¶Alia
ſimptr ad ſᷣm quid.vt non ſequitur adã non ponũt röne pᷣdictoͤis vt vniꝰ en ſqaẽ
eſt homo:g non eſt bomo moꝛtuꝰ:q; ibi com i. vm? ſubi 5 9 5qicati Teue
mittit᷑ fallaa ſimpłr ad ſᷣm quid. Et ſunt tot ! ⁊ vmn pdicati.ñ niſi eẽt
modi fallacie a ſimpłr ad ſm qͥd: qt ſũt modi idẽ ſubm ⁊ idẽ pᷣdicatũ nõ eẽt pdictõ
fallacie a ſm qd ad ſimptr. Sʒ modi fallacie vt. ethiops ẽ miger etbiops non ẽ m

a ſimpliciter ad ſm qͥd ſunt negatiui:⁊ modi ger pᷣm dẽtes ex quo non eſt idẽ pᷣdi⸗

ſallacie a m qͥd ad ſimplr ſumt affirmatini. cqui.ideo nõẽ zdictio. E&t ſj-·
Unde quando arguitur a dicto fimpłr nega lug hõ mortuscummt 1 4db unne⸗

tiue qð eſt vᷣificabile de dicto ſʒ quid tũc nõ nõ eſt vdictio qꝛ nõ eſt ibi igeʒ ſub;
¶ Itẽ aoidẽ ſᷣmidẽ ſiłr ⁊ ĩ eodẽ tᷣe
dicto ſimplr qð nõ eſt viſicabile de dicto võm Ponũt᷑ rõne dictiõis.Et z iſtas q̃t⸗
quid: tunc committit᷑ fallacs a ſimptr adm tuoꝛ pticulas peccat hec falla q̃ ðꝛ

quid.vt non ſequitur adam non eſt bomo:er ignoꝛãtia elẽchi ᷣm ꝙ:ẽ vng ð trede⸗

go adam non eſt bomo moꝛtuus. cim fallacijs. Alio mõ accipit̃ gnalr

¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur ⁊ tũc ſic diimt᷑ Ignoꝛãtia elẽcht eſt
Non ponit᷑ fallacia a ſimpłr ad ᷣm qͥd:g non vn⸗ dfect⸗ gñalad que reducũt᷑ oẽs
eſt ponẽda fallacia a ſm qͥd ad fimpir. Scdo alie fallacie oſtẽdẽdo quõ peccãt cõ

£

ſicaf.ᷣ af a dictom qͥd ad dictũ ſimpłr. adã tra iſtas - ticulas:vt pvoſteg natokꝑ
eſt bõ moꝛtuꝰ. adã eſt moꝛtuꝰ.⁊ tñ non com ¶ Sſte nt Pticke ſten pa tebit
mittit᷑ ſallacia ᷣm qͥd ad ſimpłr ergo argnen m. ſʒ noĩſ ⁊= rei ſibnö ſ An nec rei
doa dicto m quid ad ſimpliciter nulla ↄmit IIi1ʒ ernin Vnonym:z ſic .
tit fallacia. ¶Tertio ſic arguit᷑ bic cõmitti᷑ de alijs ponũt᷑ ra tione ſylli:⁊ ratiõe
ſallacia a m qd ad ſmplradã non eſt vomo ↄdictioms.qꝛ iſte etigũt ꝙ nomẽ ſit
S adã non eſt bomo moꝛtuus:⁊ tñ non conti vnum et res vna et ꝙ non ſit nomen

Tractatus Sextus

ſynonymũ. vñ nõ eſt ibi ↄdictio mar ſylls qͥ ponit᷑ ĩ diffõne bꝰ teri elẽchꝰ.dʒ capi
currit:⁊ tulliꝰnõ crit.llec ẽ h̊ ſylls large vt ſub ſe cõphẽdit inductionẽ:ẽtbime⸗/
oĩs gladiꝰ ſcidit qdᷣdã ĩſtrjm ẽ enſ.g Ki en um uder a diſtöp . ſe irelligf.
. —1 r. c1TSrati by eſt argumẽtatio ꝓbãs ↄcluſionẽ gdi
diſfinit er qopert hgats Rrielgu oiffo, tria reqrũt᷑. Dꝛimũ eſt ſit bona ↄña.ſm ẽ
Dilatei, ex apꝑeti obpᷣuatoe Pticlax diffols ꝙ ſit ꝓbatiu tertiũ eſt ↄcluſo ꝓbata ꝑ ip
gnoꝛãtie elẽchi q̃ ↄuẽiũt ei rõe dictõis tm.ſ. ſum ↄdicat poſitioni rñdẽtꝭ.Et ꝑoppoſitum
elencbi. ad ideʒ ᷣm ideʒ:ſiłr ⁊ i codeʒ tꝑe.CTã elecbus ſoppiſti fit tripłr Ano mõ qñ non
appentie byfalle: ẽouemẽtia appẽti eſt arcrn hs ennen 1n. d qꝛnõ
2PEch dictoez. Ca felſi⸗ batiu⸗ qñ ne uſionem.
H ran , S amla⸗ Tertio qꝛ ↄcluſio illata vel ꝓbata apparẽter

Taxiel 4 5ERNXE ſt 1 vere zdicit poſitioni reſpondentis
lacie qtuoꝛ ſũt mõi Pꝛimꝰ modeſt ꝰ ¶ Notãdũ eſt ſecundo:ꝙ vt ad ꝓpo
bãc ꝑticulã ad ideʒ:vt duo ſũt duplũ ſitũ ſufficit duplet eſt ignoꝛãtia.ſ.ignoꝛatia
vmi?⁊ nõ ſũt duplũ triũ:g ſunt duplũ pure negatõis ⁊ ẽ illa quã qͥs bʒ qñ nibil ſcit
⁊ no dup ñ:⁊ qꝛ in vtraq; pᷣmiſſaꝝ nõ de re.Sʒ alia ẽ ignoꝛãtia pᷣue diſpõnis.⁊ẽ il
ſumit᷑ duplũ ad idem.ideo nõ ſequit᷑. la q̃q male ſcit illa qſcit.ignoꝛatia pure ne
Secũdus modus peccat õ illã ꝑticu

Pꝛimus.
modus

gatõis 85 põt cãre aliquã ſelacis. Leber,
Secũd“ la jmidemvr heſt oupli ll omiatk, Anciriä vure negariernbabbetaltga a⸗
Vl PeiE onꝰ?. vñ ĩ ꝓpoſito ꝑ ignoꝛãtiã elen⸗
modus tudinem: ⁊ nõ eſt duplũ illi m longi⸗ cene debemꝰ intelligere ignoꝛãtiã: ſʒ
tudineʒ. g eſt duplũ ⁊ nõ duplũ.Non ignoꝛãtiã qua in argumẽtatiõe q apꝑet eſſe
fequitur: qꝛ duplũ nõ ſumit᷑ ſcðᷣʒ ideʒ verus elencbus:nõ ꝑcipim deficere aliquaz
lʒ ſumat᷑ reſpectu eiuſde ¶ Lerti ditionẽ ad veꝝ elẽcbu reqſita: cũ tñ aliq de
us modꝰ peccat z illaʒ vahen lã ſilr ficiat.¶ Eñ fallacia ignoꝛãtie elẽcbi capitur
Terttus vt hõ eſt pecies.null?po eſt ſpecies depir. Nno mo large Pol deccptione cata
ertius „ LOE 2E ex omiſſione alicuiꝰ ↄditõis reqſite ad verũ
modus Fidem eſt ſpecies ⁊ nõ ſpecies.Non elecbũ.⁊ boc mõ capiẽdo fallaciã ignoꝛãtie
ſeqt᷑ qꝛ ibi nõeſt ↄdictio ĩ pᷣmiſſis eo elencbi cõpꝛebendit ſub ſe oẽs fallacias tam
qꝙ ule teriꝰ hõ nõ ſumit᷑ ſiłr.qꝛ in vna in dictione qᷓ extra dictionẽ: nec eſt fallacia
fſumit᷑ pꝛo ſuis inferioꝛibꝰ in alia vᷣo mas ab alos dittieis. Ai mõ vi ſtricte.
non: ſed pꝛo ſe toto:vł pꝛo ſua foꝛma co οαιοοπR1π 2 bin peopoſird.
uartgmod peccat zbãc ꝑticu⸗ ¶ Notãdũ eſt tertio ꝙ diffimtõ fal
Quartus lax in eodez tpᷣe vt manꝰmea eſt clqu⸗ lacie ignoaatie elechidata a peb.dz ſc intelli
modus. ain h iſtati: no eſt clauſa i b iſtati gi Yalla ignoꝛ atie elẽhiẽ deceptio pueniẽs
ſa in b iſtati:⁊ no eſtcũ utati. exeo ꝙ aliqͥs pceſſus rõcinatiuꝰ videt᷑ ꝓba⸗
S eſt clauſa ⁊ nõ clauſa Nonſe equitur re aliquã ↄcluñonẽ gᷣdictoꝛiã poſitioni rñdẽ
qꝛ nõ eſt in eodeʒ tpᷣe. ¶ Affert aũt tis. ꝑꝑ obſeruationẽ alicuiꝰ ↄditõis vł aliqꝝ
B falła a falła ᷣm quid ad ſimpłr qꝛ ĩ ↄditionũ reqſite velreqſitaꝝ ad verã ↄdicti⸗
illa eſt pꝛoceſſus ab vno ßʒ qd ſũpto onẽ. ¶ Aliter dichinit ſic.¶ Jalla ignoꝛantie
— —7 5 elẽcbi eſt argumẽtatio ſopbiſtica qͥ vr ꝓbare

Nota diß

“
el z1n iſſo ncnſ n
4 . ſciomm. ſte text
intne uk. Ou
i ſirnogtfrinnd enoo.
orſoe cicetes in 9 7
icef aict ogiſnos din
n ſilesols a ediniſone l
intel. dt eeren N"
rel. l?x? j eqrto .
finitiõis (Noticll imet eo
elencbi ſerigifthalebi gein añte
rele ßon⸗ motriv/
⸗ nmmide ode, finn 4
tfrnundd onafunt dißt
nmln in dupli
ne dla no ſunt du 4.
Hoſumdpe wiceten
nictcgogiin et eo
8” i cgenofmicent hli
Quid e: eniie none dinli
igno: au⸗, aiſnlongin in mmi hig
tia pure ieſgon ignil eſt qñ fit S
uegatio⸗ mgli Lend noc /et kdet
nis 1 pꝛa nhiletei fitengin
ue diſpo⸗ cftoſſt ſpterbreclk fita
ſitionis. ideexen te t ſoꝛ poſib
arſonesno neceſſarioe cun
miotſaie antes ¶ñ ete
mminondeſerutad ppoſtild
nl deſpes ice e hes n ice
reurillgucgtteniui
Nota di⸗ pibopf ſiille ter/ bo vninoee
ſtinctio⸗ auſretfalla Quart/ noc et
nem iſta Meteo ice affinmat : neg⸗
niſteſipto c diuerfis deteriar
nanipatitih:: ppter bgeit
ffmuianegmidaben de eoce.
mueſtchulainiſtotgen nonet⸗
Phe ergo man meatkt caua⸗
intel. dii ſe clauſa (Ad glogimosd
finitiõis ſetnr negac0 naʒ idi omi
fallacie. aitiqzelechleqe in Nalogin
ignoꝛan tumngfagtde Etin gaogiim
tieelẽetbi iwnaffmn ice Etin palogiſa

uemmaffffne⸗ in alogiſmis
Eer noeogem tempor e

feren i735. mß imti t
W ad vnũ ſũptũ ſimpłr: vt h eſt dupluʒ aliquz ocluſtonẽ ꝑꝑ apparẽtẽ obſerustionez llta dicta pzi
ſcðm longitudinem,ergo eſt dupluʒ ditiis vel ↄditionũ reqͥſte vel reqtarum lma inried i 3
Iniſta vo eſt ꝓceſſus a duobꝰſʒ qͥd ad verã ↄtradictionẽ:quã tñ nõ ꝓbat ꝓpter ſgctſaſtiantſten etne
ſũpt ad duo ſũpta ſimpłrvt h eſt du omiſſionem alicuiꝰ ↄditõis reqnte ad verax H Nalklizuet dinſio
Plu illi ſcʒ lõgitudineʒ: ⁊ nõ ſcᷣm la oödictionẽ. ¶ Iñ cã apparẽtie bui fallacie ẽ Quid lo Meliſoeiſiffcig thine
Pln dineʒ 2 lũ no duplum obſeruatio alicuiꝰ ↄditõis vel aliquaꝝ ↄditi cus mari ſieſſle,ehoſere ner
titudinez geſt duplu ? no dupiu Am onũ reqͥ ſite vel reqͥntaꝝ ad verã ↄᷣdictionem ma a dra ſwutſelenchien⸗ falle
¶ Notandum eſt pꝛimo ꝙ iſte teĩni Sʒ loc dꝛĩa matie fallacie ignoꝛatie elẽcbi maxie in chebalia Ai epen
mrelẽcby capit dupłr Ano mõ ſtricte. ſc ois eſt iſti duo teri. bf̃e ↄditões reqſitas vel cõ bac falla mſſe lcu ah gaid
Accepti⸗ elẽchusẽ ſylłs capiẽdo ꝓpe ſyllin:⁊ boc mõ ditjonẽ reqſtã ad verã ↄdictionẽ. Locꝰvero cia. Gilretiofe ſrnele tſiten
ones elẽ⸗ nõ capit᷑ ꝓ diffinito ĩ textu.¶ Alio mõ capit᷑ maxiĩa eſt hᷣ ofo qͥcũq; ꝓpões bñt ↄditiones inſeraoeſi Sokplund⸗ 8
cbi· large ⁊ b mõ capit᷑ in ꝓpoſito. Et iſte terinꝰ reqͥᷣñtas veloditionẽ reqñtã ad verã otradi ilertim ſrrochiiken
felael

N
ni pittäre ligni ela ee ie ertius duplu. ¶Tertiꝰ mod' eſt qñ fit ꝑalogiſmꝰ ex
ndpcäreal ebabete . uplü. 9, alogim ex S
ieen e Aatiblii d coq idẽ teriaffifata negat᷑ de eodè in ante ipʒ pbare vt bõ curri:ergo hõ currit

don mi ppoſto iganiiietn in
Nden mmellgerepuni ignorini
mqm in gunetned oppet eſte
clenchrs no geipin deftere gligui
ad ſer clechüeifticitfialde
(Bi ſalleis igoine elchi ayitun
Uro mo uge poi deeeptioe ein ie

cirebendlt ibſe oes filgceitun
necetmmdictione ner ef luci
alis dificta Alono cayl friet⸗
ocwitp intopofto.
duͦeſtteruo g diffinid 1
wꝛitie dechidatn an ifciſte, t⸗
cmorite elebie deeehro gheniel ,ni⸗
ia, eeſt srcimti tit bo ſlln
aeiz corii pofton titi hh
tösgkalör nact

alicui; itois i
odlemmatione it uenizin⸗

Argnen i0bſerunei⸗
rete
Xlfo e

⸗ Ftarun
e velte⸗
4 xitiodn ſemfi 4 i pbur peet

ꝓqs ille teriꝰ dinidi

nctigaiaſine 4 Secuc, Er giſm ex eo idẽ teri aff
l modus. 1 nega de eodẽ nõ ᷣm idẽ vt h̊ lignũ eſt du⸗

dqi non af̃ ſilr nec in ꝑalogiſmis qrti mõi non tas earũdẽ.¶ Petit᷑ ãt id qð ẽ ipn⸗
Arguitur pꝛo eodem tempoꝛes

De valla petitionis pꝛincipij Folilo ciiij

ttionẽ ſit adictoꝛie:qͥ tñ ppõ ẽ falſa. Ss cã ð ¶Ad pꝛimũ dicitur ꝙ; licet tale ar⸗ Aq rõcs
fect bo falle ẽ omiſſio alicuiꝰ oditiõis req⸗ gumẽtũ nõ ſit ſylls ſtricte 4 iẽdo illũ * in oppĩ
tead verã dictionẽ. Iſte textꝰ by fallacie ſylls.tñ bñ è ſylls large apiedo illu termum
qttuoꝛ ſũt modi: ſic intelligit᷑. Quattuoꝛ ſunt ſylts. ¶ Ad ſcoz dicitur iz quelʒ fallacia fit
teri cões ñ coĩcidẽtes in ſigndo:ſm ſuas rõ⸗ fallacia ignoꝛatie elencbi.large capiẽdo illũ
nes forales oẽs Balegiſinos by falle ſiontes fim fallacia igꝛãtie elẽchi non tamen ſtricte.
lletert dinidit diuiſione logicalt. capiẽdo illu terminũ fallacia ignoꝛãtie elẽ⸗
¶ Notãdũ ẽ rto ꝙ pᷣmꝰ modꝰ buiꝰ chi.¶ Ad tertiuʒ dicit᷑ diſtinguẽdo añs. Nel

aAfulllacie ẽ qñ fit palogiſ⸗ m ex eo ꝙ teri affir ſtricte capiẽdo illũ terminũ falla, ignoꝛantie
Auferen Pe ſpes mat de eodẽ: ſʒ non ad idẽ in ante ⁊ ꝑꝑ h̊ cre⸗ elencbi:⁊ ſic negatur ↄña vel large capiendo
u falle dit᷑ affirmari de eodeʒ fimpſr in ↄñte. It q̃t ſic concedit conſequentia·⸗

tuoꝛ ſũt dupla duoꝝ ⁊ ñ ſunt dupla triũ. E qt
tuoꝛ ſunt dupla ⁊ no ſunt dupla. Scs mod⸗
ẽ qñ fit ꝑalogiſmꝰ ex eo ꝙ idẽ teriꝰ affirmat᷑

Eqt de falła petioõis pᷣn
acipij Petere id qð ẽ ĩ pn
Wcipio ẽ oñ ↄchõ qͥ dʒ pba
ripoit᷑ ĩ pᷣmiſſis.ↄ g idẽ
ſub eodẽ noĩe nõ pot ſe⸗

plü m longitudinẽ ⁊ non ẽ duplu ßm latitu⸗
dinẽ.ergo pᷣ lignũ eſt duplũ ⁊ hᷣ lignũ non eſt

ſed nõ ſitr ⁊ ppter h credit ſitraffirmari?⁊ ne I talibus eſt petitio pꝛincipij⁊ tał
gari de eodẽ in ↄñte vt ſoꝛ. poſſibiliter ẽcur zranmotati aſa⸗ „2
rens:⁊ ſoꝛtes nõ neceſſario ẽ currẽs.ꝗ ſoꝛ.ẽ brine alio eſt nſſei. cacit
currẽs ⁊ ſoꝛ.ñ ẽ curꝛẽs.¶¶ Eñ exẽplũ qð p.b. Iub arte:nec petitio huiꝰq eipꝛin⸗
ponit non deſeruit ad ꝓponitũ.i.bõ ẽ ſpẽs:et cipio.Alið eĩ ẽ petere pᷣncipiũ:⁊ pe
nullꝰ hõẽ ſpẽs.ꝗ idẽ ẽ ſpẽs ⁊ idẽ ñ ẽ ſpẽs.qꝛ tere lillð i pꝛicipio:qꝛ petere pᷣn⸗
ibi ↄmittit᷑ fallacia eqͥuocationis ex ꝑte illi cipiũ ẽ qñ pᷣetit idẽ ſub eodẽ noĩe vt

teri hõ.vñ ſi ille teriꝰ hõ vniuoce capet᷑ nu⸗ currit. & bõ t. iſtoo Sis.
Mone alian Mitisfeifttend feiſ fje Quartus bõ currit. bõ currit.⁊ iſto arguẽdo

t oenoͦcpitdo falaeii igorite et modus,

lacauſaret᷑ falla. Quartꝰ mod eſt n fit palo 5 † 2ſi otjet ſuh alſiqᷓ ſnõẽ ar-
giſwereo ciacaffirmak ꝛnegal de codes nlla ẽ falla qꝛ ñ otĩet ſub aliq̃ ſpẽ ar⸗

in añte ſũpto cũ diuerſis deterĩatiõibꝰ diuer gumetatois: nec ʒFv natẽ nec ßʒ ap⸗
ſa tꝑa ĩpoꝛtãtibꝰ:⁊ ꝓpter h̊ credit᷑ ꝙ idẽ ſit Parẽtiã:ſʒ tal petitio pᷣncipij peccat qd petef⸗
affirmari ⁊ negari dabeat de eodẽ. vt manus ſyllʒ ſimplr dictũ. Sʒ petere qð ẽi peter
mea eſt clauſa in iſtotpꝑe ⁊ non eſt clauſa in a pncipio ẽ q idem peiit᷑ ſub diuerſo ia dein
lio tpe ergo manꝰ mea eſt clauſa ⁊ manꝰ mea noĩe.vt aial röale crit. g bõ crit. TNel Pincipig

noõeſt clauſa. ¶ Ad ꝑalogiſmos boꝝ modoꝛũ ſic Petere illðqð ẽ ĩ pncipio:ẽ qñ mi⸗

nardn eon inalegmenl u⸗ notiͦſunntk zd ppationes mad nott.
dinonaf ad idẽ. Et in ꝑalogiſmis ſecũdi mo ꝗ eßgerſer falle ẽ diuerſitaſ ↄcłlo
qi non af ſm idẽ. Et in ꝑalogiſmis tertij mo nis cũ pm ſſis. Cà falſitatẽ diuerſi
1S. . —Pꝛi mo
dem tem nre & Apio qnq; mois vt ptʒ. viij thopic. dus.
Contra dicta pꝛĩo ſic argut᷑ Oẽ ¶ Pꝛiovqñ diffiniti petit᷑ in diföe
argumẽtũ ve inferẽs eye Poãas eluſoneʒ ⁊ eð:vt ſi dubitaret᷑ vtꝝ hõ currat vł
qdicit ꝓpoſitioni rñdentꝭ eſt ver? elenchus. ¶⸗ ar apgiiiiif afa n
⁊ tñ nõ oĩ tali ↄuenit diujſio elẽchi data ap. cunztr fiat argumti na lrdale
b. diuitio ẽ inſufficiẽs. Minoꝛ ptz qꝛ nõ oẽ curit. bõ currit, nulla eſt ibipbatõ Secun⸗
nalegnlls. Brdo ſcaiz fallaciz eſt falla q qn vni dubitar neceſſe eſt alterũñ Secun⸗
ignoꝛatie elenchi:ergo male ponit᷑ iſta falla dubitari.⁊ ita ſi ſũaf᷑ vnũ ad ꝓbãdũ w
diſticta ab alijs. Añs ptz. qꝛ qlibʒ falła fit ex alið Ntm̃ ẽ. Sðs modꝰẽ:qi plicłare

omiſſiõe alicuiꝰ ꝑticule reqſite ad verũ elen⸗ Fj v. vr nuſiohz 1 .
chũ.¶Tetio ne arnitplnee⸗ modis põt fie nstek ateytint brelt Srteg
ri defect?a vᷣo elẽcho q q̃ttuoꝛ mõis:cũ pless 1 ! r (5 1gliqs debegt pbare
nticule ponatur iu diuiſione elenchi qᷓ qttu Ooĩz orioꝝ ł eadem diſciplia ⁊ aſſũat
a: plures ſſt modi buiꝰ fallacie qᷓ; ttuoꝛ oĩʒ oppo.ẽ eadẽ diſciplia. goñn con

Cractatus Sextus

trarioꝝ eſt eadem diſciplina:h̊ peti
tur concluſio in pᷣmiſſis. ¶ Certius
modus eſt q vle petitur in particu
laribꝰ:vt ſi aliqs dẽat ꝓbare ꝙ oĩm
oppoſitoꝝ eſt eadeʒ diſciplina:⁊ ſu
matiſtam oĩm odictoꝛioꝛum ↄꝛioꝝ.
⁊ ſic de aljs:eſt eadem diſcipiina: g
omnium oppoſitoꝛum eadẽ eſt diſci
plina Ael ſic.ſoꝛtes currit.plato cur
rit et ſic ð alijs:ergo omĩs homo cur
rit. ¶ Quartus modus eſt quando
coniunctum petitur in diuiſis vel eõ
Quartus ?ᷣt ſi aliquis debeat pꝛobare ꝙ medi
modus cina eſt diſciplina ſam ⁊ egri,⁊ argu
atur ſic.medicina eſt diſciplina ſani
⁊ medicina eſt diſciplina egri:ergo
medicina eſt diſciplina ſani et egrꝭ
¶ Quintus modus eſt qñ vnũ relã
tiuoꝝ petitur in alio:vt ſi aliquis de
beat pꝛobare ꝙ ſoꝛtes ſit pꝛ platõis
⁊ ꝓbet ſic.plato eſt filiꝰ ſoꝛtis.g ſoꝛ⸗
tes ẽ pꝛ platõis:nõ ſeqͥł᷑:qʒ hoc aſſu⸗
mitur quod eſt pꝛobãdũ.¶ Sciẽdũ
ẽ ꝙ bec fallacia ñ ĩpedit ſyllogiſmuʒ
inferenteʒ:ſʒ ꝓbãtẽ:⁊ ita fallacia pe
titionis pꝛincipij ꝑeccat ) ſyllogiſ⸗
muz dialecticũ inqtũ dialecticꝰ eſt.

¶ Eirca bũc textum.

Tertius
modus

Quintus
modus.

Notabit.

Quid pᷣn ¶ Notandum ẽ pꝛimo:ꝙ pꝛincipſjuʒ ¶

cipiũ i ꝓ in ꝓpoſiio eſt illud qð ꝓponẽs pꝛoponit pꝛo
poſito bare a pꝛincipio ð reſpõdẽtẽ:cui tſi oppoſi⸗
tã poſuit rñdẽs.¶ Eñ petere pꝛincipiũ in p⸗
poſito nõ eſt acciꝑe idẽ ad ꝓbãdi ſeipſum:ſʒ
eſt accipere aliquam pꝛopoſitionem eque vel
magis dubiã rñdẽti ꝙᷓ; ↄcło pꝛobãda.Er iſto
ptiz petitio pꝛincipij nõ eſt petm̃ contra il⸗
lationem:ſed 3 ꝓbationẽ. Unde fallacia pe⸗
titionis pꝛincipijeſt deceptio pꝛoueniens et
eo ꝙ aliquis ꝓceſſus ratiocinatiuus videtur
pꝛobare ↄcluſionẽ ꝑpꝑ apparẽtẽdiuerſitatẽ ã
tecedẽtꝭ a ↄñte:quã tñ nõ pꝛobat ꝑꝑ idẽtita⸗
tẽ añcedentis cum conſequente
Quid lo⸗ H

matis ¶ MNotanqum eſt ſecũdo:q cã aypa
dr̃a ma rentie fallacie petitionis pꝛĩcipij ẽ añs appa
xi. in bac rens magis notũ ↄñte.Sed locus differẽtia
fallacia maxiĩie bui fallacie eſt iſti duo termĩ añs ap⸗
par ens magis notũ ↄñte ⁊ ꝓbatiuum ↄñtis.

Et locꝰ maxĩa eſt ̊ oro.oẽ añs apparẽs mag⸗
notũ ↄñite eſt ꝓbatiuũ ↄñtis:q̃ eſt falſa.Eã de
fectus hui fallacie eſt añs eque ignotũ ſicut
ↄñs:vel non magis notũ qᷓ; ↄñs. Iſte textꝰ
petit᷑ aũt id qð eſt in pᷣncipio qͥnq; modis.ſic
intelligit᷑:qͥnq; ſunt terĩ cões:nõ coĩcidẽtes
in fignificãdo ſ̃m ſuas rões foꝛmales oẽs ꝑa
logiſmos huiꝰ fallacie ſignificãtes ꝑ qs iſte

terminꝰfallacia petitionis pꝛĩcipij diuiditur pꝛia ſps
Pꝛimus modꝰ ſiue pꝛima bꝰfalle

diuiſione logicali.
ſpẽs huiꝰ fallacie eſt qñ fit palogiſmus ex eo
ꝙ ad ꝓbãdũ ↄcluſionẽ in qua pᷣdicat᷑ aliqð pᷣ
dicatũ de diffinito:ſumit᷑ ꝓpõ in q̃ illud ideʒ
pꝛedicatũ vel ſibi ſynonimum pᷣdicat᷑ de diui
ſione illiꝰ diffiniti vt ſi aliqs velit ꝓbare iſtã
homo currit:⁊ arguat᷑ fic.aĩal rõnale currit:
ergo hõ currit.ad illũ paralogiſmũ reſponde
tur negando añs.

¶ Notãduʒ eſt tertio:q; ſcðs mod⸗
ẽ qñ fit ꝑalogiſmꝰ ex eo ꝙ ad ꝓbãdũ ꝓpõnẽ
de terĩo min cõi ſumit᷑ ppõ de terio magis
cõi.vt ſi aliqᷣs ad ꝓbãdũ iſtã.oĩm gjrioꝝ ẽ ea⸗
dem diſciplina.ſumat iſtã oim oppoſitoꝝ eſt

eadẽ diſciplina: oĩm orioꝝ eſt eadẽ diſcipli
na.ibi dʒ negariañs.OTertiꝰ modꝰ huiꝰ fal⸗

lacie:ẽ qñ fit ꝑalogiſmꝰ ex eo ꝙ ad ꝓbãdũ ꝓ
poſitionẽ vłem ſumũtur ei ſingulares: vt ſi
aliqͥs velit iſtãẽ ꝓbare oĩm oppoſitoꝝ eſt ea⸗
dẽ diſciplina.⁊ arguat᷑ ſic:oĩm ↄꝛioꝝ eſt eadẽ
diſciplina:⁊ oĩm pꝛiuatiue oppoſitoꝝ eſt ea⸗
dẽ diſciplina.⁊ ſic de alijs:ergo oĩʒ oppoſito
rũ eſt eadem diſciplina ibi debet negari añs

Notãdũ eſt quarto:qꝙ quartꝰ mo
dus buiꝰfallacie ẽ qñ fit ꝑalogiſmus ex eo
ad ꝓbãdũ ꝓpõnẽ in q̃ ponit᷑ aliqð ↄiunctuʒ
ſumit᷑ añs in quo ꝑtes illius coniuncti ſumũ
tur diuiſim:vt ſi aliqͥs velit ꝓbare iſtã medi⸗
cina ẽ ſani ⁊ egri.⁊ arguat᷑ ſic.medicina eſt ſa
ni:⁊ medicina ẽ ęgri:g medicina ẽ ſania egri
ibi debet nega añs. Quintus modus eſt
quãdo fit paralogiſmus ex eo ꝙ ad ꝓbandũ
ppõneʒ in qua ponitur relatinũ:ſumit᷑ ꝓpo
ſitio in qua ponitur ſuuzʒ coꝛrelatiuũ: vt ſi ali
quis velit pꝛobare iſtã.ſoꝛtes eſt pater plato
nis et arguatur ſic:plato eſt filius ſoꝛtis:er⸗
go ſoꝛtes eſt pater platonis.ibi debet nega⸗
ri antecedens.

¶ Cõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. Pꝛi
moſic.vbi eſt bonaↄna ibi nonẽ fallacia:ſʒ in
angumentionibus:que dicuntur fieri penes
iſtam fallaciam eſt bona conſequentia: ergo

Secũda
ſpẽs.

tertia ſpe

Quarta

ſpẽs:

Quinta
ſpẽs

febut falle eſt uenien
Aaläñbona Cäfalſita
mnseoꝛüde Et ſclendi
gunentüg pöne aſitlis a
ſtis (ufalle mes
buim nod/dgſiaf a der
1 tis a deſuctiond zin
ckaialeſd ſi do noda
1poſitöe onis d pon
neleſnnbeieſttind
Adiſtümocürecucän
umetatlöes ab iferioꝛ
ſeuctiue Gquotienſe
ſis bifenoe ad ſuri⸗
beſipioꝛs vt gis do
niacurnt ibicömittif

0 mul boamtt⸗
(Srösnoc

Getitnauchh ſd
gialr ecönerſo din 1
netſogdig höeſ e

z; Ahre
ſiainer ondieh⸗

naricnzeſtenitſchnn
ienit dſet i gi
taiomin cifimik wdeterioue
AnRilsa4 ddidi ſicin nitn
n hlim ſungtiſtioincghefthre
dichlinrd oin zoreteti nſicl
Nd eg ais. (Teni moc bun ſt
eX Giat alogiin ercoe witi
ſnone feem ſumiturei ingulhestin
Swir iſi dtmrtoin ppoſttis
õäü
pinr oin priuntiue gppoſtetfn
plim :ſe dealig e 00s nfn
caden diſciplim wbidebet ehiin

212— 4
notidiͦeſt uarto quun in
miͦfallaciec gñ ft gologi,hibcten
diai ppoeini onl iid Ainnn ⸗
zs n o eesſliu nin⸗ e
H et eſel
””
eun * retimi +☛ 1
P(Ounnus noltset

.

N

4

=
=

.

diffõͤ fal⸗
lacie ↄſe
quẽtis.

ẽñe ouerſe q̃ nõ ↄuertit᷑. Cã apparẽ
ad aliã ñ bonã.Cã falſitat ẽ diuerſi

Pꝛimus
mod? bu
ius falle.

R Secũd⸗

Modus,

De fallacia cõſequẽtis. Sollo cy.
in illis nõ ẽ falła.¶ Scðo ſic af. bec ẽ petitio uerſo.ad bãc oĩs hõ E aĩal. ¶ Terti

Eaciii bõ currit:ergo bõ currit.a tñ ibi nul
ẽ falla.cũ ibi nulla ſit apparẽtia:ꝗ nõ dʒ po
ni falła petitõis pᷣncipij.Tertio ſic a.tunc ẽ
falta petitiõis pᷣncipij q diuiſuʒ petit᷑ in cõ⸗
iuncto:v tñ talis modus nõ enumerat᷑ bic:g

us modꝰ ꝓuenit a cõiter accidẽtibꝰ
Et dũr cõiter accidẽtia q̃ ſe aliqũ cõ
ſequũtur:⁊ aliqũ nõ vt ille ẽ cõptꝰ?:g
eſt adulter. Siłr h. muſa ⁊ poeta ter
modi inſufficienter enumerantur. minãtur in a.ſed muſa ẽ feĩ gñis:er⸗
¶ Ad pᷣmum dicitur: licet vbi eſt go ⁊ poeta:nõ ſequit᷑:qꝛ idẽtitas ge⸗
bona ↄña nõ ſit ſalta ̃tũ ad illationẽ: tũ bñ neris ⁊ terĩatõis aliqñ ſe ↄſequũtur
qtũ ad ꝓbationẽ. Ad ſcðᷣʒ ac lz ibi ſit pe æ aliqñ nõ eo ꝙ nõ ẽ in oĩbus ſʒ in ali
titio pꝛincipij ſtatim nõ tamẽ eſt ibi petitio qᷣbus. ¶ Si aliqᷣs dicat qꝙ in 5 vlti⸗

pꝛincipij non ſtatim:vñ petitio pᷣncipij ſtatĩ A. Pa—. v⸗
ẽ qñ añs ⁊ ↄns ſũt ſynonima. Sʒ petitio pn no mo no tenet ecõuerſo: g ibi nõ ẽ

cipij nõ ſtatim ẽ qñ añs ⁊ ↄñs nõ ſunt ſynoni ↄna.¶ Dicendũ eſt ergo ꝙ m quoſ
ma. tñ añs nõ ẽ magꝭ notũ ↄñte. Ad tertiũ dã ſumit᷑ ↄna a coĩter accidentibus:
ð ꝙ talis modꝰ ↄtinetur ſub quarto modo. ad ↄnam neceſſariam ⁊ ꝓbabileʒ. et

d Efallacia ↄñtis dicendũ ẽ. ſjm in iſtis nõ ſuuntur ↄna neceſſaria ſʒ
ↄñ̃s fiũt palogiſmi eo ꝙ credi⸗ ꝓbabilis. Caliter aũt oꝛdinãtur iſti
m? 9ñaʒ ↄuerti q̃ nõ ↄuertit᷑. ¶ Fal⸗nodi ab Ariſto.modo dicto.
lacia ↄntis ẽ idoneitas decipiẽdi ꝓ Oeirea bc terrunn.
uenẽs ex apparenti couertibilitate ¶ Notãdũ ẽ pꝛĩo: ꝙ iſte terinꝰ ↄña
ↄnitis cum añte.vł ſic ẽ apparentia capit᷑ duptr. Inoꝰlarge:⁊ tunc deſcribit᷑ ſic.
f ↄna ẽ ꝓpõ ĩ qua ꝑ nota illatiõis aliq̃ ꝓpõ de
notat᷑ ſeqͥ ꝓ alia: fſiue hᷣ ſit öbite fiue debite

„ 9 . . 7 —
tie bui⸗ falle eſt ↄuenientiavniꝰ ↄñe x boc dhino ↄñe in oñam bonã: er ↄñ̃am

tatis eoꝛũde: Et ſciendũ ꝙ bñ tʒ ar
gumentii a pone añtis ad poſitionẽ ⁊ ſic ↄna eſt oo bñs nota illationis:⁊ ↄñs qd
ↄũitis. ¶Hur falle tres ſunt modi. de neceſſitate ſeqtur ad ans. Sili añs ⁊ cõ
Pꝛim⸗ modꝰẽ:qũ af̃ a deſtructione ſequẽs duplr capiũt.¶ Eno large. ſic añs
aſitis ad deſtructionẽ oñtis. vt ſi bõ eſt ꝓpõ ex qua denotat mediate nota illatio
eſt aĩal eſt: g ſi böͤ nö ẽ aial no e. Del nis ſequi alia: ſiue ſequatur debite ſiue ide⸗
eſt: gſi aial no e. bite. Et oñs ẽ of̃o deqͥ notat᷑ mediãte nota il
a poſitiõe ↄniris ad põnẽ añtis.vt ſi laæiõis ſeq ad aliã fiue ſequat debite ſinend
mel eſt: rubeũ eſt: g ſi rubeũ eſt:mel ẽ. ¶ Alioꝰ capiũtur ſtricte.⁊ fic añs eſt ofo ex qᷓ
Ad iſtũ modũ reducũtur oẽs pᷣue ar de ar hiecre ſeqᷣtur alia.⁊ ↄns eſt ꝓpõ qͥ de
gumẽtatlões ab ĩferioꝛi ad ſupiꝰ de neiahe equitur 0 alia. Et hoc modo di/
ſtructiue. Iñ quotienſcũq; fit ꝓceſ⸗ uino ontie in pnam bonã ⁊ ↄñam mala ẽ di⸗

5rr 1L n uiſio analogi in ſua analogata. 0 mo
ſus ab ĩferioꝛi ad ſuxꝰ cũ diſtribu⸗ capitur m opoltto me eioi ſo u

tiõe ſuꝑioꝛis:vt oĩs bõ currit:g om̃e
Nil Fuhru ibi cõmittit᷑ iſta larrel
null/ bo currit:ergo nullũ aĩal currit cinatiuꝰ v eẽ bon⸗
¶ Scðs modꝰ ſolet poni ab inſuffi ↄña veraq̃ tñ 15 eſt bona ↄna. ppter diuerſi
ciẽti inductõe ſingulariũ: vt ſoꝛtes ẽ tatẽ eius a bona ofa. ¶ Aliter diffinitur ſic.
aĩal.⁊ ecõuerſo. plato ẽ aial. ⁊ econ⸗ Fallacia ↄñtis eit argumẽtatio ſophiſtica q
uerſo:g oĩs hõ eſt aĩal:⁊ ecõuerſo.h̊ vgetur eſſe bona ↄna ꝓpter conuenientiaz

enumerãtur oẽs ſingulares illiꝰ oĩs eillis cum bona conſequentiaque tñ non eſt

aaEn Blee . s bona cõſequentia pꝛopter diuerfitatem ei⸗
bõ ẽ aĩal:⁊ non buiꝰ.oẽ aĩal eſt hõ:qᷓ̃ bona ↄña.Cã apparetie ẽof̃o Grnnefi ene

ſignificãtur ꝑ ↄpõnẽ buiꝰ qð ẽ ẽ ecõ bona ↄño: ꝓpte r ↄuenientiã qu babet cum
0

totiꝰ in mõ in ſuas ſpẽs. Alioꝰ capit᷑ ſtricte

Tertius
modus.

obiectio.

Solutio

R —

Acceptõ
nes de ly

malã.põt dici diuiſo gñis in ſuas ſpẽs. Nel ↄña.

Acceptõ
nes añtꝭ
⁊ ↄñtis.

intel. dif

¶ Notãdum eſt ſcðᷣo.ꝙ falla ↄñtis fimitiõis
ẽ deceptõ ꝓueniẽs ex eo ꝙ aliqͥs pceſſus rõ falle ↄſe⸗
ꝓpt ↄueniẽtiã quã bʒ cũ quentis

Quid lo⸗
c' maxĩia
2 dria ma
xi.in bac
fallacia.

pꝛĩa ſpẽs
buiꝰ falla
cie,

ſpecies.

tertiaſpe
cies.

ẽ bona ↄña. Ad iſtos ꝑalogiſmos rñdetur

Trac tatus Sertus

bona ↄña.Cã defectꝰ huiꝰ falle ofo diuerſa ſeqᷣtur ſi bõ currit riſñibile currit:ſed nullꝰ bõ
a bona ↄna. Locꝰ dr̃ia maxĩe buiꝰ falle eſt currit:g nullũ riſibile currit: ⁊ tñ ibi af a de⸗
iſti duo terĩ ofo apparẽs bona ↄña:⁊ ↄña bo⸗ ſtructione añtis ad deſtructionẽ ↄñtis ergo
na ↄne.⁊ ſic de ſilibꝰ.Sʒ loci buiꝰ falle mati pᷣmꝰ modꝰẽ inſufficiẽter poſitus. ¶ Scðdo ſic
me ſunt multi:ſicut a poſitione ↄñtis ad poñ af᷑.bñ ſeqͥtur ſi bõ currit: riſibile cur.ſed riſi.
tionẽ añtis ẽ bona ↄna. Siłra deſtructione cur ꝗᷓ bõ cur.⁊ tñ ibi ar̃ a põne ↄñtis ad poñ
añtis ad deſtructionẽ ↄñtꝭ ẽ bona ↄnña. Silr tionem añtis.ergo pꝛimũ modũ.¶ Tertio
qcqͥd ſeqͥᷣtur ad añs ſequitur ad ↄñs.q tñ oẽs ſicafr.a cõiter accidẽtibꝰ ſumit᷑ locus dialecti
ſunt falſe. Et ſic pʒ ꝙ nõ ẽ vna maxĩa ſʒ plłles cus:ergo nõ ſumit᷑ locus ſophiſticus.
⁊ etiã diuerſ loci drie maxiĩe.ꝗ Iſte textè bu ¶ Ad duas rõnes pꝛias ðꝛ: q licet Adrões
ius falle ſunt tres modi: ſic intelligit᷑. Tres ſequaãtur gra materie:nõ tñ gia foꝛme.¶ Ad in oppm̃
ſunt terĩ cões nõ coincidẽtes in ſigndo ſm tertiã ðꝛ ꝙ licet a cõiteraccidẽtibus q̃ ſe con 3
ſuas rões forales oẽs ꝑalogiſmos bui falle ſequũtur ſᷣm ↄnam bonã ſumatur locꝰ diale
ſignificãtes ꝑ quos iſte terin falla ↄñtis di cticus:nõ tñ a cõiter accidẽtibus q nõ ſe con
nidit᷑ diuiſione logicali. ſequuntur ſemper.
eſt qñ fit galogiſmꝰ ex eo ꝙefr̃ a deſtructiõe Equitur falła ſᷣm nõ cãm vt
añt ad deſtructionẽ ↄñtꝭ. Rela põne ↄñtis cãm.¶ Ad cuiꝰ euidẽtiam:
ad põnẽ añtis alicui ĩbone ↄñe. Exẽplũ pꝛi
mi: vt ſi hõ eſt aial ẽ:ſʒ nullꝰ bõ eſt:ergo nul⸗
lũ aĩal eſt.Et iſta argumẽtatio vf̃ ↄfirmari ꝑ
5 rim⸗ ſophiſtie⸗. A Sõ añt
ad deſtructionẽ ↄñtis ſꝑ eſt bona ↄña.Exem · Din 2 .
plu ſcöivt fiboc aial eſt.ſed aial eſt. bõ eſt impoſſibile eſt qñ aliqs ſyllogiſtice aidt ſ
2 vf illa argumẽtatio ſopbiſtica cõfirmari. ducit᷑ ad ĩpoſſibile.⁊ ꝓpter h̊ interi⸗
iſtã maximã. Sẽpa põne ↄñtis a põnẽ añtꝭ mit᷑ aliqua pᷣmiſſaruʒ q erit cã illius
ĩpoſſibilis.vñ iſte ſylłs ſp bʒ duas
ↄcluſiones:vt cũ ðꝛ eſt ne bõ aſinus
tiue ſine diſtributõne ſuꝑioꝛis:tñ nõ tʒ nega boc oceſſo. Cõtra nullꝰ aſinus . aial
tiue ab ĩferioꝛi ad ſuperi cũ diſtrtbutiõe ſu, rõnale moꝛtale.bomo ẽ aſinus:ergo
perioꝛis. Sitr Iʒ valeat ↄñtia ab inferioꝛi ad bomo non eſt aĩal rönale moꝛtale: ſʒ
ſuꝑi affifatiue ſine diſtributiõe vtriuſq;: nõ hoc eſt impoſſibile: ergo et iſta ho⸗
tñ ecõtra. Sitr nõ ſeqtur ſi plnat terra ẽ ma/ mo eſt aſinus. Et ille ſyllogiſmus ẽ
Nida. terras adidais pluit: ibiat a m/ in quarto modo pꝛime figure. Sciẽ⸗
ne ↄñtis ad põnem añtis. = ⸗= 2 .
3 z iren: za dũ eſt ergo ꝙ nõ cã vt cã ſemper fit
¶ Notãdum ẽ q̃rto: ꝙ ſcðs modus ſylloginms ad ĩpoſſibil li⸗
eſt oñ fit ꝑalogiſmꝰ ex eo ꝙ af̃ ab ꝗq;te nõ ſuf in ſyllogiſmis ad ipoin lle. ¶ Fa
ficiẽti ĩferre ↄñs. vt ab inſufficiẽti enumera lacia aũt ᷣm non cãm vt cãm fit qua
tiõe ſingulariuʒ. vt ſoꝛtes ẽ aĩal.pło ẽ aĩal.ci do non cã ponitur vt cauſa: ⁊ ꝓpter
cero ẽ aial: ᷓoĩs hõ ẽ aĩalibi dz negari ↄna boc appai et ſqqui ĩpoſſibile: ⁊ illud
aia enienicur llacte erdnom, A0d apparet eſſe cauſa interimitur
ufficiẽter enumerãt᷑ ſingularia. In iſto ꝑa⸗ ; no H „
logiſmno af a pöne ↄftis ad põnẽ añtis 1 nõ vt ſi queratur ẽ ne bꝛunellus bomo:
ẽᷓ ꝓpꝛius modꝰ diſtinctꝰ a pꝛĩoꝰ.¶ Tertiꝰ mo . Aale ſ
dqusẽ qñ fit palogiſmꝰ ex eo ꝙ ar̃ a cõiterac eſt animal rationale moꝛtale:ſed bo
cidẽtibus qᷓ n ſe cõſequũtur vt nõ ſeqr.· Iſte mo eſt aſinus.⁊ bꝛunellus eſt homo
eſt compt:. ergo ẽ adulter. ibi cõmittit᷑ falla ꝙ bõ nõ eſt aĩal ronale. boc aũt ẽ im⸗
uͤten bie n el iea bropete ſaltcie abern poſſibile:ergo bꝛunellus non eſt hõ.
ſicut in pꝛio mo buius fallacietq bie couerri ¶¶In hac em dicta argumẽtatiõe ẽ
tur li ti vel a T-⸗ HSH 12.
iner⸗ 5 .——— debet onas vels nõ cã vt cã:qꝛ interimit id qð appa⸗
¶ Komra dicta pꝛio ſic a. Bene rettſſe cã et nõ eſt, ſ⸗bꝛunellus ẽ bo

¶ Notãdũ ẽ tertio ꝙ pᷣmus modus
ſciendũ ꝙ duplex ẽ ſyllogiſ⸗

le. ¶ Oſtẽſiuus eſt qui bʒ vnã ſolaʒ logiſm

negãdo ↄñam:q; cõmittit᷑ fallacia ↄñtis: q;
lIʒ valeat ↄna ab inferioꝛi ad ſuperiꝰ affirma

Diffõ fal
latie bᷣm
nõ cãz vt
cauſam.

mus.ſ.oſtẽſiuꝰ ⁊ ad ipoſſibi Quid l

cõcluſioneʒ. ¶ Syllogiſmꝰ vero ad onſuꝰ et

quo conceſſo. Contra nullus aſinuus

naia
eintumfble ritnn

meſegiſtamo⸗s vitat
ſuqtnoibus bis id quo
paeteſſe cauſa gꝛ
emmmis um aliquib p⸗
ttqlbus ſeqtur impoſſt
netqpiſta fallacia non
gſnooſtenſiuo: vt ois bo
iseſt bomo:ꝛ ſol eſtincan
ſoes curnit bic noneſt fa
aſet cauſe g bec pꝛot
Ctincäcronocſtca neqz:
cuſa ſicut apparet in fin
mnpoſſibie,

(Ciraabune detin

6 Chorictüeſtpeino
tr Mitodd nenifſi alihg igete
ii dis neceſſano reqni i

nOzndcii ppoſto de

4

chufonez. (Sylogiſty vegee

ckuns eſtqubz niſigz
poſſiblle eſt ñ alcs logſtie
ar adipoſſible, ppeerbittn
aliqua pmſſang ertcilli⸗
ſſibiiis. iſte ſplioig dus
nſones. rcir eſtebon
xrſſo Cõu il ansd i
lemortale.bonoc affnorn

wpunmneſenlutlln
nen er bunlueban,
S
orrſa nortlle ſi

a!

De fallacia ſᷣm nõ cãm vt cãm

mo. Ael ſic falła nõ cauſe vt cauſe ẽ
idoneitas decipiendi pꝛoueniẽs ex
apparenti ↄuenientia pᷣmiſſe nõ cau
ſe ad aliã pᷣmiſſam cauſam.Cã appa
rentie buius fallacie eſt ↄuenientia

buius quod apparet eſſe cauſa et nõ

cvi.

ↄcluſio falſa.et᷑ cuius ↄcluſionis falfitate in
fertur falſitas alicuius pꝛemiſſc.a ex falſita⸗
te pꝛemiſſe infert᷑ vitas eiꝰ jdictoꝛie oppoñ
te.vt hic eſt ſylłs ad impoſſibile.poſito caſu
ꝙ aliquis neget iſtaʒ bomo eſt aĩal. Tunc ar
guatur ſic.Nullus homo eſt animal.⁊ omne
aĩal rationale eſt aial:ergo nullum aĩal rati⸗

eſt cũ eo quod eſt cauſa. Cauſa falſi onale eſt bomo. concluſio eſt falſa. ergo aliqqᷓ

griſtotel.

y Ouid ca

⁊nõ cã in
ꝓpoſito⸗
qͥd nõ cã
vt cauſa

declara⸗
io ſylli

tatis eſt diuerſitas eoꝛũdẽ.¶ Cale
em̃ exemplũ ponit ariſtoteles buius
falłe.Sũt ne aĩa ⁊ vita idem:quo cõ
ceſſo. Cõtra moꝛs ⁊ vita ſunt cõtra⸗
ria.ſed moꝛs eſt coꝛruptio: vita eſt
generatio.⁊ per ↄñs viuere eſt gene
rari.ſʒ hᷣ eſt impoſſibile:qꝛ quicqͥd vi
uit nõ generat᷑:ſʒ generatũ eſt: ergo
aĩa ⁊ vita nõ ſunt idem. Hec argumẽ
tatio peccat ſᷣm nõ cauſam vt cauſaʒ

Ex boc em̃ ꝙ aĩa ⁊ vita ſunt idẽ:nonꝰ

ſequit᷑ impoſſibile ⁊ ita nõ debet inte
rimi:ſed iſta moꝛs ⁊ vita ſunt cõtra⸗
ria qꝛ in oĩbus his id quod nõ eſt cã
apparet eſſe cauſa:qꝛ cõmunicat in
terminis cum aliquibꝰ ꝓpoſitionibꝰ
ex quibus ſeqtur impoſſibile.Ex iſt
patet qꝙ iſta fallacia non fit in ſyllo⸗
giſmo oſtenſiuo:vt oĩs hõ currit:ſoꝛ⸗
tes eſt bomo:⁊ ſol eſt in cancro:ergo
ſoꝛtes currit hic non eſt fallacia non
cauſe vt cauſe:qꝛ bec pꝛopoſitio ſol
eſt in cãcro nõ eſt cã.neq; apparet eẽ
cauſa ſicut apparet in ſillogiſmis ad
umpoſſibile.
¶ Circa bunc textum.

¶ Notãdũ eſt pꝛimo:ꝙ cauſa in pꝛo
poſitoðꝛ pꝛemiſſa aliqͥd faciẽs ad illationeʒ
ↄclois:q neceſſario reqͥri᷑ ad illationẽ ↄcło⸗
nis.¶ Dʒ nõ cã ĩ ꝓpoſito ðꝛ of̃o que nibil fa
cit ad illationẽ ↄcłonis.ita q; ipᷣa appoſitavł
remota nibilominꝰ ſeqͥtur ↄcluſio.¶ Sʒ non
cãvt cã ðꝛ oro in ſyllogiſmo accepta nibil fa
ciens ad illationem ↄcłonis:apparens tamẽ

pꝛemiſſaꝝ nõ minoꝛ:ergo maioꝛ.⁊ per conſe
quẽs eiꝰ ↄtradictoꝛia eſt vera.ſ.bomo eſtani
mal.¶ Sed in ſyllogiſmo ad impoſſibile ſuꝑ
fluo pꝛeter pꝛemiſſas requiſitas ad illationẽ
ↄcluſionis:ponit᷑ vna alia pꝛopõ que nibil fa
cit ad illationem:vt bic hõ eſt riſibilis: nullꝰ
bomo eſt aĩal.⁊ omne aĩal rationale eſt aĩal:
ergo nullũ aĩal rationale eſt bomo ſi tunc et
falſitate illius cõcluſionis inferatur falſitas
illius ꝓpõnis.ſ.homo eſt riſbilis nibil facit
ad illationẽ ↄcluſionis:licet videatur facere
tunc eſt fallacia ſᷣm nõ cauſam vt cauſam.

¶ ’Notanduʒ eſt ſecundo:ꝙ fallacia
ſᷣm nõ cauſam vt cãm eſt deceptio pueniẽs
ex eo ꝙ ꝓpter falſitatem ↄcluſionis debite
illate ex aliqbꝰ pᷣmiſſis:credit᷑ pꝛemiſſa ſu
perflua Gallacum tamen ſit vera. Aliter
diffinit ſid. fallacia m non cauſam vt cãz:eſt
argumentatio ſophiſtica ꝓpueniens ex eo ꝙ
ex falſitate ↄcluſonis infertur falſitas ofo⸗
nis nihil facientis ad illationẽ concluſionis
que tamẽ apparet aliquid facere. ¶ Cauſa ap
parẽtie buiꝰ fallacie eſt pꝛemiſſa nõ cã cõue
niens cum pꝛemiſſis cauſis vel cum cõcluſio
ne: ꝓpter qð videt᷑ aliqͥd facere ad illarõnem
ocluſionis:ſicut alie pꝛemiſſe.¶ Sʒ locꝰ df̃ia
maxime buius fallacie eſt iſti duo termini.ſ.
oꝛatio conueniens cum concluſone: ⁊ cauſa
illationis concluſionis. Sed locus maxima
buiꝰ jallacie eſt illa ppoſitio.oĩs oꝛatio ↄue
niẽs cũ ↄcluſione eſt ca illationis ↄcluſionis
quod tamen eſt falſum. Sed cauſa defectus
buius fallacie eſt pꝛemiſſa ſupflua nibil faci⸗/
ens ad illationem concluſionis que eſt vera
Del eſt diuerſitas pꝛemiſſenõ cauſe vt cauſe
a pꝛemiſſa cauſa vel a concluſione.

¶ Notãdũ eſt tertio:q buiꝰ fallacie

aliquid facere ꝓpter cõuenientiã quã babet Petrus biſpanus non ponit aliquos modos

cũ pꝛemiſſa cauſa vel cõcluſione. VUnde falla ſed ſolum

ponit exemplũ Ariſtotelis.huius

cia ſm nõ cauſam vt cauſam fit in ſyllogiſmo ſa Gcie. tamen ſolent aſſignasi tres modi.

ad umpoſſibile ſuꝑfluo. nde ſyllogiſmus O Pꝛim modus

eſt: quando fit paralogiſinꝰ

ad inpoſ ad impoſſibile eſt argumentatio in q̃ ex vna ex eo ꝙ pꝛemiſſa non cauſa vt canſa que cre⸗

ſibile

pꝛemiſſa falſa cũ alia manifeſte vera imert᷑

ditureſſe falſa pꝛopter falntatem iſtius con

Intel die
fõis falle
ʒz nõ cãʒ
vt cãm.

Quid lo⸗
cus maxi
2 differẽ⸗
tiamaxĩe
in bac fal
lacia

ꝛa ſpẽs
buiꝰfalla
cie extra
textum.

ſcda ſpẽs

tertia ſpe
cies

Adratio
nes in op
poſitum.

qͥd ꝓpo
plures

eſt ne bic

Tractatus Sextus

cluſiõis. uenit cũ ocluſione in ſubiecto:⁊ ſic
fit ꝑalogiſmꝰ oẽ Zꝛiũ coꝛruptõni eſt gñatio:
ſʒ vita eſt Zꝛia coꝛruptõi:⁊ vita⁊ aĩa ſunt idẽ
E vita eſt gñatio.ↄcluſio eſt falſa:g aliqua pᷣ⸗
miſſaꝝ:⁊ nõ alia niſi iſta:aia ⁊ vita ſunt idem
¶ Ad iſtũ ꝑalogiſmũ rñdet᷑ negãdo illã ꝓpo
ſitionem:⁊ nõ alia eſt falſa niſi iſta aĩa ⁊ vita
ſunt idem ſed ex falſitate concluſioms debet
infer ri falſitas mĩoꝛis.ſ.vita eſt ↄtraria coꝛ⸗
ruptionn.
¶ Notandũ eſt quarto qͥ ſcdðᷣus mo⸗
dus eſt qñ fit palogiſmꝰ ex eo pᷣmiſſa ſuꝑ
flua ↄuẽit in pᷣdicato cũ ↄcluſione.vt fic argu
endo:oẽ aĩal rõnale eſt bõ.aliqͥ aſineſt alal
rõale.⁊ riſibile eſt bõ. aliqͥs aſinꝰ eſt bõ cõ⸗
cluſio /eſt falſa.ergo aliq̃ pᷣmiſſaꝝ:⁊ nõ alia qᷓ
iſta. riſibile eſt bõ.¶ Tertiꝰ modꝰ ẽ:qũ fit ꝑa⸗
logiſmꝰ ex eo ꝙ pᷣmiſſa nõ cã vt cã ↄuenit in
ambobꝰ extremis cũ ↄcluſione vt ſic arguẽ⸗

do nullũ inſenſitiuũ eſt aĩal. aliqs bõ ẽ inſen ⸗
fitiuꝰ a aliqð aĩal nõ eſt hõ.ꝙ aliqͥs bõ nõ eſt

gĩal ocluſio eſt falſa: ꝙ aliq pᷣmiſſaꝝ:⁊ nõ niſi
iſta aliqd aĩal nõ eſt bõ. ¶ Adillũ ꝑalogiſmũ
reſpõdet᷑ negãdo iſtã ꝓpõnẽ ⁊ nõ alia eſt fal
ſa niſi iſta:aliqð aĩal nõ eſt hõ:ſed dʒ inferri
falſitas illiꝰ ppõnis bõ eſt inſenſtᷣeuus.

¶ Contra dicta pꝛimo ſic arguitur.
nõ ponitur fallacia cãe vt nõ cãe.&ᷣ nõ eſt po
nẽda fallła nõ cãe vt cãe: ↄna pʒ ꝑ ſimile.Se
cũdo ſic af̃ bꝰ falle nõ aſſignatur aliqͥ modi ĩ
textu.ergo textus eſt inſufficiẽs.¶ Tertio ſic
arguitur. nulla pᷣmiſſa eſt cã ↄcluſionis.jᷣ nõ

eſt ponenda fallacia nõ cauſe vt cauſe.
¶ Ad pꝛimũ dicit᷑ ꝙ fallacia cauſe

vt nõ cãe ↄtinet᷑ ſub falla nõ cauſe vt cauſe.

¶ Ad ſcoõm dicitur concedẽdo totuʒ argumẽ
tu. ¶Ad tertiũ dicitur: ꝙ; licet nulla ꝓpoſitõ
ſiue pᷣmiſſa ſit cauſa ↄcluſiõis qtũ td exñtiã
tñ bñ qtum ad illationem

Kopõ plures eſtlla in
Nꝗqᷓ plura pᷣdicant᷑ de plu⸗

vnũ ð pluribꝰ vt ſoꝛtes
Rcurrit diſputat Tlel ſic
⁊ bic hõ demonſtrato ſoꝛte
7 bꝛunello. Tel ſoꝛtes ⁊ plato curct

⁊ diſputant. Pꝛopõ aũt vna eſt in ꝗᷣ
vnũ pꝛedicat᷑ devno.Et boc quadru
plicit᷑:ſiue vnuʒ numero. vt ſoꝛ.ẽ ſoꝛ.

ribꝰ vel plura de vno. vl

ſiue vnũ ſpẽvt ſoꝛtes eſt bõ:ſiue vnũ
genere. vt ſoꝛtes eſt aĩal ſiue vnũ ſᷣm

pꝛius ⁊ poſteriꝰ.vt bõ eſt ens.aĩal ẽ

ſanũ.ſiue pꝛedicant᷑ plura ex quibus
fit vnũ.vt bomo eſt aĩal rõale moꝛta
le. Scðm plures interrogatiõcs fiũt
palogiſmi qñ ad interrogatiões plu⸗
res dat᷑ vna reſpõſio.Yallłla ſᷣm plłes
interrogatõesvt vnãẽ idoneitas de
cipiendi ꝓueniẽs ex cõuenientia in⸗
terrogationũ plures ad interrogati⸗
onẽ vnã.Cã apparẽtie buiꝰ fallacie
eſt vnitas interrogationis cõplexe.
Cã falſitat eſt płitas ipᷣius.¶¶ Duo
ſunt modi huiꝰ fallacie Pꝛimꝰ modꝰ
eſt quãdo plura in ſingulari numero
ſubijciunt᷑ vel p̃dicant᷑ vt bic eſt ne hᷣ
⁊ hic bõ demõſtrato ſoꝛte ⁊ bꝛunello
ſi dicat᷑ ſic. ergo bꝛunellꝰeſt bõ.ſi non
ergo ſoꝛtes nõ eſt bomo. Non em̃ be
ne rñdit quãdo fecit reſpõſionẽ vnã
ad interrogatiões plures.ſe a dehet
reſpondere.veꝝ eſt pꝛo vno ⁊ falſuʒ
pꝛo reliquo. Secũdꝰ modꝰ eſt qñ plu
ra in plurali numero ſubijciunt᷑ vel
pᷣdicant᷑.vt ſunt ne iſta bona vel non
bona demonſtratis bono ⁊ nõ bono
Si dicat bona.j bonũ eſt malũ.ſi di
cat non bona.ergo bonũ nõ eſt bonũ
debuiſſet enim reſpondere bonũ eſt
bonum:⁊ malũ eſt malum. ¶ Si em̃
cõcedat aliquis dari diffinitiones ſi
mili mõ in ſingulari ⁊ in pluralivt ce
cũ eſt aptũ natũ videre.⁊ non videt.

Diffõ hu

ius fallte,·

Z

pmꝰ mo/
dus bui⸗

fallacie.

Secũdꝰ
modus,

Et ceca ſunt apta nata videre ⁊ non

vldent nõ effu diet redargutionẽ.de⸗
mõſtrato vno ceco ⁊ altero vidente.
⁊ q̃rat᷑ ſic:ſunt ne illa ceca vł nõ ceca
ſi ceca.S illud eſt cecum demõſtrato
vno vidente:non em̃ dicebat illũ eſſe
cecum:⁊ illum eſſe videntem.ſed da⸗
bat vnam reſponſionem: eo q cõceſ⸗
ſit ꝙ ſimilis daretur diffinitio inſin⸗
gulari numero ⁊ plurali.
.
¶ Circa bunc tettum.

otzcu eſcdom fila
6 enegeropes ſt na ckdeich
cettog ſpter mitate non
nigeltgiimer ognioe
ſtrnurch vmica rfifio deden d
Aiterrogatione vna. Là appa
itmmi ſgnü imerrogariun d
, dvognͤeplures S loc diun
it Mecttiſiiduo terwinirni
a Friui tpnüintertogni,—
hui⸗ fallgcieet iſta ofo: vdicig
6 merogatinübieſt imenog
ſſialſa. ä defect’ bu fallee
lerrogata. (Iſte tert bun falt
ificimtelligtur. Duoſantteri
Getesinſignitiemddfmſuns
lesdesſiſiacnsimdertocman
nupfnifcinsgweͤale
Nerfogatoes vna dimait

t. (Notidüͦeſttentiong
Ehe nininterrogationeplura

Ee, No vel vnü deplunduseve

nuinfterlninumer
demonſträdo ſorte edrn
ſcergo bꝛunn

Cnſteroil D
g

vnuere xereſtponp tfaſß
cuo. Gecic noc eſteſo g
Hplural mumero ſubicunk i n
mt. r ſunt ne ſtabona nel on
denonſtrans bono ? o boſ⸗
tbonu boniͦeſt nali ſ d
bona ergoboni nͤ eſtbaii
ſa enmn reſpomere hon e
rtmauͦcſimalmn
Ntaliquts darl Nnnan
nſnnan en un
aDti natii ndere ⸗
infau cenetnon

n dir etn tone d⸗
rnͦcftn ttal ten

no waan eca roͤcee

nife
siutckecdl ehttiiſ

Quid in⸗
terroga⸗
tio vna:
qd ples7
qd inter⸗
rogatio
vna 1 plu
res,

diffõ bu⸗
ius falle.

quid loc⸗
maxiĩa et
dra maxi
me ĩ hac
fallacia.

terrogata. ¶ Iſte textꝰ buiꝰ falle duo ſut mo

Pꝛia ſpe
cies huiꝰ
fallacie,

De falla izm plures interroga.vt vnãa. Folio

¶ Motãdũ eſt pꝛio:q interrogatio
vnaẽ qñ vnũ interrogat᷑ de alio.vt vtrũ ſoꝛ⸗
tes ẽ aſinꝰ.¶ Oʒ ĩtelligatio płes:in ꝓpoſito
ẽ ĩterrogatio qͥ plura ĩterrogant᷑ de vno:vel
vnũ de plibꝰ vel pla de plibꝰ.Exẽplũ vbi pła
interrogatur de vno.vt vtruʒ ſoꝛtes eſt albꝰ
citharedꝰ. Exẽplũ vbi vnũ de pluribꝰ vt vtrũ
ſoꝛtes albꝰ gramaticꝰ ſit hõ. Exẽplũ vbi plu⸗
ra de pluribꝰ:vt vtrũ ſoꝛtes grãmaticꝰ ſedẽs
fit albꝰ citbaredꝰ. Sʒ iterrogatio plures vt plurali nũero.vt ſunt ne iſta bona. demöſtra
vna:ẽ interrogatio plures q credit᷑ eẽ vna ꝓ to vno bono ⁊ alio malo.ſi dicat᷑ ſic. Ema⸗
yter vnicũ ſignũ interrogatiuũ in ea poſitũ lũ ẽ bonũ.ſi dicat non bñ rñũdetur lʒappa⸗
Iñ tůc aliqͥs decipit᷑ ꝑ interrogationẽ płes reat ꝙ male reſpõdeatur.ſed tñ põt aliqͥs ſic
vt vnã qñ aliqͥs ꝓpter vnitatẽ ſigni interro/ reſpondere:iſtud eſt bonũ ⁊ iſtud nõ ẽ bonũ
gatiui credit ĩterrogationẽ plures eẽ vnã et ¶ Sitr ſi aliqͥs credat ꝙ termini pluralis nu
ad eã eſſe reſpondenduʒ vnica rñſione.ficut meri debẽt ſilr diffiniri ſicut teri ſingularis
ad interrogationẽ vere vnam. numerirt dan cecus ft Nia neylene aptũ
zdñ 6 . natũ videre.ſic ceca eſſent aĩalia nõ vidẽtia
¶ Notãdũ e ſcðoꝛm falla ſzm P les aꝗpta nata videre. Si qrat᷑ iſti demonſtrato
interrogationes vt vnã eſt deceptio Puen/ n ceco ⁊ alio vidente: ſunt ne iſt .
ens ex eo ꝙ ꝓpter vnitatẽ ſigni interrogati vno ce ti, ceca ve

ui credit q illa interrogatio q ẽ ſimplr plłes videntia.ſi dicat q; vidẽtia. ergo cecus eſt vi
ſit vna:⁊ ꝙ vnica rñſio debeat dari ad eaʒ ſic

dens:ſi dicat ꝙ ſunt ceca:ꝗ vidẽs eſt cecus.
ad ĩterrogationẽ vnã.Cã apparẽtie bꝰfalle

eſt vnũ ſignũ interrogatiuũ qð ponit᷑ in ĩter riꝙ vnus eſt cecus r lenef vides. Del etia
rogatiõe plures. Sʒ locꝰ dria marie hui fal gete re non di diffiniri nen dictuʒ
lacie eſt iſti duo termini.ſ.vnũ ſignũ interro ngen verno⸗ H ia quoꝛu nullũ eſt vi⸗
gatiuũ ⁊ vnũ interrogatũ. ¶ Sʒ locꝰ maxia dens: apta .

huiy fallacie eſt iſta oro:vbicũq; ẽ vnũ ſignũ ¶ Coõtra dicta pꝛĩo ſic arguit᷑. Non

interrogatiuũ: ibi eſt interrogatio vna q tñ ponit falla ᷣm ĩterrogationẽ vnã vt plures
eſtifalſa.Eã defectꝰ buiꝰ falle eſt diuerſa in⸗ ergo non dʒ poni fallacia ſᷣm plures interro

; ſic:ergo ſoꝛtes ẽ logicus. ſi dicat᷑ q nõ: 45
ſoꝛtes nõ ẽ grãmaticꝰ:ex quo aũt iſia iterro⸗
gatio eſt ꝓpꝛie interrogatio plures.iõ ad il⸗
lam non dz dari vnica reſponſio: ſed plures.
dicendo ꝙ ſoꝛtes eſt gramaticus:ſed non eſt
logicus neq; rhetoꝛiciiss.

¶Motãduʒ eſt qrto:q; ſcðs modus
eſt qñ in interrogatòe plura interrogãtur ð
vno:vel vnũ de pluribꝰ:vel pla de pluribꝰ in

di ſic intelligitur. Ouo ſunt terĩ cões nõ coĩ
dẽtes in ſignificando.ſᷣm ſuas rõnes foꝛma⸗
les oẽs ſallacias interrogationis plures: vt, terro
vniꝰ ſignificãtes.ꝑ quos fallacia pᷣm plures
ĩterrogatões vt vnã diuidit᷑ dĩiõe logicali.

¶ MNotãdũ eſt tertio:q; pᷣmꝰ modꝰ ẽ
qn in interrogatione plura interrogãtur de
vno vel vnũ de pluribus:vel plura de pluri⸗
bus:in ſingulari nume. vt eſt ne hic et bic
bõ:demonitrãdo ſoꝛtẽ ⁊ bꝛunellum: ſialiqs non eſt ſimile.ex quo nonẽ apparentia
reſpondeat ꝙ ſic:ergo bꝛunellus eſt hõ:ſi re terrogatio vna ſi
ſpondeat ꝙ nõ.tũc bene reſpondet.licet vi⸗
deatur male reſpondere cũ videat᷑ ſoꝛtes
non eſt hõ.qð tñ non ſeqᷣtur ex rñſione data.
q;ꝛ a copulatiua negatiua ad alterã eius ꝑtẽ
nõ valet ↄña. Rel aliter põt dici fiue reſpon

rõ de vno qᷓ de alio.¶ Scdo ſic af. bec eſt in

gatio plures. ans pʒ:ꝛ ibi pdicat᷑ vnuʒ
pᷣdicatũ de vno ſubiecto.¶ Tertio ſic af. h eſt
interrogatio plures.eſt ne bic et hic homo.
⁊tñad eã bñ reſpondetur dandovnã reſpon
ſione: nõ cõmittitur fallacia ex eo ad in⸗
terrogationẽ plures datur vna reſponſio.

mplr appareat plures: ſed
bene eſt apparentia quomodo interrogatio
plures appareat vna. Nel aliter dicit negan
do añs.⁊ ꝙ illa ↄtinetur ſub fallacia pᷣm plu⸗
res interrogationes vtvnã. Ad ſcõᷣm dicit᷑
3 licet ibi ſit interrogatio vna ↄiunctiõe nõ
deri ad iſta interrogationẽ. dicendo ꝙ b eſt eſt ſimpliciter vng. Q Ag tertiũ ðꝛ licet
bõ demonſtrato ſoĩte ⁊ bic non eſt bomo de ad interrogationem in qua ponuntur plura
monſtrato bꝛunello. Similiter ſi queratur coniuncte poſſit dari vna reſponſio: non tñũ
eſt ne ſoꝛtes grãmaticꝰ:logicus.rhetqicꝰ. ð 94 interrogationem plures: in qua ponunt᷑
monſtrato illo qͥẽ ſoluʒ grãmaticus.ſi dicat plura incomiuncte.

o iij

Ad iſtã interrogationẽ plures dʒ reſponde⸗

terrogatiovna:ſunt ne iſta viua:ꝙ non en in

cyvij.

Secũda
ſpẽs.

gationes vt vnã ↄña tenet: qꝛ non vr̃ maioꝛ

¶ Ad pꝛimaʒ ðꝛ negando pↄnam: qꝛ Adqrões
ꝙv in in oppm̃

reductio

AQOſt bec aũt reducẽdũ ẽ ¶ Qui vᷣo ſᷣm ↄñs: reducũtur ſiẽ et ſeoinr ede n5c
Ross fallacias ad ignoꝛã⸗ uũli q fiũt ſmaccñs.Qui vᷣo ſᷣm plu ſit nstſi netbͦfilinnn
A tiã elẽchi. ¶ Reducere res iterrogatiões vt vnã reducũtur aoneete⸗ lwemin⸗

auũt oẽs falłas ad ignoꝛã
tiã elenchi ẽ. oñdere q̃lit᷑
falla quelʒ peccat aliquã ꝑticulaʒ
in difföne elẽchi poſitã:aut rõne ſyl
logiſmi:aut rõne õdictionis. Sicut
emi differẽtia aduemẽs generi ↄſti⸗
tuit ſpẽm.ita ratio dictionis adue
niens ſyllogiſmo cõſtituit elenchuʒ.
Uñnqͥ quid eſt in elencho:aut ẽ in eo
rõne ↄdictiõis: aut rõne ſyllogiſmi.
Dicit enim ariſto.ꝙ diuidẽdum eſt
oẽs ſyllogiſmos apparẽtes ⁊ elen⸗
chos:aut oẽs reducẽdũ eſt ad igno⸗
rãtiã elẽchi.¶ Equiuocatio:⁊ am⸗
pꝓhibologia:⁊ fugura dictiois redu⸗
cũt᷑ ad ignoꝛãtiã elẽchi:eo qĩpediũt
ibi eẽ ſyllogiſmũ ⁊ dictionẽ.¶ Cõ
poſitio:diuiſio:accẽtꝰ reducũtur ad
ignoꝛãtiam elẽchi.in eo ꝙ nõ ęſt oꝛo
eadẽ vel idẽ nomẽ:ſed differẽꝭ.opʒ
aũt hoc.ſ.nomẽ ⁊ rõnẽ eſſe eadẽ quẽ
admodũ ⁊ rẽiſi debeat eſſe elenchus
¶ Qui vero ſᷣm accñs fiũt mamnife⸗
ſti ſunt diffinito ſyllło:qꝛ fiũt õ ꝑticu
lã in difföne elẽchi poſitaʒ.ſ.neceſſe
eſt alið accidere ꝑ ea q̃ poſita ſunt ⁊
ↄceſſa Et ſᷣm banc fallaciã:q̃ ẽ ̃ᷣm ac
cidẽs artifices ⁊ ſciẽtes ſepe ab in⸗
ſcijs redarguũt᷑ faciẽtibꝰ ſyllos õ ſa

eo ꝙ peccat ð vnitatẽ ꝓpõis.ibi eni
nõ ſumit᷑ ꝓpoſitõ vna ⁊ ꝑ ↄns nec ꝓ

poſitio.Nã eadeʒeſt difõ vniꝰ rei ⁊
rei.vt hoĩs ⁊ vniꝰ hoĩs.ſilr aũt ⁊ in
alijs. CIñ ꝓpõ vna vnũ de vno affir⸗
mat.ſed nõ eſt ita in ꝓpõne płes in
qua pᷣdicãtur plura de vno vel vnũ
de pluribꝰ.⁊ ꝓpter h̊ peccãt vmta
tem ꝓpõnis. ¶ Iteʒ oẽs fallacie in
dictiõe:⁊ ſʒin qd ad ſñmpłr reducũt
ad ignoꝛantiam elẽchi:eo ꝙ peccãt
cõtra ↄtradictionẽ. Oẽs aũt alie fal
lacie extra dictioneʒ reducũtur in h
; peccãt ʒ diffinitioneʒ ſyllogiſmi.

¶ Finit tractatꝰ ſextus.

¶ Sceqᷣtur tractatus ſeptimus

de ſuppoſitionibus.
Eirca bũc texrtum.
¶ Notãdum ẽ pꝛimo:ꝙ bic ↄñr au⸗
ctoꝛ oſtẽdit:quõ q̃lʒ falla ſiue cuiuſiʒ fallacie
argumẽtatio ſophiſtica deficit a o elẽcho.
Nã oẽs ſallacie in dictõe deficiũt a verojelẽ
cho.qꝛ nõ ſunt illatiue ⁊ non ſunt bone ↄñe.
Silr falla accidẽtis:a ſᷣm qͥd ad ſimptr.⁊ fal

bone ↄñtie.Sed falla ignoꝛãtie elenchi de⸗

ſicit a vero elencho:qꝛ nõ ẽ bona ↄna.⁊ ẽt de

ficit in dictiõe:ex quo ꝑtes ꝑalogiſmi falłe
ignoꝛãtie elenchi nõ vero õdicũt Sed falla

reductio
galis.

quõ falle
llr falla accidẽtt fal reducũt᷑
lacia ↄñtis deficiũt a ᷣo elencho: qꝛ nõ ſunt ad elen⸗

õ
kirbtfe tichacieffectim i
Mtulirlocimatie ſopbiſtiee .
gninrione ſopbiſtica:ſicnt loe
ſaicead ſyltin dulectici g: fen
cickere ofirmant argumentanio
iitaloci ſopbiſtici appareterofn
nuatöez ſopbiſtici. Warieame
mſengſalleſed matie dalecn
(Comradictapumoſi:
Alacaßmpluresimendgun
ſodefiett in latione pomone
ſe:ergonon debet reuci d eie

pientes.nã ſʒm accñs faciũt ſylłos petitionis pᷣncipij peccat Z elencbũ: qꝛ talis ſta galogiſmipeccites
apparentes .Qui vo fiũt ſᷣm 34 ad ofo nõ eſt ꝓbat iua: ex quo añs ꝑalogiſmi fal agh —
ſimpłr reducũtur ad ignoꝛãtiã elen⸗ lacie petitiõis pᷣncipij nõ ꝓbat ↄñs. Silr fa uunt neganco Raosiini
An 3 ſacia m plures ĩterrogatiões vtvnã deficit Nolllatione.(Ten
gatio: 2 m den ibi nõ vni oni ſj 5 ,„5 Kealogiimnosa elechij
negatio:vt ethbiops eſt alb mn eo ꝙ ibi nõ ẽ vnitas ꝓpõnis. iſta tñ falła nõ quõ falle elecbi ſopbi⸗
tes:ergo eſt albꝰ. Manifeſti aũt ſũt peccat gelenchũ qᷓtuz ad illationẽ pꝛobabi⸗ dnoida ſere edsaa filagi ianz
*—En 1 Pelenchue pꝛobabi⸗ ducãt᷑ ad gnoꝛitie icdi iegnonittee
ſyllogiſmi qͥ pꝛi?dicti ſunt.⁊ q̃les nũ lem vel cõtradictionem. alicᷓ me⸗ fntieele chinofeucit gc
cupãtur.¶ Quivero fiunt iᷣm id qd ¶ Notãdũ ẽ ſcðᷣo: lʒ quelibet falla tbam. kcia nrl reducff ad
petitur in pꝛincipio:⁊ nõ cãmyvt cãʒ cia ſiue argumẽtatio ſophiſtica videat᷑ duce⸗ 9 naodeſſcitab eie
peccãt mamfeſte ðᷣ diffinitionẽ ſylłi re ad lonemech in iente uults iñ 1 nen nt ccde
. 2 ſeq ali ece ſacia ſiue argumetio ſopbiſtica vere ducit ad ) Nures nt ailer pöt dee⸗
in ſvil⸗ 5 e ſeq lltn ⸗ neceſ erbure tũc reqͥreret᷑ ꝙ talis argumẽtatio 6 Uursimenogtnd deſe
ntate: q no erat in pꝛincipio. et ſic vere ĩferret 2 pbaret ſuã ↄcluſionẽ:et fc nõ N nectgte renelitdi Rmir
opʒ ꝙ pꝑmiſſe ſint cãe scłonis ſylli. eẽt argumẽtatio ſophiſtica:mõ nullʒ eſt fal⸗ edcoinbecttned
7. a lch A gn
Rogliiſo annn dege
unkod

uf,fn . „ .
tikfn Xd Ktrn De reductio.oĩm falla. cviij.
Al. Oe ⸗„
99 ogene ten ſofn N lacia ſiue argumẽtatio ſopbiſtica qͥn in alic ꝓpter iunenes:nec in diſtinctione oſtit on
6 der zm zmiwt 1 ſlloꝝ deficiat. ñ ĩter fallacias fallacia igno cipaliter ſolutio: ſʒ in negatõe ↄñe.¶ Ad ter
uumk doof nt Dpögnetn rãtie elẽchimaxie appetducere ad metba re tiũ ðꝛ Iʒ fallacia ignoꝛatie elẽchi: ſirictetca
oſto. i m⸗ hn dargutionis.⁊ fallacia ſcõm nõ cãm vt cãm piẽdo ly fallam ignoꝛãtie elẽcbi non reduca
1tbor Stgzeſdicf onee apparet ducere ad methã falſitatꝭ a falla pe tur ad falłlam ignoꝛatie elẽchi:ſtricte capien
38 8 As Whoi omr⸗ titionis pꝛincipij ad metham inopinabilis. do falłlam ignoꝛantie elenchi tñ bene redu⸗
And zuy flrai⸗ , de codẽ. ¶ Notãdũ eſt tertio: fallacia figu citur ad fallaciã ignoꝛantie elenchi:large ca
..ſed o eſtit in de moeffe e iabis vise dcere rtnggesa metbã piendo ly fallacia ignoꝛantie elenchi.
gödczn Ppönen ſoloeciſmi. Et falła ſᷣm qͥd ad ſimp r:apparet . iſt
Wom. ( tezdigf in 3 lla ↄñtl ſine ea iſmi ſoluuñ⸗ biles fiat falla bʒ qͥq ad ſimpir. Et ar̃ nõ qꝛ
der ſn de en, ſimpti falla añtſ. ſiue eap palogiſmi ſoluũ⸗ falla ʒ qͥd ad ſimpłr cõmittit᷑ ĩ eo male af
Adſinprr tti tur negãdo ↄnaʒ. Sʒ palogiſimni falte petiti⸗ a dicto mqd ad ſimpli mlecen⸗ e af
Waname hteog onis pᷣncipij.⁊ falle nõ cãe vt cauſe peccãt q uẽdo penes Geeſe bil 110. Dz ar⸗
Kacdictioni Oig Chegit ꝓbationẽ.iõ ſoluũt᷑ ꝑ negationẽ añtis vel ꝑ nng ag n fr. vel enee 10 ar 3 di⸗
ñ tis añtis. Sʒ falla ignoꝛatie elẽchi ſiue ꝑalo eld em ervel cotra: 6 penes pꝛo
Nadictionez ecſuchnn iimi ei' peccat 3 Sdictionẽ a etiã g illatio⸗ Põnes inſolubites non cõmittit falla m qͥq
Nccitdiffin Deaucäirigh giſmi eiꝰ peccat dictionẽ ⁊ etiã ᷓ illatio⸗ adq fimpxr. ¶ Cõfirmat᷑: qꝛ fic arguẽdo:
Rcdffintoone; flpn nem.ideo etiã ſoluũtur paralogiſmi talis fal diceco iſla ſorter dlenſ c ur guedo: ſoꝛtes
lacie per negationẽ ↄñe. Ded ꝑalogiſmi ᷣmelcedo iſta Sgen Aelt ofo ſta S ſ
ne, cut eig dicit veꝝ: nõ cõmittit᷑ falla m qͥd ad
Finitraclatſet plures interrogationes:vt vnam ſoluunt᷑ re ſimpkreo qpañs ẽ flm̃ 5 ed 2
- ing, ſpondendo per plures reſponſiones es llolublie oñ zmittik lalla bdand fn
1Geanr rrtnnane ¶ Motãdũ eſt quarto ꝙ fallaciaque Scð . 3 3 qd ad ſiplr
Sectn nactams ſeynns ig eir 0 an cdo ſic arguẽdo penes ꝓpões ples cõmit
fſupdof eſt deceptio q eſt in reſpõdẽte capit᷑ ab oppo tit᷑ falta equocatõis:vel falla ß les ine,
upponnomdus. Ete tanqᷓ a cã pꝛincipali:⁊ ab Etatio⸗ 5 ziſ en hmn pies inter.
E nete tanq a ca pꝛincipali:⁊ ab argumẽtatio⸗ rogatoeset vnã: ſʒ ꝓpões ĩſolubiles ſunt
„(Lina ED . ne ſophiſtica tãaqᷓ; a cã effectiua inſtrumẽtali pões ples. igit arguẽdo penes es iſe ich
Noridume panmo gbee iran partiali: ⁊ loci maxĩe ſophiſtice ſe bñtad ar⸗ biles no cõmittit᷑ falla Smqdad ſim 1 n
Cccir qßz hall fue ninſz ilre gumẽtationẽ ſophiſtica:ſicut loci maxĩe dia oppm̃ af ꝑar ĩ pᷣmo ⁊ ſcdo elẽcbo r wol
etro ſoybiſtia defieta o eiche lectice ad ſyllin dialecticũ.qꝛ ſicut loci diale⸗ cene ꝙ tales ꝑalogiſmi reducunt fallaciãᷓ
—soe ticivere ↄfirmant argumentationẽ dialecti . Dllacis
allme ininie deſcita denei crcvere ofir mant gumentationẽ d im qlad ſimplr. Rao ſolutione queſtionis. Pꝛimus
niſm Ilmiue thon ſint bone t n Ccaãita loci ſophiſtici apparẽterofirmãt argu ¶ Notãdum eſt pꝛimo:q vt tin modusdi
acetiu nc6s4 inpti 1i i⸗ mẽtatõeʒ ſophiſticꝭ. Mariĩe autẽ ſophiſtice ich vt patet in modusd

ſunt ſemp falſe:ſed maxie dialectice ſũt ve. cMactatu inſolubiliũ qdruplex emod dicẽdi cendi de

ſ . de ſigtõne ꝓpõnũ inſolubiliũ.¶ Pꝛim dicit inſolubi⸗
Tar. eee iroeilu⸗ ta es ꝓpones inſolubiles ſigre ſe eſſe falſas libus.
vel ſe nõ eſſe veras cathe

ns deficiüta voelencho: g noͤſin
e. Oed kall ignoꝛitie elencbie in

dencborqꝛ nt bonn gafitd SEi Pine⸗ Nrn go:ice. ita ꝙ in eis
go clencdo⸗g s . õnis põ ſg nn⸗ 5
s ſic af palogiſmi peccãtes ↄ illationẽ ſoluunt rae n oſiase eutalis bypotbeticaꝛſʒ
zmeipheecn kenhͦ gint begago oham Eapalc innen dictione nõ Catbegoꝛ ma: acſi nõ eẽnt inſolubiles. Et iſte
e doaſlnnrawieli i d Aunk negando Mam ſed votineei ne e 1 icea elt valce pbabilis, ni er g iſta
ct aer u f hf Anunt negando vnam: ſeq p diſtinctionẽ. g põ:alioua ꝓpõ ꝑticular eſt falſa nũc exiſtẽ
inoes hehi ne no peccãt ò illationẽ.¶ Teptio ſic ar. reduce tibꝰ aliqᷣbꝰ ſiqt catbegoꝛice aliquã ppã⸗
e, act in bnie,A re ꝑalogiſmos ad elẽcbũ ſopbiſticũ eſt redu⸗ ptienlat⸗ ſ15 n ce aliqus ppõnem
cenche en oengni eſlt te a logs d fallanaf ar 1 lecbiiſz falli eticularẽ e ſe falſa:nõ vr̃ poſſe dari rõ quare
lmes ien nſ ſai os ad fallacig ignoꝛqtie elẽchi: ſa falla talis ꝓpõ nõ põt ſigre catbegoꝛice aliquam
n s ſuti i ignoꝛãtie elẽchi nõreducit᷑ ad fallaciã igno ppò

ꝓhpoem ꝑticularẽ eſſe falſam:qũñ ipa ſola erit

4 6 . . — . = „
Ne, inoegolt rantie elencbi.qᷣ nõ reducit᷑ ad elẽcbũ ſopbi ſicut nũc ſigt ⁊ tũc ᷣm iſtů m

5ndi ih n ſticũ.⁊ ꝑ ↄñs nõ deſicit ab elencho vero . Saffirt i mmodũ ecndi ad vi
e. 1 a nowelier goe ᷓ latẽ ꝓpõnis affirmatiue nõ ſatis eſt ꝙ iõa ſj
ln Zan habe b ſ D ¶ Ad pꝛimũ dicit᷑: cõcedendo totũ gmficet oĩno ita eẽ ſicut eſt. ſ vltra reiri⸗
Nädh ppbiftan n argumentũ. Ałaliter põt dici ip lʒ falla ſᷣm q; eſſe ſicut ſigt nõ ſit ipa eſſe falſam. ⁊ iõ
– 4 gentenlun Ad ratio plures interrogationes vt vnã nõ impediat heæeſt falſa. ſoꝛtes dicit falſuz: poſito ꝙ ſolũ
hiin et, nes inop immediate veꝝ elẽcbũ:tñ mediate põt impe ſoꝛtes dicat illã Nã lʒ ſignificet oĩno ita eſſe

. H

„ .
*

„ uvi dire ꝓ q;to impedit vnitatẽ ppõnis qᷓ fi ficat: 2
„ . Znuninh pofitum pꝓ qto imp ꝓppoõnis q reqri cut ſignificat: puta ſoꝛtẽ dicere Oônez fal
eent . inel i, tur ad elẽchũ.¶ Ad ſcõm negat᷑ minoꝛ: quilʒ ſam:qꝛ tñ ita eſie eſt ilz pponerd 82 falla;
a: ret ſirwi uett tales ꝑalogiſmi ſoluant᷑ ꝑ diſtinctionẽ. h eſt iqeo illa eſt falſa.ſus autẽ ↄtradictoꝛia vᷣa eſt
enoſbiſiß o uij
ſ

zeſt ⸗
, „44, nöͤck .
Tractatus Sextus etlei aſflenen⸗
æ „ò 4 . 11ta 2 is
Nã ad vᷣitatẽ ſue zdictoꝛie negatiue ſufficit ſoluẽdi inſolubili icere iagisn in / iglun hh0⸗
Fitatẽ ſue Zdictoꝛie negatiue ſufficit ſoluẽdi inſolubilia eſt dicere tales ꝓpõ ncd eigit a 1dud
p ita nõ ſit ſicut ſignificat nõ eſſe.vł ꝙ ſua S ĩſolubiles ſi ſint affirmatiue lt caalchme⸗ Terxti ſeſenilin⸗
dictoꝛia ſignificet le eſſe falſaʒ Et qꝛ ita ẽ in tales bypotheticas ſibi coꝛreſpõdẽtes qua rts agleſ if eiſl ſe
ꝓpoſito.iõ hẽ Fa ſoꝛtes no dicit falſum: bec pᷣma ꝑs ſignificat ita eẽ ſicut terĩ Poöras 1 modus ſcihlaͤſih gelene umnen⸗
aũt falſa:ſoꝛtes dicit falſuʒ. ¶ Et m hoc dice ſolubilis pmario ptẽdũt. t illa ps vt frequẽ⸗ ſe 1en⸗ ſtvereiln
ret᷑ ꝙ duplet eſt vitas. ſ. vitas m qd ⁊ vitas ter eſt vera.ſed ſecunda ꝑs ſignificat ils ꝛi ſe cn vere Pbalim
ſimpłr. Ad vitatẽ m qd ꝓpõis affirmatiue mã ꝑtẽ eſſe falſaʒ. verbigratia:bec ſb ſir lie no ſil An ſuffil
ſufficit & ſignificet oĩo ita eſſe ſicut eſt Sed tes dicit falſũ in caſu q ſoꝛte . dd⸗ ioꝛ⸗ 4 gbdoo fltin ig elencb
ad vitatez ſimpłi vltra boc reqrit᷑ ita eſſe nigt tm̃ ficut Eec ulartn rtse eila⸗ E biftc̃ gitn⸗ rönezd
nõ ſit ipam ꝓpõem ſie ignificãtẽ eſſe falſaʒ falſũ cilla ppõ q̊ ſignific tõciſe ſoꝛtẽ diees ſe biſtich,G 10 lecg
Et it oſie. bec Pponitio dicta a lo⸗ falſu eſt falta. mo at pᷣciſe ſoꝛtẽ dicere eicsſce e tlaalles
ita arguendo ſic. bec ꝓponitio dicta a ſoꝛ⸗ falſũ eſt falſa.mõ pma ꝑs hbꝰ copulatiue ẽ vᷣa 4 egk a 40 a
te in caſu poſito ſoꝛtes dicit falſuʒ: ſignificat ſcda ps vo eſt falta. Et tic argucde p ppoſi ſinned n r in finete
oĩo taliter eſſe ſicut eſt.igit᷑ eſt va cõmittit᷑ tiones inſolubiles: vel ad drengel Pirare heiun aingatoe inss
falla ſm ad ad ſimplrer eoꝙ arguit axitate illaꝝ cõmittit fallacia ↄñtt arguẽdoa ge ſuſng oteriſe but ſt
Secũdꝰ. ̈m quid vel a cꝗ ei ad veritatẽ ſimpliciter. bñte plures cãs vitatis ad ꝓpõnem bñtem ſenißenadche ce⸗
— 1= * . 2 . — — , „ 112„ crio.
modus ¶ Motãdũ eſt ſcdo: aliꝰeſt modus paucioꝛes cãs.q; tff ꝓpõ cat begoꝛica ꝛ vna igor ſt infer/ de nicn,
ſimplr bypothetica vᷣo ðꝛ vna ↄiũctione ſiue ſkvmplukbet
Uns ſopd

reſpõdẽdi ad inſolubilia. Pꝛ quo ſupponit᷑
bec maxia.pꝑs ꝓpõnis nõ põt ſupponere pꝛo
pꝓpõne.Et iõ in iſta ꝓpõne:ſoꝛtes dicit falſũ
ly falſuz nõ ſuppõit ꝓ illamet ꝓpõne. Sen⸗/
ſus & illi? ꝓpõnis non ſic explicat᷑.ſoꝛtes eſt
dicẽs aliquã ꝓpõnẽ falſaz. ſed ſic ſoꝛtes dicit

m qͥd. Jõ arguendo a cathegoꝛica ad bypo Quartus ſe hſei
tbeticã pᷣt dici cõmitti ſallachh a dicto omh modus ftongl 1 e⸗ 4
ad ſimplr.¶ Aliꝰ iteꝝ modꝰ loquẽdi de yita⸗ (0 eanores ſtionis.
te vel falſitate ꝓpõnũ inſolubiliũ eſt dicẽdo 1 ens Hni mocüſolwedin
ꝙ tales ꝓpões ſunt ꝓpões plures.qᷣbꝰ ĩ mẽ⸗ 1. yitne ppoͤnis inſolus
te coꝛreſpondẽt due cathegoꝛice incõiuncte . nfadicofn quid ad dictu⸗

aliqð falſũ aliud ab illa ꝓpõne.Et it⸗ nõ ſeqᷣ; reſpondet du
tur in caſu quo ſolũ diceret ſoꝛtes iſtꝗͥ ſoꝛtes quaꝝ pꝛima ſignificat ita eſſe ſicut terĩ Pma⸗ nalos nocos viſuʒ eſt quot⸗
dicit falſũ. ſoꝛtes dicit illa ppõnẽ.illa ẽ fal⸗ eſ pꝛetẽdũt.ſcða vo ſignificat illã ꝓpõnem nlri (A 9firmatione de
ſa:& ſoꝛtes dicit falſum. ibi tñ r Gir a dicto eſſe falſam. Et iõ tales ꝓpões ſunt ſimul vᷣe I unſcluedi inſolubilig di
⁊ falſe.qꝛ tñ nõ ſũt ſimpłr vere ſicut ꝓpõnes nocdunſo b

fimplr ad dictũ ſᷣm qͥd male:q; harguit᷑ a to⸗ anet
. — 72 „ e — 4 . & 23 — — ,R 1 4 VI
toin mõ ad ſuaʒ ꝑtẽ ſine diſtributiõe totiꝰ in Vne. io ar gue do ex hoc ꝙ bñt vnã mentalez fngtut i ir e
mõ:ac ſi ſic argueret᷑. Soꝛtes diẽ illã ꝓpõeʒ verã ipᷣas eſſe ſimplr veras arguitur a dicto Pꝛima inneſinpitidnes
m qd ad dictñ ſiptr. ¶ Tuc fit pꝛima ↄclu concluſio ſer Ghßmalios mocos ſol

ailla ppõ eſt aliqð falſuz: g ſoꝛtes dicit falſũ Die ler vz n guosmo
Ppp 5 dum ſio m p:ꝛimũ moduʒ ſoluendi inſolubilia. ar⸗ . ſt enne comitat aliq fallae
Secũda. ſaiur oſs appareter ocludes il

aliud ab illa ꝓpõne.O Et ita m bũc modum m p’
poſſet dici ꝙ arguẽdo ꝑ ꝓpões ĩſolubiles v Sumẽta inſolubilia vt frequenter peccat pe⸗ h. Hkans Sul
nes fallaciã ſᷣm qͥd ad fimptr. pʒ ex pꝛĩo nota concluſo (nniteret tllis fallacn (Ad⸗

arguẽdo de veritate aut falſitate ꝓpoſitõnũ bili. ¶Sed 4 .
infolubiliũ cõmittit᷑ fallacia Fʒ qͥd ad ſimpłi: ili. ¶ Scda ↄcluſio:penes ſcðᷣz modũ ſoluen .Y decargnedda Poftionerm
di inſolubilia. argumẽta inſolubilia peccant Tertia glares nd dnuid falafmp

,„,5 captẽdo fallaciam m qͥd ad fimptr large: ot .
Obiectd lr adm qᷣd. CEt penes fallam m qdad ſimptr. ptʒz ꝑ dicta in concluſo gantoes t vna hdn cß theete

ſub ſe otinet fallaciã a fimpli koonetabil, ad fimptr.
ſi dicatñ; arguẽdo a toto ĩ mõ ad ſuꝗ ptẽ fine cõo notabili. ¶ Tertia cõcluſio ſm duos vlti plures ficntad ynirneceti
Solutio diſtributiõe toti in mõ cõmittik kallacia ac⸗ noa wodoe ſoluendi inſolubilia: argumẽta ne vnaad ppone plures com
cidẽtis vł ↄñtꝭ.& ibi nõ cõmittit᷑ fallacia bm aaſi ubilia peccãt penes fallaciam ſᷣm quid locatöis:ſnagis ar guedo⸗
qd ad ſimptr. GAld boc ð: negado dam a ad ſimpliciter pʒet tertio notabili. tppone vi iödicipot⸗
nõ eſt incõueniẽs ĩ eodẽ ꝑalogiſmopłes ſa Inbitagturæ ig fmnqdad fimplici
lacias inueniri.arguẽdo em̃ a toto in mõ ad ¶ Onbitatur Etrin 018 elencbus maͤc: nnicker elſil
acias inueniri. gr guegoen n e et ſophiſtic? ſit ſylls ſophiſticꝰ. Et arguit᷑ ꝙ ſic cque ſub eage fallaeia
ptẽ eis ſiue diſtribuiõe totiꝰ in mõ: cõmittit᷑ q; bñ ſeqᷣy. boc eſt elenchus.e 5 H
fallacia ↄñtis vel accidẽtꝭ ↄſiderãdo ꝙ totũ er ootia ba ſe Ir bocen . rgo heſt ſy nius
in mõ eſt ſuperiꝰ ad ꝑtẽ ei᷑ᷣ. Sed ↄſiderãdo 8 ſt ſylls ſoph ic⸗ elẽchus ſophiſtic'. CEfteſt finis allaci
qp totu in mõ eſt dictũ fimpki: a ꝑs ei dictuʒ dſfare Nans legt gang P5 regulaʒ rntif
ßm qd:ꝛ põt ibi cõmitti fallacia m qd ad ſim⸗ aadito adbuc ebe Kria ͤ rob 1 lencricicBeoegnte
płr. Neq; eſt incõueniẽs plures fallacias in ſe qm̃ alias eſt ſylls demsſt bran ar erribiſpant us in logi
vnũ palogiſin coincidere. imo m aliqoꝛ chus ſopbiſticus. vt pz de iſt 3 it e . rauſistet n idn
mari põt aliqͥs palogiſmꝰ in ꝗ oẽs falle inue c hõ.aĩal ẽ inale,6 Kal n5 eſt hö. ialids Klin Tineclutcin .
niunk:q ti Ealogiſin nue mibi nõ occurrit. credat ocluſionẽ cõtradicere iſti. aial ẽ bõ. cũ tvo lcen Pairet 1
¶ Notãdũ eſt tertio ꝙ tertiꝰ modꝰ tñ nõ cõtradicqt,tũc ibieſt elencbꝰ ſophbiſti⸗ niſe ofein aninens
. ngefentnicdin n
onumefe

Sc ee 0 gpönem bi
ca n Pöͤcatdegorich
berlea o d rm ütoneft⸗
e . degorchal i
Rdaacdmitt ſallacaa dicto fngl we
. ſe 9 .,
en noch loned deit,
altate ppöni inſoliblüeſ dii
Pdes ſan ppoesoliſes ſbfne⸗
chondet due nbeganne inomnge
Nrima ſoninittiggeſe ienteiiin⸗
ctedit da vo ſigniſcrt li pporen
lm. Ktiötales ppdes unt iin e
grti no ſit finpir rere ſalt ppones
zangnecd er hoeg bit ni nenng,
das eſſe imnpff renns nglit n din 8
Mati iupff (Lüeſt nimm An
aimi modh; ſoluendi inſolubiſun
molubilu vt frequente peccatſe
Nii fmqd ad finptr errlont
da Nluſo penesſcntoii ſ 1,
nbilua. Jomeninſolibiu den
“”
Tertia cdcluſofmn dros in
intltiunnin
1
Nooſe s talarimnfnn
ſonottbi⸗

Pliener etlennone .
emn cis cebe
cbitarininn, Kngu gſe
he ir fle agohe ſi
,: ckelMbld lſ ſcpbitel
m be tic al

pilin petcit pen

“

Ad ratio
nẽ dubi).

Ad ratio
nes que⸗
ſtioms

guẽdo ad vᷣitatẽ ꝓpõnis inſolubilis eqͥualen

C·Et ſic eſt finis fallaciarum.

¶ Pic notãdũ:lʒ Geo:gi textũ nõ ꝓſequat᷑

De ſuppoſitionibns

cix.
cus ⁊ nõ verꝰ elẽchꝰ:qꝛ nõ eſt vᷣa ↄtradictio: S — ᷓ diir &gg
ſed apparẽs:⁊ tñ talis ſylls demõſtratiuꝰ nõ pꝑᷣ⸗ N 1 Sre ain d
eſt ſylls ſophiſticꝰ igitur nõ oĩs elẽchꝰ ſopbi AA N ne vt boͤ curf. qᷓ
ſtic? eſt ſylls ſopbiſticꝰ.¶ Ad dubiũ ðꝛ nõ j⸗s EEN bo curr. q
oĩs elẽcbus ſopbiſticꝰ eſt ſylłus ſopbiſticꝰ pzʒ C da vo ſine ople
ex dictis.¶ Itẽ ad elenchum eſſe ſophiſticu,zʒ A riõe: vt hõ: q;
ſatis . Rn nõ ſit vere lllarin: ed appa⸗ S o teri? incõplexꝰ⸗
eter: Nel ꝙ nõ ſit vere ꝓbatiuꝰ.aut vere NYAZeript bi⸗
ictorinseſ duo vltima nõ ſufficiũt ad ſylfln R rri vehi⸗
eſſe ſophiſticũ.igit᷑ nõ ois elenchꝰ ſophiſticꝰ ¶

eſt ſylls ſophiſtic'. ¶ Ad rõnez dubij ↄcedit᷑ vVle vl pticłare:vt hõ vł ſoꝛ Cerioꝛi
ans ⁊ negat᷑ ona.⁊ : rtaallegata nõ ſemꝑ at ĩcoplexoꝝ.vnuſqᷣſq; ãt ſigt ſubaʒ:
bʒlveritatem.vt in fine tractatꝰ ↄarum.Et aut q̃litatẽ aut ntitate aut ad gliqd
potiſſimuũ qñ additio eſt aſienãs vel negans aut agere aut pati aut vbi aut qñ aut
de ſupioꝛe fit inferiꝰ.⁊ de inferioꝛe ſuꝑiꝰ.ita voce ſm placitũ rep ſitatio. Quare 9
lz ſyllus in plus ſe heat qᷓ; elẽchꝰ.tñ elẽchꝰ ſo Ols res aut it vlis aut pticlar. 03 di
pbiſticꝰ in płꝰ ſe bʒ qᷓ ſyllus ſophiſticus. ctiões nõ ſigntes vlłe vel ꝑticłarẽ nõ

ſi gre aliqd:⁊ ſic ñ er̃t teri:vt h̊ ſumi
I Ad rationes qᷣſtionis.Ad pᷣmam teri put ſigt vłe vł ꝑticłare. ¶ Sig
dꝛ ꝙ penes pᷣmũ modũ ſoluẽdi inſolubilia ar tionũ alia ẽ rei ſubſtatiue ⁊ fu pno
terafrñ a dicto pᷣm quid ad dictuʒ fimptr. Sed mMẽ ſubſtãtiuũ:vt hõ. Alia erei adiec
ſ̃m alios modos vin uz eſt gus connear talis tiue.⁊ h fit ꝑ nomẽ adiectiuũ:vt albꝰ
fallacia.¶ Ad ↄfirmationẽ ðꝛ ꝙ penes pᷣmũ Alia ꝑ ꝓbũ: vt currit.q̃ nõ ẽ ppᷣe ſig“
modum ſoluẽdi inſolubilia ibi arguit᷑ a dicto ſubſtaſtua vel adiectiua:ſʒ ſigt alqᷣd
ym qd ad ſimptr. mrarguit a vitate im qdad ſubſtãtiue vł adiectie ¶ Et ſigre ali
Fitatẽ ſimplr:⁊ negatur vlteriꝰ ꝙ añs nõ ſit q̃d ſubſtãtiue vł adiectiue ſunt modi

veꝝ. Sʒ lʒ iᷣm alios modos ſoluẽdi añs non .. iee AS
ſit veꝝ nẽ cõmittat᷑ aliq fallacia:tñ ſi aſſume vocũ:ſʒ adiectiuatio ⁊ ſubſtãtiuatio

retur añs apparẽter ↄcludes illã ꝙ eẽt veꝝ: ſunt cõpotes mõi ⁊ dꝛie rerũ q ſiont
coõmitteret talis fallacia ¶ Ad ſcdam rõnem ⁊ nõ ſunt mõi ſigtõis.vñ noĩa jubſtã
ðꝛ ꝙ arguẽdo a ppoſitione vna ad ꝓpõnem tiua dñir ſuppõere:ſʒ noiã adiectiua
plures nõ cõmittit᷑ falla 'm plures interro⸗ = ba dñr copłare.¶ Suppõ eſt ac
gatões vt vnã:ſʒ bñ qñ rñdetur ad ꝓpõnem deptio teriſubſtãtiui paliquo. Dejit
plures ſicut ad vnã:nec etiã arguẽdo a ꝓppõ =ce S= ſigtio: ti emn g en,
ne vna ad ꝓpõnẽ plures cõmittit᷑ fa llacia eq; Ninpo: igtio: 4ld enmmn fit ꝑ im
uocatõis:ſʒ magis arguẽdoa ꝓpõne plures Poſitigez vocis ad! ignduʒ rẽ. Sup⸗
ad/ ꝓpõnẽ vnã.iõ dici põt ꝙ cõmittit᷑ fallacia poſitiò at e acceptõ teri iã ſignt rez
ßm qd ad ſimpliciter vel fallacia a ſimptr ad ꝓ alibuo:vt cũ ðꝛ hõ curꝛit iſte ter̃iꝰ
Fm qͥd:que ſub eadẽ falladia continentur hõ tenet᷑ ſtare p ſoꝛte vel platõe ⁊ ſic
oꝛ ẽ ſupppſitione

de alijs. vñ ſigtio poꝛ ẽ ſi
¶ Scðdo dint:qꝛ ſigtio ẽ voci ſuppõ
voce ⁊ ſignificati⸗

E ter̃i cõpoſiti ex ce
etri biſpani ꝑuis in logicalibꝰ:duabus tñ one:g ſuppõere ⁊ ſignificare nõ ſüt
5 cauſis lere⸗ Rctodis naturali ſubiectꝰ eſt idem ſʒ dꝛnt P loci a ↄlugat ¶ ßItẽ

ꝛdine.Tuũ:ne claudicãs ⁊ fere mutilatꝰvelu t rtio:ſignificatõ ẽ ſigni ad ſignatũ.
ti bacten in lucem ꝓdiret.Tũ etiã vt opini- OGu ppõ vo eſt ſupp onẽtis ad ſuppo

onib' diligẽter exanimatis: ⁊ q̃ñ oppoſitis 1 P
iut᷑ ſe poſit ſtudioſus lectoꝛ eligeret qequid ſitum:g ſuppoſitio non eſt ſigmfica⸗

magis veritati coſonum eſſe dinoſcitus. llo. ¶ Copulatio eſt acceptio termi

diffõ terĩ

qd ñgtio

Dĩſo ſig

tionum

qd ſuppõ
⁊ quõ dft
a ſigtõne

Tractatus Septimus

communis poſiti poſt dictionem ex
ceptiuã.vt oẽ aĩal pᷣter hoĩeʒ eſt irrõ
nale.ibi iſte terinꝰ boĩeʒ ſimplicẽ bʒ
ſuppoõnẽ.qꝛ nõ lʒ fieri deſcenſuʒ ſub
ipᷣo.vñ nõ ſeqᷣtur oẽ aſal.pᷣter boĩiem
eſt irrõnale.g oẽ aĩal pᷣter bũc boĩeʒ
eſt irrõnale.⁊ omne aĩal pꝛeter iſtuʒ
boĩeʒ eſt irrõnale.cx quo ibi eſt falla
cia figure dictõis ꝓcedẽdo a ſuppõ
ne ſimplici ad ꝑſonalẽ. Silr eſt h. bõ
eſt ſpẽs g aliqͥs hõ eſt ſpẽs.Et ſilłr h̊
oĩs hõ eſt aĩal.ergo oĩs hõ eſt hͥ aĩal.
In oĩbꝰ ꝓceſſibus iſtis fit ꝓceſſus a

Quid co⸗ ni adiectiui pꝛo aliquo.
pulatio

Vppõnũ:alia cõis alia
diſcreta Suppõ cõis ẽ
E fit ger rer in cem
Di ypvyt bô animal. Diſcreta
Binonin — Eẽ qᷣ fit perterminuʒ di⸗
ſcretum vtſoꝛtes:plato.Velꝑ termi
num cõmuneʒ cum pꝛonomine ðᷣmon
ſtratiuo pᷣmitiue ſpecieuvt iſte bõ
Dĩno ſup eſt terminus diſcretus. ¶ Suppoſi
põis cõis tionuʒ cõmuniuz, alia naturalis.alia
Accccidentalis. ¶ Suppoſitio natura
lis eſt acceptio terĩ cõmunis ꝓ oĩbꝰ
bis pꝛo quibus aptꝰ natus eſt ꝑtici affirmatiue poſitꝰ ſimplicem babeat
pari.vt iſte terminus homo per ſe ſũ ſuppõnẽ pʒ qꝛ cũ ðꝛ oĩm oppoſitoꝝ
Diffõ ſup ptus ſupponit ꝓ omnibus bomibus vᷣadẽ eſt diſciplina.niſi ille terminus
põnis ace tam qui ſunt q; qui erunt et fuerunt. diſciplina ſimplicẽ hẽret ſuppõnem
cidemat. ¶ Accidentalis ſuppoſitio:eſt acce fieret deſcẽſus ſub ipᷣo.⁊ eſſet falſa.
ptio termini communis pꝛo omnibꝰ Nulla eĩ ꝑticular diſciplina eſt oĩm

aũt terminꝰ in pꝛedicato ꝓpõisvłis

ſuppõne ſimplici ad ꝑſonalẽ.¶ Oð

pꝛo0 quibus exigit ſuum adiunctum ↄꝛioꝝ medicina em̃ nõ eſt oĩm ꝛioꝛ

vt homo currit iſte terminuæ hõ ſup ſed ſolũ ſani ⁊ egri. Grãmatica non
Dĩino ſup Ponit pꝛo omnibus bominibus pꝛe⸗ eſt oĩm ↄꝛioꝝ:ſed ſolũ ↄgrui ⁊ incon⸗
põnis ac ſentibus. Et cum dicitur bomo fuit grui. logica veri ⁊ falſi.⁊ ſic de alijs.
cidental. vel bomo cucurrit ſupponit pꝛo boiĩ ¶ Perſonalis ſuppõ ẽ acceptõ ter⸗
bus pꝛeteritis.Et cuʒ ðꝛ bomo erit: mini cõis ꝓ ſuis inferioꝛibꝰ. vt cum
vel homo curret ſupponit ꝓ futuris ðꝛ hõ currit.h̃̊ iſte terminꝰ hõ ſuppo
¶ Accñtaliũ ſuppõnũ alia ſimplex nit ꝓ ſuis inferioꝛibꝰ ¶ ¶Perſonaliũ
alia ꝑſõał.Suppõ accñtal ſimplex ẽ ſuppoſitionuʒ alia eſt deteriata alia
acceptõ terĩ cõis ꝓ re vli ſigta ꝑ ipᷣy eſt ↄfuſa.¶ ¶ Deterĩata ſuppõ eſt ac⸗
terminũ cõeʒ:vt cũ ðꝛ bõ ẽ ſpẽs aĩal ceptio terĩ cõis ĩdefinite ſũpti.vł cũ
E genꝰ:iſte termiꝰ hõ mnppoite hboĩe ſigno ꝑticularivt hõ currit,vel aliqͥs
in cõi ⁊ nõ pꝛo aliquo inferioꝛi.Siłr hõ currit.⁊ ðꝛ deterĩata:qꝛ lʒ ĩvtraq;
dicendum eſt de quolibet termio cõi iſtaꝝ ille teriꝰ bõ ſuppõat ꝓ oĩ boĩe
vt riſibile eſt pꝛopꝛiuʒ. rationale eſt tã currẽte q; eurrẽte.iñ ꝓ vno ſolo
daia albũ ẽ accñs. Item ſuppoſiti boĩe currẽte ðꝛ vᷣa.⁊ qꝛ alud ẽ ſuppo
onũ ſimplicium.alia eſt termi cõis ĩ nere:⁊ aliud locutionẽ verã vel falſã
ſubiecio poſiti: vt hõ ẽ ſpẽs iſte ter⸗ reddere ꝓ aliqigit᷑ ĩ pᷣdict iſte teriꝰ
minus bomo ſimplicẽ hʒ ſuppõnem hõ ſuppòit ꝓoĩ boĩe currẽte ⁊ñ cur⸗
qꝛ ſolũ ſuppõit ꝓ natura ſpẽi.Alia ẽ rẽte:lʒ reddat ꝓpõem verã ꝓ vno de
term ni cõis poſiti a parte pꝛedicati terĩaio currẽte.Oð aũt in vtraq; di⸗
ꝓpõis vłlis affĩatie:vt oĩs hõ ẽ ałᷣl ctaꝝ ſit deteriata ſuppõ.pʒ.qꝛ cũ ðꝛ

Diſio ſup
põis fim⸗
plicis ⁊c.

Diffö ſup
ponis p⸗
ſonalis.

Diuiſio
ſuppõnis
ꝑſonalis.

ibi iſte terminꝰ qĩal in pᷣto poſitꝰ ſim aĩai ẽ ſoꝛtes vel aĩal eſt plato ⁊ ſic de

plicem hʒ ſuppõeʒ:qꝛ ſolũ ſu ponit, alijs.g aĩal eſt oĩs bõ ibi ẽ falla figu⸗
pꝛo natura generis.Alia eſt termini re d’ctionis a pluribꝰ deteriatis ad

elbnec
muunh olbet un
Einir ſup be moct
ueſtene ſin d. ig ba

etat ſ ömechate n

—=2 =
= —
S — —
—
D
— —
= =
= =
—
2£☛n⸗
S=
—
—
—
S=
—

— = – — – . 5
. . =
=ꝛ à = =
=
S=

—
S=—
= =—
— —
=— S=
S
=
= * —
—
— V.
—ꝰ
2
——
—
—

ntotaiali; pquot be
nn hoa pquoteſſentnh
lliſtetermin bo dzſu
fediſtnbutiue moblr.
ſnbuiue tenet: ge tenek /
lr voqꝛ tfien deſceni
goʒ ſuo ſuppoſto. toi⸗
ſlergo ſoꝛtes eſt aial. Oz
is alaleofundt imobkr.
ſtdeſceſumſuded vtisd
ſis höeſt eial Jieifa;
bnctſivpne lon⸗

= = = = = 5
—

ſoi ſan tegn Brinutca on
im zlor el ſoii wi tiron⸗
ogtca ren ? faſ n ſedenie
uls ſippoͤ aceptoͤt⸗/
s , ſius Menorb jtann
mmt Hiſetemmmn bo ſiox
usimfencri' ( Derſonii in.
ſtionmz alaeſt deteſigtn n
ſa (Drterina ioppocſ ,
tericots idefinie ip ⸗
Nniculanyt höͤanmelalcs
zſunpoe!
leimn tiſi h ſ
röfemite i
rr udeſipe
dneſcni fü fli
e retetſiaN

den reii ir

n

Folio cx.
quod eſt genus:ſic bʒ ſim⸗

„
„

De ſuppoſi tionibus

vnã deteriatã iõ iſte teriꝰ aĩal inde⸗ ipſo in cõi
finite poſitꝰ hʒ deteriatã ſuppõneʒ. plicẽ ſuppõeʒ.Secũdũ aũt ꝙ; ipa na
¶ Cõfuſa ſuppõ ẽ acceptõ termini tura cõis ipſius gener młtiplicat᷑ ꝑ
cois ꝓ plibꝰ mediãte ſigno vłi:vt cũ ſuppoſita boĩs:ſic ðꝛ bꝛe cõfuſã fup⸗
ðꝛ oĩs hõ eſt aĩal.ibi iſte terminꝰ hõ poſitionẽ nõ mobiliter ſ z immobilit᷑.
ſupponit ꝓplłibꝰ mediãte ſigno vli Suppõ auteʒ ↄfuſa iĩmobilis põt cũ
qꝛ ſupponit ꝓ quolibet ſuo ſuppoſi- ſimplici incidere non ſcᷣm idem: ſed
dſo ſup to. I Cofuſaꝝ ſupponũ alia eſt ↄfu m diuerſa: vt dictuʒ ẽ. Uñ ſcðm boc
hons cõ ſa nece ſſitate ſigni vel modi. et alia dicendũ eſt ꝙ ſuppõ confuſꝗ mobilr
ſießna neceſſitate rei.vt cũ ðꝛ oĩs hõ ẽ aĩal. non poteſt ſimul eſſe cuʒ ſimplici nec
ſnos. ibi iſte terminꝰ hõ mediãte ſigno vłi ſᷣm idem nec ſᷣm diuerſa:vt dictuʒ eſt
ↄfundit᷑ ſiue diſtri buit᷑ ꝓ quoi; ſup⸗ ¶ Sed ego credo ĩpoſſibile eſſẽ ter
poſito:⁊ iſte terminꝰ aĩal a ꝑte pᷣdica minum coem in pꝛedicato poſitũ ba pꝛima ra
i poſit cõfundit᷑ neceſſitate rei.Et bere ſuppoſitionem ſimpliciẽ:⁊ ↄfun tio Petri
cũvnuſqſq; bõ ſuã bẽat eſſentiã iõ h̊ di mobiliter vel ĩmobiliter ſigno vłi biſpani ↄ
v̈bũ eſt neceſſitate rei tenet᷑ p tot eſ exñte in ſubiecto affirmatiuo: vt oĩs futatina
ſentijs ꝓ quot boĩbꝰ tenet᷑ iſte teriꝰ bomo eſt aĩal:quia vt vult Poꝛpbiri ſuppoſiti
bõ.⁊ cũ vnicuiqʒ hoĩ inſit ſua aĩali⸗ us.Oſ̃e quod pꝛedicatur de gliauo oins con

0
tas 10 iſte termin? aĩal neceſſitate rei aut eſt maius aut ẽ equale illi ð quo n tin d,
tenet ꝓ tot aĩalibꝰ ꝓ quot hoĩbꝰ iſte

1 oih iſte pꝛedicatur: ⁊ intendit de pᷣdicatione niueria⸗
termin hõ. ⁊ ꝓ quot eſſentijs h̊ vᷣbũ per ſe:ſed in hac pꝛopoſitione omnis lis affir̃a⸗
eſt. Nñ iſte terminꝰ hõ dʒ ſupponere bomo eſt Snmal eſt pꝛedicatõ per ſe tiue.
ofuſe diſtributiue ⁊ mobłr.ſʒ ↄfuſe ⁊ ⁊ non pꝛedicatur equale:g maius nõ
diſtributiue tenet᷑:qꝛ tenet᷑ p oĩ hoĩe accidẽtale.ergo ſubſtantiale:non dif
moblr vᷣo qꝛ ʒ fieri deſceniuʒ ſub eo feren

1 u ſul tia neqʒ ſpẽs:ergo genus. Sed
ꝓ quolʒ ſuo ſuppoſito. vt oĩs hõ eſt natura generis multiplicata mobilit
gial: ergo ſoꝛtes eſt aĩal. Sʒ iſte ter⸗

alterg s eſt a ter, vel imobiliter non eſt genus: g cũ dẽ
minꝰ alal ðꝛ ↄfundi ĩmobłr. qꝛ nõlʒ omnis bomo eſt aĩal ci ibi pᷣdicet̃ge
fieri deſcẽſum ſub eo. vt oĩshõ ẽ aĩal

endelcelumi Odis⸗ nus non eſt poſſibile terminũ cõem
goĩs hõ eſt h aĩal.Ibi eĩ fit ꝓceſſus

eſt haĩ⸗ 3 multiplicari mobiliter vl ĩmobiliter
a fimplici ſuppõne ad ꝑſonalem. ſic qꝛ ſigt naturã generis que iam actu
bic. bõ eſt digniſſima creaturaruʒ:g

9 mnuna non eſſet genus:ſicut ſi bomo cõfun⸗
iſte hõ vel aliqͥs hõ ẽ digniſſima cre

deretur m biliter vellimmohililiter:
turaꝝ.vel roſa eſt pulcherrimꝰ floꝝ iam non eſſet ſpẽs. ¶ Item bᷣ ideʒ vi Scda rõ
ergo aliqua roſa.Sʒ differũt in boc

detur ꝑ ariſtoteleʒ pᷣmo tbopicoꝝ di
e in iſtis eſt ſimplex ſuppõ ex pte cẽtẽ Oẽ qð de alio pᷣdicatur aut pᷣdi
ſubi.in illa vᷣo ex ꝑte pᷣdicati. ¶ Et cat᷑ ↄuerſim ð eo aut nõ.Si cõuerſiʒ
licet videat᷑ oppoſitũ eſſe qð ſuperiꝰ tũc nõ ẽ diffinitio vel pꝛopᷣ̃ũ. Si autẽ
dictũ eſt ꝙ in bac ꝓpõne oĩs bõ eſt nõ cõuerſim pᷣdicat᷑ de re:aut caditi
aĩal iſte terminus aĩal in pꝛed ſcato diffinitionẽ rei aut nõ Si nõ tũc ẽ ad
poſitus ſimplicem habet ſuppõnem cidẽs Si cadit ĩdiffoem: aut eſt genꝰ
⁊ bic ðꝛ ꝙ bʒ confuſam. ¶ Ad hoc aut de non differantia: ergo genus
dicendqũ eſt m quoſdã ꝙ qꝛ genꝰ pꝛe ⁊ intendit ariſtoteles q; ibuſit direc⸗
dicatur de pluribꝰ differẽtibꝰ ſpecie ta pᷣdicatio:⁊ ſpẽs ſubijciat᷑ ſcðm ſe
iſte terminus am mal qñ tenetur pꝛa Sʒ in bac pꝛopõe hõ ẽ gĩal eſt direc

tertia rõ.

quarta ro

Tractatus Septimus.

ta pꝛedicatio ⁊ ſubijcit᷑ bomo et non
eqle pᷣtur:neq; accidens:ergo genus
qre non eſt poſſibile terminuʒ cõeʒ ĩ
pto poſitũ ↄfudi mobilłr vl imobilit
¶ Itẽ totũ vle að ẽ gen?⁊ totũ ĩ qti
tate ex oppoſito ſe hñt ſʒ totũ ĩ qᷓtita
te ẽ dupleðdã eſt cõpletũ:vtvbicũ
qʒ confundit᷑ terminus cõis mobilit
vt oĩs hõ eſt aĩal. Aliud eſt ĩcõpletũ
⁊ diminutũ:vt vbicũqʒ cõfũdit᷑ teriꝰ
cõis iĩmobiłr ⁊ młtiplicat᷑ teriꝰ cõis
ſimpłr: g ſi ipoſſibile eſt totũ in quã
titate eſſe genꝰ inquãtũ hmõi:nõ erit
poſſibile terminũ cõeʒ ĩ pᷣdicato poſi

tũ cõfundi mobiłr vł mnobiliter vt di teqᷓ; in pꝛopone ſubijciat᷑ pᷣdicato eſ

litates in pᷣdicato.Sic aũt in ꝓpoſi⸗
to cuʒ ibi pᷣdicet᷑ genꝰ de ſpẽ: vt oĩs
bõ ẽ aial. ¶ In hac em̃ ꝓpõne ſubij
citur hbo in quo intelligit multitudo
illarũ aĩalitatũ.Et pᷣaicat᷑ h genus
aĩal: qð mullo mõ ↄfundit᷑ mobiliter
vl imobiliter:ſʒ ſtat ibi ꝓ natura ſeu
eentia ipᷣius gñis cõis de pluribꝰ pᷣ
dicabilis.vñ aĩal pᷣdicat᷑ ⁊ aĩal intel
ligit᷑ in ſubiecto ſicut bic.oẽ aĩal rõ
nale eſt aĩial. Silr dico ꝙ hoc verbũ
eſt nõ cõfunditur mobiliter vel ĩmo
biliter eo ꝙ aĩal eſſet vel exiſteret in
boc hoĩe:qꝛ hoc hʒ ſubiectũ de ſe an

cebatur. ¶ Itẽ comparatio illa ſᷣm ſentiali vel accidentali.¶ Et ꝓpter
quam inferioꝛa referuntur ad ſupexi boc deſtruimus quandã diuiſionem
oꝛa eſt oppoſita cõꝑatiõi ſᷣm qua ſu⸗ factã.iſ.ofuſarũ ſuppoſitionuʒ alia ẽ

perioꝛa reducũt᷑ ad ſua inferioꝛa ſed
ſcðm pꝛimã ſumit᷑ commune in ratio
ne cõis:⁊ penes ſcðam ſumitur com
mune multiplicatum ſiue gonfuſum.
Cum ergo terminus cõmũinis vt ſic
ſit in ratione generis non eſt poſſibi

le ipᷣm multiplicari inquantum buiuſ

modi:⁊ bec quattuoꝛ argumẽta ſunt
concedenda. ¶ Cauſa autem ꝑ quã
mouebantur facilis eſt ad ſoluandũ

que tantum eſt vna:qꝛ cũ ðꝛ oĩs hõ ẽ

aial cũ vnicuiq; boĩ rũdeat ſua qjali
tas.ſiue ſua eſſentia cũ nõ poſſit eſſe
bõ qn ſit aĩal.Ideo dixerũt qiſte ter
minꝰ animal tenet ꝓ tot Ai pꝛo
quot boĩbꝰ tenet᷑ homo. QAd aũt ĩ il⸗
lo argumẽto nulla ſit apparẽtia ptʒ:
qꝛ cũ ðꝛ oĩs hõ eſt albus:neceſſe ẽ q
tot aĩalitates intelligãt᷑ ĩ ſubo quot
ſunt boies ĩ ꝗbus tenet᷑ bõ:⁊ non po
teſt dici ꝙ bẽat illas aialitates a pᷣ⸗
dicato cum ibi pᷣdicat᷑ album. VUñ di⸗
cendũ q bomo logice loquẽdo nõ na
turalr ex rõnali ⁊ aiali compouitur.
ideo de ſehabet illaꝝ animalitatum
młtiplicationẽ:ergo hic omis homo
Eẽ albꝰ.homo nullo mõ bʒ illas anima

confuſa neceſſitate rei.alia eſt cõfu⸗
ſa neceſſitate ſigni ſeu modi.Dicimꝰ
em̃ ꝙ oĩs ↄfuſio fit neceſſitate ſigni
vel modi:vt cuʒ dꝛ.oẽ aĩal rõnale eſt
aĩal.iſte terminꝰ aĩal: in ſubiecto po
ſitus tenet᷑ neceſſitate ſigni pꝛo om
ni aĩali quod eſt homo.¶ Similiter
bic.omĩs hõ eſt aĩal.iſte terminꝰ bõ
tenet᷑ pꝛo oĩ hoĩe ⁊ nõ ſolũ ꝓ hoĩe:ſʒ
etiã pꝛo oĩ aĩali qð eſt hõ.⁊ ideo tot
intelligũtur aĩalitates quot humani
tates naturaliter loquendo.quia ea⸗
dqẽ eſt bumanitas in quolibet indiui⸗
duo hoĩs ſʒm viã logicoꝝ. ⁊ nõ ſʒ
viã nature. ſic hõ in cõi idem eſt.vñ
q; ſit hec bumanitas vel illa hoc eſt
ratione materie.In via enimnature
bũanitas na differt ab bũanitate
tua ꝑ ſe.⁊ aĩa mea per quã cauſatur
bhbumanitas mea in me.alia eſt ab ani
ma tua ꝑ quaʒ cauſatur humanitas
tua in te.Et pꝛopter hoc ſignũ ofun
dit hominẽ:non tamẽ confundit ani⸗
mal in cõmuni.ſed animal contractũ
ad hoĩem per ſuas differentias.Un
de ſequitur ꝙ omnis confuſio fit ne⸗
geſſitate ſigni vel modi.

tſttlſstuͦt ct Rln
tinteice e innero ã
iſie Cẽ clanuor
ſtludiuerſitat t alb,
ſtenezce rei nüeror ſup;
ſſotes umnt ? al diſpt
lipo ütrelatiu ſube igetit
ſeige Oñ dnſubetceutat
ſfert ſuppon pedcdinr
(fupponit un mns Rlon
qputartbirhniefen
nitpſone (Helatnon
int qca ſät noia ptqjdi
ſtlle. tẽ felatuor. pnoi
ſtiſitrecipꝛocaytiul fn
haſeſſuo k ſ ſua iii
tciprocg t ileie elati
mndnogftpatſe
ſwaſſputiroſthns fibf
ſes lingeſesdatis:
hatiitſgöpzo nrin

veptimg
inhe.
cghmg
i cf en⸗
rd Rbere,
üafltu ttl
: Gömulons, dalenfhg
e ofine, benn
uncbltenſg enntm .
matusggcze
lls ilo
in ſbiecot

PoK,
ppoͤne ſ
1 uultiruce

bllter

Re hn
t 1aigfl
egigſt,

9
mai
Wlectof
w cofun

Nitmumus quangi
fula peceſſttateretala ken
Xreſſtate ignn ſeunoct Niann
ois gfuſio ft neceſitute igt
moc yt az de oe gia fonne
iſte tenmim aial in ülbiechh
s tenet neceſſtate ignn poon
iali quogeſthono. (Sini
amis hoeſt aial iſte tennit i
prooi boje? noͤſoũ phoig
ooi aialiqdeſtho. lceoa
gütur aialltates quot hunn
naturaliterloquendonme?
buumanitas in guolbetitfii
is hn nii elar uni⸗
ature. ſichoͦncottenne⸗
bec bumantas ſel ilahoxe
Jrnizenmnnatne
b büanitw

.

☛S*

oco

De ſuppõne relatiuoꝝ
¶ Vinis tractatus ſeptimus.

C

cxi.
Dicẽdũ ꝙ addit idẽtitatẽ ſbᷣe ⁊ põit Solutio
ęõ ſub mõ potẽtis:vt ſoꝛtes videt ſe
octauus de re ibi ſuba qͥ pus ęrat agẽs põit᷑ ſõ mõ
latiuis. patiẽt : vt in h ꝓnoie ſe.ñ recipꝛo
Elatiuũ eſt du ¶ñ ſic põt diffiniri. recipꝛocuʒ eſt as
plex. Uno mõ ſiot ſubaʒ agẽtẽ ſub mõ patiẽt vl ſic
relatiuũ ẽ cuiꝰ Tcipꝛocũ eſt idẽꝙ ſuijpᷣiꝰpaſſiuũ.Et
eẽ eſt ad aliud lõ h relatiuũ ſui ſigt ꝑ modũ patiẽtiſ
ſe bre.⁊ ſicrela ĩ quẽ ðꝛ trãſire actꝰ vbi.ntũs autem ãre ſui .
tiuñ eſt vnũ de list ꝑ modũ agẽt ¶ Iteʒ ſi qr at᷑ qre caret nrõ
decẽ pᷣdicamẽ⸗ hᷣ ꝓnomen ſui ſibi ſe caret ntõ Solu⸗

Incipit tractatus

Lecepti⸗
ones re⸗

latiui

tis Aliud ẽ relatiuũ qð eſt añ late rei tio pꝑʒ ex dictis:qꝛ agẽs nõ põt ſigre

—

recoꝛdatiuũ:qꝛ vt vult Pꝛiſcianꝰ in Patiẽs ſiue ſub mõ patiẽt niſi ĩ obli
maioꝛi ſuo volumiĩe Relatio ẽ añ late ꝗs ſʒ ipſe ntũs dicit modũ agẽtis:et
reirecoꝛdatio.vt ſoꝛtes currit qͥ mo lõ natura nti ępust nature bulꝰpꝛo
uet᷑. vbi hrlim qͥ:facit recoꝛdationeʒ noĩs ſui ⁊ iõ nõ pᷣt bꝛe ntm̃ ex pᷣdicti
diuifio de ſoꝛte.qͥ ẽ res añ lata.Omiſſis aũt ꝙ relatiua idẽtitatis referũt eãdem
reniui relatiuis m pᷣmũ modũ de relatiuis ñ ſuo añte. ſꝑ ſupponũt ꝓ eadẽ re
elis ſcðo⸗ ̊ intẽdimꝰ. ¶ Relatiuoꝝ añt ĩ nwnero. Et ex ptʒ ꝙ maioꝛ eſt certi
q̃dã ſũt ſube vt qͥ iſſe ⁊ ſiłia q̃dã accñ tudoꝑ relatiuũ idẽtitat qᷓ ꝑ ſuũ ans
diuſio tls vt tal qis:tãt?:qtꝰ.Rłm ſube eſt loco relatimi poſitũ vt bõ currit ⁊ bõ
relatini qð refert eãdẽ rẽ ĩ niero cũſuo añte. diſputat:ꝗꝛ dubiũ eſt vtrũ ð eodẽ bo
ſbſttie vt q ille. ¶ Itẽ relatiuoꝝ ſube:q̃daʒ mine dicat Sed cũ ðꝛ hõ currit ⁊ idẽ
ſut rla diuerſitat vt ali.Et ẽ ilð qð diſputat certũ ẽ ꝙ de eodẽ boĩe dica
refert eãdẽ rẽ ĩ nũero ⁊ ſuppõitꝓ ali tur.boc eĩ ptʒ ꝑ pᷣſcianũ ĩ maioꝛi ſuo
a vt ſoꝛtes currit ⁊ aliꝰdiſputat.que voluĩe.qꝛ cũ ðꝛ Aiax venit ad troiaz
gã vo ſũt relatiua ſube fenrgrt e T aiax ſoꝛtit᷑ puguit dubiũ ẽ an de eõ
ille idẽ. ñ rim ſube idẽtitatis eſt qð dẽ aiace dicat᷑:an de diuerſis. Sʒ cũ
refert ⁊ſupponit ꝓ eodẽ in nũero ꝓ ðʒ alax vẽit at ad troiã:⁊ idem foꝛtit
ꝗ' ſupponit ſuũ ans. vt ſoꝛtes currit puguit de eodeʒ aiace ſtati ĩtelligit᷑
qͥ diſputat ibi rimq̃:refert ⁊ ſuppo Et ſic ptʒ maioꝛ eſt certitudo ꝑ re⸗
nit ꝓ ſoꝛte. ¶ Relatiuoꝝ ſube ideti⸗ latiuũ idẽtitat qᷓ; ꝑ ſuũ añs loco rela
tat q̃dã ſũt noĩa. vt qͥ qdã ſũt ꝓnoĩa tiui poſitũ ¶ Solʒ aũt dubitari cir⸗
vt ille. Itẽ relatiuoꝝ pnoĩm iqẽtitat ca relatia aS naus an 25 cepto
qdã ſũt recipꝛocavt ſui ſibi:ſe cũ ſuo ſacta ex diuerſa relatõe fiat ſʒ equo
poſſeſſiuo.vt ſuꝰ ſua ſih Alia vo nõ cationẽ vel ſm ãphibologi:vł ſᷣn a
recipꝛoca vt ille idẽ relatiuũ aũt reci liqu aliã fallam: vt dicẽdo boõ videt
pꝛocũ ðꝛ nõ ꝙ ſit patiẽs ſed qꝛ ponit aſinũ q ẽ ronalubi h relatiuũ qͥ ᷣt re⸗
modũ patiẽtis ſupꝛa ſubſtãtiã agen ferri napſ⸗ õ ad bunc
tẽ.qꝛ aliud ẽ res patiẽs:⁊ alið modꝰ terminũ aſinꝰ ⁊ ſic ibi ſunt diuerſe re
patiẽt qð pʒ ꝑ h̊ ꝙ ntũs põt eẽ pati lationes. g ᷣm aliquos ſolet ibi Cole In oppe
ens vt ſoꝛtes pcutit᷑:ſz ñ põt br̃e mo nienter aſſignari equiuocatio.Sʒ cõ ſtum ar⸗
dũ patiẽtis. vſi modꝰ? patiẽt ſꝑ eſt ĩ traſũ arguit᷑ boc nomẽ qm qðẽ re guitur ſᷣ
obliqͥs Et ſic pʒ ꝙ alid ẽ patiẽs ⁊ ali latiuuz ſigt rẽ vnã equaliter ſe hũteʒ moqꝙ nõ
ud mod'patiẽtis. St rat̃ qd addat᷑ ad illud quod ſignificat᷑ per modum iit equo⸗
ſupꝛa patiẽs ꝑ relatiuum recipꝛocũ ſube: vt coloꝛ qui eſt in coꝛpoꝛe,lo⸗ tatio.

diuiſio
relatiui
ſube idẽ⸗

de relati

uo reci⸗

gneſtio

Tractatus Octauus tilchn Frctan
cus qͥ ↄtinet rẽ locatã ⁊ ſic de alijs. vna dictõe.¶ Itẽ cᷓ ibi nõ ſit ampbi lnte dſina hopy⸗
eergo deceptio facta ex diuerſa relaz⸗ bologia ꝓbat᷑:qꝛ vbicũq; fit amphi⸗ enil bn ſci ſis
Secdo. tlone nõ facit equiuocationẽ. ¶ Itẽ bologla ibi eſt oſtructio vmi cũ alio qnonſt neſie fegno. atiu⸗
; nomẽ qͥ ſᷣm ẽ nom̃ ſigt ſubaʒ infi vt in h exẽplo liber ariſtotelis qꝰ ad ampbibo nn ziichonte al egatia
nitam: ſed iſta ſnbſtantia infiniia ap pꝛimũ mouũ:qꝰ ad ſcᷣm. vt littꝰ arat ogia iſoe ſotar tin eſpe
ta eſt finitari tã ꝑ vnũ añs qᷓ ꝑ aliud quo ad tertin. vt ſcit ſeculũ. Et ‚jm, MNſcf tn negat ſeg
ergo cum illa ſubſtãtia infinite ſump pʒ inductiue ꝑ oẽs mõs amphibolo⸗ ſic epzad añns. ti
ta ſe ſit vna. Et põt referre quodſʒ gie ꝙ vbicũq; eſt amphibologia ibi hogn⸗ anidaffm
añs ſi tio huius relatiui vna erit q̃⸗ eſt ↄſtructio vniꝰ cũ vno tm̃:ſed vbi⸗ Cri it. G cübe
re ſequitur qꝙ ibi non erit equocatio. cũq; eſt diuerſa relatio nõ eſt ↄſtru⸗ naeſho⸗ ſchonta rrlat
Tertio ¶ Iteʒ ratio cuiuſſibʒ relatiui ſᷣm ꝙ ctio vmꝰ cũ vno tm̃.immo vmꝰ cũ di itappone zincboata4 1
eſt relatiuũ eſt tm̃vna.ſ.añ late rei re uerſis deceptio facta ex diuerſa re . nag g,; hobief
coꝛdatiuũ.ergo om̃e relatiuuʒ ſᷣm ꝙ latiõe nõ facit ãphibologiã ¶ Item Gztahoni Emareztingt⸗
relatiuũ ꝑticipat vnũ nom̃ ⁊ vnã rõ/ vbicũq; eſt deceptio ex co ꝙ aliq di⸗ Fngtaffe oſito. t
nẽ: relatiuũ nõ c equocũ ſʒvniuocũ ctio põt referri ad diuerſa eſt cõpoſi tdegtolbe nans ſuppo⸗
inquãtũ eſt añ late rei recoꝛdatiuum tio vel diuiſio. Sʒ deceptio ex diuer ſtafnuntdec SNingit⸗
g particula relatiua:vt qui:ille:⁊aliꝰ ſa relatione eſt ex eo ꝙ aliqua dictio cis felatuecrgo? zist
inquãtum ſunt relatiua ſuoꝛum antł põt referri ad diuerſa.g deceptio fa⸗ r goßſippoſto dien
cedentiuʒ nõ ſunt equiuoca.¶ Sed cta ex diuerſa relatiõe eſt copoſitio s9p bona dun
Obiectio ſi aliq obijciat ꝙ relatiuũ qͥ alteriꝰ vel diuiſio.Et boc idẽ ↄcedimus. TE u
eſt rõis in boc ante hõ⁊ alterꝰrõniſ vofni z70lctonla 0 Po

==Eãt᷑ de relatiuis diuer Quidre⸗ Pureanuo dund idi niͤ i
ſitat]. vñ relatiuũ diuer lariud di goemiuoca neq pla fube
Afſitat eſt qð ſupponit ꝓ verſinaj ciccenteſt vna ppoer

ſzm ꝙ tenet ĩ hᷣ añte aſinꝰeſt cõe ſg
bʒ roõnes diuerſas.⁊ ꝑↄſeqns eſt eqͥ
uocum. ¶ Dicendum ꝙ b argumen⸗

tui non valet:nam ſimiliter poſſetp Djalio ab eo ꝙ refert. v o babz 5dl
Solutio hari ꝙ quodlibet vniuocum eſt d, Aſoꝛtes cii ⁊ aliꝰ ſ ſheunenno kds
uocũ vt aĩal eſſʒ equiuocũ ſʒʒ ꝙ eſſet putat ibi rlm aliꝰ:refert ſoꝛtẽ⁊ ſup Eh vn affinmation nan.
in hoĩe ⁊ ſʒ q eſſzʒ ĩ eq qꝛ aliã bʒ rõeʒ ponit ꝓ alio a ſoꝛte.⁊ ita facit recoꝛ⸗ 4 . fini ſchoate
ʒ ꝙ eſt bõ.⁊ aliã ſcðʒ q eſt equꝰ. Et dationẽ de ſoꝛte.De relatiuis aũt di oaaſ ſitac
ſic boc nom̃ aĩal aliã bʒ rõneʒ ;̊ ⁊ ibi uerſitat talis dat᷑ rla. Si rim diuer⸗ Begul. alec iſdaatan ac
⁊ eſt cõe:ne m ẽ equiuocũ ſed vnino ſitat addat᷑ ſuꝑioꝛi:tũc ſuꝑiꝰ fit ine nſdicueſß ſann Eſ
cum. ſʒ vmuoci ita ⁊ relatĩʒ Soluen r. Si addat iĩfenoꝛi ĩfer? fit ſunũ. v Kaprſcenichreamun
quʒz ẽ bꝛeuit ꝙ ſicut vmiuoca dñr br̃e Aerbi gra cũ ðꝛ:aliud ab aĩali: er/go Lconpakaapdän
eãdẽ rõe:nõ ſim ſe:ſʒ ĩ vniudco vmiuo aliud ab hoĩe.ibi locꝰ ẽa ſpẽ ad genꝰ Oſc afifanö negaoſ
cãte:vt homo bos:equꝰ:⁊ ſilia ĩ aĩali ſiue a ꝑte ſubiectiua ad ſuũ totũ vle matia ylnegatia allcuode
Ita ſilłr relatiua dicũt᷑ bẽre eandẽ rõ q; ĩ bac orone aliud ab aĩali hᷣ relati ſnb abalig'beſt dlca
nẽ nõ ſm ſe ſʒ in referente ſiue in rela uũ diuerſitat alið:qꝛ addit᷑ aĩali qð Eiitaſtiepzh diffinttiond
tiõe.⁊ etiã hnñc ide nomẽ iõ vniuocã eſt ſuꝑiꝰad hoĩem facit ipᷣm inferius ffmnois tnegatlöis aff
tur in eo:ſʒ ille obijciebat de ronibuſ ⁊ qꝛ addit᷑ inferioꝛi cum ðꝛ aliud ab Gtiorrſpiciit tii patie
relatiuoꝛum ſᷣm ſe.Et iõ cõcedimus hoĩe:facit ipᷣm ſuꝑius.ergo aliud ab lad cicnni 5 ppen
q deceptio facta ex diuerſa relatio⸗ aĩali ẽ inferiꝰ ad aliud ab hoĩe.⁊ iõ ẽ ſlatiuotſſp ſun r

ne nõ eſt ſm equiuocationem. Item ibi locꝰ a ſpecie vel a ꝑte ſubiectiua. befelatilag Fian
illa deceptig eſt in oꝛdinatõne dietio ¶ De relatiuis idẽtitatis dat᷑ regu⸗ la anti pcopatoon wiminn

nũ inter ſe:g eſt in oꝛatione:q; odia⸗ la ab antiqs. Nulla ꝓpõ incboata a eof Uſeſpechhhöd

tio dictionũ mibil alið ẽ qᷓ; oꝛo:g nõ ẽ relatiuo idẽtitatis bʒ ↄtradictoꝛiaʒ ideti ſüsnec ppr g. A at⸗
eqinuocatio:cũ eqͥuocatio ſolũ fiati H 3 dernord iiſtennei ſ

gfent nd De ſuppoſitione Relatiuoz Folio cxij.·
nben et⸗ tnnd it et aſſignãt talẽ cãm. oꝛ cũ ðꝛ oĩs hõ tiã eiꝰ qꝗð ẽ ſubm̃.qꝛ alið ẽ ſubm̃ ĩiquã
müm, Molber mi mocae Ccurrit T ille diſpuat: H̊ relatiuuʒ ille tũ ſubm ⁊ id qð eſt ſubiectum.⁊ alið
nd cn ls byz reſpectũ ad h añs hõ ꝓpt᷑ depen pᷣdicatũ ⁊ id qð ẽ pᷣtuʒ. Et ſic quicqd
temüpt rlewrltpdane⸗ entiã ſue relatiõis.ſʒ cũ negatio ad affirmat᷑ in ꝓpõe ichoata a relatiuo
nduchue- oes eculii EtfnD uẽit ꝓpõi ĩichoate a relatiuo dicẽdo negat᷑ in ſua ↄtradictoꝛia:qꝛ ↄtradic
rdicig eſt nganſpidat, ſic ille ũ diſputat.tũc negatio negat toꝛia iſtiꝰille diſputat ẽ illa:nõ ille di
ſhucho n Anpdibcſoge bi vbũ qð ſeqt ⁊ nõ negat reſpectũ re⸗ ſputat negatõe pᷣpoſita relatiuo. De
eſtdinert, . motſiſed ſ latiõis quẽ hʒ ad añs:gꝗ negatio non relatio idẽtitat nõ recipꝛoco tal da⸗
nnpcim⸗ eltono ſt/ , PD negat totũ qcquid affirmatio affir⸗ tur rla¶ Oẽ relatiuũ idẽtitat nõ re Alia rl
1s dere m imno GnCie . mat ergo nõ ↄdicit. Sʒ cũ hoc fit in cipꝛocũ hʒ eãdẽ ſuppõnẽ quã bʒ ſuuũu
em frct ofacta et duerſie q̃libet ꝓpõne ĩchoata a relatiuo ſeqͥ ans vt cũ ðꝛ oĩs hõ curꝛit ⁊ ille ẽ ſoꝛ.
F rapbibologii ken tur ꝙ nulla ꝓpõ inchoata a relatiuo h relatiuũille ſuppõit ꝓ oĩ boĩe:qꝛ ſẽ
Beſtdeceptoer loalij diß hʒ õdictoꝛiã ¶ Sʒ ð h obijcit᷑.Quic ſus eſt oĩs hõ currit ⁊ ille eſt ſoꝛtes

Wrefemad diuerſack eön . tonfuta qͥd ↄtingit affirmare 2tingit ⁊ nega id eſt omnis homo eſt ſoꝛtes. ¶ Di
deceptioer dun torle. re de quolibet ſuppoſito.ſy vᷣbũ ↄtin co aũt non recap:ocũ qꝛ cũ ðꝛ oĩs hõ
latione eſter eo Alqgusdicn hima. git affirmare de quolʒ ſuppoſito di⸗ videt ſe:non eſt ſenſus oĩs hõ videt
6 cCtiõis relatiue: ergo ↄtingit ⁊ nega⸗ oẽʒz boĩeʒ Iñ loco relatiui ſe nõ lʒ po
r duerſa felane eſt cpoft re quolʒ ſuppoſito dictiõis relatiue nere ſuũ añs:loco vᷣo alteriꝰlʒ poͤere

qiʒ ppõ incboata a relatiuo h õ⸗

dictoꝛiã.¶ Itẽ qrʒ ꝓpõ ſiue enũcia ſ Abito ð relatĩio ſubẽ di
BSk derut us diin Secda tio vnã hʒ ↄdictoꝛiã.ſʒ ꝓpõ inchoo-⸗ Eqũu ẽ ð relatio accũtis qͥq relati
ſtatſoßͦrelatuitiikrk 124 relatiuo:dũmõ ibi nõ ſit aliq̃ di- Relatiʒ aũt accñt ẽ qð uũ accñtꝭ
ſtat eſtc ippeneh 4 lo equiuoca. neq; pla ſubijciãt᷑ ne⸗ BAeefert eãdẽ rem per mo
tat end uppont⸗ qʒ pdicent᷑:eſt vna ꝓpõ.ergo ꝓpõ inMaũ denoĩatiõis: vt tale:
aloch eo eſcr choata a relatiuo babʒ õdictoꝛiam. q̃le:vñ bec ẽ dꝛia relati ĩ ſubẽ ad rela
ſenonteit N ¶ Iẽ dicit ariſto. pꝛio ꝑbiermeni⸗ tiuũ accñt ł.qꝛ relatiz ſubẽ refert reʒ
ibimnalanfent ſonetin Tenig, as vm affirmatiomivna negatio ẽ vniuocã ꝑ modũ qð qd ẽ: vt albedo q̊
paloa ſorte lta facltrtten oppoſita. affir̃atõi ĩchoate a relati ẽ ĩ ꝑiete coloꝛ qͥ ẽ ĩ coꝛꝑe Relatiʒ aũt
E deſoꝛte.Oe relgtiuis it d uo negatõ vna ẽ oppoſita.qð ↄcedi⸗ accñt ẽ qð refert rẽ ſuã ꝑ modum de

ltals dat a. Sinindua mdicéteſpdictã rłaʒ eẽ flaʒ. ¶ Ad noĩatiõis: vt ſoꝛtes eſt albꝰ ⁊ talis ẽ
ddat ſupioꝛltiic ſige ſtmn Solut roõeʒ eoꝝrũdemꝰꝙ relatiuũ opat᷑ ad pldto Alia aũt daia dat᷑ eoꝛũdẽ qꝛ re
addat ifenorlifen ft i woan ans compat᷑ ad vbũ cui ſubijcitur latiuũ ſube refert idẽ ĩ nũero. Relati

ciacirait bch um. CIc affifat 1 negato ſit ozo affir num verq accidentis refert iqẽ ĩ ſpẽ
boie ib lo e⸗ ſte n matĩa vl negatĩa alicuiꝰde aliqᷣ vła vt ſoꝛ.ẽ albꝰ⁊ talẽ pło:qꝛ iqẽ accñs ĩ
ſbiectun 09 lilon te licuiꝰ ab aliq b eſt aͤgfattde ſubo. nũero nõ pᷣt eẽ ĩ diuerſis ſſis:ſed bñ diuino re
g⸗ lud obaial Dra Et ita ſiẽ pʒ ꝑ diffinitidᷣnẽ pᷣdictã af idẽ ĩ ſpẽ. ¶ Relatioꝝ accñt.Alið ẽ latiui ac⸗
an Gragttt ile. fĩatiõis ⁊ negatiõis.affir̃atio ⁊ ne relatiuũ idẽtitat:vt tał. Aliud vero cidenties.
ſtan 4 ſzatißninfenls gatio reſpiciũt tmñꝰ ↄꝑationẽ ſubie⸗ diuerſitativt alteriuſmodi. Relatis
9 enn cndalli cti ad pᷣdicatũ.ꝙ a ꝓpõe inchoata a accidentis identitatis eſt qð refert
Orinfeſio⸗ g ergo i 4 relatiuo tm̃ ſumit᷑ dictoꝛiũ ꝑ ↄpa⸗ eandem qualitatem in ſpẽ ⁊ ſuppõit
xtin ſign gabbeſ hNH tideʒ relatiui ad vbũ cui ſubiſcit et ꝓ eadẽ ſpecie: vt ſoꝛtes eſt albus:et
inadalin eſieu a n coôpationé relatiui ad añs. nam talig eſt plato. Relatiuũ aũt accñt
hede e a aill n ille reſpectꝰnõ ibi ꝑꝑ naturã affir̃a di ſitatis eſt quod refert eãdẽ q̃i
atiuts idetin amrg ein tiõis nec ꝓpt᷑ depẽdẽtiã ſubiecti in⸗ tatẽ ĩ ſpẽ.ſʒ ſuppõitp alia diuerſa in
niqs: lula mulbij quãtũj ẽ ſubiectij/ſed ꝓpter depẽdy⸗ ſpecie: vt ſoꝛ,ẽ glbus:ꝛ alteriuſinodi
ſGenuuns

Tractatus Nonus trel unhon
eſt plato. ¶ Differt aũt relatiuũ ſub minoꝛeʒ: vt cũ ðꝛ hõ albꝰ currit, boc ſenf eſen ſic aſe
ſtãtie idẽtitatis a relatiuis accidẽti adiectiuũ albꝰreſtrĩgit boĩeʒ ad ſup n moſibli ho voteſt
umidentitatis:qꝛ relatiuñũ identita⸗ ponẽdũ tm̃ ꝓ albis.¶ ¶ Ampliatio ẽ iftsan rqucn fo
tis ſubſtatie refert eandẽ ſubſtantiã extenſio teri cõis a minoꝛi ſuppõne pliatiõis nleiſea inp hii
i numero.Relatiuuʒ aũt idẽtat acci ad maioꝛem.vt bõ põt eſſe antixpᷣs. ncngo inoſne
dẽt nõ refert idem accñs in numero iſte terinꝰbõ nõ ſupponit ſolũ ꝓ bRis etnnn onodo hein
ſed ſolũ idem accidens in ſpẽ. Relati qͥ ſunt:ſed etiã ꝓ bis qͥ erunt.vn am⸗ ſeint ſoeſt falaen go⸗
uoꝛum accñtis idẽtitat Aliud eſt re pꝓliat᷑ ad futuros.Dico aũt terĩ cois iharu n niorelgom
latiuũ q;titatis ↄtinue: vt tantꝰ. Alið qꝛ terĩnꝰ ſingularis:vt plato nõ am· linßz niſnnerg⸗ ſopbe
vero quãtitatis diſcrete:vt tot quot pliat᷑ neq; reſtringit᷑. ¶ Ampliatio diſo am ſneſt e tio ſopbilm
¶ Item relatiuoꝝ numeroꝝ: q̃dam nũ alia fit ꝑ vbũ: vt ꝑ boc vᷣbũ põt. pliatios in (Von obatiope
ſunt noĩa: vt totidem:quedaʒz ſunt ad vt hbõ põt eẽ antixpᷣs.alia fit ꝑ nomẽ areffiſi denns
notabile uerbia:vt totiẽs.¶ Sciẽdũ qð talis vt boiem eẽ antixpᷣm ẽ poſſiaile alia eoftlaclann cdenrine
tamꝰtot:totiẽs: totidem poſſunt di⸗ fit ꝑ pticipiũ:vt hõ potẽs ẽ eẽ niger Noic odeſtnel ctumu
ci relatiua:redditiua demõſtratiua. alia ꝑ aduerbiuʒ:vt hõ neceſſario pᷣt odeoſclic ſibie
Relatiua:vt ſi ad pñtes referantur. eſſe aĩal.õ em̃ nõ ſolũ ſupponit ꝓ voſſültuns atipſum unn⸗
Demõſtratiua:vt cũ dicimꝰ demoni pñti tꝑe: ſʒ etiã pꝛo futuro ⁊ lõ ſeqt᷑ lusctoteſ elerteſtre⸗
ſtrãdo mare:tale eſt rubeum demon⸗ alia diſio ãpliatõis.ſ. ¶ ¶ Ampliatio tueriſpoſibli accidit ei.
ſtrando berculẽ: talis fuit plato. Si nũ.alia fit ſpectu ſuppoſitoꝝ vt bõ alia diſs ſegennn aſſignatur vnic
Aut nõ referãt᷑ ad pñtes ſiue ꝑ ðmon pᷣt eẽ antixpᷣs.alia fit reſpectu tꝑm: Zatbieantchriſtinonke
ſtr ationẽ rerũ ꝑꝛeſẽtiũ:tũc ſunt red⸗ vt hõ neceſſario ẽ aĩal: vt dictum eſt ſbie ſedantichꝛiſtun
ditiua:qꝛ reddũt interrog gionẽ pᷣce ¶ De apliatõe q̃ fit rõe ſuppoſitoꝝ d teſe verum ergon
dẽtẽ:vt q̃lis eſt plato:⁊ reſpõdeatur talis dat᷑ regula.Lerminꝰ cõis ſup⸗ nef ſe verum non *2
talis qualis ẽ ſoꝛtes. ſRelatiua qñ ſi ponẽs vᷣbo babenti vim ãpliãdi a ſe fnact fuiſſeeſt
ne interrogatione pferũt᷑:vt talis eſt vel ab alio apliat᷑ ad ea q̃ pñt eẽ ſub niht uſtbe ſacri
ſoꝛtes q̃lis eſt plato. Etlqñ ad noĩa foꝛma terĩ ſupponẽtis: vt bõpᷣt eẽ aaeinnohetethi
adiectiuaſpecialiũ accũñtiũ ducũt᷑ vt aĩal.h ille teriꝰ bõ nõ ſuppomit ꝓ pñ at unm Run n
ethiops eſt niger:⁊ talis eſt coꝛuus tibꝰ:ſed etiaʒ ãpliat᷑ ad oẽs qͥ erunt Gumideanplüciond
⁊ ſoꝛtes fuit albus ⁊ talis fuit plato Dico aũñt a ſe.qꝛ vᷣbũ pßt de ie bʒ vĩ
Et bec ð relatiuis dicta ſufficiũt, ampliãdi.Dico autẽ vel ad alio g: 5 Fintndsm
init tr sO oc pticipiũ potẽs.⁊ boc nomẽ poſſibi⸗
AESinis tractatus octanus, x daãt vtutẽ aãpliãdi vᷣbo cu⸗ adiun⸗ (Seguitur ractan
drcfͤnith ¶ Sequitur tractatus gonus no gũtur: vt bõ potẽs ẽ eẽ aĩal vel aĩial cinus degppellat
D nm de apliatiõe poſſibile ẽ eſſe album.⁊ ſic de alijs. 4

Erſonals ſup⸗ ¶ De aplia one aũt q̃ fit rõne tꝑis
pofitio eſt acce talis dat regula. Cerinꝰ cõis ſuppo
ptio terĩ cois p nẽs vł aponẽs verbo bñti vim am⸗
ſuiſiferioꝛibus pliãdi quo ad tẽpꝰ:ſupponẽs ꝓ his
cuiꝰalia ẽ deter q ſunt:que erũt vel que fuerũt vt bõ
mĩata:alia cõfu neceſſario eſt aĩal.ibi tã bõ qᷓ aĩal te
5ſa vt pꝛi patuit nẽtur ꝓ bis q ſunt et que erüt velꝗᷓ ĩ
Itẽ pſõalis ſup fuerũt. ¶ Circa pᷣdicta querit᷑ de H
poſitio ali ẽ reſtricta alia apliata.⁊ ſophiſmate. impoſſibile poteſt eſſe
ita ãpliatio ⁊ reſtrictio hñt fieri cir- verum. Pꝛobatur: quia illud qð eſt
caſuppõnẽ ꝑſõaleʒ. Reſtrictio eſt co vel erit impoſſibile poteſt eſſe verũ:
artatio tcrĩ cõis a maioꝛi ſuppõe ad ſed anticbꝛiſtum non fuiſſe poſt tem

nis,

Non

R
erag
eſtigtrant
tünaeſtigthoin ee
innds gdih De A
iaencdis Baptann pus ſuum e ep pellatione et Re
en r nnan iue ſt vel t Reſt
taindon lidi . eboteſt eſe menne e ne et Reſtrctione
ntſ⸗ noſu teſemenen 1. 2, ergo impoſſi le poſſibile et er et exiſtẽte: H Follio
kal gindae tih Pene onin ſuite voteſt e verun. alſtereſnpd ae.
. genun n eſt poſſibile guid õä lcat anti
fne Ungulang. uͤtterici⸗ e verum:er mpoſſibile p X ⁊ de natu etiã ſignifi liſto ſed
kdeg reſtnnae Pa a ſibile. in ten go impoſſibil oteſt tibꝰ qᷓʒ ra ſua ſupponit icat boĩeʒ
tantnn Reo ſie⸗ interno noclg mai ecpol, Dell n ern ponit tã p exiſtè
lafitg pbä tp ind concluſio eſt fa pꝛime f. pellat aũt exi ñitibus hoi xiſtẽ
pöte h boezen enn miſſaruz eſt falſa etoen g. T. t exiſtẽtes bo oĩbus:
PRR äee antixß dc pbi N Goluti⸗ miſiaruz. non maioꝛ?: ergo aliqua p LAppell tes homine ap⸗
emee nn Alufi 14 Solutio illa eſt ſophi aioꝛ:ergo mi ap CSinuf ationũ aũt ali es tantuʒ
e anttronem dn falſ⸗ ſophiſimna: go minoꝛ: ſee omunis vt bõ aüt alia ẽ ter n
dticipii rhnepoſicſen falſum. S rergo ſopbiſma ed ti vel ſi bõ:alia ẽ ter termini
ntbopan lalei cite ¶ Solutio.ſophiſi iſma eſt ingularis: termini diſe
Naduerbin potes e er eſt falſuʒ. ⁊ pꝛe ophiſma ſimpli ſingularis i is: vt ſoꝛte iſcre
bünz et höncee nes fallaci ʒ:⁊ pꝛobati impli ris idem ſianifi 8. Termin⸗
i. dee g eteſenij es fallaciam acci tio pecrar pe Felell ignificat: ſupponl
al. Do em noͤ ſoli n⸗ dico id qu accidentis: cat pe vel io lat. ſ. reʒ exi at: ſupponi
diſo apllato⸗ utuorlͤſ ico ſcilicʒ ſubi impoſſibile: ermini cõis. ali tem appellati 16
lpllatöis., poſſibilitati z ſubiectum illi lle: re in cõi 8. alia eſt termi lationũ
lufuff (Anp ltatis et ipſum i Ulingun⸗ e l Olept la eſt termini cõi
uſufſpectuſup Mn illud quod eſt ipſum impoſſibi plicẽ ſi vt n termin uni cõis ꝓ di
Eantirbs al poſtoptrtit er eſt vel eri poſſibile. ma⸗ Eſuppõnen us coro b iſ. Dinſi
onecefſanotai Nctutpn eſſe veru ibile accidit ei ubie⸗ſi ſt genus. Et o ẽ ſpẽs:am ppella⸗
Cceflanio aial yrdi e verum aſſt it ei. et uppõit:ſignifi tunc termin? i⸗ ni tionis.
Nͦliatei yrdlcuumne Sicut hbi gnatur vtri t poſſe ſi it: ſignific rmin idez
deifitneſt Sicut hic antichꝛiſt tri ineſſe. Hi uricat hoj at 2 appellat: e;
dak egla ſppefn impoſſibil ſtü nonſtille erſt Ae dminronpnner ſiyns
8 pbodabent pinaͤli e poteſt eſſe ꝛiſtum nõ fui lat bomi e in cõmuni: uppo
babenti pimöptijclnt le verum. ergo in 5 fuiſ eſt minem in cõ m: et a
dalio ipligkag eaij , ſ poteſt eſſe ergo impoſſi eſt a m in cõmuni. Ali ppel⸗
1irni ſupponens.: ſthoj ticbꝛiſtum non fui n valet: qui uis infioꝛ rmini cõmuni em
1len ſupponens: ntoßftl cta.et i n fuiſſe eſt quia muni oꝛibus: vt qñ nis pꝛo
leteni bo no ſupponttojf unpoſſihil es cbte lunis perſe vt qñ term
eleni ho o ſnpyonem ſe eſſe veri e eſt accidẽs ie nem: v onaleʒ bab inus cõ
4 a⸗ inlataabesgii ſe, Et tan n aſſignatur. vrriqz poſ idem e es aber ſur goti tio
beſtnte⸗ ampliationibus. nel⸗ 0 aeenbanler a
„ Evelad aloog ſuppo . ominem in gppellat
i potis t oe n ſt ¶ Finit tractatus nonus krer anp arttenlarivovottutiue
vtute iplic ftven ain ¶ Sequi nonus. tamum Aten bticulares bomies
vt ho potes eceain nel d de Amus ann tractatus de . entes. omies
blei tabunt fecea ⸗ difn ⸗ appellatione. ¶ Finit tr
iiaranr l iie ni⸗ — Ppellatio ẽ tractatus decimu
dar e u ani ob in 8 . ——— p er aca⸗ ¶ Se qᷣtu 9.
appnes ſt bfl n, ( EIht erĩ ꝓ re Dereſt ur tractatꝰ vndeci
watti hlone n V preez Dico aũt rictione.
taneenit e anefuenit ih 1 e eryrt aln
ren itjhon, i, Rczen ſignifi⸗
nockain li oe , / caãs nõ
nock n gecn i NEE ens non Eſtrlctio ẽ co
i ſunet e N appellat: 31 ctio e co⸗
ateugi — ſarhniche ec; artatõ termimi Quid
. ie eeteſe ¶ Diffe ———— v tichꝛiſt? cõis a mai ſtri re⸗
ate impofſb or Oiffert aut el chime , ſuppe gioꝛi ſtrictio⁊
r um i None æſuppöne:e ael ſomfica Aſuppone ad mi qus diui
poſilepinſ ſeri t re exnte:ſʒ ſu 02 appellati 0 et Z pꝛ vt dictũ ẽ itur.
mpoſibien ſehofln o ſunt tã p: ppoſñitio ⁊ ſigni tim. pꝛv. Q Reſtri
vore exñite q̃; orii — ctinũ aũt:alia
qz pꝛo re nõ mim bono ſippom li perhomm vt
pponit p nig ꝛſte ter
bpomt. p migris: neq;
P

. dicat
Tractatus ſetne in , ſan
2 7„* . = 2 . . — 1 2 911 :
cõtutatõ/ eſſe veram. ¶ Sed neutra iſtarũ ſo⸗ Eqt᷑ de ſignis excluſiuis.vſ ñnn ctici de nuce non 65
lutionũ valet:qꝛ ſi remoueat᷑ vtradʒ ſigna exciuſiua ſũtqͥ ex ſua cõ Qudid e ſuba1 ccte ſub
diſtictio: ⁊ ſumat ĩfin tũ ſimplłr ⁊ ſe ꝗ ) ſiginficatõe excluſonẽ ĩpoꝛ⸗ n rclu⸗ dab⸗ crzat
cũdũ q;ẽ terminꝰcõis adbuc remäet ttãt ⁊ a qoꝰ⸗ reddit᷑ ꝓpõ exclu⸗ rum 41 . 4

ꝓbatio ⁊ ĩpꝛobatio bꝰ ſophiſmatis. ſiua.vt ſũt iſte dictões ſolꝰ vnic?: tm̃
Solutioj ¶ Elñ dicẽdũ eſt ꝙ pꝛĩa ſimpir̃ ẽ fla tmmõ:duͦtaxat:⁊ ſic de alus. ¶ Hec
auctoꝛis. ⁊ ꝓbatio peccat ᷣm qͥd ad ſimpir:qa aũt ſigna qnq; excludũt gra alietatis
ifinitũ appõne ẽ ĩfinitũ quodã mo:⁊ ⁊ qnq; gra pluralitat!:⁊ qũq; ponũt᷑
nõ ſimpłr. Eñ cũ accipit ꝑtes nũeri in or̃oe ſine negatõe:⁊ qñq; cũ nega
pᷣm appõem:vt duo tria:nõ accipit i⸗ nione pꝛecedẽte:aut ſequente.¶ De
finitũ ſimplr:ſed quodãmõ ſᷣm quid. iſt aũt dant᷑ tales regule. Pꝛima eſt pꝛia rla.
Et ideo nõ põt ex bis ĩferri infinitũ ꝙ ppo excluſiua ſine negatiõe expo
ſimpkr ¶ Et bec de diſtributi⸗ mi ꝑ vnã copulatiuã affir̃atiuã cuiꝰ
ombus diea ſufficiant. pꝛimaꝑs eſt pꝛeiacens excluſiue.⁊
¶ Sequitur tractatus de ex ſcða ꝑs eſt negatiua impoꝛtãs nega

ponibilibus tionẽ pꝛedicati de oĩbus alijs a ſub⸗

— ¶Ropõ expõibł iecto. vt tm̃ bõ curriti bomo currit.
w. us eſt ppõ bñs ⁊ nibil aliud ab boĩe currit. Uel tm̃ ſ alns. r
di finitio obſcuꝝ ſeſũ ex⸗ apli dei ſunt duodecim.i.apli dei ſũt igois erceptloflt ato⸗
pꝛopoſiti poſitõe ĩdigẽtẽ duodecim ⁊ nõ plures qᷓ; duodecim. eſeua terio ſüpto ſubf
on er⸗ pp alisð ſinca⸗ ¶ Secunda regula eſt: ꝙ ꝓpõ exclu⸗ Secida. Mtlotn oztitate teri
ponibili rbegoꝛeuma in ſiua buiꝰ generis infert copulatiuaʒ regula ſumpt ci ſigno vli vto⸗
W¶Qea explicite vel cõpoſitã ex duab exponẽtibus ſiue ſotte currit. (Scdarl
implicite poſi⸗ cõponentibꝰ:⁊ quãlibet eaꝝ ſeoꝛſum 6 ctceptia no ipedita fact
tũ in aliqua dictiõe: vt ĩ bac tm̃ bõ ẽ ⁊ nõ econtra.vt im hbõ currit.ergo bõ ſupꝛa quẽ caditimediatt
aĩal: ſoꝛtes incipit eſſe albꝰ ifinita eſt urſt ⁊ nihil aliud ab bomine currit ir inpliivt oc gial pter bo
Due ſaci linea ⁊ ſic de alijs. ¶ Pꝛo quo ſclen . Tertia regula eſtiq ab excluſiua ple ddihoiez ſupponnt fin
unt ppo⸗ dũ ea q faciũt pꝛopõeʒ expõibileʒ affirmatiua ad vłeʒ de terminis trãſ tareguaeſtg Kis aff
nnt hoe ſum i multiplici dꝛia: 9: qda ſunt i poſitis eſt bona oſitia ſi fiat excluſio Ceptiug erpont copule
vonibile excluſiua vt tm̃: ſol: da exceptiua: gfa alletatis: 1 nõ ecõtra. vt tm aial ndegnicigetponet,
vt pꝛeter:niſi.quedaʒ reduplicatiua eſt bomo.ergo oĩs homo eſt animal. Qugttd afinnat hcke⸗ neie⸗
vt inquãtuͦ m Qbedã vo ipoꝛtat ¶ Quarta regula eſt ꝙ excluſiua cõ res c̃ gliucab Zde ſu
Iceptionẽ vlł deſitionẽ: vt ĩcipit deſi⸗ tradictoꝛia pꝛioꝛis etponit p diſiun ſideteioeree
nit.qdã ĩpoꝛtãt pᷣuationẽ finis:vt in ctiuam affirmatiuaʒ de partibꝰ con⸗ tiainou rcepto. Ten
finitũ quedã ĩpoꝛtãt exceſſum vt cõ⸗ tradicentibꝰ ꝛioꝛis excluſiue vt iſta – Apeectcatin.
paratiui ⁊ ſuplatiui Sdꝰ: qdã vo di⸗ nõ im̃ bomo currit. i.null/ bomo cur⸗ nneiſt toe gialter
ſtinctionẽ: vt differt: aliud: ab: ⁊ ſic ð rit: vel aliq aliud ab bonune currit hoie 8 erpont ſcoe
alijs. qdã voimpoꝛtãt ſpecialẽ mo⸗ Patet ex virtute ↄdictionis qꝛ vtro v bo Urationale: bon
qu drſtributnis vt totus: qlibʒ ⁊ ſic biqʒ ſeruat᷑ oppoſitio otradictionis. e net ationalis
de alijs. ¶ Ande pꝛopter ula ꝓpoñ Per hocett patet qualiter ĩ eis va cbalaeg Vnluerſalis
to redcitur obſcura ſic ꝙ indiat er leataſequentia. Quitaregulaeſt Vultg etponk copui
poſitione:⁊ ideo dñr facere pꝛopõnẽ excluſiua in qua pomit᷑ vna negatlo quitarl wönrangu ir
exponibilẽ quare de ipſis videndum ſeques excluſonẽ exponitur ꝑ vnaz Gurdeſtbectoſt 5
eſt per oꝛdinẽ. Et pꝛio ð excluſiuis. copulatiud affirmatiuã cinus peima Irſecunce afinnb
¶ De ſignis excluſiuis. ꝑs eſt negatiua pꝛeiacens.Aliac af⸗ iah etcepto. nc⸗
alalter Reälcnmn

deſignge⸗ De Excepti.et Redupli. Folio EE.
nigmercuſte ſulo,f rmatiua ij pdicatũ affĩatiue exłcepto.vt bic milluʒ ammal pᷣterq̃ʒ
Ninkan ſerſuic nette e anoet im̃ accñs nõ bomo eſt riſibile.expomt᷑ ſic:nullum
raracdy ſe ſoripo, ir eſt ſuba.i.accũs non eſt ſubſtãtia:et animal aliud ab homie eſt riſibile bo
Nſüriſte dect leher fun oẽ aliud ab accñũte ẽ ſubſtãtia. Et ꝑ mo eſt ammal:et omms bomo eſt ri⸗
dütaan aſobncf⸗ hoc pʒ qualiter gᷣdictoꝛia eius ẽ ex⸗ ſibilis.Ex bis patet qualiter ſue zdi
n iczttcned N Cb⸗ ponenda:et qualiter valeat cõſequẽ ctoꝛie ſunt exponende:⁊ qualiter va
Bgfa unnancatans tia in excluſinis. leat conſequentia in ipſis
F. 1 Kn .
vim ngndͤer , r — e cbinl, ¶ De reduplicatiuis
eckcieantſegen⸗ e agi de ☛ Eqtur de dicti
dank talsregue P⸗ exceptia . ombꝰ exceptis .—
Beteluſtnaſteneg tr Nen ¶ Dicüt auteʒ Equitur de dictiõibus redu quid dici⸗
Mcopnlatuäafff atinz dictioes excep plicatiuis. Q Dicuntur autẽ tio regu⸗
Beſt pelaens ercinſiue ie q ſignificat dictiones requplicatiue que plicatius
Sctwominhanis uin ceeioncal⸗ +Uinsoꝛtant rationem bm qua
Dtälcatde didus H cin otenti ſub aliquid alteri attribuitur. vt inquan⸗
uani⸗ aliquo diſtribu tum ſcðm ea ratiõe ⁊ ſic de alijs ð

Mtm boammt ibomo Crftt. t ſuſz ſit rorſtori . . „
KdA ., o cuiuſmodi ſũt pᷣter: pᷣterq;a ſic dẽ quibus dãtur tales regule ſpeciales Pꝛiarla.
Aalud ddaiemnt Gat iia rla alijs. de qbꝰ dãtur tales rłe. ¶. Pꝛĩa ¶ Pꝛima e ſt. ꝙ dictio reduplicatia
Nei ſun duogecim laplidel ſſtt ẽq oĩs exceptio fit a toto in q;tita⸗ ꝛeſupponit aliquod pꝛedicatum in

crimn puntsc oden. re. ſeu a terio ſũpto ſub ſigno vli: eſt eſſe alicui ſubiecto. et denotat illud
ccunda eonlgeſtq, ppoͤerel, i aũt totũ in qʒtitate teriꝰ cõis cõiter ſupꝛa cuod cadit immediate eẽ cau⸗

ſtäcr duab erponetibis ſne ſeöa re. ſoꝛtẽ currit. ¶ Scðda rla ẽ/ dictio dictio reduplicatiua ſemper fert᷑
xnnb'r uilbetem ſeoſun exceptia nõ ĩpedita facit teriʒ cõem ad pꝛedicatum 2 nunquam reduplij⸗
tontra. rtbunt eo b ſupꝛa quẽ cadit ĩmediate ſupponere cat ipſum. ¶ Lertia eſt. ꝙ ꝓpõ redu Tertia rk
ibilalud ab borminec ſimplłr:vt oẽ aĩal pᷣter hoĩeʒ ẽ a plicatiua affirmatiua expomitur per Tertia
naregulacſtqn ab ereſnn ert a le. lbi boĩeʒ ſupponit ſimplłr. ¶ Ter quattuo: exponentes affirmatiuas:
tiun 34 lejdetenminsti tia regula eſt ꝙ vlis affirmatiua ex quaꝝ pꝛia affir̃at pꝛedicatũ pncipa

cſtbona Miaſifat ceptiua exponit᷑ copulatiue tres ledſubo Seda ain affinnat redupit
ctats: ccotrg ti i cathegoꝛicas exponẽtes, quaꝰ? pꝛia catum de ſubo. Tertia vero affifat
ansd anock nimn. affirmat pᷣdicatũ de ſubiecto ſupto pᷣncipale de reduplicato Quarta eſt
moergols ſgercnflutd 4 cũ aliud:⁊ ab. Scða affirmat pᷣdica-⸗ vna cauſalis ĩ cuiꝰañte ponitur dic⸗
umaſegllis tponitodſfin tũ de terio excepto. Tertia eſt nega⸗ tio ſupꝛa quã cadit requplicatio de
rufelenben⸗ vmnheen tiua in qua pꝛedicati negat de terio aliquo tranſcendente.? in conſequẽ⸗
maffnnn e tia excepto.vt oẽ aĩal pᷣler boĩem ẽ irrõ te pᷣdicatũ pncipale affifatur ð rela⸗
nnd' pelor lbomociun nale.iſta expomit᷑ ſic. oẽ aĩal aliud ab tiuo illius tranſcẽdẽtis:vt bic hõ in⸗
orw nnin⸗ ne umt hoĩe eſt irrationale:homo eſt aĩal et quantum rationalis eſt flebilis id ẽ
e Aaind han no In re⸗ hõ non eſt irrationalis. ¶ Quarta bomo eſt ſlebilis: 12 b eſt rõnalis:et
3 te acn t gula regula ẽ: vniuerſalis negatiua ex omne ra tionale eſt flebile:⁊ quia ali⸗
ach wpoſtiolin ſcs ceptiua exponit᷑ copulatiue ꝑ tres quid eſt rõnale ille ẽ febile ¶ Quar aärta rla.
nn un gunn ei ppones. In quaꝝ peia ꝓdicatun ne/ taxla ẽ ꝓpõ reduplicatiua in qua
oele ¶Auitn ſeno günk gatur de ſubiecto ſumpto cũ aliud ⁊ ponitur negatio poſt Rctionem re⸗
ſcnenna ponl ſa ab. In ſecunda affirmat᷑ ſubiectũ de duplicatiuam expomitur copulatiue
ſuam ſnechelie n termino excepto. In tertia affirmat per quattuoꝛ exponentes quaꝝ pꝛĩa
uſemmn e i ymuer ſaliter pꝛedicatum de termnio negat pꝛedicatum ð ſubiecto Secun
n in .
—

Solutio
quoꝛũdã

Solutio
Autoꝛis

Tractatus Eindecimus

Opoꝛtet ergoq; bec ſit falſa: oẽ aĩal vtraq; ẽ vᷣa:ꝛ de etñtibꝰ vᷣe pᷣdicat
fuit in archa noe:cũ ĩ eo plura aĩalia eſſe ⁊ de nõ exñtibus vere remouet᷑
ſupponunt᷑.¶ Solutio qͥdã dicũt ꝙ eſſe:ergo õdictoꝛie ſũt ſił vᷣe qð ẽ im⸗

bec oẽ aial fuit in archa noe ẽ duplex poſſibile ergo ⁊ illud ex quo ſeqt᷑.ſ.q;

eo ꝙpt fieri diſtributõ ꝓ ſingulis ge nõ ſiłr reſtringant᷑ teri in affirmatiua
neꝝ vel ꝓ generibꝰ ſinguloꝝ. Pꝛimo ⁊ negatiua.¶¶ Itẽ rla eſt ꝙ oẽ vᷣbuʒ
mõ eſt falſa.ſcðo mõ eſt vera naʒ qñ ſimpłr ſumpiũ nõ bñs vim ampliãdi
fit diſtributio ꝓ ſingulis indiuiduis nec a ſe.nec ab alio reſtrigit teriʒ ſup
q̃ ſub eodẽ gũe ⁊ ſub eadẽ ſpẽ ↄtinẽt᷑ ponẽtẽ quo ad ↄſigmificationẽ q̃ eſt
tũc opoꝛteret ꝙ oĩa indiuidua ↄtẽta tpᷣs ⁊ nõ quo ad ſignificationẽ:g tpᷣs
ſub aiali fuiſſent in archa noe. qð eſt ẽ cã reſtrictiõis illꝰ.Sʒ idẽ tpᷣs ẽ in
fłm.Sʒ cũ fit diſtributio ꝓ generibꝰ affir̃atiua ⁊ negatia ſibl'oppoſita vt
ſinguloꝝ tũc ſolũ ẽ diſtributio ꝓ gñi⸗ roſa ẽ:nulla roſa ẽ:ergo eadẽ ẽ cã re⸗
bus vel ꝓ ſpẽbꝰ ſed nõ ſeit aliq̃ ſpẽs ſtrictõis ĩ vtraq;⁊ ergo ꝓ eodẽ fit re
gqĩalis qͥ nõ fuit in archa noe:⁊ illoꝰ ẽ ſtrictio in vtraq;.Et bec argumenta
va. ¶ Sʒ buic ſolutoni non acqeſco ↄcedimꝰ. ¶ Xid boc ꝙ pꝛĩo obijcit᷑ ẽ
qꝛ ſpẽs aĩalis nõ fuit ꝑ ſe ĩ archa noe dicẽdũ q eſſe nõ reſtrigit ad exñtes
ſed tm ĩdiuiduũ.Iñ ꝓ illo tꝑe nõ ha⸗ ⁊ nõ eẽ nõ reſtrĩgit ad nõ exũtes.Si
buit vᷣitatẽ niſi ꝓ ſingulis geneꝝ.i.ꝓ cut nec h verbũ curro ad currẽtes qꝛ

indiuiduis ⁊ nõ ꝓ gnibꝰ ſinguloꝝ vſñi nullũ vᷣbũ reſtringit terminũ ſibi ſup

Queſtio

Arguit
pꝛimo

Arguit
ſecundo.

dico ꝙ ꝓpõ eſt fla ⁊ ↄcedo oẽs ratio ponẽtẽ quo ad ſignificationẽ: ſʒ quo
nes adductas ad B. Et ꝓbdtio pec⸗ ad ↄſignificationẽ q̃ ẽ tpᷣs.Uñ nõ re
cat ſᷣm ↄñns ab inſufficiẽti inductione ſtrĩgit ad ſuppoſita exñtia ſed pñtia
qꝛ nõ accipit oẽs ꝑtes diſtributiõis ſuppoſita eĩ pñtia pñt eſſe in aliqbꝰ
q̃ ſunt ſub ſubcõ iſtiꝰ ꝓpõnis oẽ aĩal teris tã exñtiaqᷓ; nõ exñtiavt cũ dico
fuit in archa noe ¶ Soet etiã queri enũciabile eſt: enunciabile ſupponit
vtrũ ſiłr reſtringãt᷑ terĩ in ꝓpõe affir tam ꝓ exñtibus qᷓ; pꝛo non exñtibus.
matiua ⁊ negatiua. Dicũt aliqͥ ꝙ non Oĩa aũt enũciabilia q̃ ſũt falſa ĩ pñti
qꝛ eẽ reſtrigit ad exſtes:⁊ nõ eẽ ad ñ ſũt pñtia ſʒ ñ exiſtẽtia qꝛ nullũ falſũ
exñtes:g nõ ꝓ eodẽ fit reſtrictio in ſt ex itis ⁊ ſic eẽ nõ reſtrĩgit ad exiſten
firmatiua ⁊ negatiua. Iteʒ vr qꝙ oĩs tia ſʒ ad pñtia:cũidẽ tẽpꝰ ſit vtrobi⸗
negatiua ĩ q̃ eſſe negat᷑ ſimpłx eſt rka q; qð eſt cã reſtrictõis.¶ ¶Ad aliã di

ſi ſiłr reſtrigãt᷑ teri in ꝓpõe ſegatia cẽdũ ꝙ duplex ẽ foꝛma termini cõis

⁊ affirmatiua qꝛ in hac pꝓpõe roſa eſt qᷣdã eſt que ſaluatur in rebus exiſten

Iſte terĩ? roſa reſtrigit᷑ ad exñtes: ⁊ tibus tantum. NRbumanitas que eſt

ſi in hac roſa nõ eſt:ſiłr eſtreſtringat᷑ foꝛna bominis, ammalitas q̃ eſt foꝛ
ad exñtes tũc ẽ ſenſus qꝙ roſa q̃ ẽ nõ ma animalis et in talibus omnia ſup
eſt ⁊ hec eſt falſa g ⁊ bec roſa non eſt poſita pꝛeſentia ſunt exiſtẽtia Alia ẽ
Et ſi quelʒ negatiua in qua eẽ negat᷑ foꝛma termini cõmunis que ſaluat
eẽt ſimpłr falſa:qð falſuʒ eſt.ergo vi⸗ tam in rebus exiſtentibꝰ nõ exiſten
det᷑ ꝙ nõ fiłr reſtrigunt᷑ terĩ in ꝓnõe tibusvt enũciabilitas que eſt foꝛma
affirmatiuag negattua. ¶ Sʒ pbᷣat᷑ enunciabilis nam quedam ſunt enũ⸗
qꝙ ſilr reſtrigant᷑ qꝛ ſi ĩ bac ꝓpõe:hõ ciabilia exiſtentia vt deum eſſe ⁊ om
eſt iſte teriꝰ bõ reſtrigit᷑ ad exñtes ĩ nia vera.Et alia ſunt nõ exiſtẽtia:vt
hac ꝓpõne nullꝰhõ ẽ ad nõ exñtes:g bolem eſſe aſinuʒ/⁊ omnia falſa ⁊ in

Megula.

quedam.

Solutio

pꝛimi ad

oppõm

Solutio
ſecundi

ſen.ſtetenmu bo ſu
bufotennne tranſitia
edans eciplens debet
ſ.laeoſi aliquido ſune
ſtperaccldens per doe
ſecti eſt veruſqz ſic idee
nes ſzm accidens Ande
ſquc ſoꝛtes paſclt ſeiß⸗
homo:ergo paſclt boiem.
lacg accidẽtis. Jꝛ boc ꝓn
poteſt ſupponere pꝛodu⸗
ſe ſeg bomno bene poteſt,
Finitractatus yndeen
Zectur tractatus dur
mus de diſtnibutone.

aceidentium: vt qualiſcũq; q;tuſcun cibilis vł pᷣdicabilis.vt bõ aĩal cur⸗

Signnz
diſtribu⸗
tiuũ ſube

Signnz
diſt ribu⸗
tiuũ acci.

Diniſiõeſ

Accepts
nes de ly
omnis.

Queſtio

de ly om
nis qͥd ſi⸗
gnificet.

In oppo
fſitum af̃.

Solutio

eſtf De Diſtributione cxv
M aanb⸗ here e talibus nõ reſtrĩgit̃ terminꝰ cõis ad q;. ¶ Signũ autẽ diſtributiuũ ſube
leercoe ſitſti⸗ 6el exiſtentia:ſed reſtringit᷑ ta ad exiſtẽ⸗ diſtribuit res ſe bñtes ꝑ modũ eius
enh dlcd rquoſesf n⸗ tia, ꝙ; ad nõ eriſtentia. Unde iſii ꝓp⸗ qð eſt qͥqd vt oĩs nullꝰ:vt cũ ðꝛ oĩs ni
nn en ſnafineiſh dpoſiiſonis. roſa nõ eſt: non eſt ſenſus. gredo oĩs albedo ſpa ãt còit ſuĩt ad
eignſ derent ſoſaceſtnöeſted et ſemſus.rolt all res cuuuſ gñis cũ dꝛ ngnũ diſtribu
4 nprünhg vinan ni ce cröe ab ter ſumpta qᷓ; in pñti nõ eſt. ¶ Solet tiuũ ſube.Signũ diſtributiʒ accñtis
nec aalofeſhie dl wſunper ut poni ꝙ quedã reſtrictio fit abvſu ẽ qð diſtribuit res ſe bñtes ꝑ modũ
JB ſitio/ aut p . Tr.
quoach Nonicnonij n nem, vi cñ dicit nibil eſt in arca quis ple/ accñt : vt ꝑ modũ q̃is vel qti vt qua
noquo adfillfat Nät ben. eir aere:qꝛ iſte terminus nibil ſup⸗ liſcũq; qt?cũq;. ¶ Itẽ ſige diſtribu
ſtncnöts og lenbi⸗ ponit ab vſu ꝓ rebus ſolidis: ſiue fir tioꝝ ſu e.Alia ſüt FRa Ptiñ i
lanoſetn atlecin⸗ er pon qꝙqdam reſtrictio fit ꝑ trã diſtributioꝝ ptiũ ſi ubiectiaꝝ. alia ſt
ht chnrelgopekifttfe ſitionẽ verbi.vt cũ ðꝛ,. ſoꝛtes paſcit diſtributĩa duioꝝ.: vtvter neut. alla ſt
un dmacß.Etheegeonnenn boĩem. iſte termiu? bõ ſupponitpꝛo diſtributia pluriũ:vt oĩs nullꝰ⁊ ſilia
w.(Rabo prioobiret alio a ſoꝛte virtute tranſitionis verbi .Hoꝝ aũt ſignoꝛũ pꝛĩo dicẽdũ eſt de
nigeſenreſttigt a⸗ eiſtes qꝛ dans ⁊ reclpiens debẽt eſſe diuer⸗ ſignis diſtributĩs ſube: et inter bec
Kröreſtrigt ad nöerites, ſa. ⁊ ideo ſi aliquãdo ſunt eadem boc pꝛio de h ſigno oĩs. ¶ Sciendum
Byerbü ano ganito eſt per accidens.ſ.per boc ꝙ idẽ ſub⸗ oĩs ĩ plłi nüero dupłr ſumit᷑ vno mo
Pbäreſtnnoittemnniſbii lectũ eſt vtriuſq; ſic idẽ eſt dur ⁊ co⸗ collectĩe vt oẽs apli ði ſt duodecĩ 10
tequoad ſiogufecnoni:edo mes nacldens EInde dicũt ꝙ nõ ſeqtur. & iſti apli oi ſunt duodeci ð
ignnicanoneqets ,ſe ſequit. ſoꝛtes paſcit ſeipᷣm: ⁊ ipſe eſt mõſtrat aliqͥbꝰ de ipᷣis. Alio mõ ſu⸗
tad ſuppoſtaetinigſeaſti i bomo:ergo paſcit hoĩem: ſed eſt fal⸗ mit᷑ diſtributie: vt Hioes boies natu
ſtnci itunſteſein ic n⸗ lacia accidẽtis:qꝛ boc ꝓnomẽ ſe non ralłr ſcire de ſigerat. Et tũc qrit᷑ qͥd ſi
jetinacynbttitintcinin poteſt ſupponere pꝛodiuerſis a ſoꝛ⸗ gnificet h ſignuʒ oĩs:⁊ vr ꝙ mibil ſi
te ſed homo bene poteft. gnificet: qꝛ ols res aut eſt vlis aut ꝑ
H ¶ Finit tractatus vndecimus. ticłaris:ſed hͥ ſignuʒ oĩs nõ ſignifi⸗
ctiubusqron ipt ¶ Seqᷣtur tractatus duodeci cat rẽ vleʒ vł ꝑticłarẽ:g nullã reʒ ſig
tenc d ucͤ ſrfilini mus de diſtributione. nificat. ¶ Itẽ ad idẽ.oĩs neq; pᷣdi
naßn eriſtetac⸗ Gentnn plfödi⸗ ꝘWIſtributio eſt cabile de vno neq; ð plibꝰ. ge nec eſt
1lccen ſeſtigt du buKnibutio fmnktiplicatõ ter vle nec ꝑpticłare:⁊ ſic nihil ſignificat
Aputaciidelin ne Is, mim cõls p ſi- ¶ Sedo ab eo ꝙ res eſt vel non eſt
ſta eſnus Cn⸗ snuzʒ vle facta: Oꝛzð vera vel falſa. ſi oĩs nihil ſi⸗
duplct efen bitien Kcu dꝛ oĩs bõ giificat pꝛopter ppolitione vel re⸗
eſi umn nt f Re tennin, hõ motionẽ e: nõ cauſabiturvitas vel
mmn d uninlie . A diſtribuit ꝓq“ falſitas i oꝛone: ſed h eſt vera aial ẽ
Vunns i ltndin ſ0. — libet ſuo ĩferio bomo.& ⁊ iſta oẽ animal eſt homo ẽ
alsg ins au Hl p boc ſignu oĩs ſic ibi eſt multiplica⸗ quod eſt falſuʒ:ergo peima ſcilicet
n gt ſnterſti ſui tio. Oico aũt termini cõſs: q; terminꝰ q; omnis mbii ſignificat ¶Solutio
rtſ cönums e ſer ſingularis nõ poteſt diſtribui. Ande ad dubiũ ðꝛ q; omiĩs ij ſignificat vłe
n aſten ne ſn ſo ſee lſte ſunt incõgrue:oĩs ſoꝛtes.quilibʒ ſeqmlr: qꝛ facit tenminũ cõem ſtare p
e ns geeſii doꝑ. Plato: q; ibi eſt ſoloeciſmus. ¶ ¶ Si⸗ omnibꝰ ſuis inferioꝛibꝰ:vᷣt omnis bõ
– nruimſe⸗ .% gnoꝝ vliuz alia ſũt diſtributiua ſube currit:⁊ ſic oĩs ſignificat aliquã reʒ.
nlan deminn vt ois nullus. Alia ſunt diſtnibutuia Sed duplex eſt res:quedaʒ eſt ſubij

paiij

Tractatus Duodecimus umu i
rit diſputat:: ſic eſt verũ oĩs nibil non dicimus oẽs ſed ð tribꝰ dicumnꝰ ſgt mn ni rhani
ſignificat:qꝛ quelibet talis res aut ẽ oẽs:ergo oĩs vult babere tria appe ſigadpeino⸗ dictm a⸗
vniuerſalis aut particularis. Alia ẽ lata ¶ Sed cõtra in qualibet demõ ſue nnninn ibſtüna
res que eſt diſpoſitio rei ſubijcibiliſ ſtratione ſunt ꝓpõnes vlłes. ſed de— ſde cetnia ſunt i⸗ bectmi
vel pdicabilis ⁊ taleʒ rem ſigmificat ſole et luna fiunt demonſtrationes 4 4 cehtnoh perbe
boc ſignũ oĩs ⁊ taz ab iſta re qᷓ; alia ergoopʒ dicere oĩs ſol: c oĩs luna. Jnoppo Iſtttes idd keubſ en
lguſatur vitas vel falitas in ozone ſed ſol non babet miñ vmcũ ſuppoſi iñ noypo ſlel rznatnſicfuef
Obieciõ ¶ Obijcit᷑ àt ꝙ oĩs ñ ſigt diſpõem tum.ita ⁊ luna:ergo ois non velr da . innaf uuratiotl
rei ſubijcibilis:qꝛ ĩ ſyllo mediũ dʒ re bere tria appellata. Ad idẽ omne pb⸗ neſice perboc dicitapt⸗
iterari cũ ſuis diſpoſitiõibꝰ in mioꝛi uatuʒ lumine a terre obiectu deficit nne nteneiis Etper de
ꝓpõe:Sdẽmꝰ ſyllogiſare ſic. Ois bõ bec ꝓpõ eſt conceſſa:ſʒ omne pꝛiuaj⸗ 8 igtentute togenon ded⸗
ſiſt aĩaſ:ſoꝛtes eſt ois bomo & ſoꝛtes tum ſuminea terre obieciu ns babet H
Solutio eſt aĩal. ¶ Solutõ:ſic pr̃ duo dicit.ſ. niſi vnicũ ſuppo ſitũ.ſebanc lunã ſin Inluſeelee Hintute gue
iulð ꝗd eſt pꝛ.⁊ pꝛ inqtum?. Siły ſbʒ gularem: ergo oĩs non vult habefe ſgienungſals ns
duo dicit. ſcz illð qð ẽ ſubʒ ⁊ ſubm in tria appellata. ¶ Ad idèboc ſignun rchrere0pele ndst
quantũ ſuhm Et ſcom boc duplex ẽ oĩs ſignificat qm vniuerſaliter: ſecd 4 etuniterdiſnibun —
diſpoſitio ſubiecti: nam quedã eſt di boc quod dico qm̃ vlr eſt modus ⸗-⸗ gerfechoelus. (Aaſcdm
ſpoſitio illrei qð eſt ſubm: vt albus pꝛius vlis. Pꝛopꝛiũ autem diuerſi⸗ . ſtq bomo 1bolesdifferun
mger ⁊ ſic de alijs accñtalibꝰ Et iſte ficatur ſ̃m diuer ſitatẽ ſui ſubiectiyt diariki ſpecienfmnſe gue⸗
debet reiterari in minoꝛi pꝛopõe cũ ſi homo eſt diminutus riſibile eſt di abils Sec bomines inp
medio. Alia eſt diſpoſitio ſibiecti minnũ.ꝛ ſi hõ eſt moꝛtuus.⁊ riſibi⸗ neronodectt ſpeciefzſeg
inquantuʒ ſubm videlicz in die ad le ẽ moꝛtuũ. Sed vłe aliqñ ſaluatur cicavils ſed multiplicatan
pᷣdicatũ:vt oĩs nullꝰ x oĩa ſigna tam in pluribꝰ:vt bõ equus:aliqñ in vno nateniindiuiduor munen
vria qʒ ꝑticlaria. Et talis diſpoſitio tm vt ſolluna:ergooĩs qñq; vult ba ſun Ioisinpiuralnun
ñ dʒ reiterari cũ medio ĩ mĩoꝛi ꝓpõe bere tria appellata: ⁊ qnq; non.ĩmo nucis facte factt diſtnbur
qꝛ ẽ reſpectĩa.Diſpõit em ſubʒ in cõ vnũ ſolũ.¶ Ad idẽ duplex eſt foꝛa: dalerſzs naengs:er fur
patõe ad pᷣdicatũ:vt cũ ðꝛ oĩs hõ al⸗ qꝛ qdã eſt foꝛa matie: vt aĩal ẽ foꝛa npellna Gͤois ih fingui
bocurrit Iſta diſpoſitõ albꝰdʒz rei coꝛpoꝛis ⁊ iſta foꝛma eſt pars.⁊ no werqnoreſhat, den
terari ĩ moꝛi ꝓpõne cũ medio cũ ſiꝑ pᷣdicatur de eo cuiꝰ eſt ꝑs. Alia eſt n ſn reſpiclt ſpeclefmm
diſpõ erqð ẽ ſom: quia eſt abſoluta: foꝛma q ẽ pᷣdicabilis: ⁊ ſic oĩa ſupe⸗⸗ im muinlunduop eng
AIſta auteʒ diſpõ oĩs nõ dʒ reiterari: rioꝛavt gna ⁊ ſpẽs ⁊ dꝛie dicunt᷑ foꝛ in ptänatäpeedicmn de
quia eſt reſpectiua ſubi ad pᷣgicatuʒ me inferioꝝ:vt hõ equus. Et indiuuu Ntnpatper a pimn
⁊ ita eſt diſpoſitio ſubi inqtiłſubʒ ẽ dua buiꝰ foꝛme pᷣdicabilis ſũt mate⸗ Pyno Etleoergtttria
EUnde debem dicere ſicois bõ albꝰ ria eins:ergo foꝛma cũ in neutro di fnüſolüifimnaturi pnn
currit ſoꝛtes ẽ bõ alb?. g ſoꝛtes cur⸗ ctoꝝ modoꝝ ſp excedit materiam. 4 W (Qudam
rit ⁊ nõ dʒ ſubſumi ſoꝛtes oĩg bõal nec excedit᷑ ab eanulluʒ vle excedit fonmis nulthabere ggig
Queſti⸗ bꝰ ¶ Habito quid ſignificet h ſignũ ſua indiuidua:nec excedũt᷑ ab eo er⸗ inuse danttalem rö
vnei ommnis ad cuius diſpoſitionẽ ſignifi go cuʒ oĩs dicat adequationẽ vłium Solutio dnſeicgfignun mnun
erigattri cet ↄnir qᷣritur vtrũ oĩſ exigat tria ap cũ ſuis ĩdiuiduis vt ois hoõ: tũc opʒ verminoconmmn * jY de
aadpella Pellata. Et videt᷑ ꝙ ſic: q; ois pfectõ ꝙ; ſol nõ bẽat niſivnicũ ſuppoſitũ:vt gennan eſeor abe⸗
ta. eſt in tribus: vt patet pꝛimo cel. vere dicat᷑ oĩs ſol qd ↄcedimꝰ dicen moeſtlzden Trecum
oẽ ⁊ ꝑfectũ ièem ſunt vt habetur ibi do pᷣdictas pꝛopõnes eſſe veras Et ſemen udn momms fen
dem:ergo omẽ eſt in tribus et per cõ ꝙ oĩs nõ ſemꝑ exigit tria appellata ſlörecumt 3 ſymci
ſequẽs omis vult babere tria appel ſed ꝗñn adiũgit᷑ terio cõmuni baben⸗ lſteocum den Lriſteteg
lata. ¶ Adlidem etiam dicit Ariſto ti plura phaltzaune exigit plura ſockenng fetorms ſent
teles in eodẽ loco ꝙ de duobus virĩ appellata. Quãdo vero adiungitur ſucqnöͤſmed adeſ

l

. 4* .
elan nt n
elar Atehnſgi
Gunkicat gin mierſlte ſat
dvod dicoſi ef muno
Ss. Peopni alin diinf.
m fmn diuerfitne ſinſenor.
meſt dimnmntus iſtleeiddi
tir ſiböeſtnornus , fſt .
wetui. Sec le aicßſſiluan
umd'eyt boeguus aignnmn⸗
ſlmuc hodissſonin
maappelutn noO
(Rudiduperetfiir
et ſoiannutte: taidlifii
stiſnfunſta n
urdetoalſ eſtge e
z; 5dicabulis:ſc ain ie
gey cole: dicuntfn
dn t hoͤels Elill
o⸗ dttos in ute/
nfnt n ajn ſunnotl

Golutio
pꝛimi.

De Oiſtributione cxvi

termino babentiſolũ vnũ ſuppoſituʒ bas duas pꝛopoſitiones eſſe falſag:

tũc exigit tm̃ vnũ appellatuʒ.¶ Ad qdã fenix noneſt:⁊ omis fenix eſt:⁊
illud qð pꝛimo obijciebatur: oĩs ꝑ nõ eſſe contradictoꝛias:quia ĩ nega⸗

fectio eſt in tribus dicitur quod veꝝ tiua ſi uppõitur fenix qͥẽ in affirma

eſt. Et hec tria ſunt ſubſtãtia rei: vir tiua ſi uppouutur fenices q nõ ſut ſic
tus eiꝰ ⁊ oꝑatio eiꝰ.Et hec tria tãgit nõ eſt idem ſi ubin in vtraq;. ¶ Hoc
Ariſtoteles ſub bꝛeuibꝰ verbis cũ di autẽ poteſt multipliciter imp:obari
cit.Natura apta nata ſic facit. Per qꝛ bec ĩicõueniẽtia ſequũtur ex falſo.
boc em̃ ꝙ dicit᷑ natura:tãgit ſubſtan
tiam rei.Et per boc dicit apta nata:
tagit virtutem eius. Et per hoc ꝙdi
cit ſic facit tãgit opationẽ debitã eiꝰ

vult habere tria appellata quod ſu⸗
perius oñſum eſt eſſe falſuʒ. ¶ Pꝛe

ſic f. atie er tereg vult ariſtoteles ꝙ pꝛopoñitio ĩ
Similiter boc ſignũ oĩs bʒ ſubſtãtiã qua ſubijcitur vniuerſale vmuerſali

ſigni vniuerſalis:⁊ virtutẽ que eſt di ter ſumptuni alicui pꝛedicato cõtra
ſtribuere ⁊ operationem eius quãdo dicit illi pꝛopoſitioi negatiue qua ſu

Solutio actualiter diſtribuit ⁊ in bis trib'eſt bijcit vle nõ vlr ſuptũ eidẽ pᷣdicato:
ſecundi. perfectio eius. ¶ Ad ſcðõm dicẽduꝰ ſed iſte ſũt tales.ois fenix eſt:quidã

Opinio
glioꝛum.

eſt ꝙ homo ⁊ hoĩes differunt: qꝛ hõ fenix nõ eſt:ergo ſunt cõtradictoꝛie:
dicit iſtã ſpeciem ßm ſe que eſt pꝛedi qð tñ ipſi negant:ergo regla eox eſt
cabilis. Sed homines in plurali nu⸗ falſa. ¶ Itẽ ad idem:alia regula tał

quod ſupponũt:qꝛ ſupponunt ꝙ oĩis

Confuta
tatio.

mero nõ dicit ſpecie vʒ ſe que eſt pꝛe eſt. Terin⸗ cõmunis vel apponens

dicabilis ſed multiplicatam actu ſᷣm

lis ſedn verbo pᷣꝛeſentis tempoꝛis ſimplicit᷑
materiã indiuiduoꝝ numero diuer⸗

inc ſumpto non habenti vĩ ãpliandi nec
ſam. Uñ oĩs in plurali ratione multi ex ſe nec ex alio reſtringitur pꝛo his
tudinis facte facit diſtributionem ꝑ que ſunt ſub foꝛma termini ſupponẽ
diuerſas materias: et vult br̃e tria tis:ꝗ cũ ðꝛ oĩs fenix.ly fenix reſtrin⸗
appellata. Sʒ oĩs in ſingulari nume gitur pꝛo fenice tm qͥ e᷑: cum ipſius
ro: ex quo reſpicit ſpeciẽ ſᷣm ſe:⁊ nõ nõ ſit niſi vnicũ ſuppm̃:ergo cũ dicit
vᷣm materiã indiuiduoꝝ exigit eſſen⸗ gis fenix:ly femx reſtringit᷑ ad ſi up⸗
tiam aptã natã pꝛedicari de pluribꝰ ponendũ p fenice tm̃ qͥ eergo pꝑ illaʒ
ſiue actu participet᷑ a pluribus ſiue regulã pꝛiꝰ datã.ſi ſignũ vmuerſale
ab vno. Et ideo exigit tria appellata adueuigt ei non diſtribuit ipſum niſi
gut vnũ ſolũ ſᷣm naturã vmuerſalem pꝛo vnico ſi uppoſito:ergo regula eo
cui adiungitur. Adai tn dicũt rũ eſt falſa ⁊ ſupꝛa falſum fundat qð
ꝙ omnis vult bhaberetria
ad minus.⁊ dant talem rõnem.O

termino communi non babenti ſuffi⸗ hᷣ eſt copłatia ciuꝰ vtraq; ps eſt va
cientiam appellatoꝝ recurrit ad nõ ergo ipſa eſt vᷣa. ¶ Impꝛobatio oĩs
ens: vt cuʒ dicitur. omms femx eſtqꝛ homo eſt:⁊ quodlibet differens ab ij
ly femx non habet niſ vnicũ ſuppoſi lo gſt non bomo.ſoꝛtes eſt bomo:er⸗
tu:iõ recurrit ad ñ exiſtẽtes fen ces gð quodlibet differẽs aſoꝛte eſt non
⁊ ideo cum dicitomnis fenix eſt:ſen⸗ bomo:quod eſt falſum: quia bec eſt
lus eſt. vnus fenix qui eſt: eſt.⁊ guo vna copulatina cuius altera pars ẽ
fenices qͥ nõ ſunt:ſunt ⁊ ideo dièunt falſa:ergo ipſa tota eſt falſa.

p iiij

ia appellata cõcedimꝰ ¶ Scðm pꝛedicta qrit᷑ de Queſtio
d min uo boc ſophiſmnate.oĩs bõ eſt. ⁊ quodlʒ ſopbiſma
tienſcũq; ſignum vniuerſale additur differens ab illo eſt nõ hõö. Pꝛobatõö

8

. ſ⸗ vtes he
Tractatus Duodecimus blboſe ß se ſed⸗
Solutio ¶ Solutio.pꝛĩia ẽ ſimpłr vera.⁊ im cies ↄuenit hoĩ ⁊ nõ ſubſtãtie.Ideo 6 ſio ſctnSedl⸗
pꝛobatio peccat penes falłaʒ ↄñtis: ſi ꝑ boĩem inferat᷑ ſpecies de ſubſtã 6 niſt⸗ ſnaſnne „Nul
qꝛ dꝛñs ab oĩ boie ĩ min eſt qᷓ deñs tia eſt falla accidẽt vt bõ eſt ſpẽs æ— (eb l ſcſorteb
a ſoꝛte:qꝛ differẽs ab oĩ hoĩe ſuppo ſubſtãtia eſt ſpẽs.Silr h̊ riſibile eſft ſehoͤ proban ig bo ſid
nit ſolũ ꝓ alijs rebꝰab boĩe. Sʒ diffe ꝓpꝛiũ:g hbõ eſt ꝓpꝛiũ.¶ Itẽ qritur ſono eſ ge ſicſna.
rẽs a ſoꝛte ſuppõit ꝓ eiſdeʒ ⁊ etiã ꝓ de iſto ſophiſmate.oĩs hõ ẽ oĩs hõ. aͤſtio ſo⸗ ſemmeſt ſeſar ib ckcei
alijs boĩbꝰ a ſoꝛte. ñ bñ ſẽqt diffe⸗ ¶ Pꝛobatio. ſoꝛtes eſt ſoꝛtes pla⸗ Pbiſmmat ſetftͤ ſnia albi
rẽs ab oĩ homie.ꝗ differẽs a ſoꝛte,⁊ to eſt plato⁊ ſic de alijs.gꝗ oĩs hõ eſt ſul eſt rer⸗ Co, v
E locꝰ a ꝑte ſubiua ad ſuuʒ totũ:ſed ſi oĩs bõ.¶ Et vt vult Boetiꝰ. Nulla nui, ehpoſion 6
huic oꝛonidꝛñs ab om̃ihoie appõat᷑ ꝓpoſitio eſt verioꝛ illa in qua pᷣdica 4 n c⸗ eund enen
ſignũ erit ꝓceſſus ab inferioꝛi ad ſu tur idẽ de ſeipᷣo:ſed ſic eſt bic.qꝛ oĩs ( ne ſſcetg imenng
periꝰ cũ diſtributõe:⁊ ſic ĩcludit fal- hõ pꝛedicat᷑ de omni boĩe.g nulla ẽ nrolen bioppfſ de o
lacia ↄñt in impꝛobatõe ſᷣm vnũ pꝛo verioꝛ ipſa. ¶ Impꝛobatio ſua ↄdi⸗ ſnon coisboab hoieſt
ceſſuʒ:qꝛ duplex eſt pꝛoeeſſus ĩ ĩpꝛo ctoꝛia eſt vera:ſcʒ quidã hõ non eſt ſtencnin poſtod do
batõe:qꝛ bene ſequitoĩs bõ eſt.ꝗ ſoꝛ oĩs hõ.ergo ipᷣa eſt falſa. Iteʒ ad nl Whrf nibul

tes eſt locꝰ a toto in qᷓtitate:ſed non idem oĩs hõ eſt oĩs bõ.ſoꝛtes eſt bõ
ſeqt᷑ hᷣ eſt dꝛñſab omi hõie:g dꝛñs a vrgo ſoꝛtes eſt oĩs hõ.ſyllogiſmꝰeſt
ſ oꝛte. ſ. zeſt falla ↄnt ſicut hbic.omĩs in darij.ↄcluſſo eſt falſa.ergo aliqua
bõ eſt. gᷓ ome ammal eſt. ¶ Item qri pꝛemiſſaꝝ:nõ minoꝛ.ergo maioꝛ:qð
tur de boc ſophiſmate omnis homo eſt ſophiſma. ¶ Solutio pꝛima eſt
⁊ alius bomo ſunt ¶ Pꝛobatio ſoꝛ- ſimpłr falſa.⁊ ꝓbatio peccat ᷣm cõ⸗
tes ⁊ aliꝰ hõ ſunt plato ⁊ alł hõ ſũt ſequens.ab inſufficienti enumerati⸗
⁊ ſic de alijs g oĩs hõ et aliꝰ hõ ſunt one ſingulariũ:qꝛ cũ illis quas aſſu⸗

queſto ſo
pbiſmatꝭ

¶ Impꝛobatio.Ly aliꝰ eſt relatiuuʒ mit debet aſſumere bas a ꝑte ſubie⸗ Afeni
diuer ſitatis ſube:g ſuppoit ꝓ dliuer⸗ cti.ſoꝛtes eſt oĩs ho.plato ẽ oĩis bö. goͤe tteri⸗ feat pſes diſt
ſo ab bomine:ſed nõ eſt alius bomo cEt etiã iſtas a ꝑte pᷣdicati oĩs hõ ẽ o;btk delto ſ⸗
ab oĩ hõie:ꝗ pꝛima eſt falſa. ¶ Solu ſoꝛtes:oĩs hõ eſt plato ⁊ ſic de alijs lnc⸗ N 1 66s)
Solutio tio pꝛima eſt ſimpłr falſa.et ꝓbatio quas dimittit ⁊ ſic peccat ſʒ ↄjis ab W se aliqayides
peccat p enes fallam figure dictõiſ inſufficiẽti enumeratiõe ſingulariũ. dd icest c
plibꝰ determinat ſuppõibꝰad vnaꝰ ¶ Ag aliud dicitur ꝙ ibi non pꝛedi wdoices ſoneendisging
determinatam: qꝛ iſte terminꝰ bo hʒ cat᷑ idẽ de ſeipᷣo.ſed pꝛedicatur oĩs lint nicesi diga nts⸗
ðterminatã ſuppõnẽ in pnſge et in bõ de boĩe ſumpto ꝓ qualʒ ſua ꝑte. ſjs g nlbil nides Auq n
Regula concluſione. ¶ Iẽ ꝓbatio peccat ſʒ ¶ De boc ſigno nullus, maé a Cötra ibidicaf
vmuerſa ſalłam accñt quia lʒ ſoꝛtes⁊ platoo· ppoſtog ocntio falſal
lis ꝓ fal- ſic de alijs inferant omneʒ bomineʒ Eguitis deboc ſigno nullus dſfiguit mnbil pideg al
lacia acci ſcðᷣm ſe.non tñ ſub bac copulatione. . igmnticnt vlr negatiue. coh dictiombil poteè⸗
dentis. omnis homo ⁊ aliꝰ hõ ſũt. Sicut co⸗ P NEñ ſignificat ideʒ ſicut hoc 1eſtſenſus nuläne pices
gnoſco choꝛuſcũ ſᷣm ſe.nõ tñĩ ſub boc . Aſignũ oĩs cũ negatione poſt ſis (Olßtee ſ cai S
accidẽte qð eſt vẽire. Iñ talis datur poſita.⁊ iõ oĩs nõ:⁊ nullꝰ eqpollent ullgesyidis lus⸗
regula.Quotienſcũq; aliquid ſequir᷑ ¶ De boc ſigno nullus talis datur vonutanpde iqdriaẽ
ſiue cõuerſim ſiuc non:ſi aliqᷣd ugn regula. Quotienſcũq; boc ſignũ nul Regula (Sʒbno ocgit exg
at vni qð nõ cueniat alteri.⁊ per iłe lus adiungitur immediate terio cõi: ffern Gacin vre
lud cui cõuenit inferat᷑ de eo cui non ↄfundit ipᷣʒ mobilłr diſtributiue.⁊ ſi⸗ finbilp⸗ zalzdiſtiguii
ↄuẽit ſemꝑ eſt falła ant. Nerdigra⸗ miły terim adiunctũ ſibi mediate.vt lr nblznnd cocne

tia. bomoẽ,ergo ſubſtantia eſtt ſpe nulꝰ bõ eſt aſinꝰ.ñ põt fieri deſcẽ

duenithez...
☛ 1 ſtin M De boc ſigno Nullus ⁊ Nibil. Folio cxvij.
kal n fencſkeſh mio ſo⸗ ſus ſub ſubo ſic. ᷓ ſoꝛtes nõ eſt aſinꝰ hoc verbũ eſt:⁊ tũcẽ ſenſus. Quãlʒ ↄlutatio
aeſe erdoeſtſpig pbiſma ⁊ plato no eſt aſinus. ⁊ ſic de alijs ⁊ rẽ vidẽs nõ eſt aliqd vidẽs:⁊ ſic ẽ cõ
asdoeſt Olnf j is etlã ſub pqicato. ¶ Scom pᷣdicta ꝗᷓ poſita. ¶ Sʒ Hᷣ nõ ſoluit.qꝛ ĩ vtroq;
ofonn. dD Cij eſt rit᷑ de ſophiſmate. Nullus hõ eſt ſenſu eſt faiſa cũ oppoſita ponãt᷑ cir Solutio
opbiſingte fttur ſg bõ : Seſtaf opponta ponãat cir
1o n disdd ieigbi ito oĩs bõ Pꝛobat᷑ ſic ſoꝛtes nõ eſt oĩs ca idẽ. ¶ Solutio dicẽdũ eſt qꝙ pᷣma aucteis.
GRZ deg eſtſ e 0 din hõ plato no eſt oĩis hõ.⁊ ſic de alijs. ſimplłr eſt falſa.⁊ ꝓbatio peccat pe⸗
An« ie deais ü pꝛima eſt vera.Ael ſic ſua gdicto⸗ nes falłam figure dictois a płibꝰde
. nt pult Boeti⸗ net ria eſt falſa ſcilʒ qdã bõ eſt oĩs hõ. g terĩatis ad vnã deterĩatã hꝰ terĩ vi⸗
beſt penorllain uu; pꝛima eſt vera.¶ Aotra ibi pᷣdicat᷑ dẽs:qꝛ ĩ pᷣmiſſis bʒ ſuppõnẽ deteria
de ſeißoſel ſceſtbi⸗ P Solutio oppoſitũ de oppoſito g ꝓpõ ẽ falſa tã ⁊ in ↄcluſione ſiłr. Oel peccat ſᷣm

¶ Solutio pꝛimg eſt vera Et ad im fallaciã accñtis nã qᷓuis videre cõi
pꝛobationẽ rũdet᷑ ꝑ interemptioneʒ cat᷑ oĩbꝰ ᷣm ſe:mõ tñ ſᷣm hᷣ ꝙ vmt᷑ in
qꝛ nõ pᷣdicat᷑ ibi oppm de oppoſito: h toto nibil videns. Uñ totũ accidit
ſed remouet᷑ oĩs hõ ab boĩe ſũpto ꝓ ꝑti ⁊ eẽ viẽs aliqͥd aſſignat vtriq;
quolʒ ſuo ſuppoſito ⁊ hboc eſt veruʒ. ineſſe.¶ Sciẽaũ ꝙ oẽs pmiſſe ſunt
¶ De boc ſigno nihil. duplices: qꝛ negatio põt deterĩare
= RMeqᷣt de h̊ ſigno v̈bũ vl ꝑticipiũ vt dictũ ẽ pꝛiꝰ. Eñ
mbilquog ſigt antiq poſuerũt ᷣmiſſas eẽ duplices Solutie
idẽ ꝙ nuilꝰ ſed h talẽ rłaʒ quã dabãt Quotieſcũq; ãtiquoꝝ
includit in ſe negatio diſtributio includũt᷑ ĩ vno L
terim recipien terio aꝗ qðcũq; refert᷑ vnũ⁊ reliquũ
tẽ ſuã diſtribu vñ cũ ſtributõ poſita ĩ obliquo nõ
Q tionẽ qꝛ nibil ẽ poſſit in pᷣdicta ofone attigere bũ
ſignũ vle cũ ne ita neq; negatio ¶ Itẽ idẽ ẽ iudiciũ
opa gatõe ⁊ teriꝰ recipiẽs diſtributionẽ de iſtis ſopbiſinatibꝰ.Nulluʒ caput
ſtas agteplcatois ho e er ¶ Scðʒ b ꝗrit᷑ de iſto ſophiſma bñs ẽ aliqð caput bñs A mulo boĩe
is böͦeſt palto ſcde ,s te.nibil vidẽs ẽ aliqdvidẽs Pꝛobat᷑ dins eſt ab aliquo hoĩe differens
dmnmmiaſe hecclfzoſio db ſc nõ bãc rẽ vidẽs ẽ aliqd vidẽs q; ¶ De ſignis diſtributiuis duoꝛum

ſortes eſt ois doͤ ſplio iſ⸗
n Nuſocſtflungha⸗
Nfinnnmnd egd ning) aͤtioſo,
ppbiſmna. (Solnopingeſt o pbiſmarg
lr falſa. poanopeccafmnc⸗
ens abinſuffigent ennneratt
ingulanii eci lls uas aſ⸗

edetaſſuner buoagte ſll G
uirs etois bo ploloesho,

Ritienume miefiiin. Volutio n vldes ſoꝛtẽ ẽ vidẽs platonẽ.⁊ nõ e dung Ou0.
aluddicnnbinnaa illa re vidés aliqd vides. ſicde 9⸗ Eqt de ſigns oiſtributuns
de ſctho⸗ſta petlenn lijs:g nibil vidẽs ẽ aliqͥd vidẽs.j pᷣ⸗ duox vt ſunt neuter vterq;.
ede ſnptopguß ſun gee ma ẽ va. Cotra ibi pdicat oppm̃ de ¶ Et differunt a paictis: qꝛ
boe lo⸗ oppoſito.g locutio ẽ falſa ¶ Quidã ois nullꝰ? ⁊ ſilia.diſtribuunt
eboe ſiglen diſtiguũt nibil vidẽs ẽ aliqͥd vidẽs ꝓoĩbꝰ indiuiduis termim cõis. Sʒ
ber houl eo ꝙh̊ dictio nibii pᷣt eẽ actĩ caſus vterq; ⁊ neuter ſolũ diſtribuũt p dũ
Eoul ſarththeggnue, ⁊ eſt ſenſus.nullã rẽ vidẽs ẽ aliqqvi obꝰ ꝑ demõſtrationẽ vt vterq; iſtoꝝ Queſtio
imtn ſez ſatoegt dẽs ¶ AUlpᷣt eẽ mi caſus ⁊c ſenſus ¶ Scdin dicta queritur de boc ſo⸗
i n i egenoe i nulla res vidẽs ẽ aliqdvidẽs ⁊ im h̊ phiſmate.Ab vtroq; iſtoꝝ enũciatũ
iuits an nuh ecpolen ponũt ampbibologiaʒ ex ꝑte caſus eſt veꝝ/poſito ꝙ ſoꝛtes dicat deũ eẽ
1 Pcisoll als dull genn ¶ Sʒ ðᷣ nõ ſoluit qꝛ in vtroq; ſenſu plato vero dicat hoĩeʒ eẽ aĩal:⁊ ãbo
ino lue i eſt falſa. ¶ Sʒ alij diſtiguũt bãc ite dieit ſimul hoĩeʒ eẽ aſinũ ⁊ ipᷣi duo
poe hs iqg boc tei ⸗ õ ſtrẽf p pnomẽ iſton Peof
ODioten ginrtn ri mbil vides rectã eo q negatio in dtnõſtrẽt p ꝓnomẽ iſteꝝ Pꝛobatõ
nnne innr ti⸗ AMatio h terĩo nibil pᷣt negare ꝑticipiũ pꝛĩo a ſoꝛte enũciatum eſt veꝝ.a platone
me nobll di cruat, Aucy. Doſituz ſenſus mulã rẽ videẽs cali enũciati eſt ven: gy ab vtroq; iſtoꝝ
. unen limmi Aluſoln qd vidẽs.⁊ſic ẽ diuiſa elł pᷣt negare enũciatũ ẽ veꝝ.¶ Cõtra ab vtroqʒ;
. &
ck⸗

*

Tractatus Duodecimus zltio zutß

iſtoꝝ enũciatũ ẽ veꝝ:ſed nibil enũcia trũ oculũ bñdo tu potes videre.ergo vureC. Plis no N
tũ ẽ ab vtroq; iſtoꝝniſi hoieʒ eẽ aſinũ ſi neutꝝ oculũ bẽs vel dũ neutꝝ ocu AA let zJbe diſtribu⸗
gboieʒ eſſe aſinũ eſt veꝝ.¶ Solutio lũ hẽs tu potes videre:qð eſt falſum 0 onunnti negat
pꝛiaẽ vᷣa ⁊ ꝓbatio peccat ᷣm fallam ↄña pʒ qꝛ gerundia in do:hñt reſolui 6 neegnͤe 35 net dize⸗
Solutio Rccñtis. Sicut em̃ hr. ab ariſtotele. ꝑ dñ ꝑ ſi:p ꝛ ſʒ vtroq; mõ eſt falſa er ſ fenoto ſend⸗ güdiſtn
B ꝓpõ ponit᷑ eẽ va Oĩm ↄꝛioꝝ eadẽ go pꝛia ẽ falſa. Solutio pꝛĩa eſt falſa. Nſoet ponl, net
eſt diſciplina.⁊ tñ nulla ꝑticularis di ⁊ ꝓbatio peccat ᷣm falłaʒ accñitis qꝛ f Cinsnt ots hoeinm
ſciplina eſt oĩim ↄꝛioꝝ: ſed diſciplina poſſe videre ↄuenit ꝑtibꝰpm ſe.ſ. put neg eſ ninn cche
cõlter ſumpta ¶ Uñ h̊ ẽ falla accũt ſunt diuerſe.ſʒ nõ ↄuęnit eis put ſũt “ Mickſibund .
Oim ↄꝛioꝝ eade ẽ diſciplina.ſed nul vmite ĩ ſuo toto.n h̊ pʒ ꝑ pᷣma rłam ſilt ciaßter ſeign⸗ 4
la eſt diſciplina niſi h vel illa ⁊ ſic de cũ ad ꝑtes ſeq̃t᷑ totũ.vt ptas videndi eu⸗ ſeGziſti dno
alijs. Sᷓ oĩm ꝛioꝝ h̊ eadẽ eſt diſcipli⸗ ↄuenit ꝑtibꝰ ⁊ nõ toti.iõ ſi ꝑtes infe⸗ al dmritn ſan
na veliſta. qð eſt falſum. Silr h̊ hõ ẽ rant᷑ de toro:ibi eſt fallacia accidẽtis dib ſonis
ſpẽs.ſʒ nullꝰ eſt hõ miſi Oꝛtes vel pla ¶ De negatione inagens doe ihotorus
to ⁊ ſic de alijs. ergo ſoꝛtes ẽ ſpẽs vel Libito de ſignis diſtri⸗ denech⸗ G
plato ⁊ ſic de alijs ¶ Et ita eſt falla ⸗ outiuis ꝑtiũñ ſubiectiua tione. zardeb ſignot
accñt in ꝓpoſito.qꝛ h dictio enũciaꝰ ⸗ ⸗ rumañr querit᷑ vtꝝ ne⸗ V Eianded. Aau n
tũ:⁊ h dictio veꝝ tenẽt᷑ ꝓ ipᷣo in cõ. Ngatio babeat vim diſtri (ubnſitsea
⁊ ſic ab vtroq; iſioꝝ ennciatũ ẽ veꝝ. EIbuẽdi vellofundẽdi 21 vv An us ſor m qua
vñ enũciatũ nõ tenet᷑ ꝓ pꝑticulari enũ ꝙ ſic:qꝛ ariſtoteles pꝛimo pbiermem ccaby Cſgdiſtatot ſon
ciato ab vtroq;.vñ ꝑticularę enũcia⸗ as dicit qꝙ ille ↄdicunt hõ eſt iuſtus: etad ſeqtur iſta ſortes
tũ ab vtroq; accidii enũciallo in cõi non bomo eſt iuſtus.ergo altera eſt modkde Ko danue ſegu
ſiẽ ꝑticulare inferiꝰ accidit ſuo ſupi⸗ vłis:cũ ſubijciat᷑ terĩnꝰ cõis.ſʒ nõ ni fnendd
ꝛi. Tven Risnat ria ſelfe E ap ñ pecnõ bõ eſt iuſtus. rgo ille terin⸗ Paus Kan⸗R ſnr
. . . =£ Lr 0 2 d/ο4
pellat᷑ ſuꝑiꝰ h̊ oẽ qð ẽ mai ſiue ſit eſ hõ diſtribuit᷑ Sʒ nõ eſt ibi aliq̃ͥd a q ninteuv n ini

Alioꝛum ĩlentiale ſiue accñtale ¶ Quidã tñ di diſtribuit᷑ niſi nẽgatio.gdiſtribuit᷑ i
Solmio cht pꝛĩa ẽ ſimplr fia. ⁊ dicũt ꝙ enũ negatiöe. ¶ Eötra negatio bʒ viʒ cõ tnn ho l WMWD ſne dͦ⸗ bac⸗
ciati accipit᷑ ꝓ pticulani enũciato ab fundẽdi.g ſicut iſta eſtincõgrua oĩs gu tun. Moſihfſun rdinm
vtroq; ſir veꝝ ꝓꝑticulari xo. Et ꝓ ſotes currit ſir bec nõ ſoꝛtes currtt ij Eſcppi ſehaur ſor

batio peccat ſᷣm fallaʒ figure dictiò qð eſt falſum:qꝛ quis ſtgnũ diſtribu. gigſulgte eſt alb poſte
nis a plibꝰ deterĩat advnã deteriatã tiuũ nõ poſſet addi terio ſingularitñ begs ſoꝛtis blba. (Ir;
hʒ terĩ enũciatũ ⁊ hꝰ terĩ vex/ſ. 3 pma negatio bene poſſet addi.¶ Itẽ vbi etoty ſoꝛtes albd wi do⸗
ſolutio melioꝛ eſt ⁊ ſubtilioꝛ?ꝛ ciq; eſt diſtributio ibi eſt terinꝰcõis nn abeqlnliechinalne:
¶ De boc ſigno neuter. ſumptus vlr exgo oʒ ꝙꝙ ibi ſit dictio claͤtategꝛ i eoqdẽ totũpi
Eqᷓt de boc ſigno neuter: qð ſignificans qi vlłr ſed ſignũ vłe ſigt ſunn inoblics 1 ite N
ſignificat idẽ vterq; cũ ne⸗ qm̃ vłr tmmõ:negatio vero nõ ergo iſumt oblioue o pitet
gatõne ſibi ppoſita. m̃ ſicut nõ hʒ vim diſtribuẽdi qð ↄcedimꝰ di Solutio lLly detttoti pt dor 10
nuliꝰ de ſe hʒ diſtributionẽ et cẽtes ꝙ negatio nõ ↄfundit.ſʒ negat ſtecot füamoto Peſt.
negationẽ ſilr ⁊ neuter.ſed neuter eſt hoc qð poſt ſe inuenit Uñ cũ adiũgit᷑ lenby ergo i E ſoꝛ
diſtributiuũ duoꝝ tm̃. Uñ querit᷑ de termino cõi negat ipᷣm ſʒ ad negatio llgeeptes obl cetori
hoc ſophiſmate.Neutrũ oculũ hapẽ⸗ nẽ ſuperioꝛis ſequitur neg tio cuiuſ⸗ ſaresabyi isergoadh
do tu poteswidere. ¶ Pꝛobatio Rx libet inferioꝛis eo ꝙ deſtructo ſuꝑio tgfninii mmeckate ſegun
trũ oculũ nõ habẽdo tu potes videre ri deſtruitur quodlibet eiꝰ inferiꝰ g te 66 ber ſu tezea
ſiniſtrũ oculũ non bñdo tu potes vi⸗ negatio non confundit ſed negat qd Na⸗ ur iſtitber do.
gere.ergo pꝛĩa eſt vᷣa. ¶ Eõtra neu⸗ poſt ſe inuenit:ſiue ſitvniuerſale ſiue ibete s adid; os
“D kinmenittd⸗ eſttoti
, icnnſdtnn abon

d de ſignis drt⸗

Arum zür qvent ver e⸗
1,n babent nindiſn
Adied elofingifef
Rranſtoteles pennophennen
Ue zdiamt bi et iuſtus:
omo eſtiuſtus ergo dterg ett
i ſubijciaf terind cois no ni
pboͤeſt uſtus eſgolle tefin⸗
mhur. Gnoͦck tbigicag⸗

Neſeee :

.
1

duniuig priüſnbiectig in

De Diſtributione Folio cxxviij.

adargu pticulare ¶ Solutio aũt pʒ ad h̊ ꝗð pꝛius ſubijcit᷑.ergo ad hãc.Lotꝰ ſoꝛ
Ba3 aſi eTS E vlis nõ hõ ẽ iuſtꝰ.h;̃̊ tes eſt albꝰ immediate ſequit᷑ iſta ſoꝛ
oppoſitũ nõ ẽ ꝑꝑ naturã diſtributiõis exñitis tes ſᷣm quãlibet ꝑtem ſui eſt albus. ?
in negatõe.ſʒ hͥ ẽ qꝛ negat᷑ hõ in cõi: mediate iſta q̃ibet pars ſoꝛtis eſtal qſtio ſo⸗
quo remoto remouet᷑ qðᷣirʒ eiꝰ inferiꝰ ba. Scðm pꝛedicta querit᷑ de hoc ſo⸗ pbiſmatꝭ
ve diſtri ¶. Itẽ ſolet poni qdã diſtributio ap phiſmate.Lotꝰ ſoꝛtes eſt minoꝛ ſoꝛ⸗
butöe aß titudinis vt oĩs hõ timet in mari.i. te. Pꝛobatio.quelibet pars ſoꝛt eſt
itudinii qptus natꝰeſt timere in mari.¶ Itẽ minoꝛ ſoꝛte ⁊ ſoꝛtes ſᷣm quãlibet ſui
et diſtr/ ſolet poni diſtributio accomoda: vt ꝑtẽ eſt mioꝛ ſoꝛte.ergo totus ſoꝛtes
none ac⸗ celũ tegit oĩa pᷣter ſeipᷣm. ⁊ deꝰ crea eſt minoꝛ ſoꝛte. ¶ Cõtra Lotus ſoꝛ
moh. nit oĩa a ſe. Sʒ iſta duo gfia diſtribu rcs ieoeceſt euͤu
ſonis nö ſunt ita ꝓpa ſicut alia. noꝛ ſoꝛte. ¶ Solu ceſt vera to⸗
gioni& no ſititita Ppa cut gii, tus ſoꝛtes mioꝛ ſre⸗ Et arg
. peccat ᷣʒʒ aecñis qꝛ in iſta totꝰ ſoꝛtes
¶ Deboc ſigno totus. uedo⸗ ſoꝛte.pᷣdicatũ S p⸗
. . tꝰ qð eſo tibus ꝗbus vere ↄuenit:ſoꝛti aũt nõ
Saur deh ſigno dore c tq⸗ Zuenit. Et iõ hec eſt ſimpliciter fal-
diſeb Btes é albꝰ:eſt enin ſa. Soꝛtes ẽ mioꝛ ſoꝛte:⁊ iõ ſi ꝑtes i⸗
ien ſus ſoꝛ. ᷣm quãlʒ ſui ꝑtem ferãt eſſe minoꝛẽ ſoꝛte de toto vel de
eſt albꝰ. Uñ ad iſtã totꝰ ſoꝛtes è albꝰ ſoꝛte erit fallacia accñtis ꝑ vnã regu
imediate ſeqᷣtur iſta.ſoꝛtes ſʒʒ quãlʒ lã ſupꝛaictã. Iñ totus eſt res ſubie Aliꝰ de⸗
ſui ꝑtem ẽ albꝰ ad quẽ ſequit᷑qlʒ ꝑs cta ⁊ ſoꝛtes accidit ei.⁊eſſe minoꝛeʒ fectus.
ſoꝛtes ẽ alba. Pꝛobatio in bac totꝰ ſoꝛte aſſignat᷑ vtriq; ineſſe. ¶ Etiã Ride qñ
ſoꝛtes eſt albꝰ.ſoꝛtes ſubijcit᷑ albedi impꝛobatio peccat ſᷣm qͥd ad ſimpli⸗ ſeqtur et
m 'ᷣm ſe ⁊ ꝑtes eiꝰ non ſᷣm ſe.ſʒ ꝓut citer.qꝛ iſta totus ſoꝛtes eſt mioꝛ ſoꝛ qñ non.

Solutio

ut uf gmnog olſnbuf ge,
(Löͤrranegano bz fhhcd inn
Cforiſtueſtinogos g

ſunt in ſuo toto ſiue ſub foꝛa totius: te.nõ ponit ſoꝛtem ſcm ſe.ſed ſcõᷣm
ergo nõ ſnbiſciunt albedinimiſiꝑ to ſuas ptes.¶ Et iõ ponit ſoꝛtẽ ſcõᷣm
tuʒ. Et ſic ꝑ pꝛiꝰ ſeqtur h̊ ſoꝛtes ſᷣm ſuas ꝑtes ¶ Et iõ ponit ſoꝛtẽ ſcõm

mrm lrbecnöſortes unnt

quãlʒ ſui ꝑtẽ eſt albꝰ ⁊ poſtea illa q̃⸗ quid eſſe minoꝛẽ ſoꝛte. Ita cum ſim⸗

a ſtam diſtribu⸗ 1 — = „ 5 e inf. „
um acfuis tgnidſiti libet ꝑs ſoꝛtis ẽ blba.¶ Iteʒ in bac pliciter infertur.ergo ſoꝛtes ẽ mioꝛ
daſen Pciten⸗ ſigliunf ꝓpõe totꝰ ſoꝛtes ẽ albꝰ ibi toõtꝰ ſubij ſoꝛte peccat ſcðʒ qͥd ad ſimpliciter ſi
evoſettel ſli citur albedini ĩ rectitudine: ꝑs autẽ cut ſoates ſcᷣm pedem eſt minoꝛ ſoꝛ
hlickd fobliqtate:qe i eo qd c totu ptes itel te. ¶ IFẽ in qbuſdaʒ ſequitur totus
kunnteg bift dictio liguntur in obliqs ⁊ ieo qð ẽ ꝑs to ſoꝛtes ergo ſoꝛtes: vt totus ſoꝛtes ẽ
51 ge ieſni fo tu ſumit᷑ oblique qð patet ꝑ diuiſio⸗ albꝰ.ergo ſoꝛtes eſt albus:⁊ in qbuſ⸗
ns n goeoo ſa nẽ eiꝰ qð eſt totũ.vt domꝰ eſt et pa⸗ dam nõ. ¶ Queritur in quibꝰ ſequi
ñmind icttin , riete tecto ⁊ füdamẽto.Et ſoꝛtes eſt tur ⁊ in quibꝰ nõ.Dicendũ ꝙ ſunt q̃
motfn ifncſt lenn ex pietibꝰ ergo illð qð ẽ totũ dat in- dam accidentia q̃ indifferenter con⸗
rnegnoſn Cciatii telligere ꝑtes obliq̃s ergo ad bãc to ueniũt parti ⁊ toti vt ſunt albꝰ niger
o nmuen. atttan ta ſoꝛtes ẽ albꝰ imedtate ſequit᷑ bec calidum.frigidum.augeri.minui.
ſaumn eſnnmſle mediate ſeqtur.iſta qᷓibet ꝑs ſoꝛtis ſoꝛles.ergo ſoꝛtes. Alia ſunt accidẽ
scÜSeſtalba. ¶ Itez ad idẽ li q eſt hs tia q dueniũt ptib c no toti. vel ec
n cnodlbate t noõ babet eẽ niſi ab eo qð eſt totũ/⁊ uerſo toti⁊ nõ ꝑtibꝰ.vt totalitas:mi
3 confundl ſaglieſte ñi bʒ ꝑfectionẽ niſi ab eo.ergo nõ ſub noꝛitas:paruitas. Et in talibus nũõ
—F. ſmm ijcitur alicui niſi ꝑ totũ. ergo totum ſequitur totus ſoꝛtes ergo ſoꝛtes,

„

Tractatus Duodecimus

¶ De ſignis diſtributiuis fallaciam conſequentis
de ſis n conſequentis ab inferioꝛi
qualitatis. 6 nperttng Snelbstione darte
Equitur de ſignis diſtributi ln ellber ſupponmt tantii pꝛo
uis accldentiii:inter que pꝛ io trlbeſpꝛo tribus pꝛimis. Sʒ grama
cuoiicẽdũ eſt de ſignis diſtribu
tluis qualitatis. ¶ Eſt autẽ
zafgnů ſignũ diſtributiuũ q̃litatis: qð diſtri⸗
gq and but res ſe babetes p modũ qlitatis. ſtnburti ibet 5
vt qlelibet: cu pticulare eſt aliquali⸗ nbutiuuʒ ſic quodlibet q̃lelibet ⁊c.

tiuũ qua hiie ämati t cõ
riuũ aua pet. Sʒ tüc obiſcitur:; ſi ccñs mul⸗ ergo quodlibet grãmaticum fit cõſe⸗

Obieciõ tiplicetur multiplicato ſubiecto ergo quens: vt hic homo ergo omne aial.
cũ ſigna diſtributiua ſubſtãtie dick Similiter. in vltimo de quolibet qua⸗
buãt ſiue multiplicẽt ſubiectũ opʒ q; bz ergo de quolibet gramatico cũ
diſtribãt ſiue multiplicẽt im acchs: t de quolibet tali
rS. tc⸗ õ C2
ſupflunt ¶ Ad boc dicẽdũ ꝙ duplex Oe ſignis diſtri
Solutio eſt multipſicatio accidẽtis.q; quedã quãtitatlꝰ. nits
eſt multiplicatio accidentis ſʒm nu⸗

aliquo qui bʒ grammaticã tantum. ⁊

Alia eſt multiplicatio ſʒm ſpẽciem.⁊ diſtribuũt res ſe hñtes ꝑ mo
bec fit per ſigna diſtributiua acciden 6 dũ qtitat !: vt getiẽ ſcũq;ʒ cytü
tium: vt qualelibet currit.i.res babẽs cũq;. ¶ Et ſzm Hq̃rit᷑ de boc ſopbiſ

meꝝ. bec fit per ſignũ diſtributiuñ Egquitur de ſignis diſtribuun
ſubſtantie:vt omnis bõ albug currit. — uis quãtitatis.Et ſunt illa qᷓ

gqualẽcunq; qualitateʒ currit: ¶ Eir mate. Quotiẽſcũq; fuiſti piſius toti aͤſtio ſo⸗
aſtio ſo⸗ ca dicta queritur de boc ſophbiſmmate. ens fuiſti bõ. Pꝛobatio. vna vlce fui⸗ phiſmat

pbiſma⸗ quodlx qualelibet de quolz tali ſcit ip ſti pariſius ⁊ ula vice fuiſti bõ.aliavi
tis. ſum eſſe tale quale ſpſum eſt. Poſito ce fniſti pariſius ⁊ pꝛia vice fuiſti bõ
ꝙ ſoꝛtes ſciat grãmaticã.logicã rbe/ ⁊ ſic de alijs: ergo quotiẽſcũq; fuiſti
toꝛicaʒ: et plato ⁊ cicero ſikr. vſciant piſius totiẽs fuiſti bõ. Impꝛobatio:
ſe babere eas. Et ſint alij tres bomĩes quotiẽſcũq; fuiſti ꝑinꝰ totiens fuiſti
quoꝝ vnus ſciat gramaticã: a ius lo⸗ bõ.ſed bis fuiſti piñꝰ:ergo bis fuiſti
gicam: alius rbetoꝛicã. Et iſti ſciant hõ qð ẽ falſuʒ: qꝛ H dictõ bis ĩpoꝛtat
fe babere eas. ⁊ de alijs uſhil ſciant. ⁊ ĩterruptionẽ ei cui adiũgit:ſʒ actus
alij ſclant de ſe et de iſtis et non ſunt eſſendi boĩem mõ fuit interrupt? in te.
plures bomĩes neq; plures qualita⸗ Solutio. pꝛiae falſa.Ad ꝓbatõeʒ
tes. ¶ Pꝛobatio:hoc qualelibet de aũt rñdendũ eſt qꝙ; ꝑ intereẽptione: qꝛ
quolʒ tali ſcit ipᷣm eſſe tale quale ſjm ſcðᷣaꝑs copulatiue eſt falſa.ſ. illa vi⸗
eſt. Et ſic de ſecũdo ? tertio. ⁊ nõ ſũt ce fuiſti bõ:qꝛ adbuc nulla vice fuiſti
plura qualelibet:ergo quodlibet qua bõ.eo q; nonduʒ fuit vita terminata:
lelibet de quolibet tali ſeit ipᷣm eſſg ta vt iteꝝ icipes viuere:⁊ poſtea teria⸗
le quale ipᷣmeſt. Contra quodſieʒ ret᷑.qad in requiritur ad boc ꝙ fuiſſes
qualelibet ac.ergo quodlibet grama⸗ homo. ſicut bis ĩcipitur curſus ⁊ bis

ticum de quolibet tali ſcit ipſum eſſe reensrun e hoc ꝙ aliquis bis cur

Solutio tale quale ipſum eſt. ¶ Solutio. pꝛi⸗ ra Et nota qꝙ bis non impoꝛtat
ma eſt vera et ĩpꝛobatio peccat ſm interruptionem tpis. ſed tatuʒ actus

ticus ſupponit pꝛo eiſdem et etiã pꝛo

ita grãmaticum eſt in plus qᷓ; qualeli⸗
bet. Unde ſi apponatur ſi Gng vle di

Solutio

de imm
2 Gtü ad
oo noheſtaptanata niden
fodo dicitur infimtum quo⸗
tanſitü imperfectum coqn
eſtterminatütſ aptünarüct
naruyt dum alus tranit /

DNIvnũi dueuta iui fii C

nogodituriifinnin anpo⸗
ſenftnumerus augnitabllse

niti gppoſitione pnitans .

nofummen Qunonocod
hfòlluun ndiuſione et cöin

Wl
i Nürhumnts

Eauitur de inis ditntun
uus quittanis Etſun ud
diſtnbuüt es ſehſtes nd
dũͦqntat vreq eſcigg ijnn
Eſßm bänt deboe ſopbi⸗

oneſcügfuiſt giftotot ſrt
bo Pewbano m let ſuis iu

s t la nlcefuiſtbo alunt
ar ſius t hia nice fiſibi
ins:ergo gotſeſih nin
neofulttbö.) dbi

iotens fuſt
i fuiſnp uf
flſnaehal ihemd

Ouarto Mondũ puenit ad ſuũ finẽ.

tone c immnd nn.

De infinito. cxix

iliius cui adiungit᷑. Ad terminũ autẽ conſequenter nunq; .
pariſius:ergo bis fuiſti bomo. Pꝛi⸗- tunc ſta ꝛ0 . o teun n
ma eſt va. JInpꝛobatõ peccat m fal mita ecnglec h 10 Inkinta ſimt fi⸗
õ ein ſal inta equalet huic aliquai a ſüt
e en eDiert id et mutatiöe qi finita. añqz ifimtuͦ ſummit Pdne E
net Hααπαπ eſtin pdicameéto ſtributio 1 tic ila eqpollet buic quo
qni bis in pdicamẽto q;titatis qꝛ ẽ ad diſtributõeʒ quolʒ pla ſunt ſnt
de genere ctitatis diſcrete. Et ſic ꝓbatur: vno plura ſunt finita

Aeceptõ Noen batur
Arent ¶ De inkimto. dDuob⸗ pla ſüt finita:? ſic de alijoter
nit Equit᷑ de infi⸗ go quolibet plura ſunt finita. Et ſic
mto qð quinq; dicitur facere interſcalarem diſtri⸗
Ken⸗ mõis ðꝛ. Pꝛĩo butionẽ vel iterruptã vel diſcõtinuã
nodo mõ ðꝛ infinitũ qꝛ hec dictio plura:in pꝛima ppõne

qðnõ põt per-⸗ Nipponit ꝓ duobus ⁊ deincepa in ſe
tranſiri er cunda pꝛo tribus:⁊ ſic Gradart
HSꝛ inuiſibilis lariter aſcendendo ⁊ ſic iſta oꝛo quo
Secüldo m qᷓ;tũ ad viſum libetplura facit diſtributionẽ inter⸗
mdo eo ꝙ non eſt apta nata videri. Alio ſcalareʒ: quia pꝛo alijs ſuppõit h̊ qðᷣ
„ modo dicitur infinitum quod babet dico quedlibet et pꝛo alijs boc q;
Zenio tranſitũ imperfectum eo ꝙ nondum dico plura ſcðm numerũ aſcẽdendo
nodo eſt terminatũ tñ aptũ natũ eſt termi vt dictuʒ ẽ. ¶ Circa pꝛedicta qrit᷑ ð Queſtio
nari:vt dum aliquis tranſit ſoqaciũ ⁊ boc ſophiſmate. Infinita ſunt fini⸗ ſopbiſima
uenit ad ſuũ finẽ. ¶ Tertio ta. ¶ Pꝛobatio.duo ſũt finita ⁊ tria tis
modo dicitur infinitũ ſᷣm appoſitio⸗ ſunt finita:⁊ ſic in infinitum. g infini
nem vt numerus augmẽtabilis eſt in ta ſunt finita. ¶ Impꝛobatio:qͥa ibi
infinitũ appoſitione vnitatis vel al Pdicatur oppoſituʒ ð oppoſito:g lo⸗
terius numeri

teri Quarto modo dicitur cio eſt impoſſibiis. Poteſt etiã ꝓ
infinitum ſm diuiſionẽ vt cõtinuum bari ſic:quolibet plura ſunt f inira
o& aũt cõtinuũñ diuiſibile eſt in infini infinita ſunt finita. Solutio.quidaim Solutio
uinte“ . Eñ ſic diffimnt᷑ ab ariſtotele tertio diſtinguut eo ꝙ iĩfimtũ eſt equiuocũ aliquoꝛñ
pbiſicoꝝ Cõtinuũ eſt diuiſibile in ſy quo ad nos ⁊ ad infinitũ ſimpliciter
diuiſibilia. ¶ Auinto godo dicit᷑ in Unð ſi ſumatur infinitũ quo ad nos:
finitũ vtroq; modo.ſ.ꝑ appoſitionẽ Pꝛima poteſt eſſe vera:⁊ non pᷣdicat
ꝛidiuiſionem vt tempus.Cum em̃ tẽ oppoſitum de oppoſito:quia infimi⸗
pus ſit cõtinuũ eſtĩ infinitum in diui ta quo ad nos ſunt ſtelle ⁊ arene ma
ſione ⁊ cũ poſt vnũ tpᷣus veniat aliud ris:que non ſunt infinita ſimpłr. Si
tẽpus:ſic per appoſitionẽ vniꝰ tẽpo autem ſumatur infinitum ſimpłr eſt
ris ad aliud eſt infinitum, Ex quo ad falſa ⁊ pꝛedicatur oppoſitũ de oppo
bas tres vltimas ſignificationes ſic ſro A Ali autẽ diſtingunt ꝙ; infini Solutio
diffimt. Infinitũ eſt cuiꝰ quãtitatem tum põt eſſe terminus cõmums⁊ ſic lioꝛum.
accipiẽtibus ſemꝑ eſt aliqͥd extra ſu hima eſt falſa. Uel poteſt eſſe dictio

mere: vt ſi poſt vſtimã partem linee ſincat begoꝛeumatica ĩpoꝛtãs ĩ ſe di

ccipiat᷑ alia ⁊ poſt alterã tertia.⁊ ſic ſtributionẽ:ſiẽ dictũ ẽ ⁊ ſic ponũt eã

Rka öre
ſtrictiõe
facta per
nomen.

notabile

Tractatus VUndecimus

20 mne dio coloꝛe coloꝛat:: ſʒ reſtrin coloꝛe coloꝛatis:ſed albꝰ nõ. Unde

git᷑ ad albos. Alia fit ꝑ verbũ vt bõ quo ad boc bomo eſt magis cõe: et
currit:iſte terminꝰ hõ ſupponit pꝛo albus minus cõmune:ſic et albus re

pꝛeſentibꝰ tm̃. Alia fit per ꝑticipiuʒ ſtringit boĩem. Sed ſᷣmꝙ albus re⸗

vt cũ dicit᷑ hõ currẽs diſputat: ibi ũ peritur in boĩbus:lapidibꝰ ⁊ lignis

le terminꝰ bõ ſupponit ꝓ pᷣſentibus. ⁊ bꝛutis.bomo aũt nõ.ideo vt ſic al⸗
Alia fit ꝑ inplicationeʒ vt cũ ðꝛ: bõ bus eſt magis cõe: et bomo minus
qui eſt albus currit.hec ĩplicatio qͥ cõmune.ęt ſic bomo coartat albũ ad

eſt albus reſtringit boĩeʒ ad albos. albedinẽ exñitem in boĩbus cũ dicit

¶ Itẽ re ſtrictionũ factaꝝ ꝑ nomẽ: albus homo currit: et ſic vtrüq; co⸗
alla fit ꝑ inferius additũ ſuperioꝛi: artat alteꝝ 'm diuerſa. Itẽ ð ter⸗
vt aĩal homo currit.ille terminꝰ aĩal mino re ſtricto dat ta ts regula. Si

tm̃ ſupponit pꝛo aĩalibus ꝗᷓ ſunt bo ſignũ vłe aduemiat termino reſtricto

mines.Alia fit 3 diffenentiã adueni nõ diſtribuit ipᷣm niſi pꝛo bis ad que
entẽ generi q̃ eſt eſſentialis cũ ſit cõ reſtringitur. Cum em̃ oico oĩs bõ al
ſtitutiua rei:vt cuʒ dicit᷑ aĩal rõnalę bus currit ibi homo reſtringitur ad
bic aĩal ſupponit pꝛo aĩalibus rõna albos:⁊ non põt diſtribui niſi ꝓ al⸗
libus.Alia fit ꝑ adiectiuũ accidẽtis bis.¶ Itẽ de reſtrictione datur rla
vt cñ ðꝛ bõ albꝰ: iſte terminꝰ bõ ſup⸗ talis.Nibil poſitũ a parte pꝛedicati
ponit tantuʒ pꝛo albis hominibus. pot reſtringere terminũ cõem poſi⸗
¶ De reſtrictione facta p nomen tũ a pte ſubiecti quo ad pꝛincipaleʒ
cõliter ſumptũ tales dantur regule. eius ſignificationẽ vt bõ eſt albus:
¶ ODẽé nomẽ nõ diminuẽs: nec bñs iſte terminꝰ albus in pꝛedicato poſi
vim ampliãdi adiunctũ ex eadeʒ ꝑte tus no põt reſtringere boĩem in ſub
termino magis cõi reſtringit ipᷣſum iecto poſitũ ad albos:qꝛ ſi reſtringe
ad ſupponendũ pꝛo bis ad q̃ exigit retur ad albos:ergo perregulaʒ pꝛe
ſua ſignificatio: vt patet in exẽplis cedentẽ.iſ.ſi ſignũ vmiuerſale aduene
Hᷣdictis vt hõ ꝑ ſuã ſignificationem rit terĩo reſtricto:ſolũ diſtribuit pꝛo
reſtringit aĩal ad animalia que ſunt bis ad q reſtringit᷑: ⁊ ſic in ppoſito
boĩes: vt cum dicitur animal bomo. bõ diſtribueret᷑ ſoluʒ pꝛo albis boĩ⸗
Et albus reſtringit boĩem per ſuaʒ bus⁊ ſic iſtius ꝓpõms omiĩs hõ eſt
ſignificationẽ ad boĩes alhos: vt cũ alb ſenſus eẽt: oĩs hõ albꝰ eſt alb⸗:

dicitur hõ albus. Dico autẽm nõ di⸗ ergo ſi vna eſt vera:reliqua erit vera

minuens ad remouenduʒ noĩa dimi⸗ qð tñ eſt falſum: g cñ ðꝛ oĩs hõ eſt al
nuentia rönez adiuncti: vt moꝛtuus bus:iſte ternanꝰ bõ no reſtringit. et
vel coꝛruptus et ſimilia:que non re⸗ ſic patet illa rła.Dico aũt quo ad pᷣn
ſtringũt:ſed potius deſtruunt adiũ⸗ cipalẽ eius ſignificationẽ: qꝛ pꝛedl⸗
ctum. Dico autẽ nõ babens vim am catũ reſtringit ſubiectũ quo ad cõſi⸗
pliandi ad remouẽdũ dictiones am gnificationem que eſt gen: vt cũ ðꝛ
pliatiuas vt poteſt: potẽs:⁊ poſſibi cygnus eſt albus:ly cygnus reſtrin
le qᷓ 2n0 reſtringũt:ſed potiꝰ ãphant. gitur ad mares non ad feminas.et
¶ Et ſciendũ ꝙ minus cõe ſempꝑ re ſic albus reſtrigit ipᷣm quo ad ↄſigii
ſtringit mag cõmune: vt cũ dicſtur ficationẽ qͥ eſt genus: et non quo ad
bomo albus currit:qꝛ bomo reperit᷑ ſuã ſignificationẽ. ¶ Item de reſtri
in albis bominibꝰ. ⁊ nigris:⁊ medio cflone facta ꝑ implicationem talis

Aliarh.

Alia rla

Garrit tüc equlual
bono alb; currit. (See
ctonefacta d verbu de⸗

N
4

nurregue⸗C. Dꝛimaet

ſpponens vel apponen
ſent tepoꝛls ſimpliclten
buti vim ampliädi neq;e
glo rtrngr as ſuppon
gue ſunt ſub foꝛma tenmim
ls Dlcoauͦttermini comu
nin diſcret; neqzreſtrig
Matur Dico at verbup⸗
is ad remouendum ye
lnpon:qar tennin commn
ſopoſitonẽ cieis. Dico
tenfmmpto adremouene
nptachigttculis di
opinabilen inopj un
ben en picble⸗
nimamnpllädl ad

Rdereſtnetoge daturrla Md

lüd poftmanint neſſen
eſtnngeretennmichen zof⸗
te ſublectiquoad guineipate;
iguficanone ſthoeſt gbs;
mmim abusin edketopoſ
pötreſtnygene bojeninſtb
fitiad abos: gef eſrigge
gabos ergopenegulapee
(äfgniymuerſaleadhen⸗
greſtrictoſoli diſtnioulthe⸗
reſtringit:1ſin poſt
nbueret ſolz ⸗ nonn
ſciſtung otbonio on
is eetbisbo d ahn
n rareligugentenn

li⸗ rla.

De reſtrictione

cxiiij.
datur regula. Oiĩs implicatio imme⸗ cũ ðꝛ hõ eſt aĩal.Scdᷣa rła.

Lerminꝰ

in dere⸗ diate ↄiuncta termino cõmuni reſtrĩ cõis ſupponẽs vel apponẽs vᷣbo de
inictiõe git ipᷣm ſicut ſuũ adiectiuuʒ.vt cũ ðꝛ
ſeenee bõ q eſt albꝰ currit:iſte terminus hõ
impli.

pᷣterito ſimpłr ſumpto nõ hñitivĩ am
pliãdi:nec ex ſe nec ex alio reſtringit
ringi 1 ad ſupponẽdũ ꝓ bis que ſuntvel que
cationẽ qui eſt albus.¶ Itẽ de eadẽ fuerũt ſub foꝛma termini ſupponen⸗
reſtrictione talis dat᷑ rla.Quotienſ⸗ tis:vt cũ ðꝛ bõ fuit aĩal:iſte terinꝰ hõ
cunq; ſignuʒ vniuerſale ⁊ implicatio ſupponit ꝓ oĩbus q̃ ſt vel fuerũt ho
ponunt᷑ in eadem locutione duplex ẽ mines:⁊ atalia ꝓ bis q̃ fut vel fuerũt
oꝛatio ex eo ꝙ ſignum poteſt pꝛece⸗ aĩalia.¶ Tertia rła.Oĩs teriꝰ cõis
dere re ſic diſtribuit ter ſupponẽs vel apponẽs vᷣbo de futu
minum com inen quolibet ſuo ſup
poſito:vt ¶¶ oicitur oĩs hbomo cur⸗ ſub foꝛma terĩſi upponẽtis.ſ.p eis q̃
rit qui eſt alꝰ ¶ Itẽ inplicatio po ſunt vel erũt in futuro:vt bõ erit aĩal

WH

teſt pꝛius aquemire ⁊ reſtringere ter Ex pꝛedictis pʒ ꝙ vbũ reſtringit q
minũ cõmu ẽ tic ſignũ poſtea ad ad cõſignificationẽ que eſt t̃s:⁊ nõ
ueniens no diſtribuit ip̃m miſi ꝓbis quo ad ſignificationẽ pncipalẽ. Eir⸗

ad que reſtringitur:vt oĩs hõ qui eſt ca pꝛedicta querit deopbfiirgee,

reſtringitur ad albos per bãc impli⸗

rede re⸗ albꝰ currit:⁊ tũc equiualet buic oĩs Oè aĩal fuit ĩ archa noe. Pꝛobat᷑ bõ

miciõe bomo albꝰ currit. ¶ Seqt de reſtri⸗ fuit ĩ archa noe:equꝰ fuit ĩ arcba noe
ſata per ctione facta ꝑ verbũ de tres 9
vetum. tur regule. ¶ Pꝛima ẽ: terminꝰ cõis noe.¶ ntra: oẽ aĩal fuit in archa

unz rla.

qua tres dã ⁊ ſic de alijs g oẽ aĩal fuit in in archa

ſupponens vel apponens verbo pꝛe noe:ſʒ ceſar fuit aĩal:ergo ceſar fuit
ſent tẽpoꝛis ſimpliciter ſumpto nõ in archa noe:qð eſt flm: ergo aliqua
bñti vim ampliãdi neq; ex ſemeq; ex pᷣmiſſaꝝ
alio raſtringit̃᷑ ad ſupponendũ ꝓ bis Qð aũt pꝛima ſit falſa pʒ p quandaʒ
que ſunt ſub foꝛma termini ſupponẽ⸗ regulã q dicit ꝙ teri cois fupponẽs
ris Dico aũt termini cõmunis:qꝛ ter vel apponens vᷣbo de p̃terito ſimpłr
minꝰ diſcretꝰ neq; reſtrigit᷑ neq; am ſumpto reſtringit ad ſupponẽdũ pꝛo
pliatur. Dico aũt verbũ pꝛeſentis tẽ bis que ſũt vel fuerũt ſub foꝛma terĩ
poꝛis ad remouendum verba alioꝛũ ſupponẽt. ¶ Itẽ eſt alia rła:q ſi ſi⸗
tempoꝝ:qꝛ terminꝰ cõmunis aliã bʒ gnũ vle aduẽiat terio reſtricto diſtri
ſuppoſitionẽ cũ eis.Dico aũt ſimpii buit ipᷣmap oĩbꝰ bis ad que reſtrige⸗
citer ſimpto ad remouendum verba bat᷑. Ergo cũ ðꝛ oẽ aĩal fuit in archa
ſi unptach pticulis dirginuẽtibꝰ.vt ẽ noe:iſte teriꝰ aĩal:ſuppõit ꝓ oĩ aĩali
opinabile inopĩabile. Dico aũt nõ qð fuit in archa noe ⁊ nõ ꝓ bis q̃ non
babenti vim ampliãdi ad remouẽdũ fuerũt in archa noe:ergo pma eſt fła
verba ampliatiua vt poteſt. Dico eti ¶ Itẽ ad idẽ:in hac ꝓpõe oẽ aĩal qð
am notanter neq; ex ſe:meq; ex alio: tũc fuit:fuit ĩ archa noeuſte teriꝰ gĩal
ad remouendum etiã verba babentia magis reſtrĩgit᷑ qᷓ in illa rõe:oẽ aĩal
vim amplſandi ex alio:vtputa ex ↄmũ fuit in arcba noe.Sʒ iſte teriꝰ aĩalre
cto ſicut h̊ verbũ eſt:cũ ðꝛ eſt potens ſtrasit᷑ ad illa q̃ tũc in illo tpe fuerũt
Dico aũt ſub foꝛma terĩ ſupponẽtis.
qꝛ bõ ſupponit ꝓ his q̃ͥ ſũt ſub hñani

bi⸗ ſub ſitã:ergo ſolũ illa que fuerunt in illo
tate⁊ aĩal ꝓ bis q̃ ſũt ſub aĩalitata vt

tꝑe fuerunt in arcba noe ⁊ nõ plura
P ij

Secũda.
regula

tertia rla

ro etiã ſupponit ꝓ his q̃ ſũt vel er̃t

Queſtio.

arguitur

eſt falſa:non mino: g maioꝛ

in archa noe ppter iĩplicationẽ ibi po

Tractatus Duodecimus . Gnn 1 pp *
da affirmat reduplicatum de ſubiec erit albꝰ. Nel ſicmotꝰ incipit eſſe i (runntt ni l
to. Lertia negat vlr Renlcain puci. mot? nõ eſt ? inediate poſt bocerit. aguini bſba
pale ð requplicato. Quarta eſt vna⸗ ¶ TLertia rla ẽ:ꝙ ꝓpões de deſinit tertia re ii ſde ſubo ſipton⸗ ſcde
cauſalis in cuius antecedente ponit᷑ reꝝ qrũ eẽ acqrit totũ ſi: exponũtur Sula n golſgete of
reduplicatio de ſuo tranſcendente.⁊ pꝑ vᷣn copulatiuã cuiꝰpꝛĩa ꝑs ẽ affir gnn neſe tuiſubiecto⸗ .
in conſequente negatur pꝛedicatum matiua de pñti:x ſcða negatiua ð fu tei ner eainfinnibon
de relatiuo illius tranſcendentis: vt turo:vt ſoꝛ deſmit ee bo.i. ſoꝛtes eſt rnenn ala hoies e
H̊ nullus hõ inqᷓtũ rõalis eſtrudipił bõ ⁊ immediate poſt boc nõ crit bö ſiacn sduob'vel mb
l. nullus bomo eſt rudibilis:oĩs bõẽ ¶ Quarta rła eſt ꝙ ꝓppõnes de deſi ärta re⸗ ſtenp * pöͤqbuſ;
rõalis:⁊ nullum rõnale eſt rudibile:⁊ mi reꝝ q̃rũ eẽ deperdit᷑ ſucceſſiue ex Suli. ihons ppõ de ffn
qꝛ eſt rönale ipm nõ eſt rudibi ponũt᷑ copulatiue ꝑ vnã negatiuãð anuſta e cxpon
le. ¶ Ex quo ptz per legẽ ↄtradicto pñti: ⁊ ali affir atiſia de ptenito vt h gtendegne n ginu
riaꝝ qualiter exponẽde ſunt ↄtradic ſoꝛ. deſinit eẽ alb? i ſoꝛ nũc nõ eſt al ahuunſten borſcda⸗
toꝛie a qualr valeat ↄna ĩ ipis. bꝰ: imediate ãte b fuit alb?. ¶ Ex Aäitnrenden⸗ nbune 1
¶ De incipit ⁊ deſinit p̃dictis pʒ q̃liter ↄdictoꝛie iſtaꝝ ſũt rinis heitnisn dnen
Equitur de incipit ⁊ deſinit. exponẽde:⁊ q̃lit valeat ↄna in ipſis. linez chtaan nu
de iſtisi Pio quoꝝ expoſitione noti; ¶ De infinito. Pintnt tbeſt reün mn
guis ini di eſt ꝙ rerum:quedam ſunt Eq̃tur de noĩe infinito cuius Hccnoſea ſein ſubopel
pit 1 deſn quarum totum eſſe in inſtaͤti ſolẽt aſſignari q̃dã diſtinctio ntöcicatüd ſuho quato.
nit ſimul acquiritur:vt bomo vel binari nes. ¶ Pꝛia eſt ꝙ infinituʒ Gtrcniniin? quätitatis.
us ſiue ſit mediante aliqua mutatõe qñq; tenet᷑ negatiue ⁊ eſt ill Pria de pyinfinitüe albi ide al
ſucceſſiua pꝛecedente:vt inpꝛoduc⸗ et non eſt finitum neq; aptũ natũ fi⸗ ſtinctio us uätieſt albi. idẽ co
tione natur ali ſiue nulla mutatione mtari. vt deus. Alio mõ pöt puatiue Gterin ſue quätitatis. (.
pꝛecedente vt in creatione angeli. caplet eſt illud qð nõ eſt finitũ:tñ ẽ popz hegare derim Ul?u
¶ Alie vero ſũt quaꝝ eẽ acqrit᷑ ſuc aptum natũ finitari: vt motꝰ nondũ ſn quẽðe infimtu ta fi ſi
ceſſiue ⁊ pars poſt partẽvt ſunt res ꝑfectus eſt infinitus. Et illud eſt tri nactunegignst rniny
nature permanẽtis:vt albũ ⁊ nigruʒ plex.ſ.infinitũ ꝑ appõnẽ:vt i tatis actualis, Etfi f uu
qꝝ denoĩatio dependet a dñio ſup 9 ris. Aliud ꝑ diuiſionẽ vr in nume. ſuune aennalis Etfiftinp
pᷣ 2 ris.Aliud ꝑ diuiſionẽ vt in otinuis: ſag ſtiufimttüfm quäntats

riũ ſicut albũ nigrũ ⁊ calidũ.⁊ ẽt res aliud ꝑ vtrũq;:vt tᷣs. ¶ Scda . ni⸗ necz
nature ſucceſſiue:vt motus ⁊ tẽpus ctio ẽ de rer 5 Iinnn Secũda ennenen eecäcn
Et ſilr aliquaꝝ reꝝqꝝ eſſe depditur libet modoꝝ pᷣcedẽtiũ:qꝛ aliud ðꝛ in diſtictio. ngactnali dorcliutge
totũ ſił ⁊ in inſtãti.Aliquaꝝ aũt qua finitũ in actu qð eſt qᷓ;tũ nõ terĩatuʒ phinoem eftifinn
rũ totũ eſſe deꝑdit᷑ ſucceſſue. Et im Aliud eſt ĩfinitũ in potẽtia:vt ſũt c⸗ Galdiulſionen.
bas diuiſiões ponũt᷑ quattuoꝛ regu tinua.Aliud ẽ infinitũ quo ad nos:⁊
. le. Pꝛima eſt ꝙ ꝓpões de incipit no pᷣm rem. ¶ Tertia diſtinctio ẽ y tertia di
Pꝛia rla. reꝝ qruʒ eſſe totũ ſimł acquiritur ex ifinitũ vnoꝰcapit᷑ cathegoꝛeumatice ihren
ponunt᷑ ꝑ vnã copulatiuã:cuius pꝛi ꝓute qʒtitas rei ſubiecte vłpᷣdicate F
ma ps eſt affir atia ð pñti: ſcðᷣa nega vt cũ ðꝛ mũdꝰ eſt ĩfinitꝰ.Alioꝰſinca⸗
tiua de pᷣterito. vt bic hõ incipit eſſe tbegoꝛenmatice: ꝓut dicit qᷓʒtitatẽ
i. bõ nũc ẽ: ⁊ imediate an boc nõ fuit rei:ſʒ eqit ſe hʒ ſubʒ in oꝛdie ad pᷣdi
(((Scvda rla ẽ cppoes de incipit re catũ:⁊ ſic ẽ diſtributio ſubi ⁊ ſignuʒ
Scda rla rum q̃ꝝ eſſe acquirit᷑ ſucceſſiue:epo diſtributiuũ. Et ð his dant᷑ qdã rle⸗
nũtur ꝑ vnq copulatiuã:cui pma ps ¶ Pꝛiĩa ẽ ĩfinitũ ſincathegoꝛeña⸗ pꝛima re ie
eſt negatiua ð pñti:⁊ ſcdᷣa affirãtiua tice captũ poſitũ in ſubo facit terim Suls.
de futuro: vt hbic ſoꝛtes ĩcipit eſſe al⸗ (oes ſeqntẽ ſtare ↄfuſe tm̃vt h ĩfiniti
bꝰo. i/ſoꝛtes nẽ ẽ albꝰ ⁊ imediate pꝰ h̊ boi.curibi ſuppõit ↄfuſe ñ tñ mobłr

erinfimtd.
Earurdewienffintotins
ſolitaſſignanti diſincte⸗
X Prineſtq infinnz n

gicq tenet neganneteſtlld iee

eſtfintwumneqz apti nunifi
yt deus. Alono potzuatie
teſt lnd gönoeſt fintüff
Inati fimtan: yt nor noncf
Skünfinns Glludeſtn
nimti appone t in nunne
udg diulfione Ntin Nins

tnichttheA Rdedſfſ,

eifinitoipo img .
con pccetiig: Auc den
a, eſtjtün ni
fmitiinpotetiatt l
4 deinfimte guoot oo

⸗ Hu, ann Olſtnctoeg en
en fatbegnennn
miecte pdic

Scda rla

lmatice ee.

tertia rka

¶ Scda rra ẽ q

De exponibilibus cxxi.

ꝓpõ de ĩfinito ſin nit᷑ ſic.ſoꝛtes ẽ albꝰ:annꝰ eſt albꝰ. et
catbegoꝛeumatice capto exponit᷑ ꝑ ſoꝛtes ẽ magis albꝰ qᷓ; aſinꝰ. Clel ne
vnã copulatiuã cinꝰ pꝛĩa ꝑſ affir̃at gãdo eq̃litatẽ foꝛme ĩeſſe exceſſo re⸗
pᷣdicatũ de ſubo ſũpto ſub aliq̃ qᷓti- ſpectu excedẽt .vt h:ſoꝛtes ẽ albus
tate ↄtinua vł diſcreta.⁊ ſcðᷣa negat aſinꝰeſt albꝰ.ſʒ aſinꝰ nõ eſt eq̃ albus

pᷣdicatũ ineſſe tali ſubiecto ſᷣm debi ſicut ſoꝛtes.¶ Scða rła ẽ ꝙ ſuꝑla⸗ ſcða rła.

tã qtitatẽ:vt iſta infiniti boĩes cur⸗ tiuꝰ diſtribuit terim cõeʒ ſequẽtem
rũt:ſic expomit᷑ aliq hoĩes currũt et qui ſigt rẽ exceſſam:vt leo ẽ foꝛtiſ⸗
nõ tot qͥn płes duobꝰ vel tribꝰ.vlł ſic mus aimaliũ:ibi aĩaliũ diſtribuitur
aliq hoĩes currũt ⁊ nõ qbuſiʒ pl'es. ¶ Lertia regula ẽ ſuꝑlatiuꝰ ꝓpᷣ
¶ Certia rła ẽ ꝙ ppõ de ĩfinito ca tentꝰ 3
pto catbegoꝛeumatice exponit᷑ per ceſſam ↄuemire reiexcedenti: ptʒ:qꝛ
vnã copulatiuã cuiꝰ pꝛima ꝑs affir h eſt ĩpꝛopꝛia locutio.leo ẽ foꝛtiſſi⸗

mat qtitatem de ſubo. ⁊ ſcda negat m⸗ lngid linx oĩno de leone nõ ye
Quurta rła ẽ: ꝓpõ ð ſu ãrta rhi.

terim illiꝰ qtitatis:vt h linea ẽ ĩfini rificat᷑.¶
ta.i.linea ẽ qᷓta.⁊ nõ habʒ terim ſue perlatiuo ꝓppᷣe capto exponit᷑ copu⸗

quãtitat .⁊ h eſt verũ ſi infinitũ ſit ne tres exponẽteſ.quarũ pᷣma
affirmat poſitiuũ de re excedẽte: et

inpᷣdicato:ſed ſi ẽ in ſubo pꝛĩa affir

mat pᷣdicatũ ð ſubo quãto:⁊ ſcða ne ſcda affirmat ſecũda ð re exceſſa. et

gat terim illiꝰ quãtitatis:vt h̊ aliqð tertia negat vlłr exceſñ. uz de re exceſ
coꝛpꝰ infinitũ ẽ albũ id ẽ aliqð coꝛ⸗ ſaꝑ reſpectũ ad rẽ excedentẽ: vt bic
pus. quãtũ eſt albũ.⁊ idẽ coꝛpꝰ non roĩa ẽ pulgberrimꝰ ffos ff oꝝ.i.roſa
bʒ terim ſue quãtitatis. ¶ Et nota ẽ pulchꝛa.⁊ oĩs flos ẽ pulcher ⁊ nul
ꝙ opʒ negare terĩm illiꝰ quãtitatis lus flos
ſm quẽ ðꝛ infinitũ:ita ꝙ ſi ſit ĩfinitũ perlatiuꝰ teneat᷑ affirmatiue. tertia
in actu negãdus ẽ terinꝰ illius quã⸗ exponẽs dʒ eẽ affirmatiua affirmãſ
titatis actualis.Et ſi ſit in potẽtia: exceſſi
ita ꝙ ſit infinitũ ſm quãtitatẽ potẽ⸗ ad rẽ exceſſam acce
tialẽ:⁊ nõ ſm actualẽ negẽdus ẽ ter do roſa ẽ pulchꝛioꝛ oĩ floꝛe.Et oẽs

7

minqnãtitatis potẽtiaſis ⁊ nõ quã ꝓpones de maximo ⁊ mimmo. ⁊ ſic
titatis actualis ſiue ſit ĩfimtũ ſʒ op de alis ſuꝑlatiuis bijs duobꝰ mo⸗

poſitionem:vel diuiſionem.
De comparatiuo

dis poſſunt exponi dumodo ponat
Bointar e nicen exceſſam:⁊ ſi nõ
¶ De comp onitur ille gtũs debet omitti ſcða
et ſuperlatiuo. exponẽs. vt bic. ſoꝛtes ẽ foꝛtiſſimꝰ
EBquit deCõparatiuis lid eſt ſoꝛtes eſt foꝛtis ⁊ nullꝰ eſt foꝛ
N perlatt de qᷣbꝰ tioꝛ ipᷣo.Et cõtradictoꝛie iſtarũ de⸗
dank rle.
ppõ bñs coparatiuũꝓ tibus contradicentibus.
e heie captũͦ non abuſi ¶ De ſigis alietatis.
cerponit copulatiue p tres expo⸗ CygEquit᷑ de differt: ali
netes.quarũ pꝛĩa affirmat poſitiuũ N nolrge, ⁊ ſic de gs
de re excedéte. ſcðᷣa affirmat eundeʒ de quibꝰ daͤtur tales
de re exceſſa. ⁊ tertia affirmat excef CD NR regule. Pꝛia ẽ dif⸗
ſuʒ de re excedãte reſpectu rei exeſ R

re te rei fert aliud ab ⁊ diuer⸗
le.vt bic:ſoꝛtes ẽ albioꝛ aſino.expo⸗ ſum ouenit tiñ entbibꝰ. Nã vt ðꝛ ijr⸗
q

Epulchꝛioꝛ roſa. Sivero ſu

um de re excedẽte ꝑ reſpectuzʒ
ptñ vłr. vt dicen

— — . . — e 4
vult gtiuũ ſignificantẽ rem ex tenigren

Pꝛia ẽ ꝙ bent exponi ꝑ diſunctiuas de par⸗

Pꝛia rla.

Xractatus

to mietbapbiſicè nec nõ ens enti:nec

Scðda ria ens nõ emi ẽ idẽ vl diuerſum. ¶ Se
cũda rła ẽ ꝙ abltũs rectꝰ ab iſtis di
ctõibꝰ mediãte a vel ab:diſtribuit᷑ ſi
ſit diſtribuibil niſi bẽat aliud ĩpedi⸗
tertiarka mẽtũ. ¶ Zertia rła ẽ:ꝙ ꝓpõ differt
agaffir̃atiua:exponit᷑ ꝑ tres exponen⸗
tes affir̃atiuas:in qrũ pꝛĩa affir̃at B
vbũ eſt ð eo q differt. in ſcða affir̃a
idẽ de eodẽ a quo differt. ttia negat
vnũ illoꝝ ð alio:vt bõ differt ab aſi⸗
no.i.hõ ẽ et aſinꝰ eſt:⁊ hõ nõ ẽ aſinꝰ.
„¶ Quarta rla eſt:ꝙ ꝓpo negatiua
qrta rla. de differt dʒ exponi ꝑ vnã diſiuncti⸗
uã de ptibꝰ Zdicentibꝰ: vt ſoꝛtes nõ
differt ab aſino. l. ſoꝛtes nõ eſt aſinꝰ
nõ ẽwł ſoꝛtes eſt aſinꝰ.Et valẽt oje
in iſtis ſicut in pᷣcedentibus.
N¶de boc ſigno totus. ·

= uerr. Y. Equit de h ſigno tot⸗
Acceptöõ Pꝛ0 quo enas eſt ꝙ
nes di ly A b ſincatbeg euma to
totu. tus pot capl Cöiter p

oĩ illo qð bʒ ꝑtes vñ cõ

ctũ ſicut domꝰðꝛ tota qn eſt cõpleta
Et bis duobꝰmodis totꝰ tenet᷑ ſigni
ficatiue. Lertio mõ capit᷑ ſincatbe⸗
goꝛeumatice ꝓut includit ſignir di⸗
ſtributiuũ: vt bic totꝰ ſoꝛtes ẽ albꝰ.
⁊ fic nõ dicit q̃le ſit ſubʒ ſed qualiter
ſe hʒ ad pᷣdicatũ.⁊ boc m reddit p⸗
Pꝛia rba. põneʒ ex pombilẽ. de quo dãtur due
regule. ¶ Pꝛia eſt: ꝙ tot diſtribuit
terim cui aciungit᷑ pꝛo qtibet parte
integrali eiꝰ:vt totꝰ ſoꝛtes eſt albus
ſcda rla l.quelibet pars ſoꝛtis ẽ alba. ¶ Se
cunda rła eſt: q ꝓpõ affirmatiua de
toto expomit᷑ ꝑvnã cathegoꝛicãtrã
ſumẽdo ly totus in bocꝙ eſt ̃m quã
libet ſui ꝑtem: vt tot? ſoꝛtes eſtmioꝛ
joꝛte I.ſoꝛtes ſᷣm quãlibet ſui ꝑtem

gotabile eſt minoꝛ ſoꝛte, . Peteres notãdũ

eſt ꝙ bec. ſigna qlibet: qnantũlibet.

oĩ illo qð ex omĩbꝰ ſuis ꝑtibꝰ eſt ꝑfe NT

nõ pꝛopᷣe faciunt ppõnes exponibt

les:ſʒ faciũt diſtributionẽ abſolutã
ſm modũ reliquoꝝ ſignoꝝ. ſicut ſũt
iſta.oĩs qlibet:⁊ öhunt ad determi⸗

natũ genꝰ pᷣdicamẽtale:vt quantüli⸗
bet diſtribuit p quãtitate ↄtinua. et
tm̃ valet ſicut bñs oẽm quãatitatẽ cõ
tinuã:⁊ q̃libet pꝛo oĩ qualitate:⁊ va⸗
let ſicut babẽs oẽm q̃litatem.Et ſic
dicũt᷑ mẽtalit᷑ ↄplexa quoꝝ ꝓpõnes

fiũt ꝑ ↄpõneʒ.¶ Et h̊ de exponibili

bus.⁊ p ↄnis tractatibus paruoꝝ lo
gicaliũ Petri biſp. Sequũtur nunc

ↄnñter parua logicalia Beoꝛgij No⸗
minaliũ interpꝛetis diligẽtiſſimi.

¶ [Diſtichon.
¶ QAui ducis vultus et non vides

iſta libenter.

¶ Oibeꝰ inuideas liuide:nemo tibi.
Uppoſitio eſt
teriꝰ exñs in ꝓpõ⸗
ne: nat? accipi ꝓa
liquo ſuo fignifica
to vel aliqbus ſuis
ſignificatꝭ: de cuiꝰ
ugnificati ꝓnoĩe
¶demöſtrate vel no
mine adequate ſi⸗
gnificãte: vel de q

rũ ſignificatoꝝ ꝓnoĩbꝰ demoõſtrãtibꝰ vł noĩ

bus adeqte ſignificatibꝰ talis teriꝰ vificabił

eſt in potentia ꝓpinqua:ſᷣm ſe vł ſibi ſynoni

mũ:in toto mõ nignificãdi ſubſtractiuo pᷣnci.
pali ⁊ fofali:nõ diſcõueniẽs ſecũ in nüero ac
ceptꝰ pᷣciſe ⁊ eodẽꝰ qtum ad ſuppõnem ⁊ diſ

ferentiã tẽpoꝛis ⁊ alia qͥ ſupoſitionem ↄcer

nuũt. ¶ Dui diffinitiõis ille teriꝰ ſuppoſitio

ponit᷑ ꝓ diffinho ꝓpinquo. Et diffimnit a rẽo⸗
ta ſunt termini ſupponẽtes qͥ ſignificatur ꝑ

iſtuz terim ſuppoñitio.⁊ ly terin ponit᷑ loco qᷣł
gñis. Vñ in ꝓpoſito nibil ðꝛ ſuppoſitio niſi cul⸗

terminꝰ. Ex iſto ptzʒ: ꝙ iſte terinꝰ ſuppoſitio
non capit᷑ bic ſcde intẽtionaliter.¶ Dfr notã⸗
ter exñs in ꝓpoſitione ad dr̃iam terminoꝛuzʒ
extra ꝓpoſitionẽ captoꝛũ.qui nõ ſupponũt.
Ex iſta particula patet ꝙ ſolũ terminꝰ in pꝛo
poſitione poſitus ſupponit: nullus terminꝰ?
ertra ꝓpõneʒ poſitus ſupponit: ꝓpꝛie loquẽ
de ſuppoſitiõe. Dr̃ notanter natus capi:
quia ad boc ꝙ; terminus ſupponat non opoꝛ/

ignm aAbchalistnn
n nanſn
Diſſõ ſup nnſe rafnnmn
poſiridis tpponit t dicedo bois afin⸗
incoli. iqn bois ſupponit P aliq:
ſetupere taffir natiue de alla⸗
iparticula inpotẽtia propie
ſcabar pꝛopof ioni Adãet
geſubiecta no ſupponut. Et!
termini fint verificabiles in pot⸗
N noͤti inpotetia ppinqua. (Em⸗
is dicitur verificabilis in pote
guiſic ſe habet iſiponerei
Ptypnomen demöſtratin demd
1e giificni vel nome adequnet
Agte ſubiecti talis ppofitio e
untone ſunnineßinifi
eAAtu. Et ille termin dieitur
Deckatu Epttinrendtnm mnd
tio diffini gnhiedenöſtritend dn⸗
tionis , miofne n Gne
. cta in re fignifi

dozefte H De ſuppoſitionibus Folio crxij.

n Ait itineid⸗ tpane tet & aetu ab aliq ip̃s appᷣbẽdẽte accipiat᷑ ſꝓ non demonffratũ:⁊ pᷣdicatũ eiꝰ ſupponit pꝛo
n elie nor onè abſoiu ſufficit q& nat ñt accipi:⁊ fic termini ĩ libꝛis quolʒ ente:⁊ tñ non eſt vᷣificabile de pnoie
0is Albet⸗ ſggox. ſaut 4 clauſis poſiti: circa qs nullꝰ actu aduertit: q demõſtrãte aliqð ens:qꝛ quolʒ ente demon⸗
gen Oduhtae det ſt ſunt ꝑtes ꝓpõnis ſcripte bñ ſupponũt.¶ Dr ſtrato bᷣ eſt falſa.h̊ᷣ eſt in demonſtratũ ſed bñ
H kametzlege emn notãter ꝓaliq ꝑꝑ termios ſingulares: tetiã iſte eẽntvere. avſt non vemonſtratũ.b eſt nõ
uktbuutt guäti quanrii⸗ ꝑꝑ terios cões nõ collectiuos ſingularis nu demonſtratũ:ſia ſit nomẽ vni entis.⁊b alte
det ſian dis e nte Rlnn e meri: qͥ ꝓ aliq accipiũt᷑. Dr notater vel ali- ri.O Dr̃ notater in toto modo ac.qꝛ non reqͥ
Nrbetp ngnͤtt⸗ . qͥbꝰ ꝑꝑ terĩos cões ſingularis numeri colle/ rit᷑ terinꝰ ſit vificabilis ᷣm ſuũ ſynonymũ
nt dabe E gualtaten gag cctiuos: vel terios pluralis numeri cões qͥac’ in modo ſigniſicãqi minꝰpᷣncipali.ſ.in modo
S0enfitnen. Q(clpiunt᷑ ꝓ aliqͥbꝰ: ſicut ſunt iſti terĩ: turba:po ſigndi accũtali grãmaticali Etiã illa pticula
metalt oplexg M ſſe pulus: boĩes ⁊c. ¶ Dr̃ notãter de cuius ſigni⸗ ponit᷑ ad dꝛĩaxz puroꝝ ſincatbegoꝛeumatum
9pöhez. (Eßd Ppoͤhes ficatiac.qꝛ ad hᷣ ꝙ aliqs terminꝰ ſupponat re ⁊ noĩm pure Adiectiuoꝝ adiectiue tentoꝝ q̃
ſonatt Pdeexpomnei q̃rit᷑ natꝰ ſit vificari de ꝓnoĩe demõſtrãte non ſupponũt qꝛ non ſignificãt aliqͥq ſubſtra
5 8 Atibus garnar 0 talẽ rẽ ꝓ qua talis terminꝰ ðꝛ ſupponere de ctiue:de q fine de ꝓnoĩe demonſtrãte illud
en biſp. Oeguütur noĩe:vel talẽ rẽ adequate ſignificãte: vel de põt talis terminꝰxe ⁊ affirmatiue pᷣdicari ſic
haruu loglcalu Beorgi ig Ppnoib ac. Et iſto pz w iſte teriny bõ nõ ſup accept. modo ſic non eſt de pur ſincatbego
u inerpeets dilgetſini K ponit ꝓ aſino reſpectu copule de pñti:qꝛ nõ reumatibꝰſiue adiectiuis pure adiectiue ten
Diſncdon l põt vere pᷣdicari de ꝓnoĩe demõſtr ãte aſinũ tis.Or̃ notãter nõ diſcõueniẽs ſecũ ꝑp aliqs
ulducis vun nec etiã de noĩe adequate ſignificãte ipʒʒ aſi- terĩos qͥ pᷣm ſe vᷣificant᷑:ſʒ nõ ſᷣm ſuos rectos
n ducis vultuset hon ices num. Nã aſino demonſtrato falſuʒ eſt dicere ſiue ntõs eiuſdẽ numeri cũ ipᷣis:vt obliquus
demer. bᷣ eſt bõ.¶ Dr̃ notãter vᷣſficabilis in potẽtia ſengularꝭ numeri ſupponẽs:dʒ vificari ſʒ re

ivy imndens luidemntt. Pypinquaiq ad q aliqs terminꝰ ſupponat: ctu ſingular numeri Et obliquiplis numeri
nõ opoꝛtet ꝙ actu vere ⁊ affirmatiue pᷣdice᷑ ſupponẽs ſᷣm rectũ plis numeri.d notãter

ppoſtoet g gtermini ͤ ſunt ſubiecta ſupponũt: ⁊ tñ nõ acceptꝰ p̃ciſe ⁊ eodẽ ac. q; lʒ teriꝰ nõ ſuppo⸗
tſ erſefn gi ⸗ pdicant᷑ actuvere affirmatiue Etiã obliqui nẽs alit᷑ accept⸗ qᷓ Actpi⸗ ĩ ꝓpõe ĩ qᷓ non ſup
nerat) archl vo ; ſupponũt vt dicẽdo boĩs aſinꝰ currit.ibi iſte ponit poſſit de aliq vᷣiſicari nõ tñ vificat᷑ de
7 oſ ilii obliqu hoĩs ſupponit ꝓ aliq: ⁊ tñ nõ pᷣdicat᷑ aliq ſicacc ptꝰ fiẽ accipit᷑ in ppõe in qua nõ
oſelaliͤusts actuvere t affirmatiue de aliquo Et ponitur ſupponit: vt in iſta ꝓpone ada eſt: ibi ly adaz
Peien deal illa particula in potẽtia ꝑꝛopĩqua ꝓpter ſub ñ ſuppõit:qꝛ ille teriꝰ adã fic acceptꝰ:puta cũ

gine agecute ſ⸗ ſiuis ter termini ſint verificabiles in potẽtia remota bo pᷣteriti tꝑis bñ vificat᷑ de aliq. dicẽdo hboc
cielr nemdee noͤtñ in potetia ppincua. OAnde illetermi fuitada. Er ſie paq teriꝰ ſupponẽs ds vniuo
— moib ehöfrith n i fificabi⸗ mus dicitur verificabilis in potẽtia ꝓpinqua ce:eq ãple:eqͥ reſtricte:⁊ eodẽ appellate cap
hencr ſeitbeuleti ffiti ls in po⸗ quiſic ſe habet ĩ ſi poneret᷑ a ꝑte pꝛedicati: tus:vel nõ appellate capt:vificari de illo
je igi⸗ Erßnnie fbiſfton lentia p⸗ ⁊ pnomen demõſtratiuũ demõſtras ſuum ſi q pponit.et iſto pʒ ꝙ ad h̊ ꝙ teriꝰ ſuppöꝛt
wentia pinerit dhirin jnEinqua: ⁊ gnificatũ vel nomẽ ade quate ip[ ſignificãs nõ opʒ vificet᷑ de aliqᷓ mediãte copta talis p
orond goifui Ein imoaqus ĩ po a ꝑte ſubiecti talis ꝓpoſitio eſſet vera:nulla põnis: ſed ſufficit ꝙ vificet᷑ mediate copula
oralrnodiſeobentes – tentia re mutatione facta in re ſignificata ꝑ ip̃m pᷣdi⸗ aliqna reſpectu cuius eq ample ⁊ eq̃ reſtricte
dcle 1toce zunann x notg catũ. Et ille terminꝰ dicitur eſſe vᷣtficabilis ſupponit. Piõ in iſta ꝓpone creãs necefſario

2
A )Egnifati gnie iecta baꝝ pꝛopoſñionũ Aai eſt Antitpᷣs eſt bo pfit tꝑis non ampliatiuo nonvificat᷑ de
W elno que ſubiecta nõ ſupponũt. Et licet aũt tales aliq.tñ ille teriꝰ adã alit᷑ acceptꝰ puta cũ ver

ni iews alec le e i irhezi⸗ Nn in potẽtia remota: qui nõ põt vᷣe pᷣdicari de dd creòs ſupponit ꝓ deo:⁊ ſic vᷣifici᷑
(r difimnis ien ſfſteni⸗ ſonft ꝓnoĩe demõſtrãte ſuũ ſigniicatũ niſi ſit mu boc po ibiliter eſt creãs:vbi ly creãs eodẽꝰ
defnh Pinnd, ſcnitcnm⸗ iniſ tatio facta in re ſignificata per ipᷣm. ¶ Dicit̃ tenet ſicut pꝛi:ſʒ in iſta:deꝰ neceſſario ẽ cre
norin irhenlikr) f palker int notãter ſmſe vel ſbi ſynonymum: q: ad ſ̊ ans:ly creãs non ſupponit ꝓ deo.als illa eet
i ſopoflio Fpterin ont AAoOAo termin? ſupponat nõ opoꝛtet ꝙ ſm ſe ſit Fifi Fa. Et lʒ 1 ſit vᷣa h̊ demõſtrato deo eſt creans
in n o nſbil ſce ieſt cabilis:cũ ſic terminivocales nõ ſupponerẽt tñ nõ ſufficit illa vificatio:qꝛa ꝑte pᷣdicati ly
Bii 1. c iſte ten Pfori Ect quo termin vocalis ſemel ꝓlatus ampliꝰ creãs apliat᷑ copnlatine ⁊ nõ diſiũctiue iõ dzʒ
nroheniron nenl in reſumi nõ põt:ſʒ fufficit ꝙ ſit vificabilis ſᷣm ſic fieri vificatio:ᷣ neceſſario eſt creaans. Cãe qua⸗
tonead nngennit ſevt ſuũ ſynonymũ Dr nõnt᷑ vt de noĩe ade ¶ ¶Dubitat pᷣmo quare teriꝰ ex ppõ re termi⸗
0 pti gui/ won qte ſignificãte: qꝛ aliqs terminꝰ ꝓ aliq ſup⸗ ne Pacres non ſupponit: capiẽdo ꝓpꝛie ſup⸗ nꝰ extra
weſtone Glitnmn nin ponit.qui non eſt verificabilis de ꝓnoie de/ poſſtionem.dĩ ꝙ duplex põt aſſigna ri can⸗ Pꝛopoſitij
utulae onimnn i loli mMoõſtrãte illud: ſed ſolũ de noĩe vo vel ficto ſa pꝛi ma eſt:qꝛ ſuppõ eſt inuenta 3 inqrẽdũ onem nõ
epoſitus ntn ſont ſ t . illud adequate ſignificãte.ſNã poſñito caſu ꝙ vitatẽ vel falſitatẽ ꝓpõnũ.mõ tał ĩqᷣſitio nõ ſupponit
weoc, eſhimnnnnaneſ⸗ nullũ ens demoõſtrek: bec eſt vera.oẽ enseſt bʒ locũ circa rerios er ppõnez poſitos:ſʒ cir Pma cã.
oſnde fll a

Secũda
cauſa.

Senſus
iſtius ter
minus ex
tra ꝓpo⸗
ſitionem
põt ſup⸗
vonere.

ſupponat extra pꝛopoſitionem.

Pꝛimum
punctum

obiectio

Solntio c

tertium

Tractatus

ca terĩos in ppõne adinuicẽvnitos iõ terĩn⸗ꝰ
extra ꝓpoſitionẽ poſitꝰ nõ ſuppõit.¶ Scðda
cã:q; ſuppõnes ſũt inuente ꝑꝑ locutionem
ꝓpꝛia l. loꝛes oſian 2 ꝑꝑ veras
Idictiones cõplexas: odo clarũ eſt q iſta
bñt fieri circa ꝓpõnes:vel circa terĩos in ꝓ
põne poſitos:⁊ nõ ettra ꝓpõnem poſitos:qꝛ
oñie nõ fiũt inter terĩos extra ꝓpoſitionẽ po

ꝓpꝛiã ⁊ ſubtilẽ:pꝑ valoꝛes

ſitos:vt notũ eſt.iõ teri extra ꝓpõnẽ poſitꝰ
nõ ſupponit.O Iſta tñ of̃o terminꝰ extra ꝓ⸗
poſitionem poſit põt ſuppõere:põt eſſe du⸗
plex eo ꝙ ly extra ꝓpõnẽ põt deterĩare h̊ ꝑ⸗
ticipiũ poſitꝰ.⁊ ſic illa ꝓpõ eſt vera.⁊ ſic ſen⸗
ſus eiꝰ eſt iſte termin? qͥ ponit᷑ extra ꝓpõneʒ
põt ſupponere.mõ hᷣ eſt veꝝ:qꝛ ille terminꝰ
q ponit᷑ ettra ꝓpõnẽ põt poni ĩ ꝓpõne:⁊ tũc
ſupponet.iõ termin extra ppõnẽ poſitꝰ põt

ſuppõere. Aut ly extra ꝓpanẽ deterĩare põt

hoc verbũ ſupponere:⁊ ſic illa ꝓpõ eſt falſa:
cũ ſenſus ei? eſt ꝙ terminꝰ põt ſuppõere er⸗

tatiui impoꝛtãtes rẽ diſtinctã a re ꝓqua ſup
ponunt de foꝛmali fignificato:ſine noua im⸗
poſitione non poſſunt ſupponere ꝓ illo foꝛ⸗
mali ſignificato:vt album non poteſt ſuppo⸗
nere pꝛoalbedine ſine noua impoſitione: qꝛ
iſta eſt falſa albedo eſt alba.

¶ Lertio dubitat᷑ vtrũ de qualibet
pte ofonis aliqͥ termĩ ſupponãt.¶ Pꝛo ruſio
ne ad dubiũ ponit᷑ talis regula.Oĩs terminꝰ ERla fun⸗
qui dʒ ſupponere:dʒ aliqͥd vel aliqua ſubſtan damenta
tiue ſignificare.Ex iſta regula ſeqͥ: ꝙ pura lis.
ſincatbegoꝛeumata nõ ſupponũt:qꝛ illa nõ ſi
gnificãt aliqͥd vel aliq. Scdo ſeqͥt ꝙ adiecti
ua pure adiectiue tẽta nõ ſupponũt:qꝛ lʒ illa
ſignificẽt aliqͥd vel aliqᷓ: nõ tñ ſubſtãtiue. ſic
ſũt adiectina poſita cũ ſuis ſubſtãtiuis.vt bõ
albꝰ currit.ibi albꝰcapit᷑ pure adiectiue.⁊ ſic
nõ ſupponit. )õ ðꝛ pᷣmo ad dubiũ de noĩbꝰ

ꝙ noĩa ſubſtantiua:⁊ etiã adiectiua nõ pure noibus.

tra ꝓpoſitionẽ:ſiue ꝙ poſſibile eſt ꝙ terinꝰ adiectiue tẽta:tã obliquoꝝ caſuũ qᷓ rectoꝛuʒ

. . 1 „2 ⁶
¶ Dubitat᷑ ſcðo. vtruʒ quilibet tet⸗
min Haſir quolʒ ſuo ſignificato ſuppone
re.¶ Ad dubiũ rñdet᷑ ꝑ tria pũcta. Pꝛimũ
eſt: ꝙ teri? ſupponẽs põt ꝑ nouãapoſitionẽ
ꝓ quolʒ ſuo ſignificato ſupponere reſpectu
alicui? verbi.¶ Scðm pũctũ eſt ꝙ ſine noua
impõne ſolũ termi abſoluti pñt ꝓ quolʒ ſuo
ſiguificato ſupponere reſpeetu illiꝰ vbi yma
ginat᷑:vel reſpectu alteriꝰ bi filr ãpliantis
termĩos cũ ipo poſitos.vt in bac or̃one.Ens
ymaginatur.ibi ens ſupponit ꝓ quolibet en
te.Et ſi dicat᷑ hec eſt vera:albedo ymagi
natur alba:igitur albũ qʒ eſt terminus cõꝝo
tatiuus ſupponit ꝓ albedine reſpectu iſtius
copule ymaginatur.⁊ ꝑ ↄñs nõ ſolũ termini

abſoluti pñt ꝓ quolzʒ ſuo fignificato ſuppõe⸗

re reſpectu talis copule¶ Ad hoc vꝛ lʒ illa
opõ ſit vera:nõ tñ ſequit᷑ e albuz ſupponat
pꝛo albedine ſed bene boc cõplexũ ymagina
tur album. ¶ Dicitur notater reſpectu illius
Fbi ymaginat᷑ ⁊c.q; reſpectu alioꝝ verboꝝ
que nõ fir ampliat terminũ nullus terminꝰ
ſupponit ſine noua impoſitiõe pꝛo quolʒ ſuo
ſignificato:q; terin qͥ nõ eodẽ ſupponit ſiẽ
ſuppõit reſpectuilliꝰ bi ymagĩat᷑ vł ſit am
Piaun põt vificari de ꝓnoĩbꝰ demõſtrãti
us eia ſua fignificata vt in iſta or̃one hõ eſt
Lꝛi ille terminꝭ bõ nõ ſupponit ꝓ oĩbꝰ ſui ſi
gnificatis qꝛ ille terminꝰbõ ſic ſupponẽs nõ
põt verificari ꝓ adã cũ iſta ſit falſa. Adam ẽ
bomo.QTertiũ punctũ eſt.ꝙ termini cõno⸗

ſupponũt vt dicẽdo.bõ eſt albꝰibi ille terinꝰ
bõ:qͥ eſt nomẽ ſubſtãtiuũ:.⁊ ille terĩnꝰ albꝰꝛqͥ
eſt nomẽ adiectiuũ nõ pure adiectiue captuʒ De verift
ſupponũt vt notũ eſt.¶ Sʒ noĩm oblidqꝝ ſup catiõe no
ponẽtiũ qdã veriſicãtur de: ꝓnoĩbꝰ demon⸗ minũ ob⸗

ſtrãtibꝰ rẽ vel res pꝛo qua vel ꝓ quibꝰ ſuppo liqꝛ um

nunt ſᷣm ſuos ntõs vſitatos a quibꝰdeſcẽdũt
Hſm variationeʒ vocis:vt ſunt obliqui bñtes
noĩatiuos caſus:ſicut ſunt iſti obliqui boĩs:
boĩ:boĩem ⁊ ſic de ſingulis.¶ Alij ſunt obliq;
ſupponẽtes qͥ verificant᷑ ̃m ntĩos fictos ſi⸗
ue nõ vſitatos vel ſᷣm rectos alioꝝ obliquoꝝ
ſynonimoꝝ tñ cũ ipſis vt ſunt obliqui caren⸗
tes nominatiuo.ſicut iſti obliqui nece: vice:
pᷣce:dape:⁊ ſibi fimles. Eñ ille ablarinns pᷣ⸗
ce:verificatur de ꝓnoĩe demonſtrãte illud ꝓ
quo ille ablatiuns ſupponit vᷣm iſtũ noĩatiuũ
fictũ ſiue nõ vſitatũ.ſ.pꝛex:vel ſᷣm iſtũ noĩati
uum rogatio qui eſt nominatinis iſtius ob li⸗
qui.i.rogatione:qui obliquus eſt ſynonimus
cum iſto ablatiuqce. dicẽdo ſic. hoe eſt pꝛex
̃m ꝙ k fingere vel hoc ẽ rogatio.Et iſte ab
latiuꝰ nece:pᷣm iſtũ nominatinũ nõ vſitatum
ſiue fietũ nex:vłſm iſtũ ntm̃ moꝛs.Et iſte ab
latiuꝰ dape m iſtũ ntm̃ fietũ ſine nõ vſitatũ
ſcʒ daps.vel ſᷣm iſtũ nominatiuũ fercnlũ.Et
iſte ablatiuꝰ vice:ſᷣm iſtũ ntm̃ nõ vſitatũ vir. Rñſio de
ſine ſᷣm iſtũ ntm̃ tẽpus:ſi aceipiatur ꝓtẽpo⸗ ꝓnolbus
re ille ablatinꝰ vice.vel ſᷣm iſtũ terminũ loc? Punctuz
ſi accipiatur pꝛo loco.ODicitur ſecũdo de pꝓ⸗ pꝛimum.
nominihꝰ ad dubiũ ſᷣm quinq; puncta. ¶ Pꝛi
mo pũctũ eſt.ꝙ qdᷣlibet ꝓnomẽ demõſtrati⸗
uũ ſile relatiuuʒ pᷣmitiue ſpẽi in ꝓpoſitione

NRñſio de

in fiutiue ſpein bit demoͤſtra

neürbetui
ltivo deſute ſervt beſt
ſcet ſui¶QAuartuͦ puctuz dig
nifelatü erpſuz tüc ſuppond
ſeſiuvtpz inereplistertihpĩ

glẽ qoe pnomẽ demoſtrat
pei ſuppones bis demoſtrad

felati erpſſuʒ:ſupponit ſoli/
ho pre pofſeſſa. Etepli de de⸗
fuatiue ſeixt me afin; mmi
ſppot pme t dz verificani fm
Geſo dSnonſtralini deninatinel
enalet gto ſui imiu ö
ſego Ereplürelatinoderin
ſnegen ſuuggfini ibilp ſui ſin

1DFiicarißm ſnürelatiunz

l Tenoz. öncipafr ad dadii

Met pziiſt,

oꝛoib egocnno.

legeſtagere. Et ſir ptiapia

4 ſgetes begei ſendes. ib

Aerb

ſhſubſtstinis inofoni⸗ ſup

eens üpponit,

Quarto

begoꝛeumat

( d Dureagiectine,
i mwuldhiiunni Kü
genn iikinn ure nin
richirap aſtihfening
n dida doeſt hiſleterip
nome ſibſtitini rileterimeb
adnectini n pre agſegtine hng Nett
An nwrieſ (Grwincblicrſig anin
Aüverifinn de poi denan it

4

ſe velresoqu el pquib; ſipo ln

1ſros mMos vfitatosg uid deſcidit
Mioncz rocis wt ſuntobliqnibiter
(aſng ſint ſunt iſti oblini bois⸗
me ſe finguls 0Aljſnrobli
4venincunt mn nios ſclos i⸗
õ
Etici igſis Nlantobliqni cken⸗
tino irlt iſtionlini nere ie
ſdi ſmles Biile dlntius
rr. N mne de olf ie utl
Nlriudsiippollitßii ſtüroirt
. 3 tni.er de fn ittein
n a um tur io ſisdbli

De diuiſione ſuppoſitõis

cxxiij.

poſitũ non bñs mõſtrabile ſiue relatiuũ ex reumata: q; ꝑ boc excludũtur aduerbia pure
pᷣſſum: di talr tẽtũ ſit potẽs vificari ſuppo⸗ fincatbegoꝛ eumata: vt ſũt aduerbia negãdi
nit. ¶ Exẽplũ de demõſtratiuo: vt ego curro. a ĩterrogadi.Etiã excludũtur aliq̃ aduerbia

ibi ly ego ſupponit: dʒ ſic vificari: pᷣ ẽ ego.
¶Erẽplũ ð relatiuo:vt ſoꝛ.currit.a ille diſpu
tat:ibi ly ille ſupponit ⁊ dʒ ſic xificari ᷣm re⸗
latiuũ relatũ:vt hᷣ ẽ ſoꝛ.qͥ currit.¶ Scðʒ pun
ctũ ẽ ꝙ nłiũ ꝓnomẽ ðdᷣmõſtratiuũ vł rlatiiuũ
pmitine ſpẽi in ꝓpõe poſitũ bñs ſecũ demõ⸗
ſtrabile:vel relgatinũ expᷣſſũ ſupponit.Rõ eſt
qꝛ nullũ tale ſit aliqͥdvel aliq ex qͥ qdᷣlzʒ tale
ẽ puꝝ ſincathegoꝛeuma.Exẽplũ de ꝓnoĩe de
mõſtratiuo pᷣmitiue ſpẽi.vt ego petrꝰ curro.
ibi ly ego ꝓ nullo ſupponit.Exẽplũ ð ꝓnoĩe

ppmitiue ſpẽi relatiuo:vt galterꝰ currit ⁊ ipſe

quartum

Quintü.

Rñſio ð
ybis 1.
ticipijs.

Rũſio ð
aduer⸗
bijs.

galterqͥ currit mouet᷑.ibi ly ipᷣe:ꝓ nullo ſup
põit.Tertiũ pũctũ. ꝓnoĩa deriuatĩe ſpẽi:
ſiue demõſtratiua: ſiue relatia.duꝰ poſita in
ꝓpõnibꝰ hẽant ſigta ꝓ qbꝰ accipiũt: ſiue bẽ⸗
ant demõſtrabilia: ſiue relatiua relata expᷣſſa

loꝛ vel he

nõ pure ſincathegoꝛeumatavt iſta ſꝑ: nuſqᷓ:
nullibi.⁊ ſiłia ¶ Quineo ðꝛ ad dubiu qꝙ nulla
ↄiunctio pure ↄiunctionalr capta ſupponit.
fiłr nulla ppõ pure pᷣpõnaliter capta ſuppo⸗
nit.Rõ bui eſt:qꝛ talia ſunt ſincatbegoꝛeu⸗
mata:ſʒ tñ ↄiunctio mãliter capta ſupponit:
vt dicẽdo:⁊ ẽ ↄiunctio. Silr pᷣpõ materiałr
capta ſupponit:vt dicendo ad:eſt ppõ. Aliq̃
tñ pᷣpõ nõ pure pᷣpõnalr capta ſupponit:vtly

ex in iſta orone glis glitꝭ non cadit er.ibi ex
ſupponit:a dʒ vᷣificari ᷣm h̊ nomẽ locꝰ. Silr

illa ppõ añ:ſine caſuali poſita ſupponit. et dʒ
yificri ſᷣm boc nomẽ tpᷣs. Sexto ðꝛ pnipa

liter ad dubiũ q; interiectio interiectionalit᷑

capta ſupponit v dicẽdo ve eſt in coꝛde meo
ibi ly ve ſr urbonſ dz ſic verificari. hoc ẽ do⸗
admiratio. Sʒ tñ interiectiones

ſiue nõ ſupponũt.Exẽplũ de demõſtratiuo ð oq̃ ſunt pure ſincathegoꝛeumata ñ ſupponũt:

latiuo deriuatiue ſpẽi:vt h̊ eſt ſuũ vł ſoꝛ.poſ⸗
ſidet ſuũ.¶ Quartũ pũctuʒ ẽ: qñ ꝓnoĩa de⸗
riuatiue ſpẽi nõ hñt demõſtrabile:vel relati⸗
uũ relatũ expᷣſſuʒ tũc ſupponũt ſolũ ꝓ re poſ
ſeſſa:vt pʒ in exẽplis tertij pcti.¶ Quĩtũ pũ
ctü ẽ ꝙ oẽ ꝓnomẽ demõſtratiuũ deriuatiue
ſpei ſupponẽs hñs demõſtrabile vl relatiuũ
relatũ expᷣſſuʒ:ſupponit ſolũ ꝓ poſſeſſoꝛe et
nõ ꝓ re poſſeſſa.Exẽplũ de demõſtratiuo de
riuatiue ſpẽi:vt meꝰ aſinꝰ currit: ibi ly meus
ſuppõit ꝓ me ⁊ dʒ verificari ſᷣm ſuũ pᷣnitiuũ
q; ſx ðᷣmonſtratiuũ deriuatiue ſpẽi ſic poſitũ
eqͥualet gtõ ſui pᷣmitiui.a iõ dʒ ſic xificari hᷣ
eſt ego.Exẽplũ ð relatiuo deriuatiue ſpẽi:vt
ſoꝛ.eqtat ſuũ aſinũ,.ibilv ſuũ ſupponit ꝓ ſoꝛte
⁊ dz Fificari ſᷣm ſuũ relatiuuʒ vt hᷣ eſt ſoꝛtes.
Tertio ðꝛ pᷣncipalr ad dubiũ ꝙ vᷣba ſuppo
nũt vt pʒ ĩ iſtꝭ oꝛoibꝰego curro.Johes currit
LTegẽ eſt agere.Et ſilłr ꝑticipia ſũpta ſine ali⸗
qbꝰ ſubſtatiuis in ofonii ſupponũt: vt ego
ſuʒ legẽs. Johes eſt ſcribes. ibi tã legens qᷓ;
ſcribens ſupponũt. Quarto ðꝛ ad dubiũ ꝙ;
aduerbia pure cathegoꝛeumata in ꝓpõibus

pofita bñtia ſigta:⁊ de eoꝝ ꝓpõnib verifica
bilia ſupponũt vt hodie:heri:hic ⁊ ibi.Et iſta

aduerbia dñt vᷣificari pᷣm noĩa ſubſtãtiua in
modis ſigndi pncipalibꝰ cũ eis ſynonima:vt
hB aduerbiũ hodie:vᷣm h̊ ↄplexũ bodierna di
es vel h̊ dies.Et illud aduerbiũ beri: ſᷣm boc
ↄplerũ beſterna dies.Et illð aduerbiũ h:ſᷣm

riuatiue ſpei:vt h̊ ẽ meũ:h̊ ẽ tuũ.Exẽplũ ð re niſi qũ materialiter accipiuntur.

¶ Dubitat᷑ qrto quõ ſe bñt ſignifi⸗
care⁊ ſupponere.¶ Dr ꝙ ſe bñt ſicut magis
cõe ⁊ minꝰ cõe.ſNã ly ſupponere ẽ minꝰ cõe.
⁊ly ſignigcare ẽ magꝭ cõe Eñ oẽ ſupponere
eſt figre:⁊ tñ non oẽ ſigre ẽ ſupponere:quia
ſupponere ↄuenit ſolũ terĩs in ppõne poſit:⸗
⁊ adhuc non omibꝰ:ſed illis qͥ nc ſe bñt ſicut

Rñfio ð̊

NRñſio 3
lteriecti
onibus.

quõ dif⸗
ferüt ſig⸗
re et ſup/
ponere.

diffinitio ſuppoſitionis explicat. Sʒ ſigni⸗

ficare ↄuenit tã teris in ꝓpoſitione poñntis
qᷓ; extra ꝓpoſitionem poſitis.

AVppõnũ alia ẽ ſuppõ
terioꝝ naturalr ſignifican⸗
tiiu: alia ẽ ſuppõ terioꝝ ad
placitũ ſignificãtiũ. Eñ ter
mini ſolu natalr ſigntes ſic
Rüt ocept vltimati ppꝛie
dicti eennargehez⸗ ĩpꝛope dicta.nec

ſuppõne fipplici: ſʒ qñcũq; ſupponunt tunc
ſupponũt pſonalr.et q ſupponut ꝓ illo vł ꝓ
illis: qꝗð vel qͥ naturalr ⁊ ꝓpe ſient Et de tali
ſuppõne videbit᷑ circa ſuppõeʒ pſonalẽ. Sʒ
ſuppõ terĩ ad placitũ ſigntꝭ ẽ teri ad placitũ
ſignificãs:exñs in ꝓpõne nat?ꝰ accipi ⁊c.ODĩr

— 2

notãter ad placitũ ſigns ad dr̃iam ſupponis
teri naturatr ſignt.¶ Suppõnuʒ terioꝝ ad
placitũ ſignificatiũ. Queda eſt ſuppõ ꝓpꝛia
rioꝝ ad placitũ ſignificãtiũ: ⁊ ga⸗ E ſuppõ
pꝛopꝛia.¶ Suppõ ꝓpꝛia ẽ erinꝰ exñs in p

pone:natus accipi ꝓ illo vel pꝛo illis qð vel

h ↄplexũ iſte locꝰ.Et illud aduerbiuʒz ibi: ᷣm q ad placitũ ſigt ꝓpꝛie de cuiꝰ ſignificati pꝛo

b ↄplexũ ille loc'.¶ Dr notant᷑ pure cſthego noĩe ⁊c.¶ Suppò iĩpꝛopꝛia eſt terinꝰ er
.

ñs in

iij

dĩſio ſup
põnis in
cOi.

Pꝛĩa ſub
diuiſio.

quid ſup
põ ꝓpꝛia

Tractatus mit iin ed
ppõne ad plin ſignificans: nat⸗ accipi ꝓ illo ſ̃m ſuppõneʒ ꝑſonalẽ vel ſimplicẽ. ¶ Suppõ biſaſ ent nnaul
vel ꝓ ill: qʒ vel qᷣ ſigt ĩipꝛopᷣe ð cui? fignifica mixta eſt reriꝰ ↄplexus in ppõne exñs cuius . oleghee gunl ſgn
, g, n, ti, pnoie cc. ¶ Suppõnuũ ipꝛopaꝝ:q̃da ẽ ſup⸗ vna ꝑs accipit materialiter vel ſimpłr. ⁊ alia quid ſupꝰ , cegr ſoli material 4
ſcda ſub⸗ põ ip:opa ãtbonomatica: t qdã ſuppõ ipꝛo pſonałr vł ſimpir: nat? accipi ꝓ ſuo ngnifica põ mirt tiß ſpo dark. Sltd
diuiſio. pꝛia ſynecdotica: 2 qd ſ ippõpꝛopꝛia me⸗ to ⁊c. O ODf noranter cuiꝰ vna ꝑs ⁊c.ad dr̃iam kid gt iizͤfbie zẽ hes i
taapboꝛica. O Suppõ ipꝛopa antbonomatica ſuppõnis non mixte:vt iſte terĩ bõ eſt teri⸗ eſi ha ie ſonaf
quid ſup ẽteri etñs in ꝓpõe ad placitũ ſignificãs na cõis.ibi Hᷣ ↄplerũ.ſ.ly terĩnꝰ hõ ſupponit ſupy- ſte lt naterut iſ⸗ ümöß
po anto⸗ tus accipi pciſe ꝓ illo vł p illis:culvel qbꝰ cõ põne mixta:cũ vna ei ꝑs.ſ.terĩnꝰ accipiat p ſphibiociigit⸗ 1 is.ti
nomati⸗ nenit p excellẽtiã:ð cuinignificatil pnoĩe ⁊c. ſonalr: ⁊ ille terĩnꝰ hõ accipit᷑ materialit᷑ ſiue nia tend ſcöe inpo⸗
c3. Etẽplũ:vt phᷣs negat b:pbᷣs dicit hoc:ibi ille ſimpliciter. Suppoſitionu ſimpliciũ ſiue nõ afer etmate

terinꝰ phs. ſupponit ſolũ ꝓ illo ↄuenit ꝑex⸗ mixtarũ:q̃dã ẽ ſuppõ non mixta material: et qᷓrta ſub/ gcfen e fnpiid ſun⸗
cellentiã. Et talis teriꝰ dʒ xificari de ꝓnoĩe qͥdã ẽ ſi uppõ nõ mixta ſimpler: q̃dã ẽ ſuppõ diuiſio et gleſtii
demonſtrate illð: pꝛo q ſupponit ſũpt? cũ ad nõ mixta pſonal.¶ Suppõ ñ mirxta materiał in ꝓpoſi Mbi u .
ditiõe gti plłis nũeri:dicẽdo h̊ eſt phs ppᷣ oꝝ. eſt teriꝰ erñs in ppõne: nat⸗ accipi pꝛo aliq to pꝛinci ſphonit zit materal; ſ
¶ Sʒ ſuppõ ipꝛopꝛia ſynecdotica ẽ teriꝰ exi⸗ alio a ↄceptu yltimato naturalr ſol ſignifi⸗ palis. lten ſipbo rohoͤeril
qaid ſup ſtens in ꝓpõne ad placitũ ſigns ꝑtẽ alicuius cãte vel ꝓ aliqbus alijs a ↄceptibꝰ vltimatis quid ſup ſcene⸗ daies ſigureẽnom
rei nat accipi toto vel totẽ ð ciuꝰ totiꝰ pꝛo ſolũ naturalr ſignificãtibꝰ qð vel q̃ talis teri Põ mate⸗ mtõis ſimpli teriationu

H noĩe ꝛc. vt coꝛp ſoꝛti fuit b. ibi ille terixcoꝛpꝰ nus ñ ſignificat naturalr ppꝛie: nec ppꝛie ad rialis. ſeeſ do den⸗ S
gatics⸗ ſignificãs ꝑtẽ ſoꝛtꝭ:ſupponit pilla re q̃ẽ ſoꝛ placitũ:de cuiꝰ ſignificati ꝓnoĩe ⁊c.Exẽpluʒ dit ſuppoit mni terialis
tes: ⁊ dʒ vificari h̊ eſt valde fuit ſoꝛtes. Silr vt bõ ẽ nomẽ vocale.ibi ille terinꝰ bõ ſi/ uppo⸗ rulii: lueſuppomateria
qñ teriꝰ ſignificãs totuʒ ſupponit ꝓ ꝑte illiꝰ ait materiałj ꝓ talibꝰ terĩs.ſ.bõ ⁊ hõ⁊ ſilibꝰ u eſtſuppoftionmaleriain 6
totiꝰ:tũc etiã ẽ ſuppõ ĩpꝛopꝛia ſynecdoticavt ⁊ dʒ ſic vificari: eſt ly bomo. Uñ iſta ſuppö⸗ nmurerialis diſcretgeten 8
ðmõſtrãdo cadauer ſi dicat᷑.̊ fuit ſoꝛtes.ibi oĩs vor ſignificatĩa p̃ t ſupponere:large capi 4 ſterſumpt ci pnoie demoſt
ille ieriꝰ ſoꝛtes ſupponit ꝓ ꝑre eiꝰ: cũ ſenſus endo ly vox ſignificatiua:fiue i llavox ſit com ſpejeiuſce calus ci eo. Etep
illiꝰ ꝓpõnis ẽ. ꝑs ſoꝛtꝭ fuit b. Et dz teriꝰ ſup⸗ plerxa:ſue incõplexa: ſiue ppoſitio ſiue nomẽæ d,nome ibiilleterin boſupp⸗
ponẽs vᷣificari de ꝓnoĩe demõſtrãte rẽ ꝓ q̃ ſine vᷣbũ vel cuiuſcũq; ꝑtis or̃onis ſit. ¶ Erxẽ ie rete P vno tali terie lly b
ſupponit:ſiue de ꝓnoĩbꝰ demonſtotib? res plũ de ppoſitione:vt ly bõ currit eſt ppõ vo dlffone ſupponẽ materialr⸗
ꝓ qbꝰ ſupponit ſᷣm nomẽ ꝓpꝛie ſignificans calis.ibi hoc totuʒ hõ currit ſupponit ꝓ tali iimplicis 1pſonalis. Of not⸗
ꝑtẽ: vt dicẽdo:hoc ẽ vel fuit ꝑs ſoꝛtis.¶ Sed ꝓpõne.ſ.bõ currit: ⁊ ſilibus.⁊ dʒ ſicverificari y dfaz ſupponis matenialis cot
ſuppõ ĩpꝛopꝛia metapboꝛica ẽ teri ad plin ſi boc eſt ly bõ currit.¶ Exẽplũ de orf̃one ĩꝑfe⸗ 5 lerulis cois eſt teri ſuppone
gnificans aliq vel ali ꝗ ꝓpꝛie erñs in ꝓpõne cta:vt boĩem currere ẽ vor ↄplexa. ibi boĩeʒ 8 ſumpt jalij ſacicte õ ſin·
id ſut nat aecipi ꝓ ſuo ⁊gnificato vel ſui ſigtis:qð currere ſupponit ꝓ tali ofone imꝑfecta.ſ.ly rt bo eſtnome wocale (
am 5 vel q ſignificat trã ſſũptiue de cuiꝰ ſignifica⸗ boĩem currere ⁊ filibus.Et etiã ꝓ talibꝰ ofo . n Gacad draz ſuppös n
põ meta⸗ ti pnoĩe ec. vt qũ nomẽ Otinẽt ponitꝓ noĩe nibus ꝑfectis bõ currit:bõ currit. Sil vox 8 n araz ſuppdls nn
pboꝛica · otenti: vel ecõuerſo: vt dicẽdo loc? ẽ car:vel qᷓ non vor ſignificatiua.ᷣ ſtricte capiẽdo ly aiul Snpoͦ nutruliicn

Villa pariſieſis ẽ cara.ibi ille teriꝰ locꝰ. ⁊ ſit. vot ſignificatiua bñ ſupponit materialiter: uinutrili deteriatn
ille teri villa ꝑiñẽſis ſupponũt ꝓrebꝰ ↄtenꝰ vt dicẽdo buf eſt nomen. ibi ly buf ſupponit Rla vlis ineria isduſt (Buppöma
tis in talibꝰ locis. Et dñt tales teri vificari ð materialiter ⁊ dʒ ſic verificari.boc eſt ly buf ꝓſuppo-⸗ lngeteri?ſuppones maen

ꝓnoib demõſtrãtibꝰ res ꝓ qͥbus ſupponũt Uñ ꝓ ſuppõne materiali ponit᷑ talis regula ſitiõe ma lome pötfien deſceſus
ᷣm terios ꝓpꝛie ſignificãtes res ↄtetas.ſ.̊ᷣ gnalis. Ois vox ſighificatiua ſiue cõplera ſi teriali. W uplltiue nec copulati. wly

ſunt victualia. Et ſub iſta ſuppõne pñt ↄpꝛe/ uce incomplexa:vel dictio ſcripta: vel ↄcept) lOlerdd deiaz ſipponnis maten
bẽdi oẽs ſuppõnes ĩpꝛopꝛie alie a pᷣdictis ꝓ ad phin ſignificãs:q gſt ſuᷣm reſpectu pᷣdica⸗ 4 Uimtiterſibiſpöt cal ei
pter qs aliq oro e figuratiua. ¶ Alia diuiſio ti ſecũde lpoſitionis: dũmõ non addat᷑ ei ali⸗ eueuullls oflſetffi⸗ ſuppöſtom
teria ſub ſuppõnis iſta. Suppõnũ alia eſt impler vł qua deterlatio q faciat eã ſtare impł velx, W D
diuiſio. ñ mixta:alia mixte.¶ Suppõ ſimplex ſiue ñ ſonaliter:dũmodo ipſa ſitipꝛĩe impõnis vel ñ Ptpſten oͤmateria
mirtz eſt ter incõplex vel oplex in ꝓpõe ſit ſcde ipõnis:tunc ſupponit materialit᷑. Et . 1 innonismnenili nalis⸗
quid ſup evñs cuiꝰvna nõ accipit aliter qᷓ; alia:natꝰ ac etiã ſi terĩnꝰ ſcðᷣe ĩpoſitionis imediate ad⸗ iwiſts diſüctim ne⸗ colker ſi
põnõ mi⸗ cipi ꝓ ſuo ſignificato vltimato:vel ſuo ſigni datur:tũc ſupponit materialiter. Tñ in iſta ſein Eeplien copulaen
xta. fieato non vltimato: vel ſuis ſignificat⸗ vlti⸗ regula ly vot ſignificatĩa capitur large. Exẽæ “ (dinoriterdi böeſn
matis ſiue nõ vltimatis de cui fignificati ꝓ plu de voce completa:vt bomo curri. eſt ofo renialsdetee d cad d,
noieac. ¶ Of notãter cuiꝰ vna ꝑs ⁊ꝛc ad dr̃iax vocalis.Exemplũ de incomplexa: ſit bõ ẽ no 1 lönocofer te Aliepantie
ſuppõnis mixte. q in ſuppõne mirta vnaꝑs men vocale. Unde terminus ſede ĩpõnis ðꝛ ldeterigte indifſoneſung
⁊ccipitur aliter qᷓ alia: q; vna ꝑs accipit᷑ 'm termin⸗ impoſit ad ſignificãdu alios terios retalite vel dlcre (G
ſuppoſitionẽ fſimplicem yel materiale: aalia ⁊ rõne q̊ ſunt ſigui: qͥterĩ non ſunt ↄceptus alennutich
. ſriung ticki
Pofine

ia⸗
. 6 materia⸗
aliſi daurchetihrairai,
materialiũ ⸗ ntum. ⁊ que oſitio mater
nnn nn⸗
fulſa ⁊ di

qdã eſt deſcẽ
Eſus ſufficiẽs: d iens el
ſus. qdã eſt Delcnite ͤne in qus
ſus ce oarguit a0
ſcenſus in qu

ii

af, Es materialr cõi ſitio
De ſuppõne ma fuſa tmñ̃ lternerhhe Barepkltoka⸗ iu no coni
ämõ nõ? 4 fũcti. ¶ Exeẽ riatr ofn
mõ nõ 9 ſub quo gf difücti. ¶Er. teriatr tantuz
es. Di terrog lis ter:ſul ſolũ: vel diñ onit mat dram ſa
Ences. Df notat. tõꝛiaʒ talis ulatim ſolu⸗ ly bo hppo⸗ ſolü. ad di
ingleee ſolu naturatr geret talis r vt dicẽdo ibi mẽel notater i terminate: iqꝛ lich
ensi e O ſo kiqꝛ ſi ad. et materig ificãs ẽ ſpẽs. ſe tm̃. ¶D terialis de intncrarlis
ens Phintrien adda öſappõer lr ſigni lr rõne de oõnis mater ofuſe 1 d eriate: vł
. l ter 1, i7 no lũ natura ialf. ſz ſimp 5 cur⸗ ſupp materialis laliter dete deſcẽſus
igen i iinf teſ ſolu terialr . Ed bo qᷣ cu = nis 12 2 gteria 7 fieri de
n chl . Ne qͥ ẽ cept õit ma ilr dicẽdo bõ ñ ponis n ſtaͤte mate tiue pot fieri e mate⸗
rner dtoſenfe 4„2 6 ſupp addit᷑. Si ibi ille teri , b terĩo diſtribu ĩo ſtãt S
n g,r ſpll ſn ly bõ no fibi ad 5 ſpẽs. ibii riatio⸗ ſu alr ofuſeꝛ diſtrib ſub ter Eſus difiũ
5 Mene Kier, hoeſ te⸗ Leria⸗ és: vl ali. Rꝑpſonali ro⸗ e impõn iſüctim: nõ t te p̃t etiã rialr ofuſe Quid
ilhhiei Lyl it ẽ ſpẽ erialr: ſʒ „ o ſit pᷣm eret di . detenate e mater ulatiue itio
—æꝗỹRũ pontih 1 it materia Df dumõ ſit 5 opoꝛte ialiter ĩo ſtãte ſus copul! ſt poſitio
ine Aalteri cent ſuppoit mat ut. Df duͦn tũc nõ Evo ri ſub termio ſt⸗ deſcẽſus c tiua e a,
Keterin dötikntc nü qᷣ ſi l ſcðe imx E: vt dicẽ decli⸗ c tiue: põt etiat fuſa n diſt b quo põt m confu
BDne Fülkfin⸗ i eẽt ter terialj: el pme ſtributiue terialis iter: ſub qu bõ lis confu
writanfm ꝛ ſi e ret mater ſigure ve le non uppõ mate rialr cõiter: t oẽ ly diſtri
. i ſnend L ſuppone npiic; E vocal ¶Sup⸗ s mate . Exẽplũ v it ma ſa
erönnnhii . ſuppot vel ſin iectũ. ſ. nom Eẽplum Iÿſupponẽ latiue E. 6 ſupponit tius
dnnnaſnntumai H le ſpẽs: d ſubiect alr. ¶Ex re terĩ ſup eſus copu riꝰ bõ ſupp tãter bu
Söͤineiie inpi iin bis.i ialr: ſea⸗ dictdis li tieri deſc cale bi gine. Dfn 8 de
Wuk nößinnm ſpt ſpronit uuet H kenmnanecl eſt maeer. zfle Vternuile nts mnene
dsin Pne:na vchihweſe N teri⸗ icẽgo bõ vl currit: terialite d dr̃am ſu ſuppõnis mat õt
16, 0, ꝓbi 2 1. evt di 4 enomexy ,„7 ediate tiue.ꝗ iã ad dr̃am „. 6 no po
monnnt lſen ſcðe iponis: vt figureẽ non ſibi im copula 17 etiã a onib
aise emheſ atõis ſimplic deteria Suppön lia term m: qꝛ in t iue gratia 5
amg,t,6 ſ na 12 b5 rõe ialr. ¶ S iſcreta. A io lis. ↄfuſe tm̃: ulatiu iffinitõ
nſichnlit ille teriꝰ bõ rẽ ateriatr. Os diſcr io lis: ſus cop . icitq; Diffin
e „ oit maꝗ terialis ppoſit leri deſcen cẽſus. D „ Eſns,
fcatnrni Pprienecgpten ig addũt᷑ ſupp. ſuppõ mate õis. ¶ Sup eria fier ſit deſcẽſ ex eo & ar a deſcẽſu⸗
g. t ee .; 8 4 0 7 i: alia ẽ ialis c lẽs mat „ t F q̃ͥd * enes ex e
n ſgrtni pier Ee diuifi rialiũ: io materi ſuppon itiue ubita alis: tenẽs in ſuppo⸗
r ele idiſle tein winn genolit eſt Kattolie Getire kaeneinuggn eſt ul eſt lo⸗ termin⸗ Pales rie
r ptalid'teris, boͤthoͤtſt G oni⸗ lis matert tꝰ cũ p i eo. Exẽp 1 rialr de in a in qua pe vl alie
Bii alis ſumpt cu eo. E dit materi⸗ in ꝓp ppõneʒz Edo tm̃ oſita
urdch don iii in teri⸗ liter ſui dẽ caſus hõ ſuppõit m tãter ĩ edo ad ppone ſupponẽdot niaro pofite
L B uidſup i eiuſdẽ rĩnꝰ hõ Dr no bõis né s ei in ſ ꝛincipali mutato diffi⸗
Mificxin iupponerelgeep 0 ſitio ſpẽ —n ille ter ĩo.l.ly hõ. faz ſuppõ inferioꝛe lio pꝛin diffinitõis
! tio mẽ.ibi li terĩo.l.l d dr̃az ad inkferio :ullo alio Huv diffin 1 diffi⸗
colerrines ſtioſuenone mate ſcrete ꝓ nesim f notãter 0ma ntia ſingu iſte teriĩn? mo currit.
tmechlerrſir zo uſ (e ſis diſcre iffõne ſuppo lis. Df notate Buppot 6 ↄftantia uͦ eſt iſte ten is hon ita
ene SE is diffön ſonali lalis cõis. O lr: nõ itũ ꝓpinqu E tie. O it. iſte curr
lcuncücz gisofnn r.. fſimplicis 2 le terialis cõi. materialr: no nitü ꝓ ſut iſte oñ currit.⁊ i nitur
1. ensk, ſteſt gpöo. i. fimp ônis ma ðſupponẽs iſcrete. Exẽ ita remota ĩes g iſte mnitione po —
mone: t yboͤaum tptiii faʒ ſupp is eſt terĩ ſupt ſtare diſcre on nit⸗ oẽs hoĩ c diffinit reſiduũ po
tzbͦmnt ſimntotl Ouid ſup dfaz ſi calig fgeiete iyſtare tätern iſti ſunt oẽs In bac di totu re n
ctocuz hoͤaun ſicgri Qui up terialis i alid faciẽ QDf no is diſcre fingulis neris 2 icit nota
4 flibus dferrri ſitio cũ aliqᷣ vocale rialis dil ſic de is loco generis 2. OQDicik n zio⸗
ammne flo lideofone e pofitio ſumpt⸗ c nome vocalt material jdã eſt ſic malis ru ↄnñaꝝ. lio ſutio⸗
. . deofone ih ia⸗ I. vt bõ eſt Fgz ſi pois m⸗ niũ qͥ . ña foꝛm oĩm atia . iit a teri in
„ opleta, lis cõis ac. ac — lateria jdã eſt ni a = eO 70,02 ſ a inferi non
amerc wr l ſectaſh ſumpt? õnũ m lata.a qdaã lis deter tenẽs ex e ſolu ad ſua ini ſit bona: non
vne implegalh te. ¶Suppon lis deterĩats teriali ſub terten iſicado ſo lis ↄña llum fit
nit otuliof ptalib?ojo iui te. S teriali po ma cõiter ub in ſignit ſc licet ta 7 nu
NGHA 1 ptali Subdiui 6 ma ¶Bup alr cõit. 6 ri in o:tũc poſito qp a: nul
e flibus. Etetii, Gitr woe — ſuppõ ma ofuſa 4S materialr ce ie 2nõ ifisa ſus vt ſupp ia eſt bona:
nl wub⸗ currit. l ſio. terialis pones ma s diſiũct E. Df ſign ſt da cẽſu ſequentia 8 non
böcmrit bo ne apielh , ma teriꝰ ſuppe i deſcẽſu 56 nomẽ. tamen e lis conſeq boc curren eſt
caiu min malt⸗ idſup miataẽ põt fier ĩ. v ly bõẽ iſcrete Es:tunc buͤ:ergo ibi non eſt Diniſo
Snikican nit materialte Quidſup mia foꝛme ulatĩ. ialis dile curres: eſt albů:e tamen ibi li mu
. . ſitio q gfa fo⸗ Vec copilat mater õis ma eng eit⸗ ulis. 2tan ricipall inn ſcen⸗
eiu d eiriigh pofitio llatiue n onis mate ſuppõ lum curren de finguli nullo p: alla deſ 4
— boreſth but materla⸗ co⸗ er ad dꝛlaz ſu õt ꝛc.a ateria eſtall Dicit᷑ ne lla debet el terio ſus
ſcverificari boe l colter ge ſub ꝗqp öinsm Eſus pate⸗ ſcẽſus.¶ dũ ꝙ nu ꝛniſi ꝙ icientes
1 3 Keen onit tals feg u lis deter f notãter m: ſuppõ it deſcẽſu deſc enotan ſequente:n o adda ficier ſut
e mnaterlio enf inata. Df nor okule tm̃: id aut ſi ſa eſt teri⸗ ato:ad d Eten con ſynonym luuz 2in in
——D minata. terialis t iue. Qui ialis ofuſa eſt fieri tato ntecedẽt el ſibi ſy oſtratiu ientez
eree⸗ diſtributine. nateria b q põt tio ina eſcẽſus v maci eAniang ficie
ce dectioſ⸗ tußeex Quidſup ſe poſtea. ialiter cõ im tm̃ v ſub ꝗ ſequẽte pꝛon. iſus cuͦ e eſt in
ur ien ii e bit p – gteria ulati ocale- in con 2 iuſdẽ caſi dictum
Sg kla ofitio nes mater vel copul omen vocale tur in c ſpeciei eiuſd Edo: d eſcen
fcis fn⸗ ronodda oy hoſitio ſuppo iſuctim v 0 eſt no ponis tur itiue ſpeciei ſupponẽ lex eſt d
anedün fweg, materia⸗ eſcẽſus diſiͤce toẽ ly b dfaz ſuppo f. pꝛimitu ferius in diplex
fitionts. eiſne ino i ſ confu deſe . eplü: vt o im ac. ad tenl onunt fit in Q Nota
heut ei ſtale i⸗ lis con iue. Ex fiüctim ie particule p a ten ctatu.
olxut? ſeimonnig lati fnotãter di 3 lie par õnis materi ecũdo tra
rntmmiii A6of rialts larmmangeue laniuehareri ſae⸗
mnreſuhol imectate⸗ zubdiui materia icut in di Supp
rioſtonisti inin ubdiui eodẽmodo ſ el diſcrete.
el mmnil l ſ⸗ lis deteriate v
ientin ali ntefen
Snmn⸗ bo
l

Conditi⸗
ones de⸗
ſcenſus
ſufficien
tis
Pꝛima
Secũda
Tertia

guid aſcẽ

quid de⸗
ſcẽſus in

Diuiſio
deſcẽſus

Anid de
Kcenſus
opnulati
uns

ee esſimul
Tractatus iun hbtegenr
. „ „ 2 2 N doe effj
ponũtur oĩa inferioꝛa alicuiꝰteri i ſupponẽ/ ſcenſus diſiũctiuꝰ eſt deſcèſus in q er ꝓpoͤne et⸗ 1 uftni deſe
do tm̃ vel aliq̃ cũ illa ꝑticula:⁊ ſic dealijs vel in q ponit᷑ terinꝰ ſub qᷣ fit deſcenſus cu oſtan Quid de ii dni ſuffcie ſubixit
aliqð vł aliq̃ cũ illa ꝑticula:⁊ ñ ſũt plurs talłr tia ſingularis vel oĩm ſingulariũ.ĩfert ꝓpõ ſcenſus 5 ſſſbe ainctei ici te
qlit᷑ rõne talis acceptãis reqͥrĩꝛ ſufficit ad hᷣ diſuͦctiua in q̊ ponũt᷑ oia ſingularia ĩ ſuppo⸗ diſiuncti cen ralis nun 1 p
ꝙ a pñ̃te cũ ↄſtantia ſingulariũ ad reſiduum nẽdo illiꝰ terĩ ſub qᷣ ſit deſcenſus.Exẽpluʒ vt uus. funun fri⸗ oia p⸗
a tis valeat ↄña. Et ed aſcẽſus.Exemplũ vt bõ currit.⁊ iſti ſũt oẽs hoies.& iſte hõ currit ſeus deferdeſeſix, ciſi
oĩs hõ currit ⁊ iſti ſunt oẽs boĩes. iſte bõ vel iſte bõ currit ⁊ ſic de ſingulis. Alið exem gloſub ciſue: umpt/ cunn
currit:⁊ iſte bõ currit:⁊ ſic de ſingulis.Et eð plum eſt vt ſol lucet aiſte ſol eſt oĩs ſol.g iſte ſbfrde grifiilletert.
valet aſcẽſus.ſ.iſte hõ currit ⁊ ſic de ſingulis ſol lucet: nõ ſunt plures. Of notanter ppõ gurnisnun iſtributino ing
Tiſti ſũt oẽs hoĩes.&ᷓ oĩs bõ currit.Et ponit᷑ difiũctiua ⁊c.ad dꝛiazx alioꝝ deſcẽſuũ ꝗ Deſcẽ ngtſgnon pon. Etepli
deſcẽſus in difföne loco gñis.Or notãter ta/ ſus copulat eſt deſcẽſus in q exꝓpõne ĩ qua Go fſi vno ies. tepii .
liter ac.ad dꝛĩam deſcẽſus inſufficientisvt h ponit teriꝰ ſub q fit deſcenſus cũ oſtãtia ſin⸗ mines iit oes Kiti dali
nõ eſt deſcẽſus ſufficiẽs.ſ.oĩs hõ currit ⁊ iſti gulariũ copulatim acceptoꝝ:vel vniꝰ ſingu⸗ gioſel Ertſta giometich
ſũt oẽs boĩes. iſte bõ currit ⁊ iſte bõ currit laris infert᷑ ꝓpõ cat begoꝛica in qua ponunk woerialion zitis
⁊ ſi de ſingulis:q; a ofte cũ oſtatia inſerioꝝ oĩa ſingularia copulatim. Exẽplũ vtoẽs apli Quid de mt aahſt t hlti⸗
nõ vʒ ↄña ad reſiduũ añtꝭ vel aſcẽſus. Añ ad dei ſunt duodeciʒ. iſti apti dei: 7 ſic de ſingu ſcẽſus co ſe ſſtätia ilgt dzt kterim
deſcenſum ſufficiẽtẽ tres ↄditiões reqͥrunt᷑. lis ſunt oẽs apli dei. & iſti apli dei ⁊ iſti apli pulatua. ci ppone in gus ni ti
¶Pꝛia ẽ.ꝙ enumerẽt᷑ oĩa englaria. defectu dei.⁊ ſic de ſingulis ſunt duodecim. Dr notã ſenſnsnci pPponeqjeſt⸗
cuiꝰ bic nõ eſt bonꝰ deſcẽſus ⁊ ſufficiens.oĩs ter ꝓpõ cathegoꝛica ac.ad dꝛĩam oĩm deſcen ſtio fimpl
hõ currit ⁊ iſti ſãt oẽs boĩes. iſte bõ currit ſuum pꝛius diffinitoꝝ. Deſcenſus diſiũctus Qopoſitn ve
¶ Scða ↄditio eſt.ꝙ fiat deſcẽſus talr qualꝰ eſt deſcenſus in qͥ a ꝓpõne in qua ponit᷑ teri 3 etnsin ppone m .
reqᷣit᷑. defectu cuiꝰ hic nõ eſt deſcẽſus ſuffi ſub q fit deſcẽſus cũ ↄſtãtia ſingulariũ af. ad 19 ſcatione n yltima
ciẽs:hõ currit:⁊ iſti ſůt oẽs bomĩes ꝗᷣ iſte õ ꝓpõnẽ cathegoꝛicã ĩ qua ponunt᷑ oĩa ſingu⸗ l materialiter ſigmi

H
currit iſte bõ currit:⁊ ſic de ſinguł.Tertia laria in ſupponẽdo diſiuctim. vt oĩs hõ ẽ aĩal . genrehy'ſolu mturaliter ſion
ↄditio eſt ꝙ eõ valeat aſcenſus: defectu cuiꝰ ⁊ iſta aĩalia ſunt oĩa alalia: goĩs bõ eſt H̊ aial lcsſignificnad pbocitinn
bic nõ eſt bonꝰdeſcẽſus ſufficiẽꝭoĩs hõ cur vel h̊ aĩal ⁊ ſic de ſingulis Aliud exẽpluʒ eſt. ſenifcani pnoie c. Dr not⸗
rit: aiſti ſunt oẽs boĩes:& iſte bõ currit: vłil⸗ oĩs ſol eſt ſol. iſte ſol eſt oĩs ſol. ̊ oĩs ſol eſt ſentione norltimat 1c0dj
le bõ currit:⁊ ſic de ſingulis VUñ aſcẽſus eſt qͥ iſte ſol.¶ Rñ ſ ub illo terĩo ſub q põt fieri de Quid terilis ſomlis ripli r
dã ſpẽs inductõis ⁊ deſcribit᷑ ſic. Aſcẽſus eſt ſcenſus copulatiuꝰ põt etiam ſieri deſcenſus . de ſtetenpboͤſinpont ſimplnl
ↄña foꝛmalis in q af̃ ab aliqbꝰ ſingularibꝰ cũ diſiũctiuus diſiũctus ſed nõ ecõtra. Eã eſt ſcẽſus di ſmlicttmurh Sceſ
illa ꝑticula⁊ ſic de ſingulis cũ ↄſtatia oĩm ſin qꝛ ex ꝓpõne in qua ponit᷑ terminus ſub qfit iunctus, nicigeiten e an
gulariũ:ad ꝓpõnẽ in qua ponit᷑ terĩnꝰ ſuꝑioꝛ deſcenſus copulatiuus ſeqͥtur vna ꝓpõ copu 8 ſen 6 mmigeuond .
illoꝝ ſingulariũ ¶ Deſcẽſus inſufficiẽs eſt de latiua cõpoſita er terĩs ſingularibꝰ in ſuppo 4 ſetin er lonaltn gi
ſcenſus in quo non enumerant᷑ oĩa ſuppofita nẽdo illiꝰterĩ ſub q fit deſcenſus. ad quã co⸗ aer ge getogllarigne
ſiue ſingularia in ſupponẽdotm̃ aut nõ fit de pulatiuã ſeqͥtur diſiũctiua ex eiſdẽ terĩs com necene cnlacdit imedatete
ſcẽſus taliter qualiter reqͥrit᷑ vel nõ vʒ edpio poſita.. ad ꝓpoſitionẽ diſiũctiuã ſe eqtur ꝓpõ 4 bigtich deteriatio vel deteri⸗
aſcẽſus.Et in iſta diffõne pʒ ⁊ ſeqͥt᷑ tribus catbegoꝛica de diſiũcto extremo vel de diñũ litfinnlr. Erepli Pmiyt boͤe
modis ſit deſcẽſus inſufficiẽs. Exẽpla pꝛius cta ꝑte extremi ĩ qua ponũt᷑ ſingularia difũ Niſcöivriſt, ſpes bo legit. vel
dicta ſunt. Eñ deſcẽſus quattuoꝛ nt ſpẽs ſi ctim. Exẽplnʒ vt aĩs bõ currit.⁊ iſti ſunt oẽs itencplacitüfignifics4
uæ q̃ttuoꝛ terĩ cões nõ coincidẽyes in ſignifi boĩes.g iſte hõ currit ⁊ iſte hõ currit.a ſic de notabile Muakrfionificätiu (de not
cãdo ſjm ſuas rõnes foꝛmales s deſcenſus ſingulis.Et vltra ſeqtur:iſte hõ currit: ⁊ iſte nõ öſeẽ bal dfanterior Kde intent
ſnignificates:ꝑ quos iſte terinꝰ deſcẽſus diui bõ currit.⁊ ſic dec de ſingulis. iffe bõ cur ſ gſebſit unernoſunot!4 cetera dri

dit᷑ diuiſone logicali Et ſunt iſti qttuoꝛ teri rit vłiſte bõ currit.a ſic de ſingulis. Et vltra ſus ſebñi ſoonetiü pſon
deſcẽſus copnlarar :oeſeäſns diſiũctiu deſcẽ ſeqt.iſte bõ currit vel iſte bõ currit.⁊ ſic de adinuice nenutin i wehu
ſus copulatꝰ:a deſcenſus diſũctꝰ.¶ Deſcẽſus alijs.& iſte hõ.vel iſte bõ ⁊ ſic de alijs currit. 4 luitpſippoe, . ſn
copulatiuꝰ eſt deſcẽſus in ꝗͥ ex ꝓpõne in qua Sit ſub terio ſub qᷣ fit deſcẽſus copulat n5 hlerdiſereta ſtterd ice cöe
ponit᷑ terĩinꝰ ſub qͥ fit deſcẽſus cũ ↄſtãtia oĩʒ põt fieri gfa foꝛme deſcẽſns copulatiu diſiũ i proie in⸗ 5 ſuppon⸗
inferioꝝ ĩ ſupponẽdo infert᷑ vna copulatina ctiuꝰ: vł diſiũctꝰ:qꝛ ad ꝓpõnẽ de vonnlatd ex Eeaſtsci oEri ratino nn
cõpofita ex aliqͥbꝰ ſingularibꝰ in ſupponẽdo tremo:vł de copulata ꝑte extremi nõ ſeqᷣ?᷑ co eridi eplüyeh Pdö⸗
cũ illa ꝑticula ⁊ ſic de ſingulis Exẽplũ vt es pulatiua nec diſiuctiua:nec ꝓpõ de diſiũcto ſie ſppon nrüimptrdi
bõ currit: iſti?t oẽs hoĩes:& iſte bõ currit extrẽo vl de difiücta ꝑte extremi. Erẽplũ vt . isen ſ impkrad deizz
⁊ iſte bõ currit ⁊ ſic de ſingulis. Dr̃ notanter oẽs apli dei ſũt.xij.igf iſti apli dei ⁊ iſti apli fin n ls dinaine⸗ in
vna copulatiua ad dꝛiaʒ deſcenſus diſiũctiui dei eſic de ſingulis ſut. xij.nõ tñ ſeqt:igt iſti — . ere
deſcenſus copulati.a deſcenſus diſiũcti.¶ De apli detvłilli:⁊ ſic de alijs ſũt.xip dumõ tñ ꝑ terin ſchoner S

us diffnitor.
nſesincaphone inqu ponfterß
eKiſi⸗ ciotiüriufingulnüͤgf g
ndegoꝛci iguuponunt oin fingt⸗
wponedodiſiigin ttoisbe
Au ſunmtoindialirgoisboͤeſthai
11 ſede ingulis Alind eripluzeſt,
t ol:ite ſbeſoisſolg oiſlle
Wi ſubilloterioſibq pot feride
opularin pot etian ſer deſtenſis

ul

us tbifiusſec nö ebnn Lief n
mein au ponit terminmno iib fit ai

copnlatiuns ſetur na ppo on
oſitaerteris ſingulariv; inſippo
eniſud füdeſcenſisadni
cceur difüictim ereſtiteriscon
Appoſtione diſictini egtur n⸗
cadediſüͦctoertlen reldedii
tremii raponit fngulni difi
inst eis boeln t tiſnt oe⸗
fehinn efrde
e bö currit ? iſte bocufre
e enfeboͤcnittrt
era ſectwr:iſteho⸗
gedengrls Fife
z ummt frde ingilis i

ten

o N⸗
a ſsle

Alimid

decon⸗

Quidſup

pofitio

ſimplet.

Regula

vlis ſup⸗

rlſe.
6G

pofitioõis

ſimplic.

diuiſio
ſuppõis.
ſimplicz.

qdſuppo

De ſuppõne ſimplici ⁊ pſõali

ly iſti nõ demõſtrẽk oẽs ſimul. ¶ Cõſtãtia p⸗
pe loquẽdo ẽ ꝓpõ cathegoꝛica de eſt ſcðᷣo ad

iacẽtẽ: ſʒ talis ñ ſufficit ad deſcẽſuʒ. Sʒ ↄſtã

tia ſingulariũ ſufficiẽs ad deſcẽſum ẽ ꝓpõ de
eſt tertio adiacẽte:ĩ q̃ ſubijcit᷑ pnomẽ demõ

ſtratiuũ pluralis numeri cũ terio ſub ꝗᷣ fit de

ſcẽſus demõſtrãs oĩa illa ꝓ qbꝰ ſuppõit terĩ
nus ſub q fit deſcẽſus. ¶ Et pᷣdicatũ eſt teri
ſub q fit deſcẽſus: ſumpt cũ ſigno collectiuo
pluralis numeri:ñ ille teri ꝓ pluribꝰ ſuppo
nat:vł ſigno diſtributiuo ſingularis numeri
ſi ſolũ ꝓ vno ſuppõat.Exẽplũ pᷣmi:vt iſti bo
mines ſũt oẽs boĩes.Exẽplũ ſcði.vt iſte ſol ẽ
oiĩs ſol. Et iſta oↄſtãtia apð aliqs doctos ſolet
vocari alio noĩie mediomẽticũ q; mediat int
añs ⁊ ↄñs:lʒ ſit vna ꝑs aſtis Uñ in deſcenſu
iſta ↄſtãtia ↄiũgi dʒ copulatiue affirmatiue
cũ ꝓpõne in qua ponit᷑: erinꝰ ſub quo fit de⸗
ſcenſus:⁊ cũ ꝓpõne q̃ eſt ↄſtãtia ſingulariũ.

exñs in ꝓpõne nat accipi ſᷣm ſigni
Aticationẽ nõ vltimatã ꝓ ↄceptu ſo⸗
lũ materialiter ſignificãte:vel pꝛo
oↄceptib ſolũ naturaliter ſignificãtibꝰ: queʒ
vel q ſignificat ad placitũ:nõ ꝓpꝛie de cui⸗
ſignificati/ꝓnoĩe ⁊c. Of notanter ſᷣm ſigni⸗
ficationẽ nõvltimatã ac.ad dr̃aʒ ſuppõis ma
terialis ⁊ ꝑſonalis.Exẽplũ vt bõ eſt ſpẽs.ibi
iſte teriꝰ bõ ſupponit ſimptr. ¶ EUñ ꝓ ſuppõe
ſimplici dat᷑ talis rła.Ois teriꝰ ad placitũ ſi⸗
gnificãs pᷣme intẽtiõis nõ ſumpt cũ aliquo
qð faciat ipᷣm ſtare ꝑſonaliter ſiue materialr
qͥ eſt ſuᷣm reſpectu pᷣdicati pure ſecũde intẽ⸗
tionis vel cui addit᷑ imediate teri ſcðᷣe intẽ
tiõis tãqᷓ deteriatio vel deterĩabile eiꝰ ſi up⸗
põit ſimplłx. Exẽplũ pᷣmi: vt bõ eſt ſpẽs.Exẽ⸗
plũ ſcðᷣi: vt iſta ſpẽs hõ legit.vel currit.¶ Dĩ
notãterad placitũſignificas ad dꝛĩaʒ terĩoꝝ
naturalr ſignificãtiũ ¶ Dr̃ notãter pᷣme intẽ

Folio cxxv

ptycũ aliq faciẽte ipᷣm ſtare diſcrete. Erxẽplũ
vt hõ ẽ ſpẽs ibi iſte termũꝰ hõ ſuppõit ſimpłr

cõit᷑ Dr̃ notat᷑ ñ ſũptꝰ cũ aliq ac.ad dꝛiaʒ ſi up⸗

poſitionis ſinplicꝭ dj rete ¶ Suppoſitõ ſim
plex cõis diuidit᷑ in ſuppõʒ ſimplicẽ deteria⸗

tã ⁊ in ſuppõnẽ ſimplicẽ ↄĩᷣuſã ¶ Suppõ ſim⸗
ples determinata eſt termin ſub quo põt fie

Sbͤdiſio

ri deſcenſus diſiunctine:⁊ nõ copulatiue nec
copulati:vt bõ eſt ſpẽs:aĩalẽ genꝰ.dr̃ notãät
cõit᷑ ad dꝛiaz ſupppõnis ſimplicꝭ diſcrete. Df
notãat ſub q põt fieri deſcẽſus ac.ad dꝛĩax ſup
poſitõis ſimplicꝭ ↄfuſe tm̃ ⁊ ſuppõis ſimplicꝭ

ↄfuſe ⁊ diſtributiue.¶ Suppõ ſimplr ↄfuſaẽ
terminꝰ ſupponẽs ſimplr cõit᷑ ſub qꝗ põt fieri
deſcẽſus diſiunctĩ vł copłatĩ ſolũ vel copłati⸗
ue Exẽplũ:vt oẽ ly bõ ẽ ſpẽs Silr tm̃ ly bõ ẽ
ſpẽs:ibi homo ſupponit ſimpliciter confuſe.
Df notãt᷑ diſiũc ⁊c.ad dꝛĩam ſuppõis deter⸗
miate.¶ Suppõ ſimpler ↄfuſa didit᷑ ĩ ſuppo
ſitionẽ ſimplicẽ ↄfuſa tm̃:⁊ ĩ ſuppõneʒ ſi mpli

VVppoſitio ſimplex eſt teriꝰ⸗ ↄfuſã ⁊ diſtributinã.¶ Suppõ ſimpler co⸗

ſuſa tm̃ ẽ terminꝰ ſupponẽs ſimplrñ cõit᷑ ſub qꝗ
ga foꝛme põt fieri deſcẽſus diſiũcti vel copu
latĩ ſolũ vt tm̃ ly bõ ẽ ſpẽs Dicit᷑ notãter diſ⸗
iuncti ac.ad dꝛĩam ſuppõis ſimplicis deterĩa

quid ſup
põ ſimp⸗
lex cõfu⸗
ſa.

Sbdiſio

quid ſup
poſitio
fimplex
cõfuſa tq
tum:

teꝝ ſuppꝑpnis fimplicis ↄfuſe ⁊ diſtributiue

¶ Suppõ ſimpler ↄfuſa⁊ diſtributiuaẽ teri?
ſupponẽs ſimplr⁊ cõit᷑ ſub qͥ gra foꝛme põt fi
eri deſcenſus copnlatiue.Exeplñ:vt omne ly

bõ eſt ſpẽs.Dicitur notãter copłatie ad diſfe

rentiam ſuppoſitionis ſimplicis determina⸗
te ⁊ ſuppoſitionis ſimplicis confuſe tantum.

acceptus ſᷣm vltimatam ſigni icati
onẽvel ſolũ naturaraliter natꝰ acci

gquid ſup
poſitio
ſimpler
cõfuſa et·
diſtribu⸗
tiua

Uppoſitio perſonalis eſt terminus
etñs ĩ ꝓpõne ad placitũ ſignificas

quid ſup
poſitio ꝑ⸗
ſonalis.

pi ꝓ ſuo ſigto vel ſuis ſignificatis:quod vłqꝗͥ
talis terminus ſignificat ad placitũ vel ppe

naturalit

e cu ſigti ꝓ noie ac. Or notat᷑

tõis ad dr̃am terioꝝ ſcðᷣe intentiõis ¶ Or̃ no ad placitũ ſignificãs ꝛc. ad differentiã ſuppo
tanter nõ ſumptꝰ a cetera.d dꝛĩãm terioꝛuʒ ſitõis ſimplicis ⁊ materiatr:q;ꝛ in nutla taliuz:

ſupponẽtiũ ꝑſonalr vel matriatr. Uñ ſuppõ
ſimplex diuiditur ꝑ ſuppoſitionẽ ſimplicem
diſcretã: ⁊ ꝑ ſuppõeʒ ſimplicẽ cõeʒ. ¶ Suppõ
ſimplex diſcreta eſt terꝰ ſupponẽs ſimpli ſũ
ptꝰcũ ꝓnoĩe demõſtratiuo pmitiue ſpẽi eiuſ
dẽ caſus cũ eo.Exẽplũ vt hᷣ ly bõ eſt ſpẽs.ibi
iſte terĩꝰ bõ ſupponit ſimptr diſcrete.dr no⸗

terminus ſuppõit pꝛo illo vel illis qð vel qͥ ſi
gnificat ꝓpa ad placitũ vel pꝛopꝛie naturatr
acceptꝰ ſᷣmvltimatã ſigtionẽ.Of notat᷑ ꝓpe

ad placitũ ꝑꝑ terminos ad placitum ſintes.
Of notãt vel ſolũ nalr ac.ꝓpter terios mene⸗
tales ꝓpe dictos ſiue vltiatos qͥ nõ ſupponũt

alia ſuppõne qᷓ; ſuppõe ꝑſonali:vt bõ eit aĩal.

tãter ſupponẽs ſimpłr ad dꝛĩaʒ ſuppõnis ma ¶ Suppofſitio ꝑſonalis diuiditur ĩ ſuppões ꝑ Diuiſio

ſinpler teria is ⁊ pſonalis. Di notãter ſumptꝰ ac. ad ſoalẽ diſcreta: ⁊ ſuppõeʒ pſõalẽ cõeʒ.¶ Dup⸗ ſuppe
dfiam ſuppõis fimplicis cõis.ꝗSuppõ ſim⸗ poſitio ꝑſ al diſcreta ẽ teri ſupponẽs pſõatr oms pio
plex cõis eſtterin/ ſupponẽs ſimplr nõ ſum q eſt terminꝰ diſcretus vel ſupplẽs vicẽ fmi valis,

(Ois

ſuppoſiti

—

—

dd uppõ ſupponẽ
pponẽs pſonalr: 4
ꝗᷣ tenet᷑ cõiter. Exẽplũ
.Exẽplũ:vt

diſcreti vel teri⸗ cõts cũ Tractatus
ꝛego curroꝛ:iſte bõ cu xẽplũ vt ſoꝛ. id alio terĩo. Et talis fup: gonein /
4 at qͥ dilcret⸗ torial ⁊ ſimplicꝭꝗ⸗ ubi 2 — ilis. C, ur: tünon
onatests duhr mn dram abaman iſtaꝝ nleat⸗ Pꝛio quõ ſu D S canſbuin⸗ vononupp.
ꝑſonał cõis ẽ teriꝰ 18 tij. 7 e põnũ.Ens ẽ monoſ pponũt ſuba icbitueer vin
cõis tu.a ens ẽ creatura. ¶Df 33 nape Ense crea Pinnml ulnn cor
.QDr ad dubiũ de pꝛia p⸗ ofui fignificar Dr
neeſeninn ſu ſßla⸗
e r terminu Stans
innefc ngtine (Aboe

gulã pꝛiꝰ poſitã d ppõit materiatr:
poſitã de ſuppõne mat erialns 1 ze

perſonalł bò currit. Df
cõis ſub⸗ ſuppõ it. Dfñ ndt ãter qͥ tenet᷑ cõi
gintkis rars, e ns Plangis eee oiterr dfaz Bulls
ſuppõ H Ronaſe ganckigrge l. keri Fronoiglia ie pure ſcð
mi Plonale olulsz. = i ens 79 ,5 cðde impõ
erldelteſne reh tasgof Whae⸗ Sureraligailt geienponis dSzba⸗
aerioeſteſnne diſtüctige gia ub q põt gnificato vltim imensaccipik vſoſt, Obien ſGennoto vone nec zarg
notã c copulatiz. Exẽ fosme 2nõ co H ðꝛ negã nato: ꝗq ſupponi pꝓ ſuo ſi⸗ Obiectð ol Gj palio⸗(S3s
notãter diſiucti 3. Exẽplũ.vt hõ curri du ſ negãdo ↄnam: qꝛ qñ nit pſonatr. A ect on d afotn imonlun
nali ctiue. ac. ad dr̃ currit. Dr gnificãs qꝛ qñ terĩn ali „Ad ten⸗ irfufßtu ineon
qᷣd ſuppõ nalsznue Gupre bſonalus⸗ luppõnis pſo etpieu⸗ iignonereſonglterii adplʒ Solutie mtiene eldif giue. Dr lte
perſona⸗ erene Bſaole ſub q gfa one eſt teri⸗ laniikaniandihlen gnificato vlrimato enn⸗ afime in ian ieie ig
lis ofuſa. 2 renlnroie opulaki er dohrten gakicet ac Placſen Teeve airihn las nnin tan⸗ elitn
L 2 filr ille terĩnꝰ aĩ 5 eſt aĩal. ibi ille teri ti n foe boͤ currit. ibii ũ vltimatũ: vt nst fonificren ifie
Soaĩn Df attate iit nial eſ ate ileir in bõ illa re qᷓ eſt t giiti ille teri⸗ b5. ecti fofuchuen difüictie. ZBüfei
liſo teriate. S iſiüctim ꝛc. ad dĩ P 2fuſe e naturalis filitudo oĩ ũ ↄceptuʒ vltimatũ j ti iuponis lnpoit cokai⸗
riate. Duppõ ꝑſonat am ſuppõis de accipit᷑ ᷣn nõ ooĩm boim. S imatu 4 I r vf nin ct diſuiti
nẽ pſonalẽ ↄfuſam tm̃ ofuſa diuigit ĩ ſuppõ min⸗ m nõ vltimatã ſi nific 33 tuͦc teri Eiinninin ißj diiini,
olezafltn ainsidetindBadrnge 8 min aceinil P voet vel ſeonikicionẽ an ter itri
gaſupps biougls ilan oiinbiuui Gubpolti⸗ ebtiind Firian arſiyr ipro veleoerentn nnente ſu
pS lub ꝗq gfa foꝛ e terin upponẽs ceböpmi :ille termin? bõ ge fone bõ ẽ M elo tecöͤit valeat deſceſus.
pſonalit᷑. ctĩ vł co ate or ieri drſtel ꝑſonalr ebõ ßm illü rmin? hõ accpit ꝓi ſnͤnoꝛſnb ter io d .
t. . t fieri deſcẽſisz ſolũ diſiũ ſilitudo illi ↄceptũ nõ vltimatũ ꝓ illa vo lopioqꝛ ſub termio no bi
ſtributia c nucanit oeſe t. d al.ibi ille teri⸗ ſubiectis alia 5a fimiliũ voci. S raqa. lel npponete pplib
ad dr̃aʒ ſuppõi notãter diſictim Perſonali duarũ ppõnũ dꝛc Ded de glens ih liatiue n ßt fien dei
ue. ¶ Duppõ ꝑl. s ꝑſonal ↄfuſe ⁊ diſtri im pfui aliter: quia Rin kabt 1 ſupponũt Coisteri ſub dzʒ fieri dſc
teri ſuppo ꝑſonalis ofuſaꝛ diſtrib riber⸗ uis ſignificatis vlti ubiecta ſupponunt nſupponẽdoꝛſ⸗ ſie eſn
fieri nhomes Pſnali und diſtributiua eſt gnificationẽ.⁊ acci timat is m vltim zſonei ſHterin ſolu ſup⸗
ieri deſcẽſus copulati q gra foꝛme põ me intetionit cipiũtur reſ ataz ſi gooꝛiſupponedoꝛg ſdteri⸗
gial. ibi ille te opularine Ereplui vr oi pot aliq̃ Etionis ſiue im Sni pectu pᷣdicati pᷣ no ſolo nopot fi 5tenot
tiue. dDr note hõ ſuppõit ↄfuſe ⁊ irct js ſic illa ſubiecta t nis. ¶ Sʒ argnaret ſipivitg inideſeſna
Pſonalis verenia copulatiue ad dr̃a iſtribu catis no vltimatis: pponũt ꝓſuis ſignifi ſi ipponc ho eſtill ot
tiue ad dr̃aʒ ſuppõis citer vel tis: ergo vel ſi⸗ is ſignifi in poteti⸗ e
ↄfuſe tm̃ Baliaff etiã ſuppõnis pois el materialiter upponũt ſimpli pen ppiua: ſuũ inſt
notabile. burtim ün ñaliqñ in ſuppone of pſonalis ?mñam: q; non accipiũ ¶ Ad boc ðꝛ eganc i e rro rel o paucoꝛid
de ſuppõ ſub terĩ Zne mae talſ fim ofuſa ꝛ diſtri gnificationẽ cipiũtur m nõ vltim o Obiectio iibli ſbterio i
e ſimplici vł ꝑſonali ſuppõnis ſi nõ illa ꝑticula matam ſi aditadci pnone uicner⸗
ne confu deſcẽſu ãte oluſe ⁊ diſtributi lgſonali ſuppõnis ſimplicis cula dʒ poni ĩ diffõ reeteccl gnome Imoͤſt
ſa mobili ſub ali s copulatiue qͥn pꝛi lie nõ p̃t fieri 82 materialis. de ſenuieltenl' ſing hoſtnan⸗
mobili ſubalio terio vt hꝛoẽ pꝛi? fit fas? deſcẽ ¶ Dubitatur ſcð . lenoͤtſieri ngkarisp mod
ĩmobili rit:ibi b . vt h:oẽ aĩal ali . cẽſus j 2 atur ſcðo n) erideſcenſus
it: ibi boĩe ſtat of⸗ l aliugub hoie cur⸗ iſte teriꝰ bõ in i quomõ ſupponit ti afte nſus: vt ſud F
eooienet denſe diſtingelts⸗ e cur,⸗ (Di cpfillet iſfa ppoſitione bõ pponit ſnn techinofte nrften
ater akin ein, qn pꝛiꝰfiat deee en n ſcde ſi ille terĩn? ſubm c ne hbõ eſt ſubm. neiuſter ptand ot fien
boĩe rio gialeiil oña nõ vz. oẽ ſcẽſus ſub ſ intẽtiõis ſig ĩpoſ ncapiat vt eſt terĩn⸗ Solutio ccotßi yt diceg but inen
e currit: iſti ſũt oẽs boĩ ʒ. oẽ aĩal alið ab ſupponit ſimpli tõis:tũc iſte teriꝰ bõ lUbintff obõ cura
ab iſto boĩe cur ſüt oẽs boĩes. oẽ aial ali ille terĩn⸗? plr ſiue materialr. S teriꝰ bõ ze ſſubeo ybali Kndi
õ afab aial alið ſiue ĩ rinꝰ ſubm vt eſt teri r. Sʒ ſi capiat ſerniitfen tercapto
pin Cel eroze liue iponis tuc illeteri riꝰ pᷣme intẽtioni oninſeppen e Ws eh
õä . in ꝛi ſit . ic ille terĩꝰ bõ ſuppõ ntẽeẽtionis irie Upponedo ti nſus ci
plexũ aĩal aliðab boĩe:ẽ ꝑioꝛis: qꝛ illõ co iter. Sʒ pᷣdicatũ illiꝰ ſin õ ſuppõer 5 ihtinübin d. m
iud ab iſt e qᷓ; illud cõ onakr ſiue pᷣm ertt e accipiat᷑ ſcðᷣ e Uchiüs a tfien c
oↄñte. Et iſta ſi b iſto boĩe qð diſtribui 2= nalr: qꝛ accipi e intẽtionalite de inté⸗ dda ceſus:an
diſtributa i uppõ ſolet vocari ſuppõ uitur ĩ iqꝛ accipit᷑ ᷣm vltim liter ſuppõit ꝑſo⸗ znoneſtff nymü ci ydo⸗
uti ſolet vocari ſuppõ ofufa ? ¶ Dubi pltimatã ſignificatönem Pertſtoie. Plickter bo⸗
ↄfuſe ⁊ diſt mobilis. ⁊ aliqñ ſ E Zne Dubit . ticatonem ,Nlck ſibjectuz 5 ſynonrnn;
ributiue p̃t fieri 1 terĩo mte bet iſta cõ atur terti nin Uuztcſcari nymi
fiat deſcenſu pt fieri deſcẽſus ab e bẽt iſta cõple o quomodo ſe hs den znoͤſt leati ed eoc
ferdetns d nli cerig is abſch eo ſupp eta. ſtterminũ diſtribu. eba notadi nreirnegrum ſege⸗
ſib inb lloteriod dare onnte rdil 882 pleti⸗ Perkaimietotizbanuc br vb ⸗ Doradit win (Tenionö eet
Polſhrticeſanatogmesbipen ave olrfütterim gighiibu- ue dDtw metecöf nd iu
elconſus abſq; b fiat delcen dgraiin ipponer bsren mn pi; cß cöpleꝛ iwtigden iid en
erminus lupponẽs⸗ 1 diſtributiue: qꝛ ——M
sↄfuſe ⁊ diſtributi gefunn eſter re en
ſtributius pye Sza iae e ten
ſarresdnts ete
Morr ubalig eſa
kniui er
de

* ensaccidie r.
ſtnmnel cpfk gſiof eo

Biponereen i ni gi
dur pfuof . kninnmn on h

füimcocin doin Btie
aifintifgftnenecie
r Prae elſerito relcozeet
un nitimatüftinitz ofoneb
erlletenmin bogchif gilg
li Neptin linai ge mnmn
Ulo rocts dfmiliü vori Hecde
alur dumi pponi deg iponit
ter: quia ula ſubiecta ſpponunt
mificaris pltimatis fmn pltimatozf
e,accipiütur reſpectu zicrib
ms ſue nponis 0Ga guuret
ſabiecuu ſupponit vſus iguiff
imarisergo el upponi fingi
õ Ote
nnaccipiütur m nd Nlimnannf
i moͦlla griclu dzponii dſſi

amplicis: mattrials.

De ſuppõnũ regulis. cxxvi.

diſtribuitur ſʒ non eõ qꝛ in iſta pꝛopoſitione vt ſub iſto terĩo bõ ĩ iſta ꝓpõne:oĩs bõ ẽ aĩal
nulla cbimera eſt chimera: iſte terminns cbi pB't fieri deſcẽſus ab h̊ ꝙ pꝛimfiat deſceſu⸗ ſo
mers diſtribuitur: 2 tñ non ſupponit confuſe aliq alio termio: ⁊ aliqñ nõ põt fieri deſcẽſus
T diſtributiue:er quo non ſuppõit. niſi pꝛi/ fiat iub alio rio: vt qñ terisſuppo⸗
¶ Dubitatur quarto vtrũ terĩʒ ſup⸗ nit ↄfuſe ꝛ diſtributiue immobiliter: vt i iſta
ponere pꝛo ſuis ſignificatis coplłatiue vel diſ ofone oẽ aĩalaliðab boĩe ẽ irrõale:vłaial a⸗
lũctiue fit terminu ſua ſita ſignificare copu liud ab hoĩe eſt irrõnale.ibi ſub illo illo terĩo
lat iuevel diſunctiue ¶ Ad boc ðꝛ ꝙ ſic:qꝛ qñ bomo nõ debet fieri deſcenſus auin pꝛius ſit
teri accipit᷑ ab aliq ꝓaliq:ſi nõ ſignificaret factus deſcẽſus ſub illo termino animal. , —
obiectio illð eo modo non eſſet maio: rõ q̃re accipet᷑ . I.. Il ſupp
plypꝛo illoq ꝓalio.¶ Sʒ argueret aliquis ¶ Circa ſuppões ter mninoꝝ alique nis diſcf.

ta Solutio 3 teriꝰſi t fua ſigta inconiuncte: nõ nigt rlłæ ſũt notande quaꝰꝝ pꝛia eſt talis. Teriꝰ ſup

copulatie vel diſiſctiue. Dr Iʒ teriꝰ extra pꝛo ponẽs matia tr: ſiue ſimplr: ſiue ꝑſoalr diſcre
poſitionẽ ſũpt ñignificet ſna ſignificata incõ te tẽt:: ſuppõit diſcrete. Erẽplũ vt boc ly bõ⸗
iuncte tñ in ꝓpõne rõne alicuiꝰ ſibi adueni⸗ eſt nomẽ vocale ſᷣ ly bõ ẽ ↄceptꝰ mentꝭ. Iſte
entis pᷣt ſignificare ſua ſignificata copłatiue bõ currit: vel ſoꝛ. cur. Dr notater ſupponens
vl diſiũctiuevł difiũctie. Eñ ſic iſta ẽ accñtał ꝛ ſi terminꝰ tenęret᷑ diſcrete ⁊ nõ ſuppõeret
teriꝰ ſupponẽs ſuppõit copłatĩe vł diſiũc.ita tũc ñ ſuppõerʒ diſcrete. vt ĩ iſta ofoe iſta chĩe
Sub qui iſta ẽ acc ñtał tmin ñgt diſũtievł copłatiue. ra curꝛit.iſte teri chĩera tenet᷑ diſcrere medi
bus teriſ H nte ille ꝓnoie demõſtratĩo. ſ.iſta: et qᷓ nõ
meat de ¶ Dubitatur qntovtꝝ ſub quolibet uppoit: iõ nõ ſuppõtt diſcrete ¶ Dr notanter
ſeenſus . terio ſtãte cõit᷑ valeat deſcẽſus.Ad dubiũ ðdꝛ diſcrete tẽtꝰ:qꝛ ſi teriꝰnõ teneret diſcrete lʒ
ſubquib ꝙ nõpꝛio qꝛ ſub termĩo nõ hñte actu pla ſup ſugpõeret ñ tñ ſuppõerʒ diſcrete:etiã ſi ille t
on poſita ſiue nõ ſupponẽte pꝓ plibꝰ reſpectu co minꝰ eẽt teriꝰ diſcretꝰ:vt dicẽdo ſoꝛtes ẽ noꝛ
pule nõ ãpliatiue nõ pᷣt fieri deſcẽſus.Rõ eſt mẽ.ibi ille teri ſoꝛtes qͥ ẽ teriꝰ ſinglaris ſup
q; ois teri ſub qᷣ dʒ fieri ſcẽſus dʒ eẽ ſupioꝛ põit:ſʒ er qe tenet᷑ diſcrete:iõ nõſuppõit di Ser mo⸗
in ſupponẽdo:ſʒ terinꝰ ſolũ ſupponẽs ꝓ vno ſcrete.¶Circa iſtã regłaʒ ẽ notãdũ ꝙ ſex mo dis teriꝰ
ẽſuꝑioꝛ ĩ ſupponẽdo:gſõ terio ſupponẽte ꝓ dis teri ſupponẽs pᷣt teneri diſcrete ¶ Rꝛĩoꝰ tenet᷑ di⸗
vno ſolo nõ põt fieri deſcẽſus. Minoꝛ patet: qñ termin? ẽ nomẽ ppũ ſignificatiue ſũptuʒ ſcrete
ſuꝑius ĩ ſupponẽdo eſt illð pᷣt ſuppõere p vt iſte teri ſoꝛtes p ato ⁊ ſic ð alijs.¶ Scðᷣoꝰ Pꝛimoꝰ
plib? in potẽtia ppĩqua. ⁊ ſuũ inferi dʒz ſoluʒ qñ terminꝰſt upponẽs ẽtermincõis ſiunptus Ocdo?.
ſuppõere ꝓ vno vel pꝛo paucioꝛibꝰ.¶ Scðo cũ ꝓnoĩe demõſtratino pꝛimitiue ſpẽi eiuſdẽ
ðꝛ ad dubiũ ꝙ ſub terio ſupponẽte ꝓ plibus caſus cũ eo fine talis termiꝰ ſi uppõat mãłr ſi⸗
Lcui nõ põt addi ꝓnomẽ ðmõſtratiuũ ꝑ modũ ue ſimplr: ſiue ꝑſonatr: fiue ſit finglarꝭ nume
dQdiectiui vel teriꝰ ſinglaris ꝑ modũ minꝰcõi ri ſiue plis numeri:vt hoc ly hõ eſt nomẽ vo
oꝛis nõpt fieri deſcenſus:vt ſub vbis vbalit᷑ cale voc ly bomoẽ Oceptmẽtꝭ.iſte bõ currit Tertio
aapt tã ĩante qᷓ in ↄñte nõ p̃t fieri ſcenſus: iſti hoĩes currũt. ¶ Tertioꝰqñ teri ſupponẽs ertio⸗
'E ̈ba pᷣbaliter capta nõ bñt inferioꝛa ĩ ſup⸗ reſtringit᷑ ꝑ nomẽ ppᷣũ:vel ꝑ aliquid ſupplẽs
ponẽdo tm̃:vt dicẽdo bõ curatii ſi upponit viceé nois pꝛoepꝛij: vt ens quod ẽ ſoꝛtes currit.
ꝓ plibꝰ:x tñ ſub eo vᷣbaliter capto tam ĩ añte vel ens quod Ate d currit.ibi iſte teriẽs Quartoꝰ
ꝙ; I ↄnte nõ põt fieri deſcenſus cũ nõ bẽat in ĩ ãbabꝰ ꝓpõibꝰſt Ippoõit diſcrete ¶ Quartomlõö
ferioꝛa in ſupponẽdo tm̃. SRm̃ ſubybo ᷣm qñ teriꝰ ſupponẽs ẽ plłes teri ſinglares fiue
ſuũ pticipiũ bñ põt fieri ðᷣſcẽſus:quod quidẽ płes teriĩ ſingliy tẽti collectĩ:⁊ ſigtiue accepti
pticipiũ ẽ qddã ſynonymũ cũ vxboa quo dᷣſcẽ̃ vt ſofr. plato ⁊ cicero ſũt boĩes:ibi ̊ totũ ſor.
dit z non eſt ſimpliciter ſynonymũ.qꝛ vpum plo ⁊ cicero ſuppõit diſcrete. Silr h ly bõ 2 B
denotat ſubiectuʒ ⁊ pdicatũ pꝛo eodẽ ſuppõe ly hõ ſũt noĩa vocalia:ibi ̊ totũ b ly bõap ly⸗
re dumõ ipʒʒ nõ ſit negatum ſed ꝑticipiu boc bõ ſup. diſcrete. ꝗ¶ Quĩtoꝰ: qñ teri ſupponẽs Quintoꝰ
nõ denotat ¶ Tertio mõ dꝛ ꝙ ſub quolibʒ ter ẽ relatiuũ grãmaticale bñs pañte terim ſup
mino ſupponẽte cõit ꝓ plibꝰ eẽntialr diſtin⸗ ponẽtẽ diſcrete. vt ſof. cur. q diſputat. B ly bõ
cttis cni ꝑ modũ adiectiui põt addi ꝓnomẽ de ẽ nonpvole qð ẽ ntĩ cãus.ſiłr hᷣ ly hõẽ ↄceptꝰ

, . H . 2 „ 2 1. 2= — —
ſtatur. tentocl niin ſgen⸗ monſtratiuũ tum eſt ex ꝑte terĩ repugnat mẽt qð ẽ ſpes. ibi iſta flatĩa bñtia pſuiſañti

; fiat ſceſus. Sʒ aliqñ fit tał deſcẽſus abſqʒ byfiõs ſuppoetes diſcrete ſupponut diſerete Bertoꝰ.
boe ꝙ pᷣ fiat ðſcẽſus ſub aliq alio terĩo:ſient Sextoꝰqn ti ſupponẽs ꝓnomẽ ömõſtrati
qn teri ſuppõit ↄfuſe ⁊ diſtributie mobiliter uũ pitie ſpei fũpt⸗ ðmoõſtratius ſine Smöſtra.,

„ cbite
.— „„ntegil.
Lractatus =èð
vt ego curro.tu curris.ille currit. Gird ſupponẽte diſcrete pᷣt fier: deſceſue co mummet lln ii⸗
KJ. pulatiue: ⁊ añs patz:q; bñ ſequit᷑ iſti bomies llele mrer ſapoa det
CB zic dubetgt encs deiz ans ſun currũt: ꝛ iſtboles ſunt iſti bomĩes: ergo iſte rn i no ſe vͤe⸗
õõ Pphponis eu elie bomo currit iſte bomo currit. ⁊ ſic de alijs: on⸗ meraliſta 3
Dĩ ꝙ ſuppoit diſcrete. ⁊ rõ eſt: q ſubm illi vel non ſunt plures. ¶ Scðo ſic ſubiectũ di Emnuechicge g ii⸗
ridis reparbienego cte pꝛopoſitionis ſupponit ꝓpluribꝰ: ergo Secũda ann nfioͦpege
ſuppõere ꝓ alio q; ꝓ ſoꝛte rõe illiꝰterĩ ſoꝛtes nõ ſupponit ꝓpluribꝰ:ergo non ſuppomit di nen ge eellne dn
no öt ſin paere alio ſin e nona ĩpõne. Sʒ ſcrete. oña pʒ ꝑ diffinitionẽ ſuppoſitionis di ſoſtopo iue t bicdisb
n t ſuppcere palio ſine noug ipone. z ſcrete Ad pꝛimũ ðꝛ negãdo añs. ⁊ad pba⸗ .inibucibethois fin en
Obiectõ arguerzʒ aliqs ð h.ille minꝰ ẽs ẽ teriꝰ cõisqͥ tionem eius ð: cp illa ↄña eſt bona ↄña mate So. pꝛie b Cuintbet eeit dete
pꝛima ẽ pncipalio: ꝑs illiꝰ cõplexi pᷣt ſuppõere ꝓ ialis: ſx t non eſt derẽſg: e in deſc L vz noͤſuppon ⸗
płibꝰ:gꝗ tale ſubᷣm pᷣt ſuppõere pꝛo pluribus. neleen nncſ veleſe . lein 5 i ſhihin vel zecn
„D. ge e = 3 fieri argumẽtũ a terio ſuꝑioꝛi in ſupponẽdo ediſea, i (ñillu
Secüda. 1edo ſi t egAlfeneg Eatiig modo boc ↄplexũ.ſ.iſti boĩes non eſt ſuperi nftrli — iri⸗
Solutio ſubiecta illaꝝ ſunt terĩ cões:et ꝑ ↄñs non rẽ us ad illud ↄplexum. ſ.iſte homo. ¶Ad ſcm ſſun cer cti 4fur i
pꝛime pugnat eis ſuppõere ꝓplibꝰ. ¶ Ad pꝛimã ðꝛ daꝛ iz ſuhm dicte ppoſitionis ſupponat. x ncoeere lule
P henido ofaln: Kiſte ters ens ns eſt ſabiccti pluribꝰ ↄinncte:mon tñ ſupponit ꝓpluribus erfͤrln e ofrnre
ſea ꝑs ſubi:ſz H totũ cõplem ens qðẽ ſoꝛtes diuiſe. ¶ Enge ille termin/ðꝛ ſupponere pꝛo So. ſcde hfgnuginun ſif ignun
Solutio eſt ſubᷣm:⁊ iſte teriꝰ ens capit᷑ ſinglarit᷑ rõne plurib. coniuncte qui ſupponit p pluribus qdſuppo Eelllutſnn n tenmin
ſecude deteriatöͤis ibbi aadire. Ac s dr diſtignẽdg nnn ke ſume nomuna alle ti rt ternnin din Fn glinnnii nnone⸗
fig: edo ills coplexã pp vtii zvt in 1 ting; termi ib? viũ⸗ (tercniaddit iu. .
ans: vel large capiẽdo illð cõplexũ ꝓpõ vtis ralis numeri.vt turba:populus:homies ani⸗ rieef⸗ d g butiue. vtalihs: zda
Acceptõ ꝓoĩ ꝓpõe in q̃ addit᷑ ſignũ vłe alicui termio mali Sed ill in diciturſi cte et qd rdiſtnbun Hideden
nes de ly cõi: ſiule ille teriꝰ teneat finglariter fiue na nd ia e. Q Sed ilieter min vicitur ſuppone diuiſe. etſnſin tſſinpoftüſ ede

ꝓpõ vlis ſic ↄcedit᷑ añs.Nel capiẽdo ſtricte ̊ ↄplexuʒ

Peplica
pꝛima co
tra ioluti
onem vl⸗
tima.
Secũde.

So.pꝛĩe

So. ſcðe

Obiectõ
zima

ſ.ꝓpõ vlis ꝓ oĩ ꝓpõe ĩ q̃ addit᷑ ſignũ vlłe vlłr
tẽtõ:⁊ nõ impeduũ terĩo cõi cõit tẽto.⁊ ſic
negat᷑ añs. Nel aliter pᷣt dici negâdo antece⸗

dens:immo ille ꝓpões ſunt ſinglares. ¶ Sz
3 vltimã rñſionẽ ar̃ pmo ſic.Nlli terĩo ſingu
lari ſingulariter capto poteſt addi ſignũ vle:
ſed ſubiecto illius ꝓpõis põt addi ſignũ vte
& ſubm illiꝰ ꝓpõis nõ ẽ teriꝰſingłarꝭ.¶ Secũ
do fic:iſta ꝓpõ oẽ ens ð ẽ ſoꝛtes currit pᷣt eẽ
maioꝛ ſylłi pme figure & iſta ꝓpõ eſt vlis.⁊ ꝑ
conſequẽs ſubm̃ erꝰ eſt teriꝰcõis.¶ Ad pᷣmaʒ
ðꝛ diſtĩiguẽdo maioꝛc. Nel terio ſinglłardicõ
plexo ſingulr tẽto ſic ↄcedit᷑ maioꝛ.vl terĩo
ſingulari cõplexo cuiꝰ pᷣncipalioꝛ ꝑs ſiue de
termiĩiabile eſt termin? cõis⁊ ſic ꝓggat᷑ maioꝛ
¶ A ſcdaʒ dicitur ꝙ lʒ illa ꝓpõ/pòſſit eſſe ma
ioꝛ ſylli pꝛie ſigure ð medio ſinglariſiue ſylłi
expoſitoꝛij non tamen poteſt eſſe maioꝛ ſylłi
cathegoꝛici pꝛime figure de medio

¶ Dubitat᷑ ſcðo:quõ ſupponit ſub⸗
iectũ illiꝰ ꝓ põnis.Iſti hoĩes currũt.q Dr̃ ;
illð ſubᷣm ſuppõit ꝑſõalr diſcrete ratio eſt qꝛ:
ſubiectu eſt terminus cõis ſumptus cum pꝛo
nomine demõſtratiuo demõſtratiue capto pᷣ
mitiue ſpẽi eiuſdẽ caſus cum eo:ergo ſubiec
tũ ſuppoit diſcrete. Sed ↄtra bhoc ar̃:qꝛ ſub
ſubo illius ſit deſcẽſus copulatiue:ergo ſub⸗
iectum non ſupponit diſcrete. conſequentia
patet peradditionẽ maioꝛis.ſ.ſub nullo ter⸗

re pꝛo pluribus diuiſim.qui ſupponit ꝓ plu⸗
ribus:ſic ꝙ pꝛo quolibʒ illoꝝ pluriũ ſeoꝛſum
ſupponit:vt ſunt termini cões ſingularis nu
meri non collectiui:vt homo aſinus ⁊ bos c.
¶ Sed ↄtra dictã ſolutionem ſecundi argnu⸗
menti arguit᷑ ſic ſubiectũ illud.ſ.iſti bomies
poteſt vere ⁊ affirmatiue pᷣdicari de ꝓnoĩbꝰ
demonſtratiuis quoꝝ vnuʒ non demonſtrat
illa qͥ demonſtrãtur ꝑalið. Nã demonſtrãdo
ſoꝛtẽ platonẽ:iſta eſt vᷣa. iſti ſunt iſti boĩes

Replica

demonſtrando alios ab iſtis duobꝰ iſta eſt

vera:iſti ſunt iſti boĩes:⁊ demonſtrãdo alios
ab iſtis duob?ꝛiſta eſt vera.iſti ſunt iſti boĩes
ergo ſubiectũ illius ꝓpõnis ſupponit ꝓplu⸗
ribus diuiſe. ¶Dicitur ꝙ licet boc cõplexum
ſcʒ iſti boĩes equiuoce ſumptum pꝛedicetur
vere et affirmaſue de pꝛonominibus demõ
ſtratiuis quoꝛũ vnum non demonſtrat illa q̃
demonſtrantur per aliud:non tamen vniuo
ce ſumptum, —

¶ Kirca ſuppõnem determĩatã po⸗
nitur talis regula.Quilibet terminus comu
nis cõiter tentus: ſupponens materialiter
ſimplicitervel perſonaliter:ſup:a quem non
fert᷑ aliqð ſignũ ↄfuſiuũ non ipeditũ ſuppo⸗
nit determiate.¶ Exemplũ de materiali ſup
poſitione:vt ly bomo eſt nomẽ vocale,.¶ Etxẽ

Solutõ.

Mtaſup. nhlboaumt

ponis dð

teriate. ¶

plum de ſuppoſitione ſimplici: vt ly bomo

eſt conceptus mentis.¶ Exemplum de ſup⸗

piſitione perſonali: vt bomo currit.

ymoſolodetennimte ſdii
4 ngnac reritat il ppohit
copponit deterlate iytuͦ ex p⸗
ſiftcit vitas vni? fingularis.
ſegeq ſufficitad venſtateman
auius bone oñtie.boc ſufficita
guetis eiuſce:ſed ad veritat d
ſponut oia ſingulorna i ſuppon
ſoc ft deſceſus: iufeit rentꝛe
lns ppois Hipſa diſtunctind e
iͦſaminfinghlariü reipectu p
. „1 E
lonturtermin ſupioꝛ inſuppon
neodeteriate ſub quo fir delcele
itinsone oſequetieriſte boa
nuntta ſcdegliſs giſti ſunro⸗
ntafseſt veru guoga hn
iſtaſfüctimröne vnl finn
gopenitas illi ngun
nenltns lius fingular
fctac vertare ilis

perregulamprir

,
mlotlounginüfpnten e
em vomimacollectimnterninpig
ner. Kurdepopnluseh fungll tſhi
(Srlilemne nalbeni arſ
ind turſippan i⸗
umdus dimfin. giſinponit ppli⸗
g oqwolbzilorpinniͤ ſeoſin
inn lumtenminicdesfinguhtisnn
ncollecim xt honno afinus : dos/,
ndicti ſolntionen ſecungi argr⸗
vuit ſe ſubiectiͦilud ſiſt bonhs
cre tafinnmninezclen de nbi N
rmims ooy muz non denvonſtn
vonfrimrpalid Mi denofftrido
nonerſta eſt va, iſt iuntiſt boies
Nandoatios dd itis dudd iſn eſ
umtiſtibcies deſtonſt;o fos glif
vodſta cterniſtiſimn tiboſen
iecnü ilius ponsſllhn lu
e(Dicimuf glicetboccc etin

ecſeent
cuivoce ſunptun penſtenn
ies eguino * ni

tamm g inn “

etdetekrittio, i
in ſuppoen dete, ne ſir

vontſonisſipponat H

— De Suppoſitionum Regulis olio cdx vij.

¶ Dicit᷑ notater in regula cõiter tentꝰ quia ſi ſi nõ adderet᷑ ĩmediate illð ſignũ tũeñ opoꝛ
terminꝰ non teneretur cõiter ſʒ diſcrete:tũc terʒ ꝙ tałteriꝰ ſuppõeret ↄfuſe ⁊ diſtributie
talis terminus nõ ſupponeret determinate. vt h̊ oĩs bõẽ aĩal ibi ille teriꝰ aĩal ñ tuppõit
Dr notãter ſupponẽs:qꝛ ſi talis terĩnꝰ nõ ↄfſuſe:diſtribiĩe:qꝛ nꝗ ſeqt imediate tale ſi
ſupponẽt tũc nõ ſuppõeret deterĩate.vt iſte gnũ.Or notãt ñ ĩpedilłᷣ:qꝛ tale ſignũ ĩpe⸗
terminus cbimera ĩ iſta ꝓpõe chĩera currit. diret᷑ ꝑ negatiõeʒ pᷣcedẽtem vłꝑ aliqꝗð eqni⸗
Dr notãter ſupᷣ quẽ ⁊c.qꝛ ſi ſupillũ terĩm ca⸗ nalẽs negatõi:tũc tal teriꝰ ñ ſtaret ↄfuſe ⁊ di
deret ſignũ ↄfuſiuũ nõ ĩpedit tũc tał terinꝰ ſtributie:vt h̊ nõ oĩs bõ currit:ibi ille termiꝰ
nõ ſupponeret deterĩate:ſʒ ↄfuſe tm̃:vel ↄfu hõ ſuppõit ñ ↄfuſe ⁊ͤ diſtributie.ſʒ ſuppõi de
ſe diſtributiue.vt bic oĩs bõ ridet.m̃ aĩal terĩate Dr notãt᷑ ſincatbego:eumaticecaptũ
eſt bõ. Cuiuſſibet boĩs aſinꝰ currit. ſubiecta q; ſi tale ſignũ ñ capꝑet᷑ ſincathegoꝛeumatice
illaꝝ ꝓpõnũ nõ ſupponũt determinate.ſʒ cõ ſʒ materialr vł ſimpliciter: tũe tał teri ñ ſup
fuſe diſtributiue vel ↄfuſe tm̃ ꝑꝑ illa ſignałpᷣ poneret confuſe ⁊ diſtributiue:vt hic ly oĩis
poſita illis ſubiectis ¶ Iñ illud ðꝛ eſſe ſignũ hõ eſt totũ in qtitate:ibi ille terminꝰ hõ nõ
. ↄfuſiuum quod non impeditũ facit terminũ ſupponit cõfuſe ⁊ diſtributĩe ex quo h ignuʒ
Id ſignũ ſupponẽtẽ cõiter cui additur ſupponere con oĩs: nõ capit᷑ ſincatbegoꝛeumatice ſg h tort
fuſfuus fuſe tm̃. vel ſupponere ↄfuſe ⁊ diſtributiuevt oĩs bomo ſuppoit materialiter deteriate
qd non poc ſignũ oĩs nullus: nõ tm̃: pꝛeteria fimilila. rR
fuſuuz ¶ Sed illud ſignũ dicit᷑ ſignũ non ↄluſuum ¶ Secũda regula talis eſt ꝙ qlibʒ Scda rla
qð nõ impeditũ nõ facit terminũ ſupponẽtẽ terminꝰ ſupponẽs cõiter:mat᷑ialr:hmplicit᷑ de nega⸗
cõiter cni addit᷑ ſupponere ↄfuſe tm̃ vel ↄfu vel ꝑſonalr᷑ ſequẽs negationẽ ſiue negantẽ ſi tõe negã
ſe ⁊ diſtributiue.vt aliqͥs:qͥdã:alter:reliquus ue infinitãtẽ:vel ſignu negatiuũ latu vel la⸗ te vel in⸗
are ꝛ t ſimilia. Iñ ſuppoſitũ ñ ðꝛ deterĩata qꝛ ſtat taupꝛa ipſum:dũmõ nõ ĩpediat᷑⁊ ſignificati finitãte.
ſuppo de vno ſolo determinate:ſʒ dicitur iõ deterĩa ue accipiat᷑:ſupponit confuſe diſtributiue. S=S
termiata ta:qꝛ ad veritatẽ illi? ꝓpõnis in qua terinus ¶Dicitur notanter terminus ſupponẽs quia
ſupponit deterĩate qᷓ;tũ ẽ ex ꝑte illi?termini ſi tałterminus nõ ſuppõeret tũc ñ poſſʒ ſup⸗
ſufficit vᷣitas vniꝰ ſingularis. Et rõillius eſt ponere coſfuſe ⁊ diſtributiue.Dicitur notãt
qꝛ qcqͥd ſufficit ad veritatem antecedẽtꝭ ali⸗ cõiter.q; ſi talis teriꝰ ſuppõeret diſcrete:tũc
cuius bone ↄñtie.hoc ſufficit adveritatẽ ↄſe non poſſet ſupponere confuſe ⁊ diſt ributiue
quẽtis eiuſdẽ: ſed ad veritatẽ diſiunctiue in O Dicitur notanter ſequẽs negationẽ:quia ſi
qponũt᷑ oĩa ſingularia ĩ ſupponẽdo illi?terĩ ꝓꝛecederet tũc nõ ſupponeret cõfuſe diſtri
ſub ꝗ fit deſcẽſus:ſufficit veritas vniꝰ ſingu⸗ butiue.ODicitur notanter latã ⁊c:quia ſi ne⸗
laris ꝓpõis.ſʒ ipſa diſiunctiua eſt añs ſũpta gatio non feratur ſupꝛa terminũ:cũc ille ter⸗
cũ ↄſtantia ſingulariũ reſpectu ppõis in qua minꝰ non ſupponit confuſe ⁊ diſtributiue rõ
ponitur terminꝰ ſuꝑioꝛ in ſupponẽdo ſuppo ne illius negationis.O Dr notãt᷑ dũmodo nõ
nẽs deterĩate ſub quo fit deſcẽſus diſiũctiue ĩpediat᷑:qꝛ ſi ipediret᷑ tũc nõ faceret terimſu
vt iſtius bone ↄſequẽtie:iſte bõ currit vł iſte pꝛa quẽ caderet ſtare confuſe et diſtributiu-
bõ currit. ⁊ ſic de alijs viſti ſunt oẽs boĩes:x Dicit᷑ notãter ⁊ ſignificatiue accipiat᷑:qꝛ ſi
bõ currit. añs eſt verũ quo l pᷣmã eiꝰ partẽ ñ acciperet᷑ ſignificatiue ſʒ materiatr vł ſim⸗
q eſt difũctiua rõne vniỹ fingularis ppõnis pliciter: tũeno faceret terminũ ſtare ofuſe æ
ergo veritas illius ſingularis ꝓpoſitionis. diſtributiue. Erẽplũ bui regule ð terio ſup
ſufficit ad veritatẽ illi? ꝓpæĩtionis que eſt ponẽte matialr:vt nomẽ vocale ꝙ ñ ẽ ly bõ
ↄñs.ſ.hõ currit.per regulam pꝛius allegatã ẽ ſcðe declinatiõis Exẽplũ de ſuppõe ſimpli
(cli vt ocept?mẽt qͥ nõẽ ly bõ eſt ſinglar ↄce
haia ſup ¶ Circa ſuppoſitionẽ cõfuſaʒ ⁊ di pti:vł ↄceptꝰ mẽti qͥ ñ ẽ ly bõ eſt ↄcept cõis
hoſitidis ſtributiuã ponuũtaliq rłe qᷓʒpᷣma talis ẽ Oĩs Exẽplũ de ſuppõne pſonali:vt bomo non eſt

cofnſe di terĩn? cõis cõiter tentꝰ ſuppõnẽs materialr aſinus:vel bomo qͥ nõ eſt aſinus ẽaĩal.

ſtributi ſimpti vel ꝑſonatr:cui addit᷑ imediate ſignũ

ee regu⸗ vle affirmatiuũ nõ ĩpeditũ:⁊ ſincatbegoꝛeu ¶ Motãdũ eſt pꝛĩo negatio vt ad Differut

hoſgno matice captũ:ſupponit ↄfuſen diſtributiue. ꝓpoſitũ ſuf. ſignũ qðᷣẽ purũ ſincathegoꝛcu negatiot:
n affir Exẽplu de ſuppone materiali: vtoẽ ly bõ eſt ma: hõ aũt eſt copla ꝓpõne rõnę cuiꝰ ad veri ſignus ne
natiuo nomẽ vocale. Exẽplũ de ſnppõne ſimplici.vt tatẽ ꝓpõnis cathegoꝛice ĩ qua ponit᷑ dimo⸗ gatiuum.
oẽ ly hõ eſt ↄceptꝰ mẽtꝭ Exẽplum de ꝑſonali ſupꝛa copulãpᷣncipalẽ vł pncipalioꝛẽ ꝑteʒ

yt oĩs bõ currit. ¶ Of notater immediatłiq; fera redrat peciſe , vnum extremi „ nul

8

quid ne⸗

gatio ne/ ſis.Et ẽ duplex negatio.ſ.negãs ⁊ infinitãs.
gãs ⁊ ne⸗ Negatio negans eſt negatio qͥ fert᷑ ſupꝛa co⸗
gatio in⸗ pulã pᷣncipalẽ ꝓpõis:vel pꝛincipalioꝛẽ partẽ
tinitans. copule. ¶ Ded negatiò infinirâs eſt negatio
que nõ fert᷑ ſupꝛa copulã pꝛincipalẽ nec pꝛin

Cractatus
lo ſuppõat vłqͥ; extrema ſupponãt pꝛo diuer infinitatꝰ vtute negatõis infinitãtis nõ ĩpe

cipalioꝛẽ ꝑtẽ eius:ſed ſupꝛa coplaz minꝰpꝛici

palẽ q̃ reſtringit terim a ꝑte ſubi poñituʒ. vel

a ꝑte pᷣdicatipoſitũ ¶ Sʒ ſignũ negatiĩʒ ẽ ter

minꝰ icludẽs negatõeʒ ⁊ terim cathegoꝛeũa

Qunch
modis i⸗
pedtt᷑ ne⸗
gatio a di
ſtributõe

Pꝛio.
Ecðo
Tertio.

q̃d ſuppo
fitõ colle
ctiua

Quarto.

Quid ſig
num ſup⸗
poſitiõis
et reſtric
tionis

Quinto .

ticũ:vt nihil.Ex iſto ptʒ ꝙ iſte terminꝰ null⸗
non pꝛopꝛie vocat᷑ ſignũ negatiuũ:ſʒ magis
negatio:ſed large capiẽdo ſignũ negatinũvt
ſub cõpꝛehẽdit illũ teriʒ negatio bñ poſſet
dici fignũ negatiunũ

¶ Motãdũ eſt ſecũdo q; negatio qͥn
qʒ modis põt ĩpediri ꝙ nõ ʒiſtribuat termiʒ
cõem ſeq̃nteʒ:vel faciat terim diſtributiuũ ñ
diſtributũ. Pꝛĩo mõ ꝑ aliã negationẽ:vt hic.

nullłꝰ bomo nõ ẽ aĩal.iſte teri? aĩal nõ ſuppeœ

nit cõfuſe et diſtributiue ſʒ ↄfuſe tm̃. Scðoꝰ
impedit᷑ ꝑ ſignũ diſtributiuũ ⁊ affir̃atiuũ t
G nullus bomo eſt om̃e aĩal:ibiaĩal nõ ſtatcõ
ſuſe a diſtributiue ſed confuſe tm̃.¶ Tertioꝰ
impeditur per ſignuʒ collectiuuzʒ:vt bic non
omnes apoſtoli dei ſũt duodeciʒ· di apoſtoli
dei nõ ſupponit ↄfuſe ⁊ diſtributĩe ſed ↄfuſe
tm̃ ſiue ſuppõe collectiua Uñ ſuppoſitõ colle
ctiua eſt teriꝰ ſupponẽs materiłr:perſonalr
vł ſimplicit᷑ ↄfuie bñs pła ſuppoſita ſub quo
põt fieri deſcẽſus copłatim. ⁊ iſta ſuppoſitio

ↄtinet᷑ ſub ſuppoſitione cõfuſa tm̃.¶ Quarto

impedit᷑ ꝑ ſpale ſignũ ſuppõnis ⁊ reſtrictõis
ſicut ſũt ſig alietatiſ comparatiu ſuperlatiu⸗
copla pꝛedicamenti vbi.et copła pᷣdicameyti
qñ.Exẽplũ.vt nõali ab boĩe currit:bi boĩe
non ſtat cõfuſe ⁊ diſtributĩie. Silr nõ bodie
⁊ beri audiui miſſazx.ibi iſte actũs miſſaʒ ſup
ponit ↄfuſe.Sili non bis bibi vitũ:lbi vinũ
ſupponit ↄfuſe tm̃̃. ¶ Uñ ſuppynis e reſtric⸗
tiõis ẽ ſignũ qð additũ terĩo cõi fac ipʒʒ cto
ſupponere: aggregatũ ex illo ſigno ⁊ terĩo
cõi cui terĩo addit᷑ taqᷓ; ðterĩabili accipit᷑ vni
ca acceptõe. ¶ Quĩtoꝰ impedit᷑ negatio ꝑ ſi
ſingłariſantia ſiẽ ſũt ꝓnoĩa demõſtratina p⸗
mitiue ſpeciei demõſtratĩe capta. Exẽplũ:vt
ſoꝛtes nõ eſt iſte hõ.ibi ille terꝰ bõ nõ ſuppo

dite ſuppõitofuſe ⁊ diſtributiue. dr̃ notãter
cõit᷑ ſupponẽs ꝑꝑterios ſupponẽtes diſcre⸗
te.vt ens qð nõ eſt ſoꝛtes currit.ibi ille terĩ⸗
ſoꝛtes nõ diſtribuit᷑.dr̃ notãt᷑ nõ ĩpedite: qꝛ
ſi talis negatio ĩpediret᷑ tũc rõe illiꝰ negati⸗
onis talis terꝰ nõ ſupponeret ↄfuſe ⁊ diſtri
butiue.vt bic bõ qͥ nõ ẽ oĩs bhõ currit.ibi iſte
terinꝰ bõ poſitꝰ pꝰ illã negationẽ nõ:nõ ſi up
ponit ↄſuſe diſtributiue.vñ teriꝰ infinitatꝰ
in ꝓpoſito ðꝛ teriꝰ cathegoꝛenmaticꝰ qͥ ſeqͥ
negationẽ explicite vlłĩplicite poñtã añivᷣbũ
qð nõẽ copula pᷣncipał reſtrictiue ſe tenens
Etxẽplũvbi teriꝰ infinitatꝰ ſeqͥ negationem
explicite poſitã añ bũ:vt nõ bõ currit.i.ẽs
qð non eſt hõ currit.d̃ notãter cath egoꝛeu
maticꝰ qꝛ ſincathegoꝛeuma nõ infinitat᷑.dĩr
not ãter qͥ ſeq? qꝛ ſi talis terinꝰ nõ ſeqrẽt᷑ ne
gationẽ inſinitãtẽ:tũc nõ infinitaret᷑.nec ẽt
ſupponeret ↄfuſe ⁊ diſtributiue: vt ſoꝛtes iqͥ
bõ non eſt currit.Et iſto pʒ ꝙ dꝛĩa eſt inter
terĩm infinitũ.⁊ terĩm infinitatũ:qꝛ terĩnus
infinitꝰ eſt qdã cõplexũ ſiue negatio addi⸗
ta alicui terio ꝑ modũ deterĩatõis. Sʒ teriꝰ
infinitatꝰ eſt terĩnꝰ incõplexꝰ vel cõplexus.
ſequẽs xbũ ⁊ negationẽ infinitãtẽ. Vti iſta
orone aſinꝰ qͥ nõ eſt hõ currit.ibi boc totũ qͥ
nõ eſt bõ eſt teriꝰ infinitꝰ.⁊ ille terĩnꝰ bõ ẽ
terĩnꝰ infinitatus

¶ Lertia reglła talis eſt.quilibʒ ter
minꝰ ſupponẽs coĩter materialłr ⁊ ſimphi.vel
ꝑſonalr ſequẽs ↄꝑatiuũ ↄpꝑatiue tentũ rectꝰ
ab eo ex vi ↄꝑationis:aut teriꝰ ſeq̃ns ſuꝑlati
uũ rect? ab eo ex vi ꝑtitionis dũmodo ↄpati
uus ⁊ ſuꝑlatiu non ipediat᷑ ꝑ alið ſignũ di⸗
ſtributiuuzʒ:ſupponit confuſe ⁊ diſtributiue:
vt ſoꝛtes eſt foꝛtioꝛ boĩe ⁊ ſoꝛtes eſt foꝛtiſſi⸗
mꝰ hoĩʒ.ibi tã ille abltũs bomĩe qᷓ ille gtũs
boĩm ſupponũt gruſe ⁊ diſtribntiue. ¶ Dicit᷑
notãter ſequẽs ⁊c.ꝛ ſi talł teriꝰ non ſeq̃retur
ↄꝑatiuuʒ ⁊ ſuꝑlaxiuũ ſʒ pᷣcederet:tũc ñ ſuppo
neret ↄfuſe Adiſtributie.Exẽplũ:vt aĩal boĩe
foꝛtiꝰeſt.Silr aĩal hoĩʒ foꝛtiſſimũ currit.ibi
ille abltũs hoie ⁊ ille gtũs boĩm non ſu
nũt ↄfuſe ⁊ diſtributiue ex quo non ſequũtur
oↄpꝑatiuũ ⁊ ſuꝑlatiuũ:ſʒ ſupponũt determĩate
ODicit᷑w᷑ notanter rectꝰ ac.qꝛ ſi teriꝰ non r̃ge⸗

Queſtio. nit ↄfuſe ⁊ diſtributie ſ diſcrete.¶ Sʒ qrerz ret᷑ ex vi ↄꝑationis:⁊ teriꝰ ſequẽs ſuꝑlatiuũ

Solutio ꝑpõ exñs oĩs hõcurrit.¶ Dicit᷑ iꝑ nomſuppõit nũt ↄfuſe

aliqͥs quõ ſuppõit ſubᷣm buiꝰ ꝓpõnis nullus

Coꝛrela⸗ qꝛ hoc totũ eſt ſubᷣm:bõ exñs oĩis bomo.⁊ il⸗

rium

lud nõ vᷣificatur de aliqꝰ. ¶ Ex dicta rla ſeqᷣt
coꝛrelarie q qlibet teriꝰ cõis cõit᷑ ſupponẽs

ſ regat᷑ ex vi ꝑtitoĩs:tũc tales terĩ ñ ſuppo⸗
⁊ diſtributĩe ratione ↄꝑatiui ⁊ ſuꝑ⸗
latiui:vt ſor.ẽ plẽioꝛ vino platone.vel ſoꝛtes
ẽ plẽiſſimꝰ vino boĩm:ibi ly vĩo ñ diſtribuit
q; fon regit᷑ a ↄꝑatiuo ex vi ↄꝑationis neca

narta t rnt glon
9 lenit rpt F
ftie jns e:x
Quis ter Meſpon e ſignüf ipea
minus in leſiice reri mpolt ſul.
finitatus iitati ere ft ab afinon
tihlr elee ifmibutt
ſo ſuppolt ziſend⸗ neg
õ ſi
ſnetie etli dicder ein
,ſrtutentſoneni
illeteri aial i ſupponi⸗
Differuk n deiliydictos dit hſet
termin? ſden ̈ zne cc. Gſfitat⸗
inkini urnecite Pponedc. g. nen
tui 5 agtll dictöe ? n mechite ppon
⁊termi okele t.
ifinitan, poperetluſe diſtotie.

Tertia re
gula de

compara
tiuo ⁊ ſu⸗

7

perla.

labafivo ibiille abltüs aiare
ſodbo dit ſupponit ofuſe⸗
gnoͤregik abilla dictöemedi.
ſtab.(D no.ſeqns: g ſitat d
cegeret dictoez regete: tc ñſu
ſer diſtributie yt b ſoꝛ ab boie
ſuppot ofuſe ? diftributie.ß de
ſot.di;no jpegiafir ſi ipedr
hoperet ofuſe t oiſtniburie: rt ſo⸗
hcie billle ablcüs boieñ ſuppo⸗
Atnbie teriate alie grrenle
Nchrige feut declarate ſut int
ABrüeñſplein iſtarlal
nitsftdiſrtibuetes ſ ipediunt
pregmion⸗ dcedẽtẽ: qe in iſta
Nabboie ly boie eq bñ oiſtnidn

llminede detcniati⸗ vnica a
en ciſuo deteriabilitq eoden
ucd⸗ coneracioris.

niicponesniſr im⸗ velge

eqlibet

ſnein
hte

nn ſoſs gdure,inn end
mmalcriminfintring tefins uftin

aAicöhleri fuenegeno acc, Tent

triogmoci deterintds Szteni ie

cttenim imöpet del cipienns.
Na negmmone infinttite, Diiſtn
n net böanmt idi boeoti
eſtteni infinit) illeterind boe
fimitatus

uaregk⸗ begunnt
onee coiter materil finpkr vel
is Patiui oetir temti rert) ,inte
Mmionigant terd ſeänsſihlni ,
coet digtitiotis dindto t
Nin non ipediat galifignu de
zAupponit coniuſen diſtrorie
fortio: boe ſoneseſ fon 1
diti ilezolteis bonſeißlli giis
git uſe ditbitie i
ern: teri non ſetetur
cques cA: its ter noy.
niͦsöeeterertief ſh⸗
* ie Etegli ail baſt
*& foriſtmu ani

Ue
Glude

Ctnm

De ſuppoſitionũ regults
terminns ſupꝛa quem cadix nõ ſuppõeret cõi

ſuꝑlatiuo etvi ꝑtitõis.O Dr̃ notãter ñ ĩpedi⸗
tꝰ:qꝛ ſi ↄꝑatiui ⁊ ſuꝑlatiui ĩpedirent᷑ tũc terĩ
eos ſeqntes ẽt ex pᷣdict viribꝰ recti ñ ſtarent
ↄfuſe ⁊ diſtributiue.Exẽplũ:vt ſoꝛtes ẽ foꝛti
oꝛ oĩ hoĩe.Silr᷑ ſoꝛtes ẽ foꝛtiſſimꝰ oĩm boĩm
ibi ille abltũs hoĩe:⁊ ille gtũs hboĩm ñ ſuppo
nüut ↄfuſe ⁊ diſtributiue:ſed determinate.
¶ QAuarta rła talis ẽ qlibet terĩnꝰ
pponẽs mãlit᷑ ſimpłrvł ꝑſonalr cõit᷑ rectꝰa

loſigniſ dictõe ĩpoꝛtãte diuerſitatẽ yl alietatẽ medi
diuerſita ante pponea vel ab:ſeqns eã: vel ſequẽs non
tis.ſ.dſt iqẽ:vłaliqð ↄſñiłe ſignũ ſi ĩpeditũ vł in ĩpedi⸗

Dide

i mno trũ circa talẽ terĩiz ſuppõit ↄfuſe ⁊ diſtributĩe
em.

Exẽplũ vt ſoꝛtes dĩ̃t ab aſino ibi ille abltũs
afino ſuppõit ↄfuſe ⁊ diſtributiue.¶ Dr notã
ter rectꝰ ac.qꝛ ſi tałterinꝰñ negaret᷑ a tali di

ctõne:tũc rõe illiꝰ dictõis nõ ſupponẽt ↄfuſe

1 diſtributie: vt ſoꝛtes differẽſ abaſino ẽ aĩal
ibi ille teriꝰ aĩal ñ ſupponit ↄfuſe ⁊ diſtribu⸗

ter mediate pᷣpõne ⁊c.qꝛ ſi tał teriꝰ regeret᷑
a tali dictõe ⁊ ñ mediãte pᷣpõne tali:tũc ñ ſup
poneret ↄfuſe ⁊ diſtributie:vt ſoꝛ.dr̃t aia rõa
li. ab aſino.ibi ille abltũs aĩa rõali qͥ regit᷑ ab
illobo dr̃t ñ ſupponit ↄfuſe ⁊ diſtributie:ex
q nõ regit᷑ ab illa dictõe mediãte tali pᷣpõe a

yVl ab. ¶ Of no.ſeq̃ns:q; ſi tal dictõ ſic recta pᷣ

cederet dictõeʒ regẽtẽ:tũc ñ ſupponerʒ ↄfu⸗
ſe ⁊ diſtributĩe vt h ſoꝛ.ab boĩe dr̃t ibi boĩe ñ
ſuppõit ↄfuſe ⁊ diſtributĩe:ſʒ deterĩate.¶ Dr
nota. dũꝰ nõ ĩpediat᷑:q; ſi ipediret᷑ tũc ñ ſup⸗
poneret ↄfuſe ⁊ diſtributie:vt ſoꝛ.dr̃t ab om̃i
boie.ibi ille abltũs hoĩe ñ ſupponit ↄfuſe et
diſtributĩe. ſʒ ðterĩate alie ꝑticule.ſut eodẽꝰ
declarãde ſicut declarate ſut in rłis pᷣcedẽti⸗

bᷣ. ¶ Unũ ẽ iñ ſpale in iſta rla.ſ.ꝙ pᷣdicte di⸗

ctiões ſic diſtribuẽtes ñ ĩpediunt᷑ a diſtribuẽ

do ꝑ negationẽ pᷣcedẽtẽ:qꝛ in iſta ꝓpõe ſoꝛ.ñ
dft ab hoiĩe ly boĩe eqͥ bñoiſtribuit᷑ ſiẽ in ſua

Idictoꝛia:qð ẽ deterĩatio vnica acceptõe ac⸗

qnnta rla cepta cũ ſuo deteriabili:q eodẽ mõ dʒ ſuppo
de dictoi nere in ambabꝰ contradioꝛijs.

tiuis.

2

bus exce⸗ ¶ Quita rła talis ẽ qlibet teriꝰ cõi⸗

prims et rem Jfunbonés min ſimp ſeſup
fanplica⸗ dent ſupponẽs mãir ſimpſir vel ꝑſonalit᷑:ſup

quẽ cadit dictio exceptia:vel reduplicatiua:
nõ ĩpedita ſupponit ↄfuſe a diſtributĩe. Exẽ⸗
plũvt oẽ aĩal pᷣter hoĩeʒ ẽ irrõale.ibi ille teri
iꝰ hoĩez ſuppõit ↄfuſe ⁊ diſtributiue.Silr h
oĩs hõ inqtũ aĩal rõale ẽ rinibilł. ibi ille teri⸗

aĩial rõnale ſupponit ↄfuiſe a diſtributiue. Et

ſicut dat exẽplu de ſuppõne ꝑſonali:ita ð mã
lia ſimplici dari poteſt. ¶¶ Dicit᷑ notãter non
impedita. qꝛ tale ſignum impedireturotune

Folio cxxviij

fuſe ⁊ diſtributiue: vt ſic dicẽdo om̃e animal

ſuppõit conſijſe diſt ibutine lʒ ſequatur ſi⸗
gnu exceptiun ex quo illud ſignũ impedit᷑ x

ꝓpꝛie impediat᷑ ꝑ aliqð pᷣcedẽs ipſum nõ ca⸗
dens ſupꝛa copulã: tñ bñ põt impediri ꝑali⸗
quod quod ſequitur ipſum ⁊ tñ pᷣcedat terim
ſupꝛa quẽ caderet dictõ exceptiavł ſignũ ſup
põnis vł reſtrictõis vt patuit in exẽplo dato

2

p̃ter oẽm boĩem currit.ibi ille actũs boẽʒ nõ

ſignũ vle ſequẽs.¶ Eñ licet ſignũ exceptinuu
Aquõlibz alið ignd ſuppõis ⁊ reſtrictõis nõ Notabite

¶¶ Sexta regula talis eſt. Quilʒ ter Serta te
minꝰſupponẽs mat᷑ialr cõit᷑ fimplr vel pᷣſoali gula de ſt

ter exſis pᷣdicatũ ꝓpõis exluſiue expõibilis
gfa alietatꝭ.circa quã dictõ excluſiua ñ ĩpedi

ne extia
pᷣdicato

tur:vel ſequẽs ſã dicti neʒ fine ĩmediate ꝑ excinuᷣue

modũ caſualł illiꝰꝓpõis.dũmõm̃ ĩpediat᷑ non

tiue rõe illiꝰ dictõis dr̃t lʒ ſeq̃tur eã.ꝗ Dr no ſuppõii ↄfuſe ⁊ diſtributiue.Exemplũ:vt tm̃

aĩal ẽ bõ.ibi ille fibõ ſupponit ↄfuſe ⁊ diſtri
butĩe.Siltr iſte ẽ ſine pedibꝰ ibi ille ablatiuꝰ
pedibꝰ ſuppõit ↄfuſe ⁊ diſtributĩe rõne illiꝰ

dictiõis ſine.Silłr iſte eſt extra domũ.ibi ille
teriꝰ domũ ſuppõit ↄfuſe ⁊ diſtributĩe rõe il⸗

li dictiõi extra.O Of̃ notãter in rla exponi
bilis gfa alietatꝭ:qꝛ ſi tał ꝓpõ excluſinas non

expõere gr̃a alietatꝭ: non oꝑteret pᷣdicatum
ſuppõre ↄfuſe et diſtributĩe.vt tm̃ qͥnq; ſũt
pᷣdicabilia.O Dr̃ ẽt notãt᷑ dũmodo non ĩpedi
atur:qꝛ ſi ipediret᷑ ꝑ alið ſignũ:tũc non opoꝛ
teret talẽ termiz ſupponere ↄfuſe ⁊ diſtribu
tiue ratione talis dictionis.Alie ꝑticłe eodẽ
mꝰexponũt᷑ ſicut iu rla pᷣcedẽti.

¶ Septima rlła talis eſt.Quilʒ ter⸗
minꝰ coĩt᷑ tẽtꝰ ſupponẽs materialr:ſimptr vł
ꝑſoalłr:ſeqᷣns teriz includẽtẽ negatoẽz expli
cite vł ĩplicite cũ q ↄſtruit᷑ oũmꝰille teriꝰ nõ
ipediat ſꝑpõit ↄfuſe ⁊ diſtributĩe:vt iſte ca
ret viſu.ibiille abltũs viſu ſupponit ↄfuſe
diſtributiue ratione illiꝰ dictionis carʒ Silr
iſti terĩ pᷣuatiuũ:ſpoliatꝰ:cecꝰ:ignoꝛo:neſcio
nego:a eoꝝ ſiles faciũt terminu ſeq̃ntẽ cum
eis conſtructuʒ ſupponere ↄfuſe ⁊ diſtributi
ue dummodo non impediãtur per aliquod ſi
gnum confuſiuum

¶ Octaua regula talis eſt oĩs ter⸗
minus communiter tentus ſupponẽs mat᷑ia
liser: ſimpliciter vel perſonalr:ſequẽs aduer
bia ſimilitudinis.ſ.ita⁊ ficutꝰmediãte poſiti
uo gradu:rectusa talibus ratione comꝑatõ
nis in ſilitudine non impedita circa talem

Septia⸗
regula 5
termino
icludẽte

negatoes

Octaua
regula
itaa flcut

+£

Pꝛia rla

ſuppõnis ſ

cõfuſe tã

tuz de ſi; ſj⸗
vniuerſa⸗RN
li affirma ⸗

tiuo

eſt foꝛtes eſt albioꝛ aſino.⁊ ibi ille abltũs aſi⸗
no ſuppõit ↄfuſe⁊ diſtributiue: vt ptʒz per re⸗

CTractatus

terminũ:ſuppõit oↄfuſe diſtributiue.Exẽplũ
vt ſoꝛtes eſt ita albꝰſicut hõ.ibi ille terminus

bomo ſupponit confuſe diſtributie ¶ Dr no

tanter mediãte poſitiuo:qꝛ ſi nõ poneret᷑ po⸗
ſitiu:tũc nõ ponerenip tał tełminꝰ ſuppõe⸗
ret cõfuſe ⁊ diſtributiue:vt h. ſoꝛtes loqᷣt᷑ ſiẽ
aliqͥs hõ.ibi ille terminꝰ bõ nõ ſuppõit cõfu⸗
ſe ⁊ diſtributiue.¶ Dr̃ notãter rect?ac.qꝛ ſi ta
lis terminꝰnõ regeret᷑ atali aduerbio:tũc nõ
ſupponeret confuſe ⁊ diſtributiue rõe illisad
uer bij: vt bic ſoꝛtes eſt ita albꝰncut bomo fu⸗
giẽs lupũ.ibi ille actũs lupũ non ſuppõit cõ
fnuſe ⁊ diſtributĩe ex q nõ regit᷑ ab illo aduer
bio ex vi cõꝑatiõis in filitudſie. Unde ſenſus
illius ꝓpõnis:ſoꝛtes eſt ita albus ſicut bomo
⁊ille foꝛtes es cuilibʒ homini ſimiliter albuſ
Et ſicnt dictum eſt de aduerbijs ſimilitudis
ita dicendum eſt de illa dictjone c;: ꝙ ipſa ſü
pta cũ ↄꝑatiuo:dũ modo non ĩpediat᷑ faẽ ter
minũ ſequẽtẽ eã ſůpponere cõfuſe ⁊ diſtribu
tiue:vt hic:ſoꝛtes eſt magis albus quam aſis

nus: ibi ille terminus aſinus ſupponit con

fuſe ⁊ diſtributiue.Et ſenſus illis pꝛopõnis

2

guls pꝛius allegatam de compar aꝛinis

D Irca ſuppoſitionẽ ofu⸗

¶Biñ illd fignũ ðꝛ ferri ſupꝛa copulã qð poſi
tuũ anñ copula diſtribui terim qͥ nõ eſt deteria

tio accepta vnica acceptõe cũ ſuo deteriabi⸗
li. Sʒ illð ſignũ nõ fert᷑ ſupꝛa copulã qð po⸗
fitũ eſt poſt copulã:vel diſtribuit terĩm q eſt
deteriatio accepta vnica acceptiõe cũ ſuo de
terĩabili:ſit ſoꝛtes vidẽs oẽm hoĩem currit.

ibi ill ſignũ oeẽʒz: diſtribuit illũ teriz boĩeʒ qᷣ

accipit᷑ vnica acceptiõe cũ ſuo deterĩabili.ſ.
cũ iſto ↄplero ſoꝛtes vidẽs.iõ illud ſignũ nõ
cadit ſupꝛa copulã.¶ Eñ ille terĩnꝰ ðꝛ eẽ de⸗
terĩatio accepta vnica acceptiõe cũ ſuo dᷣter
minabili:qͥ eſt determinatio poſita poſt ſunʒ
deterĩabile.⁊ totũ aggregatũ ex deterĩatõe
⁊ deterĩabili ſe hñsvt ſuppoſitũ vl ſuppoſita
ſupponit. vna ſuppõne ꝓillo vel illis ad qð
vel adqͥ reſtringit᷑ ꝑ deteriationẽ vt aſinus
cuiuſſʒ boĩs currit.ibi ille teriꝰ boĩs ẽ deter
minatio ſumpta vnica acceptõe cũ ſuo deter
miĩabili.⁊ ille teriꝰ aſinꝰ ꝓ nullo ſi upponere
põt: niſi ꝓ illo ad qð reſtrigitur ꝑ talẽ terim
ſ.cuiuſſlibet boĩs.¶ Sed illa deteriatio uon
accipit᷑ vnica acceptiõe cuʒ ſuo deterĩabili q
ponit᷑ añ ſuũ deterĩabile et aggregatuzʒ ⁊ de
termĩatione ⁊ deteriabili nõ ſupponit vnica
ſuppõne.vt cuiuflʒ hoĩs qͥlibet afinꝰ currit:
ibi illa deterĩatio boĩs accipit᷑ alia acceptõe

ꝙᷓ ille terĩnꝰ añnꝰ. Dr notãter in rła nõ di⸗

,s oluſe 4 .
u liißi⸗ ui
,s cd
Qñ fignã Latull, 43 ponks mate⸗
copuls er ecg e nal geqte actu n
IR n0, (an ntenioris: non!
iſe ſenſue⸗ negatione.d
eriliu of il vſi⸗
figce zufre actus per t
giung duinotalis into
zvvottat’ dan, 1o
Que ſit Eho tofeſe t cogno o⸗
terĩatõvi n enſippon corſuceri
ea accep⸗ Pae Zeroappeto tel 9 .
toe cii de 7 ocd eox eticipis: faciunt
teriabili Mνρρααistectos ſuppon
itse etub eis ectos in⸗
que non. meenes tc flalistenmin ze
ſgereta ge poſt no ti ſappe
ſetk,bicboiencognnen
nihoſc;no ſipponit fule tii ſ
(di votater foꝛmal c. q ſit

nofon ſignificaret talẽ actü to
eauaretüc no opporterer pte
eon ab eo rect/ ſupponeret of
urerbüeſt:no vr eſt plura copr
gufict oẽm acti: ſed qꝛ non ſige
ert adeqte actu aie:ſy ſignific⸗
Malia entia. ideotermin ſeg

Vſam tm̃ ſunt alique regule no ſtribiuꝰ aliũde:q; ſi diſtribueret᷑ tũc nõ ſta⸗
ſtande. Quarum pꝛima talis ẽ ret ↄfuſe tm̃.vt bic: cuiuſſʒ boĩs qlibet aſinꝰ
KA Quilibet terminus cõis cõit currit ODf notãter 790 ſit relatiuũ gramg
NRWEſtentus matialr ſimpliciter vł ticale:qꝛ ſi eſſet relatiuũ grãmaticale tũc nõ
pſonalr:ſeques mediate ſignum vniuerſale oppoꝛteret ꝙ ſupponeret ↄfuſe tm̃.vt h̊ oĩis
affirmatinuz latum ſupꝛa copulam dumõ il⸗ bõ eſt ipᷣemet.ibi illud relatiuũ grãmaticale
le terminꝰ? non ſit aliunde diſtributꝰ: nec ſit ſ.ipſemet nõ ſupponit ↄfuſe tm̃: ſed confuſe
relatiuũ grãmaticale ſupponi ↄfuſe tm̃. Exẽ⸗ ⁊ diſtributiue.
plũ:vt cinnſlibet bominis aſinus currit ibi il
le terminus aſinus ſupponit confuſe tantum

¶ Scðdajrregula talis eſt:q quilibet Scda ma
terinꝰ cõis cõiter tentus ſupponẽs materia de ſubo p

ſeſt: abeorect; no ſupponit.
ſteillius pbi eſt. ¶ Of notater
leenorio:ꝛ ybꝛ fignificantla a⸗
geroꝛis no faciiit termini ſne
ſiſa verba video audio (Dim⸗
neltene negatione⸗ ſitalis d
teneggtione: tuͦ kermin? ſeqn
fryinſe antü.ſed confuſet diſtr
omnotü : neſcio bolem. ibiil

Bilrr oĩs bomo eſt aĩal: ibi ille teriꝰ aĩal ſup⸗ liter:ſimpliciter melgiohalieen exñs ſubum põnis ex⸗ ene lermin? boiem Ppppon
ponit ↄfuſe tm̃.¶ Dr notãter ſeqͥns:quia ſi ta ꝓpõnis excluſiue a irmatiue. erponibił gr̃a cluſiue af dne.CDi notanten fecgui
Horermings non ſequeret᷑ ſignuvłe tũc non alietat.nõ diſtributꝰ ꝑ aliqdð ſignũ diſtribu⸗ firmatie. kanius ſegeretur apte ante.
opoꝛteret ꝙ talis terminꝰ ſupponeret ↄfuſe tiuũ ſupponit ↄfne tm̃:vt tm̃ alal eſt hõ: ibi eſtetchtalls tenmin⸗ ers
tm̃:vt bic:boĩcʒ qͥlibʒ aſinꝰvidet ibi ille accu ille terminꝰ aĩal ſi upponit ↄfule tm̃.O Dr no gilrer determiate: r 5
ſatiuꝰ boĩem nõſuppõit ↄfuſe tm̃.¶ Dicit᷑ no tãter exñs ſi ubiectu: q; ſi eẽt pdicatũ ſuppo⸗ nerſignificiig ren zle
tãt᷑ mediate:q; ſi ſeqret᷑ imediate ⁊ poneret᷑ neret ↄfuſe ⁊ diſtributiue.¶ Dr̃ notanteraf⸗ Aifcret neinquz deig talis
in eodẽ caſu cũ ſigno:tũc ſtarʒ ↄfuſe ⁊ diſtri firmatiue:qꝛ ſi ubiectũ negatiue qñ negatio gliſuponerer ofuſa otak traff
butĩe:vt cuiuſſibʒ boĩs oculus eſt dexter.ibi pꝛeponitur toti ꝓponi ſupponit confuſe et gagitelentin boj eim vr ſoꝛte
boiĩs diſtribuit. ¶ Dicit nott affirmatiuum diſtributiue. ¶ Dr not ãter exponibilis ⁊c.qꝛ ti regka Neley biille adi
qꝛ ſi tale ſign eſſet negatiuũ:tũc tałteriꝰſta ſi taliſ ꝓpõ exponeret᷑ gka pluralitatis unc girſtüntii, e poſt ab bmöld
ret ↄfuſe et diſtributiue ¶ Dr̃ notãt᷑ latũ ⁊oqꝛ ſubiectũ ſit upponeret determinate: 1 pdicatũ e d; notzt appontt ofoſetn
ſi tale ſignũ nõoferat᷑ ſupᷣ copulã:tũc nõ opoꝛ confuſe tm̃:vt tantũ qͥnq; ſunt pꝛedicabilia. Plektune en dämön *
teret ꝙ tał teriꝰ mediate ſeqᷣns ſuppõat ofu⸗ ¶ Dicit᷑ notanter non diſtributus ?c. qꝛ ſi ta⸗ ſragtoſe oporteret oi
ſe tm̃:vt bic ſoꝛtes vidẽs oẽʒ boĩeʒ ẽ aĩal.ibi lis tgrminꝰ diſtribueret᷑: tũc nõ fupponeret er e ſtarer

ille terminus animal ſupponit deterininate, cõſule tantum: vt tantũ omne glal eſt bõ. ibi

$●

ſrigirurptaſe dej,
deisGeig Ptale terinn

ls.E Dei ila detenigtoren
achtſecz ſodertſitll
lm dererinleet ggregatuzede
One:? deteriabilin lipponit nice
rt iuſz dois olibetafinn anit
geriatio bois cigit aligareentde
inafin,CDi voräterin tanödi
aliüde:ge ſ diſtnibveret tie noͤſtu
tm. n biccuinſzbois lbbetafi
Nnoriter? noͦſtrehgriui ging
eſſet relriui gumticgletit n
cſupponeret fſeti. hois
etidiilud reiatin gränancale
ſupponit giuſetin ſel confuſe

negi talis eſth gulibet Ei
citer temus ſuppopes nneri
* liter erſs ſlbun 1

liciter e glonal afͤeſinn
alſetffmir lndli⸗
ͤmindu ,le oleb
Wonnmi D 6
mit Ge ti Ntt alal Rd
n apont ,letß Oin
ni ſcetdtani ſpe⸗/
aturiue⸗0Di Molaſe n
nn eggtheen eh

ſe

=

we

deret negationẽ:

De ſuppoſitionũ regulis

aial nõ ſtat ofuſe tm̃:ſʒ ↄfuſe diſtributine.

¶ Certia rła talis ẽ:q quilibʒ terĩꝰ
cõis cõiter tentꝰ ſupponẽs materiatr ſimpli
citer vel ꝑſonaliter ſequẽs dictionẽ impoꝛ⸗
tantẽ foꝛmalit᷑ ⁊ adeq̃te actũ appetitus intel
lectꝰ vel ſenſus interioꝛis:⁊ non ſenſus exte
rioꝛis nõ includẽtẽ negationẽ:dũmodoa ta⸗

li dictione a ꝑte poſt regat᷑: ⁊ ſignificet rẽ in

quã denotat᷑ tranſire actus per talem dictio

nẽ ĩpoꝛtat?: dũmõ talis dictio nõ ĩpediatur

ſupponit ↄfuſe tĩ:vt cognoſco boĩeʒ ibi ille
actũs boĩem ſuppomit confuſe tĩ. Silr iſta
verba deſidero: appeto:itelligo:ſcio:ſperno:
ↄtẽno:cũ eoꝝ ꝑticipijs: faciunt terminos ſe
quẽtes ea et:ab eis rectos ſupponere cõfuſe
tm̃:dũmodo nõ impediãtur. Dicitur notã⸗
ter ſequẽs ⁊c.q; ſi talis terminꝰ p̃cederet: li⸗
cet regeret᷑ a ꝑte poſt: nõ tñ ſupponeret con
fuſe tm̃:vt bic hoĩem cognoſco.ibi ille termi
nus boĩeʒ nõ ſupponit ↄfuſe tm̃:ſed deterĩa⸗
te. ¶ Dr notãter foꝛmalr ac.qꝛ ſi talis termi⸗
nus non ſignificaret talẽ actũ foꝛmaliter et
adequate:tũc nõ oppoꝛteret ꝙ terminus ſe⸗
quẽs:⁊ ab eo rectꝰ ſupponeret ↄfuſe tm̃ vt il
lud verbũ eſt: nõ vt eſt plura copula captũ ſi⸗
gnificat oẽm actũ:ſed qꝛ non ſignificat for̃a
liter ⁊ adeq̃te actũ aĩe:ſʒ ſignificat etiã alios
act z alia entia.ideo terminꝰ ſequẽs Ulð ver
bũ eſt: ⁊ ab eo rectꝰ nõ ſupponit oↄfuſe tm̃ vir
tute illius bi eſt. ¶ Dr notãter ⁊ nõ ſenſus
exterioꝛis:qꝛ vᷣba ſignificantia actus ſenſus
exterioꝛis nõ faciũt terminũ ſtare ↄfuſe tm̃:
vt iſta verba video audio ¶ Dr notãter non
includentẽ negationẽ: qꝛ ſi talis dictio inclu
tũc terminꝰ ſequẽs nõ ſta⸗
ret ↄfuſe tantũ.ſed confuſe ⁊ diſtributiue:vt
ignoꝛo motũ ⁊ neſcio boĩem.ibi ille terminꝰ
motũ ⁊ ille terminꝰ hoĩem vpponut oↄfuſe
diſtributiue. ¶ Dr notanteprectus ⁊c.qꝛ ſi ta
lis terminus regeretur a ꝑte ante: tunc non
opoꝛteret ꝙ talis terminꝰ garet ↄfuſe tm̃:ſʒ
aliq ſtaret determĩate:⁊ aliqñ alio mõ. ¶ Df
notater ſignificãs rẽ ac.qꝛ ſi talis terĩuꝰ nõ
ſignificaret rẽ in quã denotat᷑ trãſire actus:
tuũc nõ ſupponeret ↄfuſe tm̃:vt ſoꝛtes cogno
ſeit aĩa ĩtellectiua boĩeʒ. ibi ille abltũs aia ĩ
tellectiua regit᷑ a ꝑte poſt ab bmõi dictõe:et
ſeqᷣtur xbũ:⁊ tñ no ſupponit ↄfuſe tm̃:ſed de
terĩate. ¶ Df̃ notãter: dũmõ nõ ĩpediat᷑: qꝛ ſi
iĩpediret᷑tunc non opoꝛteret p ſtaret cõfuſe
tm̃:vt cognoſco oẽm hoĩem.ibi ille termin?
holem no ſupponit ↄfuſe tm̃:ſed cõtfuſe di⸗
ri

Folio cxtix.

q terminꝰ ſupponẽs cõfuſe tm̃ m iſtã regu
la ſupponit diuerſimodo cõfuſe tantũ: q ter
mini ſupponentes cõfuſe tantũ pſᷣm alias re⸗
gulas:q; ſub rio ſtapte cõfuſe tm̃ ſ̃m iſtam
regulã nõ poteſt fieri deſcẽſus ꝓpter varia⸗
tionẽ appellatiõis. lʒ nõ repugnet terĩo q/
tũ ẽ ex ꝑte ſuppõnis eiꝰ:ſed ſub teris ſtãtibꝰ
ↄfuſe tm̃ ſ̃ᷣm regulas pꝛi⸗ datas:põt fieri de⸗
ſcẽſus diſiunctꝰ. VUñ ᷣm cõem vſum loquẽdi
iſta duo ba. ſ. ꝓmitto ⁊ reqͥro faciũt terios
ab eis a ꝑte poſt rectos ſequẽtes ſtare confu
ſe tm̃:vt ꝓmitto tibi equuʒ.ad cqͥtandũ reqᷣ⸗
ritur equus ibi ille terminꝰ equum ⁊ ille ter⸗

notabile
de diuer
ſitate ſup
põnis cõ
fuſe tm.

de reqͥro
ꝓmitto

minꝰ equꝰ ſupponũt cõfuſe tm̃.ſi tales ꝓppõ⸗

nes debeãt ſaluari in veritate.

1 Etiã ſᷣm cõeʒ
vſuʒ loquẽdi iſta ꝓpõ ↄcedit᷑

Iſte ſpoliauit

me denar ijs ſuppoſito etiã ealiqs denarios

*

retinuiſſem. x ſievfr vt dicunt multi lsier
termin rect? a tali vbo a ꝑte poſt: fiue a fiłi⸗

s verbis ex vi carẽtie debeant ſupponere

fuſe tm̃.Et hᷣ vr eẽ ſeptimã regulã pꝛiꝰpo
ſitã de ſuppõne ↄfula ⁊ diſtributiua. Saluã⸗
dotñ regulã pꝛi data ðꝛ ꝙ illa ppõ non oↄce
dit᷑:necẽ ↄcedẽda pᷣm rigoꝛẽ logice quocũq;
caſu poſito. Sed cõcedit᷑ loco illiꝰ: iſte dena
rijs me ſpgliauit.⁊ ibi ille terminꝰ denarijs
ſtat deteriate ⁊ non confuſe tantum.

¶ Quarta rla tał eſt. quilibet teriꝰ
cõitea tentus ſupponẽs materialiter: ſmpłr
vł ꝑſonalit᷑:ſequẽs nomẽ adiectiuuʒ nũerale
vel aduerbiũ nũerale in eadẽ ꝓpõne:rectus
exvi trãſitiõis a ꝑte poſt a vxbo tale aduer⸗
biũ nũerale deteriato:dũmõ no ipediat᷑ ⁊ ta
lis dictio numeralis ĩcludat ſignũ vlłe cadẽs
ſupꝛa copulã.vel cõiunctio incluſa in illis di
ctionibꝰ numeralibꝰ capiat᷑ copulariue: ita
ꝙ tał ꝓpõ eqͥ ualet vni bypotetice copulatiue
ſupponix agtfuſe tm̃ᷣ.Exẽplũ vt bis cãtaui miſ⸗
ſaʒ:ter potanivinũ.Silr cũ ðꝛ triplex ẽ mate
ria ꝓponũ ibi ille terminꝰmateria ſi upponit
ↄfuſe tm̃. ¶ Dr notanter ſequẽs ⁊c.qꝛ ſi talis
terminus pcederet dictionẽ numeralẽ non
ſupponeret cõſuſe tm̃.vt
ille terminus vinũ ſtat deteriate. ¶ Dr notã
ter rectus:qꝛ ſi terinꝰtalis ſequẽs aduerbiũ
numerale nõ regeret᷑ a tali vbo: tũc nõ opoꝛ
teret ꝙ ſtaret còfuſe tm̃ rõne talis aduerbij
vt ſoꝛtes qͥ bis bibit vinũ eſt aial. ibi ille ter⸗
min aial nõ ſupponit cõfuſe tm̃:ſed deterĩa
te. ¶ Of notatera parte poſt: & ſ regeretur
2 parte ante. nõ opoꝛteret ꝙ ſupponeret cõ
fuſe tantũ.vt bis bomo cãtauit.ibi ille termi

butiue. ¶ Circa iſta regulã aduertẽdu eſt nus hõ non ſupponit confulſe tm̃: ſed deter⸗

P

q̃rta rła
de dictio
ne nume
rali.

vinũ potaui bis:ibi

Tractatus

minate. O Dr notãater et᷑ vi traſitiõts:qꝛ ſi nõ
regeret᷑ exvi trãſitiõis:ſed aliq̃ alia vi:tũc nõ

ſupponeret confuſe tm̃.vt bis cataui gfa dei
miſſam. ibi ille abltũs gr̃a nõ ſnupponit ↄfuſe

Tm̃:ſʒ deterĩate.¶ Dr notãter dũmõ nõ ĩpedi

atur: qꝛ ſi ipediret᷑ tũc nõ opoꝛteret terĩz ſta

re ↄfuſe tantũ.vt bis cãtaui oẽm miſſam. ibi

ille terĩnꝰ miſſam nõ ſupponit ↄfuſe tm̃ ſed
ↄfuſe ⁊ diſtributiue.O Dr notãter ⁊ tal dictio

includat ac.qꝛ

ſi nõ includeret ſignum vłe ca

dẽs ſupꝛa copulã:vel ꝙ ↄiunctio incluſa non

caperet᷑ copulatiue: tũc talis terminꝰ nõ ſup
poneret cõfuſe tantũ: vt bodien bodie legi
miſſam: ſi illa ppõ eſt de copulata ꝑte extre⸗

mi: ⁊ ꝙ illud copulatũ nõ ĩcludat aliqðᷣ ſignũ
vle: tũc ille terminꝰmiſſaʒ ſupponit deteria⸗

Mo ſcöa.

te.¶ Duiꝰ regule aliqui aſſignãt talẽ růnem
q; tales ꝓpõnes equiualẽt mi bypotetice co
pulatine: cõpoſite ex duabꝰ catbegoꝛicis: q
nõ pñ̃ᷣt verificari ꝓ vna ⁊ eadẽ re ĩpoꝛtata ꝑ

dũmõ nõ fiat ĩpedimẽtũ.Et᷑emplũ: vt bic et

rome vẽditur piper.hodie ⁊ hberi cãtaui mii⸗

ſam ibi illi teri.ſ.piper ⁊ miſſam ſupponunt

ↄfuſe tm̃.¶ Dr notãter includens ⁊c.qꝛ ſi ta⸗
lia copulata non includerent ſignũ vle affir⸗
matiuũ cadẽs ſupꝛa copulã:nec ↄiunctio ca⸗
peret᷑ copulatiue:tunc tales terĩ non ſuppo
nerẽt ↄfuſe tantũ.¶ Alie ꝑticule ponuntur
bic eodẽmõ ſicut in alijs regulis.¶ Eñ ſen⸗

ſus buiꝰ ꝓpõnis.ſ.h̊ ⁊ rome vẽditur piꝑ:eſt Seſus d
talis.duoꝝ locoꝝ quolibet loco vidẽt piper. ctaꝝ ppõ
Silr᷑ bodie cantaui miſſam. ſenſus eſt.iſtoꝝ num,

duoxꝝ dierũ quolibet die cantaui miſſam. Et
tunc quelibet illaruʒ ꝓpõnum eſt ꝓpõ mere
catbegoꝛica. Sed ſi capiat᷑ in illis copulatis
illa coniũctio ⁊:ꝛcopulatine ⁊ non copulatim:

tunc plures ꝓpõnes ibidem cõciperent᷑. Et

tũc tales ꝓpõnes eẽnt bypotetice copulati⸗
ue:cũ baberent duas catbegoꝛicas ſaltẽ mẽ
taliter:lʒ nõvocaliter.Et ex quo in tali bypo

terim qui &ᷣ ſtare cõfuſe tm̃. ergo ille terinꝰo tetica mẽtali copulatiua vltimata nully ter.
nõ ſtat determinate:nec ↄfuſe ⁊ diſtributiue

Rõ alio⸗
rum,

rõnem:qꝛ in illis dictionibus nu

quitur i; ſupponit ↄfuſe

„

vt claruʒ eſt. Et er quo ſupponit cõiter relin
tm̃ licet non ſuppo
nat cõfuſe tantũ pꝛopꝛie.¶ Alij aſſignãt aliã
eralibꝰ in

cluditur obliquꝰ ? fignũ vłe ſequẽꝰ illũ obli⸗
quũ:qð ſignũ cadit ſupꝛa copulã: iõ tales di⸗
ctiones numerales faciũt terminũ rectum a
ybo exvi tranſitionis ſequentẽ ipᷣm ſtare cõ
fuſe tm̃: vt bis bibivinum. valet tm̃ ficut dua
rum vicium interruptarum in qualibet vice

bibi vinũ. ibi ly vinũ ſtat cõfuſe tantuʒ. Gilr

ter cãtaui miſſaz valet tm̃ ſicut triũ viciũ in⸗

terruptarũ qualibet vice cãtaui miſſaz. Silr

triplet eſt materia ppõnũ.i.triũ entium oo⸗
libet ens eſt materia ꝓpoſitionũ. Et ſm iſtaz

Quĩta re

gula ð co
pulato ex

teris de

pᷣdicamẽ⸗
to vbi vel
quãdo.

reſolutionẽ dicendũ eſt ꝙ tales ꝓpõnes ſũt
mere cathegoꝛice. Sed ſᷣm pꝛimʒ dijcenduʒ
eſt ꝙ ſunt bypotbetice. H
¶ Quita regulatalis eſt. Quilibet
terinꝰ cõiter tẽtus ſupponẽs materialr ſim⸗
pliciter vel ꝑſonałr: ſequẽs copulatũ de pꝛe⸗
dicamẽto vbi includẽs in ſe ſignũ vlłe affir̃a⸗
tiuũ.vel ꝙ ↄiunctio incluſa in illo copulato
capiat᷑ copulatiue rectnsa ꝑte antevel aꝑte
poſt a verbo qð determinatur ꝑ copulatũ de
pꝛedicamẽto vbi. vel ſequẽs copulatũ de pꝛe
dicamẽto qñ: includens in ſe ſignũ vłe affir⸗

tiuũ cadẽsaſupꝛa copulã: vel coniuſctũ pon ſe tm. eade ratione ver n
cãtia ſenſationẽ interioꝛẽ nõ faciũt termios

capiatur copulatiue: rect? a ꝑte ante vl a ꝑte
poſt ex vitranſitionis a verbo deteriate ꝑ co
pulatũ de pᷣdicamẽto qñ ſupponit Ofuſe tm̃:

minꝰ ſupponit ↄfuſe tm̃:⁊ quilʒ terminꝰ qͥ eſt
ſubiectũ ſupponit determĩate ⁊ ibi ſunt duo
ſubiecta.⁊ in vocali nõ ẽ niſi vnũ ſubiectũvo
cale qð eqͥualet duobꝰ ſubiectꝭ mẽtalibꝰ ſup
ponẽtibꝰ deterĩate. Jdeo pᷣt diei ſupponere
ſuppõne ↄfuſa tm̃:ĩpꝛopꝛie capiẽdo luppõnẽ
ↄfuſam tm̃:q̃ ſuppõne terĩnꝰ ſupplẽs vicem
duoꝝ terĩoꝛum in diuerſis ꝓpõnibus poſito
rũ:quoꝝ quilʒ ſupponit deterĩate: dʒ ſuppo⸗
nere ↄfuſe tm̃. Pꝛopꝛie tñ loquẽdo de ſuppõ
ne ↄfuſa tm̃ nullus terĩnꝰ ðꝛ ſupponere con⸗
fuſe tm̃:niſi ↄceptus vltimatꝰ cui ſuboꝛdina
tur talis terinꝰ ſupponat ↄfuſe tm̃.mõ ſic nõ
ẽ in ꝓpoſito.ideo tales terĩ nõ ſupponũt ſuꝑ
poſitione confuſa tantũ pꝛopꝛie.
¶ Queſtio per magiſtrum Thbomã
bꝛicot addita.

¶ Eirca pꝛeoicta qrit᷑ vtrumverba

ſigntia actũ aĩe interioꝛẽ faciãt terim rectũ
ab eis:ſuꝑ quẽ vęl cuiꝰ ſignificatũ denotat᷑ s

ctus bi trãſire Apponere ↄfuſe tm̃.¶ Et af

qp non:qꝛ xᷣba ſintia ſenſationẽ interioꝛẽ ſi⸗
gnificãt actũ aĩe interioꝛẽ. et tñ talia verba
nõ faciũt terminos ab eis rectos ſupponere
ↄfuſe tm̃ igitur. Minoꝛ ptz:qꝛ ſenſatio infe
rioꝛ nõ fert᷑ niſ in ſingulare: ſicut ⁊ ſenſatio
exterioꝛ:g⸗
aĩe ĩterioꝛẽ ñ faciũt terĩos ab eis rectos ſup
onere ↄfuſe tm̃.eadẽ ratione verba ſignifi⸗

ab eis rectos ſic ſupponere.i¶ Confirmatur

ſicin aliqd pᷣt intelligi vł cognoſci ↄfuſe nõ

qua rõne verba ſignificãtia actũ

Agkochn

S
= . —
=
„ =
E
—w—
—

rinilo pbointelligo. Nece
uoſle eſt intelligere bo⸗
ineligat. ipoſſibile eſt bie
inotdenullotrüügulo ſciaʒ b
cEeſoteris rect Pbis iportati
ſenni nopot ple fieri deſcenſn
chulriu vel difiüctin:g talis
ſot ofuſe tmñ pluſi copulat
ce (Cöfirmat: qꝛ ſi ſub talid
indeſceſus difiüct; potentt eti
hedifüctiu: Otales tennini no
iigfuſe tñ qp deteriate. Añs ⸗
mognoſco boiem: engo buc bo⸗
iz cognoſco:etia ſeret cogw
ſtun doiem cognoſco vel bune
uſoni ofs ſceofe ſequitur a.
1In oppoftug ptertia regu
ſne lſathidati P ſolutione g

lped⸗ 2 H
aibten De ſuppoſitionũ rłis cxxt.
(dinne niſin ienini deterlate:ita põt alidd videri ofuſea nõ der bonꝰ aſtrology ſcit aliq aſtru eſſe ſup nos c-
tennneriinten 1 vomnt terĩate: q; ſoꝛtes viſus a lõge ſic ꝙ cognoſci tñ nullũ aſtꝝ ſcit eẽ ſuꝑ nos:q; q rõe vnũ ſci
utenn igi, Eft tur eẽ ens ⁊ nõ ſoꝛtes: ṽ ofuſe 2 nõ deteria⸗ ret eẽ ſnp nos: eadẽ rone qdlzʒ aſtu ſciret eſſe
Nid Gprlärgetin leaffn te.⁊ tñ iſtud pᷣbũ video non facit terim ab eo ſi uꝑ nos. Et ſan bůc modũ dicẽdũ eẽt ꝙ bñs
ertnne nales fälaen c⸗ rectuʒ ſupponere ↄfuſe tm̃.igit᷑ nec iſta xᷣba ſciaʒ de ꝓpõe indefinita de nulb rebꝰ ſubʒ
zamti ledaſe apo cognoſco ĩtelligo.¶ Dcðo ſic: ſ talia vᷣba fa ei ipoꝛtatꝭ bfet ſciaʒ. Iſte tñ modꝰ alijs nõ
Küar inalisregii edonuntr Secũdo, cerẽt terios ab eis rectos ſic ſuppõere:vel h̊ placet:ĩmo dicũt q; hbñs noticiã de ꝓpõe ide
Nöniglbtwe die eſſe roõne ſincatbegoꝛ eumatis in ipis incluñ finita de oĩb ſingulariby ſubi qbs ↄuẽit pdi
S 8 litn digeſt Geten vel ex eo ꝙ act? impoꝛtatꝰ ꝑ talia vᷣba põt ca catũ:bʒ ſcĩaʒ. vᷣbi gr̃a.ſoꝛtes exñs bonꝰ aſtro
kammimnifin W Phet⸗ nugf dere ſuꝑ pluriũ ſuppoſitoꝝ aliqð.. tñ in nul⸗ logꝰſciẽs iſtã.aliqdð aſtꝝ eſt ſuꝑ nos de quolʒ
iewoidet iene ſddeſ ſing an lum illoꝝ feret᷑. mõ eſt dicẽdũ pꝛimũ:q; ſ in aſtro qð eſt ſuꝑ nos ſcit ipᷣm eẽ ſup nos.n ʒ
Külng Cantaui nſan. S iſta ꝓpõne intelligo boĩem:ly boĩem ſuppo iſtas ꝓppões ſingulares h aſtu eſt ſuꝑ nos ⁊ B
1G. i menmef ninee nat ofu e tm̃ rõne ſincatbegoꝛeumaticis in⸗ aſtꝝ eſt ſuꝑ nos.ſʒ ꝑ iſtã. aliqð aſtuꝝ ẽ ſuꝑ nos
orn Tt inlls copnltgs cluſi in illo vᷣbo intelligo: eo ꝙ ſenſus illiꝰ ꝓ cuiꝰ ſubm ꝓ quolʒ aſtro ſupponit imo ſm ali
ulaier wncopuinin⸗ põms eſt intelligo boĩeʒ inc̃tũ eſt bõ. eadẽ ds talis de quolʒ aſtro cognoſcit ip̃m eẽ ſug
ones ddiden cipefent. Eit rõne ĩ iſtavideo Poĩeʒ ly boĩeʒ ſuppõit ↄfuſe nos.nõ tñ copnlatiue ſʒ diſiñctiue: bm bůc
Pones een bihoteltecahlict, tm̃:qꝛ eqͥ bñ iſtud ſincathegoꝛeuma inqtum modũ terĩ rectia vbis ſigniſicãtibꝰ actũ aĩe
ndus begdricas ſiſte i ſpecificatiue captũ ĩcludit᷑ in illo vᷣbo video ĩterioꝛẽ ñ ſuppðnerẽtofuſe tm̃ ploqᷓ detiate
ralner Ker gtoinmibſp⸗ ſicut in illo ꝓbo intelligo. Nec ẽ dicẽdũ ſcdʒ ¶ Notãdũ eſt ſcðᷣo: q; tertia cã ꝓpt᷑
qꝛ impoſſibile eſt intelſigere boĩeʒ ſ nullusoquã terĩ axbis ſi ntibꝰactũ aĩe ĩtioꝛẽ ſuppo
Gnn Arſetinguiztenin he bõ intelligat᷑. ĩpoſſibile eſt br̃e ſciaʒ de tri⸗ nat ↄfuſe tm̃ põt bri et pᷣdictꝭ:qꝛtm̃ dubiũ ẽ
mpont deternine tibi ſunt duo Tertio. ãagulo ⁊ de nullo triãgulo ſcĩaʒ bfe.¶ Tertio ꝗn actꝰ ĩpoꝛtatꝰ ꝑ talia Fba poſſit cadere ſu

Pin rocali noe nif mnu ſubiettüͤro

ſic ſub terĩs rectꝭ a bis ĩpoꝛtãtibꝰ actũ aĩe
zuler dwoh ſibſett netal ſiy

ſterioꝛẽ nõ põt plꝰ fieri deſcenſus difiũct? qᷓ

dererine. Nedit dic iphoere copulatiu vel diſiũctiuꝰ: g talis terminꝰ E
uuithinoprieccpiedo ihpit ſuppõit ↄfuſe tm̃ pluſqᷓ copulatiue vel difiũ
i ſypöneterin ſipplsditen cciue. Q¶Cõfirmat: q; ſi ſub talib⸗ terĩs poſſit
umi dinerſis pponbus poſt⸗ fieri deſcẽſus diñũctꝰ poterit etiã fieri deſcẽ
en — ſus diſiũctiuꝰ:g tales termini nõ plu ſuppo
— bweſ nut ↄfuſe tm̃ q; deteriate.Añs pʒ:qꝛ fi ſequa

tur cognoſco boĩem:ergo bũc boĩeʒ vel bũc
boĩeʒ cognoſco:etiã ſeqͥret᷑ cognoſco boĩeʒ
Abunc boiem cognoſco vel bunc boĩem co⸗
gnoſco.nã ↄñs ſcðe ↄñe ſequitur ad oñs pꝛi
me.¶ In oppoſitũ af̃ ꝑtertiã regulã de ſup⸗

nullus terin/ N ſupponere onn
eptus ltinut/ cli ſuborcina
in ſapponmt 1ſetſi noͤſe nd
ideo niestei oͤſihponirſin

ontulatantu prohei. pone ↄfuſa tm̃ datã ꝓ ſolutione queſtionis.
oper wagiirunm honi Ouare v* ſjeſt ; Sim alfanas
Ktopen da pbere ¶ Notandũ eſt pᷣmo:ꝙ ſʒm aliquos
u. erbe Naptun tripler vel quadruplex p& imaginari cã ꝑxꝑ
1prdicti ſ inin ai duũtotuſe quã vᷣba ſignificãtia actũ aĩe ĩterioꝛẽ faciũt
imenme hri en untum. terminos ab eis recros ſupponere ↄfuſe tm̃
ine dan fgnifideni gfi lipꝛima Una eſt ſcõm alids qꝛ ta ia vba impoꝛtãt
gren ee tbi talia ſincatbego: eumata.ſ.inq̃tũ vel ea rõe
niin neeninioni enannd cfutatõ Nua. ¶ Sʒ bec rõ vr parũ valere. Tũ pᷣmo:qꝛ
ſcn ai Ali tlu imn Iz talia ſincatbegoꝛeumata faciat appellatio
gin we⸗ . toeſihlane⸗ nærõnis.tñ nõ faciũt ſuppõnem ↄfuſam tm̃.
emmmpss tzr ſetgto n Tu ſcdᷣo.qꝛ eadẽ rõne vba ſiontia actũ aie in
hiunn ſentt ſenini terioꝛẽ facerẽt terios ab eis rectos ſuppone

in iingun⸗ ſſciuan Scda cãᷓ re ↄfuſe tm̃:cũ filr ĩcludãt ſincathegoꝛeuma
zne buſgnie ef 3c5 ta pᷣdicta. ¶ Oõ alij dicũt ꝙ eſt qꝛ actꝰ ĩpoꝛ⸗

tatꝰ ꝑ pᷣdicta verba põt cadere ſuꝑ pluriũ re

2. i ruũ aliquã. ⁊ tũ ſuꝑ nullã illax cadet. vbi gra
n, imerio lin Lonfirna⸗ fieri põt: vt dicũt ꝙ quis cognoſcat boĩęm ⁊
. ſopy . ianiigfennd tñ nulli hoĩem cognoſczt. ¶ Item ſoꝛtes
os ſco
„, imtelis
im

Oluriũ reꝝ aliqua:cũ h ꝙ in null eaꝝ ferat:
an nõ. õ talibꝰ teris dz dari talis ſuppoſitõ
q ipᷣi ̃m vtrũq; modũ ↄueniat.Talis aüt eſt
ſuppõ ↄieſa tm̃.iõ tales terĩ dicũt᷑ ſuppõere
ↄſuſe tm̃:ſi vba a qͥbꝰ regũtur impoꝛtẽt actũ
denotatũ ferri in pla. r notãter ſi ĩpoꝛtẽt

opio pꝛla

opio ſcds

tertia cã.

actũ denotatũ ferri in plura ppt᷑ vᷣba impoꝛ⸗

tãtia actũ ſentiedi qͥ nò fert᷑ niñ in vnũ ſingu
lare. Itẽ ppter vᷣba reſtricta ꝑ aliquas addi⸗
tiones rõne quaꝝ denotant᷑ ſolũ actꝰ eoꝝ fer
ri in vnũ.vt in bac ꝓpõne.ꝑ ↄceptum ſoꝛtis
ego cognoſco boĩeʒ.ly boĩeʒ nõ ſupponit cõ
fyſe tm̃.ſʒ mag deteriate.¶ Quarta cã bui⸗
ſuppõnis põt eſſe:qꝛ ſub talibꝰ teris pᷣm ali⸗
ds nõ põt fieri deſcẽſus difiũctiuꝰ vel copu⸗
latiuꝰ.lʒ etiã nõ poſſit fieri deſcẽſus diſiücti
uus vel copulatiuꝰ:ꝛ tñ oẽm terĩm ſupponẽ
tẽ cõiter ſub q nõ põt fieri deſcẽſus copulati
uusvel diſiũctiu? dicimꝰ ſupponere ↄfuſe tm̃
ſuppoſitiõe ↄfuſa tm̃ ꝓpᷣe dicta vlł ipꝛope di
cta.iõ dicimꝰ tales terios ſuppõere oↄfuſe tm̃
Iſt nõtꝭ ſit ↄꝰ riñua ad qſit Terĩ ſequẽtes
vba ſigntia actũ aĩe ĩtioꝛẽ ſuponũt oↄfuſe tm̃
¶ Dubitat pᷣmo vtꝝ teri ſequentes
dictões pᷣuatias vl dictiões alietatꝭ: aut iſta
vba igro:neſcio ⁊c.ſupponãt ↄfuſex diſtribu
tioe. ? af eo nõ q; ĩ iſta ꝓpõne igro boĩem:ly
boĩeʒ eode ſuppõit ſicut ĩ iſta nõ ſcio boĩes
ſitr in iſta careo vł pᷣuoꝛ viſu. ly viſu eodẽmõ
ſupponit ſicut ly viſum in iſta:nõ babeo viſũ
aꝛ in equiualentibꝰtermini debẽt eodemmõ
1 1

q̃ꝛta cã·

rñũſiua

Solutio
dab.

Tractatus

ſupponere. Sʒ in iſtis negatiuis nõ ſcio boĩ

ſum ſupponũt ↄfuſe ⁊ diſtributine.ᷓ neq; in
alijs Mĩoꝛ pʒ:qꝛ ĩ illionegatiius ta ly boĩeʒ
qᷓ ly viſuʒ ſunt deteriatões vnica acceptiõe
accepte eũ ſuis deteriabilibꝰ.ẽᷓ eodẽmõ ſup⸗
ponunt in illis negatiuisſicut in ſuis ↄtradi
ctoꝛijs. Sed in cõtradictoꝛijs ſũpponũt ↄfu
ſe tantum vel determinate.ergo ĩ negatiuis
¶ Confirmat᷑ qꝛ terĩ dñt eodẽmõ ſupponẽ in
mẽtalibꝰ a⁊ in vocalibꝰ ipᷣis ſuboꝛdinatꝭ Sed
in mentalibꝰ iſtaꝝ.ego ignoꝛo boĩem ⁊ pᷣuoꝛ
viſu:ly viſu ⁊ ly hoĩeʒ nõ ſupponũt ↄfuſe⁊ di
ſtributiue.ergo neq; in vocalibꝰ. Mioꝛ ptz
qʒ oĩa ſunt etpꝛeſſa in mẽte ergo in mẽte idẽ
eſt dicere ignoꝛo boĩem ⁊ nõ cognoſco hoĩeʒ
pꝛiuoꝛ viſu ⁊ non babeo viſum. Sed in illis
negatiuis tales termini nõ ſupponũt ↄfuſe:
diſtributiue. vt clarum eſt:ergo neq; in alijs

ſupponere con:uſe tantum. Sed ſi alter ter⸗
nem nõ hẽo viſum:neq; ly boĩem neq; ly vi- minoꝛum ſupponat confuſe ⁊ diſtributiue:

dicitur ſupponere confuſe ⁊ diſtributiue.
Ad rationes queſtionis. Ad pꝛimã
pʒ ſolutio ex dictꝭ.ꝗ Ad ↄfirmationẽ ↄcedit
ans:⁊ negat᷑ ↄna.qꝛ cã quare termini recti a
Fbis ſig nificantibꝰ actũ aĩe interioꝛẽ ſuppo
nunt ↄfuſe tm̃ nõ eſt qꝛ aliquid põt cognoſci
vel appeti confuſe.i.cognitione confuſe: vel
appeti appetitu confuſo.capiẽdo ↄfuſum vt
diſtinguit᷑ determinatũ.ſed capiendo ↄfu⸗
ſum vt diſtingnitur contra ſingulare. mö ni⸗
bil põt ſentiri ſenſatiõe ↄfuſa boc mõ qꝛ oĩis
ſenſatio eſt ſingularis ¶ Ad ſcdᷣaʒ rõnẽ pz ſo
lutio ex notabilibꝰ.in quibꝰ dicte ſunt cauſe
quare talia vᷣba talẽ faciũt ſuppoſitionẽ int
quas tertia cã videt᷑ eſſe ꝓbabilioꝛ.¶ Ad ter
tiã rationẽ ↄcedit᷑ añs:⁊ negat᷑ ↄña quia tũc

Scõðdo ſic iſta ppõ.ſoꝛtes diſffert ab aſino ĩo terminꝰdicit᷑ ſupponereↄfuſe tm̃ ſaltẽ ſi uppo

mẽte vʒ iſtã ſoꝛtes eſt ⁊ afinꝰ eſt ⁊ ſoꝛtes non
eſt aſinꝰ. Sʒ in illa ly aſinꝰ ſuppõit ſemel F
terminate: ſemel cõfuſe ⁊ diſtributiue. ũᷣ
expoſita ly aſin ſupponit ↄfuſe tm̃ tenet cõ⸗
ſequẽtia qꝛ tũc terminꝰ dicitur ſupponere cõ
fuſe tm̃:qñ eqniualet duobꝰ termivis ſuppo
nẽtib vt pꝛedictũ eſt.ergo rerminus rectus
a dictione impoꝛtãte alietatẽ nõ ſupponit cõ
fuſe ⁊ diſtributiue:ſed confuſe tantum.
¶ In oppoſitũ arguitur ꝑ regulas
pꝛiꝰ poſitas. Ad dubiũ dicit᷑ ſic.Et ad pᷣ⸗
mã rõnẽ ante oppoſitũ:negat᷑ ꝙ ly viſu ⁊ ly
boĩem eodẽ mõ ſupponãt in illis affirmati⸗
uis de ᷣbis pꝛinatinis ſicnt in negatiuis: qꝛ
ad ſciẽdũ ſuppõnem dictionuʒ vnica accepti⸗
one ſumptaꝝ in pꝛopoſitionibꝰ negatiuis cũ
ſuis determiabilibꝰ oʒ aſpicere ad affirmati⸗
uas ꝓpõnes:qꝛ qualẽ ſuppoſitionẽ bũt in af
firmatiuis talẽ ⁊ in ſuis Zdictoꝛijaꝰ Iſte aũt
ſunt affirmatiue.ignoꝛo hoĩeʒ pꝛiuoꝛ viſu:iõ
nõ oʒ ꝙ illiterĩ talem babeant ſuppoſitionẽ
qualẽ babent in iſtis:cognoſco boĩem ⁊ bẽo
viſum. ¶ Ad confirmationeʒ dicitur pᷣmo ꝙ;
non eſt veꝝ oĩa eſſe expꝛeſſa in mẽte ĩmo da
ri poſſent alique ꝓpoſitiones mẽtales de x⸗
bis pꝛiuatiuis. Scdo dico.ꝙ nõ oʒ terios eo
dẽmodo ſupponere in mẽtalibus ł vocalibꝰ
q ſᷣm aliquos nũqᷓ; termini ſupponũt in mẽ⸗
talibꝰ ſaltẽ vltimatis:que ſunt ſimplices ne⸗
titie nõ cõpoſitg ex ſubiecto ⁊ pꝛedicato.⁊ tñ
notuʒ eſtiterminos ſupponere in vocalibus.
¶ Ad ſcᷣam rõnẽ dicitur ꝙ; nõ ſemꝑ terminꝰ
equalẽs duobꝰ terminis ſupponẽtibus dicit

ſitiõe ↄfuſa tm̃ impꝛopꝛie dicta qñ ſub eo nõ
põt fieri deſcẽſus diſiunctiuꝰ vel copulatiuꝰ
Ttalis terminꝰ ſupponit cõiter.vłðꝛ ꝙ lʒ nõ
poſſit ſub tali termino fieri deſcẽſus diſiũctꝰ
H̊ tñ nõ eſt rõne ſuppoſitiõis:ſed rõne appel
latiõis:⁊ ſi nõ impediret᷑ appellatio poſſet fi
eri ſub eo deſcẽſus diſiũctꝰ ⁊ nõ diſiũctiuꝰ vł
copulatiuꝰ.Et ꝑ h pʒ ſolutio ad ↄfirmationẽ
0

Etxpliciunt ſuppoſitiones terminoꝛum ab
ſolutoꝛum. Sequitur tractatus de ſuppoſiti
onibus relatiuoꝛum.
ſIſſis ſuppoſiti
ANNonibꝰ terioꝝ abſo⸗
luroꝝ dicẽdũ ẽ de
ſuppõibꝰ relatiuo

ñ relatinũ grã⸗
maticale ẽ triplex
ſ.relatiuũ referẽs
ſolũ.relatiuñ rela⸗
ð tũ ſolũ.⁊ relatiuuʒ
reſerẽs⁊ relatũ ſimulꝗ lin referẽs ſolũ eſt
actꝰ ſincatbegoꝛeumaticꝰ limitãs ↄceptũ ſu⸗
pꝛa quẽ fert᷑ ad ſtãdũ relatiue.vłeſt aliqͥd ta
li actui ſincatbegoꝛeumatico ſuboꝛdinatum.
Exẽplũ vt ſoꝛtes currit ⁊ ille ſoꝛtes qͥ currit
diſputat ibi ille teri vocalis ille:eſt relatiuũ
referẽs ſolũvocale Er illud cui ſuboꝛdinat᷑ fi
ue qð ꝑ ipᷣm expᷣmit᷑ eſt relatinũ referẽs ſolũ
mẽtale.Or in diffinitiõe actꝰ ſincatbegoꝛen

matidus ppter relatius mẽtalia ꝓpꝛie dicta

et tar,
Ad ratio ilee im
nes in

poſitu

Diuiſis
relatiui
gramma
ticalis Et
quid rela
tiuum re

uru gramaticalium ferens ſo

lum

iſtifghu mnn ſaee reheez⸗
iintconoltedüt de ne⸗ 4
ninecteptütffn gue taleren
nedetſirenteode ſitale ſignu
ſetein decuß ſißto ſaceret not
tien dinotiter graͤmaticale.
iüiabeſolißmo de relatino gra
hie eleriuo logicali. Eñ de ſup
lin lgcaliiceẽ indiciũ: ſic t
nirabſolutox. (Dr nott fferes
aldporidig b no deteriatur de
ieſli iſlin ueniat ſuppo:dij⸗
hi, dinotit idifföͤne fmn que
aizteiopabſolutor:: pnoin⸗
ſtinpifmncentüdictü eptü fe
eenne teoce den pen e i
nidfenefſelerim de cut fiäird
ittinticico ocurrit bödi⸗
ſneiebo diſpurat. ibi illete
Gheo oftrit 4 terin
ntneth oplkü iſte d⸗

= ==
=ͤ= r

Allite chrehite deteri
f chtehftetdeterinte r eode

mifſetenm'5nbͤfic

De ſuppoſitionibꝰ relatiuoꝝ. Folio ccexi.

nere Ma ſt⸗ referẽtia ſolũ.Df vł aliqͥd ac. erdeee cale accñtꝭ ẽ rin grãmaticale ſolũ natũ refer
erdifthn 4 Irlinre lia ſcripta a mentalia ad plin ſientia. ¶ Rlin ri ad terim ↄnotatiuũ vład teriʒ abſolutũ ſũ quid rłjn
one Geſttong „, ei ſouʒ relatũ ſolũ ẽ ↄceptꝰ limitat? priin referens ptũ cũ conotatiuo: qð ↄnotat diſpõeʒ accñta gramari⸗
crdif 1 nis, Apeinz im̃.vel ẽ aliqͥd tali relatiuo relato ſuboꝛdina lẽ adiacere vłnõ adiacere rei ꝓ q̃ ſuppõit ſuũ cale acci⸗
i age Ainnarie . 1 tũ.Exẽplũ:ſit ſoꝛtes currit ⁊ ille ſoꝛtes qͥ cur ans: vl rei cui ↄꝑat᷑ illa res.Exẽ plũ:vt iſtatta dentis.
ſam etemiini rit diſputat. ibi h totũ ſoꝛtes qͥ curritẽ rlin re lis:tat:qtꝰ ac.¶ Dr notãt vłrei ↄpate: qꝛ di
ktünz eageinmiife i. A latũ: t limitat᷑ ⁊ deterĩat᷑ ꝑ illud rm refe rẽs cẽdo ſoꝛ. ẽ alb ⁊ talẽ pło.ibi illo rlʒ tal ↄnõt
M aliniddi⸗ n ſes nt ſolũ.ſ.ille.ꝗ Dr̃ notãter pceptꝰlimitatꝰ ac.ꝑꝑ aliquã diſpõéʒ adiacere illi rei.ſ.płoi cui ↄpa
detinne cognii unften ef H rłin mẽtale ſolũ naturatr ſions. ¶ Dfr notant tur illa res qẽ ſoꝛ. alb?. ¶ Sñ i illa diffoöne dꝛ
Nam hittzfin⸗ n vel aliqͥd ⁊c. ꝓpt relatiua relata vocalia:ſcri⸗ ſolũ natũ ⁊c.ad dfiãʒ relatiuoꝝ grãmaticaliũ
elerming

* ſelaapien iirkin re pta: ⁊ mẽtalia ad plin ſigntia. ¶ Relatiuũ re ſ be. ¶ Rlin grãmaticale ſube diuidit᷑ in rm .
Guiturcon . oofu ſeres: re ferẽs a relatũ ſil ẽ ↄpletũ opoſitũ ex relatio gramaticale ſpᷣe idẽtitatꝭ:⁊ ĩ rin grãmatica ſubdiſio.
i nd⸗ ſadoe nigic, aiu⸗ referẽte ⁊ rlo relato.vł aliqͥd ſupplẽs vicem ſe ſde diuerſitatꝭ.¶ Relm grãmaticale ſube
mngulari 16

duoꝝ. Exẽplũ pꝛimi:vt ſoꝛtes currit: ⁊q ille ſoꝛ idẽtitat ẽ rlin gramaticale ſube qð referen⸗
ubilihin dict ſu⸗ i⸗ tes qͥ currit diſputat.ibi h̊ totũ ille ſoꝛtes qui do ſuũ añs in ꝓpõe copulatĩa affifotiua natü qar fub
maule ſaeiit immeinn aauſe currit ẽrlin referẽs ⁊ rim relatũ ſilł. Exẽpluʒ ẽ ſupponere ꝓ illovł illis p vlqͥq ꝓpo ſui ſtatie i de
ciigekeſe Pdlal dckn ſcði· vt ſoꝛtes currit a ille diſpu. ibi ly ille ſup añti tificat᷑ vt ſu iſta relatia is: iu:ie: ſui: titaris,
Reait ignegei 0 Cter plet vicẽ relatiui referẽtꝭ relatiui relati.Et iſte:ꝛ idẽ.¶ Rlm gramaticale ſpe diuerſitat
akinon geyftethgen⸗ pt illo diffiniri. Rlin gt amaticale referẽs et ẽ rlin ſube qð reſerdo ſnũ añs in ꝓpõne co⸗ qaq rltz ſbe
atimgopedict niin relatũ ſil:ẽ fignũ natũ facere potetiq cogni⸗ gulatiʒ affir̃atia: nõ ẽnatũ ſupponere ꝓ illo diuerſita
Niſns diſngtin Ggl id on tiuã ad cognoſcẽdũ rẽ de q pꝛi fcã e mentio vkilb. p q vel qͥbꝰ ꝓpõ ſi iii anñt vificat. vt ſunt tis.
min ſnodome rzi e plltin m aliquẽ cõceptũ:pᷣm quẽ talẽ rẽ nõ repᷣſen iſta rla:alið diuerſũ: ſilia. ¶ Rim ſube idẽti u, qiſio .
Gn Mpon Cſten ſtcrghri taret deterĩate:⁊ eodẽ ſi tale ſignũ nõ bfet tatis didit᷑ in riin ſube idẽtitatꝭ recipꝛocũ: ⁊
A temnofen deſeeſtsdſfin añ ſe terim de cuiꝰ ſi gto faceret noticiã.vt il ĩ rlin ſube idẽtitatꝭ nõ recipꝛocũ.¶ Rlin ſbᷣe ͤdrlin re
rne ſmpoftſietſeitire pel le:ipᷣe ⁊c. ¶ Dr̃ notãter gramaticale: ad deno idẽtitatꝭ recipꝛocũ ẽ rlin ſube idẽtitatꝭ natũ

”s e e ad dAi .r P . cipꝛocum
in inpeaie, ppelnapofat tãdũ ꝙ hẽ ſolũ ſpᷣmo de relariuo gramaticali poni in eage pooe cat hegoꝛica cuʒ ſuo añte cp
deſeſusdiſük 11ö difüiihet ⁊ nõ de relatiuo logicali. Eñ de ſuppõne re⸗ ſigns regreſſionẽ actiõis vł paſſiõis vł alte⸗
Etebpz ſolutiod ofirnarooni latiuoꝝ logicaliũ idẽ ẽ iudiciũ:ſẽ ð ſuppone ri bitudinis accñtalis ſiue e

B ccñt⸗ rñtie in illo a q
terĩoꝝ abſolutoꝝ.¶ Dr̃ notãt᷑ rferẽs? relatũ exiuit vel in qẽ:vel in rẽ ab eo poſſeſſã. Exẽ
ſtoues terninoumn o ſi:. ad ðnotãdũ ꝙ p̊ nõ deterĩatur derło refe plũ pᷣmi:vt ſoꝛtes diligit ſe:ibi ̊ vbũ diligit
1 ſappoſitones terminom ob l.ad dnotacu c! lat ſuppo: diͦ ſiekti iu pmi: vt 9
Reyuimr tmctſtusde ſppoſtt rẽte ſolu. cũ illinõ oueniat ſuppõ:dũ ſigtiue ſiẽt actionẽ ꝓcedentẽ a ſoꝛtea ill rlin ſe de
iuorun. dinle accipiat. ¶ Df notat 1 difföne vᷣm quẽ talẽ re notat q illa actio regredit᷑ in ſe oꝛtẽ. Exẽpluʒ
— *W ⁊e.ad dr̃iaʒ terĩoꝝ abſolutoꝝ: ⁊ ꝓnoĩm demõ ſcdi: vt ſoꝛtes pcutit᷑ a ſe.Exẽplũ tertij vt iſte
g,n wnn ſtratinop q im certü dictũ oceptiũ rẽ repſen/ otẽplata ſe. Exẽplum qrtuvt ſoꝛ iemet.
s ſuppoſiti gain tãt deterĩate: a eodeꝰ:de qᷓ pꝛi ẽ ſcã mẽtio: Esepluʒz nti. vt ſoꝛtes babz ſuñ. Relm ſube qͥd rłʒ nõ
nic eſarihſc t ac ſi nõ bfent añ ſe terim de cuiꝰ ſigto faciũt idẽtitatꝭ nõ recipꝛocũ ẽ rlin ſoe nõ natuʒz po⸗

lde 1,S recipꝛocũ
lmon dicci e de h noticiã:vt dicẽdo bõ currit ⁊ bõ d iſpu. vl iſte ni in eadẽ catbegoꝛica cuʒ ſuo añte niñ ꝑ mo deoci
ſuppolb) fehrin⸗ ſu⸗ hõ cur.a iſte bõ diſputat. ihi ille terinꝰ bõ in quʒ ĩplicatiõis:vt ille ipᷣe ⁊c.vñ ſic dabile eſt
fügranmrialun ſee ſcðo loco poſitꝰ: ẽt h ↄplerũ iſte bõ repᷣſen/ rlin ſube Mtitatꝭ recipꝛocuʒ.ita pᷣt dari rlin
Bi relrini gi⸗ un tat illã rẽ qᷓ repñtẽt deteriate eodẽ ac fi ñ ſubẽ diuerſitatꝭ recipꝛocuʒ qð circũloqͥtur ꝑ
nurienleẽ plr bfent añ ſe terim.ð cuiꝰſieẽto faciũt noticia. illð oplexũ alið aſe. Rlm accñtꝭ diuidit᷑ in ſubdiſio.
telutnͤteſeſte r Elatiuũ grãmaticale diuidit᷑ rłn accñt diuerſitati: v in rlin accñtis idẽti⸗
clü reltinß reh diio reaa prkin grãmaticale ſube. 2prbm grã⸗ tatꝭ. Rlin accñtꝭ idẽtitati:eſt rlin accñtis: q qͥd rim ac
– 1jſoli etg tii, maticale accñtꝭ.¶ R lin gramaticale ſube: eſt referẽdo ſuũañs in ꝓpõne copulatiua affifa cidẽtꝭ idẽ
1c ln teteresſol 6 ic reln rlin gramaticale natũ referre terim abſolu⸗ tiua natuz eſt ſupponere ꝓ re ſili vel eq̃li illi titatis.

amntc linitis ent 1 graͤmati⸗ tu. ſiue terim ↄnotatiuũ ſubſtãtiue tentũ:qð rei ꝓ Ju poonntis viltalꝛpt tal⸗ e we
velntiue dketai ale ſube. nõ ↄnotatqtũ ẽ ex ſe aliq; diſpõneʒ accñtalẽ dicendo. detes ealby is ẽ plato. Silr ſoꝛ
tico ſubcra nnun adiacere rei ꝓ qᷓ ſuũ anñs ſuppomt.vł rei ꝓ q tes ẽ bicubit:a tant ẽ plato. O Rlłin acciden qᷣd rł ac⸗
13 leſortes anni ſuũ añs accipit᷑. Exẽplũ.vt ſoꝛ. currit ⁊ ille di ti diuerſitatꝭ eſt relin accidentis qð referẽ⸗ clgẽtis di
Scurritalt lerttud4g ſpn. Dilralbü cur. vill mouet. ibi illa relati do ſuum añs in ꝓpone copulatiua affir̃atiua uerſitatl.
oogligl ſouuinif ua. ſeille a illð nõ ↄnotãt aliqd qᷓtũẽ er ſe ac natuʒ eſt ſupponere ꝓ re diſſili vel ineqjli il⸗
lut j illi cidẽtaliter. q; ſi ↄnotarẽt aliqð accñtalę: tũc li rei ꝓqua ꝓpõ ſui antis vificat᷑tvt ſoꝛ.ẽ bi⸗
l i nngen nõ poſſent br̃e ꝓ ſuis añtib terios purẽ ab⸗ cubitus: ⁊ ſilr tãtus eſt plato. Gel ſoꝛtes eſt

i⸗ dißnbn nlagi⸗ dics ſolutos:ſʒ tarios ↄnotatiõis.Rlin grãmati⸗ albus: ⁊ alteriuſmode eſt No. ñ nen E rlin

De relo
Ibe idẽti⸗
tatis pꝛĩa
Ta.

Tractatus
ſubſtãtie tam identitatis q́; diuerſtatꝭ reci- ↄditionali diſiunctiua vel copulatiua negati

pꝛocũ.ita ẽt põt dari relatiuũ accñtis idẽtita ua.tunc qñq; ſupponeret pꝛo pluribꝰ q; pio

tis recipꝛocuʒ.⁊ illud circũloqmur ꝑ hᷣ cõple qbus pꝛopõ añtis vᷣificatur vt videbit᷑ in re⸗
xiũ ſe calificatũ talr vadicẽdo vꝛtes videt ſe gula ſeq̃nti.¶¶ Dr notãter añs poſitũ in catbe
q́lificatuz taliter qliter plato eſt q̃lificatus. goꝛica affir̃atiua: q; ſi añs poneret᷑ in catbe⸗

Silrt pᷣ̃t dari rlin accñtis diuerſitatꝭ recipꝛo/ goꝛica negatiua tũc nõ opoteret ꝙ rtin ſup⸗
cum. ⁊ illud circũloqᷣmur ꝑ h̊ ↄplexuʒ.ſe ali᷑ poneret ꝓ illo vł illis pꝛo q vel qᷣbꝰ ꝓpõ antꝭ⸗

calificatuz: vt dicẽdo ſoꝛtes videt ſe aliter q. Vificat᷑: vt hõ nõ eſt aĩal ⁊ aſini eſt ili ſuppo
lificatum ꝙỹ eſt plato. ſito ꝙ nullus bõ ſit: tunc pꝛopõ añtis vificat
= pꝛo boĩe.⁊ illud rlin illud nõ ſupponit ꝓillo.

¶ Unde ꝓp ſuppõne relatiui ſbe idẽ Dr notãter dũ añs ⁊c. qꝛ ſi añs nõ eẽt tota
titatis ponũt᷑ aliqͥ rłe:quaꝝ Pꝛĩa talłẽ.Oẽ re le extremũ vel pᷣncipalioꝛ ꝑs tũc non opoꝛte .

latiuũ idẽtitatis ſubſtatie referẽs relatõe ꝑ ret ꝙ relatiuũ ſupponeret pꝛo illo ꝓ q ꝓpõ
ſonali in ꝓpõne copulatiua affĩatiua ſuum añtis verificat᷑.vt dicẽdo.tunica ſoꝛtꝭ ẽ alba
añs poſitũ in ꝓpõe catbegoꝛica affir̃atia dũ ⁊ ille mouetur ibi pꝛopõ añtis vᷣificat᷑ pꝛo tu

mõ añs ſit totale extremũ: vel pᷣncipalioꝛ ꝑs nica alba.⁊ tñ illud relatiuũ ille nõ ſupponit

extremi ſupponit ſolũ ſi ſupponat ꝓ illo vel pꝛo tunica alba ſʒ pꝛo ſoꝛte.¶ Dr notãter vel

illis ꝓ quo vł qbꝰ ꝓpõ ant vificat᷑: dimõ ip pᷣncipalioꝛ ꝑs:q; qũ añs ẽ pᷣncipalioꝛ ꝑs tunc

ſum riim nõ reſtrĩgat᷑ ad ſtadũ ꝓ paucioꝛibꝰ: ꝓpõ in q̃ ponit᷑ vificat᷑ ꝓ illo pꝛo q ſupponit

. nec apliet᷑ ad ſtãdũ ꝓ plurib.Exẽpluʒ vt bõ, ⁊ ſicriin referẽs illud ans ẽt ſupponit pꝛo il⸗
ſcribit ⁊ ille mouet᷑:ibi illð relatiuũ ille ffert lo pꝛo q pꝛopõ añtꝭ vificat᷑:lʒ añs nõ fit tota

relatõe ꝑſonali in ꝓpõne copulatiua affifati le extremũ:ſed ꝑs pᷣncipalioꝛ illius ertremi.
ua ſuũ ans.i.illuz terim hõ:qꝗ ponit᷑ in ꝓpoe vt dicẽdo aĩal ſoꝛtꝭ currit: ⁊ illud mouet᷑.ibi
cathbegoꝛica affiratiua:⁊ ẽ totale ertremũ illi pꝛopõ añtis vᷣificat᷑ pꝛo aĩali ſoꝛtis currente

us ꝓponis: ⁊ cũ h̊ ſupponit iõ illõriin ille ſo ⁊ pꝛo tali ſupponit illud relatiuũ illud.¶ Df̃

lum ſupponit ꝓ illis ꝓqbꝰ vificaippõ añtꝭ notãter ſi ſupponat:q; ſiañs nõ ſupponeret:
ſ.pꝛo boibus ſcribẽtibꝰ cũ ſolum ꝓ illis ꝓpõ tunc pꝛopõ affif̃atiua in qua ponit᷑ talis teri

antisvificetur. ⁊ illud relgriuuz ille nõ reſtrĩ nõ pᷣt pꝛo aliq xificari.⁊ ꝑ ↄñs relatiuũ refe⸗
git᷑ ad ſtandũ ꝓ paucioꝛib q; ꝓpõ añtis vi⸗ rẽs tale ans nõ ſupponeret pꝛo illo pꝛo qᷓ ꝓ⸗
ficat᷑.iõ ſupponit ꝓ oĩbus illis ꝓ qͥpus ꝓpõ põ añtis vificat᷑.vt dicẽdo:chimera currit.⁊

añtis vificat᷑. ¶ Dr notãter in rla ſube qꝛ re⸗ illa mouet᷑ibi ly illa nõ ſupponit pꝛo aliquo

latiuũ accñtis nõ ſupponit ꝓ illo vel pꝛo ilł cũ añs pꝛo nullo vificet᷑.O¶ Orñ notater du ip
pꝛo q vel quibꝰ ꝓpõ añtis vificat᷑ vt dicẽdo ſum riin reſtrigeret᷑:qꝛ ſinõ tunc non ſuppo
ſoꝛtes è albus ⁊ talis ẽ plato: ibi ly talis ſup⸗ neret pꝛo oĩ illo vel oꝛbus illis pꝛo quo vel qͥ

ponit pꝛo alio ab illo pꝛo q vificat ꝓpõ in qᷓ bus pꝛopõ añt vificat᷑.vt bõ currit ⁊ ille exi

ponit᷑ ſuuʒ añs.¶ Dr notãt᷑ idẽtitatꝭ: qꝛ rein

diuerſitatꝭ ñ ſuppõit pꝛo illo vł pꝛo illis ꝓ 3
liq

Oñ rloꝑ
ſonalis
añ ſim⸗
plex.

vel qbꝰ ꝓpõ añtis vᷣificat᷑: ſʒ ꝓ alio vt a
aĩal ẽ irrõnale ⁊ alið eſt rõnale.ibi nõ añtis
vificat᷑ pꝛo aĩali irrõnali:a relatiſiuʒ ſuppõit
pꝛo aĩali rõnali.¶ Dr̃ notãter referẽs relatõ
ne pſonali: q; fi relatiuuʒ referret ſuum añs
relatõe fimplici:tũc nõ ſupponeret ꝓ illovel
illis:pꝛo q vel bus ꝓpõ añtis vificatur. vt
femina clauſit poꝛtaʒ vite qͥ reſerauit eã.ibi
ꝓpõ añtis vᷣificatur pꝛo eua.relatiuũ ſuppo⸗
nit pꝛo q̃libet alia muliere. ¶ Uñ tũc eſt rela
tio ꝑſonalis.qũ relatiuo ſubſtãtie idẽtitatis
ſupponit pꝛo eadez re in numero pꝛo q ꝓpo⸗
ſitio ſui añtis vᷣificatur.¶ Sed tunc eſt rea⸗
tio ſimplex:qñelatiuũ ſubſtantie idẽtitatis
nõ ſupponit pꝛo eodẽ numero pꝛo quo ꝓpõ
añmtis wificatur.¶¶ Dr̃ notanter in copulatiua

affifatina:qa ſi rela tinn referret ſuum gñs in pulgting affirmatius referens illud añs ſup⸗

ſtens ſoꝛtes mouet᷑:ibi añsvificat᷑ pꝛo quolʒ
boĩe currẽte.⁊ ly ille ſoluʒ ſupponit ꝓ ſoꝛte.
¶ Sʒ qreret aliqͥs. Rtrũ ſꝑ relatiuũ in copu⸗
latiua affirmatius poſitum ſupponat pꝛo il⸗

pꝛio qꝛ aliqũ rim ⁊ ſuũ añs nõ ſupponũt:g re
latiuũ nõ ſuppon: pꝛo illo pꝛo quo ſuuʒ añs
ſupponit:vt in iſta oꝛõne.chimera cur.⁊ illa
mouetur.ibi nec añs nec relatiuũ ſupponũt.
¶Scðo:qꝛ relm aliqñ ſupponit ⁊ añs nõ ſup
ponit:vt adã nõ eſt et ipſe fuit.ibiantecedẽs
non ſupponit:vt pʒ per diffinitionẽ ſuppoſi⸗

tiõis.⁊ tñ relm ſupponit cum ſit ſubiectum

pꝛopõnis affirmatiue vere ad cuius verita⸗
tem requiritur q; extrema ſupponãt pꝛo eo⸗
dem. Sed tunc quereret vlterius aliquis
ſi añs ponatur in catbegoꝛica affirmatiuave
ra.vwum tunc ſemper relatiuũ poſitũ in co⸗

7 Queſtio.
lo pꝛo quo ſuuʒ añs ſupponit.¶ Ad b̊ ðꝛ 9n

Queſtio.

itaniſenſts et fallusA In
ejtmtite g cadit ſuea
ueſgnü no cageret ſupꝛa co
gememi tunerin eteres
töncun fono vti nt ſoꝛtes
hncumttipe mouet. ibiilluc
ſtildafs. ſortes cũ illo fign
eſcset eſt ſoꝛtes vidẽs oem ſo
jeſctes idesoẽn ſole q cun
Waitrlintncopulatiua affirmn
iiſeeru ſunzafs reſtricte. pz:e
grl afndeſt aial :. ſortes eſt ilun
frilugreſenet ini añs. cly aial
leuncilaeſſet ynqꝛ ſenſus ei eſt
iltſetese ilud ial fine ſortes
ſeſeſiset ver. g filll debent
Popfludrtm ülud referat imumn.
ertücſenſse's iſte in c aia
fllccöetafm(Gea tüc aue
ſibaigoteürien poſitii copul
aiantſetisſtüafispeiitiͤ ice

. . = 4 .
utio⸗. rnmſupoſſt ſipponere por

inle iü⸗ ſupponit.
Nd v ansſuppontt ſolui ⸗ i

oni waünpori
isllutimnitſantfme

1

dait Fificatezafsnöfttonz

ted s Pneinlin iliusethen,
ulſort amnit tillu mouet bi
Ns ifcat woail ſatis unente
ſwpponit ilud reliui ilud,(Di
ſepporur g fiais n ihponetet
öaffifariuuin qua ponit tulisteni⸗
Alcg Fificani 1,zis elgtinüreſe⸗
isnö ſupponeretpeo llopo
Hrat. n dicedorcbinern aynit.
bilyill no ſupponit poaliquo
ullo vifcet.(Or notater diſ i
tigerekign find tun non ſuppo
lore cibrs lisnoclo el
zin fiat ocunni rile
noveki aisiicit ognaß
e al ile ſolizſiihponit , ſoe
. Pmrüſorelatiui incop⸗
alis Griſren
iuzai n, winze
irin: uen noͤſan dned

petſi bineracur li
N 1 . 4

=
=
E
=

GAln

Golutio

Ouid rl
eferre
ſicedẽs
leſtricte.

De ſuppoſitionibus relatiuoꝝ.

ponat ꝓoĩ illo pꝛo quo ſuum añs ſupponit.
¶ Ad h̊ ðꝛ ꝙ nõ qꝛ aliqũ refert ſuũ añs reſtri
cte.& non ſupponit pꝛo oĩ illo ꝓ quo ſuũ añs
ſupponit.¶ Uñ riin referre ſuum añs reſtri⸗
cte eſt iᷣm referre ſuum añs cum oĩbꝰ terĩs
poñitꝭ in ꝓpõne catbegoꝛica añtꝭ pᷣter ſignũ
vle qð cadit ſupꝛa copulã vel qð nõ eſt ꝑs ali
cui extremi vt oĩs bõ currit ⁊ ille mouet᷑.ibi
hoc rłim ille refert ſuũ añs reſtricte qꝛ refert
ſuũ añs ſumptũ cũ oĩbus terĩs poſitꝭ in eadẽ
ꝓpõne cathegoꝛica in qua ponitur ſuuʒ añs
dempto ſignoõ vli. Nã ſenſus illiꝰ ꝓpõnis eſt
iſte. oĩs bõ currit⁊ ille bõ qͥ currit mouet᷑.ibi
h totũ.ſ.añs ſumptũ cũ oĩbꝰterĩs poſitꝭ in ea

dẽ catbegoꝛica dẽpto illo ſigno oĩs ðꝛ rim re
latũ.⁊ ly bõ ðꝛ anñs Dr᷑ notãter pꝛeter ſignũ
vle:qꝛ dicẽdo oĩs bomo currit.⁊ aĩal eſt ipᷣe.
ibi illud rłim ipſe non refert illũ terim bomo
cum illo ſigno oĩs:qꝛ ſi referret cũ illo ſigno
oĩs:tunc iſla pꝛopõ eſſet falſa.cum ſenſus eiꝰ
eſſet.oĩs bõ currit.⁊ aĩal eſt ille oĩs hõ qͥ cur
rit.qui ſenſus eſt falſus.⁊ tñ pma cõiter ↄce⸗
dit᷑.¶ Dr notãter qð cadit ſupꝛa copulã ⁊c.q;
ſi tale ſignũ nõ caderet ſupꝛa copulãvel eſſet

pars extremi.tunc rin referẽs ſuũ añs refer

ret ipᷣm cum ſigno vli.vt ſoꝛtes vidẽs oẽm ſo
lem currit ⁊ ipe mouet᷑.ibi illud rłm ipſe re⸗
fert illud añs.ſ.ſoꝛtes cũ illo ſigno oẽm:quia
ſenſus ei eſt.ſoꝛtes vidẽs oẽm ſolem currit.

cxxxij.

¶ Secũda regła.relatiuũ ſubſtãtie
idẽtitatis ſupponẽes referẽs relatiõe ꝑſonali
in ꝓpõne diſiũctiua vel ↄditionali vel copu⸗
latiua negatius ſuũ añs ſupponẽs:nõ ſꝑ pci⸗
ſe ſupponit ꝓ illo vel ülis ꝓ q vel qͥbꝰ ꝓpoſi
tio añtis viſicat᷑.ſed aliqñ ſupponit ꝓpluri⸗
bus rõne deterĩationis ampliaãtis:a aliqñ p
paucioꝛibꝰ

Scðdarla

rõne dictõnis reſtringẽtis.¶ Qðõ declarat᷑

añt hᷣ ſit veꝝ in diſiũctiua pʒ:qꝛ iſta cõiter cõ regula in
cedit᷑. Soꝛtes currit vel ipᷣe quieſcit:⁊ tñ ſiil diſiũctia.

lud riin ipſe ſupponeret pꝛeciſe ꝓ ilo ꝓ quo
ꝓpoſitio añtis vᷣificat᷑ illa eſſe falſa:ſuppoſi⸗
to ꝙ ſoꝛtes nõ curreret:qꝛ eſſet vna diſiũcti⸗
ua cuiꝰ vtraq; pars eſt falſa cũ ſenſus eiꝰ eſt
iſte: ſoꝛtes currit vel ipᷣe ſoꝛtes qui currit qͥe
ſcit.modo hoc eſt falſum: relinquit᷑ ꝙ rim
in diſiunctiua non ſupponit pꝛeciſe ꝓ illo ꝓp
quo ꝓpoſitio aſſeis verificatur.¶ Similtr iſta
cõiter ↄcedit᷑.ſoꝛtes eſt aſinꝰ vł ipᷣe eſt bomo

o tñ ſi ibi ipᷣe ſtaret pᷣciſe ꝓ illo pꝛo quo ꝓpõ

—

añtꝭ denotat᷑ vificari:tũc ſenſus eiꝰ eèt. Soꝛ
tes eſt aſin? vł ipᷣe ſoꝛtes qͥ eſt aſjinꝰeſt bõ:mõ
cle ſenſus ẽ falſus vt notũ eſt.ꝗ relinquit᷑

p qᷓ ꝓpõ añtis vᷣifica

rłʒ in diſũctiua nõ dzʒ Fenſ ſupponere ꝓ illo Declarat
.Qðᷓ aut ita ſit in cõ in condi⸗

ditõali pgqꝛ iſta ppõ cõit᷑ negat᷑.deꝰ nõ ẽ ſi tionali.

ipᷣe eſt opᷣs:⁊ tñ ſi illud rłin ipe ſolũ ſuppone⸗
ret ꝓ illo vel illis ꝓ quo vel qͥbus pꝛopoſitio
antecedẽtis denotat᷑ vificari ipᷣa eſſet vᷣa cũ

⁊ ipᷣe ſoꝛtes vidẽs oẽm ſolẽ qͥ currit mouet᷑. ſenſus eẽt iſte de? nõ eſt ſi ipe der qͥ nõ eſt: eſt

¶ Dð aũt rłin in copulatiua affirmatiua poſi
tũ referat ſuuʒ añs reſtricte.pʒ:qꝛ iſta cõiter
negat᷑.aſinꝰ eſt aĩal ⁊ ſoꝛtes eſt illud ⁊ ſi illud

rilm illud referret ſuũ añs.ſ.ly aĩal nõ reſtri⸗

Queſtio.

cte tũc illa eſſet ᷣa:q; ſenſus eiꝰ eſſet aſinꝰ ẽ
aĩal ⁊ ſoꝛtes ẽ illud aĩal ſiue ſoꝛtes ẽ aĩal.mõ
ille ſenſus eſt verꝰ. & ſi illa debeat eſſe falſa
opʒ ꝙ illud rim illud referat ſuum añs reſtri
cte: tũc ſenſus eiꝰ ẽ iſte aanꝰ ẽ aĩal ⁊ ſoꝛtes

opᷣs.mõ ille ſenſus ẽ verꝰcũ ſit bona ↄña.Si
militer iſta ꝓpõ cõiter negat᷑. Soꝛtes eſt bõ
ſi ipᷣe eſt aſinꝰ: tñ ſi H rlin ipᷣe ſupponeret pᷣ⸗
ciſe ꝓ illo ꝓ q ꝓpõ añtis vᷣificat᷑ ipa eſſet vᷣa

cũ eſt bona ↄna:qꝛ ſenſus eiꝰ eẽt iſte ſoꝛtes ẽ

hõ ſi ipᷣe ſoꝛtes qͥ eſt bõ eſt aſinꝰ.mõ ille ſen⸗

Nota coꝛ

ſus eſt verꝰ.¶ Ex dictꝭ ſequit᷑ pᷣmo coꝛrelarie relaria.

ꝙĩ copulatiua loco relatiui nõ lʒ ponere añs
qꝛ ꝓpõ && aũcedẽte loco relatiui poſita eſſet

eſt illud qð eſt aſinꝰ ¶ Sed tũc quereret vlte vcra:que èſſet falſa ſi relatiuũ poneretur vt V

rius aliqͥs: vtrũ rtin poſitũ ĩ copulatiua affir
matiua referẽs ſuũ añs pᷣñtũ ĩ catbegoꝛica
affirmatiua poſſit ſupponere ꝓ omni illo vł
illis ꝓ q vel qbꝰ ſuũ ans ſupponit. ¶ Ad hoc
ðꝛ ꝙ ſic qn.ſ.añs ſupponit ſolũ ꝓ illo vel illis
ꝓ q vel qbꝰ ꝓpõ antis vificat᷑.Et illud ↄtin⸗

iſta eſt falſa.aſinus eſt aĩal ⁊ ſoꝛtes eſt illud⁊
tñ iſta eſt vera.aſinꝰ eſt animal ⁊ ſo:tes ẽ aĩal

¶ Secundo ſeqͥtur coꝛrelarie ꝙ in diſiuncti⸗

ua conditionali loco relatiui licet ponere an
tecedens.vt idem eſt dicere hbomo currit:vel
ipſe qͥeſcit:⁊ bomo currit vel hbomo quieſcit.

lutio Tit duob⸗ modis. ¶¶ Pꝛimomõ qñ añsẽ teri Similiter idem eſt dicere. Soꝛtes eſt bö: i·
Volutio ſingulariter tentꝰ ſupponẽs:vt ſoꝛtes currit ipſe eſt aſinus.⁊ dicere. Soꝛtes eſt bomo ſi

⁊ ille mouet᷑. Scðᷣo mõ qñ alterũ extremum
ꝓpõnis in qua ponit᷑ añs ſupponitꝓeq m ul
tis ſicut añs tũc rim referẽs tale ans põt ſup
ponere ꝓ oĩ illo pꝛo quo ſuuʒ añs ſupponit:
vt bõ eſt aĩal ⁊ ille mouetur. .

ſoꝛteseſt aſinus. Exẽplũ vbi rim ampliat᷑:vt
G currit vel ipᷣe cucurrit.Exẽplũ vbi reſtrĩ⸗
git᷑:vt hõ poteſt eſſe vel ipſoeſt.¶ Sed que⸗
reret aliqͥs quare magis relatinũ in copulati

Queſtio

us affirmatiua ſupponit ſolum pꝛo illo vel

Tractatus

illis ꝓq vel qbꝰ ꝓpõ añtꝭ viſicat᷑ q; in diñu⸗ rłin ſube idẽtitatis recipꝛocũ Pmitiuũ cuius
— ctiua vel ↄditiõali.dr̃ ꝙ rõ ẽ:qꝛ rim in copu añs ſupponit:ſupponit eadẽ ſpẽ ſuppõnis ſic

Solutio latiua affir̃atiua refert ſuũ añs reſtricte.SGʒ ſuũ añs:⁊ etiã ſupponit ꝓ illo vel illis

ꝓ q vł

diſiũctiuavel ↄditõalł nõ refert: ſuũ añs reſtri qͥbꝰ ſuũ añs ſupponit.¶ Sʒ tñ talis eſt dꝛĩa.

—

cte. Quid aũt eſt rʒ referre ſuu añs reſtricte ꝛ ſub relatiuo ſube idẽtitatis recipꝛoco ſolii
Quid re⸗ dictũ eſt pꝛiꝰ ¶ Sʒ riin referre ſuũ añũs nõ re fit deſcẽ ſus ſigillatim.in alijs aũt nõ:⁊ iõ lo

latiuũ re⸗ ſtricte eſt riin referre ſuũ añs abſq; teris cuʒ co relatiui ſube idẽtitatꝭ recipꝛoci: ñ. lʒ poni
pꝓppõne

fe rreañs eo poſitis in eadẽ ꝓpõne.vt cũꝛ: bõ currit ſuũ añs:vt loco illiꝰ relatiuiſe in iſta
nõ reſtri⸗ vel ille diſputat.ibi hriin ille refert ſuũ añs oĩs hõ videt ſe:nõ lʒ poni eius añs ſicſt uppo

ete

pluribꝰ a parte pᷣdicati poſito nõ fit deſcẽſus
qn etiã fiat deſcẽſus ſub ſubo:ita ꝙ; ſi grũ qð
ſumit᷑ ſub pᷣdicato dʒ coꝛrñdere ſiſto ſũpto
ſub ſubo.¶ Sed illud relatiuũ ſuus:q capit
cũ terĩo ſignificãte rẽ poſſeſſaʒ ſi ſupponat:
⁊ in eadẽ cathegoꝛica cũ ſuo añte ponat᷑: tũe
ſupponit eadẽ ſpẽ ſuppõnis ꝓ iillo vel illis p

termimis poſitis in ꝓpõne antecedentis.
¶ Xertia rła talis eſt relatiuũ ſub⸗

ia re ſtatie idẽtitatis ſupponẽs bñs ꝓ añte terim
Kenn e ſinglir tẽtũ ſupponẽtẽ:dũmõ illud riin ſit pꝛi⸗
8 mitiue ſpẽi ſupponit diſcreti Exẽplũ.vt ſoꝛ⸗

tes currit ⁊ ille mouet᷑.dr notãter ſupponẽs

qꝛ ſi tale rin nõ ſupponeret tũc nõ ſuppone⸗ q vel bꝰ? ſuum añs ſupponit. Si vo pona
ur in alia cacbegoꝛica ⁊ ſupponat cõiter tũc

ret diſcrete.vt h̊ iſta cbimera currit ⁊ illa mo
uet. Df notãter terĩz ſingulariter tĩ: qꝛ ſita ſupponit ficut ſupponeret terinꝰ ablolut/ in
le riin bẽret pañte terim cõiter tẽtũ cũ q nʒ taliloco poſitꝰ. Exeẽplũ̃ vt oiĩs bõ curritc ſu⸗
Cã regle poneret᷑ terin diſcretꝰ in eadẽ ꝓpõne cathe
goꝛica tũc tale rłʒ uõ ſuppõeret diſcrete. Rõ
buiꝰ rłẽ iſta qꝛ loco talis relatiui lʒ poni añs
vtputa in diſiuctina vel in ↄditiõae vel rlin
relatũ in copulatiua qðᷣlibʒ illoꝝ:ſñ poneret᷑
ſupponeret diſcrete:ꝗͥ riin ſupponit diſcrete

minate.Sʒ ſi capiat᷑ illud relatiuum ſuꝰ ſine
terĩo ſignificãte rẽ poſſeſſaʒ ⁊ ſupponat tũc
ſuppõit ſicut terĩnꝰ abſolutꝰ in tali loco poſi
tus ſuppõeret.Exẽpluʒ vt ſoꝛtes bʒ ſuũ.oĩs
bõ bʒ ſisi.ibi illud rłin ſuũ ſupponit eadẽ ſpẽ

Quarta

regula lut⸗ ſupponeret ſi in tali loco poneret᷑. Rñil

tie idẽtitatꝭ nõ keripꝛoei iabpon⸗ cõit ſup
onit ſicut teriꝰ abſolutꝰ cõit᷑ tẽt uppones „. S r.
in taliloco pofit ſupponeret. Erẽpli: vt b minate: in ſcda mpponit oↄfuſe tamum
cur. vł ipe mouet᷑:ibi illudriin ipᷣe ſi upponit ¶ Dubitat pꝛimo quomodo ſuppo
pſonali deterĩate. Siłr cũ ðꝛ bõ currit a oĩg nit boc riin illud in iſta ppõe.ſoꝛtes eſt cur⸗
ille mouet᷑.ibi ly ille ſuppõit ↄfuſe ⁊ diſtribũ rens ⁊ illud eſt bõ.¶ Dr ꝙ ſupponit diſcrete
tiue.¶ Ex iſto pʒ coꝛrelarie ꝙ relatiuũ ſubſtã ¶ Et ſi dicat᷑ añs illins relatiui ſupponit de⸗
tie idẽtitatꝭ nõ recipꝛocũ variat ſuãꝗ ſuppõeʒ terminate.ergo rlᷣ
ꝑadditõeʒ vył remotõez ſignoꝝ diſteibutioꝝ
Obiectio ſic ⁊ alij terĩ abſoluti.r̃ notãter ĩ conelario
nõ recipꝛocũ:q; riin recip:ocum nõ variat ſic
ſuã ſuppõezꝑ additõez vel remotiõem ſigni añtio Fiticat pvno ⁊ nõ põt vificari ꝓpłibꝰ
vlis ſiue alteriꝰ ſigni ↄfuſiui. Sʒ diceret ali⸗ ergo boc riim illud ſoluz ſupponit ꝓ vno ⁊ nõ
qs. la cõis eſt: riin ſue idẽtitaiis nõ re⸗ ppluribus in iſta ppoñtione.

cipꝛocũ ſupponẽs:ſuppõit eodẽmõ ſicut ſuũ .—
adoaemale in conalaris ꝙrkin idẽtitatis ¶ Dubitat᷑ ſecũdo vtꝝ relatiuũ poſ
non recipꝛocũ variat ſuã ſuppõnem ꝑ additi ſit ampliari.¶ Drꝙriin ſube idẽtitatis non
onem vel remotionẽ fignoꝝ diſtributiuoꝛuʒ recipꝛocũ ſupponẽs in ꝓpõne diſiunctiua vl
O Dj ꝙ illa rla ſic intelligit᷑.qñ añs accipit᷑ ñ ↄditionali poſitũ põt apliari Rõ buiꝰẽ qꝛ in
neę ſigno ↄfuſiuo.⁊ filr ipᷣm relatiuũ:⁊ dũmð talibꝰ ꝓpõib locorelatiui łʒ ponere añs. ſed
nõ ſit aliqð aliuàò impediẽs tũc rein ſuppõit añs poſitũ loco relatiui põt ampliari.g etiã
cũ ſuo añte eadẽ ſpẽ ſuppõnis ꝓ illo vel illis relatiuũ põt ampliari.Erẽpluʒ vt bõ eſt aĩal
ꝓ quo vel qbus ꝓpoſitio añtis vificat᷑. Uñ

illud refert ſuuʒañs reſtricte ideo ſupponit
ſolum ꝓ illo pꝓ q/ ꝓsõ añtis vificat᷑: ſed pꝓpõ

Solutio

¶ Quarta regula. Relatiuũ ſubſtã ſuppõnis ꝓ re poſſeſſa ſicut vn terĩnꝰ:abſo⸗

ſupponit determinate.
¶ Reſpondetur negando ↄñam. qꝛ boc rłin

nõ reſtricte qꝛ ſenſus illiꝰ ꝓpõnis eſt iſte.hõ nẽs.ſ.ſic.oĩs bõ videt oẽm hoĩeʒz qꝛ pᷣma põt Quis de⸗
currit vel ille bõ diſputat.ibi in ſcða ꝓpõne eẽ vᷣa ſcda exñte falſa.¶ Iñ tũc fit deſcẽſus ſcenſus ſi
ille terinꝰ hõ qͥ eſt riin relatũ ſumit᷑ ſine alijs ſigillatim qñ ſub terĩo ſ upponẽte cõiter pꝛo gilatum.

Negula

de ly ſuꝰ.

aſinꝰ mouet᷑ibi ly ſuꝰ ſuppõit ꝑſonałr deter⸗

ludriim ſuum in pᷣma ꝓpõne ſuppõit deter⸗

Obiectio

Solutio

Quando
relatiuuz
poſſit am
pliari.

vel ipᷣecucurrit.ibi boc riin ipſe ampliat᷑ ad

tercurretio/ er quo ill
lnti llludrtimill
iii boib actualiter anen
uanmemib poſſunt eſſe.
iͤtanpliari:taetia pot ſel
ctoͦamt r illeetñs ſoꝛtes mi
rilerefringit pillu terim
ſnesod ſupponcdu ſolum p v⸗
io iſcat oplurib'. Sitr rel
n ſuotitie : filr relatina ace
higiꝛampliari ficut : alij term

e7 one ſ11
bitat tertio vtrü̃ iſt
ſhalqs boͤeſt:ꝛ qlibet bõ en
let a greſt vna copulatina c
nmnpalseſt vera ipa eſt ver
ninpseſt vera vt noti eſt. S
Hupſcnu llus ppönis eſt il
lenßzinilla ppone tiñ ficut .
letßcet boͤboc cöpleruz ſup
noſlo pquo ſuppoit ſubi
ctreraapofs tota copul⸗
nobpoftuͦ argueret ali
ſureligs bö eſt. quilibet bo⸗
ntſuntoes hoieg ergo ſte bi
fllevelifte bõ eſt: tqlibet
igaſapzp deſceſug. T0

ſhtans.(Ab
. 0 „ 4
lmninoſtan d negicho⸗

— nãꝛ w
——

=- = -
= =
=☛

— –

1 iglünt gishöamttſi
kidihſu ſuppo⸗
dilh w'ſuppoit lonut derer⸗
icapiak lu relniunn ſi fne
icate repoſſeſſez tſipponnti⸗
t tenin abiolut intalloco daf
ret. Exipluz t ſones by ſni dis
Milluc rin ſui ſiuppont endeſpe
repoſſeſſu ſeut m terin abſo⸗
ret ſimtali oco ponerer dl
inpma ppone ſuppott deter⸗
daſupponitofuſetamun

peimo quomnod0 ſuppo d⸗
lackiniſt ppoe ſenes eſta è
4 dö. (Dic ſupponit digene Grſtn
zis illius relatiuiſuppont de⸗
rgo Eip uppontt detenmniute,
dofun gbde in
rur negando an. 0 boe ſin
aam zisretnale Meo ſupponit
ſunz ansrenn.
6 teoͦaits iirik el
6 örifan Nott
† ovro* V .
zupponitpfoln
woftione.
i⸗ tr relatuupof Oundl
N ſube ettans no hn
Im . ſfunctiun, hoftn

U
n

2

De ſuppoſitionũ regulis
ſtadu ꝓ pᷣſentibꝰ p̃teritꝭ.Silr tale relatiuũ le bomo qui eſt. vel iſte bomo eſt: ⁊ quilibʒz bo

poſitũiin copulatiua affirmatina babẽs añs
ſupponẽs poſitũ in catbegoꝛica affirmatiua
põt etiã ãpliari dũmõ ꝓpõ añtis poſſit vifi⸗
cari ꝓ pluribꝰ.¶ NRõ bꝰ eſt: qꝛ tale rin ſuppo
ſatio re nit p oĩbꝰ illis ꝓ qbꝰ ꝓpõ añtis vificat᷑:ſed
ꝛia multotiẽs ꝓpoſitio antecedentis pꝛo pluri⸗
gulep bus põt verificari verificat᷑.ergo tale rela
tiuum põt ſupponere ꝓ pluribꝰ ch ꝓ quibus
ꝓpõ añtis vificet᷑. Etia in tali ꝓpõne loco re
latiui põt poni relatiuũ relatũ: ſed rlin reia⸗
tũ loco relatiui poſitũ põt ampliari. ⁊ ipᷣm
rlin põt ampliari.Exẽplũ vt hõ currit: ⁊ ille
põt eſſe aĩal.ibi ꝓpõ añtis vificat᷑ pꝛo oĩbus
actualiter currẽtibꝰ.a ex quo illa ꝓpõ põt ve
rificari ꝓ pluribꝰ:iõ illud riim ille ampliat ad
ſtãdũ ꝓ boĩbꝰ actualiter currẽtibꝰ qᷓ; ꝓ boĩ⸗
bus currentibꝰ qͥ poſſunt eſſe.Et ſicut relati
uũ põt ampliari:ita etiã põt reſtrĩgi.Erẽplũ
vt hbõ currit ⁊ ille exñs ſoꝛtes mouet᷑.ibi illð
rłiim ille reſtringit᷑ ꝑ illũ terĩm ſingularẽ ſcʒ
ſoꝛtes ad ſupponẽdũ ſolum ꝓ vno⁊ tñ ꝓpõ
añtis vᷣificat᷑ ꝓ pluribꝰ.Silr relatiua diuer⸗
ſitatꝭ ſubſtãtie ⁊ ſilr relatiua accñtis pñt re⸗
ſtrĩgi ⁊ ampliari ſicut ⁊ alij termini abſoluti.

¶ Dubitat tertio vtrũ iſta ppoſitõ
ſit vᷣa aliqͥs hõ eſt:⁊ qͥlibet bõ eſt ille.dr ꝙ il
la eſt xa qꝛ eſt vna copulatiua cui⸗ ls pars
pꝛincipalis eſt vera g ipa eſt vera.añs ptʒ qꝛ
pꝛima ꝑs eſt vera vt notũ eſt. Sʒ de ſecunda
pʒ qꝛ pᷣdicatũ illius ꝓpõnis eſt illud relatiuũ
ille qð vʒ in illa ꝓpone tm̃ ſicut boc cõplexũ
ille hõ q eſt bõ boc cõplerxuz ſi upponit ofuſe
ſin Zꝛiũ tm̃ pꝛo oĩ illo ꝓ quo ſuppõitſi ubiectũ:g talis
ꝓpõ eſt vera.⁊ ꝑ ↄñs tota copulatiua eſt xa.
¶Sed in oppoſitũ argueret aliquis bene ſe⸗
quitur aliqͥs hõ eſt.⁊ quilibet hõ eſt ille: iſti
boĩes ſunt oẽs boĩes ergo ate bõ eſt: qlibʒ
hõ eſt ille. vel iſte bõ eſt: ⁊ qlibet bõ eſt ille.⁊
ſic de alijs. vña pʒ ꝑ deſcẽſuʒ. oñs eſt fa lſuʒ
ergo ⁊ añs. Ad boc ðꝛ negado oↄñam qꝛ ibi
af̃ a ter mino ſtante ↄfuſe tm̃ ad terĩm ſtantẽ
diſcrete reſpectu eiuſdẽ multitudinis ex ꝑte
illiꝰ terĩ ille. Nã boc rlim ille ſupponit Zfuſe
tm̃ in ſcda ꝑte añtꝭ:⁊ ſtat diſcrete in ſcða ꝑte
oñtꝭ ⁊ ſic cõmittitur fallacia figure dictiõis
ſimiliter fallacia conſequentis. nde ad fa
ciendũ bene deſcẽſum ſub añte nõ faciẽdo de
ſcenſum ſub relatiuo debemus ponere expli
cite cũ relatino relatiuũ relatũ in q̃lzʒ pꝓpõne
ſingulari et ꝑte ↄñtis ſumpta.verbi gratia.
Aliquis hbõ ẽc qlibet bõ eſt ille.⁊ iſti ſüt oẽs
boĩes. ergo iſte bõ eſt ⁊ quilibet bomo eſt il⸗

Nueſtio
ſopbiſma
lis

Rñſio

cxxxiij.

mo eſt ille vomo qui eſt

C.

¶ Dubitstur quarto quomodo ſup
ponit hoc relatiuuʒz illud ĩ iſta ppõne ly bõ ẽ
diſſyllabuz. ¶ Df rein

ly homo. ⁊ illud eſt
illud ſupponit materialiter relatiue:qꝛ h̊ rłin
illud includ in ſe relatiuuʒ referens:ſignifi
cat iue ſiue relatiue acceptũ:⁊ cuʒ boc icludit
relatiuũ relatũ mãlr acceptuʒ.ideo ſi upponit
mãliter relatiue. De relatiuo ſ ubſtantie di⸗
uer ſitatis ponitur talis regła. Relatiuũ ſub⸗
ſtãtie diuerſitatis nõ ſuppõit niſi ſuũ antece⸗
dens ſupponat pʒ.qꝛ dicẽdo. Anticriſtus cur
rit ⁊ alius mouet᷑ ſenſus illi⸗ ꝓppõis ẽ.ãtixpᷣs
currit ⁊ aliꝰ abantixpᷣo mouet᷑:mõ boc totum
alius ab antixpᷣq/ p nullo ſuppõit:quia ð nul⸗
lo ente in mũdo veꝝ ẽ dicere ꝙ ẽ alið ab anti
criſto.iõ hoc relatiuũ alius in dicta ꝓpõe nõ
hipponit. ¶ Eñ relatiuũ ſubſtãtie diuerſitatiſ
in duobus caſibus nõ ſi upponit. Pꝛim eſt qñ
ſuũ añs ꝓ nullo ſi uppõit:vt ptʒ in exẽplo iam
dueto. Scdðs caſus eſt qñ añs eiꝰ ſi upponit pꝛo
quolibet ẽte mũdi.Exẽplũ:vt oẽ ens eſt: ⁊ ali
ud curꝛit.ibi aliud non ſupponit:qꝛ ſenſus il⸗
lius ꝓpõiceſt iſte. oẽ ens eſt. et aliud ab ente
curꝛit.mõ hoc totum aliud ab ente pꝛo nullo
ſupponit:qꝛ de nullo veꝝ eſt dicere:qð ẽ alidðᷣ
ab ente qð eſt. Alia rła talis eſt. relatiuũ ſub
ſtãtie diuerſitatis nunqᷓᷓ ſuppõit pꝛo illo pꝛo
q ꝓpõañtis verificat᷑. variat ſu⸗ᷣ ſuppõnem
ꝑadditionẽ vł remotionẽ ſincathegoꝛeuma⸗
tum ſicut alius terminꝰ abſolut:vt hõ currit
Tiſte aliꝰ ab eo diſputat. Silr hõ curꝛit:⁊ oĩs
aliy ab eo diſpucat ſic de alijs.¶ Rõ pꝛĩe ꝑtꝭ
bẽ rle pʒ ꝑ diffõnẽ relatiui ſubſtãtie diuerñ⸗
tatis. Scda ꝑs ptzʒ:qꝛ tale relatiuũ cũ ſuo ca⸗
ſuali rectũ ab eo mediãte pᷣpõne a vel ab. eqͥ⸗
ualet noi iafinito ↄtradictoꝛio oppoſito añti
illiꝰ relatiui.Sed ſi tale nomẽ infinituʒ loco
relatiui poneret᷑ aliqñ ſuppõeret diſcrete⸗ a
liqñ det erĩate:⁊ ſic ð alijs: tale relatiuũ filr
variat ſuam ſuppõnem ſᷣm variationẽ ſignoꝝ
De relatiuis accidentis datur talis regula.
¶ Relatiuuʒ accidentis ſupponẽs nõ ſuppo⸗
nit pꝛo illo vel illis:pꝛo quo vel quibus pꝛo⸗
poſitio añtis verificat᷑:ſʒ ſuppõit pꝛo re ſimi⸗
li vel equali ſi ſit relatiuũ accidentis identita
tis:vel ꝓ re diſſimili vel inequali.ſi ſit relatĩʒ
acciᷣentis diuerſitatis nõ ſupnonit niſi ſuuʒ
añs ſupponat ⁊ variat ſuam ſuppõem per ad⸗
ditionẽ vel remotionẽ ſincatbegoꝛeumatum
Eremplũ:vt ſoꝛtes eſt albꝰ: talis eſt plato.ibi
talis ſupponit determiate, Similr ſoꝛtes eſt

KRla ö rło
ſubſtãtie
diüſitatis

pmꝰ cãus

alia rła ðᷣ
eodẽ rlo.

De relati
uo accidẽ
tis regla.

Tractatus nl,fe ailrene o
alb?:⁊ oĩs tał eſt bõ.ibi tal ſuppõit cõfuſe ⁊ di pure differẽtialiter: ita & ſenſus iſtiꝰ bõ cur⸗ 1 huipoſtſni r alin.
Talis. ſtributiue. VUñ boc relatiuũ tale eſt relatim rit ille. põt eſſe aĩal eſſet iſte bõ currit ⁊ ille 4 oponut ſie nete. Alio
pꝛedicamẽti qlitatis iõ reqrit añ̃ ſe teriz ð ge qͥ currit pot eſſe aĩal:capiẽdo ly qͥ pure diffe⸗ in itc noſichnponere vel⸗
nere qᷓlitatiſ Et boc relatiuũ tãtus eſt relatiz retialiter. ⁊ tũc ſcdᷣa ꝑs valet iſin ille currẽs . nrioſit irini as a
Tantus Pꝛedicamenti qtitatꝭ iõ reqᷣit añ ſe terim de põt eſſc aĩal.⁊ ſm bũc ſenſuʒ etia ſatis patet 9 jroilion nlalum derela
gñe qtitatis. Et ſilr dicendũ eſt ð relatinis a quomõ r lin põt ampliari:ante eius non au c. nttiich het nã in pꝛop
lioꝝ pꝛedicamẽtoꝝ accñtiuũ. e pfrliato. Q¶Tertio mõ põt illa reſtrictio decla⸗ . . iteñ noͤl . ſpus cunn
¶ Queſtio ꝑ magrm Tbomã Bꝛicot addita ſeri humged — añs cũ copula ppõ Semins ſeſtn ie . s.6
D „A 4.nis pcedẽtis:mediante boc ꝓnoĩe qui tento modus. bllb'no2u.
¶ Circa pꝛedicta querit᷑ vtrũ in iſta reſtrictiue:ꝛ non pure differetialiter a ſi hoc uſ ĩ hoſſt ſuppon
ꝓpõe hõ currit: ⁊ oĩs ille ẽ aĩal.ly ille ãplie᷑ modo exponeret᷑ ppõ in qua rlin refert ſuũ ggtcn lis ſu us hel n
vel poſſit apliari:⁊ arguitur non:q; tunc re as reſtricte:tũc nũqᷓ; relatiuũ in copulatiua echn relttiuiſenget tei⸗
latiuũ poſſet ſuppõere ꝓ pluribus qᷓ; ſuuʒ an affirmatiua ſuũ añs referẽs poſſet ampliari: alunc⸗ fimmatione dch
tecedes. Sed boc eſt nam relatiui quod de ſuo añcedẽte nõ ãpliato. vt bĩ ꝓbat ſca r ereetnngiboter
bet eſſe rei añ late recoꝛdatiuuz.igitur ly ille añ oppoſitũ. ¶ Et m boc reſpoderet᷑ ad rõ⸗ rrfettrice. illist tenek
ibi non põt apliari. Pꝛima tñ conſequẽtin bz nes poſt oppoſitũ. que pꝛi facte ſunt. ¶ Ac in ene A ſcham rone
qꝛ añs ei? non ampliatur.ergo ſi ille amplie Pimd aredloe ppõ añtis põt ꝓ pluribꝰ vifi n ſ giami benepoͤti

ꝓ pluribus ſupponet qᷓ ſuũ añs.ꝗ Confirma cariqᷓ vᷣificetur.⁊ qñ ꝓpluribꝰ vificabit᷑ re⸗ N fialitervt
tur: qꝛ tũc nõ ſemꝑ relatiuuz in eadẽ ꝓpõe co latiuu ſupponet ꝓillis:ſed nõ ſequit᷑ ĩ ſenſu Runiond e — autẽ ſia
pulatiua affirmariua cũ ſuo añte poſitum reo cõpoſito ꝙ rlin poſſit ſupponere ꝓ pluriby o voſt. lin laimmmione de
ſerrer ſuij as eſricte g nalets 5700 Pa/⸗ qᷓ; ꝓpõ ſui añcedẽtꝭ verificetur: aut denotet᷑ 55 5 5 frin ſectudiue
tet.qꝛ aliqñ referret ſtuuzañs apliate: iug⸗ verificari loquẽdo de relatiuo reſtricte refe Ppoſitů miteicl. rerineße Nle ita
nonrefer: et reſtricte. ¶ Secundo ſic. y illeiĩ rẽte ſuũ añs. bñ ſequat᷑ ; pꝛo pluribꝰ qᷓ; ꝓ larefefricte.naly ile li⸗
tali ꝓpõne refert ſuũ añs reſtricte. valz tĩñ põ añtisvificat᷑ riin poſſit ſupponere.Et ñitr ſigtoteriosm ppone ſuiaut

ncut boc complexum bõ qꝗͥ currit:] pᷣ oplexũ ðꝛ ꝙ ↄña nõ valet qua infertur:qꝙ riim poteſt mulsterminis ampliatur c
bõ qᷣcurrit nõ pht apliari ſicut nec boc com/ ampliari añcedẽte nõ ampliato. ¶ Ad ſcdam 4
plerũ bomo qui es. Nam tales reſtrictiones ðꝛ ſitr ꝙ relatiuum relatum de ly ille nõ põõot (chlattnttusde ſuppoſit
q currit 1 qui es reſtringunt a⁊ ĩpediũt ampli ampliqri:qꝛ boc totũ cõplexũ bõ qͥ currit nõ (Ghntur ractatus de amnplian

ationẽ. & ly ille ibi nõ pot apliari.¶ Cõfirma põt ampliari:capiendo ly qui reſtrictiue.
tur:qꝛ ſi ille ibi ãpliaretur cũ referat reſtric⸗ . . l .—
te ſuũ añs ſequeretur ꝙ idẽ teriꝰ poſſet eẽ re ¶ Notãduʒ eſt ſe cðo: q iſta cõplexa .. N amnpliat
ſtrictus ⁊ ãpliat ſił ⁊ ſemel.ↄñs eſt falſum. g qͥ currit:qꝗ eſt:qᷓ erit: pñt capi dupłr. Ano mõ De biscõ uotadunnqp iſte te
añs.¶ In oppm̃ arguit᷑ ꝑ pᷣdicta ⁊ ꝑduas rõ pure dfaliter:⁊ tũc ad ſubſumẽdũ ſub illis po plexis q tio nõ capit in pꝛoj

nes pꝛi poſitas. Quaꝝ pma eſt. iy ille ſtat ibi ñitꝭ ĩ maioꝛe a ꝑte ſubiecti ſufficit ſumere co⸗ currit qd G imetionaliterizſe
Ad oppo ꝓillis ꝓ qbus verificat᷑ pꝛopoſitio ſui añtis pulã vel ꝑticipiũ copule ſiue ly q bi gra iſte qui erit.· mlit. Et boc d
ſitum ar. ſed ꝓpõ ſui añtis poteſt pꝛo pluribus verifi⸗ eſt bonꝰ? ſylls. oẽ qð erit ẽ:antixpᷣs erit:q an t venita ddad L
cari ꝙᷓ vificet᷑.igitur in illa pꝛopõne ly ille pᷣt tixpᷣs qͥẽ vel erit eſt capiẽdo ly að erit ĩ añte un de ntetiis. fie
ãpliari ẽt añte nõ ãpliato. ¶ Scðdᷣa ròẽ. loco pure differẽtialr. Sʒ qñ talia cõplexa non ſu giuieſtſignu al Laplir
de ly ille põt põi ſuũ riin relatũ:ſxen riin re mũtur pure diſſerẽtiali:aliter ſumẽdũ ẽ ſub ſnsdfagtois Dali terina
latũ poſſet ampliari:ergo ⁊ ly ille eis poſitꝭ a parte ſubiectiĩ maioꝛe.verbigfa PrAli . : vt Fba ßteriti
id rl,y ¶ ᷑Pꝛo ſolutione queſtionis ſub iſta oẽ qð erit ẽ:deberet ſic ſubſumi anti⸗ wozeie mo capit pin ver
Quid riʒ — tpfßs eſt ens qð Eit. q ꝓpõ eſt falſa.¶Differẽ mer ue ybum ſcde intẽtio⸗
rferre ſu-¶ Motãdũ ẽ qꝙ relatiuũ referre ſuuʒ tia etiã iſtoꝝ cõplexoꝝ qñ capiunt᷑ pure diffe gin gampliak 2 d erid
uz añs re⸗ ꝗñs reſtricte nõ ẽ ipᷣm reſtrĩgi: ſed eſt ipſum rentialiter vel nõ pʒ ex bis que dicta ſunt in iei⸗ eſtſipp teri pꝛo ſuo ſig
nricte ⁊ referre ſuũ añs cũ terĩs ĩ ꝓpoe ſui añt⸗ poſitꝭ pᷣmo notabili.q; ſi ly qͥ currit in declaratõne . ganlcgris reſpectu figni
quot. mo⸗ Triplicit᷑ tñ accipi põt cũ talibꝰterĩs.¶ Inoꝰ relatiui referetis reſtricte capiat pure diffe 4 fferentigstepoy diſin
is, ponẽdo cũ añte pᷣticipiũ copłe loco ipſi copu rẽtialiter vt valet tm̃ ſcut currẽs:tũc rłin pᷣt onſmilter pliatus inoch
Pꝛi mo⸗/ ſe.verbi ga.ſenſus iſtius.hõ currit⁊ ille põt ãapliari añte nõ apliato.ſi aũt nõ capiat᷑ pure nnſipponetẽ reſpectu rai
qus. . eſſe aĩal eſſet iſte. bõ curriit:⁊ ille bõ currens differẽtialiter: tũc rin ampliari nõ põt añte godll n.Eréplum pluriu
Secunc; põt eẽ aialea o⸗ bũc ſẽſũ ſatis ↄſtaret ly il eiꝰ nõ ãpliato.OIſtꝭ notatꝭ ſit ↄcluſorñſiua Cõcluſio fir bo ipliat aa bõ fuit
modus lepoſſet ampliari ſuo añte non ãpliato. ⁊ boc ꝓbabile eſt differẽtie ꝙ relatinum referens riſiua uifierit,(Den angumpꝛ
mò ꝓcedũt rõnes facte poſt oppm̃ Alio mo ſuũ añs in ꝓpõne copulatina affirmatiua p̃t R“R Nbencumn mungtiter ldiff̃
do poſſet illa reſtrictio declarari ſumendo an ãwiari añte eiꝰ nõ apliato.pʒ ex dict. Ad rõ ns ſupponat eri⸗ ipliaf
tecoqẽs cũ copui mediãte iſto ꝓnoĩe qͥ tẽto nes añ oppoſitũ ðꝛ ꝙ tripliciter intelligipõt dſaumagis Cen ſuppo⸗ 4
dcndtgtinn ede.
mimg nt

ede De ampliationibus Folio cxxxiuij
teſedi elrlöantn⸗ jntelle⸗ ꝙ relm ſit rei añ late recoꝛdatiuũ.¶ Inoꝰꝙ ille terminus ſuppõ eſt terminus mag cõis

ũ⸗ ber le ipure df aus ꝙꝙ re rim nõ poſſit ſupponere pꝛoalijs qᷓ ſuũ anñs ⁊min ↄnotatiuus.Et ille termiꝰ apliatio eſt
fnde ſeſt ilt an⸗ ptiuñ eſt ſupponat a ſic negat᷑ q; aliqñ rehin ſupponit terminꝰ mag ↄnotatiuus ⁊ minus cõis ¶ Dĩ
nitenlin zetiſtis da 4 zülaterei ante ei nõ ſupponẽte.¶ Alioꝰ intelligitur notater ꝓ ſu ſignifiato ꝑꝑ terios ſingula-
loeonen llreſtigig c um qᷓ; pꝛo illis ꝓ quibſuũ añs accipit᷑ lʒ nõ ſup⸗/ trus apliat᷑:⁊ tñ nõ ſuppõit ꝓ pluribus ſigni- Quid am
B iieſscicghil Tenie 2 ponat ⁊iteꝝ hᷣ ẽ falſum de relatiuo ampliato ficatis:ſʒ pꝛo vno tm̃.Et talis ampliatio ſolet pliarco te
m lumebor pn eanitnn tuis aonte eiꝰ nõ apliato. Nã in pꝛopõne pᷣdicta ly vocari ãpliato tꝑꝝ et nõ ſuppoſitoꝝ:qꝛ in tali oenin.
enne diferetil ter inn NA . ille ſtat pꝛo oĩbus boĩbus currentibꝰ pñ̃tibꝰ ampliatiõe terminus nõ accipit᷑ pluribus ſfo ?um.
nerek Möinunffnne⸗ ⁊ poſſibilibꝰ nõ aũt ſuuʒ añs.¶ Tertioꝰ intel gnificatꝭ qᷓ ſi nõ ãpliaret᷑:ſqʒ bñ accipit᷑ p vno
etii nucpfelatiniine, i ſix ligit᷑ rlin nõ poſſit ſupponere vel accipi ꝓ ſñignificato ĩ oꝛdine ad diuerſas dꝛĩas tẽpoꝝ
lui fig referes doſermnl htſu alijs qᷓ; pꝛo illis qᷣ ſuũ añs pꝛiꝰ ſi guit.⁊ ſic con ¶ Dicit᷑ notãter ꝓ ſignificatis pꝛopter terios
enö iligro thi unin ſ ceditur ꝙ relatiuũ ſemꝑ eſt rei añ late recoꝛ cõmunes qui pꝛo pluribus ſignificatis ſuppo
Afin boefeſitnei „ datiuũ.¶ Ad ↄfirmationẽ ðꝛ ꝙ lʒ rlin ibire- nũt q ampliantur:qᷓ; quando nõ apliant᷑:vt
tigepeß begeſnnt leet . ferat reſtricte.⁊ reſtringat᷑ ꝑ terios pꝛopõis hõ fuit. Et talis ampliatio ſolet vocari ampli
1 pponinisp 1 ſui añtis.tñ cuʒ illis teris tenet᷑ apliate in oꝛ atio tpᷣꝝ ⁊ſuppoſitoꝝ. Dr no.reſpcũ ſigmi ꝛc
r Pnnnn hifi dine ad copula. ¶ Ad ſcdᷣam rõnem ðꝛ ꝙ boc ad denotadu ill ꝑ ꝗð fit apliatio. puta ipſu,
wne pllisſei H / gffen ꝓplexum hõ qui currit bene põt apliari ſi ca⸗ apliãs iſtrale: ſpe itellectꝰ ẽ aãpliãs pᷣncipa⸗ Quid an-
uͤn doſſtß Eguti ſentn. ſas e piat᷑ ly qͥ currit pure drialiter vt vʒ h ꝑticipi⸗ le. ¶ Eñ ill ignũ ðꝛ ĩpoꝛtare diuerſas dꝛlas pliatio tẽ
4 mponere plant Praa ur pſiis tpis currẽs: nõ autẽ ſi capit ly qre epCꝝ qð eſt tale ſignũ:qð rõe ipfi intellectꝰ ac Poꝛũ ⁊ ſu
ncecen ſenfetunan denotet ei ſtrictiue.¶ Ad ↄfirmationẽ ðꝛ ꝙ nõ ẽ incõ⸗ cipit terĩm in oꝛdĩe ad diuerſas dꝛĩas tpᷣꝝ:ac pꝓpoſitoꝝ
ocdeo defehgriuofeſtrice rete Maefi ueniẽs eũdẽ terĩm reſpectu diuerſoꝝ teneri ſi talitermino adderetur ſignuʒ quod foꝛãlr Nota dili
nahdi ſegut gpolini'i ãpliate ⁊ reſtricte.Nã ly ille ĩ tali ꝓpõne re ⁊ xpꝛeſſe ibi impoꝛtaret diuerſas differenti genter
incat tinpofſt ſponere Etfi ſtrigit᷑ ꝑ terios in ꝓpõne ſui añtꝭ poſitos:et as tẽpoꝝ. Dicitur notanter diſuncti:q; ſi ĩ⸗
nömmlet ua infenunchniinoteek cum illis terminis ampliatur ꝑ copulam. poꝛtaret diuiſiʒ vel copłati:tũc nõ opoꝛteret
zmccdete noampliato (Aaſcan ”l YVYYiteri? apdiaret ¶ Iñ ille teriꝰ ðꝛ ĩpoꝛtare di Nota dili
chriuum telaun de , lend pot ¶ Explicit tractatus de ſuppoſitionibus. nuerſas dꝛĩas tpᷣꝝ diſiuncti:qͥ ĩpoꝛtat tales dif genter
. doc toti copleri bo ourt i ¶ Sequitur tractatus de ampliationibus. ferẽtias tpᷣꝝ ac ſi loco eius vnũ diſunctũ im⸗
urtcapienco quiretrietie. 2* poꝛtans diuerſas differẽtias tpᷣꝝ poneretur.

rca ampliationes eſt ¶Dicit᷑ notãter in oꝛdine ⁊c.qꝛ ſi dictio ãplia
Ir adum: 1 iſte terin? ãplia tiua nõ impoꝛtaret diuerſas dꝛĩas tpᷣꝝ reſpcũ
tio nõ capit in pꝛopoſito pꝛie terĩ ſupponẽtꝗ. tũc talis termi ſupponẽs nõ
WAAintẽtionaliter: ſy ſede intẽti apliaret:vt bõ fuit aĩal:ibi ly aĩal nõ ãpliatur
. ¾ew ſintetionaliter:ſs ſede intetio licet ponatur cũ ſigno ãpliatiuo:cũ illð ſignũ
di alleſinheͤztignſte niet nonis . rnalit. Et boc dupliciter vno no impoꝛtet dꝛĩas tp in oꝛdie ad iᷣm i
iagent trßoertroͤnn ⸗ D vt venit a vᷣbo actiuo qð eſt de raf ſupponétẽz ſpcũ ill Pm. J. Di⸗
lsoicd enn nale id verbum ſcde intetiõis. ⁊ ſic ãpliatio ẽ terinꝰ cſtur notat ſupponetẽ reſpcũ illaꝝ ⁊c:q; ſitał

Uuz ett ſor chiſta cplet
theritpit ani duptr Grond Dnckd
ia eglianetiſniliehr Plets Aeceptõ
dre ſmhiectiſufiet unereco⸗ unti nes aplia

„
22

ieol derik leht⸗ verbum TioS. R vPue I? ſuppõ Ia2
lenttcnito ſ, henfu ãpliãs: q eſt ſignũ q ali terĩnꝰ accipiatur ad ter ſuppõeret reſpectu pluriũ dꝛiaꝝ dſctk
girul Gailnc ih plures dfias tpis: vt v̈ba gteriti tpis futuri 1nõ diuiſiz:tc nõ oportetet ; talis termin
õ . ãpliaret᷑: dicẽdo adaʒ fuit.ibi ille terminuſ

4 t r⸗ 1 7 i 3 1 — .„ — — — 2 —
mediſninl maioe terbigf⸗ pis Ai mocapie Ppnt venit Znbopet adã ſupponit reſpetu pluriũ dꝛiaꝝ tp̃is diſũ
nelubie jfanci ſiuo qð etiã ẽ ᷣbum ſcðe intẽtiõis ⁊ ſicamp rſed ſi ſ
rteoventſſt i ſn Dif̈ am atio terin qͥ ampliat ? doſcribitur ſic. am ctnled tñ no ſupponit reſpectuillau dꝛiantẽ
derne⸗ ſri . poꝛis diuiſim.¶ Ende hoc complexũ differẽ⸗

liatiõis. pli⸗ ſuppõ terĩ pꝛ Porls! nx
” df⸗ Mntiois. pliatio eſt ſuppõ terĩ pꝛo ſno ſignificato del tia tpis vt ad pꝛopoſitum ſufficit capitur du⸗
ar ernr d dien li ſuis ſignificatis reſpectu ſigni ĩpotatis di⸗ pliciter. Uno modo pꝛime intentionalr:⁊ tũc Acceptio
ae jget dis die uerſas differentias tẽpoꝝ diſiuncti: vel alicu differentia tpis eſtvna pars tẽpoꝛis que non nes de ly
an in de ri⸗ ius conſimiliter apliatus in oꝛdine ad illum eſt alia vt ts ps: tẽpus p: ekünz fu⸗ diffe reri
licin igechhi en terĩm ſupponẽtẽ reſpectu plurium dr̃iarum carĩ S PSe . epus flu⸗ .
mitis eſtricte , ſerfnß rim mp⸗ z fuit aiai, ibi ille turũ. ¶Alio capitur ſcdᷣe intentionaliter: et tempoꝛis
ri ſent ne ae tpis diuinm. Exẽplum vt hõ fuit aial.ibi ille cdꝛĩa tis ẽ fignũ accñtaliter ĩpoꝛtãs tepuſ Termino
nane latofaitn iet terminꝰ bõ ãpliat᷑ ad ſtandum pꝛo Polbue ꝑ modũ pfñtialitatꝭ:pᷣteritionis vel Crruritie rum am⸗
e oape ſigrio, , fuerũ F notãter ĩ diffõ ins zePre kuturitio nndn e
men lnanplinin rifin t ſunt ꝛ fuerit. ¶Df notater ĩ diffoe ſuppõ:ad ni ꝛ fic de alijs dicti: v! vnuʒ eoꝝ ſiue alio pliantiuʒ

lter tucſin ſ in een . det nullꝰ teriꝰ ãpliat᷑ qͥn ille ter⸗ e de S O1 KVIV nue?
mui gting i dit ſub dengs npomr Gn ſaput anliario ſe en durerirtrbia vtpitſ tb d. Tin eno
e tehnnn za apii iinus ſupponat. Enß mpy 5 lent põi dꝛĩe tp̃is.ſ.eſt.fuit Diĩſio pꝛi⸗
ieretech e finniu. a zpli hñt ficut magis coe ⁊ minus cõe. Sibr ſcut 1 reip zoliati it. erit. pot r imagia pa

Tractatus

terĩos añ ſe poſitos vt vᷣba pꝛeteriti ⁊ fnturi ter bñs ſigniticatũ vel fignificata ac.q; ſi tał
tẽpoꝝ a eoꝝ ꝑticipia. Quida termini qpliant terĩnꝰ nõ hẽret ſignificatũ ſibi coꝛreſpõdẽs
terĩos poſt ſe poſitos vł a parte poſt rectos: vel ſignificata ſibi coꝛreſpõdẽtia pꝓ diuerſis
vt verba ſignificãtia actã aĩe ſicic itelligo co dr̃ijs tpᷣm:tũc nõ apliaret᷑:vt dicẽdo adã fuit
gnoſco.ſignifico ⁊c.Et quidã ſunt termi qͥ ãe ibi ille terĩnꝰ adã nõ apliat᷑:qꝛ ſi gtũ illiꝰ terĩ
pliãt terios ta añ ſe poſitos qᷓ; poſt ſe poſitos nõ coꝛrñdet ſibi ꝓ tꝑe pñti:ſed ſolũ ꝓtꝑe pᷣ⸗
vt pꝛi.poſteriꝰ.põt.poſſibile.neceſſariuzʒ ac.
Scðda dĩ/⸗ ¶ Itẽ terĩoꝝ apliãtiũ qͥda ãpliat tõue tpᷣis vt
ſio eorũð teri illi qͥ poꝛtat aliquã dꝛĩam tp̃is a pñti ⁊ ta
les terĩ apliant terĩos añ ſe poſitos.Alijterĩ
apliãt rõne ſignificatõis:⁊ ſunt illi terĩ qͥ licʒ
nõ ĩpoꝛtẽt aliquã dꝛĩazʒ tp̃is a pñti tñ apliant
q; eoꝝ ſigtio põt cõnẽire tã rebꝰexñtibꝰ qᷓ pᷣ⸗
teritꝭac.vt ſũt vᷣba ſiontia actũ aĩe interioꝛẽ
Silr ly põt poſſibile pᷣus ac.q De ampliatio
nibus dantur alique regule.

„¶ Pꝛima regula tal ẽ quilibet teriꝰ ſbi corrñdẽs ad pñs tps. Er iſi duabdeſcri
NRła pꝛia ſupponẽspoſit a ꝑte ſubi reſpectu copule pᷣjn ptiõnibus facilr põt baberi qð ſignificatũ ðꝛ ppõnes
de dictoe cipalis vel reſpectu verbi includẽtis copulaz coꝛrñdere alicui terĩo ꝓ tꝑe futuro:ſiłi ꝓ tẽ bñ notan
pñtꝭ tpᷣis pꝛincipalẽ pꝛeteriti tempoꝛis vł reſpectu ꝑti poꝛe poſſibili vel imaginabili.¶ Ex iſta rła ge.
cipij pꝛeteriti tpᷣis qð eſt pᷣtũ vel adiectiunum pʒ ꝙ iſte ꝓpões ſũt ↄcedẽde.ſ.viuũ fuit moꝛ
pꝛincipalis pꝛedicati:bñs ſignificatũ ſibi c tuũ cũ ſenſus illiꝰẽ:viuũ qð ẽ vłfuit:fuit moꝛ
reſpondẽs vel ſignificata ſibi coꝛreſpõdẽtia tuũ.Silr vᷣgo fuit meretrix:cũ ſenſus eiꝰ eſt
in oꝛdine ad pñs tẽpus a pꝛeteritũ ampliatur xygo qͥ ẽvł fuit:fuit meretrix.Silłr futuꝝ fuit
ad ſupponẽduʒ ꝓ ſuo ſignificato quod eſt vel pᷣteritũ:cũ ſenſus eiꝰ ẽ futuꝝ qð ẽ vł fuit:fuit
fuit:velſuis ſignificatis que ſũt vel fuerũt:mi pᷣteritũ.Silr gñandũ fuit moꝛtuũ:cũ ſenſus
ſi reſtringat᷑ ad vnã dꝛiam tp̃ᷣis.O Dĩ notãter eiꝰeſt.generãdũ qð eſt vel fuit: fuit moꝛtuũ.
terũꝰ ſupponẽs:ad denotãdũ ꝙ teriꝰ nõ ſup⸗ Silr generãdũ fuit coꝛruptũ:cũ ſenſus eiꝰẽ
ponẽs ñi apliat᷑ vt iſte teriꝰ cbimera ¶ Dr no⸗ generandũ qðẽ vel fuit:fuit coꝛruptũ.
tant᷑ poſit a ꝑte ſubi ⁊ nõ ðꝛ ſubm:qꝛ nõ ſoluz „.
ſubiectuz ampliatur:ſed etiazʒ pars ſubiecti et ¶ Secũda regula quilʒ
alij terĩ qͥ añ copulã ponũt᷑.¶ Eñ ille terĩn⸗
Quis ter ðꝛ ponia ꝑte ſubi qͥ põit᷑ añ copłaʒ:ſiue ipᷣe ſit
minꝰ a ꝑe ſubm̃ fiue pᷣtuʒ:ſiue ꝑs ſubi:ſiue ꝑs pꝛedicaxi
te ſubiec⸗ vt boĩs aſinus currit.ibi ille terinꝰ boĩs am⸗
tipoſitus pliat᷑. Etiã illa ꝑticula põit᷑ ꝑꝑ terios a parte
pᷣdicati poſitos.vt hõ fuit aĩal.ibi ly aĩal non
apliat᷑.¶ Dr̃ notãter reſpectu copłapncipal:
qꝛ qtũcũq; teri/ põat᷑ a ꝑte ſubi reſpectu co⸗
ple minus pᷣncipalis nõ oʒ ꝙ ãapliet᷑.vt dicen
do hõ qͥ fuit eſt:ibi ille terminꝰ bomo nõ am
pliat᷑.O Dfr̃ notãt᷑ vel reſpectu vbi ac.qꝛ dicen
. do bõ cucurꝛit.ibi bõ ãpliat᷑.⁊ tñ nõ erplicite
ponitur copła pꝛincipałpᷣteriti tpᷣis.ſed illud
verbũ pᷣteriti tpᷣis ſ.cucurꝛit includit coplam
Svpncipalẽ ptĩ tpᷣis Dr̃ notãt᷑ pꝛeteriti tpᷣis:qꝛ
ſieſſzʒ alteritpᷣis ñ ſic ãpliars:ſʒ alr:vł nulloꝰ qð igrũ
Et eadẽ de cã ðꝛ vł reſpectu ꝑticipij pꝛeteriti virgo.cum ſenſus eius eſt: meretrix que eſt
tem poꝛis.O Dñ notãt᷑ pꝛedicatum ⁊c.q; ſi 5 vel erit:erit virgo. Similiter coꝛruptuʒ erit
eẽt pᷣdicatũ vel adiectiuũ pᷣdicati tũc teriz a ꝑ generandqũ:cum ſenſus eius eſt coꝛruptũ qð
te ſubiecti poſitũ nõ ãpliarz:vt dicẽdo bomo eſt vel erit:erit generand um. Similiter coꝛ⸗
vidʒ aſinũ gẽitũ vł moꝛtuũ.ibi ille teriꝰ hõ ã ruptoam erit vinum:cum ſenſus eius eſt: coꝛ⸗
pliat᷑ ab illo ꝑticiꝑ io a ꝑte pᷣti poſito.dr̃ notã ruptumquod eſt vel erit:erit viuum.

te tał teri q ad ſuppoſitũ eodẽmõ acceptus coꝛrñde⸗
mediãte copula pᷣciſe pᷣteritũ tpᷣs ĩpoꝛtate in re termĩo
oꝛdine ad ipᷣm vificabilis ẽ: vt ille terinꝰ adã adtps pᷣ⸗
bʒ fignificatũ ſibi coꝛreſpõdẽs ad tẽpus pᷣte- terituʒ pᷣ
ritũ.ſed illud ſignificatũ ðꝛ coꝛreſpõdere ali⸗ ſẽs futuꝝ
cui terĩo ad pᷣſens tpᷣs de cuiꝰ ꝓnoĩe demon poſſibili⸗
ſtrãte mediate copula pᷣciſe pñs tpᷣs impoꝛtã tervłima
te in oꝛdine ad illũ terim talis terminꝰ veri⸗ ginabile,
ficabilis eſt. vt iſte terinꝰ bõ bʒ ſignificatum

ſcda rla ð

ri tꝑis:qð ẽ copula pꝛincipalis: vel includẽs
copulã pꝛĩcipalẽ:vel reſpectu ꝑticipi futuri
tꝑis:qð eſt pᷣdicatũ:vel adiectiuũ pᷣncipalis
pᷣdicati hñs ſignificatũ ſibi coꝛreſpõdens vł
ſigniticata ſibi coꝛreſpõdentia ꝓ tꝑe pñti et
futuro ãpliat᷑ ad ſopponendũ ꝓ eo qð eſt vel
erit:niſi reſtringat᷑ ad vnã dr̃iam tꝑis:vel ad
paucioꝛes.¶ Dr̃ notanter futuri tempoꝛis:qꝛ:
ſi nõ eſſet futuri tꝑis:non ſic ampliaret ter⸗ ꝓpõnes
minuʒ cui additur:vt dicendo homo fuit ani bñ notan
mal:vel bõ eſt genitus. ibi ille terminus bõ de.
non ampliatur ficut dicit regula.¶ Unde ᷣm
dictã regulã iſte ꝓpoſitiones ſunt conceden
de:album erit nigrum:cũ ſenſus eiꝰ eſt: albũ
qð eſt vel erit:erit uigrũ.Silr meretrix erit

.

terito. Uñ illð ngtũ ðꝛ coꝛreſpõdere alicui Qðᷣ ſign
terio ad tpᷣs pᷣteritũ de cuiꝰ ꝓnoĩe demõſtrã ficatũ ʒ

Deci terminꝰ ſup dictiõe fu
ponẽs poſitꝰ a ꝑte ſubiecti reſpectu vbi futu turi tꝑis. (Auaregula qʒtenmin⸗

Elee ſtbiecti reſpectupdicati J

lupteſe ſoli poſſt bu e
utteſeinſnmieritoſe
litat uattuo: drias ipmn n
ldick notüter in la men
lſucntbegoꝛeumatice captoꝛ
l cperent ſcde imetionaliter
ir wones nodales copoſitas ti
trinueanpliadl:ficut boez c
ſcte bipoſſibile tiñ valet ficn
iotno ampliat ſubz. Silf ſi ca.
nelitioalr tbegoꝛeumatice⸗
lritterina pane poſt pofit
ti Aericule b'regule eoce⸗
nn fur nalis regulis precede

Uible velin nu importati
nole del in tlu impoꝛtätis aptt
ſenßilninicaſig iis ig
gankepcis vel ignficata
küamplakac inponei dii⸗
ſeſedünd eringa a

lsen diene e Neplum

ilierini e etfuirftitnnen
So fun meremitcu ſenſus e eſt
uinfuit weremni. Oif utnz iit
enius ei'e futnp gde dkiuirfit
Ir gindi fuit mortnirci ſenſns
ridi gcttvel fuitfuit nortui.
ici fut corruptirciſenis eße
go rel ſuinfuitcorupti.

ee nn
regula quig tennin iup dadtt

De ampliationibus

tertia re ¶ Lertia regula qᷣlibet terminꝰ ſup
gla de po ponẽs captꝰ? ſiue a ꝑte ſubiecti ſiue a ꝑte pᷣdi

leſt poſſi
hili vtin⸗
geri ⁊ ſic
healus

cogis

Quarta

1gre ſubiectiteipeenn Pbifunn tnils tegulade

opulaprincipalis⸗ Nlincludes
alervel rehecnn grichhd fuui
dicatü: veladieckiun hneppgls
ſanitficnu fbi atfotetd,
ſdi correſpödent nhenfi
“l
Nin⸗ kmigfun ir ee
Drnrme iunn temne
nienn i hetofinni
rnn ibiiletemino
agenm hc l(Voefn

enſu⸗ 4
rtngr ri. neen⸗ .
ſtentnd nerentnt
aſsein⸗ lte eng oh
go⸗ ſtcont 1
un ſenſiseins i itreh,

enennn ini eiche⸗

nplurer ter,

dictioni⸗

bus teria
lisin bile
veltiuns
tlux tinij.

cati cũ hoc vᷣbo põt: qð eſt copula pꝛĩcipalis
vel includẽs eã:vel reſpectu iſtoꝝ modoꝝ ſcʒ
poſſibile:cõtĩgẽs impoſſibile c neceſſe pme
intentionalr ⁊ ſincatbegoꝛeumatice captoꝝ

bñis ſigtũ ſibi corꝛeſpõdẽs:vł ſignificata ſibi

coꝛreſpõdẽtia ad qttuoꝛ differẽtias tẽpoꝛis
ſupponit ꝓ eo qñ eſt: fuit:erit vł põt eſſe niſi
reſtringat᷑ ad vnã dꝛĩam tẽpoꝛis vel ad pau⸗
cioꝛes.Exẽplũ vt hõ põt eẽ aĩal vel hõ poſſi⸗
biliter eſt aĩal:ibi tã bõ qᷓ; ly aĩal ſupponũt ꝓ
bis q;ᷓ ſunt: fuerunt erũt velpoſſunt eſſe. ñ
in ꝓpoſito boc vᷣbũ põt:⁊ filr ille moaꝰ poſſi
bile capiũtur gñaliter:a ſic illud põt eſſe vel
poſſibile eſt eẽ qð eſt vł fuit vel potuit eẽ vel
in futuꝝ poterit eſſe:⁊ nõ capiũt᷑ ſtricte ꝓut
illud põt eſſe ſolũ vł poſſibile eſt eſſe qð eſt:
vel poterit eſſe in futurũ:⁊ iſto ſcðõo mõ non
ampliãt ad quattuoꝛ dꝛĩas ipᷣm ſicut dicit re
gula. ¶ Dicit᷑ notãter in rła pᷣme intẽtionali⸗
ter ⁊ ſincathegoꝛeumatice captoꝝ:qꝛ ſi tales
modi caperent᷑ ſcdᷣe intẽtionaliter ꝓut faci⸗
unt ꝓpõnes modales cõpoſitas tũc nõ habe
rentvirtutẽ ampliãdi:ſicut boĩeʒ currere eſt

cxtxv.
amatiuus vel pofſſilis.
¶ Quinta rła:qlibʒ teriꝰ ſupponẽs
a ꝑte añ poñilꝰ reſpectu illiꝰ terĩ pꝛiꝰ ĩpoꝛtãtꝭ Quiĩta re
pꝛioꝛitatẽ tpᷣſo vła pafte poſt reſpectu illins gula de p
termini poſterius ĩpoꝛtãtꝭ poſterioritatẽ tẽ⸗ us et po⸗
poꝛis vł reſpectu illiꝰverbi ſeqͥł ĩpoꝛtãt ſecu ſterius pᷣ
tionẽ tpis dmõ ſigtũ illiꝰ terĩ ſupponentis cedo⁊ ſe⸗
denotetur pꝛecedere ̃ᷣm tpᷣs:⁊ talis terminꝰ quit᷑
bẽat ſigtum ſibi coꝛrñdẽs:vel ſignificata fibi
co:reſpondentia ad pñs ⁊ ad pꝛeteritũ ãplia⸗
tur ad ſupponẽdũ pꝛo eo qð eſt vel fuit niſi a
liunde talis terminꝰ fuerit reſtrictus. Exem⸗
plũ:vt bõ ẽ pꝛioꝛ aſino:ibi ille teriꝰ hõ apliat᷑
ad ſupponẽdũ ꝓ eo qð eſt vel fuit. Silr aſinꝰ
eſt poſterio: boĩe vł aninꝰ ſeqt boĩem:ibi ille
terĩ boĩe:⁊ ſilr ille actũs boĩeʒ ſupponũt
eo qð eſtvł fuit. Ddicitur notanter ĩpoꝛtãtis
pꝛioꝛitatem tp̃is:q; ſi ille terminꝰ pꝛius nõ ĩ⸗
poꝛtaꝛet poꝛitatẽ tp̃is:ſʒ aliquã aliã poꝛitatẽ
Puta dignitatꝭ vł nature:tune nõ br̃et tutẽ
apliãdi aliquẽ teriz: vt ſoꝛtes ẽ poꝛ mõacho⸗
rim. ibi ille terĩ monachoꝝ nõ ampliat᷑.Et ſi
cut ille terminꝰ pᷣus ãpliat:ita ille terminus
pᷣcedo ⁊ ſua ꝑticipia qñ ĩpoꝛtãt pꝛioꝛitatẽ tẽ
poꝛis ⁊ nõ loci vel dignitatis:vt bõ pᷣcedit pe

poſſibile.ibi poſſibile tm̃ valet ficut ppõ poſ trum.duadᷣꝰ leucꝭ.ibi ille teriꝰ hõ nõ apliat.

ſibilis ⁊ nõ ampliat ſubʒ. Sili ſi caperent᷑ p⸗
me ĩtẽtionalr ⁊ cathegoꝛeumatice:nq̃ ſic am
pliarẽt terim a parte poſt poſitũ a ꝑte ante

poſitũ. Alie ꝑticule bᷣ regule eodẽmõ expo

nuntur ſicut in alijs regulis pꝛecedentibus.

¶ Quarta regula qᷣlʒ terminꝰ poſi⸗
tus a ꝑte ſubiecti reſpectu pᷣdicati quod terĩ
nat᷑ in bile vel in tiuꝰimpoꝛtãtis aptitudinẽ
vłreſpectu pᷣdicati ntĩ caſus bñs ſignificatů
ſibi coꝛreſpõdẽs vel ſignificata ſibi coꝛreſpõ
dẽtia ampliat᷑ ad ſupponẽdũ ꝓ eo qð eſt vel
põt eſſe dũmõ reſtringat᷑. cẽplum vt bõ eſt
poſſibilis amabił vł amatiuꝰ:ibi ille teriꝰ bõ
rõe illoꝝ pᷣdicatoꝝ ampliat᷑ qaa ſupponẽdũ ꝓ
eo qð eſt vł põt eſſe.O Dr̃ nlater impoꝛtãtꝭ
aptitudinẽ q; ſi tale nomẽ teriatũ in bile vel
ĩtiuꝰ nõ ĩpoꝛtaret aptitudinẽ:tũc nõ amplia⸗
ret terim a ꝑte ſubiectipoſitũ vt ſũt iſti terĩ
cubile fabꝛile ⁊ ſic de alijs. Alie particule po
nũtur bic eodẽ mõ ſicut in alijs regulis. Uñ
noĩa terĩata in bilevel in tiuꝰ ãpliatiua deſcẽ
dẽtia ab aliqͥbꝰ vᷣbis ampliatiuis ampliãt ad
tot dꝛias tpis ſicut vbaa qbꝰ deſcendũt:vth
nomẽ poſſibile catbegoꝛeumatice:⁊ pᷣme ĩtẽ
tionaliter captũ ampliat terim a parte ſubie
cti pontũ ſicut hoc verbuzʒ põt. Uñ ſᷣm iſtam
reguls iſta eſt ↄcedẽda:antixpᷣs eſt amabilis

ODicit᷑ etiã notãt᷑ ĩpoꝛtãtꝭ poſterioꝛitatẽ tẽ⸗
poꝛis:⁊ ſilr ſecutionẽ tpᷣis.qꝛ ſi ille terminus
poſteriꝰ nõ impoꝛtaret poſterioritatẽ tpᷣis et
illud verbũ ſequit᷑ ſecutionẽ tpᷣis tũc illi teriĩ
non hꝛẽnt vᷣtutẽ ãpliadi.¶ Dr notãter dũmõ
ſigtũ terĩ ⁊c.qꝛ ſi figtuʒ terĩ denotaret᷑ ſequi
ſcðz tps tũc talis terminꝰ non ſic ampliaret᷑. J
¶ Eñ figtũ illi? termĩ capti cũ illo termino p Nota dili
usoicit᷑ pᷣcedere qͥ nõ regit᷑ ab illo terĩo pꝛi⸗ genter
us:ſed ſe bʒ vt ſubᷣm reſpcu illiꝰ terĩ pꝛius Et
ſi gtũ illiꝰ terĩ qͥ regitur a parte pyꝰ erx vi cõpa
ratiõis ab illo terio poſterꝰ vłex vi trãſitõis
ab illo vᷣb Meqͥt᷑ ꝛ pᷣcedere pᷣm tpᷣs

¶ Sexta regula quilibet terĩn⸗ ſup
ponẽs captꝰreſpcu illi:terĩ pꝛiꝰ impoꝛtãtis p Sexta re
oꝛitatẽ tẽpoꝛis vel poſteriꝰ ĩpoꝛtãtꝭ poſteri⸗ gula de e
oꝛitatẽ tpis:vel lyſcqᷣt ipoꝛtatꝭſecutõeʒ tp̃iſ iuſdeʒ
cuiꝰ ſigtũ denotat᷑ pcediab alio:bñs ſigtuʒ ſi
bi coꝛrũdes:vel ſigta fibi coꝛrñdẽtia p tpe pᷣ
ſenti ⁊ futo ãpliat᷑ ad ſuppponẽdũ ꝓ eo qð ẽ
vel erit niñ talis teriꝰ aliũde reſtrigat᷑ Exem
plũ yt bõ ẽpoꝛ aſino:ibi ille terĩꝰa ino ſuppo
nit Peo qð eſt ⁊ p illo quod er. Siłr bõ eſt
poſterioꝛ aſino: v bõ ſeqͥ annu:ibi ille teriꝰ
hõ ſi uppõit ꝓ hoĩbꝰ qͥ ſunt ⁊ etiã ꝓ bomibus
qͥ eft. ¶ Rũ ñigtũ illiteriĩ denotat᷑ pcedi qͥre
git et vi ↄꝑatois ab illo terd Pꝰ Ditlr igtuz Nots bñ̃

Tractatus

llli terĩ ðꝛ pcediqͥ nõ regit᷑ ab illo tio poſte⸗
riꝰ:ſʒ ſe bʒ vt ſubm vł qͥ regit᷑ ab illo terio ſe⸗
qᷣa ꝑte ante.

. .
. . 2½.* 79
Febtfa e⸗ ¶ Septima regula qlibet teriꝰ ſup
gla ð ter⸗
minis im
poatant/ ſigta ſibi coꝛ ñdẽtia ad pnñs ⁊ futuꝝ apliat᷑ ad
bus muta ſupponẽdũ ꝓ eo qð ẽ ⁊ imediate poſt boc erit
tioneʒ ac· dumõ nõ reſtrigat᷑.vt aſinꝰ gñat᷑.caliditas p
quiſitiuã qucitur bõ fit ibi ſubiecta illaꝝ pꝛopoſitionũ
Apliãt᷑ ad ſupponẽdũ ꝓ eo qð ẽ⁊ imediate pꝰ
hB erit.Siłr domificatoꝛ facit domũ.aſinꝰ ge
nerat aſinũ ignis ꝓduẽ caliditatẽ ibi illi actĩ
opliãt᷑ ad ſupponẽdũ ꝓ eo qð eſt vel vel ĩme
diate poſt hoc erit.¶ Dr notanter mutationẽ
acquiſitiuã:qꝛ ſi tale verbũ vel eiꝰ ꝑticipium
nõ ĩpoꝛtaret mutationẽ acqͥſitiuã ſʒ deꝑditi⸗
uã tũc talẽ terĩm nõ talr ãpliaret:ſʒ atr vt pʒ
tebit ĩ rla ſequẽti.¶ Dicit᷑ notter cuiꝰ ſigtuʒ
denotat᷑ pduci:qꝛ ſi igtũ talis termĩ ↄſtructi
cũ vᷣbo ſignte mutationẽ acqͥᷣſitiuã non ðſto⸗
taretur pꝛoduci vel acqͥri tunc talis teriꝰ nõ
ſic ãpliaretur vtaſinus generat aſinũ:ibi ille
teriꝰaſinꝰnõ apliat᷑:ex quo ſigtũ & nõ deno⸗
tatur pꝛoduci vel acquiri

Octaua Octaua regula Quilibet terminus
gla ð ter⸗ ſupponẽs captꝰ reſpectu dictionis actiue vel
minis im paſſiue ipoꝛtatꝭ mutationẽ deꝑditiuã cuius
poꝛtanti⸗ ſigtũ denotat᷑ deꝑdi ſine coꝛrũpi bñs ſigtum
bus muta ſibi co:rñdẽs vel ſgta ſibi coꝛrñdẽtia ad pñs
tionem ð apᷣteritũ:ãpliatur ad ſupponẽdũ ꝓ eo qð eſt
ꝑditiuam vel ĩmediate añ fuit dũmõ nõ reſtringat᷑. Et
emplũ:vt aſinꝰ coꝛrũpit᷑.angelus anibilasur.
caliditas deſtruit᷑.ibi illa ſubiecta ãpliãt᷑ ad
ſupponẽdũ ꝓ eo qð ẽ vł ꝓ eo qð imediate añ
fuit.Silr ignis coꝛrũpit frigiditatẽ deꝰ anm
bilat angelu.hõ deſtruit aſinũ.ibł illi actĩ am
pliãr̃ ad ſupponẽdũ ꝓeo ꝙ ẽ:⁊ ꝓ eo qð ĩme⸗
diate añ fuit¶ Dr notater ipoꝛtatꝭ mutatõeʒ
deꝑditiuã:qꝛ ſi tał dictio nõ impoꝛtaret mu⸗
tationẽ deꝑditiuã tũc nõ mpliaret᷑ ſic. Dicit᷑
notãter cui ſigtũ denotat᷑ deꝑdi: qꝛ ſi ſigtũ
talis terĩ nõ denotaret᷑ ðꝑdi ſiue coꝛrũpi tũc
tał teri nõ ſic ãpliaręt᷑ vt aſinꝰ coꝛrũpitur ab
boĩe hõ coꝛrũpit aſinũ.ibi ille abltũs bomĩe
⁊ille ntũs hõ nõ ampliantur vt dicit regula
Mona rla Nona regula talis ẽ quilibet tmi
de incipit nꝰ ſupponẽs qͥ ẽ ſubm illivᷣbi incipit vel deſi
⁊ deſinit: nit qñ ſumit᷑ cũ ly ĩcipit ãpliat᷑ ad ſupponen⸗
dũ ꝓ eo qð ẽ ⁊ imediate pꝰ ̊ erit.dũmõ bẽat

paſſiue mutatõeʒ acqᷣſitiuã:cuiꝰ ſigtũ denota

ponẽs captus reſpectu vbi ĩpoꝛtãtis actĩe vł

tur acqri vł ꝓduci bñs ſigtũ ſibi coꝛrñdẽs vł

tad
deſtn tunc in
ſi gtũ ſibi coꝛrñdẽs:vel ſigta ſibi eoꝛrñdẽtia he nht erch niirer
ꝓ tꝑe pñti ⁊ futuro ⁊ nõ reſtringat᷑.Et qñ ſu glert⸗ na.
mit᷑ cũ ly deſinit bñs ſigmficatum ſibi coꝛrñ voſto tt⸗. liati
dẽs:vl ſigta ſibi coꝛrñdẽtia p tꝑe pnti ⁊ pᷣte bitat qlo t mid⸗
rito tũc apliat᷑ad ſupponẽdũ ꝓ eo qð ẽvłime N o nõdz expe tius
diate añ fuit.vt hõ incipit eẽ.ibi ly bõ ſtat p nO⸗ potbeticidiſic⸗ ſe
boĩbꝰ qͥ ſũt ⁊ ꝓ boĩbꝰ qͥ erũt.Siłr bõ deſinit NMon hoͤnoͤfuit zial e e⸗
eẽ.ibi hõ ſtat ꝓ boĩbꝰqͥ ſũt ⁊ imediate fuerũt ſ aſan gialvtboͤ ſin
¶ Deciĩa rła quilibet terminꝰ rectꝰ uiicuin n eni
ab iſtis vbis ſigtampliat: vificat᷑ ſupponit: Decims miſtois i ſs boͤg fuit
eoꝝ ſilibꝰ mediãte iſia ppone ꝓ:bñs ſi gtum vegulade ſteturaialye aan zaictoꝛ
ſibi coꝛrñdens:vł ſigta ſibi coꝛrñdẽtia ꝓ tꝑe ybis am⸗ ſebenſis iher fe lis noet
pñti pᷣterito futuro poſſibili ⁊ tꝑe imaginabi liat ſup iee poſſble ni⸗ eetha.
li:dumõ nõ reſtrigat᷑: ampliat᷑ ad ſupponẽdũ ponitaſe elfe ſejet ienno⸗
ad qͥnq; dꝛĩas tꝑm.vt dicẽdo bõ ſupponit ꝓ de alijs. fiide hofiloc 1 ze
voie prõ vificat᷑ ꝓ boĩe.ibi ille terinꝰ boĩe ſeeheetcreis gdepoſſiblhn .
apliãt ad ſupponẽdũ ꝓ boĩe:qͥ eſt fuit erit pᷣt t eẽpoſſtotr noe de mo
eẽ vł imaginat᷑ eẽ.Dr notãter rectꝰ mediate imatſipria ppoͦ falſatet
ꝓpõne ꝓ:qꝛ ſi nõ ſic regeret᷑ tũc nõ ſic ãplia lrbe ſoo geis de neceſſit⸗
ret᷑:vt dicẽdo ꝓpõ yificat ꝓ boĩe.ibi ille ter itondetbmi difüctiue.
minꝰ ꝓpõ nõ apliat᷑ et ꝗᷓ no regit᷑ ab illo ver . iro oͦdyetpꝛini copultine

bo vᷣiticat mediãte iſta ppoſitione pꝛo.

¶ AUndecima regula.qᷣlʒ ablatiuꝰ p
ciſe expᷣmẽs ↄnotatũ ſiue foꝛmale ſi ẽtũ terĩ
connotatiui ampliatiui rectꝰ a ꝑte poſt a tali
terĩo ampliatiuo.ampliat᷑ adtot dꝛĩas tpᷣm
ad qivalis dictio põt apliari dũmõ nõ reſtri notatiuiſ Mberpiinen am
gat᷑ ⁊ babeat ſigtũ ſibi coꝛrñdẽs:vł ſigta ſibi ampliati⸗ acegeisgdnecefſarioẽ de.
coꝛrũdentia ꝙ tot differentijs tẽpoꝝ: vt bõ uis. ſutneceſinioẽ de n ſic Zalhs
eſt amabilis amoꝛe. bõ eſt amatiuꝰamoꝛe.ibi nirgsill copulatwue e falla
ille abltũs amoꝛe ampliat᷑ ad ſupponendum ieaff,ſa. Alig creis poſſibi n
ꝓ amoꝛe qui eſt ⁊ qui poteſt eſſe. nſisei eetuliq creas qd e poſſ

teltax „„,-=
¶ Duogecia rła qͥlibʒ terĩnꝰ poſitꝰgeis qöt ee poſſioit⸗
cũ vbis ſientibꝰ adeq̃te ⁊ foꝛmałr actũ intel Zrnde Pgi etdm möſedapsil
lect appetit vel ſenſus interioꝛis: vel dicti reticis, iim c ee Piutiu⸗
one ĩpoꝛtãte aci ꝓpoꝛtionabilẽ ſiue dictõe 3 nlrho E falſr alig ceis p
includẽte talẽ dictionẽ:ĩ cuũ terĩ ſigtũ actꝰ efi due Zalſctoꝛie ezt ſik ⸗
ꝑ tale vᷣbũ impoꝛtatꝰ denotat᷑ trãſire: dũmõ 4 gipliatio ndz erpꝛimi co
nõ reſtrĩgat᷑:⁊ hbeat ſigtũ ſibi coꝛreſpõdẽs . pone catbegoꝛica de co
vel ſignificata fbi correſpondentia ad qͥnq; Pde copulatapte ett umi
dꝛĩas tꝑm: ampliat᷑ ad ſupponẽdũ ꝓ eo qð ẽ aoꝛie eent ſikfalſe.ſiſte
fuit: erit: põt eiſe: ꝛ imaginatur eẽ: fue talis de ybis iNweſitntede t aiſee⸗
terĩnꝰ ponat᷑ añ talẽ dictionẽ ſiue poſt. Exẽ⸗ fientibꝰ Meden reteto n e 0 e
plũ vt cognoſco boĩeʒ intelligo boĩem.deſi⸗ actũ ſen⸗

ibepotbetici lua: q: tun
ſeſporbetici copullatiua: t
ainftileaoei bſſibile⸗
iggznlontlaie. lñs gn
ſe deli nibl creet ſ imeliat
e uade liiſtie ſelſno geus neceſſario
ltberpꝛineret copulatine: q⸗

Vndeciĩa

dero potũ.ibi illi teri ampliat᷑ ad qͥnq; dr̃as ſus etre, Erſtneidernd etee ape
5 egi e md ille ſenſus

tꝑm. Silr teriꝰ poſit cũ terĩs ſigntibꝰ actũ rioꝛis Meſi tcotend. 4
ſenſus exterioꝛꝭ ſigns rẽ in quã Gunobaß trã rnioris Veröint Nidter nartoð⸗
ſire actꝰ bñs ſigniſicatũ ſibi coꝛreſpõdẽs:vel ſenoin idfie uep pp ne den
ſigata ſibi coꝛreſpõdẽtia ꝓpñti⁊ pᷣterito am ſe ilin Dales difüctim
pliat᷑ ad ſupponedũ ꝓ eo qð eſt vel fuitvt au Enfulit pt do drietoales du⸗
dið ſoni:video coloꝛẽ:ſonꝰ audit᷑.ibi illi terĩ ftrtp enzn lere
Negies p.. le ſic intne.
rdenoin⸗ ne

ril De Statu.

qui eſt vel fuit impoꝛtat foꝛãłr ⁊ expᷣſſe illas
dꝛĩas tpᷣꝝ ad qs ille teriꝰẽ bomoampliatur.
Explicit tractatus de ampliationibus.
¶ DSequieur tractatus de ſtatu.

¶ Dubitat᷑ quõ ampliatio dʒ expꝛi⸗
odeſtte ng aͤpli⸗ mi. Q Of pꝛio ꝙ nõ dʒ expꝛimi difiuctiue: H ẽ
ak gut anfleiit 40 ſit ex ꝑ ꝓpõnẽ bypotbeticã diſiũctiuã:qꝛ tũc talis
1 5 5

Folio cxxxvi.
lſenn s ſb coeße⸗ pofiti cũ illis verbis ãpliãt᷑ ad ſupponẽdũ ꝓ pᷣponãt᷑ vel poſtponãt terio ãpliato.¶ Uñ er Quid er⸗
Nänthis W 5 een eo qꝗð eſt vel fuit. Iñ bõ aliqñ audit ſonũ qn pᷣmere apliatõeʒ ẽ põere erxpᷣiſe ſignũ qð im pꝛiere à
aſddic⸗ fenfenn ſer ſ ſon eſt coꝛruptꝰ:tunc ſi ille terminꝰ ſonũ nõ poꝛtat foꝛmalt illas dr̃as tꝑm ad qs tal teriꝰ pliationẽ
lui netupte lcann ampliaret᷑ qñ ſtaret cũ tali verbo tũc talis ꝓ apliat᷑: vt dicẽdo bõ fuit aĩal apliatõ dʒ ſic ex
ur. ndinnone den Nerhe poſitio eſſet falſa. ppmi. hõ qͥ ẽ vł mnit: fuuanimal.ibi boc totum
idi of
5

ullbet terte neda:bᷣ ppõ eẽt va: bõ nõ fuit aĩal: q; ſenius eiꝰ eẽt: 4 Eſtatu. Sciendũ eſt ; iſte teriꝰ ſtatus Atceptio
8 — fect⸗ 6 dietg q nõ fuit aĩal:vł bõ qͥ fuit non fuit aĩal: dupkr capit. Unospme itẽtiõałr:⁊ boc nes ſtatꝰ.
Nediair nöin hante Nefe mõ iſta diſiũctiua in caſu poſſibili ẽ Fa. Et ẽt mõ capit᷑ qñ ðꝛ ; miti ſut ſtat⸗ boĩʒ dignita
trayffiön fieng di, dln ilne iſta ẽ pa oĩs bõ fuit aial: q ſenſus eiꝰ ẽ omĩs tũ̃. Alioocapit᷑ ſcdᷣe ĩtẽtõalit.⁊ triplr. elnoꝰ
frmopoſſ ſorſtenn Otpe Rdian, bõ qẽ fuit aĩal:vel oĩs bõ qᷣ fuit fuit aĩal.mõ ꝓut ſtatꝰ ↄnẽit pᷣdicatꝭ eẽntialibꝰ ſic ꝛ hᷣmo⸗
l likeingmmi lluif ille ſenſus ẽver. ſic due dictoꝛie erũt ſimł poſterioꝝ ſcðᷣo metbaphiſice ĩ pᷣdicatj eſ
18 trn. len ſpponegi Ptimfe ve:qð ẽ ĩpoſſibile.ꝗ apliatõ nõ erpꝛimit᷑ diſ ſentialibꝰ ẽ ſtatꝰ.¶ Scðdoꝰ capit᷑ ꝓ ſtatu obli⸗
iſcat pbo j oböſpponit „ Negi iũctiue. Ablſic ſeqret᷑ iſta est a. Preas poſ gatiõis.⁊ h̊ mõ capit᷑ qñ ðꝛ ꝙ obligatio ẽpᷣfi⸗
one leidilleteriho, ſibitr ñ ẽ deꝰ poſito cau ꝙ de nõ creat:qꝛ ſẽ xio alicui enunciabilis ad ſuſtinẽdũ ipᷣm vᷣm
4 ndoieheſfteiiß ſus eipeẽt creãs qð ẽ poſſibłr nõẽ de⸗ vłcre aliquẽ ſtatũ:vt videlicet affirmatiuũ: negatiʒ
Nwügriu neiiie ans qðᷣp̃t eẽ poſſibłr nõ ẽ deꝰ.mõ illa diſun vł dubitatiuũ.⁊iſtis modis nõ capit᷑ in ꝓpoñ
Andſergerekticnöfe ipli ctiua ẽ va. ⁊ tñ pꝛĩa ꝓpõẽ falſa: ex qͥ eiꝰ õdi⸗ c. Tertioꝰcapit᷑ vt reſpicit ſuppoem vel ap⸗
ͤ itienf pboie ibiillet j ctoꝛia ẽ va.ſ.oẽ creas de neceſſitate ẽ de': ꝗ pellationẽ p omĩbꝰ ſuis ſignificatꝭ ſpᷣm vnam Diffinitõ
nd iglun erno egſt biloſee Sedʒ di⸗ apliatio nõ dz exmi diſiüctiue. ¶ Dr ſcõo q; differẽtiã tpis ⁊ H̊ mõ capit᷑ in ppoſito ⁊ dif ſtat znito
tnecliite ſaphoftinepr, gun. abliatio nõ dz expꝛimi copulatiue: ̊ ẽ ꝑ ꝓpõ fiiatur ſic. Status ẽ acceptio termini quo ad tus
2. . . xẽ bypotbeticã copulatiuã:qꝛ tunc due Zdi⸗ ſuppõnem vel appellationẽ ꝓomĩbus ſuis ſi Diuiſio 1
ccuma regulg ; Alariunß ctoꝛie eẽnt ſil falſe.qð ẽ ĩpoſſibile.g ãpliatio gnificatis ᷣm vnaʒ differẽti⸗ tempoꝛis. Et ẽ quid ſtatx
Es wotmi fie ſormnle iöti tef eri nõ dz exrpmi copulatie. Añs pʒ:na ponat᷑ ca duplet ſta. ſ.ſtat? ſuppõnis ⁊ ſtat? apppella⸗ ppõnis
miamplatinieca leaſe i ege ſus q de iã nibil creet ſʒ ĩimediate pꝰcreabit tõis. Statꝰ ſuppõnis eſt terminꝰ ſi upponens

tũc iſta ẽ falſa.oẽ creãs neceſſario ẽ deꝰ ſi am
pliatio expꝛimeret᷑ copulatiue: qꝛ ſeneus eiꝰ
eẽt oẽ creãs qð ẽ neceſſario ẽ deꝰ.⁊ oẽ creãs
qð fuit neceſſario ẽ deꝰ.⁊ ſic ð alijs drijs tꝑm

utinoanpligk adtot diins iön teſgin
dicho pot ipliari duno rö eſti eni.
ar ſiotn ibl cormges n fta ſbi enin
iworolfferenistehon:t bo i

pꝛeciſe reſpectu vni differentie tẽpo:is pꝛo
quolibʒ ſuo ſigto ſibi coꝛreſpondente:vel pꝛo
quibuſcunq; ſignificatis ſuis ſibi coꝛreſpon⸗
dentibus ad vnã differẽtiã tp̃is. Unde ꝓ dit

samore boͤeſt amatiu amnoꝛe ibi
mnoꝛe anmpliat ad ſupponendunn

icktaquporeſteſſe.

ccia flaqſib teiiß poſtt , e
intid ACeatet ſenmul aen inel ſteſe

mõ pꝛĩa ꝑs illiꝰ copulatiue ẽ falſa ⁊ cũ h iſta
ẽt eẽt falſa. Aliqꝗð creãs poſſiblr nõ ẽ dey cũ
ſenſus ei eẽt:aliqð creãs qð ẽ poſſibłr nõ eſt
de : ⁊ aliqð creãs qð pᷣt eẽ poſſibiłr nõ ẽ deꝰ
ſic de alijs dr̃ijs tꝑm.mõ ſcða ꝑs illiꝰ copula⸗
tiue eſt ſalſa.ergo tota copulatiua ẽ falſa.⁊ ꝑ

finito buius diffinitionis ponitur ille termi
nꝰ ſtatus ſupponẽs ſiue ſuppoſitionis. Unde
ſtatus ſuppõnis nõ eſt aliquid aliud qᷓ; termi
nus ſupponẽs qui non ampliatur: nec pꝛopᷣe
reſtrĩgit᷑. dicitur notanter ſupponẽs in diffi
nitiõe ad dꝛĩaʒ terĩ nõ ſupponẽtꝭ.qͥ nõ accipi

i velſennsintenegel n ig Tertium Ds iſta ppõ c falſa. aliq creãs poſſibilłr nõ tur m ſtatũ ſuppõnis. ¶ Ofmotater pᷣciſe ⁊c.
im fnedigate D de:⁊ ſic due dictoꝛie eẽet ſil falſe.¶ Ter⸗ qꝛ ſi talterænõ ſuppõeret pᷣciſe reſpectu vniꝰ
* .„ 3

Ari ßͦteri hti at,/
ed derottttriffe dunnd
äingd⸗ rſnifticaneſoti⸗

anſonennusl ng

tio ðꝛ ꝙ ãpliatio nõ dʒ expꝛimi copulatĩ boc
eſt ꝑ ꝓpõnẽ catbegoꝛicã de copulato extre⸗
mo vel de copulata ꝑte extami: qꝛ tũc iterũ
due zdictoꝛie eent ſil falſe.ſ.iſte due.oẽ cre⸗

ſuppõit ſᷣm ſtatũ:qꝛ ſuppõit tã ꝓ

dꝛĩe tp̃is:ſʒ reſpectu pluriũ:tũc nõ ſuppõerʒ
ſm ſtatũ:vt hõ fuit aĩal ibi ille teri?bomo nõ
pñtibꝰ qᷓ;/ ꝓ
pᷣteritꝭ.Sʒ ille terminꝰ aĩal accipit᷑ ſᷣm ſtarũ

edi gee ans de neceſſitate ẽ deꝰ:⁊ aliqð creans poſſi
rmnglaunſn turee:feiiſs ) i bilr nõ ẽ deꝰ. retẽto cãu pꝛiꝰ poſito.nã fẽſus
cſermd fe it ii zinm di biie eẽt creas qð e:potuit eẽ: ⁊poterit eẽ de

q; ſuppõit ſolũ reſpectu vni dꝛie tpᷣis rõe illi „
us vbi fuit qð teriʒ pꝰſe poſitũ facit ſtare ꝓpᷣ Quid ſta⸗

. fitꝭ Sʒ ſtat? appellatõis ẽ fi appellãſ pᷣciſe re tus appel
eme diclioſefie ſey e en di ſſitate ẽ deꝰ:mõ ille ſenſus ẽ falſus:⁊ ẽt ſy dꝛĩe tp̃is ſuũ ſi gtũ foꝛãle ñi ſit ap⸗ lationis.
utai di ligoboſengn i in ctu afffa neceſſitate ẽ de. mò ille ſenſus ẽ falſus: ⁊ ẽt ſpectu vni dꝛĩe tp̃is ſuũ ſigtũ foꝛãle ñ ſit ap⸗
loboiez iſloli adeg n iuet tium. ſcda flã. vt cõiter ðꝛ. ¶ Quarto ðꝛ ꝙ apliatõ pellatio foꝛmał ſibi coꝛreſpondens reſpectu
Pe iilliterlanpli fing uni ine dz expmi diſiücti: ẽꝑ ꝓpõnẽ de diſiũcto er eiuſdẽ dꝛĩe tpis: vl ſuã rõnẽ foꝛ male ſi ſit ap⸗
un, poft⸗ ci leis⸗ umnti ni tremo in qᷓ drie tpales diſiũctim accipiũt.⁊ ĩ pelRtio rõis ſibi coꝛreſpõdẽs reſpcũ eiuſdes
. R. ist⸗ inqn⸗ . sgel expᷣſſõe apliatiõis dr̃ie tꝑales dñt accipi pu dfe tp̃is.exẽplũ vt bõ fuit albꝰabi ille teriꝰ al
n ſen ſpicon ettogn re dfialit. vt qð ly ẽ: dz tm̃ valere ſicut intꝑe byappellat albeqinẽ ſʒz ſtatũ adiacere ſoli
g erun i ltien pñti: x ly fuit tm̃ pciſe ſic in tẽpoꝛe pᷣterits.et tpᷣe pᷣtito. Silr cognoſco boĩez.ibi ille actůs
n 2 zarſtn it er ſic de alijs.Et nõ ẽ vis ſiue illa ſigua apliatiq boĩeʒ appellat ſuã rõeʒ foꝛolẽ ꝓ temꝑe pñti
cec

Tractatus
Lractatus ,nerrfillef laris di

,lis ſubi
, 2 2= „ Pe. . —2 . — . 9
¶Dicit᷑ notãter ĩ diffinitiõe appellãs ad di⸗ ꝓpõnum reſtringãtur reſtrictione foꝛmali mnlie . ſ⸗ material
ferẽtiã ſtatꝰ ſuppõnis.lʒ tñ aliqñ ſit vnum et non tñ reſtrictione materiali.mõ bene ſtat ſergiteſrie⸗ ſgnificat⸗
idẽ qð ẽ ſtat/ ſuppõnis ⁊ ſtatus appellationis ꝙ terminus ſnpponat ſᷣm ſtatũ: ꝙ tñ reſtri iöſter lent; buns chs tepo:
vt bõ fuit albus ibi ille termin) albus eſt ſta⸗ gatur reſtrictione foꝛmali.¶ Que autè ſit re hierfs differi teſt
tus ſuppõnis a etiã ſtat) appollatõis. Aliqñ ſirictio foꝛmalis ⁊ que materialis videbitur nini duo reciena
eäre ſa, pponrionis⸗ Tu non ſta⸗ in ſequẽti tractatu. niefrer nn dane 5
tꝰ appellatõis. Silr põt eſſe ſtatꝰappellatio Ser M a edi ſul gan
nis ⁊ ꝙ non ſit ſtatus ſuppoſitionis vt poſito Seqtur tractatus de reſtrictionibus. nnien ficiext alb nig
caſu ꝙ nibil ſit albũ tũc dicendo bõ eſt albus Gs lan izſubſtaͤti yt min⸗

ZIrca tractatũ de reſtri ſ im roinſibſtilit e imho
cctioõib' eſt aduertẽdũ ꝙ iſte 8ciskill
termin? reſtrictio capit᷑ du⸗ heſ reſtri⸗ qieEtiſt⸗

ille terminus albus eſt ſtatus appellationis ⸗

⁊ non ſuppoſitionis.
. „ ₰„ „ E 2 1 .
Obiecio. ¶ Dubitat᷑ pꝛimo an ſubmiſtiꝰ pꝛo⸗ ¶Eplicit. ¶Ino' pꝛĩe intentio ctionis lemnutte. ſan en
poſitiõis.ſ.hõ albꝰ currit ſuppõat ſᷣm ſtatum RASAE nalit. ⁊ ſic eſt reſtrictio ẽ res hinigoes ima E ronen
Ad h oꝛ ch ſic vt ptz p diftonez ſtat? ¶ Sed =reſtringẽsvel res reſtricta.7 ninutur at ſncatbes re⸗
Ʒ boc diceret aliqs ſubiectũ ſuppõit reſtricte boc mõ non capit᷑ in ꝓpoſito.Alio mõ capit᷑ itabintellec accipi 1n
ſcðe intẽtionałr.⁊ ̊ dupłr.¶ Anoꝰcapit᷑ pꝛo litak dictio feſtrictiua addi

cum ille terminus homo reſtringatur ad ſtã⸗
Solutio qũ pꝛo boĩe albo ſolũ.ꝗ non ſupponit m ſta
tum. Dicitur negando afs a ad pꝛobatiões
eius dicitur concedẽdo q ille terminꝰ hõ re⸗
ſtringit᷑ ad ſtãdu ſolũ ꝓ boĩb? albis:nec etiq
replicat᷑ ſuppõit ſʒ ſtatũ:nec ille terminꝰ homo ẽ ſu
iectũ:ſed boc totũ eſt ſubz bõ albꝰ.modo boc

terĩo reſtringete.⁊ tunc põt ſic deſcribi.Re⸗ Quid re mqdeſtid fuitgd erit: ſig
ſtrictio eſt terminꝰrõne cuiꝰ terminꝰ ſuppo⸗ ſtrictioa laularia pnoi⸗ demöſtratt
nẽs reſtringit᷑ ad ſupponendũ ꝓ paucioꝛibꝰ ctius. j Cde reſtringentib/ dang
ſignificatis velad paucioꝛes drias tẽpoꝝ ſi⸗ mumprim talis eſt.
ue ad vnã. Alioꝰ capit᷑ ꝓ terĩo reſtricto. et Quid re icra ,
tũc diffinitur fic. Reſtrictio eſt terminꝰ ſup⸗ ſtrictio (Pꝛina regula ? 2
ponẽs ꝓ paucioꝛibus ſignificatis:vel ꝓ vno paſſiua, ccatiue t eſſentialit nõ due

totũ nõ ſuppõit reſtricte¶ Sed ̊ H adbueuli . us nognificg -
Is diceret. boc totũ.ſ.bõ albus ẽ ſubiectuz re ve ad paucioꝛes differẽtias tẽpoꝝ: vel vnaʒ in perorireſtringit ilditatim
pectu vbi pñtis tempoꝛis: ergo reſtringitur ꝓpt dictionẽ reſtringentẽ qᷓ ſine iali dictio⸗ een ſuppones:ad ſupponẽe
ad ſupponẽdũ pꝛo pñnñtibꝰ:ↄña ptoꝑ regulam En reſtringẽte ſupponeret. Exẽpluũ: vt hõ al⸗ airelqb'tale iferi pot oi
p.b.qui dicit ꝙ terminꝰ ſupponẽs reſpectu ierraſe iribilteroruun bõ ròe illiꝰ dictio deinferioꝛi qdditatiuc. vt al
rĩgẽt.ſ.albꝰ reſtringit᷑ ſolũ ad ſtãdi ilgöeſtbo currit. Ereplun

Solutio bi pꝛeſentis tẽpoꝛis reſtringit᷑ ad ſtandum ꝓ e ige⸗ tring ſ
pꝛeſentibus ſolũ: dũmodo illð vbũ nõ bẽat ᷣ boip albis ⁊ maſculis.¶ In bac diffõe po

tutẽ ãpliãdi. Ad illud ðꝛ ꝙ licet talis teriꝰ
reſtringat᷑ impꝛopꝛie capiẽdo reſtrictionem
nõ tñ capiẽdo ꝓpᷣe reſtructionẽ. Rñ tũc teri
ꝓpꝛie dicit᷑ reſtringi:qñ ꝑꝑ aliqð additũ ſup
ponit pꝛo paucioꝛibus reſpectu alicuiꝰ copłe
ꝙᷓ ſupponeret reſpectu eiuſdẽ cople ſi ſinę ta

. s 1 de tſentialiter vt aial rõ
nitur terminꝰ ſupponẽs loco gñis ⁊ totũ re⸗ ſttoͤnale maiatfme

ſiquũ ponit᷑ ad drfiam ampliationis ⁊ ſtatus eeCNT
Eñ illa ꝑticula ꝓ paucioꝛibus vł vno ſuppo Diſto re⸗ iſteeridllercel eẽt⸗
nens.ponit᷑ ad explicãdũ reſtrict onẽ mate⸗ ſtrictõis iſcerer uu ſupi yt iſte
rialẽ. Et illa ꝑticula.ſ.ad paucioꝛes differen⸗ eẽ dre⸗ äterim adoaliſcnecill
tias tꝑis vel ad vnã.ponitur ad explicãdum ſtrictio neſtringit illü terim cptit⸗
reſtrictionẽ foꝛmalẽ.¶ Ex iſto pʒ ꝙ duplex ẽ foꝛmalis ſpponẽs: qꝛ italen upi? no

li addito capet᷑.⁊t boc maxime loquendo ̈re te le. tale
ſtrictione materiali que repugnat ſtatui 1 n eſtrictio.ſ.materialis ⁊ foꝛmalis. Reſtrictõ ſihoſſet reſtringi ſni ite
de reſtrictione foꝛmali. ae ir trrenieli⸗ rii phorn etis ad as (ſrinen⸗ currit. ibinoen
G . „ .. es 2:vel ad vnã tm̃:ꝓpt᷑ alid n qdditatiue ĩferi
¶ Dubitatur ſcðo an ſubitta iſtaꝝ additũ qð eſt ↄceptus tꝑalis qᷓ ſine tali ade⸗ Nidi ie ills qð nana
ꝓpõnũ accipiãt᷑ ᷣm ſtatũ.ſ.quilibʒ bomo cur to ſupponeret vt dicẽdo. hbõ qui eſt fuit aĩial: pponit ficut nec ſuü ſ⸗ 4
Queſlio. rit.qͥdã bõ ẽ albꝰ. Dicitur q non:q; ſubiec⸗ ibi ille terminꝰ G eſt reſtrictio foꝛmalis: qꝛ ince. Belnon ono ut
ta illaꝝ ꝓpõnum reſtringũt᷑ per illa ſigna ad reſtringitur ꝑ copulã minꝰ pꝛincpalem q̃ eſt nponit yltra ſuñ ſar alid
ſtãdũ ꝓ maſculis rõe accidẽtis grãmaticalis s foꝛmalis ⁊ nõ materialis. Uñ ex iſta diffi deeo. Etepli lul ſupt Si
Solutio ð eſt genꝰ. ¶ Sed quereret aliquis vtrũ ſub nitione patet ꝙ qlibet terminꝰ fiue ſingula⸗ ſdeptis: hele ptis: vt bi
iecta illaꝝ ꝓpõnũ accipiãt᷑ ſm ſtatũ hõ qͥ fuit ris ſiue cõis bñs ſignificatũ ꝓdiuerſis diffe Eentialiter i ralbeſt cole
ſt aial: bõ ꝗ erit eſt aĩal. bõ qͥ erit currit.hõ qͥ rẽtijs tẽpoꝝ ſibi coꝛreſpõdens põt reſtringi 1 decͤct inſer⸗ non qde
Obieciio põteẽ eſt aĩal ¶ Ad bᷣ r fic.q ſubiecta illa reſtrictione foꝛmali.¶ Gʒ reſtrictio materia Quid re⸗ comnot ſuperius eſſenti⸗
rũ ꝓpõnũ ſolũ ſopponũt reſpectu vnius dr̃ie lis eſt reſtrictio teri ſupponẽtis ꝓ paucioꝛia ſtrictio lisj Ataliqui intri ce
tempoꝛis pꝛo omnibus nignificatis eis carñ bus ſignificatꝭ vel vno tm̃. ꝓpter deteriatio materia? gionaleyt eſtgi
demtibus reſpectu eiuſdem differentie tpis. nẽ ſibi addita:qͥ non põt eſſe ↄceptus tꝑalis (Scda re .
Solutio Ded cõtra boc argueret aliqᷣs: ſubiecta ꝙ; ſupponeret ſiue tali deteriatione: vt bõ al weiluu ſub gulaeſt ackh
i larũpꝛopoſitionũ reſtrĩgũt᷑:ergo nõ ſuppo⸗ bus currit.ibi ille terminꝰ bomo dicit᷑ reſtri⸗ PP aſterin eſ ſtatiui aduerdi
nüt ßᷣm ſtatũ. I Dicitur lʒ ſubiecta illarum ctio materialis:q; reſtrin ſtur ꝑ aliqͥd qð eſt And W ng robli
deen elinfpoch
u

Ve f * . .
ld ancicesdfigsti onſe⸗

macres diſretig tian ve n
done eſinngent öfiet dictio⸗
ngete ſupponeret. Etiplidtho g
rintbiilletenmin bo rdeili dicto
iget (alb?reſtniggik olial ſit
Albis ? maſculis. (In bac difſe po
min ſuppones loco gñis :oti re⸗
uta druam ampliationist fotus,

Nnu paucoortiols : pho ſuppo Niſen
kaderplicicureſtrict one male⸗ ſhiii
a gticnla ad paucigus dſferen 4 n
lad vnä ponitur ad erplicidunn ſuc
t ſomuale. (Etriſo pc diplet ſannt

(materialis formalis Heſtricto

z chrictoteri ſiphoetise den

õ intptala

ce Neptus elch tein
veret ſt dieide. hoͤguiek fut ain

emmim vctſeticti⸗ ſmalisr

Aie chit pterioreſnicto, et Alte
nn e heinan eſternim ſn fnan
ancigndug ſoniſinigreig mo pfff

ſretallacki.

de ſignis

De Reſtrictionibus

pars materialis ſubiecti. Er iſta diffõne ptz:
ꝙ nullᷣterinꝰ ſingularis diſcrete tentꝰ pt re
ſtringi reſtrictiõe materiali:ſed ſoluʒ terĩnꝰ

Folio cxxxvij.

ſtringũt ſua reſtringibilia ad ſupponẽdũ p ſi

gnificato vel ſigtis pꝛo quo vel quibꝰ ↄueni⸗
re ſibi pñt.Exẽplũ de adiectiuovt bõ albꝰ?cur

cõiter tentꝰ hũs fignificata ſibi coꝛrñdentia rit:vel quilʒ bõ curxit.Exẽpluʒ de aduerbio:

pꝓ diuerſis differẽtijs tẽpoꝝ.¶ Uñad reſtri⸗

vt ſoꝛtes ccrit bñ.tbi illð verbũ currit reſtrĩ

ctionẽ duo reqrũtur.ſ.reſtringẽs Treſtringi git᷑ ꝑ illud aduerbiũ bñ:ad ſupponẽdũ ſoluʒ
bile ſiue reſtrictũ.¶ Signa ãt reſtrictia ſunt pao currẽtibus. Exẽplũ de obliquo. vt cappa

triplicia.Quedã ſut adiectia ſincathegoꝛeũa ſoꝛtis ẽ ala.ibi ille terinꝰ cappa ꝑ illuʒ gtm̃
tica rõne officij:vt albꝰ niger a ſilia.Et qͥdaʒ ſoꝛtis reſtringit᷑ ad ſtandũ ſolũ ꝓ cappa ſoꝛ⸗

reſtrigen ſumt noia ſubſtãtia. vt min cõe ẽ reſtrictiuũ tis. Sili iobanes bibit vinũ.ibi hoc vᷣbuʒ bi
magis cois:vt ille terĩnꝰbõ reſpectu illiꝰterĩ bit reſtringitur ſolũ pꝛo bibẽte vinũ. Exem⸗
aĩal.Et iſta reſtrictiua ſunt dictões cathego plũ de demoõſtratiuo:vt iſte hõ currit. ibi bõ
reumatice. ¶¶ Alia ſũt ſigna reſtrictiua: q fũt reſtringit᷑ ad ſtandũ ſolũ ꝓ hoĩe demõſtrato
ſolũ dictões ſincathegoꝛeumatice:⁊ illa ex Exemplũ de relatiuo:vt bõ qui eſt albꝰ mo⸗
pꝛimũtur act ſincathegoꝛeumatici median⸗ uetur:vel bõ currit ⁊ ille diſputat. Exempluʒ

tibus.

gna qð eſt:qð fuit:qð erit:ſigna vlłia: ſigna ꝑ

tibꝰ qͥbꝰ intellectꝰaccipit reſtricte illũ terĩm

de ꝓpõne cũ ſuo caſuali.vt iobannes doꝛmit

cui tał dictio reſtrictiua addit᷑.vt ſunt iſta ſi⸗ in lecto:ibi ille terminꝰ doꝛmit reſtringit ꝑ

—

boc ↄplexũ.ſ.ai lecto ad ſupponẽdum ſolum

ticularia: ⁊ ꝓnoĩa demõſtratiua pᷣmitiue ſpe pꝛo doꝛmiente in lecto.

ciei.¶De reſtringentibꝰ dantur alique regu CXZ

le quarum pꝛima talis eſt.

ertia regula gñalis eſt. Quili⸗
bet terminus ſupponẽs paliquo ſigto tm̃vl

Pꝛa rla ¶ Pꝛima regula ẽ Oẽ ĩferius qd paucioꝛibus:vel ad vnã differentia tẽpis tm̃

de iferio⸗ git

ri reſtrin

perioꝛi:reſtringit qͥdditatiue vel eẽntiałr ſu

atiue ⁊ eſſentialit᷑:nõ ↄuertibile cũ ſuo ſu ſiue ad

aucioꝛes ꝓpter dictionẽ reſtringen
tem reſtringit᷑ ſiue magis reſtricte ſupponit

gente· periꝰ ſupponẽs:ad ſupponẽdũ ꝓ illo vł illis qᷓ; aliũde ſupponeret.

cui vel qbꝰ tale ĩferiꝰ põt ↄuenire. Exẽplum

de inferioꝛi qdditatiue. vt aĩal bõ currit: vel
aial qð eſt bõ currit. Exẽplum de inferioꝛibꝰ
eſſentialiter vt aĩal rõnale currit.l aĩal qd

eſt rõnale currit.¶ Dr̃ notãater in regula: du

qd iferiꝰ
quiddita⸗
tiue,

qd iferi⸗
eeẽntialy.

dadiecti⸗

uo reſtri⸗

gẽte ꝛc.

nõ ſit cõuertibile: q; ſi eẽt ↄuertibile: tũc nõ
reſtrĩgeret ſuũ ſuꝑiꝰ.vt iſte teriꝰ idẽ ñ reſtri
git illũ terĩm adaliqͥd: nec ille terĩnꝰ multitu
do reſtringit illũ terim qᷓtitas.¶ Dr notãter
ſupponẽs:qꝛ ſi tale ſuꝑiꝰ nõ ſupponeret: tũc
nõpoſſet reſtringi ꝑ ſuũ ĩferiꝰ: vt nõ ens exi
ſtẽs cbimera currit.ibi nõ ens nõ reſtringit᷑.
¶ Dñ qͥdditatiue ĩferiꝰ reſpectu alicui ſi uꝑio
ris ðꝛ illð qð nõ ↄnotat Aliq circa illud ꝓ q
ſupponit:ſicut nec ſuũ ſupiꝰ qð pᷣdicat᷑ de eo

in qqd. Nel non ↄnotat aliq circa illð ꝓ quo
ſupponit vltra ſuũ ſuꝑiꝰ? ð

pᷣdicat᷑ eſenriait
de eo. Etẽplũ pꝛĩe ꝑtis:vt hõ ẽ aĩmal.Exem⸗
plü ſcde ꝑtis:vt albũ eſt coloꝛatũ. ¶Beg eſ⸗
ſentialiter inferiꝰ ⁊ non qdditatiue eſt illud
de q pᷣdicat᷑ ſuperius eſſentiałr:ſed tñ ipſum

connotat aliquid intrinſece vltra ſuum ſi upe

rius: rationalevt eſt aial.
Scdarla

¶ Scda regula eſt. adiectiuũ min⸗
cõe qᷓ; ſuũ ſubſtãtiuũ aduerbiũ additũ vbo ſi
ne alteri reſtringibili: obliquꝰ a ꝑte pꝰ rectꝰ

Mueſtio per magiſtrum
Tbomã bꝛicot addita.

¶ Querit᷑. vtrũ in iſta oĩs hõ eſt al⸗
bus. ly bõ reſtrigat᷑ ꝑ pᷣdicatũ. Et af fic ꝑ
illa regulã. Talia ſunt ſba q̃lia ꝑmittũtur ab
eoꝝ pᷣdicatꝭ:g̊ cũ iſtud pᷣdicatũ albꝰ ↄueniat
ſubiecto ſolũ pꝛo hoĩbus albis ſeqͥtur ꝙ re⸗
ſtringit ipſum ad ſta dum pꝛo hoĩbus albis.
¶ Scðdo fic. iſta eſſet va oĩs hbõ eſt albꝰpoſito

oẽs viri eẽnt albi⁊ mulieres nigre:g pᷣdi⸗

catũ illius ꝓpõnis reſtrigit ſubiectũ oↄna ptz
qm̃ non eſſet vera nif ly bõ reſtringeret᷑ ad
ſtandũ ſolum ꝓ viris ſed non reſtrigitur ad
ſtanqñ Moviris ſolũ ꝑ iſtð ſignũ oĩs:ergo hᷣ ẽ
ꝑpᷣdicatũ.añs pʒ.Tum pꝛĩo:qꝛ in caſu poſito
dictoꝛia eius ẽ falſa.ſ.Pomo non ẽ albus: q
eſt indefinita cuius nulla ſingularis ẽ vera.
Iſte em̃ ſunt falſe iſte bõ non eſt albꝰ:iſte bõ
nõ eſt albꝰ.⁊ ſic de alijs.Cũ ſcðo:qꝛ ſi bõ non
eſt albus maxime erit mulier: ſed nõ eſt veꝝ
dicere ꝙ mulier nõ ſit albus.eo ꝙ illa eſt in
congrua. bec eſt vera in caſu poſito oĩs bõ
eſt albus. Tũ tertio:qꝛ in caſu poſito.iſte bõ
ſt alb: iſte ⁊ nõ ẽ danda inſtãtia Nã ſi des
inſtantiam. hoc erit dicẽdoenulier eſt bõ. et
tñ nõ eſt albus.ſed hic dicendo incongrue lo

demõſtratiuũ:rłin: ⁊ ppõ cũ ſuo caſuali a ꝑte queris.igitur in caſu poſito oĩs hõ eſt albus.

„

eiuſð extremi cuᷣ ſuis reſtrigibilibꝰpoſita:re⸗ ¶LZertio ſic:ĩ metali illiꝰ ppõnis ↄceptꝰboĩs

8

tertia rla
gnalis.

, inſece⸗
Tractatus mnmn l cinime .
reſtringit᷑ ꝑ ly albũ ſed nõ ponit᷑ alꝰ ↄceptꝰ ¶ Notãdum ẽ tertio:q; ad hoc q; re tMrün tti ſi tenn eit⸗
boĩs qᷓ; a ꝑte ſubiecti.g ſubm reſtringitur ꝑ regula p̃dicta:q magꝭ ðſeruit alienatiõibꝰ qᷓ uni⸗ eri notaiu bͤdte
p̃dicatũ.Maioꝛ patz qꝛ ſenſus illiꝰꝓpõnis ẽ reſtrictiõibꝰ bẽat vitatem:opʒ ꝙ pᷣdicatũ ſit 4 inilesſitten 1
iſte oĩs hõ eſt hõ albus.in qua cõceptus hboĩs vnũ mẽbꝛoꝝ diuidentiuʒ diuiſionis analogi ariner demöſtraͤte l 2 .
reſtrĩgitur ꝑ ly albũ. Minoꝛ pʒ qꝛ ſi in men ce:vel ſaltẽ ꝙ ſignificet aliq̃ ſigta analogicõ 4 e nele igliſale imp
tali lliius ꝓpõnis poneret᷑ ↄceptus boĩs a ꝑ cretiue:aq ſititudinarie ad pᷣncipale ſigtum 6 ienelid zettriſece: t rona
te alteriꝰ extremi qᷓ; a ꝑte pᷣdicati boc eẽt ma ſit mẽbꝝ minꝰ pᷣncipale.⁊ iõ iſta nõ ſolet ↄce⸗ riteeen tatuiaccñtales ſü⸗
xime qꝛ illa eqͥualeret iſti.oĩs hõ eſt bõ albꝰ. di.oĩs bõ eſt lignũ.ſicut iſta oĩs bõ ẽ pictꝰ vł Gtenicn de vnole demöſt!
ſed boc eſt falſum: q; tũc in iſtis hab ꝓpõni ligneꝰ.¶ Iſtꝭ notat ſit pꝛia ↄcło. DHecẽ falſa Pꝛia ½₰ mnacititt italiqd ettr iſe
bus:oĩs hõ ẽ albus:⁊ oĩs equ eſt albꝰ nõ eẽt in cãau poño in ſcdᷣa rõe.oĩs hõ ẽ albꝰ:pʒ q; ẽ menitt, e ⸗ Vltra illuch
idẽ pᷣdicatũ qð eſt falſum: ↄna ptʒ qm pᷣdica⸗ vlis affĩatiua cuius ſupponit ꝓ aliqͥbus.ſ.ꝓ ſteſentuli 4 gu frigidi:r fi
vero alterius eſſet boc totũ equꝰ albus.¶ In ipᷣa ẽ falſa.¶ Scda 9. ꝗ illã vłem oĩs bõ ẽ al SeSs 2 (Secũ⸗ dog⸗ aenis
oppoſitũ arguit᷑ q: adiectiuũ non reſtringit bus in caſu poſito nõ p̃t dari inſtãtia ꝑ iſtas: cdad. anplerſignific⸗ i.l.m

ſuũ ſubſtãtiuũ:niſi ponat᷑ a ꝑte eiuſdẽ extre⸗ iſte bõ nõ ẽ albꝰ:⁊ iſte bõ nõ ẽ albꝰ: ptz qʒ qᷣlʒ 61 jumm
mi cũ ipſo:ſed ly albus nõ ponitur a pte einſ illaꝝ vel eſt falſa vel incõgrua aut ſubiectum
dẽ extremi cũ ly bõ:g nõ reſtringit ly bomo. ei⸗ * nullo mrpon põt ergo dari in arie tertia 9⁹ mual
— 3 moji .E iſtã boc demõſtrãdo mulierẽ ẽ bõ ⁊ nõ e
Intelle⸗ ¶ Notãdum pꝛimo qyhec regula. bõ albus.Tertia cõcluſio in pᷣdicta ꝓpõne pᷣ Eſiſtum foꝛmale et
1, Talia ſunt ſubiecta qᷓlia ꝑmittũtur ab eoꝝn p⸗ ⸗ E Ctabeco. E fig Mc
die ee 3, dicatꝭ ſm aliquos ſic dʒ itelligi.Qñ pᷣdicatũ dicatũ nõ reſtrĩgit ſubm. ptz ex dictis. Ad röes Wiretalige ſicaer albu⸗
oi“ Z: de aliq eqͥuoca analogo. tũc facit ſiectũ a Ad rõnes añ oppoſitum. Ad pꝛi in oppiñ Eeſttiil beret fßrü material

Pene e nalogũ ſolũ teneri ꝓ illis ſignificatꝭ pᷣncipa mã ðꝛ ꝙ illa rla nõ bz vitatẽ ⁊ bõ nõ ſit a ſomli r gno:g: añ capit
lioꝛiby vel minꝰ pᷣncipalioꝛibꝰ qbus ↄuenito nalogice boĩes albos ⁊ boĩes nigros. Ad niitſli fit albedinẽ p moh
vel ſaltẽ accipi ᷣm illuũ ↄceptũ ſolũ ſᷣm quẽ ta ſcðᷣam ðꝛ ꝙ illa ẽ falſa in caſu poñto:⁊ iſta eſt ſoͦſontfcat ſubm. (Et iſtopz
lia figta ſigẽt.¶ Dr notater de aliquo equoco: vera:bõ nõ eſt albꝰ.Et negat᷑ ꝙ nulla ei ſin⸗ Piqi pit pure adiectine no⸗
q; bec regula nõ bʒ veritatẽ qñn ins eſt gularis ſit vera:ĩmo iſte ſunt vᷣe:pᷣ qð ẽ hõ de luuo ignificat qñ capit ſubft
vniuocũ.et ideo in iſta ꝓpõne oẽ alal eſt rõ⸗ mõſtrãdo mulierẽ nõ eſt bõ albus.⁊ boc qð (Siencu tertlo:ytern

nale. ly aĩal nõ ſtat ſolũ ꝓ illis pꝛo qbus ly rõ ẽ hõ nõ eſt hõ albꝰ:⁊ ſic dz dari ĩſtãtia.¶ Ad
nale ſibi ↄuenit. ¶ Or̃ notãter analogo: q; h tertiã ðꝛ negando minoꝛẽ ⁊ ↄcedit᷑ ꝙ in illis —
re gula nõ ðꝛ bẽre veritatẽ in equiuocis a ca duabꝰ:oĩs hõ eſt albꝰ:⁊ oĩs equꝰ ẽ albꝰ non ẽ ieie nane ponit tanch ſum v
ſu. Et ideo bec nõ eſt fimplłr ↄcedẽda.oĩs ca⸗ idẽ pᷣdicatũ totale:ſʒ ſoluʒ ꝑtiale.Et h̊ maxie ier f olungik ci alio terio
nis ẽ latrabilis:ſed eſt diſtinguẽda.¶ Dr̃ no⸗ pm tenẽtes ꝙ adiectiuũ non põt in maſculi⸗ elotü ſui foꝛmalis ſignificat
tãter vel accipi ᷣm ↄceptũ ⁊c.q; nõ ſemꝑ pᷣdi no vel feĩno gñe ſubſtantiuari. ſiponktücappellat ſimi ignif
catũ reſtringẽs analogũ ad ſtandũ ꝓ illis ꝓ neuciacere rei pqua ipſemet
q̃bꝰ ſibi ↄuenit:facit ſꝑ ipᷣm analogum ſtare ¶ Seqᷣtur tractatus appellationũ. Uut albi currit. ibi ille teri⸗
pꝛeciſe ꝓillis qbus ſibi ↄuenit:q; h nõ ↄcedi — leabeinẽ aciacere rei de ve
ditur oẽ nomẽ ẽ vocale:poſito ꝙ ly nomẽ:ſʒ Irca tractatũ de appel diſio teri ſſtela. Sec n ponit cüal
ↄceptũ pꝛincipalem ſignificet ſolũ noĩa men WMlatõibus eſt ſciẽdũ pꝛio q du olrotüc appellat ſuü fitu
talia ⁊ m conceptũ minus pᷣncipa lꝗm. noĩa Wolices ſunt terĩ.ſ. ↄnotaiui et atſei p qua terin abſol ur⸗⸗
vocalia ⁊ ſcripta. terĩ abſoluti. ¶ Teri abſoluti gierterio abſolut 04t 1X

¶ nNotãdum ẽ ſcðo ꝙ per regulam lſunt terĩqͥ pᷣdicatur eſſentia⸗ q terĩ ſũt ixboalb⸗
norih ↄcedũtur oĩs bõ eſt viuꝰ oĩs bõ WAliteode ꝓnoĩe demõſtrãte il⸗ e ebedine ga

glatſvü ſ̃tü foꝛmale: qñq; al

daterio⸗
currit:ille teri.

cẽ picty. nec tñ ex eis ſeqͥtur iſta pictũ ẽ viuuʒ lud ꝓ quo ſupponũt ⁊ nõ ↄnotãt aliqᷣd de ſua wügggregari a e N
Obiectio ho Dantele ereikirir eqnorgtisin ¶Et ñi ñniſtione eſſentiali⁊ foꝛmali extrinſece vłin 1 H alb?. 8
arguat᷑ ſic ꝑalogiſmi fallacie eqͥuocatiõis ſol trinſecet vt iſte teriꝰbõ aĩal:nõ ens.aliqͥd ac. elatſti ſeinin unc qñ
nutur ꝑ diſtinctionẽ:ſed nulla pᷣdictaꝝ pᷣmilſ⸗ ⁊ iſtis terminis nõ ↄuenit appellatio foꝛme Narereei 8 lte⸗ le adiae
Solutio. ſarũ ẽ diſtinguẽda.ĩmo quelʒ eaꝝẽ ↄcedẽda. ¶ Of notãter de ſua ſigtiõe foꝛmali ⁊ eẽ ntia un. deref te paliũte
igit᷑ ibi nõ ↄmittit᷑ falla equocationis. Ad li.ppter obliquos quoꝝ recti ſunt terĩ abſo⸗ . GGeppelen monach' alb'.
boc ðꝛ ꝙ nõ eſt veꝝ vlr pᷣmiſſas cuiuſiz paio lutiivt iſte gtus boĩs ⁊ alij obliqui q de ſigti qͥterĩ con tq * u ſitü foꝛmale
giſmi fallacie equocatiois eẽ diſtinguédas ne grãmaticali fiue mõ ſiguificadi accidẽtali un diſtü terimm om
faltẽ de rigoꝛe. s ꝓpter aſſiſtentes diſtingui ſient ꝑ modũ adiacẽtꝭ.⁊ tñ ð ſua ſigtõe eſſen ean e/ appellababith
poſſint. Ded aliqi ſoluũt oſtendẽdo ꝙ ideʒ tiali ⁊ foꝛmali ſunt terĩ abſoluti. ¶ Vz terĩ cõ liſte a m adiacere illib
terin in pᷣmiſſis gecipitm diuerſos cõceptꝰ notatiꝶi ſut teri qͥ ð ſua ſigtõe foꝛmali⁊ eẽn etiononachya ee

ninag ize. De Appellationibus cxxxviij.
A g S⸗ 0 . . , . . 1
der Kn talanſgt tiali impoꝛtãt aliqd etrinſecevel intrinſece appellat iſte terĩnꝰ alb⸗ qñ ðꝛ. ſoꝛtes eſt albꝰ Coꝛrela⸗
diiceri moß; öcteni ſubdiſio. vt albũ nigꝝ:rõnale:ſenſibile c. Nñ terĩioꝝ ⁊a qñ ðꝛ ſoꝛtes eſt monacbꝰ alb?:qꝛ in ᷣma ly rium bñ
igriſt 3 Nuifonis an ſt ↄnotatiuoꝝqᷣdã ſũt terĩ ↄnotatiui eẽntiales albꝰ appellat albedineʒ adiacere illi rei qᷓ notandũ,
neic ſönanne gi ⁊ qdã ſũt teri ↄnotatiui accñtales.Terĩ ↄno ſoꝛtes ⁊alũs reb de qͥbꝰ veꝝ eſt dicere & ſũt
hdn dnemneſine⸗ aui ter⸗ tatiui eentiales fũt teri qͥ pᷣaicatur eentialr albe Et in ſcsa ſolũ appellat albedinẽ adiace
iigni Me⸗ len Num nini ↄno de ꝓnoĩe demõſtrate illð ꝓ q ſupponũt a de re illi reiq ẽ habitꝰ moachi. Silx iſte teri⸗
n ſn ſtacisbzi taee⸗ latiui eſæ foꝛmali ⁊ entiali figatõe impoꝛtat aliqͥd in bonꝰ:alit appellar in iſta ꝓpõe ſoꝛtes ẽ bonꝰ
4— aſſrpii NkßP iazgf ſentialis trinſece ⁊ nõ extrĩſece:vt rõnale ſenſibileꝛc. qᷓ; in iſta ſoꝛtes eſt bonus faber vel ſoꝛtes eſt
inſc ſeoiedbeil⸗ a bhy Sʒ terĩ ↄnotatiui accñtales ſũt terĩ qͥ pᷣdicã bonꝰ⸗ clericꝛ in pꝛia ly bonꝰ appellat boni
aingſippon ics ne en zteri co⸗ tur accñtalr de ꝓnoĩe demõſtrãte illud ꝓ qᷓ tatẽ moꝛis ⁊ in duab alijs appellat bonitatẽ
r wöͤtötiam notatiui ſupponũt ⁊ ↄnotãt aliqͥd extrĩſece de foꝛma⸗ artis.¶ Siltr ille terĩnꝰ tuꝰ in iſta ppõne iſte

l6z a cattz. ſig li ⁊ eſſentiali ſigtõe vltra illud ꝓ q ſupponũt canis ẽ tuꝰ alit appellat qᷓ in iſta: is
8 ⸗ eſ li ꝛeſſe gtoe vltra illud ꝓ q ſupponũ anis ẽ tuꝰ alit᷑ appe in iſta:iſte cani
Ollinſenoſs “ Nchtal vt albũ:nigꝝ:calidũ frigidũ:⁊ ſic de alhs. prtwp:ꝛ i pꝛiariſte teriy tin appellat :ä me
Gx, zu ſgnt⸗ ¶ Sciẽaũ ſcðo:q terin, cõnotatiu⸗ dũ poſſeſſi:⁊ in ſcdᷣa appellat ꝑ modũ geniti
ſati ma bz duplex ſignificatu.ſ. materiale a foꝛmale ¶ Sclẽdũ eſt quarto: iſte termin?
terialeet Digtum materiale teri onotatiui eſt res ꝓ appellatio nõ d bic Sinciletmmlng
ſoꝛmale q talis teri ſuppoõit. Et ſigtü foꝛmale ðꝛ res ſcde intẽtionałr.Et p̊ mõ capiẽdo appellatio Ouplex ẽ
temmini. quã talis teri? impoꝛtat vltra matiale ſitũ 2 uplexé

. „ — . — — . 2 d I J. 6 2 1 ſ .
cönotati- vt mat᷑iale figtũ buiꝰ terĩ albũ eſt res in qua iutger aprelar loꝛmalis ſigti: cappel appella⸗

. pellatio foꝛmał eſt ſigtio foꝛ
. i eſt albedo. Et ſigtum foꝛmale eſt ip̃a albedo 7 6 UGtlo o tio,
S mMoppoſitum. Adpr Ata Dʒiqreret aliqs:ñi caꝑet᷑ albũ pure adiectie ereet ainere in n i. potet) adia
rhnödz ine heböͤnöfft nopỹ ue:vtꝛꝝ tũc bẽret ſigtũ materiale diſtinctum alteꝝ in ppõe reſpectu ee ee alaet
R a foꝛmali Dr̃ ꝙ no:qꝛ qñ capit᷑ pure adiecti eſt al ih ſj eett c Palis: ve
les 1dos hoes nigros, (4 ſlS P bõ eſt alb. ibi ille teriꝰ albꝰ appellat alb di
luetalain alioflnrſtteſ Queſtio. ue tũc ſolũ ſigt albedinẽ ꝑ modũ adiacẽtis ⁊ nẽ adiacere illi rei ꝓ qua ſu e gibe .
———— nõ ſignificat ſubm. ¶Ex iſtopʒ q iſte terinꝰ In bac diffiniron. Pointaglefkn d t
nean gnnlgel ſolntio, albũ qñ capit᷑ pure adiectiue non ſigt totum aæ ñi anpellatd gnificatio loco
crrimoiſe un hebͦ zehode illud qð ſignificat qñ capit᷑ ſubſtantine Snie Are. tõ ſoꝛmal eſt foꝛmalis ſigtio
gliere nöeſ boaldis. 1bot dd deterko. ¶ Sciengu tertioꝛeptermin⸗ q'a . capiẽdo uᷣlũ terim ſigtio ꝓ terĩo ſignificãte
abeirfcdzdaititn. dd ererio. I. Becicnan cPfrI he ſed n ecõtra: qa teri abiolut eſt figtio: tñ
EH appellati pellat ſuũ ſigtũ foꝛmale:qñq; aliter gppellat nõ eſt appellatio foꝛmalis.¶ Dr notꝭ
ndonlone trſt ginlli ſoſitarie. qñ ſolitarie ponit᷑ tanqᷓ; ſuᷣm vel pꝛedicatũ Stuad oftam ſnoe hn. T or⸗
ek alb't ois eqn alb ons ale rer In i⸗ rie p 1 ncy 1vel p⸗ ealcatu mal ſigtuad driam ſuppõis:q; ſuppõẽ ſi tio
talb ois en e lo nlteriad galiter qñ ↄiungit᷑ cũ alio terĩo ſignificante materialis ſicti ñ al 12 ſubpoit Inz
= ito, appellatũ ſui foꝛmalis ſignificati:qꝛ qñ teri⸗ appellatvt Ses aial a lien e, hpgpellure
Miectii nonotin maſcll eſe ponit᷑ tũc appellat ſuũ ſignificatum foꝛ⸗ nõ ſuppõit vt aſinꝰ eſt bõ bũilis ¶ Di nota
jeſabſtantiuari⸗ male adiacere rei ꝓ qua ipſemet terminꝰ ſup ter adiacere ter terĩos importꝗ dran
. ponit: vt albũ currit. ibi ille teriꝰ albũ appel rẽ poſitiuã Satlare⸗ Fer pans ſppenmettn
ratus apellnioni, lat albedinẽ adiacere rei de q̃ veꝝ eſt dicere lauũ frigidũ.bumidũ:⁊ ſic de ali
. H eſt alba. Sed qñ ponit᷑ cũ alio terio pure ter nõ adiacere vp Zicrios h is. ¶Dj nota
rca actati de gppel foti abſoluto: tũc appellat ſuũ ſigtũ foꝛmale adia per ignarꝰ.⁊ ſic Re⸗ alijs C õ
rödusckſcktihnoche⸗ cere rei ꝓ qua terinꝰ abſoliꝰ:vł totũ aggre modũ d oianmt ppteriosjn notan den
o iczs ſuntteri ,Mon gatũ ex terio abſoluto ⁊ terio ↄnotatiuo ſup ſigta der haln ꝑ modũ

or iabſoleti
wine⸗ aaur eſenni ſtei

Mravve wwie denͤfrätei aſenn

— .— „ . — „ 45 7 .
1 , reiqᷓ ↄnotat᷑ ꝑ iſtũ terim monachbus.mõ iſte tiui accñtal. Iñ appellatio ſoꝛmabteſĩ tionisfoꝛ
s ini luion terinꝰ monachꝰ appellat habitũ monacbalẽ taꝶui eẽntialłẽ appellatio ſigti foꝛmalteria malis
isols: ufcali, ⁊ albꝰ albedinẽ adiacere illi habitui.⁊ iõiqñ aliqͥd intriſece ⁊ nõ extrĩſece notat. Sʒ ap⸗
ifue noͤſ ſa ſhite ds:iſte eſt monach alb:ſenſus eſt.iſte mona pellatõ foꝛãl terĩ ↄnotati accſitałeſt appella
124 xic.e N efeie chus bñs babitũ albũ.¶Et iſto patz q gliter tio foꝛal ſigti fi qͥ ↄnõtaliqͥa extrĩſece:alioꝰ
nehiſein ,„ sfj
Miqge

ponit:vt bõ albꝰ currit:ille terĩꝰ albꝰ impoꝛ⸗
tat albedinẽ adiacere illi gi ꝓ q̃ ſupponit h̊ᷣ
totũ aggregatũ.ſ.bõ albꝰ.¶ Sʒ ſi ponat᷑ cuʒ
alio terio appellatiuo:tunc qnq; talis terĩnꝰ
appellat ſuũ ſigtũ foꝛmale adiacere vel non
adiacere rei appellate ꝑ aliũ terĩm appellati
uum:vt ſoꝛtes eſt monachꝰ albꝰ:ibi ille terĩꝰ
albꝰ appellat ſuũ ſigtũ foꝛmale adiacere illi

nap inbeſõis:ſg ꝑ moduʒ
alteri denoĩatõis vt ſũt terĩ de pᷣdicamẽto
adaliqᷣd.ſitꝰ ⁊ bĩtꝰ.q Dr notãter in pꝓpöne qꝛ
nullꝰ terĩnꝰ appellat er ꝓpõnem: ⁊ rõne illiꝰ
particule appellatio ſe bʒ vt inferi reſpectu
bui terĩ ↄnotatio.¶ Rñ appellatio foꝛmał

capit᷑ dupłr. AUnoꝰ large:ꝛ ſic diffinita eſt. Et Diniſio

diuidit᷑ ꝑ appellatõeʒ foꝛmalẽ teriↄnotati

eeim⸗ ui
eẽntiał ⁊ ꝑ appellationẽ foꝛmalẽ teri ↄnota⸗ pob eii⸗

Tractatus

Atilitas capit᷑ ſpeciałx ꝓappellatõe foꝛmali terĩ ↄno cũ eodẽ terio vel diuerſis terĩs.vt papã vbe
appellati tatiui ertrinſece. iſto mõ oĩs terinꝰ appella raui ⁊ vᷣberaui papã Silłr ſoꝛtes eſt albꝰ⁊ ſoꝛ
onis foꝛ⸗ tiuus eſt terĩnꝰ q pꝛedicatur denoĩatiuę. B tes eſt monachus albus
e
me. tione denominatiuoꝛum 4 bij ſunt aliq rle notãde. ¶ Quaꝝ pᷣma eſt iſta de onota
¶ Dubitat pꝛio:ad qͥdq valet appel⸗ Qiñ duo terĩ appellatiui: quoꝝ vnj deteriat tiuis bñ⸗
latio foꝛme.CDr ꝙ valet ad h̊ ꝙ qs ſciat iudi alteꝝ ponũt a ꝑte eiuſdẽ extremi ⁊ ad idẽ ex⸗ tibꝰ ſe:vt
care de vitate ⁊ falſitate ꝓpõnũ ꝓpter diuer tremũ ſe tenẽt.⁊ q determiĩabile pᷣcedat ⁊ de determi⸗
ſitatẽ appellationis foꝛme. ñ poſſunt eſſe terminatio ſequatur appellt ſua ſignificata nabile et

alique ppões differẽtes in appellatione foꝛ/ foꝛmalia adiacere vel nõ adiacere ſine deno⸗ determi⸗

me:quaꝝ vna eſt va ⁊ alia falſa.vt ſoꝛtes per mĩare ꝓ eodẽ tꝑe vbi pꝛeciſe.Exẽplũ:vt ego natio.
cuſſit ſedẽtẽ:⁊ ſedẽtẽ ſoꝛtes ꝑcuſſit.Nã pᷣma pcutio magiſtrum:ibi a ꝑte pᷣdicati ponũtur
vʒ tm̃ ſicut ſoꝛtes ꝑcuſſit ſedẽtẽ in tꝑe pᷣito illi teri ↄnotatiui.ſ.ꝑcutiẽs ⁊ magiſtrũ:avnꝰ
fuit ſedẽs.ſed ſcða vʒ tm̃: ſoꝛtes ꝑcuſſit ali- deterĩat aliũ ſicut rectũ ſuũ regẽs ⁊ iõ ad vi⸗
quẽ qͥ ẽ vel fuit ſedẽs.mõ pma põt eſſe falſa tatẽ talis ppõis reqͥrit᷑ ꝙ ille quẽ ego ꝑcutio
ſcðᷣa exiſtẽte vᷣa. Silr eſt de iſtis.papã vidi:⁊ ſit tũc magiſter q ꝑcutio eum. Dr notãter
vidi papã:regẽ vidi ⁊ vidi regẽ. Sit pꝑꝑ di⸗ duo terĩ appellatiui quoꝝ ⁊c. q; ſi vnꝰ non de
uerſitatẽ appellatõis foꝛme bẽtur dꝛĩa inter terminaret aliũ.vel vnꝰ nõ eſſet appellatiuꝰ
iſtas ꝓpõnes. albũ fint ſoꝛte & ſoꝛtes fuit al tũc nõ opoꝛteret ꝙ tales ter appellarẽt pꝛo
bus.qꝛ in pᷣma ly albꝰ appellat albedinẽ ad eodẽ tꝑe pᷣciſe.vt ſoꝛtes ꝑcutit boĩeʒ. ibi ille
iacere illi ꝓ qᷣ ſupponit ille terinꝰ albů p tꝑe gctũs boleʒ nõ appellat ꝓ eodẽ tꝑe pᷣciſe ſicẽ
pñti vel p̃terito ⁊ in ſcðᷣa appellat albedineʒ illð xbũ ꝑcutit:er qͥ nõ appellat. Silr ſoꝛtes
adiacere pꝛeciſe ꝓ tꝑe pᷣterito iõ pᷣma põt eẽ ꝑcutit bñtẽ aſñinũ currẽtẽ.ibi liꝑcutit ly cur
va ſcdða exñte falſa. rẽtẽ appellãt ſua ſigẽta foꝛmalia pciſe p eodẽ

1 5 . ſcʒ ſolũ ꝓ tꝑe pꝛeſenti.¶ Dr̃ notantera ꝑ.
Dubitat᷑ ſcðo an terinꝰ ap pellãs tꝑe cz lolu ꝓptpe pꝛe ent
ſigtũ foꝛmale appellet oẽ ſuũ ſiẽtum foꝛ te eiuſdẽ ettremi:q; ſi nõ ponerentur a par⸗

zmnale appelter e in 2 te eiuſdẽ extremi tũc nõ appellarent ꝓ eodẽ
male: vel aliad alta 9Rr 5 „ E tꝑe pꝛeciſe. vt ſoꝛtes ſedentẽ pcuſſit.ibi ly ſe
Obiectio ſuũ ſigtnʒ qð ſigt m vnũ ⁊ eudẽ ocep dentẽ ⁊ ly ꝑcuſſit nõ appellãt pᷣciſe ꝓeodem
biectio illud ſit: fuit: erit põt eſſe vel imaginat᷑ eſſe. tꝑe. ¶De notãter pciſe dũmõ determinabile .
Pꝛima. ¶ Sʒ ↄtra boc at qꝛ ſi terinꝰ appellat oẽ ſuũ pꝛe cedat: q; ſi nõ pꝛecederet tũc non appella
ſignificatũ foꝛmale:tũc bec eſſet falſa.album æc ci . . .
, Lek rẽt pciſe ꝓ eodẽ tꝑe vt ſedentem ꝑcuſſi.¶ Dr
Secũda. currit. q; albedo quenõ eſt nõ adiacet alien i:· notãter pᷣciſe.qꝛ nõ ſufficit ꝙ ſignificata foꝛ⸗
.Scvdo ſic. tic iſta eẽt vᷣa albũ currit: poſito malia terĩoꝝ adiaceãt alicui rei ptꝑe inpoꝛ
Solutio caſu ꝙ ſolũ ethiops currat.q; ethiopiadiacs cato pcopulã ſed opʒ ꝙ p̃ciſe qũ vnũ adiacet
pꝛime albedo lz parua Ad pmũ dici? negad gn⸗ ꝙ alteꝝ eoꝝ etiã adiacet ꝓ eadem ꝑte tꝑis
non opʒ ad veritatẽ pponis coo di vni pꝛius ⁊ aliud poſteriꝰ. Ex iſta regula
Solutio terminꝰ appellat inſit illi cui aphelle a iate patet chiſte poſſut eſſe falſe. ego comedt ern
ſecunde venſed ckiete palaereleenape A bin dum. ego verberaui regem iſtis exiſtẽtibꝰve
DD afs: q; lz etbiopi inſt a dedo:illa S. go crudum coa nedi. ego regẽ v̈beraui.
tñ non ſufficit denoĩare ſubiectũ.Ex iſto ſeq ¶ Scda rla talis eſt. Oñ a ꝑte eiuu⸗
tur ↄñ̃r ꝙ terĩnꝰ cõplerus etiã appellat oẽ il dẽ extremi ponũt quo terĩ ↄnotatiui:mutuo Secũda.
lud qð ꝑtes eiꝰ appellãt. . ſe determinãtes:⁊ hñtes ſe adinuicẽ ſicut ad regulade
¶ Dubitat tertio vtꝝ terĩnꝰ ↄnota⸗ iectiuũ ⁊ ſubſtãtiuũ ⁊ ↄnotatũ vniꝰ natuʒ eſt connota⸗
tiuns in ꝓpõne poſitꝰ captꝰ m vnum ⁊ eun⸗ ↄuenirę ↄnotato alteriꝰ tunc terminq̃ ſe bʒ tiuis ha⸗
dẽ ↄceptũ ſemꝑ equalr appellet ſnã foꝛmam ꝑ modũ adiectiui.appellat ſuũ ſigtũ foꝛmale bentibus
vel diuerſimode.¶ Dr ꝙ terĩnꝰ cõnotatiuus adiacere vel nõ adiacere ↄnotato alteriꝰ ha ſe vt adie
captꝰ ᷣm eũdẽ ↄceptũ qtũ eſt de ſe ſemꝑ na⸗ bẽt ſe ꝑ modũ ſubſtãtiui:dũmõ talis terinꝰ ctiuum ⁊
tus eſt appellare eodẽmõ tñ ipe vel ſibi ſyno nõ ſit materialis. Exẽplũ vt ſoꝛtes ẽ alb? mo ſubſtan⸗
mimꝰ poſitꝰ in diuerſis ꝓpõib cũ alijs ⁊ al& nachꝰ.ibi illi duo ſcilʒ alb? ⁊ monachꝰ ſe bñt tiuum
teris diuerſimode appellat. ſic ꝙ aliqͥd reqri adinuicẽ ſicut adiectiuũ ⁊ ſubſtãtiuũa ly albꝰ
tur ad vitatẽ vmꝰ ꝓpõis qðᷣ nõ reqrit᷑ ad vi ſe bʒ vtadiectiuum reſpectuilliꝰ termini mo
tatẽ alteriꝰ:võne alteri ⁊ alteriꝰ deterĩatõis nachyideo appellat ſuũ ſignificatũ foꝛmale

mõ capit argumẽtũ appellationis in diffini: ¶ ¶ Pꝛo maioꝛi declaratione huiꝰdu Pꝛia rla

nk tbites ſe caq; ino be
icni tſibſfitiuitne no fir⸗

ido ego eufſi 1
ſhe iſit uoteni
rdeteriat alteriſed no butt
iitſubfantiniſed ſicut dicti
gorecta ideo ille terin pap⸗
mminmale fgtum adiacere v
ſifomall bui termim gen
(Ornoriter onotatũ vnius.
lunm pnius non ↄoueniret cono
Oucſectiuũ nõ pꝛedicaretur
ſoſtantiuitunc nõ ſic appella
ſas currit ibi ille termin alt
ſum fognificatũ foꝛmale adiae
iffalo alterius: qꝛ iſta eſt fal
u Cdi notater ſiadiectiuũ ne
neralis:qn ſi ſit termin nun
nradel reritnte alsde eſſe
htoſunt vni album poſito
Primaregulg d
lini ſonmalis acker
iacäunmlan⸗ gnificaaino
np latiuo ſumptus.

unazpelan ſuü ſignſfic Run
n welnon adiacere pꝛeciſe
Nt ates albus: ſoꝛtes fu

talddibi ille termin⸗ albu

alleenotpe verbi a
non eſeld
ninuseſſerg —

terenerlen...:
e Anlboiez idile
n meln pedlehe icſeſf
nen eid dilipeutſtelpcan
nſuſn ſom:u jclepeoce
pte dreſentiG Dinotunterag
ttiremiq Kno ponerentura pot⸗
tttremi tücnoappellarent peod⸗
ntſores ſelente geuſſtidil ſe
Lcuſſit nöappel iteiſe peocenn
potuter ciſe dunodeter ninabie
ſn wrecederettie nongrpel.
cE pe frſegenmen euft (Di
enoſuffcit gfonificaato⸗⸗
adiaceit alicuirei plhe inpo:
led oz, heiſeqfi vnuadine
cti adincet p dem etbis⸗
184dind Poſerb. Eriſuregti
epoſſͤt ſelſtedodien
eitermitegenifherſinci
uamm canedi eho ſehe ſte⸗

Ri rla
termio
appellati
uo nõ am

pliatiuo.
c.

3

De Appellationibus

adiacere vel nõadiacere ↄnotato illiꝰ termĩ
monachꝰ. Eñ ille terĩꝰ monachꝰ pᷣncipalr cõ
notat ꝓfeſſionẽ ⁊ minꝰ pacipalr babitũ mo⸗
nachalẽ.⁊ ſic ille terĩnꝰ albꝰ appellat albedi⸗
nem adiacere babitui monachali:a ſic ille dr
monachꝰ albꝰ qͥ bʒ babitũ albũ exterioꝛẽ. Dĩ
notãter in rła a ꝑte eiuſdem extremi:qꝛ ſi ta
les terĩ nõ ponerẽt᷑ a ꝑte eiuſdẽ extremi: tũc
nõ ſic appellarẽt:vt dicẽdo monachꝰ eſt albꝰ
ibi ille terinꝰ albꝰ appellat albedinẽ adiace⸗
re illi rei q̃ ẽ monachbus ⁊ nõ bĩtui.O Dr notã
ter determinãtes ſe qꝛ ſi nõ ðterĩarẽt ſe mu⸗
tuo nõ opoꝛteret ꝙ ſi appellarẽt. vt dicendo
monachꝰcni equꝰ ẽ albus currit:ibi ly albꝰnõ
appellat albedinẽ adiacere bĩtui monacbali
ex quo nõ derterĩat illũ terim monacbꝰ ¶ Dr
notant᷑ ⁊ hñtes ſe ⁊c.qꝛ ſi nõ bẽrent ſe ſiẽ ad⸗
iectiuũ ⁊ ſubſtãtiuũ:tũc nõ ſic appellarent vt
dicẽdo. ego pcuſſi papz ibi ille terĩnꝰ ꝑcuſſi
⁊ille terĩnꝰ papã ſut duo terĩ ↄnotaui:quoꝛũ
vnꝰ deterĩat alterũ.ſed nõ hñt ſe ſicut adiecti
uũ ⁊ ſubſtantiuũ:ſed ſicut dictio regens ⁊ di
ctio recta.ideo ille terinꝰpapã nõ appellat ſu
um foꝛmale ſigtum adiacere vel nõ adiacere
ſigto foꝛmali pᷣuiꝰ termini ꝑcuſſi: nec ecõtra
¶ Of notãter ⁊ ↄnotatũ vnius ⁊ac.q;ꝛ ſi ↄnota
tum vnius non ↄueniret cõnotato alteriꝰ:ſic
ꝙ adiectiuũ nõ pꝛedicaretur ⁊c.de abſtracto
ſubſtantiui:tunc nõ ſic appellaret.vt albꝰ mu
ſicus cur rit.ibi ille terminꝰ albꝰ nõ uppellat
ſuum ſignificatũ foꝛmale adiacere foꝛmali ſi
gnificato alterius:qꝛ iſta eſt falſa muſica ẽ al
ba.¶ Dr̃ notater ſi adiectiuũ non ſit terminꝰ
numeralis:qꝛ ſi ſit terminꝰ numeralis rła nõ
non babet veritatẽ.als bec eſſet vera ſoꝛtes
⁊plato ſunt vnũ album:poſito ꝙ eadẽ albedi
ne eſſent albi.quod tñ eſt falſum.¶ De appel
latione foꝛmali dantur alique regnle.
¶ Pꝛima regula ẽ.Lerminꝰ appel⸗
latiuꝰ ſoꝛmalis ſignificaei non ampliatiuus
nec cũ ampliatiuo ſumptus.poſitus cuʒ vᷣbo
non babẽte vim ampliaãdi talẽ terĩm ſic poñ
tum: appellat ſuũ ſignifietum foꝛmale adia⸗
cerevel non adiacere pꝛeciſe pꝛo tꝑe illiꝰver
bi. vt ſoꝛtes ẽ albus: ſoꝛtes fuit albus:ſoꝛtes
erit alb.ibi ille terminꝰ albus appellat albe
dinẽ adiacere pꝛo tꝑe verbi cũ quo ponitur.
Dr notater non ampliatiuus qꝛ ſi talis ter
minus eſſet ampliatiuus tunc non ſic amplia
ret: vt adã eſt genitus.ibi ille termingenitꝰ
nõ appellat gnationẽ paſſiuã pꝛo tꝑe pᷣſenti
ſed pꝛo tempoꝛe pᷣterito adiacuiſſe. Simili⸗
ter antirpᷣs eſt generandus. ibi ille terminꝰ
generandus non appellat generation paſſi

Folio ccxtix
uam pꝛo tempoꝛe pꝛeſenti ſed pꝛo tẽpoꝛe fn
turo. Silr bic generandũ eſt ſoꝛtes. genituʒ
eſt ſoꝛtes.¶ Dr notanter nec cuʒ ampliatiuo
ſumptus:qꝛ talis terminus ſumeret᷑ cũ terĩo
ampliatiuo:unc nõ ſc appellaretvt antixpᷣs
eſt futurus pꝛedicatoꝛ. ibi ly pᷣdicatoꝛ nõ ap⸗
pellat actũ pᷣdicãdi ꝓ tꝑe pñti ĩpoꝛtato ꝑ co⸗
pulã adiacere antixpo:ſʒ ꝓ tꝑe futuro. Silr
albũ eſt mouũ:album eit genitũ.ibi ille ter
minus albũ appellat albedinẽ:nõ ꝓ tꝑe xbi
pꝛeciſe:ſed ꝓtꝑe pñti vel pꝛeterito.q Dr no⸗
tanter cũ verbo ⁊c.qꝛ ſi tale verbum baberet
vim ampliãdi tunc non appellaret pᷣciſe pꝛo
tꝑe verbi.vt cognoſco albũ:albuʒ fuit ſoꝛtes
albũ põt eſſe:ibi ille terminꝰ albũ non appel
lat albedinem pꝛeciſe ꝓ tꝑe verbi.

¶ Scða regula eſt. terminus appel
latiuꝰ poſita ꝑe ſubiecti reſpectu copule pn
cipał vel vᷣbi includẽtis copnlã pᷣncipalẽ pte
riti vel futuri tꝑis vel reſpectu participij pꝛe
teriti vel futuri tẽpoꝛis:qð eſt pꝛedicatũ vel
adiectiuũ pꝛincipalis partis pꝛedicati appel⸗
lat ſuũ ſignificatũ foꝛmale ſᷣm exigentiã am
pliationis niſi reſtringatur: vt albũ fuit ſoꝛ⸗
tes. Albũ eſt genitũ.albũ eſt ens factũ ibi il⸗
le termi albũ appellat albedinẽ adiacere il
li rei pꝛo qua ſupponit pꝛo tꝑe pᷣterito vel pᷣ⸗
ſenti. Silr albũ erit ſoꝛtes:albũ eſt generan⸗
dũ.ibi ille terminus albũ appellat albedineʒ
adiacere ꝓ tꝑe pñti vel futuro. Df notãter
a ꝑte ſubiecti: qꝛ ſi a ꝑte pᷣdicati talis terĩnꝰ
poneretur nõ ſic appellaret.¶ Dr̃ notãter ni
ſi reſtrĩgat᷑:qꝛ ſi reſtringeret᷑ tunc non ſic ap
pellaret vt albũ qð eſt fuit ſoꝛtes. Alie ꝑticu
le exponuntur eodẽmodo ſicut in regulis de
mpliationibꝰ.¶ Ex iſta rla pʒ:q iſte ſunt cõ pꝓpõnes
cedende in aliquo caſu.ſciẽsfuit iobãnes al⸗ notande.
bũ fuit ſoꝛtes.tu crudum bodie comediſti.tu
papã yexberaſti.et tñ eodẽ caſu retẽto iſte eſ
ſent ne Ke iobhãnes fuit ſciens.ſoꝛtes fuit
albus.tu bodie comediſti crudum. tu verbe⸗
raſti papam.

¶ Tertia regula ẽ. teri appellatiuꝰ ertia rla
poſitꝰ a ꝑte ſubiecti vel pᷣdicati reſpectu bu⸗ de terĩo
ius verbi poteſt. vel reſpectu verbi deterĩati appellati
aliquo iſtoꝛuʒ modoꝝ.ſ.poſſibile:impoſſibile uo reſpe⸗
tingẽs neceſſariũ:qd eſt copula pncipal. ctn verbi
dumõ nõ reſtringat᷑:appellat ſuu ſigtũ adia⸗ pot er ſic
re ſᷣm exigentiã ampliationis: vt albũ põt de alijs.
mgrũ:fur poſſibiliterẽ iuſtus. Meretrix
poſſibiliter eſt virgo.differenter tñ appellat
ante ly neceſſarium et poſt: vt dictum eſt in
ſuppoſitionibns.

Scða rla
ð termio
appellati
uo reſpe⸗
ctu dictio
nis pᷣteri
ti vl futu
ri tꝑis.

8 iij

Tractatus

qta rla ¶ Quarta rła ẽ. qlibet terinꝰ appel ¶ Scda regula talis eſt qñ in ppo⸗
accñtalis latiuus poſitus in ꝓpone reſpectu verbi ali- ne de pᷣterito.futuro.vel poſſibili a pte ſubie
ð termĩo cuius ãpliatiui ſic poſitũ potẽtis ãpliare ap⸗ ctiga ꝑte p̃dicati ponũtun deteriatioes qua
appellati pellat ſuũ ſignificatũ foꝛmale adiacere vłnõ rũ illa qᷓ ponita ꝑte ſubiecti repugnat illi q

uo reſpec adiacere m exigẽtiam ãpliatiõis. Eñ vᷣtute ponit᷑ a ꝑte pᷣdicati.tũc

ponẽdo talẽ ꝓppõneʒz

tuvbi am iſtiꝰ rłe ⁊ duaꝝ pᷣcedẽtii iſte ppones ↄcedun ineſſe vs Uailttivns iari deteriat ionu.lil
pliatiui. tur.pater erit ſoꝛtes qñ ſoꝛtes nõ erit pater. la q ponit᷑ aꝑte ſubiecti:ve loco illiꝰ ſubiecti

Sitt ſuppõ erit teriꝰ qñ terĩnꝰ nõ erit ſuppõ dʒ poni terin ſingular:ſiue ꝓnomẽ demon

E. ſr yn 1 h a o 5 fuit ſtratiuũ:ſupponẽs ꝓ illo ꝓ quo ſupponebat
p Silr ſuppõ fuit termin? qñ terinus nõ fnit . ullo upponebat
orgnde⸗ e pater manebat iobãnes qñ iohã tale ſubm: vt ſoꝛtes exñs ſine pedibꝰ põt br̃e

ater. Silr pater erit qñ nõ pedes.qᷓ dz ſic poni ineſſe: ſoꝛtes bzʒ pedes: vł
di S e De Meret lie er q ſaled pꝓpõ ſic hoc bʒ pedes vtraq; iſtaruʒ eſt poſſibilis.
nes ↄcedũtur.albũ fuit nigrũ album erit ni ergo pꝛĩa eſt Vera Silt orres legens nii
grũ:⁊ ſic de alijs ꝓpõnibus pᷣus dictis. Et pedibus põt ndn ſe u pedi aarte poni
põnes de pᷣterito vel futuro nõ ſuntvere niñ ineſſe.ſoꝛtes e u e. pe i vel 5
ꝓpõ de pñti fuit vłerit vᷣa.Et ꝓpões de poſ S ambulãs cũ pedi n'eci ert exil n
ſibili non ſunt vere:niſi aliq̃ ꝓpõ de pñti ſit domo erit extra domũ:de i cponi ineſſe.
poſſibilis.Jõ ad cognoſcẽdũ qͥ ſunt ꝓpõnes ſoꝛtes eſt extra domum ve . oc ẽ extra dom
de pñ̃ti illarũ ꝓpõnũ penes js arrfalk venl 2 Eer niliter voteſt dici de alijs pꝛopoſitioni⸗
tas iſtarũ ponẽde ſunt alique regule.quarũ ¶Tertia rka talis ẽ Si in ali ppo

pꝛia rlad Aĩa eſt. qñ in aliqua ꝓpõne de ꝛe de pᷣterito: futuro: vel poſſibili ponat᷑ ali⸗
pone HH poſſibili.ſiue ei ſit: ſubm qð vybũ qðſe tenet reſtrictiue a ꝑte vnius ex

põnnum ẽ teri? ↄnotatiuꝰ tũc ponẽdo eã ĩeſſe:ſiue dẽ tremi

ineſſe.

vel vna dr̃a tꝑalis addat᷑ copule qͥ non
do ꝓpõnem de ineſſe:penes cuiꝰ vitatẽ ſiue põt debite addi vxᷣbo pñtis tꝑis tũc ponendo
poſſibilitatẽ ſumit᷑ vᷣitas vel poſſibilitas ta⸗ talẽ ꝓpõem ĩeſſe tale bů vel dfa tꝑa ldz mu
lis ꝓpõnis:ſubm nõ dʒ manere in ꝓpꝛia foꝛ⸗ tari in alið verbũvel in aliã driam tꝑalẽ.Exẽ
ma:ſed dʒ mutari in terim abſolutił:ſue ſin/ pluũ de verbo: vt ſoꝛtes põt plura ſcire qᷓᷓ ſcit.
gularem:ſiue cõem ſiue in pnomẽ demöſtra Illa dʒ ſic põi ĩeſſe: ſoꝛtes ſcit plura qᷓ; ſciuit
tiuũ pᷣmitiue ſpei:qd ꝓnomẽ ſupponit ꝓ illo lʒ aliq disat illã eſſe falſam: nec debere vce⸗
ꝓq ſubm illiꝰ ꝓpõis ſupponebat qͥ ponitur ĩ di niſi loco bui.plura qᷓ; ſcit ſoꝛtes pᷣt ſcire.
eſſe.Exẽplũ vt iſta ẽ vᷣa.Caliduz erit frigidũ Erẽplũ de dr̃a tꝑali:vt ſoꝛtes comedet cras.
⁊ dz ſic poni ineſſe:hᷣ eſt frigidum: vel aq eſt Illa dz ſic poni leſſe.ſoꝛtes comedit ĩ aliquo
frigida.Silr albũ fuit ſoꝛtes.dʒ ſic poni ineſ tꝑe:⁊ nõ dz ſic poni ĩeſſe ſoꝛtes comedit cras
ſe h̊ ẽ ſoꝛtes. Silr dicẽdũ eſt de alijs ppõni⸗ Silr ego vixi ano p̃ᷣterito:ſic dʒ poni ineſſe.
bus iſtis ſilibus.¶ Uñ ad hoc ꝙ ꝓpõ de pᷣte⸗ ego viuo in aliq tꝑe. Silr ſoꝛtes fuit heri in
rito ſit vera reqͥritur ip̃a babuerit vnã do ſcholis dʒ ſic poni ĩeſſe.ſoꝛtes ẽ in aliq tꝑe ĩ
pfñti verã vł plures de pñti veras. Etad boc ſcholis. Et ſir dicendũ eſt de earum filibus

.ppõ de futuro ſit vera reqriturꝙ bẽatvnã Et ſic pʒ ꝙ qñ aliqua dr̃a tꝑalis addit᷑ bo pᷣ⸗

de pnti que in futurũ erit vera. Sed ad h̊ ꝙ teriti vł futuri tpissj nõ põt ↄgrue addi ver
pꝛopoſitio de poſſibi ſit vera non eqᷣritur bo pñtis tpis talis dr̃ia tpis dzʒ mutari in a⸗
ꝙ babuerit vel habebit vnã de pꝛeſentiverã liꝗ que põt cõgrue addi verbo pñtis tẽpoꝛis

Scðda rla

tertia rla

tiſtnr vits li ꝓppõis de yr
hufmlitnqg oportet quel⸗
müͤſeorum fit poſſibilis: fi tal
ſode y pot vel ei ſitis debea

1(Quita regula talis eſt

ſed ſufficit ꝙ babeatvnã poſſibilem. ¶ AUnde qñ talis ppõ ponitg ineſſe.¶ Sed qᷓ iſtã re⸗ Obiectio

etiã aliquãdo ꝓpõ de p̃terito futuro.vel poſ gulã diceret aliqͥs ꝙ in põne ꝓpõnũ ineſſe pᷣ
fibili cuiꝰ ſubm eſt abſolutũ ↄplexũ ponit᷑ in⸗ i⸗ 8 debet manere in ꝓpꝛia
eẽ mutãdo ſubʒ ei ĩ ̊ ꝓnomẽ b.vt poſito ca ſann nõ debet fieri talis variatio: ſicut di
ſu ꝙ mat᷑ia ⁊ fofa ſoꝛtꝭ fuiſſent añ fuiſſẽtvni cit rla.ODr . ʒ pᷣdicatũ debeat manere in ꝓ
te:tũc iſta eſſet vera. materia ⁊ foꝛma ſoꝛtis pꝛia foꝛma qᷓ;tũ ad modũ ſigndi pᷣncipaleʒ et
fuerũt ⁊ tñ iſta ñ fuit ei ꝰde pñti va. Materia eſſentialẽ.⁊ quo ad ꝑtes pᷣncipales tñ bñ pᷣt
⁊ foꝛma ſoꝛt ſunt:cũ illa nũqᷓ; fuit vᷣa ſᷣm ca⸗ mutari quo ad modos ſignificandi acciden⸗

ſum poſitũ.ſʒ illa dʒ ſic poni ineſſe:hᷣ ſunt: de laletter etiam duo aa differentias tempoꝛa⸗
möſtrando ꝑ h:illa ꝓ qbus ſupponit boc cõ⸗ les ſicut dicit regula. = — „
¶ Quarts regula talis ẽ:q; quãdo qrta r’a,

plexũ.ſ.mat eria ⁊ foꝛma ſoꝛtis.

dicatuʒ talis ꝓpõnis debet manere in ꝓpꝛia Solutio.

Ucua ppone de pterito: futuro

lveleiſi pꝛedicatuvel ſun
ljcicati eſt vnũ copulatũ: tũc
poeʒineſſe dz poni ineſſe din
gniasilli incoiunctim ſumpta
ſuchſoꝛtes fuiſſet bodie in ecc
hluo fuiſſet pꝛidie tñ nuͦc ſn
liſſaeſt va. ſoꝛtes t plato fuen
ſiedne. illa no dz ſic pomieſſe
ſtinecchia nie de: dz ſi por
ſeeſt in ecckia nufe de plato e
ie Gimiliter poſite caſt ov
limno anno ? iobannẽ in alio:
innktun iſta eſt vera. egovid
entilla eſt falſaꝛe
Pllano dzponi ine eꝑ illa:ſß

nbegoricag Sõ
opernn go vigeo ioban

ſ ſguich .
iungkeguere ge denanc-

Nis ntt

.
n Sir R
ne⸗

ſaesſe
— Negſbug ſe onii
iai ulansi pelſbus el
d S lanser ſein
B undebet ſeponi neſſe
unnldorierndoni

ee Nide lisnohoftioni

. tertite
elnneahte yninser
naatgalsgtil nleitn
ndl Hopftistpisticpoent,
mieſenle ü reldfitizme
perdävel inaliidfumimnl Et
dorntſortes otglun rehſct,
olieſe ſates tplunih ſilit
tillieſe ſalam necdebeſe .e,
bu. glumqyſat ſores it ſite⸗
apaliem ſores negetqus,
mieſſe ſotes onegti gigno
poniſeſſeſotes onedſt as
inoterigſt dzpon ineſe,
iqthe. Dr ſones unbeniin
ponieſſen wminüigl
itrdicendi eſtde enad bs
alqun dinthglisal ſboß⸗
ritign dot 9ruescliter
gen ie ſllriine
mis dfuthis d llin in
e aai etohittinnrG
aet inſe Sel ziſie Oeerd
oponc d . aſſe
aalis huhn⸗ inl 6 Goliro
d,t manere in n
e nlis ariationſen
debet e tmanerein⸗⸗

.
ℳEESY

Oninta
jegula

De Appellationibus

naliqua pꝛopoſitione de pꝛeterito: futuro:
ide poffibili põit᷑ aliqð ſignũ diſtributiuũ
ſiue a parte ſubecti ſiue a parte pᷣdicati.⁊ tũc
talis ꝓpoſitio dʒ poni ineſſe ꝑ ſingulares in
coniunctim ſumptas:in qᷣbus ſingulariſatur
terinꝰ diſtribut:vt poſito caſu ꝙ nõ oẽs bo⸗
mines pñnt ſimul moꝛivel ꝙ nõ ſimul moꝛian
tur:tunc iſta oĩs hõ moꝛiet᷑ dʒ ſic poni ineſſe
Ille bomo moꝛit᷑. Ille bomo moꝛitur ſic de
alijs. Silr oĩs bõ erit in iſta domo poſito ca
ſu ꝙ nuqᷓ; oẽs hoĩes erũt ſimul in iſta domo:
tunc illa dʒ ſic poni in eſſe. Iſte bomo eſt in
iſta domo:iſte bõ eſt ĩ iſta domo.a ſic de aljs
¶ Similiter omne ſignũ zodiaci põt eſſe ſuꝑ
noſtrum bemiſperium:ſic dʒ poni ineſſe boc
ſignũ zodiaci eſt ſupꝛa nr̃ʒ bemiſperiũ demõ

ſtrãdo taurũ boc ſignum ʒodiaci eſt ſupꝛa no

ſtrů bemiſperiũ demõſtrãdo arietem ⁊ ſic de
alijs. Unde totum ex oĩbꝰ iſtis ſingularibus
nõ eſt ꝓpõ de ineſſe ꝓpõis de ly põt qꝛ boc
totũ nõ eſt ꝓpõ ſed ꝓpões Sʒ quelibet illa⸗

cxl.

accipi ᷣm ↄceptũ tali termino coꝛreſpoõdẽtẽ
in cuius dictione ſignificatũ actus ꝑ talẽ di⸗
ctionẽ impoꝛtatꝰ denotat᷑ trãſire.¶ Dr notã⸗
ter iutta dictionẽ ſignificantẽ ac.qꝛ ſi illa di
ctio nõ impo:taret talẽ actũ tũc termin iux
talẽ dictionẽ poſitus nõ appellaret ſuã ratio
nẽ.vt ꝑcutio:curro:lego ⁊ ſic de alijs.q nõ im
poꝛtãt actũ potẽtie cognitiue interioꝛeʒ:ſed
exterioꝛẽ.¶ Ofr̃ notãter cognitiuũ vel appeti
tiuũ:ad differẽtiã illoꝝ verboꝝ.ſ.maſtico:di⸗
gero:nutrioꝛ ſic de alijs.q nõ faciunt terĩm
appellare ſuã rationem. Ofr̃ notãter que de
notat ipᷣm accipi ⁊c.qꝛ ſi talis dictio nõ deno
taret ipᷣm terim accipi ſᷣm ↄceptũ ſibi coꝛre
ſpondẽtẽ tũc talis terminꝰ nõ appellaret ſuã
rõnem:vt venienteʒ:cognoſco:ibi ille terĩnꝰ
venientẽ nõ appellat ſuã rõnem.dr notãtcr
in cuiꝰ ſignificatũ ac.qꝛ ſi in ſignificatũ talis
termini nõ denotaret᷑ trãſire actꝰ . talẽ dicti
onẽ ĩpoꝛtatus:tũc talis terĩnꝰ nõ appellaret
ſuã rationẽ:vthõ cognoſcit aſinũ.ibi ille ter

rum ſingulariũ eſt ꝓpõ de ineſſe illius vłis.*minus bõ nõ appellat ſuam rationem

⁊ tñ penes nullã ſingulariũ illaꝝ ſeoꝛſum at⸗
tẽditur vᷣitas illiꝰ ꝓpõis de ly põt:ſʒ ꝑenes

oẽs ſimul:ita ꝙ opoꝛtet ꝙ quelʒz illaꝝ ſingu: ficãtẽ foꝛmalra adequate a

lariũ ſeoꝛſum ſit poſſibilis:ſi talis pꝛopoſitio
vlis de ly põt vel ei ſilis debeat eſſe vera.
¶ Quita regula talis eſt.quãdo in
aliqua ꝓpõne de pᷣterito:ſuturo:vel de poſſi
bili:vel ei ſili pꝛedicatũvel ſubm ſiuops ſubi
vel pᷣdicati eſt vnũ copulatũ:tũc ponẽdo talẽ
ꝓpoeʒ ineſſe dʒ poni ineſſe ꝑ diuerſas cathe
goꝛicas illiꝰ incõiunctim ſumptas.vt poſito
caſu ꝙ ſoꝛtes fuiſſet bodie in ecclia nr̃e dñe:
⁊plato fuiſſet pꝛidie ⁊ tñ nũqᷓ; fimul fuiſſent
tũc iſta eſt vᷣa.ſoꝛtes ⁊ plato fuerũt in ecclłia
nf̃e dñe.⁊ illa nõ dʒ ſic poni ĩeſſe.ſoꝛtes ⁊ plo

ſũt in ecclłia nr̃e dñe:ſʒ dʒ ſic poni ineſſe ſoꝛ⸗

tes eſt in ecclia nr̃e dñe:plato eſt ĩ eccłia nr̃e
dñe. Similiter poſite caſuc viderim petrũ
in vno anno ⁊ iobannẽ in alio:⁊ nũqᷓ; ambos
ſimul:tunc iſta eſt vera.egovidi petrũ ⁊ iobã

nẽ.atñ illa eſt falſa:ego vio petꝝ ⁊ iobãnẽ

diffinitö

Pppellati
omsrgti

Dhis

iõ illa nõ dʒ poni ineile ꝑ illa:ſʒ ꝑ iſtas duas
catbegoꝛicas.ſ.ego video iobannem.ego vi⸗
deo petrum =

Ppellatio rõis eſt ter⸗
Iminus acceptus in ꝓpõne ꝓp
Aſuo ſignificato vel ſuis ſigni
ficatis: iuxta dictionẽ ſigniſi
cantemactũ anime interioꝛẽ
cognitiuũ vel appetitiuũ foꝛ
malitera adequate que denotat talem tgrim

¶ Pꝛo appellatiõe rõnis ponit᷑ tat Rła gñal
nma. Quilʒ teriꝰ generalr ſequẽs terĩm ſigni ꝓ appel⸗
ctũ potẽtie cogni latiõe ra⸗
tiue interioꝛẽ.ſ.cognitiuũ vel appetitiuu: vł tionis

ſequẽs distionẽ ꝓpoꝛtionabilẽ illis actioni⸗
bus:vel dictionẽ includẽtẽ talẽ dictionẽ: dũ
mõ in ſigtũ illiꝰteri denotet᷑ trãſire actꝰ im⸗
poꝛtatus ꝑ talẽ dictionẽ appellat ſuã rõnem
foꝛmalẽ.Ecẽplũ:vt cognoſco boĩem.appeto
vinũ. Ende ille terminꝰ:terminus in iſta rła
dz capi large ꝓ terĩo cathegoꝛeumatico ſin
cathegoꝛeumatico:quia dicẽdo ſic.ſoꝛtes co
gnoſcit oẽm boĩem.ly oẽm appellat etiã ſuã
rõem.Et licet in ſignificatũ illiꝰterĩ oẽm nõ
denotet᷑ tranſire actꝰ verbiitñ in ſignificatũ
illiꝰtotiꝰ.ſ.oẽm boĩem denotat᷑ trãſire actus
ſᷣm ↄceptũ illiꝰ ↄpleti.Or̃ notãter ſequẽs ad
denaral ad hoc ꝙ terminꝰ appellet ſuaʒ
dõem foꝛmalẽ reqrit᷑ ꝙ ipᷣe ſequatur bmõi di
ctionẽ qͥ facit ipᷣm ſic appellare.⁊ ſic patet &
ſi nõ ſequeret᷑ talis terminꝰ tunc nõ appella
ret ſuã rõnem:vt venientè cognoſco.¶ Dici
tur notãter generaliter ad denotãdũ ꝙ non
ſolũ vᷣba faciũt terminũ appellare ſuã ratio⸗
nem:ſed etiã participia:nomina:⁊ alie dictio
nes actuʒ potentie cognitiue interioꝛem im
poꝛtãtes:vt ego ſuʒ cognoſcẽs hoĩez. ↄoceptꝰ
ſoꝛtes eſt ↄceptꝰ ſingularis.¶ Dicit᷑ notãter
ſigniſicãtẽ foꝛmaliter:quia penes ſignifica⸗
tionem materialem non attenditur appella⸗
tio rationis: vt ly cognoſco de materiali ſi⸗
gnificato ſignificat hominem et non actum.

8 liij

Notabile

Tripliceſl ¶ Circa appellationẽ ſõnis
dictõnes uertẽdũ: ꝙ dictiones faciẽtes appollatiões
rõnis ſũt triplices. Quedã ſũt dictões q ſolũ ꝗ lit per diction. one
dẽdo h̊ cõplexũ.ſ.ᷣm ↄceptũ:⁊ gtm̃ ter appel ratiouis.

appellati

Tractatus

atñ facit terim appellare ſnã rationẽ et᷑ quo
de foꝛmali ſignificatione ſigt actũ potentie
cognitiue interioꝛẽ. Etiã boc verbũ eſt ſigni
ficat oẽm rẽ mũdi:nõ tñ foꝛmaliter ⁊ ↄnota⸗
tiue:ſz fubſtãtie ⁊ adiectĩe.¶ Dr notãter ade
quate.q; l boc vᷣbũ eſt.ſignificet actũ poten
tie cognitiue:non tñ adequate.¶ Dfr̃ notãter
potẽtie ⁊ nõ aĩe.qꝛ als ly cognoſco: ⁊ intelli⸗
go:nõ facerẽt appellationẽ qñ attribueren
angelis. Dr etiaʒ cognitiue.q; termi ſigntes
actũ potẽtie nõicognitiue nõ ſic faciũt terim
ſequẽtẽ appellare ſuã rõnẽ:vt mouere:nuti
re: ãbulare. ¶ Dr notãtẽr cognitiuũ q; ſi non
ſignificarẽt actũ interioꝛẽ cognitiuũ vel ap
petitiuũ tũc nõ facerẽt teriʒ appellare ſuã rõ
nem:vt digero:nutrio ⁊c.O Diĩ etiã interioꝛe
qꝛ ſi tales dictiones ſignificarẽt actu cogniti
uum exterioꝛẽ tũc nõ facerẽt terĩim appella⸗
re ſuã rõnẽ ¶ Of̃ notãter in cui ſigtũ ⁊c.q; ſi
in ſiẽtũ teri non denotaret᷑ franſire actꝰ xbi
tuc talis terĩnꝰ nõ appellaret ſuã ronẽ: vt ap

nẽ ⁊c.ꝓpter tales dictões intẽdo deſidero:⁊
ſibi ſiles.O Dr̃ notãter vel ſequẽs dictionem

includẽtẽ ⁊c. ꝓpter tales terios ſcʒ inctũ ea
rõne. ꝓut ⁊ ſibi ſiłes.¶ Rñ ad boc ꝙ iſta ppõ

ſit vera.cognoſco veniẽtẽ:requiritp ego ba
beã cognitionẽ illiꝰ rei qͥ venit: nõ ſᷣm qcũ⸗
q; ↄceptũ:ſʒ pciſe ſᷣm illũ ↄceptũ qͥ expᷣmit᷑ x
illã vocẽ venientẽ. Sʒ ad boc ꝙ iſta ſit vera.

ctões inqᷓ;tũ:ꝓut:ea rõne:⁊ cõſimiles dũmõ
capiant᷑ ſpecificatiue.¶ Alie ſunt dictõnes qͥ
cognitionẽ rei impoꝛtãt:a cũ h̊ aſſenſum vel
diſſenſum. ⁊ ad vᷣitatẽ ꝓpõnis in qua ponit
aliqua talis dictio nõ ſufficit ↄceptus termi⸗
ni appellãtis ſuã rõnẽ:ſed requirit᷑ conceptꝰ
cui ſuboꝛdinat᷑ talis terminꝰ appellãs ⁊ cum
boc aſſenſus vel diſſenſus alicuiꝰ ꝓpoſitõis

f in qua ponitur oceptus terĩ appellantis ſuã

rõnem.yt boc ybũ ſcio denotat ꝙ qͥs feratur
ſcientifice in ꝓpõnẽ mẽtalẽ credẽs ſic eſſe ſi
cut ipſa ſignificat.⁊ nõ põt aſſentire niſ pᷣus
ferat᷑ appꝛebẽſiue ſiue cognitiue in rẽ ſigni⸗
ficatã ꝑ terminos ꝓpõnis.⁊ ſic ratione taliũ
dictionuʒ reqͥritur ↄceptus teri appellantis
ſuã rõnem:⁊ cum boc aſſenſus vel diſſenſus

⁊tales dictões ſunt iſte ſcio.credo diſſentio.

ignoꝛ:o.neſcio.⁊ aſſentio ⁊c. Alie ſunt dictio⸗
nes q impoꝛtãt ↄceptũ rei ſiue cognitionẽ:⁊
vltra boc aſſenſuʒvel diſſenſuʒ:⁊ cũ boc actũ
appetitſenſitiui vel intellectiui ſic ꝙ ad vi⸗

peto mibi cibũ.ibi ille terĩnꝰ mibi nõ appel gatẽ ponis in qua aliqͥ taliũ terioꝝ ponunt᷑
lat ſuã rõnẽ.O Dr notãter vel ſequẽs dictio⸗ reqᷣri

ꝙ aliqͥs babeat ↄceptũ terminiappel
lantꝭ ſuã rõnẽ:⁊ cũ boc aſſenſuʒ vel diſſenſuʒ
alicuiꝰ ꝓpõnis in qua talis ↄceptus ponit᷑.⁊
tertio reqͥrit᷑ actus appetitꝰ volũtatis.vt di⸗
cendo.Diligo fratrẽ meũ.ibi rõne illiꝰ termi
diligo requirit᷑ ego babeã actũ dilectiõis
mediãte q diligà fratrẽ meũ. Scðo requirit᷑
aſſenſus ꝓpõnis in qua ponit᷑ boc cõplexuzʒ
frater meꝰ:ſed nõ opʒ ꝙ nũc pꝛeciſe babeam

veniẽtẽ cognoſco ſufficit cognoſcã illã reʒ talez aſſenſum:ſed ſufficit ꝙ ante babuerim
q̃ venit ſiue boc ſit ſᷣm illũ ↄceptũ qͥ expᷣmit᷑ Tertio requirit᷑ ↄceptus illiꝰ cõplexi.ſ.frater
ꝑ illã vocẽ venientẽ:hiue ſᷣm aliquẽ aliũ con⸗ meꝰ:qꝛ opoꝛtet ad aſſenſum pᷣbabere ↄceptũ

ceptũ.Et ſic patet ꝙ terĩnꝰ poſitꝰ poſt tales
terĩos appellat determinate ⁊ pᷣciſe ſuã rõnẽ

et quo aſſenſus fertur in ꝓpoſitionẽ mẽtalẽ

ↄſtitutã ex ↄceptibꝰ actibꝰ:vel vno actu.et

fed qñ ponit᷑ ante:tũc nõ appellat pᷣciſe ⁊ de- buiuſmodi dictões ſunt iſte.ſ.cupio:appeto:
terminate ſuã rõneʒ:ſed ſub diſiunctiõe quꝭ deſidero:gliſco: ꝓmitto:intẽdo:volo:amo:di

libet aliã q̃ tali rei conuenire poteſt.

onem ra⸗ impoꝛtãt cognitionẽ rei de foꝛmali ſigto ita
tionis fa⸗ c; ad vᷣitateʒ ꝓpõnis in qͥ ponit᷑ aliqua talis
cientes dictio ſi ſit affirmatiua reqrit᷑ talis res a qᷓ

egredit᷑ talis actus puta cognitio rei babeat

ↄceptũ terĩ appellatis ſuã rationẽ:ñ terĩnꝰq
facit terim appellare nã ronẽ no inc
gationẽ. vt iſta dictio cognoſco ſolũ denota
qͥs ferat᷑ cognitiue in rẽ aliquã mediante
aliquo ↄceptu qͥ ſufficit ad h ꝙ ꝑ ipᷣm res co⸗
gnoſcat᷑.⁊ bmõi dictiones ger
iuis ꝑticipijs intelligo.cognoſco.ↄcipio.de⸗

ſidero.appꝛebẽdo.amplio appello. Et iſte di

ſit per dictiones pꝛimi modi dʒ expꝛimiad

lantis ſuã rõnẽ adppõnẽ in qua ponit᷑ talis
terĩnꝰ appellãs vt cognoſco venientẽ ſᷣm cõ

Secũqe.

Tertie.

ligo: odio:reſuto:ſperno:nolo ⁊ conſimiles. Modus
eſt ad ¶Oſtis notatis qreret aliquis.quõ dʒ expᷣmi expᷣmen⸗
latiões appellatio rõnis.¶ Dicit᷑ ꝙ appellatio ronis di appe

l⸗
lationem

dictões
mi moi.

ceptũ veniẽtis.¶ Silr intelligo veniẽtẽ ſen Expᷣſſio

—

boĩeʒ eẽ aĩal ſenſus eſt:ſcio boĩeʒ eẽ aial ʒ
aſſenſum pᷣſupponẽtẽ ↄceptũ buiꝰ cõplexi.ſ.

ſus eſt. intelligo veniẽtẽ id eſt cognoſco veni appellati
ludat ne entẽ ſᷣm ↄceptũveniẽtꝭ.¶ Siltr᷑ ↄcipio ſoꝛtẽ. onis rati
t ſenſus eſt. ↄcipio ſoꝛtẽ pᷣm ↄceptũ ſoꝛtis. Sʒ onis in
appellatõ qͥ fit rõne dictionũ ſcdᷣi modi dʒ ex dictioni⸗
pᷣmi addẽdo h̊ cõplexũ.ſ.pᷣm aſſenſum pᷣſup⸗ bus ſecũ⸗
ſunt taliaverba & ponẽtẽ ↄceptũ:⁊ gtm̃ terĩ appellãtis.vt ſcio di modi.

ſenſum ve na
upmn ept bercer
B iur aſſenſun alicunne 3
4 gpdlqnis aſſenttt iſti pon
N ſenſum babuit...peccatu ent.

aciepeccati taliqudo ocdiu

8 fenumalicuius pponis yte
P ſemtiſt ppoſitioni petiñn e
nuodiſenſum babuenit. ideo
ai (Gimiliter ego volo do⸗
twlodoꝛmire m actü volen
Bliſſenſum alicuius pꝛopofitio⸗
iitorept doꝛmiẽtis: vt et quo
itſtidoꝛmire eſt bonu: ſiue do⸗
nuiceo lle vult doꝛmire.
Oieſtiode veritate pꝛedictoꝛ
nntruntbomam bꝛicot
(Auenttur ytruz eaq die
eleroſb pyba fiontinactü⸗
lfeuſuzfint Fa. (Et arguii
rielltione facta boc vdi
ittert ſc etplican fiut dict
eſtzbona veniete cognoſco
nelead eſt fulſiz p fnq⸗
nteſſe yn qn metalis Fftie
8 ſitvem tuͦc bab

ntütliteinpmnmi
„o Neprüterminiappel
echdorſſenſiz e difenſi,
unis inua talis Nept o onif/
taens yeni wiund n dß
go frme mei diroheill tenni
unit gegobzbei geni diectiöts
daligi fratne mei Gedo feguitit
pons in uu ponſt boe copieriz
e ni pz g nicpꝛealſe babenn
m. cſuffar ante babuenin
i verus il lipleri ,mter
tadaſſenſun bebere Nepti
s fnurin ppofitione meal⸗
ri a nd el ,nol ,
göesſum einurne
pmnino:intedoNoldand
E mornolo“ Cuſits. Gana
tisirere alignis gid vltſi enpne

is. Cicl ronis gierpe⸗
Oicit appelio onig ie
—— Netptinig kaa
ns eri gfier ppel inn
ni indeengupni uis zolin

Pocqus

expꝛimẽ⸗

i ac.ꝑ di

ctiones.
tertij mo
gli.

De Alienationibus

boĩez eſſe s aliqñ etpᷣmit᷑.ſaddendo
H cõplerũ.ſ.ſᷣm diſſenſuʒ pᷣſupponẽtẽ ↄceptũ

cxli.

mẽtalis añtꝭ nõ põt eſſe vera ſine mentali cõ
ſeqntis:ergo ↄna eſt bona. Nam licet añs nõ Ad rõneſ

⁊ gtm̃ teriĩ appellatis ad ꝓpõnẽ in qua fit tal poſſit eſſe verũ ſine ↄñte poteſt tamen ita eẽ dubij

appellatio.vt diſſentio boĩeʒ eẽ aſinũ ſenſus
eſt: diſſentio hoĩeʒ eſſe aſinũ ᷣm diſſenſuz pᷣ⸗
ſupponẽteʒ ↄceptũ illiꝰ cõplexi.ſ.boĩem eſſe
aſinũ.Silr opinoꝛ ſoꝛtẽ currere.ſenſus illiꝰ
ꝓpõnis eſt. Ego opinoꝛ ſoꝛtẽ currere opinio
ne hñte ꝓ obiecto immediato talẽ ꝓpõnẽ.ſ.
ſoꝛtes currit:vel aliquã aliã ꝓpõem in q̃ po⸗
nit᷑ ↄceptꝰ illiꝰ cõplexi.ſ.ſoꝛtẽ currere Sʒ ap
pellatio qͥ fit rõne dictionũ tertij mogi dz ex
pꝛimiꝑ tres actꝰ: ⁊ ᷣm variationẽ terĩoꝝ faci
entiũ appellatõem dñc ꝓpõnes ⁊ appellatio
nes diuerſimode expꝛimi.vt odio peccatum.
dz ſic expꝛimi ego odio pctm̃:odio pᷣſupponẽ
te aſſenſum vel diſſenſum alicuius ꝓpõis in
qua ponit᷑ ↄcept peccati. Iñ aliquãdo odiũ
cauſatur ꝑ aſſenſum alicuius pꝓponis. vñ ex
quo aliquis aſſentit iſti pꝓpoſtioni vel pꝛius
aſſenſum babuit.ſ.peccatũ eſt malũ:iõ ille ðꝛ

odire peccatũ.⁊ aliquãdo odiũ cauſatur per. E

diſſenſum alicuius ꝓpõnis yt ex quo aliquis
diſſentit iſti ꝓpoſñitioni pctm̃ eſt bonum ſiue

pꝛius diſſenſum babuerit.ideo ille odit pec⸗
catũ.¶ Similiter ego volo doꝛmire: ſenſus

eſt volo doꝛmire ſᷣm actũ volendi:pᷣſupponẽ
tẽ aſſenſum alicuius pꝛopoſitionis in qua po
nit᷑ ↄceptꝰdoꝛmiẽtis:vt et quo aliquis aſſen
tit iſti doꝛmire eſt bonũ:ſiue doꝛmitio eſt bo

na:ideo ille vult doꝛmire. .
¶Queſtio de veritate pꝛedictoꝛum addita ꝑ
magiſtrum thomam bꝛicot

¶ Queritur vtruʒ ea q̃ dicta ſũt de
appellatõibꝰ ꝑ vba ſi ntia actũ aĩe: afſenſuz
vel diſſeuſuʒ:ſint vᷣa. Et arguit᷑ ꝙ nõ.pᷣmo
de appellatione facta ꝑ boc vᷣbũ cognoſco:qꝛ
ſi deberet ſic etplicari ſicut dictuz eſt tũc iſta
ↄna eſſʒ bona veniẽtẽ cognoſco.g cognoſco
veniẽtẽ:qð eſt falſuʒ:pʒ oſña:qꝛ mẽtalis añtꝭ
nõ põt eſſe xa qͥn mẽtalis Zñtis ſit vera. Na

ſi mẽtalis añtis ſit vera tũc babeo ↄceptum

veniẽtꝭ ⁊ ſi babeã ↄceptũ vęniẽtꝭ:tũc cogno

ſco ipᷣm veniẽtẽ.¶ Scðdo ar: de appellatõe fa ne rationez im
cta ꝑ iſta verba ſcio: credo: opinoꝛ. q; ſi talis pꝛopꝛiã: vel aliqð quod traſumnptiue ſigt EFrẽe-z
deberet ſic explicari: vt dictu eſt tũc iſte eent plũvt ſoꝛtes cognoſcit vendentem oleum..ibi Quid ali⸗
falſe ſcio ꝓpõnẽ opinoꝛ ↄcluſionẽ buius ſyl⸗ ly vẽdẽtẽ oleũ non appellat ſuũ ſignificatum enario ap
logiſmi: vſic de alijs.pʒ ↄna q; ſenſus illaruʒ foꝛãle ,Ppu: nec nõ rõnẽ foꝛalẽ ꝓpa. ſz appel pellatõis
eẽt ꝙ ſcio ꝓpõnẽ ſᷣm ↄceptũ ꝓpõnalẽ coꝛrñ lat illð qð iſte termiꝰ metio: appellaret ſi tali

dẽte buic terio ꝓpõ.⁊ filis ſenſus põt dari de

alia qͥ tñ ſenſus ſut falſi.¶ In oppm̃ afñ.ꝑ ea q̃
dicta ſunt. ¶Ad dubiũ ðꝛ ꝙ oĩa illa ſunt vera
Et ad pꝛimã rõnẽ ðꝛ ꝙ illa ↄña nõ vʒ.⁊ ad ꝓ⸗

ſicut per añs ſignificatur ab eo q ita fit ficut
oↄñs ſignificatur:vtputa ſi aliqᷣs babeat de
re q̃ venit aliquẽ coneptum ⁊ non conceptũ
veniẽtis Ad ſcdðᷣam ðꝛ ꝙ ſm aliqs ille ppões
ſunt ſalſe:lʒ iſte bñ concedat᷑ ꝓpõem ſcio: vel
concluſionem ſyllogiſmi opinoꝛ: immo ma
lios adbuc xlle ſunt falſe:quia obiectum ſcien
tie vel ↄpinionis non eſt ipᷣa ꝓpõ ſed eius ad
equatum ſignificatuʒ. vel dicit ꝙ illa etplica
tio q̃ pꝛiꝰ dicta eſt nõ bʒ locũ qñ poſt illa vba
ſcio ⁊ opinoꝛ ponit᷑ teriꝰ ſcðe intentõis ſigni
ficãs ꝓpõeʒ vt ꝓpõ:ſicut eſt ĩ ꝓpoſito:ſed de
beret pꝛima ſic explicari.ſeio ꝓpõem ſᷣm con
ceptum ꝓpoſitionalẽ coꝛrñdetẽ ipᷣi pꝛopõni.
ſcðᷣa vᷣo ſic.Opinoꝛ concluſionẽ ſᷣm conceptũ
ↄcluſionis coꝛreſpondẽtẽ ipᷣi concluſoni
Sedqtit tractatus alienationũ. .
ur. AIrca tractatuʒ alienationis
⁊ remotionis eſt aduertẽdũ
.ALviſti termini non capiunt᷑
dpꝛime intentionaliter ſʒ ſe⸗
cunde intentiomaliter. vt. ſ.
Alienatio eſt aliena accep⸗
tio termini quantumad eius ſuppoſitionem
vel appevationem. ¶ Et diuiditur per alie⸗
nationem ſuppoſitionis ⁊ per alienationem
appellationis. Ende alienatio ſuppoſtõis
eſt terminus ſupponẽs non pꝛo ſuo pꝛopꝛio ſii
gnificato ſiue pmario:ſed pꝛo aliẽa fignifica Quidalie
tione:ſiue ſecidario ſᷣm etigentiã ſuppoſitio natio.
nis. Exemplum vt homo pietus viget⸗ a me.
ibi ille terminus bomo:rone illiꝰ dictiõis pic Quidali⸗
tus alienatnr vt nõ accipiatur pꝛo ſuo ſigni⸗ enatõ ſup
ſicato pꝛimario:ſed pꝛo ſuo ſignificato ſecun poſitiõis
dario. Similiter pꝛatum ridet:ibi ille termi
nus ridet alienatur ne ſupponat pꝛo ſuo ſi⸗
gnificato ꝓꝛimario: ſed ſupponit pꝛo ſuo ſe⸗
cundarioegnificato. ¶ Sed alienatio appel⸗
lationis eſt terminus appellans non pꝛopꝛiã
eiꝰ foꝛmã ſiue ſignificatuʒ pꝛopꝛium eius foꝛ
male nec eius pꝛopꝛiã rõneʒ ſed rationeʒ im

loco põeret᷑:⁊ ẽt appellat ſᷣm eãdeʒ rõnẽ:⁊ ſic

ſenſus iſti ſoꝛtes cognoſcit vẽdẽtẽ oleũ ẽ iſte
ſo es cognoſcit metitoꝛẽ.¶ Silr itelligo lu⸗

pũ in fabula. Dilr ſcio ſoꝛtẽ haurire aquã cri
bationẽ eius diceret᷑ in pᷣmis:ꝙ non ſequitur bꝛo ibi eſt alienatio apellatiõis. Eñ tc teri⸗

Trgetalns mteihen ie pie⸗
Sa. ꝓpꝛie alienari.q; ip̃e ꝑꝑ aliquẽ terminum qꝛ ſi mediaret diũctio tũc nõ cãret᷑ remotio. ſedene loe⸗ ſyllsc ans
ſibi additũ nõ capit᷑ ꝓ illis ſigtꝭ ꝓ qbꝰ caꝑet᷑ vt bõ et binnibile currũt.ibi tã ly bõ qᷓ; bin⸗ bik iich ntbe ois boͤcu
Rela ali⸗ ſine taliaddito. Vñn ꝓ alienatioe ponit tał nibile ſupponũt.ſiłr bõ ⁊ ada currũt. ibi ille ſrnec hanitoſeqe ch en
enatiõis, rlła. Quilibet terminꝰ ſumpt?cũ deterĩatione teriꝰ bõ ſuppõit.Dr̃ notater bñtes ſe ꝑ mo⸗ ircunet un nñt z ſe rep
diſtrabẽte: aliẽat᷑ a ſua npa ſigthe vel denoĩa dũ deterĩatõis ac.q; ſi nõ bẽant ſe ꝑmodum ſof ciclor ai t ſoꝛñme
tione. Exemplum:vt bo moꝛtu currit. bomo determiatõis ðteriabilł.ita ꝙ deteriabile pᷣ⸗ tnnl ſoꝛcn ugtfz ſei
pictus mouetur.ibi ille teriꝰ bõ rõne illarum cederet a deterĩatio ſeqret᷑ ñ caret᷑ remotio ſorn nouerelfii, oſſibikſo⸗
determĩationũ diſtrabẽtiũ: ſuppõit pꝛo aliqᷓ vt antixp̃i aſinꝰ currit.ihi ille teriꝰ aſinꝰ ſup⸗ t cpulatiane P eipoſt
alio qᷓ; ſine talibꝰ determĩatõib ſupponeret ponit.⁊ tñ deterĩatio eiꝰ.ſ.ille gtũs antixpᷣi. ereker d laei 1s⸗ kofac
¶Df notãter cũ deterĩatõe diſtrabẽte ad dif ꝓ nullo ſuppõit.Et ſi dicat᷑ ꝙ deterĩsbile nũ pofſbikr 0 capt ik añt
ferẽtiã determĩationũ nõ diſtrabentiũ ſiẽ ſũt q;ᷓ ſupponit qñ aggregatũ ex deteriatõe ⁊ de ofa firz. lriſto capn doa
Quid de iſte deterĩatões albꝰniger ⁊ ſic ð alijs¶ Iñ il teriabili nõpᷣt de aliq ve pᷣdicari ſic acceptũ Obiectio isdene vaſtsyl e
tiato di la 8, deteriatõ diſtrabẽs ꝗᷓ addita alicui terio Dr ꝙ veꝝ eſt qñ deterĩatioꝛ deterĩabile acci , Nioiapik iſe terl onn ſni
ſtrabens faẽ ip̃ teriz ſuppõere ꝓ ſigto mimꝰpᷣncipaliſi piũt vnica acceptõe. Eñ tũc deteriatio ⁊ de⸗ . ſir ona eppo bypoteticad
tał ꝓpõ debeat eẽ a iĩ q̃ poit᷑ tal teriꝰ:⁊ nõ ꝓ terĩabile dñr accipi vnica acceptõe.qũ deter Solutio 6 ejeß metalt aßs ſui ons
fignificato pncipali. Et iſta determiatio ſolũ minabile pᷣcedit ⁊ determĩatio ſeqͥt᷑ ipʒʒ vt di bene no⸗ nijtet nota illatöis illatie⸗

1 r.
znisdnotat ſeq er ante:

tanda i
an br iſto capiedo ill tis

cauſat alienationẽ circa terios analogos ſiue cẽdo aſinꝰ antixp̃i currũt.ibi h̊ totũ aſnꝰanti

Acceptõ cirta eqͥuoca a cõſilio. ¶ Iſtſte teri vo remo⸗ xpᷣi accipit᷑ vnica acceptõe ⁊ ꝓ nullo ſuppõit

neſremo tio ſcðᷣe intẽtõalr captꝰ capitpuptr. Eno mõ nec aliqua ꝑs eiꝰ. Sʒ dicẽdo ncantixpᷣi aſinꝰ

tionis

vt attribuit᷑ pdicato ĩ oꝛdine ad ſubm reſpec⸗ currit.ibi h̊ cõplexiũ antixpi aſin? nõ accipit
tu copule negate.⁊ ſic dicitur ꝙ ĩ pꝛopoſitiõe vnica acceptõe.Et lʒ totũ ꝓ nullo ſuppõat

hi oſa ꝛ ſto capiẽdo onaʒ
ncG ppoſto añs 10nis.

„ 2- 7 7„, . 0
negatiua ẽ remotio pꝛedicati a ſubiecto ⁊ illo otñ vna eiꝰ ꝑs ſuppõit.ſ.ly aſinꝰ.Explicit tra⸗ ſe o ae nckreſei 3
moͤ nõ capit ĩ ppõ. ¶ Ala abilvi cſ Eannie ctatꝰ alie. Incipit tractatꝰ ↄñaꝝ. eneerrinrenn 3
rĩ ĩpoꝛtãtꝭ puatõeʒ ſuppõnis.⁊ illoꝰẽ — = — —- cul antc/Ndictoꝛiu repug
Proiturr ſi nabe pik dupkt.Ano⸗ zchn⸗ ¶ Circa tractatũ oñax eſt ſciendũ nofniſubſtractio fofe
ꝓ terĩo remouẽte ſuppõem alterius termini pꝛio ꝙ iſte terinꝰ ↄña põt capiduptr. Unoꝰ liͤoivoñt repugt ſynon
xAlio mõ paſſiue ꝓtermino cuiꝰ ſupõ remo large.⁊ ſic ↄña eſt ofo bñs explicite vel ĩpli⸗ 4 fnaior ſofali pncipali cu a
Diffinitõ uet᷑. ¶ Et diffiuitur ſic. Remotio ẽ terminꝰnõ (ite ſiue mẽtalłr añs ⁊ ↄns ⁊ notã illatõis af⸗ . yñ zccoꝛi oñt b oñe ſe
fmotõis. ſupponẽs:rõne deteriatõis ſibi addite ĩ ꝓpo firmatap quã ↄñs denotat᷑ ſedq ex ante: ſue gelum ſutes no monek repu
ſitiðe ĩ q̃ ſuppõeret ſi talis determiatio fibiñ ſequat᷑:que nõ:etia ſiue talis ↄña ſit bona ſi⸗ pta. ſa aur. Exẽ.ſcdi: vt ſi ſoꝛ. cu
aggheret᷑. Exẽplũ:vt bõ bĩnibił currit.ibi ille ᷑ ueno. tẽplũ vt oĩs bõ currit. oĩs hõ eſt aial nibioppfñ Zdcoꝛiũ oñtj..
minꝰ hõ ẽ remotio capiẽdo illũ terĩz rẽotio oẽ aĩal currit.Silr ſoꝛtes currit.g pło cur⸗ fonim i mo figdi pncipalt
terio cuiꝰ ſuppõ rẽouet᷑.⁊ille teriꝰbĩnibilis ẽ rit. Eñ in iſta diffinitione ans ⁊ ↄns capiunt᷑ rWmwuet q repuñt iſti. ſ. ſoꝛ
casnisSds illii terim réori ĩo re large.Et ſic añs eſt ꝓpõ vel õo pꝛopoꝛtio nerce qrepugt iſti.. ſoꝛ. n
remotio capiẽdo illũ terim rẽotio ꝓ terio re large.Et ficans eſt ppo vel oro pNꝛopoꝛtiona tißoncdipncipali ci iſta ſe
mouẽte ſuppõeʒ alteri.⁊ ille teriꝰ hõ ſi in il⸗ pille ꝓpoiex q ꝑ nota illatõis aetualt deno ribi ppofito fincatbeg
la ꝓpõe põeret᷑ ſine illa ðteriatõe.ſ.bĩmbilis t⸗ ſeq ↄñs: fiue ipʒ ſeqt ſiue nõ Exr iſta diffõ qͥdañs. iitne osi pöit re irk
fluppõereti tñ nõ ſupponit. Vñ ꝓ remotide ne pʒ pᷣmo q dicendo ſic ſoꝛtes.currit. plło i grafte Tüc at no ſinr
H

Oñ vnũ diſpatoꝝ ↄiũgit᷑ cũ altero currit illa ꝓpõ ſoꝛtes currit ẽ añs:lʒ ex ea nõ if 3
tal dat rla. Qñ vnũ diſpatox diiig ſequat᷑ ↄñs. Scðo pʒ ꝙ iſta ꝓpõ.ſ.ſoꝛtes cur ſinegel udefienet

a ꝑte eiuſdem extremi fine ↄmctiõe medisa:vł ic Ppo. 1.102 ns eeneß
termi?ſupponẽs cuʒ terĩo nõ ſuppgnẽte qͥ ſe rit ſeoꝛſuin accepia nõ eſt ans ex ꝗ er ea non gegfi in a ppo c'p⸗
habeant ſicut ðterĩatio et determinabile. ita denotat᷑ ſeqͥ ↄñs. Sʒ ↄñs eſt ꝓpõ vel ofo ꝓ coſe zei ital icludata
regula re c; determinabile pꝛecedatx? determĩatio ſeqᷓ poꝛtionabilis ꝓpõi:q̃ ꝑ notã illatõis denota Uiintbo g nulla ppoqop
motioniſ tur tẽ rẽouẽt ſe inuicẽ a ſuppõe 4 Exẽ .p. vt bo tur actuałr infer her ante ſiue ĩferat᷑ ſiue nõ . 8na 8:qdã ẽ ona

vłbõ q binibil cur: Exẽ.ſcðᷣi:vt vt in iſta ↄña ſoꝛ.cur. pło cur.ibi illa ꝓpõ.ſ. d ↄñs es atbegoꝛice affff
binibikcuf. vt õ qẽ b 1 plo.cur.ẽ ↄñs:lʒ nõ ſeqt᷑ exante.ñ of̃o p⸗ 4 5dn6, hl 4 *

voſito caũ ꝙ nullũ ſit nigꝝ ĩ mũ do vl ñ ſit ali Plocie dnSi 5e r Snte, ſa chaſis t ofis ſi
. s bõ riaceete dicẽdo 8 Riger cur. bõqͥ ẽ ni- poꝛtionabilis ꝓpõni: eſt ofo q nõ eſt ꝓpõ ad afkriue⸗ ppöby por den
ger cur. bõ vidẽs aĩal: bõ d adã cur.ibi ille iucta tn cu alia taqᷓ; ꝑs pᷣncipal mediate aliqd n cſces fuifſeifoꝛe⸗
tibõñ ſuppõit. Dr notãt᷑ i rlaa ꝑte eiuſdẽ ex diuctoe ↄſtituit ꝓpoeʒ bypotheticã.vt ĩ iſta ag orotio ii⸗ eingent eẽ vel ſpoſſn
trẽiq; ſi vnũ diſꝑatoꝝ ſtarz a ꝑte ſbi ⁊ fliquũ ↄna:ſi ſoꝛ.curreret ſoꝛ.moueret᷑. ibi illa ofo HD 1 nieſigtur eerfuifſe . d
a ꝑte pꝛedicati:vel terinꝰ ſupponens in ſubo ſoꝛ. curreret eſt aliqͥd ꝓpoꝛtionabile ꝓpõni⸗ leni , ſanoeezoi Gete erfoꝛ
2 terinꝰ nõ ſupponẽs in pꝛedicato:vel ecen inno eſt. ppõ. Ex dict ſeqt pᷣmoqꝙ no oẽ añs nabilis p nörtotali 1 pponali eẽ vel
tra tũc nõ cẽretremotio vt bõ eſt binnibilis velↄñs eſi ꝓpõ vt pʒ in ↄña iaʒ dicta. Scõðo bpoſitioni thoſibiff ein ce labſh!
ibi tã ille terĩnꝰ bõ qᷓ ille teriꝰ hĩnibilis ſup ſeqͥt᷑ nõ oẽ añs vel ↄñs eſt ↄcedẽdũ velne We feg 1oc. ot
ponũt. Silr dicẽdo. bõ eſt adã tbi ille terinꝰ gadi vt pʒ de añte ⁊ oñte qͥ nõ ſunt ꝓpõnes in oſſibitr e⸗ l fge
bõ ſupponit. Dr netaàter ſine ↄiũctõe media Tertio ſeqᷣt᷑ eſt aliq̃ pꝓpõ bypotbetica:cuiꝰ blre⸗ iici⸗ ee.
1 ppe

a cepthe gfideter
aaminnſcfſhnn
i niribihttiaſnnt mni
acthtoe Ppnulloſtppoͤſt
. Bdidoſcantitöigfin
Werümmtirhiafind Nohpit
N. Kgötotü pmullo ſuppoat
appöni aſin. Erplictn⸗

a an.

mmactaii ſapeſtſcienti
gin aiapot iduptr. Bno
nneſt ojo diserhicte del ⸗,
alr ans 19ſs 4 hoti laröis ai, gid
i afs denotat ſeg etafte: iue eein
oetii ſiue talis ofa ft bonn ſ din
inois bo annt ojs hoeteial
1Siffſortes umit gplo an⸗
nſmar iee manini
eſt ppo velofooporti
Bnglilais Atnekt
e iz eit tue nd Er ſadif adin
dicendo ſeſones uri Se
iortes urliteaſs lhet eand
eonzchiia rolſonesir
— eteanon
z,ieſ hro ,loi,n

zjineti r denot

de itefeiſetat inenlsd
ne a biila il in

qzd oñtia
ſtricte ca

pta.

qgd ans et
ñs ſtri⸗
lte capt .

za noilla
tois.⁊ qñ
tenet illa
tiue ⁊ qñ
von.

De conſequentijs.

Folio cxlij

nlla ꝑs ẽ vᷣa vłſlã. vt pʒ ð bypotbetica cõiſſi⸗ eſt eẽ fuiſſe foꝛe poſſibile eẽ.neceſſario eẽ cõ⸗

me dcã. c ptes ñ ſt ꝓpões. Quarto ſeqt q

dabil aliq bonꝰ ſylłs crañs nec ẽveꝝ nec flʒ
niltr nec oñs:vt h: oĩs bõ currẽt:⁊ ſoꝛ.eẽt bõ
ſoꝛ.currẽt Quito ſeqᷣ᷑ ꝙ ñ cuiuſiʒbõe oſe op
pom̃ dictoꝛiũ ↄñt ſʒ ſe repuẽt añti:vt pʒ ð
iſta ↄna.ſi ſoꝛ.curret ſoꝛ.ñ monæt᷑. ibi illa oro
ſoꝛ.ñ moueret᷑ ñ rpugt ſʒ ſe iſti ſoꝛ.curret cũ
iſta copulatia ñ ẽ ipoſſibił ſoꝛ cur.⁊ ſoꝛ.ñ mo
ueret᷑:ex q nlłaeiꝰps ẽ ĩpoſſibiłnecvna alt᷑iĩ
ↄpoſſibiłvñ iſto capit᷑ oña cũ ðꝛ nego ↄñam
vłoↄña ñvʒ.ſilłr iſtoꝰ capit᷑ añs qñ ĩ aliqᷣbꝰmał
ↄñtijs ðꝛ nego añsvł ↄcedo añs ⁊ nego ↄñaʒ
Alioꝰcapit᷑ iſte teri ꝰↄña ſtricte:⁊ tẽ dʒ ſic dif
finiri.ↄna ẽ ppõ hbypotetica bñs explicite ſ
ue ĩ eꝰ mẽtali ans ⁊ ſuũ ↄñs qð ðᷣ necẽte ſeqt
ex añte ⁊ notã illatõis illatĩe ⁊ affifatie tẽtã
eqꝙ; ↄñs ðnotat᷑ ſeqͥ ex añte:vt bõ cur. & aĩal
cur. Et iſtoꝰ capiẽdo illũ fiʒ ↄña niła ↄña ma⸗
lac ↄſñia.qꝛ iſto capiẽdo ↄñaʒ tẽ oĩs ↄña ẽ bo
na.¶ Eñ ĩ ꝓpoſito añs ⁊ ↄns capiũt᷑ ſtrictevt
añs ẽ ꝓpõ ex q̃ð nccte ſeqͥ ↄñs t añs ẽ pꝓpõ
qᷓ de neccte ſeqᷣt ex añte. &ñ illud ðꝛ ↄñs ali
cuiꝰ antꝭ c qictoꝛiũ repugt anti vł ſynonĩz
ĩmõ ſigndi ſubſtractio ⁊ forali pᷣncipali:cũ ꝗ
dcõ:io ipᷣiꝰ ↄñt repugt ſynonĩo ĩ mò ſigdi ſoᷣ
ſtractĩoꝛ fofali pᷣncipali cũ añte.Exẽ.pmi: vt
oppm̃ dcõꝛiũ ↄñtꝭ bꝰ ↄñe ſoꝛ. cur. g̊ ſoꝛ.mo⸗
uet.ſ.ſoꝛtes nõ mouet᷑:reput añtĩilliꝰ ↄñe
ſ.ſoꝛ.cur.Exẽ.ſcði:vt ſi ſoꝛ.currẽt ſoꝛ.monere

tur. ibi oppm̃ õdcõꝛiñ oñtꝭ.ſ.ſoꝛ.ñ moueret᷑ ẽ ¶ C

ſynonĩm ĩ mõ figdi pᷣncipali cũ iſta. ſ.ſoꝛ.nõ
mouet᷑ qͥ repugt iſti.ſ.ſoꝛ.cur.q̃ẽ ſynonĩia in
mõ fi gndi Snchalt cũ iſta ſoꝛ.cur.i Eñ nõ il

latõis ĩ ꝓpoſito ẽ ſincathegoꝛeũa rõne cꝰ ad
vitatẽ ꝓpõis ĩ q̃ põit᷑ reqͥri᷑ ↄñs neccario

tie qñ ñ negat᷑ tũc ſñi tenet᷑ illatĩe qñ negat᷑
Et iſtꝭ ſeqͥ᷑ nłla ppõ cꝰ pᷣncipal copula ne
gal ẽ ↄña.lʒ aliq tal icludat oñas tãc; ꝑtẽ eiꝰ
SDcvdo ſeqᷣt᷑ e nulla ppõ qͥ oppõit ↄne ẽ ↄña.
Iñ int᷑ bõas ↄnas:qͥdã ẽ ↄna coañs ⁊ ↄñs ſũt
ꝓpões catbegoꝛice affir̃ati e illa ſolʒ ſic de
ſcribi.ↄña c ans ⁊ ↄs ſũt ꝓpões catbegoꝛi⸗
ceaffir̃atiue:ẽ ꝓpõ bypothetica affir̃atiua fic
ſe bñs ꝙ ſic eẽ fuiſſe:foꝛe:poſſibiłr eẽ:neceſ⸗
rio eẽ: ↄtingent᷑ eẽ vel ĩpoſſibiłr eẽ ſicut per
añs ꝓ nũc ſigtur eẽ:fuiſſe:foꝛe poſſibiłr eſſe
neceſſario eẽ: ↄtingẽter eẽ vel lpoſſibiłr eẽ:
ſigtiõe totali ⁊ ꝓponali.abſq; hᷣ ꝙ ita fit:fuit
erit:poſſibilr ẽ: neceſſarioẽ.ↄtingẽter ẽ: vel
ĩpo ſſibiliter ẽ ſiẽ ꝑ ↄñs ſigt᷑ ꝓ nuc eẽ fuiſſe:
foꝛe poſſibilr eẽ neceſſario eẽ ↄtĩgent᷑ eẽ: vł
ipoſſibilr eẽ ſigtõe totali.ꝛ ppõali iĩpoſſibolr

ſet᷑ ex añte.Tũc ãt nõ illatõis ðꝛ teneri illa i

tingẽter eẽvł ipoſſibiliter eẽq Exẽplũ ð cõſe
qntia cuiꝰ ans ⁊ ↄñs ſũt ppões catbegoꝛiceaf
firmatĩe mere de ĩeſſe ⁊ de pñti:vt bomo cur
rit. aĩal cusꝛit.i iſtapña ita eſſe ficut it᷑ꝑ ã
tece ẽs nũc eẽ ſigtõe totali ⁊ ꝓpõnali qͥn ita
ſit ſic ꝑ ↄnñs ꝓ nũc ſigt᷑ eẽ ſnĩa totali ꝓppõna
li ipoſſibile eſt eẽ. Ex iſto pʒ qͥd ẽ ↄñ̃a ð añte.
⁊ ↄñte de caebegoꝛiclaffirãtiĩs mere de ineſſe
⁊ ð pñti.Etẽplũ ð ↄna cuiañs ⁊ ↄñs ſüt ð pᷣti
to:vt hõ fuit:& aĩal fuit Exẽ.ð futo:vt bõ erit
Saĩal erit Silr pñt dari exẽpla ð poſſibili ne
ceſſario ↄtĩgẽti ipoſſibili Of not. cathegoꝛi
ce ad denotadũ ꝙ iſta diffinitio nõ ↄuẽit oñ⸗
tijs qꝝ añtia nõ ſũt ꝓpões cathegoꝛice. ¶ Dr
notãt affirãtĩa ad önotãdũ ꝙ h̊ nõ diffinitur
oña de añte ⁊ ↄñte negatĩs. Or notãt᷑ in dit
finitione ꝓ nũc qð tm̃ vʒ ficut hoc complexũ
ſtãte ſignificatige terĩoꝝ:ad denotandũ q rã
teri ĩ antecqᷓ ĩ oñte dñt retinere ſuã figtoem
Df notãt ſigtõe totali ⁊ ppõnali qꝛ ſinõ ad
geret᷑ illa ꝑticha tũc h eẽt boa ↄna:bõ Eig bõ
ẽ albꝰ:q ſic eẽ ficut ꝑantecedens ſignificatux
eſſe nin ſic ſit ſicut ꝑ oñs figt eẽ ſnia ꝑtiali i
gtoe ĩpofſibile eſt eſſe:nõ tn ſi ẽtione totali.
¶ Sñ er dicta diffinitõe põt facitr bri diffini⸗
tio ↄnñe ðqñte ñ ⁊ ↄñte cathegoꝛicꝭ negatis
ſ.addẽdo illã negationẽ nõ ad illud xba eſſe
⁊ filr ad illvbũ eſt:qꝛ ſic affirãtia ſigt eſſe ne
gatĩa ſignificat non eſſe. . ——
onſequentia diuiditur in ↄnam Diuiſtoʒ
materialem ⁊ foꝛmalem. Cõſequẽtia mãlis: ſequẽtie.
eſt cõſequẽtia bona ſic ſe bñs ꝙ fofabilis eſt ⁊ qd oſe⸗
aliq̃ pꝛopoſitio ad modũ ↄñe q ſ eſſet foꝛma⸗ qntia ma
ta ⁊ eſſet ſiſis foꝛme cũ ea:nõ eſſz boa ↄña: vt terialis

itzan bõ cur. aĩal currit eſt oña mal:qnia
iſt? ppõ ẽ eiſudẽ foꝛme:bõ currit: & afin?cur⸗
rit: ⁊ tñ non eſt bõa ↄñ̃a¶ Iñ boc totũ.ſ.ſe ba
bẽs ⁊c. ponitur ad dꝛiam ↄne foꝛmalis.¶ Sʒ qͥd ↄñtia
ↄna foꝛmalis eſt oña ſic ſe bñs quelibet p⸗ foꝛmalis
põ ad modũ ↄñe for̃alſecũ etiã eiuſdẽ foꝛme
ſi eſſet ſoꝛmata bona ↄna vt oĩs bomo curꝛit Quattu⸗
& bõ cur. quod alij dicũt ſub iſtis teris conſe oꝛ requifi
quentia ſoꝛmalis eſt conſequentia q tenet in ta ad idẽ⸗
oĩbꝰ terĩs ↄſmili foꝛma arguẽdi retẽta Iñ titatẽ foꝛ
ad iqẽtitatẽ foꝛme alicuiꝰↄſequẽtie q̃ttuo: re me alicu⸗
qrũt᷑.ſ.ſilis q;titas ⁊ q̃litas ſifitudo copularũ ius ↄſeq̃n
⁊ filis ſitꝰ terioꝝ.er q̃litatẽ fikłem intelligit᷑ tie. pꝛio ſi
ꝙ ſvna pꝛopõ ẽ affirãtia tũc qᷣcũq; ppõ q dz milis q̃li⸗
eẽ eiuſqẽ fore etiã dz eſſe affirãtia.⁊ ſi fir ne⸗ tas
gati ꝙ alia ſit negatia. qᷓti ad coplas pᷣn
cipales ⁊ minꝰ pꝛicipales ⁊ cGtkag determia
tiones copulam deteriantes gratia cõpoſiti⸗
onis vel diuiſonis.Ex iſto ptʒ q; nunq; ppoſi

Tractatus

tio catbegoꝛica negatina ẽ eiuſdẽ foꝛme cũ ca tim in vna ↄña qͥ totiẽs loco ſui ponat᷑ termi
tbegoꝛica affirmatina. Etiã ptʒ ꝙ iſte ꝓpões nus catbegoꝛeumaticꝰ in alia.Et quotiẽſcun
non ſunt eiuſdem foꝛme: homo qui eſt ani⸗ q; ponit᷑ terinꝰ fincatbegoꝛeumaticꝰ in vna
mal:eſt animal: et bomo q non eſt: eſt animal ꝙ totiẽs ponat᷑ terĩnꝰ ſincatbegoꝛeumatic
quia non eſt eadem qulitas quantum ad co⸗ inalia. ¶ Ex quo pʒ ꝙ iſte ↄñe no ſunt eiuſdẽ
Scðdo re⸗ pulam minus pꝛincipalẽ.ꝗ Sed ſilis qtitas foꝛme.ly bõ eſt ſpẽs:g ſpẽs ẽ ly hõ:⁊ ly hõ eſt
qritur ſi⸗ non ſolũ attẽditur penes totale ſubm nec pe ſpẽs:ergo ſpẽs eſt bõa lbus:qꝛ in pꝛima poni
milis iti nes pmuteriz: ſs penes quodlibʒ cathegoꝛeu tur illõ ſincatbegoꝛeũa.ly a in ſcda nõ ponit᷑
tas mha i, ppone poſitũ.Et ſicꝑ ſilem qtitatẽ ĩ ꝓ⸗ illud ſincathegoꝛeuma ly in ↄñte: ſed ponit᷑
poſito dẽmꝰ ĩtelligere ſiłeʒ acceptionẽ terio vnuʒ ſincathegoꝛeuma qð nõ ponebat᷑ ĩ pꝛĩa
rũ qᷓtũ ad ſuppõeʒ ⁊ alias ꝓpetates logicales ↄnña.O Quarto req;rit᷑ ad ſilieʒ ſitũ terĩoꝝ: q;
Et etiã ĩ modalibꝰ ſilem qtitatẽ debemꝰ attẽ qtiẽſcũq; teriꝰ catbegoꝛeũaticꝰ vł ſincatbe⸗
dere qtũad modos.⁊ etia ſileʒ babitudinẽ q; goꝛeumaticꝰ ponit᷑ invna ↄña ſᷣm ſe vł ſibi ſy
tũ ẽ ſpeciẽ acceptiõis añtiuʒ ⁊ ↄñtiũ adiuiceʒ nonimũ in mõ fignificãdi pncipali qͥ ẽ nume
NSeg per ſilitudinẽ coplaꝝ intelligit᷑ oẽs rus:ꝙ totiẽs ipᷣe vel alt ponat᷑ in alia ↄña ʒ
Tertio re copule vniꝰ ppõnis tã pꝛincipales qᷓ min pn ſe vel ſibi ſynonimũ in nuero. Erx iſto ptʒ ꝙ
qui itur cipales debet eſſe ſimpir ſynonyme cũ copuł iſte ↄñe nõ ſunt filis for̃e.Cuinſiʒ boĩs aſinꝰ
ſimilitu alſteri.ita copula pꝛincipalis vniꝰↄne ſit ſy currit:⁊ riſibile ẽ bõ: riſibilis aſnꝰ currit:⁊
dõ copu/ nonyma cũ copla pᷣncipali alteriꝰↄntie. Et co cuiuſiz boĩs aſinꝰ currit: a riſibile ẽ bõ:g riſi⸗
larum pnla min pꝛincipalis vni ↄñe cũ copła minꝰ biliũ aſinꝰ currit:qꝛ ly riſbile in pꝛia ↄna po⸗
pncipali alteriꝰ ↄñe. Eñ ille copule dũr eẽ ſys nit᷑ bis in eodẽ nũero.ſ.ĩ nũero ſingulari: ⁊ĩ
nonyme q̃ ſic ſe bit ꝙ quantum eſt exratiõe ſcða nõ niſi ſemel.¶ Quĩto reqrit᷑ quotiẽſ⸗
Que co⸗ modi ſi Sndi oꝛõnis cuiꝰ ſnnt copłe idem pᷣi⸗ cũq; invna ꝓpõne ſiue ↄña ponat᷑ terĩnꝰ ſᷣm
pule ſyno ſe reqͥrit᷑ ad veritatẽ ꝓpõnis.Ex q ptʒ ꝙ iſte ſe vel ſibi ſynonimũ in mõ ſigndi minꝰ pᷣnci⸗
nymæ ppoõnes non ſunt ſiłiu copularũ.bõ eſt. eſt ⁊ pali qͥ ẽ caſus ꝙ totiẽs ille vel al᷑ ponat᷑ in a
bomo poſſibiliter eſt ⁊ bò fuit Sʒ ꝑ fiłeʒ ſitũ lia ↄna ſiue ꝓpõe in eodẽ cãu.Defectu cuiuns
Quarto termioꝝ ĩtelligitur quotiẽſcũc;terminus iſte ↄne nõ ſunt ſilis foꝛme:quẽlʒ hoĩeʒ ſigni
requitur ponit᷑ ĩ vna ꝓpõne ⁊ ĩ vno ſitu ſʒ ſe vł ſibi ſy ficãs ẽ ly bõ:⁊ ſoꝛtes ẽ hõ:qͥ ſoꝛtes ſioens eſt
fimilis ſi- nonymũ ĩ certoꝰſigndi a certo oꝛdine ꝙ toti⸗ ly bõ.ʒ quẽlʒz hoĩeʒ ſiens ẽ ly hõ:⁊ ſoꝛ.ẽ bõ
tus termi ens ipᷣe vel alter ponat᷑ in alia ꝓpõe ̃m ſe vł ſoꝛtes ẽ figns boĩexlqꝛ ille teriꝰ boĩeʒ pom
noꝝ reqͥ ſibi ſynonymũ ĩ eodemꝰ ſigndi pᷣciſe ⁊ ↄſimi ſemel in pꝛio argumẽto.⁊ in ſcdᷣo pont᷑ bis.
renſqnq; li oꝛdie¶ Eñ illi terĩ vt ad ꝓponitũ ſufficit di Etiã in terĩs ↄplexis non ſufficit ſynonimi⸗
Pꝛimum cũt᷑ ſynonymi qͥ eodẽꝰidẽ ſignt:⁊ ſũt eiuſdeʒ tas ꝑtiuʒ.ſed requiritur ſynonimitas totaliũ
grjis:eiuſdẽ caſus:eiuſdẽ nueri ⁊ eiuſdẽ ꝑſõe ↄplexoꝝ:ita ꝙ nõ variet᷑ regimẽ.qꝛ qñcunqʒ
Et ꝑꝑ defectũ illiꝰ iſte ↄnñe non ſunt ſilis foꝛ regimẽ variat᷑ ſiue mod deterĩandi vniꝰ di⸗
me:oĩs bomo eſt animal:⁊ ſoꝛtes eſt hõ.emgo ctionis ad alterã: tunc etiã variat᷑ modus ſi-
ſoꝛtes eſt aĩal.Oĩs bõ eſt aĩal:ſoꝛtesẽ bomo. gnificandi totius complexi.
ergo ſoꝛtes ẽ aĩalia:q; ly aial in pꝛia ↄſequen ¶ Ciſo qͥd reqrit᷑ ad foꝛmalitatem
tia põit᷑ bis ſm ſe vel jm ſibi ſynonymuʒ.⁊ in ↄne ponẽde ſũt Aid rle ſᷣm qs tenẽt ↄñe toꝛ
ſecũda nõ ponit᷑ bis. Scðo ad ſiłes ſitũ terio⸗ males.⁊ poſtea ponẽde ſũt rłe ſᷣm qs tenent
.rũ reqͥrit᷑q qtiẽſcũq; aliqs terĩnus ſiue catbe ↄñ̃e mat᷑iales.¶ Pꝛia rla talis ẽ:ꝙ oĩs ſylłs
Secũduʒ goꝛeumatic:ſiue ſincatbegoꝛeumaticꝰ põat᷑ catbegoꝛic tensvtute alicuiꝰ terĩ diſtribu⸗
miin vna ꝓpõne ſm ſe vel ſibi ſinonymũ ĩ modo ti.vel vᷣtute relatiui idẽtitatꝭ:fiue vᷣtute me
ſignificadi pᷣncipali tm̃ ꝙ totiẽs ipᷣe vel alter dij ſingularit᷑ tẽti: cui addit᷑ ̊ totũ oẽ qð eſt:
ponat᷑ ĩ alia ꝓpone ſᷣm ſe vel ſibi ſynonymuʒ eſt ↄna foꝛmalis.Exẽpluʒ pꝛimi: vt ſoꝛtes dʒ

in modo ſigniticandi pꝛincipali.Ex quo pʒ vitare oẽ pctm̃.ſʒ malũ ẽ pctm̃:g ſoꝛ.dz vita⸗

ꝙ iſte conſequentie non ſunt eiuſdem foꝛme re malũ.Exẽplũ ſcði.vt hõ ẽ aĩal.⁊ ſoꝛ:c idem
ſ.cuiuſſibet bominis aſin currit:et ſoꝛtes eſt aĩal:g ſoꝛ.ẽ hõ.Exẽplũ ttij: vt oẽ qðẽ ſoꝛtes

bomo.ergo ſoꝛtis aſin currit. Et cuiuſſibet a currit.⁊ iſte hõ ẽ oẽ qð ẽ ſoꝛ.& iſte bõ currit.
ſfinꝰ currit.⁊ ſoꝛtes eſt bomo:g platonisgſinꝰ ¶ Scðda regula eſt:ꝙ quilz deicẽſus ẽ ↄña foꝛ

currit:qꝛ in pꝛima ille terminus ſoꝛteſ pðitur malis.a ſiłr quilʒ aſcẽſus.Exẽplũ pᷣmi:vt oĩs

bis m ſe vel ſibi pꝛincipalr ſynonymum ⁊tñ hõ currit:⁊ iſti boĩes ſunt oẽs bomiĩes.& iſte

vertium. cieſcunq; terminus catbego:eumaticus poni di: vᷣt iſte bomo currit: et iſte bomo currit.

in ſecũda nõ põit᷑ bis ¶ Tertio reqͥtur ꝙ quo⸗ homo currit:a ſic de aljs. Exemplum ſecun⸗

iotf rfbile t bõ ¶ Oul
vchafir natiua de pꝛedic⸗
aini dedicato finito eſt f⸗
1Gitr atota copulatiua aft
gieispte pncipale eſt o⸗
girimiyt ſoꝛtes eſt non be
ſbo Eriplum ſecũdi vt ſoꝛ
Quitum. pdlputatergo ſoꝛtes cnri
hettcaparte difiunctine a⸗
niltag tota diflunctinã 2 fo
niltera tota cöditionali af
ſtoone añtis ad poſitioncẽ ot
nulis ofa, Exẽplum pꝛimiyx
ſaes currit vel plato diſpu
indivt ſi bõ currit aĩal cur
ſtergoaial currit. ¶ Sept
tota oditionali cum cõtrae
achetoꝛia antecedentis
tratota difiüctiua affirn
ccia vyni; ptis pncipalis
eſumptã eſt foꝛmalis oña.
tſtbomo currit aial currit
le vfa⸗ lend nullus bõ currit. E
ru foꝛma l vod eſtanimal velb
lium. bböeſt aſinꝰ:ergo bõ e
Prꝛia rla. Ollalalts eſt c ois ofa
i npo ſibileei conſegt
fie de vna cuius oñs eſt
oa foꝛmalis. Exc

unit tſoꝛtes nöcurrlt

7* 9
Secũda. le regule. qu viee
la cduerti ile hoimn talise

Pdiui eſt
uifis ad coni Mamate

mmrahrißbilein nz j

Kmaalinüero ingtinnn din

end Cnnntif, umi,
Ppone ſue inponak tenip n
ſmnimäinn farufnt
nstotiesilere it ontin
Pein eode cin deſectuctins
ſan ilsſune greh iitzii
r ſanest ho z ſones ſelse
ctboiez –
s boiez a ile teri boiesponn
bapumein inſtopont bi
pleris non ſufit Monini⸗
lregunlt ſhnoninitustotlli
növarie regind D
ai fve nod deterinniii ę
Kerinmne cti mint nods
cins onpler.
zreqnt ad

Neaoneckſ

Gexta.

Geptia.

ſti Oetgua.
ſoꝛnaltaten ſn

req, iotene oe

4 nitten Kegule
Oeid oſan ma

terialiuz.
Nima re
gula

De Conſequentijs.

⁊ ſic de alijs ⁊ iſti boĩ̃es ſunt oẽs hoĩes oĩs

bõ currit ¶ Tertia rła ẽ q oĩs ↄuerſio ĩ teris
eſt ↄña foꝛmalis.Siłr ↄna q̃ a a ſubalternã

te ad ſubalternatã. Exẽplũ pmivt oĩs bõ cur
rit. currẽs eſt hõ.Exẽplũ ſcðᷣi.vt oĩs hõ cur

rit. g bõ currit.¶ Qnuarta rla eſt arguẽdo a ſy
nonimo ad ſynonimũ eſt foꝛmalis ↄna. Silr

ab excluſiua exponibiligrfa alietatis cuius p

dicatũ diſtribuitur ad vłem terĩs tranſpoſi⸗

tis eſt foꝛmalis ↄña.Exẽplũ pᷣmi vt andreas

currit.ꝗ andreas cur.Exẽplũ ſcðᷣi: vt tm̃ aĩal

eſt hõ.ergo oĩs hõ eſt aĩal.¶ Silr ecõuerſo

ab vli ad ſuã excluſiuã de terminis tranſpoſi
tis eſt foꝛmalis ↄna:vt oĩs homo eſt riſñbilis
ergo tm̃ rifñibile eſt hõ.¶ Quinta rla talis eſt
ꝙ abaffir matiua de pꝛedicato infinito ad ne
gatiuã de pᷣdicato finito eſt foꝛmalis ↄſequẽ
tia. Silr a tota copulatiua affirmatiua ad al⸗
terã eius ꝑtẽ pᷣncipalẽ eſt foꝛmalis ↄña.Exẽ
plũ pꝛimivt ſoꝛtes eſt non hõ:ergo ſoꝛtes nõ
eſt hõ.Exẽplum ſecũdi vt ſoꝛtes currit.⸗ pla

to diſputat:ergo ſoꝛtes currit.¶ Serta regu

la eſt: ꝙ a parte diſiunctiue affirmatiue pnci

pali:ad totã diſiunctiuã ⁊ foꝛmalis ↄna. Si⸗
militer a tota cõditionali affirmatiua cũ po⸗
ſitione añtis ad poſitionẽ ↄſequentis eſt foꝛ
malis ↄna. Exẽplum pꝛimi vt ſoꝛtes currit g
ſoꝛtes currit vel plato diſputat. Exẽplum ſe⸗
cundi:vt ſi hõ currit aĩal currit.⁊ homo cur⸗
rit. ergo aĩal currit.¶ Septima regula eſt ꝙ
a tota ↄditionali cum cõtradictoꝛia ↄñtis ad
ↄtradictoꝛiã antecedentis eſt foꝛmalis ↄña.
Silr a tota diſiũctiua affirmatiua cũ ↄtradi⸗
ctoꝛia vniꝰ ꝑtis pncipalis ad aliaʒ partẽ per
ſe ſumptã eſt foꝛmalis ↄna. Exẽplum pꝛimi:
vt ſi homo currit aĩal currit:⁊ nulluʒ aial cur
rit:ergo nullus hõ currit.Exemplum ſecun⸗
di:vt homo eſt animal vel hõ eſt aſinus. ſed
nullꝰ hõ eſt aſinꝰ:ergo bõ eſt aĩal. ¶ Octaua
regula talis eſt ꝙ oĩs ↄña ciꝰ añs eſt foꝛma
liter impoſſibile eſt conſequentia foꝛmalis.
Et ſilłr oĩs ↄña cuius ↄñs eſt foꝛmalr neceſſa
riũ eſt ↄña foꝛmalis.Exẽplõpꝛimi.vt ſoꝛtes
currit ⁊ ſoꝛtes nõ currit.ergo hõ ẽ aſinꝰ.Exẽ
plum ſcðᷣi.vt ſoꝛtes ſedet.plato mouet᷑ vel
plato nõ mouet᷑. 5⸗..
¶ De pña materiali ponunt᷑ eti ali
que regule.quaꝝ pꝛima talis eſt.ꝙ a cõuerti⸗
bilia cõuertibilẽ eſt ↄnña materialis. Silr a
diuiſis ad coniunctã ⁊ econtra eſt conſequẽ⸗
tia materialis. Exempluʒ pꝛimi:vt bomo cur
rit.ergo riſibile currit.¶ In fimili non ſequi
tur:bomo currit ergo aſinus currit.Exẽpluʒ
*

cxliij.

ſecundi: vt ſoꝛtes eſt homo:et eſt albus: ergo

ſoꝛtes eſt homo albusIn ſimili non ſequitur
ſoꝛtes eſt mõachus ⁊ eſt albus.g ſoꝛtes ẽ mo

nachus albus ¶ Scda rla eſt: ꝙ ab indefinita
ad ſuã vlem in materia naturali eſt conſeqn⸗
tia mater ialið. Similſler iductio que fit ꝑ ſin
gularia determinata eſt conſequentia mate⸗
rialis.Exemplum pꝛimi vt bomo eſtaĩal.er⸗

1112

Secũda

go omnis hno ẽ ammal.m ſimili non ſeqᷣ

animal eſt bomo.ergo omne anisl eſt homo.
Exẽplũ ſecundi.vt ſoꝛtes currit plato currit.
ſic de alijs. ̈ oĩs homo currit.
quitur ſaꝛtes currit plato currit ⁊ ſic de alijs.
ergo oĩs aſinus currit. ¶ Tertia regula eſt p
ab inferioꝛi ad ſuꝑius affi

In fimili nõ ſe

Tertis

irmatine vel negati

ue cum conſtãtia inferioꝛis eſt ↄña materiał.

Similiter a ſuperioꝛi ad inferius negatie cũ
diſtributione ſuperioꝛis vel affirmatiue cum
conſtantia inferooꝛis eſt oↄña materialis. Exẽ
plum pꝛimi:vt bomo currit: ergo animal cur⸗

rit. In fimili nõ ſeqᷣtur:bomo currit:ergo aſi

rit ⁊ ſoꝛtes eſt:ergo
lision ſequitur.ſoꝛtes

mus currit. Exemplũ ſecũdi vt ſoꝛtes non cur

bomo non currit In fimi
no curf.⁊ ſoꝛtes eſt:er⸗

go aſfinus nõ currit.Exemplum tertij:vt nul⸗
lum aĩal currit:g nullus hõ currit. In fimili

nõ ſequitur nullus aſinꝰcurrit.ergo nullꝰ bõ

currit.Exèinplum quaxti:vt oĩs bomo currit

₰△

⁊ ſoꝛtes eſt. ꝗ ſoꝛtes curꝛit.In ſimili non ſeqt

omnis homo currit.bꝛunellus eſt: ergo bꝛu⸗

nellus currit. ¶ NQuarta regula eſt a parte in
modo ad ſuũ totũ affirãtiue vł negatiue cũ cõ
ſtãtia ꝑtis in mõ eſt ↄña materialis Silr a to

Quarta

to in modo ad ꝑtem negatiue cum diſtributi

one totius velaffirmatiue cum conſtantia P⸗

tis eſt conſequentia materialis. Exemplũ pꝛi
movbi non ſequitur vt monachus alb? currit

albũ currit.Exẽpluz ſcdi vbi non ſequitur:
vt hõ pictꝰ nõ cuerit.⁊ bomo pictus eſt: g bõ

non currit Eremplũ tertijvbi nõ ſeqᷣt: nulluʒ

albũ curriag nullus monachus albus currit.
Exemplumquarti vbi non
bomo currit.⁊ homo pictus eſt. g bõ pictꝰcur
rit.¶ Quinta rla eſt.a noĩe totius integralis
ad nomẽ partis ſine qua totũ non poteſt eſſe
eſt conſequentia materialis.Et ſimiliter a no
mini partis ad nomẽ toti⸗

ſequitur:vt omnis

Quinta.

negatiue:eſt con⸗

ſequẽtia materialis cum talis non teneat ĩ ſi

milibus vt non ſequitur.domꝰ eſt: ergo lapis
eſt. Silr non ſequitur: lapis non E.gᷓ domꝰnõ
eſte¶ Sexta rla talis eſt. Ab eſt tertio adiacẽ

Setta

te ad eſt ᷣm adiacẽs affirãtiuseſt oña mãliS

SGimiliter ab eſt ſecũdo adiacente ad eſt ttiũ

Septia

Regule
omnibus
conſequẽ
tijs vni⸗
uerſales.
Pꝛia rla.
Secũda.

Terxtia

Quarta.

Quinta.

CTractatus

adiacẽs negatine ẽ ↄñ̃a materialis.Exemplũ
pᷣmi vbi nõ ſeqͥł:adã eſt moꝛtuꝰ:ergo adaʒ eſt

nata eſt ſeqͥ ex iſta bõ ẽ.¶ Sexta rla talis eſt
Diĩs ꝓpõ qͥ nata eſt inferre añs alicuiꝰ bone

Erẽplũ ſcdᷣi vbi nõ ſeqᷣt:adã non c:ergo adã ñ ↄñe:etiã nata eſt inferre ↄñs eiuſdez ↄñe: q;

ẽ moꝛtuꝰ ¶ Deptĩa regula talis eſt:ab efſe ad
poſſe eſſe affirãtiue eſtona matærialis. Silr
a poſſe eſſe ad eſſe negatiue eſt ↄſequẽtia ma
terialis.Exẽpluzʒ pꝛimi:vt oĩs bomo eſt aĩal.

(ſOoĩs hõ põt eſſe aĩal.In ſili non ſeqͥtur.om̃e

albũ eſt aſinꝰ. oẽ albũ põt eſſe ñnꝰ.Exẽplũ
ſcdi vbi nõ ſeqͥ.vt bõ nõ pᷣt eſſe oẽ aĩal.ergo
homo non eſt omne animal.cuʒ antecedens
poteſt eẽ veꝝ ↄñte exñte falſſo
¶ Sequũt᷑ rłe gñales deſeruientes
ꝓ oĩbꝰↄñntus.Quarum pꝛima talis eſt. Cnuiuſ⸗
libet bone ↄñe oppm̃ õdictoꝛiuʒ ↄñtis repu⸗
gnat añti eiuſdẽ ↄñe.¶ Eñ in ꝓpoſito ꝓpões
dñr repugnare ꝗͥ ſunt ſibi ĩuicẽ ĩcõpoſſibiles
ſiue q̃ nate ſũt ↄſtituere copi atiua affirmati
nã impoſſibilẽ ¶ Scðda rla talis eſt. Ex cuiuſſi

bet foꝛãlis ↄñe oppoſito qᷣdictoꝛio ↄñtꝭ:natũ

ad vᷣitatẽ ei reqritur cuiuſiʒ ↄñtis ſui vᷣitas
¶ Septia rła qͥ ſeq; ex iſtis duabꝰẽ.Oĩs ↄña
in q̃ ã de pᷣmo añte ad vltimuʒ ↄñs eſt bona
vt ſoꝛtes currit.g bõ currit.bõ currit. aĩal
currit.aĩal currit igit᷑ ſuba currit.igit᷑ de pꝛi
mo añcedẽte ad vltimũ ↄñs ſequit᷑ ſoꝛtes cur
rit.ꝗ ſuba currit. ¶ In ad ↄñam de pᷣmo ad
vltimũ tria reqͥrũt᷑.¶ Pꝛimũ eſt: ſemꝑ ↄñs
pᷣcedẽtis ↄñe ſit añs ↄñe immediate ſequen⸗
tis ⁊ nõ plus nec minꝰ.¶ Scðʒz eſt: oẽs ↄſe
quẽtie intermedie inter pᷣmaʒ ⁊ vltimã ſint
bone alias nõ opoꝛtet vltimã ↄñam valere.
¶ Tertium eſt ꝙ ſꝑ aũs ſequẽtꝭ ↄñe capiat᷑ in
illo ſenſu in ꝗ erat ↄſis ↄñe immediate pᷣce⸗
dẽtis qꝛ aliter nõ opoꝛteret vltimã ↄñam va
lere.vt iſta ↄña nõ valet.bñ ſeqͥtur.oĩs hõ eſt

aĩal. ꝙ nõ deus eſt. ⁊ vltra ſequit᷑. non deꝰ eſt

eſi ſeqͥ foꝛãir oppm ↄdictoꝛiũ añtis. Et fil exꝰg bõ eſt aſinꝰg de pᷣmo ad vltimũ ſeqtur: oĩs

cuiuſſibet mãlis ↄñe oppoſito dictoꝛio oñtꝭ

natũ eſt ſeqͥ materialr oppm̃ contradictoꝛi

ſui añtis.Exemplum pꝛimi: vt ſoꝛtes currit.⁊
plato diſputat.ergo ſoꝛtes currit.et econtra.
ſequitur.ſoꝛtes nõ currit. nõ ſoꝛtes currit.
⁊plato diſputat.Erẽplũ ſcðᷣi:vt beqͥtur ma
teriałr hõ currit.ꝗ aĩal currit:ita eõ bñ ſequi
tur:nullũ aĩal currit.ergo nullus bomo curf.
Tertia regula eſt:ex cuiuſiz bone ↄñe alicu
ius ſylłi oppoſito dictoꝛio ↄclłlonis cũ vna pᷣ

bõ eſt aĩal.ergo bõ eſt aſinus. Naʒ pᷣma ↄña
valet in illo ſenſu in q illa negatio non capit᷑
in finitãter in ↄñte.ſed ſcða ſolũ valet in illo
ſenſu in quo negatio capit᷑ negãter.a ſic non
opoꝛtet ↄñam de pᷣmoad vltimũ valere
¶ Sequunt᷑ regule ↄſequẽtiaꝝ de⸗
ſeruiẽtes ſpãliter ꝓ bypoteticis.Quaꝝ pᷣma
talis eſt.Oĩs ↄña cuiꝰ añcedẽs vel vna copu
latiua afirmatiua tanqᷓ; copulatina affirma⸗
tiua capta:⁊ ↄñs eſt vna pars materialis pᷣn⸗

2=—

miſſaꝝ ſequitur oppm̃ dictoꝛiũ alteriꝰ pᷣmiſ cipalis talis copulatiue tãqᷓ; pars talis copu

ſe:vt iſte ſylls eſt bonꝰ:omĩs homo eſt animal
⁊ ſoꝛtes ẽ bõ:g ſoꝛtes ẽ animal.Etiã ꝑ dictam
regulã ſequitur omĩs bomo ẽ aĩmal.⁊ ſoꝛtes
nõ eſt aĩal.ergo ſortes nõ eſt homo ¶ Quansa
regula talis ẽ.qͥcqͥd repugnat ↄñti alicuiꝰ bo
ne ↄñe: illud repugnat añti eiuſdem conſeq̃n
tie ſiue oĩs ꝓpõ que eſt incompoſſibilis cõſe⸗
qnẽtie alicuius bone ↄñe etiam eſtncompoſ

ſibilis añti eiuſdem ↄñe.ita ꝙ qñ cõſtituit cũ

ↄñte copulatiuam impoſſibilẽ tunc etiam cũ
añte nata eſt ↄſtituere copulatiuã impoſſibi⸗
lem:vt iſta ꝓpõ nulla ſba eſt:repugnat iſti cõ
ſeqnti aĩal eſt:ex qͥ iſta copłatina ẽ ipoſſibil.ſ.
nulla ſuba eſt ⁊ aĩal cſt.ergo ⁊ iſta.ſ.nulla ſub
ſtantia eſt repugnat iſti anti.ſ.homo eſt:cum
iſta copulatiua etiaz ſit ĩpoſſibilis ſcʒ bomo ẽ
⁊ nulla ſuba eſt.¶ Quĩta rla tal ẽ.Oĩs ꝓpõ q̃
nata eſt ſeqͥ ad vñs bõe ↄñe:etisazʒ nata eſt qᷣ
ad ↄñs eiuſdẽ.qʒ ad veritatẽ añtis reqrit᷑ cu⸗
iuſiibʒ ↄñtũ qð ſequatur ex eo veritas.vt iſta
pꝛopõ ſuba eſt ſequitur ex iſta aĩal eſt.g etiaʒ

latiue capta eſt bona conſequẽtia. Dr notã
ter cuiꝰ añs eſt copulatina:q; ſi eſſet ↄditiõa
lis vel diſiũctiua.nõ opoꝛteret cõſequẽtiam
valere.¶ Df notãter affirmatiua:qꝛ in copu⸗
latiua negatiua nõ vʒ ↄña. Dr̃ notater tãqᷓ;
copulatiua capta qꝛ ſi añs non capet᷑ in ſenſu
copulatiso ſed diſũctiuo:nõ opoꝛteret ↄñaʒ
valere. vt nõ ſeqͥthr. rex ſedet vel nullus rex
ſedet. hõ eſt equus.ꝗ rex ſedet.¶ Dr̃ notan
ter ⁊ ↄñs ſit ꝑs pꝛincipalis:qꝛ ſi nõ eẽt ꝑs pᷣn
cipalis:ſed minꝰ pꝛincipalis nõ opoꝛteret cõ
ſequẽtiã valere.vt nõ ſeqͥtur deꝰ eſt vel nullꝰ
de eſt ⁊ hõ eſt aĩal.igit᷑ nullꝰ deꝰ ẽ:qꝛ ↄñs nõ
eſt ꝑmat᷑ialis pᷣncipalis.ſʒ minꝰ pꝛĩcipalis
talis copulatiue.Dicit᷑ notãter capta tãqᷓ;ac.
q; ſi caperet᷑ in alio ſenſu in ↄñte qᷓ; in ante
capiebat᷑:tũc nõ opoꝛteret ↄñaʒ valere vt nõ
ſeqͥt.ſoꝛtes ſcripſit aliquãtulum:⁊ tm̃ ſcripſit
plato.igit᷑ tm̃ plato ſcripſit.capiẽdo ly tm̃ in
añte noĩaliter:vt eſt rimn grammaticale:⁊ in
oñte excluſiue.qꝛ tũc añs vʒ tm̃.ſoꝛies ſcpſit

Conditõ
nes ↄñe
de pꝛimo

advltimũ
pꝛima ſe⸗

cunda
Tertia

Regule
pꝛo conſe
quẽtijsbi
potbeti
cis.pꝛia
regula

nen⸗ öncipalis eiuſdez cop
ppöſynonima ant eiuſcẽ⸗
õ
tonlseſt bnoa ofia fon
cbocurit alal currit: 1 bo g
mt Perticule b'rle erplica
Ejtic. ¶Eñq vult arguere
glidppꝛio capere vnã coditic
liillatiui:: poſtea dz añs illiꝰ
ſecopulatiue affifatiue ci il
üllcape pañte. poſtea d
ſereoñs ili oditiõalis. ¶ Ef
ahriſubiſt ̈is. A tota odi
leaſtisad ponẽ oñtis eſt bon
nlltalis Ois oſfia cui añs ?
iuaffiatina vt ſic catacui ce
npseſt oditionalis affirmatin
gscopulatine eſt Zcictoria o7

Unglset oſequens totius ofi

mañtis eiuſdem coditiomaſi
V malis
uls. Exemplu yt i bomour.

lialalcurrit:ꝛerg
li⸗ ergo nullusdẽ
ſiliqs vultar uere piſt res

te ilkin De conſequeutijs. Folio cxliiij
mckuinnek inſet aliquãtulum ⁊ tm̃ quãtũ ſoꝛtes ſcripſit plato lis ⁊ materialis tal diſũctiue: ⁊ ñs eſt ſyno⸗
nin Weiſte z n ſen ſcripſit:⁊ h põt eẽ verum poſito cau ꝙ ſoꝛtes nimum alteri parti pꝛincipali ⁊ materiali cu⸗
cke ibe ſized ſcripſerit vnũ ſolũ ꝛct plato.Et oñs vʒ tm̃ ſicẽ ius S ſictoꝛia nõ eſt ſũpta:ẽ boa ofia. ⁊ foꝛmab
dee en neduhe g 5 ppõ ſolũ plato ſcripſit:⁊ hoc eſt falſum.Cã Etẽpli yt tu es homo vłtu es aſinꝰ:⁊ tn non
anr unn zeſten Genn. aut huirte eſt. q; ad vᷣitatẽ copulatiueaffir̃a es afinꝰ g tuos bõ. ¶ Uñ volẽs arguere iux⸗
lam Kingtdüan e e. tiue reqrit᷑ vᷣitas ꝑtiuʒ materialiũ pᷣncipaliũ ta illã regulã dʒ pꝛĩmo caꝑe vnã ꝓpõeʒ diſiã
Kſihe

4 antgeb Secda. ¶ Scda rla talis ẽ. Oĩs ona cuius añs ẽ vna tiuã affirmatiuã: ⁊ poſtea cõtradictoꝛiuzʒ vniꝰ

sſenkie dn ꝑs pꝛincipalis ⁊ materialis alicurꝰ diſũctiue ꝑtis ſncipalis ⁊ materialis illi⸗ diſiunctĩe co
N Niakefn lgut capta in illo ſenſu in quo ẽ ꝑs pᷣncipalis ma⸗ pulatiĩe ⁊ affifãtie ⁊ caꝑe illð totũ ꝓ añte:⁊ in Sekta
Cm, (Prini ſ knil terialic oñs eſt ꝓpõ diſiũctiuaaffifatiua ca⸗ ferre aliã ꝑtẽ pᷣncipalẽ ⁊ materialẽ ꝓ ↄte cu Vetta
Reſ kinntihnii pta ꝓ illo ſenſu in quoẽ difiũctiua affir̃atiua ius dictoꝛia nõ ẽ ſũpta. Et ſolet illa rla ſic al Septi
Sner nine Sezef⸗ gen Cniie = bona ↄna.¶ Ofr notãter diſiunctiue:q; ſi eſꝰ legari ſubiſtis verbis.A tota diſũctiua cũ de Dep 3.
Tnecſetler ng. .e , ſet ꝑs copulatiue nõ opoꝛteret valere ↄñam. ſtructiõe vnius ꝑtſad põnẽ alteriꝰẽ bõa ↄna. Penn v
noͤoporter *R Müni fit deninn Alie particule ponũtur eadẽ de cã ſicut in pᷣ ¶ Sexta rła tał. Oĩs ↄna cuiꝰañs ẽ vna ꝓpõ dier gkekes
eie hais neen lere Ahmi Zertis, cedẽti rla. ¶Tertia rlatał ẽ. Oĩs ↄña cuius vlis oñs eius ẽ ĩdefinita vlł ꝑticłarꝭ:cetis pi pa alif. 1,
cern is fein nagit in him añs ẽ vna copulatiua affir̃atiua copulatie ca by ẽ bõa Ona ⁊ foꝛmalis.¶ Septiarla talis eſt tina ac e⸗
riͤchane nn neciate Hee⸗ annc pta cui⸗ copulatĩe affiratiue pꝛia ꝑs pᷣncipa⸗ A tota diſiunctiua affiratiua ad qᷓlibet Ptem ius partẽ
ianiab nmmäofan da Tent lis ⁊ materialis ẽ vna ↄditionalis affifatiua eius pᷣncipaleʒ nꝗ vx ↄna niſi in tribꝰcaſibus. primipa
* tcun dishiet ⁊ ſcᷣa ꝑs pᷣncipalis eiuſdez copulatiue ẽ añs ¶ Pꝛim'eſt qua talis diſiunctiua eſt foꝛma Kn P
iri autnrme vel ꝓpõ ſynonima añti eiuſdẽ ↄditiõnalis et liter impoſſibilis. tunc qllibet partium nataẽ Pꝛ üinns
ken Dadͤphinüͤſeidundess ↄñs toti ↄñeẽ ↄñs ſiue ſynonimũ ↄñti talis ſqͥ ad eã:vt hõ eſt aſin:vel dey nõ ẽ. ergo bõ modus
l N hrſms ſ bmone ↄditionalis eſt bnoa ↄna ⁊ foꝛmalis.Exẽplũ ẽ aſinꝰ:vel ergo dey nõ eſt. ¶Scðs caſt. eean Secnna
cnminq laneggtonanepit vt ſi hõ currit aĩal currit:⁊ bõ currit:g aimal ꝑtes tał diſũctie ſũt neceſſarie:vel ſaltẽ vna Tenige
gin zMte d ſci ſpli gletin i⸗ currit. Darticule berle explicat᷑ ſiẽ in regu⸗ eaꝑ neceſſaria: tũc illa qͥẽ neceſſaria ſeq ad Hetenn
Regntio mit negiter aſeon lis pᷣdictꝭ.¶ Eñ qͥ vult arguere iuxta iſtã re- diſiunctiuam. ¶ Tertius caſus eſt qñ talis ꝑs cctaua
ſim de mosd eltmmu mer⸗ gulã dʒ pꝛio capere vnã cõditionalẽ affif̃ati diſiunctiue nataẽ ſeqͥ ad aliã ꝑtẽ diſunctiue gufatt 0
unf regule oſeqrenay de⸗ ſeen uã illatiuã:⁊ poſtea dʒ añs illiꝰ ↄditionał ↄiũ tũc ex tota oiſiunctiua ſequitur ꝑs eius vt bo Podl acg
Hälter pbſpgteicslunzn N gere copulatiue affir̃atiue cũ illa ↄditõali:et mo currit.vel animal currit.ergo animal cur partẽ ei.
Nis giran aneedis fe donn en totũ illð cope ꝓ añte. ⁊ poſtea dʒ ex tali añte rit.¶ Octaua regula talis eſt Copulatiua affir Pꝛünns.
tunßapulrttugffnn irf,l ĩferre ↄñs illiↄditiõalis. Sß iſta ria ſolet matiua nõ ſeqͥ? ad xtẽ copłatiue affirmatiue: Roamde
eßmnrargus z ni allegari ſub iſt vbis.A tota ↄditiõali cũ poñ niſi ĩ tribꝰ caſibꝰ. Pꝛimꝰẽ qñ illa ꝑs ẽ ĩpoſſibi

tõe añtis ad põnẽ ↄñtis eſt bõa ↄña.¶ Quar lis:vt bõẽ aſinꝰergo bõ ẽ aſinꝰ de'ẽ ¶Scðs ecũd⸗
ta rla talis ẽ. Oĩs ↄña cuiꝰ añs ẽ ꝓpõ copula ẽ:qũñ talis copulatiua eſt neceſſaria: vt ſoꝛtes Certius
tiua affir̃atiua vt ſic capta:cuiꝰ copulatiue pᷣ/ poſſi bilr currit. igit nullus hõẽ aſinꝰ a ſoꝛtes
ma ꝑs eſt ↄditionalis affirmatiua: ⁊ ſcda ꝑs poſſibilłr currit.¶Terti?caſus ẽ qñ ad talẽ ꝑ⸗
talis copulatiue eſt dictoꝛia ↄñtis talis ↄdi tẽ copłatĩe nata ẽ ſeqͥ qlʒ ꝑs eiꝰ:vt ſoꝛtes cur⸗

cpubrine icnstals eopn ſege Ougtts,
et bom conſeqtetin. (Dfnoti
ctcopvlatinnqn ſieſſer Miti
cinrd cponeretchſegtetinn

rwriter amnatincin h

r. e tionalis: et ↄſequens totius ↄñe eſt odictoꝛi rit.ergo ſoꝛtes curꝛit.⁊ riſibile currit. Regule
zin a um añtis eiuſdem cõditionalis eſt bona⁊ foꝛ . , , confeque
gſisnne malis. Ecemplu vt ñ bomo cur aial crrit:t ¶ Dequũt᷑ aliè rle minꝰ cões qꝝ pꝛi marus mi
tiangndtenn i nullü gĩal currit: ergo nullusõ currũ.¶ Uñ ma talẽ æ guedo a tota copłatia negatiua nuſ cõmu
ͦſecd ercen ñ aliqs vult arguere ꝑ iſtã regulã: tũc pꝛĩo ad difũctiuã affir̃atinã de ꝑtib odicentibus nes.
Atechwahit ſecet Gns dz capere vnã cõditionalẽ aſlarius poſtea ꝑtibꝰ cop latiue Eboͤa ↄñavt bñ ſeqᷣt nõ bomo Pꝛia rla.
ir one wdls der de conigere oppoſñitũ contradſttoꝛium ↄñtis curꝛit: bõe aſin.ergo nullꝰ hõ currit vł nul
nnlsöcone eiuſdem cõditionalis copulatiue ⁊ affirmati Iꝰ bõẽ aſinꝰ. Scdᷣa rla ẽa diſiunctia affiratia .
õä ue cũ tali conditionali: ⁊ totiũ illud accipe ꝓ ad copulatiuã negatiuã cõpoñtã ⁊ ꝑtibꝰ Zdi⸗ Secũda

ene tbo ecln Negt on

ot ml d n f, añte ⁊ dʒ inferre oppoſitũ gdictoꝛiũ añtis ta cẽtibꝰ partibus diſiunctiueleſt bõa oↄñna:vi hbõ

lis conditionalis:vt patuit in exemplo dato currit vel bõ ẽ aſin⸗ ergo nõ hõ currit ⁊ nullꝰ Tertia

tu⸗ f iin hut Et ſolet iſta rła ſub alijs vᷣbis fic allegari. A bõ ẽ aſinꝰ ¶ Tertiarla eſt arguẽdo ab oppoſi
Ane Dickn ſin zfrcnn tota conditionali cũ deſtructione cõſequẽtis to dictoꝛio ꝑtis pꝛincipalis copłatiue a op
i 1o ſen itenu Ouinta, ad deſtructionẽ añtis eſt bona ↄna.O Quiĩta ponii dictoꝛiuʒ tal copłatine ẽ bona oña et
.. tene mn iͤi . rła talis eſt.Oĩs ↄña cuius añs eſt vna ꝓpo foꝛnialis.vt data iſta copulatiug boẽ aſinus 2
vlnftalcn Gninn ſitio copulatiua affirmatiua cuius pꝛima ꝑs deye:r te bñ ſeqt᷑ nullꝰbõẽ afinꝰ. ñ hõ ẽ afi⸗
eoſci muntei eſt vna diſiunctiua 7 ſecunda pars talis copu næ de c.qꝙ. ãt illa oña fit bõa pʒiq; ex oppoñi
er tek in nagniß ſl latiue eſt ↄtradictoꝛiavnius partis pꝛincipa/ to ↄdcõꝛio ↄñtj ſeqͥẽ oppm̃ ictoꝛii ancedẽ
e

Tractatus

tis arguendoa tota copula affirmatiua ad al
Quarta terã eius ꝑtẽ pncipalẽ.¶ Quarta regnla eſt:
arguedo a tota diſiunctiua negatiua ad ↄdic/
toꝛiã vm ſuaꝝ partiũ ẽ bona ↄna: vt bñ ſeaͤt
non hõ eſt aſinꝰ vel de eſt. igii null?bõ eſt aſi
nus. ꝙ aũt illa ↄna ſit bona ptʒ:qꝛ et oppoſi⸗
to dictoꝛio ↄntis ſeqᷣ oppm̃ õriũ añtꝭ argu
endoa parte diſiunctiue ad totã diſiunctiuã
affirãtiuã. ¶ Quiĩta rla ẽ arguendo ex añte et
oppoſito gdictoꝛio ↄntis alicuiꝰ ↄditiõał ad
talẽ ↄditiõalẽ ẽ bona ↄna: vt ſoꝛtes currit et
ſoꝛtes nõ mouet᷑. ſi ſoꝛtes currit ſoꝛtes mo⸗
uetur. ¶ Sexta regula eſt arguẽdo a ↄditiõa
li affirmatiua ad diſunctiuã affirãtiuã ↄſtitu
tã et ↄñte talł ↄditiõalis:.x. õdictoꝛia añtise⸗
iuſdeʒ ẽ bõa ↄna:vt ſi ſoꝛtes currit ſoꝛtes mo
uet᷑:ergo ſoꝛtes mouetur vel ſoꝛtes non curf.
Septia Septima regula talis eſa pꝛopõe cauſali
vel rõnali affiratiua ad vna coplatiuã affirã⸗
tiuã cõpoſitã ex añte ⁊ ↄñte ratio nalis: vt cõ
poſitã ex ambabus ꝑtibus materialibꝰ⁊ pnei
palibus illius calis eſt bona ↄna:vt bñ ſequit
homo currit.& aĩal currit:igit᷑ hõ currit.⁊qni
mal currit. Silłr bñ ſeqͥtur q; ſol lucet dies eſt
ergo ſol lucet aliqua de cã. ⁊ illa de cauſa dies
eſt.qꝙ aũt talis ↄna ſit bona pʒ:q; ad veritatẽ
rationalis ⁊ filr cãlis reqritur veitas amba⸗
Octaua rũ ꝑtiũ.¶ Octaua rla ẽ.a ꝓpõne rationali af⸗
firmatiua ad ↄditiõalẽ affirmatiuã ex eiſdem
ꝑtibus materialibus ⁊ pꝛincipalibꝰ ↄſtitutaʒ
E bona ↄña:⁊ nõ econuerſo:vt bene ſequitur
bomo currit.& aĩal cur.igr̃ ſi bõ cur.aĩal cur.
qp aũt illa ↄña ſit bona pts: qꝛ qcq̃d reqᷣrit᷑ ad
witatẽ conditionalis:boc reqͥrit᷑ ad veritateʒ
rõnalis: licet non econtra.ideo etiã ad condi
tionalẽ nõ ſequitur rõnalis:vt nõ ſequitis ſi
chimera currit chimera mouetur.ꝗ chimera
currit.igitur chimera moustur

¶ Sequũt᷑ alie regule logæales q̃ꝝ
alique circa locos a ſuba et circa locos a toto
tradite ſunt in quĩto tractatu. Et pᷣter illas
ſit alia rła talis.arguẽdo a ꝓpõe ð eſt ftio ad
iacẽte ad ꝓpõnẽ de eſt ſcðo adiacẽte affirãtĩe
eſt bona ↄnña tribus conditionibus obſeruatꝭ⸗
Quaꝝ pꝛima talis eſt ꝙ pꝛedicatum illius ꝓ
poſitionis de eſt tertio adiacẽte non ſit termi
nus ãpliatiuꝰdefectu cuius nõ ſeqtur.adã eſt
moꝛtuꝰ:ergo adã eſt. Scða ẽ ꝙ pncipalis ꝑs
pᷣdicati non aplietur.defectu cuius nõ ſjtur
moꝛtuũ ẽ enaqð ẽ vel fuit:g moꝛtuũ ẽ. Ter
tia conditio eſt ꝙ ſubm non ſit terminus am⸗
pliatinꝰ.defectu cuiꝰ nõ ſeqᷣt moꝛtuũ ẽ hõ qui
fuit. moꝛtuũ eſt. Alia rla talis ẽ. Arguen

Quinta

Sedta

Pꝛima re
gula cum

tribus cõ
ditiõibus

Pꝛima

Secũda.

Tertia

do a ꝓpõe de ẽ ſcdo adiacẽte ad ꝓpõem de ẽ
tertio adiacente negatine ⁊ cũ diſtributiõẽ pᷣ
dicati:eſt bona ↄña ſuppoſitꝭ tribꝰ ↄditiõibꝰ
pᷣus dictis:vt bñ ſeqͥtur ſoꝛtes nõẽ.ꝗ ſoꝛtes
non ẽ bõ.Tertia rla talis ẽ.arguẽdo affifati
ue a ꝓpõne cuiꝰ copula pꝛincipalis ẽ hoc ver
bũ eſt ad ꝓpõnem cuiꝰ copula eſt h̊ ybũ põt
vel copula ẽ modificata aliq iſtoꝝ modoꝝ.ſ.
poſſibile ⁊ ↄtingẽs affirf̃atiue:⁊ fine diſtribu
tione ceteris ꝑibus ẽ bona ↄna.vt bñ ſequit
ſoꝛtes currit:g ſoꝛtes põt currere. Dr notã
ter affirmatiue:qꝛ negatiue nõ valet ↄña.vt
nõ ſequit᷑ ſoꝛtes nonẽ.g ſoꝛtes nonpt eſſe.
¶ Df not ãter ſine diſtributione: qꝛ cũ diſtri⸗
butione non ſeqͥtur:vt non ſeqᷣtur oẽ albũ eſt
ſoꝛtes:q̊ oẽ albuʒ pᷣt eẽ ſoꝛtes:qꝛ i i ã a non
ꝗplo ad amplũ affir̃atiue cũ diſtributione am
pli. ¶ Quartar regula talis eſt.ꝙ arguẽdo a
ꝓpõe cuiꝰcopula ẽ boc vᷣbũ pᷣt ſiue alið vᷣbũ
modificatũ aliq iſtoꝛũ modoꝝ.ſ.poſſibile vel
ↄtingens.ad ꝓpõnẽ cui copula ẽ hoc verbũ
eſt non modificatũ: negatiue ⁊ cum diſtribu⸗
tione bñ vʒ ↄna.⁊ ſilłr affir̃atiue cũ diſtributi
one: poſita ↄſtãtia ipᷣius eẽ.Exẽplũ pꝛumi:
vt ſoꝛtes nonp̃t eẽ:ꝗ ſoꝛtes non eſt.Exẽpluʒ
ſcði:vt omĩs hõ põt eẽ aĩal:⁊ ſoꝛtes eſt.ergo
ſoꝛtes ẽ aĩal. Quita rła talis ẽ.arguẽdo ab
ampload non aplum negatiue ⁊ cũ diſtribu
tione apli ẽ bona ↄña:vt bñ ſequit᷑. Nullꝰ bõ
eſt vel fuit:ergo nullus hõ eſt.Qð autẽ talis
ↄna ſit bona:ptʒ qꝛ virtualiter ar᷑ a ſuperioꝛi
ad inferiꝰ negatiue cum diſtributione ſuꝑio
ris.Sexta rlła talis eſt.arguẽdo a non am⸗
plo ad amplũ negatiue negatõe poſtpoſita:⁊
poſita cõſtantia minꝰ ampli eſt bona ↄna: vt
bñ ſeqᷣtur:hõ non ẽ currẽs:⁊ bõẽ:ergo hõ nõ
eſt vł non fuit currẽs. ¶ Septimarla talis ẽ
arguẽdo ab ãplo ad min ãplum affir̃atiue ⁊
cũ diſts butõe aunpli ⁊ poſita ↄſtãtia minꝰam
pli:eſt bona ↄña.vt oĩs bõ poſſibiliter ẽ aĩal
⁊ bõ erit:ergo hõ qui poſſibiliter ẽ erit aĩal.
¶ Octaua regiz⸗ talis eſt. Oĩs ↄña cuiꝰ añs
eſt ꝓpõ cathegoꝛica ĩdefinita vel ꝑticularis
de ineſſe ⁊ de pñti.de mõ loquẽdi ↄſueto cu⸗
ius pᷣdicatũ eſt cõmunius ſubiecto vel eque
cõecũ ſubiecto:⁊ ↄñs ẽ ꝓpõ vlis talis inde⸗
finite vel ꝑticularis:dũmõ tales ꝓpões ſint
in materia naturali.ceteris paribus eſt bona
ↄna.vt hõ eſt aĩal:ergo oĩs hõ eſt aĩal.¶ Dr
notãter de pñti:qꝛ in illis de pᷣterito vel futu
ro non vʒ ↄña:vt nõ ſeqͥtur.hõ fuit aĩal ergo
oĩs hõ fuit aĩal.¶ Dr̃ notãter de ineſſe: qꝛ in
mgadalibꝰ nõ vʒ ↄna. vt nõ ſeqͥtur aliqua ſub⸗
ſiKi⸗ poſſibiliter eſt ſuba:ergo oĩs ſubſtãtia

O9

Octaua letq ſi añs fit a me creditèᷣ

Secũda

Quarta, ¶uerit. vtruʒin bon
tetureditü:vel volitu0,
cticredtü vel volitu. Et a
citm iſte penitet: ergo pece
nn iſe vultpenitere. ergov
ſooporet ſiañs bone on
jiͤftpolit. ¶Lofirmat:.
ſeatese ſimmmũ boni. ergo d
Quinta. bnierponẽdo ſũmũ negat
ſaes vult eſſe ſümũ bonuʒ.
deinoeſſe ſümũ bonũ. Naʒ
iñ oñs eſt ipoſſibile: cũ nẽe
ſroe ſüimi boni. ¶ Cõfirm
ſe piet merces in mare /
giſte picit merces ĩ mare:
ſte rult pijcere merces inn
tmcoꝛpis: ergo iſte vult
MUe. Oilr bene ſequit. JIit
Septiĩa (ſcutis. igitur iſte eſt in iut
elle eſe in luto dece ſu.
hluto. gik npzp ſialin
toltnchi wittuz Gede
eſttrin; vn g deſ eſt y

.

Sexta.

ecti. Na añs pot

ns erit euidẽg

agntori nocdn ſpoſſbllere

a Poe end ehtlze hocheizi
Hancainegnine cnndſtſbn
amaflraffinieci diffint
iu Nitu iinsei Ereli uint
nonſtce ſones oneſ Kripin
nis bo oteidial ſoneseſ ergo
ul (Mniuntitalsd argltoeb ie
non iplum nepatinet ci difridn
bom onrrt biſeguit.flul/bo
po muluus hoͦef. 0oute tlis
?õ
mrive um oiſnbonone ſpio
hlseſtarglicos hon iny
negznine egnbe oſpoftun Bettn
tamin anpictbomm ine
znoni antisdboeabo .
ut anis. Eenimſeſe ni
diglosdmin unmffn
L gitpoſin tirumn

6

q; ſi tales ꝓpõnes eſſent in materia ↄtingẽ⸗
ti ↄña nõ valeret:vt nõ ſequit᷑: hõ currit:er⸗

go oĩs bõ currit.¶ Dĩ notãter ⁊ ↄñs eſt ꝓpõ
⁊c.qꝛ ſi ↄñs non eſſet vlis añtis.non opoꝛte⸗
ret ↄñam valere.vt non ſequitur. Tm̃ aĩalẽ

bomo.ergo oẽ aĩal eſt bomo vel ſic homo eſt
aĩal:ergo oĩs albedo eſt coloꝛ.¶ Alie regule
ſolent poni de quibus videbitur in libꝛo pe⸗
ribermenias.

¶Queſtio ꝑ magiſtrũ Thomã bꝛicot addita.

¶ Querit᷑.vtruʒ in bona ↄña ſi añs
eſt ſcitü:creditũ:vel volitũ:opoꝛteat ↄñs eſſe
ſcitũ:creditũ vel volitũ.Et af̃ nõ:qꝛ bñ ſe⸗ꝰ
quitur iſte penitet:ergo peccauit.⁊ tñ nõ ſeqͥ⸗
tur.iſte vult penitere.ergo vult peccaſſe igit᷑
nõ opoꝛtet ꝙ ſi añs bone ↄñe eſt volitum ꝙ
ↄñs ſit volitũ.¶ Cõfirmat᷑:qꝛ iſta oↄña ẽ bona
ſoꝛtes ẽ ſummũ bonũ.ergo deus nõ eſt ſũmũ

bonũ:exponẽdo ſũmũ negatiue ⁊ tñ nõ ſeqͥ t
ſoꝛtes vult eſſe ſimũ bonuzʒ.ergo ſoꝛtes vult
deũ nõ eſſe ſũmũ bonũ.Naʒ ans eſt oſſibile
⁊ tñ ↄñs eſt ĩpoſſibile:cũ nẽo poſſit nolle deũ
ſub rõe ſũmi boni. Eõfirmat᷑ qm̃ bñ ſeqͥtur
iſte pijcit merces in mare ꝓpt ſalutẽ coꝛꝑis
& iſte pijcit merces ĩ mare: ⁊ tamẽ nõ ſeqͥtur
iſte vult ꝓijcere merces in mare ꝓpter ſalu⸗
tem coꝛꝑis:ergo iſte vult pijcere merces in
mare. Dilr bene ſequit᷑. Iſte eſt in luto ꝓ de
cẽ ſcutis.igitur iſte eſt in luto.⁊ tñ nõ ſeqͥtur
vellẽ eſſe in luto ꝓ decẽ ſcutis ergo vellẽ eẽ
in luto.igit᷑ nõ opʒ ꝙ ſi alisuiꝰ bon ↄñe añs
ſit volitũ ꝙ ſit volituʒ. Scðo.ficar̃ bñ ſeqͥtur
de eſt trin? 1 vnꝰ:g de eſt vnꝰ.⁊ tñ nõ opoꝛ⸗
tet ꝙ ſi añs ſit a me creditoqꝙ ẽt ↄñs ſit a me
creditũ. Nã añs põt eſſe ineuidẽs alicui: cui
ↄñs erit euidẽs.ergo nõ opʒ ꝙ ſi añs ſit cre⸗
ditũ ꝙ ↄñs ſit creditũ.¶ Cõtirmat᷑:qꝛ iſeqt
de pot ꝓducẽ ĩfinitũ in actu: ergo deꝰ ppᷣt ali
qd ꝓducere:a tñ nõ oʒꝙ ſiañs ſit optimatuʒ
ꝙ ↄñs ſit optimatũ.igit᷑ nõ ẽ necc̃e ꝙ cuiuſſʒ
ↄne bõe ſi añs ẽ ſcitũ:creditũ:opĩatu:vel vo⸗
litũ:ꝙ ↄñs ſit ſcitũ volitũ vel opinatũ.¶ J n

( .
ſc⸗ te. . e. 5
nen uire gin De conſequentijs Folio celyv
et 6 des –— * £ 2„ „* „ 2R1 * +☛ ⁹ — E 4 =
rn ullthmfi Gi neceſſario ẽ ſuba. ¶ Dr̃ notãter ð mõ loquẽdi aliquos nõ bʒ vitatẽ niſi vbi ↄñs includit᷑ eſ
iſeimſen ſib daſtii⸗ ↄſueto qꝛ eſſet de mõ loquẽdi minus ↄſueto ſentialiter in añte:⁊ ibi etiaʒ oñg eſt volita.?:¶ Opĩo pꝛi
urlitl ne ünn ona nõvaleret: vt nõ ſeqtur bõ alal non eſt: g iõ lʒ ſᷣm eos ſeq̃tur.iſte penitet:ꝙ peccauit qꝛ ma.
vaſa niaitogffir nullꝰ bõ aĩaleſt.¶ Dr notater cuiꝰ pᷣtũ ac.q; tñ oña illa NSvolitde eo qͥ vult añs.iõ nõ
öencben ginlsebe e n, ſipᷣdicatũ nõ eſſet cõius vel eq cõe ↄna nõva opʒ ↄñs illd ?eẽ volitů. ¶ Sʒ alij dicunt illa
eifien hr tb zbi 8 leret. vt nõ ſeqͥtur aĩal nõ eſt bõ.g nullü aĩal rła vłr bʒ vᷣitatẽ ſaltẽ reſpectu volũtatꝭ potẽ
N fin⸗ ſtor nocor eſt bõ. ¶ Dr notater dũmõ tales ꝓpõnes ⁊ac.

tis deuiare a recto:niſi qn añs pciſe ẽ volituz opĩoſcda
ꝓpter nolitionẽ alicuiꝰ:qð cũ anñte diſiũctim
ſeqtur ad ip̃ᷣm ↄñs.vbi gfa.iſte ↄñe nõ valẽt.
iſte vult penitere. vult peccaſſe.iſte vult p
cere merces in mare ꝓpter ſuã ſalutẽ:ergo
vult tẽpeſtatẽ.qm añs illaꝝ duarũ oↄñarũ pci
ſe ẽ volitũ ꝓpter nolitionẽ alicui qð diſiun⸗
cti cũ ipo ante ſeqͥtur ad ↄnñs Seqt eĩ bñ.iſte
peccauit:ꝗ dãnabit᷑ vł pẽitebit:⁊ qm̃ nõvult
danari:iõ vult penitere.Silr bñ ſeqᷣtur tẽpe
ſtas ẽ in narligt pereũdũ ẽ.vł ꝓpijciẽde ſunt
merces in mar?.Et qm̃ iſte vult ꝑire iõ vult
ꝓijcere merces in mari.Et gnaliter dicũt: ſi
ↄna ẽ ſcita ⁊ añs ſit volitũ ſꝑ opʒ ↄñs eſſe vo
litũ.niſi in iſto cãu.. iõ ſi pctõꝛ ſciat iſtã oↄnaʒ
ego ꝑſeuero in pctõ:gꝗ danaboꝛ:ſi vult añs ẽt
Alt conſequensl —
¶ Motãdum ẽ ſcðo añs bone ↄñe
pᷣt eẽ creditũ vł opinatũ:⁊ tñ ↄñs nõ erit cre
ditũ vło anatũ.capiẽdo ꝓpᷣe credi ⁊ opinari
vt diſtingunt᷑ õ ſciri. ita ꝙ illud dicat᷑ ſciri qð
eſt euidẽs.illðvo credi qðẽ certũ ⁊ ineuidẽs
illud aũt opinari qð eſt foꝛmidoloſum.flã ſi⸗
cut argutum eſt in ſcðᷣa rõne añ oppm̃:añs pᷣt
eẽ ĩeuidẽs:⁊ tñ ↄñs erit euidẽs.iõ ſi iſta oↄna
debeat eẽ bona añs ẽ creditũ: igit᷑ ↄñsẽ cre⸗
ditũ neceſſe ẽ iſtã addere ꝑticulã: oñs ẽ nõ
ſcitũ nec euidẽs. Silłr ſi iſta dẽat valere añs
ẽꝓpinatũ:g oñs ẽ opinatũ.oʒ addere iſtã p⸗
põnem.⁊ ↄns non ẽ certũ:⁊ tũc bñ valet ↄna.
ſuppoſitis alijs ↄditionibꝰ:puta ꝙ qͥs ſciatvł
credat cõſequentiã eẽ bona:⁊ aduertat ad ip
ſum conſequens.

¶ Motaduʒ ẽ tertio ꝙ illa rła ſi añs
eſt ſcitũ ↄns ẽ ſcitum: fundat᷑ illa ꝓpõe arꝭ.
q̃ bẽtur in.i.poſte. Maioꝛe ⁊ minoꝛe cognitꝭ
necce ẽ ipᷣaʒ ↄclonẽ cognoſci:q ꝓpõ in aliqͥb⸗
caſibꝰ nõ ẽ xᷣa vt videbit᷑.i.poſteri.Si tñ ob⸗ „ „
ſeruẽtur ↄditiões ille q pꝛo illarla ponũt.de pꝛia ↄclo

quid ſciri
credi ⁊ o⸗
pinari.

qbꝰ videbit᷑ in logica illa rla bʒ vitatẽ. ¶ Pꝛi
ma ↄclo.Si alicniꝰ bõe ↄne añs ẽ volitũ ⁊ nõ
ꝓpr᷑ nolitionẽ alicuiꝰ qdð cũ añte ſeqᷣtur diſũ⸗
ctaad ↄñs ↄñs etia ẽ volitũ.pʒ qꝛ nõ inueni ſcða ↄcło

oppm:af̃ ꝑ cõe dict oĩm dicentiũ ꝙ in bona tur ĩſtãtia. ¶ Scda ↄclo. Si oliq̃ oↄnaẽ bona „
ↄna ſi ans eſt ſcitũ:creditũ vel opinatum opʒ ⁊ cognita eẽ bona:tũc ſi ans ẽ creditũ vłopi⸗ tertia ⸗.

oñs eſſe tale.

¶ Motãdũ eſt pꝛĩo circa iſtam regu
la.ſi ans eſt volitũ ↄñs eſt volitum ipᷣa vᷣm
„

natu: ↄñs vᷣo nõ ẽ cognitũ maioꝛi aſſenſu ipʒʒ
ẽ creditũ vłopinatu: ptʒ ẽt ex dictꝭ.¶ Tertia
ↄcluſio. Si alicuiꝰ bone ↄhe añs ẽ ſcitů ↄñs
etiã eſt ſcitum:patet ex dictis. 14

Tractatu
trũ illa rla ſit gus zſteiceret⸗
ana ſeqt als e e a Crac vtrobiq; addito Pare 6 Cindt Sf.ron elkers: ipam ꝓ Gniain ionn
oñs, ſol generat: gi . ꝙ nõ: qꝛ bñ ſeqͥtur reſpectu teri rſolubi põit᷑ teriꝰ iferio hahe erio nuneſa
enerat: gſat ſe vl aliũ.⁊ tñn vectu teri fſolubił. Alij ſüt terĩ offici . gunntten v duptrerp
ſol gñat mure: gñat ſe murẽ on ſeqtur q bñt aliqð offm̃ ci ij ſüt teri officiales lnn gut p ⸗ tofital
1 ureige E Wl aliũ murẽ: i ſſibi circa ꝓpõeʒ:ſfic ſũt ſſibi Gnere N 0 1ꝛplitat,
S illarla ↄnaꝝ nõ vʒ. ¶ Ad dubiũ ð uré: ĩpoſſibile ac. Iñ iter ꝓpões et poſſibile e eis. 10 e
m 10 3. ðꝛ ꝙ nõ vz mo vidẽdũ ẽ er ꝓpões erponibiles pᷣ⸗ utlenris ngluͦt in ſe
illa rła ſiue additũ ſit ſincatbe ſin no s vidẽdũ ẽ de ꝓpõnibꝰexcluſñui les d⸗ Ne jz glielatie⸗ .
edty tergo generat ſe v aliũ: ⁊ vt tm̃ hõ curri ponibil rõe ſigni excluſui nnib ler nẽte dʒ
nõ tñ ſeqͥtur deus gnñat deũ: de? ⁊ vt tm̃ hõ currit. Signa excluſ xcluſiui qͥd pꝛopõ 1. icinſtd etpo .
deu vel ali dei. ar en ade gene eze ſe tm̃ ſolꝰ: vnic':todtarst T ſtlia. Ett ſunt hec. ſ. excluſiua ſin⸗ Et iſto z ian
mã ðꝛ ꝙ in pꝛĩa öresacias Ee⸗ pꝛi cluſiua: q; ꝑ tales Bornevows geſen ex ⁊tq̃ᷓ figna i ale nnithoſtto cnſuc
nolitionẽ alicuiꝰ ac.¶ Ad pᷣmã 3 pᷣciſe ꝓpt᷑ ꝓpõnis remoueria quolʒ a notat᷑ p̃dicatuʒ eiuſdem. ne oſe⸗ les eoq ibipot e⸗
ðꝛ vtrach ↄna bona e:1 ne a ↄfirmationeʒ Et illa ſigna ĩter ſe differ q remouet ſubm mm Mohae cipoſſibilis
S: vtrach ona bona é negat᷑ coñs ſcde alis ſe diffeft. na ly vnic dft ſun ift ek f tih⸗
oↄñe ſit ĩpoſſibile.Nec vepeg ſe 5 lus penes h. ꝙ ĩpoꝛtat alietatẽ ab lun dig ufnit:: nullibo
ſit odire deũ ſub rõe ſũmi borhſialpte poſ tẽ ſiue ercludat rone alietati te vl pluralita⸗ Eeboſe t dd eſſe et
o d eſene ſav be onno ded nd aterrro ſnr ciniar ſei writ apnſ⸗ Ciamit Belpr en
nar 2117 licibile.ſ.c ipe ſoꝛ. nõ ſit ſũ nõ eẽt in ſcholi eiuſdẽ ſpẽi. vt ſi vn ſol⸗ꝰ iceſt vem ſenſns er en⸗
mü bonu. ¶Ad ſcdam ↄfirmatiõez dꝛ qp ãl ũ nõ eẽt in ſcholis ⁊ pla alia aĩalia.ſᷣ eẽ ol⸗ henuͤce ſ 5 her
ↄñe ſunt bõe: ꝙ ſicut añs ẽ xoli 282 abe da.vnicꝰ hõ eſt in ſcholis.⁊ tñ ia. eet ocedẽ mmirtnoͤplmes oiesch
Ix ofj 2. tu: Les 8.tñ iſt . .
1; oↄñs ſit volitũ volitiõe pe Bor D ereeln bõ eſt ſelebolio:tpriolis Doff- aẽoi eſt anoen
tione abſoluta. ¶ Ad ſcdaz rõnẽ cuͦ ua füa, Sclendü eſt Polno ſchencuſui nne n ein
tiõe ptz ad Dach er sich notabili· Patenaſen tertio: ꝙ dictiones ex⸗ —
Irca ſcð Abili. Cluſiue qñ ponũt᷑ in ppõne: O1 2 iſnüerclufuu. vñ ois ppod⸗
NAldeſt de ndib enu; Paticatir copulatte rendut, r cadut ſupꝛ ibz O ſigne inſe
ARpro ꝙœ ppõ rponibite, us Sʒ qñ cadut ſupea iubintie en ercluſitoe ercluſiua mmuftnegati dzetpoͦ cop
quid ppö Aobſcurũ ſe nibilẽ ꝓpõ excluſo ſubo: vt h:tm̃ bõ uic faciut ꝓpõnẽ ð faciũt p⸗ g ign trini affirnnatina. S
uid/ppõ . enſuʒ bñs rõne ali⸗ lũ cadi vt b:tm̃ hõ eſt aĩal.qñũ ly tm̃ po ecale 2
vonihzit. N Rcuius ſigni i rõne ali⸗ lũ cadit ſupꝛa illũ terĩm bõ tũ qñ lytm ſo⸗ Põnes ex jfgnitlufui nega
ponibik. Ppze ſigni in ea ꝑqyti: vt tm̃ põnis eſt:i terĩm bõ tũc ſenſus illiꝰ p⸗ cluſin A ſhüͤctelufi negat dz erpo⸗
bõ ẽ aĩal.⁊ talł ꝓpõ ſolet põnis eſt: illð qð ẽ bõ:⁊ nõ eſt nõ 2S illi? p⸗ cluſiuas cmffniui if pponi etcluin
q̃d ppo ri expoſita. Sʒ ꝓpõ notioꝛ expli voca qñq; vᷣo dictio excluñ tn boeſt aial. n non. imllponttu negat
Eeee ſenſũ alteriꝰ ꝓponis: ðꝛ rponte.dUße pᷣſſe ⁊ tuc facit ꝓpoõnẽ de Lremd HH vtu 2 negaenenehorme
rpone⸗« nere ꝓpõnẽ eſe vðꝛ exponẽs.¶ Sñ expo tm̃ aĩal.Et ſer uſo p̃dicato. vt bõ ẽ nqb negatio immee
re licui? nani ſenſum ꝓpõnis obſcure rõe a⸗ eſt nõ aĩ enſus tał ꝓpõnis ẽ:bõ ẽ aĩal ⁊ nõ puli ttiñ aial no bo alie
licuij igni ꝑ ꝓpõnẽ notioꝛẽ ſecũ foꝛmalr cõ eſt nõ aĩal. Sʒ qñ illa dictio tm̃:rſ aial 195 aunchels nged
uertibilẽ ꝛmalr cõ dit᷑ pᷣdi lla dictio tm̃: fibi ſili ioſpont toti öni. vt nõ
lerribilec ers iue declarere: illa ppõ er õä talis Kieeſdalian ka nt trd
aefn aligwe iſtn ld idẽ ſen dat rõne alietatis:tũ albꝰ.ſi ly tm̃ excl hont imediate añ copula:
ſus cu alia: ppõ.ſ.ſoꝛtes currit.⁊ nulla ⁊ nõ alietatis:tũc ſenſus ẽ.ſ. erd hoaiſte Zchci copularwen
res qᷓ nõ ẽ ſoꝛtes chrrit. exponit iſt .2? nulla ⁊ nõ eſt nõ albꝰ.⁊ ſic eſt ẽ. ſoꝛtes ẽ albꝰ iaiſte Zcicüt excluſiuis den
tes currit. qꝛ ipſa maglsele nit iſtam. tm̃ ſ ſit albꝰ. Sed ſi excluda vera.poſito ꝙ ſoꝛtes 5 ¶Pꝛo expone excluſ
alteriꝰ qᷓ alia. ſ. tm̃ ſe re explicat ſenſuʒ falſa.⁊ ſenſus ei eſt: trõne alteritatis tũc ẽ mliq' nulla poi u u.
¶ Sciendũ cdo triplices ſolent Ggr leis drege anche aue Kr
qs ſit ter poni terĩ rõe qrũ ꝓpões reddũt᷑ expõibi Alicqñ tales vctiões cadunt pci NATIN gatio exponibilis gia ali
minꝰ reſo vtreſolubiles: vel aliquẽ ſenſu expõibiles copulã ⁊ ſic ↄſtituũt ꝓpõnẽ unt Peiſe ſnpg vnã copulatiuz alicn
min? relio z pfent laliquẽ ſenſuz bñtes: quem la: vt bõ tm̃ eſt aĩ ꝓpõnẽ de excluſa , Aatlugaffirmatinz
lubilis er 20 bfr̃ent ſine tali dictiõe.nã qͥdã quem la: vt bõ tm̃ eſt aĩal. ⁊ ſenſus illi ropu. ſoꝛpaces ercl e
manihiß a ſolubiles: qͥdã offici .na qdà ſunt teri re aĩal et bõn nſus illius ꝓppõnis erclußue afftm
Rul goñ len jl alielese⸗ is rtonibile. mun brdorndtyens õ Aag uidedr “ ſ
põ in q̃ ponit᷑ pᷣt ꝓbari ꝑ terĩm ĩferioꝛẽ ꝓpa⸗ ctionẽ: tunc tale ſignũ ſolet excl duna⸗ gat dicatij inſcdg pt
pponẽ in ponit terb ileri iĩferioꝛẽ: fiue liã actipnẽ a ſubo qᷓ; ẽ actio ĩ cludere oẽma lecete.l. ipale de ſud
boͤ currit. ſit pbat᷑. iohes c. ioꝛ.· vt illa ꝓpõ vt ſoꝛtes tm̃ currit. ſe ĩpoꝛtata ꝑ verbũ teioöne eg 10 eſt
ter⸗ pbat᷑.iohes cur. ꝗ̊ bõ cur.¶ Sʒ nibilali rrit. ſenſus eſt ſoꝛtes currit et Eerioppomt H coplerij ſus
teriꝰ exponibiłẽ teriꝰ: rõne cuiꝰ ꝓpõ ĩ q̃ 3 Nbilaliud facit q; e curri es euriit et ſtdeh copletũ qo n⸗
teri exponibil eter! i ꝓpõ ĩ qᷓ po⸗ ſu dal y currit. Quis aut rdeb yoeſt: gön
¶Unñ p h drt tere exponi exrĩ. tm̃ ſol:pt e4 Sciendũ 4J . mmontfſotes ſtens ⸗
tibi o eſj vnõ . il: dz ↄuer tm̃ ſic ſolitari?.a ſi uatice: ⁊ ſic ſol un de ſudo cöi czj Eſoꝛ
dag igowoelti erponit. Oz ꝓpõ ci eſontarur alris curretibeb ce⸗ e, in do cdicibertetone
is nõ dz ſe Puertiblr bre cij ꝓpõe ꝑ ri mil⸗ ſoꝛ.currit.ſi in loco ĩ quo ſoꝛ V önd ⸗ NPoit ſic.aial
E rit null? aliꝰ 0 1 quo ſotes cur fe gial eſt ha p il
rit nullxaliꝰ bõ currat. lʒ alibi mlti alij curr⸗ nieaileib⸗Eteite
glij currat alde alal dede⸗
dlale b

O

ütin wönen ng .
”
eaant pegertſufus Altiu
ſunſubntne hriit poe) Kit/,
An ban döetain g vtßſſ, hMrret
iein öticſelisll, g, Aufusr
cedaoek di doetaſal Aran
mnoeninim ain ſbliſnn zi
pode deetelmͦtieno ſthoͤ
G ludienonñir fbiffna⸗
exriut i lali diatſoli
aletaristaligf ronealteritn⸗
ſoese th ald lg tmereln
mstitſenſuse ſdutgi i
aſck den oftoſanes
erdsdatröneaneriast.
3c cionesialuteſgi
Ainz ntsi all ifi⸗
uis cbesclnntzeſeſin
„ii vedectaluig op/
An iiſis pponse
cn e an
Gncednul aifgli cnii
oimporanti i,
n . etclcere di
ein ſ ennh eti

tpogla
alietatꝭ
gfa plita
tis quõ fi

eri debet

dinifio/
pofitõnũ
erclufina
rũ gfa ali
etatis et
poͤibiliũ.

de edpo⸗
ſitioneex
cluſiuarũ
pꝛimi oꝛ⸗
dinis.

De Diction

¶ Scdomõ capit᷑ ſtricte ⁊ excluſine.⁊ illomõ
dz capi in ꝓpoſito. Uñ dictões excluſiue qñ
addunt᷑ terio numerali ⁊ cadũt ſupꝛa totã ꝓ⸗
põnẽ reddũt ꝓpõeʒ dupłr exponibilẽ. Anoꝰ
gr̃a alietatis.Alioꝰ gfa płitatꝭ.Qñ aũt expo
nuntur gfa alietatis:tũc in ſcdᷣa exponẽte dʒ
poni h̊ cõplexũ ꝙ nõ eſt. Et qñ exponũt gfa
płitatꝭ:tũc in ſcdᷣa exponẽte dʒ põi h̊ cõplexũ
⁊ nõ pla qᷓ.¶ Ex iſto pʒ ꝙ iſta ẽ multiplex tm̃
decẽ boĩes currũt:poſito caſu ꝙ decẽ boĩes
currãat ⁊ nõ ples eo ꝙ ibipõt eẽ excluſio gfa
alietatꝭ:⁊ ſic eſt flã ⁊ ipoſſibilis.cũ ſenſus eiꝰ
eſt decẽ boĩes currũt:⁊ nulli hoĩes qͥ nõ ſunt
decẽ currũt. el põt ibi eſſe excluſio gr̃a płi
tatꝭ:⁊ tũc eſt vᷣa:qꝛ ſenſus eiꝰ eſt.deceʒ boĩes
currũt ⁊ nõ plures hoĩes qᷓ; decem currunt ·
¶ Sciẽdũ eſt qͥnto: exponẽdo ꝓ⸗
põeʒ excluſiuã qttuoꝛ ſunt ↄſiderãda.ſ.ſubm
pncipale pᷣdicatũ pᷣncipale:copula pᷣncipalis

⁊ ſignũ excluſiuũ.vñ oĩs ꝓpõ excluſiua in q̃

ſignũ excluſiuũ ñ negat᷑:ñ curãdo an ſit affir
matiua vł negatia dzʒ expõi copłatĩe bᷣ̊ eſt ꝑ p
põeʒ coplatiuã affirmatiuã. Sʒ oĩs ꝓpõ ĩ q̃
ngnu excluſiuũ negat᷑ dʒ expõi ꝑ diſũctiuaʒ
affir̃atiuã. ñ ꝓponũ etcluſuaꝝ q̃dã ſunt in
nulla ponitur negatio.vt tm̃ aĩal eſt hõ.
lie ſũt in qbꝰ negatio immediate ponit᷑ añ
copulã vt tm̃ aial nõ ẽ hõ.alie ſũt ĩ qͥbꝰ nega⸗

ibus excluſiuis

cxlvi.

ponerent᷑ ppões de p̃terito ⁊ de futuro⁊ de
alijs copul.Ex iſta rła pʒ:ꝙ ois illa excluſiua
affir̃atiua expõibił gra alietat eſt ſt a:cui pᷣ⸗
dicatũ bneig⸗ le pᷣt xᷣg affirmari de aliq terio
de qͥ pᷣncipcle ſubʒ vẽ negat vt iſta eſt flã. tm̃
domꝰẽ alba:qꝛ de aliq ẽ veꝝ dicere ꝙ ẽ albũ
de q eſt veꝝ dicere ꝙ nõ ẽ domꝰ.⁊ ſic ſcdᷣa ꝑs

copulatiue quã tal ꝓpõ expõit᷑ eſt flã.ſ.nul

lũ ens qð no eſt dom eſt albũ. ¶ Sitr iſta eſt
fla.tm̃ ignis calefacit.tm̃ decẽ ſũt pᷣdicamẽta
tm̃ qnq; ſũt pᷣdicabilia.⁊ ſic de alijs exponen
do illas gfa alietatꝭ. Añ expõ ꝓpõnũ q expo

nũt᷑ ̃ᷣm ita pᷣmã rlaz põt ſigniticariꝑ iſtã di

ctionẽ miles. Per pᷣmã em̃ vocalẽ pᷣme ſylla⸗

be denotat᷑ qlitas ⁊ qtitas pᷣme ꝑt copulati
ue.dũmõ excluſiua nõ ſit de ſubo diſtributo:
qꝛ iſta lr̃a i denotat ꝑticularẽ affirmatiuã cõ⸗

pꝛebẽdẽdo ſulaꝑticulari indefinitã affirina⸗

tiuã ⁊ ſingularẽ affirmatiuã ⁊ ꝑ ſcðaʒ vocalẽ
q̃ ponit᷑ in ſcðᷣa ſylła.ſ.iſta vocalis e. denotat᷑
qlitas ⁊ qᷓtitas ſcðe ꝑtꝭ copulatiue.i.q dʒ eẽ
vlis negatiua.Sʒ ſi excluſua eẽt de ſubo di⸗
ſtributo.tũc ꝓpõ expones eã dʒ ſignificari
iſtã dictõeʒ male.Et ꝑ pᷣmã vocalẽ illiꝰ dicti
onis denotat᷑ꝙ pꝛĩa ꝑs copulatiue exponẽtꝭ
dz eẽ vli affirmatiua in q̃ pᷣdicatũ pᷣncipale
affirmat᷑ ð ſubo pᷣncipali dicte excluſue. Sʒ
ꝑ ſcdᷣaʒ vocalẽ denotat᷑ ꝙ ſcðᷣa ꝑs copulatiue

tio pᷣponit᷑ toti ꝓpõni.vt nõ tm̃ aĩaẽ bõ. Et dʒ eſſe vłis negatiua ſᷣm ꝙ in rla dictum eſt.

iſte ↄdicũt excluſuis de pᷣmoꝰ. Alie ſũt ĩ qbꝰ
vna negatio pᷣponit᷑ toti ꝓpõni a alia negatõ
pomit᷑ imediate añ copulã:vt nõ tm̃ aĩal nõ ẽ
bõ. iſte Zdicũt excluſiuis de ſcðo modo.

¶ Pꝛo expõne ꝓpõnũ excluſiuaꝝ ĩ
qbꝰnegatio ĩmediate pꝛepõit᷑ copłe ponitur
talis rla. Oĩs ꝓpõ excluſiua negatia exponi
bib gfa alietat in q̃ negatio ĩmediate pᷣpõit᷑

¶ Pꝛo expõne excluſiuaꝝ gr̃a alie⸗ copłe:expõit ꝑ vna copulatiuã affirãtiuã in
tatꝭ ĩ qbꝰ nulla põit᷑ negatõ ſit talis rła.Oĩs uiꝰ pᷣma ꝑte pᷣdicatũ Zipal negat de ſub

De expo
ſitioneex
cluſiuarũ
ſecundi
oꝛdinis

ꝓpõ excluſiua affir̃atina in q̊ nulla ponit᷑ ne ĩecto pᷣncipali ꝓpõis excluſiue mediãte ſiti

gatio exponibilis gfa alietatꝭ dʒ exponi per
vnã copulatiuã affirmatiuã in cu pma ꝑte:
q̃ ꝛ pᷣiacẽs excluſiue affſimat᷑ pᷣdicatũ pᷣnci⸗ nopoit Be i
pale excluſiue de pᷣncipali ſubo excluſiue me vᷣ̃m exigẽtiã cui tranſcẽdẽti pꝛeponit fignũ
diãte ſili copula:⁊ in ſcd . aial 5: expõit ſic:
gat᷑ pᷣdicatũ pᷣncipale de tibᷣo ↄpoſito ex trãſ bomo.⁊ oĩs res que nõ eſt aĩal ẽ hbõ.Exẽplũ

de terĩo traſcdẽte ſũpto cum ſubo pꝛincipa

copta:a in ſcða ꝑte affirãt᷑ pᷣdicatũ pᷣncipale
li cui ſuspõit᷑ ̊ cõplerũ qð nõ eſt vł nõ fuit

te copulatiue ne⸗ vlłe:vt tm̃ aĩal nõ eſt bõ: expõit᷑ ſic:aĩal nõ ẽ

cẽdeẽte.ſ.ens: ⁊ terio qͥ eſt ſum exclunue cui de ſubiecto ſingulari:vt tm̃ ſoꝛtes nõ eſt aſ⸗
terĩo pᷣponit᷑ ͥ cõplexũ qð nõ eſt:ſi excluſiua nus exponit᷑ ſic.ſoꝛtes nõ eſt afſinꝰ⁊ oĩs res q

Pꝛactica

ſit de H̊ xbo eſt:vł jm erigẽtiã alteriꝰcopule non eſt ſoꝛtes eſt afinꝰ.¶ Erẽplũ de ſubiecto
Erẽplũ de excluſiua cuiꝰ ſubʒ eſt teriꝰ fingu⸗ diſtributo vt tantũ omnis bomo non eſt ani
laris vt tm̃ ſoꝛtes eſt ens.exponit᷑ ſic. ſoꝛtes mal:exponitur ſic.oĩs bomo nõ eſt aĩal:⁊ oẽ

cẽ ens:⁊nullũ ens qð nõ ẽ ſoꝛtes eſt ens.Exẽ⸗ ens qð nõ eſt oĩs hõ ẽ aĩal.Et põt expõ taliũ

tỹ aial ẽ hõ.expõit᷑ fic.aĩal ẽ bõ.⁊ nullũ ens

põnũ dũmõ non ſint de ſubiecto diſtribu⸗
ſſignificari per illã dictignẽ oꝛa Per pꝛi
qð nõ ẽ aĩal eſt bõ.Erẽplũ de ſubo diſtributo mã em̃ vocalẽ illius dictiomfis ðnotat᷑ ꝙ pꝛi⸗
vt tm̃ oẽ oẽ aĩal eſt bõ.erpõit᷑ ſic oẽ.aiałẽ bõ ma pars iſtiꝰ copule exponentis debet eſſe
nmullũ ens qð nõẽ oẽ aĩalẽ bõ.Et ſilſinꝰ ex⸗ particularis negatiua:

plũ de ſubo cõi cõiter tẽto.non diſtributo:vt

tij
3

compꝛebendendo

3 ſk⸗
Tractatus. ginelene ie⸗
ſub pticulari neg atiua indefinitãa ſingularẽ alia immedi añ lebegti · t ſn es ena⸗
ti 1 4 ate ponit᷑ añ copulaʒ. z4 egatt s. vna⸗
negatiuas.Et ꝑ ſcdᷣaz vocalẽ denotat᷑ ꝙ ſcðᷣa vnã diſiũctiuã affifatiuã z r 9 gi, wenegnid⸗ copula
ꝑs copulatiue dʒ eſſe vlis affirmatiua. Et ſic Sdicẽtibꝰꝑtibꝰ copulatiue:pꝑ quã e 6 Pr yhe la imedial⸗ 6,0K
pʒ ꝙ ſi talis ꝓpõ excluſiua ſit de ſubo cõi nõ erxcluſiua negatiua in qua pontkvta e ppo nie ti frnun⸗ f cade
raeber rtoni tont WKgzicauus immediate ante copulã.q Exemplũ vr s ig in⸗ negatio non ĩ ai⸗
ma ps ẽ ſubcotraria pᷣme ꝑti.⁊ ſc Sꝛia aĩal nõ ẽ hõ: . 07 ula:vt On.
pme ꝑti.⁊ ſcda ꝑs Iia aĩial nõ ẽ bõ:exponit᷑ ſic.oẽ aĩal eſt bo.vel ali icohu e

ſcdðe ꝑti copulatiue.ꝰ quã exponit᷑ excluſiua qua res qͥ nõ ẽ aĩal eſt bõ Exeplũ .
affirmatina in q̃ nulla ponit᷑ negatio. Sed ſi ſingnlari vt nõ tm̃ rtes Bogecl 5 tece

eẽt de ſubiecto ſingulari:tũc pꝛi? ꝑs copula⸗ ſic ſor.eſt bõ vel ali 5 3 bz .
tiue ꝑ quã exponit᷑ talis excluſiua negatiua ¶ Erẽplũ de ſacheridevturgtpen 3 a S. zͤkye foe
Zadicit pꝛime parti copulatiue per quam ex⸗ vt nõ tm̃ oẽ aĩal non eſt bõ exponit ,mnic alr ffiratur de!
ponit᷑ excluſiua affir̃atiua in q̃ nulla põit᷑ ne aĩal eſt hõ vel aliqð ens qð nöen oẽ ſat i ſcrübncip⸗ 4 za pte pnc
gatio. Di vo excluſiua ſit de ſubo diſtributo: bõ.¶ Uñ expoſitio taliũ ppõnũ qͥ füt⸗ 1 n ſeclufue. ſpo catü
tũc expõ eiꝰ dʒ ſignificariꝑ iſtã dictionẽ dea cõi nõ ſumpto cũ ſigno vli ſctur ng: . gpria fenouebi le ercluß
⁊ pᷣmã vocalẽ denotat᷑ ꝙ pꝛĩa ꝑs copulatĩe onẽ ſacros.Sʒ ſi ſint de ſudat ſin ui . d⸗ ſponit ſubz hncip⸗ lü vt tñ
eẽ negatiua:⁊ ſcda M affirmatiua. ⁊ ſudᷣo cõi ſũpto cũ ſigno vlłi:tũc H dſt Apptes effi ſüt
ccopulatiua erponẽs ta itui gnificari p iſtã dictionẽ cbꝛi neplur .
p a exponẽs talẽ ꝓpõnẽ dʒ ↄſtitui gnificari ꝑ iſtã dictionẽ cbꝛiſtos. Ex dictꝭ pʒ ſecnn H 13 dictione

ex ꝓpõnibꝰ Zꝛijs ꝓpõnibꝰ ex ꝗbꝰ ↄſtituit᷑ co ꝙ ꝓpões q̃ erponunt᷑ ſm iſtãꝗ 5 Zdicũ
pulatiua affirmatiua ee Krrinnnt affir ꝓpõnibꝰ que Ervonnnin nchreged Sdien

De erpo⸗ oexpõe pponu
ſitione Vnanegatio poitur an
poſitõnũ nueceluſui cades ponif.
de erclu⸗ afunegznia erponmbik⸗

matiuã in qua nulla ponit᷑ negatio. Et iſto qreret aliquis quõ debẽt exponi ppõ
pʒ ꝙ tales ꝓpões excluſiue.iſ.tm̃oẽ aĩalẽ bõ excluſo ſubo ⁊ de excluſo Farcatoeꝛni. de er
⁊ tm̃ oẽ aĩal nõ eſtbõ:habẽt naturã cõtrariã. cluſa copula.¶ Dr ꝙ; ꝓpõnes de excluſo 1u
¶ Pꝛo expoſitione ꝓpoſitionũ ex⸗,edñt exponi ꝑ vnã cathegoꝛicã ĩ qua poſt ſub

De etpo⸗ uninani Si P jectũ 5 cöplerfj
De expo⸗ in qbe negatio pponit᷑ ſigno excluſi iectũ dʒ pomi h̊ cõplerũ.i.nullũ ens qð nõ eſt ſo ertrẽõo etnio no cadit ſup ſignu e
igncen uo:ponit᷑ talis rła. Oĩs ꝓpõ ercluſiua nega⸗ ⁊ poſt illð cõplerũ dʒ poni teri ſPnoglaept velde ex r de air 1
tertih oꝛ, kiua erponibilis gfa alietatis in qu negatio ſubo. Eréplũ: vt tm̃ alal bo ſi eſt de excluſo luſa co⸗ lni 4 ale negat ð ſun
rnig pᷣponit᷑ ſigno excluñuo dʒ exponi diſiuncti ſubo dʒ ſic exponi:aĩal: nullũ ens qdð nõ eſt pula figot hner
uã affirmatiuã cõpoſitã ex ꝑtibꝰ ↄdicẽtibus aial eſt bõ ¶ Silr dicẽdũ eſt de excluſo pᷣdica tärerten —
allis ꝓpõnibus ex qbus cõponit᷑ copulatiua to.vt aĩa eſt tm̃ hõ.exponit᷑ ſic.aĩal eſt bõ.et lkamäboninn —
affirmatina p quà exponit᷑ excluſua affirma nulluʒ ens quod nõ eſt alal eſt bõ. ¶ Sʒ ppõ iaeukke pyfae
tiua de eiuſdẽ terĩs:in q nulla ponit᷑ negatõ de excluſa copula dʒ expõi ꝑ vnã copolgiena ſfak rtuͦ eervon⸗
vt / nõ tm̃ aĩal eſt bõ:exponit fic:nullũ aĩal eſt in cuiꝰ ᷣma parte pᷣdicatũ ðꝛ de ſubiecto:⁊ in rc unn.
bõ vel aliqua res qͥ nõ eſt aĩal eſt bõ. Erẽplũ ſcõa terin infinit ↄtradictoꝛie oppoſit; pdi ¶ ho etpoe pponũ e
de ſubo ſingulari: vt nõ tm̃ ſoꝛtes eſt aĩal:er⸗ cato ve negat᷑ de ſubo ſumpto cum walarho fiariuani quib' ponut duen
ponit᷑ ſic. ſoꝛtes nõ ẽ aĩal:vel aliqua res qͥ nõ idẽtitatis. vtaĩal tm̃ eſt hõ:exponit᷑ fic:aĩal ẽ mcadit ſupꝛa fignü ercluſn
eſt ſoꝛtes eſt aiĩal. ¶ Exẽpluz de ſubo ſumpto bõ. ⁊ idẽ alal nõ eſt bõ. Et ad cognoſcẽdũ vi⸗ Dis ppo ercluſina afftf atin
cũ ſigno vłi:vt non tm̃ oĩẽ aĩal eſt bõ exponit᷑ tatẽ ⁊ falſitatẽ taliũ ꝓpõnũ que non ſuut ex⸗ Nttal in ponüt due nege
fic. aliqðᷣ aĩal nõ eſt hõ:fiue nõẽ aĩal eſt hõ cluſiue:ſed de excluſo ſubo:pᷣdicato: litſupra ſignü ercluf
qðᷣ aĩal nõ eſt hõ:f̃⸗ 6 iue:ſe cluſo ſubo: p̃ᷣdicato:vel copu git ſupꝛa ſignü ercluſin dz
vel aliq̃ res qͥ nõ eſt oẽ alal eſt hõ. ¶ Et expo⸗ la vidẽdũ ett ad pᷣia tẽ talis ppõnis:⁊ ſi pꝛe qui⸗ lüctiuã affifatiua opoſitz
ſitio iſtaꝝ ꝓpõnũ qͥ ſunt de ſubo cõi Siter tẽ iacẽs eſt va:talis ꝓpõ eſt xa.⁊ ſi pꝛeiacẽs eſt chhe⸗ ptb'copulatiuep uu E
to nõ ſumpto cũ ſigno vli:ſignificat᷑ ꝑ iſtã di⸗ falſa talis ꝓpõ eſt falſa.¶ Eñ illa ppõ ðꝛ pꝛe iacens ex gni in ne —
ctionẽ dei. Sʒ expoſitio ꝓpoſitionũ eccluſi⸗ iacens que manet ſamoto ſigno excluſiuo vt cluſuo clufiuu E⸗ epl vnronöcdi
uaꝝ q ſunt de ſubᷣo fingulari:vel de ſubo cõi in iſta ꝓpõne.tm̃ aial eſt hõ.ſi remoueat᷑ illð dini ſcvni ſtnel Fethvn
ſumpto cũ ſignovli:ſñgnificat ꝑ iſtã dictionẽ ſignũ tm̃:i llð qð remanet eſt pᷣiacẽs.ſ.aĩal eſt Diaiſto. Pe nnnd⸗
domi. G Unñ ꝓpõesqͥ iſto modo exponunt᷑ ſe bõ.⁊ ſᷣm veritatẽ vel falſitatẽ illiꝰ iudicãdũ ẽ Ronn E ei 40 er poe ppoͤnũe
De etho⸗ bñt dietoꝛie in oꝛdine ad ꝓpõnes que expo devitatẽ vel falñtate ꝓpõnis de excluſo ſub af⸗ Auor, br glb⸗ fignu ercluſiui
SS nuntur m pꝛimam reguaam. iecto:de excluſo pᷣqicato:vel de ercluſa copu⸗ Brak in gi⸗ 18 ppo ercluſina ne
cingnardl ¶ Pꝛo expoſitione ppoſitionũ ex⸗ la: nõ de ꝓpõnib excluſiuis ¶ Pꝛeterea ſic poniblliß inin ent inqnegatio cadit
esartios cluſuaꝝ in qbꝰ ponũt᷑ due negatões:vna im ꝓpones excluſiue qᷓ erponunt᷑ gra alietattis Witns erponipyna difiũc
diue. mediateañ ignũ ercluſiui. et alia immedis ſunt in quadruplici dra.ſi etiã ppões exclu⸗ iern erhrib zalcetid⸗
te af copula:pont talis rła. ¶ Oĩs ꝓpoſitio ſiue expõibiles gfa płalitatꝭ ſũt in quadrupli l⸗ Erpomketcluſina f 0
excluſiua affir̃atiua exponibilis gĩa alietatꝭ &l dra. Nãꝗ quedã ſunt in qbꝰnulla ponit᷑ ne 1 ſebio Ere nt r r
in qua vna negatio pᷣponit᷑ ſigno excluſiuo:⁊ Satio.v tm̃ vnũ eſt. ¶ Et quedã ſunt in qᷣbus Eruni e pla Enrni
Rercluſo ſudieet,
dticnd pte 4 dicctoti ſud
dzpoſtpon

„

azſchannegli,
drde nahon imd Nnne
endefff detk ine⸗
0. Pönesdeernoſd i
Amardegaeriin os i Reetc⸗
Abcchkeriſimliensg ef derin

eri onini ronimii er

Entiäebifetdeenciſ 40n
Lhom aitbe uliiens gnoet 01
Sk Mttiet eertlioztia
tmm buerponit ſc auleſtoͤet
m noeh ain etb /vyy
b dzcicpuiniui
metcairdeſbiectortin
nit' radicorieoppoft H
deſudofungtd dun knin
tiek dorerhoritfail
zck do. Krad cognoſini ͦ
Etilü ppöni gne onſinet⸗
ecrcnoſuderzciende hn
zagfte tiss holterſine giinu⸗
is woͤet ſatſneiridef inenis
e a il gine iin

zemaeteluſiuo
eGGGedellfſe
ume N öfrenotefid Duiſoy
man⸗ öirisſäilet ſinyen

atne po ul Nov ſenier
AE. ,ercluſscC N
au⸗ ovel elc * nmil
2 165 gſetets
Hwwonunt 9,
te finn ſn ehe
92 tin Npulu. es
weli iun nc inh

mick EiN

Pꝛimus
oꝛdo.

Secũd⸗
oꝛdo.

Terti oꝛ
do

Exponibilibꝰ excluſiuis Folio cclvij

vna negatio ĩmediate ponit᷑ añ copulã: ⁊ ta ſubi:vt tm̃vnũ ẽ. ſi ſit de erclulo ſubo expõi
les ſt negatĩe.vt tm̃ynũ ñ ẽ.q Quedã ſũt ĩ qͥ ſic.Illð qð ẽ vnũ ⁊ nõ pla qᷓᷓ vnũ ẽ. Et di
by ponũt᷑ due negatões.vna añ ſignũ excluſi cẽqũ ẽ de ercluſo pᷣdicato ⁊ de ercluſa copla.
uũ:ꝛ alia imediatæ an copulaartales ſũt affir ¶ ¶Pꝛet ſtas rłas iã dictas ſolẽta⸗
matie. vt ñ tm̃vnũ nõ ẽ. Et qͥdã ſũt in qbus lie qttuoꝛ e poni ð excluſiuis:q̃ꝝ pꝛĩa talẽ.
ſolu vna negatio ponit᷑ cadẽs ſupꝛa ſignũ ex Ab excluſina ad eiexponẽtes tal ↄiũctas q̃
cluſiuũ ⁊ copulã:vt nõ tm̃ aĩal eſt bomo. lit ↄſtituũt totalẽ exponẽtẽ:⁊ ecõuerſo ẽ bõa
¶ Pꝛo ꝓpõe expõnũ de pꝛĩo mõ ſit ↄña. Erẽplũ: vt tm̃ aial ẽ bõ: aĩalé boͤa nul
tal rla. Ois ꝓpõ ercluſiua affifatia in q̃ nłla la res qͥ nõ ẽ aĩal ẽ bõ. Sit ecõuerſo bñ ſeqᷣt
põit᷑ negatio: etponibił gfa płitati: dz expõi ſaial bõ.ꝛ nulla res qͥ nõ eſt aial ẽ bõ. Erm̃
ꝑ vnã copulatiuã affifatiuã:ĩ cui⸗ pꝛia ꝑte p⸗ aĩal ẽ hõ.Et rõ bꝰ rłe põt eẽ iſta:qꝛ excluſiua
qicatũ pncipale affif̃atur de ſubo pncipali ip ⁊ ſua totalis erponẽs ſe bñt ↄuertibilr q ad
ſiꝰ excluſiue:⁊ ĩ ſcdᷣa ꝑte pᷣncipali q erit vlis vitatem ⁊ falſitatẽ ideo regula vera.

negatĩa remouebit᷑ pqdicatũ ð vno ↄplexo in ¶ Scða rła tałẽ ab excluſiua de ſi⸗
q ponit ſubʒ pᷣncipale excluſiue:ſeqns ly plła gno excluſiuo ñ negato ad qualʒz ꝑtẽ ſue expo
q. vł lypłes q. Ereplũ vt tm̃ vnũ ẽ:exponit nẽt pᷣncipalẽ ẽ bõa ↄña.ſʒ ñ eõ:vt bñ ſeqͥtur.
ſic.vnũ ẽ ñ plura qᷓ; vnũ ſũt.Et expõ iſtaruʒ tm̃ aialẽ hõ:g aĩal ẽ hõ.ſilr bñ ſeqͥt᷑:tm̃ aĩalẽ

ꝓpoõnũ ſigtur p iſtà dictionẽ miles: ſicut ex/ hõ:g nulla rs qͥ nõ alal eſt bö. Of̃ notãter
põ ꝓpõnũ excluſiuaꝝ gfa alietatis.

. 3 dꝶ;̃ ſigno ercluſiuo ñ negato: q; ſi ſignũ exclu.
¶ Pꝛo expõe ꝓpõnũ exc luſiuax in negaretur ñ valeret ab ercluñua ad qᷓlʒ
qb vna negatio põitur añi copulã ⁊ nõ ſupla ꝑtẽ pꝛĩcipalẽ ſue erponẽt . Et rõ bꝰ rłe ẽ iſta
ſignũ excluſiuũ cadẽs ponit᷑ tał rla.Oĩs ꝓpõ qꝛ in tali ↄna eqͥualẽt ar̃a tota copulatiua af⸗
excluſiua negatĩa exponibil gfa plitatis in qefirmatiua ad quãlz ꝑtem pꝛincipalẽ eius igit
negatio nõ cadit ſupᷣ ſignũ excluſiuũ dʒ expo regula vera.

mi p vnã copularina affifatiuã ĩ cui.paia pte ¶ Lertia rla tał ẽ. Ab excluſiua af⸗
pᷣdicatũ pᷣncipale negat᷑ ð ſubiecto pᷣncipali. firmati expõibili gra alietat ad ſuã vłeʒ af
aĩſcda ꝑtepicatũ pncipale affifatur de cõ⸗ firmatiuã cuiꝰ ſubs totale oplete diſtribuit:
plero in q ponitur ſuᷣm pꝛĩcipale excluſue: terĩis trãſpoſitꝭ ⁊ ceterẽ pibꝰẽ bõa oↄſña ⁊ eʒ
qð ſubiectũ pᷣcedit lypla qᷓ vłr ſumptũ.Exẽ/⸗ vt bñ ſeqͥt:tm̃ alal ẽ hõ: oĩs hõ ẽ aial. Silr
plũ: vt tm̃ vnũ nõ ẽ.exponit᷑ ſi.vnũ eſt.⁊ oĩa ecõuerſo ſeqͥtur: oĩs bõ ẽ aĩal: tm̃ aĩal ẽ bõ.
plura q; vnum ſun. IDfr notãter in rła cuitotale ſubʒ diſtribuit᷑
¶ Pꝛo expõe ꝓpõnũ excluſiuaꝝ af qꝛ ſ totale ſubʒ ñ diſtribueret᷑: non opoꝛteret
firatiuaꝝ ĩ quibꝰ ponũt᷑ due negatiões: qruʒ ↄnaʒvalere.ſicut iſta ↄna ñ vʒ: tm̃ currẽs eſt
vna cadit ſupꝛa fignuũ excluſuũ ponit᷑ tal rla. hoĩſaſinꝰ: cuiuſiz boĩſaſinẽ currẽs:nec eõ
Oiĩs ꝓpõ excluſiua affir̃atiua exponibił gra ¶ Df not. ↄplete:qꝛ ſi ſubʒ diſtribueret᷑ ĩcom
płitatꝭ in qᷓ ponũt᷑ due negatiões:q̃rũ vna ca plete:nõ oꝑteret ↄñaʒ valere.ſficut iſta ↄña ñ
dit ſupꝛa ſignũ etcluſiuũ dʒ exponi ꝑ vnz diſ
iũctiuã affir̃atiuã ↄpoſitã ex ꝑtibꝰ dicẽtibꝰ
xtibꝰ copulatiue ꝑ quã etponit᷑ Axcluſiua ne
gatiua in q̃ negatio nõ cadit ſupꝛa ſignũ ex⸗
cluſiuũ.Exẽplũ vt nõ tm̃ vnũ nõ ẽ exponitur
ſic vnũ eſt vel pła qᷓ; vndnõ ſunt. ſũt apli dei:g oẽs apłi dei ſũt duodecĩ.capiẽ⸗
¶ Pꝛo expõe ꝓpõnũ excluſiuaꝝ ne do ly oẽs diſtributiue:ſed ſi caget᷑ collectiue
gatiuaꝝ ĩ qbꝰ ſignu excluſiuũ negat᷑ ponit᷑ ta ↄña eẽt bõa.O Dĩ not.cet᷑is ꝑibꝰ⁊ tis trãſpo
lis rla.Ois ꝓpõ excluſiua negatia e ponibił ſitꝭ.qꝛ ſi ceta nõ eẽnt ꝑia:ita ꝙ terĩ nõ eodẽꝰ
gra płitatꝭ in qͥ negatio cadit ſupꝛa ſignũ ex⸗ ſupponerẽt vł ꝙ variaret aliq ꝓpꝛietas lo⸗
cluſiuũ dʒ exponi ꝑvnã diſiũctiuã affiratiuazx gical: vl ꝙ terĩ nõ trãſponerẽtur nõ opoꝛte⸗
ↄpoſitã ex ꝑtibꝰ dicẽtibꝰ ꝑtibꝰ copulatie ꝑ ret ↄnaʒvalerevt nõ ſeqᷣtur tm̃ aĩal fuit hõ:g
quã exponit᷑ ercluſiua affir̃atĩa in q̃ nulla po oĩs bõ fuit aĩalcũ ibi arguat a nõ aplo ad am
nit᷑ negatio. Exẽ. vt nõ tm̃ vnũ ẽ. exponit᷑ ſic. Zlũ cũ diſtributõe apli. Silr ñ ſeq: tm̃ aĩalẽ
nullũ vnũ eſt:vel pła qᷓ; vnũ ſũt.Sʒ ſi ꝓpões bõ:g oẽ aĩal ẽ hõ:qꝛ ibi af aterio ſi upponẽte
eẽnt de excluſo ſubiecto.tũc ſubiecto dxaddi ↄfuſe tm̃ ad terĩm ſi upponẽtẽ ↄfuſe diſtri⸗
H totũ.ſ.nõ plła qᷓ cui dʒ poſtponi ſynonimuʒ butiĩe.Et rõ bꝰ rłe p̃t eẽ iſta.qꝛ in vłi affirma

na. niſi ĩ vli ſił ↄpleta diſtri.⁊ ſic vlis eſt flã
ſicut exluſiua.q Dfr̃ notãter exponibił gf̃a a
lietatꝭ:qꝛ ſi ñ expõeret᷑ grã alietatꝭ ñ opoꝛte⸗
ret ↄñaʒ valere.⁊ iſta ↄna nõ vʒ.tm̃ duodeciʒ

KRle ↄfia⸗
rũ ĩ exclu
ſiuis.
pꝛĩa rla.

Secũda
regula.

Tertia re
gula.

vʒ.oĩs eẽntia dĩna ẽ pr.ꝗ tm̃ pr̃ eſt eẽntia dĩi⸗

t iij

„

Tractatus . aigite ſh, hrerſe
tiua pᷣdicatũ ſilr ſupponit ſicut ſubʒ in exclu⸗ qᷓ; negatiua.Sʒ ly pᷣterq; addit᷑ ntĩo.⁊ ſiłr pᷣt ucge⸗ ponit i
ſiua affir̃atiua.⁊ pᷣdicatũ ꝓpõnis excluſue af poni in ꝓpone affif̃atina ⁊ negatiua. Sʒ ly dꝛñt p̃ter ¶nge e on nega⸗
firmatiue eodẽꝰ ſupponit ſicut ſuᷣm ꝓpõnis niſi addit᷑ ntõ ⁊ nõ ponit coit᷑ niſi in ꝓpõne ĩ ꝓpꝛeterqᷓ; ein nu ſe Etqdic in
vłlis mõ qñ terĩ eodẽꝰ accipiuntur in añte et ꝗ ponit᷑ negatio. Exẽplũ pᷣmi vt oĩs bõ pᷣter ⁊ niſi. ſe nonzeron⸗ eaial te
ofte talis oñfa : eſſe bon. „ Wer⸗ itrt nulb bögter esscurtit. Er- 1 e poͤrrt no r eptiu⸗ ne⸗
Irt⸗ πM9 arta rPa taP& ab ercluſiua af- plũ ſci: vt oĩs bõ p̃terq; ſoꝛtes currit. Neciẽ n is net
dicato ei coꝛrñdẽtẽ ẽ bõa oↄa:⁊ ndecõuerſo: Ae te enr dictze viſta Accepts anl boͦßfſort cetrepti⸗
düs in ercluſiua negatio ñi cadat ſupꝛa ſignuz negatiue vtidc c ſine vt ſotes arc hrer nes de ly em t Mean aa ſui
ercluſinũ. vt bñ ſeqt.tiñ aĩal ẽ hõ & tm̃ aial ẽ eone uneloe ge onciter eng fang pꝛeter. ne regntbes ena yhoͤte
bõ:vel & aĩal ẽ tm̃ hõ.pʒ qꝛ bñ ſeqtur tm̃ aĩal 5 clericdzcoite eg feci aa nt n ne ds
bõ: vel galaletm Ifſerq 1 o1 Pter vos. i. fine vobis. Alioꝰ capit᷑ ſubſtracti⸗ Aia ppois de tti⸗
eſt hõ. aĩalẽ bõ ꝑ ſcdaz rlam iã dictã. Et vl ne: vt octo pᷣter tria ſũt qnq;. i. tribꝰ 8 fue teoꝛa ecario im
tra ſeqͥtur.aĩal ẽ PsSn W Sde ab octo reihahentt⸗ ſunt r. T ertlcgegtne giinanuiand⸗ zial n
oñs vt ẽ ꝓpõ cathegoꝛi.de excluſo ſubo.g de gqqtatiue. vt ſoꝛ. bʒ vnũ floꝛenũ pCter groſſũ ſitzcreh i w ercep
pꝛĩo ad vltimũ bũ ſeqbat᷑. tm̃ aĩal ẽ bõ: tm̃ ĩ ſoꝛtes bʒ vnũ floꝛenũ cũ ar gro. (Sertocaliq o erce⸗⸗
aĩal ẽ hõ.capiẽdo ↄñs vt ſit de etcluſio ſubo. pit᷑ Ferd AichraſoeC tacc nuim, in⸗ lainns⸗
¶ Sʒ q ecõuerſo nõ vʒ:pʒ qꝛ ꝓpõ ð etccluſo vtinq ⁊ b vtutẽ diſtribuẽdi terim cõez cõt⸗ tceptiuo t no0 a
ſbo vł de excluſo pᷣdicato ↄuerubilr ſe bʒ cũ Ptiua.x ba vtute diſtribuedi terim coez coi⸗ eee cictorn ppois de
vl de er ter tẽtum ĩmediate ſequẽtẽ ſupꝛa quẽ cadit. tiſae dictoꝛia Ppolg

ſua pᷣiacẽte.ſʒ ſua pᷣiacẽs nõ infert excluſiuaʒ AnI I . a que e⸗ iae⸗ zpe
Eere c de excluſo ertréoifler Sit ly niſ capit᷑ duplr. Uno exceptie: vt Acceptõ ttniz oetteptluain an
erxcluſiuã Quõ aut terĩ ĩ excluſiuis ſupponãt Hhgully hõ niſi ſoꝛtes currit. ⁊ꝛ iſo mõ capit᷑ in neð ly ni iinegmna inediale an d n
ſat pʒ ex tractatu de ſuppõnibꝰ.Quõ vᷣo con ꝓpoſito.¶ Alio capit᷑ oſecutiue.⁊ ſic ↄſtituit ſi aiu mediate añ copul.x
Pʒ ex Gtoné hypotheticã ↄditionalẽ.⁊ tũc illa di⸗ leröcurrit. Octauo e aliqq pf
Tt zes.

uerti debeãtvidebit in libꝛo poꝛũ. ¶ Illa aut io nif ẽ talis nature ꝙ rõne negatõis qᷓ; in onittres negatöes. dy vr
q dicta ſũt de ſignis excluſiuis ĩtelligũtur de ludit ſoli diſri re teriine S 3 jponit res negatoes. qu dn
ip̃is qñ capiũtur pꝓpe.ſʒ nõ q capiũtur ĩpꝛo cludit ſoli diſtribuit terim ſeqntẽ copula ꝓ hbitaliimecate Ppoͤt ſig
ipis jn capiutut. pbe⸗5 pönis i qᷓ ponit᷑.ð vt niſi bõ eẽt aĩal.bõ nõ eẽt nimediate Ppoit copule.x
piꝛie. ¶ Ißñ iſta dictio tm̃ ponit᷑ in ꝓpoę affir⸗ HH niIn bo cec dqiqt, o n ce iuimediate ppoit copule
Wß täj cde pP. c. ¹ An iirg die⸗ . 4 X; ſenſitiuꝰ.ibi ille teriꝰ hõ ĩ pꝛia ꝓpõeñ diſtri⸗ Etiqlzt
Oñ tm 10 matĩa in q̃ nõ cadit negatio ſuꝑ ipᷣaʒ:tũc ca buit᷑ cttñ ille terĩ aĩal diſt ribuik. qꝛ ſenſus p nſanenoeerrl Er 31
28 itur „ — . 1 2 — —..*. — — Eik. I 1. 1 1 01 4 L.G us „ . „ . 1
Pitur pꝛo pit᷑ ꝓpꝛie.Sʒ ſi capiat᷑ ĩpꝛopᷣe tũc denõt pᷣtũ põnis &iſte. ſi bõ nõ aĩal bõnõ e ſenſitiu. zie copula 1 fignu vle ſut q

pꝛie ⁊ qñ remoneri ab illo ð q nõ pᷣdicat᷑ ſubʒ nec teri⸗ ¶ Sclẽeũ ẽ ſcðo: ꝙ dictio excepti⸗ aesteri'a fit etcceptõ⸗

non,. ſiEns ptẽ rei fite ꝑ ſõm nec teriꝰ ſieẽns acci ¶LDcl do: dictio exe adietkafti
ne vrengi i Ra capis do y tmñ ipepe:iſte ma no pot ppe addi alicuiterio nifie fun uhenetindimiaſ
es illiꝰ ſudi.⁊ ita capiẽdo ly ti ipꝛope: iſte 5 li.vt ors boͤ y t& cqurrir. v?H Cui adci Meptim q no dz eè mag c.
ppões ↄcedũt᷑.tm̃ domẽ alba.tm̃ oĩs bõ cur tur cu ſigno vli.vt oĩs hõ pᷣter ſoꝛtẽ currit. vł lbo hncipali ſ5min cbi
rit. tm̃ ignis calefacit. q; dicatailla ppõnũ nõ oĩs Põpter ſoꝛtẽ currit. OEr iſto ſeqtur pᷣ tur ſignũ znepale: füßtſon
denotatur rẽoueri ab illis rebꝰde qᷣbꝰ ſiue de mMon ꝓpõ nõ ẽ ꝓpa: nec va: nec flã. Aliqs ercepti⸗ tz een deidne
d 5 E eſt bõ pᷣ̃ter ſoꝛtẽ currit.capiẽdo lypᷣter excepti⸗ uuʒ ꝓpe. ctterha fit exceptio:h

ꝓnoĩbꝰ demõſtrãtibꝰ illas res:ille terĩꝰ PS. . 6dittia ſin
pholb venlrtn e na dee viad e ge: grilla dictio öter er uo ma ſiondi bo ch Ruriz uer dirta ſhd
rei. nec teri ſins accñs ei.⁊ fic ſenſus iſti: dʒ addi terio cõt cõiter tẽto ſumpto cũ ſigno Heuneseſtpu
tĩ dom ẽ alba.ẽ iſte. domẽ alla ⁊ nulla res vli ſiue talis teriꝰ diſtribuat᷑ ſiuenõ.¶ Scoo ¶Pꝛo expone ppon
qᷓ nõ eſt dom nec ꝑs ei nec accſs eiꝰ ẽ alba. ſeqtur ꝙ iſtꝭnõ equipollent · nõ oĩs hõ pᷣter affffatinan iqb nulla pͤit
Silt ſenſus iſtiꝰ.tĩ oĩs bõ currit.eſt ſtetois ſoꝛtẽ currit.t aliqs bᷣ pᷣter ſoꝛtẽ non currit. tlr Dis ppo erceptiua e
bõ currit: ⁊ nullũ ens qð nõẽ hõ currit. Sitr Pꝛĩa eſt ꝓpꝛia ⁊ ↄgrua.ſcda vero incõgrua it negatio: erpoit pvna
tm̃ ignis calefacit. bz talẽ ſenſum. ignis cale- Tertio ſequitur ꝙ y nõ oĩs a lyquidã non inacu vma ps eſt ppo p
facit: ⁊ nullũ ens qd nõẽ ignis nec ꝑs eis nec non ſemꝑ faciunt ꝓpnes eqpollere: vt ptz pcicatü affifat de ſubo cẽ
accidens eius calefacit. Et fiłr dicendũ eſt de in etẽplo dato. ſterceptio:ꝛly q ñẽ recf⸗

ſirbus ppõmbus qᷓ ſ in auctoꝛitatibus autẽ ¶¶ Sciẽdũ tertio:q; duplices ſunt p Neaffifat teri a q
ticis reperiãtur debent concedi in ſenſu im⸗ pones emeptiue. ¶ Queda ſut inq? negatõ drfo pe ortr *M iing ſure
rolttig remoue

pꝛopꝛio:a non in ſenſu ꝓpꝛio. n cadit ſupᷣ ſignũ excepriuu:⁊ tales ſiue fint Di edet eme
affiratiue ſiue negatiue dñt exponi copulari Põnis ex ieflo excepto vff ſupto

v AIſo de ꝓpõibꝰ excluſiuis vidẽ ue.¶ Alie ſũt ĩ b' negatio cadit ſupꝛa ſignũ eptiue, eiezeinalererpoͤk ſic

quid ppõ gqi eſt de ꝓpõnibꝰ exceptiuis. ¶ Anð exceptiuũ. ⁊ tales ſiue ſint affifatie ſiue nega 6 unnnömle ols boc aial:
exceptia. ꝓpõ exceptuia põ exponibilis rõe dictio tiue exponũt᷑ diſiũctie.dictões ẽt exceptine nion lbdes talii ppöni pñ
nis exceptiue. Et dictões exceptiue ſũt iſte.ſ qnq; faciũt ꝓpõnẽ de excepto ſabo. vt vidẽs dg ſe ſiuate. Sʒ exceptiug a
pter: pterq;;: tniſi. ¶ Et dꝛñt ĩter ſe:q; lx pᷣGter oẽm poĩeʒ pᷣer ſoꝛtẽ currit: qñq; xo faciunt elinull öik negat
gddit᷑ actõ.et põt poni tã in ꝓpõne affir̃atia ꝓpõnem de excepto pᷣdicato:vt ſoꝛ.verberat ſperlutaffifatin M
aulanpquz⸗

–

pt
— ial pᷣ
5 oẽ aĩ 8
eptũ nris Er ſic eſtai Sn
e eanernze iaihe laeree
2 prA& 3 4 * .
expon blnaikacnſker enslen, alee⸗
De dez ieme 56 irrõ⸗ Et ionẽ kcep exce Pt isne
taciũt ppõe Poien nõ⸗ iikaol⸗ exe ſianier kanetoie
lacii ſ nõe 5e ipi omm ſup̃ tint. tion
gſch oie tpoͤne nn cute pekei erbo lern
ꝛtẽ. 2 cp ial pᷣ ſt e dexce cept 2 Cc ept
werg an ſo excep ial pt p 209 yneg põ i ex ib a exc
öter 0 ꝛle 0⁰° 9 ato ian ĩ qᷣb 18, ſign extr ipale r ,.
lez pᷣ ls hõ Pz . vt e eg C lan lao 1 ſi inã ert cipal a
2 boĩeʒ vt ols ij atio: zik neo HSõ it ſup irati tu pn erio
oẽm tiuzâ. ponmn neg q pᷣp Eirrõ tõ neg põi 5 cadit a aff pdica erx t 0. et
P le ꝓ onitn in q H riʒ pe nõ tiu 59 fita cept lo
CEind- ulla p jdâ e boie aĩqᷓ 13 p ation opkati pꝛig cõpo io ex terĩ
en Ce q̃ nu le Et qꝗ lpter atius pcederʒ ne vnãc lintl teri io de rv
ſn A . in röna Egia neg 5cẽt pᷣ ſoꝛtẽ i Pv ofit augro edr cept er, tẽ
ehes dſten dsemn 50F tina ato⸗ pter r n ic op bov no e texce coĩter erce
Multi⸗ boiez buv erespit⸗ is bõ om ti g ek de 1ly inꝰ a 1c tet. Ere⸗
rcdi bNör he ex H gat u vrols q̃ pe cep nou tio erĩ ter led 1t9.1 ic
. Sehl ltoig ter nif. ices oti 46 † Egat rit vle in exce *m ceptio Ft ſit t. ipale r tẽ dit ſic 21.
tgi ſnn nann⸗ a er e re lazdi⸗
döezſn uunte pni, ꝛied exce lobõ uedã a cadit ter into ẽ añ i to ifat pᷣ zindeirrs ler 7. igti toꝛie
S . enrr genac bbos Kis Rran M ronale krelkk .
encKfnt A; nõ egatõ vt n dis der ime 5t᷑ bo atõ o vlr lptenm 5n liũ ꝓp ina exp 4
f dainect e neg no. v po atio 6 neg 2 pt 6aĩa 6 b ta cept ĩe: dz tib
mt nodis D Cpenr neer du alia rua anege ĩal nõ in q̃ õit᷑ ſi⸗ toẽ In önes ex egatie iby ri
ienſ untße d ſtas dte Fn e de ptia oſtp ur vt ial. t expẽ deeigee,t⸗ icẽti atia i
Rlogeeg. ötaeſi iſta rxcep tiua: po edia boĩ ptio irröna . nẽ p excep tib tĩia luz oes
ancüiten töez Ksewiltend ial p̃t nto nega bãc d ictoꝛia oſitã it tał k. Exẽ. if ſic. 5
„s brrenotig dict Sexte Poi doẽaĩ de ue iuae 6 zdi iuã op xpõi gak. pon boõn
uſi⸗ ne 1 trib ſe 1 it. s . oti ꝓ tn0 018 nu eptil 5„ inaai 2 0 ne le:ex liqs h 8 t3
reng Tnh agit ri it t iuo vtn Ppp. q̃ po exce t ſoꝛ diſiũ ineꝑ iua ne oͤnale: ela de
uſmang . ef: om tiue oꝛia, inqpe ne ei o pt ſoꝛ lati ti 66 irro le:v exp .
— toſſi pp Reepe lua i ctioꝛ bõnõ qᷓ pula rcep 156 na l. Et e idolo. e
ſurnfpgn noere cept n di 18 tiua “ cop tio e sns öna . nẽ id ri la ee
ond ſounore, Ine iſta 6er late a : vt oĩ xcep ti ꝓ q dic s bse nön ictio tiuar Rla nes
anaignſicni . iter iſt⸗ vo edia ula: apaſtte t/ 3 ptepole⸗ 5 nõ ẽ c dic ep tĩo iue n
Letec onetcc⸗ r. liqᷓ ꝓ im ñ copulẽs pp põi 027t⸗ ialf ön⸗ bon banc d xc cep ĩ ptin
— d eſt a 8: vna eañ E aliqᷓ na pᷣp eptĩ öp g ĩal qᷣ liqs hõ i p önu e oler a 1 tionez
N W tiones. diat uo ẽ qv ete no dai kalic ſigr onn igne atiu gati u
nchuitimin⸗ 8 tion ime ctauo 8. no⸗ is bõn 2 q lal vle nt ſi Ppe dit ſi negat o ex ñ ſign
eh Anecadit, ia ĩin rit. O — Ppöͤilb ig 01 tiuaz eſt a nup one pO iua tiu anñ im
ſenteſinn alia rr egatoe 6i tnõ tepti i⸗ eſt 0 p iate p̈p ept tcep o⸗ ept
eſee Per tlept Nei 7 eu s ne Pp le. vx erc nc liũ p exx dia 5 erc oere theg exc is
glnt Dnenen in nin zonhent. diate Prqiziſtax alculg Pꝛo iome Pöt ſin lb cath pae bent
Nrda Piſtondeni Mö pᷣponũ ia ĩmec õit᷑ ĩq̃lʒ tuoꝛ p ale ſubʒ C egat Giarnnskr xc tribꝰ pꝛia „ ba
asantai 1ſeoſtitzi ſ. Piralia te pᷣp it. Et it qtt nes dicto ĩqbꝰn Erla. iate pᷣ tiuã el lis qr excep
antiraff⸗ ui poi: edia currit le ce dit ibil it talr edia ffirat po v fit i ſcða
ci⸗ letilln ia ĩmed on ignũ v t02 ua ca ertibi on delgeing, 102 71. r
1 iriomle, dchin tia te no ſign cep lous pᷣtũ P gatẽ ctiu S ꝑs ẽ ter epto. ioe
X drenegti r ſoꝛ 15 7 fit ex io ſuß⸗ ve Eibißti qᷓ ne diſiũ 9 pꝛĩa kde t exc eter ir
ecnntrdͦ te Pole, la dieri s aqjrioe ala die itãc Frter ſoe rd le affir
n ni onuli pter co iaq 7 gc qrte ily põi ofitã le veggkoe atu ipa 5
n inſein jnͤeit pᷣt l. te tia éma 6is it: ibi ly ex⸗ pe op ipa Snent nega ncipa lnõ ỹ
Lienmt oeé⸗ les. cept eë in? cõ rit: tio icꝭ 65 ncil qð tionr tũ p̃ᷣ Egĩia 8
uidittil d ͦ pale io erc 15 dz in cur die ſicto i⸗ ti p u ly excep dicati toõ jal qað
nnifb zin ppefd dictie ꝗn li Snur e⸗ ter dit di lcatt to c fiee⸗ pꝛedi lü. v oẽ aĩa lal
Phöigi li ereeptina ipa ialpt n ly pᷣ ã ca ipale. htd i ia pte Erxẽp ik ſic. 563
ten boi nlig ſelſiz rcep pᷣnc Eaĩa 10:7 qu u pnci 7 ti eri⸗ rt ia to. E oni bon liũ 0
Paia itnbut⸗ ſtind. ex vo eal ept pꝛa tů pᷣ ug. te t te cep exp 48 taliũ
ebengen cũ ſu le: vt o exce io ſux dica tiu⸗ al pter d ere le. lali des Sʒ
znoͤenuibon . pal fit e⸗ icti ꝛe cbln tal epto. erioe öna ve emois
woealalb etlept/ 1 reeagc E6 die eſtp exce poi lla c k der ſt irr õnale. Ete möis. co⸗ .
(KXr noct ſimni adc 5 teri ſoꝛtẽ rres omn tin kanul ma lez e irron alis. E de it ꝑ⸗ E⸗ Sdi⸗
rgenn Lialh eſt laa ly ly cu pzes iſta iqᷓ ffifa r hoĩ 15 eſt irrõnal ction⸗ eerpõ zdicẽ⸗ Rla 3
alanei ag fe erfig. one aeninsri is affife no eboͤn 5 eſt ſc die pdict tib, Z. i ꝛie.
Aaln t 9 urſign Cc tin p lla p irm tiu ale Eb bö ip bã ꝛia pᷣ ꝑt cept oꝛi
ois Maͤrrſen turg epti⸗ cep ext null ℳ ulatt ncip no liqᷣs Frip ictoꝛi erxꝑ tal exce ſi⸗ ct
an lrſbien eenn, er 30 ĩqb tiua ã copt q p⸗ ĩo a qᷣ ela nt ſiᷓ Idic ſitam it ta oni
5 1.(E Aliqs liz pe⸗ CUP. ani cep vn rd en erh ða ve ũ pñ tiua à opo expẽ te pᷣp bo⸗
ram rnerfi 6 de affiratiu 0ex dit ꝑ 65 vli cũ i ſc om ceptu tius: qua dia 6 pter
pörnetzrne ereept Ula de affir is do:etpe ppõ fito to. ce p 5 exc ffifa iue e imed 1e 99 n
anölolſi in ne, ef Di na wo eik, 60 cep ĩo er pp mnã afff ſcti tio aial n nnllhe⸗
163 cep la. 4t ꝑs bo c io ex terie ipa latii 9 diſi q nega oẽ 89 ullh
erinniſiled ülcne⸗ heir negitd⸗ e ſube ene 5 dnein⸗ H in q ne tnõ⸗ cealiq t IS
Lererſoo tocnig nu dit Pm 1d ſiet tio d atu n ia! p 7 pt iua in Sxc. v it᷑ ſi lal. onum
mherk ſonpto Mdo tionez P. cun ffir̃a né cep pdic 66 a tib atiua .Erx on 5 & ii pp iij
terteo 1n5 att a ly qð it ex kp̃dic vt 6eſt jeg tiuo expo hõ alin p ti
dürd n.. curt. it exce Kte Ittia r ſup 31 hõ Ei i⸗ gn eſt in rönale oſitie te.
auiholle mnade fi affifa toꝛi “ lant iſtã di⸗ nmmé eſt ir Et exp E vita
Görerſo⸗ o ineos 4 Ete lr ſũp xcep expõi ĩal: igri ꝑ ꝛia ex ſt boe alis. iction 2
usb ſafen licdito ptov erio e bale: bõẽe ai aicre vnã en uroz bãc d
riirſuliin de te girda r Snit ü diꝑ ice, eſt turꝑ
r mͤ⸗ lere: le⸗ lez le: iũ ꝓp ina qᷣ Pek ih, ſien
s do = liũ taiordz lby3 ſig
. nes ec irron⸗ ta cep 10: tib tis
pledd 5 . al. lau poit 6p erxpoit
dupil b ete 9 6 ra⸗ na né lau lla 40 33
Fo ſuefin cott E nu ifatin .
nahne iiun i⸗ rcrn cprie i⸗ polsnnene
Banmmche, ne re.
nden
Snegani⸗ finnen
6 renent ſinent
4 deere RN
riamtii,
er⸗
*

Megula

erceptĩe affirmatinaꝝ in bus vna negatio ĩmediate

Tractatus.

¶ Pꝛo exł põne ꝓpõnũ etceptiuarũ

negatio⸗ pᷣponit᷑ ſigno exceptiuo ⁊ alia imediate pᷣpõi

nem ante
72 poſt ſi⸗
gnum et
ceptiuuz
babente.

Rla odi⸗
Cctoꝛie.

Pma rla
ↄñnarũ in
excepti⸗
nis ſpeci⸗
alis.
Secũda.

tur copłe põit᷑ tałrła.Ois ꝓpõ exceptiua af
firmatiua in q̃ vna negatio ĩmedqlate pᷣponi⸗
tur ſigno exceptiuo ⁊ alia copule exponit᷑ ꝑ.
difiuctiuã affirmatiuã ex tribꝰcathegoꝛiccõ
poſitã quaꝝ pma eſtvlis affirmatiua in q̊ pᷣn
cipale pᷣdicatuʒ affirmat᷑ de ſubo cõpoſito ex
terĩoa ꝗq fit exceptio cũ ly qð non eſt: ⁊ terio
excepto.⁊ ſcðᷣa ꝑs ꝑticularꝭ negatĩa ĩ q̃ teriꝰ
a ꝗ fit exceptio negat᷑ de terĩo etrcepto.⁊ ter
tia ꝑs eſt ꝑticularis negatiua in qua pᷣncipa⸗
le pᷣdicatũ negat᷑ de terio excepto. Exẽplum
vt oẽ aĩal nõ pᷣter hoĩem nõ eſt irrõnale.Ex⸗
ponit᷑ ſic oẽ aĩal qð nõ eſt hõ eſt irrõnale.vel
aliqͥs bõ nõ eſt aĩal.vel aliqͥs bõ nõ eſt irrõa⸗
lis.et expões taliũ ꝓpõnũ pſ ſignificari ꝑ
illã vocẽ adomom. ¶ Sʒ exceptiua negatiua
Igictoꝛia buiꝰ exponit᷑ ꝑ copulatiuã affirma
tiuã cõpoſitã ex partibꝰ ↄdicentibꝰ illiꝰ diſiũ
ctiue.Exẽplũ.vt nõ oẽ aĩial nõpᷣter boĩeʒ nõ
eſt irrõale.exponit᷑ ſic aliqð aĩal qð nõ eſt bõ
non eſt irrõnale. ⁊ oĩs hõ eſt aĩal:⁊ oĩs bõ eſſꝰ
irꝛationalis.Et expõnes taliũ ꝓpõnum pñt
ſignificari ꝑ iſtam dictionẽ rogata.

¶ De excluſiuis alie rle ſpediales.
Quarum pꝛima talis eſt A ꝓpõne exceptiua
ad ſuam totalem exponentem: ⁊ econtra eſt
bona ↄña.Exemplum pʒ etx dictis.
¶ Becunaa reguia talis eſt. Ab ex⸗
ceptiua exponibili copulatiue: ad quãlz ꝑtezʒ

£

pncipalẽ ⁊ ꝓpõalẽ ſue exponẽtꝭ eſt bona ↄña

qꝛ equalẽter afr̃ a tota copnlatiua ad alteram

Tertia

erꝰ ꝑtẽ pᷣncipalẽ.¶ Dr notãter exponibili co⸗
pulatiue.q;ꝛ ſi expõeret᷑ diſũctiue tũc ↄña nõ
valeret.q; eqͥnalẽter argueret᷑ a diſiũctiua af
firmatiua ad eiꝰ ꝑtem que ↄnñᷣ nõ valet
¶ Tertia regula talis eſt Nuguẽdo

aparte pᷣncipali ⁊ ꝓpõali alicuiꝰ diſiũctiue ꝑ

Quarta

quã expõitur exceptiua ad ipſam exceptiuaʒ
eſt bona ↄña:q;ꝛ equiualẽter argueret᷑ a par⸗
te diſiunctiue ad totam diſiunctiuam. L
¶ Quarta rka talis eſt. Exceptiua
affirmatiua in qᷓ ſignũ nõ negat᷑ linfert ſuas
ꝓpõnes ſubcõtrarias in qͥbus pᷣncipale pᷣdi/
catũ enunciatur de terio a quo fit exceptio

Erẽplum. vt bene ſeqͥtur oĩs bõ pᷣter ſoꝛtem

Quinta.

currit.&ᷣᷓ bomo currit ⁊ hõ non currit.
¶ Quita regula talis eſt. Arguẽdõ
a ſuperioꝛi ad inferiꝰ:cũ dictõe exceptiua pꝛe
cedẽte nõ oʒ ↄñaʒ valere.vt nõ ſeqᷣtur. omne

aĩal pᷣter boieʒ mouef᷑. oẽ aĩal pᷣter ſoꝛtem
currit.¶ Sʒ circa iſta q̃reret aliqs quõ ſuppo
nuũt termini in etceptiua. Dr ꝙ terĩnus cui

addit᷑ ſignũ exceptiuũ:ſi ſit ſingularis ſuppo De ſupp

nit diſcrete. Sʒ ſi ſit terĩnꝰ cõis ⁊ ſignum ex⸗ ſi

ceptiuũ nõ neget᷑:tũc ſupponit ↄfule ⁊ diſtri
butiue. Sʒ ſi ſignũ exceptiuũ neget᷑:tũc ſi ta
lis ꝓpõ ſit vlis ſupponit ↄfuſe tm̃.ſi pticula⸗
ris deteriate. de alijs teris in ꝓpõne excep⸗
tiua poſitis dicẽdũ eſt ſicut de terĩs in ꝓppõ⸗
nibus nõ exceptiuis poſitꝭ ¶ Quõ aũt ꝓpões
exceptiue debeãt ↄuerti.⁊ quõ ex ip̃is dʒ ſyl⸗
logiſari:videbit᷑ in libꝛo pꝛioꝝ. ¶ Et ſi aliqs
querat:an in iſta ꝓpõne nullꝰ põ pꝛeter ſoꝛtẽ
currit.illud ſignu pᷣter neget᷑:cũ ſibi pᷣponat
negatio.¶ Dr ꝙ nõ qꝛ tale ſignũ nõ negat᷑:ni
ſi ꝑ negationẽ imediate pᷣcedẽtẽ.vel ꝑ nega⸗
tionẽ pᷣcedẽtẽ mediate: q cadit ſupꝛa totum
illud quod additur termĩo a quo fit exceptio
Exemplum pꝛimi:vt oĩs hõ nõpᷣter ſoꝛtẽ cur
ut.Exẽplũ ſecundi:vt nõ oĩs hõ pꝛeter ſoꝛtẽ
currit.Ex iſto pʒ ꝙ bic ſignũ exceptiuũ nega
tur nõ nullꝰ bõ pᷣter ſoꝛtẽ currit.q; ſolũ vna
negatio cadit ſupꝛa ipᷣm:qᷓ;uis due pꝛecedãt.
1 ſo de pꝛopoſitionibꝰ
De . exceptiuis:dicẽdũ eſt de ꝓ
&pönib'; reduplicatiuis. Un
ꝓpõ reduplicatiua eſt ꝓpõ
exponibilis rõne ſigni re⸗

tiua ſunt iſta: inquãtũ:m ꝙ: vt ea rõne.qua redupli⸗ quisateri reduplicatiuieit.

ratione.⁊ ſic de ſingulis
¶ Sciendũ pꝛio 9 iſte dictões tri⸗
pliciter capiũtur. Unoꝰ vt eqͥualẽt aduerbio
tꝑis.ſ.qñ vel alicui ſili:vt bõ eſt pictꝰ inqtũ
hõ ſigt hoĩeʒ pictũ.i.q bõ ſigt boĩeʒ pictuʒ
¶ Alioꝰ capiũtur iſte dictões ſpecificatiue:⁊
tũc faciũt teriz ſequẽtẽ appellare ſuã rõneʒ⁊
nõ ponũti in aliq̃ ꝓpõne:niſi cũ vᷣbo ſiente
actũ ĩterioꝛẽ cognit᷑tiuũ vłappetitiuũ:expᷣſſo
vł ſubĩtellecto.Et tũc ꝑ illas dictões denota
tur ꝙ terĩnꝰ ſupꝛa guẽ cadit dictio reduplica
tiua ĩpoꝛtat rẽ.rõe cuiꝰ pᷣdicatũ pᷣncipale cõ⸗
uenit ſubo pᷣncipali Nel ꝙ pᷣdicatũ pᷣncipale
ↄuenit ſubo rõe illiꝰ terĩ:ſic ꝙ ſit in diffõne
illiꝰ:vtꝛgnis nqtũ calidus calefacit.ibi ille

terminus calidus cui immediate additur di⸗

ctio reduplicatiua impoꝛtat rem rõne cuius
pꝛedicatnm pꝛincipale conuenit ſubiecto pᷣn
cipali.Exemplum ſecundi:vt hbõ inqᷓ;tũ ſpẽs
pꝛedicat᷑ de pluribus numero differentibus
ibi illæ terinꝰ ſpẽs eſt terĩnꝰ rõe cuiꝰ pᷣdicatũ

pſincipale cõuenit ſubiecto:quia pꝛedicatuʒ

itiõe ter
minoꝛuʒ
excepti⸗
ue q̃ſtio
Solutio

Queſtio.

Solutio
Diffenitõ
ꝓpoſitio
nis redu
plicatiue

Accepti⸗
ones ſi⸗

catiuoꝝ

ſnle Ecen⸗
iuiseſt rifbilis. Ein⸗
inlseſtrif an
nplcaris ettremis: tun⸗
enor ec qñ faclüt ppoes!
urton iunt partes extreme

¶iendũ ſcdo dit⸗
ee putfaciit ppoes redu
imuracbuc multis modis. G
1 titer t denotät vam. 1 t.
ieeſſeoditoalis. vt ſoꝛter
ii¶Alo modo capiũtur ca
limerponẽs dz eẽ yna cal
rtſones inchtu aial röale eſt

duplicatiui figna reduplica gnoꝛum cqiituryt denotat imediatt

cpalepdicetur imeclate ð te⸗
gni reduplicatiuũ: tũc erpo
Neaddi qnta pp que eriti
iſitimediate ſe bñtes. (Al
hotat ouertibilitate pdicat
rio feduplicato aiſto mo in

Es inchtu bo eſt aiala tuüc in

ppones dz adi iſta ppo. iſt
les Alomcpimntn
nis Pnclpalis pᷣgicati a ro⸗
nitm mõ exponẽdo
13,9po, teri?reduplicatin
itzoiueniig ͤes enſe⸗
nop ñ dicit gois illa
eligibilistn q ſignüre .
tcnoteuplicans im n
Deſtaial inquatij gi⸗
uiſöie ignürecnee

eodct reuntr

reduplicatia 5
vittecnplicate Atia pte

nbur diſtignee g iepiat
„Vllgueda ß;
ncthlicntiuz ans
e

mNoA— N.
Bdrſgnüetenttünee genn
e liſegt goſte
e n ai 6nn ns fett
rn mcnisdeneetit glatie
Pde wopoſtont⸗
crcepriuts Melieſ de
Dönnd'recmlinitis d
orrdplniueſt ho Nat
crpondbilis ne ſgn re/ onesf⸗
Aplicriui finu fenlplia gnoumn
girtifn qmen roͦe, uu recpl⸗
s i
rioqiſe dictoͤes tri⸗
Vnd Necualataluerbi⸗
mifrnt doeſ picl inci
Ciigi do atbeiezan
nihedicles ſperiftnnen
caneti mheline ſii dnn

i woneniiͦci dofii
eui kappentimierſe⸗
oanitini kappelin
kticgilsnig es elet,
ma pilt icoretihia
Pe ertiͤhehlch

–

De exponibilibus reduplicatiuis

pᷣ ncipale eſt de diffone illiꝰ terĩ ſpẽs. Et iſtis
duob modis nõ facit ꝓpõnẽ reduplicatiuaʒ
¶ Eñ qñ iſta ſigna capiuntur iſto ſcõo mõ:et

ponuntur poſt teriz ↄnotatiuũ tũc impediũt

notabile.

multipli⸗
citas di⸗
ctionum
redupli⸗
catiuaru.
Pꝛimo.
Secũdo.

Tertio.

Quarto

Quinto

appellationẽ iſtiꝰ terĩ.vt diligo iobãnẽ inqᷓ;⸗
tũ bonꝰ.ibi ly iobãnẽ nõ appellat ſuã rõnem
ꝓpter ly inquãtũ:ſed iſte terminꝰ bonus ap⸗
pellat ſuã rõnem. Ex ꝗ pʒ ꝙ iſta ↄña nõvalet
ego diligo iobãnẽ inqtũ bonꝰ diligo iobã
ne.¶ Alio mõ capiũtur dicti teri reduplicati
ue ⁊ hoc ↄtigit tripliciter. Rno mõ vt faciũt
ꝓpõeʒz de reduplicato ſubo.Alioꝰ vt faciunt
ꝓpõnem de reduplicato pᷣdicato. Tertio mõ
vt faciũt ꝓpõneʒ reduplicatiuã.Exẽplũ pᷣmi
vt aliqͥd qð eſt hõ inqᷓ;tuʒ rõnale eſt riſibile.
Etxẽplũ ſecundi:vt riſibile eſt bõ inquãtum
rõnale Exemplum tertij vt oĩs homo inqᷓ;tũ
rõnalis eſt riſibilis.ñ qñ faciũt ꝓpõnes de
reduplicatis extremis:tunc ſunt partes ex⸗
tremoꝝ.ſed qñ faciũt ꝓpões reduplicatiuas
tunc non ſunt partes extremoꝛum

¶ Sciendũ ſcðo ꝙ dictões redupli
catiue ꝓut faciũt ꝓpões reduplicatiuas capi
untur adbuc multis modis.¶ Ano mõ ↄco⸗
mitãter vt denotãt ↄnam.⁊ tũc vltima expo
nẽs dʒ eſſeↄditõalis.vt ſoꝛtes inqᷓ;tuʒ bõ eſt
aĩal.¶ Alio modo capiũtur cauſaliter ⁊ tunc
vltima exponẽs dʒ eẽ vna cãlis ſiue rõnalis:
vt ſoꝛtes inqᷓ;tũ aĩal rõale eſt riſibilig. Alioꝰ
capiũturvt denotãt ĩmediationẽ pᷣdicati pᷣn
cipalis ⁊ terĩ reduplicatiui:ita ꝙ pᷣdicatũ pᷣn
cipale pᷣdicetur iĩmediate ð terĩo cui additur
ſignũ reduplicatiuũa tũc exponẽdo talẽ pꝓpõ
nẽ dʒ addi qͥnta ꝓpõ que erit iſta.⁊ iſti termi
ni ſũt ĩmediate ſe bñtes.¶ Alioꝰ capiũtur vt
ĩpoꝛtãt ↄuertibilitatẽ pᷣdicati pᷣncipalis cuʒ
terio reduplicato ⁊ iſto mõ iſta eſſet falſa ſoꝛ
tes inqᷓ;tũ bõ eſt aial⁊ tũc in exponẽdo tales
ꝓpõnes dʒ addi iſta ꝓpõ.iſti terĩ ſũt cõuerti
biles ¶ Alio mõ capiunt᷑ It denotãt alietatẽ
rõnis pᷣncipalis pᷣdicati a rõne terĩ redupli⸗
catiui ⁊ iſto mõ exponẽdoales ꝓpões dʒ ad
di iſta ppõ.teriꝰreduplicat᷑iuꝰ⁊ pncipale pᷣdi
catũ bʒ diuerſas rões.⁊ illoꝰ capit pvᷣs ĩ pꝛio
pꝛioꝝ qñ dicit ꝙ oĩs illa ꝓpõ eſt falſa ⁊ in in⸗
telligibilis in qᷓ ſignũ reduplicatiuũ Aditur
pᷣdicato reduplicans ipᷣm ⁊ iſto modo iſta eſt
falſa:bõ eſt aial inquãtũ aĩal. Erx dictꝭ pʒ ꝙ;
ꝓpõ ĩ q̃ põit᷑ ſignũ reduplicatiuũ ẽ diſtiguẽ⸗
da eo ꝙ dictõ reduplicatiĩa pᷣt capi ſpecificati
ue vł.reduplicatine ⁊ ſi capiat᷑ reduplicatiue

cxlix.
ſumitur qui iam dicti ſunt

¶ Sciẽdũ ẽ tertio ꝙ ꝓpões redupli de etpo⸗

catiue affirmatiue ſiue in qͥbꝰ ſignũ reduplica
tiuũ nõ negat᷑ dñt expõi copulatiue:ſed ille ĩ
quibus ſignum reduplicatiuum negatur dñt
exponi diſiunctiue

¶ Eñ ꝓpoſitiões reduplicatie ſunt
in mitiplici dr̃a.Nã quedã ſũt ĩ qbꝰnulla põit᷑
negatio:vt ols hõ inqᷓtũ rõnalis eſt riſibilis
¶Aulie ſunt in qbuſ negatõ pᷣpõitur toti ꝓpõi
q̃ dicũt pᷣdictꝭ:vt nõ oĩs bõ inqtũ rõnalis ẽ
riſibilis.¶ Alie ſunt in qͥbꝰ negatio ĩmediate
pᷣpõit᷑ copłe.⁊ nõ ſigno reduplicatiuo:vt oĩs
hõ inqtũ rõnalis noò eſt riſibilis ¶ Alie ſunt ĩ
qqbꝰ ponũt᷑ due negatiões:quaꝝ vna pᷣpõitur
toti ꝓpõni: ⁊ alia imediate pꝛepõit᷑ copłe. vt
nõ oĩs hõ inqᷓtũ rõnał nõ eſt riſibilis.Et iſte
Ʒdicũt illis de tꝓrtio mõ.¶ Alie ſunt in qbus
põit᷑vna ſola negatio q̃ imediate pᷣcedit ſignũ

ſitione re
duplicati
ue

Olrcipli⸗
ceſpꝛopo
ſitiões re
duplicati
ue

reduplicatiuũ.vt oĩs hõ nõ inqᷓ;tũ rõnalis eſft

criſibilis.¶ Alie ſũt in qͥbꝰ ponũt᷑ due negatio⸗

nes.q̃ꝝ pꝛia pᷣpõit᷑ toti ꝓpõni:⁊ alia ĩmedia⸗
tpᷣpoit᷑ ſigno reduplicatiuo:vt nõ oĩs hõ nõ
inqᷓtũ rõnalis ẽ riſibilis Et iſte ↄdicũt illis ð
pᷣcedẽti mõ. Alie ſũt ĩ qbꝰponũt᷑ due nega⸗
tiões:q̃ᷓ; vna ĩmediate pᷣpõit᷑ ſigno reduplica
tiuo:⁊ aligſimediate pꝛeponit᷑ coplłe pᷣncipali
vt oĩs bõ nõ inqᷓtũ rõnalis nõ ẽ riñbił¶ Alie
ſũt ĩ qbꝰponũt᷑ tres negatiões:q̃ꝝ vna pꝛepõi
tur toti ꝓpõi: alia ĩmediate pᷣpõit᷑ ſigno redu
plicatiuo.⁊ tertia ĩmediate pꝛepõit᷑ copłe: vt
nõ oĩs hõ nõ inqᷓtũ rõał ñ eſt riñdilis.Et iſte
contradicũt illis de ſeptimo modo
¶ Pꝛo expõe ꝓpõnũ reduplicatiaꝝ
in qbꝰ nulla põit᷑ negatio põit᷑ tał rła. Oĩs
peſitio reduplicatia in q̃ nulla ponit᷑ negatio
expõit᷑ ꝑx copulatiuã affirãtiuã et᷑ tribꝰ catbe⸗
goꝛicis ⁊ vna bapotetica compoſitã.in q̃rum
pꝛĩa affirãt᷑ pᷣncipale pᷣtũ ð pᷣncipalioꝛi ꝑte ſoi
⁊ ĩ ſca affirãt᷑ teri ciu pᷣpõit᷑ ſignũ reduplica
tĩʒ de pᷣncipali ſubo ⁊ ĩ ttia affiratnr pꝛincipa
le pᷣdicatũ de ter mino cui additur ſignũ redu
plicatũ vłr accepto.⁊ q̃rta eſt vna ↄditiõalis ĩ
cuius pꝛima ꝑte terminꝰcui pꝛeponitur ſignũ
reduplicatiuũ affiratur ð ſubo trãſcẽdẽte.⁊ ĩ
ſcða ꝑte affirãtur pᷣncipale pꝛedicatũ de rela⸗
tio idẽtitatꝭ ſubᷣe bñte ꝓ ſuo añte illð trãſcen
dqẽs ⁊ h ſi tał ꝓpõ expõat᷑ gra ↄcomitãtie.ſed
ſi expõeret᷑ gra cãlitatꝭ q̃rta ꝓpõ derʒ eẽ vna
cclis ex eiſdẽ ꝑtibꝰ cõpoſita ſicut ⁊ ↄditionalł

Regla 8

ꝓ excluſiuiſ

nullaz ne
gationez
bñtibus.

adbuc diſtiĩguẽda pz qncg ſeſus b y ügn ¶Sʒ ꝓpõnes reduplicatiuoqᷓ ſunt dictoꝛie Dde Zdi⸗

reduplicatiuũ reduplicatie tẽtũ qnq; mols

iſtaꝝ dñt erpõiꝑ diſiunctiuas ↄpoſitas ex ꝑti
bus Zdicẽtibꝰꝑtibꝰ coplatiaꝝ ꝑ qͥs expounut

ctoꝛiepꝛe
dicte

reduplicatine ĩ bꝰnulla põit᷑ negatio.Exem ſi ẽnt᷑ ꝑ illã dictionẽ ſymoni ſſt leaſaligae zc rinb
ETPEREi d ih P8 tio. Ex ionẽ ſymoniam. Kt. zſfbile.1,öm noel
pluũ pᷣmi: vt oĩs hõ inqtũ rõnal eſt riſibilis:ex Peoexpoe reduplicatiuaꝝ nega Kntage lite ban izon prie⸗ 1

pomtur ſic. oĩs bõ ẽ riſbilis ⁊ oĩs bõẽ rõnal. tinaꝝ i bꝰ negatõ ĩmed ate ppõit᷑ ſ ſr en popone erl
Mur ne. ols Po 18 7018 boeror b̃ ne ate pᷣpõit᷑ ſigno re⸗ one nega oiſtari c ppone er
e Fi hn 1 eKlae nnal auden daplicatio potf talis ria Dic pporednplica tiones n lail A
Tinbile. Et h ſi expongt gfa co 7: Dz nn tiua negatina ĩ q̃ vna ſola negatio ĩmediate ſignũ re⸗ ſnured e particul.
expõeretur gfa cae:t iſta eẽt qrta ꝓpõ:q; ali p̃ponit᷑ ſigno reduplicati p diſi e⸗ ſſene en dzeſſeß
Poer SeEe uts cet qrta 1 plicatiuo. exponit᷑ ꝑ diſũ quplicati imegetu at
das ronale ulðẽ riſibile: Oñ ſi ꝓpõ requpli⸗ ctiuã affirmatinã ex Irtuoe Posibhs oronin- ui Vaben Mh lcatiulis. alt
Cat Iia ſit vlis.tũc due pᷣme exponẽtes nue P20 in quaꝝpꝛia pᷣdicatũ pncipale negat᷑ de ſubo te. deredup 5

Poiſtice eft R & ſi ꝑticlar ꝑoiclares a tñ t᷑ ⁊ in ſcda teri reduplicat⸗ negat᷑ de ſubo: in Om minn ⸗ li ponit ne
iis dz eẽ . 1s 2 qrta ſp oitoał vł cãl. Et ex tertia pᷣdicatũ pncipale negat᷑ de reduplica⸗ ſrmrina inana⸗ inter xtes
poſitioes talin ꝓpõnũ qñ fquplicatie ſt vłes to pticularit᷑ ſüpto q̃rta ẽ vna ↄditõnal.vel inlaariui ponit me cli⸗
Ars Picnaegeittaer rdde NeN caſs negatiua. in cuiꝰ pꝛĩa pte reduplicatuz iſhont Cali⸗
Eills dictoẽʒzvitiati.Exẽplũ ſcdi:vt nõ oĩs hõ affirmat äſczdzte r in frn re ſea u en diniſim. ſal
affirmat᷑ de trãſcẽdẽte.⁊ in ſcdðᷣa ꝑte pᷣdicatũ ee vniuoce. 1 (Di notit

inqtu rationałẽ riſibił. exponitur ſic homoñ pnci ed Exe Holcqe
DE nReEP c omon pale affirmat᷑ de relatiuo illiꝰ trãſcẽdẽ⸗ de Zdicto mjmouatũ ſuba.
=riſbil vł bõñ e rational: vłaliqð roale ñ ẽ ri tis.¶ Et odictoꝛia ꝓpõis exponit᷑ ꝑ copulati daiece gutmſilliten; non ſuppo

ſibile:vł n ſi aliqͥd ẽ roãle ipʒʒ ẽ riſibile fiue ñ: uã affirmatiuã cõpoijtã t cope⸗ ennn, 5 opoꝛte
qn ſi aliqͥd ẽ ro1 ip̃z Eriſbile er die⸗ tali alieins epezer ptib Zdicẽtibus cte. atiſ ditic tii nph m
um ꝓpoſitionũ ſigntur ꝑtalẽ dictionẽ ꝓ bo⸗ ötucpta Fne Ari Pun Aor 5 . onaner qua
iemne Pniamcens ſ En ꝑticulares tẽ bõ nõ eſt riſibilis.vel oĩs bõ nõ eſt rõnalis. inttcd⸗ ſinõ ſuppon
Kegule ENilla dictionẽ celebꝛoter. vel aliqð rõnale nõ eſt riſibile vel nõ ñi aliqᷣd opoꝛteret talẽ ppone
de redu⸗ ¶ Pꝛo expõne ꝓpõnum reduplicas eſt rõnale ipm eſt riſibile ⁊ boc ſi ſit requpli heidifin ploneta?
plicatĩis tiuaꝝ negatiuaꝝ in qͥbꝰ negatio immediate pᷣ catio cõcomitãtie:vel nõ.q; aliqͥd eſt rõnale 6 darlatalss eſt. ad c
negatio⸗ ponit᷑ copłe ⁊ nõ cadit ſupꝛa ſignũ reduplęga ipᷣm eſt riſbile.⁊ boc eſt ſi it reduplicarõ cãe (d guolicato ſuboſ
nem ante tiuũ põit᷑ talis rla. Ois ꝓpõ reduplicatia ne⸗ Et ſignt expões taliũ ꝓpõnũ ꝑ iſtã dictionẽ ucideltalg de cõſitit
copulam gatiua ĩ qua ſignũ reduplicatiuũ nõ negatur. Pẽthecoſte. Exeplũ ſcði vt nooĩs hõ inq⸗ nietiuaffffatiua dee iie
babenti⸗ expõit᷑ ꝑvnã copulatiu affirãtiuꝗ ĩ cuiꝰ pꝛia tũ rõnalis ẽ riñbilis.Expõit᷑ ſic. aliqs hõ ent Aiietis bo inquatu ron
bus pte pᷣdicatũ pᷣncipale negat᷑ ð ſuepncipali⁊ riſibilis ⁊ aliqs bõ eſt ronalis ⁊ oẽ ronale eſt rſtiboͦinquatuͦ rönalis el
ĩIſcda ꝑte teriꝰ cui addit᷑ ignũ reduplicatiuũ riſibile.⁊ ſi aliqͥd ẽ rõnale ipᷣm eſt riñbile:vel ſonleguitur econuerſo.
affifat de ſubo pncipali: ⁊ in tertia negat᷑ pn⸗ q aliq eſt rõale ipʒ eſt riſibile. Et expõnes (¶Lernarla talis . Qu

cipale pᷣ̃dicatũ de terio reduplicatovłr accep⸗ taliũ ſi gnt᷑ ꝑ bac dictionẽ viciari. . en rtNa
1er Et guarta eſt vna conditchalis vel cantan ¶. Dao expòe reduplicatiiaꝝ affir nnetferr teinann
ĩ q̃ teriꝰ reduplicatꝰaffirãt᷑ de trãſcẽdẽte ĩ pꝛi matiuaꝝ ĩ qd vna negatõ immediate ppõit᷑ Rla ð re⸗ mn nerſellsconortſviſi
ma pte illius ꝓpõnis:⁊ ĩ ſcdðᷣa ꝑte negat᷑ pꝛine ſigno reduplicatiuo ⁊ alia ĩmediate pᷣpõit᷑ co qu. nega⸗ e Nomttätie ateri? recu
De Zdic cipale pᷣdicatũ ð relatĩo illiꝰ trãſcẽdẽtꝭ.¶ Sʒ pule ponit᷑ talis rła. Ois ꝓpõ reduplicatiua tioneʒ añ Kinckſeno va. Kolsba
toꝛia pᷣdi Sqictoꝛie taliũ ꝓpõnũ dñt expõi ꝑ dinuctias affirmatiua ĩ q̃ ponũt᷑ due negatões vna im⸗ ct poſt ſi⸗ oe roalis. Dj notater diͦ et

cie affirãtiuas cõpoſitas er ꝑtibꝰ õdicentibꝰ pe, mediateañ ſignũ reduplicatiuũ: ⁊alia imedi gnũ babẽ iuntitie n ſietponeretun g
bus coplatiuaꝝ ꝑ quas exponũt᷑ tales redupli ate añ copula exponit᷑ ꝑ diñüctiuã affirmati te/ Nirlanneketet chinnd
catiue negatiue ĩ quibꝰnega nõ cadit ſupꝛa uã ex qttuoꝛ ꝓpõib cõpoſita.ĩ q̃ꝝʒ pᷣma pᷣdi⸗ neeisbö nark
ſmalis. (Di notater niſſ ter

ſignũ reduplcatiuu.Exẽpluũ pꝛimi:vt oĩs bõ ĩ catũ pncipale ligt de ſubo pᷣncipali⁊ in ſe 5JH)
q't rõnalis nõ eſt riſibilis.Exponi fc. Oĩs cũda teri? redupliatꝰ negat de ſubo pᷣncia q ſiteri'reguplicat ſurpen
bõ nõ ẽ riſibilis:⁊ oĩs hõ ẽ rõnalis.⁊ nullũ rõ li.⁊ ĩ tertia pᷣdicatũ pᷣncipale affir̃at᷑ de terio lequocuq; tal ppo etponere⸗
nale eſt riſibile.⁊ ſi aliqͥd ẽ rõnale ipʒs nõ eſt ri reduplicatoꝛ arta⸗ ↄditõalis vel calis nega de zqicto s bõ inquãtum ois rifibil⸗
ſibile.⁊ boc ſi ſt reduplicatio ↄcomitatie. ł tiua:in cuiꝰ pma ꝑłe reduplicatũ affirmat᷑ de rig ſtatim (Quart

quia aliquid eſt ratiõale ipᷣm nõ eſt riſbile: ⁊ ſubo trãſcẽdcte.⁊ in ſcdᷣa ꝑte pᷣdicatũ pᷣncipa añ dicte. ſct 1rla tal libe

boc ſi ſit reduplicatio cauſe. Et ſignt᷑ expões le negat᷑ de relatiuo illiꝰ trãſcẽdecꝭ.¶ Sʒ op lenimagffifatiua in jiceter
taliũ ꝓpõnũ ꝑ illã dictionẽ retrabẽdo.inde poſita Sdictoꝛia dʒ exponi ꝑ copulatiuà affir hapale⸗ terin' requplicat⸗
qñũ ꝓpõ exponibilis ẽ vlis:tũc due pꝛĩe expo⸗ matiuã cõpoſitã ex Etib⸗ ↄdicẽtibꝰ ꝑtibꝰ di⸗ nogfa cgeeſt falſayt he 2
nẽtes erũt vłes.Et ſi ſit ꝑticłlaris erũt ꝑticla⸗ cte copulatiue.Exẽplũ pmi.vt oĩs bõ nõ in⸗ lehleſtaial Et iſt P
res:ſʒ alie due dñt ſe ſitrr br̃e. Exẽpluʒ ſcdᷣi:vt q;tũ roał nõ eſt riſibilis. Expõit᷑ ſic. oĩs bõ ẽ notiori ybi dixit endi
oĩs bõ inqtũ rõnal nõ eſt rinbilis expõit᷑ ſi. riſibilis:vel oĩs bõ nõ eſt ronal vł aliqð rõa⸗ lnin inrelligit c zzregu
bõ ẽ riſibilis:velaliqᷣs bõ nõ ẽ rõnal:vel ali⸗ le eſt riſbile vel nõ ſi aliqd eſt rõale ipʒ nõ ẽ igtirci talig 9 oſe⸗ inqua req
quodrõnale eſt riſibile:vel nõ ſi aliq eſt rõa riñbile.vel nõ qꝛ aliqͥd ẽ rõale ip̃ʒʒ nõ ẽ riſibi tlettione poliſionon e in
nale ipſuʒ nõ eſt riſibile: ſiue nõ qꝛ aliqͥq eſt rõ le: ¶ Erxẽplũ ſcði: vt nõ oĩs hõ nõ incq;tũ rongꝗ . (u vera.
nale ipʒ ñ eſt riſbile. Et expões taliũ ꝓpõnũ lis nołſt riſbilis.Exponitur ſic aliqs.hõ noõ Kiunt regulat lis
G N

OQ

e r
nnin De ꝓpõnibus Reduplicatinus. SFolio
Fin hl Aetege ſutr, & riſibilis ⁊ aliqs hõẽ rõnalis.⁊ oẽ rõnale nõ requplicatũ nõ vʒ gñalr ↄña: vt nõ ſeqͥ ſoᷣ

zechechgr, . 4 . „ — — — zu„, 2 .
A Als iikſan t gga ẽ riſibile.⁊ ſi aliqͥd ẽ rõale ipᷣm ẽ riſbile.ſiue inqtũ bõ eſt riſibilis: ſof.inqᷓtũ aĩal ẽ riñbi

gſol ehoreeinn deng qꝛ aliqd ẽ rõale ipᷣm nõ ẽ riñbile.vñ in erpõi lis ¶ Dr̃ notãter ab lferioꝛi terio requplicato
ilin ro ſnetine cnezgf bus iſtarũ ꝓpõnuʒ due pꝛĩe ꝓpõnes dñt eſſe qꝛ ſi inferiꝰ nõ eẽt requplicatũ:⁊ ſiłi ſuꝑiꝰ:tũc
uie nnn onk diſt ſgun⸗ eiuſdẽ quatitatꝭ cũ ꝓpõne expõibili. ⁊ tertia ↄna bñ valerenab infemoꝛiad ſuꝑi? cũ dictiõe·
Samddcn Poftn cihlen ſi ſignu reduplicatiuũ nõ negetur dʒ eẽ vlis reduplicatiua: vt bñ ſeqtur oĩs bomo inqᷓtuʒ
arnelä det⸗ lſti ſed ſi negetur dʒ eſſe particularis. rõałẽ aĩal.gꝗ oĩs hõ inq;tũ rõnałeſt ſubſtãtia
Uöme t . . „ 1. — . PEPE talig 6 6 6 20*
agengfiieicri arti ¶ De reduplicatiuis. alie rłe ſpales ¶ Serta rha talis . Arguẽdo a pꝛo ,
o: n eelpt Pꝛia rła D ſcatiua Pôe reduplicatia ad ſus exponẽtẽ totalẽ 2z eꝰ Sexł᷑ta
Ann MWoct . 1 . Quaꝝ pꝛima talis ẽ.Oĩs ꝓpõ reduplicatiua bõa ↄña. exempla patẽt er pꝛi dictis
nalſne . mlvel halis, affirmatiua in q̃ nulla ponit᷑ negatio ⁊ ſignũ Hotet er. Piet R 13.
ter ruſch ſeng reduplicatiuũ ponit᷑ inter ꝑtes pdicati qruz ¶ Septima rla talis ẽ. ERirguendo a Septĩs.
de relnri⸗ gt Ocſcati vna ꝑs ſupponit ꝓ płibꝰ qᷓ; alia eſſentialit᷑ di ꝓpoe requplicatĩa exponibili copłatĩe ad q;⸗
u ppoͤse l riſtti deze ſtinctꝭ vniuoce ⁊ diuiſim:ẽ falſa. vt oẽ aial eſt libet ſuaꝝx exponẽtiũ qͥ eſt ꝑs pꝛincipalis p⸗
cpofti ahmn ſcptlti nn coꝛpꝰ inquãtũ ſuba.¶ Dfr̃ notãter eẽntialiter Poſitõalis totalis exponẽ ẽ bõa ⁊ foꝛmalis
tine. Kinid dterbus gen diſtinct:qꝛ ſi illi terĩ non ſupponerẽt ꝓ plibꝰ Oña:ſʒ nõ eð:q ĩ tali ↄña equalet af̃ a tota co
ci ni öninciedö eſſentialr diſtictẽ:tũc nõ opoꝛteret ꝙ talis/p Pulatia affiratia ad qualibet eiꝰptẽ pꝛĩcipalẽ
l nulseholkfteil põ eẽt flã ſicut iſta. oĩs pꝛimꝰ motoꝛ ẽ pꝛĩa cã mtꝗl mod arguẽdiẽ bonꝰ⁊ foꝛałlʒ eõ i vʒ.
ennet iidei ſoͤrals. inquãtũ deꝰ.¶ Dr notanter quaꝝ vna ꝑs ſup ¶. ctaua regla talis eſt Arguẽdo Oeraus,
leſelro ſeli ponit ꝓpłibꝰ ac.qꝛ ſi nõ ſupponeret ꝓ plłibꝰ a reduplicatĩa expõibili dſũctiue:ad qᷓlzʒ ſua⸗ 5.

rij ꝑtiũ exdonẽtiũ ñvʒ ↄña foꝛãlr lʒ bñ eõ Ccã

qᷓ; alia:ñ opoꝛteret talẽ ꝓpõnẽ eẽ falſã vt di⸗ exdone 1 lʒ bi⸗ Orsgr
cẽdo oĩs lucidiſſimꝰ planeta ẽ ſol ĩquãtũ ſol. ẽ qᷓ; a diſiunctiua affiratia ad quãlʒ eiꝰ parteʒ Queſtio

enborcſkfiftreerplinzie Secida. ¶ Scða rła talis eſt.ad oẽm ꝓpõeʒ pꝛincipalẽ nõ vʒ ↄna ſʒ eõ a ꝑte diſñiũctiue ad

Etali pponi oſfi diton⸗
rhli itrois bo inih⸗
kbellis Eppoſt ſcalihs hoͤef
böckrönls 0erönueet
geröͤmale ömettrifbilevel
eiözet nible, Eterpones
cducnone niaan.
ereduplcanuar affi

7

Nepal mmecefpo Nbö⸗
ot alininedateppolt co egn⸗

Dis poöreduptcgtina lionezaff
1 Dis porecthtin anrſßi

Grübeve
le⸗

nüt due negn deflgin⸗
eanpicartnnzglgineti
wniddifüctinn fimm
id cdpoftiiaphnahe

ꝗffir̃atiuã de reduplicato ſubo ſeqͥtur ꝓpõ re
duplicatiua affif̃atiua de cõſilłibus terĩs. vt
Aliqͥd erñs hõ inquãtũ rõnale ẽ riſibile: in⸗
fert iſtã:hbõ inquãtũ rõnalis eſt riſibilis.ſed

non ſequitur econuerſo.

¶ Tertia rla talis ẽ.Quelʒ requpli
Tertia. catia pure affirmatiua in q̃ nulla ponit᷑ nega
tio ↄpoſita ex teris cõuertibilibꝰ:dũꝰ exponi
tur gra ↄcomitatie. a teriꝰ reduplicatꝰ nõ ſu⸗
matur cũ ſigno vli ẽva.vt oĩs bõ inquãtũ riſi
bilis ẽ rõalis.Dr notãter dũꝰ etponatur gfa
comitãtie.q; ſi exponeretur gfa cãe: tũc nõ
opoꝛteret talẽ eẽ verã.q; iſta ꝓpõ ẽ flã qñ eſt
reduplicatio cãe oĩs bõ inquatũ riſibilis eſt
rõnalis. Dfr̃ notãter niſñi teriꝰ reduplicatus

totadiſiunctiuã ẽ bõa ↄnia:igit᷑ rla vᷣa. ¶ Sed Solutio.
qrerʒ aliqͥs:ql ſupponũt teri ĩ ꝓpõne redu⸗
plicatĩa affirãtia. Dr ꝙ termiĩ alij a terio re:
quplicato ſiqipponãat ſupponũt ode ſiẽ in pᷣ⸗
iacẽte illiꝰ reduplicatie.Se teri?ꝰre

duplicat

ſupᷣ quẽ nullũ cadit fignũ diſtribntiuũ niſi ſig
nüũ reduplicatiz ſuppõit ↄfuſe ⁊ diſtributiue:
ſuppõe ↄfuſa ⁊ diſtributia ĩpꝛopꝛie dicta. q̃ eqᷓ
ualz plibꝰ ſuppoĩbꝰ ĩ mẽte:puta ſuppoẽ ↄfuſa
tm̃vł ſuppoẽ ðtiata:⁊ ſuppoẽ ↄfuſa⁊ diſtribu
tiua. etẽplũvt oĩs bõ ĩqᷓtũ aĩal ẽ ſubã.ibi ille
tibõ a ille fiſubã ſupponũt eodẽ ſic ĩ iſta ꝓ
põe oĩs bõẽ ſubã ⁊ ille fi aĩal ſtat ↄfuſe ⁊ di⸗
ſtridutie. ¶ Sʒ ſi ſignũ reduplicatm̃ negaret
⁊ t᷑ reduplicatꝰ eẽt teri coĩs ſupponẽs tune
ſi reduplicatia eẽnulis teri Nreduplicatꝰ ſup⸗

it deſnhopnapalrnſe ⁊c. q; ſi teriꝰ reduplicatꝰ ſueret᷑ c eig vli. poẽret ↄfuſę tm̃.⁊ ſi eẽt pticlarꝭ ſupponeret ðᷣ
en pegni deſbo hnth 8 tũc quõcũq; tał ꝓpõ etponeretur eſſet falſa. teriate.exẽplũ pꝛimi:vt oĩs bõñ inqtũ rõnał
N daceeffit deteſi⸗ vt oĩs bõ inquatum oĩs riſibilis eſt rõnalis. ẽriſibilibi ille teriꝰrõãl ſuppoit ↄfuſe tm̃:ex

i ℳnoslis

4

Acilssnegt deritn
aplactigfrnutde ſofrin
t e zcicni toßt nin

augrta. ¶ Quarta rla tal ẽ q̃det ppõ redu
plicatiua affif̃atiua in q̃ iqẽ teriꝰ ẽ pᷣdicatum
pncipale ⁊ terĩnꝰ requplicatꝰ dũꝰ fit redupli

emplũ ſcdi vt hõ inqtü ñroałeſt riñbił ibi ly
rõnał ſupponit deterĩate.¶ Qualr ãt ꝓpoẽs
reduplicatie dẽant ↄuertũ⁊ q̃łr ex eis debeãt

r ,25 ipalet HE = e ſheſn ſez Grz, fſieri ſylli videbit᷑ in libꝛo pꝛioꝝ ariſtotelis.
mil ſdi nif catio gra cae eſt l eEſeꝛ mana⸗ re Aſo de pꝓpõib reduplicatis
etponin ), tũ aĩal eſt aĩal.Et iſtum ſenſũ voluit br̃e arj. videdũ ð ꝓppoĩbꝰd incipit
ri) 0iceni Al. pmo pꝛioꝛũ vbi dixit ꝙ q̃ reduplicatiua eſt E Lvlr O in ibit
jageb7 diboli inenteiliaiiligine zuplicgtun S ⁊ deſinit ⁊ alijs dictioĩbꝰ in⸗
igiiͦpl ,l irteti falſa nne igibi ſnen qua edraens ceptoẽʒz vł ichoatoẽʒ reꝝ ĩ⸗ Pꝛo quo
tli en ihtn icakii. Eneadhefnapeg ae. poꝛtatib vt ſt tales denes ꝓ capitur lj
boͤnoeſan ni⸗ inellecti⸗ eſi⸗ .ANaucit᷑ ſit gnat eoꝛrũpit᷑ ⁊ ſic incipit
I. Dninta. ¶Quinta regula talis ẽ. Arguẽdo dea is. Un b vbuũ. Incipitipoꝛtat eé añ fu⸗

ab iferioꝛiterio rduplicato ad ſuꝑioꝛẽ teriz iſſe: vel impoꝛtat non eſſe foꝛe, ex quo patet

„

De inſta⸗
tibus.

Quid reſ
pmanens
⁊ ſucceſſi⸗
9.

ies eaꝝ: quo qd aliquas partes facte ſunt

Dractatus

boc vᷣbũ ĩcipit apliat terim cui addit᷑ añ ſe qð vʒ tm̃:ſicut añ p inſtãs. poſt qdᷣlz inſtans
poſitũ ad ſupponẽdũ ꝓ eo ꝙ ẽa fuit:vel ꝓ eo qð fuit añ H̊. Sitr ponit᷑ illð oↄplexũ ĩmedia⸗
ꝙ eſt ⁊ erit.ſcðᷣo ptʒ q illð vᷣbũ incipit ipoꝛ⸗ te poſt h̊.qð vʒ tm̃: ficnt poſt hoc inſtãs ⁊ añ

tat tps pᷣteritũ a futurũ reſpectiue ĩ oꝛdie ad ðlz inſtãs qð eſt poſt boc.¶ IUñ ppõnũ de ĩ Olte di iid
pnñs ⁊ nõ quodlibet tps pᷣtitũ vel futurũ:ſʒ tẽ/ cipit:qdã ſũt ð ſubiecto ↄnotatiuo ſignte ſuc mſiões p ſ
p imediate pᷣcedẽs ipʒʒ tẽpꝰ pñs ⁊ futuꝝ ĩme ceſſionẽ:vt modꝰ ĩcipit eẽ qͥdã ſũt de ſubõ nõ põnuz de nmiſtlo⸗

diate ſequẽs ipᷣm tpᷣs pñs:q; iſta cõiter cõce⸗ ĩpoꝛtãte ſucceſſionẽ:vt ſoꝛtes ĩcipit eẽ plato Incipit
ditur. ſoꝛtes incipit ſcribere. poſito caſuqꝙ ſoꝛ ĩcipit. Etiã q̃dã ſũt de ſubõ cõi vt bõ icipit eẽ
tes nũc ſcriberet aliquẽ libꝝ.⁊ antea nõ ſcrip q̃dã de ſubõ ſingulari:vt ſoꝛ.incipit eẽ. Siłr
ſiſſet de die ⁊ pdie ſcripſiſſet vł eria cras ſcri qdã ſũt de ſubo fingularꝭ nũeri nõ collecti⸗
beret qð tñ nõ eſſet ſi ly incipit impoꝛtarʒ ſim uo:vt aſinꝰ ĩcipit eẽ.a⁊ alie ſũt de ſubiecto plu
płr t̃s pᷣteritũ ⁊ futuꝝ.¶ Iñ boc verbũ inci⸗ ralis nũeri:aut de ſubõ collectiuo: vt boĩes ĩ
pit qñq; capit᷑ vulgarit᷑.⁊ ſic incipere eſt idem cipiũt eẽ:⁊ turba incipit eẽ. Silr q̃dã ſunt de
ꝙ de nouo eſſe:⁊ iſto mõ iſta ꝓpõ ſoꝛtes inci⸗ ſubo fimplici aut incõplexo vt ſoꝛtes incipit
pit eſſe vʒ tm̃ ficut iſta ſoꝛtes nũc eſt:⁊ nõ diu eẽ.⁊ q̃qã ſũt de ſubo coplła.ex plibꝰ teris: vt
ãtea fuit:⁊ iſtoꝰ ſolẽt ↄcedi tales ꝓpões. Ar ſoꝛtes ⁊ plato ĩcipiũt eẽ. Silr qdaʒ ſũt de pñ⸗
boꝛ incipit floꝛere:lʒ antea arboꝛ ffoꝛuit ⁊ nõ ti ⁊ q̃dã de pᷣterito:⁊ q̃ͥdã de futurovt ſoꝛtes ĩ
diu. Silr pbr̃ incipit miſſa:̃uis vnã ꝑtẽ miſ cipit eẽ.ſoꝛtes incepit eẽ.ſoꝛtes incipiet eſe
ſe dixerit cõiter cõcedit᷑.⁊ iſo mõ capitur ly ĩ Silr quedã ſunt de eẽvt patuit in exẽplis di
cipita vulgaribꝰ.⁊ boc modo nõ capitur bic. ctis.Quedã ſunt de fuiſſe:vt ſoꝛtes incipit fu
ſʒ bic capitur vt impoꝛtat tpᷣs diuiſibile reia iſſe.⁊ qͥdaʒ ſũt de foꝛe.vt ſoꝛ.ĩcipit foꝛe.Silłr
tiue ꝑ reſpectum ad pꝛeteritum vel futuruʒ. ꝓpõnũ de incipit.q̃dã ſunt in qͥbꝰ nulla expꝛi
¶ Sciẽdũ ẽ pꝛimo ꝙ quattuoꝛ ſqlẽt mitur negatio:vt ſoꝛtes incipit eẽ:⁊ quedam
pom inſtãtia.ſ.pꝛimũ inſtas ee: vltimũ ĩſtans ſunt in qͥbꝰ negatio pᷣcedit ly ĩcipit: vt ſoꝛtes
nõ eſſe:pꝛimũ ĩſtas nõ eſſe ⁊ vltimũ inſtas eẽ nõ incipit eẽ.⁊ qdaʒ ſunt in qbusexpᷣmit᷑ ne⸗
ñ pꝛimũ inſtans eſſe ẽ inſtans pꝛo quo veꝝ gatio ſequẽs ly incipit.⁊ pᷣcepẽs vᷣbũ infiniti
eſt dicere.res iaʒ eſt ⁊ inmediate R non fuit. ui modi:vt ſoꝛ.incipit nõ currere.Et iſta.ſoꝛ.
Sedvltimum inſtans nõ eſſe eſt inſtans pꝛo incipit nõ currere.equalet iſti ſoꝛtes deſinit
quo verum eſt dicere res nunc non eſt. 1 im⸗ currerc.io illa dz exponi ſicut illa de deſinit.

ſecigirt entia incipiuit
dyreſoluiin iſtů. boc ens
noaboc ens incipit eſſe
gelbet ſingularis dz ſer
ypoes yniuerſales debẽ

4 ulares: tunc quelibet
.

gponid, Sec querer

poſtionen affirmatinan
nacopulatiua. ¶Dr ſi
toderepmanente: tunc
tiua puta illa que eſt ſect

mediate poſt bhoc erit.⁊ iſta duo inſtantia at⸗ ¶ Pꝛo expõe ppõnũ affirmatiuaꝝ natn etpo lotalis erponẽtꝭ. Sʒ ſi f

tribuunt᷑ rebꝰ:quo ad inceptioneʒ. AUnde oĩs
res q incipit eſſe:aut incipit eſſe per pꝛimuʒ
inſtas ſui eſſe vt bõ aſinꝰ equꝰ.aut znibt eſſe
ꝑvltimũ ĩſtãs nõ eẽvt ſunt res ſucceſſiue.Sʒ in 2 .
pꝛimũ inſtãs nõ eſſe eſt inſtãs ꝓp quo verũ eſt de futuro affir̃atiua. ⁊ ſcðᷣa ꝑs eſt ꝓpõ negati

dicere res nunc nõ eſt: ⁊ imediate añ boc feit. ua de pñfti: ⁊ pꝛĩa ꝑs ſcðᷣe copulatiue eſt ꝓpõ
Sed vltimũ inſtãs eſſe eſt inſtãs ꝓ quo verũ negatiua de pᷣterito.⁊ ſcda ꝑs ẽ ꝓpõaffifati⸗
eſt dicere: illa res nũcẽ:m ĩmediate poſt h̊ nõ ua de pᷣſenti. Exẽplũ: vt ſoꝛtes incipit eſſe bõ

erit. Et iſta duo ĩſtãtia attribuũt᷑ rebq ad de exponitur ſic.ſoꝛtes immediate poſt hoc erit
ſinitionẽ: ita oĩs res qͥ deſinit E&: iut deſi⸗ bomo.ſoꝛtes nenc non eſt bomo.vel ſoꝛtes

nit eẽ ꝑ pᷣmũ iſtãs nõ eẽ vt ſunt res nature ꝑ⸗
manẽtis:aut deſinit eſſe 1 vltimũ inſtãs efſe:
Bmnanei iir eud ermineribitin ene i, aiſfſmnerius ,Polri er ouid, diſihetiuis c, tre⸗
oẽs ſuas ꝑtes ſit eſſe adeq̃te ꝓ eodẽ tᷣe vt bõ Poſitꝭ ex partibꝰ ↄdicentibus partibus copu
aſinꝰ? ligni lapis ⁊ ſic ðalijs Ssz res ſuccefſiue latiuarũ diſiunctiue: per quã exponitur talis

quiſtis repugnat m naturã eaꝝ eſſe ſimt ad ſeaĩal.expõitur ſic: ſotes ĩmediate poſt h̊ nõ
equate pꝓ eodẽ tẽpoꝛe. Et tales res nõ ſolum erit aĩal. vel ſoꝛtes nunc ſte aĩal.⁊ ſoꝛtes ĩme

fjij P ; 5 fiſr &al' diate añ hoc fuit aĩal.vel ſoꝛtes nunc non eſt
ſunt ĩ fieri.̊ᷣ ẽ ſoluũ ſunt qñ fiũt q ad aliquss ꝑ aĩal. ñ quãdo ꝓpoſitio de incipit babet p

„ . .fſubiecto terminum cõem: tunc exponendora
¶ Sciẽdũ ſcðo ĩ expõe ꝓpõnũ de lem pꝛopoſitionem dʒ addi illud relatiuũ idẽ .
incipit ponitur boc cõplexum ĩmediate añ h̊ termino communi in exponentibus partia

duab?copulatiuis:cꝰ copulatĩe pꝛĩa ꝑs ẽ ppõ cipit.

„

de ĩcipit ponitur tał rła. Pꝛopõ affir̃atiað in nis affifa
cipit.fofalr dʒ exponiꝑ diſiũctiuã ↄpoſitã ex tiue de in

ſuis:tüc ſufficit copulat
Olfunctiue totalis expo⸗
honibili ad totalẽ expon
nalis ofia. ideo talis pp
lert diftüctiuã vt pꝛius
ſy afirmatina de incipiten
lriuã tuc equiuoce cape

ſoꝛmaret ppoſitio de re
lo foꝛmaret de reb⸗ ſucc

ĩmediate añ boc nõ fuit bomo: ⁊ ſoꝛtes nüc ERla ↄdi iiqs:quõ ppões de inci
eſt bomo. Sed ꝓpõ negatiua de incipit. di ctoꝛie ꝓ⸗ Peponitur immediate il
ctoꝛia talis affi tiue dʒ exponi ꝑ copulatiuã põnis di⸗ etponi. Dicitur ꝙ debẽ

önt De exponibilibus rõne I ncipit ⁊ Deſiuit cli.
„ Rdoſt . . zjnit & *D fa iſi .
Nni 3 Ghr o ris a wrf ſiſubi eſt qð de deſinit qᷓ &Sadictoꝛia iſti dʒ erponi ꝑ vanʒ
mi. un Dleri tn 1 e alſ rehe in elubteern 5 Gypo⸗ copulatiuã cõpoſitã ex duab diſiuctiuis cõpo
id in ntinen eeer⸗ nelibet para ili bypotbetice dz ſitis er ptibus zdicẽtib ꝑtibꝰ ꝑ qᷓs erpõeba
R ldiinnd ece r ſi fint de ſubiecto pluralis nume tur affirmatiua de defnit cõpoſita:exẽplũ pꝛi
rei uibfne e (ie, ernaideh t reſolui ĩ ꝓpões ſinglarꝭ nume⸗ mi:vt ſoꝛtesdeſinit elſe bõ. Expõit᷑ ſic.ſoꝛtes
ſfſen ſitue de libi illaꝝ dz erponi.Exẽplũ pꝛi⸗ imediate añ h fuit bõ a ſoꝛtes nuc nõ ẽ hõ vel
iieachliinen hin mivt tortes⸗ plato incipiũt currere:ñ illa cõ ſe d ineathee Ppy nõ erit n lal.no b. gt⸗
Nünglgind hiicdire oe jo capidt diinm rfe in plũ ſcnvt ſortes nõ deſinit eſſe bomo. expo⸗
n lrninreige 4 nctto anaganen anant tz⸗ ſorutin tur ſic: ſoꝛteꝰ nõ ĩmediate an h fuit bõ vel ſoꝛ
icht uldrini dlen talueipit currere:a tũc quelʒ illaꝝ dʒ exponi tes nõẽ hõ a ſor.ime diate pꝰpᷣ erit hõ vl ſof.
ibieſtnibinn ſe ſ la coiuctio ⁊ caet copulatim deberet tes nucẽ bo.tſicut ꝓpõnes ö ncipit que ſiſt
mgirileatinn eien talis erponi ſne reſolutione. Erxéplum pᷣmi de ſubiecto copulato: vł ſubiecto plłis nũerivł
da hlci itiin tes ⁊ plato incipiũt currere.ſi illa ↄiun vel vtes reſoluẽe ſut in ſnas ſingulareſ añqᷓ
enrchbeoſtſimn ibete r diuilimetä illa debet reſolui in exponãt᷑:ñ etia ꝓpoes ð deſinit que ſũt ſiliuʒ
ntocnter ſhn un etio cnpier Ruiiimefſe, it currere: ⁊ plato ſudᷣoꝝ dñt ſic ẽt reſolui ãtecᷓ erponãt᷑.etiam
ſchpiüt ee ht. wris: iſtã copulatiuã. ſoꝛtes ĩcipit currere: ap 1 Scs incipit mitipiicat penes iahne
nrd ſtgſirdeyf incipit currere vtũc quelibet iſtaꝝ debet er- ſicut ꝓpões ð incipit mit plicat ꝑp 23
ngri Nfrmorſun ponl:ſedſt illa coniũctio ⁊: capet᷑ copulatim ſicẽt ꝓpões de deſñinit multiplicat. Sʒ ppõ⸗
teſaneirhe f Nverer talis exponi ſine reſolutõe.Erxẽpluʒ nes ð ðñinit in qus negatio ſequit᷑ ybu de⸗
nde itineine ſigf: ia incipiũt eſſe in iſta domo illa ſinit in qbus negatio ſeqͥur boc verbũ dſinit
iſun deſiiſt angläſler Eenlvt enria incipiut er ein ſſe ĩ iſta do ⁊ pᷣpõit᷑ vᷣbo infinitiui modi exponẽde ſũt eo
üde Enſortesincpi dz reſolui in iſtã. hoc ens incipit eſſe ĩ iſta 2

efnentſnichifhie

mo ⁊ boc ens incipit eſſe in iſta domo:⁊ tunc

ẽ mõ ſic ꝓpões de incipit in qbꝰ nulla ponit

”õ quelibet ſingularis dz ſeoꝛſum erponi.Siłr negatio ex q tales ꝓpões equiualent
ſt ſones ehtt leten ꝓpões vniuerſales debẽt reſolui in ſuas ſin⸗ ¶ Circa pꝛopoſitiones de in cipit ⁊
nonioſrcl ichtt rſane⸗ Queſtio. Sulares: ⁊ tunc quelibet ſingularis ſeoꝛſum

C iatzſum incneetonif ,
limeipi köcehes hlinfinit

⁹

exponi dʒ.¶ Sed quereret aliqs:an ne ad ex
poſitionem affirmatiuam de incipit ſufficiat

deñnit ponũt alie rłe quaꝝ pᷣma talis eſt. Ar
guẽdo a ꝓpõe de ĩcipit vel deſinit exponibili

rinan .V diſiunctim ad totalẽ eiꝰ exponẽtẽ ẽ bõa oↄña
ainept nömfere Kifaſn o vna copulatiua. ¶ Di ꝙo ſi foꝛmet᷑ talis ꝓpoſi eõ. qʒ nõ vʒ ad quãlibet ꝑtẽ diſiunctiue: ſed
mere ejnaletiſtiſones deßßnt tio de re ꝑmanente:tunc ſufficit vna copula⸗ eõ a ꝑte pꝛincipali difunctiue ad ppõem ð in
leqzerpon fent lla de defnnt, tiua. puta illa que eſt ſecunda ꝑs diſi gnctiue cipit vel deñnit eſt bona ↄña. Rò pꝛime ptis
5ñäü totalis erponẽtꝭ. Sʒ ſi foꝛmet de reb ſucceſ eſt qꝛ ꝓpõ de incipit vel deſinit ⁊ ſua totalis Queſtio.
õ ſiuis:tũc ſufficit copulatiua que eſt pꝛima ꝑs exponẽs cõuertibiliter ſe bñt qᷓ ad veritatez
mtalſki upöaffnigdn nouff diſiunctiue totalis erponẽtis. Sʒ ex quo ab ⁊ falſitatẽ igitur pꝛima pars vᷣa. Rõ ſcðe ꝑtis Solutio
cponiodſfütiui poftier nieden ponibili ad totalẽ exponẽtẽ: ⁊ econtra eſt ſa q; a diſiunctiua ad ꝑtẽ pncipalẽ eiꝰ nõ valet
s Cpllatie eedp at, malis ↄnña.ideo talis Ppo dʒ exponi foꝛmali oↄna:ſʒ arguẽdo a ppòoe de icipit vel deſinit af
nim alcda set Ppoͤneg ter ꝑ diniũctiuã vt pꝛius dictũ eſt etiã ſi ꝓpo fittiua ad quãlibʒ eiꝰ exponẽtẽ ꝑtialẽ eqͥua⸗
insſcde chllnittet in Solutio affirmatiua de incipit exponeret᷑ ſic ꝑ lenter ar a tota diſũctiua ad ſuã ptẽ: igit᷑ ſcõa
Rento ſchasi Pͤiffinn latiuã tũc equiuoce caperet meapi qugndd e va. ¶Tertia gs pʒ: q arguendoa pte pᷣnci
ää Queſtio. foꝛmaret᷑ ꝓpoſitio de reb Lnane10 dn pali diſfictiue ac pponemn de incipit vel deñ
etesinmecinehoſtboe do foꝛmaret᷑ de reb ſucce ſeuis. ¶ qrat nit equa leser af̃ a ꝑte diſiunctiue pncipali ad
anelonel boli eiſne⸗ zae aliqs: quõ ꝓpões de incipit inqbus negatio totã diſiũctiuã: modo talis modus arguẽdi ẽ
vaſtn⸗ thomwt ſts it ae⸗ eponitur immediate illi bo eſſe debeant o: qlig et bonus.igit᷑ tertia pars ver.
— deineptt in erponi. ODicitur q; enardenonlnent oe ¶ Scda rła talis . Pꝛopoõ negatia Pꝛima re
enenmigaliuni ſtiones de Renu nalnbe mil bip udn eſſe, de incipit: vel deſnit ĩ qua negatio cadit ſup Taaenet⸗
woſtier dund kicn tlaexpo⸗ 6 oni ſent arſnitg dennit eſſe. „ illud vbũ incipit vel deſimt ĩfert quãlibet ꝑ⸗ rum ſpe
5 zſembus antlih nigeſ Serp n ſi 1. ſition de tẽ pncipalẽ totiexponætis. pʒ:qꝛ equalenter 2 li
e etholiturtii⸗ 1s aſtir⸗ ¶ Pꝛo expoſitione ppo ition latiua affifatiua ad ptẽ pncipalẽ cialis.
veer gud ethe matiue 5 — De P 2000 gff. na de 'a tota coplatiua a iratiua ad ꝑtẽ pᷣncipalẽ
encer n z föinehht tiue d deſnit poõit᷑ talis rła. Pꝛopõ at irmatiua de ei. Sʒ tal mod' arguẽdi ẽ bon: ia rE a .
Eun ſe ſ deft. deſinit dʒ for̃alr exponi ꝑ diſiũctiuã affir̃ati⸗ Ft! anig eſt. riett va. J gag,
gesinſedilleh re Zcopoſta er digbses ulatiuis: quaꝝ pme ¶ LTer tia rła talis eſt. Arguendo ab
r nnnt feii net de cötra zuigtine 6 ps eſt “ affifatiua de p̈te⸗ in Erioꝛi ad ſuperius mediate boc yvbo icipit
rii ng aictoꝛia t Tſca ẽ ꝓpõ negatiua de pñti. ⁊ pꝛia ꝑs vel deſinit dĩmodo ſupiꝰꝛ ĩfᷓ i ponat a pte L
Efitai to ſi gon edicte. ſea covnlatie dz eſſe negatiua de futuro: , Pdicati nö 53.oaʒ valere: vt nõ ſeqĩ: ſoꝛtes ĩ —
amnian uin aaffirmatiua depftti. Sz ppõ negaeina cipit ec albe: ſoꝛtes ic pit eſſe cotogtud ei
U addine, 4
oben ve nune

.

Tractatus

uñs poſſit eẽ ver ↄñte exiſtẽte falſo:vt poſi⸗
to caiu ꝙ ſoꝛtes pꝛius fuiſſet niger:⁊ iã pᷣmo
Lactus fit albꝰ.O Dfr̃ notãter in rla dũmõ po⸗
nãat᷑ a ꝑte pᷣdicati:qꝛ ſi ponerẽt᷑ a ꝑte ſubi ſiue
añ illa verba:tũc bñ valeret conſequentia:vt
bene ſequitur: ſoꝛtes incipit eſſe. ergo bomo
incipit eſſe. Similiter albũ incipit eſſe:ergo
coloꝛatum incipit eſſe 2

¶ Quarta regła talis eſt Arguẽdo
Quarta bᷣ vbo incipit vel deſinit cũ aliq determiĩa
uartg ione:ſiue a ꝓpõe in q̃ põit᷑ h̊ bũ incipit vel
defſinit:cũ aliq̃ deterĩatiõe addita ad verbũ in
finitiui modi:ad pꝛopoſitioneʒ ĩ qua dimittit᷑
illa deterĩatio nõ oʒ ↄnãm valere vt nõ ſeqͥt
ſoꝛtes incipit eſſe albus.ergo ſoꝛtes ĩcipit eſ
ſe.nec ſeqt. ſoꝛtes deſinit eſſe albꝰ.ꝗ ſoꝛtes ð
ſinit eſſe: cũ añs poſſit eſſe xnñte exñte flõ

¶ Quita ria talł ẽ Arguẽdo a ꝓpõe
de incipit vel deſinit in qua poſt illud xᷣbũ i
Quinta. cipit vel deñinit ponitur dictio ſumpta cum:
gno vniuerſali.ad pꝛopoſitionem in qua di⸗
mittitur illud ſignuʒ vniuerſale non valettõ
ſequentia: vt non ſeqᷣtur ſoꝛtes incipit ſcire
omnei pꝛopoſitioneʒ. ergo ſoꝛtes incipit ſci
re pꝛopoſitionẽ:nec ſequitur ſoꝛtes ðᷣſinit ſci⸗
reoẽm pꝛopoſitiõem ergo ſoꝛtes deñnit ſcire
pꝛopoſitionem. Et iſta regula babet veritatẽ
dũmõ illa ꝓpõ ð incipit veldeſinit: nõ reſol⸗
uatur ex parte termĩ ſumpti cũ ſigno vli ĩ ſu⸗
as ſinglares qꝛ ſi ſic reſolueretur bñ vʒ ↄña:⁊
tũcañqᷓ iſta expõeret᷑:ſoꝛtes ĩcipit ſcire oẽm
VPpem deber et ſic reſolui. ſoꝛtes iſtã ꝓpõem
incipit ſcire.⁊ ſoꝛtes iſtã ꝓpõem incipit ſcire
⁊ ſic de alijs modoad iſtas:bene ſequitur iſta
ſoꝛtes pꝛopõnem incipit ſcine.
Sexta ¶ Sexta rla talis eſt Arguẽdo a p⸗
põone de incipit vł deſinit in qua aliqua dictõ
poſtponitur illi vᷣbo incipit vel deimt:⁊ ver⸗
bo infinitiui modi ad ꝓpõem in qua talis dic
Queſtio tio pᷣponit᷑ nõ opoꝛtet ↄnam valere:vt nõ ſe⸗
de ſuppõ qᷣtur ſor.ĩcipit eẽ albꝰ.g albũ incipit eſſe ſor
ne. Sil nõ ſeq?᷑ ſoꝛ.deſinit eſſe ſedẽs.ꝗ ſedens ð

Solutio. ſinit eſſe ſoꝛtes. Sʒ qreret aliqͥs quõ ĩ iſtis

ꝓpõnibꝰ termĩ ſupponãt.Dr ꝙ terĩ qͥ ponũt᷑
parte ſubi eodẽmodo ſupponuntſicut ĩ alijs
ꝓpõnibꝰ a ſiłr totale pᷣdicatuʒ pꝛopoſitionis.

4

poſiti equiualent pluribꝰ terminis ſupponẽ
tibꝰ:⁊ ſic ꝓpꝛie nõ dicunt pᷣſupponere vnica
ſuppõne:ſed pluribꝰ ſupponibus. ¶ Quomõ
aũt tales ꝓpõnes debeàt ↄuerti ⁊ quõ dz et
ipfſis ſyllogiſari: videbitur in libꝛis pꝛioꝛum.
¶ Dubitatur pꝛimo circa ꝓppoſitio
nes de incipit ⁊ deſinit:qualiter debeat expo
ni ꝓpõ in qua ponit᷑ ly immediate ¶ Dr ꝙ ly
immediate:in talibꝰ ꝓpõnibꝰtm̃ vʒ ſicut hoc
totũ nullũ erit inſtãs qͥn inter ipᷣm ⁊ ſic iſta p
põ ĩmediate poſt diẽ erit nox erxpõit᷑ ſic poſt
diẽ erit nox:⁊ nullũ erit inſtãs poſt diẽ qͥn in
ter ip̃ʒʒ ⁊ diẽ erit nox.vel ſic. Inmediate pꝰ⸗
diẽ erit nox.i.poſt diẽ erit nox:⁊ nullum erit
tẽpus terminatũ ad inſtãs diei in cuiꝰ nulla
parte erit nox. ñ in ꝓpoſito immediate:de
bet capi vt dicit abnegationẽ tꝑis ĩtermedij
⁊ ſic capit᷑ ſincatbegoꝛeumatice includẽs ne
gationẽ:rõne cuiꝰ diſtribuit terĩos ſequẽtes
¶ Dubitat᷑ ſecundo qualiter debe⸗
at iſta ꝓpõ expõi:boc albũ incipit eſſe ſoꝛtes
poſito caſu ꝙ ſoꝛtes pꝛius fuit niger.⁊ iaʒ ſit
albus ⁊ immediate poſt nõ erit albꝰ. Dicit᷑
p dz exponi ꝑ diſiũctiuã:vt pꝛius dictum eſt
addẽdo tñ talẽ ꝓpõem.ſ.nibil quod eſt aĩal
iam albuʒ immediate ante boc fuit ſoꝛtes nã
ſi nõ adderet᷑ iſta ppõ tũc exponẽtes eſſent
Fe ⁊ tñ ꝓpõ de incipit eẽt falſa.Siltr᷑ iſta ppõ
boc albũ deſinit eẽ ſoꝛtes dʒ expõi ꝑ diſiũcti
uã addẽdo tñ iſtã ꝓpõnẽ:nibil qð iĩmediate
ante boc fuit boc albũ eſt nũc ſoꝛtes:⁊ iſta ꝓ
põ dʒ addi diſũctiue mediãte ↄiũctõne copu
latiua:⁊ in eiꝰ ↄtradictoꝛie oppoſita median
te ↄiũctõe diſiũctiua.¶ Sʒ quereret aliquis
quõ ꝓpões debeãt diuerſimode expõi. Dr
ꝙ; ꝓpõnes ꝛie debẽt exponi ꝑ ꝓpõnes con
trarias:⁊ ſubcontrarie ꝑ ſubcõtrarias. Et ſic
dictũ eſß de expõnibꝰ ꝓpõnũ de incipit:ita di
cẽdũ eſt de ꝓpõiꝰ de fit. ſiue generat᷑:ſiue p
ducit᷑ ⁊ ſic de alijs.Et ſicut dictũ eſt de pꝓpõi⸗
bus de deſinit. ita dicẽdũ ẽ de ꝓpõibꝰ de coꝛ⸗
rumpitur:a deſffuit᷑:⁊ ſic de alijs.

Iſo de expõne ppõnũ
de incipit deſinit vidẽduʒ
eſt de erpõnibꝰ ppõnuz de
dft. 2 ſibi ſilibꝰ. Uñ ꝓpõ ex

Solutio f

ntiqᷣ eſg*

dely im⸗ (lt ariqda dl
go a. dofingtaridd⸗
mediate. n ſoo

Lepnodiſtribuak i exponẽ
4 ydita rect ab gon
pnodiſribugk ierpobi
inewonẽte. ſili d obßuar
deſdocoi ndiſtributo.
Aiserponentib; gtialib
ermnnortin ſubſtaͤtie ide
¶ Pꝛo expoe ppon
ntrta Ois ppo d dft affi

¹ plriui affffatiuã er trib
n liiprin eẽ foꝛe vk fuif

in ukrupponẽte. 2 ſcda aff
Hoft mediate ppõe avk⸗
ſifevk foꝛe cu b addito
ſegatſa in qͥ ti ſynonim
liectha ly dft mediãte
deſubo ꝓponis ð dftꝛ me
uile ppois de dft. ¶Et 5

ſisdʒ exponip diſfiuctin
Queſtio dʒ exponiꝑ difiüctiua

ccetib; rib copulatie pa
replͦ pmi. vt ois ho d
honit ſic. os bo c t fittpe

uls bo aſin. Sikf ois bd
:exponit ficois bo erat.

erat. ⁊ nullꝰbõ eratafin⸗. S

e.E. 30 ( de 4
Sel de terĩo ponit᷑ poſt illã dictionẽ dicen RPpoõibil ð dĩt ẽ ꝓpõ expõibilł Acceptã erhoniiſudöere
dũ eſt e ſuppõne impꝛopꝛia aliqñ ſuppõiꝑ de roe dictois alietatẽ iĩpoꝛtã del nie 4 aſnoi⸗ dedeten
terĩate.aliquando ↄfuſe tm̃:aliquando ↄlłſuſe tvt ſũt iſte dictões drt aliðad alteꝝ ab diuer e Fyalt. don ert.
⁊ diſtributiue. Unde ex quo ille ꝓpões expo⸗ ſuma.vł ab:⁊ ſilia vñ hͥ ſignũ al qñq; cpfre differt alie re
nibiles ſuboꝛdinant᷑ mẽtalibꝰ q̃ſunt pꝛopoſi⸗ latie vt vn iſtoꝝ currit:⁊ alt᷑ qͥeſcit.alioꝰcapr . uiepig taliseſt Ar
tiones bypotbetice:ideo in illis vocalibꝰterĩ ĩdeſinite.a ſicẽ ſignũ ꝑticulare bꝰ ſigni vlis bbela dfra totale dde

RNandähn ultteriosſegn
etes
iſtamcognninr ded,
ordoealinehlteſe ſotes
c betes ninsft ier ift
meainepof öert ad, dicf
Ndihüginiftrinsdigun e
ale oen l nidil god e gir
mnedine mebor fit ſonesni
ekinn woͤtit etporetes eſent
N inappit eet iila Oifriſte ppo
imt er ſutes derpoͦp diſiai
fi pone nbil nedate
ai el nic orteert iſtap
Vinine nettite iine col

Aradictorie ophofin nedian Dlete

inmn. (Szclereg iigi⸗ Gre⸗
GeitdiverfmodeerhiD

edehet erhoni Nonas
Nonmien idednſcrig Afe
eonid pöni einehttſudl
r e deſt iegelen fuln
fanr cli et de ,hol
õ
eit ig etiede he
ekuttſe eilſß

ſitionum
dediffert

Coͤcluſio

Regula
expõnis
ꝓpõnum
dediffert

Rla zdi⸗
ctoꝛie.

De Expo.de dẽt ⁊ infinito ⁊c.
tis eſt bona ↄña. Pꝛima pars pʒ:qꝛ ꝓpõð dit

vt erq; vt alt᷑ iſtoꝝ currit.⁊ iſtꝭ duobꝰmõis nõ
capit᷑ i ꝓpoſito.Tertioꝰ capit᷑ vt dicẽ diuerſi⸗
tatẽ vel dr̃iaʒ int᷑ res ſignificatas ꝑ terĩos po
ſitos a ꝑte añ ⁊ a ꝑte poſt.vt ſoꝛtes ẽ alt᷑ ab a⸗
ſino:⁊ iſto modo capitur in pꝛopoſto.
¶ Sciẽdũ ꝙ ꝓpõnũ de differt q̃dã
ſunt de pñti q̃da de pᷣterito.⁊ q̃dã de futuro.
¶ Silr qqã ſut affir̃atĩe:⁊ q̃dã negatĩe,ſilłr q
dã ſt ð ſpo ſingłlari q̃dã ð ſbo cõi Et iſtaꝝ qͥdã
ſũt ð ſbo diſtributo.⁊ q̃dã ð ſſo ñ diſtributo
ſitr qͥdã ſũt ð ſᷣo ſingłarꝭ nũeri:⁊qͥdã de ſdᷣo
plurał nũeri. ñ exponẽdo ꝓpões ð dr̃t dʒ ĩ
ſcða etponẽte põi illð ↄplexũ ſiłtꝑe.Etiã dʒ
caueri ꝙ teri?cõis qͥ nõ diſtribuit᷑ ĩ exponibi
li ꝙꝙ nõ diſtribuat᷑ ĩ exponẽte vt ſi teriꝰ ↄſtru
ctꝰ cũ ly dr̃t:⁊ rectꝰab eo mediãte ꝓpõe a vel
ab nõ diſtribuat᷑ ĩ expõibili:nõ dʒ ẽt diſtribui
in exponẽte.ſilr dʒ obvᷣuari: qñ ꝓpõ ð dr̃t ẽ
de ſdo cõi nõ diſtributo.ꝙ nõ omittat᷑ qͥn in
alijs exponentibꝰ ꝑtialibꝰ a pꝛĩa addatur illi
termino rim ſubſtatie identitatis.
¶ Pꝛo expõe ꝓponũ de dẽt. ponit
tał rła.Oĩs ꝓpõ ð dr̃t affir̃atĩa dʒ expõi ꝑ co
pulatiuã affiratiuã ex tribꝰcathegoꝛicꝭ ↄpoſi
tã ĩ q̃ꝝ pꝛĩa eẽ foꝛe vł fuiſſe affir̃at᷑ ð ſvᷣo ꝑſo
nalr ſupponẽte.⁊ ĩ ſcða affir̃at᷑ ð terĩo recto a
ly drt mediãte pᷣpõe a vł ab. ꝑſonali ſũpto eẽ
fuiſſe vł foꝛe cũ h̊ addito ſił tꝑe. Et tᷣcia erit
negatĩa in q̃ fſynonimꝰĩ mõ ſigndipncipa
li rectꝰa ly drt mediãte ꝓpõne a vłab negat᷑
de ſubo ꝓpõnis ð drt: mediãte ſiłicopula co
pule ꝓpois de dr̃t.¶ Et qdictoꝛia talis ꝓpõ⸗
nis dʒ exponi ꝑ diſiũctiuã ↄpoſitã ex ꝑtibꝰõ/
dicẽtibꝰꝑtibꝰcopulatĩe ꝑ qᷓ; expõit᷑ affir̃atia.
Erẽplũ pᷣmi.vt oĩs hõ differt abaſino⸗Ex⸗
ponit᷑ ſic.oĩs bõ ẽ ⁊ ſi tꝑe oĩs aſinꝰ eſt.⁊ nul⸗
lus bõ ẽ aſinꝰ.Silr oĩs bõ differebat ab aſi⸗
no:exponit᷑ ſic oĩs hõ erat.⁊ ſił tꝑe oĩs aſinꝰ
erat.⁊ nullꝰhõ erat aſinꝰ. Silr pᷣt pdi etẽplũ
de futuro.¶ Exẽplũ ſcdi.vt bõ nõ differt ab a
ſino exponit᷑ ſic: bõ nõ eſt vel ſiłr tꝑe aſinus

non eſt vel bõ eſt aſinꝰ.a ſin pñt dari exẽpla

de pᷣterito ⁊ de futuro. Exẽplũ vbi terinus
rectꝰ a ly differt nõ diſtribuit᷑:vt hõ ab afino
differt exrponit᷑ ſic:bõ ẽ ⁊ ſi tꝑe aſinꝰẽ dem
bõ aſinus nõ eſt. ¶ Sed quereret aliqͥs quõ
deberet etponi iſta.hõ et aſinus dꝛñt a ſe in⸗
uicẽ. Dr ꝙ illa debet exponi ſicut iſta bomo
ab aſino differt.
¶ De differt alie regule ſpeciales.
Quaꝝ pꝛĩa talis eſt. Arguẽdo a ꝓpõne affir
matiua ð dr̃t ad totalẽ epᷣ exponẽtẽ.⁊ ad quã
libet ꝑtẽ pᷣncipalẽ ⁊ ꝓpõnalẽ totiꝰ exponen⸗

—

⁊ poſtponũt᷑:qꝛ ſi pꝛepõerentur ↄna bñvalerʒ

Folio clij

fert ⁊ ſua totalis exponẽs ↄuertibiliuer ſe ba⸗
bẽt q ad vitatẽ ⁊ ſtitatẽ.ſcðᷣa ꝑs pʒiq; eqͥualẽ
ter af̃ a tota copłatĩa ad alterã ꝑtẽ pᷣncipalẽ

¶ Secũda rła talis eſt I qualibzeer
ponẽte ꝑtiali ꝓpõnis de differt ad pꝛopõem Secũda.

negatiuam de differt: eſt bona ↄna:ſed nõ eõ.
Pꝛima paroptʒ:q; eqͥnalẽter ar a ꝑte diſiũcti
ue ad totã diſũctiuuã. Scðda ꝑs ptʒ:qꝛ eqͥua⸗
lenter argueret᷑ a tota diſiunctiua affirmati⸗
ua ad alterã ꝑtẽ pꝛincipalem q̃ͥ ↄña non valet

¶ Tertia rła talis eſt Arguẽdo ab ĩ Te

ferioꝛi ad ſuũ ſuperiꝰ q̃ regũt᷑ ab iſto vbo drt
mediãte ꝓpõne a vel ab.⁊ poſtponuntur non
vʒ foꝛãrᷣ ⁊ gñalłr ↄña vt nõ ſeqͥt᷑ Soꝛt᷑.drt ab
aſino: ꝗᷣ ſoꝛ.drt ab aĩali.¶ Dr notãter q regũt

⁊c.qꝛ ſi nõ regemt᷑ a ly dr̃t mediãte ꝓpõe a vł

ab.tũc ↄña bñ valeret:vt bñ ſeqͥtur:bomo dr̃t
ab aſino: aĩal differt ab aſino.¶ Dfr notanter

q; bñ ſeqᷣt᷑ ſoꝛ.ab boĩe differt ſoꝛtes ab aĩali
dot. Sed ecõtra a ſuꝑioꝛi ad inferiꝰ affirmati

ue cũ iſto vᷣbo dr̃t pᷣcedẽte ⁊ diſtribuẽte ſupꝑiꝰ

poſita cõſtãtia ĩferioꝛis eſt bõa oↄna:vt bñ ſe
quit᷑:lapidiffert abaiali:⁊ bõ eſt. lapis dit
fert ab bole:q; ex oppoſitõ oñt infert oppm̃
antꝭ.¶ Quõ aũt teriꝰ qͥ regit᷑ a ly dr̃t ſuppõat
viſum eſt in tractatu de ſuppoſitiõibus
S Irca expões ꝓpõnũ de infini
„ to ſcienduʒ eſt ꝙ iſte terminꝰ
S⁹ Infinitũvt ad ꝓpoſitũ ſufficit
capit᷑ duptr.ſ.catbego.finca
tbegoueumatice. ¶ Catbego⸗
R reumatice capit᷑ adbuc duplr
Snomodo vt attribuitur magnitudini id eſt

rebꝰ magnis ſiue extẽſis:et tẽ infinitũ tm̃ vʒ
ſicut qᷓ;tũ nõ teratũ:ſiue extẽſuʒ ſine:termio

Et iſto capiẽdo iſta ꝓpõ.Coꝛpꝰ eſt infinituʒ

exponit᷑ ſic.Coꝛpꝰ eſt qtũ nõ termĩatũ:vł coꝛ

p?eſt ettẽſuʒ ſine terio ⁊ iſtoꝰ nibil ẽ infinitũ

vt pꝛobat pbiloſopbus tertio phiſicoꝛum.

Alio modo capitur infinitum vt attribuitur
multitudini:⁊ ſic infinitũ tantum valet ſicut
boc complexum multitudo cuius non eſt vlti

ma vnitas: vel multudo cuius conſequenter

numerando non eſt dare vltimam vnitatem.
Et iſto modo capiẽdo ly infinitum iſta ppoſ
tio. Multitudo ẽ ĩfinita exponitur ſic.Mul
tithuo eſt multitudo cuiꝰnõ ẽ vltia vnilas Et
iſtoꝰcapiẽdo infinitũ nõ reꝑimłtitudo ĩfini
tã reꝝ ↄtinuataꝝ adĩuicẽ Alioꝰcapr̃ ſincatbe

goꝛeugtice. et duptrvnovt attbuit᷑ᷣmagni

Accepti⸗
nes ö ly

o cap
Tractatus gu
nnnl eyt dicit ſu⸗
tudini.a boc duplłr. Ino mõ capitur vt tantũ eſſe diuiſum. Et illa de ſenſu diuiſo dʒ pont llrue gii rt exp .
valet ſicut hoc cõplexũ:aliquãtũ ⁊ non tantũ eſſe ꝑ diuerſas fingulares incõiunctim acc e⸗ 6 füin one ppo
qn maꝛꝰ.Et iſto capiẽdo iſta ꝓpõ.Coꝛpꝰẽ infi ptas boc mõ.In iſtas ꝑtes ↄtinuũ ẽ diuiſum ſoe 4 Pꝛopõ affi⸗
nitũ exponit᷑ ſic.Coꝛpus eſt aliquatũ ⁊ nõ tm̃ In iſtas ꝑtes ↄtinuũ eſt diuiſum: ⁊ ſic de alijs Guktuls ſt negatio d⸗
qin mai?.Et ſʒ iſtã expõẽm ↄcedi? iſta:infini- ¶ Sʒ qᷣeret aliqͥs quõ ſupponit iſte teriꝰ ma pi nlapyn begoꝛich 2.
tũ põq ſoꝛtes põt poꝛtare:qͥ ſic expõitur. ali gnitudo in iſta ppoe Intinita ẽ magnitudo ucr i edeterio n
qtũ põdus ſoꝛ.pᷣt poꝛtare:⁊ nõ tm̃ qͥn ma eo. ¶ Dr ꝙ ſiinfinita capiat catbegoꝛeumatice: Queſtio ftiafinne t de teri
¶ Alioꝰ capitur vt tantũ valet ſicut boc ↄple/ tũc ſupponit deterĩate. ſʒ ſi capiat ly ĩ finira erinſed⸗ afinn eodez tꝑ
xũ aliquantũ ⁊ quãtũlibet maiꝰ illo modo ca ſincathegoꝛeumatice:tũc ille termin magni Solutio, gi D boc ade
piẽdo iſta ꝓpõ coꝛpꝰeſt infinitũ:expõitur ſic. tudo ſupponit ↄfuſe tm̃. Et ſilr dicendũ ẽ de ectpoftiunser S
Coꝛpus eſt aliquantũ ⁊ qᷓtũlʒ mai Et ſm iſtã alijs teris ſiłr poñtꝭ.Sed dicẽdo ſic. Infini⸗ atkcate re crteſſam Gen

expoſitionẽ negaret᷑ iſta. Infinitũ põdꝰ ſors.

põt poꝛtare:qꝛ ſenſus eẽt:aliquãtũ ponqꝰſoꝛ⸗

tes põt poꝛtare:a qᷓ;tũlibet mai ſoꝛtes pᷣt poꝛ
tare.¶ Alio modo capit᷑ ſincatbegoꝛeumati⸗
ce ⁊vt attribuit᷑ młititudini:⁊ q̊ ẽt dupłr Ino

ti pond ſoꝛtes põt poꝛtare capiẽdo ſy infini

tũ vt tm̃ valet ſicut aliquantũ et quantũlibet
maius:tunc ille termin ifinituʒ diſtribuit ꝓ
ſpeciebus ↄtentis ſub ly pondde genere

=
=
—
— =

titatꝭ:⁊ ſic eſt ſignũ diſtributiuũ qtitatis.

Irca expõnes ꝓpõnũ
4 alen. ⁊ ſuper latiuo
eſt notandu ꝙ coparatiuus 2 .
qnq; renetrpo Poſin :vt Acceptõ licſt xeterionon dtn
Pꝛima ĩ/⸗ ⁊in illo ſenſu concedit᷑ illa ppõ.Alio mõ ca⸗ . ſoꝛtes é bomo doctioꝛ. i ſoꝛ nes copa gtalsterl ci non
gulacon pitur vt tm̃ vʒ ſicut boc ↄplexũ:aliquot ⁊ non tes eſt hõ doctus. Sil ſpe ratiui. vgt ſoꝛ bole foꝛtie in .
ſequenti⸗ ot qᷓn plura.Et iſto modo capiẽdo iſta ꝓpoſi cies pꝛedicatur de pluribus.i.multis. Alio ſnſa bo eocẽ tpe pci eer
arum ſpe tio. Infinite ꝑtes ſũt ĩ cõtinuo:expõit᷑ ſc.ali⸗ mõ capitur ꝑtitiue:vel vt ponit᷑ loco ſuperla nufon ficut ſoꝛ. Eñ ſi xpe
cialis ð ĩ⸗ que ꝑtes ſunt ĩ ↄtinuo.⁊ nõ tot qͥn ꝑłes.⁊ iſto latiui:vt ſoꝛtes ẽ doctioꝛ hoĩm.i.ſoꝛtes ẽ do⸗ negatiua. negatio nõ cade
cipit ⁊ de mõ negat᷑ illa ꝓpõ.Ex dictis pʒ:q ùls ppõ in ctſſſim⸗ boĩm.⁊ tunc conſtruitur cũ gtõ plu⸗ il ppo öberet exponi cop
ſinit q põit ille terminꝰ infinitũ eſt diſtinguenda ralis numeri ex viꝑtitionis:vt ptʒ reſoluẽdo holeſo non e:q ſic exponi
eo ꝙ infinitũ poteſt capi catbegoꝛenumatice. & de exponẽte ⁊ exponibili idem eſt iudiciũ n ois bo foꝛtis non :.
vel fincatbegoꝛeumatice ⁊ vtroq; mõ diſtin⸗ Ex iſtis duobus modis non capitur in ꝓpoñ fut ſoꝛ. (Oʒ qr eret aliqs
guẽdũ eſt. ¶ Sed quereret aliqͥs: vtrũ ille ter to. ¶ Tertio mõ capitur at. ue: ⁊ illo mõ ca go ici melioꝛẽ boĩem q
minꝰinfinitũ ẽ catbegoꝛeuma vl ſincatbego⸗ pitur adbuc tripliciter. no ĩpꝛopꝛijſſime ⁊ neloꝛẽ libꝛi q greciſmu.6

modo vt tm̃ vʒ ſicut hoc cõplexuʒ duo tria q̃t
tuoꝛ:⁊ ſic de alijs ſine ſtatu.⁊ ito modo capiẽ
do iſta ꝓpõ.Infinite ꝑtes ſunt ĩ continuo:ex
pooõit᷑ ſic: due ꝑtes tres partes qttuoꝛ ꝑtes:qͥn (E
ꝙ́ͥᷓᷓ ſex ⁊ ſic de alijs ſine ſtatu ſunt in continuo E

. . ele
foꝛt!: nonẽ foꝛ
nene for: vel bo e
infortis ſicut ſoꝛ. Bfini

reuma.Dr̃ ꝙ quo ad ſigtionẽ eiꝰ ꝑtim ẽ ca⸗
thegoꝛeuma. ⁊ ꝑti eſt ſincatbegoꝛeuma:quia
ſibi coꝛreſpõdet in mẽte ↄceptꝰↄplexus ex ac
tu ſincatbegoꝛeumatico ⁊ↄceptu.⁊ qñ ille ter
minus ꝑ ſe ponitur ſine additiõe ſubſtãtiui:
tũc qad officiũ ẽ catbegoꝛeuma.⁊ ðꝛ capi ca⸗

ſic equalet oppoſito ſui poſitiui cum iſto ad⸗
uerbio minꝰ: vel cũ iſto aduerbio maius: vt
foꝛnicatio eſt melioꝛ adulterio.i.foꝛnicatio ẽ
minus mala adulterio.Et ſenſus illiꝰ ꝓpoſi⸗

tionis eſt iſte.foꝛnicatio ẽ mala: ⁊ adulteriuʒ
eſt malũ:⁊ foꝛnicatio nõ ẽ ita mala ſicut adul

nſtur fe. h quẽ ego vidi eſt
lioßciſe eodeztpe vidit
lẽ yidit plato ẽ ita bon ſi
i.Et ſcda exponit ſic.ſorte
ie liber quẽ dʒ ſoꝛ eſt bom
is greciſm bon liber.

thegoꝛeumatice. Sed qñ ponit᷑ cũ ſubſtatiuo teriũ.Et ulr dicenguz eſt de iſtis: melius eſt ta domli 1
tunc quo ad officium eſt ſincatbeg euma:et perdere digitu ;ÿ caput de duobus malis mi Edijed .e iſe ſe⸗ liber que⸗

Scða ¶ð capi fincathegoꝛematice nus malum eſt magis eligendum.i.minus fu ſo ehtat me
2e edgilienqum..¶ Alio õ capit᷑ ipꝛopꝛie:⁊ ſic per Acceptõ ¶ Pꝛo expoͤne mag
S 2 cr ipsohie . ceptõò/ C Ha0 etpoͤne ppon
¶ de pꝛopoſitiõibus 8 infinito põi ipſum denotatnr poſitiuꝰ veriſicari de terio nes ſuper hont tal rla. ppo 2 Vi
tur talis rla pꝛia arguẽdo a ꝓpõe in qua poni ſigniſicante rem excedenteʒ: ⁊ negari de ter latiui. copulatiug er trib⸗ Peis
tur ly infinitũ vel eius condecliniũ ad aliã ꝓ auo enieiete rem erceſſam. Exemplu: vt opftrin quappꝛi vpomib
poſitionẽ ſufficiẽt eã exponẽtẽ eſt bõa ↄna:et deus eſt melioꝛ diabolo.i.deus eſt bonus: et föne terten pꝛia pofitin⸗
edrlr vreplaporsterdietis⸗ Diagbolus nõ eſt bonus. O Tertio capit᷑ cõpa⸗ Nirrofene ente. ꝛ in ſeð
Tertia — . ratiuus ꝓpꝛie:⁊ tunc denotat ſuũ poſitiuum ſanciin.s ilicante re excet
— ¶ Scða rla talis eſt.a ꝓpõe de infi⸗ tam ↄuenire termino ſignificati rem excedẽ Crir muoalhsa re excedem
nito ĩ ſenſu diuiſo:mediate copla de poſſibii tẽ qᷓ; terio ſignificãti rẽ exceſſam. Et iſto mõ etofriu cu boc aduerd
affirmata:ad aliade ſenſu cõpoſito: ceteris ꝑi ẽ bic ſermo de cõꝑatiuo:⁊ nõ de duobus pꝛi⸗ etvo ſig ficaterè ex
bus non opoꝛtet ↄnam valere:vt non ſeqtnr. mis modis.¶ Silr ſuꝑlatiuꝰ qñq; capitur im . lier lalis ppo erponat ei
In infinitas ꝑtes ↄtinuũ poſſibile eſt eſſe di roervrcl ðꝛ maria optimà partẽ elegit ſebonetet utine⸗ urn
uiſuʒ.g poſſibile eſt in infinitãs ꝑtes ↄtinuuzʒ i,valdẽ bonã partem elegit.⁊ iſto mõ non ca aekoafi tinnen
4 einqne
nng

Nnotandihcöaftin

Gnch tenek do oftilheg Aen

ſantse bonnn doctioiſor legti
nsekbödeeng Gtie it

n degundigi nltis Rio
Enmne el ſtonf lo ſiheni
ese doctid boin i ſanes do⸗
natuneconſtruiurci goͤ pl
r nipeitiomis:ptptzreſolveco
e tcponmdbilligemet iudici
nocis non cpitur in poi
cpitur apur vert on
Nater, mo ipropiifinen
ſrofuipoftini cun ſo ac
Acäiſo aderdiommins
Gic adiiteridficniande
Ulerio. Etſeniusilin pPpoſe
micktioe ald1 Ainnerſi⸗
atordeiamuufin
atgtzetdeils nriut
i5 Pin dediobloni 4
1 maselgentum ininnd 1
ohichli
n doinn fen

kinoprienfehen Aei
ſcaride teli⸗ ſeſr
Cgrideter lptti

De Ex᷑ pon ibilibꝰ rõne cõpatiui et ſuplati.

pitur in ppoſito. Alioꝰcapit᷑ ꝓpꝛie.Et boc

dupkr. Unoꝰ vt dicit ſuꝑhabundantiã a expo

nit᷑ affiratiue. Alioꝰvt exponitur degatiue.
¶ Pꝛo expõne ꝓpõnũ de cõꝑatiuo

Kla ex⸗
ponẽdi
poͤne roe
Latiul⸗

ponit᷑ talis rła. Pꝛopõ affir̃atiua de ↄꝑatiuo
in qᷓ nulla ponit᷑ negatio:dʒ exponi ꝑ copula
tiuã ex tribꝰ cabegoꝛicꝭ ↄpoſitã: in qrũ pꝛia
poſitiu affirmat᷑ de terio ſiente rẽ exceden
tẽ:⁊ in ſcdᷣa affirmat᷑ de terio ſi nte rẽ exceſ⸗

ſam:cũ boc addito eodeʒ tꝑe pᷣciſe ⁊ in tertia

Rla Sdi⸗
ctoꝛie pꝛe
gicte.

Queſtio.
Solutio.

Kla ex⸗
vonẽ di
ponẽ roe

ſuplatiui

negat᷑ poſitiuus cũ hoc addito ita de terĩo ſi
gnificate rẽ exceſſam ¶ Sʒ oppoſſita ↄdicto
ria talis ꝓpõnis dʒ exponi ꝑ diſũctiuã ↄpo⸗

ſita ex ꝑtibꝰ Sdicẽtibꝰ ꝑtibꝰ copulatiue.Exẽ⸗

plũ pꝛimi:vt ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ boĩe:ſic exponit
ſoꝛ.ẽ foꝛtꝭ ⁊ oĩs hõ eodẽ tꝑe pᷣciſe ẽfoꝛtis: et
nullꝰ hõ ẽ ita foꝛtis ſicut ſoꝛtes.Exẽplũ ſcði:
vt nõ ſoꝛ.nõ ẽ foꝛtioꝛ hoĩe.Expõit᷑v᷑ fic.ſoꝛtes
non ẽ foꝛtꝭ:vel hõ non ẽ foꝛtis vel aliqͥs hõẽ
ita foꝛtis ſicut ſoꝛ.¶ Eñ in iſta expõne cauen
dũ eſt de terio qͥ non diſtribuit᷑ in exponibili
ꝙ talis ter etiã non diſtribuat᷑ in exponen
te:vt ſoꝛ.ẽ boĩe foꝛtioꝛ.exponit᷑ ſic.Goꝛtes ẽ

illiꝰ ſuperlatiui:cũ quo ponitur abltũs figns
rẽ exceſſam:reſtrictꝰ ad ſtandũ ꝓalijs a re ex
excedẽte. Sed gictoꝛia talis ppõnis dʒ ex⸗
poni ꝑ diſiũctiuã ↄpoſitã ex ꝑtibꝰdicẽtibꝰ.
tibꝰ copulatiue ꝑ quaʒ exponit᷑ affirmatiua.
Exẽpluʒ pꝛimi:vt ſoꝛtes ẽ foꝛtiſſimꝰ boĩm.
exponit᷑ ſic. ſoꝛtes ẽ foꝛtꝭ ⁊ eodẽ tpᷣe pᷣciſe oĩs
hõ aliꝰ a ſoꝛi ẽ foꝛtis ⁊ nullus bõ aliꝰ a ſoꝛte
ẽ mag foꝛtis ſoꝛte.⁊ boc ſi exponat᷑ negati⸗
ue:vel ſoꝛtes oĩ boĩe alio ẽ foꝛtioꝛ.⁊ boc ſi ex
ponatur affirmatiue.¶ Eñ tunc ppoſitio af⸗
firmatiua de ſuꝑlatiuo ðꝛ exponi affirmatĩe
qñ quelʒz ꝑtialis exponẽs eſt affir̃atiua:⁊ tũc
negatiue:qñ tertia exponens eſt negatiua.
OExẽplũ ſcði.vt ſoꝛtes nõ ẽ foꝛtiſſimꝰ hboĩm
exponit᷑ fic.ſoꝛtes nõ ẽ foꝛtis:vłaliꝰ hõ a ſoꝛ
te non ẽ foꝛtꝭ:vel aliqͥs hõ aliꝰ a ſoꝛte ẽ mag?
foꝛtis ſoꝛte.ſᷣusſoꝛtes nõ ẽ foꝛtioꝛ hoĩe.et ſi
ꝓpõ negatiua eſſet õᷣꝛia ꝓpoſitioni affirma⸗
tiue deberet exponi ꝑ ꝓpõnes ↄtrarias. UIñ
*in expõne ꝓponis de ſuꝑlatiuo cauẽdũ eſt ne
terminus qui non diſtribuitur in exponibili
diſtribuatur in exponente.ſicut in iſta ſoꝛtes

foꝛtꝭ:⁊ bõ eodẽ tꝑe pᷣciſe ẽ foꝛtꝭ:⁊ bõ non eſt eſt boĩm foꝛtiſſimus. ibi ille gtũs boĩm non
ita foꝛtꝭ ſicut ſoꝛ. Eñ ſi ꝓpõ de ↄꝑatiuo eſſet diſtribuitur: ideo etiã in exponente non de⸗
negatiua:⁊ negatio nõ caderet ſuꝑ ↄpꝑatiuuʒ bet diſtrihui.

tał ꝓpõ ðberet exponi copulatiue. vt foꝛtioꝛ Satf . edſ
boie ſoꝛ.non ẽ:q̃ ſc exponit᷑ ſoꝛtes foꝛtis nõ ¶ De cõpatiuo ⁊ ſuplatiuo alie rłe.

. Na a e 31Er Quaꝝ pꝛĩa talis ẽ.A ꝓpone afffatiĩa in q̊ po⸗
eſt:r oĩs bõ fois nonẽ:aoĩs hõ itaf oꝛt eſt nit᷑ copatiu ↄpatine tent vel ſupl⸗ e ⸗
ſicut ſoꝛ.¶ Dʒ qr eret aliqs:quõ dʒ expõi iſta latiue tẽtus ad totalẽ exponẽtẽ eiꝰ: ⁊ ad quã
ego vidi melioc boĩem ꝙᷓ plato. Sily ſoꝛ. bz libet ptẽ pncipalem ppõnaleʒ ẽ bona ↄña.
melioꝛẽ libꝛũ ꝙᷓ greciſmũ.¶ Di pna etpo, ¶Rõ pꝛĩeꝑtis eſt: qꝛ ibi af ab equalente ad
nitur ſic. bõ quẽ ego vidi eſt bon, bõ quem equalens: illa ps vera. ¶ Ro ſede ꝑtis ẽ: qꝛ
plato pᷣciſe eodeʒ tꝑe vidit ẽ bonꝰ:a nullꝰ bõ

quẽ vidit plato ẽ ita bonꝰ ſicut ille quẽ egovi

di.Et ſcðᷣa exponit᷑ ſic.ſoꝛtes bʒ bonũ libꝛũ:ſi
ue liber quẽ hʒ ſoꝛ.eſt bonꝰ: ⁊ eodẽ tꝑe pᷣciſe
oĩs greciſmꝰ ẽ bonꝰ liber:⁊ nullꝰ greciſmꝰeſt
ita bonꝰ liber ſiẽ liber quẽʒ ſoꝛtes Silr di⸗

cẽdũ ẽ de iſta ſoꝛ.eqͥtat melioꝛẽ equũ qᷓ; pło.

¶ Pꝛo expõne ꝓpõnũ de ſuꝑlatiuo
ponit᷑ tal rla. ꝓpõ affratia de ſuꝑ.dʒ exponi
copulatiua ex tribꝰ ꝓpõnibꝰ cabegoꝛicis cõ⸗
poſita: in quaꝝ pꝛĩa poſitiuꝰ affirmat᷑ ðᷣ terĩo
ſignte rẽ excedentẽ. ⁊ in ſcdᷣa poſitinꝰ gffif̃at
de terĩo ſigniſicante rẽ exceſſam:reſtricto ad
ſtandũ pꝛo alijs a re excedente.a in tertia ne
gatur poſitiu cũ boc aduerbio mag pᷣpoſito
⁊ ablatiuo ſigmficãte rẽ exceſſaz ſic reſtricto
⁊ hoc ſi talis ꝓpõ exponatur negatiue. Sed
ſi exponeret᷑ affirmatiue:tũc tertia exponẽs
eſſet pꝛopõ affirmatiua:in qua de terio ſigni
ficante rẽ excedentẽ affirmatur comꝑaliuus

equalenter ar̃a tota copulatiua ad alterã eiꝰ
ẽ: ſcðᷣa ꝑs ẽ vera.¶ Df notãter affirmati⸗
ua:q; ſieſſet negatiua in qua cõpatiuꝰ nega⸗
retur non valeret ↄña ad quãlʒ exponẽtẽ ꝑti
alẽ:qꝛ tũc ibi eqnalent᷑ argueret᷑ a diſiũctiua
affirmatisa ad ꝑtem eius. Sed ad exponẽtẽ
totalẽ et econtra eſt bona conſequẽtia.

¶ Scda rla talis ẽ arguẽdo a ppõ⸗

neaffiratiua de comꝑatiuo compatiue tento

vel de ſuplatiuo ſuplatiue tento ad ꝓpõnem
de poſitiuo eſt bona ↄſia:q; equalẽter arguit
a tota copulatiua ad partem.
¶ Tertia rła talis ẽ arguẽdo appõ
ne affir̃atiua de ↄꝑatiuo in qua terĩnꝰ ſiqns
rẽ exceſſam diſtribuit᷑:⁊ in qua res excedens
⁊ us exceſſa ſunt eiuſdem ſpẽi:ad ꝓpõnẽ de
ſuꝑlatiuo de eiſde terĩsvaletmña ⁊ non econ
tra. niſi terminꝰ ſignificãs rem exceſſam re⸗
ſtringatur ad ſtandũ ſolum p:o alio a re exce
dente. Exẽplum pꝛimi: vt ſoꝛtes eſt foꝛtioꝛ

v„

Folio cllij

Kla zdi⸗
ctoꝛie añ
dicte pꝛo
poſitiõis

notabile

Pꝛiarla.

Secũda.

Tertia.

Tr. aetatus aret Capti
boĩe. ſoꝛtes ẽ foꝛtiſſimꝰ boĩm. Etẽplũ ſe to ſeoꝛſũ ſũpto:tũc illð ſignũ oẽs pᷣt ĩdifferen vogoiftn neg e feu he
cũdi:vt nõ ſeqͥtur.ſoꝛtes ẽ foꝛtiſſimꝰ boĩm:ꝗ ter capi tãa collectĩe qᷓ; diſtributiue.⁊ qñũ ñ pt 4 aik N9 mntalis ſe
ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ hoĩe:qꝛ in añte ille gtũs hoiʒ ↄuenire alicui ſuppoſñto ſbi ſeoꝛſuʒ:tũc q ad ern lie po. Laput
diſtribuit ſolũ ꝓ alijs boĩbꝰa ſoꝛte vᷣtute ſu⸗ Yitatẽ tał ꝓpõis reqͥrit᷑ ꝙ capiat᷑ collectiue. Etiſto iſta babẽs etes
platiui:ſed in ↄnte dictribui᷑ oĩbꝰ boĩibus. ¶ Sciẽdũ ſcðo: h̊ ſignũ oẽs qñ ca agutet ree f ſincatb
. ⁊ ſicar̃ ab ĩferioꝛi ad ſuperi cu diſtribntione pit᷑ collectie capit᷑ mtipłr. Uno vt tm̃ vʒ ſic ¶loñ o⸗ f. Eno mn
vtrinſcq;. exẽplũ tertij:vt ſoꝛtes ẽ foꝛtiſſimus boc ↄplexuʒ tota collectio.a ſic iſta ꝓpõ oẽs Accep. aiiccpif nih abo tibi 4

boĩʒ:g ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ boĩe alio a ſoꝛte.¶ Dr apli dei ſũt duodeci.expõit᷑ ſic:t ſta ho
,810 ee rE. erpõit᷑ ſic: tora collectio ly oĩs ca ciſe botibioẽ lllue
e £ ϑ☚01. 17 — 2 5 — otl 1
notãater in rla ſi res ſint eiuſdẽ ſpẽi:qꝛ nõ ſeqͥ aptoꝝ ẽ duodeci.Alio capit᷑ vt tm̃vʒ ſic h̊ͥ cõ pto colle ifc it uehzhs

tur ſoꝛtes ẽ albioꝛ aſino: ſoꝛtes ẽ albiſſimꝰ plexũ marĩa multitudo.vel maximꝰ⸗ 7.
aſinoꝝ: q; ↄñs ĩplicat iſtã: ꝙ ſoꝛtes eſt aſnus ⁊ ſic iſta ppõ:oẽs apli dei ſũt duogecis: ucer mätunab ſt ſic
gq ue eſt impoſſibilis. . ponit᷑ matia multitudo apłoꝝ ẽ duodeci vel nmnorſoue crron falſa.
rta rka. ¶ Quarta rła talis ẽ.arguẽdo a ꝓ⸗ maximꝰ nũerꝰ apłoꝝ ẽ nũerꝰduodenariꝰ.Ter ninorſottenn ice rſoꝛte
põne affiratiua ð ↄꝑatiuo ⁊ ſuꝑlatino dictõe tioꝰcapit᷑ vt tm̃ vʒ ficut h aggregatuʒ:nulli q galis ſotis ẽ mioꝛ
ppoſita recta a ↄꝑatiuo vł ſuꝑlatiuo ad ipᷣam ſũt de nuũero illoꝝ:⁊ ſic iſta ppõ oẽs apli dei cchit tim catbego eun
poſtpoſitã niſ ipſa eẽt terinꝰ ſingularis non ſũt duodeciʒ exponit᷑ ꝑ vnã copulatiuã bimẽ goeunatice tuc lytotu
opoꝛteret oↄñaʒ valere:⁊ non ſeqtur ſoꝛtes ẽ bꝛẽ ſic.apli dei ſũt.xij.⁊ nulli ſunt apłi deiqͥn icanibil ißius qn ſi
hoĩe foꝛtioꝛ:g ſoꝛtes ẽ foꝛtigꝛ hoĩę.ſilr nõ ſe ſint de nũero illoꝛuzʒ. Et negatiua tali ꝓpõni ziroalis eſt in ſoꝛte.ex.
qtur. ſoꝛtes eſt boĩm foꝛtiſſimꝰ. ſoꝛtes eſt oppoſita dzʒ oppoſito mõ exponi. ſett in ſorten mbil ißt
tfoꝛtiſſimꝰ boĩx:qꝛ ibi ar a nõ diſtributo ad di ¶ Sit ergo pꝛia rła talis. arguẽdo te ßm iſtä acception
ſtributũ. ⁊ eadẽ de cã nõ ſeqᷣtur. ſoꝛtes ẽ ſoꝛo a ꝓpõe ð ſigno collectĩoad ꝓpõeʒ eã ſufficis tribui teris ſintib? r
tioꝛ oĩ boĩe:ꝗ ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ boĩe. ter exponetẽ ẽ bõa oↄſia ⁊ eð:qꝛ tales ppões Prĩa rłea ſopʒ quõ ꝓpões de
Alia rla ¶ Altima rla talis ẽ.arguẽdo ab n ſe bñt ↄuertibiliter qᷓ ad vitatẽa falſitatem. it negatine oppoſite
ferioꝛiad ſuꝑiꝰmediãte ↄꝑatiuo vł ſuꝑlatto ¶ Scða rla talis ẽ.arguẽdo a ppõe o ſtomo.¶Gec qreret 4

pᷣpoſito ĩferioꝛi ⁊ ſupe.ñ oʒ ↄam valẽ: qꝛ ibi de ſigno collectiuo ad eiꝰ pᷣiacentẽ.cet᷑is ꝑibꝰ Lotx ſoꝛtes eſt mioꝛ ſoꝛ
af ab ĩferioꝛi ad ſuꝑiꝰcũ diſtributiõe ſuꝑiorꝭ ẽ bõa ↄna:ſʒ nõ eõ:vt bñ ſeqͥt᷑.oẽs apli dei ſ̃ Scða rleh tus fincatbegoꝛeumati

vt ñ ſeqͥtur: ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ hoĩe: Oſoꝛtes eſt duodeci: apli dei ſunt duodeci. Ex quo ſeqt ſubz ei eſt H totu: s!
foꝛtioꝛ aĩali. ſilr nõ ſ⸗ Eqtur: ſoꝛtes foꝛtiſſimꝰ ꝙ iſta ẽ falſa.oẽs duo apli dei ſũt duodecim. dz mo äſeh
boĩm ergo ſoꝛtes eſt foꝛtiſſimꝰ aĩialium.g E rgei duo apli ſe ſunt duodecim. tonis p ptibus rei ſig
5n zmiz ¶Sʒ qrerz aliqs qᷓta ẽ iſta ꝓpõ.oẽs apłi dei ſiatii.
BSG Irca etpones ꝓponuʒ ſũt duodeci.¶ Dr ꝙ ſi totũ omes apli dei ſit Queſtio. dineſeak tale ioni
de ſignis collectiuisẽ ſcien ſupᷣm: tũc ipa ẽ ĩdefinita.⁊ ſubᷣm eiꝰſupponit * Regcreumatice.iee
. u Paer dce ſun ine deteriate.⁊ Iʒ tale ſum ſił⁊ ſemel nõ ſuppo⸗ Solutie ¶ Hꝛo iſtis ppo
8 ylia qꝗ 'm vluz iha ſien ur nat ꝓ plibꝰ: tñ pᷣt ſucceſſiue ſupponere ꝓ pli⸗ lt guapma. Arguédoa,
diuriale nuch collectie bus. ed ſi boc totũ. ſapli dei ſit pciſe ſubᷣm ſognu totalitatis ad pf
kcnt ſingu vrerchnenke. ⁊ ꝙ ly oẽs nõ ſit ꝑs ſubi:tũc etiã põt dici ĩde nente illa eſt bona one
Er dda imt aeaeen capiitur o erelune in ſinita. æ ſubz ei/ ſupponit ofuſe tiñ vł ſuppöe ¶Scda rla talis
Acceptõ n elt erwetis. Aninerſis riingulpateat eut e ſettmil t ner ſub ſuppõne ↄfuſa tm̃. vt o⸗ e ſibi ofmili:dũn
☛R . 1 11 „ 2— - Niuns dorn ekl. ncat egoꝛeumatice
nes de ly dẽter ac. ¶ Sʒ illð ſignũ oẽs in peᷣ nũero in⸗ Eele „ . ⸗=G ma
omnes. differẽter põt capi diſtributiue vłcollectiue. = Irca etpões pꝓpõnũ de anec afirmatiueme
Diſtributiĩe:vt q ðꝛ oẽs boĩes currũt.Colle y boc ſigno totꝰſciedũ ẽ ꝙ hᷣ ſi⸗ Neceptz 1 Oik tes eſt ps ſoꝛ
ctiue: vt qñ ðꝛ citetꝭ omẽs ⁊ ſingulos. Uñ qñ K tot:capit᷑ duplr. ſ. catbe cceptõ önale. nõ ſeqtur. To⸗

capit᷑ diſtributiue tũc ad vᷣitatẽ ꝓpõnis in qᷓ ꝗ goꝛeüatice. t ſincathegoꝛena ues de ly Tresnd eſta

ponit᷑ reqrit᷑: ꝙ pᷣdicatũ ↄuẽiat cuilz ſuppoſi⸗ Mtice. ⁊1 ꝑtĩ catbegoꝛeũatice et Io: us. Certia rla talis
Ron kFect 5 affifatiua: v! rẽoueat a ꝑtim ſincathegoꝛũatice. ¶Ea lus incatbegoꝛeumaric
is mpoſtoiubi ſiſit negatiua,ſed qf capit᷑ thegosecaitce capit oupr. Ono'vt tm̃ v ſ iobcabegoreumutie
collectie: tũc reqrit᷑ ptu ↄueniat toti colle totale: vł niẽ h̊ totũ aliqd qð nõ eſt ꝑs alteriꝰ. lere vt nõ ſeqtur. Tot⸗
— ttõiſuppoſitoꝝ i bi. lz ñ ſit vificabile de alicᷓ ⁊ tũc iſta ꝓpõ. Hoc ẽ totũ exponit᷑ nc. Ic ali⸗ egopars ſoꝛtis eſt tot
fſuppo ſito ſhi ſeoꝛſũ ſĩpto:vt ad vitatẽ ine qd qd nõe ꝑs alteri, Et m iſtã expõnẽ oce⸗ obs in nte catbeg
notsbile, oès apli dei ſũt duodecim reqrit pᷣnciffale dif iſta ꝓpo. Totuʒz að ẽ in mundo ẽ in oculo (Quarta rla talls⸗
pᷣtu ↄueniat totali collectioni apłoꝝ. ¶ In a meo. poſito caſu ꝙ feſtuca ſit in oculo meo. honedely tot⸗ alaltse
liqñ pᷣtũ tal ppõis p̃t ĩdifferẽter ↄuenire to⸗ q; ſenſus eiꝰ eſt. Aliquid quod nõẽ ꝑs alter ĩ ,.imͦts ili⸗ Atbegoꝛe⸗
tali collectioi iuppoſitoꝝ ſubi cuilz ſuppoſi us eniſtens in mũdo eſt in oculo meo. Et iſto negatiue e oña
ergomucß eſt ür .

0

Poſtomöerdoni

artatals. göt,
iniccttfs
nedg tales hdeg ,
Utera ſtitliſinn⸗ nin
tilgi ggite hi⸗
tuoadeſßineni eti
ennt büſest, iseplieſt Scht
deiſant dvogee Er noſett
es duoapl dei ſitdlogerin.
dwoapl deiſint duogecin.
scae iti gpoͦois l dei

eliniat ſicner pponi:
ſuöm itꝛſenelnoͤſuppo⸗ Golate⸗
cceſſine ſuhponee ppt⸗
Nüſahlideiſtiſeſlhn⸗
Plubericeniſitdiile
ſwponit ziuteri;ticphde
et tad uppone ktatß⸗N

5 „. „ „
jcckpoes hoͤſſde
veſge nrſetieg bſ⸗ eni
tite ayi duhk ide lesdeh
einie, ienbehei e
eei cnbegeiltietl

De exponibiliby exceptiuis

modo iſta negaret᷑ Caput eſt totũ. Scõo mo
do capit᷑ vt tm̃ vʒ ſicut h̊ͥ cõplexũ:res bñs ꝑ⸗
tes:nõ curãdo an talis res ſit ꝑs alter vłnõ
Et iſtoꝰ iſta ꝓpõ.Laput eſt totũ:ſic erponit᷑.
Caput eſt res babẽs ꝑtes:⁊ illoꝰ illa ↄcedit᷑.

¶ Aliqñ vo capit᷑ ſincatbegoꝛeumatice:⁊ tũc

etiã capit᷑ dupłr. Ano mõ vt tm̃ vʒ ficut oẽ
tũc iſta ꝓpõ.Dabo tibi totũ qð babeo.expo⸗
nit᷑ ſic.Dabo tibi oẽ illud qð babeo.Alio mõ
tm̃ valet ficut quelʒ ꝑs integralis.vł quelibʒ
ꝑs qtitatiua.⁊ h̊ mõ iſta ꝓpo.Totus ſoꝛtes ẽ
minoꝛ ſoꝛte.exponit᷑ ſic qlibet pars ſoꝛtis eſt
minoꝛ ſoꝛte:⁊ ſic eſt falſa.el ſic.qlʒ ꝑs inte⸗
gralis ſoꝛtis ẽ mĩoꝛ ſoꝛte:⁊ ſic eſt vᷣa.Qñ xᷣo

capit᷑ ꝑtim catbegoꝛeumatice ⁊ ꝑtiʒ ſincatbe

goꝛeumatice tũc ly totũ tm̃ vʒ ſicut h̊ ꝓplexũ
aliqͥd ⁊ nibil ipᷣius qͥn ſit h̊.⁊ ſic iſta ꝓpõ tota
aĩa rõalis eſt in ſoꝛte.exponit᷑ ſic.Alia rõna⸗
lis eſt in ſoꝛte ⁊ nibil ipᷣ eſt qͥn ipᷣm ſit in ſoꝛ
te. AUñ ſᷣm iſtã acceptionẽ boc nomẽ totꝰpõt
attribui terĩs ſigntib res indiuiſibiles.Ex
iſto pʒ quõ ꝓpões de h̊ ſigno totꝰdebẽt expo
ni.Et negatiue oppoſite debẽt etponi oppo

Queſtio. ſito mõ.¶ Sed q̃reret aliqͥs qta eſt iſta p5
to

Totꝰ ſoꝛtes eſt mĩoꝛ ſoꝛte ¶ Dr̃ ꝙ ſi capia

olutio tus fincatbegoꝛeumatice ⁊ ſcᷣo mõ eſt vlis.
⁊ ſubʒ ei eſt ̊ totũ:ꝑs ſoꝛtis. Vñ hoc ſignuʒ

totꝰ illo mõ captũ includit terĩm ſue diſtribu
tionis ꝓ ꝑtibus rei ſignificate ꝑ teriꝑ qͥ ime
diate ſeqͥ᷑ tale ſgnũ.Si vᷣo ly totꝰ capiat᷑ ca
thegoꝛeumatice:ſic eſt ſingularis.

¶ Pꝛo iſtis ꝓpõnibꝰ ponit᷑ talis re
ſpecialis gula pᷣma.Arguẽdoa ꝓpõne in qua ponitur

nignũ totalitatis ad ꝓpoem ſufficiẽter expo
nentẽ illã eſt bona ↄna ⁊ econtra

¶ 'Scða rła talis ẽ.a ꝓpõe de ly to⸗

tus vel fibi ↄfimili:dũmõ illud ſignũ capiat
ſincatbegoꝛeumatice ad ſuã pᷣiacentẽ: nõ vʒ.
ꝓfa nec affirmatiue: nec nenatiue:vł nõ ſeqf ¶
Totus ſoꝛtes eſt ꝑs ſoꝛtis: ſoꝛtes eſt ꝑs ſoꝛ

tis. Sili nõ ſeqᷣtur. Totus ſoꝛtes nõ eſt aĩal
rõnale: ſoꝛtes nõ eſt aial ationale.

tus ſincathegoꝛeumatice capto ad ꝓpõeʒ de

ly totꝰ catbegoꝛ eumatice capto nõ opʒsnaʒ
valere:vt nõ ſeqͥtur.Tot⸗ ſoꝛtes eſt ꝑs ſoꝛtis
ergo pars ſoꝛtis eſt totus ſoꝛtes capiẽdo ly-

totus in ↄñte catbegoꝛeumatice.

irtarka ¶ Quarta rla talis eſt. arguẽdo a p
pone de ly totꝰ cathegoꝛeumatice ſũpto ad pᷣ

iacẽtẽ illiꝰ ꝓpõis vʒ ↄña affirmatiue:ſed nõ
negatiue.vt bene ſeqtur.Totꝰ mũdꝰ eſt ma⸗
gi:ergo mũdꝰ eſt magnꝰ.ſed nõ ſeqᷣtur Co⸗

tus deuns non eſt dens: ergo dens non eſt de⸗
us: cũ añs ſit verum ⁊ ↄñs falſum.
¶ Ultuma rła talis eſt.arguẽdo ap Ultima
põne in qua aliꝗs teriꝰ pᷣcedit illud ſignũ to⸗ regula
tus ſincatbegoꝛcumatice captũ ad ꝓpõem in
qua ille terĩꝰ ſeqͥtnr illud ſignũ:nõ vʒ ↄña:ſʒ
bene eõ: vt non ſeqͥtur. Domꝰ tota cõburit᷑:q
tota domꝰ comburit᷑: ſed bene valet econtra
Tota dom cõbnrit᷑:j domꝰ tota cõburitur. .
⸗ Irca expõnes ꝓpõnũ Acceptẽᷣ
E de ita ꝛ ſicut eſt ſciẽ dũ pꝛio nes de ly

—

vt eſt aduerbiũ affirmandi
nec vt ẽ añs:nec vt rlin:ſed
— Jarik bic vt mediante ipſo
cõparant᷑ aliq res in aliqᷓ ꝓpᷣetate. ⁊ iſto mõ
capit᷑ bic. Silr ly ſicut:nõ dʒ capi in ꝓpoſito
explicatiue nec voĩpoꝛtat apparenti tm̃ nec
vt ipoꝛtat apparẽtiã ⁊ exiſtẽtiã:nec infinite:
ſed ꝓut eſt aduerbiũ: mediãte qᷓ cõparamus
gliqua plura in aliqua pꝛopꝛietate. D
¶ Sciẽdũ ſcðᷣo ꝙ ppõ de ita⁊ ſicut
nodz exponi ꝑ oĩno ſiłr: vel ly equatr:qꝛ ponſi
to ꝙ ſoꝛtes ſit diues de centũ floꝛenis ĩ pecu
nijs:⁊ plato in alijs rebꝰtũc bec ẽ vᷣa ſoꝛ.ẽ ita
dines ſicuxplato.⁊ tñ bec ẽ flã ſoꝛ.ẽ diues oĩ⸗
no ſitr platoni. Eñ ſi itaꝛ ſicut dicãt oĩmodã
ſilitudinẽ:ſic ꝓpõ tal:ſoꝛtes ẽ ita diues ſicut
plato expõit᷑ ſic. Soꝛ.ẽ dines:⁊ plato ẽ diues
⁊ plato nõ ẽ magis diues neq; minꝰ diues qᷓ;
ſoꝛtes. Sʒ ſi nõ dicãt oĩmodã filitudinẽ ⁊ ne
gẽt exceſſum rei ſigte ꝑ ſequẽs extremũ ſupᷣ
rẽ ſignificat ꝑ pᷣcẽdẽs extremũ in illa ppe⸗
tate i qᷓ fit cõpatio:tũc iſia ppõ ſoꝛtes eſt ita
foꝛtis ſicut plato:exponit᷑ ſic ſoꝛteseſt foꝛtis
⁊ plo eſt foꝛt c plło nõ eſt foꝛtioꝛ ſoꝛte. Iñ in
ꝓpõib de pᷣterito ⁊ futuro in ſcda ꝓpõne dꝗʒ
addi illa ꝑticula ſu eodẽ tẽpoꝛe pꝛeciſe.

twiſtta dictio ita: nõ capit᷑ ̊ ita ſicit

¶ Pꝛoxſtis ꝓpõibꝰ ponit᷑ pᷣma rła Pꝛia re⸗
q talis eſt. A ꝓpõe de ita:a ſicut:ad ſuã tota gula ſpe⸗
lẽ erponentẽ eſt bona ↄna: econtrta. cialis.

tertia rla ¶ Lertia rła talis E.a ppõe de ly to ¶ Scda rla talis eſt:arguẽdo ab in Secũda,

ferioꝛi ad ſuꝑius pᷣponẽdo ly ita:⁊ ſicut: non
valet oña:ſed a ſuperioꝛi ad inferiꝰ poſita cco
En znſerſott⸗ bene valet ꝛ/fa
Lertia rła talis ẽ. a ꝓpõne affir̃a 2
tia de ita ⁊ ſic ceterꝭ ꝑibꝰad ꝓpõʒ negatiuã ðᷣ Tärtis 16
patio gdu extrẽis ↄuerſis foꝛãlr vʒ ↄnia vt 5
bñ qt.ſoꝛ.ẽ ita foꝛtꝭ fic pło ꝙ pło nõẽ ſoꝛt⸗
oꝛ ſoꝛte.filr a ppõe affiratia de ↄpatĩo ad af⸗
fifatiuã de ita ⁊ ſiẽ reſpectu eoꝛudẽ extrẽoꝝ

.nõ ↄuerſoꝝ ceteris ꝑibꝰvʒ oña:vt bene ſa eqᷣ

ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ boĩe.g ſoꝛ.ẽ ita foꝛt ſicut bõ
vij

Xractatus.

Explicit tractatus de etponibilibus.
¶ eqnitur tractatus de ſophiſmatibus.
Iſo de pꝛopꝛie

tatibꝰpuoꝝ logica terĩ aſinꝰ:patet qꝛ ille teriꝰ aſinꝰ ſupponit re
liũ: pꝛacticãda ſũt ſtricte ⁊ cõiter.ꝗ ſuppõit deterĩate:ↄfuſe tm̃

biſpani:in quo tractat de boc ſigno oĩs.Etvl
terius eſt aduertẽdũ ꝙ boc totũ.Aſinꝰ hoĩs

pdictaappareãt lu teriate:nec ↄfuſe tm̃ qꝛ ſibi imediate pᷣponit
cidioꝛa Et ſit pmũ ſignũ vłe nõ impeditũ:ergo ſupponit ↄfuſe
6 ſopbiſma tale Dĩs diſtributiue. ¶ Sed ꝙ ille terinꝰ boĩs nõ di⸗
.afinus bois currit ſtribuat᷑: pʒ pꝛĩio ſic.q; ſeqͥtur mediate ſignuʒ
— poſito caſu ꝙ ſoꝛ⸗ vle affirmatiuũ. ergo nõ diſtribuit na pʒ au
tes nõ babeat aſinũ: ⁊ ꝙ nullſit aſn q ſit ali ctoꝛitate petri biſpani dicẽtis ꝙ h̊ fignũ oĩs
cui boĩs qn currat: ⁊ ꝙ aſinꝰ filueſter qeſcat ſoli diſtribuit terim ĩmediate ſequẽte: ergo
ꝓbatio. ¶ Pꝛobat᷑ ſophiſma ſic.Iſte aſinus boĩs cur⸗ nõ diſtribuit illũ terim boĩs mediate ſequẽ⸗
rit.⁊ iſte aſinus hoĩs currit.a ſic de ſingulis. tẽ.ꝗ Scðdo ſic. terĩn· cõis nõ diſtribuit in illo
ergo oĩs aſinus hominis currit conſequẽtia ſitua ſigno vniuerlſali affirmatiuo ĩ q põt po
pʒ ꝑ inductionẽ ⁊ añs pʒ ex c?lu. Impꝛobat ni terin? ſingularis ꝓpꝛie cõgrue remanẽ⸗
Impꝛo⸗ ſic bñ ſequitur. Oĩs aſinus boiĩs currit: ergo te ſigno vli vt ptʒ ex dictis petri hiſpani:vbt
batio pꝛi aſinꝰ ſoꝛtis currit.ↄñs eſi falſuz:vi patuit ex Picit ſignuũ oĩs: nõ põt addi terĩo fingu⸗
ma caſu: ergo ⁊ añs.ↄna pʒ ꝑ locũ a toto in qtita lari.Et hoc maxiĩe intelligit dümõ terminus
Secũda. te ſiue pᷣ locũ a ſupioꝛi ad infer cũ diſtribu/ ſingularis ponat᷑ in vno ſitu:in quo ſi terĩnꝰ
tione ſuperioꝛis.¶ Scðᷣo ſic ödictoꝛiũ ſophij còis poneret diſtribueretur Sʒ in ſopbiſma
matis eſt veꝝ:ergo ſophiſma eſt falſum ↄña te loco illius termini boĩs poteſt poni ppꝛie
pʒ ꝑ locũ a dictoꝛijs. Añs pʒ:qr iſta eſt vera ⁊ cõgrue teriĩn ſingularis:vt dicẽdo ols aſi⸗
ſcʒ aſinꝰ bois nõ currit.⁊ eſt ↄtradimoꝛia ſo/ nus ſoꝛtis currit. ¶Tertio ſic ſi ille terminus
phiſmatis. Igit᷑. O ſit vera pʒ q; bñ ſequit. boiĩs diſtribueret᷑:tũc idẽ eſſet dicere.oĩs añ
Aſinꝰ ſoꝛtis nõ currit:ꝗ aſinꝰ boĩs nõ currit nus hois currit: ⁊ cuiuſſibʒ boĩs aſinꝰ currit
tenet ↄña ab inferioꝛi ad ſuꝑiꝰ:ſʒ ans eſt veꝝ ⁊ vna/ p& ſeqret adalia: ⁊ ecõtra qꝛ ꝓpõnes
vt ptʒz ꝑ calum: ↄñs eſt veꝝ. OEt ſi dicat᷑ q ſũt de eiſdẽ terĩs ⁊ eodẽmõ ſt upponẽtib ſe
arguẽdo ab inferioꝛi ad ſuꝑiꝰ ſine diſtributi ſe ↄſequũt᷑.ſʒ iſta ẽ flã ĩ caſu poſito.cuiuſſibʒ
one negatiue:opoꝛtet ponere ↄſtãtia inferi⸗ boĩs aſinꝰ currit:qꝛ bñ ſeq?:cuiuſizʒ hboĩs oĩs
oꝛis. Tũc ſicarguit᷑ bñ ſeqᷣtur. Aſin ſoꝛtꝭ nõ aſinꝰ currit: ⁊ ſoꝛtes ẽ bõ:g ſoꝛt oĩs aſinꝰ cur
currit: æ ſoꝛtes eſt bõ: aſin⸗ boĩs nõ currit rit ↄclufio eſt ffã in caſu poſito ergo aliqᷓ pꝛe
ↄna tz ab inferioꝛi ad ſupiꝰ negatiue cũ con⸗ miſſaꝝ. nõ mioꝛ:ꝗ maioꝛ.⁊ ſi maioꝛ eſt fla:&
ſtãtia infertoꝛis ⁊ ſine diſtributiõe ſuꝑioꝛis: ⁊ iſta oĩs aninus boĩs currit.qð tamen eſt fal
ſed añs eſt verum: ergo ⁊ ↄſequens.quod eſt ſum igit᷑. ¶ Et ſi dicat aliqᷣs eſt rla cõis:p
contradictoꝛiũ ſophiſmatis.Tertio ſic. be/ oĩs terinus qͥ eſt terĩnꝰ cõis determinãs ter
ne ſequitur. oĩs añnus bominis curit aſi⸗ minũ diſtrꝛbutũ eti diſtribui Dĩ illa re
nus filueſter eſt aſiny. ergo aſin ſilueſter cur gula eſt fa. ¶Ag ſophiſina rñder ꝙ; ipʒ ẽ ve
rit. Tenet ↄſia in darij ⁊ concluſio eſt falſa: &̊ rũ vt ſat ꝓbat rõ ante oppoſitũ.Et ad pᷣmã 2
aliqua pᷣmiſiaꝝ. ⁊ nõ minoꝛ. ergo maio::que ſcdᷣam rones pʒ ſontio et dictis circa locu a
eſt ſophiſma.¶ Quarto ſic.bene ſequitur:ois roto in quãtitate. ⁊ eirca locũ ab inferioꝛi ad.
Quarta e aſinus bominis currit:ergo cuiuflibet hoĩis ſuꝑiꝰ.⁊a ſuꝑioꝛi ad inferi q̃liter tenẽt affir⸗
afinus currit. ſed ↄñs eſt falſum. ergo ⁊ añs. matiuvel negatiue. ¶ Sʒ tñ vltra boc circa
ofña pʒ a termino ſtante confuſe ⁊ diſtribnti⸗ iſtas duas rões ꝑvnũ ſpeciale aduertẽqũq
ue ad eundem ſtantem confuſe tm: ceteris pa qñ ſuperius ⁊ inferius ſunt determinatiões
ribus eſt bona ↄña.Qð aũt ↄñs ſit falſum pa alioꝝ terminoꝝ: ⁊ accipiunt᷑ vnica acceptiõe
tet: quia bene ſequitur. Euiuſſibet bominis cũ ſuis determinabilibus.tũc argumẽta non
aſinus currit a ſoꝛtes eſt homo. ergo ſoꝛtie valẽt ab inferioꝛi ad ſuperius negatine: vel
aſinꝰ currit. concſuſio eſt falſa. vt patet er ca⸗ a ſinglari ad inferi affirmatiue.nif totũ 33
ſu.ergo aliqua pꝛemiſſarum non minoꝛ.ergo gregatũ ex deterĩabilia inferioꝛi ſit inferi

maioꝛ:que ſequitur ex ſopbiſmate.

Oisaſinꝰ
bhois cur-
rit⸗

enaſie

oꝓfntatio.

Teriis

¶ Pꝛo ſolutione ſophbiſmat ſuppo Solutio
nunt᷑ dicta de boc ſigno oĩs circa textũ petri ſopbiſma

tis

eſt ſubiectũ ſopbiſmatꝭ?:ꝛ diſtribuit᷑ rõe illiꝰ

q̃dã ſophiſmata vt vel ↄfuſe ⁊ diſtributiue:ſeq non ſupponit de⸗

Summe
notandü.

Obiectio

Solutio

A tom aggregatũ ex eodẽ deterĩabili? ſupe

nus qeſces afin / be
zis e ffff baliq m
ca. ergo maioꝛ qẽ ſopb
ria ſopbiſmat ẽ Fa:
tzp legẽ Zeiax. añs
bois aſin? nõ currit.
ſunt vere:ꝛ Zꝛia ſo
tiua eiuſdẽ ſudi. ⁊ ein
lna te igit ſophiſmma fim̃
ſopbiſmatis ẽ va:erg
pʒ.qꝛ iſta. alicui? boĩ⸗
Detku ẽ clctoꝛia ſophiſim
ſiʒ.· ¶ Quarto fic. bñ ſe
currit:ergo tiñ currẽs
ergo ans. oñapʒ:qꝛ
matiua q erponit gia
lina. tis:e boma ona. Se
ponẽtes e. ¶ Quito
currit. cniuſtz bois aj
currit. oña tz in daran
go aliq pmmiſſari: n.
ſingulares ſunt Pe:
¶ Pꝛo ſolutöe
nenteü ſopbiſma
garter diſtributi. ig
e. Atl. Gni ſoppi
Ultio tüptib⸗ —

cipit App
1 uicaacceptoͤe ci

dſnn in De ſophiſmatibus Folio clv.
debor ſnenie Oin rioꝛi:⁊ niſi ponat᷑ oſtatia aggregati ex deter mitur ꝓ media in mĩoꝛi ꝓpõne qᷓ; ſumebat᷑ ꝓ
ii Eboetptt N ſtin miabili ⁊ ĩ ferioꝛi.Et iõ dʒ ſic argui in ſcda rõ medio in maioꝛi ꝓpõe:q; ly boĩs pᷣciſe ſume⸗
elle 4 ſhbufen boig 4 ne. Aſin?ſoꝛtis ñ currit:⁊ aſinꝰ ſoꝛtꝭ ẽ:g aſinꝰ bat᷑ ꝓ medio in maioꝛi:⁊ h̊ totu aſinꝰ hoĩs ſu
debeſni⸗ e il⸗ boĩs nõ currit.mõ iſta ẽ falſa.Aſin ſoꝛtꝭ eſt: mit᷑ ꝓmedio in mĩoꝛi.¶ Ad ſcðam ðꝛ negan
N det ppontr⸗ cũ ſubᷣm ꝓ nullo ſupponat ex caſu.¶ Ad ter⸗ do ans:⁊ ad ꝓbatioſſẽ eius ðꝛ negãdo ꝙ ille
leſetannreoflſef tiã ðꝛ negãdo ↄnam q; plꝰ ſumit᷑ ꝓ medio in due ↄꝛiãtur:qꝛ ille teriꝰ aſinꝰ in nulla eax di⸗
Eing⸗ dbiineinbont de⸗ maioꝛi q; pᷣdicat᷑ in mĩoꝛi.¶ Ad qrtã ðꝛ negã ſtribuit᷑:qð tñ reqͥrit᷑ ad ↄꝛietatẽ.¶ Ad tertiã
tte dn deßhanff do ↄnñam.⁊ ad ꝓbationẽ ð: ꝙ cetera nõ ſunt ðꝛ negado ſilr ꝙ ille Zdicũt: q; deficit eadem
Ndle gontgſte paria:qꝛ ille gtus hoĩs in ante ſupponit ↄfu⸗ ↄditio.¶ Ad quartã pʒ ſolutio ex regła data

keg⸗ hrm boignin Onn⸗
gonz diii e fng ionnnt
ndiſrion s Ol i

e
Panldletg. nia
ininecigteengld oi

Teno ſefilleternins
micice eſetdicere igai
minſſibzoisafi) arit
laliiterotrae ppones
cogeoſpponerhſ
iiaſipoſto cniuftib
ſeifcuiufz bois ois
dogſon disefin nr
ſupoſtdergoalih e
mior 1fimnoreſtfin

scurrit gdumenetl “

naligshetthatsg
ind cdisdeterminis ter

diſribuift Dilur Sto

õü
ne pofti Kalhiii⸗
retdictisciic loch⸗
arcalocigbiſferſcn⸗

ſe tm̃:vt in ↄñte ↄfuſe ⁊ diſtributiue. .
¶ Aliud ſophiſma.Cuiuſſibʒ hoĩs
afinꝰ currit.poſito cãu ꝙ qͥlʒ hõ bẽat vnũ aſi
nũ currẽtẽ ⁊ alteꝝ qͥeſcẽtẽ.¶ Pꝛobat᷑ ſophiſ⸗
Pꝛobatõ ma.Iſtiꝰ boĩs aſinꝰcurrit ⁊ iſtiꝰpoĩs aſinꝰcur
rit.⁊ ſic de alijs.ergo cuiuſlʒ hoĩs aſinꝰcurrit
ĩpꝛobatõ ¶ Impꝛobat᷑ pꝛio ſic.ex ſophiſmate ſeqͥtur fal
pꝛima. ſum:ergo ſophiſmaẽ falſum. ↄña ptʒ.qꝛ in oi
bõa ↄña: ſi ↄñs ſit falſum añs erit falſũ.Añs
pʒ.qꝛ bñ ſeqͥtur.Euiuſſʒ hoĩs aſinꝰ cnrrit:aſi
nus qᷣeſcẽs ẽ aſinꝰ hoĩs.ꝗ aſinꝰ qͥeſcẽs currit
onßs ẽ fm̃. aliq̃ pᷣmiſſaꝝ.nõ mĩoꝛ:vt notũ ẽ:
Secũda. ergo maioꝛ qͥ ẽ ſophiſma.¶ Scðo ſic.Cõtra⸗
ria ſophiſmatꝭ ẽ vᷣa:ergo ſopbiſma falſũ.ↄña
tʒ ꝑ legẽ dᷣiaꝝ.añs patʒ.qꝛ iſta ẽ ᷣa.Cuiuſiʒ
boĩs aſinꝰ nõ currit.ex q eiꝰ oẽs ſingulares
ſunt vere:⁊ ẽ ia ſophiſmat) cũ ſit vſis nega
tiua eiuſdẽ ſubi.⁊ eiuſdẽ pᷣdicati cũ ſopbiſma

Tertia. te igit᷑ ſophiſma flm̃.¶ Tertio ſic.ↄdictoꝛia

ſopbiſmatis ẽ vᷣa:ergo ſophiſma faluʒ. Añs

pʒ.qꝛ iſta.alicuiꝰ hoĩs aſinꝰ nõ currit eſt vera
⁊ẽ dictoꝛia ſophiſmatꝭ: ergo ſophiſma ẽ fal
Quarta. ſuzʒ. ¶ Quarto ſic.bñ ſeqͥtur cuiuflʒ hoĩs aſinꝰ
currit:ergo tm̃ currẽs ẽ boĩs aſinꝰ oñs ẽ flm̃:
ergo ⁊ ans.ↄña pʒ:qꝛ ab vłi ad excluſiuã affir
matiuã qͥ etponit᷑ gfa alietatꝭ terĩs trãſpoſi⸗
tis:ẽ bona ↄña.Sed ꝙ ↄñs ſit falſum pʒ ꝑ ex᷑
ponẽtes eiꝰ.¶ Quito ſic. cuiuſiʒ boĩs aſinus
currit.cuiuſſʒ hoĩs aſinꝰquieſcit:ergo qͥeſcẽs
currit.oↄña tʒ in darapti.id ↄcluſ ẽ flã: er⸗
go aliq̃ pᷣmiſſarũ:⁊ nõ minoꝛ ex quo oẽs eius
ſingulares ſunt vᷣe: ꝗ̊ maioꝛqͥ ẽ ſophiſma.
¶ 'Pꝛo ſolutiõe ſopiſmatis eſt ad
uertẽdũ ꝙ ſopbiſma eſt mixte qᷓ;titatꝭ.i.vlis
rõe teriĩ diſtributi.aĩdefinita rõe terĩ ñ diſtri

Quinta.

buti. Rñ ĩ ſophiſmate hoĩs aſinꝰẽ ſ i qd to P

Solutio. tũ płibꝰ ſuppõibꝰ ſupponit.nec deterĩatio ac
cipit᷑ vuica acceptõe cũ ſuo deterĩabili. iõ at⸗
tẽdit᷑ qᷓtitas tã ex ꝑte deterĩatiõis qᷓ; ex ꝑte
deterĩabilis.Qualłr aũt terĩ ſophbiſmatis ſup
ponãt pʒ ex ſuppõnibꝰ. Ad ſophiſma rñde
tur ꝙ ipᷣm ẽ verũ: vt oſtẽdit rõ ꝓbãs ipſum.
¶Et ad pᷣmã rõeʒ ðꝛ nagâdo añs:⁊ ad impʒo
bationẽ eiꝰ ðꝛ negãdo ꝙ bñ ſeq̃tur: q:plꝰ iu⸗

de etcluſiuis. ¶ Ad quitã pʒ ſolutio circa ter

tiã figurã. Sequitur aliud ſophiſma.

¶ Aliud ſophiſma.Oiĩis hõvl aſinꝰ
currit.poſito cauq nullꝰ hõ currat:⁊ ꝙ aliqͥs
aſinꝰ currat:puta bꝛunellꝰq Tũc ꝓbat᷑ ſopbiſ
ma:oĩs hõ currit.vł oĩs aſinꝰcurrit:ergo oĩs
bõ vel aſinꝰ currit.tz ↄna a ꝓpõne diſiũctiua
ad ſibi ſynonimã.vel ad ꝓpõnẽ cathegoꝛicã
de diſiuncto ektremo teris eodẽmõ ſupponẽ
tibꝰ ẽ bona ↄña:ſed añs eſt verũ:ergo ⁊ ↄñs.

¶ Scòo ſic. dictoꝛia ſophiſmatꝭ eſt falſa.er⸗

go ſophiſma ẽ veꝝ.añs ptʒ:qꝛ iſta ẽ Zdictoꝛia
ſopbiſmatis.aliqͥs hõ vel nullus aſinꝰ currit.
mõ illa ẽ falſa.vt patz ꝑ caſum poſitũ:ergo ſo
phiſma ẽ veꝝ.¶¶ Impꝛobatur pꝛio ſic: ↄꝛia ſo⸗
phiſmatis eſt vera:ergo ſopbiſma eſt falſum
Añs pałet. qꝛ iſta eſt ↄꝛia ſophiſmatꝭ.oĩs bõ
vel aſinus nõ currit.mõ illa eſt vera:qꝛ ex ip⸗
ſa ĩfertur diſiũctiuavera:qꝛ bñ ſeqtur.oĩs bõ
noõcurrit:vel aſinus nõ currit.ꝗ omis bomo
vel aſin nõ currit.tʒ ↄna ꝑ rlam allegatã in
argumẽto ꝓbãte ſophiſma.¶ Scðdo ſic.ↄdi⸗
ctoꝛia ſophiſmatis ẽ vera: ergo ſophiſma eſt
flm̃.aſñs pʒ:qꝛ iſta ẽ xa. aliqͥs hõ vel aſinꝰ non

currit:cũ ĩferat᷑ er diſiũctiua vera:⁊ ẽ Zdicto

via ſophiſmatis ꝗꝛ eſt ꝑticularꝭ negatiua eiuſ
dem ſubia pᷣti cũ ſophiſmate vli affir̃atiuo.
Tertio ſic.oĩs bõ vel aſinꝰ currit.⁊ oĩs hõẽ
bõ vł afinꝰ:ergo oĩs hõ cur.oↄclo ẽ falſa:ergo
aliqpᷣmaſſarũ nõ mĩoꝛ:ergo maioꝛ:qͥ ẽ ſopbiſ

ma.¶ Pꝛo ſolutione ſopbiſmatis eſt.

¶ Aauertendũ ꝙ illa cõiunctio vel
pᷣt ↄiũgere int᷑ ꝓpões:⁊ ſic ſophiſma eẽt vna
ꝓpõ bypotbetica diſiunctiua vera. a iſtoꝰ ſoo
biſma nõ bẽret ↄꝛtã nec poſſet eſſe pᷣmiſſa
in aliq ſyllo catbegoꝛico.Et iſtoꝰ poſſʒ rñde⸗
ri ad pꝛim rõem lpꝛobãtẽ: negãdo ꝙ babe⸗
at Zꝛiã. ¶ Ad ſcdᷣam ðꝛ ꝙ illa non eſt Zdicto⸗
ria eiꝰ ſed iſta nõ oĩs hõ vel aſinꝰ currit.ꝗ Et
A tertiã ðꝛ ꝙ illa ↄna nõ valet eo maioꝛ ẽ
ꝓpõ bypotetbica diſiunctiua. el illa ↄiun⸗
ctio vel põt ſolum ↄiungere iter terios et ſic

pbiſma eſt pꝛopoſitio catbegoꝛica de diſiun⸗

VI 0)

pꝛobatio

impꝛoba⸗
tio pꝛima

Secũda.

Tertia.
Solutio.

Soluũk
rones p⸗
baͤtes.

Soluũt᷑
rões ĩpꝛo
bantes.

Tractatus

cto ſubo.Et h̊ põt cõtingere adbuc duplłr: eo
ꝙ h̊ totũ diſiũctũ pᷣt diſtribui.⁊ ſic ſenſus ſo⸗
pbiſmatꝭ eſt ꝙ oẽ illð de quo ẽ veꝝ dicere cp
ẽ hõ vel aſinꝰ:de illo etiõ veꝝ ẽ ecere ꝙ cur⸗
rit.⁊ ſic ſophiſma ẽ ꝓpõ vlis falſa vt bñ pꝛo⸗
bãt rões ĩp:obãtes ipm.OEt tũc ad pᷣma rõ⸗
nez pbantẽ ðꝛ negando vltimã ↄñam.qꝛ ille
teri? aſinꝰ ĩ diſiũctiua ſtat deterie: ⁊ ĩ ↄñte
ſtat ↄfuſe ⁊ diſtributiue.¶ Ad ſcdaʒ ðꝛ negã⸗
doꝙ illa ſit dcõꝛia eiꝰ:qꝛ ĩ ſophiſmate vł to
tũ ſubʒ ſtat ↄfuſe ⁊ diſtributiue. ſiłr iſti duo
teri.ſ.hõ ⁊ aſinꝰ.⁊ iõ in eiꝰ Sdictoꝛia ſubm dʒ
ſtare deterĩate.a ſilr illi duo terĩ.ſ.hõ ⁊ aſinꝰ
Del ſolũ vna ꝑs illiꝰ diſiũcti.ſ.ille teriꝰhõ:di
ſtribuit. ⁊ ſic ſophiſmatẽ mixte qᷓtitatꝭ.ſ.vłis
rõe illiꝰ terĩ hõ.⁊ ĩdefinita rõe illiꝰ terĩ aſinꝰ
⁊tũc ſophiſmaẽ veꝝ.⁊ tũc ſenſus eiꝰ ẽ: aliqͥd
qð ẽ aſinꝰ vł oẽ illð qð ẽ hõ cirit: vt etiã bñ
oñdũt rões ꝓbãtes ipᷣm. Et ad pꝛimã rões
ipꝛobãtẽ ðꝛ:ꝙ illa nõ ẽ ↄꝛia eiꝰ:ſed iſta ẽ ↄꝛia
eiꝰ eoꝰ quo põt dari oĩs bõ vel oĩs aſinꝰ non

¶ Pꝛo ſolutione ſopbiſmatis eſt. .
¶ Aduertendũ ꝙ velſopbiſma põt
eſſe vna ꝓpõ bypothetica diſiũctiua:⁊ tũc ẽ
verũ ex q vna ꝑs.ſ.ſcða ẽ vera.q Ad rões im
pꝛobãtes ðꝛ ꝙ ↄñe facte in illis rõnibꝰnõ va
lẽt ↄ iſtũ ſenſũ.ex q ꝓpõ bypothetica nõ põt
eẽ pᷣmiſſa ſylli cathegoꝛici.¶ Sʒ tñ ↄtra iſtũ
ſenſũ ſophiſmat af ſic.qlʒ ꝑs illiꝰdiſiũctiue ẽ
flã:& ipᷣa ẽ flã.de pꝛĩa notũ eſt.ſed de ſcða pʒ:
qꝛ rlm ſude idẽtitatꝭ ſupponit eodẽꝰ ſicut ſuũ
añs:q; loco eiꝰdũ nõ ſit recipꝛocũ lʒ poni añs
eodẽ mõ ſupponẽs:ſicut ſupponebat in ppõ⸗
ne in qua erat añs.vt pʒ ꝑ pe.b. ſenſus ſcðe
ꝑtis eſi:cuiuſſʒ ꝓpõnis cõtradictoꝛia ẽ vera.
mõ h̊ eſt flm:ergo tota diſiũctiua ẽ flã.¶ Ad
boc ðꝛ negãdo.p.h.cũ in boc nullꝰ logicus ſe
cũ ↄueniat.Quis aũt ſit ſenſus ſcðᷣe ꝑtis diſiũ
ctĩe pʒ ex tractatu de ſuppõibꝰrelatiuoꝝ.Alł
ſophiſma põt eẽ ꝓpõ cathegoꝛica de difiũcto
hivo:⁊ tunc ſi totũ diſtribuat᷑ ſophiſma ẽ flm̃
vt bñ oñdũt rõnes ĩpꝛobãtes ipᷣm. cũ ſenſus

currit.¶ Ad ſcdᷣam ſiłr ðꝛ ꝙ illa nõ eſt ↄdicto ſophiſmatis eſt iſte.de quocũq; ẽ verũ dicere
ria ei?:qꝛ ille teriꝰ aſinꝰ in neutra ꝓpõnũ diꝰ ꝙ eſt ꝓpõ vel dictoꝛia ꝓpõnis: de illo verũ
ſtribuit᷑.ſed iſta ẽ Zdictoꝛia eiꝰaliqͥ eiꝰ bõ vł ẽ dicere ꝙ eſt veꝝ.modo ille ſenſus eſt falſus

nullꝰ aſinꝰ currit.¶ Eñ in gdictoꝛijs q̃ ſũt de
copulato extrẽo:vł de diſiũcto extreo q̃lz ꝑs
mat᷑ialis illiꝰcopulati vł diſũcti ſi ſit terĩnus
cõis ſupponẽs dʒ diſtribui in aliq̃ ꝑte ↄdictõ
nis.¶ Ad tertiã ðꝛ negãdo ↄñam:qꝛ nõ obſ⸗

uãtur ↄditiões gñales reqͥſite ad ſylłos.
¶ Aliud ſophbiſma. oĩs ꝓpõ vel eiꝰ

bi actualr oppoſitã gdictoꝛie.

pꝛobatio

impꝛoba
tio pꝛia.

Secũda.
Tertia.

— Quarta.

Idictoꝛia ẽ ᷣa.poſito ꝙ qͥ lʒ ꝓpõ hẽat vnã ſi⸗
Pꝛobatur ſo
pbiſma:qᷓcũq; ꝓpõe demõſtrata veꝝẽ dicere
ꝙ ipᷣa vel eiꝰ õdictoꝛia ẽ vᷣa: ꝗ̊ oĩs ꝓpõ vł eiꝰ
Idictoꝛia ẽ xa. ↄña tenʒ ab eqͥualẽte ad eqͥua
lens. Impꝛobat᷑ ſophiſma.pꝛiĩo fic.omĩs ꝓpõ
vel eiꝰ ↄtradictoꝛia ẽ vera.⁊ nulla ꝓpõ falſa
eſt vera: igit᷑ nulla ꝓpõ falſa eſt pð vel eiꝰ
ↄtradictoꝛia.ↄña pʒ in cameſtres.ſed ↄcluſio
eſt falſa:ꝗ aliqͥ pᷣmiſſaꝝ et nõ minoꝛ: ꝙ maioꝛ
q eſt ſopbiſma.¶ Secũdo ſic. Oĩs ꝓpovel ei
contradictoꝛia eſt vera.⁊ oĩs ꝓpõ vel eius cõ
tradictoꝛia: ergo oĩs ꝓpõ eſt vera.ↄcluſio eſt
falſa: aliqua pᷣmiſſarum: ⁊ non minoꝛ: ꝗ̊ ma
ioꝛ qͥ eſtſophiſma.¶Tertio ſic.oĩs ꝓpõ vł eiꝰ
dictoꝛia ẽ vera: ⁊ oĩs ꝓpõ vel eiꝰ Idictoꝛia
eſt falſa.ergo falſum ẽ veꝝ.ↄcloẽ flã. aliq̃
pᷣmiſſarũ nõ minoꝛ:ꝗ maioꝛ queẽ ſopbiſmo.
¶Quarto.oĩs ꝓpõ vel eiꝰ ↄtradictoꝛia ẽ xᷣa.
ergo tm̃ veꝝ eſt ꝓpõ vel e ↄtradictoꝛia.ↄñs
eſt flm̃:ergo ⁊ ans.ↄña patz ab vli ad excluſi⸗
uam exponibilẽ gr̃a alietatis terĩs trãſpoñtꝭ

cã de ꝓpõne falſa verũ ſit dicere ꝙẽ ꝓpõ vł
dictoꝛia ꝓpõnis:⁊ tñ de ipᷣa nõ ẽveꝝ dicere
ꝙ; ẽ vera. Ad rõem ꝓbantẽ ðꝛ negãdo ↄñam
⁊alteriꝰ negat᷑ ꝙ ille ꝓpõnes eqͥualeãt capiẽ
do ſopbiſna ſᷣm ſenſũ iam expoſitũ. Sʒ ſi ſo⸗
lũ ille terĩnus ppõ diſtribuat᷑.tunc ſopbiſma
eſt mixte qᷓtitatis.ſ.vlis rõne ly ꝓpõ:⁊ ĩdefi
nita rõe ly eiꝰ ↄtradictoꝛia:⁊ tunc ſophiſma ẽ
veꝝ.Et ad tres pꝛimas rõnes ĩpꝛobãtes ptʒ
ſolutio ex qrto tractatu.cũ ibi ſꝑ deficiat aliq̃
ↄditionũ requiſitaꝝ ad bonũ ſyllin: vt ptz in⸗
ſpiciẽti rões ſophiſmatis ⁊ ↄditiões reqͥſitas
¶ Ad quartã pʒ ſolutio in capitulo de excluſi
uis:cũ illa rła ſolũ intelligit᷑ dũ tale ſubᷣm cõ⸗
plete diſti ꝛbuat᷑ m in iſto ſenſu pᷣciſe ly ꝓpo
ſitio diſtribuit᷑:q tñ nõ ẽ totale ſubm ſopbiſ
matis.Et ſicut dictum eſt de iſtꝭ duob? ſopbiſ
matibꝰ vltimis.iticendũ eſt de iſtis ꝓpõ⸗
mbus.¶Oẽ rõnale vel irrõnale eſt bõ. Om̃e
ſedens vel non ſedens:eſt ſedens.Oẽ album
vel nig ũ eſt nigrũ.Oĩs ꝓpõ vel eius ↄtradi
ctoꝛia eſt falſa.

Alið ſophiſma.Oiĩia vera ⁊ falſa
ſunt oppoſita:poſito qlʒ ꝓpõ hẽat vnã op⸗
poſita. I¶ Pꝛobat᷑ ſopbiſma.iſta xa ⁊ aliq fal⸗
ſa ſũt oppoſita ⁊ nõ ſunt aliq va qͥn ipſa et ali
qua falſa ſint oppoſita.ergo omĩavera ⁊ falſa
ſunt qypoſita.¶ Impꝛobat᷑ fic.oĩa vᷣa et falſa
ſunt oppoſita/ iſte ꝓpõnes bomo eſt aimal

Solutio
ſophbiſma

Obiectio

Solutio

ꝓpõnes

bñ notan

*

pꝛobatio i

impꝛoba⸗
tio pꝛiq,

cere g ſunt vera t falſa
ꝗ ſunt oppofita mõ bo⸗
lleteni ver diſtribwa
yen vt pʒ groez pbam
cſtqp oia illa de qb eſt
deillis ven eſt dicere g
ponuntur. Et ad pmã:
ſolutio et dictis circap
yvna conditio ſcz ſcða ad
Aaſcdam dꝛ negando
nẽ ei ðꝛ ülla oña ſole
curſus ſeoꝛſum ouenit
¶ Aliud ſopbiſma
currüt. ſuppoſſtoq qlz
tos afinos ſoluz vn aſi
ſopbiſina. ſoꝛtes tafin⸗
currut. vfic de alis:erg
curruͦt. Inpꝛobat ſoph
matis eſtyeraergo ſo
Rotraria ſophiſſnatis
aſin no currͦt. t illa vD

8 ultige
Ncpehſon
dn nüuni
eihe s

„eper (J,.
wrildiie in Ilute

1d dſpor nibnnh 99 pbinn

tmn pponis deſloeñ
nozlle ſenſiseſtſalſis
en ſtlere ge ghi ſt
imde in noͤeher diene
pbamẽ de negico oin
e onesettleit anii
Gumerpofti Gfſor
ifnbwur, unc ſopbiſu
ſrone y po ticeſi
rint tune ſopbiſinae
gtönes ihrodaͤtesptz
cibiſidekieinli
Adoni fſlhn Ktzin⸗
mis4 9Mities edſins
voincapinlo deetllft
religi dütleſthnch
iniſo ſenuöeleloo
jndetotieſubn ſobt

metdei/ duobſſppiſ pres

Rernti etdeiſtis d0, Nnnen

celtrönale tbo⸗ Hie ge
narſſeleng iabin
Dis dv e els hhncl

8

De ſophiſmatibus

clvt.

deus eſt. bõ eſt aſinꝰ. a lignũ eſt lapis:ſũt vᷣe ↄña eſt in darij:⁊ ↄcluſio eſt falſa ergo aliqua

⁊ falſe:ergo ille ſunt oppoſite.ↄna tenet ĩ da pꝛemiſſaꝝ:non minoꝛ: ergo maioꝛ que eſt ſo
rij.⁊ ↄclo eſt falſa:ergo aliqua pꝛemiſſaꝝ⁊ nõ pbiſma. Pꝛo ſolutioneſophiſmatis eſt.

Secũda· minoꝛ:ergo maioꝛ qͥ eſt ſopbiſma.¶ Scðo ſic ¶ Aduertẽdũ ꝙ ſi ſophiſma ſitppõ

oĩa vxa a falſa ſunt oppoſita:ergo oĩa vᷣa ſunt
oppoſita.ↄñs eſt falſum: ergo ⁊ añs qð eſt ſo

pbiſma. ↄna patet:qꝛ ĩ ſili bene ſeqͥtur.boĩes

Solutio

⁊ aſini currũt:ergo hoĩes currũt.Silia argu
menta argumẽtis factis in pꝛioꝛi ſopbiſma⸗
te pñt hic fieri que cauſa bꝛeuitatis omittun
tur. ¶ Pꝛo ſolutione ſopbiſmatis eſft.
¶ Aduertẽdũ ꝙ ſophiſma vl põt eſ
ſe ꝓpõ bypotetica copulatiua affirmatiua.
ſic eſt fim̃:vt pʒ ꝑ rõnẽ impꝛobãtẽ ipᷣm.⁊ tũc
ſenſus ſophiſmat? eſt.oĩa vera ſunt oppoſita
2 falſa ſunt oppoſita cuiꝰ copulatiue pᷣma ꝑs
eſt falia.Et ad ꝓbationẽ ðꝛ negãdo ↄñam qꝛ
ĩductio nõ vʒ niſi ad ĩferẽdũ ꝓpõeʒ cathego
ricã vlłeʒ:.cuiuſmodi nõ eſt ſophiſma ĩ pᷣdicto
ſẽſu. Nel ſophiſma põt eſſe ꝓpõ de copulato
ſubo.Et h̊ põt cõtĩgere dupłr. Uno mõ q; to
tũ copulatũ diſtribuat᷑.⁊ tũc ſophiſma eſt fał
ſum. vt bene ꝓbãt rões impꝛobãtes ip[ʒ ⁊ tũc
ſenſus ſophiſmatis eſt. De qbuſcũq; veꝝ ẽ di
cere ꝙ ſunt vera⁊ falſa de illis veꝝ eſt dicere
ꝙ ſunt oppoſita mõ boc eſt flm̃.Alio q; ſolũ
ille teriꝰ veꝝ diſtribuat᷑: ⁊ tunc ſopbiſma eſt
veꝝ:vt pʒ ꝑrrõeʒ ꝓbantẽ ipᷣm.Et ſenſus eius
eſt:qꝙ oia illa de qbꝰ eſt veꝝ dicere ꝙ ſunt vᷣa
de illis veꝝ eſt dicere ip̃a ⁊ aliqua falſa op
ponuntur.Et ad pᷣmã rõnem impꝛobantẽ pʒ
ſolutio ex dictis circa pꝛimã figurã q; deficit
vna conditio ſcʒ ſcðᷣa ad bonũ:ſvlłm reqͥſita.
¶ Ad ſcdᷣam ðꝛ negando ↄñam.Et ad ꝓbatio
nẽ eiꝰðꝛ ꝙ illa ↄna ſolũ eſt materialis ex quo
curſus ſeoꝛſum ↄuenit hoĩbus ⁊ aſinis.

¶ Aliud ſophbiſma. Oĩs bõ ⁊ aſinꝰ.

currũt.ſuppoſito ꝙ qͥlʒ bõ currat ⁊ ꝙ int᷑ mul
tos aſinos ſoluʒ vnꝰ aſinꝰ currat.Tunc ꝓbat᷑
ſopbiſma.ſoꝛtes ⁊ aſinꝰ urrũt plto ⁊ añnus
currũt.a⁊ ſic de alijs:ergo oĩs bomo ⁊ aſinus

impꝛoba⸗ currũt. Inpꝛobat᷑ ſopbiſma ſic: Sꝛia ſopbilſ⸗
tio pꝛima matis eſtvera:ergo ſophiſma eſt flm̃. Añs pʒ

qꝛ ↄtraria ſophiſmatis videt᷑ eſſe iſta:oĩs bõ
⁊ aſinꝰ nõ currũt.a illa vr̃ eſſe vera:qꝛ ſoꝛtes
⁊à aſinꝰ nõ currũt.⁊ nõ ẽ aliqͥs hõ qͥn Fe Tafi⸗
nus nõ currãt:ergo oĩs bõ ⁊ aſinꝰ nò currũt.
¶ Scðdo ſic. ↄtradictoꝛiũ ſophiſmatꝭ eſt verũ

Secũda. ergo ſopbiſma eſt falſum. ans pʒ de.iſta ꝓpõe

tertia

ſcʒ aliquis hbõ ⁊ aſinꝰ nõ currũt que eſt vᷣa:vt

notũ eſt:ergo ↄtradictoꝛia eiꝰ que eſt ſophbiſ oictũ ẽ de iſto ſophiſmate:

ma eſt falſa.Lertio ſic.oĩs homo ⁊ aſinꝰ cur⸗

copulatiua tunc eodẽ mõ reſpõdẽdum eſt ad
ipſuʒ ſicut .a pᷣcedens Et ſilr ſi ſit ppõ cathbe
goꝛica de copulato ſubo:⁊ ita ꝙꝙ totum copu⸗
latũ diſtribuat᷑:ſʒ ſi ſolũ ille teriꝰ hõ diſtribu⸗
eret᷑:tũc ſopbiſma eſſet veꝝ⁊ ſenſus eius.eẽt
q omne illnd de quo eſt verum dicere ꝙ eſt
bomo:eſt illud de quo eſt verũ dicere ꝙ ipᷣm
⁊ aſinus currũt.¶ Et ad pꝛimã rationem im⸗

pꝛobanteʒ ðꝛ ꝙ illa nõ eſt ↄtraria eiꝰ:ſed iſta

oĩs hõ ⁊ oĩs aſinꝰ nõ currùt:mõ illa ẽ flã.Ad
ſcðdaʒ ðꝛ ↄſfilr ꝙ illa nõ eſt ↄtradictoꝛia eiꝰ:ſʒ
iſta aliqͥs bõ ⁊ oĩs aſinꝰ nõ currũt.¶ Adterti
am pʒ ſolutio ex dictis in quarto tractatu:qꝛ
nõ obſeruat᷑ ſcdðᷣa cõditio ad ſylin requiſita.

¶ Aliud ſophiſma.oẽ falſuʒ ſiẽ im⸗
poſſibile nõ eſt veꝝ.¶ ᷑Pꝛobat᷑ pꝛimo ſic.ſi oẽ
falſũ eſt ĩpoſſibile:oẽ fim̃ nõ eſt veꝝ:ergo oẽ

flã ſi eſt impoſſibilis:g iſta ppõ deꝰ eſt nõ eſt
vera.¶ Pꝛo ſolutione ſophbiſmatis eff.

¶ Asuertẽdũ ꝙ ſophiſma põt eſſe

vna ↄditõnalis.⁊ ſic ſenſus eiꝰ eſt.ſi oẽ fm̃ ẽ

ĩpoſſibile:oẽ fim̃ nõ eſt veꝝ.⁊ boc mõ ðꝛ ꝙe ſo

pbiſia eſt veꝝ:vt ꝓbat rõ ꝓbans ipᷣm. Et ad

rõnẽ ĩpꝛobãtẽ ðꝛ negãdo ↄnaʒ: qꝛ maioꝛ eſt

vna ↄditionał:mõ ↄditionał nõ põt eſſe pꝛe⸗

miſſa in ſylło catbegoꝛico. Ałſophiſma pot

eſſe ppõ cꝗtbegoꝛica de ↄditionato ſudo:a
duplr vno ꝙ htotũ diſtribuat᷑.ſ.fſim̃ ſiẽ ĩpoſ

ẽ dicẽ ꝙ ẽ flm̃ ſi ẽ ipoſſibile ẽ illð de q ẽ verũ
dicẽ ꝙ nõ ẽ wꝝ ĩ illo ſẽſu ſopbiſma ẽ flm̃vt
bñ oñdit rõ ĩ ꝓbãs ipʒʒ.Et ad rõeʒ ꝓbãtẽ ne⸗
gãdo Maʒ q; ille ꝓpões nõ eqͥnalẽt nec ſunt
ſynonie ſi capiat᷑ ↄns ĩ ſeſu cathegoꝛico: ⁊ vt
ſit ꝓpõ catbegoꝛica de ↄditiõato ĩubo Alioꝰ
ꝙ ſolũ ille teriꝰ flm̃ diſtribuat᷑.⁊ tũc ſenſꝰ ſo
pbiſmat ẽ iſte. oẽ illð de q veꝝ dicẽ ip̃ʒʒ ẽ
ſim̃ ſi ẽ ĩpoſſibile de illo ẽveꝝ dicẽ ꝙ ipʒ nõẽ
veꝝ.⁊ in illo ſẽſu ſophiſma equalʒ vni ↄditio
nali.⁊ ẽ veꝝ:vt oñdit rõ ꝓbãs ipʒʒ.⁊ ad rõem

ipꝛobãtẽ ip[ʒ pʒ ſolutio ex q̃rto tractatu.cum ppõnes
yllz reqſita. Et ſic bene no⸗
tnEde iſto ſophiſimate: ita d cẽduͦ ẽ de iſt tande
ꝓpõibꝰ.oẽ aĩal ſi ẽ ſors dr a plone.oẽ aĩal ſi

ibi deſiciat q̃rta ↄditio ad ſylłʒ reqͥſta. Et ſiẽ

runt:ſed ſoꝛtes ⁊ aſinꝰ quieſcens ſunt bomo & rõale nõ ẽ irrõnale. Sitr oẽ aĩalſi nõ ẽ aial

2 aſinꝰ:ergo ſoꝛtes ⁊ aſinꝰ quieſcens gurront eſt nõ bõ:⁊ ſic de ↄſimilibꝰ.

v iiiʒ

Solutio

flim̃ ſi eſt ipoſſibile nõ ẽ veꝝ:ↄña tenet ab eqͥ pꝛobatio
ualẽte ad eqͥualẽs. Impꝛobat᷑ fic.oẽ flm̃ ſi impꝛoba
oeſt ipoſſibile nõ eſt veꝝ:⁊t iſta ppõ:deꝰ eſt:eſt tio

Solutio

ſibile.⁊ tũc ſẽſꝰ ſopbiſ.ẽ iſte.oẽ illð de qᷓ vernp

Solutio

pꝛobatio

impꝛoba⸗

Solutio

Pꝛobatõ

impꝛoba⸗
tio pꝛii

Tr.
pꝛobatio ¶ Alið ſophiſma.oĩs bomo habẽs ma eſt vna ꝓpoſitio de p̃terito q̃ nũqᷓ; babuit

equum equitat illũ:poſito caſu ꝙ quilʒ bõ ba
beat duos equos:quoꝝ vnũ equitat ⁊ alium

impꝛoba⸗ non.¶ ᷑Pꝛobatur ſophiſma Iſte bõ hſis equũ

equitat illũ.⁊ ille bomo babens equũ eqᷣtat
illuzʒ. ⁊ ſic de alus:ergo olis bombñs equuʒ

equitat illũ.¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma ſic Cõtra

dictoꝛia ſophiſmatis eſtvera: ergo ſophiſma
eſt falſum. añs patet:q; iſta eſt vexa.aliqͥs bõ
babens equum nõ equitat illũ.⁊ eſt cõtradi⸗
ctoꝛia ſophiſmatis:ergo ſophiſma eſt falſum
Maioꝛ patet:q;ꝛ aliqs bomo babens equum
qeſcẽtẽ nõ eqͥtat illũ.⁊ bõ bñs equũ qeſcentẽ
eſt bomo babens equus: ergo bõ bñis equuʒ
non equitat illum. ↄña patet ab inferioꝛi ad
ſuperius cum conſtantia inferioꝛis. Pꝛo ſo
lutione ſopbiſmatis ſupponuntur illa que di
cta ſunt in tractatu de ſuppõnibus relatinoꝝ
grãmaticaliũ ¶ Ad ſophbiſma u ſpondetur ꝙ
ipſum eſt verum: vt oſtendit ratio ꝓbans ipᷣʒʒ
Et ad rationẽ impꝛobantem ðꝛ negando con
ſequentiam: quia ibi committitur fallacia cõ
ſequentis et quo illud relatiuũ illũ in antece

dẽte ſolũ diſtribuit᷑ pꝛo equis quieſcentibꝰ qͥ;

babentur ab boĩe.⁊ in ↄſequẽte diſtribuitur
poibus equis qui babentur ab bomine
¶ Aliud ſopbiſma.oĩs bõ e& aial:
⁊ aſinus ſuus currit:poſito caſu q; cuiuſiʒ bo⸗
minis aſin currat. ¶ Pꝛobatur ſopbiſma fic.
Ois pꝛopoſitio bypotetica copulatiua cuius
vtraq; ꝑs pꝛincipalis eſt vera.eſt vera:ſed ſo⸗
pbiſma eſt bhmõi.ergo ſophiſma ẽ veꝝ.¶ Im⸗
pꝛobatur ſic.ſophiſma equiualet iſti pꝛopoſi⸗
tioni.Ois bomo eſt aĩal: æ aſinus cuiuſlibet
bominis currit.ſed iſta eſt ſalſa ergo ⁊ ſopbiſ
ma. Q Ad ſophiſma reſpõdetur ꝙ im eſt ve⸗
rum.vt oſtendit rõ pꝛobans ipᷣm. Et ad rõnẽ
impꝛobãtem ðꝛ negãdo qſophiſma equalet
tali pꝛopoſitioni: quia illud relatiuũ ſuus nõ
ſupponit cõſuſe ⁊ diſtributiue:ſed deriate.
ex quo in alia cathegoꝛica qᷓ; ſit catbegoꝛica
ſui añtis:ponatur in qua ſi terinꝰ abſolutus
ſupponens poneret᷑ ſupponeret deterĩate.et
ſic ſophiſma equiualet iſti ꝓponi. oĩs bomo
eſt aial. ⁊aſinus boĩs qᷣ eſt aial currit.

¶ Aliud ſophiſma.albũ fu it ſoꝛtes
poſito caſu ꝙ ſoꝛtes nũc pꝛĩo ſit albꝰ ⁊ ꝙ ſoꝛ⸗
tes fuit ante per totũ tẽpus ſuũ niger. ¶ Pꝛo
batur ſopbiſma ſic.illud qð eſt iam albũ fuit
ſoꝛtes: ergo albuʒ fuit ſoꝛtes.tenetↄna a n
na amplo ad amplũ ſene diſtributõe ampli affir

matiue. Jnnpꝛobatur ſie ſ. opbiſma. Sopbiſ bil cleeta

gctatus.

aliquã de pꝛeſenti ver:ergo ipſum eſt falſũ
Añs patet:qꝛ ſi haberet aliquã marime eſſet
iſta. albuz eſt ſoꝛtes:ſed illa nũqᷓ; fuit vera.vt
patet per caſum.igitur.¶ Scðo ſic.ſophiſma
nullã babz ſingularẽ verã:ergo ſophiſma eſt
falſuz. ans patet q; ſi baberet aliquã maxime
eſſet iſta.hoc album fuit ſoꝛtes demõſtrando

Secũda.

ſoꝛtem:ſed boc nõ.q; ex illa ſeqᷣtur falſuz. igf

Quod ſequat᷑ falſum patet: nam bene ſeqͥtur
boc album fuit ſoꝛtes ⁊ hoc nigrũ fuit ſoꝛtes
ergo boc nigrũ fuit h̊ albũ.ↄciuſio eſt falſa
aliqua pꝛemiſſaꝝ.nõ mioꝛ: ergo maioꝛ.⁊ ↄna
tenet per ſyllm expoſitoꝛium. ¶ Tertio ſic al
bum incipit eſſe ſoꝛtes.ergo nullũ albũ fuit
ſoꝛtes:ↄña tenet ab exponibili ab erponẽteʒ

Tertis

et añs pʒ:q; album nũc eſt ſoꝛtes ⁊ immedia⸗⸗

te ante nõ erat ſoꝛtes: ergo albũ incipit eſſe
ſoꝛtes. Quarto ſic.ᷣdictoꝛium ſophiſmat eſt
veꝝ:ergo ſophiſma eſt falſuʒ. añs pʒ:qꝛ aliqͥd
differẽs ab albo fuit ſoꝛtes:ergo nullũ albuʒ
Suit ſoꝛtes.tenet ↄña ab exponibili ad expo⸗
nentẽ.⁊ añs patet:hoc fuit ſoꝛtes ⁊ h̊ fuit ali⸗
quid differens ab albo:ergo aliqͥd ab albo fu
it ſoꝛtes.tenet ↄña ꝑ ſyllin expoſitoꝛiũ Pꝛo
ſolutione ſopbiſmatꝭ ſupponit᷑ ex tractatu de
ampliationibus:quomõ terminꝰ reſpectux⸗
bi pꝛeteriti tempoꝛis ampliat᷑ ⁊ quõ ꝓpõnes
de pꝛeterito ⁊ de futuro:a⁊ de alijs teris am⸗
pliatiuis qᷓ ſunt de ſubis ↄnotatiuis debeant
poni ineſſe ex tractatu de appellationibus.
¶Ad ſopbiſma reſpõdetur ꝙ ipᷣm eſt veꝝ vt

patet ꝑ rõnem ꝓbantem ipᷣm.O Et ad pᷣmam

ronem impꝛobãtem patet ſolutio ex regulis

datis in tractatu de appellationibꝰ qualr ꝓ⸗

poſitio de pꝛeterito debeat poni ineſſe ſi fue

rit de ſubiecto cõnotatiuo.¶ Ad ſcdᷣaʒ ðꝛ ne⸗

gãdo añs.⁊ ad ꝓbationẽ ðꝛ ꝙ ille ſylłs expo
ſitoꝛiꝰ nõ valet:qꝛ ibi af ab amplo ad nonam
plũ ſine ↄſaãtia nõ ꝓnpli.reſpectu illius terĩ
boc albũ.¶ Ad tertiã ðꝛ ↄcedẽdo añs ⁊ negã
do ↄñam:quõ aũt añs dʒ exponi dictuʒ eſt in
tractatu de exponiilibꝰ.¶ Ad quartã ðꝛ ne⸗
gando añs.Et ad ꝓbationẽ ðꝛ ꝙ ille ſyllogii
mus expoſitoꝛius nõ valet:q; ibi af anõ am⸗/
plo ad ꝗmplum cum diſtributione ampli ex ꝑ
te illiutermini albo.qꝛ ille terminꝰ albo di

Quarta.

Solutio

ſtribuitur in minoꝛi pꝛo albis pꝛeteritis tan-
tum ⁊ in concluſione diſtribuitur tam pꝛo p

teritis qᷓ; pꝛo pꝛeſentibus

5 ¶Aluid ſophiſma. Oẽ creãs de ne

ceſſitate eſt deus poſito caſu ꝙ deus iam ni⸗
nulla res poſſit creare niſi deus

V pꝛobat
nina hejde neceſllate 4
goẽſopbilma ee
ſcoecreũs de net

tate eſt crean
aſttr (Te
neeſt de goe cre⸗
is qo eſt ſopbiſm
Nuon Tas go lin
ampli ci diſtributio
oẽ ilud qo neceſſari
necefſario eſt illud
cſ. oclo eſtflug aliq̃
maioꝛ q ſopbiſima.
tis ſupponunt illa q
ampliationib. Adſ⸗
rü. Et ad pᷣmã rõnen
gado ofam. Et ad
puertit:ſed dʒ ſic cõ⸗
tereſt creãs. ¶ Ad ſe
gutur: quia ille mod
a ouerſio mõ ppoſ
uertik in vnã de nece
ſibili. iõ dʒ ſic inker
liter eſt creans. ¶Ae
n ibiarguit abampl
tia nõampli.¶ Ad ꝗn
gibiarguitur abamt
ſantia non amplier p
ans in minoꝛe t concl

¶ Aliud ſophiſn
moꝛtu⸗. ¶Pꝛobaf ali
atio lianis navacktn
Pane nullu viuu eſt moꝛtui
im Vullus bomo eſt mor
oeluſio ꝛ per oñg o⸗
onis eſt lalſum qd eſt
aliquis bomo eſt mo:
no eſt oñ pateta pp
tead ppönem de eſt ſe
cuz dictione diminnen

pkarſe os eſt kalſum

Geich.
Lertis

Goluti⸗

bortpvalittbaboſt
Phlnepoftmiln
pponkertnaande
motermin) eiean,

sampliat :no ppones

tumgtdealis teis ann
nbis notatinsdebennt
n de oppellttonidus,
en g imel ey
miin (Ktalpnan
net ſolutio et tegulis
welarioni gualt ,
cben poriineſeftne
nn Ellcwnn
ne N dleſſs eh
ind nnbumn Golnea
Enplireieauilius ten
li xticoefs teg⸗
iezerpondehzeſi⸗
wlid Anmidind
deri dchilehos
zgler a igi a0
ditrioutionkanh iet

7

impꝛoba/ nullus bomo eſt moꝛtuꝰ. Remiſſe

De ſopbiſmatibus. clvij
batio ¶ Pꝛobat᷑ ſic ſophiſma:hoc qð põt eſſe creãs minoꝛ que eſt ſopbiſma. ¶ Pꝛo ſolutione ſo⸗
piods H eſt deꝰ ⁊ nõ ſunt plura:ergo oẽ phiſmatis eſt. Solutie

creas de neceſſitate eſt de? ¶ Scðo ſic.omne ¶ Sciẽdum ꝙ iſte teriꝰ moꝛtuũ ĩ ſo⸗
illud qð eſt: fuit. erit.vel põt eſſe creãs de ne phiſmate põt capi. Ano modo nomĩal pꝛout
ceſſitate eſt deꝰ g oẽ creans de neceſſitate eſt tm̃ valet ſcen ene pitar tunc ſophiſma eſt
impꝛoba⸗ de ↄña tenet ab eqͥua lẽte ad equalẽs.¶ Im falſum:vt o Edũt rationes impꝛobãtes ipᷣm.
tio pꝛima pꝛobat᷑ fic.oẽ creãs de neceſſitate eſt deus.ꝗ Et ad rationẽ ꝓbãtẽ ipſum ð: negando con⸗
dey de neceſſitate eſt creãs.ↄñs ẽ fim̃: añs ſequentiam:qꝛ arguitur ab ãplo ad nõ ãplum
Secũda. qð ẽ ſophiſma ↄña tenet p ↄuerſionẽ. Scðo affirmatiuea ſine diſtributõe. Alioꝰ põt capi
ſic.oẽ creãs de neceſſitate eſt deꝰꝭ tm̃ de de ly moꝛtuũ ꝑticipialr:⁊ tũc valʒ tm̃ ſicut ̊ com
Tertia neceſſitate eſt creans. ↄñs eſt fim:g ⁊ añs.⁊ plexũ aliqñ deſijt babere vitã: ⁊ ſic ly moꝛtuꝰ
oↄña eſt nota. ¶Tertio ſic.oẽ creãs de neceſſi habet virtutem ampliandi: ⁊ tunc ad ſophiſ⸗
tate eſt deꝰ:g oẽ creãs eſt deus.ↄñs eſt fim̃ ᷣ ma ðꝛ ꝙ ipᷣm eſt verum.OEt ad pꝛimã rationẽ

Quarta ⁊ añs.qð eſt ſophiſma.ↄña tʒ ab amplo ad nõ ĩpꝛobãtẽ ðꝛ ꝙ ↄna eſt bona.licet non ſit ſyllo

amplũ cũ diſtribntione ampli.¶ Quarto ſic. giſtica ⁊ foꝛmalis:q; ibi arguitur a nõ amplo
oẽ illud qð neceſſario eſt de eſt: ſed oẽ creãs ad amplũ cũ diſtributione ex parte mioꝛis ex
neceffſario eſt illud ꝗð eſt deꝰ: ergo oẽ creãs tremitatis:ſed tñ maioꝛ ſe ſola infert oↄcluſio
eſt. ↄclo eſt flã. ꝗ aliq pᷣmiſſaꝝ nõ minoꝛ ergo nem:ſed maioꝛ eſt neganda.ex quo eſt falſa et
maioꝛ qͥ ẽ ſophſſma. ¶ Pꝛo ſolutõe ſopbiſma ſua ↄdictoꝛia e vera.vt patet ex tractatu de

Solutio tis ſupponunt᷑ illa q dicta ſunt in tractatu de ampliationibus. ¶ Ad ſcdᷣam ðꝛ negãdo ↄnaʒ

ampliationibꝰ. Ad ſophiſma ðꝛ ꝙ ipᷣm eſt ve⸗ qꝛ ibi arguitur ab ãplo ad nõ amplu ſine oſtã⸗
rũ.Et ad pᷣmã rõnem impꝛobantẽ dicitur netia nõampli.¶ Ad tertiã ðꝛ negãdo ↄñam:qꝛ
gãdo ↄñam.Et ad ꝓbationẽ ðꝛ ꝙ illa nõ bñ illa nõ dʒ ſic cõuerti:ſed ſic:ergo aliquid qð ẽ
ↄuertit᷑:ſed dʒ ſic cõnerti:ergo deꝰ poſſibili⸗ moꝛtuũ eſt vł fuit bomo. Ad quartã dicitur
ter eſt creãs. ¶ Ad ſcdᷣazʒ ðꝛ q; ibi nõ bene ar- negãdo ↄñam:qꝛ af̃ ãplo ad non ampluz ex ꝑ
guitur:quia ille modus arguendi ðꝛ eſſe que te minoꝛis extremitatis ſine diſtributione ã
aserſio mõ pontis de Heteſſari nõ o pli ⁊ ſine gſtãtia ñ apli. L
uertit᷑ in vnã de neceſſario:ſed in vnã de po ZIIsX P, 4, L , F „I,5
ſibili.⁊ iõ dʒ ſic inferri:ergo tm̃ deus poſſibi⸗ ¶ Alið ſophiſina. Albũ pot eẽ nigꝝ Pꝛobatõ
liter eſt creans. ¶ Ad tertiã ðꝛ negãdo ↄnaʒ O¶ Pꝛobatur ſic. H pᷣt eẽ nigꝝ.⁊ boc eſt album. impꝛoba⸗
qꝛ ibi arguit᷑ ab amplo ad nõ amplũ fine ↄſtã ergo album poteſt eſſe nigꝝ. ¶ Impꝛobat ſic tio pꝛima
tia nõ ampli. ¶ Ad quartã ðꝛ negando ↄnam Ois illa ꝓpõ affiratiua ẽ falſa in quav nu dri⸗
qꝛ ibi arguitur ab amplo ad nõ amplũ ſine cõ oꝝꝶ affirat᷑ de reliquo:ſed ſic eſt in ſophiſmate Secũda.
ſtantia non ampli et parte illius termini cre ergo ſophiſmma eſt falſum. ¶ Secundo ſic. ſ (uda.
ans in minoꝛe ⁊ concluſione phiſma equiualet.vel eſt pꝛopoſitio de poſſibi

. nullũ zm de jnſ. *Solutio.
¶ Aliud ſophiſma. aliqs bomo eſt melſ altnakspbecee eitidregtnie
moꝛtuꝰ. ¶ Pꝛobat᷑ aliqs bomo moꝛiebatur g erit nigrum. Ad ſopbiſma reſpõdetur ip
pꝛobatio aliquis bomo eſt moꝛtuus. ¶ Impꝛobatur fic ſum eſt verum: st patet per rationem pbatez
nullũ viuũ eſt moꝛtuũ:⁊ oĩs hõ eſt Auens g ipſum. Et ad pꝛimam rationem impꝛobantez
4 emmſie ſunt ve:ς 8: negadò maiozem: qꝛ pdi trarie vel
Phim⸗ ⁊ ↄcluſio ⁊ per ↄns oppoñitũ ↄdictoꝛiũ ↄcluñ dicrore epont pafngene a girnis
ecũda. onis eſt falſum qð eſt ſopbiſma. ¶ Scðdo ſic. Jlctoꝛ deni manue
liquis b ſt Re lis b dicari de eodem ſubiecto ſingulari ſiugularit
aliquis bomo eſt moꝛtuutergo aliqs bomo tæto mediante copula ãpliatiua. ¶ Adq ſcdam
nõ eſt.ↄña patet:a ꝓpõe de eſt tertio adiacẽ⸗ ð q illa nõ eſt ppoſitio de inefe penes quã
te ad ꝓpõnem de eſt ſcðᷣo adiacẽte negatiue attẽditur veritas ſophiſmatis enes qug
cuʒ dict ione diminuente vel alienantovalet

ſa: ſed ↄñs eſt falſum: ⁊añs oð eſt ſoppbiſ- ¶ Aliud ſophiſma Si mibil eſt aliqd Pꝛobat᷑

ia ma. OTertio ſic. aliquis bomo eſt moꝛtuus: g eſt. ¶ Pꝛobatur fic. Añs eſt ſimpłi ĩpoſſibile: Piino⸗
Seg aliquod moꝛtuũ eſt bomo: ↄñs eſt falſum: ᷓ ⁊ 1 ad ipoſſibile ſeqͥtur qdᷣlibet: Vfolaheler
anntecedens quod eſt ſopbiſma. ¶ Quarto ſic eſt verũ. ptz ↄña qꝛ ſophiſma eſt vna ↄna cui
nullü moꝛtuũ eſt viuũ.⁊aliqs bomo eſt moꝛ⸗ ans eſt ſimptr ipoſſibile: , gntecedẽs ſit ſim⸗
tuus: ergo aliquis homo nõ eſnviuꝰ.cõcluſio pliciter impoſſibile.patet:quia ad ipᷣm fimpli
eſt falla: ergo aliqua pᷣmiſſaꝝ.nõ maioꝛ ergo citer impoſſibile ſequitur cum bñ ſequatur ni

Tertia.

ĩpꝛobatio cienter et pꝛimo argumento patet.¶ Impꝛo⸗

pꝛima

Secũda.

Tertia

Qnarta

Solutio

Solnun⸗ ¶ Et adpꝛimã rõnẽ ꝓbantem ðꝛ negãdo
tur ratio ĩmo tũc antece
nes ĩpꝛo⸗ ter cõtigẽs cu

am dr̃ negãdo ↄnam.⁊ad ꝓbationẽ dr̃ dictũ

Tractatus

hil eſt: deus nõ eſt. ↄñs eſt ſimpłr impoſſibi cũdam ðꝛ negãdo antecedens:q; oſequens ẽ&
Gecũda. le:ergo ⁊ añs. Secundo ſic.oↄñs eſt neceſſa⸗ mere ↄtingẽs cũ iſta ſit fimpliciter ↄtingẽs.

rium:et neceſſarium ſequitur ad quodlibet ꝑ aliquid eſt in tꝑe:ſtricte capiẽdo tẽpus ¶ Ad
regulã cõem datã in tractatu ↄnaꝝ. ¶ Tertio tertiã dicit᷑ negando añs. Et ad ꝓbationem
ſic.Contradictoꝛium ↄſtis repiꝗnat añti:er⸗ eiꝰðꝛ ꝙ illa copulatiua nõ eſt impoſſibilis.cũ
go ſopbiſma eſt bona ↄa. antecedens patet: vtraq; pars ſit mere ↄtingẽs:vt patet ex dua
quia i ſta copulatiua eſt impoſſibilis. Nibil eſt bus pꝛim is ſolutionibus. Rel in ſopbiſma⸗
a nibil eſt:cũvtraq; ꝑs ſit impoſſibilis vt ſuffi te boc verbũ eſt põt ĩpoꝛtare tẽpꝰ large capi
endo tẽpꝰ.a ſic añs ſopbiſmatꝭ ẽ ĩpoſſibile:⁊
ↄſequens neceſſariũ:⁊ boc modo ſophiſma
eſt veꝝ vt oſtẽdũt rões ꝓbãtes ipᷣm. ¶Et ad
rõnes impꝛobãtes ipſum:ðꝛ ꝙ ꝓcedũt dum⸗
mõ antecedẽs nõ ſit ſimpliciter impoſſibile:
vel dũmodo boc verbũ eſt impoꝛtet tpᷣus ſtri
cte capiendo tempus. Nel in ſophbiſmate hᷣ
verbũ eſt:in añcedẽte impoꝛtat tẽpꝰ ꝓpe ca⸗
piẽdo tẽpꝰ:⁊ in ↄñte large capiendo tẽpus ⁊
ſic adbuc ſophiſma eſt veꝝ:qꝛ ↄſequens eius
eſt ꝓpoſitio neceſſaria.¶ Et ad rões impꝛo⸗

batur ſopbiſma pꝛimo ſic. Nulla pꝛopoſitio ĩ
fert ↄdictoꝛiã eius:ſʒ anñs ſopbiſmatis ↄdicit
conſequenti:& añs ſophiſmatis non infert cõ
ſequens per conſequens ſopbiſma eſt falſũ.
¶ Secũdo ſic.Cuiufſibet bone conſequentie
conſeqquens virtualiter includitur in añte:
ſed in ſopbiſmate conſequẽs non includitur ĩ
antecedente cum conſequens opponatur cõ⸗
tradictoꝛie antecedenti: ergo ſopbiſma falſũ.
¶ Tertio ſic. bene ſequitur alqjd ẽ:ꝗ aliqͥd eſt.
igit᷑ nõ ſeqͥ.nibil eſt.ergoaliqͥd ẽ.ↄña patet.
cit phᷣs ſcdᷣo pꝛioꝝ Quarto ſic.ex nulla nega pꝛie capiendo tẽpus.O elin ſoppiſmate B
tiua catbegoꝛica mere de ineſſe ſeqtur affira- verbũ eſt in ante impoꝛtat tẽpus large capi
tiua:ſʒ añs ſophiſmatis eſt pꝛopoſitio catbeę⸗ endo tps.⁊ in ↄñte impoꝛtat tẽpus ſtricte ca
goꝛica mere de ineſſe negatiua:ergo ad illam piẽdo.tẽpꝰ.a ſic adhuc ſophbiſma eſt veꝝ:quia
nõ ſequitur affirmatiua cuiuſmodi eſt ſopbiſ añs eiꝰ eſt ſimpkr impoſſibile. Et ad rõnes
ma ⁊ per conſequens ſophiſma eſianala ↄnña. impꝛobantes ð:l pcedũt dũmõ añs non ſit
¶ ᷑Pꝛo ſolutiõe fopiſmatis eſt . ſumpliciter impoſſt ibile: 1 vt ly eſt: impoꝛtat
¶ Aduertenduʒ ꝙ negatio incluſa ĩ tempus ſtricte ꝓpꝛie capiendo tempus.

illa oictione nibil pot teneri infinitant: ls nõ ¶Akud ſophbiſma. Si aliqͥd eſt:ali⸗

ſic cõiter accipiatur: ⁊ ſic ſophiſma eſtveꝝ:qꝛ ẽ qua ꝓpõeſt. ¶ Pꝛobat᷑:qꝛ ans ſophiſmat nõ
ↄnñ̃a cuius añs eſt ſimpir ĩpoſſibile.Et ad pꝛi⸗ pot eſſe veꝝ:cõſequẽte exiſtẽte falſo.igit᷑ ſo⸗
mã rõem impꝛobãtẽ ðꝛ q maioꝛ intelligitur pbiſma eſt veꝝ.ans pʒ qꝛ añs nõ põt eſſe veꝝ
niſi illa ꝓpõ ſit ſimpłr ĩpoſſibilis.¶ Ad ſcdazʒ qn ipſum ſit. ⁊ ſi ipᷣm eſt: tuncialiqua ꝓpoſitio
ðꝛ negãdo maioꝛẽ niſivtualiterincludi tãtuʒ eſt igit᷑. Scðo ſic oppoſitũ ↄtradictoꝛiũ ↄñtꝭ
valet ſicut ſequi ⁊ ſir mioꝛ negat᷑.¶ Ad teqi⸗ nõ põt ſtare in vitate cũ añte. igit᷑ ſophiſma
eſt bona ↄña.añs pʒ:qꝛ oppm̃ dictoꝛiũ eſt R
ꝙ pbi ĩtelligitur:dũmõ illa qdictoꝛia nõ ſic ſe Nulla ꝓpõ eſt:mõ bec ꝓpõ nõ põt ſtare in ve
babeãt ꝙ vnũ ſit ſimpliciter ĩpoſſibile ⁊ alið ritate cij iſta:aliqd eſt vt claꝝ ẽ igit᷑.¶Tertio

neceſſariũ: etiã iſta nibil eſt no Sde iſti aliqᷣd ſic ex ophoſito Ʒaictoꝛio ↄñtis ſeqͥtur oppm̃

Aqñ negatõ capit᷑ ifinitãtqͥ ĩcludit᷑ ĩ illa dicti Idictoꝛiũ añtis.igit᷑ ↄña eſt bona.⁊ ꝑ ↄñs ſo
one nibil cñ tẽ ãbe fint affir̃atie Ad qᷣrtã ðꝛq; pbiſma eſt veꝝ. ans ptz qꝛ bene ſeqtur. nulla
maioꝛ bz vitatẽ niſi illa ppõ ſit ſimpłr ĩpoſſił ꝓpõ eſt: nibil t: cũ ad impoſſibile ſequat᷑
2tẽ ſic ſubſumẽdo negat᷑mĩo: Sʒ ſi ĩ ſopbiſ⸗ quodlibet. mõ beceſt iĩpoſſibilis.ſ.nulla ꝓpõ

mate negatio incluſa t illa dictõe nibil capiat᷑ eſt: er quo nõ põt eſſe vera:¶ Quarto ſic. oñs

negãt. H ↄtigit adbuomitipłr. Ino mõq illð ſophuſinatꝭ eſt neceſſariũ igit᷑ ſoppiſmaẽ ve
verbũ ẽ tamſin añte qᷓ in ↄñte ĩpoꝛtat tps ſtri rũ.ↄña pʒ:q; necefſariũ ſeqtur ad quodlibet
cte capiẽdo tempus: ⁊ ſic ve ſopbiſma ẽ fal⸗ ans patet:qꝛ ↄñs nõ põt eſſe falſum:ergo eſt
ſum: vt oſtendunt rões impꝛobantes iptum. neceſſariũ.ꝗ¶ Impꝛobat᷑ ſophiſma ſic. oñs ſo⸗
ns phbiſmatis eſt mere ↄtingẽs ⁊ añs neceſſariũ
ẽtes ſophiſmatis eſt ſimplici ergo ↄña non vʒ ⁊ per conſequens ſopbiſma
a ſit fimpłr contingẽs.nibil eſt falſuz. Conſequentia patet: qꝛ ex ꝓpõne

bantes. eſt in tempoꝛe ſiricte capiẽdo tẽpus ¶Ad ſen neceffaria nunch ſeqᷣtur ꝓpoſitio cõtingens,

4 bãates ðꝛ ꝙꝙ ꝓcedũt dũmõ ↄñs nõ ſit neceſſa⸗
quia idem nõ ſequiturvtrumq; orioꝛum:vt di riũ:⁊ boc verbũ eſt in ↄñte impoꝛtat tẽpꝰ ꝓ⸗

pꝛobatio
pꝛima
Secũda.

Tertis

Quarta

impꝛobao-
tio pꝛima bn .
m

ſbrrio

ſraté one. Quid
ie ri eſtin i⸗
dꝛ negado oñam.
nitate ℳe. ſed re⸗
rüofñtis repugne
jepugnare antion
negaturans⸗1ad,
g lla ſit impoſſibt
Ouid autẽ ſit pꝛop
lis vel necefſaria d
tã dicitur negãdo
boc non ſufficit ac
aüt ſuſſicit dicetun

¶ Aliud ſopl
eſt affirmatiua. er⸗.
batur. qꝛ ex oppof
tüantecedentis.e

ſobeõ et per oñs ſophiſn

ſic ſopbiſma eſt vn
ius añs eſt falſum:
pʒ:0: ad veritatẽr
; ſit bona oña:ꝛ
tone ſopbiſmatis ſt
ne ronalt in pꝛimo t

alto ſpondetur p imei

pꝛobãs ipᷣm. Et ad

gando vſtima ofian
ritatẽ rönalis: vt pF
ſieut dictum eſt de
queſt de iſto. Nulla
(Aog etaf
gial ſoꝛtes agial.
nmegfatwoin

li ſopbiſtn

erg Negnensej
uCE —
Wmdzisröftteeſt,
aneimennte,
60 Geli ſohdiſnnt 5
ponn tinnslgecnn
mporta tehls frigeg
ſopdiimet enani
malengnie
oſſdle l Eiact ites pithet
eecirdinöefisonft gifn
dleranthhektinpann gai,
Niecpiencotents,
ma. Dialicgeſteal⸗
hir mo ſopbiſnor no
teerifee ogt ſo
ans nopoteſſe ex
trunegligna poftio Teni⸗
dſti Nraigicni gt
cämite igt whbiſm
nconn dicdnc
roſaſfreme
incne gl Cini
nio ib ſefntinn

,inekon tPos ſo (unt

Secũda:

Solutio

pꝛobatio
ipꝛobatõ

Solutio

ĩpꝛobatõ
pꝛima.

eſt mala ↄna. añs patet:qꝛ poſito caſu ꝙ ſoꝛ.

tecedens non poteſt eſſe verũ conſe

—

De Sophiſmatibus. Folio clvi

¶Secũdo ſic.etoppoſito ↄtradictoꝛia ↄñtis ↄſia.oↄña pʒ:qꝛ illð qdð ſemel nõ fuit bona ↄnſa
ſopbiſmatis nõ ſeqͥtur oppm̃ cõtradictoꝛium nunqᷓ; põt eſſe bona ↄña ſtãte ſigtione terio⸗
antis eiuſdẽ:ergo ſopbiſma eſt falſum. Ante rnm. Ad ſopbiſma reſponderei ipſum eſt
cedens pʒ.qꝛ non ſequitur nulla ꝓpõ eſt: er⸗ falſum.Etad ꝑꝛimã rationẽ pꝛobatẽ dicitur:
go nibil eſt.cũ añs ſi poſſibile ⁊ ↄñs ĩpoſſibi⸗ q ibi non arAutur debite a toto in quatita⸗
le.¶ Pꝛo ſolutione ſophbiſmatis pᷣſupponunt᷑ te.vt patuit circa locum atoto in quantitate
dicta in tractatu ↄnarum.O Ad ſophiſma ðꝛ Etiã ab vli ad ſinglarẽ nõ vʒ ↄña ſine ↄſtãtia
qꝙ ipᷣm eſt falſum.Et ad pꝛimã rõnem ꝓban⸗ ſingulariuʒ Ad ſcam dicitur negãdo añs:qꝛ
tẽ ðꝛ negando ↄnam.qꝛ hoc nõ ſufficit ad bo añs põt eſſe verum conſequente exiſtente fal
nitatẽ ↄñe.Quid aũt requirit᷑ ad bonitatem ſo:vt ptz in pꝛima ratione impꝛobante ipſum.
ↄñe dictũ eſt in tractatu ↄnarũ.¶ Ad ſcðam Etiaʒ negat᷑ ↄna:qꝛ hocnõ ſufficit ad bonita⸗
ðꝛ negãdo ↄñam:qꝛ boc non reqͥritur ad bo⸗ tẽ ↄne:vt patuit in tractatu de conſeqntijs
nitaté ↄñe.ſed reqͥrit᷑ oppoſitũ ↄtradicto⸗ ¶ Alið ſophiſma ĩpoſſibile ẽ te cur.
riuũ ↄñtis repugnet antecedẽti. Quid ſit autẽ rere ſi tu potes currere. Pꝛobat᷑ ̊ pꝛopoſitio
repugnare añti dictum eſt pꝛius.¶ Ad tertiã ẽ ĩpoſſibilis.tu curris ſi tu potes currere:er⸗
negatur añs.⁊ ad pꝛobationem ðꝛ negando go impoſſibile eſt te currere ſi tu potes curre
ꝙ illa ſt impoſſibilis.ſ. nulla pꝛopoſitio eſt. re.ↄña pʒab equalenti ad equalẽs. añs pʒ:qͥa
Quid autẽ ſit pꝛopoſitio poſſibilis: ĩpoſſibi⸗ illa ppõ ẽ malaoña. ẽ impoſſibilis.¶ Scdðo
lis vel neceſſaria dicetur in logica.¶ Ad q̃r⸗ ſic vel poſſibile eſt te currere ſitu potes cur⸗
tã dicitur negãdo añs. Et ad ꝓbationẽ ð ꝙ rere.vł ĩpoſſibile ẽ te currere ſi tu potes cur
boc non ſufficit ad neceſſitatẽ ꝓpõnis.Quidꝰ rere.Nõ pᷣmũ:qꝛ iſta ↄditiõalis eſt mala ↄfia
aũt ſuſſicit dicetur in logica. ſi tu potes currere tu curris:& nõ eſt poſſibił

/ . . . æ go relinquitur ſᷣm quod eſt impoſſibile eſt
uud ſo pbinn. 2 18 pp ofitio te currere ſi tu potes currere.¶¶ IJmpꝛobatur
vergo nulla ẽ negatiua. ¶ Pꝛo ſopbiſma ĩpoſſibile ẽ te currere ſ tu poteſ cur
batur.q; ex oppoſito ↄñtis ſequitur oppoſi⸗/ rere.ergq ñi tu potes currere impoſſibile e te
tü antecedentis. ergo ſophiſma eſt bona ↄna currere. v vltra ſi tu potes currere impoſſibi⸗
her ine⸗ pbbifing ei cenſe 1 Zmpsbat le eſt te currere ⁊ tu potes currerere.ergo im
ne opbi a f vna pypo cn alls cu⸗ poſſibile eſt te currere: ↄna tʒ:qꝛ arguitura to
ius ans eſt tallum:ergo ipſum eſt fallum. ona ta conditionali cum poſitione añt? ad poſitio
pʒ: q; ad veritatẽ roõnalis affirmatiue reqrit᷑ ne ↄñtj: ſ ↄñs eſt manifeſte falſuz: t añs et
c ſit bona HS ſit verum. ꝗ Dao ſolu non ſcda ꝑs añtis: Gpmaqq; ſeq er ſophiſina⸗ S
tione ſopbiſmatis ſupponũtur dicta de ꝓpõ⸗ te: et per ↄñs ſophinna eſt falium. ¶ Secũdo
ne rõnaliin pꝛimo tractatu. Ad ſopbiſmare ic. Soppiſina eſt vna conditiõalis cni añs ẽ
ſpondetur e ipmeſt falſum vt oſtedit rõ im verũ ⁊ ↄñs fallum: ipᷣm eſt falſuʒ. añs ptz: qꝛ
paobas n. Ei ad rõnem aedicirur ne iſta eſt falſa: impoſlibile eſt te currere:⁊ tamẽ
gando vltima oam:q; boc nõ ſuff cit ad ve⸗ iſta eſt vera tu potes curere. ¶Tertio ſic:ꝛne⸗
ritatẽ rõnalis: vt patuit in pꝛimo tractatu. et ceſſe eſt te currere ſi tu potes currere.igit᷑ nõ
ſicut dictum eſt de iſto ſoppiſmate ga dicen⸗ igit no

un ĩpoſſibilę eſt te currere ſi tu potes currere cõ
dũ eſt de iſto. Nulla pꝛopo eſt negatiua.ergo zri iri 7 IEEE.
oĩs ꝓpoſitio eſt affirmatiua. ſequẽtia patet: quia nullũ neceſſariũ eſt ĩpoſ⸗

PrS , ſfibile. Aſis pꝛobat᷑:qꝛ nõ ẽ poſſibile.nõ te cur
¶ Alið ſophiſma.iſiomnis bomo ẽ rereſitu potes ceen⸗ re:g leccn eẽte currere
aĩial:ſoꝛtes ẽ aĩal.¶ Pꝛobatur: quia in ſopbiſ ſi tupotes currere.ↄña pʒ qꝛ neceſſe ⁊ nõ poſ
mate af a toto in titate ad ſuã ꝑtem: vel ab ſibile ñ eqpollẽt. quarto ſic ſi tu potescurrere
vli ad ſuã ſingular ref wer den ſan poſſibile ẽ te currere.igit᷑ ñ ẽ ĩpoſſibile te cur Quarta
Isc oren eile uente rere ſi tu potes currere. ¶ Ad ſopbiſma ðꝛ ꝙ
exiſteme falſo. igitur ſophiſma eſt bona ↄna. ip̃mẽ diſtiĩguẽdũ: eo ꝙ põt eẽ ↄditiõal cnius Solutio
¶Impꝛobatur ſic oppoſitũ contradictoꝛium aneſt:tu potes currere:⁊ ↄñs eſt impoſſibile
conſequẽtis põt ſtare cũ añte.ergo ſophbiſma ẽ currere:⁊ ſic ðꝛ ꝙ ſophiſma eſt falſũ.vt oñ
non ſit: tunc iſte due ſunt ſimul vere. Oĩs hõ — 8: Bögddspss dscementdr den n
eſt animal: et ſoꝛtes non eſt animal. ¶ Etiam equalẽt qñ ſopbiſina ẽ ꝓpõ ↄditiõabł. Ad ſecũ
ſophiſina non fuiſſet hbona ↄſa ñi fuiiſet foin da ðꝛ ſi capiat illa ppo:ĩpoſſibile ? te cur⸗

tu aũqᷓ ſoꝛtes fuiſſet ergo nũc non eſt bona rere ſi tu potes currere: tẽ vt vna oditõał c

Solutio

ĩpꝛobatõ
pꝛima

Sec uda.

Tertia

pꝛobatio

ĩpꝛobatõ

Solutio

Tractatus

ↄpñs ẽ iſta or̃o ĩpoſſibile ẽ te eurrere: ſic conce det aſinũ. poſito caſu ꝙ ſoꝛtes videat vnũ aſt
ait᷑ ꝙ illa ꝓpõ ẽ fła. Sʒ ſi capiat᷑ vt ẽ vna mo nũ ⁊ ꝙ plo videatvnũ aliũ ⁊ nõ quẽ illũvidet
dalis cõpoſita c ſõm ẽ ille fi ipoſſibile:ſic ne ſoꝛtes. Pꝛobat᷑ ſic.iſte videt añnũ.demõſtrã

gat᷑ ꝙ illa ſit falſa.¶ Et ꝓpoꝛtõabłr dicẽdũ eſt do ſoꝛtẽ.⁊ iſte videt aſñnũ demõſtrãdo plato⸗

△

de iſta. poſſibile ẽ te cur ere ſi tuvotes curre ne. ꝗ vterq; iſtoꝛuz videt aſinũ: ona tz ꝑ indu
re. l ſophiſma pᷣt eẽ vna cathegoꝛica modał ctionẽ. Ans eſt veꝝ.q ⁊ ↄñs:qð ẽ ſophiſma.

poſita.cu ſubm̃ ẽ ille termin poſſibile ſcö ¶ Impꝛobat᷑ ſic. Aterq; iſtoꝝ videt aſinũ:er⸗
ĩtẽtiõałr captꝰ.⁊ cuiꝰ pᷣtũ ẽ h totũ te currere ſi go aſinꝰ vr ab vtroq; iſtoꝛũ.ↄñs ẽ fallum:g ⁊
tu potes currerea ſic ðꝛ ſophiſma ẽ verum añs qð ẽ ſophiſma.ↄna pʒ a ppõe ðvbo actĩo
vt oñdit᷑ rões ꝓbãtes ipᷣʒEt ad duas pꝛĩas rõ ad ꝓpõnẽè de xbo paſſiuo ẽ boa ↄnña.¶ Scðo
nes ĩpꝛobates ðꝛ ꝓcedũt qñ ſophiſma capi ſic:vterq; iſtoꝝ videt aſinũ.ergo vidẽs aſinũ
tur ĩ ſenſu bipotbetico ↄditiõali.¶ Ad tertiã ẽ vterq; iſtoꝝ ↄña tenet ꝑ ↄuerſioneʒ et ↄñs
ðꝛ negãdo ans ⁊t ad ꝓbatõem eiꝰ ðꝛ diſtiguen eſt falſum:ergo ⁊ añs qð eſt ſophiſma.OTer⸗
do ans.eo ꝙ negatio ſcðᷣa põt cadere ſupꝛa to tio ſic.vterq; iſtoꝝ videt aſinũ et iſti aſini ſũt
tũ ſeqns ipᷣazx:a ſic negat᷑ añs:vł ſolũ põt cade oẽs aſini.ergo vterq; iſtoꝛũ videt iſtũ aſnuʒ
re ſupꝛa pꝛiz xbũ.ſ.ly currere ⁊ ſic negat᷑ añs: vel vterq; iſtoꝝ videt iſtũ aſinũ ⁊ ſic de alijs:
⁊ ẽt negat᷑ ↄna.¶ Ad rtã ðꝛ negãdo ↄnaʒ ca ↄna tenet ꝑ deſcẽſum ⁊ ↄñs ẽ falſum vt patet
piẽdo ſopbiſma i ſenſu catbegoꝛico ex cãu ergo T añs qð Pphiſina. Ad ſopbil
DI. ”sü ma rñũdet᷑ ꝙ ipᷣm ẽ veꝝ. Et ad pᷣmã rõeʒ ipꝛo⸗
¶ Alið ſophiſma vterqʒ iſtoꝝſcit ſe bantẽ patz ſolutio er dectaraed porteratſs
pte artes liberales.poſito caſu ꝙ ſoꝛtes ſciatoactionis. Ad ſcdᷣam ðꝛ negãdo q iſta vter⸗
tres ⁊ plato quattuoꝛ ⁊ nõplures.¶ Tüc ꝓba q; iſtoꝝ videt aſinũ debeat ſic conuerti.ergo
tur ſophbiſma ſic. Iſti ſciunt ſeptẽ artes libera vidẽs aſinũ eſt vterq; iſtoꝛuʒ. Sed illa dʒ ſic.
les.ergo vterq; illoꝝ ſcit ſeptem artes libefᷣ ↄuerti:ergo vidẽs añnũ eſt alter iſtoꝝ.ᷓ Ad
les:oↄna tenet:quia in ſimili bene ſequitur.iſti tertiã ðꝛ ꝙ male fit deſcẽſus ſub illoterioañ
curruũt:ergo vtercq; illoꝝ currit: i pꝛopoſito no: qꝛ deſcẽdit᷑ diſunctiue ⁊ deberet fieri de
bene ſequitur. ¶ Improbat ſic. vte iſtoꝛuʒ ſcenſus diſiunctus ſic. vterq; iſtoꝝ videt aſi⸗
ſcit ſeptẽ artes liberales: ſoꝛtes eſtvnus iſto nũ. a iſti aſini ſunt oẽs aſini:ergo vterq; iſtoꝝ
ru. ſoꝛtes ſcit ſex tẽ artes liberales ocluſio videt iſti aſinũ vel iſtũ:vel iſtu:a ſic de alijs:⁊
eſt falſa: ergo aliqua pꝛemiſſaꝝ non minoꝛ:er iſta eſt vera ſicut ⁊ ſoppbiſma.
go maioꝛ que eſt ſopbiſma.¶¶ Pꝛo ſolutiõe ſo⸗ ¶ Aliud ſophiſma,ſemꝑ bomo fuit
biſmatis ſupponũt illa qͥ dicta ſunt in ſimu · Robat. oĩ tpe bõ fuit. ergo ſp bõ fuit: ↄña
lis de iſto ſigno. vterq;. ¶Etiam IIEI13 ab equaleéte ad eqͥualẽs. Añs pʒ:qꝛ iſto tꝑe
¶ Aduertẽdũ ẽ ꝙ illð ſignumvterqʒ bõ fuit.⁊ nõ fuit aliqð tpᷣs qͥn fuit igit᷑.¶ Jm
⁊ fimiliter illud ſignũ neuter requirunt ꝙ ter pꝛobat᷑ pꝛĩo ſic.dictoꝛia ſophiſmatis ẽ wa.ſ.
minus cui talia ſigna adduntur habeat duo?n ſemꝑ hõ nõ fuit: cũ oẽs ſingulares eiꝰ ſint ve
gnificata ſi pꝛopoſtio debeat eſſevera in qua re.ergo ſopbiſmaẽ falſum. ¶ Et ↄfirmat᷑ iſte
talia ſigna ponut᷑ Et iõ talis ꝓpõ vlis equiua due eqpollent.ſemꝑ bõ nõ fuit.⁊ nunqᷓ; hõ ſu
letvni bipothetbice copulatiue compoſite ex it:vt pʒ vſcdᷣam m onap:ergo ſi vna ẽ ve⸗
duabus ſinglaribus illi vniuerſaliꝰ. vt ſopbiſ ra reliqua ẽ vera.⁊ ſi vna ↄtrariat᷑ ſophiſmati
ma equalet iſti copulatiue. iſte ſcit ſeptẽ artes reliq etiã Sꝛiat᷑ Scðo ſic ↄdictoꝛia ſopbiſma
liberales: ⁊ ex quo iſta copulatiuaẽ falſa.iõ ad tis eſt vera:ergocopbiſma eſt falſuz. Añs pa
ſophiſma reſpondetur ꝙ ipᷣm ẽ falſum. Et ad tet:qꝛ iſta ſcʒ nõ ſemꝑ hõ fuit eſt ↄtradictoꝛ a
p:obationẽ eius dicitur diſtinguendo añs vł ſophiſmatis. et illa equipollet iſti.aliqñ bõ
capiẽdo iſtũ terminũ iſti copulatiue: ita ; iſta no fuit. per pꝛimã regula equipollentiaꝝ. et
coninctio ⁊ incluſa in illa dictione iſti con⸗ vna ſt vera.ergo ⁊reliqua. Hic etiã pñt fie⸗
iungat inter duas catbegoꝛicas:⁊ ſicnegatur ri argumẽta penes ↄuer ſionẽ deſcẽſum:ape
añs ⁊ ↄña eſt bona. Sʒ ſi capiat᷑ illa dictiiſti nes regulã ab vłiad excluſiua terinis trani⸗
copulatim ita ꝙ illa ↄiunctio ⁊ incluſa in illa poſitis qͥ bꝛeuitatis gra dimittũtur. Ad ſo⸗
dictione iſti copulet ſolũ inter terminos vt pbiſma reſpondet᷑ ꝙ ipm poteſt diſtingui eo
talis ppoſitio equinalʒ ꝓpõni cathegoꝛice de ꝙ ly ſꝑpõt capi in ſophiſmate vt tmvʒ ſicut
copłlato ſubõ.i.iſti iſte ⁊ iſte ſciũt ſeptẽ artes li ꝑpetuo:⁊ capiẽdo illũ terĩm hõ ꝓ ulo qð eſt
berales:a ſic ↄcedit᷑ añs ⁊ negat᷑ ↄna ⁊ ↄſs. vſſeꝑtialiter hõ.puta ꝓ illo qð oð eſt eẽnti tx
¶ Aliud ſopbiſma. Uterqʒ iſtoꝝ vi⸗ ↄpoñtũ ex coꝛꝑe bũano ⁊ aia rõali nõ ſuſteta

pꝛobatio

ĩpꝛobatõ
pꝛima.

Secũda

Tertia.

Solutio 1

ĩpꝛobatdð
peuna.

Secuda.

Solutio P

. fe
gecido. h

echda.

oletio

pollentias“ op

¶ Alud ſopb
uuim mu
eſtetmñ vnñ eſt ie

*

vliad etcluſinat
ven igit19fisgon

larno f vnieſt vni. 5 ti.

de eſt tertio adiace

grchr jacẽte. ¶ Impꝛobat
ſpna eſtergooe erfs eſt

añs. Minoꝛ pʒ.q
eſt vni ppkus eſt⸗
xeluſo et falla al
nnaioꝛ. ¶Gcdo fic p
eſtoña tenet quia e
añs eſt ver: ergo⸗
rüſopbiſmatis. (
gipſuz põt eſſe ppõ
ijzeſt vex cu ſenſus e
1o eſt no vni:eſt. C
probzt ðꝛ negado ⸗
dicik fimiliter qꝛ oñs
capiatur in ſenſu in
ponatur gfa pluralit
etaefni: del
ig eſt vep. Rel põt
duplf. Tno mo ſer
ſc coiter dicitur B
velle philoſopbus
gtes ißz pcedit qñe
edltin ülo ſenſupa
erhoneztotalis eſtyen
ch vnu ſunt. Pꝛimg
Setat, 1poſt ere
eſtinfinitaſec in

leſti ero
hiſtnnz Getſſaze
fmüefaleriton A
deſteſisſubiloteriogf
Nrige dederet feride
. Nerchiſop tiget gfn
Saſinnergoſtergzſter
tivel iſtirfedelis
pbiſna.
n ſenp bono fat
eobofut: )ſia
s Aispzifotpe
ijsenfutigt n
wuſoydiinmattel.
õ
Aiun CE gfnnnk fe ,
do ſͤfit anmd dn
zmakſtlinn
ir ianmia biin
luct fiit ishn

ha ſcton4
iur et orrecide⸗

Sceide⸗

eer

thn, ket
dum eſenie Cſi⸗

eelufius terlllo,
ettuin iur 10
teſt di

„

Secũdo.

Tertio

impꝛoba⸗

tio pᷣma
Secũda.

Solutio

euaſio

De ſophiſmatibus.

tum 2 ſic ſophbiſma eſt falſum.¶ Et ad rõnem
pꝓbãtẽ ðꝛ negãdo ↄnaz cũ ibi arguat᷑ ab infe⸗
rioꝛi ad ſuperiꝰ cũ diſtributõe.¶ Sʒ ſi capet
ille terminus hõ ꝓ oĩ illo de quo eſt veꝝ dice
re qð eſt hõ ſiue ſit effentialiter. bõ ſiue acci⸗
dentaliter hõ:a ſic ſophiſma eſt verũ. Silr ſi
capiat᷑ ſemꝑ:vt tm̃ valet ſicut hoc cõplexũ oĩ
tꝑe ſic ſophiſma eſt etiã veꝝ.Et ad rõnes im
pꝛobãtes patẽt ſolutiones ex dictis circa eqͥ/
pollentias ⁊ oppoſitiones.

¶ ’Aliud ſophiſma.Lm̃ vnũ eſt pꝛo
bat᷑ ſopbiſma.vnũ ẽ ⁊ nullũ ens qð nõ ẽ vnũ
eſt:g tm̃ vnũ eſt.tenet ↄña:ab exponẽtibꝰ ad
expoſitã.Añs ꝓ pᷣma ꝑte notũ eſt.Et ꝓ ſcðᷣa
ꝑte ꝓbat᷑.qꝛ ſi eſt aliqð ens qð nõ eſt vinũ il⸗
lud ens eſt aliqð ens qð falſum eſt. ¶ Scðo
ſic.oẽ ens eſt vnũ.&ᷓ tm̃ vnũ eſt ens:ↄña tenz
ab vli ad excluſiuã teris trãſpoſitis.⁊ añs eſt
veꝝ.igit᷑ ⁊ vñs qð nõ eſt ſophiſma.Tertio ſic
tm̃ vnũ eſt vnũ.ꝗ tm̃ vnũ eſt.tʒ ↄna a ꝓpõne
de eſt tertio adiacẽte ad ꝓpõeʒ de eſt ſcðo ad
iacẽte.¶ IAmpꝛobatur ſophiſma ſic.tm̃ vnum
eſt ergo oẽ exñs eſt vnum.ſed ↄñs eſt falſum
⁊ añs.Minoꝛ pʒ.qꝛ bene ſequit᷑. omne exñs
eſt vnũ. ppłus eſt exñs ergo populꝰ eſt vnũ
ↄcluſio eſt falſa.qᷣ aliq̃ pᷣmiſſaꝝ:non minoꝛ.j
maioꝛ.¶ Scðdo fic.plura ſunt.q non tm̃ vnuʒ
eſt:ↄña tenet quia ex oppoſito ifertur oppm̃
⁊ añs eſt veꝝ:ergo ↄñs qð eſt oppm̃ õdicto⸗
riũ ſophiſmatis.¶ Ad ſophbiſma reſpõdetur
ꝙ ipſuz põt eſſe ꝓpõ de excluſo ſubiecto ſic
ipʒʒ eſt veꝝ cũ ſenſus eius eſt:illud qð eſt vnũ
⁊ nõ eſt nõ vnũ:eſt. ¶ Et ad rõnem pmam im
pꝛobãtẽ ðꝛ negãdo ↄnñam pᷣmã. ¶ Ad ſcðam
dicit᷑ fimiliter qꝛ ↄñs nõ ſequitur ex añte niſi
capiatur in ſenſu in qͥ eſt ꝓpõ excluſiua ⁊ ex⸗
ponatur gr̃a pluralitatis. Gel ſenſus eiꝰ eſt
iſte qð eſt vnũ a nõ eſt plura eſt. ⁊ boc modo
etiã eſt veꝝ. el põt eſſe pn excluſtua⁊ boc
duplr. Ano mõ vt exponat᷑ gfa pluralitatis
2 ſic cõiter dicitur ꝙ ipᷣm eſt falſuʒ. vt videt
velle philoſophus pᷣmo phiicoꝝ. Et rões ꝓ
bãtes ipCʒ ꝓcedũt qñ eſt excluſio gr̃a alietatꝭ
Sed tñ in illo ſenſu põt dici ꝙ eſt veꝝ qꝛ ſua
exponẽs totalis eſt vera.ſ.vnũ eſt.⁊ non plu⸗
ra qᷓ; vnũ ſunt. Pꝛima ꝑs eſt vera vt nolũ eſt

Sed ꝙ ſcða ꝑs ſit vera pʒ qꝛ aliq eſt vnum ¶ A
quod eſt infinita:ſed infinito nulla ſunt pła ria
G vno nulla ſunt plura.⁊ p ↄñs nõplła qᷓ; vnũ gido⁊

ſunt.O Etiſi dicatur ꝙ philoſophꝰ pꝛimo pbi
ficoꝝ impꝛobat antiquos dicẽtes illã ꝓpõnẽ
tantum vnum eſt. OdDicitur pbiloſophus

impoꝛtat ipſos non et:ihoc ꝙ dicunt ꝙo gon

clix.

plura qᷓ; vnũ ſunt:ſʒ ex p ꝙ dicũt è nulla ẽ płi Cõfutatõ
tas rerum ponenda. Gel in cen welt Eöͤlated
eſſe excluſio gratia alietatis.⁊ tũc ſi illꝰ ꝑtici
piu exñs quod includit᷑ in illo verbo eſt capi⸗
atur ſtricte etm̃ vʒ ſicut ens quod eſt vnum:
ſic ſophiſma eſt verum. Et ad pꝛobationẽ pᷣ⸗
imz dicitur negãdo minoꝛem ſyllogiſmi. ſcilʒ
ꝙ ppls eſt exns.¶ Ad ſcõm ðꝛ ꝙ pꝛocedit q;
in ſophiſmate eſt excluſio gr̃a alietatꝭ. Sed ſi
capiat᷑ exñs large vt tm̃ valet ſicut aliq vnũ
quod eſt vyel aliqua que ſunt ſophiſma eſt fal⸗
ſum:vt bñ oñdit rõ impꝛobãs ip¶ʒ.Et ad röes
ꝓbãtes dicitur ꝙ omnes pꝛocedunt quando
illud participium exñs:capitur ſtricte. et non
quando capitur large J

¶ Aliud ſophiſma.tãtũ vnus bomo
eſt vnꝰ bomo.Rꝛobat᷑.vnus bõ eſt bõ:⁊ nibil
qð nõ eſt vnus homo ẽ bõ. igit᷑ tm̃ vnꝰhõ ẽ bõ
Pꝛima ꝑs añt eſt nota:⁊ ſcdða ꝑs ptʒ:qꝛ nibil
nõ eſt bõ ẽ hõ.ergo nihil quod non eſt vnꝰ

8
Peho eſt bomo.ↄña patet a ſuperioꝛi ad infe

rius negatiue.¶ Impꝛobat᷑ fic:tm̃ vnꝰ hbomo
ep bomo.ꝗ omis hõẽ vnꝰ bõ. ↄñs eſt fim̃ ⁊
añs qð ẽ ſophiſma. Minoꝛ ptz qꝛ bñ ſequitur ĩpꝛobatio
ois bõẽ vnꝰ hõ:⁊ mulier ẽ bõ ergo mulier efſft
nn bo haſio eſt falſa:ergo al qua pꝛemiſſa⸗
u no mioꝛ:ergo maioꝛ.¶ Ad ſophiſma dicit᷑. e io.
ꝙ ipᷣm eſt falſum.Et ad rõnẽ sobatez ðꝛ ne⸗ Solutlo⸗
gãdo añs ꝓ ſcða ꝑte Et ad pꝛobationẽ eius ðꝛ
negãdo ↄnam qꝛ ibi arguitur ab inferioꝛi ad
ſuperius cũ diſtributione. L

¶ Aliud ſophiſma tm̃ verum oppo
nitur falſo:pꝛobat᷑ veꝝ oppõit᷑ ſalio ⁊ nibil qʒ
nõ eſt veꝝ opponitur falſo:g tm̃ veꝝ opponi⸗
tutr falſo. Añs pꝛo pꝛima ꝑte notũ ẽ.⁊ pſecun
da ꝑte pbatur:qꝛ quod nõ eſt pꝛopoſitio oppo iĩpꝛobatõ
nitur ſalſo. ergonibil quod nõ ẽ verũ oppot
falſo.OJ rgbarur ſic.falſum oppõitur ſalſo
ergo aliqͥꝙqð non eſt veꝝ oppõit᷑ falſo ⁊ cõ
ſequẽs nõ tm̃ verũ oppõitur ſalſo.Ad ſophiſ⸗
ma dicitur qðẽ falſum: vt oñdit rõ impꝛobãs
ip̃m. ꝗ Ad rõnem ĩpꝛobãtẽ dicitur negando
ↄnam.Et ad eius pꝛobationẽ dicitur iterum
negãdo hñam:qꝛ ibi arguitur ab inferioꝛi ad
ſuperi cũ diſtributione ſuperioꝛis
liud ſophbiſma:tm calidum otra
frigido. Pꝛobatur ſic. calidũ griat᷑ fri⸗
ido 2 nibil qꝗð nõ eſt calidũ contrariatur fri⸗
gicd. ergo tatum calidum cõtrariatur frigi⸗
do Impꝛobat᷑ ſic. tm̃ calidum iat᷑ frigido:&
tm calidũ ⁊ frigiducontrariãtur. ↄñs flm̃.g
⁊ qaũs qð eſt ſophbiſma.ↄſequẽtiavidetur tene

Solutio.

ĩpꝛobatio

Tractatus

Solutio. re eł eo ꝙ iſte ꝓpõnes vidẽtur idẽ ſingnifica ¶ Aliud ſophbiſma.ſolũ gtm̃ pᷣcedi
re.¶ Ad ſopbiſma rñdet᷑ ſi capiatur iſte ter ſolus ntũs. Pꝛobat᷑ ſic gtm̃ ugiil cas gu
min⸗ griat᷑ ſcðᷣe intẽtiõalr:⁊ ꝙ iſti termini ca minatiuꝰ a⁊ nullũ caſuʒ qᷣ nõ ẽ gtũs pᷣcedit:ſo⸗
lidũ ⁊ frigidũ ſtẽt mãlr ſiue ſimpli ſic ðꝛ ꝙ ſo lus ntũs.g ſolũ gtm̃ pcedit ſolꝰntũs. JImpꝛo
pbiſma eſt verum: vt patet per rationẽ ꝓbãtẽ bat᷑ ſic: ſolu gtm̃ pcedit ſolꝰ ntũs. ſoſũ gtm̃
ip̃m. Et ad rationẽ ipꝛobãtẽ dicitur negando pcedit ntũs.ↄna pʒ ab excluſñua ad ſuam pꝛe
ↄnam. Bel ille terinus Zriat᷑ capiat pꝛime in iacentẽ.ſed ↄñs eſt falſum:ergo ⁊ añs qð eſt
tentõalr: ⁊ ꝙ illi termini calidũ ⁊ frigidũ ſtẽt ſophiſma. Pꝛo ſolutione ſophiſmatis eſt
ꝑſonałr.ſic ſopbiſma ẽ fim̃ cũ ſua pᷣiacens eſt — —
falſa:calidũ ↄtrariat᷑ frigido:q; nulla ſubſtan⸗ ¶ Aduertẽdũ q; qñ ponũtur due di
tia qriat᷑ alteri ſubẽ: ⁊ ꝑ conſequẽs non cõtra ctiões reddẽtes ꝓpõeʒ exponibile m in vna
riat᷑ frigido.¶ Et ad rationeʒ ꝓbantem ðꝛ ne ⁊ eadẽ ꝓpõne:tic illa ꝓpõ dʒ pᷣmo expon rõ
gando antecedens ne dictõis q ponit le neinlo alia dictõe ma⸗
. . 2= nẽte in exponẽte illiꝰ ꝓpõis:⁊ po D
¶ Aliud ſophiſma. Soꝛtes tm̃ eſt al rũ erponirone aeri rbe n ſoppiſmna
bus pꝛobatur ſic.ſoꝛtes eſt albus:a ſoꝛteſ non pᷣmo dʒ exponi rõne illiꝰ dictiõis ſoluzʒ:⁊ q̃lʒ

ipꝛobatõ

Solutio

. eſt non albꝰ.g ſoꝛtes tm̃ eſt albus.¶ Impꝛoba ꝑs totalis exponẽtis q̃ eſt ppõ irõ
ĩpꝛobat õ tur ſic.ſoꝛtes tm̃ ẽ albꝰ:ergo ſoes non eſt ca illiꝰ dictõis pef 18.

lidus vel frigidꝰ:vel virtuoſus:ſiue alr califi⸗
Sa oñs ẽ ſaſnunergor añs qð ẽ ſopbiſma.
¶ Ad ſophiſma dr q ſ illa dictio tantum ex⸗ diꝰ:ſʒ iſta gtm̃ pᷣcedit ſolꝰ ntũs.Et ſicut dictũ
Solutio cludat gratia alieratis:tunc ſophiſma eſt veꝝ eſt de illo ſopbiſmate. ita dicẽdum eſt deiſte
Et ad impꝛobationẽ negat᷑ ↄña. Uel ſiexclus Solis tribꝰ ſola duo ſunt paucioꝛa.

dat gratia alietatis ſicðꝛ ꝙꝙ ſophiſma eſt falſũ
Et ad pꝛobationez ðꝛ negãdo ↄnas:q; illa tic ¶ Aliud ſophbiſma.Oẽ enũciabile
pᷣter veꝝ ẽ flm̃. Pꝛobat᷑.iſta ẽ ſtã.oẽ enũciabi

nõẽ exponẽs eius:ſʒ iſta:ſoꝛtes ẽ alls ⁊ non 26 flm̃.
le eſt fim̃ ⁊ nõ ẽ inſtãtia niſi ꝓ enũciabili xo.

eſt alr calificatus . noe ig
er Era ꝗgexcepto xo oẽ enũciabile ẽ flm̃.⁊ ꝑ ↄñs oẽ

¶ Aliud ſophiſma Soꝛtes ſcit tãtũ enũciabilę pᷣter veꝝ ẽ flm̃.¶ Scðo ſic:oẽ enũ
tres bomĩes currere poſito caſu ꝙ ſex currat ciabile aliud a vo eſt falſum. omne enuncia
⁊ ꝙ ſoꝛtes ſoluʒ ſciat de tribus ꝙ currant.ꝓ⸗ pʒ qꝛ
batur ſophiſma.ſoꝛtes ſolũ ſcit tres bomines eſt veꝝ vel falſum ergo oẽ enũciabile aliud a
currere⁊ non plures qᷓ tres: ergo ſcit tm̃ tres Jo eſt falſũ.¶ Impꝛobat᷑ ſic:oẽ enũciabile pᷣ⸗
bomines currere:ↄña tenet ab exponente ad ter veꝝ eſt flm̃.g oẽ enũciabile ſi nõ eſt veꝝ ẽ
expoſitã.¶ Impꝛobatur ſic.nullũ falſuz ſci t᷑ a flm̃.Cõſequẽtia pʒ:qꝛ ans ⁊ ↄñs videntur idẽ
ſoꝛte ſed tantum tres bomines currere eſt ne
ſum: tantum tres bomines cinrere non ſcit᷑ enuũciabile ſi nõ ẽ veꝝ eſt fim.ſed illud enun⸗/
a ſoꝛte. ergo ſoꝛtes non ſcit taſtuʒ tres bomi⸗ ciabile de? ẽ:ẽ enũciabile ſi nõ ẽ veꝝ. & illud
nes currere. ¶ Ad ſopbiſma reſponget᷑ diſtin enũciabiie de c:ẽ ꝗm̃ ↄclo ẽ falſa: ⁊ non niſi
Solutio. guendo ipſuz:eo q ly tantum põt dteriare maioꝛ qfuit oñs pᷣme ↄñe. Ad ſopbiſmarn⸗
pbũ ſcit. ⁊ tunc ſenſus ſophiſmatis eſt: ſoꝛ. ſcit det᷑ ꝙ ipʒ ẽ veꝝ. Et ad rõnẽ ĩpꝛobãtẽ ðꝛ ꝙ ſi
tres boĩes currc re ⁊ nõ ſcit ꝙ płes boĩes cur capiat᷑ ↄns i ſẽſu hopotbetico ↄditõali:ſic ðꝛ
rant qᷓ; tres.⁊ boc modo ſopbiſma eſt veꝝ.Et
ad ĩpꝛobationẽ ðꝛ ꝙ ſi illa dictio tm̃:deterĩet
illud vᷣbũ ſcit in ↄñte:ſic pꝛĩia ↄna non vʒ. Sʒ
ſi determiet h̊ dictũ.ſ.tres hoĩeſ currere:ſic pᷣ
ma ↄna ẽ bõa:ſed vltima nõ vʒ:qꝛ ex diuiſa ve
ra non ſequit᷑ cõpoſita falſa. Ubłilla dictiqyñ
põt determĩare boc dictũ.ſ.tres bies currere
ſic ſophiſma eſt falſũ:vt ptz ꝑ rationẽ ĩpꝛoł⸗
tẽ ipᷣm.Et ad rõnẽ pꝛobatẽ dicitur negãdo cõ
ſequẽtiã:q; illa nõ eſt exponens ſophiſmatis
ſz iſta ſoꝛtes ſcit tres hoĩes currere ⁊ nõ plu⸗
res currũt qᷓ; tres:mõ h̊ eſt verũ vt pʒ ex caſu

eſt verũ.Et ad rõnẽ imp:obãtem ðꝛ negãdo

Pꝛobatõ

ĩpꝛobatio

ↄditõdlis.is ex hypotbeticis nõ ſit ſyllłus ca⸗
thegoꝛicꝰ.Sʒ ſi capiat᷑ ↄñs pᷣme ↄñe in ſenſu

onali ſubo:ſic ðꝛ cp ↄna nõ vʒ.qꝛ arguit᷑ ab in
¶ Aliud ſophiſma.Oẽ aĩal pꝛeter

boĩec irrõnale.Pꝛobat᷑ ſic oẽ aial qð nõ eſt
bõ ẽ mrõgle ⁊ oĩs bõ ẽ gĩal:⁊ nullꝰ bõẽ irrõs

naʒ. ⁊ ad ꝓbationẽ ðꝛ ꝙ illa nõ eſt piacens

pꝛobatio

pꝛima

Secũda.
bile pᷣter veꝝ eſt flm̃.añs pʒ qꝛ oẽ enũciabile

Impꝛo⸗
batio

fꝗl ſigre.Nð aũt ↄñs ſit falſuʒ pʒ:qꝛ bñ ſeqͥ. Oẽ

Solutio

ꝙ pꝛia ↄnaẽ̃ bõa:⁊ ↄñs ẽ ꝓpõ ſimpli neceſſa
ria. ⁊ ſic negat᷑ ipʒ eſt flm̃. Et ad ꝓbationẽ
ðꝛ ꝙ ↄña nõ valet:qꝛ maioꝛ eſt bypotbetica
cathegoꝛico ⁊ vt ẽ ꝓpõ catbegoꝛica de ↄditi

ferioꝛi ad ſuꝑius cũ diſtributione ſuperioꝛis

Ea vificariſmmſt
eſtaial uoc non
¶ Alið ſoph
tu roałẽ rifibit.
ya vt pʒ ituẽt
ccoꝛia ſophiſin
ꝓbat gerponẽte
tur ſic. oĩs bõ in
nnptobey ralu ſut ola ro⸗
ſoleẽ rifibile:t ois
len Meelza
,. Ma. Godo fic. oauen
ecil, phiſnaẽ filſiz
B eſt bo inquaturo
riſibileẽ oẽ roale.
pnullo ſupponit
gꝛ de nullo verũ?
llrllöticcet
iſmat ſupponi
i reiteieniui
ver:vt pzp röe
rdez ſrobi⸗ d: .
e ppo bypotbetica
deſceſus. Etia ſin
catbegoꝛicatüc ani
dicrio inquatimu
71 dzſicgrgnidis
iſta roͤlia ſaͤ oĩar
ſaleenifble r ie
..(Ac ſcam .
nao riſtbile s b
nñ ſun dʒ

Tertis,

Golutio

enn N egi
dihri eſzigen
ntis Eifentdicii
ädumeſ deſſto

paucione,

Oi nüttihle n⸗

niſ enidtbii do
bleefiñi 9 is d

(Sbfrbeni geiig

un gomeenunei
to cmiiblle
eniciobilealiude

Sõ
Dleſrdek eni hati⸗

849is videmmmid
ſnpzlbiſeht e
kſtin Kedilucennn,
leſnoe der ilul
xhb iſhlit tnon ni
e. Naſpbihnofn
e nnhi delf
detio Ntodlift
wöfinpkr neceſe
ii. Kad denen
Liorek bſpotberſc
gics hoͤſtſflio,

e, gßeſnſen
8bmneoeite

mpꝛoba⸗
tio pꝛia.

Secũda.

Tertia.

impꝛoba⸗
tio pꝛia.

De Sopbiſmatibus. Folio clx

lis. ᷓ oẽ aĩal pᷣter boĩes ẽ irrõale.¶ Ompꝛoba mõſtrãte illud ꝓ q ſuppõit:tũc nõ dʒ ſumi die
tur pꝛĩo ſic oẽ aĩal pᷣter hoĩeʒ ẽ ir rõale: oĩs tio reduplicatiua:ex quo pars ſubiecti.et ſup
bõ ẽ aĩal:ꝗ oĩs bõ pᷣt boĩeʒ ẽ in rrõal.oↄna vt vr̃ poſito ꝙ efſet pars ſubiecti:tũc deberet muta
tz ĩ varea. ris Sons mi⸗ ri in ly exñs
ria opbiſmnat: ne ver nec; falſus: 5 iophit- Aliud ſophiſina. Creãs ĩcipit eẽ
ma nõ ẽ veꝝ. añs pʒ iſta aliqð aĩal pᷣt boĩeʒ de ponito caſu de nüc no creet Imediate
nõ ẽ irrõnale cũ illa ſit ĩepta. ¶ Tertio ſic ſo⸗ poſt hᷣ creet. Pꝛobatur:de icipit eſſe creans:
phiſma ẽ vna ꝓpõ affir̃atĩa cuiꝰ ſpᷣm ꝓ nullo
ſupponit: ipᷣmẽ falſũ.añs pʒ qꝛ de nullo eſt
veꝝ dicẽ ꝙ; ẽ aĩal pᷣter boĩeʒ.¶ Ad ſopbiſma
rñdet᷑ ꝙ ipᷣmẽ veꝝ vt oñdit rõ ꝓbãs ipᷣm.Et
ad pᷣm rõem ĩpꝛobãtẽ ðꝛ pꝛio negãdo ↄñaʒ.
qꝛ maioꝛ nõ ẽ ꝓpõ catbegoꝛica cũ ſit exponi⸗
bilꝑ bypotbeticã.Scðo ðꝛ ſuppoſito ꝙ ma⸗

erit de.ergo creãs ĩcipit eſſe deꝰ.ona ptzʒ ab
exponẽte adetpoſitã:⁊ añs eſt notũ¶ Tertio
ſic oẽ illud qð nũc nõ ẽ deꝰ⁊ aliqũ erit deꝰ:in⸗
cipit aut incipiet eẽ deꝰ:ſʒ creãs nũc nõ ẽ deꝰ
ioꝛ fit ppõ catbegoꝛica adpuc negat᷑ ↄna: qꝛ ⁊ aliqñ erit deꝰ. creãs ĩcipit vł incipiet eſſe
plꝰponit᷑ ꝓ medio in maioꝛe qᷓᷓ in mioꝛe.Ad de ↄña notaẽ:⁊ añs ẽ veꝝ: oñs.O¶ Quarto
ſcdᷣaʒ ðꝛ q illa nõ ẽ gdictoꝛia ei ſʒ iſta:nõ oẽ ſubm̃ ⁊ pᷣdicatũ ſophbiſmatꝭ ſupponũt pꝛo eo⸗
aĩal pᷣter boĩez ẽ irrõale:⁊ illaẽ flã. ¶ Ad ter dẽ: ergo ſoplaſma eſt verũ ↄna ptʒ:q; boc vi⸗
tiã negat᷑ añs. Et ad ꝓbatõem eiꝰ ðꝛ ꝙ nõ dz det᷑ ſufficere ad vᷣitatẽ ꝓpõis affirãtiue ¶ Im
ſic xificari:ſ ly pᷣCter debʒ mutari in ly qdð nõ pꝛobat᷑ ſic Creãs incipit eſſe deꝰ.ẽ creãtẽ poſ
E: vificari ſᷣm ſubʒ ſue pꝛĩe exponẽti.ſic boc ſibile ẽ nõ eẽ deũ.ↄñs ẽ flm̃ cũ ei õdctoꝛie op
eſt aĩal quod non eſt bomo. poſitũ eſt veꝝ.ſ.oẽ creãs ð neceſſitate ẽ deus.

Ali biſma.tm̃ oĩs hõ inquã⸗ ꝰ?ᷣ añs ẽ flm̃ quod eſt ſophiſina.ↄña pts:qꝛ qᷣc⸗
¶ Ali ſophiſina. tm oĩs bõ inquã⸗ quid incipit eẽ aliqͥd.̊ᷣ poſſibile ẽ nõ eſſe illð

roate riſmvil. Rrobaferhones ei rorat eſ Pꝛo ſolutiõe ſophiſmatꝭ ſupponũt᷑ illa q̃ dcã

„.. * . , at „ .: £ . —2 = SP
Zacõꝛia ſopbiſmmat eſa.g ſopbiſima even añſ mam ẽ ſ vt oñdit rõ ipꝛobas ipᷣm. Et ad pꝛi⸗

Za vt pʒ ĩtuẽti:gꝗᷓ ſophiſma ẽveꝝ.¶ Scðdo ſic. ſand egi⸗ ö icipit. Et ad fopbiſina ð: cpip

impꝛoba⸗
tio.

Secũda:
Tertia.

Solutio

ꝓbat᷑ ꝑ exponẽtẽ totalẽ Zdictoꝛie. Impꝛoba
tur ſic.oĩs hõ inquãtũ rõalis ẽ riſibilis:⁊ iſta
rõalia ſũt oĩa rõalia:g oĩs bõ ĩquã:ũ bõ rõa⸗

mã rationẽ ĩpꝛobãtẽ ðꝛ negando ↄnaz. Et ad
ꝓbatõeʒ ðꝛ ꝙ dictũ phᷣi intelligit᷑ dũmõ talis
leẽ rifbile: ⁊ oĩs bõ ĩquãtũ bõ rõale ẽ riſibi traſpoſitio fiat aꝑte eiuſdẽ extrẽi:mõ ſic non
le:⁊ ſic de alijs.ↄñs ẽ flm.& ⁊ añs qð ᷑ ſophiſ ẽ bic. ¶ Ad ſcdam ðꝛ negãdo oñam. Et ad pꝛo
ma. Scdo fic. ↄnertẽs ſophiſmat falſa:gᷓ ſo bationẽ ðꝛ ꝙ illa nõ eſt Erponegs e :ſed iſta
pbiſma ẽ falſuʒ.Añs pʒ.qꝛ iſtaẽ falſa riſidile creas imediate poſt hoc erit deꝰ idẽ creans
eſt bõ inquãtũ rõnale.ex quo illa infert iſtaʒ nuc ne de Abcreãs iĩmediate añ b nõ fuit de
riſibileẽ oẽ rõale.¶ Tertio ſit ſõ ſophiſmatꝭ s. igẽ creãs nũcẽ de.mõ illa exponẽſẽ fal
2! 1a a AnS
g denallo veeeicd SPotdtſ150 ſube ſumit᷑ tec ð pᷣnto actõnis.¶ Ad q̃rtã ðꝛ

lis.qꝛ illð tũc eẽt oẽ rõale.O Pꝛo ſolutiõe ſo⸗ umit ntoactomS. L
pbiſmat ſupponũt᷑ illa edicta ſunt in caplo negãdo faz. q ñ ſuffiẽ ad hq; ꝓpõ ſit va.

de reduplicatiuis. Et ad ſophiſma ðꝛ ꝙ ißm ¶ Aliud ſophiſma. Soꝛtes ⁊ platoĩ
ẽ verũ:vt pʒ ꝑ rões ꝓbãtes ipᷣm. Et ad pᷣmã cipiũt eſſe poſito caſu ꝙ ſoꝛtes atea fuit ⁊ pla

Pꝛobatõ
pꝛima.

creãs incipit eſſe deꝰ.ↄña ptʒ:qꝛ nola ⁊ ba ⸗
trãſpoſita idẽ ſignt ꝑpb̊ʒ ſcdðo ꝑbiermenias. Secũda

Sʒõo creãs nũc nõẽ deꝰ⁊ ĩmediate poſt boc-
4 P Tertia

Quarta

ĩpꝛobatõ

Solutio

rõez ĩpꝛobãtẽ ð: negãdam: q; ſopbiſma to nũc pꝛio bẽat eſſe.¶ Pꝛobat᷑ ſopbiſma ſoꝛ⸗ ĩpꝛobatio

ẽ ꝓpõ bypothetica. mõ in bypotbetic nõ fit tes ⁊ plato nũc ſũt ⁊ mediate añ nõ fuerũt.&
deſcẽſus.Etiã ſuppoſito ꝙ ſophiſma eẽt. ppõ ſoꝛ.⁊ plo ĩcipiũt eẽ ¶ Inmpꝛobat᷑ ſic.ſoꝛ.⁊ ploi

cathegoꝛica:tũc añqᷓ dʒ fieri deſcẽſusdʒ illa cipiũt eſſe.g ſoꝛtes incipit eẽ:tʒ ↄña a tota co Solutio

dictio inquãtũ mutari in illã dictioneʒ exñs pulatĩa ad alterãa eiꝰ ꝑtẽ.ↄñs ẽ falſũ.& ans.
Tiõ dʒ ſic argui oĩs hõ exñs rõalis ẽ riſbit.et AKen ſophiſma. ¶ Ad ſopbiſma dðꝛ p m illa cõ
iſta rõalia ſut oĩa rõnalia. ̊ oĩs bõ exñs h̊ rõ i ctio a:cõiungat inter ꝓpões:ita ꝙ ſopbiſ⸗
nale ẽ riſibile. oĩs bõ erñs h̊ rõnale ẽ riſibi⸗ ma ſit vna ꝓpoſñiio bypothetica:⁊ ſic eſt fſm̃.
le ⁊c. ¶ Ad ſcdᷣam ðꝛ ꝙ illa nõ dʒ ſic onerti.ſʒ vt oſtendit rõ imp:obas ipᷣm. ¶ Et ad rationẽ
ſic: er go riſibile ẽ bõ erũs rõnalis.O Ad ter- ꝓbãtẽ ð negãdo ↄñaz qꝛ iila nõ eſt erpones
tiã ðꝛ ꝙ qñ ſubm dz vificari de Pnomine pe enᷣ:qͥaũt ſit erponẽs eins ptz in capło ð icipit

Tractatus ſord Calud
¶Sed ſi illa ↄiũctio ⁊ ↄiũgat inter terminos Et filr diceret᷑ ſm iſtũ modũ iã dictuz ep iſta e ſac einn
ita ꝙ ſophiſma ſitvna ꝓpo cathegoꝛica de co ꝓpõ eſſet ꝓpõ vera dicẽdo:ſoꝛtes deſinit ſci m⸗ tte ficui
pulato ſubo ſic ipᷣm eſt veꝝ. ¶Et ad rõem im re oẽm ꝓponem.poſito caſu ꝙ ſoꝛtes pus ſci aſa ver:
pꝛobãtẽ ðꝛ negado ↄñam. Et ad pꝛobationeʒ uiſſet duas ꝓpõnes.ſ.deus eſt. ⁊ ſoꝛtes eſt.et pb ſin nobe
ðꝛ ꝙ ibi nonarguitura tota copu:atiua. adbuc ſciat illas ⁊ antea non fuiſſent plures tio ti gt deb
¶ Aliud ſopbiſma. Equũ platonis ꝓpõnes. aiã de nouo fiat iſta ppoſitio.ſ.bo Alia ſolo obatio igii unei
ſoꝛtes incipit eqtare: poſito caſu ꝙ equꝰſoꝛtis mo eſt aſinꝰ. Aliter tñ poteſi rñderi ad ſo⸗ As po⸗ zck
nit fauell'z equ platonis fit bꝛunellus A ꝙ ſoꝛ phiſma e ipᷣmẽ falſum a ꝙ ille termin? pꝛo⸗ aieli Ena⸗
tes eqtet fuũ equũ.i.ſauellũ ⁊ plato bꝛunellũ põnem ſtat ↄfuſe ⁊ diſtributiue.¶ Et ad rõez cecetifau
eqͥtãdo ꝑmutẽt ſuos equos:ita ꝙ fauellus fi- ꝓbantẽ ðꝛ negãdo ↄñam. Et ad ꝓbationẽ ðꝛ ger q ipm e4
at equꝰ platonis. ⁊ bꝛunellus fiat equus ſoꝛtꝭ. ꝙ illa non ẽ exponẽes ſufficiẽs.ſed iſta. ſoꝛtes niſialis y⸗
pꝛobatio Tuc pꝛobatur ſic: equũ platonis ſoꝛtes nüc nunc ſcit oẽm ꝓpoſitionẽ ⁊ ĩmediate ãte nõ olutio quatf logie
Edtat eudem equũ platonis ſoꝛtes nõ pꝛius ſciuit oẽm ꝓpõnẽ: nec aliquã earũ: modo ſe⸗ Et adron
eqtauit: g equum platonis ſors ĩcipit eqtare. cũda ꝑs illiꝰ copulatiue eſt falſa. Silr dicere ntecedens
ipꝛobatõ Impꝛobat᷑ ſic Equũ platõnis ſoꝛtes ĩcipit eqͥ tur ꝙ iſta eſſet falſa:ſoꝛtes deſinit ſcire oẽm tur conſeque
tare:g ſoꝛtes nũc eqͥtat aliũ equũ qᷓ; pꝛiꝰ eqᷣta⸗ ꝓponem:retento caſu pꝛius poſito:qꝛ ſic ex⸗ Alið ſo
uit:iʒ ill ẽ fim:qꝛ oẽʒ equũ quẽ ſoꝛ.pꝰeqͥtauit ponitur.ſoꝛtes non ſcit oẽm ꝓpõnem.nec a⸗ C
adbuc eqͥtat ⁊ pꝰ eqᷣtabit.ꝗ nugũ aliũ equum liquã ĩmediate ante ſciuit oẽm: ꝓpõemmõ il obatio hole poſto⸗
Solutio, eqᷣtat.¶ Ad ſopbiſma ðꝛ ꝙ ipᷣm ẽ flm̃ vt oſten la etxponẽes eſt falſa tn caſu poſito. . . * tes t cilcero
qit rõ impꝛobas ipſum. Et ad rationẽ ꝓbãte,ʒ ¶ ¶ Aliud ſophiſma Soꝛtes dãt ab ĩpꝛobatõ Raunan foꝛtioꝛ ſoꝛte
dicitur negãdo ↄnaz:qꝛ illa nõ ẽ exponẽs ſũ dmi boĩne Pꝛobat᷑ ſic.ſoꝛtes ẽ: ⁊ ois bõ ẽ:et bꝛima. Tertig. Me:gſortese
ficiens:ſʒ opʒ addere illã ꝓpoẽʒz.ſ.nullũ equũ ſoꝛtes non ẽ oĩs bõ ergo ſoꝛtes differt ab oĩ ad ſuper.¶
quẽ ſors nũc eqᷣtat pꝰ eqᷣtauit.vel iſta nullus bole.¶ Impꝛobatur ſic.ab eo qð nibil ẽ nibil ne:a plato
ẽ equꝰ platonis quẽ ſoꝛtes pᷣꝰ cqͥtauit dſcer ſee gihl r bõ g nihil differt ab mobat Tertio ſic.
B — . oĩ hoĩe.¶ Scðo ſic.ſi ſoꝛtes differret ab om̃i . eſt foꝛtioꝛ be
¶ Aliud ſopbiſma.ſoꝛtes ĩc pit ſci⸗ hoĩe:pari ratione oĩs bõ differret ab oĩ botle Secũda. Golutio terminu non
re oẽʒ ꝓpõeʒ mũdi poſito caſu ꝙ tm iint tres ſed illaẽ falſa ergo ⁊ ſophiſma.Minoꝛ patet tes ẽ foꝛtioꝛ
ꝓpões.ſ.a.b.c.⁊ ſoꝛtes ſciat a. .b. ꝓhões eti q; bñ ſeqͥtur oĩs homo differt ab oĩ bomine: ⁊ ſoꝛtes ẽ foꝛ
am pꝛi ſciuit.⁊ ꝙ nũc de nouo ſciat ꝓpõnem ergo oĩsbomo dr̃t abiſto boĩe.ↄñs eſt falſuz añs. oñatz p
Tuc ꝓbat᷑ ſophiſma ſic: ſoꝛ.nũcſcit oẽm ꝓpo⸗ ergo ⁊ añs.¶ Tertio ſic. ſoꝛtes differt ab omi tem. (Adſ.
Pꝛobatõ ſitionẽ ⁊ añ hoc nõ ſciuit oẽm ꝓpoẽz ̊ ſoꝛtes hoĩe. oĩs bomo djr̃t a ſoꝛte:oñs eſt ſalſum: Tertia. Etag Wne
incipit ſcire oẽm ꝓpoſitioneʒ ↄna pats ab ex ergo at antecedẽs quod eſt ſophiſma. ↄña pa⸗ neria en
ponẽte ad expoſitazʒ. ¶ Impꝛobat ſic: ſoꝛ. inci⸗’ tet per ſimile: quia bene ſequit᷑ ſoꝛtes differt enec *
impꝛoba⸗ pit ſcire oẽʒ ꝓpoẽʒ ⁊ a ꝓpõ ẽ ꝓpõ:gjſoꝛ.a ꝓpo a platone:ergo plato differt a ſoꝛte.¶ Quar⸗ Hemscüdi
tio pꝛima ſitionẽ incipit icire ↄñs ẽ falſum.& ⁊ añs qð ẽ to ſic ſoꝛtes diftert ab oĩ boĩe:⁊ ſoꝛtes eſt bõ Quarta. 10 diſtnbbuto⸗
Secũda. ſophiſma.oↄña pʒa toto in qtitate¶ Scðo ſe ergo ſoꝛtes differt a ſoꝛte ↄcluſo eſt falſa er⸗ inobatö T Alid ſo⸗
ſoꝛtes incipit ſcire oẽm ꝓpõeʒ:g oẽz ꝓpõneʒ go aliq̃ pᷣmiſſarũ non minoꝛ:g maioꝛ q̃ eſt oo Peae) gnaliſſima. G
ſoꝛtes incipit ſcire: oñs ẽ ſim vt notum eſt: er phiſma.¶ Paꝛo ſolutione ſoppiſmatis ſuppo⸗ Solutio. Minmg. exponetesen
go ⁊ans qð ẽ ſopbiſma. ↄña ptʒ ab ꝗppellato nuntur dieta in camtulo de differt. ¶ Ad ſo⸗ la ſunt gna ij
ad nõ appellatũ: ceterꝭ fitibꝰ manẽtmus ẽ bo⸗ phiſma reſpondetur ꝙ ipſum eſt veꝝ: vt oſtẽ Geej pꝛobakſie Z
Solutio. na ↄna.¶ Ad ſophiſma cõiter rñdetur ꝙ ipᷣm it ratio ꝓbãs ipᷣm. Si tñ aliqͥs idẽ vellet . ich nirrſec gni
ceſt veꝝ cũ alberto de ſarxonia q dicit q in iſtis ſophiſmalitelligem ſicut ꝑ iſtã: ſoꝛ.ab oĩ hoĩe go giiuſt
ꝓpõibꝰ:ſoꝛtes incipit ſcire oẽm ꝓpẽm.ſoꝛtes differt vt plures faciũt ſophiſma eſſet nega⸗ Sane, Fnas .
dennit ſcire oẽm pꝛopoſitionem. ille acts ꝓ dũ: q; tñ non idẽ ignificat cũ illa: i ad pmã olrio dehe Ben g
poſitionẽ non ſtat confuſe ⁊ diſtributiue:ſed ratior̃ in ꝓbanteʒ ðꝛ negando ↄnam. Ad ge güaliſſin
deterĩate rõne illoꝝvboꝝ.ſ.incipit ⁊ deſinit q̃ cũdam ðꝛ negando minoꝛem.Et ad pꝛobatio mgans pz:q
vt ipſe dicit nõ bñt virtutẽ diſtribuẽdi terim: nem eius ðꝛ negandopñam: q; arguitur a ſu ergombil eſt
ſed bñnt ytutẽ faciãt terĩz diſtributũ ⁊ nyn perioꝛi non diſtributo ad inferius.que ↄña ſerpomtaff
diſtributuʒ. Et tũc ad pꝛima rõnem imp dã⸗ non valet. ¶ Ad tertiã ð negando ↄniam: qꝛ ſophiſmaeſt
tẽ ð negado ↄnam: quia arguitur a ſuperiai af̃ a non diſtributo ad diſtributũ: ex quo ille bates ipmn. Et
non diſtributoadſuu inſerius. ¶ Ad ſcdᷣaz öꝛ terinꝰ boĩe in añte non diſtribuit᷑: ⁊ in oñte non capiedat
ne gado ↄnam: quia arguitur aj nõ diſtributo diſtribuitur. ¶ Ad qrtã ðꝛ filx negando ↄñaz expomttürafff
ad diſtributum ex parte illius termini ꝓpõez & etiã ar̃ a ſuꝑioꝛi non diſtributo ad ĩferius. * Etpontk nege
egatiue fc ſe

Olffdicere
deſnrefre den

rſg ſr en
oſto. nn
ues dit b nii⸗
ens boeet hin
mes difentab gi
cocönbllenͤbil
anllfene
sdifenetabofi .
fingibſboſe ei⸗
ſm ODinopene
enaboj bonnine:
wie gfseſt talin
es difen oboßt
eis el tllun.
pbiſine. fapa⸗
it ouesdiffert
aſone (Cian⸗
ienſouesetbo
Abtlkr
nemigrjetſe,
gpinns ſippo⸗ Gnt⸗
difent.(Acſe⸗
meſ wrntofi
licsicerele
iſoraboi bole
bilmeſetnege,
aͦ l:ioadyn
mndo nam

Tertin

Olortz

y

pꝛobatio ¶

pꝛobatio

Solutio

pꝛobatio
pꝛima.
ſecunda.
Tertia.

ipꝛobatõ
Solutio

Aliud ſophiſma.Aĩal debiliꝰmu
ſcaẽ foꝛtiꝰ oĩ aĩali.¶ Pꝛobat᷑ ſic.aĩal debili⸗
muſca ẽ foꝛte: ⁊ oẽ aĩal ẽ ſoꝛte.⁊ nõ oẽ aĩal ẽ
ita foꝛte ſicut aĩal debilius muſca: igitur ſo⸗
phiſma veꝝ ↄña tʒ ab exponẽtibꝰ ad expoſi⸗
tã.Impꝛobat᷑ ſic. Nullũ aĩal ẽ foꝛtiꝰ oĩ aĩali:
igit᷑ aĩ al debilius muſca nõ eſt foꝛtiꝰoĩ aĩali.
Añs pʒ:qꝛ nibil ẽ oẽ aal. nibil ẽ foꝛtiꝰ oĩ
aĩali.Etiã cetera argumẽta in ſophiſmate pᷣ⸗
cedẽti facta pñt ſic fieri.¶ Ad ſophiſma rñ⸗
det᷑ ꝙ ipᷣm ẽ verũ:vt oſtẽdit rõ ꝓbãs ipſum:
niſ aliqs vellet illaʒ capere loco alteriꝰ cum
qua tñ logice loquendo non idem ſignificat
¶Et ad rõnem impꝛobantẽ dicitur negando
antecedens. Et ad pꝛobationem eius nega⸗
tur conſequentia.

¶ Alið ſophiſma. Soꝛtes ẽ foꝛtioꝛ
boĩe.poſito cãu ꝙ ſint tres hoĩes.ſ.plato ſoꝛ
tes ⁊ cicero.⁊ ſor.ſit foꝛtioꝛ platone ⁊ cicero

De Sophiſmatibus.

Folio clxi.

ꝓbãs ipᷣm.Et ad pꝛimã rõnẽ impꝛobãtẽ ipᷣm
ðꝛ lʒ ſuꝑlatiuꝰ affirmatiue erpoſit vni ſoli
ↄueniat:nõ tñ negatiue expoſitꝰ. Ad ſcdᷣam
ðꝛ diſtinguẽdo ans.vel exponẽdo ſuꝑlatiuũ
affir matiuee? ſic cõcedit᷑ añs.⁊ ↄna eſt bona
dumodo ſic etiam capiatur in ↄñte. Sʒ ſi ca
piat᷑ aliter in ↄñte tunc ↄña nonvʒ ex quo cõ
mittitur fallacia eqͥuocatiõis er parte ſuper⸗
latiui:vł exponendo ſuperlatiuũ negatiue ⁊
ſic negatur antecedens.

¶ Aliud ſophiſma.aliqͥs hõ eſt foꝛ
tiſſimꝰ hõ:qͥ nõ ẽ foꝛtiſſimꝰ hõ.poſito caſu ꝙ
ſolũ ſint tres hoiĩes.ſ.a.b.⁊.c.⁊ ꝙ a ſit foꝛtiſſi
milloꝝ triũ ⁊.b.ſit foꝛtioꝛ Pꝛobat᷑ ſic ſophiſ
ma.b.ẽ ſoꝛtiſſimꝰ hõ qͥ nõ eſt foꝛtiſſimꝰ bõ:g
aliqͥs hbõ eſt foꝛtiſſimꝰhõ qͥ ñ eſt foꝛtiſſimꝰbõ
añs patet:qꝛ b ęſt foꝛtioꝛ hõ inter illos quoꝝ
neuter eſt foꝛthſimus. igitur b eſt foꝛtiſſim⸗
hõ qui nõ eſt foꝛtiſſimus hõ tʒ ↄña ab eqͥualẽ

foꝛtioꝛ ſoꝛte.Tũc ꝓbat᷑ ſic.ſor̃ ẽ foꝛtioꝛ plato. te ad equiualẽs.¶ JImpꝛobatur ſic.ſophbiſma

ne:&ᷓ ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ boĩe.ↄña tʒ ab inferioꝛi
ad ſuperiꝰ.¶ Scðo ſic.ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ plato⸗
ne:a plato ẽ hõ.ergo ſoꝛtes eſt foꝛtioꝛ boĩe.
¶ Tertio ſic.ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ oĩ hoĩe: ſoꝛtes
eſt foꝛtioꝛ boĩe.ↄña tzʒ a terĩno diſtributo ad
terminũ non diſtributũ.¶ Impꝛobat᷑ ſic.ſoꝛ⸗
tes ẽ foꝛtioꝛ hoĩe.ergo ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ ſoꝛte
1⁊ ſoꝛtes ẽ foꝛtioꝛ cicerone.ↄñs ẽ falſum: et
añs.ↄña tʒ ꝑ locũ a toto in qᷓ;titate ad ſuã ꝑ⸗
tem.¶ Ad ſopbiſma rñdetur ꝙ ipᷣm ẽ falſum
Et ad rõnes impꝛobãtes dicit᷑ neganch oſe⸗
quẽtiã.qꝛ ar̃ in duabꝰ pᷣmis ab inferioꝛi ad ſu
perius cũ diſtributõe ſuꝑioꝛis.Et in tertia a

nõ diſtributo ad diſtributum.

ĩpꝛobatõ
pꝛima.

Secũda.

Solutio

¶ Alið ſopbiſma. decẽ ſunt genera
gnaliſſima. Pꝛobat᷑ ꝑ ariſto.Etiã ꝓbat᷑ per
exponẽtes eiꝰ:q; decẽ ſunt gña gñalia:⁊ nul⸗
la ſunt gna iſtis gñibus galioꝛa.it᷑.¶ Im⸗
pꝛobat᷑ ſic.qð ꝑ ſuꝑabundatiã ðꝛ vni ſoli ↄue
nit:ſed gñaliſſimù ꝑ ſuperabũdantiam ðꝛ:er
go gñaliſſimũ vni ſoli ↄugit.⁊ ꝑ ↄns ſolum
vnũ ẽ genꝰ gñaliſſimuũ.¶ Scðo ſic: nullũ eſt
genꝰ gnaliſſimũ:gꝗ non ſunt decẽ gña gnaliſ
ſima:añs pʒ:q; nullũ eſt genꝰ oĩ alio gnalius
ergo nihil eſt gnaliſmũ ¶ Adq ſophiſnia ðꝛ ꝙ
ſi exponat affirmatiue rõne ſuperlatiui.ſic

ſophiſma eſt falſum vt oſtendũt rõnes ipꝛo⸗

bãtes ipᷣm.Et ad rõneʒ ꝓbantẽ ðꝛ ꝙ auetoꝛ
non capiebat illã ꝓpõeʒ in illo ſenſu ᷣm quẽ
exponitur affirmatiue:ſʒ in illo ſenſu ̃ʒ quẽ
exponit᷑ negatiue Sʒ ſi ſophiſma exponatur
negatiue:ſic ſophbiſma ẽ verum.vt oſtẽ git rõ

ĩplicat ↄtradictionẽ:ergo ipᷣmẽ falſum. ↄña
nota eſt.⁊ añs patet.q; videt᷑ implicare ꝙ ali
ꝙ hõ ſit foꝛtiſſimꝰ ⁊ ꝙ ille idẽ nõ eſt foꝛtiſſi

mus erx quo illud ẽ relatiuũ qͥ exponit᷑ ꝑ ly et

ille. Scðo ſic. Cõtradictoꝛiũ ſopbiſmatꝭ eſt
verũ:er& ſophiſma falſum.añs ptz.nã iſtud
eſt ↄtradetoꝛiũ ſophiſmatis. oĩs hõ eſt foꝛ⸗
tiſſimus hõ qͥ eſt foꝛtiſſimꝰ hõ modo illa eſt
manifeſte vera.cũ ſenſus eiꝰ eſt oĩs bõ qͥ eſt
foꝛtiſſimꝰ bomo ẽ foꝛtiſſimꝰ hõ.¶¶ Ad ſophiſ
ma rũdet᷑ diſtinguẽdo ipᷣm eo ꝙ ſophiſmap̃t

eſſevna ꝓpõ bypothetica affir̃atiua:a ſic illð

relatiuũ qͥ:bʒ ꝓ añte illũ terminũ hõ poſituʒ
a ꝑte.ſubi.Et hoc mõ ðꝛ ꝙ ſophiſma ẽ falſuʒ

pꝓbatio.

Impꝛo⸗
batio pꝛi
ma.

Secũda

Solutio

pʒ ꝑ rõnẽ ĩpꝛobãteʒ ipᷣm.Et ad rõem ꝓbã

tẽ ðꝛ negãdo ↄñaʒ.q; ille due ñ eqͥualẽt.el
ſophiſma põt eẽ ꝓpõ cathegoꝛica cuiꝰ pᷣdica

tũ eſt h̊ totũ fetiſſimꝰ hõ qͥ nõ eſt foꝛtiſſimꝰ

bõ:⁊ ſic ꝗlud relatiuũ qͥ:bʒ ꝓ añte h̊ totũ foꝛ
tiſſimꝰ bõ. ⁊ hoc mõ ſophiſma ẽ veꝝ vt pʒ rõ⸗
nem ꝓbãatẽ ipᷣm.Et ad pꝛimã rõnẽ ĩpꝛobãtẽ
ðꝛ ꝙ ꝓcedit qñ ſophiſma capit᷑ in ſenſu bypo
thetico et non in ſenſu cathegoꝛico. Ad ſecũ
dam ðꝛ ꝙ illa non eſt ↄtradictoꝛia ſophiſma⸗
tis:ex quo ſophiſma eſt pꝛopoſitio affirmati
ua:ſed eſt iſta.nullus bomo ẽ foꝛtiſſimus bõ
qui non eſt foꝛtiſſimus bomo.

Aliud ſophiſmn a. Lotꝰ ſoꝛtes eſt
mMinoꝛ ſoꝛte.¶ Pꝛobat᷑ ſic quelibet ꝑs ĩtegra
lis ſoꝛtis eſt minoꝛ ſoꝛte:ergo totus ſoꝛtes ẽ
minoꝛ ſoꝛte.¶ Impꝛobatur ſic.non quelibʒ
pars ſoꝛtis eſt minoꝛ ſoꝛte:ergo non totꝰ ſoꝛ⸗

x

impꝛoba *
tio pꝛia.

Traetatus

tes eſt minoꝛ ſoꝛte Sna pʒ ab e?ponẽte ad et entitatiuũ eſt maius ſua parte. fikr ꝑs in mõ
ponibilẽ. Añs pʒ:qꝛ aliqua ꝑs ſoꝛtis nõ ẽ ali eſt maioꝛ ſuo toto.¶ Alioꝰ capit᷑ vt dicit ma⸗

Nquãta:vt pʒ de ala intellectiua. Scðo fic: ali ioꝛitatẽ quãtitatiuã. Iñ in ꝓpoſito totũ dʒ
Secũda. qua ꝑs ſoꝛtis ẽ eqlis ſoꝛti.ſ.materia ſoꝛtis. valere tm̃ ſicut ens cõpoſitum ex ꝑtibꝰ inte⸗
nõ qlibʒ ꝑs ſoꝛtis ẽ minoꝛ ſoꝛte: ¶ Tertio ſic gralibꝰ.Et maius vt dicit exceſſuz magnitu⸗
ſubm ⁊ pᷣdicatũ ſophiſmatis nõ ſupponũt ꝓ dinis quãtitatiue: ſiue vt dicit maioꝛitatem
Tertia,. eodẽ vel eiſdẽ:ergo ſophiſma ex quo eſt ꝓpõ quãtitatiuaʒ. Et ſic ille terminꝰ ꝑs dʒ capi ꝓ
affirmatiua nõ ẽ veꝝ. Añs pʒ:q; de nullo eo parte integrali. ¶ Iſtis ſuppoſitis ðꝛ ad ſo⸗
dẽ ẽ veꝝ dicere ꝙ eſt ſoꝛtes ⁊ ꝙẽ minoꝛ ſoꝛ⸗ pbiſma ꝙ ipᷣmẽ veꝝ.Et ad pꝛimã rõnem im⸗
te.¶ Pꝛo ſolutiõe ſophiſmatꝭ ſupponũtur q̃ pꝛobãtem ðꝛ negando minoꝛem. Et ad pꝛo⸗
Solutio dicta ſunt in capitulo de ly totꝰ. ñ ly totꝰin bationez ðꝛ negando ↄam. ¶ Ad ſcõam ðꝛ

ſophiſmate tm̃ vʒ ſicut hoc ↄplexũ:quelʒ ꝑs
integralis.¶ Iſtis ſuppoſitis ad ſophiſma ðꝛ
ipᷣm ẽ veꝝ.vt oñdit rõ ꝓbãs ipᷣm.Et ad p⸗
mã rõneʒz ĩpꝛobantẽ ðᷣ negado ↄnam.qꝛ ibi
arguit᷑ a ſuperioꝛi ad ĩferiꝰ ſine diſtributiõe
ſuperious. Ad ſecundã dicit᷑ negãdo ↄñam
vltimã:qꝛ ibi ↄmittit᷑ ſihis dafectꝰ ſicut in pᷣ⸗
ma. ¶ Ad tertiã ðꝛ negando añs.⁊ ad pꝛoba⸗
tionẽ eius ei dicitur negãdo ↄñam:qꝛ ly ſoꝛ

negãdo añs pꝛo pꝛiĩa ſui ꝑte capiẽdo ly totuzʒ
¶ Ad tertiã ðꝛ negãdo ↄnam qꝛ totuʒ in mõ
non eſt totum.vt bic capitur totum.

¶ Alið ſopbiſma Finita ſunt infi⸗
nita. Pꝛobat᷑.due medietates in ↄtinuo ſunt
finita:⁊ ille eedẽ ſũt ĩfinita:q; ſũt tres tertie
q̃ttuoꝛ q̃rte ⁊ ſic de alijs:̊ finita ſunt infini⸗

ta. Impꝛobat᷑ ſic.finita ſunt infinita: & fini⸗

tes non eſt ſubiectũ ſophiſmatis: ſed boc to⸗ ta nõ ſunt finita. ↄña tʒ ꝑ locũ ab oppoſitis.

tum pars integralis ſoꝛtis.

2 80
¶ Aliud ſopbiſma.Oẽ totum ẽ ma
ius ſua ꝑte.¶ Pꝛobat᷑ ſic:oẽ ↄtinẽs tantũ et
aplius qᷓ; ſua ꝑs ẽ maius ſua ꝑte.ſẽ totum
odtinet tm ⁊ ampli q; ſua ꝑs ꝛigit heẽ totũ eſt
lĩpꝛobatõ maius ſua ꝑte.¶ Impꝛobat ſic. o Motũ ẽ ma⸗
ima.· ius ſua ꝑte.ergo oẽ totũ qlibet ſua ꝑte ẽ ma⸗
ius.oↄñs eſt falſum.̊ ⁊ añs. qð eit ſopbiſt ma
,Dña pʒz ab eqͥualent ibꝰ. Minoꝛ pʒ.qꝛ non oẽ
Secũda. totuʒ eſt maius ſua ꝑte que eſt materia eius
VScðdo ſic:gen ẽ quoddã totũ: tñ ñ ẽ mat
Tertia, jua ꝑte.ſ.ſua ſpẽ:vel ſuis ſpẽbus. ¶ Tertio ſic
totũ in mõ eſt min ſua parte.cũ ly bõ eſt mi⸗
Solutio nus qᷓ ly bõ albꝰ. igit᷑ non oẽ totũ eſt mains
ſua ꝑte:¶ Pꝛo ſolutione ſophiſmatis eſt.

2 HN R
¶ Aduertendũ q; ly totuʒ in ſopbiſ
mate dz capi catbegoꝛeumatice ⁊ ſo ſincathe
goꝛeumatice:tũc pᷣt capi ꝓ toti vli vel ꝓ to
q̃d totuʒ toto ĩtegrali:vel ꝓ toto in mõ:vel ꝓ toto q
entitati⸗ litatiuo:vel entitatiuo. Quid aũt ſit totũ vłe
nvum. totuũ integrale:⁊ totũ in modo dictũ a pꝛius
in tractatu qnto petri biſpani. Sed totum
qualitatiuũ ſiue entitatiuũ eſt totũ ↄpoſituʒ
ex materia ⁊ foꝛma ſubſtãtiali.⁊ illud totum
bene ẽ maius entitatiue qᷓ; ſua pars qꝛ plys
ZItinet de ent itate qᷓ; ſua ps: ſed nõ eſt malls
quãtitatiue.¶ Silr ille terminꝰ maius in g⸗
poſito põt capi vx tm̃ vʒ ſicut cõius. ſic totũ
ole ⁊ ſimilit᷑ totũ in mõ dicũtur maioꝛa ſuis
partibꝰ.ex quo ſunt cõioꝛa.Aliquãdo maius
idẽ eſt qð plus ↄtinẽs entitatiue.et ſic totuʒ

ſʒ ↄñs eſt falſum: ergo ⁊ añs qð ẽ ſoppbiſma:
Pꝛo ſolutione ſophiſmatis ſupponuntur di⸗
cta in capitulo de infinito. Ad ſophiſma ðꝛ

ꝙ capiẽdo ly infinituʒ ſincathbegoꝛeumatice

⁊ vt attribuitur multitudini:ſophiſmaẽ veꝝ
vt oñdit rõ ꝓbãs ipᷣm.Et ad rõnẽ ĩpꝛobantẽ
ðꝛ negãdo ↄnaʒ. Et ad ꝓbationẽ ðꝛ ꝙ ly infi
nita ſincatbegoꝛeumatice captũ nõ opponit
illi terið finita. Unde capiendo ly infinitum
ſincathegoꝛeumatice.oẽs tales ꝓpõnes ↄce
dũtut.Infinita ſunt infinita Infinite vnita
tes ſunt in cõtinuo Infinitis finita ſunt plu
ra.ſilr iſta. In infinitũ ↄtinuũ põt eẽ diuiſuʒ
Et illa ꝓpõ de poſſibili dʒ ſic poni ineſſe.In

duas ꝑtes cõtinuũ eſt diuiſum. In tres pꝑtes

cõtinuum eſt diuiſum 2 ſic de alijs.

*W
¶Textus petri bilpanivna ſuo cũ interpꝛete
Geoꝛgio dij boni pace cũctoꝝ dixeriʒ neſcio
quoꝝ incuria nes ſeculis adeo depꝛauati
laceratiq;:vt nec qſq; ſibi: nec alrer alteri co
bereret.mẽdis reiectis oĩbus:tũ laboꝛioſiſſi
me tuʒ diligentiſſime tandẽ a Petro mareſ⸗
cbaulꝰ barnaba chauſſard Lugduni impꝛeſ
ſi ſunt. Sub anno ſalutis dñi nr̃i ieſu xpᷣi re⸗
dẽptoꝛis nr̃i. M.cccc.xcvij. Mẽſis vero ia⸗
nuarij.dieq;.xt.q̃ fuit vigilia ſctĩ ſebaſtiani.

Megiſtrũ pꝛeſentis operis.

a bedefgbilelmnopqrstvx Omnes
ſunt quaterni.· Finis regiſtri

ĩpꝛobatõ

Solutio

ppõnes
bñ notan

C
2 quo

Epiſtola pꝛobe
Diffinitio titu
Quiatitulus
Nominatio lib
Oue ſunt quatt
Diuiſio libꝛ?c
Tres conditio
Gubieclumq.
Quid eſt ſubm
Diffinitio ſubl
Nuid ſcibile
Diffinitio dial
Interpꝛetatio
Acceptionesd
Acceptiones
Quot ſunt arte
Acceptiones i
Que ſcie pᷣncip
Qualitenr debee
Quid grammat
tica regularis
Triplex eſt diſp
calis: ſcripta
Diffmitio ſoni.
Quid ſenfibile
Tres oditione⸗
Quid diffinit
Diuifio ſoni cun
Tres condition
Diffinitiovocis
catoes ci diuifio
ot dicitur ſigt
eclaratöes Pct
la ler voce co
uic eſt vor co⸗
Diffo nois ci de
declmtodiff
Quõ dfnt ſare

vh 6 . 4.
Pbiünatisſmponunnrdi

eintintto.(A ſopbiſmo⸗
imtnz finatbegnenmatie
muttitucinſobiſmi ſer
ipn. Kad röneihobant
Rtaa pbationẽ deglyint
umarice apti no opponit
nce capienco yinfinitun
ice. os tules npoͤnes oee
rinſimita mimte rnia
uſimins finito ſunt plu i
i xinnu pot ee diniſiz biimn
iidz ſeponi ineſſe n e⸗
m diniſum. Intres gdes
11 ſedealis.

niena ſwoci interprete
ecicordirerizneſch⸗
eculis adeo depꝛanatt
ſbe necalter altenſ co
oibus:ti ladoo .V
andea Perromafe L
ſard Lugauniime

ieſu thife
nis dii miie 6 4

Sequitur tabula
¶ DHexaſticon

Coꝛpoꝛibus inutilis mi Petre ⁊ dulce Geoꝛgi.
Dum vos repeream:plagis medicamina feci.
Sed alſs mibi:non:gratum erit iliud opu
Sed alijs mibi non:commoda multa patent.
Ded alijs mibi non:alleuiatur onus.
Sed alijs mibi non:complacet iſte laboꝛ.

Folio clxij.

¶ Sequit᷑ tabula pñtis opis declarãs ſingula determinara
⁊ quoto folio ſituãt᷑.⁊ hoc ꝑoꝛdinẽ tractatuũ ⁊ pᷣmo de pꝛimo.

Epiſtola pꝛobemialis Folio i. Due ſunt ꝑtes of̃ois apð dyaleticũ.Folio.v.
Diffinitio tituli. Folio ij. Uerbum vocale tripliciter ſumitur v.
Quid titulus Folio ij. Conditiones verbi recti vi.
Nominatio libꝛi Folio ij. Tripliciter verbum dicitur obliquum vi
Que ſunt quattuoꝛ cauſe bnius ſcientie ij. Quid eſt verbum infinitum vi.

Diuiſo libꝛi ⁊ cui partiphie coꝛrũdet ¶ij. Que dctò bẽat gfficiũ catbe.⁊ q ſincatbe.vi.
Tres conditiones ſubiectiattributionis ij. Diffinitio oꝛõis cũ declaratõe ꝑticulaꝝ eiuſ⸗
Subiectum quot ſignificationes babet ij dẽ necnõ cũ diuiſionibꝰ et diffinitõibꝰeiꝰ vi.
Quid eſt ſudᷣm attributiõis bui ſcientie ij.ctriplex eſt or̃o.ſ.mẽtalis:vocał⁊ ſcripta vi
Diffinitio ſubiectiattributionis Folio ij. Quot modis or̃o ðꝛ perfecta ex impõne vi.
Quid ſcibile ꝓpiquũ:remotũ:⁊ remotiſſi.ij. nd fenſus ꝑfectus ⁊ quid imperfectꝰ vi

Diffinitio dialectice Folio ij. Quid of̃o perfecta ⁊ quid imperfecta vi.
Interpꝛetatio dialectice olio ij. triplex eſt perfectũ.ſ.ſimpłr: in gñe ꝛc. vij
Acceptiones dialectice olio ij. Diffinitio ppõis cũ diuiſiõibꝰ ⁊ ꝑtiũ diffi. vij
Acceptiones artis olio ij. Quid eſt Egnificare verũ:⁊ quid falſum vij.
Quot ſunt artes mecbanice olio iij. Quid ſubᷣi enũciatõis ⁊ qͥq diſtributõis vij
Acceptiones ſcientie olio iij. Quõ differ? pdicatũ materiale a foꝛmali vij.

Que ſcie pᷣncipales⁊ q adminiculatide iij. Diuiſio ꝓpõnis penes eius qᷓ;titatem vij.
Qualiter debeat intelligi diffinitio dig iij. Diffinitões pꝛopõnis vlis ⁊ terim cõis vij.
Quid grammatica poſitiua:⁊ quid gramma⸗ Quot modis capitur quantitas vij.

tica regularis Folio iij. Sufficiẽtia dĩſiõis ꝓpõis penes qᷓtitatẽ vij
Triplex eſt diſputatio ſcilicet mentalis: vo⸗ Declaratio diffinitionis termini vlis viij.
calis: ⁊ ſcripta Folio iij. Declaratio termini communis viij.
Diffinitio ſoni:⁊ qualit᷑ debeat intelligi iij. Qiid eſt pꝛopoſitio particularis vii
Quid ſenſibile ꝓpũ:cõe:ꝑ ſe:⁊ ꝑ accñs iij. Declaratio diffinitõis particularis viij.
Tres ↄditiones bone diffinitiois.Folio iſj. Quinq; ↄditionęs ppõnis ꝑticularis viij.
Quid diffinitũ ꝓpinquũ ⁊ quid remotũ iij. Quid ſignũ ꝑticulare ⁊ quotuplex viij.
Diuiſio ſoni cum declarat ene eiuſdem iij Quid pꝛogoſitio indefinita viij.
Tres conditiones bone diuiſionis iij. Declaratio diffõis ꝓpõnis indefinite vin
Diffinitiovocis quo ad ſingulas ſuas ſigmii Quid ſignũ qtificans ⁊ nõqᷓ;tificans viij
catões cũ diuiſionibus ⁊ eꝰ mẽbꝛoꝝ di. iiij. tres conditiones ꝓpõnis indefinite viij
Bor dicitur ſignificatina dupliciter iiij. Diffinitio pꝛopoſitionis ſingularis viij
Declaratões pᷣdictoꝝ diffi.⁊ diuiſionũ iiij. Quid terminus ſingularis vii
Dra ĩter voeẽ cõplexã ſᷣm gfa a logicũs iiij. Declaratio diffõis ꝓpõnis ſingularis vii

Quig eſt vox cõplexa ⁊ qͥq incõplexra iiij. Quotupliciter ꝓpo ðꝛ ſingularis. Yolio ix
Diffõ noĩs cũ declaratõe ꝑticulaꝝ eiuſdẽ v. Declaratio ꝑticulaꝝ diffõnis ſingularis ix.
Triplex ẽ nomẽ.ſ.mẽtale vocale ⁊ ſcriptũ v. Dil Io pꝛopoſitionis catbegoꝛice data pe
Declaratio diffõis noĩs ⁊ ſuaꝝ ꝑticulaꝝ v. neg elns qualitatem Folio ix·

Quõ dĩnt ſire tẽpus:⁊ ſigre cũ te.,. v. Quotuplex eſtqſitiuũ ꝓpõnis catbego. ix.

Quid eſt nomen infinitum Folio v. Acceptiones affirmationis ? negatiois ix
Acceptiones materie Folio v. Que ſit pꝛincipalioꝛ pars copule ir⸗
Diffõ vbi cñ declargtoe ſuax ꝑticulaꝝ ꝰ x. Decla,diffi· ꝓpõnis affir. ꝓpõis nega. ix.

Tabula

Quedam diuifſiones ꝓpõnis catbegoꝛice.x. Quid conuerſio per accidens Folio xv
Acceptiones de ly participeare x.. Intellect? diffinitõis ↄuerſionis eiuſdẽ tv ·
Que ꝓpões dicũt᷑ ꝑti.vtroq; terĩo:⁊ qͥ nõ x. Que ꝓpõnes conuertimtur per accidẽs xv ·
Que ꝓpões ꝑtici.eoð oꝛdie ⁊ qͥ oꝛ.ecõuerx. Rlaↄuerſionis ppõnũ de vbo ipſonali xvi ·
Acceptiones de ly oppoſittio x Quid ↄuerſio ꝑ põnẽ cũ duob⸗ nöbiliberv.
Quotuplet eſt oppoñtio pꝛopoſitionuʒ x. Declaratio diffois ↄuerſi.ꝑ õ poſitionẽ xvii
Sufficientia pꝛopoſitionum oppoſtaꝝ x. Megule ↄuerſionis per ↄtra poſitioneʒ rvi.
Que ꝓpõues ſunt ↄꝛie ⁊ ↄditiones earuʒ x. Intellectus notabilium dlctoꝛum xvi.
Que ꝓpõnes ſunt ſubõꝛie ⁊ ↄditões eiuſð . Quid ꝓpõ bypothethica cũ ipiy diuinõe xv.
Diffinitio contradictoꝛiarum xi Acceptões buiꝰ teri ppõ bypothetica xvii
Diffinitio ſubalternarum ti Que ꝑtes materiales ⁊ q fomales xvij.
Tres conditiones contradictoꝛiarn, xi. Diffõ ꝓpõnis ↄditõalis d multiplex xvij.
Tres conditiones ſubalternarum xi. Acceptõnes ꝓpõnis conſitionalis xvij.
Quid materia:⁊ quid foꝛma pꝛopoſitiõis xi. Pec ↄiũctio ſi:vł alia duplłr põit᷑ ĩ ooe xvij⸗
Quõ ꝓpõ intelligit᷑ eſſe in materia xi. Quid antecedens ⁊ quid conſequens xvij.
Dufficiẽtia diuiſiõis ꝓpõis penes mat᷑iã xij De vᷣitate ↄditiõalis:⁊ de eiꝰ falfitate xviij.
Wegule generales pꝛo materia ꝓpõnũ xij. Quot reqͥrunt᷑ ad falſtatẽ rõnalis xviij.
Quomodo diuerſimode catbegoꝛice ⁊ bypo Modi arguendi in conditionalibus xviij.

tetice ſunt in materi. xij.
Acceptiones de ly materia .
Diffões ꝓpõis penes diuerſas mat᷑ias xij.
Diffinitio ⁊ regule pꝛo materia naturali xij.
Diffinitio materie contingentis .
Diffinitio materie remote. „ kyij.
De lege ſiue natura ᷣiaꝝ:⁊ que ꝓpõnes di⸗
cuntur participare legem contramꝝ xijñj.
Due contrarie in nulla materia ppſſũt ſimul
eſſe vere:ſed bene ſimul falſe. rxilij.
Quõ ꝓpões ↄtrarie in materia contingenti
poſſunt ſimul eſſe falſe per aliquẽ caſuʒ xiij.
Intellectꝰ diſfinitionis legis cõtrariaꝝ xiij.
Negula arguẽdi penes ꝓpões ↄt rarias xiij.
Leges ſiue nature ſubõꝛiaꝝ: ↄtradictoꝛiarũ
⁊ ſubalternaꝝ cum exemploꝝ poſitione xiij.
Que ꝓpõnes ꝑticipãt legẽ ſubcõtrariaꝝ xiij.
NKegule argnendi penes iſtam legem xij.
Que ꝓpoes ꝑticipãt legẽ ↄtradictoꝛiaꝝ xiiij
NRegule arguendi ſcðm ban legeʒ xiiij.
Que ꝓpões ꝑticipãt legẽ ſi ubaltepnaꝝ xiiij.
Regule arguendi eiuſdem legis rxiiij.
Diuiſio ꝓpõnũ catbego.qͥ ad ↄuerſionẽ xiiij
Acceptiones conuerſionis xiij.
Quõ conuerſio attribuitur ꝓponibus xiiij.
Quotuplex eſt ↄuerſio ꝓpõnis in terĩis xiiij.
Qñ nõ tenet cõuerſio ꝑ ↄtrapoſitioneʒ xiiij.
Due diffinitiones conuerſionis xilij.
Quot ad ↄuerſionẽ reqͥrũtur ꝓpõnum xiiiij.
Diffinitio connerſionis ſimplicis ℳii⸗
Declaratio diffõnis cõuerſio ſimplicis? xiiij
uare conuerſio ſimplex ðꝛ ſmplex iij.
uid ↄuerſio pꝛia ⁊ quid impꝛopꝛia xiiij.
Que ꝓpõnes conuertunt᷑ ſimpliciter xv.
Conditiones generales conuerſionum xv.
Regula ampliat ionibus terioꝝ Yolio xv.

Diffinitio pꝛopoſitionis copulatiue xviij

xij.j Acceptiones pꝛopoſitionis copulatĩe xviij.

Intellectꝰ diffõnis ꝓpõnis copulatiue xix.

Multiplices ſunt copulatiue xix.
Acceptiones de ly xix.
NRegule arguendi in copulatiuis xix.
De veritate ⁊ falſitate copulatiue xix.

De poſſibilitate:impoſſibilitate:neceſſitate
⁊ contingentia ꝓpõnis copulatiue xix.
De falſitate ꝓpois copulatiĩe affir̃atiue xix.
De vitete ⁊ falſitate copulatiue negatiĩe xix.
Diffinitio pꝛopoſitionis diſiunctiue:⁊ de ve
ritatè ⁊ falſitate eiuſdem CTxr.
Acceptiones pꝛopoſitionis diſiunctine xx.
Acceptiones de iſta coniunctione vel xx.
De veritate:neceſſitate ⁊ contingentia diſiũ
ctiue affirmatiue xx.
De veritate ⁊ falſitate negatiue eiuſdem xx.
NRegule arguendi in diſiunctiuis xx.
NRegule Seneleles pꝛo equipollenths xx.
Quomolo debea diffiniri equipollẽtia xx.
Acceptiones equipollentie xx.

Que pꝛopoſitiones dicũtur equipollere ma⸗

terialitera qui fmaliter xx.
NQuõ debeãt intelligi rłe equipollẽtiaꝝ xxi.
Quõ intelligũtur verſus equipollẽtiaꝝ xxi.
Diffzitio mõi cum diuiſionibus eiuſdem et
quo modo debeat intelligi. Folio xxij.
Acceptiones modoꝛum Xxrlij.
Diuiſio ꝓpõnis cathe.iĩ moda.⁊ de ineẽ xxij.
Que ꝓpões modales cõpoſite ⁊ q diſe xxij.
Diffinitio pꝛopoſitionis modalis xxiij.
De multiplicatõe ꝓpõnum modalium xxiij.
De qlitate ⁊ qtitate modaliũ diuiſaꝝ xxiij.
Ded litate ⁊ qtitate moda.opoſitaꝝ xxiij.
Quattuoꝛ rle eqpol.ꝓ modal. Folio xxiij.

Tres ↄclufione
dictä materis.

¶ Sequunt

quõ differüt vh⸗
Acceptiones i
diuifio vniuerſt⸗
diuifio vlisat
diuifio vlis me⸗
Termin?poteſt
lionis duplicite
Acceptides iſt
q öclcadile ſpa
Benus pluraf
diffones gfis
qa e pdicatio ee
qa e ödicatio di
cceptiões iſti
quo intelligitur
Roat nol varl
ot modis capi
c⸗ dffinine
za gen gialit
guic genus ſuba
Sae mmerodi

Mdtionulidns dwii.
scopulmie wwih
duns copllatje ii,
nis copulatine tit,
pulatine tit.
it.
opnlatiis zpit,
copulgtiune tit.
cibiliinenneceſſtate
is copulatie tit.
pularie afifatiue xit.
opulatiue negztierit.
is difiuncriuer de re
tt.
oms difiunctine tr.
niunctione vel te.
acomingenmi diſi
t.
negnind einſdentt⸗
diunctinis It.
oequipollentiſs ⸗
finmnegupoleti 1t⸗
lemie ,
Mcituregtipolere nn
— 1t⸗

——— —

— —+C⸗—ß -

Pꝛeſentis opis

Quõ ꝓpõnes eiuſdẽ linee eqͥᷣpollent xxiiij
Deteriatio ꝓpõnum mo.ↄpoſitarũ. eodẽ
Per q pꝛedicte linee denotantur eodeʒ
quõ debeat intelligi vᷣſus poſitus in pᷣdictis
regulis.ſ.E dictum negat ⁊c. eodem
quid dictũ in ꝓpõnibus modalibus eodeʒ
Fundamentũ pꝛedictaꝝ regularum eodẽ
Tres rłe vᷣtute quaꝝ tenẽt iſte vñne xxiiij
Negule pꝛo ꝓpoſitionibꝰ vere modalibus⁊
quomodo debeant intelligi xxv
quõ ſumit᷑ eqpollentia ex ꝑte dicti tm̃ eodẽ
de equipollentia ſumpta ex ꝑte dicti ⁊ modi
ſimul in ꝓpõnibus vere modalibus. eo.
Tres regule ꝓ pᷣdictꝭ equipollẽtijs eo.
Ali⸗ mod eqᷣpollẽtiaꝝ in ↄpoſitis eo.
Applicatio regulaꝝ pe.b.ad diuiſas eodem
de oppõne ꝓpõnum modaliũ tã ↄpoſitaꝝ qᷓ
dqiuiſaꝝ cũ diuiſionibꝰ eoꝛũdem xxvi.
Acceptiões ↄtingẽti ſpãliter dicti:cũ duabꝰ
opinionibus multũ famoſis xxvij.
Tres ↄcluſiones cũ ſolutiõe vniꝰdubij circa
dictã materiã. Et hᷣ de pꝛio tractatu. xxviij

¶ Sequunt᷑ deteriata ſcðitractatꝰ

quõ differũt vłe ⁊ pꝛedicabile xxviij.
Acceptiones iſtius termini vlis eodẽ.
diuiſio vniuerſalis mẽtalis. eodem
diuiſio vlis ad placitũ ſigniſicãtis ꝰ* eodẽ

diuiſio vlis mentalis ꝓpꝛie dicti odẽ
Terminꝰ poteſt dici pꝛime vel ſecunde lnten
tionis dupliciter eodem
Acceptiões iſtiꝰ termini pᷣdicabile xrxix.
qd pᷣdicabile ſpãlłr captũ ⁊ quõ diuidit᷑ eodẽ
GBenus plura ſignitficat eodẽ
diffõnes gñis cu ſufficiẽtia.v.pᷣdicabiliũ eo.
q̃d ẽ pᷣdicatio eẽntialis ⁊ qͥd accidẽtalis eo.

qd ẽ pᷣdicatio directa ⁊ qͥd indirect,a eoð
Acceptiões iſtiꝰ termini nus eodem
quõ intelligitur diffinitio generis eodẽ
quot modis accipitur ide xxx
quot modis capitur differens eodẽ
Scðda diffinitio gũis cũ diuiſone eodẽ
qd gen gñaliſſimũ cũ diuiſiõe eiuſdẽ eo.
quid genus ſubalternum ceodẽ
Eadẽ numero differũt multipliciter eoð
diffinitões ſpẽi in eſſe pꝛedicabilis xxxi.
quid ſpẽs ſpecialiſſima eodeʒ
Aid ſpecies ſubalterna eodem
cceptões buiꝰ termini ſpẽs eodẽ
quõ intelligũtur diffinitioes ſp⸗i eodeʒ
diuiſio ſpeciei codẽ
diffinitio indiuidui eolem

Quid indiuiduum vocale Folio xxrxi.

quid indiuiduum ſcriptum eodez
quid indiniduum mentale eodem
Triplex eſt indiuiduum xxxij.
duplex eſt indiuiduũ determinatũ eoð
differentia multipliciter accipitur eodẽ
diffinitiones differentiarum xxxiij.
quid pꝛedicari in quale eodem
Notabile dictum boeti eodem

quõ debeat .intelligi pꝛĩa diffinitio drie cum
ↄfutatione dicti poꝛphirij eodẽ
Que djria facit tertiũ pᷣdicabile eodem
quõ debeat intelligi ſcða diffinitio drie eo.

Intellectus dicti. Boetij eodem
Acceptiones pꝛopꝛij eodem
diffinitio ꝓpꝛij in eſſe pꝛedicabilis eoðd.

Iſte terminꝰ ꝓpꝛiũ capit᷑ dupliciter xxriiij
quõ debeãt itelligi diffinitiões ꝓpꝛij eodẽ

uid pꝛopꝛiũ pꝛedicabile eodem
diuerſe diffinitiones accidentis cum diuiſio
nibus eiuſqem. eodem

doffinitio accidentis in eſſe p̃dicabilis xxxv
quõ debeãt ĩtelligi pᷣdicte diuiſiones eo.
de coueniẽtia ⁊ dria pᷣdicabiliũ inter ſe eodẽ

quid pꝛegcari vniuoce eo.
quid pꝛe cari equiuoce eodem
quid pꝛedlari denominatiue eogem

quõ debeãt ĩtelligi pᷣdicte ↄue.⁊ dr̃ie xxxvi.

¶ Sequũt᷑ deteriata tertij tractatꝰ.
Diffinitio equiuocoꝛum

. o equiuo xxxvi.
quid ſubiectũ huius tractatus eodẽ
diffinitio antepꝛedicamẽti ⁊ qt ſunt eo.

quid eqͥuocũ equiuocãs a caſu.⁊ qͥd equiuocũ
equiuocans a conſilio eodẽ
qd equoca equoca. a cãu aqͥd a ↄfilio xxx vij
Intellectus diffinitiõis equiuocoꝝ eodeʒ
diffinitio vniuocoꝝ cũ eiuſdẽ intelle. eoð.
diffinitio denoĩatiuoꝝ cũ ipᷣꝰ intellectu eo.
Acceptiones de lyvniuocũ eodeʒ
Triplicia ſunt denoĩatiua eodem
quot requirũtur ad denominationem eodẽ
Pꝛima diuiſio antepꝛedicamẽtalis xxxviij

Octo modi eſſendi in:cũ vermſribus coð.
Scða diuiſio antepꝛedicamẽtalis eodem
quid dici de ſubiecto eodeʒ
qui eſſe in ſubiecto eodeʒ
qui omplexio diſtans ⁊ indiſtans eodes

dim rle anp:edicamẽ.⁊ quõ debeãt ĩtel. eo.
q dñr gña ſubaltnati poſita: que nõ xxtix
diuiſio generalis pꝛedicamentoꝝ cuz ipſius
intellectu codem
Acceptiões buiꝰ termini pᷣdicamentũ eo.

x uij

Tabula
Termini in pᷣnto ponibiles ſunt dupli.txtit Tertia ⁊ q̃rta ſpecies qualitatis eodeʒ
Quot requirũt᷑ ad hboc aliquis terminꝰpona Acceptiones barũ duarũ ſpẽrũ eodezʒ

tur in pꝛedicamento xl Qui terĩ ponũtur in bis ſpẽbus eodem
diuiſio ſube cũ diffõnibus partinmm eodeʒ que ſint qlia:cũ ꝓpꝛietatibꝰ eius xlviij.
de ſubſtanthjs comꝑatiue. eodem Acceptiones de ly quale eodem
Acceptiões bui terĩ ſubſtãtia eodem Intellectꝰ diffinitionis qualii eodem
Intellectꝰ ſingulariũ diuiſionũſi ube eodẽ Quot modis ãqlia pᷣdicãtur denoĩatiue ex ꝑ⸗
ꝓpꝛietates cũ remotiõe vni dubij xli. tevocꝭ.Et qt modis idẽ ex ꝑte rei ſigte. eo.
quõ debeãt intelligi pᷣdicte ꝓpꝛietates eo. Intellectꝰ oĩm ꝓpꝛietatũ pᷣditar eodẽ
Diſtinctio pᷣdicationis vniuoce ecodem quid filitudo ⁊ qid difſiłitudo eodem

quid pᷣdicatio oꝛdinata qͥd inoꝛdinata eo. diffõ actõis cũ tribꝰ ꝓpᷣetatibꝰ eius eodẽ

quarta:qᷣntan ſexta ꝓpꝛietates ſuõe xlij Acceptões ð ly actiois pꝛĩe intẽ.cap. eodẽ

Remotio dubij cũ expõne dictaꝝ ꝓpᷣeta.eo. Expoſitiões ꝓpꝛietatũ actionis xlix
Acceptões ð ly ſuſcipꝑe magꝭ ⁊ min? eo. diffõ paſſiõis:cũ duabꝰ ꝓpᷣetatibꝰ eoð.
dluiſio ititatis cũ diffi. partiũ eodem Acceptiõnes paſſionis eodem
Spẽs qtitatis continune eogem quid gñaliſſimũ ⁊ qſitiuũ buiꝰ pᷣnti eodeʒ
quid qtitas diſcreta de ſpẽpus eius eo. Intellect? diffõnis ⁊ ꝓpꝛietatũ eiuſdẽ eo.
uid qtitas continua. eodẽ diffinitio ⁊ diuiſio quando l.
Acceptiones de ly coꝛpus. trrliij. Tres ꝓpꝛietates ipius quandgo eodem.
de genere gñaliſſimo ⁊ interrogatiuo pꝛediꝰ Acceptiones de ly quando eodez
camenti quantitatis eeogem de qfitiuo ⁊ ſpẽbus buiꝰ pᷣnti eodem
de tribus ꝓpꝛietatibꝰquantitatis ceodgz Intellectꝰ diffinitionis qñ ⁊ ꝓpꝛietatũ eo.
Expoſitio ſingularũ pꝛopꝛietatum eodem diffinitio ⁊ diuiſio de vbi eodem
diſtinctio de magis ⁊ minus eodẽ due ꝓpꝛietates ipſius vbi eodeʒ
quid eqlitas ⁊ qͥd ineqlitas eodem Acceptiones de ly vbi eogem

Acceptiões eqlitatis a ineqlitatis eodem De gnaliſſimo qñtiuo bu pᷣnti eodem
diffinitio adaliqͥd cũ ipᷣius intelltu eoð. Intellect? diffõnis vbi. ⁊ ꝓpꝛietati eo.

Tres ſpẽs relatiuoꝛum eodem diffõnis põnis cũ tribꝰ ꝓpꝛietabꝰ eius li.
Acceptiones adaliquid eodem Acceptiones de ly fitus eodem
que relatiua ſᷣm eſſe:⁊ q̃ m dici xliiij. de gur generaliſſimo.ſpeciebus ⁊ q̃ſitiuo hu
Intellectꝰ diuiſionis adaliquid eodem ius pꝛedicamenti eodem

quid qñtiuũ ⁊ modꝰ pᷣdicandi.⁊ qð eſt genus Intellectus diffinitionis:⁊ ꝓpꝛietatũ eoð
gñaliſſimũ buiꝰ pᷣdicamẽti eodẽ diffõ babitꝰ cũ tribus ꝓpꝛietatibꝰ eius eo.

Eõitates adaliqͥd cũ expõne earũdẽ eodezʒ Acceptiões de ly babit eodem
quõ differunt conuerño: conuertibilitas et de genere gnaliſſimo: queſitiuo: ⁊ ſpeciebus
conuertentia eodem buius pꝛedicamenti eodem

Tres alie pꝛopꝛietates adaliquid cuʒ alia dif Intellectꝰ diffõnis babitꝰ ⁊ ꝓpᷣetatũ lij.

finitione eiuſdem · xlv diuiſio oppoſitor qͥd ẽ ponpntum eo⸗
quõ intelligũt᷑ ſeu exponũtur pᷣdiete ꝓpꝛie/ Oſtenſio ſpãlis ad qͥvalẽt poſtᷣnta eo.
tates: et diffinitio iam data eodẽ Quĩq; ſunt poſtpꝛedicamenta codein
Diffinitio qualitatis cum diuiſione eodezʒ Quid oppoſito lagicalis eodem
Acceptiones de ly qualitas eodem Intellectꝰ diuiſionis oppoſitoꝝ eodẽ
quõ dʒ intelligi diuiſio qlitatis eodem Sufficiẽtia terminoꝝ oppoſitoꝝ lij.

de gñaliſſimo ⁊ q̃ñtiuo buiꝰ pᷣntli ecodẽ Quig relatiue oppoſita. Et qͥd ↄꝛie liij.
E ſpẽs qlitatꝭ t quõ dz intelligi .xlvi Int&lectꝰ diffonis relatiuoꝝ oppo. eodẽ

cceptiões babitus ⁊ diſpoſitionis eodem de triplici ↄꝛietate in cõmuni eodem
qui termini ſunt de bac ſpecie e Acceptiones ↄꝛietatis terminoꝝ eodem
Secũda ſpẽs qualitat1is em quinq; ↄditiões ↄtrarioꝛũ eodem
Acceptões de ly nãlis potẽ.vel impo. i. Diffo ꝓpꝛia Zꝛioꝝ logicalr capta eodem
qui termini ponũtur in bac ſpecie xlvij. quid pꝛiuatiue oppoſita eodem

Acceptiões de ly curſoꝛ ⁊ pugillatoꝛ xlvij. Acceptiones oppõnis pꝛiuatiue eodem
Penes qͥ drñt termini pꝛĩe ſpei ⁊ ſede eodẽ Intellect diffonis pꝛiua,oppoſtoꝝ eodem

—

Diffinitio pꝛoj
Quid terminn
Ouid dici de o
Onid ſubiecti
Intellect diff
Termin accip
Quid dici deo
omni poſterio
Ad q valet d
Diffinitio ſylle
Quare ðꝛ ſylle
Acceptiones ſ
Intellectus di
Et qbus oſtitu
Diuifio termint
minoꝛis extren
Zigelerus on
fffinitio pme
Diffmitio ome
debita quantit⸗
Quid requiritu
inpꝛima figura

usquund
l cote;
enni cten
nn7 prjetati e,
eN coden
1 pbi codez
di en
ino bu önti eogen
di pprietti e
bepprletab eins li.
tus coden
peciebvs : ftivoby
cogem
is:t pyrietati eod
pprieruih eins e.
9 codem
gueſttind. 1ſpeciedus
coden
die petni
Mlepathnm ae
Craletpoſßn⸗ o⸗
nicamen lodenmn
dlis coden
coc
i
i⸗

coden,

Diffinitio pꝛopoſitionis

Quid dici de oĩ ⁊ quid dici de nullo

Terminꝰ accipit᷑ pluribꝰ modis

omni poſterioꝛiſticum

Quare ðꝛ ſyllo.catbego.⁊ quare bypo.eodẽ Duodecĩ pñt dici

Intellectus diffinitionis ſyllogiſmi lviij. Quis ſylłs ꝑfectus:⁊ qͥs imꝑfectꝰ
Et qbus ſtuternellogiſn
Diuiſio termini. Diffi

Pꝛeſentis operis.
qui terminiſunt ↄtradictoꝛj. litliij. Duerle ſpales pꝛime ⁊ ſcðe figure kri
Triplex eſt negatio ſcilicet negatio negans: Intellectꝰ iſtarum duarum regularum lxi.
infinitans: a pꝛiuans eodem. Quid eſt barbara eodem.
quinq; modi pꝛioꝛitatis eodem. Quõ barbara eſt pꝛimus modus eodẽ,
Tres modi ſimultatis eodeʒz. Quid ſyllogiimum eſſe in barbara lxij.

Expoſitio textualis de modis pꝛioꝛis eodẽ. Quĩq; ↄditiones gñales boniſylłti eodem.
quid eſt ↄſequentia ſubſiſtenckſi eogezʒ. Diffinitiones de celarent: darij: ferio: ⁊ bara
Expõ textualis de modis ſimultatis eodẽ lipton:cum oꝛum ſignificatis eodem
Dex ſunt ſpecies motus lv. Quõ baralipton reducit᷑ ad barbara lxiij
Septem ſunt modi babere eodẽ. Diffinitiones de celantes:dabitis:fapeſmo:
Expõ textualis de ſpeciebꝰ motꝰ eodẽ ⁊ friſeſomoꝝ:cũ expoſitione earũdẽ eodem
de modis br̃e ⁊ eoꝝ reductõe ad pᷣnta eodẽ Hle ſpales ſcðe figure cũ rõibꝰ earũdẽ lxiiij
queſtio Bꝛicot:vtrũ tm̃ ſint decẽ pᷣnta lvi. Diffõnes de ceſare:cameſtres ⁊ feſtino eodẽ
Dubium de iſto nomine ens eodem Qui modi ſcðe figure:⁊ q̃̊ in mõ ꝑficiũt eO.
Dubiũ de terminis ſcðᷣe intẽtionis eodeʒ Diffinitio de baroco. lxv.
Dubiun de cenare ⁊ pꝛandere eodem· Quid reducere ꝑ ipoſſibile in ſcdðᷣa figura eo
De differentijs ſubſtantialibus lvij· Ba ds „ moce ſede figure codem.
ee Quõ debeãt ĩtolligi ſus pᷣuat maioꝛẽac.eo.
lvi. Diffinitiones de darapton ⁊ felapton lxvi.
eodeʒ Intellectꝰ pꝛedictaꝝ duaꝝ regulaꝝ eodem.
lvij. Diffinitiones de diſamis.datini.bocardoa fe
Quid ſubiectum buius tractatus eodeʒ ſon:cũ rla vli ꝓ medijs tertie figure eodẽ.
Intellect diffinitionis ꝓpoſitionis eodẽ Notabilia plura cũ quibuſdazʒ verſibꝰ pᷣdictꝭ
4 eodeʒz annexa:oẽs modos ſignificantes lrxvij
Quid dici de omni pꝛioꝛiſticũ:⁊ quid dici de Rla gñqijs ꝓ ↄiugatione inutili eodem
2 eodezʒ Qui b⸗ omni: ⁊ qui in quibꝰ nulli
Ad qͥ q valet dici de oĩ ⁊ dici de nullo codeʒ cum pꝛolrionibus debitis lxviij.
Diffinitio ſyllogiſmi oeodem Tres rłe gñales ↄ cõbinationẽ ĩutilẽ lxviij.
x eſſe modi pꝛĩe figure lxviij
ovdem De modis ſcðe ⁊ tertie figure lxix
eodẽ
eogem. De pfectione ſylti ↄuerſiua ⁊oſtẽſiua eodeʒ.
nitio medij:maioꝛis et Queſtio vtrum modi trium figurarum tene
minoꝛis extremitatum eodem. ant in omnibus terminis eogem.
Dinnco omniũ pꝛedictarum codeʒ. Neqᷣſita ad diſtributionẽ ĩ terĩo fiue ĩcõ.eo.
iffinitio me figure cũuntellectu er? eodẽ Medqſita ad diſtri. er terim ſiue cõple. eodem

Quid terminus

Acceptiones ſyllogiſmi

Diffinitio pᷣme:ſcðe ⁊ tertie figurarũ lix. Reqᷣſita ad diſ ibutionẽ extra num
Quid eſt modus:quid delita qualſtas ⁊ quid Duo duhia circa modos rri figurag. eſar
debita quantitas eodem. tres ↄclunões rñſales ꝓ dubioꝝ ſolutõe eo
Quid requiritur ad boc ꝙ aliquid ſit mediũ S r
Ppriena topr 5 eodem. ¶ Sequunt᷑ deterĩata. v. tractatus.
Quõ oßinns eſt in figura:⁊ in modo:et Ratio dicitur multis modis lex
quomodo hic capitur modus eogem. diffinitio argumenti eodem
Intellectus diffinitionum omnium ſigura⸗ Quuid concluſio eodem
rum eodem. Quid queſtio eodeʒ
Quinq; regule generales pꝛo omnibus figu Quid ſubiectum buius tractatus eodeʒ
ris eodem. Meptionis medihh eodem
OIntellectus ſingularum regularum lx. Aptiones de ly fides eodem
Quot modos babet pꝛima figura eodeʒ Ittellectus diffinitionis argumenti eodẽ.
Quid directe ⁊ indirecte ↄocludere eodẽ Acceptiones conclumſonis eodem-
Quid modus pꝛime figure a debita qualitas Acceptiones queſtiomis. codem.
. debita quantitas eiuſdem codem diffinitio argumentationis lxxi.
d uij

Tabula.

Quattuoꝛ ſunt ſpẽs argumẽtatõöis lcxi.
Acceptiones argumentationis. lxxi.
Quõ diñ t argumẽtũ:mediũ:⁊ argu. eodẽ
Sufficientia ſpẽꝝ argumẽtationis eodẽ.
Diffinitio inductionis: ⁊ quõ tripliciter fit
ĩquctio ⁊ quõ duplr ꝓcedit᷑ a ſingulari lxxij.
Quid inductio ⁊ quid:ideſcẽſus:cum quadam

ſolutione obiectionis . „ eodem.
Diffinitio entbimematis eodem.
Quõ drnt ycos ⁊ ſignum eodem.

De reductione entbimemat ad ſyllin lxxij.
Nuõ enthimema reducit᷑ ad ſyllin eodẽ
Acceptiones entbimematis eodem.
Documẽtũ ꝓ noti.pᷣmiſ.de fi.in enthi. lxcij.
Diffõ erẽpli cum acce.eiuſdem lxx viij.
Quõ erxemplum eſt ↄna ꝓbatina eodezʒ.
Quõ exemplum ⁊ inductio differüt eodẽ.
De reductione exempli ad ſalin eodem
Diffinitio loci dialectici eodem

Quõ dĩnt ꝓpõ:qõ:ↄcluſio:⁊ enũci. eodem.

Diuiſio loci.quid locus maxima eodeʒ
Quid locus differentia maxime lxxiij.
Intellectus oĩm pꝛedictarum eodem.
Diuiſio loci differentie maxime per locũ in⸗
trinſecũ extrinſecum ⁊ medium lxriiij.
Deciſio ſingularũ ꝑticulaꝝ eiuſdã eodẽ.
Bubaiuiſio pma.⁊ quid erea Peza cũ
oĩbus ſuis membꝛis ſeoꝛſum ſuntis lxxv.
Qui loci reducuntur ad pꝛedictos eodẽ

Quis termin inferens ⁊ quis illatus eodẽ
Quid locus a diffinitione eodem
quid locus a diffinito cũ ſuis no. lxxv.
quot argumẽtationes ⁊ maximas continet
locus a diffinitione ixvi
Cõditões argumẽtoꝝ loci a diffinitõe oge.
quid locus a ſynonimo ad ſynonimũ eodẽ.
quid deſcriptio . eodẽ.
quid locus a deſcriptione * eodem.

quotuplexr eſt interpꝛetatio eodem
quid locus a noĩs interpꝛetation?. cuſolutio
ne cuinſdam queſtionis eodem.
Declaratio oĩum pꝛedictax lerxvi.
De loco ab expo.ad expoſitã ⁊ eꝰ lxxvij.
quid locus a concomitantibus ſubſtantiam
⁊ eius diuiſione ⁊ ſubdiuiſione eodem.

Quid totum integrale ⁊ pars eins eodem
Quid locus a toto integrali eodem.
NQuid locus a parte integrali eodem.
Quid totũ in quantitate:⁊ qͥd pars eiꝰ.eodẽ.
Quid locusa toto in quantitate eodem
Quid locus a partibus in quantitate.eodeʒ.
Quid totum integrale.⁊ pars eius lrxx.

Intellectus pꝛedictoꝝ locoꝝ eodem.
Due regule conſequentiarum eodem.
De locoa toto copulato eodem.
De loco aparte copulati lxxix.
Quid totum in modo:a pars eius eodem.
Quid locus a toto in loco eodem.
Tres conditiones ad bonitatem pꝛedictoꝛuʒ
requiſite bene notande eodem.

Quattuoꝛ regule conſequentiarum cum qui
buſdam alijs lxxx.

Quid locus a parte in loco lxxxi
Quid totum in tempoꝛe eegem.
Quid locus a toto in tempoꝛe eogem.
Quid pars in tempoꝛe eodem
Diffinitio ⁊ diuiſio cauſe eodem
Quid cauſa efficiens eodem.
Quid locus a cauſa efficiente eodem.

Intellectꝰ diuiſiõis ⁊ diffi.pᷣdictoꝝ lxxxi.
Quid locus ab effectu cãe efficiẽt?ꝭ eodem
Quinq; ↄditiones pᷣdictoꝝ locoꝝ lerxi.
Diffinitio ⁊ diuiſio materie lerxij.
Quid vcusa cauſa materiali eodeʒ

Quid locus ab effectu cãe materialis eodẽ.
Quis locus a cauſa foꝛmali eodeʒ
De diuerſi.terioꝝ materiã ſigni. eodem
NRegule conſequentiarum arguendoacauſa
mate.nega. eodem.
Conditiones ad arguẽdum affirmatiue a cã
foꝛmali eodem.
Quid locus a cauſa finali lxxrij.
Quid locus a generatione eodem.

NRle ↄñ& arguendi ꝑ iſtũ locum lxxxiij.
le arguẽdi ꝑ locũ a generatione eodem
NRle arguendi ꝑ locũ a generato eodem
Quid locus a coꝛnuptione eodem
Quid locus ab vſibus eodem.
Quotuplicia ſunt cõiter accãẽtia eodem.
Quiꝗ locus a cõiter accidẽtibus codem

quid locus a toto vniuerſali lexvij. Diuſſio locoꝝ extrinſecoꝝ eoden:
qui ſignificent totũ in parte:totum vniuer Quid locus arelatiuis lrxrxrrxiij.
ſale ⁊ pars ſubiectiua Mi . Ele locia coꝛruptõe:⁊a coꝛrupto ltxxiiij.
quedam regule ↄnñaꝝ ſᷣm totum gem De loco ab vſitato eegem
quid locus a ſpẽ cũ ipfius intellectu eodem. Rla arguẽdi ꝑ locũ a cõiter accñtibꝰ eodeʒ.
quis teriꝰ ĩfertꝛ ĩ ſuppo.⁊ qͥs in ſig. lxxviij. Oppoſitoꝝ quattuoꝛ ſũt ſpẽs eodẽ.
De loco a toto diſiuncto lxxir. Quid locus a relatiue oppoſitiꝭ lrxxriiij.
De loco a parte diſiuncti eodem Nuoiuplicia ſunt contraria lxxxiiiʒ
●
£

ani locusa!
Rleargueat
Ele arguedl
ſle argned
Oultipletn
quid locus 4
quid locus af
Dupler eſt tr.
quid locusat
qbid locus ab
Mociarguer
Acceptiones.
quid caſus 10
quid locus a c
quid locus a c
Bkle pabſtra⸗
Acceptiones
gnid locus ad
quid diuidere
quid diuidere
quid diuidere
quid diuidere
quid diuidere
quud diuigere
Reguleargue
Alius mogus
multo vtilioꝛ
De reductione
ueſtio quedã
cceptiones
quare inductie
Diuiſio ſyllogt
ci: ſopbiſticj

¶Sequun

quid ſubiectum

Intelleccus din

Diffinitio diſpu
1doctrialẽ dyal
Diffintiones d
Aeceptiones de

l code
ur nen
g , t
i a ann.
namn 1
N 0 . eo⸗ en.
egerimnn gut
inloe r.
a coemn,
me dn cogen.
n eolen
logenn
cocen.
6 Niate cocen,
8rdifflöcictoy itprt
Cucze efflcetſ coen
Zaictoplooe t
materie letri.
mreriali eocez
tn ciematenuls eoge,
oꝛmnoi cocez
reniſgn eocem
rum arguendoacauſn
cocem.
edomaffirmatines c
codent⸗
fimli letrih⸗
mione ecen⸗

kpttülocun nt,
ngenentole kogen

ciugenmd ade
9 e
ten
* coden⸗

ſog colen
3 lun⸗
etacorrpt m
chter ind ac⸗
nenn g

.m hmmtmhm–ff

ℳ
.

—RZD

Intellectus diui.⁊ diffi.pꝛedictox
Diffinitio diſputationis:cũ diuiſionel eiuſdẽ

quinq; ſunt metbe. Diffõ metbe cũ ſingulis

Pꝛeſentis operis.
Quid locus a pꝛiuatiue oppoſitis lxtxiij. Sex ſunt fallacie in dictione xcij.
Due rle arguẽdia relatiue oppoſitis.eodem Triplerx eſt multiplex xcij.
Diuiſio terminoꝛum contrarioꝝ lexxiiij Oꝛdo tradendoꝛum fallaciaꝝ xcij
Due rle arguẽdi ꝑ locũ a cõtrarijs. lxxxv. Acceptiones de ly fal lacia rci
quid locus a contradictoꝛie oppoſitꝭ.eodem qᷓre dñr fanacie in dic. ertra dic. xciij
quid locusa diſparatis eodem. Dufficientia falla ciaꝝ in dictione eodẽ
quid locus a maioꝛi. eodem. Quid materia 7 foꝛma in pꝛopoſito coò
quid locus a minoꝛi eodem Diffinitio cquocatõis cũ ſuo notabili xciij
Mlæ arguẽdi in ↄdictoꝛijs cõplexis eodem Diffinitio fallacie equiuocationis xciij
Rlæe arguẽdi in dictoꝛijs incõplexis.eodẽ. Acceptiones equiuocationis xciij
le ar guẽdi a diſpatis affirmatiue. eodem. Quiq cã apparẽtie ĩ falla eqͥuocatiõis eode
Multiplex mod af̃ iur̃ pᷣdi.locos. lxxtvi. Quid defectus eiuſdẽ fallacie. xciiij

quid locus a ſimili eodezʒ Pꝛimꝰ mod' falle eqͥuocatõis cũ exẽplis. eo.

quid locus a pꝛopoꝛtione eodem.. Scðs mod' cũ etẽploꝝ poſtione eodez
Dupler eſt tranſſumptio eodeʒ. Tertius modus eiuſdem falle xciiij
quid locus a tranſſumptione eodẽ. Quida quõ fit recta ſoluto xcv
quid locus ab auctoꝛitate lxxxvi. Intellectus ſpecieꝝ buius fallacie) eodẽ
Mogiarguendi penes bunc locum lxxxvi. quid amphibologia eodẽ
Acceptiones auctoꝛitatis lxxxvij Diffinitio fallacie amphilogie xcv
quid caſus ⁊ coniugata revi. Interpꝛetatio nominis . eodẽ
quid locus a coniugatis eodent. Acceptiones amphibologie eodem
quid locus a caſibus eodeʒ. Intellec. diuifi.ꝛ diffini.apbi. xcvi
Ule ꝓabſtractis ⁊ ↄcretis eodem quid locmaxi.⁊ dr̃a maxi.in amphi. xcvi

Acceptiones de ly diuiſio lxxxvij Tres mõi aphi.cũ tribꝰmõis cõibꝰeqͥuocatio

gnid locus a diuiſione lxxxviij. ni et ampbibologie. eodem
quid diuidere genus eodem quedꝗ ꝓpiectiões cũ ſuis ſolutiõib?ꝰ xcvi
quid diuidere totum integrale eodem. Intell triũ ſpecierũ binus fallacie. xcvij.
quid diuidere vocẽ in ſignificationes.æodẽ. Dado d Eendoꝝ circa pꝛedicta eodẽ
quid diuidere ſubiectũ ꝑ accidẽtias eodem. quid compoſitio et diuiſio. zodẽ
quid diuidere accidens ꝑ ſubiectũ eodem. Diffinitio fallacie compoſitionis. eodez
quid diuidere accidẽs ꝑ accidẽtia o eodẽ. Duo modi fallacie compoſitionis xcvij
Megule arguendiper bos locos eodez Acceptiones de ly compoſitio. xcviij.
Alius modus dicendi de locis intrinſecis qͥd locꝰ marxi.⁊ dꝛia maxi.huiꝰ fall? xcviij

multo vtilioꝛ ⁊ pꝛobabilioꝛ lxxxrvinj Intellectꝰ ſpẽꝝ fallacie compoſitionis eodẽ

De reductione quoꝛũdã locoꝝ lxxxix. Diffinitio fallacie diuiſionis eodez
queſtio quedã cũ diuiſiõe argu. lxrxxix. Ouo modi eiuſdem cum exemplis xcviij.
Acceptiones iſtiꝰ termini ꝓbabile eodeʒ. Acceptiones de ly diuiño xcix
quare inductio nõ reducit᷑ ad ſyllʒ xc. qͥd loc maxi.vora maxi.buiꝰ fal. xcix.

Diuiſio ſyllogiſmi.in deõſtratisũ dyalecti Intellectus ſpẽꝝ buius ſallacie. eodem
cũ:⁊ ſophiſticũ:cũ diffõnibus eoꝛũ. xc Diffiniſto accentus ci diuiſione eiuſdẽ.eodẽ

¶ Sequunt᷑ deterĩqta. vi. tractatus Diffinitio fallacie accentus:cũ ſuis mõis eo:

Acceptiones de ly accentus
1 , 2 von . rus eodem
quid ſubiectum buius tractatus re. qttuox accidentia accentus dictiõiss xcix

qd locus maxi.⁊ dr̃ia maxi.buius fallacie c

4 tio oms:cu diuiſione eiuſde Intellect? duaꝝ ſpecierum bui kall c
doctrlalẽ dyalectica:tẽptatiu:ꝛ ſopbixci. Diffinitio fallacie figure dictionis c
Diffinitiones dictaꝝ partium xxci. quid multiplex fantaſticum. c
Acceptiones de ly diſputatio xci. . . .

es ſunt modi huius fallacie c
Wcus matxi.⁊ dria maxi.buiꝰ fallacie. ci

diffinitionib ſuaꝝ qnq; ſpecieꝝ xci ꝗntellectus trium ſpẽꝝ eiuſdem fallẽ. ci
quis finis ſophiſte ä tci. De fallacijs extra dictionem: ? quõ differunt
Diffõ fallacie:ci numero fallaciarum xcij. ab illis que ſunt in dictione ci

Labula.

qnid accidens in pꝛopoſito ci
es ſunt modi buius fallacc. (i
ñ ex diuiſis nõ ſequitur ↄiuciũ nec eõ cij

quid locꝰmaxi.⁊ dr̃ia mo.bui fallacie. cij

Intellectꝰ triũ ſpẽꝝ eiuſdẽ lallacie. cij
Anid dictum ſimplicit᷑ ⁊ m qͥd. eO
d.ffinitio fallacie ſʒ qͥdad fimpir eo
quinq; ſunt modi huius fallacie. eo
q locꝰ ma.⁊ dꝛĩa ma.buiꝰ fallacie. cij
intellectꝰ ſpẽꝝ buius fallacie cij
due regule pulcre ⁊ vtiles ciij
diffinitio elenchi cũ declaratione eiuſdẽ eo
diffinitio falle ignoꝛãtie elencbi eo
ꝗttuoꝛ ſunt mõi buius falle eo
differentia ĩter iſtã fallam ⁊ pᷣcedẽtẽ. eo
Acceptiones iſtius termĩ elẽchus eo
quid ignoꝛantia pure negatõis ⁊ qd ignoꝛã⸗
tia pꝛaue diſpontionis ꝰ cilj

qiund locus ma.⁊ dꝛĩa ma.buiꝰ fallacie ciij
intellectus ſpẽꝝ iſtius fallacie. iii

quid eſt petere pꝛincipiũ. ciiij
quid eſt petere id qð eſt in pꝛincipio. 0
quinq; ſunt modi buius fallacie. ed
quid pꝛincipium in pꝛopoſito eo
qijd locꝰ maxi.⁊ dꝛĩa ma.iſtiꝰ falłe eo

Diffinitio fallacie conſequentis
Tres ſunt modi buifallacie cv
Obiectio quedã cũ ſolutiõe eiuſdem. eo

intellectus ſpẽꝝ buiꝰ fallacie. 1 eo

Acceptiões de ly ↄnma eodem
Acceptiones añtis ⁊ ↄñtis eo
q̃d locꝰ maxi ⁊ dꝛĩa ma.iſtiꝰ falłe eo

Intellectus ſpecierũ iſtius fallacie. eo
Quid ſylls oñſiuus ⁊ ad impoſſibile eo

Diffinitio fallacie yᷣm non cãm vt ca,ʒ ev
Quid cã ⁊ non cã in pꝛopoſito cvi
Quid lo.maxi.⁊ driam ma.iſti falle cvi
Declaratio oĩm pᷣdictoꝝ eo
Quid pꝛopoſitio plures in pꝛopoſnoo ceo
Quigd pꝛopoſitio vna eo
Diffinitio falłe ᷣm plures interro.vt vnã.eo
Duo ſunt modi buius falle cvi
Quid interrogatio vna:quid plures:⁊ qͥdiin⸗
teriogatio vna vt plures cvij
Quid locꝰ max.⁊ dr̃ia ma.iſtius falle cvij
Intellectus ſpẽꝝ buius falle. eo

reducere ſpecialiter
Quẽ falłe reducũt᷑ ad elencbum. FSFſ⁰
Quõ ducantur ad aliquam metbam. cvij
q̃ſtio quedam detlaratiua ſuperioꝛum cviij
Pꝛimmodꝰ dicendi de inſolubilibus. eo

Quid eſt reducere fallas gñaliter a o

CV

Secundus modus dicendi eodem.

Tertſus modus dicendi eodem

quartus modus dicendi cũ ſolutõne cuiuſdã
dubij.⁊ bec de boc tractatu cvii.

¶ Sequũtur deterĩata.vij. tractatꝰ

Et qꝛ fere nunqᷓ; in ſet tractatibꝰ ſequẽtibus
textꝰ ponit᷑ interlinealiter cũ gloſa ſicut in
ſex tractatibꝰ pᷣcedẽtibꝰ: qð iñ deberet fieri
vt in fine ſexti tractatus ipſum opus ſatꝭ at⸗
teſtat᷑.ideo etiã in oꝛdine tabule ex quo tex

tus pꝛecedit pꝛimo ſignatur textus
Diuiſio quedam pꝛeambula cix
Diffinitio termini eodem.
Diffinitio ſignificationſlis eodem.
diffinitio ſignificationum eodem.
Quõ differũt ſuppoſitio ⁊ ſignificatio eodẽ
diffinitio copulationis eodeʒ.

diuiſio ſuppoſitionis eodem.

ciiij eiuiſio ſuppoſitionis cõmunis eodem.

diffinitio ſuppoſitionis accidentalis eodeʒ.
diuiſio ſuppõnis accñũtalis eodem
diuiſo ſuppoſitionis ſimplicis eodem
diffinitio ſuppoſitionis perſonalis eodeʒ.
diuiſio ſuppoſitionis perſonalis codem.
diuiſio ſuppõis ofiſe vᷣm leoe cx.
Obiectio quedã cũ ſolutione eiuſdem cx
Alique rõnes petri biſpani ↄfutatiue ſuppo
ſitõis ↄfuſe in pᷣdicato vlis affirmatiue cx.

Oꝛquũt᷑ deterĩata octaui tractatꝰ
Acceptiones relatiui. cxi.

diuiſio relatiui grammaticalis eodem.

diuiſio relatiui ſubſtantie eodem
diuiſio relatiui ſubſtãtie idẽtitatis eodem.
de relatiuo recipꝛoco eodem.
quare ſui caret nominatiuo eodem
quedam obiectionęs circa pꝛedicta eodem.
quid relatiuum diuerſitatis cxi.
iRegula antiquoꝝ de relatiuo idemptitatis.
cum quibuſdam cgnfutationibus⁊ ſolutione
rationis antiquoꝛum cxij
quid relatiuum accidentis eodem.
diuiſio relatiui accidentis eodeʒ.

¶ Sequũt᷑ deteriata noni tractatꝰ.
diffinitio reſtrictionis eodeʒ

o diffinitio ampliationis eodem.

quedam diuiſiones ampliationis eodem.
Obiectio quedam cum ſolutione ccxiij.

¶ Sequũtur deteriatax.tractatus

Ele de reſricti
quedz obiectid⸗
de reſtricroe fe⸗

¶ Zequütun
Diffinitio diſtri.
Diuiffo ſignoyn
uid fgnu diſtni
uic ſignu diſtri
diuifionis figno⸗
Acceptiones de
queda gones en
Rla ykis p all
de figtione bui⸗
de fignificatione
de ſignis diſtrib
de boc figno ner
dubiũ incicẽs de
Obiectio quedã
de diſtributione
cõmmoda
Queſtio ſopbiſt
quid fignü diſtri
Obiectiões cũ e⸗
quid fignu diſtri
queſtio queda ſo
Quinq; modis c
queſtio ſophi. ci
LCoͤfmatio qued

¶ Zeqtun tr
diffo ppofttioni⸗
que faciut ppone
nc regule
quid —

isperſonmalis ecent.
ſe m aliqros (t.
vlutione einſden e
bilpani ofurotiue ſuppo
to plisaffirmatine c,

taoctaui rocta⸗

, ctl.
mticalis eodem.
mie codemn
tie identatis eodem.
0 codemn.
narino codem
crcapelic eoen,

fitatis a
relatiuo idemptiutd,
utationibus ſoltiee
cki

4
entis cosen,
entis

code

ita nonl nan
co⸗j

n

Pꝛeſentis odis

Diffinitio appellationis cxiij. Pꝛo pꝛopoſitionibus babentibus ſigna alie⸗

quõ drñt appellatio:ſgtio ⁊ ſuppõ crxiij. tatis ponuntur quattuoꝛ regule. cxti
Diuiſio appellationis cxiij Acceptiones de boc ſigno rotus cxrxi
Due rle de eadẽ ſigne cum no. cxti

¶ Sequũtur deterĩata.xi.tractatꝰ.

Quid reſtrictio:⁊ quõ diuiditur cxij. ¶ Sequuntur deteriata fere eiuſdẽ
MRle de reſtrictõe facta ꝑ nomen eodem ⁊ boc qᷓtũ ad ꝓceſſum geoꝛgij bꝛuxelleñ.qui
ERle de reſtrictione facta ꝑ implica. eodẽ cõiter nõ infequitur oꝛdinẽ pe.h.qᷓtũ ad ſex
Rle de reſtrictiõe fcã ꝑ xᷣbũ cxiiij. vltimos tractatus:qͥ parua logicalia nũcupi
quedã obiectiões cũ ſolutionibus cxiiij. tur vt patet intuenti
de reſtrictõe fcã ab vſu ⁊ ꝑ trãſitio cxv Diffinitio ſuppõis in cõi cũ ðcla.partiũ.cxxi

quis terminus verificabilis in potentia ppĩ
gqua:⁊ quis in potentia remota cxxij
xv Cãe quare terminꝰ extra ꝓpoſitionẽ nõ ſup⸗
eodeʒ ponit ⁊ ſunt due crxij
eodeʒ qͥs eſt ſenſus iſtius ꝓpõnis.terminꝰextra p⸗
eodeʒ poſitionem põt ſupponere cxxij
eoð. Dubiũ vtrũ quſiz terĩ poſſit pꝛo quolz ſuo ſi
xv. gnificato ſupponere cũ decla. cxciʒ
cxvi.Dubiũ vtrũ de qualʒ parte ofonis aliqui teriĩ
eodem ſupponant ccxxiij
cxvi. quõ differunt ſignificare ⁊ fupponere.cxxiij.
cxvij. Ruiſio ſuppõnũ in cõi:cũ pluribus ſubdiuiſio
eodeʒ nibꝰ⁊ eaꝝ diffinitionibus cxxiij
de boc ſigno neuter cxvij. Regula vlis pꝛo ſuppõe materili cxxiij
dubiũ incidẽs de negatione eodem Diu Nere⸗ materialis cũ pluribus ſub

¶ Sequũtur deterĩata.xij.tractatꝰ
Diffinitio diſtributionis
Diuiſio ſignoꝝ vniuerſalium
quid ſignũ diſtributiuũ ſube
quid ſignũ diſtributiuũ accidẽtis
diuiſionis ſignoꝝ ſubſtantie
Acceptiones de ly omnis
quedã qõnes cũ ſolutiõibꝰ earũdẽ
Rla vlis ꝓ fallacia accidentis
de ſigtione bui ſigni nullus
de ſignificatione iſtius ſigninibil
de ſignis diſtributiuis duoꝝ

Obiectio quedã cũ ſolutione eodeʒ qiuiſion ſtus ⁊ ptiũ diffinitõi e
Ere A. ern . tõibꝰ
de dil ve utione aptitudinis ⁊ diſtributione Diffõ de Eſus . eius diuifiõöe ed
cõmmoda . (xviij. Conditiones requiſite ad d
Onenio ohialench atione aenn Diffinitio aſrſin⸗ eſcenſum crrih
quid ſignũ diſtributiuũ qualitatis. codezʒ Multiplex eſt deſcenſus s
Obiectiões cũ earũ ſolutiõe eodem ſus ſe bñt adinnicem. Et quõ iſti deſcen⸗

. idi n tati . 2 Xxv.
quid ſignũ diſtributiuũ quantitatis eodẽ. qͥd eſt conſtãaqͥd ẽ pᷣtu in deſce
Peſtis aued; wpPli lnttonſe reant Boer ſupp Inio ſinplicle nſu.
queſtio ſopbi. cũ duaby ſolutionib? eodẽ onibus ⁊ ſubdiuiſonibus eiuſ. ble en dinin
Cõfutatio quedã cũ ſolutione aucto. eodeʒ Diffinitio ſuppõnis perſonalis

Diuiſiões ſuppðᷣis ꝑſõalis cũ diffi.eiuſdẽ.eo
Notabilq ð ſup. ↄfuſa mobili ⁊ imo. cxxv
cxit qnq; dubia querentia quõ ſuponant ſubiecta
eodem ꝓponũ in l̃a poſitaꝝ cxtv

¶ Seqᷣtur tractat oe expombilib⸗
diffõ ꝓpoſitionis exponibilis
que faciũt ꝓpõnem exponibilem

Quid ſignũ excluſinũ eodem Regula pꝛo ſuppõne diſcreta cxxvi
quinq; regule ꝓ excluſiuis eodem Sed modis teri tenet᷑ diſcrete cxxvi
quid dictio exceptiua cxx. Duo dubia querẽtia quõ ſupponant ſubiecta

quattuoꝛ rłe ꝓ dictiõibꝰ excep. Hodem ꝓpoſitionum in littera poſitarum.

quid dictio reduplicatiua eoð. qͥd ſit ſupponere pꝛo pluribus coniũcte et 44
quattuoꝛ rłe ꝓ reduplicatiuis eodem ſupponere pꝛo pluribus diuiſe eco
Rle q̃ttuoꝛ de incipit ⁊ deſinit eodem pv deterĩate. Et qͥd ſignũ contuſi⸗
tres diſtinctiones de infinito eodem numdr quid non confuſiuum. cxtvij

Tres rłe ꝓponibus de infintto cxxi. q̃fe ſuppõ ðꝛ deterĩata.
de ꝓpõnibus babentibus ↄꝑatiuũ vel ſuper Duerłe ꝓ ſuppõne ↄfuſa ⁊ oiſtri.
Iatiuũ ponũtur quattuos regule

eo
. ce0
codeß Differunt negatio ⁊ ſign negatiuum eo

—

e

Labula

Quid negatio negans ⁊ negatio infi.eodem

Quedã qõ circa ſuppõnem relatiuoz eo.

Quinq; modis impedit᷑ negatio a diſ.eodem quid eſt relatiuũ referre ſuũ añs reſtricte et

Quid ſignum ſuppoſitionis ⁊ reſtrictiõis.eo quot modis contingat

Quis terminus infinitatus

Differunt terminus infinitus ⁊ ĩfinitatus eo ⁊ ſibi ſimilibus cxxxiij

Tertia regula de comparatiuo ⁊ ſuꝑlatio.eo.

Quõ dʒ ĩtelligi ꝙ relatiuũ eſt rei ante late f.·

Quarta regula de ſignis diuerſitq is.cxxviij. gnificationis recoꝛdatiuum,. cxxxiiij

Quinta ria de dictionibus excep.⁊ redu.eoð
Sexta rla de ſine extra ⁊ pᷣto excluſiue.eodẽ
Geptia rlaẽ de terio ĩcludẽte nega.eodem.
Octaua rlła eſt de ita:ſicut ⁊ quã. eodez
Pꝛima regula ſuppoſitionis confuſe tantum

Acceptiones ampliationis eodem
Diffinitio ampliationis:⁊ quõ differunt am⸗
pliatio et ſuppoſitio eodem

Quid ampliatio tẽpoꝝ:⁊ qͥd ãpliatio tẽpoꝛũ

et ſuppoſitoꝝ ſi mul Eceogddez

de ſigno vmuerſali affirmatiuo. eodem. Acceptioes de ly dr̃ia tempoꝛis eodem

Qñ ſignũ fertur ſupꝛa copulã ⁊ q nõ. eodeʒ Terminoꝝ ãpliãtiũ due diuiñones eodem

Que ſit determinatio vnica acceptione cum
ſuo determinabili accepta que non eodem
Scða rla de ſubo ꝓpõnis excliſiue affirmati
ue bene notanda

NRla pꝛia de dictiõe pñtis tẽpoꝛis eodem
quid terĩnꝰ a ꝑte ſubiecti ponſtus eodem
quod ſignificatũ dicitur coꝛrũdere termino

cxxviij ad tẽpus pᷣteritum:pñs:futuꝝ:poſſibile.ima

Tertia regula pꝛo verbis pꝛobereticis.cxxix ginabile. ” cxxxiiij
Notabile de diuerſitate ſuppõnis ↄfu.tm̃.eo MRla ſcða de dictiõe:futuri tꝑis. cxxxiiij

De iſtis verbis requiro:⁊ pꝛomitto
quarta regula de dictione numerali. eo
quinta regula de copulato ex terminis de pᷣ⸗
dicamento vbi vel quando. eodez
Senſus dictarum pꝛopoſitionum.· cxxix
queſtio de verbis ſignificantibus Fn ani
me interioꝛem. O ecxxx
quare vᷣba pꝛoheretica confundũt ↄfuſe tatũ
cũ aliqbꝰ cais ⁊ duab opiniõibus. cxxx.
Dubiũ de dictõib puatiuis vel de dictionibꝰ
alietatis vel ſibi ſimilibus .c(xtx
Diuiſio relatiui grammaticalis cũ multis ſub
diuiſionibus ⁊ diffinitionibus cxxx
Alia diuiſio relatiui grammaticalis cum va⸗
rijs ſubdiuiſionibus ⁊ diffinitionibus cxxei
De relatiuo ſubſtatie idẽptitatis pᷣma rła.eo
quando relatio perſonalis ⁊ eñ ſimplex.eoð
quedã queſtiones ci ſuis ſolutiõib.. cxxxi
quid relatiuum referre ſuũ añs reitłri.cxxxij.
Scða regula ꝓ relatiuis ſube idemp.eodem
Declaratio iſti rłe in varijs ꝓpõnibꝰ.eodem
duo coꝛrelaria inferta ex pꝛedictis eodẽ
quid relati.referre ſuũ añs nõ reſtri:eodem.
Tertia regula ꝓ rela.ſube idẽp.cũ ſua cã.eo.
quarta rła eiuſdem cum obiectione eoð.

quid deſcenſus ſigillatim. crxij
duo dubia: quoꝝ pmũ qrit de ſᷣ relatiuo id
quõ ſupp.Et ᷣm qñ relati.poſ.ãpli xij

queſtio ſophiſtica cuʒ ſua ſolulutione.cxx Aii
due rle de relatiuo i hᷣe diuerſitatis eo.
NRegula vna de relatiuo accidentis eo
de iſtis duobus relatiuis talis ⁊ tätus eo

eo Rlatertia de põt:poſſibili:cotingẽti:impoſ⸗

ſibili:⁊ neceſſe. cxxxv
NRla qrta de dictionibus terĩatis in bile vel
tiuus tiua tiuum eodẽ.
NRla qͥnta de pꝛius:poſteriꝰ:pᷣcedo:⁊ ſequit᷑:⁊
ſexta rla que eſt de eiſdem eodem
NRla ſeptima de terminis ĩpoꝛtãtibus muta⸗
tionẽ acquiſitiuam eodem
NRla octaua de terminis ĩpoꝛtãtibus muta⸗
tioneꝶ deperditiuam codeʒ

Rla nona de incipit:et deſinit eodem.
Rla decima de apliat᷑:ſupponit:ac eodẽ
Mla vndecima de terminis cõnotatiuis am⸗
pliatiuis. eodem
Duodecima rła de vᷣbis pꝓhere. eodem
De F̈bis figntib? actũ ſenſus exte. cxxxv
quõ apliatio ſit expꝛimẽda cxxxvi

quid expamere agliationem eodez

Acceptiões ſtat cũ ei diffinitione eodeʒ
quõ ſtatus diuiditur eodem
Duo du. circa ea qdicta ſunt de ſta. eodem
Acceptiões reſtrictionis cũ eiꝰ diffi. eoð
quõ diuidit᷑ reſtrictio eodẽ
De ſignis reſtringentibus cxxxvij.

Pꝛia⁊la deiiferioꝛi reſtringẽte eodeʒ

quid inferius quidditatiue eodeʒ
quid inferius eſſentialiter ceceogdem
Scða rła de adiec.reſtrin.⁊c eodem

Tertia regula generalis de omnibus termi⸗

nis reſtringenti. eodem

queſtio bꝛicot circa pꝛedicta cxxxvij
ud intelligatur illa maxima topicalis.talia

tingat— ecodem
eoð De bis complexis qui currit:qui eſt:qui erit.

eSappellati⸗
Duinunon
rma regula de
determninatio 70
Gecunda regula
ntadiectiuum*!
zima rla de ter
Gecũda rla de te
dictionis pꝛeteri
Lertia rla de tert
jü verboꝝ pot pe
Qiartaregulag
latino reſpectuy
Oñ rle de ponto
Diffinitio appel
Pegula general
Triplices dictoe
Mogus expꝛim
nis per dictione
Etpſſioappel. re
Mogus expmẽ
Queſtio circa ea
Diffinitioalien⸗
Quid alienatio
Regula alienni
diſtrabens cij di⸗
Begula remotio
Quid conſequen
Quid anteceden.
Qud ofo ppoꝛt
Quid conſequen
ntecedens co
Quid notaillatie
tlue quando no
diffintio bone c
naun conſequen⸗
it.reqfita ag ie
e⸗ copnle dicun.

ſeler,
ren
entingn

Aneleinze
mo! * ic,
1 Honis

ͦ
. Tonig.⸗ „ *

crödg, ede
ofͤ 0 Afennen

ep 0 „ 14 .
im Aizlir lihni
tole

lydiitene,.,
üns a
. ve diulfoneg ain
ofts n,
cin anide, n

(orrüder
mis i gideretemin
1rlmpoſſtbi

neiemteigt⸗

e 1
. hiecip

Pefurmitgis,
Poſſibliconnget⸗
. (Rrre
vonibus keriatis in bllerel
coce,
poſter cecetſeqie⸗
eeiſgem eoden
mmms iportätibus nita,
cocen
mims iportitibus nunn⸗
m locez
nerdeſint cen.
lſuppont c eoce
rminis cönotatiuisam,
cocen
dis pbere. eden
nüſenlusexte, attry
Nimica t
lationen (,
Zei difimitione eoci⸗
cogen
caſonrdeſtz. eogen
onsci e dif.
Donet coe

„ n
De, 6
neirnh ocde
ekrin⸗ , e

e
86 ninſirg
8 Marnt nen eoen
ien⸗
ctri
dten
Ctnii

– S

ꝛeſentis operis

ſunt ſubiecta qualia permittũtur ac.cxxxvij.
Multipler diuiſioterminoꝛum. ceodem.
Quid ſignificatum materiale:⁊ foꝛmale ter⸗
mini cogno. cxxxvuj.
De terio appel,ſolitarie ⁊ alteri addi eodem
Coꝛrelarium bene notandum eodem.
Diuiſio appellationis foꝛmalis eodem
Tria dubia notanda circa pꝛedicta eodem
Pꝛuma regula de cognata.babentibus ſe vt
determinatio ⁊ determinabile eodem.
Secunda regula de cognota. babẽtibus ſe
vt adiectiuum a ſubſtantiuum eodem.
NPꝛima rla de terio appel.nõ ampli. cxxxix.
SGecũda rla de termio appellatiuo reſpectu
dictionis pꝛeteriti vel futuri tis eodem.
Tertia rla de terĩo appellatiuo reſpectu ho⸗
rũ verboꝝ põt poſſibile ⁊ ſic de alis eodẽ
Quarta regula generalis de termino appel
latiuo reſpectu verbi ampliatiui eodez
NQiñ rłe de poſitõe ꝓpõnũ de ineſſe cxxxix.
Diffinitio appellationis rationis cxl.
Hegula generalis ꝓ appellatiõe rõis.eodẽ.
Triplices dictões appel.rõnis faci. eodem.
Mogdus expꝛimendi appellationem ratio⸗
nis per dictiones pꝛimi modi eodem.
Expᷣſſio appel.rõnis in dictõibꝰ ſcði mõi cxl
Mogdus expmẽdi in dictõibꝰ fcij mõi cxli.
Queſtio circa ea que dicta ſunt eodem.
Diffinitio alienationis ceodem.
Quid alienatio ſuppõnis ⁊ qͥd appel. cxli.
NRegula alienationis.Et quid determanatio
diſtrabens cũ diffinitione remotionis eodẽ
NRegula remotiõis cũ quadã obiectõe eodẽ.
Quid conſequentia large ſumpta eodem.
Quid antecedens ⁊ quid conſequens eodeʒ.
Quid or̃o ꝓpoꝛtionabilis ꝓpoſitioni cxli.
Quid conſequentia ſtricte capta:⁊ ſimiliter
antecedens ⁊ conſequens crlij.
Quid nota illationis:⁊ quundo teſletur illa⸗
tiue ⁊ quando non eodem
Diffinitio bone conſequentie eodem.
Diuiſio ↄñe.Et quid ↄſechentia materialis
⁊ quid conſequentia foꝛmalis eodem.
Quat.req ſita ad idẽp.foꝛ.alicuiꝰ ↄñe eodeʒ.
Que copule dicuntur ſynonyme ccxlij.
MRegule conſequentiarum foꝛmalium que
ſunt octo cxliij.
Regule conſequentiarum materialium que
ſunt ſeptem eodem.
VBle oibꝰ ↄñtijs vles que ſunt ſeptẽ eodezʒ
Conditiones conſequentie de pꝛimo ad vlti
mum que ſunt tres
Hegule pꝛo conſequentijs bipotbeticis q

1.

ſunt ſex cum duabus ſpecialibus eodem
NRle ↄſequẽtiarũ min cões qͥ ſũt octo.crxliiijʒ
Alie regule ſpeciales a locis dialecticis ex⸗
tracte que ſunt etiam octo eodem
queſtio ſupei dictis conſequentijs Et ðꝛ ibi
gei q̃liter differunt ſcire: credere ⁊ opi cxlv
De illa regula ſi ad añs ſequatur ↄñs.eodeʒ
diffinitio pꝛopoſitionis exponibilis.eodem
quid eſt pꝛopoſitionem erponere. eodem
quis ſit terminus reſolubilis:exponibilis et
officialis in pꝛopoſitione exponibili.eodem
quid pꝛopoſitio excluſiua et q̃ ſigna eiꝰ.cxlv.
Quando ſigna excluſiua faciunt pꝛopoſitio⸗
nes excluſiuas ⁊ quando non eodem
Acceptiones de ly ſolus eodeʒ
Expoſitio gratia alietatis: vel pluralitatis
quomodo fieri debet cxlvi
Diuiſio pꝛopoſiionnm excluſiuarum gratia
alietatis eodem

Oe expoſitione pꝛopoſitionum excluſiuarum

pmi oꝛdĩs ⁊ de expõne excluſiua ſcdᷣi oꝛ.eoð
de expõe ꝓpõnũ excluſiuarũ t᷑tij oꝛdinis.Et
& expoſitione excluſiua quarti oꝛdi.eodem
De expoſitione pꝛopoſitionum de excluſo ex
tremo vel de excluſa copula. eodem
quid pꝛencens excluſiue eodẽ
iiſo ſpvoftond excluſiuarũ gratia plu⸗
ralitatis Rponibilium tres oꝛdines cxlvij
NRegule quattuoꝛ pꝛo ꝓpõibus excluſiuis.eo
Quando tantum capit᷑ ꝓpe ⁊ qñ non.eodeʒ
Diffinitio pꝛopoſitionis exceptiue eodem
quomodo differunt pꝛeter pᷣterqᷓ; ⁊ niſi eodẽ
Acceptiones de ly pꝛeter ⁊ niſi eodem
Cui additur ſignum exceptiuum pꝛopꝛie.eo.
Diuiſio pꝛopoſitionis exceptiue. cxlvij.
Multiplices ſunt excep. ꝓpᷣe dicte crlviij
Hegula de exceptiua nullam negationem
babente. . eodem
Regula ceptiue babentis negationem pꝰ
ſignum etceptiuum „ ecodem.
Regula exceptionis negatiõem ante ſignuz
babentis eodem.
NRegula exeptiue negationem ante 2 poſt
ſignum exceptiunum babente. eodem
HRegula ↄſequẽtiarũ in exceptiuis ⁊ ſũt.v.eo
Quomodo ſupponũt terĩ in exceptiuis eodẽ
Diffinitio pꝛopoſitionis reduplicatiue.eodẽ
pt iones ſignoꝛũ reduplicatiuoꝝ.cxlviij
De Wultiplicitate dictionũ reduplica. cxlix.
expoſitione pꝛopõnuʒ reduplicati. cxlix.
Multiplices ſunt ppõnes eduplicatiue.eo

cxliiij. Regula de redu.nullam negationẽ bñte.co.

Regula ð redu. negationẽ añ copu. bñte.eo

Finis Labule
Megula de reduplicatiuis negationem ante oĩs bomo eſt animal ⁊ aſinꝰ ſu currit eodẽ.

ſignum babene. cxlix Album fuit ſoꝛtes lvi.
NKegula de reu. negationem ante et poſt n⸗ Omne creans de neceſſitate eſt deus clvij.
gnüũ bñte cuʒz alijs rłis ſpalib q ſũt octo cl Aliquis bomo eſt moꝛtuus eodeʒ
de pꝛopoſitionibus de incipit deſinit eo.deʒ Album poteſt eſſe nigrrum eogeʒ
de inſtantibus ceodem. Si nihil eſt. aliquid eſt eodem

Quid res permanens ⁊ ſucceſſiua. eodem. Si aliqͥq eſt aliqua ppoſitio eſt Folio clvij.
Diuiſio pꝛopoſittonum de incixit eodem Ois ꝓpõ ẽ affir̃atiua:& nulla E nega. clviij.
Megula expoſitionis affir̃atiue de incipit cl. Si ois bõ eſt aĩal ſoꝛtes eſt aĩal eodem.
Quedam qõnes cũ ſuis ſolutionibus cli Impoſſibile ẽ te currere ſi tu potes cur.eoð
Wegula expoſitõis affiratiue de deſinit. eo. Aterq; iſtoꝝ ſit ſeptẽ artes liberales eodẽ.
Dex regule ſpeciales de icipit ⁊ deſinit. eoð terq; iſtoꝛum videt aſnum eodem
NQnomodo debeat exponi ly immediate eo Semper bomo fuit clviij.
Accceptiones de ly alter. . cli Tantum vnum eſt clix.
diuiſio pꝛopoſitionum differt clij Tantum vnus bomo eſt vnus bomo eo deʒ.
Regula expoſitionis pꝛopoſitionum de dif⸗ Tantum vero opponitur falſo eodezʒ
fert:et deinde ſequũt᷑ tres rłe de eodem. eo. Tantum calidum ↄtrariatur frigido eodem
De pꝛopoſitionibus de infivito. eodem Soꝛtes tantum eſt albus. eodem.
Due regule cõſequẽtiaꝝ ð ꝓpõibꝰð ĩfinito e. Soꝛtes ſit tm̃ tres bomines currere eodeʒ
Acceptiones comparatiuu eodem Solũ genitiuũ pᷣcedit ſolus noĩatiuꝰ? clix.
Acceptiones ſuperlatiui. eoden? Oẽ enuciabile pꝛeter verũ eſt ſalſum clitx.
Megula exponẽqi ꝓpõeʒ rõe cõpatiui. cliij Qẽ aial pꝛeter hoĩem eſt irrationale. clx.
NRegula exponẽdi ꝓpõeʒ rõe ſuꝑlatiui.eodẽ Tãtũ oĩs hõ inquatũ rõnalis ẽ riſibi ł eodẽ
De comparatiuo ⁊ ſuperlatiuo ſimul dantur Creans incipit eſſe deus eodem.
quinq; regule bene notange eodeʒz Soꝛtes plato incipiunt eſſe eodem
Deinge de ſignis collectiuis codem Equũ platonis ſoꝛtes incipit eqͥtare eodeʒ.
Acceptiones de ly oẽs ꝓ qͥ dir re co. Soꝛtes incipit ſcire oẽm ꝓpõnẽ mũdi eodẽ
Acceptiones de ly totus eodem Soꝛtes differt ab omni bomine eocem.
Quinq; regule ſpeciales de eodem. cliiij. Aiĩal debilius muſca eſt foꝛtius oĩ aĩali clxi.
Acceptiones de ly ita ⁊ ficit eodezʒ Soꝛtes eſt foꝛtioꝛ bomine eodem.
Tres regule ſpeciales ð pᷣcictis ſignis. eodẽ Decen ſunt genera generaliſſima eodem
Aliquis homo eſt foꝛtiſſimus bomo qui nõ

¶ Sequitur tractat? de ſophiſma. eſt foniſſimus bome eocem.
Dis aſinus bominis currit. Follo. cliiij. Totus ſoꝛtes eſt minoꝛ ſoꝛte codem.
Cuiuſſibet bominis aſinus currit. clv Omne totum eſt maius ſaa piarte clri.
Omnis homo vel aſinus currit. eodem. Finita ſunt infinita clxi.
Hies ꝓpõ vel eius ↄdictoꝛia eſt vera eoð —
Omnia vera ⁊ falla ſunt opnofita clyv VFinis tabule.
Omnis bomo ? aſinus currunt clvi. ⸗ %½

ta ſinunt viuite leti.

Omne falſum ſi eſt ipoſſibile nõ edeꝝ eodẽ. gdumfa

Ois bomo bahẽs equũ eqtqt illum coð.

.
latomeipiunt eſe coden
nis ſoꝛtes incipit eqtate cocez.
ſptr ſeir oen ppone nicenee
ert abomni bomine coden.
1s muſca eſ foꝛtiusol gſal cti
oꝛtioꝛ bomine codem.
genera generaliſina eogen
noeſt ſoꝛtiſſimus bono gui no
1s bomo eodemn.
geſtmind ſote eogen⸗
neſt mins ſupane (i⸗
infinita ti

Finis tdule.
—

mſtumunt fiſtele⸗

„*

—

S

äU
=W
“
7 .
4
—
.
S
.
4
.
4
.
.
1
. 4
ð

*

2„

4

4.

den (cen
nsiaritbismn,
tocen
nims iportänbus nun⸗
cocez
vefint oen.
üpponte eoe
mimns cönotatinisan⸗
cocern
s ee. (en
züſeninserte, Itry
inedh (At
atioben (s,
Uer drfininone ece⸗
— loden
ichdiffi
nomisci e d 4
„ cteryph⸗
ds a
Eengee
iue coen
un n
chrin , ond
„t
a als
N

. ſunt ſubiecta qualia permittũtur ac.cxxxvij. ſunt ſex cum duabus ſpecialibus eodem
Multipler diuiſioterminoꝛum. eodem. Hle ↄſequẽtiarũ min cões qͥ ſũt octo.cxliii
5 ·r·r materiale:⁊ foꝛmale ter⸗ Alie regule ſpeciales a locis dialecticis er⸗
cxxxviij. tracte que ſunt etiam octo eodem
N tarie ⁊ alteri addi eodem queſtio ſupei dictis conſequentijs Et ðꝛ ibi
notandum eodem. dem q̃liter differunt ſcire:credere ⁊opi cxlv

13

12

11

10

5

—

& S terminabile

◻½
—
O
—
—
—
●
—

283 pꝛimi modi

14

Pꝛeſentis operis

iis foꝛmalis eodem De illa regula fi ad añs ſequatur ↄñs.eodeʒ
2 a circa pꝛedicta eodem diffinitio pꝛopoſitionis exponibilis.eodem
ognata.habentibus ſe vt quid eſt pꝛopoſitionem exrponere. eodem
eodem. quis ſit terminus reſolubilis:exponibilis et
e cognota. babẽtibus ſe officialis in pꝛopoſitione exponibili.eodem
bſtantiuum eodem. quid pꝛopoſitio excluſiua et qͥ ſigna eiꝰ.cxlv.
Sappel.nõ ampli. cerxix. Quando ſigna excluſiua faciunt pꝛopoſĩtio⸗
mio appellatiuo reſpectu nes excluſiuas ⁊ quando non eodem
vel futuri tis eodem. Acceptiones de ly ſolus eodeʒ
appellatiuo reſpectu bo- Expoſitio gratia alietatis: vel pluralitatis
F ſibile a⁊ ſic de alis eodẽ quomodo fieri debet cxlvi
neralis de termino appel Diuiſio pꝛopoſiionnm excluſiuarum gratia
rbi ampliatiui eodem

lerF.

V

eodeʒz alietatis

ꝓpõnũ de ineſſe cxxxix. Oe expoſitione pꝛopoſitionum excluſiuarum
ationis rationis cxl. pmi oꝛdĩs ⁊ de expõne excluſiua ſcðᷣi oꝛ.eoð
8 p appellatiõe rõis.eodẽ. de expõe ꝓpõnũ exclunuarũ t᷑tij oꝛdinis.Et
s8 appel.rõnis faci. eodem. & expoſitione excluſiua quarti oꝛdi.eodem
ꝛndi appellationem ratio⸗ De expoſitione pꝛopoſitionum de excluſo ex
eodem. tremo vel de excluſa copula. eodem

nis in dictõib ſcði mõi cxl quid pꝛ cens excluſiue eodẽ
Toitond excluſiuarũ gratia plu⸗

li in dictõibꝰ tcij mõi cxli. Diuiſio

que dicta ſunt eodem. ralitatis Rponibilium tres oꝛdines cxlvij
tionis codem. MRegule quattuoꝛ pꝛo ꝓpõibus excluſiuis.eo
uppõnis ⁊ qͥd appel. cxli. Quando tantum capit pꝓpᷣe ⁊ qñ non.eodeʒ

onis.Et quid determenatio Diffinitio pꝛopoſitionis exceptine eodem
finitione remotionis eodẽ quomodo differunt pꝛeter p̃terqᷓ ⁊ niſ eodẽ
is cũ quadã obiectõe eodẽ. Acceptiones de ly pꝛeter a niſi codem
tia large ſumpta eodem. Cui additur ſignum exceptiuum pꝛopꝛie.eo.
8 ⁊ quid conſequens eodeʒ. Diuiſio pꝛopoſitionis exceptiue. cxlvij.
ionabilis ꝓpoſtioni cxli. Multiplices ſunt excep.ꝓpᷣe dicte crlviij
tia ſtricte capta: ⁊ ſimiliter Regula de exceptiua nullam negationem
nſequens cxlij. babente. ⸗ eodem
onis: ⁊ qundo teſetur illa⸗ Regula erceptiue babentis negationem pꝰ
on eodem ſignum et᷑ceptiuum eceogem.
conſequentie eodem. MHegula exceptionis negatiõem ante ſignuz
g quid ↄſe hentia materialis habentis eodem.
8 ntia foꝛmalis eodem. Megula exeptiue negationem ante 2 poſt
idẽp.foꝛ.alicuiꝰ ↄñe eodeʒ. ſignum exceptiuum babente. eodem
mtur ſynonyme cxlij. Regula ↄſequẽtiarũ in exceptiuis ⁊ ſũt.v.eo
lentiarum foꝛmalium que Quomodo ſupponũt teri in exceptiuis eodẽ
ccliij. Diffinitio pꝛopoſitionis reduplicatiue. eodẽ
uentiarum materialium que MNeptiones ſignoꝛi reduplicatiuox. cxlviij
eodem. De Wiltiplicitate dictionũ reduplica. cxlix.
vles que ſunt ſeptẽ eodezʒ R erpofitione pꝛopõnuʒ reduplicati. cxlix.

GmbH wWwwWW.yXVmaster

Q * 3 nſequentijs bipotbeticis q HBegula ð redu. negationẽ añ copu. bite,eo
“
D — IINNNNHNN
1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 11 12 13 14

4
4

22 23 24

19 20 21

IhhmmiſfmmnmaſomäwrncmmaN hmmaſwmwagmmwammmcmNNNNNNNN
5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 1565 17 18

4

3

2

NENNᷓK
15 16 17 1

THNNNNNNNINNNNNNNNNNNINNNNNNN