Ab11_qt
author: Karlstadt, Andreas

ſrvorum logtcoltom
puseolom.
1504

1 .
mtenlonibos

. .
N12509937782 021
IIIINNIAININII
U8 Tbingen 4
Aronivrſiag⸗
vorhanden E

lun nlali nn⸗

Auplihtse Reſſticeet Appellatõe / Inſup de eExpoſi⸗ itsen
et Conſequentijs. S r e

.
Mailtrr Greghꝛius arittnhal’
de Konitz
Diffi ciles quidam nodos: vt Goꝛdius olim: M
Nectunt: quis alios fallere ſepe ſolent.
Hij ſapiant logices ni fundamenta diſerte:
Oue pꝛeſtat cunctis artibus ecce viam.
Defoꝛet arboꝛibus ſi Phebus: nulla vireret.
Si logicen tollas: ars quoq; nulla valet.
Hec tua ſit nutrir: fidumq; fouebit alumnum: 4
CLe tibi diſeenei dulch⸗ mella dabit. KD—.
Tunc ſubito magna gaudebis (crede) paleſtra: MHS
Plante nam parue roboꝛa magna creant⸗ E
v = gI⸗ 7 . A EEPP .
„W e t) ,“ r en en o-e -,
. rc e — Sic -d. arn Ar Afer. ₰ E — ⸗
—

*5
gör Send cpde uß ſublecti
opuſculi. Cuius ratio eſt Quia illud eſt ſubiectũ cui conuenit

1

8

¶ Pꝛo exoꝛdio paruo:ũlogicaliũ Nota pꝛimo ꝙ licet Ariſto
teles nõ tradiderit tractat? paruoꝛũlogicaliũ in ꝓpꝛia foꝛma
poſuit tamẽ pꝛincipia er quibꝰ habent illi tractatꝰ. ¶ Vnde
tractatus ſuppõnũ trahið ex pꝛimo pier. vbi dicit Rerũ que⸗
dã ſunt vles quedã pticulares. vbi inuit duplicẽ ſuppõez ſeʒ
cõmunẽ et diſeretã. Deinde ſubdit res vles quedã vliter rem
ſuã enunciãt. et inuit ſuppõeʒ confuſaz / Alie vo ſunt res que
nõ vniuerſaliter rem ſuã enũctiãt: et inuit aliã ſuppoſitionẽ.
¶ Tractatus appellationũ trahit᷑ ex tertia ꝓpꝛietate ſubſtã⸗
tie / vbi dicit O⸗ ſaör ubſtantia vider ſignificare hoc aliq̃d
ſub appellatõis figura/ id eſt ſimilitudine acceptõis ꝓ re exiſ
iſtente. ¶ Sed qꝛ ampliatio et reſtrictio opponunt᷑ /illi trac⸗
tatus trahunðẽ ex pꝛimo elen cox ex tertio mõ amphibologie⸗
vbi arguiẽ Quicunq; ſanabar ſanus eſt/laboꝛans ſanabat
ergo laboꝛans ſanus eſt. Sed tractatus diſtributionũ tra
itur ex pꝛimo perier. vbi dicit ꝙ om̃is nihil niſi vliter ß cat.
imiliter tractat? ſinkathegoꝛematũ trahit᷑ er pꝛimo et ſeðo

perier. vbi dieiẽ ꝙ omis nõ ſignificat vle ſed vliter. E se
3 m

diffinitio ſubiecti: Sed termino ſupponenti ↄuenit diffinitio
ſubiecti. Maioꝛ nota. ſed minoꝛ patet inductie. Itẽ id eſt ſnb
iectũ cui demonſtraẽ ineſſe pꝛincipalis paſſio. Sʒ ſuppõ que
eſt pꝛincipalis paſſio demonſtrat ineſſe termio ſupponenti ꝑ
diffinitionẽ. vt ſic Om̃is vor ſignificãs ſubſtantiue ſuppõit
Sed om̃is terminus ſupponẽs eſt vor ſignificãs ſubſtantie.
His terminus ſupponens ſupponit
S.n *ρ eſ. be Kore⸗ *△ e=

a π☚ — —— A C —ar — ,Ar a K 8
2= ſE E ES E T.

6

— Vo Parr — 2 . P E 4 — 2
e n r e g.

O — 2D

Nr t h e

N
SN

Nota Scðdo 2 terminus ſupponens eſt ſubiectum huius . x

— r, .

ins
mit
itio
ſnb
que

tie⸗

. 21 deree

e— albns vel verbũ currit. S Vor, Vo . rr. .

Dpulatio Eſt

e E tam ſubſtantine⸗ vel lqñ ſubſtannant ſupponerepoſſumt.

XEtömunimih⸗ adlprtialigaa ⸗,

. oetrine ꝓficiſciopoꝛtet. Et q: termin⸗ cõmu⸗. S PS

. noo: ſtſſppoſiihe rͤ⸗ genere uppoſitio ſuis ſpecieb?. Ideo Trre eNe ex:5,

TAS ab s magis ommum mbus initiñ ſumendũ eſt· E

4—

SRr Ertitnts t vur igifitas ti.

vninerſale vei Pticnlarẽ. vt homo ſignificat t⸗ rem vniN

EE o

T1E uerſalk. Sortates vo rem 1 Pticulark. Ei iſto modo dicunk ter , 2 .
mini nomẽet tverbit in logica. Et ea que ſi ſont elem te Ppsis hre⸗ ̈ EK

Y7e- Loe. ——
vt ſubiectũ et pꝛiedicati. Et iteʒ elemente ptes ſen att termim B X
EA= los iſnt. vt mediũ et extremitates vt Rekume auta homo⸗ SE
qñ er eis foꝛmar ſyllogiſmus. G Terminor alius ſuppoit. vtſ „. †
.* nomeẽ ſubſt ntĩ homg All⸗ copulat vt nomẽ adiect gio . Ar
62 . Pinn 6 — — α v a a E A — . Nnn5nsoͤ
4 Si gnificatlo g aht Eſt rap voce pmpt Pi⸗ Feltũ viprefentatio. — r ,
r — Et Muphr Alaknome ubſtnnrih vt ꝑ hoc nomẽ homo 1 Gnr Ss .

——— k. 42 &α

S Aiia pnome adiectiuß vel verhiß ndiecliug vt vhoe nomen
— roſe-

X „α

D. Vpudlitin tlt atteptiut tmin

F. . ſubſtantiui ꝓ aliquo. Et eſt ꝓPpꝛietab onuenjes ter da en . —8

— —

mino in et ertra ꝓpoez. Suppoſitio em de neceſſi itate nõ re Deoe
quirit verification · ſa ſed aliqdð termini i ſuͤbſtantm ſignifi J
5 cari. Et ſie icſuppon te nihil aliud eſta⸗ 5 ſabſtantie ſaniſlete

.

Et copulare adiectine ſignificare. Sl,

atteptio temini

abetan Pa Aiqu, inqntũ terminꝰ adiectiuꝰ adiacet

à— — SS 2
CTe

cetige rei ſuhſiantie. vt homo albus. ibi alb? copulat ſe ſus ”s
ſubſtantino quod eſt homo. Er his batet noming ſubſte Er,

4 N₰ R X£.n —
tiua ſupponũt. ſed adigctia inguantg talia EPulant: Tenta ⸗ F ES *

Opuſculunun·
EVrm̃ pꝛimi/albũ eſt quale.Exm̃ ſcði/ albũ currit. In vtriſq;
e. Salbñ upponit. Pꝛeterea complerñ̃ ig adiec iectio et ſubſtantioꝝ
= V baſi a beeb eet a⸗ pdicati ſu .
a

KEzE upponit. Erm̃ un eo
bus currit. Erm ſchit Socctates eſt hom albus.

batus ad ridendũ. vel Alb eſt di
„
õs lectiuũ ꝓfeſſionis ſupponit/ poſitũ g pte ſubiecti. vt Juſt⸗
S D facit opera iuſta. Oualiter añt ſupponant⸗ in regulis infra
33 HM die endis patebit. okn
Afſ Lppolitio in diuiditur prima lui
S iuſtontei conmmndetdiſrec in Soppo iſret⸗
eſte quef fit ꝑ terminũů uͦ diſeretũ ſiue ſingularẽ / vel ꝑ terminũ
ebmunẽ ſampti noie demonſtratio pꝛinitie eſpe b̃ bi. Exm̃

c

Wmene binee ſiue ſuganere

„

N crates currit. ibi biſeckates ſupponit diſcrete. ¶ Seda. Momẽ
„ ꝓpꝛiũñ er fomma ſue impoſitõis ſuppoit diſerete. vt Johãnes

eſt homo. ih ꝛoeihi iohuͤnes ſuphonit d iſcrete. Tartm. Cemmmns
e, diſcretus diſerete tent vbicunq; pont᷑ ſiuen ꝑte ſn
1παh Poteatieri poſtſinkitegoremnat ſin negaͤtbes ſemkfupt
nit diſ crete. Exm̃ vbi a pte D inꝰ nõ zeſt ſoecrates bbl

ſoẽtes ſupponit di dſeter ſnus em̃ ſingłaris de vno ſolo

R ommunicabilem pluribus.

5 r Wenngcblläki Ppponit. vt Kiſibile eſt homo Pws
iſgre etiuũ viſus. Similiter

egsone⸗ currit. Erm ſcdi Jlle homo a currit. Vel ſic

2 W es. pdicat᷑.et nõ iſt capa diſtri tionis.qꝛ nõ ſi gnificat natura

pde

. tunc ſupponitn naturaliter.

S ſuũ adiunctũ. vt homouſt eerre pieſentibe. —
Eimiliter dicendo 9 eſt gle‚vel homo currit. Et daẽ „a

„ termini⸗ unis p re vninerſali ſignificata P ip̃m. v vt Eſrr S

S r * S ſi uppoſittio multos gradus. Interdu termin⸗ cõmunis ſu up T= S
2 5. . —— . — — DPrr-r-
* e⸗ 6 ponit ſi ſimpliciter rcy naturg vh p remottonẽ oim ſuppoſito itoꝝ S -—
ð vt ho in hac ppoe homo eſt ſpes. Interdup inclinationẽ ad — T S ⸗
ede ſuppoſita. vt homo eſt anal rationale. ibi ho ſupponit ſim⸗. 37 . 4, r *
—— — 7·. 8. . *P5 5 iij — 25 CA=
. * 2 12 25 — .
Eb Sr e 2 = P eP „. 2 15

—
Vppoltti Cömumis ankt SAks

b terminũ cõmunẽ eMan homo.
ai ſ maturglis,alia 4 echentalis. „ ₰

— ptio kem⸗ ni munis ſubſtantiui * n a e
apta nata eſt ſua hatura particlpari. vt h homo p ſeri.ſolitanie
ſumptus de ſuan natura ſup vone ꝓ oibus hoibus qui niſunt⸗ ☛W Se

fuerũt / et elt. E. E& conwnenit hee ſuppo termin Srann — 5
Sez poſi ap ſuol oſiguft areſen ee Tetetg eeg habet hee õ MU
rignla. mis minus ege tree 2
pa itus ſuppott naturaliter. vt qñ iſbltant ex punir⸗ omo⸗

ceptio termini cõmunis soi e lbshis 3 e S 5 Z

de ea talis regula. Lemnhes ꝛunis ſi pone nẽs in ꝓpðe⸗ſup
ponit eeidentaliſu S eesdantelre g Et hoe manffeſtt?

ſer⸗ iſtio ſpib⸗ 60 eſt dupler. alia ef eſt ſ ſimpler. alia pſonalis.

SE ſ Bppr ſtig iunpirr tſt atteptio 3 6

2= ponmg aſſpecde bihons ſoppsitſi ſimn liater Et habzhec X. 2

Of

*

pliciter cñ inclinate gd Du leinn ge Sub

pbolit⸗ ◻ /

ponendeſi ſĩ⸗ ſunplieiter no dlſcendik . ꝓ natura
vhket et nõ ꝓ ſuppoſi itis paime. Eremplap patuerüt. t. Et dant

eeS

regale eum noͤtificantes ¶ Pꝛima. Om̃e jeſubleeth⸗ commune

ante qð non ponit t ſinkategoꝛema diſtribntindͤre reſpectu ſee
intentõis logicalis poſite a ꝑte p̃dicati ſupponit ſimplietter.
vt homo eſt ſpecies. anial eſt genus. In his ꝓpoſitionibus
nbiecta ſupponũt ſi mpliciter. ve animal et homo.

S BE e R

* Kr⸗ . f⸗ 2 Secunda. In om̃i ꝓpõe eſſentiali affirmatina vbi bꝛale P

—2 5
4 — 7.,W9, — — 7 . ** 3 t — —

* 2%2% ee. ſignu no ſuperuenit vim ſuã exercendo/ pꝛedicatũ cummune ES
C 2. — –

1 n ſuppomitſi ſimpliciter. vt Om̃is homo eſt anĩal. vel homo eſt .◻8.

—

22— anial. In v triſc; poſitiomb⸗ anial ſupponit ſin unplite 5 „

. „ — ⸗ —en

Tertia. Terminus cõmunis ſupponẽs ſequens mediate ſi . W u. 2
gnũ vniuerſale affirmatm̃ ñ ſuppoit ſi ſimpliciter. vt Ehiaſlber t Sr A
hom̃is aſinus eſt anial. ibi aſinus ſupponit ſimpliciter. Er

Nr fE/

quo ſequit iſta generglis tcgüͤla. Pꝛedicatũ eſſe entiale vni⸗ En

PS dR᷑m ** ſʒy vx

uerſalis affirmatiue deducto unpedimento ſupponit ſi ſi mpli⸗⸗
citer. vt in hac ꝓpoſitione Omnis homo eſt animal.

== = – „2

4 Cuarta. Subiectũ Sis aluſi iueaffirmatiue/ in qua ſi

4 —
. .☛ α —

.
1— f —

gnũ ercluſiuũ tenetur gratia letatis⸗ ſupponit ſimpliciter⸗
vxt vt Tantũ homo eſt riſi bilis. bi homo ſupponit ſimpliciter.
Riſibile añt no ſi upponit ſed copulat eſt adiectiuũ.
OQuinta. Pꝛedicat cõmune ſupponẽs/ in ꝓppõe excluſiua
in qua ſignũ excluſiuũ tenet gratia plalitatis ſupponit ſim⸗
pliciter⸗ et termin nüeralis determiate. vt Tantũ quinq; ſunt
vniuer ſalia. ibi vlig ſupponit ſimplrete quinq; determinate.
¶ Serxta. Terminus ↄmunis a ꝑte ſubiecti poſit⸗ poſt ſignũ

N Septima. Terminus communis ſequens in aliqua ppoſi)
tione ſignũ exceptiuũ/ ſupponit ſimpliciter. vt Om̃e animal

Pꝛobabiliter tamen quidã aſſerunt ꝙ confuſe diſtributiue.

exm̃ ſedi Vinũ appetit᷑ a me.in vtriſq; vinũ ſuppõit ſimpłr.

Erm̃ ſedi. Triplex eſt materia. ibi mgteria ſupponit ſin implr. . 9 2

pliciter. vt Homo eſt anial ra rationale ibi homo oſuphoni onit ſim C 1 „1⸗ 5

= Pann rülogiraliü

Se Otß ſupponit ſimpliciter. vt om̃es apoſioli
dei ſunt duodecim . bi apoſtoli dei ſupponit ſimpliciter. Si⸗

militer eſt ibi Omnia vniuerſalia ſunt quinq;.

pꝛeter hominẽ eſt irrationale. ibi hominẽ ſuppõit ſimpliciter.

¶ Octaua. Terminꝰ cõis rect? a vbo ꝓheretico ſuppõit ſim
pliciter tã in actia voce qᷓ; ĩ paſſiua.exm̃ pꝛimi Appeto vinũ.

Nona. Aduerbia nũeralia multitudinẽ impꝑtantia. et iſta
noĩa dupler/ triplex/ quadꝛupler⸗/ faciũt terminũ ſupponentẽ
cõmunẽ ſe ſequentẽ ſtare ſimpkr. Exm̃ pꝛimi Bis bibi vinũ.
* 5 t. P —— — I Pp
Decima. Terminus cõmunis ſupponens⸗ ſequens Sopy. P Dr—
latũ de pꝛedicamento vbi et qñ/ſupponit ſimpliciter. Exm̃
pꝛimi. Hic et Rome vendit᷑ vinũ. Erm̃ ſcdi. Hodie et heri au

diui miſſam. in pꝛima vinũ / in ſeda miſſam ſuppõit ſimpkr.
¶ Vndecima. Diff mnitũ reſpectu ſue diffinitõis ſupponit ſim 2 α 352 2

QOOd⸗
pliciter. Etiã adiectiuũ i inquantũ hab hal bet diffinieione ſuppit õ 2
ſi mpliciter. vt dicendo Riſi ibile eſt homo aptus natus ad ri⸗ = 2
n As – P ——

dendũ ibi riſibile ſupponit ſimpliciter. Similite hie. Album A—
eſt diſcgregatiußj viſus. albũ ſup ponit ſimp liciter.
Dnodecima. Om̃e ſubiecth ↄmune 45 ðͤnos picrebtr e e —

up/

ponit ſi ſanplr. Eyñp⸗ piumt omo aſta eſt anial. Erm̃ ſsthomo

O! —
eſt riſibilis. Exm̃ zakn Aumc eit bile.

ſ Tredecima. Om̃e ſubiectũ coõmune qð⸗ nõ pꝛecedit ſignum
diſtr ibutiuũ in ꝓpõe de materia naturali li/ et directa ta pꝛedica⸗

SEHn.

5 5-

eſt liſibilis. in his ppoibus ſubeta ſupponunt ſimpliciter.
¶ Hecimaquarta. Termin? cõis reduplicat⸗ ſequẽs ſignũ re
duplicatiuũ reduplicatie tentũ/in ꝓpõe nõ vłi ſuppõit ſim-

vnale eſt riſibilis. in his ꝓpoõibꝰ iſte terminꝰ hõ vt ſequit ſig
D.ſ o 3 S anũ̃ ũ reduplicatm̃/et aial rationale ſupponũt ſimpliciter. Sũt
— . aũt ſigna reduplicatia Inquantu ea ratõe / Im q h mioi.

r E
— S . „Sr: X T Decimaquita re ula e generalis extendẽs ſe ad om̃es ßee⸗
2— W9 — S— EES“

Tre ⸗ T *— = cõmunis ꝓ re vli acceptus / ſuppoit ſimplicter. vt homo⸗

4 FrS ſpes. homo eſt digniſſma crea creaturarũ. ſß vtriſc; hõ⸗ ſupponit

ſimpliciter ꝓ tota natura huana⸗et nõ ꝓ ſuppoſitis natre

S

. α —— . — 4 — — ,
27 — - ☚ / intentões grãmaticales faciũt terminũ cõmunẽ ſine ſigno in ··

—, 54

C 5 ſor⸗

. .. A * amo ſ uppõit materlaliter⸗ nõ ple ſet ſe ſc & ſibi ſi algl A *=

PſtI A Aaſt lupno mattrialis logitt l

gramaticeſt ſit oſideratois ad pñs dmittat diſt Pputatibus. Eſt

2* „ *
— — —
5

3 hoc veriſſimũ ꝙ; ſuppõ materialis valet ad ↄgnoſcẽdũ ve

W — S

ritatẽ et falſitatẽ mültax ꝓpoõm. et eg ignoꝛates ſepiſſime ĩ er
roꝛẽ labünt. ideo erpedit vt ipa et ei moi ognoſcãt. Et ſic e,5

tione / ſuppoit ſi impliciter. vt y t Homo e eſt ſubſtantia. et homo .

pliciter. vt hõ inqntũ hõ eſt riſibilis. vel hõ inqntũ anĩal rati —

¶ Eſt pᷣterea alia regula logicalis nõ inutilis/ et talis. Scdeſe =

— DE ppõè a pte ſubiecti poſitũ ſtare materialiter. vt hõ eſt nomẽ:
. „ HK vmo eſt vbũ.in pꝛima hõ ſuppõit materialiter ꝓ ſe. in ſeða li . . 4

ery =, Ar ſ-t-n — dentes et termios ſu ſupponentes ſi ſi mpliciter eſt iſta. Terminus J

—

Paruorülogitaliä

—

deſeribũt/faciẽtes tria determiabilia dugs determiatges. vt RrE
Suppõ materialis Eſt termin? ſtans p ſe ꝓut eſt ꝑs ꝓpõis S 2 *

☛,6¼

Vel ꝓ alio ſibi ſimili in voce vl in ſeripto/ Vel ꝓ aliqua alia
voce que nõ eſt inferioꝛ ad ipaʒ/ eodẽ mõ vel aliter ſupponẽte
cui nõ imponit᷑ ad ſi ſignificandũ⸗ nec ip̃m ꝓpꝛie naturaliter ſi

R4—

gnificat. ¶ Er iſta ſia deſer ptoe eliciunt qu quattuoꝛ moi ſux uppois A

EE

materialies is. ¶ primus eſt qñ termin? vocalis vel ſeript⸗ ſi up.⸗ -ſ

— êðð

põi it ſe.vt Homo eſt nomẽ. ibi hõ 5 ſuppõit materialiter
Seðs. Oñ terminus vogealis ve vel ſeri iptus ſtat ꝓ ſibi ſin mili in
voce vel in ſe lnſerbe⸗ to. vt vt Amo eſt verbu vel Hodie eſt aduerbiũ
In his ꝓpõibus Amo et hodie⸗ nõ ſe ſed ſibi ſimili ſuppo
nunt mgterialiter. vt ibi Amo deũ. et Hodie audiui miſſam.

4 Tertius. eſt qñ termin? v Lalig vg ſcrigtus ſ̃ ſtat ꝓ aliqua

alia voce que nõ eſt inferioꝛ ad ip̃m. vt e hom̃ie pꝛedicatur

migleibi iſte abltũs hom̃ie ſu honit ſergta-aungn ſte 2 gc& 3 ,* 36&

inferie 1o ad li hoie. N em hoie eſt? nial: ſe bhomo eſt atal.

Q .
Inde ha ber⸗ oblqud ſepe ſun ſu uppoit P ſuo rectom materialiter Me
4 Ouartus Eſt qñ terminꝰ mentalis ſupponit ꝓ illo qð ſi⸗ .

gnificat naturaliter ↄmũiter. vt Homo eſt ocept ina aĩa mea⸗

intellige de dceptu illius termini homo/ et nõ re ſi ſignificata E

ĩm. Et ſic eſt ſenſus iſte terminꝰ hõ eſt zceptus in aniam mea ò
¶ Eſt etiã ſciendi no ſol ſi ſimpler dictio ſupponit mate S Scr e
rialiter. ſed etiã tota oꝛatio ſiue ꝓpõ. vt Om̃is homo eſt aial
eſt ꝓppõ; vera. ibi hec tota oꝛatio Om̃is homo eſt gial gl ſuppo

Oe /

nit materialiter. VNs obſtante eo ; qualibet eius ꝑs in en ſup

— w. r ͤ

—
ponit ſignificatine vt homo et anial. ¶ Interdũ eti termini Jr r r
: ĩ ͤ* — R- S
ſupponũt materialtterꝛzuis nunq fuerint impoſit ti of ſigni⸗ .-

– ulinlä

õ

Eer ⸗ E. 5 in vtriſch homo ſupponit ſes

minatam et confuſam.

Vppolitio!

— 4 =

—.— 2

— „ 9
—r —„

— —

adiectiua ſi ſi gnificantia accidentia cõmunia dtingenter inexiſ
rt Otentig. Erm̃ pꝛimi. homo curric. Erm ſedi. homo eſt. albus. Q
naliter. ¶ Scda Oñcunq; poo S-

teſt apte deſcendi diſiu⸗ lunctiue e vel copulatie foꝛmaliter ſub ali⸗

Et dinditur in deter

78:. gquo termino ſupponente /tũc talis terminꝰ ſupponit ꝑſona ⸗
4 C „ . . . 4 qu = 3.
4 A. 22 liter/ qꝛ tunc ſupponit ꝓ ꝑſona.i.ſi uppoſitis tg infra patebit
“ in ſpẽbus ſuppõis eſonalis pꝑ exempla.

determingtarlt .

ceeptio termini cõmuns ꝓ ſuis in ronbde diſiunctie.
val eſt acceptio termini cõmunis in ppoe ndeſi⸗ ſt umpti⸗

4 2 2
„

e 4 NV

. or,

rene, N2 S .

1 55

ſe E. leeger⸗ Bu eſt R eſt vox. Et iſte dictões bu ba poſ
ſunt dici certo mõ noia in logica/capiendo nomen largo mõ
et valde cõmuniter ꝓ qualibet dictõe que poteſt eſſe ſubiectũ
ꝓPp Sis n 5 curando an ſit vor ſi ignifi gtia ad plagit. itũ vel nõ.
Secs aßt ſinomen Pprie caperer/qꝛ tunc nõ ſunt nomina
E r= Pr, E- Ppnolttid nerlonalis dſt arte⸗
ptio termini cõmunis ſubſtantiui ꝓ ſuis infetioꝛib?.
vt homo cürrit. ibi homo ſupponit ꝑſe onaliter ꝓ ſuis inferio
ribus. Et dieiẽ pſonalis ideo⸗/ qꝛ terminꝰ ſieſe ſappoyes ſup
= 2 = =r r== ponit ꝓ pſon. vna. i. P ſuõ inferioꝛl. Et 1 hod indi t terminus/ſ.
n= Trr*v rn E ſingularis qui ſolij ſupponit diſcrete et nõ ꝑſonaliter. qꝛ non?⸗
Ka-. Pabetin inferioꝛa quibus ſupponere poſſit ꝑſonaliter. Et co
P. N, Uy arte 2. „.
. Cc Pp5 gnoſcit duabus regulis. ¶ Pꝛima Oñcung; ſubiecth zmun ne,
= in aliq ppoe ſu pboit/ et pᷣdicatũ ĩ eadẽ ꝑ pꝛius duenit ſapo⸗ .
= ſitis ſubiecti s nature/ t̃c illud ſubiectũ ſupponit pſonaliter †
s Et hoe dtingit qñ p̃dicata ſunt verba adiectia / vel etiã noia

=: 6

ρ

= 7

2

. —

— A

ec Parumnülogitalii

goms vel e cĩ h ſigno particulari. Exm̃ pꝛimi homo curtit. Erm̃ ſchi
ſihteet, Quidã homo currit. Et dicſt determiata/ qꝛr ker mimn ſieſup Drrrr R

ävans. ponens ſupponit vns determmnatol leppolitod ſufſetſte3
noming Et veritas vnius ꝓpõis ſingularis verificat totã ꝓpõem in SE
atte⸗ qua terminus ſupponit determiate. Sient ad veritatẽ iſtius . er
aer homo currit trequirit q ali na cer certa ſinglaris ſit vera et ſuf⸗
2 ficit/ eti poſi to ꝙ quelibet alia a eſſet falſa. fregquenter tñ mullte
binfei⸗ ſingulares ſunt vere. ¶ Sub termio ait nl dttermmnate .
Wſdp debet deſcendi diſiunctine⸗ vt h homo currit/ ibi homo ſuppõit
vnhmms/ſ determiate. et ſic deſcendit iſte homo currit vel iſte hõ currit
qgenono et ſic de ſingulis igitur, homo cutrit Et dantur regule.
Etco ¶ Pꝛima. T erminnse⸗ comunis is ſubſtantiuus i in ꝓpõe a parte = Be
n, fſuubiecti poſitus quẽ nõ p̃cedit ſi nkategoꝛema dfuſiuũ ſuppo R
tſoppo⸗ nit determiate. vt homo cur currit ibi homa ſu vppoi Sit t determiate
ſonaltrr ¶Sede Subiectũ mere pp PpSis Pa laris vel i tte af 2 Ri
et m e firmatie ve el negatine ebia ꝑte pꝛedicati ponit᷑ accidens com GEc- etat 2
ter ineri - mune reale eſBpponit t determiate. vt homo eſt alb?. vel quidã
ſele, =W homo laboꝛat. in his ꝓpoibns homo ſ ſuppõit determinate⸗ ve
vnqy pon⸗ Er dierk mere indefimte. ppter illz vel oſimilẽ Tantij homo 2. eα t e e
rſub ali⸗⸗ eeeſtanial. vbi ſubiectũ nõ ſuppõit determiate ſed ſi impliciter. S E
tpſon⸗ Eſt em̃ indefinita ereluſi lua/ cuius ſubiectũ ſuppon it ſi impkr S e EH
penht Dieit etiã accidẽs amune pprer illã homo eſt riſibilis vbil hõ Fr e
mrindetr . Ropp onit ſimpkr. Dicit reale cppter illa homo o eſt ſpecie ies vbi⸗ E- r r
enoſrpomt ſimpkr. G Tertia Termin? ne =
ſacg. nitur poſt duo oſigna diſtributia eandẽ vim habstia et exerceon .
tia ſupꝑ eundẽ terminũ in ꝓpõe nõ vli ſuppõit determiate. vt
ſunen⸗ nonull⸗ hoͤen Arricibi lbihs bpedetemigte ete⸗ epoller huie S.

Ouidã homo currit. vbi homo etiã z ſupponit = 6

a Cnarta⸗ qß⸗ aꝑte ſubiecti in ꝓpõe mere indefinita vl pti⸗
culari ponit᷑ cõplerũ er adiectio et ſubſtantio ihe =
2. ponit determiate. vt Alb? hõ currit. ibi hoc totſt alb ho ſup
põit determiate. Idẽ poteſt intelligi ſi ponit a pte epbictt⸗ vt
Johãnes eſt albus hõ. albꝰ hõ ſuppõit determiate. Et debet

6 42

S hec regula intelligi de adiectis que nõ funt pura ſinkategoꝛe⸗

.
S. mnmata. vt ſunt ſigna vniuerſalia et pticularia. vt om̃isq̃libʒ

P R. mnullus/quidãaliq̃s et ↄſimilia.qꝛ illa nõ ſupponuntetiã cũ
ſuis ſubſtantiuis poſitg. vt Om̃ i jis hyeſ̃ anial. ibi hõ et aĩal

° &

r ſupponũt nõ añt ſi ois. Materialiter ſupponere poſſunt.
Om̃is hõ eſt adiectm̃ cũ ſubſtantio. ibi hoc totũ oĩs hõ ſup⸗
ponit materialiter. Parifoꝛmiter dicendo Om̃is eſt ſinkate⸗

— e

e e 8 goꝛema.li oĩs ſuppõit emgterialiter. Eſt pꝛeterea notandũ
ſeß S circa pᷣdicta q adiectm̃ ꝓfeſſionis ſe ſolo captũ /et a pte ſubie
cti poſitũ in ꝓpõe mere indefinita vel ꝑticulari ſuppõit deter

miate. Exm̃ Inſtus facit inſta opa. vkl Felir eſt quẽ faciũt ali

PI DNS

ena picula cautũ. Cuiꝰ ratio eſt/qꝛ tale adiectm̃ claudit in ſe

certũ ſubſtantm̃/ratõe cui⸗ ſuppsit. Eſt. n. dicti exẽpli ſenſus
Juſtus hõ iuſta⸗ opa facit. Quinta. Terminus numeralis
ſequens ſignũ i excluſiuũ gratia pralitatis captu⸗ ſuppoit de⸗
termiate. vt Tantũ quin ſunt vlia. in hac ꝓpõe an; ſup⸗

— determiate et vlia ſi impliciter. Et ſie deſeendu ſn PS

—

en tantu quinq; ſoner vkia. s Sexta et Ppbabilis Eſt

moanatkraſſi iuncth ex termis ſ ſi ngularibus:tũc hoe totũ
diſiunctũ ſu upponit determinate. vt Soꝛtes vel Plato currit.

his⸗qlibz,
nt / eti ch
hoͤet gig
poſſunt.
hoͤſup⸗
iſinkate⸗
notandij
pteſubi⸗

pördee

noit inſe
liſenſus
meralis
ppoitde⸗

nchſit

Se⸗

ar

C

Panudri logiralm.

In hac ppðe ſoꝛtes vel plato ſupponit deterzmigte. et eraſt g.

poſitio indefinita. Et ſic deſcẽdiẽ /· hoc qð eſt ſoꝛtes vel plato

„°

cyrrit vel hoc qð eſt ſoꝛtes vel plato currit et ſicde alijs ⸗igiẽ
ſoꝛtes ve lplatoc currit. Gb hoc dicunt quidã logici q; diſiun ⸗

—

ctũ ex theminis ſi ngnlarib⸗ facit terminũ cõmunẽ. Nõ añt co
pulatu ex terminis ſingularibus. Dicendo em ſoꝛtes et plato
currũt/ ibi tã ſoꝛtes q̃ʒ plato ſupponit diſcrete. eſt em̃ ꝓpõ ſin
gularis Et ſubicitur quid vnũ ratione copulationis.

Bppolitid confuſa diſtrbutina

——

Eſt acceptio terfnini cõmunis mediante ſi igno diſtri

A .

nfa⸗ qns minus p * no alio inferioꝛi

AP

butiuo. vt Om̃is homoe curnit. ibi thomo ſuppot vfnſe diſtri

ſ = coporter ppoͤs verificari diuiſim et ſeoꝛſum. Et ſub rali ter
14 CEEr mino ſupponẽte confuſe diſtributie debet defeendi copulatie⸗

vt dicendo Om̃is homo currit/ homo ſupponit ofuſe diſtri⸗

— 2 PE butiue. Et Et ſic deſzendit Iſte homo currit et iſte ho mo currit
a et ſie de eſin⸗ ingulis igit om̃is homo rrit. ¶ Et dant de ea hu

—2 ½

— 29 uſmoi legule. 4 Hꝛima. Gme ſi ubiectũ ꝓpõis vniuerſalis tã
nffirmatie q̃ʒ negatie ſupponit confuſe diſtributĩe. vt Om̃is

homo currit. nullus homo currit. In vtriſ; ꝓpõibꝰ homo

ſupponit ↄfuſe diſtributie. ¶ Scha. Signũ vniuerſale affir⸗

——α.. —

matiuũ facit terminũ cõmunẽ eimmediate ſe ſequentẽ/ ſiue in

7

recto ſi⸗ ue in obliquo⸗/a pte ſubiecti et a ꝑte pꝛedicati ſtare cõ/
fuſe diſtn butie. Erm de recto Omis homo eſt anial. Deobli

quo Cuiuſlibet hoĩs aſinus eſt anial. ibi hoĩs ſuppor nit con⸗ tr
fuſe diſir butie t anial ſimplicter. Erm vbi a pte pꝛedicati.

2 .α☚

=

—–— ₰ͤZ 9
— õ

‚‚ 1 .
—àà
12 2 5
„ . EEEE .
—N- *£ 5 52. .
e⸗
en
„ „
2

4

= tiue / ſed azinus ſupponit ſimolie er

.— t
— —
4 *
π
4 J
2α — Cn
E

4

(Serta iſte dictiones Sicut/ magis/q̃; valde/’faciũt termi⸗

WK

Opultulũ
vt Om̃is homo eſt ome anial. ibi anial ſu dpponit ofuſe diſtri
butiue. Et qꝛ eſt ꝓpoſitio affirmatiua i in qua pꝛedicat vni⸗

P „

nerſale vniuerſaliter ſumptũ ideo eſt falſa. Et deſcenditur ſio
ſub hoe pꝛedicato anial Om̃is shomo⸗ eſt hoc anial et omnis
homo eſt hoc aial et ſic de ali lijs igit om̃is homo eſt e aĩal
A Tertia Ad Enbution⸗ recti ſequitur diſtributio obli ui

noece contra. Erm pꝛimi. Quilibet azinus hom̃ mis cutrit tbita

.

aʒinus q́; hois ſopponit confuſe diſtributie. Er ſei Euin⸗

ðð —

ſlibet hois gainus currit. ibi ſolũ hois MHpoauzf, uſe ſeeibe
vt ſu upia pa

—c— EAc-r EL

Uter tenta neg dſt

Quarta. Cuicd n

quicq̃d poſt ſe inuenit hoc totũ deſtruit. i. negat? eioppoſitũ
inducit. vt Nullus homo eſt aʒinꝰ. ibi tã homo qᷓ qs azinꝰ ſup⸗
vonit pfuſe diſtributie. Scias circa hanc regula negatio
holalisne negat ſolũ totũ q ſe⸗ dquit ĩ vna ꝓpõe kategoꝛica. Sʒ

P-=

aduerbialis nedũ totũ negat ĩ eadẽ kategoꝛica vepetiã in ypo
tetica. vt Non homo eſt anial et lapis eſt igni. in hac ꝓppbe

SreE

ypotetica Hor aial lcrt 7 n ſi Gpponkt bfuſe diſinbeſe

gationẽ unfimanderi tenta ſi npponit ofuſe diſtributie, vt Nõͤ⸗/⸗
homo currit. ibi homo ſupponit bfuſed diſtributie. et valet illã

Ens qð nõ eſt homo currit. Et ſic deſcendik Ens qð no eſt
hic homo currit ⁊ ens að no eſt hic homo currit ſic de alijs

a595

igitur ꝛc. Et dietio infinitans remotũ terminũ nõ diſtribuit⸗
ideo dicendo Nõhomo eſt anĩal. ibi anial ſuppoit ſimpkr

SErer

D
butiue negat. Cuiꝰ ratio eſt. qr negatio r genennen — P.

——

poſitü
nſup⸗
negao
ics. Sʒ
ain ppo
eppe.
inbutie

ate ne⸗
t NMo⸗ We
alet ll
Snae r⸗
deaſſe
ſ jnbuic⸗

uplr
etermi⸗

mi Homo eſt ita foꝛtis ſicut azinus. Exm̃ ſedi Homo eſt ma⸗/

foꝛtiſſim? hoĩm. in his pꝓpoib⸗ azino et hoim ſupponũt ofuſe

— cula de

Paruo:ulogicann

7

nos cõmunes ſe ſequentes ſtare confuſe diſtributiue. Exm̃ pꝛi

gis foꝛtioꝛ aʒino. Exm̃ tertij Homo eſt foꝛtioꝛ q́ʒ aʒinꝰ. Exm̃
quarti Homo eſ valde foꝛtis hoim. Et notg circa hanc rege X
lam dictio icut tdiſtebun mediante poſi tiuo vt patuit in
eremplo adducto. no⸗ aßt. ſine poſitiuo. et ideo i hac ꝓpõe ſoꝛ
tes videt ſicut HS.li lihẽ⸗ not ſurp up poͤir diſtributiue ß determiate.
Septia. Compatiuns e et ſuplatiuꝰ gradꝰ caſus vmũes ſe⸗
quentes ſe et a ſe rectos ratõe ↄꝑatõis faciũt ſtare ↄfuſe diſtri· S
butie. exm̃ pᷣmi Homoe eſt foꝛ foꝛtioꝛe aʒzino. exm̃ ſcði Johãnes eſt

cRKAANXEN

diſtributie. Suplatiun) etig mediãte Ppõe inter diſtribuit acem̃ .

E

WMediãte vo ppõe in abltm̃. m. Eim pum Soẽtes eſt foꝛtiſſimꝰ
inter hoies. Erxrm̃ ſcði Socrates eſt foꝛtiſſim⸗ in hom̃ibus. S
C Octaua. Compꝑatiuus partitiue tentus facit gtm pluraleʒ —
quẽ regit vtute ꝑtitõis ſtare ofu ẽ diſtributie . Et pꝛepo extra
facit terminũ communẽ ſez acam ſe ſequentẽ ſt ſt. are ↄfuſe diſtri) DB

butiue. Exm pumi Socrates eſt foꝛtioꝛ hoim. Erm̃ ſeði. Jo, C S

hannes ſtat extra coll legiñ. ibi collegiũ ſtat ↄfuſe diſtributiue.
Nota circa pꝛedicta ; qñ debet deſcendi ſub gtõ plurali re d E⸗
ecto a ſuplatiuo /tije. debet in deſeendentib⸗ apponi iſta parti⸗
8 de quox numero eſt. Exm̃ Johanes eſt foꝛtiſſimꝰ hoim rrrr
ſic deſcendit Johannes eſt foꝛtiſſimus iſtoꝛũ hoĩm de quoꝛũ S 2
numero eſt et iohannes eſt foꝛtiſſimꝰ iſtoꝛũ hoĩm de quox no D⸗
mero eſt et ſic de ſingulis igit iohannes eſt foꝛtiſſimus honne
¶ Nona. Iſte detões differt/ differens/ diuerſuz/ diſtinguitur
diſtinct⸗ a ali⸗ alia aliud et oſimalss detões dſincceyrer

. .
7

S.

Opuſſcculũ

mpoꝛtãtes/faciũt termios munes ſupponẽtes ſe ſequentes
et a ſe rectos mediante pꝛepõe a vel ab ſtare ↄfuſẽ diſtributiue
Et dictio Nonidẽ dtm̃ ↄmunẽ a ſe rectũ diſtribuit. Exm̃ pꝛi
mi de differt Homo differt ab azino. ibi azino ſupponit ↄfuſe
diſtributiue. Si aũt dicit Hõ differt ania rationali ab azino⸗
ibi ania et rationali ſupponit determiate. De diuerſum. Anial
eſt diuerſuʒz a lapide. De diſtinguiẽ. Homo diſtinguir ab equo
In his exemplis aʒinoa lapide/ equo ſupponũt ↄfuſe diſtribu
tiue. Exm̃ de nonidẽ. Homo eſt nonidẽ azino. ibi azino ſuppo
nit ↄfuſe diſtributie. ¶ Decima. Illa duo verba incipit et de⸗
ſinit faciũt li inſtans incluſum ſtare confuſe diſtributie/ et ter
minũñ exp̃ſſe poſitũ ſupponentẽ ſimpliciter. Exm̃ pꝛimi. vhõ
incipit eſſe anial. Exm̃ ſeði Homo deſinit eſſe anial. in vtriſq;
ꝓpõibus li inſtans incluſum ſupponit confuſe diſtributiue.
Et eſt ſenſus pꝛime ꝓpõis Homo poſt omne inſtans incipit
eſſe añal. Scðe HHomo poſt om̃e inſtans deſinit eſſe anial. et
ſic inſtans virtualiter ſequitur ſignũ vniuerſale affirmatiuũ
incluſuʒz in his duobus verbis incipit et deſinit. quare ſuppo
nit ↄfuſe diſtributiue. ¶ Vndecima. Signũ vniuerſale affir⸗
ro matiuũ nedũ ſubiectũ incomplerũ immediate ſequens diſtri⸗
„ *1 d1 buit/ verũetiã copulatũ et diſiunctũ er terminis cõmunibus.
X— Exm̃ pꝛjmi. Om̃is homo et azinus ſunt anĩal / vbi tã homo
C. T 2 qs aʒinus ſuppõit confuſe diſtributiue. Exm̃ ſeði Om̃e riſi⸗
SSI e R bile vel rudibile eſt azinus. vbi tã riſibile qᷓ; rudibile ad certũ

intellectũ ſupponere poſſunt confuſe diſtributiue.

S-r- E . Duodecia. Signa excluſiua tenta gratia alietatt vt tantũ
5 * . ſlũ dtaxat cũ compoſitis tantũmõ ſolũmõ faciũt pꝛe/⸗
X.²⁵ 2 De r n S,d) — .

rr H r ,e r

imi. H5
inverſq
ſnibotiue,
msincpit
ſe aniale
firmatiuß
ꝛre ſuppo
aleaffir⸗
ns diſtri⸗
mundbus.
ita homd
Omerſi
lead anh

kettanti

fautpe
Pr

Paruod:ulogicalĩ
dicatũ cõmune ſupponẽs lage diſtributie. vt Tantũ
anial rationale eſt homo. ibi homo ſuppõit ↄfuſe diſtributie.
et ſubiectũ ſcʒ anĩal rationale ſimpliciter. Et ſic deſcendit tan
tum anial rationale eſt iſte homo et tantũ anĩial rationale eſt
iſte homo⸗/et ſic de ſinglis/ igit tantũ anial ratõale eſt homo
¶ Tredecima. Cuiuſlibet ꝓpõis vlis reduplicatiue ſubiectũ et
pꝛedicatũ ſupponũt eodẽ mõ ſicut termini pꝛeiacentis ꝓpõis
Nã ſicut termini iſtius ꝓpõis Om̃is homo eſt anĩal ſuppo⸗
nũt. ita ꝑiter in hac reduplicatia Om̃is homo inq̃ntũ homo
eſt anial. Terminus vᷣo reduplicatus in dicta ꝓpõe vli vt eſt
iſte termin? homo ſequens ſignũ reduplicatiuũ etiã ſupponit
confuſe diſtributie. Et hoc patet er iſtius ꝓpõis exponentibꝰ
Secus aũt eſt q ꝓpõ reduplicatĩa non eſt vlis affirmatiua
¶ Decimaquarta. Jlla verba careo⸗/ egeo/ indigeo/ neſcio/ig⸗
noꝛo. Et ille detões ſine/ abſ; et conſimiles confundunt ter⸗
minos ſe ſequentes et a ſe rectos confuſe diſtributie. vt Careo
nũmis. egeo pecunia. indigeo pane. neſcio lectionẽ. ignoꝛo grã
maticã.ſum ſine pecunia.ſum abſq; veſtitu. in quibus exem⸗
plis ablatiui recti ſupponunt confuſe diſtributiue.
¶ Decimaquinta.Pꝛedicatũ cõmune ſupponẽs in ꝓpõe pat
ticulari et indefinita negatiua ſupponit confuſe diſtributiue.
vt Quidã homo non eſt azʒinus. vel Homo non eſt azinus. in
vtriſq; ꝓpõibus aʒinus ſuppõit confuſe diſtributie. Et ſcias
circa iſtã regulã ꝙ qñ terminꝰ ſupponit ↄfuſe diſtributiue quẽ
a ꝑte ſubiecti pꝛecedit terminꝰ ſupponẽs tũc in deſcendentibꝰ
debet apponi dietio idẽ. Exm̃. omo nõ eſt azinus. ſub azino

ſic deſcendit. homo nẽo eſt iſte esnns etide Domo non eſt iſte
ij

Opuſtulill

azʒinus et ſic de ſingulis/ igitur homo non eſt aʒinus.

Decimaſexta et generalis eſt iſta. Guicqd mobilitat immo
0 bilitatũ immobilitat mobilitatũ. vel quicqd facit terminũ nõ
—„ pꝛius diſtributũ teneri diſtributie/facit pꝛius diſtributũ teneri ſt 7
S — 8 S nõ diſtributie. Erm̃ dicendo Homo currit. ibi homo ſuppõit cnt
E „ e determiate/ addat ſignũ nullꝰet dicat null? homo currit/hoe ſe
W ſi gnũ nullus mobilitat nũc iſtũ terminũ hõet ſtat i iſta ſeda N
— ☛ppõͤe ofuſe diſtributie. addat iterũ negatio et dicatẽ᷑ nõnullus Ben
S hðõ currit. iſta negatio nõ mobilitat immobilitatũ ſcʒz illũ ter⸗ node
S= 5 S minũ hõ/ ſic ꝙ ampliꝰ nõ ſtat ↄfuſe diſtributie ſed determiate
E. Eltat poſt peeduta lubiungere
— — d . Aaliqüid de diſtributte in Aenerali. 6(4 Eta aũt diſtri⸗ 8
CS PG D Cputio multiplicatio termini munis ꝑ ſignũ e lefacta a⸗ e * itdiu
—☛ ngve G homo eſt anial. ibi iſte terminꝰ homo di ribuit p 9 ponẽ
.— α quolibet ſuo inferioꝛi ꝑ hoc ſignũ om̃is.et iſto mõ ibi eſt mul⸗ X I vthi
tiplicatio iſtius termini cõmunis homoꝙꝓ om̃ibus ſuis ſi ingu „ . iſta
S E — laribus et ſuppoſi itis. ¶ Et ſunt ſigna diſtributiua multipli⸗ Et
S S Ræ cia⸗ Aia Aaed ſthvutis ſ ſubſtantie. vt omis qullibet⸗ nullus . dem
S . 1 2=èð acchet ſtiñ. eyte quglelibet/ guantolihet. Et aliqua ſant que df
— hoſuke partibꝰ? integralibꝰ. vt totus Exm̃ Totus ſoꝛtes pote
Pa = — Deſt minoꝛ ſoꝛte .i. anelbeths neegrali ſoꝛtis eſt minoꝛ ſoꝛte⸗
E. — Se £ 2. DAlia diſtribuut. ꝓ ꝑtibꝰ ſbiectiuis. vt om̃is/quilibet. Aliqua
—„ — — .K y ſunt ſigna diſtributia duox. vt vterq;/ neuter. vt dicẽdo Vter zn
r r2 I Weq currit. Neuter iſto crtit. Eſt pꝛeterea aliqua d diſtributio (
⸗ aptittdi io. vt hie Gmis homo timet in mari. Alia eſt actua ſipp
— lis qn ſubiectũ actualiter ꝓ om̃ibus ſuppoſi itis diſtribuik. vt 6

Om̃is homo eſt anial. Jeé⸗ diſtribution alia eſt pꝛia/ alia

rinn accomoda. Pꝛopꝛia eſt qñ ñ terminꝰ comunis oibus ſuppo⸗
minin ſitis diſtribuit. vt homo in hac ꝓpõe Om̃is hõ eſt anial. Ae
tee comoda eſt qn ſtermin noͤ gdeguate diſtribuit ꝓ oĩb ſuppo
“D ſitis ß bnã ercipit/ vt pateti ereplis Deus reauit om̃a. Celũ .
ppot tegit om̃ia. In pꝛma excipit deus. in ſeba cel celu. Itr aliqua eſt
nithe diſtributio ſingulis generũ.i. p ſingulis indindnis ſub ge⸗
ſia ſcha &

nere ⁊ ſpecie ↄtentis. vt hice Om̃e anial eſt ſubſtantia. Alia eſt

Onullus generib⸗ ſingulap ii. ſit ſt becteb /ſub genere contentis. Et iſto
liter⸗ modo ꝓbabiliter concedit iſta Ome anial fuit in archa Noe
rin Bupolſiionu tonfuſarn allaatt =
en l mobilis alia immobilis. ¶ Suppõ diſtributia mobi . S
tdiſtt⸗⸗ lis Eſt acceptio termini czmũis oibus ſuis ſi ſuppoſitis: vel
ſe⸗ indiuiduis copulatie. Et dicit mobilis: qꝛ ſub termnd ſi cſi ic ſup D
bui p 4 ponẽte poteſt fieri deſcenſus vnifoꝛmis ad oĩg eius ſi inglaria
ſſi mul⸗ vt hic Ois homo eſt anial. ſi ub b hoie ſie ic deſeendir Iſte homo
isſinr eeſt anial et iſte hõ eſt aĩal et ſic de alijs⸗i igit om̃is hõ eſt aĩal.
–W Et dicit deſcenſus vnifoꝛmis vbi om̃es deſcendẽtes ſunt eiuſ
Mnlus dem qualitatis affirmatie vel negatie. Deſcenſus at dicitur
tnrzu diffoꝛmis vbi om̃es deſcendẽtes no ſunt eiuſd⸗ dẽ qualitatis. vt
sſottes patebit infra q qn deſcẽditur ſub ſubiecto ꝓpõis vlis exceptie.
bͤnun Hegle omille de ſunpor akun diti
Aius 4 Pꝛima. In om̃i ꝓpðe vli affirmatia! nõ exceptiua ſubiectõ⸗
do Vte dmůe ſuppõit ↄfuſe diſtributie mobiliter. vt om̃is hõ eſt aĩal.
ſinbunh ¶ Seda. In om̃i ꝓ Ppoer vli negatiua tã ſubiectũ q;
tann ſupponẽs ſupponit zfuſe diſtributie mobiliter. vt null⸗ hõ eſt S e
uikvt azinus:ibi tã hõ q q; azinus ſie ſuppõit ↄfuſe diſtributie mobiliter
N— 5 Terng G Om̃e neſi inkategoema melndeso⸗ biatione vmpoſtt

„ — J₰ E e3
— —,— S=S XR2 . Q) „ 4 t J A
vy . 2✕ . — .

Dypultuli

— E
er ſinkategoꝛemate et termino o comuni De uds terminũ cS/
munẽ eiuſoẽ oꝛatõis incluſuʒ confuſe diſtributiue mobiliter/ et
terminus ↄmunis erpꝛeſſe ſequens ſupponẽs ſtat ſimpliciter.
vt Semp homo fuit. Ab eterno homo ſi it. in vtriſch ꝓpõibꝰ

homo ſupponit ſimpliciter. ſed li tempe incluſuz ſuppont cõ

fuſe diſtributie mobiliter. Iſta em̃ ꝓpõ Semꝑ homo fuit va

let iſtã om̃i temꝑe homo fuit. vbi temꝑe ſupponit ofuſe diſtri
butiue. Similiter i eterno hõ fuit.i.ab o om̃i tpe hõ fuit.
C Ouarta. Om̃ m̃is terminus cõmunis ſupponẽs ſequens die⸗
tione in ſe incudentẽ negationẽ ſupponit confuſe diſtributiue

gat SS —

mobiliter. Sunt aut hmoi dictões compatiuus / ſuplatiuns⸗

caRW1

Ddiffertalind et conſimiles . Et ob hoc dicunt quidã ꝓbabi/

= P S/H E

Uur ommis diſtribucis fit oꝛiginaliter ratione negationis.

¶ Quinta. Quecunq; dictio facit terminũ ſe ſequentẽ ſtare cõ
fuſe diſtributie illa eſt ſinkategoꝛema vel includens ſi mnkatego
rema affirmatiuũ vel negatiuũ. Exm̃ pꝛimi. Om̃is homo eſt
anial. Exm̃ ſeði. Semꝑ homo fuit. li ſemꝑ claudit in ſe hoc ſi

gnũ omi. erm̃ tertij omo differt ab azino. li differt includit

negationẽ. vt patet in exponentibus pꝛedicte ꝓp õis.

¶ Serta. Om̃is terminꝰ ↄmunis ſupponẽs pfuſe diſtributiue
mobiliter in ꝓpoe e vbi a ꝑte p̃dicati poniẽ pꝛedicatũ jgccden⸗

„„E —R

tale reale poteſt habere ſuppõez determinatã a appoeʒ vel re⸗

SSP* C d

motionẽ ſigni. vt dicendo om̃is hoõ eſt alb?. apponendo nega
tionẽ hõ ſuppõit determiate dicendo nõ om̃is hõ eſt albꝰ. Re

— D — — TCoe n,

mouẽdo ſignũ oĩs etiã ſuppõit determiate. dicẽdo hõ eſt albꝰ

E*„α

Septima. Negatio n egans ſiue fuerit neganter ſi ſiue infini

tanter tenta⸗ negat ſolu poſt ſe et nõ ante ſe. vt Homo no eſt

4 2

—

)

ite Parudrülogitalin

Nire aſinus. h hoer vern in latmno ydeomate. Secus foꝛte in greco et
hpliäte, vulgari noſtro/ vbi negatio eti negat ante ſe et interdũ ma⸗
ppoͤb⸗ gis apte q;; p poſt ſe. Ex hoc patet ꝙ negatões ym diuerſa yde
pomtez omata habent diuerſum modũ negandi ante ſe vel poſt ſe.
fuitve⸗ Gctaua. Signũ om̃is diſtributiue tenti tã in ſi inſi ngulari qᷓ;ʒ
ſediſtii in plurali facit termind mnnẽ ſe ſequentẽ ſtare are diſtributiue. 6
ehoͤfut, In ſingulari. vt Om̃is homo eſt anial. In plurali. vt om̃es Pe
ensdi⸗ homies natura ſeire deſiderant. in vtriſch Ppobue ſubiecta
l ſi upponit confuſe diſtributiue. Aliã aũt vim habet ſignũ om
latiuns⸗ nes collectie tentũ. vt Omjes parteſoꝛatdis ſunt octo. ibi pe par
pbbi⸗ teſoꝛationis ſupponit ſimpliciter vt t ſupꝛa patuit.
tionis. ðè Nona. Determiatioe et ſuñ deter miabile habent eandẽ ſpẽʒ
iſtarec ſuppõis. vt rectus er obliquus / adiectn cũ ſuo ſubſtantio i im
e mediater poſitũ. Exm̃ pꝛimi. Om̃is aſinus hoĩs currit ibit⸗ tã
heiezh 5 azinus qʒ hominis ſupponit confuſe diſtributiue. Exni ſedðdi.
honik, Gmiis homo albus currit. ibi homo albus ſupponit confuſe .
nſehoe * diſtributie. Et ſic deſeenditnt. Iſte homo albus currit et iſte
tincludi homo alb? currit et ſic de ſingulis igiẽ omis homo albꝰ cur⸗
rit. Ex his infert y determinatio et ſuñ determmabile ſepe p
ributiue vno reputant᷑ in materia ſuppõis vt patuit ĩ multis regulis
igeeden⸗ pꝛehabitis. Et ob id etiã ſimul et vnico ↄtextu deſcendi debet
e; velre⸗ ſub determinatiõe et determiabili⸗/et nõ ſeoꝛſum ſub determi⸗
endo negs natione. alias ſequeret᷑ inconueniẽs vt patet recte pꝛacticanti
ſihe VBppolitid conluſa immobllis —
hoſtab⸗ vt pleriſq; placet Eſt qñ terminus cõmunis ſup uppo E .
rſiue fm nit ꝓ ſuis ſuppoſitis nõ tamẽ poteſt fieri deſcenſus 38 illa ſu 6 J

gmpnn boſita. Et hoc modo ſuppot prdicath cmune ppos vnl⸗ *7

Opultulũ

Uer ſe alis affirmatme. Et hi diount ꝙ nõ eſt ineonueniens in
cadẽ pp Se vnũ et eundẽ terminũ ſupponere ſimpliciter et cõ⸗

boo ſ Sne See

ſuſe immobiliter ßm diuerſa. Sunt et alij dicentes ꝙ in ꝓpoe
erceptiua tã ſubiectũ pꝛincipale q̃ʒ pars extra capta pmunis
S ſupponit confuſe diſtributiue immobiliter. quia nõ poteſt deſ
NM. XNE . cendi ſu ſub eis. Et ſi ſic immobiliter ſupponere eſt ſupponere nõ
8 fo⸗ eſoenſi iue. vt Om̃e anĩal p̃ter hominẽ eſt irrationale. ibi m
eos anial et homo ſupponunt confuſe diſtributiue immobi⸗

a eE ⸗ liter/ et tnon deſcenditur. Item dicunt quidã ꝙ quando ſignũ
vniuerſal ale omnis tentũ ã collectiue additur termino cõmuniſu

92 —

—e

1 —

hohenetine talis ſupponit confuſe immobilliter. vt Om̃es
apoſtoli deiſunt duodecim. bi apoſtoli dei ſupponit ßm eos
eonfſe immoblliter. ?None em ſequit Om̃es apoſtoli dei ſunt
E allab Sr duodecim / ergo petrus eſt duodecim Sed deſignat q petrus
„ . —— c.l et iohannes cũ ceteris ſimul ſumptis ſunt duodecim. Et ſie
vgrietas ſeribentiũ facit naturaʒ ſuppoſitionis terminoꝛñ̃i in
ꝓpoſitionib exceptiuis diffichẽ. Regule aut ſuperius poſite
dicunt ꝙ anĩalin hac ꝓpoſitõe Om̃is homo eſt animal ſup
ponit ſimplieiter. Similiter apoſtoli dei in hac ꝓpõe Om̃es
apoſtoli der ſunt duodecim ſupponit ſimpkr. Et hoc tanqʒ
e ecomunius eſt tenendũ. Alij vero vt moderni. quidã logici aſ⸗
E ſeunt Suppoſitio confuſa diſtributiga immobilis eſt ac⸗
ceptio termini communis ſtantis ꝓpluribus ſuppoſitis / nõ

tamẽ om̃ibus copulatiue. Sub quo contingit it deſcendere dif /·

M foꝛmiter⸗hoc eſt ꝑ ꝓpoes fingulares diuerſarũ qualitatũ. Et
— ob. ſic ßm eos dicitur immobilis non ideo ꝙ ſub tali termino ſi ſic

/
,S füC—rrrn Ser- . CC— S

2 . ſupponente nullo mõ poſſit deſcendi / ſed nõ contingit deſeen

Per

Paruoꝛũulogitaln

nesin dere nulla variatione facta per ꝓpoeʒ ſingularẽ loco termini
ec,d cõmunis et ſigni. Nam non ſequit Om̃is homo pꝛeter ſoꝛtẽ
i Ppe currit ergo ille lehomo pꝛeter ſoꝛtẽ currit et ille homo pᷣter ſoꝛtẽ
demmis currit ꝛc. quig deſendentes ſunt impꝛopꝛie. et ſic nõ poteſt de
dteſtde feendi vni bemiter. Diffoꝛmiter aũt bene vt p ꝓpões ſi ingu⸗
nereng lares nõ eiuſoẽ qualitatt. i ad vng negatiue et ad om̃es a alias
ibißm affirmatiue. vel ad vnã affirmatiue et ad omes alias nega⸗
nmobi⸗ tiue. vt poſtea clarebit per exempla. Eſt ergo ſi nppoſiti itio con⸗
o ſigns ſuſa immobilis ſi ſic cdicta quaſi nõ mobilis / ſeʒ vno mõ. qꝛ nõ
muniſ vno modo deſcendit ſed diuerſimode. i. diffoꝛmiter. Se
ofᷣ· Etdatu dera vmta regula ettalil.
m eos Ome ſubiectũ ↄmũe ꝓpõis vniuerſalis cxcep tie affirmatie ſu
Nſam ponit confuſe diſtributiue immobiliter/ pꝛedicatũ commune
ppetme ſimpliciter. vt Omnis homo pꝛeter ſoꝛtẽ eſt anial. vbihomo —S 9.E 1
Eife ſDWab⅝upponit confuſe diſtributiue immobiliter. Et ſub eo ſi ideſ⸗ 2
hinic n . cenditur di dimiter Soꝛtes nõ eſt anial et iſte homo alius 8
spoſit⸗ ſoꝛte eſt anial et iſte homo alius a ſoꝛte eſt anial/ et ſie de ſi n⸗
malſh gulis igitur omnis homo pꝛeter ſoꝛtẽ eſt animal.

o Nora tirta puditta yquando p’eno

tac ſitio erceptiua eſt vnuerſalis affirmatiua tunc pꝛima deſeen
ogie⸗ dentiũ debet eſſ. negatiua /et omes alie affirmatie. vt in erem
is 40 plo mor dicto. Si at eſt negatiua⸗ tunc pꝛima deſcendentiũ
oi its/ſ erit affir irmatitg et omes alie negatiue. vt Nullus homo p pterx
ndendf⸗ „ EKeiꝛtẽ currit gitur ſor ſeꝛtes currit. et iſte homo alius aſoꝛte non
ieuel curritet iſte homo alius a ſoꝛte non currit/ et ſi ſie c de ſingulis⸗
ummnd ſi⸗ igitur nullus l homo pꝛeterſ ſoꝛtem currit.

idſe

DDPpuſtuli
Srquunt regult dr lignis in ppõe le e

mutuo impedientibus. ſtianie
õ ¶ pꝛima. Interdũ duo ſigna mutuo ſe impediunt in ppõe home.
aliqua/ et vnũ tollit virtutẽ alterius et neuter terminor diſtri i/
buit. vt Nõnullꝰ homo eſt anial. vbi nec homo nec aĩal ſup ffrme
põit ↄfuſe diſtributie. hõ em̃ ſuppõit determiate. aĩal ſimpkr.
Scda. Quando duo ſigna mutuo ſe impediunt in ꝓpðõe d
particulari indefinita vel ſingulari/ tyc terminus ſuꝑ quo ſe
impediunt ſupponit determinate. vt Quidam homo nõ dif⸗ ctor⸗
fert ab azino. ibi azino ſupponit determinate. om
¶ Tertia. Oñ duo ſigna mutuo ſe impediũt in ꝓpõe vli. .ere yſip
ſpeetu termini pꝛiẽ diſtributi/ tũc pdicatũ dmune ſupponens lt bi
ſuꝑ quo duo ſigna ſe impediũt ſupponit ſimplr. vt Nullus „ (86
homo no eſt anial. ibi anial ſupponit ſimplr. valet em ilã diſcret
P* * *5 equipollentiã oĩs hõ eſt anĩal. vbi anial etiãẽ ſuppðit ſimplir. aamp
npSE H ¶ OQOuarta. Qncunq; dcurrũt duo ſigna in eadẽ ꝓpõe kate ⸗/ vider
goꝛica cadentia ſuꝑ eundẽ terminũ quoꝛũ vnũ habet virtute
diſtribuendi alind pmittit terminũ ſequentẽ ſtare ſimpliciter⸗ cirf
tunc diſtributio vincit. i. ſignũ diſtributm̃ vincit alind ſignu ſde
qð ꝑmittit terminũ ſequentẽ ſtare ſimpliciter. Exm̃ Bis bibi mune
vinũ. ibi vinũ ſuppõit ſimpliciter ꝑ pꝛius dicta. Si aũt dicn *
on bis bibi vinñ. bi vinñ ſupponit ofuſe diſtributie ratibe edte
. ₰ . „ xſiſtius negatõis nõ. Et debet deſcendi ſub illo rermio vinñ in ame
Be Be ee dicta ꝓpõe Non bis bibi vinũ hoc mõ.Aliqua vice non bibe⸗ 6
hoe vinũ et eadẽ vice nõ bibi hoc idem vinũ er ſie de ſingulis a
igitur non bis bibi vinum. — AN

Paruonlogical

R 1 ¶ Nota ꝙſigna que mutuo ſe impediũt in mkeiplici habenẽꝛ
differentia. Interdũ ambo ſunt negatia. vt Noõͤnull⸗ homo
npi⸗ eſt anial. Interdũ affirmatiua. vt Soꝛtes differt a quolibet
edſſt hom̃e. Interdũ affirmatiuũ pꝛecedens et negatiuũ ſequens.
vt Tantũ homo nõo eſt anial. Interdũ negatiuũ pꝛecedens et
fnnr affirmatiuũ ſequens. vt Nullus homo eſt om̃is aʒinus.
r.

* Et tantũ de ſuppõibus terminox abſolutox. .
e d Ilto de luppoſmione terminoꝛũ
pöͤdf abſolutox reſtat nũc loqui de ſuppõe terminox reſpe
dep ctiuox ſeu relatiuoxꝑ. Et notificaĩ regulas ſequentes.
¶ Pꝛima. Relatia ſubſtantie ydemptitatis nõ recipꝛoca eodẽ

thier mõ ſupponũt ſicut ſua añcedentia. vt oĩs hõ currit et ille mo
Machs ueẽ ibi li le ſuppõit ↄfuſe diſtriburie ſicut ſuñ añcedẽs homo
Nulnse ¶ Scða regula. Relatinũ referens rem ſingularẽ vel terminũ
llae diſcretũ ſupponit diſcrete. Referens vo rem ↄmunẽ nõ vliter
tfunp . ſumptã ſupponit ſicut ſuũ antecedẽs. Exm̃ pꝛimi. Johãnes
vöt kate⸗ videt ſe. ibi ſe ſupponit diſerete. Exm̃ ſedi Homo videt ſe. ibi MU 2
tinni ſe ſupponit determiate. Et deſcendir ſub iſt elatio ſe diſiun M ES
plictter⸗ ctiue ſic Johannes videt Johannẽ vel petrus videt petrũ et
d ſignü ſic de ſingulis. igit homo videt ſe. Et dicit᷑ in regula rem co⸗
His bbi munẽ nõ vliter ſumptã. qꝛ ſi referret rem vliter ſinnptã vt di
autdich cendo Om̃is homo videt ſe. ibi li ſe hm aliquos nõ refert an⸗
nieratße tecedẽs in eadẽ vlitate/qꝛ tũc valeret illã Om̃is homo vider
vrmñn ornmnẽ hoiez. Sed certe ille non eſt ſenſus vt vider ſed alius. vt
enon bbbi⸗ iſte homo videt iſtũ hoĩez et iſte homo videt iſtũ hoiem et pe-
ſngis trus vider petrũ et ſic de ſingulis/ igit omnis homo videt ſe⸗
W Et iſte deſcenſus nominat ſigilllatus⸗ ideo qꝛ ſub aliquo rela

6

Opuſtulũ
tiuo nõ poteſt deſcendi e etiã deſcendatur ſub eius antece
dente/ vt patet in pꝛeallegato exemplo et alijs ſuꝑioꝛibus. Ex
his infertẽ ꝙ nõ ſolũ relatiuũ ydemptitatis ſubſtantie nõ reci⸗
pꝛocũ verũetiã recipꝛocũ habet eandẽ ſuppõez cũ antecedẽte⸗
etiã ſi refert rem ↄmunẽ vliter ſumptã yᷣm ꝓbabilẽ opinionẽ
¶ Tertia. Relatiuũ aceidentis ydemptitatis nunqʒ ſupponit
p eodem in numero ſed ſolum ꝓ ſimili vel equali in ſpecie. vt
Soꝛtes eſt albus et talis eſt plato.
Ouarta. Relatinũ ſubſtantie diuerſitatis ſupponit ꝓ alio
q̃; antecedens. vt Soꝛtes currit et alius diſputat.

”ä ¶ Quinta. Relatiuũ ydemptitatis ſubſtantie interdũ ſuppo
2 rer nit nõ ꝓ eadẽ re in numero cũ ſuo antecedente ß ſolũ in ſpecie
3 p-ar .* wt patet in his ꝓpõibus Mulier ſaluauit que damnauit. que

, valet illã Mulier ſeʒ Maria ſaluauit que ſcʒ Eua damnauit.
4 2 Homo peccauit qui ſaluauit.i. homo Adam peccauit qui ſcz
vNhomo Chiiſtus ſaluauit. Lignũ fuit cauſa moꝛtis quod fuit
cauſa vite. i. lignũ in paradiſo de auo Adam cõmedit fuit cau
ſa moꝛtis qð ſcz lignũ Crucis fuit cauſa vite i. redemptionis.
¶ Circa pꝛedictas regulas duo ſunt notanda. Pꝛimũ qꝙ; ꝓno
mina relatiua relatiue capta habent ſuppõez ſuox anteceden
tiũ et ab illis trahunt vim ſupponendi. Sed ſi capiuntur de⸗
monſtratiue tunc habere poſſunt ſuppoſitionẽ diſcretã. vt di
cendo Ille homo currit/vel etiã Ille currit. in vtriſch li ille ſu⸗
ponit diſcrete. qꝛ ſubiectũ ꝓpõis ſingularis ſupponit diſcrete
Secundũ ꝙ Relatiuũ ydemptitatis ſiue ſubſtantie ſiue acci⸗
dentis ſemp refert ſuũ antecedens in recto. vt Soꝛtes eſt albꝰ
qui mouetur. et Soꝛtes eſt albus et talis eſt Plato. Sed rela⸗

imons
pponit
ecſe. vt

p ali⸗

ſuppo
ſpecle
uit. que⸗
mnanit.
t goiſch
gvodfut
tfuit can
ptionis.
q no
nteceden

nntur de⸗

reti vtdi
l lleſi⸗

Paruorülogitalin
tiuũ diuerſitatis ſubſtãtie ſiue accidentis refert ſuũ antecedẽs
in obliquo.vt Soꝛtes currit et alius diſputat. ſenſus eſt/et ali
us a ſoꝛte diſputat.
Et tantũ de tractatu ſuppoſitioncn .
Egquitur de Amplianont: qur li
cut reſtrictio habet marime fieri circa ſuppoſitionez
perſonalẽ. Ampliatio em̃ augmentat ſuppoſitionẽ ꝑpſonaleʒ.
Reſtrictio aũt diminuit. vt infra patebit in regulis.
WMpliatid tſt Extenſio termini
cõmunis a minoꝛi ſuppõe ad maioꝛẽ. Vel eſt ſuppo
ſitio terminiꝓ ſuo ſignificato vel ſuis ſignificatis reſpectu di
uerſox tempox indifferenter. vt cũ dicit Homo poteſt eſſe an

tichꝛiſtus. ibi iſte terminus homo nõ ſuppomt ſolũ ꝓ his quin

ſunt ſed etiã qui erunt. vnde ampliatur etiam ad futuros. Et
debet ampliatio regulariter erpꝛimi diſiunctim. vt Homo eſt
moꝛtuus. in hac ꝓpðõe ſic ampliatio expꝛimit / qð eſt vel fuit
homo eſt moꝛtuũ. Et ſic adiectia maſculini generis ſiue par⸗
ticipialia ſiue nom̃ialia in expꝛeſſione ampliatõis in neutrum
genus mutari debent. ¶ Et danẽ᷑ regule de ampliatõe tales.
¶ Pꝛima. Omis terminus ſupponẽs reſpectu verbi velpar⸗
ticipij pꝛeteriti tpis ampliat᷑ ꝓ his qui ſunt vel fuerũt. vt Hõ
fuit albus. ibi homo ampliat ꝓ hom̃ie qui eſt vel fuit. Et per

lllã regulã conceduntur plures ꝓpões ratione ampliationis⸗
que pꝛima facie apparent falſe. vt Puer fuit ſenex. Virgo fuit
meretrix. Viuũ fint moꝛtuñ. In pꝛima adducta ꝓpðõe ſic er⸗
pꝛimit᷑ ampliatio/ qð eſt vel fuit puer ante ſexaginta annos
fuit ſenex heri vel pꝛidie. In ſecunda ſic / qð eſt vel fuit virgo

Opultulü
ante viginti annos fuit ulte ante annũ. In tertla ſic. qð
eſt vel fuit viuũ ante annum⸗fuit moꝛtuũ heri.
Scda regula. Om̃is terminus ſupponẽs reſpectu verbi vk
participij futuri tempoꝛis ampliat᷑ ꝓ his que ſunt vel erunt.
vt Pluuia generabit. Homo naſcet᷑ anthicriſtus. Et per iſtã
regulã concedunt᷑ multe ꝓpões ratiõe ampliatõis/que igno/
ranti eã apparent faiſe. vt Sener erit puer. Meretrix erit vᷣgo
Moꝛtuus cantabit. Moꝛtui haſtiludent in foꝛo. Et in pꝛima
ſic expꝛimi ampliatio/qð eſt vel erit ſener ſcʒ poſt quinqua⸗
ginta annos erit puer cras qñ naſcetur. In quarta Moꝛtui
haſtiludent in foꝛo ſie Oui ſunt vel erunt moꝛtui poſt annũ⸗
haſtiludẽt eras in foꝛo. Parifoꝛmiter fiet in ſimilibꝰ ꝓpoſitio
nibus adductis.

¶ Tertia. Om̃is terminus ſupponẽs reſpectu noĩs verbalis

in bilis in bile tiuus ſiuus toꝛ vel in trix terminati/ampliat ꝓ
eo qð eſt vel poteſt eſſe. vt Homo amabilis deo. que ratõe am
pliatõis tantũ valet qð eſt vel poteſt eſſe homo hoc eſt ama⸗
bile deo. Eodẽ modo foꝛmanda ſunt exempla de alijs termi⸗
nationibus.vt tiuus toꝛ vel trix.
Ouarta. Om̃is terminus ſupponẽs reſpectu iſtoꝑ verboy
poteſt contingit et conſimiliũ dictionũ ampliat ad quattuoꝛ
differentias tempoꝛũ. vt ad pꝛeſens pꝛeteritũ futurũ et poſſi⸗
brile eſſe. vt Albũ poteſt eſſe nigrũ. vbi ſic erpꝛimit ampliatio
g eſt fuit erit vel poſſibile eſt eſſe albũ poteſt eſſe nigrum.
¶ Quinta. Om̃is terminus ſupponens a ꝑte ante in paſſiuis
et a ꝑpte poſt in actiuis reſpectu verbox potentiũ extendere ace
tum ſuũ tã in ens qᷓ; non ens/ampliatur ꝓ eo qð eſt fuit erit

Paruocꝛülogiraliñ

8 8 poteſt eſſe vel intelligi eſſe iuxta exigentiã verbi. vt Roſa intel
8 ligit. vbi ſic erpꝛimit ampliatio Onod eſt fuit erit poteſt eſſe
leiun vel intelligi roſa intelligitur. Similiter in iſta ꝓpõe Intelligo
õũ rroſam ⸗/ſic erpꝛimitur ampliatio Intelligo id qð eſt⸗ fuit / erit
. 2 poteſt eſſe vel intelligi roſa. igitur intelligo roſam. .
Do⸗ ¶ Serxta. Ille detões pꝛius et poſterius ampliãt detões ante
ntb ſe et poſt ſe. Pꝛius ampliat terminũ p̃cedentẽ ꝓ illo qð eſt vel
img fuit. et poſt ſe ꝓ illo qð eſt vel erit. vt Homo eſt pꝛioꝛ animali
hncha⸗ vbi ſic expꝛimitur ampliatio. Qð eſt vel fuit homo/ eſt pꝛius
Mhui eo qð eſt vel erit aial. Sed poſterius ampliat terminũ a parte
anni ⸗ ſubiecti poſitũ ꝓ illo qð eſt vel erit/et ſequentem ꝓ illo qð eſt
ſitis vel fuit. vt Anial eſt poſterius hom̃ie. vbi ſic expꝛimiẽ ampli⸗
aris as eſt vel erit anial eſt poſterius eo qð eſt vel fuit homo
erbalis Et tantũ de Ampliationibus. H
pliß .Eſtrittio eſt coartatio termini t,ö
ate am munis a maioꝛi ſuppõe ad minoꝛẽ.vel ſic Eſt ſuppo
ſtama⸗ ſi tio termini qui ſtat ꝓ paucioꝛibus q; pꝛius ſtetit cũ termio
ztermi⸗ limitante ſeu reſtringente. Exm̃ dicendo Homo currit. ibi ho⸗
mo ponit᷑ irreſtricte/et ita tenetur tã ꝓ maſculis qͥ feminis tã
verbor ꝓ albis qᷓ; ꝓ nigris. Si aũt dicit quilibet homo currit. ibi ho
nattun mo reſtringit ad maſculos tantũ. Itẽ ſi dicitur Homo albus

a poſſ⸗ currit. ibi homo reſtringitur et ſupponit ꝓ albis tanti.
¶Et dantur regule tales de reſtrictionibus. ¶ Pꝛima. Om/‚fe

mpliat⸗ nceit maius cz icti
minus cõmune reſtringit maius cõmune ad ea que exigit ſua
grn ſi⸗ ſignificatio. vt cũ diciẽ Animal homo currit. ibi anĩal reſtrin
e ke gitur ꝑ iſtũ terminũ homo ad ſtandũ ꝓ hom̃ibus tantũ. Et
nde

ißai ita inferius reſtringit ſuñ ſuperius vt patvit ꝑ exemplũ addu
c iñᷓj

——

5

Opultuli⸗

et. Ex quo patet ꝙ dictio que reſtringit quodammõ limitat

eSett determinat magis confuſum ſeu commune.
Scda. Si ſignũ vniuerſale adueniat termino reſtrieto tie
diſt ribuit ipm ſolum ꝓ his ad que reſtrictio facta eſt/ vt cum

dicitur Om̃is homo albus currit. ibi homo ſolũ diſtribnitur
ꝓ homibus albis/ et ad albos tantũ limitatur.
¶ Tertia. Om̃is implicatio immediate coniuncta termino cõ
muni reſtringit ip̃m ſicut ip̃m adiectiuß. vt Homo qui eſt al⸗
bus currit. ibi iſte terminꝰ homo reſtringient ad albos tantũ
Ac ſi diceretur homo albus currit.

¶ Ouarta. CTalia ſunt ſubiecta qualia ꝑmittũtur ab eox pꝛe
DdDeoeiecatis. ad hmoi intellectũ Si ponitur aliqð equiuocũ a caſu

a ꝑte ſubiecti in aliqua ꝓpõe tunc ſpẽale pꝛedicatũ poteſt fa⸗

cere ip̃m ſtare ꝓ vno ſignificato vniuoco/ vt dicendo Canis
eſt latrabilis. ibi canis reſtringitur ad vnũ ſignificatũ tantũ

et ſtat ꝓ aniali latrabili. Siliter ibi Canis fulget/ canis natat
OQuinta. Pꝛedicatũ reſpectu termini equiuoci a caſu reſtrin
git ſubiectũ ad ſtandũ ꝓ illo ſignificato ꝓ quo poteſt ſibi cõ
petere. Er illa regula habetur ꝙ hee locutiones ſunt ꝓpões
Canis latrat/canis fulget in celo/canis natat in equoꝛe.Sed
non iſte oꝛationes Canis eſt ſubſtantia/ canis eſt ens. Cuius
ratio eſt. qꝛ in pꝛimis locutionibus fit reſtrictio ad vnũ tantũ
ſignificatum. In alijs nulla fit reſtrictio / ergo manent in eis
termini equiuoci.

¶ Serta. Analogũ ꝑ ſe poſitũ ſtat ꝓ ſuo ſignificato ſamno⸗ .

ſioꝛi. vt Equus eſt in ſtabulo. Ibi equus ſtat ꝓ vero equo et
non depicto vel moꝛtuo.

—

Hom
plics

cor pꝛe
caſu
teſtſp⸗
Canis
tantü
is natat
ſireſenn
tſibich
ppoes
ne. Sed
.Cuius
hnüͦtanti
ent in es

tofmmo⸗
6 equo 4

—

Darudzülogitalin
¶ Septima. Subiectũ analogũ ꝑ dictionẽ ſibi eöpetentẽ re⸗
ſtringitur ad ſignificatũ min⸗ famoſuz. vt Homo eſt pict? ibi

hs6 reſtringit ad hoiez depictũ et nõ ſtat p vero et viuẽte hoĩe

¶ Octaua. Intentio ſeda tã logicalis qᷓʒ grãmaticalis reſtri
git.i.limitat ſubiectuʒ ad ſtandũ materialiter vel ſimpliciter.
Exm̃ pꝛimi. Homo eſt nomẽ. ibi homo limitatur ad ſuppõeʒ
materialẽ. et nõ ſtat ibi ꝓ foꝛmali ſuo ſignificato. Exm̃ ſeðdi.
Homo eſt ſpecies. ibi hec ſeda intentio ſpecies reſtrigit ad ſim

plicẽ ſuppõeʒ ſic ꝙ homo noõ ſtat ibi ꝓ ſuis ſuppoſitis et per

ſonaliter ſed ſtat et ſupponit ꝓ natura ſimplici.
¶ Nona. Adiectiuũ nom ale reſtringit ſuñ ſubſtantiuũ.et ad
uerbiale ſuũ verbũ cui additur. Exm̃ pꝛimi. Homo eſt albus.
ibi homo ſtat ꝓ albis tãtũ. Itẽ Quilibet homo currit. ibi hõ
ſtat ꝓ maſculis. eſt em ſenſus quilibet hõ currit. i. quilibet hõ
maſculus currit. Ex his patet ꝙ ſigna maſculini generis ad⸗
dita ſubſtantiuis cõmunis vel om̃is generis⸗ re ſtringũt talia

ad ſuũ genꝰ. vt Quilibet homo eſt vir. ibi hõ reſtringitur ad

maſculinũ genus ꝑ hoc ſignũ quilibet. Exm̃ ſcði. Homo cur

rit bene. ibi currit reſtringitur ad actũ currendi qui bene fit.
Et tantũ de Reſtrictionibus.

Pprpllatio eſt Acceptio termini

ſubſtantiui ꝓ re exiſtente. Et ſic tã terminus cõmu

nis q̃ʒ ſingularis poteſt appellare. Terminꝰ ſingularis appel

lat vnũ tantñ. vt Hic homo appellat hunc hoieʒ vt petrũ vk

paulſj. Sed termin? cõmunis aptus nat? eſt appellare plura
¶ Itẽ appellationũ alia eſt termini cõmunis. vt homo. Alia
eſt termini ſingularis. vt Socrates. Et terminus ſingularis

DOpultulũ
idem ſignificat ſupponit 1 appellat. qꝛ indiuiduũ vnũ nůero
et rem exiſtentẽ. Alia eſt termini munis ꝓð re vniuerſali. vt cũ
dicitur Homo eſt ſpecies. ibi homo appellat naturã humanã
ſimplicẽ et in cõmuni. Alia eſt appellatio termini cõmunis ꝓ
ſuis inferioꝛibus. vt qñ terminus ↄmunis ꝑſonalẽ habet ſup
poſitionẽ. vt eñ dicit homo currit. ibi homo noõ idẽ ſignificat
ſupponit et appellat. Homo em̃ ſignificat hominẽ in dmuni
ſupponit ꝓ particularibus hom̃ibus tã eriſtentibus q̃ʒ non
exiſtentibus. ſed appellat hom̃ies exiſtentes tantũ.
e, AEt dantur he regule. ¶ Pꝛima. Nullũ adiectiuũ in cõcreto

r. S per reſpectũ ad ſuũ ſubſtantiuũ appellat. vt Homo eſt albus

—— Xς e . „ . „ „ .
Wraai r PS,2 Duia appellatio eſt acceptio termim re exiſtente/ ſed adiec/

—*

. N
☛.t g ——
— c G& SEecs

R rαtπ—uà n̈ ſignificãt rem exiſtentẽ ſed inexiſtentẽ . quia ſignificãt

E =Se c
.= c E — - Eui

””ůꝗñ ꝑ modũ adiacentis alteri.

—☛

—

¶ Secunda. Solũ nom̃ia ſubſtantiua appellant que ſigni⸗
ficant res exiſtentes. vt Homo currit. ibi homo appellat ſup⸗
poſita hom̃is exiſtere. Et ideo terminus habens ſuppõeʒ ſim
plicem nõ appellat ꝓpꝛie loquendo ſed impꝛopꝛie ſcz naturã
que ſubiacet intentioni generis vel ſpeciei. =
¶ Tertia. Termin⸗? ſingularis ſignificãs rem exiſtentẽ appel⸗
lat vnã rem tantũ. vt Socrates currit. ibi ſocrates appellat
ſe tantũ exiſtentẽ. Sʒ termini ficti ſingulares nõ appellant. vt
Hec chimera ⁊ pfimiles termini. qꝛ nõ ſigniſicãt rem exiſtentẽ
4 Quarta. Termin? coõmũis appellat plura ſuppoſita vel ad
minus apt? nat eſt appellare ea. vt cũ diciẽ hoĩes currũt. ibi
hoies appellat plura ſuppoſita hois in actu. Sed ibi Homo
currit. ibi homo appellat aptitudie plura ſuppoſita hois eſſe

¶ Ouinta et ↄmunis ᷣm modernos. V om̃es termini ſans e⸗

— 4 ☛ 02

tes verba que ſignificant actus anie conſtructi cuʒ eis tanq3
terminantes tranſitũ eoꝛũ/appellant rationes pᷣm quas ſig⸗
nificant ea que ſignificant. Si vero pꝛecedant illi termini nõ
ſic appellant illas rationes. Iſto mõ illa concediẽ Deñ trinũ
et vnũ ariſtoteles cognouit. hec añt negarẽ Ariſtoteles cogno⸗
uit deũ trinũ et vnũ.qꝛ ignoꝛauit rationẽ trinitatis in deo. Rẽ
aũt que eſt trina et vna cognouit. Pari modo iſta conceditur
Papã Buridanus peuſſit. Et hec negaẽ Buridanus papaz
percuſſit. qꝛ rem que fuit papa ante papatũ ꝑcuſſit. Sed ſub

iſta ratione qua papa fuit et temꝑe papatus non percuſſit.

Incipit Trattatus de pꝛobationt p⸗

poſitionum.

. Ermindꝛu alis mediatus alt

immediatus. Immediatus eſt terminꝰ ratige cuius
ꝓpõ ꝓbari nõ poteſt/ vt ſunt termini ſingulares et vᷣba ſub⸗
ſtantiua Sum fio exiſto. Et ergo cũ diciẽ Johannes eſt. iſta
ꝓpõ nõ ꝓbat᷑ neq; ratione huius nom̃is Johannes qᷓ; etiaʒ
huius verbi eſt. qꝛ ambo termini ſunt immediati. Terminus

aut mediatus eſt ratione cuius ꝓpõ poteſt ꝓbari. Et eſt tri⸗
plex. Reſolubilis officialis et erponibilis.

Elolubilis Eſt gurlibet rermin⸗

cõmunis ratione cuius ppo ꝓbari poteſt ꝑ duas ꝓ
poſitiones/quarũ pꝛima ſic ſumit᷑.ꝙ loco termini ↄmunis in

ea poſiti ponat̃ terminus diſcretus. Sed ſeda ſie ſumitur q;

ille terminus ocommũis in ſedᷣa ꝓpõe pꝛedicet de tali termino

E

t

S e B S

BPEtO

. —
5 „ Nr S☛ *

CESte W=WD

„

ve⸗ N.
—

—

Dpuſtulũ
diſereto. vt Homo currit. 3 ſic ꝓbat̃ / hoc currit/ et hoc eſt
homo⸗igit᷑ hõ currit. A ꝑte p̃dicati ſic pbat᷑. Homo eſt hoc et
hoc currit igiẽÿ homo currit. Et hm̃oi ꝓbatio etiã poteſt fieri
in obliquis ſicut in recto tam in ſingulari q; in plurali.

„ Ffitials terminus Eſtqmim⸗

poꝛtat aliqð officiũ circa ꝓpõeʒ.vt ſunt termini con
cernẽtes actũ anie. vt ſcire/intelligere⸗/ymaginari⸗/ et dubitare
et ſer modi facientes ꝓpõeʒ modalẽ/ vt poſſibileͤR/contingens
impoſſibile/neceſſeͤ/ verũ et falſum. Et ratde iſto terminoꝛũ
ꝓpõ bat officialiter. vt Hominẽ currere eſt poſſibile. que ſie
ꝓbat᷑ Hec eſt poſſibilis homo currit que pꝛeciſe ſignificat ho
minẽ currerek/ igitur hoĩem currere eſt poſſibile. Parifoꝛmiter
fiet ꝓbatio in alijs modalibus. Scio deñ eſſe ſic ꝓbatur offi
cialiter Hec ꝓpõ ſeita eſt a me des eſt que pꝛeciſe ſeu adequate
ſi ignificat deum eſſe⸗/ igitur ſcio deim eſſe.

.Xponibms terminus kſt quili⸗

bet termin? ratõe cuius ꝓpõ habet duas erponentes
vel plures cũ quibꝰ conuertit ꝓpõ. vt ſunt ſigna vlia affir⸗
matia/comꝑatiuꝰ et ſuꝑlatiuꝰ ſigna ercluſiua/ reduplicatia⸗
exceptiua / totũ infinit et hmoi incipit/deſinit aliud/ nõidẽ

„ Bopolitio expombilis Eſt pno

un obſcurũ ſenſum expoſitione indigentẽ ꝓpter
aliqð ſinkategoꝛema erplicite in ppõe poſitũ vel implicite in
aliqua dictõe incluſum. vt ſunt he ꝓpões Homo incipit eſſe.
Leo eſt foꝛtiſſimũ aialiũ et ↄſimiles. de illis em ñ pꝛicipaliter ꝑti
net tẽtare ad hũc tẽtatũ n noiaĩ ßym aliq̊s tẽtatꝰ exponibiliũ.

—

n

ſchaſt

vabi

novni
hoere
pondb
vnue
plitte
gueſe
gpind
ſic er
maſ̃
pon

Pindens
rminoꝛg
ueſie
ſcatho
ommiter
wroffl
deqnate

guil⸗
vonentes
aaffir⸗
licatia⸗

— ¶õð
„ W

—

Paructülogitalin
„ Bopolitio ratione ſigni vniuer⸗

ſalis affirmatiui exponi ꝑ duas ꝓpões quarũ pꝛĩa
ſic ſumit ꝗꝙ ſimpliciter deponat ſignũ vle affirmatiuũ. Sed
ſeda ſic ſumiẽ Ue pꝛimo ponat᷑ ſignũ vle negatiuũ poſt hoc

verbũ ſubſtantiuũ eſt/ poſt hoc totũ qð diſtribuat a tali ſig⸗

no vniuerſali affirmatio ⁊ hoc in recto. poſt hoc li quin/ poſt
hoc relatiuũ in eodẽ caſu in quo ponebat᷑ talis terminus in ex
ponibili ꝓpõe/ poſt hoc om̃e illud qð diſtribuat a tali ſigno
vniuerſali affirmatio. Et debet maxie reſpici reſtrietio et am
pliatio in exponentib? ppõibus. Exm̃ Quilibet homo eſt vir
que ſic exponi . Homo eſt vir/ et nullus eſt homo maſculus
quin ipe ſit vir. Aliud erm̃ Quilibet homo eſt moꝛiturus. que
ſic exponitur. homo eſt moꝛiturus et nullus eſt vel erit homo
maſculꝰ qn ip̃e ſit moꝛiturus.hanc tñ vleʒ quidã nõ ꝓbãt ex
ponibiliter/ putãtes eius erponẽtes eſſe obſeurioꝛes erpoſita.
„ Hopolitio ratide tompatimi gra
dus exponit ꝑ tres erponentes ſic ꝙ in duab? pꝛimis
poſitiuus illius compatiui pꝛediceẽ de rebꝰ comꝑatis. Sed in
tertia gradus equalitatis abneget de re exceſſa. vt Homo eſt
foꝛtioꝛ azino. que ſie exponi/ homo eſt foꝛtis et aʒin eſt foꝛtis
et nihil qdð eſt aʒinꝰ eſt ita foꝛte ſicut homo⸗ igiẽ homo eſt foꝛ
tioꝛ aʒino. Vel ſic homo eſt foꝛtis et aʒinus eſt foꝛtis / et nullꝰ
eſt azinus ita foꝛtis ficut homo⸗/igi homo eſt foꝛtioꝛ azino.
„ Boöpolum ratue luperlatim gra
dus exponitur ꝑ tres exponentes ſic ꝙ in pꝛimis dua
bus poſitiuus iſtius ſuꝑlatiui pꝛedicetur de rebus compꝑpatis.

Dpuliulũ

Sed in tertia gradus ſuperioꝛ. i. comꝑatiuꝰ illius poſitiui vni
uerſaliter negetur de re exceſſa. et hoc negatiue erponendo ſu⸗

ꝑlatiuũ. Sed poſitiue.i.affirmatiue exponendo ꝓpðeʒ ratiõe .
ſuꝑlatiui/ tune gradus ſuperioꝛ vniuerſaliter affirmetur de re

ercedente. Exm̃ pꝛimi vbi ſuꝑlatiuus negatiue erponit. So⸗
crates eſt foꝛtiſſimꝰ hoĩm. Socrates eſt foꝛtis/et om̃es hoĩes
ſunt foꝛtes/et nullus homo alius a ſocrate eſt foꝛtioꝛ ſocrate⸗
ergo ſocrates eſt foꝛtiſſimus hoĩm. Affirmatiue ſic Socrates
eſt foꝛtis / et omes hom̃ies ſunt foꝛtes/et ſocrates quolibʒ alio
homie a ſe eſt foꝛtioꝛe igitur ſocrates eſt foꝛtiſſimus hoĩm.

Ignaextlulina lunttantüloluz

dumtaxat cũ ſuis cõpoſitis.vt tantũmõ ſolũmõ.ra⸗
cione quoꝑꝝ ꝓpõ ercluſiua in qua ſignũ excluſiuũ tenetur ex⸗
cluſiue et gratia alietatis exponitur ꝑ duas exponentes quax
pꝛima eſt pꝛeiacens excluſiue. Eſt aũt pꝛeiacens excluſiue illa
ꝓpõ que manet dempto ſigno ercluſiuo. Sed ſeda ſic ſumiẽ
iſta negatio nihil remouet alietatẽ ab iſto termino cui ad⸗
ditur ſignũ i excluſi uũ. vt Tantũ homo currit. que ſic exponiĩt
Homo currit / et nihil aliud ab homie currit. Tenetur etiaã ſig⸗
nũ ercluſiuũ gratia pluralitatis. et tũc in ſeda exponente po⸗
nitur plures vel plura y m exigentiã congruitatis. vt Tantũ

octo ſunt parteſoꝛatõis. que ſic exponitur Octo ſunt parteſ⸗

oꝛatõis et nõ plures q; octo ſunt parteſoꝛatõis/ergo tantum
octo ſunt parteſoꝛatõis. Tenentur etiã iſta ſigna excluſina er
cluſim. et hoc qñ ponuntur poſt ſubiectũ et ante pꝛedicatũ in
ꝓpõe.vt Homo tantũ currit. que ſic erponitur Homo currit
et nihil aliud facit qᷓʒ currit/ergo homo tantũ currit.

,

Poaaruubrüilo gitalii

y4 Igna rxteptiua lunt pꝛeter per⸗
Gc terq et niſi. Et dicunt᷑ exceptiua/ qꝛ excipiũt partẽ a
mrden toto. Et pars extra capta eſt dictio ſequens ſignũ exceptiuũ
.G,, Et totũ a quo fit eroeptio eſt ſubiectũ pꝛincipale diſtributum
hri in ꝓpõe kategoꝛica vniuerſali Et ꝓpõ ratione iſtox ſignoꝛũ
D . ð exceptiuoꝝ erponit᷑ ꝑ duas exponentes. vt iſta Om̃is homo
crqtes pter ſoꝛtẽ currit. ſic exponiẽ/ Soꝛtes nõ currit et om̃is homo
datld alius a ſoꝛte currit. Alij tamẽ eam exponũt ꝑ res exponentes
. S hoec modo. Om̃is homo qui nẽ eſt ſoꝛtes currit / et ſoꝛtes eſt
. homo⸗et ſoꝛtes nõ currit/ igiẽ om̃is homo pꝛeter ſoꝛtẽ currit.
ls Aliud erm̃. Om̃e anial pꝛeter hoĩez eſt irrationale. Om̃e aĩal
höra⸗ qð nõ eſt homo eſt irrationale/ omis homo eſt anial/ et nullꝰ
turer,

homo eſt irrationalis. pꝛimũ eſt facilius/ ſcdm magiſtralius.

„ Popolitid rationt intipit et deli

ſuell⸗ nit exponit ꝑ vnã diſiunctinã compoſi tã ex duabus
ſeſunttf copulatiuis. vt patet in exemplis. vt hec ppõ Homo incipi
cuiod⸗ eſſe/ ſic exrponiẽ Homo nũc eſt/ et immediate ante hoc nõ fuit
ponĩ Vel homo nũc nõ eſt et immediate poſt hoc erit 0 Sed ꝓpõ de
iſig⸗ deſinit ſic exponit. vt Homo deſinit eſſe homo nunc eſt etim
Nepo mediate poſt hoc non erit. vel homo nunc non eſt et immedi
Tanti ate ante hoc futittt. „ ð “
k » Bopolitiorationt diſkert Alius
tantym alia aliud/et nonidẽ exponiẽ. Ratione aũt li differt et
ſinga alius alia aliud erponunð ꝑ tres exponẽtes/quarñ pꝛime due
ictönn ſunt ꝓpões de eſt ſecũdo adiacente foꝛmate ꝑ iſtã differentiã.
gaurtit Et in tertia vnñ differens negetur ab alia. vr Hoͤmo differt

4 „

.

nale ipm eſt riſibile.

ab aʒino. ſic exponit. Homo eſt et azin? eſt/ et homo nõ eſt azi
nus / igit homo differt ab azino. Similiter illa Soꝛtes differt

ab hom̃ie. ſic erponiẽ Soꝛtes eſt et homo eſt / et ſoꝛtes nõ eſt

homo. igit᷑ ſoꝛtes differt ab hoĩe. Sed ꝓpõ ratõe li nonidẽ er⸗

ponitur ꝑ duas ꝓpões / iſto modo. Homo eſt nonidẽ azino.

homo eſt et homo no eſt azinus / ergo homo no eſt idẽ azino.
Et li nonidẽ dieit diuerſitatẽ rerũ tam exiſtentiũ q̃ʒ nõ exiſten
tium generaliter loquendo. Alietas aũt et differentia ſolũ ca⸗

dit inter res exiſtentes.

BIgna reduplicatia lunt gquenn
poꝛtat rationẽ pᷣm quã aliquid alicui ↄuenit⸗vt ſunt
inquãtũ/pm ꝙ hm̃oi/ ea ratde et conſimilia. Et hee ſigna cñ
ponant᷑ in ꝓpõe ⁊ tenent? reduplicatie faciũt eã reduplicatiuã

et exponibilẽ. vt Om̃is homo inquantũ ratiõalis eſt riſibilis

Pieiacens aũt in ea eſt ꝓpõ que manet dempto ſigno redupli
catiuo et termino cui additur ſez reduplicato. Et exponit᷑ per
quattuoꝛ exponẽtes.vt Om̃is homo inquantũ rationalis eſt

riſibilis. que ſic exponit. om̃is homo eſt riſibilis / om̃is homo

eſt rationalis/ om̃e rationale eſt riſibile/ et ſi aliquod eſt ratio

„ Bopolitid ratidnt Inkinituͦ du⸗
pliciter exponit᷑ / qꝛ li infinitũ poteſt capi kategoꝛema
tice et ſinkategoꝛematice. Kategoꝛematice eſt termin? vmunis
quantitatẽ rei ſignificans. Sinkategoꝛematice et tũc nõ ſigni
ficat quantitatẽ rei ſed qualiter ſe habet ſubiectũ in oꝛdine ad
pꝛedicatũ. Et qualitercũq; capiat᷑ ꝓpõ ratione li infinitũ ex·
ponitur. Si kategoꝛematice / tñc exponitur ꝑ vnã copulatiuã

Parudrülogitalũ

cuius pꝛima pars affirmat pꝛedicatũ de ſubiecto ſumpto ſub
Ditc, aliqua quantitate cõtinua vel diſereta. et ſeða negat tale dꝛe⸗ ——
nmn dicat ineſſe ſubiecto. vt Infiniti hom̃ies currũt/ ſic erponit .
. Aliqui hoĩes currunt/et nõ ſunt tot quin plures currant/igit
an. infiniti hoies currunt. Si ſinkategoꝛematice capitur tũc ꝓpõ
faJa ratõe eius exponitur ꝑ vnã copulatiuã cuius pꝛima pars af⸗
hca⸗ firmat quantitatẽ de ſubiecto / et ſea negat terminũ quanti⸗
tatis ſue. vt Linea eſt infinita. ſic erponitur Qinea eſt quantaz C(e= rt.
1 m et nõ habet terminũ ſ ſue quantitatis igitur linea eſt infinita. S
rſut Dtus duplitit capt poreſt. Dꝛi
gnach mo mõ kategoꝛematice/et hoc dupliciter. Vno mõꝓ
cating om̃i illo qð habet partes. Alio mõ vt valet intantñ ſicut ꝑfe⸗
tſib9s cctũ. Scdo ſinkategoꝛematice ꝓut includit ſignũ diſtributiuũ
tedupi. quelibet. vt ibi Totus ſoꝛtes eſt minoꝛ ſoꝛte.id ẽ quelibet pars 4 a.
dnüͤ per ſoꝛtk eſt minoꝛ ſoꝛte. Et iſta ꝓppõ Totus ſoꝛtes eſt minoꝛ ſoꝛte e PE
halis ſſt ſic erponit / ſoꝛtes ym quãlibet eius partẽ integralẽ eſt minoꝛ er
homo ſoꝛte. Et qñ totũ capitur kategoꝛematice tũc hec ꝓpõ ↄcedũ
ſſtrati⸗ Totũ qð eſt in mundo eſt in oculo meo / ponendo ꝙ minima
feſtuca ſit in oculo meo.Et iſto modo non eſt terminus expo
d ⸗ nibilis ſed potius reſolubilis.

an Imnt trattatus Coniequentiarn — Se ae
. nltqurntia tlt orari habe1ns

cnöͤſi antecedens et conſequens eñ nota conſequentie. Eſt
grdine⸗ad auũt nota oſequentie ergo/ideo/ igitur. Et diuiditẽ in materialẽ -rſr
fnitüe et foꝛmalẽ. Foꝛmalis ↄſequẽtia eſt que tenet in oibus terminis S
pultni cõſi mli foꝛma arguẽdi retenta. Et dicitur Penlioec; habet

OpnGrruk:

ſuã ſequelã gratia foꝛme. Materialis aũt eſt que non tenet in ig
om̃ibus terminis conſimili foꝛma arguendi retenta. Et ſie di tn
citur. qꝛ tenet gratia materie certoꝑ terminox et nõ foꝛme ar⸗ ſip
guendi. Et varij mõi arguẽdi er regulis ſequẽtibꝰ colligi pñt.
¶ Pꝛima regula. In omi conſequentia bona et foꝛmali er op 2 U
poſito contradictoꝛio ↄſequentis ſequit᷑ oppoſitũ contradic ra
toꝛioꝑ antecedentis. vt ſic arguendo Homo currit igi homo cn
mouet. Iſta conſequentia eſt bona. qꝛ oppoſita contradicto cul⸗
rioꝛũ oſequentis eſt hec Nullus homo mouer̃ ex quo ſequit (e
oppoſitũ antecedentis ſezʒ nullus homo currit. ſeqr
¶ Scðda. In om̃i conſequentia bona et foꝛmali oppoſitũ cõ per
tradictoꝛioꝑ ↄſequentis repugnat antecedẽti eiuſdẽ cõſequen/ gge⸗r
tie. vt hee ↄſequẽtia eſt bona Homo currit igiᷣ homo moueẽ 8
qꝛ oppoſitũ dſequentis qð eſt Nullꝰ homo mouet repugnat ind
huic añcedenti homo currit. qꝛ nõ poteſt cũ eo ſtare ĩ veritate n
Et he due pꝛime regle ſunt menſure om̃is enthymematice cõ x 60
ſequentie vbi er ſimplici antecedenti inferẽ ſimpler conſequs ſine
¶ Tertia. Quicqᷣd ſequit ad conſequens alicuius bone conſe e
quentie et foꝛmalis etiã ſequitur ad antecedens eiuſdẽ conſe⸗ gen
quentie. Cui coꝛreſpondet hec regula. Quicquid antecedit an⸗ ””“”
tecedens antecedit etiã et conſequens.vt bene ſequitur Homo i
eſt ergo anial eſt/ et anial eſt ergo coꝛpus eſt. OQuciquid nunꝰ ſid
ſequitur ad illã anial eſt⸗ ſequitur etiã ad illã homo eſt. ⸗ iü
von
¶Ouarta. Arguendo a pꝛimo ad vltimũ cũ debitis circum/
ſtantijs affirmatiue et negatiue/ ſi fuerit negatiug eſſentialis⸗ n
e bona conſequentia. De affirmatiuis patet in pꝛioꝛi regula wil
de negatiuis ſic/ ſequitur bene homo eſt anial et anial nõ eſt d.

è Parudꝛülogitaliũ

lign/ igitur homo nõ eſt lignũ. Eſt añt pꝓpõ negatiua eſſen⸗
K,. tialis vbi pꝛedieaen negatur de ſubiecto aliquo · ſic ꝓ nullo
· ſuppoſito poteſt ei conuenire. vt anial noncſt lignu. WD
46 Quinta. Atguendo a particulari ad ſua indefinita affirma
4 - tiue et negatiue cñ debitis circũſtantijs ꝓpꝛietatñ logicalium
. valet conſequentia et econtra. vt ſequitur bene OQuidã homo
4„ currit/igitnr homo maſculus currit. et econtra Homo maſ⸗
o culus currit igitur quidã homo currit.
ui Sexta. Arguendo a conuertibili ad conuertibile eſt bona GJc·
ſequentia tam in ꝓpõibus qᷓ; terminis. In ꝓpõibus patuit
c5 ꝑ exemplũ in regula pꝛecedenti. In terminis ſic Homo currit
⸗ igit riſibile currit. vel homo currit igi anial rationale currit.
det ¶ Septima. Arguendo ab erponentibus ad expoſitã/ et deſ⸗
nat cendentibꝰ? ſimul ſumptis ad deſcenſaz et econtra eſt bona cõ
du ſequentia. Ratio eſt qꝛ arguit᷑ a conuertibili ad conuertibile.
c6 Octaua. Arguendo ab inferioꝛi ad ſuperius affirmatiue et Sfr 21
guis ſine diſtributõe ſupioꝛis eſt bona conſequentia.vt Homo cur
onſe rit/ igit anial currit. Et hec regula tenet veritatẽ in terminis
nſe⸗ ꝑſonaliter captis:nõ aũt materialiter vel ſimpliciter maxime
a. quando eſt ſuppõ ſimpler ꝑ pꝛiuationẽ ſuppoſitox. Ideo nõ
omo. ſequitur in ſuppõe materiali Coꝛpus eſt generis neutri⸗ ergo
nune ſubſtantia eſt generis neutri. Et nõ ſequit᷑ in ſuppõe ſimplici
Homo eſt ſpecies ſpẽaliſſima⸗/ igitur anial eſt ſpecies ſpẽaliſ⸗
un⸗ ſima. Et circa iſtã regulã nota q; numer? minoꝛ eſt ſuperioꝛ
1s, ad numerũ maioꝛẽ et numerus maioꝛ eſt inferioꝛ. Ideo ſequit
GS bene Ille habet centũ ergo habet decem. tenet conſequẽtia ab
H einferioꝛi ad ſuperius affirmatiue.

d iij

— NAN
¶ VNona.A ſuperioꝛi ad inferius in negatiuis ſimpliciter. E⸗ 4
in affirmatiuis cũ diſtributiõe ſuperioꝛis et conſtantia ſubie⸗ ſe
cti valet conſequentia. Exm̃ pꝛimi. Nullũ animal currit/ igiẽ .
nullus homo currit. Exm̃ ſcði. Om̃e animal currit/et homo 4
eſt/ igitur om̃is homo currit. 65
4 Decima. Ab eſt tertio adiacente affirmatie de pꝛedicato nõ 0
ampliatiuo ad ſeðm adiacens eſt bona oſequentia. vt ſequitẽ 6
bene Homo eſt albus igit homo eſt. Sed nõ ſequitur Homo Fe
eſt moꝛtuus igitur homo eſt · Et iſtã regulã concedunt quidã ti⸗
tantũ in pꝛedicatis accidentalibus de accidenti cõmuni. ſecus ”ÿMD
aũt de ꝓpꝛio.nec pꝛedicatis eſſentialibus. Ob id dicũt ꝙ bene ñ
ſequitur Homo eſt albus ergo homo eſt. Sed noõ ſequitur foꝛ
maliter Homo eſt riſibilis ergo homo eſt. nec ſequitur Homo ar⸗
eſt animal rationale ergo homo eſt. le
¶ Vndecima. Ab excluſiua affirmatia ad eius vkeʒz affirma⸗ (cce
tiuã et ecõtra in terminis trũſpoſitis eſt bona ↄña.vt Tantũ q
anial ratõale eſt homo igit oĩs homo eſt aĩal ratõale. Et ra (
tio regke eſt qꝛ termini ĩ vtriſq; eodẽ mõ regkariter ſupponũt. ve
¶ Duodecima. Ab excluſiua in qua ponitur ſignũ ercluſiuũ ti⸗
gratia pluralitatis/ ad ꝓpõeʒ in qua om̃es tenetur collectiue
interminis tranſpoſitis eſt bona conſequẽtia. vt ſequiẽ bene di
Tantũ quinq; ſunt vniuerſalia⸗ ergo omnia vniuerſalia ſunt
quinq;. Et eſt eadẽ ratio ſicut in pꝛecedenti regula. .
Tredecima. Arguendo ab excluſiua affirmatia ad ſuũ pꝛe⸗ .1
iacens.i.pꝛeiacentẽ ꝓpõeʒ eſt bona conſequentia. vt ſequitur
bene Tantũ homo currit. igitur homo currit. H

Decimaquarta. Arguendo ab exceptiua negatiua ad exclu .

Parumrüilogitali

tio regule eſt/qꝛ arguit a conuertibili ad conuertibile.
¶ Vigeſima. Arguendo a conuerſa ad conuertentẽ et nõ ecõ⸗

ſiuã affirmatiuã foꝛmatã de parte extra capta eſt bona con⸗
gi ſequentia. vt bene ſequitur Nullũ anial pꝛeter hominẽ eſt ra
tionale.igitur tantũ homo eſt rationalis.
md ¶ Decimaquinta. Arguendo ab erceptia affirmatia ad exclu
ſiuam negatiuã foꝛmatã de ꝑte extra capta eſt bona zña. vt
Ome ens pᷣ̃ter deũ eſt creatura ergo tantũ deꝰ nõ eſt creatura
e ¶ Decimaſerta. Arguendo ab excluſiua affirmatiua ad erce⸗
89 ptiuã negatiuã.et ab excluſiua negatia ad exceptiuã affirma
d D tiuã eſt bona ↄſequentia. Erxm̃ pꝛimi Tantũ homo eſt riſibi⸗
as lis/igit᷑ nihil pꝛeter hoĩeʒ eſt riſibile. Exm̃ ſeðᷣi. TCantũ homo
⸗ nõ eſt irrationalis/ ergo om̃e anial pꝛeter hoĩeʒ eſt irrationale
foꝛ ¶ Decimaſeptima. Arguendo ab actiuo ad paſſiuũ cũ debitt 4 .
nNOo circũſtãtijs eſt bona ↄſequentia.vt Lego lectionẽ/ergo lectio N etz
legitur a me. Video iohannẽ igit᷑ iohannes videtẽ᷑ ame. Deus
n creat/ ergo aliquid creatur. et nõ debet inferri hec Deus creat
mä qꝛ antecedens eſſet verũ et conſequens falſum.
Eeen ¶ Decimaoctaua. Arguendo ab inferioꝛi ad ſuperius cũ iſtis
nüät. verbis incipit et deſinit/ differt/aliud/nonidẽ nõ valet ↄſequẽ
ſu tia. vt nõ ſequitur Homo incipit eſſe albus ergo incipit eſſe co
ce loꝛatus. Et nõ valet ſic arguẽdo Homo differt ab aʒino igiẽ
bene differt ab aniali Et ratio regule eſt / quia arguitur ab inferi⸗
ſm oꝛi ad ſuperius cum diſtributione.
¶ Decimanona Arguendo ab vna ꝓpõe equipollenti ad aliã
pe . equipollentẽ eſt bona aſequenein. vt Om̃is homo currit igit
i nullus homo nõ currit. vel non quidã homo nõ currit. Et ra

—,—— —

Opultculũ

tra eſt bona 9a. vt ſequũ bene Om̃is homo eſt aĩal ergo qd
dã anĩal eſt homo. Sʒ nõ ſequit᷑ ecõtra a conuertente ad con
uerſaz. vt OQðdã albũ eſt homo igit᷑ om̃s homo eſt albꝰ. vbi
. rge a conuertente ad conuerſaz in conuerſione ꝑ accidens
Vigeſimapꝛĩa. Arguendo a ſubalternãte ad ſubalternatã
eſt bona conſequentia ſeruatis debitis conditiõibus / ſed non
econtra. vt ſequitẽ bene Om̃is homo eſt anial igitur quidam
homo eſt anial. Sed nõ ſequitur econtrario arguendo in nõ
neceſſarijs pꝛedicatis. vt Quidã homo eſt albus / igit omnis

homo eſt albus. Etiã nõ ſequi Nulla parſoꝛatõis eſt ſubie /½

ctũ in donato:igit᷑ parſoꝛatõis non eſt ſubiectũ in donato / qꝛ
in pꝛima parſoꝛatiõis ſupponit ꝑſonaliter diſtributie. in ſoda
ſupponit ſimpliciter. igitur illa que eſt vera ſubalternata⸗ ſez
Aliqua parſoꝛatõis nõ eſt ſubiectũ in donato.
¶ Vigeſimaſcða. Arguendo ab affirmatia de pꝛedicato infi⸗
nito ad negatiuã de pꝛedicato finito. Et arguendo ab affir⸗
matiua de pꝛedicato finito ad negatiuã de pꝛedicato infinito
eſt bona a. Exm̃ pꝛimi Homo eſt nõ iuſtus / igit homo nõ

eſt iuſt?. Exm̃ ſeðiͤ/ homo eſt iuſt? ig homo nõ eſt nõ iuſtus

¶ Vigeſimatertia. A diuiſis ad coniuncta et econtra ſeruatis
debitis circũſtantijs et conditionibꝰ valent argumẽta. Erxm̃
pꝛimi. Johannes eſt homo et iohannes eſt albus/ igit iohan

nes eſt homo albus. Exm̃ ſedi. Johannes eſt albus homo⸗

igitur iohannes eſt albus et iohannes eſt homo.
¶ Vigeſimaquarta. Nom̃ia et verba debite tranſpoſita fa⸗
ciunt in ꝓpõibus bona argumenta. patet in conuerſionibus

ꝓpõnũ.ſequitur bene Nullus homo currit/ igit nullũ currẽs

— —— -ʒʒ f ꝝ ̃ꝝ.Vð

liqe⸗
ges

lbe
n⸗
ſiĩ
inf
66

vl
me

led

—

Paruozülogicamlrlum
eſt gon e currit agn currens eſt homo.
¶ Vigeſimaſerta. Ab amplo ad nõ amplũ negatie et cñ diſ⸗
tributõe ampli eſt bona oſequentia. Exm̃ Nullus homo po
teſt eſſe azinus igiẽ nullus hõ eſt azinus. Sʒ arguẽdo ab am⸗
plo ad nõ amplũ affirmatie nõ valet ↄſequẽtia. vt nõ ſequit̃
Om̃is homo poteſt eſſe currens igit᷑ om̃is homo eſt currens
¶ Vigeſimaſeptima. Arguendo a nõ amplo ad amplũ affir

matiue et ſine diſtributõe valet ↄfequentia. vt ſequit᷑ bene ho

mo currit igitur homo poteſt currere. Sʒ arguendo a nõ am
plo ad amplũ negatiue non valet conſequentia. vt nõ ſequik
Nullus homo currit igitur nullus homo poteſt currere.
¶ Vigeſimaoctaua. Arguendo debite pm quattuoꝛ leges ꝓ⸗
põnũ oppoſitag eſt bona ↄſequentia. vt bene ſequit ſic argu
endo He due ꝓp Ses opponunt ↄtrarie et vna eſt vera/ igit re
liq̃ eſt falſa.ß nõ eguerſo. Sic applica argumẽta ad alias le⸗
ges ꝓpõm oppoſitarũ atradictoꝛie ſubecõtrarie et ſubalterne
¶ Vigeſimanona ym aliquos eſt Ad impoſſibile ſequitur qd
libet. i. ad antecedẽs impoſſibile in bona conſequẽtia ſequitur
quodlibet conſequens tam verũ qᷓ; falſum. vt ad hanc ꝓpo⸗-
ſitionẽ homo eſt aʒinus ſequitur illa vera homo eſt anial ab
inferioꝛi ad ſuperius etiã ſequitur nlla falſa homo eſt rudibilis
a conuertibili ad cõuertibile. De bonitate tñ iſtius ↄſequentie
patet ꝑ Petrũ Hyſpanũ in ſuo octauo tractatu ſummularũ⸗/
vbi ſentit oontrariũ q ad impoſſibile nõ ſequitur qdlibet fo⸗
maliter ſed ratione impoſſibilitatis. et hoc eſt verius.
¶ Trigeſima et quodãmodo vniuerſalis regula ad om̃es pꝛe

cedentes eſt iſta. In om̃i conſequentia bona et foꝛmali impoſ

Opulculũ

ſibile eſt antecedens eſſe verũ ſine conſequente .i. antecedẽs in
bona et foꝛmali conſequentia nõ poteſt eſſe verum quin etiaz
conſequens ſit verum.

Eguund modi arguendi inppo

teticis. Et pꝛimo in Conditionalibus.
¶ Et pꝛima regula eſt talis . Arguendo a tota conditiõali cñ
poſitione antecedentis ad poſitionẽ 2ſequentis eſt bona con
ſequentia/vt Si ſoꝛtes currit ſoꝛtes mouetur/ ſed ſoꝛtes currit
igiẽ ſoꝛtes mouke. Et hec regula ſi zuertiẽ nõ valet ↄſequẽtia.
¶ Scða. Arguendo a tota conditionali eũ deſtructione conſeẽ
quentis ad deſtructionẽ antecedentis eſt bona conſequentia.
vt ſequitur bene Si ſoꝛtes currit ſoꝛtes mouetur: ſed ſoꝛtes nõ
mouetur ergo ſoꝛtes non currit. Et ſi conuertitur regula non

valet argumentũ ſeu conſequentia.
In Copulatims.

¶ Tertia regula. Arguendo a tota copulatiua ad quamlibet
eius partẽ diuiſim vel coniunctim eſt bona ↄſequentia. Exm̃
vbi diuiſim. Homo eſt anial et deus eſt: igitur homo eſt anĩal
vel igitur deus eſt. Exm̃ vbi coniunctim. homo eſt animal et
deus eſt / igitur homo eſt animal et deus eſft.
Ouarta regula. Arguendo a parte copulatiue ad totã co⸗
pulatiuã nõ valet foꝛmaliter conſequentia. vt nõ ſequitur ho
mo eſt anial igitur B 1 anial et lapis eſt lignũ.
In Diliunttuns.

¶ Quinta regula. Arguendo a parte diſiunctiue ꝓpõis ad to

tam diſiunctiuß eſt bona conſequentia. vt ſequitur bene Ho⸗

S.

on
rit
tie.
nſe

a.

on

— * Wr
„

Paruorülogitalüüüͤ

mo eſt anial igitur homo eſt anial vel lapis eſt lignũ.
¶ Sexta regula. Arguendo a tota diſiunctiua cum oppoſito
contrario vl contradictoꝛio vnius partis ad partẽ alterã nõ
deſtructaz eſt bona conſequentia. vt ſequitur bene Homo eſt
anial vel lapis eſt lignũ/ ſed nullꝰ lapis eſt lignũ igitur homo
eſt anial. Et dicitur in regula cũ oppoſito contrario vel con
tradictoꝛio.qꝛ cũ oppoſito ſubcontrario nõ valet argumẽtũ
vt nõ ſequitur ſic arguendo Homo genuit te vel aʒinꝰ genuit
te/ ſed homo nõ genuit te/ demonſtrando hoĩeʒ nõ tuũ patrẽ:
ergo azinus genuit te. qꝛ arguitur cũ oppoſito ſubcontrario.
Opoꝛtet em̃ argui vt dictũ eſt cũ oppoſito contrario vel con
tradictoꝛio. ¶ Pꝛeter has regulas conſequentiaꝑ ſunt plures
alie ab Ariſtotele in thopicis et Petro Hyſpano in quinto tra

ctatu poſite nõ inutiles. Sed hee ſupꝛa annotate ſunt in diſ⸗

putatione dialectica magis vſitate.

Liptzʒk impꝛeſſum ꝑ Jacobũ Tan⸗
ner Herbipolenſeʒ. anno 1 5 o

—

— —8

— —

V 9 SS = —. ..
e Ge .
lis S.
3. S. 2 = BeA
de 2 5
eg

ane 2cn 2(A⸗,

Opultulü Vgfi niun us = =
ſtei Carlſtadij. compilatum ade ert
Sell emulo Thome tömoditat? FS

Idem dr pY
Tolle doctoꝛis ſolidam Mineruam

Woc nihil cernes ſupereſſe libꝛo
Mam ſacri Thome placuit laboꝛes
commemoꝛare. .

Igdem ad Xeckoꝛem.
Lectoꝛ amande rudi ne commoueare Minerus

QAuam ſubito Pallas tempoꝛe diua dedit
Accipe fulgentis logice munuſcula:poſthac
Accipies rutilo: munera digna: Joue
AIſta tamen Thomas dedit ⁊ celeſtis Apollo
Derge viam Triuie deinde cacumen adi

Anutiſſimd artiñ plelſoi Chniſta
fero Sertoꝛio alias ſchappeler allenſi.viro celeberrĩo: ſau
toꝛi ſe ingulari. Magilſter Andreas SHogenſtein B. Pp. D.

Varios mihi hoĩm moꝛes ĩpetuſue aĩaduertẽti. hꝛiſtofere
⁊octiſſime.valde tuũ gñoſe dialectice deſideriũ:ac diligẽs tua ĩ
dago crebꝛo occurſauit.adeoq; placuit.vt vnicꝰmihi videris
qui dialecticã libꝛare ſoleas exactiſſime.Qui peculiari innixꝰ
ſtudio.hoc efficere maxie ſtudeas.iq̃tinꝰ rõnis caliginẽ.ment⸗
turbã:opera dialectice vehement᷑ expugnas.q̃ tibi dialectica
talis ſemꝑ eſt viſa(nã ex iſto oꝛe vboꝝ Lenicinio tuoꝝ frequẽ
tiſſime audierã )q̃les ſunt qͥ excreſcẽtes reſecãt ramos.vt bo⸗
na arboꝛ citiꝰ meliuſq; ſuũ afferet fructũ.recte loquert rectiſſi
me ſent.Auiꝰ ſegnities:lepidiſſimo tuo ſermõe nõ excitaret᷑:
Euiꝰ:inq; de inuidis tunoꝛ haud tãtacvt ita dicã ꝑſuaſiõe foꝛ
teſceret:ac vt ↄſtãtis officiũ viri eſt.aut fautoꝛi tãto nõ pᷣſta⸗
ret obſequiũ.aut inuidẽtiã tãta ꝓ pietate fugeret.Scio nemi
nẽ ego etiã nedũ vt offitioſus iuuẽtutꝭ amatoꝛ videar:dialec
ticꝭ oelemẽtis adhereo.veꝝ vt tue vᷣtuti obtẽperare.obſequi
2 me ope aliqd iuuare ĩtelligas.In te nẽpe ingenij acumẽ ru
tilat. In oꝛe ſciaꝝ pᷣncipaliſſima(quã ſegniuſcłe noĩe ſjcaui peſt
* que a cũabulis ingenij acrioniã purgando adauxit. Eſt in te
Moꝛalisiq̃ animã illumĩat) virtꝰ.Theologia quoq;ʒ q̃ ꝑfice +–
ris.eſt deniq; oĩm vᷣtutum bonoꝛũq; indoles.OQð cũ natura
ꝓuidẽt nomẽ tibi Sertoꝛij roboꝛe validiſſimo.animi cõſilio
galioꝝ ſuperãtis vł facile aequãt: indidit. vt nemĩ tua pᷣſtãtia

huic nomẽ ↄueniat. ãcobrei tudioſiſſime L licet int᷑ .
N ℳco
2

24 ti

D

Ao 22 2

ælſaxũ ⁊ ſacꝑꝝ ſtatutuſſimpuipendã ĩ coꝛnu fenũ.paruifatiã ta⸗
citũ liuoꝛẽ:ſi rẽ modo tibi gratã:heſito haud neutiq; optatiſ
ſimã:ferre valeo.ſi nꝛa de ingenuitate diſciploꝝ bñmereri dili
gẽtia põt.Si etiã amic:laboꝛ exigue minerue accomodatꝰ fo
re eſtiat᷑.nũc grãmatoʒiphꝰ trãſcribo de intẽtionibꝰ Opuſcu⸗
lũ vt me in maioꝛibꝰ ꝓpitioꝛẽ agnoſcas. Vale fauſte fautoꝛ
integerrime.
Pergite Meonides ⁊ gratam ferte ſalutem
Mꝛiſtophoro veſtris digno Welyconis agris
Niue bonos annos:felicia tempoꝛa viu
SDis memoꝛ Andree.ſum memoꝛ ipſe tui.

BSBe ee kee e

——

.. Foliũ Jecundui.
Hic tenet index opus ⁊ laboꝛes ...
Mt bonus lectoꝛ valeat tueir·
foꝛcium pugnas celebꝛes viroum
Alilinmine piime —
Dueſtio Pꝛincipalis.
Vtrũ Nogica ſit pᷣncipalit᷑ de pᷣmis intentiõibꝰ. Tres ſũt Ar
ticli in ea.in pᷣmo ðꝛ quid ſit pꝛĩa intẽtio ſᷣm opiniõöes.

Pꝛima Guilhelmi ockan
Opinio) DRerda eſt? Nomialluum —
4gntt⸗ Detri Tartareti

Oueſtio pꝛima VPtrum Intentio vel res ſubiecta definiatur.
Quinta opinio eſt quoꝛundam Thomiſtarum.

A

. ¶ In Secundo Articulo. .
Mota quid intentio voluntatis:intellectus. —.
DOueſtio pᷣma. Ptrũ idẽ ſint in ſcato Berbũ intellectã. Ver⸗
bũ coꝛdis. Verbũ interiꝰ. Ipᷣm intellectũ. ↄceptio intellectꝰ.
Definitõ. Pꝛopoſitõ. Moticia. Verbũ dictũ. Verbũ expᷣſſum
Jmago.ſilitudo expᷣſſa.Paſſio anĩe. Cõceptꝰ ment:.et intẽtõ
QDueſtio ſecunda.
Vtrum actus cognitionis poſſit dici noticia.
¶Queſtio tertia.
DVtrum noticia vel verbum coꝛdis ſit reſpectus.

— ½ 20 2D& g6.

Aueſtio quarta. „ =Pe. Tho
Vtrũ aliquis ſenſus interioꝛ poſſit foꝛare verbum ſimile. ꝛc⸗ Eᷣ 2.
I ¶ Queſtio quinta. ?́
Vtrum verbum coꝛdis diſtinguatur ab intelligere. .—
Nota quoties dicitur Species intelligibilis. “
Quid intentio foꝛmaliter. —
OOueſtio ſexta.
Vtrũ ratio generis ſit ſubiectiue in intellectu.
Queſtio ſeptima. — 8
Vtrũ Aogica conſiderat eſſentiales intentiones.
Duplex Jmago.

R e pꝛimarius

eſtj scptu de re

Furetio ſ
Scða (ſecundariꝰ
A ij

— 0.

(aAOueſtio octaus.
Merut nature vel ſpeciei intelligibili ratõ vliratis conueniat
Queſtio nona.
Verã verbũ coꝛdis ⁊ res intellecta diſtinguant realiter.
Queſtio decima.
Vtrũ Ccõceptio intellectꝰ vl 7 ntẽtio ex pte intellectus ꝓdu
catur ab intellectu.
De Intentione ex parte rerum.
Duplicia intelligibilia.

An ſecunda intentio ſit.
Ouid eſt intentio ⁊ intentionalitas rintentionale.

Queſtio vndecima.
Vtrum vniuerſale ſit ſubſtantia vel acemjẽ7.
¶ Queſtio duodecima.

Vtrũ ſecunda intentio ſit in aliquo ſubiectiue. quando capit .

pꝛo illo quod ſequitur actum intellectus.
Opinio pꝛima reſpõdet affirmatiue ⁊ in re intellecta. .
Secunda ſimiliter ſed in intellectu.
Aercia dicit ꝙ ſcða intentio nullubi eſt ſubiectiue.
Articulus Tercius.
Reſpondeo ad pꝛincipalẽ queſtionẽ æ logica eſt pꝛincipalit
de ſecũdis intentiõibus.
¶Aueſtio pꝛima.
Vtrũ Sola intentio definiat.
Queſtio ſecunda.

VPtrum Sola res.
¶ Queſtio tertia.

Ptrã Res ſub intentione.
ueſtio quarta.

Ntrũ Logica poſſit acquiri per demonſtrationem.
Dueſtio quinta.
Vtrũ Logica ſit modus ſciendi.

☛ ND.

—

hiat

pan

—,—

palit

—

Folium.iij.

Agfo Indree Kutoltko vul o

Rodenſtein Karlſtadio bonarũ ꝓfeſſoꝛi arciñ Witus Tru⸗
m etariꝰ ſtugardienſis.S. p.D.

Audierq poibꝰdiebꝰ metaphicã. H. tue lectionẽ: p̃ceptoꝛ
obſeruãdiſſime.q̃ palã tuis auditoꝛibꝰ ꝓfitebar:t. Dialecticã
maioꝝ diſciplĩaꝝ genitricẽ ſcᷣas intẽtiões ↄſigerare. ⁊ vt de⸗
cuit me. cũ tue infoꝛatiõi vtrãq; aurẽ diligẽtiſſime admouerẽ
tu diſſeruiſti. ego vo auſcultqdo accepi Aogicẽ eo cultu ſcvᷣas
ꝓſeq intetiões, q Alycie ſolẽ in Heliotropi ouerſa.? Aeuco
thoen Phoebꝰ iqies nõ ceſſat ꝓſeq/ audiui inquã 2 memoꝛis
teneo. vehement me allexit qð igenio ꝓfutuꝝ arbitrabar. In
tentionũ 2 ueſtionũ diſciſſuz opꝰ. voluit ſepiuſcule rogadi
auiditas rũpere ſilẽtia. Mã inſtitit frequeter. Poſtrẽo tñ tua
erga ine hietate ſuffragote, vix auſs er rogare. Bz tibi foꝛti
tudie adiutꝰ ſupplico. tua aſilis.tua adminicla hu lit im los
o: Nec oꝛare deſinꝗ, ni animũ ad intetionũ naturas appellas.
Si foꝛtẽ agis virij.ſi no figis laboꝛ? ¶ qdð phi munꝰ eſto haud
han pces liax vreheui habebis, modicos pfataꝝ rex ſuoꝛes
lubẽs vltroq; ſubibis. ad ↄſtruendũ de intetiõib opus bꝛeue
T ſuceinctiſſimũ obferuentẽ Nesis caloꝛẽ. iamiã bꝛeue ſpero.
Pepx ſi te nõ mouet etinua. ac nõ intrupta oꝛo. mouere ? tans
gere ſubditox Jrela. Holet eqdẽ fluentẽ diſciploꝝ erga inſti⸗
tutorẽ excitare ſudoꝛẽ 2 abdita er penetralibus afferre. qo ſi

fecere diſciplis tuis rem eorũ officijs mito maioꝛẽ cõmũ ica⸗
bis 2 vera amicicia te vſum ele afitebimun. Doſtremũ obte⸗
ſtoꝛ vyt detecra de intetiõibꝰ fabella veritatè ſine velo agnoſe
ale. Varu noſtro in contnbernio. Anno dm⸗ Milleſimo aui
genteſimoſeptuno. Decima Juliſj.

Joannis NRKubel Aſchaffen hurgij ad
Aogicen Zetraſtichon «legiacum.
Salue Meonidum decus immoꝛtale ſoꝛoꝛum
Dalue Parnaſſi coelica virgo copurt
Au muſis domiare tuis Youis inclyta conſoꝛs

VSt moto ſaueãt vela lecunda mari 2 i

Memo condignum refert dcoꝛem
Incivte dixit logices Adpollo
Ergo nos Muſe viridem coꝛollam
DPDlectimus omnes
A tunns ſertum capiti diſerto
Au viam nobis reſeras ad acres
Arcium poꝛtas logice colenda
augt Andrras Hudeſt
dius Sito ſuo Raudataꝝ arciũ Baccalaureo.S. P. D.

Quod ad me Joanni Rubel epiſtoliũ dediſti ⁊ qͥd velis intel
ligo.tu de re dialectica aliqd me enodaſſe fater:.aliqͥdue expli

—

pſtolart. Magnacmihi crede)ſatt lõga eſt difficillimoꝝ bꝛeui
tas. ⁊ arduũ ꝑ inacceſſaʒ fram iter. qð tu exiguũ opuſculum

ego vaſtũ eſſe pelagꝰ opinoꝛ. qdð nauigare.ne dicã tranſfreta⸗
re(pᷣter luculentã detrectoꝛũ labẽ ⁊ ſine eſtuantibus liguis in

me ↄiectis)nõ valeo.vide quã defoꝛmia terriculamẽta occur⸗
ſabũt. quãta pericła:quãtas inimicicias ille meus intentionũ

ſudoꝛ ſit allaturus.⁊ foꝛte tam graues ꝙ; intolerabiles q̊s ſi

pꝛudẽter circũſpicerẽ.foꝛte maloꝝ turbella emuloꝝ ab omni

me laboꝛe ſua maledicẽtia deturbaret.At vero tua erga litte⸗

rariã ſoꝛtẽ diligẽtia.ad dictandũ me cõpellãs:id efficit:vt ima⸗

minẽtia nõ metuã pericla. ̊ ⁊ inemaculẽdas maledictoꝝ no⸗

tas putẽetali crimĩe dempto)qrũ toꝛpẽs deſidia nuſq; eſt in⸗

ſtruct ioꝛ.nullubi locoꝝ velocioꝛ. qᷓ; vbi inſidias moliri pot
Illi magna in re velle aliqd ſupbire autumãt.⁊ q̃les ſunt tali

ter ſuſpicant᷑.qbus h̊ vbo epła nr̃ᷣa reſpõdet.Scio nullũ egre
gla(dempta pauꝑtatenbonũ pallido ſine liuoꝛe me poſſeſſurũ
ß ego tue acquieſcẽs honeſte petitiõi. tuiſq; parẽs monitt.ne
ignauie incuſcr.quã vehement᷑ odi.veridice dialetice quantũ

deliciaꝝ poſſuʒ his canickarib⸗ effingẽ diebꝰ. tibi 2 cetert meis
diſcipłis dicabo. equidẽ tibi ↄſtare arbitroꝛ quãtis aliarũ le⸗

ctionã negotijs ſim implicitꝰ.q pter inelaboꝛatũ rudeinq;

ei Carlſta⸗

atux ſperas. vt ais. bꝛeue intẽtionũ opuſculũ ſummopere

bñc Codicillũ bono anio excipe.verũ bũe de intẽtiomibꝰ colle⸗
ctaneũ operire.ac factũ ad litterariã impᷣſſoꝛis offcinã deduc
vt emaculatũ excudat cura.atq; impᷣſſuʒ reduc. Deinceps illũ
⁊ me tuis cõtubernalibꝰ ⁊ diſcipłis meis chariſſimis cõmẽda
⁊ credito.⁊ ſi qͥd vtilitat nẽa exilis Minerua põt afferre.ego
acrioꝛſi modo poſſumdexploꝛatoꝛ vegecioꝛa phᷣie tentoꝛia ir
rũpam.⁊ illic qᷓ̃ nactꝰ fuero bona lubẽs amicoꝝ lege cõmũica
bo Vale ⁊ Salue.tercio Jdus Julias Milleſimoquingente
ſimoſeptimo.

( Si queris quid illa intelligi fabella velim:ſcies.ſoli olim
Venert cũ Marte cõcubitũ illuſtrãtibꝰ reuelãti radijs.vndi
gnatã Benerẽ Leucothoes amoꝛẽ ĩmiſiſſe. Ille vero Phoe⸗
bꝰᷣ patefactiõ is dans penas.adeo amoꝛe Leucothoes exarſit
vt radiata lumĩa terre negaret.ceteriſq; om̃ibꝰpoſthabit vni
ca in vᷣgĩe vniuerſuʒ lumẽ figẽt. Teſte Ouidio in a metamoꝛ⸗
phoſeos canẽte: Oreris igne nouo:qᷣq; omnia cernere debes
Aeucothoen ſpectas ⁊ vᷣgine figis in vna ⁊c̃. Ita qq; radiata
lumĩa.h̊ eſt.ꝓpꝛiã aſiderationẽ Rogice om̃ibꝰ alijs pᷣtermiſſis

tantũ in ſcdᷣa intentiõe figit.nec alias res intelligit niſi foma

te fuerĩt ſcᷣis intẽtiõibꝰ.e Alycie quoq; notã fabellã ita ac
cipe.q quocũq; dialectica ſuũ floꝛẽ.hoc eſt.ↄſideratiõeʒ verte
rit:ſemꝑ illi pᷣſto eſt ſcᷣa intentõ.ſicut ¶lycie deoꝝ ↄmiſerati⸗
one in heliotropiũ auerſa:folia ſua ſemꝑ admouet: ita quoqʒ
dialectica ſuã ↄſiderationẽ ſemꝑ ſcðis intẽtiõibꝰ adiectat ⁊?.

Diue vale bene.

2 οrrα Eα A S ⸗
2= En Hnn Mueritur vtru Logita ſit uncina⸗
BAA, =Bra, liter de pꝛimis intentionibꝰ. .

= Ta Do⸗,
31 . r T. ¶ Argumẽtũ pᷣmũ,:⁊ ꝓbat᷑ autoꝛitatibꝰ æ rõne ꝑs affiratiua
2

214°

2 &,. Autoꝛitate phi ꝗqᷣ vbicuq; loquit de vli logico. intelligit pᷣmã
e Reieeb ſnteti s da de vin Gi at: in anin P a ſen uer memoete erbe
4. GE z poſterio. imẽti vt patet i metaphice, ⁊ 2æ poſterioꝝ. gtiã t i de ania æ
Ca ,de anima enial vle miil eſt aut poſteriꝰ ſuis ſinglaribꝰ. A Eevo patet
r autoꝛitate Purphi.ꝗ ðt vlia res eſſe ↄceptas ſeu ſpeculatas ·
b. tho. Tertiopatʒz autoꝛitate. S. Tho. ſup periher. vbi ðt ꝙ fca⸗ De ,
tũ voct.ſ.ↄceptus eſt de pᷣncipali ↄſideratiõe ogice.qð nõ põt
intelligi de ſecũdis intentionibug. DC e CS, ,
g Katioih ſoꝛtiſſlimis patz fie pꝛig es ſela oſiderãs ſube/ Ce /
4D — lectu Iee: Bueipalit e de biecto Dz iogiea oaliderat pmj -e,
y„ bPoſterioꝝ intetioeʒz vt ſhieetij. ⁊ ſedas vt paſſionẽ.a pneipalit ↄſiderat pᷣ i/J
F= V. & metaphi mamtenet ofa in darij. Maioꝛ eſt no poſtefiox. 72 metas οαασ
2 , ,, Pbice, Mio: b; Dubitatioez ſ pbat. qr ſepe intentiões impo: Woai
2 D, PC PaP̈ tat 2 feãt accideétia fiue relatioes ronis ſubiectatas vl inberẽ
d,EAASE mtes pmis intetistdeldeſt rebe Pur iunt geepee. EBecũdo ꝓ⸗
CEi se A&haf., Gieut ie hz fubiectii reale? pafſio Feglio ad vealé ſeientis
ita ſe hʒ ſbiectũ ronis ⁊ paſſio ronis ad ſeiam ronis. Sʒ ſubie⸗
ctũ reale pᷣneipalit ↄſiderat᷑ 1roni

tio pneipalit aſidefot. E R EANNX

8

e rũ minꝰ aſidera 7
tur in logica ꝙᷓ res ↄcepte. cõſequẽtia tenet a ſini. Añceqens
patʒ qꝛ grãmaticꝰ pncipalit᷑ ↄſiderat ꝑtes oꝛõnis ⁊ minꝰ pᷣn⸗
=aQApalit genꝰ caſum ⁊ decliatiões.¶ Quarto ꝓbat᷑. Alla pᷣnceia
*REE lit oↄſiderant in ſcia quoꝝ diffinitiões in ſciẽtia tradunt᷑.ſᷣ in loxx

E E α gica diffiniunk pme intẽtiones ⁊ nõ ſcᷣe ů̊ ꝛc. Minoꝛ ꝓbat qꝗᷣ *
= . ad om̃es oꝑatiões intellectꝰ qᷓs reſpicit logica im ſuas tres S.

ELPE „ tes. qa genꝰ nõ põt vere diffiniri ꝓ ſcðᷣa intẽtiõe.quia illa rea c G
Eaerb atio nõ pᷣdicat᷑ de ſpẽbus.qa illa eſt falſa Hõ eſt genus.eo RKR
eſt genꝰ.ſta aũt ↄcedit᷑ homo eſt aĩal in q intẽtio gñaliter cõ .
cepta pᷣdicat᷑ de pᷣma intẽtiõe ſpeciuoce ↄcepta. Si dict q; alið C

———– eſt in logica quod difinitur ⁊ aliud cui diffinitõ attribuitur. S229.
Dee *— EKKötra ſequeret᷑ ꝙ diffinitõ eſſet extranea a diffinito nec diſ⸗ ke 9. S
2 2 Nnto ieſſet ſ alteri.⁊ ſic nõ eſſet diffinitõ eſſentialis. Mec con ) r
. A
c1 *

D. 4

fatina
pms

pöͤt
Pin l,
“
netce a
SefS

pe
ntij
bie⸗
Ntenn ,“n,
AS e.
ſens
Ppn⸗
ba
lo
d
tres n

erche
I N
hn
tul⸗ .

diße edef
,
.
4
Nℳ *W

k„—

—

— Ane2 Les Pp* — οοα+ ay

.Aideote nõ ↄcipiũt res iuxta diſtictiões ſuas in pꝛĩa ſcdᷣa ⁊ tcia
I ε Ppatioe intellectꝰß oĩa intelligũt ↄfuſe ⁊ abſq; diſtictiõe quod
PpPatz in pꝛĩa oꝑatiõe.qᷣa ideote eodẽ mõ intelligũt hoĩeʒ aĩal ⁊
. rönale ? albũ. ſ̃ logica docet ꝙ etiã pᷣmarij ↄceptꝰ qͥ ſunt pᷣmi

—,
—R— ½

EI
5
P

citatẽ.ſic ſolũ in logica ↄſiderat᷑ ⁊ ſubſtat ĩtẽtionibus.hecille.

uertibilis cũ diffinito qð repugnat pPhiloſopho in õ topico⸗
rũ. Silit᷑ patʒ de enũciatiõe ⁊ ſyllogiimo. Quito. Scientia
pↄſiderãs ſhᷣiectũ ⁊ ꝓpꝛietatẽ ſubiecti.pᷣncipaliꝰ ↄſiderat ſubie⸗ .
ctũ qᷓ; ꝓpꝛietatẽ.Sʒ ſcðe intẽtiões ſunt ꝓpꝛietates pᷣmax.ſ pn· , 5
cipalit ↄſiderant᷑. Sexto Artifex ratõnis ↄſiderat ea q̃ diriõs Ne &
gut rõnẽ vt ðt. S. Tho.in tractatu de fallacijs.h̊ pꝛĩe intẽtios ITi Barcl
nes dirigũt ĩtellectũ in ſuis oꝑatiõibꝰ.̊ logicꝰ qẽ artifex ratõ O . Ardcτ⅜⅞
nis pncipalit᷑ ↄſiderat pᷣmas intentiões. Mioꝛ ꝓbat᷑ qᷣͥa in hq̊ —
diſtat ↄceptio phoꝛum habẽtiũ ſcĩam logice ⁊ ideotarũ.quia Wast

= .

IPeE „Osde ekn er ers . Oere, . 1 m A
intẽtiões ſunt ab inuicẽ diſtiguibiles intelligibilit᷑. quia anĩal S EN. S 0
hʒ intelligi ſub cõmũioꝛi ↄceptu qᷓ; homo.¶ Septiĩa ratõ quia ⸗ . 1
p̃dicamẽta ſunt entia realia.⁊ tñ ſub oꝛdie ad aliqð accidens)ꝰ
rõnis in logica ↄſiderant᷑. Dñ in pᷣdicamẽt ponunt᷑ aliq̃ ꝓpꝛi
etates pᷣdicamẽtoꝝ reales ad denotandũ ꝙ ſunt encia realia
vt in pᷣdicamẽto ſubẽ. Cõmũe eſt om̃i ſubẽ in ſubiecto nõ eſſe HP
ec ſunt argumẽta Mõtanoꝝ Thomiſtaꝝ æEct eſt vnꝰ de illis ⸗ap x
q dixit ꝙ vle capit᷑ dupłr Vno mõ ꝓhcato. ſic vte eſt ſcða inte ſe cſa
tio ↄcretie ſumpta⁊ vłitas abſtractie ſumpta. Alio mõ ꝓ de ). D Pei.
noĩato id eſt ꝓ ſubiecto qð denoĩat.Vixit ſcðᷣo ꝙ intẽtio pᷣma Dxff ·RR
eſt eſſentia natuꝛa vł qͥdditas abſolute ⁊ ſjm ſe appᷣhenſa. In⸗- pler
tẽtio ſcdᷣa dꝛ aceptꝰ ↄpatiuꝰ ſᷣm ꝙ intellectꝰ comꝑat naturas
Et dixit e nã vlis duplicit᷑ ↄcipit᷑ ꝑ intellectũ. Vno mõ abſo „ c, ,
lute.ſic oĩs ſcĩa ↄſiderat nãm vłem.Alio moaeipi nã vlis ab 'ραnnEen
intellectu ꝑ eiꝰ ſpẽm intelligibilẽ cõꝑatĩe.inquatũ ↄpat ad in C,.
tellectũ a ꝗ capit vnitatẽ.⁊ ad inferioꝛa a qbus capit mltipli Noαα Sie,

¶ Et ego arguo ſic.Oĩs ſcĩa habet᷑ ꝑ demõſtratiõeʒ.logica eſt EF . 3
ſciẽtia.g̊ logica habet᷑ ꝑ demõſtratiõeʒ. Maioꝛ eſt nota.qꝛ ſciẽ 2 2 6 2e 3
tia eſt habitꝰ ↄcluſiõis ꝑ demõſtratiõeʒ acqᷣſitꝰ.ſᷣ nlla demõſtra N.E 7
tio põt fieri ex ſecãũdis intẽtiõibꝰ.&̊ logica nõ eſt de ſcðᷣis intẽti
onibꝰ.qꝛ ſciẽtia ꝑ eadẽ acqrit᷑ circa q̃ eſt. Mĩoꝛ ſyllogiſmi ꝓ⸗
bat᷑.qꝛ Om̃is demõſtratõ fit ex neceſſarijs vert pᷣmis.ſ ſcdᷣe in⸗
tentiões ſunt vltĩe in oꝛdĩe entiũ.⁊ nõ ſũt neceſſarie.qꝛ depen⸗

. — 2 „ 4 . .
=“ , . CY ⸗ aete Se.C⸗
2 RAt 2 ½ f⸗ ₰ H. O Aaza =aA 277 T — Arxch!y .

– 2ε geta ptigeéti opatiõe intellectꝰ. Ocdo. Nullũ ens intentio
S nale põt ↄcurrè ad gñationẽ entis realis.ſᷣ ſcðᷣe intẽtiões ſunt
entia rõnis.⁊ logica eſt habitꝰrealis.&̊ nõ pñt ↄcurrere ad ac
qjſitiõez logice &¶ er ð vni ton
= intẽtiões ↄſid

tobichꝛu. patʒ ʒ Zopicoꝝ in fine 2 poſterioꝝ. Mĩoꝛ ꝓba

7

„.
IE Auicenna. Pꝛĩas. Quarto Scde intẽtiões pᷣncipalit᷑ accipiunt᷑ a ꝓpꝛieta
826 tibꝰ reꝝ.̊ ꝓpꝛietates rerũ pᷣncipalit ↄſiderant᷑ in logica.ſᷣ pꝛo
pꝛietates rerũ ſunt reales.&̊ res ſunt cauſe intentionũ.ꝓbatur
. j.pꝛĩa ꝑs maioꝛ⁊ ꝑ.S.Tho.de vlibus trac.⁊ opuſ.⁊b.iQuinto
ſanuero ex te q̃re intellectꝰ tuus nõ põt attribuere homĩ hanc
intentionẽ ſcdaʒ genꝰ.Oi dict qa ꝓpꝛietas hoĩs nõ eſt talis
mitiplicet᷑ ꝑ ſpẽs.&̊ ↄuenit homĩ ex natura rei illa intẽtio ſpẽs
⁊ nõ genꝰ.i Ex illo arguo ſic Quicũq; cõſiderat aliqdð accños
æꝓpter pᷣncipiũ.ille magꝭ ↄſiderat pᷣncipiũ ⁊ radicẽ ſuꝑ q̃ funa
dat᷑.⁊ ex q̃ ſequit᷑ d accñũs. Sed logicꝰ ↄſiderat ſcdðᷣas intẽtiões
ꝓpt᷑ vnã radicẽ vł fecunditatẽ ſiue ſit.a.ſiue.b.&̊ pᷣncipalit᷑ cõſi
derat hoc pᷣncipiũ vłfoꝛale pᷣmax intẽtionũ.Kõfirmatur per
b. tho⸗ S. Tho.de natura gñis ca.j.vbi dicit ꝙ vłe capit᷑ duplłr Sno
mõ ꝓ ipᷣa natura cui intellectꝰ ꝓpt᷑ aliquid in ea inuentũ inten
tionẽ attribuit.⁊ ſic vlia qᷓ rerũ naturas ſcãt pᷣdicant᷑ ĩ quid.
metaphᷣi. aĩal nãq; eſt ſubã illiꝰ de qpᷣdicat᷑ ⁊ ſilit hõ. dẽ ptʒꝰ metaphᷣi
l.tho. ce.lec.iʒ.¶ Jn oppoſitũ tamẽ ⁊ ꝓ vᷣitate eſt.Doc. Sãc.a meta
ph̊ice.lec.a in opuſcło de vłibus trac.⁊.et qꝛ h mag: Thoma
ſtrè aliquibꝰ reluctaboꝛ.ideo eũ inſeriꝰ in teſtẽ vocabo.Æ«t
arguo ſic. Si logica eſt de pᷣmis intentiõibꝰ.vł natura ↄſidera
ta in logica ↄſiderat᷑ ſub eadẽ rõne ſicut in alijs ſciẽtijs. vł nõ
Si pᷣmũ.ſequit᷑ ꝙ logica rõne obiecti erit ſciẽtia realis qdð eſt
a metaphi. Ariſtotelẽ ꝗ metaphice.⁊ ð S. o.vndiq̃q;.Si ſcdðᷣm Tũc
q̃ro vł illa nã realis vłis ↄſiderat᷑ ſub eadẽ vnitate.vel ſbᷣ alis
vnitate Si dici ſpᷣ alia vnitate Queꝛo DOtʒꝝ ſit vnitas rõnis v
vnitas rei. Dtꝝ ſit abſoluta vł reſpectia. Mõ potes dicẽ ꝙ; ſit
abſoluta vnitas ⁊ realis.qꝛ alias ↄueniret rei ſᷣm eſſe abſolu-
d. tbo. tũ qð eſt ð Doc:S.in de ente ⁊ eſſentia. Ariſtotelẽ ⸗poſterio
rũ.ide anĩa.⁊ ð intellectũ. Mec eſt vnitas realis.qꝛ vłlia B mõ
ↄſiderata nõ ſunt logice ↄſiderationis.⁊ h̊ intellige qͥ ad bonũ

erant᷑ in logica ꝓpter pᷣmas. pꝛia mag.d ior L

1.

rpoſteꝛioꝝ na ꝙ; logica ẽ de ſcðis adiunctt pᷣmis q̃ſi ↄſideraret ſcas ꝓpt᷑ en⸗

intellectũ quã dat.S. Tho.de potẽtia dei q.ꝛ ar.õ. in coꝛ. Si⸗ b. tho.
milit in /ꝑte.et ĩ ſumma ð genti.li.⁊.ca.lxxv.Et/metaphiee ſetʒ meta⸗
⁊ in ʒ. Mec pᷣmũ põt dici.qꝛ ſequeret᷑ ꝙ logica nõ eſſet diſticta phᷣice.
ab alijs. Tertio illð ꝓpꝛie aſſignat᷑ obiectũ alicuiꝰ habitus
ſub cuiꝰrõne om̃ia referunt᷑ ad habitũ.Sicut homo⁊ lapis re
rerunt᷑ ad viſũ inquantũ ſunt coloꝛata.ſj nature ⁊ pꝛime intẽ
tiões referunt᷑ ad habitũ logicalẽ inquãtũ ſcðᷣe intẽtiões attri
buunt᷑ rebꝰ. ̊ ſcðᷣe intẽtiões pᷣncipalit᷑ ↄſiderant᷑ ĩ logica &a b. tho
ioꝛ eſt Doc.S.par.iq.iar.⁊.in coꝛ.et in/poſterioꝝ Miĩoꝛ eſt oſteri
eiuſdẽ S. Tho.a metaphᷣice.de nã gñis.ↄña eſt foꝛalis in ha⸗ dleerg i
rij. igik ſequit er pᷣmiſſis. ꝗ Quarto Intẽtio vlitatta S. Tho ? metaphi.
raro vł nunq; capit᷑ ꝓ natura.ſ illa pᷣncipalit᷑ ↄſiderat᷑ in logi b. tho
ca S. Maioꝛ patet in /ꝑte q.Sj.ar. ʒ. ad pᷣmũ.i¶ Quĩto Quero Ho.
Vtrũ illa radix e fecũditas.vt exẽpli gꝛa ĩ hoĩe.apter quã in
tellectꝰ attribuit ei illã intentionẽ ſpẽm ſit a parte rei ſicut hõ
vł nõ.Si ſcðᷣm. habeoꝓpoſitũ. Si pmũ.ſequit᷑ pꝛimo ꝙ vle ſſᷣ
hoc ſoꝛali pᷣncipio.qð tu dicis intẽtionẽ.in logica ſit a ꝑte rei
Sʒ h̊ eſt S.Tho.par.iq.vbi ſupᷣ ar.eodẽ ad vltimũ. Sequi b. tho.
tur ſcðᷣo ꝙ natura ſm ſe ⁊ abſolute ↄſiderata ſit vlłis. Sʒ H̊ eſt
5. S. Tho. in ⁊ parte / trac.de ente ⁊ eſſentia.g̊. ꝓbat᷑ ſequela

qꝛ ↄuenit ei illa radix ſᷣm te ſine q̃cunq; intellectiõe vł comꝑa b · tho.

tiõe ad aliud.

In hac queſtiue ad laudem lancte

trinitatè tria ꝑ oꝛdinẽ determinabo.deo duce en varias
doctoꝛũ de intentiõibꝰ opiniões memorabo. In ſcðo arti.me
am opinionẽ.⁊ q̃ ex ea ſequũtur.⁊ ꝙ illa ſit opinio S. Tho.
ꝓbabo. In Tertio ⁊ vltĩo pᷣncipalia argumẽta opiniõis ↄrie
diſſoluã.⁊ quedã obiecta ex ſolutiõe euẽtura diſcuciã. M¶ Huo
ad pᷣmũ articulũ in pᷣmis obuiavenit Mn ndernoꝝ opinio qᷣrũ
Guilhelmꝰ Ockam pᷣnceps eſtĩat᷑ dicens quotli.a.q.i9.q; pꝛia Opinio
intẽtio capit᷑ duplicit᷑. OVno mõ large. Sic ðꝛ eſſe ſignũ intelli Guilbelmi
gibile exiſtẽs in ania qð nõ ſᷣcat intẽtionẽ vł ↄceptꝰ in anima ockam.
vkalia ſigna pᷣciſe.t h̊ dico ſiue ſignũ accipiat᷑ ꝓ illo qð põt
ſupponẽ in ꝓpõne ⁊ eſſe ꝑs ꝓpõnis.Sicut ſunt chategoꝛeuma
ta.ſiue capiat᷑ ſignũꝓ illo qð nõ põt ſupponẽ nec eſſe extremũ

Jr

õnis qñ accipit᷑ ſcatiue cuiuſmõi ſunt ſincathegoꝛeumata

iſto mõ nõ ſolũ cathegoꝛeumata mẽtalia q̃ fcant res q̃ non
ſũt fcatiue.ſᷣ etiã ſincathegoreumata mẽtalia ⁊ vᷣba ⁊ ↄiuncti
ones ⁊ huiuſmõi dicunt᷑ intẽtiões pꝛĩe ⁊c̃. Sʒ ſtricte ðꝛ pꝛĩa ĩtẽ
tio nomẽ mentale pᷣciſe natũ eſſe extremũ ꝓpõnis. Et ſuppo⸗

nere ꝓ re q̃ nõ eſt ſignũ. Sicut ↄceptꝰ homiĩs aĩalis ſubſtan
tie.Et bꝛeuit᷑ Oĩa noĩa mẽtalia.q̃ nãliter ſcant res ſingulares

q̃ nõ ſunt ſigna.Siliter large accipiẽdo ðꝛ intẽtio ſcðᷣa anĩe cõ

ceptꝰ qͥ ſcat nõ ſolũ intẽtiòes anie.que ſunt nãlia ſigna rerũ

cuiuſmõi ſunt intẽtiões pᷣme ſtricte accepte.Sʒ etiã ꝓut ſigna
mẽtalia ad placitũ ſᷣcãtia ſigna cathegoꝛeuma ta mẽtalia.Et
iſto mõ foꝛte nõ habemꝰ niſi võle coꝛreſpõdẽs intẽtiõi ſecũde
Stricte aũt accipiẽdo ðꝛ intẽtio ſcðᷣa ↄceptꝰ qͥ pᷣciſe ſᷣcat inten
tiões nãliter ſcatĩas.cuiuſmõi ſunt genꝰ.ſpẽs.dꝛa.⁊ alia huiu
ſmõi.qͥa ſicut de om̃ibꝰ homĩbꝰ pᷣdicat᷑ ↄceptus hoĩs ſic dicen
do Iſte hõ eſt homo.Ille homo eſt bõ.Ita de intẽtiõibus pꝛi
mis q̃ ſupponũt ꝓ rebꝰ.pᷣdicat᷑ vnꝰ ↄceptꝰ cõmũis qᷣ eſt intẽ⸗
tio ſcõa. Sic dicẽdo hõ eſt ſpẽs.albedo eſt ſpẽs.aĩal eſt genus
Et iſta intẽtio ſcdᷣa ſcat ita nãlit intẽtiões pꝛĩas.Et põt ꝓ eis
ſupponẽ in ꝓpõne Sicut intẽtio pꝛĩa ſcat nãlit᷑ res er ⁊ põt ꝓ
eis ſupponẽ. Hec pᷣfatꝰ Guilhelmꝰ vbi ſupᷣ.¶ Sʒ eñ arguo
ſic. Si ſolũ ↄceptꝰ vł noĩa mẽtalia ſunt pꝛĩe intentiões.vł hoc
eſt inquãtũ ſᷣcant.vł nõ. Nõ ſcðᷣm qꝛ dict ꝙ nãlit᷑ ſcant.res ex
Et ꝓbat᷑ qꝛ alias alie res eſſent intẽtiões qð negas.Si pᷣmũ
ã ſpẽs ĩtelligibilis q̃ eſt pꝛia ſilitudo ⁊ pᷣmũ ſignũ in ĩtellectu
rei ad er̃ erit pᷣma intẽtio Et ↄceptꝰ erit tercia intẽtio.Et actꝰ

intellectꝰ erit tcia intẽtio.ꝓbat᷑ qa intellectꝰ in actu pᷣmo ⁊ ha

bituali eſt ꝑ ſpẽm intelligibilẽ. per quã intelligẽdo foꝛat cõ⸗
ceptũ.q̃ om̃ia ſjcant qñq; vt ais rem ſingłarẽ.Sicut ſpẽs in⸗

telligibilis hoĩs in intellectu.et actꝰintelligẽt:.⁊ ↄceptus quã

tu qũq; vocas nomẽ mẽtale.ſingła ſcãt hoĩeʒ.¶ Scdo inſuf⸗
cifiẽter detmĩas de ĩtẽtiõibꝰ.qꝛ ſolũ dicis de intẽtiõibꝰex ꝑte in

telligẽtt vł intellectꝰ.Sʒ mite ſunt intẽtiões ex ꝑte rei ĩtellecte

igit᷑ inſufficiẽter detmias de intẽtiõibꝰ. omittẽdo intẽtiões ex
pte rei intellecte Mioꝛ ꝓbat᷑ qꝛ ↄceptꝰ ðꝛ intẽtio inquãtũ eſt
ſilitudo ꝑ quã intellectꝰ tendit in res vłrem. Et res ðꝛ intẽtio
qꝛ intẽdit᷑. Confirmat᷑ Quicũq; foꝛat ſibi ↄceptũ de re cõcipit
rem.ꝶ tu potes foꝛare ↄceptũ de rebꝰ.̊ ↄcipis res.ſ bene ſe⸗

Foliũ vij.
poſitũ eſt impoſſibile.Si eſt ↄcepta g̊ eſt intẽta Tenet ↄña.qꝛ

idẽ ſunt ſm rem ↄceptꝰ ⁊ intẽtio ex ꝑte intelligent:.Et nomen

quitur tu concipis hanc rem. hec res eſt concepta.quia op⸗

mentale ᷣm opinionẽ tuã vt ptʒ de exẽplo tuo de hoĩs ↄceptu

igit᷑ ꝑ locũ ab oppoſit: idem eſt ᷣm rem.res ↄcepta. intẽta.et
noĩatũ mẽtale.qa ille referunt᷑ ad ĩuicẽ ꝓImmo iſjm Phm in pᷣ⸗
dicamẽtt. Res poſſunt eſſe ſine tali ↄceptu nõ aũt ediuerſo.
Et ĩ ⁊ de anĩa ðꝛ ꝙ obiecta ſunt pᷣoꝛa actibꝰ ⁊ habitibꝰ.qð ſiłit᷑
clarẽ põt ex a metaphᷣice.Igit᷑ intẽtio nõ ſolũ eſt ex ꝑte intelli⸗
gentẽ tz rei in quã fert. ¶ Tertio Oĩs oꝛdo ſignoꝝ ſumit᷑ ex oꝛ
dĩe ſcatoꝝ.ſ̊ pꝛie intẽtiões ⁊ ſcðᷣe ſunt ſigna.̊ oꝛdo ipᷣaꝝ ſumi
tur ex oꝛdie reꝝx ſcataꝝ.Sed res ſicant᷑ ꝑ illos ↄceptꝰ nõ ſolũ
rõnis ſ realis.̊ etiã oꝛdo eſt in rebus non ſolum rõnis ſ̊ rea

lis.Maioꝛ pᷣmi ſyllogiſmi ptzʒ.quia ad illa referunt᷑. Et ꝓbat᷑

qꝛ ꝓpter h̊ ponis aliqs ↄceptus vłes.aliqs pticlares. Mioꝛ
ꝓbat᷑ qꝛ dic ꝙ ſcdðᷣa intẽtio eſt ↄceptus pᷣciſe ᷣcãs intẽtiones
nãliter ſᷣcatiuas io ſnaris⸗ mi. ꝓbat᷑ qᷣa intẽtio pᷣma ſig
nificat res q̃ nõ ſunt ſigna.Et ſcðᷣa ſm te ſjcat pᷣmas ⁊ pᷣdicat
de rebꝰ vt dicẽdo. Mõ eſt ſpẽs.aĩal eſt genꝰ.¶ Sʒ ̊ arguo
ſic. Pꝛĩo vłhomo eodẽ mõ intendit᷑ apð intellectũ ⁊ ſcatur ꝑ
ↄceptũ cũ dico.Ille hõ ẽ homo.⁊ cũ dico Mõ eſt ſpẽs. Si di
cis ꝙ ſic tunc fruſtra ponunt᷑ due intentiões vel duo ↄceptus

Phus
2 de anima.
4 metaphi.

Si dicis ꝙ non.quero vtra iſtarum ſit pꝛima intentio.⁊ co

geris dicẽ illã Hõ eſt hõ.qꝛ idẽ de ſe ipᷣo.Et iſtã Ille hõ eſt hõ
qꝛ ſi ille hõ difñ̃niret᷑.tũc illaꝓpõ.ille hõ ẽ hõ.eẽtĩ pꝛio mõ di⸗
cẽdi ꝑ ſe.vt patzʒ⁊ metaphice.& illa eſt ſcðᷣa.hõ eſt ſpẽs.qꝛ acci
dit homĩ ꝙ ſit ſpẽs.ſᷣ ille pᷣdicatiões nõ ſunt rerũ ad er ſ̊ rerũ
pↄceptaꝝ obiectiue.q̃s ꝓpõnes ille vocales ſcant.⁊ ꝑ ↄñs erit
aliqua res ↄcepta pᷣma intẽtio ⁊ aliq̃ ſcdᷣa intẽtio.Sʒ dicit᷑ qñ
dico. Ille hõ eſt bõ Hõ eſt ſpẽs ybi nõ pᷣdicat᷑ res de re.ſed cõ
ceptꝰde ↄceptu.g tua inſtãtia ẽ nulla Cõtra.̊̊ eſt Ariſtotelẽ
q res er animã exiſtẽtes ponit in pᷣdicamẽto.⁊ dicit vnam de
alia pᷣdicari Silit᷑ in diuiſiõe añpᷣdicamentali.ðt eoꝝ q̃ ſunt
alia de ſbiecto dicunt᷑ ĩ ſiecto vᷣo niło ſũt.vt Hõ de aliq hoĩe
ðꝛ qð nõ ĩtelligit᷑ de ↄceptibꝰ.qꝛ oĩs aepe⸗ tzm te ẽ ĩ ſbiecto ſcʒ
in aĩa.Et h̊ argumentũ põt etiã ſumi ad ꝓbandũ vlia realia:
Et confirmat᷑ ꝑ pᷣmã regulã añpᷣdicamẽtalẽ quam nõ ↄtingit

ſaluare de ↄceptibꝰ Nã ↄceptus aĩalis ⁊ hoĩs realit᷑ diſtinguã

B

tur. Patet etiã ꝑ eundẽ dicentẽ. Singla aũt eoꝝ q̃ dicta ſunt
ipᷣa quidẽ ſjm ſè in niła affir̃atiõe dicunt᷑. Hoꝝ aũt ad ſe inui⸗

cẽ ↄplexiõe affir̃atio fit.Et antea dedit exẽplũ figuralit᷑ de ho⸗

periar.

3 de anima.

mie.eq.bicubito.tricubito.⁊ de alijs. Pꝛeterea Jlla eſt falſa

Hõ eſt ſpẽs.capiẽdo eã ꝓ ↄceptibꝰ vłꝓ altero vnũ extremo
rũ ⁊ vnũ ꝓ re. Siliter põt dici de illa Mõ eſt hõ. Preterea
Ea q̃ ſunt ĩ voce f̃cant paſſiões aĩechoc eſt ſʒm te ⁊ bene qͥdẽ)

ↄceptꝰ vel noĩa mẽtalia.Et ea que ſunt in anĩa illa ſcant que

ſunt in re. Sʒ. aliqͥs ↄceptꝰ ðꝛ pꝛimꝰ ⁊ aliqs ſcðᷣus.vł ſcðᷣa in
tetio. lls oↄceptibꝰ coꝛreſpõdẽt res nõ ſolum er animã ex⸗
iſtẽtes.ſj etiã in aĩa nõ ſubiectĩe.ſed obiectie.&̊ ex parte rei con
cepte ita eſt ꝙ aliq̃ ðꝛ pꝛĩa intẽtio. Maioꝛ patʒ.iperiar.Mĩoꝛ
bat. Quia ↄceptꝰ ſunt ſigna reꝝ.̊ male dict.ꝙ ſcð a intẽtio
it cõceptꝰ ſjcans pᷣmũ cõceptũ.i Pꝛeterea intellectꝰnõ eodẽ
mõ intelligit hoĩeʒ cũ eſt cõpoſitꝰex coꝛꝑe ⁊ aĩa.⁊cũ ðꝛ ſpecies
⁊ cũ bibit vł cõmedit hõ.qꝛ pꝛimũ intelligit hoĩeʒ in cõmuni
⁊ ſzm ſe nõ cointelligẽdo ſinglkarem hominẽ.Scðo põt intel⸗
ligere homĩez ꝓ vt eſt in ſinglaribꝰ. Tertõ ꝓut intelligit᷑ eſſe
vna natura ſim rõnẽ mltiplicata.tñ realit᷑ ſm ſuppoſita ſua.
Sʒ pꝛĩo mõ cõcipit ꝑ pᷣmũ cõceptũ hoĩs.et ſcðo mõ.ſj tertio
cõcipit hominẽ vt obiectie vnũ.q vnitas ðꝛ vłe nõ qͥdẽ ſubie⸗
ctiue in ĩtellectu.qa natura cõcepta nõ eſt in ĩtellectu ſubiectĩe
vt öt Ariſtoteles.ʒ de anĩa.q; lapis nõ eſt in aĩa.ſed ſpẽs lapi
dis.̊ obiectĩe.⁊ ſic erit aliqua vnitas rationis vłis obiectĩe.
Pꝛeterea res referunt᷑ ad ĩtellectũ ſbᷣ aliq̃ habitudĩe ad euzʒ
illa habitudo nõ eſt intẽtio pᷣma.& eſt intẽtio ſcðᷣa. Mĩoꝛ ꝓ
bat qꝛ non eſt res realis.ĩmo habitudo ſub qua referunt᷑ res
ad ĩtellectũ eſt intẽtio foꝛalit᷑ ↄuenies rei in oꝛdie ad ĩtellectũ
Pꝛetea tu intelligt illã habitudinẽ intellectꝰ ad rẽ ⁊ ediuer
ſo.vł ꝑ cõceptũ vł nõ. Mõ põt dici ſcdᷣm.quia nihil ĩtelligimꝰ
cuiꝰ cõceptũ nõ foꝛmamꝰ.Si ꝑ cõceptũ.& ille cõceptꝰ ſequũ⸗

darius ſcabit rem intentam. ¶ Pꝛetea nõ potes dicẽ ſicut tñ

in quotlibe.ʒ.q.⁊i ꝙ ens rõnis ſit ens reale.Capiẽdo ens rea⸗
le extẽſe illo qð eſt verũ ens in rerũ natura.Quia põt aliqᷣs
foꝛare ↄcèptũ de aliq̃ ente.qð nec eſt ſubiectĩe in anĩa.nec eſt in
rerũ natura exiſtẽs. Sicut poſſum cõceptũ ſoꝛare de illa ꝓpõe
ens fictũ eſt nihil ⁊ de illa etiã eſt cõiunctio.ſic de aliquo ente:

Folium. viij. „
Quãꝙ; ↄceptꝰ de illis ſint reales qꝛ cõceptꝰde ſi.etſi.tamẽ.dũ.
nõ.nõ ſupponũt ꝓ rebꝰ.⁊ tamẽ ratõ tua de illis negociat᷑. di⸗
cẽdo ꝙ cõceptꝰ illoꝝ ſʒm ſe acceptꝰ Sincathegoꝛeumatũ nõ
ſuppõitꝓ rebꝰ. eſt aliqͥs cõceptꝰ nõ ſignificãs res ad extra
nec ſzcans aliũ cõceptũ.Qua ꝓpter eſt aliqð ens rõnis obiecti
ue ĩ intellectu.qð etiã Ariſtoteles.a metaphice docet.dicẽs ſi
aliq̃ eẽt eſſentia circa q̃ nõ oꝑaret᷑ racõ.nõ eſſent entia.Et dat
exemplũ de negatiõibꝰ ex q̃bus fiũt vere ꝓpõnes dicẽdo non

cõcepta vł intenta eſt in intellectu tuo vłin re Non ſcõᷣm qꝛ

verũ ⁊ falſũ ſunt in aĩa.j metaphʒice.⁊ in pᷣdicamẽtis ðꝛ ꝙ ſũt

in cõplexiõe.igit᷑ eſt ĩ intellectu tuo.⁊ hoc vłobiectĩe vł ſbiecti
ue.ſi ſbiectiue.&̊ intellectꝰ tuꝰ vere cõcipiẽs falſitatẽ.ẽ foꝛalit᷑
falſus. Si illa ꝓpõ falſuʒ eſt falſuʒ erit vera ⁊ falſa.g obiectie
¶ Cõſiderabit ſtudioſꝰ lectoꝛ nos h̊ ĩpugnaſſe hoc. ſſcʒ ꝙ res
nõ poſſet dici intẽtio.in ſequẽtibꝰ vero An conceptꝰ intentio
dici poſſit vł nõ.alteꝝ oſtẽdemꝰ.Sʒ qꝛ Guilhelmꝰ ðt ꝙ ſcðᷣa
intẽtio ſᷣcet cõceptꝰ pᷣciſe ſcantes intẽtionẽ nãlit ſcatiuã.Jðo

crebꝛiꝰ inſtare libet.¶ Pꝛio ſic Oĩs cõceptꝰ de ↄceptu.vłeſt re⸗

flexꝰ vlł ſipioꝛ ad illũ.Sʒ ſcdᷣa intẽtio ẽ ↄceptꝰ de ↄceptu.igit᷑
vl erit reflexꝰ vł ſuꝑioꝛ ad illũ.Maioꝛ nõ.Nã poſſumꝰdupli
citer ↄſiderare ↄceptum. Vno mõ intelligẽdo in cõmũi de eo

q metaphi.

ens eſſe nõ ens. Pꝛetea Tu cõcipis falſitatẽ.vł illa falſitas

qd ſit ſcʒ ꝙ ↄceptꝰ eſt aliqð ſignũ in aĩa ſᷣcas aliqͥd ⁊ hoc eſt ꝑ

ↄceptum ſuperioꝛẽ.Alio mõ intelligẽdo illũ ꝑticularẽ ↄcep⸗
tũ vtputa hoĩs ⁊ ̊ fit reflexe.qꝛ intellectꝰ reflectit᷑ ſupᷣ ſe intel
ligẽdo ↄceptũ hoĩs ꝑ eandẽ ſpẽʒ.Sʒ pꝛimũ nõ põt dici qꝛ cõ⸗
ceptꝰ pᷣmꝰ vł ĩtẽtio pᷣma.⁊ ĩtẽtio ſcðᷣa ðꝛ ↄceptꝰ ſcdðᷣus. Sed qͥ
ad fieri ⁊ qͥ ad eſſe a pꝛio ad ſcdᷣm nõ ſequit᷑ ↄpña.excludẽd o re
latiões In ipᷣis vt oſtendit Phus.S phᷣicoꝝ.⁊ in s metaphᷣice de
pᷣoꝛi.̊ ſcdᷣa intẽtio nõ põt dici ↄceptꝰ pꝛĩo mõ. pꝛetea.nũqᷓ;
eſt ſcða intẽtio niſi ſit ĩ pꝛĩa.ſᷣ nõ ediuerſo.igit᷑ ſcᷣa intẽtio nõ
põt eſſe cõceptꝰ gñalioꝛ pꝛĩa.Añs ptzʒ.qꝛ ſcðᷣa intẽtio ſjcat pꝛi
mã ⁊ nõ ediuerſo.ſʒ mita ſunt ſignata qͥʒꝝ ſigna nõ ſunt.Sicut
ðt Phus de quadratura circłi q; ſit ſcibilis.cuiꝰ ſciĩa tñ non eſt

reꝑta.Cõſfir̃at᷑ qꝛ a ſignato ad ſignũ non valet ↄña foꝛalit᷑.qa

ſzm Phm a metaphice.Mlta ſunt in ꝓfundo mar: ⁊ fre. quo
rũ ſigna vł ↄceptus nõ habemꝰ ⁊ tñi pñt fcari⁊ ſe⸗ Cõſfir̃at
ij

8 ph̊icoꝛũ.

q metaphi.

quis ſimato ad ſomilitudinznd vsalet ↄña.:ł creatura eſt ims⸗

go ⁊ ſilitudo dei.deũ repᷣſentãs.⁊ tñ a creatoꝛe ad creatuꝛã non

ſequit᷑ eſſe.igit᷑. Ockan tñ ðt ad pᷣmũ argumẽtũ qtli.j.q.i⁊.Si

opinio ſecũ
da.

Petrus ni.

ðʒ ſcdᷣa intẽtio actꝰ reflexꝰ.tũc ſequit᷑ ꝙ de illo actu reflexo erit
aliꝰ actꝰ in infinitũ ꝓcedẽdo qð foꝛte ↄcedit᷑ ab eo qᷣtli.⁊.qia⁊
erũt infinite intentiões ſcðᷣe ſcʒ pꝛĩa ſcdᷣa tcia q̃rta ⁊c. Hane

qᷓſtionẽ q̃ timet poſitionẽ vłium realiũ.inferius foꝛte ad ma⸗
num ſumem. .

Secunda Opinio de intetionibus

Autoꝛe Petro Migri tenet ꝙ ſecunda intẽtio eſt actus intel
ligẽdi inquãtũ accipit᷑ loco rei intellecte.vt aſinꝰ ðᷣr hꝛe eſſe ĩ
tẽtionale.ꝓ quãto ſtãs ſbᷣ actu intelligẽdi hʒ eſſe intentũ ſiue ĩ
tellectũ.Sʒ illa opinio ſic ꝓcedẽs eſt inſufficiẽs.igit᷑ relinquẽ
da.añs ex pᷣoꝛibꝰargumẽt ptʒ. Contra eã tñ arguo ſic.Oĩis
pᷣdicatio vicaria per pᷣus ↄuenit illi cuius vices vel locum ge

rit alteꝝ.Sʒ ens rõnis vł ſcðᷣa intẽtio ↄuenit actui intelligẽdi

loco rei vł inquãtũ actꝰ accipit᷑ loco rei.igit᷑ ſcdᷣa intẽtio per ſe
⁊ꝑ pꝛius ↄuenit rei ↄcepte.qᷓ; actui. Maioꝛ eſt nõ. Nam ſi co
mes aliq honoꝛe afficit᷑ regis poſitꝰloco.Tũc honoꝛ ↄuenit re
gi ꝑ ſe ⁊ ꝑ pꝛiꝰ.Comiti vᷣo ꝑ regẽ.vt vid licʒ ĩ ↄceſſu achade⸗
mico. Mioꝛ patʒ ex deſcriptiõe tua. ¶ Oppugnat Petrꝰ nigri
q.a ſic.Jllð qð ↄuenit alicui ꝑ naturã.ꝑ nihil extrĩſecũ põt ſibi
aufferri.ſʒ ens reale ↄuenit actui ex natura ſua.g̊ nõ põt auffer
ri ab actu ꝑ rem ĩtellect ĩ. ꝓbat̃ Mĩoꝛ.qᷣa actꝰ intelligẽdi ſem

ꝑ eſt ens reale ſiue accipiat᷑ loco rei.ſiue nõ.⁊ ſemꝑ eſt ſubiectĩe

in ĩtellectu. Si dicè ↄcedo ꝙ actꝰ ðꝛ realis rõne ſbiecti.nõ aũt
cũ accipit᷑ loco rei. Sʒ vł acceptõ loco rei eſt ens reale vel
nõ.Si pᷣmũ.tũc ſtamꝰin equocatiõe.qꝛ ego voco ens rõnis vł
ſcdᷣaʒz intẽtionẽ illð foꝛalit᷑ loquẽdo.qð nõ eſt niſi apð intelle⸗
ctũ obiectie.ꝙ aũt tale ens rõnis ſit ponẽdũ ex ſuꝑioꝛibꝰ ptʒ
vt eſt vłitas genereitas.Si vo ita ĩtelligis ſm intẽtionẽ tũc
nõ eſt actꝰ intellectꝰ.qꝛ h̊ eſt in intellectu ſubiectĩe.illa aũt nuſ
piã.vt ptz de hac ꝓõne ↄcepta.nõ ens eſt nõ ens.falſuʒ eſt fal⸗
ſus.⁊ tñ nõ ẽ ſhᷣiectie ĩ ĩtellectu nec eſt ẽ᷑ anĩaʒ.qꝛ alias nõ ens
eſſet ens.qð implicat.Si dict veꝝ eſt qͥa eſt ꝓpõ cõplexa.non

aũt de re ſimplici.i¶ Cõtra.Quicũq; intelligit ꝓpõem itelligit

.

tat oĩa pᷣdicamẽta. Tũ qꝛ repᷣſentat rẽ realẽ ⁊ nõ

vox vl tminꝰ võlis niło iſtoꝝ modoꝝ ðꝛ ĩtẽtio.ᷣ ⁊c. Mioꝛ ꝓba

Folium. ix.
a pᷣdicatũ ⁊ ſubiectũ.qꝛ ↄiungit vnũ cũ altero vt patʒ iphies
rũ ⁊ 6. nam q intelligit totũ ⁊ ꝑtes ĩtelligit.⁊ vnũqð q; ꝑfecte
ĩtelligit cũ reſoluit᷑ in ea ex qꝗbus eſt.¶ Pꝛeterea illa ꝓpõ eſt ve
ra nõ ens ẽ nõ ens a metaphice.ſ ab eo qð res ẽ.vł nõ eſt oꝛo

Ir vᷣa vl falſa. Tamẽ res huiꝰ ꝓõnis nõ hʒ eſſe reale.̊ rõnis

nõ ſhᷣiectiue.qꝛ alias haberẽt eſſe reale.g̊ obiectie. Miĩoꝛ ꝓba

tur.autoꝛitate Ariſtotelis.⁊ metaphice.⁊ a.⁊ in fine pᷣdicamẽYę

ti ſubẽ.Pꝛeterea. Ila reduplicatõ inquãtũ vł accipit᷑ loco
rei intellecte.vł ðt cauſaʒ ĩ ſubiecto vł in pᷣdicato.nõ pᷣmũ.qͥa
actꝰ nõ eſt cauſa.nã ſi ſic ↄueniret ei ꝑ ſe.⁊ nõ loco rei. Si ſcðm
g̊ ſcðᷣa intẽtio erit ſubiectie in re ĩtellecta.qð tñ etiã eſt falſum

¶ Pꝛerea Quicqͥd ẽ foꝛalit ĩ ſpiecto reali ẽ ens reale.ſᷣ ſcdðᷣa ĩtẽ

tio eſt in actu reali.̊ eſt ens reale.Maioꝛ ꝓbat᷑.qꝛ vnũqðq; ẽ
in aliq ꝑ modũ recipiẽt:.Arguit vlteriꝰ Petrꝰ Nigri eẽns
rõnis circuit om̃ia pᷣ̃dicamẽta.ſ actꝰ intelligẽdi etiã acceptus
loco rei intellecte.nõ circuit oĩa pᷣdicamẽta.ã̊ Et qñ reſpõdet᷑
ꝙ circuit oĩa pᷣdicamẽta nõ in eſſendo.ſᷣ repᷣſentando. Repli⸗
cat eadẽ rõne ſpẽs intelligibilis eſt ſcðᷣa intẽtio.qꝛ etiã repᷣſen
5de ppetẽ en
ti rõnis.qð diſtiguit᷑ ab ente reali.¶ Sʒ ð exemplũ illiꝰ opini
onis de aſino. Arguo ſic.Eſſe intẽtionale ↄuenit vnicuiq; reiĩ

tellecte vł intẽte &male ponit᷑ dꝛa ſcða intẽtiõis. Cũ dict ſcðᷣa

iẽtio eſt actꝰ ĩtelligẽdi.inquãtũ accipit᷑ loco rei ĩtellecte. Añs
ꝓbat᷑.qᷣa q̃cũq; cognoſcunt᷑ ab intellectu.habẽt oꝛdinẽ inten⸗
tiõis ad ipᷣm.ſã intellectꝰ appᷣhẽdit res.ſʒm eſſe abſolutũ.intel
ligẽdo q̃ ꝑ ſe ↄueniũt eis.æt h̊ ꝑ pᷣmã intẽtionẽ.qñq; vᷣo ĩtelli
gẽdo ea ꝗᷓ rebꝰ ſzm eſſe abſtractũ.vlł intelligibile ↄueniũt.per
ſcdᷣam intẽtionẽ igit᷑ nõ ſolũ ðꝛ ſcdᷣa intentio.ſ̊ etiã pᷣma a re⸗
bus ſub illo actu ſtantibꝰ ↄuenire. =

Tercia Onpinio eſt q foꝛte nomia⸗
liũ eſt dicẽs.q; ſcðᷣa intẽtio eſt tminꝰ ſcdðᷣe impoſitiõis. Diſti
guo vlintellig fminũ vocalẽ mentalẽ.vł ſcriptũ eſſe ſcdᷣam in
tẽtionẽ. Si pᷣmũ.tũc videt᷑ nõ eſſe veꝝ foꝛalit᷑ loquẽdo.qᷣa vox
nõ intẽdit᷑.ſᷣ eſt ſignũ intẽtiõis vł intellectus.ꝓbat᷑.Oiĩs intẽ⸗
tio ðꝛ vł ab intẽdo ex ꝑte ĩtellectꝰ.vłab intẽdoꝛ ex ꝑte rei. Sʒ

B ij

tsr qa intellectꝰ nõ ĩtẽdit in vocẽ vlit loquedo. qð iso dico

ſdða intẽtõ

gma intẽtõ

ꝓpõ pᷣms

ſeva ivõ

mĩa em ſjcãt rõnes.& Nec tminꝰ ſcriptꝰ põt eſſe intẽtio ſcða.

qꝛ ille tminꝰ põt optiĩe eẽ ſine om̃ioſideratiõe intellectꝰ.ſ ſcõa
intẽtio nunq;.igit. Nec mẽtalis niſi intelligas ꝙ; res intelle⸗

cta dicat᷑ tim inꝰ. vt ex pᷣmo de aĩa elici põt c.erro.vł ratõ rei in⸗

tellecte. ꝙ ſrðꝛ nõ om̃ino impugnamꝰ.ſ tũc impꝛope accipis
impoſitionẽ.qꝛ impoſitõ eſt a volũtate. ꝛetea nullũ ſignũ

pᷣdicat᷑ eſſentialiter de ſignato.Illa em̃ eſt falſa Cõceptꝰment
eſt vox.ſ terminꝰ ſcdᷣe ĩpoſitiõis eſt ſignũ ſcðᷣe intentiõis.̊ illa

eſt extriſeca ĩmo falſa ſcðᷣs intẽtio eſt ſcdᷣa impoſitõ.Aſtat Cli

piatꝰ. S.T. miles Petrꝰ Niger ⁊ pugnat hac rõne. Relatio
de q̃ tractat logicꝰ eſt ſcõᷣa intẽtio.⁊ tñ nõ eſt tminꝰ ſcdᷣe impo⸗

poſitiõis.Tũ qꝛ tminꝰ ſcðᷣe impoſitiõis eſt vox ad placitũ in
ſtituẽt? ſcãs.ſʒ intẽtiões nõ ſcant ad placitũ.qꝛ nõ ſunt voces
q̃rũ ſolũ eſt ſcare.i ſolũ reſpectꝰ rõnis.igit᷑ nõ oĩs ſcðᷣa intẽtõ

eſt terminꝰ ſcðᷣe impoſitiõis.

₰

Ouarta Omuio. Frrdttib mlto.

nerioꝛ de intẽtiõibꝰ.eſt Magiſtri Petri Tartareti in ppemio

vetert art: q.ſcða articłi ſcðᷣi.dicẽtt ſcdᷣas intẽtiões nõ eſſe tmi
nos mẽtales.Sʒ ſcðᷣa intẽtio eſt relatõ ſeu reſpectꝰ rõnis cau⸗

plex ꝑ quẽ aliqͥd ſimplicit᷑ ↄgnoſcit᷑ ⁊ abſolute.nõ in oꝛdĩe ad

gliðᷣ.Aliꝰ eſt actꝰ ↄpatiuꝰꝑ quẽ ↄgnoſcit᷑ aliqͥd in oꝛdĩe ad ali
ud vt actꝰ intellectꝰ q ego ↄgnoſco hoĩeʒ in oꝛdĩe ad aĩal. vel
ad zli alið ⁊ ꝑ talẽ actũ cauſant᷑ ſcdᷣe intẽtiões. Sed pᷣma ĩ

tẽtio eſt obiectũ ↄgnitũ vłↄgnoſcibile.nõ cauſatũ ꝑ actũ com

ꝑatiuũ intellectꝰ ſuꝑ qð nata eſt fundari ſcdᷣa intentio.vł cui
nata eſt ſcðᷣa intẽtõ aliq̃ attribui. Ex iſti ſequunt᷑ aliq̃ ꝓões
¶ Pꝛia ſcdᷣe intẽtiões nũqᷓ; fundant᷑id ẽ nũq;ᷓ alicui attribuun
tur niſi ſm eſſe ↄgnitũ illiꝰ.¶ Scðᷣa ꝓpõ Iſte ſcðᷣe intentiones
nunq; attribuunt᷑ alicui.niſi rõne alicuiꝰ ꝓpꝛietat: in illo reꝑ⸗
te. Ex q ſequit᷑ ꝙ intellectꝰ nõ põt attrib uere Petro quãcũqʒ
ſcðᷣam intẽtionẽ/ſj ſolũ illã q̃ põt ſibi ↄueuire rõne alicuiꝰ pꝛio

qꝛ pot tendẽ etiã in vocẽ vt patʒ /periar.) Mec vox intẽditur
Feſt ſignũ intẽtiõis vł ↄceptiõis.vbi ſupᷣ.⁊ a metaphZice. Mo⸗

ſatꝰꝑ actũ ↄꝑatiuũ nr̃i intellectꝰ cõꝑpant vnũ in oꝛdie ad alið
Pꝛo cuius declaratiõe eſt aduertẽdũ.q; duplex eſt actꝰ.ſcʒ ſim⸗

Folunw.r,
erae in eo repte. Lercia ꝓpõ. Scde intentiões nõ habẽt
E. ideo iſta nõ eſt ↄcedẽda ſcoe intẽtiões ſunt.ꝓbat᷑.qͥa nec v

fioꝛi neqʒ pfectioꝛi mõ hũñt eſſe ſcðᷣe intẽtiõts q;ᷓ illa quibꝰ at⸗
tribuũtur ſeu in ꝗbꝰſundant᷑. Sʒ qͥbus attribuunt᷑ ſpᷣ illa rõne
qbus nõ põt verifi⸗
cari illð vᷣbũ eſt ſcᷣm adiacẽs qſta nõ ↄcedit᷑.Adam eſt.g etiã „.
nso dz ↄcedi de ſcdᷣis intẽtiõibꝰ q̃ in ipᷣis fundat᷑.q Ex uũt:ſequũ coꝛrelariũ.
tur aliq̃ coꝛrelaria. Pꝛimũ ꝙ ad h̊ q de aliq habemꝰ ſcien⸗ pꝛimiũ.
tiã nõ requirit̃ ꝙ ulð habeat verũ eſſe. ſufficit ꝙꝙ hʒ eſſe ↄgni⸗

q̃ iis attribuunt᷑.hñt eſſe t̃ ↄgnitũ.De

ti. Nã de roſa nõ exiſtẽte poſſumꝰ hꝛe verã ſcientiã.etiã de ſe⸗

cũdis intẽtiõibꝰ. qᷓ nõ exiſtũt. ¶ Sequit ſcᷣo & ipe ſee inten ſcoᷣm.

tiões nõ ĩherẽt alicui.capiẽdo inherẽ ꝓpꝛie. Sʒ tm diminute ⁊
ſbiectie.diminute vt ſunt ĩ aliq ſbiectĩe ꝓpꝛie.: Quia ad h̊ ꝙ ali
qd ĩ aliq ſubiectie ⁊ ꝓpꝛie ſit.opoꝛtet ꝙ illð cui inheret etiã ſit

Et ſi qͥs dicat.Quid dicet᷑ ad Auicen.q ðt ꝙ logica eſt de ſcdᷣis obiectis

2

intẽtiõibꝰ adiũct pmis.¶ Reſpõdet᷑ ꝙ ſcðᷣe intẽtiões nõ ad ſolutio
iũgunt᷑ pᷣmis.ſʒm inherẽtiã.ſʒ ſolũ ſcdðm denomĩationẽ vł q̃ſi

ſubiectie 2 izm qᷣd. Sic videlicʒ ꝙ ſcðᷣe intẽtiões ſeu imĩ ſcðᷣaꝝ

. 2

intẽtionũ denoĩatiõe extrĩſica pᷣdicant᷑ de pᷣmſis.

Malo tecũ.mi Petre. in hat ijſtiõe

iocari q́; otẽdẽ. nõ equidẽ ffudui verũ inpugnare ʒophie. S
celebꝛis Thõe nitoꝛ dictata tueri.q em̃ pꝛoꝛſꝰ opinionẽ tuam
hoſtilit aggreak. penit diui Thõe caſtra expugnaturꝰQuã

do dict de ſcðᷣa intẽtiõe vt ſupᷣ.vider: inſufficient det᷑mĩaſſe de in

tẽtiõibus.ſcdᷣo eas male difſiniuiſſe.t᷑io nõ bonas ſequelas ?

coꝛrelaria elicuiſſe.i Nũc ad pᷣmũ redeo ac poꝛrecta argu⸗

mẽtatiõe.Oĩs intẽtio eſt relatõ ⁊ reſpectꝰ rõnis.Sʒ pᷣma intẽ
tio eſt intentio.&̊ eſt relatõ vł reſpectꝰ rõnis.⁊ ꝑ ↄñs diffinitio

ↄuenit alteri a diffinito. Maioꝛ ꝓbat᷑.qa intẽtõ foꝛalit᷑ impoꝛ

tat habitudinẽ cuiuſq; rei intellecte ad intellectũ. Sʒ illa ha⸗
bitudo eſt relatõ ſiue reſpectꝰ.igit᷑ intẽtio eſt foꝛalit᷑ relatõ ſi⸗

ue reſpectꝰ. Maioꝛ ptʒ ex noĩs diffinitione. Intẽtio em̃ eſt rei
intellecte ad intellectum. ac ediuerſo.⁊ vt magis pateat no⸗
bis iter. Monne intẽtionalitas ðt foꝛalitatẽ conuenies rei ex
natura ſua ⁊ põt tmĩare actũ intellectꝰ. Miĩoꝛ ꝓbatoꝛij ſyllo⸗

giſmi patet.Quia habitudo illa ↄſiſtit in extremis. Mioꝛ pᷣn⸗

intentiões nõ habet er kcia ꝓpõ

.
☛ . .
4 .
4
4

3 —

tipalis ſyllogiſn ptʒ. qꝛ intẽtio diuidit᷑ in ᷣmã ⁊ ſcam.ſicui

cõmuniꝰ qdðᷣdã ſcõᷣm rõnẽ.i ¶ Sequit᷑ coꝛrelarie Oe tſufficiẽi de
tmĩat᷑ de ſpẽbꝰ alicuiꝰ gñis relicta gñis nã. Pꝛetera nullum
ens rõnis cauſat᷑ a cauſa reali. Sed actꝰ ↄpatiuꝰ eſt ens reale.
igit᷑ nõ põt cauſare ſcdᷣaʒ intẽtionẽ. Mĩoꝛ ꝓbat᷑.qꝛ eſt accñs ĩ
ſubiecto reali Maioꝛ ptzʒ.qꝛ cauſa fcat inſluxũ = phicoꝝ.me

taphice.qð tu ↄcedis in iphᷣicoꝝ.igit᷑ cauſa realis effectus re

cipit influxũ realẽ.qͥ nõ eſt ens rõnis.i Pꝛeterea Om̃is cauſa

totalis vniuoca eſt eiuſdẽ ſpẽi cũ effectu. Sed actꝰ ↄꝑatiuꝰ eſt

cauſa totalis vniuoca.igit᷑ effectꝰeiꝰ qͥ eſt ſcdᷣa intẽtio. Minoꝛ

ꝓbat pᷣmo qꝛ tantũ ab illo cauſat᷑.vl diffinitõ tua erit inſuſſi⸗
ciẽs.Tũ quia nõ ab alia cauſa.niſi diceres intellectũ qͥ tũ non

dẽ q ad intẽtiões logicas).⁊ de actibꝰ intel

põt eſſe cauſa vniuoca. Hõ em̃ gñat hoĩem vt cauſa vniuoca
qꝛ adequat᷑ huic effectui.⁊ Sol vt cauſa eqᷣuoca.qꝛ vłioꝛ.Sed
actꝰ ↄꝑatiuꝰ inmediaciꝰ cauſat ſcdᷣaʒ intẽtionẽ q; hõ homĩeʒ
⁊ nõ eſt vlioꝛ.cũ poſito tali actu ponit᷑ aliq̃ ſcdᷣa intẽtio.ntel
lectꝰ vo cẽꝑpans eſt cauſa vlioꝛ vt ſol.Sʒ ðꝛ relatõ rõnis cau⸗
ſat᷑ ab ente reali vt patz de ſcibili ¶ Cõtra ꝓpꝛiũ eſt relationũ
fundari inquãtũ talis eſt ⁊ nõ cauſari.hĩc ĩ relationibꝰ ponit

ſubiectũ fundamẽtũ ⁊ minꝰ.ĩmo relatõ identitati in re eadez

Cõfirmat᷑ ꝙ ſit realis relatõ ſcðᷣa intẽtio. Quia oĩs reſpectꝰ in
triſicꝰ adueniẽs ponit᷑ in ad aliqd qð ẽ reale pᷣdicatũ meta⸗
phice.⁊ vt dicũt tui comites in foꝛalitatibꝰ Scoti. Sʒ ſcðᷣa in
tẽtio eſt reſpectꝰ intrĩiſicꝰadueniẽs.igit᷑. Mĩoꝛ ꝓbat᷑ qꝛ neceſ⸗
ſario põit᷑ poſitè fũdamẽto ⁊ tmĩo.qꝛ poſito actu ↄꝑatio ⁊ po
ſito fundamẽto ⁊ fmio ad quẽ ↄpꝑat᷑ res.necẽario ſequit᷑ ſcðᷣa i
tẽtio. Heinceps qᷣa ſolũ dicis de intẽtiõe ex ꝑte rerũ⁊ bene q
keat⸗p qs fiũt vl re
pᷣſentant᷑ vel vt ſummatĩ ditã.nihil dicis de intẽtiõibꝰex ꝑte ĩ
telligẽtt.q̃ ꝓpter boni pᷣceptoꝛis munꝰ vidert pᷣtermiſiſſe. Mã
qdqᷣd intelligit᷑ ꝑ ſilitudinẽ ſuã intelligit᷑ ʒ de ania.Cũ intelle⸗
etꝰ nõ valeat exire in actũ.niſi ꝑ ſpẽs reꝝ vbi ſupᷣ ⁊ ipoſterioꝝ
Sʒ tam pᷣma qꝙᷓ ſcða intẽtiões intelligunt᷑.igit᷑ ꝑ ſuas ſiłitudi
nes vel ſpẽs. Sʒ tu nihil vł paꝝ dicis de illis ſilitudinibus.&̊

¶ Pꝛetea pᷣmo periar. Voces ſcant ↄceptꝰ vłpaſſiões reꝛum

⁊ ↄcœptus ſcant res. Sed illa ſedᷣa impoſitio ſpẽs vel genꝰ eſt
vox aurib? ꝑceptibilis.igũ fcat mibi aliquem conceptũ qui

Folium.xi.

vlterius ſcat rem obiectie apud intellectſ. Sʒ de tali aceptu

nihil eſt dictum. igit. Cõfirmat᷑. Quia tu dic ꝙ ꝑ ao ↄgnoſ⸗

.

cimꝰ intẽtiões ⁊ nõ vt ꝑ ſpẽʒ intelligibilẽ. igit᷑ ꝑ ſllũ ſicut in qꝗͥ
ↄgnoſcimꝰ⁊c. Dic: etia ꝙ eſt aliꝰ actꝰ intellectꝰ.q ↄgnoſco ho
minẽ in oꝛdie ad aĩal.⁊ eſt aliꝰquo ↄgnoſco homiĩeʒ abſolute.
¶ Pꝛetea a metaphᷣice. Nomẽ cat rõnẽ.Sʒ de rõnibꝰ intẽtio⸗
nũ nibil ẽ dictũ qd ſint.ꝗ̊ ⁊c. Pꝛetea. Quidqd intellectꝰ in⸗

telligit illiꝰ ↄceptũ foꝛat.Sʒ ſcðᷣas intẽtiões intelligit.ſ̊. Ms
ioꝛ nõ.qꝛ intellectꝰ oꝑando nõ ꝓducit nihil Minoꝛ eſt clara.
Cũ vo ðꝛ de actu ↄpatiĩo.qro vł actꝰ eſt ↄꝑatiuꝰ ꝑ eſſentiã vel

extriſice. Si pᷣmũ.igit᷑ realit᷑ diſtiguit᷑ ab actu nõ ↄꝑatiuo.⁊ tñ

poſſunt eſſe circa idẽ obiectũ ⁊ ab eadẽ rõne motiua.Si ſcðᷣm
qro an illa ↄpꝑatõ ſit realis vł rõnis.nõ pᷣmũ.qꝛ ſequeret᷑ ꝙ il⸗
la eſſet vera.actꝰ eſt ↄꝑatꝰ.cũ dicat᷑ ↄpꝑatiuꝰ ⁊ obiectũ ↄꝑatũ.

Nec ſcdᷣm.qꝛ neq; ẽ pma nec ſcdᷣa intẽtio.Dimitto pᷣmũ.acce
do ad ſcdᷣm.⁊ videt᷑ ꝙ diffinitõ pᷣme intẽtiõis ſit falla.vt tu ac

cipis cauſare.Quia intẽtio pᷣma eſt cauſata ꝑ actũ intellectus.
ꝓbat᷑.qꝛ vł intẽtio ↄuenit rei ꝑ ſe vł nõ ⁊ in oꝛdĩe ad ĩtellectũ
nõ pᷣmũ Quia tũc res er̃ animã eſſet intẽtio.qð em̃ auenit ali⸗
eui ꝑ ſe ſemꝑ ei ↄuenit.ipoſterioꝝ Sʒ res er̃᷑ anĩaʒ nunq; dicit᷑
intẽtio qñ nõ habʒ oꝛdinẽ ad actũ intelligẽdi.igit᷑ intẽtõ pᷣma
nõ ↄuenit rebꝰ in ſe.Si ſcdᷣm ſeqᷣtur q; eſt cauſata capiẽdo cau
ſare ſicut accipit᷑ in ſcðᷣa intẽtiõe ſcʒ ꝓſeqͥ.Cõſirmatur.qꝛ pᷣma
intẽtio eſt obiectum ↄgnitũ.igit᷑ ſolũ ↄuenit obiecto in ratio

ne cognitionis. — „ 9 „
Tertio de Mõmb* torelarijs il⸗
latis periculum faciã pᷣmũ de pᷣmis. Quia pᷣmeꝓpõni.ſecunda
eſſe contraria apparet. . .. è
Pꝛotes noſcenti varium tua ſcripta repugnant
Lunm ſit.illius.clarius iſtud opus
Eſt vicina ſacroq; eadem ſententia Thome
Teq; reoꝛ Thome ſepe bibiſſe Tagum.,.
Concoꝛs Aonidum tollit concentus ad aſtra
Alſcriptos Thome qui ſacra ſenſa legunt
¶ Digreſſus ſum. redeo.Et arguc ſic.Pꝛĩa ꝓpõ ðt ;nũq;ᷓ fun
dant᷑.⁊ ſcdðᷣa ꝙ nunqᷓ attribuunt᷑ alicui.niſi rõne alicuiꝰ pꝛie

tatis reperte.igit᷑ illa ꝓpꝛietas eſt fundamẽtũ ſeðde intẽtion is

Dico ꝙ nõ õdicũt. Nam ꝙ pꝛĩo ðt q; nõ fundãt᷑ eſt ĩtelligen⸗
dũ de re nõ ↄgnita vłq̃ nõ hʒ eſſe ↄgnitũ.tali em̃ rei non ↄuenit
ſcdðᷣa intẽtio. Nã nihil eſt in re e᷑ animã qð coꝛreſpõdet huic
intẽtiõi ſpẽs.cũ nihil reꝝ et᷑ anĩaʒ ſit vnũ in mit:.Sʒ ſcðo ðt q;
nõ attribuũt᷑ alicui niſi rõne ꝓpꝛietatt reꝑte ĩ illo.nõ equidem
põt intellectꝰ Petro quãcũq; intẽtionẽ attribue. Sʒ illũ ſolũ
q̃ põt ei ↄuenire rõne alicuiꝰ ꝓpꝛietatt ⁊c. Oð nõ ſic eſt intelli⸗
gendũ videlicet ꝙ ſit vnũ pᷣncipiũ a ꝑte rei.vł ꝓpꝛietas q̃ ſit
cauſa totalis intẽtiõis. Sʒ ſic ꝙ ſit aliq̃d a ꝑte rei ꝓut tamen
ĩtellecta eſt qð ſit ↄcauſa.nõ aũt pᷣncipalis.ſj minꝰpᷣncipał.Si
cut exempli gẽa. Spẽs nõ hʒ aliquã vnitatẽ a ꝑte rei.ſimplicit
vnãcqꝗᷓ tñ vnitas eſt potioꝛ ꝑs vlis).ſᷣ ↄuenit rebꝰ q̃ in młt: in
diuiduis.q̃ młtiplicatio ꝑ poſteriꝰ facit rõnẽ vłis.Illã autem

vnitatẽ pᷣncipalit᷑ facit ĩtellectꝰ intelligẽdo hoĩem nõ cointelli

gẽdo indiuidua. Hãc ſolutionẽ ⁊ bene dictum notate bene

vos chariſſimi. Thomiſte. Ad ꝓpoſitũ dõm ꝙ h ꝓpꝛie ðꝛ fun
damẽtũ alicuiꝰ in qᷣ alterũ eſt. Sʒ aliqͥd põt alteri attribui nõ

c ſit in eo.ſʒ in alio. Attribuunt᷑ ẽ honoꝛes homĩ alicui cuʒ

Albertus i tñ foꝛ?alit᷑ loquẽdo.vt ait Albertꝰ re ⁊ nomie magnus pᷣmo

ethicoꝛum ethico.) Monoꝛ nõ ſit in honoꝛato.ſ in bonoꝛãte ſhiectie. Sʒ
B. tho. in vt alijs Thomiſt reſpõdeã.qͥbus ad dicti ↄfir̃ationẽ.S.Tho

qtlibeto.

quotli.io ar.i⁊.obiectõ vbi inqᷣt ꝙ honoꝛ debet᷑ alicui ſcðᷣm ſta
tũ quẽ habet in rep.Sic em̃ in ꝑſona reſp.honoꝛat᷑. Hec ille.

O¶ Ex illo arguo ſic a ſimili. Honoꝛ debet᷑ vel attribuit᷑ diuiti.

ꝓpter illã conditionẽ ſtatꝰ.igit᷑ honoꝛ eſt in diuite ſubiectĩe.qͥ
debet᷑ ei. Quis?ↄcedat ↄñam hãc. Nemo peripateticoꝝ rõnis
cõpos.OQua ꝓpt᷑ nõ ſequit᷑ Spẽs debet᷑ vłattribuit᷑ rei ſcõm cõ
ditionẽ reꝑtã in re.igit᷑ fundat᷑ in illa ſbᷣiectĩe q̃ſi res ſit funda⸗
mẽtũ ⁊ ſubiectũ intẽtiõis ſcdᷣe.igit᷑ nõ ddicũt ꝓpõnes quãuis ĩ
tellectus nr non poſſit attribuẽ homĩ genꝰ⁊ ſpẽʒ ꝓpt᷑ ꝓpꝛietatẽ
tñ ꝓpꝛie nõ fundat᷑ intẽtio in re ſubiectie. Perũ ſi qñ B. Tho.
⁊ alij famigerati logici de ſcðᷣa ĩtẽtiõe ſundata loquunt᷑.id nõ ẽ
ſbᷣiectĩe ſʒ occaſionalit.⁊ ſine qͥ nõ.intelligẽdũ eſſe pauct decla⸗

rãt. Coꝛrela.Conditio rei vł ꝓpꝛietas qͥ ad mãle intentiõis

eſt occaſio pᷣncipalis.Extrĩſica vᷣo ⁊ motiua qᷣ ad foꝛale ſ̃catũ
intẽtiõis ¶ Coꝛrelaria ita inpugno in pᷣmis pᷣmũ.Oiĩs ſcia ha

Ntem
telli
bene
fon
inõ
ia;
mo
,S.
Tho
nſta
e.
iuiti.
ſe,
nis
mcõ
nda⸗
nis i
etatẽ
Tho.
jnõt
decha⸗

Folif. rYug
bet᷑ pꝑ demõſtratiõeʒ.Sʒ in demõſtratiõe nõ ſufficiũt res ↄgnite
ſolũ. S male ðꝛ ꝙ ad h̊ ꝙ habeat᷑ ſcia de aliq ſufficiat ꝙ habeat
eſſe cognitũ.Maioꝛ patʒ pᷣmo poſte.Mioꝛ ꝓbat᷑. Quia om̃is
doctrĩa ⁊ diſciplĩa ex pꝛeexiſtẽte ſit ↄgnitiõe cvbi ſup. e oẽs
int᷑pꝛetant᷑ ſenſitiua. Patʒ idẽ pᷣmo metaphᷣice de gñatiõe artt
⁊ vlis.idẽ ⁊ poſterioꝝ.Sʒ roſaʒ nõ exiſtentẽ nullꝰ cognoſcit ꝑ ⁊ poſterio.
exterioꝛẽ ſenſũ.igit᷑ de tali nõ põt eſſe ſcẽa⸗ Pꝛetea Impoſſibi
le eſt illiꝰ hẽe ſcĩam. cuiꝰ ſenſuz nõ habemꝰ pᷣmo poſte. Sʒ nul poſterioꝝ
lus hʒ ſenſum de intẽtiõibꝰ.igit᷑ nullꝰ hʒ ipᷣaꝝ ſclam.i Pꝛet᷑ea
Eſſe eſt cauſa veritat?.⁊ et ð metaph̊ice.⁊ in pᷣdica.ſubſtantie ⁊ et meta⸗
et ↄ metaphice. OPnũqðq; ↄgnoſcit᷑ ſcdᷣm q eſt in actu. Sʒ ro⸗ phᷣice.
ſa nõ exiſtẽs nõ hʒ eſſe neq; actũ.Silit᷑ ⁊ intẽtiões igit᷑ ꝛcc. Mi⸗
noꝛ patʒ de intẽtiõibꝰ maxĩe.qꝛ dict ꝙ nõ ſunt.Ad h̊ ðꝛ.ꝑ eſſeĩ
telligit᷑ tam eſſe exiſtentie qð res hñt et᷑ cauſas ſuas.tam eſſe
cognitũ qð habẽt ĩ cauſis.¶ Cõtra h̊ arguit.OQuia Phᷣus in 2
metaphice.⁊ in alijs loct loquit᷑ de eſſe exiſtẽtie.vt ptʒ qꝛ dicit
foꝛmalit᷑ in textu ↄcluſiue.OQua ꝓpter exiſtẽtium pᷣncipia opoꝛ
tet eẽ veriſſima.ex qͥ mãifeſtũ ẽ phᷣm ipᷣm eẽ ĩtellexiſſe exiſtẽtie
MCõtra ðᷣt Phus in /metaphice. Plato.de falſo eſſe ſcĩsʒ et metapbi.
tñ falſuʒ eſt nõ ens/poſterioꝝ. Siliter de negatiõibꝰ ðt.igitur
nõ ſolũ intelligit᷑ ſentẽtia ſua de eſſe exiſtẽtie.Sʒ etiã de eẽ cog⸗
nito.Ad argumẽtũ ðꝛ ꝙ pᷣuatio ↄgnoſcit᷑ ꝑ habitũ qͥ cadit ſſᷣ
ſenſu ⁊ nõ ens ꝑ ens.Dicit᷑ ſcdðᷣo ꝙ ille qͥ inuenit aliquã ſciẽtiaʒ
neceſſe eſt ꝙ habeat aliq̃ pᷣncipia exiſtẽtia cognita vłꝑ ſe vłꝑ
accñs a ſenſibꝰ. Secꝰ aũt eſt ꝑ doctrinã vł docẽdo aliquẽ.Sic
em̃ poſſumꝰ eſtate ĩ caumatibꝰacqᷣrere de niue ſciaʒ.¶ Sʒ con
tra.Accipio pᷣncipia Scoti hoc mõ.Oĩs noticia alicuiꝰ obie⸗
ctidepẽdet ex obiecto⁊ ĩtellectu.Sʒ ſcða intentõ cũ ſit ens rõ⸗
nis nullo mõ põt eſſe cauſa habitꝰ realis.igit᷑ de ipis nõ põt eſ
ſe habitꝰ realis.Et intellectꝰ nõ ſufficit ad cauſationẽ ſcientie .
vt habʒ Sco.in quotli.⁊ in pꝛolo.pᷣmi.ſen q.ʒ.inqens.Obie⸗ Scotus in
ctũ aũt ſe hʒ ad habitũ ſicut cauſa ad effectũ. ¶Cõfir̃at᷑ qꝛ vel qᷣtlibeto.
illa cognitõ intẽtionũ eſt cognitõ in ſe vł ĩ nobis Mõ in ſe.qᷣa
ſcða intẽtio nõ põt ſe manifeſtare ĩtellectui.cũ totũ eiꝰ eſſe cau
ſet.vł magis ſequat᷑ actũ intellectꝰ. Nec ĩ nobis.qꝛ illa pᷣſup⸗
põit pᷣoꝛẽ. Ita placuit dubitare de ſcdðᷣo coꝛrelario Sʒ ⁊ haud
diſplicuit ad ↄmoditatẽ SGuittẽburge pubis ⁊ Ephebe tene

ritudinis erectionẽ Luculẽtũ Tartareti dictũ qð ex S.CTho
bauſiſſe arbitroꝛ.licʒ plures hic magis amoꝛe pᷣceptoꝝ q; di⸗
ligẽtioꝛi indagine veraq; ſuꝑ diuinis angelici. Tho.ſcriptis
hactenꝰ ſint capti.Quibꝰ nihil iucũditat:.h̊ nr̃a opera at ve⸗
ri aliqᷣd eſt allatura. Qua ꝓpt᷑ niſi amot ſtupoꝛe amoꝛeq; his
lfæris ardẽtia lumĩa figãt. Illis lectoꝛibꝰ ⁊ oliũ ⁊ operã ꝑdidiſ
ſe videbimur.Quod parui facio cũ mee opiniõi hac in re quã
q; diuerſis ĩ libꝛis Egregij ⁊ eximij cõis doctoꝛis Tho.emuli
optimi.Exercitũ ſolidũ firmũ ac nilłla vi argumẽtatiua mobi
lẽ. pᷣſente Thoma.ↄſtituẽtes aſſencient᷑. Eam ob rẽ leto anĩo
Magna doctiſſimoꝝ hoĩm fiducia ad illã ſentẽtiã actutũ mẽ⸗
tẽ appello Tartareti querẽtis Vtrũ intẽtio generis vł res ſpᷣ
iecta intẽtiõi diffiniat᷑. Qui poſt obiecta argumenta h̊ diſcurſu
reſpõdet.llð diffinit᷑ a logico qð ꝑ ſe ↄſiderat᷑ ab eo.ſj res ſbſ
lecta intẽtiõi nõ ↄſiderat᷑ ꝑ ſe a logico Sʒ ſolũ ꝑ accñs.ꝓ quã
to ſibi attribuit᷑ aliq̃ intẽtio. Scðo ſic.Illð qð ̊ diffinit᷑ ds
eſſe vniuocũ.ſᷣ nlła res ſbᷣiecta intẽtiõi gñis eſt vniuoca ad oĩa
illa q̃ dicunt᷑ genꝰ.igit᷑. Itẽ Si h̊ diffiniret᷑ res ſbiecta intẽtiõi
q̃ro de illa vł eſſet alal vł coloꝛ.vłſubã vł quãtitas. Sʒ nullũ
iſtox eſt dõm.qꝛ q̃ rõne diceret᷑ vnũ eadẽ rõne dðm eſſet ⁊ re⸗
liquũ.dicas ꝙ qdðᷣlibʒ iſtoꝝ diffinit᷑.ꝓbat᷑ qdð nõ Quia tũc diffi

nitũ nõ eſſet ↄuertibile cũ diffinitiõe. Cum diffinitum nõ eſſet

aliqð vnſ ⁊ tñ diffinitõ eſſet vnũ. Pꝛo ſolutiõe ponunt᷑ ali⸗
q̃ dicta. Pꝛimũ. Hic diffinit᷑ ꝓ ꝑ ſe cato ↄcretiue deſignato
vt ꝓbãt iſte rõnes Pꝛo cuiꝰ declaratiõe ðꝛ ſcdᷣo.qð genꝰ ac
cipit᷑ triplicit᷑ ſicut ⁊ alia ↄcreta.ſcʒ ꝓ ꝑ ſe ſjcato vt eit vna intẽ
tio cauſata ꝑ actũ ↄꝑatiuũ intellectꝰ. Secũdo accipit᷑ genꝰ ꝓ
denoĩato qð eſt pᷣma intẽtio.vt aĩal de q vex eſt dicẽ ꝙ ẽ genꝰ
Tertio accipitur ꝓ aggregato ex pᷣma intẽtioe ⁊ ſecunda.Et
iſte acceptiões fiũt ꝑ ĩtellectũ Et iſtis duobꝰ mõis vltimis nõ
accipit᷑ ibi genꝰ.b pᷣmo mõ. Vbi tñ foꝛte de rigoꝛe logices de⸗
beret accipi ꝓ re ſubiecta. Cũ ↄcreta de rigoꝛe logices ſuppo⸗
nũt ꝓ rebꝰſubiectis. ¶ Dẽ fcio ꝙ pᷣdicari ꝑ ſe ↄuenit ſcðis in⸗
tẽtiõibꝰ ⁊ ꝑ accñsrebꝰ ſubiecti.qꝛ pᷣdicari ẽ minꝰ ſcdᷣe intẽtio
nis impoꝛtãs ſcdᷣam intẽtionẽ. Jðo ꝑ ſe nõ põt dici de pᷣmis in
ttẽtionibꝰ. Eſſe tñ ꝑ ſe ↄuenit pᷣmis intẽtiõibꝰ ⁊ exercet illð im
mis qð pᷣdicari ſignat in ſcðᷣis.Ex qͥ ſequit ꝓbabilit᷑ ꝙ noĩa

h res ſ
8, 9 vi
fndn
adoia
intetiõi
nulli
ſet ? re⸗
tücdifff
noeſſet
unt ali⸗
ſignato

gen? ar

a inti
gen? p
gen⸗
jda. Et
mis nõ
ces de⸗
ſuppo⸗/
cis iſ⸗
intitio
mmisin
iöin
nor

tõcxreta ſcdᷣe intẽtiõis

N. — T ——
4 8

Foliũ xiij.
cre tiõis reſpᷣectu huiꝰ pᷣdicati p̃dicat᷑. ſupponijt
ꝓ denoĩato vl ſbiecto reſpectu huiꝰ qð ẽ eſſe. Pꝛo cuiꝰ decia
ratiõe ðꝛ q̃rto ꝙ pᷣdicatio eſt duplex.ſcʒ exercita ⁊ ſignata.cxx⸗
cita q̃ᷓ fit mediãte iſto vᷣbo eſt.vt hõ eſt aĩal. Signata q̃ fit me
diãtibꝰ iſti vbis ðᷣꝛ.pᷣdicat᷑ affir̃a.vificat᷑.vt cũ ðꝛ.genꝰ pᷣdi⸗
catr᷑ de ſpecie.ſuꝑius affirmat᷑ de ſuo inferioꝛi. Et aduerte ꝙ pᷣ⸗
dicatõ ſignata in ĩtentiõibus ſcdis nõ põt exerceri in eiſdem
niſi foꝛte ĩ his q̃ ſe habẽt ſicut ſuꝑius ⁊ inferiꝰ. vł vt ſbiectum
⁊ ꝓpꝛia paſſio. Pꝛimũ ptʒ qa iſta pᷣdicatio ſignata genꝰ pᷣdi⸗
cat᷑ de ſpecie male exercet᷑ꝑ iſtã.ſpẽs eſt genꝰ Secundũ ptʒ.q s

iſta genꝰ pᷣdicat᷑ de ̊ gũe. Cõueniẽt᷑ exercet᷑ ꝑ itã. Hoc genꝰ

genꝰ Et iſta.pꝛedicabile p̃ᷣdicat᷑ de vłi.p iſtã.vłe eſt pᷣdicabile.
Ex q infert ꝙ; pᷣdicatio ſignata ĩ intẽtiõibꝰ ſedᷣis deſperatꝭ ex
ercet᷑ ĩ pᷣmis.vt iſta genꝰ pᷣdicat᷑ de ſpẽ exercet᷑ ꝑ iſtã.hõ eſt aiail
Scðdo iĩifert ꝙ a pᷣdicatiõe ſignata ĩ ſcðis ĩtẽtiõibꝰ ad pᷣdicatio⸗
nẽ exercitã in pᷣmis nõ eſt ↄña foꝛalis.Quia ſtat añs eſſe veꝝ.
ↄñte falſo.vt cũ pᷣdicabile pᷣdicat᷑ de vli eſt ſignata.⁊ tñ nõ exer

cet᷑ ĩ ᷣmis. His ſuppoſit ðꝛ pꝛĩo ꝙ illð qð h̊ diffinit᷑.nõ ẽ res

ſpᷣiecta ĩtẽtiõi gñis.vt ꝓbatũ ẽ. Scðo ðꝛ ꝙ h̊ diffinit᷑ intẽtio ge
ner ↄcretĩe ſignata Quia illð h̊ difinit cui ꝑ ſe ĩeſt diffinitõ Sʒ

5 ĩeſt tm̃ ĩtẽtiõiſcðᷣe.Eo ꝙ' ĩ diffinitiõe ponũtur pᷣdicata ĩtẽtio

nalia.q̃ ꝑ ſe pꝛĩo iſunt ĩtẽtiõi ⁊ rei ſbiecte ꝑ aceñs.Jdo ðꝛ tcio
ꝙ res ſbᷣiecta intẽtiõiẽ illud ĩ quo exercet᷑ dinitio intẽtiõis.
uita Opinio eſt motanoꝶ Tho
miſtaꝝ.dicentiũ ꝙ h̊ nomẽ ĩtentio deriuatũ eſt ab illo vᷣbo cõ
tendo is ere.qꝛẽ illð in qð ĩtellectꝰ ſua ↄgnitiõe tendit.vnde
dẽnter tẽdit in alið.volũtas ⁊ intellectꝰ.qꝛ voluntas tẽdit in
alið ſub rõne boni ⁊ mali.⁊ ſic tẽdit in rẽ ꝓut in ſe eſt.qa bonũ
⁊ malũ ſunt in rebꝰ.o metaph̊ice.Sʒ ĩtellectus tendit in rẽ ſim
eſſe qð hʒ in intẽdẽte.qꝛ tẽdit ĩrẽ ſub rõne veri vl falſi.q̃ᷓ nõ de
bent᷑ rebꝰ m ſe. ß ſm eſſe qdð habẽt in anĩa.Dẽ etiũ intẽtio ab
intus ⁊ teneoꝛ.qꝛ eſt illð qð intus in mẽte tene᷑. Oñ quãuis
intẽtio poſſit capi triplicit᷑.ſeʒ.ꝓ actiõe intẽdentt.⁊ ꝓ re intẽ
ta.⁊ pꝛo illo qͥ aliqͥd intẽdit᷑.vł etiã ꝓ habitudie int᷑ intẽdent

⁊ rem intẽtã.Tũ h̊ in nr̃o ꝓpoſito dʒ accipi ꝓ re intẽta.¶ Ze⸗

cñdo ↄſiderãdũ eſt.ꝙ duplex eſt intẽtio ſcꝭ pᷣma ſda. Futee. .

13

tio pꝛia eſt res vel qditas ꝑ eius ſpẽm intelligibilẽ pᷣmario
Fm ſe ↄcepta.Sʒ 14 Kees

a intẽtio eſt accũs rõnis ĩ re ſcdᷣario vłcõ⸗

patie ↄcepta. Ol vt alij dicũt.Eſt vna relatõ rõnis cauſata ab
actu ↄpꝑatio intellectꝰ.derelicta in obiecto ↄgnito ⁊ ↄꝑata ad

iectũ cõꝑpat᷑.Sicut exempli gꝛa.cũ ↄcipio eſſentiã bon⸗ ſuaz
0

alið in qͥ obiecto eſt ſubiectie.Sʒ tmĩatĩe ẽ in illo ad qð tale ob

—

ſpẽʒ intelligibilẽ obiectĩe ip̃am repᷣſentantẽ ſzm ſe ⁊ abſolute.

Tãic illa eſſentia vel qͥditas ſic ĩtellecta.võtur pꝛima intẽtio.
Sʒ qñ ↄcipio ſcdᷣario eandẽ eſſentiã.ꝑ sꝑationẽ ad ſua inferi
oꝛa.ꝗᷓ ſic ſe hñt.q ſolũ nũero drñt.Tũc in tali eſſentia derelin⸗

quit᷑ ⁊ cauſat᷑ ꝑ ĩtellectũ vnum accũs.qð võtur ſcða intẽtio ⁊
Hcat᷑ ꝑ ̊ nomẽ ſpẽs. Hec ille foꝛalit᷑.¶ Cõtra interpᷣtationem
noĩs pꝛio ſic. Tu dict.ꝙ intẽtio eſt illð in qð intellectꝰ tẽdit.
Sʒ ů̊ᷣ eſt falſuʒ.qꝛ illð qð ſĩtellectus ↄcipit.ſjm te nõ tẽdit.ſʒ in⸗
tus tenet᷑ ů̊. Secundo itellectus ĩtẽdit aliq̃ ↄgnitiõe in rẽ.vł ꝗ̊
illa ↄgnitio eſt oꝑatio ĩtellectꝰ.vł ſpẽs intelligibilis.ſcðm nõ
dict.nec pᷣmũ.qa opatio nõ eſt ↄgnitio.immo ꝑ talẽ intellectꝰ

ꝓgducit ↄgnitiõeʒ vł notitiã.de vitate.q.a ar.iqᷣtli. ar. qᷣtli.S
gr. 4 de poten.q.ꝰ ar.j. Neceſt res ↄgnits.vt ijſdẽ loct patʒ.gᷓ.

illa ↄgnitõ ðꝛ intẽtio pꝛie.q̃ intellectꝰ intẽdit.Oð ſi ↄcedis in
ſufficiẽtiã aſtruis. Verũ bñ dicta illoꝝ ĩuadere nolo.Quapꝛo
pter ꝙ; aliqd poſſit dici intẽtio.ex ꝑte intellectꝰ ⁊ voluntatis
ↄcedo.vt S.Tho.pꝛĩa ſcðᷣe q.i2 ar.i/et ⁊. Sʒ tñ ſat negligent᷑
dict de illa intẽtiõe q̃ intellectꝰ intẽdit.qꝛ nõ ↄcedis h̊ de foꝛma
ſpeclari quã tñ h̊ nomẽ ĩtentio ex ꝑte intellectus videt᷑ fcare.
qꝛ fcat ĩ alið tẽdere.Sʒ h̊ nõ ↄuenit ſpẽi intelligibili ſemꝑ.q̃a

eſt qdᷣdam mediũ int potẽtiã ⁊ actũ.qᷣtli.⁊ ar.⁊ de vᷣitate.q.S

ar.ia. Intẽtio vo ̃cat actualẽ tẽdentiã ĩ alið.ſᷣ de hac materia
latiꝰ dicemꝰ in ⁊ ar. Cõtra ſcdᷣm nõbile Arguo ſic.nlła habi
tudo adueniẽs alicui ↄuẽeit ei ſim ſe ⁊ pᷣmarie ↄcepto.ſꝶᷣ pꝛĩa ĩtẽ

tõ ẽ habitudo adueniens rei ĩtellecte.ꝭ̊ nõ ↄuenit rei ſᷣm ſe ⁊ p

mario ↄcepte.Maioꝛ ptʒ.ꝑ D.S.in de ente ⁊ eſſentia.Mĩoꝛ ꝓ
bat᷑. qa intẽtio eſt qᷓdam habitudo intellectꝰ ad rem intellectã

¶ Pꝛetea Oĩs intẽtio aut eſt vlłis aut ꝑticłart. Sʒ nã vł qͥddi⸗
tas ſjm ſe ↄſiderata.nec vłis ẽ nec ꝑticłart:.igit᷑ nã ſᷣm ſe ↄſide⸗

rata nõ põt dici intẽtio pꝛĩa. Maioꝛ nõ. Mioꝛ ꝓbat᷑ ꝑ S.T.
te en. ⁊ eſſen. ca.⁊ opuſ.jj et in / par. Pꝛeterea vł diffinit᷑ intẽ

pꝛian
gve
deſe
dicit
Pmo
opm
S.
gſu
tio
teri⸗
adſi
litio
eſſen
verſe
he.n
nod
qus
ghe
titi

ſon

o

inſeri
Nrelin⸗
tetio
nonem
tit.
reyri
dmn no
Alects
qtli.
atz. .
dis in
napꝛo
Ntatis
ligene
foꝛma
ſcare.
p.qa
e. q.
teria
habi
ſa itẽ
ſe 15
ioꝛ
ellecti
jai⸗
hſide⸗
3.
kint

Folium. xiiij.
tio accepta foꝛalit᷑ vłmãlit᷑ NMõ materialit᷑.qꝛ tũc ens ꝑ accñs
diffiniret᷑ hm hanc opinionẽ dicentẽ.ꝙ ens reale ⁊ rõnis faci⸗
unt ens ꝑ accñs. MNec foꝛalit᷑.q̃a tũc eſt ꝓceſſus ĩ infinitũ.patʒ
qꝛ illa intẽtio ↄcepta haberet habitudinẽ ꝑ aliã intẽtionẽ ad
int ellectũ Et illa iterũ ꝑ aliã ⁊c. Dẽ ꝙ intẽtio eſt illð qð reſul
tat ex re ↄcepta ⁊ intellectu ↄcipiẽte. ¶ Pꝛetea pᷣma ĩtentio eſt
res ſcðario ⁊ ↄpatĩe ↄcepta.ꝓut ↄſiderat᷑ ĩ logica tua.ꝭ̊ male
ðꝛ ꝙ ſit res ſᷣm ſe cõcepta.ↄña tenet.qᷣa ſcdᷣario cõceptũ ⁊ ſʒm
ſe opponunt᷑.Añs ꝓbat᷑.qᷣa ſcda intẽtio.ſʒm hãc opinionẽ eſt
in illa ſubiectiue. q̃ eſt pᷣma in logica.ſ talis ẽ res an vt pa
tet ex deſcriptiõe ſcõᷣe intẽtiõis. Cõtra exẽpla poſita Arguo
ſic. Exẽplũ de pꝛĩa intẽtiõe nõ eſt logice ↄſideratiõis.ꝓbat᷑.qa
logica non conſiderat res abſolutas vł qdditates reꝝ.cũ h̊ ſit
metaph'ici. Sʒ pꝛĩa intentõ ↄuenit qᷣdditatibus reꝝ ſʒm ſe ↄſi⸗
derat:.igit᷑ tã diffinitõ intẽtiõis pꝛĩe.q; exemplũ nõ ꝑtinẽt ad
Hͥ ꝓpoſitũi Pꝛeterea.cũ ðꝛ eſſentia hoĩs qͥditatiue ĩtellecta ẽ
pꝛĩa intẽtio.ſequit᷑ qdð intẽtio ↄuenit ei ꝑ eſſentiã.Quia illud
qð verificat᷑ de aliq ĩ ↄceptu ſuo q̃dditatio.h̊ ↄuenit ei ſemꝑ et
p eſſentiã.ſᷣ nã q̃ditatiue ↄcepta eſt intẽtio.̊ et̃᷑ intellectũ põt
dici intentio.qð eſt ĩpoſſibile ex noĩs intpꝛetatiõe poſita ſiue
pᷣmo ſiue ſcðᷣo mõ accipiat᷑. ¶ Sequit᷑ ꝙ incõuenient᷑ intenci⸗
o pᷣma foꝛalit loquẽdo definita ſit ⁊ ̊ ſtãdo in pᷣncipijs.D.
S.Exẽpli gẽa licʒ res ſʒm eſſentiã poſſit ↄcipi. Attñ accidit ei
qꝙ ſit ↄcepta vł intẽta.vł ꝙ intellectus tendat in eã.Sic inten⸗
tio nõ eſt res h̊ mõ.ſ̊ aliqd reſultans ex tali tẽdentia.Dicit vl
teriꝰ illa opinio.Si ↄcipio ſcdᷣario eandẽ eſſentiã ꝑ ↄpationẽ
ad ſua ĩferioꝛa.Tũc ĩ tali eſſentia derelinquit᷑ ⁊ cauſat᷑ ſcdᷣa in⸗
tẽtio.¶Cõtra.Illa eſſentia ↄpata vł differt ꝑ aliqdᷣ accñs ab
eſſentia abſoluta vłnõ. Si pᷣmũ ſequit᷑ ꝙ illa ↄꝑatio faciẽs di
uerſitatẽ erit pᷣma vł ſcdᷣa intẽtio.nõ pᷣma vt patʒ ex diffinitio
ne.nec ſcðᷣa.qꝛ h̊ ſequit᷑ ↄpatiõeʒ.nec ðꝛ ꝙ ſit accñs reale.igit
nõ dẽnt accidẽtalit.⁊ ſic ↄuenit ei ꝑ eſſentiã illa ↄꝑatõ.Quod
quãtũ pᷣceptiõibꝰ ĩuicibilis Thõe ⁊ Theologoꝝ lumĩs repu⸗
gnet.iudicio bonoꝝ emłoꝝ relinq Si aũt dicis ꝙ ſit ſcða in⸗
tẽtio Cõtra.diffinitõ nõ ↄuenit ei.q eſt.ſcðᷣa intẽtio eſt accñs
rõnis in re ſcdᷣario vł ↄpatiĩe ↄcepta.verũ h̊ obiectabula alit᷑

loquẽtibꝰnihil officiũt Pꝛetes ponunt᷑ due diffinitiões ſcða

i

rũ intẽtionũ.⁊ in ſcðᷣa de. qꝙ intẽtio ſcdᷣa eſt ſubiectĩe in re ſca

rio pcepta ⁊ tminatine in illa re ad quã tale obiectũ ↄpatur.

AKötra. Intellectꝰ p̃t ↄcipẽ hoĩeʒ 2 ↄpare ad ſuppoſita hoĩs

B. Tho.

er aĩaʒꝭ.igit᷑ intẽtio ſcᷣa ad quã t᷑ᷣmĩat᷑ ſpẽs erit in illis ſuxpoſi

tis er̃ aĩiaʒ. Sʒ H̊ eſt S. Tho.de potẽ. Pꝛeterea HMõ nunqᷓᷓ
põt diciſcda intẽtõ idemptica pᷣdicatione.ſᷣ hõ idemptice ⁊ ex
anĩaʒ põt dici ſpẽs.ꝰ methaphʒice.igit᷑ ſpẽs nõ ſolũ ſᷣcat ſcam
intentionẽ.Sʒ g̊ illð qð ðꝛ ſcʒ ſcᷣam intẽtionẽ eſſe ſubiectie in

obiecto cognito Arguo ſic iã obiterqꝛ in ⁊ ar.ex intẽtiõe)

Inquibuſcũq; eſt ſbiectũ intẽtiõis ſcðᷣe.ĩ illis eſt ſcða intentõ
Sʒ in rebus er᷑ anĩaʒ eſt res obiectĩe ↄcepta reallter.⁊ h̊ large

capiẽdo eſſe in. igit in illis eſt ſea intẽtio.Cõfir̃atur.qꝛ res ꝓ
vt eſt apð intellectũ.nõ eſt tam fiꝛma vt poſſit eſſe aliq mõ ſb⸗
ieetũ ꝓpꝛie loquẽdo. Cũ nõ ſit in aĩa niſi obiectĩe ſicut coloꝛ ĩ

viſus Coꝛrelariũ Scðm hãc opinionẽ Soẽtes poſſit dici ſpe

cies. Pꝛobatio. Quicqͥd eſt in pdicato.qð de ſubiecto ðꝛ eſt in
ſbᷣiecto.ſᷣ hõ pᷣdicat᷑ de ſoẽte ĩquãtũ ſpẽs.igit᷑ ſpẽs pᷣdicat᷑ de ſo⸗

eſt mouẽ riſum Obł opoꝛtet dicẽ ꝙ intẽtio ſpẽs nõ ſit ſubiecti
ue.neq; ↄcepta.qð inferiꝰ clareſcit.Et h̊ exilit᷑ dicta ſufficiũt in

crate.⁊ ſic fieret falſa accñt: ¶ Coꝛrelariũ ſcõᷣm.equꝰ iᷣm ſe ac
ceptꝰ⁊ cõꝑatiĩe eſt realit᷑ in iſto eqͥ ⁊ iſto qͥ trahit currũ.& ex cõ⸗
ſequẽti ſpẽs trahit currũ.qð foꝛte audiui aliqͥs ↄceſſiſſe. S HG

pᷣmo articło. MNõ volo dictata placẽ cunctis. Nam bono tar

dam puero Mineruã.offero ⁊ mẽtẽ rõne nr̃am.ſoluo ligoq;.

pyücta diſcutiẽt᷑. In pꝛĩo qͥd intẽtio tam volũtatt. intellectꝰ

In ſedo Articko. dei auxilio Tria

rei intellecte.etiã an ĩtentio ſit ĩ pᷣma ſubiectiue an ne.ſcðo re⸗

ſpõdebo ad q̃ſitũ.t᷑cio ↄfirmabo h̊ eſſe tenendũ a ver: Thomi

is. Quantũ ad pᷣmũ nõ.ꝙ intẽtio eſt nomẽ ſᷣcans in aliud

tendẽ vt hʒ. D. S. in ᷣma ſcðe q.i2.ar.i vbi impᷣmis notandũ

Armand⸗.

ꝙ intẽtio qᷓ ad interpᷣtatiõeʒ noĩis ↄuenit ĩtellectui ⁊ volũtati
Itidẽ vbi ſupᷣ ar. in coꝛ.de inten.volun. Dicit egregiꝰ Tho⸗
miſta Armandꝰ qð ſit duplex.nam actꝰ volũtat ðꝛ intẽtio q̃
ipᷣa tẽdit.Et res volita vł intẽta ðꝛ intẽtio volũtatt.vt exem⸗

plo patʒ. Dũ dico intẽtio mea eſt ire ad templũ. tũc capit᷑ pꝛi

.

mo mõ.cCũ vo aio intẽtio mea eſt ſcribẽ ibi capit᷑ ꝓ re intents

—

Foliũ xv.

ccʒ ꝓ ipᷣa ſcriptura. De hac intẽtiõe voces ⁊ calamos ĩpᷣſentia
rũ rũpimꝰ cũ aliã q; hãc ſpecłationẽ reqrat. ¶ Müũc de inten⸗
tiõe ex ꝑte intelligẽtis tenendũ eſt.ꝙ intẽtio ðꝛ illð qͥ median

te intellectꝰ tẽdit in cognitionẽ rei.vt Petrꝰ nigri ait. Ol eſt il petrꝰ nigri
lud qð p modũ repᷣſentãtꝭ.ducit nos in ↄgnitionẽ alicuiꝰ rei.
vt Armandus docet.hq̊ mõ ſpẽs intelligibilis põt dici intentᷣ Armandꝰ.
ſiłiter actꝰ ſtelligẽdi quẽ aliqᷓ ↄfuſuʒ vocant.⁊ vᷣbũ coꝛdis vel
mẽtale.qð alias ðꝛ foꝛs ſpecłart.⁊ cõmũiter a Sctõ Tho.con
ceptꝰ foꝛatus vł imago.vt patʒ /ꝑte queſ.oʒ.Et ꝓbat᷑ ſic. cun

cũq; ↄuenit diffinitõ alicuiꝰ.illi ↄuenit ⁊ diffinitũ Sʒ diffinitõ

intẽtiõis ↄuenit om̃ibꝰ illis pᷣdictt.Maioꝛ nõ. Mioꝛ ꝓbatur.
Quia ꝑ vnũqðq; illoꝝ.ĩtellectꝰ tendit ꝑ ſpẽʒ in alterũ actum
per vᷣbũ mẽtale ꝓductũ ab illis. Si q̃ris an oĩa illa ſunt ĩ ali
q̃ ſubiectie. Reſpõdeo ꝙ ſunt in intellectu ſbᷣiectĩe. vt patʒ ex
D.S.pte/q.⸗ʒ ar.iet⁊ ⁊ in alijs plurimis loct. Attamẽ aliqᷣ
Thomiſtaꝝ de ſpecie ĩtelligibili ⁊ actu nullã.ſᷣ de verbo coꝛdis
magnã habẽt dubitationẽ.¶ Sʒ ð eos Arguo ſic. Quicqͥd Sg.
ducit᷑ ꝑ opationẽ immanentẽ manet in eodẽ cũ ꝓducẽte. Sʒ
vbũ coꝛdis vłimago expᷣſſa ꝓducit᷑ ab oꝑatiõe immanẽte ii
ſiꝰ intellectꝰ.igit᷑ Maioꝛ põt deduci ex /ethico.Miĩoꝛ ex.S.T ethicoꝛũ.
¶Pꝛetea. D. S. vbi ſup̃ ſic ðᷣt foꝛalit. Verbũ aũt ĩ aĩa noſtra

ſine actuali cogitatiõe eſſe nõ põt.Pꝛeterea illð ðꝛ intentio

q̃ inſtrumẽtalit intellectꝰ vtit᷑ ad intelligendũ ⁊ in qᷣ intelligit.
Sʒ vᷣbũ coꝛdis eſt huiuſmõi.igit᷑ ðꝛ intẽtio Mĩoꝛ patʒ qᷣtlibe.
Far. ad pᷣmã. Pꝛetea ðt S. Tho. foꝛalit gen.li.ica.ʒb.q;
vis cognoſcitia nõ ↄgnoſcit aliqͥd actu.niſi adſit ĩtentio.qſEx
q Arguo ſic.ĩtellectꝰ nõ põt ↄgnoſcẽ ſine ſpecie actu ⁊ imagĩe
igit᷑ dñr ĩtentiões Sʒ nõ ꝙ ratio ĩtẽtiõis mag ↄuenit vᷣbo coꝛ
dis.qᷓ; alijs.qͥa eſt q intẽdit ⁊ in qd.QAua ꝓpter implurimũ ðꝛ
ĩtentio vt patet ) gen.li.a.ca.u.Pꝛetea.Om̃ibꝰ intẽtiõibus
cõmũe eſt ꝙ ſint ĩ intellectu ⁊ nõ in re.niſi ĩtelligẽs ↄgnoſcat
ſe ipᷣm.igit᷑ ĩitentio magẽ ↄuenit ſpẽi actu (ꝓpꝛie tñ vᷣbo ĩterio⸗
ri q; rebꝰ. Immo oceptio ĩtellectꝰ foꝛalit᷑ ðꝛ intẽtio. Pꝛete⸗
rea Illð maxĩe ðꝛ intẽtio int᷑ pᷣfata qð eſt ſilitudo ꝓpꝛia ⁊ actua
lis reꝝ ↄceptaꝝ.ſ̊ vᷣbũ coꝛdis eſt huiuſmõi.igit᷑. NMotãdũ q;
bũ coꝛdis a. S.Tho.ĩ ſũma ↄ gẽ.li.iet li.a vt ſupᷣ ſemꝑ vo⸗ S.tho.
cat vᷣbũ coꝛdis ĩtẽtionẽ.Sʒ ꝓ vera ⁊ vlliscrioj hbax intentio

nũ indagĩe nõ pax fructꝰ ſcientieq; ſincer? Thomiſt: allatura
ſtatui h̃ qſtiunculas lectu amenas notatu dignas recenſere.
Quax noticia mirũimmodũ ad penetralia Thome iter eſt fa⸗
ctura.nõ meo ex capite cui foꝛte diffidemi. Sʒ ex inuicto Tho
miſtaꝝ ĩſtructiſſimoꝝ exercitu. lẽaria arma ⁊ armariũ in ad⸗
uerſarios toꝛq̃bo. Mõ certe inqrit montẽ qᷣ ſcãdit ad altũ.val

libꝰ ignotꝭ ima latè ſolent.Eſt &̊ pꝛĩa queſtio

B.tho.

S. tho.
Berbum.

Btrüũ idt ſint obu intert. tõceptꝰ

intellectꝰ.vᷣbũ intellectũ.vᷣbũ.ↄceptio intellectꝰ.dif̃nitio vel

ꝓpoſitio ſᷣm duplicẽ oꝑationẽ ĩtellectꝰ.vbũ ĩtellectuale.ↄcepe⸗

tio rei ĩtellecte.vbũ coꝛdis.ſilitudo rei.noticia.hoc ipᷣm intel

ligi. ratio. intentio. imago expᷣſſa.ſpẽs intelligibilis. imago.

exẽplar. Dðm ꝙ om̃ia illa dicta ĩ vna re ſjcata pñt ↄuenire.li

cet dẽnt im rõnem ꝓpter quã etiã aliq̃ nõ ↄueniũt vni ↄceptui
in nũero vlł ſpecie.vt patʒ de exemplari ⁊ imagĩe in creaturis.
Nota q; nõ intelligo ꝑ rẽ fcatã rẽ intellectã q̃ eſt ex animã ſi
cut alij Tho.volũt ĩtelligẽ.ſj̊ ſpecłarẽ ſilitudin ẽ quã ĩtellectus
foꝛat de re. Pꝛobat᷑ reſponſuʒ ꝑ D. S.opuſ.ʒʒ de intellectu ⁊ in
telligibili.in ſumma gẽ.li.ica. a li.a.ca.ij de po.dei q.2.ar.bõ.
qtlibe.ꝰ ar.as quotlibe.ð ar.9.iparte.q.9qʒ et q.ʒa. Cogoꝛ h̊d ad
ducẽ᷑.S.Tho.qa hũc laboꝛẽ ꝓpter diuerſitatẽ Thomiſtax ſðõ
iui. Nõ ꝙ verbũ ñm interiꝰ ↄceptũ eſt q̃dam ratõ ⁊ ſilitudo
rei ĩtellecte q̃ ðꝛ exemplar.ſi habʒ rõnẽ pᷣncipij. Exempli gẽia.
NRatõ quã artifex foꝛmat de domo ĩ mẽte ſua eſt pᷣncipiũ domꝰ*2
Sʒ ſil itudo rei nãlis ĩ intellectu nẽo ↄcepta ↄꝑat᷑ ad rem ſitut
ad pᷣncipiũ effectꝰ.qᷓa nr̃m ĩtelligẽ a ſenſibꝰ pᷣncipiũ accipit. vt
ðt S. Tho. ꝑte /q.ia ar.S8. Mõ S.Tho.in aõᷓ gẽ.ðt ꝙ vᷣba ite

rioꝛa vł ↄceptiões ĩtelligibiles pᷣmoꝝ pᷣncipioꝝ nãlit᷑ in intel⸗

lectu exiſtẽtes ex eo ꝓcedũt.&̊ ↄceptio vł vᷣbũ interiꝰ eſt ſubie
etiue in intellectu.¶ NMõ ꝓ maioꝛi declaratiõe ⁊ ↄfir̃atiõe res⸗
ſponſi tzm D. S. de ve.q.a ar.iin coꝛ.q nomina imponunt oſm
ꝙ ↄgnitionẽ de rebꝰ accipimꝰ.Et iðo qꝛ vᷣbũ exteriꝰcũ ſit ſens

ſibile ẽ magẽ notũ nobis q; ĩteriꝰ jm noĩs ĩpoſitiõeʒ.ꝑ pᷣꝰ em̃

võle vᷣbũ ðꝛ vᷣbũ.qꝙᷓ; vbũ interiꝰ. Quãuis vᷣbũ interiꝰ nãliter

ſit pᷣus vtpute exterioꝛ:. cauſa efficiẽs ⁊ finalis. Finalis quidẽ

Quia vᷣbũ võle ad h̊ a nobis expᷣmit᷑.vt interiꝰ nobis mauiteæ⸗

liter

ni

Folium. xyl. ”ùRUcäs
ſtet. Vñ opoꝛtet ꝙ verbũ iteriꝰ ſit ſlð qð ſjcat᷑ ꝑ verbu exte
riꝰ. Nerbũ aũt qð exteriꝰ ꝓfert᷑ ſcat id qð intellectũ eſt.non
aũt ipᷣm ĩtelligẽ neq; hoc intellectũ qð e habit? vl potẽtia ni
ſi qtinꝰ ⁊ hec ĩtellecta ſunt. Vnde vᷣbũ interiꝰ eſt ipſuʒ interiꝰ Verbũ in⸗
intellectũ Efficis aũt.qa vᷣbũ ꝓlatũ exteriꝰ.cũ ſit catum ad tellectum.
placitũ.eiꝰ pᷣncipiũ eſt voluntas.ſicut ⁊ ceteroꝝ artificiatoꝛũ. —.
Et ido in mente ꝓferent:.verbũ ĩteriꝰ pᷣexiſtit ſiut quoddam
exemplar exterioꝛ vᷣbi. Ita ſcʒ 2 in loquẽte triplex verbũ in
uenit ſcʒ illð ꝗð ꝑ ĩtellectũ ↄcipit᷑.ad qð ijcãdũ vbũ exteriꝰ ꝓp⸗

fert᷑.Et h̊ eſt vpũ coꝛdis. Item exẽplar exterioꝛt vᷣbi ⁊ ̊ ðꝛ vᷣ⸗ Verbũ coꝛ

bũ interiꝰ qð hʒ imagĩationẽ voc:. Et vᷣbũ exteriꝰ expᷣſſuz qd dis
ðꝛ verbũ vocis.Sicut in artifice pᷣcedit intẽtio finis.et deinde Verbã er⸗
ſequitur excogitatõ foꝛẽ artificiati.⁊ vltimũ artificiatũ in eſſe terius
ꝓducit᷑.Et ita vᷣbũ coꝛdis in loquẽte ẽ pᷣus vbo.qð hʒ inagia
tiõeʒ vocl.⁊ poſtremũ eſt voct. Hec ille egregiꝰ doctoꝛ q̃ſi foꝛ
malit᷑. ¶ Arguo ſic vᷣbũ coꝛdis pexiſtit ĩ ĩtellectu.ſʒ nlła res in
tellecta pᷣexiſtit in intellectu.ꝭ̊. Maioꝛ eſt S. Tho.⁊ Miĩoꝛ ſili
ter ſiue etiã ĩtellectꝰĩtelligit ſeipᷣm idẽ nõ pᷣexiſtit in ſeipᷣo. Nõ
vlteriꝰ vt ðt S. Tho.in eadẽ q.et ar.ad ſeptimũ qñ effectus B. tbo
habet a cauſa nõ ſolũ q; ſit.ſed etiam ꝙ ſcat. Tunc ſicut cauſaꝰthe

eſt pꝛioꝛ ĩ eſſendo.ita etiã in ſcando. IJðo vᷣbũ interiꝰ ꝑ pꝛius

hʒ rõnes ⁊ ſcatiõis ⁊ manifeſtatiõis.qᷓ; vbũ exteriꝰ.qꝛ ̊ nõ in
ſtuit᷑ ad ſcandũ niſi ꝑ vbũ iĩteriꝰ Conſiderandum eſt etiam q;
D.Tho.qñq; ðt de vbo q̃ſi ſit qͥd eſſentiale.qð aduerſarij ad
pfir̃ationẽ ſue opiniõis trahẽ nitunt᷑.h̊ ðᷣt ꝓpter diuĩa vt patz
in ſolutiõe ad nonũ eiuſdẽ ar.qð meliꝰ declarat.S.Tho.par. .
1.q. 36. ar.· & Pꝛetea ait ideʒ.q.a de ve.ar.⁊ in coꝛ.ꝙ intellectꝰ B. Tho.
nr eſt ulð ad qð oꝑatio nr̃i ĩtellectꝰ miat᷑ qð eſt ipᷣm intelleo.
ctũ.qð ðꝛ ↄceptio ĩtellectꝰ.Siue ſit ↄceptꝰ cabilis t vocem ipſuz intel⸗
ↄplexã ſiue incõplexã Er illo Arguo ſic.t᷑ᷣminꝰmotꝰ et mo⸗ lectum.
tus ſunt in eodẽ ſhiecto.Sʒ oꝑatio intellectꝰ eſt motꝰquidaʒ cõceptio in
⁊ cõceptio ĩtellectꝰ eſt ĩminꝰ vt patʒ in opuſ.de intel.⁊ in eadeʒ tellectus.
q.de veri.ar.iad pᷣmũ.̊ ↄceptio ĩtellectꝰ nõ eſt ſemꝑ res intel
lecta. Nota ꝙ duplex eſt oꝑatio ĩtellectꝰ. Vna q̃ᷓ võtur in⸗
diuiſibiliũ ĩtelligẽtia ꝑ quã ĩtellectꝰ for̃at in ſe ipᷣo diffinitiões diffinitis
vł ↄceptũ alicuius incõplexi. ſcabilẽ ꝑ vocẽ ĩcõpleram. Alia
oꝑatio eſt ĩtellectꝰ ↄponenti ⁊ diuident ᷣi quã foꝛat enunti⸗ poſitio

ntionẽ? ſcabilẽ pꝑ voce meõplexã. ⁊ vtrũq; iſtoꝝ ꝑ opationem
intellectꝰ ↄſtitutoꝝ võtur vbũ coꝛdis.quotli. ar..et de veri.

vbi ſup̃ ar.⁊ in coꝛ.¶ Arguo ĩtellectꝰ nõ ↄſtituit res vł ſubſtã
ſtatt. &̊ vba coꝛdis ſubſtãtiaꝝ nõ ſunt ſb⸗

tias.cũ ſit mĩoꝛis enti
ſtantie. Pꝛetea Omne iĩtellectũ in nobis eſt aliquid realiter.
ꝓgrediens ab altero. Sʒ ſubſtantia nõ ꝓgredit᷑ realiter ab in
tellectu nr̃o.̊ nõ eſt ↄceptõ intellectꝰ. Item ↄceptio eſt effectꝰ
Moticia actus ĩtelligẽdi ⁊c.ꝗ¶ Nota vbũ eſt noticia im S. Auguſ. ex⸗
vbuz dictũ bꝛeſſa ab alio ꝗᷓ eſt in nobis noticia actualis. Dẽ etiã vᷣbũ
vbũ intelle eſt dictũ. ꝙ, vbũ eſt itellectũ Dint tñ dicẽ ꝛ intelligẽ in nobis
ctum qa dicẽ nõ ſolũ ſᷣcat intelligẽ.ſʒ ĩtelligẽ cũ h̊ qͥdeʒ ex ſe expꝛimẽ
——. aliquã ↄceptionẽ. Nec alit poſſumꝰ ĩtelligẽ niſi huiuſmõi cõ⸗
HB. tho ceptiõeʒ expᷣmẽdo.æEt iðᷣo om̃e ĩtelligẽ in nobis ꝓpꝛie loquen⸗
do eſt dicere.S. Tho.ꝑte.iq.zʒa ar.iad tciuʒ.diligẽtiꝰ ĩquirit
Mã dicere ꝓpꝛie ĩpoꝛtat habitudinẽ ad vᷣbũ qᷣ mediãte ad rẽ
refert᷑.Sʒ ĩtelligẽ ĩpoꝛtat habitudinẽ ad rẽ intellectã. Ex illo
patʒ q; nõ valet ſolutio alioꝝ dicentiũ ꝙ noticia capit᷑ pꝛo re
ↄgnita ĩtelligendo rem q̃ nõ eſt in anio ſbiectĩe.qa clariſſime
ðt S. Tho. qꝙ intelligẽ in nobis eſt dicẽ.⁊ H ſ̃cat expᷣmẽ quod
ſubiectie nõ ↄuenit.nec rebꝰ naturalibꝰ.qa res nãles magis
ſunt nr̃e intẽtiõis qᷓ; ediuerſo ꝓbat᷑. Pꝛetea ad ſeptimũ dicẽ
dũ in eodẽ ar. vbi ðt ꝙ voluntas nõ hʒ aliqd ꝓgꝛediẽs a ſeip
ſa niſi ſit in ea modũ opatiõis. Sʒ intellectꝰ hʒ aliqd ꝓgre⸗
diẽs ab eo nõ ſolũ ꝑ modũ oꝑatiõis.ſ etiã ꝑ modũ rei opeꝛa
te. Et idᷣo ſcat᷑ vbũ vt res ꝓcedẽs.ſᷣ amoꝛ vt oꝑatio pᷣcedens
Sequit᷑ pꝛio Si om̃e vᷣbũ ⁊ oĩs res ĩtellecta ſũt idẽ ſequit̃᷑ q ĩ
tellectꝰ nr erit cauſa rerũ.ſequela eſt falſa patʒ qꝛ ediuerſo 8ꝛ

de poten. q.ꝰ ar.io ad quĩtũ.ꝗA Maioꝛ ꝓbat᷑ expdictis. Sequi

tur ſcðᷣo ꝙ verbũ qñq; ðꝛ res ꝓcedẽs ⁊ qñq; noticia actualis

Nota etiã qñ mens intelligit ſeipſaʒ eiꝰ cõceptio non eſt ipſa
mens.ſ aliqͥd expᷣſſuʒ a noticia ment ↄðo ĩtelligit ſe ſicut alia

vt ðꝛ ʒz de anima. Mec H. Com. de veri.q.a ar.⁊.Et in opuſ.jʒ.

¶ Eſt etiã notandũ vbi ſupᷣ ꝙ vbũ intellectũ in nobis duo hz
de ſua rõne. ſcz ꝙ ſit intellectũ ⁊ ab alio expᷣſſum. Illa añt duo
nulli rei obiectĩe ↄcepte ꝓpꝛie ↄuenire poſſunt.ꝓbat᷑ ſic.quia
res mãles in ̊ ſtatu intelligunt᷑ pꝑ abſtractiõeʒ a ↄditiõibus in

ard erßt diuiduãtibꝰ.ſᷣ abſtrahere nõ eſt exᷣmere. Jmmo abſtrahere

doen . Folium. xvij.

Lveri. Ecõnenit illi qdð intellectꝰ telligit in vᷣbo expᷣſſo. Et bꝛeuiter vo
ſbbſtz lens vere ſaluare. S. Tho. ⁊ veritatẽ nõ ſophiſtice cogit᷑ dicè
ſuntſi⸗ ver bũ intellectũ ⁊ rem intellectã nõ eſſe idẽ.¶Pꝛeterea ðᷣt.x
fealte Tbho in par.q.93 ar.i in.coꝛ.q imago alidqd ſuꝑaddit ſifitu
frabin Qdini.ſcʒ q; ſit ab alio expᷣſſum. JInmago em̃ ðꝛ eo ꝙ agit᷑ ad imi⸗ Jmago
keſften tationẽ alteriꝰ VPñ ouũ quãtũq; ſit alteri ſiłe ⁊ eq̃le nõ ðꝛ ima
cnee go eiꝰ qa nõ eſt cxpᷣſſum.Silit᷑ de rõne ꝑfecte imaginis eſt eijli
ler⸗ tas ar.ſcdᷣo. MNec q̃libʒ ſibitudo expᷣſſa ab alio ðꝛ imago. qꝛ ſi Silitudo
b eſt ſilitudo ſᷣm genꝰ tantũ.aut ſᷣm accñs cõmũe nõ ꝓpter hoc expᷣſſa
nobis S ꝛ aliqᷣd eſſe ad imaginẽ alteriꝰ.requirit᷑ em̃ ꝙ ſit ſiłlitudo ſᷣm
tpꝛime ſpẽm.vvl iſzm aliqð accñs ꝓpꝛiũ ſpẽi. Contra. Nullũ vᷣbum
moic⸗ coꝛdis eſt eiuſdẽ ſpẽi cũ re intellecta.igit᷑ ex pᷣdict: nõ põt dici
oquen⸗ imago. Dico ex ar.ꝛ in coꝛ.⁊ H̊. Ox nõ dʒ ſic intelligi. ꝙ ſit eiuſ⸗
iquirit AQẽ ſpẽi cũ re. Sʒ ꝙ ſit ſilitudo ſpẽi vel repᷣſentantẽ ſpẽm ar.S.
tead re in coꝛ. In quo ar.ðt notatu dignũ Manifeſtũ eſt aũt ꝙ diuer
Er illo ſitas obiectoꝝ diuerſificat ſpẽs vᷣbi ⁊ amoꝛt.nõ em̃ idẽ ſpecie.
peo re in coꝛde homis vᷣbũ ↄceptũ de lapide ⁊ eqᷓ.nec idẽ ſpecie amoꝛ
iſſime attendit᷑. Hec ille accuratiſſime ðt.idẽ /par.q.ʒa ar.ʒ in coꝛꝑe
quoch in nobis ſunt diuerſa vᷣba ſm diuerſa q̃ intelligimus. Qua
magis pter Arguo ſic IJdẽ nõ eſt obiectũ ſuupᷣius.nec diuerſificat ſe
nü dick ip̃m.Sed res intellecta eſt obiectũ vᷣbi.⁊ ipᷣm dinerſificat.igit
a ſeip noõ ſunt idẽ vᷣbũ ⁊ res intellecta.Oẽ tñ anĩa eſt obiectũ ſuũpᷣi
pge⸗ us. ” Maioꝛ hʒ inſtãtiã. ¶ Cõtra. Cõceptio quã anĩa hʒ de ſe
iopen Vl ſcĩa nõ eſt ipa anĩa.̊ ſtat maioꝛ. Pꝛeterea.Om̃e vᷣbũ eſti
cedens coꝛde.om̃is ↄceptio eſt in mẽte.om̃es rõnes ſunt in intellectu
uitgi nẽo ſicut ĩ ſubiecto.ᷣ res intellecte nõ ſunt ſubiectĩe in intelle⸗
erſodꝛ ctu ntr᷑.nec in coꝛde nec in mẽte. res intellecta nõ ẽ vᷣbũ.nõ
Sequi eſt ratõ.nõ ẽ ↄceptio intellectꝰ.tenet ↄña ĩ feſtio. Maioꝛ ptʒ de
emalis poten. q.ꝰ ar. in coꝛ.et ar.n ad decimũ. Et vbi ſupꝛa. Conſi⸗
eſtipſ era tñ diligent᷑ ꝙ ſilitudo põt eſſe qddã p̃ambulũ pᷣcedens
lis imaginẽ inquãtũ eſt aliqͥd cõmuniꝰ imagĩe.et conſiderat᷑ vt
m ſpᷣſequẽs inquantũ ᷣcat quandã imaginis ꝑfectionẽ.Hicimꝰ .
ppul⸗ erm̃ imaginẽ alicuius eſſe ſimilẽ vłnon eſſe ſimilẽ ei inquãtum Verbum.
dus H pfecte vł imꝑfecte repᷣſentat iᷣm.O autem illa imago vłno⸗ interius
it d tcicia expᷣſſa dicat᷑ vbũ.oſtẽdit S. Tho.par.iꝗ.ʒa ar.i dicens Concept⸗
t nn KReo ⁊ pᷣncipalit᷑ interioꝛ mẽtis ↄceptꝰ verbũ ðꝛ.Scðario ip⸗ entig,
bus in ſa vox interioꝛt ↄceptꝰ ſʒcatiua.Tercio ipᷣa imagĩatio voct vr

abert

F

Verbũ coꝛ
dis.
Moticia

Auguſtin⸗

B. Tho.

bũ ðꝛ.Quarto ⁊ figuratĩe ðꝛ vᷣbũ illð qð vᷣbo ſcat᷑ vł efficitur
Sicut ↄſueuimꝰdicẽ᷑.hoc eſt verbũ regt. Hec ille.patʒ igit᷑.q
ↄceptꝰ.ĩtellectꝰ.⁊ vᷣbũ eſſentialit᷑ ↄueniũt.licʒ varijs ſcatiõibꝰ
realit᷑ diſtinguant᷑. Siliter ðt ꝙ de rõne ſua hʒ vᷣbũ coꝛdis qð
ab alio ꝓcedet.ſcʒ a noticia ↄcipient:.patz q; illð vᷣbũ ſit con⸗
ceptio intellectꝰ. Nã vbũ interiꝰ ita ꝓcedit a dicẽte ꝙ in ipſo
manet. H̊ͥ ↄuenit conceptui.ꝭ̊. Maioꝛ ponit᷑ in h̊ ar.ad pᷣmũ.
Mioꝛ gẽ. li. a. Cõtra.Illð qð ꝓ cedit a noticia.nõ eſt noti
cia. bũ ꝓcedit a noticia ↄcipienti g̊. Dico ꝙ noticia põt ca⸗
pi młtifariã. Pꝛĩo ꝓ actu ↄcipientt. Scðo ꝓ habitu. Tertio ꝓ
eo qð intellectꝰ ↄcipit ↄgnoſcẽdo.Cũ ergo ðꝛ vᷣbuʒ eſt noticia
nõ accipit᷑ ꝓ actu intelligẽtis nec ꝓ habitu.ſjʒ ꝓ fcio.i Dec il
le ad pᷣmã vᷣtualit Cõtra Auguſti.in li.de trini.ðt ꝙ; noticia

⁊ amoꝛĩ anĩa exiſtũt ſubſtãtialit᷑ ⁊ eſſentialit.nõ tanq; accñs

in ſbiecto.vt coloꝛ aut figura in coꝛpoꝛe.&̊ noticia nõ eſt accñs
nec eſt õbum coꝛdis. Reſpõdeo ðt S.Tho.ꝙ noticia capit
q̃ttuoꝛ modis. Pꝛĩo ꝓ ipᷣa natura ↄgnoſcitia.Scðo ꝓ poten⸗
tia ↄgnitiua.Tertio ꝓ habitu ↄgnitio.Ouarto ꝓ ipᷣo ↄgnitio
nis actu Loquẽdo &̊ de noticia pᷣmo mõ ↄſtat ꝙ nõ ẽ accidẽs
mẽtis.ſ̃ eſt in mẽte ſubſtãtialit ⁊ eſſentialit᷑. Sicut ðꝛ ꝙ rõnale
eſt in viuo.Si aũt loqᷣmur de noticia tribꝰ alijs mõis accepta
ſic põt ↄſiderari duplicit. OVno mõ inquãtũ ↄꝑat᷑ ad ↄgnoſcẽ
tem. ſic ineſt ↄgnoſcẽti ſicut accũs in ſbiecto.vel inauantũ com
pat᷑ ad ↄgnoſcibile.⁊ ex hac ꝑte non hʒ ꝙ inſit.ſed ꝙ; ad aliud
ſit. Illð aũt ꝙ; ad aliqᷣd ðꝛ nõ hʒ rõnem accñtis.ex h̊ ꝙ eſt ad
aliqd.ᷣ ſolũ ex hᷣ ꝙ ineſt.⁊ inde eſt ꝙ ſola relatio ſjm rõneʒ ſui
gñis cũ ſubã remanet in diuinis.nec tñ eſt ibi accñs.⁊ ꝓpt᷑ hoc
noticia ſim ↄſiderationẽ iſtã nõ eſt in aĩa ſicut ĩ ſubiecto. Hec
ille foꝛalit q̃tli.ꝰ in coꝛ. Dico ad argumẽtũ.ſi capiat᷑ pꝛio mõ
qꝙ; eſt ſubã. Si aũt capit᷑ alis modis ⁊ hoc quãtũ ad abſolutũ
eſt accñs. Si aũt qnãtũ ad reſpectũ tũc nõ hʒ rõnẽ accñtis.qᷣa
ꝓpꝛia ratõ relationis eſt ꝙ ſit adaliqd. ; vero ſit aliqᷣd ſjm rẽ
hʒ ex illa ꝑte q̃ ĩeſt.qð ↄuenit ſibi ex rõne accñt:.vt hʒ. S. Tho
de po.q.⁊ ar.ꝭ in coꝛ.q.ð ar.⁊ in coꝛ.Sed ex illa ſolutiõe ſequũ⸗

dubiß Py tur duo dubia. Pꝛimu Vtrũ actꝰ ↄgnitiõis poſſet dici noticia
ubin lcoz Scᷣm Vtrũ notica vłvᷣbũ coꝛdis ſit reſpectꝰ. Ad pᷣmũ dico

ꝙ; actꝰ ↄgnitiõis nõ eſt oꝑatio intellectꝰ Sed eſt illð ꝙ intelle

gingeir Foliũ. xviij.

dd eee yEnoſzcſo, Sʒ opatio ĩtellectꝰ eſt motꝰ ad ̊ vᷣbuz
odi D. S.par.iq. za ar.i ad qntu dᷣt.q ſtellectꝰiit i nz
Lidis 8 rei intellecte. Dico ſcdᷣo ep act⸗ tellect'?iit in actu ꝑ foꝛmã B. Tho
on⸗ opatiõe intellectꝰ ⁊ ſic nõ eſt vᷣouʒ.Ailio mõ capit᷑ ꝓi Pi
inipſ⸗ er, gss itv 1K. Elr LO Alio mo capit᷑ ꝓ illo ad qð
ipſo opatio tmĩat᷑ in mẽte in q̃ eſt.ſic eſt vbũ.vt elici põt ex S
rpnn. V de veri.q.a ar.⁊ et ⁊.ſᷣ dico illa bobüt opiherinecg⸗ X* 8 B. TPho.
del nor do ꝙ' notant᷑ dixerit actꝰ agnitiõis ⁊ nõ intel keae 5 cre⸗
dpotca⸗ co ꝙ; h̊ nomẽ verbũ imponit᷑ ad candũ q̃litatẽ ab in d
ertio ſequit᷑ reſpectꝰ ſilitudinis.in relatiuise. 5 52 ſolutã quã
tnoticn nunt᷑ ad izcandũ reſt pectus ipᷣos. ſicut 6 doe ſt ineſn⸗ Phc⸗
eci dã vero ad ſcandũ aliqd ad qð ſequit᷑ reſpectꝰ⸗ ſticdo. Que-
noti latiuũ nõ põt eſſe ſi ſece eſpec Ar guo F. re
mmotlag nõ põt eſſe ſine coꝛrelatio.ſᷣ vᷣbuʒ vł noticia ſʒcat reſ⸗
aceßs ctum.̊ nõ põt eſſe ſine re repᷣſentata.qð tñ eſt fal ꝛcat relpe
eſtaccñig de roſa in hieme. Dðm ꝙ duplerx eſt eſpectꝰ. alſuz vt hatet
cia capit bitualis. Maioꝛ de pᷣmo ver⸗ aen o. Biro ns e⸗
poten⸗ ſpectꝰ qͥ cõſequũt᷑ actꝰ aĩe pũt eſſe etiã de igo ſche Pre⸗
ognltio ige Betaimn poꝛtat ꝓceſſionẽ intellect⸗ egöarrhe
nengis conciudit. Dec. S. Tho. de veri. mã. 4. queſti.5 ad pᷣmũ
* * 2— * „„ . „ * Fe⸗ 9* mũ. Ad B. Tho.
prönee Maioꝛẽ ſcðᷣi dubij ſolutionẽ lege. S. Tho. par. n 5 b1,
centẽ ꝙ noĩe vbi ſʒcatur. nõ ſolũ Ppar.q.ʒa in ð di,/ B. Tho.
accepta 1 bi ſcatur.nõ ſolũ reſpectꝰ ad pꝛem.ſʒ
. creaturã. ⁊ ad qrtũ ðᷣt ꝙ nomẽ vᷣbi pncipalit᷑ eſt imp. etiaz ad
pgnoſck * q̃rtũ ðᷣt ꝙ nomẽ vbi pᷣncipalit᷑ eit impoſitum ad
ſzcandũ relationẽ ad dicentẽ rf poſitum a
ntu com H centẽ et ex ↄñti ad creaturas. Noſtrũ
SD aũt vᷣbũ eſt ſilitudo illiꝰ ia Kroatiitg, Moſti
cipalit᷑ ſcat reſpectũ ad ex Se,-Aie noſtu vog pu⸗
geſtach PWent⸗ ſpectũ ad expᷣmentẽ.vł intelligentẽ.⁊ ex ↄñti rẽ
geſtach cõceptã. Reuera ðt idẽ de potẽ *ex iſti f⸗
oͤnezſui intellecr inrellicdi rer potẽ.q.S.ar.iin coꝛ. O verbũ in qͥ
ntelligit rem aliã a ſe ab alio oꝛit. qꝛ ab i. d B. Tho.
ptho acti ſuñ. ſz r alld reß ab alio oꝛit.qꝛ ab intellectu ꝑ
Acxi in. repᷣſentat.qꝛ eſt ſiłitudo rei i Pun
to. Hec plentat. q itudo rei intellecte. Huiꝰ
pꝛio mo ſaralobee le ſcia que ſzcat oꝛdinẽ ad bieeth⸗ ſei ,
bſoluti ſtare Paritentas ae oeti reren bi Er Poꝛibꝰ ſatis cõ⸗ tobcoꝛa
1 ectꝰ etiã dicat᷑ ratõ ⁊ diffinitio ⁊ i S
jaͤhnt patz pmũ p Doc.S. io intentõ
2Tho . Potin ñ ſea ten r ei . S o 3 B. Tho.
eſegui 2cepta intellecto. vtratõ cui reſpondet res ipa. q eſt er anima
inoticn j XVrraro⸗ ndet res ipᷣs.q̃ eſt eẽ animã
cinotian ſta Kadam ehaſh p ars d Se ee Gor l eit er auun
m dico . buiuſmnöt. Boaebteo rato 8 reſpõdet res intellecta.ſʒm q;
oĩs vł ↄceptiõi hoĩs reſpondet res ex

ynntele amms. Natiõi vo aĩalis vł ↄceptiõi gñis aut ſpẽi reſpondet

B. tho
Ratio

diffinitio

intentio

B. tho.

ſolũ res intellecta. Sequit᷑ ex illo pᷣmo q ratio intẽtionum eſt

ↄceptio ⁊ eſt foꝛaliter intẽtio.Scðo ſequit᷑ ꝙ ſcðᷣe intẽtiões ni

bil habẽt er̃ anĩaʒ eis coꝛreſpõdẽs qð eſt ð alios Tho. NMota
bñ ꝙ illa ↄiũctio vł diſiũctiua reꝝ vł ᷑mioꝛũ.nõ ſemꝑ h̊ munꝰ
exercet.ſʒ fere impluribus declarat.doctoꝛes em̃ cũ vnũ duo⸗

bus termĩs ſʒcant alteri ignotioꝛi addũt notioꝛẽ. cõiunctiõe

vł media.vt dicẽdo Mõ vł aĩal rõnale Achilles vł Cadmꝰ
dedit grecas lr̃as nõ eodẽ mõ fingit᷑. vl q D.S.obſeruauit h̊

dicẽs ↄceptõ vł ratõ q̃ſi vnꝰ tminꝰ alicui alio ſit notioꝛ. Cõfir

mat᷑ ꝑ D.S.ſen.idiſ.⁊ q.iar.ʒ vbi ðᷣt ꝙ ratõ nihil alið ẽ q; id
qð intellectꝰ appᷣhẽdit de ſʒcatiõe alicuiꝰ noĩs.⁊ h̊ in his que
hñt diffinitionẽ. Eſt ipa rei diffinitio ſim q; Phus ðt a meta⸗
phice.lec.⁊ ⁊ vltĩia. Ratõ quõ ſjcat nomẽ eſt diffinitõ.Sʒ que⸗
dã dñr hẽe rõnẽ ſic dictã.qᷓ nõ diffiniunt᷑. ſicut quãtitas quas
litas.et huiuſmõi q̃ nõ diffiniunt᷑. Hec ille.qð eſt om̃ino cõſo

nũ Ariſtoteli vbi ſup̃ᷣ dicenti. Hico aũt vnũ ſigniſicare hoc ſi

boc eſt homo.ſi ſit aliqͥd hõ.hoc eſt hominẽ eſſe.Et idem an⸗
gelicꝰ doctoꝛ ðt vbi ſupꝛa.non em̃ hec ðꝛ q̃ſi ip̃a intentio quz

ſigniſicat nomẽ rõnis ſit in re.Aut etiã ipᷣa ↄceptio cui ↄuenit
talis intẽtio ſit in re eẽ animã.xũ ſit in aĩa ſicut in ſubiecto.ſʒ

ðꝛ eſſe in re.inquãtũ in re er̃ animã ẽ aliqd reſpõdẽs ↄceptiõi

anĩe.Sicut ſignatũ ſigno. Vnde ſciẽdũ ꝙ ipſa ↄceptio intelle

ctꝰ triplicit᷑ ſe hʒ ad rẽ.q̃ eſt er anĩaʒ.Aliqñũ em̃ h̊ qð intellectꝰ
ocipit eſt ſilitudo rei exiſtentè eẽ animã. Sicut h̊ qð ↄcipitur ĩ
H nomĩe homo.Et talis ↄceptõ intellectꝰ hʒ fundamentũ ĩ re
inmediate inquãtũ res ipᷣa ex ſua ↄfoꝛitate ad intellectũ facit
ꝙ intellectꝰ ſit verꝰ⁊ ꝙ nomẽ ſʒzcans illũ intellectũ ꝓpꝛie de re

dicatur. Arguo ſic. nihil eſt ſilitudo ſuijpᷣius.ſed ↄceptus

intellect de hbomie eſt ſilitudo hois. nõ ſunt idem. Dicitur
res bene eſt ſilitudo rei er̃᷑ animã exiſtentè qd notant᷑ ðᷣt D.S

¶Cõtra inmediate ſubiũgit ꝙ; intellectꝰ eſt verꝰ ex ↄfoꝛitate

rei intellecte ad intellectũ.&̊ ðt h̊ de re intellecta.Pꝛetea qñ
ꝛ res ipᷣa ex ſua ↄfoꝛmitate ad ĩtellectũ facit ꝙ ĩtellectus ſit

verꝰ.q̃ro vł ſupponũt ꝓ eodẽ intellectꝰ ⁊ res vł ꝓ diuerſis.ſi

ſcdᷣm habeo ꝓpoſitũ.Si pᷣmũ ſequit᷑ qʒ eadẽ res facit ↄfoꝛmi
tatẽ ſui ip̃iꝰ.Aliqñ aũt h̊ qð ſicat nomẽ ẽ nõ ſilitudo rei exiſtẽ
tis er̃ animã. Sʒ eſt aliqd qð conſequit᷑ ex modo intelligendi

ſbbiecti

Munds
aüt inte
hancha
mitats ſ
vlnoeſt.
Grato⸗
diiderat
aaterti
ihröcin
ratoeſt
eſt diſfi⸗
aliaot

o chi duent
ſubiecto. ß
des ceptioi
eptio intelle

qd intellecx
1 napituri

jamentüire

ellectu facit

pꝛie de fe
ed aceptus
.Diciturq

ni ðt D. G
ex ofoꝛltate

Pꝛetenqj

tellectnoſt

pdiefſiß
facit oꝛnt

irligend

bʒ fundamentũ in re neq; ꝓximũ neq; remotũ.
Chymere .qꝛ neq; eſt ſilitudo alicuiꝰrei er̃᷑ anĩas.neq; ↄſequi
tur ex mõ ĩtelligẽdi rem aliquã nature.Et ido iſta ↄceptio eſt
falſa. Sequit᷑ ſcdo ex dictꝭ ꝙ om̃es rõnes ſunt in intellectu

.— Folium. xtx.
rem q̃ᷓ eſt er anim.Et huiuſmõi ſunt intẽtiões q̃s intelectus
noſter adinuenit ſicut ſcatio buiꝰnoĩs genꝰ nõ eſt ſilitudo ali
cuius rei er animꝗ exiſtẽt:. Sʒ ex ̊ ꝙ intellectꝰintelligit anĩalł
vt in pluribꝰ ſpẽbꝰ attribuit ei intentionẽ gñis Et huiuſmõi
intẽtiõis licet ꝓximũ fundamẽtũ nõ ſit in re.ſ̊ ĩ intellectu. T
remotũ fundamẽtũ eſt res ipᷣa. Vnde intellectꝰ nõ eſt falſus.

q has intẽtiões adinuenit.¶Sequit᷑ pꝛio ꝙ ſicut pᷣma inten

tio hʒ ꝓpꝛiã rõnẽ capiẽdo intẽtionẽ ꝓ re.Ita ſcdᷣa intẽtio habʒ
ꝓpꝛiam rõnẽ quã ſʒcat nomen.vt genꝰ teat pᷣmo rõnẽ gñis q̃

eit in intellectu ſnbieetie.Aliqñ vero id qð ſi’cat 1 nomẽ non
licut cõceptio

nro ſicut in ſubiecto.⁊ in rebꝰſicut in radice vł in fulcimento⸗
vt ðt h̊ ad qꝛtũ ⁊ de po.vbi ſupᷣ. Dicit etiã hᷣ q; admodũ nr̃am
opinionẽ iuuat ꝙ ratõ hoĩs nõ ðꝛ eſſe in homie q̃ſi res q̃dã in

ipſo. Sʒ eſt ſicut in ſubiecto in ĩtellectu.⁊ eſt in hoĩe ſicut in eo
qð pꝛeſtat fulcimentũ veritati ipᷣiꝰ. Dij boni qͥd gtius vſquã
eſſe põt q;ᷓ veritatẽ ſcientia ↄfir̃are.falſitatẽ confutare aduer⸗
ſarioꝛũ.Cũ igit᷑ Querit᷑ in q ſint intẽtiões ꝓ ↄceptiõibꝰ capte
ſubiectie. Reſpõdet.nunq; mihi ſine honoꝛis pᷣfatione nomi⸗
nandꝰ S.Tho.in intellectu.⁊ ad quintũ vbi ſup Dicit rõnes
aut intellecte habẽt duplicẽ firmitatẽ.ſcʒ firmitatẽ ſui eſſe.et
hanc habẽt ab intellectu ſicut alia accñũtia a ſuis ſbiiect:.Et fir
mitatẽ ſue vᷣitatis.Et hñt ex re cui ↄfirmant᷑. Ex eo ꝙ res eſt
vbnõ eſt. locutio ⁊ ĩtellectꝰ vᷣitatẽ vł falſitatẽ habet. Patʒ igit
ratõ ⁊ ↄceptio intellectꝰ ⁊ diffinitio ſunt idẽ.⁊ G̊ m aliq̃s
ↄſideratiões.Quapꝛopt᷑ nõte ſᷣm S.Tho.iſen. diſ.ʒʒ q.iar.i⸗ B. Th o.

ad tertiũ ꝙ ratio ſumitur duplicit᷑.qñq; em̃ ratio ðꝛ id qð eſt

in rõcinante ſcʒipᷣe actꝰ rõnis.vł potẽtia q̃ eſt ratõ. QAũq; etiã
ratõ eſt nomen intẽtiõis ſim ꝙ tzcat diffinitionẽ rei ꝓut ratio
eſt diffinitõ ſiue ꝓut eſt argumẽtatio. Dico igit᷑ qy cũ ðꝛ ꝙ eſt·
glia ratõ patnitatè eẽntia ĩ diuinis.nõ accipit᷑ ratõ ſcdðᷣm ẽ
in rõcinante tm̃i.ſᷣ ſim ꝙ eſt nomẽ intẽtiõis.⁊ ſᷣcat diffinitionẽ
rei.quãquis em̃ in diuinis nõ poſſit eſſe diſmnitõ nec genꝰ. nec
dillerẽtia. nec cõpoſitio.ſi tũ iĩtelligat wistinid diffiniki ali

— 11 17:

erit diffinitõ prnitatt.alia diffinitõ eſſentie.In om̃ibꝰ aũt intẽ
tiõibꝰ G cõmũit᷑ veꝝ eſt ꝙ intẽtiones ipᷣe non ſunt in rebꝰ.ſ in
anĩa tantũ.hũt tñ aliqᷣd in re.reſpõdẽs ſcʒ naturã cui intelle⸗
. ctus huiuſmõi intẽtiões tribuit hille foꝛalit. Ex illo arguo
periaꝛme. ſic.Om̃e nomẽ ſcat ↄceptionẽ intellectꝰimediate pᷣmo periar.
Dʒ aliq̃ ſunt noĩa intẽtiõis.g intentio eſt ↄceptio intellectus.
GPꝛeterea. Mlla intẽtio eſt in rebꝰ.ſj multe res ↄcepte ſunt
in rebus. ̊ mite res ↄcepte nõ ſunt intẽtiões. Maioꝛ nõ Mi⸗
noꝛ ꝓbat᷑ ꝗꝛ res nãles ↄcepte ſunt ĩ rebꝰ.Si ðꝛ ꝙ res iĩtellecte
ſunt in ania. Contra om̃is intẽtio tm̃ eſt ĩ anĩa.̊ nlła inten
tio eſt in rebꝰ.¶ Arguit.Dominicꝰ.vniꝰ rei eſt vna diffinitio
2 eſſentia.ſᷣ vniꝰ rei pñt eſſe plures rõnes. ratio ⁊ diffinitio
nõ ſunt idẽ.&¶ Pꝛetea ꝓbat᷑ ꝙ intẽtio nõ ſit idẽ ꝙ diſſinitõ. qͥa
om̃is intẽtio eſt in ania tm̃. ſ ratio ſiue diffinitio eſt etiã in re
qa alias diffinitõ nõ verificaret᷑ de diffinito.¶ Pꝛetea nilla con
ceptio p̃dicat᷑ de re.qͥa hᷣ eſt falſa.hõ eſt ↄceptõ.ſ oĩs ratõ pᷣdi⸗
cat᷑ de re.nam G̊ va ẽ.hõ eſt aĩal rõnale.¶ Pꝛetea q̃daʒ eſt ratõ
ſubſtãtie.ſᷣ intẽtio ſiue ↄceptõ ſaltẽ cũ ſit accidẽs nõ eſt ratõ ſpſᷣ
ſtãtie.̊ rõ ſubſtantie nõ eit idẽ ꝙ intẽtio ſiue ↄceptio. Pꝛe⸗
terea intẽtio eſt ſilitudo rei ad er. ⁊ ꝑ oñs ſpẽs intelligibilis.
Sominicꝰ fſratõ nõ ẽ ſpẽs intelligibilis. Hec Sominicꝰ de flandri.a me
de flandria taphᷣice.q.2.ar. a quĩto adducit ⁊ ſoluit.¶ Dom ad pᷣmũ Ma
tõ põt accipi duplicit. Vno mõ ꝙ foꝛa tociꝰ qᷓ eſt eſſentia. ſic
vniꝰ rei eſt vna ratõ. Alio mõ accipit᷑ ꝓ diffinitiõe vł ↄceptiõe
rei quã ĩtellectꝰ foꝛat in ſe.ſic vniꝰ rei pñt eſſe plures rones.
tzm c ille impfecte repᷣſentãt res. ¶ Ad ſcom dico. ꝙ ſcðe in
tentiões tm̃ ſint in aĩia tam radicalit.qᷓ; foꝛmalit.foꝛalit᷑ quidẽ
qꝛ in aĩa ſpᷣiectĩe.radicalit᷑.qꝛ illa quoꝛum huiuſmodi ratiões
noõ ſunt in re er̃᷑ animã.ſed ſolũ ſequunt᷑ actũ intelligẽdi.de po⸗
tten. q.ꝰ ar. 6 in coꝛ.q.iar.iad decimũ. et in iſen.vbi ſup diſ.=
SG. Tho. 9.1 ar. z ðt em̃ in foꝛa. S. Tho.ad decimũ de potẽ. ꝙ intellectui
-Tho. reſpõdet aliqd duplicit. Vno mõ ĩmediate ſcz intellectus
cõcepit foꝛaʒ rei alicuiꝰ er̃᷑ animã exiſtent:.vt hoĩs vłlapidis.
Alio modo mediate.qũñ ſcʒ aliqͥd ſeqᷣtur actũ intelligẽdi et in
tellectꝰ reflexus ſupᷣ ipᷣam cõſiderat illud ⁊c. Ad tciũ ðᷣt ille
ꝙ ſi ↄceptio accipit᷑ ſcdᷣe intẽtiõalit. ſiłr ⁊ ratõ tũc nõ pᷣdicat᷑ de
re. Si pᷣme intẽtionalit᷑ ſic capit᷑ dupłr. Vno mõ iu abſtracto

—,.———-

aunerin
terioꝛint
naturi⸗
tellect'
amfoꝛn
tranſee
maé
toq e
nakin
ſpem re
reittell
ceſſariü
ſentẽ in
babete
bus in
nẽ ſbi
minit
intellee
tüöisp
ſpeside
fſchit

ma Ra
ntia. ꝛ ſic
naepte
9 fones.
ſcde in
tquidẽ
ratiões
i de po⸗
dil.2
ellectui
ellectus
redietin
ötille

Foliũ xx.

ſic nõ p̃dicat᷑.Alio mõ in ↄcreto ſic pᷣdicat᷑ de re.homo em̃ eſt

illð qð ↄcipit᷑ ſcʒ aial rõnale.⁊ẽ illð qð eſt ratõ. Ad q̃rtum

ðt ꝙ ſicut eſt q̃dã ratõ ſubſtantie ita ↄceptõ quãuis ſit accñs.

ſufficit ẽ ꝙq ꝓximũ ſcatũ ↄceptionis ſit res q̃ eſt ſubã.Ad

quĩtũ ðᷣt ꝙ duplex eſt ſilitudo rei.qdã infoꝛmãs.talis eſt ſpẽs
intelligibilis.alia foꝛmata ⁊ talis differt a ſpecie intelligibili.

⁊ ðꝛ ↄceptio.etiam ðꝛ ꝙ argumentũ non valet. Quãuis pꝛo

meis viribꝰ ꝓbauerĩ intẽtionẽ eſſe vᷣbũ.tñ firmioꝛes aducere
rõnes me ope nõ tedet.vbi lumẽ doctoꝛũ.S.Tho.in pᷣmis oc

currat in ſum.õ gen.li.ica.a.dicẽs.Conſiderãdũ eſt ꝙ res ex
terioꝛ intellecta nobis ĩ intellectu nr̃o nõ exiſtit ſcðm ꝓpꝛiam

naturã.Sʒ opoꝛtet ꝙ ſpẽs eiꝰ ſit in intellectu nr̃o.ꝑ quã fit in
tellectꝰ in actu.exiſtẽs aũt in actu ꝑ huiuſmõi ſpẽʒ.ſicut ꝑ ꝓpꝛi

am foꝛmã ĩtelligit rẽ ipᷣaʒ. Nõ aũt ita ꝙ ipᷣm intelligẽ ſit actio

tranſiens in rẽ intellectã.ſicut calefactio tñſit in calefactũ.Sʒ
manet ĩ ipᷣo ĩtelligẽte.Et habet relationẽ ad rẽ q̃ intelligit᷑ ex
eo ꝙ ſpẽs p̃dicta.q̃ eſt pᷣncipiũ intellectualis opatiõis.vt foꝛ⸗
ma eſt ſilitudo illiꝰ.¶ Vlteriꝰ aũt ↄſiderãdũ eſt.ꝙ ĩtellectꝰ ꝑ
ſpẽm rei foꝛmatꝰ ĩtelligẽdo foꝛat inſeipᷣo quandã intẽtionem

rei ĩtellecte.q̃ eſt ratõ ipᷣius quã ſjcat diffinitio.Et h̊ quidẽ ne⸗
ceſſariũ eſt.eo q; ĩtellectꝰ intelligit indẽnter rem abſentẽ ⁊ pꝛe⸗

ſentẽ in qᷣ cũ intellectu imagĩatio ↄuenit.Sʒ ĩtellectꝰhᷣ ampliꝰ

habet ꝙ etiã ſtelligit rẽ vt ſeꝑatam a ↄditiõibꝰ mãlibꝰ ſine qͥ⸗

bus in reꝝ nã nõ exiſtit.⁊ h̊ nõ poſſet eſſe niſi intellectꝰintẽtio

nẽ ſibi pᷣdictã foꝛaret. Hec aũt intẽtio intellecta cũ ſit q̃ſi ter:

minꝰ ĩtelligibilis oꝑatiõis.eſt alið a ſpecie ĩtelligibili.q̃ facit
intellectũ ĩ actu.quã opoꝛtet ↄſiderari vt intelligibilis opa⸗
tiõis pᷣncipiũ.liq; vtrũ q; ſit rei intellecte ſiſitudo. ꝑ hoc em̃ ꝙ;
ſpẽs ĩtelligibilis q̃ eſt foꝛma intellectꝰ ⁊ intelligẽdi pᷣncipium
eſt ſilitudo rei exterioꝛt. Sequit᷑ ꝙ intellectꝰintẽtionẽ foꝛmat

illi rei ſimilem. Quia q̃le vnũqðq; talia operaĩt̃.ðet ex hoc ꝙ in
tentio ĩtellecta eſt ſiłis alicui rei. Sequit᷑ ꝙ intellectꝰ foꝛman⸗
do huiuſmõi intẽtiõi rẽ illã intelligat. Hec ille foꝛalit ¶Ex qͥᷓ
bꝰ elicio pᷣmũ e intelligẽ.oꝑatio intellectꝰ exiſtens ĩpoꝛtat

relationẽ ⁊ rẽ q̃ intelligit᷑.¶ Scdᷣo Arguo. Mlia oꝑatiõe ĩma
nẽte põt aliqd ꝓduci er̃ ꝓpꝛiñ ſpiectũ.Sʒ intẽtio.ratõ.diffini⸗

tio foꝛatur vł ꝓpducit᷑ ab intellectu oꝑatiõe ĩmanẽte.q̊. Maioe

B. Tho.

1

—,,

tellec

— „4
Pbat. Quia ꝑ ̊ differt opꝑatio inmanẽs ⁊ traſiens. Minoꝛ eſt ee⸗
B Zbo. oͤfluſi foꝛalis in ferio. Pꝛet᷑ea. Quicqᷣd intelle⸗ DdDidi 4
etus foꝛat in ſeipᷣo ̊ eſt in eo foꝛalit᷑⁊ ſubiectĩe.Sʒ intẽtionẽ in gege
tellectꝰ foꝛat in ſeipᷣo..ĩ darij. Maioꝛ ⁊ Mĩoꝛ S.Tho.Sᷣſcðᷣa palbel
intẽtio ⁊ pᷣma ſunt foꝛalit in itellectu. ¶ Oꝛit dubitatõ ex tex⸗ n⸗
tu Tho.dicẽtis O imagĩatio ↄuenit cũ intellectu ĩ foꝛatione mlin
intẽtiõis.¶ Querit᷑ &̊ An imagĩatĩa vᷣtꝰ q̃ a qbuſdaʒ fantaſia tonk in
Sðꝛ.etiaʒ poſſit foꝛmare intẽtionẽ.⁊ videt᷑ ꝙ ſic.Quia ðt doctoꝛ ſiliudie
S.ar.9ad ſcðᷣm.Senſus exterioꝛ nõ foꝛat ſibi aliquã ſoꝛmam Matsa
ſenſibilẽ Moc aũt facit ᷣtus imagĩatia.Cuiꝰ foꝛma qddã ſiłe tadend
eſt verbũ intellectꝰ. Silr patz ꝑte.iq.93.ar.b.ad q̃rtũ. Pꝛoba rinſtr
tur rõne. Cuiuſcũq; foꝛe actꝰ expᷣmit᷑ alicui.ibi eſt foꝛa.ſj in vir ierit
tute imagĩatia expmit᷑ actꝰ illiꝰ foꝛate intẽtiõis.&̊ intẽtionẽ foꝛ geli
mat fantaſia. Relinq̊. Dicit᷑ etiã ꝙ; hec intẽtio intellecta cũ ſit deſiger
tminꝰ intelligibilis oꝑpatiõis.¶ Vtrũ g̊ ĩtentio vł vbũ coꝛdis ſoquit
diſtiguat realit᷑ ab oꝑatiõe ĩtelligibili.Et videt̃ ꝙ; nõ.ðt em̃.D. nhe
B. Tho. S. ꝙ; pᷣdicta ↄceptõ ↄſiderat᷑ vt tminꝰ actiõis in opuſ.vt ſupᷣ. gerete
et de vita.q.⸗ ar.i.ad pᷣmũ.ðt ꝙ actio intellectꝰ motꝰ ðꝛ nõ q⸗ ſiick
dã actꝰ imꝑfecti.ſj motꝰ ꝑfecti qͥ eſt oꝑatio.accipit᷑ tñ motus nizo
ꝓ eo ad qð motꝰ tminat᷑.i.oꝑatio ꝓ oꝑato.dũ Damaſ.ðt vere Rtccf
bũ interiꝰ eſſe motũ ment:. Et pᷣterea. Nerbũ interiꝰ ſemꝑ ſieh.r
ſequit᷑ intellectũ ĩ actu ſuo.ꝗ Ex ꝗ Arguo ſic.Motꝰcapit ſpẽʒ igt.
32pbᷣico. ⁊ eſſentiã a mĩo ad quẽ a qͥ nõ diſtiguit᷑ eẽncialit ʒ et j phᷣicoꝝ. bain
Sʒ ex pᷣdictis. intelligẽ eſt motꝰ.⁊ vᷣbũ coꝛdis eſt tminꝰ.̊ non ſtitia
diſtiguunt᷑ reali Pꝛetea. quãdo duo ſic ſe hñt ꝙ vnũ neceſ⸗ ſechs
ſario ſequit᷑ alteꝝ ĩ eodẽ gñe.vnũ eſt de eſſentia alteriꝰ.ſic ẽ de v ſiuec
bo ⁊ opatiõe intellectꝰ.ꝭ̊. ¶ Pꝛetea Calefactõ nõ diſtĩguit᷑ rea nü
GB. Tho. lit᷑ a caloꝛe.q itelligẽ eſt idẽ realit cñ vbo.ideʒ hẽs apð.S.CT. W
par.iq.93 ar.ꝰ in coꝛ.vbi ðt. VPerbũ aũtĩ anĩa nr̃a ſine actua⸗ ile
E. tho. licogitatiõe eſſe nõ põt.ꝗ Pꝛetea ðt. S. Tho.de potẽ.q.S.ar· in
in coꝛ. Mõ tñ eſt extriſicũ ab ipᷣo intelligẽ intellectꝰ. Cũ ipᷣm tele
itelligẽ ↄpleri nõ poſſit ſine vᷣbo pᷣdicto.⁊ ĩtelligit h̊ de vᷣpo coꝛ riᷣ
dis.vł ↄceptiõis ĩtellectꝰ vt ptʒ in pcedẽtibꝰ⁊ ſequẽtibꝰ pun⸗
ct.Sʒ Z. ↄceptio differt ab actiõe intellectꝰ⁊ q̃ſi quoddã per g n
ipᷣam ↄſtitutã. intellectꝰem̃ ſua actiõe foꝛat rei diffinitionẽ vel le
etiq ꝓpõneʒ affĩatiuã ſeu negatiuã. NMec foꝛalit de potẽ.vbi õ5. D
2? in opul.iʒ.¶ Arguo ſic nullum ens reale realiter ↄſtituitu alied

tu. Moba
2a.hin vir
tetione foꝛ
ecka cüſit
büͦ coꝛds
Stem, d.
. yt ſuß.
dꝛ no q⸗
ñi motys
al.öt ver
erisſeng
apitſpe;
ſpbicop.
ins. zͤnon
nu neceſ⸗
ſicẽ dey
iguit rea
.8 T.
e actua⸗
q. 8. ar.
Cũ ijm
evbocoꝛ
tibs pun⸗
oddaper
tione yel
ſtivicur

FHFHolſamlAl.
P ſeipᷣm.ᷣ ↄceptõ realit᷑ ↄſtituit᷑ ꝑ oꝑationẽ łtellectꝰ.qꝗ realiter
diningnit ab actiõe ĩtellectꝰ. Dicat᷑.ↄſtituẽ in rõnali potentia
eſt acqrere ĩ nalibꝰ.ſjꝑ motũ realẽ acqrit᷑ fminꝰ realis. Sicut
pꝑ albefactionẽ albedo.attñ ſcᷣm miłtos nõ diſtiguunt᷑ realit᷑
¶ Mõ diligent. Oe ſpẽs ĩtelligibilis ðꝛ pᷣncipiũ ĩtelligẽdi ⁊ ſi⸗
militudo rei rerion g quã ĩtellectꝰexit in actum ⁊ foꝛat intẽ
tionẽ in q̃ itelligit res ̊ mõ.intellectꝰ agens qͥ pᷣncipalit᷑ agit
ſilitudĩes reꝝ in ĩtellectu poſſibili ſua illuſtratiõe facit fantaſ⸗

mata actu iĩtelligibilia q̃ recipiunt᷑ in intellectũ poſſibilẽ non

eadẽ nũero.nec ſpecie.vt miti dicũt.Quia intellectꝰ eis vtitur
vt inſtrumẽt reponẽdo ſpẽs ĩtelligibiles ĩ theſauro ſpẽꝝ.per
q̊s exit᷑ in actũ foꝛando intẽtiões. Hec elici pñt ex qᷣtli.S ar.ʒ 5
gẽ.li.⁊ ca.⁊5.Et ſi plura huiꝰ vᷣitatè teſtionia munimẽtaq; hꝛe
deſideras facile colliges.ex Sctõ Thõa ) gẽ.li.a.ca.ii.vbi ita

loquit᷑.Licʒ intẽtio ĩ angelis intellecta ſit eis oĩo intriſica.nõ

tũ ipᷣa intẽtio ĩtellecta eſt eoꝝ ſubã.qꝛ nõ eſt idẽ in eis intelli⸗
gere ⁊ eſſe.¶ Sequit᷑ pꝛĩo.ꝙ intẽtio foꝛalit᷑ ↄcepta ĩ creaturis
altẽ eſt intriſica.q ad firmitatẽ.̊ eſt vnũ accũs exiſtẽs ſhiectĩe

in ipo intẽdẽte.ꝓbat᷑.q̃a foꝛa de qlibʒ accñte vᷣificat᷑.z intentõ
eſt accñs. eſt foꝛalit᷑ intẽtio.qſ Pꝛetea.Jllð qð eſt alicui intrĩ

ſicũ.⁊ nõ eſt de ſubã eiꝰ illð eſt accñs ĩ eo.ſj ĩtẽtio eſt huiuſmõi

igit. Sequit᷑ ſcᷣo.ꝙ; ↄceptõ⁊ actio intellectꝰ ſunt idẽ.qꝛ ex
H ꝙ intelligẽ ĩ angelis nõ eſt eſſe.ſequit᷑ ꝙ intẽtio nõ eſt eoꝑ ſpſj
ſtãtia. Ego reoꝛ Wil. Ockan. ſuã opinationẽ h̊ ex fonte hauſiſ
ſe cũ öt eã eſſe q̃litatẽ intellectui inberentẽ. Quõ aũt inhereat

ſiue tranſeunt᷑. vt videt᷑ ſentire.D.S.q ðt q; ſit q̃ſi paſſio et cp

nũcq ſit ſine ĩtelligẽ. qð tñ h̊ determiare omitto ſubiũgit S.Z
Dico aũt intẽtionẽ ĩtellectã id qð ĩtellectꝰ in ſeipᷣo ↄcipit de re
intellecta.qᷓ qdeʒs in nobis neq; eſt ipᷣa res q̃ intelligit᷑.neq; eſt
ipᷣa ſubã ĩtellectꝰ.ꝑ eſt q̃dã ſilitudo ↄcepta in ĩtellectu de re in

tellecta.quã voces exterioꝛes ſignãt Vñ ⁊ ipᷣa intẽtio vᷣbũ ĩte
riꝰ noĩat qð eſt exterioꝛi vbo ſignatũ.æEt qͥdẽ ꝙ pᷣdicta inten⸗
tio nõ ſit in nobis res ĩtellecta inde apparet.ꝙ alið eſt intelli

gere rẽ. ⁊ alið eſt ĩtelligẽ ip ſam intẽtionẽ ĩtellectã.qð ĩtellectꝰ
facit.dũ ſuꝑ ſuũ opus rellectit᷑. Vñ alie ſcie ſunt de rebus.

alie de intẽtiõidꝰ ĩtellectt. aũt intẽtõ intellecta nõ ſit ipᷣe in⸗

tellectꝰ ĩ nobis. ex patʒ ꝙ eſſe intẽtiõis ĩtellecte. etiã ĩ ijo in⸗

D iüij

ſpẽs intelli
gibilis.

B. Tho.

B. Tho.

B. Tho.

tellectu ↄſiſtit.nõ aũ t eſſe intellect nki. eui?eſſe n5 eſt ſuß intel
ge. cn & in deo ſit idẽ eſſe ⁊ ĩtelligẽ.intẽtio intellecta in ipᷣo eſt

eiꝰ ĩtellectꝰ.⁊ qͥa ĩtellectꝰ in eo eſt res intelletta. Intelligendo
em̃ ſe ĩtelligit omia alia. vt in pꝛĩo oſtenſuʒ eſt.relinqᷣtur ꝙ ĩ deo

intelligẽte ſeipᷣm ſit idẽ ĩtellectꝰ.⁊ res q̃ intelligit.⁊ ĩtentio in⸗

tellecta. Anĩaduerte pᷣmo diligent᷑ ꝙ intẽtio intellecta neq;

eeſt res ĩtellecta neq; ſubã ĩtellectꝰ. neſcio quã ꝓbationẽ afferẽ

B. tho.

deſiſto afferre ex. S. Tho. ne nodũ in ſcirpo q̃rere videar.In⸗
tẽtio capit᷑ duplłr elicitiue. Vno mõ foꝛalit᷑p illo qð eſt tale. ſic

eſt vnũ accñs reale in intellectu.tũſeunt᷑ inberẽs qð intellectꝰ

foꝛmat.⁊ ðꝛ foꝛalit᷑ intẽtio.Alio mõ ꝓ illo cuiꝰ eſt illa intentio

ſilitudo.ſcʒ ꝓ re.ſic eſt radicalit᷑ fundamẽtalit᷑ e᷑ animã.qñq;

ſubã.qñq; accñs.⁊ nõ ðꝛ foꝛalit᷑ intẽtio.ꝓbat᷑.illð eſt foꝛ alit᷑ in
tẽtio.cui difinitõ ↄuẽit ĩtẽtiõis.ſ illa ↄuenit vᷣbo ĩterioꝛinõ rei
niſi fundamentalit.ꝭ̊. Mioꝛ ptz.qꝛ intẽtio ðꝛ vłab intꝰ ⁊ tene

oꝛ ſiue intẽdoꝛ ⁊ ab intẽdere q̃ foꝛali᷑ ↄueniũt vᷣbo coꝛdis. ꝓ⸗

bat᷑.qͥa ſemꝑ intus tenet᷑ ſoꝛalit.qꝛ ſubiectie.qð in accũtibus
idẽ eſt. Itẽ eſt illð in qð intellectꝰ tẽdit.⁊ ꝑ qð ꝓpter ↄſidera⸗
tionẽ rerũ ꝙ in nobis iudicamꝰ ſepiꝰ.de rebꝰtñ nõ exiſtentibꝰ

ſufficit ꝙ; intẽtio ſit talis ſiłlitudo q̃les res ſunt.vel q mõ ſunt.

Dꝛ etiã ab intẽdere.qa media qᷓ ſunt oꝛdĩata ad finẽ in rõna⸗

libꝰ etiã tendũt in finẽ.ſjj vᷣpũ coꝛdis eſt aliqͥd oꝛdĩatũ in rem
ſicut in finẽ. igit. Pꝛetea AIllð eſt intẽtio ꝓpꝛijſſime q intelle⸗

ctꝰ tẽdit ⁊ in qdð tẽdit.tale eſt vbũ coꝛdis vł intentõ intellecta

Pꝛerea. Illð eſt foꝛalit᷑ intẽtio.qð vox intẽtiõis ſcat.ſj tale ẽ

ↄceptõ ĩtellectꝰ.⁊ nõ res ĩtellecta vt ptʒ pᷣmo periaꝛ. Moc tñũ
eſt indubitatũ apð S. Tho. Mõ deinceps.q; intellectꝰ noſter

foꝛat intẽtiões pᷣmas ⁊ ſcðᷣas q̃ ꝓpt᷑ obiecta qrũ ſunt ſilitudi⸗
nes habent oꝛdinẽ pᷣmi⁊ ſcðᷣi.qꝛ ſi eſt intentio obiecti de pᷣmo

intelligibiliũ oꝛdĩe ðꝛ pᷣma.ſi de ſcðᷣo eſt ſcðᷣa.inquãtum ſcʒ in⸗

tellectꝰ noſter poſt ↄſideratiõeʒ rerũ pᷣmã reflectit ſe ſup illð

qð intelligentiã ſequit᷑.ſicut eſt eſſe gñis.eſſe ſpẽi.eſſe indiui⸗
dui ⁊c.Tũc foꝛat ſcdᷣam ĩtentionẽ.vt ptʒ de potẽ.q.i ar.i⸗ad de⸗

cimũ.q.ꝰ ar.õ in coꝛ.Sed niła ꝓbatione alijs Thomiſtis hic
opꝰ eſt. cũ S. Tho. duabꝰ oſtendat ratõnibꝰ ex q̃rũ ſcðᷣa elicit᷑

ꝙ aliud eſt intelligẽ rem. ⁊ alið ipᷣam intẽtionẽ ĩtellectã. hinc

ſtaturit dubitatõ cũ pᷣncipale nr̃m xpoſt itum ſit dicere de inten

initelli
lectu ef
ſania ß
leeand
biiter⸗
ömit⸗
mage;
lecka.r
te ſeiß
mio. 5.
tellect
feri4

toꝛtene
dis, ⸗
mtibus

ſidera⸗
ſtentib?*

nöͤſunt.
n röns⸗
imtem
ſintelle⸗

itellecta

ß taleẽ

Hoctũů
noſter

litudi⸗
e pmo
nſchin⸗
up ill
indiui⸗
ad de
ſtis hie
z elial

ti. biic

x inten

Foliu. xxij.

tiõibus logict. An logica ĩtentões ſcvᷣas.qᷓ̃ ᷣba ſcᷣaria diei

poſſunt. ↄſiderat Reſpõſio.vt bz D. S. pte. z q. æy ar. 3 in coꝛ.

Duhlex eſt motꝰaie in imaginẽ Vnꝰ qᷣdẽ i imaginẽ ipã: ſcom

ꝙ eſt res quedã. Aliꝰin imaginẽ inq;tũ eſt imago alteriꝰ.⁊ in
ter hos motꝰ eſt hdꝛna. nam pᷣmꝰ motꝰ q q mouet᷑ in imagi
nẽ ꝓut eſt res qdam eſt aliꝰ a motu q eſt in rem. Scdõᷣus autẽ
mot⸗ꝰ eſt vnꝰ ⁊ idẽ cũ illo q eſt in rẽ. Mec ille.qð młtifariã pba

SB. Tho.

„ 1

ri põt.ſᷣ ſit vna ratõ. Vbi vnũ ꝓpt alterũ ibi ambo vnũ. Bmo

tus ẽ ĩ imaginẽ ꝓpt᷑ imagĩatũ.̊ Intellige egregia dicta. ST.

Exrempli gꝛa. Vidẽs aliquã imaginẽ ĩ ſpecło põt ſtare ĩ imagi
ne ↄſiderqdo ipᷣaʒ qmõ ſit ĩſpeclo ⁊ q̃ ſit cauſa ꝙ; apparet ĩ ſpe⸗
cło ⁊ nõ ĩ alio vitro ĩ qͥ opacũ nõ ẽ obiectũ. ſic eſt ſpẽalis ↄgni
tõ vł viſio de imagine Alio mõ vidẽs imaginẽ alicuiꝰ retro ſe
ſtantẽ videt ⁊ ipᷣm vnica viſiõe.qꝛ ĩmediate fert᷑ in ipᷣm ꝑ ima

ginẽ.⁊ ſic nõ eſt ſpẽalis ↄgnitio imaginis.ita etiam in ꝓpoſito
eſt. nam ĩtellectꝰ foꝛat in ſe intẽtionẽ vł ↄceptionẽ.vł᷑ verbũ in

q tanqꝙᷓ; in foꝛa ſpecłari.vt patʒ ꝑte pᷣma.⁊ h̊ vnica ognitione.

ꝛ⁊ illð cuiꝰ eſt vbũ ognoſe cit. H̊ mõ logica põt eſſe de illis ſcðis ĩ
tentiõibꝰ.Si aũt volumꝰ ĩtentiões ↄſiderare tũ ad cauſas

vel q;tũ ad ſubiectũ.vłquãtũ ad nãs eax.ſic ſpẽalis ſcĩa de

illis ⁊ alijs puta de aĩa.hiſtoꝛia. Immo ſi ↄſiderãt᷑ inq;tũ ſunt

in intellectu inmãli q eſt abſtractus a mã. ſic de eis eit metha
phᷣica ſpecłatio.cuiaeſt ↄſiderare res ſine mã ⁊ motu ò metha

—

ectũ inq;tũ ĩtellectũ opoꝛtet eſſe in ĩtelligente. Intellectũ aũt

4 Pai; .¶ ¶ Pꝛetea ðt S. Tho.in a li.õ gen.vbi ſup ꝙ omne intel

in ĩtelligẽte eſt intẽtio ĩtellecta.⁊ vᷣbũ.ſicut vᷣbũ la idis ĩ intel
lectu eſt lapis intellectꝰ.nõ realis nã lapidis. qꝛ lapis nõ eſt
ĩanĩa ſ̃ ſpẽs eiꝰ.ſᷣ ↄceptꝰ lapidis.vlł ſiłlitudo lapidt. res ĩtel
lecta nõ eſt ĩtentio h̊ mõ ↄfiꝛat᷑ qꝛ eſſe intẽtiõis ĩtellecte.ſiue v

bi ĩteriꝰ ↄcepti.eſt ipᷣm ſuũ ĩtelligi.ſ eſſe rerũ ĩtellectax nõ eſt

ipm ĩtelligi. qꝛ pñt etiã eſſe ſine ĩtellectu.ꝭ. ¶ Pꝛetea a maioꝛi
magę videt᷑ ꝙ itẽtio in hoĩe ĩtelligẽte ſeipᷣm ſit idẽ qð res ĩtel

lecta.vł hõ nãlis.qᷓ; ĩtentio in hoꝛe aliaꝝ rexꝝ.ſj in hoĩe ĩtelligẽ
te ſeipᷣm. verbũ ĩteriꝰ ↄceptũ nõ ẽ hõ verus nale eſſe bñs ho⸗
mis. ßHeſt hõ intellectꝰ tantũ.qſi qᷓdã ſilitudo hoĩs veri ab in¶
tellectu apphenſa. ͤ metomagt h̊ verũ eſt de intẽtionibꝰ aliax

rerũ. Mioꝛ eſt Setĩ Thõe. ¶ Pꝛeterea ꝑ h̊ differt vᷣbñũ dei et v

6metaphi.
B. Tho.

„ *
.

hb holos. ills eſt ie de⸗. vbũ aſt hois nõ pot dici ſimpl· ee Eer

ʒůbſolute ho.ß ſcom qd. ſq; hõ ĩteltectus. vñ bec falſa eſt hõ eſt kenns ve
Intentõ ꝓ vbũ. h va eſſe põt. hõ ĩtellectꝰeſt vbũ Subiũgit. eſt autem de Kin
cedens. rõne ĩterioꝛt vᷣbi qð eſt ĩtentio ĩtellecta ꝙ ꝓcedet ab ĩtelligen ſoo D
te ſcᷣm ſuũ ĩtelligẽ.cũ ſit ̃ſi tminꝰ ĩtellectualis oꝑatiõis.n⸗ Ajae
tellectꝰ em̃ ĩtelligẽdo ↄcipit ⁊ foꝛat ĩtentionẽ ſiue rõnẽ intelle⸗ “” legan
ctã q̃ ẽ vlteriꝰ vbũ. Hec illes ¶ Arguo ſic qð eſt de rõne alicuiꝰ einbui
b eo ſepari nõ põt ꝓcedẽ ab ĩtellectu eſt de rõne ĩtentiõis ĩtel tpasz
lecte. *o ↄñs ſolũ itelligere ĩtellectus ⁊ B vba pñt dici ĩtenti aſen
ones.ſequit᷑ etiã ꝙ niła ſubã põt h̊ modo dici ĩtentio kelleees ſtſel
¶Pꝛeterea pᷣncipiũ ⁊ pncipiatũ ĩ creaturt realit᷑ diſtiguũtu uune
ßͦ res nãlis eſt pᷣncipiũ ſilitudinis ↄcepte ĩ intellectu nr̃o.̊ res “”
nãlis nõ põt dici ĩtentio ĩtellecta. vł ſititudo ↄcepta q̃ ideʒ ſũt .
Pꝛeterea ðᷣt ꝙ duplex eſt imago. ſcqʒ aliq̃ qᷓ nõ ↄmũicat ĩ nã ſfſc⸗
ei bo cui⸗ eſt imago. ſiue ſit imago eiꝰ q;tũ ad exterioꝛa acca Nhah
ſicut ſtatua enea eſf imago hoĩs nec tñ eſt hõ. ſiue ſit imago i,õS lach⸗
tũ ad ſubãm rei. Ratõ em̃ hoĩs ĩ intellectu.non eſt hõ.nam ⁊ filn ſe
Phus ðt.lapis nõ eſt ĩ aĩa ſ ſpẽs lapidis Jmago aũt alicuius ſiut aſt
rei qᷓ eandẽ nãm hʒ cũ re cuiꝰ eſt imago.eſt ſicut ſilius regisis rin
d imago pꝛis apparet ⁊ ẽ eiuſdẽ nature cũ ipo. Hec ille Eli⸗ gae

ciopᷣmũ ꝙ; falſimnima eſt illa ſolutõ ⁊ oĩo aduerſaria. S. Tcho. inſ⸗
quã alij dãt ꝓ ſolutiõe.eſtĩantes.vt aiũt.q; ↄceptõ ſit res obie tpiſtete

ctiue apð ĩtellectũ ⁊ res ĩtellecta ſit res ad er᷑. Pꝛobat᷑.qa res d de
ſtellecta obiectiue ⁊ res eẽ animã loquẽdo de vno hoĩe vkaſi⸗ Meptt
no nõ eſt diuerſaꝝ naturaꝝ. immo eſt vna nã Exempli gracia li
Viſꝰ vidẽs coloꝛẽ ⁊ ille idẽ coloꝛ nõ viſus ſunt vna res ĩ nũe tlive
ro.nec ĩtellectus nr̃ põt variare naturas rerũ. ꝑ ↄceptionem tellect
vłratõnẽ nullo mõ ĩtelligit᷑ res ĩtellecta Immo res obiectiue idede
itellecta.ſicut equꝰnihil alið eſt q; equus eranima que t fi ſeeſt,
pit ĩtellectꝰ. Et nota vnũ pulchꝛuin ſcz e ĩtellectus n aliqᷓ deſ
nãlit᷑ ↄgnoſcit.ſicut pᷣma ĩtelligibiliũ pᷣncipia dqꝛũ ĩtelligibiles ſpis
oↄceptiões q̃ vᷣba ĩterioꝛa dicunt᷑.nãlit in ipᷣo exiſtũt ⁊ ex eo ꝓ⸗ inre
cedũt. Sũt etiã q̃dã ĩtelligibilia q̃ nõ nãlit᷑ ĩtellectus nr̃ ↄgno 1rer
ſcit.ſ ĩ eoꝛũ ↄgnitiõeʒs ratõcinãdo ꝑtigit.⁊ hoꝝ ↄceptiões inĩ gfſm
ttteellectu nr̃o nalit nõ exiſtũt.ſᷣcũ ſtudio q̃runt᷑ Mec ule. iddeęe? .
Pꝛima in/ in pꝛima ſecũdei Si qris qͥd eſt pᷣma intẽtio.qͥd eſt ſcdõa NHe ſſſere
tentio. ſpõdet Dommicus de flãdria ꝗ metap hice q. ar. in coꝛ. il⸗ feoo

loꝛa accha
lmago q
hö. ham:
t alicnius
us regisi
cille Eli⸗
. 8.Tho.
itres obie
bal.a res
bie vlaſß
ſligrac
res inie

eptionem

obiectine
uẽ tñch
us nf alii
Aligbiles

ſicut eſt ſeðᷣa intentio ex ꝑ

Folii. xxiij.

ia pmarius ceptꝰ de re. Itia oñt eit ſcvsri⸗ oceptus de re q

go ſic intelligo. pᷣma intẽtio foꝛalc accepta eſt ↄceptio intel⸗
EKens vel vᷣbũ coꝛdis cui ĩmediate coꝛreſpõdet res ad extra.

Scðᷣa intẽtio foꝛaliter accepta eſt oceptio itellectꝰvel vᷣbũ coꝛ Scða intẽ⸗

dis. qð intellectꝰ mediãte ſpecie ĩteiligibili foꝛat de re cui ni⸗
hil reſpõdʒ aꝑ te rei.vłſcdᷣe ĩtẽtiões ſunt q̃dã rõnes qbꝰ ĩ rei
tellecta nihil reſpõdet.ſj ea q ſũt hniuſmõi rõnes ĩtellectꝰnõ
attribuit rebꝰ ꝓut in ſeipſis ſunt.Fᷣ ſolũ ꝓut ĩtellecte ſunt. ſi⸗

— ⸗

cut patʒ derõne gñis ⁊ ſpẽi ⁊ aliaꝝ ĩtẽtionũ ĩtellectualiũ. Nã

nihil ẽ ĩrebꝰ cuiꝰ ſilitudo ſit ratõ gñis vel ſpẽi. Nec tñ itellec⸗
ta eſt falſus.qꝛ ea qͥrũ ſunt iſte ratiões ſcʒ genꝰ⁊ ſpẽm non at⸗

tribuit rebꝰ ſcᷣm ꝙ ſunt er aniaʒ. ß ſolũ ſcðm qꝙ ſunt ĩ intelle⸗
ctu.qm vero iter ꝑ exempla bꝛeue eſt ꝛ efficax auctoꝛitate Se

nece . Pono exemplũ de gñe. NHoc nomẽ genꝰ ſcat vnã rõnẽ
vb ↄceptionẽ intellectꝰ.cuiĩ re ĩtellecta ſcʒ in aĩali nihil reſpõ⸗

det.qa aĩal nõ eſt vnũ in mitis cũ tot ſint aĩalia.q̃t ſpẽs eius.
H illud cuiꝰ eſt ratõ gñis.qdð ſcʒ eſt aliqd ↄñs actũ intellectus.
te rei.intellectus nõ attribuit anĩali
ꝓut in ſeipᷣa eſt.ſᷣ ſolũ ꝓut eſt apð ĩtellectũ.ſilitudo em̃ aĩalis

ꝗ fundat᷑ in re.nõ eſt ratõ gñis.eſt aũt ſilitudo illiꝰ. qð eſt ex
aniĩiazʒ. ex H aũt ꝗ; ĩtellectꝰ in ſeipᷣm reflectit᷑.ſicut in telligit res
exiſtẽtes er̃ anĩaʒ. ita ĩtelligit eas eſſe iĩtellectas.⁊ ſic ſicut eſt q̃
dã ↄceptio ĩtellectꝰcui reſpõdet res ipᷣa q ẽ e animã.ita ẽ q̃dʒ
ↄceptio vłratõ cui reſpõdet res intellecta ſcᷣm q; huiuſmodi
ſicuti ratõni hoĩs vł ↄceptiõi hoĩs reſpõdet res er aniam. ra⸗
tiõi vero aĩalis vł ↄceptiõi gñis aut ſpẽi reſpõdet ſolũ res in⸗
tellecta.nõ aũt eſt poſſbile huiuſmõi eſſe rones hoꝝ nominũ

ꝗ de deo dicunt᷑. qꝛ ſic ĩtellectꝰ attribueret ea deo.nõ ſcdᷣm in
ſe eſt. ſcᷣm ꝙ itelligit. q ptʒ eſſe falſuʒ. eſſet em̃ ſenſus cũ de
cꝰ eſt bon?. q
ſpẽs ðꝛ ſolũ ſcᷣm ꝙ ĩtelligit ⁊ nõ ſcðm qð eſt.nõ em̃ ratio ſpẽi
in re fundat᷑ niſi mediate.patʒ etiã ꝙ; pꝑ h̊ differt rõ gñis ⁊ ſpẽi
⁊ rerũ q̃ ſunt er aniaʒ.qð h̊ repᷣſentat illa q̃ rebꝰ ↄueniũt ſcoðm
Aſnnt. JZlla añt eſt ſilitudo
ſunt. 5 ꝓut in ĩtellectu ſunt. de potẽ.q.ꝰ ar.⸗ in coꝛ.⁊ videt᷑ q;
aſſerere rõnis eſſe ipᷣas res ĩtellectas eſt in doo ponẽ diuerſas
res foꝛalit᷑ differẽtes.Mã alia eſt ratõ ſapiẽtie⁊ in ſticie deitatt

des ſic intelligit. nõ añt q, ſit. Ex qᷓ ſequi ꝙ ho

illox qᷓ nõ ↄueniũt rebus ſcᷣm ꝙ

Soluit ob
iectionem.

gjtñ ita vniunt᷑ in deo ꝙ eſt vna ſimpliciſſima eſſentia quã ĩtel

Petr⸗ Mi.

SB. tho.

lectꝰ nr̃ deficientibꝰ ⁊ diuerſis ſilitudinibꝰ ↄgnoſcit.q Nota

bene ꝙ ſecunda intẽtio foꝛalit᷑ loquẽdo eſt ſcᷣariꝰ ↄceptꝰ de
re exiſtẽs ſbpiectie ĩ ĩtellectu ⁊ ẽ ſiłikudo ꝑ quã ĩtellectꝰ ĩtelligit
res ĩtellectas ĩq;ẽtũ huiuſmõii Cõtꝛa hac opiniõeʒ arguit Pe.
Nigri.q.a in Clipeo thomiſtaꝝ dicẽs.Si iſta opinio intelli⸗

gat ꝙ ſcða intẽtio ẽ ↄceptꝰ ſcdᷣariꝰ obiectiuꝰ id eſt obiectũ de

ſcðᷣo gñe ĩtelligibiliũ.tũc eſt vera Et ita credo eos intelligere
Si aũt ĩtelligat ꝙ eſt ſcdᷣariꝰ ↄceptus foꝛalis.ideſt ſcðᷣs actus
ↄcipiẽdi.q̃ ↄcipio rem ꝑ reſpectũ ad aliud diſtinctum ſcðm rẽ

vk rõnẽ. tunc eſt ſalſa. Tum qa oĩs actaĩtelligẽdi ſiue pᷣmarius
ſiue ſcdᷣarius eſt ens reale.ſᷣ ſcðᷣa ĩtẽtio nõ eſt ens reale.igit᷑ ⁊c

Tum ſcðo.qᷣa oĩs ↄceptꝰ foꝛalis ponit᷑ ĩ pᷣdicamẽto q̃litatis.

igit᷑ eſt ens reale. Tum tcio.qꝛ oĩs ↄceptꝰ foꝛalis hʒ cauſam re

alẽ. igit᷑ eſt ens reale. Tum q̃rto. qͥa oĩs ↄceptꝰ foꝛalis bz effe⸗
ctũ realẽ ſcʒ habitũ.igit᷑ ẽ ens reale Tũ quito.qᷣa oĩs ↄceptꝰſi

ue pᷣmarius ſiue ſcðᷣarius eſt in ĩtellectu ſpiectie.igit̃ eſt ens re
ale.¶ Alia opinio ðᷣt ꝙ ſcðᷣa intẽtio nihil alið eſt.niſi foꝛa ſpe
cłaris facta ꝑ actũ ĩtelligẽdi.infra ĩtellectũ exñs. in q̃ intelle⸗

ctꝰ ſpecłatur ipam rẽ.i Cõtra. qᷣa illi qͥ pouũt iſtã foꝛam ſpe

ckarẽ ſcʒ. S. Tho.⁊ ſui ſequẽtes.nõ dicunt eam eſſe ens rõnis
nec ſcᷣam intẽtionẽ.ſᷣ dicũt eã eſſe vpbus mẽtale. Mõ tñ negãt
quĩ ſit ens reale diſtĩctũ ens rõnis. Tum qꝛ illa foꝛa ſpecła⸗
ris eſt in ĩtellectu ſpiectĩe.igit᷑ eſt ens reale. Tum qᷣa hʒ cauſa
realẽ.ſcʒ actũ ĩtelligẽdi ⁊ ĩtellectũ cũ obiecto.Tum etiã.qͥa ei
in gñe q̃litat:.igit᷑ ẽ ens reale ⁊ nõ ens rõnis.vel ſcða intẽtio.
¶ Dico ad pᷣmũ Mioꝛ eſt falſa loquẽdo de intẽtiõe ex ꝑte ĩtel

lectꝰ.⁊ ↄcedo oĩa argumẽta ꝓbantia intentionẽ ſcðᷣaʒ eſſe con

ceptũ realẽ Ad argumẽta ſcðe opiniõis ↄcedo oĩa argumẽta
⁊ ꝓbo ſic. om̃is ↄceptio ĩtellectꝰeſt intẽtio.ſj genꝰ.ſpẽs.vłe ⁊c
ĩtelligunt᷑ ꝑ ↄceptionẽ intellectꝰ.nõ pꝛimo.qᷣa huic correſpon
det res eẽ̃ anĩaʒ.&̊ ꝑ ſcðᷣaʒ ⁊ dʒ qͥlibet verus Thomiſta dicẽ.
ß foꝛte mouit. Pẽe. Mi.ↄſideratio ĩtẽtionũ illaꝝ.q̃ qũo in logi
ca ↄſiderant᷑ ſupius patuit. Pꝛetea ðt S. Tho. de ente ⁊ eſ⸗
ſentia ꝙ ſcðᷣe ĩtẽtiões ſunt ĩĩtellectu ſingłarit᷑.qð nõ põt ĩtelli
gi de ĩtẽtiõe obiecta.qꝛillð qð ẽ obiectiĩe ĩ ĩtellectu nõ ob id ſin

5

gulariſat. Pꝛetea qð etiã eſt Thomiſtas adduco tibi do⸗

— —————

züer
lubiel
ſcmel
ſonen
Obusg
narurd
apiun
Hͤetij
Thon
oai
heſki

arguit de
obugide
ntelligere
ſösaetus
m ſoͤmfe
epmarins
gle igii
b qjlitatis,
cauſamre
is hz eſey

8cept ſi

eſt ense
ſifoia ſpe
qintelie⸗
ſoiam ſpe
ens rönis
oͤt negt
dia ſpecke⸗
abzcauſ
etij ael
s intitio,
erpte itel

3 eſſecon

rgumẽts
es. vle
vorreſpon
viſta die.
o in logt
Nenter e
poͤrittli
obidſi
tbi

tio illa eſt nature gñis vłſpẽi.MNã ſcʒ repᷣſentatie.qꝛ ẽ ꝓximũ

954

ccoꝛẽ Sctm̃ de ente ⁊ eſſentia ꝑte.⁊ pᷣmi tractatꝰ dicentẽ q;uia B. tho
H nã ĩtellecta habeat rõnẽ vniuerſitat: ſcm ꝙ oꝑat᷑ ad res ert
animã.Quia eſt vna ſilitudo oĩm rerũ.tñ ſcdᷣm ꝙ hʒ eſſe in hĩ
tellectu.vł in illo.eſt ꝑticłarꝭ quedã ſpẽs ĩtelligibilis.ðꝛ ꝙ ali
qd põt eſſe in ĩtellectu obiectĩe.ð ſicut ẽ ſikitudo rerũ. Od tñ tu
optie. Pe. Mi. foꝛte nõ obiectas.¶Sʒ Cõtra oppoſitũ habes
apð. STho. in /ſen.in aõ gen.in ꝑtibꝰ.ſeqᷣtur ex illo laudabi G. Tho.
litertu Scti Thõe q, rato vel vbũ quã ſilitudinẽ appellat. ð:
gen⸗ vl ſpẽs foꝛalit. Dꝛobat᷑ qꝛ noĩa nõ ſcant res.fſ paſſiones

rerũ in aĩa.iperiar.de potẽ.q.ꝰ ar.o in pᷣncipio coꝛ is. Signi⸗ periame
ficatio noĩs nõ ĩmediate fert ad rem. ̊ mediãte ĩtellectu. patʒ Deriame.
etiã in ſumma g gen.ʒʒ.ca.oꝛdo noĩs ſequit᷑ oꝛdinẽ ĩtellectiõis

Nã nomẽ eſt ĩtelligibilis ↄceptiõis ſignũ Cõſidera q; ratõ

ſpẽi eſt nã intellecta.qꝛ vᷣbũ coꝛdis.vł ↄceptio eſt id qð intelli

git᷑ ꝑ ſe de veritate.ꝗ.a ar.⁊ in coꝛ.⁊ vt pᷣus dictũ eſt.igit᷑ ↄcep

ſignũ gñis vel ſpẽi.¶ Mõ ſcðᷣo ꝙ duplex eſt ſpẽs ĩtelligibilis Re ſtel⸗
ſcʒ vna q̃ tm̃ ĩtelligit᷑ ꝑ quã ĩtellectꝰ aliã ſilitudinẽ foꝛat.⁊ de il ligibilis,
la nõ loquit᷑ S. Tho.de ente.⁊c.vtʒ ꝑte.iq.Sʒ ar.⁊ ĩ coꝛ.Alia
ẽ ſpẽs ĩtelligibilt foꝛata ⁊ expᷣſſa ab ĩtellectu.⁊ tłis ꝑ ſe ĩtelligit
Pꝛobat᷑ qꝛ ĩtellectꝰ ĩtelligit illã ſpẽm q̃ ducit nos in ↄgnitiðeʒ
repᷣſentati.5 illa nõ eſt ſpẽs ĩtelligibilis pᷣmo mõ.qꝛ eſt ſolum
in habitu.vt patʒ de veri.ꝑte.i.opoꝛtet em̃ ꝙ fiat in actu.patet
diſtictio cũ glia dei apð S.tho.qtli. ar.q ĩ coꝛ.capiẽdo aũt ĩtẽ B.Tho.
tionẽ ꝓ re.q̃ reſpõdet tali rõni.dico ꝙ talis ſcdᷣa intentio nul⸗
lubi eſt ſbiectĩe. Pꝛobat᷑ qa ratio ſpẽi nõ ↄuenit hũane nature
ſcdᷣm abſolutã ↄſiderationẽ.ſ eſt de accñtibꝰ q̃ ↄſequunt᷑ eam
ſcᷣm eſſe qð hʒ in ̊ intellectu hec S.Tho.de ente ⁊ eſſen.i Ex
q̃ͥbus patʒ ſicut ipᷣe ðt ꝙ ratõ ſpẽi eſtde accñtibꝰq̃ᷓ conſequunt
naturã ſcm eſſe qð hʒ in ĩtellectu.tñ ratõ illoꝛũ accñtiuzʒ q̃ ðꝛ
ab eo natura intellecta eſt realit᷑ in ĩtellectu ⁊ ſhiectiue.⁊ ſic de⸗
cipiunt᷑ ꝑ fallaciã equocatiõis nõ diſtiĩguẽtes de intẽtione.põt
H̊ etiã facile elici ex ſcðᷣo ð̊ gen.ca.⁊5ʒ.et/i ꝑte.q.Sj.ſunt tñ aliqᷣ
Thomiſte qᷣ nolẽtes ĩtelligẽ. S.Tho.de ente ⁊ eſſentia dicentẽ
quãuis hec natura ĩtellecta habeat rõnẽ vniuerſalitatis ſcðᷣm
q pat᷑ ⁊ res er̃ animã.qa eſt vns ſilitudo oĩm reꝝ.tũñ ſcdᷣm q;
bʒ eſſe in h̊ intellectu.vł in illo eſt ꝑticłar: q̃dã ſpẽs ĩtelligibi⸗

ſit etiã qͥs rõnem euadẽdo dicẽ ꝙ doctoꝛ h̊ Auerroim impug
nat qͥ ponebat ꝙ ſi ſpẽs ĩtelligibilis eẽt ſingłart tũc ⁊ natura
3 eam pᷣſentata eſſet ſingłar:.ðt doctoꝛ inuectĩe

lis Ita ſoluunt dicẽtes Ad ſcm ðꝛ. ꝙ,; qñ natura ipa intelles⸗

cta.eſſe ðꝛ ſingłarit᷑ ſcõᷣm ꝙ eſt ĩ h̊ vł in illo ĩtellectu.tũc non eit.
ſiſtendũ in ipſa natura ĩtellecta obiectĩe ſe com ſe ipſaʒ. ſed eſt ꝓ
cedendũ ad ipᷣam ſpẽm ĩtelligibilẽ.q̃ eſt vicarisa qͥditatis ſeu

—

nature. Jta ꝙ natura dicat᷑ ſingłart.qꝛ ſpes ĩtelligibilis qᷓ ns

tcure gerit vicẽ exiſtit ſinglaris. ¶ Vñ ⁊ ipᷣa ſpẽs intelligibilis
ſaltẽ ip̃oꝛũ accñtiũ eſt qꝗ dammõ eiuſdẽ exiſtẽtie cũ accñte. ſicut
ſpẽs ſenſibilis coloꝛ⁊ eſt eiuſdẽ eſſentie cũ coloꝛe.nõ tũ videt H̊

cenſendã eſſe de ſpecie ĩtelligibili ſubẽ. Ma m illa cñ ſit in ĩtel⸗
lectu inheſiue tanqꝙ accñs.nõ videt᷑ eſſe talit eiuſdem eſſentie
cũ ſubã.qᷓ;uis qdam dicũt oppoſitũ defendẽtes ꝙ ſpẽs ĩtelligi

biles nõ afficiũt ĩtellectũ inheſiue.ſᷣ ĩſunt ĩtellectui ꝑ modum
localis ↄtinentie ⁊ allegãt Phᷣum dicentẽ. ꝙ ĩtellectꝰeſt locus
ſpẽrũ.Et hij foꝛſan concederẽt ꝙ ſpẽs ĩtelligibilis ⁊ vlis non
ſingłariſata in ĩtellectu. fit ex natura intellecta.⁊ ſit illð cui at⸗

tribuit᷑ ĩtẽtio vłis.qð tñ ſentẽtie Phi nullatenꝰ ↄfoꝛme ẽ.P

t ꝙ eti ſuppõ
ſit ꝙ natura ĩtellecta eſſet ſingłart.ꝓut eſt in h̊ vł in illo ĩtelle

ctu.adhuc tñ eſſe poſſet vłis ꝑ relatione ad indiuidua.quoꝝ

oĩm eſt ſilitudo.Etiã dici poſſet ꝙ ipᷣa natura intellecta dice⸗
ret᷑ ſingłart ꝑ relationẽ ad ĩtellectũ ſingłarẽ.in qͥ tñ nõ eſſet ſpſj

iectie.ſᷣ a qᷣ ↄgnoſceret᷑ obiectĩe. Sʒ h̊ modus ſinglariſati onis
meo iudicio eſt extoꝛtꝰ.qꝛ qdammõ ſiliter qnimo diceret᷑ po⸗

tius ꝙ h̊ ipᷣa materia ĩtellecta efficeret̃᷑ ſinglaris ꝑ relationem
intẽtionalẽ q̃ ꝑ intellectũ ad indiuidua ↄꝑatur Hec ille.Tho

maſtri aſtruunt. Contra pᷣmam tñ ſolutionẽ eoꝛũ qñ dicunt.

☛

ꝙ ipᷣa natura ſpecifica eſt ſilitudo nãlis ⁊ eẽntialis indiu idu⸗
is. Videt᷑ eſſe D. S.in pluribꝰ loc⸗ pᷣſertim in li.i gẽ.ca.ʒo.
elicitĩe.ſic.nlla cauſa ꝓpꝛie ðᷣꝛ ſilis effectui.ij natura ſpecifica ꝓ

re ĩtellecta. ꝓut capitur eſſentialit ⁊ naturalit eſt cauſa indiui-

duoꝛũ ſuoꝛũ. Cũ ſuꝑiꝰ ſit cauſa foꝛralis ĩferioꝛt tercio ⁊ ſeptĩo
methaphice. Pꝛeterea nõ valet ſolutio.qͥa ðt S. Tho.qꝙ il⸗

la natura ĩtellecta ẽ vna ſilitudo rerũ ⁊ vna ꝑticłarꝭ ſpẽs in⸗

telligibilis. nullo mõ res ĩtellecta ðꝛ ſpẽs apð eundẽ.⁊ quia
Spterſugenõ pñt. dicunt. vt ptz in pᷣſcripta ſolutiõe. ꝙ añ ipſa

„

nüero.n
te.illiotne
ſet auenie⸗
Deeten
telecr oa
ſcon illos
dieseanfe
To. opin
lud ſoluð
eſt had 1
rea ülaſp

dealager
lis vyepat⸗
kato yloc
bilis ſcom
(ictiedep
fnndditat
dü nibaͤ
naturahi
auri

Mꝛpe

lig plis hon
irllö aie⸗

ſoꝛmeũ. Pol

toim inpug

tüc a natuts
Gerüſchſ
1

n illoitelle

nidua. quox
tellecta dice⸗
ſtnoeſſetch⸗

gkariſationis

diceret po⸗
brelotionem

Hecille⸗Tho
indiuide ⸗
cauſa indin ⸗9
erco ſepto

ckar: ſi

eundi⸗r n
Gegi

.

Folium. xxyv.
nã ĩtellecta ðꝛ eſſe ſingłart ſcdᷣm ꝙ eſt in h̊ ĩtellectu.tũc ĩ ea nõ

eſt ſiſtendũ. Cõtra arguo ſic.i illo ſiſtendũ eſt qð eſt ſingła⸗
r᷑ natura itellecta.ſ̊ ↄceptio vł ĩtentio foꝛalit᷑ capta eſt huiuſ⸗
mõi.qꝛ eſt ſpiectiue in ĩtellectu ⁊ nõ nã ĩtellecta cũ ſit vłis ⁊ qñ

qʒ plurificata ĩmłtig. Pꝛetea qᷣcunq; facit elenchũ ſophiſti⸗
cũ nõ intpꝛetat᷑.ſ illi faciũt elenchũ ſophiſticũ.ꝭꝗ̊. Maioꝛ nota
jelenchoꝝ.a methaphice.cũ talis ſolũ appareat. Mĩoꝛ ꝓbat᷑

qꝛ volũt pᷣmo dicta.S. Tho.referre ad naturã obiectĩe ſtellè

ctã.⁊ ſcðᷣo ad ſpẽʒ ĩtelligibilẽ.qð ẽ nõ ſcðᷣm idẽ intptari Pꝛe

terea vłratõ intentionis ↄuenit nature.vł nõ.ſi ſcðõm.habeo ꝓ

ſet ↄueniẽs.

poſitũ ꝙ natura foꝛalit᷑ nõ ðꝛ intẽtio ⁊ ꝙ de ea nõintelligitur

S.Tho.Si ðꝛ pᷣmũ.tũc eſt falſuʒ.qꝛ natura intellecta eſt vna B. Tho.

nũero.in h̊ vł illo ĩtellectu.vt patʒ ĩ opuſcło de vlibꝰ.⁊ h̊ de en⸗

te.illiꝰ tñ ohbon itũ dicũt de natura. Pꝛetea Si gloſa illa eſ⸗

i ¶Pꝛerea dicitt falſuʒ.qꝛ illð ꝓpꝛie ſcat᷑ ꝑ noĩa intẽtionũ.qð in
tellectꝰ ↄcipit de re /ſen.diſ.⁊ q.iar.ʒ. in coꝛ.ᷣ aliq̃ intentiões

ſcdm illos ſunt res.igit᷑ nomiã ĩtẽtionũ nõ ſjcant eas.ſj ſiłitu

dĩes eaꝝ foꝛatas ab intellectu. Nec valet ad intelligendã.S
Tho.opinionẽ ſentẽtia eoꝝ de ſpecie ĩtelligibili.qꝛ ſcðᷣm eos il
lud ſolũ ðꝛ ſpẽs ĩtelligibilis.qͥ ↄgnoſcit ĩtellectꝰ.de q̃ ſpecie nõ
eſt h̊ ad ꝓpoſitũ.qꝛ ðꝛ natura itellecta qð de ſpecie rerum dici

nõ põt. vt paſſim colligit᷑ ex ſcriptt ac operibꝰ.Tho. Pꝛete⸗

rea illa ſpẽs nõ ẽ vltĩa ſilitudo.ſᷣ ſolũ in habitu de po.q.⁊ ar. ?z

N veri.q.S ar.ia in coꝛ.⁊ argumentt.ſj vltĩa ſilitudo de q̃ ðꝛ in ʒ
de aĩa ꝙp ex ĩtellectu ⁊ re ĩtellecta fit vnũ eſt qᷓ̃dã ſpẽs ĩtelligibi

lis vt patuit.¶ Pꝛeterea ad illud nõ eſt ꝓcedendũ qð nõò eſt
ratio vł ↄceptõ ĩtellects.q;tũ ad vnitatẽ nature.ſᷣ ſpẽs ĩtelligi
bilis ſcðᷣm eos eſt huiuſmõi.igit᷑. Minoꝛ eſt nõ. Maĩoꝛ patet

elicitie de potẽ.q.⁊ vbi ſupᷣ.Pꝛerea ratio vł ↄceptio eſt vica

ria qditatt ⁊ nõ ſpẽs.de q̃ ii loquunt᷑.qꝗ̊ ad eam nõ eſt ꝓceden
dũ.nihil dʒ dici ſinglare ꝓpter altex in qᷣ nõ eſt.ſᷣ exempli gẽa
natura hñana nõ eſt in ĩtellectu.vłin ſpecie ĩtelligibili.g̊ nõ dʒ

dici ſinglar:. Maioꝛ ptʒ.qꝛ ſinglłare.vł ðꝛ ꝑ ſe.vł ꝑ alterũ.per
alteꝝ illð ðꝛ ſinglłare.qð eſt ĩ alio.ſic ſpẽs ðꝛ ſingłart inqᷓ;tũ eſt

n ·illo ĩtellectu. vel alio:⁊ nõ ðꝛ ſingłaris in Petro vł paulo

Mioꝛ patʒ:da natura nõ ðꝛ alit᷑ obiectĩe eſſe in nizellecta vns

eqret᷑ ꝗ exẽplũ.S.Tho.de imagie nihil valeret.ꝗ̊ . Tho.

Viz

niſi qa ĩte llectꝰ ĩtelligit naturã nõ ĩtelligẽdopꝛietates indiui
duãtes. S. Tho.ipar.ꝗ. j in ſumma ð genti.li.⁊ ca.sʒ.qð eſt
nãm abſtrahẽ mõ ðt idẽ in de en.et eſſen.ꝙ vlitas ↄuenit rebꝰ
ſcðᷣm illð eſſe qð hñt ĩ intellectu. Demũ id n õ valet qð dicũt
de eſſentia ſpẽi itelligibilis ⁊ accñtis.qꝛ ſpẽs intelligibilis co
loꝛt ⁊ coloꝛ dĩnt gñe ꝓxio.qꝛ idẽ ſhiectũ vł eandẽ potẽtiã non
pficiũt.de veri.q.S.ar.ia in coꝛ.ã̊ gñe dẽnt.Si gñe g eſſentialit.
Dꝛ eſſentia capit᷑ cõmũiter.¶ Eòtra nemo ðt illa eſſe eiuſdem
eſſentie q̃ gñe dẽnt.ſ̊ ſpẽs ĩtelligibilis ⁊ coloꝛ dẽnt gñe ꝓximo
Prrn dici eiuſdẽ eſſentie.Et qñ querit᷑ Otꝝ ratio vlłlis attri

uat᷑ nature obiectiĩe ĩtellecte.vł ſpẽi ĩtelligibili. Reſpõdet q;

nature ⁊ nõ ſpẽi ĩtelligibili.vt capit᷑ apð S. Tho.⁊ ꝓbãt his

—„ — —

B. Tho.

rõnibꝰ. Mã illð cui vłitas attribuit᷑ de indiuiduis pᷣdicat᷑.ſᷣ eſt
notoꝛiũ qꝙ ſpẽs ĩtelligibilis hoĩs nõ pᷣdicat᷑ de ſoꝛte vł platone

qnimo ipᷣa ſpẽs itelligibilis eſt accñs exiſtẽs in ĩtellectu ſpᷣie⸗

ct e ¶ Pꝛeterea ſcðᷣo.ſi ſic tũc intẽtio vłis attribueret᷑ ei qð eſt
indiuiduũ.nã ſpẽs ĩtelligibilis efficit᷑ in ĩtellectu ſingularis.
Pꝛetea tcio.vlłe eſt id qð intelligit᷑.ſpẽs aũt ĩtelligibilis nõ
eſt id qð intelligit᷑.ſᷣ illud qͥ natura ĩtelligit. Sicut nec ſpecies
ſenſibilis eſt id qð ſentit᷑.ſ id qͥ ſentitur aliqd. Ad pᷣmũ di⸗
co ꝙ Maioꝛ va eſt.nã hõ pᷣdicat᷑ de Petro ⁊ Paulo ⁊ nõ inten
tio vlitatꝭ qð aſſumit᷑ de ſpẽ intelligibili. Peꝝ eſtꝓpꝛie loquen
do.nõ aũt ſicut ẽ dictũ eſt.¶ Ad ſcðõᷣm dico.qꝙ; nõ ſolũ attribu
itur ꝙ eſt ſinglłare immo eſt tale foꝛaliter.inq;tũ ĩtẽtio ĩ intel⸗
lectu exiſtẽs ↄpat᷑ ad res er̃ anĩaʒ q̃rũ eſt ſiłtitudo.Ad terci
um dico q Maioꝛ eſt vᷣa.ſj. Mĩoꝛ eſt falſa capiẽdo ſpẽm ĩtel⸗
ligibilẽ ꝓ ↄceptõe ĩtellectꝰ ſicut inꝓpoſito capit. Nã ĩtellectꝰ
poſſibilis infoꝛat᷑ ſpẽ ĩtelligibili. Alio mõ capta ⁊ ipᷣm nõ ĩtel
Nigit.ſji foẽat ꝑ eam ſcðo vł diffinitionẽ.vł diuiſionẽ.vtł᷑ ↄpoſiti
onẽ.q̃ per vocẽ ſcat᷑.ſicut vis imagĩatĩa foꝛat ſibi aliqð vdo⸗
lum rei abſentis.vł etiã nunqᷓ; viſe.vt patz ꝑ D.S.par.iq.Sj.
ar. z et 3.et ad ſcdᷣm.etiã patʒ vbi ðt cũ ðꝛ vłe abſtractũ duo in
telligunt᷑.ſq; ip̃a natura ⁊ abſtractio ſeu vłitas. ipſa nã igitur

cui accidit vł itelligit.vel abſtrahit.vł intẽtio vłitatt non eſt
niſi ĩ ſinglaribꝰ. Sʒ h ipᷣm qð eſt intelligi vel abſtrabi vtł inten

tio vłitatt ſic ðꝛ etiã ꝙ pᷣmo mõ pᷣdicat᷑ de rebꝰ n õ ſcᷣo modo

Guis ſecunda queſtio aliqᷓ eius parte ſit ſuſſicienter ꝓbats ts

tnnchirtl
apbi

gettille
lagecĩ i4

gobliaccef

ſpem iten
1 dinidit.
tellecte?

oeptioi

Cꝛdis ne

le ꝛremi
inſtellec
qð tñtell
ſtellige;

pexponüt.

te oſtituti.

onſſei
büinteri⸗

leai erße
ſinpler:

ligbbiled.

ellectu ſbie⸗/
rereiqd et
ſingularis,
lgibilis nõ
necſpeces
Bdpmudi⸗
07 hointen
pꝛieloquen
ol atribu
tetioi intel⸗
(Ad teri
bſpenn iteh⸗
Ha tellech
Pm noitel
Nr opoſiti
liq o⸗
eiiduon
ſa na igitur
tat noneſ
abi vlinten

ſchonoc⸗

utr ben

Foliũ.xxvi.

mpius. tamen pꝛo maioꝛi declaratione moueo queſtionenx.

Itrüũ verbu coꝛdis 1 rks itelleeta

diſtigu ant. ⁊ illð ſit actꝰ ſemꝑ inberẽs intellectui noſtro. Ad

quã dicũt mõtani Thomiſte. Sʒ tñ intrinſecꝰ ſpeckando ⁊ ver

ba Hoctoꝛꝝꝛ Scti ad medullã examinãdo tłis cõceptio quã ippii
ponũt vᷣbũ coꝛdis eſt met res ĩtellecta.ſcdᷣm eſſe ĩtelligibile ac
cepta.q̃ eſt illð qð intelligit᷑.⁊ 8⁸ ſpẽm ĩtelligibilẽ ĩmediate rez
pᷣſentat᷑.licet poſſet dici qᷓ ꝑ reſpectũ ad rem exterioꝛẽ ſcdᷣm eſ
ſe nale acceptã.Et qꝛ illð eſſe ĩtelligibile res ĩtellecta nõ hʒ cõ
plete.niſi qñ actu ꝑ ſtellectũ ↄcipit᷑. ðo ðꝛ eſſe q̃ſi cõſtitutum
qddã ꝓductũ ⁊ effectũ ꝑ actũ ĩtelligẽdi. Sʒ ꝙ int᷑ ſpẽm intel⸗
ligibilẽ ⁊ rem ſic ĩtellecta.nõ ſit ponendũ tale ydolũ medium —
tanq; intelligibile vbũ.patʒ manifeſte ꝑ D. S.in de veri. mã B. Tho.

4..q.⁊.vbi ðᷣt ꝙ vᷣbũ intellectꝰin nobis duo habz de rõne ſua ſcz
weſt ĩtellectũ.⁊ ꝙ eſt ab alio expᷣſſum.q̃ duo ↄueniũt rei intel
lecte cũ ip̃a ſit ĩtellecta.⁊ ab ĩtelleetu expᷣſſa.id eſt ſᷣ eſſe intelli
gibili accepta. Et ſilit᷑ mã ʒ q.⁊. ðt ꝙ ĩtellectꝰ effectꝰ ĩ actu per
ſpẽm ĩtelligibilẽ q̃ infoꝛat᷑ foꝛat qͥditates rerũ.⁊ etiã cõponit
⁊ diuidit.ſj iſte qditates nõ ſunt ſemꝑ accña. ſᷣ ſunt met res in
tellecte ⁊ vlier appᷣhenſe.q̃ in diuerſis collocãtur pᷣdicamẽtis
Soceptio ĩtellectꝰ ꝑ actũ ĩtelligẽdi foꝛata quã ponũt alij vbũ
coꝛdis nõ põt diciſilitudo accñtalis media int᷑ ſpẽʒ ĩtelligibi
lEꝗẽ ⁊ rem ĩtellectã.⁊ ſubdit.S. Tho.ibidẽ ꝙ ipa qͥditas ſoꝛata

in ſtellectu.vł etiã ↄpoſitio ⁊ diuiſio eſt qddũ opatũ ipius peꝛ
qð tñ ĩtellectꝰ venit in ↄgnitionẽ rei exterioꝛt.⁊ ſic eſt ſcðᷣm qð
ĩtelligit᷑. Et h̊ iterũ nõ põt verificari de vᷣbo coꝛdis.qð iſti ſem

per Hon ſt accñs ĩtellectꝰab ĩtellectu omiq̃q; pꝛoductũ ↄple
te

tutũ.etiã ðt B. Tho.de poten.mã 99 .· 5. ꝙ illð qð eſt pꝛi B. tho

mo ⁊ p ſe ĩtellectũñ ſiue ſit diinitio ſiue aliq enunciatio ðꝛ ver

bũ interiꝰ.qð izcat ꝑ vocẽ.ſᷣ manifeſtũ eſt ꝙ illa ſpẽs ꝑ intel⸗

lectũ exp̃ſſa nõ eſt dimnitio rei nec enunciatio. Cũ ſim illos ſit
ſimplex ⁊ ĩdiuiſibile accũs intellectui poſſibili poſt ſpẽm ĩtel⸗

ligibilẽ denoĩatĩe inherẽs.̊ nõ põt dici vᷣbũ.Ex om̃ibꝰ ĩmedia

te dictt. ⁊ ex Doct.S.fidelit tranſſumpt/ colligo vnã rõnẽ foꝛ⸗
maalẽ q̃ talis eſt. M eſt ponẽda pluralitas ſine neceſſitate. H
uulla impellimur neceſſitate ad ponendũ vᷣbũ coꝛdis eẽ quẽ

E ij

dam ſpeclarẽ ꝛ accſtalẽ eſſe ſikitudinẽ Raa itelligẽdi tranſe
unter expᷣſſaz mediã int᷑ ſpẽm ĩtelligibilẽ ĩtellectui poſſibili ha

bitualit impꝛeſſaʒ ⁊ rẽ ĩtellectã.ꝭ̊ ponẽ huiuſmõi ſi ilitudinẽ tã

poſterioꝝ
et ⁊ topico

B. Tho.
B. tho.

B. Tho.

1

q; vdolũ mediũ ẽ omino ſuꝑflnũ. Maioꝛ ẽ nõ.qꝛ ſcõm Phum
poſterioꝝ et ⁊ topicoꝝ.appetibiliꝰeſt alidqd oↄgnoſcere ꝑ pau
ca q; ꝑ multa.cũ pauca ſint poꝛa ⁊ notioꝛa multis. vt Raͤeng
oſtẽdit ꝓhus ꝑ media demõſtratiõis.Sʒ Mioꝛ ꝓbat. pᷣmo qꝛ
ſcõm Doc.S.par.iq.ioj.ar.zʒ in coꝛ.oꝑationis itellectꝰ eſt ſo
lum duplex pᷣncipiũ ĩ intelligẽte.vnũ qð eſt ipᷣa vtus ĩtellectu
alis.a alid qð eſt pᷣncipiũ ĩtelligẽdi ĩ actu.ſcʒ ſilitudo rei intel.
lecte in intell ectu.etiã ðt S. Tho.in ſumma ð gẽ.li. ca.a2.ad
pᷣmũ.q; ꝑfectõ oꝑationis ĩtellectꝰ depẽdet ex duobꝰ. ſcz ex ꝑfe⸗

cta ↄfoꝛitate ſpẽi ad obiectũ.⁊ ꝑfecta vnione ſpꝛi ad ĩtellectũ

Ergo ſequit᷑ ꝙ nõ ſit neceſſariũ ponẽ h terciũ ſcʒ ydolũ mediũ
Scðo ꝓbat. qa ſcdᷣm. Soc.S.in q̃ſtionibꝰ de vitate diſputatẽ
mã ʒ q.⁊.intellectꝰ effectꝰ ĩ actu ꝑ ſpẽm intelligibilẽ qᷓ eſt pᷣmũ
q̃ põt oꝑari foꝛando qͥditates rerũ ⁊ cõponẽdoꝛ diuidẽdo.g
inter qͥditates ⁊ ſpẽm ĩtelligibilẽ nõ opoꝛtet ponẽ aliquã acci
dẽtalẽ ſiłitudinẽ. Tercio ꝓbat᷑ eadẽ Miĩoꝛ ꝑ S.Tho.iĩ de veri⸗
tate mã 3 q.iad ſcðᷣm. vbi ðt ꝙ ad ſpẽm q̃ eſt mediũ ↄgnoſcẽ
di duo requirunt᷑.ſq; repᷣſentatõ rei ↄgnite qᷓ ↄpetit ei ſcõm ꝓ

pĩqᷣtatẽ ad ↄgnoſcibile ad eẽ ſpũale vł imãle qð ei ↄpetit ſcm

qð bʒ eſſe in ↄgnoſcẽte.Sʒ illa duo pfectiſſime ↄueniũt ſpẽi in
telligibili imp̃ſſe ĩtellectui. ů ipa erit cõpletũ ⁊ ſufficiẽs mediũ
ↄgnoſcẽdi qͥditates reꝝ. Mioꝛ ꝓbat.qa ipᷣa eſt abſtracta im⸗
mediate a fantaſmatibꝰ rerũ ſenſibiliũ. Quare maioꝛẽ hʒ ꝓ⸗
pinqᷣtatẽ ad ipᷣm ↄgnoſcibil e q; illa foꝛma accñtoalis ſcðm ali⸗
os ꝑ actũ ĩtelligẽdi circa ſpẽm ĩtelligibilẽ ꝓducta.etiã ſpẽs in

telligibilis eſt ſbiectie ĩ intellectu ↄgnoſcẽte.a qᷣ ſoꝛtit᷑ ſpũ ali⸗

tatẽ ⁊ immãlitatẽ Hec ille. ¶ Quauis q̃ſtio ꝓ ꝑte affir̃atiua
⁊ in griũ huiꝰ ſit ſufficient᷑ deemĩata cogoꝛ tñ amoꝛe ſtudioſo⸗
rũ captꝰ plura ad iũgere.Cũ dicũt ꝙ res ĩtellecta ſit qͥ ĩtelligi
tur res ſeòm eſſe nãle.nõ põt eſſe qꝛ idẽ nõ eſt pᷣncipiũ ĩtelligẽ
di ſui ipᷣius nã eſſet pᷣncipiũ ⁊ pnciꝑiatũ.nec põt dici res qͥ ali

qd ĩtelligit᷑ niſi ſicut ↄcluſio ex pᷣmi is. cõpoſitũ ex ꝑtibꝰ.pꝛĩ⸗

cipiũ ex ncipiat: ↄgnoſcit᷑.ꝙ ſi ita intelligit᷑ nõ eſt dom de ſiki
tudie Ad argumẽtũ vo adductũ de vitate dico ꝙ nihil ꝓb at

pbocfe
exſeſine
gumẽtü
cundar
nnſeißol
nepoet
Ingoi⸗
tome

ii gnoſet
teiſcm
peritſcm
niürſpeiin
nis meciũ
ſtracta im⸗
ioꝛẽ hz ⸗
ſcm ali⸗
tiã ſpẽs in
tit ſpuͦali
aſfifatins
eſtudioſo⸗
ſitcitellig
piũ ſtellige

. Foliß. xxvij.
nee ꝓbari põt ex. D. S. immo re

8 itellecta nõ cõſtituit᷑ ſic dii*

ↄgnoſcẽdo coloꝛẽ nõ oſtituit ipᷣm.ſequeret᷑ etiã q intellectꝰ eſa
ſet cauſa rerũ qꝛ ↄſtituẽs eſt cauſa ↄſtituti. Pꝛeta oꝑatio in

tellectꝰ eſſet tñſiens.qð eſt falſus.ꝓbat᷑ ſeqla.qꝛ qcquid ↄſtitu
it aliqͥd ſeꝑatũ ⁊ extrinſicũ h facit oꝑatiõne trãſeũte.res aũt

ſunt extriſice ⁊ ſepate.&Cõtra ĩtellectꝰ abſtrahit res ̊ ſtabir

ꝓpꝛietas ſermõis.Dðm ꝙ ĩtelleetꝰ poſſibilis nõ ðꝛ abſtrahꝰ?
alit niſi ea q̃ ſunt ↄiũcta in rebꝰ ſeꝑati ĩtelligit. lineã em̃ ĩ mã
ſenſibili exiſtẽte intelligẽ põt ſine materia.ſicut viſꝰ ↄgnoſcit
albedinẽ ĩ lacte ⁊ nõ dulcedinẽ.vt patzʒ par.iq.Sj.et in ſumma
5 gen. li.æ ca.25 & Pꝛetea ills eſt expoſitio extoꝛta expᷣmẽ ẽ ali

qᷣd ſub eſſe itelligibili accipẽ.qꝛ tũc magꝛ eſſet paſſio intelle⸗

ctꝰ ·eiꝰ qᷓ; actio cũ ĩtellectꝰpſiciat᷑ ꝑ res ĩtelligibiles.ſ Hẽ falſũ
lſicut aliqs mediãte ſigno vł ſigillo expᷣmit figurã ſigilli in ce⸗

rã.ita intellectꝰ medite ſpecie ĩtelligibili.expᷣmit vᷣbũ ĩitelligi

bile realit. adducimꝰ tñ ülã ſilitudinẽ.nõ q;tũ ad actiõeʒ trã⸗
ſeuntẽ aũt ↄueniẽs ſit expoſitõ eoꝝ.relinq ſedulo lectoꝛi
Tho.vbi ſupᷣ.Ad mĩoꝛẽ quã ipᷣi putãt maniſeſtã. Dico ꝙ ẽ fal
ſa. vt patʒ ex Doc.S. in iſen. vbi ſupᷣ ad rõnẽ foꝛalẽ dito oceſ⸗
ſa maioꝛe nego mĩoꝛẽ.ad ꝓbatiõeʒ Dico ꝙ magt impꝛobat qᷓ;

ꝓbat MNã ſiłitudo eſt effectꝰſpẽi ĩtelligibilis mediãte ĩtellectu

eſt pᷣncipiũ ↄgnoſcẽdi rẽ in actu.Ad aliã ꝓbationẽ nõ dico

ſoluẽdo eã.ſᷣ ꝓbando ſolutiõeʒ datã.qꝛ ĩtellectꝰ oꝑatio ꝑſici

pꝑ hoc vydolũ.⁊ fit pfecte ĩ actu.vtʒ de vᷣitate.q. ar.ia.nã ſi ſpẽs

ex ſe ſine ydolo eſſet ꝑfecta foꝛa obiecti.ſequeret᷑ ſeptimũ ar⸗

gumẽtũ ? nonum y tellectꝰ eẽt in ꝑfecto actu ꝑ ſpẽs. Ad ſe⸗
cundãꝗ rõnẽ ad antecedẽs dico ꝙ; ĩtellectꝰ foꝛat qͥditates reꝝ
in ſe ipᷣo ſubiectĩe exiſtẽtes.q̃ dicunt᷑ vᷣba interioꝛa hñt tñ res

reſpõdẽtes er̃aĩaʒ. ↄcedo bñ ꝙ nõ eſt vnũ ydolum directe lo
quẽdo int᷑ ſpẽm foꝛatã ⁊ ſpẽm itelligibilẽ.eſt tñ vnũ ydolũ vel
ratõ media int ſpẽʒ ⁊ rem. Ad tciã ꝓbationẽ dico ꝙ ſpecies in
qð aũt ſit neceſſariũ ponẽ tale ydolũ ꝓbo autoꝛitate ⁊ rõne.
autoꝛitate Ariſ.iperiar.dicẽtis.Sũt g ea q̃ ſunt in voce earũ

telligibilis repᷣſentat ĩ habitu rem — in aetu. Nltĩio

̊ ſunt ĩ aĩa paſſionũ note.ſᷣ ſpẽs ĩtelligibilis non eſt paſſio.qꝛ
hʒ eſſe firmũ in aĩa. Nec ĩtelligẽ qꝛ eſt opatio.paſſio aũt ſe hʒ
modũ opꝑati.̊ paſſio in pᷣfata põne eſt aliqd m ania nõ ob

Eiij

Ariſ.iꝑiar

„

metaphi.

z de anima.
rõne ꝓbat᷑.

a metaphi.
2z metaphᷣi.
⁊2 p̃ᷣdicamẽ

lectiĩe.qa ab illo nõ patit᷑ anĩa niſi aliqͥd eiꝰ recipit.ſicut viſus
nõ ðꝛ pati a coloꝛe. MNiſi ſpẽʒ coloꝛ ſibi ſiłles educat de potẽtia
in actũ.q̃ ſpẽs ĩ oclo ðꝛ paſſio ⁊ nõ coloꝛ.nã paſſio in paciẽte
coloꝛ aũt nõ eſt in ocło.⁊ de anĩa.g̊ opoꝛtet ponẽ aliqð quar⸗
tũ ĩ aĩa qð inſit ꝑ modũ paſſiõis ſᷣcate ꝑ vocẽ exterioꝛ eſt q̃ dẽ
verbũ ↄſtitutũ ⁊c̃. Mã cõfirmatuꝛ ᷣ metaphice lectiõe ſexta ðᷣt
Phus ꝙ hõ ⁊ muſicũ ſunt vnũ ꝑ accñs.qa ambo vni ĩſunt ſʒ
different. qa homo coꝛiſco ineſt vt ſubã.ſij muſica vt habitus
aut paſſio ſubſtãtie.ſj muſica vt ſpẽs nunqᷓ; ineſt ꝑmodũ ha⸗
bitꝰ.̊ opoꝛtet q verbũ expᷣſſuʒ ab ĩtellectu mediãte muſica in
ſit ꝑ modũ paſſiõis.g̊. Pꝛobat᷑ qꝛ foꝛa in aliq ſhᷣiecto nõ coꝛru
ptia dicit᷑ paſſio inquãtũ eiꝰ eſſe nõ eſt firmũ.ſᷣ trãſiens.vt eli⸗
ci põt ex Doc.S.de vᷣtute q̃ſti.pᷣma. Sicut ſpẽs ĩ pupilla dicit
paſſio. ↄfir̃at᷑.qa res agũt inſtrumẽtalit᷑ in ĩtellectũ.et ̊ mag:
dicerent᷑ actiões qᷓ;ᷓ paſſiões intellectꝰ.iðo ipᷣe nõ pñt dici paſ
ſiões. nec poteſt aliter gloſari Ariſtoteles niſi ð nãm voca⸗
boli paſſiõis manifeſtiſſimã. eſt ẽ h̊ diſtictio Phoꝛũ ꝙ foꝛe
accñtales vł inſunt ꝑ modũ habitꝰ vł paſſionis.q Pꝛetes res
nõ ðꝛ in anĩa niſi inquãtũ ſua ſiłitudo eſt in ea vł ſpẽs ʒ de aĩa
& res nõ dicunt᷑ paſſiões niſi rõne ſilitudinis.Sʒ illa nõ poteſt
eſſe ſpẽs. vtʒ ̊ erit aliqð expᷣſſuʒ ab intellectu. Roõne ſic et
ꝑ modũ q̃ſtiõis.Quero qñ ĩtellectꝰ ĩtelligit roſam in hyeme
vł ſuũ ĩtelligẽ tmĩat᷑ ĩ aliq vł nõ. ſi in aliq.nõ in roſa e᷑ animã
vł in roſa nãli.qꝛ talis nõ exiſtit.ſjj ᷣm ſentẽtiã illoꝝ eſſe intelli
gibile quãtũ ad inqᷣſitionẽ pᷣſupponit eſſe in actu.cũ vnũqð q;
bm ce eſt in actu ↄgnoſcat᷑ ↄ metaphh̊ice Mã eſſe eſt cauſa veri
tatè z metaphice ⁊ ĩ pᷣdicamẽt:.̊ tmĩat᷑ ĩ aliqᷓ intellecto vł con
cepto.qð nõ eſt ſpẽs.qꝛ talis eſt ſolũ qͥ aliqͥd ĩtelligi᷑. Nec in⸗
telligẽ.qa tale tmĩat᷑ in aliq. Pꝛeterea imagĩatõ vł fantaſia
ẽ de re pᷣſente vł exiſtẽte.ſicut de niue iam ſub cane fãtaſiat᷑ cuius
oꝑatio circa niuẽ tmĩat᷑ nõ nãlem vł realẽ cũ talis nõ ſit.̊ ter
mĩiat᷑ ĩ aliq foꝛa q̃ põt dici nix imagĩata ↄcretĩe.q̃ tñ nõ eſt ni

gqꝛp̃ſi unonit g talis nõ ſit.ſicut in imagĩe octauiꝰqᷓ mõ nõ e

Ps00
pↄgnoſcit niuẽ q̃ tñ nõ eſt. Didet᷑ ̊ ꝙ neceſſario ponit᷑ tale yxdo

cit. ita ĩtellectus ⁊ fantaſia in imagiĩe niuis vł ſilitudine

lũ diſtinctũ a re intellecta vł ↄcepta.¶ Pꝛo maioꝛi munimen
to adduco ⁊ aduoco ſancti Tho.autoꝛitatẽ (que mihi maioꝛ

ſilitudo⸗
telligit
ſczitelle
res itell
ſzmcẽ te
ceidit
is 72
ideeie⸗
lecti di
Maioꝛ
ſicut re⸗
qꝛ afſun
tangita
loſophi
oꝛdiati
babeqte

ſt dici paf
num voca⸗
ug ſoie
Meies tes
Nerrin⸗
ahopotett
Rone ſicet
zin hieme
e animna
eſſe intelli
vnuqoq
cauſa veri
to vl con
. Mecin⸗
k fantaſis
ſiat cuins
ſit. ter
ſnõ atn
moͤno⸗
Hſilitudine
nittaleſe⸗
munimen
ihbimaio:

Folium. xxvüij.
ligibili inqentt. Notandũ ꝙ intellectus ĩtelligẽdo ad q̃ttuoꝛ

lemp videt᷑ quãtotũ igeniũ meũ in opuſ.5ʒ.de intellectu ꝛ itel B. Tho.

pot hꝛe oꝛdinẽ.ſcʒ ad rẽ q̃ intelligit᷑. Sco ad ſpẽm ĩtelligibi⸗

lẽ q̊ fit intellectus in actu. Tercio ad ſuũ intelligẽ.Quarto ad
cõceptiões ĩtellectꝰ q̃ quidẽ ↄceptio a tribꝰ pᷣdict: differt.A re
quidẽ ĩtellecta.qꝛ res itellecta eſt interdũ ex ĩtellectũ. Cõcep

tio aũt ĩtellectꝰ nõ niſi in ĩtellectu.Et iteꝝ.ↄceptio ĩtellectꝰ oꝛ⸗

dinat᷑ ad rẽ intellectã ſicut ad finẽ.ipᷣe em̃ intellectꝰ ↄceptionẽ
rei in ſe foꝛat.vt rem itellectã cognoſcat. Differt etiã cõceptio
a ſpecie ĩtelligibili.nã ſpẽs ĩtelligibilis q̃ fit ĩtellectꝰ ĩ actu con
ſiderat᷑ vt pᷣncipiũ actionis ĩtellectꝰ.cũ om̃e agẽs agat ſʒm ꝙ;
eſt in actu ꝑ aliquã foꝛmã.quã opoꝛtet eſſe actiõis pᷣncipium

BDiffert etia ↄceptio ab actiõe ĩtellectꝰ q̃ eſt intelligẽ.qꝛ pᷣdicta

cõceptõ ↄſiderat᷑ vt ĩminꝰactiõis.⁊ q̃ſi quiddã ꝑ ipᷣm ↄſtitutũ
Intellectꝰ em̃ ſua actiõe foꝛat rei diffinitionẽ. vł etiã ꝓpõðnem
affir̃atiuã ſeu negatiuã. Hec aũt ↄceptõ ĩtellectꝰin nobis pꝛo
pꝛie ðꝛ vbũ. Hoc em̃ ẽ qð vᷣbo ĩterioꝛi ſjcat᷑. Vox em̃ exterioꝛ
neqʒ ſjcat ipᷣm ĩtellectũ.neq; ſpẽm ĩtelligibilẽ Neq; actũ ĩtelle
ctꝰ.ſʒ ↄceptiõeʒ q̃ mediãte pᷣfert᷑ ad rẽ huiuſmõi.igit᷑ ↄceptõ ſi⸗
ue vᷣbũ qñq; ĩtellectꝰ noſter ĩtelligit rẽ aliã a ſe ab alio exoꝛit᷑.
et alið repᷣſentat. Oꝛit᷑ quidã ab intellectu ꝑ ſuũ actũ.eſt vero
ſilitudo rei ĩtellecte ipᷣm repᷣſentãs. Cũ vo intellectꝰ ſe ipᷣm in
telligit ᷣbũ pᷣdictũ ſiue ↄceptio eiuſdẽ eſt ꝓpagatio ⁊ ſilitudo
ſcʒ ĩtellectꝰ ſe ipᷣm ĩtelligẽtis.Jdẽ de po.q.S ar.i in coꝛ.Dicit᷑ ꝙ;
res ĩtellecta ðꝛ res ad er̃ ſim eẽ nãle.⁊ ↄceptio eſt res ĩtellecta
ſjm eẽ ĩtelligibile ¶¶ Cõtꝛa eſſe ĩ ĩtellectu accidit rebꝰeẽ nãle nõ
accidit rebꝰ.ꝙᷓ res ĩtellecta nõ ðꝛ ſjm eẽ nãle Maioꝛ ↄceſſa ab
eis ⁊ a S. Tho.eſt ꝓbata ĩ de en te⁊ eẽntia.Mioꝛ clariſſima ẽ.
Pꝛetea illa opinio videt᷑ inuere realẽ rerũ ꝓceſſum ad ĩtel
lectũ dũ ĩtelligunt᷑ ꝙ eſt falſuʒ.ꝭ̊. Miĩoꝛ patʒ ð genti.li.2.ca⁊ꝛ5.
Maioꝛ ꝓbat᷑ qꝛ alias ↄceptio ĩtellectꝰ eſſet om̃ino er̃᷑ animaʒ
ſicut res ĩtellecta ſʒm eos. Pꝛet᷑ea illa ſolutõ eſt inſufficiẽs
qꝛ aſſumit alterã ꝑtem ꝓbatiõis facilioꝛẽ. Sicut Pentathlus
tangit athletam fugit autem geltaſtã de quibꝰ Plato in phi⸗
loſophia ita acrioꝛẽ ꝓbationẽ fugit. ſcq; ꝙ cõceptio ſit mediũ
oꝛdĩiatũ ad rem ↄceptã ſicut ad finẽ. Nã q;uis mediũ ⁊ finis
babeãt candẽ rõnẽ intẽciõis vł finis.non tñ rei.qꝛ mediũ rea

le ꝓpꝛie captũ.a fine realit᷑ diſtiĩguit᷑ ſicut frenefactĩa diſtiguit᷑ 24 tligeni
ethicoꝛũ. militari.iethicoꝝ Cõfir̃atur.qꝛ finis in executiõe eſt vltimus lgice au
ſi &àptio eſt res ĩtellecta.ſequeret᷑ ꝙ idẽ pᷣcedat ſe ipᷣm reas ſteligete
liter. qa cõceptõ pᷣcedit rem ĩtellectã ĩ executiõe.cũ ad h̊ foꝛat tſenpe
vbum vt res ĩtelligat᷑.¶ Pꝛetea res eſt pᷣma in ſtentione finiis ages, P0r
⁊ vltĩa in executiõe.ſj ediuerſo eſt de cõceptiõe q̃ vltĩa eſt inten oles. dl
tione. Nam volens intelligere neceſſario eſt ꝙ habeat ſpem mlsac ſ
deinde ꝙ pᷣcedat ad actũ.tcio ad verbũ.qrto attingit finẽ int? ztintu
B. tho tum ſcʒ rem ĩtellectã. Cũ vero ðt S.Tho. ꝙ ↄceptio ĩtellectꝰ modup⸗
ſit quodã ꝓductũ ꝑ ipᷣam oꝑationẽ ĩtellectꝰ. Reſpõdet q ZF. d miripi
Tho.loquit᷑ cũ det᷑mĩatiõe diminuẽte. qᷣa ðt ꝙ eſt qſi qʒddam c Dicit
⁊ qdãmõ ↄſtitutũ qð maxĩe hʒ veritatẽ de re intellecta.qa illa gerid.
m ſuũ eſſe ĩtelligibile accepta eſt iſto mõ ꝑ oꝑationẽ ĩtellectꝰ ſenp eti
ꝓducta.i Contra ⁊ pᷣmo ſic. Mã ðᷣt ille egregiꝰ doctoꝛ Tho. ſntſinl
ſit qſi quoddã ↄſtitutũ pꝑ actionẽ ĩtellectꝰ qdð verũ eſt.Moꝛ Alli ol
tus em̃ ꝓpꝛie nõ ↄſtituit tminũ.nec ꝑfectibile ꝑfectionẽ.̊ illa mn Ses
diminutio ſi mõ ita eſt de᷑mĩat vᷣbũ.qͥ ad actionẽ intellectꝰnö⸗ ſs ſtih⸗
q ad rẽ intellectã. Secũdo ſic vᷣbum intellectꝰ qñ nõ intelligit colonſt
ſeipᷣm ab alio exoꝛit᷑.⁊ alið repᷣſentat Sʒ res ĩtellecta nõ oꝛitur biliot
ab alio ſcʒ ĩtellectu. Tum pꝛĩo.qꝛ eſt pᷣncipiũ ĩtentiõis q ad c terudd-
qſitionẽ ſpecieꝝ.Tũ ſcðᷣo. a nõ realit᷑ oꝛit᷑ res ab ĩtellectu qd ſti bzd
tñ vᷣbo huiuſmõi ↄuenit. MNec alið repᷣſentat qͥa res intellecta 8.8.
ſzm eſſe nãle apð eos ðꝛ ↄceptio.ſ̃ eſſe itelligibile. Sʒ eſſe nale V de⸗
⁊ eſſe ĩtelligib ile rei ad er̃ in eadẽ re faciunt tm̃ diuerſitatem u
accñtalẽ. nõ eſſentialẽ. nõ repᷣſentat aliud.¶ Cõtra ſcðᷣaʒ ꝑtẽ en B
ſolutiõis Aꝛguo Mihil ðꝛ ↄſtitui vł ꝓduci ſᷣm relatiõeʒ rõnis re
bp ſſe intelligibile vel eſſe intellectũ eſt relatio rõnis in rebꝰ.æ qden
* PMWioꝛ patʒ. quia qñ aliqͥd nõ depẽdet ex altero in eo nõ eſt re⸗ ires ttel
alis relatio. licet ſit in dpendẽte. vt ꝑatʒ de ſcibili ad ſcientiõs coſe⸗
nõ depẽdente. ß res ab ĩtellectu nr̃o nõ dependẽt. Silit etiaz eſent
rees intellecta.qñ intellectus non intelligit aliquid ſui. eſi ſe n wnd
B Tho. R extra anĩam vt patʒ ĩ opuſ.vbi ſupᷣ.ðt em̃ S.Tho. de rebus neqite
CTho. nãlibꝰ exemplificãs.lapis ⁊ equꝰ etiã dũ ĩtellectꝰ ea ĩtelligit lectuip
ſunt realit᷑ ẽ anĩaʒ. Et ꝓpter illas res nãles ðᷣt qð qñq; ſunt ek tellech
animã.qñq; aũt ðt res eſſe ĩ anĩa.qñ ſcʒ intellectꝰĩtelligit ſeiꝰ jnq
ſum de po.q.o.ar.iĩ coꝛ.q Nõ q illð qð ẽ pꝛĩo ⁊ ꝑ ſe ĩſtellectia. pquz
Daſentel 5 ſcz ĩtellectꝰ ĩſeipᷣo ↄcipit de re ĩtellecta Mõ ẽ res illa cniꝰno n

6 intelligit
tandoꝛitr
lois od c

tellectu q

eg intellecta
Geſſe nale

luerſitatem
faſcdaz pt
tiõcʒ röͤnis
g in reb.§
noeſt te⸗
ad ſcientia
Sllit etig;
o. de febls

ea itelliot

ſhſunter
Ulinreiß

bſeſtellecta

llachidne

Foliũ. xxix.

ticia ꝑ ĩtellectũ habet᷑.cũ qñq; ſit intellecra ĩ potẽtia tm̃.Et ſit
er itelligentẽ. Sicut cũ hõ itelligit res mãles.vł naturales.vt
lapidẽ aut aĩal aut alið huiuſmõi.Opoꝛtʒ aũt ꝙ itellectũ ſiti

ĩtelligẽte.⁊ vnũ cũ ipo.¶ Mõ etiã ꝙ quidã qðᷣdã quedã non
eſt ſemꝑ determĩatio diminuẽs.ſᷣ declarãs qñq;.immo etiam
agẽs. Poꝛro cũ ðꝛ qͥdã hõ fecit magnã cenã.qdaʒ hõ redemit
hoĩes.nõ diminuit᷑ hõ qᷓ ad pᷣparationẽ cene.immo auget᷑ cũ
talis actꝰ ſinglari ↄueniet ⁊ nõ vli. Sic cũ dico vᷣbũ eſt qðᷣdã
ↄſtitutũ vl qſi ↄſtitutũ.declarat᷑ natura eiꝰ q̃ ineſt tranſeunt᷑ et
ꝑ modũ paſſiõis.Quãdo obijcit eis.vᷣbum nrẽm mkłtiplicatur
ad młtiplicationẽ reꝝ. Et ꝙ vᷣbum noſtꝝ ſit frequẽter imꝑfe⸗
ctũ.Hicũt ꝙ h̊ ðt S.Tho.vt habeat᷑ differẽtia ſubãrũ ⁊ acci⸗
dẽtiũ.Nã ſi vᷣbũ noſtrũ ſemꝑ eſſet accñs.tũc nõ frequent᷑.ſed
ſemꝑ eẽt imꝑfectũ. ¶ Cõtra illã ſolutionẽ Arguo ſic. Ille due
ſtant ſimł. Quicqͥd eſt ſemꝑ h̊ eſt frequẽter.ſicut ad neceſſariũ
ſequit᷑ poſſibile ¶ Pꝛetea illa ſolutio ẽ ꝑ locũ ab autoꝛitate ne
gatie. Scð opᷣſuppõit falſuʒ.ſcʒ vbum nr̃m ſi ponit eſſe acci
des ſit ĩperfectiꝰ rebꝰ ĩtellect:· Eſt em̃ młtoꝝ opinio ꝙ; vᷣbuʒ

coloꝛt ſit pfectiꝰ coloꝛe. Mã ðᷣt S.Tho.vbi ſupᷣ̊. Nihil aũt no B. Tho.

biliꝰ 2 pfectiꝰ inuenit᷑ in creaturt qᷓ; ĩtelligẽ. Cuiꝰ verbũ ðꝛ eẽ
terminꝰ.O vero ðt młtotiens vᷣbũ eſſe accñũs nõ ſemꝑ oppo
ſitũ hʒ de poten.q.2 ar.o et iſen.vt ptʒ s.¶ Cõtra eos Arguo
Si.S.CTho. dixiſſet vſpiã ꝙ vᷣbuʒ vł ↄceptio eſſet res intelle⸗
cta.tũc nõ tot laboꝛes ſubiuiſſet ad ꝓbandũ vᷣbũ noſtrũ non
eſſe de natura ĩtellectꝰ.qð tñ ꝓbare conat᷑ de potẽ.q.9.ar. quẽ
textũ h̊ recitare vtilitas nos cõpulit. Nõ ꝙ duo ſunt de rõne

eiꝰ qð eſt ĩtelligẽ. ſcz ĩtelligẽs ⁊ intellectũ. Intellectũ ꝑ ſe non

g res ĩtellecta.qꝛ ex re ĩtellecta ⁊ ĩtellectu nõ fit vnũ.ꝶ ex ĩtelle

cto ꝑ ſe ⁊ ĩtellectu fit vnũ ʒ de anĩa.qð quidẽ ĩtelligẽdũ nõ eſt ʒde anima.

ꝙ eſſentia ĩtellectꝰ fiat res itellecta vłſpẽs. Sʒ qͥa cõplete ĩiſoꝛ
mat᷑ ꝑ ſpẽʒ rei ĩtellecte.dũ eã intelligit.Et h̊ ↄtingit ꝑ intentio
nẽ q ĩtellectũ cõiungit ĩtelligibili.qlibe.ꝰ ar.2⁊. Neqʒ etiã intel
lectũ ꝑ ſe eſt ſiłlitudo rei ĩtellecte.ꝑ quã ſcʒ ſpẽʒ itelligibilẽ in

tellect? infoꝛat᷑.ad ĩtelligendũ.qꝛ ĩtellectꝰ nõ põt ĩtelligẽ. niſi

ßm ð fit ĩ actu ꝑ hãc ſiłitudinẽ.q eſt ĩtelligẽdi pᷣncipiũ. Et ðꝛ
pꝑ quã infoꝛat᷑ qdð ſpẽi intelligibili ↄuenit.ſᷣ vᷣbo nõ ſolũ.ſ etiã

fſoꝛari.Inde ðꝛ ſiłitudo foꝛata.patʒ igit᷑ ꝙ ꝑ ſe intellectũ non

17

Verbũ di⸗
vinnm.

eſt tes. nec ſititudo rei infoꝛans. eſt ilᷣ qʒ itellectꝰ in ſe ſᷣs

ↄcipit de re ĩtellecta.æt h̊ ſic ĩtellectũ ðꝛ vᷣbum interiꝰ. Hetũ
le qſi foꝛaliter.¶ Differũt verbũ noſtꝝ.⁊ vᷣbũ diuinũ.Quis q̊
eſt tm vnũ. Mã ĩrelligẽ dei eſt vnũ.̊ vbũ.ↄña nõ ex ſuperioꝛi⸗
bus. Yllð aũt eſt młtipiex.qꝛ alið eſt ĩtelligẽ nr̃jm qᷣ ĩtelligimꝰ

lapidẽ.⁊ q intelligimꝰ plantã.Jdðo ĩtellectꝰ nr̃ ↄcipit mita.Te
net ↄnña.Quia motꝰ nõ mitiplicat᷑ niſi ⁊ iminꝰ ad quẽ tminat᷑
¶ Scdo differũt. qᷣa ĩtelligẽ diuinũ nõ põt eſſe impfectũ. Vn⸗
de vbũ diuinũ ẽ ꝑfectũ oia ꝑfecte repᷣſentãs Intellectꝰaũt nt
impꝑfecte plerũq; itelligit. et ſeipᷣm ⁊ alia.vt etiã ptʒ ſupᷣ.q.⸗
aor. 6. et in 23 gen ¶ Tercio dẽnt. ꝗqa in ĩtellectu nro aliud eſt in

telligẽ.aliud eſt eſſe.Et iðᷣo verbũ ↄceptũ in ĩtellectu nr̃o cũ ꝓ

ceget ab ĩtellectu inquãtũ eſt ĩtelligẽs.nõ vnit᷑ ei in natura.ſ
ſo lũ in ĩtelligẽ. Sʒ itelligẽ dei eſt eſſe eiꝰ. Vñ vᷣbũ qð ꝓcedita
deo irc eſt ĩtelligẽs ꝓcedit ab eo inquantũ eſt exiſtẽs.iEt

pter

pit naturã in viuẽtibꝰ ðꝛ genitũ. Verbũ aũt noſtrũ nõ ðꝛ ge⸗
nitũ vł filiꝰ.niſi methaphoꝛice.qꝛ nõ viuit.ꝶ̊ ẽ accñs Ex qͥ ſeqᷣt

. vbũ aſini vł hoĩs.nõ ẽ hõ vł aſinꝰ.qꝛ alias eẽt genitũ ⁊ fi

liꝰ. ſiłe ẽ dðᷣm de oĩbꝰalijs vᷣbis nꝛis O Et Arguitcqdã Egꝛe

Kiꝰ vir doctrie Cũ de vᷣbo ði par.nobis ar.enodaret. Martinꝰ

Pollich de Mellerſtat ſapiẽs Theologie ꝓfeſſoꝛ cuiꝰdiligẽtia

idies de ſaceꝛꝛimis lꝛis bñ meret᷑̊ medio Si vᷣbũ nẽm eẽt res

ſtellecta. ſequeret᷑ ꝙ vᷣbũ ꝓcederet eſſentialit᷑.qa jm illos.idẽ

ſunt eſſentialit. hõ ↄceptus vł verbũ hoĩs.et homo naturalis

gð eſt falſuz ĩ creaturt.qᷓa verbũ hoĩs nõ ꝓcedit eſſentialit᷑ ab

boie naturali.Et Arguit ſcðo Quia vᷣbo diuĩo ſile eſt vᷣbũ

noſtrũ. qᷓpꝛopter ſeqnit᷑ ꝙ vᷣbum in diuinis etiã eſſentialit᷑ ꝓ⸗
cedit.Et ſic eſſent due eſſentie in diuinis.qð ego nec cogitare

volo.ne dicã ponẽ fundamentũ illiꝰ ſequele. Pꝛobat᷑ ſequela

quia idẽ ſunt res intellecta ⁊ verbum ſʒm eos. Hec ille.
Et ego Arguo ſic. Si verbũ nr̃m ad cuiꝰ ſilitudinẽ ðꝛ vᷣbũ

diuinũ eſſet res intellecta. ſequeret᷑ ꝙ verbuʒ diuinũ ꝓcederet

modũ extriſici.ꝓbat᷑ ſequela.qa deꝰ ↄgnoſcit oẽs creaturas

extrĩſicas eſſentie ſue. Seq̃ret᷑ ſcõo.qꝙ verbũ in diuinis ma

ppꝛocederet ad patrẽ.ꝙᷓ a pꝛe. Dꝛobat᷑ ſeq̃la.qa res ĩtellecta ?ẽ

er bũ ↄceptũ bʒ eandẽ eẽntiã ⁊ naturã quã ſitellectꝰ cõ⸗
cipiẽs.Quarto dẽnt.qꝛ vᷣbũ dei ðꝛ genitũ vł filiꝰ.qa qð reci

mariepat
Auicghe⸗
intra imn.
m hn
nopioa
fecipe acch
tale. put
dũdiam⸗
duplicit. .
ſubieciie.
vo. So
pꝛie in iß
tiopncot
tereducet
vecipiedo⸗
ſialt acan
Muns

nis D
ligerere
opatio n
tellge ſo

iodiligetia

nim eetres
n illos. idẽ
naturalis
entislit ab
le eſt vbũ
ntialit p⸗
ccogitare
ai ſequel
cille.
inẽ ðꝛ vybi
pedert
creaturos
ninis maget
itllend:

uo. Sʒ opatio pᷣncipij foꝛẽalis eſt e
Peean ipa foꝛa q̃ſi qddã receptũ in eã.⁊ diuerſuʒ ab ea. ß eſt in
babẽte ipᷣam.ſicut lucẽ eſt in lucẽte.Alio mõ differũt.qa oꝑa⸗
tio pᷣncipij paſſiui eſt recipẽ actũ ab alio. ſicut a cauſa efficien
te reducẽte ipᷣm de potẽtia ad actum. Oꝑatio vᷣo foꝛe abſolute
accipiẽdo ꝓ eo qð eſt eſſe foꝛalit tale nõ impoꝛtsot eſſe ab alio.
ſicut a caula efficiẽte. Dñ lucere.licet habeat cauſaʒ effectiuaʒ
Mãõ tamẽ eã impoꝛtat.¶ Mõ ſcðᷣo ꝙ intelligẽ eſt opatio ma⸗
næs ptinẽs ad pᷣncipiũ foꝛale.qa oꝑpatio manẽs ðᷣꝛ illa q̃ reſpi
cit illð cuiꝰ eſt talis opatio.vt in qͥ eſt.ſicut vidẽ viſuʒ. Sʒ ĩtel

Folium. xxr.

extrinſica rinſtrumẽtalit agit kintellectu poſſibili. qð ĩtellige
in nobis ⁊ de ᷣbo noſtro.qð eſt imago ⁊ ſilitudo vbi diuini.?

ſic ſequeret᷑ ꝑ modũ imaginis. Sʒ qꝛ illa ſunt celeſtia. Satiꝰẽ
mihitras habitanti. ſilere illa qᷣꝝ rad ix in celis fixa eſt qꝙ; tur⸗
piter obmuteſcẽ. Nã ſemꝑ talia huiuſmõi pie emẽdatioi ↄmẽ
do. At vo plura de illo vᷣbo nr̃o in periar.libꝛo ſpero nos di⸗
cturos cũ ſ̊ lectoꝛibꝰ haud ingrata eſſe intellexero.

Tercia qſtio.Btrũ cũceptio itelle⸗
ctus.vł intẽtio ex ꝑte intellectꝰ. ꝓducat᷑ ab actu intellectꝰ Pꝛo
reſpõſiõe nõ q. S. Tho.in opuſ.ʒ inqᷣt. Sciendũ ꝙ ſicut ſcðᷣm

gsactionẽ q̃ tẽdit in materiã exterioꝛẽ eſt aliq̃ ꝓceſſio ad er. Ita

ſm actionẽ q̃ manet in agẽte eſt qᷓdam ꝓceſſio ad intra. Et h̊
maxie patet in ĩtellectu. Cuiꝰ actio ſcꝭ ĩtelligẽ manet in agente
Auicũ q; em̃ ĩtelligit ex hoc ipᷣo qð ĩtelligit ꝓcedit ad aliquid
intra ipᷣm qð eſt conceptio rei intellecte. Hec ille foꝛmaliter.
Nõ ſʒm Merpheum qtli.⁊.q.S.q oꝑatio manens cõuenit

pincipio paſſiuo ⁊ pᷣncipio foꝛali.Oꝑatio pᷣncipij materialis ẽ

recipẽ actũ vłꝑfectionẽ. Oꝑatio pᷣncipij foꝛalis eſt foꝛalit᷑ facẽ
tale. ꝓut dicimꝰ ꝙ albedo facit foꝛaliter albũ. p quẽ etiã mo⸗

dũ dicimꝰ ꝙ intellectio facit foꝛmalit᷑ intelligentẽ. Sʒ differũt

duplicit. Vno mõ qᷣa opatio manẽs pᷣncipij paſſiui eſt in ipſo
ſubiectĩe. Sicut recipẽ vłactus a, eſt in pᷣncipio recepti
. e foꝛaliter tale.q̃ nõ eſt ꝓ⸗

B. tho.

Perpheꝰ,

ligere reſpicit ĩtelligẽtẽ.ſicut ĩ qͥ eſt ̊ ⁊c᷑.patet ſcdᷣm qͥa omnis

opatio manẽs ꝑtiĩet ad pᷣncipiũ mãle vł foꝛale. Sʒ ĩtelligẽ nõ
dicit foꝛalit᷑ aliqd ꝑtinẽs ad pᷣncipiũ male.ꝗ̊. Mioꝛ ꝓbat᷑qa ł⸗

telligẽ ſoꝛalit pot ↄuenire nõ habẽti cauſã efficientẽ actꝰ ĩtel⸗

B. Tho.

.

ligedi vtptzʒ deo. Sʒ opatio pᷣncipij malis impoꝛtat hẽe cau
ſam efficientẽ a q̃ mãle recipit actũ. Sʒ licet intelligẽ foꝛaliter

nõ impoꝛtat cauſaʒ efficientẽ. tñ q;tũ ad rẽ ꝑtinet in creaturis

hʒ vtrãq; cauſaʒ.ſicut lucere calere.¶ Ad Queſtionẽ reſpõdet
er heus ſic. Verbũ vl foꝛa ſpecłaris ꝓducit᷑ ꝑ actũ ĩtelligẽ
diↄfuſuʒ Obi nõ ſᷣm S. Tho.in opuſ. vbi ſupᷣ. O ĩtellectꝰ hʒ
apð ſe ſemꝑ vᷣbũ ĩſoꝛe nõ aũt ſemꝑ foꝛatũ.i Arguit᷑ ꝑ actiõeʒ
immanẽtez nihil = ß itelligẽ ẽ oꝑpatio immanẽs.g. Ma
ioꝛ ꝓbat᷑.qꝛ ſicut ſe hʒ opatio traſiens ad h̊ qð aliqᷣd ꝑ eũ con⸗
ſtituat᷑. JIta opatio manẽs ad ̊ qð ꝑ eam nihil ꝓducat᷑. Sʒ in

om̃i actiõe tranſeunte aliqd ꝓducit᷑.ꝗ̊ in manẽte nihil. Reſpõ

det ꝙ; ſi maioꝛ ita intelligit᷑.ſicut ꝑ actionẽ q̃ eſt ꝓductio. Sic
maioꝛ eſt vera.ſicut calefactio ꝓducit caloꝛẽ.ſᷣ oꝑatio manẽs
nõ eſt ꝓducere. Si aũt intelligit᷑ maioꝛ ꝙ ꝑ actionẽ manentẽ.
tanq; p hẽe aliqð pᷣncipiũ nihil ꝓducat᷑. Sic Maioꝛ eſt falſa.
immo ſic om̃e qð fit.fit ꝑ actionẽ immanentẽ.qꝛ omne agens

agtit ꝑ aliqð pᷣncipiũ ꝑ qð hʒ eſſe tale foꝛalit᷑ qð ꝑtiet ad oꝑa⸗

tionẽ manẽtẽ. Ad ꝓbacionẽ ðt ꝙ vera eſt.ſi foꝛalit᷑ capit᷑ pꝛo
duci. vt ſit ſenſus. Sicut oꝑatio trãſiens eſt foꝛalit ipᷣm ꝓducẽ
Ita nilła opatio manẽs ðꝛ foꝛalit᷑ ißſm ꝓducere.licet dicat pᷣn
cipiũ ꝑ qð ꝓducẽs ꝓducit.Sic ðt in ꝓpoſito qð licz intelligẽ
nõ dicat foꝛalit᷑ ꝓduc vł dicẽ. Tñ ðt hẽe actũ q ꝓducẽs ꝓdu
cit verũ.vł ꝑ quẽ mens ſe mouet ad verbũ. Hec ille Herphe

nus. Sʒ q̃liter ego reſpõdeã deſtinatui mecũ pᷣus legere. Tho.
Noec ſuꝑius dicta de intẽtiõe ex ꝑte ĩtellectꝰ ſufcẽ nũc arbitr⸗

oꝛ. Verũ intẽtiões et ꝑte rerũ.et logicales recenſere conaboꝛ.
¶ Impmis adducẽè ſtudeo dictata a S. Tho.ĩ opuſ.de vniuer
ſa.qᷣa q̃ vli ↄueniũt ⁊ intẽtiõi tanq; ſuꝑioꝛi cõpetũt Vbi dicit
merito B. Tho. OQ aliqͥ ponentiũ vlia eſſe in ĩtellectu. dixeĩt
qꝙ; vle eſſet nobis innatũ ⁊ ↄcretũ ⁊ nõ fieri vłia ꝑ actionẽ ĩtel⸗

lectꝰ depurantis.⁊ abſtrahent:.fulcientes poſitionem ſuã per

ade anima. dictũ Phi in ⁊ de aĩa.vbi ðᷣt q intelligimꝰ dũ volumꝰ.qð non

⁊ poſterio

eſſet dictũ niſi ipᷣa vlia eſſent nobis innata.et ſemꝑ actu pꝛeſen
tarẽt ſe ip̃i anĩe. Cõtra q̃s tñ eſt Phᷣus in fine ſcðᷣi poſterioꝝ.⁊

metaphi. /metaphice.q vłe venat᷑ ꝑ viaʒ ſenſus memoꝛie ⁊ exꝑimenti.

nõ innaſcit᷑ vłe.Cõmẽtatoꝛ etiã ðt ſup ꝓhemio de ania.q; ing
tellectꝰ facit vłitatẽ in rebꝰ.Ad autoꝛitatẽ ðt qð ſane ſit intei

„

ſctl hoc
ſogſ vult
ac ilie

toteles vel

tangikinh
1plſtitn
zicinidual
nctioez inte
Vñ roͤnex

ſobesh
ſtelligi

tellectüit
ſunt eiint
ligat res
ſamn irelig
zctoͤ ſp
tura ſpely
fone vis⸗
glarisia
eſtſimllit
raqy alið
gialinqr
neceſty⸗
Vüfca⸗
Autcena
las ſpes.
Obuiuſn
ſcerans
ERN
one G
in htel
dicat ſoꝛ
homi fn

tomyeogens
tiet ad opa⸗
lit capit pꝛo

üihm pdnce
Uicer aton

lig intellge
pducis pldu
cille Perpbe⸗
legere. Tho,
e nüc arbitr⸗
ſereconoboꝛ.

pu.de vninek
tit Vbi dicet
ellectu. diteit
actione itel⸗
nem ſua en
lump g non

npactu pren
ipoſtenozt
ierepinem

odeanid S
ſmne irie

Foliñ. xxxi.

.

te rei. Etiã nõ ſolũ ex ꝑte ĩtelligẽti. NMã ſbiungit.ſentẽtia Ariſ

toteles vera eſt. vle eſt vnũ in multis.⁊ vnũ poſt multa.quia

tangit in h dupler eſſe vlis. vnũ izm qð eſt in rebus. Et aliud
qð eſt in ania.Et ſubiungit q vna ⁊ eadẽ nã q̃ ſ ingularis erat

⁊ idiuiduat᷑ ꝑ materiã in ſingłaribꝰ hoĩbꝰ.efficit᷑ poſtea vlis ꝑ

ſunt eĩ intellectũ ibſiſtẽtia.⁊ quibꝰ ttellectꝰ intelligẽs vlia ĩtel
ſann itellige. nõ itelligẽgo pᷣncipia idiuiduãtia Et h̊ ↄtingit ex
oditiõe ſpẽi ĩtelligibilis ĩ intellectu recepte. Et ðꝛ notant᷑ naa⸗

ligat res er aniaʒ.qꝛ ĩtelligẽ naturã gñis ſpẽi eſt naturã ip⸗

tura ſpẽi vł gñis in genitio.qᷣa ipſa natura recipit ab ĩtellectu
rõnẽ vlis.ĩ q tñ nõ eſt m eſſentiã.ſ ſilitudinẽ ⁊ ſpẽʒ. q̃ᷓ eſt ſin⸗
glłaris ĩ aia.⁊ vlłis ſᷣm qð cõpat᷑ ad mlta ſingłaria. ꝓut eq liter
eſt ſimilitudo oĩm vt patet ſupꝛa de ente efſentia.Cõſide⸗

ra ꝙ alið eſt dicẽ anĩal inquãtũ aĩal.⁊ anial inquãtũ vle. quia

alal inquãtũ aĩal.eſt aĩal ſolũ.⁊ tzcat eẽntiã ſimplicem. qᷓ de ſe
nec eſt vna.nec milta.nec exiſtẽs in his ſenſibilibꝰ. nec in anĩa.
Vñ ſcat quandã eẽntiã.qᷣa nec eſt vlis nec pticłaris.⁊ iðo ðt

Auicẽna rõnalitas nõ eſt dꝛa. anialitas nõ eſt genꝰ. nec hũani

tas ſpẽs. ⁊ B̊ mõ nipil eſt de ea vex dici in ſe qð ↄuenit ſ ibi fm
huiuſmõi. OVñ qᷣcqd alioꝝ ſibi attribuit᷑ falſa eſt attributio

vbi gẽa. homiĩ vt hõ auenit aĩial rõnale.nã hoĩs abſolute cõ⸗
ſiqerata abſtrahit a qlibʒ eſſe. ita tñ ꝙ nõ fiat pᷣciſio alicuiꝰeo⸗

rũ.⁊ mo ratõ ſpẽi nõ ↄuenit homĩ ſm ſuã abſolutã ↄſid erati⸗
onẽ. Sʒ opoꝛtz ꝙ ſit de accñtibꝰ q̃ aſe equũtur ißaz zm hʒ eſſe
in h ĩrellectu.vł illo.Et ideo nomẽ ſpẽi non pᷣdicat᷑ de ſoꝛte.vt

dicat᷑ ſoꝛtes eſt ſpẽs.qdð tñ de neceſſitate accideret. ſi ↄuenixret

homi fm eſſe. qð hʒ ĩ ſoꝛte. vł ſm ſuã abſolutã oſt ideratiõez m

eſt hõ. Ex q textu clariſſimũ eſt. ꝙ ratõ ſpẽi vłgñis. que eſt

mi aia ſbiectie ↄnenit homi vl aiali Fm accidẽtia qᷓ ſequunt᷑ i

ligeda. hoc mõ qᷣa in nobis eſt ĩtellectꝰ ages. qᷓ eſt o mia facere
nõ qñ vult ſe ↄuertere ſupᷣ fantaſmata.⁊ illuſtrare ca ⁊ facẽ ea
actu iĩtelligibilia.Ex quibꝰ ptʒ ſim D. S. Oy vle tenet ſe ex p⸗

actiõeʒ intellectꝰdepurãtis ipᷣam a ↄdiciõibꝰ qᷓ ſunt hic et nuüc
Vñ rõnẽ vlis ⁊ pᷣdicabilis accipit ab ipᷣo ĩtellectu. Hoc ideʒ
habes gen. li.⁊ ca.⁊5.qͥa ĩtellectꝰ nõ ðꝛ alit abſtrahere res q;
5s itelligit vnã ⁊ aliã. Nõ ita abſtrabit q̃ſi res abſtracta ad ĩ
tellectũ ĩtelligat᷑ ꝓcedere.nec repugnant illa duo. ꝙ vlia non

B. Tho.

B. Tho.

ſaz ſzm eſſe. qð hñt in ala. ſicut eſt eẽ itellectũ. eſſe abſtractũ.
ratõ gñis vlł ſpẽi ↄuenit huic eſſe. MNota ẽᷣ ꝙ eſſe abſtractũ ei

vnũ ens rõnis obiectiĩe in aĩs exiſtẽs.qð ĩtellectꝰ ĩtelligit ĩ rõ⸗

ne vł gũis vł ſpẽi ſim ꝓpꝛietatẽ nature.⁊ ppoꝛtet h̊ caute intel⸗

ligere. S. Tho. qa itentiõeʒ vlis qñq; vocat nãm.qũq; rẽ illã
vocat naturã.cui talis ĩtentio attribuit᷑.qꝛ ꝑmixtĩ vel viciſſim
de intentiõe ĩ intellectu.qͥ ẽ ĩ re q̃rũ vna ẽ alteriꝰ ſiłlitudo.Alio
mõ etiã põt ↄſiderari natura.ſᷣm eſſe.qð hʒ in h̊ vł ilo.⁊ ſic de
ipᷣo aliqd pᷣdicat᷑ ꝑ accñs rõne eiꝰ in qᷣ eſt.ſic ðꝛ ꝙ hõ eſt albꝰqꝛ

ſoꝛtes eſt albꝰ.hoc aũt mõ habʒ duplex eſſe.vnũ in ſinglaribꝰ.

et alið in aĩa. ⁊ jhm vtrũq; eſſe ↄſequunt᷑ hãc naturã accidẽtia
nã in ſinglaribꝰ hʒ młtiplex eſſe ſjm diuerſitatẽ ſingkariũ. hm
aũt bᷣ eſſe qð hʒ in ſingłaribꝰ.non põt dici ꝙ ratõ alicuiꝰ gñis
vel ſpẽi accidit alicui natuꝛe.qꝛ nõ inuenit᷑ in ĩdiuiduis ſm vni
tatẽ.vt ſit vnũ qͥd om̃ibꝰ ↄueniẽs qð ratõ vlis exiſtit. Relinqᷣ
tur ̊ ꝙ ratõ gũis vł ſpẽi accidit alicui nature ſijm eſſe qð hʒ in
anĩa.qð eſt eſſe abſtractũ.ab om̃ibꝰ indiuiduis. Ex q iterũ pa
tula veritas ſplendeſcit. ſcʒ q; ratio gñis q̃ eſt ſilitudo vna nu
mero in intellectu exiſtẽs.nõ accidit nature er̃ anĩaʒ.ſᷣ ↄuenit il
li qð accidit nature ſᷣm eſſe in anĩa.qð eſt eſſe ĩtellectũ. Mo⸗
ta tenaciter cũ ðt Hoc.S.qꝙ ratõ vlis exiſtit ĩ hoc ꝙ ſit vnum
qᷣd om̃ibꝰ ↄueniẽs ꝑ ſilitudinẽ.vł repᷣſentatiõeʒ.⁊ h̊ foꝛalit lo⸗
quẽdo de rõne gñis.Sʒ radicalit loquẽdo.⁊ coꝛreſpondenter
genꝰ ẽ illð ens rõnis qð ſequit᷑ ſtelligentiã anĩalis qð cõuenit
rei ↄcepte. Patʒ igit᷑ finalit ꝙ ratõ gñis vlł ſpẽi nõ ↄuenit natu
re m eſſe abſolutũ.nec eſt de accũtibꝰ naturã ↄſequẽtibus iſjm
eſſe eẽ animã. Sʒ eſt de accñtibꝰ qᷓ ↄſequunt᷑ eã ſᷣm eſſe qð hʒ in
aĩa. MHec ille ſolidus ⁊ immobilis doctoꝛ fere foꝛalit. Argu⸗
itur ſic. Om̃i ſiłitudini aliqͥd reſpõdet.ꝶ̊ ratõ gñis vł ſpẽi eſt ſi
militudo ĩ intellectu exiſtens. ei aliqd rñdet. ¶ Pꝛetea Quic⸗
qͥd ĩtellectꝰ ↄcipit illiꝰ ſibitudinẽ foꝛat.ſm. accidẽtia rõnis ↄcipit
znor ſilitudĩes foꝛat. Maioꝛ ptzʒ.quia ratio ⁊ ſilitudo idem
ſunt patz ex pᷣoꝛibꝰ. ratõ eſt illð qð intellectꝰↄcipit de re. Mi
noꝛ nõ. Pꝛo ĩtellectu intẽtionũ logicaliũ vł ſcðarũ. Nõ ſᷣm
Angelicũ Thomã de po.q.iar.iad decimũ. e intellectui re⸗
ſpõdet aliqd ĩ re duplieit. Ono mõ ĩmediate.qᷣa videlicet ĩtel
lectꝰ ↄcipit foꝛmã rei aliqniꝰ et᷑ animã exiſtent:.vt hoĩs vlł la⸗

tentiöes
turhdur
telleeit

Ho⸗

tenttoni
ar. 9in ce
pmo ſtel
tiöes sſe
dicktid
tio no ſi
Vl ſpẽi
gadeſt
Pꝛobaĩ
capiedoi
ct ſoli
gerĩ⸗
tioͤes ſ⸗
bat pi
qin ai⸗
tio gñi
n epſ.
yeſte ,
boſeyt

llo. ꝛſie
lſingkando,

äaccidetig

nglarii. ſm
allcuis gins
duisfm vni
trk Kelinc
eſe gö hyin
kcſiteri pa
do vna nu
3 H wwenitil
ect. Mo⸗
ſit ppum
Hhſoꝛalit lo⸗
eſponenter
9 q coenit
oauenit natu

etibus hm

eſſeqd bzin
.6Arau’
l ſpeieſtſi
ꝛetes Quic⸗
onis oclpit
äimdoiden
pitdere
aru. Moͤfn
ntelleetuife/
videlierfr
thwo lls

Foliũ. xxxij.
pidis. Alio mõ mediate.qñ ſcʒ aliqd ſequit᷑ actũ ĩtelligendi.
et intellectꝰ reflexꝰ ſupᷣ ipᷣm ↄſiderat illð. Vñ res reſpõdet cõ⸗
ſideratiõi illiꝰ rei mediate id eſt mediãte ĩtelligẽtia rei. Per⸗
bi gꝛẽa. Intellectꝰ ĩtelligit.naturã aĩał ĩ hoĩe ⁊ eqͥ ⁊ mitis alijs
ſpẽbus. Ex h̊ ſequit᷑ ꝙ itelligit eã vt genꝰ.hĩc intellectui quo
ĩtellectꝰ ĩtelligit nõ reſpõdet aliq̃ res eẽ᷑ immediate.q̃ ſit genꝰ
z ĩitelligẽtie ex q̃ ſequit᷑ iſta ĩtentio reſpondet aliq̃ res. Hec il
le foꝛalit ⁊ egregie Ex quibꝰ ſequit᷑ pᷣmo.ꝙ cũ om̃i intentioni.
reſpõdeat aliq̃ᷓ res eẽ.̊ eſt mediate vel immediate.Mediate
gᷣ reſpõdet intẽtiõi natura ſbiecta. Immediate aũt vnũ ens rõ
nis qð ſolũ eſſe hʒ ĩ intellectu ſcʒ id qð ↄſequit᷑ actũ ĩtelligẽdi
Keſt aliq̃ intẽtio ſcdᷣa ex ꝑte rei.⁊ nõ ſolũ ex ꝑte ĩtellectꝰ.q¶ Se
quit᷑ ſcdᷣo ꝙ actꝰ reflexus ſuper id ſcðᷣariũ ĩtelligibile foꝛat in⸗
tentiões vł rõnes enciũ rõnis. Sequit᷑ fcio ꝙ ĩtellectꝰ capi⸗
tur h̊ duplicit. VPno mõ ꝓ foꝛa ſpecłari.vł ꝓ vdolo.cũ ðꝛ qͥ in
tellectꝰ ĩtelligit.Alio mõꝓ potẽtia anĩe.cũ ðꝛ ĩitellectꝰĩtelligit

Pꝛo amplion derlaratione tam i⸗
tentionũ pᷣmaꝝ q; ſecundaꝝ. Nõ q ðöt B. Tho. de potẽ. q.2.
ar. in coꝛ.ñO duplicia ſunt intellecta.Quedã ſunt pᷣma ĩ q̃̊s
pᷣmo ĩtellectꝰ ĩtelligẽdo fert. Scða aũt ĩtellecta dicunt᷑ inten⸗
tiões ↄſequẽtes modũ ĩtelligẽdi. Et ſubiũgit q ſjm opiniõeʒ

dicẽtiũ relatiõeʒ eſſe de ſcdᷣo oꝛdiĩe ĩtelligibiliũ.ſequeret᷑ ꝙ rela

tio nõ ſit in rebꝰ er anĩaʒ.ſ in ſolo ĩtellectu. Sicut intẽtio gñis
vł ſpẽi.Ex illis ptʒ ꝙ intẽtio ſcdᷣa.tam qͥ ad eſſe firmitati tam
q ad eſſe radicis vel veritatteſt in ĩtellectu.licet non eodẽ mõ
Pꝛobat᷑ pᷣmũ.qꝛ intẽtio ſcdᷣa eſt in intellectu noſtro ſubiectiue
capiẽdo ipᷣaʒ foꝛalit etiã vt ẽ ĩ ente rõnis.vt in cauſa vᷣitatis.qᷓ

eſt ſolũ in intellectu nr̃o.et nunq; er anĩaʒ.qͥa ↄſequit᷑ intelli⸗

gentij.ptʒ ergo vtrãq; intẽtionẽ eſſe in ĩtellectu Sʒ pᷣme inten
tiões ſolũ ſunt in aĩa pᷣmo mõ ̊ eſt ſubiectĩe.non ſcdðᷣo mõ ꝓ⸗
bat᷑ pꝛimũ Oiĩs ſiłitudo exiſtens in aĩa ſubiectĩe repᷣſentãs rẽ

ᷓ in aĩa eſt ſꝑ obiectĩe.⁊ nunq; er̃ ipᷣam.eſt in ſola aĩa. Sʒ intẽ

tio gũñis ⁊ ſpẽi eſt huiuſmõi.g̊. Maioꝛ patʒza ſili.qͥa ſi aliq̃ figu
ra repᷣſentaret ſubiectũ ĩ ꝗ eſt.tũc eſſet totalit᷑ in eo.vt patʒ de
veſte ſtulti.vłde pictura ſtulti ĩ ſuo coꝛpoꝛe.Luculẽtiſſimũ hu

ins ſentẽtie apð S. Tho.habes teſtĩoniũ de po.q.ꝛ ar..in coꝛ B. tho

Ff ij

B. Tho.

. Vbi ſic inqt. ZSũ t aũt quedã rönes qbus in re ĩtellecta nihil

reſpõdet.ſ̃ ea qrũ ſunt huiuſmõi rõnes ĩtellectꝰ non attribuir

ebꝰ ꝓut in ſeipᷣis ſunt.ſed ſolũ ꝓut intellecte ſunt.Sicut patʒ
de rõne gñis ⁊ ſpẽi.⁊ huiuſmõi intẽtionũ ĩtellectualiũ. Nã ni⸗
Hil eſt in rebus.q̃ er̃ ſunt animã.cuiꝰ ſilitudo ſit ratõ gñis vł
ſpẽii¶ Ex qᷣ celeberrio teſtionio.Arguo ſic. Ratõ gũis vł ſpe
ciei eſt alicuiꝰ qð ĩtellectꝰ attribuit rebꝰ.ꝓut ſunt itellecte.ᷣ il
lud cuiꝰ eſt ratõ nihil qð attribnit rehꝰ ĩtellectis inquãtũ hu⸗
iuſmõi nõ eſt pꝛĩa intentio.cũ h̊ ſit de pᷣmis ĩtellectibꝰ. Nec eſt
nihil. Quia attribuit᷑ rei ſtellecte ob aliquã ꝓpꝛietatẽ. Jðo intẽ
tio ſcðᷣa tenet ſe ex ꝑte rei obiectiue ĩtellecte.et ex ꝑte ĩtellectus
non ꝙ ſit vna res.immo plus dꝛñt q;ᷓ hõ ⁊ coloꝛ.qꝛ rõ gñis in
aĩa ſubiectata eſt res realis. MNec efficit᷑ ab intẽtiõe obiectata
ſ ab intellectu ĩtelligẽte. Nota ꝙ; ſcðᷣa intẽtio. Sicut exempli
gea genꝰ ſpẽs attribuit᷑ aĩali intellecto vt huiuſmõi.g q; natu⸗
ra vł res attribuit᷑.nõ eſt pᷣncipalis cã intẽtiõis.qꝛ nihil eſt in
aĩali er᷑ animã cuiꝰ ſilitudo dicar᷑. Quapꝛopt non eſt illa radix
ponẽda. Mec tñ ĩtellectꝰ eſt falſus.qa ea quoꝝ ſunt huiuſmõi
rõnes.ſcʒ genꝰ⁊ ſpẽs ĩtellectꝰnõ attribuit rebꝰ ſim qð ſunt eẽ
aĩaʒ. Sʒ ſolũ ſm e ſũt in ĩtellectu. Pꝛetea ↄceptiõi gũis vł
ſpẽi rñdet ſolũ res ĩtellecta. Sʒ niła res ðꝛ ſolũ ĩtellecta.̊ res
nature nõ rñdet ↄceptiõi illi.Miĩoꝛ ꝓbat᷑.qᷣa hoc accidit rei.
¶ Pꝛetea ꝑ h̊ dẽnt rõnes pᷣmox ĩtellectuũ vł reꝝ er aĩaʒ.⁊ reꝝ
in aĩa ꝓut ĩ intellectu ſunt.qꝛ illis aliq̃ res er̃ rñũdet.Iſtis vbo
ſolũ res in anĩa.& illð eſt eſſe reale.Iſtð eſſe rõnis. Neritati il
linõ diſſonat qð ð natura gnñis.ca. .S.Tho.diſſeruit cũ dixit
Actꝰ ĩtellectꝰ põt ferri in ĩtelligibile.ꝓut eſt obiectũ in natura
obiecti.inquãtũ tmĩat eius actiõeʒ. Et ſic nihil ſibi attribuit.
Sʒ ſolũ ↄſiderat qͥd natura obiecti habeat. OVñ poſſit aliqᷣd
foꝛmari.quod naturã illius ſubiecti inſinuat. vtputa diffini⸗
tionẽ. Alio mõ põt actus ĩtellectꝰ ferri in obiectũ.nõ in natu-
ra ſua.ſᷣ ꝓut eſt abſtractũ a ↄditiõibꝰ mãlibꝰ. Si ſic accipit᷑ vt
in aĩa ⁊ ſic ala attribuit ſibi nõ ↄſiderãs qͥd ſibi debet᷑ in natu
ra obiecti.ſ qd ſibi ꝑ actũ ale ↄuenire poſſit.Et illð attributũ
ẽ rõ vlitatt.Ex qͥbꝰdiſertiſſime dictt colligo pᷣmũ ſcʒ ꝙ ens re⸗
ale ẽ pᷣmũ obiectũ qð pꝛio repñtat᷑ ꝑ ſpẽʒ ĩ itellectu.Et h̊ agpel

liaät alij ꝑ pᷣmã intẽtionẽ ex ꝑte rei.qð verũ eſt.qͥa res intendiẽ᷑

—

ſtructo ſel
hikintit
intelligid
atʒ q in
— ye
ſbiectie.
fioꝛib?.
P ſubiect
Vno mo
mouet en
dꝛimite
Betij mõ⸗
göeimmn
dmno vt⸗
ais. g
ctii eid.
ſine eid
odoꝛe
geſtinp

biinins

ecka. res
cadit rei.
giaz. 1ren
t tis vo
Veritatill
it ci dirit
innatura
ttribuit.
ſſit aliqd

a diffini⸗

zin vari⸗
accipit yt
et in natn
grenhien
ens e⸗/
Gürenc,

—

alios Thomaſtros obbuare.

Folium. xxxiij.

q5 ego qcq; dicere cogoꝛ. Mã volentes diſputare quẽ piam

opoꝛtet aut illis pᷣncipijs aut noĩbꝰ vtat᷑. qð Ariſtoteli młtis
ĩ loc: tũ fuiſſe ð aduerſarios diſputãti nõ ignoꝛo. Ouapꝛopt᷑
ſm vl ſcdᷣariũ obiectũ.vł in qð fert᷑ ĩtellectꝰ reflexꝰ ſupᷣ illð qð
itelligentiã ſequit᷑.vł qð nõ eſt natura obiecti.ſed ↄueniẽs na
ture ꝑ actũ aĩe ſm intentionẽ cũ. S.Tho.voco qð etiã eſtimo
Pꝛobatũ eſt ex ſuꝑioꝛibꝰ om̃ibꝰ
iamiam memoꝛat. ꝙ eſſe abſtractũ.eſſe vłe.ens ↄſequẽs ac⸗
tũ ĩtelligẽdi.ſcᷣariũ intelligibile.ſcdm intellectũ eſſe idẽ cum
ſcðᷣa ĩtentiõe ⁊ h̊ ex ꝑte rei. Dico norant᷑ eſſe abſtractũ.qᷣa ſi vo
lumꝰ ↄſiderare illð qdð abſtrahit᷑ vel cui ↄuenit eſſe abſtractũ
Sic intdũ eſſe ðꝛ pᷣma ĩtẽtio. Nã par.iq.Sj.ar.idðꝛ.O abſtra
here ſpẽm a ꝑticłari.vł ſpẽm ĩtelligibilẽ a fantaſmatibꝰ ẽ con

ſiderare.ſcʒ naturã ſpẽi abſq; ĩdiuidualiũ ↄſideratiõe pᷣncipio

rũ q ꝑ ſantaſinata repᷣſentant.QOð eadẽ q.ar.⁊ ad ſcᷣm clariꝰ
ᷣt. qa cũ ðꝛ vle abſtractũ duo intelligunt᷑.ſc; ipᷣa natura ⁊ ab⸗
ſtractio ſeu vłitas. Ipᷣa natura cui accidit vł ĩtelligi.vł abſtra

B. Tho.

hi. vł intẽtio vłitatis nõ eſt niſi in ſingłaribꝰ. Sʒ h ipᷣm qð eſt

intelligi vł abſtrahi.vł intẽtio vłitatꝭ eſt in ĩtellectu.Ex quibꝰ
patʒ ꝙ intẽtio aliq̃ ẽ ex ꝑte rei.Aliq̃ ex ꝑte intellectꝰ.Ita ſcʒ qꝓ
vlitas vł intẽtio ↄuenit rei.ſᷣm eſſe ĩ intellectu obiectĩe ⁊ nõ tm̃
ſbᷣiectie.¶ Cõtra.Ipᷣm ĩtelligi eſt vꝰbũ coꝛdis.vt patz ex ſupe⸗
rioꝛibꝰ. Sʒ S. Tho.vocat vlłlitatẽ ipᷣm ĩtelligi.ẽ̊ vlitas eſt ſem
p ſubiectĩe ĩ intellectu. Dico q; duplicit᷑ ðꝛ aliqd ipᷣm intelligi
Vno mõ qa eiꝰ eſſe ſolũ ↄſiſtit in actu ĩtelligẽdi qᷓ amoto re⸗
mouet eſſe eiꝰ. Hoc mõ ſcdᷣa ĩtentio vł vłitas.vel ſ̃m ĩtellectũ
ðdꝛ ipᷣm ĩtelligt.qꝛ ſi nullꝰ intellectꝰ itelligeret eſſe vke nõ eſſet
h etiã mõ vᷣbũ dꝛ ipᷣm ĩtelligi.Alio modo ðꝛ aliqᷣd ipᷣm itelligi
qð ẽ tminꝰ actõis itellectꝰ.⁊ pᷣmũ intellectũ in qͥ intelligit alia
hᷣ mõ vlitas ex ꝑte rei nõ ðꝛ ipᷣm ĩtelligi Sʒ ↄceptio vłvᷣbũ coꝛ
dis. qð ꝓbat᷑.qᷓa actio immanẽs nõ tmĩat ad aliqd er̃᷑ ſubie⸗
ctũ eiꝰ. Pꝛobo etiã ꝑ exemplũ eiꝰ.qͥa viſus videt coloꝛẽ pomi
ſine eiꝰ odoꝛe.Sʒ manifeſtũ eſt q; coloꝛ qͥ videt᷑ nõ eſt ſine eiꝰ
odoꝛe.Si querit᷑ vbi ſit coloꝛ q videt᷑ ſine odoꝛe manifeſtũ eſt
ꝙ eſt in pomo.Sed ꝙ ſit ſine odoꝛe ꝑceptꝰ G accidit ex parte
viſus.inquãtũ in viſu eſt ſilitudo coloꝛis.⁊ nõ ſ- apoꝛt. Siliter

huũanitas qᷓ ſtelligit. nõ eſt ſine h̊ vł illo homiĩe. z ꝙ huanitas

F iij

elencoꝛũ.

Armãdus

appᷣbẽdat᷑ ſine idiuidualibꝰ ↄditiõibꝰ qð eſt ipᷣm abſtrabiad
qð arur intẽtio vłitatis.accidit hũanitati inquãtũ ꝑcipitur
ab itellectu ĩ qẽ ſiłlitudo nature ſpẽi.⁊ nõ ĩqiuidualiũ pᷣncipiũ

Sequit᷑ pꝛio ꝙ; cũ eſſe vlis ſit in ſolo ĩtellectu ⁊ natura ĩtel

lecta ſit eẽ̃ in ſinglaribꝰ.qð non ſit ea ſpiectie accñs rõnis.qꝛ

alias eſſet erẽ animã in ſingłaribꝰ. ¶ Seqtur ſcðo cũ teneat ſe
accñs ex ꝑte illiꝰ cui accidit ꝙ vłitas teneat ſe ex ꝑte rei cui ac
cidat. ¶ Sequit᷑ ſcio ꝙ h ſoʒ eſſe ĩtellectũ accidit rebꝰ. ſzm di⸗
uerſitatẽ ſilitudinũ eaꝝ. ex qᷓ ſeqᷓla ambigo cũ ſpẽs ⁊ ſilitudo
ſit huiꝰ ⁊ illiꝰ intẽtiõis cã. VPtrũ ab vna ſpecie nũero pñt pꝛo
duci diuerſa ᷣba.Et videt᷑ ꝙ ſic.qͥa ꝑ ſpẽm hoĩs habemꝰno⸗

ticiã aĩalis ⁊ rõnalis.gᷣ. „.

Nuoniã ijſtiont
queſtio quid eſt. JBo exploꝛauimꝰ in pᷣmis ĩtentiões ſcðas eſ
ſe. NMunc vero de qᷣditate eaꝝ diſſeremꝰ. Patz etiã pᷣdictũ /elẽ
coꝝ.vbi dicit.ſᷣm accñs igit᷑ ꝑalogiſmi ſunt.qñ ſiliter quodli⸗
bet aſſignatũ fuerit rei ſubiecte.⁊ accidẽti.Ex qᷣ textu patʒ pꝛi
mo ꝙ; aſſignatũ ſuꝑioꝛi nõ dʒ attribui ĩferioꝛi.& eſt aliqͥd faci⸗
ens diuerſitatẽ int᷑ ea.Sʒ illð eſt accñs rõnis. eſt aliqᷓ ſcdᷣa in
tentio. Scðᷣo patet ꝙ mediũ vł ſuꝑiꝰ ðꝛ accidẽ inferioꝛi⁊ HB nõ

ſzm reale. igit m eſſe rõnis. Intẽtio que pñtis eſt ſpeclati

onis ðꝛ. vt ait Armãdꝰ.ipᷣa res q̃ intedit᷑ inquãtũ ĩtellectꝰ ten
dit ĩ ipᷣaʒ ꝑ actũ ĩtelligẽdi.⁊ h̊ intẽtio capũ duplicit. Vno mõ

foꝛalit᷑ ⁊ tũc ſcat᷑ in abſtracto.vt h̊ nomẽ intẽtiõalitas.⸗ tũc in
tẽtio ðꝛ illð qð reſultat ex tẽdentia ĩtellectꝰ ꝑ actũ ſuũ in rem

ipᷣaʒ.qᷓ habitudo ĩ abſtracto ſcat pᷣciſe ens rõis Alio mõ capit᷑

mãlit᷑ ⁊ tãc ſcat᷑ ĩ ↄcreto.⁊ fſcat ⁊ ðt illð qð ſtelligit᷑qcquid ſit

illðᷣ.qꝛ intẽtio eſt ↄcretũ.intẽtionalitas abſtractu. Et q;uis in

cõcreto res intellecta dicat᷑ mãliter intẽtio.Que aliqñ eſt ens

reale.tñ ꝑ illð qð foꝛalit᷑ impoꝛtat᷑ noĩe intẽtiõis in ↄcreto nõ
ſemp eſt ens rõnis. Dẽ aũt intẽtio in cõcreto ſcare mãlit ꝓ tã⸗
to. qꝛ ſcat illð qð ĩtelligit᷑ ĩ abſtracto Aut ipᷣaʒ habitudinẽ foꝛ
malit᷑ q̃ rẽ ĩtellectã ↄſequit᷑.ſcʒ noĩe intẽtionalitatꝭ.Quia noĩe
intẽtiõis in cõcreto ipᷣm ſubiectũ habitudinis nõ eſt pᷣncipale
ſcatũ.ſ magis ipᷣa habitudo.Sʒ qꝛ ↄcreta in accñtalibꝰ foꝛa⸗
lit᷑ pᷣncipalit᷑ ſʒcant accñs ⁊ fſoꝛmã.Mãlit᷑ aũt ſubiectũ acciden

an eſt. plupponit

“
.
4

pma inn
tia. Me
tellect?
goꝛdo
moci.ſc
gebiliaſ
luui ſtel
Gſri
ſcietie⸗
aglit y
ad ſtel
cüd⸗
beniit
eheſa

roꝛithno
ſt ſpeclati
tellectoten
f. Vro mo
as. r tücin
ſuũ in rem
mocapi
gequid ſt
tcqhuis in
aſ eſt ens
pcreton

mäliiptq5

Quis hole

ſtnapele

gibilia ſunt vera entia realia.q̃

Foeoliiũi. xxxiiiſf.
tis ſcãt. in ꝗͥ ſubiecto eſt foꝛa accñtalis. ſicut h̊ ↄcretũ album
p̃cat foꝛalit᷑ albedinẽ.qꝛ albũ ſolã q̃litatẽ ſcat.Scðario aũt et
mãlit᷑ dat intelligẽ ipam rem ĩq̃ eſt albedo.qꝛ albũ ðꝛ res ał
ba. Ita etiã intẽtio cũ ſit ↄcretũ mãlit᷑ ſcat ipᷣaʒ rem intellectã
in q̃ fundat᷑ habitudo ipᷣm ↄſequẽs.in q eſt ĩtellecta.ſʒ foꝛ alit
ſzcat ipᷣaʒ habitudinẽ q̃ eſt ad modũ foꝛme.noiĩe igit᷑ intẽtiõis
foꝛalit ⁊ quãtũ ad foꝛale ſʒcatũ impoꝛtat᷑ habitudo rei ĩtellec⸗
te ad actũ ĩtelligẽdi.Sʒ quãtũ ad mãle ſʒcatũ intẽtio ðꝛ res in
tellecta qᷓcũq;.ſiue ens reale vł rõnis ſit. Hec aũt res ĩtellecta
qñ eſt verũ ens reale circũſcripto om̃i actu ĩtellectꝰ põt dupli

cit᷑ↄſiderari. Pꝛĩo abſolute.vt eſt res pᷣciſe nõ habendo reſpe

ctũ ad intellectũ.ſic niła res ðꝛ intẽtio.Alio mõ põt ↄſiderari
cũ habitudĩe ad actũ ĩtelligẽdi inquãtũ eſt res ĩtellecta.⁊ ſic
quedã habitudo ipᷣaʒ ↄſequit᷑ q̃ ðꝛ foꝛalit᷑ intẽtio. ⁊ iðo ſupᷣ rẽ
abſolute addit habitudinẽ rei ad ĩtellectũ. Sic res ðꝛ intẽtio
mãliter ⁊ habitudo foꝛalit᷑.Ex qᷣbꝰ ptʒ ꝙ illa habitudo eſt ali⸗
quid ſuperiꝰ ad pᷣmã ⁊ ſcðᷣaʒ intẽtionẽ. Nã nõ ſolũ res reales
ↄſiderant᷑ ab intellectu.Sʒ etiã res rõnis.ſicut eſt genꝰ ⁊ ſpẽs
dicimꝰ em̃ genus eſt ↄcretũ gñalitas abſtractũ. Sʒ quicquid
ab ĩtellectu ↄgnoſcit᷑ vt tale) hʒ illã habitudinẽ ad ĩtellectũ ꝗ̊
Mõ ꝙ ĩtentiões impoꝛtãt oꝛdinẽ.qꝛ pᷣmũ nõ ðꝛ ſine oꝛdine
ad ſcðᷣm Sʒ intẽtio aliq̃ ðꝛ pᷣma.aliq̃ᷓ ſcdᷣa.g̊. Dbi nõ ꝙ ille oꝛ
do nõ ſumit᷑ ex ꝑte ĩtelligent:.qꝛ ſic ſpecies ĩtelligibilis eſſet
pᷣma intẽtio.⁊ actꝰĩtelligẽdi eſſet ſcðᷣa intẽtio.⁊ vᷣbũ mẽtale t᷑⸗
cia. Mec põt ſumi ex ꝑte actꝰĩtelligẽdi.qꝛ ſic.ſocrates pᷣmo ina⸗
tellectꝰ eẽt pᷣma ĩtentio.⁊ plato eẽt ſcdᷣa intẽtio.Et iðo opoꝛtʒ
q oꝛdo intẽtionũ accipiat᷑ ex ꝑte rei intellecte.inquãtũ huiuſ⸗
modi.ſcdðᷣm ꝙ duplex eſt genꝰintelligibiliũ. Nã quedã intelli
q̃ᷓ ↄueniũt rebꝰ.nõ ex oꝑe ſpecła
tiui ĩtellectꝰ.ꝓut ſcʒ habẽt eſſe obiectĩe in ĩtellectu. Immo cira⸗
cũſcripto om̃i tali eſſe obiectĩe.ſunt res vere.ſicut aĩal albedo
ſcietie.⁊ puatio.ſicut ſurdũ cecũ.Que ⁊ ſi nõ ſunt res vere tũ re
alit᷑ ⁊ veracit᷑ rebꝰ ↄueniũt. Vbi nõ ꝙ veritas eſt adeq̃tio rei
ad ĩtellectũ diuinũ.vł ſeᷣm mẽſurã.ſic nõ ſunt res vere. vłſe⸗

cũdũ ↄgnitiõeʒ ⁊ ſic ſunt res vere ⁊c. Hec oĩa que ſic rebus cõ

ueniũt dicunt᷑ intẽtiões pᷣme.Alia ſunt ĩtelligibilia q̃ ↄueniũt

rebꝰ ſcõᷣm ꝙ ſunt obiectie in ĩtellectu.⁊ nõ realit᷑. Sicut eſt ge⸗

uns ſpes indiuiduñ ꝛ⁊c Et iſta dicunt ſede intẽtiões. qꝛ ĩtelle⸗
ctus ſcðᷣario tendit in ea. Subiũgit laudabilit᷑ pᷣclarꝰ Arman⸗
dꝰ ꝙ ſcᷣm duplicẽ modũ eſſendi ſũmit᷑ duplex oꝛdo ĩtelligibi

liũ. Mã q̃dã hñt eſſe ſcðᷣm rẽ.et ab illis pᷣmꝰ oꝛdo ſumit᷑.qᷓ̃dã

ſcðm rõneʒ a quibꝰ ſcðᷣs.in qͥ oꝛdine ſunt ſecunde intentiones

Kõueniunt aũt tam pᷣma qꝙᷓ ſcdðᷣa intẽtio quãtũ ad illð ꝙ im

Armãdus

poꝛtat᷑ foꝛalĩt noĩe intẽtiõis.qð eſt habitudo quã foꝛalit᷑ ſcat

intẽtio qᷓ eſt ens rõnis.ꝓbat᷑.qa dependẽs ab oꝑe nr̃i intelle⸗

ctꝰ ſpecłatiui nõ exiſtẽs in ea ſpᷣiectie eſt ens rõnis. Et g̊ diffe⸗
rũt duplicit. Pꝛĩo.Quia pꝛĩa ĩtentio ↄcretiue capta ſʒcat mãli
ter ens reale.ſʒ ſcdᷣa ĩtẽtio nllo mõ. Scðo differũt.qꝛ ſcdᷣa intẽ

tio ſʒcat illð qðᷣ nũq; eſt er intellectũ.ſjʒ qð ſolũ hʒ eſſe ĩ intelle
ctu obiectĩe.Sʒ pᷣma intẽtio mãlit᷑ capta eſt obiectĩe in intelle
ctu ⁊ exiſtẽter in re erẽ animã.vt lapis albedo.⁊c. Oñq; aũt ſi .
mł obiectĩe ⁊ ſhᷣiectĩe vt ſciẽtiasſ MNõ h̊ nomẽ intẽtiõale venit

ab intẽtiõe ⁊ capi duplicit. eſſentialiter ⁊ denoĩatiue.ſicut ali⸗
quid poteſt eſſe quale eſſentialit.vt albedo.ꝛ denoĩatiue. vt li⸗
gnũ albũ.Ita intẽtionale ꝑ eſſentiã alicui ↄuenit.qð ẽ intẽtio

ipᷣa em̃ intẽtio eſt intẽtionalis ꝑ eſſentiã.Aliqñ ↄuenit alicui

denomĩatiue ⁊ ꝑticipatiue. capiẽdo intẽtionale eſſentiale. ſie

intẽtiões.ĩ intellectu ſubiectate dicunt᷑ eſſentialit intẽtionalia

vł intẽtionata.Quia ſunt intẽtiões reꝝ.ſicut ſunt actꝰ itelligẽ⸗

di.cõceptꝰ foꝛatꝰ.illa aũt qᷣrũ ſunt intẽtiões ⁊ repꝛeſentatius

dicunt᷑ eſſe intẽtionalia denoĩatiecpape fidum ſancti Tho.aſſe

clam ĩtelligo ⁊ nũc exilio ob illũĩ meũ armãdũ quẽ eiuſdẽ eſſe

oꝑiniõis arbitroꝛ) Qui pꝛudẽtiſſime ſubiũgit ꝙ ille intẽtiões
pñjft eſſe alicuiꝰ vt ſubiecti ⁊ illð nõ denoĩant. Alio mõ vt obie
cti repᷣſentati et illð denoĩant.vt dicimꝰ hõ bos lapis ſunt in⸗
tentiõalit in anĩa. Quia ſilitudo magis impoꝛtat habitudinẽ
ad obiectũ repᷣſentatũ.qᷓ; ad ſubiectũ.vt patʒ de imagie in ſpe
cło. etiã intẽtio ex ꝑte rei ĩtellecte foꝛalit᷑ capte ðꝛ intẽtionale P
eſſentiã eo mõ quo ens rõnis hʒ eſſentiã. Sicut dicimꝰ ꝙ ceci⸗

tas eſt pᷣuatio eẽntialit᷑.ſʒ oculꝰ hʒ eſſe pꝛiuatũ denoĩatiue. Et

ſic ĩtentiõale denoĩatiue põt dici reſpectu ſcðᷣe intẽtiõis. Pꝛima

intẽtio ſupᷣ quã ſcdᷣa fundat᷑ qtũ ad illð qd mãlit impoꝛtat in

tẽtio pᷣma.qð ẽ res ĩtellecta.⁊ ipᷣa res denoĩat᷑ ab illo qð foꝛali

ter ſzcat ꝑ intẽtionẽ pᷣmã. Et ſic pᷣma intẽtio eſt ſundamentuꝛ

glia ocept
eſſentialit
gae. Dieo
puteſt q
ens reale⸗
lialitate, v/
ctu. Denoi
ic intetion
tio ſectacu
Etvegeſt
Dicit q .

cd itellige⸗

Reſentatiua

ti Tho⸗ aſſe

eiuſde eſſe

le intites
mo yt obie
is ſunt in⸗
abitudinẽ
gie in ſpe
etionalep
im ceci⸗
viatiue. E
bis. Peims
mpoꝛtatin
logo ſoini
ndamenns

—

Folium. xxxv.

ſcde ſicut hõ reſpectu ſpẽi põt dici denoĩatie ĩtẽtionale. Et ipa

res itellecta põt dici ſtẽtionalis ab habitudie quã foꝛalit᷑ pꝛĩa
intẽtio ðt.Sʒ iſti mõi denoĩatiõis nõ ſunt multũ vſitati. Hec il
le p̃fatus ⁊ honoꝛe digniſſimꝰ Armãdꝰ. Sʒ ꝓ teſtimonio S.
Tho.nota ꝙ ðt ĩ opuſ.de vlibꝰ. Scðaʒ intẽtionẽ appello illud
qð ĩtellectꝰſcðᷣaꝛio ĩtelligit ð re.Cũ em̃ ĩtellectꝰĩtelligit natuꝛã
lapidis mediãte ſpecie ĩtelligibili.quia nõ repugnat ſibi eſſe

in pluribꝰ. Secũdo intelligit eam vt eſt participabilis a pluz⸗

ribꝰ.et ſjm diuerſuʒ ꝑticipatiõis modũ diuerſimode ĩtelligit.

Nã in quãtũ eſt ꝑticipabilis a pluribꝰ ſpecie dꝛntibꝰ itelligit

eam ſub ĩtellectu gñis.Sʒ ſi ſolũ ꝑticipabilis eſt a pluribꝰnu⸗

mero differẽtibꝰ intelligit ſub intellectu ſpẽi. Et ſic ptʒ q; aliꝰ

intellect⸗ eſt intelligẽ lapidẽ tm qð lapis ⁊ aliꝰ intellectꝰ cum
ĩtelligit lapidẽ ſᷣm qð pticipat᷑ vłiter vlpticlarit. Oð ſic eſt in

telligendũ.Alia eſt intẽtio eſſentialit in intellectu hoĩs ſubie⸗

ctata qᷓ qñq; ðꝛ vbum coꝛdis vł ratõ lapidis cũ tzm ſuã nãm
ognoſcit᷑. Et eſt aliꝰ ĩtellectꝰ id eſt ↄceptio vł intẽtio q̃ eſt ſub⸗
liectie ⁊ realiter ĩ ĩtellectu.In q̃ ↄceptiõe intellectꝰ itelligit vli
tatẽ lapidis. Pꝛobatio. Quia omnia appellari a fine iuſtũ eſt.
Sʒ obiecta ſuoꝝ vᷣbox ſunt fines.g̊. Sʒ aliud eſt eſſe obiecti P

mo mõ.Aliud ſcdᷣo mõ ſub cuiꝰ rõne ↄgnoſeñt res.& eſt alia ⁊

alia ↄceptio.¶Cõtra qð eſt in ſbiecto reali eſt reale.ſ̊ intentõ

eſſentialit᷑ capta eſt ſpiectiue in aĩa. ſcðᷣa intẽtio eſt ens rõnis

△

ꝓut eſt qᷓdã ratõ vł vbũ in q intellectꝰ vłitatẽ intelligit.ſic eſt

B. Tho.

?c.· Dico ꝓ exempii cauſa. Spẽs capit᷑ duplicit᷑. Ono modo

ens reale in aĩa.Alio mõ capit᷑ ꝓ ipᷣa plurificatiõe vlłlis vł ſ pe⸗

cialitate.vt ita dicã. Sic ẽ ens ronis ſolũ.nã ſubiectie ẽ ĩ ĩtelle⸗
ctu. Oenoĩat᷑ tamẽ intẽtio.vt ait meus Armandꝰ. ab intelle⸗
ctꝰ intẽtione.¶ Sʒ obiectũ ẽ pᷣus actu circa ipᷣm.ſj ſcða intẽ⸗
tio. ſeqt᷑ actũ a q̃ depẽdet Dꝛ. Nerũ ẽte ente reali nõ aũt rõis.
Et veꝝ eſt de illo obiecto. qdᷣ nõ dependet ab actu intellectus
Dicit᷑ ꝙ ꝓcedit in intẽtione.ſ̊ ſequit᷑ in executione ⁊ eſſe. Hicit᷑
verũ de obiecto ↄgnito nõ aũt reflexo.Dico etiã ꝙ h ens ratõ⸗

Armãdus

nis pcedit foꝛationẽ pᷣme intẽtiõis.ſ ſequit᷑ actũ ĩtelligedipᷣ⸗

me intẽtiõis.q̃ om̃ia vera eſſe poſſunt. Mõ

qꝙ abilitas eſſen⸗

di in plurib nõ eſt de eſſentia hoĩs. qa tunc hõ q eſt in ſoꝛte e
ſet abilis ad ꝑticipationẽ pluriũ qð eſt impoſſibile. Et quia

de anima

72 metsohi

vnũqðq; põt abſtrahi ab eo qð nõ eſt de eſſentia eiꝰ. Ideo põt
intelligi abſq; hoc ꝙ fit ꝑticipabilis a pluribꝰ. Mõ em̃ im qð
hõ.nec eſt vłis nec pticłaris. illa obiecta ſeparant᷑ ab inuicẽ
Sʒ debes ſcire ꝙ hõ nõ ðꝛ vlis.niſi qa ↄſiderat᷑. Quapꝛopter
ſideratio hoĩs p̃cedit eſſe vłe. Sʒ hec ↄſideratio accidit eſſe
oĩs ſm eſſe qð hʒ in ania.Ex illis liqunide ↄſtat q; intẽtio pꝛi
ma ↄuenit rei ſam eſſe in ania. Siliter ſcdᷣa.igit᷑ intẽtio ſoꝛalit
ſzcat habitudinẽ.mãliter vero rem Cõſtat etiã loquẽdo de ſe
cundario ſzcato ꝙ intẽtio pᷣma eſt res in natura ↄſiderata.ſʒ
ſcõᷣa intẽtio eſt ens rõnis attributũ vł aſſignatũ rebꝰ m eſſe
ĩtelligibile. Hec aũt intẽtio ſumit a rebꝰ pᷣncipiũ.qᷣa ſequitur
ↄgnitionẽ illaꝝ. Mam ðt Ariſtoteles pᷣmo de anĩa.Anĩal vle
nihil eſt aut poſteriꝰſuis ſingłaribꝰ.qa rõ vlitatis in re nibilẽ

Vle añt eſt vnũ ⁊ plura. Plura inquãtũ ĩ pluribꝰ eſt.Alioqn

nõ poſſit pᷣdicari de pluribꝰ.vt hõ in re eſt plura.qᷣa de pluribꝰ
pᷣdicat᷑.Eſt aũt vnũ in ↄgnitiõe.Illa aũt plura ↄſtituũt vnum
itellectũ inquãtũ ſunt ſimilia. Nam intellectꝰ illa q̃ in re ſunt
plura ꝑ modũ vniꝰ cõpꝛehẽdit.ſicut hominẽ ⁊ aſinũ.inquãtũ
ↄueniũt in vna oꝑatiõe ſenſitiua. ¶ Sʒ erit dubitatio. Vtrũů
vle ſit ſubã vł accñs.Ad quã reſpõdet S.Tho.ꝑ diſ.loquẽdo
de vli ſm qð ſolũ eſt in anĩa eſt ſemꝑ accñs.qð pòt itelligi etiã
ex ꝑte eſſentialis intẽtiõis.ſic eſt reale accñs.vł ex ꝑte habitu⸗
dinis rei. ſic eſt aceñs nõ reale ſ rõnis.qð ꝓbo ꝑ S.Tho.dicẽ
tem eꝙ vle ꝑ ꝑticipationẽ quã hʒ ad animã eſt accñs.⁊ eſt di⸗
ſpoſitio quedã in anĩa.⁊ vnũ de indiuiduis ſcientiaꝝ vł foꝛa⸗
tionũ. Alio mõ poſſumꝰloq de vłi quãtũ ad illð qð ſubijcitur

intẽtiõi · ſicut eſt res ſubiecta vł ſignificatũ mãle. Sic qñq; eſt

ſubſtãtia qñq; accñs ſᷣm diuerſitatẽ vlium.qͥa homo eſt ſubſtã

tia. albedo accñs.Sʒ vle pᷣmo mõ captũ phiſice ⁊ methaphi⸗

ſice loquẽdo.nec eſt ſubſtãtia.nec accũs. q̃a phiſicus ⁊ metha
phiſicꝰnõ hñt mediũ inter ſubãm ⁊ accũs loquẽdo de eſſentia
rexꝝ.ſ logice loquẽdo nõ ẽ incõueniẽs eſſe mediũ int᷑ ſubãm et

accñs. ꝓbo.qꝗꝛ ſim Phum? metaphice.Subſtãtia ðꝛ q̃ non de
ſubiecto ðꝛ.Sʒ vłe de aliqᷣ ðꝛ.igit᷑ vłe nõ eſt ſubã.põt argumẽ

tũ foꝛari in ceſare.hinc videt᷑ repugnare dictũ Ariſtotelis in

pᷣdicamẽto ſubſtãtie cũ inqᷣt.Om̃is ſcdðᷣa ſubſtantia de ſubiecto

ðꝛ.ſᷣ tamẽ nõ ẽ repugnãtia.igit᷑ ſicut nõ ẽ incõueniẽs.ꝙ aliqᷣd

—,,Ků —

gitogoſe
tertyph.n
ſunt vane.c
Unt ſc
ctria. qre
febonas?
laric̃ ſibi
ſetslicnile

de ania ar.

üdiqden

lo hfi inte
in coꝛ. vbi
ita relatio
ater otinge
1attributs
untadell
latio gnis
oꝛdinẽ ey
ctuũ adin
modũ ſte
ad alid.
inereſli

reb fmeſſe
ga ſeghmitur
a. Anial ve
inrentbis
eſt. Alloqn
ſa&pluri⸗
twüt vyum
in reſunt
nu inqnati
daro Otri
diſ loqnido
tirelligi etii
ptehabitu⸗
8. Tho dice
eñis reſtdi⸗
nax ylfoia⸗
dð ſubijcitur

———,

icgii eſt

methaphi⸗

46 r metha
0d eſſentis
niſubomet
zöꝛq nond

40

pötargum⸗

Folium. xxxl.
zᷣſubã logica ⁊ nõ methaphᷣica.ita nõ ẽ incõueniẽs ꝙ ſit alidd
accñs apð logicũ.⁊ nõ apud methaphᷣicũ.⁊ h iðo fit qꝛ logicꝰ
ↄſiderat res ſcõᷣm ꝙ ſunt in rõne.⁊ ideo ↄſiderat ſubſtãtias ꝓ
vt ſm acceptionẽ ĩtellectꝰ ſubſunt intentioni vlitatis.⁊ ideo
qᷓ;tum ad pᷣdicationẽ que eſt actꝰ rõnis pᷣdicant᷑ de ſubiecto.i.
ſubſtãtia ſubſiſtẽte eẽ animã. Sʒ Methaphicus ↄſiderat res
ꝓut ſunt entia.⁊ ideo apud eiꝰ ↄſiderationẽ nõ dicunt᷑ eſſe ĩ ſo
iecto.⁊ dici de ſubiecto. Hic em̃ accipit dici de ſubiecto inqtuz
eſt res aliq̃ ⁊ mõ alicui rei ſbiecto exiſtẽti in actu.⁊ impoſſibi
le eſt eſſe ſubãm. hec2 methaphice. lectione iʒ. Dꝛ etiam / de
aniĩa ꝙ diffinitiões dialectice ſunt caſſe ⁊ vane.qð ſi intelligit
q ad vſum veriſſimũ eſt. Nã diffinitiões logice de rebꝰ ſunt ꝑ
accñtalia ⁊ extriſica.qꝛ ſi eſſent vere diffinitiões in logica ⁊ in
trinſice.tũc vſus demõſtratiõis ↄueniret logice ſciẽtie.qð nõ
placet S.Tho.a metaphʒice.nec Ariſtoteli dicẽti ꝙ nõ ↄtin⸗
git ↄgnoſcẽ.ſjm q̃ſcũq; diffinitiões accidẽtia ↄuenit in eodem
textu ptʒ.intelligit᷑ de accñtibꝰ ꝓpꝛijs ⁊ &ᷓ diffinitiões dialectice
ſunt vane.qa ꝑ eas nõ ↄgnoſcimꝰ illa.q̃ᷓ rebus nãliter ↄueni⸗
unt. ſʒ ſcðᷣm ꝙ ſunt in ſtellectu.⁊ G̊ loquẽdo de vſu nõ aũt de do⸗
ctrĩa.qꝛ iet ⁊ poſterioꝝ et õ topicoꝝ.docemur quõ debemꝰ foꝛa
re bonas diffinitões.mauult etiã dialectica alijs ſcientijs ancil
lari qᷓ; ſibijpſi vt ſu Boe.habet᷑ de trinitate.q; aũt aliqͥd poſ⸗
ſet alicui logice ↄpetere.⁊ nõ phiſice vłmetaphice pᷣciſit.q.viij
de ania ar. ad i. Cõſidero etiã ꝙ illa diffinitio ſcðe intẽtiõis

cũ dẽ qð eſt relatio ſiue reſpectus rõnis cauſatꝰ ab actu ↄpati

uo nt̃i intellectꝰ ſpeclatiui ẽ de mẽte. S.Th.de potẽtia q.⁊ ar.n
in coꝛ.vbi inqͥt ꝙ ſicut realis relatio ↄſiſtit in oꝛdie reꝝ ad rẽ
ita relatio rõis ↄſiſtit in oꝛdĩe intellectuũ.qð qͥdem põt dupli
citer ↄtingere. Pno mõ ꝙ ille oꝛdo eſt adinuentꝰ ꝑ intellectũ
⁊ attributꝰei qð relatĩe.dẽ ⁊ huiuſmõi ſunt relatões q̃ attribu
unt᷑ ab ĩtellectu rebꝰ intellectis.ꝓut ĩtellecte ſunt.ſicut eſt re⸗

latio gñis ⁊ ſpẽi. Has em̃ relatiões rõ adinuenit ↄſiderando

oꝛdinẽ eiꝰ.qð eſt in ĩtellectu.ad res q̃ ſunt ex.vł oꝛdinẽ intelle
ctuũ adinuicẽ. Alio mõ ſcdᷣm q; huiuſmõi relatiões ↄſequunt᷑
modũ ĩtelligẽdi videlicʒ ꝙ intellectꝰ ĩtelligit aliqᷣd in oꝛdine
ad alið.Lieʒ illum oꝛdinẽ ĩtellectꝰnõ adinueniet.ſᷣ magt ex q̃⸗
dã neceſſitate ↄſeqᷣtur modũ ĩtelligẽdi.Et huiuſmõi relatiões

72 metaphi
ide anima.

et ⁊poſte.
6 topicoꝛũ.

Bohetius

iĩtellectꝰnõ attribuit ei.qð eſt ĩ intellectu.ſj qð eſt in rõne. Hec ldrctn
ille immobilis doctoꝛ. Ex quibꝰ patʒ q; relatiões rõnis pnmno· oſmno no⸗
mõ attribuunt᷑ ſolũ illis q̃ ſunt ĩ intellectu⸗ ꝙ tales reſpectus ensin ertea
adiuenti ſunt pᷣncipalit fundamentalit᷑ ꝓximo ſaltu ab intelle intellect/
ctu.Quia res ĩtellecta eſt ſundamẽtum.Sʒ hoceſſe in ĩtellectu ſeques⸗
eſt ab ĩtellectu pᷣncipalit. Quia hõ ſcðᷣm ſe nec eſt vlis nec pti⸗ ſabili iu
cularis. Sed om̃is intẽtio aut ẽ vniuerſalis aut particularis itereſſen
igitur nõ ↄuenit rebus ſʒm ſe intentio ſcdᷣa Falſa eſt igit᷑ opi⸗ t duplich
Scðda intẽ⸗ nio dicẽtiſ.O intẽtio ſcðᷣa fundat᷑ ĩ pᷣma eapientes pᷣmã ſeðm ec aſtabſe
eſſe nãle.Quia ſolũ fundat᷑ in pᷣma ꝑ actum noſtri itellectus. ſiauen
¶ Pꝛetea ex pᷣdictè ſcdᷣa ĩtẽtio pᷣt ita diffiniri.Eſt relatio rõnis ſele zaͤde
adiuenta in rebꝰↄꝑat: ꝑ actũ nr̃i ĩtellectꝰ.Que deſ. criptõ eſt bo niſe ſige
na. Quia ꝑ genꝰ dat cũ ðꝛ relatio rõnis.pꝑ dꝛam cũ ðꝛ in rebus ſib ei i
ↄſid eratt.Oiffinitiões em̃ accidẽtiũ ĩ abſtracto dãt᷑ ꝑ ſubiecta ſin duis ſc
in obliꝗ poſita? metaphiice. Silr ponit᷑ cauſa efficiẽs ĩalijs pti tabilt ſſe
bᷣ. Sʒ ſane tñ ĩtelligendũ eſt cũ ðꝛ ſcdᷣa intẽtio diffinit p nãm eulf⸗
ſubiectãᷓ. Quia videt᷑ ſeqͥ ꝙ ipᷣa ex ꝑte rei ſit in ſbiecto aliq Pꝛo nho Ali
cuiꝰ diſcrimĩe queſtiunculã hanc moueo. itrei
Btrü St da intktio ex ute rei intll AEug
lecte ſit ĩ aliq ſpᷣiectie ꝑ modũ actiõis. Pꝛĩa opinio ðt ꝙ ſic buene
ſcʒ.ꝙ ſcdᷣa intẽtio eſt in re obiectie ↄcepta id eſt in obiecto pꝛi⸗ ſiſico n
mario ipius ĩtellectꝰ.ſiue ĩ pᷣma ſcdᷣa tcia opatione intellectꝰ. guentteie
ꝓbat᷑ ſic. Vnicuiq; rei ̃m ſuũ eẽ ↄueniũt ꝓpᷣetates rei ad ex. ſinglanb
reales rei ↄcepte.rõis tm̃.Sʒ ille intẽtões ſunt ꝓPꝛietates rex Gditiafa
nõ ad erĩ &ᷣceptarũ.& Pꝛetea ſecunda intentio attribuit pᷣme ecu ͤno
pꝛopter aliquam ꝓpꝛietatem in ea reꝑtam ꝗ eſt in ea ſubiectĩe nature abt
Pꝛetea.nõ ſunt in ĩtelleetu ſubiectĩe.& in re.ꝓbat᷑ antecedẽs lore aſger
Quia nõ dicimꝰ ĩtellectꝰ eſt genns vel ſpẽs. Scða opinio ðt ttl igeno:
ꝙ ta pᷣma ꝙ; ſcðᷣa intẽtio eſt verꝰ actꝰ ĩtelligẽdi.ſᷣ om̃is actꝰ in (Meieꝛe
telligẽdi eſt ſubiectĩe ĩ intellectu.¶Cõtra pᷣmũ arguo ſic. Idẽ c achtie
ſunt ſcðm te obiectũ pᷣmariũ.⁊ res ad er realit᷑.̊ hñt idẽ eſſe.ſʒ ſuffciis
rei ad er nõ põt attribui ſcða intẽtio.q̊ nec rei ↄcepte. Pꝛete ali inteti
rea res nãlis intellecta nõ eſt niſi ĩ rebꝰ e᷑ animã. Sicut coloꝛ intẽdent
viſus nõ eſt niſi e oculũ.Sʒ ſcðᷣa intẽtio nõ põt eſſe in re ad er mnox pot
Knõ in re ĩtellecta. Pꝛetea pᷣma opatio ĩtellectꝰ ʒ de anĩa eſt lie in ſig
B. tbo. Nmpliciũ quiditstũ ↄpᷣhenſio. Sʒ qͥditatibus rex nõ attribun enr

.

biniorqſic
obiecto pii⸗
ne intellech.
tes felad ei.
brietates rer
tmbut ome
ea ſubiectie
fantecedis

opinio öt

mis acto m
guo ſic Ic⸗
⸗
pte. 6& Ne⸗ .
. Sicut coloꝛ
ſein teadet
Gzd minet

höartns

Umu

Foliũ. xxxvij.

tur ſcdᷣe intentiões. Snec obiecto pꝛimario qð eſt qditas rei.

& Pꝛetea. S. Tho. de potẽ. q. ar. ſo. Res ipᷣa ꝗᷓ eſt eẽ animam B. Tho.
omino nõ attingit᷑ ab ĩtellectꝰ actu.cũ actus eius nõ ſit tranſi

ens in exterioꝛẽ materiã.⁊ ꝓpter h relatõ q̃ ↄſequit᷑ ipᷣm actũ
intellectꝰ nõ põt eſſe in ea. Sʒ ſcða intẽtio eſt relatio rõnis cõ

ſequẽs actũ ĩtellectus. nõ põt eſſe in re.ſicut ſciẽtia nõ eſt in

ſcibili. ita nec ſcdᷣa ĩtentio eſt in pᷣma ꝓ cõnotato. Pꝛetea de
ente ⁊ eſſentia ðt ꝙ natura vł eſſentia accepta ꝑ modũ totius
põt duplicit᷑ ↄſiderari. Ono mõ ſcdᷣm rõnem ⁊ naturã ꝓpꝛiã ⁊
bec eſt abſoluta ↄſideratio.hoc mõ nihil eſt veꝝ de ea pᷣdicare
niſi qᷓ ↄueniũt ſibi ſcõm ꝙ huiuſmõi ſicut homĩ ↄuenit aĩal rõ
nale.⁊ qᷣdqᷣd alioꝝ ei attribuit᷑ falſa eſt attributio.Talis natu
ra ſic ↄſiderata nec ẽ vna nec młta.g̊ male ðꝛ ꝙ ſcða intẽtio ſit
ſubiectie in obiecto pᷣmario Ex nã em̃ rei eſt. ꝙ ſit pᷣmo ↄſide⸗
rabilis ſcᷣm eſſe ꝓpꝛiũ q; ſcᷣm eſſe qð hʒ in alio. Hinc eſt ꝙꝓ
Sꝛ aliq̃ eſſe poꝛa ſcðõᷣm naturã.nõ aũt quo ad nos.i.topicoꝛũ.
1.poſteri. Pꝛobatio.Quia eſſe ꝓpꝛiũ ⁊ naturale pꝛimo conue⸗
nit rei.Alio mõ ↄſiderat᷑ eẽntia ſcdᷣm eſſe qð habʒ ĩ hoc vłillo
ſic paccñs ei aliq̃ ↄueniũt rõne eiꝰ in qͥ eſt. Ex illo ptʒ falſitas
dicẽtis ꝙ ex natura ſua hõ habeat ꝙ ſit in pluribꝰ nũero dꝛnti

bus.⁊ q; B̊ habeat a q̃dã radice.i q̃ intellectꝰ tanq; in pncipio

iĩtriſico fundat ſpẽm.qꝛ hoc accidit ei rõne indiuiduoꝝ.⁊ non
ↄuenit ei ꝙ ſit in pluribꝰ. Hec aũt nã hʒ duplex eſſe. Vnũ in
ſingłaribꝰ.alið in anĩa.⁊ ſʒm vtrũq; ↄſequunt᷑ dictã naturã ac
cidẽtia. ratõ em̃ ſpẽi accidit nature.ſim illð eſſe qð hʒ in intel⸗
lectu. ̊ nõ ↄuenit homĩ pᷣmario cõcepto.Pꝛetea ↄſideratio
nature abioluta pᷣus ↄuenit q; ꝑaccñs ĩ rõe ſua.ſjnatura abſo
lute ↄſiderata ⁊ pᷣmarie abſtrahit a qlibʒ eſſe in anĩa.⁊ ſuppo⸗
ſitt. igit᷑ nõ ↄuenit pᷣmario obiecto. Taceo ꝙ ſit ſubiectĩe ĩ eo.
¶Pꝛetea eſſe in ania ex ꝑte obiecti nõ eſt reale.igit᷑ nõ eſt ſubie
ctũ accñtis.i ¶ Cõtra ſcam opinionẽ Arguo ſic pᷣmo qꝛ eſt in
ſufficiẽs qꝛ aſſumit ſolũ de intẽtiõe ex ꝑte ĩtellectꝰ.⁊ nõ ponit
aliã intẽtionẽ ſecundã qð eſt falſuʒ.qꝛ intẽtio impoꝛtat oꝛdinẽ
intẽdent: ad intẽtũ.ſʒ oꝛdo ille eſtin eremig. vtrũqʒ extre
moꝝ põt dici intẽtio. Pꝛetea relatio ſigni ad ſignatũ nõ ſo-
lũ ẽ in ſigno. ſʒ etiã in ſignato ad minꝰ ſjm rõnẽ. intẽtio nõ ẽ
ſolũ actus ĩtelligẽdi ſcans ↄceptũ quãtũ ad ſcdᷣam vł rẽ ĩiquz
tũ ad pᷣmã intẽtionẽ.Sʒ eſt etiã res ſonats. Pietera ſcða in

B. Tho.

tentio eſ ſigni illiꝰ qð accidit rebꝰ intellect:t.ſʒ tale nõ eſt res

nature.ſʒ rònis.igit᷑ vł erit foꝛa vłſcðᷣa intẽtio. Pꝛetea ſcdᷣo

pbicoꝝ ðꝛ abſtrabẽtiũ nõ eſt mẽdaciũ.Quidqd eſt in ĩtellectu

p ſpẽm vł actũ ĩtelligit᷑ſʒ eſſe abſtractũqð ↄuenit rebꝰ dũ cõ
ceptꝰ ↄcipit vnã ſine alia)ↄgnoſcit᷑ ab ĩtellectu ꝑ aliquẽ actũ
nõ pᷣmũ. qꝛ eſſe abſtractũ nõ ẽ res eẽ.nec ꝑ ſʒm.qꝛ nõ ſʒcat pꝛi

mũ actũ ſᷣcatm̃. ¶ Pꝛetea qñ tã ſignũ qᷓ; ſignatũ ſunt in anima

tũc ſciẽtia ↄſiderãs huiuſmõi vł eſt metaphica vł naturalis g̊
intẽtiões logice negligunt᷑.q Argumẽta pᷣme opiniõis Ad p⸗
mũ dico ꝙ intẽtiões ſcðᷣe ↄueniũt rebꝰ vt ſunt ↄcepte. ſʒ h eſſe
eſt alið ab eſſe nature.Dico etiã ad maioꝛẽ ſi ĩtelligit᷑ de eſſe nã
li vł de om̃i eẽ rei.qð eſt falſuʒ.Ad ſcdᷣm negat᷑ ↄña.nã ſpecies
ĩtelligibilis homĩs attribuit᷑ homĩ ꝓpter aliquã ꝓpꝛietatẽ ĩ eo
⁊ tñ nõ eſt in eo ſubiectĩe.ſilit᷑ rõnes in nr̃o ĩtellectu ſubiectate

de ꝓpꝛietatibꝰ diuinis ſt nõ tñ ſubiectant᷑ in deo.ſile eſt de man

co hoĩe picto repᷣentãte pauꝑes.Ad Terciũ dico ꝙ hoc teluʒ
ꝓpꝛiũ ꝑpſodit domũ.nã ſpẽs itelligibilis vł actꝰ ĩtelligẽdi ſunt
ſubiectĩe in ĩtellectu.a dbus nõ denoĩat᷑.Dico etiã ꝙ imago nõ
Hificat᷑ de ſbiecto ſuo ĩ recto tñ ĩ obliq.licʒ illa ſit falſa ſpeculũ
eſt imago vł imagĩatũ.⁊ illa vera hõ ẽ imagĩatꝰ Verũ tñ dici
mꝰ ꝙ hõ vl imago eiꝰ ſit in ſpecko.¶ Tercia o P Bis quã teneo
eſt ꝙ ſcðᷣa intẽtio ex ꝑte rei intellecte nullibi eſt ſiectiue.ꝓbo
autoꝛitate ⁊ rõne.autoꝛitate. S.Tho.in opuſ.de vlibꝰ dicentẽ
z aduertendũ cũ ðꝛ res ſubiecta intetioni ſcðᷣe pᷣdicat᷑.nõ eſtĩ

telligẽdũ ꝙ res illa ita ſit ſubiecta intẽtiõi ꝙ ſit in ea vt accñs

in ſubiecto ſicut ſubiectũ ſciẽtie nõ ðꝛ ̊ mõ ſubiectũ.vt ſcien⸗

tia ſit in eo tãq; in ſubiecto. ſʒ ſicut in obiecto.ſciẽtia em̃ nõ eſt

in ſcibili.ſʒ ſciente de poten.q.ʒ ar..ꝙ ad hoc ꝙ aliq relatõ ſit
q̃ in neutro extremoꝝ aliqd ponit nõ facit diſtãtia creaturarũ
iz e illa relatõ nõ attẽdit᷑ ſm oꝛdinẽ aliquẽ qᷣ ſit in rebꝰ.ſʒ ſꝛm

oꝛdinè? qui eſt in ĩtellectu tm̃.ſʒ ſcdᷣa intẽtio ẽ relatõ rõnis qui
attẽdit᷑ ſm oꝛdinẽ in ĩtellectu tm̃ ⁊ nõ reꝝ.igit᷑ ĩ neutro extre⸗
moꝛũ quibꝰ attribuit᷑ ſicut ſunt res. ꝓbo etiã autoꝛitate Ar⸗
mãdi ⁊ veroꝝ Thomiſtaꝝ. Rõe ſic. Nullũ accñs ẽ in aliquo
qð eſt incapax ip̃ius.ſʒ om̃e obiectũ pᷣmaꝝ eſt incapax ſcðe in

tentiõis.igit᷑ nulla ſcdᷣa intẽtio eſt in obiecto pᷣmario. Minoꝛ

pꝓpbat.qꝛ obiectũ pᷣmariũ ſolũ recipit pᷣdicationẽ illoꝝ.qᷓ ei per

ſiliter mu
¶KCoͤtra
coqð eſt
tſſe ireb.
metaphi
nib? qor
ſpeciei.
tur aſigen
io ðꝛ q
☛☚

oquaͤteneo
tiue. pbo
livodicent,
ſcai. hoͤeſti
eayt accñs

i. ytſcien⸗/

aem no et
ijrelatſit
reaturaru

rönis qoi

utro extr⸗
oꝛitate 4½

z in aliqo

–

Folium. xxxviij.
eſſentiã ↄuenit.Pꝛeterea Illð in qͥ ponit᷑ vlitas ſubiect iue
vel eſt ens reale vel rõnis.ſi pᷣmũ tũc erit accñs reale.ſi ſcöm
tũc nõ eſt in obiecto pᷣmario.Pꝛetea.ſi ſpecialitas ſubiectĩe
eſt in hoĩe ↄcepto vel eſſe conceptũ ꝓpter qð ineſt. eſt ens rea
le.vł rõnis.Si pᷣmũ ſeqᷣtur ꝙ pᷣus.Si ſcðm erit ꝓceſſus in ĩfi
nitũ.qꝛ illnd eſſe ↄceptũ iterũ inerit ꝑ alið ens ronis. ¶ Con
firmo.qꝛ vłe nõ eſt vnũ in ſubã cũ aggregat in ie accñs.ſcʒ intẽ
tionẽ ſcðᷣaʒ ⁊ rem er᷑ animã.q̃ qñq; eſt accñs qũq; ſubſtãtia.ſʒ
tm̃ exiſtẽs in ĩtellectu ſicut et ſeoa intẽtio nõ põt eſſe in illo ſbſᷣ⸗
iectĩe.qð eſt extra.¶ Contra hõ ðꝛ ſpẽs aĩal genꝰ.ſʒ denoĩati⸗
uũ ẽ in denoĩato. Dico ꝙ extrĩſice denoĩat᷑.ſicut aliqs dẽ hono⸗
ratus nõ ab honoꝛe q eſt in eo ſubiectatꝰ.̊ ſicut nõ ſequit᷑.ille
honoꝛat᷑ ꝓter vᷣtutẽ.ꝗ̊ honoꝛ eſt in eo.ita nõ ſequit᷑.ſpẽs attri
buit᷑ homini ęꝓpter aliqd inuentũ in eo.&̊ ſpẽs eſt in hoĩe.ſunt
em̃ aliq̃ accñtia q̃ extrĩſice denomĩant ⁊ nõ ſunt vt ſic in denoĩa⸗
to vt ſcibile ðꝛ nõ a ſciẽtia.qꝛ eſt in eo.patʒ ꝑ Phum a topicoꝝ
vbi ſic ðt.qniã aũt eoꝝ q̃ ad aliqð dicunt᷑.alie quidẽ ex neceſũ
tate in illis.aut circa illa ad q̃ dicunt᷑.vt diſpoſitõ habitus. in

alio em̃ nullo poſſibile eſt ea eſſe ad q̃ dicunt.alia aũt nõ neceſ

ſe eſt eſſe in ulis.ad q̃ dicunt᷑.ↄtĩgit aũt vt dũ ſcibile eſt in aĩa
ſiliter murꝰ ðꝛ mihi dexter nõ a vᷣtute q̃ eſt in eo.ſed q̃ ẽ in me.
¶ Cõtra intellectꝰ adinuenit intẽtiões in rebꝰ g̊ ẽ in rebꝰ. Di⸗
co qð eſt in rebꝰ.nõ ſim eſſe ꝓpꝛiũ.ſʒ abſtractũ. Et hoc eſt non

eſſe ĩ rebꝰ qꝛ eſſe abſtractũ nõ eſt in rebꝰ. Nã dicit. S.Tho.q. B. Tho.

metaphice ex q̃ ſumit᷑ argumẽtũ.Ens rõnis ðꝛ ꝓpꝛie de intẽtio
nibꝰ q̊ͥs ratõ adiuenit in rebꝰ ↄſideratꝛ.ſicut eſt intẽtio gñis ⁊

ſpeciei.⁊ ſikium.q̃ quidẽ nõ inueniunt᷑ ĩ rerũ natura.ſji ſequun

tur ↄſiderationẽ rõnis.ex q̃ aurea ſentẽtia veritas ſplẽdeſcit
Pꝛĩo ðꝛ qꝙ; nõ inueniunt᷑ in rerũ nã.igit᷑ illa radix nõ eſt ponẽ
da Scðo ðꝛ ꝙ ſequunt᷑ ↄſiderationẽ rõnis.igit᷑ talis ↄſidera⸗
tio eſt cauſa pᷣncipalis intentiõis ſcðᷣe.Nã ðᷣt idẽ Hoctoꝛ.S.
de natura gnis.ca.i9. Nihil vero in natura reruʒ fuit ſuꝑ qðᷣ
ltellectꝰ fundaret intẽtiões vłes. tale pncipiũ ſuꝑ quod ĩtel⸗
lectꝰ ſe fundaret nõ eſt ponendũ er in nã rei.¶ Contra ðt S.
Tho.de vlibus ꝙ ſcðᷣe intẽtiões pᷣncipalit accipiunt᷑ a ꝓpꝛieta
tibꝰ rerũ. Intellectꝰem meꝰnõ pot homiĩ vere attribuere gen⸗
nec petro ſpẽm. Dico pᷣmo ꝙ ðt notant᷑ a =S rerũ et

1 „

nõỹ a rebꝰ. Quia huiuſmõi ꝓpꝛietates etiã ↄueniunt rebꝰ qñqʒ

ꝑ accñs. Mã ꝙ hõ ſit in pluribꝰ nũero dꝛntibꝰ ſit ĩ llis młti
plicatt ↄuenit ei ꝓpter indiuidua.nõ ex natura abſolute.Dico

ꝓ exẽpli gra in vli ſunt duo ſcʒ Onitas q̃ eſt pᷣncipalis.⁊ młti

B. Tho.

.

tudo q̃ mãlis. pꝛimũ pᷣncipalit᷑ ab intellectu. Scom a rerũ ꝓ⸗
pᷣetatibꝰ cauſat᷑ Pꝛobatio.Quia ðt S.Th.de vlibꝰ cñ ðꝛ vle ẽ
qð pᷣdicat᷑ de pluribꝰ q ſcðᷣa intẽtio quã vłe ↄcludit foꝛaliter

ſolũ eſt in ania. Illð aũt qð eſt in anĩa nõ pᷣdicat᷑ de re extra ani
mã cũ opoꝛteat pᷣdicatũ ineẽ ſbᷣiecto.Sʒ vłe pᷣdicari pᷣt ſcðᷣm
naturã realẽ quã includit mãlit᷑.ita ꝙ qñ ðꝛ vłe eſt qð pᷣdica⸗
tur de plibꝰ. ſenſus.ꝙ; res ſubiecta vłitati pᷣdicat᷑ de pluribꝰ.vt

hbõ ⁊ aſinꝰ.Oð patʒ Quia ſi hõ pᷣdicaret᷑ de pluribns ſjm ꝙ vle

tũc ſoꝛtes eſſet vłe.relinquit᷑ ẽ̊ ꝙ ſola ipᷣa natura ſbiecta vlit pᷣ

dicet᷑. Nã ſiẽ dictũ ẽ licʒ hõ ſit ĩ re er̃ ſingłar:.tñ h̊ accidit ſibi

ſcðᷣm q; hõ poterit ↄſiderari abſq; hoc ꝙ eſt ꝑticłart.⁊ pᷣdicat
de pluribꝰ.nõ tñ vnus hõ nũero.ſ̊ ſpecie. NMã hõ qᷣ pᷣdicat᷑ de

ſocrate eſt idẽ.ꝙ ſoꝛtes.⁊ qui pᷣdicat᷑ de platone eſt idẽ ꝙ pla⸗

to. eñ pᷣdicatũ inſit ſubiecto ⁊ impoſſibiie eſt vnã rẽ nũero eſſe

in pluribꝰ nũero differẽtibꝰ. licet hõ nõ p̃dicet᷑ de ſoꝛte ſcᷣm ꝙ;
eſt ꝑticlaris. Cuiꝰ ratio eſt. Quia tminꝰ idẽ pᷣdieat qð ſcat.&

qualit᷑ ſcat talit᷑ pᷣdicat.Mõ iſte tminꝰ hõ ſʒcat naturqꝗ hũanã

abſq; om̃i ꝑticipatiõe ⁊ ꝑticlari ratiõe.q̊ ſic pᷣdicabit eã nõ tñ pᷣ

dicat eã ſic vłiter.qꝛ ſicut ſup dictũ eſt.iĩtellectꝰ hoĩs.ſcðᷣm q;

bõ ẽ aliꝰ a ſua vlitate. Idẽ habes ipa.⁊.meta. Patzʒ igit᷑ ex

his ꝙ nã ſbiecta ẽ minꝰ pneipale intẽtiõis.Et ꝙ alið ẽ ĩ logica
dõð diffinit᷑ ? cui attribuit᷑ vł ↄuẽit diffinitõ. Pꝛobat᷑.Quia alið

—.— —W

eſt eẽ vle alið eſſe nature Sʒ rõ gñis vł ſpẽi ẽ ipᷣiꝰeſſe abſtracti

vb vlis vl ſcðᷣe intẽtiõis.⁊ tñ attribuit᷑ rebꝰↄcept:.igit᷑ aliud ẽ

B. tho.

gð diffinit᷑ ⁊ alið cui attribuit. Maioꝛ ex. S. Tho.de ente ⁊ eſ⸗

ſentia. de natura gñis i op.de vłibꝰ. Minoꝛ ptʒ de potẽ.q.ꝛ ar.

„

656. Pꝛo qͥ nõ ꝙ; cõiter ðꝛ tã a Thomiſtt qᷓᷓ ab alijs.Cũ ðꝛ ꝙ ſpe

cies eſt qð pᷣdicat᷑ ⁊c.O eſt duplex pᷣdicatio.Exercita ⁊ ſigna

ta. Signata ðꝛ illa qᷓ ↄuenit illis ꝗᷓ diffiniunt᷑ſicut eſt ſcdᷣa intẽ
tio. Exercita ðꝛ ꝗᷓ exercet᷑ in cõtẽtꝭ ſub ſeda intẽtiõe. ſicut eſt hõ
aſinꝰ.⁊ ꝑ hãc diſtinctionẽ. ſoluit᷑ argumẽtũ · cũ ðꝛ ſcdᷣa intẽtio

pdicat᷑ de pluribꝰ.q̊ nõ diffinit᷑. Hoc argumẽtũ nõ minꝰ ð illos
q̃ ponũt pᷣmas intẽtion es diffiniri in logica pugn at qᷓ; ð nos
Nã dicũt ii Spẽs ꝓut ĩ lõgica diffinit᷑ eſt cõis ad albedinem

yt patz

nis oliqe

acchs fit
albo. vt.
ylitas ac
tie vlitea
galbäne
ſeatnatu
taacackt
dicttſuß:
bladmun
phident
niſiſolu
betalbe
tiõe albe

llecla
nüero eſſe
e ſcmq
tqd ſat.
turq hüond
tteanoͤtß
dis. ſcm
Patz igit er
id eſlogic

OQuia ali

ſeabſtracti
git aliud
renter eſ⸗

udꝛg ſe

etar ſige⸗
eſtſcainei
ſore i
ſcda inten
min loo
rchnor⸗
ſibediken

Foliũ. xxxix.

pꝛnitatẽ ⁊ hominẽ.Qñ tũc obijcit eis.tũc ſpẽs nõ pᷣdicat᷑ de plu
ribꝰ nũero differẽtibꝰ. De ſpecie dicũt ꝙ duplex ẽ pᷣdicatõ vtõ
¶ Cõtra diffinitio ẽ de eſſentia diffiniti. ẽ ĩpoſſibile ꝙ diffini

tio ↄuenit alicui a qᷣ diſtĩiguit᷑ diffinitũ.Dico pᷣmo ꝙ in logica
nõ ẽ ĩcõueniẽs.qꝛ logicꝰ ꝑ extrinſica diffinit.⁊ ad Ariſto.dico
ꝙ cũ nos diffinire doc; o topi.ꝙ mag illic de vſu diffinitõis ve i topicoꝛũ.
re loquit᷑ cñ ðꝛ ꝙ diffinitio eſt eſſe diffiniti. Pſus aũt ad logi⸗
cã nõ ꝑtinet vt ſupᷣ dixi.Etiã ſunt młte diffinitiões deſcriptiue

Itẽ ⁊ poſteriox.ꝑ accidẽtia docet᷑ diffiniri. ꝓbo aũt ꝙ neceſſe Poſterio.
ſit ꝙ aliud diffiniat᷑ ⁊ ꝙ alij attribuat᷑. Nam exempli gꝛa. Ille

cui ꝓpt aliqͥd in eo inuentũ.ſcʒ ꝓpꝛietatẽ. intellectus attribuit
ſpẽm.ſicut homĩ vł aĩali.ſcat ſbſtãtias rerũ. Hõ em̃ ðꝛ ſubſtã
tia illiꝰ de qͥ pᷣdicat᷑.ſ̊ illð qð attribuit᷑ rebꝰↄſiderat:.⁊ qð facit
vnitatẽ.⁊ qð ẽ ſpẽs. vł etiã accipiẽdo ipᷣaʒ naturã ſub intẽtiõe
vlitatt. ⁊ ſic accñs ſcat ⁊ pᷣdicat? metaphice.Videt᷑ ẽ impoſ ? metaphi
ſibile eſſe ſubãʒ qðᷣcunq; vłe dictoꝝ.Dico ſcðᷣo q; cũ vłe diffinit
tũc duo ſimł cõiuncta diffiniunt.⁊ ̊ diffinitõ nulli ſeoꝛſũ cõue⸗
nit.ſed ambobꝰ ſimł tota diffinitõ ↄuenit.Sicut ſi diffiniretur
hõ albꝰ.tũc ratio hoĩs albi nõ eſſet ipᷣius albi.nec ipᷣius hoĩs
vt patʒ/phᷣicoꝝ in textu.quotli.⁊ ar.⁊. Pꝛo q̃ nõ pꝛĩio ꝙ quã /phᷣicoꝝ.

uis aliqd ſit alicuiꝰ accũs.tñ ſi ſubiectũ cu accñte ſimł accipit
accñs fit de rõne eiꝰ. Exemplũ.Albũ accidit homĩ.ſᷣ non homĩ

albo. vt ꝓbabilit põt ſuſtieri. Ita etiã logice loquẽdo.quãuis
vlitas accidat rebꝰ ↄſideratꝭ tñ inquãtũ res ſtant ſub inten⸗

tiõe vlitatt. ſic eis põt ↄuenire vna diffinitio. Nota ſcðo

ꝙ; albũ non ponit᷑ in gñe ꝓpter duplex ſjcatũ z Topicox. quia ʒ topicoꝛũ.

Hcat natu rã alteri ꝑm uxtã. Et Pꝛeterea S. Tho. ðt ꝙ cõcre⸗
ta accidẽtiũ ꝑ ſe nõ ſũt in gñe.ſᷣ reductĩe.vt albũ muſicũ.⁊ vt HB.Tho.
dicit ſuß Bohetiũ in heb. ꝙ abſtracta vliter hoc habẽt. ꝙ ni⸗

hil admittũt extraneũ.qð ſcʒ ſit pᷣten eſſentiã ſuã Sʒ pcreta nõ
ꝓhibent᷑ habere aliquid quod nõ ꝑtinet ad rõnem ipoꝛum.
niſi ſolum quod eſt oppoſitũ Exemplũ Albũ dicit᷑ quod ha⸗
bet albedinẽ. ⁊ hoc bene põt habere aliqͥd quod nõ eſt de ra⸗
tiõe albi. Er illis bꝛeuit᷑ rñdeo.; cũ vłe ſit cõcretũ duo cõ⸗
pꝛehẽdit.naturã ⁊ intẽtionẽ.ꝙ diffinitio vlis ſit vna ratõ ſuo
mõ ↄpoſita.⁊ q ratõ eius nlli eaꝝ ex quibꝰ ↄponit᷑ ſeoꝛſũ ⁊ to
taliter ↄuenit. Sʒ aliqd nature ſq; pluralitas.: alegui, intẽtõ⸗
„ ᷑;

ni ſe; vnitas. Si aũt diffiniret̃ vlitas. tũc abſtraheret a natu⸗
ra ſubiecta Et hoc ꝓuenit ex eo.quia ſcõᷣa intẽtio cõcretie ſum

pta ðt ens rõnis in ſubiecto ſuo mõ.⁊ & in rõne eius aliqd ad

ede anima.

mittit᷑ nõ ptinẽs ad rõnẽ eius in abſtracto.Exemplũ Illa diffi
nitio genꝰ eſt quod ⁊c̃.nõ ↄuenit aĩali er.cũ tot ſunt aialia qᷣt
ſpẽs eius ide anima.nec ↄuenit totalit᷑ ĩtẽtiõi generice Tũ qꝛ
nõ plurificat᷑. Tũ qᷣa nõ eſt in ſubiecto vel in ſpẽbus Tũ quia
nõ ſcat ſubãm vt patʒ.igit᷑ illa eſt diffinitõ totiꝰ aĩalis ⁊ gñis
q̃ ſunt vnũ ↄgnitiõe.⁊ intẽtio ſacit vnitatẽ rõnis ꝓpt᷑ quã genꝰ
ambit om̃e pᷣdicatũ. Vltia tñ pars ⁊ minꝰ pncipalis ⁊ mãlis
conuenit nature.Pꝛima.q̃ eſt pꝛincipalis ↄuenit intẽtiõi. Nec

tñ obſtat qð dictũ eſt ſeʒ ꝙ ſicut eſtvna ratõ hoĩs.ita vna ſpẽi.

B. Tho.

OQuis ſpẽs põt capi ꝓ foꝛali vłꝑ ſe cato.⁊ ꝓ mãli ⁊ cõnotato
BHictũ eſt nũc de intẽtiõe ex ꝑte in tellectꝰvoluntat:.qm̃ intẽtio
intellectꝰ eſt foꝛalit᷑ intẽtio ⁊ eſſentialit᷑.⁊ ꝙ eſt ſubiectĩe in eo
in rebꝰ radicaliter.De intẽtione vero pᷣſerti ſcdᷣa q̃ nr̃e eſt ſpe⸗
culatiõis ex ꝑte rei ĩtellecte.qͥd ſit.vbi ſit.vnde cauſet᷑ hacte⸗
nus dictum eſt. NMunc ad ſcdᷣam pꝑtẽ ſcdᷣi articuli reſpondeo.

Logica eſt picipaliter de ſcvis in⸗

tentiõibꝰ.Quãuis miłta pñt hic dici de pꝛĩcipalitate ↄſiderati
onis.⁊ quõ ſubiectũ ſe habeat ad habitũ.aut ð vnitate habi⸗
tus ⁊ ſcle.qͥdue ſit logica Tñ ne tminꝰcanicłariũ dieꝝ me etiã
alijs occupatũ lr̃is alcioꝛibꝰpᷣueniat.dimitto hec idiſcuſſa de
fmĩaturꝰ vita comite. deo duce. Thoma patrocinãte.ĩ veteri
arte.¶Cõſiderãdũ igit᷑ ꝙ illa ↄcluſio ẽ. S.Th.foꝛallit᷑ ĩ opu.

ſuo de intẽtiõibꝰcũ ſic deducit vᷣtualit᷑.Oĩs ſcĩa ẽ de vno.ſz vle

nõ ẽ vnũ.igit᷑ nlła ſcĩa ẽ de vłi.⁊ ꝑ ↄñs de ĩtellectõe.maioꝛ ꝓbat᷑
qꝛ ſcia ẽ de ẽte Sʒ ens ⁊ vnũ ↄuertũt᷑.a.metha.miĩoꝛ ptʒ qꝛ vle
ↄgregat in ſe accñs.i.intentionẽ ſcᷣaʒ ⁊ rem eẽ alam. q̃ qñq;
eſt ſubã vt hõ.necẽ vnũ aceñtalit.cũ accñs ſit in ſubiecto Vli
tas vł ſcdᷣa intẽtio nõ ẽ in ſpᷣiecto.i.nã.ſed mite ſcĩe ſũt de vłi⸗
bus. igit᷑ vlłe eſt vnũ.mioꝛ ſubſillogiſmi ptʒ.i.poſte.ſed nõ eſt
vnũ er pᷣcedẽtibꝰvnitatũ mõis.git᷑ ſcio mõ ſeʒ vnũ vnita
te ↄgnitõis.ita ꝙ de rõe vłis nõ reqret᷑.niſi illa vnitas rõnis.⁊
ꝓpter h̊ ðᷣt Ariſto.qꝙ eſt vnũ in młtis ſcʒ cognitũ Vñ non põt

aliqs dicẽ ꝙ vlłe ſit vnũ relatõe.cũ ſcðᷣe intẽtões nõ referãt ad

ſali
rat ilud.
tuquãb
cipitur w
mato yne
illa.ylal
dodt Al
tonib?
canpſe
cipalit
modicere
ſectipacc
ſictẽ ſut
ametapb
tiſuchcit
Poſtoeſ⸗
fit ve.
nobilen
rat ſoni
noͤaſide
ſiliten
Kttes. ß
Mllis ,

N

te oſiderati
nitatebabi⸗
ier neeti
iciſauſſade
jte, veteri
allit iopu.
yno. ß vle

Folium. xxrr.
res.ſʒ potius ad ſe inuicẽ.vt ſpẽs ðꝛ ſpẽs reſpectu gñis ⁊ non

reſpectu nature obiecte. Ex qͥ ptʒ ꝙẽ impoſſibile vnã ſcẽam ⁊

eãdẽ detmĩare de vłi ꝑ ſe ꝙtũ ad illas duas naturas q̃s inclu⸗
dit de eſſentiali intentiõe ⁊ de nã ſubiecta.ſed qð ðꝛ de ſigno vt
hmõi intelligẽtiã de ꝑ ſe ſignato qð ẽ ſcðᷣa intẽtio ex ꝑte rei.⁊

ſic pocius vna ſcĩa eſt de vno ꝑ ſe ⁊ de alio ꝑ accñs. logica cũ

ↄſiderat vle nõ ↄſiderat ipᷣm quãtũ ad naturã ſhiectã ꝑ ſe.nõ
em ↄſiderat hoĩeʒ ĩ es ꝙ hõ.ſʒĩ eo qð ſpẽs.⁊ ſic de alijs alalibꝰ.
Et ideo logica pꝛincipaliter eſt de ſecundis intentiõibꝰ. Sed
quia ſcðᷣe intentiões accipiunt᷑ pꝛincipaliter a ꝓpꝛietatibus
rerum mediãtibꝰ pꝛimis.ſicut ſpecies ſumit᷑ ab hominis ꝓpꝛie
tate mediãte tñ pᷣma intẽtiõe.i.mediãte foꝛma ſpecłari q̃ ðꝛ pᷣ
ma ĩtẽtio cũ ſit ſilitudo rei ad extra.⁊ hoc eſt qð ðt de potẽ.q.i
ar.iad decimũ quĩtũ. aliqͥd reſpõdet ĩtellectui mediate.qͥa
ſcʒ aliqͥd ſequit᷑ actũ ĩtelligẽdi ⁊ ĩtellectꝰ reflexꝰ ſuꝑ iſtð ↄſide⸗
rat illud. Vnde res reſpõdet iſti ↄſideratiõi mediãte intelligẽ
tia quã hͥ vocat pᷣmã intẽtionẽ.ita ꝙ ſit ſenſus ſcᷣa ĩtentio ac⸗
cipitur mediãte pᷣma intentiõe.i.mediante actu intellectꝰ foꝛ⸗
mato pᷣncipalit᷑ a ꝓpꝛietatibꝰ rerũ.i.a cõmũicabilitate illa vel
illa.vł ab incõmũicabilitate ſicut ẽ ꝓꝛietas indiuiduiꝑ ſe.⁊

iðdo ðt Auicẽna i ſue methaphiice ꝙ logica eſt de ſcðis inten⸗

tionibꝰ adiunctis pᷣmis. ſſic patʒ ꝙ logicꝰ nõ ↄſiderat rem ſbie

ctam ꝑ ſe. nec ſequit᷑ ꝙ ſit ſiataerfs ⸗ ↄſiderat intentiones
pᷣncipalit᷑.res aũt inqntũ po
mõ diceret᷑ ꝑ accñs.qꝛ ↄſideꝛat vnũ ſeʒ ſubiectũ ꝑ ſe. ⁊ ptes ſbᷣ⸗
iecti ꝑ accñs.i.ꝑ alterũ.ſicut metaphʒica ꝑ ſe eõſiderat ens ꝑ ſe

unt ſubiei. Mã ſcientia q;uis G;

ſicut ſubã.accidẽtia vero inq;tũ hñt oꝛdinẽ ad ſubãm.nam

a metaphice ſciẽtia nõ ſolũ eſt vniꝰ.ſᷣ illoꝝ qᷓ ad vnũ dicunt᷑.h

em̃ ſuffcit ad vnitatẽ ſciẽtie.q; ratõ foꝛalis ſit vna.ſic eſt h in ꝓ
poſito.Nã ens rõnis eſt ratõ foꝛalis.Alie aũt ſcientie ↄſide⸗
rãt vłe.q;tũ ad rẽ ſubiectã Nã Phs nãlis nõ ↄſiderat coꝛpꝰ
mobile inquãtũ genꝰſʒ inq;tũ mobile coꝛpꝰ.Muſica nõ ↄſide
rat ſonũ inquãtũ accñs.ſʒ inqtũ ſic.x quo patʒ q hmõöi ſcĩe
nõ ↄſiderãt vłe ſub rõne pᷣma vłis.cũ nõ ↄſiderẽt id qð facit
foꝛaliter vłe.ſed dicunt᷑ ↄſiderare vłe.quia ↄſiderant res non
vt res.ſʒ vt vłes. Mec ille quaſi foꝛaliter. ꝓbo autoꝛitate Ariſ
totelis / elencoꝝ. vbi dicit ꝙ diſputatio doctrialis ꝓcedit ex ꝓ

Auicenna.

pꝛijs.dialectica ex ꝓbabilibꝰ.ſʒ ꝓbabilitas ex ĩtentiõibꝰ q̃ ac⸗
elencoꝛuʒ cidũt rebus ⁊ nõ Egnccpih⸗ rerf ſumit᷑.igit᷑ dialectica eſt d ſe
cũdis intẽtõibꝰ.dialecticꝰ ẽ.vt hmõi.nũqᷓ; ꝓcedit ex pᷣoꝛibꝰ
igit᷑ dialecticꝰ.vt talis.nõ ↄſiderat pᷣmas ĩtentiões.ſʒ pncipia
ipſaꝝ.antecedẽs patʒ.itopicoꝝ. Pꝛeterea dialectica ꝓcedit
ex ꝓbabilibꝰvl illa ꝓbabilitas ꝓut diſtiguit᷑ a materia neceſſa
rio ſumit᷑ ab accñũtibꝰrõnis.vel rerũ extra.ſcdᷣm nõ dꝛ.qꝛ nõ eſt
artifex realis.& pᷣmũ ⁊ pᷣncipalit᷑.qꝛ om̃is artifex exꝓpꝛia mate
ria ſillogiſat.Autoꝛitate Ariſtotelis a methaphice lec.a. vbi
4 metaphi ðdᷣt ſed differũt dialectica methaphica mõ poteſtati.⁊ ſubiun
git. eſt aũt dialectica tentatiua de auibꝰ phia eſt ſciens.ſʒ non
põt dici ꝙ dialectica pᷣncipalit ↄſideꝛat pᷣmas intẽtões.qꝛ ſi ſic
tũc nõ eſſet tẽtatiua. Pꝛetea quicũq; ꝓcedit ex ꝓpꝛijs ⁊ pᷣmis
ille eſt ſciẽs.dialectica ꝓcedit ex ꝓpꝛijs ⁊ pᷣmis.g dialectica eſt
ſciẽs.ↄcluſio falſa ⁊ in Darij.&̊ aliq̃ pᷣmiſſaꝝ.nõ pᷣma.qꝛ patet
..poſte.i et z metaphice.iphicoꝝ.ergo minoꝛ eſt falſa.ſed illa
i. poſte· eſt opinio aduerſarioꝝ dicentiũ.qð eſt vnũ pᷣmũ intrĩſicũ.vt
net z meta. in hoĩe rõe cuiꝰ attribuit ei ĩtellectꝰ ſpẽm.⁊ nõ genꝰ.Cõcluſio
pbicoꝛu. aũt huiꝰ ſillogiſmi eſt ð Phum.nꝗ ꝑ h̊ differũt phia ⁊ metha⸗
prhbica.Autoꝛitate inclyti Tho.ibidẽ inquientis. Ens eſt du⸗

topicoꝛũ.

plex ſcʒ ens rõnis ⁊ ens nature.Ens aũt rõnis ðꝛ ꝓpꝛie de illis ĩ

tentiõibꝰ q̃s ratio adinuenit in rebꝰ ↄſiderati.⁊ huiuſmõi ens
rõnis eſt ꝓpꝛie ſubiectũ logice.Dicit᷑ ꝙ S. Tho. non diſtiguit
ſubiectũ a paſſiõe.ſᷣ vnũ ꝑ reliquũ circũloquit᷑ q̃ſi tale ens ra⸗
tiõis ſit paſſio ent nature.Contra.S.Tho. diſtinguit vnum
ens ab alio dicẽs ens nature ẽ ſubiectũ ph̊ᷣie⁊ ens rõis ſubie
ctũ logice.igit᷑ fictio eſt. Pꝛetea ens rõnis accidit rebꝰ intel
lectus.igit᷑ nõ eſt paſſio ipſarum.¶ Pꝛet᷑ea Om̃is paſſio fluit
ex pꝛincipijs ſubiecti. ſed nulla ſecunda intentio fluit ex pꝛin

cipijs nature ſubiecte.igit᷑.mioꝛ ptʒ in de ente ⁊ eſſentia.de na

tura gñis. Itẽ qꝛ ſequit᷑ actũ intellectꝰ.ergo nõ ẽ paſſio.nec pᷣt
hꝛe modũ paſſiõis. Dicit᷑ ꝙ; ſcdᷣa intẽtio eſt ſubiectũ ſpẽale g̊
Cõtra.Si ſpẽale ꝛiũ.Dicit᷑ ꝙ ens rõis ẽ ſubiectũ ↄſidera
tiõis ſed nõ attributiõis.Cõtra.idẽ eſt ſubiectũ ꝑ ſe ↄſiderati
õis et attributiõis.igit᷑ male ſeꝑant᷑. Pꝛetea oĩa entia q̃ cõſi
gerant᷑ a logico habẽt oꝛdinẽ ad eſſe rõnis vel ſunt.qꝛ non ad
veale eſſe rõnis cũ inter ea nõ ſit mediũ.ꝓbatõ. qꝛ ſciẽtie res

pia p ſig
tio ſpeciei.
fiſcm ili
notis ꝛſe
caloꝛ aſice
afürmarin
Cdtra
nii pdic
cit q no
Nepti ce
zuuſe con
oEip

Prigr pfnis
diat
4, 0 potet
ſaſnle,
ntriſici. yt
*. Köͤcuſio⸗
a wetha⸗
Ens eſt du⸗

pꝛie illis i

uiuſmötens
on diſtiguit
tale ens ra⸗
nguit vnuun.
fojs ſubie
t rebꝰ intel
paſſio fluit
uit ex pꝛin
entia.de nn
aſſio necßt
ctü ſpealeg
ecti aſider⸗
ſe aiert
entio 7
tgenched
ſcütiere⸗

w———
„

Foliinn.xxrxirl.
les res ſcdᷣm eſſe reale ↄſiderãt.ſ eſſe rõnis ẽ eſſe ſcõm.qꝙ ens

rois nõ ẽ exiſtẽs in rebꝰ er.igit᷑ ſolutio nilła. Pꝛetea ꝓpꝛiũ eſt

dialectici ex extraneis ꝓcedere. q eſſe pᷣmarũ intẽtionũ nõ eſt

extraneũ eis ſcõᷣm te.igit. Pꝛetea. S. Tho.ðt ꝙ dialetica ꝓ⸗

cedit ad ↄſiderãda accidẽtia entt ↄmunia ex intẽtionibꝰrõnis

̃ ſunt er̃nea a nã rex.igit᷑ nõ vtit᷑ vnoꝓ alio.ꝓbo vlterius ſic.

.

Sicut ſe hʒ phᷣus ad pꝛincipia intriſica entꝭ. ita ſe hʒ logicꝰ
ad intẽtiões extraneas a rebus.Sʒ ph̊us pꝛĩcipalit cõſiderat

õncipia entis nature. igit logicꝰ pꝛĩcipalit intẽtiões enti na⸗
ture extraneas ↄſiderat.maioꝛ ẽ ↄꝑatio phᷣi⁊? S.Tho.minoꝛ B. Tho.

ptz ſilr qᷓrto metaphice. Pre. illud qð ẽ ꝓpꝛie ſubiectũ eſt extra

neũ enti nature. ſed pꝛĩa intẽtio ⁊ fundamẽtũ.vel foꝛmale.vt

vtar tuis vᷣbt.nõ ſunt extranes enti nature ſᷣm.te igit᷑. Pꝛe.ni
hil eſt in rebꝰ cuiꝰ ſilitudo in aĩa ſit rõ gñis vel ſpẽi.ſed ↄſide

rata pᷣncipaliter ſunt genꝰ ⁊ ſpẽs in logica.ᷣ pꝛĩcipalit᷑ ↄſide⸗
ratũ in logica nõ eſt res extra.cuiꝰ rõ eſt ſibitudo. Pꝛeterea
öt S. Th. ꝙ diffinitiões ſunt intẽtionũ ꝛ attribuunt rebꝰ ꝓ⸗

ut intellecta ſunt. Pꝛetrrea illð qð in logica pᷣncipaliter cõſi⸗

derat᷑ ⁊ ꝑ ſe om̃ino ⁊ ſolũ in intellectu eſt.ſed pᷣma intẽtio non

eſt oĩno ⁊ ſolũ in intellectu.qꝛ eſt er̃ aĩaʒ ſubſiſtẽter ꝓ cõnota⸗
ro.ſed ſcða intẽtio q̊ ad ſiłitudinẽ ⁊ q ad ſignatũ ẽ in aĩa ſemꝑ

igit᷑ Argumẽtũ còe.diffinitũ dʒ eſſeꝓpꝛie qͥd vnũ ⁊ vniuocũ
ſed pᷣma intẽtio in logica nõ eſt huiuſmõi.igit᷑ nõ diffinit.mĩoꝛ
ꝓbat᷑ qꝛ ſpẽs pᷣdicat᷑ de hoĩe albedine nũero ⁊ patnitate q̃ nõ
cõueniũt in aliquo vniuoco reali. vt ↄcedis.Dẽ ꝙ ſpẽs acce⸗
pta ꝓ ſignato ꝓpinquo qᷣ ẽ ↄfuſus cõceptus cui attribuit᷑ intẽ

tio ſpeciei.ſic nõ eſt qͥd vniuocũ.ſᷣ analogũ.⁊ tamen p̃dt diffini

ri ſcm illã equocã rõnẽ. Alio mõ accipit᷑ ſpẽs ꝓ ſignificatꝭ re

motis ⁊ ſecũdarijs per pᷣmam intentionẽ. ſicut eſt homo locꝰ
caloꝛ ⁊ ſic eſt vniuocũ ad ea de quibꝰ ðꝛ.quia tũc habʒ ↄceptũ

affirmatiuũ pᷣcedentẽ ſuas ſpẽs.qui eſt in gñe pᷣdicamentali.

¶ Cõtra ſpẽs ꝓut ðt ↄceptũ eſt eq̃lis ſikitudo oĩm ſpẽrũ om⸗

niũ pᷣdicamẽtoꝝ. Igit᷑ nõ ẽ analogica vł equoca ſilłitudo.Di⸗

cit᷑ , nõ eſt ſilitudo in ĩtellectu exiſtẽs.ſed eſt aliqd cõfuſum
ↄceptũ cui poteſt attribui intẽtio gñis.¶ Cõtra quero vkillð

ↄfuſe conceptũ eſt res nature h̊ eſt pᷣma intẽtio vel ſcðᷣa ĩten⸗

tio. Si pᷣmũ tũc erit abſtrahibilis aliꝰ ↄceptꝰ realis ab omni

bus pᷣdicamẽtis.Qui nõ eſt alicuiꝰtrãſcendent:.Sʒ eſt ð coꝛm
⁊ vſitatã doctrinã Phoꝛũ ⁊ cõtra veritatẽ.Quia ↄceptus cõ⸗
mũis oĩbꝰ pᷣdicamẽt? eſt ↄceptꝰ trãſcendent: Pꝛetea ſeqtur
ꝙ diffinitio gñis nõ ↄueniet eq̃liter ⁊ eodẽ mõ om̃i generi cu⸗
iuſcũq; pᷣdicamẽti qð eſt falſũ.quia nõ magis aĩal eſt genꝰ q;

coloꝛ et nñerus.Cum vnũqq; hoꝛũ de pluribꝰ ſpeciebus pᷣdi⸗

cet᷑. Nec eſt verũ qð de ꝑ ſe ſcato gñis dẽ. Cũ illud ſit etiam
ſcðᷣm te ens rõnis. ¶Pꝛetea ſi ponit᷑ tale ↄfuſe ↄceptũ tũc eꝛt
duodecĩ ↄceptus trãſcẽdẽtes reales.ſcʒ gñis.ſpeciei.ĩdiuidui
gener: ſubalterni.ſpeciei ſubalterne.Et in aliqbꝰ differẽtia vl

ꝓPpꝛiũ ſiliter ↄceptus entis vniꝰ gñis.vł g̊ hoc ↄſuſe cõceptum

erit ens rõnis.i.ſcðᷣa intẽtio.Si ſic tũc ſcdðᷣa ĩtentio diffinit᷑ ⁊ ꝑ
ſe ↄſiderat᷑ qð placʒ mihi.Dicit alius ꝙ natura generica capi
tur duplr. Vno mõ ꝓ mãli qð mãle eſt natura abſolute ↄcep⸗
ta ⁊ eſt quid equocũ. Alio mõ capit᷑ ꝓ foꝛmali qꝗð eſt ↄceptũ
cõꝑatĩe vł reſpectĩe.⁊ tale eſt vniuocũ.Cõtra ex illa ſolutiõe ſe
quit᷑ qð pꝛius. Pꝛet᷑ea Hoc ↄꝑatiuũ ↄceptũ vel eſt pꝛima
intẽtio vel ſcdᷣa. Sʒ pᷣma.& erit aliqͥd in pᷣnto abſolute.Cuius
ratio eſt eſſe ↄpatum qð inplicat ⁊ imaginat᷑ illud ꝙ bõ cõꝑat̃
ad inferioꝛa qᷓſi natura hũana ſit aliqd vnũ.qð ad multa poſ
ſit ↄꝑari.Si ẽ ſcdᷣa intẽtio habebo ꝓpoſitũ.i Alið argumẽtũ
cõe.ſciẽtia ↄſiderãs materiã ⁊ foꝛmã.pᷣncipalit᷑ foꝛmã cõſide⸗
rat.Sʒ intẽtiões ſcðᷣe ſunt foꝛme pᷣmaꝝ.igit᷑. Dicũt ꝙq Maioꝛ
eſt vera de materia ⁊ foꝛa ſubſtãtiali.nõ aũt accñtali. Tũc ſta⸗
bit argumẽtũ cũ ðꝛ albedo eſt ſpẽs coloꝛ eſt genꝰ.q Pꝛeterea
ꝑſpectĩa aſiderat lineã viſualẽ et tñ linea habet ſe vt materia
⁊ cõtractũ viſuale.vt foꝛma ᷣhens Aliud Argumẽtũ cõe
ratõ foꝛalis pᷣncipalit᷑ conſiderat᷑ in ſciẽtia. Scðᷣa intẽtio eſtra
tio foꝛalis pᷣme.cũ pᷣme nũqꝙᷓ; ↄſiderent᷑ ſine illis.Dicit᷑ Ma
ioꝛ ſit vera de rõne foꝛali q̃ ſumit᷑ ex pᷣncipijs ſciẽtie. huius nõ

ſunt ſcdᷣe intẽtiões.ſ. magis paſſiões pᷣmarũ ⁊ ꝓpꝛietates. S

q; extraneũ ſit hoc a S. Tho.ex ſuperioꝛibꝰ patet.⁊ Arguo
ſic. Si pᷣma intentio ſcᷣm pᷣncipiũ foꝛale eſſet pma intẽtio.ſeq̃
ret ꝙ logicꝰ poſſit ↄſiderare ſpẽm nõ ↄſiderado ſedᷣam inten
tionẽ. Sicut nãlis põt ſtare in pᷣncipijs entis nõ ↄſiderando

paſſionẽ eius.ſᷣ illð implicat.qꝛ ſic ↄſiderat ſpẽm ſimul ⁊ non
ſpem.i¶ Pꝛetea ſeqret᷑ hoc pᷣmũ eſſet de eſſentia eiꝰ⁊ ſic pᷣmai

auenit ync
Konnn
ille diſcurt.
denatuag
lſt vnũpnc
ftide hac
Nota one
catu vere
ſcom ꝙhe
fationẽ ſun
hoͤeſt ſpẽs
leDicitif
pis rer
inbentq g ſ
plurib? nũ
Dreiea
lenchad r
bird Op
innicend
alterius⸗
incoueniẽ
ide.phi⸗
nhinopa
indiſfinit

Oikkrita
ſechceptum
difiniir,
generica lat
pſolute ehe
eſtocepti
la ſolutioeſe
eleſtpꝛuna
lute. KCuins
docei
d multapol
iðarpumeri
ſoꝛma cöſide⸗
cütq Maioꝛ
tali. Tücſto⸗
6 drran
eyt materii
gumetũ ce
ntetio eſtra
dicit q
eß buius no

ietates. B.

tet.1 Ar
jaintetio ſi

oſcvam iitetig

z gſiderni⸗
ſin 1non
ebt ſehnil

Foliũ. xxxxij.
tentio ⁊ ſic aial eſſet vnum vnitate reali in młtis.igit᷑ oppoſi⸗
tũ eſt verũ.Sʒ fundat ſe in hoc ꝙ res ↄcepta vt cõcepta ſit pꝛi
ma intẽtio. ¶ Contra hõ ↄceptꝰ vt cõceptus nõ eſt hõ natura
lis vl ens nature.Sʒ pᷣma intẽtio eſt ens nature.igit᷑ hõ conce
ptꝰ vt cõceptꝰ non eſt pᷣma ĩtentio. Maioꝛ patʒ.qꝛ arguit᷑ a di
cto ſcðᷣm qͥd ad ſimpłr. eſſe em̃ in opiniõe vł cõceptiõe eſt eſſe
ſcðᷣm qͥd/elenco.et peri.Miĩoꝛ eſt S. Tho. Alia plura in eos
argumẽta in pᷣncipio queſti.loco inſtantiaꝝ poſui.&¶ Pꝛeterea
Quicqͥd ↄuenit hom̃i inquãtũ hõ h̊ ↄuenit Petro ⁊ Paulo. ſ(q
hoĩ inquãtũ hõ ↄuenit radix vł pᷣncipiũ ĩtẽtiõis pᷣme rõe cuiꝰ
ĩtellectꝰ fundat ſuꝑ eũ ſpẽm.⁊ nõ genꝰ vel ĩdiuiduũ. illð pᷣn
cipiũ intriſicũ vel ratio foꝛmalis ↄuenit paulo.Sed cuicunq;
Phenit pᷣncipiũ ſpẽi vł radix.illi intellectꝰ vere põt attribuere
ſpẽm vt patet ex dictis. igit᷑ ſpẽs põt ei vere attribui Totus

ille diſcurſus põt foꝛari ex. S. Tho. in de ente ⁊ eſſen. ſiliter in B· tho

de natura gñis.in opuſcło de vlibꝰ. Nota q̊ ꝙ illa ꝓpꝛietas nõ
eſt vnũ pᷣncipiũ ↄueniẽs homĩ ſcðᷣm ſe.ſ ꝑ accñs.vt patʒ decla
rãti de hac pᷣma intẽtione hõ.⁊ illa ꝓpꝛietas ðꝛ aliqd inuentũ
Nota qñcunq; in ſubiecto ponit᷑ cauſa q̃re ſibi ineſt.tũc pᷣdi⸗
catũ vere pᷣdicat᷑ ð ſiecto.Sʒ ipi dieũt q; nos negabimꝰ hõi
ſcðᷣm ꝙ hõ ↄuenit h̊ pᷣncipiũ.vł illa radix in q̃ ĩtellectꝰ ꝑ ↄſide
rationẽ ſuã fundat ſpẽm.& illa ſemꝑ eſt vera.⁊ in q̃rto mõ ꝑ ſe
hõ eſt ſpẽs.qð eſt falſum loquẽdo de ſpecie logica ⁊ impoſſibi⸗
le Dicit ̊ fidelis tomaſter ſcdᷣa ĩtẽtio nõ oꝛit᷑ ex ĩtrinſect pᷣnci⸗
pijs rerũ,ſed attribuit᷑ rebꝰ ↄceptis ꝓpter aliquã ꝓpꝛietatẽĩ ea

inuentã g̊ ſiue dicat ſpẽs eſt.q̃ ſupponit᷑ generi ſiue pᷣdicat᷑ de

pluribꝰ nũero differẽtibꝰ.ſemꝑ ↄuenit intẽtio rei ꝑ accidens.
Pꝛet᷑ea Motandũ ꝙ ſcde intẽtiões potiꝰreferunt᷑ ad ſe inui

cem q; ad res ſicut ſpẽs eſt gener: ſpẽs. quapꝛopt᷑ dixit Pur⸗

phiriꝰ. Opoꝛtet ĩ vtroꝛũq; vtriſq; rõnibꝰvti.nam relatĩa ꝑ ſe

inuicem diffiniri nõ pꝛohibentur. immo vnum de intellectu
alterius eſt.ſed accedit emula ſolutio dicens ꝙ non eſt etiam
incõueniẽs in abſolutis.cuiꝰ tñ oppoſitum dixit vt credo ille

idẽ.i.phicoꝑ vbi inqᷣt Ariſt.de abſolutis qrũ vnũ ꝑalterũ diffi
niri nõ põt.ſed nõ de relatis diſſerit em̃ Ariſ.ſic ampliꝰ q̃cũq;

in diffinitiua rõe inſunt alicuiꝰ tociꝰ diffiniti ĩ ipᷣis ediuerſo nõ

ttotũ. IJgit᷑ genꝰ ⁊ ſpẽs vel male difiniunt᷑ a logico vel ſunt

—

encia reſpectĩa rõis tm ¶ Motãdũ ꝙ; cũ hut lõga via veniſſez

tri nigri inceſſit. Quẽ cũ reuoluerẽ mee opiniõi emulũ ↄſide⸗

Petrꝰ Ni. mihi vela ↄplicare volẽti huiꝰ ſcdðᷣi articłi Cuꝑido lcõnis Pe

raui. Quapꝛopf ne indicla ſollicite ignoꝛãtie notarer. vt fieri
ſolet nõ pignit aliq̃ recẽſere. Nõ q; pꝛefatꝰdoctoꝛ in clipeo ſuo

thomiſtaꝝ Queſ.ʒS. Qua q̃rit vtrũ in diffinitiõe in q̃ ðꝛ genus

eſt qð pᷣdicat᷑ de pluribꝰ ⁊c.Diffiniat᷑ intẽtio ꝑ ſe vł nã ſubiecta

intẽtiõi ponit duas opiniões.Pꝛĩa tenet in pᷣcedẽti diffinitiõe

qꝙ nõ diffinit res ſbᷣiecta intẽtõi ſʒ intẽtio.⁊ dicũt iſti de hac opi
niõe vtputa Schotiſte ꝙ ſit diffinitio q̃ditatia talis.⁊ ꝓbant
pꝛimũ ſic.Illud ꝑ ſe diffinit᷑ in logica qð logicꝰ ꝑ ſe cõſiderat
Sʒ logicꝰ ꝑ ſe ↄſiderat ĩtẽtionẽ g̊. maioꝛ ꝓbat᷑ qꝛ qð diffinit᷑ in
aliq̃ ſciaccũ q̃ditas pꝛĩo ↄgnoſcath ꝑ ſe cognoſcit᷑.mĩoꝛ vłr no

ta.Scðdo ſic illud qð hic diffinit᷑ ↄuenit vniuoce rebꝰ oĩim ge

nerũ.ſm idẽ nomẽ ⁊ ſcᷣm eandẽ rõnẽ.ſed ĩpoſſibile ẽ aliquaã
rẽ qlemcũq; ſub intẽtiõe poſitã ↄuenire vniuoce rebꝰ oĩm ge⸗
nerũ.S.mĩoꝛ ptzʒ.qͥa hoc maxĩe eſſet ens.ſed ens nõ eſt genus.

Tercio Sires ſub intẽtiõe diffiniret᷑ tũc res ꝑaccñs diffinie
ret᷑.qꝛ ꝑ G̊ ꝙ itẽtio ſibi accidit.Sʒ om̃e ꝑpaccñs reducit᷑ ad ꝑ ſe
a qᷣ illð pꝑaccñs ðꝛ. ¶ Pꝛefea res diffinit ꝓpter intẽtionẽ.ergo
res magis Volẽs ſuſtiere oꝑpoſitũ.qꝛ vtrũq; ẽ ſuſtinibile.pᷣt
dicẽ ad pᷣmũ.ꝙ ꝑ ſe capit᷑ duplicit᷑ Dno mõ ſine alio.Alio mõ
qð eſt ꝓpter alteꝝ. Scõo mõ mĩoꝛ põt eſſe vᷣa.ſed nõ pᷣmo mõ
capiẽdo ꝑ ſe.qꝛ genꝰnõ diffiniret᷑ ſine re ſubiecta.res aũt cõſi-⸗
derat᷑ ſub intẽtõe ſtãs. vel dic vt ſupᷣ ad ſᷣm. ꝙ res ſub intẽtöõe
eſt aliqᷣd vnũ cõe ad oẽm naturã genericã cniuſcũq; pᷣdicamẽ⸗
ti. ſed ſolũ intẽtio q̃ eſt in intellectu obiectie ꝑ ſuã rõnẽ que
in ĩtellectu ſubiectĩe attribuit᷑ rebus oĩm pᷣdicamẽtox.ſufficit
em̃ ꝙ foꝛale intẽtiõis ſit cõe ad oĩa multiplicatt materialibꝰ
p h̊ nullũ eſt incõueniẽs in hmõi intẽtiõibꝰſicut ẽ vna ſoꝛa ſil⸗

logiſmi oĩm termioꝝ cuiuſcũq; materie. Ad terciũ.Dic.res
ſub intẽtiõe nõ eſt res ꝑ accũs.qꝛ inqtũ intẽtio ſtat attribuiẽ
rei et res ſubijcit ipᷣi.ſit vnũ de rõne alteriꝰ ſicut de rõe hoĩs a⸗

bi. qꝛ vtrũq;. ¶ Dic ſcdðᷣo tale ꝑ accñs bñ diffiniri vñ dicit

Arilſ.i.Phi.rõ hoĩs albi ⁊c.q Dic.tcio ꝙ intẽtio accidit rebꝰ

qꝛ ẽ eis extrĩſica.ad bationeicens paccñs reducit᷑ ad ens

E ſenõ idẽptitate ſed quo ad der

3.

miationẽ eiꝰ. qꝛ ſub vns ſcia

byoin ge R
esgliglia
oim ge /
1tgenuo.
8 diffinlS
tadpſe
e, ergo
iyibile dt

Alio mo
aüt coſi⸗

dican 9

hẽ quei

attribniͤ⸗

Folium. xxxxiij.

cadũt cũ ſint oppoſita. ¶ Ad quaꝛtũ dic res diffinit᷑ ſubinten

tiõe.nec illa valet autoꝛitas in oĩbus.nõ ſequit᷑ hõ eſt albꝰ al⸗
bedie igit᷑ albedo alba.ſic nõ valet res ꝓpter intẽtionẽ diffinit
̊ intẽtio magis.ita intelligit᷑ ꝙ nõ ſit ratio eius quia res diffi⸗
nit᷑ niſi ſtet ſub intentione.

Alia Opinio huic traria tenet y

diffinit res ſubiecta intẽtõi ⁊ nõ ĩtentio ⁊ ðt ꝙ ſit diffinitõ de⸗
ſcriptiua nõ qͥditatiua ꝓbacio.Quia diffinitõ gñis ↄuenit na
ture ⁊ nõ ĩtentiõi.qꝛ ens rõnis nõ pᷣdicat᷑. quiditatiue de ente
reali.hanc opinionẽ nullo mõ teneo qꝛ alias logica eſſet ſcien
tia realis.Ad ſecũdũ dicũt ſcotiſte ꝙ ĩtẽtio gñis nõ pᷣdicat᷑ de
ſpecie ſcm actũ exercitũ.ſed ſignatñ tm̃.vł vt ſupᷣ.q; natura p
icat᷑ nõ ĩtẽtio.q¶ Contra eodẽ mõ diffinit᷑ genꝰ qᷣ pꝑtes diffini
tiõis ſibi ↄueniũt.ſW diffinitio ↄuenit ĩtentiõi ſolũ icdᷣm actum
ſignatũ.igit᷑ ſolũ q̊ mõ diffinit᷑. Reſpõdet Petrus Nigri
diffinitõ gñis nõ ↄuenit ĩtẽtioni eſſentialit.qa ſic oẽs ꝑtes eiꝰ
de ipᷣo in recto pᷣdicarent᷑.ſed ↄuenit generi ſolũ q ad notificati
onẽ.⁊ igit᷑ genꝰ nõ pᷣdicat᷑ de pluribꝰ ſpecie differentibꝰ ſcðᷣm
p̃ᷣdicationẽ.ſed notificationẽ tenẽdo ꝙ res ſub intẽtiõe diffini
tur.dic ꝙ ꝑtim ↄuenit rei ꝑtin intẽtiõi.nã nature ſubiecte cõ
uenit pᷣdicari ĩ quid. intẽtioni vero vnitas rõnis.Cõtra ar
guit idẽ Burleꝰ autoꝛ ſcdᷣe intẽtiõis.vnũ deſperatũ nõ pᷣdica

tur de alio. ſed ĩtentio gñis ⁊ intentõ ſpẽi opponunt᷑ deſperate

igit᷑ vna nõ pᷣdicat᷑ de alia ꝓ ĩtẽtiõibꝰ capta.ſᷣtamẽ dicimꝰ hõ
eſt aĩal. Pꝛetea Purphiriꝰ diffiniẽdo genꝰexemplificat de re
ſubiecta.qꝛ ðt vt hõ eſt aĩal Ad pᷣmũ.dicit Pe.MNi.q dicũt
Scotiſte ſcʒ ꝙ natura de natura pᷣdicat᷑.⁊ nõ ĩtentio de intẽtiõe
dũ aiunt ꝙ genꝰ pᷣdicat᷑ de ſpecie nõ ſcðᷣm actũ exercitũ.ſed ſo⸗
lũ ſignatũ. Vñ licet pᷣdicari de inferioꝛi q̃ditatĩe nõ ↄueniat in
tentiõi ſcdᷣm pᷣdicationẽ tñ ſcdᷣm notificatiõem Rũdet Tar⸗
taretꝰ ꝙ in reſpectu vłium diſparatũ bñ põt diffiniri ꝑ ſuũ ter
minũ ſeu ꝑ fundamentũ alterius diſparati ⁊ hoc ſaltẽ diffini⸗
tiõe data ꝑ additamẽtũ.Ad ſcðᷣm rñũdet idẽ ꝙ; ꝓceſſus Pur⸗
phirij dat᷑ de manifeſtioꝛibꝰ nobis.ðdðo exempliſicat ꝑ ᷣmas
ltentiões.nõ qꝛ de ipᷣis dederit diffinitiões.ſʒ qa ꝑ eas exercent
q̃ ꝑ ſcdᷣas intẽtiões impoꝛtant᷑. Reſpõdet Pe. Migri.q ideo
Purphi.dat exemplũ de aĩali qð pᷣdicat᷑ de hoĩe 15 ꝙ aĩal diſti

nijſſet. ſed qꝛ illud qð diffinitũ exiſtit fundat᷑ ĩ aĩali.ꝛ alid mõ „E

noticia eiꝰ dependet ex fundamẽto ſuo ideo dat exemplũ de . n
aĩali qð eſt pᷣma intẽtio. Vtrũ aũt illa diffinitõ ſit qᷣditatĩa v.
vel nõ Reſpõdet ꝙ nõ ſit qditatia.ſ ſolũ deſcriptĩa.qꝛ nõ oĩa 4
q̃ ponunt᷑ indiffinitiõe pᷣdicant᷑ de diffinito. Itẽ dat᷑ ꝑ addita⸗ 4
mentũ.& ⁊c.rõnes nõ adduco bꝛeuitatt cauſa.⁊ eſt ille ſenſus bo
diffinitiõis. Genus eſt vnꝰ reſpectus rõnis. vł ↄſequẽs natu⸗ c
rã rei ĩtellecte. vt intellecta eſt.q̃ miłtiplicat᷑ realit᷑ ſᷣm ſpecies pen

in quibꝰ eſt eſſentialiter.

Ompimio Tertia elt Prtri Nigriy

in hac ⁊ om̃ibꝰ diffinitiõibꝰ logict.ſcõa intẽtio ꝑ ſe diſnit᷑ acci

piẽdo ly ꝑ ſe ꝓut determiat diffinitũ.repꝛobat pᷣmo argumen ſol
tũ Scoti ⁊ ſcdo. Sʒ tercio ſic.qꝛ iſta diffinitio data eſt ꝑ entia .
rõnis.ſcʒ; per vłe ⁊ per pꝛedicat᷑ qd nõ ↄpetit pᷣme intẽtiõi niſi lol
p ens rõnis.ſᷣ ens reale nõ põt notiſicari ꝑ entia rõnis Volẽs pin
tenere oppoſitũ dicat ꝙ intẽtio nõ ſolũ.nec res ſola.ſ res ſub
itentiõe.qᷣ¶ Cõtra. Noticia pᷣme intentiõis h̊ nõ inquirit᷑ niſi .EVeii⸗
p accñs.i.ꝓ quãto ſcðᷣa intẽtio fundat᷑ in ea. Ideo nullo mo⸗ aia.
o ꝑ ſe difnit. Tum ſcðo qꝛ ꝑfectius et citius poteſt acquiri mz.
noticia pꝛime ĩtentiõis ſine ſcdᷣa qᷓ cũ ſcᷣa.qꝛ ↄgnitio abſolu⸗ tell,
ta eſt pᷣoꝛ ⁊ pfectioꝛ ↄgnitiõe reſpectiua.Dicit᷑ ꝙ argumentum ted
ſolũ ꝓbat intẽtionẽ pᷣmã ſine ſcðᷣa.nõ diffiniri.Sʒ nõ ediuerſo ſeic
ꝓbat. qꝛ de natura ĩtẽtiõis eſt.ꝙ rei vt intellecta eſt attribuat᷑. 4G6spn
igit ĩtentiõi ꝑ ſe ↄuenit diffiniri cũ natura.q Pꝛeterea cuiꝰ no nanm
ticia ꝑfecta nõ põt haberi ſine pᷣma ĩtentiõe ̊ ꝑ ſe facit ad diffi bioꝛ
nitiõeʒ h̊ eſt ad noticiã diffiniti.ſ ſcðᷣa ĩtentio nõ põt pfecte no llo⸗
tificari ſine pᷣma.igit᷑ ꝑ ſe facit ad notificationẽ.ↄſiderat᷑ tamẽ 1.
p accñs pᷣma ĩtentio.qꝛ nõ eſt ꝑ ſe ſed ꝑ ſcᷣam ĩtentionẽ logi⸗ tiots
ce ſpeculatiõis. Pꝛeterea difnĩtio gũis eſt partĩ itentiõis poſt
W ꝑtim rei.igit᷑ eſt dimfinitio data ꝑ additametum.Et ideo patet ſtaͤri
ꝙ ſcdðᷣa ĩtentio pfecte ↄgnoſcit᷑ nõ ſine pᷣma. Sʒ pᷣma bñ poteſt . ſte.
ꝑfecte ↄgnoſci ſine ſeeunda.Et notabit ſtudioſus lectoꝛ q̃ h de ſcdo
genere dicunt᷑ ad alias ĩtentiões logicas poſſe applicari.ↄſide 4
rabitq; ꝙ Scotꝰ ⁊ Pe. Ni. bene dicũt.⁊ ex S. Tho. ꝓbat᷑. qꝛ gyl
ſicut eſt vna ratõ rei extra. ita eſt vna ratõ illiꝰqð attribuit rei * (cu
iĩtellecte. vt huiuſmõi.q̃ ratio nõ eſt ſilitudo rei extra animã g& Eein

¶Tamẽ alterũ etiã eſt ꝓbabile.⁊ elici põt ex opuſ.S.Tho ſnn

Foliũ. xxxxiiiff.
vt patuit ſupᷣ. Teneat igitur tenera iuuẽtus vtrã libet ſentẽ⸗
tiã.qᷓ ei veriſimilioꝛ videt. Sed opinionẽ Burlei bonꝰ Tho
miſta relinquat.Qũo aũt aliqbꝰ genꝰ vel ſpẽs. vk differentie.
vel pꝛopꝛiũ.vel accñs.vel indiuiduũ.⁊ quibꝰ nõ ſunt attribuẽ
da. Mũc nõ valeo ſingula diſcutere. ſed hec notatuꝝ me in pᷣ⸗
dicabilibꝰ (q̃ in tertio huiꝰ magiſterij anno interpᷣtari cona⸗
boꝛſpero ↄfidoq; dei auxilio Sʒ pꝛochdoloꝛ.qꝛ alijs maledi⸗
cendi occaſionẽ ille meꝰ laboꝛ quẽ vt iuuentuti ꝓdeſſem per⸗

petioꝛ foꝛte affert.ſed nunq; obloquẽdi petulãtia vl detrahen
F me a ꝓfutura homibus diligẽtia diſturbabit. B
iã vltimũ aggredioꝛ in quo argumẽta pᷣneipalis q̃ſtiõis diſ⸗
ſoluerim. Dicoq; ad pꝛimũ argumẽtũ ꝙ vle de quo Ariſtote.
loquit᷑.⁊. poſte.i.metaphice eſt vna ſilitudo in aĩa q̃ eſt pꝛinci⸗
piũ artis ⁊ ſcĩe.nõ aũt eſt vlłle ꝓut eſt ens rõis qð ſequit᷑ actum
intellectꝰ. Pꝛo quo nota vle capit᷑ triplicit. Hnõ mõ pꝛo
ſpẽ intelligibili q̃ eſt ſikitudo vlis. intellectꝰ nã eſt vlium.ʒ. de
aĩa.i.poſte.⁊.phiſi.ſed nibil põt exire in actũ aliquẽ niſi ꝑ foꝛ
mꝗᷓ qua fit in actu. Cũ igit dicit q; intellectꝰ in telligit vlia in⸗
telligẽdũ eſt ſic. ꝙ intellect⸗ vnã ſpẽm intelligibilẽ q̃ eſt ſilłi⸗
tudo vlis intelligit vlem naturã. qñ ðꝛ ꝙ vle generat. p ſit
pꝛicipiũ artt ⁊ ſcie.optime ⁊ vere intelligi põt de habitibꝰ quo
ſcʒ mõ habitꝰ ꝑ qs intellect⸗ cognoſcit vlia generant᷑ in nobꝛ
nam. ⁊.poſte.hoc facit pꝛĩcipalit.vt ſciamꝰ qs ſit habitꝰ pꝛĩci⸗
pioꝛum.Alio mõ capit᷑ vłe ꝓ natura qᷓ cõuenit multis vel pꝛo
illo qð nõ eſt ſingulare ex nã ſua.ſic dicimꝰ ꝙ oĩs ſcĩa ẽ vlium
⁊ ꝙ vlia ſunt incorruptibilia. Tercio mõ capit̃᷑ vle ꝓ ente ra⸗
tiois qð ſequit᷑ ĩtelligẽtiã rex ſic ðt phᷣs ꝙ aĩal vlle nihil ẽ aut
poſteriꝰ ſuis ſingularibꝰ ſic dt. ſo.metaphi.ꝙ vle nõ tcat ſuba⸗
ſtãtiã neq; eſt pꝛincipiũ.ptʒ illa diſtinctio ex.ꝭ.de aĩa.⁊.⁊o.po⸗
ſte. vbiðꝛ de habitibꝰ vlium. ⁊ hoc mõ ðꝛ ꝙ vle generat᷑. Sed
ſcðo mõ nõ generat᷑ neq; coꝛrũpit᷑ vłe.i.poſte. itẽ. ꝭ. metaphi.
)· opico.dicit ꝙ vlłe eſt pꝛicipiũ ſingłaris.ſed ꝓ tercio mõ ðꝛ
vle eſt extraneũ ⁊ ꝙ ſit attributũ. elenchoꝝ qð clariꝰpatet
apud Poꝛphi. ⁊ in pᷣntis.Ad argumẽtũ dico ꝙ; de vli pꝛio mõ
eſt metaphica ⁊ nãlis phia ſi eſt ĩmobile. De vli ſcõo mõ ẽ ois
ſcia realis æ metaphica ⁊c. De ylitercio mõ tanq; de ꝑ ſe ↄſio

tags mnioub artirulis ia

erato eſt logica et hoc eſt falſum quia Ariſt.ſemx loquit᷑ de
vli logico. qꝛ ſic eſſet vna ſcia. ſic ptʒ ſolutio Ad n etiam
qꝛ vle logicũ qð eſt foꝛmalis rõ ↄſiderãdi eſt res ſpecłata. hoc
eſt ꝑ ſolã ſpeculationẽ hñs eſſe in intellectu. Vel tale ens rõis
ſolũ ↄuenit rebꝰ ſpeculatt inq;tũ ↄſiderat᷑ ⁊ de illo vłi eſt logi⸗
gica pꝛĩcipalit᷑. Ad tercin dico ꝗ exẽpli grẽa genꝰ hoc nomẽ
ſcðe impoſitõis ſcat ↄceptu illiꝰ ſcðᷣe intẽtiõis genus.⁊ ꝑ illũ
ↄceptũ fcat ens rõnis.noia em̃ ſunt ſigna ĩtellectuũ.foꝛmalit
ergo loquẽdo ſcða intẽtio ꝗ eſt eſſencialit ↄceptꝰ ſecũdariꝰ.eſt
pncipalit᷑ de ↄſideratiõe logici vt in arti. ſcðo patet. ¶ Ad ar⸗
tum dico. admiſſa maioꝛe diſtinguo minoꝛẽ · qꝛ ſubiectũ dicit
Apꝛie illud in quo eſt aliqd ſubiectie. ſed tale nõ hñt ſcðe intẽ⸗
tiões q̃ ſunt entia rõnis tantũ.igit᷑ ꝓbatio nihil facit. Dico ꝙ
ſubiectũ pꝛiũ logice eſt ſcða intẽtio.ſed pᷣma intẽtio eſt ſubie⸗
ctũ ꝑ accñs.i.ꝑ alteri qð eſt ens rõnis ꝓ tãto quia aliqͥd facit
ad cognitionẽ eiꝰ. ¶ Ad quintum dico admiſſo ꝙ ens rõnis
gð eſt ſcða intẽtio nõ tñ ↄceſſo ꝙ habeat aliqs paſſiões q̃ ſunt
5pᷣdicari ſubici.nõ tamẽ ip̃m eſt paſſio pᷣme ĩtentiõis quapꝛopt᷑
ↄcludit argumentũ ꝓ hac opiniõe. ꝙ ens rõnis ſit.pᷣncipalit᷑

cõſideratũ nõ pᷣma ĩtẽtio. Pꝛetea üla eſt inpꝛopꝛia ſubiectũ
rõnis Mã ratio vt in plurimũ capit᷑ ꝓ diffinitiõe vt patʒ a me⸗
taphice. ſi aũt ſic ſubſumit᷑.ens reale ſubiectũ exiſtẽs pᷣncipaliꝰ
ᷓ; paſſio eiꝰ ↄſiderat᷑.̊ ens rõnis ſi ubiectũ exiſtẽs pᷣncipalius
eius paſſiõe ↄſiderat᷑.⁊ petit.ꝙ ens rõnis habeat paſſionẽ et
nõ ꝓbat. ⁊c. ¶ Ad ſextũ negat᷑ ↄſequẽtia.qꝛ nõ eſt ſiłe.tum q
paſſiões rõnis fmĩoꝛũ ſequũtur placitũ inſtituẽtis.tum ſcðo
qꝛ ſcðᷣa ĩtentio nõ eſt paſſio ꝓpꝛie capta.ſi tñ ab aliquibꝰ poni
tur ſcatio tminoꝛuz eſſe paſſio. Dicit᷑ etiã ꝙ eſt ſpẽalis pars
grãmatice de genere ⁊ ca u.q̃ ſunt pᷣncipia ↄgruitatt. ⁊ ꝓpterea
pncipalit᷑ ↄſiderant᷑. Dicit᷑ qð tminꝰ capit᷑.vno modo ꝓ voce
ſicut ⁊ nomẽ põt capi.ſic eſt phiſice ↄſi ideratiõis.qꝛ phᷣus ⁊ de
anĩa docet quõ foꝛmat᷑ vox. Alio mõ capit᷑ terminꝰ ꝓ ßzcatiõe
ꝓpter quã ĩſtituit vl imponit᷑.ſic vłr de termio loquẽdo tunc ẽ
grãmatice ſciẽtie.⁊ eſt ens rõnis a volũtate factũ.ſic hʒ rõnes
paſſionis. Dicit᷑ etiam ꝗ; antecedẽs eſt falſuʒ loquẽdo de con⸗
ſideratõe grãmatica. Ad ꝓbationẽ ðꝛ ꝙ; pteſoꝛois vt ipᷣi capi⸗
unt paſſionẽ etiã ſunt paſſiones tmĩoꝛũ.qꝛ ßcatio eſt ens ratõ
nis q diuerſificat ſim modũ ꝑteſoꝛomis. Dicit᷑ etiã qð genꝰ et

14

apꝛopt
nopalit
ſobiectũ
gtzame⸗
ncipali⸗
cipalins
ſſionẽ et
e.tum qe
tum ſcho
ibꝰ pont
lis pars
ppteres

— — e ð

taſus ſunt pᷣneipia ↄgruitatt. Itẽ ðꝛ ꝙ ſcðᷣa ĩtentio nõ eſt psi⸗

*

ſio rei ↄcepte.ſj attribuit᷑ ei ꝓpter ꝓpꝛietatẽ in ea inuentã.⁊ oĩs
argumẽta illa ꝓcedũt izm nõ cauſam vt cauſaʒ. qa pᷣſupponũt
ꝙ ſecũda ĩtentio cauſet᷑ ex natura rei ſicut accidẽs a ſubiecto
qð eſt erroneũ. Dico vltĩo ꝙ nõ ẽ ſilłe.qꝛ paſſiões tmĩoꝛũ fueꝛt
ſimł cũ termi nis ĩſtitute.ſᷣ res ↄcepte ⁊ ĩtentiões ſcðᷣe nõ ſimł
ꝓducunt᷑.immo res pᷣcedunt eſſe in anĩa eſſe abſtractũ qð eſt
eſſe ſcdᷣariũ.⁊ hoc eſſe abſtractũ eſtſcðᷣa ĩtentio ſjm eſſe ĩtelligi
bile nõ ↄueniẽs rebus niſi ꝑ oꝑationẽ ĩtellectꝰ. Poteſt etiã res
ↄcipi quãtũ ad ꝓpꝛietates qᷓ ei in ĩdiuiduis ↄueniũt.ſic non hbʒ
eſſe abſtractũ. Dico finalit᷑ nõ eſſe ſimile.qꝛ ſcatio nominũ eſt
ipſoꝛũ eſſentialis foꝛa.ſʒ eſſe vle nõ eſt de eſſentia rerũ ↄceptaꝝ
¶ Ad ſeptimũ.admiſſa maioꝛe q̃ tamẽ põt diſtigui.qa dupli⸗
citer ĩquirit᷑ diffinitio alicuius. Vno mõ qͥ ad doctrinã. Alio
modo q ad vſum.vvl ſic diffinitõ alicuius inqrit᷑. vno modo in
generali qᷓ ad foꝛationẽ difrinitiõis.Alio mõ q ad applicatio⸗
nẽ illius foꝛatiõis vlłis ad ꝑticłarẽ eſſentiã. Dico ad ꝓpoſituz
ſi maioꝛ ĩtelligit᷑ ᷣmo mõ tunc eſt falſa.qꝛ Phus ſõ topicoꝝ do
cet ĩ vłi qũo diffinitiões oĩm eſſentiaꝝ dñt foꝛari.ſed nõ om̃es
rerũ eſſentie ſunt logice ↄſideratiõis alias eſſet ſcientia vna
⁊ plures ⁊ eſſet realis.etiã ptʒ qꝛ Ariſtoteles o topicoꝝ deſtru
it diffinitionẽ flegmat ⁊ ↄcupiſcentie ⁊ aliaꝝ rerũ qͥ ad cõmu
nẽ foꝛmã diffinitiõis.⁊ tñ manifeſtum eſt.q logica nõ eſt pᷣn
cipalit de flegmate ⁊ ↄcupiſcẽtia. Scõo mõ dico ꝙ ſciẽtia hoc
mõ diffiniens pᷣncipalit᷑ ↄſiderat.ꝓbatio.qꝛ inqᷣrit naturã et
qͥditatẽ rei quid ſit ⁊ quid ei ſcᷣm q; huiuſmõi ↄueniat.qð eſt
pᷣncipalit intendere.Ad mĩoꝛẽ dico ꝙ eſt falſa ⁊ ſuperiꝰ ſuſfia
cient᷑ ſoluta.ſᷣ tamẽ ↄuerſo telo ſuũ autoꝛẽ cruentat Nã ſi ſcðᷣs
intẽtio genꝰpᷣdicaret᷑ de aĩali in qͥ eſſet ſubiectiue ⁊ anĩal inquã

tũ pᷣma ĩtentio logica pᷣdicaret᷑ de hoĩe.ↄſequẽs eſſet ꝑ regulã
añpᷣdicamẽtalẽ ꝙ hõ eſſet genꝰ. ꝓbatio.qꝛ genꝰ pᷣdicat᷑ de aĩa
li inquãtũ pᷣma ĩtentio logica.et aĩal vt eſt huiuſmõi pᷣdicat᷑ de
homie.̊ genꝰ de hoĩe.hoc aũt ex noſtra opiniõe nõ ſequit᷑ qᷣa
ſcdᷣa ĩtentio eſt in pᷣma ſubiectĩe.Dico etiã tenendo aliam opi
nionẽ quã tenet Herpheꝰ ⁊ poſt eũ Petrꝰ Nigri ꝙ alið diſ⸗

1

finit᷑ ſicut ſoluit᷑ in argumẽto ad replicam. Dico ↄcedo ſeque
lam ſcz ꝙ diffinitõ eſſet extranea hoc mõ videlicet ꝙ genꝰ diſa⸗
finitũ eſt extraneũ aĩali. Dico etiã ꝙ dim̃nitõ nõ eſſet extranea

D ij

ꝛio diſfinito qð ſq; ſcat pᷣdicationẽ gñis vł notificat.eſſet tñ
extranea diffinitõ exercenti pᷣdicationẽ gñis.ſicut eſt aĩal.dicẽ
do homo eſt anĩal. Dico ſcðo tenẽdo aliam opinionẽ.ꝙ tota
diffinitio ↄuenit vni parti ex q̃ cũ altera reſultat qᷓãẽ ↄpoſits
ratio.extranea. Mã intẽtiõi ↄuenit eſſe vnũ. eſſe vłe. NHature
aũt ↄuẽit pᷣdicari in qͥd. ſicut albedini ↄuenit facere albũ.ſub
lecto vero ſuſtentare.Cũ aũt ðꝛ.ꝙ diffinitio dicat eſſentiã.Di
co capiẽdo eſſentiã cõmũiſſime.tam ſcʒ ꝓ eſſentia ſimplici. et
etiã capiẽdo hoc inõ diffinitionẽ.ꝙ diffinitiões in logica ſunt
eſſentiales.ſj h̊ eſt q̃ſi abuti eſſentia igit᷑. Dico ꝙ diffinitiones
ĩ logica ſunt notificatiue ⁊ deſcriꝑtĩe nõ eſſentiales. ¶ Ad octa
aum dico ꝙ ſcðe ĩtentiones nõ ſunt ꝓpꝛietates pᷣmaꝝ adeo ꝙ;
cauſarent᷑ ex eis. Dico ſcðᷣo ꝙ ſi eſſent ꝓpꝛietates tñ non ↄſide
rarent᷑ minꝰ pᷣncipalit᷑.qꝛ q;uis coloꝛ ⁊ alia accña ſunt ꝓpꝛieta
tes ſubſtãtie. tñ de illis põt eſſe ſpẽalis ſcientia.in q̃ pᷣncipali⸗
ter ↄſiderant᷑.⁊ &̊ ↄmittit᷑ q̃ſi fallacia figure dictiõis Nã in ma
ioꝛe aſſumit᷑ de ſubiecto ⁊ ꝓꝛietate.ĩ mioꝛe vero obmittit᷑ ſub
iectũ q̃ſi ſit ſeientia ↄſiderãs ꝓpꝛietatẽ ⁊ paſſionẽ ⁊ abſolute di
cta ſcientia ↄſiderat ꝓpꝛietatẽ.

. — —₰ .

GAd Monũ dico ad minoꝛẽ ꝙ pꝛĩe intẽtões ĩ logica uõ diri⸗
gunt rõnẽ niſi ſub ſcðis.hõ em̃ nõ dirigit rõnẽ in pᷣma opatõe
intellectꝰſed diffinitio q̃ ẽ intẽtio ſcðᷣa.ſilr hõ eſt anĩal ille res
nõ dirigũt rõnẽ.hoc nõ oñdit an bñ ſit foꝛata ꝓpõ vel.nõ. ſed
ſcðᷣa ĩtentio ſiłliter. Syllogiſmꝰ nõ eſt pᷣma ſed ſcðᷣa intẽtio di⸗
rigẽs rõnẽ in tcia oꝑatiõeĩtellectus.quo mõ ſq; debeat foꝛma⸗
ri ſillogiſmꝰ.⁊ ideo logica dʒ eſſe pᷣma ĩ acqᷣſitõe ſciaꝝ.qꝛ docet
modũ diffiniẽdi.enũciãdi.ſyllogiſandi quo cetere ſcie vtunt᷑
vñ logica vt hʒ S. Th. de Tri. ſũ Boe. q.j.ar.i.eſt modꝰ ſciẽ
dti aliax ſciaꝝ ⁊ hoc reuera ꝑ totã logicã patʒ.nã in pᷣntis ⁊ pᷣ⸗
dicabilibꝰ nihil alud docet q; modũ ↄgnoſcẽdi qͥditates quo
ad magẽ cõe ⁊ minꝰcõe ⁊ ſicde alijs In ſcdᷣa oꝑatõe.dat modũ
recte foꝛmãdi ⁊ vtẽdi ꝓõibꝰ.Ad ꝓbationẽ mioꝛis dico ꝙ re

cte ꝑ hoc logicꝰdiſtat ab alijs. cũ vero dicis q; docet nos aliũ

⁊ aliũ eſſe ↄceptũ albedit aliũ hoĩs.dico ꝙ nõ ſolũ logicꝰ doceʒ
ſed phiſicꝰ ⁊ metaphiſicꝰ.vt ptʒ.i.phicoꝝ.vbi ðꝛ qð Perme

nides nõ dũ ſenſerit albedinẽ eſſe diſtinctam ab hoĩe.ſed lo⸗

gicus docet hoc ꝑ ſcᷣas intẽtões. qꝛ albo attribuit᷑ accñtis in⸗
tẽtionõ hoĩs. Ad aliã minoꝛẽ dico ꝙ logica docet nos eſſe

*

no. ſed
itio dy
foꝛma⸗
e docet
ptunt.
doſci
is
s quo
wodu
coqfe
os alii
ic doce;
erme⸗
ſb⸗

Folium. xxxxvi.
diſtiguibiles pᷣmarios ↄceptus nõ ꝓpꝛio mõ. ſed cõi ⁊ ſolum
ſcdᷣo mõ.¶ Ad decimũ dicit petrꝰ nigri ꝙ pᷣnta capiunt᷑ du⸗
plicit Ono mõ ſjm oꝛdinẽ inferioꝝ ⁊ ſuꝑioꝛũ.ꝓpter quẽ in logi

ca ↄſiderant᷑.ſic ſunt entia rõnis ⁊ pꝛincipalit ↄſiderant᷑. Alio

mõ capiunt᷑ ꝓ ipᷣis rebus q̃ ſtãt ſub oꝛdine ⁊ ex quaꝝ ꝓpꝛieta⸗
tibꝰ cauſant᷑ intẽtiões ſuo mõ.tũc dicit ꝙ ſolũ gr̃a exẽpli ↄſi⸗
derant᷑ in logica ⁊ oĩm ꝑaccñs. ¶ Sed cõtra ex illa ſolutiõe vi

det᷑ ſequi ꝙ; logicꝰ nõ haberet ↄſiderare decẽ res.qꝛ de gũe et
ſpecie ⁊ de ſuꝑioꝛi ⁊ inferioꝛi ſatis poſſet patere exm̃ in pᷣnto
ſubſt ztie. Dito g̊ ꝙ logicꝰ pꝛincipalit᷑ cõſiderat ens rõnis.vel
ſcdᷣas intẽtiões ſed nõ pᷣt cognoſcere ꝑfecte eas cui ſcʒ ſunt at

tribuẽde ⁊ qbꝰ ↄueniũt ⁊ qᷣbus nõ.igit᷑ ponit logicꝰdecẽ oꝛdi

nes qui tũ ſolũ hñt eſſe in intellectu ⁊ nõ ↄueniũt rebꝰ ſᷣm qð

ſunt er.ſed itzm qð ſunt in aĩa.⁊ &̊ cũ argumẽto. dico ꝙ phᷣus
rõnalis ponit pᷣmas ⁊ pᷣncipales ꝓpꝛietates ſubẽ eſſe encia rõ

nis. vel ſcdᷣas intẽtiões minꝰ aũt pꝛĩcipalit ↄſideratas ðt eſſe
entia realia tñ ſub intẽtiõe logica.ad illð dico ꝙ intẽtio foꝛa⸗
liter ſcat.qð etiã ſupᷣ ptʒ.Cũ aũt dicit q; oĩs ſcĩa ↄſiderat na⸗

turã vłem abſolute ↄſideratã.Sʒ logica ↄſiderat naturã vłem

ↄpꝑatam. Cõtra te eſt ꝓximũ argumẽtũ qꝛ logic⸗ nõ ↄparat
Apꝛietates accñtaliũ p̃ᷣntoꝛũ ad inferioꝛa ſed magis ad ſubie

ctũ.igit᷑ aut illas nõ ↄſiderat aut nõ ẽ hoc dicendũ. ¶ Pꝛe.illa
natura ↄpatiue concepta nõ eſſet logice ſpeculatiõis niſi eſſet

ↄpata.hoc ptʒ ex diſtinctiõe tua.igit᷑ illa ↄpꝑatio eſt rõ pᷣncipa
lis ⁊ foꝛalis ↄſiderãdi naturã abſolute pſideratã in logica.re⸗

ductiĩe tñ ⁊ ſub mõ quo ad intẽtiões logicales. Sed talis cõ⸗
patio nõ ẽ pᷣma intẽtio. ſcða.igit᷑ ſcdðᷣa intẽtio ẽ foꝛalis rõ ↄſi⸗
derãdi.⁊ ſic pꝛĩcipalit᷑ ↄſiderata.mĩoꝛ ptʒ ex diſtictõe. Pꝛe.
vle inq;tũ vłe eſt ꝑ ſe ↄſideratum in logica.ſed vłe inq;tũ vle
eſt ſcðᷣa intẽtio.igit᷑ ſcdᷣa intẽtio eſt ꝑ ſe ↄſiderata in logica.ma

ioꝛ nota ab oibus logicis admiſſa. mioꝛẽ ꝓbo qa vlłe foꝛalit᷑

loquẽdo eſt ens rõnis loquẽdo ex ꝑte rei.q Pꝛetea.in om̃i ſci
entia denoĩans hʒ ſe ad denoĩatũ.vt foꝛale ad mãle.ſed vłe ꝓ
ſcða intẽtõe eſt denoĩans ⁊ pᷣma intẽtio ẽ denoĩatũ. maioꝛ ptzʒ.
qꝛ denoĩans dat alicui rõnẽ ↄſideratõis. mĩoꝛ ptʒ.qꝛ pᷣma in⸗
tẽtio ðꝛ vłis denoĩatĩe ſicut hõ.dicit᷑ ſpẽs vł vlis.nec pᷣt dici ꝙ
pᷣncipiũ intrĩſicũ reꝝ denoĩat.qꝛ nõ diciꝰ ꝙ hõ ſit vłis vel ſpe

cies niſi ſtet ſub vłitate.ceteras rõnes relinquo.igitur qaccedo

iüij

Seientia
acquirit᷑.

lcientie.

ad ſoluendũ eas rõnes quibus tũ eſſem illius opiniois ⁊2 ½¾.

Pꝛo intelligẽtia future ſolutionis

ad articulũ vndecimũ.nota pᷣmo ſᷣm S.Th.õð gen.li.⁊caꝛ q;
ſcĩa dupłr acqrit᷑ ſiue doctrĩa.ꝑ inuẽtionẽ ⁊ ꝑ doctrinã.docẽs gᷓ
hoc mõ incipit docere ſicut inueniẽs incipit inuenire offerendo
ſcʒ ↄſideratiõi diſcipłi pꝛĩcipia ab eo nota.qꝛ oĩs doctrĩa ⁊ oĩs
diſciplia ex pᷣexiſtẽte fit ↄgnitiõe.⁊ illa pꝛĩcipia ſunt ↄcluſiões
docẽdo ꝓponẽdo exẽpla ſenſibilia ex qbus in aĩa diſcipuli foꝛ
ment᷑ fantaſmata neceſſaria ad intelligẽdũ.Et qꝛ opatio exte

rioꝛ docẽtis nihil opat᷑ niſi adeſſet pᷣncipiũ intriſicũ ſcie.qð eſt

in nobis diuinitꝰ.ex q̃bꝰ ptʒ ꝙ ſcĩa põt in aliq̃ gñari ꝑ quãdã
manudictionẽ mgri apud diſcipulũ cooꝑante tellectu agẽte
qͥ eſt lumẽ. Si etiã poſito ꝙ; logica ſit.ſcĩa generari põt ꝑ ma
nuductionẽ nõ ꝑ demõſtrationẽ. Nã nulliꝰ habemꝰ ſcĩam niſi
eiꝰ qdðᷣ qdðãmõ ꝑ ſenſum ↄgnoſcit᷑.⁊ hoc intelligit ꝑ demõſtrati
onẽ.qꝛ in demõſtratõe ſũt pᷣncipia q̃ ꝑ ſenſuz memoꝛiã ⁊ exꝑi⸗
mẽtũ deinde ꝑ ĩtellectũ ↄgnoſcimꝰ.ſed claꝝ eſt q; ſcðᷣe ĩtentio⸗
nes nõ cognoſcunt᷑ ꝑ ſenſum.ſed ꝑ ſolũ intellectũ.igit᷑ opoꝛtʒ

ꝙ ſit aliꝰ modꝰ acqſitiõis logice ſcientie qᷓ; ꝑ demõſtrationem

factã ex pᷣncipijs logice.a ille modꝰ põt eſſe ꝙ; pᷣceꝑtoꝛ oſten⸗
dit qᷣd ſbeo. d vle.quid dicẽdo huie nature q̃ ſolũ eſt multi⸗
plicabilis ꝑ plura nũero differẽtia eſt ſpẽs.ſi miłtiplicat᷑ ꝑ ſpẽs

eſt genꝰ.⁊ hoc mõ ꝑ longã aduertẽtiã gñat᷑ habitꝰ logice per
quẽ aliquis nõ põt ꝑfecte ꝓcedere ad actũ ſcᷣm.niſi habitꝰ ꝑ
fecte habeat᷑.¶ Pꝛo maioꝛi ĩtelligentia nota ꝙ cuiuſlibʒ ſcien

tie pᷣncipiũ eſt itellectꝰ ſemꝑ quid pᷣmũ.ſᷣ nõ ſemꝑ ꝓximũ.im⸗

mo aliqñ fides eſt ꝓximũ pᷣncipiũ ſciẽtie.ſicut patʒ in ſcientiss

ſubaltinat:.qꝛ eaꝝ ↄcluſiões ſicuti ex pᷣncipio ꝓximo ꝓcedunt

ex fide eoꝝ q̃ pᷣſupponunt᷑ in ſuꝑioꝛi ſciẽtia hec S. Tho.de tri
nita.q.z ar.⁊ ad ſeptimũ.¶ Arguo.vbicũq; eſt dabile ꝓximũ

⁊ pᷣmũ pᷣncipiũ ſcientie ibi põt dari ſciẽtia ⁊ acquiri abſq; alio

tertio.ſj logica ĩ aliq diligẽti diſcipło hʒ pᷣncipiũ pᷣmũ ſcʒ ĩtelle
ctũ ⁊ fidẽ.ſi credit mgr̃o.qniã opoꝛtet omnẽ addiſcentẽ credẽ
poſterioꝝ.i elencoꝝ.& eſt aliqͥ in diſceiplo adminiculo pᷣcepto
ris qð eſt gñari logicã.nõ adhibita demõſtratiõe.¶ Cõtra ſciẽ
tia eſt habitꝰ ↄcluſiõis ꝑ demõſtrationẽ acquiſitꝰ Dico ꝙ hoc
mõ logica nõ eſt ſciẽtia.quia demõſtratio nõ ꝑtinet ad hac ſcio

—

õ

tü bui
ſcde in
coͤmũit
ſtentiõ
Ita q
Püä
ꝛſept
modi!
accidũ
tebitit
Pꝛieta
lereciſ⸗t
legero⸗
babet
arüexe
eſſenti⸗
lectiei
icerti
Kb⸗
müce
Se

Folium. xxxxvij. .
entiã logicalẽ. Sciẽdũ tcio ꝙ logica int᷑ oẽs alias ſcientias Logica in⸗
eſſe incertioꝛ. quia certitudo ſciẽtie dependet a certitudie ſi ub⸗ certa.
iecti. ðꝛ em̃ metaphᷣica certiſſima.qꝛ hʒ ſit ubiectũ certiſſimũ qðᷣ
eſt ens ⁊ pᷣma pᷣncipia etiã nota ſunt. Sed int oĩa ſubiecta ſcien
tiarũ debiliſſimũ ⁊ ĩcertiſſimũ eſt ſi ubiectũ logice. qꝛ vnũqdqʒ
quãtũ habʒ de entitate.tm̃ habʒ de veritate ⁊ certitudine.vt ðt
Ariſtoteles ⁊ metaphʒice.nũc aũt ſcðᷣe intẽtiões ſolũ hñt eſſe
in anĩa ⁊ ab aĩa.ex q ſequit᷑ ꝙ hñt debiliſſie imũ eſſe. Nam inter
om̃ia gũa entiũ entia q̃ ſunt in aĩa minꝰ pticipãt de entitate.vt
ptʒ ꝑ pᷣum ⁊ phᷣicoꝝ.et pᷣmo elencoꝝ.⁊ methaphice. g̊ minꝰ
ꝑticipãt de veritate. ⁊ qꝛ eoꝝ certitudo ẽ vᷣitas ea ad plenũ ſci
ri nõ põt niſi ꝑ pᷣmas ĩtentiões. Nã nunq; cognita fuiſſet ho⸗
mis ĩtentio q̃ eſt ſpẽs niſi cognito ꝙ hõ vᷣm qð ĩtellectꝰ erat a
pluribꝰ differẽtibꝰ ſolo nũero.a qᷣ accepit ania hanc intentio⸗
nẽ q̃ eſt ſpẽs. Jo impoſſibile eſt ſcire logicã niſi fuerit ſciens
⁊ exꝑtus in alijs ſcientijs.⁊ ſpẽalit᷑ ĩ metaphica. q̃ in quolibet
ente inq;tũ huiuſmõi facit demõſtratiõeʒ ad quã logicꝰ inquã
tũ huiuſmõi demõſtrationẽ nõ attigit. verũtamẽ qꝛ huiuſmõi
ſcde intentiões cõmunes ſunt omnibus entibꝰ. Igit᷑ logica eſt
cõmũis om̃ibꝰ ſciẽtijs.et põt arguere ĩ q̃libʒ ſcientia. Nqᷓ ſcðe
ĩitentiões ducũt in ↄgnitiõeʒ pᷣmaꝝ inquãtũ fundate ſunt ĩ cis
Ita q; ꝑ iſtã ĩtentionẽ q̃ eſt ſpẽs poſſum ↄgnoſcẽ hominẽ. non
inquãtũ eſt hõ.ij inquãtũ de pluribꝰ differẽtibꝰ nũero p̃dicat᷑.
⁊ ſic ꝑ alias ĩtentiões.alias ſpẽs aliaꝝ ſcientiaꝝ. Sʒ qꝛ huiuſ⸗
modi ſcðᷣe intẽtiões applicant᷑ rebꝰ ab extrĩſico. qꝛ ab ania et
aceidũt rebꝰ.ideo ꝑ eas põt arguere ſolũ ꝓba bilit᷑.nã ſicut pa
tebit ĩ topicis arguẽ ꝓbabilit eſt notificare ꝑ accidentalia 7 5
ꝓꝛietates cõmũes. Hec S. Th. in opuſ.de vlłibꝰ finalit᷑ ⁊ foꝛa
lit᷑ recẽſuit qᷓbꝰ aſſentiri volo donec Sriũ in ꝑtibꝰvel ſcriptt eiꝰ
legero. Declaro ſic vna queq; ſciẽtia tm̃ hʒ de certitudie quãtũ
habet de entitate ſciẽtie.qꝛ ide anĩa.i poſterioꝝ eſſentie ſcienti
arũ ex certitudĩe obiectoꝝ vł ſubiectoꝝ oꝛdinant᷑.oꝛdo aũt in
eſſentialit diſtictis eſſentias variat.ſᷣ logica hʒ ĩcertiſſimũ ſub
iectũ.igit᷑ ẽ vltio oꝛdĩe ſcĩaꝝ. Pꝛe.oĩs demõſtratio ex vᷣmis
ĩ.certioꝛibꝰ ꝓcedit.qꝛ idẽ ſene pᷣmũ ⁊ certũ.s topi.reddẽdo

—

— 7 1
—
E

paribꝰ paria. ſed logica hʒ obiectũ qð eſt vltimũ ĩ entitate vl⸗
de eimũ certudie. igit᷑ erpncipijs logict nõ pt ve ſorari demr̃etio
Sequit᷑ coꝛrelariũ ꝙ nõ omnino cautũ eſt dicere ꝗ illa gsg

——

———=

lo gice acquiriũt᷑ ꝑ temõſtrationẽ. ¶ Pꝛetea idẽ ẽ mediũ in de⸗
moͤſtratiõe ꝓpter quid ⁊ diffinitio.ſᷣ ſcðe intẽtiões nõ vere dif
finiunt᷑. igit ip̃aꝝ diffinitiões nõ pñt eſſe cauſa vł mediũ demõ
ſtratiõis. Pꝛeterea nullũ ens rõnis põt eſſe cauſa entis rea
alis. om̃ es diffinitiões ĩ logica ſiliter ſi mõ ſunt demõſtratio
nis coponunt ex entibꝰ rõnis. igit demõſtratio in illis non eſt
cauſa habitus realis. & Pꝛeterea nulla ſcientia pᷣcedit eſſe ſui
obiecti. quia obiecta ſunt pꝛioꝛa habitibꝰ.pᷣmo de anima. ſecũ
do ethicoꝛũ.ſed ſecunda intentio ſequitur actionẽ intellectus
que pꝛocedit a quodam habitu ſpeciali.igitur.
Motãdũ ̊ ꝙ logica gñat᷑ in nobis vk ĩ diſciplo aliqᷣ ꝑ docto
rẽ vel viuũ vł inanĩatũ. diſcipulꝰ vero habita logica. foꝛmat
ↄſimiles ĩtentiões ſecundaꝝ reꝝ de logices ĩtentiõe.dicit᷑ ꝙ pᷣ⸗
mus parũ habuit.⁊ vnũquiſq; granũ ad dialecticũ granariũ
afferẽs illð auxit. vt hʒ ariſtotelis ⸗ methapbice. ſcðᷣa intentio
in doctoꝛe p̃cedit.ſᷣ ſemꝑ ſequit actũ intellectꝰ in eodẽ qᷓpꝛopt᷑
cũ ſit res rõnis. tantum ab anĩa ⁊ in anĩa habẽs eſſe. minimũ
hʒ entitatis.¶ MNõ qrto circa textũ ꝙ pᷣme ĩtentiones ꝑ acci⸗
dens ⁊ ꝓpter alterũ ſunt logice ↄſi ideratiõis. qꝛ ꝑfecte ſciri nõ
poſſunt ſcðe incognit pᷣmis.ſicut totũ ꝑfecte ⁊ diſticte nõ ſci⸗
mo niſi ꝑtes ſciãt ⁊ tamẽ ꝑtes nõ ſũt ꝑ ſe in ↄſideratiõe ſcĩe de
toto.ſ ꝑ totũ Et iðo ſuꝑius aliã opinionẽ annexi ¶ Mõ qnto
circa textũ ꝙ impoſſibũe eſt aliquẽ pfecte ſcire logicam ſine
alijs ſc ẽtijs. ꝓbat᷑.qꝛ alie ſcientie ↄſiderãt pᷣmas ĩtentiões. ſʒ
ſcdᷣe ĩtẽtiões in logica ↄſiderate nõ poſſunt plene haberi ſine
pmis. igit᷑ ex illo textu videt᷑ poſſe elici ſc; ꝙ logica acquirat᷑
ꝑ ſpẽs ĩtelligibiles pᷣmaꝝ itentionũ.ſed loquoꝛ h̊ ſolũ opĩati
ne. motꝰtñ ex pᷣncipijs S. Th. dicẽtt de potẽtia.ꝙ ꝑ actũ ĩtelle
ctꝰ reliquit᷑ aliqd ⁊ intellectꝰ reflectẽs ſe ſup̃ illð ↄſiderat illð.
Arguo itentiões ſcðe cauſant᷑ ꝑ actũ reflexũ.ſed talis nõ hʒ
in pncipio ꝓpꝛiã ſpẽm a qua ꝓcedit.igit᷑ habẽt eandẽ ſpẽm cũ
pᷣmaꝝ ſpecie. Minoꝛ patet.qꝛ actꝰ reflexus ⁊ rectꝰ ab vna ſpe⸗

Lie ꝓcedũt.¶Pꝛetea ſcðᷣa ĩtẽtio ſequ it actũ ĩtellectꝰ. q ꝓcedit

a ſpecie pᷣme ĩtentiõis.igit nõ diſtinguit a ſpecie pᷣme. Videt᷑
dicendũ(quãq; neminẽ vł audiuerĩ vł legerĩ. qᷣ ſi uffragaret
mihi) logicã itellectꝰ cauſet ex ſpẽbus ĩtelligibilibꝰ pᷣmarũ
itentionũ qᷓ̃ in alijs ſciẽtijs ↄſiderant᷑.qꝛ ſecundas nõ poſſunt
ſine alijs ſciẽtijs ĩtelligere ꝑfecte.⁊ hoc nõ eſt ĩcõueniẽs.qꝛ aia

docc⸗
eſcinno
te nöſch⸗
e ſcſede
Moͤqnto
icam ſine
beriſine
gequnra⸗
u opiuti
tüttelle
rat ill.
lis noͤh
ſpemch
vnaſpe⸗
haci
e. Vidct
ffngefi⸗
bybnnaln
. poſſont

i enn

Foliũ.xxxxviij.

facit ſpèm ſuijpſiꝰ in ſe ipſa.ſed relinq.¶Sciendũ ſexto lo⸗

gica inquãtũ huiuſmõi nõ attingit denoĩationẽ.qð nõ põt itel
ligi de logica docente. qa oppoſitũ habemꝰ in/⁊ z poſterioꝛũ
ideo ðt Phus ꝗ metaphice metaphica eſt ſciẽs.ſᷣ dialectica
tẽtatiua.ſophiſtica apparẽs.Að angelicꝰ Doctoꝛ ita declarat
inquiẽs. licet aũt dicat᷑ phiia eſt ſciẽs.nõ aũt dialectica ⁊ ſo⸗
phiſtica.nõ tñ ꝑ hoc remouet᷑ quin dialectica ⁊ ſophiſtica ſint
ſcie. Dialectica em̃ põt ↄſiderari zm qð eſt docẽs ⁊ tzm qð eſt
vtẽs. Sʒm ꝙ eſt docẽs hʒ ↄſiderationẽ de intẽtiõibꝰ ↄſtituẽs
modũ quo mõ ꝑ eas ꝓcedi poſſet ad ↄcluſiões in ſingulis ſci
entijs ꝓbabilit oſtẽdẽdas. Otẽs vero eſt ſm quã mõ adiũcto
vtit᷑ ad ↄclndendũ aliqd ꝓbabilit᷑ in ſingłis ſciẽtijs.⁊ ſic rece⸗
dit a mõ ſcĩe ⁊ ſilr dicendũ de ſophiſtica.qꝛ ꝓut ẽ docẽs tradit

ꝑ neceſſarias ⁊ mõſtratias rõnes modũ arguedi apparẽter
Sed iin ꝑte logice q̃ ðꝛ demõſtratia ſolũ doctrina ptinet ad lo⸗

gicũ.vſus vᷣo ad phiam ⁊ ad alias ꝑticłares ſcias.q̃ ſunt de re
bus nature. ⁊ hoc idðᷣo qꝛ vſus demoſtratie ↄſiſtit in vtẽdo pꝛĩ
cipijs reꝝ de ꝗbus fit demõſtratio q̃ ad ſcĩas reales ptinet non
vtẽdo intẽtiõibꝰ logicis.⁊ ſic apparet ꝙ q̃dã ꝑtes logice hñt

in ſeipᷣis ſciam ⁊ doctrinã ⁊ vſum. ſicut dialectica tẽtatiua ⁊ ſo

phiſtica.qᷓ̃dã aũt doctrinã ⁊ nõ vſum ſicut demõſtratĩa.hec ille
foꝛalit.Ex qbus ſatis claret logicã nõ hẽe demõſtrationẽ q ad
vſum.ſed vſus demõſtratĩe ẽ facere ſcĩiam. nõ doctrie aũt.nã
hoc qð aliqs docet quõ foꝛmant᷑ argumẽta ſa ophiſtica per hoc
nõ ðꝛ ſophiſta.ita ẽ in ꝓpoſito.logicꝰdocẽs foꝛmare bonas de⸗
mõſtratiões ob id nõ ðꝛ ſciens ꝑ demõſtrationẽ. Sʒ notãdũ ẽ
illud cũ inqt dialectica ſᷣm ꝙ; docẽs eſt eſt ſcia.qð nõ põt intel
ligi de va ſcla ex pꝛioꝛibꝰ argumẽtis.qꝛ ſciĩa dialectice ſophi⸗
ſtice generant᷑ p hoc q; diſcipulꝰauditimodũ arguẽdi diale⸗
ctice.qᷓ cũ frequẽter audierit acqrit vnũ habitũ ſine demõſtra

tiõe ꝓpꝛie hicta. Coõtra ðt ꝙ; ſophiſtica docẽs tradi p neceſ⸗

ſarias ⁊ demõſtratias rões modũ arguẽdi.igit valeſt ſcia ſo⸗
phiſtica.Dico ꝙ nõ oĩs ꝓpõ neceſſaria q̃ ðꝛ demõſtratĩa ẽ ſufſi

ciẽs pᷣncipiũ ſcie.ſed opoꝛtet ꝙ ſit de rebꝰ realibꝰ. pat; pꝛimũ

qꝛ illa ẽ neceſſaria.nihil ẽ nihil.falſum eſt falſum.⁊ tñ habemꝰ
ipoſte. ꝙ de nõ ente nõ eſt ſcĩa.qð em̃ nõ eſt nõ ↄtigit ſcire.igit᷑
¶Koõtra phᷣs ðᷣt . metaphice cõtra Platonẽ de falſo eſt ſcĩa
igit᷑ atra ſolutionẽ datã. Dico ꝙ ðt ſic ꝙ ſine ſicut demratiões

paludẽtes affirmatiĩe ita aliq̃ ↄdludẽtes negatiĩe.⁊ hoc ſiłr dicit
.poſte.dato ꝙ ita eſſet.nõ põt tñ ex puris negatiõibꝰ ſieri de⸗
mõſtratio cũ ſit ex ver pᷣmis cauſis.ſed negatio nulliꝰ ẽ cauſa
imo defectus. ſic ptʒ ſolutio ad ſuperius argumẽtũ. ¶ Cõſide⸗
randũ eſt diligent q; cũ demr̃atio ſit ſyllogiimꝰ appoteticon.i.
faciẽs ſcire quo ad vſum dʒ referri.qꝛ ſciẽs ex qbus dʒ fieri ta
lis demõſtratio niſi applicauerit ad aliquãꝗ materiã entis na⸗
ture. nõ cauſat ſcĩiam in aliquo de aliꝗᷓ re. ſed in dialectica non
ſunt entia nature. vt ptʒ. igit.¶ Notãdũ ſeptimo diligẽter ꝙq
pꝑs logice ẽ demõſtratia ſolũ qͥ ad doctrinã.nõ aũt quo ad refer
re vſum.vſus aũt demõſtratiõis generat ſcĩam.igit᷑ in logica
nulla ẽ demr̃atio.¶ NMotandũ octauo ꝙ diffinitiões in logica
bñ pñt dici notificatiões (vt ðt Petrꝰnigri pᷣmarũ intẽtionũ
qꝛ dũ ↄgnoſco intẽtionẽ ſcᷣam hoĩs.q̃ eſt ſpẽs. q̃ſi hoĩem per
qðdã extrĩſicũ ipᷣi notiſico.eſt &̊ logica habitꝰnõ ꝑ demr̃ationẽ
acqᷣſitus. Ad hoc tñ qð S.Tho.aſſumit de demoõſtratõe ðt vt
bʒ idẽ.j.metaphice.lec.q̃rta q; demõſtratio ðꝛ ſimpłr ⁊ ad ali⸗
quẽ. Nota Mono qꝙ Petrꝰ nigri ðt ꝙ ens rõnis ꝓpꝛie non
eſt ſcibile.ſcdᷣo vᷣt ꝙ logica ꝓpꝛie nõ eſt ſcẽa. Pꝛobatio. qꝛ mo⸗
dus ſciẽdi nõ eſt ſciĩa. logica eſt hmõi.̊. maioꝛ ptʒ.da ſi modꝰ
ſciẽdi eſſet ſcĩa tũc idẽ eẽt modꝰ ſuipᷣius.mĩoꝛ ptzʒ autoꝛitate
phᷣi.⁊.metap.abſuꝛdũ ? ſil q̃rere ſciam ⁊ modũ ſciẽdi qð fere
exponũt de logica.ꝗ¶ Dẽ ꝙ logica vtẽs nõ eſt ſcĩa ſʒ docẽs. Cõ⸗
tra.nullꝰnegat quĩ ip̃ᷣa metaphica vtãur ĩ oĩ ſcĩa etiã ĩ ipᷣa lo⸗
gica.⁊ tñ ꝓpt hoc nullꝰ ðᷣt meta.eſſe modũ ſciẽdi.ᷣ ſequit᷑ ꝙ; lo
gica eo mõ nõ ðꝛ modꝰ ſciẽdi.qꝛ ea vtimur ĩ om̃i ſcĩa. Dicit q;
in phᷣia ⁊ artibꝰpᷣcticũ ⁊ ſpecłatmũ ſũit᷑ ex fine vt pᷣcticũ dicat᷑ id
qð oꝛdĩat᷑ ad oꝑatiõʒ theoꝛicã Et theoꝛic ũ qð oꝛdĩat᷑ ad ſolã
ↄgnitiõ; ĩ artibꝰ.ſũit᷑ pᷣcticũ penes reſpectꝰad ſpẽales fines vt
ſi dicamꝰ agriculturã eẽ pᷣcticã artẽ. dialecticã theoꝛicã. No
tãdũ q; duplr ↄgnoſcit᷑ ſcia an ſit theoꝛica an pꝛactica.vł acti⸗
ua qð ꝓ p̃ctica capio.vtʒ ꝑ phᷣm otopi.OVno mõ ðꝛ ſpeclatĩa 6
nõ eſt ꝓpt aliquẽ vſũ.⁊ ̊ mõ ꝓbat ppᷣs imetha. ſapientiã eſſe
theoꝛicã q̃ ẽ ſolũ ꝓpt ſcire ⁊ inde ðꝛ ꝙ ſcĩe q̃ nõ ſt ĩuẽte ad vſũ.i.

vtilitatẽ ſunt nobilioꝛes his q̃ ad vtilitatẽ ſũt adiuente. Scðo

ðꝛ ſpecłatĩa cuiꝰ ſinis eſt vitas.pᷣctica cuiꝰ finis ẽ opꝰ.qꝛ q;uis

pctici ↄgnoſcãt vᷣitatẽ nõ tñ q̃rũt eã tanq; vltimũ finẽ ⁊ B in z

meta. Oldic tm Dñicũ de flan. æ meta.qꝛ triplicit᷑ aliq̃ ſcia ðꝛ

— ⸗———

ari
dſoli
les yt
Wo⸗
lacti⸗/
gtiaq
iz eſe
vpſüi⸗
⁵ο

„

—2

—

Foliũ.xxxxix.

ſpeckatia Vnoex ꝑte rexꝝ ſctaꝝ.qꝛ ſq; ↄſiderat res q̃ nõ ſt opa
lles. vtſcke 8 reb⸗ Palih9 meta.ðꝛ Theoꝛica nãlis. Sevoer

mõ ↄſiderãdi.vt dũ domificat ↄſideratoꝛ domũ diffiniẽdo ⁊ oſi
derãdo vltiĩa ipᷣiꝰ.Tertio ex ꝑte ſinis.qꝛ Theoꝛica nõ oꝛdiat
Hitatẽ ad opꝰ.Cõſidera etiã ꝙ ſcĩa ſpecłatĩa eſt de his qrũ ↄg⸗

nitio q̃rit᷑ ꝓpt᷑ ſe.res aũt de qͥbꝰ eſt logica nõ q̃runt᷑ ad ↄgnoſcẽza

dũ æp᷑ ſe ipᷣas ſʒ ſt mũiculũ qddã ad alias ſcias.Et idᷣo logica
nõ ↄtiĩet᷑ ſð ſpeclłatia phᷣia q̃ eſt pᷣncipalis ꝑs.ſʒ q̃ſi qddã redu

ctũ ad eã.ꝓut miniſtrat ſpecłatiõi ſua ĩſtrumẽta.ſcʒ ſillos ⁊ diſ

finitiões qbꝰ ĩ ſpecłatĩs ſciẽtijs indigemꝰ.Seq̃t᷑ g̊ ex ilłl ꝙ lo⸗

gica pᷣt dici aliq mõ pꝛactica aliqᷓ mõ ſpecłatĩa qð nũc reliq̃ᷓ.
Szʒ ad h̊ qð ðt Pe.nigri de illo ĩ ⁊.metaphi.dice ꝙ logica docʒ
modũ oĩm ſcĩaꝝ.igit᷑ añ oẽs alias dʒ qͥs eã addiſcẽ ad quã ꝑti
net tuiũ hec S.T.ſuꝑ Bo.de tri.q..ar.i.ad.ſcðm tciũ ⁊ q̃rtũ

argu. Dicit igit᷑ ꝙ logica docẽs docʒ modũ ſciẽdi.ſjj nõ ẽ modꝰ

ſciẽdi.⁊ G̊ ðt Tho.⁊.meta.qꝙ logica tradit cõeʒ ⁊ gñalẽ modũ

cedẽdi ĩ oĩbꝰ ſciẽtijs. Modꝰaũt ꝓpꝛiꝰ ſingłaꝝ ſcĩaꝝ ĩ ſciẽtijs

ſingłis circa pᷣncipiũ tradi debet.applica &̊ rõnẽ tuã de logica

factã ad ſcĩas pticłlares ⁊ videb oppoſitũ. Nõ ẽ em̃ traditio
artẽ de mõ ſciẽdi de logica ſolũ.ſed de om̃i.nã aliq̃ poſſumus ex
certitudĩẽ ſcire.aliq̃ᷓ ex ꝑſuaſiõe vtʒ.i.ethi.Jtẽ ſicut ↄſueuimꝰ
ita dignamur loq.&̊ ↄſuetudo loq̃ndi ẽ modꝰpᷣmittẽdꝰ.ſiłr in

aliqbꝰpꝑ exã.ĩ aliqbꝰ ꝑ autoꝛes.in aliqbꝰ ꝑ acribologiã mate

maticã.i.diligẽtẽ ⁊ certã rõnẽ ẽ ꝓcedẽdũ.qð aũt aſſumit de ẽte
rõis bñ ꝓbat ꝙ; nõ habet᷑ ꝑ demr̃ationẽ vel ꝙ acqrit᷑ ꝑ res lo⸗
gicas vᷣtute ꝓpꝛia Tũ ſilr nihil ꝓbat de mõ ſciẽdi cũ ðt q; oĩs
ſcĩa theoꝛica ẽ tripłx.⁊ niła illaꝝ ẽ logica cũ illa diuiſio det de
theoꝛicis ſciẽtijs realibꝰ.Sʒ illa cã bꝛeuitatis omitto ⁊ pono
duas oↄcliões. Pꝛĩa logica nõ ẽ ſcĩa acqſita ꝑ verã demr̃atõʒ
¶ Scda logica nõ ẽ modꝰ ſciẽdi.pꝛĩa ptʒ ex ſuꝑioꝛibꝰ.ſcdᷣaʒ ꝓ
bo.qꝛ logica ẽ noticia ſed niła noticia p̃t bñ acqri ſine mõ ali

qq mõ ſit ꝓcedẽdũ ad acqᷣſitionẽ noticie.igit᷑ modꝰ ſciẽdi ha
bebit᷑ ꝑ aliũ modũ ſciẽdi.ptʒ mĩoꝛ.nã ꝗpt᷑ h̊ ðt Boe.ꝙ in nãli
bus rõnabilit.ĩ mathematicꝭè diſciplinabilit.ĩ diuĩs ĩtellectua

lit᷑ vſari oꝑtet ⁊c. ¶ Pꝛe.nllła ſcĩa vlis dat modũ ꝑ rẽ ſcle.ptʒ
pᷣo ſcdᷣo ⁊ 6.meta.ſed logica ẽ ſcĩa cõis q̃rto meta.g ſed ĩ om̃i
ſcĩa ꝑticulari pᷣmittit᷑ ſp?alis modꝰ ꝓcedẽdi.̊ in om̃i ſcientia
erit ſpẽalis logica.ſi ipa ẽ modꝰ ſciẽdi ad argumẽtũ in limi⸗

. 0.
„

nari pagina q̃ſi poſitum dico ꝙ; maioꝛ intelligit᷑ de ſcia ꝓprie
capta ꝓut ẽ habitꝰ ↄcłõis ⁊c̃.ſʒ mĩoꝛ accipit᷑ ſtrictiꝰ ĩ ſua cõita
te.⁊ & nõ ẽ idẽ mediũ ⁊ ꝑ ↄñs malꝰſilłs. ad mĩoꝛẽ ſpſillogiſmi
ditco ꝙ nõ ſt ꝓpꝛie capte demr̃atões ĩ logica qͥ ad vſuʒ ſʒ cõiter
capiẽdo demr̃ationẽ ꝓ qdã mõ demr̃atõis. .Ad.i2.dico ꝙ li

cet nullũ ens ĩtẽtiõale ĩ ꝓpꝛia vtute pᷣt ↄcurrẽ ad effectũ realẽ

⁊ nobilioꝛẽ cũ ĩ vᷣtute pᷣncipalioꝛd agẽtis vtʒ de caloꝛe in aĩali
q ſi ᷣtute aĩe nutrit ſeʒ ꝓpꝛia vᷣtute incineraret. Sile habes de
fantaſmate qð ↄcurrit ad ſpẽʒ intelligibilẽ.¶ Ad.i. dico
mioꝛ ẽ falſa.ĩmo pᷣme ſtãt ſub ↄſideratõe logicali ſpſ pᷣmis. ad
ꝓbationẽ dico qð ẽ de ſcðᷣis pᷣncipalit ⁊ de pᷣmis vt de adiũct:
Dato etiã ꝙ maioꝛ hʒ vᷣitatẽ qñ vtrũq; ↄſideratũ ĩ logica ẽ p
ſe ↄſideratũ.ſjʒ ſic nõ ẽ in ꝓpoſito.exẽpli gra in ſcĩa nãli ↄſide⸗
rat᷑ motꝰvt ꝓpꝛietas ⁊ pᷣncipia motꝰ.vt cauſe ↄſiderãt᷑.ſj motꝰ
ꝓpt᷑ pᷣncipia.̊ pꝛĩcipia mag.tẽ nãlis pᷣt motũ ſᷣm ſe ↄſidera
re inq;tũ ꝓpꝛietas aliq̃.vel res aliq̃ ðꝛ.ſed logicꝰnon ↄſiderat
pᷣmã.exẽpli gr̃a hoĩeʒ vt hõ ſed ꝓut eſt ſpẽs. Ad.ia.dico pvn
cipalit intelligit᷑ pᷣmo ſed ſi ꝓxĩe tũc actꝰ intelligẽdi eſt cã.ptʒ
qꝛ intellectꝰ nõ attribuit hoi ſpẽm niſi pꝛiꝰ fuerit ↄſi ideratꝰ.⁊
niſi videat ꝙ ſit in mitis ⁊c̃.iðᷣo pꝛĩcipalit᷑ ſʒ ꝓxĩa intel ligẽtia

eſt fundamẽtũ ⁊ cã ſpẽi.Scðo dico ad ↄñam ipᷣam negando.

NMã illud nõ ↄſiderat᷑ ſꝑ in ſcia qd ẽ aliqᷓ mõ ꝓpꝛietas obiecti
pt em̃ eſſe ſcia de caloꝛe qad eius ſpẽs abſq; hoc ꝙ; ꝓpꝛietates
ſpẽꝝ ↄſiderãt᷑.nã diſgregare ↄuenit albedini ⁊ eiꝰꝓpꝛietas in
q;tũ ẽ in ſhiecto ſine q̃ꝓpꝛietate bñ pᷣt ↄſiderari.nec ẽ ꝓpꝛietas
pꝛimarũ intẽtionum ꝓpꝛietas ſcdᷣarũ ſed ab illa ſumit᷑ talis ⁊
talis intẽtio.¶ Ad.ij.⁊ ad maioꝛẽ dico.qꝙ; ꝓpꝛie ſi ðt cãm ↄſi⸗
deratiõis tũcẽ vᷣa.qꝛ cã ẽ pꝛĩcipalioꝛ ĩeſſe q; effectus ita ex nã
ſua pꝛĩcipalioꝛ? ↄſideratõis.ſi aũt ꝓpꝛie nõ didicit modũ intẽ
tiõis vel ↄſideratõis ſed occaſiõis ſiue qͥ nõ.tũc nõ eſt vᷣa ſi icut
a ſili dicimꝰ ille ẽ diues ꝓpt᷑ diuicias.⁊ tñ diuicie nõ ſunt foꝛa⸗
lit᷑ diuites. cũ q̃rt q̃re ille riſit heri ⁊ hodie nõ ridet. etiã ſi qᷓre
ret qᷓre albũ diſgregat ⁊ nõ albedo. cũ q̃ris q̃re aĩali attribuit

genꝰ⁊ nõ hoĩ Rñdeo q; hoc nõ ẽꝓpt᷑ aliqð pᷣmũ de eẽntia aĩa

vel hoĩs ſed ẽ iðᷣo qꝛ ĩtellectꝰ aĩalis ꝓpꝛietatẽ eſſe ognoſcit q;
eſt ĩ pluribꝰ ſpẽbꝰ ⁊ nõ hoĩs iðᷣo attribuit aĩali genꝰ ⁊ nõ boĩ

Ad ↄueniẽtiã ; ↄueniat aĩali ⁊ nõ hoĩ dico ꝙ nõ eſt ex nã ſed

Wꝛietate, 2 ad mioꝛẽ dico negat᷑ ad intellectũ pꝛius poſitũ de

nispoſſt
boc ofir⸗
irto di.⸗
ſlitudin

Naus

Datu v
infeſtoy.

(Fum
opus. no
tdeſij. o
gbalis y
tuneo pa
fiſui dtr
luptntee
dignäpr
itozin

Nſkn . . Folium. l.
10 nã. logicꝰem̃ nõ ↄſiderat intẽtionẽ hoĩs ꝓpt eſſentiã eiꝰ cũ ipᷣe
blagfn nibil habeat de eſſentijs reꝝ dicẽ. ſed ꝓpꝛietatibꝰ.ĩmo ediuer⸗
inß ſo logicꝰ ↄſiderat WPꝛietates illas Ppt᷑ pᷣmas.maio: etiã hʒ in⸗
dſtãtiã de fũdamẽto. nã p̃t eſſe ſpẽalis ↄſideratio de relatiõibus

„

feetj di ſine fũdamẽto eaꝝ.Ad ↄfirmationẽ dico vt ðᷣt S.Tho.æꝙ illa
dre in dll nã q; ſubãm ſcat in quid pᷣ̃dicat᷑ ⁊ ẽ mãlit᷑ ↄſiderata in logica
ebehee nec eſt ſubiectũ logice ſed reducit᷑ ad ſciam ſcõᷣarũ intentionũ
l dien 9 4 ¶ Ad argumẽta nõ dicimꝰ diſſoluẽdo ea ſed magè ad ↄfir⸗
nis dgeag mãdũ. M p totũ logice diſcurſum Purphi. nõ öt de hoĩe aĩa⸗
dacſit li qͥd ſunt ſed qͥd eis apud rõnẽ ↄuenire poſſit ⁊ hoc að eis at
lboai tribuit tãq;ᷓ pꝛicipalit ↄſideratũ ẽ ſcᷣa intẽtõ.ſicut oĩa in ꝑſpe
hnill Mſdo cctiua cõmuni ↄſiderata ſub rõne viſibilitatis ↄſiderant᷑. Du
niißmor⸗ bitaui ſupius an fantaſia poſſit etiã pꝛiuare verbũ interiꝰ ſen
ſe ſidern ſitiuũ iã vo ex S. Tho.lectiõe.i.q.i.arti.nono ad ſcᷣm.Dico
naſiderrtt. cy ſunt aliqᷓ potẽtie cognitĩe ꝗᷓ ex ſpẽbus pᷣmo oↄcepte alias foꝛ
4dico mare pñjt ſicut imaginatio ex p̃ᷣcõceptis ſpẽbꝰmõtis ⁊ auri foꝛ
t cit mat ſpeciẽ mõtis aurei. Et intellectꝰ ex pᷣcõceꝑtis ſpẽbus ge⸗
eratd neris ⁊ differẽtie foꝛmat rõnẽ ſpẽi.Siliter ex ſilitudine imagi
tellgera nis poſſumꝰ nobis foꝛmare ſiłitudinẽ eiꝰ cuiꝰ eſt imago.Silłr
negandt. hoc ↄfirmat S. Th. Acerrimus tutoꝛ ⁊ defenſoꝛ Capꝛeolꝰ in
Pobiegi qrto di. a9. q fantaſia imaginatĩa ⁊ ſenſus cõis foꝛmãt etiam
Pietitts ſilitudines. Olfinis huius opelli de intẽtiõibus S. Tho.
piengnn. VNaus deo et pentagrãmato nomĩ ſuꝑ omia benedictiſſimo
riett Datũ Vittenburge in edibus noſtris.Anno dñi. M. D.vij.
S in feſto Laureneij qᷣ fuit.x. Auguſti.
cin Liber ad lectoꝛem.
taeri. ,Sum ſub eſtuanti ↄgeſtus cane.ſum menſtruũ ac ſubitariũ
gui opus. no lento finitũ gradu. ſed incepi curſum inſtar gradarij
vaſiortt ⁊ deſij.nõ ſperabis in me aliqᷣd noui eſſe aut aliquid qð nõ ſit
int ſot ab alijs vel expᷣſſum vel excogitatũ. quapꝛopt᷑ nec metuo nec
tůſiſte tiuinmeo pallidã ⁊ ꝓcliuem faciẽ. Nã gaudio ſunt mihi oſoꝛes.
dttrbt k riſui detractoꝛes.ſolatio eſt impugnatoꝛ. nihil me maioꝛe vo
ntia gie luptate q́; celeberrimoꝝ cõcertatio viroꝛũ efficiet. cũ me ſuis
noſetc. dignũ pugnis eſtimẽt.nec aliqd ignauiꝰ videri põt q; ineru⸗
jfoͤboi ditoꝛũ notam diluere.hanc ob rem ſuſq; deq; fero nec magni
rniſed fatio qð mihi accidit. Vale.
oſtäke Impᷣſſum Liptʒ᷑ ꝑ Melchiarẽ Lotter.

—
4

—Bac 6 RN Sau5 .2 er dae ese 5 7

Extemporale Ricardi Sbꝛulij Hexaſticon.

Vndiq; multa meret diuus pꝛeconia Thomas
Ingenio:ſophia:moꝛibus:oꝛe:fide· .
Aſt hacpꝛecipua nobis ratione pꝛobatur “
logice cultum condidit artis opus

Hoc pueri.hoc iuuenes.hoc ſacra capeſcite tuos
Slupitis docti. nomen habere. viri
OWUW Eiuſdem Tetraſticon ad M.

Andream Ro:Carlſtatẽſem.

Quantum debebat pubes romana Camillo

Reſtituit patrie.cum pia ſigna. ſue
. Andree tantum debet ſtudioſa iuuentus “
— MWMPoc Thome amiſſum cum ſibitradat opus.

WC kutuns 2. c WPD , 75 VX a oc Fat⸗
. WR. onn KRg . 3* S
0 2 Le- S⸗ 7715 .1 A 4 cE . c 1.
B---ter ⁰. CEC. 2 ee *
E 24 22
6 ⸗ e f Wrcz S Frrst k. et

B. S⸗ El A
. —2 .
Sr⸗ .

⸗

4

4
R

Q△

4—
„A

P Z.

B
.
2
F
2
7
s⸗

22
SS
E S
5
W S

— —

ſpꝛli

ulooᷣ1Sεοοαο ς H eee elSelA⅓ 666 / UBLAdoOH
8

1.

8

01

1I

eSHO elesolng -„PaepuelsS 10eese-eA
M

N

12

19 20 21

. —
E
=
8 d Foſuin. a. . ffn
..—K rlſtadio bonarũ feſſoꝛi arciũ wirns E
— — ienſis.S. P. D. 5 E
bodiebꝰ metaphicz. P. tue lectionẽ: Scepto⸗ S
2 q̃ palã tuis auditoꝛibꝰ⸗ ꝓfitebart. Dialecticã —
2 genitricẽ ſcᷣas intẽtiões ↄſiderare.⁊ vt de⸗ =
ifoꝛatiõi vtrqq; aurẽ diligẽtiſſime admouerẽ =
vo auſcultãdo accepi Aogicẽ eo cultu ſcᷣas E
Alycie ſolẽ in Heliotropiũ ouerſa. 2 NAeuco —2
dies nõ ceſſat ꝓſeq.audiui inquã ⁊ memoꝛia E R
kme allexit qð igenio ꝓfutuꝝ arbitrabar. In =
tionũ diſciſſuz opꝰ. voluit ſepiuſcule rogadi = – —
ſiletta. inſtitit freguẽter. Poſtrẽo tñ tua —
ſuffragqte, vix auſꝰ erã rogare. SBzʒ tibi foꝛti E
plico.tua oſilis.tua adminicla hũilit᷑ implo⸗ E D
ꝗỹ”ỹ” J.: ni animũ ad inteètionũ naturas appellas.
i.ſi nõ fugis laboꝛẽ qð phi munꝰ eſto haud S— O
2 Eeptui eibsbis, modicos pᷣfataꝑ reꝝ ſudoꝛes —
dibis. ad oſtruendũ de intétiõibꝰ opus bꝛeue —
bferuentẽ Aeois caloꝛẽ.iamiã bꝛeue ſpero. E=
E. uet gtinua. ac nõ infrupta o?o, mouere ? tans —
3 ela⸗ Bolet eqᷣdẽ fluentẽ diſciploꝝ erga inſti⸗ —S
goꝛẽ 2 abdita 1 penetralibus afferre. ꝗ ſi E
iis eorũ offi ſi mito maioꝛẽ cõmũica⸗ —
☛ ia te vſum eſſe 1 fitebimur. Doſtremũ obte⸗ = )
ntetiõibꝰ fabella veritatẽ e velo agnoſes E
o in contubernio. Anno dm. Milleſimo⸗ qui
5 30. Decima Julij. E
— innis RMuhel Aſchaffenburgij ad =
zicen Zetraſtichon Diegeeeuſn. E
„ im deeus immoꝛtale ſoꝛoꝛum E
ſſi coelica virgo caput E
re tuis Jouis inclyta conſoꝛs E
t vela ſecunda mari . E
A iij E
E=
E—
W
3 4

1